cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lakhegy
Situo
Lakhegy situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Szombathely-Zalaegerszeg, la fervojo en la sama direkto preteriras. La vilaĝo kontaktiĝas kun Egervár. Vasvár troviĝas 14, Zalaegerszeg 16, Zalaszentgrót 23, Körmend 24 kilometrojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1334 en formo "Lack", pri la najbara vilaĝo el 1357 en formo "Hegy". Dénesfa kaj Lakhegy unuiĝis en 1907. Dum la socialismo Lakhegy estis unuigita kun Egervár. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kuracejo, biblioteko, migra poŝto. La municipa administracio en Egervár funkcias.
Topolovățu Mare
Laŭ la censo de 2002 inter la 2 971 loĝantoj de la komunumo estis 220 serboj, 62 slovakoj kaj 62 hungaroj. 2 564 parolis precipe rumane, 202 serbe, 83 slovake kaj 43 hungare.
Dolná Poruba
Situo
Dolná Poruba situas sub monto 906 m-ojn alta, fine de longa sakovojo. Trenčín troviĝas je 22 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355 en formo "Poruba". En 1784 loĝis tie 876 vilaĝanoj en 90 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Alsó-Porubka, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bérces 868 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj kaj hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Illava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 dum batalado 24 partizanoj mortis en la proksima arbaro. En 2001 vivis en Dolná Poruba 865 homoj, (853 slovakoj).
Griza petrelo
La Griza petrelo (Procellaria cinerea), nomata ankaŭ Bruna petrelo aŭ Griza pufino estas specio de marbirdo en la familio Procelariedoj aŭ de petreloj. Ili loĝas en malfermaj maroj de la Suda Hemisfero, ĉefe inter 49°S kaj 32°S.
Taksonomio
La Griza petrelo estas membro de la familio Procelariedoj kaj de la ordo Procelarioformaj. Kiel membroj de Procelarioformaj, ili kunhavas iajn karakterojn. Unue ili havas tubecajn naztruojn nome naztruoj. La malfermaĵo al la naztruo situantas diference ĉe kelkaj birdospecioj. Tiuj birdoj havas la malfermaĵon pinte de al supra bekoduono. Due, ili produktas stomakoleon kiu enhavas vaksecan esteron kaj trigliceridojn. Tiu oleo plenumas du funkciojn. Kiam predanto minacas la birdon, ties idon aŭ ovon, ili kraĉas la substancon al tiu predanto. Tiu substanco havas haladzan fiodoron, kaj hirtigas la plumojn ĝis degradi ties uzeblo. Krome ili povas digesti la vaksecajn esterojn por akiri altajn energikvantojn, necesaj kaj por idoj kaj dum longaj flugoj aŭ por la periodo kiam ili kovas sian ovon aŭ idozorgas. Ili havas ankaŭ unike strukturitan bekon, kun sep al naŭ distingaj kornoplatoj. Fine, ili havas salglandon kiu situantas super la naztruojn kaj helpas sensaligi ties korpon, ĉar ili trinkas marakvon. Ili elpelas la salrubon el sia nazo.
La Griza petrelo estis nomata Griza pufino, kaj Bruna petrelo.
Etimologio
Procellaria derivas el du latinaj vortoj, nome procella signife ŝtormo kaj arius sufikso signifa apartenanta aŭ koncerna al. Tio aludas al ties asocio kun ŝtorma vetero. La vorto cinerea estas latina kaj signifas "cindrecan", do klare tradukeblas al "griza". La vorto Petrelo devenas el Sankta Petro kaj la historio pri ties piedirado surakva. Tio aludas al la petrela kutimo plaŭdi la akvan surfacon por ekflugi.
Aspekto
La Griza petrelo estas granda griza, blanka kaj bruna petrelo. Ili estas averaĝe 48 cm longaj kaj pezas 1000 g. Ili havas brunecgrizajn dorson, suprajn vostokovrilojn, kaj supraflugilojn. Ili havas blankajn ventron, kaj subflugilojn kaj subvoston kiu estas cindrogrizaj. Ili havas flavecverdecan bekon kaj rozgrizajn piedojn.
Manĝo
Ili plonĝas el altoj de ĝis 10 m por akiri manĝon.
Reproduktado
Grizaj petreloj revenas al siaj reproduktejaj areoj en februaro kaj marto kaj konstruas nestotruojn por nestumi. Tiuj nestotruoj estas en bone-drenita grundo, protektata de herbotufoj el genro Poa, tipe ĉe dekliva tereno. Fine de marto aŭ koemnce de aprilo, la ino demetas ununuran ovon, kaj ambaŭ gepatroj kovas ĝin. Post eloviĝo la ido estas zorgata de ambaŭ gepatroj ĝis kiam okazas elnestiĝo el fino de septembro al komenco de decembro.
Teritorio kaj habitato
La Grizaj petreloj estas pelagaj kaj tipe restas inter 49°S kaj 32°S for de la reprodukta sezono. Dum la reprodukta sezono, ili formas koloniojn sur kelkajl insuloj. Antipodaj Insuloj, kun ĉirkaŭkalkulataj 53,000 paroj, kaj la Insulo Gough kun 10,000 paroj estas la plej grandaj kolonioj, kaj aliaj estas ĉe Princ-Eduarda Insulo, Insulo Marion, Tristan da Cunha, Krozetoj, Kergelenoj, Amsterdam-Insulo, Kampbelinsulo, kaj Makvora Insulo. Ili havas loĝan teritorion de 68,800,000 km².
Konservado
Ne estas multa ĵusa informaro pri tiu birdospecio, sed ties populacio ŝajne malpliiĝas certe malrapide kaj eble rapide. Enmetitaj predantoj kiaj hejmaj katoj, brunaj ratoj, kaj nigraj ratoj kontribuas al tiu malpliiĝo, same kiel la interplektado ĉe multhokado, kio estas ĉefa problemo. Tiu birdospecio estas plej komune kaptata senintence de multhokadaj fiŝkaptejoj en akvoj de Novzelando, kun ĉirkaŭkalkulo de 45,000 birdoj en la lastaj 20 jaroj. Aliaj predantoj estas la vekaralo kaj la muso.
Por helpi al reteno aŭ eĉ pliigo de ties populacio, oni lokis la specion ĉe la 2a apendico de la sistemo CMS kaj ĉe la 1 Anekso de la ACAP. La Insulo Gough estis elektita Monda heredaĵo de Unesko. Antipodaj Insuloj ekis antaŭlaboron por longdaŭra monitorado (kontrolado), kaj en 2007 ekis la monitorado. En 2001, la Rattus norvegicus estis eliminita el la Kampbelinsulo, kaj en 2006 la organizo por sudorientatlantikaj fiŝkaptejoj nome SEAFO ekaplikis decidojn kontraŭ multhokado.
Future, oni planas nombrajn taskojn, komence per censo pri ĉiuj reproduktejaj lokoj. Ankaŭ oni faros studojn pri Insulo Gough koncerne al la musoj, kaj fine, oni aplikos pli striktan fiŝkaptadajn regulojn fare de ONA, RFMO kaj ACAP.
LADA XRAY
LADA XRAY (Лада Икс-рей) estas la rusia kompakta aŭto, kiun AvtoVAZ produktas en Toljatti ekde la. Tio estas la hatchback dezajnita kiel SUV kaj surmerkatigata kiel la kompakta miksaŭtoen.
Historio
En aŭgusto 2012 en la Moskva Internacia Aŭtoekspozicio estis prezentita la triporda koncepta aŭto de la miksaŭto LADA XRAY Concept, dezajnita de la teamo subestre de la brita aŭtodezajnisto Steve Mattin. La eksterieron dezajnis la rusia dezajnisto Evgenij Tkaĉjov, la interieron — Nikolaj Suslov. La projekton ĝenerale gvidis Oleg Grunenkov.
En aŭgusto 2014 en la sama ekspozicio estis prezentita la dua generacio de la koncepta aŭto, jam pli proksima al la fina, amase produktota versio.
La komenciĝis la amasa fabrikado. La aŭto ricevis pli ol 600 originalajn elementojn, ĉirkaŭ 50% de la elementoj estis produktataj en Rusio. La en la aŭto veturis tra la fabriko en Toljatti la ĉefministro Dmitrij Medvedev, kiu laŭdis ĝin. La vendoj komenciĝis la 2016. La unuan aŭton aĉetis Nikolaj Merkuŝkin, la guberniestro de Samara provinco, kie troviĝas la aŭtofabriko.
En 2016 estis prezentitaj la konceptaj aŭtoj de la sporta kaj ajnagrundaj versioj: LADA XRAY Sport Concept kaj LADA XRAY Cross Concept. La sporta versio ekhavis malaltan veturaltecon, pli sportajn agordojn de la pli pova (150 ĉevalpovoj) motoro, dum la ajnagrunda versio ricevis pli altan veturaltecon kaj plurajn surmetaĵojn, ŝirmantajn emajlon de la korpuso kontraŭ eventualaj ekstervojaj obstakloj.
Lada XRAY Cross
La ekvendiĝis la versio Lada XRAY Cross. Ĝi havas la benzinan motoron kun volumeno 1,8 litro, 122 ĉevalpovoj, kaj 5-ŝtupan mekanikan rapidumskatolon. Oni promesis produkti ankaŭ la aŭton kun robota rapidumskatolo.
La ĉefaj diferencaĵoj:
La aŭto funkcias en kvin reĝimoj:
La tri lastaj reĝimoj funkcias nur ĉe rapideco ĝis 54 km/hore.
Sekureco
La klasika versio de LADA XRAY ne estis testata, ĉar ĝi estas tiurilate simila al Renault Sandero, jam testita en Brazilo. Do oni testis Lada XRAY Cross.
Sekve de kolizia testo fare de la rusia magazeno Autoreview laŭ propra metodo ARCAP (Autoreview Car Assessment Program) Lada XRAY Cross ricevis 13,7 poentojn el 16, do ricevis 4 stelojn. Danke al tiu alta rezulto Lada XRAY Cross okupis la kvinan lokon inter ĉiuj aŭtoj, testitaj kadre de ARCAP. Pli bonajn rezultojn en tiu ĉi klaso montris nur: Volkswagen Polo (14,3 poentoj), limuzino LADA Vesta (15,1), Hyundai Creta (15,7) kaj Hyundai Solaris (16).
Eksteraj ligiloj
<Center> <Gallery mode="packed"> Lada XRAY (2).JPG| Triporda koncept-aŭto. 2012. Lada XRAY Concept 2.JPG| La dua versio de koncept-aŭto. 2014. Lada XRay Cross concept on MIAS 2016 - front view.jpg| La koncept-aŭto de la ajnagrunda versio </Gallery> </Center>
Tracy Austin
Tracy Austin estas usona tenisistino. Ŝi naskiĝis en Palos Verdes, Kalifornio, do nun estas -jara. Inter la jaroj 1978 kaj 1994 ŝi estis tenisa profesiulo. En tiu tempo ŝi dum sume 21 semajnoj gvidis la mondan rangliston pri teniso de la Virina Tenisa Asocio, do tiutempe estis la tutmonde plej bona tenisistino. En la tuta ĝisnuna historio de teniso, ŝi laŭ tiu nombro de semajnoj pinte de la monda ranglisto (laŭ la stato de februaro 2010) konsideratas la 11-a plej bona tenisistino.
En 1979, Tracy Austin iĝis la plej juna venkantino de la Usona Malferma Turniro (US Open) - unu el la kvar plej renomaj tenisaj turniroj tutmonde, en aĝo de 16 jaroj kaj 9 monatoj. En la finalo, ŝi fontis la samlandaninon Chris Evert kiu provis gajni la titolon la kvinan jaron sinsekve: Chris Evert ne sukcesis pri tio, kaj Tracy Austin gajnis la matĉon per la rezulto 6–4, 6–3. Duan fojon ŝi du jarojn poste gajnis tiun turniron, ĉi-foje kontraŭ Martina Navrátilová.
Brada-Rybníček
Brada-Rybníček estas municipo en Ĉeĥio situanta proksimume 2 km de urbo Jičín, apud ŝoseo kondukanta ĝis Liberec. Vivas ĉi tie. La vilaĝo etendiĝas en supermara alteco ĉirkaŭ 400 m s.m., sur orienta montarpiedo de rokriĉa monto Brada alta 485 m. La vilaĝo estiĝis en la jaro 1990 per memstariĝo de vilaĝo Podůlší.
Turismo
Signifa allogaĵo por turistoj kaj por montogrimpantoj estas Rokoj ĉe Praĥov, la rokurbo, kiu troviĝas en la senpera proksimeco de la vilaĝo.
Hans Habe
János Békessy [jAnos bEkeŝi] aŭ Hans Habe laŭ hungarlingve kutima nomordo Békessy János estis hungardevena-aŭstra-usonana-svislandana verkisto, ĵurnalisto. Liaj pseŭdonimoj estis Antonio Corte, Frank Richard, Frederick Gert, John Richler, Hans Wolfgang, kaj Alexander Holmes", eĉ Hans Habe estas pseŭdonimo el la nomo Hans Békessy. János Békessy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 30-a) en Locarno (Svislando).
Biografio
La plena familio de János Békessy migris al Aŭstrio en 1920. Li frekventis gimnazion en Vieno, poste li akiris filologian diplomon en Universitato de Vieno, poste li studis juron en Heidelberg. Ekde 1929 li estis ĵurnalisto en Vieno, ankaŭ li sendis artikolojn al sia naskiĝurbo. Tiutempe li edziĝis la unuan fojon. En 1934 li estis eldonisto kaj redaktoro en Ĝenevo, poste en la sama urbo li estis raportisto. Tiutempe li edziĝis la duan fojon. Post Anschluss Habe iris en ekzilon en Francio, kie li aliĝis al la Fremda Legio. En 1940 li estis kaptita kaj deportita, sed li sukcesis eskapi kun helpo de francaj amikoj al Lisbono, poste li migris al Usono. Li iĝis Usona civitano en 1941, li edziĝis la trian fojon en la sekva jaro, eĉ filo naskiĝis. En 1944 li estis direktoro de usona soldata radio. Post la mondomilito li estis organizanto de novaj gazetoj en usona zono de Germanio. Li revenis al Usono, li estis scenaristo en Holivudo. En 1948 li edziĝis jam kvinafoje. En 1953 li revenis al Eŭropo, komence li vivis en Aŭstrio, ekde la 1960-aj jaroj en Ascona, kie li vivis kun la pli nova (sesa) edzino Lici Balla. Resume li verkis 38 romanojn, plejparte tradukitaj al pluraj lingvoj.
Li ricevis 5 premiojn inter 1942-1977.
Champagne-sur-Oise
Champagne-sur-Oise estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Champenois.
Santo Domingo Ozolotepec
Santo Domingo Ozolotepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Domingo Ozolotepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 512.
Geografio
Santo Domingo Ozolotepec apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 962 loĝantojn. El tiuj estis 441 viroj kaj 521 virinoj. La komunumo havas surfacon de 68,89 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 356 indiĝenoj. El tiuj 252 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 252 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
7912 Lapovok
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yakov Semenovich Lapovok radioinĝeniero kaj inventisto, scienca sekretario de la "Muzeo A. S. Popov" en la Ŝtata Elektroteknika Universitato de Sankt-Peterburgo. Liaj nomo kaj voĉo estas konataj de la radioamatoroj ĉirkaŭ la mondo.
Metafosfata acido
Metafosfata acido aŭ metafosfato de hidrogeno estas organika kombinaĵo rezultanta el hidrolizo de la fosfora pentaoksido. Metafosfato de hidrogeno estas blankaj, travideblaj kristaloj, solveblaj en akvo kaj etanolo. Metafosfata acido posedas 1 hidrogenatomon, 1 fosforatomon, 3 oksigenatomojn. Metafosfata acido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metafosfataj derivaĵoj.
Makulanaso
La Makulanaso (Anas fulvigula ) aŭ Makuleca anaso estas mezgranda birdospecio de la grupo de plaŭdanasoj. Ĝi estas intermeza laŭ aspekto inter la ino de la Platbeka anaso kaj la Oranĝkrura anaso. Ĝi estas proksime rilata al tiuj specioj, kaj estas foje konsiderata subspecio de la unua, sed tio estas netaŭga (vidu sistematikon).
Kavito
Kavito, Kabito aŭ Cavite, oficiale Province of Cavite (en tagaloga: Lalawigan ng Kabite; tagaloga prononco: [ˈkäbite̞], [käˈbiːte̞] aŭ [käˈbitɛː]; en ĉabakana kaj hispana: Provincia de Cavite), estas provinco en Filipinoj en la sudaj bordoj de la Manila Golfo en la regiono CALABARZON en la norda insulo Luzono. Je 21 kilometrojn sudokcidente de Manila Metropolo, ĝi estas unu el la plej industriigitaj kaj rapide kreskantaj provincoj en Filipinoj. Ties loĝantaro de 3 678 301 (2015) faras ĝin unu el la plej loĝataj provincoj de la lando. Origine agrikultura kaj nun eksplodinta dormurba komunumo por la superamasega Manila Metropolo, ĝia loko ĝuste norde de la vulkano Taal metas gravajn riskojn de cindrofalo, kaj la rubo fluas tra ĝi al la Manila Golfo.
Makulanaso
Estas du distingaj populacioj de Makulanasoj. Unu populacio, A. fulvigula maculosa (Makulanaso), loĝas ĉe la marbordo de la Golfo de Meksiko inter Alabamo kaj Tamaulipas (Meksiko); for de la reprodukta sezono individuaj birdoj povas kuraĝiĝi tiom suden kiom ĝis Veracruz. La alia, A. fulvigula fulvigula (Florida makulanaso), estas loĝantaj birdoj en centra kaj suda Florido kaj eventuale kuraĝiĝas norden al Georgio. La sama disa distribumodelo troviĝis historie ankaŭ ĉe la lokaj Kanadaj gruoj.
William Lawrence Sebok
William Lawrence SEBOK estas usona astronomo kaj komputisto.
Kavito
La de facto ĉefurbo de la provinco estas Trece Martires, kvankam Imus estas la oficiala (de jure) ĉefurbo.
Makulanaso
Aspekto
Plenkreskulo de Makulanaso estas 44 al 61 cm longa el kapo al vosto. Ĝi havas malhelan korpon, pli helajn kapon kaj kolon, oranĝecajn krurojn kaj malhelajn okulojn. Ambaŭ seksoj havas brile verdecbluan speguleton (flugilmakulo), kiu ne havas blankajn bordojn malkiel ĉe la Platbeka anaso. Maskloj kaj inoj estas similaj, sed la beko de la masklo estas brilflava, dum tiu de la ino estas pli paloranĝa, foje markata per nigraj makuloj ĉe la bordoj kaj ĉe la bazo.
William Lawrence Sebok
Li estis diplomigita pri fiziko en 1973 ĉe la Universitato de Akron kaj ricevis sian Ph. D. pri astronomio en 1982 ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio. Li estis esploristo ĉe la Universitato Princeton ĝis 1986 kaj ĉe la Universitato de Maryland en College Park ĝis 1988. Li poste laboris dum du jaroj ĉe la Space Telescope Science Institute de Baltimore kiel komputisto. En 1990 li reiris en la Universitaton de Maryland, kie li fariĝis direktoro pri programado de la Departemento pri Astronomio.
Kavito
Dum ĉirkaŭ 300 jaroj, la provinco ludis gravan rolon kaj en la kolonia pasinteco de la lando kaj en la fina lukto por sendependeco, kio havigis al ĝi la titolon "Historia ĉefurbo de Filipinoj". Ĝi iĝis la lulilo de la Filipina Revolucio, kiu kondukis al la nuligo de la hispana kolonia kontrolo, kio finis en la Filipina Deklaro de Sendependeco la 12an de junio, 1898, en Kawit, Kavito. La iama provinca ĉefurbo, Cavite City, estas hejmo de dokoj de la Manila galiono, kiu estis esenca parto de la komerco inter Azio kaj Latinameriko.
Makulanaso
Aspekto
La plumaro estas pli malhela ol ĉe la ino de Platbeka anaso, ĉefe ĉe la vosto, kaj la beko estas pli flava. Dumfluge la manko de blanka bordo ĉe la speguleto estas ŝlosila diferencilo. La Oranĝkrura anaso estas pli malhela ol plej Makulanasoj, kaj ties flugilmakulo estas pli purpura ol blua.
William Lawrence Sebok
Lia ŝatata dombesto estas la furo.
Makulanaso
Kutimaro
La kutimaro kaj voĉo estas sama kiel ĉe la Platbeka anaso.
William Lawrence Sebok
Minor Planet Center kreditas lin de la malkovro 2 asteroidoj en 1977.
Makulanaso
Kutimaro
Makulanasoj manĝas per plaŭdado en neprofundaj akvoj, kaj per paŝtado surgrunde. Ili manĝas ĉefe plantojn, sed ankaŭ kelkajn moluskojn kaj akvajn insektojn. Tiuj anasoj estas komunaj ene de sia limigita teritorio; Ili estas loĝantaj birdoj la tutan jaron kaj ne migras. La reprodukta habitato estas marbordaj marĉoj. La nesto estas konstruita surgrunde inter vegetaĵaro, kiaj skirpoj kaj aliaj marĉaj herboj.
Sistematiko
La populacio de Florido, kiu loĝas proksimume sude de Tampa, estas separata kiel nomiga subspecio Anas fulvigula fulvigula kaj estas foje nomata Florida anaso aŭ Florida makulanaso dum ambaŭ subspecioj estas intermezaj inter inoj de Platbeka anaso kaj Oranĝkrura anaso, la Florida Makulanaso estas pli proksima al la unua kaj la Makulanaso pli proksima al la lasta laŭ aspekto; tio estas ĉefe rekonebla ĉe la pli hela kapo kiu estas tre klare separata el la pli malhela brusto ĉe Makulanaso, sed multe malpli ĉe la Floridaj makulanasoj. Ĉar la teritorioj de la subspecioj ne koincidas, tiuj birdoj povas nur esti konfuzataj kun la ino de la Platbeka anaso kaj de la Oranĝkrura anaso tamen; ĉefe la inoj de Oranĝkrura anaso estas ofte fidinde separeblaj nur pro la malhelpurpura speguleto el Makulanasoj en naturo.
Kiel ĉe ĉiuj membroj de la anasa klado de "mallardine", ankaŭ tiuj kapablas produkti fruktodonajn hibridojn kun siaj plej proksimaj parencoj, nome la Oranĝkrura anaso kaj la Platbeka anaso. Tio okazis ĉiam je limigita etendo; individuoj de la migranta Oranĝkrura anaso kiuj vintrumas en la teritorioj de la Makulanaso povus eventuale resti tie kaj pariĝi kun la loĝanta specio, kaj pri la Platbeka anaso, kiu koloniigis Nordamerikon poste, same povus okazi (McCracken et al. 2001).
Dum la rezulta genofluo ne estas nune zorgiga, habitatodetruo kaj troa ĉasado povus eventuale malpliigi tiun specion al la punkto kie hibridiĝo kun la Platbeka anaso minacus ĝin al malapero kiel distinga taksono (Rhymer & Simberloff, 1996). Tio ĉefe aplikiĝas al la Florida anaso (Mazourek & Gray 1994), en kies malgranda teritorio habitatodetruo pro urbanizado kaj drenado de humidejoj okazis en la lastaj jardekoj; tio kombine kun la klimata ŝanĝo tuŝante la Evergladojn povus esti sufiĉa kaŭzo por malpliigo de la Florida anaso ĝis punkto kie ĉasado devus esti limigita aŭ eĉ malpermesata (McCracken et al. 2001). Nuntempe tiuj birdoj ŝajne elturniĝas per ĉirkaŭkalkulata populacio de 50.000-70.000 individuoj (BirdLife International 2004).
1-a deputita distrikto de Ille-et-Vilaine
La unua deputita distrikto de Ille-et-Vilaine estas unu el la ok francaj balotaj distriktoj de la departemento Ille-et-Vilaine situanta en regiono Bretonio.
Geografia priskribo
En la balota subdivido de 1958, la unua deputita distrikto de Ille-et-Vilaine estis « Rennes Nord ». La departemento enhavis tiam ses distriktojn.
Ĝi konsistis el la sekvantaj kantonoj :
Geografia kaj demografia priskribo
Per la balota subdivido de la leĝo n° 86-1197 de la 24-a de novembro 1986 , la distrikto arigis la sekvantajn kantonojn :
Balotoj de 1988
La francaj deputitaj balotoj de 1988 okazis dimanĉe la 5-an de junio 1988.
La sindetena procento estis je 41,75 %.
Balotoj de 1993
La francaj deputitaj balotoj de 1993 okazis dimanĉe la 21-an kaj la 28-an de marto 1993.
La sindetena procento altis 36,43 % en la unua vico kaj 36,13 % en la dua vico.
Balotoj de 1997
La francaj deputitaj balotoj de 1997 okazis dimanĉe la 25-an de majo kaj la 1-an de junio 1997.
La sindetena procento altis je 37,49 % en la unua vico kaj 33,91 % en la dua vico.
Balotoj de 2002
La francaj deputitaj balotoj de 2002 okazis dimanĉe la 9-an kaj la 16-an de junio 2002.
La sindetana procento altis je 38,49 % en la unua vico kaj 42,78 % en la dua vico,.
Balotoj de 2007
La francaj deputitaj balotoj de 2007 okazis dimanĉe la 10-an kaj la 17-an de junio 2007.
La sindetena procento altis 40,73 % en la unua vico kaj 44,03 % en la dua vico.
Geografia priskribo
Sekve de la resubdivido de la francaj deputitaj distriktoj de 2010, sekve de la edikto n° 2009-935 de la 29-a de julio 2009, ratifita de la franca parlamento la 21-an de januaro 2010, la unua distrikto de Ille-et-Vilaine arigis la sekvantajn administrajn subdividojn :
Serra do Navio
Serra do Navio estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 4.409 loĝantojn en 2010.
Mandea lingvaro
La mandea lingvaro estas granda lingvofamilio ene de la niĝerkonga lingvaro uzataj en Okcidentafriko. Laŭ Ethnologue estas 74 mandeaj lingvoj, dum Encyclopædia Britannica taksas la nombron de mandeaj lingvoj je 40, uzataj de ĉirkaŭ 20 milionoj da homoj kaj la Oxford Research Encyclopedia of Linguistics taksas ilin je 60 ĝis 75, uzataj de inter 30 kaj 40 milionoj da homoj. La mandeaj lingvoj estas ĉefe uzataj en la okcidentafrikaj landoj Burkino, Malio, Senegalo, Gambio, Gvineo, Gvineo Bisaŭa, Sieraleono, Liberio kaj Ebur-Bordo.
La plej grandaj lingvoj (laŭ denaskuloj) estas la bambara (14,1 milionoj) kaj la ĝula (dyula, 12,5 milionoj). La mandeaj lingvoj estas tradicie rigardataj kiel branĉo de la niĝer-konga lingvofamilio, kvankam ĉi tiu vidpunkto estas pridubata de iuj lingvistoj.
Iuj el la mandeaj lingvoj en Sieraleono kaj Liberio havas siajn proprajn skribsistemojn, inkluzive de la vaja lingvo (Vai, ꕙꔤ, malkovrita de la germana misiisto Sigismund Kölle en 1849), poste ankaŭ la mendea (Mɛnde yia), la loma (Looma) kaj la kpelea (Kpɛlɛɛ). Nova skribsistemo estas la N'Ko-skribo (en Esperanto Nokoa skribo, 1949), kiu estas uzata interalie por la bambara. La Nokoa skribo estas pli kaj pli uzata. Lernejoj en Gvineo kaj Malio instruas la Nokoan skribon jam de jaroj.
Fonto
La gloso Fonto povas signifi la jenajn:
Brunelo
Brunelo (Prunella) estas genro de plantoj el familio Lamiacoj. Temas pri plurjaraj herboj, plejofte malaltaj, kies floroj estas aranĝitaj en densaj infloreskoj, kun brakteoj malsimilaj al la folioj. Tiu genro enhavas kvinon da specioj en mezvarmaj regionoj. Unu specio - la ordinara brunelo - estas pli-malpli kosmopolita, tio estas de tutmonda disvastiĝo.
Taksonomio
Kelkaj specioj:
Rudolf Meinhold
Rudolf MEINHOLD (naskiĝinta la en Bad Klosterlausnitz, mortinta la  en Freiberg) estis germana geofizikisto kaj naftogeologo.
Vivo
Meinhold pasigis la junulajn jarojn en Ruhla. Poste li studis minadsciencojn en Jena kaj Berlino kaj ricevis sian diplomon ĉe Herrmann Reich pri demandoj de reflekta sismiko por la esplorado de subteraj strukturoj. Lia unua profesia agado estis sub la direktoreco de la potsdama geofizikisto Hans Haalck kun la esplorado de salkupoloj en la Nordgermana Ebenaĵo per la gravimetro de Haalck.
Laŭ la sugesto de lia mentoro Haalck, li uzis la ŝancon efektivigi marajn gravimetrajn mezuradojn tre frue. La mezuradoj okazis ĉe la nederlanda marbordo en 1938, sur la Marakajbo-lago kaj en la Orinoko-delto en 1939. La laboro estis farita nome de  Bataafschen Matschappij (Shell-grupo). Kiam la Dua mondmilito ekis en 1939, li devis rezigni sian laboron kaj revenis al Berlino en 1940 tra San Francisco, Japanio, Manĉurio, Siberio kaj Moskvo.
Dum la Dua Mondmilito li gvidis sismajn enketteamojn nome de Prakla. En la 1950-aj jaroj, li konstruis sisman reflektadesploradon je GDR kaj tiam estis altranga geologo en la landa naftoindustrio. Dum ĉi tiu tempo li traktis la demandojn de salaltiĝo (halokinezo). Krome, li povis pruvi ke la Pompeck- sojlo ne estas sojlo en la struktura signifo. La antaŭe aplikota limo al petrolperspektivoj estis tiel forigita.
Pliiĝantaj diferencoj kun la komunisma registaro, precipe en la demando de estonta petrolo kaj gasproduktado (la GDR-gvidado estis interesita pri grandaj stokejoj kio ne eblis) kondukis al lia translokiĝo al la Teknika universitato de Freiberg (Saksio). Li tie organizis la mondskale unuan katedron pri naftogeologio. Lia profesoreco tamen ne venis tuj pro politikaj kialoj.
Ekde 1951 li trejnis plurajn generaciojn de geofizikistoj kaj geologoj kiel ekstera preleganto ĉe la Universitato de Lepsiko kaj Monta akademio de Freiberg. Li emeritiĝis en 1976.
Rudolf Meinhold kultivis personajn kontaktojn ekz. kun Ludger Mintrop, Hans Haalck, Robert Lauterbach, Marshall Kay (Usono), Otto Rosenbach, Gerhard Fanselau, Wolfgang Buchheim, Otto Meißer, Adolf Watznauer, Arno Hermann Müller.
La 2-an de januaro 1940, kune kun Horst Martin, li surgrimpis la Nevado del Tolima (ĉirkaŭ 5200 m) en Kolombio (verŝajne la unua supreniro).
Gambarana
Gambarana estas komunumo de Italio.
Karolo la 2-a (Hungario)
Biografio
Lia naskiĝdato estas necerta (eble 1354), sed en Napolo li naskiĝis. Kiel junulo, li edukiĝis en Hungara reĝlando en korto de Ludoviko la 1-a (Hungario). En 1371 li ricevis la postenon banuso. En 1381 Karolo iĝis reĝo de Napolo kaj Sicilio, sed poste li havis grandan konflikton kun la eklezio, tial li rifuĝis al Hungario. Karolo ĵuris, ke li ne aspiras la hungaran reĝecon, tamen en 1385 li profitis la lokajn konfliktojn kaj akiris la hungaran tronon de Maria. En la sekva jaro atenco okazis kontraŭ li kaj Karolo grave vundiĝis. Poste oni metis lin en malliberejon, kie li preskaŭ tuj mortis en Visegrád. Li postlasis edzinon kaj 3 gefilojn.
Fülöp (vilaĝo)
Fülöp estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en subregiono de Hajdúhadház. Fülöp signifas: Filipo.
Karolo la 2-a (Hungario)
Biografio
La mallonga regado postlasis nenion en la hungara historio. Nur la detalaj historiaj libroj mencias lin.
Fülöp (vilaĝo)
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, ĉe la hungara-rumana landlimo sen trapasejo. Debrecen troviĝas je 38, Hajdúhadház je 51, Budapeŝto je 259 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis pri la komunumo el 1325. Figuro Fülöp ricevis la kampojn en la 13-a jarcento. La vilaĝo jam senhomiĝis antaŭ la turkoj. Kapelo konstruiĝis en 1796. Longe la loko apartenis al Nyírábrány. En 1919 la rumanoj okupis ankaŭ tiu ĉi vilaĝon. En 1946 la loko iĝis memstara municipo.
Tampa Bay Mutiny
Tampa Bay Mutiny estis futbalklubo en Tampa, Usono. La teamo ludis en Grandliga Futbalo, la plejbona nivelo de futbalo en Usono kaj Kanado, el 1996 ĝis 2001. La koloroj de la klubo estis blua kaj blanka.
Dio Benu
Dio Benu estas la gazeto de la Ĉeĥa IKUE-Sekcio. Ĝi aperas 4-foje jare ekde 1991 kun ĉirkaŭ 28 p. en formato A5. La gazeto estas legebla ankaŭ rete. Fondinto kaj daŭra redaktoro de la gazeto estas Miloslav Šváček.
Fonto (gazeto)
Fonto estas titolo de sendependa, beletra monata gazeto (ekde 1980 ĝis 2006) eldonita en Ŝapekoo (Brazilo) de Gersi Alfredo Bays.
En oktobro 1980 aperis la unua numero; pro la klimata malsameco inter la norda kaj suda hemisferoj, Gersi Alfredo Bays supozis, ke eblos eluzi tion: se la homoj ne devos pagi la abonon ekde la komenco de januaro, same kiel multaj jam faras pri pluraj aliaj revuoj kaj gazetoj, eble oni pli facile iros al la nova revuo. Ekde la sesa jarkolekto, tamen, ankaŭ Fonto sekvis la kutimajn indikojn: de januaro ĝis decembro.
Iamaniere la revuo estis lanĉita kun la intenco diskonigi la librojn eldonatajn de la samnoma eldonejo. En 1980, por festi la 400-jaran datrevenon de la morto de l' fama Portugala poeto Luís de Camões, Fonto aperigis lian epopeon "La Luzidoj" en la bela traduko de Leopoldo H. Knoedt. Depost tiam aperis pli ol 120 (ĉefe beletraj) verkoj ĉe la eldonejo, kaj originalaj kaj tradukaj. El la ne-beletraj verkoj tie aperintaj eble la plej fama estas "Gerda Malaperis!" de Claude Piron.
La revuo komence estis redaktata de William Auld, kiu samtempe grave konsilis la eldoniston pri aperigado de novaj beletre valoraj libroj. Kiam William Auld subite ĉesigis sian kunlaboron, ekde julio 1987 Gersi Alfredo Bays iom da tempo redaktis la revuon, sed jam ekde la nova jaro ekredaktis la revuon Daniel Luez en Francio (1988-1992); depost 1993 ĝis la ĉeso la revuon redaktis Gerrit Berveling en Nederlando.
Laŭ amplekso Fonto estis rekorda en Esperantujo: sur ĝiaj miloj da paĝoj en 312 numeroj tra 26 jaroj aperis miloj da originalaj kaj tradukitaj literaturaĵoj: poezio, prozo, teatro, eseo... Multaj aŭtoroj siatempe debutis sur ĝiaj paĝoj.
La eldonisto kaj redaktoro de Fonto sin vidis devigitaj interrompi la aperadon de la revuo por 2007. Por la Esperantlingva kulturo tio certe estis grava perdo. Aliaj revuoj ankaŭ aperigas literaturon, sed - male al Fonto - tio kutime ne estas ilia ĉefa enhavo. Krom tio Fonto celis esti sendependa periodaĵo pure literatura en Esperanto. Tio klare videblis jam nur el kelkaj nomoj: aperis sur ĝiaj paĝoj kontribuaĵoj de sendiskriminacie kiu ajn literatura skolo (ni diru: de Rikardo Ŝulco ĝis Reinhard Haupenthal, de Jorge Camacho ĝis Vinko Oŝlak, k.m.a.). Dum la lastaj jaroj la revuo pli emfaze enfokusigis ankaŭ verkaĵojn de ekstereŭropaj talentuloj, kiujn en Eŭropo tro facile oni emas pretervidi: Probal Dasgupta, Shi Chengtai, Mao Zifu, Yamasaki Seikô, Dao Anh Kha, Guozhu k.s.
Ekde 1986 multaj verkoj premiitaj en la Belartaj Konkursoj de UEA aperadis en Fonto, kaj en 1990 UEA kaj Fonto interkonsentis, ke se eble ĉiuj premiitaj verkoj aperos en Fonto. Foje iuj tro ampleksaj teatraĵoj kaj eseoj ne povis trovi lokon en la revuo, sed kutime ĉio aperis. La premiitaj verkoj kutime plenigis du ĝis kvar tutajn numerojn jare.
De tempo al tempo, depost multaj jaroj, foje informoj de EVA (Esperantlingva Verkisto Asocio) aperis en la revuo.
Tabelo de numeroj kaj monatoj:
Samtempe ĝi estas eldonejo (vidu Fonto (eldonejo)), kiu eldonis jam serion da tre gravaj verkoj.
Johanesburgo
Johanesburgo (isiZulu: iGoli, orej) estas urbo kaj distrikto en Sud-Afriko. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Ĥaŭtengo. Antaŭurboj de Johanesburgo estas la getourbo Soweto kaj Sophiatown.
Loĝantaro
Laŭ distrikta censo de 2001 la loĝantaro estas 3 225 811 (laŭ aliaj 3.225.608; kun antaŭurboj preskaŭ 8 milionoj).
Klimato
Johanesburgo havas subtropikan klimaton. En januaro la temperaturo estas averaĝe 26 °C, en junio 16 °C. En ĉirkaŭ junio estas vintro, tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas po 713 mm, precipe somere pluvas.
Famuloj
En Johanesburgo mortis:
Eksteraj ligiloj
registara retpaĝejo
Elemento de grupo 8
Elemento de grupo 8 estas elemento en grupo 8 de la perioda tabelo laŭ la IUPAC-sistemo. Tiu ĉi grupo konsistas el:
Oni ne konfuzu la novan IUPAC-nomon "Grupo 8" kaj la malnovan "grupon VIIIA" (malnova eŭropa sistemo) aŭ "grupon VIIIB" (malnova usona sistemo), kiu signifas la nunan grupon 18.
Tartarugalzinho
Tartarugalzinho estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 12.435 loĝantojn en 2010.
Marand
Geografio
Marand situas sur altebenaĵo 59 kilometrojn de la provinca ĉefurbo Tabrizo, 76 kilometrojn de Azarŝahr, 221 kilometrojn de la alia provinca ĉefurbo Ardabilo, 587 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano,.
Historio
Marand estis konata sub diversaj nomoj en historio, kiel ekzemple Mariana, Mandagarana kaj Maranda. Historio de la urbo iras reen al la antaŭ-islama epoko. La fervojo ĉi tie estis konstruata inter 1912—1916. Marand estis deklarita urbo en 1929.
Ekonomio
La loĝantaro okupiĝas pri komercado, krome estas iom da nutraĵindustrio. En la urbego universitato funkcias.
Trafiko
Marand havas rektan fervojan kaj ĉefvojan kontaktojn kun Teherano kaj Azerbajĝano, krome estas aliaj lokaj landvojoj.
Mainbernheim
Mainbernheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
NGC 2998
NGC 2998 (aliaj indikoj — UGC 5250, MCG 7-20-51, ZWG 210.36, KUG 0945+443, IRAS09455+4418, PGC 28196) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fenikso (gazeto)
Fenikso estas membrogazeto de Esperanto Nederland, aperanta en Esperanto kaj la nederlanda.
Újezd (distrikto Zlín)
Újezd estas municipo troviĝanta en distrikto Zlín en Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Fenikso (gazeto)
Enhavo
Celante siajn membrojn, la gazeto de Esperanto Nederland raportas precipe pri Esperanto-kulturo en la lando: agadoj de la asocio, invitoj al aŭ raportaĵoj pri Esperanto-aranĝoj, recenzoj de libroj kaj revuoj, ligiloj al filmetoj rete. Estas ankaŭ leterkesto kaj nekrologo.
Újezd (distrikto Zlín)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1261.
Fenikso (gazeto)
Enhavo
Kelkaj artikoloj aŭ fragmentoj de ili estas verkitaj en la nederlanda, ofte poemoj dukolumne prezentataj nederlande-Esperante.
Bonvenaj estas gazetartikoloj, bildoj, fotoj kaj informoj pri mencioj de Esperanto en radio kaj televido.
Historio
Kiam en 1994 per fuzio de la antaŭaj organizaĵoj Nederlanda Esperanto-Asocio kaj Federacio de Laboristaj Esperantistoj ekestis nova tutlanda Esperanto-asocio de Nederlando, nomata unue ”Federacio Esperantista de Nederlando” (FEN), post iom da jaroj simpligite Esperanto Nederland, la nova asocio instalis dumonatan asocian gazeton, kiun interalie ricevas ĉiuj asociaj membroj.
Komence, de 1994 ĝis almenaŭ 2010, la gazeto nomiĝis FEN’X (prononco [FENiks]), kiel aludo al la origina asocia mallongigo FEN kaj al la mitologia birdo Fenikso, kiu ĉiun kvinan jaron brulas kaj rejuniĝinta leviĝas el sia cindro. De plej malfrue la jaro 2014 ĝi simple nomiĝas Fenikso.
Anzême
Anzême estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 535 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Anzême etendiĝas sur 29,50 km², kaj havis 535 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 18 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Anzême situas je alteco de 441 metroj.
18a de Brumero
La puĉo de la 18-a de Brumero estis la puĉo per kiu la Generalo Napoleon Bonaparte faligis la Francan Direktorion, anstataŭante ĝin per la Franca Konsularo. Tio okazis la 9-an de novembro 1799, kio estis 18-a de brumero, 8-a jaro de la Franca respublika kalendaro.
La nomo, jam establita en ofta uzokutimo, estis plifortigita pro la la titolo de Karlo Markso "Brumero 18 de Ludoviko Napoleon", 1852.
Anzême
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Anzême apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Alain Favière, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Anzême apartenas al la kantono de Saint-Vaury, kies ĉefurbo estas Saint-Vaury. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Champigneulles (stacidomo)
Champigneulles estas franca stacidomo sur linioj Champigneulles -, Champigneulles - kaj  - , situanta en  Champigneulles, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Jennifer Capriati
Jennifer Capriati estas usona tenisistino. Ŝi naskiĝis en Novjorko, Usono, do nun estas -jara. Ekde la jaro 1990 ŝi estas tenisa profesiulo. En tiu tempo ŝi dum sume 17 semajnoj gvidis la mondan rangliston pri teniso de la Virina Tenisa Asocio, do tiutempe estis la tutmonde plej bona tenisistino. En la tuta ĝisnuna historio de teniso, ŝi laŭ tiu nombro de semajnoj pinte de la monda ranglisto (laŭ la stato de februaro 2010) konsideratas la 14-a plej bona tenisistino.
Gambolò
Gambolò estas komunumo de Italio.
Kovilkino
Kovilkino (ruse Ковылкино) estas urbo en Mordvio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 89410.
La urbo estis fondita en jaro 1892.
Signe Korstvedt
Signe KORSTVEDT (naskiĝis en 1911, mortis en 2003 en Oslo) estis norvega esperantistino, honora membro de Norvega Esperantista Ligo (de 2001), kunfondinto de Esperanto-klubo en Horten, kasisto en la Esperanto-klubo en Oslo, sekretario de Norvega Esperantista Ligo kaj estrarano/anstataŭanto (1979-85).
Kovilkino
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1960.
La interurba telefona kodo estas 83453, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Mokŝa (Мокша) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1892) kaj flughaveno.
NGC 3000
NGC 3000 estas duopa stelo en konstelacio Granda Ursino.
Kovilkino
En jaro 1959 la urbo havis 10,5 mil loĝantojn.
819 Barnardiana
819 Barnardiana estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Kovilkino
En jaro 2002 la urbo havis 21,9 mil loĝantojn.
NGC 3000
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
819 Barnardiana
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Barnardiana" honore al la usona astronomo Edward Emerson Barnard.
Seestadt Aspern
Seestadt Aspern (Seestadt = lag-urbo; propraskribe aspern Die Seestadt Wiens) estas planita kaj de 2009 konstruata urba kvartalo en Aspern, Vieno, ĉirkaŭ 2,5 kilometrojn for de la urblimo. Ĝia areo estas 2,4 milionoj da kvadratkilometroj, kaj ĝi provizos loĝejojn por 20000 homoj. , kaj same multajn laborejojn. En ĝia centro troviĝas nomodonanta kvinhektara lago.
Ĝi situas sur la iama tereno de la Flughaveno Aspern, tuj sude de la Marchegg-a Orienta Fervojo de Vieno al Bratislavo. En 2013 ĝi ekhavos konekton al la tien plilongigota linio U2 de la metroo de Vieno, kun du stacioj Aspern kaj Seestadt.
Mária Schneller
Mária SCHNELLER [ŝneler] rumania hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Baia Mare la 3-an de marto 1955. Ŝi estas la edzino de Zoltán Szabó.
Kariero
Mária Schneller akiris diplomon en 1979 en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kaj ŝi vivis de tiutempo en Târgu Mureș, kie ŝi instruis desegnon en Muzika kaj Arta Liceo ĝis 1986.
4682 Bykov
4682 Bykov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 27-an de septembro 1973 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la soveta ukraina aktoro kaj reĝisoro Leonid Fjodoroviĉ Bikov (ukraine cirile : Леоні́д Фе́дорович Би́ков, 1928–1979).
Szilaspogony
Situo
Szilaspogony situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Salgótarján troviĝas 21, Bátonyterenye 25, Parád 26 km-ojn.
Naturmemorindaĵo
Naturmemorindaĵo estas nature estiĝita pejzaĝero, kiu estas protektita de naturprotekta leĝo. Povas temi pri unuopa ero de pejzaĝo, ekzemple roknajlo aŭ unuope staranta arbo, aŭ kaverno aŭ areo de nedifinita grandeco, sed povas esti ankaŭ rokĝardeno aŭ iu speciala herbejo; la lastaj du estas nomataj area monumento.
Szilaspogony
Historio
La unua mencio devenis pri la loko el 1405 en formo "Pogon". Apud la vilaĝo 2 km-ojn for oni trovis restaĵojn de fortikaĵo, kiu ne troviĝas en dokumentoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto.
30431 Michaeltran
30431 Michaeltran estas tre malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Tran, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis instruisto ĉe la Arnold O. Beckman High School de Irvino (Kalifornio).
Naturmemorindaĵo
Historio
La esprimo naturmemorindaĵo estis uzata de Alexander von Humboldt en sia raporto pri sia vojaĝo al Ameriko kiel: „monuments de la nature“, sed la esprimo ne aperis en vortaroj antaŭ 1900.
Kategorio de IUKN: Internacia Unio por la Konservo de Naturo
En la jaro 1978 prilaboris Internacia Unio por la Konservo de Naturo sistematikon pri internacia komparado de naturaj monumentoj. Laŭ tiu la ŝtatoj protektu specialajn naturajn pejzaĝerojn, ekzemple landformoj, submaraj montoj, subakvaj kavernoj, boskoj, herbejoj kaj similaj. La prtektaĵoj estu ofte malgrandaj.
SN 441011
La SN 441011, ĝis 2019 SEV 1011, estas la svisa normo por ŝtopiloj kaj ingoj por hejma uzo kaj similaj celoj. La ŝtopilo SN 441011 tipo 12 kaj la ingo SN 441011 tipo 13 ankaŭ estas konataj internacie kiel tipo J.
La konektilo-sistemo difinita en la normo por alterna tensio de 250 V aŭ 440 V ĉe 50 Hz estas strukturita laŭ maniero "hierarkie malsupren kongrua". Ĉi tio signifas, ke ingoj projektitaj por 16 amperoj ankaŭ akceptas ŝtopilojn por 10 amperoj, sed ne inverse kaj ke 2- aŭ 3-polaj (unufazaj) ŝtopiloj ankaŭ povas esti uzataj kun 5-polaj (trifazaj) ingoj. La eŭro-ŝtopilo (2,5 A) ankaŭ kongruas al ĉiuj 4 enspecaj specoj.
En ĉiuj versioj kun tri aŭ kvin kontaktaj stiftoj (tipoj 12/13, 15, 23 kaj 25) la meza poluso estas la protekta kontakto. Kvankam la kontaktaj stifto j havas la saman longon, la protekta kontakto anticipe estas, ĉar la ingoj por la neŭtrala konduktilo kaj ekstera kondukilo profundiĝas pli profunde en la ingo. La ofseta aranĝo de la kontaktoj certigas protekton kontraŭ polaridad-inversigo: se la protekta kontakto montras malsupren en unufazaj ingoj, la ekstera kondukilo estas dekstre. Ĉiuj kvar nunaj ingospecoj estas ekipitaj per protektaj kolumoj. Ingoj sen protektaj kolumoj (T12) ne rajtas esti metitaj sur la merkaton ekde 2017 kaj antaŭe estis permesitaj nur ekster malsekaj ĉambroj, sed ekzistantaj ingoj de ĉi tiu tipo daŭre povas esti funkciigitaj.
Dimensioj
Kolumoj de ingoj laŭ T11 kaj T21 larĝas almenaŭ 16 mm (+1 mm), tiuj laŭ T13 kaj T23 larĝas almenaŭ 21 mm (+2 mm). Ĉiuj ĉi tiuj kolumoj estas almenaŭ 36,5 mm longaj. La respektivaj anguloj estas 45 gradoj. Tiuj de trifazaj ingoj havas dimension de 37,2 (± 0,7) × 39,5 (± 1) mm.
Kun unufazaj ingoj (T11, T13, T21, T23) la protekta kolumo estas 13 mm (+5 mm) profunda, kun trifazaj ingoj 17,5 mm (+1 mm) profundaj.
Ŝtopiloj laŭ T11 kaj T21 larĝas inter 13 mm kaj 14,5 mm, tiuj laŭ T13 kaj T23 larĝas inter 14,5 mm kaj 20 mm. Ŝtopilo laŭ T1 kaj T13 inter 35 mm kaj 36 mm longa. La respektivaj anguloj estas 45 gradoj. Trifazaj ŝtopiloj havas dimension de 35,4 (± 0,7) × 30 (± 0,7) mm.
La stiftoj de la 10 A-konektilo havas 4 mm (± 0,06 mm) en diametro. La diametro de la aperturoj en la ingoj estas 4,5 mm (+0,2 mm). La pingloj de la 16 A-konektilo larĝas 4 (± 0,06) x 5 (± 0,06) mm, la respondaj aperturoj larĝas 4,5 (+0,2) x 5,5 (+0,2) mm.
En ambaŭ versioj de 10 A kaj 16 A, la distanco inter la ekstera kondukilo kaj la neŭtrala kondukilo estas 19 mm (± 0,15 mm). La protekta kondukilo estas kompensita per 5 mm (± 0,1 mm). Kun la trifazaj ŝtopiloj kaj ingoj (T15 kaj T25), L2 kaj L3 estas kompensitaj je 8 mm (± 0,1 mm) de la protekta kondukilo, t.e. H. la distanco inter L1 kaj L2 aŭ inter N kaj L3 estas 13 mm.
Strukturo de la normo
Ĝis 2019, SEV 1011: 2009 (ASE1011 / 1959 SW10A-R) estis la koncerna normo.
La 4an de decembro 2009 la teknika komitato TK23 publikigis la novan, reviziitan eldonon de la tiama norma SEV 1011: 2009 por 10 A-ŝtopiloj kaj ingoj de tipo 11/12 por oferti interalie plibonigitan protekton kontraŭ kontakto kun parte izolitaj ŝtopiloj. povas.
Ekde la 1-a de januaro 2013 la importado de konektiloj tipo 11 kaj tipo 12 en Svislandon estas permesata nur kun parte izolitaj konektilaj pingloj. Post 2016, nur tajpaj 13 ingoj kun niĉita truo povas esti enmerkatigitaj.
Originoj
Tiam la 16-a varianto (tipoj 21, 23, 25) estis enkondukita en 1997.
Forigo de historiaj sekurecaj problemoj kun tipoj 11, 12 kaj 13
Origine, ŝtopiloj kaj ingoj T12 (la plej oftaj en hejma uzo) prezentis zorgon pri sekureco. Ĉar la ingoj T12 estas plataj kaj ĉar la stiftoj de la ŝtopiloj ne havis izolaĵon, la elektra kontakto estis establita en la stiftoj kvankam ĉi-lastaj restis alireblaj, ne plene enigitaj.
T13-ingoj ne prezentas ĉi tiun riskon ĉar ili havas kolumon, alivorte la ingo estas "kava". Kiam la elektra kontakto fariĝas, la pingloj estas ene de la kolumo kaj tial ne plu estas alireblaj. T13-ingoj estis rekomenditaj en humidaj medioj (banĉambroj, kuirejoj, ktp) kaj en la laborejo.
La revizio de la normo SEV 1011 de 2009 do enkondukis du mezurojn:
Unua mezuro sola certigas elektran sekurecon en novaj instalaĵoj, sed ĝi ne plibonigas la sekurecon de ekzistantaj instalaĵoj. Tamen elektraj ellasejoj ofte restas modloke dum jardekoj. Mezuro n ° 2 tiam ebligas plibonigi sekurecon uzante ekzistantajn ingojn T12: kiam elektra kontakto estas farita en parte izolita pinglo, la kondukta parto ne plu estas alirebla, eĉ kun ingo sen kolumo. Ĉar mezume elektraj aparatoj estas sufiĉe ofte anstataŭigitaj (pli ofte ol elirejoj), la situacio ĝenerale pliboniĝos post kelkaj jaroj.
30-a de novembro
La 30-a de novembro estas la 334-a tago de la jaro (la 335-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 31 tagoj restas.