cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nowy Dwór Gdański
Historio de Nowy Dwór Gdański de la 19-a jc ĝis la 20-a jc
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, la doktoriĝ-kandidato en Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk, kaj publikigita ĉi tie laŭ lia peto kaj permeso)
Bibliografio:
Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Filip Sulimierski (1886): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, (Geografia leksikono de Krono de la Regno de Pollando), eld. de Filip Sulimierski kaj Władysław Walewski, Varsovio.
Johann Friedrich Goldbeck (1789): Volständige Topographie des Königreichs Preussen: welcher die Topographie von West-Preussen enthält, Teil 2,West-Preuss. Kantersche Hofbuchdruckerei, Marienwerder.
Wespazjan Kochowski, Edward Raczyński (1840): Historya panowania Jana Kazimierza, tom 1,Nakładem Kamieńskiego i Spółki, Poznań.
Yobaín
Yobaín estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Yobaín. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31106.
Nowy Dwór Gdański
Historio de Nowy Dwór Gdański de la 19-a jc ĝis la 20-a jc
August Eduard Preuß (1835): Preußische Landes und Volkskunde oder Beschreibung von Preußen. Ein Handbuch für die Volksschullehrer der Provinz Preußen, so wie für alle Freunde des Vaterlandes, Gebrüder Bornträger, Königsberg.
Yobaín
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2056 loĝantojn. El tiuj estis 1058 viroj kaj 998 virinoj. La komunumo havas surfacon de 81,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 4 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 51,3 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Nowy Dwór Gdański
Historio de Nowy Dwór Gdański de la 19-a jc ĝis la 20-a jc
Alfred Steiniger (1987): Geschichte der Ökonomie Tiegenhof. Eine siedlungsgeschichtliche Untersuchung, Paul Rosenberg, Schwentine.
Yobaín
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1424 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1246 scipovis legi kaj skribi kaj 175 personoj estis analfabetoj. Do 12,29% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Travis Alabanza
Travis Alabanza (naskiĝis la 15-an de novembro 1996 estas angla deklamisto, poeto kaj verkisto.
Yobaín
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2067 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 567 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 27,4% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Travis Alabanza
Kariero
Alabanza unue iĝis publikigita por poezio en Black and Gay in the UK Anthology en 2015. Poste tiun jaron Alabanza iris al turneo por sia teatra spektaklo Stories of a Queer Brown Muddy Kid, presentante sin en kluboj, librejoj tra Usono. Ri estis atentita kiel gasta lektoro kaj juristo en kvardek universitatoj en Britujo dum Monato de GLAT-a kaj Nigrula Historio al diskutaj problemoj rilata al raso, seksa orientiĝo, kaj genro. Ria laboro estis atentita en Duckie, Bar Wotever, And What!
Alabanza identiĝas kiel genre nekonfirma kaj uzas la pronomon ununombra they.
Bromokrezola verdo
Bromokrezola verdo aŭ verdo de bromokrezolo, kemia formulo C21H14Br4O5S, estas kemia kombinaĵo uzata kiel indikanta kolorigilo. Ĝi ankaŭ nomiĝas ‘’’verda de bromokrezola’’’, estas formita de senodoraj flavaj kristaloj, toksa substanco kies inhalado oni devas evitiĝi, same kiel kontakto kun haŭto kaj okuloj. Verdo de bromokrezola derivas el la familio de la ‘’’trimetilmetanoj’’’ kaj ‘’’sulfoftaleinoj’’’.
Ĝi uzatas kiel pH-indikilo en aplikoj tiaj kiaj kreskomedioj por detektado de mikroorganismoj kaj titraĵoj. En praktika kliniko, ĝi kutime uzatas kiel pordiagnoza tekniko. La plej ordinara uso de la bromokrezola verdo sidas sur la albumina mezurado ene de specimenoj je mamulaj sangoj laŭ eblaj kazoj de renmalfunkcio kaj hepato-malsanoj.
Proprecoj
La Konstanto pri dissociigo (aŭ pKa) de la bromokrezola verdo estas 4,8. Kranakvo estas sufiĉe baza por doni al solvaĵo da bromokrezola verdo ĝian karakterizan bluverdan koloron. La acidaj kaj bazaj formoj de ĉi-tinkturo posedas stabilan ondolongon en ĝia UV-videbla spektro, ĉirkaŭ 515 nm, kaj en akva solvaĵo la du formoj interkonvertiĝas rekte sen formado de aliaj substancoj.
Etanola solvaĵo (0,04% laŭpeze) de bromokrezola verdo estis proponita por makulado laŭ ‘’’Kromatografio per Fajna tavolo’’’ kaj estas adekvata por bildigo de kombinaĵoj kun funkciaj grupoj kies pKa estas malsupre de 5,0 (tiaj kiaj karboksilataj acidoj, sulfonataj acidoj, ktp). Ĉi-tiuj aperas kiel flavaj makuloj sur hela aŭ malhelblua fono; sen neceso de hejtado. Solvaĵo da bromofenolbluo povas uzati samcele.
Bromokrezola verdo povas kaŭzi iriton. Haŭton kaj okulojn oni devas eviti.
Sintezo
Verdo de bromokrezolo estiĝas per bromigo de la metakrezola sulfonaftaleino.
Uzoj
Verdo de bromokrezolo uzatas kiel pH-indikilo kaj kiel spurtinkturo por elektroforezo en agarozo-ĝelo de DNA. Ĝi povas uzati en ĝia libera acidoformo (helbruna solido), aŭ kiel natria salo (malhelverda solido). Verdo de bromokrezolo same uzatas kiel inhibanto de la transporta proteino ‘’’prostaglandino E2’’’. Kromaplikoj inkluzivas uzoj en sol-ĝelaj matricoj, la detekto de amoniako kaj la albuminmezurado en homaj plasmoj kaj serumoj.
Ahura Mazda
En la sankta libro de la Zaratuŝtranoj, en la Avesto, oni identigis Ahura Mazda al la bonfara spirito, kiu publike kontraŭstaras la detruiston. Ahura Mazda estas sciisto de ĉiu saĝeco, sindonema, rekta kaj kreinto de ĉio bona. Oni perceptas la bonan kaj malbonan spiriton en la Avesto, kiel estaĵojn malhelpantaj unu la alian daŭre. Unu el ili vivas en alto, la alia en profundo kaj la batalkampo inter ili estas la mondo.
En pli postaj fontoj (ekde la 3-a jarcento), oni igis Zurvan-on (tempo) patro de la du ĝemeloj (Ormazd kaj Ahriman (Angra Mainju)), kiuj – en la ortodoksa mazdaismo – alterne regas super la mondo ĝis fina venko de Ormazd.
El tiu koncepto respeguliĝas eroj en la maniĥeismo, kie la Dio nomiĝas Zurvan, kies unua emanacio estas Ormazd, la Unua Homo, kiun venkis la detrua spirito de la mallumo, sed kiun savas la unua emanacio de Dio, la viva spirito.
Ernő Kunt
Ernő Kunt, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kunt Ernő estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto. Ernő Kunt naskiĝis la  en Sopron, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Ernő Kunt akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1943. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Szőnyi kaj Nándor Lajos Varga. Li ekspoziciis jam dum la studentaj jaroj. Post siaj studoj li instruis en gimnazio en Ózd. En 1960 li ricevis atelieran loĝejon en Artistkolonio (Miskolc), kie li pentradis ĝismorte. Li ofte kreis kolorajn ksilografiaĵojn. Li studvojaĝis al Eŭropo, Tunizio, Centra Azio, Meksiko, Peruo. Li ricevis premiojn inter 1959-1992.
Mensogodetektilo
Poligrafo kiel neologisma termino, kaj populare Mensogodetektilo, estas aparato kaj proceduro kiu teorie mezuras kaj registras kelkajn fiziologiajn indikilojn kiel sangopremo, pulso, spirado kaj haŭta konduktiveco kiam al persono oni demandas kaj tiu respondas serion da demandoj. La kredo sub la uzado de la Mensogodetektilo estas ke mensogaj respondoj produktas fiziologiajn respondojn kiuj povas esti diferencigitaj el tiuj asociaj kun nemensogaj respondoj. Estas, tamen, ne specifaj fiziologiaj reagoj asociaj kun mensogo, kio malfacilas identigi faktorojn kiuj apartigas mensogantojn el verdirantoj. Poligrafistoj preferas ĉiuokaze uzi sian propran individuan taksometodon, male al komputikaj teknikoj, ĉar ili povas pli facile defendi siajn proprajn pritaksojn.
En kelkaj landoj, poligrafoj estas uzataj kiel ilo por pridemandado al krimaj suspektatoj aŭ kandidatoj por gravaj publikaj aŭ privataj postenoj. La Usona juro kaj federaciregistaraj agentejoj kiaj la FBI, NSA kaj la CIA kaj multaj policdepartementoj kiaj tiuj de Los-Anĝeleso kaj de Virginio uzas poligrafan ekzamenojn por pridemandi suspektatojn kaj klasigi novajn dungatojn. Ene de la Usona federacia registaro, poligrafa ekzameno estas referencata ankaŭ kiel psikofiziologia detektilo de mensogo. La averaĝa kosto por administri la mensogdetektilan ekzamenon en Usono estas de pli ol 700 dolaroj kaj estas parto de ekonomia sektoro de 2 mil milionoj da dolaroj.
Tamen, la pritaksado de la mensogodetektilo fare de sciencaj kaj registaraj instancoj ĝenerale sugestas, ke mensogodetektiloj estas neakurataj, povas esti trompitaj per kontraŭagado, kaj estas neperfekta aŭ nevalida rimedo trovi la tutan veron. Spite postulojn de 90% da valideco fare de defendantoj de la mensogodetektilo, la National Research Council ne trovis pruvaron de efektiveco. La Usona Asocio pri Psikologio asertas, ke "Plej psikologoj konsentas, ke estas malmulta pruvaro ke mensogodetektilaj testoj povas akurate detekti mensogojn."
La kontroldemandara testo, konata ankaŭ kiel testo de probabla mensogo, estis disvolvigita por superi aŭ minimumigi la problemojn de la testo-metodo grava-malgrava. Kvankam la gravaj demandoj en la testo de probabla mensogo estas uzataj por atingi reagon el mensoginto, la fiziologiaj reagoj kiuj "distingas" mensogintojn povas okazi ankaŭ ĉe senkulpaj individuoj kiuj timas falsan detekton aŭ sentas pasie, ke ili ne faris la krimon. Tiele, kvankam fiziologia reago povas okazi, la tialo malantaŭ tiu reago povas esti diferenca. Plua ekzamenado de la testo de probabla mensogo indikis, ke ĝi estas partie kontraŭ senkulpaj personoj. Tiuj kiuj malkapablas pensi pri mensogo rilata al la grava demando aŭtomate falos en la testo.
Poligrafistoj estas rajtigitaj aŭ regulitaj en kelkaj jurisdikcioj. La Usona Poligraf-Asocio eldonas normigojn por trejnkursoj de poligrafistoj, kvankam ĝi ne atestigas individuajn ekzamenistojn.
Ubraye
(jen france, okcitane Ubraia) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Gyula Schönherr
SCHÖNHERR Gyula (pro. ŝoenher) estis hungara historiisto, ano korespondanta de MTA (1896) naskita en Nagybánya la 26-an de septembro 1864 kaj mortinta en Nagybánya la 24-an de marto 1908.
Mistero de la kredo
Simila temo:
Gyula Schönherr
Biografio
Gyula Schönherr studis juron en Bp. kaj historion en Vieno. De 1889 li laboris en la sekcio pri arkivo de Hungara Nacia Muzeo, en 1900 li iĝis muzea konservisto, poste direktoro. En 1900 li fariĝis privatprofesoro de la Universitato de Budapeŝto. Krome la politika historiverkado li priokupiĝis heraldikon, familihistorion, bibliografion pri mezepoko kaj diskonatigon de arkivaj fontoj. En 1907 pro malsano li revenis en sian naskiĝurbon.
Mistero de la kredo
Mistero de la kredo en kristanismo estas religia koncepto kiu aludas al vero revelaciita konstituanta la kristanan kredon. Tiu esprimo jam troviĝas en la greko de la 1 Timoteo 3, 9: τὸ μυστήριον τῆς πίστεως = mistero de la kredo, (latine “misteriun fidei). Du precipe elstaras, kiel fundamentaj por kristanoj, tiu de la Unueco kaj triunueco de Dio kaj la enkarniĝo de la Difilo, kiuj siavice kuntrenas multajn similaĵojn kiujn la historio fiksis, kiel memorandaĵojn, en dogmoj kiel, ekzemple, la Kristan ĉeeston en la Eŭkaristio.
En Katolikismo, fakte, kun grandega amplekso kaj diversmaniere ankaŭ en aliaj kristanaj konfesioj, aliaj veroj dogmaj aldoniĝas al tiuj fundamentaj, por ĉiuj kune formas la amplekson de la Kristana Doktrino, eĉ en siaj diversaj substrekoj kaj facetoj: estas la kazo, ekzemple, de la Mariaj dogmoj, aŭ de la sanktiga efiko de la sakramentoj.
En tiu kunteksto la termino mistero ne plu tenas la kurantan signifon pri temo nekomprenebla aŭ nekonebla aŭ deduktebla per la sola racio, aŭ de fenomeno pri kiu oni ne kapablas trovi la kaŭzon kaj la eksplikon. Ĝi havas, male, la signifon de manifestiĝo de Dio al la homoj, por ilin igi partoprenaj de sia graco kaj de sia vivo. Kiel dia ago, eĉ en tiu kazo mistero signifita staras super la komprenigaj potencoj de la racio ĉar neniu homo povas atingi scion plenan kaj elĉerpan pri Dio; sed ne estas kontraŭ la racio, kiu, male, subtenita kaj iluminita de la revelacio, konsentas al la homo analogian kaj senperan scion pri la mistero de Dio.
Kiel komplemento de la du signifoj de la vorto “Mistero” (1 vero revelaciita sed ne komprenebla de la racio, 2 vero revelaciita sed iumaniere komprenebla per la racio) citendas la fama, erare atribuita al Tertuliano, eldiro mi kredas ĉar ĝi absurdas kiu funde signifas: se mi kredas ion pruveblan de la racio tio okazas nur surbaze de la revelacio. Aldonendas ke por katolikismo ne proponendas kredago fundita sur fideismo.
Kuniya Daini
Kuniya Daini (japane 大仁 邦彌, n. 12-an de oktobro 1944) estas japana futbalisto. Li de 1972 ĝis 1976 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
(10873) 1996 TF11
(10873) 1996 TF11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Kin Endate elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Maropati
Maropati estas komunumo de Italio.
(16586) 1992 RZ6
(16586) 1992 RZ6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Jenő Huszka
Jenő HUSZKA [huska], hungare Huszka Jenő estis hungara komponisto. Jenő Huszka naskiĝis la 24-an de aprilo 1875 en Szeged. Li mortis la 2-an de februaro 1960 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Huszka frekventis muzikan lernejon en Szeged, poste li studis samtempe en Reĝa Universitato de Budapeŝto kaj Tutlanda Hungara Rreĝa Muzikakademio, li iĝis samtempe juristo kaj muzikisto. Poste li vojaĝis al Parizo, kie li violonludis. En 1897 li hejmenvenis kaj eklaboris kaj komencis sian karieron en 1898. Li konatiĝis kun tiam nekonata aktorino Sári Fedák, al kiu li komponis opereton. Ĝi havis furoran sukceson, eĉ ĝi estis la unua opereto prezentita ankaŭ eksterlande. Baldaŭe li komponis daŭre sukcesajn operetojn.
Xenoperdix
La genro Xenoperdix ("laŭsignife stranga perdriko"), priskribita nur en 1994, konsistas el du specioj de afrikaj perdrikoj, tio estas birdoj de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Ili estas plej proksime rilataj al la Arbofiloj de Sudorienta Azio.
Ili havas tre striecajn plumarojn kaj ruĝan bekon. Xenoperdix troviĝas nur en arbaroj de la Montoj Udzungŭa kaj la altaj teroj de Rubeho de Tanzanio. Dekomence oni supozis monotipan genron, sed poste la populacio de Rubeho estis agnoskata kiel distinga specio post revizio de ties molekulaj kaj morfologiaj karakteroj (Bowie & Fjeldså, 2005).
Imagita komunumo
La "imagita komunumo" estas nocio kreita cele al analizo de naciismo fare de Benedict Anderson. Li asertas, ke nacio estas socie konstrukcita komunumo, t.e. imagita de la homoj, kiuj perceptas sin kiel membrojn de tiu grupo. La libro de Anderson Imagined Communities [Imagitaj Komunumoj], en kiu li klarigas tiun koncepton profunde, eldoniĝis en 1983.
Verbandsgemeinde Daaden
La Verbandsgemeinde Daaden estas komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la samnoma komunumo Daaden. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, en ties nordorienta parto relative proksime de la najbara federacia lando Nordrejn-Vestfalio. La teritorio apartenas al la arbaroriĉa mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro la komunumaro havis 0 loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
NGC 667
NGC 667 (aliaj indikoj — PGC 6418, ESO 477-2) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Verbandsgemeinde Daaden
{|
Imagita komunumo
Origino
Laŭ Anderson, kreado de imagitaj komunumoj ebliĝis pro la "preskapitalismo". Kapitalistaj entreprenistoj presis siajn librojn en la popola lingvo (anstataŭ en ekskluzivaj skriblingvoj kiel la latina) por maksimumigi la disvendadon. Sekve, legantoj parolantaj diversajn lokajn dialektojn ekkapablis kompreni unu la alian, kaj komuna diskurso estiĝis. Anderson argumentis, ke la unuaj eŭropaj nacio-ŝtatoj tiel formiĝis ĉirkaŭ siaj "naciaj preslingvoj".
Nacioj kaj naciismo
Benedict Anderson difinis nacion kiel "imagitan politikan komunumon, kiun oni imagas kaj kiel imanente limhavan kaj kiel suverenan". Imagita komunumo diferencas de efektiva komunumo per tio, ke ĝi ne estas (nek povas esti) bazita sur ĉiutaga senpera homa interagado inter siaj membroj. Anstataŭe, membroj tenas enmense imagon pri sia afineco. Ekzemplo estas la komuna nacieco, kiun oni sentas kun aliaj nacianoj, kiam la propra "imagita komunumo" partoprenas pli grandan eventon kiel la Olimpikojn. Anderson klarigas, ke nacio estas "imagita, ĉar la membroj eĉ de la plej malgranda nacio neniam konos la plimulton de siaj kunmembroj, renkontos ilin aŭ eĉ aŭdos pri ili, sed en la kapo de ĉiu el ili vivas la imagbildo de ilia komuneco". Verŝajne la anoj de la komunumo neniam senpere ekkonos unu la alian, sed ili eble havas similajn interesojn aŭ identiĝas kiel partoj de la sama nacio. Ankaŭ la amaskomunikiloj kreas imagitajn komunumojn per direktiĝado al amasa ricevantaro aŭ per ĝeneraligado, alparolante civitanojn kiel publikon.
NGC 667
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Imagita komunumo
Nacioj kaj naciismo
Oni imagas, tiujn komunumojn limhavaj kaj suverenaj. Ili estas limhavaj pro tio, ke nacioj havas "finiajn, kvankam elastajn limojn, malantaŭ kiuj troviĝas aliaj nacioj". Ili estas suverenaj tiom, kiom neniu dinastia monarkio rajtas pretendi aŭtoritaton super ili, laŭ ideo estiĝinta en la frua moderna epoko:
Eĉ se ni eble neniam vidos iujn anojn de nia imagita komunumo, ni scias pro komunikado, ke ili ekzistas.
Fine, nacio estas imagita komunumo, ĉar
Provante difini la naciismon, Anderson identigas tri paradoksojn:
Kunteksto kaj influo
Benedict Anderson alvenis al sia teorio, ĉar li opiniis nek la marksisman nek la liberalan teorion adekvata por klarigi la naciismon.
Anderson povas alkalkuliĝi al la "historiisma" aŭ "modernisma" skolo en naciismo-studoj kune kun Ernest Gellner kaj Eric Hobsbawm, ĉar li tezas, ke nacioj kaj naciismo estas produktoj de la moderna epoko kreitaj kiel rimedoj por atingi politikajn kaj ekonomiajn celojn. Ĉi tiu skolo estas kontraŭa al tiu de la pratempistoj, kiuj kredas, ke nacioj, se ne naciismo, ekzistas jam ekde la frua homa historio. La nocion de imagitaj komunumoj eblas konsideri formo de socia konstrukciismo egala al la koncepto de imagitaj geografioj, kiu devenas de Edward Said.
Laŭ Harald Bauder, la koncepto de imagitaj komunumoj restas altgrade temrilata en nuntempa kunteksto de la maniero, per kiu naciaj ŝtatoj formulas siajn identecojn en kunligo kun la enlanda kaj eksterlanda politikoj, ekzemple la politiko pri enmigrantoj kaj migrado. Laŭ Euan Hague, "la koncepto de Anderson pri nacioj, kiuj estas 'imagitaj komunumoj' iĝis norma en libroj, kiuj superrigardas la geografian pensadon".
Kvankam la termino estis kreita por specife priskribi la naciismon, oni uzas ĝin nun pi vaste, preskaŭ forviŝante la diferencon inter ĝi kaj intereskomunumo. Eblas, ekzemple, referenci per ĝi al komunumo bazita sur seksa orientiĝo aŭ konscio pri tutteraj riskfaktoroj.
Vidu ankaŭ
naciismo, Benedict Anderson, Ernest Gellner, Eric Hobsbawm
Axelle Lemaire
Axelle Lemaire, naskiĝinta la en Otavo, estas franca-kanada politikistino, membro de la Socialista Partio. Elektita en 2012 deputitino de la 3-a deputita distrikto de la eksterlandaj francoj (Norda Eŭropo) kaj nacia sekretario de la Socialista Partio pri homaj rajtoj, Ŝi estis subministro komisiita pri cifereco en la 1-a registaro de Manuel Valls ekde la. La, ŝi esti renomumita por la sama ofico en la 2-a registaro de Manuel Valls.
Biografio
Axelle Lemaire naskiĝis en Kanado de franca patrino kaj kebekia patro.
Profesia vivo
Ŝi fakiĝis pri internacia juro (mastero, DEA en Universitato Panthéon-Assas kaj mastero en King's College (Londono)) antaŭ ol instrui juron en la universitato kaj eniri advokatan kompanion.
Politika kariero
De 2008 ĝis 2012, ŝi estis sekretario de la sekcio de PS de Londono. nacia sekretario pri eksterlandaj francoj en 2012, ŝi estis nomumita nacia sekretario pri homaj rajtoj en novembro 2012.
Okaze de la deputitaj balotoj de 2012, ŝi estis elektita deputitino de la 3-a distrikto de la eksterlandaj francoj kun 54,76 % da voĉoj.
Ŝia anstataŭanto estas Christophe Premat, kiu laboras en Franca Instituto de Svedio. Li vivas Södertälje, apud Stokholmo.
La, ŝi estis nomumita subministro komisiita pri cifereco, ĉe la ministro pri ekonomio kaj produkta reprogreso , en la 1-a registaro de Manuel Valls. Ŝi estis konfirmita por tiu ofico en la 2-a registaro de Manuel Valls en aŭgusto, ĉe la ministro Emmanuel Macron.
Axelle Lemaire defendas la principon de retneŭtraleco, aktivas por direkti financojn al ekfirmaoj kaj kontraŭas Icann pri uzo de ĝeneralaj interretejaj nomoj.
Privata vivo
Ŝi vivas en Londono kaj estas patrino de du infanoj.
Bibliaj Tradukistoj Wycliffe
Wycliffe Bible Translators (Bibliaj Tradukistoj Wycliffe) estas interkonfesia protestanta kristana organizaĵo kies celo estas havebligi tradukon de la Biblio en ĉiu vivanta lingvo en la mondo, aparte emfazante kulturojn malmulte influitajn de Kristanismo. La organizaĵon fondis William Cameron Townsend en 1942. Nun ekzistas branĉoj de Wycliffe en pli ol 50 landoj. La organizaĵo prenis sian nomon de Johano Wycliffe, kiu entreprenis la unuan plenan tradukon de la Biblio en la tiaman formon de la angla lingvo. Je septembro, 2009, ekzistis tradukoj de almenaŭ partoj de la Biblio en pli ol 2 500 el la 6 860 lingvoj uzataj sur la Tero.
Filozofio kaj metodoj
Wycliffe bazas sian filozofion sur la protestanta teologio de Townsend, kiu rigardas la interkulturan kaj multlingvan disvastigadon de kristanismo kiel komandon de Dio. Laŭ tiu teologio, regas la principo sola scriptura, laŭ kiu la bibliaj tekstoj estas a aŭtoritata kaj neeraripova "vorto de Dio".
Wycliffe asertas, ke ĝia fokuso estas partopreni kun kristanaj eklezioj, instigante ilin servi al minoritataj lingvanaroj, por ke ĉiu lingva komunumo povu aliri la Biblion.
Wycliffe mem emfazas sian internaciecon. Ĝi priskribas sin kiel "multkultura, multnacia, krea kaj faciliga" kaj informas ke "la ĉefsidejo de Wycliffe International estas en Singapuro. La Globa Gvida Teamo estas virtuala teamo kaj estas dislokita trans Afriko, Azio, Aŭstralio, Eŭropo, kaj Norda kaj Meza Ameriko."
Filiaj organizaĵoj
SIL International, origine la Somera Instituto de Lingvistiko, komenciĝis kiel malgranda somera trejnaranĝo por misiistoj en Arkansaso en 1934. Ĝi estas filio de Wycliffe Bible Translators.
Alia partnera organizaĵo, JAARS, origine la Ĝangala Aviada Kaj Radiofonia Servo (Jungle Aviation And Radio Service), disponigas transportajn kaj teknikaj servojn al misiistoj kaj aliancaj disvolvistoj.
The Seed Company (La Sema Kompanio) estas subfako de Wycliffe en Usono, subtenante lokajn tradukistojn.
Ĝis 1991, Wycliffe estis unueca organizaĵo kun branĉoj en diversaj landoj. Ĝi estas restrukturita, tiel ke la Wycliffe-organizaĵoj en ĉiu lando estas plene sendependaj, kaj ke Wycliffe International fariĝis asocio de organizaĵoj. En februaro 2011, Wycliffe International adoptis novan publikan nomon, Wycliffe Global Alliance, kun ĉefsidejo nun en Singapuro.
Wycliffe Associates estas volontula organizaĵo, kiu ekzistas por subteni la Bibliajn Tradukistojn Wycliffe. Ĝia rilato al la landa Wycliffe-organizaĵo varias laŭlande.
Arondismento Saint-Flour
La arondismento Saint-Flour (prononco, france arrondissement de Saint-Flour) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Cantal kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Saint-Flour. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Saint-Flour la jenaj 5 kantonoj:
Saint-Remy
Saint-Remy ("Sankta Remigius", plej ofte aludo al Sankta Remigius de Reims) estas la nomo de pluraj loĝlokoj franclingvaj. Interalie temas pri
Nigra perdriko
La Nigra perdriko, Melanoperdix niger, konata ankaŭ kiel la Nigra arbarperdriko, estas malgranda (ĝis 27 cm longa) birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj. Tiu specio havas dikan bekon, grizajn krurojn kaj malhelbrunajn irisojn. Ĝi estasla ununura membro de la monotipa genro Melanoperdix.
La Nigra perdriko estas klara kazo de seksa dimorfismo. La masklo havas tute brilnigran plumaron kaj nigran bekon, dum la ino estas ĝenerale helbruna birdo kun blankecaj gorĝo kaj ventro, malhela kornokolora beko kaj flanka makulo de strieco, kiel ĉe la genro Alectoris. La ino estas pli malgranda ol la masklo.
La plej klara karaktero de la specio, nome la nigreco de la masklo estas kialo por la komuna nomo kaj por ambaŭ partoj de la latina scienca nomo Melanoperdix niger, ĉar Melanoperdix estas kunmetaĵo de du radikoj nome la latina perdix, signife "perdriko" kaj la greka Melano signife "nigra", dum la porspecia niger signifas en latina denove "nigra".
La Nigra perdriko loĝas en pluvarbaroj de malaltaj teroj de Malajzia Duoninsulo, Borneo kaj Sumatro en sudorienta Azio. Ĝi troviĝis iam sed nun delonge estas formortinta en Singapuro. La ino kutime demetas 5 aŭ 6 blankajn ovojn.
Pro pliiĝanta habitatoperdo, malgranda populacigrando kaj troa ĉasado en kelkaj areoj, la Nigra perdriko estis listita kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ĝi estas listita en la Apendico III de CITES en Malajzio. La Nigra perdriko estas unu el plej nekonata el la Kokoformaj, ĝi estas silentema specio kiu sidas kaŭre ebene kontraŭ la grundo kaze de ĝenado, kaj tiele estas malfacile vidi ĝin en la ĝangala malhelo.
Kvara egipta dinastio
La kvara dinastio estas parto de la Malnova imperio de Egiptio. Ĝi komenciĝis ĉirkaŭ la jaro 2630 a. K. per la regado de Snofru kaj finiĝis ĉirkaŭ la jaro 2500 a. K. per tiu de Ŝepseskaf (aŭ eble per tiu de Ĝedefptah, citita de Manetono). Tiuj ĉi faraonoj lasis la ĉefurbecon en Memfiso, kiel tiuj de la 3a dinastio. Oni ne scias bone kiel tiu ĉi dinastio finiĝis; la sola indico estas ke pluraj gvidantoj kaj altaj ŝtatlaboristoj de la kvara dinastio estas dokumentitaj konservante sian postenon en la sekva 5a dinastio sub la regado de Userkaf.
9588 Quesnay
9588 Quesnay estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kuracisto kaj ekonomikisto François Quesnay (1694–1774), kiu, kun Mirabeau, fondis la ekonomikan fiziokratian movadon dum la franca klerismo.
Ŝupljak
Ŝupljak, slave Šupljak, serbe Шупљак, hungare Ludas estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Baĉka, en municipo de Subotica.
Esbjerg
Esbjerg [] (germane: Esberg) estas la kvina plej granda urbo de Danio kun 114 244 loĝantoj (1-a de januaro 2008) kaj ĝia plej grava haveno ĉe la Norda Maro. La urbo situas en la sudokcidento de Jutlando.
Ŝupljak
Situo
Ŝupljak situas sur ebenaĵo.
Esbjerg
De Esbjerg ekzistas pramŝipaj linioj al Britio (Harwich) kaj Fanø (Nordby). Antaŭe ankaŭ ekzistis konekto al Newcastle kaj al la Ferooj (Tórshavn).
Ŝupljak
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio okazis en 1335 en formo Ludasyghaz. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario.
Ibbenbüren
Ibbenbüren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinfurt de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la regiono lando de Tecklenburg, la areo de eksa graflando samnoma, kaj en pli vasta senco al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente.
Mihály Gerendás
Mihály Gerendás [mihAj gerendAŝ], laŭ la hungara skribmaniero Gerendás Mihály estis hungara biokemiisto kaj fotisto.
Mihály Gerendás naskiĝis la 1908 en Tápiószele. Li mortis la 1976 en Visegrád.
Biografio
Mihály Gerendás frekventis universitaton en Szeged inter 1928-1932 kaj li samloke doktoriĝis en 1934. Li eklaboris en kemia filio de la universitato. Inter 1938-1939 li studvojaĝis al Germanio al Otto Heinrich Warburg. En 1944 li eklaboris en Biologia Instituto de Tihany, poste li havis postenojn en diversaj institutoj en Budapeŝto ĝis la emeritiĝo en 1974. Li profesie fotadis, menciindaj estas fotoj helpe de mikroskopoj. Li ricevis premion Kossuth en 1949, inter 1948-1967 ankaŭ aliajn premiojn.
Martirano
Martirano estas komunumo de Italio.
La pupo
La pupo (en pola: Lalka) estas dua el kvar laŭdataj romanoj de la pola verkisto Bolesław Prus (realnome Aleksander Głowacki). Ĝi estis komponita por perioda gazeta seriigo en 1887–1889 kaj aperis en libra formato en 1890.
La pupo estas konsiderata de fakuloj, inter kiuj la Nobel-premiito Czesław Miłosz, kiel la plej granda pola romano. Laŭ biografo de Prus nome Zygmunt Szweykowski, ĝi povus esti konsiderita unika en la tutmonda literaturo de la 19-a jarcento kiel kompleta montro kaj bildo de la tuta socio.
Kvankam La pupo prenas sian titolon el tute minora epizodo pri ŝtelita ludilo, legantoj ofte miskomprenas, ke ĝi referencas al la ĉefa ina rolulo, nome juna aristokrato Izabela Łęcka. Prus intencis dekomence nomi la libron Tri Generacioj.
La pupo estis tradukita al dudek ok lingvoj, inter kiuj en Esperanto fare de Tomasz Chmielik, kaj estis adaptitaj al kelkaj filmoversioj kaj televidaj serietoj.
Pitonedoj
Pitonedoj (Pythonidae) estas familio de serpentoj. Inter la serpentoj ili estas plej parencoj al la boaoj, kaj iuj taksonomoj konsideras ilin subfamilio de la boaoj - laŭ ĉi tiu klasado ili nomiĝas pitonenoj (Pythoninae). Pitonedoj distingiĝas de boaoj en tio ke ili havas dentojn sur la antaŭmakzelo, malgranda osto fronte kaj centre de la supra makzelo. La plej multaj boaoj naskas vive, dum pitonedoj demetas ovojn. Oni ofte nomas ĉiujn pitonedojn pitonoj, kvankam striktasence la pitonoj estas nur tiuj pitonedoj de la genro "Pyton".
Specioj
Genro Aspidites Genro Antaresia Genro Apodora Genro Bothrochilus Genro Leiopython Genro Liasis
Genro Malayopython
Genro Morelia Genro Pitono Python
Turriers
(jen france, okcitane Turriás) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Ellen G. White
Ellen G. WHITE [elen ĝi ŭajt] (1827-1915) estis usona profetino kaj la praktika fondinto de adventismo de la sepa tago, eklezio de protestantismo, kiu nun estas la tutmonda fido de 11 milionoj da homoj. Dio sendis al ŝi pli ol du mil da vizioj kaj sonĝoj por, ke ŝi avertu kristanojn pri la proksimiĝanta fino de la mondo, la dua Advento de Kristo, kiam Kristo revenos al la mondo kaj juĝos la mortintojn kaj vivantojn. Adventistoj estimas ŝiajn skribojn kiel inspirita de Dio kaj interpretas la Biblion laŭ ili. Ŝia ĉefa verko estas The Great Controversy ("La Granda Interlukto" aŭ "La Granda Diskutado"), en kiu ŝi antaŭdiras venontan epokon.
Kálmán Darányi
Kálmán DARÁNYI (22-a de marto 1886, Budapeŝto – 1-a de novembro 1939, Budapeŝto) estis hungara dektrula politikisto kaj ĉefministro inter (1936-1938).
Li studis juron poste eklaboris en la departemento Pest en 1909, inter 1910-17 li estis ĉefnotario de departemento Fogaras, poste ĉefprefekto de departemento Zólyom. Li partoprenis en la kontraŭrevoluciaj movadoj, en 1920 li iĝis registara komisaro de departementoj Győr kaj Komárom, urbo Győr, poste ĉefprefekto de tiuj. Poste li estis ĉefprefekto de departemento Moson (1923) kaj ĉefprefekto de kunigitaj departementoj de Győr, Moson, Pozsony kaj urbo Győr (1924).
Li iĝis en 1927 parlamentano kaj inter 1928-1935 estis politika ŝtatsekretario de la ĉefministrejo. Li iĝis la 9-an de januaro en 1935 agrikultura ministro en la registaro de Gyula Gömbös, post kies morto li transpernis la ĉefministrecon kaj samtempe restante la postenon de agrikultura ministro.
Li kiel ĉefministro daŭrigis la politikon amikeman al la germanlingva parto de Aŭstrio-Hungario, sed en la interna politiko li estis pli konservativa:
Li abdikis pri la ĉefministreco la 13-an de majo en 1938 pro la grandiĝintaj eksteraj kaj interaj problemoj. Li estis elektita prezidanto de la parlamentejo la 5-an de decembro en 1938.
Ellen G. White
Vivo
En 1846 ŝi estis edzinigita de James WHITE, adventista predikisto. Ili studis la libreton, "La Sepa Taga Sabato" de Joseph Bates kaj ili estis konvinkitaj. Kvankam sabato, la sepa tago de la semajno, estas la sankta tago de la judoj kaj de la Dekologo de Moseo, kristanoj, de post la komenco, anstataŭe solenis la unuan, dimanĉon, la tago de la Releviĝo de Kristo. Sed tia ŝanĝo estas sen mencio en la Biblio. Tial la argumento de Bates per la Biblio estis klara. Kaj ĝi estis konfirmacita post ses monatoj de vizio de White.
White kaj James vojaĝis, skribis kaj predikis por la adventista fido. Ili fondis eldonejojn (Review & Herald en 1850, Pacific Press en 1874). James ordigis kaj administris la novan adventistan eklezion (kiu estis oficiale fondita je 1860), dum White gvidis ĝin spirite per ŝiaj vizioj kaj skriboj.
Post la morto de James en 1881, White skribis librojn kaj vojaĝis tra Usonon, Eŭropon kaj Aŭstralion por disvastigi la fidon. Laŭ ŝia konsilo, la eklezio estis ordigita tiel ke ĝi povos rapide kreski.
Post Morto
La adventista eklezio kreskis kaj kreskas tre rapide tra la mondo. Ŝi vidis la eklezion kreskantan de kelkaj anoj al 136 mil anoj. En 2000, la eklezio havis 11 milionojn da kredantoj tra la mondon, kreskinte 5% ĉiun jaron dum la 85 jaroj post ŝia morto.
Kamaraoj
La kamaraoj estas etno en Ganao. Ili vivas en Larabanga en regiono proksimume 10 km longa laŭ la strato al okcidento direkte al Damongo meze en la Norda Regiono. La loĝregiono de la kamaraoj situas proksime al al regiono de la hangaoj (sude de tiuj) kaj la regiono de la safalibaoj (oriente de tiuj).
Kelkaj kamaraoj parolas la lingvon nomatan kamara, sed aliaj kamaraoj en Mandari parolas la safalibaan lingvon.
Pridemandado
Pridemandado aŭ enketo estas "aro da demandoj, faritaj ekzemple de polica enketisto". Pridemandado estas intervjuo ofte uzata de policanoj, militistoj kaj spionoj kun la celo akiri utilan informon. Pridemandado povas esti farata per ampleksa gamo de diversaj teknikoj, game el disvolvigo de persona rilato kun la informunto al nehumana torturo. En tiu amplekseco oni povas turni sin al peto, sugesto por ricevi informon, mensogo por trompi la informanton pri la vera situacio de la proceso, uzado de drogoj kaj torturo. Inter la drogoj uzitaj tiucele estis pentotalo kaj LSD.
Muzeo pri Historio de Madrido
La Muzeo de Historio de Madrido (Museo de Historia de Madrid), antikva Municipa Muzeo, troviĝas en la distrikto Centro, en la strato Fuenkaralo. Ĝi okupas la konstruaĵon de la Reĝa Hospico Sankta Fernando, konstruita de la arkitekto Pedro de Ribera en baroka stilo. La ĉefa fasado estas konsiderata kiel unu el la plej reprezentivaj verkaĵoj de la civila hispana baroko.
Pridemandado
Tiu proceduro estas ŝlosila en rakontoj de fikcio, kiel krimromanoj, nigra kino ktp. Tradicie en tiuj rakontoj pridemandado estas plenumita de paro da demandantoj, el kiuj unu uzas mildajn teknikojn (bona policano) kaj alia malmildajn (malbona policano). En scenoj de tiaj filmoj ofte aperas relative moderna ilo konsistanta en spegulo (el interno de la pridemandejo) kiu permesas travidadon el ekstero. Tio ebligas prismajn prezentojn de la diversaj konsideroj de la pridemandito: nome antaŭ tiu mem kaj kaŝe.
Pridemnado povas okazi ne nur fare de la defendanto de la leĝo aŭ jura sistemo, sed ankaŭ fare de krimuloj, servistoj de diktaturoj, politika polico ktp. Tiuokaze la gamo de teknikoj kliniĝas al la malmildaj rimedoj, kiuj foje finis en la murdo de la demandinto, ĉu kiam ne eblas akiri pli da informo, ĉu por malaperigi la informanton mem.
Muzeo pri Historio de Madrido
Historio
En 1673 fondiĝas la Reĝa Hospico Sankta Fernando. De la primitiva konstruaĵo nur konserviĝas la kapelo, ĉar ĝi estis reformata en la 18-a jarcento.
En 1926 ties societo organizas, grandsukcese, la Ekspozicion de la Antikva Madrido, restaŭrante (far la Madrida Urbodomo) la konstruaĵon por tiu evento. Kiel konsekvenco, estas decidata la kreado de la Municipa Muzeo, kies inaŭguro okazis je la 10-a de junio 1929.
La muzeo montras la tutan historion de Madrido ekde ĝia deklaro kiel ĉefurbo en la 16-a jarcento. La diversaj ekspoziciaĵoj estas montrita laŭ la jarcentoj: la plej fruaj en teretaĝo kaj ju pli oni supreniras al pli alta etaĝo oni iras al pli ĵusa jarcento. En kela etaĝo estas grandega maketo de Madrido en pasintaj jarcentoj.
La municipaj kolektoj antaŭ tiu epoko estas montrataj en la Muzeo Sankta Isidro, ankaŭ nomata Muzeo de la Originoj en la zono konata kiel Madrido de la Habsburgoj.
Çatal Höyük
Çatal Höyük [ĉatal hojuk] aŭ Çatal Hüyük [ĉatal hujuk] (turke: çatal = forko, höyük = monteto) estas granda loĝloko el epoko de neolitiko kaj eneolitiko en suda Anatolio. Ĝi situas apenaŭ 40 km sudoriente de la urbo Konjao kaj havis siatempe ĉirkaŭ 5000 ĝis 6000 loĝantojn.
Çatal Höyük estas eble la plej frua urbo en la mondo, kaj la plej granda kaj plej disvolvita neolita loko, pri kiu oni scias. La plej fruaj trovitaj tavoloj datiĝas je 7500 jaroj antaŭ Kristo. Trovita en 1958, ĝi fariĝis tutmonde konata post la esploroj de James Mellaart pro ĝiaj aĝo, grandeco, murpentraĵoj kaj aliaj artaĵoj ene de la domoj.
Geografia situo
Çatal Höyük situas en la ebenaĵo de Konya, superrigardante grajnokampojn, sudoriente de la nuntempa urbo Konya (Turkio), ĉirkaŭ 140 km for de la ĝemelpinta vulkano Hasan Dağ. La orientaj loĝejoj formas monteton, kiu leviĝis ĉirkaŭ 20 metrojn super la ebenaĵo en la epoko de la malfrua neolitiko. Ekzistas ankaŭ pli malgranda loĝeja monteto okcidente kaj bizanca loĝejo kelkcent metrojn oriente. La prahistoriaj montetaj loĝejoj estis forlasitaj antaŭ la bronzepoko. Brako de la Çarsamba-rivero iam fluis inter la du montetoj kaj la loĝejo estis konstruita sur aluvia argilo, kiu eble estis favora por frua agrikulturo.
Elfosado
Çatal Höyük hazarde estis malkovrita en 1958 fare de lokaj terkulturistoj, sed nur fariĝis mondfame konata pro la elfosadoj sub gvidado de James Mellaart inter 1961 kaj 1965. Dum tiuj elfosadoj montriĝis ke ĉi tiu parto de Anatolio iam estis la centro de altevoluinta neolitika kulturo. Mellaart perdis la favoron de la aŭtoritatuloj (pro la afero Dorak) kaj estis forpelita el Turkio, post kio la elfosadoj paŭzis ĝis 1993, kiam la brita arkeologo Ian Hodder de la Universitato de Cambridge rekomencis la laboron. Tiuj esploroj estas inter la plej ambiciaj elfos-projektoj nun entreprenataj laŭ, interaliule, Colin Renfrew. Krom ampleksan uzon de arkeologia scienco, oni ankaŭ uzas la interpretaĵojn de psiĥologoj kaj artistoj pri la simbolismo de la murpentraĵoj.
Signifo
La unuaj signoj montras ke Çatal Höyük estis loĝata ekde 7400 a. K.. Laŭ la nunaj esploroj ĝi estis antaŭ 8000 jaroj la plej granda loĝejo de la mondo. La eksterordinaraĵo ne estas la bildoj, kiujn oni trovis - reprezentaĵoj de diino, nomita foje Magna Mater (latine: "granda patrino"), estis elfositaj ankaŭ en aliaj lokoj. La plano de la loĝejo estas tio, kio elstaras. La domoj staris tre proksime unu de la alia, kiel abelujeroj (komparu kun puebloj en Nordameriko). Mankis vojoj, padoj, stratoj kaj placoj. Ankaŭ ekzistis nek pordoj nek fenestroj en la muroj. Oni grimpis la tegmenton per ŝtupetaro kaj de tie, tra luko, eniris la domon.
Sindefenda kapablo
Pro la konstrumaniero kaj sen efika sieĝotekniko, urba murego estis ne necesa. Jam pro la nombro de armitaj viroj de la urbo, kiuj estas prezentitaj kiel ĉasistoj kun lancoj sur kelkaj bildoj, la klano estis neatekebla por nomadaj ĉasistoj. Ne ekzistas aliaj loĝejoj kun same granda nombro de militistoj. En Çatal Höyük oni trovis kuglojn el argilo, kiuj probable estis ĵetarmiloj, kaj bildojn de homoj kun katapultoj.
Socia strukturo
Tiaj gravaj diferencoj inter Çatal Höyük kaj la urba bildo de la pli posta Uruk montras, ke la loĝejo havis tute alian socian strukturon ol la postaj urboj. Ŝajne ne ekzistis en Çatal Höyük centraj konstruaĵoj kiel palaco aŭ templo en estra kvartalo. Pro tio ekzistas teorio, ke homoj vivis en ia anarkio, ĉiukaze sen grandaj diferencoj. Ĝis nun ĉio indikas mankon de grandaj diferencoj pri propraĵo aŭ potenco. Pro la malesto de palacoj kaj vilaoj, t.e. pli grandaj domoj, iuj aŭtoroj supozas, ke temis pri prakomunismo tie ĉi. Sed eblas ankaŭ, ke ĉiu familio posedis parton de la komuna vilaĝo kaj terenon kaj ke la urbo estis organizita laŭ kooperativoj. Sed ĉiaj deklaroj pri la socia strukturo de la loĝantoj de Çatal Höyük enhavas grandan parton de spekulacio pro aĝo de la elfosaĵoj kaj manko de skribaj fontoj.
Matriarkeco
En esploroj pri matriarkeco Çatal Höyük estas ofte citita ekzemplo pri matriarka kulturo, en kiu la viroj kaj virinoj estis egalrajtaj.
Loĝejoj
La nombro de loĝantoj de la orienta monteto estis taksita ĝis 10.000 homoj, sed la loĝantaro certe variis tra historio. Meza nombro de 5.000 ĝis 8.000 homoj ŝajnas akceptebla. La homoj loĝis en argilbrikaj domoj, kiuj estis aglutine kunpremitaj. Neniuj trotuaroj aŭ stratoj ekzistis inter la domoj, kiuj kune similis abelĉelaron. Plejparte oni ilin eniris tra truoj en la plafono. Tiele, la tegmentoj estis ankaŭ la stratoj. La plafona malfermaĵo servis ankaŭ por aerumado kaj eliro por la fumo de kamenoj kaj bakfornoj.
Domoj estis gipse tegitaj interne kaj havis kutime lignajn ŝtupetarojn aŭ krutan ŝtuparon, kutime lokitaj ĉe la suda muro de la loĝejo, kiel ankaŭ kuirfornoj kaj kamenoj. Ĉiu ĉefa ĉambro servis kiel kuirejo kaj por ĉiutaga agado. Altigitaj platformoj konstruitaj laŭ la muroj de la ĉefaj ĉambroj estis uzataj por sidi, labori kaj dormi. Tiuj platformoj, kaj ĉiuj internaj muroj, estis zorgeme gipse ŝmiritaj ĝisglataj. Aldonitaj ĉambroj, kiujn oni eniris tra malaltaj enirejoj el la ĉefa ĉambro, estis uzitaj kiel rezervo.
Ĉiuj ĉambroj estis zorge purigitaj. Arkeologoj trovis malmultajn forĵetaĵojn aŭ rubaĵojn en la domoj, sed ekstere ili trovis rubejojn kiuj enhavis kloakaĵojn, manĝaĵorestojn kaj multe da lignaj cindroj. Dum bela vetero, multaj ĉiutagaj agadoj eble okazis sur la tegmentoj, kiuj kredeble formis subĉielan placon. Pli poste, oni ŝajne konstruis grandajn komunajn fornojn sur tiuj tegmentoj. Tra la jaroj, domoj estis rekonstruitaj, post parta neniigo, sur fondaĵo de rubaĵoj - kaj tiel ekestis la monteto. Ĝis 18 niveloj estis trovitaj.
La loĝantoj de Çatal Höyük entombigis siajn mortintojn ene de la vilaĝo. Homaj restaĵoj estis trovitaj en putoj sub la plankoj, kaj precipe sub la fajrejoj, la platformoj en la ĉefaj ĉambroj kaj sub la litoj. La korpoj estis streĉe fleksitaj antaŭ entombigo, kaj ili estis ofte metitaj en korboj aŭ envolvitaj en fragmitaj matoj. Apartigitaj ostoj en iuj tomboj sugestas ke korpoj eble restis subĉiele dum iom da tempo antaŭ kolekto de la ostoj kaj entombigo. Foje, tomboj estis misordigitaj kaj la kapo forigita de la skeleto. Tiuj kranioj eble estis uzitaj dum ritoj, laŭ iuj retrovitaj en aliaj lokoj de la komunumo. Iuj kranioj estis ŝmiritaj kaj pentritaj per okro por rekrei homecajn vizaĝojn, kutimo pli karakteriza pri neolitikaj ejoj en Sirio kaj Jeriĥo ol ĉe ejoj pli proksimaj.
Buntaj murpentraĵoj kaj figuretoj (statuetoj) estas trovitaj tra la tuta urbo, sur internaj kaj eksteraj muroj. Mura mapo de la vilaĝo kun la dupinta Hasan Dağ en la fono estas la nuntempe plej malnova mapo en la mondo. Multaj bildoj inkluzivas virojn kun starigitaj penisoj, grupojn de viroj dum ĉasado, kaj ruĝaj bildoj de la nuntempe malaperintaj uroj kaj vircervoj, kaj vulturoj suben sinĵetantaj al sur senkapaj personoj. Kapoj de bestoj estis fiksitaj ĉe muroj. Aldone, en la supraj niveloj oni trovis argilajn virinajn figuretojn. Kvankam neniu evidenta templo estas trovita, la tomboj, murpentraĵoj kaj figuretoj sugestas ke la homoj de Çatal Höyük havis religion simbolriĉan.
Ĉambroj kun koncentriĝoj de ĉi tiuj eroj eble estis sanktejoj aŭ publikaj kunvenejoj. La homoj ŝajne vivas relative egalrajte, sen evidentaj sociaj klasoj, ĉar oni ne trovis domojn kun apartaj karakterizoj (kiel tiuj de reĝoj aŭ pastroj, ekzemple) ĝis nun. La plej lasttempaj enketoj ankaŭ montras malgrandan socian distingon sur bazo de sekso, kun viroj kaj virinoj ricevantaj ekvivalentan nutraĵojn kaj ŝajne havantaj relative egalajn sociajn rangojn.
Libia Dezerto
La Libia Dezerto (الصحراء الليبية [AlSaĥra AlLibija]) troviĝas nodoriente de la dezerto de Saharo. Ĝi okupas la okcidentan zonon de la valo de Nilo en Egiptio (de tie la termino 'Okcidenta Dezerto' kiu aludas ties parton egiptan), la orientan zonon de Libio kaj la nordokcidenton de Sudano ĉe la Nubia Dezerto. Ĝi kovras areon de 1.100.000 km², etendas 1.100 km de oriento okcidenten kaj 1.000 km de nordo suden, laŭ formo de un rektangulo. Kiel plej parto de Saharo, la dezerto estas komponita ĉefe el sablo kaj hamada aŭ rokeca ebenaĵo.