cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamat Tiberiado
Nomo
Hammath aŭ Hamma estas la hebrea kaj ĝenerale ŝemida vorto por "termofonto". La hebrea posesiva pluralo estas hamej-. Tiu estas aldonita al Tiberiado por nomi la termofontojn ĉe la situo kaj la feriejo: Hamej Tverija. Tiberiado estas la nomo de la apuda pli granda urbo establita je la unua jarcento K.E., kiu en la hebrea nuntempe ankoraŭ nomiĝas Tverija. Pro tio ke pluraj lokoj nomiĝis "Hammath", oni faris distingon per la aldonado de Tiberiado/Tverija al la nomo. La araba nomo uzas la parencan vorton: Al-Hammam.
Historio
La 17 termofontoj de Hamat Tiberiado estis konataj ekde la antikveco pro iliaj resanigecaj trajtoj. La situo estis retrovita je 1920 kiam oni konstruis la Tiberiado-Samaĥ vojon.
La Hamej Tverija naturaj termofontoj troviĝas sur la tereno de la parko. Laŭ la saĝuloj de la Talmudo, la termofontoj estis konstante varmaj ĉar ili alfluis preter la enirejo de Infero. Arkeologo konkludis ke ĝi estis konstruita sur la ruinoj de la biblia urbo de Hammath (Josuo 19:35). Tamen la trovaĵoj de la elfosaĵoj estas limigitaj je la 1a-8a jarcentoj K.E.
Sinagogo
La Hamat Tiberiado Sinagogo estas antikva sinagogo ĉe la periferio de Tiberiado, troviĝanta proksime al la termofontoj iomete suda de la urbo. La sinagogo datiĝas de 286 kaj 337 K.E., kiam Tiberiado estis la sidejo de la Sinedrio. Du sinagogaj situoj estis elkavigitaj ĉe Hamat Tiberiado. La unua, malkovrita je 1921 de Nachum Slouschz kiu laboris pere de la patroneco de la Juda Palestina Esplorado-Socio, estis esenca evento en la historio de israela arkeologio ĉar ĝi estis la unua arkeologia fosado farita sub judaj aŭspicioj. Kalkoŝtona menoro estis malkovrita tie kaj estas nun montrita ĉe la Muzeo de Israelo. La mozaika planko konsistas el tri paneloj kiuj prezentas la zodiakon kaj Helios, la suna dio. Virinoj kiuj simbolas la kvar sezonojn de naturo aperas en ĉiu angulo.
La dua sinagoga, elkavigita de Moshe Dothan, estas notita pro sia komplika mozaika etaĝo. La sinagogo, kiu datiĝas de la lasta duono de la 4a jarcento K.E., estis nomita laŭ surskribo kiu greke tekstas, "Severo, la lernanto de la plej gloraj patriarkoj," evidente referencanta la gvidantojn de la juda komunumo.
En la centro de unu granda mozaiko estas la suna dio, Helios, sidanta en sia ĉaro tenanta la ĉielan sferon kaj vipon. Naŭ el la 12 signoj de la zodiako pluvivis sendifekte. Alia panelo montras Toraan keston flankita de du sep-branĉitaj menoroj kaj aliaj Judaj ritaj objektoj.
Kosmoteleskopo Hubble
La Kosmoteleskopo Hubble (angle Hubble Space Teleskope, HST) estas scienca teleskopo lanĉita je la 24-a de aprilo en 1990 por stelobservado en videbla lumo, ultraviola radiado kaj infraruĝa radiado.
En alto de 589 km ĝi rivoluas ĉirkaŭ la tero dum 96 minutoj.
En kadro de kunlaboro de NASA kaj ESA ĝi estis surorbitigita dum misio STS-31 el kosmopramo Discovery. Ĝia nomo devenas de Edwin Hubble, kiu estis astronomo.
Ĉar nia atmosfero filtras ultraviolan radiadon kaj infraruĝan radiadon, estas avantaĝo havi teleskopon en kosmo. Tie ankaŭ mankas atmosferaj perturboj (scintilado), kiujn oni devas kompensi ĉe surteraj teleskopoj.
Riparoj
La kvalito de la bildoj pliboniĝis, kiam en la jaro 1993 la kosmoteleskopo ricevis "okulvitrojn" por kompensi la eraron de la malĝuste polurita ĉefspegulo. La altkvalitaj bildoj ricevitaj aldonis aron da utilaj informoj pri la strukturo de nia Universo.
Videbleco
La kosmoteleskopo Hubble ne estas videbla de Mez-Eŭropo.
Posteuloj
Kiel posteulo de la kosmoteleskopo Hubble estas ofte indikata la kosmoteleskopo James Webb. Tamen, ĝia spektro estas nur la infraruĝa radiado (kompare al Hubble mankos la videbla kaj la ultraviola lumoj).
Pli proksime al la spektro de Hubble estas la planata kosmoteleskopo LUVOIR.
Kilfenora
Kilfenora (en irlanda Cill Fhionnúrach nome Preĝejo de la fruktodona monteto aŭ Preĝejo de la blanka brovo) estas malgranda vilaĝo en Graflando Clare en Irlando, ĝuste sude de The Burren. Ĝi havis nur 169 loĝantojn en 2006. La vilaĝo famas ĉefe pro esti hejmo de la grupo Kilfenora Ceili Band kaj la loko por multe de la filmado de la televidserio Father Ted.
Zell LU
Zell estas urbo kaj komunumo en la distrikto Willisau en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1924 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Erbach (Danubo)
Erbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zell LU
Geografio
Zell situas ĉe la bordo de la rivero Luthern unu el la fontriveroj de Wigger. La komunumo konsistas krom el la ĉefvilaĝo Zell-Dorf el la vilaĝoj kaj setlejoj Briseck, Hüswil, Hällershof, Bründlen kaj Hünkihof.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,87 km², de kiuj 22,8% estas kovritaj de arbaro, 68,0% servas por agrikulturo kaj 8,9% por setlejoj.
Najbaraj komunumoj
Zell limas en nordo al la eksklavo Lingi de la komunumo Ebersecken, en nordoriento al Ohmstal, en oriento al Gettnau, en sudoriento al Willisau, en sudo al Ufhusen, kaj en okcidento al Fischbach.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per du stacidomoj ĉe la trajnlinio de Lucerno al Langenthal, nome Zell kaj. Krome en Zell troviĝas la krucpunkto de pluraj buslinioj.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas sudoriente en distanco de 12 kilometroj en Dagmersellen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zell datiĝas el la jaro 1275 kiel Celle. Ĝis la jaro 1407 Zell troviĝis kiel parto de la Grafejo Willisau sub habsburga regado. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kaj ĝi fariĝis lucerna kamparvoktejo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. La komunumo nun dum kvin jaroj apartenis al la Helveta Respubliko kaj ek de 1803 al la distrikto Willisau de Kantono Lucerno.
Joaquim Chissano
Joaquim Alberto CHISSANO (22a de oktobro 1939) estis la dua Prezidento de Mozambiko, kiu funkciis el 1986 al 2005. Li estas konsiderata kiel aŭtoro de la transformado de militdetruita lando Mozambiko en unu el la plej sukcesaj afrikaj demokratioj. Post sia prezidenteco, Chissano iĝis aĝa ŝtatestro, sendito kaj diplomato por ambaŭ sia hejmo kaj por Unuiĝintaj Nacioj. Chissano servis ankaŭ kiel Prezidento de la Afrika Unio el 2003 al 2004.
Chissano estis estinta "unu el la fondaj membroj" de la Mozambika Liberiga Fronto (Frelimo), kiu postulis sendependecon el Portugalio.
Mayu Ikejiri
Mayu Ikejiri (池尻 茉由, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2019 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
71556 Page
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona fizikisto kaj astrofizikisto Gary L. Page de la Universitato George Mason (Fairfax, Virginio), kiu esploras pri la ĉeesto kaj la efikoj de ne-bariona materio en la sunsistemo.
Ernst Barlach
Ernst BARLACH (naskiĝinta en la 2-a de januaro 1870 en Wedel, mortinta en la 24-a de oktobro 1938 en Güstrow) estis germana skulptisto, grafikisto kaj dramisto, kiu estis sub la influo de la nordgermana ekspresionismo. Li anis ĉe Berlina secesio.
Artista vivo
Li trejnitis ĉe la hamburga Artmetilernejo, la Arta akademio en Dresden kaj finfine ĉe la Julian-akademio en Parizo. Dum vojaĝo tra Rusio en la jaro 1906-a li ekkontaktis la rusan popolan arton kaj fascinigis por si la lignoskulptadon.
En 1910 li ekloĝis en Güstrow kiel li malgraŭ persekuto fare de la nazioj vivis ĝis la morto.
Verkaro
Staras en la centro de la verko simplaj sed gigante aspektantaj plastikaĵoj el ligno, argilo aŭ bronzo prezentantaj la homon kiel kreaturon suferantan, senfeligitan sed samtempe plenan de vizioj.
En la 2-a duono de la 1920-aj kaj en la fruaj 1930-aj jaroj li faris por pluraj germanaj urboj memorigilojn kaj monumentojn por falintaj soldatoj, ekz. por Güstrow, Köln kaj Magdeburg. Krome li kreis portretajn bustojn, lignogravuraĵojn kaj litografojn, per kiuj li parte ilustris siajn proprajn dramojn. Nombriĝas al liaj plej konataj skulptaĵoj Hirte im Sturm (1908, Kunsthalle, Bremen) kaj Singender Mann (1928, Städtische Kunsthalle, Mannheim); al la plej gravaj literaturaĵoj nombriĝas la dramoj Der arme Vetter (1918), Die Sündflut (1924), Der Blaue Boll (1926) kaj la romano Seespeck (1913-1914, publikigita nur en 1948), en kiuj li traktis temojn kiuj lin okupis: serĉado je Dio, neceso de la malbono por la savo kaj similaj.
Multaj verkoj hodiaŭ videblas en la Ernst-Barlach-memorigloko en Güstrow kaj en la Ernst-Barlach-domo en Hamburg.
Frutal (mikroregiono)
La mikroregiono Frutal (esperante: Frutaŭ) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 12 municipojn.
Podbrezová
Podbrezová, hungare Zólyombrézó [zOjombrEzO] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. Ankoraŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
Historio
11 domoj konstruiĝis en 1853 ĉe rando de Kisgaram, kiu iĝis ne memstara komunumo. En fono de la 19-a jarcento la fervojo portis prosperon kaj tie formiĝis impona feruzino, la plej granda en Hungarujo. En 1910 loĝis en Zólyombrézó 1847 homoj, (1001 slovakoj, 743 hungaroj, 55 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Breznóbánya, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1952 la vilaĝo iĝis municipo. En 2001 loĝis en Podbrezová 4295 homoj (4166 slovakoj, 44 ĉeĥoj, 38 ciganoj, 13 hungaroj kaj aliaj).
Famuloj
En la iama Zólyombrézó naskiĝis:
Meckenbach
Meckenbach havas diversajn signifojn:
21509 Lucascavin
21509 Lucascavin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lucas James Cavin, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Chillicothe High School en Chillicothe (Misurio, Usono).
Biar
Biar estas hispana municipo kiu lokiĝas en Valencia Komunumo kaj en nordokcidento de provinco Alakanto. Tiu havas etendon de kaj estis loĝata de 3,655 personoj en 2020.
Itobi
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la mikroregiono São João da Boa Vista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Biar
Estis jam setlejo en la zono ekde epoko de prahistorio, kvankam la aktuala kerno aperis dum la periodo de Al-Andalus. Post la konkero fare de kristanoj la loko estis anigita en la Regno de Valencio kaj ludis gravan rolon en landlimaj konfliktoj kun la senjorlando de Villena kaj la cetero de la Regno Kastilio. ​ Ekde la 16-a jarcento startis periodo de ekonomia kaj demografia krizo kiu ne estis superita ĝis mezo de la 18-a jarcento. En la 20-a jarcento oni instalis industriojn, partikulare tekstilajn kaj por ŝuoj, el kiuj aktuale la tekstila industrio hegemonias, kun plasto kaj iom da grafikaj industrioj, kaj survivado de malgranda rura sektoro bazita ĉefe sur olivarboj kaj malpli sur migdalarboj kaj malgrandaj fruktoĝardenoj; nun oni klopodas helpi turismon kaj servojn. ​
Strömsdal (Svedio)
Strömsdal estas vilaĝo en la sveda komunumo Ludvika, 30 km okcidente de Grängesberg.
Biar
La municipo konservas gravan historian kernon, komponita de kastelo, preĝejo Asunción, ermitejoj kaj aliaj konstruaĵoj. Menciindas ankaŭ la natura heredo, ĉar la duonp de la municipa teritorio estas forsta areo, ​ inklude kelkajn monumentajn arbojn. ​
Strömsdal (Svedio)
Strömsdal disponas pri muzea forĝejo (svede smedja) kaj Dagkarlsstugan (laboristloĝejo), kie oni povas observi, kiel forĝistoj laboras.
Ĝermolisto de danaj esperantistoj
Axel Andersen
Axel ANDERSEN (naskiĝis la en Svendborg) estis dana pentristo kaj esperantisto. Esperantisto de 1919, li gvidis multajn kursojn en Odense kaj en aliaj urboj. Dumtempe li funkciis kiel sekretario de C.D.E.L..
Helle Eble-Jacobsen
Helle EBLE-JACOBSEN estas dana esperantistino. Komence de la 1990-aj jaroj ŝi plurajn jarojn estis prezidantino de la Dana Esperantista Junulara Organizo, la landa sekcio de TEJO. De 1991 ŝi en Ariège (Arjeĵujo), ĉe Pireneoj de suda Francio, gvidis unu el esperantlingvaj korusaj stud-semajnoj, kiujn aranĝas la esperantisto Jorgos, kun kiu (kaj kun Marianne LUND & Jean-Marc VERGER) ŝi jam en 1988 kunorganizis ĉirkaŭ-Eŭropan bicikladon varbante E-on pro 40-jariĝo de Universala Hom-Rajta Deklaracio.
Engelbrecht Hansen
Engelbrecht HANSEN (naskiĝis en 1909 kaj mortis en 1995), fakdelegito de UEA pri filatelo en Holbæk (Danio).
Carl Adolph Hvorslev
Carl Adolph HVORSLEV (vorsleŭ), dano, instruisto de natursciencaj fakoj en Aarhus. Naskiĝis en la en Rindsholm. Esperantisto de 1912. Energia propagando skriba kaj buŝa. Estrarano de la loka grupo kaj landa societo. Ano de la ekzamena komisiono. (el EdE-H)
Peter Isaksen
Peter ISAKSEN (naskiĝis 1897, mortis la 4-an de decembro 1958 en Lyngby kiel 61-jara) estis dana esperantisto, multjara kasisto de loka grupo kaj fakdelegito de UEA. Aktivulo kaj kasisto en Lyngby.
Poul Jörgensen
Poul JÖRGENSEN, dano, instr. mezlerneja. Naskiĝis en la en Ordrup. Esperantisto de 1924. Prezidanto de la Konversacia Esperanto-Klubo en Kopenhago de 1930, estrarano de landa societo.
Vidu ankaŭ:
Arne Kolle
Arne KOLLE (naskiĝis en 1920; mortis la en Hals) estis dana esperantisto, emerita poŝtestro, ĉefdelegito kaj peranto de UEA en Danio de 1966 ĝis sia forpaso, dumviva membro, fakdelegito ekde 1957.
Betty Larsen
Betty LARSEN (naskiĝis en 1906, mortis la 10-an de majo 1997 en Aalsgarde, Danio) interalie multajn jarojn estis sekretario de la asocio Jogo en Esperanto. Ŝi estis tradukinto de la libroj Natura nutrado (1966) kaj Kiu posedas Danion? (1989).
Bo Larsen
Bo LARSEN (1931-1995), dumviva membro, mortis la 9-an de decembro en Danio. Antaŭa estrarano de Dana E-Asocio, li estis forta subtenanto de la laboro kaj idealoj de Ivo Lapenna.
Christian Lauridsen
Christian LAURIDSEN (naskiĝis en 1953, mortis en aprilo 1991 en Kopenhago) estis kunfondinto de Dana Esperantista Junulara Organizo, iama redaktoro de Eĥo, vic- kaj fakdelegito de UEA.
Tove Madsen
Tove MADSEN (1912-1997), preskaŭ 50 jarojn membro de UEA, delegitino en Odder (Danio) ekde 1952, mortis la 10-an de marto.
Gunvar Monster
Gunvar Monster en 1906 estis unua sekretariino de la unua Esperanto-grupo dana, "Esperantist-foreningen". Adreso Osterbrogade 28, B, 4-a etaĝo.
Søren Kristian Nielsen
Søren Kristian NIELSEN (naskiĝis 1905 - mortis la en Fredericia, Danio) estis delegito de UEA kaj prezidanto de la urba Esperanto-klubo (la plej granda en Danio) de pli ol kvindek jaroj, kaj dum longa periodo li aranĝis nordiajn karavanojn al la Universalaj Kongresoj.
Johannes B. Pedersen
Johannes B. PEDERSEN (1913- mortis meze de 1989 en Kolding, Danio) estis UEA-delegito dum pli ol dudek jaroj.
R
H.V. Rasmussen aktiviĝis en la dana movado kaj interalie tradukis la libron "Faktoj pri Danlando" (1948) Kopenhago: Politiken kun la elstara dana esperantisto Poul Thorsen.
Ib Schleicher
Ib SCHLEICHER estas dana esperantisto kiu aparte konatiĝis pro lia esperantlingva traduko, kun August Weide, de la libro ABZ de amo, enciklopedio pri la seksa vivo, origine verkita en la dana lingvo de la seksologok Sten kaj Inge Hegeler (la esperantlingva traduko publikiĝis en 1972).
Ileana Schrøder
Ileana SCHRØDER estas dana esperantisto kiu devenas el Kroatio, estinta Jugoslavio. Ŝi estas la nuna prezidanto de la Dana Esperanto-Asocio ekde 2003. Ŝi ankaŭ estas komitatano de la Komitato de UEA ekde 2003.
Ole Therkelsen
OLE THERKELSEN estas dana esperantisto kiu interalie kontribuas al esperantaj tradukoj de publikaĵoj el la Martinus-instituto. En 2016 aperis lia libro Martinus kaj la nova monda moralo.
Peder Kristensen Toksvig
Peder Kristensen TOKSVIG estis gazeta redaktoro en Nykøbing (Sjælland). En 1897 li en sia urbo fondis la unuan danan Esperanto-asocion.
Melanezia sturno
La Melanezia sturno (Aplonis zelandica) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas indiĝena de Salomonoj kaj Vanuatuo.
Tiuj sturnedoj, kiel ĉe aliaj de la sama genro estas brilnigrecaj. Oni agnoskas tri subspeciojn, kiuj estas la jenaj:
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ montararbaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Habitatoj de altaj teroj de suda Vanuatuo restas sekuraj, kaj krome la specio loĝas en ĝardenoj kaj degraditaj habitatoj de malaltaj teroj de Nendo kaj Vanikoro en malgrandaj insuloj de Santa Cruz en Salomonoj. Se novaj informoj konfirmas ke la totala populacio estas malpli da 10,000 kaj ĉiuj populacioj enhavas malpli da 1,000 maturuloj, la specio eble estos listata kiel Vundebla.
Lignoproduktado estas minaco.
Meckenheim
Meckenheim havas diversajn signifojn:
Adams Seamount
Adams Seamount (-39 m s. m.) estas submara vulkano en centra parto de Pacifiko. Ĝi troviĝas sur Pitkarna varma makulo proksimume 90 km sudoriente de Pitkarna Insulo kaj 145 km sudokcidente de insulo Henderson. Temas pri granda submara monto alta 3 500 m kalkulante de fundo de la oceano proksimume. Ĝi troviĝas 25 km sudokcidente de alia granda submara vulkano Bounty Seamount.
Geostrategio
La geostrategio estas subfako de la geopolitiko kiu temas pri la studo kaj rilataro de problemoj strategiaj militistaj kun faktoroj el la geografio -resursoj de lando rilate al ties geopolitikaj celoj-. La geostrategiistoj, male al la geopolitikistoj, klopodas aktivan agadon kaj naciistan vidpunkton. Kelkaj geostrategiistoj estas ankaŭ geografoj, ĉefe en subfakoj de la homa geografio, kiaj la politika geografio, la ekonomika geografio kaj la kultura geografio.
Lokoj de geopolitika valoro geostrategia
La jena listo enhavas lokojn tutmonde kiuj pro ties karakteroj geografiaj prezentas strategiajn valorojn:
16267 Mcdermott
16267 Mcdermott estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Frank McDermott, mentoron en 2002 de du finalistoj de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Frank McDermott estas instruisto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio, Usono).
Mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj
La mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF), estas tersupraĵa biomo kies superreganta vegetaĵaro konsistas el poacoj kaj/aŭ arbedoj. Ili troviĝas kie la klimato estas modera kaj duonarida ĝis kvazaŭhumida.
Stepoj/malalt-gresaj prerioj estas malalt-gresaj herbejoj kiuj troviĝas en duonaridaj klimatoj. Alt-gresaj prerioj estas alt-gresaj herbejoj en areoj kun pli alta precipitaĵo. Erikejoj kaj paŝtejoj estas, respektive, arbustetaroj kaj herbejoj kie arbara kreskado estas malhelpata hom-agade, ne klimate.
Altaj herbejoj, inkluzive de la alt-gresa prerio de Nordameriko kaj de la humida pampo de Argentino, havas moderan precipitaĵon kaj riĉajn grundojn kiuj igas ilin ideale taŭge por malintensiva agrikulturo, kaj alt-gresaj ekoregionoj inkluzivas iujn el la plej produktivaj greno-kultivaj regionoj en la mondo.
Savanoj estas areoj kie troviĝas kaj gresoj kaj arboj, sed la arboj ne formas kanopeon kiel en arbaro.
Arisa Matsubara
Arisa Matsubara (松原 有沙, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2019 ŝi membras en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Platani
Platani  (sicilie: Platani), konata en antikvaj tempoj kiel Aliko (Halykòs - Halykus, sala) estas rivero en suda Sicilio (Italio). Ĝi estas la 5a plej longa de la insulo post Salso, Simeto, Beliĉo kaj Dittaino, kun fluvojo de 103 km, kaj la tria laŭ baseno kun 1.785 km², post la Simeto kaj Salso. Ĝi fluas tra la provincoj Palermo kaj Agriĝento, markante la limon inter la dua kaj Kaltaniseto. La rivero enfluas en la Sicilia markolo, proksime de Kabo Bianco, ĉe la limo inter la komunumoj de Ribera kaj Cattolica Eraclea.
Vad (Copalnic-Mănăștur)
Vad (hungare: Révkápolnok) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 495 loĝantojn (rumanoj, germanoj), en 1992 389 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1424. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Copalnic-Mănăștur.
Vad situas ĉe rivero Lăpuș; eble de tio venas la hungara nomparto rév (haveno).
Gravendal
Gravendal estas vilaĝo en la komunumo Ludvika en Svedio. Ĝi situas 15 km sude de Fredriksberg.
Vidindaĵoj
La Räckhammare (forĝa martelego) de Gravendal estas rekonstruaĵo de forĝa martelego pelita de akvo-rado, kiun oni povas rigardi en la loka muzeo.
Klosterneuburg (urbo)
Klosterneuburg Stadt (proponita esparantigo: Klostronovburgo (urbo)) konsistas el la kvartaloj Supra Urbo (germane Obere Stadt), Malsupra Urbo (germane Untere Stadt) kaj Saksokvartalo (germane Sachsenviertel). Ĝi estas parto de la komunumo Klosterneuburg, Aŭstrio.
Publika transporto
La lokan publikan transporton prizorgas 4 urbobuslinioj kun la numeroj 201, 202, 203 kaj 204. Komenc- kaj finhaltejo estas Niedermarkt [Nidermarkt], kie eblas ŝanĝi de kaj al rapidfervojo 40 (S 40), regionaj trajnoj kaj regionaj busoj.
Supra Urbo
Tie troviĝas la administrejoj Urbodomo kaj Distrikta Juĝejo, sed ankaŭ la Urbomuzeo kaj lernejoj. La plej konata konstruaĵo estas Abatejo Klostronovburgo (Monaĥejo de Klosterneuburg), sed ekzistas ankaŭ malgranda katolika preĝejo, la iama hospitala kirko S-ta Gerdruda (germane St. Gertrud) kaj preĝejo por protestantoj. En oktobro 2012 estis starigita Pado de Historioj de la Supra Urbo germane Historienpfad — Obere Stadt kiu gvidas al 20 tabuloj kun klarigoj kaj bildoj pri la historio de la Supra Urbo.
Malsupra Urbo
Tio estas la plej malnova kvartalo de Klosterneuburg kaj tial troviĝas tie ankaŭ la plej malnova preĝejo Sankta Marteno (germane St. Martin), de kiu la ĉirkaŭaĵo ricevis la nomon Martenokvartalo (germane Martinsviertel). Ĉe la preĝejo staras la monumento de Leopold Knebelsberger, la komponisto de la Andreo-Hofer-Kanto. La aglo sur monumento estas donaco de la federacia lando Tirolo.
La 11-an de septembro 2009 estis inaŭgurita Pado de Historioj de la Malsupra Urbo germane Historienpfad — Untere Stadt kiu gvidas al 17 tabuloj kun klarigoj kaj bildoj pri la historioj de la Malsupra Urbo.
1247 Memoria
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomino Marguerite Laugier elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle. (Belgio)
Nomo
Ĝi estis nomita Memoria, latina vorto por "memoro", alude al la memoro de bonaj momentoj, kiujn la malkovrintino pasis en Uccle.
Balenvoĉo
Balenvoĉoj, balenkanto aŭ pli ĝuste balensonoj estas uzataj de balenoj por diferencaj tipoj de komunikado.
La mekanismoj uzataj por produkti sonon varias el unu familio de cetacoj al alia. Marmamuloj, kiel balenoj, delfenoj kaj porkocetoj, estas multe pli dependaj el sono por komunikado kaj sentado ol la surteraj mamuloj, ĉar aliaj sentoj estas de limigita efiko en akvo. Vidkapablo estas malpli efika por marmamuloj pro la partikulara maniero kiel la lumo disiĝas en oceano. Ankaŭ flarado estas limigita, ĉar molekuloj disiĝas pli malrapide en avo ol en aero, kio faras flaradon malpli efika. Tamen, la sonrapido estas preskaŭ kvar foje pli granda en akvo ol en la atmosfero je marnivelo. Ĉar marmamuloj estas tiom dependaj el aŭdkapablo por komuniki kiaj manĝi, medikonservistoj kaj cetologoj supozas, ke ili estas lastatempe suferantaj pro pliiĝanta media bruo en la mondaj oceanoj okazigita de ŝipoj, sonaro kaj marsisma esplorado.
La vorto "kanto" estas uzata por priskribi la modelon de regulaj kaj antaŭdireblaj sonoj faritaj de kelkaj specioj de balenoj, ĉefe la Ĝiba baleno. Tio estas inkludita en aŭ komparita kun muziko, kaj maskloj de ĝiba baleno estis priskribitaj kiel "kutimaj komponistoj" de kantoj kiuj estas "'rimarkinde similaj' al homaj muzikaj tradicioj". Oni sugestis, ke la kantoj de la ĝibaj balenoj komunikas masklan taŭgecon al baleninoj. La klakosonoj faritaj de kaĉalotoj kaj delfenoj ne estas strikte kantoj, sed oni sugestis, ke la klakosekvencoj estus individigitaj ritmaj sekvencoj kiuj komunikas la identecon de unuopa baleno al aliaj balenoj de ties grupo. Tiuj klakosekvencoj ebligus al la grupoj kunordigi manĝadon.
Villeneuve-le-Roi (stacidomo)
Villeneuve-le-Roi estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Villeneuve-le-Roi en departemento Val-de-Marne, en regiono Francilio.
Stacidomo
Ĝi estis malfermita en 1914 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans" (PO).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Nisimura Masao
Nisimura Masao, Masao NIŜIMURA (naskiĝis la 11an de majo de 1907 en Osada, Gubernio Tottori; mortis la 23-an de majo de 1940) estis japana esperantisto. Li diplomiĝis pri komerco en 1926.
Moruroa
Moruroa estas atolo kiu apartenas al la Tuamotuoj kiuj estas parto de Franca Polinezio. Ekde 1962 la atolo estas armea areo. Pro tio estas malpermesate iri sur la atolon aŭ eniri la lagunon. La trairejoj en la koralrifo estas fermitaj pro la sama kaŭzo. Ŝipoj kaj aviadiloj kiuj eniras la 30-kilometran zonon estas devigataj sin anonci pere de la radio.
Nukleaj testoj
Dum la periodo de 1966 ĝis 1996 sur Moruroa oni faris nukleajn eksperimentojn (41 superteraj kaj 174 subteraj).
Vidu ankaŭ
Rainbow Warrior
Gustáv Valach
Gustáv VALACH (16-an de marto 1921, Hontianske Nemce – 26-an de aprilo 2002, Bratislavo) estis slovaka aktoro, longjara membro de Slovaka Nacia Teatro en Bratislavo. Li eminentis en karakteraj, psikologie komplikaj pro la vivo trafitaj figuroj.
Religia kaj politika sinteno
Eĉ ne en la tempo de ekzistado de reala socialismo en la eksa Ĉeĥoslovakio li vualigis sin per sia profunda religia konvinko (li estis katoliko). Pro tiu kaŭzo li rifuzis roli polemikan figuron de papo en ludo de Hochhut Zástupce (kio malebligis al li por certa tempo eblecon prezentiĝi en Slovaka Nacia Teatro. Valach rifuzis ĝin pro principa kontraŭo inter realeco kaj teksto de la rolo. Do ili tuj proponis, por ke li realigu en la sama ludo rolon de sosoano. Valach denove malakceptis tion, ke kun dio kaj diablo ne eblas koketi en unu fojo samtempe. Fine vokis lin komunista funkciulo Vasil Biľak kaj klopodis konvinkigi lin, por ke li rifuzu sian kredon. Biľak ne sukcesis...
Tiutempe li vivtenis sin kiel laboristo, li laboris kiel bagristo. Li eĉ ne vualigis sin per siaj grandaj simpatioj al pupa klerofaŝista Slovaka ŝtato – en la jaro 1980 li ekz. recitis dum sepulto de Alexander Mach.
Kirsten Zacho
Ŝi edziniĝis al Peter Zacho, mezgrada instruisto kiel ŝi, en 1934 en Aarhus. Ili lernis Esperanton en Odense en 1937 kaj en tiu sama jaro ili konatiĝis kun la dana filozofo Martinus. Iliaj filinoj Birthe kaj Lone estis denaskaj esperantistoj. Kirsten Zacho estis unu el la gvidantoj de komerclernejo L. M. Kjær. Nur kelkajn jarojn poste, la familio transloĝiĝis al Kopenhago kaj multe laboris por Esperanto, i.a. instruante la lingvon.
Mihály Ignác Lenhossék
Mihály Ignác Lenhossék [mihAj lenhoŝEk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lenhossék Mihály Ignác estis hungarlandana germana-hungara kuracisto, profesoro. Lia origina naskiĝnomo estis Linoschegg Mihály Ignác. Lia filo estis József Lenhossék, lia nepo estis Mihály Lenhossék, lia pranepo estis Albert Szent-Györgyi.
Kirsten Zacho
Kun la edzo kaj i.a. Paul Neergaard, H. V. Rasmussen kaj Poul Thorsen, Kirsten Zacho estis unu el la kunfondintoj de Kleriga Konversacia Klubo (fondita en la jaro 1952, poste kunfandiginta kun la kopenhaga Studenta Esperanto-Klubo), kiu dum multaj jaroj apartenis al la plej viglaj Esperanto-societoj en la mondo. En tiuj jaroj la klubo funkciigis ankaŭ la Esperantan eldonejon "Koko", kies animo denove ŝi estis. Kvankam grave malsana dum pluraj jaroj, ŝi neniam ĉesis aktivi en la loka Movado: ĝis sia morto ŝi rolis kiel prezidanto de KKK kaj ankoraŭ en la decembra numero de la kluba bulteno Kuriero verkis la ĉef-artikolon kaj inviton por lajara ĉefkunveno de la klubo.
Dum kelkaj jaroj, s-ino Zacho estis ankaŭ komitatano de UEA, kaj en la jaro 1962 agis kiel vicprezidanto de la LKK de la 47-a Universala Kongreso en Kopenhago, kiel la vera "motoro" de la LKK. Kiam en la jaro 1958, la tiama redaktoro de revuo Esperanto W. Auld malsaniĝis, s-ino Zacho havis la kuraĝon provizore transpreni la redaktadon de Esperanto, unue kun s-ro H. V. Rasmussen, kaj poste sola. Tiu "provizoreco" tamen daŭris pli ol du jarojn, ĝis la fino de la jaro 1960, kiam la redaktadon denove transprenis W. Auld. Ankaŭ tiun ĉi taskon s-ino Zacho plenumis zorge kaj atente.
Mihály Ignác Lenhossék
Mihály Ignác Lenhossék naskiĝis la  1773 en Hungara reĝlando en Pressburg (nuntempa Bratislava en Slovakio). Li mortis la 1840 en Buda.
Biografio
Mihály Ignác Lenhossék devenis el germana familio. Li frekventis jezuitan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Vieno kaj Pest (urbo). Li akiris kuracistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1799. Post siaj studoj li estis ĉefkuracisto de Esztergom (historia departemento), kie li inokuladis kontraŭ varioloj. Li ekinstruis en Universitato de Pest en 1808, en la sama jaro li nobeliĝis. En la studjaroj 1809 kaj 1815, en 1816 rektoro. Inter 1819 kaj 1825 li instruis en Vieno. En 1825 li iĝis ĉefkuracisto de Hungarujo, post 4 jaroj li ordonis la inokulon kontraŭ varioloj, en 1831 li multe strebis kontraŭ ĥoleroj. En 1823 li ricevis svedan premion.
Pitkarna varma makulo
La Pitkarna varma makulo estas vulkana varma makulo troviĝanta en la sud-centra Pacifiko. Ĝirespondecas pri kreo de la Pitkarnaj Insuloj kaj du grandaj submaraj montoj nomitaj Adams kaj Bounty.
Woolsthorpe-by-Colsterworth
Woolsthorpe-by-Colsterworth estas vilaĝeto en la distrikto South Kesteven de la provinco Lincolnshire de Anglio. Ĝi estas plej konata kiel la naskiĝloko de la fizikisto Isaac Newton. Woolsthorpe-by-Colsterworth situas 150 kilometrojn (94 mejlojn) norde de Londono, kaj kilometron (duonan mejlon) okcidente de la brita aŭtovojo A1 (unu el la ĉefaj nord-sudaj vojoj de Britio). La vilaĝeto situas en distanco de du ĝis tri mejloj de la provinco Leicestershire kaj en distanco de kvar mejloj de la unuara instanco Rutland.
Geiselwind
Geiselwind estas merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Páramo del Sil
Páramo del Sil [PAramo delSIL] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco kaj en la nordo de la komarko. Páramo del Sil estas etimologie komprenebla al Alta stepo de la rivero Sil. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Anllares del Sil, Anllarinos del Sil, Argayo del Sil, Primout, Páramo del Sil, Salentinos, Santa Cruz del Sil, Sorbeda del Sil kaj Villamartín del Sil, okupas totalan areon de 190,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 244 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj, la fino de la konstruado de akvobaraĵo kaj de hidroelektra centralo kaj precipe pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 129 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas norde kun Asturio, oriente kun Palacios del Sil, sude kun Toreno, Fabero, Noceda del Bierzo kaj Igüeña kaj okcidente kun Peranzanes.
Historio
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado rilate al monaĥejoj kiaj tiu de San Andrés de Espinareda el kiu venas la plej frua mencio en 1224 kiel loĝorajto. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (provinca stabanaro en la 5a de Januaro 1809), fakte pasante la diversaj loĝlokoj el nobelo al alia. En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. Meze de la jarcento pliiĝis la minado de karbo, kio altiris loĝantaron, sed el la 1980-aj jaroj tio dekadencis. Inter 1982 kaj kaj	2018 funkciis la termoelektra centralo de Anllares.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo, brutobredado kaj minado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, montara flaŭro kaj faŭno).
Twisto
Twisto, komerca nomo de Keolis Caen estas entrepreno de publika transporto priservanta la teritorion de la interkomunumreto "Communauté d'agglomération Caen la Mer".
Ĝi estas organizita kaj financita de Viacités, sindikato de publika transporto de la urbaro de caen, kiu estas la organiza aŭtoritato de transportoj super la 47 priservataj komunumoj kiuj konsistigas la interkomunumon.
Reto
La reto de TWISTO estis reorganizita la kaj nun konsistas el:
Busa Plano B
Kaze de interrompo de tram-trafiko estas starigata "Busa Plano B": busoj, , anstataŭas tramojn , ,  respektive.
Flatenbergs hytta
Flatenbergs hytta (la ferfandejo de Flatenberg) estas muzeo en la sveda komunumo Smedjebacken proksimume 3 km de Smedjebacken al Fagersta. Ĝi estas ero en la muzea reto Ekomuzeo Minlando.
Ĝi montras, kiel oni produktis gisferon. La ferfandejo unikas kaj kiel memora kulturdomo kaj kiel studejo pri feraĵproduktado. La ferfandejo establiĝis jam la 14-an jarcenton kaj funkciis ĝis 1918. En la ferfandejo montriĝas altfornejo, kuniloj, maŝinblovilo kaj rustforno. La tuta kampo de ferfandejo situas belpejzaĝe kaj malfermitas por propraj promenoj. Tra montrila fotorelvolvo oni povas vidi ekzakte kiel aspektis kiam la uzino funkciadis. La altfornon oni povas viziti kun gvidisto. Specialaranĝoj: fandado, forĝado, familiatago, fandado kun fandbiero.
Mehren
Mehren havas diversajn signifojn:
Mehren estas la familia nomo de jenaj personoj:
Szent Gellért tér (metrostacio)
La Szent Gellért tér (=placo Sankta Gerardo) estas moderna metrostacio en Budapeŝto. La nomo venis de la samnoma placo, kie sub la placo etendiĝas la stacio. Tiu stacio estas la lasta en Buda, la sekva post la Danubo estas jam urboparto Pest. Dum la socialismo la oficiala nomo estis la simpla "Gellért tér".
Historio
En tiu ĉi metrolinio dekomence vagonoj de Alstom trafikas.
Priskribo de la stacio
La metrostacio estas atingebla tra la menciita subirejo. El/al la subirejo 4 rulŝtuparoj liveras la pasaĝerojn, poste estas interrompo (peroneto), fine denove 4 rulŝtuparoj sekvas. Por handikapuloj 2 liftoj funkcias. La trakoj troviĝas en profundo 32 m. Apud la trakoj la peronoj longas 87 m. Ĉe la stacio estas ebleco redirekti la vagonojn al la alia direkto.
Richard Lugner
Richard LUGNER (naskita la 11-an de oktobro 1932) estas sukcesa aŭstra entreprenisto en la konstruindustrio, bunta personulo de la viena socio, kaj iama politika kandidato por la prezidanteco de Aŭstrio. En 2016 li kandidatas denove por la prezidanteco de la Respubliko Aŭstrio.
Szent Gellért tér (metrostacio)
Kontaktoj
Szent Gellért tér havas kontaktojn al aŭtobusoj, tramoj kaj ŝipoj. Ĉe la placo etendiĝas kuracbanejo, hotelo, Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, Preĝejo Patrono de Hungaroj (Monto Gellért) kaj loĝdomoj.
Richard Lugner
Vivo
Lugner ricevis licencon por labori kiel konstruentreprenisto en 1962 kaj komence specialiĝis pri la konstruo de benzinstacioj kaj la renovigado de malnovaj konstruaĵoj. Lia firmao komencis prosperi, kaj li poste iĝis konata al pli larĝa publiko kun la kompletigo, en 1979, de la unua moskeo de Vieno, kiu troviĝas sur la bordoj de la rivero Danubo.
En 1990 li malfermis sian propran butikcentron Lugner City en laboristoaklasa distrikto de Vieno kaj, de la komenco, ofensive reklamigis sian komercon de allogaj famuloj - komencante kun Thomas Gottschalk.
En 1992 Mörtel (la karesnomo de Richard) kaj la tiama edzino Mausi (karesnomo de Christina Lugner) alportis Harry Belafonte al la vendejego Lugner-City, kaj ankaŭ aperigis lin ĉe la balo de la Viena Ŝtata Operejo. De tiu tempo sur, la paro ĉiun jaron pagis famulon por viziti kaj la butikcentron kaj poste esti privata gasto ĉe la balo, "invito" kiu ofte estis kritikita aŭ ĵus bagateligita kiel tipa kaprico de novriĉulo. Tamen la famo de Lugner tiamaniere kreskis ankaŭ eksterlande, tiel ke hodiaŭ multaj oficialaj honoraj gastoj de la balo estas ofte neglektitaj komparite kun la famuloj de la Lugner-oj.
Eminentaj gastoj ĉe Lugner
Jen la privataj gastoj de la Lugner-oj enbutikcentre kaj surbale: 1991 Gina Lollobrigida, 1992 Harry Belafonte, 1993 Joan Collins, 1994 Ivana Trump, 1995 Sophia Loren, 1996 Grace Jones, 1997 Sarah (Dukino de Jorko), 1998 Raquel Welch, 1999 Faye Dunaway, 2000 Jacqueline Bisset kaj Nadja Abdel Farrag, 2001 Farrah Fawcett, 2002 Claudia Cardinale, 2003 Pamelan Anderson kaj Infano-Roko, 2004 Andie MacDowell, 2005 Geri Halliwell, 2006 Carmen Electra, 2007 Paris Hilton, 2008 Dita von Teese, 2009 Nicollette Sheridan, 2010 Dieter Bohle, 2011 Larry Hagman, Karima El Mahroug kaj Zachi Noy, 2012 Brigitte Nielsen kaj Roger Moore, 2013 Mira Sorvino kaj Gina Lollobrigida, 2014 Kim Kardashian kaj Kris Jenner.
Politikaj ambicioj
Pere de lia butikcentro, Lugner estis unu el grupeto da entreprenistoj kiuj helpis ŝanĝi la butikumadkutimojn de aŭstroj per ŝanĝigo de diversaj regularoj pri malfermhoroj. Lugner krome rekomendis malfruan noktobutikumadon dum almenaŭ unu labortago kaj etendaĵon de butikumadhoroj al sabata posttagmezo.
Jukagira lingvaro
eta|300px|Areo kie [[Finno-perma lingvaro|Finnecaj, ugraj, samojedaj kaj jukagiraj lingvoj estas parolataj
]]
La Jukagiraj lingvoj (ankaŭ nomataj jukagiro-ĉuvanaj aŭ odulaj en Rusio) estas familio de lingvoj parolataj en Rusio inter la Jukagiroj, Siberia popolo kiu loĝas ĉe la baseno de la rivero Kolima.
La solaj du vivantaj anoj estas la Norda Jukagira lingvo (tundra) kaj la Suda Jukagira lingvo (ĉekolima). Ekzistas evidentaĵoj ke historie ekzistis almenaŭ du plu parencaj lingvoj: la omoka kaj la ĉuvana.
La rilato kun aliaj lingvaroj estas plejparte nesciata. Ekzistas versioj de ĝia rilato kun la Uralaj lingvoj aŭ kun la nivĥa lingvo, kaj oni apartenigas jukagiran lingvaron al hipoteza nostrata superfamilio de lingvoj. Formale oni apartenigas jukagirajn lingvojn al grupo de prasiberiaj lingvoj kune kun aliaj lingvoj, kiuj ekzistis en Siberio antaŭ disvastigo de tungus-manĉura lingvaro en la regiono. La tuta familio estas konsiderata kiel endanĝerita.
Skribo
El ĉiuj lingvoj de iama Sovetunio, jukagiraj lingvoj estis inter tiuj, kiuj ekhavis propran skribsistemon malpli frue. Nur en la 1980-aj jaroj unua formala alfabeto por la jukagiraj lingvoj estas kreita far Uluro Ado, jukagira verkisto kaj poeto, kiu estas ankaŭ konsiderata unu el patroj de jukagira literaturo. Tiu ĉi alfabeto baziĝas je cirila alfabeto kaj estas iom simila al jakuta skribo. Antaŭ tio, lingvistoj nur uzis diversajn sistemojn de literumado por transdoni sonojn de la ligvo, sed ne klopodis unuigi la alfabeton. Ĝis nun la alfabeto, uzata en jukagirlingvaj libroj kaj gazetoj, varias de eldono al eldono.
Historie, ĉe jukagiroj ekzistis amuza sistemo de piktograma skribo, kiun precipe uzis virinoj, plejparte junulinoj, por esprimi pasion al siaj amatoj. La bildoj estis skribitaj per tranĉilo sur betulŝelo. Eventuale, pro malkresko de jukagira lingvo kaj kulturo, tiu ĉi tradicio malaperis.
21510 Chemnitz
21510 Chemnitz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mario Chemnitz, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Paul-Gerhardt-Gymnasium Gräfenhainichen en Gräfenhainichen (Saksio-Anhalto, Germanio).
Schnaus
Schnaus estas komunumo de la komunumaro Ilanz kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 132 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Schnaus situas ĉe la norda flanko de la valo de Antaŭa Rejno. La komunumo konsistas el du partoj, nome el la vilaĝo sur alteco de iom pli ol 700 m s.m. kaj la alpopaŝtejo Alp da Schnaus sur alteco de 1200 m s.m. norde, kiu estas eksklavo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schnaus limas en nordoriento al Ruschein, en sudoriento al Ilanz, en sudo kaj okcidento al Rueun, kaj en nordokcidento al Siat. La eksklavo Alp da Schnaus limas en nordo kaj sudo al Ladir, en oriento al Falera, kaj en okcidento al Ruschein.
Trafiko
Sude de la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Ilanz al la Oberalppasejo kaj la fervojlinio de Retia Fervojo de Koiro al Andermatt. La vilaĝo Schnaus mem situas flanke de la trafikvojoj. Sur la teritorio de la komunumo troviĝas nek stacidomo nek bushaltejo. Tamen la bushaltejo en Strada atingeblas piede en nur malmultaj minutoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schnaus datiĝas el la jaro 840 kiel Scanaues.
La preĝejo, kiu unuan fojon estis menciita en la jaro 1480 estas konsekrita al Sankta Sebastiano, Maria Magdalena kaj Sankta Georgo. Ĝi estis ĝis la reformacio en la jaro 1526 filio de la paroĥo Falera. Post la reformacio Schnaus aliĝis al la paroĥo Ilanz. De 1692 ĝis 1865 Schnaus estis propra paroĥo, kaj ek de tiam ĝi formas komunan paroĥon kun Waltensburg/Vuorz.
Ĝis la 15-a jarcento Schnaus, Ladir kaj Ruschein formis najbararon. En la jaro 1502 la alpopaŝtejoj estis dividitaj. En la jaro 1502 la alpopaŝtejoj estis dividitaj. En la jaro 1851 estis fonditaj la politikaj komunumoj Ladir, Ruschein kaj Schnaus.
Ise (urbo)
' (japane ') estas urbo de Japanio. La urbo situas sur la insulo Honŝuo, proksimume 60 kilometrojn sude de la urbo Nagojo. Ĝi apartenas al la gubernio Mie. Laŭ la stato de la jaro en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bühler
Bühler havas plurajn signifojn:
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Jeremy Addis
Jeremy ADDIS estis angla Esperantisto kiu vivis en Irlando.
Bon Jovi
Bon Jovi [] estas rokmuzika grupo el Nov-Ĵerzejo, Usono. Ĝi fondiĝis komence de la 1980-aj jaroj, kaj fine de la jaro 2008 superis la markon de de 120 milionoj da venditaj muzikaj albumoj. Multajn muzikaĵojn komponis la grupanoj Jon Bon Jovi kaj Richie Sambora, sed grandan kontribuon al la komerca sukceso de la grupo krome ankaŭ havas la komponisto Desmond Child, kiu kun tiuj du komponis kantojn kiel ekzemple Livin’ on a Prayer, You Give Love a Bad Name, Keep the Faith aŭ This Ain’t a Love Song.
Premioj
Fine de aŭgusto 2005 la grupo en Los-Anĝeleso ricevis la "diamantan premion" World Music Award, atribuata al muzikistoj kiuj tutmonde vendis pli ol 100 milionoj da muzikaj albumoj. Antaŭ la grupo Bon Jovi en la historio de tiu premio ĝin ricevis nur tri aliaj muzikistoj: Mariah Carey, Céline Dion kaj Rod Stewart. Jam en 2000 la grupo ricevis la premion Comet por sia dumviva verkaro.
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Robert Reid Alexander
Robert Reid ALEXANDER (naskiĝis en Aberdeen; mortis la ) estis brita esperantisto kaj kuracisto. Li studis medicinon en la Universitato de Aberdeen. Li laboris en Aberdeen Royal Asylum, Buckinghamshire County Asylum kaj Middlesex County Asylum in Hanwell, kies ĉefkuracisto li fariĝis. Li pensiiĝis en 1905. En 1908 li fariĝis prezidanto de la Esperanto-grupo en Kingston upon Thames. Laste li loĝis en Haverstock Hill, Londono. Li mortis pro subita kormalsano.
Bon Jovi
Premioj
En 2006 la grupo akceptiĝis en la honora UK Music Hall Of Fame, kune kun la kolegaj muzikistoj George Martin, Dusty Springfield, James Brown, Led Zeppelin, Prince kaj Rod Stewart. Samjare ĝi ricevis honoran premion de la internacia televida muzika kanalo MTV, „for being the embodiment of rock for the last 20 years“ ("estante la personigo de rokmuziko dum la lastaj 20 jaroj").
Februare 2007 la grupo ricevis la premion Grammy por plej bona muzika kunlaboro, pro la kanto Who Says You Can't Go Home kune kun la kantistino Jennifer Nettles, kaj samjare ankaŭ al ĝi atribuiĝis la germania premio Bambi en la kategorio "internacia muziko".
Albumoj
Krome publikiĝis kaj vendiĝis multnombraj unuopaĵoj.
Crăciunești (Bocicoiu Mare)
Crăciunești [kraĉuneŝtj] (hungare: Tiszakarácsonyfalva) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Sighetu Marmației. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bocicoiu Mare.
Crăciunești situas sur la maldekstra bordo de Tiso, kiu tie formas la landlimon al Ukrainio. La vilaĝo havas haltejon ĉe la fervoja linio inter Sighetu Marmației kaj Valea Vișeului.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 212 loĝantojn (germanoj, rusinoj, hungaroj), en 1992 1 525 loĝantojn (ukrainoj, rumanoj, 21 % da hungaroj).
En la censo de 2002, 1.259 el la 1.492 loĝantoj deklaris sin etnaj ukrainoj.
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1385. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Tiszakarácsonyfalva apartenis al Hungario (Máramaros).
Mellingen
Mellingen havas diversajn signifojn:
Ĝermolisto de britaj esperantistoj
Wilfrid M. Appleby
Wilfrid M. APPLEBY (naskiĝis en 1892, mortis en majo 1989) estis UEA-delegito en la angla urbo Cheltenham de 1931 ĝis 1987. Filatelisto. Aŭtoro de Ĉu vi scias? (Esperanto Publishing Company, Ltd., 1944) kaj muzikfolio "Kongresanino." Redaktoro de Guitar News, la oficiala organo de International Classic Guitar Association.
Cardiel de los Montes
Cardiel de los Montes estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Cardiel" povus deveni el la latina "carduelis" kiu signifas "kardelo", abunda birdo en la zono. Ĝi povus deveni ankaŭ de la latina diminutivo de kardo, carduus en ties formoj cardello aŭ cardiello.
Situo
Cardiel de los Montes estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 402 m; je 64 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 24 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°3′49″ N 4°39′25″ Ok.