cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UK 2006
Programeroj
Kiel kutime okazis serio da prelegoj pri la kongresa lando, nome pri Renesanco, opero, italoj, itala literaturo kaj pli specife pri Dante kaj Petrarca, ktp.
Krom la kutimaj distraj koncertoj prezentitaj teatraĵoj estis Stil-Ekzercoj, nome adapto de la konata verko de Raymond Queneau fare de Henrri De Sabates, kaj Mikel kaj la monstro kaj Pacaj batalantoj de Paul Gubbins fare de la grupo Verda Ranaro.
Okazintaĵoj
Umberto Broccatelli kaj Ottó Haszpra estis elektitaj honoraj membroj de UEA.
Unu tagon antaŭ la kongreso, la 28an de julio en la fakultato pri beletro de la universitato de Florenco okazis studotago "Vojoj de interlingvistiko: ekde Bruno Migliorino ĝis hodiaŭ". La studotagon aranĝis la Akademio de Esperanto, Akademio della Crusca, Universitato de Florenco kaj AIS San-Marino.
Bailleau-le-Pin
Bailleau-le-Pin estas franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bailleaulais aŭ Baillolais.
Ligonchio
Ligonchio estas parto de la komunumo Ventasso de Italio. Ĝis la fino de 2015 temis pri sendependa komunumo: Fine de tiu jaro ĝi havis 819 loĝantojn.
Pierre Nkurunziza
Pierre NKURUNZIZA (naskiĝis la 18-an de decembro 1963 en Bujumbura - mortis la 8-an de junio 2020 en Karuzi) estis prezidanto de Burundo ekde 2005. Li krome estras la CNDD (france: Conseil national pour la défense de la démocratie–Forces de défense de la démocratie), kiu estas eksa ribelula organizaĵo de la etna grupo de la hutuoj kaj poste fariĝis partio.
Vivo
Nkurunziza naskiĝis en la ĉefurbo de Burundio, Bujumburo kiel unu de 7 gefratoj. Li vizitis la lernejon en Ngozi kaj Kitenga kaj poste diplomitiĝis en 1990 ĉe la Universitato de Burundo en la fako edukaj sciencoj kaj sporto. La patro Eustache Ngabisha inter 1965 estis parlamentano kaj poste fariĝis guberniestro de la provincoj Ngozi kaj Kayanza. En 1972 la patro mortis dum etne kaŭzita genocido kontraŭ la hutuoj.
Nkurunziza instruis ĉe la universitato, kiam en 1993 komenciĝis civila milito en Burundo post la mortigo de la unua hutua prezidanto de Burundo Melchior Ndadaye. Post atako de la armeo al la universitato li fariĝis soldato de la CNDD-FDD (france FDD = Forces pour la Defense de la Democratie). En 1998 li fariĝis vica ĝenerala sekretario de la CNDD-FDD. En 2001 li fariĝis la estro. Post dividiĝo fine de 2001 li denove elektiĝis en aŭgusto 2004. Ekde la fino de 2003 li havis ministran postenon dum la prezidanteco de Domitien Ndayizeye.
En junio kaj julio 2005 la CNDD-FDD venkis en diversaj balotoj kaj Nkurunziza fariĝis kandidato por la prezidanteco. Je la 19a de aŭgusto 2005 li elektiĝis kiel prezidanto de Burundo kaj okupis la postenon ekde la 26a de aŭgusto 2005.
Pierre Nkurunziza estas edzo kaj patro de du filoj. De la gefratoj preskaŭ ĉiuj mortis. Du mortis post la komenciĝo de la civila milito kaj tri mortis kiel soldatoj de la CNDD-FDD.
São Manoel do Paraná
São Manoel do Paraná estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 2.098 loĝantojn en 2010.
Draŝmaŝino
Draŝmaŝino (aŭ foje simple draŝilo), estis unuafoje inventita de skota mekanika inĝeniero Andrew Meikle kiu estas uzata en agrikulturo. Ĝi estis desegnita (ĉ. 1786) por la separado de greno el ŝeloj. Dum miloj da jaroj, greno estis separataj permane per bastonaj draŝiloj, kaj tio estis tre laboriga kaj temporaba, kio ŝparis unu kvaronon el la agrikultura laboro ĉirkaŭ la 18a jarcento. Mekanizado de tiu procezo multe faciligis la farmolaboron.
Șoimuș (Remetea)
Șoimuș [ŝojmuŝ] (hungare Gyepüsolymos djepyŝojmoŝ) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Remetea
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 735 loĝantojn (rumanoj), en 1992 623.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1213. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar). . En 1950 disiĝis de ĝi Petreasa.
Guido Rodríguez
estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Sáenz Peña, parto de granda Bonaero, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2014, ekde 2020 li membras en la unua vira teamo de la klubo Real Betis. Krome ekde la jaro 2017 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "18".
Tibor Toró
TORÓ Tibor (toro:) estis rumanuja hungara atomfizikisto naskita la 16-an de julio 1931 en Inlăceni kaj mortis en Temeŝvaro? la 17-an de oktobro 2010.
Biografio
Tibor Toró infanaĝis en vilaĝo Herculian. La mezlernejon li faris en Odorheiu Secuiesc kaj la fakon pri matematiko kaj fiziko li finis en la universitato de Timişoara en 1953, pli poste kie li estis profesoro. De 2007 li estis titulara profesoro de Universitato de Szeged. Baldaŭ li instruis ankaŭ en aliaj hungarlandaj universitatoj. Li estis ekstera membro de la Hungara Scienca Akademio (1993).
Hotoan
Hotoan (Érhatvan) estas komunumo en Rumanio sude de Carei.
Selongey
Selongey, prononcu [səlõge], estas franca komunumo lokita ĉe komunumaro de Selongey, en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Tendre Voyou (filmo)
Tendre Voyou (Aminda Fripono) estas franca-itala filmo de Jean Becker aperinta en 1966.
Selongey
Geografio
Fabrikejo fabrikas premmarmitojn.
Giuseppe Torelli
Vivo
Torelli estis unu el la elstaraj italaj komponistoj kaj violonistoj. Li devenis de la renoma artista familio Torelli kaj ricevis sian edukadon verŝajne en la medio de la altrenoma katedralorkestro de San Petronio. Kompozicion li studis ĉe Giacomo Antonio Perti en Bolonjo kaj kiel 26-jarulo membriĝis post severa ekzameno en la altrenoma Accademia Filarmonica. Ekde 1686 li estis vjolisto en la orkestro de Bolonjo. En 1698 li fariĝis kapelmajstro de la kortega kapelo de la markgrafo de Ansbach. En 1699 kaj 1700 li laboris en Vieno kaj ekde 1701 ĝis sia vivofino denove en Bolonjo.
Hotoan
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 393 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 233 (rumanoj).
Tendre Voyou (filmo)
Temo
Antoine Maréchal, kromnomita Tony, decidis vivi je la kostoj de riĉaj virinoj. Dum vintraj sportoj, li renkontas Muriel, kiu enamiĝas al li kaj proponas kunvivadon. Li tuj foriras brak-en-brake kun riĉa heredantino. En Tahitio, li ne sukcesas kontentigi la seksemon de baronino von Strasshofer. Fine, li renkontas Véronique, al kiu li enamiĝas, tamen ŝi ne kredas lin, kiam li malkaŝas la veron. Antoine revenas al Francio por daŭrigi karieron de ĝigolo...
Giuseppe Torelli
Verkado
Lia verkado grave influis la evoluon de la granda konĉerto. Sed li ankaŭ enkondukis la trimovimentan formon de la konĉerto (rapida, malrapida, rapida), kiu poste estis ĝenerale transprenata. Lia verkaro ampleksas sep verkseriojn kun entute 84 konataj verkoj.
Li enkondukis proksimume 1700 la muzikadon de violonsolisto kun la orkestro, tiam vojrompa novigo kompare kun la granda konĉerto, kie konĉertis soloista grupo. Modelo estis la jam cent jarojn antaŭe aperinta operario. Torelli verkis ĉefe sonatojn, grandajn konĉertojn kaj solokonĉertojn.
Selongey
Historio
Tie estis grava romia bieno.
Hotoan
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1213. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Tata
La vorto Tata havas plurajn signifojn, interalie:
Giuseppe Torelli
Verkoj
Pluaj 30 konĉertoj por 1 ĝis 4 trumpetoj kaj orkestro (trumpetsimfonio), la trumpeto validis kiel instrumento de princa potenco.
Gründelbach
La rivereto Gründelbach situas en la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio. Ĝi longas nur 9 kilometrojn kaj menciiĝas ĉi tie precipe pro sia situo proksime de la historia burgo Rheinfels, parto de la monda kultura heredaĵo Meza Rejna Valo. La rojo fontas en la mezalta montaro kaj pejzaĝa regiono Hunsrück [prononco "Hunsryk"], proksime de la germana aŭtovojo A61, kaj fluas proksimume orienten, ĝis enfluo en la riveron Rejno. La rivereta valo estas relative kruta kaj agrikulture malmulte uzata, grandkvante la bordo estas arbara, estas multaj salikoj kaj alnoj. Nur fine de la rivera valo, proksime de la ruino de la burgo Rheinfels, ekzistas pluraj valobordaj vitejoj.
János Katona (aktoro)
János Katona [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona János estis hungara aktoro, humuristo.
Biografio
János Katona akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1978. Lia ĉefinstruisto estis Endre Marton. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Inter 1979-1981 li apartenis al Teatro Szigligeti (Szolnok), inter 1983–1992 al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ĝismorte al Teatro József Attila. Intertempe li ofte estis humuristo en televidoj.
Skakovci
Skakovci, hungare Szécsényfa estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Cankova.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ la aŭstra landlimo (kontraŭe troviĝas Zelting), laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat (ankaŭ tiam ĉe la aŭstra limo), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 ĝi estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.
Lerneja ŝipo
Lerneja ŝipo, aŭ ŝiplernejo, estas ŝipo uzata por la trejnado de studentoj kiel maristoj. La termino estas uzita speciale por ŝipoj kiuj estas funkciitaj de ŝiparoj por trejni estontajn mar-oficirojn. Esence estas du tipoj: nome malnovaj ŝipoj uzitaj kiel hejmo kaj klasejo kaj aliaj kiuj estas uzataj por trejnado en maro. Ĝenerale, temas pri modernaj velŝipoj, kiu havas pelon helpita per motoro, kio permesas al studento familiariĝi kun la studo de maro kaj profesio de navigado, ties terminaro, konceptoj kaj instrumentoj.
Lahti
Lahti (finna elparolo:, Lahtis, Lahtio) estas urbo kaj municipo en la provinco Päijänne-Tavastio de Finnlando, sur la suda bordo de la lago Vesijärvi kaj 100 kilometrojn nordoriente de Helsinko. La longa terkresto Salpausselkä trapasas la centron de la urbo.
Lahtio estis fondita kiel urbo en 1905. La 30-an de septembro 2018 ĝi havis 119.730 loĝantojn, estante la oka plej granda urbo en Finnlando. Lahtio estas konata pro vintraj sportoj, simfonia orkestro, teatroj, internacia kunveno de verkistoj, mediprotekta industrio kaj industria fasonado.
La nomo de la urbo signifas 'golfo'. La blazono de la urbo prezentas trajnoradon ĉirkaŭatan de flamoj.
Historio
Homoj ekloĝis en la regiono de la nuna Lahtio antaŭ dek mil jaroj, tuj post la Glaciepoko, kiam la regiono situis borde de maro. La unua dokumentita mencio de Lahtio estas el la jaro 1445, kiam ĝi estis malgranda vilaĝo en la paroĥo de Hollola.
La fervojo konstruita inter Riihimäki kaj Sankt-Peterburgo pasis sur la longa terkresto Salpausselkä kaj trapasis ankaŭ la vilaĝon Lahtio. Pro sia favora situo ĝi povis evoluigi lokan industrion. Kiam la fervojo pretiĝis en 1870, en Lahtio estis nur dek ok domoj, sed ĝi komencis rapide kreski kiel nodo inter la trajnaj kaj lagaj trafikvojoj. Lahtio fariĝis memstara municipo en 1878 kaj ricevis urborajtojn en 1905.
Post la sendependiĝo de Finnlando en 1917, komenciĝis la Interna milito, dum kiu la Ruĝa Gvardio okupadis Lahtion dum tri monatoj. Germanaj trupoj konkeris la urbon en aprilo de la 1918-a jaro, kaj la Blanka Gvardio starigis tie grandegan koncentrejon por 20 000 ruĝuloj kapitulaciintaj. La ruĝuloj estis grandnombre ekzekutitaj, ankaŭ virinoj. En la urbo troviĝas nun monumento de ruĝuloj-malliberuloj.
La urbo kreskis rapide nur post la Dua mondmilito, kiam en Lahtio ekloĝis rifuĝintoj el la regionoj kiujn Finnlando devis cedi al Sovetunio. Pluraj lernejoj kaj entreprenoj de Lahtio estis origine fonditaj en la urbo Viborgo kaj aliloke en tiu parto de Karelio, kiu nun apartenas al Rusio.
La Preĝejo de la Kruco
La luterana-kristana Preĝejo de la Kruco estis konstruita en 1978 kaj desegnita de la plej fama finna arĥitekto Alvar Aalto en stilo simpla, preskaŭ severa.
La teatra kaj biblioteka domoj
En parko apud la urbocentro troviĝas la arĥitekture interesaj domoj de la urba teatro (1983), la urba biblioteko (1990) kaj la centro de plenkreskula edukado (1987).
La skulptaĵa parko Lanupuisto
Lanupuisto (la parko de Lanu) troviĝas sur arboplena monteto inter la urbocentro kaj la haveno de Lahtio. En ĝi staras 12 grandaj betonaj skulptaĵoj de la artisto Olavi Lanu, kiuj prezentas homajn figurojn kvazaŭ kunfandiĝintajn kun naturaj ŝtonoj kaj arboj.
La haveno
La haveno de Lahtio ĉe la lago Vesijärvi kunigis siatempe la fervojajn kaj lagoŝipajn kursojn de Suda Finnlando. Ankoraŭ nuntempe eblas somere ekskursi per ŝipoj de Lahti ĝis la urbo Jyväskylä. Somere en la haveno funkcias ankaŭ multaj kafejoj kaj restoracioj, parto el kiuj estas en antikvaj ŝipoj.
La koncertejo Sibeliustalo
La koncertejo kaj kongresejo Sibeliustalo, ĉe la haveno, estis konstruita en 2000 laŭ la desegno de la arĥitektoj Hannu Tikka kaj Kimmo Lintula. La ĉefa salono estas plene el ligno, sed kovrita ekstere per vitro. Ĉiujare okazas festivalo honore al la mondfama komponisto Jean Sibelius.
La parko de moderna ligna arkitekturo
Proksime de Sibelius talo troviĝas la parko de moderna ligna arkitekturo, kiu prilumas la historion de la haveno, la lignan sperton en Lahti kaj modernajn konstrumetodojn.
La radiomastoj kaj la radia-televida muzeo
La du radiomastoj sur monteto meze de la urbo fariĝis la simbolo de Lahtio. Ili estis konstruitaj en 1927 por disaŭdigi publikan radioprogramon en Suda Finnlando ankaŭ ekster la ĉefurbo Helsinko. La mastoj estas 150 metrojn altaj. En la iama konstruaĵo de la radiostacio troviĝas nun radia-televida muzeo.
La skisaltejoj kaj la skimuzeo
En la sporta centro de la urbo troviĝas tri skisaltejoj. La plej granda estas 80 metrojn alta. En ĝia supro estas belvidejo, kaj somere sub ĝi funkcias subĉiela naĝejo. Proksime al la skisaltejoj estas muzeo pri la historio de skioj kaj skiado.
Esperanto en Lahti
Inter la 20-a kaj 27-a de julio 2019 en Lahtio okazis la 104-a Universala Kongreso de Esperanto sub la temo 'Vivanta naturo, floranta kulturo'.
Okaze de la kongreso la oficialaj turismaj ĉiĉeronoj de la urbo lernis iom da Esperanto por akompani la kongresanojn al turismaj lokoj.
Günthersleben-Wechmar
Günthersleben-Wechmar estas eksa komunumo en Germanio, kiu konsistis el la du loĝlokoj Günthersleben kaj Wechmar. Ĝi - aŭ ili - troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio, kaj ekde julio 2018 estas parto de la komunumo Drei Gleichen. Fine de la jaro 2017 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 2956 loĝantojn.
Lahti
Naturprotektado
Krom la multaj sportaj kluboj kaj diversaj aliaj asocioj menciindas la asocio Naturamikoj de Salpausselkä, kiu estas loka branĉo de Suomen luonnonsuojeluliitto (SLL), la plej granda ne-registara organizaĵo por medioprotektado kaj naturokonservado en Finnlando.
Lahti havas ofertas ankaŭ bonajn biciklo-eblecojn.
Ĝemeliĝoj
La urbestro estas Pekka Timonen (2018).
Transporto
Lahtio ne havas flughavenon, sed eblas trajni aŭ aŭtobusi al Lahtio de la flughaveno Helsinki-Vantaa. Trajnveturo inter la centro de Helsinko kaj Lahtio daŭras 50–60 minutojn. Ankaŭ de la aŭtobusa stacio de Helsinko estas rektaj linioj al Lahtio.
LSL estas la regiona transporta servo. En la finna vikipedia artikolo Lahden seudun liikenne troveblas tabelo de la aŭtobusaj linioj.
En la urbo eblas ankaŭ lui biciklojn.
Johann Melchior Molter
Johann Melchior MOLTER (naskiĝinta la en Tiefenort, mortinta la  en Karlsruhe) estis germana violonisto, komponisto kaj kapelestro.
Vivo
Johann Melchior Molter estis filo de la instruisto kaj kantoro Valentin Molter, kiu ankaŭ enkondukis la filon en la regnon de muziko. Melchior frekventis la gimnazion en Eisenach, kie li familiariĝis ene de la far Johann Conrad Geisthirt gvidita "Chorus Symphoniacus" kun la repertuaro de la tiea kortega orkestro. Ekde 1717 Molter estis violonisto en Karlsruhe ĉe markigrafo Karolo la 3-a Vilhelmo (Baden-Durlach). La reganto sendis lin en 1719 je dujara studvojaĝo al Italujo, kie Molter ĝuis novajn muzikspertojn en Venecio kaj Romo. Verŝajne li havis ankaŭ kontaktojn kun la komponistoj Antonio Vivaldi, Tomaso Albinoni, Giuseppe Tartini kaj Alessandro Scarlatti - respektive almenaŭ iel konatiĝis kun ilia muziko. Ĉiuj tiaj ege influis lin. Reveninte el la sudo Molter iĝis en 1722 posteulo de Johann Philipp Käfer, kapelestro de Markigrafia badena kapelo kortega]]. Ties membro li estis jam ekde 1717; li restis tie ĝis 1733, kiam la orkestro estis malfondita.
En 1734 Melchior iĝis posteulo de Johann Adam Birkenstock ĉe la kortego de Sachsen-Eisenach. Tiam faritis amaso da sekularaj kaj malsekularaj kantvoĉaĵoj, kiuj je granda parto perdiĝis. En 1737 la duka moŝto ebligis duan vojaxojn en Italion, dum kiu Melchior esploris la evoluojn muzikajn en Venecio, Bologna, Ancona, Rom, Napolo kaj Milano. Li revenis en 1742 al Karlsruhe kaj denove deĵoris, salajrite per 500 guldenoj monate, kiel kapelestro.
Kreiva agado
En la listo pri la verkaro de Molter (MWV), starigite fare de Klaus Häfner en 1996, donatas rapida superrigardo pri la verkado moltera. Por klarnetistoj Molter ĝis hodiaŭ gravegis: liaj koncertoj klarnetaj ludatas ĝis nun estante la unuaj siaspece. Reste la verkoj de Molter estas forgesitaj. La verkojn de dum al unua karlsruha periodo influis italaj muzikistoj sed ankaŭ francaj. Post la alveno al Eisenach Molter proksimiĝis al komponistoj de Centra Germanujo, ekz. al Georg Philipp Telemann aŭ Johann Bernhard Bach. Post la dua vojaĝo italujena anoj de la skolo de Napolo antaŭenpuŝis la molteran kreivecon.
Verkoj (elekto)
Molter verkis 11 ekleziajn kantatojn, la oratorion de Sankta Vendredo „Höchst schmerzensvoller Tag“, multajn sekularajn kantatojn, 14 uverturojn, 21 orkestrajn sonatojn, 8 orkestrajn koncertojn, 170 sinfoniojn, 20 orkestrajn menuetojn kaj ĉ. 100 ĉambromuzikaĵojn (aranĝitajn parte por koncerta intrumentado). Publikigitaj estis en 1722 ses verkoj nomitaj „Esercizio studioso“ por violono kaj kalviceno (Amsterdamo, Le Cène)
Koncertoj
Kaba kormorano
La Kaba kormorano aŭ Kaba tufkormorano (Phalacrocorax capensis) estas birdospecio endemia de la sudokcidentaj marbordoj de Afriko.
2263 Ŝenŝjio
2263 Ŝenŝjio estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo, en Ĉinio.
Kaba kormorano
Kabaj kormoranoj reproduktiĝas el Namibio suden al suda Kabprovinco. For de la reprodukta sezono, ili povas troviĝi tiom for norde kiom ĝis la elfluejo de la Kongo, kaj ankaŭ etendiĝas ĝis la orienta marbordo de Sudafriko tiom for kiom Mozambiko. En la 1970-aj jaroj, la reprodukta populacio estis taksata je ĉirkaŭ 1 miliono nur en Namibio. Tamen, la IUCN nune klasas ĝin kiel "Preskaŭ Minacatan" baze sur: pliiĝanta poluado el oleoverŝado, ĝenado ĉe la predejoj, kaj pliiĝo de patogenoj aŭ parazitoj.
2263 Ŝenŝjio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina provinco Ŝenŝjio aŭ Ŝenŝio (pinjine Shǎnxī).
Kaba kormorano
La Kaba kormorano estas preskaŭ tute brilnigra birdo, kvankam en la reprodukta sezono ĝi havas purpurecan nuancon kaj kelkajn blankajn plumojn en la kapo, kolo kaj kloako. Ĝia gorĝosako estas tre oranĝecflava; malkutime ĉe kormoranoj, ties bridoj estas plumaj. La birdaj flugiloj estas ĉirkaŭ 240–280 mm etende, kaj ĝi pezas 800–1600 gramojn, kun malmulta seksa dimorfismo.
Kabaj kormoranoj komune manĝas en aroj, prenante la fiŝarojn el mezprofunda akvo, ekzemple sardinojn, anĉovojn, kaj sablofiŝojn. Ilia predo estas tipe multe pli malgranda ol tiuj de la simpatria Banka kormorano. Iliaj ĉefaj predantoj estas la Nigradorsa ŝakalo, kiu kaptas foje eĉ la plenkreskulon dum ripozo, kaj nestolokaj predantoj kiaj la Granda kormorano, la orienta Blanka pelikano, kaj la Dominika mevo.
Kiel ĉe grandnombraj aliaj rilataj kormoranaj specioj, ankaŭ la Kaba kormorano estas situigita fare de kelkaj fakuloj (ekz. Johnsgaard) en la genron Leucocarbo.
73700 de Kuzo
73700 de Kuzo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana teologo Nikolao de Kuzo (Nikolaus von Kues, Nicolaus Cusanus, 1401–1464), naskiĝinta proksime de Treviro. Li estis matematikisto, erudiciulo, eksperimenta sciencisto kaj influa filozofo. Li emfazis la malplenecon de la homa kono pri Dio kaj la universo. Lia verko Perfectio mathematica (1458) anticipas la.
Petre-Golfeto
Petre-Golfeto estas golfo, kiu ampleksas ĉirkaŭ duonon de la okcidenta marbordo de insulo Chatham/Rekohuo, la plej granda insulo en la Nov-Zelanda arkipelago Chatham-Insularo. Ĝia amplekso estas proksimume 20 kilometroj kaj enhavas la multe pli malgrandan golfeton Ŭajtangi (Waitangi), ĉe kiu situas la plej granda setlejo de la insularo, Ŭajtangi.
Ianculești
Ianculești [jankuleŝtj] (hungare: Szentjánosmajor) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al la urbo Carei.
Ianculești situas iom flanke de la nacia vojo DN19. La plej proksima fervoja stacio estas Marna, sed la stacio de Carei ne estas multe pli malproksima.
São Mateus do Sul
São Mateus do Sul estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 41.257 loĝantojn en 2010.
Eŭropa Kultura Ĉefurbo
Eŭropa Kultura Ĉefurbo estas titolo donata por unu jaro al urbo (aŭ du urboj) de la Konsilio de la Eŭropa Unio.
Ĝis 1999 la titolo oficiale nomiĝis Kultururbo de Eŭropo, ek de 2005 ĝi estas Kultura Ĉefurbo de Eŭropo.
La ideon de kultura ĉefurbo origine proponis Melina Mercouri, kulturministro de Grekio. La nuna procedo de elekto kaj nomumo ekvalidis nur en 1999. Laŭ ĝi la Eŭropa Komisiono, konsiderante la opinion de la Eŭropa Parlamento, proponas al la Eŭropa Konsilio la urbo(j)n, kiu(j)n ĝi nomumu.
King's College
King's College estas la nomo de kolegioj de pluraj anglaj universitatoj en Britio aŭ en la cetera iama brita imperio.
Kajtopluredro
La n-kajtopluredro, maldupiramido, kajtoedro, trapezopluredro aŭ trapezoedro estas la duala pluredro de neklina n-latera kontraŭprismo kun regulaj bazoj. Ĝiaj 2n edroj estas kongruaj kajtoj. La edroj estas simetrie lokitaj.
La nomo trapezopluredro estas iluzia ĉar la edroj ne estas trapezoj.
La n-ordo de la nomo ne referenco la edroj de la pluredro sed al ordigo de verticoj ĉirkaŭ la simetriakso. La duala n-kontraŭprismo havas du realajn n-plurlaterajn edroj.
n-latera kajtopluredro povas esti malkomponita en du egalajn n-laterajn piramidojn kaj n-lateran kontraŭprismon.
En tekstoj priskribantaj la kristalajn rutinojn de mineraloj, la vorto kajtopluredro estas ofte uzata por signifi la pluredron sciatan kiel deltosimila dudekkvaredro.
Formoj
Ĉe triangula kajtopluredro la kajtoj estas romboj, do triangula kajtopluredro estas romboedro kaj samtempe paralelepipedo. Ĝi estas kuboj skalita direkte de ĝia spaca diagonalo.
Kubo estas speciala okazo de triangula kajtopluredro kun kvadrataj edroj
La alia speciala okazo de triangula kajtopluredro estas tiu kun romboj kun anguloj de 60° kaj 120°. Ĝi povas esti malkomponita en du egalajn regulajn kvaredrojn kaj regulan okedron. Pro tio ke paralelepipedoj povas kaheligi spacon, do kombinaĵo de regulaj kvaredroj kaj regulaj okedroj povas kaheligi spacon.
Simetrio
La geometria simetria grupo de n-latera kajtopluredro estas Dnd de ordo 4n, escepte de kubo, kiu havas la pli grandan geometrian simetrian grupon Od de ordo 48, kiu havas 4 versiojn de D3d kiel subgrupoj.
La turna grupo estas Dn de ordo 2n, escepte de kubo, kiu havas la pli grandan turnan grupon O de ordo 24, kiu havas 4 versiojn de D3 kiel subgrupoj.
Balzama abio
Balzama abio (science: Abies balsamea) estas specio de abio el Kanado kaj Usono, kun ruĝaj rezinkovritaj burĝonoj kaj pingloj similaj al tiu de blanka abio, sed karakterize aromaj kaj oblikve suprendirektitaj.
Lizzano in Belvedere
Lizzano in Belvedere estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 2248 loĝantojn.
El Porvenir (Honduro)
El Porvenir estas municipo de la respubliko Honduro. Ĝi situas en la departemento Atlántida. En ĝi havis  loĝantojn.
Novaj Federaciaj Landoj
La Novaj Federaciaj Landoj (NFL) - germane Neue Bundesländer respektive neue Länder - estas ne jure difinita, sed en ĵurnalismaj tekstoj kaj parola lingvaĵo tre ofte uzata termino por la kvin federaciaj landoj de Germanio, kiuj sekve de la leĝo pri restarigo de la federaciaj landoj sur la teritorio de la ŝtato GDR de la 22-a de julio 1990 reekestis la 3-an de oktobro 1990 kaj samtage unuiĝis kun la "malnovaj federaciaj landoj" de Federacia Respubliko Germanio. Laŭ tiu difino la teritorio de Orienta Berlino, la ĝis tiama ĉefurbo de la socialisma ŝtato GDR, ne apartenas al la Novaj Federaciaj Landoj, ĉar ĝi ne ekestis nova lando, sed aliĝis al la teritorio de la "malnova" federacia lando Berlino, kiu antaŭe nur kovris la okcidentan parton de la urbo.
Unuope temas pri la kvin federaciaj landoj:
Malgraŭ sia nomo, la kvin Novaj Federaciaj Landoj verdire ne estis "novaj", sed jam ene de la socialisma ŝtato GDR ekzistis ĝis julio 1952: Kadre de la "plia perfektigo de la socialisma administrado", kiu fakte celis forigon de federacia ŝtata strukturo kaj la kreon de strikta centrismo, la federaciaj landoj de GDR tiam malfondiĝis kaj anstataŭe kreiĝis 15 distriktoj (Bezirke) kun 217 subdistriktoj (Kreise, esperanta vortumo laŭ la lingvouzo de la Esperanto-Asocio de GDR kaj laŭ la vortaroj de Erich-Dieter Krause). Historie ekestintaj teritorioj dum tiu restrukturigo parte estis distranĉitaj kaj la limoj organiziĝis ĉefe laŭ ekonomiaj vidpunktoj.
Dum la momento de la aliĝo al FRG dum oktobro 1990, la Novaj Federaciaj Landoj kaj Orienta Berlino sume havis pli-malpli 17 milionojn da loĝantoj. Dum la unuaj jaroj post la reunuiĝo de Germanio en la oriento de la lando naskiĝis signife malpli da infanoj ol antaŭe, kaj pli ol 3 milionoj da homoj pro laborpostenoj, studado aŭ privataj kialoj translokiĝis al la "malnovaj federaciaj landoj", kvankam samtempe pli-malpli miliono da homoj el la "malnovaj" federaciaj landoj translokiĝis al la teritorio de eksa GDR. Rezulte dum la 1990-aj jaroj la loĝantaro de la Novaj Federaciaj Landoj plus Orienta Berlino reduktiĝis ĝis malpli ol 15 milionoj.
Plej grandaj urboj de la novaj landoj
1 inkluzive de Halle-Neustadt
Februaro de 2021
Jen listo de okazaĵoj en februaro 2021:
Pirarbo
La pirarbo (ankaŭ pirujo, piruso, latine Pyrus) aŭ simple piro estas plantogenro, kiu apartenas al la subtribo pirenoj (Pyrinae) en la familio de la rozacoj (Rosaceae).
Al ĝi apartenas la specioj:
Hynčice
Nomon Hynčice havas pluraj setlejoj:
Izabella Boros
BOROS Izabella [boroŝ] estas rumanuja hungara dizajnistino naskita en Odorheiu Secuiesc la 4-an de aprilo 1979.
Giraldo
La plej elstara konstruaĵo de Sevilo, miksaĵo inter gotika kaj baroka arto, estas simbolo de la urbo. Nenia alia konstruaĵo en la urbo povas superi ĝiajn 97,5 metroj alteco.
Estis la minareto de la antikva moskeo (nun katedralo), la plej antikva parto estis konstruita en jaro 1184, post tertremo en 1365 kaj falo de la supra parto, la kordova arkitekto Hernan RUIZ faris la sonorilejo-n kaj metis statuo-n.
De la 29-an de decembro de 1928 ĝi estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO kune kun la apuda Katedralo
Giraldillo
Sur la pinto de la turo staras bronza statuo alta proksimume 3,5 metrojn, kiu havas inkluzive sian soklon altan je 4 metroj pezon de proksimume. 1.300 kilogramoj. Ĝin verkis inter 1566 kaj 1568 Bartolomé Morel laŭ modelo de Juan Bautista Vázquez. En 1997 oni anstataŭis la originalon pro riparo pretertempe per iom pli malpli peza kopio, kiu nun troviĝas antaŭ la portalo de la katedralo.
La nomo Giraldillo deduktiĝas de la hispana vorto girar (turniĝi), ĉar la statuo kun ventoflago turniĝas per la vento. De Giraldillo siaflanke deduktiĝas la nomo Giralda kiel nomo por la tuta turo.
Hilden
Hilden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mettmann de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Danielle Darrieux
Danielle DARRIEUX (naskiĝis en Bordeaux, mortis  en Bois-le-Roi) estis franca aktorino de scenejo, televido kaj filmo, kantistino kaj dancistino.
Jakub Błaszczykowski
Jakub Błaszczykowski (naskiĝis la en Truskolasy) estas pola profesia futbalisto. Li estas kapitano de pola nacia teamo. Ekde 2007 Błaszczykowski ludas en germana klubo Borussia Dortmund.
Giovanni Alberto Ristori
Giovanni Alberto RISTORI (* 1692 eble en Bolonjo; † 7-an de februaro 1753 en Dresdeno) estis itala komponisto, orgenisto kaj kapelmajstro de la malfru-baroko.
Vivo
Giovanni Alberto Ristori estis filo de la itala aktoro Tomaso Ristori kaj iris kun ĉi tiu al la saksia kortego, kiam ĉi tiu trovis tie postenon kiel estro de la itala teatroensemblo. Giovanni Alberto Ristori validis kiel lerta komponisto, klavarinstrumento- kaj orgenludanto kaj estis dungita en 1717 kiel komponisto ĉe la itala kortegoteatro. Ristori samtempe estis estro de la "pola kapelo“, kiu en 1717 ĉefe estis fundita por la celo, akompani la reĝon anstataŭ la elektoprinca kapelo al Pollando. En 1733 Ristori ricevis la postenon de ĉambrorgenisto, en 1746 tiun de eklezikomponisto kaj en 1750 li estis nomumita sub Johann Adolph Hasse vickapelmajstro.
Verkaro
La reĝa muzikkolekto en Dresdeno posedis grandan nombron de liaj verkoj, inter ili dek unu kompletaj mesojn, tri mesojn sen Credo, kvin Gloria-oj (kvar el ili duĥoraj), 21 motetoj, tri rekviemoj, dudek psalmkomponaĵoj kaj tri oratorioj. Ristori kreis krome 19 operojn, 16 kantatojn, plurajn ariojn, instrumentkonĉertojn kaj instrulibron Esercizi per l’Accompagnamento. Plej multan atenton meritas liaj komikaj operoj, kiuj en norda Germanio apartenas al la plej fruaj kreaĵoj de la opera buffa, nome Calandro (1726) kaj Un pazzo ne fà cento, ovvero Don Chisciotte (1727).
Cansever
Džansever Dalipova (Джансевер Далипова; Kalegurica, ), pli bone konata sub la mononimo Cansever (Джансевер), estas nord-makedona, denaske turka kantaŭtoro kaj kantisto.
Kariero
Cansever aktivas en muzikistaj rondoj ekde ŝia junaĝo. En 1992, ŝi publikigis sian unuan albumon, Kemano Basal E Romenge, kaj estiĝis profesia muzikisto.
En 1997, ŝi aperis por la unua fojo en la televida elsendo "İbo Show" de la prezentisto İbrahim Tatlıses. Dum tiu elsendo ŝi kantis sianmaniere la faman kanton "Kara Çadır" pro kiu ŝi ekhavis nacian renomon en Turkio kaj multe populariĝis. Sekve, Cansever subskribis interkonsenton kun la diskeldonejo Ecce Müzik kaj publikigis plurajn muzikalbumojn en malsamaj lingvoj (turke, makedone kaj romae).
Privata vivo
En 1994, Cansever estis diagnozita kun ankilosa spondilito, kaj ŝi suferis pro pluraj sanproblemoj ligitaj al tiu artika malsano. Ŝi estis fine kuracigita en 2009, pli ol dek kvin jaroj post ŝia diagnozo, en Germanio, kie ŝi loĝis de 2007.
Nilo Peçanha
Nilo Procópio PEÇANHA [nilu prokopjo pesanja] (naskiĝis la, en Campos dos Goytacazes kaj mortis la , en Rio-de-Ĵanejrio) estis brazila politikisto. Li estis advokato kaj vicprezidento de Afonso Pena 14-a de junio 1909 dum regado), estis la 7-a prezidanto de Brazilo de 1909 ĝis 1910, kaj la una mulata brazila prezidanto.
Lia politika kariero komencis en 1890, kiam li estis elektita kiel membro de Konstitucia asembleo de 1-a respubliko.
Mikkeli
Mikkeli, S:t Michel, estas urbo kaj komunumo en la provinco Suda Savonio de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Orienta Finnlando. Mikkeli estas ĉefurbo de la provinco, kaj ĝis 2009 estis ĉefurbo ankaŭ de la gubernio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El la areo 303,6 km² estas akvo, ekzemple de lago Kuolimo. La urbo kreskis forte en 2001 kiam la ĉirkaŭa kampara komunumo de Mikkeli kaj la komunumo Anttola estis ligitaj al la urbo. Komence de 2007 ankaŭ la komunumo Haukivuori estas ligita al Mikkeli. Kerimäki estis ligita al Mikkeli en 2013. Kampara komunumo de Mikkeli estis ligita al Mikkeli en komenco de jaro 2001.
Mikkeli estas fondita kiel urbo en 1838 fare de rusa caro Nikolao la unua.
Dum la Vintra milito 1939–40 kaj la Daŭriga milito 1941–44 en Mikkeli situis la ĉefstabejo de la finna armeo.
Kinchil
Kinchil estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Kinchil. La komunumo situas en la plej okcidenta parto de Yucatán. La regiono 7 nomiĝas "Litoral Poniente". Ĝi limas al la Meksika Golfo en la nordo, al la subŝtato Campeche en la okcidento kaj al la regiono 6 "Influencia Metropolitana" en la oriento. Krome ĝi havas limon kun la regiono 8 "Sur Poniente" en la sudoriento. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31044.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5964 loĝantojn. El tiuj estis 2998 viroj kaj 2966 virinoj. La komunumo havas surfacon de 161 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 8 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 612 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,7 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Kastelo Rákóczi (Felsővadász)
La Kastelo Rákóczi estas historia monumento en Hungario en Felsővadász.
Kinchil
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3515 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2767 scipovis legi kaj skribi kaj 748 personoj estis analfabetoj. Do 21,28% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Kastelo Rákóczi (Felsővadász)
Historio
La familio Rákóczi akiris la bienon en 1517, poste la familio konstruis kastelon. La turkoj okupis kaj detruis ĝin en 1567. Post falo de la liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la Habsburgoj forprenis la kastelon, ĝis 1945 la posedantoj estis diversaj familioj. Intertempe oftaj trakonstruoj okazis, sed la plej grava okazis en 1860 (tiam la kastelo ricevis etaĝon). Ekde 1871 ankaŭ poŝtejo funkciis en la kastelo. Dum la socialismo (eĉ poste) la kastelo funkcias kiel lernejo.
Kinchil
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5534 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2549 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 46,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kastelo Rákóczi (Felsővadász)
Konstruaĵo
La kastelo situas en granda korto, kiu estis iam fama parko. Iam kreskis maloftaj kreskaĵoj. En la konstruaĵo perdiĝis grandparte la mebloj, same la biblioteko.
Rus-Pola Milito (1654-1667)
La Rus-Pola de 1656-1667 aŭ la rusa diluvo estis grava konflikto inter la Respubliko de Ambaŭ Nacioj kaj la Rusa carlando. Ĝi finiĝis kun la aneksado de Kievo, Smolensko kaj la maldekstra bordo de Ukrainujo fare de Rusujo. La venko de Rusujo igis ĝin mondpotenco en orienta Eŭropo.
Papu Gómez
- laŭpasporte Alejandro Darío Gómez, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Bonaero, do nun estas -jara. Post profesia futbalado jam ekde la jaro 2005, ekde 2021 li membras en la unua vira teamo de la hispania klubo Sevilla FC. Krome ekde la jaro 2017, nur nur ekde aĝo de 29 jaroj, li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2022 rekoneblis per la numero "17".
Krotonata anhidrido
Krotonata anhidrido estas anhidrido rezultanta el senhidratigo de du molekuloj de krotonata acido. Ĝi estas multeuza kemiaĵo kiu trovas uzojn en agrikulturo, farmacio, kiel kosmetikaĵo kaj en la industrio pri gustigiloj kaj parfumoj. En parfumfabrikado ĝi uzatas kiel solvanto.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Methacrylic anhydride.svg| Metakrilata anhidrido Methacrylic acid structure.png| Metakrilata acido </Gallery>
497 Iva
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Raymond Smith Dugan elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Iva Shores, filino de la posedanto de la bieno farmita de Dugan.
Flévy
Flévy [] estas franca komunumo en la departemento Moselle kaj do en la regiono Loreno.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Flévy, la bienon Saint Charles, la vilaĝeton Chelaincourt kaj la industrian aeron Fontaine des Saints.
Historio
Juda tombejo de Chenaincourt datiĝas de la 16-a jarcento. Ĝi fermis en 1850.
Famuloj
Christine Redon estis kandidatino Eŭropo - Demokratio - Esperanto en 2014.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 6 voĉojn (4,08 %) en 2004, 5 (2,89 %) en 2009 kaj 20 (9,9 %) en 2014.
Cordillera del Condor
La Cordillera del Cóndor (kondora montaro) estas montaro en orientaj Andoj kiu estas ĉirkaŭ la internacia limo inter Ekvadoro kaj Peruo en Sudameriko.
La montaro etendas proksimume 150 km norde al sudo kaj ties maksimuma alto atingas proksimume 2,900 m. La riveroj Santiago kaj Cenepa fluas laŭlonge de ties orientaj deklivoj en la peruva flanko. Dum ĉirkaŭ 160 jaroj, la areo de tiu limo estis tialo de konflikto kaj pridisputado, kaj eĉ kaŭzis armitajn konfliktojn inter ambaŭ landoj en 1941, 1981 kaj 1995. Post la prilima konflikto de 1995, ambaŭ landoj entreprenis diplomatan negocadon, rezulte en la pactraktato de 1998 kiu difinis la precizan lokon de la internacia limo.
La Kondora Montaro estas areo de granda intereso en biologio, eble havante la plej riĉan flaŭron inter la areoj samgrandaj de Sudameriko, kaj estas konsiderata de Conservation International kiel unu el plej gravaj biodiversecaj areoj en la planedo. La montaro havas unu el plej altaj koncentroj de vaskulaj plantospecioj ankoraŭ nekonataj al la scienco. La areo estas parto de la ekoregiono Montararbaroj de Orienta Montaro.
HotPads
HotPads estas retejo, kiu ofertas informojn pri loĝejoj kaj nemoveblaĵoj en mapbazita formato. La retejo permesas uzantojn serĉi domaron uzanta interaktivan mapon. Listeroj estas montrita ĉe iliaj adresoj, permesanta uzantojn fari lokon-bazita serĉo. Tra la grafika fasado, uzantoj klakas individuajn listerojn montritajn de kolor-kodigita konstruanta ikonojn.
Zillow akiris HotPads.com en 2012 por 16 000 000 usonaj dolaroj.
HotPads lanĉis ĝisdatigitan version de la retejo en aŭgusto 2014.
Mortotuko de Arquata
Temas pri Arquata del Tronto, urbeto de Markio (Italio), en kies preĝejo estas kultata la mortotuko de Arquata, kiu unuavide ŝajnas simila al tiu unika de Torino, nome senvernisa, radie alestiĝinta kaj “mirakle produktita per simpla kontakto kun la origina de Torino”.
HotPads
Historio
HotPads estis fondita en 2005 de Matt Corgan, Douglas Papo kaj John Fitzpatrick. La retejo nuntempe listigas 4 milionojn da vendotaj nemoveblaĵoj kaj 500 000 luejojn. Novjorko kaj Vaŝingtono havas la plej grandan koncentriĝon de listoj.
Mortotuko de Arquata
Historio
De kiam, komence de la 16-a jarcento ekdisvastiĝis de kutimo montri etendita la torinan mortotukon, komencis ankaŭ la tradicio reprodukti, sammezure, la figuron videblan sur la teksaĵo de Torino. Kaj aperis multego da tiuj kiuj iom post iom perdis valoron aŭ estis forgesitaj. La 17-a jarcento aldoniĝis ankaŭ nova metodo de reprodukto: la verko, realigita samforme kaj sammezure, estis apogita sur la origina kvazaŭ por ĉerpi pli da sankteco, kaj por pri tio certigis oni skribis sur la produktaĵo: Extractum ab originali, Extractum ex originali (devenigita de la origina). Tiu skribaĵo aperas en multaj ekzempleroj (el tiuj hodiaŭ konserviĝas ĉirkaŭ 50), inter kiuj en tiu de Arquata. En tiu lasta la kvalito “penttita” ne tuj manifestiĝis. De tuj oni opiniigis ke la fenomeno “Mortotuko de Torino” ne unikas kaj male io produktebla per homa kvankam nekonata aktiveco.
Scienca esploro
Sinsekva esploro pri la “Arquata” teksaĵo, efektigita de scienculoj kaj per la scienca ilaro de la ENEA montris ke ankaŭ tiu ekzemplero entenas la spurojn de verniso, kaj ke la imagita efiko de radia elfluo estas nura supozo. La bildo, fakte, sur la torina mortotuko ŝuldiĝas al dehidratizo kaj oksidado, ekstreme surfaca, de la lina celulozo, kies origino restas mistera ĝis nun. La scienculoj de Agenzia nazionale per le nuove tecnologie, l'energia e lo sviluppo economico sostenibile sukcesis ankaŭ reprodukti ekzempleron tute identan al tiu Auquata. Restas, do, pruvata la pentra origino ankaŭ de la mortotuko de Arquata, kies bildon la legendo emis kredidi produktita per simpla kontakto kun la origina figuro.
HotPads
Historio
En 2006, HotPads funkciis kun 10 personaj staboj en Vaŝingtono. En 2011, ili translokiĝis al San-Francisko, kie ĝi nuntempe funkcias de la oficejo de Zillow en San-Francisko.
Aliaj ĉefaĵoj
HotPads inkluzivas la Lupagon Zestimates de Zillow (laŭtaksa monata luprezprezo, kalkulita per propra formulo), la facil-marŝa poentaro de Walk Score, kaj lernejaj ĉeestaj zonoj por ĉiu listero. HotPads ankaŭ havas demandon kaj respondan komunumon nomita HotPads Respondoj kaj aktiva blogo.
27254 Shubhrosaha
27254 Shubhrosaha estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Restoracioj de l' koro
Ili estis kreitaj en 1985 de la franca komikulo kaj aktoro Coluche.
Por Coluche estis grava afero, batali kontraŭ rasismo kaj malriĉeco per humuro kaj spritaĵoj en siaj filmoj kaj surscenaĵoj.
(14893) 1992 DN6
(14893) 1992 DN6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nałęczów
Nałęczów (prononcu: Naŭenĉuf) (antaŭa nomo: Nałęczów-Zdrój /en Esperanto "Zdrój" estas Kuracloko) estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al urbo-kampa komunumo Nałęczów en distrikto Puławski.
Situo
Nałęczów situas en Kazimierz Dolny-pejzaĝparko, la protektita natur-tereno. Nałęczów troviĝas en la turisma triangulo Puławy - Kazimierz Dolny - Nałęczów. Historie la urbo apartenis la la Sandomierz-regiono (legu: Sandomjeĵ) kaj al Malgrandpolio. La urbon trafluas du riveroj: Bystra (legu: Bistra) kaj Bochotniczanka (legu: Boĥotnjiĉanka).
Nałęczów la fama kuracloko
Nałęczów estas kardiologia kuracloko. Oni kuracas tie la koronarian malsanon, arterian hipertension / (altan sangopremon), kor-neŭrozojn kaj ĝeneralajn psiko-fizikajn laciĝojn. Krome estas tie bonaj kondiĉoj por postoperacia kor-kuracado kaj post la korinfarkto.
Historio
La 23-an de junio 1751 tiajn terenojn aĉetis Stanislao Małachowski (legu: Maŭaĥovski), kiu estis nobelo de la Nałęcz-blazono (legu: Naŭenĉ), kaj pro tio li nomis la vilaĝon Nałęczów (legu: Naŭenĉuf). En la jaroj 1771 - 1773 li konstruis la palacon en la barok-klasikisma stilo (vidu la du suprajn fotojn).
En la 19-a jc oni eltrovis la sanigajn valorojn de la lokaj fontoakvoj - danke al revenintaj el Siberio, el la ekzilo la polaj kuracistoj: Fortunat Nowicki (legu: Novicki), Wacław Lasocki (legu: Vacŭav Lasocki) kaj Konrad Chmielewski (legu: Ĥmjelevski).
Baldaŭ tien venadis por sin kuraci la amaso da homoj de la tuta Pollando, i.a. famaj polaj verkistoj Stefan Żeromski (legu: Stefano Ĵeromski); aŭtoro de "La Faraono" Bolesław Prus (legu: Boleslao Prus) (vidu la supran foton), la tradukon faris Kazimierz Bein - pseŭdonomo: Kabe; la Nobel-premiito pri literaturo Henryk Sienkiewicz (legu: Henriko Sjenkjeviĉ) kiu estas la aŭtoro de Quo Vadis? en traduko de Lidja Zamenhof, "Tra dezerto kaj praarbaro" kaj Janko-Muzikanto; Zofia Nałkowska (legu: Sofia Naŭkovska) la aŭtorino de "Medalionoj"; Stanisław Ignacy Witkiewicz (pseŭdonomo: Witkacy), Stanisław Przybyszewski (legu: Stanislao Pĵibiŝevski) la aŭtoro de la dramo "La Neĝo" en traduko de T. Ficowski, Ewa Szelburg-Zarembina (legu: Eva Ŝelburg-Zarembina) kaj fama ilustristo i.a. faris ilustraĵojn por Sinjoro Tadeo Michał Elwiro Andriolli (legu: Moĥaŭ Elviro Andrjolli). Nałęczów ricevis la urborajtojn en la jaro 1963.
La Kuracloka Parko
La parkon establis nobelo Stanislao Małachowski jam en la dua duono de 18-a jc kaj en la fino de la 19-a jc oni pligrandigis ĝin por la bezonoj de la kuracgastoj. Tra la parko fluas la rivero Bystra (legu: Bistra) kaj danke al kluzo estas bela ovala stavo. La parko kun siaj bele flegitaj diverspeciaj arboj estas la fiero de la kuracloko. Krom la polaj pingloarboj kaj foliarboj oni povas trovi tie unikaĵojn de okcidenta Eŭropo kaj eĉ de Azio kaj Ameriko, ekzemple la vejmutpinojn. Tie sur la 20 ha areo de la parko kreskas i.a. kastaneoj / kaŝtanarboj, tilioj, pinoj kaj kverkoj, sed ankŭ tuliparboj, t.e. tulipaj liriodendroj (vidu la supran foton kun la floro, la arbo kreskas eĉ ĝis 20 m) aŭ virginiaj liriodendroj, katalpoj el Azio kaj Ameriko (vidu la supran foton kun la floro, la arbo kreskas eĉ ĝis 10 m) kaj ĉinaj karjoj, ege belaj specioj de la samaro-nuksoarboj (vidu la apudan foton, la arbo kreskas eĉ ĝis 10 m).
En la parko estas subvitra tropikejo, ankaŭ abundas tie diversaj bestoj i.a. sciuroj kaj cignoj (vidu sube la fotojn). Oni povas promeni tra la parkaj aleoj i.a. tra la aleo de artistoj (kun la lasitaj iliaj man-spuroj).
Esperanto
En la apuda vilaĝo Wojciechów loĝas esperantisto Andreo Moroz, legu lian ttt-ejon: www.EsperantoPolska.pl
John Cheke
Li estis ferva protestanto kaj post la morto de Eduardo la 6-a estis ŝtat-sekretario de Lordino Jane Grey. Pro tio Maria la 1-a enkarcerigis lin en la Turo de Londono kaj konfiskis liajn bienojn. Oni malliberigis lin en septembro 1554 kaj pasis eksterlande la restaĵon de sia vivo: fine li loĝigixis en Strasburgo, kie li instruis la grekan. En 1556 li vizitis sian edzinon ĉe Bruselo. Filipo la 2-a (Hispanio) ordinis ke li estua arestata kaj prenata al Londono, kie li denove malliberiĝis en la Turo de Londono. Timegante ke oni ŝtiparumus lin, li iĝis romkatoliko, sed, hontego pro tio, ne longe postvivis.
Listo de hungaraj loknomoj kun "almás"
La hungara nomparto almás staras por "pomo" aŭ "pomarbo". Multaj loknomoj en la iama Hungara reĝlando enhavas tiun ĉi parton.
Gederovci
Gederovci, hungare Kőhida estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en občina Tišina. Ĝis fine de la 19-a jarcento la oficiala hungara loknomo estis Gederóc, poste pro la hungariga politiko uziĝis la hungareca nomo.
Situo
Gederovci situas laŭ la aŭstra landlimo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Estas vojo al Sicheldfeld, kie ĝis 2008 limpasejo funkciis.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Kőhida apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senkontrole ie ajn.