cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rulkaĝo
Rulkaĝo estas konstrukcio por protekti personojn kiuj troviĝas en la kaĝo.
En aŭtoj la centra parto estas rulkaĝo. Tiu parto estas provizita per fortikaj traboj, pro kio ĝi ne aŭ mulmulte aliformiĝas dum kolizio. Ĉirkaŭ la kaĝo ofte konstruiĝis deformiĝozonoj por absorbi la frapon. Tiun koncepton de pasiva sekureco elpensis la aŭstrio-hungara aŭto-projektinto Béla Barényi, kiu por la unua fojo aplikis ĝin en la Mercedes SL-serio.
Canalejas del Arroyo
Historio
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis plej ofte el dekstra partio sed lastatempe el socialisma PSOE.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Reĝlanda fromaĝo
La reĝlanda fromaĝo (portugallingve Queijo do Reino) estas duonmola brazila fromaĝo el bovina lakto. Oni verŝas el ĝi ĝenerale rondajn formojn kun pezo de 0,5-1–2 kg kaj kovras ĝin per ruĝa parafina tavolo. Oni originale kolorigis originale ŝelon de la fromaĝo per cinabro por imiti nederlanda edama fromaĝo. Hodiaŭ, la rolon de cinabro transprenis la parafino kolorigita per urucum (brazila ruĝa frukto).
La interno de la reĝlanda fromaĝo estas sentrua, orflava, la gusto estas leĝere pikanta, sed malpli ol la edama, tial oni uzas ĝin volonte por apetitvekaj nutraĵoj, ĉefe dum plej solenaj kristanaj festoj (Pasko kaj Kristnasko).
La fromaĝo ricevis sian nomon ĉar ĝiaj unuaj fabrikantoj en 19-a jarcento kreis ĝin kiel falsaĵo de edama fromaĝo, kiun tiam oni nomis en Brazilo "fromaĝo de Nederlanda Reĝlando" aŭ simple "reĝlanda fromaĝo". Tio okazis ĉar brazila moro devigas ke oni manĝu Eŭropajn manĝaĵojn dum grandaj kristanaj festoj. Dum la 20-a jarcento, la reĝlanda fromaĝo evoluis kaj malsimiliĝis al nederlanda modelo kaj, meze pasinta jarcento, stablis. Oni diras ke hodiaŭ ĝi estas la plej bona fromaĝo farata en Brazilo.
Porta raketo
Porta raketo aŭ lanĉa raketo estas tiu raketo kiu transportas la terajn utilŝarĝojn en la kosmon.
La portaj raketoj havas du aŭ pli ŝtupojn, kiu plibonigas la efikecon. La fuelo (pelaĵo, propulsiaĵo) de la raketoj povas esti solida, fluida aŭ ties miksaĵo.
La solidpelaĵaj raketoj post la sparkado ne estas malsparkeblaj, sed oni povas pli facile trakti ilin kaj ili estas pli malmultekostaj. La traktado de fluidpelaĵaj raketoj estas pli komplika kaj tiel kosta. Plimulto de la kunhomaj kosmoŝipoj estas enkosmigita per fluidpelaĵaj raketoj, ĉar neniu riskas meti homon sur raketon, kiu ne estas malsparkebla. Sola escepto estas la usona kosmoaviadilo, Space Shuttle, kies akcelaj raketoj estas solidpelaĵaj.
La unufoje uzeblaj portaj raketoj venas el la militista branĉo. La praulo de la portaj raketoj estas V-2, el kiu oni evoluigis la transkontinentajn raketojn dum la 1950-aj jaroj. Ĉar la porta raketo neniĝis post lanĉado, tiel ĝi estas kosta, kvankam oni provis (precipe en la Sovetunio) amasprodukti ĝin. Eble la plej kosta porta raketo estas la Titan–4, prenita de la armeo por civila uzo.
La kosmopramo (kosmoaviadilo) estas miksa sistemo el portaj raketoj kaj reuzebla parto (kosmopramo mem).
Homorodu de Jos
Homorodu de Jos [homorodu de ĵos] (hungare: Alsóhomoród, germane: Hamroth) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Homoroade.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 933 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj); en 1956 575.
En la censo de 2002 la 366 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
La unua mencio skriba de la vilaĝo estas el 1273. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Jena Lee
Jena LEE (naskonome: Sylvia García) (naskiĝis en Ĉilio) estas franca kantistino kaj kanzon-verkistino.
Biografio
De ĉilia deveno, Jena Lee estis adoptita de franca familio kiam ŝi estis 9 monatojn aĝa. Ŝi kreskis en Oloron-Sainte-Marie (Pyrénées-Atlantiques), kie ŝi frue pasiiĝis al muziko.
Ŝi registris siajn unuajn kanzonojn per magnetofono. Unu el tiuj pecoj, Banalité, logis eldoniston. Absolvinte bakalaŭron, la juna virino alvenis al Parizo kaj senprokraste kun-verkis la duonon de la unua albumo de Sheryfa Luna, interalie la ŝlagron Quelque part kaj la duopon Comme avant kun Mathieu Edward.
En la jaro 2008, Jena Lee decidiĝis pri sia propra kantista kariero, enskribiĝis kaj gajnis konkurson "Urban Music Nation" organizitan de radiostacio Skyrock. Ŝi gajnis la rajton registri albumon por Mercury (Universal). La unua titolo J'aimerais tellement (Mi tiom ŝatus) aperis dum somero 2009, kune kun muzikvideo en mangaa stilo.
Provizore titolita Victime Idéale (Ideala Viktimo), ŝia albumo Vous remercier (Danki al vi) prilaborita kun Bustafunk kaj Jimi (eks-Silmarils) aperis en novembro 2009. Ĝi estas klasifikita kiel Emoo/R&B.
Jean Tinguely
Jean TINGUELY (naskiĝis la 22-an de majo 1925 en Friburgo, Svislando, mortis la la 30-an de aŭgusto 1991 en Berno) estis svisa pentristo kaj skulptisto. Li estas plej bone konata pro sia skulptaj maŝinoj aŭ kineta arto, en la Dadaisma tradicio; konata oficiale kiel matematiko.
Li elkreskis en Bazelo kaj apartenis al la pariza avangardo dum la 1950-aj kaj 60-aj jaroj. La tombejo de Tinguely situas antaŭ la preĝejo de Neyruz en Kantono Friburgo.
En 1971 li geedziĝis kun Niki de Saint-Phalle.
Bjerkreim
Bjerkreim estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Austrumdalsvatnet.
Ubaidullah Jan
Ubaidullah Jan Kandaharai, aŭ pli simple konata kiel Ubaidullah Jan aŭ Ubaidullah Ĝan, estis elstara paŝtuna kantisto el Kandaharo, Afganio. Li estis populara inter Paŝtunoj en suda Afganio kaj en Kveta, Pakistano. Li enkondukis ioman novan stilon al tradicia Paŝtuna muziko kaj estis konsiderata klasika kantisto. Li registris multajn albumojn kun vortumado verkita de Sajido Abdul Ĥalik, fama paŝtuna poeto el Kandaharo, Afganio. La vortumado tre ofte rilatas al Islamo. Ubaidullah Jan estis murdita de komandanto de Ismatullah Muslim ne de Ismatullah Muslim mem en la mezo de la 1980-aj jaroj dum trapaso el Afganio al Pakistano.
21970 Tyle
21970 Tyle estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sheel Tyle, finalisto en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Pittsford Middle School de Pittsford (Nov-Jorkio).
Fāʾ
La  fāʾ (arabe ﻓﺎء,  fāʾ ) estas la dudeka litero de la araba alfabeto. En la klasika araba reprezentas la fonemon. Tiele ĝi reprezentas sonon bruantan, frikativan, labial-dentalan kaj nevoĉan.
En la abjad-numeraloj havas la valoron de 80.
En Maroko ĝi povas troviĝi ankaŭ kun suba punkto (ڢ), tieke ke la grafio ﻑ havas la valoron de la qāf.
Oriĥovicja
Bazaj informoj
Oriĥovicja, ukraine Оріховиця, hungare Rahonca estas malgranda ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo en municipo Onokivci.
Historio
La unua mencio devenis el la 15-a jarcento laŭ tiama hungara ortografio "Rahoncha", sed kelkaj supozas, ke tio estas identa kun Orikhovytsia el la 11-a jarcento. Ĝis Traktato de Trianon Rahonca apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Oriĥovicja apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Šarūnas
Šarūnas estas litovlingva vira persona nomo.
La nomo devenas de la malnovlitova vorto šarus kio havas la signifon "rapida" kaj estas bazo de la verbo šariuoti ("rapidi", "hasti"). La nomo populariĝis per la verkisto Vincas Krėvė-Mickevičius kiu kreis novelon pri legenda kavaliro de la urbo Merkinė kiu havis la nomon Šarūnas. Festotago de la nomo en Litovio estas la 19-a de februaro Kutimaj litovlingvaj mallongigaj formoj estas Šarius kaj Šarys.
Villefranche-du-Périgord (stacidomo)
Villefranche-du-Périgord estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Loubejac apud Villefranche-du-Périgord, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Niversac - Agen (631000).
Marto de 2023
Jen listo de okazaĵoj en marto 2023:
Bévilard
Bévilard (malnova germanlingva nomo Bewiler) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1,684 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Bévilard situas en la Berna Ĵuraso en la valo de Tavannes ĉe la bordo de la rivero Birs. La setlejoj de la komunumo komplete kunkreskis kun tiuj de la najbara komunumo Malleray. La komunumo konistas el la vilaĝo Bévilard kun la kvartaloj kaj setlejoj Le Varonnes, La Voirde kaj la Cray, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,68 km², de kiuj 47,6% estas kovritaj de arbaro, 40,0% servas por agrikulturo kaj 12,3% por setlado.
Benedek Barátosi-Balogh
BARÁTOSI-BALOGH Benedek [pr. bara:toŝi-balog] estis hungara lingvisto, etnografo naskiĝinta en Lécfalva 4-an de aprilo 1870 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de februaro 1945.
Kariero
Barátosi-Balogh kolektis lingvan kaj etnografian materialojn en 1908–09 kaj en 1914 de popoloj (nanajoj) loĝantaj en la malsupera fluo de Amuro, el kiu 500 pecoj troviĝas en la Hungara Etnografia Muzeo de [[Budapeŝto]. Ankaŭ lia manuskripto estas konservita tie.
Bévilard
Historio
La unua dokumenta mencio de Bévilard datiĝas el la jaro 1182 kiel Bevilar. Dum mezepoko Bévilard apartenis al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo. De 1793 ĝis 1797 Bévilard apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Bévilard fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Bévilard tial restis parto de Kantono Berno.
Plilarĝiĝo de Valjeko
Plilarĝiĝo de Valjeko, en hispana Ensanche de Vallecas, nomata ankaŭ PAU de Vallecas, PAU de Valjeko aŭ Plan de Actuación Urbanística de Vallecas, estas unu el urbanizaj disvolviĝoj de Madrido (Hispanio), dezegnitaj en la 1990-aj jaroj por plilarĝiĝi la urbon. Estas situanta en la distrikto Valjeko, sudoriene de la municipa teritorio de Madrido.
Ankoraŭ konstruata (2012), la Plilarĝiĝo de Valjeko gastigos totale pli da 28.000 loĝejoj ku korespondaj servoj, okupante pli da sep milionoj da m².
Je 10a de julio 2008, la censo de la PAU ascendis al 54.000 loĝantoj.
Clinchamps-sur-Orne
Clinchamps-sur-Orne estas eksa franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Laize-Clinchamps.
Leciono
Ĉar etimologie leciono signifas legaĵo, estas tiel nomata ankaŭ legaĵo el la Biblio dum matenaj horpreĝoj.
Metafore estas leciono uzata ankaŭ kiel instruo de sperto, precipe kiel puno pro misfaro: doni al iu lecionon pri moroj, lecioni iun pri bona konduto, tiu akcidento servu al li kiel leciono, tio estas instrua leciono por ĉiuj, al kokino la ovo lecionojn ne donu.
Lerneja leciono kutime koncernas konkretan temon: fari lecionon pri matematiko, doni lecionon pri algebro, vizitadi lecionojn pri zoologio, frekventi lecionojn pri ĉevaloj ktp.
La instruisto sin preparas por la leciono, por ke li povu prezenti kaj klarigi la lernaĵon al la lernantoj, kaj la lernantoj sin preparas por la leciono, por ke ili povu reciti la lecionon antaŭ la instruisto kaj montri, ke ili scias la lecionon. Nepreparitaj lernantoj, kiuj ne lernis aŭ forgesis sian lecionon, estas punataj, tial pro timo antaŭ la puno ili kelkfoje ne iras en la lecionon, evitas la lernejon kaj vagas dum la lecionoj tra la stratoj - poste la puno estas multe pli severa.
Kompleta serio de lecionoj pri difinita temo estas nomata lecionaro.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri leciono en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
11943 Davidhartley
11943 Davidhartley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla kuracisto kaj filozofo David Hartley (1705–1757), kiu provis klarigi kiel la procezo de pensado okazas. Liaj ĉefa verko, Observations on Man, His Frame, His Duty and His Expectations, estas grava en la historio de psikologio pro la sugesto, ke korpo kaj menso funkcias kune.
19002 Tongkexue
19002 Tongkexue estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tong Ke Xue, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Hamilton High School de Chandler (Arizono, Usono).
Rūta
Rūta estas litovlingva virina persona nomo. Temas pri variaĵo de la litova vorto por planto litove nomata rūta kaj en Esperanto tre simile "ruto". Aparte de tio en malpli ofta dua, biblia signifo ankaŭ povas temi pri litovigo de la biblia nomo Rut.
Pirro
Pirro estas la nomo de la jenaj geroluloj de la helena mitologio:
Pirro, edzino de Deŭkaliono
Pirro (el la greka Πυρρα, «fajra» aŭ «fajr-kolora») estis filino de la titano Epimeteo kaj la unua virino, Pandoro. Ŝi edziniĝis al sia kuzo Deŭkaliono, filo de Prometeo. Latine, la vorto «Pirra» (Pyrrhus) signifis «ruĝa», el la greka πυρρός (fajr-kolora aŭ simple ruĝa), do laŭ Ovidio kaj Horacio oni nomigis ŝin tiel pro ŝia ruĝa hararo. Verŝajne ŝi estis la unua mortema virino kiu naskiĝis per natura maniero, honore al kio la norda regiono Tesalio estis origine nomigita Pirreo.
Kiam la inundo finiĝis, Deŭkaliono plenumis oferadon al Fiksia Zeŭso («helpanto de fuĝintoj») kaj li, pere de Hermeso, promesis kompensi lin per plenumo de unu deziro. Deŭkaliono petis tiam la restarigon de la homaro, do Zeŭso (aŭ orakolo de Temiso) konsilis lin «kovri lian kapon kaj ĵeti la ostojn de lia patrino malantaŭe super lia ŝultro». Post longa pripensado, Deŭkaliono kaj Pirro fine ekkomprenis tiun misteran respondon: ilia patrino, kaj tiu de ĉiuj vivantaj estaĵoj, estis la tera diino Geo, kies ostoj estas, do, la ŝtonoj. Do ili ĵetadis ŝtonojn malantaŭen, kiuj baldaŭ komencis perdi sian malmolecon kaj ŝanĝi formon. Ilia maso kreskadis, kaj skizoj de homaj formoj ekaperis. La plej molaj kaj humidaj partoj de la ŝtonoj iĝis haŭto, kaj la plej malmolaj, ostoj. La vejnoj de la rokoj iĝis homaj vejnoj, kiuj komencis vivigi verajn homojn, bezonataj por repopoli la teron denove. La ŝtonoj ĵetitaj fare de Pirro iĝis virinoj, dum tiuj, ĵetitaj de Deŭkaliono kreis virojn. Tamen, laŭ la versio de Apolodoro, estis Zeŭso tiu, kiuj konsilis ilin ĵeti ŝtonojn, kiel kompenson al ilia pieco.
Deŭkaliono kaj Pirro havis tri filojn: Heleno (praulo kqj eponimo de la ĉefa gento en Grekio, kiun aliaj versioj konsideras filo de Zeŭso, kun Pirro), Oresteo kaj Amfiktiono, unu el la unuaj reĝoj de Ateno, kvankam alternativaj versioj asertas ke li estis loka aŭtoktono. Ili havis ankaŭ tri filinojn, ĉiuj amataj de Zeŭso: Protogenio, Pandoro kaj Tio.
La rakonto pri Deŭkaliono kaj Pirro estas inkludita en la fama kolekto Metamorfozoj, de la romia poeto Ovidio. Laŭ tiu versio, Jupitro (romia ekvivalento de la greka Zeŭso) indulgis la paron pro ilia pieco. La dio disigis la nubojn kaj metis finon al diluvo ĝuste por savi Deŭkalionon kaj sian edzinon, kiuj estis tiam flosante vage sur la maro. Kiam la ŝtormo sereniĝis kaj la akvoj trankviliĝis, Deŭkaliono kaj Pirro estis kurtuŝitaj de la senhoma vrakaĵo de la tero, kaj komprenis ke nur ili nun respondecis pri ĝia repopolado. Konfuzite pri sia sorto, ili vizitis la diinon Temiso, kiu respondas al Pirro ke ŝi devas ĵeti la ostojn de sia patrino por sukcese reproduktiĝi. La ideo profani la honoron de sia patrino elfosante siajn ostojn terurigis ŝin, sed Deŭkaliono ĝuste konkludis ke Temiso aludis la ĝeneralan patrinecon, ĉar ŝi neniam konsilus plenumi krimon. Kaj Pirro kaj sia edzo komencis tiam ĵeti ŝtonojn super siajn ŝultrojn kaj danke al tio naskiĝis la nova generacio de homoj.
Kiam la Tero estis popoligita de la homaro, Geo pretiĝis por produkti ĉiujn aliajn formojn de vivo. Ovidio protifis tiun rakonton por montri al siaj eblaj legontoj sian teorion pri ke akvo kaj varmo estas la fontoj de ĉiu vivaĵo ("ĉar kiam varmo kaj malseko miksiĝas en konvena ekvilibro, ili generas vivon: tiuj du, estas la origino de ĉio. Dum fajro kaj akvo bataladas, humideco kaj varmeco kreas ĉiujn aĵojn, ĉi tiun harmonion".
Laŭ tradicio, la tombejo de Pirro viziteblis en la unua domo konstruita de la homaro: tiu, kiun Deŭkaliono starigis post malsupreniri el monto Parnaso, postdiluve, ĉu en Opuso, ĉu en Cimiso. Strabono asertis ke proksime al ftiotida marbordo troviĝis du insuletoj nomiĝintaj Deŭkaliono kaj Pirro.
Pirro, filo de Aĥilo
Pirro aŭ Pirho (el la greka Πύρρος,«ruĝ-kolora») estis kromnomo de Neoptolemo, filo de Aĥilo, kiu ricevis ĝin pro sia ruĝa hararo, same kiel la edzino de Daŭkaliono. Pirro sukcese partoprenis la sieĝon kontraŭ Trojo, kaj estis ĝuste li tiu, kiu murdis ĝian reĝon Priamo. Pro tio li estis menciita fare de William Shakespeare en sia dramo Hamleto kaj de Jean Racine en Andromako. La troja asteroido 5283 Pirho ricevis sian nomon el tiu ĉi mitologia rolulo.
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭe priskribitaj, Pirro aŭ Pirho estis la nomo de la jenaj geroluloj de la helena mitologio:
Naghma
Naghma (Paŝtuna: نغمه, naskiĝinta en 1a de Januaro 1970) estas elstara afgana kantisto kiu startis en la komenco de la 1980-aj jaroj. Ŝi kaj ŝia eks-edzo, Mangal, estis populara muzika duopo kiu hegemoniis en afgana muzika sceno dum la 1980-aj kaj komenco de la 1990-aj jaroj. Naghma kantas en paŝtuna kaj darja (persa). Ŝia muziko estas populara en Afganio, Pakistano kaj Taĝikio. Ŝi estas sendube la plej populara famulino en Afganio kaj plu estas la voĉo kaj vizaĝo de paŝtuna tradicia muziko.
Diskaro
Albumo: Bachi Hamsaya
Albumo: Best Of Naghma
Albumo: Kabul Nazaneen
Albumo: O Ĥoda Jan
Popularaj unuaĵoj:
Forenza
Forenza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acerenza, Avigliano, Filiano, Ginestra, Maschito, Palazzo San Gervasio, Pietragalla kaj Ripacandida.
Micfalău
Micfalău [mikfaləŭ] (hungare: Mikóújfalu [miko:u:jfalu]) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio sur la bordo de Olt (rivero), norde de Sfântu Gheorghe. Administre ĝi apartenis ĝis 2004 al Malnaș; de tiam ĝi estas aparta komunumo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 570 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 975 (99 % da hungaroj).
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék).
Ĝalaluddin Muhammad Akbar
Abu'l-Fath Ĝalal ud-din Muhammad Akbar aŭ Ĝalaluddin Muhammad Akbar (persa: جلال الدین محمد اکبر), ankaŭ konata populare kiel Akbar la 1a kaj poste Akbar la Granda (urdua : Akbar-e-Azam, laŭvorte "la granda") naskiĝis la kaj mortis la. Li estis Mogola imperiestro el 1556 ĝis sia morto en 1605. Li estis la tria kaj unu el la plej grandaj regantoj de la Mogola Dinastio en Hindio. Kvankam li estis nur 13-jaraĝa kiam li enposteniĝis, li estas de multaj konsiderata la plej grava el la mogolaj imperiestroj. Akbar estis sukcedita kiel imperiestro fare de sia filo, Ĝahangir.
Vivkuro
Li estis la filo de Nasiruddin Humajun, kiun li sukcedis kiel estro de la Mogola Imperio kun helpo de regento, Bajram Ĥan, kiu asistis la junan imperiestron etendi kaj konsolidi la mogolajn teritoriojn en Hindio. Li havis fortan personecon kaj estis sukcesa generalo; Akbar laŭgrade pligrandigis la Mogolan Imperion ĝis ĝi inkludis preskaŭ ĉion el la Hindia Subkontinento norde de la rivero Godavari. Lia povo kaj influo, tamen, etendiĝis preskaŭ al la tuta lando pro la mogola militista, politika, kultura kaj ekonomia dominado. Dum lia regado, la mogola imperio triobliĝis laŭ grandeco kaj laŭ riĉeco. Li kreis povegan militistan sistemon kaj instituciis efektivajn politikajn kaj sociajn reformojn. Per nuligo de la impostoj al ne-islamanoj kaj nomumado de ili al altaj civilaj kaj militistaj postenoj, li estis la unua mogola reganto kiu sukcesis havi la fidon kaj fidelon de la indiĝenaj subuloj.
Diplomatio
Por unuigi la ampleksan mogolan ŝtaton, Akbar establis centralizitan sistemon de administracio tra sia tuta imperio kaj adoptis politikon kiu amikigu konkeritajn regantojn pere de geedziĝoj kaj diplomatio. Por konservi pacon kaj ordon en religie kaj kulture diversa imperio, li adoptis politikojn kiuj akiru la eltenon de siaj ne-islamaj subuloj. Evitante tribajn ligilojn kaj la identecon de islama ŝtato, Akbar baraktis por unuigi malproksimegajn terojn el siaj teritorioj pere de fideleco, esprimita pere de persiigita kulturo, por montri sin mem kiel imperiestro kiu havis preskaŭ diecan statuson.
Kulturema imperiestro
Mogola Barato disvolvigis fortan kaj stabilan ekonomion, kio kondukis al komerca etendo kaj pli granda patronado de kulturo. Akbar mem estis patrono de arto kaj kulturo. Plaĉis al li literaturo, kaj kreis bibliotekon de ĉirkaŭ 24,000 volumoj verkitaj en Sanskrito, Hindia, Persa, Greka, Latina, Araba kaj Kaŝmira, stabanita de multaj fakuloj, tradukistoj, artistoj, kaligrafiistoj, skribistoj, librobindistoj kaj legantoj. Religiuloj el multaj kredoj, poetoj, arkitektoj kaj metiistoj venis en lian kortegon el la tuta mondo por studado kaj diskutado. La kortegoj de Akbar ĉe Delhi, Agra, kaj Fatehpur Sikri iĝis centroj de artoj, beletroj, kaj lernado. Pers-islama kulturo ekaperis kaj miksiĝis kun indiĝenaj hindiaj elementoj, kaj distinga Hind-persa kulturo aperis karakterizita de mogolaj artaj stiloj, nome mogola pentrarto, kaj arkitekturo. Li mendis tradukadon el la Sanskrita literaturo, partoprenis en indiĝenaj festivaloj, konstatante ke stabila imperio dependas de kunlaborado kaj bonvolo de liaj subuloj. Tiele, la fondaĵoj por multkultura imperio sub mogola regado estis fundamentaj dum lia regado.
Sinkretisma kredo
Por multaj baratanoj, la titolo "la Granda" ne nur rilatis al la militaj kaj administraj kvalitoj de Akbar, sed ankaŭ al lia religia toleremo por ke ĉiu subuloj en lia lando povu sperti sian propran religion. Eble en la espero kaj fido atingi religian unuecon ene de sia imperio, Akbar promulgis Din-i-Ilahi, nome sinkretisma kredo derivita el Islamo, Hinduismo, Zoroastrismo, kaj Kristanismo. Simpla, unudeisma kulto, tolerema laŭaspekte, ĝi centriĝis sur la figuro de Akbar kiel profeto, pro kio li altiris la koleron de la ulemo kaj de la ortodoksaj islamanoj.
Militaj novigoj
Organizaj reformoj estis akompanataj de novigoj en kanonoj, fortikaĵoj, kaj uzado de elefantoj. Akbar ankaŭ montris intereson en pafilŝaltiloj kaj fakte uzis ilin dum diversaj konfliktoj. Li serĉis la helpon de la Otomanoj, kaj ankaŭ pli kaj pli de eŭropanoj, ĉefe portugaloj kaj italoj, por ekhavi pafilojn kaj artilerion. Mogolaj pafiloj en la epoko de Akbar iĝis multege pli superaj al ajnaj kiuj povus esti uzitaj de regionaj regantoj, subuloj, aŭ de zamindaroj. La efiko de tiuj armiloj estis tia ke la veziro de Akbar, nome Abul Fazl, iam deklaris ke "kun la escepto de Turkio, eble ne estas lando en kiu ties pafiloj havas pliajn rimedojn por sekurigi la registaron ol Barato". La termino "Kanona Imperio" tiukadre estis ofte uzata de fakuloj kaj historiistoj por analizi la sukceson de Mogoloj en Barato. Mogola povo ŝuldiĝus al ia majstreco de militaj teknikoj, speciale de la uzado de pafiloj, kuraĝigitaj fare de Akbar.
Lukto por Norda Barato
Dum sia regado, li nuligis eksterajn militajn minacojn de afganoj kaj venkis la baratan gvidanton Hemu. La regado de Akbar ege influis la fluon de la historio de Barato. malfortigita dum la regado de liaj sukcedantoj.
Akbar, kiu estis naskiĝinta en 1542 dum sia patro, Humajun, estis en milito kontraŭ la Suraj Paŝtooj, estis nur dektrijara kiam li estis proklamita imperiestro en 1556. Lia patro estis sukcedinta reakiri kontrolon de Panĝabo, Delhio, kaj Agra kun helpo de la Safavidoj, sed eĉ en tiuj areoj la mogola regado estis malforta, kaj kiam la Suroj rekonkeris Agra kaj Delhion sekve de la morto de Humajun, la destino de la knabo imperiestro ŝajnis necerta. La juneco de Akbar kaj la manko de ajna eblo por militista asistado el la mogola fortikaĵo de Kabulo, kiu estis tiame en la danĝero de invado fare de la reganto de Badaĥŝan, Princo Mirza Suleiman, malbonigis la situacion. Kiam lia regento, Bajram Ĥan, alvokis militan konsilantaron por estri la mogolajn militfortojn, neniu el la militestroj de Akbar aprobis ĝin. Tamen, Bajram Ĥan estis finfine preta supreniri super la nobeloj kaj oni decidis ke la Mogoloj iru kontraŭ la plej fortaj el la Suraj regantoj nome Sikandar Ŝah Suri, en Panĝabo. Delhi restis sub la regenteco de Tardi Baig Ĥan. Sikandar Ŝah Suri, tamen, ne prezentis intereson por Akbar, kaj evitis batali kiam la mogola armeo alproksimiĝis. La plej grava minaco venis el Hemu, nome ministro kaj generalo de unu el la Suraj regantoj, kiu estis proklaminta sin mem Hindia imperiestro kaj forpelis la mogolojn el la norda Hindio.
En Esperanto aperis
Akbar: Orienta Romano estas romano de la nederlanda aŭtoro P. A. S. van Limburg Brouwer, aperinta en 1872 en la nederlanda lingvo kaj tradukita en 1923 al Esperanto de Julia C. Isbrücker, J. R. G. Isbrücker kaj Jan Ziermans de 256 paĝoj. Duan korektitan eldonon de 215 paĝoj en 1936 eldonis la Internacia Cseh-Instituto en Hago.
Kurtis Trent
Kurtis TRENT estas la dua ludebla ĉefrolulo de Tomb Raider: The Angel of Darkness. Li estas legiano rava kaj dotita per bonegaj korpaj dotoj kaj helpos Lara-n detrui la Obskurajn Pentraĵojn por malebligi la revigliĝon de la Nefilimoj fare de mistera sekto nomita "Cabal".
Li havas magiajn povojn kaj povas vidi trans la muroj. Kiel armilojn li havas rotacian klingon kaj unu pistolon. Kurtis en la ludo havas 29 jarojn kaj naskiĝis la 26-an de junio 1972. Kurtis havas tiujn povojn ĉar li estas parto de formacio nomata "Lux veritatis" (lumo de la vero). Je la fino de la ludo oni ne scias ĉu Kurtis mortas aŭ ne, ĉar oni vidos lian klingon en sangoflako.
Homorodu de Sus
Homorodu de Sus (hungare: Felsőhomoród) estas vilaĝo en Rumanio sude de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 475 loĝantojn (rumanoj); en 1992 397. Ĝia unua mencio skribe estas en 1273. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Homoroade.
Pauline von Metternich
Pauline Clementine Marie Walburga Fürstin von Metternich-Winneburg zu Beilstein, denaska Gräfin Sándor von Szlavnicza, (naskiĝinta la 25-an de februaro 1836 en Vieno; mortinta la 28-an de septembro 1921 samurbe) estis aŭstra salonestrino, kiu aktivis precipe en Parizo kaj Vieno.
Vivo
Pauline von Metternich estis de-patrine nepino de ŝtata kanclero Klemens von Metternich (1773–1859). Ŝi geedziĝis en 1856 sian onklon Klemens von Metternich (1829–1895), per kio la maljuna princo Klemens samtempe fariĝis ŝia bopatro. Ekde 1856 sendito en Dresdeno kun kompetenco por ĉiuj saksaj ŝtatoj, Richard estis ekde 1859 ĝis 1871 aŭstra ambasadoro en Parizo, kie lia edzino pokaze ludis pintan rolon en la socia vivo. Aparte fama kaj stilkrea fariĝis ŝia salono en Parizo dum la Dua Franca Imperio, kiu stampis tutan generacion de salonestrinoj kaj salonoj. En 1871 la paro revenis al Vieno.
Pledo kaj helpo por Wagner
Kiel „ambasadorino“ en Parizo ŝi estis amika kun imperiestro Napoleono la 3-a kaj imperiestrino Eugenia de Montijo. La imperiestro ŝin treege adoris kaj pledis, por komplezi ŝin, en la pariza socio je la antaŭtempo de la Francuja-Prusuja Milito tre disputate, por la verkoj de Richard Wagner; Laŭ ŝia iniciato li vere ordonis en 1861 la prezentadon de Tannhäuser ĉe la pariza opero. Ŝia engaĝiĝo por Wagner instigis la komponiston retrorigarde al la spritaĵo, du imperiestroj subtenis lin „pro afableco“: Napoleono la 3-a pro princino Metternich, imperiestro Vilhelmo la 1-a pro grafino Marie von Schleinitz.
Hipokrealoj
Hipokrealoj science Hypocreales estas fungoj el la subklaso de Hypocreomycetidae. Ekzemple Claviceps purpurea.
Kelkaj specioj estas uzataj pri biologia luktado: Hirsutella rhossiliensis (Ophiocordycipitaceae) estas parazito de nematodoj, Acremonium alternatum (Hypocreomycetidae) estas parazito de erisifacoj, Cordyceps bassiana (Cordycipitaceae) kaj Metacordyceps taii  (Clavicipitaceae) estas parazitoj de insectoj.
Paleoophiocordyceps coccophagus estis parazitoj de insektoj (koĉo) en malsupra kretaceo (albien).
Priskribo
Askujoj estas peritecioj kun mola strukturo kaj ofte hela, frapanta koloro. Askoj estas unutunikaj. En la hamatecio la parafizoj estas desupraj. Askosporoj estas senkoloraj.
== Sistematiko ==
Romualdas
Romualdas estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la ĝermana persona nomo Romuald.
Aĥila tendeno
Aĥila tendeno estas dika tendeno ĉe kalkano. Ĝi ligas la surajn muskolojn al la kalkaneo. La nomo de ĉi tendeno rememorigas pri Aĥilo.
Metafora esprimo
La metafora esprimo trovis sian devenon en la literaturan kaj komunan okcidentan lingvaĵon el greka mitologio: Aĥilo, laŭ Homero, estis la plej forta kaj bela batalanto de la helena armeo dum la Troja milito, kaj nevundebla ĉar lia patrino, diino Tetisa, lin trempis en la miraklofaran Stikson por lin igi tiel, sed ĝuste la patrino singarde tenis lin je la kalkano kiu do ne trempiĝis kaj, do, restis vundebla. Aĥilo, fakte, laŭ Homero, restis morte pafita de sago lanĉita de Pariso sur lian kalkanon.
Sogdiano
Sogdiano regis la Persan imperion de jaro 424 a.K. ĝis 423 a.K.. Li estis reĝo por 6 monatoj kaj 15 tagoj. Sogdiano estis ano de la Aĥemenida dinastio.
(65717) 1993 BX3
(65717) 1993 BX3 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia discentra orbito proksime ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco, tio, kiu faras de ĝi :
Mititei (vilaĝo)
Mititei [mititej] (hungare: Mittye mitje, germane: Mitit) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Năsăud. En 1910 ĝi havis 720 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 809 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1547. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Nimigea de Jos.
Nordre Land
La teritorio havas komunan limon kun.
Niederbronn-les-Bains
(jen france, origine germane kaj alemane simple Niederbronn aŭ pli formale Bad Niederbronn, prononco ) estas banloka komunumo en nuna Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la monto Granda Wintersberg, la plej alta punkto de la biosfera rezervejo Palatinata Arbaro-Nordaj Vogezoj kaj de la pejzaĝo Vasgovio.
6383 Tokushima
6383 Tokushima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Iwamoto kaj Toshimasa Furuta elde Tokuŝima (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Tokuŝima, en kies gubernio la unua malkovrinto loĝas kaj establis sian observatorion.
Kantono de Pontarion
La kantono de Pontarion (france canton de Pontarion) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Guéret. Ĝia ĉefurbo estas Pontarion.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Pontarion la jenaj 10 francaj komunumoj :
Béla K. Spányi
Béla K. Spányi [kA ŝpAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo K. Spányi Béla (malofte nur Spányi Béla) estis hungara pentristo. Béla K. Spányi naskiĝis la  en Pest (urbo) (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando).
Biografio
Ekde 1870 Béla K. Spányi studis 3 jarojn en Akademio de Belartoj de Vieno, poste en Munkeno kaj Parizo. Precipe en Munkeno li estis sukcesa pejzaĝisto. En 1878 li hejmenvenis al Szolnok, kie li daŭris pentradojn de la pejzaĝoj. Post kelkaj jaroj li trovis pli bonajn temojn en Bodajk. Li ricevis ŝtatajn mendojn, li kreis 5 grandajn pentraĵojn por Parlamentejo (Budapeŝto). En la malfruaj 1890-aj jaroj li estis oficiale sendita al Bosnio por pentradi la pejzaĝojn. Li partoprenis en pentrado de Landokupo de la madjaroj (1892-1894). Li ricevis plurajn premiojn. Li havis edzino.
Kenigsbergo
Kenigsbergo (Königsberg) estis germanlingva urbo borde de la Balta Maro, kiu konstruiĝis ĉirkaŭ samnoma burgo de la Germana Ordeno starigita en 1255 kaj komplete detruiĝis inter la jaroj 1944 kaj 1948. Sur la malplena spaco de la eksa urbo sekve konstruiĝis la nuna urbo Kaliningrado (Калининград), ĉefurbo de la samnoma regiono de la Rusa Federacio. Ĝis la jaro 1724 la urbo konsistis el tri loĝlokoj, kiuj ĉiuj ekestis ĉirkaŭ la mezepoka burgo: la historia urbokerno kaj la urboj Kneiphof kaj Löbenicht. Inter la urbaj konstruaĵoj krom la mezepoka burgo elstaris la katedralo de 1333 kaj la renoma Alberta universitato.
En 1324, probable dum restado en Königsberg, Peter von Dusburg ekverkis sian kronikon Chronicon terrae Prussiae nome de Grandmajstro Werner von Orseln.
La Batalo de Königsberg finis kiam la germana soldataro kapitulacis al la sovetoj la 9an de aprilo post tri-taga atako faris sian situacion neeltenebla. La sovetoj perdis 3 700 homojn en la fina atako; la germanoj perdis 40 000 al 50 000 homojn en batalo kaj 80 000 al 90 000 estis kaptitaj.
En Kenigsbergo naskiĝis interalie:
La urbo famas ankaŭ pro la matematika problemo de la sep pontoj en Königsberg solvita de Leonhard Euler en 1736.
Soveta-japana baza traktato
La Soveta-japana baza traktato (Japane: 日ソ基本条約 [ni-sso kihon ĵōjaku]) estis traktato inter Japanio kaj Sovetio kontraktita en 1925. Japanio kiu rompis rilaton kun reĝimo de caro, reestablis rilaton kun nova reĝimo Soveta Unio.
En 1919, Japanio sendis armeon en Siberion kun Usono, Britio, Francio, Italio. Konflikto inter Japanio kaj Soveto aperis. En 1922, Japana Armeo ekretiriĝis el Siberio, sed pro incidento: Japanaj soldatoj kaj civituloj estis murdataj en Nikolajevsk-na-Amure, sed Japana Armeo restis en la Norda Saĥalino.
En 1923 Japanio kaj Soveto komencis trakton por reestabli rilaton. Je 20-a de januaro 1925 ili subskribis la traktaton ĉe Pekino. Poste Japana Armeo retiriĝis el Saĥalino.
Enhavo
en Traktato
en protokolo oni fiksis
Solduba
Solduba (hungare: Bükkszoldobágy byksoldoba:dj) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 600 loĝantojn (rumanoj); en 1992 480. Ĝia unua mencio skribe estas en 1475. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Homorodu de Mijloc.
Villepreux
Villepreux estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villepreusiens.
Kantono Marshall (Alabamo)
Alabamo
La kantono Marshall (Marshall County) estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Gaŭdo-fromaĝo
Gaŭdo-fromaĝo estas la plej konata kaj manĝata nederlanda fromaĝospeco. Ĝi havas la formon de rado, pezas ĉirkaŭ 15 kg kaj havas grasotitron de minimume 48+ (reale ĉ. 51+). La Gaŭdo-fromaĝon oni ne produktas en Gouda mem sed en la regiono, kiel en la najbareco de Stolwijk kaj Haastrecht kaj je brutbredejoj en Krimpenerwaard. Pro tio oni vendas la kamparan fromaĝon sub la nomo Stolwijker. La nomo de la speco estas Gaŭdo-fromaĝo ĉar ĝi jam dum jarcentoj estas komercata en Gouda. La fromaĝobazaro en Gouda nuntempe okazas nur dum la matenoj de la ĵaŭdoj en la monatoj junio, julio kaj aŭgusto. La fromaĝo ankaŭ estas produktata ekster Nederlando sub la sama nomo. La speconomo kaj formo ne estas protektitaj.
Tysvær
Tysvær estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Aksdalsvatnet.
Ministerio pri defendo (Francio)
En Francio, la ministerio pri defendo estas la ministeria servo de la registaro komisiita pri organizado kaj preparo de la milita defendo, same kiel la administrado de la armeoj.
Loĝanta en palaco de Brienne, je la 14 de rue Saint-Dominique, en la 7-a arondismento de Parizo.
Ekde la 16-a de majo 2012, la ministro pri defendo estas Jean-Yves Le Drian, en posteno ekde la en la dua registaro de Jean-Marc Ayrault. Helpas lin Kader Arif, ministro delegita al la militintoj.
Historio
En 1948, la «ministerio pri milito», la «ministerio pri ŝiparo» kaj la «ministerio pri aviado» estis kunigitaj en la «ministerio pri nacia defendo» (ofte nomata «ministerio pri defendo kaj armeoj»), kiu, en iuj registaroj, estas asistata de subministroj komisiitaj respektive al milito, ŝiparo kaj aviado. En 1958 tiuj subministerioj malpaeris kaj la ministerio eknomiĝis «ministerio pri armeoj» komence de la 5-a Respubliko. Ĝi refariĝis «ministerio pri nacia defendo» en junio 1969 en la registaro de Michel Debré, sed renomiĝis «ministerio pri armeoj» en la sekvanta registaro. Nur ekde majo 1974 kun la ministro Jacques Soufflet la ministerio eknomiĝis per la nuna nomo.
Komisioj kaj atribuoj
En Francio, sub la 5-a Respubliko, « la prezidanto de la respubliko estas la armeestro. Ĝi prezidas la superajn konsiliojn kaj komitatojn pri nacia defendo ». La registaro disponas pri la armeoj ; ekde 2008, ĝi devas informi la parlamenton pri sia decido intervenigi la armeojn eksterlande, plej malfrue tri tagojn antaŭ la komenco de la interveno. Ĝi precizigas ĝiajn celojn. Tiu informado povas okazigi debaton, sed kiun ne sekvos baloto. Militdeklaro estas permesata de la parlamento.
La ministro pri defendo respondecas pri preparo kaj efektivigo de la politiko pri defendo. Ĝi estas aparte komisiita pri milita infrastrukturo same kiel pri organizado, administrado, starigo en uzstato kaj mobilizado de la armeoj, escepte de la juĝaj kaj civilaj komisioj de la nacia ĝendarmaro.
Ĝi aŭtoritatas super la armeoj kaj ties servoj. Ĝi certigas ke la armeoj disponas pri la rimedoj necesaj por sia bontenado, sia aparatbezono kaj sia trejnado. Ĝi respondecas pri ilia sekureco.
Ĝi estas komisiita ankaŭ pri :
Ĝi kontribuas al la prilaboro kaj efektivigo de la politiko pri eksportado de defenda aparataro.
Organizado
En la efektivigo de sia atribuoj, la ministro pri defendo estas asistata de :
Tiuj servoj estas lokitaj sub la aŭtoritateco de la la prezeidanto de la respubliko kaj de la registaro.
La supera ŝtatoficisto pri daŭriva evoluigo (HFDD) de la minsiterio pri defendo estas Éric Lucas. Li estas ankaŭ direktoro pri memoro, heredaĵo kaj arkivoj.
Sidejo de la ministerio
La ministerio pri defendo situas en palaco de Brienne en la 7-a arondismento de Parizo ekde 1807.
En 2014, la tuto de la servoj de la ministerio, same kiel ĉiuj staboj, estis kunigitaj en la nova loko Balard, en la 15-a arondismento de Parizo, kun da neta surfaco (SHON),.
Post tiu dato, la palaco de Brienne estus uzata por la oficialaj akceptoj de la ministerio.
Laize-la-Ville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Laiziens aŭ Laizois.
Ĝi nun formas parton de Laize-Clinchamps.
21985 Šejna
21985 Šejna estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov, proksime de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa dirigento Karel Šejna (1896–1982), de la Ĉeĥa filharmonio dum 1938 -1972 kaj kun-kreinto de la erao de Talich kaj Ančerl. Li estis konsiderinda interpretisto de Mahler, Wagner kaj Bruckner, kaj lia registradoj de la komponaĵoj de Smetana, Dvořák, Fibich kaj Suk estas belegaj.
Okopa regulo
Ŝlosila koncepto en moderna liga teorio estas ke certaj aranĝiĝoj de valentelektronoj estas pli stabilaj ol aliaj. (Elektron-aranĝiĝon oni konsideras stabila se ĝi ne facile kaj spontane ŝanĝiĝas.) Plej stabilaj el ĉiuj aranĝiĝoj estas tiuj de la noblaj gasoj. Ĉi tiu konkludo baziĝas sur la fakto ke, el ĉiuj elementoj, la noblaj gasoj (He, Ne, Ar, Kr, Xe, kaj Rn) estas plej ne-reakciemaj. En la naturo la plejparto da elementoj ne ekzistas sole kiel unuoblaj atomoj. La escepto estas la noblaj gasoj, kiuj ekzistas kiel unuatomaj gasoj en la atmosfero (etkvante). Ekzistas neniuj sintezitaj kombinaĵoj de He, Ne, kaj Ar, kaj la nombro da kombinaĵoj de Kr, Xe, kaj Rn estas liliputa.
Escepte de heliumo, kiu havas konfiguracion 1s2, ĉiu entenas, sur siaj eksteraj elektronaj ŝeloj, 8 valentelektronojn en simbolita distribuo ns2np6, kie n estas la maksimuma ŝel-numero por tiu atomo. Observoj indikas ke la atomoj de multaj elementoj, kiuj malhavas la stabilan noblagasan konfiguracion de 8 valentelektronoj, emas akiri ĝin en kemiaj reakcioj kiuj rezultas en la formiĝo de kombinaĵoj. La tendenco al formiĝo de la noblagasa konfiguracio kondukas al la formulado de la okopa regulo, formale skribita:
okopa regulo
Atomoj emas interagi per rearanĝiĝo (transgrupiĝo) de elektronoj tiel ke ĉiu partoprena atomo atingas noblagasan elektronan konfiguracion.
La okopa regulo estas vaste uzata por antaŭdiri kombin-rilatumojn de atomoj. Ekzistas kelkaj esceptoj de la okopa regulo. Malgraŭ tio, oni daŭre uzas la regulon, ĉar granda nombro da kombinaĵoj estas sukcese antaŭdirita per ĝi.
3037 Alku
3037 Alku estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo, "Alku", signifas komenco en finna lingvo. Estis la nomo de ŝipeto, kiun la malkovrinto havis en sia infanaĝo, konstruita de sia patro.
Air Europa
La entrepreno Air Europa estas hispania flugkompanio kun sidejo en la urbo Palma de la mediteranea insulo Majorko. Ekde la jaro 2010 ĝi estas membro de la flugkompania alianco "SkyTeam" (antaŭe ekde 2006 ĝi havis partneran rilaton al la alianco). La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 disponas pri 41 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon UX; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas AEA.
25956 Spanierbeckage
25956 Spanierbeckage estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bridget Spanier-Beckage, longtempa subtenantino de la Observatorio Lowell. Kiel iama instruistino, Bridget kuraĝigis la programojn de STEM-eduko de Lowell por infanoj.
11944 Shaftesbury
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla politikulo kaj filozofo Anthony Ashley-Cooper, 3-a Grafo de Shaftesbury (1671–1713). Edukita de la filozofo John Locke, li baldaŭ disvolvis sian propran skolon de penso. Lia filozofio estis influita ankaŭ de la "Kembriĝaj Platonistoj", kiuj emfazis la ekziston de natura morala senso.
Romas
Romas estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri mallongigo de la viraj personaj nomoj Romanas (de romėnas, "romiano") kaj Romualdas, kaj laŭ iuj interpretoj ankaŭ pri rekta variaĵo de la historia kaj moderna itala urbo Romo. La virina formo estas Roma.
Høylandet
Høylandet estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag (ĝis 2017 en Nord-Trøndelag). Parto de la komunuma teritorio estas la lago Almåsgrønningen.
Aprilo de 2023
Jen listo de okazaĵoj en aprilo 2023:
en okazas parlamenta baloto.
16444 Godefroy
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Godefroy Wendelin (aŭ Godefried van der Lijn, 1580–1660), belga kanoniko de la lieĝa episkoparo kaj astronomo, kiu starigis la unuan astronomian observatorion sur la Monto Lure proksime de la Monto Ventoux en Provenco (Francio).
Stacio Daikai
Stacio Daikai (japane: 大開駅 [Dajkaj-eki], angle: Daikai Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Hjogo, Kobe, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin-Kōbe-Kōsoku.
Laize-Clinchamps
Laize-Clinchamps estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Amerika Kordilero
Kordilero, en Suda Ameriko nomata Andoj, estas terciara zona montaro sur okcidento de Norda kaj Suda Ameriko en longeco 15 500 km.
En Norda Ameriko ĝi elkuras el Alasko ĝis Terkolo de Tehuantepeko en suda Meksiko. Ĝi dividiĝas proksimume en du zonojn, fermantaj inter si ampleksajn montarajn areojn kaj ravinojn. La ĉeno de montaro dum pacifika marbordo kondukas parte sur Alasko kaj apudaj insuloj kaj sur kontinento (Ĉemara montaro, Montaro de sankta Eliaŝo kun Mount Logan, 6050 m). Al sudo ĝi transiras en Ĉemaran zonon, akompanata de Kaskada montaro (Mount Rainier, 4391 m) kaj Sierra Nevada (Mount Whitney, 4418 m), en Meksiko kiel Okcidenta Patrinmontaro. La orienta zono atingas la plej altajn altecojn sur Alasko (la plej alta monto de Norda Ameriko Mount McKinley, 6194 m), de tie ĝi daŭrigas kiel Rokmontaro (Mount Elbert, 4399 m) kaj plu en Meksiko kiel Orienta Patrinmontaro. El la montaraj plataĵoj, fermitaj per ambaŭ zonoj de Kordilero, la plej alta estas Kolumbia plataĵo, Granda baseno kun Granda sala lago kaj plataĵoj Kolorada kaj Meksika. En la suda Meksiko la motarzonoj de Kordilero estas rompitaj per zono de vulkanoj longaj pli ol 1000 km (Citlaltépetl, 5700 m; Popocatépetl, 5452 m). Plu al sudo Kordilero kondukas tra sia okcidenta branĉo tra mezamerikaj respublikoj kaj tra orienta branĉo tra Grandaj Antiloj kaj Malgrandaj Antiloj. Nur malofte ili superas 3000 metroj.
Sur la sudamerika kontinento Kordilero nomiĝas Andoj. Ĝi kreas norde tri zonojn: Kordileron Okcidentan, Centran kaj Orientan kun alteco 4000 ĝis 5000 metroj super maro. En Ekvadoro Chimborazo atingas 6267 metroj kaj Cotopaxi 5897 metroj. Tie ĝi jam havas nur du zonojn, fermantaj inter si en Peruo kaj Bolivio surmontaran ebenaĵon nomata puna. La Okcidenta Kordilero ĉi tie artingas de Huascarán 6768 metroj kaj la Orienta Kordilero de Ancohuma 6550 metroj. Sur limoj de Ĉilio kaj Argentino ambaŭ zonoj kuniĝas. Ĉi tie estas ankaŭ la plej alta monto de Ameriko - Aconcagua, (6959 m). Plu al sudo Kordilero malaltiĝas al 2000 ĝis 3000 metroj super maro (Patagonaj Andoj) kaj tra Fajrolando ĝi daŭrigas ĝis Antarkto.
Erzsébet Bajkó
BAJKÓ Erzsébet, edzina nomo Tauffer, estis rumanuja hungara verkistino naskita en Ditró la 9-an de decembro 1909 kaj mortinta en Ditrău en 2008.