cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abstraktado
La ideoj abstraktaj estas, sekve, konceptoj kiujn la menso havas de kvalito aŭ eco de objektoj malligitajn de l' objektoj mem per la abstraktado.
Leninismo
Leninismo estas revizio de marksismo fondita sur ties fekundigo per ideoj de Louis Auguste Blanqui. Estas do disputeble, ĉu la leninismo estas pro sia principo speco de marksismo aŭ blankvismo.
Fondinto de la leninismo estas Lenin, eĉ kiam li mem ne nomis ĝin tiel.
En la kunteksto de teorio de la leninisma revolucia luktado, Leninisma avangardismo estas strategio pere de kiu la plej klas-konsciaj kaj politike antaŭenigitaj sekcioj de la proletaro aŭ laborista klaso, priskribita kiel revolucia avangardo, formas organizaĵojn por treni pli grandajn sekciojn de la laborista klaso al revolucia politiko kaj servi kiel manifestaĵoj de proletara politika povo kontraŭ la burĝaro.
NGC 2425
NGC 2425 (alia indiko — OCL 599) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Adam Afzelius
Adam Afzelius (1750-1837) (* Larvs socken, Västergötland, en la 8-a de oktobro 1750 - Upsalo, en la 20-a de januaro 1837) estis sveda botanikisto.
Poŝta Palaco (Szeged)
Historio
La novrenesanca poŝta palaco en Szeged estis konstruita inter 1881 kaj 1883. Ĝi dekomence kaj senĉese funkcias kiel ĉefpoŝtejo. Origine impona vitra pentraĵo 7 metrojn alta, 4 metrojn larĝa estis videbla interne. En 1930 kaj 1946 la konstruaĵo ricevis pli novajn etaĝopartojn, en 1976 ĝi pligrandiĝis laŭlonge.
Adam Afzelius
En 1777, li fariĝis profesoro pri orientaj lingvoj en la Universitato de Upsalo, kaj post ok jaroj, li estis nomumita profesoro pri botaniko. En 1792, li faris longan vojaĝon, kiuj daŭrigis dum la sekvantaj jaroj, tra la granda okcidenta marbordo de Afriko, esplorante tion kion li plej ŝatis: botanikon, kaj Afriko estas unu el la plej bonaj lokoj surplanede por studi loke la naturon kaj ties konduton.
Poŝta Palaco (Szeged)
La konstruaĵo
Fasado de la konstruaĵo etendiĝas laŭ trotuaro de Placo Széchenyi (Szeged), krome 2 stratoj limas la poŝtejon. La trietaĝa konstruaĵo formas U-literon. Inter la U-formoj interna korto etendiĝas, kie la poŝtoaŭtoj liveras la leterojn kaj pakaĵojn.
Adam Afzelius
Reirinte al Svedio, li forveturis al Londono, kiu larĝapaŝe fariĝis la plej granda metropolo de la Okcidenta Eŭropo. En Londono, el 1797 ĝis 1798, li laboris kiel sekretario por la sveda ambasadejo.
Post tiu periodo, aktivinte en la centro de la politikaj rilatoj inter tiuj du eŭropaj landoj, li definitive reiras al Upsalo kie, en 1802, li estis nomumita prezidanto de la Linea Instituto, kiu, tiam estis nur societo da ekspertuloj, botanikistoj kaj aliaj sindediĉantaj al la scienca studado.
En 1823, li publikigis aŭto-biografion de Karolo Lineo. Lia frato Johano Afzelius estis profesoro pri kemio en Upsalo, kaj lia pli juna frato, Pehr von Afzelius (1760-1843) ankaŭ estis profesoro pri Medicino.
Unu-uza
unu-uza (disposable, jetable, einmal-, einweg-, wegwerf-, desechable, tsukaisute-no), kaj registriĝas sur la paĝo 1221 de la Esperanto-Japana vortaro; sub la kapvorto usa e getta en la Vocabolario Italiano-Esperanto registriĝas la esprimo unu-nur-uza.)
Unu-uza ilo, aŭ forĵeteblilo estas produkto destinita al unusola uzo, post kiu ĝi estas reciklita aŭ forĵetita kiel solida rubo. La esprimo kutime implicas malmultekostecon kaj mallongperspektivan komforton prefere ol mez-longperspektiva konsistenco. La esprimo foje estas ankaŭ uzita por produktoj uzeblaj dum kelkaj monatoj (ekz. Unu-uzaj aerfiltriloj) por diferenciĝi de similaj produktoj kies uzo estas longdaŭra (ekz. Lavindaj aerfiltriloj).
Kontraŭaj leĝoj
En 2019, Eŭropa Unio anoncis malpermeson uzi forĵeteblajn tasojn ĝis 2021, por redukti la kvanton de rubo kaj median poluadon en mikroplastaĵoj. Barato ankaŭ diris, ke ĝi malpermesos sian uzon ĝis 2022 kaj Tajvanon ĝis 2030.
La kazo de Meksikurbo
Unu el la plej grandaj ĉefurbegoj de la mondo anoncis la batalon kontraŭ plastaj rubaĵoj: Plastaj saketoj jam de unu jaro estas malpermesitaj. Nun pluaj forĵetaj produktoj estas trafitaj.
1837
1837 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1837 post Kristo okazis, interalie:
Unu-uza
La kazo de Meksikurbo
La aŭtoritatoj volas unue milde kontroli la plenumon de la leĝaj preskriboj. Tial dum la unuaj monatoj ne estos sankcioj kontraŭ pekantoj. Anstataŭe la aŭtoritatoj provos informi la civitanojn. La konsumantoj ŝanĝu siajn kutimojn direkte al pli daŭripova vivostilo.
Laŭ kalkuloj de la organizo "Verda Paco" en Meksiko estas produktataj ĉiujare pli ol sep milionoj da tunoj da plastaĵoj, preskaŭ la duono el ili estas pakaĵmaterialoj. Kaj kvankam multo el tio estas reciklebla, finfine ĝi ne estas devige reciklata.
Dum la pasintaj jaroj la organizo postulis ripete striktajn leĝojn je nacia nivelo kiuj malpermesas la uzon de forĵetaj plastaĵoj ĉar ili havas gravajn efikojn al la ekologiaj sistemoj kaj al la diverseco de specioj.
Laŭ indikoj de diversaj organizoj en Meksiko ĉiu familio forĵetas en jaro averaĝe 650 plastajn saketojn kies uzodaŭro estas taksata al 15 minutoj, dum la natura medio bezonas por ilia malkompostado almenaŭ cent jarojn. En la batalo kontraŭ la inundo de plastaj rubaĵoj Meksik-urbo havas modelan funkcion, eble eĉ trans la limojn de la lando. Ĉar la ĉefurbego estas kun 22 milionoj da loĝantoj en kaj ĉirkaŭ la urbo la plej loĝata urba regiono de norda Ameriko.
Spirala dinamiko
Spirala dinamiko estas teorio de evoluo de homa psiko, kiu funkcias kaj individue kaj kolektive. Ĝi baziĝas je modelo de Clare W. Graves kaj sub la nomo "Spiral Dynamics" publikiĝis en 1996 per la libro Spiral Dynamics: Mastering Values, Leadership, and Change de Don Beck kaj Chris Cowan.
Niveloj de homa konscio
Laŭ spirala dinamiko, la homa evoluo trairas plurajn nivelojn, de kiuj la unuaj 8 estas jam konataj kaj priskribitaj. La teorio antaŭvidas elaperon de novaj niveloj konsekvence de ŝanĝotaj viv-kondiĉoj.
1a tavolo
Unuaj 6 niveloj estas grupigitaj en la 1a tavolo. Iasence, sed ne precize, ili similas al la unuaj 4 niveloj la piramido de bezonoj laŭ Maslov - malsufiĉo-niveloj.
2a tavolo
La 7a kaj la 8a niveloj apartenas al la 2a tavolo. La sistemo estas supre malferma, do la modelo antaŭvidas elaperon de pluaj niveloj. Tamen, dume mankas sufiĉa evidenco por klare priskribi ilin.
Graves priskribis transiron de la 6a verda nivelo al la 7a flava kiel “gravega salto”, la tempo kiam persono malpli similas al besto kaj iĝas vere homo.
Ŝanĝo
Spirala dinamiko malkovris aron da kondiĉoj, kiuj devas esti plenumitaj por grandaj ŝanĝoj. Por malgrandaj ŝanĝoj sufiĉas plenumo de nur kelkaj el ili.
Hidegség
Hidegség [hidegŝEg) estas vilaĝeto kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. La loknomo signifas hungare malvarmo, ĉar fonto ĉe la vilaĝo estas malvarma. La vilaĝnomo estas kroate Vedeŝin. eta|Kirko de Hidegség
Situo
Hidegség situas apud Fertő, flankovoje Sopron kaj Nagycenk estas alireblaj. Fervojo inter Győr kaj Sopron estas proksime.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko kaj poste de romianoj. Post la kontraŭturkaj bataloj kroatoj alvenis. Post disiĝo de Aŭstrio-Hungario en 1918 la vilaĝo trovis sin ĉe la nova ŝtatlimo de Aŭstrio. Post 1946 konstruiĝis Fera Kurteno. Laŭ la limo oni instalis minojn en la lagon. En 1989 la fera kurteno ĉesis. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trairebla senkontrole.
La loĝantaro okupiĝas pri kanorikoltado kaj legomokultivado. En Hidegség migra poŝto servas.
Steenwerck
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas steenwerckois.
Zoltán Szőnyi
SZŐNYI Zoltán [soe:nji] estas rumania hungara muzikinstruisto, pianisto, dirigento. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 18-an de julio 1942.
Kariero
Zoltán Szőnyi akiris diplomon en 1968 en la Muzika Altlernejo de Kluĵo kaj de tiu jaro li instruis pianon, kamarmuzikon kaj li gvidis orkestron en Muzika kaj Arta Liceo de sia naskiĝurbo. Li estas konstanta orkestrestro de kamerorkestro Csíki Kamarazenekar de Miercurea Ciuc.
Osvaldo Lenine Macedo Pimentel
Osvaldo Lenine Macedo Pimentel (mallongigite al artistonomo Lenine; naskiĝinta la 2-an de februaro 1959 en Recife) estas kantisto-kantoverkisto, brazila muzikisto el Pernambuko.
Komence de la 1980-aj jaroj Lenine komencis sian muzikan karieron kaj ligis komence la tradician muzikon de nordorienta Brazilo kun punko. Li ludis ekzemple marakaton sur naftobareloj kaj kriis je tio afrikajn kantojn. Ekde tiam Lenine eksperimentis per multaj muzikformoj, je tio plejofte ligante modernan elektronikan kun tradicia brazila muziko. La tekstoj de liaj pecoj estas bizara poezio. La trarompo sukcesis al li en 1997 per la lumdisko O Dia Em Que Faremos Contato. La albumo Na Pressão fariĝis en 1999 lia tutmonda trarompilo. Li prezentis kaj en 2000 kun propra muzikbando kaj ankaŭ en 2013 (kun la Orkestro Martin Fondse) dum la Festivalo de Moers. „Kiel ĉiuj grandaj muzikistoj de Brazilo li estas unualinie kantisto kaj kantaŭtoro. Li distingiĝas tamen disde ĉiuj aliaj kolegoj per sia nelacigebla esploremo, kiu eksperimentigis lin pli kaj pli pert elektroniko.“
Inter 2002 kaj 2009 li gajnis kvin fojojn la Latinidmuzikan Gramion en la kategorioj plej bona brazila nunempa albumo kaj plej bona brazila kanto.
Inter aliaj Gilberto Gil kaj Daniela Mercury kantas liajn pecojn ; Lenine mem gitaras kun muzikistoj kiel ekzemple Chico César.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Tamási)
Kirko Ĉieliro de Maria estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Tamási.
Historio
En tiu loko jam dum la mezepoko funkciis kirko, ĝi estis renovigita en 1719. La nun videbla konstruaĵo estis konstruita inter 1735 kaj 1745. La orgeno alvenis ĉ. en 1790, ĝi moderniĝis en 1930 kaj 1967.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en la meza parto de la urbo en korto. Antaŭ la preĝejon oni metis krucon en 1898. En mezo de la fasado (malsupre) la enirejo funkcias (ene de la kvadrata turo). Pli supre en niĉo skulptaĵo pri Sankta Maria estas videbla. En la fasado estas pliaj niĉoj, ene skulptaĵoj pri Plej Sankta Stefano kaj Sankta Laŭrenco. Ĉe la tegmento estas videblaj skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Ladislao la 1-a (Hungario). Post la fasado la navo etendiĝas (ankaŭ tie estas simpla enirejo). La navo finiĝas en duonronda, malpli larĝa absido. Apud la absido situas la sakristio. Interne la unua konata pentrado okazis inter 1789-1795. La ĉefaltaro estis kreita en 1776. Ankaŭ la predikejo, benkoj, orgeno estas barokaj. La altaraj bildoj estis pentritaj en 1938.
Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
1 E12 m
Por bildigi la grandecon de unu terametro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj inter 1 terametro (Tm) kaj 1 petametro (Pm) (1012—1015 m).
Vidu ĉi tie pri signifoj de tera-, peta-.
Distancoj pli mallongaj ol 1 Tm
Distancoj de planedoj estas proksimumaj aŭ mezaj distancoj.
Distancoj pli longaj ol 1 Pm.
769 Tatjana
769 Tatjana estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Tatjana", eble tiu de rolulino en la poemo Eŭgeno Onegin de Aleksandr Puŝkin.
Quincerot (Yonne)
Quincerot estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 54 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Quincerot etendiĝas sur 9.91 km², kaj havis 54 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5.4 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Maurice Beliard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Quincerot apartenas al la kantono de Cruzy-le-Châtel, kies ĉefurbo estas Cruzy-le-Châtel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Gyula Péterffi
PÉTERFFI Gyula estis hungara teatraĵverkisto naskita en Nagykede la 10-an de aŭgusto 1878 kaj mortinta en Torockó la 7-an de majo 1942.
Kariero
Péterffi Gyula akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Székelykeresztúr (1897), kaj li instruis en Hódmezővásárhely, poste de 1902 en Torockó.
Belcodène
(jen france, okcitane Brecòda) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Rumegies
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Joĝu
Joĝu (여주시, laŭ ĉinaj literoj 驪州市) estas urbego en Sud-Koreio.
Geografio
Joĝu situas en la meza-norda parto de la lando en montara regiono.
Historio
Tiu teritirio estis loĝata jam dum la paleolitiko. Joĝu estis geografie strategia punkto por la regantoj dum la historiaj tempoj. Inter 80-112 post Kristo fortikaĵo estis konstruita montopasejo. La fortikaĵo daŭre estis uzita en la pli postaj dinastioj. La plimulto de la muro daŭre staras eĉ hodiaŭ. Joĝu estis distrikto, sed estis levita al la statuso de grandurbo en 2013.
Ekonomio
Joĝu estas konata kiel grava centro de nuntempa sudkorea ceramikaĵo. La urbego gastigas la Mondan Ceramikan Ekspozicion ĉiun jaron. Aliaj lokaj produktoj inkludas rizojn, batatojn kaj melonojn.
Trafiko
Joĝu havas fervojan stacidomon kaj bonajn vojkontaktojn al la najbaraj landpartoj.
Eduko
En Joĝu funkcias Teknologia Instituto, kvazaŭ universitato.
Korbopilko
Korbopilko aŭ Korbopilkado (sporto foje nomita "basketbalo" pro la angla termino basketball) estas pilka sporto inter du teamoj po 5 ludantoj en ĉiu. Ĝi estas unu el la plej popularaj sportoj de la mondo, precipe en Usono, sed ankaŭ en la suda kaj orienta Eŭropo.
Eltrovo de korbopilkado
Korbopilkado estas unu el la malmultaj sportoj, kiuj estis eltrovitaj de individuo. La kanada kuracisto kaj pedagogo James Naismith eltrovis la pilkoludon en la jaro 1891 en Springfield (Masaĉuseco) kiel hala sporto por siaj studantoj. James Naismith rimarkis ke la batalintenco de aliaj pilkosportoj estiĝas ĉar la tuta ludado okazas en la sama nivelo (kiel ekzemple ĉe usona piedpilkado).
Patachou
Patachou (naskonome Henriette Ragon) (naskiĝis en Parizo, mortis  en Neuilly-sur-Seine) estis franca aktorino kaj kantistino. Ŝi aperis en scenejo, televido kaj kino inter 1953 kaj 2006. Ŝi ankaŭ verkis almenaŭ 20 kanzonojn. La, ŝi ricevis Honoran legion.
Ŝia filo, Pierre Billon (naskiĝis en 1946), estas kantoverkisto.
Korbopilko
Eltrovo de korbopilkado
La 20-an de januaro 1892 okazis en Springfield la unua oficiala korbopilkomatĉo. Ene de la du duonoj de la matĉo kun paŭzo de 5 minutoj kutime okazis nur unu golo. Malgraŭ tia malalta golnombro la ludo baldaŭ disvastiĝis tra Usono.
Jam en la sekva jaro enkondukiĝis virina korbopilkado ĉe la Smith College en Northampton, Masaĉuseco. Senda Berenson Abbott multe influis la tiaman virinan korbopilkadon, adaptante la regulojn de James Naismith. . La 22-an de marto 1893 okazis la unua korbopilkado de virinoj ĉe la Smith College. Senda Berenson publikigis poste gazeton aparte por virina korbopilkado.
Universitata korbopilkado
Jam baldaŭ post la eltrovo de korbopilkado en la jaro 1891, tiu sporto disvastiĝis ĉe universitatoj en Usono. La unua korbopilkomatĉo inter du universitataj teamoj okazis la 8-an de aprilo 1893 en Beaver Falls (Pensilvanio). La Geneva College gajnis kontraŭ la New Brighton YMCA. En la unuaj korbopilkomatĉoj ludis sep aŭ naŭ ludantoj en ĉiu teamo. La 18-an de januaro 1896 okazis la unua matĉo laŭ la nuntempa sistemo de nur kvin ludantoj en Iowa City. La Universitato de Ĉikago gajnis la matĉon per 15:12 poentoj kontraŭ la Universitato de Iowa.
En la sekvaj jaroj universitata korbopilkado iĝis pli kaj pli populara ene de Usono. La plej prestiĝaj universitato, kiel la Universitato Kolumbio, kaj universitatoj subtenis siajn teamojn. Pro la granda nombro de universitataj teamoj fondiĝis en la jaro 1906 la organizaĵo National Collegiate Athletic Association (NCAA) en Ĉikago. La unua NCAA-turniro de viroj okazis antaŭ 5500 spektantoj en la jaro 1939 en Evanston (Ilinojso). La Universitato de Oregon venkis la teamon de la Universitato de la ŝtato Ohio en la fina matĉo per 46:33.
Ankaŭ virina korbopilkado disvastiĝis ĉe universitatoj. En la jaro 1926 la Amateur Athletic Union organizis la unuan korbopilkoturniron por virinoj. De tiam okazas ĉiujare NAIA-turniroj por virinoj. En la 1930-aj jaroj organiziĝis ankaŭ korbopilkoturniroj inter virinoj kaj viroj. Oni tamen ĉiam uzis la regulojn por viroj.
En la jaroj 1948 ĝis 1951 universitata korbopilkado perdis popularecon pro multaj manipulado-skandaloj (pro Match fixing), en kiuj enmiksiĝis profesiaj teamoj.
Patachou
Patachou mortis.
Korbopilko
Unuaj famaj teamoj
En la sekvaj jaroj oni ludis komence per pilkoj, kiuj similas la nuntempajn volejbal-pilkojn. Ĉar tiam validis ankoraŭ la regulo, ke pilko atingitan lokon ekster la ludareo estos al tiu teamo, kiu unue atingis ĝin, ludantoj ofte saltis, senatente pri la spektantoj sur ties benkoj. Por ke la pilko ne povu atingi la spektantaron onii unue ĉirkaŭis la korbopilkokampon per maŝa barilo. Tiaj korbopilko-kaĝoj donis la anglan kromnomon cage game, tio estas kaĝoludo. Kiel malagrable estis ludi en tiuj kaĝoj priskribis Barney Sedran, teamanoj de la New York Whirlwinds: „La plej multaj inter ni daŭre havis tranĉvundojn, kaj la kampo estis kovrita de sango.“
Komence de la 20-a jarcento estiĝis du famaj teamoj, kiuj troviĝis poste en la Basketball Hall of Fame. La Buffalo Germans estis inter la plej fortaj teamoj de la YMCA. En la jaro 1904 la Germans manifestaciis ĉe la 3-a somera Olimpiko en St. Louis, ĉar korbopilkado ne estis oficiale agnoskita de la IOK. Krom la Germans, la Original Celtics estis unu el la plej influaj teamoj. En la 1920-aj jaroj anstataŭis la teamon de la Germans kaj la Celtics aliaj teamoj kiel la New York Renaissance aŭ la Cleveland Rosenblums.
En la jaro 1925 enkondukiĝis la American Basketball League (mallonge: ABL), kiu ŝanĝis la korbopilkadon en kelkaj manieroj. Tiel oni ĉesis konstrui kaĝojn el dratoj kaj anstataŭis ilin per ŝnuroj. Ankaŭ la dorsa breto (angle back-board) malantaŭ la korboj estis oficialigita.
Reguloj
Celo de la ludo estas ĵeto de la ĉ. 600 g (virinoj: 540 g) peza pilko en la kontraŭflankan korbon, kiu pendas en alto de 3,05 metroj.
La korbomatĉo ludatas en 4 kvaronoj kun paŭzoj de 12 minutoj en Usono, aŭ 10 min. alilande. Se la ludo estas nedecida fine de la kvara kvarono, okazas 5-minutaj plilongigoj ĝis venko de iu teamo.
Oni akiras 2 poentojn je sukcesa korboĵeto kaj 3 poentojn, se tiu ĵeto okazas malantaŭ la tri-poenta linio (6,25 m) (tio estas, la ĵeton faras ludanto, kiu en tempo de la ĵeto staras aŭ eksaltis malantaŭ tiu linio). Okaze de faŭlo ĉe ĵetoprovo al korbo, la faŭlita ludanto ricevas eblon por liberaj ĵetoj tiomfoje, kiom da poentoj li akirintus. Se la pilko – spite al la faŭlo – atingas sukcese la korbon, oni kalkulas la poentojn kaj la faŭlita ludanto ricevas bonuse liberan ĵeton. Unu sukcesa libera ĵeto validas ĉiam unu poenton.
La puno de la faŭlo dependas de tio, kia faŭlo okazis: ĉu dum korboĵeto aŭ ne, ĉu la teama faŭla limo estas atingata aŭ ne. La teama faŭla limo (teamfaŭlo) signifas, ke la teamo atingis ene de unu kvarono 4 faŭlojn, tiel la kontraŭa teamo ricevas post la 5-a faŭlo 2 liberajn ĵetojn.
Kiel ĉe nesporta faŭlo. Krom tio, la pekanto devas forlasi la ludkampon aŭ la halon kaj iri al la vestiĝejo.
Paŝeraro
Ne estas paŝeraro:
Se oni prenas la pilkon post driblo per ambaŭ manoj, oni ne rajtas denove dribli. Se oni faras tion, temas pri duobla driblo (sama valoras, se oni ambaŭmane driblas).
Taktiko
Pozicioj:
Variantoj
Ekzistas multaj aliaj variantoj kun libere elpensitaj reguloj.
Ligoj kaj Ĉampionadoj
En 1946 fondiĝis la unua profesia korbopilka ligo, la usona NBA ("National Basketball Association"). La NBA validas kiel la plej forta ligo de la mondo. NBA-ludantoj kiel Michael Jordan aŭ Shaquille O'NEAL estas internaciaj supersteluloj.
EuroBasket, antaŭe nomita Eŭropa Ĉampionado de Korbopilkado, estas la ĉefa tuteŭropa turniro pri viraj naciaj teamoj de korbopilkado aŭ neologisme basketbalo. Ĝi okazas ĉiun duan jaron kaj organiziĝas pere de FIBA Eŭropo, la eŭropa kontinenta federacio de la Internacia Federacio de Korbopilkado, mallongigata FIBA laŭ la franca nomo Fédération Internationale de Basketball. La ĉampionado unue estis okazigita en 1935 kaj regule okazas ĉiun duan jaron ekde 1947. Tamen en 2017 ĝi sanĝiĝos al kvarjara ciklo.
Alfred Hudd
Alfred Edmund Hudd (1846 – 7a oktobro 1920) estis naskita en Clifton, Bristol, Anglio. Li estis naturalisto kaj antikvaĵisto. Li estis membro de nombraj societoj, ofte por estraj respondecoj. Hudd estas eble plej bone konata pro sia rolo kiel aŭtoro de Catalogue of the Lepidoptera of the Bristol District, eldoniisto de Proceedings of the Clifton Antiquarian Club, inspektisto de la elfosado fare de la Caerwent Exploration Fund, kaj aŭtoro de "Richard Ameryk and the name America."
Fresnes (Val-de-Marne)
Ekzistas en Fresnes fama franca malliberejo.
Sotalbo
Sotalbo, ankaŭ Sotalvo, [soTALbo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo Sotalbo estas komprenebla etimologie kiel Blanka Arbaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Riatas, Bandadas, Palacio kaj Sotalbo (tiuj du lastaj en la foto de la tabelo); ĝi okupas totalan areon de 90,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis 530 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 34 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Solosancho, Padiernos, Niharra, Mironcillo, Mengamuñoz, La Hija de Dios, Riofrío, San Juan de la Nava, Cepeda la Mora, Navalacruz, San Juan del Molinillo kaj Navalmoral de la Sierra. Tra la teritorio fluas la rivero Picuezo. La altitudo gamas inter 2158 m sude (Pico Zapatero), en la Montaro Paramera, kaj 1090 m borde de la rivero Adaja.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, muelejoj, banejoj, apudaj arkeologiejoj).
Seeland
Seeland en la germana lingvo signifas Lagolando. Ĝi estas geografia nomo de diversaj lokoj kaj regionoj.
Aust-Agder
Aust-Agder aŭ Orienta Agder ĝis la fino de 2019 estis provinco de Norvegio, lime de Telemark, Rogaland, kaj Vest-Agder. En en ĝi loĝis  homoj, aŭ  de la suma loĝantaro de Norvegio. Ĝia areo estis. La administra centro estis Arendal. Ekde la komenco de 2020 ĝi kun la antaŭe najbara provinco Vest-Agder konsistigas novan provincon Agder, kies centro estas la urbo Kristiansand.
Inter la multaj lagoj de la teritorio estas Botnsvatnet, Botsvatn kaj Byglandsfjorden.
Holono (filozofio)
Holono (greke: ὅλον, holon - neŭtra formo de ὅλος, holos "tuta") estas io, kio estas samtempe tutaĵo kaj parto. La terminon enkondukis Arthur Koestler en sia libro La fantomo en la maŝino (1967).
Ekzemple ĉelo estas tutaĵo, sed samtempe parto de pli ampleksa tutaĵo, de organo, kiu mem estas parto de korpo. Tiamaniere estiĝas strukturigo de holonoj (simila al hierarkio), kiu nomiĝas holarkio.
Theodore Roszak
Theodore ROSZAK (naskiĝis en Ĉikago, Ilinojso, la 15-an de novembro 1933 - mortis en Berkeley, Kalifornio, la 5-an de julio 2011) estis usona akademiano, kiu finis sian karieron kiel Profesoro Emerito de historio ĉe Kalifornia Ŝtata Universitato, Orienta Golfeto. Li estas plej konata pro la teksto de 1969, The Making of a Counter Culture.
Vilmos Horváth
Vilmos Horváth [vilmoŝ horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Vilmos estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, ministeria oficisto.
Vilmos Horváth naskiĝis la en Balassagyarmat, li mortis la  en Budapeŝto.
Az-Zahir
Az-Zahir aŭ Al-Dhahir (1175 – 11a de julio 1226) (الظاهر بأمر الله Aẓ-Ẓāhir bi-Amr Allāh | kompleta nomo: أبو النصر محمد الظاهر بأمر الله بن أحمد الناصر) estis la Abasida Kalifo en Bagdado de 1225 ĝis 1226. Li estis la filo de an-Nasir, kaj estis nomumita kiel sukcedonto en 1189. Dum sia mallonga regado, li malaltigis la impostadon, kaj konstruigis fortan armeon por rezisti kontraŭ invadoj. Li mortis la 10an de julio 1226, nur naŭ monatojn post sia ascendo, kaj estis sukcedita de sia filo al-Mustansir.
9799 Tronio
9799 Tronio estas mezgranda malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta kun granda orbita orbita klineco proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Sadabada Konstruaĵaro
La Sadabada Konstruaĵaro aŭ Sadabada Komplekso (: Majmue ye Sa'dābād – مجموعه سعدآباد‎‎ ) estas komplekso konstruita de la Gaĝaraj kaj Pahlaviaj ŝahoj, troviĝas en Ŝemirano, Pli Granda Tehrano, Irano. Hodiaŭ, la oficiala loĝejo de la Prezidanto de Irano estas apud la komplekso.
Historio
La komplekso estis unue konstruita kaj loĝita de Qajaraj ŝahoj en la 19a jarcento. Post vastigo de la konstruaĵaro, Reza Ŝaho de la Pahlavia Dinastio vivis tie en la 1920aj jaroj kaj lia filo, Mohammad Reza Pahlavi, movis tien en la 1970aj jaroj. Post la 1979a Revolucio, la komplekso fariĝis muzeo.
Nuna uzado
Nuntempe, partoj de la komplekso estas muzeoj, en kiuj vizitantoj povas vagi trae. La komplekso estas funkciita de la Kultura Heredaĵa Organizo de Irano kiu estas priresponda por plejparto de la artefaktoj, lokoj kaj kulturaj flankoj de la lando.
Chavanat
Chavanat estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 131 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Chavanat etendiĝas sur 12,73 km², kaj havis 131 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 10,3 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Chavanat situas je alteco de 647 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Chavanat apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Guy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chavanat apartenas al la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs, kies ĉefurbo estas Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Budišovice
Budišovice estas vilaĝo en Ĉeĥio en distrikto Opava. Vivas ĉi tie.
Historio
La vilaĝo estas unuafoje menciata en latine skribata dokumento el la jaro 1282, kiu krom alia solvis disputon pri jam tiam ekzistanta vilaĝo Budišovice inter senjoroj el Kravaře kaj premonstrata monaĥejo el Hradisko ĉe Olomouc. La vilaĝo tre verŝajne ricevis sian nomon laŭ Budišov, abato de premonstratoj, kiu estis staris frunte de la menciita monaĥejo en la jaroj 1269-1292.
San Sebastián Coatlán
San Sebastián Coatlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Sebastián Coatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 344.
Geografio
San Sebastián Coatlán apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2509 loĝantojn. El tiuj estis 1213 viroj kaj 1296 virinoj. La komunumo havas surfacon de 177,34 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1980 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 36 indiĝenoj. El tiuj 26 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 26 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 2426
NGC 2426 (aliaj indikoj — UGC 3977, MCG 9-13-38, ZWG 262.22, VV 284, PGC 21648) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aldama (komunumo)
Aldama estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas la urbo Aldama. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08002.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19879 loĝantojn. El tiuj estis 9884 viroj kaj 9995 virinoj. La komunumo havas surfacon de 9835,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1270 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 305,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 28,0 °C.
Fandopunkto
Fandopunkto estas temperaturo, ĉe kiu materialo fandiĝas (aū degelas), t.e. ĝi transiras de la solida al la likva agregostato. La fandopunkto dependas de la materialo kaj premo kaj egalas al frostopunkto.
Aldama (komunumo)
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Voskresensko
Voskresensko (Воскресенск) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Fandopunkto
Priskribo
Kristalaj substancoj fandiĝas post ioma ripoztempo ĉe la fandopunkta temperaturo. La kialo estas la energia diferenco inter la kristala kaj la likva statoj. Ĉar la kristalstrukturo signifas pli malaltan energetikan staton ol la fandaĵo, tiel la energia diferenco "absorbiĝas" ĉe la fandiĝo. Tial la amorfaj bazmaterialoj kiel ekzemple plastoj havas transiran temperaturon kaj neniun ripoztempon dum la fandiĝo.
Speciala situacio ekzistas por alojoj: malsame al puraj metaloj, multaj alojoj ne havas unuopan fandopunkton. Anstataŭe, ili havas fandan amplekson ene de kiu la materialo estas miksaĵo de solidaj kaj likvaj fazoj. La temperaturo je kiu fandado komenciĝas nomiĝas soliduso, kaj tiu je kiu fandado kompletiĝas nomiĝas likvuso. Alojo kun unuopa fandopunkto nomiĝas eŭtekta miksaĵo.
Fandi
Laŭ Francisko Azorín fandi estas Fluidigi ion per varmo. Kaj li indikas etimologion el la latina fundere (fandi). Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj fandejo, por loko, ejo, kie oni fandas; fandisto; fandaĵo; fandiĝi.
Voskresensko
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46409. La interurba telefona kodo estas 09644, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Moskva (Москва).
En la urbo estas fervoja stacio.
Historio
La urbo estis fondita en jaro 1577 (kvankam oficiala jaro de fondo estas 1862).
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
En jaro 1959 la urbo havis 44.8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 77.9 mil loĝantojn.
Aldama (komunumo)
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17677 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 47 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,27 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Augustinus Novellus
Agostino Novello, "Matteo di Termini", "Panormitano" aŭ "Agostino da Tarano" estis itala pentristo kaj religia figuro respektegata kiel beata de la Katolia Eklezio.
Li studis juron en Bolonjo kaj poste fariĝis kanceliero de Manfredo, la reĝo de Sicilio. Post lia morto en la batalo de Benevento en februaro 1266, li sin turnis al religia vivo kaj prenis la nomon Aŭgusteno (omaĝe al Aŭgusteno de Hipono).
En 1266 li estis akceptita en la ordenon de la aŭgustenaj ermitoj kaj estis ilia generalo inter 1298 kaj 1300. Li tiam retiriĝis al la monaĥejo de San Leonardo al Lago proksime de Sieno kaj laboris en Sieno por la vastiĝo de Santa Maria della Scala kaj ĝiaj statutoj ekde 1305.
Bede
Bede havas almenaŭ du signifojn:
Kučeř
Kučeř estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, distrikto Písek 9 km de Milevsko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1488.
Turo Almofala
Turo Almofala estas fama monumento kaj interesa vidindaĵo en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri turo kiu situantas en la kvartalo Antequeruela, kaj estis konstruita meze de la 13a jarcento, kvankam kelkaj fakuloj malfruigas ties konstruon al la lasta kvarono de la 14a jarcento.
Ĝi estis konstruita por vigli la zonon de la kvartalon kaj de la vadejo de la rivero Taĵo, ĉar el tiu zono oni kontrolis la vojon al la komarko de La Sagra, unuflanke, kaj tiun de Calatrava kaj la Huerta del Rey, aliflanke.
La nomo de la turo enkondukis en konfuzon, dum jarcentoj, dum identigo, pro konfuzo de la nomo Al-Mahadat (vadejo), kun tiu de la Puerta del Vado (Pordego Vado). Poste, pro latinigo de la nomo, iĝis Pordego Almofala aŭ Almohada.
Bozzolo
Bozzolo estas komunumo kun 5.103 loĝantoj en provinco de Mantovo en regiono Lombardio en Italio.
Totatiche
Totatiche estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Totatiche. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 104.
Geografio
Totatiche apartenas al la regiono Norte kiu situas en la nordo de la subŝtato Jalisco (tiu regiono preskaŭ ne havas ligojn kun la aliaj regionoj; ĝi situas tre insule). Al tiu regiono apartenas 10 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4217 loĝantojn. El tiuj estis 2021 viroj kaj 2196 virinoj. La komunumo havas surfacon de 542,98 km². La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 17,9 C. En la komunumo estas 764,9 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1888 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1670 scipovis legi kaj skribi kaj 218 viroj estis analfabetoj. Do 11.55 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2232 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1972 sciis legi kaj skribi kaj 260 virinoj estis analfabetoj. Do 11,65 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Totatiche vivis 5581 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 10 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,179 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bedeni
Bedeni (hungare: Bede) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Târgu Mureș. Administre ĝis apartenas al Găleşti.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 309 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 204 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Strazeele (stacidomo)
Strazeele estas franca stacidomo sur linio Lille -, situanta en Strazeele, apud Merris, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
1836
1836 estis superjaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1836 post Kristo okazis, interalie:
Afrika Esperanto-Instituto
La 8-an de januaro 2008 en Buĵumburo estis inaŭgurita la sidejo de Afrika Esperanto-Instituto, direktata de Marteno Mbazumutima. Ĝi estas destinita precipe por organizi kursojn kaj faciligi la renkonton de Esperantistoj.
La 4-an de januaro 2019 la instituto partneriĝis al Kultura Centro Esperantista kaj la 2-an de februaro 2021 instaliĝis en nova sidejo, duetaĝa vilao en Buĵumburo nomata Tanganika Esperanto-Domo.
Oudon (stacidomo)
Oudon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Oudon, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
Templo de Hamilton
La templo de Hamilton, Nov-Zelando, estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkcianta por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 13 konstruita de la eklezio kaj la sola templo en Nov-Zelando, lokita en la antaŭurbo de la urbo de Hamilton sur monteto kiu okupas parton de 35 hektaroj. La templo de Hamilton estis konstruita per blokoj de armita betono fabrikitaj en la sama loko de la konstruo, plifortigita per strukturoj el ŝtalo blanke farbitaj. La templo sekvas modernan-nuntempan dezajnojn, de sola turo kaj pinaklo, sed simila al la arkitektura linio de la unuaj temploj de la Eklezio, inkluzive de la templo de Berno. Malgraŭ la grandeco de la templo, kun entute 4 mil kvadratmetroj de konstruo, ĝi nur havas salonon por la mormonaj reglamentoj kaj kvin salonojn de geedziĝaj ceremonioj.
Kastelo de Nagykovácsi
Historio
La bieno apartenis al familio Teleki ekde 1828 pro edziĝo, la kastelo mem estis konstruita en la fruaj 1840-aj jaroj. Ĝi estis loĝata nur dum ĉasadoj. En 1849 dum sieĝo de Buda stabo de Artúr Görgey tie loĝis. En la sekvaj jardekoj la kastelo estis plurfoje trakonstruita. Ekde la 1880-aj jaroj pro geedziĝo Lajos Tisza uzis la kastelon, eĉ blazono de Tisza estis metita sur la konstruaĵon. Dum la nazia erao la loko estis rifuĝejo de geinfanoj, la zorganto estis la Ruĝa Kruco. Ĝis 1951 la kastelo estis ripozejo de la agrikultura ministerio, poste de la defenda ministerio. Tiutempe jam ruĝa stelo ornamis la kastelon. Tuj post falo de la hungara revolucio de 1956 revoluciuloj defendis sin kelkajn tagojn kontraŭ la Ruĝa Armeo. Ekde 1958 ĝi estis feriejo aŭ edukejo de arbaristoj, en la parko en 1979 3 loĝdomoj konstruiĝis. En 1992 la edukejo transformiĝis al mezlernejo, kiu funkciis ĉi tie ĝis 2008. Post jaroj la nova posedanto estas la skolta asocio. Kelkfoje oni faris ene kaj ekstere filmojn.
Konstruaĵo
Komence la kastelo estis teretaĝa, dum la oftaj trakonstruoj ĝi ricevis etaĝon. La kastelo kun keloj situas sola en mezo de granda parko. Ĝi formas brikon, sed estas aliĝantaj teretaĝaj domoj. En la parko troviĝas kapelo (3 metrojn alta) kaj kvadrata turo 15 metrojn alta (supozeble iam akvoturo) - ambaŭ en malbonaj statoj. La kapelo estis konstruita en 1837 memore al pesto. La kastela fasado estas simetria, laŭlonge serio de kolonoj estas videblaj. Sur la etaĝo laŭlonge estas teraso. En la flankaj partoj longaj balkonoj etendiĝas.
Parko
Trafluas la parkon rojo, kiu enfluas al Danubo en mezo de Budapeŝto. En la parko futbalejo kaj similaj sportejoj funkcias. La menciindaj arboj estas fagoj, kverkoj, fraksenoj, kaŝtanoj, pinoj, salikoj, betuloj, robinioj.
Metila nitrato
Metila nitrato aŭ CH3NO3 estas metila estero de nitrata acido, senkolora, rapidbola, toksa, eksplodema likvaĵo, kun alta vaporpremo (kiu kaŭzas rapidan malkomponadon) kaj tre sensiva al frapado. Metila nitrata estas produktebla en laboratoria aŭ industria skalo per nitrogenigo de miksaĵo da nitrata acido kaj metanolo en ĉeesto de sulfata acido.
La procedo estas esence identa al tiu pri fabrikado de nitroglicerino. La sensiveco de la metila nitrato al detonato estas tre konata produktante kompletan diserigon de la tuta eksplodaĵo. Malgraŭ la superaj eksplodo-proprecoj de la nitrato de metilo, ĝi ne estas aplikata pro ĝia alta rapidboleco, kiu malpermesas ĝian sekuran enstorigon.
Dum la 2-a Mondmilito ĝi estis uzatas kiel ĵetbrulaĵo por aviadiloj en miksaĵo kun 25% da metanolo. Tiu miksaĵo bolas sub konstanta rapido kaj ĝia komponado ne ŝanĝas kun la tempopaso.
IRAS (kosma observatorio)
IRAS (InfraRed Astronomical Satellite signifante infraruĝa astronoma satelito) estas kosma observatorio funkciante en la infraruĝo, kreita per kunlabora projekto de la NASA (Usono), de la nederlanda kosma agentejo NIVR kaj de la britia esplora agentejo SERC.
Ĝi funkciis inter januaro kaj novembro 1983.
Misio
Ĝi estis lanĉita per la raketo Delta la elde Vandenberg Air Force Base, apud Santa Barbara (Kalifornio, Usono). Ĝi estis metita sur sunsinkronan polusan orbiton, tie estas orbito tia, ke la angulo inter la orbita ebeno kaj la direkto de Suno restu konstanta.
Ĝia misio estis fari observon de la tuta ĉielo (astronomia enketo) en la ondolongoj de 12, 25, 60 kaj 100 mikrometroj. Ĉirkaŭ 250 000 fontoj de infraruĝo estis observitaj.
Por esti sensiva en infraruĝo, ĝia temperaturo estu tre malhalta. Rezervujo de 720 litroj de likva heliumo premesis teni ĝin je 1,6 kelvino. Kiam la tutaĵo de la heliumo estis vaporiĝinta, la satelito ne plu gardis sian malaltan temperaturon kaj ĉesis funkcii, kvankam restante en tera orbito. La misio daŭris ĝis la tie estas dum 10 monatoj.
Malkovroj
La misio IRAS permesi malkovri diskon da kosma polvo ĉirkaŭ la stelo Vego, la unuaj observoj de la centro de nia galaksio (kaŝita pro kosma absorbo en la videbla spektro), pluraj kometojn kaj grandan strion da polvo asociata kun la kometo Tempel 2, kaj tri asteroidojn inter kiuj la apolona asteroido 3200 Faetono, kiu pasas plej proksime de Suno el la nun konataj asteroidoj.
IRAS malkovrigis ankaŭ objekton, kiun oni kredis esti "planedo tiel granda kiel Jupitero en nia sunsistemo ". Estas nun opiniita, ke tiu objekto estas juna malproksima galaksio.
Ludoviko Mimoo
Lluís MIMÓ EPINALT (esperantigita kiel Ludoviko Mimoo) naskiĝis 1913, mortis 1-an de majo 1986 en Sabadell, estis kataluna esperantologo, tradukisto, gramatikisto kaj vortaristo.
Mimoo estas konata en Esperantujo precipe kiel iniciatinto de la t.n. Analiza Skolo. Liajn ideojn pri "Fundamentkonforma Esperanto" oni povas ĉerpi el liaj eldonaĵoj pri gramatikaj demandoj kaj liaj respondoj. Liajn rezultojn transprenis kaj evoluigis Rikardo Ŝulco.
Li krome tradukis diversajn poemojn kaj du verkojn de aŭtoroj el la kataluna renesanco je la komenco de la 19-a jarcento. Li estis kunlaborinto por la hispana parto de la Internacia Komerca-Ekonomika Vortaro en naŭ lingvoj, kiun redaktis Feiko Munniksma (1974). Lia vortaro hispana-Esperanto restis nepublikigita.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1961 Perfekteco Verboj.jpg|Perfekteco de la Esperantaj Verboj, 1961 Dosiero:1963 Decidaj Argumentoj.jpg|Decidaj Argumentoj, 1963 Dosiero:1975 Tamen Civilizitaj - Neĝobulo.jpg|Tamen Civilizitaj - Neĝobulo, 1975 Dosiero:1981 Don Juan' Tenorio.jpeg|Don Juan' Tenorio, 1981 </Gallery>
Nordokcidenta Pasejo
La pasejo troviĝas 800 km norde de la norda poluscirklo kaj 2000 km-ojn sude de la Norda Poluso. La pasejo longas inter insuloj de Kanado tra 1450 km tra maraj kanloj kaj terkoloj. La pasejo komenciĝas norde de la Baffin-insulo kaj finiĝas en la Beaufort-maro.
La unua ekspedicio por trovi la pasejon okazis jam en 1497 (Giovanni Caboto), provis ĝin trovi ankaŭ Jacques Cartier, Francis Drake, Martin Frobisher, James Cook, sed sensukcese. Mortis dum la esploro Humphrey Gilbert (1583) dum reveturo, Henry Hudsont kaj lia filo (1611) dum esploro la ribelantaj matrosoj lasis ilin en boato.
La spertoj pri la pasejo malrapide kolektiĝis helpe al maraj esploroj de John Davis, William Baffin, John Ross, William Parry, Frederick William Beechey, George Back, Richard Collinson, teraj ekspedicioj de Henry Kelsey, Samuel Hearne, Alexander Mackenzie.
La plej grandan perdon suferis la esploroj, kiam en 1845 malaperis du ŝipoj de la brita Reĝlando (Erebus kaj Terror, gvidanta de John Franklin kaj 129 personoj). Ilin serĉis Robert McClure de okcidento, sed kaptis ĝin la glacio por du jaroj (liberiĝis en 1854).
Adolf Erik Nordenskiöld estis la unua persono (kiel gvidanto de sveda-rusa ekspedicio), kiu sukcesis en 1878–79 trapasi la pasejon. La fina konkero de la pasejo estas ligita al norvega polusesploristo Roald Amundsen, kiu en 1906 sukcese traŝipis la pasejon. La veturo daŭris tri jarojn kun la ŝipo Gjöa (Gjøa) (47-tuna, trakonstruita haringĉasa ŝipo). La unua traveturo ene de unu sezono okazis en 1944, kiam Henry A. Larsen, kanada serĝento trapasis per skuno.
Preĝejo Sankta Nikolao (Stralsund)
La Preĝejo Sankta Nikolao, mallonge Nikolao-Preĝejo (St.-Nikolai-Kirche) en Stralsund estas la plej aĝa el la tri grandaj paroĥopreĝejoj en la hansourbo Stralsund. Ĝi estis dokumente menciata unuan fojon en la jaro 1276. Sian nomon la preĝejo ĉe la Malnova Foirejo ricevis laŭ Nikolao de Mira, la patrona sanktulo de la ŝipistoj.
Eksteraĵo
La preĝejo estas je 103 metroj (suda turo) iomete pli malalta ol la Maria-Preĝejo ĉe la foirejo. Ĝi entute longas 87 metrojn, kaj la meza navo altas 29 metrojn. La du flanknavoj estas nur duone altaj. En la sama longoproporcio staras la larĝeco de la meznavo de proksimume 13 metroj al la larĝeco de la flanknavoj. La du turoj larĝas pokaze 16,09 metrojn malsupre kaj 14,60 metrojn supre. La suda turo altas ĝis la ventoflago 102,60 metrojn (el tiuj 58,07 metroj estas masonita brikaĵo). La masonaĵo de la turoj supre estas 2,14 metrojn dika.
En unu el la turo pendas la trivoĉa sonorilaro kun la agordo c♯' - d' - e'.
En la jaro 2003 oni riparis la nordan enirejon ekde la Malnova Foirejo. Pli impona tamen estas la okcidenta ĉefenirejo.