cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rilatoj inter Brazilo kaj Surinamo
Kunlaborado
Brazilo sendis humanitaran helpon al Surinamo en 2006, kiam tiu estis trafita de inundoj. La brazila registaro sendis helpteamojn kaj donacis 6000 pastelojn da kinino por kontraŭi malarion, 10 000 boteletojn da hipoklorito por purigi la akvon kaj disponigis helikopteron de la brazila aerarmeo por distribui la kuracilojn.
Post brazila invito, en 2013 Surinamo oficialigis sian partoprenon en Merkosudo kiel asocia membro. La brazila ministerio pri eksteraj aferoj subtenas pli grandan rolon de Surinamo kaj Gujano en la sudamerika integriĝo rilate al defendo, kaj strebis profundigi ligojn kun Surinamo en tiu kampo.
Komerco
La komerco inter la landoj estas malgranda, interalie, pro la ekonomia izoleco de Surinamo rilate al la cetero de la kontinento, pro la manko de infrastrukturo liganta la landojn kaj la malgranda produkta komplementeco inter ili. Ambaŭ flankoj deziras ŝanĝi tion.
La komerca interŝanĝo, kiu falis je 18 % de 2008 ĝis 2013, okazis ĉefe pri fabrikaĵoj. Oni estimas, ke 95,8 % de la komerco inter la landoj okazas mare. En 2012, Brazilo okupis la 27-an lokon inter la komercaj partneroj de Surinamo, ĝia parto en la surinama importado estis nur 0,1 %. Samjare Brazilo estis la 5-a ĉefa produktaĵa liveristo al la lando, inkluzivante 4 % de ĉiuj importaĵoj de Surinamo. Dum la tuta periodo inter 2003 kaj 2013, la komerca saldo favoris al Brazilo.
Ŝuldo
En 2003, la tiama brazila prezidento Luiz Inácio Lula da Silva garantiis al la surinama prezidento Ronald Venetiaan, ke Brazilo renegocius la surinaman ŝuldon de US$ 85 milionoj. En 2009, Surinamo havis eksteran ŝuldon rilate al Brazilo ja ĉirkaŭ 116 milionoj da usonaj dolaroj. En la sama jaro, la surinamanoj finis pagon de US$76 milionoj en ŝuldoj al Brazilo.
Loĝantara interŝanĝo
Surinamo estas la sola najbara lando de Brazilo, kun kiu ne ekzistas translimaj aŭtoŝoseoj. Funkcias nur du fluglinioj inter Paramaribo kaj brazilaj urboj, kaj en 2012 oni anoncis kreon de mara vojo inter la havenoj de Paramaribo, Itaqui kaj Santana.
Oni estimas, ke estas 18 mil brazilanoj en Surinamo, kio konsistigas 6 % de la surinama loĝantaro. La enmigrantoj estas ĉefe de Norda kaj Nordorienta Brazilo, allogataj pro la orminado. Granda parto de tiuj ĉi ministoj enmigris al la lando en la 1980-aj, post la degrado de minado en Serra dos Carajás kaj Serra Pelada. Multaj elmigrintoj loĝas aparte en brazilaj kvartaloj en la ĉefaj surinamaj urboj, kaŭze de la lingva barilo inter portugalparolantoj kaj nederlandparolantoj, kaj ili restas en la lando pro la pli grandaj enspezoj kompare al la urboj de kie ili venis. Laŭ esploro de la ekstera ministerio de Brazilo, 32 brazilanoj estis arestitaj en Surinamo en 2013.
Studo de la esplora instituo IDOS-peilingen en 2007 montris, ke 69 % de la surinamaj voĉdonantoj havis malbonan imagon pri brazilanoj. La surinama registaro foje realigas operacojn por reglamenti la resto-situacion de la brazilaj ministoj, kiuj ofte ne havas dokumentojn. Tamen ne ekzistas vizo-postuloj al brazilanoj kiuj volas eniri aŭ resti en Surinamo, nek apartaj kondiĉoj por resti malpli ol tridek tagojn en la lando.
Edukado
En 2003, la ministro pri edukado Cristovam Buarque anoncis, ke surinamaj studentoj povus aliĝi al brazilanaj universitatoj. La brazila registaro ankaŭ esprimis intencon krei baznivelajn lernejojn por infanoj de brazilanoj en Surinamo.
Herálec (distrikto Havlíčkův Brod)
Herálec (Heraletz, Erharts (1401)) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
Transporto
Estas ĉi tie fervoja stacio sur fervojlinio Havlíčkův Brod – Humpolec.
Elemér Scipiades
Elemér Scipiades, laŭ hungarlingve kutima nomordo Scipiades Elemér estis hungara kuracisto, profesoro, ginekologo (akuŝisto).
Elemér Scipiades naskiĝis la  en Jászárokszállás. Li mortis la en Pécs.
Biografio
Elemér Scipiades akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1897. Post siaj studoj li studvojaĝis al eksterlando, hejmenveninta li eklaboris en la universitata instituto, ekde 1899 en la kliniko. En 1910 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato, tiutempe li vizitis klinikojn en Germanio, Italio, Francio, Britio, Usono. Inter 1914 kaj 1917 li estis armea kuracisto, poste li kuracadis 2 jarojn en Malsanulejo Rókus, fine 2 jarojn en alia simila hospitalo. En 1920 li estis nomumita vickatedrestro en Reĝa Universitato Erzsébet en Budapeŝto, post 2 jaroj katedrestro kaj klinikestro, sed jam en Pécs. En la studjaro 1931 li estis dekano, en la studjaro 1937 rektoro.
Stacio Kintetsu-Tambabashi
Stacio Kintetsu-Tambabashi (japane: 近鉄丹波橋駅 [Kintecu-Tambabaŝi-eki], angle: Kintetsu-Tambabashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Fushimi, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kyōto.
(5452) 1937 NN
(5452) 1937 NN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Edgar Allen Poe
Edgar Allen Poe filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Roberto Rossellini
Roberto Rossellini (Romo, Italio, 8-a de majo de 1906 - Romo, Italio, 3-a de junio de 1977) estis itala kinreĝisoro. Nome unu de la plej gravaj reĝisoroj de la itala novrealismo, al kiu li kontribuis per filmoj kiaj Roma città aperta.
Li komencis sian karieron per la nomita faŝisma trilogio (pro ties epoko, en la unua duono de la 1940-aj jaroj) konstituita de La nave bianca (1941), Un pilota ritorna (1942) kaj Uomo dalla Croce (1943). Tiam li ekamikis kaj ekkunlaboris kun Federico Fellini kaj Aldo Fabrizi. La novrealisma trilogio estos formita de Roma città aperta (1945), Paisà (1946), kaj Germania anno zero (1947), kun franca produktoro kaj filmita en la franca sektoro de la tiama dividita Berlino. En 1948 Rossellini ekkunlaboris kun Ingrid Bergman kaj samtempe ekis unu de la plej konataj amhistorioj en la kinetoso. La unua filmo estis Stromboli terra di Dio (en la insulo Stromboli) 1950, kies vulkano ekerupciis dum la filmado), kaj poste Europa '51 1951. En 1954, Viaggio in Italia kompletigis la nomitan Trilogio de Ingrid.
Tiu rilato skandalis en kelkaj landoj (Bergman kaj Rossellini estis geedziĝintaj antaŭ konatiĝi); la skandalo intensiĝis kiam ili ekhavis gefilojn (unu el kiuj estas Isabella Rossellini).
Jevnaker
estas komunumo de Norvegio, kiu aparte konatas pro produktado de vitro. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Gries-Glaĉero
Gries-Glaĉero (germane Griesgletscher) estas valglaĉero en la Valezaj Alpoj. Ĝi havas longecon de 5,7 km, averaĝan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de 6,23 km².
Ammersee
Ammersee (lago Ammer) estas lago en supra Bavario (Germanio) situanta sudokcidente de Munkeno inter urboj Herrsching (distrikto Starnberg) kaj Dießen (distrikto Landsberg). Kun surfaca areo de proksimume 47 kvadrataj kilometroj ĝi estas inter kvin la plej grandaj lagoj de Germanio. Ĝia alto estas 520 metroj, ĝia maksimuma profundo estas 81 metroj. Simile al aliaj lagoj de Bavario, Ammersee ekestis pro degelado de glaĉeroj fine de la lastas glaciepoko.
Gries-Glaĉero
Priskribo
La glaĉero havas sian originon je la orienta flanko de Blinnenhorn je alteco de 3300 m s.m.. Ĝi fluas nordorienten. Je ĝia norda flanko situas Merezenbachschijen (3182 m s.m.), la Ritzhornoj (3047 m s.m.) kaj Fülhorn (2864 m s.m.). La plej sudan limon formas Rothorn (3289 m s.m.) kaj Bättelmatthorn (3044 m s.m.), super kiu pasas la landlimo inter Italio kaj Svislando. La glaĉero finiĝas supre de Gries-Lago. Ĝis proksimume en la jaro 2001 la glaĉero ankoraŭ atingis la bordon de Grieslago, kiu estas baraĵita al alteco de 2400 m s.m.. Elfluanto de Gries-Glaĉero estas la rivero Ägine, kiu en Goms apud Ulrichen alfluas al la rivero Rodano.
Ammersee
La lago estas nutrita per rivero antaŭ la lago nomata "Ammer", kiu plufluas el la lago je la nomo "Amper". Samkiel la najbara lago, Starnberger See, kiu estas simila en amplekso kaj formo, ĝi estas populara loko por akvosporto.
Gries-Glaĉero
Historio
Dum la kulmino de la Eta Glaciepoko inter la 16-a ĝis la mezo de la 19-a jarcento Gries-Glaĉero havis konsiderinde pli grandan volumenon. En tiu epoko ĝi fluis ankaŭ trans la Griespasejo kun alteco de 2479 m s.m. kaj havis mallongan langon suden al la itala Valo de Gries (itale Valle del Gries).
Ammersee
La lago Ammersee kaj la rivero Amper estas parto de antikva kelta komerca vojo pri sukceno, kiu sude plukondukiĝas tra la montaro Alpoj pere de la montpasejo Brenner.
En antikvaj tempoj, la kelta urbo Damasia situis proksime de la lago.
Miquel Arbona Oliver
Miquel ARBONA OLIVER (Sóller, Balearoj, 1890 - Palma de Mallorca, Balearoj, 1977) estis kataluna esperantisto, pioniro de la movado en Balearoj.
Li laboris kiel teksa inĝeniero kaj estis kultura aktivulo en sia urbo, i.a. per rubriko en la gazeto Sóller. Kunfondis kaj fariĝis unua prezidanto de Grupo Esperantista Solleric (1924). Li estis la ĉefa organizanto de la kataluna kongreso en Sóller (1927) kaj fariĝis estrarano de Kataluna Esperantista Federacio.
Li partoprenis en la redaktado de la projekto de Statuto de aŭtonomeco de Balearoj antaŭ la enlanda milito. Post ĝi li partoprenis en la rekonstruo de la kultura vivo en Balearoj kaj de la Esperanto-movado en Hispanio.
Izoflavanono
Izoflavanono aŭ C15H12O2 estas fitokemiaĵo kun antiokisidigaj proprecoj trovataj nature en plantoj kaj fruktoj. Ĝia strukturo estas karakterizita per ĉeesto de kromanona nukleo substituita en la pozicio 2 per arila karbonkateno. Multaj izoflavonoidoj enhavantaj fenolan aŭ prenolan substituadon estis izolitaj kaj posedas bonegajn farmakologiajn bioaktivecojn. Sciencaj eksperimentoj raportas ke ekzistas miloj da membroj de la flavanoida familio, nur kun izoflavanonaj rondoj.
Izoflavanonoj estas izoflavonoj kie la duobla ligilo inter la pozicioj 2 kaj 3 de la kromanonila grupo estis reduktitaj al ununura ligilo. Izoflavononoj jam estis sintezitaj per interagado de "deoksobenzoino" kun "dumetokso-metilaminometano" sekvata per reduktado. Aliaj reakcioj envolvas salikilaldehidojn en ĉeesto de alkinaĵoj. Izoflavanonoj estas nesolveblaj en akvo sed solveblaj en nepolaraj organikaj solvantoj. Izoflavanonoj estas trovataj en fromaĝoj, sojfaboj, cerealoj kaj lardo.
Etiko en religio
Etiko enhavas sistemigon, defendon kaj rekomendon de la konceptoj de justa kaj maljustaj kondutoj. Centra aspekto de etiko estas "la bona vivo", nome la vivo meritas tion kio estas simple kontentiga, kio estas asertita de multaj filozofoj kiel pli grava ol la tradicia morala konduto.
Kenji Honnami
Kenji Honnami (japane 本並 健治, n. 23-an de junio 1964) estas japana futbalisto. Li en 1994 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Alkmeono el Krotono
Alkmeono el Krotono (490 a. K. -450 a. K.) naskiĝis en Krotono en la kvina jarcento a.K., estis kuracisto kaj filozofo, disĉiplo de Pitagoro, eble pli juna ol sia majstro kaj la unua verki traktaton pri naturaj sciencoj. Li instruis ke la animo estas senmorta kaj moviĝas senĉese tiel same kiel la suno; kiel la pitagoranoj, ke la homaj aferoj ekzistas je paroj, duope; ke la sano estas la ekvilibro inter la kontraŭoj, inter la dolĉa kaj amara, la malvarmo kaj la varmo, ktp. kaj ke la aŭtokratio de unu el ili estigas la malsanon. Pere de tiuj ideoj li proklamas la koncepton de "izonomio de la dinamoj", komprenante ĉi tie la grekan signifon de dynamis (potenco, natura forto de la organoj, homaj kutimoj, k.a.); li estis kuracisto de la "fizio" physis, unu el plej eminentaj antaŭsokrataj "fiziistoj" aŭ "fiziologoj".
Andkjelvatnet
Andkjelvatnet estas lago de Norvegio. Ĝi situas en la provinco Nordland kaj apartenas al la komunumo Sørfold. La laga areo kovras 5,07 kvadratajn metrojn, kaj la bordo ampleksas 17,08 kilometrojn.
Listo de montoj de la rejnlanda ardeza montaro
La listo de montoj en la Rejnlanda Ardeza montaro montras elekton de montoj, altaĵoj kaj ties etendaĵoj kiuj apartenas al la  Rejnlanda Ardeza Montaro ordigita laŭ alteco en metroj super marnivelo.
NGC 851
NGC 851 (aliaj indikoj — PGC 8368, UGC 1680, IRAS02086+0332, MCG 1-6-54, KCPG 59B, MK 588, KUG 0208+035, ZWG 413.58) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Listo de montoj de la rejnlanda ardeza montaro
Vidu ankaŭ ĉi-tiuj listoj
– listo de montoj kaj altaĵoj en Heslando – listo de montoj kaj altaĵoj en Nordrejn-Vestfalio – listo de montoj en Rejnlando-Palatinato – listo de montoj en Sarlando
NGC 851
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de montoj de la rejnlanda ardeza montaro
Mallongigo
la mallongigoj en la tabelo signifas :
Germanaj federaciaj landoj):
Ŝtatoj (Internacia aŭtokodo):
Ardenoj
La Ardenoj troviĝas en Belgio, Francio kaj Luksemburgio.
Ejfelo
La mezmontaro situas en Germanio. Ĝi povas esti rigardata kiel la orienta parto de la Ardenoj.
Hunsruko
La Hunsruko situas en Rejnlando-Palatinato kun etendiĝoj en Sarlando.
→ ĉefa artikolo: listo de montoj kaj altajoj en Hunsruko
Kellerwald
→ ĉefa artikolo: listo de montoj de Kellerwald
Süderbergland
La Süderbergland etendiĝas la historiaj regionoj Sauerland, Upland, Siegerland, Wittgensteiner Land, Bergisches Land kj partoj de la  Hessisches Hinterland.
Rothaargebirge
La pliaj dividoj okazas laŭ la historiaj regionoj. Ĝi troviĝas en Nordrejn-Vestfalio (NW) kun etendiĝoj en Heslando.
→ ĉefa artikolo: listo de montoj de la Rothaargebirge
Wittgensteiner Land
La Wittgensteiner Land situas nur en Nordrejn-Vestfalio.
Siegerland (historia)
La historia Siegerland (ne intermiksu ĝin kun la  naturregiono Siegerland) situas nur en Nordrejn-Vestfalio:
→ Vidu ankaŭ t: Siegerland
Hessisches Hinterland
La Hessische Hinterland lsituas nur en Heslando.
Saalhauser Berge
La montoj de Saalhaus situas nur en Nordrejn-Vestfalio.
→ Vidu ankaŭ: Saalhauser Berge
Ebbegebirge
La Ebbegebirge situas nur en Nordrejn-Vestfalio.
→ Vidu ankaŭ: Ebbegebirge
Lennegebirge
→ Vidu ankaŭ : Lennegebirge
Siegerland (naturregiono)
La naturregiono Siegerland (ne intermiksu ĝin kun la historia regiono Siegerland) situas nur en Nordrejn-Vestfalio:
→ Vidu ankaŭ: Siegerland (naturregiono)
Arnsberger Wald
La Arnsberger Wald situas en la samnoma naturparko de Nordrejn-Vestfalio.
→ Vidu ankaŭ : Naturparko Arnsberger Wald
Taunus
La Taunus situas en Heslando kun etendiĝoj en Rejnlando-Palatinato.
Vilmos Várterész
VÁRTERÉSZ Vilmos (va:tere:s vilmoŝ) estis hungara kuracisto, radibiologo naskita en Hunyaddobra la 24-an de aŭgusto 1917 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de majo 1972.
Kariero
Várterész diplomitiĝis en Debreceno (1942). Kiel studento li jam laboris en la fiziologia instituto sub direkto de István Went. De 1942 ĝis 1955 li estis helpkuracisto en Instituto Eötvös Loránd Radium kaj Röntgen, respektive en la Országos Onkológiai Intézet, poste de 1953 li estis sekciestro. Li estis direktoro de 1955 en la Sugárbiológiai Kutatóintézet (Esplorinstituto pri Radibiologio), de 1963 ĝis 1972 en la Országos „Fréderic Joliot Curie” Sugárbiológiai és Sugáregészségügyi Kutatóintézet (Tutlanda Esplorinstituto pri Radibiologio kaj Radisanafero).
Listo de montoj de la rejnlanda ardeza montaro
Taunus
→ ĉefa artikolo: listo de montoj kaj altaĵoj de la Taunus
Westerwald
La Vestervaldo situas en Rejnlando-Palatinato kun etendiĝoj en Nordrejn-Vestfalio kaj Heslando.
→ ĉefa artikolo: listo de montoj kaj altaĵoj en Vesterwaldo
Gladenbacher Bergland
→ Vidu ankaŭ: Gladenbacher Bergland
Lamiacoj
La lamiacoj (Lamiaceae), komunlingve nomataj menta familio, estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 240 genrojn kaj preskaŭ 7900 speciojn,. Ĝia tipa genro estas lamio.
Inter la membroj de tiu ĉi familio oni trovas plurajn el la plej gravaj spicherboj, vaste uzataj en kuirado kaj kiel medikamentoj, ekzemple bazilio, hisopo, lavendo, majorano, meliso, mento, origano, pipromento, pulegio, rosmareno, salvio, satureo, kaj timiano.
La plantoj kelkfoje grandiĝas ĝis arbustetoj aŭ arbedoj, sed apenaŭ troviĝas en formo de arboj aŭ vitoj.
Alternativa taksonomia nomo estas "Labiatae", ĉar la floroj tipe havas petalojn ĉe kiuj nedisigeble kunkreskas supra kaj malsupra "lipoj".
La folioj enhavas odorozajn esencajn oleojn, kiuj donas la "spicecon" al la herboj; ili elkreskas en kontraŭaj paroj, kaj ĉiu paro estas 90-grade tordita rilate la antaŭa paro.
La tigoj estas laŭsekce pli-malpli kvadrataj.
La floroj estas kutime duseksaj kaj formas densajn cumajn infloreskojn. Ili estas dulatere simetriaj kun 5 kununuigitaj petaloj, 5 kununuigitaj sepaloj, 4 (2) stamenoj kaj 2 karpeloj kun po du ovoloj; ĉiu karpelo duoniĝas per vando, tiel ke la frukto aspektas kiel kvarakeno.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (25 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Eiji Kawashima
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Eiĝi Kaŭaŝima, japane 川島永嗣, n. la 20-an de marto 1983) estas japana futbalisto en la pozicio de golisto. Ekde 2008 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Klobikau
Klobikau ekde la 1-a de januaro 2008 estas parto de la urbo Bad Lauchstädt  en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2007 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). La 31-an de marto 2015 la komunumoparto havis 522 loĝantojn.
Blazono de Tanzanio
En la ora parto de la flago aperas brulanta torĉo signifanta liberecon (UHURU), klerecon kaj scion; lanco signifanta defendon de libereco kaj krucitaj hakilo kaj sarkilo estantaj la iloj kiujn la popolo de Tanzanio uzas por disvolvi la landon.
La ŝildo staras sur reprezento de Kilimanĝaro, Elefantaj dentegoj estas subtenataj de viro kaj virino, kun kariofila planto ĉe la piedoj de la viro kaj kotona planto ĉe la piedoj de la virino indikantaj la temon de kunlaborado.
La devizo de la Unuiĝinta Respubliko - Uhuru na Umoja – estas skribita en la svahila kaj signifas "Libereco kaj Unueco".
Livezile (Banloc)
Livezile (hungare:Tolvád, germane:Tolwadia) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Deta. En 1910 ĝi havis 1965 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj); en 1992 1128 (rumanoj, 4,8% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1333. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Banloc.
Tropea
Tropea estas komunumo de Italio.
Kásád
Kásád [kAŝAd], kroate Kašad estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la kroata landlimo, kontraŭe Torjanci troviĝas. Kroatio troviĝas 2, Beremend 3, Villány kaj Siklós po 14, Harkány 18, Bóly 28 km-ojn. Kásád estas la plej suda hungara vilaĝo.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1294 laŭ tiama ortografio "Kassat". En 1711 sudslavoj refondis la komunumon. Inter 1918-1921 la serboj okupis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de kroatoj, infanĝardeno kroata, migra poŝto.
A Wreath in Time
A Wreath in Time filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Trzcianka
Trzcianka, germane Schönlanke (Ostbahn), estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Trzcianka en distrikto Czarnkowsko-Trzcianecki.
A Wreath in Time
Viro (Mack Sennett) adiaŭas sian edzinon (Florence Lawrence) kaj foriras al drinkejo, kie liaj amikoj kaj la alkoholaĵo influas lin en irado al burleska spektaklo. Por legitimigi la nokton eksteren, la viroj sendas mesaĝojn al siaj edzinoj dirante, ke ili iris al fratara konklavo.
Trzcianka
Esperanto
En Schönlanke naskiĝis en 1877 la "verda trobadoro", la Esperanto-poeto kaj eldonisto Karl Vanselow. Supozeble li vivis tie denove inter 1914 kaj 1945 kaj iĝis altestimata poeto en la germana lingvo. Post la fuĝo li estis en Berlino membro de Heimatkreis Schönlanke. Ekde la jaro 1910 li posedis imponan vilaon en pitoreska urbo Werder (Havel) apud Potsdam.
Roma, città aperta
Roma, città aperta (Romo, malferma urbo) estas itala filmo reĝisorita de Roberto Rossellini en la jaro 1945. Kun Ladri di biciclette, ĝi estas konsiderata majstroverko de la itala novrealismo.
La agado okazas en Romo, en la lastaj jaroj de la okupado fare de la naziismo: nome 1943 kaj 1944. Ĝi inspiriĝas en la vera historio de la pastro Luigi Morosini, torturita kaj murdita de la germanoj ĉar li helpis la rezistantojn.
Pál Ligeti
Pál Ligeti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ligeti Pál estis hungara arkitekto, grafikisto.
Pál Ligeti naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Ligeti devenis el juda familio. Li studis pentradon en libera lernejo de Artistkolonio (Nagybánya) en 1903, poste li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József. En 1911 li jam estis memstara arkitekto kun propra firmao. Li estis pioniro de la moderna arkitekturo, eĉ avangardo. Li longe laboris kune kun Farkas Molnár kaj Máté Major. Li ofte faris prelegojn kaj ankaŭ kontribuis en revuoj. Li havis filozofian teorion.
Filozofio de Ligeti
La disvolviĝo de kulturoj povas esti priskribita per po unu ondo. La arkitekturo situas en la suprenira branĉo de ĉi tiuj ondoj, ĉe la kulmino situas la skulptoarto, en la malsuprenira branĉo la pentroarto regas. Hodiaŭ ni vivas en erao de arkitektura renoviĝo, tio estas erao de la ordo.
Balenkaptado
Balenkaptado aŭ balenĉasado signifas ĉasadon el ŝipoj je cetacoj. Celo estas antaŭ ĉio akiro de la cetoleo, kiu estas uzata kiel brulaĵo kaj industria bazmaterialo. La karnogajno aperis nur en la 20-a jarcento. La balenĉasadon reguligas internaciaj traktatoj, kiuj nur tre strikte permesas la cetkapton. La plej multon de la cetoj, balenoj kaptas Japanio.
21033 Akahirakiyozo
21033 Akahirakiyozo estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Balenkaptado
Oni komence kaptis la balenojn per plej simplaj metodoj, kiel per lanco el boato, kajako (inuitoj). (La specoj de lanco, kiuj uziĝas por balenkaptado, ankaŭ nomiĝas kiel harpunoj.) La celo estis tiam ĉefe la cetoleo, kiun oni uzis komence por lumigado. Ekde post la mezepoko, dum disvolviĝo de la industrio, oni uzis la cetoleon kiel bazmaterialon por ekz. sapo, margarino sed produktis el ĝis eĉ nitroglicerinon.
21033 Akahirakiyozo
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kiyozo Akahira, historiisto pri la sciencoj kaj amatora astronomo. Li estis instruisto pri fiziko en altlernejo dum pli ol 35 jaroj.
Balenkaptado
La balenĉasado estas reguligita ekde 1948 per Internacia Konvencio pri Reguligo de la Balenkaptado kiu organizis la kreadon de la Internacia Komisiono pri Balenĉaso. Oni listigis ĉaskvotojn kaj difinis protektitajn zonojn. Oni difinis nulo la nombron de la komercocele ĉaseblaj balenoj en 1986. Post tio Japanio, Norvegio, Islando, Sud-Koreio povas ĉasi oficiale nur pro sciencaj celoj. Norvegio, Japanio dumtempe rifuzas la moratorion kaj ĉasas plu.
La balenĉasado estas permesata por indiĝenaj loĝantoj (ekz. inuitoj) de Danio (Groenlando), Kanado, Usono, Rusio, Sankta Vincento kaj Grenadinoj.
Historio de la alfabeto
La historio de la alfabeto komenciĝis en antikva Egiptujo, pli ol jarmilo post la komenciĝo de skribo. La unua alfabeto estiĝis ĉirkaŭ 2000 a.K. kaj rilatis al la lingvo de la ŝemidaj laboristoj en Egiptujo. Ĝi devenis de alfabetaj antaŭeroj ĉe la egiptaj hieroglifoj. La plej multaj nuntempaj alfabetoj devenas aŭ de tiu praalfabeto, aŭ estis nerekte inspirita de ĝi. La unua vera alfabeto estis la greka, la plej disvastiĝinta la latina.
Prahistorio
Antaŭ la fino de la kvara jarmilo a.K. ekzistis du nuntempe bone dokumentitaj skriboj: la mezopotamia kojnoskribo kaj la egiptaj hieroglifoj. Ambaŭ estis bone konataj en la proksima Oriento, kiu naskis la unuan disvastiĝantan alfabeton, la fenican skribon. Ekzistas indicoj, ke la kojnoskribo jam havis kelkajn ecojn de alfabeto en iuj el la lingvoj, kiuj uzis ĝin, kiel ekzemple ĉe la posta persa kojnoskribo. Sed ŝajne tiuj formoj ne pluevoluiĝis kaj do ne havas posteulojn en la sekvaj alfabetaj skriboj. La skribo de Byblos (en la nuna Libano) havas bildan similecon kun kaj la hierata skribo, kaj la fenica skribo. Tamen ĝi ankoraŭ ne estas deĉifrata, kaj tial ĝia ebla rolo en la evoluo de alfabeto ankoraŭ ne klaras.
Komencoj en Egiptujo
La egiptoj evoluigis ĝis ĉirkaŭ 2700 a.K. serion de 22 hieroglifoj, kiuj reprezentis la konsonantojn de la egipta lingvo, krome 23-an, kiu ŝajne simbolis vokalojn komence kaj fine de vorto. Tiuj glifoj estis elparolhelpoj por logogramoj, por marki gramatikan fleksion, kaj poste ankaŭ por skribi el aliaj lingvoj pruntitajn vortojn kaj fremdlingvajn nomojn. Kvankam ĝi ja estis laŭece alfabeta, oni ne uzis ĝin kiel veran alfabeton, sed nur en logografa funkcio, dum la kompleksa tradicia egipta lingvo daŭre superregis. La unua vera alfabetskribo estis verŝajne uzata ĉirkaŭ la jaro 2000 a.K. de ŝemidaj laboristoj en centra Egiptujo. En la sekvaj kvin jarcentoj ĝi disvastiĝis norden kaj la sekvaj alfabetoj aŭ rekte devenas de ĝi aŭ estis inspiritaj de ĝiaj posteuloj, kun kelkaj esceptoj, kiel la meorita skribo, adaptiĝo de la hieroglifa skribo en Nubio en la 3-a jarcento a.K., kvankam multaj sciencistoj taksas ankaŭ tiun influita de la unua alfabeto.
Ŝemida alfabeto
La egiptaj skriboj de la meza bronzepoko, inter kiuj la skribo Wadi-el-Hol, ankoraŭ ne estas deĉifritaj. La plej malnovaj de tiuj skriboj devenas el centra egiptujo antaŭ ĉirkaŭ 1800 a.K. Tiuj skriboj estas laŭ Gordon J. Hamilton pruvo de la invento de la alfabeto en Egiptujo.
Kanalo Rideau
La kanalo Rideau kunligas la urbon Otavon ĉe la otava rivero al la urbo Kingston ĉe la lago Ontario. La kanalo Rideau estis kompletigita en 1832; ĝi ankoraŭ estas uzata hodiaŭ, kaj estas la plej malnova sistemo de kanaloj ankoraŭ uzata en Nordameriko. La kanalo longas 202 kilometrojn kaj havas 24 staciojn kun 49 kluzoj. Vintre ĝi iĝas glitejo longa je 7,8 kilometroj, la plej longa glitejo de la tuta mondo. En 2023, tamen, tro altaj temperaturoj malebligis la malfermon de la glitkurejo. La kanalo estas parto de la monda heredaĵo de Unesko.
Azolo
Azoloj estas klaso da kvin-membraj kombinaĵoj enhavantaj nitrogenatomojn kaj minimume pli aliaj ne-karbonaj atomoj, t. e., nitrogeno, sulfuro aŭ oksigeno kiel parto de la ringo. Ilia nomo derivas el la nomenklaturo kreita de Arthur Rudolf Hantzsch (1857-1935) kaj Oskar Widman (1852-1930). La bazaj komponaĵoj estas aromataj kaj posedas du duoblajn ligilojn. Kelkaj reduktitaj analogaĵoj ankaŭ sintezeblas tiaj kiaj la azolino kaj azolidino.
Unu, kaj nur unu soleca elektroparo en ĉiu heteroatomo de la ringo partoprenas en la aromata ligaĵo de unu azolo. La nomoj de la azoloj konservas la prefikson okaze de la reduktiĝo (ekzemple: pirazolino, pirazolidino, ktp). La nombrado de la ringatomoj en la azoloj komencas per la heteroatomo kiu ne partoprenas en la duobla ligilo, kaj poste daŭrigas rilate al la alia heteroatomo. Imidazolo kaj aliaj heterociklaj aromataj kvin-membraj sistemoj kun du nitrogenoj estas ekstreme ordinaraj en naturo kaj estas parto de kernoj de multaj biomolekuloj, tia kia la histidino.
Iom da historio
Ĝis la 1940-jardeko, relative malmultaj agentoj estis disponeblaj por la traktado de sistemaj fungaj infektoj. La disvolvado de la polienaj antifungaĵoj reprezentis pli grandan avancon en la medicina mikologio. Kvankam la amfotericino B rapide iĝis la ĉefa terapia vojo por la seriozaj infektoj, ĝia uzo asociiĝis al infuzo-rilataj kromefektoj kaj dozo-limiga nefrotokseco.
La esploristoj plu serĉis malpli toksajn antifungaĵojn kaj tiuj studoj rezultis en la malkovro de la azoloj post pluraj jardekoj. Ketokonazolo (1981), la unua disponebla komponaĵo por buŝtraktado de sistemaj fungaj infektoj, estis sintezita en la komenco de la 1980-jardeko.
Dum preskaŭ unu jardeko, ketokonazolo estis konsiderata la prefera drogo por la nevivominacaj endemiaj mikozoj. La enkonduko de la unua-generaciaj triazoloj reprezentis pli grandan avancon por traktado de fungaj malsanoj. Kaj flukonazolo (1990) kaj itrakonazolo (1992) elmontris pli grandan spektron pri antifunga aktiveco ol la tiamaj imidazoloj kaj havis rimarkeble plibonigitan sekurecoprofilon kun la amfotericino B kaj ketokonazolo.
Malgraŭ la ĝeneraligita uzo, ĉi-agentoj iĝis subigitaj al sennombraj klinike gravaj limigaĵoj rilate al ilia nekontentiga aktiveco-spektro, rezisto-disvolvado, induktado al damaĝaj interdrogaj interagadoj, ilia nekompleta farmako-kinetika profilo (kapsuloj de itrakonazolo) kaj tokseco.
Celante venki tiajn limigojn, pluraj analogaĵoj estis disvolvitaj. La tiam-nomataj dua-generaciaj triazoloj, inklude de vorikonazolo, pozakonazolo kaj ravukonazolo havis pli grandan potencon kaj posedis plejgrandan aktivecon kontraŭ rezistaj emerĝaj patogenoj, aparte kontraŭ la aspergiloj. Se la tokseco-profilo de tiuj agentoj kompareblas aŭ plibonigeblas al tiuj el la unua-generaciaj triazoloj kaj la drogo-interagado restas administreblaj, tiam ĉi-komponaĵoj reprezentas veran ekspansion de la antifunga arsenalo.
Klasado de la azoloj
Laŭ la nombro de la heteroatomoj, la azoloj klasiĝas en:
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Sulfanilamide-skeletal.svg| Sulfanilamido Fluconazole_skeletal_formula.svg| Flukonazolo Ketoconazole.svg| Ketokonazolo Benzothiazol.svg| Benzotiazolo Benzoisothiazole.png| Benzoizotiazolo Itraconazole structure.png| Itrakonazolo Posaconazole.svg| Pozakonazolo Ravuconazole.svg| Ravukonazolo Voriconazole_structure.svg| Vorikonazolo </Gallery>
Hugo (nomo)
Hugo estas malofta vira (plej ofte persona) nomo, kiu devenas el la germana lingvo. Ŝajnas, ĝi estas mallonga formo de Huberto.
Gábor Németh (aktoro)
Gábor Németh [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh Gábor estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Németh Gábor naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Németh Gábor jam dum la lernejaj jaroj estis lerneja aktoro. Li akiris industrian diplomon en altlernejo, poste aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1986. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tamás Major, Gábor Székely (reĝisoro) kaj Gábor Zsámbéki. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged), sed post 3 jaroj li aliĝis al teatra trupo de malgranda teatro. Ekde 1995 li ne ligiĝas al teatro. Tamen li estas konata precipe en eksterlandaj filmoj, kiel hungara voĉo.
El sisma zono
El sisma zono estas la unua poemkolekto de Mikaelo Giŝpling en kiu li prikantas plej diversajn temojn de la postkomunisma Soveta Unio: naturo, famaj verkistoj aŭ literaturaĵoj, morto, homaj sentoj, milito, infanaĝo, amikeco, perdita amo, eĉ Esperanto. Li mem ilustras sian poemaron jene:
En enkonduka antaŭparolo William Auld komentis pri la poemaro per la jenaj vortoj:
La poemaro aperis kiel n-ro 19 en la Serio Stafeto kaj estas menciita de William Auld en lia Baza legolisto.
Boiu
Boiu estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Andreu Arbona Oliver
Andreu ARBONA OLIVER (Sóller, Balearoj, 1903 - Sóller, 1982) estis kataluna ĵurnalisto kaj esperantisto, pioniro de la movado en Balearoj.
Li kunfondis la Grupon Esperantistan Solleric (1924). Li estis la sekretario de la kataluna kongreso en Sóller (1927) kaj publikigis serion de artikoloj pri Esperanto en la ĵurnaloj Sóller kaj El Correo de Mallorca. En 1928 li publikigis en Sóller kurson de Esperanto en 30 lecionoj..
Tolkmicko
Tolkmicko (Tolkemit) estas urbo en Varmia-Mazuria Provinco en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Tolkmicko en distrikto Elbląg kaj situas ĉe la Vistula Laguno.
Historio
La loĝloko situas ĉe la Vistula Laguno kaj norde de la Elblonga Altaĵo. La plej malnovaj mencioj pri la urbo estas nur legendoj. En tre proksima ĉirkaŭaĵo de la urbo estis jam dum la frua Mezepoko kastelo, kies restaĵoj estas ĝis hodiaŭ. La elfosaĵ-esploroj farataj tie de germanaj kaj polaj esploristoj antaŭ la Dua Mondmilito kaj en la jaro 1959, la esploroj montris ke ekestis la kastelo (burgo) jam en la frua fera epoko (650-400 a.K.) (vidu la apudan mapon). Sur la bazo de la luzacia kulturo kreiĝis la pomeria kulturo kaj kulturo de tumultoj okcidentbaltaj (vidu la apudan mapon). Tiam plimulto de la setlejoj oni konstruis ĉe la riveroj kaj akvejoj, ekzemple la Lago Druzno kaj la Vistula Laguno. Oni trovis la pruvojn, ke loĝis en la kastelo (burgo) dum frua Mezepoko, probable la gentoj okcidentbaltaj kiuj venis ien el Duoninsulo Sambio kiujn poste oni nomis praprusoj. Inter la trovitaj la histriaj objektoj estis el la regionoj de Mediteraneo kaj Skandinavio, tio povas montri la vastajn komercajn kontaktojn de la tiamaj loĝantoj de tiuj terenoj. En la 3-a jc p.K. tra tiuj terenoj migris la gentoj de Gotoj kaj Gepidoj, kiuj direktiĝis al la suda Eŭropo (vidu la apudan mapon). En la ĉirkaŭaĵo de hodiaŭa Tolkmicko oni trovis multaj ŝpurojn de ilia restado tie, eĉ ilia asimilado kun la loke loĝanta tie la baltoj.
Ĝis la 13-a jc en tiuj terenoj loĝis la praprusoj "pogezanoj" (vidu la apudan mapon). Dum la jaroj 1233-1283 la praprusoj estis konkeritaj fare de germanaj kavaliroj de la Teŭtona Ordeno. Post la jaro 1273, rezulte de la du ribeloj de praprusoj (vidu la apudan mapon de la bataloj de la praprusoj kontraŭ teŭtonoj dum la 2-a ribelo de praprusoj), la tuta loĝantaro de la terenoj estis aŭ murdita aŭ forpelita. Ĉirkaŭ la jaro 1300 sur la monto, kie antaŭe estis la komerca setlejo de la praprusoj, la kavaliroj de la Teŭtona Ordeno konstruis la fortikaĵon, kaj ĉe la piedoj de la kastelo ekaperis la urbo kun la germanaj kolonianoj. Dum la jaroj 1296-1300 la setlejo ricevis la lokigan privilegion (urborajtoj). La unua skriba dokumento pri la nomo de la urbo devenas de la jaro 1326 kaj ĝi estis jena: Tolkemit. En la jaro 1330 en Tolkemit estis konstruita la preĝejo (la nuna Rom-Katolika paroĥa preĝejo de Jakobo la pli aĝa (Sankta Jakobo Apostolo). La 21-an de marto 1351 la Granda Majsto de la Teŭtona Ordeno Heinrich Dusemer von Arfberg renovigis la lokigan privilegion (urborajtoj), kaj en la jaro 1359 Tolkmicko kun la vilaĝo Nowinka ricevis la privilegion pri la fiŝkaptado.
En la jaro 1440 kreiĝis Prusa Konfederacio aŭ Prusia Konfederacio (en la germana Preußischer Bund) estis organizo formita la ĉe Kwidzyn de grupo de 53 nobeloj kaj ekleziuloj kaj 19 urboj (inter ili Tolkmicko) en Prusio, por kontraŭi la maljustecon ĉe la Teŭtonaj Kavaliroj. Ĝi estis bazita sur la modelo de simila organizo, nome la Lacerta Unio establita en la jaro 1397 de nobeloj el Chełmno.
En 1454, la estro (gvidanto) de la Prusa Konfederacio, nome Johannes von Baysen (pole nomata Jan Bażyński), kiu naskiĝis en Tolkmicko kaj tie li estis urbestro, formale li faris la peton al la pola reĝo Kazimiro la 4-a, aligi Prusion en la Regno de Pollando kiel feŭdo (vidu la apudan foton de la historia dokumento el la jaro 1454). Tio markis la ekon de la Dektrijara Milito inter la Ordena Ŝtato kaj Pollando, kun la prusiaj urboj financante la militajn kostojn de tiu lasta. Laŭ la dua Traktato de Toruno, la fino de la Dektrijara Milito en la jaro 1466, la urbo ekestis en la limoj de Pollando (en la Reĝa Prusio, Vojevodio de Malborko) kaj tio daŭris 300 jaroj t.e. ĝis la jaro 1772, tiam okazis la unua dispartigo de Pollando fare de imperioj de Prusio, Rusio kaj Aŭstrio. Dum la pol-sveda milito (1626-29), dum la tagoj 11–12-a de junio 1626, en Tolkmicko estis la sveda reĝo Gustavo la 2-a Adolfo.
Komence de la 19-a jarcento, dum la Napoleonaj Militoj, la stato (konjunkturo) de la urbo draste malboniĝis. De la 5-a de februaro 1807 trairis la urbon dum kelkaj jaroj la taĉmentoj (armeoj) prusiaj kaj franciaj, greno kaj brutaro estis rekviziciitaj de la batalantaj armeoj. Dum la Novembra ribelo (1830-1831) restadis en la urbo 240 polaj soldatoj. En la sama jaro en la urbo aperis la epidemio de ĥolero. Dum la dua duono de la 19-a jarcento la urbo bonege disvolviĝis, kaj dum la jaroj 1862-1883 oni konstruis la fiŝistan havenon (vidu la apudan foton), kaj en la jaro 1873 oni konstuis la vojon de Tolkmicko al Elblongo. En la jaro 1899 oni finis la fervojon ĝis la urba stacidomo. Dum la jaroj 1925-1928 aperis la infrastrukturo kiel kanalizado (pluveg-kanaletaro). En la jaro 1939 oni komencis la konstruon de la fabriko de marmelado, tamen oni fermis ĝin jam, en la jaro 1940. La Ruĝa Armeo ekokupis la urbon la 26-an de januaro 1945. Dum la Dua Mondmilito la urbo estis je 50% detruita, la duono de la loĝantaro fuĝis antaŭ la proksimiĝanta fronto kaj sovetia armeo. En la jaro 1945 la urbo revenis al Pollando laŭ la decidoj de la Potsdama konferenco la germanoj kaj parte la loka loĝantaro forlasis Pollandon en la jaro 1945-46. Al tiuj terenoj venis poloj el la centra Pollando kaj de la aneksitaj orientaj partoj de Pollando fare de Sovetunio. Bedaŭrinde la urbo neniam revenis al la iama prospero.
Bibliografio:
Eksteraj ligiloj
<!--
Estas amase tro da fotoj ĉi-tie. Nepre necesus elekti kaj kunordigi kun la teksto...
eta|maldekstra|upright=1.2|Eŭropo en la antaŭ-romia periodo dum [[fera epoko:
Legendo:
]]
-->
Trzciel
Trzciel estas urbo en Lubuŝio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Trzciel en distrikto Międzyrzecki.
Blankaj peruanoj
Peruanoj de eŭropa origino, laŭ internacie fidindaj fontoj, nune formas ĉirkaŭ 5% de la totala loĝantaro de Peruo - nome ĉirkaŭ 1,000,000 da personoj aŭ duonon plie laŭ lafontoj. Tradicie tiu grupo estas hegemonia en la politika, komerca, kaj diplomata sektoroj de la perua socio. Multaj personoj el eŭropa deveno mikse kun indianoj aŭ azianoj kreis tute novan demografian grupon nome "mestizoj". Nemiksitaj eŭropanoj loĝas ĉefe en Lima, Truĥijo, Ĉiklajo, Pjuro, Kahamarko kaj Arekipo. Jene estas la ĉefaj etnaj devenoj de majoritato de eŭrop-descendaj peruanoj: hispanoj, italoj, germanoj (inkludes polojn aŭ germanpolojn pro Dispartigoj de Pollando), francoj, britoj, kroatoj kaj irlandanoj.
Koji Kondo
Koji Kondo (japane 今藤 幸治, n. 28-an de aprilo 1972, m. 17-an de aprilo 2003) estis japana futbalisto. Li en 1994 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
4557 Mika
4557 Mika estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan personan nomon "Mika" en honoro de Mika Watanabe, edzino de la dua malkovrinto.
Seneko la Maljuna
Lukio (aŭ Marko) Aneo SENEKO (Latine Lucius Annaeus Seneca), kromnomata la Pli Aĝa aŭ la Maljuna (ĉ 55 a.Kr. 39 AD), naskiĝis en Kordovo, Hispanio. Li devenis el loka kavalira familio. En Romo li edziĝis je samlandanino Helvia, kiu naskis al li tri filojn. Unu el ili estas la filozofo Seneko la Juna; alia estas la patro de la poeto Lukano; kaj la tria famiĝis, ĉar amiko de la patro lin adoptis sub la nomo Galiono kaj sub tiu nomo li estis menciita en Agoj de Apostoloj kiel la prokonsulo de Aĥajo, kiu devis verdikti pri apostolo Paŭlo.
Verkaro
Li verkis plurajn historiajn monografiojn, kiuj perdiĝis. El lia verkaro pri retoriko restas al ni parto de lia Brilaj diroj de Oratoroj. Tiu verko donas elĉerpaĵojn el deklamadoj, kiujn li ĉeestis; entute ni posedas el ĝi kvin librojn da Kontroversioj aŭ fikciaj pledoj antaŭ tribunalo, kaj unu libron Persvadoj aŭ fikciaj paroladoj, kiujn al historiaj figuroj li enbuŝigas. Seneko estas fama pro la kapablo redoni la malsamajn stilojn kaj opiniojn de l´ diversaj retoroj.
Li enŝovas personajn opiniojn, precipe en la antaŭparoloj al la libroj. Ciceronon li certege preferis kiel plej brilan oratoron. Longatempe oni uzadis liajn verkojn kiel instrumaterialon. Li nur aperigis ĝin en malfrua aĝo.
His Ward's Love
His Ward's Love (La amo de lia flegistino) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Pastoro Howson amas sian junan hospitalan flegistinon, sed instigas ŝin por geedziĝi kun iu alia. Ŝi akceptas la proponon, sed tiam vidas la pastoron kisi objekton kiun ŝi faligis, kaj ekkomprenas, ke li amas ŝin.
Irmenach
Irmenach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 852
NGC 852 (aliaj indikoj — PGC 8195, ESO 153-26) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Apavatn
Apavatn estas lago en sudokcidenta Islando. Kun surfaca areo de ĉirkaŭ 13 km² ĝi estas malmulte pli granda ol la najbara lago Laugarvatn, kiu kuŝas norde de Apavatn.
Apavatn estas konata por ĝia bona fiŝkaptado, aparte de truto.
Umbriatico
Umbriatico estas komunumo de Italio.
Hleďsebe (Rokytnice nad Jizerou)
Hleďsebe estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rokytnice nad Jizerou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Rokytnice nad Jizerou. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro 2011 ĉi tie daŭre vivis neniu loĝanto.
Hleďsebe situas en katastra teritorio Dolní Rokytnice kun areo 11,28 km².
Sebestyén Tinódi
TINÓDI Sebestyén, Lantos Sebestyén estis hungara poeto, liutisto, kantrecitanto naskita en Tinód, (Departemento Baranya) antaŭ 1515 ] kaj mortinta en Sárvár la 30-an de januaro 1556.
Santa Cruz Cabrália
Santa Cruz Cabrália estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 26.264 loĝantojn en 2010.
Sebestyén Tinódi
Biografio
Ĝis 1542 Tinódi vivis en Szigetvár en kortego de Bálint Török. Kiam Bálint Török falis en kaptitecon de turkoj, li kiel vagantkantisto trairis la landon. En 1544 li ĉeestis la landkunvenon de Nagyszombat; en 1548 li vivis en kortego de Báthori en Nyírbátor, sekve en Kassa, kie akiris domon kaj edukis multnombran familion. En 1553 iris en urbon Debrecen, poste Transilvanujon, en kortegon de Farkas Bethlen en Bonyha. Li presigis en Kolozsvár sian Cronican en  1554. En 1555 li vizitis Tamás Nádasdy kaj tie en lia kortego alvenis sia morto. Li notis kronikfidele ĉefe la luktojn kontraŭ la turkoj laŭ siaj impresoj kaj spertoj, tial ĉi tiuj epikaj poemoj, historiaj kantoj havas fontvalorojn: Zsigmond Kemény, János Arany, Géza Gárdonyi, Endre Ady fruktuzis ilin.
Miklavec
Miklavec, hungare Mikófa estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Podturen.
Situo
Miklavec situas laŭ traira flankovojo, Muro (rivero) preterfluas.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
Ignác Nagy (episkopo)
Ignác Nagy naskiĝis la  1733 en Székesfehérvár. Li mortis la 1789 en Pest (urbo).
Johano la 3-a (papo)
Johano la 3-a estis papo de 561 ĝis 574. Romano, nomita Catelinus, li elvenis de bone konata familio, filo de Anastasius, latine alnomita Illustris. Kaŭze de la lombarda invado, kiam preskaŭ tutaj raportoj de lia regado neniiĝis, oni scias tre malmulte pri lia pontifikeco. La Liber Pontificalis raportis, ke li mortis je la 7-a de julio 574.
Lom (Norvegio)
Lom estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Parto de la komunuma teritorio estas la lago Vågåvatn.
Marcus Tulio Tanaka
(japane 田中 マルクス 闘莉王, n. 24-an de aprilo 1981) estas japana futbalisto. Li de 2006 ĝis 2010 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Hleďsebe
Nomon Hleďsebe havas pluraj lokoj:
The Golden Louis
The Golden Louis (La oro ludovikaĵo) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Bluso de Okcidenta Marbordo
La Bluso de Okcidenta Marbordo aŭ en angla West Coast blues estas tipo de bluso influita de ĵazo kaj de jump blues, kun tre piano-dominataj sonoj kaj ĵazecaj gitaraj soloaĵoj, kiuj originiĝis el ludistoj de Teksasa bluso kiuj translokiĝis al Kalifornio en la 1940-aj jaroj. La Bluso de Okcidenta Marbordo montras ankaŭ mildajn, mielec-tonajn voĉojn, ofte irante al teritorio de Urba bluso. Mejloŝtona figuro de Bluso de Okcidenta Marbordo estis gitaristo T-Bone Walker, fama pro la kanto "Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just as Bad)", transloĝinta teksano, kiu faris siajn unuajn registrojn en la fino de 1920-aj jaroj. En la komenco de la 1940-aj jaroj Walker translokiĝis al Los Angeles, kie li registris multajn bonkvalitajn registraĵojn por Capitol, Black & White, kaj Imperial.
The Golden Louis
Dum neĝa feria vespero, maljunulino sendas malgrandan knabinon almozi monon laŭ la stratoj de malfrua 17-a-jarcenta "malnova Parizo". Bone vestitaj festuloj kaj aliaj preterpasantoj la infanon, ignoras ŝiajn pledojn por bonfarado. Elĉerpita kaj malvarma, la almozulino kuŝas sur iuj ŝtonaj ŝtupoj apud la trotuaro kaj endormiĝas. Baldaŭ, unu sinjoro promenanta kompatas ŝin, kvankam li ne vekas la knabinon. Li simple metas moneron, oran "Louis d'or", en unu el ŝiaj lignaj ŝuoj, kiu deiris ŝian piedon kaj sidas sur la neĝkovrita pavimo apud ŝi.
János Vásárhelyi
VÁSÁRHELYI János (va:sa:rheji ja:noŝ) estis hungara reformita episkopo naskita en Maroscsúcs la 12-an de junio 1888 kaj mortinta en Koloĵvaro la 11-an de decembro 1960.
Kariero
Vásárhelyi studis teologion en Koloĵvaro ĝis 1910. Li estis helppastro unue en Kolozsvár, poste de 1912 en Beszterce pastro. Li faris studvojaĝon en Berlino, Jena, Weimar, Strassburg, Basel, Ĝenevo. Li estis pastro de 1918 en Dés, de 1921 en Kolozsvár-malsupraurbo. En 1936 oni elektis lin episkopo de la Erdélyi Református Egyházkerület. Li estis ano ĝis sia morto de la rumana parlamento.
Ernő Lajos Ferencz
FERENCZ Ernő Lajos (ferenĉ) estas rumanuja hungara skulptisto, ceremikisto naskita en Csíkszereda la 6-an de februaro 1944. Li estas la edzo de tekstilartistino Erzsébet Bakos.