cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vögelsen
Vögelsen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Vögelsen apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
NGC 6537
NGC 6537 (aliaj indikoj — PK 10+0.1, ESO 590-PN1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Sagitario.
Vogt
Vogt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ravensburg kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
4-Pentadekanolo
4-Pentadekanolo aŭ C15H32O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigado de la  4-pentadekeno, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. 4-Pentadekanolo estas unu el la 71 komerceblaj izomeroj kun la kemia formulo C15H32O. 4-Pentadekanolo ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Diplaziopsacoj
La diplaziopsacoj (Diplaziopsidaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas 2 genrojn kaj 7 speciojn. Ĝia tipa genro estas diplaziopso.
6336 Dodo
6336 Dodo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato, loĝloko de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi (Japanio) ; kie li etablis sian privatan observatorion.
Diplaziopsacoj
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
6336 Dodo
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Dido (Raphus cucullatus), formotinta birdo (ankaŭ nomita "Dodo") de la insulo Maŭricio.
Saint-Béat
Saint-Béat estas malaperinta franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Béatais.
Ĝi nun formas parton de Saint-Béat-Lez.
Avigliano Umbro
Avigliano Umbro estas komunumo de Italio.
Trofeo
Trofeo, estas venkosigno el konkeritaj armiloj. La vorto deriviĝis tra la latina tropaeum de la greka tropaion (τρο̉παιον), kio estas interligita kun la greka verbo trepein (τρε̉πω), kun la signifo ‘turnigi’. Trofeo origine estis establita sur loko kie la malamiko fuĝis. La kaskoj, lancoj, kirasoj kaj glavoj estis, post venka batalo, metitaj sur trunko aŭ fosto aŭ ordigitaj ĉirkaŭ ĝi. Pliposte ili ankaŭ estis faritaj el tero kaj ŝtono kiel permanentaj venkosignoj. Trofeoj jam baldaŭ troviĝis sur grekaj moneroj kaj sur venkomonumentoj kaj aliaj konstruaĵoj.
Pokaloj kun epigrafoj kiuj estas donitaj kiel premio ofte nomiĝas "trofeo".
Laŭ Francisko Azorín trofeo estas Elmetaĵo de konkeritaj armiloj k. standardoj, ĉu sur la batalejo mem, ĉu simbole en heraldiko. Li indikas etimologion el la greka tropaion, el trepein (turnigi, venki), kaj de tie la latina trophaeum.
Balbo
Balbo estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Baschi
Baschi estas komunumo de Italio.
Diagonale trairebla stripasejo
Diagonale trairebla vojkruciĝo estas stripasejo, kie dum unu minuto la aŭtotrafiko ĉesas kaj tio ebligas al piedirantoj iri tra la strato ne nur orte sed ankaŭ diagonale.
La unuaj tiaj vojkruciĝoj aperis en Usono, poste en diversaj lokoj.
Tiuj de Japanio estas famaj.
János Hild
János Hild [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hild János estis hungara arkitekto, urbanizisto. Lia filo estis József Hild. János Hild naskiĝis en 1766 en (Salesl (Habsburga Imperio, nuntempa Zálezly en Ĉeĥio), li mortis la en Pest (urbo) (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando) (pri la datenoj ne estas konsento inter la fontoj!).
Akvodismeto
La akvodismeto, aŭ pli simple dismeto, estas la pezo de la akvo dismetita de flosanta ŝipo kaj sekve la pezo de la ŝipo mem. Per aliaj vortoj, la ŝipkorpo enmergiĝas en la akvon ĝis certa profundeco kaj kaŭzas elpuŝon de certa kvanto de akvo. Tiu forpuŝita pezo de akvo estas nomita akvodismeto. Ĉe neŝanĝa ŝipopezo ĝia akvodismeto estas konstanta; ĝi povas ŝanĝiĝi nur en akvo de alia specifika pezo, ekz. en nesala akvo la ŝipo enakviĝas pli profunde ol en sala.
Saint-Béat-Lez
Saint-Béat-Lez estas nova franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Béatais-Léziens.
Vogtareuth
Vogtareuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rosenheim kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zsigmond Gerlóczy
Zsigmond Gerlóczy [gerlOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerlóczy Zsigmond estis hungara kuracisto, profesoro, infektologo, kuracisto pri internaj malsanoj. Lia nobela antaŭnomo estis alsóviszokai [alŝOvisokai]. Lia patro estis Károly Gerlóczy, lia duonfilo estis Ferenc Gerlóczy, lia filo estis Gedeon Gerlóczy.
Zsigmond Gerlóczy naskiĝis la  en Pest (urbo). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Zsigmond Gerlóczy frekventis piaristan gimnazion, poste li akiris medicinan kaj pedagogian diplomojn en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto en 1887. Li eklaboris post la diplomo en kliniko ĉe Frigyes Korányi ĝis 1890, poste li estis ĉefkuracisto 4 jarojn en Malsanulejo Rókus. En 1898 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. Inter 1901 kaj 1927 li estis hospitalestro en nova hospitalo, poste 3 jarojn hospitalestro de ĉiuj budapeŝtaj hospitaloj. En 1901 li ekinstruis en Reĝa Teknikuniversitato József. En 1912 li estis nomumita titulara eksterordinara profesoro. En 1927 li ricevis membrecon en la supera ĉambro.
Frauenfeld Marktplatz (stacidomo)
Frauenfeld Marktplatz estas fervoja stacidomo en Frauenfeld, Svislando.
Praulo
Praulo (el la esperantlingvaj afiksoj pra- kaj -ul-) laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "individuo de kiu oni devenas, precipe tia apartenanta al malproksima generacio". Iuj kulturoj asignas apartan honoron kaj riverenco al prauloj, ambaŭ vivantoj kaj mortintoj, en kontrasto, iuj kulturoj pli orientitaj je juneca idealo montras malpli da honorigoj al pliaĝuloj. En aliaj, aparte tradicie religiaj, kulturaj kuntekstoj, la forpasintaj prapatroj estas adorataj kiel familiaj protektantoj kaj spiritoj.
Prapatro, laŭ ReVo, estas "malproksima vira parenco de kiu iu devenas, efektiva aŭ imagata fondinto de popolo, tribo aŭ gento".
Llanita dialekto
La llatina aŭ yanita [janIta] estas dialekto, parolata en Ĝibraltaro, kiu ĉefe miksas la hispanan (kun andaluzia dialekta sono) kaj la anglan lingvojn. La nomo devenas el la popola esprimo por nomi la loĝantaron devenan el Ĝibraltaro mem antaŭ la brita koloniigo, nome "llanitos" [janItos]. Ĝi havas ankaŭ mikson kun la malta kaj la hebrea lingvoj, kvankam multe pli malgrava kaj malkvanta. Ĝi estas ia speco de spanglish parolata en Ĝibraltaro.
Vogtländisches Oberland
Vogtländisches Oberland estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 3107 loĝantojn.
11675 Billboyle
11675 Billboyle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca amatora astronomo Pierre Antonini elde sia privata observatorio en Bédoin (Vaucluse, Francio).
Nacia Lernejo pri Administrado (Francio)
La Nacia Lernejo pri Administrado ( "école nationale d'administration" aŭ "ENA") estas franca granda lernejo kreita en 1945 por « demokratigi » la aliron al la supra ŝtatoficistaro. Ĝi estas komisiita nun pri la elekto kaj la komenca kaj plua edukado de la supraj ŝtatoficistoj.
11675 Billboyle
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada fizikisto Willard Boyle (1924–2011), kun-inventisto de la ŝargkuplita aparato ĉe la Laboratorio Bell en 1969 kaj Nobel-premiito pri fiziko en 2009. La ŝargkuplita lumkaptilo revoluciis kaj la profesian kaj la amatoran astronomion. La asteroido estis aŭtomate malkovrita per ŝargkuplita aparato dum amatora enketo.
Nacia Lernejo pri Administrado (Francio)
ENA akceptas ĉiujare en Strasburgo 80 ĝis 100 lernantojn por komenca edukado al kiu aldoniĝas triono da eksterlandanoj, sesdeko da lernantoj de magistro kaj faka magistro same kiel preskaŭ cento de eksterlandaj lernantoj kadre de internaciaj kursaroj. Al tiuj promocioj, aldoniĝas mallongaj sesioj de daŭra edukado en Parizo. La eksaj lernantoj de la lernejo estas nomitaj franclingve « enarkoj ».
Gonten (stacidomo)
Gonten estas fervoja stacidomo en Gonten, Svislando.
Nacia Lernejo pri Administrado (Francio)
En la kvina Respubliko, la ENA-lernintoj ludas centran rolon en la franca politika vivo (tri prezidantoj de la Respubliko, sep ĉefministroj, multaj ministroj, forta plimulto de la prefektoj, ktp.).
Antaŭ 1945
Antaŭ 1945, la ŝtato ne regis unikan instruon por la ŝtatoficistoj de sia supra administracio. Se konkursosistemo - konsiderata kiel sola maniero por certigi ĝustan varbadon bazitan sur merito - estis jam ĝeneraligita ekde la fino de la 19-a jarcento, ĉiu oficistaro aŭ ministerio organizis sian propran konkurson, sen konsidero pri homogeneco de la supra ŝtatoficistaro. Iuj riskoj de korporaciismo aŭ de nepotismo rezultis de tio.
En la Dua mondmilito, du similaspektaj projektoj sed kun kontraŭaj celoj elstaris. La lezrnejo de Kadroj de Uriage, kreita de la reĝimo de Vichy en 1940, celis starigon de nova aristokratio bazita sur la ŝtatserva deziro. Flankiĝante de la viĉiisma ideologio, ĝi estos fine malfondita de Pierre Laval en decembro 1942. La dua projekto, kiu estis kondukata iom post la liberigo de Michel Debré kaj Emmanuel Monick, finiĝos per kreo de ENA, de la Instituto pri Politikaj Studoj kaj de la Centro pri Administraj Altaj Studoj.
Kreo de ENA
La Nacia Lernejo pri Administrado (ENA) estis kreita per la edikto n° 45-2283 de la de la Provizora registaro de la Franca Respubliko, tiam prezidata de Generalo de Gaulle.
Sesdek jaroj en Parizo
La Lernejo unue ekloĝis en la palaco de La Meilleraye, je la 56 rue des Saints-Pères, en Parizo.
Translokiĝo en Strasburgo
Laŭ volo de Édith Cresson, estis decidite en 1991 translokigi la lernejon en Straburgo, je la 1, strato Sainte-Marguerite.
La translokigo en Strasburgo estas simbola kunproksimiĝo de la lernejo de la eŭropaj institucioj kaj ebligas kunlaboron kun la alia granda lernejo por la publika servo en Strasburgo, la Nacia Instituto pri Teritoriaj Studoj (INET).
ENA, la francaj elitoj kaj la « heredintoj de la reganta kulturo »
En libro titolita Les héritiers ( La heredintoj), eldonita en 1964, Pierre Bourdieu kaj Jean-Claude Passeron priskribis ke iuj francaj grandaj lernejoj, el kiuj ENA, estus akaparitaj de la « heredintoj de la reganta kulturo ». Ili aparte kritikis la varbajn konkursojn en tiuj grandaj lernejoj, kiuj baziĝas sur la kono de la beletra kulturo kaj ne sur tiu de la scienca kulturo.
La demando pri forigo de ENA
Okaze de la kampanjo antaŭ la prezidanta baloto de 2007, iuj kandidatoj kiaj François Bayrou deklaris sin por la forigo de ENA.
Komenca eduko per konkurso
Por varbi lernantojn, ENA organizas ĉiujare tri konkursojn rezervitajn al nacianoj de la Eŭropa Unio kaj internacian konkurson :
La nombro de lernantoj akceptitaj en ENA regule malkreskas de pluraj jaroj.
ENA donas al siaj lernantoj interministerian edukadon laŭ 24 monatoj. La nova kursaro, lanĉita ekde la 1-a januaro 2010, enhavas alternajn periodoj de laboro kaj de studado.
Administrado de la lernejo
ENA estas [Ŝtata organizaĵo kun administra tipo (Francio)|Ŝtata organizaĵo kun administra tipo]] lokita sub la kuratoreco de la ĉefministro, plenumata je ties nomo de la Ĝenerala Direkcio de la Administracio kaj de la ŝtatoficistaro.
Prezidado kaj estraro
La prezidado de la estraro de ENA plenrajte apartenas al la vicprezidanto de la ŝtata Konsilio, tio estas ekde la 3-a de oktobro 2006 al Jean-Marc Sauvé.
La sinekvaj direktoroj estis :
Famaj lernintoj
Prezidantoj de la Franca Respubliko : Valéry Giscard d'Estaing (1974 ĝis 1981), Jacques Chirac (1995 ĝis 2007) kaj François Hollande (2012 ĝis nun)
Francaj ĉefministroj :
Parlamentanoj (deputitoj, senatanoj aŭ eŭropaj parlamentanoj) :
Malsupra fluo de Ruhr
La malsupra retene mastrumata Ruhr (neoficiale ankaŭ nomata Ruhr-Ŝipkanalo) estas nacia akvovojo en la federaciero Nordrejn-Vestfalio kaj konektas la Rejn-Ruhr-Havenon en Mülheim ĉe Ruhr unuaflanke kun longeco da 12,21 km rekte kun la Rejno kaj aliaflanke trans la ligokanalo al la Ruhr kaj la Rejn-Herne-Kanalo kun la havenoj de Duisburg-Ruhrort kaj kun la Rejno. La kilometra nombrado komencas ekde la enbuŝiĝo de la Ruhr en la Rejnon.
Historio
Ŝarĝboatoj transportis la karobon el la minejoj de Mülheim ekde la 17-a jarcento al Duisburg. Dum ĉi tiu tempo la Ruhr estis la plej grava transportvojo por karbo. En 1780 la Ruhr estis trafikebla ĝis Langschede. Ekde 1847 la fervojo transprenis pli kaj pli transportojn, tiel ke la ŝiptrafiko sur la Ruhr perdis sian gravecon kaj finiĝis en 1889. Por kreskigi sian ekonomian potencon la urbo Mülheim decidis, konstrui havenon kaj krei rektan ligon kun la haveno de Duisburg. Por tio la Ruhr ricevis inter la havenoj parte novan fluejon (trafosaĵo: kluzokanalo je Raffelberg), ĉar la origina fluejo de Ruhr ne taŭgis por la grandaj ŝipoj de l' Rejno. La konstruado daŭris dek du jarojn. La niveldiferencon de proks. dek metrojn inter la du urboj egaligis la konstruo de du baraĵoj: Baraĵo Raffelberg kaj Ruhr-Kluzo Raffelberg samkiel Ruhr-Baraĵo Duisburg kaj Ruhr-Kluzo Duisburg. Oni ekfunkciigis la akvovojn en 1927. La faloalto de la unua retenŝtupo estas tiom ega, ke la Akvoenergia Centralo Raffelberg uzas ĝin por elektroproduktado. La Ruhr-Baraĵon Duisburg anstataŭis ekde 1957 novkonstruaĵo.
La retenŝtupo Duisburg kun la Ruhr-kluzo kaj la Ruhr-baraĵo kaj la Rejn-Ruhr-Haveno estas ero de la Itinero de la Industrikulturo.
Stacio Randen-Tenjingawa
Stacio Randen-Tenjingawa (japane: 嵐電天神川駅 [Randen-Tenĝingaŭa-eki], angle: Randen-Tenjingawa Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ukjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keifuku: Keifuku-Arashiyama.
NGC 6539
NGC 6539 (alia indiko — GCL 85) estas globa stelamaso en konstelacio Serpentisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zoltán Tauber
Zoltán Tauber [taŭber], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Tauber Zoltán estis hungara handikapa tablotenisisto, paralimpiano, paralimpika kaj paramonda ĉampiono.
naskiĝis la en Felsősegesd, li mortis la.
25931 Peterhu
25931 Peterhu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Zoltán Tauber
Biografio
en 1945 prenis pafilon, kiu eksplodis kaj rompis siajn ambaŭ manojn. Post la akcidento li lernis en speciala invalida lernejo en Budapeŝto, kie li konatiĝis pri la tabloteniso. Li ofte venkis en junularaj konkursoj, poste inter la parasportaj plenkreskaj sportistoj. Li estis paralimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kun ora medalo unuoble, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1976 same unuoble. Tamen pro la hungara bojkoto Hungario deklaris malvalida la medalon, sed la ŝtato denove solene akceptis ĝin en 2016.
25931 Peterhu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Peter Danming Hu, finalisto en 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Texas Academy of Mathematics & Science en Denton (Teksaso).
Košíky
Košíky estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště 10 km nordokcidente de Uherské Hradiště en montaro Chřiby. Tra la municipo trafluas rojo Smitý potok. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1618.
NGC 6538
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Jouan-des-Guérets
Saint-Jouan-des-Guérets estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio. La 1-an de januaro 2009, Saint-Jouan-des-Guérets oficiale eniris la aglomeraĵon de Saint-Malo.
Geografio
Saint-Jouan-des-Guérets situas sur la dekstra bordo de la estuaro de rivero Rance, je kvar kilometroj sude de Saint-Malo. La centro alta je superas la plaĝon kaj la tajdomuelejon de Quinard, kiuj estas je la akvonivelo.
La nacia vojo 137 inter Saint-Malo kaj Rennes pasas oriente de la centro.
Toponimio
La nomo venas de sankta Jaoua (aŭ sankta Jouan, aŭ sankta Joavan), duonlegenda bretona sanktulo de la 6-a jc, kiu estis pastro de Brasparts, episkopo de Leono kaj kiu estis entombigita en la kapelo Saint-Jaoua de Plouvien (Finistère).
Lokoj kaj monumentoj
La komunumo enhavas unu monumenton klasitan historia :
René Théophile Hyacinthe Laennec
Familia origino kaj infanaĝo
René Laennec estis la filo kaj nepo de advokatoj. Lia avo, Michel Alexandre Laennec, estis urbestro de Quimper de 1763 ĝis 1765.
Lia patro Théophile parolis bretonlingve kaj René lernis ĝin, flue parolis ĝin kaj uzis ĝin por korespondi kun sia patro.
Lia patrino, Michelle, mortis en 1786 pro tuberkulozo, kiam li estis nur 5-jara. Lia patro, tiam leŭtenanto ĉe la ministerio pri maro en Quimper, ne kapablis zorgi pri li. Post konfido al onklo, paroĥestro en Elliant, René Laennec estis, en 1797, akceptita de Guillaume François Laennec, alia el liaj onkloj, kuracisto en Nantes, profesoro kaj estro de lernejo pri medicino, kiu estis estinta rektoro de la universitato de Nantes antaŭ ties neniigo komence de la revolucio. <!--
Formation
Suivant l'exemple de ce dernier, Laennec entame des études de médecine. En 1800, il est étudiant à Paris sous la direction de Jean-Nicolas Corvisart à l'hôpital de la Charité et d’autres professeurs comme Guillaume Dupuytren. Il est reçu docteur en médecine en 1804. Il pratique ensuite l'anatomie pathologique avec Gaspard Laurent Bayle. Il étudie les maladies à partir des lésions constatées à l’autopsie et, en particulier, la cirrhose du foie.
Activité professionnelle
En 1816, il est nommé à l'hôpital Necker. Il s'intéresse aŭ maladies pulmonaires et examine ses malades en utilisant largement la technique de percussion décrite pour la première fois par le médecin autrichien Leopold Auenbrugger en 1761 dans son ouvrage Inventum Novum et diffusée par Corvisart, une méthode qui renseigne sur l’état d’un organe par l’écoute du bruit rendu par la frappe des doigts au niveau de ce dernier. C'est dans ce cadre qu'il créé le stéthoscope, d'abord un simple rouleau de papier ficelé qu'il appelait « pectoriloque », qu'il ne tarde pas à perfectionner. Il fonde ainsi une nouvelle pratique qui permet d’analyser les bruits corporels internes et de les relier à des lésions anatomiques, ce qui se révélera particulièrement utile pour le diagnostic des maladies respiratoires, dont la phtisie ou tuberculose. En février 1818, il présente ses découvertes dans un discours à l'Académie de Médecine, et en 1819, il publie son Traité d'auscultation médiate où il classe les bruits émis dans le thorax. En 1822, il est titulaire de la chaire de médecine pratique du Collège de France. -->
La invento de aŭskultumado
En oktobra posttagmezo, li pasis apud la Muzeo de Luvro. Infanoj ludis sur la korto meze de la ruboj. Iu knabo skrapis la finon de longa trabo per pinto de pinglo. Ĉe la alia fino, la orelo kontraŭ la trabo, la knaboj aŭskultis la sonojn, interpuŝiĝis por aŭdi, kaj ridis pro la malkovro. Li haltis antaŭ la knaboj, kiuj ĵus estis donintaj al li la respondon al problemo, kiu staris antaŭ li delonge.
Alveninta al la lito de juna kormalsanulo, li petis folion de leterpapero, volvis ĝin cilindre, metis finon kontraŭ la bruston de la pacientino kaj la alian kontraŭ sia propra orelo. Kaj tiam la duobla bruo de la koro kaj tiu de la spirado venis al li klare. La aŭskultumado estis inventita.
Li ankaŭ donis al tiu instrumento por pera aŭskultumado la nomon stetoskopo, kiu venas de la greka vorto stethos, signifanta « bruston ». La stetoskopo, kiu estas nun uzata (kun finaĵo por ĉiu orelo) estis inventita de la usonano George Cammann en 1852.
En 22 monatoj, Laennec malkovris la tuton de la pulma semiologio kaj progresigis medicinon per eksterordinara paŝo. Lia klasifiko de la aŭskultumaj bruoj ("rhonchus", "kraketoj"…) estas ĉiam uzata de la kuracistoj.
Autres contributions à la médecine
Parmi ses autres contributions à la médecine il faut citer également sa description de la péritonite et de la cirrhose. Bien que la cirrhose fût une maladie déjà connue, c’est Laennec qui lui donna son nom, en utilisant le mot grec (kirrhos, « fauve »), qui fait référence aŭ nodules jaunes caractéristiques de la maladie.
Il est à l’origine du terme mélanome et a décrit les métastases pulmonaires du mélanome. En 1804, alors qu'il était encore étudiant en médecine, il fut le premier à faire une conférence sur les mélanomes. Cette conférence a ensuite été publiée en 1805. Laennec a effectivement inventé le terme « mélanose », à partir du grec (mela,melan) pour « noir ». Au fil des années, les relations sont devenues exécrables entre Laennec et Dupuytren, le second reprochant au premier de n’avoir fait aucune mention de son travail dans ce domaine ni de son rôle dans ses découvertes.
Il a également apporté de nombreuses contributions à la connaissance de la tuberculose.
Sa contribution peut-être la plus importante à la médecine fut l’introduction d’une rigueur toute scientifique qui imposait des règles d’observation objectives. Quand il a publié son traité en 1819, il a inscrit en exergue cette devise en grec : « la partie la plus importante de notre art consiste à être en mesure d’observer correctement ». Son livre a été tenu en très haute estime par de nombreŭ médecins et considéré comme l’étalon-or de la pratique médicale. Le professeur Benjamin Ward Richardson écrit dans son livre Les disciples d'Esculape que
Termes médicaux
La cirrhose est parfois encore appelée la cirrhose de Laennec car Laennec fut l'un des premiers à reconnaître cette affection comme une entité nosologique. Il existe également d'autres termes médicaŭ qui sont restés associés à son nom : la cirrhose de Laennec se réfère à l'apparence du foie en cours de sa régénération où il apparaît composé de petits lobules séparés par un fin tissu fibreux ; le thrombus de Laennec est un thrombus qui se forme dans le cœur avant la naissance ; les perles de Laennec font référence aux expectorations des asthmatiques.
Le « murmure de Hamman », également connu sous le nom de « symptôme de Laennec-Hamman » ou « symptôme de Laennec-Müller-von Bergmann-Hamman » ou « crépitement de Hamman », est un bruit crépitant entendu dans la région précordiale dans l'emphysème médiastinal spontané.
Fin de vie
Cependant, il est lui-même atteint de phtisie. Son neveu, Mériadec Laennec (qui fit une carrière politique et fut en 1849 Président du Conseil général de la Loire-Inférieure) l’a ausculté avec le stéthoscope inventé par son oncle et il a décelé sur lui les symptômes fatidiques de la tuberculose. Il se retire en son manoir de Kerlouarnec en Ploaré, proche de Douarnenez, où il s'éteint, le 13 à l'âge de 45 ans. Dans son testament il lègue à son neveu ce stéthoscope qu’il considérait comme.
La personnalité de Laennec
Il était catholique et très pieux. On possède de nombreux témoignages de sa piété et sa charité envers les pauvres était devenue proverbiale. Il était aimé par ses collègues et ses élèves, particulièrement ses étudiants anglophones,.
Hommages
À Quimper a été inaugurée en mai 1868, sur l’esplanade entre la mairie et la cathédrale, une statue de bronze sculptée par Eugène-Louis Lequesne, érigée par souscription des médecins bretons, français et étrangers. Il existe à la faculté de médecine de Paris un buste en bronze de Laennec, dû au même statuaire, offert par le professeur Potain en 1883. De même, une statue en bronze de Laennec est présente devant la faculté de médecine de Nantes. Dans cette même ville, un hôpital porte son nom et celui de son oncle.
Sur le mur extérieur de l'hôpital Necker-Enfants malades, où Laennec a mis au point l’auscultation médiate avec son stéthoscope, près de l'entrée de l'hôpital au 149, rue de Sèvres, a été posée une plaque de marbre à l’effigie de Laennec avec cette inscription :. Certains des plus anciens bâtiments de l'hôpital existent encore dans cet hôpital moderne. Le futur bâtiment de pédiatrie à l'angle du boulevard Montparnasse er de la rue de Sèvres portera son nom. -->
La nomo René Théophile Hyacinthe Laennec estis donita al lernejo en Bretonio :
Lia nomo estis donita al pasaĝerŝipo de la kompanio "Messageries Maritimes".
Lia nomo  estis donita al metrostacio de la Metroo de Liono.
(11676) 1998 CQ2
(11676) 1998 CQ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tecuo Kagaŭa elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Prolativo
Enca
En la enca lingvo la prolativo havas diversajn finaĵojn depende de la dialekto, nome -'one aŭ -on. Jen ekzemple - unue postpozicio sen aldono kaj poste kun antaŭa substantivo, se tio troveblis en la listo. Alie nur la ekzemplo kun substantivo aperas.
Finna
En la finna la prolativo havas la sufikson -tse. La finaĵo estas uzata kaj en la pluralo kaj en la singularo. Ekzemple postitse = "per poŝto". La singularaj formoj estas malofte uzataj.
Eskim-aleutaj lingvoj
La Vialis estas la ekvivalento de la prolativo en eskim-aleutaj lingvoj.
Eŭska
Ankaŭ la eŭska uzas la prolativon. Ĝi esprimas la ideon de "konsideri", "rigardi kiel" aŭ "supozi". Ĝi estas formata per la aldono de la sufikso -tzat al la absolutivo.
Driopterisacoj
La driopterisacoj (Dryopteridacae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi estis kreita el driopteridacoj (Dryopteridaceae) por apartigi la genron mikelio (Mickelia). Ĝi entenas 7 speciojn.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Stacio Yamanouchi (Kioto)
Stacio Yamanouchi (japane: 山ノ内駅 [Jamanouĉi-eki], angle: Yamanouchi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ukjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keifuku: Linio Keifuku-Arashiyama (ĉefa).
Ĵazfesto je Berlino
La Ĵazfesto je Berlino (ge.: JazzFest Berlin) apartenas al la plej antikvaj kaj plej renomaj ĵazaj eventoj en Eŭropo. Fondata en 1964 fare de Joachim-Ernst Berendt je la nomo Berliner Jazztage, la festivalo havas la famon de progresema kaj egale tradiciema ĵazfestivalo kun eŭropaj trajtoj. Ĝi okazas ĉiujare en aŭtuno; la organizanto estas la organizaĵo Berliner Festspiele [Berlinaj Festivaloj].
Historio
Unua okazejo de la Berliner Jazztage estis la Berlina Filharmonio. Berendt povis inklinigi la radion kaj televidajn staciojn de ARD, la televidstacion ZDF, la subŝtaton Berlino kaj la federacian registaron al financado de ĵazfestivalo konceptita internacia. Al la unuaj Berlinaj Ĵaztagoj Martin Luther King sendis salutleteron, en kiu li elstarigis la forton de la ĵazmuziko kiel fortikigo de la usona movado por civitanaj rajtoj. Gravaj usonaj muzikistoj, kiuj estis pretertempe retiriĝintaj el la muziknegoco, ekz. Ornette Coleman, Charles Mingus kaj Gil Evans, elektis la Berlinajn Ĵaztagojn por sia reveno sur la scenejon. Ĵazrecenzisto Nat Hentoff esprimis, ke la Ĵaztagoj estas „la ĉefa ĵazfestivalo de Eŭropo, se ne de la mondo“. En 1967 Berendt povis organizi la unuan mondmuzikan feston de ĵazo („Jazz Meets The World“), multinstrumentisto Don Cherry muzikis kun simfoniorkestro, okazis bosanovo-koncerto kaj ankaŭ koncerto nome Jazz meets India kaj en „Noon in Tunesia“ grupo da beduenaj-muzikistoj muzikis kun George Gruntz, Sahib Shihab, Jean-Luc Ponty, Eberhard Weber kaj Daniel Humair.
En 1968 ekestis fondado de kontraŭ-aranĝo nome Total Music Meeting, kiu entute prezentis liberan muzikon kaj eŭropajn muzikistojn. La posteulo de Berendt, George Gruntz, kiu inter 1970 kaj 1994 tenis la artan direktadon, pli kaj pli metis la pezocentron sur kunfandoĵazon kaj sur ĵazo kiel mondmuziko. Albert Mangelsdorff, arta direktisto ekde 1995 ĝis 2000, siaflanke koncentrigis ĝin sur eŭropaj evoluoj.
Ekde la 1990-aj jaroj la festivalo denove estis kritikata. Oni riproĉis, ke la formado de la programa orientiĝo lamas. Dum kiam Mangelsdorff sukcesis levi la kvaliton de la festivalo, oni riproĉis je Peter Schulze ajnecon.
Gulu
Gulu estas grandurbo de Ugando. Ĝi estas ankaŭ ĉefdiocezo, universitata, komerca urbo kaj ekonomia centro.
Situo
Gulu situas sur altebenaĵo en norda parto de la lando. Kampalo troviĝas 274, Lira (urbo) 110 km.
Trafiko
Gulu havas flughavenon, trairantan fervojon kaj vojojn ĉiudirekte.
Klimato
Gulu havas tropikan klimaton, tamen la alteco faras ĝin pli malvarma. Jare pluvas po 1330 mm. La temperaturo varias inter 17-32 °C.
Listo de imperiestroj de Japanio
Jen listo de la imperiestroj de Japanio. Tiu ĉi listo fiksiĝis en Meiĵi erao. Historiistoj supozas, ke la unuaj naŭ imperiestroj ne estas realaj, sed mitaj.
Antaŭ-Yamato-Periodo (nomoj kaj datoj laŭ tradicioj)
2- Suizei -548 -511
3- Annei ?-?
4- Itoku -510 -476
5- Kosho -475 -393
6- Koan -392 -291
7- Korei -290 -215
8- Kogen -214 -158
9- Kaika -157 -98
10- Sujin -97 -30 (unua akceptita kiel reala de ĉiuj)
11- Suinin -29 70 p.K.
12- Keiko 71 130
14- Chuai 192 200
Jingu Kogo 209 269 (Regento)
15- Ojin(Hachiman) 270 310
16- Nintoku 313 399
Yamato
17 Richu 400-405
18 Hanzei 406-410
20 Anko 453-456
21 Yuryaku 456-479
22 Seinei 480-484
23 Kenzo 485-487
24 Ninken 488-498
25 Buretsu 498-506
27 Ankan 531-536
28 Senka 536-539
ekde tie certiĝitaj datoj
30 Bidatsu (538-585, r. 572-585)
31 Yomei (?-587, r. 585-587)
32 Sushun (?-592, r. 587-592)
34 Jomei (593-641, r. 629-641)
35 Kogyoku(Saimei) (594-661, r. 642-645) *
36 Kotoku(Taika) (597-654, r. 645-654)
37 Saimei (594-661, r. 655-661) *
38 Tenji (626-672, r. 661-672)
40 Temmu (?-686, r. 672-686)
41 Jito (645-703, r. 686-697) *
43 Gemmei (661-722, r. 707-715) *
Nara epoko
44 Gensho(Yoro) (680-748, r. 715-724) *
45 Shomu (701-756, r. 724-749)
46 Koken (718-770, r. 749-758) *
47 Junnin (733-765, r. 758-764)
48 Shotoku (718-770, r. 764-770) *
49 Konin (709-782, r. 770-781)
Heian epoko
50 Kammu (737-806, r. 781-806)
51 Heizei (774-824, r. 806-809)
52 Saga (786-842, r. 809-823)
53 Junna (786-840, r. 823-833)
54 Nimmyo (810-850, r. 833-850)
55 Montoku (827-858, r. 850-858)
56 Seiwa (850-881, r. 858-876)
57 Yozei (869-949, r. 876-884)
58 Koko (830-887, r. 884-887)
59 Uda (867-931, r. 887-897)
60 Daigo (885-930, r. 897-930)
61 Suzaku (923-952, r. 930-946)
62 Murakami (926-967, r. 946-967)
63 Reizei (950-1011, r. 967-969)
65 Kazan (968-1008, r. 984-986)
66 Ichijo (980-1011, r. 986-1011)
67 Sanjo (976-1017, r. 1011-1016)
68 Go-Ichijo (1008-1036, r. 1016-1036)
69 Go-Suzaku (1009-1045, r. 1036-1045)
70 Go-Reizei (1025-1068, r. 1045-1068)
72 Shirakawa (1053-1129, r. 1073-1087 kaj regado el monaĥejo 1086-1129)
73 Horikawa (1079-1107, r. 1087-1107)
74 Toba (1103-1156, r. 1107-1123 kaj regado el monaĥejo 1129-1156)
76 Konoe (1139-1155, r. 1142-1155)
77 Go-Shirakawa (1127-1192, r. 1155-1158 kaj regado el monaĥejo 1158-1192)
78 Nijo (1143-1165, r. 1158-1165)
79 Rokujo (1164-1176, r. 1165-1168)
80 Takakura (1161-1181, r. 1168-1180)
81 Antoku (1178-1185, r. 1180-1185)
82 Go-Toba (1180-1239, r. 1183-1198)
Kamakura epoko
83 Tsuchimikado (1195-1231, r. 1198-1210)
84 Juntoku (1197-1242, r. 1210-1221)
85 Chukyo (1218-1234, r. 1221)
86 Go-Horikawa (1212-1234, r. 1221-1232)
87 Shijo (1231-1242, r. 1232-1242)
88 Go-Saga (1220-1272, r. 1242-1246)
89 Go-Fukakusa (1243-1304, r. 1246-1260)
90 Kameyama (1249-1305, r. 1260-1274)
91 Go-Uda (1267-1324, r. 1274-1287)
92 Fushimi (1265-1317, r. 1287-1298)
93 Go-Fushimi (1288-1336, r. 1298-1301)
94 Go-Nijo (1285-1308, r. 1301-1308)
95 Hanazono (1297-1348, r. 1308-1318)
Muromaĉia epoko
97 Go-Murakami (1328-1368, r. 1339-1368)
98 Chokei (1343-1394, r. 1368-1383)
99 Go-Kameyama (?-1424, r. 1383-1392)
(Norda Kortego)
Norda Aŝikaga pretendanto 1: Kogon (1313-1364, r. 1331-1333)
Norda Aŝikaga pretendanto 2: Komyo (1322-1380, r. 1336-1348)
Norda Aŝikaga pretendanto 3: Suko (1334-1398, r. 1348-1351)
Norda Aŝikaga pretendanto 4: Go-Kogon (1338-1374, r. 1351-1371)
Norda Aŝikaga pretendanto 5: Go-En'yu (1359-1393, r. 1371-1382)
100 Go-Komatsu (1377-1433, r. 1392-1412)
101 Shoko (1401-1428, r. 1412-1428)
102 Go-Hanazono (1419-1471, r. 1428-1464)
103 Go-Tsuchimikado (1442-1500, r. 1464-1500)
105 Go-Nara (1497-1557, r. 1526-1557)
106 Ogimachi (1517-1593, r. 1557-1586)
107 Go-Yozei (1572-1617, r. 1586-1611)
Eda epoko
108 Go-Mizunoo (1596-1680, r. 1611-1629)
109 Meisho (1624-1696, r. 1629-1643) *
110 Go-Komyo (1633-1654, r. 1643-1654)
111 Go-Sai (1637-1685, r. 1655-1663)
112 Reigen (1654-1732, r. 1663-1687)
113 Higashiyama (1675-1709, r. 1687-1709)
114 Nakamikado (1702-1737, r. 1709-1735)
115 Sakuramachi (1720-1750, r. 1735-1747)
116 Momozono (1741-1762, r. 1747-1762)
117 Go-Sakuramachi (1740-1813, r. 1762-1771) *
118 Go-Momozono (1758-1779, r. 1771-1779)
119 Kokaku (1771-1840, r. 1780-1817)
120 Ninko (1800-1846, r. 1817-1846)
121 Komei (1831-1867, r. 1846-1867)
122 Mucuhito aŭ Meiji (1852-1912, r. 1867-1912)
123 Taisho (1879-1926, r. 1912-1926)
124 Showa (1901-1989, r. 1926-1989)
125 Ĵoko (1933-, r. 1989-2019 )
126 Kinĵo (1960-, r. 2019- )
* = imperiestrinoj
Pál Krizsán P.
Pál KRIZSÁN P. [kriĵa:n] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Nagybánya la 11-an de junio 1891 kaj mortis en la sama loko la 7-an de marto 1965.
Kariero
Pál Krizsán P. akiris bazlernejan instruistdiplomon kaj li instruis en Satmaro, Szinérváralja, Magyarnádas. Li debutis en gazeto Néptanítók Lapja. De 1921 li redaktis la semajngazeton Nagybánya. Tie aperis liaj kajeroj A toll (1919), A penna (1921), Tom Tomson (1922), Színház és sport (1923).
Gontenbad (stacidomo)
Gontenbad estas fervoja stacidomo en Gonten, Svislando.
Vogtsburg im Kaiserstuhl
Vogtsburg im Kaiserstuhl estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Kiel la nomo indikas, ĝi situas en pejzaĝo dominita de la vulkandevena montareto Kaiserstuhl, konata pro altnivela vinkultivado ĉe la montaj deklivoj.
Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
4289 Biwako
4289 Biwako estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la observatorio Dynic, apud Taga en gubernio Ŝiga, Japanio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Lago Biŭa (japane 琵琶湖, Biwa Ko). Tiu lago estas tiel nomata ĉar ĝia formo memorigas tiun de la muzika instrumento "bivo".
NGC 6540
NGC 6540 (aliaj indikoj — OCL 11, ESO 456-SC53) estas globa stelamaso en konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miksdialekto
Unu miksdialekto aŭ miksita dialekto estas miksata de unu aŭ pli lingvoj, kiu formas dialekton. Ĉi tiu genro de dialekto estas malofta.
Unu miksdialekto estas parolata en unu lando aŭ en unu urbo aŭ vilaĝo.
Casa Branca (San-Paŭlio)
Casa Branca (oficiale Município de Casa Branca) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la mikroregiono São João da Boa Vista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Restavek
Restavek aŭ restaveko (aŭ restavec, de la franca: reste avec="resti ĉe") estas persono de la kamparo en Haitio kiu laboras kiel helpisto en la hejmaj laboroj por familio en la urbo. Multaj de ili ne estas plenkreskaj, inter kvar aŭ kvin jaraĝaj. Ofte ili estas vivantaj en cirkonstancoj kiu similas al sklaveco. Oni ankaŭ nomas ilin infano-sklavoj.
Ĉar 80% de la haita loĝantaro vivas sub la limo de malriĉeco, la plejparto de la 'restavekoj' estas infanoj de gepatroj kiuj havas tro malmulte da mono por prizorgi ilin. Ilia familio laŭlitere donas ilin for. Foje la familio ĉe kiu ili laboras estas parencoj, sed ofte ili estas fremduloj. En teorio, ili ricevas manĝaĵon kaj ŝirmejon, kaj foje eĉ edukadon. En la praktiko, la kondiĉoj estas, kun kelkaj esceptoj, tamen, tre malbonaj. La laboro estas malfacila, kaj ili ne povas iri al la lernejo. Fizika misuzo kaj seksa fitrakto tre oftas. Se la infanoj estas tro maljunaj aŭ se knabinoj estas gravedaj, ili estas metitaj surstrate. Tie ili devus zorgi ke ili povas postvivi.
Laŭ UNICEF estas 173.000 restavekoj en Haitio. Oni taksas ke la veraj nombroj tamen atingus ĝis 300 000, granda nombro en la loĝantaro de 8.5 milionoj da haitianoj.
Ekzistas haitiaj sociaj organizaĵoj kiuj klopodas helpi la restavekojn. Ili ankaŭ okupiĝas pri lobiado kaj klopodas levi la publikan konscion por pri tiu problemo.
Eksteraj ligiloj
(angla) World Report News - Restavek
Batalo de Britio
La Batalo de Britio estis aera kampanjo ĉefe super la suda kaj centra Britio inter germana Germana Aerarmeo kaj Reĝa Aerarmeo dum la Dua Mondmilito, en la periodo de la 10-a de julio ĝis la 31-a de oktobro 1940. Oni ĝin difinas, precipe en brita historiografio, ankaŭ kiel Battle of Britain, kaj germanoj nomis ĝin kiel la Operaco Seelöwe (vidu la apudan mapon). Tio estis la unua kampanjo farata nur pere de aviado kaj ĝi estis la plej peza aerbombada militkampanjo ĝis tiam.
La celo de la germanoj estis venki la Britan Aeran Forton, alporti Brition al batalhalto aŭ akiri aeran superecon, kiu ebligus Operaco Marleono, la germana invado planita por Britio. La kampanjo finiĝis per germana fiasko, kaj germana aera supereco ne estis atingita. Estis la unua fojo, ke la germanoj ne atingis siajn celojn en milita kampanjo ekde la komenco de la milito.
La tempa periodo ĉi tie donita estis enkondukita de britaj historiistoj kaj respegulas periodon de la plej intensaj dumtagaj aeratakoj. Germanaj historiistoj pli ofte skribas pri aŭgusto 1940 – majo 1941 (tiam Germanio retirigis siajn aviadilojn orienten por la Operaco Barbaroso).
La nomo de la kampanjo ricevis de Winston Churchill, la ĉefministro de Britio, en sia parolado "Ĉi tio estis ilia plej bela horo":"Kio estis nomita de generalo Maxime Weygand la batalo por Francio finiĝis. Mi supozas, ke la batalo por Britio estas komenconta."
Kulmina tago
13.08.1940: La batalo plifortiĝis, Luftwaffe lanĉis serion da atakoj al britaj aeraj bazoj kaj radaro-instalaĵoj - el ĉ. 1500 atakaviadiloj oni pafalterigis 34 (oktobre polaj pilotoj de ĉasaviadiloj konsistis jam kvinonon de la britaj kaj pafalterigis pli ol 200 atakaviadilojn el 1773).
15.09: Kulmina tago en la batalo de Britio, festata kiel Battle of Britain Day. Germanoj perdis pli ol 60 aviadilojn, pli ol 80 germanaj pilotoj pereis, multaj vundiĝis aŭ iris al mallibero. Polaj ĉasaviadilistoj dum la tuta tago pafe alterigis 26 germanajn aviadilojn.
18.09: En Northold (kvartalo de Londono) Supera Komandanto divizia generalo Władysław Sikorski dekoris per Milita Ordeno Virtuti Militari 16 polajn pilotojn de la Skadro 303, pri kio skribis interalie "Polska Walcząca" (Pollando Batalanta)
12.10: "Polska Walcząca" nomis la polan skadron 303 la plej bona aviada divizio de la tuta Aliancana armeo
Datrevena premiero en 1969 de la brita filmo "Batalo de Britio", reĝisorita de Guy Hamilton.
Pollando
En la batalo unue en la konsisto, kaj poste flanke de la Reĝa aerarmeo, batalis 4 polaj skadroj: 2 bombaj (300 kaj 301), 2 ĉasaviadilaj (302 kaj 303) kune kun 81 polaj pilotoj en la britaj skadroj, sume 145 polaj pilotoj (mortfalis 28 ne konsiderante Josef František), kio estis 5% de la batalantaj RAF-pilotoj. Poloj pafalterigis ĉirkaŭ 170 germanajn aviadilojn, damaĝis 36, kio estis ĉirkaŭ 12% de la perdoj de Luftwaffe. Skadro-303 estis la plej bona aviada unuo, partoprenanta la batalon de Britio – ĝi anoncis pafalterigon de 126 malamikaj aviadiloj. Polaj pilotoj pafalterigis 2 germanajn la plej bonajn flug-asojn (unu travivis).
Militaj operacoj de la polaj pilotoj defende de Britio oni memorigis postmilite sur la Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio sur unu el tabuloj: „BITWA O W. BRYTANIĘ VII–IX 1940”, kaj post 1990 – „BITWA O ANGLIĘ 10 VII – 31 X 1940”.
Sperton de polaj kriptologoj, kiel Marian Rejewski, pri rompo de ĉifritaj de la Enigma komunikoj britoj utiligis por ekkono de multe da germanaj sekretaj planoj.
Interesaĵoj
1940 1941
Guidó Hoepfner
Guidó Hoepfner, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Hoepfner Guidó Kornél estis hungara (kun germana radiko) arkitekto. Lia persona nomvarianto estis Quidó.
Guidó Hoepfner naskiĝis la en Szepesváralja (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Spišské Podhradie en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Guidó Hoepfner akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1891. Post siaj studoj li havis postenon 5 jarojn en Hungaraj Ŝtafervojoj, poste li estis helpanta arkitekto apud Alajos Hauszmann. Post jaroj li plej ofte laboris kun Géza Györgyi (arkitekto), ili projektis ofte hotelojn. Li ricevis 3 premiojn inter 1906-1918.
Idolo
Idolo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas
Priskribo
En religia kunteksto idolanismo estas adori idolojn anstataŭ supozatan veran Dion (aŭ verajn diojn). Neniu kredas sin idolano, kvankam multaj religioj faras bildojn de sia(j) dio(j). Estas uzata ankaŭ la termino Idolismo. Idolismo estas adorado de idolo aŭ de fizika objekto kiel reprezento de dio.
La ideo de adoro al idoloj estas monoteisma akuzo kontraŭ politeismaj religioj kaj propagando kontraŭ ili. Hodiaŭ ĉefe islamanoj kaj kelkaj fundamentalismaj kristanaj grupoj uzas la vortojn "Idolanoj" kaj "Idolanismo" rilate al aliaj religiaj grupoj. Nuntempe la akuzon pri idolanismo ofte uzas fundamentalismaj islamanoj kiel argumento eĉ kontraŭ nereligiaj agoj. Ekzemple, Sayyid Qutb komparis Nasseron al la idolanoj de Mekao en la tempo de Mohameto.
Sinonimoj estus idolkulto, bildokulto, bildosekto kaj similaj.
Preĝejo Sankta Barbara (Dorog)
Kirko Sankta Barbara estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Dorog, laŭ placo.
Gonten Alpsteinblick (stacidomo)
Gonten Alpsteinblick estas fervoja stacidomo en Gonten, Svislando.