cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajpuro
Historio
Kelkaj historiistoj kredas, ke Rajpuro ekzistis jam ekde la 9-a jarcento p.K. Ili kredas tion surbaze de ruinoj de fortikaĵo kaj aliaj konstruaĵoj kiuj estas lokitaj en la suda parto de la urbo.
NGC 5429
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rajpuro
Klimato
En tropika klimato regas kun influo de musono. La someroj (inter aprilo-junio) estas varmaj, ofte kun preskaŭ 40 ° C-ojn. Poste musono alvenas. Jare pluvas po pli ol 1000 mm. Vintro daŭras inter novembro-januaro, tiam estas agrabla temperaturo kaj neniam frostas.
Tarim-mumioj
Historio
La mumiojn trovis en komenco de la 1900-aj jaroj la eŭropaj esploristoj Sven Hedin, Albert von Le Coq kaj Siro Aurel Stein. Ekde tiam, oni trovis kaj analizis multajn pluajn mumiojn, multaj el ili nun estas ekspoziciitaj en muzeo de Ŝinĝango. Plimulto de la mumioj estis trovitaj en la orienta (ĉirkaŭ la areo de Lopnur, Subeshi proksime al Turpan, Kroran, Kumul) kaj suda (Khotan, Niya, Qiemo) angulo de la Tarim-baseno.
La plej fruaj mumioj estis trovitaj ĉe Qäwrighul kaj datita je 1800 a.K., havas kaŭkazian fizikan tipon, kies plej proksimaj filiiĝoj estas la bronz-epoka loĝantaro de suda Siberio, Kazaĥstano, Centra Azio, kaj la malsupra Volgo-areo.
La tombejo ĉe Yanbulaq entenis 29 mumiojn el 1100–500 a.K, 21 el ili estis mongoloidaj kaj 8 kaŭkazoidaj tipoj (simila al tiu de Qäwrighul).
Gravaj mumioj estas la altkreska, ruĝhara "Herĥena homo" aŭ "Pra-Davido" (1000 a.K.); lia filo (1000 a.K.), la 1-jara bebo kun blonda hararo, bluaj ŝtonoj en loko de la ŝtonoj; la "Hami-mumio" (ĉ. 1400–800 a.K.), la "ruĝharara belulino" trovita en Qizilchoqa; kaj la "Sorĉistino de Subeŝi" (4-3-a jarcento a.K.), kiu portis du-fut-longan nigran felton, konusforman ĉapelon kun plata rando.
Multaj mumioj estis trovitaj en bona stato, helpe al la dezerta sekeco kaj la deakviĝo de la korpo pro tio. La mumioj plej ofte montras trajtojn de kaŭkaza tipo (longaj korpopartoj, angula vizaĝo, profunde lokiĝantaj okuloj), ilia hararo estas ofte nedamaĝita, kun koloroj de blonda al ruĝa kaj al malhele bruna. La hararo estas ĝenerale longa, krispa kaj plektita. Tio estas nekonata, ĉu lia hararo eble paliĝis pro salo en la grundo.
Iliaj vestaĵoj, specife la teksaĵoj montras saman originon al la hindo-eŭropaj neolitikaj vestaj teknikoj aŭ al la komuna malalt-nivela teksa teknologio. La ĥerĥena viro portis ruĝan kepran tunikon kaj tartanan kruringon. Teksaĵa spertulo Elizabeth Wayland Barber, kiu ekzamenis la tartan-stilan veston, pretendas, ke ĝia origino estas en Anatolio, en la Kaŭkazio aŭ en la nordaj stepoj de la Nigra Maro.
Tourc'h
(jen france kaj bretone, aŭ Tourch) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
70-a Hispana Kongreso de Esperanto
La 70-a Hispana Kongreso de Esperanto okazis en San Lorenzo de El Escorial, Provinco Madrido, Hispanio, de la 28-a de junio ĝis la 2-a de julio 2011, kun kongresejo en la Kulturdomo de San Lorenzo, ege proksima al la Monaĥejo Eskorialo. Evidente unu el la ĉefaj vizitoj estis al la monaĥejo, dum aliaj estis al Avilo (tuttaga) kaj al la montaro. Laŭ la kongreslibro aliĝis ĝis 80 kongresanoj, sed poste partoprenis kelkaj pliaj.
Programo
Ĉefaj programeroj temis pri poezio (Jorge Camacho kaj Miguel Fernández) pri tradukado (Antonio Valén), Esperanto Muziko (Kim), Socia Ekonomio (Félix Lobo), Mongolio (Pedro Hernández). Atelieroj temis pri peĉakuĉo, masaĝado, Vikipedio aŭ filmoj. Unu el ĉefaj programeroj kiu estis sekvata eĉ demalproksime danke al perreta konekto estis Debato pri lingvo kaj movado, nome defendo aŭ ne de novigo de la lingvo aŭ pluteno de la fundamentoj, nome inter Jorge Camacho kaj Renato Corsetti, regata de Tonyo del Barrio kaj spektebla en la reto.
Por la distra areo zorgis Kim, Kvaropo Sinkopo kaj Georgo Handzlik kiu kantis kaj prezentis teatraĵon Ludoviko-Lazaro, pri la figuro de la kreinto de la lingvo Esperanto.
Kantono Laignes
La kantono Laignes (france canton de Laignes) estis franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 12 kantonoj de la arondismento de Montbard. Ĝia ĉefurbo estas Laignes.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Laignes la jenaj 21 francaj komunumoj :
Pagofilo
Pagofilo konata ankaŭ kiel Gronlanda foko, (Pagophilus groenlandicus), estas specio de Fokedo, aŭ veraj fokoj, indiĝena de plej norda Atlantika Oceano kaj de Arkta Oceano. Origine en la genro Phoca kun nombraj aliaj specioj, ĝi estis reklasita en la monotipa genro Pagophilus en 1844. En Latino, ĝia scienca nomo tradukeblas al "glaciemulo el Gronlando," kaj ĝia taksonomia sinonimo, Phoca groenlandica tradukeblas kiel "Gronlanda foko."
La plenkreska pagofilo havas pure nigrajn okulojn. Ĝi havas arĝent-grizan felon kovrantan ĝian korpon, kun nigra marko dorse kun formo de harpo (el kio la anglalingva nomo Harpofoko) aŭ de forketo. Plenkreskuloj kreskas de 1,7 ĝis 2,0 m longe kaj pezas de 115 ĝis 140 kg. La pagofilido ofte havas flavec-blankan mantelon naske pro makuloj el amniota fluaĵo, sed post unu ĝis tri tagoj, la mantelo blankiĝas kaj restas blanka dum 2–3 semajnoj, ĝis la unua mudo. Junuloj havas arĝent-grizan mantelon makulitan je nigra.
Cerro Torre
La cerro Torre, aŭ Monto Torres aŭ eĉ Monto Turoj, estas monto de 3 133 msm situa en la orienta bordo de la Sudpatagonia Glacikampo en la sudo de Patagonio, nome plej suda parto de Sudameriko. Ĝi troviĝas en la sektoro limigota en la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio kiu datas el la Acuerdo de 1998Acuerdo para precisar el recorrido del Límite desde el Monte Fitz Roy hasta el Cerro Daudet - Difrol.cl Artículo I, Sección B: Desde la cumbre del Monte Fitz Roy hasta el Cerro Murallón.
Desde la cumbre del Monte Fitz Roy la línea descenderá por la divisoria de aguas hasta un punto de coordenadas X=4.541.630 Y=1.424.600. De allí proseguirá en línea recta hasta un punto situado en coordenadas X=4.540.950 Y=1.421.200, siendo la traza descripta representada en la imagen satelital Spot (escenas pancromáticas), escala 1:100.000 que se incluye a modo ilustrativo y referencial en el Anexo II del presente Acuerdo.
Desde el último punto indicado en el párrafo precedente la línea seguirá por el paralelo del lugar hacia el Occidente, y será trazada dando cumplimiento a lo dispuesto en los instrumentos aplicables que se establecen en el Protocolo sobre Reposición y Colocación de Hitos en la Frontera Chileno-Argentina de fecha 16 de abril de 1941 y en el Plan de Trabajos y Disposiciones Generales que rige a la Comisión Mixta de Límites Chile-Argentina, en particular el Punto 1.21 de este último.
En el área determinada entre los paralelos de Latitud Sur 49º10'00" y 49º47'30" y los meridianos de Longitud Oeste 73º38'00" y 72º59'00", según sistema de coordenadas geográficas Campo Inchauspe 1969, las Partes encomiendan a la Comisión Mixta de Límites Chile-Argentina la realización del levantamiento a fin de confeccionar conjuntamente la carta a escala 1:50.000, conforme a lo dispuesto en el citado Protocolo de 1941 y en sus documentos conexos. Dicho levantamiento cartográfico en la mencionada escala constituirá un requisito imprescindible para llevar a cabo la demarcación en el terreno.
Las coordenadas señaladas precedentemente figuran en el Anexo I del presente Acuerdo en el sistema WGS 84.
En este sector no será aplicable el Protocolo Específico Adicional sobre Recursos Hídricos Compartidos de fecha 2 de agosto de 1991. , tiu sektoro etendas el sudo de la Monto Fitz Roy ĝis la Cerro Murallón; en la Traktato oni intencis limigi el Fitz Roy ĝis la Cerro Daudet, tamen pro la malkonsento pri la limigo de la norda sektoro, difiniĝis nur el Cerro Murallón ĝis Daudet. Pro too, ties politikaj kaj neŭtrala statuso estas tiu de internacia monto, kiu apartenas al ambaŭ landoj, el kiuj ambaŭ devas difini definitivan limon.
La nekonfuzebla konturo de la Cerro Torre estas bildo rekonata tutmonde inter montogrimpistoj.
Universitato de Latvio
La Universitato de Latvio (LU), (latve Latvijas Universitāte) estas la plej malnova publika universitato de Latvio. Ĝi situas en la ĉefurbo Rigo. Ĝi entenas averaĝe proksimume 28 000 studentojn.
Historio
La universitato estis fondita 28-an de septembro en 1919. Multaj popularaj politikistoj de Latvio diplomiĝis tie, inkluzive de ĉefministroj, de la doktoro pri fiziko Ivars Godmanis, de Einars Repše, kaj de la parlamentano kaj ministro Ina Druviete.
Oste
La rivero Oste estas rivero en Germanio, pli ekzakte en ties federacia lando Malsupra Saksio en la nordokcidenta parto de la ŝtato. La rivero longas 153 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 42-an lokon. Interalie ĝi pasas la teritorion de la loĝlokoj Zeven, Bremervörde kaj Hemmoor, komence fluanta okcidenten, poste precipe norden. Ĉe Neuhaus ĝi enfluas en la pli grandan riveron Elbo, en loko kie la "funelo"-forma enfluejo de la rivero Elbo en la Nordan Maron jam tiom larĝas, ke ĝi preskaŭ jam konsidereblas mara golfeto. La vojo de la rivero Oste pasas la germaniajn distriktojn Harburg, Rotenburg, Stade kaj Cuxhaven.
Bécon-les-Bruyères (pariza metrostacio)
Bécon-les-Bruyères estas estonta stacio sur linio 15 de Grand Paris Express, situanta inter komunumoj Courbevoie kaj Bois-Colombes, apud Asnières-sur-Seine, en kvartalo "Bécon les Bruyères", en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Pișchinți
Pișchinți [piŝkinc] (hungare: Piskinc) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Orăștie. En 1910 ĝi havis 584 loĝantojn (rumanoj); en 1992 252 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Romos.
Monotremoj
Monotremoj (greke: unutruuloj; sinonimo: kloakuloj) estas aŭstralazia grupo de mamuloj kiuj naskas ovojn, havas kloakon kaj ne havas dentojn dum plenaĝo.
Ili ne havas cicojn kaj la produktita lakto por la idoj troviĝas surhaŭte.
Ili troviĝas nur en Aŭstralio kaj en Novgvineo.
Ekzemploj de tiuj mamuloj estas la ornitorinko kaj la ekidno.
Emil Schulthess (fotisto)
Emil SCHULTHESS (naskiĝinta la 29-an de oktobro 1913 en Zuriko, mortinta la 22-an de januaro 1996 en Maur) estis svisa fotografisto.
En 1957/58 li partoprenis la usonan operacion "Deep Freeze IV" en la Antarktiko. En 1962 la usona "Board on Geographical Names" (institucio por geografia nomenklaturo) nomis la lokon 84°47' en suda latitudo "Schulthess Buttress" (laŭvorte: ŝulthesa pilastro).
Garancières - La Queue (stacidomo)
Garancières - La Queue (plennome Garancières - La Queue-les-Yvelines) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Garancières, apud La Queue-les-Yvelines, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Petros
Petros (hungare: Petrosz, germane: Peters) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Haţeg. En 1910 ĝi havis 1 039 loĝantojn (rumanoj); en 1992 902 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1407. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Baru.
Garancières - La Queue (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cyr - Surdon (395000).
1964 Luyten
1964 Luyten estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn plakojn en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlanda-usonan astronomon Willem Jacob Luyten (1899 — 1994).
Emílie Burianová-Kristlová
Emílie Marie Burianová-Kristlová naskiĝinta la 8-an de aprilo 1912, mortinta la 25-an de majo 1996 en Prago estis unusola filino de Vlasta Burian. Ŝi naskiĝis kiel eksteredzeca filino de Vlasta Burian (1891 - 1962) kun dancistino Marie Pírková (1892 - 1944). Ŝi naskiĝis unu tagon antaŭ la dudekunua naskiĝtago de Vlasta Burian. La malgrandan Emilnjon edukis de malgrandaĝo la gepatroj de Burian. Emilnjo preskaŭ ne interrilatis kun la patrino. Burian vivis kun la filino ekde ŝia oka jaro. Li tre amis ŝin kaj zorgis pri ŝi, li rakontis al ŝi fabelojn kaj en pli posta aĝo, kiam Burian estis jam pli fama kaj pli riĉa, li kunprenis la filinon fremdlanden.
Post la jaro 1989 ŝi aperis ankaŭ en publika vivo, kiam ŝi estis gasto de vico da rememoraj programoj, interparoloj kaj pluaj, kaj kie ŝi rememoris sian patron. Sed la plej grandan ĝojon ŝi havis pro postrevolucia "renesanco" de la granda populareco de la patro. Kaj ankoraŭ potencigita en la jaro 1991 per lia centa datreveno de lia naskiĝo. Kaj ankaŭ pro fina juĝeja rehabilito de Burian en la jaro 1994. Emílie Burianová-Kristlová mortis la 25-an de majo 1996 en Prago en aĝo okdek kvar jaroj. Ŝi mortis kun varmiga sento de kontento, kiun ricevis ŝia patro en la 90-aj jaroj. Tra ŝia nepo la familio de Burian daŭrigas al liaj gepranepoj Monika Kristlová kaj Vlastimil Kristl (kiu kiel knabo por momentoj dediĉis sin al paroligado de filmoj kaj teatra laboro sur lignotabuloj de Nacia Teatro), kiuj studis produkton en FAMU.
Acipenseredoj
Acipenseredoj estas familio de 27 specioj de fiŝoj nome Acipenseridae en la ordo Acipenseroformaj. Ties evoluo datas reen el la Triaso nome antaŭ ĉirkaŭ 245 ĝis 208 milionoj da jaroj. La familio estas grupigita en du subfamilioj (Acipenserenoj kaj Skafirinkenoj) kaj kvar genroj: acipensero (Acipenser), huzo (Huso), Scaphirhynchus kaj Pseudoscaphirhynchus. Kvar specioj eble jam estas formortintaj. Du proksime rilataj specioj, Polyodon spathula kaj Psephurus gladius (eble formortintaj) estas de la sama ordo, Acipenseroformaj, sed estas en la familio Poliodontedoj kaj ne estas konsiderataj kiel "veraj" acipenseroj. Kaj acipenseroj kaj poliodonoj estis referencataj kiel "prafiŝoj" pro siaj morfologiaj karakteroj restis relative senŝanĝe ekde la plej antikva fosilia registro. Acipenseredoj estas indiĝenaj de subtropikaj, moderklimataj kaj ĉearktaj riveroj, lagoj kaj marbordoj de Eŭrazio kaj Nordameriko.
Acipenseredoj estas long-vivaj, malfru-maturaj fiŝoj kun distingaj karakteroj, kiel heterocerka vosta naĝilo simila al tiuj de ŝarkoj, kaj longeca, ŝpinileca korpo kiu estas mild-haŭta, senskvama kaj kirasita per kvin flankaj strioj de ostecaj platoj nome ŝildoj. Kelkaj specioj povas kreskiĝi multe, tipe game 2–3 1⁄2 m longe. La plej granda acipensero registrita estis beluga ino kaptita en la Volga Delto en 1827, kiu pezis 1,571 kg kaj estis 7.2 m longa. Plej acipenseroj estas anadromaj fundomanĝantoj, kiuj migras suprenriveren por frajo, sed pasigas plej el siaj vivoj manĝante en riverdeltoj kaj estuaroj. Kelkaj specioj loĝas nur en nesalakvaj medioj, dum alliaj principe loĝas en marmedioj proksime de areoj de marbordoj, kaj estas registroj ke ili kuraĝas al malferma oceano.
Masahiro Takahashi
Masahiro Takahashi (高橋 昌大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
18177 Harunaga
18177 Harunaga estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jill Shizuko Harunaga, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Kamehameha High School en Honolulu (Havajo Usono).
Novzelanda korako
La Novzelanda korako (Corvus antipodum Forbes, 1893) estis birdospecio de la familio de korvedoj kaj el la tipa genro Corvus el la ordo de paserinoj, kiu estis indiĝena de la Norda Insulo kaj de la Suda Insulo de Novzelando sed estas nuntempe formortinta. Estis du subspecioj: la Nordinsula korako (Corvus antipodum antipodum Forbes, 1893) kaj la Sudinsula korako (Corvus antipodum pycrofti Gill, 2003). Alia tre proksima parenca specio de korako loĝis en la insuloj Ĉatham, nome la Ĉathama korako (Corvus moriorum Forbes, 1892).
Novzelandaj korakoj estis grandaj korvoj kun longaj, larĝaj bekoj kiuj ne estis tiom arkecaj kiom tiuj de kelkaj specimenoj el la Havaja korvo (Corvus hawaiiensis). Ili estis signife pli malgrandaj ol la Ĉathama korako, kaj la Sudinsula subspecio estis multe pli grandaj ol la Nordinsula subspecio.
Restoj de la Novzelandaj korakoj estas pli komunaj en marbordaj lokoj el Plejstoceno kaj el Holoceno. Marborde, ili povis ĉeesti la koloniojn de fokoj kaj pingvenoj aŭ manĝi en la intertajda zono, kiel faras la Tasmania korako, Corvus tasmanicus. Ili povis ankaŭ dependi el fruktoj, kiel la Novkaledonia korvo, Corvus moneduloides, sed malfacilas kompreni kial fruktomanĝanto estus pli komuna en marbordaj arbaroj kaj arbustejoj se frukto estis distribuita tra la tuta arbaro.
Referencoj
ravens rule
González Catán
Geografio
González Catán situas sur la marborda ebenaĵo en proksimeco de Bonaero.
Milio
Milio (Milium) estas tutarkta genro de plantoj el poacoj, de la subfamilio Pooideoj el Eŭrazio, Nordameriko kaj Nordafriko.
González Catán
Klimato
González Catán situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.
Milio
Priskribo
Iliaj spiketoj havas nur unu floron kaj la ekstera paleo ne havas ariston.
Specioj
Specioj de milio inkluzivas la jenajn:
Parazitoj
Ergotfungo (Claviceps purpurea) parazitas ĝian ovarion.
Flying Padre
Flying Padre estas blank-nigra dokumenta kurta filmo de 1951. Ĝi estas la dua kurta filmo reĝisorita de Stanley Kubrick. La filmo estas naŭ-minuta longa kaj estis finkompletita tuj post Kubrick finis sian unuan filmon por RKO, nome la kurta filmo Day of the Fight (Luktotago, 1951). La filmo dokumentas la Reverendon Fred Stadtmueller, kiu flugveturas ĉirkaŭ 4 000 mejlojn por viziti siajn 11 preĝejojn. La filmo estis origine nomota "Sky Pilot", ĵargona termino por pastro. Dum la daŭro de la filmo, la pastro realigas funebran servon, admonas knabon kiu estis fitraktanta knabinon, kaj faras urĝan flugon por helpi malsanan patrinon kaj bebon en ambulanco. Kelkaj el la montroj de kaj el la aviadilo en Flying Padre revenis poste en 2001: A Space Odyssey (1968) kaj la montroj de la spacŝipo, kaj serio de detalaj montroj de vizaĝoj de personoj partoprenantaj en la funebro estis plej verŝajne inspiritaj de la filmoj de Sergei Eisenstein nome Kirasŝipo Potjomkin (1925) kaj Ivano la Terura (1944/1958).
(5918) 1991 NV3
(5918) 1991 NV3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝi ne ricevis nomon.
NGC 5430
NGC 5430 (aliaj indikoj — UGC 8937, MCG 10-20-62, MK 799, ZWG 295.32, IRAS13591+5934, PGC 49881) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Amelanchier lamarckii
Amelanchier lamarcki aŭ kupra amelanĉo, estas somerverda arbusto, kiu estas ŝatata ornamplanto. Pro siaj blankaj floroj kun kupro-ruĝa kolornuanco kaj la rimarkinda aŭtuna koloriĝo, la arbusto estas tre ŝatata. Ĝiaj fruktoj estas bongustaj.
Priskribo
La arbusto fariĝas 2 ĝis 10 metrojn altaj. La folioj estas inverse ovformaj kaj la folirandoj estas segilformaj. Ĝi floras fine de aprilo. La folioj komence estas bronz- ĝis kupro-koloraj kaj havas densan arĝentan hararon malsupre. La folioj longas 4 ĝis 8 cm, la supra surfaco estas nebrile verda aŭtune la folioj fariĝas brile flavaj ĝis oranĝruĝaj.
La 2 ĝis 3 cm grandaj neodorantaj floroj staras en altestarantaj aŭ nur iom pendantaj 6 ĝis 12-floraj grapoloj. La petaloj estas mallarĝaj kaj blankaj, havante 20 stamenojn kaj pintan kaj kvinnombran stiluson. La ĉ. 1 cm grandaj globformaj fruktoj estas komence hele purpuraj. Maturiĝante inter fino de junio gis mezo de julio la fruktoj fariĝas blue nigraj kaj gustas agrable dolĉaj.
La fruktojn estas manĝataj de birdoj, ekzemple kantoturdo, sturnoj aŭ kolomboj.
La kromosomnombro estas 2n = 68.
Disvastigo kaj postuloj al la kreskejo
La origina regiono de la kupra amelanĉo estas la oriento de Nordameriko. En la atlantike influita okcidenteŭropo la planto estas neofito. Eble la specio estas hibrido kun Amelanchier laevis. Krom en nordokcidenta Germanujo, Sudanglujo, Nordbelgio kaj Nederlando, ĝi estas rigardata kiel agriofito.
Sovaĝiĝinta, la kupra amelanĉo kreskas en Mezeŭropo ofte rande de la acidgrundaj kverkaroj. Gi toleras froston, malsekecon kaj ne tro longan sekecon.
Botanika historio kaj uzado
La unuan priskribon faris la botanikisto Jakob Friedrich Ehrhart en la jaro 1782 sub la nomo Pyrus botryapium, enordigante ĝin al la genro de la piroj. Nur post la starigo de la genro Amelanchier (amelanĉo) fare de la klerulo Friedrich Kasimir Medikus en la jaro 1789 la kupra amelanĉo estis dividita de la piroj. Post la enordigo en la genroj mespilo kaj kratago, ĝi fine ricevis la genronomon Amelanchier (amelanĉo). Fine de la 18a jarcento ĝi jam estis plantita en multaj ĝardenoj kaj parkoj. En la 19a jarcento la agrikultivistoj en Nederlando, Malsupra Saksio kaj Vestfalio. En la jaroj antaŭ 1970 oni erare kredis, ke la arbusto nomiĝis Amelanchier canadensis. Nur en 1968 la arbusto ricevis la hodiaŭan sciencan nomon Amelanchier lamarckii de la germana botanikisto Fred-Günter Schroeder. Kun la speciepiteto estas honorigita la franca botanikisto Jean-Baptiste de Lamarck, kiu priskribis en 1783 la planton sub la nomo Crataegus racemosa.
La kultivaro dum la jaroj ankaŭ estis bredataj en novajn kultivarojn. Oni konas hodiaŭ du kultivarojn:
Gilmore (SkyTrain Vankuvero)
Gilmore estas supertera stacio sur Millennium Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en Burnaby, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la.
Flago de Madagaskaro
La flago de Madagaskaro estas unu el la oficialaj simboloj de Madagaskaro. Ĝi estis akceptita la, du jarojn antaŭ la landa sendependiĝo, kiam Madagaskaro prepariĝis por balotado pri sia stato en la Franca Komunumo.
Trébabu
(jen france, bretone Trebabu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Flago de Madagaskaro
Ĝiaj koloroj reprezentas la historion de Madagaskaro, ĝian sendependecon kaj tradiciajn klasojn. Ruĝa kaj blanka estis koloroj de la regno Merina, kiu falis pro Francio en 1896. Tiuj koloroj estis uzataj sur la flago de la lasta reĝino de Merina, Ranavalona la 3-a. Ili povas indiki la etnan originon de la malagasoj en Sudorienta Azio kaj ankaŭ estas sur la flago de Indonezio. Verda estis koloro de Hova, la plebana klaso, kiu ludis gravan rolon en la kontraŭfranca agado kaj la movado por sendependeco.
Kantono Middlesex (Masaĉuseco)
La kantono Middlesex - angle  Middlesex County - estas kantono de Usono en la subŝtato Masaĉuseco. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Biblioteko de la Universitato de Aplikataj Sciencoj Ludwigshafen
La Biblioteko de la Universitato de Aplikataj Sciencoj Ludwigshafen estas universitata biblioteko en Ludwigshafen, Germanio.
Kantono Middlesex (Masaĉuseco)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Biblioteko de la Universitato de Aplikataj Sciencoj Ludwigshafen
La biblioteko liveras societon literaturon por esploraj kaj altedukaj celoj. Uzantoj estas ĉefe studentoj kaj prelegantoj. En la CHE-rangotabelo la biblioteko okupas pintan pozicion en la taksataj studfakoj.
Historio
La Biblioteko estis fondita en 1965.
Unu branĉo de la Universitata Biblioteko Ludwigshafen estas la Biblioteko de la Orienta Azia Instituto Ludwigshafen.
La kolekto de libroj kaj e-libroj ĉefe konsistas el germanaj kaj anglalingvaj volumoj (30% en publikigaj jaroj 2017-2019). La biblioteko ankaŭ donas aliron al siaj e-kolektoj per interretaj portaloj por serĉado kaj kompleta teksto. La proporcio de presitaj libroj kaj e-libroj kun eldona jaro 2017-2019 estas 1: 2.
Mem-replikiĝo de DNA
Nukleataj acidoj respondas pri unu el la plej esencaj funkcioj de vivantaj organismoj, la stokado kaj transdono de hereda informo.
Homa ĉelo normale enhavas 46 filamentojn de DNA nomatajn kromosomo]j. Iuj regionoj de la kromosomoj entenas koditajn informojn bezonatajn por la sintezo de specifaj proteinoj. Ĉi tiuj koditaj regionoj nomiĝas genoj.
La nombro da genoj en la struktura unuo de organismo varias laŭ la tipo de organismo. Ekzemple, viruso, la plej malgranda strukturo konata kiel portanto de genetika informo, supozeble enhavas kelkajn ĝis kelkcent genojn. Bakteria ĉelo, kiel kojlobacilo, Escherichia coli (E. coli) (La "Esperanta Medicina Terminaro" uzas Eŝeriko, la esperanta formo de la supre donita latina nomo.) enhavas ĉirkaŭ 5000 genojn. Sed homa ĉelo enhavas inter 30 000 kaj 35 000 genojn.
La duopa helica strukturo proponita por DNA liveras la unuan akcepteblan klarigon pri la mem-replikiĝo de DNA.
Mem-replikiĝo de DNA estas la procezo per kiu DNA estas kopiata, t.e. -- duplikatoj produktiĝas.
Mem-replikiĝo necesas por ke ĉiu tiel nomata "filina ĉelo" havu kompletan aron da genoj identan kun la aro en la patrina ĉelo.
La mekanismo de replikiĝo koncernas la malvolviĝon de la duopa helico.
Ĉiu apartiĝinta filamento de la DNA servas kiel ŝablono, aŭ modelo, sur kiu komplementa filamento, identa kun la antaŭa partnero, povas esti konstruita.
Estas la pariĝaj ecoj de bazoj kiuj trudas al la nove formiĝinta komplementa filamento ke ĝi estu identa kun la antaŭa partnera filamento. Ĉi tiuj bazoj estas partoj de la nukleotidoj kiuj venas el la likva medio ĉirkaŭ la origina DNA en la ĉela nukleo.
Tia fonto de nukleotidoj en ĉirkaŭa medio nomiĝas nukleotida rezervujo.
Ĉi tiu kontinua procezo daŭre konstruadas du duopajn helicojn de DNA (filinajn molekulojn) por ĉiu antaŭekzistinta duopa helico. Mem-replikiĝo probable komenciĝas tuj kiam la helico ekmalvolviĝas, kaj probable ne finiĝas ĝis la malvolviĝo estas kompleta.
Belpasso
Belpasso estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adrano, Biancavilla, Bronte, Camporotondo Etneo, Castiglione di Sicilia, Catania, Lentini (SR), Maletto, Mascalucia, Motta Sant'Anastasia, Nicolosi, Paternò, Ragalna, Ramacca, Randazzo, San Pietro Clarenza, Sant'Alfio kaj Zafferana Etnea.
32275 Limichael
32275 Limichael estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Yifan Li, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputila biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la James M. Bennett High School de Salisbury (Marilando).
Tipas
Cerro Tipas (konata ankaŭ kiel Cerro Cazadero (Ĉasejo) aŭ Cerro Walther Penck) estas masiva vulkanaro en Andoj, situa en nordokcidenta Argentino. Ĝi estas ĝuste sudokcidente de Ojos del Salado, nome la plej alta vulkano en la mondo. Tipas mem estas eble la tria plej alta aktiva vulkano en la mondo, kaj ĝi konsistas el stratovulkanoj, lafokupoloj, kaj lafofluaĵoj. Ties pinto estas 6 668 m super marnivelo kaj la komplekso kovras areon de 25 km². Estas infomroj pri fumarola aktiveco, kaj de Silva kaj Francis (1991) konsideris ke la vulkano estis laste aktiva en Holoceno. La komplekso Tipas-Cerro Bayo estis aktiva antaŭ 2.9-1.2 milionoj da jaroj eliganmte daciton kaj riolitojn. Magmokompono estas tipa ĉe Andaj stratovulkanoj. Tomografiaj studoj de subkuŝa krusto indikas modelon de sisma malpliiĝo sub Tipas.
Rur
La rivero Rur (jen germana literumo, nederlande kaj france literumata Roer, sed prononcata same Rur) estas rivero kiu fontas en la naturprotektata regiono Altaj Marĉoj de Belgio, sed post nur 5 procentaĵoj de sia vojo plufluas en Germanio, kie ĝi pasas proksimume 80 procentaĵojn de la vojo kaj la restajn 15 procentaĵojn pluvojas en Nederlando, kie ĝi proksime de la urbo Roermond ("buŝo de rivero Rur") enfluas la riveron Mozo (Maas). La rivero longas 164 kilometrojn kaj en listo de riveroj en Germanio ordigita laŭ longeco havas la 41-an lokon. Interalie ĝi pasas la teritorion de la urboj Düren, Jülich, Linnich, Heinsberg kaj la jam menciita Roermond, kaj krome trafluas plurajn akvobaraĵojn.
Károly Eötvös
Károly Eötvös [kAroj otvoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eötvös Károly estis hungara juristo, advokato, politikisto, parlamentano, verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis ráckevei. Károly Eötvös naskiĝis la  1842 en Mezőszentgyörgy. Li mortis la 1916 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Eötvös frekventis mezlernejon en Pápa, poste li lernis juron en Pápa, Kecskemét kaj Pest (urbo). En la lasta urbo li akiris diplomon en en 1865. En 1872 li estis elektita parlamenta deputito, poste li estis parlamentano ĝis 1906 (tamen kun interrompoj). Li konsekvence apogis la revolucion en 1848, do li apartenis ĉefe al la opozicio. En 1877 li translokiĝis al Budapeŝto, en la sekvaj jaroj lia advokata kontoro estis vaste konata. En 1883 li estis advokato de judino de Tiszaeszlár. Tiu proceso havis famon en tuta Eŭropo. Li venkis en la proceso, li daŭre parolis 7 horojn dum la defenda parolo. En 1892 li vizitis Lajos Kossuth en ekzilo.
Kantono Mercer
La nomo Kantono Mercer - angle Mercer County - povas rilati al
Sankt Peter-Ording
Sankt Peter-Ording estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la pleja okcidento de la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
1965 van de Kamp
1965 van de Kamp estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn platojn en Nederlandon, kie la geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlanda-usonan astronomon (kaj dirigenton) Peter van de Kamp (1901 — 1995).
James Chadwick
Siro James CHADWICK (20-an de oktobro 1891, Manchester, Anglio – 24-an de julio 1974, Kembriĝo, Cambridgeshire) estis angla fizikisto, kiu ricevis Nobel-premion pri fiziko en 1935 pro sia malkovro de la neŭtrono.
Chadwick en 1932 rimarkis, ke berilio bombadita per alfa-korpuskloj ellasas nekonatan radiadon, kiu forpuŝas protonojn el atomkernoj de diversaj materialoj. Laŭ klarigo de Chadwick, la radiado konsistas el korpuskloj - sen elektra ŝargo - nome neŭtronoj, kiuj havas saman pezon kiel la protonoj.
Montfort-l'Amaury - Méré (stacidomo)
Montfort-l'Amaury - Méré estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Méré, apud Montfort-l'Amaury, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
2873 Binzel
2873 Binzel estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono), Usono).
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Richard P. Binzel de la Universitato de Teksaso en Aŭstino. Dum sia esploro por disertaĵo, Binzel estis unu el plej fruktodonaj observantoj de de malgrandaj planedoj, ĉefe por determini  de malgrandaj objektoj de la ĉefa zono.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de F. Vachier, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, P. Kušnirák, D. Pray, W. Cooney, J. Gross, D. Terrell, B. Flanagan, R. Durkee, V. Benishek, J. Berthier, A. Klotz, J.-P. Teng, A. Peyrot kaj P. Thierry uzinte observojn de lumaj kurboj elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,56 km kaj de 1,8575 tago (44,58 horoj). La aliaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.
József Kürschák
József Kürschák [jOĵef kurŝAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kürschák József estis hungara matematikisto, profesoro, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1914).
József Kürschák naskiĝis la  1864 en Buda. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
József Kürschák frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1881-1886, kie li lernis precipe de Gyula Kőnig kaj Jenő Hunyady. Li ekinstruis en diversaj lernejoj en Debrecen, poste en Budapeŝto. En 1891 li instruis jam en la universitato, kie li estis ankaŭ rektoro kaj katedrestro. Li okupiĝis precipe pri algebro, ekzemple pri diferenciala ekvacio.
Merĝoj
Mergus (mergus) estas la genro de la tipaj merĝoj, fiŝmanĝantaj anasoj de la subfamilio de maraj anasoj nome Mergenoj. La Kapuĉmerĝo, ofte nomata Mergus cucullatus, ne estas el tiu genro sed tre proksime rilata. La alia "stranga" merĝo nome la Blanka merĝo (Mergellus albellus), estas laŭ filogenetiko pli proksime al la klanguloj de la genro Bucephala.
Priskribo
Kvankam ili estas maraj anasoj, plej el la merĝoj preferas riverajn habitatojn, kaj nur la Mezgranda merĝo estas komuna ĉe maro. Tiuj grandaj fiŝmanĝuloj tipe havas blankanigrajn, malhelbrunajn kaj/aŭ verdajn nuancojn en sia plumaro, kaj plej havas iome tufecajn krestojn. Ĉiuj havas segilformajn bordojn en siaj longaj kaj maldikaj bekoj kiuj helpas kaptoteni ties fiŝpredon. Kun la Blanka merĝo kaj la Kapuĉmerĝo, ili estas ofte konataj kiel "segilbekuloj". La klanguloj aliflanke manĝas ĉefe moluskojn, kaj krome havas plei tipan anasbekon. Ili estas klasitaj ankaŭ kiel "plonĝanasoj" ĉar ili iras tute subakven serĉe de manĝo. Laŭ aliaj trajtoj, tamen, la genroj Mergus, Lophodytes, Mergellus, kaj Bucephala estas tre similaj; unike inter ĉiuj Anseroformaj, ili ne havas kojnojn en malantaŭa bordo de ties sternumo, sed truojn ĉirkaŭitajn de osto.
Evoluo
Oni priskribis el fosilioj kelkajn membrojn de tiu genro nome la jenajn:
La sulo de komenca Oligoceno nome "Sula" ronzoni estis dekomence miskomprenita kiel tipa merĝo. Fosilio de fina Seravaliano (antaŭ ĉirkaŭ 13–12 milionoj de jaroj) foje atribuata al Mergus, trovita en kuŝejo Sajóvölgyi de Mátraszõlõs, Hungario, probable apartenas al Mergellus. La parenceco de enigma "Anas" albae el Mesiniano (antaŭ ĉirkaŭ 7–5 milionoj de jaroj) de Hungario estas nedeterminita; ankaŭ ĝi estis dekomence konsiderata tipa merĝo.
Anarkiismo kaj samseksemo
GLAT-ema anarkiismo, GLAT-amika anarkiismo aŭ kvira anarkiismo estas anarkiisma pensoskolo kiu defendas ke anarkiismo kaj socia revolucio estas rimedoj por samseksema liberigo kaj abolon de homofobio, lesbofobio, transmizogineco, bifobio, transfobio, aliseksema normismo, aliseksemismo, patriarkeco, kaj de seksa duumismo. GLAT-anarkiistoj kiuj kampanjiis por la rajtoj de GLAT kaj ekster kaj ene de la anarkiismaj kaj de la GLAT movadoj estas John Henry Mackay, Adolf Brand, kaj Daniel Guerin. Individuisma anarkiisto Adolf Brand publikigis la gazeton Der Eigene kiu estis la unua publikaĵo dediĉita al samseksemaj temoj en la mondo, publikigita el 1896 al 1932 en Berlino.
Mór Pisztóry
PISZTÓRY Mór (pro. pisto:ori) estis hungara juristo, ekonomika verkisto, universitata profesoro naskita en Pest la 28-an de majo 1841 kaj mortinta en Koloĵvaro la 13-an de julio 1906.
Biografio
Mór Pisztóry havigis en 1865 diplomon de advokato, en 1868 li doktoriĝis pri ŝtatscienco en Pest (urbo). De 1869 li instruis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste en Jura Akademio (Győr), de 1876 en Reĝa Jura Akademio (Pozono), de 1891 en la Universitato de Koloĵvaro. En Pozono li redaktis en 1877 – 1879 la gazeton Pozsonyvidéki Lapok. En 1905 oni elektis lin deputito de landkunveno en Koloĵvaro.
Béla Lukács (operkantisto)
Kariero
Béla Lukács debutis en februaro de 1913. En 1916 dungis lin la Volksoper de Vieno. Pli poste li laboris en Berlino kiel operkantisto. Li estis la ĉefreĝisoro de la Teatro Városi (Urba Teatro) de Budapeŝto.
Endre Senkálszky
SENKÁLSZKY Endre [ŝenka:lszki] estas rumanuja hungara aktoro, reĝisoro, pedagogo, teatrestro naskita la 2-an de oktobro 1914 en Koloĵvaro kaj mortis en Kluĵo la 5-an de januaro 2014.
Naoto Ishikawa
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
M*A*S*H (filmo)
Aperas en la filmo steluloj Donald Sutherland, Elliott Gould, Robert Duvall, Sally Kellerman, Tom Skerritt, Roger Bowen, Gary Burghoff, Rene Auberjonois, David Arkin, Fred Williamson, kaj aliaj.
Premioj
La filmo gajnis la Oran Palmon de la 1970 Festivalo de Cannes. Ĝi estis nomumata por kvin Akademiaj Premioj kaj gajnis unu por plej bona adaptita scenaro.
En 1996, MASH estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Patrasa golfo
La Patrasa golfo, aŭ golfo de Patraso (Πατραϊκός Κόλπος) estas profunda golfo de la Ionia maro.
Geografio
La golfo situas en Grekio, inter la nord-okcidenta bordo de la duoninsulo Peloponezo kaj la suda bordo de Etolio-Akarnanio.
Oriente la golfo estas ligita per mallarĝa markolo kun la golfo de Korinto nemalproksime de la ponto Rio-Antirio. Okcidente la golfon limas linio inter la insulo kaj vilaĝo.
La golfo longas je kaj larĝas je, areo de la akva spaco estas ĉirkaŭ. Ĉe la sud-orienta bordo de la golfo situas granda urbo kaj haveno Patraso, ĉe la norda bordo estas urbo kaj haveno Misolongi.
Ekonomio
Patraso estas sola granda haveno ĉe la golfo. Paromoj ligas ĝin kun proksima greka insulo Kefalonio kaj kun la italaj urboj Ankono kaj Brindizio. Ankaŭ la urboj Misolongi, Rio kaj Antirio havas havenojn.
Historio
Du grandaj bataloj inter Venecia respubliko kaj Otomana Imperio okazis en la Patrasa golfo en 1499 kaj 1500, dum la tria otomana—venecia milito (1499—1503).
En 1571 en la golfo okazis unu el la plej grandaj marbataloj en la historio — Batalo de Lepanto.
En 1772 tie okazis batalo inter rusa kaj turka eskadroj, en kiu venkis rusoj.
The Seafarers
The Seafarers (La maristoj) estas la kvara filmo de Stanley Kubrick kaj tria dokumenta kurta filmo, farita por la sindikato de maristoj Seafarers International Union, reĝisorita en Junio 1953. La filmo estas la unua de Kubrick filmita kolore.
Ĝi priskribis la logistikon de demokrata sindikato kaj fokuzas pli al la komforto de marlaboro ol al la agado de la sindikato mem. Por la kafeteria sceno en la filmo, Kubrick elektis relfilmilon por priskribi la vivon de la marista komunumo; tiu tipo de filmado estos poste persona subskriba tekniko. La sekvenco de Paul Hall, sekretari-trezorero de SIU Atlantiko kaj Golfo, parolanta al membroj de la sindiktao rememoras pri scenoj el filmoj de Eisenstein nome Striko (1925) kaj Oktobro (1928). Day of the Fight, Flying Padre kaj The Seafarers estas la nuraj survivantaj dokumentaj filmoj de Kubrick; sed kelkaj historiistoj kredas, ke li faris ankaŭ aliajn.
NGC 5431
NGC 5431 (aliaj indikoj — MCG 2-36-20, ZWG 74.65, PGC 50046) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Brentwood Town Centre (SkyTrain Vankuvero)
Brentwood Town Centre estas supertera stacio sur Millennium Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en Burnaby, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la.
Maĵorparalelo
Maĵorparalelo povas esti
Spardorf
Spardorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Erlangen-Höchstadt kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Andrea Lory
LORY Andrea [pr. lori] estas rumana kantistino (soprano) naskiĝinta en Oradea la 22-an de novembro 1963.
Kariero
Lory studis en Bukareŝto, debutis en Iaşi, poste en 1992 ŝi fariĝis solistino de la Hungara Operejo de Budapeŝto.
Poiana (Balșa)
Poiana [pojana] (hungare: Pojána) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Deva. En 1910 ĝi havis 677 loĝantojn (rumanoj); en 1992 164 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1511. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Balșa.
Seafarers International Union
La Seafarers International Union aŭ SIU estas organizo de 12 aŭtonomaj sindikatoj de maristoj, fiŝkaptistoj kaj ŝipistoj kiuj laboras sur ŝipoj kiuj havu flagon de Usono aŭ Kanado. Michael Sacco estis ties prezidanto ekde 1988. La organizo havas ĉirkaŭkalkulitajn 35 498 membrojn kaj ĝi estas la plej granda marlaborista organizo en Usono. Organizantoj fondis la sindikaton la 14an de Oktobro, 1938. La Seafarers International Union aperis el ĉarto elsendita de la Sailors Union of the Pacific por la American Federation of Labor kiel defendo kontraŭ la perdo de laborpostenoj por la Congress of Industrial Organizations (CIO) kaj ties frakcio partia de la Usona Komunista Partio.
Philipp Spitta
Julius August Philipp SPITTA (* 27-an de decembro 1841 en Wechold ĉe Hoya, nun Hilgermissen; † 13-an de aprilo 1894 en Berlino) estis muziksciencistol kaj biografiisto de Bach. Lia patro estis teologo kaj poeto Philipp Spitta, lia patrino Johanna Maria Hotzen.
Vivo
Post kiam li komence ricevis edukadon de dominstruistoj, li iris en 1856 al la liceo en Hanovro, du jarojn poste al la gimnazio en Celle, kie li printempon 1860 faris abituron. La 20-an de aprilo 1860 li registriĝis laŭ deziro de siaj gepatroj kiel "studiosus theologiae" ĉe la Georg-August-Universitato en Göttingen, sekvis tamen ekde la unua semestro nure prelegojn de la filozofia fakultato. Komence de la somera semestro 1861 li oficiale studis klasikan filologion.
Jam baldaŭ post sia alveno en Göttingen Spitta komencis ligi privatajn rilatojn, aparte tiajn, kiuj malfermis al li aliron al la muzika vivo de Göttingen. Unu el la unuaj interkonatiĝoj estis tiu kun Julius Otto Grimm, per kiu li ankaŭ konatiĝis kun Hermann Sauppe kaj Eduard von Siebold, ginekologo el Göttingen, kies filino Agathe von Siebold estis bona konato de Johannes Brahms. Pro sia engaĝiĝo kaj sia faksperto en muzikaj aferoj Spitta akiris sekvatempe en Göttingen certan renomon kaj fariĝis septembron 1861 membro kaj dirigento de la studenta kantasocio de Georgia-Augusta kaj prezentis kun ĉi tiu en la sekva tempo plurfoje sukcese. La postenon de dirigento li finfine rezignis je la jarfino de 1863, por ke li povu sufiĉe prepari sin por sia ekzameno en la jaro 1864, sed restis ĝis sia morto patrono de la studenta kantasocio. Sian studon li finis la 23-an de julio 1864 en Bonn per tezo pri la frazaranĝo ĉe Tacitus ("De Taciti in componendis enuntiatis ratione. Pars prior.").
Jam en Reval li komencis per abundaj esploroj pri vivo kaj verkado de Johann Sebastian Bach, kies rezultojn li prezentis en 1873 en la unua volumo de sia Bach-biografio. Ĉi tiu levis "la ĝis nun nekonatan unufrape al la plej altaj honoroj de la scienco" kaj rezultigis komence en aprilo 1874 la vokitecon de Spitta kiel ĉefinstruisto al la lepsika Nikolai-lernejo. Kune kun Heinrich von Herzogenberg, Franz von Holstein kaj Alfred Volkland li fondis tie la lepsikan Bach-asocion.
En aprilo de 1875 Spitta transprenis la postenon de Dua daŭra Sekretario de la Reĝa Akademio de la Artoj en Berlino kaj eklaboris kiel plenranga instruisto por muzikhistorio ĉe la Reĝa akademia Altlernejo por Muziko, kies vicdirektoro li fariĝis en 1882. Samtempe li sekvis vokon de la Reĝa Frederiko-Vilhelmo-Universitato kiel eksterordinara profesoro por muzikscienco.
Krom sia Bach-Biografio li renomiĝis aparte pro eldono de ĉiuj orgenkomponaĵoj de Dietrich Buxtehude kaj de la kompleta verkaro de Heinrich Schütz. Kune kun Friedrich Chrysander kaj Guido Adler li eldonis ekde 1885 la kvaronjaran revuon por muzikscienco Vierteljahrsschrift für Musikwissenschaft, aperanta en Lepsiko. Philipp Spitta nuntempe validas kiel fondinto de la moderna muzikscienco.
NGC 5432
NGC 5432 estas duopa stelo en konstelacio Virgo.
Philipp Spitta
Vivo
En la aĝo de 52 jaroj li mortis kaj trovis sian lastan ripozejon en honortombo sur la evangela tombejo Neuer Zwölf-Apostel-Kirchhof ĉe Werdauer Weg 5 en Tempelhof-Schöneberg en Berlino.
NGC 5432
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Philipp Spitta
Vivo
Laŭ li nomiĝas i.a. la Spitta-strato en Berlin-Lichtenberg.
Biancavilla
Biancavilla estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Adrano, Belpasso, Bronte, Castiglione di Sicilia, Centuripe (EN), Maletto, Nicolosi, Paternò, Ragalna, Randazzo, Sant'Alfio, Santa Maria di Licodia kaj Zafferana Etnea.
(5949) 1985 RL3
(5949) 1985 RL3 estas asteroido de la asteroida zono, kiu ne ricevis nomon.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Halterlevado
Ĉe la sporto halterlevado la sportistoj provas levi kiel eble plej pezan halteregon al superkapa pozicio (kun malfleksitaj kruroj kaj brakoj). Ĝi estas pezatletika sporto. En la Olimpiaj Ludoj ĝi estas ekde 1976 dufaka sporto. Ŝiro kaj Puŝo estas la fakoj. Dum konkurso la sportistoj partoprenas en ambaŭ fakoj kaj la rezulton oni sumigas el la plej granda levita pezo de la du fakoj. Ĉe konkursoj kiel monda ĉampionumo aŭ Olimpiaj Ludoj, la atletoj estas dividitaj en korpopezo-klasojn. Tiu gajnas, kiu levas plej multe en sia pezoklaso. Alia maniero estas obligi la rezulton per koeficiento por kompari diverspezajn atletojn. Ĉiu sportisto havas 3 eblojn por levi la halteregon. Por la sukceso necesas krom forto ankaŭ bona, sperta teĥniko, rapido, kunordigo kaj moviĝemo.
La internacia rega asocio estas la Internacia Federacio de Halterlevado (International Weightlifting Federation, mallongigite IWF).
Historio
La 28-an de marto 1891 okazis la unua monda ĉampionumo en Londono, Britujo. Ĉampiono fariĝis la brito Edward Lawrence Levy. Partoprenis sep eŭropanoj el ses landoj. Halterlevado estis en la programo de la unuaj olimpiaj ludoj en 1896. Fakoj estis la unumana ŝiro kaj la dumana puŝo. Pezoklasoj tiam estis neekzistantaj. En la duaj olimpiaj ludoj ĝi ne estis en la programo. En la triaj ludoj halterlevado reaperis unufoje. Ekde la olimpiaj ludoj de 1920 ĝi daŭre estis en la programo. Tiufoje kun pezoklasoj. La 10-an de junio 1905 fondiĝis la Amateur-Athleten-Weltunion (esperante: Amatoro-atleto-mondounio), kiu estis antaŭiranto de la nuna IWF. En la sama jaro la uzo de pezokategorioj komenciĝis. En la jaro 1910 la germana firmao Kaspar Berg enkondukis halteregon por diskopezoj kun turniĝeblaj diskoteniloj.