Hinda_Oceano
Biodiverseco
El 36 riĉejoj de la Tero naŭ (aŭ 25%) estas sur la bordoj de la Hinda Oceano. La origino de tiu diverseco estis studita; la rompo de Gondvano povas klarigi vikariecon pli aĝa ol 100 milionoj da jaroj, sed la diverseco en pli junaj, pli malgrandaj insuloj devis esti postulinta cenozoikan disigon el la bordoj de la Hinda Oceano al la insuloj. "Inversa koloniigo", el insuloj al kontinentoj, ŝajne okazis pli ĵuse; la ĥameleonoj, por ekzemplo, unue diversiĝis el Madagaskaro kaj poste koloniigis Afrikon. Kelkaj specioj de la insuloj de la Hinda Oceano estas lernolibraj kazoj de evoluciaj procezoj; nome la sterkoskaraboj, taggekoj, kaj lemuroj estas ĉiuj ekzemploj de adapta radiado. Multaj ostoj (250 ostoj por kvadrata metro) de ĵus formortintaj vertebruloj estis trovitaj en la marĉo Mare aux Songes en Maŭricio, inklude ostojn de la birdo Dodo (Raphus cucullatus) kaj de la testudego Cylindraspis. Analizo de tiuj restaĵoj sugestas, ke la procezo de aridigo ekis en sufokcidenta Hinda Oceano antaŭ ĉirkaŭ 4,000 jaroj. Mamulega faŭno iam disvastigita en MPA estis kondukita al preskaŭ formorto komence de la 20a jarcento. Kelkaj specioj estis sukcese rekuperitaj ekde tiam — nome la populacio de blanka rinocero (Ceratotherium simum simum) pliiĝis el malpli ol 20 individuoj en 1895 al pli ol 17,000 en 2013. Aliaj specioj estas ankoraŭ dependaj el beril-protektitaj areoj kaj el administraciaj programoj, kiel por la nigra rinocero (Diceros bicornis minor), la makul-likaono (Lycaon pictus), la gepardo (Acynonix junatus), la elefanto (Loxodonta africana), kaj la leono (Panthera leo). Tiu biodiverseca riĉejo (kaj samnomaj ekoregiono kaj "Endemibirda Areo") estas zono de malgrandaj arbaraj areoj, ofte kun unika ensemblo de specioj ene de ĉiu el ili, situa en 200 km el la marbordo kaj kovranta totalan areon de ĉirkaŭ 6200 km². Ĝi enhavas marbordajn insulojn, kiel Zanzibaro kaj Pemba unuflanke, kaj Mafia. Tiu areo, unu ela nuraj du riĉejo kiuj estas tute aridaj, inkludas la Etiopajn Altaĵojn, la Orientafrikan Riftovalon, la insulojn de Sokotra, same kiel la kelkajn malgrandajn insulojn de areoj de la Ruĝa Maroj kaj areojn de ka sudo de la Araba Duoninsulo. Endemiaj kaj minacataj mamuloj de tiu zono estas la amodorko (Ammodorcas clarkei) kaj la Spekea gazelo (Gazella spekei); la Somalia sovaĝa azeno (Equus africanus somaliensis) kaj la hamadria paviano (Papio hamadryas). Ĝi enhavas ankaŭ multajn reptiliojn. En Somalio, nome centro de riĉejo de 1 500 000 km², la pejzaĝo estas dominata de decidua arbustaro de Acacia-Commiphora, sed ĝi inkludas ankaŭ la Ĝeheban nukson (Cordeauxia edulus) kaj speciojn malkovritajn pli ĵuse kiel la Somalia ciklameno (Cyclamen somalense), la nura ciklameno ekster la regiono de la Mediteraneo. La Somalia kardelo (Carduelis johannis) estas endemia birdo trovebla nur en norda Somalio. Nestabila politika reĝimo kaj malriĉeco rezultis en tropaŝtado kiu okazigis unu el la plej degraditaj biodiversejoj kie restas nur ĉirkaŭ 5 % el la origina habitato. Enhavante la okcidentan marbordon de Barato kaj Srilankon, ĝis antaŭ ĉirkaŭ 10,000 jaroj terkolo estis konektinta Srilankon al la Hinda Subkontinento, pro kio tiu regiono kunhavas komunan komunumon de specioj.