cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tragedio de Brigo Palhaço
Referencoj
<div class="reflist" style="-moz-column-count: 2; -webkit-column-count: 2; column-count: 2; list-style-type: decimal;"> <references group="" responsive="0">
Tibor Schneider
Tibor SCHNeIDER [ŝnajder] rumania hungara redaktoro, reĝisoro. Li naskiĝis en Baia Mare la 15-an de aprilo 1965.
Go Kaburaki
Go Kaburaki (鏑木 豪, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Júbilo Iwata, FC Tokyo, Vissel Kobe, Avispa Fukuoka kaj Mito HollyHock.
Sándor Kulcsár
KULCSÁR Sándor [kulĉa:r] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktisto. Li naskiĝis en Arado la 22-an de aprilo 1911 kaj mortis ?.
Kariero
Sándor Kulcsár studis en Romo teologion. Li faris kursojn de ĥorestro (1932) kaj de bibliotekisto (1933). Li instruis en Arado en rumanaj kaj hungaraj lernejoj, li gvidis junularajn ĥorojn. Li estis redaktoro de Vasárnap (1939-40). Li estis la ĉefredaktoro de la lasta jarkolekto de la gazeto Aradi Hírlap (1940). Li elpaŝis el eklezia ordeno kaj li iĝis ĵurnalisto en Temeŝvaro, kultura rubrikestro de Déli Hírlap, kunulredaktoro de Havi Szemle, rubrikestro de Szabad Szó, poste denove instruisto (1951-58).
(13990) 1993 EK
(13990) 1993 EK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Europoort
Europoort nomiĝas havena kaj industria areo, kiu konsistigas parton de la haveno de Roterdamo. Ĝi havas 3.700 hektarojn kaj iras de Roterdamo ĝis la loko, kie la Nova Maso fluas en la Nordan Maron. Komune kun iom pli orienta loko, Europoort estas la plej granda haveno por naftoindustrio tutmonde.
Filip Vujanović
Filip Vujanović (n. la 1-an de aŭgusto 1954 en Beogrado) estas montenegra juristo kaj politikisto, kaj de 2003 ĝis 2018 oficis kiel prezidento de Montenegro. Li reprezentas la politikan partion Demokrata Partio de Socialistoj de Montenegro.
Filip Vujanović estas eksa ministro de justico (marto 1993 - majo 1995), ministro de internaj aferoj (majo 1995 - februaro 1998) kaj ĉefministro (5-a de februaro 1998 - 5-a de novembro 2002). Je la 11-a de majo 2003 Vujanović estis elektata al la ofico de prezidento de Montenegro kaj je la 6-a de aprilo 2008 por la dua periodo. Li estis reelektita la trian fojon la 7-an de aprilo 2013 kaj oficis ĝis la 20-a de majo 2018.
213
En la jaro 213 post Kristo okazis, interalie:
Visuddhimagga
Visuddhimagga (Palio; Esperante, La Vojo de Purigo), estas granda traktato en la doktrino de Taravada Budhismo verkita de Budagoso ĉ. 430 en Srilanko. Ĝi estas kompleta manlibro konciziganta kaj sistemiganta kaj la teoriajn kaj la praktikajn instruojn de la Budho kiel ili estis komprenitaj de la grandaĝuloj de la monaĥejo Mahaviharo en Anuradapuro, Sri-Lanko. Ĝi estas preskribita kiel „la akso de kompleta kaj kohera metodo de ekzegezo de la ‚Tripitako‘, uzante la ‚Abidarman metodon‘ kaj ĝi montras detalajn praktikajn instruojn por plibonigi la purigadon de la menso“. Ĝi estas konsiderita la plej grava Teravada teksto ekster la Tripitaka Tekstkanono
La strukturo de la Visuddhimagga′ estas bazita sur la Sutro Ratha-vinita („Diskurso pri la plusendantaj ĉaroj“ Majjhima Nikaya 24), kiu priskribas la progreson el disciplina pureco al fina destino de Nirvano en sep paŝoj.
Kluĉo (Simferopola distrikto)
Kluĉo estas vilaĝo en la Perova komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 262 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas en la centra parto de la Simferopola distrikto, en la antaŭmontara parto de Krimeo, ĉirkaŭ 6 kilometrojn okcidente de Simferopolo. 3 kilometrojn sude de la vilaĝo pasas la regiona aŭtovojo Simferopolo—Nikolajevko. La plej proksimaj loĝlokoj estas la vilaĝoj Novozburjevko (situanta 3 kilometrojn sude), Dubko (situanta 4 kilometrojn sud-oriente) kaj Veselo (situanta 5 kilometrojn norde).
Historio
La unuaj fidindaj historiaj mencioj pri la vilaĝo (menciita kiel Gaĝi-Ibraĥam) aperis en la jaro 1784. Laŭ la informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (menciita jam kiel Ĥaĝi-Ibraim) havis 12 kortojn kaj estis loĝata de 102 homoj (ĉiuj ili estis krime-tataroj). Meze de la 19a jarcento (post la Krimea milito) la vilaĝo estis preskaŭ plene forlasita pro la amasa elmigro de krime-tataroj en Turkion.
La vilaĝo renaskiĝis fine de la 19a jarcento unue kiel malgranda setlejo de agrikulturistioj (proksimume samtempe estis ekuzita la nomo Aĝi-Ibram).
Post la liberigo de Krimeo disde la germanaj militistoj (maje 1944) la krime-tatara loĝantaro estis deportita en Mezan Azion laŭ la decido de la Ŝtata Defend-komitato de USSR. Por kompensi mankon de loĝantoj, la 12an de aŭgusto 1944 oni akceptis la decidon transloĝigi en Krimeon kolĥozanojn el diversaj regionoj de RSFSR kaj UkrSSR. La 21an de aŭgusto 1945 per la decido de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝo estis alinomita kiel Kluĉevoje (la rusa nomo laŭvorte signifas (mult)fonta); samtempe oni alinomis ankaŭ la komunumon, kies centro tiam estis la vilaĝo.
Ekde la jaro 1965 la vilaĝo apartenas al la Simferopola distrikto; samjare ĝi estis alinomita kiel Kluĉi (la rusa nomo laŭvorte signifas la fontoj) por eviti konfuzon kun alia samnoma vilaĝo de la Simferopola distrikto (Kluĉevo). Post la Dua mondmilito la vilaĝo restis relative malgranda, tamen en la 1990aj jaroj ĝi iom kreskis pro la amasa reveno de la deportitaj krime-tataroj.
Nuntempo
Laŭ la rezultoj de la tutukrainia censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 262 homoj (la pli ĝisdataj pritaksoj de la jaro 2009 mencias 135 loĝantojn ). La areo de la vilaĝo estas 187,9 hektaroj, la kvanto de kortoj estas 103.
La ĉefa ekonomia branĉo de la vilaĝo estas agrikulturo. En la jaro 2011 apud la vilaĝo estis konstruita granda sunenergia centralo «Perovo», povuma je 105,56 MW. Per la busa transporto la vilaĝo estas ligita al Simferopolo kaj al la aliaj vilaĝoj de la Perova komunumo.
1793 Zoya
1793 Zoya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova  elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras Zoja Kosmodemjanskaja, soveta rezistantino ekzekutita de la nazioj en 1941.
NGC 3658
NGC 3658 (aliaj indikoj — UGC 6409, MCG 7-24-2, ZWG 214.3, PGC 35003) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bechyně
Bechyně estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 20 km okcidente de la urbo Tábor, sur la rivero Lužnice. Ĝi famas precipe pro sia banloko, kastelo kaj ceramika tradicio. La bone konservita historia urbocentro estas unu el plej valoraj protektataj monumentzonoj en tuta Bohemio. Vivas ĉi tie.
Historio
En kroniko de Kosmas oni trovas menciojn pri la regiono de Bechyně, kiu ampleksis grandan teritorion ekzistantan ĝis la jaro 1751. Reĝo Přemysl Otakar la 2-a tie fondis en la jaro 1268 burgon, kies antaŭburgejo estis avancigita en la jaro 1323 je urbo kaj poste remparita. En la jaro 1422 parto de la urbo estis ruinigita eĉ kun la remparoj, renovigo kaj evoluo okazis en la 15-a kaj la 16-a jarcentoj, precipe en la tempo, kiam tie havis sidlokon Petr Vok z Rožmberka. Ekde la 15-a jarcento la urbo famiĝis pro potfarado, en la 18-a jarcento en ĝi estiĝis banloko (fontoj konataj ekde la 16-a jarcento). Konstruaĵo de banloko de Libuše (1904–1907) estas destinita precipe por kuracado de movorganoj kaj por kuracado de metabolismaj perturboj.
Vidindaĵoj
(konstruita en 1903 de František Křižík kiel unu el unuaj plene elektrigitaj fervojoj en Aŭstrio-Hungario)
Castagnole delle Lanze
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Chemilly-sur-Serein
Chemilly-sur-Serein estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 176 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Chemilly-sur-Serein etendiĝas sur 13 km², kaj havis 176 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Luc Droin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chemilly-sur-Serein apartenas al la kantono de Chablis, kies ĉefurbo estas Chablis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Mem nombro
En aritmetiko, mem nombro estas entjera nombro, kiu, en iu numeralo, ne skribeblas kiel alia nombro plus la sumo de la ciferoj de tiu alia nombro. Ekzemple, 21 ne estas mem nombro, ĉar 21 = 15 + 1 + 5. Ne ekzistas tia sumo, kiu egalas al 20, pro tio, 20 estas mem nombro. Tiuj nombroj estis unue priskribitaj en la jaro 1949 de la barata matematikisto Dattathreya Ramachandra Kaprekar.
La unuaj mem nombroj en numeralo 10 estas:
1, 3, 5, 7, 9, 20, 31, 42, 53, 64, 75, 86, 97, 108, 110, 121, 132, 143, 154, 165, 176, 187, 198, 209, 211, 222, 233, 244, 255, 266, 277, 288, 299, 310, 312, 323, 334, 345, 356, 367, 378, 389, 400, 411, 413, 424, 435, 446, 457, 468, 479, 490, 501, 512, 514, 525
Prima mem nombro estas mem nombro, kiu estas ankaŭ primo. La unuaj primaj mem nombroj estas:
3, 5, 7, 31, 53, 97, 211, 233, 277, 367, 389
En oktobro 2006, Luke Pebody pruvis, ke la tiama plej granda konata primo de Mersenne, kiu estas ankaŭ mem nombro estas 224036583 - 1. Tio estas do la tiama plej granda konata prima mem nombro.
212
En la jaro 212 post Kristo okazis, interalie:
Corippo
Geografio
Corippo situas en la Valo Verzasca ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Vogorno kaj konsistas el la du setlejoj Corippo kaj Ponte di Corippo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,73 km², de kiuj 64,6% estas kovritaj de arbaro, 3,2% servas por agrikulturo kaj 0,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Corippo limas en nordo al Lavertezzo, en oriento al Vogorno, en sudo al Mergoscia, kaj en okcidento al Avegno-Gordevio
Trafiko
Corippo situas komplete flanke de la publikaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas nur pere de tre mallarĝa vojeto, kiu deflankiĝas de la valvojo tra la Valo Verzasca. Pere de la bus linio de Sonogno al Locarno la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Corippo datiĝas el la jaro 1224 kiel Culipo. Origine Corippo estis flaga frakcio de la komunumo Vogorno, de kiu ĝi sendependiĝis en la jaro 1822. Ĝian sendependecon la komunumo defendis ĝis hodiaŭ malgraŭ sia malgrandeco. En la jaro 1883 estis konstruita veturebla vojo ĝis Corippo. Eklezie Corippo sendependiĝis en la jaro 1782 de la Paroĥo Vogorno, sed ek de 1917 ĝi denove apertenas al Vogorno.
Evoluo de la loĝantaro
La loĝantaro ek de la 18-a jarcento konstante malkreskis. Nuntempe nur ankoraŭ 12 homoj konstante vivas en Corippo. La plej juna el inter ili estas 41-jaraĝa.
Alambiko
Alambiko estas speciala aparato, kiu estas uzata por distili likvaĵojn, nome alkoholaĵojn.
La termino venas el la araba, kiu siaflanke transprenis la grekan vorton ambix (vazo).
La principo de distilado estis konata al la egiptaj sciencistoj, kiuj produktis parfumon, sed la bazo de la nuna aparato estas araba invento de la 11-a jarcento.
Alambiko estas speciala, tradicia formo de distililo kaj ĝis hodiaŭ uzata ekzemple en Skotlando por produkti viskion. La tipa maniero uzi la alambikon estas la laboro en etapoj. Oni plenigas la supran ujon per likvaĵo kun alkoholo kaj hejtas. La alkoholo vaporiĝas kaj kolektiĝas en la malvarmaj partoj. La distilado estas interrompita, kiam ne plu elvaporiĝas alkoholo. Oni devas malplenigi kaj eble purigi la tutan aparaton.
Kontraste al ĉi tiu antikva metodo la industriaj distililoj seninterrompe estas nutrataj per alkoholoriĉa likvaĵo.
Fandogardilo
Fandogardilo (aŭ fandaĵo ) estas elektra gardilo por protekti kontraŭ tro alta kurento. Pro la temperaturaltiga efiko de (troa) kurento ĝi interrompas cirkviton per memdetrua fandiĝo.
Chun Jung-myung
Song Joong-ki (n. 29-a de novembro 1980 en Seulo, Sud-Koreio) estas sudkorea populara aktoro.
Fandogardilo
Funkcio
Esenca elemento de fandogardilo estas metalodrato, kiu fandiĝas se tro da kurento trafluas ĝin kaj tiel interrompas la cirkviton. Se tro da kurento fluas tra elektra cirkvito, la dratoj varmegiĝas al tre altaj temperaturoj, ili povas difektiĝi aŭ eĉ kaj kaŭzi brulon. Depende de sia dikeco kaj materialo (kutime elektrolit-kupro aŭ fajna arĝento) la drato toleras pli aŭ malpli da kurento, do oni povas konstrui fandogardilon por pli aŭ malpli alta limito de kurento. La drato estas ĉirkaŭata de izolilo (kutime aero aŭ kvarcosablo), kiuj preventas ke povas estiĝi lumarko el la fandiĝanta drato. Kiam fandogardilo estis funkcianta, ĝi detruiĝas kaj devas esti anstataŭigata per nova fandogardilo.
Fandogardiloj laŭ la celita uzo
Por ĉiutaga uzo en loĝdomoj oni uzas fandogardilojn laŭ la D-sistemo (DIAZED), kiuj estas ŝraŭbeblaj kvazaŭ ampoloj en koncernajn gardilingojn. Kutime en loĝejo oni havas plurajn cirkvit-sistemojn (ekzemple por banĉambro, kuirejo, koridoro plus loĝĉambro), ĉiu el ili disponas pri sia propra gardilingo, ĉiuj estas kunigitaj en unu kesto por la tuta loĝejo.
Laŭ bezono fandogardiloj estas haveblaj por diversaj limitkurentoj (diverskolore markitaj), ili havas fenestreton por vidi ĉu la gardilo jam fandiĝis kaj bezonas anstataŭigon.
Fandogardiloj ĝenerale havas pli longan reagotempon en kazoj de troŝarĝo aŭ kurta cirkvito ol magnetgardiloj, kiuj uzas magnetan efikon por interrompi la cirkviton kaj ne mem detruiĝas. Pro tio ili estas pli kaj pli ofte muntitaj en novaj instalaĵoj.
Aliaj tipoj (uzataj en Germanio)
Walther Wolfgang von Goethe
Walther Wolfgang von Goethe (n. 9-an de aprilo 1818; m. 15-an de aprilo 1885) estis germana ĉambelano kaj komponisto. Li estis nepo kaj lasta vivanta ido de Johann Wolfgang von Goethe.
4069 Blakee
4069 Blakee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono)
Walther Wolfgang von Goethe
Vivo
Walther von Goethe naskiĝis kiel unua filo de August von Goethe, filo de la poeto, kaj Ottilie von Goethe. La ĉiam malfortika infano alkreskis sen publika lerneja edukado. Pli malfrue Felix Mendelssohn Bartholdy instruis lin ĉe la piano, ĉar li havis elstaran muzikan talenton, sed nek per lidoj nek per operoj li akiris sukcesojn. Li malfacile portis la ŝarĝon de sia nomo.
Al la provo de la Germana Federacio, akiri la Goethe-domon en Vajmaro kaj la postlasaĵon de la poeto por la nacio en 1842, antaŭ ĉiuj li rezistis. Plej ofte li loĝis en la mansardo de la Goethe-domo. En 1859 li estis nomumata barono.
Li mortis la 15-an de aprilo 1885 dum vojaĝo en Lepsiko. La heredaĵo de lia avo, aparte la loĝdomo de Goethe en Vajmaro, ties biblioteko kaj ties multaj kolektoj, estis disponigita en la kazo de lia morto per lia testamento de la 24-a de septembro 1883 al la ŝtato Sachsen-Weimar-Eisenach, kio ebligis la ekesto de la Nacia Goeto-muzeo.
La lasta, Walther Wolfgang, postlasis same kiel lia frato Wolfgang Maximilian von Goethe kaj lia fratino Alma von Goethe neniun idon. Sur lia tombo staras la enskribo: „Kun li estingiĝis la gento de Goethe, kies nomo transdaŭros ĉiujn tempojn“. Laŭ la leksikono „Mann für Mann“ li estis, same kiel ankaŭ lia frato, samseksema. Tion konfirmas Dagmar von Gersdorff en la unua biografio de la genepoj de Goethe, aperinta en 2008. Vojaĝon de Goethe kun liaj nepoj Walter kaj Wolfgang al Ilmenau en la jaro 1831 priverkis Sigrid Damm en la romano aperinta en 2007, Goethes letzte Reise.
Graveco
Nuntempe de kaj pri Walther von Goethe ekzistas kelkaj komponaĵoj kaj manskribaĵoj en diversaj arkivoj, libro pri lia vivo, verkita de Wolfgang Vulpius (Vajmaro 1962).
4069 Blakee
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Lawrence E. Blakee.
Raghuram Rajan
Raghuram Govinda Rajan (3a de februaro 1963) estas barata ekonomikisto kaj Profesoro "Katherine Dusak Miller" pri Financoj en la Universitato de Ĉikago (Booth School of Business). Inter 2003 kaj 2006 li estis Ĉefa Ekonomikisto kaj Direktoro pri Esplorado en la Internacia Monfonduso. El septembro 2013 ĝis septembro 2016 li estis la 23a Guberniestro de la Rezerva Banko de Barato; en 2015, dum sia regotempo en la RBB, li iĝis Vic-Proparolanto de la Banko por Internacia Kontoreguligo.
En la ĉiujara konferenco "Jackson Hole" de la Federacia Rezerva Sistemo en 2005, Rajan avertis pri la kreskantaj riskoj en la financa sistemo kaj proponis politikojn kiuj povus malpliigi tiajn riskojn. Tiama Usona Sekretario de la Trezorejo Lawrence Summers nomis la avertojn "misgvidaj" kaj Rajan mem kiel "luddisma". Tamen, post la financa krizo de 2007–2008, la avertoj de Rajan estis konsiderataj kiel profetaj kaj li mem tiukadre estis etende intervjuita por la ricevinto de Oskar-premio dokumenta filmo Inside Job (2010).
Li kritikis la [[Internacia Monunua Fonduso|IMF ĉar restis tiesflanka ludanto por la disvolvigita mondo. Li kritikis la IMF kiel sekvanto de la monpolitikoj de Usono, kiu laŭ li estis semante kaoson en la novaj aperantaj merkatoj. Li estis kritikanto de la perdegigaj monpolitikoj de la okcidentaj landoj kaj de la IMF.
En 2003, Rajan ricevis la inaŭguran premion Fischer Black, havigita ĉiun duan jaron fare de la "American Finance Association" (Usona Financasocio) al financekonomikisto pli juna ol 40 jaroj kiu estis farinta la plej gravan kontribuadon al la teorio kaj praktiko de financo. Lia libro, Fault Lines: How Hidden Fractures Still Threaten the World Economy, ricevis la premion por negoclibro de la jaro "Financial Times/Goldman Sachs" en 2010. En 2016, li estis nomita de la gazeto Time en ties listo de la '100 Plej Influaj Personoj de la Mondo'.
Masahiro Ohashi
Masahiro Ohashi (大橋 正博, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Mito HollyHock, Albirex Niigata, Tokyo Verdy, Kawasaki Frontale, Gangwon FC kaj Matsumoto Yamaga FC.
Origny-en-Thiérache (stacidomo)
Origny-en-Thiérache estas franca stacidomo sur linio La Plaine - -  (landlimo), situanta en  Origny-en-Thiérache, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ranketo
La ranketo (nacilingve foje ankaŭ kolbasbagoto) estas ligna blovinstrumento de la renesanco kaj la baroko.
La renesancranketo
Ranketoj aspektas kiel modeloj pri turoj de la urbofortikaĵo de Sevilo. El cirkla bloko el pirarba aŭ acera ligno supre elstaras vertikala tureto, sur kio vertikale staras la duobla anĉo. La ena boraĵo de la muzikilo estas naŭfoje serpentumata en la interno, tiel ke la relative malgrandaj instrumentoj eksonas en eksterordinare malalta tonpozicio. Dum la ludado la manoj situas kontraŭe unu la alian, kaj oni ne nur ludas per la fingrosuproj, sed ankaŭ per pli malaltaj falangoj. La ekblovado helpe de ventkapsulo verŝajne malkutimus. Oni blovis la instrumenton horizontale, iom klinite malsupren.
Origny-en-Thiérache (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Hauts-de-France.
Ranketo
La renesancranketo
Dum la 20-a jarcento oni portempe kopikonstruis renesancranketojn, je kio la plej grandaj estis tenoro F-d0, baseto B1-g0, baso F1-d0 kaj grandbaso B2-G. La instrumento laŭ tonalto proksimume egala al fagoto estas la basranketo. La grandbasoranketo pli malpli egalas laŭ tonalto al la kontrafagoto.
Origny-en-Thiérache (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Plaine - Hirson - Anor (frontière) (229000).
Ranketo
La barokranketo
Ekde meze de la 20-a jarcento oni denove konstruas barokranketojn. La tonamplekso de unu el tiuj instrumentoj etendiĝas ekde B bemola1-d1, situas do en la amplekso de fagoto.
Kompare al fagoto, ankaŭ al barokfagoto, la ranketo havas pli malgrandan tonamplekson, tiel ke oni povas distingi (ekz. je Pepusch) ĝeneralbasajn voĉojn por ranketo disde tiuj por fagoto.
Rivero San Juan (Nikaragvo)
La rivero San Juan situas en la sudorienta parto de Nikaragvo, ĝi estas 200 km longa kaj ĝia fonto estas la Lago de Nikaragvo. Ĉe San Juan del Norte la rivero fluas en la atlantikan oceanon.
Distililo
Distililo estas la kompleta aparato por distili. Ĝi konstistas ĉefe el distilujo (kaldrono) kaj malvarmigilo (kondensilo), konektitaj per tuboj.
La plej tradicia formo de distililo estas la alambiko.
Milena Pavlovic-Barili
Milena Pavlović-Barili (alt. Barilli; en serba cirile: Милена Павловић-Барили; 5-a de novembro, 1909, Požarevac, Serbio – 6-a de marto, 1945, Novjorko, Nov-Jorkio, Usono) estis serba pentristo kaj poeto.
Distililo
Distililoj estas vaste uzataj en la kemia industrio kaj en laboratorioj.
Milena Pavlovic-Barili
Ŝia itala patro Bruno Barilli estis influa komponisto, ŝia serba patrino, fora parenco de la dinastio Karađorđević, studis arton. Milena mem studis ĉe la Reĝa lernejo de artoj en Beogrado, Serbio (1922–1926) kaj en Munkeno (1926–1928).
Frue dum la 1930-aj jaroj ŝi lasis Serbion kaj revenis nur por nelongaj vizitoj ĝis la komenco de la dua mondmilito. Dum ŝiaj restadoj en Hispanio, Romo, Parizo kaj Londono, kie ŝi estis akompanata de Jean Cocteau kaj André Breton, ŝi estis influita de multaj okcidentaj skoloj kaj artistoj, precipe Giorgio de Chirico. Post 1939 ŝi restis nur en Nov-Jorko, kie ŝi mortis post akcidento dum ĉevala rajdado en 1945.
La temoj de ŝia laboro variis de portretoj el spritaj interpretoj ĝis bibliaj rakontoj. La motivoj ofte inkluzivis revumaj situacioj, vualoj, anĝeloj, statuoj de Venusa diino kaj Arlekenoj. Multaj de ŝiaj verkoj estas partoj de konstantaj ekspozicioj en Romo, Novjorko, Muzeo de Nuntempa Arta (Beogrado) kaj ŝia hejmurbo Požarevac, kie la domo en kiu ŝi naskiĝis estis transformita en muzeo por honorigi ŝin.
Sauvé (exo)
Sauvé estas stacio de sur linio exo5 - Mascouche, situanta en arondismento Ahuntsic-Cartierville de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Distililo
La plej grandan komercan valoron reprezentas la distilado de nafto en rafinejo, sed la plej grandan publikan intereson ĝuas la distililoj por alkoholo. Famaj distilejoj por brandoj kutimas gvidi vizitantojn tra la produktejoj kaj fiere montras siajn tradiciajn distililojn.
Catherine Hamlin
Catherine Hamlin - naskiĝis la 24-an de januaro 1924 en Sidnejo, mortis 96-jara la 18-an de marto 2020 en Adisabebo - estis fama aŭstralia obstetrikisto kaj ginekologo, kiu iniciatis la kirurgian terapion de obstetrika fistulo. Origine de Aŭstralio, Hamlin kaj ŝia forpasinta edzo Reginald Hamlin (1908-1993) moviĝis al Adis-Abebo, Etiopio, en 1959.
Kune, ili iniciatis kirurgiajn teknikojn por trakti obstetrikan fistulon, kondiĉon ekestiĝantan de longedaŭra obstrukcita laboro kiu lasas la afektajn virinojn sen regado pri la urinveziko, ofte ankaŭ la sfinktero de la anuso, do kaŭzas inkontinencon kiu malebligas kontrolon de urinado kaj ofte ankaŭ fekado. En 2009 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Baleno (apartigilo)
Baleno estas nomo de:
Wilsonia
Wilsonia estas malgranda genro de Paruliedoj kiuj reproduktiĝas en Nordameriko. Ili estas migrantaj, kiuj vintras suden de siaj reproduktaj teritorioj en Centrameriko, Karibio aŭ Sudameriko.
La tri specioj estas la jenaj:
La parulioj de la genro Wilsonia estas 12–13 cm longaj. Ili havas flavajn subajn partojn kaj nigrajn kapomarkojn en almenaŭ la plenkreska maskla plumaro. Du specioj havas senmarkajn olivverdecbrunan dorson, sed la Kanada parulio havas grizajn suprajn partojn kaj migras multe pli for ol la aliaj specioj de la genro.
La reprodukta habitato estas larĝfoliaj arbaroj kun densa subkreskaĵaro. Tiuj birdoj nestumas malalte en arbusto aŭ surgrunde; la ino demetas 3-6 ovojn en tasforma nesto.
La parulioj de la genro Wilsonia manĝas insektojn, ofte kaptitaj dumfluge, kaj ili havas distingajn kantojn laj laŭtajn alvokojn ĉip.
Kelkaj fakuloj sugestas, ke la genro Wilsonia inkludu ankaŭ la specion de la Ruĝfrunta parulio, kiu estas ĝenerale enmetita en propra genro Cardellina.
Tiu genro ricevis nomon kiu omaĝas la usonan ornitologon Alexander Wilson.
Braga
Braga, foje esperantigita Brago, estas unu de la plej malnovaj portugalaj urboj kaj unu el la plej malnovaj kristanaj urboj de la mondo; fondita en romia tempo kiel Bracara Augusta, estis urbo jam dum pli ol 2000 jaroj. Situa en la nordo de Portugalio, kaj pli precize en la valo de Cávado (Kavado), Brago enhavas 171 mil loĝantojn kaj estas centro de la Granda Areo Metropola de la rivero Minjo, kun ĉirkaŭ 800 mil loĝantoj.
La Urbo de la Arkiepiskopoj: dum jarcentoj ĝia Arkiepiskopo estis la plej grava de la Iberia Duoninsulo; ankoraŭ li posedas la antikvan titolon Primaz das Espanhas (Unua Arkiepiskopo de la Hispanioj).
La Portugalia Romo: en la 16-a jarcento la Arkiepiskopo Diogo de Sousa, episkopo de Porto kaj arkiepiskopo de Brago, influita pro sia vizito al la urbo Romo, projektas novan urbon, kie la placoj kaj la preĝejoj abundu tiom kiom en Romo. Ankaŭ estas kialo la fakto, ke estas multegaj preĝejoj sur km² en Brago. Krome la urbo estas konsiderata kiel la plej grava centro de religiaj studoj en Portugalio.
La Urbo de la Baroko: dum la 18-a jarcento la arkitekto André Soares ŝanĝas la urbon Brago en modelon de la Baroko en Portugalio.
La Romiana Urbo: en tiu tempo Brago estis la plej grava urbo de la teritorio, kie poste estos Portugalio]. Ausonjo, elstara klerulo de Bordozo kaj prefekto de Akvitanio, inkludis Bracara Augusta inter la plej grandaj urboj de la Romia Imperio.
La Ĉefurbo de la provinco Minjo aŭ "Koro de la provinco Minjo", pro esti lokita en la centro de tiu provinco. Brago havas iom de la tuta provinco kaj inverse.
La Urbo de la Tri Sakraj Montoj: kiuj estas sanktejoj situantaj en la sudoriente de la urbo en montaro, kaj estas, de oriente al sudo: la Bom Jesus (Bona Jezuo), Sanktuaro de Sameiro kaj la Falperra (Preĝejo de Sankta Maria Madalena kaj Sankta Marta de Korticas).
La urbo limas norde kun la Alta Minjo, oriente kun la Nacia Parko de Peneda-Gerês, sude kun la bienaro de Basto kaj la industria Ave kaj okcidente kun la marbordo Minjano.
Historio
Spuroj de homa ĉeesto en la regiono estas jarmilaĝaj. Unu el la plej antikvaj estas la Mamoa de Lamas, megalita monumento konstruita en la Neolitiko. Oni supozas, ke ekzistis ia loĝantaro en Brago en la bronzepoko, kaj nekropolo.
En la Ferepoko estis loĝejo en alta situo nomita "castro" (kastro). Poste okazis la invado de Keltoj, kiuj miksiĝis kun la poste alvenintaj romianoj kaj de tiu mikso naskis la popolon Brakaroj.
Bracara Augusta
En la 2-a jarcento a.K., la regiono estis konkerita de la Romianoj, kiuj kontruis la urbon la jaron 16 a.K., kaj nomis ĝin Bracara Augusta, omaĝe al la Imperiestro Cezaro Aŭgusto. Bracara Augusta estis ĉefurbo de la regiono Gallaecia (Galegio). Oni supozas laŭ legendoj, ke ankaŭ la arkiepiskopo estis tiama. En la jaro 385 la Papo mencias la metropolitecon de Bracara Augusta.
Post la romiana konkero, Bracara Augusta iĝis politika kaj kultura ĉefurbo de la regno de la Suevoj, kiu enhavis ankaŭ Galegion kaj atingis la riveron Taĵo. La reĝo Ariamiro kunvokis la koncilion de Brago, de la 1-a de majo de 561 ĝis 563, prezidata de Sankta Martino de Dume, episkopo de Brago. El tiu koncilio rezultis gravaj reformoj por la eklezia kaj eĉ lingva kampoj kiel la tagoj de la semajno Lunae dies, Martis dies, Mercurii dies, Jovis dies, Veneris dies, Saturni dies, Solis dies, por Lundo, mardo, merkredo, ĵaŭdo, vendredo, sabato, dimanĉo. Poste la popolo de Suevoj dekadenciĝis kaj la regiono estis konkerata de la visigotoj, dum pli ol tri jarcentoj.
En 716 la maŭroj konkeris kaj detruis la urbon, kaj araba estis la regiono ĝis la rekonkero farita de la reĝo Alfonso la 3-a de Asturio.
Brago
En la 11-a jarcento la urbo estis reorganizita, eble jam sub la nomo "Brago". Oni konstruis muregon kaj katedralon, sub ordono de la episkopo Pedro de Braga, sur restaĵoj de antikva romia templo poste kristana preĝejo. Tiuj estis la centro kaj la ĉirkaŭilo de la tiama urbo.
En la 13-a kaj 14-a jarcentoj oni konstruis kastelon kaj oni rekonstruis la muregon.
Ekde la 16-a jarcento oni ŝanĝis la urban strukturon trapasante la muregon kaj renovigante la mezepokajn konstruaĵojn. En la 18-a jarcento la urbo denove ŝanĝiĝas pro la konstruo de elstaraj ekzemplo de la arkitekturo de la Baroko kaj la Novklasiko.
La 28an de majo de 1926, la generalo Gomes da Costa komencigis en Brago la Revolucion de 1926. Fine de la 20-a jarcento Brago sufiĉe disvolviĝis kaj iĝis la tria urbo de la lando.
Geografio
Situa kerne de la provinco Minjo, Brago troviĝas en regiono inter oriento kaj okcidento, inter montaroj, arbaroj kaj kamparoj ĝis la grandaj valoj, ebenaĵoj kaj herbejoj.
Fizike la urbo troviĝas je 41° 32' N 08° 25' O, nordokcidente de la Iberia Duoninsulo, precize inter la riveroj Doŭro kaj Minjo. Ĝi okupas 183,51 km², kaj altas inter 20 ĝis 572 metroj de altitudo. La nordo estas ebenaĵo de la valo de la rivero Cávado. La oriento estas montara pro lokoj kiel Serra do Carvalho (479 m), Serra dos Picos (566 m), Monto de Sameiro (572 m) kaj la Monto Sankta Marta (562 m). Inter la Serra do Carvalho kaj la Serra dos Picos naskiĝas la rivero Este. La centro de la urbo troviĝas ĉe la monteto Cividade (215 m), kaj disiĝas al valo de la rivero Cávado norde kaj okcidente kaj al valo de la rivero Este oriente kaj sude.
La teritorio de Brago apartenas al du hidrografiaj basenoj nome de riveroj Cávado kaj Ave kaj al montara sistemo serra do Gerês kaj pro tio kaj pro la proksimeco al la Atlantiko, estas sufiĉe riĉa je akvo.
Perlesreut
Perlesreut estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Perlesreut, kiu krome konsistas el la najbara komunumo Fürsteneck.
Jean-François Amadieu
Jean-François AMADIEU estas franca sociologo fakulo pri sociaj rilatoj en la laboro same kiel pri la fizikaj kondiĉoj de la socia selektado. Li estas la direktoro de la Observatorio de diskriminado, kiu faras esploradon por realigi sciencajn mezurojn de la diferencaj dungodiskriminoj en Francio. Li estas profesoro en la universitato Paris I Panthéon-Sorbonne.
214
En la jaro 214 post Kristo okazis, interalie:
(17783) 1998 FO29
(17783) 1998 FO29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Velleron
(jen france, okcitane Veleron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Listo de famuloj mortintaj en Budapeŝto (S-Z)
Jen listo de famaj hungaroj, kiuj mortis en Budapeŝto laŭ alfabeto inter S-Z.
La ceteraj famuloj troviĝas en apartaj paĝoj:
(Pri la ceteraj famuloj vidu ankaŭ la artikolojn pri distriktoj de Budapeŝto kaj pri Pest (urbo) kaj Buda):
Peter Altmaier
Peter Altmaier (naskiĝis en Ensdorf, Sarlando, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la kristandemokrata politika partio CDU. Ekde la jaro 1994 li estas membro de la nacia parlamento Bundestag. De 2005 ĝis 2009 li estis parlamenta ŝtata sekretario, fakte vic-ministro, en la ministerio pri internaj aferoj de la ministraro unua de Angela Merkel. Sekve li funkciis kiel parlamenta afergvidanto de la konservativa frakcio CDU-CSU. De 2012 ĝis 2013 li kiel posteulo de Norbert Röttgen estis ministro pri medio, protekto de naturo kaj atomenergia sekureco de la ministraro dua de Angela Merkel. De 2013 ĝis 2018 li kiel posteulo de Ronald Pofalla nomumiĝis ministro pri specialaj taskoj kaj ĉefo de la federacia kancelierejo en la ministraro tria de Angela Merkel. En ŝia ministraro kvara li de 2018 ĝis 2021 estis ministro pri ekonomio kaj energio.
Prieŭropa politikisto
Altmaier estis membro de la eŭropa komisiono en la germana parlamento Bundestag kaj vica membro de la institucio Eŭropa Konvencio. Inter la jaroj 2004 kaj 2008 li estis vicprezianto de la asocio "Eŭropa Movado [en] Germanio" (Europäische Bewegung Deutschland), kaj inter decembro 2006 kaj novembro 2011 estis prezidanto de la asocio Unio de Eŭropaj Federalistoj de Germanio.
Origny-en-Thiérache
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Auriniens.
Pont-Croix
Pont-Croix (bretonlingve Pontekroaz) estas franca komunumo, situanta en la departemento Finistère, kiu estas en la regiono Bretonio, kiu mem estas en Francio.
Geografio
La loko de Pont-Croix estas komparebla al tiu de Quimper, ĉar la du urboj kreiĝis sur kliniĝanta ebenaĵo super orienta-okcidenta riverbuŝo, kiu poste etendiĝas laŭ ortangulo por enmariĝi pli okcidente kaj sude. Ĉe la riverbuŝo estas la havenoj de Audierne kaj de Poulgoazec foraj je 6 km. Ŝipoj ĉiam supreniris la buŝon de la rivero Goyen kaj tiel Pont-Croix estas marhaveno eksportanta la regionajn agrikulturaĵojn kaj importanta salon kaj vinon. La valo de Goyen fluas de sia fonto situanta je 20 km en Plonéis en grabeno, kiu pluiras post la kubuto de la rio de Goyen ĝis la golfo de Audierne.
Historio
Pont-Croix, kiu situas ĉe strategia loko, kuniĝejo de Cap Sizun kaj de la bigudena lando, havis gravan administran kaj komercan rolon.
La familio Rosmadec originanta de Telgruc-sur-Mer finsukcesis superstari en Pont-Crois antaŭ ol okupi la plej altajn dukajn kaj ekleziajn postenojn komence de la 16-a jc.
Atlatlahucan
Atlatlahucan estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Atlatlahucan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17002.
Pont-Croix
Historio
La urbo fariĝis la ĉefurbo de la distrikto de Pont-Croix de 1790 ĝis 1795.
En 1946, la malnova kvartalo Keridreuff aliflanke de la rivero Goyen, estis aneksita de Pont-Croix malfavore al Plouhinec, ankoraŭ tre kampara komunumo kvankam pli loĝata. Samjare, la magistrato decidis detrui la malnovajn halojn, kovratajn per ĉarpento, pro ruiniĝeco. La stacidomo estis ĉesigita en 1947.
La disvolviĝo de amasa turismo plifortigis la pozicion de komerca centreto ĝis la 1960-aj jaroj, sed iompostioma malkresko de la centrejaj funkcioj okazis en la urbo ĝis la fino de la 20-a jc.
Atlatlahucan
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1005 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C.
Pont-Croix
Historio
Nokte de la 27-a de Oktobro 2006, la eta seminario kaj la malnova kolegio suferis fortan incendion, kiu ruinigis pli ol la duono de la konstruaĵoj.
Atlatlahucan
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11573 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 392 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 3,39 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Pont-Croix
Ekonomio
Dum jardekoj en la 18-a jc kaj en la antaŭa jarcento ĝis en la 1970-aj jaroj, okazis ĉiun unuan ĵaŭdon de la monato, fama bazaro nomata "foar ar Pont" loganta grandajn grupojn de kamparaj loĝantoj de cap Sizun kaj de la norda parto de la bigudena lando; okazis bazaroj por ĉevaloj, porkoj, kortobirdoj, ktp. en diversaj lokoj (bazarkampo, pregja placo, ktp.), kies iuj pitoreskaj scenoj estis pentritaj de lokaj pentristoj (Lionel Floch) aŭ aliaj.
Atlatlahucan
Sociogeografio
8491 de la loĝantoj de Atlatlahucan en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 760 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 8,95 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 9,78 % el 4427 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 8,05 % el 4064 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Savino Selo
Savino Selo, serbe Савино Селo, germane Torschau [torŝaŭ], hungare Torzsa [torĵa] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Vrbas.
Situo
Savino Selo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Kula-Baĉka Palanka.
Historio
Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al Osmana Imperio, ĝis 1873 al Habsburga Imperio, poste al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Vrbas. Post Traktato de Trianon Savino Selo apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Savino Selo 3351 homoj, (1280 montenegranoj (38 %), 1211 serboj (36 %), 274 montenegranoj, 166 slovakoj, 161 hungaroj, 106 kroatoj, 74 rutenoj, 65 ukrainoj, 50 jugoslavianoj kaj aliaj).
Famuloj
En la tiutempa Torzsa naskiĝis:
Regajnu la Stratojn
Regajnu la Stratojn ofte okazigas ne-perfortajn strat-regajnajn eventojn, kiel ekz. "invadi" gravan straton aŭ ŝoseon por festumi. Dum tio ĉi obstrukcas normajn uzantojn, kiel aŭtistojn kaj bus-uzantojn, la filizofio de Reclaim the Streets konstatas, ke tiuj uzantoj mem estas la obstrukcantoj, kaj ke okupante la stratojn oni liberigas ilin kiel publikaj spacoj. Eventoj de RTS norme estas spektaklaj kaj buntaj, kun dancado, haltigado de trafiko, kaj kelkfoje brutaleco. La festojn tre influas la brita moderna festkulturo ("raves").
Strat-festoj de Regajnu la Stratojn estas okazintaj tra Eŭropo, Aŭstralio, Nord-Ameriko kaj Afriko.
Bartimeo
Bartimeo estas blinda almozulo sur la vojo de Jeriko en la evangelioj, (referencoj : Mar 10. 46-52 ; Luk 18.35-43 ; Mat 20.29-34).
(14011) 1993 US
(14011) 1993 US estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Thierry Lodé
Thierry LODÉ (naskiĝis la 1-an de juanaro 1956 en Tarbes), estas franca biologo, profesoro pri evoluekologio kaj fakulo pri la sekseco de la animaloj. Li estas ankaŭ engaĝiĝinta en evolubiologio kaj en konserva biologio.
Direktoro de la laboratorio de best-ekologio de la Universitato de Angers ĝis 2002, li estis kundirektoro de la UMR MA Pejzaĝoj kaj Biodiverseco antaŭ integriĝi en 2006 en la teamo «UMR 6552 CNRS Rennes 1 EVE» (Éthologie éVolution Écologie) de la Universitato de Rennes I.
Thierry Lodé ege engaĝiĝis en la protektado de naturo kaj konservado de la naturaj karnovoruloj. Li estas ankaŭ liberecana aktivulo. Li engaĝiĝis en nombraj sociaj luktoj. Fervora partiano de la abolo de la karceraj punoj, li disvolvigis ankaŭ aktivaĵojn por la libereco de la kontraŭkoncipo ĉefe en la movado «CHOISIR», kaj li estas kontraŭ la institucio de la geedzeco, por la egaleco inter la seksoj kaj por sekseco liberigita el tabuoj de la nuntempaj socioj. Li kunlaboras en la gazeto L'Endehors. Thierry Lodé iĝis paraplegiulo konsekvence de malsano de la vertebraro.
7079 Bagdado
7079 Bagdado estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la bulgara astronomino Violeta G. Ivanova kaj de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio Roĵen proksime de Smoljan (Bulgario).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Bagdado, urbo fondita de la Abasidoj en la 8-a jarcento apud unu el plej antikvaj urboj de Mezopotamio kaj nuna ĉefurbo de Irako. Ĝia beleco inspiris poetojn kaj muzikistojn kaj ĝi estas ĉiam famkonata per rakontoj kiel la mil kaj unu noktoj.
Andreo Muĵiloŭski
Andreo MUĴILOŬSKI (naskiĝis ĉirkaŭ 1580 - m. ĉ. 1640) estis ortodoksa verkisto-polemisto, religia aganto.
Lolita (romano)
Lolita estas romano de Vladimir Nabokov kiu estis publikigita, por la unua fojo, en 1955. Ĉi tiu romano estas ekde tiu eldono pridisputata. La verkaĵo enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde. En 1962 la romano estis filmita Lolita (filmo 1962) fare de Stanley Kubrick kaj en 1997 de Adrian Lyne.
En kulturo kaj parolata lingvo
En aprilo 2000 la franca kantistino Alizée eldonis kaŭze de ĉi tiu romano la kanton "Moi... Lolita" (Mi... Lolita). Ĝi fariĝis granda furorkanto en tuta Eŭropo.
La esprimo "lolita" enradikiĝis kiel frazo kun la signifo juna kaj eĉ tre juna knabino aŭ knabino kiu vestiĝas kaj kondutas en deloga maniero kiu estas malkonvena por ŝia aĝo (t.e., virino sub la aĝo de 18, kies konduto havas seksan signifon).
Tiu esprimo estas uzita iagrade en la pornografia industrio kiel priskribo de bluaj filmoj aŭ ajna pornografia materialo en kiu neplenaĝuloj partoprenas, kiu retrospektive igas la saman materialon kontraŭleĝa kaj malmorala en la okuloj de multaj (ekz., la partopreno de Tracy Lourdes en blua filmoj dum neplenaĝeco).
8124 Guardi
8124 Guardi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Gi estis nomita en memoro de la venecia pentristo Francesco Guardi (1712–1793). Influita de la stiloj de Pietro Longhi kaj de Kanaletto, la stilo de Francesco Guardi estas tamen pli impresionisma kaj ludas kun la lumo kaj la koloroj de la venecia etoso pli ol Kanaletto. Lia pentrado estas de stilo tipe rokoko.
25745 Schimmelpenninck
25745 Schimmelpenninck estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Marie Schimmelpenninck, voluntulinon ĉe la Observatorio Lowell de 2002. Ŝi gvidas tagajn vizitojn kaj operacias de 13 jaroj. Ŝia nuna laboro estas identigi la florojn kaj arbojn de la Observatorio por estonta signalaro de la observatoria kampuso.
Martin Munkácsi
Martin Munkácsi, hungare Munkácsi Márton estis hungara-usona fotisto naskita en Koloĵvaro, (Hungario) la 18-an de majo 1896, kaj mortinta en Novjorko (Usono) la 13-an de julio 1963.
Castel Boglione
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Stephen Laybutt
Graham Arnold (n. ) estas aŭstralia futbalisto. Li de 2000 ĝis 2004 membris en la aŭstralia nacia teamo de futbalo.
NGC 3659
NGC 3659 (aliaj indikoj — UGC 6405, MCG 3-29-40, ZWG 96.38, IRAS11211+1805, PGC 34995) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
1794 Finsen
1794 Finsen estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Jacobus Albertus Bruwer elde la observatorio de Hartbeespoort, en Sud-Afriko.
Avenuo Stephen
Avenuo Stephen (angle: Stephen Avenue) estas grava butikuma korso en urbocentra Kalgario (Alberto, Kanado). La korso fakte estas parto de 8-a Avenuo SOk inter 4-a Strato SOk kaj 1-a Strato SOr. Aŭtoj kaj kamionoj povas veturi en ĝi nur post la 6-a horo ptm kaj antaŭ la 6-a horo atm. La strato finiĝas ĉe Olimpika Placo kaj la Kalgaria urbodomo. Transiras ĝin ankaŭ Korso Barclay (3-a Strato SOk), alia korso kiu ligas Avenuon Stephen kun Placo Eau Claire.
La strato estas konata pro siaj restoracioj, multekostaj butikoj, artkinejoj kaj drinkejoj. Avenuo Stephen ankaŭ apudas la ĉefan kovritan butikokomplekson de urbocentra Kalgario, kiun konsistigas Kalgaria Centro Eaton, Centro TD, Bankista Domo kaj Centro Scotia. La ĉefaj butikoj de la butikokomplekso estas Sears kaj The Bay. Inter la plej gravaj butikoj de luksaĵoj sur Avenuo Stephen estas Holt Renfrew (kun butikoj de Chanel, Louis Vuitton kaj Tiffany & Co.), librovendejo McNally Robinson, Aveda kaj Bang k Olufsen.
Ĉe Avenuo Stephen ankaŭ estas la ĉefa kongresejo kaj ekspoziciejo de urbocentra Kalgario, Kongresejo TELUS, kaj du el la plej luksaj hoteloj de la urbo, la Hyatt Regency Kalgario, kiu enkorpigis plurajn historiajn konstruaĵojn en sia fasado, kaj la Kalgaria Marriott.
Malkiel la 17-a Avenuo, Avenuo Stephen neniam estis grava loko de nokta vivo en la urbo, kvankam estas kelkaj noktokluboj proksime al ĝi.
Neulingen
Neulingen [prononco "Nojlingn"] estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rudolf Virchow
Rudolf Ludwig Karl VIRCHOW (13-a de oktobro 1821 en Świdwin – 5-a de septembro 1902 en Berlino) estis germana doktoro, patologo, sciencisto kaj socialpolitikisto. Oni konis Virchow kiel "papon de la berlina medicino", li estis la unua persono kiu donis al la koncepto de malsano solidan bazon. Li diris ke la malsano ne estas problemo de tuta korpo, sed nur individuaj ĉeloj aŭ grupoj de ĉeloj. Tiel, Virchow estis la fondinto de ĉela patologio. Lia plej fama frazo estis "omnis cellula ex cellula" – do ke ĉiuj ĉeloj povas estiĝi nur de aliaj ĉeloj. Li studis en la Instituto Vilhelmo Frideriko de la Berlina Universitato, poste laboris en la Hospitalo Charité kiel patologo. Li skribis en 1845 artikolon pri leŭkemio.
Li ekis en 1847 kun sia amiko Benno Reinhardt sciencan eldonaĵon Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie, und für klinische Medizin. Post la morto de Reinhardt (1852), Virchow redaktis la eldonaĵon dum ĉ. duonjarcento sole.
Komence de 1848, la prusa registaro komisiis lin serĉi la kaŭzon de la tif-epidemio en Supra Silezio. En sia raporto li kulpigis la malbonajn socialajn cirkonstancojn kaj la registaron. Virchow batalis sur barikadoj de Berlino en 1848. Post la revolucio li instigis je sanaferaj reformoj kaj redaktis la semajnan eldonaĵon Die Medizinische Reform.
En 1873 li iĝis honora membro de la Hungara Scienca Akademio.
Politiko
Post kiam li malkonsentis kun la prusa registaro - pro lia liberalismo - li eklaboris en Bavario, en la urbo Würzburg kiel anatomia profesoro. Li aperigis tie la unuajn partojn de la monumenta verko Handbuch der speziellen Pathologie und Therapie.
Oni kreis en la Berlina Universitato (1856) anatomian katedron por li, en 1859 li elektiĝis membro de la urba konsilio. Li okupiĝis pri plibonigo de publikaj sanaferoj (hospitaloj, lerneja higieno). Li planis la novan malpurakvan sistemon de Berlino.
Li iĝis membro de la Prusa Nacia Asembleo (1861), estis kunfondinto de Fortschrittspartei, parlamenta kontraŭbatalanto de Otto von Bismarck. Bismarck volis eĉ duelon kun li (1865), sed la sciencisto rifuzis tion. Dum la militoj de 1866 kaj 1870, li agadis por munto, provizo de militistaj hospitaloj, vagonaroj. Dum la franca-germana milito, li persone akompanis la unuan hospitalan vagonaron al la fronto. Inter 1880 kaj 1893, li estis parlamenta reprezentanto de Reichstag.