cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tex Beneke
Vivo kaj Kariero
En 1996 li estis akceptata en la Glorhalo de Bandegoj kaj Ĵazo. Li mortis en 2000 je sia loĝloko Costa Mesa.
Burgo Daun
Historio
En 1643 la senjoroj de la burgo ricevis la titolon „regnaj grafoj“ kaj nomiĝis ekde tiam „grafoj kaj senjoroj de kaj al Daun“. La tiam grafo estis Ernst von und zu Daun. En 1657 lia frato, Wilhelm Johann Anton Graf Daun, eniris la aŭstran servon. Lia filo Graf Wirich Philipp von und zu Daun trovis tie grandan militaran karieron kaj ties filo Leopold Joseph von Daun, fariĝis generala feldmarxalo de Maria Tereza de Aŭstrio kaj de duko de Tiano. Li famiĝis en la sepjara milito. La gento de la grafoj de Daun pereis en la 18a jarcento.
Ekde la tridekjara milito la konstruaĵoj estis grave damaĝitaj. Mankis la rimedoj por renovigado. En 1637 la pesto formortigis la duonon de la loĝantaro. Preskaŭ neniu imposto enspeziĝis. Marodantaj soldatoj trairadis post la longa milito la landon. Post la morto de grafo Philipp Ernst en la jaro 1671 la konstruaĵo estis utiligataj de la oficistoj de la princelektisto. Parton de la enspezitan dekonaĵon ricevis la idoj en Aŭstrio. En 1689 francaj trupoj de reĝo Ludoviko la 14a detruis la urbon. Oni elrabis la urbon kaj la katolika preĝejo fariĝis ĉevalstalo.
La sekvanta Trevira princelektisto Karl Joseph von Lothringen rekonstruigis en 1712 la ĉefan domon kiel ĉaskastelo. Lia blazono estas videbla ĝis hodiaŭ super la ĉefa enirejo. Ĝi estis renovigata en la 1990-aj jaroj. La novkonstruon de la kastelo la idoj de la grafo el Aŭstrio kunfinancis. La restaĵojn de la ceteraj konstruaĵoj kaj la terenojn la heredantaro vendi en 1714 al la princelektisto. Ili nur ilian posedparton al la burgo, sed evidentiĝis baldaŭ, ke la ricevita lupago ne sufiĉis por kovri bontenadon. Ili do vendis ilian parton en 1722 al la princelektisto Franz Ludwig
En 1793, dum la franca revolucio, la princelektejo estis konfiskita. La burgo Daun tiam estis sen posedanto kaj restis neloĝata longtempe. En 1815 la urbo kaj la burgo fariĝia prusa posedo. Daun fariĝis sidejo de supera forstejo, la administraddomo servis kiel forsteja oficejo. Je la orienta fino de la burga monto staras ĝis hodiaŭ la granda garbejo (dekonaĵejo) kun duongropa tegmento el la jaro 1740 montrante la „Krucon de Treviro“ en la ĉefŝtono de la larĝa pordego.
Sur la burga areo estis konstruita inter 1865 ĝis 1867 evangelia preĝejo en novgotika stilo. Ĝi servis precipe al prusaj oficistoj. La loĝantaro estis kaj estas grandparte katolika.
En 1948 la nova federacia lando Rejnlando-Palatinato transprenis la suverenecrajton. En 1957 la urbo Daun fariĝis posedanto de la burgo. En 1978 la ĉefa konstruaĵo fariĝis privata kaj oni elkonstruis hotelon el ĝi (Schloss-Hotel Kurfürstliches Amtshaus).
Klára Tabódy
Klára Tabódy [tabOdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tabódy Klára estis hungara-itala aktoro, pentristo. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Thurmayer Klára Lívia, ŝia fratino estis Ida Turay.
Biografio
Klára Tabódy akiris diplomon en Teatra Akademio en 1932, poste ŝi lernis dancon. Ŝi debutis en jam ne ekzistanta teatro en Budapeŝto. Inter 1932-1934 ŝi apartenis al trupo de Operetoteatro (Budapeŝto), poste ŝi havis rolojn eksterlande, ekzemple en Hago, Vieno, Berlino, Kolonjo. En la sekvaj jaroj ŝi alterne havis rolojn en nazia Germanio kaj Italio. En 1943 ŝi edziniĝis al itala negocisto kaj ŝi jam ne revenis al Hungario. En 1953 ŝi retiriĝis de la aktorado kaj ŝi komencis pentradi. Ŝi sukcese ekspoziciis en Munkeno kaj Milano.
Jack Lemmon
John Uhler "Jack" Lemmon III (naskiĝis la en Bostono, mortis la  en Losanĝeleso) estis usona aktoro.
Li mondfamiĝis pro diversaj komedioj, sed ankaŭ konvinkis la publikon en seriozaj roloj. Plurfoje li aperis kune kun Walter Matthau.
En 1996 li kadre de la Berlina Internacia Film-Festivalo Berlinale en Germanio ricevis la premion Honora Ora Urso pro sia vivoverko.
Courchaton
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
23436 Alekfursenko
23436 Alekfursenko estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasiljevna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia historiisto Aleksandr Aleksandroviĉ Fursenko (cirile Александр Александрович Фурсенко, 1927–2008), ano de la Rusia Akademio de Sciencoj. Li estis aŭtoro de fundamantaj verkoj en la kampoj de la historio de Usono, la internaciaj rilatoj, kaj la ekstera ekonomia politiko de Rusio.
Armand Augustin Louis de Caulaincourt
Armand Augustin Louis de CAULAINCOURT (naskiĝis, mortis ) estis franca generalo, diplomato kaj Markizo, veninta el nobela familio.
Biografio
Kiam li estis 15-jara li eniris en la armeon, sed li ne atingis altajn rangojn. En 1792 li estis kapitano, sed li estis sendita en malliberejon, verŝajne ĉar li montriĝis malfavora al la demokratoj. Li estis liberigita, kondiĉe ke li restu simpla grenadisto. Li restis tiel dum tri jaroj, ĝis kiam, dank' al la interveno de Generalo Hoche, li estis restarigita al sia antaŭ rango kiel kapitano. Eĉ tiel, post dek jaroj da servo, liaj profesiaj progresoj estis tre malrapidaj.
Li akiris la ŝarĝon de kolonelo en la Armeo de Rejno en 1799–1800. Post la Traktato de Lunéville en 1801, li estis sendita al Sankt-Peterburgo fare de Napoleono Bonaparte. Lia misio ŝajne estis favori la supreniron de Aleksandro la 1-a al la trono, sed en la realeco oni volis neniigi la anglan influon sur tiu kortego.
En 1810 Caulaincourt konsilis al Napoleono rezigni pri sia projekto invadi Rusion. Dum la milito li akompanis la imperiestron, kaj li estis unu el tiuj kiuj akompanis lin kiam Napoleono neatendite revenis al Parizo en decembro 1812, lasante sian armon en Pollando. Dum la lastaj jaroj de la imperio, li estis ŝargita per la plimulto de la negocadoj. Li subskribis la armisticon de Pleswitz, en junio 1813, li reprezentis Francion en la kongreso de Prago en aŭgusto 1813, kaj en la Traktato de Fontainebleau en aprilo 1814.
Dum la Unua Resurtronigo, Caulaincourt restis en malhela retiriĝo. Kiam Napoleono revenis el Elbo, li fariĝis ministro de eksterlandaj aferoj, kaj li provis konvinki Eŭropon pri la pacaj intencoj de la imperiestro. Post la Dua Resurtronigo, la nomo de Caulaincourt eniris la liston de proskribitoj, sed ĝi estis forstrekita dank' al la persona interveno de Aleksandro la 1-a apud Ludoviko la 18-a.
La memoraĵoj de Caulaincourt aperis sub la titolo Souvenirs du duc de Vicence en 1837–1840.
Boris Kondratjev
Boris KONDRATJEV (Борис Кондратьев; naskiĝis la 1-an de majo 1960) estas rusa esperantisto. Li ekstudis Esperanton aŭtodidakte en 1974 kaj ekde 1982 li aktive partoprenas Esperantujon.
Li estas la aŭtoro de Esperanto-rusa vortaro de Kondratjev.
Torrecuadradilla
Torrecuadradilla [torekŭadraDIĝa] (Kvadrata Tureto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Torrecuadradilla situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la centra parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1003 m super marnivelo; je 88 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 32,88 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°51′13″N 2°31′55″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 29, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Torrecuadradilla, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Torrecuadradilla kie oni falis al la nunaj 29.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Franca kuirarto
Franca kuirarto estas tre diversa skolo de kuirarto kiu devenas de Francio aŭ franca kulturo. Multaj da la plej mondfamaj ĉefkuiristoj (ekzemple: Taillevent, Marie-Antoine Carême, Paul Bocuse, Auguste Escoffier, kaj aliaj) estas majstroj de franca kuirarto. Plua, franca-kuirartaj teknikoj estas tre influema por preskaŭ ĉiu alia okcidenta kuirarto, kaj preskaŭ ĉiuj kiurarto-institutoj uzas francan kuirarton kiel bazon por aliaj stiloj de okcidenta kuirarto.
Lajos Szeberényi
Biografio
Lajos Szeberényi devenis el slovaka familio. Li frekventis luteranan gimnazion inter 1830-1939 en Selmecbánya, kie li konatiĝis kun Sándor Petőfi. En Pozsony Szeberényi studis teologion, poste juron en Pápa. En 1846 li akiris juran diplomon en Pest (urbo), poste en la sama urbo li estis ĵurnalisto de slovaklingva gazeto. En 1848 li eldonis sian 2 poemarojn sub pseŭdonimo Jenőfi. Dum la Hungara revolucio de 1848 li kontribuis en gazeto de Lajos Kossuth. Post falo de la liberecbatalo li estis militkaptito, sed li rifuĝis. Li sub alia nomo instruis en Hódmezővásárhely, ekde 1851 en Békéscsaba, kie li edziĝis. Ekde 1856 li estis pastro en Makó, poste en diversaj lokoj. Li ankaŭ instruis kaj li estis eklezia notario.
Commentarii de bello civili
Commentarii de Bello Civili (Komentoj pri la Enlanda Milito), aŭ pli simple Bellum Civile, estas rakonto verkita de Julio Cezaro pri lia milito kontraŭ Pompeo kaj la Senato. Ĝi estas pli mallonga ol sia similaĵo pri la Gaŭla Milito, nur tri libroj longa, kaj eble nefinita, kaj ĝi kovras la okazaĵojn de 49-48 a.K. el tuj antaŭ la invado fare de Cezaro de Italio sekve de la malvenko de Pompeo en la Batalo de Farsalo kaj foriro al Egipto kun Cezaro persekutanta. Ĝi finiĝas kun la murdo de Pompeo, kaj la klopodoj de Cezaro por peri inter rivalaj postuloj al la Egipta trono, kaj la komenco de la Aleksandria Milito.
Oberbodnitz
Oberbodnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
San Bartolomeo Val Cavargna
San Bartolomeo Val Cavargna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Carlazzo, Cusino, Garzeno kaj San Nazzaro Val Cavargna.
Jūra
La Jūra estas rivero de okcidenta Litovio kaj dekstra alfluanto de Nemunas.
La nomo de rivero devenas de litova vorto jūra kiu signifas "maro". Urboj estaj laŭ la rivero Tauragė, Rietavas, Kvėdarna kaj Pajūris.
Ŝjok (rivero)
La rivero Ŝjok (laŭ vorte "la rivero de morto" en Jarkandi Ujgura) fluas tra norda Ladako en Barato kaj tra la distrikto Gangĉe de Gilgit-Baltilando en Pakistano, 550 km longa.
La rivero Ŝjok, nome alfluanto de Induso, originiĝas el la glaĉero Rimo I, unu el la branĉoj de la glaĉero Siaĉen. La rivero plilarĝiĝas ĉe la kunfluo kun la rivero Nubra. La vojo de Ŝjok estas tre malofta, oriĝinanta el la glaĉero Rimo, ĝi fluas en sudorienta direkto kaj, alirinte la montaron Pangong, ĝi faras poste nordokcidentan turniron, fluante paralele al sia antaŭa vojo. La Ŝjok fluas en ampleksan valon, subite enirante en mallarĝan gorĝon post Ĉalunka, plue tra Turtuk kaj Tjakŝi antaŭ trapasi en Pakistanon. La Ŝjok kuniĝas kun la Induso ĉe Keris, oriente de la urbo Skardu.
Șpring
Șpring [ŝpring] (hungare: Spring, germane: Spring) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio sudoriente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 400 loĝantojn (rumanoj), en 1992 338. Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1290. Ĝia saksa loĝantaro ĝis la fino de la 16-a jarcento pereis. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye). Administre apartenas al ĝi: Carpen, Carpenii de Sus, Cunța.
Alredo el Rievaulx
Alredo el Rievaulx, anglosakse nomata Aelred, Ailred, Ælred, Elred, Æthelred, Ethelred ktp, estis angla verkisto, monaĥo kaj kristana sanktulo de la katolika kaj de la anglikanisma eklezioj. Li naskiĝis en 1110 kaj mortis la 12-an de januaro 1167. De 1147 ĝis sia morto li estis abato de la abatejo de Rievaulx en la provinco North Yorkshire de norda Anglio. Teologie li konatiĝis interalie pro sia komento Naskiĝo de Maria en la brevier-legaĵoj pri sanktuloj.
Prezidanto de Germanio
La Federacia Prezidanto de Germanio estas la ŝtatestro de Germanio, sed li ne estras la registaron (tiun estras la kanceliero). Kvankam li ne havas grandan potencon, li reprezentas la landon kaj subskribas la leĝojn.
La prezidanto estas elektata por kvin jaroj de la Federacia Kunveno, komuna asembleo, kiu konsistas el la membroj de la Bundestag kaj el egala nombro de membroj elektitaj de la parlamentoj de la federaciaj landoj (Landtage). En 2004 estis elektita Horst Köhler, kiu abdikis la 31-an de majo 2010. Ĝis elektiĝo de nova prezidanto oficos komisare la prezidanto de la Federacia Konsilio.
Bartholomäus Bernhardi
Bartholomäus BERNHARDI (aliaj nomoj: Veldkirchius, Velcurius; naskiĝinta la en Schlins/Distrikto Feldkirch, mortinta la  en Kemberg) estis luterana predikisto aŭstra.
Prezidanto de Germanio
Inter la jaroj 1949 kaj 1999 la prezidantoj de Germanio havis formalan sidejon en la klasikisma Kastelo Bellevue en (okcidenta) Berlino, sed la fakta sidejo estis la same klasikisma vilao Hammerschmidt en Bonno. Ekde 1999 la kastelo en Berlino estas la unua kaj la vilao en Bonno nur la dua sidejo.
Bartholomäus Bernhardi
Vivo
Post kiam li studis kun pluraj samlandanoj (ekz. kun la frato Johannes Bernhardi kaj Johann Dölsch) en Erfurto kaj ekde 1504 en Wittenberg kun posta surloka magistriĝo, li eksacerdotiĝis kaj estis ordinita en Koiro. Baldaŭ li revenis al Wittenberg kie li iĝis profesoro pri fiziko kaj filozofio. En 1512 li iĝis dekano de la filozofia fakultato, en 1518 eĉ rektoro. Teologie li ŝajne jam frue adoptis la luterajn opiniojn kontraŭskolastikismajn kio evidentiĝis en la imponaj tezoj De viribus et voluntate hominis kiujn li defendis en la 25.9.1516 antaŭ Lutero kaj Andreo Karlostado. Ankaŭ dum la kvereloj pri indulgenco en 1517 Bernhardi tuj apogis Luteron. Dum la sekvintaj jaroj li estis elektita de la altlernejo al preposto kaj paroĥestro de Kemberg kie li ne nur tuj ekpropagandis por protestantismo sed ankaŭ edziĝis al kemberganino. Lia argumento por tiu kanonikjura kontraŭleĝaĵo estis tradicioj praekleziaj permesintaj la geedzecon ankaŭ al pastroj. Sekve kelkaj nomis lin la unuan geedziĝintan reformitan sacerdoton. Ĉiuokaze tiu ĉi paŝo ja furoris kaj igis la ĉefepiskopon de Magdeburg, Albrecht von Brandenburg postuli fare de la princo elektista de Saksio la ekstradicion de Bernhardi antaŭ la tribunalon eklezian.
Prezidanto de Germanio
Prezidantoj ekde 1949
Ekde la (demisio de Christian Wulff) ĝis marto 2012 (elekto de lia posteulo) la ofico vakis. Kiel anstataŭanto servis dume Horst Seehofer, prezidanto de la Federacia Konsilio.
Kiel nova Prezidanto de Germanio estis elektita pastro Joachim Gauck, kiu havas oficialan subtenon de preskaŭ ĉiuj gravaj politikaj partioj kaj tial grandan ŝancon iĝi elektita.
Bartholomäus Bernhardi
Vivo
Kiel memdefendon Bernhardi verkis skribitaĵon korektitan de Filipo Melanktono kun la titolo Apologia pro M. Bartholomaeo praeposito, qui uxorem in sacerdotio duxit kiu plureldone aperis en Erfurto kaj Wittenberg en 1521 kaj 1522. Poste ĝi plurfoje estis represita en diversaj verkoj melanktonaj kaj luteraj. Ankaŭ Karlostado prenis la bernhardi-an historion kaj similajn kazojn argumentiloj kontraŭ celibato kaj religiaj votoj. Ĉar la ĉefepiskopo malakceptis la sindefendon de Bernhardi li adresis helpopeton fare de Frederiko la 3-a (Saksio). Ties persona protekto fine savis Bernhardi kontraŭe al aliaj samfarintoj.
De liaj malfruaj vivojaroj nur malmulto estas konata. En 1540 lia filino edziniĝis al la predikisto Matthias Wandel el Hammelburg. Bernhardi mem suferis malbonan traktadon fare de hispanoj dum la Batalo de Mühlberg.
Irana kuirarto
Irana kuirarto estas la etna kuirarto de Irano. Ĝi havas komunajn trajtojn kun unuflanke la mediteranea kuirarto pro ekzemple abunda uzo de tomatoj, melongenoj, koriandro, aromaj herboj, kaj la tjurkaj kuirartoj (ekzemple en centra Azio) kun abunda uzo de ŝafviando, kazeo, krudaj legomoj.
Ekzemplo de Irana plado
DOLMEH-JEH GOĜEH FARANGI (ĉefaj pladoj)
Fritu mezvarme la cepojn en oleo, ĝis ili blondiĝos, aldonu la viandon, kaj plu fritu, ĝis ties koloro ŝanĝiĝos. Aldonu ½ tason da akvo, salon, pipron kaj tomatkaĉon. Miksu kaj plu kuiri ĝis la akvo forbolos. Fritu la legomojn en oleo. Kuiru la rizon en sala akvo. Elgutigu kaj lasu malvarmiĝi. Fortranĉu la verton de la tomatoj, malplenigu ilin. Saligu ilian internon. Miksu la viandon, la legomojn kaj rizon ; per tiu miksaĵo plenigu la tomatojn kaj remetu la ĉapojn de la tomatoj. Metu 2-3 kulerojn da oleo en ujon bakujotaŭgan kaj enloku la tomatojn (ne stakante ilin), ne aldonu akvon, kaj kuiri en bakujo je malgranda temperaturo 15-20 minutojn.
Ekzemplo de kuko
NAN-GERDUI (desertoj)
(59358) 1999 CL158
(59358) 1999 CL158 estas tre granda transneptuna objekto de la klaso de la kubevanoj : "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono, kiuj ne estas en simpla orbita resonanco kun Neptuno.
Irana kuirarto
Ekzemplo de kuko
Miksu la ovoflavaĵojn, sukeron kaj vanilon, kaj solide kirlu, ĝis la miksaĵo iĝos tute densa kaj blanka. Aldonu la pistitajn juglandojn, kaj zorge miksu. Prenu malgrandajn pecojn de la pasto per te-kulero, kaj igu ilin globaj. Metu sur bakpapero en bakujon, kaj baku je 160 °C 20 minutojn.
(59358) 1999 CL158
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo kaj David C. Jewitt elde la Observatorio de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ĝi orbito aspektas malstabila, kaj ĝi forirus el la sunsistemo post 10 milionoj da jaroj.
Horloĝistaro
La Horloĝistaro estas interreta grupo fondita en 2001 de Fraghorloĝo. La grupo konsistas de filmajn artistojn, programistoj, kaj aliajn. La destino de la grupo estas krei filmojn por newgrounds.com, kun la programo Flash. Nuna, la TTT-ejo de la Horloĝistaro konas troviĝi ĉi tie. La grupo parolas en anglan kaj hispanian, sed kelkaj esperantistoj ekzistas.
Historio
La Horloĝistaro naskiĝis en 2001 kiam Fraghorloĝo kreis sia malbona filmaj por newgrounds.com. Multaj uzantoj malamis fraghorloĝon ĉar ĉi tiu, kaj pri malfrue fraghorloĝo foriris. Novaj horloĝojn aperis, la plej grava estis oranĝhorloĝo. Oranĝo kun la aliajn kreis filmojn kaj altiris novajn membrojn, kaj la grupo ekspansiis. La unua TTT-ejo, clockcrew.com, kreiĝis, sed problemoj kaŭzis la dua TTT-ejo kreiĝi, clockcrew.cc. Multaj TTT-ejoj kreiĝis, kaj nun clockcrew.cc estas la sola unu.
Gusztáv Lauka
Gusztáv LAUKA [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lauka Gusztáv estis hungara verkisto, poeto, fondinta membro de Societo Petőfi. Gusztáv Lauka naskiĝis la 1818 en Vitka, kiu nun estas parto de Vásárosnamény. Li mortis la 1902 en hungara urbo Nagybecskerek (nuntempa Zrenjanin en Serbio).
Biografio
Gusztáv Lauka frekventis universitatojn en Pest (urbo) kaj Máramarossziget. Li komencis sian ĵurnalistan karieron en 1838 en urbo Pest, sed pro la granda inundo li rifuĝis al lia patro al Erdőd, kie li ekhavis postenon. Post 2 jaroj li revenis al Pest, kie li aliĝis al redakta ŝtabo. En la sekva jaro li trovis laboron en Hungara Scienca Akademio. en 1847 li partoprenis en laboro de la parlamento en la tiama hungara ĉefurbo Pozsony. Post la revolucio en 1848 li laboris en la nova sendependa kabineto. Post fiasko de la liberecbaralo li kaŝis sin, sed en 1851 li edziĝis. Baldaŭe li havis postenojn diversloke. En 1879 li ricevis premion.
Sampl (apartigilo)
Sampl estas la familia nomo de:
(15571) 2000 GM61
(15571) 2000 GM61 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Timuraj invadoj de Kartvelio
Kartvelio, nome kristana reĝlando en Kaŭkazo, suferis, inter 1386 kaj 1403, kelkajn katastrofajn invadojn fare de la armeoj de la tjurk-mongola konkeristo Timur, kies ampleksa imperio etendis, je ties plej granda etendo, el Centra Azio al Anatolio. Tiuj konfliktoj estis tre forte ligitaj kun la militoj inter Timur (Tamerlano) kaj Toktamiŝo, nome lasta Ĥano de la Ora Hordo kaj ĉefa rivalo de Timur por la kontrolo super la Islama Mondo. Timur oficiale proklamis sian invadon kiel ĝihado kontraŭ la ne-islamanoj de la regiono. Kvankam li kapablis invadi partojn de Kartvelio, li neniam kapablis meti la tutan landon sub islama kontrolo kaj eĉ agnoskis Kartvelion kiel kristana ŝtato.
En la unua de ok invadoj, Timur rabadi la kartvelan ĉefurbon Tbiliso, kaj kaptis la reĝon Bagratio la 5-a en 1386. Kartvelia rezistado tialis renovogitan atakon fare de la tjurk-mongolaj armeoj. La filo kaj sukcedanto de Bagrat nome Georgo la 7-a, akre rezistis kaj devis utiligi multon de sia regado (1395–1405) luktante kontraŭ la timuridaj invadoj. Timur personale estris plej el tiuj rabatakoj por venki la neobeeman kartvelan monarkon. Kvankam li ne kapablis establi firman kontrolon super Kartvelio, la lando ege suferis el kio neniam rekuperiĝis. Kiam Georgo la 7-a estis devigita akcepti la pacproponono fare de Timur kaj konsenti pagi tributon, li estis reganto de nur ruinigitaj urboj, detrruita lando kaj kaduka monarkio.
Islama Frataro
La Societo de Fratoj Islamanoj aŭ Islama Frataro (arabe الإخوان المسلمون, latinliterigite al-iĥŭān al-muslimūn) estas unu el la plej influaj islamismaj movadoj en la arabaj ŝtatoj de norda Afriko kaj okcidenta Azio. Ĝi estis fondita en 1928 are de Hasan al-Bana en Egiptio. De tiam la movado disvastiĝis ankaŭ al aliaj landoj, inkluzive de Sirio kaj Jordanio. En Egiptio kaj en pluraj aliaj landoj la grupo iĝis grava politika movado - ĝi konsideriĝas la unua revolucia islama movado.
Historio en Egiptio
La movado estis fondita en 1928 fare de Hasan al-Bana kaj de ses laboristoj de la societo konstruanta la Suezan Kanalon, reage al la kolapso de la Otomana Imperio kaj la brita kolonia regado en Egiptio. Celo de la nova movado estis la disvastiĝo de islamaj moralaj konceptoj kaj la subteno de sociaj iniciatoj kaj institucioj, sed ankaŭ la liberigo de la lando el fremda regado kaj la lukto kontraŭ brita respektive okcidenta "dekadenco".
La frataro tre rapide kreskis. Fine de la 1930-aj jaroj ankoraŭ grupiĝo de malmultaj centoj da membroj, en la jaro 1941 ĝi jam havis 60 000 membrojn, en 1948 proksimume duonmilionon da anoj kaj pliajn centmilojn da simpatiulaj subtenantoj. La movado estis strikte hierarkie organizita, havis proprajn moskeojn, firmojn, fabrikojn, hospitalojn kaj lernejojn, kaj okupis gravajn pozicion en la armeo kaj sindikatoj de Egiptio.
Jam en 1950 tamen la frataro reoficialiĝis kaj la enkarcerigitaj movadanoj estis liberigitaj. Sub la nova gvidanto Hasan al-Hudaibi ĝi plusekvis la movadajn celojn: edukado kaj plibonigo de la sociaj kondiĉoj por la masa loĝantaro de Egiptio, nacie orientita ekonomio kaj la liberigo kaj unueco de la araba mondo.
Komence de la 1950-aj jaroj la rezisto de la frataro kontraŭ la britoj signifis preskaŭ militeton. La movado ankaŭ subtenis la puĉon de la "liberaj oficiroj" en julio 1952 - iuj el la oficiroj, inter ili Anwar al-Sadat, estis aktivaj membroj de la movado.
Tamen baldaŭ replifortiĝis la tensioj inter la frataro kaj la egiptia registaro, kaj ankaŭ ekzistis internaj konfliktoj. Fine la registaro la remalpermesis la frataron, sed repermesis ĝin jam en marto. Tamen la frataro en oktobro 1954 provis atence murdi la ŝtatan prezidanton Gamal Abdel Nasser, sed tiu plano ne funkciis. Sekve la registaro brutale persekutis la movadon, kaj multaj anoj enkarceriĝis.
La frataro evoluigis novan, pli agreseman ideologion. La fratara gvidanto Sajid Kutb en malliberejo skribis en sia libro "Vojsigno" de 1964, ke ankaŭ islamaj socioj povus troviĝi en la stato de (antaŭislama) "malscio kaj ignoremo" (ĝâhilîja) kaj sekve povus esti forigitaj fare de ĝustkredaj islamanoj, por anstataŭe starigi "dian ŝtaton". En 1965 li liberiĝis, sed konatiĝis plano pri puĉo, do li remalliberiĝis kaj en 1966 estis mortigita.
Post la Sestaga Milito de 1967 kaj la Milito de Jom Kippur de 1973 la movado denove plifortiĝis. Prezidanto Anwar al-Sadat oficiale toleris la movadon, sen forigi ties malpermeson, kaj en 1971 liberigis la enkarcerigitojn. Kaj inter universitataj studentoj kaj inter la malriĉaj kamparanoj de Egiptio la movado tiutempe estis tre sukcesa: probable tiam estis miliono da aktivaj membroj kaj pliaj milionoj da simpatiulaj subtenantoj.
En 1986 Hamid Abu Nasr iĝas gvidanto de la frataro. En la balotoj de 1984 kaj 1987 la frataro en partiaj aliancoj tre sukcesas, sed en la baloto de 1995 iuj kandidatoj proksimaj al la frataro estas enkarcerigitaj. En 1996, Mustafa Maŝhur iĝas gvidanto de la frataro.
Per sendependaj kandidatoj (ĉar ĝi ne rajtis partopreni kiel partio) la movado en la parlamenta baloto de 2000 havis 17 parlamentanojn, kaj en la baloto de 2005 88 parlamentanojn. Sekve ĝi estis la plej forta opozicia grupiĝo. En la balotaj kampanjoj la movadanoj tre akcentis la principojn de demokratio kaj pluralismo.
La movado nuntempe en Egiptio havas proksimume milionon da aktivaj anoj kaj vivtenas multajn sociajn instalaĵojn kiel hospitalojn kaj lernejojn, aparte en la pli malriĉaj kvartaloj. Iniciatoj kiel manĝejoj por malriĉuloj kaj la kreo de laborpostenoj por junuloj donas al ĝi altan reputacion inter la malriĉa civitanaro de Egiptio. Sendepende la la signifo kiel politika grupigo, la movado tiel estas mova forto de la egiptia ekonomio.
En la politikaj protestoj komence de la jaro 2011 en Egiptio, la frataro komence havis pasivan rolon, kaj la gvidantoj deklaris ne voli partopreni en nova registaro, kaze ke la reĝimo de prezidanto Hosni Mubarak falus. Tamen la movado povus havi aktivan rolon en la plua evoluo, ĉar ĉiuj politikaj flankoj varbas la movadon pliengaĝiĝi. Ekzemple la nova vicprezidanto Omar Sulejman kaj la ministro pri defenco Mohamed Husein Tantaŭi la 4-an de februaro publike alvokis ĝin partopreni la "nacian dialogon".
La movado en aliaj landoj
Laŭ informoj de la frataro ekzistas branĉoj en pli ol 70 landoj de la mondo. La plej gravaj estas en Sauda Arabio, Libano, Sirio (1937 ĝis 1982), Palestino (la organizaĵo Hamas konsidereblas branĉo de la frataro), Jordanio, Sudano, Alĝerio kaj Tunizio (ekzemple la movado de la islamisto Raŝid Ganuŝi).
4782 Gembloux
4782 Gembloux estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belgaj astronomoj Henri Debehogne kaj Léo Houziaux elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la belga urbo Gembloux en la valona provinco de Namuro.
Ruriko
Ruriko, aŭ Rjurik (slavone: Рюрикъ; norene: Rørik aŭ Hrørik, "fama reganto"; ĉirkaŭ 830 - ĉirkaŭ 879), estis ĉefo de varengoj, kiu akiris ordonpovon de Ladoga en 862, konstruis la setlejon Holmgardo de Novgorod, kaj fondis la Rurikidan dinastion kiu regis en la postaj Kieva Regno kaj Galicio-Volinio ĝis la 14-a kaj en la Moskva Regno ĝis la 16-a jarcento.
Ekzistas debato pri kiel Ruriko ekregis Ladogan kaj Novgorodon. La nuraj informoj pri li estas ĉerpitaj el la rusa Komenca kroniko de la 12-a jarcento, kiu deklaras ke la ĉudoj, ilmenaj slavoj (unu el la triboj orientslavaj), merioj, vepsoj kaj kriviĉoj (ankaŭ slava tribo)
Poste la triboj komencis kontraŭbatali unu la alian kaj decidis inviti Rurikon por restaŭri ordon.
Ruriko restis en la povo ĝis sia morto en la jaro 879-a. Laŭ la nefidinda Joakima kroniko, li edziĝis al Efanda de Urman. Liaj posteuloj (la Rurikidoj), aliflanke, translokigis la ĉefurbon al Kievo kaj fondis la Kievan Regnon, kiu daŭris ĝis 1240, la tempo de la mongola invado. Multaj konserviĝintaj princaj familioj patrolinie devenas de Ruriko, kvankam la lasta rurikido reginta Rusion, Bazilo la 4-a, mortis en 1612.
Karlo la 3-a (Francio)
Karlo la 3-a, kromnomita Karlo la Simpla (en la senco de: la rekta; Charles III le Simple) (naskiĝis la 17-an de septembro 879; mortis la 7-an de oktobro 929 en Péronne) estis okcident-franka reĝo de 893/898 ĝis 923.
Li naskiĝis post la morto de sia patro Ludovika la 2-a. Ĉar li estis filo de dua geedziĝo, komence li estis ekviciita de la tronosukcedo fare de la grafo de Parizo, Eŭdo la 1-a, kiu estis la vera reĝo ĝis 898.
Regiono Trnava
Regiono Trnava (Slovake: Trnavský kraj) estas unu el la ok slovakaj administraj regionoj. La ĉefurbo estas urbo Trnava. Ĝi lokiĝas en la okcidenta parto de Slovakio kaj konsistas el ok distriktoj:
Bécon-les-Bruyères (stacidomo)
Bécon-les-Bruyères estas franca stacidomo sur linio L de Transilien situanta en komunumo Courbevoie, apud Asnières-sur-Seine kaj Bois-Colombes, en kvartalo "Bécon les Bruyères", en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Stacidomo
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Versailles-Rive-Droite (973000).
Vido Musso
Vido William Musso (* 13-an de januaro 1913 en Carrini, Sicilio; † 9-a de januaro 1982 en Rancho Mirage, Kalifornio) estis usona tenorsaksofonisto, klarnetisto kaj bandestro de svingo kaj moderna ĵazo.
Vivo kaj verkado
Vido Musso famiĝis per sia laboro en la bandegoj de Benny Goodman, Gene Krupa, Tommy Dorsey, Harry James, Stan Kenton kaj Woody Herman.
Musso naskiĝis en Sicilio kaj iris en 1920 kun sia familio al Usono, kie li alkreskis en Detrojto. En la jaro 1930 li ekloĝis en Los-Anĝeleso. Lia unua instrumento estis la klarneto, antaŭ ol li transiris al tenorsaksofono. Jam en la jaro 1930 komencis lia kunlaboro kun Stan Kenton, krome li ludis en la orkestro de Teddy Wilson, kun kiu li akompanis i.a. Bilion Holiday, Ĉe Benny Goodman Musso laboris ekde 1936 ĝis 1938, ĉe Gene Krupa en 1938 kaj ĉe Harry James 1940-41. Poste li denove laboris por Goodman, postsekve por Bunny Berigan kaj en 1942 por Woody Herman. En 1945 li mallonge kunludis ĉe Tommy Dorsey kaj André Previn. Sekvatempe li fondis propran ensemblon, restis tamen kun tiu sensukcesa. La plej grava fazo de lia kariero estis la jaroj de la laboro en la Orkestro Stan Kenton ekde 1945 ĝis 1947, same kiel lia partopreno je la sonregistrado de "Come Back to Sorrento". Post tio li laboris kiel liberprofesia muzikisto kaj aranĝisto ĉe la okcidenta marbordo de Usono, en 1957 je Las-Vegaso. Je lia nomo en 1946 ekestis kvar sonregistraĵoj por Savoy Records, en 1952 tri por Fantasy Records.
(19878) 1030 T-1
(19878) 1030 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Eugène Charles Catalan
Eugène Charles Catalan, naskita la en Bruĝo kaj mortinta la  en Lieĝo, estis belga matematikisto.
Lia patro Joseph Catalan, juvelisto el Parizo, agnoskis lin nur en 1821. Eugène iris al Parizo en 1825 kaj studis ĉe la Politekniko (École polytechnique), kie li amikiĝis kun Joseph Liouville, samklasano. Forpelite el la universitato en 1834 li tamen sukcesis diplomiĝi en 1835 kaj instruis matematikon ĉe École des Arts et Métiers en Châlons-sur-Marne. per helpo de Liouville li en 1838 ricevis postenon de instruisto pri deskripta geometrio ĉe la Politekniko.
Politika aktivado pri maldekstremaj ideoj bremsis lian karieron. Dum pluraj jaroj li instruis ĉe liceo Charlemagne. En 1844 li starigis sian faman konjekton, ke ekzistas nur unu paro da sinsekvaj entjeroj, kiuj estas potencoj de grado pli alta ol unu, nome
Tiu konjekto estis pruvita nur en 2002 de Preda Mihailescu.
En 1848 li partoprenis en la revolucio. En 1865 li reiris al Belgio kaj instruis analitikon ĉe la universitato de Lieĝo.
En 1875 Catalan fondis la matematikan revuon Nouvelle Correspondance Mathématique. Li publikigis multajn rezultojn en Journal de mathématiques pures et appliquées.
Li ricevis la Kavaliran Krucon (Croix de Chevalier) kaj la Leopold-ordenon (Ordre de Léopold) en 1879. En 1883 la belga akademio de la sciencoj nomumis lin unu el la tri juĝantoj pri premio por la pruvo de la lasta teoremo de Fermat.
Lian nomon portan la katalanaj solidoj, la katalanaj nombroj kaj la katalana konstanto.
Gyula Obersovszky
Gyula Obersovszky [djula oberŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Obersovszky Gyula estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, poeto. Lia pseŭdonimo estis Oby Gyula.
Gyula Obersovszky naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Obersovszky devenis el pola familio. Li interrompis la lernadon en gimnazio pro financaj problemoj kaj li faris administrajn laborojn ekde 1942. Li aliĝis al la komunistoj post 2 jaroj. Inter 1945-1949 li lernis en Aktora Akademio, poste li translokiĝis al Debrecen, kie li redaktis gazetojn. En 1954 li estis maldungita, eĉ el la partio, poste li gvidis kurson aŭ li estis ĵurnalisto en Budapeŝto. Dum la Hungara revolucio de 1956 li fondis novan ĵurnalon kun titolo Igazság (=justo, ruse pravda). Post falo de la revolucio li kaŝe eldonis ĵurnalon kun titolo Élünk (=ni vivas). Li estis grava figuro de la subtera rezistado. La polico trovis lin kaj li estis kondamnita je morto, sed li ricevis amnestion en 1963. Inter 1967 kaj 1989 li povis ĵurnalisto nur en gazeto pri vetoj. En fino de la socialismo (kaj poste) li estis denove entuziasma figuro de la politiko-ĵurnalado. Li ricevis premiojn inter 1994-2001. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Creveney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
AAC
La vorto havas plurajn signifojn:
Saint-Christophe (Charente-Maritime)
Saint-Christophe [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,197 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
Saint-Christophe troviĝas en la nordo de Charente-Maritime, norde de Rochefort,  oriente de La Rochelle kaj  de Atlantiko. La najbaraj komunumoj estas Saint-Médard-d'Aunis norde, Anais nordoriente, Virson oriente, Aigrefeuille-d'Aunis sude kaj La Jarrie sudokcidente.
Otto Muehl
Otto MUEHL (16a de Junio 1925 – 26a de Majo 2013) estis aŭstria artisto, kiu estis konata kiel unu el la kunfondintoj same kiel la ĉefa partoprenanto de la Viena Agadismo kaj kiel fondinto de la Komunumo Friedrichshof.
En 1943, Muehl devis servi en la Germana Wehrmacht. Tie li registriĝis por oficira trejnado. Li ascendis al la rango de leŭtenanto kaj en 1944 li partoprenis en infanteriaj bataloj dum la Ofensivo de Ardenoj.
Post la milito, li studis instruadon de la germana kaj Historion, kaj Pedagogion de Arto ĉe la Wiener Akademie der bildenden Künste.
Șugag
Șugag [ŝugag] (hungare: Sugág) estas komunumo en Rumanio sude de Sebeș, la plej suda komunumo de la distrikto Alba. En 1910 ĝi havis 2 210 loĝantojn (rumanoj), en 1992 4 258. Estas fama ĝia lignoskulptado. Ĝia unua mencio estas el 1770. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye). Administre apartenas al ĝi: Arți, Bârsana, Dobra, Jidoștina, Mărtinie kaj Tău Bistra.
Fonto
Șugag estas la plej suda komunumo de la distrikto Alba; la suda parto tamen ne estas loĝata. Tra la komunumo pasas la nacia vojo DN 67C, nomata Transalpina (tramontara), kiu trairas la pasejon Urdele, 2.145 metrojn altan. Ĝi estas la plej alta nacia vojo de Rumanio.
AAE
La vorto havas plurajn signifojn:
Rozedoj (klado)
Rozedoj en la sistemo APG III estas klado - klado ĉi tie signifas monofiletan aron de plantoj - kiu estas unu el la du ĉefaj grupoj de la eŭdikotiledonoj (la alia estas la asteredoj).
En la rozeda klado estas proksime la samaj specioj kiuj en la sistemo de Cronquist estis en la subklasoj Hamamelididae, Rosidae (rozedoj), kaj Dilleniidae. Ĝin konsistigas la sekvaj grupoj:
Arkreskiĝo
Tiu arkreskiĝa arbo estas adaptita el Wang and co-authors (2009). Branĉoj kun malpli ol 50% bootstrap estas kuniĝitaj. Krom tiuj, kies bootstrap estas skribita, la ceteraj havas bootstrap de 100%.
Bornberg (Palatinato)
Bornberg estas la nomo de 520 m alta monto en la distrikto Kusel. Ĝi apartenass al la Nordpalatinata montolando. Al la monto Bornberg apartenas la du pintoj „Kiefernkopf“ kaj „Trautmannsberg“. En la nordokcidento sekvas la monto Herrmannsberg. En la oriento fluas la rojo Talbach, en la suoriento la Jettenbach kaj en okcidento la rojo Reichenbach. Ĉirkaŭantaj vilaĝoj estas Oberweiler im Tal, Eßweiler, Jettenbach kaj Bosenbach. Sur la Bornberg situas la bieno „Schneeweiderhof“, komunumparto de Eßweiler. Ekde la jaro 1840 pluraj ŝtonrompejoj komenciĝis. Ili estis ekde 1914 en posedo de la Basalt AG, Linz am Rhein kaj funkciis ĝis 1970. Firme ligita al la ŝtonrompejoj estas la komunumparto Schneeweiderhof, kie vivis multajn ŝtonrompekaj laboristo. 1924 estis konstruita en Schneeweiderhof la laborista setlejo „Kolonie“.
Rozedoj (klado)
Vidu ankaŭ
Rozedoj (subklaso)
Teoremo de Carnot
En geometrio, teoremo de Carnot aŭ formulo de Carnot, nomita pro Lazare Carnot (1753 - 1823), statas ke se ABC estas ajna triangulo do sumo de la signaj distancoj de centro de ĉirkaŭskribita cirklo D al lateroj de la triangulo ABC estas
Bornberg (Palatinato)
Ekde 1988 la iama ŝtonrompejo servas kiel rubdeponejo de la distrikto Kusel. Tie ankaŭ troviĝas ekde 2005 la veterstacio „Eßweiler“.
Teoremo de Carnot
kie r estas la radiuso de enskribita cirklo kaj R estas la radiuso de ĉirkaŭskribita cirklo. Ĉi tie la signo de la distancoj estas prenita negativa por streko DF, DG, DH se kaj nur se ĝi kuŝas plene ekster la triangulo.
Teoremo de Carnot estas uzata en pruvo de la japana teoremo pri samcirklaj plurlateroj.
Bornberg (Palatinato)
Sur la monto staras la 151 m alta telekomunika turo Bornberg de Deutsche Telekom.
Willer
(jen france kaj alemane, prononco, germane Weiler, prononco - la nomo signifas "vilaĝeton") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Rozedoj (subklaso)
La sistemo APG III ne uzas formalajn botanikajn nomojn super la rango de ordo sed metas la plimulton de ĉi tiuj grupoj en la klado de rozedoj.
Asvestoĥorio
Asvestoĥorio (en greka lingvo; Ασβεστοχώρι) estas urbo en la Regiona Unio Tesaloniko kaj apartenas al la Municipo Pilea-Ĥortiatis fakte al Ĥortiatis. Ĝi havas konstantan loĝantaron de 10 879 loĝantoj. Asvestoĥorio situas ĉe la promontoroj de Chortiatis, 12 km oriente de Tesaloniko.
Antonio Cánovas del Castillo
Antonio CÁNOVAS del Castillo (Malago, 8-a de februaro de 1828 – Mondragono, Gipuzko, 8-a de aŭgusto de 1897), politikisto kaj historiisto hispana. Ĉefministro de Hispanio dum la plej parto de la lasta kvarono de la 19a jarcento.
Li estis unu el la plej influaj gravuloj de la hispana politiko de la dua duono de la 19a jarcento, ĉar li estis la plej grava kondukanto de la Restaŭrado, kaj iĝis la ĉefa estro de la Liberal-Konservativa Partio. Li estas konsiderata unu de la plej brilaj konservativaj politikistoj de la historio nuntempa de Hispanio kaj kritikata pro la kreo de falsa ŝajnigo de demokratio pere de la sistemo de «partivico», pro nuligo de la instrulibero en Hispanio kaj pro sia sinteno favora al sklaveco.
Selzach (stacidomo)
Selzach estas fervoja stacidomo en Selzach, Svislando.
Guzlio
Guzlio ( гусли) estas antikva rusa muzikilo apartenanta al la familio de plukinstrumentoj, per kiu songenerado aperas per fingropinĉado. Etimologio de la rusa vorto "Gusli" signifas streĉita kordo de la pafarko "Gusla". Aldoninte resonancan skatolon oni aperigis la primitivan muzikilon. Ĝin oni preferis fari el kavigita ligno de seka piceo aŭ platanacero.
Specoj
Oni povas ludi la guzlojn sidante aŭ starante. Dum procesio ili pendas sur ŝnuro aŭ rimeno.
Nuntempe
Nuntempe intereso al la guzlioj en Ruslando signife kreskis. Aperis modernaj guzliistoj - rakontantoj kaj eĉ ensembloj, kiuj celas restarigi antikvan tradicion ludi guzliojn kaj kanti akompanante sin per la muzikilo.
Mittelpöllnitz
Mittelpöllnitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Triptis. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Fieschertal
Fieschertal estas komunumo en la distrikto Goms en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 318 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Fieschertal Fieschertal situas en Supra Valezo kaj etendiĝas de la valfundo ĝis al la kulminoj de la Bernaj Alpoj. Grandan parton de la komunuma teritorio kovras Aleĉ-Glaĉero kaj Fiescher-Glaĉero. La plej alta punkto de la komunumo estas kun alteco de 4274 m s.m. la kulmino de Finsteraarhorn. La komunumo konsistas el la vilaĝo Fieschertal kaj la vilaĝetoj Wichul, Zer Flie kaj Wirbul, kaj diversaj alpopaŝtejoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 172,96 km², de kiuj 2,0% estas kovritaj de arbaro, 2,7% servas por agrikulturo kaj 0,1% por setlado. Pli ol 95% de la teritorio estas kovritaj de altmontaraj rokoj kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fieschertal limas en nordo al Grindelwald (BE), en nordnordoriento al Guttannen (BE), en nordoriento al Münster-Geschinen, en orientnordoriento al Reckingen-Gluringen, en oriento al Grafschaft, en nordoriento al Bellwald, en sudo al Fiesch, en okcidento al Betten, en okcidentnordokcidento al Naters, en nordokcidento al Blatten, kaj en nordnordokcidento al Lauterbrunnen (BE).
Trafiko
Fieschertal situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Fieschertal kondukas flanka vojo de Fiesch. Pere de poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Fiesch la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Dum vintro en Fieschertal funkcias la skilifto Blätz, kiu apartenas al la skiregiono de Fiesch-Eggishorn.
Monda naturheredaĵo
Pli ol 80% de la komunuma teritorio apartenas al la regiono Jungfrau-Aleĉ-Bieĉhorno (germane: Jungrau-Aletsch-Bietschhorn), kiu estis la 13-a de decembro 2001 akceptita kiel unua alpa areo kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fieschertal datiĝas el la jaro 1351 kiel vallis de Vies. Tiam Fieschertal estis unuan fojon menciita kiel komunumo. En la 13-a kaj 14-a jarcento la senjorecon pri la valo posedis la familio Blandrate. En la jaro 1404 tiuj rajtoj apartenis al la kavaliro Thomas de Platea. Ek de la 15-a jarcento ekzistis en Fieschertal episkopa vilaĝestroofico kun malalta jurisdikcio.
(131546) 2001 VJ3
(131546) 2001 VJ3 estas troja asteroido de Jupitero ano de la tiel nomata «Troja Tendaro» : tie estas, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Meir Wieseltier
Meir WIESELTIER (מאיר ויזלטיר; la 8-a de marto 1941 en Moskvo — la 30-a de marto 2023, en Tel HaShomer) estis israela poeto kaj tradukisto.
Vivo
Meir Wieseltier naskiĝis en Moskvo en 1941, baldaŭ antaŭ la germana invado de Sovetunio. Kune kun lia patrino kaj liaj du pli maljunaj fratinoj, li translokiĝis tiun saman jaron al Novosibirsko, en sudokcidenta Siberio. Lia patro estis mortigita dum li servis en la Ruĝa Armeo en Leningrado. Post du jaroj en Pollando, Germanio kaj Francio, en 1955 la familio elmigris al Israelo. Wieseltier kreskis en Netanja kaj ekde 1955 loĝas en Tel-Avivo.
Lia unua poemo estis publikigita kiam li estis 18-jaraĝa. Post diplomiĝo de la Hebrea Universitato de Jerusalemo, li aliĝis al verkista grupo konata kiel la Tel-Avivaj Poetoj komence de la 1960-aj jaroj. Li estis kunfondinto kaj kunredaktoro de la literatura revuo Siman Qri'a (eksklamacio) kaj poezioredaktisto de la eldonejo Am Oved.
Kariero
Wieseltier publikigis dek tri volumojn de poezio. Li tradukis anglan, francan kaj rusan poezion en la hebrean. Liaj tradukoj inkluzivas kvar ŝekspirajn tragediojn, same kiel romanojn de Virginia Woolf, Charles Dickens, E. M. Forster, Robert Graves, Aldous Huxley, Virginia Woolf, D. M. Tomaso, Joseph Heller kaj Malcolm Lowry. Li ofte verkis en la unua persono, supozante la rolon de moralisto serĉante signifon en la mezo de kaoso.
Wieseltier ankaŭ verkis potencajn poemojn de socia kaj politika protesto en Israelo. Lia voĉo estas alterne anarkia kaj engaĝita, kolera kaj zorgema, morda kaj lirika. Specife li estas konata pro siaj politikaj poemoj kaj tra la jaroj, li verkis multajn protestkantojn kontraŭ la regado de Israelo en cisjordanio, kontraŭ la Unua Libana Milito, kaj ĝenerale kontraŭ la israelan militarismon kaj la kulturan sistemon kiu subtenas ĝin. Li ankaŭ estas konata pro siaj sensualaj amkantoj, siaj urbecaj kantoj kaj siaj meditativaj poemoj kiuj postulas kontempladon serĉante la vero en la vero. Liaj poemoj estis tradukitaj en la anglan, araban, ĉinan, ĉeĥan, danan, estonan, francan, germanan, grekan, inter aliaj.
Mell (apartigilo)
Mell estas la familia nomo de jenaj personoj:
Percy Williams Bridgman
Percy Williams BRIDGMAN (21-an de aprilo 1882, Kembriĝo, Massachusetts, Usono – 20-an de aŭgusto 1961, Randolph, New Hampshire) estis usona eksperimenta fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1946 pro studado de materialoj en alta temperaturo kaj premo.
11126 Doleček
11126 Doleček estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Percy Williams Bridgman
Li studis en la Harvarda Universitato de 1900, akiris gradon de M. A. en 1905, doktoriĝis en 1908. Li komencis eksperimentojn en 1908 pri statikaj grandaj premoj. Liaj esploroj okazis je ĉ. 6500 atmosfera premo, poste etendiĝis ĝis premo de pli ol 100.000 atmosferoj kaj fine atingis 400.000 atmosferojn. Ĉar tiu estis nova esplora tereno, la plimulton de la necesaj iloj por tio li devis krei, konstrui.
11126 Doleček
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Josef Doleček (1912–2003), kiu havis ĉefan rolon por la konstruo de la Publika Observatorio de Valašské Meziříčí kaj estis ties unua direktoro. Sur lia laboro baziĝis la sukcesoj de la observatorio en popularigo de astronomio en Ĉeĥa Respubliko.