cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antioksidanto
Francia studado SU.VI.MAX
Dum ok jaroj, la studado franca, nomigita SU.VI.MAX (Supplémentation en vitamines et minéraŭ antioxydants) sekvis 13 000 personoj, 35-jaraj ĝis 60-jaraj. Ĝiaj rezultoj pruvas ke aldonado de antioksidantoj, kun simila kvanto ol sana manĝaĵo, malpliigas je pli 30 % la riskon kancera kaj duono mortriskon por viroj. Kompense, neniu diferenco pro virinoj, eble ĉar ili manĝas pli fruktojn kaj legomojn ol viroj aŭ eble ĉar ili fumas malpli.
Tiuj rezultatoj inklinigas manĝi multe da fruktoj kaj legomoj, ke enhavas antioksidantojn sed ankaŭ dietajn mineralojn kaj vitaminojn. Oni prijuĝas ke 9 % en kanceroj povus esti preventitaj, en Francio, danke al manĝo ĉiutaga de kvin porcioj da fruktoj kaj legomoj (unu granda frukto, 100 g da krudaĵo ou 200 g da legomoj kuiritaj).
Usonaj studadoj freŝdataj vidigis ke antioksidantoj medikamente ne agas kiom naturale.
NGC 2082
NGC 2082 (aliaj indikoj — ESO 86-21, IRAS05415-6419, PGC 17609) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Duklinga hakilo
Duklinga hakilo (greke: (λάβρυς, prononcu labris, fremdvorte: labriso) estas hakilo kun du klingoj, kiun en antikva kaj mezepoka historio militistoj uzis kiel armilon. Tamen jam en antikva minoa kulturo sur la insulo Kreto la duklinga hakilo fariĝis kulta simbolo. Ankaŭ en aliaj kulturoj ĝi estas ofta simbolo: Por la anoj de la kulto Oriŝo en jorubalingvaj religioj ĝi simbolas la dion ("oriŝon") Ŝangoo. Nuntempe ĝi estas simbolo de GLAT - plej ofte de lesbaninoj, ankaŭ de feministinoj.
Árpád Bellyei
Árpád Bellyei [bejei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bellyei Árpád estas hungara kuracisto, profesoro, ortopedo.
Árpád Bellyei naskiĝis en 1942 en Hungara reĝlando en Beregszász (nuntempa Berehove en Ukrainio).
Biografio
La familio Bellyei translokiĝis al rest-Hungario post la 2-a mondmilito. La juna Árpád frekventis gimnazion en Kaposvár, poste li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Pécs en 1966, fine li akiria fakdiplomon pri ortopedio. Post siaj studoj li laboris li daŭre instruas-kuracadas en la menciita universitato. Li doktoriĝis (DSc) en 1991 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis klinikestro inter 1989-2007. Li estis lasta rektoro de la universitato inter 1997 kaj 2000, ĉar poste la universitatoj en Pécs unuiĝis. Post la emeritiĝo li restis samloke kiel emerita profesoro. Li ricevis premiojn ekde 1973. Li olupiĝis precipe pri la infana ortopedio.
Villefranque (stacidomo)
Villefranque (Milafranga) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bayonne - St-Jean-Pied-de-Port (660000).
Jonas Hanway
Jonas Hanway (12-an de aŭgusto 1712 – 5-an de septembro 1786), estis angla vojaĝanto kaj filantropo.
Vivo
Li naskiĝis en Portsmouth, en la suda marbordo de Anglio. Dum ankoraŭ infano, lia patro, kiu estis marŝip-prizorgisto, mortis kaj la familio poste translokiĝis al Londono. En 1729, Jonas meti-lernanto ĉe komercisto en Lisbono. En 1743, post kiam li estis mem en la komerco por iom da tempo en Londono, li iĝis partnero kun s-ro Dingley, komercisto en Sankt-Peterburgo, kaj tiamaniere li kondukis vojaĝojn al Rusio kaj Persio. Forlasante Sankt-Petersburgon la 10-an de septembro 1743, kaj pasante sude de Moskvo, Caricin kaj Astraĥan, li alvenis la Kaspian maron la 22an de novembro kaj alvenis al Astrabad la 18-an de decembro. Ĉi tie liaj varoj estis kaptitaj de Mohammed Hassan Beg, kaj li s atingis nur post granda mizero la tendaron de Nadir Shah, sub kies protekto li reakiris plimulton (85%) de lia posedaĵo. Lia reveno vojaĝo estis embarasita pro malsano (ĉe Resht), atakoj de piratoj, kaj ses semajnoj da kvaranteno; li alvenis al Sankta Petersburgo nur la 1-an de januaro 1745. Ĝi denove forlasis la rusan ĉefurbon la 9-an de julio 1750 kaj vojaĝis tra Germanio kaj Nederlando al Anglio (28-an de oktobro). Li pasigis reston de lia vivo plejparte en Londono, kie la rakonto de liaj vojaĝoj (eldonita en 1753) baldaŭ igis lin grava viro, kaj kie li dediĉis sin al filantropa kaj bon-civitana agado.
En 1756, Hanway fondis The Marine Society, por gardi la provizon de britaj maristoj; en 1758, li iĝis guberniestro de la Foundling Hospital, pozicio kiu estis levita al vicprezidanto en 1772; li estis grava kunlaboranto en la establo de la Magdalen Hospital; en 1761 li havigis pli bonan sistemon de paroĥa naskiĝa registriĝo en Londono; kaj en 1762 li estis nomumita komisaro por provizado de la mararmeo (10-an de julio); ĉi tiun oficejon li tenis ĝis oktobro de 1783.
Hanway estis la unua London-ano, onidire, kiu portis la ombrelon, kaj li triumfis super ĉiuj Hackney-kaleŝoj, kiuj provis fi-krii (riproĉi) kaj forpuŝi lin (portantoj de ombrelo ne bezonis kaleŝon). Li atakis trink-monon kun kelkaj provizoraj sukcesoj. Ekde la 17-a jarcento, oni esperis de vizitantoj de privataj hejmoj en Anglio, ke oni ĉe forlaso de la hejmo donu malgrandan monsumon (angle vail) al la servantoj. Poste tiu kutimo disvastiĝis al kafumejoj kaj aliaj servejoj kaj eksterlande. Pro sia alsturmo je teo-trinkado, li iĝis engaĝita en disputo kun Samuel Johnson kaj Oliver Goldsmith. Liaj lastaj klopodoj estis en la nomo de kamenpurigistoj. Lia batalo por solula ĉelo por malliberuloj kaj opozicio al juda hejmigo estis pli dubindaj aferoj de lia aktiveco en sociaj aferoj.
Jo Blythe
Jo BLYTHE estas televida veter-anoncistino en Britio. Ŝi estas bazita ĉe la jorkŝira filio de ITV, kaj prezentas la veteranoncojn ankaŭ pri kelkaj aliaj regionoj. Kelkfoje ŝi laboris ankaŭ naciskale, kaj ŝi ankaŭ plurfoje prezentis programerojn pri aliaj regionaj temoj, kaj eĉ stelulinis en loka reklamfilmeto.
Mikroplato
Mikroplato en la geologio kaj platotektoniko nomiĝas malgranda plato de la terkrusto. Ĝi povas
En la unua kazo iliaj randoj plejparte estas en danĝero de tertremo, sed en la dua kazo ne. Ofte fosiliaj mikroplatoj hodiaŭ havas la formon de restmontaro.
Pigna
Pigna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Apricale, Castelvittorio, Isolabona, Rocchetta Nervina, Saorge (FR-06) kaj Triora.
Tetraklino
Tetraklino (Tetraclinis) estas palearktisa genro de cipresacoj de nur unu specio (Tetraclinis articulata) de malgranda, dioika, daŭrafolia arbo de Norda Afriko, Suda Hispanio kaj Malto. La arbo estas forstumata por ruĝe bruna ligno uzata en meblofarado kaj por rezino utiligata interalie por vernisoj.
Libera hansa urbo Bremeno
Bremeno estas urboŝtata federacia lando de Germanio, kies samnoma ĉefurbo estas Bremeno, laŭ nombro de loĝantoj la deka plej granda urbo de Germanio. Al la federacia lando apartenas ankaŭ la urbo Bremerhaven situanta je 60 km pli norde ol Bremeno. Fine de la federacia lando havis  loĝantojn, el kiuj  vivis en la urbo Bremeno kaj  en Bremerhaven.
Ĉenkomplekso
Je matematiko, ĉenkomplekso estas ĉeno da moduloj, kunligita per vico da linearaj bildigoj (la diferencialoj), kies apudparaj komponaĵoj estas nul.
Difino
Se K estas komuta ringo, do ĉenkomplekso super K konsistas el la jena dateno: La dateno devas plenumi la jenan aksiomon: Elemento de M_i nomiĝas ĉeno de grado k, aŭ k-ĉeno.
La konceptoj de ĉenkompleksoj kaj koĉenkompleksoj estas esence ekvivalentaj; la nura diferenco estas la mala numerado de la komponantoj. Oni elektas unu el ka du ebloj tiel ke la grado kongruas kun alia, "natura" grado. Ekzemple, en singulara homologio, la grado de la ĉenkomplekso akordas kun la dimensio de la simpleksoj; en kohomologio de de Rham, la grado de la koĉenkomplekso akordas kun la grado de la diferencialaj formoj, kiuj estas la koĉenoj.
Ordinare, indicoj de ĉenkompleksoj estas subaj, dum tiuj de la koĉenkompleksoj estas supraj.
Homologio
La homologio de ĉenkomplekso estas la jena ĉenkomplekso.
Analoge, la kohomologio de koĉenkomplekso estas la jena ĉenkomplekso.
NGC 2083
NGC 2083 (alia indiko — ESO 57-EN14) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ana de Mendoza de la Cerda
Ana de Mendoza de la Cerda y de Silva y Álvarez de Toledo (Cifuentes, 29-a de junio 1540 - Pastrana, 2-a de februaro 1592) estis hispana nobelino kiu havis la titolojn de 2a dukino de Francavilla, 2a princino de Mélito, 2a grafino de Aliano kaj 2a markizino de Algecilla pro propra juro; same kiel princino de Éboli, dukino de Estremera, dukino de Pastrana kaj markizino de Diano, pro sia geedzeco kun Ruy Gómez de Silva, portugala nobelo kaj favoratulo de la reĝo Filipo la 2-a, pro kio ŝi estis konata populare kiel la Princino de Éboli.
Ana postulis kun sia edzo du konventojn de la religia ordeno de Senŝuaj Karmelanoj en Pastrana. Ŝi malhelpis la demarŝojn ĉar ŝi deziris ke oni konstruu ilin laŭ ŝia volo, kio okazigis nombrajn konfliktojn kun monaĥinoj, monaĥoj kaj ĉefe kun Teresa de Jesús, fondintino de las Senŝuaj Karmelaninoj. Ruy Gómez de Silva pacigis, sed kiam li mortiĝis revenis la problemoj, ĉar la princino volis iĝis monaĥino kun ĉiuj siaj servistinoj. Tio estis akceptita nevole de Teresa de Jesús kaj oni metis ŝin en malkomforta ĉelo. Tuj ŝi laciĝis kaj apartiĝis al domo ĉe la ĝardeno de la konvento kun siaj servistinoj. Tiue ŝi havis ŝrankojn por siaj vestoj kaj juveloj, krom rektan komunikon kun la strato kaj povis eliri laŭvole. Antaŭ tio, laŭ ordono de Teresa, ĉiuj monaĥinoj eliris el la konvento kaj abandonis Pastrana, lasante sola Ana. Tiu revenis denove al sia palaco de Madrido, post publikgi falsitan biografion de Teresa, kio okazigis la intervenon de la Inkvizicio, kiu malpermesis la verkon dum dek jaroj.
Danke al la situo de Ana de Mendoza en la hispana kortego, ŝi havis rilaton kun la tiam princo kaj poste reĝo Filipo la 2-a, kio donis tialojn por esti katalogita kiel amatino de la reĝo, ĉefe dum la geedzeco de tiu kun la junulino Isabel de Valois, kies amikino ŝi estis.
Pli certe ŝajnas ke, post vidniniĝo, en 1573, ŝi havis rilaton kun Antonio Pérez, sekretario de la reĝo. Antonio estis samaĝa kaj oni dubas ĉu temis pri ama aŭ politika afero aŭ simple ŝerĉo de apogo kiu mankis al ŝi post la morto de ŝia edzo. Tiuj rilatoj estis malkovritaj de Juan de Escobedo, sekretario de Juan de Austria, la eksteredzeca filo de la reĝo Karlo la 5-a, kiu krome havis kontaktojn kun la ribelulojn de la Hispana Flandrio. Antonio Pérez, time ke li malkovru la sekreton, denuncis lin antaŭ la reĝo pri grava politikaj manovroj kaj Escobedo aperis murdita, pri kio la publika opinio kulpigis Pérez; sed pasis unu jaro ĝis la reĝo ordonis lian areston.
Pri la vivo de la princino oni fairs multajn filmojn.
Universitato de Norda Karolino
La Universitato de Norda Karolino (mll: UNC; University of North Carolina) estas la nomo de altlerneja sistemo ampleksanta ĉiujn 16 ŝtate posedatajn altlernejojn en la usona ŝtato Norda Karolino. El tiuj 15 konsistigaj lernejoj, sesopo nomiĝas "UNC-x" kie x=urbnomo. La plej malnova kaj prestiĝa, University of North Carolina-Chapel Hill, fondiĝis en 1789, kaj estas la plej malnova ŝtata universitato en Usono. La aliaj lernejoj estas:
kaj la konsistigaj lernejoj, kies propraj nomoj ne enhavas "University of North Carolina" estas
La prezidanto de la Universitato estas Erskine Boyce Bowles. La tuta sistemo nombras ĉirkaŭ 150 000 studentojn nediplomitajn, ĉirkaŭ 40 000 studentojn postdiplomajn, kaj pli ol 9 400 instruistojn.
Eksteraj ligiloj
www.northcarolina.edu Oficiala retejo (anglalingva)
Houston Dynamo
Houston Dynamo estas usona profesia futbalklubo en Houston, Teksaso. La teamo ludas en la Grandliga Futbalo (MLS) en la Okcidenta Konferenco.
Cordovín
Cordovín [kordoBIN] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la okcidento de la regiono.
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-207 inter Alesanco norde kaj Badarán sude. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 594 metroj super marnivelo.
Historio
Frua dokumenta mencio datas de buleo de 1199 per kiu oni donis privilegiojn al la monaĥejo de San Millán de la Cogolla kaj aperis nomita kiel Cordovin, nomo kiu laŭ Alarcos indikus, ke la posedanto estus kordovano. ​
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni malaltiĝis el 510 loĝantoj ĝis la nunaj 158.
Bella vireo
La Bella vireo (Vireo bellii) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Vireoj, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Ameriko, de koloroj olivverdecaj al sablokoloraj. Ĝi estas 12–13 cm longa olivecgriza supre kaj blankeca sube (kio estas kutima protekta bildo ĉe tiu familio) kun flava nuanco ĉe flankoj. Ĝi havas svagan blankan okulringon kaj svagajn blankajn flugilstriojn. Ĝi havas mallongajn rondoformajn flugilojn kaj mallongan rektan bekon.
La Malgranda bella vireo (Vireo bellii pusillus), estas endanĝerita subspecio de Suda Kalifornio. Konsidero de la Bella vireo estis grava faktoro en kelkaj projektoj de terdisvolviĝo, dum ĉe la Malgranda bella vireo okazis pliiĝo de paŝtejoj. Ili loĝas ĉe rojoj, salikoj, ĉeriveraj arbaretoj kaj duaranga vegetaĵaro ĉe tropikaj arbaroj.
Kutimaro kaj ekologio
La Bella vireo faras bone kamuflitan neston sed se oni trovas ĝin tiu birdo defendas sian teritorion kontraŭ entruduloj. La Brunkapa molotro uzas la nestojn de la Bella vireo kiel siaj propraj idejoj. La Bella vireo ofte uzas arbustojn de venena kverko aŭ vitojn kiel nestolokojn.
La nesto estas sakoforma kaj pendita el branĉoj en forko. La ino demetas 2 al 5 blankajn ovojn kun brunaj makuletoj. La kovado daŭras 11 al 13 tagojn; la idoj restas en la nesto dum 13 tagoj antaŭ elnestiĝo.
GLAT-simboloj
GLAT-simboloj estas simboloj uzataj de GLAT-movadano, por identigi sin individue aŭ kolektive. Plimulto ekestis je fino de 1960-aj kaj dum 1970-aj jaroj, en tempo de seksa revolucio.
Johanino la Beltranida
Johanino de Trastamaro, surnomata la Beltranida (n. en Madrido, la 28-an de februaro 1462 – m. en Lisbono, 1530). Infantino de la Regno de Kastilio, eltronigita reĝino de Kastilio kaj Leono, proedziĝa reĝino de Portugalio elrangigita, ŝi devis rifuzi pro traktato ĉiujn siajn titolojn kaj senjorejojn, inkluzive de ŝiaj titoloj kastilia infantino kaj Alteco, kaj oficiale oni nomis ĝin per la reĝa portugala dekreto, "a Excelente Senhora" (la Eminenta Damo), ĝis la fino de ŝia longa vivo ekzilita en Portugalio. Leĝa filino kaj heredantino de Henriko la 5-a kaj de lia dua edzino la reĝino Johanino de Portugalio, filino de Duarto la 1-a, parto de la kastilia nobelaro ne akceptis ŝin kiel biologia filino de la reĝo, kiu estis akuzita devigi sian edzinon naski filon kun lia preferato, Beltrán de la Cueva, unua duko de Alburkerko, kvankam ili ambaŭ solene ĵuris ke tio ne okazis. Ekzistis pluraj motivoj pli ol sufiĉaj kiuj suspektigis la impotentecon de la reĝo kiu antaŭe estis edzo de Blanka de Navaro kaj la geedziĝo estis nuligita ĉar ĝi neniam efektiviĝis. Krome, Henriko ne havis pliajn gefilojn kun lia edzino aŭ kun amantoj.
GLAT-simboloj
Simboloj el la 1930-aj jaroj
En Nazia Germanio kaj la landoj, kiujn ĝi okupis en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj, la rozkolora triangulo estis unu el la homdistingiloj en la naziaj koncentrejoj. La rozkolora triangulo distingis tiujn, kiuj estis enkarcerigitaj ĉar ili estis identigitaj de aŭtoritatoj kiel samseksemaj viroj. Tamen tiu kategorio inkluzivis ankaŭ virajn ambaŭseksemulojn kaj transgenrulojn.
GLAT-aj virinoj portis la nigran triangulon anstataŭ la rozkolora. Oficiale la nigra triangulo estis distingilo, kiun nazioj uzis por identigi "kontraŭsociulojn". Samseksemaj kaj kviraj virinoj devis porti ĝin ĉar ili ne estis stereotipaj virinoj laŭ la ideoj de la nazia reĝimo.
En la 1970-aj jaroj, la trianguloj estis revivigitaj kiel simboloj de protesto kontraŭ homofobio, kaj poste estis adoptitaj de la pli granda GLAT-komunumo kiel populara simbolo de fiereco kaj GLAT-rajta movado.
Libriso kaj lambdo el la 1970-aj jaroj
La labriso estas simbolo pri duklinga hakilo, uzata en la minoa civilizo. Samseksemulinoj ekuzis la simbolon, ĉar la minoa civilizo estas interpretita de kelkaj esploristoj kiel matriarĥa socio. En la 1970-aj jaroj samseksemulinoj kaj feministoj komencis uzi ĝin kiel simbolon pri virina forto.
La lambdo estis greka litero. En la 1970-aj jaroj oni uzis ĝin kiel simbolon pri gejaj rajtoj.
Ĉielarka flago ekde 1978
La ĉielarka flago estas unuafoje uzata la en San-Francisko. La koloroj reprezentas la tramondan diversecon de GLAT-anoj.
Ambaŭseksemula flago ekde 1998
Michael Page prezentis flagon por ambaŭsekemuloj je la. La koloroj estas violkoloro, lavendo kaj bluo.
Transgenrulaj flago ekde 1999 kaj la simbolo ⚧
La simbolo pri transgenruloj estis kreita je nekonata dato. La simbolo estas ankaŭ unikoda, kiel ⚧. La flagon desegnis Monica Helms en 1999. Ĝi estis unuafoje uzata en 2000.
Vidu ankaŭ
Samseksemo
Uranismo
Juan Martínez Silíceo
Juan Martínez Guijarro aŭ Silíceo (Villagarcía de la Torre, 1477 - Toledo, 31-a de majo de 1557), estis kardinalo, matematikisto kaj logikisto hispana, arkiepiskopo de Toledo.
Biografio
De malriĉa familio, oni ne scias kie li vivis infanaĝe kaj junaĝe, sed oni supozas, ke studis en Llerena; 16jaraĝa li translokiĝis al Valencio kaj poste, 21jaraĝa, al Parizo, kie li estis lernanto de latina ĉe Ludoviko Romano, de dialektiko ĉe Roberto Caubraith kaj de logiko ĉe Johano Dullart, kaj oni ne scias ĉu li studis matematikon aŭ ĉe kiu, aŭ li estis memlernanto. Li iĝis profesoro de sia universitato kaj revenis en Hispanion kiam la Universitato de Salamanko alvalidigis lian titolon de licenciita pri Arto kaj proponis al li la katedron de Nominalisma Logiko; tie li iĝis pastro. Poste li plenumis la postenon de la katedro de Natura Filozofio en 1522, kiun li ne abandonis spite altan postenon en 1529 en la katedralo de Coria. En 1534 Karlo la 1-a nomumis lin instruisto de la princo Filipo, kiu estis tiam 6jaraĝa. Li estis liberala pri disciplino en ties studo, sed tre strikta pri religio. Poste li estis nomumita episkopo de Cartagena (1541) kaj poste arkiepiskopo de Toledo (1545), kie li mortis kiel kardinalo la 31an de majo de 1557. Li estas entombigita en sia Colegio de Doncellas Nobles, kiun li estis fondita.
Ekologia Partio La Verduloj (Svedio)
La Ekologia Partio La Verduloj (svede Miljöpartiet de Gröna) estas sveda verda partio, unu el la politikaj partioj reprezentataj en la sveda parlamento, Riksdagen. Ĝia ĉefa politika programo estas medioprotekto kaj kontraŭado al Eŭropa Unio.
Ĝi estis organizita kiel politika partio en 1981. En 1988 ĝi unuafoje eniris la svedan parlamenton, superante la limon de 4% de la donitaj voĉoj. En la parlamento ĝi ofte kunlaboras kun la socialdemokratoj. En la baloto de 2010, ĝi ricevis 7,34% de la voĉoj kaj 25 el la 349 parlamentanoj.
Sur eŭropa nivelo, ekzemple en la parlamento kaj gvida komisiono de la Eŭropa Unio, la partio estas parto de la transnacia Eŭropa Verda Partio kaj de la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Mondoñedo
Mondoñedo estas hispana urbeto, en la provinco Lugo de la aŭtonoma regiono de Galegio. Laŭ la stato de 2012 en ĝi loĝis 4 183 homoj. La loĝloko situas ĉe la "marborda vojo" (Camiño da Costa) de la Jakoba Vojo. De Mondoñedo ankoraŭ estas 160 kilometroj al la pilgrima celo Santiago de Compostela. En la urbeto troveblas malgranda pilgrima gastejo. La loko estas sidejo de katolika episkopo kaj havas signifan katedralon.
Komunumaro Sandesneben-Nusse
Sandesneben-Nusse estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, kaj kreiĝis la 1-an de januaro 2008 el la antaŭaj administraj unuoj komunumaro Sandesneben kaj komunumaro Nusse. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. Administra sidejo estas la komunumo Sandesneben.
Membraj komunumoj
La sekvaj komunumoj apartenas al la komunumaro - inter krampoj indikiĝas la koresponda nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de :
Curie-punkto
Curie-punkto aŭ Curie-temperaturo T_{\rm{C}} aŭ (laŭ Pierre Curie) estas tiu temperaturo, super kiu iu substanco ne plu havas feromagnetan respektive feroelektran strukturon.
Specifa eco
Feromagneta substanco perdas sian magnetecon kiam varmigita trans la Curie-temperaturo. La Curie-punktoj por kelkaj substancoj troviĝas en la supra tabelo.
Super la Curie-punkto la magneteco ĝenerale sekvas la leĝon de Curie-Weiss: (kie C estas la Curie-konstanto).
NGC 2084
NGC 2084 (alia indiko — ESO 57-EN15) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Engelso
Ne konfuziĝo kun la esperanta versio de la nomo de la politikisto Friedrich Engels
Engelso (Энгельс) estas urbo en Saratova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 63450.
La urbo estis fondita en jaro 1747.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 84511, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Volgo (Волга).
En la urbo estas fervoja stacio Petrovsk-Privolĵskij (Петровск-Приволжский).
En jaro 1959 la urbo havis 91 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 194 mil loĝantojn.
(17236) 2000 EK45
(17236) 2000 EK45 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 1972
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 1972. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato. La gastiganta lando de la Olimpiko estas markita per helblua fono de la koncerna tabela linio.
Plodio
Plodio estas komunumo de Italio.
10969 Perryman
10969 Perryman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Perryman, projektan scienciston por la misioj Hipparcos kaj Gaia de la Eŭropa Kosma Agentejo kaj profesoron ĉe la Universitato de Leiden. Li estas konata pro sia estreco en la evoluo de la kosma astrometrio.
Sarrance (stacidomo)
Sarrance estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Sarrance, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Tony Curtis
Tony Curtis [toni kurtis] (realnome: Bernard SCHWARTZ; naskiĝis la en Novjorko, mortis la  en Losanĝeleso) estis usona aktoro. Liaj gepatroj devenis el Hungario, ili parolis junaĝe nur hungare. Pro tio li surprenis la popularigon de Hungario en Usono per reklamfilmetoj (2004).
Vivo
Tony Curtis (naskiĝnomo: Bernard Schwartz (Bernát Schwartz), versioj de liaj nomoj: Anthony Curtis, James Curtis) (Bronx, Novjorko, 3-an de junio 1925 - Henderson, Nevado, 29-an de septembro 2010), hungara judo por premiita duobla Ora globo, holivuda aktora legendo, aperinta en 130 verkoj, estas seksa simbolo, produktanto, verkisto. En 1959 li kandidatiĝis al Oskaro.
Li estis prezentita en komedioj kiel Two Spoons in All Juice filmaj serioj kaj Who Loves It Hot. Lia familio transloĝiĝis el Hungario al Usono. La filmstelo, konata tutmonde kiel Tony Curtis, origine naskiĝis Bernard Schwartz en Novjorko la 3an de junio 1925. Lia patro estis Emanuel Schwartz el Mátészalka (Hungario), lia patrino estis Ilona Klein (Helen Schwartz) el la nuna Slovakio el Mikaelo kaj poste laŭ Tony li devenis el Valykó. De ĉi tie, liaj gepatroj elmigris al Novjorko. Kiam Tony plenumis 18 jarojn en 1943, li aliĝis la mararmeon kaj tiam, post la milito, daŭrigis sian karieron kiel aktoro en Universal Studio en Kalifornio, kie oni vidis multajn imagojn en sia aktora talento.
Krom filmagado, li interesiĝis pri rajdĉevaloj kaj skermado. Komence de sia kariero, li alprenis la nomon Tony Curtis, kun kiu li poste eniris filmhistorion. En 1951, li edziĝis al la konata aktorino Janet Leigh, kiu mortis en 2004 (1951–1962). La geedzeco produktis du filinojn, Kelly kaj Jamie Lee Curtis. Ĉi-lasta, sekvante la paŝojn de sia patro, fariĝis agnoskita aktorino. La geedzeco de Curtis finiĝis en eksgeedziĝo en 1962.
Lia eksgeedziĝo ne kaŭzis paŭzon en lia filmkariero. Ni vidis lin en filmoj kiel la Princo de Ŝtelisto aŭ la Filo de bebo Ali. Li anstataŭigis sian aperon en kostumaj filmoj kun romantikaj filmoj. En 1956, en la amrakonto Trapezo, li ludis junan artiston apud Gina Lollobrigida kaj Burt Lancaster. En ĝi, li altiris la atenton de kritikistoj pri sia granda aktora talento, ĉar ĝis nun nur lia aspekto estis laŭdata. Li estis pli serioze defiita pro sia rolo kiel lerta ĵurnalisto en La dolĉa odoro de sukceso, en kiu ni ankaŭ estis viditaj kiel partnero de Burt Lancaster. Ni povas spuri lian prezentadon por Oskaro en The Handcuffed, en kiu ili ludis malliberulojn fuĝantajn kun Sydney Poitier. En 1959, kiel partnero de Marilyn Monroe kaj Jack Lemmon, ŝi ludis ĉarman saksofoniston en la mondsukcesa filmo Who Loves Hot. Li estis festita kiel monda stelo post la premiero de la filmo.
Pro sia granda humuro, li ĉefrolis ĉefe en komedioj, sed li ankaŭ elstaris en la pli serioza Spartacus, pruvante, ke li kapablas multe pli kaj tiel estis kiel seria murdisto en la filmo The Strangler en Boston. En la ora epoko de televido en la fruaj 1970-aj jaroj, Roger Moore ĉefrolis en la serio The Persuaders, tre sukcesa usona komercisto, kiu ankaŭ ne timis okupiĝi pri luktoj. La serio kuris en Hungario kun la titolo de Du kuleroj en ĉiu suko. Ni vidis lin nur en kelkaj filmoj en la lastaj jaroj. Li ankaŭ aperis en ''Tia Skatolo kaj Sango-Premio 2. The Big Bang, kaj ankaŭ en televidserioj kiel Lois kaj Clark: Plej novaj Aventuroj de Superman aŭ CSI: La detektivoj de krimejo. En ĉi-lasta li formis sin en mallonga sceno. La Hollywood-gazetaro daŭre kritikis lin pri liaj privata kaj virinaĉaj aferoj eĉ post la eksedziĝo de Tony Curtis. Li estis konata kiel granda flirtemulo. Preskaŭ po 10 jarojn estis li vidata kun nova edzino sur la ĉefaj paĝoj de gazetoj: Christine Kaufmann (1963–1967), Leslie Allen (1968–1981), Lisa Deutsch (1993–1994), Andrea Savio (1984–1992), kaj Jill Vandenberg (1998–). Curtis kredis, ke la sekreto de longviveco troviĝas en junaj virinoj. Estis 45-jaraĝa diferenco inter lia lasta edzino kaj li. Li havis ses infanojn, inkluzive de Jamie Lee Curtis (1958), Allegra Curtis (1966) kaj Kelly Curtis (1956). La filo Nikolao mortis pro superdozo de heroino la 2an de julio 1994.
Sigelmarkoj
EdE-S Sigelmarkoj. Por fermi la leterojn oni uzas la glumarkojn aŭ sigelmarkojn. La kolektado de glumarkoj estas agrabla pasio, ĉar inter ili ekzistas veraj perloj de la malgranda grafiko. Plej ofte la glumarkoj aperas en diversaj koloroj kaj sur diverskoloraj paperoj, kun dentumita aŭ tranĉita rando. La glumarkojn la kolektantoj surgluas kiel la poŝtmarkojn en albumojn aŭ sur egalajn paperfoliojn (kartonojn), ĉar tie ili pli efikas. Inter la glumarkoj oni distingas 2 ĉefgrupojn: a) glumarkoj kun dato; b) glumarkoj sen dato. La unua grupo estas pli valora kaj havas pli multajn kolektantojn ol la dua. La glumarkojn kun dato oni kutimas aranĝi laŭ datoj kaj urboj. Ekz.: 1906 Genève, Paris, Reichenberg, Wien; 1907 Antwerpen, Berlin, Budapest, ktp. Oni povas aranĝi ilin ankaŭ laŭ grupoj (int. kongresoj, naciaj kongresoj en aboca vico, foiroj, fakaj kunvenoj, ktp.), sed la laŭjara divido estas pli bona, ĉar tiel la serĉita glumarko estas pli facile trovebla.
Liu Sifo
Liu Shifu (劉師復) kaj pseŭdonime Sifo (naskiĝis en 1884 en Zhongshan (Kantono), mortis la en Ŝanhajo), estis ĉina verkisto, esperantisto kaj la unua anarkiisto en Ĉinio. Li mortis malriĉa pro pulma karcinomo, neflegita dum la malsano la 27-an de marto 1915 en Ŝanhajo. De sia junaĝo li partoprenis politikan revolucion por renversi la Manchu-dinastion. Bombatencis Manchu admiralon en Kantono, 1907; malsukcesis; perdis sian maldekstran brakon; en malliberejo dum 3 jaroj. Multe verkis. Helpis sukcesigi la revolucion; rezignis altan ŝtatoficon; sin turnis por socia revolucio. Adepto de la doktrinoj de Tolstoj kaj Kropotkin. Fondis Konsciencan Grupon kun vivreformaj principoj. (vegetara, senservista, senedzeca ktp). Esperantisto de 1912. Kunfondinto de Esperanto Asocio en Ŝanhajo. En 1913 eldonis ĉiusemajnan ĉinan Esperanto-gazeton La Voĉo de la Popolo. Fariĝis mem redaktoro, kompostisto kaj presisto kaj predikis anarkiistan komunismon.
Sigelmarkoj
La unua glumarko kun dato aperis en 1906 por la 2-a UK. Ĉe kelkaj kongresoj la eldonita nombro de la diversaj glumarkoj estas grandega. Ekz. 1917 Girona 156, 1920 Barcelona 209. La nombro de la glumarkoj kun datoj ĝis nun atingis 1700: La glumarkon sen dato oni povas dividi jene: 1. propagandaj; a) naciaj laŭ aboca vico, b) multlingvaj, c) E-lingvaj; 2. glumarkoj de firmoj, librovendejoj; 3. de gazetoj; 4. de libroj; 5. de urboj; 6. de komercaĵoj; 7. de societoj, grupoj; 8. de personoj; 9. de Z; 10. helpmonoj; 11. la ceteraj simplaj glumarkoj, kiujn oni denove povas dividi laŭ formato jene: a) kvinpintaj; b) rondaj; c) elipsoformaj; d) triangulaj; e) kvarangulaj; f) kvinangulaj; g) sesangulaj; h) brikformaj: I. vertikalaj kaj II. horizontalaj. La nombro de glumarkoj sen dato estas pli ol 2000: En „Germana E-isto“, 1912 aŭg: dec., „Normanda Stelo“, 1913-14, kaj en „E Kolektanta“ aperis parteto de katalogo pri glumarkoj. D-ro Mobusz akiris tie multan meriton. En „Tutmonda Kolektanto“, 1931 n-ro 6. aperis listo de glumarko kun dato, kaj katalogo pri tiuj glumarkoj de d-ro Jozefo Takács estas jam prespreta. J. TAKÁCS.
Liu Sifo
Vivo kaj agado
Sifo estis influa figuro en la Ĉina revolucia movado frue en la dudeka jarcento, kaj en la Ĉina Anarĥisto-movado specife. Li estis esenca rolanto en la movado, precipe en provinco Kantono, kaj unu el la plej gravaj organizintoj en la Ĉina Anarĥisma tradicio.
Li komencis sian radikalan karieron kiel membro de la Ĉina Atenca Grupo, kontraŭkolonia movado kiu estis forte influita de la taktikoj de la rusa nihilisto-movado kaj rekomendis revolucian terorismon kaj la atencon de krimaj elitoj. Post konvertiĝo al Anarĥismo li kondamnis ĉi tiujn taktikojn kiel kontraŭproduktemaj kaj transmetis sian fokuson al baza organizado inter kamparanoj kaj laboristoj por konstruadi revolucian amasmovadon. Li estis unu el la unuaj ĉinaj revoluciuloj kiuj grave rekomendis organizadon al kamparanoj kiel kerna elemento de ilia revolucia strategio.
En 1912 Sifo fondis la “Asocion de kokoj kiuj kokkrias en mallumo” (alinome Kokokrio-asocio), kies ĵurnalo, Voĉo de la Popolo, estis la gvida organo de ĉina anarĥismo en la 1910a jardeko. Sifo estis sperta ekzemplo de de anarĥisma doktrino kaj lia polemika interŝanĝo kun la socialisma gvidanto Jiang Khangu helpis al popularigo de anarĥismo kiel “pura socialismo” kaj al ĝia distingo el aliaj tendencoj en socialisma penso.
Endas rekoni ke ĉi tiu pozicio estis formulita responde al la graveco donita al ideo je etneco de la Kontraŭ Manĉu-movado, kiu provis rajtigi la nelegitimecon de la Qing dinastio surbaze parte de la fakto ke ĝiaj membroj apartenis al etna malplimulto kiu havis nenian rilaton al la Han plimulto, pozicio kiun Anarĥistoj de ĉiuj kvar ĉefaj grupoj mallaŭdis kiel rasisma kaj nekongrua al movado kiu deklaris labori por liberigo. Ĝia pozicio, sekve, estis ke organizado bazita je etneco instigis rasismon, kaj ne havis lokon en revolucio kiu serĉis liberigon por tuta homaro.
Kate Mara
Kate MARA (27-an de februaro 1983 en Bedford, Novjorkio) estas usona aktorino.
Biografio
Mara estas filino de Timothy Christopher Mara, Scout ĉe la New York Giants, kaj Kathleen McNulty. Ŝi havas pli aĝan fraton (nome Daniel) kaj du pli junajn gefratojn, fraton Conor kaj fratinon Rooney Mara, kiu same estas aktorino.
Mara komencis en aĝo de 9 jaroj partopreni en muzikaj kaj teatraj prezentaĵoj de sia lernejo. Pli poste ŝi ludis pli poste en neamatora teatro.
Post kiam ŝi forlasis la scenejon, ludis ŝi en 1997 sian unuan rolon antaŭ kamerao en serio Law & Order. Ŝi aperis unuafoje en kinofilmo en 1999 en Joe the King. Ŝi estis ĉefrolino en 2005 en la hororfilmo Urban Legends: Bloody Mary kaj havis ankaŭ flankrolon en dramo Brokeback Mountain. Krom tio ŝi havis invitludon en kvin sekvoj de televida serio 24.
Ŝi akiris pli grandan konatecon en 2007 per siaj roloj en filmoj We Are Marshall kaj Shooter. En la sesa jarperiodo de HBO-serio Entourage, ŝi aperis en 2009 en kvar epizodoj kiel Brittany. Ŝi havis en 2010 kameo-rolon en la komiks-filmigo Iron Man 2. Ŝi ludis ankaŭ en televidaj serioj kiel Law & Order, diversaj serioj de CSI.
Curie-profundo
Curie-profundo estas la profundo sub la tersurfaco, kie la temperaturo surpasas la Curie-temperaturon.
En la kontinenta terkrusto tiu temperaturo kutime estas atingita en profundo de 20 km, en la oceana terkrusto - depende de la konstisto - pli profunde.
Ŝtato Kano
Ŝtato Kano aŭ en la angla plenforme Kano State - en Esperanto eble Kano-Ŝtato - estas unu el la 36 ŝtatoj respektive fakte subŝtatoj de Niĝerio, situanta en la centra norda parto de la lando. La nomo "Kano" rilatas al la ĉefurbo kaj registara sidejo de la teritorio, Kano.
Aba estas la plej granda komerca kaj industria urbo. Limoj estas nordokcidente Kacina Ŝtato, sudokcidente Kaduna Ŝtato, nordoriente Jigava Ŝtato kaj sudoriente estas Bauĉi Ŝtato. Riĉoj estas el agrikulturo, komerco, industrio kaj turismo.
La indiĝena etna grupo hegemonia en Kano estas la Haŭsoj. laŭ la censo de 2006 la Kano Ŝtato havis totale da loĝantoj. Oficiale, Kano Ŝtato estas la plej loĝata ŝtato en la lando.
Guanambi
Eksteraj ligiloj
}}
Guanambi estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 78.833 loĝantojn en 2010.
Zymoseptoria tritici
Sistematiko
Zymoseptoria estas anamorfa genro, la teleomorfo similas al Mycosphaerella.
Folia malsano
La fungo formas nigrajn piknidiojn en la folioj. Dum malsekaj periodoj la piknidioj elmetas sporoj en blankaj vringataj filamentoj. La pluvo ŝprucigas fragmentoj da filamento de malsupraj folioj ĝis pli altaj folioj.
Notoj kaj referencoj
Persoonia 26, 2011: 57– 69
NGC 2085
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kejnice
Kejnice (Keinitz, ankaŭ Koynitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1045.
Ertil (urbo)
Ertil (Эртиль) estas urbo en Voroneĵa provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20258501.
La urbo estis fondita en jaro 1897.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1963.
La interurba telefona kodo estas 07345, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
4645 Tentaikojo
4645 Tentaikojo estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1990 de la japanaj astronomoj Tetsuya Fujii kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Ertil (urbo)
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Mortugaba
Mortugaba estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 12.477 loĝantojn en 2010.
Ertil (urbo)
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas:.
4645 Tentaikojo
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la muzeo pri steloj kaj ties bildoj : "Tentaikojo" (japane 天体工場) en Sapporo.
Gustavo la 6-a Adolfo (Svedio)
Gustavo la 6-a Adolfo, svede Gustaf VI Adolf (1882-1973), estis reĝo de Svedio ekde 1950 ĝis sia morto.
Ertil (urbo)
La urbo estas ĉe rivero Ertil (Эртиль) (baseno de rivero Don (Дон)).
Gustavo la 6-a Adolfo (Svedio)
Dum lia regado oni ellaboris novan konstitucion kiu transformis la ŝtaton al demokratia monarĥio, kio evitis la ŝanĝon al respubliko. Gustavo estis respektata klerulo kaj arĥeologo kaj aŭtoritato pri ĉina arto.
Ertil (urbo)
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 10.1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 12.9 mil loĝantojn.
Sula Sgeir
Sula Sgeir (en Skotgaela lingvo baze sur la Malnovnordlanda lingvo: súla, "sulo" kaj sker, "rokeca") estas malgranda, neloĝata skota insulo en Norda Atlantiko, je 18 km okccidente de Norda Rona. Ĝi estas unu el plej malproksimaj insuloj de la Brita Insularo, kaj kuŝas pli ol 40 mejlojn for norde de Lewis; ĝi estas plej konata pro sia populacio de suloj.
Kvankam ŝajne tre neloĝebla por homoj, estas ruina ŝtona domo nome Taigh Beannaichte (sakra domo) oriente de Sgeir an Teampaill. La fortaj rokoj el gnejso, el kiu la insulo estas konstruita en grandaj pecoj, kiu estas taŭga por konstrui, tamen ege malfacilas la piediradon.
59.0959°N, -6.1466°W
Smotriĉ
Smotriĉ (Смотрич) estas rivero en ĥmelnicka provinco en Ukrainio, maldekstra alfluanto de Dnestro (akvokolekta areo de Nigra Maro). La rivero trafluas la urbon Kamjanec-Podilskij.
Smotriĉ estas longa je 169 kilometroj, ĝia fluejo averaĝe larĝas je 10-15 metroj, en la plej larĝa loko havas 40 metrojn.
10 kilometrojn antaŭ Kamjanec-Podilskij komenciĝas smotriĉa kanjono. Ĝiaj kalkŝtonaj krutaĵoj estas altaj je 50 metroj. Sur la krutaĵoj troviĝas konstantaj kaj sezonaj akvofaloj.
Kronenanto
La Kronenanto, Oenanthe pileata, estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas iom for de la kerno de la tipaj specioj de la genro kiuj estas ĝenerale blankanigraj birdoj, multaj kun nigra gorĝo.
La genra nomo, Oenanthe, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka oenos (οίνος) "vino" kaj anthos (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj. .
Tiu enanto troviĝas en malfermaj sekaj sablecaj kaj ŝtonecaj habitatoj kaj en mallonga herbejo kun disaj arbustoj kaj termitejoj en Afriko, el Kenjo kaj Angolo sude ĝis Kablando. Ĝi estas tre nemigrantaj, sed entreprenas sezonajn movojn.
La Kronenanto estas 17–18 cm longa kaj pezas 32 g. Ties kruroj kaj pinteca beko estas nigraj. Tiu komuna specio estas rimarkinda kaj nekonfuzebla laŭ aspekto. La plenkreskulo havas nigrajn kronon, vangojn kun traokula strio kaj brustobendon, kaj blankajn superokulan strion kaj gorĝon. Ŝajnas kvazaŭ ĉiuj tiuj nigrablankaj partoj ĉirkaŭas la kronon kiel plej rimarkinda eco kaj de tio devenas la nomo de la specio, ankaŭ la latina scienca nomo aludas al la krono ("pileum") en latina. La resto de la subaj partoj estas blankecaj kun sablokoloro en flankoj kaj suba ventro. La dorso estas malhela. Kiel aliaj enantoj, tiu havas distingan vostobildon kun nigraj plumoj en la bazo kaj centro formante renversitan “T” kontraŭ la blanka pugo.
Junuloj havas brunajn kronojn kaj vangojn, dum la brustobendo estas malforta. Tamen la brustobendo, pli granda grando, kaj blanko en la bazo de la eksteraj vostoplumoj distingas ĝin el la migranta specio Rokenanto, kiu estas rara ĉe plej parto de la teritorio de la Kronenanto.
La kanto de la Kronenanto estas laŭta melodia trilado interrompita de balbuta babilaĵo, kaj la alarmovoĉo estas ĉik-ĉik. Ĝi estas monogama specio, kiu konstruas neston el pajlo, herbo kaj folioj en truo surgrunde aŭ en termitejo. Ili povas uzi homfaritajn tubojn se ili disponeblas. La ino demetas 3 aŭ 4 ovojn.
Tiu solema specio manĝas insektojn, ĉefe formikojn. Kiel aliaj enantoj, ili ripozas sur amasoj kaj eksaltas super la herbejon aŭ flugas malalte supergrunde.
Orvireo
La Orvireo (Vireo hypochryseus) estas specio de birdo de la familio de Vireedoj kaj genro de Vireoj, kiuj estas malgrandaj paserinoj de Ameriko, de koloroj olivverdecaj al sablokoloraj. Ĝi estas endemia de Meksiko. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj ankaŭ humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi loĝas en deklivoj de montaroj, kanjonoj kun arbustaro, sekaj arboj kaj arbaroj ĉe rojoj. Nur okcidente de Meksikio, en la deklivaro de Pacifiko el sudo de Sonora ĝis Oaxaca kaj la insuloj Tres Marías.
Ĝi estas 14 cm longa. Temas pri malgranda vireo brila kaj verdeca kun superokula strio brilflava kaj la subaj partoj tute flavaj malkutime ĉe vireoj. Ĝi ne havas tre markatajn la flugilstriojn. La hegemonia flava koloro nomigas la specion ankaŭ en la latina scienca nomo kie hypochryseus estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiu signifas precize “tre oreca”.
La nesto estas sakoforma kaj pendita el branĉo en forko. La ino demetas 2 al 5 blankajn ovojn kun brunaj makuloj. La kovado estas de 11 al 13 tagoj; la idoj restas en la nesto dum 13 tagoj antaŭ elnestiĝo.
Sovinec
Sovinec (Eulenberg) estas vilaĝo en distrikto Bruntál apartenanta sub municipo Jiříkov en Ĉeĥio. La vilaĝo situas sub samnomata burgo. Vivas ĉi tie.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Sovinec laŭ popolnombrado aŭ aliaj oficregistroj En Sovinec estas registritaj 67 adresoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 estis ĉi tie kalkulitaj 40 domoj, el tio 16 daŭre enloĝataj. La resto estas dumtempe loĝataj domoj (kabanoj, refreŝigejaj domoj...).
Signifaj loĝantoj
En Sovinec vivas signifa ĉeĥa fotografiisto Jindřich Štreit.
Farunmilito
La Farunmilito (laŭ esprimo tiutempa, retenita de la historiografio) estis tajdo de ribeloj okazintaj inter aprilo kaj majo 1775 en la nordaj, orientaj kaj okcidentaj regionoj de la Reĝlando Francio. Ĝi estis okazigita de pliigo de la prezoj de la greno kaj, konsekvence, de pano pro malbonaj rikoltoj de la someroj de 1773 kaj 1774. Tiu ribelo speciale granda estis markita per la kontrolo de la prezo de la tritiko (antaŭ la reveno de la abundo) kaj per la interveno de la soldataro, ĉio tio kiel antaŭaĵo de la Franca revolucio kiu okazis malmultajn jarojn poste.
Pere de tiuj ribeloj, montriĝis la socia kaj politika krizoj de la Antikva Reĝimo. Tiele, tiuj okazaĵoj povas esti komprenitaj kiel reago kontraŭ la edikto de Turgot, kiu establis la liberigon de la komerco de grajnoj, dekretita la 19an de decembro 1774. Fakte, tiu liberigo aspektos kontraŭa al la «morala ekonomio», tio estis rompo rilate al la principo kiu postulis de la reĝo, ke tiu zorgu por la sekureco de siaj subuloj kaj por la provizado de nutroproduktoj.
Jorge Luis Borges
Jorge Francisco Isidoro Luis BORGES ( audio) (naskiĝis la  en Bonaero, mortis la  en Ĝenevo) estis argentina verkisto, kiun oni konsideras unu el la plej elstaraj personoj de la literaturmedio de la 20-a jarcento. Li fariĝis vaste konata ĉefe pro siaj etaj rakontaĵoj kaj fikciaj eseoj, sed li ankaŭ estis poeto, tradukisto kaj literaturkritikisto. Lin influis la verkoj de, inter aliaj, Edgar Allan Poe, Dante Alighieri, Miguel de Cervantes, Franz Kafka, H. G. Wells kaj G. K. Chesterton.
Lia verkaro estis fundamenta por la tutmondaj literaturo kaj pensaro, kaj krome estas celo de detalaj analizoj kaj multaj kaj diversaj interpretoj. Liaj plej bone konataj libroj, Ficciones (Fikcioj) kaj El Aleph (La alefo), publikigitaj en la 1940-aj jaroj, estas kompilaĵoj de mallongaj rakontoj interkonektitaj de oftaj temoj, kiel revoj, sonĝoj, labirintoj, filozofio, bibliotekoj, speguloj, fikciaj verkistoj kaj mitologio. La verkaro de Borges kontribuis al plibonigo de filozofia literaturo kaj de la ĝenro de fantazio, kaj estis konsiderata de kelkaj kritikistoj kiel markilo de la komenco de la movado magia realismo de la 20a jarcento en la Latinamerika literaturo. Liaj lastaj poemoj temas pri parolado kun kulturaj figuroj kiel Spinoza, Camões, kaj Virgilio.
Fantaziaj ontologioj, inventitaj genealogioj, utopiaj gramatikoj, fikciaj geografioj, multaj tutmondaj historioj, logikaj bestaroj, rakontaj etikoj, imagaj matematikoj, teologiaj konfliktoj, geometriaj inventoj, nerealaj roluloj, prezentitaj kiel realaj, kaj inventitaj memoroj estas parto de la enorma panorama mondo kiun en siaj verkoj Borges proponas kaj al la fakuloj kaj al la meza leganto. Sed super ĉio tio, jen filozofio, rigardita kiel perplekseco; la pensaro kiel konjekto, kaj poezio, nome la suprema formo de la racio. Kvankam li estis pura literaturisto, li estas favorata de semiotikistoj, matematikistoj, filologoj kaj filozofoj kaj mitologoj, ĉar Borges havigas — pere de la perfekto de sia lingvaĵo, de sia sciaro, de la universalismo de siaj ideoj, de la originaleco de siaj fikcioj kaj de la belo de sia poezio — verkaron kiu honorigas la hispanan lingvon kaj la tutmondan pensaron.
Li ricevis nombrajn premiojn, estis ankaŭ tre polemikiga pro siaj politikaj deklaroj ege konservativaj, kiuj eble estis baro por ne ricevi la Nobel-premion pri literaturo, al kiu li estis kandidato dum preskaŭ tridek jaroj.
Horst Vogt
Horst Vogt (naskiĝinta en 1942 en Kassel) estas germana esperantisto.
Jorge Luis Borges
Naskiĝinta en antaŭurbo de Bonaero, Borges poste translokiĝis kun sia familio al Svisio en 1914, kie li studis en la Collège de Genève. La familio veturis multe en Eŭropo, ekzemple tra Hispanio. Reveninte al Argentino en 1921, Borges ekpublikigis siajn poemojn kaj eseojn en superrrealismaj literaturaj gazetoj. Li laboris ankaŭ kiel bibliotekisto kaj publika prelegisto. En 1955, li estis nomumita direktoro de la Nacia Biblioteko kaj profesoro pri angla literaturo en la Universitato de Bonaero. Li iĝis komplete blinda estante 55-jaraĝa. Kelkaj fakuloj sugestis, ke lia progresinta blindeco helpis lin kreadi plinovigajn literaturajn simbolojn pere de la imagopovo. Ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj, lia verkaro estis tradukita kaj amplekse publikigita en Usono kaj en tuta Eŭropo, krom en aliaj landoj. Borges mem flue parolis en kelkaj lingvoj.
En 1961, li venis al la internacia atento kiam li ricevis la unuan premion Formentor (nome Premio Internacional), kiun li kunhavis kun Samuel Beckett. En 1971, li ricevis la premion Jerusalemo. Lia internacia reputacio estis plifirmigita en la 1960-aj jaroj, helpita de liaj verkoj jam disponeblaj en angla, de la Latinamerika bum kaj de la sukceso de la verko de García Márquez nome Cent jaroj da soleco. Li dediĉis sian finan verkon, nome La konspiruloj, al la urbo Ĝenevo, Svisio. La verkisto kaj eseisto J. M. Coetzee diris pri li: "Li, pli ol ajnulo, plinovigis la lingvon de fikcio kaj tiel pavis la vojon por rimarkinda generacio de hispanamerikaj romanistoj."