cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
György Bessenyei
Verkoj
Liaj verkoj aperis unuafoje en 1772, komence klasicismaj dramoj. Kiel filozofo, li iris de la deismo al la materialismo, li okupiĝis eĉ en la beletraj verkoj pri sociaj kaj politikaj demandoj. Li ragardis tre grava la flegadon, uzon de la hungara lingvo kaj proponis establon de Akademio.
Aliaj
La nomon de la verkisto portas gimnazio en Kisvárda kaj altlernejo en Nyíregyháza.
Ludwig Krysta
Ludwig Krysta (krista) (naskiĝis la 7-an de decembro 1877 en Lipowiec, urboparto de Ustroń - mortis en la dua mondmilito) estis ĉeĥa esperantisto.
Profesie ŝtata eksoficisto, urba konsilantarano en Český Těšín (Ĉeĥoslovakio).
E-isto de 1920. Prezidanto de Regiona Esperanto-Ligo en Český Těšín de 1931, fondita de li. Fervora kursgvidanto, kunlabaranto de pluraj E-gazetoj.
Liaj beletristikaj verketoj aperis parte en la eldonaĵoj de Alfred Kenngott, parte memstare (Pri la prononcado en Esperanto; Marionetaj ludoj; La senvola svatanto).
Bach en Turingio
La rondvojaĝo Bach en Turingio (germane: Bach in Thüringen) igis la muzikemulojn konatiĝi kun ok lokoj kie agadis Johann Sebastian Bach - respektive lia parencaro -, situantaj sur la teritorio de la hodiaŭa Liberŝtato Turingio.
Fonto
Broŝuro Johann Sebastian Bach - eine Lebensreise, eldonita fare de Arbeitsgemeinschaft Johann Sebastian Bach, Arnstadt.
Nanjueo
Nanjueo (南越國) estis ĉina dinastio, kiu regis inter 203 a.K. kaj 111 a.K.. Ĝi estis oficiale agnoskita kiel dinastio nur post arkeologiaj malkovroj.
Dum ĝia kulmino la reĝlando kovris la nunajn ĉinajn provincojn Guangdong kaj Guangxi, kaj la nordan parton de Vjetnamio.
Historio
Panyu (番禺), loko de la nuna Kantono, estis grava komercloko, kiu posedis grandan havenon. Inter la varoj, kiuj trairis la tiaman urbon estis rinoceraj kornoj, eburo kaj juveloj. Tiel oni retrovis afrikan eburon kaj skatolon el persa arĝento en la maŭzoleo de la reĝo Zhao Mo.
Ŝipkonstruejo el la jaroj 221 ĝis 207 a.K., kaj tieaj moneroj de la dinastio Qin estis elfositaj ĉe Zhongsan Silu en Kantono. La ŝipoj, kiuj estis konstruitaj tie pezis inter 25 kaj 30 tunoj.
Inter 183 a.K. kaj 183, la dinastio Han ekonomie punis Nanjueo kaj malhelpis alvenon de fero.
En 113 a.K. la imperiestro Han Wudi sendis trupon de 100.000 soldatoj por haltigi ribelon en Kantono.
En 111 a.K. Han Wudi konkerinte Zhejiang kaj Fujian neniigis Nanjueon.
La maŭzoleo de la reĝo Zhao Mo
Le reĝo Zhao Mo (趙眜) regis super la teritorio de Nanjueo inter 137 kaj 122 a.K.. Lia regno estis mallonga, sed post lia morto estis konstruita honore al li maŭzoleo, kiu enhavis milon da objektoj, kies valoro historia, scienca kaj arta estas grandega.
La maŭzoleo, malkovrita en 1983 sur la avenuo de la popolo (人民路) en Kantono, iĝis mem la muzeo de la reĝo de Nanjueo en 1988. Tia arkeologia malkovro certe valorigis la regionon de Guangdong, ĉar la plej multaj ĉinaj dinastiaj ĉefurboj situas multe pli norde.
Inter la elfositaj aĵoj troviĝis ora sigelo de la reĝo, kiu havas grandan simbolan valoron en Ĉinio, kaj jada mortotuko kudrita per silkaj fadenoj. Inter la naŭ sigeloj retrovitaj la sigelo de Wendi estis la plej granda ora sigelo de la Han-epoko kaj la nura portanta bildon de drako. Oni ankaŭ trovis la plej grandan jadan diskon de la Han-epoko, kiu mezuras 33,4 centimetrojn diametre.
Inter la en la maŭzoleo trovitaj muzikiloj estas pluraj frapinstrumentaroj, inter ili aro goubian, t.e. ok sonolriloj entute 191 kilogramojn pezaj, kaj bianqing el ŝtono. Oni malkovris ankaŭ ŝakludon liubo (六博棋子), 620 pezilojn por fiŝkaptaj retoj, inkoŝtonojn, armilojn, la kvin substancojn por senmortigiloj (五石散, inter ili: sulfuro, okro, turkiso, ametisto).
En la krucforma tombo troviĝis la korpoj de:
La jada mortotuko
Oni iam kredis, ke jado malhelpis putradon de la korpo. Tiuepoke la famo de senmortigiloj estis tiom granda, ke la imperiestro Ying Zheng sendis ekspedicion gviditan de Xu Fu por trovi ilin. Tiel la mortotuko de la reĝo Zhao Mo konsistis el jadaj platetoj interligitaj de silkaj fadenoj. La ĉerko en kiu kuŝis la korpo havis du tavolojn el ligno, inter kiuj estis metitaj platoj de la plej altvalora jado, kiel ritono.
Sub la mortotuko troviĝis aro de kvin jadaj diskoj samcentraj por certigi la senmorton de la reĝo. Dek feraj spadoj kuŝis apud la mortotuko.
Hans Adam von Studnitz
Hans Adam von Studnitz (naskiĝinta en la 25-a de marto 1711 en Gierałcice/Distrikto Kluczbork, mortinta la 16-an de oktobro 1788 en Kehl) estis prusa nobelo, Ĉefa marŝalo de la duko kaj intendanto de la Ekhof-teatro en Kastelo Friedenstein, en Gotha.
Von Studnitz venis al Gotha sub la regado de Ernesto la 2-a de Saksio-Gotha-Altenburg. En 1747 li aĉetis bienon en Wechmar kaj igis ĝin fari pli granda al duala somera domo. La Landhaus Studnitz ĝis nun ekzistas.
En 1775 fonditis sub lia estrado la Kortega teatro de Gotha.
Von Studnitz mortis en 1788 senedzina kaj seninfana. Lia tombo estas la en 1770 fare de la skulptisto Friedrich Wilhelm Eugen Döll en la ĝardeno privata starigita tombopiramido. Ĝi estas konata sub la nomo Studnitz-Pyramide.
Ĵuliana Evandro
Juliana aŭ Ĵuliana Evandro (naskiĝis en 1978) estas brazila esperantistino. Inter 2014 kaj 2018 ŝi estis membro de la estraro de Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO), ekde 2016 kiel ties prezidanto, tiam vivante en Fortalezo. Krome de somero 2015 ĝis somero 2017 ŝi funkciis kiel membro de la estraro de TEJO, en kiu ŝi estis vicprezidanto kaj respondecis pri kulturo, homaj rimedoj kaj Pasporta Servo.
Mangone
Mangone estas komunumo de Italio.
Diana Ross
Diana Ernestine Earle ROSS (26a de marto 1944) estas usona kantistino, aktorino, diskoproduktorino kaj foja kantokomponistino. Naskiĝinta kaj kreskinta en Detrojto, ŝi famiĝis kiel fonda membro kaj ĉefa kantistino de la voĉa grupo The Supremes, kiu, dum la 1960-aj jaroj, iĝis la plej sukcesa el Motown kaj ĝis nun la plej sukcesa voĉa grupo el Usono same kiel unu el la plej diskovendantaj inaj grupoj de la mondo tiame.
Kiel parto de Supremes, Ross ĉefe rivalis kun la kariero de the Beatles en tutmonda populareco, kaj ŝia sukceso ebligis por estontaj afrikusonaj ritmenblusuloj kaj soululoj atingi gravajn sukcesojn. La grupo registris diskon kiu iĝis dekdufoje numero unu en Billboard Hot 100.
Kariero
Post sia foriro el la Supremes en 1970, Ross produktis sian komencan soloan albumon, nome Diana Ross, kiu enhavis la sukcesaĵojn "Reach Out and Touch (Somebody's Hand)" kaj la sukcesaĵon #1 nome "Ain't No Mountain High Enough". Ŝi publikigis la albumon Touch Me in the Morning en 1973. Ties titoliga kanto "Touch Me in the Morning" atingis la #1, nome ŝia duan. Ĉirkaŭ 1975, la akustika trako Mahogany inkludis sian 3an numeron unu "Theme from Mahogany (Do You Know Where You're Going To)". Ŝia albumo de 1976 nome Diana Ross inkludis ŝian kvaran sukceson #1 nome "Love Hangover". En 1979, Ross publikigis sian unuan or-atestiligitan albumon nome The Boss. Ĉirkaŭ 1980 aperis ŝia albumo Diana kiu atingis #2 ĉe Billboard kaj generis la #1 nome "Upside Down" kaj la internacian sukceson "I'm Coming Out". Post abandoni Motown, Ross atingis sian sesan kaj finan #1 per la dueto "Endless Love".
Ross ankaŭ kuraĝis aktori, kaj ricevis nomumojn al Ora Globo kaj al Oskar-premio pro sia ludo en Lady Sings the Blues (1972). Ŝi ankaŭ stelulis en du aliaj filmoj, nome Mahogany (1975) kaj la klasika The Wiz (1978); posta aktorado inkludis rolojn en televidaj filmoj kiaj Out of Darkness (1994) kaj Double Platinum (1999).
Krom aventuroj en Broadway, Ross estis nomigita la "Female Entertainer of the Century" (distrino de la jarcento) fare de la gazeto Billboard. En 1993, la Guinness-libro de rekordoj deklaris Ross la plej sukcesa muzikistino en historio pro ŝia sukceso kaj en Usono kaj en Britio ĉar havis pli sukcesaĵojn ol iu ajn artistino kun totalo de 70 sukcesaĵoj kaj kun Supremes kaj kiel soloa artisto. Ross vendis pli ol 100 milionoj da diskoj tutmonde kiam oni enkalkulas kune ŝiajn eldonojn kun la Supremes kaj kiel soloa artistino.
En 1988, Ross estis enmetita en la Rock and Roll Hall of Fame kiel membro de Supremes kun Florence Ballard kaj Mary Wilson. Ŝi ricevis la honorojn de Kennedy Center en 2007 kaj la premion Grammy al Karieratingoj en 2012.
Jacint Verdaguer
Jacint VERDAGUER i SANTALÓ [ĵasínt verdagér i santaló] (Folgueroles, 17-an de majo 1845 - Vallvidrera, 10-an de junio 1902) estas unu el la plej elstaraj poetoj de la katalunlingva literaturo, siatempe taksita kiel princo de la katalunaj poetoj.
Li estis la tria infano el ok, el kiuj nur tri atingis adoltecon. Je la 11-a jaraĝo li eniras la seminarion de Vic. Dum li plu studas, kaj samtempe laboras kiel instruisto kaj kamparano, en 1865 li partoprenas en la Floraj Ludoj de Barcelono kaj gajnas kvar premiojn. En la sekva jaro li denove gajnas du premiojn en la samaj Floraj Ludoj.
La 24-an de septembro 1870 li estas ordinita pastro en Vic kaj en la monato oktobro de la sama jaro, li faras sian unua meson. Estante 28-jara, li fariĝas kapelano en la Transatlantika Kompanio, ĉar oni rekomendis por lia sano maran klimaton, kaj en la sekva jaro li enŝipiĝas en Kadizo direkte al Havano. Fine li establas sin en Barcelono kiel kapelano de la familio de la markizo de Comillas, tiam la plej riĉa homo en Hispanio. Je la 32-a jaraĝo la ĵurio de la Floraj Ludoj atribuas al li eksterordiran premion pro lia eposo L'Atlàntida (Atlantido).
En 1880 oni proklamas lin Florluda Majstro en la Floraj Ludoj. Samjare li eldonas la libron Montserrat. 39-jara li vojaĝas al Parizo, Svislando, Germanio kaj Rusio. La 21-an de marto de 1886, 41-jaraĝa, episkopo Morgades kronas lin kiel Poeton de Katalunio en la monaĥejo de Ripoll. Li publikigas sian duan eposon, Canigó en 1885 kaj pilgrimas ĝis Palestino.
Ekde 1898 li denove povas praktiki kiel pastro, sed li vivtenos sin per mizera salajro kun la malamikeco de la oligarkio ĝis sia morto.
La 17-an de majo 1902, 57-jara, li ekloĝas en Vil·la Joana, kampar-domo en Vallvidrera, apud Barcelono, kie li esperas kuraci sian tuberkulozon, sed la 10-an de junio li tie mortas. Nuntempe, Vil·la Joana fariĝis muzeo pri la verkisto.
La entombigo de Jacint Verdaguer fariĝis unu el la plej multnombraj ĝis tiam okazintaj en Barcelono. Krome, lia heredaĵo evidentiĝas per pluraj el la plej popularaj poemoj kaj kantoj de la kataluna kulturo kiel L'emigrant kaj Virolai. Pruvas lian popularecon ankaŭ tio, ke lia nomo estas inter la plej disvastiĝintaj en la stratoj de Katalunio.
En esperanto pluraj liaj poemoj estas tradukitaj en la Kataluna Antologio, ĉefe eltiraĵoj de L'Atlàntida. Aliflanke Canigó influis Abel Montagut en lia Poemo de Utnoa.
Endre Gyárfás
GYÁRFÁS Endre (dja:rfa:ŝ) estis rumanuja hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita en Nadjvarado la 27-an de novembro 1904 kaj mortinta en Oradea la 28-an de novembro 1974.
Biografio
Endre Gyárfás abiturientiĝis en la reformita kolegio de Kluĵo (1922). En antologio titolita A mi országunk (Nia lando) (Bp., 1925.) li publikigis avangardajn poemojn. Li redaktis en 1932-33 la revuon politikan kaj ekonomian Gyár és ucca, en jaroj 1933-35 la revuon Tribün, poste en 1936 sub plumnomo Hintz Grote la revugazeton Mai Nő (Hodiaŭa virino). En Friss Újság de Oradea sub rubriktitolo „Feltételes megálló” publikigis siajn kolorajn publicistikaĵojn. Poste li estis ĉefredaktoro de la Új Élet, pli poste li estis unu el la redaktoroj de la gazeto Fáklya ambaŭ en Oradea.
András Kristó
KRISTÓ András (kriŝto) estis hungara pedagogo, geologo naskita en Sâncrăieni la 10-an de junio 1930 kaj mortinta en Budapest la 14-an de decembro 1994.
Biografio
András Kristó la mezlernejon finis en Csíkszereda (1949), la instruistdiplomon pri geografio-geologio li akiris en Universitato Bolyai de Kluĵo (1953). Sian karieron li komencis en Sepsiszentgyörgy kiel hidrogeologo ĉe la mineralakva verŝentrepreno, poste li instruis en Cârţa (Harghita), Csíkszentkirály, Csíksomlyó, ekde 1958 en Miercurea Ciuc, kie li estis ankaŭ lernejestro (1959-66), vicĉefinspektoro lerneja (1968-69). Ekde 1972 li instruis en Balánbánya, ekde 1987 denove en Csíkszereda ĝis sia pensiuliĝo (1990). Lia unua studaĵo aperis en 1955 en jarlibro de muzeo de Sfântu Gheorghe.
Kinina-kalikreina sistemo
La kinina-kalikreina sistemo aŭ simple la kinina sistemo estas malbone komprenata hormona sistemo, pri kiu disponeblas malmulte da esploraj dokumentoj. Ĝi konsistas el sangaj proteinoj, kiuj ludas rolon en inflamoj, regado de sangopremo, koagulado kaj doloro. Ĝiaj gravaj mediatoroj, bradikinino kaj kalidino, estas vazodilatoroj kaj agas sur multajn ĉelspecojn.
Historio
La sistemo estas malkovrita en 1909, kiam esploristoj malkovris, ke injektado de urino (kiu enhavas multajn kininojn) kaŭzas hipotension (malalta sangopremo).
Benedict Anderson
Biografio
Anderson naskiĝis en 1936 en Kunming, Ĉinio de angla-irlanda patro kaj angla patrino. Li edukiĝis plejparte en Kalifornio kaj studis ĉe la Universitato Cambridge. Lia postdiploma laboro en politikologio ĉe Cornell rezultigis referaĵon pri la politika situacio en Indonezio, pro kiu li estis forbarita de tiu lando.
Imagitaj komunumoj
Li argumentas, ke la ĉefaj kaŭzoj de naciismo kaj la kreo de imagita komunumo estas la reduktiĝo de privilegia aliro al difinitaj skriblingvoj (ekz. la latina), la movado por abolicii la ideojn de regado per dia volo kaj monarkio, kaj ankaŭ la apero de la prestekniko sub kapitalismo (aŭ, kiel Anderson nomas ĝin, "preskapitalismo").
La teorio de Anderson apartenas al tiuj, kiujn oni ekkonsideris la "modernisma" vidpunkto pri naciismo. Kiel aliaj, Anderson lokas la radikojn de la nacio-nocio ĉe la fino de la 18-a jarcento. Anderson asertas, ke la eŭropa nacia ŝtato estiĝis reage al la naciismo en la transoceana eŭropa diasporo en kolonioj, nome, en Norda kaj Suda Ameriko. Li konsideras la konstruadon de naciaj ŝtatoj kiel ian "imitan" agadon, ĉe kiu novaj politikaj unuoj iel "piratas" la modelon de nacia ŝtato (ĉefe de Usono, sed ankaŭ de sudamerikaj landoj). La granda aro da politikaj unuoj, kiuj ekestis en la Okcidento inter 1778 kaj 1838, kiuj ĉiuj memreflekteme difinis sin kiel naciojn, estis historie la unuaj tiaj ŝtatoj, kiuj ekestis. Sekve, ili neeviteble provizis la unuan realan modelon pri tio, kiel tiaj ŝtatoj devus "aspekti".
Laŭ Anderson, nove estiĝanta nacio imagas sin antikva.
Naciismo kaj Presado
Aparte grava en la teoria laboro de Anderson estas lia emfazo de la rolo de presita literaturo kaj ĝia disvastigo. La estiĝo de naciismo estas en la penso de Anderson intime ligita kun la multiĝo de presitaj libroj kaj kun la ĝenerala evoluo de la presado.
Multetnaj imperioj
Anderson pli ol aliaj teoriuloj enfokusigas sian atenton je la oficiala naciismo en multetnaj imperioj. En la daŭro de la 19-a jarcento, laŭ li, la filologia-leksikografia revolucio kaj la altiĝo de naciismaj movadoj, kiuj mem estas produktoj ne nur de la kapitalismo, sed ankaŭ de la hipertrofio de la dinastiaj ŝtatoj, kreis pligrandiĝantajn kulturajn kaj sekve ankaŭ politikajn malfacilaĵojn por multaj dinastiuloj. Antaŭe, la legitimeco de tiuj dinastioj havis neniun rilaton al nacieco. Sed la dinastioj jam antaŭ la eksploda apero de naciismo provis establi por ekskluzive administraciaj celoj certajn preslingvojn. Samtempe kun la leviĝo de naciismo en Eŭropo, mezeŭropaj, orienteŭropaj kaj balkanaj monarkioj ektendencis reidentigi sin, t.e. relegitimi sin surbaze de naciismo. Tiu volo reidentiĝi kaŭzis konatajn legitimeckrizojn de multetnaj imperioj.
Zdenko Křimský
Zdenko KŘIMSKÝ (naskiĝis la 27-an de majo 1934; mortis la 22-an de julio 1999 en Mělník) estis ĉeĥa esperantisto, sekretario de Ĉeĥa Esperanto-Asocio (1973-1985) kaj komitatano de UEA (1980-1986), poste entreprenisto de kooperativo Interhelpo.
En Mělník Křimský servis pli frue kiel delegito. Pro lia agado ĈEA akiris siatempe urbocentran oficejon en Prago, kiun li renovigis kaj ekipis, sed ne plu ekzistas. Li estis iniciatinto de Sociologia esploro de sintenoj al Esperanto, kies rezulto aperis broŝure (esperantigis Josef Vondroušek, 1981).
Křimský iniciatis kooperativon nomita la saman nomon de žilina kooperativo inter 1923 kaj 1943, Interhelpo.
Papera aviadilo
Papera aviadilo estas ludilo farita el papero. Ĝi estas eble la plej ofta formo de origamio.
La apuda skizo montras la eble plej bazan formon de papera aviadilo; ekzistas pli komplikaj, kiuj parte pli imitas la formon de realaj aviadiloj, parte provas plibonigi la aerodinamikajn ecojn, la flugkapablon. Lanĉado de papera aviadilo ordinare okazas per ĵeto el la mano. Kelkaj modeloj, precipe el dika aŭ plurfoje faldita papero, estas lanĉeblaj per kaŭĉuka bendo.
Supozeble la plej frua papera aviadilo estis farita en 1909. En 1930 Jack Northrop (kiu kunfondis korporacion Lockheed) pli fame uzis paperajn aviadilojn por provi ideojn pri realaj aviadiloj.
Multaj homoj provis rompi rekordojn pri plej longa tempo en aero de papera aviadilo. Ken Blackburn tenis la rekordon de 1983 ĝis 1996 kaj regajnis ĝin en 1998, per daŭro de 27,6 sekundoj. Ĝin sekvis Takuo Toda (戸田 拓夫), Japan (11-an de aprilo) per 27,9 s. La plej longan distancon (58,8 m) atingis Tony Felch, USA (21-an de majo 1985)
10822 Yasunori
10822 Yasunori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yasunori Harada, sciencesplora inĝeniero kaj amatora astronomo, bone konata pro liaj belegaj stelaj fotografioj.
Huy (Harco)
Huy estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Sándor Korda (aktoro)
Sándor Korda [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Korda Sándor estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Krahl.
Sándor Krahl naskiĝis la en Nagykanizsa ? aŭ Magyarkanizsa ?, li mortis ?.
Noĉoŝterno
Genro Procelsterna
Genro Gygis
Sándor Schmidt
SCHMIDT Sándor (pro. ŝmit) estis hungara inĝeniero pri minado naskita en Felsőbánya la 12-an de marto 1882 kaj mortinta en Bp. la 12-an de junio 1953.
Mahendra Nath Yadav
Persona vivo
Mahendranath Yadav estis naskita en vilaĝo nomita Kalwari Ehtmali (Changahiya) en Basti-distrikto. La nomo de lia patro estas Shyamchandra Yadav.
Edukado
Li studis en Gradigita Lernejo de Kisan.
Politika kariero
Li kontraŭis la Vidhansabha-elektojn en 2017 sur la sidejo de Basti Sadar, sed li perdis. De 2005, li estis membro de Zilla Panchayat dum 10 sinsekvaj jaroj. Estis la prezidanto de KDC en 2004. Krom tio, Mahendra Yadav ankaŭ tenis la postenon de Distrikta Prezidanto de Lohia Vahini kune kun la Distrikta Prezidanto de la Studenta Asembleo de SP. Mahendra Nath Yadav estas nuntempe la MLA de Basti Sadar. Li venkis Dayaram Chaudhary de la Bharatiya Janata Partio en la Vidhansabha-elektoj de 2022.
Tekstilmuzo
Tekstilmuzo aŭ abakao (Musa textilis), ankaŭ nomata manila kanaboestas plantspecio el Orientazio. Ĝi apartenas al la genro muzo (Musa) en la familio Bananacoj (Musaceae). Ĝi estas uzata kiel fibroplanto. Ĝia fibroj estas uzata por faru salakvarezistaj ŝipŝnuroj. Kiel fibrobanano aŭ tekstilbanano nomiĝas krom abakao ankaŭ aliaj fibroplantoj el la familio de la Bananacoj.
Karakterizaĵoj
la tekstilmuzo atingas alton de 3 ĝis 8 metroj kaj diametron de la pseŭdotrunko de 12 ĝis 30 centimetroj. La pseŭdotrunko konsistas el mola interno, la vera trunko, kaj ĝis 25 firme ĉirkaŭvinditaj foliingoj. El la malprofunda radika sistemo kreskas po planto ĝis 25 vertikalaj pseŭdotrunkoj. La folitigoj atingas longecon de 60 ĝis 70 centrimetroj. La oblange eliptaj foliplantoj iĝas 1,2 ĝis 2,4 metrojn longaj kaj 20 ĝis 40 centimetojn larĝaj. L supra folisurfaco etas kalva kaj helverda, la malsupra havas lanugajn harojn kaj estas brunmakulita. De tre forta meza ripo de la folioj disbranĉiĝas paralelaj flanknervuroj.
La infloresko estas longa kaj pendas. Ĝi havas ruĝe brunaj ĝis verdaj brakteoj, kiuj sidas tegolforme. La inforesko havas longecon de 10 kaj larĝecon de 6 centimetoj. Ja la malsupra flanko de ĉiuj brakteo roviĝas 10 ĝis 12 floroj en du vicoj. La unuseksaj floroj estas unusemetriaj kaj trinombaj. La albazaj 3 ĝis 6 floroj estas inaj kaj la alpintaj masklaj.
La fruktoj estas botanike beroj, ili estas verdaj kaj malforte kurbitaj. Ili atingas longecon de 5 ĝis 9 kaj larĝecon de 2 ĝis 3 centimetroj. Ili ne estas manĝeblaj. En la beroj evoluiĝas nigra semoj kun diametro de ĉ. 7 milimetroj.
La kromosomaro de la tekstilmuzo havas 2n=20 kromosomoj.
Disvastigo
La planto originas de la Filipinoj. Nuntempe ĝi estas kultivata en vastaj regionoj de Suda kaj sudorienta Azio respektive Meza kaj suda Ameriko. La tropika planto bezonas fekundan grundon kaj regulajn pluvojn.
Uzado
Uzata estas precipe la ĝis du metrojn longaj durfibroj de la folioj. La fibro estas relative malfajnakaj havas ŝirdurecon de 45 ĝis 70 cN/tex. .
La ekonomie gravaj devenlandoj estas Filipinoj kaj Ekvadoro. Indonezio kaj Panamo produktas ĉ. 100.000 t po jaro kaj rikolto de 0,1 ĝis 1,5 t/ha. .
La plej granda parto de la fibroj de tekstilmuzo estas uzata por fari paperon Ĝi ankaŭ estas uzata en la Aŭtoindustrio por anstataŭi plifortigitan polipropileno
La Praz VD
-
Blazono de Bonaero
La blazono de Bonaero estas la oficiala blazono de argentina ĉefurbo Bonaero kaj estaj uzata de la bonaeraj administracioj. La blazono en sia nuna formo validas ekde la jaro 2012. La blazonŝildo havas la formon de elipso. La malnova blazono enhavas bildon de ankro antaŭ du velŝipoj, dum supre flugas blanka kolombo cirkaŭata de sunradioj. La nuna blazono ne enhavas plu ankron.
NGC 662
NGC 662 (aliaj indikoj — PGC 6393, UGC 1220, IRAS01416+3726, MCG 6-4-60, KUG 0141+374, ZWG 521.73, KARA 62, 5ZW 98, ARAK 55) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
La Praz VD
La Praz estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 162 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
NGC 662
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Praz VD
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,12 km², de kiuj 48,0% estas kovritaj de arbaro, 48,6% servas por agrikulturo kaj 3,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Praz limas en nordo kaj oriento al Juriens, en sudoriento al Moiry, kaj en sudokcidento kaj okcidento al Mont-la-Ville.
Trafiko
La Praz situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Juriens al Mont-la-Ville. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 10 kilometrojn oriente de la komunumo apud La Saraz. Pere de la poŝtaŭtolinio de Croy al L'Isle la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de La Praz datiĝas el la jaro 996 kiel in villare Prata. La Praz dum mezepoko apartenis al la Senjorujo Romainmôtier, kies centro estis la samnoma abatejo. Ek de la jaro 1330 estis dokumentita propra majoro por la vilaĝo La Praz. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la komunumo estis parto de la berna Voktejo Romainmôtier. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Ildikó Várnagy
Ildikó Várnagy [vArnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várnagy Ildikó estas hungara skulptisto, instruisto. Ildikó Várnagy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Ildikó Várnagy abiturientis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1962, poste ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1967. Ŝia plej grava instruisto estis József Somogyi. Ŝi instruis en mezlernejoj inter 1968-1979, poste ŝi estas profesia skulptisto. En la 2000-aj jaroj ŝi ricevis plurajn stipendiojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1979-2000.
Antonín Kudela
Antonín KUDELA (naskiĝis la 21-an de novembro 1870 en Svinov - mortis la 12-an de februaro 1939 en Belkovice) estis ĉeĥa esperantisto, membro de Moraviaj Esperanto-Pioniroj.
Komunumaro Braubach (ĝis 2012)
La Verbandsgemeinde Braubach estis komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la samnoma urbo Braubach. Ĝi troviĝis en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de 2011 la komunumaro entute havis 7507 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumis iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. Kadre de administra reformo decidita en 2010, la 1-an de julio 2012 la membraj komunumoj kuniĝis kun tiuj de la najbara komunumaro Loreley al nova administra unuiĝo provizore nomata komunumaro Braubach-Loreley, kiu la 1-an de decembro alprenis la pli koncizan nomon komunumaro Loreley.
Antonín Kudela
Juĝa oficisto. E-isto de 1908. Delegito (de 1910) kaj honora membro de UEA. Prezidanto de la loka grupo en Olomouc, komitatano de ĈAE dum pluraj jaroj. Kursgvidinto.
Komunumaro Braubach (ĝis 2012)
{|
Shohreh Bayat
Shohreh Bayat (perse: شهره بیات . n. la 14-an de marto 1987 en Raŝto, Irano) estas internacia ŝakarbitraciisto (ekde 2014) kiu fariĝis en 2006 virina ĉampiono de FIDE. Ŝi ankaŭ estas la ĝenerala sekretario de la Irana Ŝakfederacio.
Bayat funkcias kiel ŝak arbitraciisto. Ŝi estis la vicĉefarbitraciisto dum gravaj ŝakkonkursoj, ekzemple la Junioraj Mondaj Ĉampionecoj 2017 en Tarvisio, la Virinaj Mondĉampionecoj en 2018 en Ĥanti-Mansijsko kaj la Virina Kandidata Turniro 2019 en Kazan o. Ŝi servis kiel arbitraciisto ĉe tri virinaj ŝakolimpikoj (2014, 2016, 2018).
En januaro 2020, Bayat estis la ĉefa arbitraciisto ĉe la Virina Monda Ŝakkonkurso de 2020 inter Ju Wenjun kaj Alexandra Goryachkina en Ŝanhajo kaj Vladivostok.
Vidu ankaŭ
Judit Polgar
Ottó Simor
Ottó Simor [ŝimor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simor Ottó estis hungara aktoro. Ottó Simor naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
Ottó Simor finis aktoran lernejon en 1946, poste li ricevis rolojn en Szolnok kaj Szombathely. Liaj sekvaj, pli gravaj teatraj stacioj estis: Lastfoje li paŝis sur scenejon en 2009. Li ricevis premiojn en 1965 kaj 1989, li estis "eterna membro" de Teatro Csokonai, same de Teatro de Nyíregyháza. En operetoj li estis bonvivanto.
582 Olimpio
582 Olimpio estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la antikva greka sanktejo Olimpio, en Peloponezo.
Ne konfuzu kun:
Emma Eckstein
Emma ECKSTEIN (1865–1924) estis aŭstra aŭtoro. Ŝi estis "unu el la plej gravaj pacientoj de Sigmund Freud kaj dum mallonga tempoperiodo ĉirkaŭ 1897, iĝis psikoanalizisto ŝi mem". Ŝi estis priskribita kiel "la unua analizistino", kiu iĝis "kaj kolego kaj paciento" de Freud. Kiel analizisto, "laborante ĉefe en la areo de seksa kaj sociala higieno, ŝi esploris ankaŭ kiel sonĝoj, tiuj "parazitaj plantoj", invadas la vivon de junulinoj."
Mieno
Mieno estas
Emma Eckstein
Ernest Jones metis ŝin kun figuroj kiaj Lou Andreas-Salomé kaj Joan Riviere kiel "tipo de virino, de pli intelekta kaj eble vireca karaktero...[kiu] ludis rolon en lia vivo, aldone al liaj masklaj amikoj kvankam de pli fajna kalibro."
Mieno
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri mieno en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Emma Eckstein
Ĉe Freud
Post Wilhelm Fliess operaciis Freud ripete en lia nazo kaj sinusoj por trakti "nazrefleksan neŭrozon", kaj Freud resendis sian pacienton Emma Eckstein al li. Laŭ Freud, ŝia historio de simptomoj inkludis akrajn krurdolorojn kun posta limigita movkapablo, same kiel stomakaj kaj menstruaj doloroj. Tiuj doloroj estis, laŭ la teorioj de Fliess, okazigitaj de ofta masturbado kiu, ĉar la histo de la nazo kaj la generaj organoj estas ligitaj, estis kuraceblaj per la forigo de parto de la meza nazkonko. La kirurga operacio de Fliess montriĝis katastrofa, rezulte en abunda, ripeta nazsangado – li lasis duonmetron de gazbendo en la nazkavo de Eckstein - kaj posta forigo kiu lasis ŝin permanente disfigurita. Dekomence, kvankam konscia de la kulpo de Fliess – Freud fuĝis el la rimeda kirurgado hororigita – li povis nur reveni al prudenta intimigo en sia korespondado al Fliess pri la naturo de lia katastrofa rolo kaj en postaj leteroj montris zorgitan silenton pri la afero aŭ pli bone revenis al la evitema temo de la histerio de Eckstein. Freud finfine, je la lumo de la historio de adoleska memtranĉado kaj neregula naza (kaj menstrua) sangado fare de Eckstein, konkludis, ke Fliess estis "tute senkulpa", ĉar la post-operaciaj hemoragioj de Eckstein estis histeriaj "dezir-sangadoj" ligitaj "al malnova deziro esti amata en sia malsano" kaj disvolvigitaj kiel rimedo por "reveki la afekcion de [Freud]". Eckstein tamen pluigis sian analizon kun Freud. Ŝi revenis al plena moveblo kaj sekvis la praktikon de la psikoanalizo mem.
Marano Marchesato
Marano Marchesato estas komunumo de Italio.
Kvazulu-Natalo
Distriktoj
La provinco havas 11 distriktojn:
Papicha (filmo)
Papicha [elp. papiŝa] estas internacie kun-produktita (Francio, Alĝerio, Belgio kaj Kataro) dulingva (araba-franca) dramo-filmo el la jaro 2019, reĝisorita de Mounia Meddour. La filmo elvokas jardekon de perforto kaj terorismo en la 1990-aj jaroj en Alĝerio kaj estas odo al la povo de virinoj.
Ĝi estis montrita ĉe la Filmfestivalo de Cannes en 2019 en la sekcio Un Certain Regard. Ĝi estis elektita kiel la alĝeria partoprenanto al la filmokonkurso por Plej bona internacia longdaŭra filmo ĉe la 92-aj Akademiaj Premioj kaj ricevis tri premiojn ĉe la franclingva Kinfestivalo de Angulemo. Ĝi estis elektita la plej bona arablingva filmo ĉe la kinfestivalo de El Gouna (en Egipto).
Strikolombo
Strikolomboj aŭ Geopelia estas genro de etaj, longvostaj kolomboj. Ili estas indiĝenaj de Sudorienta Azio kaj Aŭstralazio kaj troviĝas plej ofte en malferma kamparo kaj arbustejoj. Ili manĝas ĉefe semojn kiuj trovas serĉante sur grundo. Ili tipe demetas du ovojn en simpla nesto konstruita el bastonetoj kaj herberoj. La plumaro estas ĉefe grizbruna kun bildo de strioj, kaj de tie devenas la nescienca nomo. La Zebrokolombo kaj la Diamanta kolombo estas ofte bredataj en kaptiteco.
Papicha (filmo)
Intrigo
En la filmo Papiĉa (araba por 'bela, modokonscia knabino', kvazaŭ araba 'hipstero'), 18-jara universitata studento pri literaturo, revas fariĝi iutage mododezajnisto en la rolulo de Nedjma kiu rezistas konservativismon dum la Alĝeria Enlanda Milito kaj provas organizi modo-paradon en sia universitata loĝejo en 1990. Dum tiu periodo multaj riĉuloj kaj pli alte edukitaj personoj klopodis amase forlasi la landon kaj elmigri al 'pli prosperaj' landoj. La restintaj loĝantoj malrapide forglitis en religian fundamentisman politikon. Ĉi tiu politika grupo volas trudi sian volon en ĉiuj kampoj de la vivo: virinoj ekzemple portu nikabon kaj la virino kiu ne faras tion konstante riskas esti en danĝers situacio.
La filmo temas pri emancipiĝo, sed ankaŭ pri samseksemo, malfideleco, familiaj ligoj kaj religio.
Ĉefrolantoj
Lyna Khoudri kiel Nedjma (ĉefrolantino)
Marwan Zeghbib kiel Karim
Daniel Balavoine
Daniel BALAVOINE (naskiĝis la en Alençon (Orne), mortis la  apud Gourma-Rharous (Malio)) estis franca verkisto-komponisto-kantisto.
Li estis tre populara reprezentanto de franca muziko kaj li inspiris multajn kantistojn de la 1980-aj jaroj, kiel Jean-Jacques Goldman kaj Michel Berger, lia plej proksima amiko.
Ankaŭ partopreninte la francan politikan vivon, li estas memorata pro sia alparola kunfrontiĝo de 1980 kun François Mitterrand.
Peter Warren
Peter Warren (* 21-an de novembro 1935 en Hempstead, Novjorkio) estas usona kontrabasisto kaj violonĉelisto de moderna ĵazo kaj de Nova Improvizad-Muziko.
Vivo kaj verkado
Warren devenis de muzikisto-familio, prezentis unuafoje en la aĝo de 17 jaroj en Carnegie Hall kaj studis ĉe Adelphi College kaj ĉe Lernejo Juilliard. Li laboris komence kiel violonĉelisto sur la kampo de klasika muziko, ezemple kiel membro de la Simfoniorkestro de Atlanta. Poste li ŝanĝis la ĝenron kaj ludis kontrabason komence en la spektakloj de Las-Vegaso. En 1966 li koncertvojaĝis kun la orkestro de Tommy Dorsey, por sekve labori ĝis 1969 ĉe Dionne Warwick. Krom tio li studis ĉe Chuck Israels, muzikis ĉe Herbie Mann kaj formis kun David Izenzon kaj ok pluaj basistoj la New York Bass Revolution. En 1970 li transloĝiĝis al Eŭropo. Tie li sonregistris sian unuan albumon Bass Is kune kun tri pluaj kontrabasistoj. Krome li laboris kun Jean-Luc Ponty, kun Joachim Kühn, kun Terumasa Hino, kun John Tchicai kaj kun la svisa ensemblo „Wiebelfetzer“, kun Tomasz Stańko kaj Edward Vesala, kun Albert Mangelsdorff kaj Masahiko Satō same kiel kun Rolf Kühn, kun kiuj li ankaŭ surdiskigis por eŭropaj diskeldonejoj. Li prezentis ankaŭ kun Carla Bley, Michel Portal kaj Anthony Braxton. Post reveno al Novjorko en 1974 li apartenis al la bando de Jack DeJohnette, kun kiu li faris albumojn kiel „Special Edition“ (1979) aŭ „Tin Can Alley“ (1980) kaj ĝis 1983 koncertvojaĝis kaj ludis je festivaloj. En 1981 li produktis sian albumon „Solidarity“ dedicixtan al Stu Martin, kies instrumentistaro estas altkvalita. En 1982 li fondis kun John Scofield kaj Mike Stern propran kunfandomuzikan bandon. Poste li sin turnis al la Nova Improvizadmuziko kaj laboris en la regiono de Bostono kun multnombro da muzikistoj, inter ili ankaŭ kun Ken Vandermark. En 1994 li fondis du improvizadensemblojn, Cheap Suit Serenaders kaj Elastic Consort. Kun Matt Samolis, flutisto de Elastic Consort, li okupiĝis ĝisfunde kun la ŝtalviolonĉelo, sonskulptaĵo el agorditaj ŝtaldratojn kaj cimbaloj. Dum la lastaj jaroj lia intereso ĉefe direktiĝis al la ludo de cimbaloj per arĉo. Nuntempe (2008) li prezentas kun Metal and Glass Ensemble kaj Glenn Dickson Acoustic Ambient Ensemble.
Warren laboris kiel instruisto je diversaj eŭropaj kaj usonaj altlernejoj same kiel verkisto de la fakrevuo „Bass Player“.
Michio Ashikaga
Michio Ashikaga (japane 足利 道夫, n. 22-an de majo 1950) estas japana futbalisto. Li de 1971 ĝis 1975 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Architecture in Helsinki
Architecture in Helsinki (aŭ en Esperanto, Arkitekturo en Helsinko) estas Aŭstralia sendependa, avangarda rokbando de Fitzrojo, Melburno. La grupo enhavas la jenajn membranoj: Cameron BIRD, James CECIl, Gus FRANKLIN, Isobel KNOWLES, Jamie MILDREN, Sam PERRY, Tara SHACKELL, kaj Kellie SUTHERLAND. Ili uzas multe da instrumentoj, similaj ol tiuj en Aŭstraliaj gimnaziaj bandoj, enhavante blovinstrumentojn kaj bekfluton.
Fakte, la grupo havas pli da instrumentojn ol muzikistojn, uzante diversajn sintezilojn, klarneton, hobojon, bekfluton, kaj tiel plu, kaj ankaŭ pli tipaj drumon, basgitaron, kaj gitaron. Architecture in Helsinki ekludis en 2000, kreinta mikson de sendependa roko, elektra muziko, kaj popo. Ili multe turneis, nacie kaj internacie. La grupo registris ilian debutan albumon, Fingers Crossed (angle Fingroj Krucintaj), en 2002 en vario de lokoj enhavante plaĝ-domoj kaj decaj atelieroj. Bar None  ellasis la albumon en printempo de 2003. La albumo In Case We Die (angle En La Okazo Se Ni Mortas) sekvis en 2005, sur ilia propra etikedo, Tailem Bend.
16583 Oersted
16583 Oersted estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la dana kemiisto kaj fizikisto Hans Christian Ørsted (1777–1851), kiu malkovris, ke elektra kurento generas. La orstedo, unuo de forto de magneta kampo, estis nomita laŭ li. En 1829 li fondis "Den Polytekniske Læreanstalt' (Politeknika Kolegio), kiu estis pli frue renomita Teknika Universitato de Danio.
Grund-nivela elektro-prizorgo
Grund-nivela elektro-prizorgo, konata ankaŭ kiel surfaca kurentakolektado aŭ Alimentation par Sol (APS) estas moderna metodo de trirela elektrokapto por strataj tramoj. Ĝi estis inventita por la Bordoza tramo, estis konstruata ekde 2000 ĝis 2003 (12 km). Momente ĝi estas la sola loko, kie oni uzas iun eksperimentan teknologion, sed proponas por aliaj lokoj.
La grund-nivela elektro-prizorgo (plie kiel APS) estas sendanĝera, ĉar oni elformis 8-metrajn segmentojn kun neŭtralaj sekcioj ene. La tramo povas kapti la elektron, se ĝi eligas signojn ke ĝi iras super iu relo. Tiam la sistemo donas elektron en la signita segmento, tramo povas tie uzi la elektron. Tiel nur la tramo povas elektrizigi segmentojn, tiel la teknologio estas sendanĝera por homoj, konvena en promenaj stratoj, urboj.
15076 Joellewis
15076 Joellewis estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Joel Brewster Lewis, finaliston en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Stuyvesant High School en Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
Zürich Binz (stacidomo)
Zürich Binz estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Mammola
Mammola (elp. Màmmola) estas komunumo en la Provinco de Reggio Calabria de Italia regiono Calabria (Kalabrio). Mammola estas je 70 km sudokcidente de Catanzaro kaj ĉirkaŭ 60 km nordoriente de Reggio Calabria. La loĝantoj, (preskaŭ 11.000 je la fino de la unua mondmilito), estas en daŭra malkresko; en januaro 2021, ĝi havis 2592 loĝantojn en 80.5 km².
La Vilaĝo kaŝata inter montetoj, troviĝas inter la montaro Aspromonto kaj la Montoĉenoj ("le Serre");  kaj ĝi situas en meza pozicio inter la montaroj kaj la Maro Jonio. La vilaĝo originas jam en la antikvaj tempoj de la Granda Grekio, en la 4a – 5a jarcento a.k. kiam ĝia nomo estis Malea (Μαλέα en la antikva greka), kaj estis kolonio de la antikva Locri (elp. Lokri). En la pasinto Mammola estis grava centro de la Provinco de Reggio Calabria. Nuntempe ĝi estas malgranda vilaĝo kie turistoj venas por gustumi la famajn pladojn de la loka kuirarto sed ankaŭ por ĝia riĉa historio, arto kaj tradicioj.
Mammola apudas la sekvajn komunumoj: Agnana Calabra, Canolo, Cinquefrondi, Galatro, Giffone, Grotteria, San Giorgio Morgeto, Siderno.
La dialekto de Mammola
La unua vortaro Mammolese-Italiano (Tip. Siclari, Reggio Cal. 1862) estis verkita fare de la kuracisto Francesco Muià (1821-1881) el Mammola, kaj ĝi estis la unua vortaro de kalabria dialekto. Poste Gerhard Rohlfs "la germano" kiel oni lin nomis en Mammola, interesiĝis pri la loka dialekto, kaj por kompili sian vortaron venis multfoje kaj parolante kun la maljunuloj li aŭskultis la elparolon kaj notis sur kajeroj la tekstojn de la kanzonoj malnovaj, kaj la nomojn de ĉiuj arboj kaj herboj kiuj troviĝas en la teritorio de Mammola. Li amikiĝis kun Pastro Zavaglia (Don Vincenzo Zavaglia, historisto-verkisto), kiu verkis multajn librojn pri Mammola. Gerhard Rohlfs do verkis la vortaron (Nuovo Dizionario Dialettale della Calabria, Ed. Longo, Ravenna 1977), kaj ankaŭ plurajn librojn.
Sed la plej grava homo por la dialekto de Mammola estis la poeto Remo Gargiulo (1938-2003). "Remu" vere amis sian vilaĝon, sian dialekton kaj ĉiujn loĝantojn de Mammola. Li Verkis multajn librojn en dialekto kaj siaj poeziaĵoj estis premiitaj je naciaj konkursoj kaj ankaŭ en konkurso en Malta. Tre famaj en Mammola estis siaj libroj "Littari a lu Pataternu e a Santu Nicotemu", kaj "A Frasca". Kaj kompreneble la "Vocabalario Mammolese" (Editore Iriti, Reggio Cal. 2006), kiun li verkis dum tridek jaroj.
Vidindaĵoj
La Sanktejo de Sankta Nikodemo situas sur la altebenaĵo Limina, teritorio de la Nacia Parko Aspromonte, kaj estas la loko kie vivis la bazilia abato.
La Parko muzeo Sankta Barbara estas privata muzeo de moderna kaj nuntempa arto fondita de la artisto Nik Spatari sur praa monakejo de la basilia ordo.
La multaj palacoj, konstruitaj de la dek-kvara ĝis la dek-sepa jarcento, estas atestoj de la tiamaj nobelaj familioj, kiam Mammola estis gravan centron de Kalabrio kaj sidejo de distrikto.
Ekskursoj
La urba teritorio estas trairita de reto de padoj, iuj taŭgaj por ekskursi ĉevale kaj bicikle.
Gastronomio
Mammola havas tradician gastronomian kulturon de tipa montara kaj kamparana kuirarto kaj tipaj produktoj. La kuirejo ofertas diversajn tradiciajn pladojn, iuj el kiuj estas en la nacia listo de tradiciaj manĝaĵoj de la Ministerio pri Agrikulturo. La loka kuirarto baziĝas sur la reelaborado de simplaj ingrediencoj de tipa kamparana uzo.
Festoj de Sankta Nikodemo
Estas tri festoj honore al Sankta Nikodemo:
Ritoj de Sankta Semajno
Mammola, kiel aliaj municipoj en Kalabrio, konservas iujn tradiciojn de paskaj ritoj, precipe la du religiajn procesiojn, tiun de Sankta Vendredo kaj Paska Dimanĉo:
Győző Ember
Győző EMBER [djOzO], laŭ la hungara skribmaniero Ember Győző estis hungara historiisto, arkivisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
Győző Ember naskiĝis la 1909 en Stájerlakanina (nuntempa Anina en Rumanio). Li mortis la 1993 en Budapeŝto.
Biografio
Győző Ember frekventis universitaton en Budapeŝto akiranta diplomon en 1933 kaj en la sama jaro li doktoriĝis. Inter 1934 ĝis la emeritiĝo en 1978 li laboris en la Tutlana Arkivejo, kie li iĝis ĉefdirektoro en 1949. Dum la 2-a mondmilito li ankaŭ instruis en la universitato. Foje li redaktis periodaĵon. Li ricevis premion Kossuth en 1949, inter 1942-1978 ankaŭ aliajn 3 premiojn.
NGC 663
NGC 663 (alia indiko — OCL 333) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Konfliktoteorioj
La ĉefaj teorioj apartenantaj al la konfliktoteorio inkludas marksismon kaj novmarksismon, aspektojn de la instruado de Max Weber kaj la postmodernismo kaj postkoloniismo.
Inter la komunaj supozoj kaj konfliktaj aliroj troveblas:
Konkurado pri rimedoj, kiuj mankas (mono, libertempo, geedzoj, ktp.) estas la bazo de ĉiuj sociaj rilatoj. Konkurado, ne interkonsento, estas la markostampo de homaj rilatoj.
Malegaleco en potenco kaj rekompencoj estas konstruita en ĉiuj sociaj strukturoj. Individuoj kaj grupoj, kiuj profitas el aparta strukturo, klopodos konservi ĝin.
Ŝanĝo okazas kiel rezulto de konflikto inter konfliktantaj interesoj, kaj ne per adapto. Ofte, ŝanĝo estas subita kaj revolucia, prefere ol laŭgrada.
Programo de staĝoj de la Eŭropa Komisiono
La oficiala programo de staĝoj de la Eŭropa Komisiono estas programo de staĝoj kiu proponas oficialan laboran trejnadon en la Eŭropa Komisiono. La programo, kiu celas junajn universitatajn diplomitojn, funkcias ekde la jaro 1960 kaj estas la plej granda programo de staĝoj en la mondo. Staĝoj, kiuj komenciĝas en oktobro aŭ marto kaj daŭras kvin monatojn, okazas en Ĝenerala Direkcio aŭ servo de la Komisiono, en kabineto de Komisionano, aŭ en iu el la plenumaj institucioj kaj agentejoj de la Eŭropa Unio. La programon administras aparta Staĝoficejo funkcianta ene de DG EAC, kun jara buĝeto de 7 milionoj da eŭroj, kiu okazigas elektoproceduron kaj per ĝi rekrutas por ĉiu staĝoperiodo proksimume 600 staĝantojn (ankaŭ konataj kiel Blulibraj staĝantoj).
Elektoproceduro
Administraj staĝoj (t.e. ĉiuj staĝoj kun escepto de tiuj en la Ĝenerala Direkcio por Tradukado) konsistas el jenaj paŝoj: Aliĝintoj kiuj avancas en la fazon Elekto listiĝas en datumbazo nomata la (Virtuala) Blua Libro  el kiu eŭropkomisionaj oficistoj rajtigitaj je staĝanto povas libere elekti siajn kandidatojn. Kontaktinte ilin, oni interkonsentas pri detaloj de la staĝo. Proksimume 2.500 kandidatoj eniras la Bluan Libron en ĉiu staĝoperiodo, el kiuj ĉirkaŭ 600 rekrutiĝas kiel staĝantoj.
Kiel escepto, Ĝenerala Direkcio por Tradukado aplikas siajn proprajn kriteriojn de akcepteblo al siaj tiel-nomataj tradukaj staĝoj, kaj antaŭelekto ne okazas. La resto de la proceduro tamen estas sama kiel por administra staĝo.
Laborkondiĉoj
Ĉiu staĝanto estas atribuita al konsilanto kiu agas kiel mentoro. Staĝantoj laboras plentempe, laŭ samaj reguloj kiel Eŭropaj Civilaj Servantoj (kvankam malkiel tiujn, ilin oni konsideras "eksteraj dungitoj") kaj ricevas monatan poŝmonon egalan al 25 % de la baza salajro de oficisto je la grado AD 5/1. La kosto de ilia vojaĝo al la laborloko kaj reveno hejmen estas repagita dum la lasta monato de la staĝo. La staĝanto tamen devas mem elserĉi por si loĝadon proksime de la laborloko. Plej multaj staĝantoj laboras en Bruselo, granda grupo situas en Luksemburgo, kaj kelkaj laboras en Londono (EBRE, DG ECFIN), Irlando (DG SANCO), kaj en delegacioj de Eŭropa Unio en membroŝtatoj kaj ekster ili.
Statistikoj
Komencante per 3 staĝantoj en 1960, ilia nombro atingis 500 ĝis la jaro 1983, kaj en 2010 rekrutiĝis proksimume 1.200 staĝantoj (ambaŭ staĝoperiodoj kunkalkulitaj). Dum la unuaj 50 jaroj de ĝia historio (1960–2010), pli ol 40.000 staĝantoj partoprenis en la programo. La plej alta nombro de staĝantoj venis el Italio (preskaŭ 4.500), la plej malalta nombro el Malto (ĉirkaŭ 50). Preskaŭ 3.500 staĝantoj venis el ne-EU-aj landoj. Proksimume 70 % de staĝantoj estas virinoj.
La averaĝa staĝanto (en 2009) aĝis 26 jarojn, parolis kvar Lingvojn kaj posedis du universitatajn diplomojn. La staĝo de oktobro 2011 spertis la sumon de 10.424 aliĝintoj, el kiuj 9.349 estis civitanoj de membroŝtato de EU. El ili, 652 rekrutiĝis kiel staĝantoj. Plej multaj staĝantoj venas el Italio (73), kaj 44 rekrutoj estas ne-EU-aj civitanoj.
Listo de notindaj staĝantoj
Multaj eksstaĝantoj sekve fariĝis rimarkindaj personoj, kiel ekzemple:
Esperantistoj
Pri kelkaj esperantistoj estas konate ke ili partoprenis en la programo de staĝoj de la Eŭropa Komisiono:
Hugó Issekutz
ISSEKUTZ Hugó (iŝekuc) estis hungara farmacisto, universitata privataprofesoro. Li naskiĝis en Székelyudvarhely la 19-an de junio 1855 kaj mortis en Koloĵvaro la 23-an de julio 1915. Li estis la patro de Béla Issekutz.
Biografio
Hugó Issekutz estis farmacistpraktikanto en Marosvásárhely. Li havigis diplomon en 1881 en Kolozsvár, samloke en 1882 li doktoriĝis. Li partoprenis la enkondukon de farmacistpraktikanta kurso en la Universitato de Koloĵvaro, li iĝis ties gvidanto de 1914. En 1892 oni habilitis lin privatprofesoro. En 1902 li estis la direktoro de la apoteko de universitato, lekciisto de universitato. Iom de tempo li estis posedanto de apoteko „Hunyadi Mátyás”.