cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IKUE-Kongreso 2010
La kongreso estis jubilea, ĉar 100 jarojn antaŭe okazis en la sama urbo la 1-a Kongreso Internacia de Katolikoj Esperantistaj, kadre de kiu IKUE fondiĝis.
Stâna de Mureș
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1334. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye).
Belbeko (rivero)
Belbeko  estas rivero, fluanta en la sud-okcidenta parto de Krimeo. La longo de la rivero estas 63 km, la areo de la baseno — 505 km². Ĝi formiĝas per kuniĝo de la riveroj Uzenbaŝ kaj Mangotra, kiuj fluas de sur la nord-okcidentaj deklivoj de la Krimea montaro. Belbeko alfluas la Nigran Maron ĉe la okcidenta bordo de Krimeo 5 kilometrojn for de la Sebastopola kreko.
Belbeko estas la plej multakva rivero de Krimeo. En la supra parto la rivero kaj ĝiaj alfluantoj prezentas impetajn torentojn, kiuj neniam sekiĝas; ili havas mallarĝajn fluejojn kaj rapidan fluon. En la malsupra parto la rivero plilarĝiĝas (ĉe la alfluejo — ĝis ĉ. 25-30 m.) kaj malrapidiĝas. Ĉi tie ĝiaj akvoj estas uzataj por irigacio, tial en la malsupra fluo la rivero foje preskaŭ sekiĝas.
La fonto de unu el la alfluantoj de Belbeko — la rivero Kokozko — troviĝas en la Granda Kanjono de Krimeo.
En la valo de Belbeko troviĝas multaj vidindaĵoj, ekzemple la Sujrena fortikaĵo kaj kaverna monaĥejo Ĉelterkobo. Belas ankaŭ la rokoj de la t.n. Belbeka kanjono.
Johano la 4-a (Bretonio)
Johano la 4-a, dirata Johano la Konkeranto aŭ Johan la Brava (naskiĝinta en 1339, mortinta en la en Nantes), estis la filo de Johano de Montfort kaj de Johana de Flandrio, li estis duko de Bretonio de 1345 ĝis 1364 konkurse kun Karolo de Blezo, kaj poste sola duko de 1364 ĝis 1399, Grafo de Richmond kaj de Montfort (1345-1399).
Biografio
Lia patro mortis en plena konflikto kontraŭ Karolo de Blezo en la hereda milito de Bretonio, kiam li estis nur ses-jara en 1345. Tiam lia patrino Johana la Flandra daŭrigis la militon, kun sukcesoj. Li komencis partopreni militajn operaciojn en 1357.
En 1364, li sieĝis Auray, kiam li eksciis, ke Karolo de Blezo preparis sin por ataki lin. Helpata de helpotaĉmentoj senditaj de la nigra princo, li venkegis la kontraŭan armeon kaj mortigis sian rivalon Karolo de Blezo en la batalo de Auray. Li traktis kun la dukino Johana de Pentievro, vidvino de Karolo de Blezo, la unuan traktaton de Guérande en 1365, kiu agnoskis lin kiel solan dukon de Bretonio. Aliancano de Anglio, li tie estis pasinta multajn jarojn en ekzilo dum la hereda milito, kiun li gajnis nur dank'al la helpo de anglaj trupoj. Li edziĝis al fratino kaj poste al bofilino de la nigra princo kaj devis konfidi aŭ konfirmi al pluraj anglaj kapitanoj kaj senjoroj la regon de pluraj fortikaj urboj kaj de ties ĉirkaŭo (kiel Brest). Fronte al la malfido de sia nobelaro, kiu riproĉis al li, la ĉeeston de tiuj trupoj kaj de arogantaj senjoroj eĉ en lia ĉirkaŭo kaj registaro, li estis atakita de la reĝo de Francio Karolo la 6-a sen ia ajn defendo far la bretona nobelaro. Li do devis surŝipiĝi por nova ekzilo en Anglio. Sed Karolo la 5-a, faris gravan eraron, decidante la konfiskon de la duklando en 1378 kaj la kunigon al la krono, spite al la rajtoj de Johano la 4-a, same kiel al tiuj de la antaŭa dukino Johana de Pentievro kaj de ties filoj. La ribelinta bretona nobelaro vokis Johanon la 4-an, kiu albordiĝis en Dinard kaj reprenis la regon de la duklando. Tiu triumfa reveno de la duko de Bretonio sur siaj teroj estas la temo de tradicia kanzono An Alarc'h, kiu estis reuzita de diversaj nuntempaj artistoj kiel simbolo de la bretona sendependeco (aparte Gilles Servat).
Reamikiĝinta kun la reĝo de Francio Karolo la 6-a, li pace regis sian duklandon sed devis fronti la ribelon de Olivero de Clisson. Li sukcesis, kun malfacileco, reaĉeti de la angloj la placon de Brest en 1397, kiun ili ankoraŭ okupis senrajte.
Edziĝoj kaj idaro
Vito la 12-a de Laval, Guy estis la administranto de la bienoj de liaj neplenaĝaj infanoj post lia morto.
Spermezeu
Spermezeu (hungare: Ispánmező) estas komunumo en Rumanio norde de Beclean. En 1910 ĝi havis 1 054 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 2 344 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1456. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye).
Administre apartenas al ĝi Hălmăsău, Păltineasa, Sita. Je la la leĝo n-ro 139 krome aligis al ĝi Dobricel kaj Dumbrăvița, kiuj antaŭe apartenis al Căianu Mic.
Münchehofe (Schenkenländchen)
Münchehofe - jen germane, malsuprasorabe Kemjel - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro de la komunumaro Amt Schenkenländchen, libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj dividas iujn komunajn taskojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Dunhuangaj manuskriptoj
La Dunhuangaj manuskriptoj estas trovita en deponejo de gravaj religiaj kaj sekularaj dokumentoj malkovritaj en Ŝtonkavernaro de Mogao de Dunhuang, Ĉinio, dum la frua 20-a jarcento. Originante de la 5-a ĝis frua 11-a jarcento, la manuskriptoj inkluzivas verkojn intervalantajn de historio kaj matematiko ĝis popolkantoj kaj danco. Dum la plej multaj el la religiaj dokumentoj temas pri budhismo, ekzistas nombro pri taoismo, nestorianismo, kaj eĉ judismo. Ili estas skribitaj ĉefe en la ĉina, sed ankaŭ inkludas tibetan, palian, sogdian, kaj antaŭe nekonatajn lingvojn, kiel ekzemple ĥotanezan.
La dokumentoj estis malkovritaj fare de la taoista monaĥo Wang Yuanlu. Li poste vendis ilin al okcidentaj esploristoj, precipe Aurel Stein kaj Paul Pelliot. Rusaj kaj japanaj esploristoj ankaŭ akiris kelkajn. Sed plejparte pro la klopodoj de Luo Zhenyu, la ceteraj manuskriptoj estis konservitaj en Ĉinio. Tiuj aĉetitaj fare de okcidentaj akademiuloj estas nun konservitaj en institucioj ĉie super la mondo, kiel ekzemple en la Nacia Biblioteko de Ĉinio, Brita Libraro, kaj la Nacia Biblioteko de Francio. Ili ĉiuj estas diĝitigitaj fare de la Internacia Dunhuanga Projekto, kaj povas esti alirataj libere rete.
Norda filoskopo
La Norda filoskopo, Phylloscopus borealis, estas specio de la genro de filoskopoj aŭ Phylloscopus lastatempe konsiderata kiel tipa genro en la propra familio de Filoskopedoj. Ĝi estas disvastigata filoskopo en arbaroj de betuloj aŭ miksitaj ĉe akvo tra ties reprodukta teritorio en Fenoskandio kaj norda Azio. Ĝi ekinvadis teritoriojn en Nordameriko, kaj ekreproduktiĝis en Alasko.
994
En la jaro 994 post Kristo okazis, interalie:
Norda filoskopo
Tiu estas tipa filoskopo laŭ aspekto, grizecverda supre kaj blankeca sube. Ĝia ununura flugilstrio distingas ĝin el la plej similaj specioj escepte la Verda filoskopo, Phylloscopus trochiloides, kiu tamen havas pli malhelajn krurojn dum la Norda filoskopo havas pli flavecajn al rozkolorajn krurojn, estas iom pli granda ol la alia specio kaj havas pli fortikan, ponardecan bekon, kun malhela pinto en la suba makzelo. Ties kanto estas rapida trilado.
Tiu palearktisa specio ĉeestas kiel aŭtuna vaganto en okcidenta Eŭropo kaj estas ĉiujara en Britio.
(13872) 2649 P-L
(13872) 2649 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar. La platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
HUL
La vorto havas plurajn signifojn:
AQR
La vorto havas plurajn signifojn:
Borgo Pace
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Akira Matsumori
Akira Matsumori (松森 亮, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Rabodanges
Rabodanges estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Putanges-le-Lac.
Icadyptes salasi
Icadyptes salasi estis giganta specio de pingveno el fina Eoceno, el tropikoj de Sudameriko. "Ica" pro la Perua regiono Ica kie ĝi estis trovita, "dyptes" el greka vorto por plonĝanto, kaj "salasi" pro Rodolfo Salas, fama perua paleontologo.
Aspekto
Stara 1.5 metrojn alte, tiu pingveno estis multe pli granda ol ties nuntempaj kuzoj. Ĝi havis escepte longan glavecan bekon similan al tiu de ardeo. Esploristoj kiuj malkovris tiujn pingvenojn kredis, ke la longaj, pintecaj bekoj estas verŝajne praformo de ĉiuj pingvenoj. La specio Icadyptes salasi estas la tris plej granda pingvena specio iam priskribita.
Bergnicourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
52266 Van Flandern
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Tom Van Flandern (1940–2009), kiu antaŭkalkulis kaj plene analizis kaŝadojn far'de Luno ĉe la Mararmea Observatorio de Usono en la 1970-aj jaroj. Li publikigis pionirajn artikolojn pri la dinamiko de la duopaj asteroidoj. Li helpis plibonigi la precizecon de la tutmonda loktrova sistemo kaj establis Meta-research por subteni alternativajn kosmologiajn ideojn.
Kantmuziko
Kantmuziko estas ĉia muziko, kiun realigas la homa voĉo, kontraste al nura instrumenta muziko. Ĝi baziĝas kutime sur literaturaj poeziaĵoj, kiujn muzikigis komponisto; modernaj komponistoj foje ankaŭ uzas vokalizojn aŭ fantazitekstojn.
Akompanado per instrumentoj je kantmuziko ne estas esceptata. Verkojn, en kiuj la instrumenta parto superas, oni ankoraŭ klasas kiel instrumentaj (ekz. ĥoraĵoj en simfonioj). Muziko, kiun generas nur la homa voĉo, nomiĝas ankaŭ akapela.
Al nurvoĉaj muzikaĵoj apartenas akapela-kantoj de profana kaj sakrala karaktero. La sakrala kantmuziko, akompanata same kiel neakompanata, estas grava parto de la eklezia muziko.
Nurvoĉa sakrala muziko
La plej gravaj ĝenroj de neakompata sakrala kantmuziko estas la himno resp. la ĥoralo, la moteto kaj la meso; apartaj formoj estas gregoria ĉanto kaj aliaj psalmodiaj kantoj.
Kiel variaĵoj de la ĥor-okupantaro je tio estas penseblaj viraj, virinaj aŭ miksitaj ĥoroj, kiuj ankaŭ diferenciĝas laŭ la nombro de la voĉoj. Por virinĥoroj elformiĝis la trivoĉa kontrapunkto kiel kutimaĵo, por vira resp. miksitaj ĥoroj la kvarvoĉa. Aparte por miksita ĥoro foje ankaŭ estas postulata la okupantaro el du aŭ pluraj kontraŭstaraj ĥorgrupoj, ĉi tiu „duoblo-“ resp. „plurĥora“ maniero de muzikado floris aparte dum la renesanco; sian plej imponan stampadon ĝi trovis en la tiel nomata Venecia plurĥoreco.
Por la pliampleksigo de la sonspaco resp. por la multobligo de la liniaj, kontrapunktaj kaj ankaŭ harmoniaj eblecoj en la historio de kantmuziko oni ĉiam denove ankaŭ eksperimentis per pliigo de la voĉnombro ene de ĥorgrupo trans la kvarvoĉeco.
Gregoria ĉanto estas laŭtradicie unuvoĉa, neakompanata kantaĵo de (vira) schola cantorum [ĉantoĥoro).
Instrumente akompanata sakrala kantmuziko
La instrumente akompanata sakrala kantmuziko elformiĝis aparte en la formoj de moteto, de meso, de kantato aŭ de oratorio. La unuopajn movimentojn aparte de kantato aŭ de oratorio, sed ankaŭ de kantatomeso de la baroko siaflanke oni distingas laŭ sia farmaniero kaj laŭ la nombro de kantantaj voĉoj:
<!--
Die Motette setzt für gewöhnlich eine chorische Besetzung voraus. -->
Unua notacio en la mezepoko
<!-- Die schriftliche Weitergabe von Musik war dadurch erschwert, dass lange Zeit nur Adel und Klerus des Lesens und Schreibens mächtig waren. Die ersten Versuche der Notation wurden daher auch von Mönchen unternommen, die gewissermaßen die für die Leitung ihrer Gesänge notwendigen Handbewegungen auf dem Pergament reproduzierten, wodurch sich symbolische Zeichen für „aufwärts“, „abwärts“, „lang“ o. Ä. als ungefähre Merkmale der Melodie ihrer Gesänge, auch Gregorianischer Choral genannt, fanden. Aus diesen „Neumen“ ließen sich zunächst die jeweilige Bewegungsrichtung der Melodie, melodische Hoch- und Tiefpunkte sowie verschiedene Nuancen z. B. bezüglich der Rhythmik der Gesänge herauslesen, nicht jedoch die jeweilige relative Tonhöhe bzw. die Intervalle zwischen den einzelnen Tönen des Gesanges. Zur Fixierung der Tonhöhe entwickelte sich (zur Weitergabe der Melodien an Lernende) eine Buchstabenschrift, die den Neumen beigefügt wurde. Eine solche Doppelnotation ist im Antiphonar der Kathedrale St. Benigne in Dijon, dem sogenannten Codex Montpellier (nach seinem Aufbewahrungsort in der Bibliothek der medizinischen Fakultät der Universität Montpellier ).
Neben diesem Versuch zur eindeutigeren Notation der Gesänge ersann Guido von Arezzo schließlich ein System von zunächst zwei (F und C markierenden) farbigen, später vier im Terzabstand angeordneten Notenlinien, das die exakte Höhe von Tönen anhand eines Stammtons definieren konnte. Diese Linien wurden durch einen c- bzw. f-Schlüssel bezeichnet. Die sich in Bezug auf die Tonhöhe so zunehmend präzisierende Notation führte jedoch mittelbar zu einer Vergröberung im Vortrag der Gesänge, da die Feinheiten der ursprünglichen Neumenschrift in dem neu erfundenen Liniensystem nur noch schwer darstellbar waren bzw. der Fokus der Schrift eben nicht auf diesen Gesichtspunkten der Gesänge lag. Hinzu kam, dass das zuvor von den Mönchen auswendig beherrschte, umfangreiche gregorianische Repertoire nun scheinbar eindeutig fixiert war, wodurch nicht mehr die Notwendigkeit bestand, eine ebensogroße Sorgfalt wie zuvor auf die korrekte Tradition der Gesänge zu verwenden. Diese Situation sollte mehr und mehr zur Entfremdung von den eigentlichen Singweisen und später noch aufgrund einer fehlerhaften Überlieferung zu einer tiefen Krise des Chorals führen. Das so erfundene Liniensystem ist jedoch die Grundlage der modernen Notenschrift. -->
Mezepoka plurvoĉeco
<!-- Zwischen dem 9. und dem 11. Jahrhundert sind erste mehrstimmige Bearbeitungen der einstimmigen gregorianischen Gesänge dokumentiert. Der früheste Beleg dieser sog. Organa findet sich in der Musica enchiriadis; in den in diesem Hucbald zugeschriebenen Traktat beschriebenen Gesängen werden zunächst zwei Stimmen als Quart- bzw. als Quintorganum miteinander kombiniert. Ihre kunstvollste Ausprägung erfahren die Organa im 12. Jahrhundert in den Schulen von St. Martial (Limoges) und Notre Dame. Die bedeutendsten Meister des mittlerweile auch drei- und vierstimmigen Organums sind die an der Kathedrale Notre Dame in Paris tätigen Meister Leonin und Perotin.
Ab ca. 1230 werden die kunstvollen Organa der Notre-Dame-Schule abgelöst durch die neu entstehende Form der Motette, die wichtigste musikalische Gattung der Ars antiqua. Außerdem kommen die Formen des Conductus und des Hoquetus auf, die in ihrer Faktur ebenfalls auf Modelle der Notre-Dame-Schule zurückgehen. Die zuvor entstandenen Organa werden zwar noch gesungen, jedoch werden keine neuen Organa mehr geschaffen. In der Praxis nimmt allerdings nach wie vor die einstimmige Aufführung der Gesänge den weitaus größten Raum ein.
Die Ars antiqua geht zu Beginn des 14. Jahrhunderts in die Epoche der Ars Nova über. Die Bezeichnung der Epoche geht auf den Titel eines Traktats Philippe de Vitrys, der hierin die Grundlagen seiner neuen, rhythmisch wie auch harmonisch hochkomplexen Kompositionsweise erläutert, die für die Epoche bahnbrechend werden sollten.
Neben der unverändert ihren zentrale Stellung behauptenden Motette entwickeln sich verschiedene mehrstimmige Liedformen wie die Ballade, das Rondeau oder die Virelais. Als grundlegende formale Kompositionsprinzipien entwickeln sich Isoperiodik und Isorhythmik. Der Höhepunkt der kompositorischen Entwicklung wird mit der isorhythmische Motette erreicht. Die bedeutendsten Komponisten der Ars Nova waren u. a. Philippe de Vitry und Guillaume de Machaut. -->
Jean-Philippe Rameau
Jean Philippe RAMEAU ( – ) estis grava franca komponisto kaj muzika teoriisto de baroka muziko.
La sukceso de Hippolyte et Aricie en 1733 igis la famon de Rameau. De tiam li verkis por la kortego kaj la operteatro de Parizo. Post 1760 komencis la Guerre des bouffons (komedio de la bufonoj) inter unuflanke prouloj de "franca opero", t.e. tiuj en la stilo de li (kaj Lully), kaj aliaflanke la prouloj de la "itala opero" en la stilo de Pergolesi, kvankam nur artaj preferoj tiu kverelo estis ofte akra.
La plej gravaj el liaj operoj estas:
Bleknacoj
La bleknacoj, aŭ bleĥnacoj (Blechnaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo polipodialoj (Polypodiales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 220 speciojn. Ĝia tipa genro estas blekno.
Karakterizaĵoj
La rizomoj estas rampantaj, levantaj aŭ starantaj, kelkfoje trunkformaj. Ofte ili formas stolonojn. La pintoj de la rizomoj estas kovrataj de skvamoj. La petiolo havas multnombrajn rondajn konduktajn faskojn, kiuj estas ordigitaj en ringoj. La folioj estas monomorfaj aŭ dimorfaj. Sur la fekundaj foliolaj ripoj formiĝas ripformaj areoloj, en kiuj staras la soroj. La soroj estas en ĉenoj au linioj, ofte paralele kun la mezaj ripoj. Ili havas oblongajn induziojn, kiuj malfermiĝas direkte al la meza ripo. La sporangioj havas trivicajn, mallongajn ĝis longajn tigetojn. la sporoj estas renformaj.
La gametofito estas verda kaj korforma.
La kromosomonombro estas x = 27, 28, 31 ĝis 37, aŭ 40.
Jean-Philippe Rameau
Sed nuntempe plej ludataj estas liaj
Bleknacoj
Taksonomio
1/ Laŭ The Plant List kaj World Flora Online (6 apr. 2020), , jen la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO, kiu tamen akceptas ĝiajn speciojn.
** genro akceptita en WFO sed ne en TPL. Tamen laŭ WFO, estas neniu akceptita specio en ĝi.
2/ Laŭ SMITH ET AL. 2006 ekzistas jenaj genroj:
Jean-Philippe Rameau
Eksteraj ligiloj
Partituroj rete videblaj:
132719 Lambey
132719 Lambey estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Bernard Lambey, vigliganto kaj popularigisto de astronomio, kunfondinto de la Astronomia Societo de Montpellier.
Daitoa troglodito
La Daitoa troglodito (Troglodytes troglodytes orii) estas polemika subspecio de la Vintra troglodito. Ĝi estas konata nur pro la tipa specimeno, nome masklo kolektita en 1938 ĉe Minami Daitō-jima, la ĉefa insulo de la Daitoa Insularo oriente de Okinavo. Yamashina priskribis la birdon kiel novan subspecion post kompari ĝin kun 114 specimenoj el ĉirkaŭaj areoj kaj laŭ la impreso, ke la Vintra troglodito estas loĝanta birdo, ne kapabla foriri longajn distancojn. La scienca nomo honoras la kolektinton de la specimeno nome Hyojiri Orii.
Tamen, oni ĵus trovis disperditajn vintrajn trogloditojn en insuloj Yonaguni kaj Okinavo. Tiele oni starigis hipotezon, ke la Daitoa birdo estis ĝuste disperdita ekzemplero el la populacioj de la subspecio de Honŝu (T. t. fumigatus), de Yakuŝima/Tanegaŝima (T. t. ogawae) aŭ de insuloj Izuoj (T. t. mosukei) (Vaurie, 1955). Ĉar la specimeno ankoraŭ ekzistas (Kolekto de la Instituto de Ornitologio Yamashina No. 25476), eblus solvi ties statuson pere de analizoj de DNA. Certe multaj birdopopulacioj en insuloj sude de Japanio formortiĝis en la malfruaj 1930-aj jaroj kiam kaj civilaj kaj militistaj konstruaĵoj detruis grandajn kvantojn de habitato.
Dajlamidoj
La dajlamidoj (Meza persa: Daylamīgān; nuna persa: دیلمیان Deylamiyān) estis irana popolo loĝanta en Dajlamo, la montregionoj de norda Irano sur la sudokcidenta marbordo de la Kaspia Maro, nun konsistante la sudorientan duonon de Provinco Gilano. La dajlamidoj estis dungitaj kiel soldatoj dum la Sasanida Imperio kaj en la postaj kaliflandoj.
Dajlamo kaj Gilano estis la solaj regionoj kiuj sukcese rezistis la islaman konkeron de Persio, kvankam multaj dajlamidaj soldatoj eksterlande akceptis islamon. En la 9-a jarcento multaj dajlamidojn adoptis Zajdismon. En la 10-a jarcento iuj adoptis karmata Ismaelismo. Ambaŭ, kaj zajdismo kaj nizariismo, konservis fortan ĉeeston en Irano ĝis entroniĝo de la Safavidoj en la 16-a jarcento, kiuj adoptis la dekduimamisman sekton de ŝijaisma Islamo. En la 930-aj jaroj, la dalajmidoj aperis kaj sukcesis akiri terposedaĵojn en vasta parto de nuna Irano, kiun ili havis ĝis la alveno de la selĝukoj meze de la 11-a jarcento.
Józef Waczków
Józef Waczków (naskiĝis la 1-an de marto 1933 en Żyrardów, mortis la 15-an de decembro 2004 en Varsovio) - pola tradukisto kaj poeto. Kunredaktoro de la monata revuo "Literatura na świecie" (Monda literaturo)
Suzanne Pleshette
Suzanne PLESHETTE (naskiĝis la 31-an de januaro, 1937, mortis la 19-an de januaro, 2008) estis usona aktorino.
Józef Waczków
Tradukisto el lingvoj
Aŭtoro de libro O sztuce przekładu (Pri arto traduki) (1998).
Suzanne Pleshette
Pleshette naskiĝis en Novjorko, Novjorkio, en 1937. Pleshette mortis en Losanĝeleso, Kalifornio, en 2008.
Edzoj
Suzanne Pleshette kvinfoje edziniĝis. Ŝiaj edzoj estis:
Ken (armena litero)
Lingvistiko
Ken estas uzata por reprezenti la sonon de:
Laŭ la normo ISO 9985, la litero estas transkribata per « k ». Tamen, la uzantoj de la okcidenta dialekto de la armena, transkribas ĝin per g, la sono kiun ĝi havas en la okcidenta.
Koryta (distrikto Plzeň-nordo)
Koryta estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 8,5 kilometrojn sude de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1233.
Ĉirkaŭaĵo
Koryta najbaras nordoriente kun Dolní Hradiště kaj sude kun Dobříč. Norde de la vilaĝo trafluas tra profunda valo rivero Střela.
Beulskopf
Beulskopf estas nomo de 388,2 m alta monto apud Beul en la Rejnlando-Palatinata distrikto Altenkirchen. Ĝi estas post la monto Hoher Schaden (alteco 388,3 m) la dua plej alta monto de la Westerwald-altecĉeno Leuscheid.
Geografio
La monto situas en la vestervalda regiono Leuscheid, altecĉeno en la nordokcidento de la Vestervaldo. Ĝia pinto situas 5,2 km nordnordokcidente de Altenkirchen sur la akvodislimo de le riveroj Sieg kaj Wied. Sur la orienta ĝis sudsudorienta flanko situas la vilaĝo Beul, kiu parte apartenas al Busenhausen (en la sudsudoriento) kaj parte al Heupelzen (sudsudokcidente). Norde de la monto troviĝas Birkenbeul. Je la orienta flanko de la monto fontas la rivereto Erbach kaj sur la norda flanko la rivereto Birkenbach.
993
En la jaro 993 post Kristo okazis, interalie:
Zámoly
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Székesfehérvár troviĝas 17, Mór 20, Gárdony 26 km-ojn.
Historio
La turkoj post la mezepoko faris senhoma la vilaĝon. Parto de la lokaj ciganoj migris al Francio, tiu novaĵo ofte troviĝis ĉeflokon en la gazetaro en la 2000-aj jaroj.
(13873) 2657 P-L
(13873) 2657 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
En 1960, Tom Gehrels fotis la ĉielon elde la Monto Palomar. La, senditaj en Leiden, estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
HUN
La vorto havas plurajn signifojn:
Tassilo von Heydebrand und der Lasa
Barono Tassilo von Heydebrand und der Lasa (naskiĝinta la 17-an de oktobro 1818 – mortinta la 27-an de julio 1899) estis germana ŝakmajstro, ŝaka teoretiisto kaj historiisto de ŝako, kunfondinto de la t.n. nomata berlina ŝaka lernejo.
SGR
La trilitera kombinaĵo SGR havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Kühkopf
Kühkopf estas nomo de geografia objekto:
Ulrike Meinhof
Ulrike Meinhof (naskita 7-a de oktobro 1934 en Oldenburg, mortinta 9-a de marto 1976 en Stuttgart) estis germana ĵurnalistino kaj pli malfrue radikala maldekstra teroristino estante membro de la terorista grupo Rote Armee Fraktion, kio estas konata ankaŭ laŭ la nomo Baader-Meinhof. Per sia radikalaj faroj ŝi funkĉiis en kontraŭnuklearmila asocio (1957) kaj estis redaktistino de la maldekstra ĵurnalo "konkret" (inter 1959-1969; ĉefredaktorino inter 1961-1964). Ŝi edziniĝis kun Klaus Rainer Röhl en 1961 kaj naskis ĝemelojn en 1962. Meinhof disde Röhl eksedziniĝis en 1968.
Meinhof komenciĝis moviĝi en radikalaj grupoj en Berlino. En 1970 ŝi helpis Andreas Baader fuĝi el malliberejo. Ŝi partoprenis en bombaj ekatakoj. Germania konservativa ĵurnalaro komencis nomi la grupon Baader-Meinhof, kvankam ĉefoj de la grupo estis Baader kaj Gudrun Eisslin, ne Meinhof. En 1972 Meinhof ricevis 8 jarojn de malliberejo. Ŝi pendumis sin en 1976 en sia ĉelo.
Ŝia avino estis filino de la eklezihistoriisto Julius Köstlin.
Terchová
Terchová, hungare Tyerhova aŭ Terhely estas slovaka vilaĝo en distrikto Žilina. Ĝi estas konata kiel turisma centro de Malgranda Fatro.
Masao Yamamoto
Masao Yamamoto (山本 正男, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Santa Maria in Calanca
Pri la komunumo
Santa Maria in Calanca estas komunumo de la komunumaro Calanca kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 112 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Calanca situas en sudokcidento de la Valo de Calanca sur teraso supre de Castaneda. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Santa Maria mem, la setlejoj Bald en okcidento super la ĉefvilaĝo, kaj Dasga en nordo de Santa Maria.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Santa Maria in Calanca limas en nordo al Cauco, en oriento al Verdabbio, en sudsudoriento al Grono, en sudo al Castaneda, en oriento al Buseno, en nordoriento al Braggio, kaj en nordnordoriento al Selma.
Trafiko
Santa Maria situas tute flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur per kurboriĉa flanka vojo tra Castaneda. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per poŝtaŭtolinio al Grono.
Historio
La unua dokumenta mencion de Santa Maria in Calanca datiĝas el la jaro 1219 kiel Sancte Marie in Calanca. En la 13-a jarcento loka nobela familio akiris la turon en Santa Maria. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Santa Maria estis parto de la tribunalkomunumo Calanca. En 1851 ĝi fariĝis memstara politika komunumo de la komunumaro Calanca en la distrikto Moësa.
Taklobano
Taklobano (varaje: Siyudad han Tacloban, tagaloge: Lungsod ng Tacloban, : Dakbayan sa Tacloban, simpligita ĉina skribo: 独鲁万; tradicia ĉina skribo: 獨魯萬) estas marhavena kvaraklasa urbego de la Filipinoj. Ĝi situas proksime 580 kilometroj fore de Manilo, je la orienta marbordo de la insulo Lejteo kaj estas la ĉefurbo de la samnoma provinco Lejteo. Aldone ĝi ankaŭ estas la administra centro de la regiono Okcidentaj Bisajoj. Ĝi situas ĉe koordinatoj.
Gunther Schuller
Gunther Schuller (* 22-an de novembro 1925 en Novjorko) estas usona kornisto, komponisto, muziksciencisto kaj dirigento.
La filo de germanaj enmigrintoj studis fluton, kornon kaj muzikteorion. En la aĝo de 17 jaroj li fariĝis kornisto en la Simfonia Orkestro de Cincinnati, du jarojn poste en la orkestro de la Metropola Operejo (ĝis 1959). Schuller frue ekhavis kontakton kun la novjorka bibop-societo kaj ludis kun gravaj ĵazmuzikistoj kiel Dizzy Gillespie, Miles Davis kaj John Lewis.
Ekde 1950 li instruis kornludadon ĉe la Muziklernejo je Manhattan; poste li tenis profesorpostenon pri kompozicio ĉe la muziklernejo de la Universitato Yale. Ekde 1967 ĝis 1977 li estis prezidanto de la Muzika Konservatorio je Nov-Anglujo en Bostono. Krome li laboris kiel arta direktisto de Tanglewood Berkshire Music Center kaj je la festivalo en Sandpoint, (Idaho), kiel kundirektisto Co-Direktor ĉe Smithsonian Jazz Masterworks Orchestra kaj ankaŭ kiel arta direktisto de la Spokane Bach Festival.
Schuller komponis pli ol 160 verkojn en fakte ĉiuj muzikĝenroj, interalie kiel mendokomponaĵoj de diversaj orkestroj (i.a. Baltimore Symphony, Berliner Philharmonisches Orchester, Boston Symphony, Chicago Symphony, Minneapolis Symphony, National Symphony, New York Philharmonic).
Kiel instrumentisto Schuller partoprenis interalie la sonregistradojn de la naŭopo de Miles Davis marton 1950, kiuj kelktempon poste kune kun la materialo el du antaŭaj registradoj estis kompilataj al disko Birth of the Cool. En la jaro 2006 li ludis la Birth of the Cool Suite kunlabore kun bando ĉe saksofonisto Joe Lovano, en kiuj denove aŭdeblas parte la originalaj aranĝaĵoj de Gil Evans, John Lewis kaj Gerry Mulligan. Meze de la 1950-aj jaroj li estis kunfondinto kaj sekvatempe ĉefreprezentanto de la muzikstilo nomata tria fluo, de li ankaŭ devenas la nomo. Ĉi tiu ĝenro provis venki la stilnivelan diferencon inter ĵazo kiel improvizo-baziĝanta distromuziko (kia ĵazo ankaŭ nuntempe estas ofte rigardata) kaj finkomponita artmuziko (serioza muziko) kaj atingi kunfandon de tiuj du muzikaj ĝenroj.
Schuller ankaŭ verkis trivoluman historion de ĵazo (History Of Jazz). La ĝis nun aperintaj volumoj „Early Jazz“ (1968) kaj „The Swing Era“ (1989) validas pro la ĝisfunda deduktado de la tezoj de la verkisto kiel normverkoj de la ĵazesploro. Al la eldono de 2003 de Encyclopædia Britannica Schuller kontribuis bonegan artikolon pri ĵazo.
Oederan
Oederan estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Centra Saksio de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
HUR
La vorto havas plurajn signifojn:
Cecil Frank Powell
Cecil Frank POWELL (5-an de decembro 1903, Tonbridge, Kent, Anglio – 9-an de aŭgusto 1969, apud Milano, Italio) estis brita fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1950 pro ellaboro de la fotada metodo por analizo de la kernofizikaj procezoj kaj pro malkovro de la piono (pi-mezono). Pruviĝis, ke la piono samas kun tiu korpusklo, kies ekziston antaŭvidis japana fizikisto Yukawa Hideki, en sia teorio pri nuklea fiziko, en 1935.
Powell laboris ekde 1928 kiel esplora helpisto en la Fizika Laboratorio de la Bristola Universitato. Li iĝis en tiu universitato fizika profesoro (1948), ekde 1964 gvidis la Laboratorion Will.
Li ellaboris inter 1939 kaj 1945 senteman fotoemulzian metodon pri fiksado de la vojo de la kosmaj radioj. Oni fiksis sur fotolamenoj la efikojn de la kosmaj radioj per balonoj - lanĉitaj en la alton - aŭ sur altaj montopintoj. El la datenoj malkovriĝis en 1947 pri ekzisto de la piono kaj ties disiĝa metodo. Tiam la piono disiĝas je du aliaj korpuskloj, antimuonoj (mu-mezonoj) kaj neutrinoj. Powell malkovris la antipionon kaj en 1949 eĉ disiĝan metodon de la kaonoj (K-mezonoj).
Palaeeudyptes
Palaeeudyptes estas formortinta genro de grandaj pingvenoj, nune enhavanta kvar akceptitajn speciojn. Ili estis probable pli grandaj ol plej ĉiuj vivantaj pingvenoj, ĉar plej malgrandaj specioj estus samgrandaj kiel Imperiestra pingveno kaj la plej grandaj estus ĉirkaŭ 1.5 metrojn altaj.
Jan Herben
Sub la influo de la verkistoj Ivan Turgenev kaj Lev Tolstoj, en liaj literaturaj verkoj li interalie omaĝis al la membroj de la Husmovado kaj arde kritikis la kontraŭulojn de la protestantaj reformoj.
Palaeeudyptes
El la kvar specioj, du (P. gunnari kaj P. klekowskii) estas konataj el nombraj restoj trovitaj en kuŝejoj de meza aŭ fina Eoceno (antaŭ 34 al 50 mj) de La Meseta en Insulo Seymour, Antarkto, dum P. antarcticus kaj P. marplesi estas konataj nur el malmultaj restoj trovitaj en Novzelando.
Putanges-le-Lac
Putanges-le-Lac estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
23732 Choiseungjae
23732 Choiseungjae estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Choi Seung Jae, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Internacia Lernejo de Tjanĝino (Ĉinio).
Kékes
Kékes havas p
Mordeĥaj Gebirtig
Mordeĥaj GEBIRTIG (jide מרדכי געבירטיג; naskiĝis la en Krakovo, mortis la  en krakova geto) estis juda poeto, komponisto kaj kantisto, profesie lignaĵisto.
En printempo de 1942 li estis lokita en la krakovan geton kaj kelkajn monatojn poste mortpafita dum pelado al vagonoj, per kiuj germanoj devis forveturigi judojn al Bełżec. En la sama tago pereis ankaŭ liaj edzino kaj du filinoj.
Gebirtig en Esperanto
Kantoj de Mordeĥaj Gebirtig estis kelkfoje eldonataj en Esperanto. En 2011 aperis la libro La hejmon havis mi… kun traduko de 17 kantoj far Mikaelo Bronŝtejn. En 2019 por la 20-aj Bjalistokaj Zamenhof-Tagoj estis eldonita pli granda kolekto Adiaŭ, Krakovo! kun originalaj jidlingvaj kantoj, muziknotoj, fotoj kaj tradukoj de Bronŝtejn.
Družstevná pri Hornáde
Bazaj informoj
Družstevná pri Hornáde (druĵstevnA pri hornAde), hungare Hernádszentistván (hernAdsentiŝtvAn) estas unuigita granda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. La historia slovaka nomo estis Kostoľany nad Hornádom.
Cagli
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Družstevná pri Hornáde
Situo
Družstevná pri Hornáde situas laŭ bordo de Hernád, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Prešov-Košice. La lasta troviĝas 9 km-ojn.
Cagli
Najbaras la komunumoj.
Družstevná pri Hornáde
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1423 en formo "Zenthesthwan". En 1555 unuafoje menciiĝas la slovaka nomo "Costelanka". En 1828 oni nombris 82 domojn kaj 622 homojn. En 1910 loĝis en Hernádszentistván 588 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato).
Cagli
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
Družstevná pri Hornáde
Sároskisfalu/Malá Vieska
La apuda vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1423 en formo Wyfalw (=nova vilaĝo). Ties preĝejo aperis en 1433, kiu estas kermesejo. En 1910 loĝis en Sároskisfalu 482 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato).
Kazimierz Michałowski
Kazimierz Józef Marian Michałowski (naskiĝis la 14-an de decembro 1901 en Tarnopol, mortis la 1-an de januaro 1981 en Varsovio) estis pola arkeologo, egiptologo, historiisto pri arto, membro de Pola Scienca Akademio, kreinto de la pola skolo de mediteranea arkeologio.
Družstevná pri Hornáde
Tapolcsány/Tepličany
La tria vilaĝo menciiĝis unue en 1423 en formo "Tapliczan". En 1910 loĝis en Tapolcsány 588 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato).
Kazimierz Michałowski
Vivo
Juneco kaj komenco de scienca kariero
Kazimierz Michałowski, kiu estis filo de Emil Michałowski, pola instruisto, urbestro de Tarnopol, finis gimnazion en sia familia loko, kaj poste studojn pri klasika arkeologio kaj historio de arto ĉe Filozofia Fakultato de Universitato Johano Kazimiro en Lvovo; ankaŭ estis aŭskultanto de la lekcioj de filozofo profesoro Kazimierz Twardowski. La scion ampleksigis en altlernejoj en Berlino, Heidelberg, Parizo, Romo kaj Ateno. Kiel juna sciencisto partoprenis arkeologiajn elfosaĵojn gvidataj de École française d'Athènes en Delfo, sur Tasos kaj Deloso. En 1926 defendis doktoraĵon dediĉitan al Niobidoj en la greka arto en la Universitato en Lvovo sub gvido de Edmund Bulandy, publikigitan jaron poste en la franca lingvo. En 1931 habilitiĝis surbaze de disertaĵo pri portretoj de Helenisma Epoko kaj la romia el Deloso, eldonita sekvan jaron en Parizo. Tuj post habilitiĝo eklaboris en Varsovia Universitato, kie en 1931 organizis Katedron de Klasika Arkeologio, alinomitan en 1955 al la Mediteranea, iĝante ties gvidanto ĝis foriro kiel pensiulo en 1972.
Laŭ lia iniciato en 1936 polaj arkeologoj el Varsovia Universitato komencis arkeologiajn laborojn en Edfu en Egiptio.
Družstevná pri Hornáde
La 3 vilaĝoj
Ĝis Traktato de Trianon ili apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros (reĝa departemento), al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. En 1960 la vilaĝoj unuiĝis. En 2001 loĝis en Družstevná pri Hornáde 3238 homoj, (3088 slovakoj, 91 ciganoj).
József Ellinger
József Ellinger [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ellinger József estis hungara operkantisto (tenoro). Lia filino estis same operkantisto Jozefa Maleczkyné Ellinger.
József Ellinger naskiĝis la  en Óbuda, li mortis la  en Újpest.
Biografio
József Ellinger devenis el juda familio. Komence li estis komercisto en Temeŝvaro inter 1840-1845, sed samtempe li kantadis en restoracio. En 1846 li jam kantadis en koruso, samtempe li lernis kantadon, eĉ li havis rolojn en operoj. En la sekva jaro li lernis kantadon en Vieno. En la sekvaj jaroj li apartenis al pluraj operaj teatroj (Theater an der Wien, kortega operejo de Munkeno (en 1851 li ricevis premion de Ludoviko la 2-a (Bavario), Germana Teatro (Pest) (1854), Nacia Teatro (Budapeŝto) (1855-1861, (1866-1880)). En 1880 li retiriĝis de la scenejo.
992
En la jaro 992 post Kristo okazis, interalie:
29-a de julio
La 29-a de julio estas la 210-a tago de la jaro (la 211-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 155 tagoj restas.
Je la 29-a de julio okazis, interalie:
4017 Disneya
4017 Disneya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Gia nomo honoras la usonan bildliteraturiston kaj animaciiston Walt Disney (1901–1966).
Erudino
Erudino (en latina lingvo, Erudinus) estas pagana dio de la kantabra mitologio. En la Monto Dobra, proksima al Torrelavega, estis trovita altarŝtono kun gravuraĵo notanta la gravurjaron 399. En ĝi aperas jena teksto:
La altarŝtono konserviĝas en la Muzeo de Prahistorio kaj Arkeologio de Kantabrio, sed ankaŭ estas kopio en parko de Sierrapando. Inter 2001 kaj 2012, la kopio estis en la strato Serafín Escalante de Torrelavega.
Cvrčovice (distrikto Brno-provinco)
Cvrčovice (Urspitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego sur rivero Jihlava. Vivas ĉi tie.
Zoe Karbonopsino
Zoe Karbonopsino (Ζωή Καρβωνοψίνα, Zoe Karbōnopsína) estis bizanca imperiestrino de la makedona dinastio, kvara edzino de Leono la 6-a. Ŝia edzo postvivis poste. Ŝia vizaĝo aperas en kelkaj moneroj eldonitaj de ilia filo Konstantino la 7-a. Ŝi estis amantino de Leono la 6-a, sed li nur geedziĝis la 9-an de januaro 906, post kiam ŝi donis al li filon ĉe la fino de la 905, la estonta Konstantino la 7-a. Ĉi tio supozis la kvaran geedzecon de la imperiestro, kaj en konsento kun la Ortodoksa eklezio.
La patriarko de Konstantinopolo, Nikolao la 1-a, malvolonte akceptis bapti la knabon, sed malpermesis al la imperiestro geedziĝi. Tamen, Leono trovis Tomason, pastro kiu geedzigis ilin, kaj Nikolao estis forpelita.
Kiam Leono mortis en 912, li estis sukcedita de sia pli juna frato Aleksandro la 3-a, kiu revokis la patriarkon Nikoalo, kaj forpelis Zoe de la palaco. Ŝi revenis je la morto de Aleksandro, en 913, sed Nikolao devigis ŝin eniri monaĥejon.
HUS
La tri-litera kombinaĵo HUS havas plurajn signifojn:
Bertoncourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Cygnus
Vidu ankaŭ:
São Geraldo do Baixio
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Governador Valadares. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Central de Minas, Galiléia kaj Conselheiro Pena.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo la. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 398 kilometroj.
(13874) 3013 P-L
(13874) 3013 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Neradin
Neradin, serbe Нерадин, hungare Nyárád [njArAd] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Irig.
Situo
Neradin situas sur deklivoj de Fruška Gora.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1247. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Habsburga Imperio, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Neradin 551 homoj, (514 serboj (93 %), 10 ciganoj, 9 hungaroj kaj aliaj).
Lingvoscienca instituto de Rusia Akademio de Sciencoj
Lingvoscienca instituto de Rusia Akademio de Sciencoj (Институт языкознания РАН, mallonge ИЯ РАН, ИЯз РАН) estas lingvoscienca instututo kaj fako de Rusia Akademio de Sciencoj, unu el ĉefaj lingvosciencaj organizaĵoj en Rusio. Tie okazas esplorado de teoriaj problemoj de lingvoscienco kaj ĝiaj branĉoj, estas studataj kaj science esplorataj multaj apartaj lingvoj.
La instituto situas en Moskvo. Estro estas Vladimir Alpatov.
Historio
La instituto estis fondita en 1950.
Situo
La instituto situas en centro de Moskvo laŭ adreso: strateto Ega Kislovskij, domo 1, konstruaĵo 1.
Projektoj
La instituto realigis kelkajn gravajn apartajn projektojn.
En 1990 estis eldonita Lingvoscienca enciklopedia vortaro (2-a eldono en 2002). En 1995 ĉefaj ĝiaj aŭtoroj kaj redaktanto ricevis Ŝtatan premion de Rusia Federacio pri scienco kaj teknologio.
Tie estas eldonata ankaŭ ega enciklopedio "Lingvoj de mondo" kun multe da informo pri apartaj lingvoj laŭ diversaj iliaj ecoj.
991
En la jaro 991 post Kristo okazis, interalie:
Mitsunori Yamao
Mitsunori Yamao (山尾 光則, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus Eight, Ventforet Kofu, FC Tokyo, Cerezo Osaka kaj Yokohama FC.
Chiochiș
Chiochiș [kjokiŝ] (hungare: Kékes [ke:keŝ]) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. Administre apartenas al ĝi Apatiu, Bozieș, Buza Cătun, Chețiu, Jimbor, Manic, Sânnicoară, Strugureni, Țentea.
Malpli ol sesono de la komunuma loĝantaro vivas en la sidejo Chiochiș; ĝi havas malpli da loĝantoj ol ĉiu el la vilaĝoj Bozieș kaj Jimbor, sed (kune kun Strugureni) situas centre ĉe la kuniĝo de pluraj vojoj, DJ 172A, DJ 172E kaj DC 24
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1320. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kékes apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Héctor Olivera
Héctor OLIVERA (Olivos, Bonaero, 5-a de aprilo 1931) estas argentina kina produktoro, scenaristo kaj reĝisoro. Li estas unu el la kinistoj plej agnoskitaj de sia generacio partikulare kaj de la argentina kinarto ĝenerale.
Kariero
Kun Fernando Ayala li kreis la produktoran kompanion Aries Cinematográfica Argentina. Olivera okupiĝis pri la produktorado kaj Ayala pri la reĝisorado. Ili eklaboris en 1958 pere de la filmado de El Jefe, kies kunproduktoro estis Olivera. Post ne tiom gravaj filmoj kies produktoro li estis dum Ayala estis reĝisoro, komencis majstroverkojn kiel La Patagonia rebelde (bazita sur libro de Osvaldo Bayer pri la okazintaĵoj de la Patagonia Ribelo de 1921) kaj El muerto (La mortinto). Ekakriĝis la cenzuro, ĉefe dum la epoko en kiu Miguel Paulino Tato estis cenzuristo de la peronisma registaro de María Estela Martínez.
Poste venis La Noche de los Lápices (La nokto de la krajonoj), alia bonkvalita verko; El caso María Soledad, pri la murdo de María Soledad Morales, kaj Una sombra ya pronto serás (Vi tuj estos ombraĵo) ricevinta de 5 premioj Cóndor de Plata, bazita sur la samnoma romano de Osvaldo Soriano. Post Antigua vida mía, bazita sur romano de Marcela Serrano, venis Ay, Juancito (2004), centrita en la figuro de Juan Duarte, nome frato de Evita, edzino de Juan Domingo Perón.
Münchenbernsdorf
Münchenbernsdorf estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio, kaj estas la centro de samnoma komunumaro el pluraj najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
HUT
La vorto havas plurajn signifojn:
Palmira Lukoševičienė
Palmira Lukoševičienė estis Palmira Birbilaitė (naskiĝis la en vilaĝo Pašiliai, urbo Subačius, distrikto Panevėžys, (Litovio)) estas litova pedagogo, instruistino de franca lingvo kaj litova esperantistino. Edzino de fama litova esperantisto Telesforas Lukoševičius.