cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ronda (stacidomo)
Ronda, la stacio de Arundo, estas fervoja stacio situanta en la urbo hispana Arundo, en la provinco Malago, Andaluzio. Ĝi respondecas pri servoj pri longa kaj mezlonga distanco funkciigitaj de Renfe. Ĝi plenumas ankaŭ logistikajn funkciojn.
Situo fervoja
Ĝi troviĝas ĉe la fervojo kiu kunigas Bobadilla kun Algeciras, je 70,4 al 741 metroj de alto, nome inter la stacioj de Setenil kaj de Arriate.
Bernard Thurnheer
Bernard «Beni» THURNHEER (naskiĝis la 11-an de julio 1949 en Vinterturo, Svislando) estas svisa sportoraportisto kaj televido-moderigisto.
Vivo
La patro estas de Kantono Turgovio, la patrino de kantono Vaŭdo. Li studis juron en Universitato de Zuriko kun licencio magna cum laude en 1973. En 1973 li estis inter 1600 aliuloj en konkurso pri sporta raportisto de radio kaj televido kaj ricevis la laboran ejon en svisaj ŝtataj radio kaj televido DRS. Ekde 1975 li laboris ankaŭ en televido en sportaj elsendoj. Li estas konata moderigisto kaj raportisto pri piedpilko kaj glacihokeo.
Gerhard Lindblom
(naskiĝis la 26-an de aŭgusto 1887 en Åby, vilaĝo en la komunumo Kalmar, mortis 81-jara la 14-an de junio 1969 en Stokholmo) estis sveda etnografo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo. En la 1910-aj jaroj li esploris en Brita Orienta Afriko. Li skribis diversajn verkojn pri la kambaoj.
Bernard Thurnheer
Vivo
Ekde 1980 ĝis 1991 li estis moderigisto de distrelsendo Tell-Star, ekde 1992 de distrelsendo Benissimo.
Verkisto
Ekde 2002 li eldonis verketaron pri la profesia kaj privata vivo kun la titolo: Reden ist immerhin Silber (paroli estas almenaŭ arĝento).
Personserĉado-elsendo "Unuo kiel Beni Turnheer"
Ekde la 6-a de februaro 2011 la televida distrelsendo volos serĉi novan sportan moderigiston kun elsendo: Unuo kiel Beni Turnheer Einer wie Beni Thurnheer. Thurnheer donis nomon kaj li estas ankaŭ en ĵurio de elsendo.
Stipe Plazibat
Stipe Plazibat (n. ) estas kroata futbalisto.
Bernard Thurnheer
Personserĉado-elsendo "Unuo kiel Beni Turnheer"
Bernard Thurnheer parolas la germanan, francan, italan kaj anglan lingvojn, li havas ankaŭ la nomon "Beni nacia".
Sara Lidman
(naskiĝis la 30-an de decembro 1923 en vilaĝo Missenträsk, komunumo Skellefteå, historia provinco Västerbotten, mortis 80-jara la 17-an de junio 2004 en Umeå) estis sveda novelistino. Ŝi interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Stipe Plazibat
Li futbalis ĉe FC Gifu kaj V-Varen Nagasaki.
La Forest (stacidomo)
La Forest, plennome La Forest-Landerneau (Ar Forest-Landerne) estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en La Forest-Landerneau, en departemento Finistère, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Ĵaluziponto
Ĵaluziponto estas ponto kies ŝarĝoporta superstrukturo estas komponata de ĵaluzio. Tiu ĵaluzio estas strukturo de konektitaj elementoj kiuj formas triangulajn unuojn. La konektitaj elementoj (tipe rektaj) povas esti stresitaj per tensio, kunpremo, aŭ foje laŭ ambaŭ reage al dinamikaj ŝarĝoj. Ĵaluzipontoj estas unu el plej aĝaj tipoj de modernaj pontoj. La bazaj tipoj de ĵaluzipontoj montrataj en tiu artikolo havas simplajn desegnojn kiuj povus esti facile analizitaj de inĝenieroj de la 19a kaj de komenco de la 20a jarcentoj. Ĵaluziponto estas malmultekoste konstrueblaj pro ties efika uzado de materialoj.
4266 Waltari
4266 Waltari estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la finna verkisto Mika Waltari (1908 – 1979).
Mezzolombardo
Mezzolombardo estas komunumo de Italio kun 7,083 logiantoj en la Provinco Trento. Ĝi situas en la Rotaliana ebenaĵo, kie oni produktas la vinon Teroldego Rotaliano, kaj la brandon grapo (itale gappa).
Monumentoj kaj lokoj de intereso
En la nordokcidento de la urbo Mezzolombardo situas la loko Rocchetta, kie kuŝas la restaĵoj de la homonima Forte Rocchetta. Pri ĉi tiuj fortikigitaj aŭstro-hungaraj ruinoj ekzistas nur malmultaj spuroj. La Rocchetta estas ankaŭ la finaĵo de la Rotaliana ebenaĵo kaj komencas la Nona Valo (itale Val di Non). Sude de Mezzolombardo, estas la loko Rupe. Ĝi estas la industria parto de la zono, loko je pluraj fabrikoj kaj entreprenoj.
Ĉe Rocchetta finiĝas unu el la plej longaj tuneloj en la Provinco Trento, kiu konsistas el du trakoj, el kiuj la suda estas longa 3,640 metrojn, kaj la norda longas 3,660 metrojn.
Béla Révész (verkisto)
Béla RÉVÉSZ [bEla rEvEs], hungare Révész Béla estis hungara socialista verkisto kaj ĵurnalisto.
Béla Révész naskiĝis la 17-an de februaro 1876 en Esztergom. Li mortis en 1944 en la koncentrejo (ekstermejo) en Auschwitz (Aŭŝvico).
Digvojo Lago Pontchartrain
La Digvojo Lago Pontchartrain (Lake Pontchartrain Causeway, foje nur the Causeway, ) estas digvojo komponita el du paralelaj pontoj kiuj trapasas la akvojn de la Lago Pontchartrain en suda Luiziano, Usono. La plej longa el la du pontoj estas 38.35 km longa. La suda fino de Causeway estas en Metairie, antaŭurbo de Nov-Orleano. La norda fino estas ĉe Mandeville (Luiziano).
Ekde 1969, ĝi estis listita de la Guinness-libro de rekordoj kiel la plej longa ponto super akvo en la mondo; en 2011 reage al la malfermo de la supozeble pli longa Ponto Cindao en Ĉinio, Guinness kreis du kategoriojn por pontoj super akvo: kontinua kaj aligita longoj super akvo. La Digvojo Lago Pontchartrain tiam iĝis la plej longa ponto super akvo (kontinua) dum la Ponto Cindao estas la plej longa ponto super akvo (aligita).
Filip Hjulström
(naskiĝis la 1-an de januaro 1902 en Storfors, historia provinco Värmland, mortis 80-jara la 26-an de marto 1982 en Upsalo) estis sveda geografo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Okcidenta Azio
Okcidenta Azio aŭ Okcidentazio estas natura regiono, kiu konsistas el la Araba duoninsulo kaj la apudaj teritorioj. Ĝi havas areon de pli ol tri milionoj da kvadrataj kilometroj kaj loĝantaron de proksimume 25 milionoj da homoj.
Reliefo ĉefe plataĵoj, ĉe la bordoj - montaroj; Tropikaj dezertoj kaj duondezertoj.
Al Sud-Okcidenta Azio apartenas la jenaj ŝtatoj: Sauda Arabio, Kuvajto, Barejno, Kataro, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, Omano, Jemeno, sudaj partoj de Irano kaj Jordanio.
Kaŭkazaj landoj kaj partoj de Eŭropo: Armenio, Azerbajĝano, Kartvelio, Turkio, Kipro kaj Israelo.
Unterkatz
Unterkatz - prononco - estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urba komunumo Wasungen. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Pendoponto de Jerusalemo
Pendoponto de Jerusalemo estas pendoponto por la Jerusalema Malpeza Fervojo. Ĝi estas en la okcidenta enirejo al Jerusalemo apud la Jerusalema Centra Busstacidomo kaj la Jerusalema Binjanei Hauma Fervoja Stacio. La ponto estis dezajnita fare de la hispana arkitekto, skulptisto kaj struktura inĝeniero Santiago Calatrava. La ponto estis malfermita en 2008, tri jarojn antaŭ la nova Malpeza Fervojo komenciĝis funkcii en la urbo.
Unterleinleiter
Unterleinleiter estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Forchheim kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Moena
Moena estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Pozza di Fassa, Nova Levante (BZ), Vigo di Fassa, Falcade (BL), Soraga, Predazzo kaj Tonadico.
NGC 6379
NGC 6379 (aliaj indikoj — UGC 10886, IRAS17283+1619, MCG 3-44-10, ZWG 111.44, ZWG 112.2, PGC 60421) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Karl Jöreskog
(naskiĝis la 25-an de aprilo 1935 en Åmål, historia provinco Dalio, svede Dalsland) estas sveda statistikisto kaj ekonomikisto. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
8381 Hauptmann
8381 Hauptmann estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto kaj dramisto Gerhart Hauptmann (1862–1946). Lia verko ofte montras la sociajn problemonj kaj la bonojn kaj malbonojn de la vivo, ofte vidita elde sia hejmlando de Silezio. Li ricevis la Nobel-premion pri literaturo en 1912.
Na (prepozicio)
La vorteto "na" estas eksperimenta aŭ neologisma prepozicio en Esperanto proponata kiel alternativa maniero esprimi akuzativon en situacioj, kie la proponantoj opinias uzon de la kutima akuzativa finaĵo -n ne taŭga, precipe antaŭ literoj, partikuloj, titoloj kaj citaĵoj. Ĝi estas uzata antaŭ nominativa aŭ alia baza formo de la koncerna esprimo, kaj havas la saman efikon kiel kutima uzo de la finaĵo -n malantaŭ substantivo. Ĝi estas konsiderata kiel kontraŭfundamenta, sed parte populara en la junulara medio, en kiu
Ekzemploj de uzo
Laŭ ĝenerala opinio oni tamen evitu uzadon de la prepozicio na tie, kie tio ne necesas; ekz. oni ne diru mi volas na lakto, se oni komforte povas diri mi volas lakton. Simile se la subjekto evidentas, na ne necesas: mi legis Gerda Malaperis (se mi ne havas akuzativon, ĝi nepre estas la subjekto kaj Gerda Malaperis nepre estas la objekto).
Sed la subjekto ne ĉiam evidentas pro la libera vortordo de Esperanto kaj pro la eblo havi sen-o-finaĵan subjekton: Na aŭ simila indikilo (ekzemple prepozicio "je" aŭ "pri", kvankam pli malbone) povus helpi malambiguigi la frazon "Iom da virinoj ŝatas iom da viroj."
Argumentoj por la prepozicio
Akuzativa finaĵo -n nature aldoneblas nur al substantivoj kaj adjektivoj. En aliaj situacioj, akuzativigenda esprimo ne kapablas nature akcepti tian finaĵon, oni pro klareco devas en skriba lingvaĵo aparte indiki ke temas pri aldonita finaĵo (ekz. Mi vidas Steve-on aŭ Mi legis Gerda Malaperis-n) aŭ entute rezigni pri la indiko de akuzativeco, tiel riskante ekeston de konfuzo per malrespekto je Fundamento de Esperanto. En parola lingvaĵo simila aparta indikado de finaĵo eĉ apenaŭ eblas, tial, kompare kun skribo, en parolo la uzo de na aparte oftas.
Couffy
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Romorantin-Lanthenay kaj al la kantono .
Na (prepozicio)
Argumentoj por la prepozicio
Ekzemplaj situacioj en kiuj ne taŭgas uzo de la akuzativa finaĵo -n:
Forĝado
Forĝado estas unu el la plej malnovaj metalprilaboraj metodoj. Oni varmigas pecon da metalo en fajro kaj sekve faras ĝin en la dezirata formo per martelo sur amboso.
Na (prepozicio)
Argumentoj por la prepozicio
Cetere laŭforme na estas ne nur maksimume simpla (konsistanta el nur du literoj, nur unu silabo), sed portas la ĝustan formon por ebligi apostrofigon de eventuala sekvanta artikolo, kontraste kun iaj alternativaj proponoj kiel an aŭ ak.
Forĝado
Laŭ Francisko Azorín Forĝi estas Prilabori metalon per fajro k. martelo. Li indikas etimologion el antikva germana vurkjam, kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj forĝejo, por loko, kie oni forĝas, kaj forĝisto, por homo, kies metio estas forĝi.
Na (prepozicio)
Historio kaj menciindaj aperoj
La prepozicio "na" estis origine proponita de G. F. Makkink en lia verko Nia fundamento sub lupeo en 1990. En tiu libro li donis kvar ekzemplojn de situacioj, en kiuj tia prepozicio utilus kaj proponis, ke oni povus uzi por tiu celo aŭ la vorton "na", aŭ la vorton "no". Kiam dum la 90-aj jaroj la unuaj homoj elprovis tiun proponon, ambaŭ variantoj ("na" kaj "no") estis uzataj. Sed kiam la uzo de "na" multiĝis komence de la unua jardeko de la 21-a jarcento, klariĝis, ke la formo "na" venkis kontraŭ la formo "no".
16128 Kirfrieda
16128 Kirfrieda estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Forĝado
Forĝitaj objektoj estas klare pli fortaj ol objektoj el gisfero. Tio estas ĉar la kristalstrukturo en gisita objekto estas hazarda, dum la mikrokristaloj per forĝado iras en la direkto kien la objekto estas martelata.
16128 Kirfrieda
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kirsten Linnea Frieda, finalistino en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis lernantino ĉe la Westlake High School de Aŭstino (Teksaso, Usono).
Na (prepozicio)
Historio kaj menciindaj aperoj
Manuel Halvelik en sia lingvoprojekto Arcaicam Esperantom (1969) jam pli frue enkondukis similan prepozicion "no", kiu staru antaŭ malfacile deklinaciebla vorto kaj transprenu ĝiajn deklinaciajn finaĵojn anstataŭ ĝi. Ankaŭ fine de la originala manlibro pri Popido, Halvelik klarigas, ke "no" estas "prepozicia stumpigo de [la vorto] nomo, metota antaŭ iu substantivo ne fleksienda – precipe propra nomo – por ricevi ties fleksiformon anstataŭe".
Probal Dasgupta, prezidinto de UEA, en sia novjara mesaĝo por 2012 en la revuo Esperanto menciis la prepozicion "na":
Tamás Kóbor
Tamás Kóbor naskiĝis, kiel Bermann Adolf la 28-an de aŭgusto 1867 en Pozsony (Hungara reĝlando), nuntempa Bratislavo en Slovakio. Li mortis la 26-an de majo 1942 en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Kóbor devenis el juda familio. Li studis por esti juristo, poste li havis postenon en banko. Lia bofrato estis József Kiss (poeto), tial li ŝanĝis postenon al diversaj redaktejoj. Li ofte verkadis pri la judoj. En 1925 li aperigis artikolon, kie li malkovris okazintaĵojn pri 2 laboristoj murdintaj. Tial li longe povis redakti anonime.
Forĝado
Historia disvolviĝo
La disvolviĝo de forĝoteknikoj estis de decida graveco en la mondhistorio. Pro la invento de la balgo oni povis atingi sufiĉe altajn temperaturojn por liberigi feron el fererco, per kiu la ferepoko komenciĝis. Danke al la invento de la plugilo la agrokulturo povis disvolviĝi.
Forĝisto estas tre malnova profesio kaj ĝi produktis, en la pasinteco, multajn laboraĵojn. Ĝis la duono de la 20-a jarcento preskaŭ ĉiu loĝloko havis sian propran forĝejon. Ekde tiam la profesio fariĝis pli kaj pli rara. Maŝina forĝado je industria skalo ankoraŭ estas aplikata.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri forĝado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Yuya Nakamura (1987)
Yuya Nakamura (中村 祐哉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Kyoto Sanga FC kaj V-Varen Nagasaki.
Alūksne
Alūksne estas urbo sur marbordoj de Lago Alūksne en nordorienta Latvio proksime de la limoj kun Estonio kaj Rusio. Ĝi estas la sidloko de Alūksne-municipo. Loĝantaro 7982 (2016).
Historio
La regiono ĉirkaŭ Lago Alūksne estis origine aranĝita de finna-parolantaj triboj, kaj de la 8-a al la 12-a jarcentoj de Latgalianoj. La dato de setlado ĉe la nuna loko de la urbo, tiam konata kiel Olysta, Alyst, kaj Volyst, aperas en la kronikoj de Pskovo kiel 1284. La pli posta nomo "Alūksne" venas de la latgaliana vorto olūksna, kun la signifo fonto en la arbaro.
La latgalianaj loĝantoj de la loko estis konkeritaj fare de la germanaj krucistoj de la Livonia Ordeno en 1224. Ili konstruis kastelon nomitan Marienburg (laŭ Maria, la patrino de Jesuo) sur proksima insulo, kiu helpis protekti komercvojojn de Rigo ĝis Pskovo. La urbo kiu formiĝis proksime de la kastelo ankaŭ iĝis konata kiel Marienburg.
Marienburg estis kaptita fare de la soldatoj de Ivano la Terura en 1560 dum la Livonia Milito. Ĝi estis integrigita en la Respubliko de Ambaŭ Nacioj en 1582. La urbo iĝis parto de la Sveda Imperio en 1629.
Ernst Glück, lutera kleriko kaj la unua tradukisto de la Biblio en la latvan, fondis la unuajn latvalingvajn lernejojn en Vidzeme en 1683. Ĝi nun estas la Alūksne Muzeo. La rusa armeo gvidita fare de Ŝeremetjev kaptis la urbon dum la Granda Nordia Milito en 1702, kaŭzante grandan damaĝon al la areo kaj deportante ĉiujn loĝantojn, inkluzive de Glück kaj lia vartfilino, Marta Skavronska, kiu poste iĝis imperiestrino Katerina la 1-a. Post 1721 Alūksne iĝis parto de la Livonia Gubernio sed post multaj jardekoj ĝi estis detruita kaj iĝis negrava setlejo. Alūksne komencis evoluon en 19-a jarcento kiam ĝi iĝis grava komercejo. Pluevoluigo estis stimulita per malfermo de etŝpura fervojo linio Stukmaņi - Gulbene - Alūksne-Valka en 1903.
La insulo de la urbo estas konata kiel Pils salas (Kastela Insulo) kaj Maria Insulo. Kastelo Alūksne nun estas utiligita kiel subĉiela teatro.
Guimiliau (stacidomo)
Guimiliau (Gwimilio) estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Guimiliau, en departemento Finistère, regiono.
12979 Evgalvasilʹev
12979  Evgalvasilʹev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1978 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
7446 Hadriano
7446 Hadriano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
12979 Evgalvasilʹev
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia edukisto Evgenij Aleksandroviĉ Vasil'ev (1835–2003), kre kreinto kaj konstanta estro de la pionira tendaro "Lesnoj" en komplekso da pioniroj tendaroj "Arteko" en Krimeo.
Guimiliau (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
7446 Hadriano
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la romia imperiestro Hadriano (76 – 138), adoptito kaj posteulo de la imperiestro Trajano. Hadriano reĝis de 117 ĝis 138 ; li haltigis la ekspansion de la Romia Imperio, pliŝatante la konstruon de vojoj, akveduktoj kaj novaj urboj. Li fortikis la limojn de la Imperio, notinde per murego inter Anglio kaj Skotlando. Li reformis la ekonomion, la administradon kaj la leĝon. Admiranto de la greka kulturo, li konstruigis la Kastelon de Sankta Anĝelo en Romo por esti sia maŭzoleo.
Kantono Pulaski (Arkansaso)
La kantono Pulaski - angle Pulaski County - estas kantono de Usono en la subŝtato Arkansaso. Ĝia administra centro estas la urbo Little Rock. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj .
Károly Eszterházy
Grafo Károly Eszterházy aŭ Károly Eszterházy [kAroj esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eszterházy Károly estis hungara pastro, episkopo, kanoniko, preposto. Lia nobela antaŭnomo estis galánthai. Lia frato estis Ferenc Esterházy.
Károly Eszterházy naskiĝis la  1725 en Hungara reĝlando en Pozono (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1799 en Eger.
Biografio
Károly Eszterházy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Nagyszombat. Li komencis sian karieron en 1744 kiel preposto. En la sekva jaro li plulernis en Romo, kie li doktoriĝis kaj pastriĝis en 1748. Hejmenveninta liaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: En diocezo de Eger li fondis 16 paroĥojn, seminarion, medicinan lernejon, observatorion, li konstruis 17 kirkojn.
16129 Kevingao
16129 Kevingao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kevin Kuan Gao, finaliston en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis lernanto ĉe la John B. Connally High School de Aŭstino (Teksaso, Usono).
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Mülln)
Historio
Staras la kirko sur historia tereno, ĉar jam dum paganaj tempoj estis surloke kultloko. La treege malnova setlejo ĝis la fundamentaj ŝtonoj datumas de la prahistorio. Jam ekde 1048 staris ĉe la muelejoj de la konventoj Nonnberg kaj Abatejo Sankta Petro kapelo por la Virgulino. El ĝi konservitis ĝis hodiaŭ belega krucifikso. Pro loĝantarkresko oni devis pligrandigi la preĝejo kaj en 1439 komenciĝis la konstruo de malfrugotika halokirko (finkonstruo en 1453).
Arkitekturo kaj interno
La lasta aranĝo interne estis en la malfrua baroka epoko: la modesta enirejo tute ne esperigas la vizitantojn povi ĝui spektaklon barokan interne. Du leonkapoj ornamas la portalon kaj la halo dominatas per el ruĝa marmoro farita ĉefaltaro. Li entenas multvaloran statuon de la gracoplena Madono, malfrumezepoka majstroverko de 1460. Ĝia formo orientiĝas ankoraŭ je la tipo de t.n. bela madono. La altarbildoj de la flanka kapelo faratis de Johann Michael Rottmayr ĉ. la jaro 1690. Du gigantaj kandelabroj el latuno substrekas la brilon kaj la solenecon de la altaro.
Alia okuldorlotilo estas duetaĝa muzikgalerio, kies balustradoj volviĝas tra la kompleta larĝo de la spaco.
Ŝtuparo
De 1605-09 antaŭkonstruitis al la okcidenta fasado ŝtuparo, kiu unuigitis en 1614 per arkaĵokun la iama monakejo. Bildoj el tolo, ĉirkaŭataj per kapeloj (unu kun altaro de 1660; la alia por la Sankta Triunuo), ornamas la vandojn:
Literaturo
P. Petrus Buchwinkler (eld.): 525 Jahre Pfarrkirche Mülln, Pfarre Mülln, Salzburg, 1978
Vera Kaa
Vera Kaa (estas arta nomo), (n. 27-a marto 1960 en Lucerno, Svisujo; normala nomo Vera Kaeslin) estas svisa kantistino pri roko, popo kaj ĵazo kaj ankaŭ kanzonoj.
Sola albumo - Premio
La unua sola albumo estas ekde jaro 1981, "Das macht dich frisch", ŝi gajnis la fonoakademiopremion en Germanujo. (..)
NGC 6380
NGC 6380 (aliaj indikoj — GCL 68, ESO 333-SC14) estas globa stelamaso en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĵaluzio (strukturo)
En inĝenierado, ĵaluzio estas strukturo kiu "konsistas nur el dufortaj membroj, kie la membroj estas organizataj tiele ke la kunigo kiel tuto funkcias kiel nura celo". Nome "duforta membro" estas struktura komponanto kie forto estas aplikita nur al du punktoj. Kvankam tiu rigora difino permesas al membroj havi ajn formon konektitan en ajn stabila konfigurado, ĵaluzio tipe enhavas kvin aŭ pliajn triangulajn unuojn konstruitajn per rektaj membroj kies pintoj estas konektitaj je kuniĝejoj referencataj kiel verticoj aŭ nodoj. En tiu tipa kunteksto, eksteraj fortoj kaj regoj al tiuj fortoj estas konsiderataj ke agadas nur ĉe la nodoj kaj rezultas en fortoj en la membroj kiuj estas ĉu tensiaj aŭ kunpremaj. Por rektaj membroj, momantoj (tordaj momantoj) estas eksplicite ekskluditaj ĉar, kaj nur ĉar, ĉiuj kuniĝejoj en ĵaluzio estas traktitaj kiel revoluciaj, ĉar ĝi necesas por la ligiloj por esti dufortaj membroj.
Skota Socialisma Partio
La Skota Socialisma Partio (Scottish Socialist Party, Scots Socialist Pairtie, Pàrtaidh Uaine na h-Alba) estas malgranda socialisma, naciisma partio kiu kampanjas por sendependa Skotlando. Ĝi antaŭe havis seĝojn en la Skota Parlamento, sed perdis ilin en la 2007-a skota voĉdonado pro daŭranta skandalo pri la antaŭa estro Tommy Sheridan.
Staré Hutě (apartigilo)
Nomon Staré Hutě havas pluaj setlejoj:
Frank Chapman (ornitologo)
Frank Michler Chapman (12an de junio 1864 – 15an de novembro 1945) estis usona ornitologo kaj pionira verkisto de kampogvidiloj.Chapman naskiĝis en Okcidenta Englewood, Nov-Ĵerzejo kaj studis en la Altlernejo Englewood. Li eniris la dungistaron de la Usona Muzeo de Natura Historio en 1888 kiel helpanto de Joel Asaph Allen. En 1901 li iĝis Respondeculo pri Mamuloj kaj Birdoj kaj en 1908 Respondeculo pri Birdoj.
Molina di Ledro
Molina di Ledro estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Riva del Garda, Bezzecca, Pieve di Ledro, Tiarno di Sopra, Nago-Torbole, Limone sul Garda (BS) kaj Tremosine (BS).
Frank Chapman (ornitologo)
Chapman havis la originan ideon por la Kristnaska Birdokalkulo. Li ankaŭ verkis multajn ornitologiajn librojn kiaj Bird Life, Birds of Eastern North America, Bird Studies With a Camera, kaj Life in an Air Castle. Pro lia verko, Distribution of Bird-life in Colombia, li ricevis la medalon Daniel Giraud Elliot el la Usona Nacia Akademio de Sciencoj en 1917.
Chapman havis unu filon, Frank Chapman, Jr., kiu edziĝis al la dramisto Elizabeth Cobb kaj havis filinon, aktorino kaj TV-gravulino Buff Cobb, kaj post divorco edziĝis al mezosoprano operokantistino Gladys Swarthout.
Chapman estis enterigita ĉe la tombejo Brookside, Englewood, Nov-Ĵerzejo.
Bibliografio
Krom nombraj artikoloj en scienca gazetaro kiaj ĉe National Geographic, libroj kaj ĉefaj studoj fare de Chapman estas la jenaj:
Modilonponto
Modilonpontoj aŭ kantilevraj pontoj estas konstruitaj uzante modilonajn aŭ kantilevrajn horizontalajn trabojn subtenitajn nur sur unu pinto. Plej modilonpontoj uzas paron de kontinuaj malfermoj kiuj etendas el malaj flankoj de subtenaj pilieroj por kuniĝi ĉe la centro de la baro kiun la ponto supertrapasas. Modilonpontoj estas konstruitaj uzante multe la samajn materialojn kaj teknikojn kiel trabopontoj. La diferenco estas je la agado de la fortoj tra la ponto.
Kelkaj modilonpontoj havas ankaŭ pli malgrandan trabon konektante la du modilonojn, por atingi kroman forton.
La plej granda modilonponto estas kun 549 m la Kebeka Ponto en Kebekio, Kanado.
Untermarchtal
Untermarchtal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Genki Yamada
Genki Yamada (山田 元気, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC kaj Renofa Yamaguchi FC.
Cour-Cheverny
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. La teritorio konsideratas vinkultiva areo.
Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono .
NGC 6381
NGC 6381 (aliaj indikoj — UGC 10871, IRAS17266+6003, MCG 10-25-38, KCPG 518B, ZWG 300.34, KAZ 460, KUG 1726+600B, PGC 60321) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jean Prager
Jean PRAGER (1909 - mortis komence de aŭgusto 2001 en Aŭgsburgo, Germanio) estis dumviva membro, regula ano de Societo Zamenhof, frato de la eminenta Cseh-metoda instruisto Sigismundo Pragano.
Unua Meksika Imperio
La Unua Meksika Imperio estis ŝtato, kiu rezultis el la meksika sendependeco en 1821. Ĝia unua kaj sola imperiestro estis Agustín de Iturbide, kaj ĝi finis en 1823 pro la proklamo de la plano Plan de Casa Mata kaj la kreo de la unua meksika respubliko.Ĝia teritorio estis tiu de la malnova kolonio de Nova-Hispanio, kun la escepto de la insuloj de Filipinoj, Kubo kaj Sankta Domingo; poste ĝi aneksis la provincojn de Centra Ameriko, formante la kompleta vastaĵo de la Imperio.
Poste la proklamo de la Plan de Iguala, kaj la kreo de mallonga regento pri la trono de Meksiko, Iturbide estis kronita kiel Agustín I. Tamen lia imperio ne daŭris, ĉar la imperia trezoro estis malplena kaj la respublika sento neniam ĉesis ekzisti. En 1824, poste problemoj inter la imperiestro kaj la Kongreso, revolucio kontraŭ Iturbide okazigis lian defalon kaj lian ekzilon.
Antaŭkaŭzoj
En la monato de Marto de 1820, venka milita revolucio en Hispanio restaŭris la konstitucion de 1812, perfortante la reĝon akcepti ĝin kaj subteni ĝin. Ĉi tiu konstitucio estis de liberala tendenco, kaj la novaĵoj de ĝia proklamo estis ricevaj kun ĝojo per la hispanoj peninsulares (homoj naskitaj en la hispana duoninsulo), dume aliaj homoj ricevis ĝin kun malaprobo kaj timo.
La Konstitucio de 1812 certigis, inter aliajn aferojn, la gazetaran liberacon, la universalan voĉdonrajton, la nacian suvenerecon en konsitucia monarkio. Post la ricevo de novaĵojn ke hispana milita ŝipo ekveturis el Cádiz pri establi en la Nova-Hispanio la konstitucian sistemon, la vicreĝo Juan Ruiz de Apodaca proklamis la konstitucion en la 31 tago de Majo de 1820. Sed inter la altaj klasoj de la nova-hispana societo, sekretaj konferencoj komencis inter homoj kiuj malamis la principojn de la konstitucio en religiaj aferoj kaj estis decidaj ne lasi ĝin estus konfirmita. Ke pri atengi iliajn celojn ili bezonis prestiĝan militestron kiun ili povis fidi, ke la militisto kiun ĉiu el la konferencistoj kredis la ĝusta viro pri ilia celo estis Agustín de Iturbide.
Plano de Iguala
En la jaro de 1820, la plej granda parto de Nova Hispanio estis paca kaj la loĝantaro konis pacon post multaj militaj jaroj. La komerco floris, ankaŭ la agrikulturo kaj la industrio, kaj el la metropolo alvenis pli da soldatoj por garantii la pacon: nur en Nova Hispanio estis proksimume 85 000 militistoj en la servo de la reĝo.
La sola loko en la kolonio kie ankoraŭ ekzistis ribela kaŭzo estis Suda Meksiko; tie Vicente Guerrero restis kun iom da sekvantoj kvankam liaj agoj ne kaŭzis zorgojn al la registaro. Kiam Iturbide estis nomumita kiel generala komandanto por Suda Meksiko fare de la vicreĝo Apodaca, li ricevis parolajn instruojn por doni al Guerrero pardonon kaj sufoki la lastan ribelon en la lando.
Iompostiome okazis alveno de Iturbide en Suda Meksiko; liaj trupoj batalis la trupojn de Pedro Asensio kaj estis malvenkaj, ĉi tiu batalo montris al Iturbide ke la milito estus pli malfacile finigebla ol li pensis. Li ankoraŭ povis venki, malgraŭ en pli longa tempo ol tiu kiun li deziris, tial li decidis konvinki Guerrero por ke tiu akceptu lian planon kaj kun ĉi tiu celo li skribis al Guerrero privatan leteron kun pardona propono la 10an de Januaro, 1821, sed Guerrero forĵetis lian proponon, kaj en sia respondo li admonis Iturbide deklari sin por la sendependeca kaŭzo.
Dum tiu tempo, Iturbide kreskigis sian influon en la ĉefurbo kaj stimulis la favoron pri la sendependeco, per kiu li volis atingi povon kaj riĉaĵon, per siaj amikoj kaj per la estimo de la vicreĝo. Fine li agis la 24a de Februaro, 1821, proklamante la Planon de Iguala, tiel nomita de la vilaĝo kie ĝi estis proklamita.
Ĉi tiu plano havis esence tri artikolojn: la konservo de katolika, apostola kaj roma religio kaj la netoleremo de nenia alia religio; la absoluta sendependeco el Hispanio kun la establo de modera monarkio nomita Imperio Mexicano, vokante al reĝo Fernando la 7-a por la trono, aŭ liaj fratoj aŭ alia princo el la reĝa domo; kaj la unuiĝo inter amerikanoj kaj eŭropanoj.
Frua sendependeco
La Plano de Iguala kaj la Traktatoj de Kordobo, kiuj plenumis la meksikan sendependecon, establis moderan monarkion kun la reĝo de Hispanio sur la trono kaj konstitucio farita por ĝi. Ĉi tiu registara formo estis konfirmita en la Sendependeca Akto, kaj sekve Kongreso formiĝis por redakti tiun konstitucion, kaj starigis Regentecon kiu regu dum la reĝo elvenos el Hispanio; inter ĝiaj anoj estis Agustín de Iturbide kaj Juan de O’Donojú. Ankaŭ stariĝis Provizora Reganta Junto (hispane Junta Provisional Gubernativa) kiu skribis kaj proklamis la Sendependecan Akton, kiun Iturbide prezidis kiel prezidanto.
Dum daŭris la preparoj por instalo de Kongreso la 24an de febrero la venontan jaron: elektadoj por deputitoj fariĝis ekde la 24a de decembro en tiu jaro kaj la deputitoj ekalvenis en ĉefurbon. Sed la 5an de januaro en 1822 ŝanĝis planojn por la nova kongreso: ĉar la provincoj de Centrameriko decidis unuigi sin kun la Imperio post elektado, laŭe kaj volante ne prokrasti la inaŭguron tial la deputitoj de tiuj provincoj ne ankoraŭ estis elektitaj, 40 homoj el Centrameriko loĝante en la Imperio elektiĝis por ĉeesti dum la inaŭguro en reprezentado de tiuj provincoj, kaj kiam la elektitaj deputitoj alvenu la anstataŭitoj rezignu siajn lokojn en la Kongreso.
Sed la Kongreso rapide fordonis sin al pli urĝa afero: la stato de la trezoro, kiu estis malplena. Iturbide petis al la Kongreso monon por pagi siajn trupojn, el kiuj li havis plej grandan subtenon ; la opozicio en Kongreso respondis demandante kial la armeo teniĝis ĉe la ĉefurbo kie la kosto de ĝia subtenado estis pli granda. Tiel, por solvi disputon la Regentado estis taskita por doni ĝustan nombron de soldatoj kiuj devus esti kantonmentaj ĉefurbe, tamen kiam la Kongreso ricevis la ciferon, malakceptis ĝin deklarante ke oni devis agi laŭ la konsilo ne de generaloj, sed de ministroj, tiel kaŭzante ke ekstaris penigaj diskutadoj kaj ne malpli ol unu akuzado de frakcio kontraŭ la alia. Kune kun tio, ĉe la imperio restis grava kvanto de hispanaj trupoj kiuj ne ankoraŭ veturis al la malnova metropolo kaj ne estis feliĉaj kun la rezulto de revolucio. Se ili ne ekveturis, granda armeo estus necesa kaj Iturbide pravus: li profitis la okazon kaj petis al la Kongreso aŭskulti lin pri la hispanaj trupoj. Tiel li prezentis al ĝi leteron kiun li ricevis de Generalo Dávila –kiu estis guberniestro de Veracruz kaj ne agnoskis sendependecon– invitante lin por malfari la sendependecon, kio kaŭzis en la Kongreso dubojn pri Iturbide, kiu parolis kun la malamiko sen ĝia sciado. La konflikto inter Iturbide kaj la Kongreso kreskis kiam ĝi efektivigis rimedojn por helpi ke neniu kiu estas militestro povu teni ekzekutivan povon (Iturbide estis krom militestro ano el Regentado), krome reduktante la grandon de la armeo al 20 000 soldatoj.
La disputoj faris la respublikan frakcion pli forta kaj kuraĝa, ĝi diris ke la Kongreso ne estis devigita sekvi Planon de Iguala kaj devu decidi libere la plej bonan registaran formon. Klimakso okazis la 6an de majo kiam mesaĝo de la 11a Regimento de Kavalerio legiĝis antaŭ la Kongreso; la mesaĝo diris, ke Meksiko malamis reĝojn kaj devis adopti respublikan sistemon laŭ la ekzemplo de Kolombio, Ĉilio kaj Bonaero. Vidinte, ke povo eliris el iliaj manoj, kaj ŝajne sen alia rimedo por atingi ilian celon, la iturbidistoj (kun helpo de klerikaro kaj armeo) nokte la 18an de majo ekproklamis Iturbide “Agustín la 1a ” per infanteria regimento estrita de Pío Marcha; ankaŭ la loĝantoj de urbo unuiĝis al la proklamo. Iturbide tiutempe estis en Casa de Moncada –hodiaŭ la Palaco de Iturbide en Meksikurbo– kie anoj de Regantado aliris kaj sekvante ilian konsilon li akceptis la titolon kaj multfoje parolis al la amaso, redaktante proklamon kiu publikiĝis la sekvan tagon dirante, ke la decido apartenis al Kongreso. En la sekvanta tago Kongreso kunvenis en eksterordinara sesio, al kiu ankaŭ aliris la amaso kiu aklamis Iturbide eniranta al la ĉambro mem kie debatoj okazis, sed en kiu ne partoprenis ĉiuj la reprezentantoj. Sekve fariĝis voĉdonado kiun Iturbide gajnis per 67 voĉoj kontraŭ 15 kaj tiel fariĝis la deklaro akompanita de la vivuoj de la homoj kiuj iris kun li ĝis lia domo. Tamen la voĉdonado ne estis laŭleĝa ĉar nur 82 voĉoj estis kalkulitaj kaj la reglamento de Kongreso bezonis almenaŭ 101.
Bajao (muziko)
Bajao (portugale baião, ankaŭ baiano aŭ abaianado) estas danco kaj tre influa ritmo de la muziko de nordorienta Brazilo (música nordestina). Tiu ĉi fundamenta ritmo estas je variaj instrumentaĵoj bazo de la plej multaj muzikstiloj de ĉi tiu regiono: forró, koko, cirando kaj embolado. La bajao devenis el la popoldanco baiano, kiu originas en Bahia kaj unuafoje estis menciata en 1842. Tipaj instrumentoj de bajao estas pandero, zabumbo, akordiono (sanfono), triangulo kaj gitaro (violão).
Kerhuon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Celiakio
Celiakio estas la nomo de malsano konsistanta en netoleremo de gluteno ĉe ies maldika intesto.
Entenas glutenon (kaj do la netoleratan proteinon gliadino) la sekvaj cerealoj: aveno, hordeo, sekalo kaj tritiko. Male, maizo kaj rizo estas senglutenaj kaj do sendanĝeraj por celiakiuloj.
Celiakiuloj devas sekvi senglutenan dieton kaj do aĉeti ĉiutagajn nutraĵojn kiel farunon, panon, paston, kukojn ktp en specialaj vendejoj.
Saint-Mard (Charente-Maritime)
Saint-Mard [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,066 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Mard situas en la nordo de Charente-Maritime, oriente de La Rochelle.
Adi Rocha
Adi Rocha (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
34355 Mefford
34355 Mefford estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la White Sands Missile Range, proksime de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Linescio
Linescio estas komunumo de la Komunumaro Rovana kaj la Distrikto Vallemaggia en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 49 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Linescio situas en la Valo de Rovana okcidente de Cevio, proksimume 32 kilometrojn norde de Locarno. Tra la komunumo fluas la rivero Rovana, okcidenta fontrivero de Maggia. La komunumo konsisatas el la du partoj Linescio Dentro kaj Linescio Fuori.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,61 km², de kiuj 66,3% estas kovritaj de arbaro, 2,9% servas por agrikulturo kaj 1,5% por setlado.
Trafiko
Tra Linescio pasas la montara vojo de Cevio al Bosco/Gurin. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la poŝtaŭtolinio de Bosco/Gurin al Cevio, kiu tamen cirkulas nur 6-foje tage.
Historio
La unua dokumenta mencio de Linescio datiĝas el la jaro 1437 kiel Lignazio. Ĝis 1858 Liniescio apartenis al la komunumo Cevio kaj dividis ties historian sorton. En 1858 Linescio fariĝis memstara komunumo. Kiel en aliaj komunumoj de la Valo de Maggia la komunuma loĝantaro dum la lastaj 100 jaroj konsiderinde malkreskis. En la jaro 1900 la komunumo havis ankoraŭ 220 loĝantojn. Aktuale (en 2011)la loĝantaro nombras ankoraŭ 48 personojn.
Molveno
Molveno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Tuenno, Ragoli, Spormaggiore, Cavedago, Andalo, San Lorenzo in Banale, Terlago kaj Vezzano.
Margarete Schmid
Margarete SCHMID (* en Regensburg, †  en Langenthal) estis honora membro de Germana Esperanto-Asocio kaj de Bavara E-Ligo (BELO).
Lerninte Esperanton en 1947, ŝi aktivis ĝis 1970 kiel delegito en Regensburg kaj, post translokiĝo al Aŭgsburgo, kiel sekretariino de ties loka grupo. Kunfondinto de BELO, ŝi servis la ligon dum jaroj kiel sekretario kaj kunredaktanto de ĝia bulteno. Ŝi forte subtenis sian edzon Hermann Schmid ĉe la organizado de grandnombraj Esperanto-aranĝoj kaj kongresoj, kulmine kiel membro de LKK por la 70-a UK en Aŭgsburgo (1985).
Honore al ŝi Hermann Schmid fondis la premion Margarete Schmid.
Nekrologo en Esperanto aktuell
Senfinecono
Infinitezimo aŭ senfinecono estas nombro, kiu estas nefinie malgranda, sed ne nulo.
Arĥimedo uzis senfineconojn en La metodo de meĥanikaj teoremoj por kalkuli la areon de ebenaj regionoj kaj la volumenon de spacaj regionoj. Pli poste senfineconoj estis uzataj en la senfinecona kalkulo fare de Gottfried Leibnitz, Leonhard Euler kaj Joseph-Louis Lagrange. En la deknaŭa jarcento, Augustin Louis Cauchy, Karl Weierstraß, Richard Dedekind kaj aliaj formaligis la senfineconan kalkulon per la realnombra analizo, kiu per siaj konsideroj pri limvaloroj forigis la neceson uzi senfineconojn. Tamen la senfineconoj plu estis konsiderataj utilaj por plisimpligi klarigojn kaj kalkulojn.
En la dudeka jarcento matematikistoj trovis matematike rigoran manieron difini senfineconojn: Por tio oni difinas plivastigojn de la kampo de realaj nombroj entenantajn senfine grandajn kaj senfine malgrandajn nombrojn. La plej konataj tiaj plivastigoj estas la hiperrealaj nombroj de Abraham Robinson kaj la surrealaj nombroj de John Conway.
Eŭropa Pirata Partio
La Eŭropa Pirata Partio ( "parti pirate européen") estas eŭropa politika partio fondita en 2014 en Bruselo. Ĝi arigas la piratajn partiojn de la diversaj ŝtatoj de la Eŭropa Unio.
La fondinta Kongreso elektis Amelia Andersdotter, eŭropan parlamentanon elektitan en Svedio, kiel prezidanton, kaj du vicprezidantojn, Martina Pöser kaj Maxime Rouquet.
Okaze de la eŭropaj balotoj, la Eŭropa Pirata Partio prezentis du kandidatojn por la prezideco de la Eŭropa Komisiono : Amelia Andersdotter kaj Peter Sunde.
La parlamentanoj de la partio sidas nun en la Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Rezultoj en la eŭropaj balotoj de 2014
La Eŭropa Pirata Partio ricevis entute (ekster Italio).
Monclassico
Monclassico estas eksa komunumo de Italio: ekde komence de 2016 ĝi apartenas al nova komunumo Dimaro Folgarida. La loko situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj ĝis 2015 estis Malè, Cles, Croviana kaj Dimaro.
Phyllanthus acidus
Priskribo
La planto estas arbedo aŭ ĝis 10 m alta arbo kun malmultaj etendiĝantaj branĉoj. La ekstera arboŝelo estas malglata, hele ĝis grize bruna. Ĝi lasas fali siajn foliojn dum la seka sezono.
Folioj
Ĝis 40 folioj staras duvice kaj alternside ĉe maldika ĝis 50 cm longa branĉo. La folihavaj branĉoj staras ofte je la fino de fortaj branĉoj. La limbo de la folio estas 2 ĝis 8 cm longa kaj 1 ĝis 4 cm larĝa, pinta, ovoforma aŭ lanceta. La folioj estas molaj, junaj folioj estas unue ruĝecaj kaj poste nebrile helverdaj. La folimalsupro havas harecan aspekton. La folitigoj estas 2 ĝis 3 mm longaj. Ĉe la folibazo estas du malgrandaj apudtigaj folietoj.
Floroj
La floroj kreskas en ĝis 12 cm longaj cumoj, kiuj ekestas rekte ĉe la senfoliaj partoj de la branĉoj kaj trunko. La floroj estas tre etaj, pretervideblaj, kun mallonga tigo, verdece rozkoloraj, plej ofte unuseksaj, malofte duseksaj. Petaloj mankas, la plej ofte kvar sepaloj estas skvamecaj. Masklaj floroj havas kvar anterojn, inaj floroj plej ofte kvar staminojn. La ovario havas tri aŭ kvar kamerojn. La arbo floras kaj portas fruktojn la tutan jaron.
Disvastigo kaj ekologio
La origino de la specio estas neklara, eble ĝi estas de la nordoriento de Brazilo aŭ el Madagaskaro. Hodiaŭ ĝi estas kulltivata tutmonde en tropikaj kaj subtropikaj regionoj, speciale ofte en sudorienta Azio, Hindio, Vietnamio, Malajzio Kaj Filipinoj, en Guamo, Havajo kaj aliaj pacifikaj insuloj, sed ankaŭ en Mez- kaj Sudameriko. Al Jamajko ĝi venis de Timoro en la jaro 1793. Naturaj arboj estas trovataj ankaŭ en suda Florido.
La arbo estas senpretenda sekrezista frukt- kaj ornamarbo. La multobligado okazas per semoj. En Salvadoro ĝi kreskas ĝis alteco de ĉ. 1000 m. Ĝi preferas humidajn grundojn.
Sistematiko kaj esplorrezultoj
Phyllanthus acidus estas specio el la genro Phyllanthus el filantacoj, antaŭe Eŭforbiacoj. La specio apartenas al la subfamilio “Phyllanthoideae” kaj al la tribo Phyllantheae.
Carl von Linné en la jaro 1753 nomis la planton Averrhoa acida en Species Plantarum, en 1767 en Mantissa Plantarum ĝi ricevis la nomon Cicca disticha. Cicca ne plu estas vidata kiel propra genro sed estas almetita al la genro Phyllanthus.
Utiligado
La fruktoj estas tre acidaj kaj riĉaj je Vitamino C. Ili estas manĝataj freŝe sen aŭ kun sukero. Ili estas uzataj por fari dolĉ-acidaj konservoj aŭ oni uzas ilin kiel ingredienco de reliŝo. El sukeritaj fruktoj estas farata aroma siropo. El la suko estas farata refreŝiga trinkaĵo. Ankaŭ eblas fari el la fruktoj ĉatnion, marmeladon kaj ĵeleon. Oni povas sekigi, kandigi kaj saligi la fruktojn.
Juna folio estas preparata kiel legomo. La radikoj kaj la arboŝelo estas malforte venenaj. La popolmedicino uzas la planton kiel laksigilo kaj medicino kontraŭ bronĉito kaj psoriazo. Oni malofte uzas la lignon.
En suda Hindio eblas rikolti la fruktojn dufoje jare, de aprilo ĝis majo kaj de septembro ĝis decembro. En la aliaj regionoj januaro estas la ĉefa rikoltmonato..
Kantilevro
Laŭ Francisko Azorín modilono estas Ĉiu el la konzoletoj kiuj, sub kornico, alero, balkono, formas ornaman vicon. Li indikas etimologion el la greka mutilos (konko) kaj de tie la latina mutulus (konzoleto).
Drahkov
Drahkov (Drachkau) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Lajos Rápolthy
RÁPOLTHY Lajos (pro. ra:polti) estis hungara skulptisto, medalartisto naskita en Székelyudvarhely la 15-an de marto 1880 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de oktobro 1954.
Biografio
Lajos Rápolthy studis en Lernejo de Industriarto kaj en majstrolernejo de Alajos Stróbl. Li faris precipe skulptaĵportretojn, kiujn li ekspoziciis de 1912 en Arthalo Budapeŝto. Dum kelke da jaroj li estis instruisto de artakademio de Ankara kaj li modelis la portreton de paŝao Kemal. Li estis kreinto de pluraj artmedaloj kaj platetoj.
Ombudsmano
Ombudsmano aŭ ombudo (svede ombudsman aŭ ombud ) estas ŝtata funkciulo, kiu traktas plendojn de individuoj kontraŭ misa, fuŝa aŭ nejusta administracio fare de publikaj organoj, kiel la registaro aŭ tribunaloj.
Outram Bangs
Outram Bangs (12an de januaro 1863 – 22an de septembro 1932) estis usona zoologo.
Ombudsmano
La sveda vorto siavice venas de la malnovnordlanda lingvo: umboðsmaðr [UMbozsmazr] (plenrajtulo). En 1809 Svedio estis la unua regno nomumanta ombudsmanon por kontroli la leĝan sistemon. En pluraj lingvoj ombudsmanoj ricevas la nomon "advokato (aŭ defendanto) de la popolo"; en aliaj lingvoj, oni nomas ilin "mediatoroj" aŭ "mediaciistoj". Tamen ombudsmano ne mediacias inter privatuloj aŭ individuoj.
Outram Bangs
Bangs naskiĝis en Watertown (Masaĉuseco) kaj studis en Universitato Harvard el 1880 al 1884. Li iĝis Respondeculo pri Mamuloj ĉe la Harvarda Muzeo de Kompara Zoologio en 1900.
Ombudsmano
En Francio
En Francio, la ombudsmano estas nomita défenseur des droits (laŭvorte: rajtprotektanto). Tiu sendependa ofico estis kreita per modifo de la konstitucia en la 23-a de julio 2008 kaj starigita per organiza leĝo de la 29-a de marto 2011. Nomumita de la prezidanto por ses jaroj, la ombudsmano estas komisiita defendi rajtojn de ŝtatanoj fronte al administracioj kaj disponas pri apartaj respondecoj por promocii infanrajtojn, batali kontraŭ diskriminaciojn, obeo al deontologio de sekurecaj agadoj.
En Eŭropa Unio
En la Eŭropa Unio ekzistas la tiel nomata Eŭropa Ombudsmano. En 2003 la irlanda verkisto Emily O'Reilly iĝis la unua virina ombudo de la Eŭropa Unio.
Kantono Hot Spring
La kantono Hot Spring - angle Hot Spring County - estas kantono de Usono en la subŝtato Arkansaso. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj kantonoj .