cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Obama (Japanio)
Geografio
Obama situas sude de Fukui kaj norde de Kioto ĉe la golfo de Ŭakasa. La urbo alfrontas Golfo de Obaman kiu estas interna golfo de Golfo de Ŭakasa.
Turismo
La urbo Obama apogis en 2008 la kandidatecon de usona politikisto Barack Obama. La urbanoj esperas pozitivan efikon en la turisma branĉo, danke al la venonta usona prezidento.
Esperanto-movado
La 101-a Japana Esperanto-Kongreso okazos en Obama, de la 11-a ĝis la 13-a de oktobro, 2014.
Buteogaloj
La Buteogaloj aŭ Buteogallus estas genro de rabobirdoj de la familio de Akcipitredoj. Ĉiuj membroj de tiu genro estas esence neotropikajl, sed nur la distribuo de unu specio etendas iome al pleja suda Usono. Plej parto estas konata kiel nigraj agloj (kvankam ne ĉiuj specioj estas malhelaj) aŭ mangrovagloj (kvankam ili povas troviĝi ankaŭ interne). Por la tuta grupo la nomo krabagloj ŝajnas taŭga, alude al la fakto ke ĉiuj specioj emas tiujn grandajn krustulojn kaj kontroliras longajn etendojn de strandoj aŭ riverbordaoj kie abundas tiuj predoj, sed estas nombraj birdoj kun iome diferenca vivstilo kiu aspektas tiom proksime rilataj ke eble ili estu inkludata ĉi tie.
Preskaŭ ĉiuj specioj havas tre karakteran vostobildon. Tiu konsistas el nigra bazo, larĝa blanka meza bendo, samlarĝa nigra bendo, kaj tre mallarĝa blanka bendo en la plumopintoj kiu estas ofte malfacile videbla aŭ povas perdiĝi kiam la plumoj estas eluzitaj. Ĉe la Urubitingo, la baza nigra koloro estas ĉu malaperinta aŭ ege dependa el la subspecio, sed ĉe la unua kazo la korpo ĉe la vostobazo estas nigra, rezulte en preskaŭ identa aspekto. Nur la Ruĝeca buteogalo havas tre diferencan vostobildon (vidu sube).
Sistematiko kaj taksonomio
Tiu genro enhavas la jenajn speciojn, ordigitaj laŭ provizora rilataro:
Tamen limigita tiom strikte la genro estas probable parafiletika. La Solagloj (Harpyhaliaetus) estas pli kontinenta parenco de la "nigra" grupo de Buteogallus – laŭ fenotipo ili estas esence ege Nigraj buteogaloj kun pli hela korpa plumaro kaj ĉe unu specio malgranda tufkrono. Ĉar estas diferencoj en anatomio, tiuj ŝajnas pli rilataj al la diferencaj predoj ĉasataj (nome reptilioj). Kun la Savana buteogalo, ili ŝajnas pli proksimaj al kelkaj specioj necerte lokigitaj en Leucopternis. Ĉar tiu genro estas ŝajne polifiletika, ĝi aspektas kvazaŭ la plej certa konsidero estu unuigi la kronaglojn kun Buteogallus, same kiel ĉe kelkaj Leucopternis, por kongrui kun la morfologiaj informoj kaj kun tiuj per DNA.
La lokigo de la partikulare apomorfa Ruĝeca buteogalo rilate al tiuj ĉiuj birdoj devos esti konsiderata nesolvata dumlonge.
Fosiliaj restaĵoj
La fosilioj de Buteogallus rezultis male ege riĉaj, kaj multaj specioj estis erare atribuitaj al aliaj genroj dekomence. La genro – kiel multaj buteonenoj de nuntempe – probable posteulis fruajn rabobirdojn dum la Mioceno kaj ŝajne neniam loĝis for de Ameriko. El la lasta glaciepoko, oni konas areton de prahistoriaj specioj, kelkaj el kiuj estis tre grandaj. En Kubo ege giganta specio survivis multe en la lasta glaciepoko, sed probable ne ĝis homa setlado.
Aldone se la Solagloj merĝu en Buteogallus, ankaŭ la prahistoria Amplibuteo estu preskaŭ certe merĝata tien, ĉar ĝi estas malmulte distinga el Harpyhaliaetus.
Ferenc Pethes
Ferenc Pethes naskiĝis la  en Nagykörű, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Pethes akiris diplomon en Tutlanda Teatra Lernejo en 1928. En la sekva jaro li debutis en Nacia Teatro (Miskolc). Ekde 1931 li apartenis ĉefe al al Teatro Magyar kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Dum la nazia erao li ludis en armeaj teatroj kaj li estis aŭdebla en nazigermana radio. Depost la 2-a mondmilito la aktora (politika) komisiono malpermesis lin ĝis 1947, poste li ludis en malgranda teatro. Liaj pli gravaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro de Kecskemét (1949-1952), denove Miskolc (1952-1955), poste pluraj teatroj en Budapeŝto. Li finis sian aktoran karieron en Teatro Thália (Budapeŝto) en 1972, tiam li pensiuliĝis. Li ricevis premion en 1954.
Li edziĝis en 1931, post 3 jaroj filo naskiĝis.
Lars Levi Læstadius
Lars Levi LÆSTADIUS aŭ LAESTADIUS, finne iam Lauri Leevi Laestadius (naskiĝis la 10-an de januaro 1800 en Arjeplog, mortis la 21-an de februaro 1861 en Pajala) estis sveda pastro kun parte samea deveno, kiu fariĝis gvidanto por movado de kristana reviviĝo kiu laŭ li estas nomita lestadianismo. Li subtenis vidon, laŭ kiu ĉiuj infanoj naskiĝas en kristana kredo kaj alimaniere ol luteranaj kristanoj normale kredas, bapto ne peras kredon. Tamen li volis konservi infanan bapton. Li laboris en nordaj areoj de Svedio, Norvegio kaj Finnlando. Li estis ankaŭ elstara botanikisto, verkinto de pluraj libroj kaj forta aktivulo por senalkoholeco.
Laestadius laboris kontraŭ peko, alkoholo kaj krimeco kaj aldonis kristanismon kaj legoscion. Li estis ankaŭ planta sciencisto kaj esploristo de samea antikva kredo. Li faris kunlaboron kun finna Juhani Raattamaa. Li fariĝis kavaliro de francia Honora legio. Same ol multaj lestadionistoj ankaŭ nun li malapogis kontraŭkoncipon – li kaj lia edzino havis 15 infanojn. Filo de filo de filo de Laestadius kaj lia edzino estis sveda verkisto kaj teatra reĝisoro Lars-Levi Laestadius (1909–1982).
15960 Hluboká
15960 Hluboká estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Lars Levi Læstadius
Lestadianismo
Lestadianismo (læstadianism, lestadiolaisuus) estas movado de kristana reviviĝo ene de la luterana eklezio, nomata laŭ Lars Levi Læstadius (1800–1861), kiu estis pastro en la paroĥoj de Pajala kaj Karesuando. Liaj pento-predikoj kaŭzis movadon kiu rapide disvastiĝis tra Norda Kaloto. Interalie inter sameoj multaj ŝanĝis sian vivkonduton kaj malpliigis sian alkoholismon. Pli poste ĝi disvastiĝis ankaŭ al Nordameriko. Plej granda ĝi estas en Finnlando.
15960 Hluboká
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kastelo Hluboká nad Vltavou, plej famkonata en Suda Bohemio. La origina gotika kastelo de la 13-a jarcento estis rekonstruita en tudorstilo fare de la familio Schwarzenberg dum la 19-a jarcento. Tiu tipa angla stilo donas al la kastelo kvazaŭ elfan aspekton, kiun akcentas vasta parko.
2832 Lado
2832 Lado estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la hipoteza slava diino Lado, verŝajne novpaganisma rekreado.
Kirnberg an der Mank
Kirnberg an der Mank estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Cadenazzo
Geografio
Cadenazzo situas ĉe la suda flanko de la ebenaĵo de Magadino meze inter la urboj Belinzono kaj Locarno. Sude de la komunumo leviĝas montoĉeno tra kiu pasas la montopasejo Monte Ceneri, kiu konektas la sudon de Kantono Tiĉino kun ties nordo. Al la komunumo apartenas la vilaĝoj Cadenazzo, Curtoni kaj Ramello sur la ebenaĵo, kaj Calmagnone, Meggiaga, Robasacco, San Leonardo kaj Vairoli sur la suda deklivo de Monte Ceneri. Proksimume 5 kilometrojn oriente de la ĉefteritorio, la komunumo posedas komune kun la komunumo Monteceneri pri interkomuna teritorio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,37 km², de kiuj 55,2% estas kovritaj de arbaro, 24,6% servas por agrikulturo kaj 17,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cadenazzo limas en nordo al Gudo, en nordoriento al Sant'Antonino, en sudoriento al Isone, en sudo al Monteceneri, en okcidentsudodkcidento al Gambarogno, en okcidento al eksklavo kun la aerodromo de Locarno, kaj en nordokcidento al Cugnasco-Gerra.
Trafiko
Tra Cadenazzo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Belinzono al Lugano. De ĝi deflankiĝas la kantona vojo n-ro 406 de Belinzono al Luino kaj disbranĉiĝo al la aerodromo de Locarno, kiu situas rekte okcidente de la komunumo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas en nordo tra la komunuma teritorio, estas Belinzono-Sudo kaj situas 3 kilometrojn oriente de la komunumo en Sant'Antonino. Pere de la trajnlinio de Belinzono al Locarno la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De Cadenazzo krome disbranĉiĝas la trajnlinio al Luino en Italio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Cadenazzo datiĝas el la jaro 1335 kiel Catenacii. Ĝis 1442 Cadenazzo apartenis al la paroĥo Belinzono. Tiam ĝi formis ĝis 1830 paroĥon kun Sant'Antonino. En 1830 ĝi disiĝis de Sant'Antonino kaj formis apartan komunumon.
La unua dokumenta mencio de Robasacco datiĝas el la jaro 1205 kiel S. Leonardi. Ĝis 1805 Robasacco apartenis al la komunumo Medeglia. Kun efiko de la 14-a de marto 2005 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Cadenazzo estis integrita al la komunumo Cadenazzo.
Roberto Bellarmino
Vivo
Lia patro Vincenzo Bellarmino estis la ĉefa oficisto de la urbo, la patrino Cinzia Cervini la fratino de la posta papo Marcelo la 2-a. Kiam Roberto estis 15-jaraĝulo la jezuitoj malfermis lernejon en la urbo. Li estiĝis unu el la unuaj lernantoj tie. Kontraŭ la volo de la patro li aliĝis en la 21.9.1560 al la ordeno de la jezuitoj. Poste li studis en Romo filozofion ĉe la Roma Kolegio. Poste li deĵoris kiel instruisto de retoriko en Florenco (1563/64) kaj en Mondovi (1564-67). Sekvis la jaroj de studado de teologio en Padovo kaj Loveno.
Ordinite pastro Bellarmino estis profesoro pri Kontroversa teologio en Loveno (7 jarojn) kaj en Romo (11 jarojn: tie li paralele estis predikisto kaj animzorganto de la ordenaj klerikuloj ĉe la Roma Kolegio). Lia plej ŝatata disĉiplo estis la juna dukido Luigi Gonzaga (sanktulo).
En 1588 Roberto emeritiĝis. En la 24.11.1594 li nomumitis provincestro de la jezuitoj en Napolo. Kelkajn jarojn pli malfrue li iĝis papa konsilisto kaj en 1599 kardinalo. Li estis disputema sed ĉiam dece argumentanta defendanto de la katolika kredo en tempo de ekfloranta protestantismo. Lia Eta katekismo por la popolo, eldonite en pli ol 60 lingvoj (latina versio de 1603), kaj multaj aliaj verkoj igis lin unu el la plej gravaj ekleziaj verkistoj. Pro diferencoj koncerne la doktrinon pri la Dia graco li demisiis en Romo. Sed baldaŭ poste (en la 21.4.1602) li konsekritis ĉefepiskopo de  Capua.
Graveco
Karakteriza por li estis, ke la intelektulo en rolo episkopa travojaĝis tri fojojn kontrolonte la tutan diocezon kaj zorgegis pri la malriĉuloj, la senlaboruloj kaj la malalta klerularo. En ĉiuj deĵoroj li restis humileca kaj animzorgema. Insultojn kaj humiligojn li toleris senproteste.
Post la morto de lia papa moŝto Klemento la 8-a kaj de ties posteulo Leono la 11-a Bellarmino dumkonklave de majo 1605 preskaŭ mem elektitis papo. Li tiam laŭdire preĝis ''A Papa tu libera me, Domine! - liberigu min, Sinjoro, de la papa ofico!'' La finfine elektita papo Paŭlo la 5-a nepre volis havi Bellarmino ĉe sia flanko. Tial Bellarmino povis ankoraŭ diversmaniere kunlabori en papaj kongregacioj. Lia tombo troviĝas en la Kirko Sankta Ignaco apud la tombo de la fondinto de la ordeno.
La 13-an de majo 1923 respektive la 29-an de junio 1930 faritis la beatigo/la sanktigo de li fare de papo Pio la 11-a. La sama papo deklaris Bellarmino doktoro de eklezio en la 17.9.1931.
Rabbit Ears: TV Poems
Rabbit Ears: TV Poems estas venonta antologio de NYQ Books de poemoj pri televido, laŭdire la unua tia antologio. Ĝi enhavos 130 poemojn de 131 poetoj, inkluzive de Billy Collins, kiu titoligis la antologion.
Spa (kuracloko)
Kuraclokoj ofte estas designataj nuntempe per la angla vorto Spa ( kirlobanujo ). La termino estas asociata kun la kuracado de malsano pere de banado. Kuraclokaj urboj kaj varmaj akvofontaj feriejoj ofte proponas diversajn sanigajn servojn. Homoj kredis en la sanaj potencoj de mineralaj akvoj jam en la antaŭhistoriaj tempoj. Ĉi tiu praktiko estis tutmonde populara. Ĝi estas precipe vasta disvastigita en Eŭropo kaj Japanio.
Devenoj de la termino
La termino venis de la nomo de la urbo Spa en Belgio. Ĉi tiu nomo estis konata jam en la romiaj tempoj, kiam ĝi estis nomata Aquae Spadanae. Ĝi povintus rilati al la latina vorto "spargere" kiu signifas disigi, ŝprucetigi aŭ malseketigi, aŭ ankoraŭ rilati al la akronimo de la latina frazo Sanitas per aquas (sano per akvoj).
(5906) 1989 SN5
(5906) 1989 SN5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John en Tekapo, Suda Insulo (Nov-Zelando).
Ĝia absoluta magnitudo de 15 lasas supozi, ke ĝia grando estas malpli ol 6 km, kaj ĝi estas ankoraŭ sen nomo.
Movado novburbona
La Movado novburbona (Movimento Neoborbonico, [moviˈmento ,nɛoborˈbɔniko]) estas kultura unuiĝo kiu estiĝis en 1993 en Napolo, Italujo. Ankaŭ ekzistas diversaj filioj eksternapolaj.
Historio
Komence la verkisto kanta, televida, kineja Riccardo Pazzaglia kune kun la ĵurnalisto kaj filozofo Gennaro De Crescenzo proponis malfesti la datrevenojn de la fama alteriĝo de Giuseppe Garibaldi en Napolo en la 7-a de septembro 1860.
Sekve centoj da homoj kolektiĝis ĉe Borgo Marinari en ĉeesto de la gazetaro itala kaj eksteritala por anonci la kreon de ne-profitcela organizaĵo kultura kies ĉefa volo estu la (re)konatigo de la historio kaj de la sukcesoj de la Reĝlando de la du Sicilioj respektive de la Burbonoj napolaj. La klubo post la menciita kunveno en novembro 1993 en Napolo laŭleĝe kaj laŭrite estiĝis.
La sindona kaj senlaca laborado de la anoj i.a. kun oferto de multego da interrete legeblaj dokumentoj eĉ stampis novan adjektivon neoborbonico en la itala. Eblas danke al tio ĝenerale por historiemuloj plukleriĝi iomete pli objektive pri historiografio. Ankaŭ koncerne la ekonomian evoluon antaŭunuiĝan prezentatas novaj atestoj kaj vidpunktoj. Ĉe la Universitato Kolumbio okazis en septembro 2014 grava scienca kunveno tiurilata. Slogano ĝia estas Memoria, orgullo, redención, t.e. instigo al memorado kaj flegado de prifierotaĵoj. La anoj batalas por la honorigo de tiuj kiuj mortis dum la komprenebla kaj malabomena engaĝiĝo por tradiciaj ŝtataj strukturoj; krome ili plendas la nunan malriĉecon de la itala sudo proponante reveneton de la Burbonoj kaj redonon de kelkaj havaĵoj al la dinastianoj.
Hispana Revolucio (1936)
Ĝeneralaĵoj
La ĉefa ideologia bazo estis anarkosindikatismo kaj karakteriĝis, interalie, pro sia kantonismo ĉe administraj aferoj kaj sia kolektivismo ĉe ekonomiaj aferoj. Krome oni klopodis novan kulturon kaj socian rilataron, ekzemple karaktera pro sia kontraŭklerikalismo ĉe religiaj aferoj.
Ĉefe en la regionoj regataj de la anarkiistoj, (Aragono kaj Katalunio), aldone al la milita sukceso, estis vasta sociala revolucio, en kiu la laboristoj kaj kamparanoj kolektivigis agron kaj industrion, kaj starigis konsilantarojn paralelajn al la (nefunkcianta) registaro. Ĉefe en Aragono oni konstruis novan memregadan sistemon surbaze de la lokaj komunumoj kiuj kolektivigis la tutan vilaĝon: ĉiuj laboris kaj ĉiuj ricevis subtenon egalece. La mono malaperis. La komercon revigliĝis kaj en multaj kazoj oni plibonigis la produktadon de la bienoj. Por la sektoroj partianoj de tiu revolucio, ĝi estus la ĉefa kialo por la popolaj kaj laboristaj sektoroj apogi la respublikan reĝimon.
Tiamaniere la eksperimento starigi senprecedencan revolucion malsukcesis, sed ankaŭ malsukcesis la iro de la respublika flanko en la milito pro la divido inter respublikistoj pro sia sinteno rilate la socialan revolucion.
Post la majaj okazintaĵoj, tendenco al unueco fortiĝis ankaŭ en la respublikana tendaro. Formiĝis nova registaro, estrita de la modera socialisto Juan Negrín, kun aliaj socialistoj, Indalecio Prieto kaj Julián Zugazagoitia kiel ministroj de Armeo kaj Internaj Aferoj, kaj kun apogo de la Komunista partio. Tiu movo fortigis la respublikanan registaron, kaj finis la revolucion. En Aragono la antaŭeniro de la respublikaj reĝimentoj kontrolitaj de komunistoj malkonstruis perforte la socian kaj politikan sistemon organizitan de anarkiistoj (kaj aliaj aliancanoj).
Unua fazo de la revolucio (julio-septembro 1936): La anarkia somero
Dum la unuaj tagoj post la militista puĉo de la partianoj de Franco la laboristaj organizoj ĉefe sed ne nur de CNT kaj UGT atingis armilojn ĉu el la senpova registaro ĉu el la venkitaj kazernoj; tie komencas la povopreno far de la popolaj organizoj. Tiu stato estis helpita de la ĉeesto de radikalaj membroj en la novaj registaroj (kaj de Hispanio kaj de la aŭtonomia Katalunio. Krome kaj paralele, oni formis administrajn kaj defendajn strukturojn je loka aŭ regiona niveloj tra la tuta lando kaj en vilaĝoj kaj en gravaj regionoj aŭ urboj kiel Katalunio, Valencio, Malago, Gijón, Ibiza, ktp.
Unu el la ĉefaj frontoj de la milito kaj la revolucio estis tiu de Aragonio. La 24a de julio de 1936 eliris la unua volonta taĉmento de Barcelono al Aragono. Estis la Kolono Durruti, de ĉirkaŭ 3.000 homoj, plej parte laboristoj ordigitaj de Buenaventura Durruti, kiuj aplikas la sistemon de liberecana komunismo tra tiu teritorio loĝata de aragonaj kamparanoj simpatiantoj de anarkosindikatismo, kio permesis la progresan aplikon de la plej grava kolektivista sperto de la revolucio.
Dum tiu epoko la plej parto de la hispana ekonomio estis sub kontrolo de laboristoj; ĉefe en areoj de anarkiisma influo kiel ĉe Katalunio, tio okazis en 75% de la totalo de la industrio. La fabrikoj estis organizitaj de laboristaj komitatoj, la agrikolaj areoj estis kolektivigitaj kaj funkciis kiel liberacanaj komunumoj. Eĉ laborejoj kiel hoteloj, frizejoj kaj restoracioj estis kolektivigitaj kaj estritaj de siaj propraj laboristoj.
En kelkaj lokoj, mono estis nuligita kaj anstataŭita de laborkuponoj, kiuj pruvis, ke iu laboris, do tiu ricevis manĝojn kaj servojn. Laŭ tiu sistemo, la prezoj malaltiĝis al kvarono. Terkulturaj areoj kolektivigitaj estis de 70% en Katalunio, ĉirkaŭ 70% en la lojala parto de Aragono, 70% en la respublika parto de la provinco de Badajoz, 58% en Kastilio-Manĉo, 49% en respublika parto de Andaluzio kaj ĉirkaŭ 13% en Valencio.
En la kataluna industrio la sindikatoj de CNT organizis tekstilajn fabrikojn, organizis la servojn de tramoj, aŭtobusoj de Barcelono, kolektivigis la fiŝkaptadon, la ŝuindustrion kaj eĉ la etajn vendejojn kaj la publikajn spektaklojn. La 70% de la industriaj kaj komercaj entreprenoj estis posedo de la laboristaro en tiu Katalunio kiu koncentris, per si mem, du trionojn de la industrio de Hispanio.
Krom la ekonomia revolucio, okazis spirito de kultura revolucio. Oni permesis la abortorajton, la ideo de Libera amo populariĝis kaj kreskegis naturismo. Estis io simileta al la movadoj de Nova Maldekstro de la 1960-aj jaroj.
La tiama leĝaro de la centra registaro klopodis leĝigi la revolucian situacion kaj rekapti ties kontrolon. Pro tio en Katalunio jam ekzistis malfacilaĵoj inter la komunistaj kaj la anarkiistaj sektoroj.
Medalo Fields
La Medalo Fields estas matematika premio aljuĝita al ĝis kvar matematikistoj (sub 40-jaraĝaj) ĉe ĉiu Internacia Kongreso de Matematikistoj ekde 1936 kaj regule ekde 1948 pro la iniciato de de la Kanada matematikisto John Charles Fields. La celo estas agnoski kaj subteni junajn matematikajn esploristojn, kiuj jam faris gravajn kontribuojn.
Hispana Revolucio (1936)
Dua fazo de la Revolucio (septembre-novembre 1936): Unua Venka Registaro
La laboristaj organizoj komencis lasi povon sub kontrolo de la centra registaro ĉefe cele de la defendo de Madrido, minacita de la trupoj de Franco. Tiele okazis alproksimiĝo inter la partioj de la Popola Fronto kaj la sindikatoj kio okazigis la formon de la unua Venka Registaro (4 de septembro) estrita de la socialisto Largo Caballero.
Medalo Fields
La Medalo Fields estas al matematiko kiel la Nobel-premio (ĉar ne ekzistas nobelpremio por la matematika fako).
Hispana Revolucio (1936)
Dua fazo de la Revolucio (septembre-novembre 1936): Unua Venka Registaro
Dum tiu epoko komencis la kontraŭstaron de la komunismaj sektoroj kontraŭ la revolucio, ĉar tiuj asertis, ke dum la milito ne estis taŭga situacio por revolucioj. Lau ili oni ne devus klopodi abolon de kapitalismo, sed venki en la milito. Anarkiistoj kaj aliaj radikaluloj tute kontrauis, ke milito kaj revolucio estas samo. Tamen la ununura milita helpo tiam venis de Sovetunio al la komunismaj taĉmentoj, do la sektoroj kie la revolucio estis funkcianta, estis devigitaj malplifortigi la revolucian sistemon kaj akcepti la registaran kontrolon, foje sub kontrolo de komunistoj.
Medalo Fields
Vidu ankaŭ la Premion Nevanlinna.
Hispana Revolucio (1936)
Dua fazo de la Revolucio (septembre-novembre 1936): Unua Venka Registaro
Escepto estis plifortigo de la kolektivisma procezo en Aragonio, kio organizos kunordigan konsilantaron nome Consejo Regional de Defensa de Aragón, kiu realigas sian unuan asembleon la 15an de oktobro samjare. Tamen en Katalunio la lokaj komitatoj perdis sian decidrajton antaŭ la kataluna registaro.
Medalo Fields
Premiitoj:
Hispana Revolucio (1936)
Tria fazo de la Revolucio (novembro 1936- januaro 1937): Dua Venka Registaro
La nova respublika registaro jam en Valencio (dua ministraro de Largo Caballero la 4an de novembro), enhavis elstarajn membrojn de la CNT Juan García Oliver, Juan López, Federica Montseny kaj Juan Peiró. Dume okazis jam en Valencio alfrontadoj inter liberecanaj kaj komunismaj grupoj, kio okazigis 30 mortojn.
La Kolono Durruti alvenis al Madrido por kunlabori en ties defendo. La 20an de novembro mortis strange Buenaventura Durruti en Madrido kaj tuje la komunismaj amaskomunikiloj komencis la propagandon por la anstatauigo de la lokaj kaj taĉmentaj decidrajto per la centra registaro, pli kaj pli kontrolitaj de ili mem, kiel en Gijón, Valencio kaj alie. La armeo estis kontrolita jam ne de la popolaj organizoj, sed de la centra registaro. La revolucio ne daŭris plu, kiel autonoma povosistemo, post la dua registaro de Largo Caballero.
La fino de la revolucio (januaro 1937- majo 1937)
Februare de 1937 la registaro malpermesis la ĵurnalon de FAI, la policanojn apartenantajn al politikaj partioj aŭ sindikatoj, la retenon de armiloj aŭ eksplodaĵoj (nur por la armeo) kaj oni armeigis kaj centrigis ĉiujn miliciojn; la anarkiistaj konsilantoj eliris el la kataluna registaro. Aprile oni senarmiligis la laboristajn patrolojn de la Cerdaña kaj de Barcelono.
Maje akriĝis la kontraŭstarojn inter la partianoj de la revolucio kaj ties kontraŭpartianoj. La 13a de majo de 1937, post la okazintaĵoj de la Majaj Tagoj de Barcelono, la du komunistaj ministroj, Jesús Hernández kaj Vicente Uribe, proponis al la registaro punon kontraŭ la Confederación Nacional del Trabajo (CNT) kaj la Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM). La 16an, dimisiis Largo Caballero al kiu sekvis la formado de la registaro de la socialista Juan Negrín, ŝajne de la tendenco de Prieto sed pli proksima al la volo de komunistoj, sen anarkiistoj aŭ revoluciuloj. La FAI estas deklarita kontraŭleĝa.
Nuligo de la revolucio
En junio de 1937 la opozicia komunisma partio nome POUM estis kontraŭleĝigita kaj multaj el siaj membroj estis enkarcerigitaj kaj eĉ ekzekutitaj de la registaro kontrolita de la ortodoksaj koumnistoj. Aŭguste, oni malpermesis kritikoj al Sovetunio kaj la alternativa socipolitika sistemo de Aragonio, nome Consejo de Defensa de Aragón, lasta revolucia organismo, kaj la produktado agrikultura kolektiva. Oni arestis multajn anarkiistojn tutlande. Oni repermesas la religian aktivadon private, sed oni malpermesis la politikajn mitingojn.
Januare de 1938 la registaro malpermesis la lokajn surogatojn de mono, lasta restaĵo de la Revolucio. Dum tiu jaro revenis multaj grandaj terposedantoj kaj postulis redonon de siaj bienoj. La kolektivigo estis nuligita. La salajroj de soldatoj malpliiĝis el 10 al 7 pesetoj, dum tiu de oficiroj plialtiĝis de 25 al 100 pesetojn; ĝis tiam ĉiuj egalece enspezis saman salajron.
Ekzemplo de industrio kolektivigita de la CNT: kino
La Sindikato de Spektakloj de la CNT estis iel modelo de organizado kaj funkciado. Kinejoj kaj teatrejoj estis de la unuaj kaj pli signifaj okupadoj de la barcelonaj liberecanoj inter la 20a kaj la 25a de julio. La 26a de julio oni elektis Teknikan Komitaton por reordigi la laboron en kinejoj kaj teatrejoj. La kataluna registaro, superita de la okazintaĵoj de la revolucio kreis sian komitaton, kiu ne ekfunkciis praktike.
La revolucia entuziasmo organizis ĉiun kinan kaj teatran aktivadojn de Barcelonj ekde la 6a de aŭgusto ĝis Majo de 1937, kiam okazis la Barcelonaj Majaj Tagoj. La projekto uniformis la salajrojn por ĉiuj laborkategorioj de la kinindustrio. Oni organizis asignaĵojn pro malsano, handikapo, maljunaĝo aŭ maldungo. Tiu sistemo permesis laborigi ĉirkaŭ sesmil personojn kaj kontrolis dum tiu periodo 114 kinejojn, 12 teatrejojn kaj 10 "music-halls". Eĉ oni kreis operkompanion en la teatro Tívoli, cele alproksimigi tiun ĝenron al la popola publiko. Estis unu de la sektoroj kiuj plejbone funkciis ekonomie, eĉ oni konstruis klekajn kinejojn kiel Ascaso (aktuala Vergara). Alia reformiĝis aŭ finkonstruiĝis kiel la kinejo Durruti (aktuale kinejo Arenas).
Politike, kolektivigo de kino estis nova formo kompreni arton radikale mala al burĝa kaj kapitalisma sistemo. Ne estis unuigo pri kriterioj en la kreativa procezo, dogmismo ne instaliĝis, kaj la sepa arto aldonis novan sistemon de informismo per kameraoj surstrate.
El 1936 al 1937 produktis pli da cento de filmoj la produktora kaj la distribua kompanioj kreitaj de la CNT. La ĝenro de la dokumenta filmo estis sendube la plej realigita ĉar la militetoso inondis senrimede ĉiun agadon. Oni kreis la Sindikaton de la Industrio de Spektakloj kaj la markon Spartacus Films. La Sindikato posedis du grandajn kinostudiojn kun tri plateaŭ por filmado, krom oni aranĝis la Palacon de Belgio en Montjuïc, por helposervoj pri dekoraĵoj kaj kostumistoj. Tamen la subpremado de majo de 1937 (Vidu Majaj Tagoj de Barcelono) strangolis la Socian Revolucion surstrate de Barcelono kaj, kvankam oni plufaris filmojn, malpliigis draste la produktoritmon antaŭan.
La kina anarkiista produktado estis unika sperto. Estis grava parto de la kreativa vivo en la tiama Katalunio kaj etendiĝis al Aragonio, Madrido kaj Valencio pere de diversaj modeloj, probable adapte al la cirkonstancoj de vilaĝoj kaj urboj kaj al la laboristaro kiu ebligis ĝin. Kvankam en Madrido la produktado estismalpli grava ol en Barcelono, ankaŭ tie oni filmis 24 filmojn inter dokumenta kaj fikcio.
Ene de la historio de kino, oni povas diri, ke tiam oni produktis fenomenon kiu etendiĝis laŭlonge de la 20-a jarcento kaj kiu aktuale enorme gravas en la lukto kontraŭ kapitalisma tutmondiĝo: la kontraŭinformado. En la rusa revolucio estis simila antaŭanto. La laboristoj disponis je kameraoj, sed post la subpremado de Ukrainio kaj de Kronstadt, per starigo de bolŝevika diktaturo, kino iĝis ĉefa propagandilo de la reĝimo. Ankaŭ dum la prmtempo de Prago aŭ la franca majo de 1968, kie la kontraŭinformado ankaŭ ludis gravan rolon: tiam la kolektivo "Dziga Vertov", kun Jean Luc Godard estre, metis kameraojn surstraten kaj okupis la kinejon Odeon.
Arbaremberizo
La Arbaremberizo aŭ Rustika emberizo, Emberiza rustica, estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi reproduktiĝas en nordaj Eŭropo (Svedio, Finnlando kaj norda Rusio) kaj Azio. Ĝi estas migranta specio, kiu vintrumas en sudorienta Azio, Japanio kaj orienta Ĉinio kien ĝi moviĝas al terkultivejoj, deciduaj arbaroj, koniferaj kaj miksitaj. Ĝi estas rara vaganto en okcidenta Eŭropo.
Ili reproduktiĝas en humida arbaro de koniferoj. La ino demetas 4-6 ovojn kiuj estas bluec- aŭ grizverdecaj kun grizbrunaj punktoj en bulforma nesto en arbusto aŭ surgrunda farita el herboj kaj arbaraj grunderoj. La reprodukta sezono estas ĉefe ĉirkaŭ junio.
Ties natura manĝo konsistas el insektoj dum idomanĝigado kaj for de la reprodukta sezono semoj.
Tiu palearktisa birdo estas simila laŭ grando al la Kanemberizo. Ĝi havas blankajn subajn partojn kun ruĝecaj flankoj, rozkoloraj kruroj kaj suba makzelo, dum supra estas grizbruna, pli malhela somere. La somera masklo havas nigran kapon kun blankaj gorĝo kaj superokula strio kaj ruĝecan brustozonon. La pugo estas bruna kaj la vosto brunnigreca.
La ino havas tre striecan brunajn dorson kaj vizaĝon kun blankecaj superokula kaj mustaĉa strioj krom gorĝareon. Ŝi similas inon de Kanemberizo, sed havas ruĝecan flankan striecon, brunan nukon kaj rozkoloran, ne grizan, suban makzelon. Ĉiaj plumaroj montras malgrandan blankam makuleton fine de orelareo.
La alvoko estas distinga zit, kaj la kanto estas melankolia delii-deluu-delii.
24999 Hieronymus
24999 Hieronymus estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, 35 km sud-oriente de Prago (Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Jerome van Aeken, konata sub la nomo de Hieronymus Bosch (ĉ. 1450–1516), nederlanda pentristo de la malfrua mezepoko, kiu montris la profundaĵojn de la homa menso. En verkoj, kiel "La Tento de Sankta Antonio", li uzis simbolojn por priskribi la sendefendecon al la tento far'de la malbono kaj la obseda altiro al la volupto, la herezo kaj la obsceneco.
István Szabó Nagyatádi
István Szabó Nagyatádi [iŝtvAn sabO nadjatAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagyatádi Szabó István estis hungara politikisto, ministro. István Szabó Nagyatádi naskiĝis la  1863 en Erdőcsokonya. Li mortis la 1924 en Erdőcsokonya.
Biografio
István Szabó Nagyatádi estis elektita vilaĝestro, ekde 1904 li politikadis jam en la departemento. Post 4 jaroj li estis elektita parlamenta deputito, kie li eltrovis la vorton “etbienulo” anstataŭ kamparano. En 1909 li fondis partion de etbienuloj. En fino de la Kalistefa revolucio li estis titulara ministro. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li estis ministro pri agrikulturo. Li strebis pri la agraria reformo, irigacia kanalsistemo kaj arbarigo de Granda Hungara Ebenaĵo. Li estis akuzita pro korupto, sed la procezo ne finiĝis pro suspektinda morto de Szabó. Dum la funebra ceremonio partoprenis eĉ Miklós Horthy.
Domoszló
Domoszló (domoslO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös.
Situo
La vilaĝo situas sur deklivoj, ĉe sudaj piedoj de Mátra, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Gyöngyös troviĝas 18, Eger 25, Budapeŝto 97 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata ekde la neolitiko. En 1263 falkistoj de la reĝo loĝis en Dumuzlo. Inter 1686-1695 la vilaĝo estis neloĝata. Poste slovakoj alvenis. Domoszló akiris la rangon grandvilaĝo. Dum la socialismo kolĥozo nomata Dobó funkciis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko.
Oroszlánvár (oroslAnvAr)
La nomo signifas leono-fortikaĵo. 5 km-ojn for de Domoszló troviĝas 602 m-ojn alta monto, sur la pinto restaĵoj de mezepoka fortikaĵo. Ŝajnas, la turkoj detruis ĝin.
(18056) 1999 TV15
(18056) 1999 TV15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Luzacia montaro
Luzacia montaro (ĉeĥe: Lužické hory, germane: Lausitzer Gebirge) situas en la nordo de Ĉeĥio kaj en la sudoriento de Germanio, proksime al la punkto, kie renkontiĝas la limoj de Ĉeĥio, Germanio kaj Pollando (respektive la historiaj regionoj Bohemio, Saksio kaj Silezio). La montaron apudas Bohemia baseno kaj la urbo Česká Lípa en sudokcidento, Bohemia mezmontaro en sudo, Elba Grejsmontaro en nordokcidento, la urboj Zittau kaj Liberec en nordoriento. La rivero Niso, kiu trafluas Liberec kaj preterpasas Zittau, apartigas Luzacian montaron dis de la proksima Izera montaro. Sudoriente najbaras Jeŝteda montaro, ĉeĥe: Ještědské Pohoří, (nomita laŭ la monto Ještěd; 1012 m), kiun tradicie oni rigardis parton de Luzacia Montaro. Ĉiukaze ambaŭ formas parton de la sudetaj montaroj kaj konsistas grandaparte el grejso kaj parte ankaŭ el bazalto, kiuj apogas sin je granita soklo de antaŭkambria origino.
La plej altaj montoj estas Luzo (sorabe kaj ĉeĥe: Luž; 793 m, esperante: Luzo) kaj Pěnkavčí Vrch (germane: Finkenkoppe; 792 m). Pliaj konataj altaĵoj estas Jedlová (Tannenberg; 774 m), Klíč (Kleiß; 760 m) kaj der Hochwald (750 m), kiuj origine estis vulkanoj.
Porúbka (distrikto Humenné)
Porúbka (hungare Kisortovány [kiŝortvAnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Porúbka situas en valo, fine de sakovojo el Chlmec. Humenné troviĝas je 9 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1451. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis "Porúbka", poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisortovány 225 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Porúbka 265 vilaĝanoj (262 slovakoj).
Provincoj de Japanio
Antaŭ ol la nuntempa sistemo de gubernioj estis establita, la lando de Japanio estis dividita en kuni (国, laŭvorte: lando), kutime konata en okcidentaj lingvoj kiel provincoj. Ĉiuj provincoj estis dividitaj en gun (郡 distriktoj).
Tiu provinc-sistemo estis establita laŭ Ricurjo. Ĝi validis ekde epoko de Nara ĝis komenco de epoko de Mejĝi.
Tiuj provincoj estas nun nomataj Rjosejkoku (令制国 [rjōsei koku]) aŭ Ricurjokoku (律令国 [ricurjō koku]) en historiografio.
Paco Ignacio Taibo II
Francisco Ignacio TAIBO MAHOJO, pli konata kiel Paco Ignacio Taibo II, estas verkisto naskiĝinta en Gijón, Asturio, Hispanio la 11-a de januaro de 1949; li estis filo de Paco Ignacio Taibo I, ekzilito el Hispanio pro socialisma tradicio.
8237 Constable
8237 Constable estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita pentristo John Constable (1776–1837), konata pro liaj pejzaĝoj pentritaj senpere el naturo. Anoncinto de la impresionismo de la 19-a jarcento, li estis rimarkinda pro sia uzo de la koloroj.
József Brummer
József Brummer [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Brummer József estis hungara-usonana skulptisto, artkomercisto, artkolektisto, galeriestro. Lia persona nomo estis en Usono Joseph.
József Brummer naskiĝis la en Zombor (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Sombor en Serbio), li mortis la  en Novjorko (laŭ hungara Vikipedio en 1945).
Biografio
József Brummer studis inter 1897-1899 en Szeged, poste en Reĝa Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, fine en simila lernejo en Munkeno. En 1904 li vivis en Parizo, en la sekva jaro en Artistkolonio (Nagybánya), fine li kreis en Budapeŝto kaj Szeged. En 1906 li kaj liaj du fratoj malfermis sian unuan galerion en Parizo, kie ili vendis afrikajn tribajn artaĵojn, japanajn presaĵojn kaj inkaajn artaĵojn apud nuntempaj pentraĵoj kaj skulptaĵoj. Li lernis skulptadon de Auguste Rodin, grafikteknikon en privata akademio de Henri Matisse en 1908. Li ankaŭ ekspoziciis, tamen lia ĉefa negoco restis la galerio. Pro la 1-a mondmilito li translokigis la galerion jam sola al Manhatano, kie li faris sukcesan karieron.
Melitta Bentz
Melitta BENTZ (naskiĝis la 31-an de januaro 1873 en Dresden, Germanio; mortis la 29-an de junio 1950 en Holzhausen an der Porta Westfalica), naskita Liebscher, inventis en 1908 la kafofiltrilon.
Boudewijn de Groot
Boudewijn de Groot (naskiĝis la 20-an de majo 1944) estas nederlanda artisto, kiu famiĝis per kantoj kiel Meneer de President, Land van Maas en Waal kaj Annabel.
Biografio
Boudewijn de Groot naskiĝis en 1944 en japana koncentrejo en Batavio (hodiaŭ Ĝakarto) en Nederlanda Hindio, kie mortis sia patrino en 1945. En 1946 lia familio revenis al Nederlando. Lia unua granda sukceso estis la kanto Meisje van 16 jaar (Knabino 16-jara), traduko de kanto de Charles Aznavour. Inspirita de Bob Dylan kaj Donovan li faris la protestkanzonon Welterusten Mijnheer de President (Dormu bone sinjoro prezidanto), protesto kontraŭ la milito en Vjetnamo. Komence de 1967 aperis lia plej granda sukceso Land van Maas en Waal (Lando inter Mozo kaj Vakalo), inspirita de la pentristo Jeroen Bosch. Lia amiko Lennaert Nijgh verkis la tekstojn de la plej sukcesaj kantoj.
Melitta Bentz
La firmao rapide kreskis. Ĝis 1924 jam estis produktitaj 100.000 filtrilaj ujoj, kaj multe pli de la paperoj. Ĉar la vendoj ege kreskis, ĝi devis serĉi pli grandan spacon kaj moviĝis de Dresden al Minden. Tiam ĝi havis 80 laboristojn.
Montignac-Charente
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia okcitana lingvo Montinhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Boudewijn de Groot
Diskaro
Boudewijn de Groot
Melitta Bentz
Nun la kompanio havas 3 300 dungitojn. Gvidas ĝin ŝiaj nepoj Thomas kaj Stephan.
En Germanio la kafo estas la plej ŝatata trinkaĵo. En 2006 la germanoj trinkis 146 l da kafo, pli ol mineralan akvon kaj bieron.
Boudewijn de Groot
Diskaro
Voor de overlevenden
Picknick
Nacht en ontij
Hoe sterk is de eenzame fietser
Waar ik woon en wie ik ben
Van een afstand
Concert
Bo de Groot
NGC 4861
NGC 4861 (aliaj indikoj — IC 3961, MK 59, UGC 8098, 1ZW 49, MCG 6-29-3, ARP 266, ZWG 189.5, KUG 1256+351, VV 797, KCPG 362A, PGC 44536) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Boudewijn de Groot
Diskaro
Een nieuwe herfst
Wonderkind aan het strand
Boudewijn de Groot Tour (DVD)
Het Eiland In De Verte
Ceilhes - Roqueredonde (stacidomo)
Ceilhes - Roqueredonde estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Roqueredonde, apud Ceilhes-et-Rocozels, en departemento Hérault, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Béziers - Neussargues (722000).
Kilb
Kilb estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Galán
La monteto Galán aŭ Cerro Galán estas kaldero en la Provinco Katamarkio, Argentino, konsiderata la plej bone eksponita granda kaldero en la mondo. Ĝi estis formita antaŭ 2.2 milionoj da jaroj kiam 1,050 km3 da materialo estis erupciita, produktante kuŝejojn de ignimbrito etende ĝis 100 km for. La kaldero estis origine la loko de granda lago, sed la reapero de la orienta kaldergrundo estis limiginta la salecan Laguna Diamante al la kaldera orienta bordo.
Fagoto
La fagoto aŭ hobojego estas ligna blovinstrumento parenca al hobojo. La muzikilo karakteriziĝas per duopa anĉo kaj klapoj, kaj produktas relative malakutajn sonojn.
Juniperbrando
Juniperbrando estas alkoholaĵo produktata de junipero. En Belga Valonio, ĝi nomiĝas "Peket" [PEke] (ĉar tiel nomiĝas la frukto de junipero en (lieĝa) valona dialekto). En Germanujo ĝi nomiĝas "Wacholder" [vaĤOLder] aŭ "Wacholderschnaps" [vaĤOLderŝnaps]. Sub la nomo "borovička" [boroviĉka] ĝi estas produktata en Slovakio kaj Ĉeĥio. En Slovakio ĝi estas eĉ nomata "nacia trinkaĵo". Krome ĝi estas produktata ankaŭ en Nederlando kaj Francio
Origine temas pri malta trinkaĵo al kiu oni aldonis bongustigaĵojn kiel suko de juniperaj beroj. Ekde la fino de la 19-a jarcento juniperbrando ofte ankaŭ enhavas industrie produktitan etanolon.
Origino
Jam dum la Mezepoko oni scipovis produkti alkoholaĵojn, ĉefe brandojn en la regiono. Ĉar oni kredis ke la distilaĵoj helpus kontraŭ malsanoj kiel la pesto, oni komencis aldoni herbojn al la trinkaĵo. Ĉefe la versio al kiu oni aldonis juniperon famiĝis. Post iom da tempo por la produktado de tia brando oni ne plu uzis bieron, sed fermentitan grenaĵon.
Danke al Vilhelmo la 3-a, kiu dum sia Angla reĝado provis stimuli la komercon kun la Nederlandoj per favoraj impostoj, juniperbrando ankaŭ populariĝis en Anglio. Tie ĝi ekhavis la nomon ĝino. Anglaj distilistoj provis imiti la juniperbrandon, sed al ili mankis la ĝustan recepton. Tial temas nuntempe pri trinkaĵo kun apartaj konsisto kaj gusto.
Klasika preparado
Post la unua distilado ekestas bazkvalita alkoholaĵo (alkohola elcentaĵo ĉirkaŭ 20%). La vendo de la brandrestaĵo de tiu ĉi distilado por uzi kiel nutraĵo por porkoj igas la produktadon de juniperbrando relative malmultekosta. Post distilado de la bazkvalita alkoholaĵo ekestas mezkvalita alkoholaĵo (alkohola elcentaĵo ĉirkaŭ 30%). La rezulto de la tria distilado estas kvalita alkoholaĵo: malta vino (46,5%).
Al la baza malta vino produktantoj aldonas krom juniperaj beroj diversajn herbajn miksaĵojn laŭ sekreta receptaro. Eventuale la juniperbrando povas ankoraŭ maturiĝi en lignaj bareloj.
(15961) 1998 CC1
(15961) 1998 CC1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Rogério Corrêa
Rogério Corrêa (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse en Japanio, Santo André, Goiânia, Vila Nova, Atlético Paranaense, Goiás, Bahia, Joinville kaj Anapolina de Brazilo kaj FK Mariupol de Ukrainio.
Distrikto Sirto
La distrikto Sirto (سرت) estas unu de 22 distriktoj (ŝabiatoj) de Libio. Ĝia ĉefurbo estas Sirto. En tiu urbo naskiĝis Muamar Kadafi kaj pro tio dum la Libia revolucio de 2011 tiu areo restis dekomence fidela al la diktatoro.
Urboj de tiu distrikto estas Uedo Al-Ahmar kaj Nufalija. Vilaĝo estas Harava.
Djano
Djano (ध्यान, dhyāna aŭ झान, jhāna) signifas meditadon en hinduismo, budhismo kaj ĝajnismo. En budhismo, ĝi estas serio da kulturitaj mensaj statoj, kiuj kondukas en staton de perfekta kvieto kaj konscio (upekkhī-sati-pīrisuddhi).
Djano povintus esti la ĉefa praktiko de antaŭsekta budhismo, sed al ĝi aldoniĝis aliaj formoj de meditado tra ĝia disvolviĝo.
Origino
Dum la tempo de la Budho ekaperis la ŝramana movado, asketaj praktikantoj kun korpo de komunaj instruoj kaj praktikoj. La strikta desegno de ĉi tiu movado al ĝajnismo, budhismo kaj bramanaj/upaniŝadaj tradicioj disvolviĝis poste.
T-Butila aminoacetato
t-Butila aminoacetato aŭ C6H13NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la aminoacetata acido kun t-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila aminoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne
Malnova Reĝimo
Filo de la advokato Olivier Corret kaj de Jeanne Lucrèce Salaün, li naskiĝis en Saint-Hernin (kie lia patro estis administranto de la kastelo de Kergoat) kaj estis baptita en Carhaix Kiam li eliris el la kolegio de la Jezuitoj en Quimper, li elektis la armeon (en ĉ. 1765) kvankam lia patro deziris ke li fariĝu advokato kaj lia patrino ke li fariĝu moŝtulo de la Eklezio. En 1767, li eniris, kiel soldato, la duan roton de la muskedistoj. Naskiĝinta Théophile-Malo Corret, li aldonis al sia familia nomo tiun de Kerbauffret antaŭata de nobelsigno, sen rajti pretendi esti nobelorigina.
Pretendante esti natura ido de Turenne kaj de Adèle Corret, nomata Henri Corret, li aldonis al sia nomo tiun de La Tour d'Auvergne en 1777, post la akiro de ido de la duko de Bouillon de letero atestanta komunan radikon, la  23-an de Oktobro de la sama jaro. La diplomo rajtigis Malo Corret antaŭigi sian naskiĝnomon per tiu  de La Tour d'Auvergne.
Franca revolucio
Li aliĝis al la armeoj de la unua franca respubliko kaj estis promociita kapitano de la grenadistoj en 1792. Lazare Carnot, ministro pri milito, diris pri li, ke li estis « le plus brave parmi les braves » (la plej brava inter la bravuloj). Varbita en la malnova regimento de Bretonio, la 46-a infanteria regimento, li servis en la revoluciaj armeoj de Savojo kaj en la armeo de la orientaj Pireneoj, kie li komandis ĉiujn rotojn de grenadistoj konsistigantaj la avangardon kaj nomataj 'inferaj kolonoj'. Preskaŭ ĉiam tiu falango decidis pri la venko kiam ĝi alvenis sur batalkampo.
Malsana, li forlasis la armeon. Post la paco kun Hispanio, li enŝipiĝis en Bajono por iri al Brest sed la velŝipo pereis fronte al Camaret. La Tour d'Auvergne kaj samtempe la ŝipanaro estis kaptitaj de angla ŝiparo. Ili volis trudi lin forlasi sian kokardon ; sed tredinte sian spadon en la kokardon ĝis la manŝirmilo, li deklaris ke li preferus morti defendante ĝin.
Li estis enkarcerigita sur la pontonoj sudokcidente de Anglio. Dum sia mallibereco, li dediĉis sin al franca-kelta vortaro. Li estis liberigita en 1797.
Reveninte en Francio, li iris al Parizo, kie li eksciis ke iu el liaj amikoj nomata 'Le Brigant', okdekjarulo, estis ĵus apartigita de sia juna filo (la laste vivanta) pro rekvizicio ; li tuj prezentis sin al la Direktorio, akceptigis ke li anstataŭu la junan rekruton, kiun li redonis al lia familio. Li realiĝis al la armeo kiel simpla soldato por servi anstataŭ la juna filo de sia amiko. Li famiĝis pro siaj kuraĝo kaj modesteco.