cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ponto Wye (Monmouth)
Ponto Wye (Wye Bridge, Pont ar Wy) en Monmouth estas ponto kiu transiras la Riveron Wye. La vojo "A466" trapasas ĝin kaj tuj poste renkontas la vojon "A40" ĉe ĝia okcidenta fino. La ponto estas konstruaĵo listigita Grado II. La tuta etendo de la ponto estas 71 metrojn longa.
Ernő Szabolcs
Ernő Szabolcs [sabolĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabolcs Ernő estis hungara komikisto, reĝisoro, aktoro de operetoj. Lia origina familia nomo estis Singer [zinger].
Ernő Singer naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Szabolcs devenis el juda familio. Li akiris komercistan diplomon en komerca akademio (Handelsakademi) en Vieno. Li eklaboris en 1910 en teatreto en sia naskiĝurbo, poste li lernis reĝisoradon de Max Reinhardt kaj li estis komikisto en pluraj kabaredoj ankaŭ province. Li apartenis ekzemple al trupo de Zsigmond Feld kaj al Népopera. Inter 1915 kaj 1919 li estis reĝisoro en kabaredo. Estis li, kiu unuafoje prezentis revuon, sed tiutempe li okupiĝis ankaŭ pri mutaj filmoj. En 1923 li estis nomumita reĝisoro de Operetoteatro (Budapeŝto), inter 1924-1928 li estis ĉefreĝisoro, en 1929 ankaŭ direktoro, poste li gvidis la somerajn spektaklojn. Tiutempe foje li estis reĝisoro en Gaja Teatro kaj denove en Népopera. Dum la 2-a mondmilito pro la kontraŭjudaj leĝoj li povis labori nur en teatro por judoj, poste li denove reĝisoradis en pluraj lokoj, kie oni prezentis kabaredojn aŭ operetojn (ankaŭ en Szeged). Li dufoje edziĝis, la dua edzino naskis filon.
(7111) 1985 QA1
(7111) 1985 QA1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
(15787) 1993 RY7
(15787) 1993 RY7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 15-an de septembro 1993 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Xochitepec
Xochitepec estas unu el la 33 komunumoj de la meksika subŝtato Morelos, kiu situas en la centra parto de Meksiko, proksime kaj sude al la ĉefurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Xochitepec. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 17028.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 53368 loĝantojn. El tiuj estis 27312 viroj kaj 26056 virinoj. La komunumo havas surfacon de 99,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1110 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 840 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 38547 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 713 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,85 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
27601 de la loĝantoj de Xochitepec en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3461 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 12,54 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 14,39 % el 14367 virinoj, kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj estis 10,52 % el 13234 viroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Parafizo
Parafizo estas sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj de multaj sakfungoj, inter la sporujoj aŭ gametujoj de iuj algoj, inter la anteridioj kaj la arkegonioj de muskoj.
Pri la filikoj parafizo estas sterila sporujo.
Kantono Edgefield (Suda Karolino)
La kantono Edgefield estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 24 595 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Edgefield.
Parafizo
Pri la sakfungoj pseŭdoparafizo estas, kiel parafizo, sterila, fadenforma, unu aŭ plurĉela elemento, lokiĝinta inter la askoj sed ĝi naskiĝas de la supra parto de la askofrukto kaj ne de la bazo kiel la vera parafizo.
Kantono Edgefield (Suda Karolino)
La kantono etendiĝas sur 1 313 km².
Historio
La kantono Edgefield estis fondita en la jaro 1785.
Parafizo
Vidu ankaŭ
=Fonto=
Kantono Edgefield (Suda Karolino)
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 24 595 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 25 528 loĝantoj.
Parafizo
Vidu ankaŭ
Glossaire de botanique Glossario micologico
Kantono Edgefield (Suda Karolino)
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Vojo de Karlo la 5-a
La Vojo de Karlo la 5-a estas vojiro tra 24 hispanaj municipoj laŭ vojaĝo de Karlo la 5-a ekde norda Hispanio suden al la Monaĥejo de Yuste (Ekstremaduro).
La vilaĝoj sur la itinero okazigas mezepokajn merkatojn kaj teatraĵojn pri la vojaĝo de Karlo la 5-a. La festaĵoj komenciĝas en Laredo en septembro, sur la plaĝo La Salvé, kio estas ek-punkto de la itinero.
Originala veturo
Unu jaron post abdiko (eksimperiestriĝo), en 1556, Karlo la 5-a komencis ŝipan veturon de Flandrio al Hispanio. Li elŝipiĝis sur strando de Laredo (Kantabrio) la 28-an de septembro 1556 kaj post plurtaga resto komencis marŝan veturon suden. Post tri tagoj, li alvenis al Agüera kaj tranoktas tie. Poste li veturis tra El Ribero, Tierras de Pienza, Santurde, Santullán, Pomar kaj venis al Medina de Pomar kun festa bonveno.
Pro misindigesto pro troa manĝado de marinaĵoj, li devis resti du tagoj tie, kaj rekomencis sian vojaĝon ĝis la monaĥejo de Fresdeval.
Post plurmonata veturo, Karlo la 5-a alvenis al Monaĥejo de Yuste la 5-an de februaro 1557, kaj mortis tie la 21-an de septembro 1558.
Vojiro
Jen listo de la municipoj sur la vojo, je ordo de eka ĝis fina punktoj:
Kantabrio:
Eŭskio:
Kastilio kaj Leono:
Ekstremaduro:
Stacio Handai-byōin-mae
Stacio Handai-byōin-mae (japane: 阪大病院前駅 [Handaj-bjōin-mae-eki], angle: Handai-byōin-mae Station) estas fervoja stacio en Ibaraki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo Saito.
Cellarengo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Firminus Uticensis (jen latine, france Firmin d'Uzès, kaj itale tradukite Firmino di Uzès, episkopo en la urbo Uzès de 538 ĝis 553), kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Demografio
Cellarengo havas proksimume 282 mastrumadajn unuojn. La nombro da loĝantoj altiĝis dum la periodo 1991-2001 per 19,1% laŭ datumoj el la ĉiudekjara popolnombradoj de ISTAT, simile la kresko daŭriĝis ĝis 2011, sed ekde tiam pli-malpli restis tia kia ĝi estis en 2011.
* la 1-an de januaro
Glaĉer-kreskigo
Loĝantoj de altmontaraj valoj pli kaj pli ofte konfrontas kun la problemo, ke la precipitaĵo falas vintre kaj en la valoj apenaŭ restas akvo por akvumado, kultivado de agroj. En tiu problemo celas ehlpi tiu metodo de la glaĉer-kreskigo.
39428 Emilybrontë
39428 Emilybrontë estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Glaĉer-kreskigo
Oni povas kreskigi glaĉerojn en alto de pli ol 4.500 m, per kunkolekto de la degelakvoj per tuboj en etaj akvobaraĵoj.
39428 Emilybrontë
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla verkistino Emily Brontë (1818–1848), kiu verkis nur unu romanon : Wuthering Heights, poste agnoskita kiel unu el plej grandaj ĉefverkoj de la anglalingva literaturo.
Glaĉer-kreskigo
La plej granda tiel kreskiginta glaĉero servas akvumon de komunumo Phuktsey (700 loĝantoj) kaj ĝi longas 300 m, larĝas 50 m, dikas 1,2 m. La efektivigo de la projekto kostis ĉ. 7.000 USD.
Marchais-Beton
Marchais-Beton estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj al la kantono Charny.
Geografio
Marchais-Beton etendiĝas sur 10.95 km², kaj havis 125 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Régis Poirier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La preĝejo Saint-Jean Baptiste datiĝas de la 16-a jarcento.
17805 Švestka
17805 Švestka estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa astronomo kaj suna fizikisto Zdeněk Švestka (1915–2013), kiu laboris ĉe la Organizo por Kosma Esploro de Nederlando kaj ĉe la Centro por Astrofiziko kaj Kosmaj Sciencoj ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe San-Diego. De 1966 li estis redaktoro de "Suna Fiziko".
Robinio
Robinio (Robinia) estas genro de arboj, el familio fabacoj, devena el  Nordameriko, kiu estis unuafoje alportita en Eŭropon de Jean ROBIN (el kiu ĝia nomo); Jean ROBIN, 1550-1629, estis botanikisto de la reĝo de Francujo Henriko la 4-a, kaj la plejunua ekzemplero de robinio plantita de li en Parizo en la jaro 1601 plu vivas kaj videblas en Jardin des Plantes.
Kiel ĉiuj fabacoj, robinio kapablas danke al simbiozaj bakterioj el genro rizobio (Rhizobium) sin nutri per la atmosfera nitrogeno, tial ĝi povas kreski eĉ en malriĉaj grundoj. Tial ĝi estas ofte plantita sur la talusoj de fervojoj, kaj en Hungario ĝi estis multe plantita en sablaj nekutiveblaj grundoj.
Ĝiaj folioj estas nepare pinataj (kunmetitaj).
Specioj
(* = ne akceptitaj kiel apartaj de ĉiuj botanikistoj)
Kunčice
Nomon Kunčice havas multaj lokoj:
Nomo de parto de municipo:
20-a de aprilo
La 20-a de aprilo estas la 110-a tago de la jaro (la 111-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 255 tagoj restas.
Je la 20-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 20-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Písařova Vesce
Písařova Vesce (Albersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lesná, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 2,5 km nordoriente de Lesná. Vivas ĉi tie .kaj estas ĉi tie registritaj 36 adresoj.
Písařova Vesce estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,21 km².
Historio
Sub germana nomo la vilaĝo estas unuafoje menciata al la jaro 1422. Ĝi apartenis al ĥodiaj limregionaj vilaĝoj. En la jaro 1528 ĝi havis 24 kortojn, antaŭ la dua mondmiliro 76 domojn kun 367 domaranoj.
Post la milito la devene germana vilaĝo Albersdorf estis alinomita al Písařova Vesce, ĉiuj germanaj loĝantoj estis ellandigitaj surbaze de dekretoj de Beneš. La objektoj de domoj estis maronitaj inkluzive de konstruaĵo de eksa lernejo, kelkaj domoj en la municipo estis malmuntitaj kaj forbeturigitaj en Slovakion, kelkaj estis detruitaj. En la pluaj jaroj poste la restintaj domoj servis ian tempon kiel domoj por familioj de homoj laborantaj por Ŝtata bjienoj Tachov, poste ekde la 1960-aj jaroj plimulto de domoj estis disvenditaj kiel refreŝigejaj objektoj. Nuntempe la vilaĝo estas plejparte dometista domaro.
Marco Sittico Altemps
Mark Sittich von Hohenems, ankaŭ Marcus Sitticus von Hohenems aŭ Markus Sittikus III. aŭ Marx Sittich III. aŭ Marco Sittico Altemps (naskiĝis en Hohenems, en la 19-a de aŭgusto 1533 - mortis en Romo, en la 15-a de februaro 1595) estis Episkopo de Konstanco inter 1561 kaj 1589, papa legato kaj aŭstria kardinalo.
Episkopeco
Lia onklo Giovanni Angelo Medici leviĝis al la papeco en la 26-a de decembro 1559. Li montris sin tre grandanima pri la provizado de beneficoj al siaj italaj kaj germanaj nevoj. En la 23-a de marto 1560, Mark Sittich von Hohenems fariĝis klerikulo en la Apostola Ĉambro. En la 29-a de majo 1560 li elektiĝis Episkopo de Kasano, kaj nomumiĝis administranto de la diocezo ĝis kiam li atingis kanonikaĝon por konsekriĝi kiel episkopo. Li estis konsekrita de sia kuzo Karlo Borromeo ne antaŭ ol 1564 kaj ne post ol februaro 1566. En la 11-a de majo 1561 li abdikis al la administrado de la Diocezo de Kasano. Dum la Koncilio de Trento, li aktivis kiel papa legato al Maksimiliano la 2-a kaj Ferdinando, reĝo de la romioj.
Kardinaleco
Lia onklo, la papo Pio la 4-a levis lin kiel kardinala diakono dum la konsistorio de la 26-a de februaro 1561. Li ricevis la ruĝan kardinalan ĉapon kaj la titularecon por la Preĝejo de la Sanktaj Apostoloj en la 10-a de marto 1561.
La kanonikaro de la katedralo de Konstanco elektis lin kiel Episkopo de Konstanco, kaj li estis publike agnoskita en la 24-a de oktobro 1561. Sekve, la papo faris lin porĉiama papa legato en Avignon. Li same fariĝis arkisacerdoto de la Arkibaziliko de Santa Johano de Laterano. En la 10-a de Novembro 1561, li indikiĝis kiel legato al la Koncilio de Trento, kaj en la 27-a de decembro 1561, guberniestro de Fermo.
Sainte-Marthe-en-Provence (stacidomo)
Sainte-Marthe-en-Provence (antaŭe: Sainte-Marthe) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marsejlo (14-a arondismento), en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
János Kodolányi
Li naskiĝis en la 13-an de marto 1899 en Telki, li mortis en la 10-an de aŭgusto 1969 en Budapeŝto.
Li frue estis radikala maldekstrulo, li simpatiis kun la kontraŭleĝa komunista movado. Inter 1930-1945 li verkis historiajn romanojn, dume li politikadis kontraŭ Adolf Hitler. Liaj romanoj havas similecon kun verkoj de László Németh, Gyula Illyés, Géza Féja, Zsigmond Móricz kaj aliaj.
Biografio
Li frekventis bazlernejon en Pécsvárad kaj Vajszló, la gimnazion en Székesfehérvár. En la lasta urbo li provis verki poemojn. Ekde 1922 li vivis en Budapeŝto (poste li ofte ŝanĝis loĝlokojn), kie noveloj kaj aliaj skribaĵoj aperis. Inter 1936–1938 li vizizis Finnlandon. En 1939 en Budapeŝto li verkis 2 prezentitajn dramojn. Post la 2-a mondmilito li ne politikadis, pli precize lia politiko ne ŝatis al la tiutempa ŝtato. En 1990 (post la morto) li ricevis premion Kossuth.
Liaj verkoj estas legeblaj ankaŭ en interreto, kelkaj estas tradukitaj al diversaj lingvoj.
Protistoj
Protistoj estas eŭkariotaj organismoj, kiuj hodiaŭ estas kalkulitaj kiel unu regno de la organismoj kaj ne al la plantoj, bestoj aŭ fungoj. Ilia plimulto estas unuĉelulo, kvankam kelkajn pli grandan multĉelulan organismon oni kalkulas al protistoj.
Al la protistoj apartenas algoj, mukfungoj kaj unuĉelulaj protozooj.
Priskribo
La protistoj estas interne – kiel ĉiu organismo – per citoplasmo (kiel viva materialo) plenigita kaj ekstere per ĉelmembrano ĉirkaŭvolvita. En la citoplasmo troviĝas plej ofte ĉelkerno por la direkto de la vivfenomenoj; foje troviĝas tie pliaj ĉelkernoj. Ĉe iuj protistoj formiĝas ekstere ankoraŭ ŝelo-estaĵoj; multaj kapablas formi cistovualon? (aŭ cistoŝelon), por travivi la malkonvenajn mediajn kondiĉojn. La ĉeloj havas plej ofte tre etan grandon, kaj nur kelkaj atingas la diametron de kelkaj milimetroj aŭ eĉ centimetroj.
La antaŭen-moviĝo okazas ofto naĝante per flageloj aŭ cilioj aŭ per formo de ŝajnpiedoj. Kelkaj specioj ŝvebas en la akvo simple nur per longaj ĉelaj eletendiĝoj.
La plimulto de la protistoj vivas en maro, parte proksime al la surfaco, parte ŝvebante en la akvo, parte surfunde rampante, parte sur ŝtonoj, plantoj k.t.p. fikse sidante; aliaj troviĝas en dolĉakvo, malmultaj surtere. Tiel formas la tribo de verdalgoj plimulton de en la dolĉakvo vivantaj fitoplanktonoj. La tribo de sulkoalgoj (kirasalgoj) donas la ĉefmason de la de la maraj fitoplanktonoj. Ekzistas heterotrofaj, aŭtotrofaj, aerobiaj kaj anaerobiaj formoj. Kelkaj protistoj vivas ankaŭ parazite en la pli evoluintaj bestoj. Multaj aperas en mirakla grandnombro, kaj la neputriĝantaj postrestaĵoj de la formortitaj reprezentantoj – kiel la silikaj ŝeloj de la radiobestetoj aŭ la kalkaj ŝeloj de ĉambretaj rizopodoj (truŝelaj, foraminiferoj) (Foraminifera) – formas kelkloke tutan montaran tavolon.
La protistoj multobliĝas per la kutima neseksa duoniĝo (vidu mitozo). Ĉe kelkaj specioj ekzistas ankaŭ multobliĝoj, ĉe aliaj seksaj procesoj (vidu izogamio, konjugacio).
Dum la evoluado formiĝis el la praaj protistoj ĉiu pli evoluinta plurĉela organismo, verŝajne tra la vojo de formado de ĉelkolonioj, kio estas ankoraŭ hodiaŭ spektabla ĉe kelkaj algoj.
Ĉar la plej gravaj vivfenomenoj de la protistoj – kiel moviĝo, ekscitebleco, pliiĝo - estas tre bone studeblaj, ili estas ŝatataj objektoj de la biologia esplorado.
Trajtoj
Ĉar Protistoj ne estas grupo monofiletika, maleblas specifi trajtojn kiuj povas difini aŭ distingi are tiujn vivajn estaĵojn. La komunaj trajtoj estas propraj de la eŭkariotoj ĝenerale, kaj tial ili estas kunhavataj, scepte pro duaranga perdo, fare de plantoj, animaloj aŭ fungoj. La suba listo montras ĉefe enorman diversecon:
Klasigo
La regno Protista ludis gravan rolon en la origino kaj evoluo de la eŭkariota ĉelo. Ĝi konstituas taksonon parafiletikan rilate al aliaj regnoj, ĉar ĝi baziĝas sur la pleziomorfa karaktero de la unuĉeleco kaj ne enhavas ĉiujn posteulojn de la specioj kiujn ĝi enhavas. Eĉ tial, estas inter ili membroj kiuj pliigis sian nivelon de komplekseco direkte al la plurĉeleco. Kelkaj grupoj de eŭkariotoj disvolvis sendepende la plurĉelecon deveninte el protisto: animaloj, fungoj, plantoj, musko-ŝimoj kaj brunalgoj. El ili, la tri unue menciitaj grupoj estas konsiderataj sendependaj regnoj, dum la du laste menciitaj grupoj estas inkluditaj ene de la regno Protista.
La klasigo de la regno Protista multe antaŭeniris en la lastaj jardekoj kaj pro la ultrastrukturaj studoj kaj pro la genetikaj analizoj. La morfologiaj kaj funkciaj trajtoj havigas ideon pri la diverseco de la protistoj kaj pri ĝia evoluego, tio estas, la ŝanĝoj kiuj tuŝas ilian korpoplanon kaj iliajn manierojn survivi kaj reproduktiĝi. Por ekzemplo, la interna skeleto aŭ ĉelskeleto havigas lumon por la ideo de la baza korporplano de la organismo, ĉar ĝi funkcias kiel eltenilo kaj devas esti sufiĉe plastija por modifiĝi cele al la movebleco kaj al la manĝado. Uzante tiun alproksimigon, Cavalier-Smith     establis malgrandan nombron de filumoj kiuj, kvankam ili ne estas enhavemaj kaj diversaj, ja ili havas unuigan trajton en la baza korporplano, simile al ti kio ojazas ĉe la tradiciaj filumoj de aliaj regnoj, kiel ĉe ĥorduloj, moluskoj, artropodoj (en animaloj), aŭ traĥeofituloj (en plantoj). Kelkaj el tiuj analizoj utilis por dedukti kia estus estinta la pra-eŭkarioto: nome unuĉela, flagelhava kaj fagotrofulo (trajto per kiu ĝi povi engluti la pra-mitokondrion, kio ebligis la spiradon aerobian kaj poste la pra-kloroplaston, kio rezultis en la apero de organismoj eŭkariotaj fotosintezaj).
Ekzemploj
En la jenaj fotoj oni montras reprezentanton de ĉiu el ĉefaj filumoj de protistoj.
10109 Sidhu
10109 Sidhu estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Missing My Baby
"Missing My Baby" estas kanto farita de Selena. La kanto estas publikigita en la jaro 1992 sur la sondisko Entre a Mi Mundo. Ĝi atingis la numeron 22 en Usono.
Registaro de nacia unueco
Registaro de nacia unueco estas registaro bazita sur larĝa koalicio, kies partioj estas foje en politika rivaleco kaj eĉ respeltiva opozicio. La politika aŭ popola opozicio al tia registaro kutime estas tre malgranda kaj certe pli malgranda ol ĉe unupartia aŭ unutendenca reistaroj. La termino unue estis kreita en Britio, kiam nacia unueca registaro estis formita de Churchill dum la dua mondmilito (majo 1940). La esprimo kontraŭa al "nacia unueca registaro" estas "mallarĝa registaro".
La kialoj por la formado de nacia unueca registaro povas esti:
Ĉi tiu rega modelo estas konsiderata problema pro du kialoj:
Perreux
Perreux estas la nomo de pluraj artikoloj.
Satoshi Taira
Satoshi Taira (平 聡, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
István Kónya
István KÓNYA [kOnja] rumania hungara biologo, muzeologo. Li naskiĝis en Gyergyószentmiklós la 16an de januaro 1926. Li mortis en Târgu Mureș, la 13an de februaro 2003.
Kariero
István Kónya akiris diplomon de Universitato Bolyai de Kluĵo pri biologio (1951). Li estis muzeologo en muzeo de Târgu Mureș (1952-86).
Sax
Sax havas plurajn signifojn:
Jarmilaj Evoluigaj Celoj
La Jarmilaj Evoluigaj Celoj (JEC) de la Unuiĝintaj Nacioj estas grupo de ok celoj, kiujn ĉiuj 192 membraj ŝtatoj de la UN konsentis plenumi antaŭ 2015. Ili estis aprobitaj en la kunveno okazigita en septembro 2000 en Novjorko.
En 2015, sekve de kelkjara interna diskutado, komisiono de UN proponis novan liston de 17 Celoj por Daŭripova Evoluigo por anstataŭi la JEC.
Celoj
1. Elradikigi ekstreman malriĉecon kaj malsaton 2. Atingi universalan elementan edukadon 3. Antaŭenigi seksan egalecon kaj doni povon al virinoj 4. Redukti la nombron de infanaj mortoj 5. Plibonigi patrinan sanon 6. Kontraŭbatali HIV/aidoson, malarion kaj aliajn malsanojn 7. Certigi median daŭripovon 8. Starigi tutmondan partnerecon por evoluado
Vidu ankaŭ
Celoj por Daŭripova Evuluigo (CDE)
Eksteraj ligiloj
פסגת המילניום
Pretzsch (Elbo)
Pretzsch ĝis junio 2009 estis administra urba komunumo en Germanio: ekde la 1-a de julio 2009 ĝi apartenas al la urba komunumo Bad Schmiedeberg. La loĝloko troviĝas en la samnoma distrikto Wittenberg de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de de jaro 2007 la loĝloko havis 1595 loĝantojn.
Teokon
Teokon (esperntigo de la angla Theoconservative, Theocon) estas neologismo devenanta el la unuiĝo de la prefikso "Teo" (kaj do Dio, el la antikva greka Θεός) kaj conservative konservismo. Tiu termino, forĝita en la anglasaksa medio kaj aparte en Usono, estas jam vaste uzata, almenaŭ en eŭropo, foje tamen kun nuancoj malsamaj ol tiuj originaj.
Foje la termino estas erare konfuzata kun neocon = neokon. Kvankam iuj teokonuloj povas idee proksimiĝi al neokon kaj inverse, temas pri du tre malsamaj konceptoj ĉar la unua referencas al la rilato politiko-religio, la dua al aparta socia teorio. La kategorio de teokonuloj, se konverĝas en la defendo kaj repropono de sociaj kaj kulturaj kaj kristanaj valoroj, fronte al religio, kaj ties rolo en la socio, ideologie dividiĝas: troviĝas, fakte, teokonuloj dikredantaj kaj teokonuloj ateismemaj. Iuj el ili teorias eĉ ke la kategorio distingiĝu per rigora ateismo. Vidu en kristana ateismo
uzo de la termino en Italio
En Italio la termino ennociiĝis per la asocio de du konceptoj: estimo kaj rekupero de kristanaj valoroj kaj ateismo pli malpli rigora. Tiu mensa kaj kultura pozicio povas esti ilustrita per la publika konduto kaj verkoj de iuj personoj de la politika kaj kultura medioj: ekzemplj, filozofo kaj eksa prezidento de la senato Marcello Pera, ĵurnalisto kaj direktoro de la gazeto Il Foglio Giuliano Ferrara, florenca verkistino kaj ĵurnalistino Oriana Fallaci (kvankam por ili la distinga termino uzata estis "ateocon"), politologo Ernesto Galli della Loggia, politikisto Ferdinando Adornato....
Kijiva Universitato
Kijiva Nacia Universitato de Taras Ŝevĉenko, same konata kiel KNU, estas universale rekonita kiel la plej prestiĝa universitato de Ukrainio, estante la plej granda nacia altlernejo. KNU estas vicigita ene de la plej bonaj 650 universitatoj en la mondo. Ĝi estis fondita en 1834 kiel la Kijiva Imperia Universitato de Sankta Volodimiro. Ekde 1939 la universitato estas nomata omaĝe al granda ukraina poeto Taras Ŝevĉenko.
La ĉefa (ruĝa) konstruaĵo estis konstruita en 1837-1842 en klasicisma stilo fare de arkitekto V. I. Beretti. Ĝi estas grandega enfermita konstruaĵo kun korto, la longo de la fasado atingas 145,68 m. La muroj de la konstruaĵo estas ruĝe pentritaj.
-753
La jaro 753 a.K. estis jaro de antaŭ la Julia kalendaro. En la Romia Imperio, ĝi estis konata kiel jaro 1 ekde la fondiĝo de Romo ("ab urbe condita"). La nomigo 753 a.K. (antaŭ Kristo) por tiu jaro estis uzata ekde la frumezepoka periodo, kiam la kalendara epoko de Anno Domini (post Kristo) iĝis la hegemonia metodo en Eŭropo por nomigi la jarojn. Nun oni ofte pli neŭtrale nomas la jaron 753 antaŭ nia erao.
En la jaro 753 antaŭ nia erao do okazis, interalie:
Ponto
Ponto estas vorka konstruaĵo kiu ebligas transiron super obstaklo, kiel rivero, valo, fervojo, strato, ktp. Estas multaj diferencaj dezajnoj kiuj servas por unikaj celoj kaj aplikiĝas al diferencaj situacioj. Dezajnoj de pontoj varias depende el la funkcio de la ponto, la naturo de la tereno kie la ponto estas konstruita kaj ankrita, la materialo uzita por konstrui ĝin, kaj la mono disponebla por konstrui ĝin.
La praaj pontoj ebligis transiron nur al la homoj, la nunaj ankaŭ al ĉiaspecaj veturiloj, ne nur aŭtoj aŭ trajnoj, sed eĉ foje al ŝipoj aŭ aviadiloj (ekzemplo: flughaveno Schiphol, Nederlando).
Pontojn, oni konstruas el tre diversaj materialoj: ligno, ŝtono, briko, ŝtalo, ktp.
Modernaj pontoj povas longi je pluraj kilometroj kaj alti je centoj da metroj.
Historio
La unuaj pontoj faritaj de homoj estis probable trunkoj kaj eventuale ŝtonoj, uzante simple subtenon kaj trabon. Kelkaj praamerikanoj uzis arbojn aŭ fostojn de bambuo por trapasi malgrandajn kavojn aŭ putojn por iri el unu loko al alia. Ofta formo de ponto konsistis el ligado de bastonoj, trunkoj, kaj deciduaj branĉoj kune implikante la uzadon de longaj kanoj aŭ aliaj rikoltitaj fibroj teksitaj kune por formi konektan ŝnuregon kapabla bindiĝi kaj teni kune la materialojn uzita en tiuj dekomencaj pontoj.
La Arkadiko Ponto estas unu el kvar mikenaj ŝajnvolbarkaj pontoj parto de iama reto de ŝoseoj, dezajnita por servi ĉarojn, inter Tirinto kaj Epidaŭro en Peloponezo, en Grekio. Date el la greka Bronzepoko (13a jarcento a.K.), ĝi estas unu el plej plej aĝaj arkopontoj ankoraŭ ekzistantaj kaj funkciantaj. Kelkaj sentuŝaj arkoŝtonaj pontoj el la helenisma epoko povas troviĝi ankaŭ en Peloponezo en suda Grekio
La plej grandaj pontokonstruistoj de la antikvo estis la antikvaj romianoj. La romianoj konstruis arkopontojn kaj akveduktojn kiuj povas ankoraŭ stari en bonaj kondiĉoj kiuj eble damaĝis aŭ detruis pli fruajn dezajnojn. Kelkaj staras nuntempe. Ekzemplo de romiaj pontoj estas la Alkantara Ponto, konstruita super la rivero Taĵo, en Hispanio. La romanoj uzis ankaŭ cementon, kio malpliigis la variadon de fortoj trovitaj en natura ŝtono. Unu tipo de cemento, nome pozzolana, konsistis el akvo, kalkoŝtono, sablo, kaj vulkanaj rokoj. Pontoj el briko kaj mortero estis konstruitaj post la romia epoko, ĉar la teknologio por cemento perdiĝis kaj poste remalkovriĝis.
La Arthaŝastra de Ĉanakja mencias la konstruadon de akvobaraĵoj kaj pontoj. Ponto de la Maŭrja imperio ĉe Girnar estis inspektita de James Princep. Tiu ponto estis forbalaita dum inundo, kaj poste riparita de Puspagupta, la ĉefa arkitekto de la imperiestro Ĉandragupta la 1-a. Tiu ponto venis ankaŭ sub la zorgado de la jona (baratgreka) Tuŝaspa, kaj la satrapo Rudra Daman. La uzado de pli fortaj pontoj uzantaj interplektitan ĉenon el bambuo kaj fero estis videbla en Barato ĉirkaŭ la 4a jarcento. Nombraj pontoj, kaj por militaj kaj por komercaj celoj, estis konstruitaj de la Mogola administracio en Barato.
Ankaŭ grandaj pontoj en Ĉinio de ligna konstruado ekzistis je la tempo de la Militŝtata periodo, el kiuj la plej aĝa survivinta ŝtonponto en Ĉinio estas la Anji Ponto, konstruita el 595 al 605 dum la Dinastio Sui. Ankaŭ tiu ponto estas historie grava ĉar ĝi estas la plej aĝa en la mondo arkoponto kun malfermaj segmentaj apudarkaĵoj. Eŭropaj segmentaj arkopontoj datas malantaŭe almenaŭ de la Ponto Alkonetaro (proksimume de la 2a jarcento a.K.), dum la enorma romepoka Ponto de Trajano (105) montris malfermajn segmentajn apudarkaĵojn en ligna konstruado.
Dum la 18a jarcento estis multaj plinovigoj en la desegno de lignaj pontoj fare de Hans Ulrich, Johannes Grubenmann, kaj aliaj. La unua libro pri pontinĝenierado estis verkita de Hubert Gautier en 1716. Ĉefa mejloŝtono en pontoteknologio venis kun la starigo de la Iron Bridge (ferponto) en Coalbrookdale, Anglio, en 1779. Ĝi uzis gisferon por la unua fojo kiel arkoj por trapasi super la rivero Severn.
Kun la Industria Revolucio en la 19a jarcento, ĵaluziaj strukturoj de forĝita fero disvolviĝis por pli grandaj pontoj, sed fero ne havis la tensian forton por subteni grandajn pezojn. Kun la alveno de ŝtalo, kiu havas altan tensian forton, oni povis konstrui multe pli grandajn pontojn, multaj el kiuj uzante ideojn de Gustave Eiffel.
En 1927 pioniro pri veldado nome Stefan Bryła desegnis la unuan velditan ŝoseponton en la mondo, nome Ponto Maurzyce kiu estis poste konstruita super la rivero Słudwia ĉe Maurzyce ĉe Łowicz, Pollando, en 1929. En 1995, la American Welding Society (Usona Veldosocieto) prezentis la premion Historic Welded Structure por la ponto al Pollando.
Tipoj de pontoj
Pontoj povas esti kategoriigitaj laŭ kelkaj diferencaj manieroj. Oftaj kategorioj estas la tipo de strukturaj elementoj uzitaj, laŭ tio kion ili portas, ĉu ili estas fiksaj aŭ moveblaj, kaj laŭ la materialoj uzitaj.
Laŭ Francisko Azorín ponto estas Superakva aŭ supervoja trairejo farita el ŝtono, metalo, ligno, k. c. Li indikas etimologion el la sanskrita panthas, patha (vojo) kaj de tie la latina pons, pontis. Kaj li aldonas la terminjon por diversaj pontotipoj: nome unuarka, plurarka, pendanta, turnebla, levebla kaj armitbetona.
Strukturtipoj
Pontoj povas esti klasitaj je kiel la fortoj de tensio, kunpremo, flekso, tordo kaj ŝero estas distribuataj tra ties strukturoj. Plej pontoj uzas ĉiujn el la ĉefaj fortoj el ioma grado, sed nur kelkaj hegemonias. La separo de fortoj povas esti tre klara. En pendoponto aŭ stajponto, la elementoj en tensio estas diferencaj laŭ formo kaj loko. En aliaj kazoj la fortoj povas esti distribuataj inter granda nombro de membroj, kiel ĉe ĵaluzio, aŭ ne klare konstatebla fare de hazarda nefaka observanto kiel ĉe traboskatolo.
Fiksaj aŭ moveblaj pontoj
Plej pontoj estas fiksitaj pontoj, signife ke ili ne havas moveblajn partojn kaj restas en unu loko ĝis ili malsukcesas aŭ estas detruitaj. Provizoraj pontoj, kiaj Ponto Bailey estas desegnitaj por esti kunigitaj, kaj apartigitaj, transportitaj al diferenca loko, kaj reuzataj. Ili ludas gravan rolon en milita inĝenierado, kaj estas uzataj ankaŭ por porti trafikon dum malnova ponto estas rekonstruata. Moveblaj pontoj estas desegnitaj por formoviĝis el la vojo de boatoj aŭ aliaj tipoj de trafiko, kiuj alimaniere devus esti tro alta por kongrui. Tiuj havas ĝenerale elektran energion.
Dunivelaj pontoj
Dunivelaj pontoj havas, kiel la nomo sugestas, du nivelojn, kia la Ponto George Washington, kiu konektas Novjorkon al Kantono Bergen, Nov-Ĵerzejo, Usono, nome la plej aktiva ponto de la mondo, kiu eltenas 102 milionojn da vehikloj ĉiujare; vorko el ĵaluzio inter la ŝoseaj niveloj havigas rigidecon al la ŝoseoj kaj limigis la movadon de la supra nivelo kiam la malsupra nivelo estis instalita tri jardekojn post la instalado de la supra nivelo. La Ponto Cing Ma kaj la Ponto Kap Ŝui Mun en Honkongo havas ses vojojn en siaj supraj ferdekoj, kaj en siaj malsupraj niveloj estas du vojoj kaj paro de trakoj por trajnoj de metroo. Kelkaj dunivelaj pontoj uzas nur unu nivelon por strata trafiko; la Ponto Washington Avenue en Minneapolis rezervas sian malsupran nivelon por aŭtotrafiko kaj sian supran nivelon por piedirada kaj bicikla trafiko (ĉefe de studentoj de la Universitato de Minesoto). Simile, en Toronto, la Viadukto Princo Eduardo havas kvin vojojn de motortrafiko, biciklovojojn, kaj piedirejojn en sia supra nivelo; kaj paron de trakoj por fervoja linio en sia malsupra nivelo. La okcidenta spano de la Ponto San Francisco – Oakland Bay havas ankaŭ du nivelojn.
La Altnivela Ponto de Robert Stephenson super la Rivero Tyne en Newcastle upon Tyne, kompletita en 1849, estas frua ekzemplo de dunivela ponto. La supra nivelo eltenas fervojon, kaj la malsupra nivelo estas uzata por ŝosetrafiko. Aliaj ekzemploj estas la Ponto Britannia super la Markolo Menai kaj la Ponto Craigavon en Derry, Norda Irlando. La Ponto Oresund inter Kopenhago kaj Malmo konsistas el kvar-voja aŭtoŝoseo en la supra nivelo kaj paro de fervojaj trakoj ĉe la malsupra nivelo. La Tura Ponto estas diferenca ekzemplo de dunivela ponto, kun la centra sekcio konsistanta el malsupra nivelo baskulponta kaj alta nivelo de ponto por piedirantoj.
Viaduktoj
Viadukto estas pontaro, nome aro aŭ serio formata de multaj pontoj konektitaj en unu pli longa strukturo. La plej longa kaj kelkaj el plej altaj pontoj estas viaduktoj, kiaj tiuj de la Digvojo Lago Pontchartrain kaj la Viadukto de Millau. La Digvojo Lago Pontchartrain aŭ en angla Lake Pontchartrain Causeway, estas digvojo komponita el du paralelaj pontoj kiuj trapasas la akvojn de la Lago Pontchartrain en suda Luiziano, Usono; la plej longa el la du pontoj estas 38.35 km longa. La Viadukto de Millau (france: viaduc de Millau) estas ponto en Francio; ĝi estis inaŭgurita la 14-an de decembro en 2004 kun ĉeesto de franca prezidento Jacques Chirac; ĝi estas la plej alta kablostaja pendoponto de la mondo. La ponto estas 2 460 m longa kaj la plej alta punkto de la veturvojo altas 245 m.
Trivojaj pontoj
Trivoja ponto havas tri separatajn spanojn kiuj kuniĝas ĉe la centro de la ponto. La ponto aspektas kiel literoj "T" aŭ "Y" se vidataj el supre. Trivojaj pontoj estas tre raraj. La Tridge, la Margit-ponto, kaj la Y-Ponto estas konataj ekzemploj.
Pontotipoj laŭ uzo
Ponto povas esti kategoriigita laŭ tio kion oni intencas elteni supre, kiel trajnoj, piedirantoj aŭ ŝosean trafikon, tubon aŭ akvovojon por transporti ĉu akvon aŭ barĝan trafikon. Akvedukto estas ponto kiu transportas akvon, simile al viadukto, kiu estas simple pontaro kiu konektas punktojn de sama alto, dum akvedukto plej ofte transportas akvon el pli alta punkto al pli malalta punkto por profiti la helpon de gravito. Ŝosefervoja ponto eltenas kaj ŝosean kaj fervojan trafikojn. Ponto povas ankaŭ elteni supre elektrajn linion kiel faras la Ponto Storstrøm.
Kelkaj pontoj intencas aliajn celojn, kiaj la turo de la Ponto SNP en Bratislavo, Slovakio, kiu enhavas restoracion, aŭ pontorestoracio kiu estas ponto konstruita por servi kiel restoracio. Aliaj pendopontaj turoj entenas transmitilajn elsendantenojn.
Pontoj estas ankaŭ subjektoj de neplanitaj uzadoj. Delonge areoj sub kelkaj pontoj iĝis provizoraj ŝirmejoj kaj foje hejmoj por senhejmaj personoj, kaj la subaĵoj de pontoj ĉie en la mondo estas taŭgaj lokoj por grafitoj. Kelkaj pontoj alogas personojn kiuj klopodas memmortigon, kaj tiuj iĝas konataj kiel memmortigaj pontoj; en multaj el ili aŭtoritatoj devis entrepreni politikojn por eviti tion, kiel instalado de vitraj paneloj kiu malhelpas salton, aŭ de telefonoj kiuj incitas alvokon al helpontaj volontuloj, kiuj konvinkus la memmortigunton al forgeso de ties unuaj intencoj. En multaj landoj, pontoj, ĉefe neuzeblaj aŭ jam ne plu uzataj por ties dekomenca celo estas uzataj por aventura sporto kiu enmodiĝis diverslande nome saltado sur ŝnuro kio en multaj landoj ricevas nomon rilate al pontoj, ĉar el tiaj strukturoj plej ofte oni realigas la sporton, foje mortiga.
Pontotipoj laŭ materialo
Ankaŭ la materialoj uzitaj por konstrui la strukturon de ponto estas uzataj por kategoriigi la pontojn. Ĝis la fino de la 18a jarcento, pontoj estis konstruitaj el ligno, ŝtono kaj masonaĵo. Modernaj pontoj estas nuntempe konstruitaj el cemento, ŝtalo, fibroplifortigitaj polimeroj, senmakula ŝtalo aŭ kombinaĵoj el tiuj materialoj. Kiel kuriozaĵoj en kelkaj lokoj kun grava kaj forta naturo ĉirkaŭa eblas konstrui pontojn el vivantaj plantoj kiaj arboradikoj en Barato kaj vitoj en Japanio.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1975
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1975 neniam estis ne ludita pro disputo pri la matĉoformato. La ĉampiono Bobby Fischer (Usono) devis ludi kontraŭ Anatolij Karpov (Sovetunio) en Manilo, komence de junio 1975. Tamen li rifuzis ludi la tiaman norman matĉon "La plej bona el 24 ludoj" kaj post kiam FIDE estis nekapabla alveni al interkonsento, Fischer perdis sian titolon. Karpov estis nomita mondĉampiono la 3an de aprilo 1975.
Ponto
Estetiko
Plej pontoj estas laŭintence utilaj instalaĵoj, sed foje, la aspekto de la ponto povas ludi gravan rolon. Ofte, tio estas la kazo de granda ponto kiu servu kiel enirejo al urbo, aŭ superiras enirejon al ĉefa haveno. Tiuj estas foje konata kiel markilpontoj. Dezajnistoj de pontoj en parkoj ofte metas pli da gravo en estetiko. Ekzemploj estas la ŝtonaj pontoj laŭlonge de la Taconic State Parkway en Novjorko.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1975
Interzona Turniro 1973, Leningrado
Du 18 ŝakistaj (single round robin) Interzonaj Turniroj estis luditaj el kiuj la supraj tri kvalifikis por la Kandidata Turniro. La sidejoj estis Leningrado, Sovetunio kaj Petropolo, Brazilo. ! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! Totalo!! Tie break (ne uzita) Korĉnoj, Karpov kaj Byrne kvalifikis por la Kandidata Turniro.
Interzona Turniro 1973, Petropolo
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! Totalo!! Tie break (ne uzita) Mecking rekte kvalifikis dum la 3 aliaj devis plu ludi.
Ponto
Akcidentoj
La malsukceso de pontoj estas speciala temo por inĝenieroj de strukturoj kiuj devas klopodi lerni el akcidentoj (pontofaloj, pontorompoj) kiel ŝlosila vojo por plibonigo de pontodesegnado, konstruado kiaj bontenado. Tro ofte pontorompoj rezultas en gravaj homperdoj ĉefe se tio okzas dum granda homamaso trairas la ponton en tiu momento, ekzemple per pezaj vehiklaroj.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1975
Interzona Turniro 1973, Petropolo
! !! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! Totalo
Ponto
Akcidentoj
La malsukceso de pontoj ricevis tutlandan specialan intereson por unua foje en Britio dum la Viktoria epoko kiam oni komencis uzi novajn desegnojn, ofte uzante novajn konstrumaterialojn, kaj kelkaj el tiuj rezultis katastrofaj.
En Usono, la institucio National Bridge Inventory kontrolas la strukturan taksadon de ĉiuj pontoj, uzante klasigojn kiel "strukture manka" kaj "funkcie malvalida". Tiukadre menciindas historia okazaĵo, kiam la 17an de majo 1884 la fama elefanto Jumbo sekvita de aliaj 21 elefantoj de la cirka entreprenisto Barnum laŭiris la Broklinan Ponton por pruvi, ke ĝi estas sekura post 12 personoj mortis dum homamasa paniko timante falon unu jaron antaŭe.
Pontoj en kulturo
Evidente pontoj estis gravaj punktoj por la interŝanĝo de loĝantaro, komerco, veturoj, militaj operacoj, kulturaj interŝanĝoj ktp. El prahistoriaj epokoj foje oni devis pagi por uzi ilin. Laŭlonge de la historio gravaj bataloj okazis ĉe pontoj kaj ofte por ekposedo de ili inter du rivalaj militflankoj.
En moderna epoko tiu strategia gravo ekaperis en filmoj, kelkaj el ili famaj, kiaj la usona La ponto trans rivero Kvai de 1957, pri prizonuloj kiuj devas konstrui ponton por okupaciantaj japanoj dum la Dua Mondmilito, la germana La ponto de 1957, kies agado okazas ankaŭ dum la Dua Mondmilito, aŭ La ponto de 2003, ĉeĥa. Pli amafera historio estas tiu de la usona filmo The Bridges of Madison County de 1995 reĝisorita de Clint Eastwood kaj ludita de li mem kun Meryl Streep; ankaŭ tie kovritaj filmoj ludas (alitipan) simbolan rolon.
Esperanto kiel ponto inter nacioj
Tiu alegorio de ponto estas uzata en kunteksto foje trans la "lingvaj baroj", foje trans la "muroj de miljaroj" en la zamenhofa himno de la Esperanta movado, La Espero.
Gravas mencii ke multnacia organizo, kiel la Eŭropa Unio, ankaŭ uzas fikciajn modelojn de pontoj sur ĉiuj siaj eŭraj monbiletoj, kaj per tiuj pontoj signifante la interkonan rilaton inter najbaraj sed longe disigitaj nacioj.
Foje oni ankaŭ uzas la metaforon de kanalo al planita konstruita, artefarita, lingvo.
Celle Enomondo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Diokleso de Karisto
Diokleso de Karisto (375 a. K. - 295 a. K.) estis renoma greka kuracisto, unu el la plej elstaraj medicinaj aŭtoroj, samtempulo de Aristotelo kiu laboris kaj vivis en Ateno. Laŭdire, li estis la aŭtoro de la unua medicina traktaĵo verkita en la atika lingvo, kaj ne kiel kutime en la jona lingvo.
Liaj plej gravaj laboroj temis pri praktika medicino, ĉefe pri dieto kaj nutrado, tamen, li verkis kelkaj sistemajn kompendiojn pri la besta anatomio. Kelkaj el liaj fragmentoj estis konservitaj de Klaŭdo Galeno, Oribazo kaj aliaj antikvaj verkistoj. Li estas konsiderata de la plipostaj historiistoj unu el la plej grandaj aŭtoritatuloj pri medicino en la antikva mondo, kaj liaj laboroj estis kopiitaj kaj esploritaj dum la tuta antikveco ĝis la unuaj jaroj de la mezepoko.
Celle Enomondo
Najbaras la komunumoj.
Diokleso de Karisto
Vivo
Onidire Diokleso estis la unua kiu klarigis la diferencojn inter vejnoj kaj arterioj, tamen, tio ŝajne ne estas ĝusta samkiel nenia alia granda malkovro ligita al lia nomo. Antaŭ nelonge, liaj fragmentoj estis tradukitaj en la anglan far Philip van der Eijk kun komento en aparta volumo.
Diokleso insiste verkis ke sano postulas komprenon pri la naturo de la universo kaj ties interrilato kun la homoj. Li emfazis ke la nervoj estas sensacio-kanaloj kaj ke ajna interveno kun ili estas rekte kompromitita kun la patologio de la malsano. Diokleso estis inventinto de kirurgia instrumento, konata kiel kulero de Diokleso (greke: κυαθίσκος τοῦ Διοκλέους), uzata por ekstracio de armiloj aŭ misiloj kiuj penetris en la korpon.
Perreux (Yonne)
Perreux estas loĝloko, delegita komunumo kaj eksa franca komunumo lokita en la situas en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo: La 1-an de januaro 2016 la loĝloko kun 13 najbaraj antaŭe sendependaj komunumoj kreis novan komunumon Charny Orée de Puisaye. Fine de en  vivis. Administre la loĝloko apartenas al la arondismento Auxerre kaj estas la centro de samnoma kantono Charny.
Geografio
Perreux etendiĝas sur 26.37 km², kaj havis 299 loĝantojn laŭ la antaŭa censo de 2006. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la historia regiono Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Courtois, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Perreux apartenas al la kantono Charny, kies ĉefurbo estas Charny. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Grupa prezento
Grupa prezenta teorio estas la branĉo de matematiko, kiu studaj propraĵoj de abstraktaj grupoj tra iliaj prezentoj kiel linearaj transformoj de vektoraj spacoj. Prezenta teorio estas grava ĉar ĝi kapabligas multajn grupo-teoriajn problemojn reduktiĝi al problemoj en lineara algebro, kiu estas bonege-komprenita teorio. Ĝi estas ankaŭ grava en fiziko ĉar, ekzemple, ĝi estas uzata por priskribi kiel la simetria grupo de fizika sistemo afektas la solvoj al tiu sistemo.
Prezentoj povas ankaŭ esti difinitaj por aliaj matematikaj strukturoj, kiel asociecaj algebroj, kaj Lie- aŭ Hopf-algebroj; en la resto de ĉi tiu artikolo prezento kaj prezenta teorio signifos nur la prezenton de grupoj.
La termino prezento de grupo estas ankaŭ uzata en pli ĝenerala senco por signifi iun ajn "priskribon" de grupo kiel grupo de transformoj de iu matematika objekto. Pli formale, "priskribo" signifas homomorfion de la grupo al la aŭtomorfia grupo de la objekto. Se la objekto estas vektora spaco, ni havas linearan prezenton. Iuj homoj uzas kompreno por la ĝenerala nocio kaj rezervas la terminon prezento por la speciala kazo de linearaj prezentoj. La amplekso de ĉi tiu artikolo priskribas linearan prezentan teorion; vidu la lastan sekcion por ĝeneraligoj.
Branĉoj de prezenta teorio
Prezenta teorio ankaŭ dependas multe de la tipo de vektora spaco sur kiu la grupo agas. Oni diferencigas inter finidimensiaj prezentoj kaj malfinidimensiaj aĵoj. En la malfinidimensia kazo, aldonaj strukturoj estas gravaj (ekz. ĉu ĉu ne la spaco estas hilberta spaco, banaĥa spaco, kaj tiel plu).
Oni devas ankaŭ konsideri la specon de kampo super kiu la vektora spaco estas difinita. La plej grava okazo estas la kampo de kompleksaj nombroj. La alia gravaj okazoj estas la kampo de reelaj nombroj, finiaj kampoj, kaj kampoj de "p-adic" nombroj. Ĝenerale, algebre fermitaj kampoj estas pli simplaj por trakti ol ne-algebre fermitaj aĵoj. La karakterizo de la kampo estas ankaŭ grava; multaj teoremoj por finiaj grupoj dependas de tio ĉu la ordo de la grupo ne dividas la karakterizon de la kampo.
Difinoj
prezento de grupo G sur vektora spaco V super kampo K estas grupa homomorfio de G al Gl(V), la ĝenerala lineara grupo sur V. Tio estas, prezento estas mapo tia (tiu, ke, kiu)
(15792) 1993 TS15
(15792) 1993 TS15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Grupa prezento
Difinoj
V estas nomita la prezenta spaco kaj la dimensio de V estas nomita la dimensio de la prezento. Estas komuna praktiko nomi V mem la prezento kiam la homomorfio estas klara de la ĉirkaŭteksto (kaj, ofte, eĉ kiam ĝi ne estas).
26382 Charlieduke
26382 Charlieduke estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Grupa prezento
Difinoj
En la kazo kie V estas de finia dimensio n estas komune elekti bazon por V kaj identigi Gl(V) kun Gl(n, K) la grupo de n-per-n inversigeblaj matricoj.
Proceso de Reorganización Nacional
La Procezo de Nacia Reorganizado, aŭ en hispana Proceso de Reorganización Nacional estas la nomo per kiu memnomiĝis la militista diktaturo  aŭ civil-militista  en diversaj politikaj kaj akademiaj kuntekstoj, en la senco aligi la duan terminon kiel nomigo preferinda, kvankam la populara uzado pluagnoskas ĝin kiel «diktaturo», «militista diktaturo», «militista regado» aŭ «militista reĝimo». kiu regadis en Argentino ekde la puĉo de 24a de marto de 1976, kiu elpostenigis la registaron konstitucian de la prezidentino María Estela Martínez de Perón (peronismo), ĝis la 10-a de decembro de 1983, kiam enpovigis la registaro elektita jam pere de voĉdonrajto de Raúl Alfonsín (radikala).
Grupa prezento
Difinoj
La kerno de prezento \rho de grupo G estas difinita kiel la normala subgrupo de G kies bildo sub \rho estas la identa transformo:
konscienca prezento estas unu en kiu la homomorfio G → Gl(V) estas (disĵeta, enjekcia); en aliaj vortoj, unu kies kerno estas la bagatela subgrupo {e} konsistanta el nur la grupa identa ero.