cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lagoj Unianga
Priskribo
La Unianga Serir (arabe serir = malgranda) en oriento (18° 55' N / 21° 51' Eo)
(7591) 1992 WG3
(7591) 1992 WG3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Karlo la 2-a (Francio)
Karlo la 2-a (naskiĝis la 13-an de junio 823 en Frankfurto ĉe Majno - mortis la 6-an de oktobro 877 en Avrieux, Savojo), pli konata kiel Karlo la Senhara aŭ Karlo la Kalva (franclingve Charles II aŭ Charles le Chauve) estis franka reĝo de la 9-a jarcento, kiu apartenis al la karolida dinastio. Li estis la nepo de Karolo la Granda, kaj la filo de la imperiestro Ludoviko la Pia kaj de lia dua edzino Judit de Bavario.
Li estis kromnomita "la Senhara" ne pro senhareco, sed ĉar li la 5-an de majo 877 razis sian kranion okaze de la konsekrado de abatejo en Compiègne, kvankam reĝo devas laŭ franka kutimo havi longan hararon.
Pro konfliktoj kontraŭ siaj fratoj pri la divido de la vasta imperio de ilia avo, Karlo devis atendi la finon de sia vivo por akiri la imperian kronon. Li estis reĝo de Okcidenta Frankio ekde 840 ĝis 877, kaj imperiestro ekde 875 ĝis 877.
13070 Seanconnery
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la skota filmaktoro Sean Connery, bone konata kiel ĉefrolulo en la serio da filmoj "James Bond" kaj pro lia rolo en Il nome della rosa de Jean-Jacques Annaud (1986) laŭ la verko de Umberto Eco.
42998 Malinafrank
42998 Malinafrank estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov en la samnoma vilaĝo de la distrikto Prago-oriento (Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usonan kosmonaŭtikan inĝenieron kaj pentriston Frank Joseph Malina, Jr. (1912–1981), pioniron en scienca inĝenierarto, precipe raketa pelado. Li servis kiel portempa direktoro de la Jet Propulsion Laboratory de ties fondo en 1944 ĝis 1946. En 1947 li aliĝis al Unesko kaj post 1953 li postsekvis sian intereson por la kineta arto.
Valentina Ĵuravlova
Valentina Nikolaevna ĴURAVLOVA (ruse Валентина Журавлева; naskiĝis la ; mortis la ) estis rusia verkistino de sciencfikcio.
Béla Fekete Nagy
Béla Fekete Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete Nagy Béla estis hungara pentristo, grafikisto. Lia origina nomo estis Fekete Béla.
Valentina Ĵuravlova
Ŝi estis la edzino de Genriĥ Altŝuller, la inventinto de TSIT kaj ankaŭ sciencfikcia verkisto. Multajn rakontojn ili skribis kune, sed pro kontraŭjudaj limigoj ili estis publikigitaj nur je ŝia nomo.
Béla Fekete Nagy
Béla Fekete naskiĝis la  en Mecsekszabolcs (nuntempe urboparto de Pécs), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Fekete Nagy akiris maŝininĝenieran diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József, poste desegnopedagogian diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1933. Zoltán Klie estis lia unua konsilisto pri pentroarto. Post siaj studoj li instruis en faklernejo. Ekde 1937 li komencis krei kretajn desegnaĵojn. En la jaroj 1938 kaj 1939 li vivis en Francio. Dum la 2-a mondmilito li havis ceramikan atelieron en Budapeŝto kun sia edzino, la ateliero estis ankaŭ signifa loko por la kontraŭnaziaj homoj. Somere li ofte partoprenis en arta vivo de Artistkolonio (Szentendre). En komenco de la socialismo li tiel aprezis, ke tiu erao ne konvenas pentradi, tial inter 1949 kaj 1964 li havis gravajn inĝenierajn postenojn. En 1965 li pensiuliĝis kaj li denove pentradis.
Sanĉo la 7-a (Navaro)
Biografio
Li partoprenis en la Batalo de Las Navas de Tolosa (1212) kie la armeo de la Almohadoj komandita de Mohamedo An-Nasir estis venkita.
Per buleo de la (nuligita la ), li estis ekskomunikita fare de papo Inocento la 3-a pro subteno al Abu Yusuf Yaqub al-Mansur (mortis en 1199), filo de Abu Yaqub Yusuf (mortis en 1184).
Familio
Li estas la filo de Sanĉo la 6-a, la saĝulo kaj de Sanĉa de Kastilio (mortis en 1177 aŭ 1179?), foje nomita Beatrico de Kastilio.
Lia fratino Berengela edziniĝis kun Rikardo Leonkora la en Limasolo sur la insulo Kipro.
Edziĝoj kaj posteularo
Sanĉo la 7-a de Navaro edziĝis ĉirkaŭ 1195 kun Konstanca de Tuluzo, filino de grafo Raimundo la 6-a de kiu li eksedziĝis ĉirkaŭ 1190.
Iuj tekstoj parolas pri mistera Sanĉa, kiu povus estis la dua edzino de Sanĉo kaj filino de la kalifo, kiu mortus fruaĝe.
Fine, apud la tombejo de Sanĉo en Reĝa kolegiato de Roncesvalles, restaĵoj de virino estas konservitaj. Nekrologo de la abatejo registris ŝin "reĝino Klementa, filino de Frederiko, Imperiestro de Germania Magna".
Sen heredanto, Sanĉo la 7-a de Navaro havis kiel posteulon sian nevon Teobaldo la 1-a de Navaro.
Upington
Upington estas grandurbo en Sudafriko, en provinco Norda Kablando.
Geografio
Upington situas sur montetaro laŭ Oranĝo (rivero) en la okcidenta parto de la lando. Bloemfontein troviĝas 488, Kaburbo 665, Johanesburgo 720, Port Elizabeth 739, Pretorio 755, Orient-Londono 816, Durbano 961 km.
Historio
Upington estis fondita en 1884 kaj prenis sian nomon de generalo Thomas Upington, kiu estris Kablandon. Pli frue en 1875 la loko estis stacio de misiistoj.
Ekonomio
Upington estas centro de vinoindustrio.
Trafiko
Upington havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Kaburbo, Johanesburgo, Namibio, Port Elizabeth. Fervojo funkcias al Namibio kaj Hinda Oceano. La urbo havas ponton tra la rivero.
Klimato
En Upington la averaĝa temperaturo varias inter 11-26 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 188 mm. La pluvo en marto kulminas kaj julie apenaŭ pluvas.
Mesa
Mesao (hispanlingvo: tablo-tero) estas grandurbo en la usona subŝtato Arizono kaj havas 396,375 loĝantojn. Ĝi estas la 42-a urbo (laŭ loĝantoj) en Usono (2000). La areo estas, la 47-a urbo laŭ areo.
Demografio
De la loĝantaro estas pli maljuna ol 65 jaroj kaj ĝi ekzistas por  el unupersonaj mastrumadoj. La senlaboreco sumiĝas je (censo 2000).
Ĉirkaŭ de la loĝantaro de Mesao konsistas el hispanamerikanoj kaj latinamerikanoj,  estas de Afrika origino kaj  de Azia origino.
La nombro da loĝantoj altiĝis de 290,212 en 1990 al 396,375 en 2000.
Klimato
La averaĝa temperaturo en januaro estas, en julio tio estas. La averaĝa pluvokvanto estas jare (informoj surbaze de la periodo 1961-1990).
Svinica (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Svinica, hungare Petőszinye [petOsinje], germane Swinitz [svinic] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Kupšinci
Kupšinci, hungare Murahalmos estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Urba municipo Murska Sobota. La historia hungara loknomo estis Kupsinc, kiu pro la hungariga politiko ŝanĝiĝis al Halmos, poste pro peto de Poŝto al Murahalmos.
Svinica (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Geografio
Svinica situas laŭ ĉefvojo Michalovce-Košice. La lasta urbo troviĝas je 16 km-oj.
Kupšinci
Situo
Kupšinci situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flanka vojo kontaktiĝanta kun Černelavci.
Svinica (distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo)
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Fortikaĵo konstruiĝis supozeble fine de la 12-a jarcento. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1276 en formo "Zyna". En 1427 oni komputis tie 70 familiojn (proksimume 350 loĝantojn), en 1598 53 domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Petőszinye 786 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Füzér, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 apud la vilaĝo mortis 22mil da soldatoj. En 2001 vivis en Svinica 801 homoj, (765 slovakoj).
Kupšinci
Historio
La unua mencio devenis el 1365 en formo "Kopsinch". Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En vilaĝa festego okazis.
Koch
En la esperantlingva Vikipedio interalie ekzistas artikoloj pri la sekvaj personoj, kiuj portas tiun familian nomon:
Krome menciindas
Parta ordo
Parta ordo estas parta strikta ordo aŭ parta malstrikta ordo.
Difinoj
Parta malstrikta ordo estas duvalenta rilato, kiu estas transitiva kaj antisimetria.
Parta strikta ordo estas duvalenta rilato, kiu estas transitiva kaj kontraŭrefleksiva.
Bonvolu noti, ke transitiva kaj kontraŭrefleksiva (aŭ, sinonime, malrefleksiva) rilato estas nepre kontraŭsimetria (aŭ, sinonime, malmalsimetria).
Ekzistas dualeca rilato inter striktaj kaj malstriktaj ordoj sur ajna aro X:
Notacio
Foje oni samtempe uzas striktan kaj malstriktan ordojn; tiam por malstrikta ordo oni uzas matematikajn simbolojn, kaj por strikta respektive.
Jamník (distrikto Liptovský Mikuláš)
Jamník, hungare Jamnik estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Jamník situas laŭ flankovojoj. Liptovský Mikuláš troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1346 en formo "Yemnik". En 1715 34 familioj pagis impostojn. En 1784 445 vilaĝanoj loĝis en 50 domoj, en 1828 396 vilaĝanoj loĝis en 49 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Jamnik 629 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptovský Hrádok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jamník 361 homoj, (352 slovakoj).
Szentlélek/Sv.Duch
La unua mencio okazis pri apuda vilaĝo Szentlélek [sentlElek] en 1286 laŭ tiama hungara ortografio "Zenthlylek" (=Sankta Spirito). La latina nomo "Villa S. Spiritus" aperis en 1381. La vilaĝo detruiĝis kaj senhomiĝis en 1709 pro la konstantaj bataladoj.
La Lande-de-Fronsac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone La Landa de Fronçac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Flago de Podlaĥia provinco
Flago de la Podlaĥia provinco estas la simbolo de la Podlaĥia provinco. La flago estis adoptita per la rezolucio N-ro LIV/448/02 de la provinca konsilio la 30-an de aŭgusto 2002. La flago de la Podlaĥia provinco havas la formon de rektangulo kun la proporcioj 5:8. Ĝi konsistas el kvar horizontalaj strioj de egala larĝo laŭ jenaj koloroj, sinsekve de supre: blanka, ruĝa, flava kaj blua. La supra blanka strio rilatas al la Blanka Aglo kaj Kavaliro, troviĝantaj en la blazono de la provinco; la ruĝo venas el la koloro de la heraldika ŝildo; la flava strio velas el la ora krono, la beko kaj la kruroj de la Aglo, la kruco sur la ŝildo de la Kavaliro, la glavo, la spronoj de la Kavaliro kaj la jungaĵo; la malsupra blua strio rilatas al la ŝildo, selo kaj ĉabrako de la Kavaliro.
Fröndenberg
Fröndenberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unna de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la jaro la urbo havis  loĝantojn.
Antal Réthly
Antal Réthly naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Antal Réthly frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis geografion en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Liaj profesoroj estis ekzemple Lajos Lóczy, Loránd Eötvös, Antal Koch, Radó Kövesligethy, Gusztáv Thirring. Ekde 1898 li havis ŝtatan postenon, ekzemple li laboris en la tutlanda meteologia instituto sub gvidado de Miklós Konkoly-Thege. En la jaroj 1903 kaj 1904 li laboris en observatorio de Ógyalla. Tiutempe li finis la lernadon en la universitato. Inter 1903 kaj 1914 li laboris en la universitata sisma instituto. En 1912 li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József antaŭ Jenő Cholnoky. En la sekva jaro li partoprenis en ekspedicio en Adriatiko. Ekde 1917 li instruis klimaton, komence en la agrikultura lernejo, poste en la universitato. En 1923 li estis nomumita privata profesoro. Inter 1925 kaj 1927 li estis invitita al Ankaro, kie li establis la turkan meteologian servon kaj observatorion, tial li ricevis premion de Mustafa Kemal Atatürk. En 1933 li estis nomumita vicinstutestro, post 3 jaroj instutestro. En 1948 li pensiuliĝis, en 1972 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1966 li ricevis memormedalon.
Roland Koch
Roland KOCH estas politikisto de la konservativa partio Kristandemokrata Unio (CDU) de Germanio. Li naskiĝis la 24-an de marto 1958 en Frankfurto ĉe Majno. Ekde 1999 ĝis januaro 2008 Roland Koch estis ministroprezidento de la federacia lando Hesio.
Dum la landaj parlamentaj balotoj la 27-an de januaro 2008 la socialdemokratino Andrea Ypsilanti estis la pinta kandidato de la hesia partio SPD por la posteno de la landa ministroprezidento. Ŝia partio ricevis plej multajn voĉojn, sed absolutan plimulton ĝi nur povus ricevi ene de koalicio kun la radikale maldekstra partio Die Linke, sed Andrea Ypsilanti antaŭ la baloto promesis ne alianciĝi kun tiu partio, kaj nun estis en dilemo. Tial fakte la federacia lando Hesio ekde januaro 2008 estis sen formala registaro, kaj Roland Koch nur komisie plugvidis la landan administracion.
Antaŭvideblis, ke tamen dum aprilo 2008 Andrea Ypsilanti per tolero de la pli maldekstra partio tamen elektiĝos ministroprezidentino, kaj la intertempa fazo de rega vakuo finiĝos. Sed la vakuo daŭris multe pli longe: la elekto de Andrea Ypsilanti prokrastiĝis ĝis la 4-a de novembro 2008, kaj la antaŭan tagon kvar socialdemokrataj parlamentanoj – Jürgen Walter, Dagmar Metzger, Carmen Everts und Silke Tesch – anoncis ne doni sian voĉon al Ypsilanti. Tial la elekto nuliĝis, kaj anonciĝis novaj balotoj por la parlamento de Hesio dum januaro 2009. En tiuj balotoj la konservativuloj (CDU, 37,2 %) kaj liberaluloj (FDP, 16,2 %) kune ricevis la absolutan plimulton de parlamentaj seĝoj, kio egalis al signifa malvenko de la landaj socialdemokratoj, kaj Roland Koch fine tamen ree iĝis la oficiala ministroprezidento de Hesio. Ekde la 31-a de aŭgusto 2010 lia posteulo estas Volker Bouffier.
Petrologio
Petrologio estas la scienca fako pri la strukturo kaj la ekesto de la rokaĵoj (petroj). Ĝi estas unu el la tersciencoj.
Petrologio dividiĝas je priskriba parto, Petrografio, kaj Petrologio striktasenca, kiu esploras la ekeston (genezon) de la rokaĵoj kun iliaj geokemiaj kaj geofizikaj ekestokondiĉoj.
Petrologio distingas tri grupojn da rokaĵoj, laŭ ilia ekesto:
Róbert Tuschák
Róbert Tuschák [tuŝAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tuschák Róbert estis hungara elektra kaj maŝina inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1982, ordinara en 1990) de Hungara Scienca Akademio.
Róbert Tuschák naskiĝis la  1927 en Salgótarján, li mortis la  2018.
Biografio
Róbert Tuschák studis en Teknikuniversitato en Budapeŝto inter 1945-1950, poste li laboris samloke kiel asistanto. Inter 1956-1970 li laboris en fabriko "Ganz". Li doktoriĝis en 1963 antaŭ la akademio. En 1966 li ekinstruis en la universitato, poste en 1970 li estis elektita vicdekano, en 1973 dekano, inter 1978-1994 katedrestro, inter 1984-1990 vicrektoro. Li ricevis premiojn inter 1969-1998.
Hendrik Cornelis van Leeuwen
Hendrik Cornelis van LEEUWEN (leŭven) ( en Veenendaal, mortdato nekonata) estis nederlanda esperantisto kaj lernejestro de kristana lernejo en Wijhe, Overiselo. Li servis kiel estrarano de la provinca komitato por la tiame reĝanta protestantisma politika partio Anti-Revolutionaire Partij ( Kontraŭrevolucia Partio).
Esperanta agado
Van Leeuwen estis prezidento de Kristana Unuiĝo de Nederlandaj Esperantistoj, ĉefredaktisto de Kristana Gazeto, vicprezidento de Kristana Esperantista Ligo Internacia. Li tradukis en 1933 la faman junularlibron Jaĉjo Holm kaj liaj amikoj.
En 1938 en Hago Van Leeuwen alparolis landan kongreson pri Esperanto en lernejoj. Tie ankaŭ parolis Theo Thijssen, esperantista parlamentano de la Socialdemokrata Laborista Partio.
Péter Veress
VERESS Péter [vereŝ] estas hungara politikisto, ministro, eksterkomerca fakulo. Li naskiĝis en Lunca de Jos la 1-a de junio 1928.
Biografio
Péter Veress diplomitiĝis en la Uzinekonomika kaj Komerca Altlernejo. Ĝis 1958 li laboris en Ministerio de Eksterlanda Komerco, plue ĝis 1962 li estis gvidinto de eksterkomerca reprezento de Hungario en Damasko, poste en Telavivo. Reveninte, li denove laboris en ministerio kiel vicsekciestro, poste sekciestro pri ekstera komerco. Inter 15-a de marto 1971 kaj 26-a de novembro 1974 li estis vicministro pri ekstera komerco, poste ambasadoro de Hungario en Parizo ĝis 30-a de marto 1979. Inter 30-a de marto 1979 kaj 16-a de novembro 1987 dum la registaroj Lázár kaj Grósz li estis ministro pri ekstera komerco.
Gondvano
Gondvano (origine, nomo de popoloj de Gonda en centra Barato) estis la suda el du kontinentoj, kiuj estiĝis post la dividiĝo de prakontinento Pangeo.
Gondvano ekzistis ek de proksimume antaŭ 510 Mj (milionoj da jaroj) ĝis 180 Mj.
Gondvano entenis la plejmulton de la landmasoj kiuj poste fariĝis la kontinentoj Sud-Ameriko, Afriko, Antarkto, Aŭstralio kaj Hindio. Inter Gondvano kaj la norda kontinento Laŭrazio etendiĝis la Tetismaro, kies restoj formas la hodiaŭan Mediteraneon. La (tuta) Gondvano estiĝis per kolizio de orienta kaj okcidenta Gondvano antaŭ ĉirkaŭ 750-530 milionoj da jaroj.
La adjektivo gondvana uzatas en biogeografio por referi al ŝablonoj de distribuo de vivantuloj, tipe kiam la organismoj estas limigataj al du aŭ pli da nun nekontinuaj regionoj kiuj iam estis parto de Gondvano, inkluzive da antarkta flaŭro. Ekzemple, oni konsideras ke la Proteaceae, familio de plantoj trovita nur en Sud-Ameriko, Sud-Afriko kaj Aŭstralio, havas "gondvanan distribuon". Oni konsideras ke tiu distribuo indikas arkaikan devenon.
Post la disiĝo de Gondvano antaŭ ĉirkaŭ 100 milionoj da jaroj Afriko sekve de la kontinenta drivo puŝiĝis kontraŭ Eŭropo, kio suprenigis la Alpojn; dume puŝiĝo de Hindio kontraŭ Azio estigis la Himalajon.
Klimato
Dum la Paleozoiko, Gondvano etendiĝis de loko ĉe aŭ proksima al la suda poluso ĝis la ekvatoro. La klimato estis milda trans la plejmulto de Gondvano. Dum la Mezozoiko la klimato estis multe pli varma ol nun. En Gondvano vivis grandega amplekso da flaŭro kaj faŭno por multaj milionoj da jaroj. La laŭro-arbaroj de Aŭstralio, Nov-Kaledonio kaj Nov-Zelando enhavas kelkajn aliajn rilatajn speciojn de la laurissilva de Valdivio, tra la konekto de la antarkta flaŭro, ekzemple gimnospermoj kaj la falfolia angiospermoj Notofago.
Antaŭ 85 Mj Nov-Zelando kaj Nov-Kaledonio apartiĝis per kontinenta drivado dis de Aŭstralio. Troviĝis pruvo ke glaĉeroj ekzistis dum la tempo inter Karbonio kaj Permio, precipe en Sud-Afriko.
Dividiĝo de Gondvano
Moviĝoj en la termantelo kaŭzis la dividiĝon de Gondvano. Tiu procedo daŭris dum tre longa tempo. Antaŭ 160 Mj Afriko kaj Sudameriko disiĝis de la resto de Gondvano kaj kune drivis norden. Antaŭ 130 Mj ili disiĝis unu de la alia. Antaŭ 100 Mj Hindio forflosis norden kaj eventuale ĝi kuniĝis kun Eŭrazio kaj formis la Himalajajn Montojn. Antaŭ 83 Mj parto de la kontinento disiĝis de la resto kaj oni nomis tiun parton Zelandio. La restaĵo disiĝis antaŭ 40 Mj kaj formis Aŭstralion kaj Antarkton. Tion sciencistoj deduktis pro la ĉeesto de specifaj rokoj en la antaŭe apudaj landmasoj, kaj oni trovis fosiliojn de marsupiuloj en Antarkto.
Trebejov
Trebejov, hungare Terebő, germane Therebel estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Trebejov situas laŭ maldekstra bordo de Hornád, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kysak-Košice. La lasta urbo troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1289 en formo "Terebey". En 1787 loĝis tie 179 vilaĝanoj en 26 domoj, en 1828 243 vilaĝanoj en 28 domoj. En 1870 apud la vilaĝo ŝtonminejo ekfunkciis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Terebő 202 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Trebejov 139 homoj, (136 slovakoj). Vilaĝservo estas biblioteko.
Beskudnikovo (stacio)
Beskudnikovo (Бескудниково) estas haltejo sur la Linio MCD-1 Belorussko–Savjolovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Bismarck
Bismarck estas nomo de:
3578 Carestia
3578 Carestia estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Sajó
Sajó [ŝajo:] (Slaná) estas la plej granda rivero de orienta Slovakio kaj nordorienta Hungario, alfluanto de Tiso.
Sajó fontas en Slovakio, en la Malsupra Tatro, proksime de Dobšiná. La slovaka parto longas 110 km, grava urbo apud ĝi estas Rožňava. La rivero trapasas la limon ĉe Sajópüspöki. La hungara parto longas 125 km, kun gravaj apudaj urboj kiel Kazincbarcika kaj Miskolc. Ĝi alfluas la Tison ĉe Tiszaújváros.
Alfluantoj de la Sajó estas river(et)oj Rima, Bódva, Hernád kaj Takta kaj rojoj Hangony, Bán, Szuha kaj Szinva. La akvokolekta areo estas 5545 km2.
Akvonivelaj indikiloj: Rožňava, Lenartovce, Sajópüspöki, Felsőzsolca.
Tiu rivero estis tre poluita dum la socialisma epoko pro la apudaj malpezindustriaj fabrikoj.
Orelkovrilo
Orelkovriloj estas iloj aranĝitaj por kovri orelojn de persono por ties protekto kaj sekureco. Ili konsistas el termoplasta aŭ metala kapo-bendo, kiu kongruas kun la pinto aŭ malantaŭo de la kapo, kaj kuseneto ĉe ĉiu pinto, por kovri la eksterajn orelojn.
Variantoj
Modernaj orelkovriloj aperas en du bazaj tipoj:
13079 Toots
13079 Toots estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan buŝharmonikiston kaj jazmuzikiston Jean Baptiste "Toots" Thielemans, kiu ludis kun Charlie Parker, Ella Fitzgerald, Billy Joel kaj aliaj.
Endre Reuss
Endre Reuss [reuŝ?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reuss Endre estis hungara inĝeniero, matematikisto, profesoro, idisto.
Endre Reuss naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Endre Reuss frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1922. Post siaj studoj li instruis 2 jarojn en la menciita universitato kaj en la armea akademio. Inter 1924 kaj 1950 li havis postenon en la ĉefurba provizejo pri gaso, poste 3 jarojn en ŝtata projekta laborejo. En 1952 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En la sekva jaro li komencis instrui en la menciita universitato, kie li estis dekano inter 1955-1957.
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2008
La 6-a Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 22-an de novembro 2008 en la sportejo Spiros Kipiranu de Limasolo (Kipro).
Jonas Lenn
Jonas LENN, naskiĝinta en Manso la 4-a de aŭgusto 1967, estas franca verkisto de scienca fikcio, fantasto kaj fantazio.
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2008
Venkinto de la konkurso estis la grupo "Bzikibi" (ბზიკები, "vespoj") el Kartvelio, prezentinta la kanton Bzzz.
Jonas Lenn
Li verkis en la franca lingvo pli ol sesdek novelojn ĝis nun, kaj kvar romanojn. Lia unua verko eldonita en la internacia lingvo estas La Karna Maŭzoleo (La Arĝenta Ŝlosilo, 2010).
Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2008
Post kiam la antaŭan jaron la minimuma aĝo de partoprenantoj estis levita de 8 al 10 jaroj, ankaŭ ĉi-jare estis ŝanĝo de la regularo: Ekde la konkurso de 2008 en ĉiu ŝtato estu krom la voĉdono de ĉiuj televidaj spektantoj ankaŭ voĉdono de faka ĵurio - la poentoj de ambaŭ voĉdonoj estu adiciitaj kaj rezultigas la landan voĉdonon por ĉiu kanto.
Partoprenantoj
La maksimuma nombro de partoprenantoj dekomence estis limiga al 18. La landoj Azerbajĝano, Bosnio kaj Hercegovino kaj Israelo anoncis sian partoprenemon kaj elektiĝis, sed fine tamen ne partoprenis. Konkursis do 15 landoj.
La konkurso en 2008 do nur havis 2 prezentojn el Mezeŭropo kaj 1 el Suda Eŭropo - la aliaj 12 venis el Orienta Eŭropo. La portugala televida stacio RTP, kiu ankoraŭ partoprenis la antaŭan jaron, retiriĝis el la evento, kaj la sveda televida kanalo TV4 ĉi-jare paŭzis, tamen en 2009 refoje partoprenis.
Endre Reuss
Biografio
Li estis la sekretario de Uniono di la Linguo Internaciona Ido.
Transitiva rilato
Transitiva rilato estas rilato tiel ke se ĝi estas por orda duopo (x,y) kaj por duopo (y,z), ĝi estas por duopo (x,z) ankaŭ.
Duparta rilato oni nomas transitiva, tiam:
Indiga muŝkaptulo
La Indiga muŝkaptulo (Eumyias indigo) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro de Eumyias kiu enhavas tre bluajn speciojn ĉefe en la supraj partoj.
Ĝi troviĝas en Indonezio kaj Malajzio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Tiu specio estas simila al aliaj de la sama genro, tio estas malhelblua ĉefe en supraj partoj kun nigra masketo inter okuloj kaj beko. Krome tiu havas kelkajn distingilojn kiaj pli helblua frunto preskaŭ blankeca, tre markata nigra okulmasketo, violecaj nuancoj en flugiloj kaj vosto kaj pli ampleksa blankeca aŭ helgriza ventro. Kiel ĉe aliaj samgenranoj, la okuloj kaj kuroj estas nigraj.
Ellenberg (Altmark)
Ellenberg ekde la unua de julio 2009 estas parto de unuigita komunumo Wallstawe en Germanio, antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 424 loĝantojn.
Legendoj (Niemojewski)
Legendoj estas romano de Andrzej Niemojewski tradukita el la pola fare de Bronislaw Kuhl. Ĝi unue eldoniĝis 232-paĝe en la jaro 1911 en Magdeburgo ĉe Centra Eldonejo. La dua eldono aperis 74-paĝe en la jaro 1923 ĉe Ferdinand Hirt & Sohn en Lepsiko kiel numero 2 de la serio Internacia Mondliteraturo.
Refleksiva rilato
Refleksiva rilato estas duvalenta rilato, kiu validas por ĉiu orda duopo (x,x). Pli formale, duvalentan rilaton oni nomas refleksiva, kiam:
Rimarku: En ĉi tiu rilato, la fonta aro kaj la cela aro estas samaj.
Antirefleksiva rilato, malrefleksiva rilato aŭ kontraŭrefleksiva rilato estas duvalenta rilato, kiu validas por neniu orda duopo (x, x). Pli rigore, duvalenta rilato nomiĝas kontraŭrefleksiva (aŭ, sinonime, antirefleksiva aŭ malrefleksiva), se:
Tombejo de Montmartre
La tombejo de Montmartre, aŭ norda tombejo (cimetière de Montmartre) estas unu el la tombejoj de Parizo. Ĝi malfermis je la 1-a de januaro 1825 kaj situas en la 18-a arondismento de la franca ĉefurbo, ĉe la avenuo Rachel. Ĝi situas sur la eksaj ŝtonminejoj de la kvartalo Montmartre, famkonitaj pro ilia gipso.
Hodiaŭ, la tombejo de Montmartre entenas pli ol 20 000 koncesiojn. Proksimume 500 personoj entombiĝas tien ĉiujare.
Fortikaĵo Königstein
Fortikaĵo Königstein (Festung Königstein estas aro de konstruaĵoj el gotiko, renesanco, baroko kaj 19-a jarcento, kiu sur areo de 9,5 hektaroj etendiĝas sur samnoma grejsroka tablomonto en Saksa Svislando la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi tronas 240 metrojn super la rivero Elbo kvazaŭ similulo de Lilienstein kiu troviĝas vidalvide. Ĉe la piedo de la historiŝarĝita monolito situas la urbo Königstein.
Historio
La unua dokumentita mencio de burgo sur la rokomonto Königstein okazis en la jaro 1241. Tiam ĝi apartenis al la reĝo de Bohemio. Pli poste la saksa dinastio Wettin ricevis la la montan fortreson, kiu tiutempe kiel vi vidas sur la mapo ne estis la sola en la regiono. Inter 1589 kaj 1594 Princo-Elektisto (Kurfürst) Christian I. von Sachsen ordonis plukonstruadon je la plej granda fortreso de Germanio. Kvankam tio eble ŝajnas paradokse, neniam malamiko atakis aŭ konkeris ĉi tiun militan konstruaĵon. La milita signifo perdiĝis fine de la 19-a jarcento, kiam oni evoluigis kanonojn kun granda atingoradio. La fortreso ludis gravan rolon en la historio de Saksio.
Aliro
De la urbo al la fortreso kondukas du vojoj; unu pli komforta, pavimita kaj unu pli kruta vojo, tra la arbaro, kiu vualas la montodeklivon. Ĉe aŭtoparkejo, piede de la fortresomuroj, oni povas decidi. Disponeblas lifto supren, sed la pieda vojo estas pli interesa, interalie ĉar oni transiros tie levoponton.
Zeĥarja (patro de Johano la Baptisto)
Zeĥarja estis la patro de Johano la Baptisto kaj edzo de Sankta Elizabeto. Lia historio estas rakontata en la unua ĉapitro de la Evangelio laŭ Luko.
En la kristana tradicio li estis juda pastro kiu ricevis la anoncon pri la naskiĝo de sia filo, far la Anĝelo Gabrielo. La filo nomiĝis Johano, kiu preparis la vojon al Jesuo, filo de Maria. Kaj li kaj la edzino jam estis tre aĝaj. Pro tio Zeĥarja dubis pri la anonco de la anĝelo. Kiel signo, la anĝelo mutigis lin ĝis la nasko de la infano. Li povis denove paroli post la cirkuncidado de Johano (ok tagojn post la naskiĝo), kiam oni debatis pri la nomo de la etulo. Meze de la debato li skribis sur tabulo «Lia nomo estas Johano», kaj tuj ekparolis. Post tio oni ne plu scias pri la vivo de Zeĥarja kaj de Elizabeto. Sed oni supozas ke poste ili forpasis pro la aĝo.
Haĉimantai (Iŭate)
Haĉimantai (八幡平市 - Haĉimantai-ŝi) estas japania urbo, kio lokas en gubernio Iŭate.
Geografio
La urbo lokas en Ou montaro.
Armenoj en Grekio
La armenoj en Grekio (greke: Αρμένιοι, Arménioi) estas grekaj civitanoj de armena deveno. La armena ĉeesto en Grekio komenciĝis jarcentoj antaŭe kiam armenoj, pro diversaj kialoj, forlasis Armenion kaj ekloĝis en la larĝa areo de Tesalio, Makedonio kaj Trakio. Spuroj de armenoj ankaŭ povas esti trovataj sur la grekaj insuloj de Kreto kaj Korfuo. La armenoj en Grekio tamen, akiris la karakteron de komunumo post la 1920-aj jaroj, kiam 70,000 ĝis 80,000 pluvivantoj de la Armena Genocido fuĝis al Grekio el Kilikio, Izmiro, Ionio, Konstantinopolo kaj aliaj regionoj de Malgranda Azio, disiĝante ĉie en Grekio.
Hodiaŭ, enmigrado al Nordameriko malpliigis la armenan loĝantaron de Grekio. La nombro nun validas por ĉirkaŭ 20,000-35,000 grek-armenoj.
Carel de Moor
Carel de MOOR (25a de Februaro 1655 – 16a de Februaro 1738) estis pentristo de la Ora jarcento de Nederlando. Li estis lernanto de Gerard Dou.
Carel de Moor naskiĝis en Leiden. Laŭ Jacobus Houbraken, lia patro estis artokomercisto kiu deziris, ke li studu lingvojn kaj permesis lin studi arton nur kiam lia talento por desegnado aperis jam estante juna. Houbraken metis lin persone en la atelieron de Godfried Schalcken kiam li mem estis kompletiganta sian edukadon tie. Laŭ RKD li estis la filo de pentristo samnoma el Leiden kaj lernanto de Dou, Frans van Mieris, Godfried Schalcken, kaj Abraham van den Tempel. Li iĝis membro de la Leiden Gildo de Sankta Luko en 1683, kajk iĝis ties estro multajn fojojn ĉirkaŭ 1688–1711. Liaj propraj lernantoj estis poste Pieter Lyonet, Andrei Matveev, lia propra filo Carel Isaak de Moor, Arent Pijl, Arnout Rentinck, Nicolaas Six kaj Mattheus Verheyden.
Li mortis en Leiden aŭ Warmond.
Latrio
En la katolika teologio, latrio aŭ en latina latria (antikva greka: λατρεία, latréia nome kulto) estas la kulto adresita nur al Dio. Tial ĝi reprezentas la kulton plej altan kaj estas rezervata nur al la tri Personoj de la Sankta Triunuo kaj, konsiderante ke laŭ la katolika teologio per la Transsubstancigo la pano kaj la vino konsekritaj en la Eŭkaristio fariĝas vere korpo kaj sango de Jesuo Kristo, ankaŭ al tiu sakramento estas donita kulto de latria aŭ adorado.
Tiuj sintenoj kaj konduktoj respektas la ordonon de la Evangelio laŭ Luko 4, 8: “Kaj Jesuo respondis al li: Estas skribite: Ne per la pano sole vivos homo.”
Malsama estas la kulto de Dulio kiu estas rezervita al la sanktuloj kaj al la sanktaj bildoj. La sanktuloj povas esti admirataj laŭdataj, imitataj kaj preĝpetataj nur pro tio ke ili estis kaj estas servistoj de Dio.
Dick Bruna
Hendrik Magdalenus (Dick) Bruna (Utrecht, 23-an de aŭgusto 1927 - Utrecht, 16-an de februaro 2017) estis nederlanda verkisto kaj ilustristo, antaŭ ĉio konata pro la libretoj pri la kuniklineto nijntje (Miffy). La libroj estas popularaj en la tuta mondo speciale en Japanio kaj estas tradukitaj al pli ol 50 lingvoj, inkluzive de Esperanto.
Latrio
La orientaj kristanaj eklezioj kaj tiu Ortodoksa sintenas kaj konduktas sammaniere, ankaŭ se ili uzas malsaman lingvaĵon. Ekzemple ili nomas Dia liturgio la adoran kulton al la Eŭkaristio.
En la Katolika Eklezio oni parolas ankaŭ pri “hiperdulia”, nome pri kulto aparte atribuata al la Virgulino Maria; tamen en ĝi nenio simila la latria kulto.
Daniil Aleksandroviĉ Granin
Daniil Aleksandroviĉ GRANIN (naskiĝinta Daniil Aleksandroviĉ German la, Kurska gubernio, RSFSR — mortinta la en Sankt-Peterburgo, Rusio) estis verkisto de romanoj. Li komencis verki dum la 1930-aj jaroj, kiam li jam studis inĝenierarton en la Politeĥnika Instituto de Leningrado. Post fini sian edukadon Granin komencis labori kiel supera inĝeniero en laboratorio pri energio. Baldaŭ la dua mond-milito komencis kaj li fariĝis volontula soldato.
Unu el la unuaj vaste laŭdataj verkoj de Granin estas eta rakonto pri studentoj lernejaj. Ĝi estis titolita Dua Varianto kaj publikiĝis en la ĵurnalo Zvezda en la jaro 1949. Granin rekomencis sian studadon pri inĝenierado kaj ekis labori kiel verkisto de dokumentoj teĥnikaj. Vivo daŭriĝis ĝis sukceso venis al li en la formo de Serĉistoj; lia unua romano, kiu famiĝis. La romano inspiriĝas de lia vivo kiel inĝeniero. La libro ankaŭ montris, kiel la tre ega burokratara sistemo en Sovetunio ne permesis, ke ideoj novaj kreskiĝu.
Granin ankaŭ laboris kiel ano de la Leningrad-Unio de Verkistoj. Li gajnis kelke da premioj kaj la plej fama el ili estas Ŝtata Premio pri Literaturo, kiun li gajnis en la jaro 1978. La verkisto daŭrigis verki en Rusujo post-Soveta.
Laŭ la Granda Soveta Enciklopedio: «La elstara temo de verkoj de Granin estas amo kaj poezio pri scienca kaj teĥnologia kreativeco kaj la barakto inter serĉemaj, honestaj, veraj sciencistoj, kiuj komprenas komunisman ideologion, kontraŭ netalentaj personoj, karieristoj kaj burokratoj (la romanoj Serĉistoj, 1954, kaj En la Sturmon, 1962).»
Leningrad Dum Sieĝo estas populara romano de verkisto. Ĝi rakontas pri du etaj infanoj, 16-jara knabo kaj maljuna akademiulo kaj ilia vivo dum la sieĝo de Leningrado. Kunverkita kun Ales Adamoviĉ, la libro baziĝas sur intervjuoj, taglibroj kaj personaj memoroj de tiuj, kiuj travivis la sieĝon de Leningrado.
René Lemaire
René LEMAIRE estas nomo de pluraj homoj. Bv. elekti:
L'Orxa
L'Orxa estas hispana municipo lokiĝanta en Valencia Komunumo kaj en nordo de provinco Alakanto. Tiu limas al provinco Valencio en ĝia nordo, estas ampleksa kaj havis loĝantaron de 582 personoj en 2020.
Ĝi limas kun la municipaj teritorioj de Beniarrés, Planes, Vall de Gallinera, en la provinco Alakanto; kaj kun Ayelo de Rugat, Castellón de Rugat, Montichelvo, Salem, Terrateig kaj Villalonga en la provinco Valencio.
En la kvara kvarono de la 20-a jarcento la urbestro estis plej ofte socialisto, en la 21-a jarcento la urbestro estis plej ofte de la dekstra partio PP.
Tobias Rabello Leite Júnior
Tobias RABELLO LEITE Júnior /to'biaz Ra'belŭ 'lejtj 'ĵunjor/, brazilano, fervojinĝeniero de Companhia Mogyana. Naskiĝis en 1852 en San-Paŭlo, Brazilo, kaj mortis en Campinas, la 16-an de julio 1920. Kunfondinto kaj unua vicprezidanto de Grupo Suda Stelaro en Kampino. Aŭtoro de Esperanto-Portugala kaj Portugala-Esperanto Vortaroj kaj ankaŭ de Konversacia Gvidlibro.
Fronhausen
Fronhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Marburg-Biedenkopf de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ora epoko
Oni ankoraŭ ne prirabis la arbaron de ĝiaj arboj por konstrui ŝipojn aŭ fortresajn barilojn ĉirkaŭ urboj, kiuj ankaŭ ankoraŭ ne ekzistis. Ne jam estis aferoj kiel glavoj, lancoj, aŭ kaskoj. La grundo kreskigis ĉiun aferon kiun homo bezonis, sen plugado aŭ prisemado. Regis konstanta printempo, floroj suprensaltis sen semoj, riveroj fluis kun lakto kaj vino, kaj el kverkoj oni distilis flavan mielon.
La Ora Epoko finiĝis kiam Saturno estis renversita kaj Jupitero anstataŭiĝis, do komenciĝis la "Arĝenta Epoko" en kiu formiĝis la sezonoj (anstataŭ la eterna printempo de la Ora Epoko) kaj la tero komencis postuli kultivadon por produkti rikolto. Tiam aperis agrikulturo. Tiu epoko estis malpli supera ol la Ora, sed pli bona ol Latuna Epoko, kiu estis pli sovaĝa tempo, kaj pli preta por kverelado per armiloj, sed ne ĉio estis tute malbona. La lasta, plej dura kaj malbona estis la Fera Epoko, kiu estas la nuna epoko, kiam krimo eksplodis kiel inundo; modesto, vero, kaj honoro forfuĝis.
La greka poeto Heziodo de la 8-a jarcento a.k. klarigas en la poemo ""Laboroj kaj Tagoj", ke antaŭ lia tempo estis kvar periodoj, nome Aĝoj de Homo, el kiuj la unua kaj plej perfekta estis la "Ora epoko".
La Ora Epoko aperas ankaŭ en la verkoj de la romiaj poetoj Vergilio ("grundlaboro") kaj Ovidio ("Metamorfozoj").
Metafore
"Ora epoko" estas tre ofte uzata por indiki la plej grava tempo de iu afero, kiam tiu afero plenfloris, ekzemple : "La unuaj jaroj de 1880-a jardeko estas la ora epoko de Volapuko".
Armenoj en Rusio
Armenoj en Rusio aŭ rusiaj armenoj estas etnaj armenoj kiuj loĝas en Rusio. La rusia censo de la jaro 2002 registris 1,130,491 armenojn en la lando. Sed verŝajne ĉe tio ne estis kalkulita la plej granda parto de la armenaj gastlaboristoj, kiuj plimulte ne havas rusian civitanecon. Diversaj spertuloj opinias, ke la armena loĝantaro, fakte, superas 2,900,000.
Ĉiaokaze, Rusio posedas la plej grandan armenan loĝantaron ekster Armenio. Tio konvertas ĝin en la plej granda komunumo en la armena diasporo.
Armenoj loĝas en diversaj regionoj, inkluzive de Moskvo, Sankt-Peterburgo, Krasnodara regiono en la Norda Kaŭkazio kaj en ĉiuj rusiaj urboj.
33397 Prathiknaidu
33397 Prathiknaidu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Prathik Naidu, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputila biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio).
Sven la 1-a (Danio)
Sven la 1-a de Danio, nomata Sven Forkbarba (naskiĝis proks. 965, mortis 1014), filo de Harald Bludenta, estis reĝo de Danio 985-992 kaj 993-1014, kaj reĝo de Anglio 1013-1014.
Geedzeco kaj idoj
Li estis edziĝinta kun Gunhild, filino de Mjeŝko la 1-a de Pollando kaj Dubravka de Bohemio, laŭ aliaj fontoj kun Sigrid Storråda, patrino de Estrid Svendotter. Ne estas klare ĉu li estis dufoje edziĝinta aŭ ĉu temas pri la sama virino.
Idoj de Sven:
Zoltán Klie
Zoltán Klie, laŭ hungarlingve kutima nomordo Klie Zoltán estis hungara pentristo.
Zoltán Klie  naskiĝis la  en Szekszárd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Klie estis soldato inter 1915-1918, poste li studis medicinon en Scienca Universitato Péter Pázmány, fine li akiris diplomon en Reĝa Belarta Alternejo en 1925. Lia plej grava instruisto estis János Vaszary (pentristo). Post siaj studoj li vivis en Parizo 2 jarojn helpe de stipendio, li ankaŭ edziĝis. Hejmenveninta li daŭris la pentradon. En 1939 li denove ricevis stipendion ĉe Balatono, en 1942 en Transilvanio. En 1944 li soldatiĝis, poste li estis militkaptito en Sovetunio ĝis 1947. Dum la frua socialismo li estis neglektita, li kreis ilustraĵojn. Inter 1960 kaj 1963 li pentradis en Nagymaros, poste precipe en Budapeŝto. En 1987 li vidviĝis. Li ricevis premiojn inter 1923-1990.
Nova Sinagogo de Szeged
Nova Sinagogo en Szeged apartenas al la plej grandaj sinagogoj de la mondo.
Historio
La judoj ricevis permesojn loĝadi en Szeged en 1786, Ili konstruis novklasikisman sinagogon en 1803, kiu nun estas kulturcentro. La pli nova sinagogo estis konstruita en la jaroj 1900-1902 laŭ projekto de Lipót Baumhorn, kiu projektis 20-on da sinagogoj, sed tiu secesia sinagogo estas la plej impona. Ĝi anstataŭis tiuloke la malnovan sinagogon. Memortabulo memorigas pri la murditaj judoj en Szeged.
Interne sur la muroj estas sloganoj ankaŭ hungare. La kupolo simbolizas la mondon, kiun 24 kolonoj tenas (24 horoj). Ĉiuj feraĵoj estis verkoj de Pál Fekete (forĝisto). La belaj fenestrobildoj pretiĝis ĉe Miksa Róth kaj prezentas religion kaj historion de la judoj. La ornama altaro iomete imitas altaron de Jerusalemo. La orgeno muzikas foje por koncertoj.
Ervin Nagy (arkitekto)
Ervin Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Ervin estas hungara arkitekto.
Ervin Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ervin Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, sed li finlernis ankaŭ majstran kurson. En 1983 li fondis laborgrupon "Makona" (=ma-ko-na) kune kun Imre Makovecz kaj Zoltán Koppány. Inter 1989-1990 li estis ĉefarkitekto de Balatonakarattya, ekde 2001 de Hegyvidék. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Inter 2003-2014 li ricevis 4 premiojn, en 2016 premion Kossuth.
5256 Farquhar
5256 Farquhar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin, Celina Mikolajczak kaj Robert Francis Coker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Farquhar, projektisto de kosmoveturiloj por malmultekostaj kosmaj misioj. Fakulo pri orbitoj, li kalkulis malplej kostajn trajektoriojn por esplorado de kometoj kaj asteroidoj. Li ricevis la Premion Tycho en 2001.
Aŭstria Nederlando
Aŭstria Nederlando aŭ Aŭstraj Nederlandoj (en nederlanda: Oostenrijkse Nederlanden; en franca: Pays-Bas Autrichiens; en germana: Österreichische Niederlande; en Latino: Belgium Austriacum) estis la pli granda parto de Suda Nederlando (nuna Belgio) inter 1714 kaj 1797. Tiu periodo ekis pere la akiro fare de Aŭstrio de la iama Hispana Nederlando laŭ la Traktato de Rastatt en 1714 kaj daŭris ĝis la Revolucia Francio aneksis la teritorion dum la sekvo de la Batalo de Sprimont en 1794 kaj la Paco de Bazelo en 1795. Aŭstrio, tamen, ne rezignis sian postulon al la provinco ĝis 1797 en la Traktato de Campo Formio.
Historio
Laŭlonge de la 17-a jarcento la militoj de Francio unuflanke kaj Hispanio kaj la Unuiĝintaj Provincoj duaflanke, markis la aktualan landlimon inter Francio kaj Belgio. Pro la Traktato de Utrecht en 1713 Hispanion ricevis la Kapetidoj ĉe Filipo la 5-a, nepo de Ludoviko la 14-a. La Sudaj Nederlandoj, tiame sub la kontrolo de la nederlanda armeo, revenis al la povo de la Habsburgoj de Aŭstrio kaj iĝis la Aŭstraj Nederlandoj.
Le Monde Espérantiste
Le Monde Espérantiste estis propaganda Esperanto-gazeto, aperinta regule de decembro 1908 ĝis julio 1926 en Parizo. Ĝi publikiĝis en formato 33 x 25 cm kaj po numero havis 16 paĝojn. La gazeton redaktis A. Fréchas.
Aŭstria Nederlando
Historio
Dum tiu epoko la koncepto "belgo" estis rilata al federismo de katolika lando ene de fremda imperio kaj signife pri la Sudaj Nederlandoj, sen inkludi la Princlandon de Lieĝo. Tiele, en 1792, la patriotoj de tiu princlando kaj la belgoj rifuĝintaj en Parizo kunvenis kiel "Komitato de la Belgoj kaj Lieĝanoj Unuiĝintaj" (sub la regado de Walckiers). Sed tuje la lieĝanoj konsideros sin kiel belgojn dum la sinsekvaj revolucioj.
Herman Grimm
Herman GRIMM (naskiĝinta la en Kaselo, mortinta la  en Berlino) estis germana verkisto, arthistoriisto kaj filologo.
Vivo
Estante filo de la antikvecfakulo Wilhelm Karl Grimm li studis en Berlino kaj Bonn jursciencon, sed baldaŭ pli okupigis sin pri filologio kaj historio. Li setlis en Berlino, kie li nomumitis en 1872 profesoro pri arthistorio ĉe la Humboldt-Universitato en Berlino en 1884 Sekreta konsilisto registara.
Kiel verkisto li unue aperis per la dramo »Armin« (Leipzig 1851). Krome li aperigis la poeziaĵon »Traum und Erwachen« (Berin 1854), la tragedion »Demetrius« (Leipzig 1854), »Novellen« (Berlin 1856) kaj la romanon »Unüberwindliche Mächte« (1867). En la verko »Essays« (Hannover 1859), en »Neu Essays« (1865), »Zehn ausgewählte Essays zur Einführung in das Studium der modernen Kunst« (1871), »Fünfzehn Essays«, kaj en »Fragmente« (Berlin 1900) li liveris serion da elstaraj kaj spritozaj observoj pri personoj kaj temoj literaturaj kaj artoj. Jen lia ĉefverko »Leben Michelangelos« (Hannover 1860–63), kiu ne nur estas arthistoria monografio impona sed samtempe bildo intersa pri la politikaj kaj socialaj cirkonstancoj sub kiuj la verkisto vivis.
Ekde 1865 li eldonis la de li sole redaktitan gazeton »Über Künstler und Kunstwerke« kiu tamen ne postvivis la trian volumon de 1867. Kontraŭ kritiko, kiu venis post la eldono de la Vasari-verko »Leben Raphaels« (Berlin 1872) li skribis »Zur Abwehr gegen Herrn Professor A. Springers Raphael-Studien« (1373). El prelegoj de ĉe la berlina universitato naskiĝis la verko »Goethe« (Berlin 1877). Siajn interesajn prihomerajn studojn li unuigis en la libro »Homer« (Berlin 1890–95). Multon instigan li ofertis per la verko »Beiträge zur deutschen Kulturgeschichte« (1897).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, S. 342-343, kio legeblas tie ĉi interrete.
Telecentr (Monorelo de Moskvo)
Telecentr (Телецентр) estas stacio de la Monorelo de Moskvo. Ĝi situas en la distrikto Ostankinskij de la Nord-Orienta administra arondismento de Moskvo. La stacio estis nomita laŭ la Ostankina televida centro (Телецентр «Останкино») kiu situas apude kune kun Ostankina televidturo.
Historio
La stacio estis malfermita la samtempe kun aliaj 4 stacioj de la Monorelo de Moskvo (ĉiuj krom la suda finstacio  kiu estis malfermita 9 tagojn poste). Ĝi komencis funkciadon en "ekskursa modo". Nur du trajnoj veturis sur la linio, la intervalo inter trajnoj estis de 30 minutoj kaj la stacio estis malfermita de la 10:00 ĝis la 16:00 horo. La vojaĝantoj povis aliri la trajnojn nur en stacio .
La la linio komencis regularan funkciadon akceptante vojaĝantojn kaj ebligante al ili aliri trajnojn en ĉiuj stacioj de la linio. La kosto de la bileto estis ankaŭ malaltigita de 50 al 19 rubloj.
Liu Shaoqi
Liu Shaoqi (劉少奇, laŭ Wade-Giles Liu Shao-ch'i; [l|iu|2|-|sh|ao|4|q|yi|2]; 24a de Novembro 1898 - 12a de Novembro 1969) estis ĉina revoluciulo, ŝtatestro, kaj teoriulo. Li estis proparolanto de la Konstanta Komitato de la Nacia Popola Kongreso el 1954 al 1959 kaj Prezidento de la Popola Respubliko Ĉinio, ĉinia ŝtatestro, el 1959 al 1968, dum kiuj li plenumis politikon de ekonomia rekonstruo en Ĉinio.