cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grek-katolika preĝejo Piroska de Hungario (Szigetszentmiklós)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, apude estas videbla grek-katolika krucifikso. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, la plej supre altiĝas la turo. Interne la muroj estas blankaj, nepentritaj. La ikonostazo konsistas el 4 grandaj bildoj.
Kermeso okazis en la 13-an de aŭgusto.
Distrikto Maŝike
Maŝike - 増毛郡, latinliterigo per la angla Hepburn-sistemo Mashike-gun - estas administra distrikto en Japanio, kiu fakte identas al samnoma urbo Maŝike, la sola komunumo en ĝi. Ĝi situas en la insulo kaj gubernio Hokajdo kaj apartenas al la subgubernio Rumoj. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Chargé
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Distrikto Rumoj
Rumoj - 留萌郡, latinliterigo per la angla Hepburn-sistemo Rumoi-gun - estas administra distrikto en Japanio, kiu konsistas el la urbeto Obira. Ĝi situas en la insulo kaj gubernio Hokajdo kaj apartenas al la subgubernio Rumoj. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Montfleur
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj ekde 2015 apartenas al la kantono kantono Saint-Amour (antaŭe ĝi estis parto de la tiam malfondita kantono Saint-Julien).
Tigraja milito
Tigraja milito estis enlanda milito, kiu okazis inter la federacia registraro de Etiopio, la Fronto de Liberigo de Popolo de Tigrajo (FLPT) kaj la Fronto de Liberigo de la Oromoj (FLO) inter la 3a novembro 2020 kaj la 3a novembro 2022. Komencinte en Tigrajo, la konflikto disvastiĝis al Oromio, Amharo kaj Afaro.
La konflikton kaŭzis ribelo de FLPT kontraŭ la federacia registraro de ĉefministro Abiy Ahmed. Lia projekto, en 2019, ĉesiĝi la politikan sistemon bazita sur etnoj, kiuj daŭris de 1994, malplifortigus la politikan povon de tigrajanoj, regita de FLPT. Tial ĝi rifuzis alianci kun la partio de Abiy Ahmed, organizis sian propran baloton kaj fine ribeliĝis novembre de 2020.
Post du jaroj da bataloj, pafĉesigo estis aprobita en Pretoria la 2an novembro 2022, kaj sekvis pactraktado la 12an novembro.
Metellus el Tegernsee
Metellus Tegernseensis (Metellus von Tegernsee) estis germana monaĥo kaj poeto latinlingva. Li aktivis inter 1145 kaj 1165. Detaloj biografiaj ne konatas. Laŭ lia diro li havis fraton, certa Werner kiu vivis en Schliersee. Do ŝajne li originis el Supra Bavario.
Vivo
Estante de elstara klereco rilate al mezepokaj kaj antikvaj literaturoj li takseblas la plej grava latinlingva verkisto de Suda Germanujo en la 12-a jarcento.
Li postlasis du grandajn verkojn: en 4845 heksametroj Expeditio Ierosolomitana. Temas pri enhave malmulte pligrandigita poezia prilaboro de Historia Hierosolymitana de Roberto el Reims por kiu krome modelis du leteroj de krucmilitano(j). Pli grava kaj enhave pli matura estas tamen lia ĉefa verko Quirinalia. Ene ni havas pasionon de Sankta Kvirino el Tegernsee kaj kronikon de Tegernsee en kompilo unuverka. Poste tiu ĉi versio sole pluvalidis kiel fonto de tegernsee-a kroniko.
En siaj poemoj li konsekvence sekvis la politikan linion de sia abato Ruperto. Rakontatas la bataloj de la monaĥoj pri imperia senpereco. La abato strebis mem decidi reformpaŝojn kaj rilate al la ideoj de episkopo Otto de Freising kaj al la programoj de Monaĥejo Hirsau. Kvereloj inter Benediktbeuern kaj Monaĥejo Tegernsee oftegis.
Tamen Metellus transprenis enverken nenie aliloke asertitan parencecon de la klostrofondintoj kun la Karolidoj. Krom pamfletisto li estis kontraŭ la voktoj kaj iliaj fiaĵoj: ĉi-tie oni atentu ankaŭ pri la stereotipo pri konfiskadoj de duko Arnulfo la 1-a (Bavario) por povi financi militojn kontraŭ la hungaroj; tio pli malfrue ankaŭ ne atesteblis por Tegernsee. El kelkaj linioj ellegeblas ankaŭ skismo-aludoj: pri reĝo Ludoviko la 7-a (Francio) kiu apogis papon Aleksandro la 3-a en la batalo kontraŭ imperiestro Frederiko la 1-a.
Versare kaj strukture Metellus orientiĝis pri Vergilio kaj Horacio. En iel superflua parto de Quirinalia (ŝajne aldonite nur por montri propran klerecon!) li imitas la eklogojn de Vergilio.
La tuto tuj post publikiĝo ĝuis version prozan ĉar la originala poeziaĵo pro troa komplikeco ne taŭgis por eklezia propagando.
Neverkistaj okupoj
Intertempe Metellus aperis aliakuntekste kiel skribisto en aliaj manuskriptoj el Tegernsee, ekz. ĉe Clm 18 257 kaj ankaŭ kiel notistoj ĉe Tegernseer Traditionen (inter 1155 kaj plej malfrue 1186). De P. Acht li nomiĝas Schreiber T. 17. Ne verŝajnas ke Metellus estis ankaŭ verkinto de Ludus de antichristo el Tegernsee malgraŭ la supozoj de s-ro Bauerreiß.
Bridoré
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Ashburton
Ashburton povas rilati interalie al
Ovorulaĵo
Ovorulaĵo (angle: egg roll) estas apetitigaĵo de ĉin-usona kuirarto farita el pasto plenigita kun legomoj aŭ viando kaj fritita, ofte servita kun dolĉa kaj acida saŭco kiel trempaĵo. La ovorulaĵo ne enhavas ovon en la plenigaĵo aŭ pasto, kaj oni ne scias kial aŭ kiam la ovorulaĵo ricevis ĝian nomon.
La ovorulaĵo estas unu el la plej oftaj pladoj en ĉin-usona kuirarto kaj ankaŭ estas ofta en ĉinaj kaj aziaj restoracioj tra la mondo, kaj ĝi estas bazita sur la ĉina printempa rulaĵo plado. Tamen, la ovorulaĵo en sia usona versio estas preskaŭ neeble trovebla en Orienta Azio.
Estas du kuiristoj, kiuj asertas, ke ili elpensis la pladon, ambaŭ asertas, ke ili elpensis ĝin laborante en ĉina restoracio en Novjorko en la tridekaj jaroj.
Péter R. Kárpáti
Péter R. Kárpáti [er kArpAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo R. Kárpáti Péter estis hungara aktoro, voĉoaktoro, prezentisto. Lia filino estis Rebeka Kárpáti.
Péter Kárpáti naskiĝis la  en Szőny.
Biografio
Péter R. Kárpáti maturiĝis en mezlernejo en Győr, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Lia ĉefinstruisto estis Károly Kazimir. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Jókai (Békéscsaba). Inter 1989-1994 li estis membro de Teatro Hevesi Sándor. Intertempe li havis ankaŭ filmajn rolojn kaj prezentistajn taskojn, inter 1998-2012 li estis konstanta rolanto en televida serio. Ekde 1997 li ankaŭ instruis, krome li kontribuis librojn kaj scenarlibrojn. Lia edzino naskis 2 gefilojn, sed la geedziĝo jam finiĝis.
Chambon (Indre-et-Loire)
Chambon, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono . Ĝi limas okcidente kun Lésigny, nordokcidente kun Barrou, nordoriente kun Chaumussay, oriente kun Boussay kaj sude kun Yzeures-sur-Creuse.
Alexandra (Nov-Zelando)
Alexandra (jen angle), Manuherikia aŭ Areketanara (maorie), estas urbeto de Nov-Zelando. Ĝi situas enlande en la Suda Insulo. Fine de en Alexandra vivis. Administre la loĝloko apartenas al la regiono Otago.
Zschachen-muelejo
Zschachen-muelejo (germane: Zschachenmühle) estas aktuale ne tute dekunuo da ejoj kaj pluraj hektaroj da tereno unuigite en bieno ĉe la enfluo de Reifbach-rojo al Sormitz en Remptendorf, Germanujo. Inter 1933–1945 troviĝis tie sidejo de la turingia landa fajrobrigadista trejniĝejo antaŭ uzo armea inter 1957 kaj 1990. Ekde la mezo de la 1990-aj jaroj posedis ĝin la iama konceptartisto Siddhartha Y Fongi (1936-2012) kaj lia komunumo.
Historio
Pro ĝia deklivo kaj akva riĉeco ekzistis laŭlonge de Sormitz-rivero inter Wurzbach (525 m) kaj Leutenberg (300 m) jam dum la 19-a jarcento pluraj muelejoj antaŭenigitaj per akvoforto. Tiel ankaŭ la malsupre de Wurzbach situanta Zschachen-aĵo konstruitis ĉ. la jaro 1840 unue kiel lignaĵsegejo antaŭ brulkonsumiĝo dufoja. Ĉe ĉiu rekonstruo ĝi pligrandigitis. Finfine ĝi estis gastejo kun pensiono.
Post bankroto de la gastejestrino ĝi servis ekde 1927 kiel ripozumhejmo por fajroestingistoj. En 1929 deciditis malfermi surloke modernan lernejon por fajroestingistoj kies solena inaŭguro okazis en marto 1933. La tiama ĉeffajrobrigadisto turingia Ernst Pabst el Leutenberg ege engaĝiĝis la sekvantajn jarojn por plibonigi la sortonde familioj kies viroj akcidentis dum fajroestigado. Dum la Dua mondmilito la trejnejo ankaŭ transprenis devojn pri kontraŭbombatakŝirmado. Post okupiĝo de Turingio fare de la Ruĝa Armeo en julio 1945 la tuto servis kiel 1955 kiel segejo kaj inter 1957 kaj 1990 kazerne. Inter 1964–1967 Nacia Popolarmeo havis tie ĉi piedpilkan klubon ASG Vorwärts Zschachenmühle.
En 1990 la tiama Distrikto Lobenstein kaj implicite ankaŭ Zschachen-muelejo iĝis parto de la Natura parko Turingia Ardeza Montaro-Supra Saale. Komence de la 1990-aj jaroj membroj de la alternativula societo Vereins zur Förderung ganzheitlicher Lebensweise und Kulturpflege e.V. kaj anoj de la Oŝo-movado transprenis la neuzatan nemoveblaĵon kiun ili aĉetis en 1995. De tiam ĝi paŝon post paŝo riparatas.
Nuntempo
Hodiaŭ troviĝas apud la loĝadaj kaj meditadaj ĉambroj de la ne tute 20 daŭraj loĝantoj ankaŭ diversaj porartistaj atelieroj, muzika-dancada laborejo kaj (en la malnova mueleja domo) vendejo por ŝtonoj kun kolekto de mineraloj. Ties plej imponaj ekzempleroj somere parke spekteblas. Eta kamparana muzeo prezentas iaman agrikulturan teĥnikon el al ĉirkaŭaĵoj. Metalrubaj artobjektoj de Mandir Karamol ankaŭ liberaere admirindas.
Trafikaliro
Rekte ĉemueleje kondukas pretere la federacia ŝoseo B 90 (de Kaulsdorf-Hockeroda al Bad Lobenstein); ĉ. je 100 metroj supre de ĝi estas fervojlinio malfermita en 1907, Sormitztalbahn. Haltejo funkciis ĝis 2011. Ĝis 1945 eblis rekte vojaĝo ĝis Hof (Saale). Bushaltejo bedaŭrinde ne ekzistas.
Ŝu Bing
Ŝu Bing (徐冰) estas ĉina nuntempa artisto. Li naskiĝis en 1955 en la urbo Ĉongĉingo (Ĉinio).
Biografio
Estante li ankoraŭ infano dum la Kultura Revolucio, lia patro, historio-profesoro en la Pekina Universitato, estis forigita de sia posteno kaj trovis rifuĝejon en la ĉina kamparo. 13 jarojn poste, li translokiĝis kun la tuta familio al Usono.
En 2008, Ŝu Bing revenis al Ĉinio por servi en Pekino kiel Vicprezidanto de la Centra Akademio de Belartoj.
En 2013, li publikigis romanon ekskluzive skribitan per piktogramoj: nome Historio Sen Vortoj.
Lia unua filmo Dragonfly Eyes (Libelaj okuloj) estis elektita en 2017 ĉe la Internacia Kinfestivalo okazinta en Lokarno (Svislando) kaj en 2018 ĉe la Kinfestivalo okazinta en Cabourg (Francio).
Boussay (Indre-et-Loire)
Boussay, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono . Ĝi limas en la nordokcidento al Chaumussay, en la nordo al Le Petit-Pressigny, en la oriento al Preuilly-sur-Claise, en la sudo al Yzeures-sur-Creuse kaj en la okcidento al Chambon. Aldone al la ĉefloko, Boussay ankaŭ inkludas la vilaĝetojn Boissière, Bernardières, Humeau, Feurisserie, Ratrie kaj Roux.
Monnetay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj ekde 2015 apartenas al la kantono kantono Saint-Amour (antaŭe ĝi estis parto de la tiam malfondita kantono Saint-Julien).
Maroltov
Maroltov (Marletzgrün) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Ostrov en distrikto Karlovy Vary. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordoriente de Ostrov. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 6 adresoj.
Maroltov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,13 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo aperas en la jaro 1525.
Ashburton (Nov-Zelando)
Ashburton (jen angle), Hakatere (maorie), estas urbo de Nov-Zelando. Ĝi situas ĉe la orienta bordo de la Suda Insulo. Fine de en Ashburton vivis. Administre la loĝloko apartenas al la regiono Kanterburio.
Bystřice (Mladé Buky)
Bystřice situas en katastra teritorio Mladé Buky kun areo 10,92 km2.
Historio
La domaro estiĝis fine de la 17-a jarcento en konekso kun minado de oro. Post la dua mondmilito ĝi estis komune kun la najbara Sklenářovice ellandigita kaj plimulto de konstruaĵoj egaligita kun la tero. La ĉeĥa nomo devenas nur el la jaro 1946; ĝi respondas al la germana Klinge = montara rojo. Nuntempe troviĝas ĉi tie 4 domoj.
Memorindaĵoj
Inter la memorindaĵoj apartenas kapelo de Vizito de Virguino Maria el la jaro 1829, kiu estis en la jaro 2015 rekonstruita. La kapelo kaj parcelo estas en administrado de Nacia parko Gigantmontaro; en la jaro 2007 estis preparita projekto por ĝia riparo. Tiu estis finita en la jaro 2015. En la proksima ĉirkaŭaĵo troviĝas restaĵoj de minado de oro, ekz. ŝtona ponto trans Ora rojo, kiu trafluas tra Bystřice.
Charnizay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Balclutha
Balclutha (jen angle), Iwikatea (maorie), estas urbo de Nov-Zelando. Ĝi situas ĉe la orienta bordo de la Suda Insulo. Fine de en Ashburton vivis. Administre la loĝloko apartenas al la regiono Otago.
Héctor Jiménez Batista
Héctor JIMÉNEZ BATISTA (naskiĝis kaj mortis en Havano) estis kuba elektroinĝeniero, esperantisto kaj gitaristo. Li eklernis Esperanton en 1986, samjare ekinstruis la lingvon, estrarano de Kuba Esperanto-Asocio pri Edukado (1991-2001) periodo dum kiu li organizis instruistajn seminariojn, redaktis bultenon pri instrua agado kaj gvidis la kuban ILEI-Sekcion. Héctor esperantigis plurajn bolerojn, kiujn li kantis akompanita de sia gitaro en kubaj kaj eksterlandaj eventoj el kiuj aperis KD-forme kompilitaj sub la titolo “Latinamerika mozaiko”. Li elektiĝis estrarano en la E-Grupo de Playa en Havano kie li dum multaj jaroj instruis Esperanton en la municipa kulturdomo. Li prelegis pri instruado en pluraj eventoj, kaj partoprenis aŭ kunorganizis landajn E-kongresojn (1987, 1996, 1999 kaj 2002).
Patrick Devedjian
Patrick Devedjian (Պատրիկ Դևեջյան) (naskiĝis en Fontainebleau, mortis  en Antony) estis franca politikisto. Li estis membro de la partio Union pour un mouvement populaire (UMP). Li estis proksima konsilisto de Nicolas Sarkozy, komencante en la 1990-aj jaroj.
De 1983 ĝis 2002, li estis urbestro de Antony (Hauts-de-Seine). Li estis ministro ĉe la ĉefministro ŝarĝita pri plenumo de la relanĉa plano komencante en decembro 2008. En 2007, Devedjian fariĝis Prezidanto de la Ĝenerala Konsilio de Hauts-de-Seine.
Devedjian mortis pro COVID-19, 75-jara.
Bossée
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Tekapo (urbo)
Tekapo (por pli bone diferencigi ĝin de la samnoma lago), aŭ formale Lake Tekapo, estas urbeto de Nov-Zelando. Ĝi situas ĉe la suda bordo de la samnoma lago Tekapo, en la Suda Insulo. Fine de en la komunumo vivis.
Norde de la urbeto krome situas la lago Alexandrina. Proksime de Tekapo situas la Universitata Observatorio de Monto John.
Hojsin-saŭco
Hojsin-saŭco (en la tradicia ĉino : 海鮮醬, en simpligita ĉino : 海鲜酱) estas saŭco uzata por spici pekinan stilon, printempajn rulaĵojn, ovorulaĵo, Mo Shu-porkaĵon kaj aliajn pladojn en ĉina kaj vjetnama kuirarto, kie la saŭco estas nomita. "Tieng Dan" - "Nigra Saŭco". La saŭco estas farita el fermentitaj sojfaboj kun aldono de ajlo, vinagro kaj kapsiketoj. En la mandarena versio de ĉi tiu saŭco, ĝi estas farita el akvo, sukero, fermentitaj sojfaboj, rizo, salo, tritika faruno, ajlo kaj kapsiketoj.
Kontraŭe al populara opinio, la saŭco ne enhavas prunojn.
La signifo de la nomo de la saŭco en la ĉina estas "marmanĝa saŭco", ĉar la saŭco estis uzata en la pasinteco por spici ĉi tiujn manĝaĵojn.
Zsolt Varga (1978)
Zsolt Varga [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Zsolt estas hungara akvopilkisto (meza avanulo), mondĉampiono. Lia nomo en la sporta vivo estis Varga II. (komprenu: Varga la 2-a), lia frato estis Tamás Varga (akvopilkisto).
Zsolt Varga naskiĝis la en Szolnok.
Biografio
Zsolt Varga edziĝis en 2011.
Sporta kariero
Zsolt Varga estis akvopilkisto en la loka signifa sportklubo, poste en aliaj provincaj, ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono kvarfoje inter 2001-2014, dum li apartenis al la hungara nacia teamo plurfoje. Li estis mondĉampiono en 2003.
Kvirino el Tegernsee
Kvirino el Tegernsee respektive Kvirino el Romo (germane: Quirinus von Rom aŭ Quirinus von Tegernsee; mortinta en 269 en Romo) estas itala martiro kaj sanktulo. Lia festotago estas la 25-a de marto.
Vivo (legendo)
Kvirino fuĝis sep jarojn aĝa kun la patrino Severa pro persekutado de kristanoj; poste li estis arestita kaj senkapigita en 269 en Romo kiam regis imperiestro Klaŭdio la Gota. Lia kadavro estis ĵetita en Tiberon por esti trovota sur la Tibera insulo. Laŭ alia legendo li estis la filo de imperiestro Filipo la araba.
Aktoj pri martiroj mencias certan Quirinus/Cyrinus kiu estis entombigita en la Katakombo de Pontiano. Sed la itiner-gvidiloj al la tomboj de la romaj martiroj ne enhavas lian nomon.
Poste li estis rilatigita kun la bavaria Monaĥejo Tegernsee kien bavaraj grafoj transportis liajn relikvojn en 746, dum la regado de Pipino la pli juna. Ili estis donaco de papo Zakario. La grafoj kiuj financis la konstruon de la Preĝejo Sankta Savinto de Tegernsee uzis ilin tie. Kelkaj asertas ke la relikvoj ne alvenis antaŭ la periodo de papo Paŭlo la 1-a.
Kulto kaj odo
Tiumaniere kaj pro sekvaj surlokaj mirakloj Tegernsee iĝis grava pilgrimejo. Kie la ĉaro kun la relikvoj haltis laŭdire tuj estiĝis fonto. La forte odoranta nafto kiun oni trovis en 1441 sur la kontraŭaj bordoj de lago en Bad Wiessee iĝis medikamento sub la nomo Quirinusöl ("Kvirina oleo"), uzata kontraŭ febro kaj ekzemoj. Surloke oni starigis en 1828 kapelon; la fonto hodiaŭ ne plu aktivas.
Metellus el Tegernsee, klera monaĥo, verkis ĉ. la jaro 1160 hagiografian poemon titole Ode Quirinalium. Meze de la 15-a jarcento oni konstruis en Tegernsee pli grandan ŝtonan preĝejon por pli digne gastigi la relikvojn. Ankaŭ en la alpaj posedaĵoj de Tegernsee floris lia kulto, ekz. en la bozen-a urbokvartalo Gries-Quirein.
Tabaska saŭco
Tabasco estas varmarko de varmaj saŭcoj produktitaj de la firmao McIlney, de varmaj Tabasco-paprikoj. La firmao produktas plurajn saŭcojn portantajn ĉi tiun nomon, kun la klasika saŭco farita el pureo de varmaj paprikoj, salo kaj vinagro kaj la saŭco estas maljunigita dum proksimume tri jaroj en lignaj bareloj kiuj kutimis maljunigi viskion antaŭ enboteligo.
Civray-de-Touraine
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Tabaska saŭco
La saŭco estas vendita en la tuta mondo en la sama fiolo. La fiolo estas travidebla kaj havas glumarkojn sur ĝi, la kovrilo estas ruĝa kaj havas ok flankojn. La saŭco estas konsiderata populara en multaj regionoj de la mondo.
McIlhenny Company, la firmao kiu produktas la saŭcon, estas familio posedata por la kvina generacio. Ĉiuj 166 tenantoj de la akcioj de la firmao heredis ilin aŭ ricevis ilin kiel donaco de membro de la McIlney-familio.
De semoj ĝis saŭco
La piprosemoj uzitaj en la saŭco estas kolektitaj de tabaskokultivaĵoj sur Avery Island en Luiziano. La semoj estas senditaj por kreski en Centrameriko kaj Sudameriko.
Vestita viro, nuda virino
Vestita viro, nuda virino (mallongigita VVNV) estas ina nudeco en kiu unu aŭ pluraj virinoj estas nudaj dum unu aŭ pluraj viroj estas vestitaj. Tiu scenaro foje estas mallongigita kiel CMNF - angla akronimo por Clothed male, naked female (VMNI - Vestita masklo, nuda ino).
En arto
La pentraĵo "Pastora Koncerto", de proksimume 1510, atribuita al Giorgione aŭ al lia disĉiplo Ticiano, montras du nudajn virinojn pasantajn tempon ekstere kun du vestitaj viroj. Simila sceno estas montrita en la 1863 pentraĵo de Edouard Manet La tagmanĝo sur la herbo, prezentante nudan virinon kun du vestitaj viroj manĝantaj apud ŝi en la ĝardeno.
Tabaska saŭco
De semoj ĝis saŭco
De la diversaj kultivejoj, la paprikoj estas senditaj al la fabriko sur Avery Island, kie ili estas muelitaj en pureon kaj miksitaj kun salo kaj vinagro. Unue, la miksaĵo estas lasita fermenti por mallonga tempo, kaj tiam la maŝo estas metita en blankpinajn barelojn, kie ĝi spertas longan procezon de fermentado kaj maljuniĝo dum tri jaroj. Pro la acideco de la saŭco, la miksaĵo korodas la forkliftojn en la fabriko, kiuj devas esti anstataŭigitaj ĉiujn ses jarojn. [ fonto bezonata ] Ses grandegaj stokujoj tenas la finitan saŭcon, kaj ĝi estas miksita ofte. Ĉiu ujo enhavas 1.660 kilogramojn da pipromaŝo kaj 5.300 litrojn da vinagro. Ĉiu tia ujo produktas proksimume 6,166 litrojn da preta saŭco en ĉiu ciklo.
Chédigny
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Vestita viro, nuda virino
En arto
Nuda virino en la kompanio de vestitaj viroj ankaŭ estas prezentita en la pentraĵo "Susanna kaj la Maljunuloj" de Tintoretto (1556). En la laboro de Jan Massijs de 1562, "Davido kaj Batŝeba", Batŝeba montriĝas nuda, apud Davido kaj du virinoj vestitaj.
Tabaska saŭco
De semoj ĝis saŭco
En 2005, Avery Island estis grave damaĝita de tropikaj ŝtormoj, la plej fama el kiuj estas Uragano Rita. La fabriko estis apenaŭ ŝparita de granda difekto. Kiel rezulto, la fabrikposedantoj decidis investi kvanton de kvin milionoj da dolaroj en konstruado de akvobaraĵo por reguligi la akvon kaj instali rezervan generatoron.
Chemillé-sur-Indrois
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
3-Metila-2-pentanono
3-Metila-2-pentanono aŭ metila sekbutila ketono estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj 2-klorobutano. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo kun agrabla odoro, malmulte solvebla en akvo. 3-Metila-2-pentanono posedas 6 karbonatomojn, 12 hidrogenatomojn kaj 1 oksigenatomon. 3-Metila-2-pentanono, ankaŭ konata kiel metila izopentia lketono, estas tre volatila organika komponaĵo, kaj estas vaste uzata en la kampoj de la organika sintezo, scienca esplorado kaj laboratoriaj eksperimentoj. Ĉi tiu komponaĵo estas senkolora likvaĵo kun akra odoro kaj estas ofte uzata kiel solvanto, kiel reakciaĵo en organika sintezo kaj kiel krudmaterialo por la produktado de aliaj komponaĵoj.
3-Metila-2-pentanono povas esti sintezita per pluraj metodoj, inkluzive de la senhidratigo de la 3-Metila-2-pentanolo, la kondensado de acetaldehido kaj 2-kloro-butano, kaj la interagado de la etila klorido kun 2-butanolo. La senhidratigo de 3-Metila-2-pentanolo estas la plej efika kaj kostefika metodo por sintezi 3-Metila-2-pentanono. Ĉi tiu metodo implicas la reakcion de 3-Metila-2-pentanono kun forta acida katalizilo, kiel sulfata acido, je temperaturo de 180-200°C. La reakcio produktas 3-Metila-2-pentanonon kaj akvon kiel la kromproduktoj.
3-Metila-2-pentanono havas ampleksan gamon da sciencaj esploraj aplikoj, inkluzive de ĝia uzo kiel solvanto en la sintezo de farmaciaĵoj, ĝia uzo kiel reakciaĵo en organika sintezo, kaj ĝia uzo kiel krudmaterialo por la produktado de aliaj komponaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de polimeroj kaj en la sintezo de metalkompleksoj. Krome, 3-Metila-2-pentanono estis uzata en la studo de la efikoj de malpurigaĵoj sur la medio, same kiel en la studo de la efikoj de drogoj sur la korpo.
Tabaska saŭco
Kromaj produktoj
Krom la klasika saŭco, la kompanio produktas grandan nombron da aliaj saŭcoj. Inkluzive de:
3-Metila-2-pentanono
Rilate al la mekanismo de ago, tamen, ĝi supozeble funkcias kiel solvanto, permesante al aliaj molekuloj interagi pli facile inter si. Ĝi ankaŭ verŝajne funkcias kiel reakciaĵo, permesante al aliaj molekuloj reakcii unu kun la alia pli rapide. Plie, ĝi verŝajne funkcias kiel krudmaterialo por la produktado de aliaj kunmetaĵoj, kiel ekzemple polimeroj kaj metalkompleksoj.
3-Metila-2-pentanono estis trovita ne havi adversajn efikojn sur la homa korpo. Ĝi ne estas toksa, kaj ĝi kaŭzas nenian malfavoran reakcion en homoj. Oni ankaŭ scias ne kaŭzi ajnajn alergiajn reakciojn aŭ haŭtan iriton. Krome, 3-Metila-2-pentanono estas konsiderata ne-kancerogena kaj ne-mutagena.
Tamás Varga (akvopilkisto)
Tamás Varga [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Tamás estis hungara akvopilkisto, trifoja olimpiano, dufoja olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia frato estis Zsolt Varga (1978).
Vestita viro, nuda virino
En arto
En la pentraĵo de Ticiano de 1571, "Seksperforto de Lucretia" Seksto, vestita kaj armita per ponardo, seksperfortas la nudan Lucretia. Nuda virino en la kompanio de du viroj vestitaj (ŝia edzo kaj amanto) aperas en la pentraĵo de Paolo Veronese "Alegorio de amo" de proksimume 1570.
Tamás Varga (akvopilkisto)
naskiĝis la en Szolnok.
Sporta kariero
ĝis 1994 estis akvopilkisto en la loka sportklubo, poste ĝis 2015 en aliaj provincaj, ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara golreĝo en 2001, 2006 kaj 2008, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1995-2004 72-foje. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004, Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kun 2 oraj medaloj, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 2003. Ekde 2013 li estis trejnisto.
Vestita viro, nuda virino
En arto
Nuda virino en la kompanio de vestitaj viroj estas temo kiu aperas en 19-a-jarcentaj orientismaj pentraĵoj prezentantaj sklavmerkaton en kiu nuda sklavino estas ekzamenata fare de viroj interesitaj pri ŝia aĉeto. Ekzemplo de tio estas la pentraĵo de Jean-Léon Gérôme, "La sklavmerkato", de proksimume 1866. Nudaj Odaliskaj pentraĵoj ofte inkludis vestitajn figurojn (kvankam ne nepre virojn). Alia verko de Gérôme prezentanta nudan virinon en kompanio de vestitaj viroj estas la pentraĵo prezentanta la proceson de Farine en Areopago. Farine aperas en ĉi tiu situacio ankaŭ en aliaj verkoj.
Alia situacio kiu prezentas nudan virinon en la kompanio de vestita viro estas tiu de afliktita junulino, en kiu la vestita kavaliro savas la nudan junulinon. Bonkonata ekzemplo de tio estas la pentraĵo de 1870 de John Everett Millais. Pli frua ekzemplo estas la pentraĵo de Giorgio Vasari el 1570 "Perseo kaj Andromedo", en kiu la vestita Perseo savas la nudan Andromedon alĉenigita al roko.
La grandskala verko de Gustave Courbet de 1855, "La Studio de la pentristo" prezentas lin dum sia laboro, pentranta pejzaĝan pentraĵon, proksime observita fare de infano vestita kaj nuda modelo kaj ambaŭflanke de ili de multaj vestitaj homoj, plejparte viroj. La pentraĵo de la germana pentristo Christian Schad, "Memportreto" de 1927, ankaŭ montras la vestitan artiston kun nuda modelo malantaŭ li.
En la dudeka jarcento la belga pentristo Paul Delvaux pentris multe da virina nudeco. Inter liaj pentraĵoj estas ankaŭ kelkaj el la tipo "vestita viro, nuda virino". Ankaŭ la usona pentristo Eric Fischl faris multe da ina nudpentraĵo. Unu el liaj plej famaj pentraĵoj estas "Bad Boy" (malbona knabo) de 1981, kiu prezentas knabon en robo rigardante nudan virinon.
Tabaska saŭco
Kromaj produktoj
Krome, la firmao surmerkatigas diversajn produktojn, kun Tabasko-gusto aŭ kun aldono de Tabasko, inter la produktoj:
Ĉirkaŭstela disko
Ĉirkaŭstela disko estas disko de materio rondiranta ĉirkaŭ stelo. Oni ĝenerale akceptas, ke ĉirkaŭstelaj diskoj estas oftaj kromproduktoj de la stelforma procezo.
Zsolt Varga (1972)
Zsolt Varga [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Zsolt estas hungara akvopilkisto (meza avanulo), trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto. Lia nomo en la sporta vivo estis Varga I. (komprenu: Varga la 1-a).
Zsolt Varga naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Zsolt Varga maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1990. Li akiris historiistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1997. Li edziĝis dufoje, la dua itala edzino naskis 3 gefilojn. Li ricevis ankaŭ italan ŝtatanecon kaj li ricevis premiojn inter 2000-2019.
Sporta kariero
Zsolt Varga estis akvopilkisto de la centra sportlernejo inter 1980-1989, poste en ĉefurbaj aŭ eksterlandaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono trifoje (1996, 1997), kroata ĉampiono kaj golreĝo en 1999, dum li apartenis al la hungara nacia teamo ĝis 2003 295-foje. Li estis olimpiano en la Hungario en la Somera Olimpiko 1992, Hungario en la Somera Olimpiko 1996 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kun ora medalo en la lasta olimpiko. Depost sia aktiva sporta kariero li estis trejnisto.
Orient-Aziaj studoj
Orient-Aziaj studoj estas multfaka kampo de esplorado kaj edukado pri Orientazio. La kampo inkludas la studon de la kulturo, lingvo, ekonomiko, historio kaj politiko de la regiono.
Trolebusa transporto en Limoges
Trolebusa transporto en Limoges (Trolleybus de Limoges) estas sistemo de publika transporto de la aglomeraĵo de Limoges.
La reto de trolebusoj estis kreita ekde 1943 en Limoges, iom post iom forigante, ĝis 1951, la liniojn de la malnova tramo. La urbo ĉiam restis fidela al elektrotrakcio kaj la linioj plilongiĝis laŭ la tempopaso. Limoges estas unu el la lastaj francaj urboj kiuj konservis trolebusan transporton.
Lingua Latina sine molestia
Lingua Latina sine molestia (france: Le Latin sans peine) estas libro lerniga de Clément Desessard kun la helpo de la monaĥo Basile Hypeau. Ĝi aperis en la furora lingvolerna kolekto Assimil en la 1966-a jaro.
Ŝajne estis la unua fojo en Franclando ke prezentitis lernolibro de la latina lingvo laŭ modernaj metodoj de lingvolernado. Malgraŭ ties granda utileco novaj prilaboroj ne faritis.
Tute nova libro samseria pli sobra kaj akademia de Isabelle Ducos-Filippi ne plu havis ion komunan kun la humura kaj (ĝuste pro tio?) didaktikte efikega verko de Desessard. Dua eldono ne plu venis, inverse la malnova aĵo de Desessard ĝuis novan eldonon kaj ŝaton.
Trolebusa transporto en Saint-Étienne
Trolebusa transporto en Saint-Étienne (Trolleybus de Saint-Étienne) formas parton de la reto de publika transporto de la aglomeraĵo de Saint-Étienne. La reto estis kreita en 1940, anstataŭante parton de la reto de tramo de Saint-Étienne. La reto de trolebusoj spertis signifan evoluon ĝis la 1970-aj jaroj kaj poste travivis longan periodon de malkresko dum la sekvaj jardekoj.
Saint-Étienne estas unu el la lastaj francaj urboj kiuj konservis trolebusan transporton.
Crotelles
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Civray-sur-Esves
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Ciran
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
(159465) 2000 QJ2
(159465) 2000 QJ2 estas tre malgranda, treege hela kaj malrapide rotacianta marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la marsa orbito : ĝia marsa MOID estas 0,2537 astronomia unuo, tie estas 37,953 milionoj da km.
Kronogramo
Kronogramo (greke: χρονόγραμμα; laŭvorte tempo-enskribo) estas (ofte) latinlingva frazo en kiu aperantaj romiaj ciferoj sume malkaŝas gravan jardaton.
Tiudate io grava okazis. Ekzemple la jaro de la masakro de la Sankta-Bartolomea tago estas ene de la jenaj voroj: LVtetIa Mater natos sVos De Vora VIt = 1572 (nome M = 1000, D = 500, L = 50, kvarfoje V = 20, dufoje I = 2). Tia verso nomiĝas kronostiĥo (tempindika verso) aŭ eteostiĥo (jarindika verso). La termino kronodistiĥo aplikatas kiam distiĥo enhavas la jardaton, ekz. pri la Packontrakto de Hubertusburg por fini la Sepjaran militon (1763): ''Aspera beLLa sILent: reDIIt bona gratIa paCIs. / O sI parta foret seMper In orbe qVIes!.''
Cigogné
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Chisseaux
Chisseaux, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Laura Dánielné Lengyel
[lendjel], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Dánielné Lengyel Laura estis hungara kritikisto, verkisto. Ŝia origina familia nomo estis Pollák ĝis 1901, poste Lengyel, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Dániel Miklósné aŭ Dánielné Lengyel Laura, ŝia filino estis Anna Dániel.
Laura Pollák naskiĝis en Újfehértó, ŝi mortis  en Budapeŝto.
Biografio
devenis el juda familio. Ŝi frekventis pedagogian altlernejon, sed diplomon ŝi ne havis. Ŝia debuta studo aperis en 1895, poste ŝi laboris ĉe pluraj gazetoj. Ŝi kontribuis romanojn, novelojn, poemojn, kritikojn, teatraĵojn, studojn. Ŝi edziniĝis en 1907, en la sekva jaro ŝi naskis filinon.
Magnus Felix Ennodius
Magnus Felix ENNODIUS (naskiĝinta en 473 aŭ 474 eble en Arles, mortinta la en Pavio), estis episkopo de Pavio kaj latinlingva verkisto de multaj kristantaj skribaĵoj.
Vivo
Ennodius originas el nobela familio. Post frua morto de la gepatroj li transloĝiĝis al onklino al Pavio. Tie li ĝuis kleriĝon sur ĉiuj klasikaj kampoj. Ne klaras ĉu li nur fianĉiĝis eĉ edziĝis al filino de la onklino. Sendube li komence havis needifan vivon. Ne post 494 li kristaniĝis decidante vivi pli spirite. En la membiografio Eucharisticum de vita sua kiu imitis la faman verkon Confessiones de Aŭgusteno de Hipono li asertis plenumon de promeso farita antaŭ sankta Victor Maurus. Al li ŝuldiĝis ankaŭ resaniĝo post grava malsano, laŭ Ennodius. Fakte li malsaniĝis nur en 511 kaj la konvertiĝo estis estinta multe pli frue.
Ennodius akompanis episkopon Epifanio el Pavio en 494 sur diplomatia misio al Liono al reĝo Gundobado; tiu ĉi vojaĝo faritis laŭ komisio de la ostrogota reĝo Teodoriko la Granda. En kverelo papelekta de la 22.11.598, kiam elektitis kaj Simako kaj Laŭrenco li favoris ĉi lastan. Okaze de la t.n Palmaris-sinodo kiun organizis Teodoriko en Romo oni decidis ne rajti juĝi pri korekta papo ĉar tio estu Dia tasko. Tiun ĉi opinion jesis kaj Ennodius verkante Libellus pro synodo.
Ekde 513 li episkopis en Pavio en kiu funkcio li senditis en 515 kaj 517 fare de papo Hormisdaso Konstantinopolon por persvadi imperiestron Anastasio la 1-a fini skismon. Liaj klopodoj fiaskis.
Skribaĵoj
Antaŭ la episkopa kariero Ennodius verkis ĉ. kvin centojn da verkoj. Historie altvalora fonto estas panegiro teodorika Panegyricus Theoderico regi dictus kaj biografio de Epifanio el Pavio, de sia antaŭulo, Vita Epiphanii episcopi Ticinensis. Konserviĝis krome 297 leteroj skribitaj laŭ la modelo de Quintus Aurelius Symmachus. Li ankaŭ verkis 28 paroladojn okaze de diversaj festoj, ekz. lernejaj, ekleziaj, episkopelektaj. Laŭ tradicio de antikva klereco estis 151 kantoj kaj epigramoj. Ili literaturhistorie ne gravas. Ĉar la versfaro en ili ŝajnas improviza afero kaj mallerte taŭgigita laŭokaze.
Dolĉacida saŭco
Acida kaj dolĉa saŭco (en tradicia ĉina:甜酸醬, en simpligita ĉina :甜酸酱; transliterumo : Tiam-sun-jeong; laŭlitere: acida kaj dolĉa saŭco; angle : Acida kaj dolĉa) estas saŭco kaj tremposaŭco de la ĉina. kuirarto Kaj el usona ĉina kuirarto, kiu gustumas dolĉa-acide kaj estas brilruĝa en koloro. Tiu saŭco iĝis populara en Nordameriko kaj Eŭropo post la evoluo de ĉin-usona kuirarto. La saŭco ofte estas servata kun ovorulaĵo, sufiĉe ofta ĉin-usona plado.
Ĉina kuirarto
La saŭco estas plejparte ofta en kantona kuirarto kie la saŭco kutimas spici acidan porkaĵon, pladon kiu simbolas la kuirarton, kaj fariĝis ekstreme populara en ĉinaj restoracioj en la Okcidento.
Influoj sur okcidenta kuirarto
La plej multaj el la ĉinaj enmigrintoj al la Okcidento ĝis la 1950-aj jaroj venis de Gŭangdongo provinco, tiel ke ĉin-usona kuirarto estis peze influita per kantona kuirarto. Tiu ĉi saŭco, ĉar ĝi estas servata en la Okcidento, estas ankaŭ bazita sur simila saŭco de kantona kuirarto, kaj estas uzata en la Okcidento ĉefe en kokaj aŭ porkaj pladoj. Poste, ingrediencoj kiel tomatopasto (ĉefe keĉupo) kaj ananaso estis aldonitaj al la tradiciaj pladoj, kaj okcidentaj manĝaĵoj kuiritaj en provo simili tradician ĉinan manĝaĵon faritan uzante tiun saŭcon kaj ĉi tiujn du ingrediencojn. Unu el la ĉefaj uzoj de ĉi tiu saŭco estas kiel trempaĵo por ovorulaĵo.
Dolus-le-Sec
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Loches kaj al la kantono .
Preĝejo Sankta Jozefo (Oroszlány)
La preĝejo Laboristo Sankta Jozefo estas sakrala kompleksa konstruaĵo en urbo Oroszlány (Hungario).
Historio
En la iama malgranda vilaĝo vivis plejparte luteranoj. La katolikoj konstruis kapelon en 1876, kiu estis draste pligrandigita en 1958. Intertempe la paroĥa rajto alvenis en 1952, pli frue la katolikoj apartenis al Kecskéd. La nun videbla moderna kirko estis konstruita en 1995 kaj transprenis taskojn de la menciita kapelo, tamen la kapelo daŭre estas uzata.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en la iama tombejo. La konstruaĵo konsistas el preĝejo, kampanilo, paroĥejo, edukĉambro kaj urnejo. La centra parto (komprenu navo) estas ronda, sed ties tegmento estas plurlatera piramido. Pluraj konstruaĵpartoj aliĝas al la centra parto. La kvadrata kampanilo staras per kvar kolonoj. Plej supre 2 sonoriloj sonoras.
Kermeso okazas en la 1-an de majo.
La vikario de Wakefield
La vikario de Wakefield (en angla originale, The Vicar of Wakefield) – subtitoliat Rakonto, supozite verkita de li mem (A Tale, Supposed to be written by Himself) – estas romano de la irlanda verkisto Oliver Goldsmith (1728–1774). Ĝi estis verkita inter 1761 kaj 1762 kaj publikigita en 1766. Ĝi estis unu de la romanoj de la 18-a jarcento plej popularaj kaj amplekse legitaj fare de la legantoj de la Viktoriana epoko.
Intrigo
La vikario vivas pace en rura loko kun edzino kaj gefiloj; li helpas malriĉulojn. Kiam la filo George estas edziĝonta al riĉa Arabella, ŝia patro suspendas la aferon, kiam ekkonas, ke iu investisto ruinigis la vikarion kaj lian familion. Tiu devas translokiĝi al pli malriĉa posteno. Virindeloganto Thornhill allogas la filinon Olivia; kiam la vikario elaĉetas ŝin kaj revenas hejmen, li trovas sian hejmon incendie; spite ĉion, la domposedanto Thornhill insistas en pago de la luprezo, sed la vikario ne havas monon kaj estas enprizonigita. Sekvas aliaj malfacilaĵoj al la gefiloj. La malriĉa Burchell, kiu dekomence amikiĝis al filino Sophia, reale estas alia Thornhill, onklo de la maliculo Thornhill, kaj solvas ĉiujn problemojn. Krome solviĝas ankaŭ la financa ruino de la vikario.
Strukturo kaj rakonta tekniko
La libro estas formita per 32 ĉapitroj kiuj dividiĝas en tri jenaj partoj:
Tom Jones (romano)
La historio de Tom Jones, forlasitulo (The History of Tom Jones, a Foundling), ofte konata simple kiel Tom Jones, estas romano verkita de Henry Fielding. Kvankam pro sia intrigo kaj sia stilo ĝi malproksimas de la pikareska romano, ĝi montras la influon de tiuj romanoj de la Hispana Ora Jarcento. Oni konsideras ĝin la majstroverko de lia aŭtoro kaj unu de la plej bonkvalitaj romanoj de la anglalingva literaturo. Ĝi estis publikigita en 1749, kaj tuj ricevis grandan popularecon kaj inspiris variajn adaptojn, nome al operoj, filmoj, el kiu unu de 1963 ricevis Oskar-premiojn (reĝisorita de Tony Richardson, verkita de John Osborne, kaj ĉefrolulita de Albert Finney kaj Susannah York), kaj serioj por televido.
La vikario de Wakefield
Strukturo kaj rakonta tekniko
En la ĉapitro 17a, kiam oni rakontas pri supozita fuĝo de Olivia, oni povas konsideri tion kiel pinto, same kiel la esenca klimakso de la romano. Ekde la ĉapitro 17a antaŭen, oni ŝanĝas de komedia rakonto pri la rura vivo de la 18-a jarcento al patosa melodramo kun didaktikaj trajtoj. Estas kelkaj malmultaj intermetaĵoj de diversaj literaturaj ĝenroj, kiel poemoj, rakontoj, predikoj, kiuj ampleksigas la vidpunkton ĝis tiam limigitan al la rakontisto en unua persono kaj krome utilas kiel didaktikaj fabloj. La romano povas esti konsiderata kiel fikcia memoraĵo, ĉar ĝi estas rakontita de la propra vikario pere de retrorigardo.
Analizo
En lernolibroj pri historio de la literaturo, La vikario de Wakefield estas ofte priskribita kiel sentimentala novelo, kiu montras la kredon en la denaska boneco de la homaj estaĵoj. Sed ĝi povas esti legata ankaŭ kiel satiro de la sentimentala novelo kaj ĝiaj valoroj, ĉar la valoroj de la vikario estas ŝajne nekongrueblaj kun la reala «peka» mondo. Nur pere de la helpo de Sir William Thornhill li sukcesas eliri el la malfacilaĵoj. Krome, oni povas establi paralelismon inter la sufero de la vikario sinjoro Primrose kaj la Libro de Ijob. Tio estas partikulare grava rilate al la afero de la ekzistado de malbono.
Tom Jones (romano)
Intrigo
La romano rakontas la vivon de Tom Jones, forlasitulo, el infanaĝo ĝis atingo de justa heredo. Granda parto de la agado disvolviĝas je la epoko de la dua jakobita ribelo (1745).
Sinjoro Allworthy, bona rura kavaliro, trovas beban forlasitulon, kiun li adoptas kaj nomas Tom Jones, kredanta lin filo de servistino Jenny Jones. Siaflanke, la fratino de Allworthy, Bridget, edziniĝas al kapitano Blifil kaj havas filon. Ambaŭ infanoj kreskas kune, sed iĝas nobla Jones, dum kalkulema Blifil. Tom havas filon kun Molly Seagrim, rezulto de volupta amafero, ĉar li estas enamiĝinta de Sophia Western, filino de kavaliro, pro kio diferenca socia kondiĉo malhelpas tiun geedzecon. Fakte, Allworthy kaj Western, planas geedzecon de Blifil kaj Sophia, al kio ŝi malpretas, ĉar ŝi amas Tom. Malfacilaĵoj rezultas en la fakto, ke Allworthy forpelas Tom el hejmo.
Ekde tiam, disvolgiĝas pikareska intrigo. Sophia venas al Londono por eviti la geedzecon kun Blifil. Ankaŭ Tom veturas al Londono, sed sen trafi Sophia. Serĉante ŝin en Londono, li ekkonis Lady Ballaston, kaj fariĝas sia amanto, kvankam plue amas Sophia. Hazarde li vundas edzon de alia damo, kio kondukas Jones al prizono. La diversaj intrigoj komplikas la aferon kiam - post renkontiĝo de ambaŭ enamiĝintoj - oni malkovras, ke Tom ne estas filo de Jenny Jones, sed de Bridget, la fratino de sinjoro Allworthy kaj patrino de la kruela Blifil.
Analizo
La romano estas komponata de dek ok libroj, el kiuj ĉiuj estas komponitaj de kelkaj ĉapitroj. Tiuj ricevas titolojn kiuj intencas anonci ties enhavon; sed kelkaj estas mallongaj kaj nur indikas la periodon en kiu okazas la agado; aliaj resumas - ofte ironie - la enhavon. Temas pri iel pikareska romano detale konstruita, planita kaj plenumita zorgege. Ĝia ĉefa celo estis prezenti la multoblecon kaj de la mondo kaj de la naturo de homo. Priskribante socion riĉan je kontraŭdiroj, hipokriteco kaj maljusteco, loĝata de malriĉaj kamparanoj kaj ruraj kavaliroj, ĝi portretas la homan animon, kompleksan kaj ege varian. La skribmaniero estas riĉa kaj realisma. La historio mem estas bone prilaborita, kaj la intrigo meritis la laŭdon de Samuel Taylor Coleridge. Ĝi estis ricevita entuziasme de la granda publiko, sed ne tiel de kelkaj verkistoj kiel Samuel Richardson aŭ doktoro Samuel Johnson. La romano Tom Jones ege influis en la angla literaturo de la 19-a jarcento.
Flava ĵurnalismo
Flava ĵurnalismo, flava gazetaro, flaveca gazetaro aŭ flavisma gazetaro, estas tipo de ĵurnalismo kiu prezentas novaĵojn kun altiraj, skandalaj aŭ troiĝaj titoloj cele al pliigo de vendado, kvankam ĝenerale tiuj novaĵoj ne disponas de pruvoj (aŭ nur de nesufiĉaj pruvoj) nek de bone difinita esplorado. Tiu tipo de sensaciisma ĵurnalismo inkludas titolojn de katastrofoj kaj grandan nombron de fotoj kun detala informado pri akcidentoj, krimoj, adoltoj kaj politika kaoso. En aŭdiovida ĵurnalismo, abundas ŝokfrapa muziko, fortaj koloroj, ĉefe la ruĝa koloro, kaj la informado estas neorganizita. Interreto adaptiĝis al tia malhonesta praktiko, kaj en mutaj retejoj (foje de teorie seriozaj amaskomunikiloj) oni uzas titolojn kaj bildojn kaj altirajn kaj malverajn kiel maldecaj taktikoj por altiri la atenton de la uzantoj kaj instigi ilin kundividi la enhavon en sociaj retoj.
La esprimo originiĝis dum la «gazetara batalo» inter la ĵurnaloj New York World, de Joseph Pulitzer, kaj la New York Journal, de William Randolph Hearst, de 1895 ĝis 1898, kaj povis estis specifa referenco al tiu epoko. Ambaŭ gazetoj estis akuzitaj de aliaj pli seriozaj publikaĵoj pri troigo de ia klaso de novaĵoj por pliigi la vendadon kaj eĉ pri pago al koncernitoj por atingo de ekskluziva informotraktado. La gazeto New York Press stampis la esprimon «flava ĵurnalismo», komence de 1897, por priskribi la agadon kaj de Pulitzer kaj de Hearst. Al tio kontribuis la sukceso de la rolulo The Yellow Kid en ambaŭ gazetoj. ​