cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Puck
Historio de la lokaj judoj
La unuaj judoj aperis en Puck post la jaro 1772. Inter ili estis i.a. instruistoj, entombigisto, pedelo kaj flegisto. De la jaro 1808 judoj povis setligi interne de la urbaj defendmuroj. Tiam rapide kreskis ilia nombro ĝis 10% de la loĝantaro. Tamen post la elmigradoj en la jaro 1895 ilia nombro falis ĝis nur 2%. La judoj okupiĝis cefe pri entrepreneemeco kaj komerco.
En la jaro 1913 inter 2753 loĝantoj de Puck estis 39 judoj. Malgraŭ malgrandiĝo de la juda socio en la intermilita periodo (inter la Unua Mondmilito kaj Dua Mondmilito) la judoj de Puck posedis jam propran sinagogon. En la jaro 1932 la juda socio de Puck eniris la judan komunumon de Kartuzy. Post 6 jaroj okazis la vana provo krei la sendependan judan komunumon en Puck.
Sinagogo en Puck estis konstruita en la jaro 1857, post la detruo de la malnova sinagogo. Ĝi situis ĉe la strato Brama Rybacka 28 (la fiŝista pordego 28). Dum la Dua Mondmilito nazioj tute detruis la sinagogon. La preciza dato ne estas konata. Post la milito oni ne rekonstruis la sinagogon.
La malnova sinagogo estis la unua juda preĝ-domo en Puck. Ĝi estis konstruita ĉirkaŭ la jaro 1800 en la konstruaĵo de la ruinigita la Fiŝista Pordego kiu situis en la orienta fino de la strato Brama Rybacka. La lokaj judoj ricevis la Fiŝistan Pordegon de la urbo. Ĉirkaŭ la jaro 1850 oni malkonstruis la sinagogon kaj malfermita estis la nova konstruaĵo en la jaro 1857.
La juda tombejo estis establita en la jaro 1819. Dum la Dua Mondmilito estis tute detruita fare de nazigermanoj. Ĝis nia tempo ne restis eĉ unu juda steleo. La tombejo troviĝis ĉe la Ĉemara Parko, ĉe la strato Lipowa (tilia), ĝi ne estis ĉirkaŭbarita. Nun troviĝas tie placo sur kiu oni metis la ŝtonojn kiuj imitas la steleojn.
Historio de la preĝejo de Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo
La paroĥejo de Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo en Puck estas unu el la plej malnovaj en Pomerio, kaj certe la plej malnova en la distrikto Pucki. Probable estis kreita en la unua duono de la 12-a jc, tuj post la anekso de Pomerio al la ŝtato de Piastoj fare de pola reĝo Boleslavo la 3-a en la jaro 1116 roku. Nun ĝi estas unu el ok paroĥejoj apartenantaj al dekanejo de Puck.
Historio de hospitaleco en Puck
La komenco de hospitaleco en Puck estis jam en mezo de la 14-a jarcento. Pruvas tion priskribo en la libro de Konsilantaro de Puck en la jaro 1390, temis pri la ekzisto de la hospitalo de la Sankta Georgo ekster la defend-muroj. La hospitalo okupiĝis pri la lepruloj. La celo de la hospitalo ne estis la kuracado sed profilaktiko kontraŭ lepro. En la 16-a jc la hospitalo, kiu estis la posedaĵo de la Teŭtona Ordeno bruliĝis dum la milito.
En la jaro 1656, danke al la financa helpo de pola reĝo Johano la 3-a Sobieski kaj Starosto (distriktestro) de Puck estis rekonstruita la hospitalo en Puck. Ĝi ĉefe plenumis la rolon de la azilo por malriĉuloj. En la jaro 1827 aperis la statuto de la hospitalo. Ĝi servis nur por la malriĉuloj de la paroĥejo de Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo. De la 19-a jc la konstruaĵo servis jam nur al la kuracado, do ĝi estis vera hospitalo. De la jaro 1972 troviĝas en ĝi la loka muzeo (vidu la apudan foton).
De la 23-a de januaro 1898 en Puck ekkomencis sian agadon la Fratinoj de Sankta Elizabeta. Tiuj monakinoj flegis la malsanulojn kaj malriĉulojn. La neogotikan konstruaĵon kiun ekposedis la Fratinoj, ili transformis al malsanulejo. Tamen la 3-an de oktobro 1949 la hospitalo estis ŝtatigita. Ne plu estis do la posedaĵo de la Fratinoj, sed ili tamen ricevis la permeson flegi malsanulojn ĝis la fino de 50-aj jaroj de 20-a jc.
En la jaro 1899, laŭ iniciato de la germana urba Porpatruja Asocio de Virinoj, oni establis hospitalon je la nomo de Imperiistino Aŭgusta Viktoria. Ĝi estis financita de la Asocio kaj la distrikta municipo, en la hospitalo estis 20 litoj. Dungitaj en ĝi estis unu kuracisto kaj du flegistinoj. Printempe de la 1940 oni transdonis ĝin por la urbo. En la 1980-aj jaroj la internon de la konstruaĵo oni adoptis por la loĝejoj.
La 7-an de majo 1973 oni decidis pri kreo en la distrikto Puck la Institucion pri Sanprotektado. La celoj de ĝi estis kuracado kaj esplorado. Ĝis la majo 2013 la hospitalo portis la nomon de Franciszek Żaczek, sed poste ĝi estis transformita en Kompanion kun limigita respondeco (Klr) kaj ricevis la nomon Hospitalo de Puck. Ĝi troviĝas en la iama klostro (monakejo) de Sankta Elizabeta kaj la iama sidejo de la komunisma Distrikta Konsilantaro.
Historio de la Ĉemara Pejzaĝparko
La Ĉemara Pejzaĝparko estis kreita la 5-an de januaro 1978 kiel unu el la unuaj en Pollando. Ĝi ampleksas la ĉemaran zonon de Białogóra ĝis Hel (terlango), Golfo de Puck kaj la komunumon Puck. En la jaro 1994 la Pejzaĝparko aliĝis al la sistemo de Baltiaj Protektitaj Terenoj. La karakterizaj elementoj de la parko estas: torfejoj kaj pluraj specioj de birdoj. En la jaro 2011 oni akceptis la planon de disvolviĝo de la parko.
Historio de la stacidomo
En la jaro 1870, okaze de la konstruo de fervojo de Gdansko al Szczecin, la fervojo atingis la urbon Reda. Por la fino de tiu parto de fervojo estis necesa la konstruo de la stacidomo en Puck. Favora por tio estis la tendenco dum la 80-aj kaj 90-aj jaroj de la 19-a jc, ke kiam oni jam finkonstruis la ĉefajn fervojojn tiam oni komencis konstrui fervojojn inter la distrikt-urboj.
En la decembro 1897 oni komencis la konstruon de la unua parto de la nuntempa fervojlinio n-ro 213 de Reda al Puck. La stacidomo estis finkonstruita en la jaro 1898. La unu trajno venis al Puck la 15-an de decembro 1898. Oni planis samtempe ke la fervojlinio atingu la lokon Krokowa (krokova), sed tion sukcesis fari nur en la jaro 1903.
En la jaro 1918 Pollando reakiris la sendependecon post la fino de la Unua Mondmilito. Pri la limoj en Pomerio oni decidis nur en la jaro 1920. Tiam la fervojo de Reda al Puck ekestis en Pollando. La stacidomo en Puck estis la plej proksime de la maro lokita objekto de fervojo, pro tio oni konstruis portempan havenon kun la fervoja garaĝo.
En la jaro 1928 oni konstruis la stacidomon en Puck. La konstruaĵo ĝis nun estas unuparta, duetaĝa (partero kaj unua etaĝo) kaj estas ĝi kovrita per dudekliva tegmento. Dum la dudek jaroj inter la Unua Mondmilito kaj la Dua Mondmilito la stacidomo funkciis sen problemoj. Dum la Dua Mondmilito la tutan infrastrukturon de la fervojo en Puck okupis germanoj.
Post la fino de la Dua Mondmilito sufiĉe rapide oni sukcesis funkciigi la fervojon inter Puck kaj tuta Pollando. Tamen la funkciado de fervojo inter Puck kaj Hel dum la jaroj 1949–1951 estis iom komplikigita pro la milita graveco de Hel (terlango). Tio ŝanĝiĝis fine de la 50-aj jaroj de la 20-a jc.
Nun la stacidomo en Puck troviĝas sur la fervojlinio n-ro 213, la linio priservas la Helan terlangon, pro tio estas iom sezonfunkciado. De la jaro 1991 funkcias la linio por persontrajnoj de Gdynia al Hel. Parto de la trajnoj veturas de Gdynia al Władysławowo aŭ al Puck. De la 26-a de septembro 1993 de stacidomo Puck ekveturis la lasta persontrajno kun la vaporlokomotivo, nun funkcias sur tiu fervojlinio nur elektro-trajnoj.
Armeaj instalaĵoj
En julio 1920 en Puck oni establis la Maran Aerbazon. Ĝi estis lokigita sur la tereno de la iama germana militbazo. Komence en ĝi estis nur malnovaj flugmaŝinoj de Germanio, Francio kaj Italio. Meze de la jaro 1923 la bazon oni komencis nomi: la Mara Aer-divizio. Iom post iom oni aĉetadis la novajn flugmaŝinojn kaj oni instruis novajn pilotojn.
La 1-an de aŭgusto 1939 la Mara Aer-divizio posedis 31 flugmaŝinojn de la eduk-eskadro, sekret-serva eskadro, lini-eskadro kaj la akompananta plotono. En la divizio estis ankaŭ kelkaj milit-kutroj kaj milit-ŝipo Ślązak (sileziano). Dum la germana kaj sovetia Invado en Pollando en la 1939 jaro la milit-agoj estis tute rompitaj en la divizio kiam la 8-an de septembro 1939 la germanaj militaviadiloj bombardis ĉiujn flugmaŝinojn apartenantaj al la divizio.
La Mara Ĝendarm-divizio estis financita de la buĝeto de la Pola Mar-armeo. La divizion oni establis en la jaro 1937 roku, kaj ĝia milit-trupoj estis en Puck, Gdynia kaj en Hel. La estro de la divizio estis kapitano Bolesław Żarczyński. La divizion oni likvidis dum la fiasko de la defendo en la Gdanska Pomerio, dum la germana kaj sovetia Invado en Pollando en la septembro de la jaro 1939.
Baroka muziko
Baroka muziko estas okcidenta klasika muziko el la baroka epoko, post la epoko de renesanca muziko kaj antaŭ la aparta klasika epoko en muziko. Tio ĉi ampleksas proksimume la tempoperiodon ekde Claudio Monteverdi (1567–1643) ĝis Johann Sebastian Bach (1685–1750). Baroka muziko konsistigas gravan parton de la verkaro de klasika muziko kaj estas vaste prezentata kaj ĝuata.
Inter la grandaj komponistoj el la frua baroko troviĝas Monteverdi, Heinrich Schütz (1585–1672), kaj Girolamo Frescobaldi (1583–1643). En la meza baroko la plej influaj komponistoj inkluzivas Jean-Baptiste Lully (1632–1687), Arcangelo Corelli (1653–1713), Dietrich Buxtehude (1637–1707), kaj Henry Purcell (1659–1693). En la malfrua baroko, la ĉefaj figuroj inkluzivas Bach (1685–1750), Georg Friedrich Händel (1685–1759), Georg Philipp Telemann (1681–1767), Domenico Scarlatti (1685–1757), Antonio Vivaldi (1678–1741), kaj Jean-Philippe Rameau (1683–1764).
Baroka stilo
La muziko kutime nomata baroka ampleksas tre diversajn stilojn el vasta geografia regiono, precipe en Eŭropo, kaj estis komponata dum periodo de proksimume 150 jaroj. La termino "baroka" en sia aplikiĝo al muziko estas relative lastatempa disvolvaĵo, kiu estis unue uzita de Curt Sachs en 1919. Eĉ ankoraŭ en 1960 ja estis ankoraŭ konsiderinda disputo en akademiaj rondoj pri tio, ĉu sencohave estas kunigi per unu sola termino muzikon tiel diversan kiel la muzikon de Peri, Domenico Scarlatti, kaj J.S. Bach; tamen la termino fariĝis vaste uzata kaj akceptata por indiki tiun ĉi larĝan amplekson de muziko. Povus esti utile ĝin distingi disde unuflanke la antaŭa (renesanca) kaj aliflanke la sekvanta (klasika) periodoj de muzika historio.
Puck
Armeaj instalaĵoj
Sur la blazono la motivo de leono tenanta salmon aperis en la 16-a jc. Estas du versioj de la genezo de la blazono. La unua diras, ke la motivo de leono devenas de simbolo de Svedio, ĉar dum la jaroj 1457-1460 Puck apartenis al la ekzilita reĝo de Svedio Karolo la 8-a (Svedio) (Karl Knutson Bonde). La dua tezo estas ligita kun Gdansko. Puck kiel urbo estis subalterna de Gdansko, pro tio ekhavis unu el la leonoj de la gdanska blazono.
Baroka muziko
Baroka stilo kompare kun renesanca stilo
Baroka muziko dividas kun renesanca muziko sian grandan uzadon de polifonio kaj kontrapunkto. Tamen iliaj uzadoj de tiuj ĉi teknikoj diferencas inter si. En la renesanco, harmonio estis en pli alta grado rezulto de konsonancoj sensignifaj al la glata fluo de polifonio, sed en la frua baroka epoko la ordo de tiuj ĉi konsonancoj fariĝis grava, ĉar ili eksentiĝis kiel akordoj en hierarkia skemo de funkcia tonaleco. Ĉirkaŭ 1600 okazis rimarkinda malklarigado de tiu ĉi difino: ekz. oni povas observi esence tonalajn akordajn sinsekvojn ĉirkaŭ kadencaj punktoj en madrigaloj, dum en frua monodio la sento de tonaleco estas ankoraŭ sufiĉe malfirma. Alia distingo inter la renesanca kaj baroka harmoniaj praktikoj estas la ofteco de akordoradika moviĝo per trito en la pli frua periodo, kontraste kun la pli malfrua regado de kvartoj aŭ kvintoj (kio parte difinas funkcian tonalecon). Cetere, baroka muziko uzas pli longajn liniojn kaj pli fortajn ritmojn: la unua linio etendiĝas, aŭ sole aŭ akompanate de sole la konstanta baso, ĝis la temo reaperos en alia voĉo. En tiu ĉi pli malfrua maniero trakti kontrapunkton, la harmonio estis pli ofte difinita aŭ per la konstanta baso aŭ subkomprene per la notoj de la temo mem.
Puck
Esperanto
En la apuda vilaĝo Gnieździewo (prononcu: gnjeĵdzjevo) naskiĝis la help-episkopo sufragano de Pelplina Diocezo Konstantyn Dominik, esperantisto de la jaro 1909, kiu partoprenis la UK en Krakovo en la jaro 1912.
Baroka muziko
Baroka stilo kompare kun renesanca stilo
Tiuj ĉi stilaj kontrastoj indikas la transiron de la riĉerkaroj, fantazioj, kaj kanzonoj de la renesanco al la fugo, kiu estas difinanta formo de baroka muziko. Monteverdi nomis tiun ĉi pli novan, pli malstriktan stilon la seconda prattica ("dua praktiko"), ĝin kontrastante kun la prima prattica ("unua praktiko"), kiu karakterizis la motetojn kaj aliajn sanktajn ĥorajn pecojn de grandaj renesancaj majstroj kiel Palestrina. Monteverdi mem uzis ambaŭ stilojn: li verkis sian meson In illo tempore en la pli malnova, palestrinana stilo, kaj siajn Vesprojn de 1610 en la nova stilo.
Puck
Esperanto
Komence de oktobro 2015 venis de Kartuzy al Pucko la Senata Esperanto-ekspozicio, kaj estis prezentita de la 8-a de oktobro ĝis la 8-a de novembro 2015. La Senata Ekspozicio dum sia turneo tra Pollando unue estis oktobre 2012 en Varsovio en la Pola Senato kaj estis organizita okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto fare de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando), polaj parlamentanoj: senatanoj Edmund Wittbrodt, Kazimierz Kleina, Andrzej Grzyb kaj sejmanino Teresa Hoppe kun financa helpo de mecenato de Esperanto el Japanio Etsuo Miyoshi. Post la Senato la E-ekspozicio estis en Malborko, Nowy Staw, Tczew, Gdynia, Pelplin, Wołów, Złotoryja, Vroclavo, Sosnowiec, Czeladź, Będzin, Lębork, Lodzo, Loviĉo, Sztum, Kwidzyn, Elbląg, Slupsko, Kępice, Darłowo, Łeba, Miastko kaj Kartuzy / Kartuzio. Al Puck la ekspozicion invitis la lokaj esperantistoj de EDE-Pollando Halina Borysiewicz kaj doktoriĝ-kandidato Mariusz Borysiewicz kun la vic-prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (legu: Kozira), ĉio kunlabore kun la Urbestrino de Puck. La vernisaĝo okazis la 29-an de oktobro 2015 je la horo 17:00 en la publika biblioteko. La sekva urbo dum la turneo de la Senata Ekspozicio estis Darłówko (kvartalo de Darłowo).
Eksteraj ligiloj
<!--
Baroka muziko
Baroka stilo kompare kun renesanca stilo
Estas aliaj, pli ĝeneralaj diferencoj inter la baroka kaj renesanca stiloj. Baroka muziko ofte strebas al pli alta nivelo de emocia ekstremeco ol renesanca muziko, kaj baroka peco ofte en sia tuto bildigas certan ununuran emocion (ĝojon, malfeliĉon, piecon, ktp.). Baroka muziko estis pli ofte verkita por virtuozaj kantistoj kaj instrumentistoj, kaj estas karakterize pli malfacile ludebla ol renesanca muziko, kvankam idiomeca instrumenta verkado estis unu el la plej gravaj ennovigaĵoj de la periodo. Baroka muziko utiligas grandan kvanton da ornamado, kiu ofte estis improvizata de la ludisto. Esprimpovaj ludmetodoj kiel notoj neegalaj estis oftaj, kaj oni atendis, ke ludantoj ilin apliku, ofte tre amplekse. Instrumentoj enfine ludis pli grandan rolon en baroka muziko, kaj akapela muziko malantaŭiĝis je graveco.
Puck
Eksteraj ligiloj
Estas amase tro da fotoj ĉi-tie. Nepre necesus elekti kaj kunordigi kun la teksto...
Dosiero:Puck molo pier.jpg|La moleo kun restoracio en Pucko Dosiero:Przelot skrzydłem Oksywie-Puck - 094.JPG|Vido el la aviadilo -->
Baroka muziko
Baroka stilo kompare kun klasika stilo
En la klasika epoko, kiu sekvis la barokan, la rolo de kontrapunkto estis malgrandigita (sed tamen ripete remalkovrata kaj reenkondukata; vidu Fugo), kaj anstataŭigita per homofonia teksado. La rolo de ornamado malpliiĝis. Verkoj emis al pli artikita interna strukturo, aparte tiuj, kiuj estis verkitaj en sonata formo. Modulado (tonalŝanĝo) fariĝis struktura kaj drama elemento, tiel ke verkojn oni povis aŭdi kiel iaspecan draman vojaĝon tra serio de tonaloj, eksteren de kaj reen al la toniko. Ankaŭ baroka muziko moduliĝas ofte, sed la modulado havas malpli da struktura graveco. Verkoj en la klasika stilo ofte bildigas larĝe variantajn emociojn interne de individua movimento, dum barokaj verkoj inkliniĝas al ununura, sentige bildigita emocio. Laste, klasikaj verkoj ofte atingas iaspecan draman klimakson kaj poste ĝin konkludas; barokaj verkoj gardas iagrade konstantan nivelon de drama energio eĉ ĝis la lasta noto. Multaj formoj de baroka muziko estis servontaj kiel deirpunktoj por la posta sonata formo, kreante ŝablonon por la lokiĝo de gravaj kadencoj.
Géderlak
Géderlak (gEderlak) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kalocsa.
Baroka muziko
Ĝenroj de baroka muziko
Barokaj komponistoj verkadis en diversaj muzikaj ĝenroj. Opero, iniciatita en la malfrua renesanco, fariĝis grava muzika formo dum la baroko, per la operoj de Alessandro Scarlatti (1660–1725), Händel, kaj aliaj. La oratorio atingis sian kulminon en la verkado de Bach kaj Händel; opero kaj oratorio ofte uzadis tre similajn muzikajn formojn; vidu ekz. la vastan uzadon de la triparta ario.
Géderlak
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra Danubo kun pramo al Paks, laŭ flankovojoj.
Historio
La unua mencio devenis el 1294, sed pli frue francoj konstruis tie monaĥejon en Gedír. Dum la turkoj la vilaĝo pluvivis, en 1775 Gedír kaj Lak unuiĝis, poste Lak detruiĝis. En 1831 okazis ĥolero, en 1862 inundo.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, apoteko, kuracejo, kulturdomo.
Baroka muziko
Ĝenroj de baroka muziko
En alia religia muziko, la meso kaj moteto malantaŭiĝis iomete je graveco, sed la kantato prosperis en la verkado de Bach kaj aliaj protestantaj komponistoj. Ankaŭ virtuoza orgena muziko prosperis, en tokatoj, fugoj, kaj aliaj verkoj.
Instrumentajn sonatojn kaj suitojn oni verkadis por individuaj instrumentoj, por ĉambraj grupoj, kaj por (malgrandaj) orkestroj. La konĉerto aperis, kaj en sia formo por ununura solisto plus orkestro kaj kiel la granda konĉerto, en kiu malgranda grupo de solistoj kontrastas kun la plena orkestro. La franca uverturo, kun siaj kontrastantaj malrapidaj kaj rapidaj sekcioj, aldonis grandecon al la multaj kortegoj, en kiuj ĝi estis prezentita.
Klavarajn verkojn oni foje verkis precipe por la plezuro kaj instruado de la ludanto. Tiaj inkluzivis vicon de verkoj de la matura Bach, kiuj estas vaste rigardataj kiel la intelekta kulmino de la baroka epoko: la "Bontemperita klavarinstrumento", la "Goldberga variaĵaro", kaj "La arto de la fugo".
Barokaj komponistoj
(en ordo kronologia)
Bocșa (Caraș-Severin)
Bocșa [bokŝa] ( Boksánbánya bokŝanbanja, "Banurbo Bogŝan", aŭ Németbogsán, "Germana Bogŝan", Deutsch-Bogschan, "Germana Bogŝan") estas urbo en Rumanio okcidente de Caransebeș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 369 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 19 152 (rumanoj, 4% hungaroj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1534. En la 18-a jarcento estis koloniigitaj tien plurfoje germanoj kaj ĉeĥoj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény). En 1968 oni aligis al ĝi Bocșa Română, Bocșa Montană, Bocșa Vasiovei. La 2-an de septembro 1873 oni estigis ĥorensemblon en la vilaĝo Bocșa Montană. Inter 1900 kaj 1932 aperis surloke la germanlingva gazeto Bogsáner Zeitung.
Kaŭkaza tetro
La Kaŭkaza tetro (Tetrao mlokosiewiczi) estas granda birdo de la familio de Tetraonedoj. Ĝi estas ege rilata al la Tetro (T. tetrix). Ĝi loĝas en pleja sudorienta Eŭropo kaj apudaj regionoj. Ĝi estas monotipa, tio estas, oni ne agnoskis subspeciojn. La scienca nomo de tiu birdo estas omaĝo al pola naturalisto Ludwik Mlokosiewicz fare de la samlanda priskribinto nome Wladyslaw Taczanowski.
Aspekto
Kiel ĉe multaj membroj de la ordo de Kokoformaj, la virkoko estas pli granda ol la ino, kaj estas 50–55 cm longa kompare kun ŝi kiu estas 37–42 cm. La virkoko estas tre distinga (Seksa duformismo), kun tutnigra plumaro (vidita de malproksime, sed kun malherlverdaj nuancoj de proksime), krom ruĝaj superokulaj karunkloj (pli malgrandaj ol tiuj de la Tetro), kaj longa, tre forkoforma vosto. La beko estas malhelgriza. Estas blankaj makulo ĉe ŝultroj kaj subflugiloj.
La ino de tiu palearktisa specio estas griza kun malhela strieco, kaj havas kuklecan alvokon. Ŝi estas tre simila al tiu de la Tetro, sed estas pli griza, pli nigre makuleca, kaj kun bruna dorso; la vosto estas longa kaj rekta.
Kutimaro
La Kaŭkaza tetro estas specio de loĝantaj birdoj, endemia de Kaŭkazo, tio estas, sude de Rusio, nordorienta Turkio, norda Irano kaj Azerbajĝano, montoj de Armenio kaj Kartvelio, kiuj reproduktiĝas en Kaŭkazaj Montoj kaj Pontusa Montaro ĉe malfermaj deklivoj kun malaltaj rododendroj aŭ aliaj arbustoj.
Somere ili loĝas en la supra arbolimo, ĝis subalpaj herbejoj (el 1500 al 3000 m). Vintre ili revenas al arbaroj de betuloj aŭ koniferoj. Se estas tro da neĝo ili povas malsupreniri al 700 m. Ili preferas ejojn kun rododendroj kaj nanaj betuloj kaj alnoj. Pro sia malgranda habitato temas pri malkomune vidata birdo, relative rara en la montoj kaŭkazaj.
Ili manĝas ĉefe burĝonojn de betuloj ekzemple, foliojn de rododendroj, pinglofoliojn de koniferoj kaj berojn de junipero kaj diversajn grenojn. Nur junuloj manĝas etajn senvertebrulojn kaj insektojn.
Ĉefe la masklo estas ege silentema, li elsendas nur kelkajn diskretajn bruetojn dum la pariĝa ceremonio. Male ties flugiloj produktas zumadon dumfluge. La ino klukadas.
Reproduktado
Temas pri poligamia specio. Tiu birdo plenumas grupan memmontradon ĉe senarbaj masklejoj “lek” en majo kaj junio. Malkiel ĉe la masklo de Tetro, la ceremonia memmontrado de la Kaŭkaza tetro estas preskaŭ muta escepte fajna fajfo kiun la virkoko faras per agitado de flugiloj por salteti kaj turniĝi en aero, dum kiu produktas blankan fulmolumon de la plumoj de la subflugiloj kiuj subite aperas. La masklo levas sian voston, ŝvelas sian ventron kaj reenigas la kapon.
Komunumoj de Territoire de Belfort
Jen listo de la 102 komunumoj de la franca departemento Territoire de Belfort, laŭalfabete (intertempe, laŭ stato de 2023, estas ankoraŭ 101).
Kaŭkaza tetro
Reproduktado
La ino demetas ĝis 10 ovojn en grunda skrapaĵo kaj plenumas ĉiajn respondecojn pri nestado kaj idozorgado, kiel tipas inter ĉasbirdoj. La nesto estas kamufla inter herboj surgrunde foje ĉe rokoj. Fine de majo la ino demetas 2 al 10 ovojn, averaĝe 6, kiu estas ĝenerale pli helaj ol tiuj de la Tetrao. La ino kovas sola dum ĉirkaŭ 3 semajnoj.
Komunumoj de Territoire de Belfort
(CAB) Kunurba komunumo de Belfort, kreita en 2000.
Distrikto Celldömölk
La Distrikto Celldömölk (hungare Celldömölki járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario). Ĝi situas sur ebenaĵo kaj sur malaltaj montetoj - sed escepte estas iama vulkano - en la orienta parto de la departemento (en la okcidenta parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Celldömölk, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 26 komunumoj estas vilaĝoj.
La areo estas 474,13 km², kie loĝas 24 787 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturo kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1978, sed ĝia nomo estis „Distrikto Kiscell”. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
CSS
CSS, aŭ laŭtemaj stilfolioj estas normo por priskribi la aspektigon aŭ prezentadon de interretaj dokumentoj. Ĝia nomo estas mallongigo de la angla termino Cascading Style Sheets, laŭlitere “kaskadaj stilfolioj”. Venko de CSS estas disigi la enhavo de dokumento de ĝia etoso.
Ekzemple, la HTML-elemento indikas, ke tekstobloko estas titolo, kaj ke ĝi estas pli grava ol -tekstobloko. HTML permesas kromajn atributojn ene de la malferma markilo por specifigi aranĝon aŭ aspekton, ekzemple koloron kaj grandecon. Tamen, ĉiu -markilo devas enhavi ĉi tiun informon, se oni deziras koheran grafikan aspekton ĉe paĝo, kaj krome homo, kiu legas la paĝon per retumilo, perdas regadon pri la aspektigo de la teksto.
Kiam oni uzas CSS, la markilo ne devas doni informon pri kiel aspektigi la tekstoblokon; ĝi anstataŭe nur markas la strukturon de la dokumento. Tiam apartaj stilaj informoj specifigas, kiel montriĝos : koloro, tiparo, grandeco, kaj ankaŭ nevida aranĝado, ekzemple la rapideco, je kiu paĝo estas voĉlegata per ekranlegilo.
Avantaĝoj de CSS estas:
Estas kelkaj versioj: CSS1 kaj CSS2, kaj CSS3 estas prilaborata ĉe la World Wide Web Consortium aŭ W3C. Lastatempaj retumiloj bone subtenas la versiojn CSS1 kaj CSS2, sed CSS3 estas nur parte realigita en la plej lastaj retumiloj.
CSS1
CSS nivelo 1 estis unue eldonita en 1996 :
CSS2
CSS nivelo 2 estis unue eldonita kiel rekomendo en 1998 : Pri la relativaj kaj absolutaj lokadoj de elementoj.
CSS3
CSS3 estas ankoraŭ prilaborata. Ĝi estas apartigita en pluraj moduloj, ĉiu modulo aldonante novan kapablon aŭ etendante konduton difinitan en CSS2, sed konservante retrokongruon.
Pro la moduligo, malsamaj moduloj havas malsamajn stabilecon kaj subtenon. Laŭ 2017, estis preskaŭ 100CSS-moduloj eldonitaj de la CSS-laborgrupo, inkluzive de CSS4-moduloj.
Ĉinaj vortoj enkondukitaj el aliaj lingvoj
Multe da ĉinaj vortoj estas enkondukitaj el aliaj lingvoj. Jen iuj ekzemploj:
Cifero
Cifero estas signo uzata por skribi nombrojn.
Hagnau am Bodensee
Hagnau am Bodensee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bodensee kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Cifero
La eŭropaj ciferoj estas 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 kaj 9.
Iliaj modernaj formoj en la plej uzata Araba skribo : ٩ ٨ ٧ ٦ ٥ ٤ ٣ ٢ ١ ٠
Iliaj modernaj formoj en la plej uzata Hindia skribo : ॰ १ २ ३ ४ ५ ६ ७ ८ ९
Iliaj modernaj formoj en la plej uzata Ĉina skribo : 零 一 二 三 四 五 六 七 八 九
La romiaj ciferoj estas I, V, X, L, C, D kaj M.
Giovanni Pacini
Liaj unuaj ĉirkaŭ 25 operoj estis verkitaj kiam Gioachino Rossini hegemoniis en la itala opera mondo. Sed la operoj de Pacini estis "iom supraĵaj", fakto kiu poste, li naivis akceptis en siaj Memoroj. Dum kelkaj jaroj li tenis la postenon de "direktoro de la Teatro San Carlo en Napolo." Poste, retiriĝinta al Viareggio por fondi lernejon de muziko, Pacini havis tempon por analizi la mondon de opero en Italio kaj, dum kvinjara periodo dum kiu li ĉesis komponi, kondukis siajn ideojn en siaj Memoroj. kial Saverio Mercadante, kiu same analizis la forton kaj malforton de tiu periodo en opero, la stilo de Pacini ŝanĝis, sed li rapide estis preterigita de la kreska influo de Giuseppe Verdi ĉe la itala opera mondo, kaj multaj el liaj operoj ŝajnis eksmodaj kaj rare, se okaze, aperis for de Italio." La verkaro de Pacini estas tre forgesita nuntempe, kvankam ekzistas kelkaj registroj.
Johann Jakob Bernhardi
Johann Jakob BERNHARDI (naskiĝinta en la 1-a de septembro 1774 en Erfurto, mortinta samloke en la 13-a de majo 1850) estis germana botanikisto. Li nombriĝas inter la plej fruaj kaj internacie renomitaj plantgeografoj/-anatomoj.
Vivo
Bernhardi frekventis la Konsilantargimnazion kaj studis medicinon kaj botaniko ĉe la Universitato de Erfurto. Post diplomiĝo li praktikis medicinon por kelke da tempo en lia naskiĝurbo. En 1799 li estis nomita direktoro de la botanika ĝardeno ĉe Gartenstraße (posteulo de Naumburg), kaj en 1809 estis profesoro pri botaniko, zoologio, mineralogio kaj medicinaj materialoj ĉe la universitato. Li funkciis kiel direktoro de la botanika ĝardeno ĝis sia morto en 1850, estante entombigita en la centra avenuo de tiu botanika ĝardeno. Malgraŭ la malfermo universitata en 1816 ties botanika ĝardeno pluekzistis ĝis 1850, nur danke al privataj investadoj de Bernhardi. Al la Trommsdorff-Instituto (nuligita en 1828) li faris ekskursojn botanikajn ĉiun semajnon kun studentoj helpate ekde 1825 de F.H. Blitz.
Dum lia vivo danke al akiroj kaj kontakoj kun aliaj botanikistoj, li kunvenigis konsiderindan herbarion de 60,000 plantoj kun specimenoj de Nordameriko, Sudameriko, Azio kaj Afriko. En 1820 li iĝis membro de la renomita Akademio Leopoldina en Halle (Saale), kaj li estis ekde 1843 vicprezidanto de la erfurta Akademie gemeinnütziger Wissenschaften.
Prezento en Usono
Post lia morto tiu herbario ne restis en Germanio. Pro la klopodoj de George Engelmann, kiu, en 1857, baldaŭ post la morto de Bernhardi aĉetis la kompletan herbarion por la kvanto de 600 dolaroj por Henry Shaw, fondinto de la Botanika ĝardeno de Misurio en Usono, ĝi formas la nukleon de la kolekto kaj la komencan muzeon de tiu Botanika ĝardeno. Aktuale la "Missouri Botanical Garden herbarium" enhavas pli ol 6.2 milionojn da specimenoj kaj la biblioteko pli ol 120,000 volumojn.
Johann J. Bernhardi legis kaj priskribis plurajn speciojn de orkideoj, inkluzive de Epipactis atrorubens. Li priskribis specion de rozo sen dornoj, Rosa × francofurtana, trovita en la ĝardeno de la domo de Johann Wolfgang von Goethe en Vajmaro. La genro Bernhardia (familio Psilotaceae) estas nomita en lia honoro.
Li estis redaktisto de la fakgazetoj Thüringische Gartenzeitung kaj Allgemein deutsches Gartenmagazin. La travojo Jacob-Bernhardi-Straße en Erfurto, estas nomita en lia honoro.
La normverkintmallongigo Bernh. kutimas indiki tiun individuon kiel la verkinton dum citado de botanika nomo.
(19111) 1981 EM29
(19111) 1981 EM29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ryžoviště (Harrachov)
Ryžoviště (Seifenbach) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Harrachov en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Harrachov. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ryžoviště situas en katastra teritorio Harrachov kun areo 36,63 km².
Devene temis pri vitrofaristan kaj lignohakistan domaron. Hodiaŭ temas pri centrejo de vintraj sportoj.
Glukuronata acido
Glukuronata acido estas acida derivaĵo de glukozo. Oni trovas ĝin en polimeroj de la planta ĉelmuro ekzemple GAX (glukuronoarabinoxylan) ĉe poacoj. Ĉe bestoj oni oni trovas ĝin en galo. Ĝi ligas kun fremdajn danĝerajn substancojn porforigi ilin.
Lőrinc Tapolcsányi
Lőrinc Tapolcsányi [tapolĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tapolcsányi Lőrinc estis hungara pastro, monaĥo, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Tapolcsáni.
Lőrinc Tapolcsányi naskiĝis la  1669 en Hungara reĝlando en Rosindol (nuntempa Ružindol en Slovakio). Li mortis la 1729 en Nagyszombat (nuntempa Trnava en Slovakio).
Câmpia (Bocșa)
Câmpia [kımpia] (hungare: Somlyómező) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Zalău. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bocșa.
Câmpia situas ĉe la nacia vojo DN1F, kiu ligas ĝin al Bocșa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 384 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 307 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1427. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Somlyómező apartenis al Hungario (Szilágy).
(8670) 1991 OM1
(8670) 1991 OM1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Elektronika popmuziko
Elektronika popmuziko, aŭ en angla Electropop, estas muzika ĝenro kiu kombinas elementojn de elektronika kaj pop-muziko. Kutime, ĝi estas priskribita kiel varianto de sinteza popularmuziko kun forta emfazo al sia elektronika soningredienco. La ĝenro estas helpita de revivigo de populareco kaj grava influo ekde la 2000-aj jaroj.
NGC 131
NGC 131 (aliaj indikoj — PGC 1813, ESO 350-21, MCG -6-2-10, IRAS00271-3332) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aunay - Tréon (stacidomo)
Aunay - Tréon estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Tréon, apud Aunay-sous-Crécy, en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Chartres - Dreux (409000).
Castrotierra de Valmadrigal
Castrotierra de Valmadrigal [kastroTJEra debalmadriGAL] estas municipo en la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Sahagún, en la sudoriento de la provinco, en la tradicia areo Valmadrigal.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 23,50 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 111 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 290 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 48 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Las Grañeras norde, kun Vallecillo nordoriente, kun Villeza sudoriente, kun La Veguellina sudokcidente, kun Santa Cristina de Valmadrigal okcidente kaj kun Villamoratiel de las Matas nordokcidente.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Jean-Baptiste Kléber
Jean-Baptiste Kléber, naskiĝinta la 9an de marto de 1753 en Strasburgo kaj murdita la 14an de junio de 1800 ĉe Kairo en Egipto, estis franca generalo kiu famiĝis dum la epoko de la francaj revoluciaj militoj, ĉefe dum la milito de Vendée kaj de la kampanjo de Egiptio.
Dum la Revolucio
Li ekkarieris en la Armeo de la Rejno, en kies kampanjo li defendis en 1793 la fortikaĵon de Majenco. En aŭgusto samjare li estis sendita por subpremadi la ribelon de la Vendée estrite de la generalo Léchelle. Li estis venkita ĉe Tiffauges, venkis ĉe Montaigu kaj partoprenis en la batalo de Cholet kiu limigas la vendeanojn norden de la Luaro. La malvenko de Entrammes kie la respublika armeo perdis 4 000 homojn kaj sian tutan artilerion markis la pinton de lia konflikto kontraŭ la generalo Léchelle. Ankaŭ Kléber kulpis, sed estis la generalo Léchelle kiu estis deklarita responsa de la malvenko kaj elpostenigita. Sub la estreco de la generalo Rossignol pluis la malvenkoj. Post sangoverŝa reago kaj organizado de la respublikanoj, ili venkis en la batalo de Savenay (decembre de 1793) kaj finis la milito de Vendée.
Granda grilbirdo
La Granda grilbirdo, Locustella fasciolata estas birdospecio de la genro de Locustella aŭ birdoj kiuj kantas kvazaŭ insektoj (Lokusto). Ili reproduktas el okcidenta Siberio orientan al insulo Saĥalino, Japanio kaj Koreio. Ĝi estas migranta specio, kiu vntrumas en sudorienta Azio.
Tiu malgranda paserina birdo estas specio troviĝanta en malaltaj teroj kaj marbordaj regionoj, kie ili nestumas en arbaroj aŭ arbustaroj.
Tiu estas la plej granda el ĉiu el la membroj de la genro Locustella kiel sugestas la nomo de la specio, alproksimiĝante al la grando de la Turda kanbirdo. Plenkreskulo havas nestriecan olivbrunan dorson, pli helbrunan kronon, uniforman grizan bruston kaj sablokolorajn subajn partojn, kun nemakulita oranĝeca subvosto. Estas hela superokula strio, kiel ĉe la aliaj membroj de la grupo, la kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko iom pli fortika kaj longa ol ĉe tiuj de aliaj membroj de la genro.
La kanto estas mallonga frazo, laŭta kaj distinga, kaj tute ne kiel la insekteca bobenado de la eŭropaj specioj de Locustella, kaj pli muzika ol tiu de la Siberia grilbirdo.
Bèze
Geografio
La rivero Bèze trafluas en groto, kiun oni povas viziti per ŝipo. Ĝi fontas ekstere en la vilaĝo.
Historio kaj vidindaĵoj
Cirkaŭ 631 la duko Amalgaire fondis la abatejon, kiu vivis laŭ la regulo de sankta Kolombano.
Santa Sofia
Santa Sofia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 4266 loĝantojn. La teritorio apartenas al la montara komunumaro Appennino Forlivese.
Ordas
Ordas [ordaŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kalocsa. La loknomo signifas: lupo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la maldekstra Danubo, laŭ traira flankovojo. Kalocsa troviĝas 18, Kecskemét 71, Budapeŝto 107 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1239 en latinlingva dokumento en formo villa Wrdas. Dum la turkoj la vilaĝo pluvivis. En 1954 kolĥozo pri Pioniro formiĝis. La haveno funkciis ĝis 1968.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, apoteko, migra poŝto.
Famuloj
En Ordas mortis aktoro József Szeles.
Eŭrazia Ekonomia Unio
La Eŭrazia Ekonomia Unio (akronimo EAEU ; Եվրասիական տնտեսական միություն, Еўразійскі эканамічны саюз, Еуразиялық Экономикалық Одақ, Евразиялык экономикалык биримдик, Евразийский экономический союз) estas ekonomia unio de postsovetiaj ŝtatoj situantaj en Orienta Eŭropo, Okcidenta Azio kaj Centra Azio. La Traktato pri la Eŭrazia Ekonomia Unio estis subskribita la 29-an de majo 2014 fare de la gvidantoj de Belorusio, Kazaĥio kaj Rusio, kaj venis en forton la 1-an de januaro 2015. La Eŭrazia Ekonomia Unio reprezentas integritan unusolan merkaton de 184 milionoj da homoj.
La Eŭrazia Ekonomia Unio estas vidata kiel la ekvivalento de la Eŭropa Unio (EU) kaj de la Eŭropa Liberkomerca Asocio (EFTA). Laŭ Artikolo 110 de la Traktato pri Eŭrazia Ekonomia Unio (2014) la rusa lingvo estas la laborlingvo de la 'Instancoj de la Unio'.
Celo
La celo de la Unio estas plifortigi la ekonomiojn de la partoprenantaj landoj, "proksimigi la landojn" kaj plibonigi la konkurencpovon de la landoj. La Eŭrazia Ekonomia Unio ĉefe uzas ĝian armilaran industrion, krudmaterialojn, fervojoj, gaso kaj nafto-rezervoj kiel ĝiaj ĉefaj aktivaĵoj por komerco kun la eksterlando.
Bakytzhan Sagintajev, la unua vicĉefministro de Kazaĥio kaj ĉefintertraktanto, diris, "Ni ne kreas politikan organizaĵon; ni formas pure ekonomian union." Li plue deklaris "ke ĝi estas pragmata rimedo akiri avantaĝojn. Ni ne enmiksiĝas en kion Rusio faras politike, kaj ili ne povas diri al ni kian eksteran politikon sekvi."
La unio funkciigas tra supernaciaj kaj interregistaraj institucioj. La Supera Eŭrazia Ekonomia Konsilio estas la supera organo de la Unio, konsistanta el la Estroj de la Membro-Ŝtatoj. La dua nivelo de interregistaraj institucioj estas reprezentita fare de la Eŭrazia Interregistara Konsilio (konsistanta el la estroj de la registaroj de membroŝtatoj).
La ĉiutaga laboro de la EAEU estas farita tra la Eŭrazia Ekonomia Komisiono, la plenuma organo de la Unio. Ekzistas ankaŭ juĝa organo - la Tribunalo de la EAEU.
Membro-Ŝtatoj
Ruslando, Belorusio, Kazaĥio, Armenio kaj Kirgizio.
Taĝikio daŭre tenas la eblon de aliĝo malfermita.
Observantaj ŝtatoj
La unio konsistas ankaŭ el la du observantaj membroj Kubo, kaj Uzbekio.
Michael Boris Mandirola
Dum la 71-a IJK en Wiesbaden li estis elektita kiel prezidanto de TEJO. Li ekde la 100-a UK en Francio agadas por jure sendependa TEJO.
Bengbu
Bengbu, ĉine 蚌埠 estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko. La prefektejo administras ankaŭ la proksimajn distriktojn.
Geografio
Bengbu etendiĝas en meza parto de la lando laŭ rivero. Nankino troviĝas 135 km.
Klimato
Bengbu havas subtropikan klimaton kun forta influo de musono. Jare pluvas preskaŭ po 1000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-aŭgusto. Ĝuste tiam la temperaturo iomete superas 30 °C. Inter decembro-februaro iomete frostas.
9483 Chagas
9483 Chagas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brazila kuracisto kaj epidemiologiisto Carlos Justiniano Ribeiro Chagas (1879–1934), kiu la unua, priskribis la, la vektoron kaj la simptomojn de nova malsano : la Trypanosomiasis Americana.
Margareto de Savojo
Princino Margerita de Savojo (Margherita Maria Teresa Giovanna aŭ en Esperanto Margareto; 20a de Novembro 1851 - 4a de Januaro 1926), estis proedziĝa reĝino de la Itala reĝlando dum la reĝado (1878–1900) de sia edzo, Umberto la 1-a, kiu estos murdita de anarĥiistoj pro sia apogo al murda subpremado de laborista movado. Ŝi apogis la agadon de artistoj ĝenerale kaj de muzikistoj partikulare. Ŝi naskis la ununuran filon de la reĝo nome Viktoro-Emanuelo, kiu iĝos Viktoro Emanuelo la 3-a.
15034 Décines
15034 Décines estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Margareto de Savojo
Laŭ legendo, en 1889, la pico Margherita, kies ruĝaj tomatoj, verda bazilio, kaj blanka fromaĝo reprezentan la italan flagon, estis nomita laŭ ŝi.
Christian Morgenstern
Christian Morgenstern [Kristjan MOgenŝten] (* en Munkeno, †  en Merano) estis germana verkisto.
Sergeo Tyrin
Sergeo Tyrin, en alternativa latinliterigo Sergej-Mejer Tijrin, hebree סרגיי-מאייר טירין, cirile Сергей-Мейер Тырин - naskiĝis ) estas israela esperantisto.
Li elektiĝis kiel membro de la estraro de TEJO en la oficperiodoj 2007 ĝis 2009, 2009 ĝis 2011 kaj 2011 ĝis 2013, en la unuaj du periodoj en la posteno de kasisto, kaj ekde 2011 en la posteno de estrarano pri informado kaj unua vicprezidanto. Krome li aktivis en JELI, la landa sekcio de TEJO en Israelo, kaj dum 7 jaroj estis la vicredaktoro de "Israela Esperantisto".
En 2013 li kunorganizis la 69-an Internacian Junularan Konreson de TEJO, kiu okazis en Israelo (urbo Nazareto), komence kiel respondeculo pri financoj kaj poste en la rolo de ĉeforganizanto.
Je 2014 li loĝas en Be'er-Ŝeva, Israelo kaj estas studento de kognaj sciencoj en la Universitato Ben-Gurion de Negevo. Laŭ propraj informoj, li regule ludas en amatoraj teatraĵoj, fojfoje esperantlingvaj, kaj de tempo al tempo ŝatas distri sin per tradukado.
Halsa
Halsa estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Møre og Romsdal, kaj situas en la okcidenta parto de Norvegio. Fine de en la komunumo vivis.
Márton Horváth
Márton Horváth [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Márton estis hungara vitroartisto, altlerneja instruisto.
Márton Horváth naskiĝis la en Csabrendek, li mortis la.
Biografio
Márton Horváth studis en Industriarta Altlernejo inter 1968-1973. Liaj plej gravaj instruistoj estis Frigyes Pogány, György Z. Gács kaj Lajos Szabó (pentristo). Li ekinstruis en la altlernejo en 1976, li akiris sciencan gradon PhD en 1982. Li kreis ankaŭ diversajn vazojn, ujojn, ingojn, ornamaĵojn el vitroj. En 1989 li kreis novan lumigadan sistemon helpe de vitroj, tiun li transdonis al vitrouzino en Tokod. Li ricevis stipendion en 1999, premiojn inter 1973-1989.
Interrompita koito
Interrompita koito (latine: coitus interruptus) estas koito, dum kiu la viro dum amoro, eltiras sian penison iom antaŭ la ejakulado el la virina vagino. Tian manieron oni uzas kiel kontraŭkoncipilo, sed ĝi estas fakte senefika, ĉar jam antaŭ la vera ejakulado, spermo povas eliri el la peniso kaj provoki fekundigon. Ĝi tamen estas disvastigata, verŝajne, ĉar ĝi estas senkosta kaj ebla sen antaŭpreparoj. Ĝis en la 20-an jarcenton ĝi estis la plej grava kaj ofte uzata kontraŭkoncipilo. Ĝia plej granda problemo estas la fakto, ke la viro, iomete antaŭ la orgasmo estas plej forte ekscitita, kaj tiam bezonas grandan voloforton por interrompi la koiton.
La interrompita koito estas tre malsekura kontraŭkoncipilo, kies Pearl-indico estas ĉirkaŭ 35.
Djabugaja (lingvo)
La Djabugaja estas preskaŭ formortinta aŭstralia lingvo. La nombro de parolantoj estis 3 en 1981. La nuna nombro da parolantoj estas nekonata sed povas esti egala al nulo. La lingvo iam estis parolata de la popolo de Djabugajoj.
Vortprovizo
Jen ekzemplo el la pluvivaj djabugajaj vortoj  : Bulurru: aliloke konata kiel la Dreamtime, aŭ la fonto de la vivo.
Aunay-sous-Crécy
Aunay-sous-Crécy estas franca situanta en departemento Eure-et-Loir, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aunaisiens.
Hochdonn
Hochdonn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sárvár
Sárvár [ŝArvAr] estas urbo kaj kuracbanloko en bordoj de rivero Rába en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár, kies centro ĝi estas.
Historio
Fine de la 19-a jarcento la komunumo ricevis fervojon kaj sukerofabrikon. En 1968 Sárvár iĝis urbo.
Antal Forgács (aktoro)
Antal Forgács [forgAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Forgács Antal estis hungara aktoro, juristo. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Vogel Antal Aladár.
Antal Vogel naskiĝis la  en Eger, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Forgács abiturientis en cisterciana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li estis fervojisto. Li lernis metalurgion en Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron), sed intertempe li soldatiĝis, fine li hejmenvenis kaj li estis kornisto de la loka teatro. En 1922 li doktoriĝis el juro, post 3 jaroj li akiris plian diplomon en Reĝa Teatra Akademio. Inter 1926 kaj 1946 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto). Li edziĝis en 1935 kaj 1940. Li ricevis premion en 1930. Dum la socialismo lia sorto estas nekonata.
Oranĝakapa turdo
La Oranĝakapa turdo (Zoothera citrina) estas birdospecio membro de la grupo de Aziaj turdoj, genro ene de la granda familio de Turdedoj.
Ĝi estas komuna en tre arbaraj areoj de Barato, Ĉinio kaj sudorienta Azio. Plej parto de populacioj estas loĝantaj birdoj. Tiu specio montras preferon al ombraj marĉareoj, kaj kiel multaj turdoj de la genro Zoothera, povas esti tre sekretema.
La masklo de tiu malgranda turdo havas uniformajn grizajn suprajn partojn (nome dorso, flugiloj kaj vosto), kaj oranĝajn kapon (kio nomigas la specion) kaj subajn partojn. Inoj kaj junuloj havas pli brunajn suprajn partojn.
Distribuado kaj habitato
La Oranĝakapa turdo reproduktiĝas el norda Pakistano orienten tra Barato kaj Srilanko al suda Ĉinio, kaj tra Sudorienta Azio al Javo. Ties habitato estas humidaj ĉiamverdaj arbaroj, kun mezdensa subkreskaĵaro de arbustoj kaj filikoj, sed ili uzas ankaŭ arbarojn de bambuo kaj duarangajn arbarojn. Z. c. cyanotus loĝas ankaŭ en grandaj ĝardenoj kaj fruktoĝardenoj.
Tiu specio ofte troviĝas en marĉareoj, ĉe riveroj aŭ en ombraj ravinoj. Ili loĝas inter 250 kaj 1830 m en Himalajo kaj ĝis ĉirkaŭ 1500 m en Malajzio, Tajilando kaj Javo. Z. c. aurata loĝas inter 1000 kaj 1630 m en Monto Kinabalu kaj Monto Trus Madi, en norda Borneo. Kelkaj el la subspecioj estas komplete aŭ parte migrantaj; ties vintraj habitatoj estas similaj al la reproduktejaj arbaroj, sed eble je pli malsupraj altitudoj.
Aspekto
La Oranĝakapa turdo estas 205 al 235 mm longa kaj pezas 47 al 60 g. La plenkreska masklo de la nomiga subspecio de tiu malgranda turdo havas tutoranĝajn kapon kaj subajn partojn, kaj uniformajn grizajn suprajn partojn (nome dorso, flugiloj kaj vosto), kaj blankajn mezajn kaj subvostajn kovrilojn. Ĝi havas ardezkoloran bekon kaj la kruroj kaj piedoj havas brunajn frontojn kaj rozajn aŭ flavajn malantaŭojn. Ĉe kelkaj subspecioj en la kapo la vizaĝo montras helan zonon traokulan kaj foje du nigrecajn striojn unu subokulan kaj alian suborelan.