cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Csanád Bálint
Csanád BÁLINT [ĉanAd], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint Csanád estas hungara arkeologo, historiisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2010).
Csanád Bálint naskiĝis la  1943 en tiama hungara urbo Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).
Biografio
Csanád Bálint frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1961-1966, poste helpe de stipendio li plulernis en Supera Edukcentro en Poitiers. En 1967 li eklaboris en muzeo en Szeged. En 1974 li eklaboris en Arkeologia Instituto en Budapeŝto, kiu estis filio de MTA. Baldaŭe li estis tie direktoro. Li estas fondinto de fakrevuo Varia Archaelogica Hungarica. Li ricevis 3 premiojn inter 1990-2004.
Mór Perczel
Mór Perczel [percel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Perczel Mór estis hungara oficiro, militestro. Mór Perczel naskiĝis la  1811 en Bonyhád. Li mortis la 1899 en Bonyhád.
Biografio
Mór Perczel en 1827 aliĝis kaj lernis en armeo de Habsburgoj. En 1830 li komencis aranĝi komunan rifuĝon al la poloj, tial li estis forigita el la armeo. Li hejmenvenis kaj politikadis en la departemento. En 1843 li estis elektita parlamenta deputito. Li dekomence partoprenis en Hungara revolucio de 1848. En septembro li varbis taĉmenton, poste li aliĝis al la hungara armeo kaj li venkis en Pákozd kaj Ozora, baldaŭe li malvenkis en Mór. En 1849 li komence venkis en la suda landparto, sed poste falon de la liberecbatalo li ne povis halti. Li rifuĝis al Turka imperio, poste al Britio, dume li estis kondamnita je morto en Hungario. Pro la politika ŝanĝo li rajtis hejmenveni en 1867. Komence li partoprenis en la parlamenta laboro, baldaŭe li retiriĝis.
5-a de septembro
La 5-a de septembro estas la 248-a tago de la jaro (la 249-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 117 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 5-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Józef Rotblat
Józef ROTBLAT (4-a de novembro 1908 en Varsovio - 31-a de aŭgusto 2005 en Londono) estis pola nuklea fizikisto (juddevena), aktivulo por la malpermeso de la nukleaj armiloj. Li partoprenis en la fondado kaj organizado de la Konferencoj Pugwash, pro kio li ricevis kun tiu ĉi organizaĵo la Nobelan Premion pri Paco en 1995.
Rotblat naskiĝis en Varsovio en la tiama Kongresa Pollando dum la dispartigoj de Pollando-Litovio aŭ dispartigoj de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Li studis en la Universitato de Varsovio kaj ĝis 1939 li laboris en la universitato kaj diversaj sciencaj institutoj.
Dum vojaĝo al Liverpool (Britio), li decidis lukti en la Dua Mondmilito. Tie li kunlaboris kun James Chadwick kaj dum la milito sin engaĝis en la Projekto Manhattan. Post la fino de la milito, li fariĝis unu el la plej kritikaj al la nukleaj armiloj. Li advokatis la kunlaboron de la sciencistoj de la oriento kaj la okcidento dum la Malvarma Milito, kaj la respekton al morala kodo inter la sciencistoj.
Li helpis en la nuklea senarmiĝa organizo de la Konferencoj Pugwash, kiuj en la samnoma kanada urbo kunvenigis sciencistojn por diskuti la rolon de la scienco en la socio kaj la kontribuon al la monda paco. Li mem kaj la organizon de la Konferencoj ricevis en 1995 la Nobel-premion de la Paco.
FALINTIL
La gerila armeo FALINTIL - mallongigo por Forças Armadas de Libertação Nacional de Timor Leste ("Fortoj Armitaj por la Nacia Liberigo de Orienta Timoro") - estis la armita parto de la popola rezisto en Orienta Timoro kontraŭ la okupado fare de Indonezio inter la jaroj 1975 kaj 1999.
Origine la "armitaj fortoj" fondiĝis kiel armeo de la partio FRETILIN. Dum la potencolukto kontraŭ la "Unio Demokratia de Timoro" (União Democrática Timorense, UDT), kiu ekardis antaŭ la deklaro de ŝtata sendependeco de la antaŭa kolonia potenco Portugalio dum la jaro 1975, la partion FRETILIN armite subtenis orient-timoranoj antaŭe soldatservintaj an la portugala armeo. Ili kreis la kernon de la armeo FALINTIL, kiu fondiĝis la 20-an de aŭgusto 1975.
Naŭ tagojn post la deklaro de ŝtata sendependeco de Orienta Timoro la 28-an de novembro 1975, la armeo de Indonezio komencis konkeri la landon. Tiumomente la armeo FALINTIL havis 2.500 bone trejnitajn soldatojn, 7.000 kiuj ricevis iom da potugala armea trejnado kaj 10.000 batalantojn kiuj nur ricevis plej bazan trejnadon. Ĝis decembro 1976 la bazejoj de la rezista movado estis grandparte detruitaj fare de la indonezia armeo, kaj pli ol 80 procentoj de la FALINTIL-batalantoj estis mortigitaj. La taktiko de la ribela armeo vole-nevole devis esti ŝanĝita al gerila strategio. La gerilanoj kaŝiĝis en la montara landomezo for de la marbordoj, kaj la indonezia armeo post gerilaj atakoj fortege rebatis, ofte punante civilulojn el la simpla loĝantaro – interalie per torturoj, murdoj kaj perfortoj.
Dum marto 1983 sekrete interkonsentiĝis armistico, sed dum aŭgusto 1983 FALINTIL-batalantoj reatakis indonezian armean unuon, mortigis 16 indonezianojn, kaj la indonezia armeo responde inter aŭgusto 1983 kaj junio 1984 per amasa bombado atakis la regionon kaj mortigis multajn civilulojn.
NGC 4241
NGC 4241 (aliaj indikoj — IC 3115, UGC 7333, MCG 1-31-40, ZWG 41.69, VV 431, VCC 267, PGC 39483) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Johannes Purgold
Johannes PURGOLD (ankaŭ: Purgoldt; naskiĝinta je la mezo de la 15-a jarcento en Plaue, mortinta en 1534) estis grava germana juristo kaj ekde 1491 kancelariestro (notarius) en Eisenach.
Vivo
Purgold devenis el respektita kaj bonstata turingia familio. Ekde 1480 estis li dek jarojn honorofica juĝisto en la urba konsilantaro de Eisenach kaj samloke ekde 1491 kancelariestro verkanta jurlibron gravegan. Laŭdire li estis krome urbestro.
Verkaro
Purgold verkis inter 1503/04 la majstroverkon Rechtsbuch über den Stadtrat und die Ratspersonen surbaze de la fare de Johannes Rothe verkitaj plu malnovaj jurlibroj Eisenacher Rechtsbücher. La purgoldaj "pli novaj" jurlibroj estis de granda elradiado por la jurevoluo en Germanujo transdonate en tri manuskriptoj (de Eisenach, Wolfenbüttel kaj Hamburgo). De la sume 12 libroj temas en la unua triono pri civila juro; la libroj 5 ĝis 8 okupiĝas pri procesa juro kaj la lastaj du pri la urba organizado. La libroj 11 kaj 12 estis aneksitaj de Purgold traktante la urban juron de Gotao sen rilato al la eisenach-aĵoj kaj de verkiteco ne-purgolda. Purgold ŝajne ne volis senkondiĉe krei unuecan jurlibron sed pli prezenti la plej gravajn jurajn sentencojn el la komenco de la 16-a jarcento.
Ĉefaĵoj ene estas eldiroj pri
Purgold do unuigas kun la germana juro Krome li citis ofte frazojn de la patroj de la Eklezio kaj el latinaj kaj helenaj klasikuloj.
En la 9-a kaj la 10-a libro, kie temas pri la urba konstitucio, li dezajnis laŭ Cicerono kaj Aristotelo en la formo de konsiloj ĝeneralan regularon pri la ago de publikaj komercoj por oficialuloj kaj politikistoj. Ĉefa fonto por la germanjura enhavero estis Rechtsbuch nach Distinctionen, el kiu li kopiis ne malmulton.
Tordères
Tordères (Torderes) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tordérencs.
Kavalaoj
La kavalaoj estas etno en orienta Sudano. Ili parolas la sudan-araban lingvon. La kavalaoj estas muslimoj kaj estas pli ol 500.000 homoj. Tradicie ili setlis inter la beĝaoj.
Tamuzi
Tamuzi, Tamuz aŭ Tamuzo (akade Du’zu, arabe تمّوز Tammūz; hebree תמוז, Dūzu) estas mezopotamia diaĵo, kies kulto disvastiĝis en la tuta mediteranea areo, inkluzive de Grekio, kie prenis la nomon de Adoniso, “paredro”de la diino de la fekundeco Inano/Iŝtar/Astarto, kies morto kaj resurekto reprezentas la periodan reĝeneriĝon de la printempa vegetado.
Rita funebro
"14 Kaj Li venigis min al la enirejo de la norda pordego de la domo de la Eternulo, kaj jen tie sidas virinoj, kiuj ploras pri Tamuz. 15 Kaj Li diris al mi: Ĉu vi vidas, ho filo de homo? vi vidos ankoraŭ pli grandajn abomenindaĵojn ol tiuj." (8,14-15).
La simbolo de tiu diaĵo estis la kruco, eble pro la fakto ĝi reprezentas la masklan generilon.
La mito de Tamuzi
En la listo de la sumeraj reĝoj aperas iu "Dumuzi la Fiŝisto, kies reĝa urbo estis Kua. kiu regnis 100 jarojn", tria reĝo de la dinastio Uruk; al tiu posteulis Gilgameŝ, opiniata filo Lugalbanda; situacio neeksplikata en la konataj tekstoj kaj nek estas eskplikata kiel en aliaj tekstoj Dumuzi estas epitetata paŝtisto kaj ne fiŝisto.
Aliaj Damuzi paŝtistoj aperas en tiu listo, kiuj regnis antaŭ la Tutmonda diluvo. Sed urbo Eridu (eble najbare de la Persa Golfo, ĉirkaŭata de dolĉaj akvoj kaj akvosurfacoj, estas ekzakte la loko en kiu oni atendus fiŝiston kaj ne paŝtiston.
Ĉiukaze multaj paŝtistaj poemoj kaj kanzonoj rakontas la amon de diino Inano kaj dio Tamuzi. Teksto, restaŭrita en 1963 priskribas la enamiĝon de Inano al Tamuzi per terminologio tenera kaj eksplicite erotika.
Ampleksa, kaj kompleksa ,serio de mitaj eventoj kuntrenas. post la furioza enamiĝo, la du protagonistojn al lukto de unu kontraŭ la alia, alvokantaj la helpon de amikaj dioj kaj diinoj eĉ de demonoj. kiuj partianiĝas al mortigo. eĉ Anano dekretas kaj ordonas la mortigon de Tamuzi, sed poste ŝi pentas kaj provizas por ke li revenu el la regno de la subtera ularo al vivo.
Li revenas al vivo same kiel revenas la vegetado, kaj foriras (mortas) kun la malpliiĝo de la rikoltoj: kaj la diaj eventoj korespondas la la ŝanĝiĝoj de la sezonoj. Oni veneris Tamuzi kiel dion resurektintan similan al egipta Oziriso. kaj al Baalo en la poemo al li dediĉita en la ]]Ugarit|ugarita literaturo, al Dionizo en la versio laŭ kiu li savas la patrinon Semelan el la forgeso de la Hadeso, kaj al Adoniso kultita en Biblo.
Kiel oni vidas, preskaŭ ĉiuj tiuj diaĵoj mortas per perforto kvazaŭ ili ripetu skemon psikan (kolektivan arketipon). Kiuj volis vidi similaĵojn kun la morto kaj rezurekto de Kristo sin trovis antaŭ multegaj malsamecoj, inter kiuj la historio!
Plej antikvaj interpretoj
Surbaze de unuaj tekstoj malkoritaj, oni supozis ke la malsupreniro de Inano/Iŝtar al Hadeso okazis post la morto de Tamuzi anstataŭ ol antaŭe kaj ke ŝia celo estis lin helpi. Tiu interpreta formo estis subtenita de Marcus Jastrow, kiu publikigis en 1915, troviĝas en eseoj retejaj, sed malkovroj de novaj tekstoj en 1963 informas ke la mito laŭiras tra malsamaj eventoj kaj priskribas malsamajn rezultojn. Interalie, krome, la amanto de Inan, la rego paŝtisto dio Tamuzi, donacas kiel nuptan bonaĵon al la diino Inano sitelojn da lakto, ilin portante surŝultre!
La ampoemo, alveninta al ni laŭdiversaj versioj, sonas tiel: «Mi, virgulino, atendis longan tempon, ekde hieraŭ Mi, Inana, atendis la tutan tempon, ekde hieraŭ atendis la tutan tempon kaj dancis kantis la tutan tagon, ĝisvespere, Li min konis! Li min posedis! La nobelulo, la egalulo al "An” min konis La nobelulon prenis mian manon en la sia Ushumgalanna metis sian brakon ĉirkaŭ mina ŝultroj Kie vi min portas? Sovaĝa Taŭro, lasu ke mi foriru, mi devas hejmiĝi! Egalulo al "Enlil", lasu min reiri domen. Kion mi diros la mia patrino? Kian mensogon mi diros al "Ningal"? »
BN. An estas ĉiela diaĵo origininto de ĉiuj diaĵoj, Enlil estis la diaĵo de la atmosfero, Ningal diaĵo de la marĉoj.
Katlaoj
La katlaoj estas etno apartenanta al la nubaoj kaj loĝanta en la Nuba-montetoj en Sudano. La katlaa lingvo apartenas al la niĝer-kongaj lingvoj. La plej multaj katlaoj estas muslimoj. La katlaoj estas pli ol 10.000 homoj.
Schliersee (komunumo)
Situo
Schliersee situas ĉe la lago Schliersee rande de la bavaraj Alpoj. Ĝi estas konata feriejo. La kerna parto Schliersee situas ĉe la norda lagobordo, la aliaj partoj Neuhaus, Fischhausen kaj Spitzingsee estas transe, sud-oriente de la lago. Spitzingsee situas 1.090 metrojn super marnivelo kaj estas konata centro de vintra sporto kaj migrado.
Transporto
Schliersee distancas 53 km de Munkeno kaj 32 km de Rosenheim, ĉe la federacia vojo B 307 inter Miesbach kaj Bayrischzell. B 307 kaj B 471 ligas ĝin al enirejo Weyarn de la aŭtovojo A8 (Munkeno – Salzburg), 17 km for. La fervojo Bayerische Oberlandbahn servas per sia linio Munkeno – Bayrischzell du staciojn en Schliersee kaj Fischhausen-Neuhaus. Ekzistas busaj ligoj al Spitzingsee kaj, somere, al Kufstein.
Web Open Font Format
Web Open Font Format, WOFF aŭ malferma litertipoformo por interreto estas litertipa formo por uzado en TTT-ejoj. Ĝi estiĝis en 2009 kaj estos normigita kiel rekomendo de la konsorcio de la laborgrupo pri litertipoj de la tut-tera teksaĵo.
WOFF estas ĉefe TrueType kun densigo kaj aldonaj datumoj. La celo estas subteni litertipan disdonadon de servilo al kliento tra interreto.
Mád
Mád ([mA'd]) estas vilaĝo en Borsod-Abaúj-Zemplén, 44 km oriente de Miskolc. Ĝi situas sur dekliveta suda flanko de la montaro Zemplén apud la rivereto Mádi. La vilaĝo aŭtobustrafikon ne havas, nur per vagonaro estas alproksimigebla, sur la Szerencs-Hidasnémeti fervojlinio.
Historio
Laŭ la arkeologiaj trovaĵoj la kolonio loĝita estis jam ankaŭ en la ŝtonepoko. Ankaŭ niaj patrujokupepokaj praŭloj ekloĝis ĉi tie. Jam ankaŭ Anonimus (Li estis notario de reĝo Adalberto la tria) menciis la vinberproduktadon.
La komunumo apartenis en la 15-a jarcento al la fortikaĵo de Tokaj poste al Regéc. Oni kultivis vinberojn tie jam de la frua mezepoko. Ĝis 1541 reĝa bieno estis, sed poste Ferdinánd reĝo fordonacis ĝin al Gáŝpár Serédy kiel apartenaĵon al fortikaĵo de Tállya.
En 1567, la turkoj bruligis la vilaĝon, sed oni denove konstruis ĝin reen kaj la komunumo iĝis fine de la 16-a jarcento la 7-a plej granda komunumo de departemento Zemplén. La vilaĝo akiris rajton pri foiro en 1627. La turkoj en 1637 denove forbruligis la vilaĝon.
Dum la milito kontraŭ Napoleono, la regionaj militistoj kolektiĝis ĉe Mád. Fine de la 18-a jc la vilaĝo malriĉiĝis pro la impostoj kaj la malbona vetero.
En Mád estas la plej granda juda tombejo de la Montosubo de Zemplén.
Najbaraj komunumoj
Mezőzombor, Rátka (ĉ. 9 km), Tállya (9 km)
plej proksima urbo: Szerencs (10 km)
Hungaraĵo
Ekzistas pri Mád hungara proverbo: oni estas tie, kie la judo de Mád. Onidire judo vojaĝis sola al fora loko per kaleŝo. Dum la vojaĝo li dormis, tial la ĉevalo ne ricevanta signojn, ĝi returniĝis kaj la judo vekiĝis antaŭ sia domo.
Famuloj
En Mád naskiĝis:
Reich (Hunsrück)
Reich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Washington Cruz
Li estas Pasionista pastro kaj ĉefepiskopo de Goiânia ekde la.
Gelasius Dobner
Gelasius DOBNER (naskiĝis la 30-an de majo 1719 - mortis la 24-an de majo 1790) estis ĉeĥa historiisto, pianisto, laŭdevene praga germano, kies atenton altiris la ĉeĥa historio.
Li kritike analizis la Kronikon ĉeĥan de Václav Hájek kaj tiamaniere starigis fundamentojn de la moderna ĉeĥa historia scienco. Li pruvis, ke Hájek multon elpensis kaj kvankam li ne dubis pri la patriotismaj intencoj de la kritikata aŭtoro, tamen li postulis, ke la historiisto serĉu veron, eĉ kiam ĝi ne estas agrabla.
Washington Cruz
Biografio
Li faris superajn studojn en la Papa Universitato de Laterano en Romo. Dum lia oficado, li estis paroĥestro en Itabuna, misiisto kaj profesoro en la Pasionistaj seminarioj de Brazilo.
Gelasius Dobner
Li eldonis plurajn antikvajn verkojn de la ĉeĥa latinlingva literaturo, ekz. Kristianon, kvankam li opniis ĝin falsaĵo el postaj jarcentoj.
Washington Cruz
Episkopo kaj Ĉefepiskopo
La, Papo Johano Paŭlo la 2-a nomis lin episkopo de São Luís de Montes Belos. Li estis konsekrita la sekvantan 9-an de majo.
Gelasius Dobner
En 1769 Dobner fondis sciencan asocion, kiu iĝis en 1784 la bohema akademio de sciencoj.
Washington Cruz
Episkopo kaj Ĉefepiskopo
La li estis transigita al la ĉefepiskopejo de Goiânia.
Moto
« Praedicamus Crucifixum » (« Ni predikos Krucifikson »)
Antal Balla (ĵurnalisto)
Antal BALLA, laŭ hungarlingve kutima nomordo Balla Antal estis hungara ĵurnalisto, historiisto, politikisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1945).
Biografio
Antal Balla frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li eklaboris kiel ĵurnalisto. En la 1-a mondmilito dum batalo li perdis unu piedon. Poste li plue laboris kiel ĵurnalisto, sed en la 1930-aj jaroj li interesiĝis pri la politiko. Inter 1945-1947 li estis parlamentano, eĉ ministro. En 1945 li edziĝis, sed poste li eksedziĝis. Inter 1946–1948 li instruis en la universitato.
Villy-le-Moutier
Villy-le-Moutier estas franca komunumo lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Villy-le-Moutier kaj la vilaĝetojn Villy-le-Brulé kaj Longvay. La rivero la Meuzin trafluas tra la komunumo.
Historio
Dum la roma epoko tie kruciĝis la vojo de Liono ĝis Treviro kaj la vojo de Autun ĝis Besançon. Abatejo estis fondita je la 5-a jarcento. La kirko estas romanika (12-a jarcento).
Esperanto vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (2,63%).
Niccolò Leonico Tomeo
Nicholas Leonicus Thomaeus (1456–1531) estis venecia erudiciulo kaj profesoro de filozofio ĉe la Universitato de Padovo. Estis unu el la unuaj profesoroj de greka deveno instrui greka en Padova.
Vivo
Tomaso naskiĝis en Venecio, Italio la 1 de februaro 1456 al greka familio de Epiro.
Dum en Florenco, li studis greka filozofio kaj literaturo sub la kuratoreco de Demetro Ĥalkokondilo. En 1497, la Universitato de Padovo nomumita Thomaeus kiel ĝia unua oficiala preleganto en la greka teksto de Aristotelo.
En 1504, li estis elektita por sukcedi Giorgio Palisaro kiel seĝo de greka en Venecio, sed ĉar Thomaeus ne prenis la postenon serioze, estis okazita en 1512 fare de Marko Musurus.
En 1524, Thomaeus eldonita kolekto de filozofia dialogoj en latina, la unua de kiuj estis titolita "Trophonius, sive, De divinatione". Li estis admirata de kleruloj kiel ekzemple Desiderius Erasmus por lia filologia kapabloj.
Kiam la Universitato de Padua estis remalfermita post la Milito de la Ligo de Cambrai, Thomaeus instruis en la universitato ĝis lia morto la 28 de marto 1531.
Kantono Karbono (Utaho)
La Kantono Karbono, en angla Carbon County, estas kantono en la usona subŝtato Utaho. En la usona censo de 2010, la loĝantaro estis 21 403. La kantona ĉefurbo kaj plej granda urbo estas Price.
Ĝi estis nomita laŭ la kemia elemento karbono, por emfazi la industrian naturon de la areo.
La Kantono Karbono estas la dua plej granda produktanto de natura gaso en Utaho (post la kantono Uintah), kun 94 mil milionoj da kubaj futoj produktitaj en 2008.
Suda Dumdumo
Suda Dumdumo (bengale: দক্ষিণ দমদম) estas metropolo, antaŭurbo de Kolkata en Barato, en subŝtato Okcident-Bengalo.
Geografio
Suda Dumdumo etendiĝas sur ebenaĵo apud Kolkata.
Historio
En Suda Dumdumo britoj alvenis en 1690. En 1947 pro fondo de Pakistano amase alvenis rifuĝintoj. En la 1990-aj jaroj Kolkata industriiĝis, tial en Suda Dumdumo laboristoj loĝadis.
Trafiko
Suda Dumdumo havas fervojan kaj vojan kontaktojn kun Kolkata, kies internacia flughaveno funkcias ĝuste en Suda Dumdumo.
Klimato
Suda Dumdumo havas tropikan klimaton. La ĉiujara averaĝa temperaturo estas 27 °C. La ĉiumonataj averaĝaj temperaturoj varias de 19-30 °C. La somero estas varma (precipe majo ofte kun pli ol 40 °C. Dum januaro estas nur 12 °C. La musono portas pluvon inter junio kaj septembro. Jare pluvas po 1500 mm.
Kleve (apartigilo)
Kleve havas diversajn signifojn:
Kaliflando
Ekzistis pluraj kaliflandoj post la fondiĝo de islamo, pro la bataloj pri sukcedo al la titolo de profeto, post la kvar unuaj kalifoj.
La plej gravaj estas:
Klasnomo en Esperanto
Kalifejo:
La Feuillée
(jen france, bretone Ar Fouilhez) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Šarišské Sokolovce
Situo
Šarišské Sokolovce situas laŭ flankovojoj kontaktiĝanta kun Bodovce. Sabinov troviĝas je 5 km.
Historio
En la 10-a jarcento tera burgo konstruiĝis en tiu ĉi loko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1307 laŭ tiama hungara ortografio "Tothselmes". En 1427 15 familioj pagis impostojn. En 1787 251 vilaĝanoj loĝis en 34 domoj, en 1828 370 vilaĝanoj en 47 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tótselymes 325 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Šariš, al distrikto de Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šarišské Sokolovce 500 homoj, (498 slovakoj).
Departemento Gŭavjaro
Departemento Gŭavjaro (Guaviare) estas departemento de Kolombio, iom sude de la centro de la lando. La departemento ekestis je la 1-a de januaro 1991. <LI>Ĉefurbo: San José del Guaviare (20 800) <LI>Areo: 42 327 km² <LI>Loĝantaro: 126 800 <LI>Urboj:  Miraflores (4 600), Calamar (3 500)
Geografio
Estas grava Rivero Guaviare kiu nomigas la departementon. Gravas la Nacia Parko Ĉiribikete.
Juda Teritoriismo
Juda Teritoriismo (Territorialism), konata ankaŭ kiel ŝtatismo (kvankam ne konfuzenda kun la samnoma politika filozofio), estis juda politika movado, kiu postulis la kreadon de sufiĉe granda kaj kompakta juda teritorio (aŭ teritorioj), ne nepre en la izraela lando kaj ne nepre tute aŭtonoma.
Buchillon
Buchillon estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 638 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,13 km², de kiuj 30,2% estas kovritaj de arbaro, 41,9% servas por agrikulturo kaj 25,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Buchillon limas en nordo al Etoy, en oriento al Saint-Prex, en sudo al la Lago Lemano, kaj en okcidento al Allaman.
Trafiko
Buchillon situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona ĉefvojo n-ro 1 pasas norde de la komunumo, Buchillon atingebalas pere de flankaj konektaj vojoj ek de la kantona ĉefvojo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Buchillon datiĝas el la jaro 1228 kiel Chanliva, en la jaro 1339 aperis la mencio Buschillion. Sur la teritorio de la komunumo estis trovita ponardo el la bronzepoko, lancopintoj kaj lagoborda setlejo ne datigita. En Chanivaz troviĝas signifa romia vila kun kolumna koridoro kaj interna korto. Dum mezepoko la plej siginifa vilaĝo de la komunumo estis Chanivaz, kiu estis tiam paroĥo kaj apartenis al la kunsejoroj de Aubonne. Apud la vojo ĉe la rivereto Aubonne troviĝis doganejo. Post la fermo de tiu vojo en la 15-a jarcento, la komunumo perdis sian signifon. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo apartenis al la Voktejo Morges. Post la revolucio ĝi estis unue atribuita al la Distrikto Aubonne kaj poste en 1803 al la Distrikto Morges.
Endre Harkányi
Endre Harkányi [harkAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harkányi Endre estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Endre Harkányi naskiĝis la 1934 en Budapeŝto.
Biografio
Endre Harkányi frekventis Altlernejon pri Teatro kaj Filmo en Budapeŝto, kie akiris diplomon en 1957. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Baldaŭe li aliĝis al diversaj ĉefurbaj trupoj, ekzemple al Teatro József Attila. Li ricevis premion Kossuth en 2010, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Komintern
Komintern (Коминтерн) estis soveta raŭpa tirilo de pezaj kanonoj, kiu estis uzata en la dua mondmilito. La unua prototipo de la maŝino estis konstruita sur ĉasio de tanko T-24 en la jaro 1931. La seria produktado estis komencita en 1934. Antaŭ komenco de la milito estis granda parto de la maŝinoj aktivigita en Fora Oriento, grandan nombron uzis industrio. Ĝis la jaro 1941 estis fabrikitaj pli ol 2000 pecoj de tiuj ĉi tiriloj, kiuj kapablis tiri kanonojn ĝis kalibro 152 mm. En 1945 Ruĝa Armeo uzis 568 de tiuj ĉi tiriloj por transporti kanonojn kaj haŭbizojn. Generalsekretario estis kelkan tempon la bulgaro Georgij Dimitrov.
Keiji Takachi
Keiji Takachi (髙地 系治, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy, Okinawa Kariyushi FC, FC Ryukyu, Sagan Tosu, Yokohama FC, FC Gifu, Tegevajaro Miyazaki kaj Tochigi Uva FC.
Aba (Niĝerio)
Aba estas industria kaj komerca urbo, episkopa rezidejo de anglikanoj, eĉ milionurbo en Niĝerio.
Historio
La britoj fondis tie kampurbon en la 19-a jarcento. En 1901 ankaŭ armea bazo kun poŝto formiĝis. Ekde 1915 trajno trafikas al Port Harcourt. En 1929 la virinoj faris ribelon. En 1967 dum la interna milito Aba iĝis provizora ĉefurbo. Fine de la 20-a jarcento en la proksimeco oni trovis nafton kaj gason.
Industrio
En Aba oni produktas aŭ prilaboras cementon, teksaĵon, plaston, ŝuon kaj nutraĵojn.
Klimato
Aba havas tropikan klimaton. La averaĝa temperaturo estas 23-26 °C. Jare pluvas 2398 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo kulminas en septembro, en decembro malkulminas.
Robert Land
Robert LAND (1887–1940) estis aŭstri-ĉeĥa kinarta reĝisoro.
Robert Land naskiĝis kiel Robert Liebmann la 13an de julio 1887 en Kremsier, Aŭstrio-Hungario (aktuale Kroměříž, Ĉeĥio) kaj mortis en 1940 en Paris. Li studis en Vieno kaj poste, en 1924, li instaliĝis en Berlino. En 1928, li elektis Marlene Dietrich, kiu tiam ne estis ankoraŭ tre konata aktorino, por fidi al ŝi la unuan rolon en la filmo Ich küsse Ihre Hand, Madame.
Dekduto
Dekduto aŭ duodecimo (laŭ la lat. duodecimus: „dekdua“) estas en muziko la dekdua intervalo, kiu kunmetiĝas el okto kaj kvinto kaj ampleksas dek du tonŝtupojn de diatona, septona gamo (ekz. c–g). La (pura) dekduto ampleksas dek naŭ duontonojn. Muzike ili estas kiel kvintoj, do traktendaj kiel kunsonantaĵo.
La frekvencproporcio de dekduto estas 3:1 (du foje la proporcio de kvinto, pro la oktavo de la kvinto), kio konsekvencas, ke ĝi taŭgas por gamokadro de la Bohlen-Pierce-gamo.
Anĉinstrumentoj kun cilindra korpo (ekz. klarneto, krumorno) preterblovas la unuan fojon en la dekduto same kiel fermitaj flutoj kiel en la orgenregistro „preterblove fermita“.
Torreilles
Torreilles (Torrelles de la Salanca) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Torreillans.
Viro
Viro estas plenkreskinta homo de la vira sekso, kontraste al virino kaj al knabo (adoleskulo, junulo); tamen foje la vorto viro estas uzata pli amplekse kiel malo de virino kaj pro tio sen konsidero al la aĝo, tio estas inkludante ankaŭ infanojn aŭ eĉ virbestojn, kiaj virkoko, virbovo ktp. La vorto viro uziĝas por distingi la biologian sekson, la kulturan rolon aŭ ambaŭ. Viroj laŭhistorie dediĉis sin en plej granda nombro de kulturoj al apartaj laboroj, taskoj kaj profesioj, diference de virinoj.
Rana temporaria
Rana temporaria estas specio de amfibio el la familio de ranedoj (Ranidae). Tiu specio simile kiel rana dalmatina kaj rana arvalis apartenas al brunranoj (la nomo devenas de haŭtkoloro). Prezentiĝo de la specio atingas preskaŭ tutajn teritoriojn de Eŭropo kaj de okcidenta Azio. Ĝi vivas en diversaj lokoj karakterizaj por la modera klimato, precipe en arbaroj. Ĝia reprodukado okazas en malprofundaj akvorezervejoj. La reproduktadon forte influas ĉefe temperaturo kaj krome latitudo kaj predado. En individugenezo estas ranido kiu nutras sin per algoj, akvaj plantoj, etaj akvobestoj. Plenkreskaj individuoj estas viandmanĝantoj. Post reprodukta sezono ĝi kontinuigas surteran vivmanieron ĉasante dumkrepuske kaj nokte. Foje okazas ĉe tiu specio seksoŝanĝo. Al tiu ordinara amfibio ne minacas perdiĝo sed malgraŭ tio ĝia nomo figuras en La Ruĝaj Libroj kaj Listoj. Malbone influas ĝin interalie mediaj malpurigoj, krome dispartigado aŭ ŝanĝoj de la vivloko.
Viro
Kiel ĉe plej aliaj masklaj mamuloj, la vira genomo tipe heredas kromosomon X (ikso) el sia patrino kaj kromosomon Y (ipsilono) el sia patro. La maskla feto produktas pli grandajn kvantojn de androgenoj kaj pli malgrandajn kvantojn de oestrogenoj ol feto de ino. Tiu diferenco en la relativaj kvantoj de tiuj seksaj steroidoj estas ege responsa de la fiziologiaj diferencoj kiuj distingas virojn el virinoj. Dum la pubereco, hormonoj kiuj stimulas androgenaj produktadon rezultas en la disvolvigo de duarangaj seksaj karakteroj, tiele montrante pli grandajn diferencojn inter ambaŭ seksoj. Tamen, estas esceptoj ĉe kelkaj interseksaj kaj transgenraj viroj.
Biologio
La testosterono estas hormono androgenia propra de la masklo en multaj specioj, kiu permesas disvolvigi la muskoloj de la viro danke al malmulta peno kaj estas decidiga parte por ties fizika disvolvigo kaj de la seksaj karakteroj duarangaj.
Vira sekso
La vira reprodukta sistemo garantias ke la viro havu la kapablon fekundigi la inan ovolon kaj danke al tio la transdonon de la gena informado pere de la spermatozoa ĉelo. La unuarangaj seksorganoj de la viro estas eksteraj, diference de tiuj de la virino kiuj estas internaj. Por plenumi la menciitajn reproduktajn funkciojn, la ĉefaj reproduktaj (kaj diferencigaj) organoj de viroj estas la peniso (kun eblo plilongiĝi, plidikiĝi, plifortikiĝi kaj pliduriĝi, kiam necesas) kaj la testikoj (kun ĉefa grava funkcio produkti spermon).
La andrologio estas la sciencio kiu studas la viran reproduktan sistemon.
Viroj gravedigas virinojn, por ke tiuj povu naski infanojn. Daŭra ĉeesto de viro apud virino ŝajne helpas reguligi la menstruan ciklon per ankoraŭ ne bone konata meĥanismo.
Duarangaj seksaj karakteroj
Inter la duarangaj karakteroj plej oftaj kiuj ekdisvolviĝas el la pubereco kaj el la vira aĝo (kiuj ne necese estas ĉiam tiele) sen ke ties foresto kontraŭu la viran identecon, estas la jenaj:
Socia rolo
En la plejmulto de socioj, la viroj dominas la politikan vivon kaj la ekonomio (patriarkeco), kaj en familioj, viroj pli ofte enspezas la monon bezonatan por vivteni la familion. Tamen, ekde la komenco de la 20-a jarcento, la feminisma movado penas kontraŭi tion, kaj jam havis multajn sukcesojn, precipe en la okcidenta mondo.
Vireco
Maĉismo estas formo de vira kulturo. Ĝi inkludas troan memcertecon aŭ defendon de la propraj rajtoj, respondecon, altruismon, ĝeneralan kodon de etiko, sincerecon, kaj respekton.
Antropologio montris ke vireco mem havas socian statuson, ekzakte kiel riĉeco, raso kaj socia klaso. En okcidenta kulturo, ekzemple, pli granda vireco kutime alportas pli grandan socian statuson. Multaj vortoj kiel ekzemple virto kaj vireco (de la hindoeŭropa radiko vir kun la signifo viro) reflektas tion. Asocio kun fizika kaj/aŭ morala forto estas implica. Vireco estas asociita pli ofte kun plenkreskaj viroj ol kun knaboj.
Multo nun estas konata ĉirkaŭ la evoluo de viraj karakteroj. La proceso de seksa diferencigo specifa por la genera sistemo de Homo sapiens produktas inon defaŭlte. La SRY-geno sur la Y-kromosomo, aliflanke, influas la defaŭltoproceson, kaŭzante ĉenon de okazaĵoj kiuj kaŭzas testiko-formadon, androgenan produktadon kaj vicon da kaj antaŭnaskaj kaj post-naskaj hormonaj efikoj kovritaj per la esprimoj maskulinigo aŭ virigo. Ĉar maskulinigo redirektas biologiajn procesojn de la defaŭlta ina itinero, ĝi estas pli ĝuste nomita defeminigo.
Ekzistas ampleksa debato ĉirkaŭ kiel infanoj evoluigas sociajn seksojn.
La relativa graveco de la roloj de socianiĝo kaj genetiko en la evoluo de vireco daŭre estas diskutita. Dum socia prepariteco evidente ludas rolon, povas ankaŭ esti observite ke certaj aspektoj de la vira identeco ekzistas en preskaŭ ĉiuj homaj kulturoj.
La historia evoluo de genro estas traktita per tiaj kampoj kiel kondutisma genetiko, evolua psikologio, homa ekologio kaj socibiologio. Ĉiuj homaj kulturoj ŝajnas instigi al la evoluo de genroj, tra literaturo, kostumo kaj kanto. Kelkaj ekzemploj de tio eble inkludos la eposojn de Homero, la rakontojn pri la Reĝo Arturo en la angla, la normigajn komentaĵojn de Konfuceo aŭ biografiajn studojn de la profeto Mohamedo. Pli specialecaj traktadoj de vireco povas esti trovitaj en verkoj kiel ekzemple la Bhagavad Gita aŭ Hagakure de Buŝido.
Vircentrismo estas pensmaniero kiu, ĉu konscie aŭ ne, centrigas viran mondrigardon kaj malcentrigas virinajn, kreante konfuzon inter viraj ecoj kaj tuthomaraj aŭ universalaj. Ĝia teoria malo, kiu universaligus virinecon, estas incentrismo.
La Calera (Kundinamarko)
La Calera (Kalkominejo aŭ Kalkoproduktejo), kies indiĝena nomo estas Teusacá, estas urbo kaj unu el 116 municipoj de la departemento Kundinamarko, Kolombio. Ĝi situas en la okcidento de la Provinco Guavio, proksimume je 18 kilometroj nordoriente de Bogoto, proksime de Chapinero kaj Usaquén, kaj 2746 metrojn super marnivelo. Ĝi formas parton de la Metropola areo de Bogoto, laŭ la censo de DANE de 2005. Tiam ĝi havis 27 527 loĝantojn.
Georg Steller
{| class="infobox" <div class="thumb tright" style="background-color: #f9f9f9; border:purple 1px solid #CCCCCC; margin:0.5em;">
Kelkaj animaloj priskribitaj de kaj nomitaj laŭ Georg Steller, el kiu oni ne konas portreton. Laŭhorloĝe el maldekstra supro: Stelera maraglo, Stelera garolo, Stelera marleono, Stelera hidrodamalo (formortinta; ilustracio fare de Steller), kaj la Stelera molanaso. } Georg Wilhelm STELLER (n. la 10-an de marto 1709 - m. la 14-an de novembro 1746) estis germana botanikisto, zoologo, kuracisto kaj esploristo, kiu laboris en Rusio kaj estas konsiderita la eltrovinto de Alasko al eŭropanoj kaj pioniro de alaska naturhistorio.
Biografio
Steller estis naskita en Windsheim, proksime de Nurenbergo en Germanio, filo de Johann Jakob Stöhler (post 1715, Stöller), kaj studis ĉe universitato de Wittenberg. Li tiam vojaĝis al Rusio, alvenante en novembro de 1734. Li renkontis tie la naturaliston Daniel Gottlieb Messerschmidt (1685 – 1735) ĉe la Imperia Akademio de Sciencoj. Du jarojn post la morto de Messerschmidt, Steller geedziĝis kun sia vidvino kaj akiris notojn de siaj vojaĝoj en Siberio ne transdonite ilin al la akademio.
Steller aŭdis koncerne la Duan Kamĉatkan Ekspedicion de Vitus Bering, kiu jam estis ekveturinta el Sankta Peterburgo en februaro 1733 kaj li volontulis por interligi ĝin kaj estis akceptita. Li tiam eliris el Santa Peterburgo en januaro 1738, renkontiĝis kun Johann Georg Gmelin en Jenisejo en januaro de 1739, kaj finfine atingis Oĥotskan Maron kaj la ĉefan ekspedicion en marto 1740.
En septembro 1740, la ekspedicio velis al Kamĉatko. Steller pasigis la vintron en Bolsĥreĉje, kie li helpis organizi lokan lernejon. Li tiam estis nomumita por alligi al Bering sur la vojaĝo al Ameriko. La ekspedicio alteriĝis en Alasko ĉe Kajaka Insulo lunde la 20an de julio 1741, volante nur resti sufiĉe longe por rikolti nesalan akvon. Steller devigis kapitanon Bering doni al li pli da tempo por sia ekspedicio kaj estis konceditaj 10 horoj. Dum tiu tempo, kiel la unua ne-indiĝena kiu eniris sur Alaskan grundon, Steller iĝis la unua eŭropa naturalisto kiu priskribis kelkajn nordamerikajn plantojn kaj bestojn, inkluzive de garolo poste nomanta Steleran garolon.
De la ses specioj de birdoj kaj mamuloj, kiuj estis malkovritaj kaj nomitaj laŭ la elstara sciencisto, du estas jam formortintaj (nome la Stelera hidrodamalo kaj la Okulvitra kormorano), kaj tri estas endanĝerigitaj aŭ en severa malkresko (nome la marleono de Steller, la Siberia molanaso kaj la Granda maraglo). La hidrodamalo, aparte, masiva norda parenco de la manato, daŭris apenaŭ 25 jarojn post la stelera malkovro kaj nomigo laŭ li, viktimo de la avidegaj lutro-ĉasadaj rusaj veturteamoj kiuj sekve okazis en la markolo de Bering. Nomigo laŭ tiu malbonŝanca viro estis kondamno al malfirma ekzisto ĉe plej bona kazo, aŭ eble eĉ mortkondamno.
La escepto, la nura specio kiu daŭre estas sufiĉe nombra, estas la senprokraste rekonebla kaj maliceta Stelera garolo. En lia mallonga renkonto kun la birdo - al li estis permesita nuraj 10 horoj por iri marborden kaj kolekti specimenojn kiam la ŝipo de Bering vidis komencan teron en Alasko - Steller povis dedukti ke la garolo estis familio de la nordamerika Blua garolo, kiu konvinkis lin ke Alasko estis efektive parto de Nordameriko. En la jaroj postaj, dum la aliaj specioj asociitaj kun tiu nomo fariĝis pli malabundaj aŭ malaperis entute, nur la Stelera garolo daŭre estas sufiĉe nombra.
Ĉe la reveturo la ekspedicio vrakis sur kio poste iĝis konata kiel Beringa insulo. Ĉi tie Bering mortis, kaj preskaŭ duono de la veturteamo pereis de skorbuto. La ceteraj viroj ekloĝis kun nur malmulte da manĝaĵo aŭ akvo por postvivi la vintron, dum la tendaro estis malhelpata de arktaj vulpoj. Malgraŭ la afliktoj de travintrado, Steller studis la flaŭron, faŭnon kaj topografion de la insulo en bonega detalo. Precipe, li kolektis la nur detalajn kondutajn kaj anatomiajn observaĵojn de la Stelera hidrodamalo, granda sirena mamulo kies tutmonda teritorio estis limigita al la malprofundaj fukolitoj ĉirkaŭ la Komandorski-insularo kaj kiu estis kondukita al formorto 30 jarojn post la eltrovaĵo fare de eŭropanoj.
Surbaze de tiuj kaj aliaj observaĵoj, kiujn Steller poste skribis en De Bestiis Marinis (Pri marbestoj), priskribante la faŭnon de la insulo, inkluzive de la Kalorina marurso, la mar-lutro, la Stelera marleono, la Stelera hidrodamalo, la Siberia molanaso kaj la Okulvitra kormorano. Steller postulis la nuran registritan ekvidon de la enigma marsimio (ununura besto priskribita de Steller, ne konfirmata de postaj sciencistoj, eble mutacia foko).
Komence de 1742 la veturteamo konstruis novan ŝipon por reveni al Golfo Avaĉa kaj nomigis ĝin Beringa Markolo. Steller foruzis la venontajn du jarojn esplorante la duoninsulon de Kamĉatko. Li estis revokita al Sankt-Peterburgo sed kaptis febron sur la vojaĝo kaj mortis ĉe Tjumeno.
Heredo
Estas mezlernejo en Anchorage kun nomo laŭ li: Steller Secondary School.
Animaloj kaj plantoj kun nomoj laŭ Georg Steller estas:
NGC 4242
NGC 4242 (aliaj indikoj — UGC 7323, MCG 8-22-98, ZWG 243.61, PGC 39423) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Altlernejo mineja - Teknika universitato Ostrava
Nuntempe (2008/09) AM - TU Ostrava havas la jenajn fakultatojn:
István Medgyaszay
István Medgyaszay [iŝtvAn medjasai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Medgyaszay István estis hungara arkitekto, profesoro. Lia origina nomo estis Benkó István ĝis 1906. En liaj projektoj speguliĝas la popola arkitekto, ĉefe la transilvania arkitekto.
István Medgyaszay naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Medgyaszay lernis en arkitekta mezlernejo, poste li laboris en arkitekta firmao unu jaron, en 1898 li abiturientis en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro li laboris unu jaron en Vieno, poste en la sama urbo li frekventis artan akademion kaj teknikan altlernejon. Ekde 1902 li daŭris la lernadon en Reĝa Teknika Universitato József jam en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1904, fine li studis la ferbetonon en Parizo. Li studvojaĝis al Germanio kaj Svislando, ankaŭ hejme en Transilvanio. En 1906 li ricevis oran medalon en Milano pri la hungara ekspozicia ĉambro. Tiutempe laŭ lia projekto estis konstruita la unua hungara teatro el ferbetonoj. En 1910 lia patento pri ferbetona plafono estis akceptita. En 1911 li studvojaĝis al Egipto kaj Sudano. Dum la 1-a mondmilito li estis memservanto, en 1915 li edziĝis baldaŭe havanta 3 filinojn.
En la sekvaj jaroj kaj jardekoj li projektis ekzemple loĝdomojn, kirkojn, elvidejon, hotelon. En 1927 li estis nomumita privata profesoro, en 1939 publika eksterordinara profesoro. En 1932 li studvojaĝis al Indio, kie li konstruigis palacon kaj teatron en Bombay. Dum la socialismo li multe suferis, ĉar li ne sekvis la oficialan politikon. En 1910 li ricevis postmortan premion.
Centerpartiet
La Centra Partio (svede Centerpartiet) estas sveda politika partio. Ĝi reprezentiĝas en la sveda parlamento, Riksdagen. La precipa politika orientiĝo estas socialliberalismo. La partio aparte defendas la interesojn de la farmistoj kaj malgrandaj komercistoj.
Ĝi estis organizita kiel politika partio en 1913, je la nomo Bondeförbundet (kamparana ligo), kaj en 1915 unuiĝis kun la same kamparana partio Jordbrukarnas Riksförbund (regna ligo de agrikulturistoj). En 1958 la partio alprenis la nunan nomon. En 1921 ĝi unuafoje eniris la svedan parlamenton, superante la limon de 4% de la donitaj voĉoj. En la baloto de 2010, ĝi ricevis 6,6% de la voĉoj kaj 23 el la 349 parlamentanoj.
Friedrich Tietjen
La li malkovris la asteroidon 86 Semelon.
Oni donis lian nomon al la asteroido 2158 Tietjen.
János Kovács (edukisto)
János Kovács [jAnoŝ kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács János estis hungara instruisto, mecenato, framasono, membro honora de Hungara Sciencula Societo (1833).
János Kovács naskiĝis la  1764 en Eger. Li mortis la 1834 en Vieno.
Biografio
János Kovács frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, universitaton en Vieno inter 1781-1785. Li komencis sian karieron en edukado, li estis ĉefamilia edukisto en diversaj magnataj familioj, eĉ en kortego de la Habsburgoj. Li instruis precipe la hungaran lingvon. Krome li estis fama mecenato, ekzemple por sia naskiĝurbo aŭ por studentoj. Ekde 1789 li estis framasono en Transilvanio. Li ricevis premion en 1827.
𝕊
𝕊 estas tipografie emfazita litero “S”. Ĝi povas rilati al:
Nesimetria milito
Nesimetria milito estas konflikto inter du loĝantaroj de ege diferencaj niveloj de militkapablo aŭ grando. Nesimetriaj konfliktoj ofte rezultas en gerilaj taktikoj uzitaj por klopodi superi la foje tro ampleksajn malekvilibron laŭ teknologio kaj militforta grando. Temas pri milito tipa inter stablitaj, profesiaj armeoj unuflanke kaj insurekcia aŭ rezista movado aliflanke, plej ofte nehavantaj same rimedojn ĉu kvante ĉu kvalite. Kompreneble tio okazigas ke la disvolvigo de la milito kaj ĉefe la rezulto iru laŭ preciza maniero. Tiele okazis ĉe la Opia milito en Ĉinio, ne tiom disvolviĝanta potenco tiam kiom Britio aŭ ĉe la Hispana-usona milito de 1898 kiam Usono estis ankoraŭ nova potenco sed sufiĉe forta por venki super la dekadenca Hispanio. Tamen alian fojon tute nesimetria milito ŝanĝis la supozojn, kiel kiam Usono jam klara superpotenco de la dua duono de la 20a jarcento ŝajne estis venkonta super Nord-Vjetnamio en la Vjetnama milito, sed la rezulto estis inversa.
Toshiharu Morinaga
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Dektrito
Dektrito aŭ tredecimo (laŭ la lat. tredecimus: „dektria“) estas en muziko la dek tria intervalo, kiu kunmetiĝas el okto kaj sesto kaj ampleksas dek tri tonŝtupojn de diatona, septona gamo (ekz. c–a’). la granda dektrito ampleksas 21 duontonojn, la malgranda dektrito 20 duontonojn.
La vorto estas ankaŭ aplikebla, se la intervalo ampleksas seston kaj du aŭ pli oktojn. Kutime oni uzas ĝin nur, por akcenti la aldonan oktodistancon inter baza tono kaj sesto. Alikaze la nomo „sesto“ estas preferenda.
Krome dektrito estas en ĵaza harmoniscienco la sesa trito super la bazotono kaj estas ciferigata ĉe akordsimbolo kiel „13“.
Lige kun la suprotona serio, ekzemple ĉe la alikvotregistroj de orgeno, oni nomas la dektrian suprotonon naŭto. Ĉi tiu dektrito havas kun la pli malalta okto frekvencproporcion je 13:8.
Laiškai Sofijai
Laiškai Sofijai - en Esperanto "Leteroj al Sofija", ekster Litovio ankaŭ prezentata je anglalingva titolo Letters to Sofija - estas litova kaj litovlingva kineja filmo de la brita reĝisoro Robert Mullan, kiu publikiĝis en 2013. Temas pri amhistoria biografio de la tre talenta litova pentristo kaj komponisto Mikalojus Konstantinas Čiurlionis, kiu mortis en aĝo de nur 35 jaroj, post intensa vivo kaj kreo de abunda muzika verkaro de orkestraj, voĉaj kaj kordinstrumentaj muzikaĵoj, kaj de proksimume 280 en sia epoko abstraktece novstilaj bildoj, el tio pli-malpli 200 oleaj pentraĵoj kaj 80 grafikaĵoj. Li aŭdas la muzikon de pentraĵo kaj vidas bildajn impresojn de komponaĵo - tiu sintezo de muziko kaj pentrado en la historio de arto ĝis nun estas unika.
La filmo kovras la duan duonon de la vivo de la artisto, inter la 17-a vivjaro (1892) kaj la morto (1911), kaj bone prezentas la atmosferon en la tiutempa Litovio, kiu estis okupata per la Rusia Imperio, sed krome ankaŭ dominata de pola nobela elito, kiu kontrolas la litovlingvan civitanaron de kamparanoj, komercistoj, metiistoj, katolikaj pastroj kaj intelektuloj, tiel ke la litova estas nur neformala interlingvo de tiuj, kiuj regas ĝin, sed en oficiala kunteksto memkompreneble estas devigata komunikado en la rusa, kun la imperiaj okupantoj, kaj en la pola, kun nobeloj kaj pollingvaj intelektuloj. La brita reĝisoro tial en aŭtentika stilo produktis la filmon, en diversaj lokoj de Litovio (ĉefe Vilno, la banloko Druskininkai kaj la balta marbordo ĉe Palanga, en Sankt-Peterburgo kaj vivofine en pola sanatorio en Pustelnik ĉe Marki proksime de Varsovio) en aŭtentikaj 19-jarcentaj kulisoj, kaj paroligis la aktorojn jen litove, jen pole, jen ruse, en kazo de neceso kun alilingvaj subtitoloj, tiel ke krom la drama vivo de la artisto mem bone skiziĝas la socia etoso de la epoko, kaj la peno de la intelektularo emancipigi la litovan lingvon kiel kultura lingvo, parolinda en revo pri espereble iam estonte sendependiĝanta samlingva ŝtato. La ĉefa aktoro, Rokas Zubovas, estas nepo de la pentristo kaj komponisto Čiurlionis, kaj laŭ eldiroj de la filmproduktistoj antaŭ tiu filmo neniam havis aktorajn spertojn - tamen li konvinkas en prezento de sia rolo.
La amhistorio, al kiu aludas la filma titolo, estas tiu inter la artisto kaj la filologino kaj litovistino Sofija Kymantaitė: post multaj obstakloj kaj vivofazoj, kiam nur eblas komuniki per leteroj, la paro sukcesas geedziĝi, kaj Sofija gravediĝas, sed kiam en Vilno naskiĝas la filino, la artisto estas en sanatorio en Pollando. Li skribas ke li saniĝas, sed kiam Sofija kun la novnaskito alvenas al la sanatorio, la edzo surprize estas mortinta la matenon de la sama tago.
La filmo estis nomumita kiel "filmo de la jaro 2013" kadre de la nacia kinopremio Sidabrinė gervė ("arĝenta gruo"), kaj meritus pli vastan publikon ekster Litovio.
Halmajugra
Halmajugra estas unuigita vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Gyöngyös.
Situo
Halmajugra situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M3 Budapeŝto-Miskolc preteriras. Gyöngyös troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
Halmajugra naskiĝis en 1950, tiam unuiĝis 2 vilaĝoj Gyöngyöshalmaj kaj Hevesugra. Ambaŭ senhomiĝis dum la turka erao. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, poŝto, kuracejo, dentokuracejo.
10 Downing Street
10 Downing Street, prononco pli-malpli, ofte en Britio nomata simple "Number 10" , do "Numero 10", estas la sidejo de la registaro de Britio, angle nomata Her Majesty's Government, kimre Llywodraeth Ei Mawrhydi, do "registaro de sia majesto" kaj la oficiala restadejo kaj oficejo de la "Unua Sinjoro de la Fisko", kiu dum granda parto de la 18-a kaj 19-a jarcentoj kaj senescepte ekde 1905 estas plenumata de la ĉefministro de Britio.