cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eŭlera formulo
Aplikoj
En elektrotekniko kaj aliaj kampoj, signaloj kiuj ŝanĝiĝas periode kun tempo estas ofte priskribitaj kiel kombinaĵo de sinusa kaj kosinusa funkcioj (vidu en analitiko de Fourier), kaj ilin estas oportune esprimi kiel reela parto de kompleksaj eksponentaj funkcioj.
Gerhild Diesner
Gerhild DIESNER (naskiĝinta la 4-an de aŭgusto 1915 en Insbruko, mortinta la 5-an de septembro 1995 en Hall in Tirol) estis aŭstra pentristino.
Eŭlera formulo
Historio
kie "ln" estas natura logaritmo, kun bazo e.
Gerhild Diesner
Ŝi studadis en Londono, Parizo kaj Munĥeno. Ŝia verkaro estas esprimplena kaj dekorema. Konataj estas ŝiaj vandaj tapiŝoj en la preĝejo de la karmelaninoj en Insbruko.
Eŭlera formulo
Historio
Eŭlero publikigis la identon en ĝia aktuala formo en 1748, kun lia pruvo surbaze de egaleco de la malfiniaj serioj de ambaŭ flankoj.
Gerhild Diesner
Ŝi kreis amason da bildoj, kiuj ĉerpis la teran lumon. Laŭ la aŭstra arthistoriisto Gert Ammann ŝiaj verkoj apartenus al la plej gravaj postimpresionisma aperoj en Tirolo laŭ la modelo de franca kolorito de André Lothes. Ŝi orientiĝis laŭ Gauguin kaj Van Gogh, same kiel laŭ la ideoj de Henri Matisse. (...) Kune kun Max Weiler, Helmut Rehm, Walter Honeder kaj Werner Scholz ŝi esence difinadus la pentradon tirolan de la jaroj 50-aj.
Peter Peneter
Peter PENETER (supozeble vortludo kun kutima nomo Eŭropa Peter (greke "petros" = "roko") kaj la verbo "penetri") estas, laŭ la juĝoj de la plej multaj, plumnomo uzata de Kálmán Kalocsay en ties erotikaj sonetoj de Sekretaj sonetoj, verŝajne ĉar erotiko meze de la 20-a jarcento restis tabua temo en Eŭropo.
Eŭlera formulo
Historio
Neniu el ili vidis la geometrian interpreton de la formulo, ĉar la prezento de kompleksaj nombroj kiel punktoj sur la kompleksa ebeno aperis nur post 50 jaroj dank' al Caspar Wessel.
Peter Peneter
Tamen, la brila lingvaĵo de Kalocsay kaj la neofteco de Esperanto-poetoj rapide malkovris lin.
En la 1960-aj jaroj, Sekretaj Sonetoj reeldoniĝis kune kun nova enhavaĵo fare de la "filo" de Peter Peneter, Georgo Peterido Peneter (kiu fakte estis Gaston Waringhien). Tiu libro titoliĝis kiel Libro de Amo.
Platformo por Katalunio
Platformo por Katalunio (katalune Plataforma per Catalunya, PxC) estas politika partio de Katalunio (Hispanio), kies politika kerno estas la kritiko de la aktuala politiko de enmigrado. La platformo estas kutime pritaksita kiel ksenofoba kaj ekstremdekstra.
La politika programo de PxC baziĝas sur la opozicio al la islama enmigrado, kiu konsideras ke ĝi estas minaco por la demokratiaj komencoj de la kataluna socio, kaj ke ĝi postulas la aplikon de "tolero nulo" antaŭ la krimo kaj la terorismo, la arierulo de la tradiciaj valoroj de la familio kaj la protektado de la medio. La partio proponas pli solidan reguladon antaŭ la enmigrado.
En la urbaj elektoj de 2003 akiris ĉirkaŭ 10% de voĉdonoj en la urbo Vic, urbo de kiu estas natura lia prezidanto, Josep Anglada. En la aŭtonom-komunumaj elektoj de 2003 atingis preskaŭ 5.000 voĉdonoj en tuta Katalunio, ankoraŭ estante ĉi tiuj ĝiaj unuaj elektoj. Nuntempe, post la urbaj elektoj de 2007 PxC havas magistratanojn en sep katalunaj lokoj: Vic, Manresa, Manlleu, kaj Roda de Ter (Barcelono), Cervera kaj Sant Martí de Riucorb (Lérida), Olot (Gerona) kaj Vendrell (Tarragona).
Großweikersdorf
Großweikersdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Tulln. La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom nordokcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, troveblas norde de la rivero Danubo kaj apartenas al la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Blastulo
Blastulo estas laŭ NPIV embria stadiformo, globforma veziko konsistanta el unu tavolo de ĉeloj, ĉirkaŭanta enfermitan kavaĵon, kaj kiu aperas inter la morula kaj gastrula stadioj.
La blastulo (de la scienca latino blastula, kaj tiu de la greka βλαστός blastós 'ĝermo' kaj la sufikso por diminutivo latina -ŭla ​) estas frua stadio de la embria disvolvigo ĉe animaloj, nome la dua el ili. La blastulo sekvas al la morulo kaj antaŭas al la gastrulo en la sekvenco de normala disvolviĝo de ajna animalo; oni konsideras ke la organismo estas en tiu stadio kiam ĝi prezentas pli ol 64 ĉeloj. La frua blastulo prezentas ĉiujn ĉelojn sen pligrandigi la dekomencan volumenon de la blastocito.
Nikaragva signolingvo
Nikaragva signolingvo (aŭ ISN de la hispana nomo Idioma de Señas de Nicaragua, ankaŭ Idioma de Signos Nicaragüense) estas signolingvo uzata de surduloj en Nikaragvo (ĉefe en la ĉefurbo). Ĝi estas aparte interesa pro tio, ke ĝi spontane aperis inter la lokaj surduloj en la jaroj 1970-1980. Kiel aliaj signolingvoj, neniu intence kreis tiun lingvon, sed la naskiĝo de tiu signolingvo estas la unua kiu iĝis observita.
Historio
Ĝis la 1970-aj jaroj surduloj apenaŭ renkontiĝis en Nikaragvo. Ili vivis plejparte izolitaj unu de la alia kaj uzis simplajn gestojn por komunikiĝi kun siaj familioj kaj amikoj.
Nur nur en 1977 evoluis la kondiĉoj tiel, kiel necesas por evoluado de lingvo. Tiam speciala lernejo en la centro en San Judaso, kvartalo de Managua, iniciatis trejnadan programon, en kiu partoprenis unue 50 junaj surduloj. Ĝis 1979, kiam la Sandinista-anoj atingis la potencon, altiĝis la nombron de lernantoj al 100. En 1980 estis malfermita en Villa Libertad, alia kvartalo de Managua, metia lernejo por surduloj. Ambaŭ lernejoj havis en la jaro 1983 kune 400 lernantojn.
Komence la komunikado uzis la parolitan hispanan lingvon, liplegadon kaj ankaŭ fingroalfabeton. La plano havis tamen malmulte da sukceso, ĉar la plejmultaj lernantoj ne sukcesis formi vortojn. Tiel distancigita de siaj instruistoj, la lernantoj evoluigis sistemon por komunikiĝi inter si dum la paŭzoj kaj la veturado en la lerneja aŭtobuso. Tiel el la gestoj kiujn ili uzis hejme rapide evoluis piĝina lingvo kaj tre baldaŭ kreola lingvo. La unua evolugrado de la piĝina lingvo nomiĝas poste 'Lenguaje de Signos Nicaragueense' (LSN) kaj estas ankoraŭ uzita de la pli malnovaj lernantoj, kiuj ne plu ĉeestis en la lernejon, kiam la lingvo daŭre plu-evoluis.
Antonino Pia
Antonino Pia, latine: Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus Pius (naskiĝis jare 86, mortis jare 161) estis romia imperiestro ekde 138 ĝis 161.
Biografio
Lia regado estis la apogeo de paco potenco kaj prospero de la Roma imperio. Li eĉ ne vizitadis sian imperion malsame al Hadriano. Li iniciatis paŝojn, kiujn oni nun nomus "sociaj" kaj "humanismaj progresaĵoj": ktp
Li sendis ambasadoraron en la imperion de Ĉinio en jaro ??? , kiam la ĉinaj historiistoj parolas pri li sub la nomo An-tun.
Lia edzino estis Faŭstino la maljuna, pri ŝi li diradis, ke li preferis estis kun ŝi piede sur kampara vojo ol sen ŝi en sia palaco.
Li ordonis la konstruon de la Muro de Antonino en Skotlando, kies restaĵo ankoraŭ ekzistas.
33511 Austinwang
33511 Austinwang estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Han Jie (Austin) Wang, rekompensitan kiel plej bona en lia kategorio, kaj per la unua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro lia projekto pri mikrobiologio. Li gajnis ankaŭ la premion Gordon E. Moore Award. Li estis lernanto ĉe la David Thompson Secondary School de Vankuvero (Brita Kolumbio, Kanado).
Asocio de Poloj en Latvio
Asocio de Poloj en Latvio (pole: Związek Polaków na Łotwie, mallongigo: ZPŁ; latve: Latvijas Poļu savienība) – asocio de poloj en Latvio fondita en 1990 en Rigo, daŭriganto de Związek Polaków w Łotwie.
Historio
La asocio fondiĝis la 14-an de januaro 1990 dum Kunsido de Poloj el Latvio rezulte de la transformo de Societo de Pola Kulturo ekzistanta de 1988. Ĝi difinis sin kiel jura heredanto de polaj organizaĵoj agantaj en Latvio, antaŭ ĉio de Związek Polaków w Łotwie (1922–1934; 1939–1940). La unua prezidanto de ZPŁ iĝis Ita Kozakiewicz.
Celoj de agado kaj aktivado
Agad-celo de la organizaĵo estas protekto de identeco de poloj en Latvio, konservo de la pola lingvo kaj de la kultura heredaĵo ligita kun poleco en Latvio.
Sidejo de la organizaĵo troviĝas en Rigo en konstruaĵo de la Societ-Asocio de Naciaj Kulturoj de Latvio je la nomo al Ita Kozakiewicz (1955-1990). Aktuale la asocio konsistas el 15 filioj: Rigo, Dyneburg/Daugavpils, Rzeżyca/Rēzekne, Krasław/Krāslava, Jēkabpils, Jełgawa/Jelgava, Jurmała/Jūrmala, Lipawa/Liepāja, Tukums, Lucyn/Ludza, Małta, Kieś/Cēsis, Dobele, Bauska kaj Windawa/Ventspils. La nuna prezidanto de la asocio estas Ryszard Stankiewicz, kaj vicprezedanto - plurjara antaŭa prezidantino de ZPnŁ, Wanda Krukowska.
GEPRAF
GEPRAF estas la Grupo de Esperanto-Parolantaj Radio-Amatoroj en Francio. Ĝi estas fondita en 1988. Ĝi organizas skedojn, interrilatojn kaj diskonatigon de la internacia lingvo inter la franca radioamatoraro. Ĝi elsendas la ILERA-bultenon en Francio. La oficiala sidejo estas ĉe la Kastelo Greziljono kie estas instalita radioamatora stacio sub la voksigno F5KSP. La stacio havas kondiĉojn por elsendi en pluraj elsendmodoj kiel telegrafio, fonio, radioamatoraj satelitoj, SSTV, PSK31 kaj aliaj elsendmodoj.
Bílsko (distrikto Olomouc)
Bílsko estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc. En la jaro en la municipo vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la 1349.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabelo malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj aŭ sekva forŝiro.
Andor Halasi
Andor Halasi [halaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Halasi Andor Ernő estis hungara kritikisto, juĝisto, tradukisto.
Andor Halasi naskiĝis la en Nyíregyháza, li mortis la  en Budapeŝto.
Wilhelma
Wilhelma estas la nomo de la zoologia-botanika ĝardeno en Stuttgart (Stutgarto), Germanujo, kiu estas konata pro sia plenkreskigodomo por idoj de homedoj („homsimioj“), kiujn ties patrinoj en iuj zooj de Eŭropo rifuzis akcepti.
Andor Halasi
Biografio
Andor Halasi devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1906, poste li estis kritikisto, foje redaktoro. Liaj kontribuoj aperis ekzemple en Népszava. Li publikadis ankaŭ dum la Hungara Sovetrespubliko, tial post la falo li povis kontribui plu en provinco, ĉefe en Miskolc. Ekde 1930 li estis juĝisto en Budapeŝto. Intertempe li tradukis de William Makepeace Thackeray, Oscar Wilde, Charles Dickens. Li pensiuliĝis kiel juĝisto en 1950, sed poste li denove kontribuis. Li dufoje edziĝis pro eksedziĝo en 1924, lia dua edzino naskis filinon en 1931.
Wilhelma
La zoologia-botanika ĝardeno Wilhelma troviĝas en historiisma kastelparko samnoma, el la jaro 1846, en la urboparto Bad Cannstatt, kiun oni transformis kaj kompletigis por la bezonoj de la zoo kaj botanika ĝardeno. La ideon, uzi la historian parkon por zoo, iniciatis la stutgarta ĝardenisto kaj aŭtoro Albert Schöchle, kiu ankaŭ iniciatis la ĝardenon Blühendes Barock (Floranta baroko) en Ludwigsburg kaj fariĝis la unua direktoro de la zoo.
Wilhelma montras sur proksimume 30 hektaroj ĉirkaŭ 8.900 bestojn el la tuta mondo kaj kun siaj preskaŭ 1.100 specioj ĝi estas la dua plej speciriĉa zoo de Germanujo, post la Zoologia ĝardeno de Berlino. Krome Wilhelma prezentas ĉirkaŭ 5.800 plantospeciojn el ĉiuj klimatozonoj de la Tero.
Pli ol du milionoj da gastoj jare vizitas la zoologia-botanikan ĝardenon Wilhelma kaj en la jaro 2010 Wilhelma estis la dua plej populara vizitindaĵo de Baden-Virtembergo.
Eksteraj ligiloj
kun specifaj informoj (ĉiuj en la germana) pri
Distrikto Kiskunmajsa
La Distrikto Kiskunmajsa [kiŝkunmajŝa] (hungare Kiskunmajsai járás) estas distrikto en Hungario en departemento Bács-Kiskun. Ĝi situas sur ebenaĵo en la orienta parto de la departemento. La distrikta ĉefurbo estas Kiskunmajsa, kiu estas urbo, la ceteraj 5 komunumoj estas vilaĝoj.
La areo estas 485,13 km², kie loĝas 19 429 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo (fruktoj, tritikoj, maizoj kaj ties prilaborado) kaj bestobrdado.
Historio
Tiu distrikto estis kreita en 2013. Dum la historio la komunumoj apartenis al diversaj najbaraj komunumoj. Menciindas, ke pli frue Kiskunmajsa ricevis la taskon administradi la lokan subregionon.
2114 Wallenquist
2114 Wallenquist estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio de Monto Stromlo apud Kanbero en Aŭstralio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la svedan astronomon Åke Anders Edvard Wallenquist.
Iporanga
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Capão Bonito. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Gretta Duisenberg
Gretta Duisenberg (naskiĝis en 1942 kiel Gretta Nieuwenhuizen) estas la vidvino de la antaŭa Nederlanda politikisto kaj bankisto Wim Duisenberg kaj Nederlanda por-Palestina aktivulo, demandante atenton por la okupacio de Palestinaj areoj ("Stop de Bezetting", t.e. Haltigu la Okupacion).
Gaukönigshofen
Gaukönigshofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gretta Duisenberg
En 1987 Gretta Bedier de Prairie-Nieuwenhuizen edziniĝis Wim Duisenberg, alia grava Nederlanda politikisto. Kiam li estis prezidanto de la Eŭropa Centra Banko, Gretta metis Palestinan flagon sur la balkono de ilia domo en Amsterdam, kiun Wim poste forigis. Ŝia ago instigiĝis pro la supozo ke Israelaj soldatoj masakris centmilojn da palestinanoj dum la Batalo de Jenin 2002, kio poste evidentiĝis malvera. Judaj najbaroj de Gretta, kiuj alparolis ŝin pri la flago, asertas ke ŝi respondis per rasistaj rimarkoj.
En intervjuo ŝi deklaris ke ŝi klopodus kolekti 6 milionojn da subskriboj kontraŭ la Israela okupacio kaj ridis pro sia "ŝerco". Oni supozis ke ŝi aludis al la 6 milionoj da judaj viktimoj dum la Holokaŭsto.
Ŝi ankaŭ renkontis Jaser Arafat-on, kiu nomis ŝin sia "fratino", kaj lasis fari kelkajn fotojn kun li.
Imre Mikó (politikisto)
Vidu ankaŭ Imre Mikó (juristo)
MIKÓ Imre grafo: estis hungara politikisto, historiisto naskita la 4-an de septembro 1805 en Zabola, Hungario kaj mortinta la 16-an de septembro 1876 en Kolozsvár, Hungario.
Kariero
Li estis membro de Hungara Scienca Akademio.
Tenna
Tenna estas nomo de la sekvantaj geografiaj objektoj:
Ferenc Deák (instruisto)
DEÁK Ferenc estis rumanuja hungara instruisto pri geografio kaj biologio, lokhistoriisto, turisma gvidlibroverkisto naskita la 25-an de oktobro 1926 en komunumo Avrămeşti kaj mortinta la 11-an de februaro 2006 en Odorheiu Secuiesc.
Kariero
Ferenc Deák studis en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc kaj akiris bazlernejan instruistan diplomon en Sfântu Gheorghe en 1951 kaj tiun de mezlernejan pri geografio kaj naturscienco en Universitato Bolyai de Kluĵo. Ekde la jaro 1951 li instruis en komunumo Zetea estinta ankaŭ direktoro de la loka mezlernejo. Per persita laboro li verkis monografion en du volumoj pri Zetea enhavantan pli ol 350 paĝojn kun statistikaj datoj, fotoj kaj kun la mapo de la komunumo.
Tino Casal
José Celestino Casal Álvarez, pli konata kiel Tino Casal, (n. en Tudela Veguín, Oviedo, Hispanio, 11-a de februaro de 1950 - m. Madrido, Hispanio, 22-a de septembro de 1991) estis kantisto, komponisto, produktoro, pentristo, skulptisto. Li ludis gravegan rolon en la movado de la Madrida Movida, el kiu li estis kerna reprezentanto.
Set
Pri la aliaj signifoj de SET rigardu en SET.
Set (heb. שֵׁת) - laŭ Biblio tria filo de Adam kaj Eva. Li naskiĝis post morto de Habelo kiam Adamo jam estas 130-jara.
Genezo rakontas lian naskon tuj post la "kanto de Lemeĥ", kiu estas simbolo de dekadenco de idaro de Kaino. Tiu signifas ke per Set komencas novan branĉon de homaro per kiu renovas la espero en estonto. En la verseto Gen. 4-26 "Kaj ankaŭ Set naskiĝis naskiĝis filo kaj li donis al li la nomon Enoŝ. Tiam oni komencis alvokadi la nomon de la Eternulo". Tio estas, kun Set kaj Enoŝ komencis la religia kulto.
Set vivis 912 jarojn.
Inguiniel
(jen france, An Ignel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Dietrich Buxtehude
Diet(e)rich BUXTEHUDE (naskiĝis ĉirkaŭ 1637 supozeble en Helsingborg; mortis la 9-an de majo 1707 en Lübeck) estis germana orgenisto kaj komponisto de la baroko.
Vivo
Dietrich Buxtehude (Diderik Buxtehude) estis filo de la orgenisto Johann Buxtehude (Hans Jenssen Buxtehude) origine el Oldesloe en Holstein kaj Hella Jaspersdaatter. Sian infanecon li travivis en la danaj Helsingborg kaj Helsingør. Tie li sukcese finis la Latinlernejon. Kiel orgenisto li aktivis ekde 1657 ĝis 1658 ĉe la preĝejo Sankt Marien en Helsingborg, ekde 1660 ĝis 1668 en la germana eklezikomunumo de Helsingør kaj ekde 1668 kiel posteulo de sia bofrato Franz Tunder en Lübeck ĉe la preĝejo St. Marien; tie li transprenis kiel Werckmeister ankaŭ administrajn taskojn kaj la kontokalkuladon. En 1673 li fondis la t.n. Abendmusiken (vespermuzikadoj), serio de adventaj sakralaj koncertoj, kiuj konatigis kaj famigis lin kiel komponisto kaj virtuoza orgenisto.
En 1705 Johann Sebastian Bach transpasis 300 km piede, por aŭskulti sian muzikan modelulon Buxtehude, kaj supozeble li sekvis instruon ĉe li. La restado en Lübeck valoris tiom por Bach, ke li plilongigis tiun ĉi „klerigan libertempon" propraaŭtoritate.
Dieterich Buxtehude estas la plej grava reprezentanto de la nordgermana orgenskolo. Sufiĉe konata lernanto lia estas Nicolaus Bruhns.
Buxtehude estis entombigita en la preĝejo St.Marien en Lübeck proksime de la t.n. Totentanzorgel (mortodanca orgeno). Je lia 250-a mortotago en 1957 oni fiksis novan memorafiŝon al lia tombo.
Verkoj
Kiel eklezia muziko li komponis multajn verkojn por orgeno, kelkaj el ili estas laŭkaraktere ne liturgiaj, sed koncertaj, aliaj taŭgas kiel antaŭ- aŭ postludo je la diservo samkiel por koncerta prezentado.
Plejparte la ĥoralmuzikigoj de Buxtehude por orgeno estas kategoriebla laŭ unu el tri tipoj: ĥoralpreludoj, ĥoralfantazioj kaj ĥoralvariacioj. La ĥoralpreludoj kutime estas kvarvoĉaj kantofirmaj komponaĵoj; la melodio aperas en ornamita versio, dum kiam la tri malsupraj voĉoj formas kontrapunkton, kiu (ne nepre necese) imitas la ĥoralliniojn. La plimulto de la ĥoralmuzikigoj de Buxtehude sekvas tiun formmodelon. Jen ekzemplo el la ĥoralo "Ein feste Burg ist unser Gott", BuxWV 184: Pli ampleksa ol la verkoj por orgeno estas la voĉkanta verkaro de Buxtehude. oratoriecaj Abendmusiken, kun kiuj komencas la historio de la sakralaj koncertoj en Germanio, kaj kantatoj, kiuj laŭ kutimo de la tiama epoko pli bone taŭgas por diservoj, difinas tiun ĉi parton de lia kreado. Je liaj kantatoj okulfrapas, ke Buxtehude malofte utiligas bibliajn tekstojn, sed preferas poeziaĵojn.
Buxtehude klopodas prezenti la enhavon de teksto rilate al la propra persono mem. Tio estas unu ebleco muzike esprimi la pietismon.
La verkoj de Dietrich Buxtehude estas katalogitaj en la Buxtehude-Werke-Verzeichnis (BuxWV). Voĉkantaj verkoj:
Verkoj por orgeno: Verkoj por klaviceno: Triosonatoj
Eksteraj ligiloj
Praktikaj eldonoj en la arkivo Kantoreiarchiv:
Sanktaj Petro kaj Aleksandro
La abata preĝejo Sanktaj Petro kaj Aleksandro estas la plej malnova preĝejo de Aschaffenburg. Oto de Ŝvabujo konstruigis la preĝejon en la 10-a jarcento sur la loko de karolida rektangula konstruaĵo. La konstrua kerno estas konstruita kiel romanika baziliko, aliaj konstruopartoj estis faritaj en la frugotika stilo. La preĝejo havas riĉajn artajn trezoraĵojn, kiuj parte estas ekspoziciataj en la abata muzeo de la urbo Aschaffenburg. Ekde 1958 ĝi havas la staton de malgranda baziliko.
16250 Delbó
16250 Delbó estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Marco Delbó, kiu grave kontribuis signife al la kono de la fizikaj ecoj de apud-teraj asteroidoj per observo de temikaj kaj modelado. Li deduktis takson de la termika inercio de apud-teraj asteroidoj : tiu, kiu estas nepra por fidindaj kalkuloj de la orbitaj drivoj pro la efiko Yarkovsky.
26471 Tracybecker
26471 Tracybecker estas malgranda, treege hela duopa marsrenkonta asteroido, ankaŭ kasifikata en la Hungaria familio. Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Tracy Michelle Becker, kiu determinis la formojn de la komponantoj de la asteroido (153591) 2001 SN263, la unua triopa asteroido malkovrita en la loĝantaro de la apudteraj asteroidoj. Ŝi faris tiun laboron kiel studentino laborante ĉe la Observatorio de Arecibo, por ricevi sian Ph. D. en 2016.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de B. D. Warner, A. W. Harris kaj D. Pray per observoj de  elde la Observatorio de Palmer Divide; la Space Science Institute kaj la Observatorio de Carbuncle Hill; anoncita la.
Tiu satelito, de diametro 2,05 ± 0,19 km, orbitas kun granda duonakso de 18 km kaj periodo de 1,637 ± 0,0004 tago (39,288 horoj).
Hontecillas
Hontecillas [onteZIjas] (Fontetoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas hontecillano [onteziJAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 52 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,5 loĝ/km².
Situo
Hontecillas estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 830 m super marnivelo; je 54 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 34,70 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°41′34″N 2°11′13″Ok.
Ĝi troviĝas situanta sur la bordo de la Diglago de Alarcón, inter la vilaĝoj Buenache de Alarcón, je apenaŭ 4 km, kaj Valverde de Júcar, je 10 km.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 52, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Hontecillas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Hontecillas kie oni falis al la nunaj 52.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis el la maldekstra partio PSOE ĉefe en la lastaj jardekoj.
Cosne-sur-Loire (stacidomo)
Cosne-sur-Loire, plennome Cosne-Cours-sur-Loire, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cosne-Cours-sur-Loire, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
Ligo de Usonaj Verkistoj
La Ligo de Usonaj Verkistoj aŭ en usonangla League of American Writers estis asocio de usonaj romanistoj, dramaturgoj, poetoj, ĵurnalistoj, kaj literaturaj kritikistoj lanĉita de la Komunisma Partio de Usono (CPUSA) en 1935. Tiu grupo inkludis membrojn de la Komunisma Partio, kaj tiele nomitaj "vojkunuloj" kiuj deproksime sekvis la politikan linion de la Komunisma Partio sen esti formale partimembroj, same kiel individuojn simpatiajn al specifaj politikoj proponitaj de la organizaĵo.
La politikaj celoj de la Ligo ŝanĝis laŭlonge de la tempo kongruek un la ŝanĝanta partilinio de la CPUSA. Komencinta kiel kontraŭfaŝisma organizaĵo en 1935, la Ligo turniĝis al kontraŭmilita sinteno sekve al la subskribo de la Pakto Ribbentrop-Molotov de 1939 kaj al promilita sinteno post la germana invado de Sovetunio okazinta en Junio 1941. La organizaĵo elstaris en la defendo de la respublika Hispanio dum la Hispana Enlanda Milito kaj por havigo de financa kaj morala subteno al bezonantaj verkistoj kaj en Usono kaj internacie.
La organizaĵo estis nuligita en Januaro 1943.
Internacia flughaveno Simferopol
La Internacia flughaveno Simferopol (Международный аэропорт "Симферополь"; Міжнародний аеропорт "Сімферополь") (IATA: SIP - OACI: URFF) estas flughaveno de Simferopolo en Respubliko Krimeo. Ĝi ricevis la nomon Ivan Aïvazovski, granda rusia pentristo el armena origino.
Ĝi estis konstruita en 1936.
154378 Hennessy
154378 Hennessy estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Gregory Hennessy, kontribuanton de la dukto de la Sloan Digital Sky Survey.
Nokto de la Destino
La Nokto de la Destino (arabe Laylatu l-Qadr لیلۃ القدر), estas la celebrado de du gravaj festoj en Islamo dum la sankta kaj fasta monato Ramadano.
Islamanoj kredas ke dum tiu nokto decidiĝas la destino de la sekva jaro kaj pro tio, ili preĝas al Dio dum la tuta nokto, petante lian mizerikordon kaj savon. Tiu ĉi praktiko estas konata kiel Ehyaa ("renaskiĝo"). Laŭ islama tradicio, onidire, en tiu nokto mem estis revelaciitaj la unuaj versoj de la Korano, kiun “La spirito de la revelacio” Gabrielo transdonis al Mohamedo kiam li estis kvardekjaraĝa. Tial do, dum tiu ĉi dato ankaŭ estas celebrata la nokto kiam la Korano estis plene revelaciita al Mohamedo. Ĉiuj islamanoj kredas ke la nokto de la destino okazis en la lasta triono de la monato Ramadano, sed ne ekzistas interkonsento inter ili pri la ĝusta dato. La sunaistoj ĝenerale kredas ke estis 21a, 23a, 25a, 27a, aŭ la 29a de Ramadano, dum la ŝijaistoj kredas ke tio okazis la 19an, 21an aŭ la 23an.
Paroĥo Catahoula
La paroĥo Catahoula - angle Catahoula Parish, france Paroisse de Catahoula - estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La administra centro estas la vilaĝo  (kun loĝantaro de malpli ol 400 homoj), kvankam pli da personoj vivas en la urbeto Jonesville (kun loĝantaro de pli ol 2000 homoj). La paroĥo estis fondita la. Iom pli ol jarcenton poste, en 1908 la okcidenta parto estis apartigita kaj baptiĝis paroĥo La Salle.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Joseph-Marie-François de Lassone
Joseph-Marie-François de Lassone (1717-1788) estis franca kuracisto, kemiisto kaj privata kuracisto de la franca reĝino Marie-Antoinette kaj pli malfrue li anstataŭis Joseph Lieutauds kiel privata kuracisto de Ludoviko la 16-a. Kiam li estis 21-jara, li ricevis premion de la Nacia Akademio pri Kirurgio dank'al sia laboro pri mama kancero.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Sauveur-Francois-Morand.jpg| Sauveur François Morand (1697-1773) dosiero:Pr%C3%A9cis_mp3.jpg| Joseph Lieutauds (1703-1780) dosiero:Felix_vicq_dazyr.jpg| Félix Vicq-d'Azyr (1748-1794) </Gallery>
Koraluloj
Koraluloj (Anthozoa) estas klaso de maraj senvertebruloj kiuj inkludas maranemonojn, ŝtonajn koralulojn, mildajn koralulojn kaj gorgonianojn. Plenkreskaj anthozoa-anoj estas preskaŭ ĉiuj ligitaj al la marfundo, dum ties larvoj povas disiĝi kiel parto de la planktono. La baza unuo de la plenkreskulo estas la polipo; tio konsistas el cilindra kolono kun disko en la pinto kun centra buŝo ĉirkaŭita de tentakloj. Maranemonoj estas ĉefe solemaj, sed la majoritato de koraluloj estas koloniaj, formitaj de la komenciĝintaj novaj polipoj el origina, fonda individuo. Kolonioj estas plifortigitaj pere de kalcia karbonato kaj de aliaj materialoj kaj montras variajn amasajn, platecajn, arbustecajn aŭ foliajn formojn.
Noël Béda
Noël Béda (1470-1537) estis franca teologo, katolika teologo, profesoro pri teologio kaj rektoro en la Fakultato pri Teologio de Parizo (1520-1534) kaj arda oponanto de la reformacio. Li estas konata ĉefe pro lia batalo kontraŭ la humanismaj pensuloj. Komisiita de la Universitato de Parizo por ekzameni la "Parafrazon" pri la doktrino de Erasmo de Roterdamo rilate al la "Evangelio de Luko" li elstarigis kvindekon da kondamnindaj propozicioj.
Ipuã
Ipuã estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 14.146 loĝantojn en 2010.
Noël Béda
Vivo
Kiel skolastika teologo kaj rektoro en la Fakultato pri Teologio de la Universitato de Parizo, Béda ricevis sian diplomon kiel Majstro pri Artoj en la sama universitato ĉirkaŭ 1492, kaj kiel doktoro pri teologio en 1508. Kiel protektito de la flandra teologo Jan Standonck (1453-1504), kiu reformis la Kolegio de Montagu en Parizo, celante la discipliniĝon de la klerikaro por la reformo de la eklezio.
En 1504, Béda sukcedis al Standonck kiel direktoro, kaj restis en tiu posteno ĝis 1536. Montaigu pli aktivis dum lia administrado, kvankam liaj oponantoj diris ke li prezidis super la dekadenco kaj ruino. Post verkado de tri libroj (1519-1520) kontraŭ la biblia ekzegezo de la humanistoj, Béda proponis la reviviĝon de la posteno de sindiko en la Fakultato pri Teologio de Parizo por plibonigi ĝian kapablecon pri la traktado de tiu polemikaj demandoj kaj elektiĝis por la posteno. Dum la venontaj dekkvin jaroj li starigis politikon pri cenzuro kaj supremo kontraŭ reformistoj kaj humanistoj, pravigante ke la opono de la humanistoj al la skolastika teologio kaj ties filologia metolodologio pri la Vulgato estis favora al la herezuloj.
Tanimbara sturno
La Tanimbara sturno (Aplonis crassa) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas endemio indiĝena de Indonezio, pli precize de insuloj Tanimbaroj en Malgrandaj Sundoj. Ĝi formas superspecion kun la Kantosturno, A. cantoroides. Ĝi esta monotipa.
Ĝi estas malhelblunigreca pli hela sube. Junuloj estas sube blankecaj kun iom da griza strieco.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj aŭ manglejoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
László Fikk
FIKK László estis rumania hungara bibliotekisto, bibliografo naskita en Târgu Mureş la 2-an de februaro 1920 kaj mortinta en Târgu Mureş la 27-an de aprilo 1969.
Saint-Trojan (Gironde)
Saint-Trojan - jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Isaak Brodskij
Isaak Izraileviĉ Brodskij (Исаак Израилевич Бродский, naskiĝis la, mortis la ) estis soveta pentristo kies verko havigis modelon por la arta movado de socialisma realismo. Li estas konata pro siaj ikonaj portretoj de Lenin kaj idealigitaj, zorge prilaboritaj pentraĵoj dediĉitaj al la eventoj de la Rusa Enlanda Milito kaj al la Bolŝevika Revolucio.
Campos del Río
Campos del Río (signife Kampoj de la rivero aŭ Riverkampoj) estas hispana municipo apartenanta al Murcia Regiono. Ĝia areo konsistas el 47,79 km2. Ĝi estas ĉea de Torres de Cotillas, Alguazas, Villanueva del Río Segura, Ojós, Ricote, Mula, Albudeite kaj Murcio. Du mil dudek ok personoj rezidis en la municipo en la jaro 2019.
Historio
Unu el la unuaj historiaj referencoj al Campos del Río estas en dokumento subskribita en 1257 de Alfonso la 10-a, en kiu li donis al Mula la domaron de Campos, "la que es entre Albudeyt et Molina et Murçia" (kiu estas inter Albudeite, Molina kaj Murcio), kun rajtoj, heredoj, montoj kaj fontoj.
Campos sendependiĝis definitive de la municipo de Mula ĉirkaŭ 1845.
En la 1910-aj jaroj, la municipo eknomiĝis Campos del Río.
Ekonomio
Campos del Río estas sidejo de prisono, la dua plej aktiva en la Regiono Murcia.
Mecsekpölöske
Mecsekpölöske [meĉekpoloŝke], kroate Pliške estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Komló.
São Sebastião do Uatumã
São Sebastião do Uatumã estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 10.705 loĝantojn en 2010.
Mecsekpölöske
Situo
Mecsekpölöske situas en montaro Mecsek, en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ la fervoja linio Dombóvár-Komló. La lasta urbo troviĝas 6, Mágocs 14 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1332 en formo "Pyliske". Dum regado de la turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En la 18-a jarcento germanoj alvenis. Ekde 1898 oni uzas la nunan loknomon. En Mecsekpölöske migra poŝto servas.
45580 Renéracine
45580 Renéracine estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kanada astronomo Denis Bergeron elde Val-des-Bois (Kebekio, Kanado).
Nomo
Ĝi estis nomata en honoro de la kebekia astrofizikisto René Racine.
Tomilino (stacio)
Tomilino (Томилино) estos haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Tomilino.
Sânmartin (Arad)
Sânmartin (Arad) [sınmartin], hungare Szentmárton estas vilaĝo en Rumanio norde de Arad administre apartenanta al la komunumo Macea.
Engelstadt
Engelstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Sânmartin (Arad)
Demografio
En 1910 ĝi havis 2 757 loĝantojn (germanoj), en 1992 1 767 (rumanoj, 3% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1477. Ĝi apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Arad, poste al Rumanio.
Komunumoj de Sankta Marteno en Transilvanio
La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Alsószentmárton
Valhermoso de la Fuente
Valhermoso de la Fuente [balerMOso de la FŭENte] (Bela Valo de la Fonto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valhermoseño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 49 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,53 loĝ/km².
Situo
Valhermoso de la Fuente estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉeto en la sudorienta parto de la Provinco Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 32,12 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°33′09″N 2°00′59″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 49, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valhermoso de la Fuente, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Valhermoso de la Fuente kie oni falis al la nunaj 49.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Atako de piratoj al Islando
Atako de piratoj al Islando (Tyrkjaránið) estis serio de rabadoj fare de berbereskaj piratoj al Islando de la 4-a ĝis la. En Islando ĝi estas pli konata kiel turka invado (Tyrkjaránið).
Atakon spertis orienta parto de la insulo Islando kaj la insuloj Vestmannaeyjar. Centoj da islandanoj estis forŝtelitaj fare de piratoj por vendo en sklavecon. Tiujn, kiuj provis rezisti, piratoj kruele murdadis. Ĉar malsanaj kaj maljunaj sklavoj ne estis valoraj en la ŝtatoj de Berberio, piratoj ŝlosadis maljunulojn en kirkon kaj bruligadis ĝin.
Nur malmultaj revenis el kaptiteco. Unu el ili estis pastro Ólafur Egilsson, poste verkinta libron pri tiuj eventoj.
Inter la atakantoj estis malmultaj turkoj, plej multaj el la piratoj estis araboj, multenombraj estis krome nederlandanoj kaj aliaj eŭropanoj. Ankaŭ ili estro, Murat Reis la Juna estis nederlandano. Oni nomis tiujn piratojn turkoj pro tio, ke Berberio estis parto de la Otomana Imperio.
Abatino (monaĥa)
La termino abatino, devenanta el la maskla abato, indikas la superulinon de virina monaĥejo de iuj religiaj kristanaj ordenoj. Ŝia administra jurisdikcio egalas al tiu de abato.
La okcidenta monaĥismo (sed ankaŭ praktike en tiu orienta), jen vira jen virina, komenciĝis en la 4-a jarcento. Post la fazo de la "ermitoj", viroj kaj virinoj, kiuj antaŭe retiriĝis en la dezerto aŭ en grotoj en kompleta izolado, disvastiĝis iniciate de Sankta Paŭlo la Ermito kaj de Sankta Pakomjo la fazo de cenobitismo. La cenobita vivo ne antaŭvidis veran kaj propran konventon, sed multajn ĉelojn aŭ grotojn izolitajn, najbare de komunuma kapelo aŭ preĝejo.
Nur kun la reformo de Cluny naskiĝos strukturoj de koordinado, diritaj provincoj, kiuj regos diversajn komunumojn-monaĥejojn., sed en la benediktana praktiko ĉiu monaĥejo havis sian plenan aŭtonomion.
La abatino funkciis por la monaĥinoj, tial, patrino kaj majstrino. Kiel la abato aŭ episkopo, ŝi surhavas ĉe kolo krucon, simbolon pri sia aŭtoritato sur la kunfratinoj.
Kutime estas tasko de la abatino gvidi la preĝadon, asigni la oficojn kaj allasi esceptojn al la monaĥa regulo, precipe por la malsanaj monaĥinoj kaj novicinoj.
Teknika Universitato de Lodzo
La Teknika Universitato de Lodzo (Politechnika Łódzka) estas unu el plej grandaj technikaj superaj lernejoj en Pollando. Ĝi troviĝas en Lodzo kaj estis fondita en 1945.
Nuntempe sur Teknika Universitato en Lodzo studas ĉirkaŭ 20000 personoj kaj en ĝi laboras 1541 lekciistoj.
64290 Yaushingtung
64290 Yaushingtung estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, nemalproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la honkonga-usona matematikisto Yau Shing Tung (ĉine : 丘成桐, Yau Shing Tung), kiu fakiĝis en diferenciala geometrio. Li ricevis la Medalon Fields en 1982 pro sia kontribuo al la Konjekto de Calabi en algebra geometrio. Li ankaŭ ricevis stipendion MacArthur en 1984 kaj la Wolf-Premion pri Matematiko en 2009.
Marko Aŭrelio
Marko Aŭrelio, je plena nomo Cezaro Marko Aŭrelio Antoneno Aŭgusto, latine: Imperator Caesar Marcus Aurelius Antoninus Augustus (naskiĝis la 26-an de aprilo 121, mortis la 17-an de marto 180) estis romia imperiestro ekde 161 ĝis 180. Li estis adopta filo de sia antaŭulo Antonino Pia.
Marko Aŭrelio sekvis la stoikajn instruaĵojn de Epikteto, kaj verkis sian propran libron, "Meditaĵoj". Oni nomas lin ankaŭ "filozofo sur imperiestra trono". Aparte li filozofumis dum sia lasta jardeko, kiam li preskaŭ seninterrompe estis en bataloj por kontraŭstari ĝermanajn tribojn, kiuj de nordo konstante invadis la imperion.
Lia rajda statuo, staranta sur la Kapitola Placo en Romo, estas bildigita sur la itala 50-cenda monero.
Privolno (Simferopola distrikto)
Privolno estas malgranda vilaĝo en la Simferopola distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Dobra komunumo. Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 88 homoj. Antaŭ la jaro 1948 la vilaĝo oficiale nomiĝis Tauŝan-Bazar.
Geografio
La vilaĝo situas en la plej sudorienta parto de la Simferopola distrikto tuj ĉe la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto proksimume 18 kilometrojn for de Simferopolo. Privolno troviĝas en la montara parto de Krimeo, kelkajn kilometrojn for de la Angara montpasejo, kiu situas sude. La plej proksima loĝloko estas la vilaĝo Perevalno, kiu situas ĉ. 3,5 kilometrojn norde.
Centraj kaj orientaj mjombaroj
La centraj kaj orientaj mjombaroj estas tutmondaj 200-regiono el la listo de por la naturprotekto prioritataj areoj, proponita de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La regiono konsistas el tri ekoregionoj :
Privolno (Simferopola distrikto)
Historio
Oni opinias, ke la unua loĝloko ĉi tie aperis en la 17a jarcento, tamen la unuaj fidindaj skribaj mencioj pri ĝi aperis nur en la jaro 1864, kiam ĝi estis menciita (kun la nomo Tavŝan-Bazar) kiel ŝtata poŝta stacio (kie oni povis ripozi kaj ŝanĝi la ĉevalojn dum longaj veturoj); tiam ĝi havis nur 1 korton kaj 13 konstantajn loĝantojn.
Centraj kaj orientaj mjombaroj
La mjombaro estas vegetaĵara tipo kie superregas mjombo (Brachystegia spp.); ene de bajkiajaroj, la zambia bajkiajo (Baikiaea plurijuga) estas la plej okulfrapa arbospecio.
Privolno (Simferopola distrikto)
Historio
La unua mencio pri Privolno kiel aparta loĝloketo aperis nur en la jaro 1926 (kun la nomo Tauŝan-Bazar). En la jaro 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la loĝloketo estis ŝanĝita de Tauŝan-Bazar al Privolnoje (la rusa nomo signifas vasta, libera).
Per la decido de la Parlamento de Aŭtonoma Respubliko Krimeo la 22an de aprilo 2009 la loĝloketo ricevis oficialan statuson de vilaĝo.
Centraj kaj orientaj mjombaroj
La centraj kaj orientaj mjombaroj situas en la orientafrik-savana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono. Biome ili apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Angolo, Bocvano, Burundo, Kongo Kinŝasa, Malavio, Mozambiko, Namibio, Tanzanio, Zambio kaj Zimbabvo.
Privolno (Simferopola distrikto)
Nuntempo
Laŭ la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 30 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 37 homojn . La vilaĝo havas areon de 3 hektaroj kaj konsistas el 17 kortoj. La loĝantaro de la vilaĝo okupiĝas ĉefe pri la memstara enkorta agrikulturado. Iuj el la loĝantaroj laboras pri priservado de la aŭtoŝoseo Simferopolo-Aluŝto-Jalto.
Apud la vilaĝo troviĝas populara stabila turista bivakejo Sosnovka, de kiu komenciĝas la pado sur la orientan randon de la malsupra altebenaĵo de Ĉatirdago.
Rudolf Haferkorn
Rudolf HAFERKORN (naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1896, mortis en 1988 ) estis germana diplomita inĝeniero pri elektrotekniko kaj Oberpostrat (supera poŝtkonsilisto) de la germana telekomunika servo, gvidanto de la Terminologia Sekcio de la Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE) de 1957 ĝis 1970 kaj la plej enflu-hava Esperanto-terminaristo pri siaj fakoj dum ĉirkaŭ 20 jaroj.
Vivo
Haferkorn origine devenas de Saksio, eble el Waldheim (distrikto Döbeln), kie aperis german-lingva artikolo de Haferkorn pri "Georg Kolbe, la majstro de la skulpturo, filo de nia urbo" en 1931. Li studis kaj diplomiĝis ĉe la Dresdena Teknika Universitato. Post la dua mondmilito li loĝis en diversaj urboj en Bavario (okcidenta Germanio), en Berchtesgaden, Regensburg kaj fine en Weiden.
Terminara kaj vortara agado
Haferkorn esperantiĝis kiel studento en 1920. En 1943 skribis libreton "Dezimalklassifikation und Fernmeldewesen" (Decimala Klasifiko kaj Telegrafio) pri temo do, kiun li poste traktis ankaŭ en pluraj esperant-lingvaj artikoloj. De 1949 li elpaŝis per artikoloj en Scienca Revuo de ISAE. Jam ĉirkaŭ 1950 li bibliografiis kun Gernot Ritterspach "fakajn terminarojn por scienco kaj tekniko" (ĝisdatigita en 1954, 1962 kaj 1964). Sekvis sistema programo "Pri celtrafa terminologia laboro" en 1951, en 1955 "Skemo de la ĉefparto (kerno) de fizika terminaro kiel modelo de terminara aranĝo laŭ la UDK-sistemo". De 1954 ĝis 1970 li estis delegito por Germanio ĉe ISAE, de 1957 gvidis ties Terminologian Sekcion. Jaron poste li ankaŭ fariĝis direktoro de la Sekcio por la Teknika Vortaro de la Akademio de Esperanto, kies membro li estis. Ankaŭ tiun oficon li prizorgis ĝis 1970.
Elektroteknika Vortaro de 1956, 1967
Samjare en 1956 ankoraŭ aperis "Elektroteknika terminaro Germana-Esperanto", iusence kromprodukto kaj ekstrakto de STT. Korigite kaj pliampleksigite ĝi estis represita en 1967 en Cardiff (Ontario, Kanado) ĉe "Esperanto Press", t.e. de Rüdiger Eichholz. Ankaŭ en 1967 aperis suplemento al la "Teknika Vortaro".
Plena Ilustrita Vortaro de 1970 - teknika parto
Samtempe Haferkorn fariĝis direktanto de la parto "Teknikoj kaj Sciencoj de la materio" kaj prizorganto de la fakoj "elektrotekniko" kaj "telekomunikoj" kaj per tio unu el la plej gravaj kunlaborintoj de Plena Ilustrita Vortaro (PIV, 1970). Granda parto de la vorto-trezoro de lia STT kaj Teknika Vortaro tiel eniris ankaŭ PIV-on.
Jam en 1965 Haferkorn estis distingita per honorbroŝo de Germana Esperanto-Asocio (GEA). Dum preskaŭ 20 jaroj li tre sisteme, persiste kaj laŭplane evoluigis la Esperantan terminaron de siaj fakoj - agado, kiu transportita de PIV, efikas ĝis hodiaŭ.
Canillejas (metroo de Madrido)
Canillejas (Kaniljeĥo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Alcalá, apud la interkruciĝo kun Avenuo de América, en la samnoma kvartalo de distrikto San Blas-Canillejas.
Hronec
Hronec, hungare Kisgaram [kiŝgaram], germane Rhonitz [ronic] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Rónic(z), poste pro la hungariga politiko ĝi ricevis hungarecan nomon.
Situo
Hronec situas en valo laŭ rojo, laŭ flankovojoj. La vilaĝo norde kontaktiĝas kun Valaská. Brezno troviĝas 8 km.
Historio
La loknomo aperis unue en 1357 en formo "Hronecz". Post 1527 oni minadis feron kaj ankaŭ gisejo ekfunkciis. En 1795 nova moderna gisejo kaj uzino pri prilaborado konstruiĝis, eĉ en 1804 ankaŭ la sekva ekfunkciis. En 1828 loĝis tie 1193 homoj en 154 domoj. En 1910 loĝis en Kisgaram 2145 homoj, (1661 slovakoj, 426 hungaroj, 39 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Breznóbánya, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hronec 1157 homoj (1128 slovakoj, 18 ciganoj, 9 ĉeĥoj, po 1 hungaro kaj polo).
Kläden
Kläden havas diversajn signifojn:
UK 1959
La 44-a Universala Kongreso de Esperanto en 1959 estis jubilea kongreso jarcenton post la naskiĝo de la kreinto de Esperanto, Ludwik Lejzer Zamenhof. Ĝi okazis en Varsovio, Pollando. Estis 3256 aliĝintoj.
Prezidanto de LKK estis Andrzej Rajski, prezidanto de Pola Esperanto-Asocio. Honora prezidanto de la kongreso estis ministro-prezidanto de Pola Popola Respubliko, Józef Cyrankiewicz
Teatraĵoj prezentitaj
Jan Fethke verkis la filmon Verda stelo super Varsovio dum kaj pri la kongreso.