cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hurdo (burgo)
La kantilevra parto de la defendkoridoro estis apogita sur lignaj traboj, kiuj estis fiksitaj en murtruoj aŭ sidas sur ŝtonaj konzoloj. Hurdoj povas esti unuetaĝaj aŭ duetaĝaj (“duobla hurdo”). La al la ekstero direktantaj vandoj konsistas el lignaj tabuloj kaj havis paftruojn. Sur la kantilevra malsupra parto de la hurto estis aperturoj por elĵeti ŝtonojn aŭ ŝuti varmegajn fluidaĵojn. Tiuj truoj havis la samajn celojn kiel la maŝikuloj ĉe ŝtonaj defendkoridoroj, kiuj ofte estis en Francujo kaj Supra Italujo.
Simile al hurdo estas surkonstruaĵoj el ŝtono en formo de orielo, la t.n. „bataldometoj“ (defendorieloj). Lige kun turoj, paftruoj, defendkoridoroj kaj defendorieloj la hurdoj ebligas pli bonan defendadon.
Marta Cuervo
Marta Cuervo (naskiĝinta je Havano en Kubo) estis kuba gitaristino kaj profesorino. Ŝi studis gitaron kaj muzikteorion ĉe la Urba Konservatorio de Havano, estante lernanto de la elstara gitaristo Isaac Nicola.
Kontribuoj
Marta Cuervo kunlaboris lige kun Isaac Nicola kaj aliaj gitaristoj kiel Clara (Cuqui) Nicola, Marianela Bonet kaj Leopoldina Núñez je la kreado de unueca metodo por ĉiuj muziklernejoj en Kubo post la revolucio de 1959. Ŝi ofte insistis ĉe siaj propraj lernantoj kiel ekzemple Armando Rodríguez Ruidíaz, ke ili komponu kaj transskribu muzikon por la gitaro, kontribuante tiamaniere al la disvolvo de nacia instrusistemo kaj de indiĝena repertuaro por tiu instrumento.
Inter la multaj lernantoj de Marta Cuervo menciendas la elstaraj gitaristoj Edel Muñoz, Joaquín Clerch, Aldo Rodríguez, Sergio Vitier García Marruz kaj Fernando Mariña (gitaristoj Mexiko).
Sonorilo (revuo)
Sonorilo estis la dumonata bulteno de Belga Esperanto-Federacio en la periodo 1962-1974.
Fluminimaggiore
Fluminimaggiore - jen itale, sarde Frùmini Mayori - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 al la provinco Sulcis Iglesiente. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arbus, Buggerru, Domusnovas, Gonnosfanadiga kaj Iglesias. Kristana patrono estas la sankta Antonio de Padovo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Sonorilo (revuo)
La unua numero de Sonorilo aperis en januaro 1962, sed ĝi tuj portis la etikedon "54-a jaro, n-ro 1", 54-a jaro ĉar la revuo konsideris sin la posteulo de Belga Esperantisto. Fine de 1961 la estraroj de la du landaj Esperanto-asocioj "Reĝa Belga Ligo Esperantista" (konsistanta precipe el franclingvaj belgoj ) kaj Flandra Ligo Esperantista (konsistanta el flandroj) decidis ekkunlabori kaj kune fondi federacion konsistantan el la du malnovaj asocioj. Tiu nova Belga Esperanto-Federacio bezonis unu federacian revuon por anstataŭi la ĝistiamajn Belga Esperantisto kaj Flandra Esperantisto: Sonorilo. La elekto de la nomo Sonorilo ne estis hazarda. La unua revuo esperantlingva de Belgio, kiu en la komenco de la 20-a jarcento aperis, nomiĝis ''Belga Sonorilo.
8248 Gurzufo
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la urbeto Gurzufo proksima de Jalto ĉe la suda marbordo de Krimeo, vizitita de Aleksandr Puŝkin en 1920.
Sonorilo (revuo)
Redaktoroj
Maurice Jaumotte (1962-1970), Grégoire Maertens (1962-1972), Fernand Roose (1962-1974), Karel Poupeye (1963-1972), Paul Peeraerts (1972-1974).
Kappelberg
Kappelberg estas nomo de diversaj montoj en Germanio:
Guido von List
Vivo
Li estis la unua kiu ligis en siaj skribaĵoj ideologion de nacieca movado (volkismo) kun okultismon kaj teozofion. Li ankaŭ estis kreinto kaj populariganto de frua variaĵo de la germana novpaganismo. Oni konsideras lin kreinto de arjozofio. En siaj verkoj li promociis la simbolon de svastiko, trovite en malnovhindaj manuskriptoj. La svastikon li konsideris simbolo de "germana duondieco". Li interpretis runajn alfabetojn. Li fondis la Ordenon de Armanoj (1911). Agnoskinte sin reprezentanto de la arja raso, Guido List aldonis al sia nomo la nobelan von. Lia disĉiplo estis Adolf Lanz, Guido von List presis por li fikcian genealogian arbon por kaŝi liajn judajn radikojn flanke de la patrino.
Lupoia
Lupoaia vilaĝoj en Rumanujo
(54013) 2000 GA97
(54013) 2000 GA97 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere proksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0556061 AU, tie estas 8,319 milionoj da km.
Astrid Meyer-Schubert
Astrid MEYER-SCHUBERT (naskiĝis en 1956 en Holzminden) estas germana filozofino vivanta nun en Vieno.
Trejnado kaj docentado
Meyer-Schubert studis ĉe la Libera Universitato Berlino filozofion, religisciencon kaj historion kaj magistriĝis en la jaro 1984. Krome ŝi laboris kiel religiscienca docentadkomisiitino ĉe la menciita berlina altlernejo. En 1991 ŝi doktoriĝis skribinte kaj defendinte la disertacion ''Mutterschoßsehnsucht und Geburtsverweigerung. Zu Schellings früher Philosophie und dem frühromantischen Salondenken''. Ŝia doktoriginto estis la berlina religiscienculo Klaus Heinrich. Dum la jaroj 2001-2003 ŝi docentis pri la t.n. Germana ideismo (=la klasika germana filozofio inter 1781 kaj 1831) kaj la Frua romantikismo (periodo inter 1795/98 kaj 1804) kadre de klerigprogramaro organizita fare de la Universitato de Bukareŝto. Ŝi translokiĝis al Vieno, kie ŝi vivas daŭre kiel liberprofesia publicistino, eventorganizantino kaj aŭtorino. Ŝiaj temarfokusoj publikigaj kaj instruaj jenas:
En la kuro de la jaroj ŝi pli kaj pli orientiĝis pri kristanismaj mondkonceptoj. Tie ŝi serĉadas novajn vojon de perado inter kristanisme influegita eŭropa kulturo kaj sekularisma mondo, kie kristanismo ofte flankenŝovatas. Meyer-Schubert okupiĝas ankaŭ pri diversaj modeloj virinvivaj el kristana vidpunkto. Por ŝi la kristana modelo evidentiĝas la plej natura.
Gottfried Heinrich Krohne
Gottfried Heinrich KROHNE (* en Dresdeno; †  en Vajmaro) estis germana arĥitekto en la baroka tempo. Konsideratas lia plej grava disĉiplo Johann David Weidner.
Vivo
La patro de Krohne estis la stabla servisto Johann Christoph Crune. Li estis la kortega ĉefkonstruisto de la dukoj de Saksio-Vajmaro (ekde 1726), de Saksio-Gotao kaj de la princoj de Schwarzburg-Rudolstadt ekde 1743). Tamen li paralele laboris ankaŭ por aliaj princoj ekz. la ĉefepiskooj majencaj kaj bambergaj. Krome li responsis pri kelkaj konstruaĵoj en Norda Frankonio.
Hisashi Jogo
Hisashi Jogo (城後 寿, n. ) estas japana futbalisto.
Gottfried Heinrich Krohne
Vivo
Inter liaj ĉefaj verkoj estis la planoj je la kompleta novkonstruo de la urbo Ilmenau post la terura fajrego de 1752. Por multaj Kronoj estas unu el la plej elstaraj arĥitektoj en la historio de Turingio. Unu lia plej grava kunlaboranto kaj disĉiplo estis Johann David Weidner, kiu komence ade akompanis kiel surloka observanto ĉefa la konstruaĵojn de Krohne. Post ties morto li daŭrigis lian verkaron. Kiel supera landa ĉefarĥitekto li posteulis Johann Adolph Richter.
Hisashi Jogo
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Gottfried Heinrich Krohne
Aliaĵoj
Ĝis hodiaŭ konatas nur unusola portreto kiu videblas en Rudolstadt sur la Heidecksburg-kastelo. Li entombigitis sur la tombejo de Jakobo-kirko en Vajmaro; memortabulo por li munititis proksime de la sakristio en la norda sekcio.
Chvojnica (distrikto Myjava)
Chvojnica, hungare Fenyvesd [fenjveŝd] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Chvojnica situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Myjava troviĝas je 14, Senica je 15 km.
Historio
En nekonata tempo oni komencis loĝi inter la arbaroj. La kampoj apartenis al la najbaraj komunumoj. La memstara Chvojnica naskiĝis en 1957. En 2001 vivis en Chvojnica 421 homoj, (412 slovakoj).
Fra Bartolomeo
Fra Bartolomeo aŭ Fra Bartolommeo (di Pagholo) de la ordeno de Dominikanoj (28-a de marto 1472 – 6-a de oktobro 1517), konata ankaŭ kiel Baccio della Porta, estis itala renesanca pentristo de religiaj temoj.
En 1504 li estis petita reveni al pentrado favore al la dominika ordo kaj disvolvis subliman stilon de la Alta Renesanco (kiel esprimis Jacob Burkhardt), kiu estis esprimita en lia pentraĵo pri Vizio de Sankta Bernardo. En ĉi tiu pentraĵo, kiu nun estas kaduka, "la figuroj kaj kanvasoj moviĝas kun anĝela delikateco, kiu ŝajne konsistigis revelacion ĝuste antaŭ la okuloj de juna Rafaelo." Li amikiĝis kun Rafaelo kaj estis reciproka arta influo inter ili. La bildo de Savonarola, kiun li pentris, restis la plej fama portreto de la florentina predikisto. Sovaĝa Bartolemeo pentris kaj oleon kaj freskojn kaj iuj el la pejzaĝaj desegnaĵoj, kiujn li kreis, estis inter la unuaj en sia speco en Italio.
Biografio
Li naskiĝis en Savignano di Prato, Toskanio, Italio. Li ricevis la kromnomon Baccio della Porta ĉar lia hejmo estis ĉe la Porta ("Pordego") San Pier Gattolini.
En 1483 aŭ 1484, laŭ rekomendo de Benedetto da Maiano, li iĝis metilernanto en la ateliero de Cosimo Rosselli. Li estis unu el plej grandaj pentristoj tiutempe. En 1490 aŭ 1491 li ekis kunlaboradon kun Mariotto Albertinelli. Fine de la 1490-aj jaroj Baccio ricevis instruojn de Fra Girolamo Savonarola, kiu denuncis koruptadon de la tiutempa arto. Savonarola postulis arton kiel rekta vida ilustracio de la Biblio por eduki tiujn kiuj nekapablis legi la libron. El 1498 estas lia fama portreto de Savonarola, nune en la Museo Nazionale di San Marco en Florenco. La venontan jaron li ricevis mendon de fresko pri la Universala Juĝo por la Ospedale di Santa Maria Nuova, kompletigota de Albertinelli kaj Giuliano Bugiardini kiam Baccio iĝis dominika monaĥo en la 26a de julio, 1500. La venontan jaron li eniris en la konvento de San Marco.
Hradisko (distrikto Kežmarok)
Hradisko (hungare Kisvár [kiŝvAr], germane Kuntshöfchen) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hradisko situas fine de sakovojo, sed estas ankaŭ alia aĉa vojo. Kežmarok troviĝas je 13 km.
Ĉevalhorloĝo
Ĉevalhorloĝo estas pendolhorloĝo kun, kiel okulfrapa ornamento, ligna ĉevalo sur la supro kiuj estis populara ĉirkaŭ la Fin de siècle proksimume 1900. Ĝi estis unu el la unuaj horloĝoj kiu estis, ĉe la ruliĝanta stablo, farita en fabrikoj, unue en Germanio kaj pro tio estis relative malmultekosta. Multaj 'ordinaraj homoj' tial povis aĉeti tiun horloĝon. Nuntempe la horloĝo ankoraŭ estas multvidata ĉe homoj kiuj heredis ĝin de siaj geavoj aŭ (nun ofte) prageavoj.
Ekzistas diversaj tipoj de la horloĝo. La du plej gravaj estis tiu de la foto kaj unu kun iom pli mallonga ŝranketo. La fraphorloĝo aŭdigas, je ĉiu plenhoro, la kiaman horon alvenis; multaj ĉevalhorloĝoj ankaŭ produktas je ĉiu duonhoro kaj kelfoje eĉ je ĉiu kvaronhoro sonoron.
Scienca Universitato Loránd Eötvös
Historio
La universitato fondiĝis en 1635 kiel Jezuita Universitato de Nagyszombat en Nagyszombat (hodiaŭ: Trnava, Slovakio) fare de Péter Pázmány, ĉefepiskopo kaj teologo. Li volis funkciigi la universitaton tuj en Buda-Pest, sed la necesaj konstruaĵoj mankis. Komence la universitato havis nur 2 fakultatojn (filozofian kaj teologian) kaj la gvidanta stabo konsistis el jezuitoj. La jura fakultato ekfunkciis en 1667, la medicina en 1769. La universitato estis deklarita Reĝa Universitato en 1769. Inter 1770-1784 instrua respondeculo estis György Fekete (reĝa juĝisto). La jezuita ordeno estis malpermesita en 1773, la universitato transformiĝis al sekulara instituto. La universitato translokiĝis al Buda en 1777, kie povis studi ankaŭ inĝenieroj kaj bestkuracistoj. Ekde 1784 la universitato funkcias en la najbara Pest (urbo), ekde 1873 pro unuiĝo de Pest kaj Buda la universitato funkcias en Budapeŝto. Ĝi estis nomita Reĝa Universitato de Pest ĝis 1873. Intertempe en 1787 Jozefo la 2-a (Sankta Romia Imperio) fondis veterinaran katedron en la medicina fakultato, post 3 jaroj la katedro jam estis aparta instituto (vidu plu: Veterinara Universitato de Budapeŝto). En 1921 ĝi prenis la nomon Scienca Universitato Pázmány Péter, en 1950 la universitato prenis la novan nomon de Loránd Eötvös.
Illnau-Effretikon
Pri la komunumo
Illnau-Effretikon (esperante ankaŭ Ilnaŭo-Efretikono) estas urbo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 15265 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 15374 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Scienca Universitato Loránd Eötvös
Historio
Post la 1-a mondmilito laŭ nova leĝo judoj rajtis lerni nur en proporcio 20 %. Post la 2-a mondmilito la studentoj povis esti laboristoj aŭ kamparanoj.
Illnau-Effretikon
Geografio
Illnau-Effretikon situas en la Kemptvalo meze inter Zuriko kaj Vinterturo. La komunumo konsistas el la urbo Effretikon (esperante ankaŭ Efretikono), la vilaĝo Illnau (Esperante ankaŭ Ilnaŭo), Ottikon kaj Bisikon, kaj krome el la vilaĝetoj Agasul, Bietenholz, Billikon, First, Horben, Kemleten, Luckhausen, Mesikon kaj Oberkempttal.
Trafiko
La situas sur la trajnlinio de Zuriko tra al Vinterturo, de Zuriko al Pfäffikon ZH kaj Hinwil, de Zuriko tra Kloten al Vinterturo. La stacidomo de sekve estas regiona nodo de la Zurika Trafik-Unio, kiu ankaŭ estas elirpunkto de diversaj regionaj bus- kaj poŝtaŭtobuslinioj. La urbo ankaŭ havas aliron al la nacia aŭtoŝoseo A1 de Sankt-Galo al Ĝenevo, kaj ankaŭ la interkontinenta Flughaveno Zuriko en malmultaj minutoj atingeblas. La veturado de Effretikon al la Ĉefstacidomo Zuriko per la regiona trajnlinio S3 daŭras 16 minutojn.
Scienca Universitato Loránd Eötvös
Historio
Dum Hungara revolucio de 1956 la studentoj plejparte apogis la revolucion.
Illnau-Effretikon
Historio
La unuaj dokumentaj mencioj datiĝas el la jaro 745 sub la nomo Illenavvia por Illnau, sub la nomo Erpfratinchova por Effretikon kaj Makisinchova por Mesikon.
Scienca Universitato Loránd Eötvös
Interesaĵoj
Laŭ la Academic Ranking of World Universities (Akademia Takso de la Universitatoj de la Mondo) fare de Shanghai-Universitato en 2003, ĉi tiu estas kvalifikita kiel la 2-a plej bona universitato en Hungario, post Scienca Universitato de Szeged.
La universitato ankaŭ havas altlernejan Esperanto-fakon. Vidu la artikolon Esperanto-instruado ĉe ELTE kaj Katedro de Ĝenerala kaj Aplikata Lingvistiko.
Illnau-Effretikon
Historio
En la dua duono de la 20-a jarcento la stacidomo de Effretikon estis nove konstruita laŭ la planoj de la arkitekto Max Vogt.
Modifo de la urbonomo
La prospero de la municipo Effretikon kondukis en la jaro 1973 al la modifo de la antaŭ komunumo Illnau al Illnau-Effretikon, kaj la transigon de la nove kreita urba parlamento de Illnau al la nova urbodomo en la centro de Effretikon.
Scienca Universitato Loránd Eötvös
Interesaĵoj
Ĝi kontrolas la instituton pri fremdaj lingvoj Idegennyelvi Továbbképző Központ (ELTE-ITK).
Fakultatoj
En 1950 la teologia fakultato sendependiĝis kiel akademio, en la sekva jaro la medicina fakultato sendependiĝis kiel Universitato Semmelweis.
Égat
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Égatois.
Rosenfeld
Rosenfeld estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Blazonoj de la komunumopartoj:
József Szinnyei (kuracisto)
József Szinnyei naskiĝis la  1881 en Budapeŝto. Li mortis la 1943 en Budapeŝto.
Biografio
József Szinnyei frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1898-1904, poste li eklaboris en la sama urbo en kliniko. En la studjaro 1906 li studvojaĝis helpe de stipendio al Munkeno, Berlino, Berno. Post 2 jaroj li eklaboris en Malsanulejo Rókus. Baldaŭe li estis nomita ĉefkuracisto en alia malsanulejo.
NGC 4954
NGC 4954 (aliaj indikoj — NGC 4972, ZWG 353.8, UGC 8157, IRAS13009+7540, MCG 13-9-44, KAZ 248, ZWG 352.53, PGC 44988) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Íslendingabók (genealogia datumbazo)
Íslendingabók estas datumbazo pri la genealogio de ĉiu islandano ekde la 9-a jarcento pri kiu ekzistas iuj ajn informoj, ĉ. 740 mil homoj (taksate kiel ĉ. duono de ĉiuj islandanoj ekde la enmigrado fine de la 9-a jarcento). De tiuj, ĉ. 320 mil ankoraŭ vivas. La datumbazo estas ligata al komputilprogramoj, kaj rete atingebla.
Ĉiu islandano povas senkoste ekhavi permeson por serĉi informojn
La islandaj genealogiaj informoj ekde 1801 estas preskaŭ senmankaj, ĉar en tiu jaro okazis ĝenerala popolnombrado en Islando kaj relative ofte ekde tiam (ĉiuj ĉ. 20 jaroj). La unua ĝenerala popolnombrado en Islando okazis en 1702 sed malmultas informoj por ligi la plejparton de tiuj nombritaj tiam kun iliaj devenantoj 100 jaroj poste. Krome ekzistas pastraj rekordoj ekde la fino de la 17-a jarcento, sed ili nur parte ankoraŭ ekzistas.
Íslendingabók estas uzata de la bioteknologia firmao Decode Genetics, kiu financigis la konstruon de la datumbazo.
Íslendingabók estas la sola genealogia datumbazo en la mondo kies objekto estas tuta nacio.
La nomo, kiu signifas “la libro de islandanoj” venas de Íslendingabók, kiun verkis Ari fróði en la 12-a jarcento pri la historio de Islando ekde la enmigrado ĝis sia tempo.
Géza P. Kováts
P. KOVÁTS Géza (kova:ĉ) Püspöki rumanuja hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Farkasmező la 23-a de decembro 1908 kaj mortis en Baia Mare la 16-a de julio 1956.
Biografio
Géza P. Kováts studis en kolegio de Zilaho. La pentradon li lernis nur en la Artistkolonio de Baia Mare inter 1924 kaj 1929 ĉe János Thorma, István Réti, András Mikola kaj Sándor Ziffer. Kun siaj gepatroj li loĝis en Sighetu Marmaţiei kaj Gurghiu. Li loksidiĝis definitive en Baia Mare en 1936.
Kozolupy
Kozolupy (Kosolup) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1186.
Pro la superanta germana loĝantaro la municipo estis en la jaro 1938 alligita kiel konsisto de Sudetio al Nazia Germanio. Fine de la dua mondmilito, la 6-an de majo 1945, Kozolupy estis liberigita fare de la usona armeo. Post la milito plimulto de la loĝantoj estis devige ellandigita en Germanion kaj en la vilaĝon transloĝiĝis novaj loĝantoj el Bohemio.
Károly Demény
DEMÉNY Károly (deme:nj) estis hungara poŝta ĝeneraldirektoro, sportgvidinto naskita en Temeŝvaro la 28-an de majo 1859 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de septembro 1932.
Kariero
Károly Demény enpaŝis la servon de poŝto en 1882, de 1895 ĝis 1919 li estis poŝtdistrikta direktoro. Li enkondukis en la poŝtservon la biciklon kaj la aŭton. Li iĝis fama kiel eminenta organizinto de la hungara poŝto. En 1895 li gajnis la tenisĉampionecon de Hungario. Li estis organizinto, gvidinto de pluraj sociaj unuiĝoj kaj sportorganizaĵoj. Li estis prezidanto de Budai Torna Egylet (BBTE), (Gimnastika Unuiĝo de Buda) de Budapeŝto, vicprezidanto de la Országos Testnevelési Tanács (Landa Konsilantaro pri Korpedukado) kaj kiel ŝtatsekretario li estis unu el la direktistoj pri la sportpolitiko de reĝimo Horthy.
Kappelberg (Rheinhessen)
En distanco de ĉ. 10 m de la plej alta punkto estas pli granda rokaro el bazaltaj ŝtonoj. Oni trovis ankaŭ la ortografion Cappelberg por la monto. La nom venas verŝajne de kapelo..
Vidu ankaŭ : Rejnhesa montetlando
Sălbăgelu Nou
Sălbăgelu Nou (salbadĵelu nou, germane: Eichenthal, hungare: Gyulatelep) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 419 loĝantojn (germanoj), en 1992 219 (ukrainoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1896. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Sacu.
PGP-vortolisto
La PGP-vortolisto estis kreita de Patrick Juola kaj Philip Zimmermann en 1995. La vortoj estis elektitaj pro ilia fonetika malsameco uzante genetikan algoritmon.
La listo
La listo enhavas 512 fonetike malsamajn vortojn de la angla lingvo - du vortojn por ĉiu bitoko (entute 256 kombinoj), unu por para kaj unu por nepara pozicio. Danke al distingo inter para kaj nepara pozicio eblas ekscii erarojn pro nediro aŭ kromdiro de iu vorto. Vorto por para pozicio estas ĉiam dusilaba kaj vorto por nepara pozicio estas ĉiam trisilaba.
Ekzemplo
Kutime oni povas uzi la vortoliston por kontroli fingrospuron de publika PGP-ŝlosilo de alia persono telefonante al la persono. Oni supozas ke la telefonanto ekkonas veran voĉon de la alia persono (pro tio la listo foje estas nomata kiel biometric word list en la angla). La plej maldekstra bajbitokoto estas konsiderata kiel para (bitoko numero 0).
Fingrospuro de PGP-ŝlosilo povas en deksesuma sistemo aspekti jene: por voĉa komuniko la koncernaj vortoj estas:
5105 Westerhout
5105 Westerhout estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederland-devena astronomo kaj radioastronomo Gart Westerhout, civitaniĝinta usonano.
Jánošík (filmo de 1935)
Jánošík estas ĉehoslovaka filmo biografia el 1935 pri fama rabisto el Tatro, Juraj Jánošík. Reĝisoris ĝin Martin Frič, scenaron verkis Ferdinand Pečenka, kaj ĉefaj roloj havis: Paľo Bielik, Zlata Hajdúková, Andrej Bagar kaj Janko Borodáč.
(24970) 1998 FC12
(24970) 1998 FC12 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Flussio
Flussio estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la festo, la 5-a de aŭgusto, kiu daŭre estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Symeon Połocki
Symeon POLOCKI, (Samuel Piotrowski-Sitnianowicz; beloruslingve Сімяон Полацкі, ruslingve Симеон Полоцкий) (n. en 1629 – m. la 25-an de aŭgusto 1680) estis belorusa verkisto, tradukisto, pedagogo, religia kaj politika aganto.
Vivo en Belorusio
Li naskiĝis en Polock, lernis en Kieva-Mahiljanski-kolegio (ĉirkaŭ 1650), poste en Vilna jezuita akademio (antaŭ 1653). Inter mezo de 1650-aj jaroj kaj 1664 li estis instruisto en frateca lernejo ĉe Polocka Bogojavlenskij-monaĥejo. En 1656 li ekmonaĥiĝis en monaĥa ordeno bazilianoj. En tempo de Milito inter Rusio kaj Polujo en laj jaroj 1654-1667 li simpatiis al Rusio.
Moskva periodo de vivo
De la jaro 1664 li vivis en Moskvo, kie li fondis sendependan de patriarka cenzuro presejon, estis unua kortega poeto ĉe rusaj caroj, laboris kiel instruisto de infanoj de la rusa caro Aleksej Miĥajloviĉ. Li subtenis religiajn reformojn de patriarko Nikon, polemikis kontraŭ malnovritanoj. Poste, ĉe loka religia konsilio en 1666–1667, kie li laboris kiel sekretaro-tradukisto ĉe Patriarko de Aleksandrio, Patriarko de Antioĥio kaj Metropolito de Gaza-urbo proklamis malaprobon kontraŭ patriarko Nikon. En religia konsilio de 1690, liaj religiaj verkoj estis proklamitaj kiel herezaj.
Lian nomon Unesko en 1998 enlistigis en kalendaro de memorindaj datoj ĉi tiu jaro.
Verkaro
En la Polock-a periodo de sia vivo  li verkis versojn glorigajn de rusa caro Aleksej Miĥajloviĉ: Metroj - per ĉi tiu verso li salutis la caron, kiam li unuan fojon alvenis en Polock Versoj pro feliĉa reveno de mizerikorda caro el Rigo; Gratulo pro okupado de Derpto; Gratulo pro elekto je Pola reĝado, kaj aliaj. Verkis satiraĵojn, en kiuj li priridis svedan reĝon Karlo la 10-a Gustavo: Reĝo sveda serĉas siajn oficirojn; Senespero de sveda reĝo. Krom tio li verkis ironian Gratulo...al Amfinogeno Kriĵanoŭski, vagabanda pseŭdoepiskopo, kaj aliaj.
Deutschnationale Volkspartei
Deutschnationale Volkspartei (DNVP, German-nacia popolpartio) estis dekstre-konservativa partio, kies ideologio entenis naciemajn, monarkiemajn kaj ankaŭ antisemitismajn elementojn.
Symeon Połocki
Verkaro
En la Moskva periodo de sia vivo li verkis Sceptro de regado (verkita en 1667) – sumo de teologiaj disputoj kontraŭ malnovritanoj; Tagmanĝo anima (1675, eldonita en 1681) – predikaro; Vespermanĝo anima (verkita en 1676, eldonita en 1683) – predikaro; Diademo de kredo – teologia verko; Ĝardeno multflora (verkita en 1678, eldonita en 1681) – encikloperio de kristana simbolaro, historio, antikva mifologio, teologio. Rifmologiono aŭ versaro – el ĉi tia verko pli famaj aroj estas Edifo pri vagabanda filo kaj Pri Navuhodonosoro-reĝo....Ambaŭ verkoj spektaklis en Kremlo kaj en cara bieno Preobraĵenskoe – ĉi tio estas la unuaj teatraĵoj ĉe rusa kortego.
Deutschnationale Volkspartei
Ĝi fondiĝis en novembro 1918 kaj rifuzis komence tre forte la Vajmaran Respublikon. Ekde la mezo de la 1920-aj jaroj ĝi partoprenis registarojn, sed post la balota malvenko de 1928 kaj la elektiĝo de Alfred Hugenberg al prezidanto ĝi denove fariĝis pli radikala kaj kontraŭdemokratia. Moderaj konservativuloj komencis forlasi ĝin.
Ekde 1930/31 la partio kunlaboris kun la nacisocialista partio de Hitler kaj koaliciis kun ĝi ekde januaro 1933. En junio de la sama jaro ĝi memdissolviĝis, sub premo, sed kolektive aliĝis al la nacisocialistoj.
Symeon Połocki
Verkaro
Multaj aliaj verkoj. Li tradukis: Rakonto pri Muhamado, Testamento de Vasilio, reĝo Helena, Rakonto pri Varlaamo kaj Ioasafo. Lia traduko de Psalmaro en rusan lingvon Psalmaro rifmofaranta estis longan tempon la plej bona kaj plej populara traduko de tiu ĉi verko.
En nia tempo, multaj liaj verkoj ne estas reeldonitaj, pollingvaj kai latinlingvaj verkoj ne estas tradukitaj en la belorusan lingvon.
Filozofiaj pensoj
Li opiniis, ke ĉiu malbono estas pro malklereco kaj senscio. Pro klerigado socio malembarasos de la malvitirton, instaliĝos plena harmonio kaj paco. La naturon kaj homon li konsideris kiel percepteblajn. Li propagandis ideon de unuigado de kristanoj sub klerika estrado de papo kaj ŝtata gvido de rusa caro.
Protasiv Jar (stacidomo)
Protasiv Jar (Протасів Яр) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
NGC 4973
NGC 4973 (aliaj indikoj — IC 847, MCG 9-22-6, ZWG 270.49, ZWG 271.5, NPM1G +53.0149, PGC 45280) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jur nad Hronom
Jur nad Hronom, hungare Garamszentgyörgy estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Hron, laŭ flankovojoj. Ĉefvojoj Želiezovce-Levice kaj Nové Zámky-Šahy preteriras. Levice troviĝas 10 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1276 en latina formo "Sanctus Georgius". Kvazaŭreĝo Mateo Csák (ĉAk) tute detruis la vilaĝon en 1312. Post la mezepoko akvomuelejoj funkciis sur la rivero. de Léva inter 1388-1848. La turkoj okupis la vilaĝon en 1618. En 1910 loĝis tie 1267 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Léva. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la komunumo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 935 da homoj (519 slovakoj, 391 hungaroj).
Eyne
Eyne (Eina) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Eynois, Einencs.
Brita Reĝa Kolekto
La Royal Collection (Brita Reĝa Kolekto) estas arta kolekto de la Brita Reĝa Familio kaj unu el plej grandaj kaj plej gravaj artaj kolektoj en la mondo, etenda inter ĉirkaŭ dektri reĝaj rezidejoj kaj iamaj rezidejoj tra la tutae UR. Ĝi estas posedaĵo de la monarko kiel suvereno, sed kuntenita por ŝiaj sukcedantoj kaj la lando.
Ĝi enhavas ĉirkaŭ 7,000 pentraĵojn, 40,000 akvarelojn kaj desegnojn, kaj ĉirkaŭ 150,000 malnovajn artopresaĵojn, same kiel historiaj fotojn, tapiŝojn, meblojn, ceramikon, librojn, kaj aliajn artaĵojn. Ĝi estas fizike disigita inter nombraj lokoj; kelkaj, kiaj Hampton Court, estas malfermitaj al la publiko kaj ne loĝataj de la Reĝa Familio, dum aliaj, kiaj la Kastelo Windsor, estas kaj rezidejoj kaj estas malfermaj al la publiko. Kelkaj estas en rezidejoj, kiel Sandringham kiuj ne estas malfermaj al la publiko. La Reĝina Galerio ĉe Palaco Buckingham en Londono ekzistas por montri ekspoziciojn el la kolekto dum kelkaj monatoj. Estas ankaŭ Reĝina Galerio ĉe la Palaco Holyroodhouse en Edinburgo.
Yasuomi Kugisaki
Yasuomi Kugisaki (釘﨑 康臣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokai FC Wings, Avispa Fukuoka kaj Honda Lock.
Henri Farman (Tramtransporto en Parizo)
La nomo Henri Farman devenas de apuda strato "Henry Farman", omaĝe al Henri Farman, franca aviadisto (1874-1958).
Xesús Alonso Montero
Xesús ALONSO MONTERO [ŝesus' alonso montero], naskiĝinta en Vigo la 28an de novembro 1928, estas galega eseisto kaj la prezidanto de la Reĝa Akademio Galega, kie li longe anis, kaj membro de la Konsilio de la Galega Kulturo, profesoro pri galega literaturo, sociolingvisto, poeto kaj prelegisto. Li estas la direktoro de la Centro de Studoj pri Rosalía de Castro kaj de la revuo "Revista de estudios rosalianos".
Vivo
Li pasigis sian infanaĝon kaj adoleskon en Ventosela (Ribadavia, provinco Oŭrenso), la tero de siaj gepatroj. Laŭ lia aĝo eblas diri ke li apartenas al la generacio de verkistoj komencintaj sian kulturan laboron post la Hispana Enlanda Milito.
Li licenciiĝis pri Filozofio kaj Beletro en la Universitato de Madrido kaj en 1966 li doktoriĝis en la Universitato de Salamanko per tezo pri la galeglingva verkisto Manuel Curros Enríquez. Li anas en la Komunista Partio ekde 1962 (ankoraŭ sub la malpermeso de la diktaturo de Francisco Franco kaj tial plurfoje reprezaliita). Li estis ĉefinstruisto pri hispanaj lingvo kaj literaturo en universitataj lernejoj por baz-instruistoj, laborinte en Palencia, Lugo kaj Madrido.
Li elstaris en la kampo de socilingvistiko per libroj kiaj O porvir da lingua galega ("La estonto de la galega lingvo", 1968), O que cómpre saber da lingua galega ("Kio sciendas pri la galega lingvo", 1969) aŭ la polemika kaj kontestita Informe -dramático- sobre la lengua gallega ("Informo -drama- pri la galega lingvo", 1973), en kiu li plu eksponis siajn apokalipsajn teoriojn pri la galega lingvo, eĉ montrante daton por ties morto.
Li verkis kaj publikigis studojn pri galegaj verkistoj, interalie pri:
Cetere, menciindas liaj kontribuoj en la galega gazetaro, parte kolektitaj en la verko Beatus qui legit: artigos periodísticos (1998-1999). Elstara estas samtempe lia rolo kiel prelegisto, ĉefe en Galegio kaj cetera Hispanio kaj Ameriko. Li ankaŭ verkis poemlibrojn: Versos satíricos ó xeito medieval ("Satiraj versaĵoj laŭ la mezepoka stilo") kaj Versos republicanos ("Respublikanaj versaĵoj"). Plie li faris poem-kompilaĵojn omaĝantajn galeglingvajn aŭtorojn: Coroa poética para Castelao ("Poem-krono por Castelao, 1988), Coroa poética para un mártir ("Poem-krono por martiro", 1996), Coroa literaria para Roberto Blanco Torres contra a súa morte ("Poem-krono por Roberto Blanco Torres kontraŭ lia morto", 1999) kaj 47 poetas de hoxe cantan a Curros Enríquez ("47 hodiaŭaj poetoj prikantas Curros Enríquez", 2001).
Li ricevis plurajn premiojn, inter kiuj indas mencii la Premion Galegio de Ĵurnalismo (jaroj 1986 kaj 1990), la Nacian Ĵurnalisman Premion Julio Camba (1988), la Premion Otero Pedrayo (1989) kaj la Premion Trasalba (2000).
Li iĝis membro de la Reĝa Akademio Galega la 30an de oktobro 1993 laŭ propono de Xosé Filgueira Valverde, Carlos Casares Mouriño kaj Ramón Piñeiro López. Sian enir-prelegon li titolis "Manifestos" en verso en favor da poesía civil nos primeiros tempos da Posguerra na Galicia da Terra e na Galicia Emigrante (1939-1962) ("Versmanifestoj defende de la civitana poezio en la komenco de la Postmilita periodo en la Ĉeftera Galegio kaj en la Elmigra Galegio (1939-1962)".
La 20-an de aprilo 2013 oni elektis lin prezidanto de la Reĝa Galega Akademio post la demisio de Xosé Luís Méndez Ferrín, en kriza momento por tiu grava institucio.
La aŭtoro kaj esperanto
Xesús Alonso Montero delonge favoras la internacian lingvon kaj ĉiam apogis la galegan e-movadon. Lia ĉeesto estas tre familiara al la galega samideanaro- tiom afable li pretas kunlabori en e-okazaĵoj. Ne estante mem esperantisto, li nomas sin "esperantano".
Li aŭtoris la solan superrigardon al la historio de la esperanto-movado en Galegio, nome la artikolon sub la kapvorto "Esperanto" en la Gran Enciclopedia Galega. Ĝi plu estas nepre konsultenda teksto por interesitoj pri la historio de esperanto en Galegio.
Lia voĉo ankaŭ reeĥis dum la inaŭguro de la Esperanto-strato en Vigo du tagojn antaŭ la Zamenhof-tago de 1987, donante la ĝustan solenan etoson al la okazaĵo pere de liaj atentokaptaj vortoj. S-ro Julio Bueno Cortés, tiama prezidanto de la viga e-grupo Paco kaj Amo, verkis tiuteman hispanlingvan artikolon (eble neniam publikigitan) en kiu li priskribis la inaŭguron de la strato, sian sonĝon realiĝintan. En ĝi, parolante pri la prelegisto, li trafe diris: "Xesús Alonso Montero estas nia defendanto".
En 1998 li eldonis la belan libron A Cantiga de Mendiño en 28 linguas ("La kanzono de Mendiño en 28 lingvoj", en kiu li selektis esperanton kiel unu el la cel-lingvoj de la tradukado. La esperantlingvan redonon de la mezepoka kanzono de la menestrelo Mendiño faris Antonio Alonso Núñez.
Seestermühe
Seestermühe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pinneberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Elmshorn-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Elmshorn, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Kozolupy (apartigilo)
Nomon Kozolupy portas kelke da setlejoj:
Paudy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Csaba András
Csaba ANDRÁS [ĉaba andrAŝ] rumanuja hungara pentristo. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 12-an de aprilo 1943. Li estas la filo de pentristo Kázmér Kurta.
Kariero
Csaba András diplomitiĝis en Arta Altlernejo de Kluĵo en 1971, poste en Bukareŝto pri muzeologio en 1984. Inter 1966 kaj 1995 li instruis en Sighetu Marmației. Li loĝas nuntempe en sia naskiĝurbo, Odorheiu Secuiesc. Li havis 33 solajn ekspoziciojn.
Kontraŭknalo
Kontraŭknalo estas vortludo konsistanta el interŝanĝo de literoj aŭ silaboj de du vortoj, aŭ ene de unu vorto. Ekzemple, "Mielkuko" > "Kiel muko"; "Plejpova nutro" > "Plejnova putro".
La terminon kontraŭknalo enkondukis Raymond Schwartz en sia romano Kiel akvo de l' rivero (1963), kie unu el la herooj, Hans Paulig, abunde uzas tiajn vortludojn.
Schwartz karakterizas Paulig jene:
Sekvas multaj ekzemploj de kontraŭknaloj el la buŝo de Paulig, ekzemple:
En la verko de Louis Beaucaire (interalie Kruko kaj Baniko el Bervalo, 1970) la kontraŭknaloj nomiĝas bervalaĵoj. Li tiel difinas la bervalaĵon :
Finne
En la finna lingvo popularas similaj vortludoj, tie nomataj sananmuunnos (proksimume "vortkonverto"), kie oni interŝanĝas la vortkomencojn de du sinsekvaj vortoj.
Jen kvar ekzemploj:
Nacia Parko Virungo
Flaŭro
Oni trovas tie esceptan subspecion de Oleacoj: nome ''Olea europaea subsp. cuspidata''.
Balázs Boda
Balázs BODA [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Boda Balázs Gábor estas hungara pentristo. Balázs Boda naskiĝis la  en Devecser.
Biografio
Balázs Boda frekventis gimnaziojn en Győr kaj Budapeŝto, sed li interrompis la gimnaziajn jarojn kaj li laboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj Hungara Televizio kiel helpdekoraciisto. En la lernojaro 1974 li frekventis filmistan kurson kaj li laboris en filma produktejo ĝis 1978, poste li estis oraĵisto. Inter 1980-1982 li frekventis kurson pri reklamoj, tamen tiam jam interesiĝis nur pri la pentrado. Ekde 1984 li estas profesia sendiploma pentristo, post 2 jaroj li translokiĝis al apudaĵo de Balatono. Li ricevis premion en 2006. Li havas edzinon, kiu naskis filinojn en 1979, 1980 kaj 1991.
Kuketo
Kuketo aŭ ĵetono (cookie) estas datumpakaĵo sendita de reta servilo al foliumilo kaj poste plusendita de la foliumilo ĉiufoje kiam ĝi trafas la servilon. Kuketo povas enteni ajnan informon kiun la servilo bezonas konservi inter la seancoj. Ĝi precipe entenas ĝeneralajn informojn pri la uzanto (salutnomo, pasvorto, rajtoj, preferoj) sed povas enteni multe pli (kutimoj, ofteco de vizito, ktp). Tipa apliko estas aŭtentokontrolo de registritaj uzantoj. Aliaj uzoj estas inventari la aĉetojn de la uzanto, «personigo» (variado) de la TTT-konektoj, nombrado de atingoj fare de la uzanto ktp.
Foliumiloj ebligas ĉu permesi ĉu malpermesi kuketojn depende de la sendanta servilo.
La traduko per “ĵetono” estas sufiĉe bona por multaj protokoloj, sed en HTTP tiu ĵetono estas io plia ol kutime, kaj «kuketo» havas la avantaĝon de tuja rekoneblo.
Amuza estas la Irlanda traduko per vorto simila al “kukolaĵo”: kuketoj estas trudita aĵo, kiel la kukolaj ovoj; kaj «kukolo» sonas sufiĉe simile.
Ekzistokialo
Kuketoj povas enhavi kiajn ajn arbitrajn informojn kiujn elektas la servilo por administri staton inter HTTP-transakcioj kiuj alie estus senstataj. Ofte ĝi estas uzata por identigi registritan uzanton de TTT-ejo sen postuli ke tiu re-ensalutu ĉiufoje. Aliaj eblecoj estas: administri 'butikuman korbon' kiu enhavas aĉetotajn varojn dum iu sesio je la paĝo, agordi la paĝon al la propraj deziroj de la vizitanto (prezenti malsamajn paĝojn al malsamaj uzantoj), kaj registri la vizit-kutimojn de iu uzanto.
Kontraŭstaro al kuketoj
Kelkaj homoj kontraŭstaras la uzon de kuketoj. Sekvas priskribo de kelkaj el la instigoj al tiu opinio.
Malakurata identigo
Eble la plej fundamenta plendo estas tio ke kuketoj ne indentigas homon, sed nur retumilon. Ekzemple, ili ne povas distingi inter multaj uzantoj kiuj uzas unu konton. Ankaŭ, unuopulo kiu uzas multajn komputilojn, ja havas malsaman kuketaron ĉe ĉiu el la komputiloj.
Privato, anonimo, kaj reklamado
Kuketoj ankaŭ havas kelkajn gravajn efikojn rilate la privaton kaj anonimon de ret-uzanto. Ekzemple, kelkaj firmaoj registras la vizitojn de uzanto al disaj TTT-ejoj por merkataj celoj. Cetere, kelkaj paĝoj enhavas bildojn kiuj estas nevideblaj kaj kreas kuketon sur ĉiun komputilon kiu aliras ilin. Komercaj paĝaroj povas legi tiujn kuketojn, ekscii kiu TTT-ejo estigis ilin, kaj elsendi spamon reklamantan varojn kiuj rilatas al tiuj paĝoj.
Firmaoj kiuj uzas tiun ĉi sistemon pravigas ĝin per la aserto ke ĝi estas sukcesa maniero doni al klientoj varojn kiuj probable interesus ilin. Se paĝ-posedantoj kiuj instalas tiujn spur-kuketojn ricevas monon de la komercantoj, la enspezo povas ebligi al ili prezenti siajn paĝojn senpage.
Zoltán Árokszállásy
Zoltán ÁROKSZÁLLÁSSY [AroksAlAŝi] hungara biologo. Li naskiĝis en Máramarossziget la 29-an de aprilo 1912 kaj mortis en Miŝkolco la 15-an de novembro 1981.
Kariero
Zoltán Árokszállásy pristudis biologion-kemion en Universitato Ferenc József de Segedo, poste li doktoriĝis pri geologio. Li estis lernejispektisto de ministerio en Budapeŝto, poste instruisto en Miŝkolco.
András Kunovits
KUNOVITS András (kunoviĉ) rumanuja hungara pentristo naskita en Dicsőszentmárton la 26-an de julio 1910 kaj mortinta samloke la 6-an de januaro 1938.
Biografio
András Kunovits studis en komercan lernejon en Deĵo kaj pentradon ĉe Sándor Szopos kaj en la Belarta Altlernejo de Budapeŝto ĉe Gyula Rudnay, Vilmos Aba Novák kaj János Vaszary, sed li estis ankaŭ en la artlaborejo de János Mattis Teutsch. Li estis la adepto sensupoza de kubismo kaj eskpresionismo. Li studis en Artistkolonio de Baia Mare ekde 1931. Li sinmortigis.
Kaňovice (distrikto Zlín)
Kaňovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1362.
Johann Gottfried Galle
Johann Gottfried GALLE (naskiĝis la 9-an de junio 1812 en Radis, mortis la 10-an de julio 1910 en Potsdamo) estis germana astronomo.
Lernado
Li lernis en gimnazio de Wittenberg, kaj, de 1830 al 1833, en la Humboldt-Universitato en Berlino. Li poste estis instruisto pri matematiko kaj fiziko en la gimnazio de Guben, kaj poste en la Friedrichwerdersches Gymnasium de Berlino.
Astronomio
En 1835, lia iama instruisto pri astronomio, Johann Franz Encke dungas lin kiel helpanto en la novkreata Berlina observatorio. Tie Galle laboris dum 16 jaroj, uzante refraktoron de 9 coloj (22,5 cm). En 1838 li malkovris malhelan ringon de Saturno, kaj tri novajn kometojn inter 1839 kaj 1840.
En 1851 li transloĝiĝis al Breslau (la nuna Vroclavo), kie li laboris kiel profesoro pri astronomio kaj direktoro de la loka observatorio. Dum 46 jaroj li studis la orbitojn de la planedoj kaj mezuris la altitudojn de la Nordaj briloj. Helpata de sia filo Andreas Galle, li studis la kometojn, la meteorfluojn, la termagnetan kampon kaj la klimatsciencon kaj publikis liston de 414 kometoj. En 1872 li proponas rimedon por mezuri la radiuson de la tera orbito (astronomia unuo), uzante la paralakson de asteroidoj.
En 1897 li transloĝiĝas al Potsdam, kie li mortis en 1910.
Malkovro de Neptuno
Galle fariĝis doktoro en 1845, lia tezo estis analizo kaj kritiko de observoj fare de Ole Rømer. Li sendis kopion de sia tezo al la franca astronomo Urbain Le Verrier, sed ricevis respondon nur unu jaron poste, la. Kun la respondo, estis invito observi difinan lokon de la ĉielo. Kvankam malema, Encke permesis al li uzi la astronomian lornon.
Tiun vesperon, Galle kaj sia helpanto Heinrich Louis d'Arrest observis objekton en la precizata punkto, kaj la du sekvajn vesperojn, li povis konfirmi, ke ĝi sekvis la antaŭvidatan orbiton.
Li estis la unua, kiu observis Neptunon, sciante ke ĝi estas planedo.
Honoroj
Oni donis lian nomon al
En Gräfenhainichen estis starigita monumento en lia honoro.
Enveitg
Enveitg [ɑ̃vɛtʃ] (Enveig [əmbɛtʃ]) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Enveitgeois.
Villanueva de San Juan
Villanueva de San Juan estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 34 km2 kie loĝas 1409 geloĝantoj, do loĝdenso estas 41.4 loĝ./km2. Villanueva de San Juan situas je 95 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1409 geloĝantoj de la municipo Villanueva de San Juan estas 709 inoj kaj 700 viroj. En la 34-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 1387 geloĝantoj, kaj aliaj 22 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 13, 6 inoj kaj 7 viroj, kaj mortis 11, 1 inoj kaj 10 viroj. Tiel la natura kresko estis 2 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 664 homoj (47.1%).
Samotišky
Samotišky (katastra teritorio portas nomon Samotíšky) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Gláucio de Jesus Carvalho
Gláucio de Jesus Carvalho (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka en Japanio, Portuguesa, C. R. Flamengo, America do Rio, Guarani F. C., S. C. Corinthians Alagoano, S. C. Internacional, Paulista F. C., A. D. São Caetano, Paraná Clube, E. C. Vitória kaj Oeste F. C. de Brazilo, Feyenoord kaj Excelsior de Roterdamo, Nederlando, Rayo Vallecano de Hispanio kaj Al Qadisiya kaj Al Salmiya Club de Kuvajto.
Rakoen Maertens
Rakoen Maertens (naskiĝis la 28-an de julio 1996) estas flandra psikologo kaj esperantisto. Li faras sciencan esploron ĉe la Universitato de Kembriĝo kie li estas laboratoria manaĝero de la Kembriĝa Esplorgrupo pri Socia Decidfarado.
4155 Watanabe
4155 Watanabe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro.
Rakoen Maertens
Esperanto
Rilate al Esperanto li reprezentas UEA kaj TEJO ĉe Unuiĝintaj Nacioj kaj Unesko.
4155 Watanabe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kazurō Watanabe (japane : 渡辺 和郎, Watanabe Kazurō).
Rakoen Maertens
Persone
Li estas nepo de la iama UEA-prezidanto Grégoire Maertens.
Íslendingabók
Íslendingabók (Libro pri la islandanoj) estas libro pri la historio de islandanoj ekde enmigrado fine de la 9-a jarcento ĝis la tempo en kiu ĝi verkiĝis. Ĝin skribis Ari fróði (Ari la multescia) iam dum la periodo 1122–1133. La libro estas verkita islandlingve.
La informantoj estas menciataj. La plej maljuna informanto de Ari naskiĝis en 995 (72 jarojn pli maljuna ol Ari mem). La libro rakontas pri irlandaj monaĥoj en Islando, la enmigrado el Norvegujo, la fondo de la parlamento Alþingi en 930, la ekkristanigo de Islando k.t.p.
Islanda komputilliga genealogia datumbazo estas nomita laŭ Íslendingabók.
NGC 4974
NGC 4974 (aliaj indikoj — MCG 9-22-9, ZWG 270.51, ZWG 271.7, PGC 45321) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vrăniuț
Vrăniuț [vraniuc] (hungare: Felsővarány) estas vilaĝo en Rumanio okcident-sudokcidente de Oravița. En 1910 ĝi havis 1547 loĝantojn (rumanoj); en 1992 513 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1690. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Răcășdia.
József Bloch
József Bloch [jOĵef bloĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bloch József estis hungara violonisto, komponisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
József Bloch naskiĝis la en Buda aŭ Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Bloch devenis el juda familio. Li frekventis muziklernejon en urbo Pest, liaj plej gravaj instruistoj estis Alajos Gobbi, Károly Huber kaj Robert Volkmann. Li aĝis 12, kiam li debutis en recitalo. Li studis ankaŭ en konservatorio en Parizo de Charles Dancla. Inter 1889 kaj 1992 li violonadis en kvarteto de Jenő Hubay. En 1889 li ekinstruis en la Tutlanda Hungara Reĝa Muzika kaj Teatra Akademio, inter 1890–1900 ankaŭ en la konservatorio en Budapeŝto.
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2006
La 4-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 2-an de decembro 2006 en la koncertejo Sala Polivalenta de Bukareŝto (Rumanio).
Reprezentantoj de tiuj ĉi landoj partoprenis
Danio kaj Norvegio retiris sin por fari lokan junularan kantokonkurson de Nordio.
La konkurson gajnis ĝemelinoj Tolmaĉovaj el Rusio, la duan lokon la okupis belorusa kantisto Andrej Kunec (ankaŭ kantinta ruse), kaj la trian la sveda kantistino Molly Sandén.
Gene Ramey
Gene Ramey (* 4-an de aprilo 1913 en Aŭstino, Teksaso; † 8-an de decembro 1984, samloke) estis usona ĵaz-basisto.
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2006
Reprezentantoj de tiuj ĉi landoj partoprenis
Preskaŭ ĉiuj kantistoj kantis en la lingvoj parolataj en siaj hejmlandoj. Lingve elstaris la serba grupo "Sentimaj instruistoj de fremdaj lingvoj", kiu kantis nur unu linion en la serba; krom la serba en ilia kanto sonis la angla, la rusa kaj ankoraŭ kelkaj lingvoj.