cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantono Price
La kantono Price - angle Price County, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono fondiĝis en.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Občina Brezovica
Občina Brezovica estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en Regiono Osrednjeslovenska. Ĝi estas unu el la 25 municipoj de ĉi tiu regiono. En la municipo estas 16 vilaĝoj. La populacio estas 16 homogeneoj kaj totala areo estas 91,2 km². En januaro 2014 tie loĝis 11761 homoj. La administra centro estas vilaĝo Brezovica en Ljubljano.
Situo, priskribo
Ĝi situas ĉe la rando de la Juliaj Alpoj, ĉirkaŭ 10 km sudokcidente de la centro de Ljubljano. La alteco super marnivelo estas ĉirkaŭ 280 m en la nordo ĝis preskaŭ 1000 m en la sudo. Ĉe la norda rando, ĝi transiras tra la A1 aŭtovojo de Ljubljana ĝis la Adriatika Maro al la haveno de Koper.
Najbaraj municipoj estas: Dobrova-Polhov Gradec en la nordo, Ljubljana, Ig kaj Velike Lašče en la oriento, Cerknica en la sudo, Borovnica, Vrhnika kaj Log-Dragomer en la okcidento.
Interesaĵoj
En Podpeč estas ŝtonmino. La loka ŝtono estas konata kiel Podpečský marmoro. La arkitekto Joze Plečnik uzis ĝin en Ljubljana por multaj gravaj konstruaĵoj kiel ekzemple la Nacia kaj Universitata Biblioteko de Slovenio kaj aliaj.
Vilaĝoj
Brezovica pri Ljubljani, Dolenja Brezovica, Gorenja Brezovica, Goričica pod Krimom, Jezero, Kamnik pod Krimom, Notranje Gorice, Planinca, Plešivica, Podpeč, Podplešivica, Preserje, Prevalje pod Krimom, Rakitna, Vnanje Gorice, Žabnica.
Manĝopreparado
Manĝopreparado estas preparado de manĝaĵoj por manĝado, kiu ĝenerale postulas selektadon, mezuremon kaj kombinadon de ingrediencoj en ordigita proceduro por atingi deziritajn rezultojn. Manĝopreparado inkludas sed ne estas limigita al kuirado.
25617 Thomasnesch
25617 Thomasnesch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas Nesch, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Technische Oberschule de Stutgarto (Germanio).
Kantonoj de Indre-et-Loire
La mapo de la kantonoj de la departemento Indre-et-Loire ŝanĝis okaze de la departementaj balotoj de 2015. Nun, la departemento Indre-et-Loire konsistas el nur 19 kantonoj.
NGC 6053
NGC 6053 (aliaj indikoj — NGC 6057, MCG 3-41-106, NPM1G +18.0472, ZWG 108.130, DRCG 34-120, PGC 57090) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Kantonoj de Indre-et-Loire
Nuna listo de la kantonoj
Jen estas la nuna listo de la kantonoj de la departemento Indre-et-Loire :
Listo de la kantonoj ĝis 2015
Jen listo de la 37 malnovaj kantonoj de la franca departemento Indre-et-Loire, laŭ arondismento :
La Iglesuela
La Iglesuela (La Preĝejeto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La terrmino "La Iglesuela" (La Preĝejeto) rilatas al antikva kaj eta templo, kiu ankoraŭ ekzistis fine de la 18a jarcento, kaj kiu nomigis la domaron.
Ĝi estis konata ankaŭ laŭ la nomo "La Florida" (Florejo), pro abunda vegetaĵaro.
Situo
La Iglesuela estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 521 m; je 112 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 69 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°13′59″ N 4°44′56″ Ok.
Geografio
La municipio troviĝas situanta «inter montaroj» en la nordokcidenta limo de la provinco lime kun tiu de Ávila. Ĝi apartenas al la komarko de Sierra de San Vicente, en la valo de la rivero Tiétar, kaj limas kun la municipaj teritorioj de Casavieja norde, kaj La Adrada oriente, en la provinco de Ávila, El Real de San Vicente kaj Almendral de la Cañada sude, kaj Sartajada okcidente, en la provinco de Toledo.
«Fluas la rivero Tiétar, kiu estas la limo de la provinco de Ávila, kiu havas ponton el ŝtono je 1/2 leŭgo de la vilaĝo». La domaro troivĝas ĉe la Pado Viriato (GR-63), longa vojo kiu ligas la provincojn de Ávila kun tiu de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Oni ne konas la daton de fondo, kvankam verŝajne jam ekzistis en la epoko de la Romia Imperio, pro restaĵoj arkeologiaj, putoj aŭ la antikva ponto. En la epoko de araboj estis vilaĝo sendependa, sed post la kristana konkero ekapartenis al Ávila. Same kiel plej vilaĝoj el la komarko de la Sierra de San Vicente, La Iglesuela apartenis al la provinco de Ávila ĝis 1833, kiam pasis al la provinco de Toledo.
Meze de la 19a jarcento la vilaĝo havis 160 domojn. Meze de la 20 jarcento la vilaĝo atingis pli da 1,300 loĝantoj, sed de tiam malpliiĝis pro elmigrado kaj maljuniĝo ĝis trioniĝo (ĉirkaŭ 400 loĝantoj).
Hermann Staudinger
Hermann STAUDINGER (23a de marto 1881 – 8a de septembro 1965) estis germana organik-kemiisto kiu demonstris la ekzistadon de makromolekuloj, kiujn li karakterigis kiel polimeroj. Pro tiu laboro li ricevis en 1953 la Nobel-premion pri kemio.
Li estas konata ankaŭ pro sia malkovro de ketenoj kaj de la laŭ li nomata "reakcio de Staudinger". Staudinger, kune kun Leopold Ružička, ankaŭ klarigis la molekulajn strukturojn de piretrino I kaj II en la 1920-aj jaroj, kio ebligis la disvovigon de la piretroidaj insekticidoj en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. Ekde 1920 Hermann Staudinger studis la kemian aranĝon de plastoj.
10288 Saville
10288 Saville estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Curt Saville (1946–2001), fervora oceana kaj arkta esplorvojaĝisto. Li remis trans ambaŭ la Atlantiko kaj Pacifiko. Saville ankaŭ laboris por kuraĝigi sciencan esploron de la Tero kaj kosmo.
Naoya Okane
Naoya Okane (岡根 直哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Montedio Yamagata, Tochigi SC, FC Gifu kaj SC Sagamihara.
Süderau
Süderau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vallensbæk
estas komunumo de Danio. Ĝi situas en la ĉefurba regiono de la lando (regiono Hovedstaden), en la nord-oriento de la insulo Sjælland. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Orangutano
Orangutano aŭ orangutango (specio Pongo pygmaeus) estas primato, membro de la familio homedoj.
Lingostière (stacidomo)
Lingostière estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en Nico, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Orangutano
Vivloko
Orangutango estas loĝanto de la tropika arbaro kaj pluvivas hodiaŭ nur sur la insuloj Borneo kaj Sumatro. La specion de Sumatro oni nomas Pongo abelii, la specion de Borneo Pongo pygmaeus. Fosiliaj trovaĵoj sugestas tamen ke ĝia vivloko iam inkluzivis ankaŭ sudparto de Ĉinion, Vjetnamion, la Malajan duoninsulon kaj Javon. La lastaj orangutangoj de tiuj lokoj malaperis eble antaŭ nur kelkaj jardekoj.
Lingostière (stacidomo)
Temas pri stacidomo de regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura, priservata de trajnoj de Chemins de fer de Provence.
Orangutano
Priskribo
Orangutangoj malsimilas aliajn primatojn unuavide pro siaj ruĝbruna felo kaj longaj brakoj. La longeco de la torso ĝis la kapo povas atingi 1,2 ĝis 1,5 metroj, la brakenverguro ĝis 2,2 metroj. Kun pezo de 50 ĝis 90 kg la virbestoj estas multe pli pezaj ol la inoj, kiu atingas nur 30 ĝis 50 kg. (Temas ĉi tie pri libere vivantaj bestoj, en zooj per homoj nutritaj bestoj atingis ĝis 150 kg.)
DRM
Ĉi tiu mallongigo havas pli ol unu signifon:
Menestrela metio
Menestrela metio, aŭ en mezepoka hispana mester de juglaría [mestEr de ĥuglarIa], estas la literatura movado kaj aro de tekstoj de poezio —kaj epika kaj lirika— de popola karaktero disvastigita dum la Mezepoko en Hispanio fare de menestreloj, kiuj kantis aŭ deklamis ilin kiel distro por nobeluloj aŭ publiko ĝenerale.
En kastilia oni mencias la unuan fojon la vorton juglar [ĥugkAr] en 1116, epoko kiam aperas la juglares (menestreloj) en la regno de Leono. Laŭ Ramón Menéndez Pidal en sia studo Poesía juglaresca y orígenes de las literaturas románicas (menestrela poeziarto kaj deveno el la latinidaj literaturoj), Madrido, 1957, la vorto juglar devenas el latina jocularis, joculator, kiu signifas trompisto aŭ ŝercisto. Aliflanke, la vorto mester devenas el la kastilia vorto menester kiu devenas el latina ministerium kiu signifas 'postenon' aŭ 'metio'.
Estis du tipoj kaj de istoj kaj de poemoj: nome la epikaj menestreloj, kiuj deklamis rakontan poezion, kaj la lirikaj menestreloj, kiuj dediĉis sin al kultivo de la sentotema poezio kaj al disvastigo de popularaj komponaĵoj pri paŝtistinoj aŭ koploj, poemoj tre ofte komponitas de trobadoroj. En la unua Mezepoko (10a, 11a, 12a kaj 13a jarcentoj) estis pli nombraj la unuaj; el la dua duono de la 13a jarcento kaj en la 14a hegemoniis la lirikaj.
Karl Rove
Karl "Ŝinko" ROVE (Karl Kristjan Rov) (25-a de decembro 1950) estas partia strategiisto ĉe la Respublikana Partio de Usono.
Li instruis ĵurnalismon ĉe Lyndon B. Johnson School of Public Affairs kaj ĉe la Universitato Teksaso kaj estis prezidanto de la firmao Karl Rove and Company, kiu okupiĝis pri la publika laboro. Rove kunlaboras jam pli ol 30 jarojn kun la familio de George W. Bush kaj gvidis ĉiun elektan kampanjon de Bush.
Oni rigardas lin, kiel ekestigon de valoro-kampanjo en la baloto de 2004, kiu movigis milionojn da kristanoj por baloti al Bush. Li tiam eluzis la tiaman populariĝantan permeson de la samseksula edziĝo.
Bush nomumis lin en la balotvenka parolo de 2004 kiel arkitekton de sia balota venko.
Neuilly-Hôpitaux (pariza metrostacio)
Neuilly-Hôpitaux estas estonta stacio sur linio 11 de la Metroo de Parizo, situanta en Neuilly-sur-Marne, departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Transmaraj ĉinoj
Transmaraj ĉinoj (en tradicia ĉina skribo: 海外華人; en simpligita ĉina skribo: 海外华人; en hànyǔ pīnyīn: Hǎiwài Huárén) estas personoj de ĉina nasko aŭ deveno kiuj loĝas ekster la teritorioj de Ĉinio kaj de Tajvano. Ankaŭ personoj de nur ĉina praularo loĝantaj ekster la areo de Granda Ĉinio povas konsideri sin transmaraj ĉinoj. Transmaraj ĉinoj povas esti el la ĉina etna majoritato de Hanoj, aŭ el ajna alia etna grupo de Ĉinio.
La landoj kie estas pli da transmaraj ĉinoj estas la jenaj:
Őrbottyán
Geografio
Őrbottyán situas 30 kilometrojn nord-oriente de la ĉefurbo, sur malebenaĵo, laŭ fervojo Budapeŝto-Veresegyház-Vác, laŭ flankovojoj, Veresegyház estas en la najbareco.
La regionon ĉirkaŭas montetoj (Montetaro Gödöllő), kaj ĝi estas riĉa je vivantaj akvoj: riveretoj, lagoj - eĉ kelkaj familiaj domoj havas propran, naturan lageton en siaj ĝardenoj.
Al Őrbottyán oni povas alproksimiĝi per trajno (de la Stacidomo Nyugati en Budapeŝto), aŭ per aŭtobuso (de Újpest Városkapu).
Historio
En 1970 Őrbottyán estiĝis per kuniĝo de du historiaj vilaĝoj "Őrszentmiklós" [orsentmikloŝ] kaj Vácbottyán [vacbotjan]. La unuigita komunumo urbiĝis en 2013.
La loko estas preferata far loĝantoj de la budapeŝtanoj, kiuj dezirante por si mem kvietan, senbruan loĝlokon, volonte elektas ĉi tiun lokon.
Őrbottyán estas tiu urbo, en kiu la sonorilegoj de la preĝejoj (ĝi havas 5 preĝejojn) ne nur sonas, sed ankaŭ estas surloke produktataj. Ĉi tie vivas kaj laboras la unusola mez-eŭropa (en senco de larĝa Karpat-baseno) sonoril-faristo, Miklós GOMBOS. Li daŭrigas la familian tradicion, lerninte la malfacilan profesion de sia patro, Lajos GOMBOS, kaj farante la sonorilegojn (ĉefe el bronzo) por la preĝejoj de la tuta lando.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Erzsébet Tusa
Erzsébet Tusa [erĵEbet tuŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tusa Erzsébet estis hungara pianisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis Ernő Lendvai.
NGC 6054
NGC 6054 (aliaj indikoj — IC 1183, MCG 3-41-103, ZWG 108.128, VV 220, DRCG 34-77, PGC 57086) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Erzsébet Tusa
Erzsébet Tusa naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
NGC 6054
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Erzsébet Tusa
Biografio
Erzsébet Tusa frekventis kalvinanan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1948. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Pál Kadosa kaj Ernő Dániel (pianisto). Inter 1949 kaj 1954 ŝi instruis en muziklernejo de Szombathely, inter 1954-1957 en muziklernejo de Győr, inter 1957-1961 en muzika mezlernejo de Szeged, inter 1961-1970 en muzika mezlernejo de Budapeŝto. Intertempe ekde 1967 ŝi apartenis ankaŭ al la hungara filharmonio, helpe de tio ŝi faris pianistajn turneojn ankaŭ eksterlande. Inter 1976-1983 ŝi instruis en la Muzikarta Altlernejo, inter 1989-2004 en Tokio. Ŝi ricevis 6 premiojn inter 1968 - 2012.
5190 Fry
5190 Fry estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan verkiston, aktoron, televidan prezentiston kaj aktiviston Stephen Fry. Li studis pri anglalingva literaturo ĉe la Universitato de Kembriĝo, kie li estis tre aktiva en la rondo de amatora teatro Cambridge Footlights. Fry estas longtempa prezentisto de la spektaklo de komedia kvizo Quite Interesting ĉe BBC.
Waldo Semon
Waldo Lonsbury Semon (10a de septembro, 1898 – 26a de majo, 1999) estis usona inventisto naskiĝinta en Demopolis, Alabamo. Li estas konata kiel inventinto de metodoj por fari utila la polivinil-kloridon. Fakte estis en 1926 kiam Waldo Semon malkovris miksaĵon kiu igas polivinil-kloridon prilaborebla; en la antaŭaj jardekoj pluraj homoj estis interesiĝinta pri tiu plasto sensukcese.
Semon estas plej bone konata kiel inventanto de la vinilo, nome la dua plej uzata plasto. Li trovis la formulon por vinilo miksante kelkajn sintezajn polimerojn, kaj la rezulto estis substanco kiu estis elasta, sed ne estis gluebla. Semon laboris por metodoj plibonigi gumon, kaj finfine disvolvigis sintezan surogaton. La 11an de decembro, 1935, li kreis Koroseal el salo, karbo kaj kalkoŝtono, nome polimero kiu povis esti farita konsisteca. Semon faris pli ol 5 000 aliajn sintezajn gumokomponaĵojn, kaj atingis sukceson per Ameripol (AMERican POLymer) en 1940 por la entrepreno B.F. Goodrich. Entute, Semon tenis 116 patentojn, kaj estis enmetita en la Inventista Famsalono en 1995 estante 97-jaraĝa.
La Gioconda (kopio ĉe Prado-Muzeo)
La tiel nomata Gioconda de Prado-Muzeo estas oleopentraĵo sur tabulo, de la Prado-Muzeo en Madrido (Hispanio) kiu estas ekzakta ripetaĵo de la fama pentraĵo La Gioconda, majstra verko de Leonardo da Vinci. Kvankam ĝi estas replikaĵo, ĝi estas tre speciala ĉar ĝi estis pentrita en la sama tempo kiam la originala estis farita en la ateliero fare de disĉiplo de Leonardo. Krome, ĝia konservado estas multe pli bona ol tiu de la originala verko kiu troviĝas en Louvre. Pri la aŭtoreco, oni supozas ke ĝi apartenas al iu el la plej proksimaj kaj inteligentaj disĉiploj de Leonardo, eble Francesco Melzi aŭ Andrea Salai, kvankam kelkaj fakuloj diras ke estis hispana disĉiplo, eble Fernando Yáñez de la Almedina aŭ Hernando Llanos, valenciaj pentristoj kiuj kunlaboris kun Leonardo.
La singulareco de ĉi tiu versio, kiu troviĝis en la Prado-Muzeo ekde la inaŭguro, malkovriĝis en 2012 danke al la restaŭrado de la pentraĵo en Madrido kiel antaŭa paŝo por la portempa montrado kune kun la originala versio en Louvre de Parizo.
117388 Jamiemoore
117388 Jamiemoore estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon,  norde de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jamie Moore, Inĝenierino pri la seninfektigo de sistemo kaj flega interfaco de kosmosondilo ĉe Lockheed Martin. Ŝi subtenis multenombrajn kosmajn misiojn de la NASA, helpante sekurigi, ke la bezonata seninfektigo estu plenumita.
Pralingvo
Pralingvo estas homa lingvo, el kies dialektoj devenas grupo da parencaj lingvoj (formantaj lingvofamilion) — ekzemple Latino rilate al la latinidaj lingvoj.
Plej ofte pralingvo estas lingvo mortinta. Se ĝi ne estas skribe registrita (kiel, ekz-e la praslava lingvo), oni povas provi ĝin rekonstrui per kompara analizo de ĝiaj posteuloj.
Blato (Dubrovnik-Neretva)
Blato estas komunumo sur la insulo Korčula en la kroata provinco Dubrovnik-Neretva.
Blato havas 3680 loĝantojn. La areo estas 89,28 km², la popoldenso 41,2 loĝ/km².
Blubeka anaso
La Blubeka anaso aŭ Aŭstralia anaso (Oxyura australis) estas malgranda anaso, tio estas birdospecio de Aŭstralio el la grupo de rektavostaj anasoj, kun kaj masklo kaj ino longaj je 40 cm. La masklo havas ardezbluan bekon kiu ŝanĝas al brilblua dum la reprodukta sezono, kaj de tie la komuna nomo de la anaso (vidu foton). La masklo havas tre brunan plumaron dum la reprodukta sezono, kio ŝanĝas al malhelgriza. La ino retenas la nigran plumaron kun malhelbrunaj pintoj la tutan jaron. Tiu anaso estas endemia de aŭstraliaj moderklimataj regionoj, kaj loĝas en naturaj internaj humidejoj kaj ankaŭ en artefaritaj humidejoj kiaj elfluaj lagetoj en grandaj nombroj. Ĝi malfacile videblas pro sia kripta naturo dum sia reprodukta sezono tra aŭtuno kaj vintro. La masklo montras kompleksan memmontradan ceremonion. La Blubeka anaso estas ĉiomanĝanta, kun prefero por malgrandaj akvaj senvertebruloj. BirdLife International klasis tiun specion kiel Preskaŭ Minacata. Ĉefaj minacoj estas sekigado (drenado) de profundaj konstantaj humidejoj, aŭ ties degradado kiel rezulto de enmetitaj fiŝoj, ĉirkaŭa brutobreda paŝtado, saliĝo kaj malaltigo de engrundaj akvujoj.
Taksonomio
La Blubeka anaso estis priskribata en 1836 de la ornitologo John Gould. La specifa nomo australis devenas el latina por "suda" kaj de tie aŭstralia, dum la genra nomo devenas el latinigo de du radikoj el antikva greka nome oxy- "akrapinta" kaj uro "vosto".
Aspekto
La vostoplumoj kaj de masklo kaj de ino estas formataj de fortaj, spinecaj stangoj. La vosto estas kutime ebenaj sur la akvosurfaco, aŭ stare dum defendo. La masklo starigas la voston ankaŭ dum la pariĝada memmontrado. La piedoj estas tre povegaj, kio helpas por manĝi kaj plonĝi. Tiu anaso ripozas surakve pli enakve kompare kun aliaj anasoj. Dum la reprodukta sezono, krom la jam menciita brilblua beko, la masklaj kapo kaj kolo estas brilnigraj, kaj la dorso kaj flugiloj estas tre malhelbrunaj. For de la reprodukta sezono, la kapo ŝanĝas el brilnigra al nigra kun grizaj lentugoj, kaj ties korpo ŝanĝas el bruna al malhelgriza. Kelkaj maskloj retenas la reproduktan plumaron la tutan jaron. La ina plumaro ne ŝanĝas tra la jaro. Ŝia kapo estas malhelbruna, kaj la dorso kaj flugiloj konsistas el nigraj plumoj kun helbruna pinto, kio havigas makulecan aspekton, kvankam la publikaĵo de la ŝtata servo pri Naciaj Parkoj kaj Naturo pri O. australis aludas al bendoj ĉe ĉiu plumo anstataŭ sola plumopinta koloro. La ina beko estas malhelgrizbruna, kaj ties piedoj estas grizbrunaj, dum la masklaj piedoj estas grizaj. Ambaŭ seksoj havas malhelbrunajn irisojn. Temas pri specio kun seksa duformismo.
Nematuruloj de Blubeka anaso similas al ina plenkreskulo kvankam estas pli pala kun grizecverda beko.
Distribuado kaj vivejo
La Blubeka anaso, Oxyura australis, estas endemia de aŭstraliaj moderklimataj regionoj. Ties teritorioj etendas el suda Kvinslando, tra Novsudkimrio kaj Viktorio, al Tasmanio. Tiu aŭstralazia specio estas disvastigata ankaŭ en sudokcidento de Okcidenta Aŭstralio. O. australis rare aperas en la marbordo de Novsudkimrio escepte dum epokoj de sekego. Ĝi estas en plej granda abundo en la baseno de la riveroj Murray kaj Darling.
Ekologio kaj kutimaro
La kutimaro de O. australis dependas el sia reprodukta ciklo. Tiuj anasoj grupiĝas en grandaj aroj en lagoj dum vintro for de reprodukta epoko, kvankam kelkaj maturaj plenkreskuloj restas en densaj marĉoj kaj plureproduktiĝas. Ili flugas ankaŭ pli ofte, probable pro la malferma habitato, kaj fuĝas el minacoj perfluge. Dum reproduktado, O. australis estas sekretema kaj timida, kaj trankvile kaj rapide plonĝas subakven kaze de minaco kaj elsurfaciĝas longdistance for, pli ol fuĝi perfluge.
La Blubeka anaso havas mallaŭtan kvakadon, kiu apenaŭ aŭdeblas.
La pariĝada ceremonio de la masklo estas tre kompleksa kaj prilaborata. Ĝi inkludas kutimojn kiaj ruli la vangon sur la dorso, milda plumaranĝado (plenumita foje ankaŭ de inoj), kaj malsekiĝo, per kio la kapo eniras frape enakven kaj la dorso estas arkigita skue, kun eble kruroj etendaj sub la korpo. Post la pariĝada ritaro, kaj vigla persekutado, sekvas kopulacio kun la ino komplete submergita. Poste la birdoj separiĝas kaj plumaranĝadas sin.
Dieto
La Oxyura australis estas ĉiomanĝanta, kaj manĝas senvertebrulojn same kiel semojn, burĝonojn kaj fruktojn de emerĝaj kaj submerĝaj plantoj. La Blubeka anaso manĝas subakve per kribado de koto per sia beko. O. australis havas preferon por malgrandaj senvertebruloj, inklude moluskojn kaj akvajn insektojn kiaj larvoj de ĥironomedoj, de akvomuŝoj, de libeloj kaj de akvaj skaraboj. Ties diversa gamo de manĝo respegulas relative abundan habitaton. La larvoj de ĥironomedoj estas tre komunaj en internaj marĉoj de kumbungio, kaj tiele formas grandan parton de la dieto de O. australis dum ties reprodukta sezono. La Blubeka anaso povas resti subakve dum 10 sekundoj averaĝe dummanĝade.
Reproduktado
Estas pruvoj ke la O. australis estas parte migranta, kun movoj el reproduktaj marĉoj de interna Novsudkimrio al rivero Murray dum aŭtuno kaj vintro. Frith asertas, ke O. australis estas la plej migranta el ĉiuj aŭstraliaj anasoj. Marchant kaj Higgins malakceptas tiun regulan jaran migradon, ĉar nur junuloj kaj junaj plenkreskuloj serĉas novajn reproduktajn teritoriojn, ĉefe ĉe la bordoj de la teritorioj de la specio, dum maturaj reproduktaj plenkreskuloj ofte restas. Krome spertaj hegemoniaj plenkreskuloj estas loĝantaj birdoj en reproduktejaj marĉoj ĉar migrado elspezigus energion kiu anstataŭe estu uzata por reproduktado.
La ovaroj gamas laŭkvante el 3 al 12 ovoj, kaj plej komune 5 al 6, laŭ Marchant kaj Higgins. Grandaj ovaroj indikas du inojn ovodemetintajn en unusola nesto. Ŝajnas ke unu ino foje parazitas la penojn por kovado fare de alia, priskribita kiel “fakultativa parazitado”, per ovodemetado de “abandonitaj ovaroj” en nestoj aliaj for tiu propra. Estas ankaŭ iome da pruvo pri anasinoj ovodemetintaj en nestoj okupitaj de aliaj akvobirdoj.
La kovado daŭras 26 al 28 tagoj. Post eloviĝo la junuloj restas ĉe la nesto dum unu tago kaj poste estas kondukitaj de la ino el la nesto. La frumaturaj anasidoj estas relative sendependaj el la gepatroj, kaj kapablas manĝi per si mem tuje. La ino protektos sain idaron, inklude la anasidojn el abandonitaj ovaroj de aliaj inoj. Post 8 semajnoj la anasidoj estos de simila grando al tiu de la gepatroj. Post unu jaro plej havos plenan plumaron de plenkreskulo. Oni observis junulojn en kaptiveco kapablaj reproduktiĝi.
486DX
486DX estas procesoro far firmao Intel. Per la procesoro estis lanĉita familio de procesoroj de la kvara generacio.
Blubeka anaso
Konservado
Por kontraŭstari tiujn efikojn, la Departmento pri Medio kaj Konservado organizis diversajn strategiojn por pliigi la populaciojn de Blubeka anaso. Tio inkludas retenon de eltenebla akvofluo kaj disvolviĝon de kontraŭsaliĝaj kaj de farmadministradaj planoj.
La aŭstralia populacio de Blubeka anaso estas ĉirkaŭkalkulata je 12,000, kvankam la kreado de artefaritaj humidejoj kiaj laboroj de akvotraktado konfuzigas pri la nombro de individuoj loĝantaj en naturaj humidejoj. La vundebla statuso de la Blubeka anaso estis subenlistita fare de la Environmental Protection and Biodiversity Conservation Act 1999, kvankam ili estas nune agnoskataj kiel vundeblaj en NSW (Novsudkimrio), laŭ la Department of Environment and Climate Change NSW.
La Blubeka anaso estis listita kiel minacata ĉe la viktoria Flora and Fauna Guarantee Act (1988). Laŭ tiu Act, oni preparis Action Statement por la rekupero kaj futura administrado de tiu specio. En Viktorio, la Blubeka anaso estis ankaŭ listita kiel endanĝerita en la provizora listo de minacata vertebrula faŭno en la ŝtato de la jaro 2007.
Rilato kun homoj
La sano de humidejaj ekosistemoj povas esti determinata de la abundo de specioj de akvobirdoj. Malpliiĝoj en birdonombroj havigas averton ke la natura ekologia funkciado de la fluantakvaj sistemoj estas je risko. Spite mallongtempajn gajnojn por farmistoj danke al konstanta inundado, elteneblo de humidejaj sistemoj malpliiĝas. Ĉiu longdaŭra malpliiĝo en la populacio de akvobirdoj kiaj la O. australis, kiu plureproduktiĝas la tutan jaron, sendepende de sekegaj kondiĉoj per serĉado de taŭga habitato, estus bonegaj indikiloj de la humideja sano. Ĉiu longdaŭra malpliiĝo en la populacio de anasoj estus kaŭzata de habitatoperdo pro faktoroj kiaj saliĝo kaj tropaŝtado pli ol pro sekego.
5191 Paddack
5191 Paddack estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosmonaŭtikan inĝenieron Stephen J. Paddack, kiu partoprenis al multenombraj kosmosondilaj misioj, inkluzive COBE kaj Internacia Suno-Tero Esploristo (ISSE). Lia esploro pri la efikoj de la premo de radiado signife kontribuis la kompreno de la efiko Yarkovsky-O'Keefe-Radzievskii-Paddack, aŭ efiko YORP, per kiu la sunradiado povas ŝanĝi la de asteroidoj.
Anikó Szegedi
Anikó Szegedi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Anikó Szegedi aĝis 5, kiam ŝi komencis lerni hejme pianludon. Post 5 jaroj ŝi studis jam en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Péter Solymos, György Kurtág kaj András Mihály. Ŝi akiris diplomon en 1960, poste ŝi estis stipendiulo de la filharmonio. Ŝi aĝis 13, kiam ŝia pianado estis aŭdebla en la Hungara Radio. En 1964 kaj 1965 ŝi plulernis en majstrokursoj de Géza Anda. En la sekvaj jaroj, jardekoj ŝi ofte recitalis. Inter 1974 kaj 1990 ŝi instruis en la Muzikarta Altlernejo. En 1990 ŝi translokiĝis al Parizo, post kelkaj jaroj ŝi faris majstrokursojn.
Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1963 – 1973. Ŝi naskis filinon en 1968.
Masatoshi Kushibiki
Masatoshi Kushibiki (櫛引 政敏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Kashima Antlers, Fagiano Okayama kaj Montedio Yamagata.
Religia arto
Religia arto estas nomigo uzata por ĉiuj artaj produktoj kiuj havas kiel celon kulton, adoron aŭ prezentadon de religio aŭ dio. Laŭlonge de la jarcentoj la religia arto klopodas prezenti diajn rakontojn kaj aspektojn pere de pentraĵoj, skulptaĵoj kaj mozaikoj. La reprezentoj plej oftaj en kristanismo por ekzemplo montras la bapton, la juĝon, la krucumon, la morton kaj la resurekton de Kristo, kaj ankaŭ aliajn temojn rilatajn al la Virgulino Maria aŭ bildojn de epizodoj de la Biblio.
Pro striktaj preskriboj kontraŭ la pentraĵoj ĉu de homoj aŭ bestoj kiuj povus okazigi idolismon, la islama arto disvolvigis unikan karakteron, uzante nombrajn unuarangajn formojn: geometria, arabeca, flora kaj kaligrafia. La islama arto montris vidon de la mondo ekvilibra, harmonieca. Tio tendencas al la spirita esenco pli ol al la fizika formo. Tiu ne montras pentraĵojn de sanktuloj nek bildojn de la historioj de la Korano, sed esprimas fundamentajn konceptojn kiaj la senfina naturo de Dio.
La plej parto de la arto tibet-budhisma estas rilata kun la praktiko de Vaĝrajano. La tibeta arto inkludas tangkaojn kaj mandalojn, ofte inkludante la pentraĵojn de Budhoj kaj Bodisatvoj. La kreado de budhisma arto ĝenerale estas farita kiel meditado. La artaĵo estas rare subskribita de la artisto. Alia fako de la tibet-budhisma arto inkludas metalajn ritilojn, kiaj purbaojn, kloŝojn kaj vajraojn.
Thümmlitzwalde
Thümmlitzwalde estis la nomo de nun historia administra komunumo en Germanio, kiu ekestis la 1-an de marto 1994 per kuniĝo de la antaŭe sendependaj komunumoj Böhlen, Dürrweitzschen, Leipnitz, Ragewitz kaj Zschoppach. La 1-an de januaro 2011 la komunumo enkorpigitis en la grandan distriktan urbon Grimma.
Thümmlitzwalde troviĝis en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Muldental. Fine de decembro 2010 la komunumo havis 3158 loĝantojn. La komunuma teritorio destis 55,88 kvadrataj kilometroj.
Sian nomon la komunumo ricevis de 1500 hektarojn granda arbara areo, nomata „Thümmlitz“. Ĝi kulture karakteriziĝas per multaj rokoj, kiujn la homoj en pasintaj epokoj dekoris per mister-aspektaj signoj.
Partoj de la komunumoj estis
Monterchi
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj.
NGC 6055
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Minatomirai
Stacio Minatomirai (japane: みなとみらい駅 [Minatomiraj-eki], angle: Minatomirai Station) estas fervoja stacio en Niŝi-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Jokohama Rapida Fervojo: Linio Minatomirai.
Ĉina imperiestro
La imperiestro (en ĉina: 皇帝, en pinĝina: huángdì) de Ĉinio estis kaj ministrestro kaj ŝtatestro de Ĉinio ekde la dinastio Qin, 221 a.K., ĝis la falo de la dinastio Qing en 1911. La ministrestroj antaŭaj al la dinastio Qin estis nomitaj ŭang (王 [wáng], «reĝo»). Antaŭ la unua imperiestro, Qin Shihuangdi, la karaktroj huang («dia reĝo») kaj di («saĝa reĝo») uzatis separate kaj neniam sinsekve (vidu artikolon Tri Suverenoj kaj Kvin Imperiestroj). Post la dinastio Han, huangdi mallongiĝis kiel huang aŭ di, perdante unu el la karaktroj separate aŭ la signifon kiun havis antaŭ la dinastio Qin.
Ioanis Metaxas
Ioannis Metaxas naskiĝis la 12-an de aprilo de 1871 en la greka Itako. En la jaro 1897 li partoprenis militon kontraŭ Turkio kaj poste li forvojaĝis ĝis Germanio, kie li finstudis armean lernejon. Dum balkanaj militoj (1912–1913) li fariĝis ano de ĉefstabo kaj en la jaro 1913 ties estro; en la jaro 1916 li atingis rangon de generalo.
Monda sano
Monda sano aŭ tutmonda sano estas la sano de la loĝantaroj en tutmonda kunteksto; ĝi estis difinita kiel "la areo de studo, esplorado kaj praktiko kiu markas prioritaton al plibonigo de sano kaj al atingo de egaleco en sano por ĉiuj personoj tutmonde". Problemoj kiuj transpasas ŝtatajn landlimojn aŭ havas tutmondajn politikajn kaj ekonomiajn rezultojn estas ofte emfazigitaj. Tiele, tutmonda sano temas pri tutmonda sanplibonigo, reduktado de malegaleco, kaj protektado kontraŭ tutmondaj minacoj kiuj preteratentas ŝtatajn landlimojn. Monda sano devas esti nekonfuzita kun internacia sano, kiu estas difinita kiel branĉo de publika sano fokuse al evolulandoj kaj al eksterlandaj helpoklopodoj fare de industrilandoj.
Ioanis Metaxas
En la tempo de eksplodo de la unua mondmilito li estis proksima konsilanto de greka reĝo Konstantino la 1-a, sed kiel decida adepto de neŭtraleco li venis en konflikton kontraŭ Eleftherios Venizelos, prezidanto de la registaro. Kiam reĝo Konstantino en la jaro 1917 abdikis, rezignis pro daŭranta malkonsento kun armea politiko de Venizelos ankaŭ Metaxas. Li revenis en zeniton en la jaro 1920 post la reveno de Konstantino sur la tronon. Li staris en opozicio kontraŭ Venizelos kaj ĝuste li antaŭvidis fiaskon de la greka ofensivo el la jaroj 1921–1922, kiu estis alportonta al la lando teritoriajn profitojn en turka Anatolio.
Monda sano
La hegemonia agentejo asocia kun tutmonda sano (kaj kun internacia sano) estas la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS, aŭ WHO laŭ anglalingvaj sigloj). Aliaj gravaj agentejoj rilate al tutmonda sano estas UNICEF, Monda Nutroprogramo, kaj la Monda Banko. Ankaŭ Unuiĝintaj Nacioj ludis gravan rolon pere de la deklaro de la Jarmilaj Evoluigaj Celoj.
Ioanis Metaxas
Post tio, kiam estis en la jaro 1923 Georgo la 2-a, filo kaj sekvanto de Konstantino, devigita abdiki, ankaŭ Metaxas forlasis la landon. Sed post nelonge li revenis kaj li akiris ministerian funkcion en nova respublikana registaro. Samtempe li fondis malgrandan monarĥistan partion, kiu fariĝis herolda turo de la opozicio kontraŭ la registaro, en kiu li mem agadis. En la jaro 1935 Georgo la 2-a renovigis la monarĥion kaj li nomis Metaxason kiel ministro de milito kaj en aprilo de 1936 kiel prezidanto de la registaro.
Subtenata de la reĝo Metaxas komencis la 4-an de aŭgusto de la sama jaro diktaturon de faŝisma modelo. Malgraŭ tio li plu retenis diplomatajn interrilatojn kun Britio kaj kun Francio. Li atingis certajn sukcesojn dum realigado de limigitaj, sed tre bezonaj ekonomiaj kaj sociaj reformoj, sed samtempe li dure subpremis kian ajn opozicion.
Kiam en la jaro 1940 italaj soldataroj atakis Grekion, la interrilatoj kun okcidentaj demokratioj intensiĝis: la lando ricevis helpon flanke de Britio kaj grekoj enpuŝis la agresanton reen al albanaj limoj. Ioannis Metaxas mortis la 21-an de januaro de 1941, tri monatojn antaŭ ol "lian" landon ekokupis la nazia Germanio.
Neuilly-Fauvettes (pariza metrostacio)
Neuilly-Fauvettes estas estonta stacio sur linio 11 de la Metroo de Parizo, situanta en Neuilly-sur-Marne, departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Pelahustán
Pelahustán estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Pelahustán" aŭ plej ofte "Pelafustán" signifas "malgrava personaĉo plej ofte malbone vestita" kaj ŝajne devenas de la aktiveco rilata al teksejoj kaj vendo de lino kiu estis tie en la pasinto. En dokumentoj de la 18-a jarcento aperas kiel "Pelafustan". Ŝajne la termino "fustán" rilatas al tipo de tolaĵo kaj vestaĵoj kiujn oni faris el ĝi. Populara etimologio rilatas la nomon de la vilaĝo al ĉasevento kiam nobelo demandis kien oni iru la venontan tagon ĉasi kaj peli (senharigi) la "fustanojn". Tio estis aludo al aspraj terenoj kie oni perdis la harojn (felon) de la vestaĵoj.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Pelahustaneros. La censita populacio en 2011 estis de 395 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,98 loĝ/km².
Situo
Pelahustán estas situa en la nordokcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de San Vicente en la nordokcidenta parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 677 m; je 74 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 44 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°10′38″ N 4°35′52″ Ok.
Limas kun la municipaj teritorioj de Higuera de las Dueñas en la provinco de Ávila kaj Nombela, Nuño Gómez, Garciotum kaj El Real de San Vicente en la provinco de Toledo kaj Cenicientos en la provinco de Madrido.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
La, Filipo la 4-a akceptas ties sendependon pro atribuo de la privilegio de vilaĝo, kiam oni konstruigis pilorion el granito kiel simbolo jurisdikcia. Okazis konfliktoj pro teritorioj kun la najbara Nombela ĝis la jaro 1656, kiam la funkciulo Diego de Briones markis al Pelahustán “tri kvaronojn de leŭgo ĉirkaŭe” (iom pli da 4 km).
Dum la Mezepoko apartenis administre al la Komunumo de Escalona, ĝis kiam en 1635 ĝi akiris definitive la titolon de vilaĝo.
Meze de la 20-a jarcento la vilaĝo atingis 1 300 loĝantojn, sed poste pro elmigrado perdis populacion ĝis trioniĝi al nur malpli da 400.
Kalmthouta erikejo
La Kalmthouta erikejo (Kalmthoutse heide) estas naturrezervejo kiu troviĝas grandparte en la municipo Kalmthout [kalmthaŭt]. Ĝi okupas pli-malpli la duonon de la municipo. La areo estas bone prizorgata de la loka kaj flandra komunumoj.
En periodoj de ege varma kaj seka vetero la erikejo grandparte estas nealirebla pro la danĝero de fajro. Malgraŭ tio tamen regule komenciĝas grandaj erikejaj fajroj. En aliaj momentoj ĝi estas ofte vizitata de turistoj.
La Kalmthouta erikejo estas parto de la Limtransira Parko De Zoom. Tiu ĉi parko estas prizorgata de speciala komisiono en kiu estas reprezentataj kaj flandraj kaj nederlandaj organizaĵoj.
La naturrezervejo estas agnoskita kiel protektita malsekejo de internacia graveco kadre de la Ramsar-Interkonsento.
Historio
Antaŭ jarcentoj la Kampino estis okupata de vasta foliarbaro: arbaroj de kverkoj kaj betuloj en la pli sekaj kaj arbaroj de kverkoj kaj karpenoj en la pli riĉaj areoj. Troekspluatado de tiuj arbaroj rezultigas vastajn erikejojn aŭ arbustetarojn. Dum jarcentoj tiuj arbustetaroj estis konservitaj per paŝtado, bruligado, eltranĉado de herbejaj kaj erikejaj tufoj.
La areo ŝanĝiĝis en la 18-a kaj en la 19-a jarcentoj kaŭze de grandskala rearbarigo kun koniferoj, speciale kun arbara pino.
Ekde la enkonduko de kemia sterko je la fino de la 19-a jarcento, agrikulturo multe progresis. La arbustetaroj estis transformitaj en plenajn kultivejojn. Terenoj kiuj ne estis uzeblaj por agrikulturo estis rearbarigitaj, kutime kun arbara pino. Efektive, la karbominejoj floris kaj bezonis minlignon. Nenia areo en Flandrujo ŝanĝiĝis tiom rapide kiom la Kampino. La konservado de 1 500 hektaroj da erikejo en Kalmthout estis escepto.
Ekde la komenco de la 20-a jarcento multaj personoj kaj organizaĵoj penadis por la konservado de la Kalmthouta erikejo. En 1941, 1 800 hektaroj estis klasifikitaj kiel protektita pejzaĝo. La centra parto estis signita kiel naturrezervejo en 1968. Akirante pliajn 200 hektarojn, la naturrezervejo povas esti pligrandigita. Ekde la fondo de la Limtransira Parko De Zoom-Kalmthoutse Heide en 2001 la protektita zono ampleksas 3 750 hektarojn. En 2011 etendiĝo de la Parko ĝis 6 000 hektaroj estas atendita.
Faŭno kaj flaŭro
Erikejoj kaj arbustetaroj en la regiono estas malriĉaj kaj produktas malmulte da nutraĵo. Tiu estas la kialo de la ĉeesto de tipaj specioj kiuj aliloke malaperis aŭ iĝis tre maloftaj. En la rezervejo kaluno (Calluna vulgaris) troviĝas en sekejoj; kvarangula eriko (Erica tetralix) en malsekejoj. Kutime tiuj specioj estas akompanataj de blua molinio (Molinia caerulea), forta tipo de greso. En la malsekejoj troviĝas drozero (Drosera intermedia), karnovora planto, kiu trovas plian nutraĵon per kaptado de insektoj kun siaj gluecaj folioj. Sfagnoj grandskale ĉeestas. Ili estas la unua fazo de la plenŝlimigado de la marĉlagetoj. Tie ĉi mallarĝfolia erioforo (Eriophorum angustifolium) montras sian belan blankan kotonecan egreton. Sur la sablaj dunoj, kie la vivocirkonstancoj estas ekstreme malfavoraj kaŭze de vento, sablomoviĝado kaj manko de nutraĵaj elementoj, kreskas speciale adaptitaj specioj kiaj griza korineforo (Corynephorus canescens) kaj sabla karekso (Carex arenaria). Tiu ĉi reproduktiĝas rektlinie per subgrundaj rizomoj. Boaca likeno (Cladonia rangiferina) kaj aliaj Cladonia spp. vegetas sub maljuna kaluno. Ĉeesto de arboj estas mastrume limigita: penda betulo, arbara pino, birdokaptista sorbuso, frangolo kaj kelkaj tigfruktaj kverkoj.
En la arbustetaroj, la plantaro estas specie relative malriĉa, sed la besta vivo estas des pli abunda. Sed la bestoj vivas pli kaŝe. Insektoj estas bone reprezentataj: ĉeestas tre maloftaj specioj kiuj aliloke forestas. Speciale la florantaj erikacoj atiras grandajn variecojn de papilioj, burdoj, Syrphidae (dipteroj), abeloj. En la malfermaj sablejoj oni observas Carabidae (koleopteroj), Andrena spp. (abeloj), Myrmeleontidae (neŭropteroj)... Pluraj specioj de libeloj vivas apud la marĉlagetoj.
Escepte de kunikloj, mamuloj apenaŭ okulfrapas. La kapreolo preferas la limojn kun la herbejoj kaj arbaroj. Rufa sciuro, eŭropa leporo, diversaj specioj de musoj troveblas, sed ankaŭ karnomanĝuloj kiel ruĝa vulpo, putoro, ermeno kaj vizelo.
Amfibioj kaj reptilioj estas reprezentataj de erikeja rano (Rana arvalis), bruna rano (Rana temporaria), Epidalea calamita (Bufonidae), Zootoca vivipara (lacertedoj) kaj Coronella austriaca (kolubredoj).
Tipaj erikejaj birdoj estas kurloj kaj vaneloj, kiuj estas aŭdeblaj kaj videblaj printempe. Diversaj akvobirdoj, kiaj ordinara tadorno kaj nigrakola grebo haltas aŭ reproduktiĝas en kaj apud la marĉlagetoj. Ankaŭ la ne-indiĝena kanada ansero tie hejmas. Notindaj paseroformaj birdoj estas fitiso, arbopipio, kampalaŭdo, arbalaŭdo kaj eŭropa saksikolo. Diversaj specioj de rabobirdoj kovas en aŭ ĉirkaŭ la naturrezervejo, ekzemple nizo, komuna buteo, komuna turfalko kaj alaŭdfalko. Plie, la Kalmthouta erikejo estas, krom dum la reprodukta sezono, ekstreme grava kiel ripozejo por granda nombro de trairantaj birdoj kaj por birdoj kiuj tie ĉi travintras. La rezervejo ankaŭ gravas kiel dormejo por malgranda kurlo, speciale dum la printempa migrado.
Mastrumado
Erikejo estas interŝtupo en la evoluo al arbaro. Tial la plej gravaj mastrumadaj aranĝoj rilatas al haltigado de tiu evoluo. En multaj lokoj forigendas la pinoj kaj la betuloj, kaj la arbustetaroj junigendas per paŝtado de ŝafoj, per falĉado kaj kelkfoje per eltranĉado de gazonaj kaj erikejaj tufoj en bone elektitaj lokoj kaj dum aptaj periodoj. La sperto lernigas ke paŝtado per ŝafoj estas la plej taŭga mastrumada metodo, ĉar ĝi sukcese aplikiĝis dum jarcentoj. La ŝafoj ne nur haltigas la kreskadon de betuloj kaj de pinoj, ili ankaŭ june kaj sane konservas la erikejon. Paŝtado malhelpas superregon de blua molinio en la lokoj kie ĝi ĉeestas. Paŝtado okazas parte ene de fiksaj bariloj, parte ene de moveblaj.
Akvo-mastrumado estas alia grava elemento. Sekaj someroj kaj vintroj kaj akvokolektado ĉirkaŭ la rezervejo povas malutili. Tial baraĵoj kaj kluzoj estis konstruataj en malnovaj drenadaj kanaletoj por konservi la akvon en la areo kiel eble plej multe.
Hortolândia
Eksteraj ligiloj
<!-- Hortolândia estas municipo kaj universitata grandurbo de la brazila subŝtato San-Paŭlio. Ĝi apartenas al urbaro de Campinas.
Geografio
Hortolândia situas en montaro en sudorienta parto de la lando. Campinas troviĝas 18, Guarulhos kaj San-Paŭlo (urbo) po 100, Curitiba 350, Nova Iguaçu 390, Rio-de-Ĵanejro 412, Belo Horizonte 474, Goiânia 719, Braziljo 789, Campo Grande 807, Porto Alegre 890, Salvador de Bahio 1434, Maceió 1913, Teresina 2033, Recife 2110, São Luís 2284, Natalo (Brazilo) 2296, Belém 2384, Manaus 2591 km.
Historio
La komunumo Hortolândia estis fondita en 1991 pro referendumo. La nova municipo estiĝis el partoj de Sumaré.
Kalmthouta erikejo
Mastrumado
Sablaj dunoj estas unika aspekto en la kalmthoutaj arbustetaroj. La mastrumistoj respondecas pri la konservado de tiuj landinternaj dunoj. Troaj paŝtado kaj distriĝo kaŭzas damaĝon al tre vundebla vegetaĵaro kaj kondukas al iompostioma sed ne-riparebla ebenaĵigado de la sabloduna reliefo. Tial la plej vundeblaj sablodunaj areoj ne estas publike aliriblaj.
Hortolândia
Klimato
Hortolândia situas en tropika zono, kiun forte influas la montara regiono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 15-27 °C. Jare pluvas po 1292 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, sed en januaro pluvas 280 mm, en aŭgusto nur 21 mm.
Trafiko
Hortolândia estas facile atingebla per fervojo kaj ŝoseo.
Inkakva pentrarto
Nomoj uzataj en diversaj kulturoj estas la jenaj: en ĉina shuǐ mò huà (水墨畫), en japana sumi-e (墨絵) aŭ suibokuga (水墨画?), en korea sumukhwa (수묵화), kaj en vjetnama tranh thủy mặc (幀水墨).
En Ĉinio la tradicio de inkakva pentrarto, praktikita ĉefe de fakul-funkciuloj kaj kortegaj pentristoj speciale de pejzaĝoj, floroj, kaj birdoj, disvolvigis estetikajn valorojn depende de la individua imagopovo kaj objektiva observado fare de la artisto, kio estis similaj al tiuj de Okcidento, sed delonge multe pli antaŭdataj je ties disvoviĝo en tiu lando.
Kriĉo
Kriĉi estas laŭ PIV krii kiel akcipitro aŭ aliaj rabobirdoj.
Ĝi estas laŭta kaj ofte akra voĉa sono.
Kriĉo do fakte estas bleko de rabobirdo.
Kriĉo de akcipitro. Kriĉo de Blankkapa maraglo.
Sinonimo (taksonomio)
En biologia nomenklaturo sinonimo estas scienca nomo uzata pri taksono, kiu (nune) havas alian sciencan nomon; la termino havas iom malsimilan difinon en botanika kaj zoologia nomenklaturoj (ICBN kaj ICZN). Ekzemple, Karolo Lineo estis la unua kiu donis sciencan nomon laŭ la nune uzata sistemo de scienca nomenklaturo al la ordinara piceo, kiun li nomis Pinus abies. Tiu nomo ne plu estas uzata: ĝi estas nune sinonimo de la nuna scienca nomo Picea abies.
Malkiel sinonimoj en komunlingva kaj aliaj kuntekstoj, en biologia taksonomio sinonimo ne estas tute interŝanĝebla kun la nomo kies sinonimo ĝi estas. En taksonomio sinonimoj ne estas egalaj, sed havas malsaman statuson. Ĝenerale, por ĉiu ajn taksono kun preciza difino, pozicio kaj rango, nur unu scienca nomo estas konsiderata ĝusta je iu tempo kaj tiu ĝusta nomo estas determinata per apliko de la precizaj reguloj de nomenklaturo. Sinonimo estas ĉiam sinonimo de alia scienca nomo kaj ne povas ekzisti izole. Ĉar la ĝusta nomo de taksono dependas de taksonomia vidpunkto (kiu donas precipan difinon, pozicion kaj rangon), nomo kiun unu taksonomiisto konsideras sinonimo povas esti la ĝusta nomo de alia taksonomiisto (kaj inverse).
Sinonimoj povas aperi kie ajn kiam unu sama taksono estas priskribita kaj nomita pli ol unu fojon, sendepende. Ili povas aperi ankaŭ kie ekzistantaj taksonoj estas ŝanĝataj, same kiam specio estas movata al diferenca genro, aŭ kiam du genroj estas kunigitaj por iĝi unu, ktp.
Sandrine Rousseau
Sandrine ROUSSEAU, naskiĝis en Maisons-Alfort (Val-de-Marne, Francio) estas franca ekonomikisto, aŭtoro kaj politikisto. Esplor-instruisto pro ekonomiko, ŝi estas vic-prezidanto de la Universitato de Lilo. Ŝiaj fakoj estas la ekonomiko de naturmedio, la ĉedomaj oficoj kaj la socia respondeco de firmaoj. Aktivulino sine de EELV ekde ĝia foniĝo en 2009, ŝi respondecis kiel regiona elektito de 2010 kaj ano de la efektiviga buroo de la partio de 2011. En 2013, ŝi iĝis proparolanto de la partio kun Julien Bayou kaj adjunkta nacia sekretario de junio 2016 ĝis septembro 2017. Ŝi senengaĝiĝis el la partio en 2017 post la afero Baupin, kies ŝi estas unu el la akuzintoj. Samjare, ŝi kunfondis la asocion Parler (eo: "Paroli"); kiu promocias la kunhelpon inter la viktimoj de seksaj perfortoj. Unu jaron antaŭ la estiĝo de la Movado MeToo, ŝi do iĝis gravulo de la lukto kontraŭ la kontraŭvirinaj perfortoj kaj por seksegaleco. En 2020, ŝi denove aniĝis al EELV. Kelkajn semajnojn poste, ŝi perletere anoncis sian kandidatiĝon al la ekologia primara baloto kadre de la Prezidenta baloto de 2022 en Francio, kiun ŝi malvenkis duaraŭde, kun 48,97% da voĉdonoj, kontraŭ Yannick Jadot la 28-an de septembro 2021.
Veyras VS
-
Veyras estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1727 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Veyras situas en la supra parto de la franclingva Suba Valezo en la vitejoj de la norda flanko de la Valo de Rodano, norde de la urbo Sierre. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Veyras kaj Muzot, ĉi-lasta estiĝis sur la restaĵoj de malnova vilaĝo forlasita dum mezepoko.