cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malio
Geografio de Malio
Ĉirkaŭ 65 % el la teritorio estas ĉu dezerta ĉu duondezerta (Sahelo). Plimulton de teritorio de Malio okupas ebenaĵoj. La sudaj kaj sudokcidentaj (alt)ebenaĵoj ĉe Satadougou superas 640 m la marnivelon, ĝin traplektas rivervaloj. La montetaraj sudorientaj kaj orientaj ebenaĵoj situas inter 300 kaj 600 m super la marnivelo. La norde situanta grandegaj Tanezrouft- kaj Taoudenni-ebenaĵoj apartenas jam al la Saharo. La sudokcidentan kaj sudmezan parton de Malio formas la akvokolekta areo de la supra parto de rivero Niger. Triono de la riverlongo situas en Malio, formas eĉ internan delton. La Niger-valo estas grava pro la inundoj kaj la pro la riĉa, sedimenta grundo (kiel agro). La riveroj de Senegalo fontas en okcidenta rando de Malio.
Administra divido
La ŝtato estas dividita je ok regionoj kaj la ĉefurba distrikto. Tiuj estas pludividitaj je 49 distriktoj kaj 703 komunumoj.
La regionoj de Malio estas:
Vidu ankaŭ: Listo de urboj en Malio
Klimato
Sur teritorio de Malio ekzistas tri klimataj (veteraj) zonoj: la sudana, la saĥela kaj sahara. La landon karakterizas sude la sudana klimato (500–1400 mm da precipitaĵo, la averaĝa temperaturo estas inter 24 kaj 30 °C), meze la saĥela klimato (200–500 mm da precipitaĵo, la averaĝa temperaturo 23–36 °C), norde sahara klimato (preskaŭ sen precipitaĵo, la temperaturo tage atingas 47 °C, nokte sinkas je 4 °C).
Flaŭro (plantaro) kaj faŭno (bestaro)
De sudo ĝis nordo malpliiĝas la plantaro, malaperas la arboj (kapokarbo, falsa mahagono, simi-panarbo). Karakterizaj bestoj estas leono, pantero, hieno, gazelo, antilopo, ĝirafo, elefanto, krokodilo, diversaj simioj, serpentoj, birdoj. Biogeografie la lando troviĝas parte en la palearktisa, parte en la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
La lando havas agron (kultiveblan grundon) de nur 2% kaj kvarono de la teritorio taŭgas por paŝtado. La ercoj kiel fererco, baŭksito, nafto, oro, nikelo, kupro, mangano grandparte ne estas minataj.
Loĝantaro
Loĝantaro de Malio konsistas el nigruloj kaj pli helhaŭtaj berberaj nomadoj, ekz. tuaregoj kaj arab-berberoj (ili vivas en mezo de la lando). La nigruloj estas agrikulturistoj kaj paŝtistoj. Triono de la loĝantaro estas la bambaraoj, la dua plej granda grupo estas la fulanioj (peuloj) okupiĝintaj pri paŝtado en la Sahel-regiono kaj en ĉirkaŭo de Macina.
La soninke-popoloj vivas en okcidenta parto de la Sahel-zono kaj devenas – laŭ propra tradicio – de fondintoj de la Ganaa Imperio. La malinkeoj (mandingoj) flegas tradiciojn de la Imperio Mali, vivas en sudokcidento. La songajoj vivas en la Niger-valo, inter Djenné kaj Ansongo. La dogonoj vivas sur altebenaĵo ĉirkaŭ Bandiagara. La bobo-oj, senufoj kaj minianka-oj vivas oriente kaj sudoriente.
La oficiala lingvo de Malio estas la franca, dum la diversaj popolgrupoj parolas diversajn lingvojn kaj dialektojn. Plimulto de la loĝantaro (90%) estas islama, 9% estas animista, 1% kristana.
La popoldenso de la lando estas malgranda, la plimulto (4/5) vivas en la provinco kaj 1/10 vivas nomade.
Ekonomio
Plimulto de la laboristoj (4/5) okupiĝas pri agrikulturo, ili produktas duonon de la malneta nacia produkto (MNP). La lando povas provizi sin per nutraĵoj, oni kultivas milion, sorgon, maizon, rizon; bredas ŝafojn, kaprojn, bovojn. Oni kultivas por eksporto kotonon kaj arakidon.
Oni evoluigas la fiŝkaptadon per helpo de la Eŭropa Evoluiga Fonduso, oni eksportas fiŝojn.
Oni minas en la lando oron, marmoron, kalkŝtonon, kaolinon kaj salon.
La industrio laborigas nur 2% de la laboristoj, sed donas 7% de la MNP. La grava etindustrio prilaboras agrikulturaĵojn kaj produktas simplajn konsumajn varojn. La evoluon de la lando helpis apogo de eksterlanda monhelpo (ekz. energicentraloj). La plej grava apoganto kaj komerca partnero de la lando estas Francio.
La eksterkomerca bilanco estas tre negativa, ĝin povas ŝtopi nur daŭra ekstera apogo kaj ĝiro de malianoj, laborantaj eksterlande.
Luitpold de Bavario
Princo Luitpold de Bavario (naskiĝis la en Würzburg, mortis la  en Munkeno) estis Princo-regento de Bavario, unue dum tri tagoj por sia nevo reĝo Ludoviko la 2-a, dum la postaj 26 jaroj por ties pli juna frato, la mense malsana Otto.
Germana Olimpika Sporta Asocio
Kiel NOK, la Germania Olimpika Sporta Asocio celas subteni germanajn atletojn kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Germanio. La pasinta tia Olimpiko estis la Somera Olimpiko 1972 en Munkeno. Kiel tegmenta sporta asocio nacia, la asocio reprezentas 89 000 sportajn klubojn kaj 27 milionojn da membroj en tiuj kluboj, proksimume triono de la suma loĝantaro de Germanio. La laŭ membronombro plej grandaj fakaj sekcioj estas la Germana Futbal-Asocio kaj la Germana Asocio de Gimnastikantoj.
Luitpold de Bavario
Luitpold estis relative pasiva politike. Lia regado, ofte nomata „die Prinzregentenzeit“, estis erao kiam memstaraj bavariaj interesoj malpli graviĝis, kaj la lando pli kaj pli integriĝis en Germanion.
Malio
Ekonomio
Malio eksportas ĉefe krudan kotonon, kotonaĵojn, kaj vivantajn bestojn, dum importas maŝinojn, ekipaĵojn, trafikajn veturilojn, naftoproduktojn, konstrumaterialojn kaj aliajn konsumvarojn, nutraĵojn.
Luitpold de Bavario
Pri li memorigas multo en Munkeno, interalie strato Prinzregentenstraße, teatro Prinzregententheater, kaj eĉ torto Prinzregententorte.
Malio
Politiko
Post renverso de la militara registaro en 1991, en 1992 oni akceptis novan konstitucion per referendumo kaj enkondukis demokratian, plurpartian politikan sistemon. La plenuman povon posedas la prezidento, kiun oni elektas direkte je kvin jaroj kaj estas reelektebla nur unufoje. La prezidento nomumas la ĉefministron. La leĝdona povo estas ĉe la nacia asembleo, kies membrojn oni elektas direkte, je kvin jaroj. Sur la pinto de la justica sistemo staras la Supera Kortumo kaj la Konstitucia kortumo.
La 21-an de marto, 2012, komenciĝis puĉo fare de armeanoj, kiuj estis malfeliĉaj pri la traktado de ribelado tuarega en la norda parto de la lando. La postan tagon la puĉanoj, gvidataj de kapitano Amadou Haya Sanogo anoncis, ke ili forpelis prezidenton Amadou Toumani Touré. Kapitano Sanogo indikis, ke li volas prezidenti dum transira periodo ĝis baldaŭa balotado kaj reestablo de civilula registaro. La landoj ĉirkaŭ Malio malakceptis la proponon, kaj diris ke la puĉanoj devos redoni la regadon al civiluloj ĝis lundo (la 2-a de aprilo). La Afrika Unio kaj la Internacia Parlamenta Unuiĝo suspendis la membrecon de Malio. Dume, en la nordo, la ribeluloj kaptis la provincan ĉefurbon Kidal la 30-an de marto, kaj je sabato la 31-a ili atakis la urbon Gao.
Gerena
Gerena estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². Gerena situas je 25 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Malio
Ekstera politiko
Post kiam la okazis puĉo en Niĝero, Malio en komuna deklaro kun Burkino anoncis plenan subtenon de la puĉistoj kaj avertis, ke kaze de eksterlanda invado al tiu ĉi lando ili konsideros tion kiel atakon kontraŭ si mem kaj forlasos la Ekonomian Komunumon de Okcidentafrikaj Ŝtatoj.
Edukado
La instruado estas senkosta kaj deviga inter la aĝo 7 kaj 16 jaroj. Spite al tio, nur kvinono de la lernejdevigaj lernantoj vizitas la lernejon. La supera instruado okazas en ŝtataj altlernejoj, dum multaj junuloj studas eksterlande, ĉefe en Francio kaj Senegalo.
Publika sano
Mankas la medicinaj fakspertuloj, tiel la hospitaloj la aliaj sanaferaj instancoj agadas nekontente. La atendebla vivdaŭro estas 45 jaroj.
Kultura vivo
Ĉar la lando situas inter la araba kaj nigra parto de Afriko, ĝi riĉas je kulturaj kutimoj. La kulturo estas sudantipa, gravas la muziko kaj danco de malinkeoj kaj songajoj, lignoskulpta arto de mambaraoj kaj aliaj volta-popolgrupoj, konstruarto de la Niger-valo, juvelprilabora arto de la mandingoj.
Esperanto
Estas landa asocio Malia Esperanto-Movado sen rilatoj al UEA.
Jules de Polignac
Princo Jules Armand de Polignac (14-an de majo 1780 en Versailles - 29-an de marto 1847 en Parizo) estis franca nobelo kaj diplomato.
Vivo
Li partoprenis en la komploto de Jean-Charles Pichegru kaj Cadoudal kontraŭ Napoleono, pro tio oni juĝis lin en 1804 je ĝismorta malliberejo, sed liberiĝis en 1813 (aŭ 1814). Ludoviko la 18-a nomumis lin pajro (pair), la papo nobligis lin al princo. Li iĝis dum Karolo la 10-a ĉefministro (1829) kaj li proponis tiujn dekretojn, kiuj kaŭzis la revoluciojn de julio (1830) kaj tiel subfalon de Karlo la 10-a. Oni kaptis kaj enprizonigis lin, sed Filipo Ludoviko amnestiis lin en 1836.
Verko: Considérations politiques etc. (Parizo, 1832).
Jičín
Jičín estas urbo kun  en orienta Bohemio en Ĉeĥio. Ĝi estas turisma centro kaj elirloko ĝis la naturparko Český ráj (Bohemia Paradizo). La urbo industrie produktas agrikulturajn maŝinojn, nutraĵojn, teksaĵojn kaj meblojn. La urbon konatigis la fabela figureto Rumcajs, kiun kreis verkisto Václav Čtvrtek kaj pentristo Radek Pilař.
Historio
Kiel pruvas arkeologiaj trovaĵoj, la ĉi tiea regiono estis loĝigita jam en praepoko. Slavoj loĝis en ĝi jam ekde la 6-a jarcento. La komenco de la hodiaŭa Jičín tuŝas la 13-an jarcenton. Ĉirkaŭ la jaro 1300 la devena vilaĝo estis avancigita je urbo. La ligna, remparita urbo apartenis plej baldaŭ al Vartemberkidoj kaj ekde la jaro 1487 al Trčkidoj el Lípa, dum kies administrado okazis en la urbo granda evoluo. Vilém Trčka komencis en la urbo masonitan konstruadon kaj ties novajn remparojn. En la jaro 1607 Jičín fariĝis posedaĵo de Zikmund Smiřický. Post la batalo sur Blanka Monto ĝi fariĝis posedaĵo de imperiestra soldatestro Albrecht Eusebius de Wallenstein [Valenŝtajn] (ĉeĥe Valdštejn), kiu farigis el ĝi la ĉefurbon de sia regno. Albrecht decidiĝis helpe de famaj arkitektoj alikreigi la urbon en stilon de norditala renesanco. En la jaro 1710 la urbo denove ŝanĝis posedantojn kaj nova posedanto fariĝis la familio von Trauttmansdorf. En la jaro 1784 estis ĉi tien translokigita regiona oficejo kaj la urbo fariĝis sidejo de multaj oficejoj kaj lernejoj. En la urbo estiĝis industrio celita por produktado de maŝinoj bezonataj por agrikulturo, mebloindustrio, grandaj pomologiaj arbidejoj, sed ekz. ankaŭ produktado de pianoj.
Simbolo de la urbo estas la Valdica pordego, ĝi estis konstruita en la jaroj 1568–1578. La turo estas 52 m alta kaj kondukas tien 156 ŝtupoj, de supre ĝueblas bela panoramo.
Tilia aleo el la tempo de Valdštejn kunigas Jičín kun Libosad. Ĝi estas 1 700 m longa, kvarvica kun 1 200 tilioj.
Festivalo Jičín – urbo de fabelo estas aranĝata regule en la unua oktobra semajno.
32053 Demetrimaxim
32053 Demetrimaxim estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Demetri Maxim, rekompensitan kiel plej bona en lia kategorio, kaj per la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro lia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Gould Academy de Bethel (Majno, Usono).
Markaz
Markaz estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo sur piedoj de Mátra, laŭ traira flankovojo. Gyöngyös kaj Parád troviĝas po 14 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1332. Ekde la 15-a jarcento la loĝantaro okupiĝas pri vinkulturo. Sur montopinto 460 m-ojn alta fortikaĵo konstruiĝis. Dum la tuta turka erao la vilaĝo estis senhoma. En 1742 slovakoj kaj hungaroj refondis la komunumon. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Markaz apartenas al vinregiono de Gyöngyös.
Nacia Parko Garamba
La Nacia Parko Garamba (Parc national de la Garamba) estas nacia parko de la Demokratia Respubliko Kongo, situe en la provinco Orienta, proksime de la landlimo kun Suda Sudano.
La nacia parko estas konata ĉar estas hejmo de populacio de larĝbuŝa rinocero (Ceratotherium simum cottoni). Tiu populacion estas limigita kaj havas nur dekon da individuoj en la parko kaj naŭ kaptivece. Tri aliaj specioj de grandaj mamumloj same loĝas en la parko: nome la elefanto, la norda ĝirafo (Giraffa camelopardalis congoensis) kaj la hipopotamo. La pejzaĝoj de la parko konsistas el ampleksaj savanoj, kaj herbejaj kaj arbaraj, intermetitaj de ĉriveraj arbaroj kaj marĉoj.
El oktobro de 2005, la Institut congolais pour la conservation de la nature transpasis la administradon de la parko al la institucio African Parks Conservation.
La loko estas parto de la listo de monda heredaĵo de Unesko el 1980 kaj estis en ties listo de endanĝerigitaj lokoj de 1984 al 1992. Post la Dua Konga Milito, la loko revenis al la oficiala listo en 1996.
NGC 4980
NGC 4980 (aliaj indikoj — ESO 443-75, MCG -5-31-37, AM 1306-282, IRAS13064-2822, PGC 45596) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Joy Adamson
Joy Adamson (n. en Opava – m. ) estis natursciencisto, pentristo kaj verkisto konata pro la libro Born Free ("Naskiĝis libere"), adaptita al filma formo en 1966. Ŝi kaj ŝia edzo George Adamson fariĝis la unuaj homoj, kiuj komencis intensive realigi revenon de bestoj vivantaj en kaptiteco en la sovaĝan naturon. En angle parolantaj landoj oni nomas tiun ĉi aktivecon rehabilitation aŭ restocking.
Masakro de Srebrenico
La Masakro de Srebrenico (ankaŭ: genocido de Srebrenico, falo de Srebrenico) okazis en julio 1995, kiam estis murditaj proks. ok mil islam-bosniaj viroj kaj knaboj en la regiono de Srebrenico (Srebrenica) en Bosnio-Hercegovino. La kaptantoj kaj murdantoj apartenis al la Armeo de Serba Respubliko (VRS) sub la komando de generalo Ratko Mladić dum la bosnia milito. Aldone al la Armeo de Serba Respubliko, ankaŭ eksterarmea unuo el Serbio, nomata "la skorpionoj", partoprenis la masakron.
Joy Adamson
Klopodoj gvidantaj al reveno de bestoj reen en ilian natutan medion estas hodiaŭ larĝe disvastigitaj, sed en la 60-aj jaroj de la lasta jarcento, kiam Adamsonoj komencis siajn eksperimentojn, tio ne estis tiel. La geedzoj akiradis la unuajn spertojn kun la alnatura reveno de bestoj danke al kunvivado kun leonoj, dum kio ilia plej fama kunloĝanto fariĝis leonino Elsa. Tiu estis pli poste ellasita reen en la sovaĝan naturon.
Masakro de Srebrenico
La srebrenica masakro estas la plej granda amasmurdado en Eŭropo depost dua mondmilito. En 2004 la Internacia Krimtribunalo por Eksa Jugoslavio, en Hago, konstatis unuanime ke la masakro estis genocido. En februaro 2007 la Internacia Tribunalo konfirmis tion. Ĝi konstatis ankaŭ ke Serbio ne entreprenis ĉion por malhelpi la genocidon, kaj ke Serbio devas plene subteni la Tribunalon kaj elliveri la suspektitojn al Hago.
Joy Adamson
Elsa
Adamsonoj akiris Elson hazarde – George spursekvis homvoran leonon kaj pro eraro li pafmortigis leoninon, kiu intertempe ekatakis ilin. La leonino estis patrino de tri leonidoj, kiujn George tuj alportis al Joy.
Masakro de Srebrenico
Antaŭ la genocido, UN deklaris Srebrenicon sekura areo protektata de UN, sed tio ne malhelpis la masakron, kvankam ĉeestis 400 armitaj nederlandaj soldatoj-pactenantoj. Dum la masakro estis murditaj precipe viroj kaj dek-iom-jaruloj, sed ankaŭ kelkaj pli junaj infanoj, virinoj kaj maljunuloj. La listo de la homoj, kiuj estis mortigitaj aŭ pri kies restado oni ne scias, enhavas 8.373 nomojn.
Joy Adamson
Elsa
Pli malfrue, Adamsonoj sendis du leonidojn en nederlandan zoon kaj ili mem lasis sole Elson. Tiu fartis kun ili vere per reĝa maniero. Ĝi povis libere moviĝadi tra la kampadejo, ĝi akompanis Adamsonojn en iliaj ekspedicioj, ĝi ripozis sur tegmento de landrovero, ĝi baniĝis en Hinda oceano.
Lucia Vonica
Lucia Vonica [pr. vonika] estis rumana kantistino (soprano) naskiĝinta en Zalău en 1930.
Luçay-le-Libre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Tamás Sas
Tamás Sas [tamAŝ ŝaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sas Tamás estas hungara reĝisoro, kameraisto, scenaristo, produktoro.
Tamás Sas naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Sas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1974, poste ŝi laboris kiel fotisto kaj vickameraisto en pluraj lokoj. Li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1984. Lia ĉefinstruisto estis Elemér Ragályi. Post la diplomo li laboris en ĉiuj branĉoj de la filma industrio. Depost fino de la socialismo (1990) li establis propran firmaon. Inter 2002–2004 li instruis en Arta Universitato Moholy-Nagy. Li ricevis diversajn filmajn premiojn ankaŭ eksterlande inter 1993-2003. Ŝi edziĝis kaj naskiĝis 3 filoj inter 1976-1991.
Staňkov (distrikto Domažlice)
Staňkov (Stankau) estas urbo en distrikto Domažlice en Ĉeĥio. Ĝi situas inter Plzeň kaj Domažlice, ambaŭflanke de rivero Radbuza. Vivas ĉi tie.
Lucia Vonica
Kariero
Lucia Vonica estis ekde 1955 solistino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo ĝis 1976. Ŝi kantis ankaŭ plurajn ĉefrolojn de operetoj. Ŝi elpaŝis ofte ankaŭ kiel koncertkantistino.
Staňkov (distrikto Domažlice)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1233.
Staňkov estis kreita en 1938 per kunigo de Ves Staňkov (maldekstre de rivero Radbuza) kaj Městys Staňkov (dekstre) kaj ricevis urban statuson en 1960. La du partoj estas dokumentitaj jam en la 13-a resp. la 14-a jarcentoj.
Joy Adamson
Elsa
Malgraŭ tio, Adamsonoj klopodis evoluigi en Elsa ĝiajn naturajn ĉasistajn instinktojn tiel, por ke ĝi povu vivi pli poste sendepende. Kiam Elsa estis trijara, ili komencis iom post iom prepari ĝin por reveno en la sovaĝan naturon. Elsa vere eklernis ĉasi mem. Ĝi eĉ kopulaciis kun sovaĝa leono kaj ĝi naskis leonidojn – du leonetojn kun nomoj Ĝespo kaj Gopo kaj malgrandan leonidinon, kiu estis nomita Elsinjo. Elsa mortis la 24-an de januaro 1961, evidente pro atako de parazito. Ĝiaj idoj estis ellasitaj en Naturparkon Serengeti situanta en Tanzanio. En tiu ĉi naturparko estas multe da leonoj kaj estas certe, ke kelkaj el ili estas idoj de la fama Elsa.
Post ĝia morto la geedzoj Adamson daŭirigis en eksperimentoj kun pliaj leonoj. Dume George Adamson restis ĉe leonoj, lia edzino poste ekcelis je gepardoj kaj leopardoj.
Joy montris en la zorgo pri la bestoj kaj en preparoj por ilia reveno en sovaĝejon nekutiman paciencon. Ŝia domo ŝajnigis veterinaran klinikon aŭ bestan orfejon. Ŝi kapablis zorgi pri kia ajn besto – ekde eta birdeto ĝis elefantido. Kiam ŝi trovis vunditan beston, kiu pereus sen ŝia helpo, ŝi prenis ĝin hejmen. Do ekzemple ŝi kuracis al strigo la rompitan flugilon aŭ ŝi kuracis la antaŭan polmon de ŝakalo. La ŝirmo de ĉiuj sovaĝe vivantaj bestoj fariĝis ĉefa plenigaĵo de ŝia vivo.
Naskiĝloko de Joy
La estonta mondfama pentristino, verkistino kaj ŝirmantino de bestoj – Joy Adamson – naskiĝis la 20-an de januaro 1910 en Opava kiel Frederike Victoria Gessner. Ŝi naskiĝis en malgranda dometo en strato "Na Rybníčku", kiu hodiaŭ havas numeron 46, sed la familio loĝis tiam en numero 48.
Ŝi naskiĝis en germana familio, kiu apartenis al meza klaso. Ŝia naskolingvo estis la germana, eĉ kiam la malgranda Joy devis koni almenaŭ pasive la ĉeĥan, ĉar la germana kaj la ĉeĥa komunumoj tiam vivis unu apud la alia. Pli poste, kiam Joy transloĝiĝis al Kenjo, kie oni parolas angle, ŝia angla estis ĝis fino de ŝia vivo markita per la germana akcento. Ankaŭ la origino de Joy estis interesa – dum el la flanko de patrino ŝi akiris entreprenecon de konata familio de Wiesshuhn-oj, ŝia patro devenis el ne tro signifa familio de Gessner-oj.
La patro de Joy
La patro de Joy Adamson estis imperiestra-reĝa inĝeniero Victor Gessner (1881 – 1930), perkonfesie katoliko. Li devenis el Opava, kie li naskiĝis en ne tro signifa familio kiel filo de administranto de sukerfarejo de Heinrich Gessner kaj Hedviko, naskita Wiese.
La geedzeco, el kiu naskiĝis tri filinoj, krom aliaj ankaŭ Joy, ne estis feliĉa. Post divorco Victor Gessner denove edziĝis kaj li konstruis domon en la centro de Opava. Sed li mortis en Prago. Li ne ĝisvivis naskiĝon de sia filo, kiu naskiĝis mallongtempe post lia morto. Sed la filo en la tempo de sia junaĝo memmortigis sin.
La patrino de Joy
La patrino de Joy Adamson male devenis el signifa kaj karakteriza familio de Weisshuhnoj, kiuj apartenis al sukcesaj kaj aventuremaj entreprenistoj. La patrino de Joy Adamson, kiu nomiĝis Friederika Gertruda Greipel, naskiĝis en la jaro 1888 en familia vilao en vilaĝeto "Stoupy" kiel filino de Josef Greipel kaj Friederika, naskita Wiesshuhn. La patrino estis evangeliino. La vilaĝeto, kie la patrino naskiĝis, hodiaŭ jam ne plu ekzistas, ĉar ĝi estis en la sesdekaj jaroj de la lasta jarcento subakvigita per valbaraĵo Kružberk, tamen ŝia naskodomo tie ankoraŭ staras kaj ĝi estas uzata por privata refreŝigo. La patrino de Joy Adamson foriris post la divorco en la jaro 1922 en Vienon, kie ŝi denove edziniĝis.
Joy junaĝe
Joy vivis en Opava ĝis siaj 12-a jaroj. En unu flanko ŝi travivis feliĉajn momentojn, kiam ŝi spertis somerajn kaj aŭtunajn monatojn kun pluraj parencoj en la familia vilao en la vilaĝeto Stoupy, germane sur bordo de rivero Moravice. La vilao troviĝanta proksime de valbaraĵo Kružberk ekzistis ĝis la jaro 1993, kiam ĝi forbrulis. Meze de la bela kaj netuŝita naturo Joy eklernis percepti kaj estimi la naturbelecojn. Ĝuste tie ŝi ankaŭ promesis al si mem, ke ŝi ŝirmos la naturon ĝis fino de sia vivo.
Aliflanke ŝia infaneco estis markita per malkonkordoj en la familio. Joy jam de la frua infanaĝo serĉis amon, kiun ŝi ne ricevis, ĉar la gepatroj konservis malvarman spacon de siaj infanoj kaj ili ne estis komplezemaj por inkluzivi ŝin per varma favoro kaj zorgo. La serĉado de amo fariĝis ĉefa motoro de ŝia vivo, ĝi akompanis ŝin per komplikaj kunulaj interrilatoj kaj fine ĝi finis en tre nekutima interrilato kun leonino Elsa.
Post la jaro 1946 estis konfiskita al ŝia familio plimulto da posedaĵo. Kelkaj familianoj ĝisvivis en Regiono Opava (ekzemple ŝia amata avino Oma ripozas en tombejo en Budišov nad Budišovkou), sed plimulto de ili elvojaĝis en la mondon. Krom tre malproksima parenco vivanta en Opava kaj tre malproksima familia branĉo de kuzo vivanta en Germanio (ambaŭ el familio de Wiesshuhnoj) estas ĉiuj anoj de la familio mortaj. Sed en Granda Britio senĉese vivas nevoj kaj nevinoj de Joy Adamson – idoj de ŝia plej juna fratino Dorle.
Notoj
<references group="n." />
Alex Comfort
Alexander COMFORT (naskiĝis la 10-an de februaro 1920, mortis la 26-an de marto 2000) estis brita sciencisto kaj kuracisto konata ĉefe pro sia ne-fikcia seksa gvidlibro, The Joy of Sex (1972).
Li estis aŭtoro kaj de fikcio kaj de nefikcio, same kiel gerontologo, anarkiisto, pacisto, kaj konscia objekcianto.
Soceni
Soceni [soĉenj] (hungare: Szócsán) estas vilaĝo en Rumanio norde de Reșița. En 1910 ĝi havis 1175 loĝantojn (rumanoj); en 1992 710 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 112. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Ezeriș.
Rosenheim (distrikto Altenkirchen)
Rosenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
2845 Franklinken
2845 Franklinken estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo, "Franklinken", estis komponita en honoro de la usona astronomo kaj instruisto Kenneth Franklin (1923–2007).
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2005
La 3-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 26-an de novembro 2005 en Hasselt (Belgio). Marcel Vanthilt kaj Maureen Louys prezentis la internacian finalon en la koncertejo Ethias Arena.
16 landoj partoprenis sed 17 donis punktojn per telefona balotado : Kipro retiris sin en oktobro sed povis elekti. La venkanto estis la belarusia kantistino Ksenija Sitnik (10 jaroj).
Bruges (stacidomo)
Bruges estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ravezies - Pointe-de-Grave (584000).
18088 Roberteunice
18088 Roberteunice estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cirko Knie
Cirko Knie, germane Circus Knie, estas hodiaŭ fama svisa nacia cirko. Ekde 1806, ekde cirkaŭ 200 jaroj, artistoj kun la nomo Knie estis en cirko. En jaro 1919 Friedrich Knie fondis la svisan nacian cirkon de fratoj Knie, aŭ germane Schweizer National-Circus Gebrüder Knie.
Caryopteris
Caryopteris estas plantgenro ene de la familio Lamiacoj (Lamiaceae). La hibrido Caryopteris ×clandonensis estas uzata en la moderklimataj regionoj kiel ornamplanto en ĝardenoj.
Vegetativaj karakterizaĵoj
La Caryopteris-specioj estas somerverdaj specioj de herbaj plantoj, duonarbustoj aŭ arbustoj. Ili kreskas vertikale aŭ grimpas. La branĉoj estas mincaj; la kontraŭstarantaj folioj estas maldikaj kaj kompletrandaj. La folirando havas dentaĵojn.
Generativaj karakterizaĵoj
En la foliaksoj staras cumaj floraroj kun multaj floroj. La relative malgrandaj duseksaj floroj havas duoblan involukron. La petaloj estas lavendulkoloraj. La ovario havas kvar septojn.
Ekologio
Abeloj kaj burdoj estas la ĉefaj polenigantoj.
Sistematiko kaj disvastigado
La genro Caryopteris estis en la jaro 1835 starigita fare de Alexander von Bunge. Tipospecio estas Caryopteris mongholica BUNGE. Sinonimoj por Caryopteris BUNGE estas: Barbula LOUR., Mastacanthus ENDL. La genro Caryopteris apartenas al la subfamilio Ajugoideae ene de la familio de la Lamiacojj. Ĝi apartenis iam al la familio de la Verbenacoj.
Ĉiuj specioj de Caryopteris troviĝas en Ĉinujo. Unu specio estas ankaŭ en Mongolio kaj unu variaĵo kreskas ankaŭ en Japanujo kaj Koreujo. La sep specioj kreskas en moderklimataj kaj subtropikaj regionoj.
La genro Caryopteris entenis ĝis 16 speciojn kaj ekde 1999 nur estas sep:
Kelkaj genroj, kiuj antaŭe apartenis al la genro Caryopteris, apartenis ekde 1999 al aliaj genroj, ekzemple:
Hibridoj
La Klandon-karioptero (Caryopteris ×clandonensis) estas hortikultura hibrido, kiu ofte estas kultivata kiel ornamplanto. Ĝi ekestis en angla hortikulturejo el kruciĝo el Caryopteris incana (Thunb. EX HOUTT.) MIQ. kaj Caryopteris mongholica BUNGE. Kelkaj kultivaroj kiel ‘Heavenly Blue’ kun malhelbluaj floroj kaj ‘Kew Blue’ kun malhelverdaj folioj kaj malhelbluaj floroj estas vintrorezistaj.
La Klandon-karioptero estas arbusto kun maldensa branĉaro kaj alteco de ĉ. unu metro.
(14090) 1997 MS3
(14090) 1997 MS3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sasca Română
Sasca Română (saska montana) (hungare:Szászka) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oraviţa. En 1910 ĝi havis 1406 loĝantojn (rumanoj), en 1992 551 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua skriba mencio estis en 1569. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Sasca Montană.
Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur
Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur (ankaŭ: Sofia Fjodorovna), (naskiĝis la en Sankt-Peterburgo, mortis la  en Parizo) denaske rusa, estas franca verkistino.
Biografio
De familio de mongola deveno, ŝia patro Fjodor Rostopĉin (1763-1826) estis leŭtenanto-generalo kaj poste ministro de eksterlandaj aferoj de Paŭlo la 1-a (Rusio). En 1812 li estis guberniestro de Moskvo dum la eniro de la Granda Armeo. Malgraŭ opozicio de posedantoj de la plej belaj domoj, li estus organizinta la gandan incendion, kiu devigis Napoleonon al katastrofa retiriĝo.
Malgraŭ la sukceso de tiu plano, tiuj, kiuj perdis siajn domegojn metis lin en tiel malkomfortan situacion, ke li preferis ekziliĝi en Pollandon en 1814, poste en Germanion kaj Italion kaj fine en Francion en 1817. Tie, Sofia, kiu kun sia patrino konvertiĝis al Katolikismo, renkontis Eugène de Ségur (pranepon de Marŝalo de Ségur), kun kiu ŝi edziniĝis la.
Ŝia edzo, flirtema, senmona kaj senlabora ĝis 1830, kiam li estis nomita pajro de Francio, vizitadis ŝin en sian kastelon de Les Nouettes, en apud L'Aigle en departemento Orne nur por generi al ŝi ok infanojn. Oni rakontis, ke li kromnomis ŝin «la mère Gigogne» (persono de marioneta teatro, "panjo Cikonio").
Poligloto, parolante kvin lingvojn ekde kiam ŝi estis 6-jara, Sofia Rostopĉina ofte prezentis histerian sintenon kun nervaj krizoj kaj longaj periodoj de afazio, devigante ŝin korespondi kun sia ĉirkaŭantaro helpe de ardezo. Ŝi estis enterigita en Pluneret en Morbihan.
Malgranda korako
Aspekto
Tiu birdo estas tutnigra birdo kun ankaŭ nigraj piedoj kaj beko kaj blanka iriso ege kontrasta kun la resto de la korpo. La plumaro estas brila kun blupurpura al bluverda nuanco, verdeca ĉe orelkovriloj, depende de la lumo. Junuloj similas al plenkreskuloj, sed havas malhelajn okulojn.
Distribuado kaj habitato
La teritorio de la Malgranda korako estas ĉe sudorienta Aŭstralio el suda Suda Aŭstralio, Viktorio kaj Novsudkimrio, en arbustejoj, agrikulturaj areoj kaj paŝtejoj.
Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur
Literatura kariero
La kazo de grafino de Ségur montras, ke malfrua verkista alvoko povas esti aparte sukcesa: sian unuan libron ŝi verkis en 1857, kiam ŝi estis 58-jara.
Malgranda korako
Dieto
Ĝi kutime prenas pli da vegetala materialo ol la C. coronoides kaj manĝas ĉefe surgrunde, sed estas probable ĉiomanĝanta je simila etendo kiel aliaj specioj de la genro Corvus kiam estas oportuno.
Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur
Literatura kariero
Oni rakontas, ke grafino de Ségur komencis dediĉi sin al porinfana literaturo, kiam ŝi surpaperigis la rakontojn, kiujn ŝi rakontis al siaj genepoj. Rakontoj kiujn ŝi kunigis por formi tion, kio nomiĝas hodiaŭ La novaj ferakontoj. Dum monduma kunveno, ŝi tralegis kelkajn partojn al Louis Veuillot por kvietigi streĉitan etoson. Tiu ĉi sukcesis publikigi la verkon ĉe Hachette.
Malgranda korako
Nestumado
Malgranda korako ofte nestumas en izolita kolonio de ĝis 15 paroj. Ili estis often konstatitaj havantaj kelkajn nestojn ene de la nestoteritorio de ununura Aŭstralia korako kiu, supozeble pro  diferenta manxgoprefero, ŝajne ne konsideras ilin kiel minaco al siaj propraj manĝoresursoj.
Voĉo
La alvoko estas gorĝeca "kar-kar-kar-kar" aŭ "ark-ark-ark-ark".
Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur
Verkoj
Ĉiuj sekvaj libroj estis publikigitaj ĉe Hachette:
Miensimbolo
Miensimbolo, mienvinjeto aŭ mieneto estas kombino de tipografiaj signoj uzata por esprimi senton aŭ nuanci frazon je Interreto, babilejo, poŝtelefon-mesaĝumado (SMS) ktp.
Pluraj lingvoj uzas la vorton emoticon [emOtikon] ("emocia simbolo"), inter esperantlingvaj komputilistoj oni ĝin ofte simple nomas mieno, sed oni ankaŭ povas uzi la vorton emociikono (emocio + ikono).
Pro la fakto, ke multaj ne-lingvaj gestoj perdiĝas en ne-vid-al-vida komunikado, miensimboloj ekestis kaj evoluis dum la mallonga erao de Interreto.
La plej kutima miensimbolo estas: :-) nomata ankaŭ ridetulo. Ĝi esprimas senton de gajo, ĝojo (rigardu ĝin klininte la kapon maldekstren por kompreni). Alia ofta mieno estas :-( kiu esprimas malan senton.
Tiuj apartenas al la tielnomataj plenaj mienoj, t. e. mieno konsistanta el almenaŭ 3 signoj. Neplenaj mienoj estas interalie :) kaj :(.
Iritiĝinte pro la bezono ĉiam kap-klini por ĝuste rigardi la signojn, iuj japanoj ekuzis Japanajn miensimbolojn, kiuj rekte "staras" kaj pli bone respegulas orient-azian esprimmanierojn. Ekzemploj estas: (^_^) "ĝojo" kaj \(^_^)/ "venkinteco, hura!".
Jukudea lingvo
La jukudea lingvo (ankaŭ makua) estas neklasigita, eble senparenca lingvo, kiu estis parolata ĉe la landlimo inter Brazilo kaj Venezuelo en Rorajmo laŭ la rivero Uraricoera. La teritorio de la parolantoj estis antaŭe inter la riveroj Padamo kaj Cunucunuma.
Miensimbolo
En la rusa lingvo kaj en aliaj lingvoj de la eksa Sovetunio oni ofte uzas eĉ pli simplajn miensimbolojn, nome ) por ĝojo kaj ( por la malo, kiujn oni povas ripeti por plifortigi ilin. Ofte oni do uzas ))) aŭ (((.
Esperanto aktuell
Esperanto aktuell estas la titolo de la gazeto de la Germana Esperanto-Asocio (GEA). Jare aperas ses numeroj. Ekde 2011 la gazeton kune redaktas la baratdevena germano Yashovardhan Singh kaj la slovako Stano Marček – internacia redakcia duopo.
Miensimbolo
Origino
Je 1982, en komputila diskutejo ĉe Carnegie-Mellon University, oni rimarkis, ke ŝercaj rimarkoj estis miskomprenataj seriozaj. Oni ekproponis manierojn marki humuron aŭ ironion. Scott E FAHLMAN proponis la 19-an de septembro, 1982 ekuzi :-) kaj :-(. Je 2002, Jeff BAIRD laboregis por serĉi, ĉu tiu mesaĝo estis inter malnovaj ŝirmokopioj kaj teamo sukcesis rehavigi ĝin la 10-an de septembro.
Esperanto aktuell
Enhavo
La tuta revuo enhavas artikolojn ĉu en la Germana ĉu en Esperanto.
Jukudea lingvo
La jukudea lingvo ne estu konfuzata kun aliaj lingvoj, kiuj estas ankaŭ nomataj makua.
Esperanto aktuell
Enhavo
En ĝi aperas informoj pri la Esperanto-movado en Germanujo, raportoj pri Esperanto-ekskursoj, multe da novaĵoj el Interreto, fragmentoj de aliaj gazetoj kiuj parolis pri Esperanto, kalendaro de venontaj Esperanto-aranĝoj, impresoj post okazaĵoj en Esperanto-centroj, intervjuoj.
Jukudea lingvo
La fina parolanto mortis je 2000.
Esperanto aktuell
Historio
La unua eldonaĵo kun la titolo aperis en la 1970-aj jaroj, ĝi servis al la Ludwig-Samenhof-Gesellschaft kiu provis altiri “amikojn de Esperanto„. Tiu eldonaĵo ne rilatas al GEA.
Jukudea lingvo
Aryon Rodrigues kaj Ernesto Migliazza laboris pri la lingvo.
Genetikaj rilatoj
Sugestitaj genetikaj rilatoj engaĝante Makua inkluzivas
Esperanto aktuell
Historio
Ekde 1982 GEA havis novan revuon kun la nomo Esperanto aktuell, en formato A5. Dek jarojn poste ĝi ricevis la aspekton (kaj formaton, A4) de la regiona Esperanto-gazeto en Badeno-Virtembergo (Esperanto in Baden-Württemberg). Dum la unuaj jaroj oni eldonis alterne esperantlingvan kaj germanlingvan ekzempleron, sed fine oni decidis havi ĉiujn ekzemplerojn miksite.
Pasintaj redaktoroj
Redaktoroj de Esperanto aktuell estis i.a. Richard Reuchlin, Dirk Willkommen, Rudolf-Josef Fischer, Andreas Ludden, Frank Stocker, Alfred Knapp, Ziko van Dijk, Dirk Kretschmann kaj Alfred Schubert.
Crass
Crass estis angla kolektivo kaj bando de punk rock formita en 1977 kiu tendencis al anarkiismo kiel politika ideologio, vivostilo kaj rezistomovado. Crass popularigis la movadon de anarki-punko en la punka subkulturo, defendante la ideojn de rekta agado, bestaj rajtoj kaj protekto de la medio. La bando uzis kaj defendis alproksimigon al memorganizado en siaj sonkomponaĵoj, broŝuroj, albumoj kaj filmoj.
Insulo Útila
Utila (Isla de Útila) estas la tria plej granda de la departemento Islas de la Bahía de Honduro, post Roatán kaj Guanaja, en regiono kiu markas la sudan pinton de la Mezamerika Rifobariero, nome la dua plej granda en la mondo.
Geografio
La orienta pinto de la insulo estas kovrita de fajna tavolo el vulkanaj rokoj el bazalto, erupciitaj el kelkaj vulkanecaj konusoj kiaj la Kukurbomonteto de 74 m kiu formas la plej altan pinton en la insulo.
Historio
Oni dokumentis en historio ekde la kvara veturo de Kolumbo, kaj nune ĝuas kreskantan turismon ĉefe por distra subnaĝado.
Avantasia
Avantasia estas metalroka/potencmetalroka supergrupo kreita fare de Tobias Sammet, la kantisto kaj frontulo de la grupo Edguy. La titolo de la projekto estas miksvorto da la vortoj "Avalon" kaj "fantasia" ("fantazio") kaj priskribas "mondon trans la homa fantazio" (citaĵo de la libreto). La projekto konsistas de unu unuopaĵo, du plenlongaj albumoj kun la subtitolo The Metal Opera (La metalroka opero), du albumetoj nomitaj Lost in Space (Perdita en kosmo) kaj de Scarecrow trilogy (Trilogio de Timigulo), konsistanta de The Scarecrow (La Timigulo), The Wicked Symphony (La malvirta simfonio) kaj Angel of Babylon (Anĝelo de Babelo). En printempo 2013 estis eldonita nova albumo, The Mystery of Time (La mistero de tempo) kaj en 2016 albumo * Ghostlights (Fantomlumoj).
"The Metal Operas" (1999–2002)
En printempo 1999, dum turneo Theater of Salvation (Teatro de Savo), Tobias Sammet komencis noti siajn ideojn por metalroka opero, koncepta albumo kun multaj gastomuzikistoj. Kiam la turneo finiĝis, li komencis rekruti famajn metalrokajn artistojn kiel Michael Kiske, eksa kantisto de Helloween, Andre Matos, Kai Hansen, kaj Rob Rokon (ekse de Axel Rudi Pell, ekse de Angelica, Ekswarrior, Driwer, Impellitteri). La projekto estis registrita kun kvar-membra kernogrupo - Sammet ludanta klavaron kaj aranĝanta orkestraĵojn, Henjo Richter ludantan gitaron, Markus Grosskopf ludanta basgitaron, kaj Alex Holzwarth ludanta drumon. En 2001 estis eldonita samnoma unuopaĵo kaj la unua plenlonga albumo, The Metal Opera. La projekto estis kompletigita en Septembro 2002 per la eldono de The Metal Opera Part II.
"The Scarecrow World Tour" (2008)
Post la eldono de The Scarecrow, Tobias Sammet estis invitita por fari spektaklon ĉe Wacken Open Air. Sascha Paeth, la produktanto/gitaristo de Avantasia, helpis konvinki Sammet-on. Tio rezultis en 13 spektakloj inter 5-a de Julio kaj 13-a de Aŭgusto. La spektakloj en Masters of Rock kaj Wacken Open Air estis filmitaj kaj surbaze de tiuj videofilmoj estis en Marto 2011 eldonita viva DVD The Flying Opera (La Fluganta Opero).
"The Wicked Symphony" & "Angel of Babylon" (2009–10)
En la aŭtuno de 2009, Sammet anoncis eldonon de du novaj albumoj, The Wicked Symphony (La Malvirta Simfonio) and Angel of Babylon (Anĝelo de Babelo), laŭplane eldonotaj la 3-an de April 2010. La rakonto estas daŭrigo de la albumo the Scarecrow kaj tiuj tri albumoj kune estas ofte referataj kiel La malvirta trilogio. Inter specialaj gastoj apartenis: drumistoj Eric Singer, Alex Holzwarth kaj Felix Bohnke, klavarludanto Jens Johansson de Stratovarius, kantistoj Michael Kiske, Bob Catley, Jørn Lande, Tim "Ripper" Owens, Klaus Meine, Russell Allen, Andre Matos kaj Jon Oliva.
"The Metal Opera Comes to Town Tour" (2010–11)
Mallonga (kaj la unua nure de Avantasia) turneo okazis en Decembro 2010, kun escepto de unu koncerto en la festivalo Wacken Open Air en Aŭgusto 2011. La koncertoj daŭris dum preskaŭ tri horoj kaj multaj el ili estis forvenditaj kelkajn tagojn antaŭe. La ensemblo estis preskaŭ la sama kiel dum la Turneo The Scarecrow en 2008, kun nur malgrandaj ŝanĝoj. Amanda Somerville estis la nura ina kantisto. Cloudy Yang, kiu kantis apud Amanda dum la turneo de 2008, ne sursceniĝis. La dua ŝanĝo en la ensemblo estis mankanta Andre Matos, kiu estis anstataŭigita per Michael Kiske, ekskantisto de Helloween. Ĉar la turneon partoprenis ankaŭ Kai Hansen, multfoje okazis ke scenejon kunhavis du ekskantistoj de Helloween.
Ambaŭ turneoj estis dokumentitaj fare de Amanda Somerville kaj la videoj publikigitaj en ŝia YouTube-kanalo. La videoj montras diversajn interesajn postscenajn momentojn, kiel ekzemple provludojn, nuligitajn flugojn aŭ la ensemblon vojaĝantan per kutima trajno.
"The Mystery World Tour" (2013)
Avanstasia preparas sian plej grandan mondan turneon por Aprilo 2013. La turneo okazos en Eŭropo, Suda Ameriko kaj Azio sed pliaj koncertoj ankoraŭ ne estas certigitaj.
5846 Hessen
5846 Hessen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la lando Hesio, germane "Hessen".
Miristila laktato
Miristila laktato aŭ C17H34O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la laktata acido kaj miristila alkoholo. Miristila laktato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Miristila laktato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila laktato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Palomares
Palomares estas malgranda loko ĉe la hispana sudorienta bordo inter Almeria kaj Cartagena. Ĝi apartenas al komunumo Cuevas del Almanzora kaj havis en 1966 ĉirkaŭ 2.000 loĝantojn, en 2004 ĉirkaŭ 1.258. La loko iĝis dismonde konata pro akcidento pri usonaj hidrogenbomboj, kiuj falis en la cirkaŭon.
La akcidento
La usona fuel-plostpleniga aviadilo KC-135 provis plenigi fuelujon de bombaviadilo B-52, sed la du aviadiloj interpuŝiĝis en alto de 9.000 m super la hispanaj marbordoj. Okazis ekplodo kaj ĉiu 150.000 litro da fuelo de KC-135 ekbrulis, ambaŭ aviadiloj subfalis. Sep el la 11 skipanoj mortis.
Tri el kvar hidrogenbomboj de Tipo B28 falis sur loĝataj areoj de Palomares, la kvara falis en la maron. Kvankam termonuklea eksplodo ne okazis, sed ĉe du bomboj eksplodis la tradicia eksplodaĵo kaj poluis plurajn hektarojn radioaktive. Oni kolektis en trimonata agado 1.750 tunojn da poluita grundo.
La areon fermis pli ol 33 usonaj militŝipoj por serĉi la kvaran bombon. Oni trovis la bombon kaj elmarigis ĝin la 7-an de aprilo 1966 per submarŝipo DSV Alvin. La savagado kostis ses milionojn da USD.
La 522 loĝantoj de Palomares ricevis kompension en 1985 de ĉirkaŭ 600.000 USD kaj la urbeto pluajn 200.000 USD por sensaliga instalaĵo.
Postaj mezuroj en 2004 montris ankoraŭ altan radioaktivan radiadon, pro tio oni tuj konfiskis la teron por obstakli konstruadon sur tio aŭ kultivo de tio. En oktobro de 2006, la hispana kaj usona registaroj interkonsentis pri tuta purigo de la areo.
Place Carnot (Tramtransporto en Parizo)
Place Carnot estas estonta haltejo de tramvojo T1, situanta en Romainville, en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Longo de Planck
En fiziko, la longo de Planck lP estas la mezurunuo de longo en sistemo de naturaj unuoj unuoj de Planck.
Ĝi egalas al
kie c estas lumrapideco en vakuo;
Ĝia valoro estas
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.
Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas lP = 1,616252 · 10−35 m ± 0,000081 · 10−35 m.
Necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto G. Relativa necerteco de lP preskaŭ egalas al tiu de G dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck.
Fizika signifeco
La longo de Planck estas baza unuo en la sistemo de unuoj de Planck, la plej larĝe uzata sistemo de naturaj unuoj. La longo de Planck estas difinita per tri fundamentaj fizikaj konstantoj: la lumrapideco en vakuo, konstanto de Planck kaj la gravita konstanto. La nuna fizika teorio sugestas ke 1 longo de Planck estas la plej malgranda distanco aŭ amplekso pri kiu io povas esti sciata.
La diametro de protono estas proksimume 1020 longoj de Planck;
NGC 4981
NGC 4981 (aliaj indikoj — MCG -1-34-3, IRAS13062-0630, PGC 45574) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Longo de Planck
Fizika signifeco
La radiuso de la videbla universo estas proksimume 46·109 lumjaroj, kio estas proksimume 4,4·1026 metroj aŭ proksimume 2,7·1061 longoj de Planck.
NGC 4981
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Longo de Planck
Fizika signifeco
Ĉar la longo de Planck estas la nura longo (supren ĝis konstanta faktoro) akirebla per kombinado de la konstantoj c, G, ħ, ĝi estas atendite ke ĝi ludas iu rolo en teorio de kvantuma gravito. En iuj teorioj aŭ formoj de kvantuma gravito, ĝi estas la longo skalo je kiu kvantumaj efikoj dominas ĉe la strukturo de spactempo, donante diskretan aŭ kvantuman ŝaŭman strukturon. Aliaj teorioj de kvantuma gravito ne antaŭdiri ĉi tiajn efikojn. Se estas grandaj superfluaj dimensioj, tiaj kiaj estas antaŭdirataj de teorio de kordoj, la mezurita forteco de gravito povas esti multe pli malgranda ol ĝia vera (malgranda-skala) valoro. En ĉi tiu okazo la longo de Planck devus ne havas fizikan signifecon, kaj efikoj de kvantumo gravita devus aperi je multa pli granda skalo.
La maso de Planck estas la maso por kiu la radiuso de Schwarzschild estas egala al la ondolongo de Compton dividita per π. La radiuso de tia nigra truo devus esti, proksimume, la longo de Planck. Jena pensa eksperimento iluminas ĉi tiun fakton. La tasko estu mezuri pozicion de objekto per verŝado de elektromagneta ondo, nome fotonoj, for de ĝi. Ju pli malgranda estas ondolongo de la fotono, kaj de ĉi tie ju pli alta estas ĝia energio, des pli preciza estas la mezuro. Se la fotono estas sufiĉe energia por fari eblan mezuron kies precizeco estas malpli granda ol 1 longo de Planck, ĝia kolizio kun la objekto devus, en teorio, krei etan nigran truon. Ĉi tiu nigra truo devus gluti la fotonon kaj per tio fari neeblan ricevi mezuron. Simpla kalkulado per dimensia analitiko sugestas ke ĉi tiu problemo aperas se provi mezuri objektan pozicion kun precizeco egala al 1 longo de Planck.
Je ĉi tiu pensa eksperimento gravas ambaŭ ĝenerala relativeco kaj la necerteca principo de kvantuma mekaniko. Ĉi tiuj du teorioj kombinitaj implicas la neeblecon mezuri pozicion kun precizeco pli malgranda ol la longo de Planck, aŭ daŭron kun precizeco pli malgranda ol la tempo de Planck. Ĉi tiuj limigoj povas ankaŭ turni sin al teorio de kvantuma gravito.
Eksteraj ligiloj
Planck-Einheiten
34281 Albritton
Nomo
Ĝia nomo honoras Daniel Albritton, mentoron de unu finalist(in)o de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Fairview High School de Boulder (Koloradio).
José Bové
José BOVÉ [Ĵoze Bove] (propranome: Joseph BOVÉ) estis ĝis 2004 parolperanto kaj inter la estruloj de franca agrikulturista sindikato Confédération paysanne ("Kamparana konfederacio", ano internaciskale de Via Campesina). En decembro de 1999, Li iĝis fama mondskale kritikante la politikon de la Monda Organizaĵo pri Komerco dum la Protestoj kontraŭ MOK en 1999 en Seattle. Li estas inter la fondintoj de la unue franca, nun internacia asocio ATTAC. Li rezignis el siaj sindikataj respondecoj en 2004 por ne personigi la agadon de sia sindikato, ĉar li estis iĝinta intertempe ia famulo en la amaskomunikiloj. Li nun oficas kiel parolperanto de la internacia teamo de Via Campesina.
Li estas precipe fama pro:
Li estas porulo kaj efektivinto de Civila malobeo kaj pro ĝi estas regule malliberigita en Francio. Tamen, li daŭrigas sian simbolan agadon, kiel la malmunto de McDonald's aŭ la detruo de GMO-ajn kampoj, por kontraŭstari internaciajn firmaegojn kaj veki homajn konsciojn.