cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaŭkvalan-hispana lingvo
La Kaŭkvalan-hispana lingvo (Hispane: Español vallecaucano, pli konata kiel Acento Valluno) estas dialekto de la hispana lingvo parolata en la sud-okcidenta regiono de Kolombio, ĉefe en la Departemento de la Valo de Kaŭko, ĝi ankaŭ estas konata kiel acento caleño (Kalia aĉento). Ĝi estas facile rekonebla pro ĝia aparta maniero "treni" la vortojn, pro ĝia forta prononcado de la litero "S" kaj pro la karakterizaj diraĵoj "¡ve!" kaj "¡mirá ve!" (laŭlitere: "Vidu!" kaj "rigardu vidu!" respektive, uzataj kutime antaŭ frazo), "¿oís?" kaj "¿oíste?" (laŭlitere: "Ĉu vi audas?" kaj "Ĉu vi audis?", kutime uzataj post frazo). La "Voseo-o" (Lingva fenomeno de la hispana lingvo en kiu oni prefere uzas la hispanan pronomon "Vos" anstataŭ "Tú", la pronomoj "vos" kaj "tú" estas similaj al la esperantaj pronombroj "ci" kaj "Vi", respektive) estas vaste uzata inter la dialektaj parolantoj.
Târgu Secuiesc
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 6 079 loĝantojn (hungaroj); en 1992 21 304 el kiu 91% estis hungaroj.
Historio
Ĝia unua skriba menciaĵo datiĝas el 1407. Ĝi estis la centro de Kézdiseĝo kiel foirurbo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék vármegye). En 1848-1849 dum la liberecbatalo Áron Gábor kaj Mózes Túróczi tie muldigis 64 kanonojn.
Kaŭkvalan-hispana lingvo
"Voseo"-o en la Valo de Kaŭko
La pronoma kaj verba "Voseo"-o estas vaste kaj kutime uzata en la Departemento de la Valo de Kaŭko, kaj ĉefe en la zono de la kauka rivero kiu situas inter la okcidenta kaj centra montaraj sistemoj el Kolombio, ĉi tiu kaŭkvalana "voseo"-o estas karakterizata de la amerika dialekta "voseo"-o kiu nur estas aplikata al la dua persono de la singularo.
En ĉi tiu Kolombia regiono, la "Voseo"-o indikas proksimecon inter la parolantoj, do oni uzas ĝin ĉiutage inter amikoj, samklasanoj kaj samlaborantoj, najbaruloj, familianoj ktp. Kutime oni en la hispana lingvo nur uzas la pronomon "Tú" aŭ "Usted" (tiu lasta pli formala) kiam oni aludas al alia personoj, sed en la Kaŭkvalana dialekto tiu pronomo nure estas uzata je formalaj situacioj kun persono aŭ grupoj al kiuj oni ne havas amikan aŭ familian proksimecon.
Vlašim
En distanco de 17 km nordokcidente situas la urbo Benešov, 36 km sudokcidente la urbo Tábor, 36 km nordokcidente la urbo Říčany kaj 38 km sudoriente la urbo Humpolec.
Kaŭkvalan-hispana lingvo
"Voseo"-o en la Valo de Kaŭko
"Vos" estas uzata kiel persona pronomo kaj kiel fraza objekteco, oni uzas "te"-n kiel klitikan pronomon kaj "tu"-n kaj "tuyo"-n kiel posesivajn pronomojn. La kaŭkvalana dialekto havas akordantan formon inter pronomoj kaj verboj (pronoma-verba "voseo"-o), tion ĉi signifas ke la pronomo "vos" ĉiam estas konjugiĝata kun verboj je "voseo"-a maniero kies baza karakterizaĵo estas la akcento je la fino de tiaj verboj. La indika prezenca verbotempo por la regulaj verboj farigas aldonante -ás, –és, aŭ ís je la fino de la verbo dependante de la vorto, ekzemple: "vos hablás", "vos comés", "vos vivís" (Vi parolas, vi manĝas, vi vivas). Por la verboj neregulaj kiuj ŝanĝas la vokaloj kiam oni konjugas ilin, la fino de la verboj estas samkiel la regulaj verboj, sed la ŝanĝo de la vokaloj ne okazas: "vos recordás", "vos tenés", "vos dormís" (Vi rememoras, vi havas, vi dormas). En la subjunktiva prezenco daŭrigas la finan akcentojn kaj la vokalan ŝanĝadon: "vos hablés, "vos comás, "vos vivás ". Oni konjugigas imperative la verboj same: "hablá, comé, escribí" (Parolu, manĝu, skribu).
Falkenstein (Bavario)
Falkenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cham kaj en la distriktaro Supra Palatinato (Oberpfalz) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Falkenstein (atentu ke en la federacia lando Saksio ekzistas dua komunumaro Falkenstein).
Pusztaapáti
Pusztaapáti [pustaapAti] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti. Pusztaapát signifas: pusto-abato.
Situo
Pusztaapáti situas en Montetaro Zala, laŭ rojo, fine de longa sakovojo. Nova troviĝas 12, Lenti 20, Zalaegerszeg 24 km-ojn.
Odrihei
Odrihei [odrihej] (hungare: Vámosudvarhely vamoŝudvarhej) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târnăveni administracie apartenanta al la komunumo Coroisânmartin. En 1910 Vámosudvarhely havis 618 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj) kaj en 1992 514 (rumanoj, 37% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo, poste doganejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Kis-Küküllő.
Pusztaapáti
Historio
La unua mencio devenis el 1412. Supozeble iam la vilaĝo apartenis al abato. Poste la setlejo senhomiĝis, tial ricevis la epiteton "pusto". Ankaŭ nun ĝi apanaŭ estas loĝata. En Pusztaapáti migra poŝto servas.
Heinrich Kellner
Heinrich KELLNER (naskiĝinta en 1440, mortinta en la 28-a de januaro 1510 en Erfurto) estis germana politikisto.
Fonoj historia kaj ekonomia
La grandparta aŭtonomio de la mezepoka komerca kaj kultura centro Erfurto je la fino de la 15-a jarcento ekŝanĝiĝis. Per la kontraktoj de Amorbach kaj Weimar (1483) devis esti agnoskita la supereco kaj de la ĉefepiskopo de Mainz kaj de la saksa princo-elektisto. Ege pezas la 200.000 guldenoj: tioma sumo nepris esti ĝirata fare de la subuloj al la regantoj. Kromaj kostoj por dungosoldatoj kaj ĉirkaŭfortikaĵoj kaj la ĝenerala malbona konjunkturo rekte igis al troa enŝuldiĝo. La politikistoj provis kontraŭbatali tian situacion per pli altaj impostoj, pli malaltaj salajroj kaj kreditoprenado. En la 1508-a jaroj oni eĉ garantie donis al la saksoj la regnan feŭdon en Kapellendorf: tiu laste menciita agado finfine pereigis Kellner-on. Kiam la bankroto jam ne povis esti kaŝita la "popolaĉo" ribelis, arestis la simbolan figuron Heinrich Kellner, torturis lin plurfoje kaj pendigis lin ĉe la urba pendumilo en la orienta periferio de la urbo. Nur en 1516, post la ŝanĝo de la urba konstitucio (t.n. Regimentsverbesserung), restabiliĝis la financa situacio, sub la estrado de urbestro Adolarius Hüttner. Tamen ankoraŭ en 1514 estis pendigitaj pro similaj kialoj la eksaj urbestroj Berthold Bobenzan kaj Georg Tusenbach.
Graveco de Kellner kaj monumento
Tra jarcentoj la memoro je Kellner restis prezenta. La historiaj fakuloj intertempe parte rehabilitis lin: ĉar li certe ne estis sole respondeca pri la financa malbono. En printempo 2011 estis finrestaŭrita lia iama bieno Hof zum Obervierherrn; en ties korto Christian Paschold faris bronzan skulptaĵon laŭ la bildo en la festa salonego de la Urbodomo de Erfurto. Bedaŭrinde la artaĵo estas sur privata grundo kaj ne povas esti admirata fare de la publiko. Tiel oni vole-nevole kontinuigas la al Kellner riproĉitan senton de ekzkluziveco kiu igis lin kaj liajn kolegojn segregacii sin de la normalaj urbanoj.
Eksponenta funkcia pova distribuo
La eksponenta funkcia pova distribuo, ankaŭ sciata kiel la ĝeneraligita erara distribuo, prenas krustan parametron a kaj eksponenton b. La probablodenso estas
Por b = 1 ĝi reduktas al la laplaca distribuo. Por b = 2 ĝi havas la saman formon kiel gaŭsa distribuo kun.
Generalized normal distribution
2-Hekseno
2-Hekseno aŭ C6H12 estas alkeno aŭ nesaturita rektoĉena hidrokarbonido kun 6 karbonatomoj kaj 12 hidrogenatomoj. En normalaj kondiĉoj ĝi estas senkolora brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo, metanolo, eteroj kaj acetonoj. Strukture ekzistas 18 malsamaj kombinaĵoj kun la sama kemia formulo. Ĝiaj izomeroj povas prezentiĝi sub la cis aŭ trans formo aŭ kun branĉa kateno.
26653 Amymeyer
26653 Amymeyer estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Elizabeth Meyer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Oakville Senior High School de Sankta Luiso (Misurio, Usono).
Amitav Ghosh
Amitav GHOSH (n. 11-an de Julio 1956 en Kolkato, Barato) estas anglalingva barata romanisto kaj eseisto. En 2018 li iĝis la unua anglalingva verkisto kiu gajnis la Premion Gjanpith, la plej alta literatura honoro de la barata registaro. Kiel rimarkis la premiinta komitato, Ghosh "paŝas tra historiaj kuntekstoj ĝis la moderna epoko kaj teksas spacon kie la pasinteco ligas kun la nuno en signifaj manieroj.... Liaj ĉefaj temoj inkluzivas la migradon, kaj interligojn inter lokoj, kulturoj kaj rasoj, kaj la homan mizeron kaj suferadon kaŭzatajn de historiaj tumultoj."
El lia trilogio "Ibis", Sea of Poppies (2008) gajnis la premion Vodafone Crossword Book Award kaj la premion Dan David. Ĝi estis en la fina listo de la Premio Booker. Lia romano River of Smoke (2011) estis en la fina listo de la premio Man Asian Literary Prize.
En 2001 li fortiris sian romanon The Glass Palace (2000) de la listo por la premio Commonwealth Prize. Kiel li tiam diris, "Laŭ mia scio, The Glass Palace estas kandidato al la premio Commonwealth Prize parte ĉar ĝi estas verkita en la angla lingvo, kaj parte ĉar mi apartenas al regiono kiu iam estis konkerata kaj regata de imperia Britio. El la pluraj kialoj kial oni rekonu la meritojn de libro, tiuj ĉi ŝajnas al mi la malplej persvademaj."
Újezdsko
Újezdsko estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kostelany en distrikto Kroměříž. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Kostelany. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 60 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kantono Adair (Iovao)
La kantono Adair - angle Adair county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas .
Hajnano
Hajnano (海南 pinjino: Hǎinán) estas ekde 1988 provinco en sudo de Ĉinio, kiu konsistas el diversaj insuloj. Antaŭe ĝi estis administra parto de la provinco Guangdongo (Kantono). La plej granda insulo Hajnano portas la saman nomon.
Kantono Adair (Iovao)
Historio
La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Adair, kiu soldate partoprenis en la Usona Milito de Sendependeco, batalis en kontraŭ-indiana milito en 1791 kaj 1792 sub generalo James Wilkinson, servis en la Brit-usona milito de 1812 kiel regimentestro sub generalo Andrew Jackson, paralele iĝis politikisto de Usono kaj de 1820 ĝis 1824 estis guberniestro de Kentukio.
Hajnano
Ĝia ĉefurbo estas Hajkoŭo.
Loĝantaro
Tie loĝas ĉirkaŭ 8 milionoj da homoj. La proporcio inter virinoj kaj viroj estas 1:1,3. Tiu proporcio devenas de intencaj abortoj de inaj fetoj.
Hanoj estas la ĉefa etno de la insulo.
Ekonomio
Kiam la ĉefministro Zhao Ziyang veturis en 1983 al Hajnano, li estis ŝokita. Li pensis, ke li estis en la plej malriĉaj regionoj de Afriko. En 1988 Hajnano iĝis sendependa provinco kaj la plej granda specifa evolua zono de Ĉinio. Tio portis grandan evoluon kaj koruptadon en la regionon.
Servoj
Universitato de Hajnano (en simpligita ĉina: 海南大学; en tradicia ĉina: 海南大學; en pinjino: Hǎinán Dàxué) estas kompleksa universitato fondita en la jaro 1988 en Hajkoŭo, Provinco Hajnano.
Biodiverseco
Biogeografie la insulo apartenas al la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi entenas la tutmondaj 200-unuon «Musonaj pluvarbaroj de Hajnano», kiuj biome estas tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. La organizo Naturprotekto Internacie situas la insulon en la «hindoĉinan biodiverseco-varmpunkton».
Hajnano estas plena je sovaĝaj bestoj: ekzemplo de besto nur vivanta en la orienta parto de Hajnano kaj de la najbaraj provincoj Junano kaj Gŭangŝjio estas la arbosoriko, laŭ aspekto iom simila al sciuro.
Esperantujo
Kunlaboro kun la Ĉina Radio Internacia, la Universitato de Esperanto en la insulo Hajnano kaj la teĥnologia pri-robota kunlaboro kun Ĉengduo okazis en oktobro 2015, kaj novaj kunlaborebloj malfermiĝas.
Stacio Takatsuki-shi
Stacio Takatsuki-shi (japane: 高槻市駅 [Takacuki-ŝi-eki], angle: Takatsuki-shi Station) estas fervoja stacio en Takacuki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Hilberta sternaĵo
En matematiko, hilberta sternaĵo estas sternaĵo modelita en hilberta spaco. Tial ĝi estas topologia spaco en kiu ĉiu punkto havas najbarecon homeomorfan al hilberta spaco. Hilbertaj sternaĵoj estas unu el eblaj specoj de sternaĵoj en malfiniaj dimensioj.
Heroo
En mitaroj kaj folkloroj, heroo estas roluloj alfrontantaj danĝerajn kaj malfavorajn cirkonstancojn kaj — eĉ se malfortaj — montrantaj kuraĝon (je fizika kaŭ morala defio) kaj deziron sinoferi (t.e. heroismo) por valoro pli grava ol si mem. Plej ofte la mitaj herooj posedas kapablojn kaŭ virtojn transhomajn ĉar ili estas filoj de dio kun homo.
En literaturo, speciale en tragedioj, la heroo povas ankaŭ travivi gravegajn misiojn, kiuj kondukas ĝin al ĝia defalo (ekzemple, la misio de Edipo: mortigi viron nesciante, ke la viro estas reĝo kaj lia patro, kaj do plenumante parton de profesio). Tiajn heroojn oni ofte nomas tragediaj herooj.
Heroaj rakontoj povas funkcii kiel moralaj ekzemploj, markante la etikan kodon de kulturo, speciale por la junaj homoj. Kultado heroojn estis religie tre grava en antikvaj Grekio kaj Romio.
Ordinare, oni nomas heroo homon noblan pro specialaj kvalitoj/faraĵoj.
51 (nombro)
Kvindek unu (51) estas la natura nombro kiu sekvas 50 kaj antaŭas 52.
La nombro 51 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Reproduktado en naturo
Reproduktado en naturo estas la natura procezo de animala reproduktado okazanta en la natura vivejo de difinita specio. Ĉi tiu terminaro estas klare diferencenda de Bredado aŭ de bredado de specio en kaptiveco. Reproduktaj lokoj estas ofte elektitaj por tre specifaj postuloj de la manĝaĵo; cetere, la nestosezono estas aparta tempo kiu evoluis por ĉiu specio por postuli anatomiajn, klimatajn kaj aliajn ekologiajn bezonojn. Multaj specioj migras konsiderindajn distancojn por atingi la postulatan reproduktejojn. Iaj oftaj karakterizaĵoj aplikas al diversaj taksonoj ene de la animala regno, kies trajtoj estas ofte ordigitaj inter amfibioj, rampuloj, mamuloj, birdoj, artropodoj kaj pli malsupraj formoj.
Miĥaelo Kohlhaas
Miĥaelo Kohlhaas (germane, Michael Kohlhaas) estas novelo de Heinrich von Kleist. Unuaj fragmentoj aperis en la Phöbus-artikoloj de Kleist de 1808. Komplete estis ĝi eldonita en 1810.
La rakonto okazas meze de la 16a jarcento kaj temas pri la ĉevalvendisto Michael Kohlhaas, kiu pro maljusteco farita al li, faras al si justecon agante tiel laŭ la devizo: „Fiat iustitia, et pereat mundus“ (eo.: „Okazu justeco, eĉ se la mondo pereas“). Ernst Bloch alnomis pro tio Miĥaelon Kohlhaas la „Don Kiĥoto de la rigora civita moralo“.
Politika kunteksto
En 1800 gravis la eksteraj fiaskoj (militaj venkoj kontraŭ Napoleono) kaj internaj sintenoj (konduto de la germanaj princoj rilate al Napoleono) rezultantaj je malkontenteco en Prusio. Kleist staris decide kontraŭ Francio, li volis reformojn. „Kohlhaas vivis tiam, kiam la absolutisma ŝtato ekestas, tamen tiam samtempe la leĝa mezepoka pensmaniero ankoraŭ ne malaperis. En absolutismo ne estas loko por memhelpo. Tio malsamas al leĝaro mezepoka. La mezepoka Saksa Spegulo esprimis ne nur la rajton, sed ankaŭ la devigon de ĉiuj, rifuti la maljustecojn faritaj de de la potenculoj. El ĉi tiu vidpunkto eblas diri, ke en la verko luktigas Kleist mezepokajn kontraŭ fruabsolutismajn justecideojn.“
La historia Kohlhaas
Heinrich von Kleist prilaboras la historion de Hans Kohlhase en la novelo Michael Kohlhaas.
Enhavo
La en Brandenburgo vivanta ĉevalvendisto Michael Kohlhaas rajdas per paro da ĉevaloj al Saksio. Survoje estas li tamen haltigita en la burgo de la nobelulo Wenzel von Tronka per la despota postulo pri paspermesilo. Post kiam Kohlhaas en Dresdeno konstatas, ke tia paspermesilo ne ekzistas, ekscias li je reveno, ke siaj du ĉevaloj lasitaj kiel garantiaĵo maldikiĝis pro uzo en peza laboro en la kampoj kaj tiel fariĝis senvaloraj.
Seniluziĝinta pri tio, ke li ne spertas laŭ la leĝa maniero justecon, komencas Kohlhaas, post la maldolĉa perdo de sia edzino, venĝon kontraŭ la junkro Wenzel von Tronka. Li atakas Trokenburgon kaj mortigas ĉiujn loĝantojn. La junkron mem, kiu estis la sola eskapinto, li postkuras per kreskantaj armeecaj hordoj, unue ĝis la monaĥejo Erlabrunn, kaj fine ĝis la lutereca Wittenberg, kiun li forbruligas plurfoje.
Laŭ famo atingas Kohlhaas fine Lepsikon, kiun li ankaŭ bruligas. Post tio li konversacias kun Marteno Lutero, kiun Kohlhaas publike kondamnis antaŭe; tamen post kiam li priskribas sian situacion al li, akiras Lutero per petego por Kohlhaas paspermesilon al Dresdeno, por povi la plendon denove alporti al justeco.
Tiam invitis la "krono de Pollando" (en kverelo kontraŭ la nobeluloj de Saksio) la princo-elektiston de Brandenburgo, kune procedi kontraŭ ili. Nun pritraktas la princo-elektisto la kaŭzon pri Kohlhaas. Por subteni lin kontraŭ pliaj maljustecoj, li proponas al li novan justan juĝon. Tio kondukas al la juĝo de la junkro von Tronka pro damaĝoj, tamen Kohlhaas estas kondamnita, pro perturbi la socian pacon, al morto. Mallonge antaŭ la ekzekuto, la elektoprinco de Saksio malkovras, ke Kohlhaas troviĝas en cigana profetaĵo. Ĝi inkluzivas la nomon de la lasta princo-elektisto de lia princa familio, la daton, kiam li perdos sian regnon kaj la nomon per kiu la regno finiĝas. Ĉiuj provoj por kredigi lin pri ĉi tiu profetaĵo malsukcesas. Fine, sur la pendumejo englutis Kohlhaas la paperon kun la profetaĵo kaj igas ĝin tiel definitive nehaveblan de la princo-elektistoj, kiuj tiam suferas nervan kolapson.
Antaŭdiro
La mistera arto (gemeinsvolle Kunst) de la aŭgurista ciganino estas aŭtologia (mem-envorta): estas simileco inter ŝi kaj Lisbeth, kio ekzemplo estas pri la novela uzado de paralelismo.
La arto pri aŭguro estas enkondukita kiel defio al politika suvereneco. La princelektisto de Saksio diras:
La princelektisto tiel respondas al minaco, far la ciganino, al lia rajto posedi sian suverenecon.
John Irving
John Winslow IRVING (denaske John Wallace Blunt, Jr. la 2an de Marto 1942), estas usona romanisto kaj scenaristo kiu ricevis Oskar-premion.Irving ricevis kritikan kaj popularan akceptadon laŭ la internacia sukceso de The World According to Garp en 1978. Kelkaj el la romanoj de Irving, kiaj The Cider House Rules (1985), A Prayer for Owen Meany (1989), kaj A Widow for One Year (1998), iĝis furorlibroj. Kvin el liaj romanoj estis adaptitaj al filmoj. La agado de kelkaj el la libroj de Irving (The World According to Garp, A Prayer for Owen Meany, A Widow for One Year) kaj mallongaj noveloj okazas ĉe la Phillips Exeter Academy en Exeter (Nov-Hampŝiro). Li ricevis Oskar-premion por Best Adapted Screenplay (plej bona adaptaĵa scenaro) en 1999 pro sia scenaro por la fimo The Cider House Rules.
Filmaro
Tiuj filmoj estis bazitaj sur verkoj de Irving:
65001 Teodorescu
65001 Teodorescu estas tre malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Fabrizio Bernardi kaj Andrea Boattini elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ana Maria Teodorescu, edzino de Fabrizio Bernardi kaj ankaŭ astronomino. Ŝi laboras pri la modeligo de la evoluo de la ikso-radiaj duopaj steloj kaj la detekto de en.
Ŝoĉimilko
Ŝoĉimilko (Xochimilco) estas kvartalo (delegación) de Meksikurbo. Ŝoĉimilko situas ĉirkaŭ sude de la centro de la urbo. La nomo de la loko venas de la navatla lingvo, xochi(tl) „floro“, mil(li) „kampo“ kaj la sufikso por loko -co kaj signifas tradukite io simile al "loko de la florkampo“. La ekologia parko estas Monda Naturheredaĵo de Unesko
La flosantaj ĝardenoj
La flosantaj ĝardenoj por la loĝantoj de la urbo Meksiko kaj por multnombraj turistoj estas konata kaj ŝatata ekskursa celo. Temas pri amaso da artefaritaj kanaloj kun longeco de pli ol. Hodiaŭ oni uzas la ĝardenojn por ripozo, sed ankaŭ denove por kultivi plantojn, do por ĝia origina tasko. Konata estas la loko ankaŭ pro la flormerkato kaj pro la boatetoj (trajineras), kiujn oni povas lui surloke kun gvidanto. Je la 15a de novembro 2008 sur la kanaloj de Xochimilco ankaŭ ekskursis la Esperanto-grupo de Meksikurbo, varbante por Esperanto uzante boaton kun ornamaĵo kaj flago "Esperanto".
Voděrady (Frýdštejn)
Voděrady estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Frýdštejn en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Frýdštejn. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 66 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Voděrady situas en katastra teritorio Frýdštejn kun areo 7,1 km².
49 (nombro)
Kvardek naŭ (49) estas la natura nombro kiu sekvas 48 kaj antaŭas 50.
La nombro 49 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
en matematiko
49 ne estas primo. 49 = 7·7
Kurioza eco 1/49 = 0,020 408 163 265 306 122 448 979 591 836 734 693 877 551 ...
kaj
0,02    + 0,000 4     + 0,000 008     + 0,000 000 16     + 0,000 000 003 2     + 0,000 000 000 064     + 0,000 000 000 001 28     + 0,000 000 000 000 025 6     + 0,000 000 000 000 000 512     + 0,000 000 000 000 000 010 24     + 0,000 000 000 000 000 000 204 8     +                          .......ktp, ktp ---    = 0,020 408 163 265 306 122 448 979 591 836 734 693 877 551...ktp   = 1/49
Kvardek naŭ aperas en la sekvenco de Padovan:, ... 21, 28, 37, 49, ....
Cecil Taylor
Cecil Percival Taylor (naskiĝis la 15-an aŭ 25-an de marto 1929 en Novjorko) estas usona ĵazpianisto, lomponisto kaj poeto. Li validas kiel unu el la gravaj inspiraj personoj de libere improvizata ĵazo (kune kun la pli fama Ornette Coleman).
Vivo
Havante ses jarojn li komencis pro insisto de sia patrino lerni pianludon. Li studis poste en Novjorko kaj inter 1947 kaj 1951 ĉe la Konservatorio de Nov-Anglio (inter alie ĉe Henry Cowell). Post unuaj komencoj en ritmenblusaj kaj svingaj bandoj komence de la 1950-aj jaroj (ekzemple ĉe Hot Lips Page kaj Johnny Hodges) li fondis en 1956 sian propran bandon kun sopransaksofonisto Steve Lacy, kontrabasisto Buell Neidlinger kaj frapinstrumentisto Dennis Charles. Jam lia unua disko Jazz Advance, aperinta en 1956 ĉe diskeldonejo Transition nuntempe validas kiel novigo, ĉar li jam montris la liberecojn, kiuj fariĝis pli malfrue liaj karakterizaĵoj de eksterordinara pianisto: Taylor estas konata pro sia treege energia, krome korpoakcenta ludmaniero samkiel pro sia eksterordinare komplika improvizarto, kiu ofte enigas tonfaskojn kaj malfacilajn plurritmajn strukturojn. Lia arto baziĝas kaj sur la atingaĵoj de la Nova Muziko kaj de moderna ĵazo (aparte de Bud Powell kaj Lennie Tristano) kaj ankaŭ sur okcidentafrika perkutmuziko. Laŭ Joachim-Ernst Berendt „la vere superfortiga“ de liaj improvizadoj bazigas sur „la fizika forto, per kiu li ludas“.
Projektoj en la 1960-aj jaroj kontaktigis lin kun John Coltrane kaj Archie Shepp. Malgraŭ sia renomo post enketo de Down Beat li komence ne sukcesis je la usona publiko kaj devis komence perlabori kiel telerlavisto. Gil Evans donis al Taylor la eblecon, prezenti lian muzikon sur la albumo Into the Hot (1961). La plej grandan parton de lia muzika evoluo kontribuis la aliformita ensemblo kun aldosaksofonisto Jimmy Lyons (ekde 1961 ĝis ties morto en 1986) kaj frapinstrumentistoj kiel Sunny Murray, kun kiu Taylor 1962–1963 koncertvojaĝis tra Eŭropo kaj unuafoje ekhavis pli grandan renomon je la publiko. Ene de ĉi tiu ensemblo, kiu prezentis sen kontrabasisto, la muzikistoj ofte evoluigis novajn, treege esprimpovajn formoj de ensembla muzikado. Anstataŭ Murray poste Andrew Cyrille muzikis en la grupo. Dum la fruaj 1970-aj jaroj Taylor komencis ankaŭ prezenti sole ĉe piano kaj akceptis plurajn instrutaskojn ĉe usonaj altlernejoj. Liaj koncertoj pli kaj pli alprenis teatrecajn, performajn elementojn. Li verkis poemojn, kiujn li ankaŭ deklamas kadre de siaj koncertoj; ankaŭ li prezentis kun Max Roach kaj eĉ kun Mary Lou Williams.
Post la morto de Lyons Taylor sin turnis al la pli granda triopa instrumentistaro kaj kunverkis kun kontrabasisto William Parker, kun kiu li komence de la 1990-aj jaroj muzikis kune kun Tony Oxley en la ensemblo Feel Trio. Krom tio li direktis multajn projektojn de grandaj bandoj. Liajn koncertojn je Berlino en 1988 ĝis 1999 plejparte publikigis la germana diskeldonejo FMP, dokumentante tiel liajn atingojn kunmuzikante kun eŭropaj improvizantoj kiel Derek Bailey, Evan Parker, Peter Kowald, Han Bennink aŭ Tristan Honsinger.
Dum la lastaj jaroj li koncertvojaĝadis kun Oxley kaj trumpetisto Bill Dixon. La plej multajn el liaj sonregistraĵoj de la lastaj jardekoj publikigis malgrandaj diskeldonejoj, escepte la pli maltipan albumon Momentum Space (kun Dewey Redman kaj Elvin Jones) ĉe Verve/Gitanes. La klasikmuzika eldonejo Bridge publikigis lian diskon Algonquin, duopaĵo surbendigita kune kun violonisto Mat Maneri en 1998 je la Kongresa Biblioteko.
Taylor ĉiam interesiĝis pri baleto kaj danco. Lia patrino, kiu mortis dum lia infanaĝo, estis dancisto kaj ludis ankaŭ pianon kaj violonon. Li esprimis: "Mi provas bildigi per la piano la saltojn de dancisto en la spaco". En 1977 kaj 1979 li kunlaboris kun dancistino Dianne McIntyre. En 1979 li komponis kaj ludis la muzikon por la dekduminuta baleto "Tetra-Stomp: Eatin' Rain in Space" kun Miĥail Bariŝnikov kaj Heather Watts.
Distingoj
En 1991 li ricevis stipendion de la fondaĵo MacArthur. La tre frua albumo Looking Ahead el 1958 eniris en 1998 la liston “100 Records That Set the World on Fire (While No One Was Listening)” de la revuo The Wire.
Dokumenta filmo
Al la elspeza kaj inklina laboro de filmisto Christopher Felver el la kalifornia Sausalito dankendas la 72-minuta dokumenta filmo Cecil Taylor: All the Notes (USA 2004), kiu bildigas la filmileviteman kaj intervju-maleman pianiston eldirantan pri si mem, muzikantan kaj filozofiantan. Akompanate dek jarojn de la filmisto persiste kaj netrudeme, li lasis sin tenti al informado pri si mem. La filmo en Eŭropo estis unuafoje spektebla en 2005 okaze de festivalo en la Berlina Galerio je Kreuzberg.
Agrafo
Agrafo havas diversajn signifojn, inter ili:
(18813) 1999 KH15
(18813) 1999 KH15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Haut-Lieu
Haut-Lieu estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais).
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Avesnes-sur-Helpe (france Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe, nederlande Arrondissement Avenne aan de Helpe), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono .
Geografio
Haut-Lieu estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Haut-Lieu etendiĝas sur 9,07 km².
Administrado
Haut-Lieu apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Sud, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Gleiritsch
Gleiritsch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Haĝi Halef Omar
Haĝi Halef Omar (plena nomo en originala skribmaniero: Hadschi Halef Omar Ben Hadschi Abul Abbas Ibn Hadschi Dawud al Gossarah) estas unu el la plej konataj literaturaj roluloj de Karl May aperinte en liaj orientaj romanoj. Haĝi signifu personon partoprenintan haĝon.
Priskribo
Halef estas la treege lojala (kvankam ne tro inteligenta) servisto, kunulo kaj amiko, en tipe orienta akompanul-tradicio, de la dua identeco de la verkinto, nome de la germana aventuristo Kara ben Nemsi. Halef akompanas Kara ben Nemsi tra ĉiuj aventuroj en la Proksima Oriento disde la romano Durch die Wüste ĝis Der Schut.
Halef havas specialan talenton por proverba flora orienta lingvo kaj uzas longan liston de sufiĉe komikaj fimalbenoj. Estante komikulo li ĉiam restas honorinda, neniam priridinda ulo. Li estas tre devota islamano, kaj dum la aventuroj kun Kara ben Nemsi li provas konvinki lin pri la supereco de Islamo kaj eĉ konvertigi lin.
Kitono
Kitono aŭ ĥitono (malnovgreke χίτων chiton) estas helena tuniko (subvesto) ligita per agrafo. Ĝi estis portata de liberuloj tiel, ke ĝi tuŝis ambaŭ ŝultron, ĉe la sklavoj la dekstra ŝultro restis nekovrita.
Haĝi Halef Omar
Priskribo
Post multaj aventuroj li iĝas ŝejko de la grava Ŝammar-tribo. Li estas edziĝinta al Hanneh, la "plej bela edzino sur la tero", kaj kun ŝi li havas filon nomitan Kara Ben Halef, kiu en pli postaj romanoj ankaŭ trapasos kelkajn aventurojn.
Kitono
Laŭ la greka verkisto Palaifato, la amazonoj estis viroj kiuj surhavis kitonon tiel, kiel trakiaj virinoj.
Haĝi Halef Omar
Priskribo
La germana popmuzikgrupo Dschinghis Khan publikigis kanton "Hadschi Halef Omar" en ilia 1980-albumo "Rom." La tuta refrenkoruso baze deklamas la nomon de Halef.
May-romanoj kie aperas la figuro
Ene de la libro-serio Karl May’s Gesammelte Werke troviĝas Am Jenseits: "In Mekka" (1923) fare Franz Kandolf.
Pligrandiĝanta procezo
Pligrandiĝanta procezo estas stokastiko
kie la hazardaj variabloj X_t, kiuj konsistigas la procezon, pligrandiĝas preskaŭ certe kaj Kontinua pligrandiĝanta procezo estas tia procezo kie la aro M estas kontinua.
Mem-traduko
Mem-traduko estas la traduko de fontoteksto fare de ĝia aŭtoro.
Bazaĵoj
La mem-traduko okazas en diversaj skribaj kuntekstoj kaj estas aparte interesa en literaturo.
La praktiko de la mem-traduko gajnis la atenton de kleruloj aparte de la komenco de la jarcento, sekvante la intensan esploron en la kampo de traduko en la dudeka jarcento.
La mem-traduko estis agnoskita kiel aparta branĉo de tradukaj studoj minimume ekde 1998, nome la tempo de la publikigo de la unua eldono de la Routledge Encyclopedia of Translation Studies.
52 (nombro)
Kvindek du (52) estas la natura nombro kiu sekvas 51 kaj antaŭas 53.
La nombro 52 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Distrikto Unstrut-Hainich
La distrikto Unstrut-Hainich - germane Unstrut-Hainich-Kreis [prononco "Unŝtrut-Hajniĥ-Krajs"] - situas en la nordokcidento de la germana federacia lando Turingio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Mühlhausen. La distrikto kovras areon de 975 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn.
La distrikto estas nomata laŭ la rivero Unstrut kaj la montetaro "Hainich". La "nacia parko Hainich", fondita dum 1997, estas la 13-a nacia parko de Germanio. En la distrikto situas la geografia centro de Germanio (laŭ la hodiaŭaj limoj, ne la pli grandaj validaj ĝis la Dua Mondmilito), se oni kalkulas ekde la plej ekstremaj punktoj.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj sen aparteno al komunumaro:
Urbaj komunumoj
Neurbaj komunumoj
Komunumaro
* administra centro de la komunumaro
PRISM
PRISM (Planning Tool for Resource Integration, Synchronization, and Management «Planilo por enigo, sammomentigo kaj rego de informoj»), oficiale nomita US-984XN) estas usona programo por informoj rilate ĉu al fremduloj ĉu al usonaj civitanoj kiuj komunikas kun fremduloj. Tiu programo estas malkaŝita de Edward Snowden, ekskonsultulo por la NSA en junio 2013.
Tamen, kiam ili estis demandataj rilate al la malkaŝaĵoj, administruloj de tiuj kompanioj neis la ekziston de tia libera aliro al la NSA.
Samtempe, la usona prezidanto Barack Obama malkontestis ke PRISM estas programo por kolekti informojn rilate al fremduloj por objektive eviti terorismajn agojn. Iuj registaranoj precizigis ke la celado de tiu programo ne estas kolekto de informoj pri usonaj civitanoj.
Eksterlande la diplomataj kaj politikistaj medioj skandalis pro la maldeca agado de la usona registaro.
5358 Meineko
5358 Meineko estas malgranda, hela, malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo, Japanio.
Meineko estas la plumonomo de la amatora astronomo kaj biologo Kiyota Seiichiro (japane 清田誠一郎), kiu observis de 1975. Kiel Meineko, li verkis gvidlibron pri variantaj steloj en la japana astronomia revuo  Gekkan Tenmon kaj lernolibron pri observo per ŝargkuplita aparato.
Zoltán Hindy
Zoltán Hindy [hindi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hindy Zoltán estis hungara oficisto, advokato, parlamenta deputito. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis  nagy kaj kishindi, lia frato estis Iván Hindy.
Zoltán Hindy naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Hindy maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1903, post 2 jaroj ankaŭ advokatan diplomon. Dum la studentaj jaroj li kontribuis en gazetoj kaj estis tre aktiva en junularaj organizaĵoj. inter 1903-1917 li estis ŝtata oficisto, poste parlamentano. En 1918 li malfermis advokatan atelieron. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis arestita pli ol monaton. En la sekvaj jaroj li estis fama advokato kun sukcesoj. Inter 1928 kaj 1943 li havis altajn postenojn en la pensiasekura instituto, poste li instruis 2 lernojarojn en Hungara Reĝa Teknikuniversitato József. Ŝajnas, en 1945 li denove estis arestita.
Maurice Shadbolt
Maurice Francis Richard SHADBOLT (naskiĝis la ; mortis la ) estis novzelanda verkisto.
Season of the Jew (1987), romano pri Te Kooti, estro de la maorioj, estas verŝajne lia plej konata verko. Entute li skribis 11 romanojn, kvar novelkolektojn, du priskribojn de sia vivo, teatraĵojn kaj librojn pri milito kaj pri ĵurnalismo.
Ekde 1997 Shadbolt havis alchajmeron. Li postlasis kvin gefilojn. La urbestro de Invercargill, Tim Shadbolt, estas lia kuzo.
Ĉjaji
Geografio
Ĉjaji situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta parto de la insulo for de la maro.
Historio
En la komenca periodo la loknomo estis Tirosen, depost alveno de ĉinaj enmigrantoj Ĉulosan (諸 羅山). Tamen dum la nederlanda epoko ĝi denove estis Tirosen. En 1661 la nederlandanoj estis venkitaj kaj memstara reĝlando formiĝis. En 1704 la gubernia sidejo estis translokita al Ĉulosan (nun Ĉjaji) kaj havis lignan urbomuron. En 1727 oni konstruis ankaŭ 4 pordojn kun bastionoj. En 1786 ribelantoj ne povis okupi la urbon, tial la imperiestro donis novan nomon al la urbo Kagi. En 1895 Tajvano estis cedita al Japanio kaj tertremo en 1906 detruis la tutan urbon. La japanaj aŭtoritatoj rekonstruis la urbon. Industrioj kaj komercoj komencis evolui. En 1930 la urbo ricevis la statuson aŭtonoma urbo. Depost la japana erao Ĉjaji iĝis provinca urbo.
Ekonomio kaj eduko
Ĉjaji estas komerca centro de la riza merkato. La agrikulturo pliiĝis en la 1920-aj jaroj pro la nova irigacia sistemo. Lignoprilaborado gravas en la regiono, tial Ĉjaji estas centro de paperoproduktado. La kampusoj ofertas profesiajn trejnadojn en agrikulturo, eduko, komerco kaj teknologio.
Klimato
La klimato de Ĉjaji estas varma humida subtropika laŭ klimata klasifiko de Köppen (Cwa). En la jaro la precipitaĵo estas po 1774 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
20-a SAT-Kongreso 1947
La 20-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Arhuzo en 1947. Ĝi estas la unua postmilita kongreso de la asocio. Ĝin partoprenis 662 homoj el 9 landoj. Survoje al la kongresloko, SAT-karavanoj, kiuj trapasis Germanion, kunportis pakaĵojn da nutraĵoj kaj vestaĵoj por la tieaj membroj.
Dorso
Dorso estas parto de la homa korpo, de la ŝultroj ĝis la gluteoj. Ĝis estas supera parto de la korpo de mamuloj, de la kapo ĝis la vosto.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri dorso en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Parlamenta baloto en Grekio la 6-an de majo 2012
[[dosiero:Hellenic Parliament Structure May 2012.SVG|eta|350px| parlamentaj seĝoj post la baloto de majo 2012:
]] La 6-an de majo 2012 okazis baloto pri la grekia parlamento, post kiam la registaro elektita en la parlamenta baloto de 2009 origine por kvarjara oficperiodo pli frue dissolviĝis pro la forta ekonomia krizo de la lando. Post kiam la baloto de la 6-a de majo ne rezultigis klaran kaj regopovan parlamentan plumulton, rapide sekvis plia parlamenta baloto la 17-an de junio 2012. La rezultoj de la maja baloto sume bildiĝas en la skemo dekstre:
Germana aŭtovojo A6
La germana aŭtovojo A6 (germane Autobahn 6, mallonge A6, aŭ formale Bundesautobahn 6, mallonge BAB 6) estas aŭtovojo inter la urbo Saarbrücken ĉe la limo inter Germanio kaj Francio okcidente kaj la komunumo Waidhaus proksime de la limo inter Germanio kaj Ĉeĥio oriente. La aŭtovojo longas 477 kilometrojn. Ĝi estas parto de la eŭropa ŝoseo 50.
Gravaj urboj laŭlonge de la vojo estas interalie Neunkirchen, Kaiserslautern, Mannheim, Heilbronn, Schwäbisch Hall kaj Nurembergo. La aŭtovojo krucas la aŭtovojojn A8 (proksime de la urbo Neunkirchen, A62 (proksime de la urbo Landstuhl), A63 (proksime de la urbo Kaiserslautern), A67 (proksime de la urbo Viernheim), A5 (proksime de la urbo Walldorf iom sude de Hajdelbergo), A81 (proksime de la urboj Weinsberg kaj Heilbronn), A7 (proksime de Feuchtwangen kaj Crailsheim), la aŭtovojoj A73, A9 kaj A3 (ĉiuj proksime de la urbo Nurembergo) kaj fine la aŭtovojo A93 (proksime de la komunumo Nabburg en Supra Palatinato).
Sennaziigo
Sennaziigo nomiĝas la politiko de la Kvar Potencoj realigita ekde 1945, kiu celis liberigi la germanajn kaj aŭstrajn socion, kulturon, gazetaron, ekonomion, judikativon kaj politikon el ĉiuj influoj de la naziismo. Esenca fundamento por la sennaziigo estis la kontrakto de Pocdamo de aŭgusto de 1945. La leĝo devis realigi la celojn de sennaziigo per rimedaro, kiu konsistis interalie el vasta demokratiigo kaj senarmeigo.
Al la sennaziigo apartenis la persekuto de krimoj faritaj dum la nazia regado. Krom ebla kriminala persekuto la koncernaj personoj estis grupigataj laŭ la n-ro 104 de la Alianca Kontrol-Konsilantaro pri la liberigo de naziismo kaj militismo de la 5-a de marto 1946 laŭ kvin kategorioj: Por Germanujo la Alianca Kontrol-Konsilantaro en Berlino survojigis ekde januaro de 1946 multnombro da sennaziigaj ordonoj, per kiuj oni difinis kaj poste enigis en ĵuĝan enketon certajn persono-grupojn.
Sankta Antonio (apartigilo)
Pluraj kristanaj sanktuloj havas la nomon Antonio, precipe:
Botelnaza delfeno
La Botelnaza delfeno aŭ ordinara botelnaza delfeno (Tursiops truncatus), aŭ Atlantika botelnaza delfeno, estas la plej bone konata specio el la familio de Delfenedoj.
La botelnazaj delfenoj estas la plej familiaraj delfenoj pro la ampleksa ekspono kiun ili ricevas en kaptiveco en marparkoj kaj delfenejoj, kaj en filmoj kaj en televidaj programoj. La botelnaza delfeno estas la plej granda specio el la bekodelfenoj. Ili vivas en moderaj kaj tropikaj oceanoj tra la tuta mondo, kaj forestas nur el la polusaj akvoj. Ĝis ĵuse, ĉiuj botelnazaj delfenoj estis konsiderataj unusola specio, sed nune la kurba tursiopo kaj la Aŭstrala tursiopo disiĝis el la ordinara botelnaza delfeno. Kvankam iam nomita simple kiel la botelnaza delfeno, tiu termino estas nune aplikita al la genro kiel tuto. Tiuj delfenoj vivas en varmaj kaj moderaj maroj tutmonde. Ĉar konsiderinda genetika variado estis priskribita inter membroj de tiu specioj, eĉ inter najbaraj populacioj, multaj fakuloj konsideras, ke aldonaj specioj povas esti agnoskitaj.
Priskribo
La botelnaza delfeno estas griza kaj povas esti inter 2 kaj 4 m longa, kaj pezas inter 150 kaj 650 kg. Maskloj estas ĝenerale pli granda kaj fortika ol inoj. En plej partoj de la mondo, la longo de plenkreskuloj estas inter 2.5 kaj 3.5 m kun pezo kiu gamas inter 200 kaj 500 kg. Ĵusnakitaj idoj estas inter 0.8 kaj 1.4 m longaj kaj pezas inter 15 kaj 30 kg. Ili povas vivi tiom longe kiom ĝis 40–50 jaroj. Seksa matureco varias laŭ populacio, kaj gamas el 5 al 14 jaroj de aĝo. Delfenoj havas mallongan kaj bone difinitam muzelon kiu aspektas kiel eksmoda ĝina botelo, kio estas la fonto de la komuna nomo. Kiel ĉe ĉiuj balenoj kaj delfenoj, tamen, la muzelo ne estas funkcia nazo (spite la nomon); la vera nazo anstataŭe evoluis al spirtruo en la pinto de iliaj kapoj. Iliaj koloj estas pli flekseblaj ol tiuj de aliaj delfenoj pro kvin el sep vertebroj ne estas kunfuziitaj kiel vidate en aliaj delfenaj specioj.
1295 Deflotte
1295 Deflotte estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera ĉefa asteroida zono, ano de la Cibela grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Louis Boyer la elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Deflotte", nevo de la malkovrinto.
Dávid Karátson
Dávid Karátson naskiĝis la en Budapeŝto.
Julius Lothar Meyer
Julius Lothar MEYER (1830-1895) estis germana kemiisto kaj kuracisto kiu helpis en la disvolvado de la Perioda Tabelo pri Kemiaj Elementoj. Li estis frato de la germana fizikisto Oskar Emil Meyer (1834-1909), pli konata pro siaj studoj rilate al la gazviskozeco. En 1864, Lothar Meyer publikigis tabelon kun kelkaj kemiaj elementoj aranĝitaj laŭ iliaj atomnumeroj. Kaj Dmitro Mendelejjevo kaj Robert Bunsen laboris kun Lothar Meyer.
Li ankaŭ malkovris la afinecon de la hemoglobino kun la oksigeno. Lia verko "Die modernen Theorien der Chemie und ihre Bedeutung für die chemische Statik" ("La moderna kemiteorio kaj ĝia graveco por la kemia statiko", Vroclavo, 1864) estis influa por indukti kemiistojn akcepti la novajn konceptojn pri atompezo.
Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 1882.
Vivo
Influita per la matematikaj instruoj de Gustav Kirchhoff, li komencis studi matematikan fizikon en la Universitato de Königsberg sub Franz Ernst Neumann (1798-1895), kaj en 1859 li iĝis privata docento pri fiziko kaj kemio en la Universitato de Vroclavo. En 1866, li akceptis postenon en la Akademio pri Disvolvado Subtenebla de Eberswalde en Neustadt-Eberswalde sed post tri jaroj li estis nomumita profesoro en la Teknika Lernejo de Karlsruhe, nuna Universitato de Karlsruhe.
En 1865, Meyer estis la unua kiu proponis la ciklan strukturon por la benzeno. Dum la Franco-prusia milito la Politeknika Lernejo estis uzata kie hospitalo, kaj Meyer plenumis aktivan rolon en la zorgo pri la vunditoj. En 1876, Meyer iĝis Profesoro pri Kemio en la Universitato de Tübingen, kie li servis ĝis sia morto. En 1887, kune kun Mendelejjev kaj William Ramsay, li fondis la Ĵurnalo pri Fiziko-Kemio, la unua pri tiu temo.
Stankolit (stacio)
Stankolit (Станколит) (oficiale: Moskva-Stankolit, Москва-Станколит) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Mladostov
Mladostov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vyskeř en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Vyskeř. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mladostov situas en katastra teritorio Vyskeř kun areo 9,61 km².
La plej maljuna domo estas el proksimume 1930-aj jaroj, la plej malnovaj lignaj domoj estas pli ol 150 jaroj malnovaj. Interesaĵo estas kelke da malgrandaj fiŝlagetoj, meze de la vilaĝo situas fontaneto kun refalo en la fiŝlageton, akvigata el profunda valo pere de ŝafofrapaj pumpiloj.
Alma (Kebekio)
Alma (2011 enloĝantaro = 30.904) estas urbo sur la sudorienta bordo de Sankt-Johana Lago kie ĝi eniras la riveron Saganio, en la kebekia regiono Saganio - Sankt-Johan-Lagio, je 175 km-oj norde de Kebeko. Alma estas la administra centro de la Regiona Municipo Orienta Sankt-Johan-Lagio.
53 (nombro)
Kvindek tri (53) estas la natura nombro kiu sekvas 52 kaj antaŭas 54.
La nombro 53 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Giambattista Basile
Giambattista BASILE (la ‏4-an de februaro 1583 - la 23-an de februaro 1632) estis itala verkisto kaj poeto, kortegano kaj kolektanto de rakontoj, fabeloj kaj legendoj.
Liaj fabelkolektoj inkluzivas la plej malnovajn registritajn versiojn de multaj el la plej famaj eŭropaj fabeloj. Lia libro Il Pentamerone estis presita post lia morto, tradukita al aliaj italaj dialektoj kaj fremdaj lingvoj kaj eĉ ricevis komentitajn eldonojn.
21-a SAT-Kongreso 1948
La 21-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) okazis en Amsterdamo en 1948. Ĝin partoprenis 1219 homoj el 19 landoj. La kongreson salutis la vicurbestro, diversaj sindikataj gvidantoj kaj alispecaj eminentuloj. La literatura komitato de FLE iĝis tiam la literatura komitato de SAT. Aperis kongresa gazeto, titolita La Voĉo de l'Kongreso.
Falkenstein (Palatinato)
Falkenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Saint-Vaast-la-Hougue
Saint-Vaast-la-Hougue [sɛ̃.vaːlaug] estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Vaastais.
Saint-Vaast-la-Hougue estis elektita "Plej ŝatata vilaĝo de la francoj 2019" dum televida elsendo de France 3 de la.
Aasiaat
Aasiaat (Egedesminde) estas urbo en la okcidenta gronlanda municipo de Qaasuitsup. Situante en malgranda insularo sude de Disko-golfo (Qeqertarsuup tunua), ĝi estas la kvara plej granda urbo en Gronlando. De Aasiaat estas pere de pramŝipo al Qasigiannguit (Christianshåb) kaj  pli malproksime al Ilulissat.
Etimologio
En la gronlanda lingvo signifas "araneojn", kiuj supoze bonŝancigas. Oni ne konas la precizan klarigon por tio; mankas la historiaj faktoj de la nomorigino. Probable, kiam la urbo (tiam vilaĝeto) estis fondita, abundis araneoj, sed nuntempe araneoj malofte vidiĝas ĉu en la urbo ĉu en la resto de Gronlando.
Aasiaat estas foje markata kiel "Urbo de la balenoj", ĉar oni ofte vidas marajn mamulojn — ekzemple, balenojn kaj fokojn.
Indiĝenaj popoloj
Arkeologiaj projektoj indikis ke homa loĝado en la regiono kiu ĉirkaŭas Aasiaat komencis ekde la 5-a jarmilo AKE. La plej fruaj modernaj setlantoj datis al ĉirkaŭ 1200; tiuj verŝajne vivis kiel vivtenadaj ĉasistoj. Printempe tiuj loĝantoj ĉasis gronlandfokojn kaj lodnojn en la sudorienta Disko-golfo. Somere ili transloĝigis al Nassuttooq por ĉasi boacojn kaj kapti hipoglosojn. Aŭtune la homoj de Disko-golfo retretiĝis hejmon por ĉasi malgrandajn gronlandfokojn. Vintre la golfo glacikovriĝis, kaj ili ĉasis narvalojn kaj beluĥojn. Tiuj fruaj homoj dizajnis kaj konstruis siajn proprajn kajakojn kaj feltegitajn umijakojn kiam la akvo malkovriĝis; vintre ili uzis hundosledojn.