cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afrikaj papagoj
Dum longa tempo la genro konsideratis monotipa kaj griza papago kaj Timneh-papago rigardatis kiel subspecioj de Psittacus erithacus: laŭorde, P. e. erithacus kaj P. e. timneh. Tamen en 2012 BirdLife International agnoskis ilin apartaj specioj laŭ kombinaĵo de genetikaj, morfologiaj kaj kondutaj diferencoj.
La papagoj troveblas en pluvarbaroj de Uesta kaj Centra Afriko. Ilia dieto plejparte konsistas je nuksoj, semoj, fruktoj kaj folioj, sed oni ankaŭ observis ilin manĝantajn helikojn. Ili estas inter la plej inteligentaj birdoj en la mondo kaj povas lerni imiti multajn sonojn, inter aliaj homajn parolmanieron kaj diversajn sonojn (ridado, tusado ktp). Tio ĉi igas ilin popularaj dombirdoj.
Etimologio
La genra nomo Psittacus, samkiel la familia nomo Psittacidae kaj aliaj similaj taksonaj nomoj, devenas de la pruntita latina vorto psittacus, kiu siavice devenas de la antikva greka ψιττακός. Tiu ĉi vorto simple signifas "papago". Por la genro de griza papago la vorton enkondukis Karolo Lineo, rekonante ke ĝuste la griza papago estis la plej frua specio de papago konata en Eŭropo.
Taksonomio
Nuntempe oni akceptas du speciojn: Grizaj papagoj estas pli grandaj ol Timneh-papagoj kaj longas averaĝe ĉirkaŭ 33 cm. Iliaj plumaroj estas plejparte hele grizaj, kun pli blankecaj vizaĝoj kaj ĉerize-ruĝaj vostoj. La bekoj estas plene nigraj, la okuloj grizaj aŭ flavece-grizaj. Junaj birdoj de tiu ĉi specio havas pli malhelan kaj malbrilan koloron ĉe la pinto de la vosto. Griza papago nature vivas sur insuloj de Principeo kaj Bioko, en sud-eosta Ebur-Bordo, uesta Kenjo, norduesta Tanzanio, sudaj partoj de Demokratia Respubliko Kongo kaj norda Angolo. En birdobredado la specio nomiĝas per kodo "CAG". Timneh-papagoj estas averaĝe pli malgrandaj ol la grizaj papagoj kaj longas ĉirkaŭ 22–28 cm. Iliaj plumaroj estas pli malhelaj ol tiuj de grizaj papagoj, de griza ĉe la ventro ĝis karbe nigra ĉe la dorso kaj flugiloj. Iliaj vostoj estas malhele ruĝaj aŭ vinkoloraj. Sur supra parto de la beko ili havas rozkoloran aŭ kornkoloran makulon. Timneh-papagoj estas endemiaj en pluvarbaroj de Supra Gvineo kaj en apudaj savanoj de Uesta Afriko, de Gvineo Bisaŭa kaj suda Malio eosten ĝis Ebur-Bordo, ĝis 70 km eoste de rivero Bandama. En birdobredado la specio havas kodon "TAG". Tuj post kiam Timneh-papago ricevis specian statuson en 2012 ĝi estis klasita kiel vundebla.
En birdobredado oni iam distingigas ankoraŭ trian kaj kvaran specion, sed scienca ornitologio ne akceptas tion.
Añón de Moncayo
Añón de Moncayo [aNJON demonKAĝo] estas municipo de Hispanio, en la plej suda parto de la komarko Tarazona y el Moncayo kies ĉefurbo estas Tarazona, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Añón de Moncayo mem estas je 84 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 19 km de Tarazona, komarka ĉefurbo norde. Ĝi estas sur 276 msm. Ĝi estas ĉe la rivero Huecha kaj atingebla nur el apuda Alcalá de Moncayo.
Historio
Añón estis ekde la 12-a jarcento la unua aragona fortikaĵo antaŭ Kastilio en la vojo de la valo Huecha, natura trapasejo inter ambaŭ regnoj. Tiam ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. Ŝajne la nuna kastelo estus de la 14-a jarcento, post la abandono post la Milito de la du Petroj.​
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo.
Añón de Moncayo demografie kreskiĝis ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Profite de la internacia manko pro la filoksero en Francio, kreskiĝis la kultivado de vitejoj. Poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Añón de Moncayo oni malaltiĝis ĝis nunaj 202 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Altiraĵoj estas tre diversaj. Distra kaj natura loko Las Cuevas enhavas du karstajn kavaĵojn ĉe la rivero, unu el kiuj estas hejmo de subtera fonto kiu fluas al Huecha.
Ĉe la montareto Peñas de Herrera estas ankaŭ restaĵoj de aliaj du kasteloj de la 12-a jarcento nome Ferrera kaj Ferrellón.
En la teretaĝo de la urbodomo estas Interpretejo de Añón de Moncayo, pri la Natura Parko Dehesa del Moncayo kaj ties medio.
Ybbs
Ybbs estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas suda, do dekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longvon de kilometroj kaj akvokolektan areon de 1 300 kvadrataj kilometroj.
Traisen (rivero)
Traisen estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Aŭstrio kaj estas suda, do dekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longvon de kilometroj kaj akvokolektan areon de 915,4 kvadrataj kilometroj.
Cornillac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
El Sabinar
El Sabinar estas vilaĝo en la municipo Ejea de los Caballeros, de provinco Zaragozo, kiu apartenas al komarko Cinco Villas de la historia hispana regiono Aragono.
Loknomo
Ĝia nomo devenas de la flaŭro, kiu enloĝis la areon, ĉefe temas pri la nigra junipero (hispane: "sabina negra", science: "Juniperus phoenicea"); tio ankoraŭ troviĝas en la tuta areo nomita "Aragona Bardeno".
Geografio
Ene de la municipo "Ejea de los Caballeros", la areo asignita al "El Sabinar" estas iom pli ol 4 483 hektaroj. Multaj el ĝiaj teroj, kun troa saleco, donis bonegajn rezultojn dediĉinte ilin al la kultivado de rizo, pro la bona kvalito de la akvoj venantaj el Pireneoj. La alteco de "El Sabinar" sur la marnivelo estas 310 m. Ĝia distanco al Zaragozo estas proksimume 68 km, kaj ĝia distanco al Ejea de los Caballeros 14'5 km.
Demografio
Laŭ ŝtataj datenoj de "Nacia Instituto de Statistiko" (INE), en 2021 entute 176 homoj vivis en la urbo.
Demografiaj datenoj de "El Sabinar" inter la jaroj 2000 kaj 2021: 240 (2000) - 236 (2002) - 218 (2004) - 224 (2006) - 241 (2008) - 198 (2010) 190 (2012) - 191 (2014) - 190 (2016) - 167 (2018) - 176 (2021)
Historio
La konstruado de El Sabinar komenciĝis en majo 1956, sed pro diversaj kialoj ĝiaj unuaj loĝantoj ne alvenis tie ĝis decembro 1962. Komence estis konstruitaj 126 domoj kaj 113 familioj de setlantoj loĝis en la urbeto.
Triesting
estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Aŭstrio kaj alfluas la riveron Schwechat - suda, do dekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longon de kilometroj kaj akvokolektan areon de 388 kvadrataj kilometroj.
Pulegola izovalerato
Pulegola izovalerato aŭ pulegola izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj pulegolo. Pulegola izovalerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Pulegola izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al pulegola grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Curnier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Eygalayes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
4-Cianobenzoila klorido
4-Cianobenzoila klorido aŭ 4-cianobenzoila klorido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetaldehido kaj 3-benzofurano. Ĝi estas blanka aŭ kremkolora solidaĵo, kiu reakcias kun la akvo. 4-Cianobenzoila klorido posedas 8 karbonatomojn, 4 hidrogenatomojn kaj 1 kloratomon. 4-Cianobenzoila klorido, ankaŭ konata kiel 4-kloro-benzonitrilo, estas kemia kunmetaĵo kun la molekula formulo C8H4ClNO.
Ĝi estas senkolora, volatila solido, kiu estas solvebla en organikaj solvantoj. Ĝi estas ofte uzata en organika sintezo kiel reakciaĵo por la konvertiĝo de alkoholoj al iliaj ekvivalentaj nitriloj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de diversaj farmaciaĵoj kaj agrokemiaĵoj, same kiel en la fabrikado de tinkturfarboj kaj pigmentoj.
4-Cianobenzoila klorido povas esti sintezata el la reakcio de 4-Cianobenzoila kloronitrilo kaj tionila klorido en inerta atmosfero. Tiu reakcio daŭrigas per nukleofila anstataŭiga reakcio, kie la tionila klorido funkcias kiel la nukleofilo. La reakcio estas tipe efektivigata en hermetika tubo ĉe temperaturoj de ĝis 120 °C. La produkto tiam estas purigata per distilado kaj rekristaliĝo.
4-Cianobenzoila klorido estas multflanka reakciaĵo, kiu estas vaste uzata en organika sintezo. Ĝi estas uzata en la sintezo de diversaj farmaciaĵoj, agrokemiaĵoj, kaj tinkturfarboj kaj pigmentoj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la sintezo de heterociklaj komponaĵoj, same kiel en la sintezo de polimeroj. Aldone, ĝi estas uzata en la sintezo de peptidoj kaj peptidomimetikoj.
4-Cianobenzoila klorido estas reakciaĵo, kiu estas uzata en organika sintezo. Ĝi estas uzata en la konvertiĝo de alkoholoj al iliaj respondaj nitriloj, per nukleofila anstataŭigo reakcio. La reakcio estas tipe efektivigata en hermetika tubo ĉe temperaturoj de ĝis 120 °C. La tionila klorido funkcias kiel la nukleofilo kaj reagas kun la 4-Cianobenzoila kloridoonitrilo por formi la 4-cianobenzoil-kloridan produkton.
Oni ne scias, ke 4-Cianobenzoila klorido havas rektajn biokemiajn aŭ fiziologiajn efikojn. Ĝi estas reakciaĵo uzata en organika sintezo kaj ne estas destinata por homa aŭ besta konsumo.
Pax Americana
Pax Americana (en Latino nome amerika paco aŭ pli precize usona paco) estas esprimo uzita por referenci la hegemonion de Usono post la fino de la Dua Mondmilito, speciale ĉe la okcidenta hemisfero, kaj la relativajn pacon kaj prosperecon kiujn tiu sistemo generis por kelkaj landoj sub ties influo dum la Malvarma Milito. La koncepto devas esti komprenita kiel procezo okcidenteŭrop-atlantika anstataŭ universala.
La unua uzo de la termino pax americana estas atribuita al la usona generalo George V. Strong en Majo 1942 dum kunsido de subkomisiono de sekureco de la Departemento de Ŝtato. La generalo estis partoprenanata en studprojekto pri milito kaj paco. ​
Ĉilio en la Somera Olimpiko 1936
Unuafoje kunordigis la teamon la Olimpika Komitato de Ĉilio (Comité Olímpico de Chile), neprofitdona organizaĵo fondita en 1934 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.
Pax Americana
Dum la plej parto de la faka literaturo samopinias, ke la periodo de usona hegemonio startis en 1945, ne estas interkonsento pri ties fino. Kelkaj fakuloj konsideras 1971 grava momento kiu markus la komencon de ia dekadenco de Usono​, kiam la lando ĉesis konverti dolarojn en oro je fiksa prezo, regulo antaŭvidita en la sistemo de Bretton Woods. Aliaj konsideras, ke la granda recesio de 2008 malfortigis la fundamentojn de la usona ekonomia povo. ​. Ankaŭ kelkaj identigas la atencojn de la 11-a de septembro 2001 kontraŭ la Pentagono, la World Trade Center de Novjorko kaj Pensilvanio kun fino de la pax americana, kiel grava frapo al la usona hegemonio. ​
Fakuloj pri internaciaj rilatoj debatas teorion tre disvastigitan, kiu asertas, ke estas necesa la ekzistado de unu unusola granda potenco por garantii la pacon kaj la mondan ordon. Tiusence, en la periodoj de pax britannica kaj de pax americana — estritaj de Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono, respektive — unu potenco estus uzinta sian dominantan pozicion por sekurigi tiujn karakterojn. Tiu teorio — nomita "Teorio de Hegemonia Stabileco" — havis sian ĉefan pinton en la 1980-aj jaroj.
Dum la periodo de pax americana ne okazis rekta armita konflikto inter la ĉefaj okcidentaj kaj eĉ tutmondaj landoj, kaj oni ne uzis nukleajn armilojn. Tamen, Usono kaj ties aliancanoj ja estis implikitaj en regionaj konfliktoj kaj militoj, kiel la Korea milito, la Vjetnama milito, la Afgania milito kaj la Iraka milito, kaj samtempe pluigis la spionadon kaj la kaŝitajn operacojn tra la tuta mondo. La terminon pax americana uzas kaj partianoj kaj kritikantoj de la eksterlanda politiko de Usono, kaj tial, tiu rezultas en diferencaj konotacioj, depende de la kunteksto.
Kaj dum la pax romana kaj dum la usona paco la militoj pluis, sed tiuj estis ankaŭ tempo de prospero por ties civilizacio. Notindas ke, dum tiuj periodoj kaj dum multaj aliaj tempoj de "paco", la referenco ne estas al kompleta paco. Tiukadre "paco" signifas nur, ke ili prosperis pro militoj kaj ekonomio, helpite de "paca" hegemonio kaj relativa trankvileco.
Sonnet (KDE)
Sonnet estas plurlingva literumilo de KDE. Ĝi estas parto de KDE Frameworks 5 kaj KDE Software Compilation 4. Sonnet anstataŭigis kspell2, kiu estis kreita por KDE3. La du ĉefaj celoj por la evoluigo de Sonnet estis pli simpla API, subteno por pli multaj lingvoj kaj efikeco. Sonnet subtenas detektadon de Esperanto ekde versio 5.102.0.
Rimarkindaj plibonigoj de Sonnet kompare al kspell2 estas:
Ĉilio en la Somera Olimpiko 1920
Kunordigis la teamon la “Liga Deportiva de Chile” (Sporta Ligo de Ĉilio) - la Olimpika Komitato de Ĉilio nur fondiĝis en 1934.
Mary Ritter Beard
Mary Ritter BEARD (5a de Aŭgusto, 1876 - 14a de Aŭgusto, 1958) estis usona historiisto, verkisto, aktivulo por la virina balotrajto, kaj arkivisto pri la historio de virinoj kiu estis ankaŭ vivodaŭra defendanto de sociala justico. Kiel reformisto de la Progresema Epoko, Beard estis aktiva en la movadoj kaj de sindikatoj kaj de virinaj rajtoj. Ŝi estis ankaŭ aŭtoro de kelkaj libroj pri la rolo de virinoj en historio kiel On Understanding Women (1931), America Through Women's Eyes (eldonisto, 1933), kaj Woman as Force in History: A Study in Traditions and Realities (1946), ŝia plej grava verko. Krome, ŝi kunlaboris kun sia edzo, nome historiisto Charles Austin Beard, kiel kunaŭtoro de sep lernolibroj, plej notinde The Rise of American Civilization (1927), duvoluma, kaj America in Midpassage: A Study of the Idea of Civilization (1939) kaj The American Spirit (1942), nome tria kaj kvara volumo de la serio The Rise of American Civilization. Aparta libro, Basic History of the United States, estis ŝia plej bone vendita libro.
Dum la komencaj jardekoj de la 20-a jarcento, Beard aktive apogis la aprobon de la Naŭa Amendo al la Konstitucio de Usono kaj estis engaĝiĝinta en kelkaj organizoj por la virina balotrajto, kiel la Ligo de Virinaj Sindikatoj, la Equality League of Self-Supporting Women (poste renomita Women's Political Union), la New York City Suffrage Party, kaj la Wage-Earners' Suffrage League. Ŝi estis ankaŭ membro de la konsilantaro de la Congressional Union for Woman Suffrage (poste nomita National Woman's Party. Dum ioma tempo, ŝi eldonis publikaĵojn pri virina balotrajto, nome The Woman Voter kaj The Suffragist.
Aĵuro
En teksaĵoj, aĵuro estas parto de teksaĵo kun ornamentaj truoj aŭ fadenmankoj.
Priskribo
Aĵuro estas ornama tekniko uzata sur teksaĵoj, ofte ĉe la randoj. En aĵuroj, oni fortiras aŭ fortondas iom da fadenoj en teksaĵo, tiel kreante travideblan truon aŭ fadenmankon. Tio estas farata regule. Ofte, en la truo, oni faras plian ornamentadon, ekzemple per kunfaskigo aŭ kunnodado de kelkaj fadenoj, farante geometriajn formojn klare videblajn en la truo.
Analoge, oni kelkfoje nomas aĵuro analogajn ornamajn truojn en aliaj artaĵoj (metalaĵoj, latisoj, konstruaĵoj).
Aĵuroj povas mise formiĝi simple pro misteksado aŭ damaĝo; tiaj nomiĝas misaĵuroj.
Colonzelle
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
Ŝamli
Ŝamli, शामली estas urbego en norda Barato, en nordokcidenta parto de subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La urbego apartenas al la Nacia Ĉefurba Regiono (Barato).
Colonzelle
La teritorio havas komunan limon kun.
Ysper
estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Aŭstrio kaj estas norda, do maldekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longon de kilometroj kaj akvokolektan areon de 164,5 kvadrataj kilometroj.
Ŝamli
Demografio
En 2011 loĝantoj de Ŝamli havis kun legopovo 82%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Ŝamli kuŝas sur montetaro sur averaĝa alteco de 248 m super la marnivelo. Panipat troviĝas 34, Baraut 39, Karnal 41, Bagpat 57, Muzaffarnagar 58, Sonipat 59, Saharanpur 62, Mirat 64, Rurki 71, Modinagar 73, Gaziabad 87, tutlanda ĉefurbo Delhio 91, Agra 263, Kanpur 437, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 459, Mumbajo 1251, Kolkata 1342 kilometrojn (aere).
Historio
Origino de Ŝamli venis jam el la mitologiaj tempoj, ĉar Kriŝno mem ripozis tie dumnokte. Origina nomo de la urbo estas Ŝiamali, poste Prabudnagar. Ĝi estas konsiderita kiel tre grava loko de hinda kulturo kaj liberecmovado. La liberecbatalantoj havis tie garnizonon la plej sekuran lokon por kaŝiĝi de la britoj dum la sendependecmovado. Post venko de la britoj titolo de la administra sidejo estis forprenita. Ŝamli denove estis sidejo ekde 2011.
Ekonomio
Ŝamli estas grava centro de sukero kaj ties tradicia necentrifuga kansukero-speco.
Religioj
En Ŝamli la ĉefa religio estas la hinduismo kun preskaŭ 69%, poste sekvas islamo ĉirkaŭ 28 % kaj ĝainismo ĉirkaŭ 2 %, fine ekzistas iomete ankaŭ aliaj religioj.
Lingvoj
La plej oftaj lingvoj en Ŝamli estas la hindia kaj la angla.
Trafiko
Ŝamli havas trairan fervojan linion. 6 ĉefvojoj kuras al la urbego. Ne estas nokta busservo de Ŝamli al alia urbo. La plej proksima flughaveno funkcias en Delhio.
Klimato
Ŝamli havas muson-influitan humidan subtropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas ĉirkaŭ 800-900 mm precipe dum la musonoj. La temperaturo varias inter 17-31 °C.
Chaudebonne
La teritorio havas komunan limon kun.
Kamp (rivero)
Kamp estas rivero en Aŭstrio. Ĝi fluas en la federacia lando Aŭstrio kaj estas norda, do maldekstra, alfluanto al la Danubo. La rivero havas longon de kilometroj kaj akvokolektan areon de 1 752,7 kvadrataj kilometroj.
Ĉilio en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la “Liga Deportiva de Chile” (Sporta Ligo de Ĉilio) - la Olimpika Komitato de Ĉilio nur fondiĝis en 1934.
Popoldomo Stern (Eisenach)
Historio
Stern -gastejo surloka havis sian unuan mencion en 1802. Popoldomo starigitis en 1906 ĉe la kruciĝo Kasseler Straße kaj Ehrensteig (pado kun praktike tuja kaj rekta aliro al Wartburg). Ĝin oni dekoraciis per elementoj de Secesio kaj la pentraĵoj konserviĝis ĝis hodiaŭ. Ĝis la fino de la 1980-aj jaroj funkciis tie gastejo kaj okazigejo, i.a. por la gajaj Kommersch-vesperoj de Eisenacher Sommergewinn. Ekposedantis en 1990 Treuhandanstalt kiu ludonis la tuton dum 1991 kaj 1994 al meblovendisto. Memkompreneble tio ne tro bonis por la arĥitektura substanco. Poste akiris ĝin diskoteka posedanto kaj la lasta funkcio estis koncerteje.
La kadukecego de la ensemblo pli kaj pli ĝenis: en 2016 la urbo Eisenach profitis de antaŭaĉetrajto havigante la tuton al si. En somero 2019 ekis paŝoj por sekurigi almenaŭ la festosalonegon dume la neprotektataj eroj en la direkto de Kasseler-strato forigitis en aŭgusto 2019. Akompanis tiajn agojn (kiam ankaŭ la tegmento novigitis) gravaj kaj nepraj arĥeologiaj esploroj priklostraj.
Ferrassières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
César Manrique
César MANRIQUE Cabrera (Arrecife, Lanzarote, 24a de aprilo 1919 - Teguise, Lanzarote, 25a de septembro 1992) estis hispana pentristo, skulptisto kaj artisto, konata ĉefe pro la arkitekturaj projektoj en kiuj li intervenis kiel arta direktoro​. Li kombinis sian artan laboron kun la defendo de la mediaj valoroj de Kanarioj. Li serĉis harmonion inter arto kaj naturo kiel kreativa spaco. Li ricevis inter aliaj la Mondan Premion de Ekologio kaj Turismo kaj la Premion Eŭropo.
Biografio
Dum la Hispana Enlanda Milito li militservis en la frankisma tendaro (Kanarioj estis en ties teritorio ekde la komenco), kaj kvankam li ne pretis paroli prie, evidentis, ke li ne aprobis la sperton.
Kvankam li ekstudis arkitekturo, finfine li gradiĝis en la Reĝa Akademio de Belaj Artoj de Sankta Fernando kiel artinstruisto kaj pentristo. Je enmodiĝo de surrealismo en la 1950-aj jaroj li fondis la artgalerion Fernando Fe. Tiuepoke li faris murpentraĵojn en Lanzarote, kiel tiu de la Flughaveno de Guacimeta kaj la Ŝtata Hotelo de Arrecife, En la 1960-aj jaroj, li internaciiĝis, ĉefe en 1964 en Novjorko.
En 1966 li instaliĝis definitive en Lanzarote, koincide kun la disvolviĝo de la turisma sektoro. El 1973 li kunlaboris kun la arkitekto Fernando Higueras, ĉefe cele al diversaj projektoj, dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, por spacoj perfekte integritaj en la natura medio.
En 1990, li kreis kun la germana desegnisto Walter Maurer por la Grupo BMW unu de la famaj ekspozicioj BMW Art Cars. Tiu kunlaborado plie internaciigis lian famon. ​ Manrique kaj Walter Maurer plue amikiĝis kaj kunlaboris arte ĝis la morto de César Manrique en 1992 (en trafikakcidento). Antaŭ tiu kunlaboro kun César Manrique, Maurer jam estis dezajninta aliajn BMW Art Cars kun aliaj prestiĝaj artistoj, kiel Andy Warhol, Frank Stella kaj Roy Lichtenstein inter aliaj. ​
Ĉilio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la “Liga Deportiva de Chile” (Sporta Ligo de Ĉilio) - la Olimpika Komitato de Ĉilio nur fondiĝis en 1934.
Ricardo Bofill
Ricard Bofill i Leví (naskiĝis en Barcelono, mortis  en Barcelono) estis kataluna arĥitekto.
Volevčice (distrikto Most)
Volevčice (Wolepschitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Most. Vivas ĉi tie.
Volevčice troviĝas dek kilometrojn sude de urbo Most en ebenaĵa pejzaĝo en supermara alteco 219 m. Direkte de Most kondukas tra la municipo ŝoseo II/255, kiu plu daŭrigas ĝis Postoloprty. Plua ŝoseo kunigas Volevčice kun Bečov. Ĉe la municipo estas fervoja haltejo sur fervojlinio n-ro 123 el Most ĝis Žatec.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1333. La municipo konserviĝis tradician agrikulturan karakteron eĉ spite al konstruado de la proksima Elektrejo Počerady. La loĝantoj estas okupitaj precipe en la ĉirkaŭa industrio.
Preĝejo Sankta Gotardo (Marbach)
Ṕreĝejo Sankta Gotardo (germane: Kirche St. Gotthardt) estas en 1211 konstruita vilaĝokirko en Marbach (Erfurto), Germanujo, kiu apartenas al la evangelia sudistrikto Marbach-Salomonsborn ene de la distrikto Evangelischer Kirchenkreis Erfurt.
Historio
Ĝi stituas iomete en alteco ĉe la uesta rando de la vilaĝo. Êkde la estiĝo en 1211 ĝi plurfoje alikonstruitis. La romanikstila altarejo ankoraŭ konservas nordan kaj sudan murojn kun etaj rondarkfenestroj sude kaj duoncirklan apsidosoklon kiel fundamenton de la eosta plulatero.
En 1802 la ĥoreja turo plialtigitis per etaĝo framskeleta kaj finitis per vosta spajro kun okangula lanterno por la sonorilo. El tiu tempo datumas ankaŭ predikeja altaro kiu montras barokajn spurojn ĉe siaj alta orgenfasado, kolonaj kaj pilastraj paroj.
En 1842 venis novigo de la modesta kirkonavo kiu lumigatas per simplaj rektangulaj fenestroj. Ĝi ricevis interne trilateran, duetaĝan galerion kaj lignan barelvolbon supre de la meza spaco. La historiisma orgenfasado estas de 1843.
Inter 1982 kaj 1984 venis interna restaŭrado kaj en 2015 novigitis la tegmento. Samjare kolektiĝis kirkaj amikaj societe. Ekde 2016 la kirko estas koncertejo por la projekto Sommerkonzerte in Erfurter Dorfkirchen sub la egido de Ĉambromuzika societo de Erfurto.
(159857) 2004 LJ1
(159857) 2004 LJ1 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:2 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 5:9 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la marsa orbito, sed ĝia malsuprenira nodo estas danĝere proksima de la tera orbito.
Patokryje
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1342.
Severus Snape
Severus SNAPE (naskiĝis la 9-an de januaro 1960 kaj mortis la 2-an de majo 1998) estas rolulo en Harry Potter, romanserio de J. K. Rowling. Li estas talenta sorĉisto, estas la ĉefinstruisto de la lerneja domo Slytherin [] de la magia lernejo Hogwarts ĝis sia morto en majo 1998 kaj la instruisto pri magiaj eliksiroj ĝis somero 1996. En la sesa lerneja jaro de Harry Potter (1996 ĝis 1997), li ricevis la instruistan pozicion de Defendo Kontraŭ la Malhelaj Artoj, kiu estis lia revtemo ekde kiam li komencis instrui. Liaj loĝejoj kaj klasĉambroj situas en la subteraj volboj, la "kelkarceroj", de Hogwarts. Kiel Kapo de la lerneja domo Slytherin, li ĉefe ĉikanas Harry kaj liajn kolegajn studentojn de la lerneja domo Gryffindor, preferante sian propran domon. La lernejano Neville Longbottom precipe vivas en konstanta timo de Snape. Harry priskribas lin kiel viron kun grasa nigra hararo, longa, hokforma nazo, kaj tre pala vizaĝkoloro.
Isák
Isák estas samea-norvega muzikgrupo kiu kantas dulingve, samea kaj angla kaj kombinas joik kun elektronika muziko. La gurpo konsistas el la sameaj muzikistoj Elle Marie Hætta Isaksen, Daniel Eriksen kaj Aleksander Kostopoulos. Isák estas unu el la plej popularaj sameaj muzikgrupoj. La adaptoj kiujn ili faris de la kantoj Máze kaj Elle de Mari Boine igis la grupon populara.
Severus Snape
La patrino de Snape, Eileen Prince, estis sorĉistino kaj lia patro, Tobias Snape, estis muglo (angle: muggle), igante lin "duonsorĉisto", sed li ofte suferis de la rilato de siaj gepatroj. Kiel studento ĉe Hogwarts, li nomis li mem la "Duonsanga Princo". Kun la samlernejanoj James Potter (la patro de Harry), Sirius Black, Remus Lupin kaj Peter Pettigrew dum siaj lernejaj jaroj li vivis en malferma malamikeco. Snape ofte estis la viktimo de la malicaj ŝercoj de James kaj Sirius, kelkaj el kiuj estis tre malĝentilaj. Li transdonas sian malamikecon kun James al sia filo Harry de la unua renkonto kaj ne liberiĝas de ĝi ĝis la fino de la sepa volumo, do rekte antaŭ sia morto. Snape estis amikoj kun la patrino de Harry. Lily, ekde infanaĝo kaj, kiel estas poste rivelita, estis enamiĝinte kun ŝi dum sia tuta vivo. Pro la intereso de Snape en la Malhelaj Artoj kaj liaj novaj amikoj (la "Mortmanĝuloj", anoj de la malicega nigra magiisto Lord Voldemort), Lily portempe turnis la dorso al li, do paŭzigis la amikecon. La amikeco finfine disfalis post kiam li ofendis la amatan kunlernantinon, kiu defendis lin dum alia atako de James Potter.
Kiel studento en la lerneja domo Slytherin, la Snape iĝis subtenanto de Lord Voldemort, al kies anaro li poste aliĝis. Li spionis partojn de la profetaĵo de Sibyl Trelawney por Voldemort. Voldemort, interpretanta la informojn tiel ke li devas mortigi la filon de James kaj Lilly Potter, ankaŭ murdis Lily en la procezo, eĉ se Snape specife petegis lin ne mortigi la amon de sia vivo. Snape neniam pardonis sin pro ĉi tiu gravega perfido de Lily kaj interne turnis sin kontraŭ Voldemort. Li laboris kiel duobla agento ĉe Albus Dumbledore kaj estis dungita de li kiel instruisto ĉe Hogwarts. En la jaroj kiuj sekvis, Snape helpas al Dumbledore protekti la filon de Lily kontraŭ Voldemort. Tamen, tiu ligo inter la viroj restas sekreta laŭ eksplicita peto de Snape, kion Dumbledore tre bedaŭras. Estas dubite per aliaj ke Snape fakte iris al la bona flanko. En la kvina volumo, Snape utiligas sian pasintecon kiel Mortmanĝulon por spioni kiel agento por la Ordeno de la Fenikso. Li ankaŭ instruas al Harry pri la spirita tekniko fermi la menson kontraŭ telepatio, kio malsukcesas pro la manko de fido inter ili.
Isák
En 2018 la grupo gajnis la sameajn muzikpremiojn (Sami Music Awards) en la kategorio de la plej bona nova grupo kaj partoprenis en la samea muzikfestivalo Riddu Riđđu.
William Maclure
William MACLURE (27a de oktobro 1763 – 23a de marto 1840) estis usonigita skotdevena geologo, kartografo kaj bonfaristo. Li estas konata kiel la 'patro de la usona geologio'.
Isák
En 2019 ili publikigis sian unuan albumon Ealán kun kantoj en la angla kaj norda samea.
Severus Snape
En la sepa lerneja jaro de Harry Potter, Snape estas nomumita Lernejestro de Hogwarts fare de la korupta Ministerio de Magio. Kiel planite fare de Dumbledore, Voldemort nun estas certa pri la lojaleco de Snape kaj fidas lin. Tamen, ĉar Snape daŭre sekrete sekvas la planojn de Dumbledore, li uzas sian patrono-ensorĉon en formo de cervino, por helpi Hari akiri la magian glavon de la legenda sorĉisto Gryffindor, kiu povas esti uzata por detrui la malbenajn sanktaĵojn de Lord Voldemort. Voldemort, nekonscia pri la rolo de Snape ĝis la fino, mortigas lin fare de la serpento Nagini, kredante ke tio donos al li plenan potencon pri la nevenkebla sorĉbastono. Harry, Ron kaj Hermione trovas Snape ĵus antaŭ lia morto. Li transdonas siajn memorojn al Harry, kiuj rivelas lian pasintecon kaj motivojn.
William Maclure
Biografio
Kiel sociala eksperimentanto pri novaj tipoj de komunuma vivo, li kunlaboris kun la brita sociala reformisto Robert Owen, (1771–1854), en Indianao, Usono.
Isák
En 2021, la dua albumo de la grupo estis publikigita: Roasut (Katastrofoj). La tekstoj de la kantoj, verkitaj de Isaksen, traktas politikajn kaj vivmediajn aferojn, sed ankaŭ amon.
Severus Snape
En la epilogo al la sepa volumo, la pli juna de la filoj de Harry, Albus Severus, antaŭ sia unua jaro en la magia lernejo timas ke li eble estos asignita al la Slytherin-domo anstataŭe al la Gryffindor-domo. Harry tiam diras al li, "Vi estas nomita laŭ du Hogwarts-Lernejestroj. Unu el ili estis el la domo Slytherin kaj li estis verŝajne la plej kuraĝa viro kiun mi iam konis."
William Maclure
Biografio
Maclure havis tre sukcesan komercan karieron, kaj riĉiĝo permesis al li retiriĝi en 1797 estante 34-jaraĝa por dediĉi sin al sciencaj, geologiaj kaj aliaj interesoj. En 1809 li faris la plej fruan klopodon de geologia mapo de Usono.
En 1807, Maclure komencis la mem-devigan taskon fari geologian esploron de Usono. Preskaŭ ĉiu ŝtato en Usono estis trairita kaj mapita de li, kaj la Montoj Aleganoj estis trapasataj kaj retrapasataj ĉirkaŭ 50 fojojn. La rezulto de lia senhelpaj laboroj estis submetita al la Usona Filozofia Societo per memoraĵo titolita Observations on the Geology of the United States explanatory of a Geological Map, kaj publikigita en la Society's Transactions, kune kun la unua geologia mapo de la lando. Tio antaŭis la geologian mapon de Anglio de William Smith je ses jaroj, kvankam ĝi estis farita uzante diferencan klasigon de rokoj.
Isák
Vidu ankaŭ
Riddu Riđđu
James Lawson
James Morris Lawson Jr. (22an de Septembro, 1928) estas usona aktivulo kaj universitata profesoro. Li estis ĉefa teoriulo kaj taktikisto de senperforto ene de la Afrikusona Civilrajta Movado. Dum la 1960-aj jaroj, li servis kiel mentoro de la Nashville Studenta Movado kaj de la Studenta Senperforta Kunordiga Komitato. Li estis elpelita el la Universitato Vanderbilt pro sia aktivemo por la civilaj rajtoj en 1960, kaj poste servis kiel pastoro en Los-Anĝeleso dum 25 jaroj.
Isák
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
James Lawson
Li iris kiel metodisma misiisto al Nagpur, Barato, kie li studis satĝagraha, formo de senperforta rezistado disvolvigita de Mohandas Gandhi kaj de liaj sekvantoj. Li revenis al Usono en 1956, kaj eniris al la Gradiga Lernejo de Teologio en la Oberlin College en Ohio. Unu el lia profesoroj de Oberlin prezentis lin al Martin Luther King Jr. kiu jam estis akceptinta la principojn de Gandhi pri senperforta rezistado. En 1957, King instigis al Lawson veni al Suda Usono dirante el li, "Venu nun. Ni havas ĉi tie neniun kiel vi." Li translokiĝis al Nashville, kie li venis al la Universitato Vanderbilt kaj ekinstruis senperfortajn protestoteknikojn.
Isák
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de Isák (Isakband.no)
James Lawson
La studentoj de Lawson ludis gravan rolon en la Open Theater Movement, la Freedom Rides, la Marŝo al Vaŝingtono por Laboro kaj Libero, Freedom Summer, la Misisipia Libera Demokratia Partio, la Children's Crusade en Birmingham, la Marŝado el Selma al Montgomery en 1965, la Chicago Freedom Movement, kaj la Protestoj kontraŭ milito en Vjetnamio dum la venontaj kelkaj jaroj. En 1962, Lawson kunigis King kaj Bevel por kunveno kiu rezultis en la fakto ke ambaŭ kunlaboris kiel egaluloj. Bevel estis tiam nomita Direktoro de Rekta Agado kaj Direktoro de Senperforta Edukado de la SCLC.
Isák
Eksteraj ligiloj
Isák ĉe Discogs
Číměř (distrikto Jindřichův Hradec)
Číměř (antaŭe nomata Schamers aŭ ankaŭ Čachomiřice) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec 15 km norde de Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. La terotiro apartenas en naturparko Ĉeĥa Kanado, tre malmulte tuŝita pro negativa agado de ekonomio.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el duono de la 13-a jarcento.
Partoj de municipo
Municipo Číměř konsistas el sep partoj sur sep katastraj teritorioj:
Tarlakurbo
Tarlakurbo - Lungsod ng Tarlac - estas duaklasa urbego kaj katolika diocezo en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, kie estas ĉefurbo de provinco Tarlako.
Geografio
Tarlakurbo kuŝas sur ebenaĵo laŭ la samnoma rivero Tarlac (Tarlako) en centro de la provinco. Mabalacat troviĝas 30, Angeles 36, Kezonurbo 100, Manilo 107 kilometrojn (aere).
Historio
Tarlakurbo estis fondita en 1788. La komunumo travivis okupadon de la japanoj (1942-1945). Ĝi atingis la internacian klasifikon grandurbo laŭ nombro de loĝantaro en la 1960-aj jaroj, sed laŭ la filipina klasifikado ĝi urbiĝis poste en 1998.
Eklezioj kaj eduko
En Tarlakurbo la kristanismo dominas (73%). La plimulto de kristanoj estas katolikoj, aliaj apartenas al la protestantoj. La islamanoj apartenas al la ne-kristanoj. En la urbego universitato funkcias.
Trafiko
Du ĉefvojoj kuras el nordo al Manilo, la unua preteriras, la alia trairas la urbegon. Estas ankaŭ traira vojo el oriento al okcidento, ĝuste ĉe Tarlakurbo estas ponto interliganta ambaŭ vojpartojn.
Klimato
La klimato de Tarlakurbo estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas pli ol 1000 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro falas plej ofte. La temperaturo varias inter 23-33 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Márton Patkós
Márton Patkós [patkOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Patkós Márton estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Márton Patkós naskiĝis la  en Szombathely.
Biografio
Márton Patkós maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2011, poste li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2016. Liaj plej gravaj instruistoj estis Réka Pelsőczy, Roland Rába kaj László Bagossy. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro István Örkény, kie li ricevis rolojn jam dum la studentaj jaroj. Li ricevis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis 2 premiojn en la jaro 2017.
István Horthy
István Horthy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
István Horthy jam post la naskiĝo iĝis figuro de la hungara historio. Li povus esti eĉ reĝo kaze de alia historio. Kiel infaneto, li estis trude forigita kun la familio el Hungarlando al nazia Germanio (Weilheim (Supra Bavario)) en 1944. La familio migris al pt:Estoril, kie ĉefe lia avo kaj patrino edukis lin (la patro mortis dum la 2-a mondmilito). István Horthy akiris diplomon pri fiziko en Universitato de Oksfordo en 1962, pri arkitekturo en Londono post 4 jaroj. En Oksfordo li aliĝis al Subud. Li edziĝis en 1960, lia edzino naskis 5 gefilojn inter 1961-1971. En 1965 li islamiĝis, samtempre prenis la propran nomon Sharif [ŝarif]. Li vivis 22 jarojn en Indonezio, kie li direktis konstruan kompanion. Libertempe li estis persona asistanto kaj interpretisto al Muhammad Subuh Sumohadiwidjojo (fondinto de Subud). Baldaŭ li translokiĝis al Usono, pli poste al Anglio, kie li vivas jam kun la indoneza dua edzino.
Katerina monaĥejo (Eisenach)
La iama Katerina klostro (germane: Katharinenkloster) en Eisenach, Germanujo, troviĝas ĉe la okcidenta fino de Katharinen-strato kaj ĉe la komenciĝo de Frankfurter- kaj Kasseler-stratoj. La trafike ege bona situo ĉe la kruciĝo de la uestaj urbelirŝoseoj ŝajne decidigis la fondintojn starigi la klostron ĝuste tie. Krome de tie pretis mallonga kaj komforta alirebleco ĝis Wartburg tra Zeisiggrund.
Historio
Laŭ volego de la landgrafo la instituto iĝis cistercia. Kronikistoj deskribis la komplekson aĵo impona kun malfruromanikstila Katerino-preĝejo kaj Johano-kapelo. Ĉefe nobelaj kaj riĉaj damoj turingiaj estis ĝiaj gastoj; inter ili estis inaj anoj de la senjoroj de Weingarten, Farnrode, Seebach, Hopfgarten kaj Goldacker.
La unua abatino estis la juna brabanta vidvino Imagina de Loon, nevino de la landgrafo kiu tre engaĝiĝis pri la klostraj konstruadoj. Elstaraj princaj uloj elektis por si tiun lokon entombigejo: ekz. landgrafo Hermano la 1-a (Turingio) kun edzino Sophia von Wittelsbach, Henriko Raspe la 4-a kaj Frederiko la 1-a (Meißen).
La monaĥinejo estis bonhava posedante multajn bienojn en Turingio. Ĉe Carl Wilhelm Schumacher (1777) legeblas: Es (das Kloster) lag vor dem Georgenthore am sogenannten Ehrensteige, wo sich die Landstraße nach Hessen wendet, und nahm den ganzen Platz... ein. Pro posta utiligo kiel nutraĵdeponejo kutimiĝis la longtempe uzata nomo Malnova grenejo.
Reformacio kaj kamparanaj ribeloj finis la sukceson ankaŭ de tiu ĉi klostro. Jam ĉ. la jaro 1552 la princaj sarkofagoj transportitis unue Gotaon al Kastelo Grimmenstein kaj en 1615 al Reinhardsbrunn. La domoj en Eisenach ekhavis novajn taskojn: sub duko Johano Ernestro (Saksio-Eisenach), kiu estis ricevinta en 1596 la eisenach-ajn landerojn, de armilejo; sub Johano Georgo la 1-a (Saksio-Eisenach) de grenejo; sub ties posteulo faritis tie komedia teatrejo (Comödienhaus).
Parto de la areo katerinklostra servis de la komenco de la 20-a jarcento konstruiĝgrundo de la iama Popoldomo Stern. Post ties parta malkonstruo en 2019 tuj entreprenitis elfosadoj kaj arĥeologia esploroj.
Koivisto
Koivisto povas signifi:
Loknomo:
Familinomo:
Publika servo
Publikaj servoj estas la aro de agadoj kaj financado permesita, rezervita aŭ devigita al la publika administracio fare de la leĝaro de ĉiu ŝtato, kiuj celas respondi al diversaj postuloj de la funkciado de la socio, kaj, definitive, favori la praktikan realigon de la persona kaj ekonomia disvolvigoj, de la egaleco kaj de la socia bonfarto. Ili kutime estas esencaj servoj, ĉar la kosto estas pagita pere de la impostoj de la kontribuantoj tra la institucioj de la ŝtato (publika elspezo). Ili speciale gravas en la landoj de miksa ekonomio kiuj sekvas politik-ekonomiajn modelojn kiel la sociala ŝtato aŭ la socialema ŝtato. Ofte la publikaj servoj estas traktataj en la internaciaj organizaĵoj kiel fundamenta elemento ene de la socialema ŝtato, internacie konata kiel welfare state.
András Székely (naĝisto)
András Székely [andrAŝ sEkej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely András estis hungara naĝisto, olimpiano, akvopilkisto, oficisto. Lia origina familia nomo estis Szmuk [smuk] ĝis 1916.
Publika servo
Ĝenerale oni komprenas, ke esenca servo estas agado kiu estas realigata de institucio ĉu publika ĉu privata cele al la kontentigo de baza neceso de la aro de la socio, sen miselspezi la publikajn rimedojn.
La konsumantoj kaj uzantoj de publikaj servoj estas protektataj per la leĝoj de defendo de la konsumanto, kiuj celas defendi ilin kontraŭ la misagoj de la entreprenoj kiuj plenumas la publikajn servojn, kiel gaso, elektro aŭ telefono kaj establas, ke se la konsumanto plendas pro misago en la servo, la entreprenoj devas registri tiun plendon kaj respondi.
András Székely (naĝisto)
András Szmuk naskiĝis la en Tatabánya, li mortis en januaro de 1943? en Ĉernihivo (Sovetunio, Ukrainio).
Biografio
devenis el juda familio. En la ekstersporta vivo li estis oficisto, sed dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Li mortis en nekonataj cirkonstancoj.
Sporta kariero
estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1932 kun bronza medalo teame en konkurso stafeta rapidnaĝo 4 × 200 m, pli frue en 1931 en eŭropa ĉampionumo en la sama branĉo ili estis la unuaj. En la studentaj mondĉampionumoj resume li akiris 5 orajn, du arĝentajn kaj bronzan medalojn, eli ili unu por la dua loko de akvopilkado. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1936.
Anna Weinstein
Anna WEINSTEIN-RUFF estis pola esperantistino kaj industriist-edzino loĝanta en Varsovio. En esperanton ŝi tradukis plurajn tekstojn, interalie la novelaron Bonhumoraj Rakontoj de Janusz Korczak, kiu estis amiko de ŝia familio. Ŝi estis kunlaboranto de Pola Esperantisto. Kiel veterano de la Esperanto-movado, dum UK 1937 ŝi estis premiita per Arĝenta Jubilea Stelo.
Anna estis la patrino de Halina Weinstein. Ŝi mortis en la varsovia geto.
99193 Obsfabra
malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hispana astronomo José Manteca elde la Observatorio de Begues, en Begues (proksime de Barcelono, Katalunio, Hispanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio Fabra, inaŭgurita la en Barcelono, konata pro la tiea laboro en astronomio, meteologio kaj tertremoscienco.
Béla Pavletits
Béla Pavletits [pavletiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pavletits Béla estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Biografio
Béla Pavletits maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1995, poste li sutudis juron nur jaron en Universitato de Miskolc, fine li akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2000. Lia ĉefinstruisto estis Imre Kerényi. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Magyar, sed kiel gastrolanto li havis rolojn en aliaj teatrejoj. Li ricevis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis teatrajn premiojn inter 2010-2017.
József Szabó (naĝisto)
József Szabó [jOĵef sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó József estas hungara naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, komercisto.
Biografio
depost sia naĝkariero malfermis butikon pri sportaĵoj. Li akiris ankaŭ trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1985, poste li estis gvidanto de sportklubo, krome li havis postenojn en la hungara sporta vivo. Li ricevis premiojn en 1988 kaj 1993.
Sporta kariero
inter 1975-1992 estis naĝisto en ĉefurbaj sportkluboj, plej longe li trejnisto estis Tamás Széchy. Li estis hungara ĉampiono 17-foje inter 1984-1990, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 85-foje inter 1979-1992. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1988 kun ora medalo en brustonaĝo 200 m, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1986 en la sama branĉo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1993.
Marco Bjurström
Marco BJURSTRÖM estas finna prezentisto, redaktoro kaj koreografo. Oni memoras lin speciale pri muziktema televidprogramo BumtsiBum, kiun li gastigis en 1997–2005. Li partopenis ankaŭ en Salatut elämät. Antaŭe li aperis en televida programo Me kastelijat. En 2018 li aperis ankaŭ en scikonkursa televida programo Hyvät katsojat. Li ankaŭ redaktis operon pri F. E. Sillanpää. Ĝi estis publikita en 2017.
28798 Audreymartin
28798 Audreymartin estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona planeda spektroskopiistino Audrey Martin, kiu studas la efikojn de la ecoj de la regolito en termika infraruĝa spektro. Ŝi uzas laboratoriajn datumojn pri termika infraruĝo kaj telescopajn spektrojn de asteroidoj, ĉefe trojanoj de Jupitero por kompreni la komponiĝojn kaj la strukturon de la regolito
Salaca
Salaca estas rivero de norda Latvio, kiu longas 95 kilometrojn kaj enfluas al Golfo de Rigo de Balta Maro. Ĝi fluas tra distriktoj Valmiera kaj Limbaži. Proksimume 60% de la basena areo estas disponigitaj per la alfluantoj de la lago Burtnieks (Seda, Briede, Rūja), la kunfluejo de Seda kaj Rūja ĉar la fakte komencas de Salaca povas esti observita jam en la lago. En la buŝo de rivero - Salacgrīva haveno.
Geografio
Salaca komencas en Burtnieki ebenaĵo de la Norda Vidzeme malaltebenaĵo (Ziemeļvidzemes zemiene), kiu transiras la marĉan Metsepole ebenaĵon en Mezlatva malaltebenaĵo (Viduslatvijas zemiene) ĉirkaŭ la limo de Valmiera kaj Limbaži distriktoj, kaj en najbareco de la estuaro - sur la Vidzeme marbordo de la Marborda malaltebenaĵo (Piejūras zemiene). Geologie, mezdevonaj grejsoj kaj argiloj dominas en la tuta kurso kaj baseno. Marborda ĝis modere kontinenta klimato, averaĝa temperaturo -4,5 - 6 °C en januaro, +16,5 °C en julio. Precipitaĵo 700-750 mm jare kun nekonsiderinda pinto en la meza kurso.
Vojo
Kontraŭflue kaj laŭflue, la rivero fluas malrapide, malantaŭ la Rozēni ponto ĝia deklivo iĝas pli rapida kaj rokaj torentaĵoj aperas de Mērnieki.
Ekzistas rozkoloraj devonaj grejsonudrokoj sur la bordoj de la Salaca en pluraj lokoj, kiel ekzemple la Pietraga Ruĝaj klifoj kaj Skaņaiskalns. En kelkaj el ili, fontakvoj lesivis kavernojn, inkluzive de la plej granda natura kavernsistemo en Latvio. Ĉe la fino de la somero, kiam la akvonivelo malaltiĝas, la sablobankoj iĝas pli prononcitaj kaj la profundo en kelkaj el la plej larĝaj lokoj estas nur ĉirkaŭ 15 cm, kvankam la lago Burtnieks reduktas flufluktuojn kaj la lito ĉe la fonto estas artefarite profundigita. La rivero ankaŭ havas profundajn, malrapidajn sekciojn, ĉe la fonto la rivero ne frostas pro la plej varma akvo de lago Burtnieks. La Naturparko de Salaca valo komenciĝas de Mazsalaca, kaj la rivero situas en la Biosfera Rezervo de Norda Vidzeme. Multaj protektitaj marĉoj en la baseno.
La plej grandaj alfluantoj
Maldekstra: Dekstra:
Transporto
La riveron trapasas la Eŭropa ŝoseo E67/A1 en la sekcio Rigo-Talino (en Salacgrīva) kaj regionaj vojoj P19 Ainaži—Valmiera (en Staicele), P16 Mazsalaca-Valmiera (en Mazsalaca) kaj lokaj vojoj.
28805 Föhring
28805 Föhring estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS  elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).