cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uvs Nuur
La senforfluiga lago Uvs (Увс нуур; Успа-Хөл) troviĝas en la pleja nordokcidento de Mongolio, kun malgranda parto, la nordokcidenta lagolango, en la pli norda respubliko Tuvio de la Rusia Federacio. Ĝi estas salakva lago, kovras areon de 3,350 kvadrataj kilometroj kaj sekve estas la plej granda lago de la lando. Precipa enfluo estas la rivero Tes, sed ankaŭ aliaj riveroj; elfluo ne ekzistas.
Wilfried Stroh
Wilfried STROH, ankaŭ kun latinigita baptonomo Valahfridus, (naskita la 26-an de decembro 1939 en Stuttgart estas germana klasika filologo.
Agadoj diversaj
Stroh i.a. konatiĝas pro siaj klopodoj uzi la latinan lingvon kiel vivan lingvon. Sekve la Colloqium Latinum (laŭvorte: kolokvo latina) estas ĉiusemajna aranĝo en la Munkena universitato kie pridiskutatas teksto latina latine. Krome li okupiĝas pri retoriko de la klasika antikveco, Cicerono, malnova erotika literaturo (ekz. Ovidio kaj pri metriko. Krome li estas spertulo pri Jakob Balde, kiu kromnomatas germana Horaco (jezuito el la baroka epoko).
En 2012 Stroh distingitis per la Ausonius-premio.
5796 Klemm
5796 Klemm estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la dana profesoro pri mikrobiologio Per Klemm (1949–2011), kiu ĉefe studis la, la transkriptomojn kaj la komparajn genomikojn de la infekta Escherichia coli. Li disvolvis kontraŭmikrobajn kuracilojn.
Herbejkardamino
Herbejkardamino (Cardamine pratensis) estas plantsopecio el la genro de la kardaminoj (Cardamine) ene de la familio de la Brasikacoj (Brassicaceae). Ĝi estas disvastigita sur la norda hemisfero. La planto dominas per siaj blankaj ĝis delikate violetaj floroj de fine de aprilo ĝis meze de majo la spekton de nutraĵriĉaj malsekherbejoj.
Priskribo
La herbejkardamino estas transvintre verda, multjara, herba planto, kiu atingas alton de 15 ĝis 55 centmetrojn. Ĝ formas relative mallongan kaj maldikan rizomon kiel rezervorgano. la staranta, senbranĉa tigo havas rondan kversekcon. Unue ĝi havas medolo (botaniko), post ĝi estas kava kaj kalva aŭ havas maldensan hararon en la malsupra parto.
Folioj
La maldika folioj staras en bazaj rozetoj kaj estas alterne distribuita al la tigot; la folinervoj estas bone videblaj. La plej ofte 2 ĝis 7 centimetrojn longa tigaj bazaj folioj longas 30 centmetrojn. Ili estas kompletaj aŭ nepare pinataj. Ili havas du ĝis 15 parojn da rondecaj folietoj. La fina folieto estas 1,5 cm longa kaj havas tigeton.
Infloresko
La planto floras de aprilo ĝis junio aŭ julio. La floroj staras kun en apleksa, grapola infloresko, ofte kun dua malgranda infloresko je la supra parto de la flortigo. Dum pluvo kaj mallumeco de foltigoj kliniĝas kaj  floroj fermiĝas.
Floroj
La duseksaj floroj estas kvarnombraj kaj tipe aranĝita kiel brasikacoj. La kvar verdaj kaj liberaj sepaloj havas grandecon de 3 ĝis 5 (2,5 ĝis 6) milimetroj oble 1 ĝis 2 mm. Ilia formo estas oblongaj aŭ ovformaj.La kvar [petalo]]j havas longecon de 0,8 ĝis 1,5 (0,6 ĝis 1,8) centimetrojn kaj larĝecon de 3 ĝis 7,5 (ĝis 10) milimetroj kaj estas renverse ovformaj. La koloro de la petaloj estas blanka, ofte blankeca kaj palrosefarba kun malhelaj nervoj ĝis malhelpurpura. De la ses stamenoj la centraj paroj havas 5 ĝis 10 milimetro longajn filamentojn kaj la flankaj 3 ĝis 6 mm longaj filamentoj. La flavaj anteroj havas longecon de 0,8 ĝis 2 mm. la stamenoj estas proksimume trioble pli longaj ol la sepaloj. La sola karpelo entenast 20 ĝis 30 ovarioj. La stigmo longas 0,5ĝis 2,7 mm..
Abd al-Muttalib
Abd al-Muttalib Ŝajbah ibn Haŝim (en araba: عَبْد ٱلْمُطَّلِب شَيْبَة ٱبْن هَاشِم‎, ĉirkaŭ 497 – 579), estis avo de la islama profeto Mohamedo, estante patro de lia patro Abdullah ibn Abd al-Muttalib. Abdul-Muttalib ibn Haŝim estis edzo de Fatimah bint Amr de la klano Maĥzum.
Herbejkardamino
Kromozomnombroj
La kromozomnombroj estas 2n = 16, 24, 28-34, 38-44, 48, 56, 96, do la baza kromozomnombro  x = 8. Ekzistas poliploideco kaj esploroj montras diploidajn ĝis heptaploidajn populaciojn.
Abd al-Muttalib
Estante ses-jaraĝa Mohamedo, post zorgado fare de beduenoj en dezerto, revenis al sia patrino Amina bint Ŭahab, kiu baldaŭ poste, en 577 aŭ 578, mortis. La juna Muhammad estis portita dekomence al sia patroflanka avo Abd al-Muttalib en 577 kaj poste al sia patroflanka onklo Abu Talib ibn Abd al-Muttalib.
Herbejkardamino
Ekologio
Florekologie temas pri „nektarhava diskofloro“ en transiro al  „funela floro“. La nektaro nur estas atingebla fare de abeloj kaj papilioj; Sirfidoj (Syrphidae) rikoltas nur la polenon. Herbejkardamino estas lumĝermanto.
Disvastigo
La disvastigoregiono de la herbejkardamino estas de Eŭropo ĝis la artika  klimatzono en Nordazio kaj Nordameriko.
Sistematiko
La unua priskibo de Cardamine pratensis okazis 1753 fare de Carl von Linné en Species Plantarum, 2, p. 656.
Jenaj sinonimoj ekzistas : Cardamine nemorosa LEJ., Cardamine praticola JORD., Cardamine rivularis ČOPYK, Cardamine udicola JORD., Cardamine ullepiciana BORBÁS, Cardamine pratensis L. subsp. pratensis, Cardamine pratensis subsp. atlantica (EMB. & MAIRE) GREUTER & BURDET, Cardamine pratensis subsp. genuina ČELAK. des. inval., Cardamine pratensis subsp. major TOMŠOVIC, Cardamine pratensis subsp. picra DE LANGHE & D'HOSE, Cardamine pratensis subsp. ullepiciana (BORBÁS) JAY, Cardamine pratensis var. atlantica EMB. & MAIRE, Cardamine pratensis var. carpatica ZAPALŁ., Cardamine pratensis var. dentata SCHUR, Cardamine pratensis var. flore-pleno NEILR.}}, Cardamine pratensis var. grandiflora ENDL., Cardamine pratensis var. grandiflora NEILR., Cardamine pratensis var. grandiflora SCHUR, Cardamine pratensis var. macrantha SCHUR, Cardamine pratensis var. parvifolia WIMM. & GRAB., Cardamine pratensis var. pleniflora SCHUR, Cardamine pratensis var. pseudohirsuta SCHUR, Cardamine pratensis var. pubescens WIMM. & GRAB., Cardamine pratensis var. subrivularis SCHUR, Cardamine pratensis var. typica BECK des. inval.
Popola medicino
La herbejkardamino enhavas sinapoleo-glikozido, amaraĵoj kaj vitamino C.
Tizano el la planto oni uzas kontraŭ reŭmatismo.
Uzado kiel manĝaĵo
La junaj folioj- kolektitaj antaŭ la florado, estas manĝeblaj kaj gustas pro la sinapolea glikozido iomete akre, simile al  kreso.
Uzado kiel ornamplanto
Ekde la17a jarcento la planto ankaŭ estas kultivata kiel ornamplanto.
São Francisco do Oeste
São Francisco do Oeste estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 3.807 loĝantojn.
Adrianus van Valckenburg
Adriano Falkoburgo (1581-1650) estis nederlanda kirurgo, anatomo kaj doktoro pri medicino, filo de Cornelis Jansz. van Valckenburg kaj Claertegen Adraensdr. van Birkel. Li studis filozofion, historion kaj teologion en la Universitato de Lejdeno kie Lukas Trelcatius (1542-1602), Franciscus Gomarus (1563-1641), Petrus Pavius (1564-1617) kaj Jacobus Arminius (1559-1609) estis liaj profesoroj. Pro religiaj militoj, li forlasis teologion kaj sin dediĉis al Medicino, kie li diplomiĝis en la 19-a de junio 1621. Dum sia tuta vivo li estis konservativo-karaktera, kaj neniam akordis kun la teorio pri sangocirkulado de William Harvey. En februaro 1624 li fariĝis profesoro pri Medicino en la Universitato de Lejdeno kaj sukcedis al Reiner Bontius (1576-1623), kiu okupis la postenon ekde la jaro 1617.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Hendrik_Hondius_-_Lucas_Trelcatius_P._RP-P-1907-3140.jpg| Lukas Trelcatius (1542-1602) Jacobus_Arminius_02_IV_13_2_0026_01_0309_a_Seite_1_Bild_0001.jpg| Jacobus Arminius (1559-1609) Gomarus.jpg| Franciscus Gomarus (1563-1641) Peter-Pauw-1.jpg| Peter Pauw (1564-1617) AntoniusWalaeus.jpg| Antonius Walaeus (1573-1639) EwaldusSchrevelius.jpg| Ewaldus Schrevelius (1575-1647) Reiner-Bontius.jpg| Reineryus Bontius (1576-1623) Otto_Heurnius.jpg| Otto Heurnius (1577-1652) SS-harvey.jpg| William Harvey (1578-1657) Adolphus-Vorstius.jpg| Adolphus Vorstius (1597-1663) Joh Anton v d Linden.jpg| Johannes Antonides (1609-1664) </Gallery>
Tesprotio
Tesprotio (Θεσπρωτία) estas historia pejzaĝo de Grekio, kaj (en ne ekzakte la samaj limoj, kaj kun la nomo Νομός Θεσπρωτίας - Nomos Thesprotias) ĝis administra reformo efektivita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomiĝas Νομός, do "nomos"). Ĝi kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis 43,587 loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la urbo Igumenico. La teritorio apartenas al la administra regiono ("periferio") Epiro, kaj situas en la pleja okcidento de la kontinenta parto de Grekio, borde de la Ionia Maro kaj vidalvide de la insulo Korfuo.
Giberville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gibervillais.
Oberteuringen
Oberteuringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bodensee kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Partneraj komunumoj
Partneraj komunumoj de Oberteuringen estas
Ahuillé
Ahuillé estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ahuilléens.
Piruvato
Piruvato (CH3COCOOH) estas acidrestaĵo de alfa-ketoacido. Ĝi havas gravan rolon en la biokemiaj procezoj. La piruvato havas la molekulan mason de 88,06 g/molo, denson de 1,250  g/cm³, fandopunkton de 11,8  °C kaj bolpunkton de 165  °C.
DUM
La vorto havas plurajn signifojn:
Piruvato
La piruvato estas senkolora, acet-odora likvo. Ĝi miksiĝas kun akvo en ĉiu proporcio, solviĝas en alkoholo, etero. La laboratoria produkto povas okazi el tartrata acido per varmegigo kun kalia hidrogen-sulfato aŭ per hidrolizo de acet-cianido, reagaĵo de acetklorido kaj kalia cianido. Ekvacio de la posta:
Hiacintuloj
Hiacintuloj aŭ hiacintaj araoj (Anodorhynchus) estas genro de grandaj bluaj papagoj el tribo Arini. Ĝi enhavas du vivantajn speciojn (kutima hiacintulo kaj indiga hiacintulo) kaj unu supozeble formortintan specion (griza-blua hiacintulo). Kutima hiacintulo estas la plej granda papago laŭ longo kaj la plej peza fluganta papago (kakapo pezas pli sed ne flugas). Griza-blua kaj indiga hiacintuloj nestas en klifoj kaj kutima hiacintulo plejparte nestas en arbotruoj. Ĉiuj la tri specioj manĝas plejparte fruktojn de kelkaj specioj de palmoj, aparte tiujn de Acrocomia aculeata, Attalea phalerata, Butia yatay kaj Syagrus coronata.
Kvankam hiacintuloj ĝenerale estis konataj de zoologoj almenaŭ ekde la 1790-aj jaroj, precizaj lokoj de iliaj arealoj restis longe nekonataj. La endemia habitato de la indiga hiacintulo estis nur malkovrita de sciecnuloj en 1978.
Griza-blua hiacintulo malaperis kaj verŝajne formortis iam en la 19-a jarcento pro senarbarigo por agrikulturaj celoj kaj formanĝo de jataj-palmoj (Butia yatay) far bruto, sed onidiroj pri ĝia travivo ĝis nun iam aperas. Indiga hiacintulo ankaŭ estis tre proksima al formorto en fruaj 1980-aj jaroj, kiam nur restis ĉirkaŭ 60 birdoj en la mondo, sed ekde tiam ilia populacio kreskas ĝis ĉirkaŭ 1000 pro konservaj programoj. Kutima hiacintulo restas sufiĉe komuna en naturo, sed ĝia arealo fragmentiĝis je almenaŭ tri distingaj partoj: en suda Brazilio, en eosta Bolivio kaj en nord-eosta Paragvajo. Ĉiuj tiuj populacioj nuntempe malkreskas pro habitatdetruo kaj kaptado por dombesta komerco. Kiel dombirdo kutima hiacintulo estas sufiĉe kutima kaj multaj specianoj vivas en kapteco tra tuta la mondo.
Kaj kutima kaj indiga hiacintuloj estas listitaj en Apendaĵo 1 de CITES.
Taksonomio
La genro, Anodorhynchus Spix, 1824 estas unu el kelkaj genroj de Centramerikaj kaj Sudamerikaj araoj en tribo Arini, kiu enhavas araojn, konurojn, aratingojn kaj parencajn genrojn. Tiu ĉi tribo siavice apartenas al subfamilio Arinae (neotropisaj papagoj) de familio Psittacidae de veraj papagoj. Nun oni agnoskas tri speciojn en la genro, unu el kiuj estas supozeble formortinta:
Specioj
Krom tiuj ĉi tri rekonataj specioj oni ankaŭ iam nomas la kvaran, Anodorhynchus purpurascens (viola hiacintulo). Ĝin unue priskribis Lionel Walter Rothschild en sia libro Extinct Birds, kiu publikiĝis en 1907. Tamen, ĝis nun oni ne havas sufiĉajn evidentaĵojn por pruvi la ekziston de tiu ĉi specio, do ĝi estas konsiderata hipoteza formortinta specio. Rotschild priskribis la birdojn vivantajn sur insulo de Gvadelupo, sed nuntempe oni teorias ke povis temi pri kutimaj hiacintuloj kunportitaj tien el kontinenta Sudameriko.
Michał Doliwo-Dobrowolski
Michał Doliwo-Dobrowolski (naskiĝis la en Gatĉina, mortis la  en Hejdelbergo) estis pola-rusa elektroteknikisto, elektristo kaj inventisto. Pioniro de la tekniko pri trifaza elektra kurento.
Vivo
La studadon daŭrigis en Teknika Universitato de Darmstadt (Darmŝtato), unue en mekanika fakultato, kaj poste en novkreita elektroteknika, kiun finis en 1884.
En 1888 evoluigis trifazan elektran generatoron kaj trifazan elektromotoron, kion faris kelke da monatoj antaŭ Nikola Tesla.
Medalo je la nomo de Michał Doliwo-Dobrowolski
La 2-an de januaro 2007 Asocio de Polaj Elektristoj establis medalon je la nomo de Michał Doliwo-Dobrowolski kaj Tutpollandan Komitaton pri la medalo kun la sidejo en Szczecin.
Johanitoj
Nocio Johanitoj povas signifi:
Raghuveer Chaudhari
Raghuveer CHAUDHARI [raghuvir ĉaŭdhari; guĝarate રઘુવીર ચૌધરી] (n. la 5an de decembro 1938) estas barata romanisto, poeto kaj kritikisto en la guĝarata kaj la hindia. Li estas la aŭtoro de pli ol 80 libroj. Li gajnis la prestiĝan premion Gjanpith en 2015.
Familia entrepreno
Familia entrepreno aŭ Familia kompanio estas entrepreno kie grandparte unu familio respondecas.
IKEV uzas la nomon familia kompanio kaj difinas ĝin: "kompanio, kie kapitalo apartenas al membroj de unu familio, aŭ almenaŭ grandparte."
Romuald Balawelder
Mallongigo pri la filozofia sistemo de Romuald Balawelder fare de Gerard Głuchowski
Sistema filozofio de Romuald Balawelder akceptas, ke la realo estas unueco kaj multeco. La unueco esprimas spiritecon, la multeco - fenomenecon, kiu subiĝas al ĉiama ŝanĝiĝo, do ĝi ne havas propran identecon, dum la spiriteco estas senŝanĝiteco, rezulte ĝi estas plena (vera) ekzisto. Celo de konsciaj estaĵoj skale de la tuta universo, pro ilia duobla naturo, estas transformo de konscio pere de laŭgrada forĵeto de la multeco (fenomeneco). Forĵeto de multeco estas strebo al unueco. Akiro de unueco estas identa kun atingo de la pura vivo, kiu identas kun spiriteco. La proceso direkte al spiriteco okazas en cikla transformo de la realo en maniero natura kaj spontana. Ĉiuj leĝoj de spirita evoluo kondukas al unu fundamenta leĝo de universala kreado.
Familia entrepreno
Se temas pri malgranda entrepreno kun persona respondeco, do entrepreno laŭ civila juro la tuta familio, aŭ ankaŭ minimume la plej granda parto de la familio laboras en la entrepreno. Laŭlonge de la historio kaj ankoraŭ aktuale en multaj lokoj tutmonde (ĉefe for de industriigitaj landoj) la ekonomio baziĝas ĉefe sur la agado de familiaj entreprenoj ekzemple en agrikulturo de neevoluiĝintaj landoj, kie plej ofte plej aĝaj filoj helpas la patron aŭ la patrinon aŭ ambaŭ. Tio rezultas en abandono de lernejaj devoj aŭ heredo de kaj la metio kaj la resursoj el gepatroj al gefiloj. Tiu herediga ĉeno tre ofte permesas la plutenon de scioj kaj kapabloj por la plibonigo de la rezulto ekonomia ĉu teknika ĉu pure enspeza. Ankaŭ historie gravas la transdono de konaro el ĝenerala vidpunkto aŭ ankaŭ aplikite al la malalta nivelo de kelkaj familiaj entreprenoj ekzemple en kazoj de grandaj entreprenoj (fabrikoj) aŭ valoraj produktofakoj (juvelarto, minoj ktp).
Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Frederiko la 2-a (naskiĝis la ĉe Ancona, mortinta la  en Castel Fiorentino ĉe San Severo) estis de 1220 ĝis sia morto imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Romuald Balawelder
Interesaĵo
Artikolo pri Romuald Balawelder estis mendita de la redakcio de 10-voluma Powszechna Encyklopedia Filozofii (Universala Enciklopedio de Filozofio), eldonata ĉe Katolika Universitato de Lublin, sed malakceptita sen klarigo.
Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Frederiko estis ekskomuniita pro ofta rompo de devigo kunigi kun la papo por aligi krucmiliton. En 1225, lia edziĝo al Jolanda de Jerusalemo, filino kaj heredanto de Johano de Brienne, rezultis en postulo al la Reĝlando de Jerusalemo. En 1227 li enŝipiĝis por krucmilito, sed estis devigita abandoni pro malsano, sed en 1228 li finfine atingis Akron. Kulture, Frederiko estis la kristana monarko plej empatiema al la islama mondo, ĉar estis edukita en Sicilio, kun islama korpogardisto kaj eĉ haremo. Spite sian ekskomunion fare de la papo Gregorio la 9-a, lia diplomata lerteco rezultis en la fakto, ke la Sesa krucmilito estis principe negocado subtenita per fortomontrado. Pactraktato garantiis al la latinaj kristanoj plej el Jerusalemo kaj strion de teritorio kiu ligis la urbon al Akro. La islamanoj kontrolis siajn religiajn lokojn kaj oni faris aliancon kun Al-Kamil, Sultano de Egiptio, kontraŭ ĉiuj liaj malamikoj de ajna religio. Tiu traktato, kaj suspektoj pri la ambicio de Frederiko en la regiono, faris lin malpopulara, kaj kiam la papo Gregorio la 9-a atakis liajn italiajn teritoriojn, li devis reveni por defendi ilin.
Lian morton sekvis inter-regada periodo de 1250 ĝis 1273.
Renesanctrombono
Per renesanctrombono (ankaŭ baroktrombono aŭ sakbuto) oni nun nomas la tipon de trombono kutiman ekde la 16-a ĝis 19-a jarcentoj. – Edke la dua duono de la 19-a jarcento ĝin forŝovis la moderna konstrutipo, komence en Germanujo kaj orienta Eŭropo kaj poste en Ameriko. En francaj kaj anglaj orkestroj la pli malnova konstrutipo sin tenis ĝis vaste en la 20-a jarcento.
Konstrutipo
La tiel nomata „renesanctrombono“ distingiĝas per pli malvasta mezuro (prks. 10 mm) kaj sonfunelo kun malgranda malfermo-angulo kaj diametro de klare sub 20 cm. Modernaj trombonoj tamen havas mezuron de proksimume 11,5 ĝis 13,5 mm kaj sonfunelon de proksimume 22 cm. La moderna tipo estis unuafoje konstruata en 1853 fare de V. F. Czerveny en Königgrätz kaj tiam ofte nomata „germana“ trombono, ĉar ĝi baldaŭ post tio estis uzata en multaj orkestroj de la germanlingva spaco, kio okulfrapis ekzemple al Hector Berlioz dum liaj vojaĝoj.
Presidio
Presidio (el la hispana, presidio, signiji "prizono" aŭ "fortikaĵo" ) estas fortifikita bazo establita de hispanoj en areoj sub sia kontrolo aŭ influo. La termino estas siavice derivita el la Latina vorto praesidium signife protekton aŭ defendo.
Renesanctrombono
Konstrutipo
Oni blovas ĝin per malprofunda kaj malvasta buŝaĵo kun tre akreranda transiro ekde la kaldrono en la centron. Per tio la sono principe efikas pli mallaŭta ol tiu de moderna trombono kaj samtempe „pli malmilda“, „pli klara“, „pli svelta“. En ensembloj kun arĉinstrumentoj, kantistoj aŭ bekflutoj la sono de baroktrombono efikas eĉ en forte ne tiel domina kiel trombonoj modernkonstruitaj. La diskantvoĉon en latunblovinstrumenta komponaĵo en orkestroj de la 17-a jarcento ankoraŭ tenis la klariono kaj la aldotrombono, en la 18-a jarcento hobojoj kaj pliiĝante klarnetoj transprenis la melodion. Kiam en la 19-a jarcento la valvotrumpeto transprenis la diskantvoĉon (ankoraŭ laŭ formo de la „laŭta“ F-trumpeto) kaj alvenis pli plensonaj basinstrumentoj kiel ofikleido kaj tubjo, la trombonaranĝaĵoj efikis kun la tradiciaj instrumentoj ofte tro „maldika“.
Presidio
Priskribo
En la komenco de la 16a jarcento, Hispanio konstruis fortikaĵojn (presidiojn) sur aŭ proksime de la marbordoj de Maroko kaj Alĝerio. Hispanio ekkontrolis iom el marbordaj urboj kiaj Marsalkibir en 1505; Orano en 1509; kaj Tlemeceno, Mostaganem, kaj Tinas, en 1510. Samjare, kelkaj komercistoj de Alĝero cedis unu el rokinsuletoj en sia haveno al Hispanio, kiu konstruis fortikaĵon sur ĝin. La presidioj en Nordafriko iĝis kosta kaj tre senefika milita ŝarĝo kiu ne garantiis aliron al la komercaj ŝipoj de Hispanio.
Renesanctrombono
Konstrutipo
La baroktrombonoj formas instrumento-familio de baso- (en E), tenoro- (en A), kaj aldotrombono (en d). La (tiam pli nekutima) bastrombono estas kun 3,7 m klare pli longa ol moderna bastrombono en B♭ (2,7 m), havas tamen pli malvastan mezuron. Ĝia glittubo estas tre longa, tiel ke je la ponteto de la ekstera glittubo estas svingilo, por eltiri tiun ĝis la 7-a pozicio. La baroktrombono estis agordita laŭ la klariontono, do super la nuna ĉambrotono. La moderna trombonagordo en B♭ estas do analoga al la agordo de la antikva tenortrombono en A.
Presidio
Priskribo
Tiuj fortikaĵoj estis konstruitaj por protekti kontraŭ piratoj, malamikaj indianoj, kaj kolonojn kontraŭ malamikaj landoj. Poste en okcidenta Nordameriko, post la sendependeco, la meksikanoj soldatigis la hispanajn presidiojn ĉe la norda landlimo kaj sekvis la saman modelon en nesetlitaj landlimaj regionoj kiel ĉe la Presidio de Sonoma, ĉe Sonoma (Kalifornio) kaj ĉe la Presidio de Calabasas, en Arizono.
En okcidenta Nordameriko, rancho del rey aŭ ranĉo de la reĝo estos establita je mallonga distanco ekster presidio. Tio estis tereno atribuita al la presidio por havigi paŝtejojn al la ĉevaloj kaj al laiaj ŝarĝobestoj de la soldataro. Meksiko nomigis tiujn instalaĵojn "rancho nacional" (nacia ranĉo).
Shinji Makino
Shinji Makino (牧野 真二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos kaj Sagan Tosu.
Kantonoj de Jura (Francio)
Kategorio : Arondismentoj de Jura
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1889
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1889 estis la dua oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo ĝi estis matĉo inter Wilhelm Steinitz kaj Miĥail Ĉigorin. Ĝi okazis en Havano, Kubo. Steinitz sukcese defendis sian mondan titolon, li estis la unua, kiu atingis 10½ poentojn, li gajnis la matĉon per 10½-6½.
Rezultoj
La matĉo estis planita por maksimume 20 ludoj, la gajninto estus la unua, kiu atingu 10½ poentojn. Kaze ke la fina rezulto estu 10-10 la antaŭa ĉampiono restus kun la titolo. ! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! Totalo
Ambrières-les-Vallées
Ambrières-les-Vallées estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Amboriverains.
Dunaalmás
Dunaalmás [dunaalmAŝ] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en subregiono de Tata inter Tata kaj Neszmély.
Situo
La vilaĝo situas inter monto kaj dekstra bordo de Danubo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Esztergom-Komárom, laŭ fervojo Budapeŝto-Dorog-Komárom. Tatabánya troviĝas 17 km-ojn, Komárom 16 km-ojn, Tata 7 km-ojn, Almásfüzitő 4 km-ojn for.
Historio
Dunaalmás kaj sia ĉirkaŭaĵo estis loĝita loko de praaj tempoj. Tie malkovriĝis trovaĵoj el la bronza, romia epokoj kaj el la temo de popolmigrado. La nomo de romia setlo ĉi tie nomiĝis Asanum. La unua skribita mencio de nuna vilaĝo devenas el 1093, en la formo: ALMAS (l: almaŝ).
La setlo verŝajne estis eltrenita el la bieno de Füzitő, kaj donacis ĝin Stefano la 1-a (Hungario) al la abatejo de Pannonhalma.
Schmerikon
Pri la komunumo
Schmerikon estas komunumo en la elektodistrikto See-Gaster, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 3336 loĝantojn je la 31-a de decembro 2006.
Dunaalmás
Historio
1093: La vilaĝo troviĝas sur la listo de bienoj de reĝo Ladislao la 1-a (Hungario).
Schmerikon
Geografio
Ŝerikon situas ĉe la supra parto de la Lago de Zuriko je ties sudorienta fino, ĉe la enfluejo de Linth-Kanalo al la lago.
Dunaalmás
Historio
1216: La papo Inocento la 3-a listigis la vilaĝon inter la memstaraj bienoj de abatejo, kune kun la preĝejo omaĝe al Ladislao la 1-a (Hungario).
Schmerikon
Trafiko
Schmerikon situas ĉe la trajnlinioj de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Lucerno tra Rapperswil-Jona kaj Wattwil al Sankt-Galo kaj de Rapperswil-Jona al Ziegelbrücke.
23648 Kolář
23648 Kolář estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento, ĉ. 35 km sud-oriente de Prago).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa amatora astronomo kaj inĝeniero pri telekomunikado Jan Kolář, kiu servis dum jardekoj kiel prezidento de la Optika Grupo de la Ĉeĥa Astronomia Societo kaj estis elektita honora ano de la Societo en 2001. Li konstruis la "Bikukr", paro da teleskopoj por allt-kvalitata pervida observo de la profunda ĉielo.
Villons-les-Buissons
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villonnais.
Dunaalmás
Historio
1223: Ĝi apartenis al la praa bieno de abatejo de Szentmárton, kaj la reĝo Andreo la 1-a fortigis la donacon de Ladislao.
1342: La reĝo Karolo la 1-a (Hungario) restadis en la vilaĝo kaj iun sian dokumenton li datigis de ĉi tie.
1369: Reĝa kuracisto Francisko estis enskribita luanto.
Oranĝa hieracio
Genro: Hieracio
Specioj:
Dunaalmás
Historio
1422-1462: Apartenaĵo de fortikaĵo de Komárom sub nomo Villa Almas.
Oranĝa hieracio
La planto havas super- kaj subterajn (rizomo) stolonojn, pro kio ĝi povas formi densan radikaĵon. La planto fariĝas 30–60 cm alta kaj havas, kiel la nomo indikas, oranĝajn florojn de ĉ. 2 cm. La tigo kaj la folioj estas harkovritaj. Sur la spatelformaj folioj estas glandoharoj.
Tiu palearktisa planto floras en junio kaj julio.
La planto troviĝas inter herbo en sekaj ĝis humidetaj iom acidaj lokoj.
Tago de la germana unueco
La Tago de la germana unueco aŭ Tago de la Germania unuiĝo (en la germana : Der Tag der Deutschen Einheit) estas la nacia tago de la Federacia Respubliko Germanio.
Dunaalmás
Historio
1500: La posedanto estas la familio Porkoláb.
Tago de la germana unueco
Ekde 1990, ĝi estas celebrata la trian de oktobro, je la dato de la (re)unuiĝo de la lando en 1990 kaj ĝiaj datrevenoj.
Dunaalmás
Historio
1529: La turkoj detruiĝis la vilaĝon.
Tago de la germana unueco
Ĝi estas la ununura ferio en Germanio kiun decidis la federaciaj instancoj: la ceteraj decidiĝis laŭ la juro de ĉiu el la dek ses diversaj federaciaj landoj.
Dunaalmás
Historio
1540: Ĝi estas garantiaĵa bieno de ERDŐHEGYI Benedek kaj ties partneroj.
Tago de la germana unueco
Antaŭ 1990, la nacia tago de la Federacia Respubliko Germanio estis celebrata je la 17-a de junio (memore je armee subpremita ribelo de la 17-a de junio 1953 en Orienta Berlino), kaj tiu de la Germana Demokratia Respubliko je la 7-a de oktobro.
Dunaalmás
Historio
1651 kaj 1673: La ĉefabato de Pannonhalma protestas kontraŭ tio, ke la reĝo donacis la setlon al PUCHAIM Johano.
1749: Nomitaj bienistoj estas: TAKÁCS Johano, Francisko, kaj Judit; KIRÁLY Kata, VARGA Johano, MÉSZÁROS Stefano, Zuzana kaj Eva. Pli malfrue estiĝis bienistoj la familio Zichy ĝis 1853, kiam ili forvendis ĝin al kanonika ordo de Klosterneuburg.
1815: Forta tertremo okazis en la ĉirkaŭaĵo, kaj ruiniĝis ankaŭ la parton de la vilaĝo.
1848: La taĉmentoj de generalo KLAPKA György ĉi tie ekbatalis kun la imperiestraj taĉmentoj. Dum la batalo oni akre luktis ankaŭ en la stratoj de la vilaĝo.
El al ŝtonoj de ŝtonminejo de la vilaĝo konstruis la romianoj sian setlejon Brigetio. La sklavoj transportis la ŝtonon tra la t.n. ŝtontransporta vojo ekzistanta ankoraŭ hodiaŭ. La minejo funkciis ankaŭ post al romia epoko, sed hodiaŭ estas jam fermita.
En la tombejo de la vilaĝo troviĝas la tombo de Lilla (Julia Vajda), muzo de Mihály Vitéz Csokonai.
Komunumoj pri almás (= poma aŭ pomarbaro) en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin en Bălan (Sălaj)!
Dun (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
Dun estas nomo de jenaj geografiaj lokoj:
Banko de Finnlando
La Banko de Finnlando - finne Suomen Pankki, svede Finlands Bank - estas la centra banko de Finnlando. Temas pri la kvara plej aĝa centra banko tutmonde.
Dun (apartigilo)
Kun nomaldono:
Banko de Finnlando
La Waihetus-, Laina- ja Depositioni-Contorin ("ŝanĝa, kredita kaj mondepona kontoro" en la Grandprinclando Finnlando) fondiĝis la 1-an de marto 1811 en Turku, la tiama ĉefurbo de Finnlando, laŭ ordono de la rusia caro Aleksandro la 1-a. Jaron poste la banko ekhavis sian nunan nomon. En la jaro 1819 la institucio translokiĝis al Helsinko la komence tre limigitaj taskoj iom kaj iom ampleksiĝis. La banko ekzemple en 1840 ekhavis la rajton produkti kaj cirkuligi monbiletojn. En 1865 la banko ricevis la kontrolon pri la valuto finna marko, malligita de la rublo. En la jaro 1999 Finnlando enkondukis la eŭropan valuton Eŭro kiel nacvia leĝa pagilo kaj la finna marko estis malvalidigita fine de la jaro 2001.
Dun (apartigilo)
Dun estas la familia nomo de jenaj personoj:
Kantono Ector (Teksaso)
La kantono Ector situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefurbo nomiĝas Odessa, laŭ Odeso en Ukrainio ĉar la loka prerio laŭ opinio de la unuaj setlintoj similis al la stepo ĉirkaŭ Odeso.
Dun (apartigilo)
}
Banko de Finnlando
La Banko de Finnlando membras en la Eŭropa Sistemo de Centraj Bankoj kaj respondecas pri la havigo, reguligo kaj produktigo de la necesaj Eŭro-pagiloj, do monbiletoj kaj moneroj, en Finnlando. Nur parto de tio estas la produktigo de la finnaj eŭro-moneroj.
Bankaj filioj situas en Vantaa, Kuopio, Tampere, Oulu kaj Turku.
Bussy-Saint-Georges
Bussy-Saint-Georges estas franca komunumo, lokita en la departemento Seine-et-Marne kaj en la regiono Francilio.
En 2015 ĝi havis loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Buxangeorgiens.
Viktar Karamazaŭ
Viktar Karamazaŭ (beloruse - Віктар Карамазаў; n. 27-an de junio 1934 - belorusa verkisto, scenaristo, ĵurnalisto. Naskiĝis en urbo Ĉerikaŭ, Mahilova regiono, Belorusa SSR. Finis ĵurnalista fako de filologia fakultato de Belorusa Ŝtata Universitato, laboris en gazetaro. Komencis verki en la jaro 1958. Estas aŭtoro de romanoj, libroj de noveloj kaj rakontoj, publicistaĵoj, eseoj, scenaroj de arta televidia filmo "Verdaj fregatoj" (estis filmita en la jaro 1974) kaj vico de dokumentaj filmoj.
George Van Biesbroeck
Li migris en Usonon en 1915 kaj prenis la usonan naciecon en 1922.
Vivo
Li studis pri inĝenierarto kaj, en 1902, komencis labori kiel civila inĝeniero por la departemento pri pontoj kaj ŝoseoj de Bruselo, kaj samtempe, benevole laboris en la reĝa observatorio de Belgio en Uccle. Li tie konstatis sian intereso por la astronomio ; li forlasis la inĝenierarton en 1904 por aniĝi en la teamo de la reĝa observatorio de Belgio.
Li poste enskribiĝis en la Genta Universitato kie il ricevis diplomon pri teoria astronomio. Li laboris en la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl kaj en la observatorio de Potsdamo (nun, la instituto de astrofiziko de Postdamo) sub la estreco de Max Wolf, Karl Schwarzschild kaj aliaj.
En 1915, dum la unua mondmilito, li estis invitita labori en la observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino, Usono). Li kaj lia familio trairis la militantan Europon kaj instaliĝis en Usono. Li fariĝis usona civitano en 1922.
Li studis la duopajn stelojn, la kometojn, la asteroidojn kaj la variantajn stelojn. En 1952 li emeritiĝis el siaj administraj funkcioj sed plu aktivis kiel observanto en la observatorioj Yerkes kaj McDonald.
En 1952, 72 jar-aĝa li vojaĝis en Ĥartumo (Sudano) por instali teleskopon de 20 coloj (50 cm) por mezuri la ŝajna dislokiĝon de la steloj ĉirkaŭ Suno dum suna eklipso, mezuroj kiuj konfirmis la fizikan relativecon de Einstein.
En 1963 li laboris en la Luna kaj Planeda Laboratorio de Tucson sub la estreco de Gerard Kuiper kaj praktikigis sian talenton de eksperta termezuristo sur la situejo de Stacio Catalina, nun sub la estreco de la observatorio Steward, kie nun loĝas la Teleskopo Kuiper de 1,6 m.
Malkovroj
Li malkovris la periodan kometon 53P/Van Biesbroeck la kaj la ne-periodajn kometojn C/1913 J1 (Van Biesbroeck 1) kaj C/1935 Q1 (Van Biesbroeck 2).
Li malkovris 16 asteroidojn.
En 1961 li publikigis la "Van Biesbroeck's star catalog" (Stela katalogo de Van Biesbroeck) en kiu li listis malbrilajn stelojn, nomerotitaj kun numero VB. Notinda stelo de tiu katalogo estas la ruĝa nano VB 10 ankaŭ nomata Gliese (GJ) 752B, plej malgranda el ĉiuj konataj steloj kaj rigardita kiej plej eble kiel malgranda stelo. Tiu stelo ricevis la nomon "Stelo de Van Biesbroeck".
Honoroj
Li ricevis:
Oni donis lian nomon al:
Libro de Abrahamo
La Libro de Abrahamo estas supozata traduko farita en 1835 de Joseph Smith de egiptaj papirusoj aĉetitaj al vojaĝanta mumia ekspozicio. Laŭ Smith, la libro estis "traduko de kelkaj antikvaj dokumentoj....kiuj pretendas esti la skribaĵoj de Abrahamo, kiam li estis en Egiptujo, nomata Libro de Abrahamo, skribita de sia mano, sur papiruso. La traduko de Smith priskribas la fruajn jarojn de la vivo de Abrahamo, inkluzive de lia vizio de la universo.
La verko estis kanonigita en 1880 de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kiel parto de la Multevalora Perlo. Tiel, ĝi estas doktrina fundamento por la Mormona Eklezio kaj fundamentismaj mormonaj grupoj de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Ĝi ne estas konsiderata kiel religia teksto fare de la Komunumo de Kristo. Aliaj mormonaj sektoj havas malsamajn opiniojn pri ĝi, kelkaj akceptas aŭ ne la sanktecon de ĉi libro. La libro enhavas doktrinojn unikajn de Mormonismo
Avon River (Ontario)
La rivero Avon - angle Avon River - fluas tra la distrikto Perth de la provinco Ontario de Kanado. Ĝi ricevis sian nomon laŭ la samnoma rivero en Anglio, kiam la urbo Stratford estis fondita borde de ĝi en 1832, kaj tiu urbo baptiĝis laŭ la urbo Stratford-upon-Avon en Anglio ĉe la samnoma rivero Avon, fama pro la dramverkisto William Shakespeare. La rivero fontas nordoriente de Stratford kaj fluas sudokcidenten, enirante la nordan branĉon de la ontaria rivero Tamizo (angle Thames), same nomita laŭ fama angla rivero. Origine ĝi fakte nomatis "Malgranda Tamizo" aŭ angle "Little Thames River".
Provinco Sidi Bel Abbes
Sidi Bel Abes (arabe: ولاية سيدي بلعباس ), estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio. Ĝia ĉefurbo estas Sidi Bel Abes. La provinco situas nordokcidente de la lando. Aliaj gravaj lokoj estas Tessala, Sidi Ali Benyoub kaj Sidi-Brahim. La provinca teritorio etendiĝas sur 9 150 km² kaj havas 589 727 loĝantojn.
Mudau
Mudau - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neckar-Odenwald kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi limas norde al Bavario kaj okcidente al Hesio, kaj apartenas al la mezaltamontaro Odenvaldo.
Agincourt House (Monmouth)
Agincourt House (Agincourt House, Rhif 1 Sgwâr Agincourt), N-ro 1 Agincourt Square, Monmouth, Monmouthshire, Kimrio estas notinda fru-17-jarcenta duon-ligna konstruaĵo.
Historio
Ekde 1884 la lokalo estis okupita fare de alia Feraĵisto, nome William Honeyfield, kiu estis tre grava civitano en Monmouth kaj estis Urbestro de Monmouth (1891-1895). Li ankaŭ estis Framasono kaj membro de la Sonorilistoj en Prioreja Preĝejo St. Mary, kaj partoprenis en 10-parta Sonorilado memorita sur Plato en la Sonoril-Turo (Ĵaŭdon la ).
En 1919 la lokalo estis okupita fare de YMCA, kaj en la fruaj 1920-aj jaroj fare de Cash & Co. (Bot- kaj Ŝu-faristoj). La nomo Cash & Co. ankoraŭ videblas sur la mozaika planko de la antaŭa enirejo. En 1934 la lokalo estis transprenita fare de W. & E. Turner Ltd., Ŝu-vendisto. 'Le Gourmet', la buĉistoj nun sur Church Street, okupis la butikon en la 1980-aj jaroj kiam ĝi fermiĝis kiel Ŝu-vendisto. Post kiam la buĉistoj translokiĝis, la lokalo estis plene restaŭrita kaj estis atribuita rekompenso fare de Monmouth Civic Society la. Ekde 1992 ĝis marto 2010 la lokalo estis Butiko de Antivaĵoj, kaj ĝi estas en 2012 butiko de vestaĵoj, kun oficejoj sur la supraj etaĝoj.
Vera de Bidasoa
Vera de Bidasoa (en la eŭska lingvo kaj oficiale Bera) estas loĝloko kaj municipo en la hispana Navara Forua Komunumo, situanta en la Pamplona merinlando, en la komarko Cinco Villas kaj je 75 km de la regiona ĉefurbo, Pamplono. Ĝi havis 3.760 loĝantojn en 2014. Ene de la municipo troviĝas ankaŭ, ekster la samnoma loĝloko, la jenaj kvartaloj aŭ apartaj domaroj: Caule, Cía, Dornacu, Elzaurdía, Garaitarres, Suspela Este, Suspela Sur kaj Zaláin. Ĝi limas norde kun Biriatou, Urrugne kaj Ascain (Francio), sude kun Echalar kaj Lesaca, oriente kun Sare (Francio) kaj okcidente kun Irún (Gipusko).
Stacio Sōgō Rihabiri Center
Stacio Sōgō Rihabiri Center (japane: 総合リハビリセンター駅 [Soogoo-Rihabiri-Sentaa-eki], angle: Sōgō Rihabiri Center Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Mizuho, Nagojo, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Nagoja Urba Subtera Fervojo: Linio Meijō.
(52079) 2002 RU61
(52079) 2002 RU61 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
DUS
La vorto havas plurajn signifojn:
Argentré (Mayenne)
Argentré estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Argentréens.
Shusuke Shimada
Shusuke Shimada (島田 周輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos, Yokogawa Electric, Albirex Niigata kaj Otsuka Pharmaceutical.
Brittnau-Wikon (stacidomo)
Brittnau-Wikon estas fervoja stacidomo en Wikon, Svislando.
Shrilal Shukla
Shrilal SHUKLA [ŝrilaal ŝukl; hindie श्रीलाल शुक्ल] (31a de decembro 1925 - 28a de oktobro 2011) estis barata verkisto kaj satiristo en la hindia. Li verkis multajn romanojn kaj novelojn. Lia plej konata socia kaj politika satiraĵo estas la romano Raag Darbaari (1968). Ĝi estis tradukita en plurajn baratajn lingvojn. Li gajnis la prestiĝan premion Gjanpith en 2011.
São João da Boa Vista (mikroregiono)
La mikroregiono de São João da Boa Vista estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 14 municipojn.
Lomont
Lomont estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ferenc Jánosi
JÁNOSI Ferenc (ja:noŝi) estis hungara redaktoro, scienca publicisto naskita en Dés la 20-an de decembro 1819 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de januaro 1879.
Biografio
Ferenc Jánosi pristudis juron kaj teologion en Nadjenjedo, poste kemion kaj biologion en universitatoj de Germanio. En hungara revolucio de 1848 li estis honvedhusaro, sed oni sendis lin al la militmaterifabriko de Nadjvarado. De 1850 li instruis en Nagykőrös. De 1853 li iĝis ĵurnalisto en Peŝto, post en 1867 sekretario en la justicministerio. Inter 1867–77 li redaktis la periodaĵojn Országos Törvénytár kaj la Rendeletek Tára. En 1860 li estis inter la unuaj, kiuj konatigis la ideojn de Darwin en Hungario (Új természetrajzi elmélet. A nemek eredete. Bpesti Szle, 1863). Li tradukis verkojn natursciencajn kaj historiajn (Lamartine, Stuart Mill, Reuchlin).
Banko de Francio
La Banko de Francio - france Banque de France - estas la centra banko de Francio. Ekde la jaro 1999 ĝi apartenas al la Eŭropa Sistemo de Centraj Bankoj. Antaŭ tio ĝi produktigis kaj cirkuligis la nacian valuton de Francio, la franca franko (FRF). La banko fondiĝis laŭ ordono de Napoléon Bonaparte en januaro 1800 kaj havas sian sidejon en Parizo.
Viborga kastelo
Viborga kastelo (Viipurin linna, Выборгский замок, Wiborgs slott) estas la plej malnova fortikaĵo en Viborg, fondita en la 13-a jarcento sur malgranda insulo (170 x 122 m) en la Viborga golfo.
La 30-an de junio 1710 post pli ol dumonata sieĝo la kastelo estis okupita fare de la armeo de Petro la Granda, la kastelo estis aktive rekonstruata, sed ĝia milita graveco malgrandiĝis post konstruo de pli modernstilaj fortikaĵoj en Viborg: la Fortikaĵoj de Anna kaj la Horna Fortikaĵo.
Dum la Vintra milito de 1939-1940 la kastelo suferis nemulte kaj en Sovetunio estis transdonita al la Defenda Ministerio. En 1964 la ministerio cedis la kastelon por starigo de muzeo. Post detala esploro kaj restaŭro, faritaj de estona restaŭra grupo, la muzeo ekfunkciis en 1970.
Viborga kastelo daŭre estas muzeo, la ĉefa turista allogaĵo de Viborg. En la korto de la kastelo regule okazas artaj kaj muzikaj festivaloj.
Tinas
Tinas aŭ Ténès (en berbera Tinas; تنس) estas urbo de Alĝerio en la Provinco Ŝlef situa ĉirkaŭ 200 kilometrojn okcidente de la ĉefurbo Alĝero; ĝi havis 35,000 loĝantojn en 2000.
Ĝi havas longan historion kiel urbo de Berberoj, Fenicio, Romio, Umajidoj, Fatimidoj ktp.
Nuntempe Tinas estas malgranda turisma urbo kun kvin malgrandaj hoteloj, du hospitaloj, loka muzeo, haveno kaj lumturo. Ĝi havas kelkajn antikvajn lokojn kiaj la feniciaj kaj romiaj tomboj, la prahistoriaj kavoj en Sidi Meruan, la Granda Moskeo de Sidi Ahmed Bumaza (konstruita antaŭ ĉirkaŭ 11 jarcentoj), Bab El Bahr, Notre Dame de Ténès, la francaj kanonoj, kaj multaj aliaj.
Ryuji Kubota
Ryuji Kubota (窪田 龍二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Marinos kaj Vissel Kobe.
Odessa (Teksaso)
Odessa  estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Ector, okcidente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La urbo nomatas laŭ Odeso en Ukrainio ĉar la loka prerio laŭ opinio de la unuaj setlintoj similis al la stepo ĉirkaŭ Odeso.
Mielmonato
Mielmonato (se pli mallonga nuptoveturo) estas metaforo tradicie uzata por ferio eksterordinare uzata fare de ĵusaj geedzoj por celebri sian geedziĝon private kaj intime. Nuntempe, mielmonatoj estas ofte celebrataj en destinaĵoj konsiderataj ekzotaj kaj/aŭ romantikaj.
Ĝi estus la lasta epizodo de longa serio de agoj rilate al nupto, komponita el fianĉiĝo, (ge)edziĝo-propono, nuptopreparo, fraŭlec-adiaŭo ktp. Parizo, Venecio, Kankuno, Maldivoj, Lasvegaso estastipaj kaj kutimaj celoj de mielmonatoj.
Samoso (provinco)
La administra unuo Samoso (Σάμος - Nomos Samos) de Grekio ampleksas la insulojn Samoso kaj Ikario aldone al la insuletaro Furni en la oriento de la Egea Maro. Ĝis administra reformo efektivita komence de 2011 temis pri unu el la 51 provincoj de la lando, la nomo tiam greke estis Νομός Σάμου - Nomos Samu. Administra centro kaj plej granda loĝloko estas la urbo Vati (Βαθύ) sur Samoso. Entute la insuloj kovras areon de 778 km²; laŭ la censo de 2001 la provinco havis 43,595 loĝantojn (laŭ oficiala takso de 2005 tiam estis 44,114). La provinco Samoso apartenas al la administra regiono ("periferio") Norda Egeo, kaj troviĝas senpere okcidente de la marbordo de Turkio.
Vedeseta
Vedeseta estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Barzio (LC), Brumano, Cassiglio, Fuipiano Valle Imagna, Moggio (LC), Morterone (LC), Taleggio kaj Valtorta. Kristanisma patrono de la komunumo estas la Sankta Antonio la Granda, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Romia domo (Lepsiko)
La Romia domo (germane: Römisches Haus) en Lepsiko, Germanujo estis konstruaĵo starigita inter 1832 kaj 1834 por la muzikaĵeldonisto Hermann Härtel sur lia grundo de ĉe Peterssteinweg ĉe la eliro de Münzgasse. Temis pri verko novrenesanca inspirite de Vilao Farnesina de Romo kun loggia-parto kvinope malferma. Arĥitekto ĝia estis Woldemar Hermann.
Historio
Härtel dungis Bonaventura Genelli por pentri dudek pentraĵojn supre de la fenestroj sed ekkverelis kun li. Freskojn tiujn finis do Friedrich Preller la Maljuna. Temis ili pri Odiseo. En 1873/74 Julius Naue dekoraciis la balsalonon laŭ ciklo de Cindrulino de sia ĉefo Moritz von Schwind el la jaroj 1852–1854. .
Härtel akceptis dome ekz. siajn kolegojn de la estraranaro de Gewandhausorchester Leipzig kaj aliajn anojn de muzikaj kaj literaturaj rondoj lepsikaj. Dum al dua duono de la 19-a jarcento kutimis kunvenadi tie ĉi multaj elstaruloj. Tamen la domo mem havis plurajn posedantojn, ekz. ekde 1837 la urban konsilianon Philipp Leplay.
La domo malkonstruitis en 1904 kiam la strato Härtelstraße bore plilongigendis ĝis Peterssteinweg; la lukro vendada por la posedantoj superis ĉion senton monumentprotektan. Tamen la altvaloraj freskoj de Preller translokigitis tiam en la ŝtuparon de la biblioteko universitata; bedaŭrinde ili detruitis bombade en la 6.4.1945.
Pintér
La familia nomo Pintér apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario. La nomo signifas: barelfaristo, sed hungare la vorto havas ankaŭ sinonimojn, same ili estas familiaj nomoj (ekzemple bodnár, kádár). La angla ekvivalento Cooper same estas angla familia nomo.
Provinco Gelma
Gelma (arabe:ولاية قالمة ) estas unu el la 48 provincoj de Alĝerio. Ĝia ĉefurbo estas Gelma.
En ĝi okazis masakro en 1945 fare de la franca armeo. Ĝi estas la naskiĝregiono de Houari Boumédiènne, prezidinto de la lando.
La provinco, situanta en la oriento, etendiĝas sur 4 101 km kaj havas 495 289 loĝantojn.
Provinco Minja
La provinco limas norde je la provinco Beni Suef, oriente je la provinco Ruĝa Maro (Al-Bahr al-ahmar), sude je la provincoj Asjut kaj al-Ŭadi al-ĝadid kaj okcidente je la provinco 6-a de Oktobro. La orienta parto de la provinco jam apartenas al la Saharo.
Grava arkeologia loko estas Amarna.
Kamelia Todorova
Kamelia Kirilova TODOROVA [KaMElia KIrilova TOdorova] (Камелия Кирилова Тодорова, naskiĝis la en Sofio), pli konata nur kiel Kamelia Todorova aŭ Camellia Todorova, estas bulgara kantistino kaj aktorino.
Oberthal (Saar)
Oberthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sankt Wendel de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kamelia Todorova
Ŝi komencis sian karieron en Bulgario je la fino de la 70-aj jaroj, kaj en 1983 edziĝis kaj transloĝiĝis al Germanio, kie daŭrigis sian karieron kiel Camy TODOROW [KEmi TOdoroŭ]. Je la komenco de la 90-aj jaroj Kamelia revenis al Bulgario kaj eldonis kelkajn studiajn albumojn.
Biografio kaj kariero
Kamelia Kirilova Todorova naskiĝis la 21-an de januaro 1954 en Sofio, Bulgarujo. Ŝiaj gepatroj estas Kiril Kostov Todorov, tradukisto kaj admiranto de la ĵazo, kaj Stojka Aleksandrova Todorova, ĥoristino ĉe la kapelĥoro „Svetoslav Obretenov“. Patroflanke ŝia avo estas Kosta Todorov, bulgara revoluciulo, kiu loĝis en Francujo.
Dum sia infaneco la estonta kantistino okupiĝas je baleto kaj ritma gimnastiko. Hejme ŝia familio parolis france, sed je la komenco de sia adolesko ŝi rifuzas paroli ĝin kaj decidas eklerni la anglan. De sia patrino ŝi heredas la amon je la klasika muziko, la plastiko kaj la sporto, kaj de sia patro – je la fremdaj lingvoj, la ĵazo kaj la kino.
La 1970-aj jaroj
Kamelia diplomiĝas el Teĥniklernejo de interna arĥitekturo kaj lignoprilaboro en 1972. Samjare poste ŝi faras siajn unuajn paŝojn kiel aktorino el 1972 ĝis 1975 kune kun la eksperimenta teatra trupo „4+4“ de la reĝisto Nikolaj Georgiev. Tie ŝi ekscias pri sia kantadkapablo, tial komencas preni kantadlecionojn ĉe la operkantistino Katja Spiridonova. En 1975, post la fermo de la teatro „4+4“ kaj la malakcepto de Kamelia en la tiama Supera instituto de teatrarto (VITIZ; nun Nacia akademio de teatra kaj filma artoj, NATFIZ), ŝi komencas studi kantadon en la popsekcio de la Nacia muzikakademio de Sofia ĉe la popkantistino Irina Ĉmiĥova. influita de la pianistoj Aleksandar Mirev kaj Mario Stanĉev, Kamelia direktiĝas al la ĵazo.