cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruĝa Kruco
Esperanto kaj la Ruĝa Kruco
Ekzemple en 1907 en la urbodomo de Antverpeno Van der Biest legis referaton pri Esperanto por anoj de Belga Ruĝa Kruco. Samjare en la franca societo de Ruĝa Kruco oni fondis nacian komitaton por propagando de Esperanto. En 1909 administracio de la Germana Ruĝa Kruco en Königsberg proponis al sia subularo lerni Esperanton. Kelkan tempon (1910) aperis faka gazeto Espéranto et Croix Rouge. En 1911 por ruĝkrucanoj estis aranĝitaj Esperanto-kursoj en Dresdeno; same en Kaŭnaso zorge de Devjatnin.
Dum la 4-a UK en Dresdeno dum somero 1908, por la unua fojo reprezentis sin la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco per Adolphe Moynier, kiu ĉeestis eksperimenton de ekzerca flegado de diverslingvaj vunditoj; ordonoj, demandoj k. a. estis farataj sole en Esperanto. Partoprenis 50 portilistoj kaj multaj militaj kuracistoj en la korto de la Saksa Ruĝa Kruco. La sama estis ripetata dum la 5-a UK en Barcelono 1909. Ankaŭ dum la 7-a UK en Antverpeno, 1911 okazis ekzercoj; poste pri tio estis eldonita serio de poŝtkartoj. En 1916 Justin GODART, honora ano de UEA, franca ŝtata subsekretario de la sansistema fako (poste ministro), cirkulere rekomendis la lernadon de Esperanto al la militistaj flegistoj kaj tiucele mendis 10 000 erojn de la lernolibro de Esperanto de kapitano Georges Bayol.
Fine de la Unua Mondmilito la Ruĝa Kruco uzis la delegitan reton de UEA por retrovi homojn kaj kunvenigi gefamilianojn. Delegitoj tiucele skribis proksimume 180 000 leterojn.
Post la milito la 10-a Internacia Konferenco de la Ruĝa Kruco 1921, kiun prezidis Gustave Ador kaj en kiu partoprenis preskaŭ ĉiuj registaroj de la mondo, havis tre solenan karakteron. Ankaŭ Esperanto havis rolon tie. La ideoj de la dummilite mortigita apostolo de Esperanto ĉe Ruĝa Kruco, kapitano Bayol, estis prezentata al la delegitara komisiono. Ĝi diskutis proponon de finna delegito d-ro Wang kaj favore raportis al la plenkunsido. La 7-an de aprilo la konferenco unuanime voĉdonis la jenan rezolucion:
Laŭ tiu ĉi rekomendo la nova statuto de la hispana Ruĝa Kruco, adoptita la sekvintan jaron, jam enhavas unu paragrafon en kiu ĝi rekomendis, ke ĉiuj Landaj Societoj de la Ruĝa Kruco kuraĝigu siajn membrojn lerni Esperanton.
Min-donga lingvo
La Min-donga lingvo estas parolata en de  da parolantoj. Ĝia ISO-kodo estas  . Ekzistas Vikipedio en la Min-donga lingvo.
Jangono
Ranguno (aŭ Jangono) estas la plej granda urbo de Birmo (Mjanmao) kaj ĝia ĉefurbo ĝis novembro 2006 kiam la militista reĝimo translokiĝis internen de la lando kaj anstataŭe difinis Pyinmana Naypyidaw kiel ĉefurbon.
Jangono estas alia formo de Ranguno. Loĝantoj estas 4.504.000 (2001). La urbo situas apud rivero Jangono, ĉ. 30 km de la marbordo (golfo de Martaban).
La vorto Jangono devenas de la birmaj vortoj jan kaj kun kiuj signifas "urbo sen malamikoj".
Kompare kun aliaj gravaj urboj de la sudorienta Azio, Ranguno ne estas tre disvolvigita, kvankam konstruado prosperas, ĉefe pro la influo de privata investado, ĉefe de Singapuro kaj Ĉinio. Centre de la urbo kaj en ĉirkaŭaĵo oni rekonstruis multajn altajn konstruaĵojn kaj komercajn centrojn (konataj kiel taik). Ranguno posedas la plej grandan nombron de koloniaj konstruaĵoj kiel la registaraj oficejoj, la Alta Kortumo, la Urbodomo aŭ la Ĝenerala Malsanulejo, ĉiuj renovigotaj. Periferiaj kvartaloj kiel Thaketa aŭ la "novaj urboj" (mjo-thit) estas malriĉaj areoj kun markita ĉirkaŭa eco.
Kulturo
En la urbo troviĝas la universitato plej antikva de Birmo: la Universitato de Ranguno. Aligita komence al la Universitato de Kalkato, ĝi en 1920 sendependiĝis kiel Altlernejo. Du el la Institucioj pri Medicino en la lando troviĝas en Ranguno.
Ekonomio
La urbo estas la ekonomia centro de Birmo. La plej-parto de la importoj kaj eksportoj pasas tra Ranguno, ĉefe laŭ la rivero Jangono, kiu kuniĝas kun la rivero Iravadio, la ĉefa de la lando.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de estas:
Cornelis Drebbel
Cornelis Jacobsz Drebbel (Alkmaar, 1572 - Londono, 7-an de novembro 1633) estis nederlandano kiu aktivis sur multaj terenoj. De gravuristo li evoluigis sin al konstruanto de fontenoj kaj "akrobato" je reĝaj festoj, kaj poste al alkemiisto kaj elpensinto de ĉiaj aparatoj. Ekzemple Drebbel hodiaŭ estas konsiderata kiel pioniro sur la tereno de fermitcikla regilado. Dum sia vivo Drebbel jam estis legenda kiel konstruanto de aparato kiun oni konsideris kiel eterna movilo, la unua mikroskopo kaj submarŝipo.
Junaĝo
Cornelis, probable naskiĝis en 1572 en Alkmaar, kiel filo el bonhava familio. Lia patro kaj patrino estis Jacob Jansz Dremmel kaj Hilgont Jans.
Dum kelkaj jaroj li vizitadis la latinan lernejon, sed ne sekvis universitatan instruon. Kiel junulo li lernoservis ĉirkaŭ 1590 ĉe la fama gravuristo Hendrick Goltzius en Harlemo kiu havis akademion kun la verkisto kaj pentristo Karel van Mander kaj la pentristo Cornelis Cornelisz van Haarlem. Goltzius ankaŭ okupis sin per alkemio kaj sendube enkondukis Drebbel-on en la materio. Drebbel edziĝis en 1595 al Sophia Jansdochter, unu el la plijunaj fratinoj de Goltzius. Drebbel gravuris nombron da belaj bildoj : De zeven vrije Kunsten (La sep liberaj artoj) kaj en 1597 mapo de la urbo Alkmaar.
Je la angla kortego
Je la fino de 1604 li foriris kun sia familio al Anglio. Ili akiris loĝeblon en Eltham Palace. Tie li demonstraciis sian eternan movilon kaj klavicenojn kiuj ludis je sunenergio. En tiu sama jaro li estis enoficigita de Jakobo la 1-a (1566-1625) je ties kortego. La lertecoj de Drebbels tie faris grandan impreson.
Drebbel estis dungita de kronprinco Henriko, princo de Kimrio, kiel unu el ties instruistoj. Verŝajne li ankaŭ laboris je la maskofestoj kiuj regule estis prezentitaj kaj al kiuj partoprenis la reĝo kaj antaŭ ĉio ties edzino Anna. Drebbel estus prizorginta la specialajn efikojn, kiel fontanoj, speciala lumigo - tondro kaj fulmo - kaj bildoj kiuj parolis aŭ antaŭeniris el la muro.
Je la kortego de imperiestro Rudolfo la 2-a en Prago
En 1610 Drebbel, pro invito, foriris al la kortego de imperiestro Rudolfo la 2-a en Prago. Post demonstracio de la rimarkinda maŝino li ricevis la titolon de Ĉefalkemiisto. Li restis du jarojn en Prago, sed post kiam Rudolfo estis detronigita de sia frato Matiaso, Drebbel reiris kun sia familio en 1612 al Londono.
Reveno en Anglio
Drebbel, kiu ankoraŭ ne ricevis la plej grandan parton de sia salajro el Prago, havis - ĉirkaŭ 1613 - nenia enspezo. Interalie ĉar lia patrono kronprinco Henriko (1594-1612) mortis post mallonga malsano. Tial Drebbel skribis leteron al reĝo Jakobo la 1-a, esperante je nova patrono aŭ sponsoro. En tiu letero li oferis fari nombron da interesaj aferoj kiel forta teleskopo, eterne funkcianta horloĝo, muzikinstrumentoj kaj fontanoj kiuj funkcias je sunenergio. Ĉi tiu letero estis kopiita de Isaac Beeckman en ties journael kaj estas grava fonto de informado.
Kontakto kun Constantijn Huygens kaj Francis Bacon
En Eltham Palace Constantijn Huygens, patro de Christiaan, estis regula vizitanto. Inter 1621 kaj 1624 Huygens laboris je la nederlanda ambasadejo. De Drebbel li aĉetis senluman kameron kaj mikroskopon. Pri la unua renkonto Constantijn Huygens skribis:
Pliposte Huygens regule vizitadis Drebbel-on. kune pro tiuj kontaktoj Constantijn Huygens havis fortan intereson pri optiko, kaj li transdonis tion al siaj filoj. Lia filo Christiaan posedis libreton de Drebbel.
Alia vizitanto de Eltham Palace estis Sir Francis Bacon. Li estas la elpensinto de nova maniero de lernado, priskribita en sia libro Nova Organon kaj verkinto de la libro Nova Atlantis pri utopia socio, en kiu 'aplikataj sciencoj' pliagrabligis la vivon de la loĝantoj. En tiu libro aperas multaj aĵoj kiuj estis konstruitaj de Drebbel, kiel sunenergia sistemo per kiu oni hejtis Londonon kaj per kiu oni povis kuiri, inkubatoro por ovoj, akvopurigilo kaj submarŝipo kun klimatizilo.
Submarŝipo
La plej konata konstruaĵo de Drebbel estas la submarŝipo. En 1620 dekdu viroj veturis en la submarŝipo de Drebbel dum tri horoj sub la akvosurfaco de la rivero Tamizo, de la Turo de Londono al Grenviĉo. Onidire Drebbel disvolvis kemian materion kiu purigis la aeron, pro kio la ŝipanaro povis resti sub la akvo dum pli longa tempo. En sia taglibro Isaac Beeckman menciis en 1620 tiun unuan submarveturon.
Mikroskopo & Teleskopo
Drebbel fasonadis kaj uzis inter aliaj aŭtomatan ŝlifmaŝinon por lensoj. Ĉirkaŭ 1622 la teleskopoj kaj mikroskopoj de Drebbels estis vendataj tra tuta Eŭropo pere de liaj du bofiloj kaj iliaj du fratoj Kuffeler. La franco Nicolas-Claude Fabri de Peiresc (1580 - 1637), sciencisto kaj politikisto, kaj konato de Galileo Galilei, ĉirkaŭ 1622 faris siajn unuajn observojn per la mikroskopo farita de Drebbel.
NGC 3292-1
NGC 3292-1 (aliaj indikoj — MCG -1-27-23, PGC 31370) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
6854 Georgewest
6854 Georgewest estas malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Kenneth W. Zeigler elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff, (Arizono, Usono).
NGC 3292-1
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
6854 Georgewest
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo George West en suda Teksaso, hejmo de la Mezlernejo de George West kaj de la Movebla Observatorio George West elde kiu la studento pri fiziko Kenneth W. Zeigler kaj grupo da studentoj de la Mezlernejo de George West uzis ŝargkuplitan fotometrion por determini la de multenombraj asteroidoj.
Cornelis Drebbel
Kemio
Drebbel ankaŭ sin okupis pri la praktika flanko de alkemio, la distilado, sublimado kaj kristaliĝado kaj per tio kontribuis al la disvolviĝo de la scienco kemio. Li disvolvis kaj plibonigis kolorigilon, karminon aŭ koĉenilon, kiu estas uzata ĝis la malfrua 19-a jarcento.
Per tiu eltrovo du filinoj de li Anna kaj Catharina kaj la bofratoj Abraham kaj Johannes Sibertus Kuffeler establis farbfarejon. La recepto de la color Kufflerianus singarde estis sekretigita kaj la helruĝa koloro konkeris Eŭropon.
Občina Šentjernej
Občina Šentjernej estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 58 komunumojn kaj ĝia areo estas 96,0 km². Komence de 2014 tie loĝis 6946 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Šentjernej.
Loko, priskribo
Ĉe la norda rando de la komunumo fluas la rivero Krka. La alteco estas ĉirkaŭ 150 m, sed ĝi malrapide levas suden por atingi la limon kun Kroatio je proksimume 1170 m.
Apudaj komunumoj estas: Občina Šmarješke Toplice kaj Občina Krško en la nordo, Občina Kostanjevica sur Krki en la oriento, Urbo municipo Novo město en la okcidento. Sur la suda rando, ĝi bordas Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el 58 vilaĝoj: Apnenik, Breška vas, Brezje pri Šentjerneju, Cerov Log, Čadraže, Čisti Breg, Dobravica, Dolenja Brezovica, Dolenja Stara vas, Dolenje Gradišče pri Šentjerneju, Dolenje Mokro Polje, Dolenje Vrhpolje, Dolenji Maharovec, Drama, Drča, Gorenja Brezovica, Gorenja Gomila, Gorenja Stara vas, Gorenje Gradišče pri Šentjerneju, Gorenje Mokro Polje, Gorenje Vrhpolje, Gorenji Maharovec, Groblje pri Prekopi, Gruča, Hrastje, Hrvaški Brod, Imenje, Javorovica, Ledeča vas, Loka, Mali Ban, Mihovica, Mihovo, Mršeča vas, Orehovica, Ostrog, Polhovica, Prapreče pri Šentjerneju, Pristava pri Šentjerneju, Pristavica, Rakovnik, Razdrto, Roje, Sela pri Šentjerneju, Šentjakob, Šentjernej, Šmalčja vas, Šmarje, Tolsti Vrh, Veliki Ban, Volčkova vas, Vratno, Vrbovce, Vrh pri Šentjerneju, Zameško, Zapuže, Žerjavin, Žvabovo.
Interesa
Proksime de la vilaĝo de Šentjernej estas la sola karthusia monaĥejo en Slovenio.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
São José da Lagoa Tapada
São José da Lagoa Tapada estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 7.564 loĝantojn en 2010.
Distrikto Szob
La Distrikto Szob [sob] (hungare Szobi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest. Ĝi situas laŭ Danubo kaj Ipoly en Börzsöny en la norda parto de la departemento (en la norda parto de Hungariio).
La distrikta ĉefurbo estas Szob, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 15 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 438,32 km², kie loĝas 24 487 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri kultivado de framboj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1970, sed ĝis Traktato de Trianon ĝi apartenis al Hont (historia departemento). Depost 1970 la komunumoj apartenis al Distrikto Vác. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Zarzosa
Zarzosa [zarZOsa] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudorienta Komarko de Arnedo, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). Kun nur 13 loĝantoj, ĝi estas unu el la malplej loĝataj municipoj en la regiono. La loknomo Zarzosa estas etimologie komprenebla kiel Rubusejo.
Geografio
Zarzosa estas en montara areo inter la basenoj de la riveroj Cidacos kaj Jubera. Zarzosa estas tre aparta loĝloko kiu havas komunikadon nur laŭ la regiona ŝoseo LR-123, kiu komunikas norde kun Munilla, Arnedillo kaj Arnedo.
Historio
En 1366 ĝi estis inkludita inter la loĝlokoj de la Senjorlando de Kameroj, donita de Henriko la 2-a de Trastámara al Juan Ramírez de Arellano pro helpo en la lukto kontraŭ Petro la 1-a. En 1556, Martín Gil notis en sia "Relación del Arciprestazgo de Arnedo": "El dicho lugar de Carcosa es de ochenta bezinos jurisdicción del conde de Aguilar …" (ok dek lokanoj, familioj).
Ĝis 1708 ĝi estis domaro de Munilla apartenanta al la senjorlando de la grafoj de Aguilar kaj Inestrillas, kiuj nomumis ordinaran urbestron, sed tiujare ĝi sendependiĝis paginte ok mil kvincent realojn. Meze de la 19-a jarcento, estis tolfabriko kaj tri tinkturejoj. En 1842 la nomo estis literumita Zarzona. La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj estis terura ĉe Zarzosa, kie oni malaltiĝis el 431 en 1842 ĝis nunaj 13. Tiukadre la municipo estas de malferma asembleo.
Aktualo
La ekonomio estis bazata apenaŭ sur la agrikulturo kaj brutobredado. Krome estas rura turismo. La loĝantaro estas ege maljuna.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, naturaj lokoj, ktp.
Cabo da Roca
Cabo da Roca (en portugala prononco: [ˈkaβu ðɐ ˈʁɔkɐ]) aŭ Kabo Roko estas kabo kiu formas la plej okcidentan pinton de la Sintra Montaro, de kontinenta Portugalio, de kontinenta Eŭropo, kaj de la teramaso de Eŭrazio. Ĝi estas en la municipo Sintra, proksime de Azóia, en sudokcidento de la distrikto Lisbono.
Cabo da Roca estis konata de la romanoj kiel Promontorium Magnum kaj dum la Epoko de la Velnavigado kiel la Roko de Lisbono.
La kabo estas ene de la Sintra-Cascais Natura Parko, 42 kilometrojn okcidente de la urbo Lisbono kaj sudokcidente de Sintra.
La okcidenta marbordo estas mikso de sablaj strandoj kaj rokaj klifaj promontoroj: ĉirkaŭ Cabo da Roca, klifoj estas pli ol 100 metrojn altaj, kaj tranĉitaj en kristalaj rokoj, komponitaj el tre falditaj kaj faŭltigitaj sedimentaj unuoj. Parto de la granitaj formacioj montras pruvon de forta marborda erozio, dum en aliaj areoj estas kalkoŝtonaj kuŝejoj enmetitaj en granito.
Malgrate
Malgrate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Leonardo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Galbiate, Lecco kaj Valmadrera.
(15502) 1999 NV27
(15502) 1999 NV27 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Natria perkarbonato
Natria perkarbonato aŭ perkarbonato de natrio estas kemia adukto de natria karbonato kaj hidrogena peroksido kun formulo 2 Na2CO3•3 H2O2, blanka aŭ senkolora kristala substanco, higroskopa kaj tre solvebla en akvo. Ĝi uzatas kiel eko-akordigebla puriga substanco kaj kiel fonto en laboratorio por preparado de hidrogena peroksido anhidra.
Proprecoj
Ĉi-produkto enhavas la anjonon karbonatan kaj oni ne devas konfuzi kun natria perokso-karbonato aŭ Na2CO4 kaj natria perokso-dukarbonato aŭ Na2C2O6, kiuj enhavas malsamajn anjonojn.
Natria perkarbonato estis unue preparita, en 1899, fare de la rusa kemiisto Sebastian Moiseevich Tanatar (1849-1917). Ĉe meditemperaturo, solida natria perkarbonato prezentas ortoromban kristalstrukturon, kun Cmca kristalografa spacogrupo.
Produktado
Natria perkarbonato estas industrie produktata per reakcio de natria karbonato kaj hidrogena peroksido sekvata de kristaliĝo. Same, seka natria karbonato povas senpere traktiĝi per koncentrita solvaĵo de hidrogena peroksido. La monda kapablo pri produktado de ĉi-substanco estas taksita je pluraj centoj da miloj de tunoj dum 2004. Laboratorie, ĝi estas preparebla per traktado de la du substancoj akompanata de pH kontrolo.
Uzoj
Kiel oksidigagento, natria perkarbonato estas ingredienco alesta en pluraj domoj kaj purigaj produktoj por lavbutikoj, inkluzive de klorosenaj produktoj uzataj de kelkaj famaj markoj. Dissolvita en akvo, ĝi estigas miksaĵon da hidrogena peroksido (kiu eventuale malkomponiĝas en akvo kaj oksigeno) kaj natria karbonato.
Natria perkarbonato povas esti uzata en organikaj sintezoj kiel konvena fonto de anhidra hidrogena peroksido (aŭ H2O2), ĉefe en solvantoj kiu ne kapablas dissolvi la karbonaton, sed povas ekstrakti el ĝi la hidrogenan peroksidon.
Malnate
Malnate estas komunumo de Italio.
Pragmata Sankcio de 1830
En 1713, la reĝo de Hispanio Filipo la 5-a aprobis la Ley Sálica aŭ Salfrankan leĝon, laŭ kiu la virinoj povus heredi la tronon nur se ne estis viraj heredantoj en la ĉefa linio (filoj) aŭ flanka (fratoj kaj nevoj). De ĉi tiu formo, ĝi pretendis eviti ke la Habsburgoj rekuperu la tronon tra linioj dinastia inaj. Unu jarcenton poste, en marto de 1830, Ferdinando la 7-a de Hispanio havis problemon: li ne havis virajn filojn, nur du filinojn, Izabela (poste konita kiel Izabela la 2-a de Hispanio) kaj Luisa Fernanda de Burbono. La patro de Ferdinando la 7-a, Karolo la 4-a de Hispanio, estis farinta timeman provon forigi la Salfrankan leĝon, kaj Ferdinando decidis efektivigi ĝin proklamante la Pragmatan Sankcion, por ke lia plej aĝa filino povu heredi la tronon kaj esti proklamita reĝino post sia morto, sekvante la hispanan tradicion. Ĉi tio malutilis al lia frato, Karlo Maria Isidro de Burbono (leĝa heredanto de la krono laŭ la Salfranka leĝo), tiel ke liaj partianoj (inter ili, la ministro Calomarde) premis Ferdinandon la 7-an por ke li ŝanĝu kriterion kaj aboliciu la Pragmatan Sankcion de 1830. Tamen, Ferdinando, post suferi gravan atakon de podagro, plutenis sian sintenon kaj kiam li mortis la 29-a de septembro de 1833, Izabela estis proklamita reĝino; sed pro ŝia aĝominoritato, la reĝlando restis sub la regado de ŝia patrino, Maria Cristina de Borbón-Dos Sicilias.
Endosimbioto
Endosimbioto estas viva estaĵo kiu vivas en la korpo de alia viva estaĵo. Male al parazito, endosimbioto ne malutilas, kaj eĉ utilas al la estaĵo (mastro) en kiu ĝi vivas.
McCoy
Bonvolu elekti:
Endosimbioto
La kunvivado de endosimbioto kaj ĝia mastro estas formo de simbiozo tiel nomata endosimbiozo.
Oni pensas, ke diversaj organeloj de la eŭkariotaj ĉeloj origine estis endosimbiotaj bakterioj.
Serio Oriento-Okcidento
La Serio Oriento-Okcidento estas eldonserio kiu celas kontribui al la Programo de Unesko por Reciproka Studo kaj Aprezado de Kulturoj. En la serio aperas verkoj aparte gravaj kaj reprezentaj de la nacilingvaj literaturoj de diversaj landoj en la Okcidento kaj Oriento. Diversaj eldonejoj kontribuas iom post iom al la Serio; ĉiu eldonas nur unu aŭ plurajn librojn laŭ siaj bontrovo, eblecoj kaj financa respondeco. La verkojn aprobas por la Serio la Estraro de Universala Esperanto-Asocio laŭ la propono de la koncerna eldonejo, sed UEA ne havas financan respondecon.
Rumigny
Rumigny - prononco laŭ sistemo IFA [] - povas aludi al du komunumoj en Francio:
7965 Katsuhiko
7965 Katsuhiko estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana kosmologo Katsuhiko Sato, profesoro ĉe la Universitato de Tokio kaj direktoro de la Centro de Esploro pri la Frua Universo (RESCEU) de 1995. Li estas aktiva gvidanto en kosmologio esplorado kaj estis prezidanto de la Komisiono 47 de IAU de 1988 al 1991. Li proponis modelon de eksponenta ekspansio de la frua universo surbaze de la unuigita teorio de interagoj. Tiu-ĉi estis nomita la Modelo de Kosma Inflacio de Alan Guth, kiu proponis ĝin sendepende.
Rebollosa de Jadraque
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 12 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,56 loĝ/km².
Situo
Rebollosa de Jadraque situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1025 m super marnivelo; je 67 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 7,67 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°05′25″N 2°50′30″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 12, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Rebollosa de Jadraque, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Rebollosa de Jadraque kie oni falis al la nunaj 12.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Geomagneta inversiĝo
La inversiĝo de la geomagneta kampo aŭ simple geomagneta inversiĝo estas ŝanĝiĝo en la orientiĝo de tera magnetkampo tia, ke la pozicioj de magneta nordo kaj magneta sudo interŝanĝiĝas.
Kutime ĉi tiuj eventoj komenciĝas per iom longa periodo de malfortiĝanta magneta kampo, kaj poste sekvas rapida restariĝo de la magnetkampo en la nova orientiĝo. La daŭro de tia inversigo povas esti ĉ. 1.000 jaroj aŭ pli longe
Dum la terhistorio tia inversiĝo de la magnetkampo okazis ofte, averaĝe ĉiujn 250.000 jarojn (entute ĉ. 20.000-foje dum la ekzisto de la tero). Observeblas ke en longa fazo de sama orientiĝo okazas pluraj mallongaj periodoj kun inversita orientiĝo.
La lasta inversiĝo tamen okazis antaŭ 780.000 jaroj (!). Momente la forto de la termagneta kampo malkreskas, pro tio kelkaj supozas, ke venonta inversiĝo alproksimiĝas - post eble 3-4 mil jaroj - kvankam ne estas scienca certigo de tio.
Psaltero
Historio
La psaltero originis en la kultura zono de okcidenta Azio, aparte de la hebreoj kaj ĉirkaŭaj kulturoj. Kiam en Eŭropo dum la mezepoko ekestis kulturo de instrumenta muziko, la psaltero komence de la 14-a jarcento laŭ la multaj tiutempaj bildigoj havis fundamentan rolon.
Fine de la mezepoko la instrumento eksmodiĝis. Tamen ĉirkaŭ la jaro 1700 ĝi sub la nomo Salterio en Italio ankoraŭ havis renaskiĝon: Tiu formo de la muzikilo klare estis dezajnita por batado per maleetoj, do ĝi havis kompare vastajn interkordajn spacojn, sed tamen kutime estis plukita per ringoformaj plektroj.
Moderna revivigo de la psaltero estas la "arĉa psaltero", kies kordoj ne estas vibrigataj kaj sonigataj per plukado aŭ batado, sed per frotado fare de arĉo.
Rumigny (Ardennes)
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Niederhausen (Nahe)
Niederhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Zacarias Moussaoui
Zacarias MOUSSAOUI (araba: زكريا موسوي) (naskita la ) estas franca civitano de maroka deveno, kiu konfesis partoprenon en komploto de la usonaj atakoj je 11-a de septembro 2001. Li estis arestita de la usona Federacia Oficejo de Enketado je 16-a de aŭgusto 2001 ĉe pilot-lernejo en Eagan, Minesoto.
Je 3-a de majo, 2006, ĵurio kondamnis lin por vivdaŭro en prizono sen ebleco de libero. Lia peko estis, ke li sciis pri la teroratakoj, sed ne informis pri ili post sia aresto kelkajn semajnojn antaŭ la teroratakoj. Li devas vivi ĝismorte en 2,5x4m-a ĉelo, kun dekcentimetra fenestro, en prizono Supermax en Koloradio.
Distrikto Szob (historia)
La Historia Distrikto Szob [sob] (hungare Szobi járás) estis distrikto en Hungara reĝlando, en Hont (historia departemento). Ĝi situis laŭ Danubo kaj Ipoly en Börzsöny en la suda parto de la departemento (en la meza parto de Hungariio).
La distrikta ĉefurbo estis Szob. La loĝantoj okupiĝis precipe pri kultivado de framboj, krome pri aliaj agrikulturoj, arbaraj laboroj kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis ekde 1886 ĝis Traktato de Trianon, sed en 1907 oni establis el parto de tiu distrikto Distrikton Vámosmikola. La suba listo prezentas la komunumojn sen Distrikto Vámosmikola.
Ponta greka lingvo
La ponta greka lingvo estas parolata en de  da parolantoj. Ĝia ISO-kodo estas  . Ekzistas Vikipedio en la ponta greka lingvo.
NGC 3292-2
NGC 3292-2 (aliaj indikoj — MCG -1-27-22, NPM1G -05.0370, PGC 31364) estas galaksio en konstelacio Sekstanto.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
28680 Sandralitvin
28680 Sandralitvin estas tre malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sandra Litvin, mentorinon por unu finalisto de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Unionville High School en Kennett Square (Pensilvanio).
30228 Hushoucun
30228 Hushoucun estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ŝindo
Ŝindo estas ligna tegolo, kovranta konstruaĵojn. Ĝi estis tradicia kovraĵo en montaraj regionoj.
Laŭ Francisko Azorín Ŝindo estas Maldika tabulo; plej ekstera, kiam oni sege tabuligas arbotrunkon; tabulo uzata por tegmenti. Li indikas etimologion el la latina scindula, diminutivo de schidia (splito), el scindere (fendi).
Trunko (geometrio)
En geometrio, trunko estas la parto de solido, kiu komence estas konuso aŭ piramido, kiu kuŝas inter du paralelaj ebenoj, tranĉantaj la solidon.
Granda Faŝisma Konsilantaro
La Granda Faŝisma Konsilantaro (en itala: Gran Consiglio del Fascismo) (aŭ: Faŝisma Granda Konsilantaro) estis la ĉefa instanco de la faŝisma registaro de Mussolini en Italio. Temis pri organo kiu tenis kaj aplikis grandan povon por kontroli la instituciojn de regado; ĝi estis kreita kiel partia organo en 1923 kaj iĝis ŝtata organo la 9an de decembro 1928. La konsilantaro kutime kunsidis en la Palaco Venecio, Romo, kiu estis ankŭ la sidejo de la Itala registaro.
Trunko (geometrio)
Konusoj kaj piramidoj povas esti konsiderataj kiel degeneraj okazoj de trunkoj, ĉe kiuj unu el la tranĉantaj ebenoj trapasas la apekson, tiel ke respektiva) bazo reduktiĝas al punkto.
Cilindroj kaj prismoj povas esti konsiderataj kiel la aliaj degeneraj okazoj de trunkoj, ĉe kiuj la apekso estas en malfinio antaŭ la tranĉo kaj la bazoj estas egalaj.
La piramidaj trunkoj estas subklaso de la prismosimilaĵoj.
Du trunkoj kuniĝitaj je iliaj bazoj estas dutrunko.
Formuloj
La volumeno de trunko estas la diferenco inter la volumeno de la konuso antaŭ la fortranĉo de la apekso, minus la volumeno de la konuso kiu estas fortranĉata: kie h1 kaj h2 estas la perpendikularaj altoj de la apekso al la ebenoj de la pli malgranda kaj pli granda bazo, B1 kaj B2 estas la areoj de la du bazoj.
Estu h la alto de la trunko, la perpendikulara distanco inter la du ebenoj h=h2-h1. Konsiderante tion ke, rezultiĝas la alternativa formulo por la volumeno:
Aparte, la volumeno de cirkla konusa trunko estas kie R1, R2 estas la radiusoj de la du bazoj.
Császló
Császló [ĉAslO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Fehérgyarmat.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, fervojo Fehérgyarmat-Zajta preteriras. Nyíregyháza troviĝas 93, Budapeŝto 321 km-ojn.
Historio
En nekonata tempo terfortikaĵo konstruiĝis tie. En la 12-a jarcento abatejo ekfunkciis. La vilaĝo mem aperis unuafoje en dokumento en 1231 en formo "Chaslou". En 1761 departementa kunsido okazis. En 1944 la alveninta Ruĝa Armeo vilaĝanojn deportis al gulago. Vilaĝservoj estas lernejo, migra poŝto.
Amparo (Paraibo)
Amparo estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 2.088 loĝantojn en 2010.
19754 Paclements
19754 Paclements estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Pauline Clements, kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Ŝi estis instruistino ĉe la Clements Homeschool de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
Georg Muffat
Georg Muffat (n. 1-a de junio 1653 en Megève (Savoyen), m. 23-a de februaro 1704 en Passau) estis komponisto kaj orgenisto de la baroko Francdevena. Muffat estis ekde 1663 ĝis 1669 disĉiplo de Jean-Baptiste Lully en Parizo. Li vivis plurajn jarojn en Alzaco, unue kiel studento ĉe la jezuita universitato en Jesuitenkolleg Sélestat (Schlettstadt) kaj ekde 1671 en Molsheim, kie li estis nomumata kiel orgenisto de ĉi tie rezida Strasburga kapitulo. Ekde 1674 li studis jurosciencojn en Ingolstadt kaj poste li ekloĝis en Vieno. Ne trovinte laborpostenon, en 1674 li iris al Prago, tiam al Salzburg, kie li finfine laboris pli ol dek jaroj por la episkopo de Salzburg.
Ĉ. 1680 li vojaĝis al Italio por studi orgenludon ĉe Bernardo Pasquini, kiu sekvis la tradicion de Girolamo Frescobaldi, kaj trafis tie ankaŭ sur Arcangelo Corelli, kies verkaron li admiregis. Ekde 1690 li estis orkestrestro en Passau, krome li laboris ankaŭ en Strasburgo.
Muffat estis samkiel antaŭe Johann Jakob Froberger kaj poste Georg Friedrich Händel muzika kosmopolito, kiu ludis gravan rolon je la interŝanĝo de Eŭropaj muziktradicioj. Li estis la ununura komponisto, kiu estis personege ligita kaj al Jean-Baptiste Lully kaj al Arcangelo Corelli, ambaŭ simboluloj de la franca resp. la Itala muziko.
Pankasz
Pankasz [pankas] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend.
Situo
Pankasz situas sur mildaj deklivoj laŭ Zala (rivero), laŭ fervojo Budapeŝto-Slovenio. Őriszentpéter troviĝas 6, Szentgotthárd 30, Szombathely 50, Budapeŝto 241 km.
Historio
La vilaĝo estis menciita unuafoje en 1393. La sonorilostablo de Pankasz estis konstruita en 1755. Ĝi estas el kverka ligno, la sonorilegon protektas ligna ŝindo, la konstruaĵon sekala pajlaro.
En la vilaĝo funkcias ankaŭ brikoproduktejo, fondita en 1896. Aliaj vilaĝoservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracisto, dentokuracisto, vendejo, migra poŝto.
Vidindaĵoj
La supre menciita sonorilostablo estas tutlande konata.
I vitelloni
I vitelloni (Itallingva prononco: [i vitelˈloːni]; signife "la diboĉuloj") estas itala komedi-drama filmo de 1953 reĝisorita de Federico Fellini laŭ scenaro de Fellini, Ennio Flaiano kaj Tullio Pinelli. La filmo lanĉis la karieron de Alberto Sordi, nome unu el la postmilitaj italaj plej gravaj kaj popularaj komikistoj, kiu stelulas kun Franco Fabrizi kaj Franco Interlenghi en historio de kvin junaj italoj en la mejloŝtonaj turnopunktoj de siaj vivoj en malgrandaj urboj. Agnoskita kiel centra verko en la arta evoluo de la reĝisoro, la filmo havas diversajn membiografiajn elementojn kiuj spegulas gravajn sociajn ŝanĝojn en la Italio de la 1950-aj jaroj. La filmo ricevis kaj la Arĝentan Leonon de la Kina Festivalo de Venecio en 1953, kaj nomumon por Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Scenaro en 1958, la sukceso de la filmo restaŭris la reputacion de Fellini post la komerca malsukceso de Lo sceicco bianco (1952).
Google Crowdsource
Google Crowdsource estas platformo de la tipo crowdsourcing disvolvita de Google kaj destinita al plibonigi grandan kvanton de servoj de Google tra la capacitación de malsamaj algoritmoj pere de propra-volaj uzantoj.
Crowdsource estis publikigita en sia versio Android en la tendo Google Play kaj en sia versio retejo la tago 29an de aŭgusto 2016. Crowdsource inkludas varion de mallongaj taskoj kiun la uzantoj povas kompletigi por plibonigi multajn de la malsamaj servoj de Google. Koncernaj taskoj inkludas la verificación de etiketoj de bildo, evaluación de sento de komentoj kaj validación de tradukadoj inter aliaj taskoj. Kompletiginte ĉi tiujn taskojn, la uzantoj havigas Google datumoj por plibonigi servojn kiel Google Maps, Google Translate kaj Android. Laŭmezure kiel la uzantoj kompletigas taskojn, ili akiras atingojn kiuj inkludas statistikojn, credenciales kaj registritaj, kiu faras sekvadon de sia progreso.
Karakterizaj
Crowdsource inkludas malsamajn tipojn de taskoj. Ĉiu havigas Google malsama informo kiu povas esti havigita kiel datumoj de trejnado al liaj algoritmoj de aŭtomata lernado. En la priskribo de la apliko en Google Play, Google rilatas al ĉi tiuj taskoj kiel "Microtareas" kiuj devus postresti ne pli ol 5-10 duaj en kompletiĝi.
Taskoj
Al lia ĵeto, la apliko de Crowdsource prezentis al la uzantoj 5 malsamajn taskojn: transskribo de bildoj, rekono de skribo mane, tradukado, validación de tradukado kaj validación de tradukado de mapoj.
La plej freŝa versio el la apliko inkludas 7 taskojn en sia movebla versio kaj 8 en sia versio retejo.
Recologne (Haute-Saône)
Recologne estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Angelique Rockas
Angelique ROCKAS estas aktorino, produktorino kaj aktivulo. Ŝi naskiĝis en Sudafriko de grekaj gepatroj.
Ŝi fondis la Internaciisman Teatron en Londono en 1981 por prezenti grandajn eŭropajn klasikaĵojn kun multetnaj rolantaroj; inter liaj teatroprezentoj estis 'La Balkono' de Jean Genet, 'Patrino Kuraĝo kaj Ŝiaj Infanoj' de Bertoldt Brecht, 'Liola' de Pirandello, kaj 'La Tendaro' de Griselda Gambaro, en kiu ŝi mem ludis Emma la torturita artisto kun granda aklamo. Aliaj bonegaj scenejaj partoj estas Lordino Makbeto, Fraŭlino Julie, kaj Medea ĉe Theatro Technis.
Filmaj partoj: Henrietta en 'La sorĉistinoj' de Nic Roeg, 'Outland' kaj Oh Babylon reĝisorita de Costas Ferris.
En greka televido ŝi ludis sinjorinon Ortiki en 'Emmones Idees'.
BOZ
Boz estas nomo de pluraj lokoj kaj havas ankaŭ plian signifon.
Kumandinoj
La Kumandinoj (memnomoj: къуманды, къубанды, къуўанды, къувандыг) estas etno, loĝanta en Altaja Regiono, Respubliko Altaj kaj Kemerova provinco (suda Siberio, Rusio). Ilia lingvo estas rilata al la ujgura lingvo, kaj estas tjurka popolo. Laŭ la censo de 1926 ekzistis 6,335 kumandinoj en Rusio. En la censo de 2002, la nombro estis nur 3,114, sed eventuale la nombro de la censo de 1926 ankaŭ inkludis parencajn homojn.
NGC 3293
NGC 3293 (aliaj indikoj — OCL 816, ESO 128-SC5) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Labial-palatalo
En fonetiko, la labialigita palatala alproksimanto estas konsonanto kun du strictiĝoj en la parola vojo (?? en:vocal tract): kun la lango ĉe la palato, kaj la lipoj rondigitaj.
La labialigita palatala alproksimanto identigita de la Internacia Fonetika Alfabeto estas:
Tiu sono ne estas ia duoble artikulaciata labial-palatalo, sed anatataŭe rondigita palatalo, kio signifas ke ĝi havas sekundaran labialan artikulacion. Tio kongruas kun tio ke ĝi estas la duonvokala ekvivalento de, kiu ankaŭe havas palatalan artikulacion kun sekundara labialigo.
Ĝis kiom sciate, la konsonanto plej proksima al duoble artikulaciata labial-palatala konsonanto estas la labial-postalveolaraj konsonantoj de la jela lingvo (Yélî Dnye) de la insulo Rossel.
József Székely
József Székely
Pakistana Movado
La Pakistana Movado aŭ Tehrik-e-Pakistan (en urdua تحریک پاکستان — Taḥrīk-i Pākistān) estis historia kaj sukcesa politika movado kiu celis apartiĝi el la Brita Imperio por formi sendependan nacian ŝtaton, Pakistanon, pere de la unio de la kvar provincoj situantaj en la malproksima regiono de la Nordokcidenta Subkontinento sama kiel de la plej nordorientaj regionoj de (Bengalo).
La movado progresis kun la Hindia sendependiga movado kiu havis similajn celojn, sed la Pakistana Movado serĉis establi nacian-ŝtaton kiu protektu sian religian identecon kaj politikajn interesojn. La unuaj organizitaj politikaj movadoj okazis en Aligarh kie alia literatura movado estis estrita de siro Sjed Ahmad Ĥan kiu konstruis la ekon de la Pakistana movado. Eduka konvencio okazinta en 1906 kun la klopodoj de Sjed Ahmad Ĥan kaj de Vikar-ul-Hak, nome islamaj reformistoj, metis la movadon en politika nivelo en la formo establi ĉefan tendencon kaj poste en la ĵus formita Tuthindia Islama Ligo (TIL), kun elstaraj moderaj estroj kiuj serĉis protekti la bazajn rajtojn de islamanoj en la Brita Hindio. Dum la komencaj etapoj de la movado, ĝi adoptis la planon de la filozofo Ikbal laŭ la diskurso de Allahabado ĉe la konvencio de la ĉiujara sesio de la TIL. La konstitucia luktado fare de Muhammad Ali Jinnah pluhelpis akiri publikan eltenon por la movado en la kvar provincoj. Urduaj poetoj kiaj Iqbal kaj Faiz uzis literaturon, poezion kaj diskursaron kiel povega ilo por politika konsciigo. Feministoj kiaj Sheila Pant kaj Fatima Jinnah pioniris la emancipigon de pakistanaj virinoj kaj ties partoprenon en nacia politiko.
La Pakistana Movado estis estrita de grande diversa grupo de personoj kaj ties luktado finfine rezultis en la fakto ke la Brita Imperio proklamis la Leĝon por Hindia Sendependeco de 1947, kiu kreis la sendependajn dominiojn de Barato kaj Pakistano. La Pakistana Movado estis rezulto de serio de sociaj, politikaj, intelektulaj transformoj en la pakistanaj socio, registaro kaj pensmanieroj. Klopodoj kaj luktoj fare de la Fondaj Patroj rezultis en la kreado de demokrata kaj sendependa registaro. En la venontaj jaroj, alia naciisma movado establis fortan registaron, sekvita de puĉo en 1958. Malkonsento kaj neekvilibra ekonomia distribuado kaŭzis insurekcion kiu kondukis al la fakto, ke Orienta Pakistano deklaris sendependeco kiel Popola Respubliko Bangladeŝo en 1971. Post fortaj akceptoj kaj interkonsentoj atingitaj en 1973, la nova Konstitucio establis relative fortajn registarojn, instituciojn, naciajn tribunalojn, kaj leĝofaran parlamenton. Pakistano evoluis al republikanismo, kaj al demokratio, kio rezultis en apero de trudoj de tradicia socia hierarkio kiu nun hegemonias ĉe la politikaj valoroj de Pakistano.
Flavokula pingveno
La Flavokula pingveno (Megadyptes antipodes) aŭ Hoiho estas pingveno indiĝena de Novzelando. Dekomence oni supozis, ke ĝi estas proksime rilata al la Blua pingveneto (Eudyptula minor), sed poste molekula studado montris, ke ĝi estas pli proksime rilata al la pingvenoj de la genro Eudyptes. Kiel plej aliaj pingvenoj, ĝi estas ĉefe fiŝomanĝanto.
La specio reproduktiĝas ĉe la Suda Insulo de Novzelando, same kiel ĉe Stewart, Aŭklandoj, kaj Kampbelaj Insuloj. Kolonioj ĉe la Duoninsulo Otago estas populara turisma allogaĵo, kie vizitantoj povas deproksime observi pingvenojn el kaŝejoj, tranĉeoj aŭ tuneloj.
Taksonomio
La Flavokula pingveno estas la nura vivanta specio en la genro Megadyptes. (Oni ĵus malkovris pli malgrandan formortintan specion M. waitaha en 2008. Iam oni supozis, ke ĝi estas pli proksime rilata al la al la Blua pingveneto (Eudyptula minor), sed poste molekula studado montris, ke ĝi estas pli proksime rilata al la pingvenoj de la genro Eudyptes. Pruvaro per mitokondrio kaj nuklea DNA sugestas, ke ĝi disiĝis el la prauloj de Eudyptes antaŭ ĉirkaŭ 15 milionoj da jaroj.
La Flavokula pingveno estis unuafoje priskribita de Jacques Bernard Hombron kaj Honoré Jacquinot en 1841. La maoria nomo estas Hoiho.
Aspekto
Tiu estas mezgranda pingveno, 62–79 cm longa (tria plej granda pingveno). Pezo povas varii tra la jaro al plej peza, 5.5 al 8 kg, ĝuste antaŭ mudo, kaj almenaŭ 3 al 6 kg post mudo. La maskloj estas pli grandaj ol inoj. Ĝi havas palflavan kapon kaj pli palflavan irison kun nigraj plumobordoj. La mentono kaj gorĝo estas brunecnigraj. Estas bendo de brilflava el okulo al nuko. La junulo havas pli grizan kapon sen bendo kaj ties okuloj havas grizajn irisojn.
La Flavokula pingveno povas esti longviva, kaj kelkaj individuoj atingas 20 jarojn de aĝo. Maskloj estas ĝenerale pli longvivaj ol inoj, kio kondukas al seksa proporcio de 2:1 ĉirkaŭ aĝo de 10–12 jaroj.
Distribuado kaj habitato
Tiu pingveno kutime nestumas en arbaroj aŭ arbustaroj, el lino harakeke (Phormium tenax) kaj lupeno (Lupinus arboreus), sur deklivoj aŭ nestotruoj kaj eĉ ĉe la propra marbordo antaŭ la maro. Tiuj areoj estas ĝenerale lokigitaj en malgrandaj golfetoj aŭ ĉe ĉefteraj areoj de pli grandaj golfoj. Ĝi troviĝas ĉe Novzelando, ĉe la sudorienta marbordo de la Suda Insulo ĉefe ĉe la Duoninsulo Otago, Markolo Foveaux, Stewart-Insulo, kaj ĉeantarktaj insuloj de Aŭklandoj kaj Kampbeloj. Ĝi etendis siajn teritoriojn el la ĉeantarktaj insuloj al la ĉefaj insuloj de Novzelando post la formorto de la Vaitaha pingveno antaŭ kelkaj centoj da jaroj.
Konservado
Tiu specio de pingveno estas endanĝerita, kun ĉirkaŭkalkulita populacio de nur 4000. Ĝi estas konsiderata unu el plej raraj pingvenaj specioj de la mondo. Ĉefaj minacoj estas habitata degradado kaj enmetitaj predantoj. Ĝi povus esti la plej antikva el ĉiuj vivantaj pingvenoj.
Oni setligis rezervejon protektantan pli ol 10 % el la ĉeftera populacio ĉe Long Point en the Catlins en novembro 2007 fare de la Departamento por Konservado kaj la Yellow-eyed Penguin Trust.
Aŭguste 2010 la Flavokula pingveno ricevis protekton laŭ la usona Endangered Species Act.
Sano kaj malsano
Printempe de 2004, antaŭe nepriskribita malsano mortigis 60 % el idoj de Flavokula pingveno en la Duoninsulo Otago kaj en Norda Otago. Tiu malsano estis ligita al infekto de Corynebacterium, genro de bakterio kiu kaŭzas difterion ĉe homoj. Ĝin oni ĵus priskribis kiel “difteria stomatito”. Tamen ŝajnas kvazaŭ tiu estis nur duaranga infekto. La unuaranga patogeno restas nekonata. Similan problemon suferis la populacio de la Stewart-Insulo.
Manĝokutimaro
La Flavokula pingveno manĝas ĉefe ĉe la kontinenta ŝildo el 2 al 25 km el la marbordo, plonĝante al profundoj de 40 al 120 m. Reproduktantaj pingvenoj kutime entreprenas du tipojn de manĝoveturoj: unutagaj veturoj por kiuj la birdoj eliras mateniĝe kaj revenas vespere (unutagaj veturoj) game ĝis 25 km el ties kolonioj, kaj pli mallongaj vesperaj veturoj dum kiuj la birdoj estas rare pli for el sia nesto ol 4 horoj aŭ ol 7 km. Flavokulaj pingvenoj estas preskaŭ nure bentaj manĝantoj kiuj serĉas predojn laŭlonge de la marfundo. Tiele ĝis 90 % el ties plonĝoj estas bentaj. Tio signifas ankaŭ, ke ties averaĝe plonĝoprofundoj estas determinataj de la akvoprofundoj ene de ties hejmaj teritorioj.
Dieto
Ĉirkaŭ 90 % el la dieto de la Flavokula pingveno estas formata de fiŝoj, ĉefe profundaj specioj kiuj vivas ĉe la marfundo (ekz. la pakirikiri (Parapercis colias), la ruĝa moruo (Pseudophycis bachus), la opalfiŝo (Hemerocoetes monopterygius) . Aliaj kaptataj specioj estas la Novzelanda bludorsa sprato (Sprattus antipodum) kaj cefalopodoj kiaj la sagokalmaro (Nototodarus sloanii).
Reproduktado
Post la idoj estas sessemajnaj, ambaŭ gepatroj iras al maro por havigi manĝon por sia rapide kreskanta ido. Sendependiĝo okazas meze de februaro. Tiam la idoj pezas ĝenerale inter 5 kaj 6 kg. Unua reproduktado okazas post 3–4 jaroj de aĝo kaj oni formas longdaŭrajn partnerecojn.
Turismo
Kelkaj ĉefteraj habitatoj havas kaŝejojn kaj estas relative facile atingeblaj por tiuj kiuj deziras rigardi la birdojn veni marborden. Tiuj estas strandoj ĉe Oamaru, lumturo de Moeraki, nombraj strandoj ĉe Dunedin, kaj The Catlins. Aldone, ankaŭ komercaj turismaj agentoj de Duoninsulo Otago havigas kaŝejojn por rigardi la Flavokulajn pingvenojn.
Uvular-epiglotalo
Uvular-epiglotalo (aŭ uvul-epiglota konsonanto aŭ peonasme uvular-epiglotala konsonanto) estas duoble artikulaciata konsonanto prononcata per samtempa farado de uvulara konsonanto kaj epiglotala konsonanto.
Ekzemplo estas la "uvulara" plozivo /q/ en la somala (som), kiu fakte estas senvoĉa uvular-epiglotala plozivo, kiel enn 'ellasi fumon'.
Komunumo Rokiškis
Rokiškis estas subdistrikta komunumo en la nordo de Litovio, 60 kilometrojn norde de Utena kaj proksime al la limo al Latvio - ĝia administra centro estas la samnoma urbo Rokiškis. Komunumo kaj urbo ekde 1995 ĝis 2010 apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Panevėžys. Dum la jaro 2005, la komunumo havis 40 000 loĝantojn (en 2014 estis 32 750 kaj en ,), kaj la urbo 16 000 (en 2011 14 350 kaj en 2020 11 765). Pliaj urboj de la komunumo estas Obeliai kaj Pandėlys.
La regiono estas kampara, kaj produktiĝas aparte multe da bovina lakto. Nacie famaj estas la diversspecaj fromaĝoj de Rokiškis.
Saŝimo
Krome, kiel ĉe suŝio la freŝeco de la fiŝo tre gravas. Depende de la sezono diversaj specoj de fiŝoj estas taŭgaj. Ĉar ne estas permesite, manĝi la plimulton de nesalakvo-fiŝoj krude, oni preskaŭ nur uzas marfiŝojn por saŝimo. Plej ofte uzata estas tinuso.
Prezentita ĝi estas kun vasabio (japana kreno), sojo, periljo kaj Daikon, blanka kreno fajne tranĉite en fadenojn, kaj karotoj.
Taŭgaj trinkaĵoj estas verda teo, biero aŭ sakeo. Vinoj ne estas rekomenditaj.