cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lagoinha
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Paraibuna/Paraitinga. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Arizono
Arizono (Arizona) estas subŝtato de Usono. Ĝi fariĝis la 48-a ŝtato de Usono je la 14-a de februaro 1912. Ĝi estis la lasta de la tuŝantaj 48 ŝtatoj, kiu eniris la union.
Lago Arapa
Lago Arapa aŭ Arapo (en hispana Laguna de Arapa) estas perua lago situanta en la distriktoj Arapa, Chupa kaj Samán de la provinco Azángaro de la regiono Punjo. Ĝi situantas 40 km el Juliaca. Ĉe la okcidenta bordo estas samnoma insulo.
Arizono
Arizono lokiĝas en la sudokcidenta regiono de Usono. Ĝi ankaŭ estas parto de la Okcidenta Usono, kaj de la Montriĉaj Okcidentaj Ŝtatoj. Ĝi estas la sesa plej granda kaj la dekkvara plej multhoma ŝtato de la kvindek usonaj ŝtatoj. Ĝia ĉefurbo kaj plej granda urbo estas Fenikso. Arizono estas unu de la ŝtatoj kies landlimoj tuŝas la punkton nomiĝante la Kvar Anguloj, la loko kie kunen venas la kvar ŝtatoj Arizono, Utaho, Kolorado, kaj Nov-Meksiko. Ĝi dividas landlimojn kun la usonaj ŝtatoj Nov-Meksiko, Utaho, Nevado, Kalifornio, kaj kun la nacio Meksiko, kaj dividas unu punkton komune kun la sudokcidenta angulo de la ŝtato Kolorado. La landlimo de Arizono kun Meksiko mezuriĝas 389 mejlojn (626 km), laŭ la norda landlimo de la meksikaj ŝtatoj Sonoro kaj Malalta Kalifornio.
Lago Arapa
La populacioj lagobordaj dediĉas sin al fiŝkaptado danke al tradiciaj boatoj faritaj el totoro.
Arizono
Kelkaj geografiaj elstaraĵoj en Arizono estas la Kanjono Granda, la altebenaĵo Kaibab, la "Pentrita Dezerto" kaj dezerto Sonora, kaj la ŝtonigita arbaro. Inter Nevado kaj Arizono estas formita la Nigra Kanjono de Kolorado fare de la rivero Kolorado.
Lago Arapa
-15.18306°N, -69.96944°W
Bamberg
La mezepoka urbokerno ekde la jaro 1993 listiĝas kiel monda heredaĵo de Unesko.
En la urbo Nicolaus Eichhorn en 1887 publikigis la planlingvon Weltsprache.
Votoj
La Votoj, memnome vadjalajzõt (singulare vadjalajn), estas finn-ugra popolo historie loĝanta inter la Estona nordolimo (ekde Estona urbo Narva) kaj Sankt-Peterburgo, do en la tradicia areo de Ingrio. Post la 2-a mondmilito Stalino sendis multajn Votojn pune al foraj provincoj, pro iliaj "malkuraĝeco" kaj "nelojalo" dum la milito, kaj la Vota etno pli-malpli malaperis. En 1848 estis ĉirkaŭ 5000 Votoj, dum en 1989 nur 62 personoj ankoraŭ parolis la Votan lingvon, kaj el tiuj 62 la plej junaj naskiĝis en 1930.
Historio
La Votojn mencias jam skribaj fontoj de 1069. Tiam ili loĝis pli vastan areon ol hodiaŭ. La nordajn Votojn mencias la antikvaj Kronikoj de Novgorod per la nomo Ĉudoj. La sudaj Votoj estis rusigitaj dum Mezepoko.
Malansac
Malansac [malɑ̃sak] (jen france, bretone Malañseg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Barizalo (regiono)
La dividaĵo Barizalo estas unu el la sep administraj dividaĵoj aŭ regionoj de Bangladeŝo. Ĝi situas en la sudcentra parto de la lando. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Barizalo. La dividaĵo etendiĝas sur areo de 13 297 km² kaj tie loĝas 7 757 000 personoj.
Marcos Júnior
Marcos Júnior (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos.
Montluçon
Montluçon [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Allier, en la regiono Aŭvernjo. Ĝi havis 38,402 loĝantojn en la jaro 2010.
Totoro (apartigilo)
Totoro povas esti la jeno:
Frank Capra
Frank Capra (n. kiel Francesco Rosario Capra en Bisacquino, Sicilio, Italio – ) estis populara itala-usona filmreĝisoro kiu plurfoje gajnis la Akademian Premion. Li estas konata por bonkvalitaj filmoj kiel It's a Wonderful Life kaj Mr. Smith Goes to Washington, It Happened One Night, kaj aliaj.
Karviolo
Ĝi nature trovatas en la esencoleoj de la Mentha spicata kaj Carum carvi, kiuj estas konsiderinde gravaj por la ekonomio. Ĝi ankaŭ okazas kiel konstituaĵoj de multaj aliaj malpli konataj oleoj. Karvila acetato agnoskiĝas kiel posedanto de intensa odoro je pipromento.
Karviolo kaj la duhidrokarviolo estas facile konverteblaj al iliaj respektivaj ketonoj kun bona rendimento per la tre konata oksidado de Beckmann. Ĉi-tiuj ketonoj, aparte karvono, okazas ĝis la kvanto de 60%, la duhidrokarvono okazas en malpli granda kvanto.
Pro la graveco de ĉi-gustigiloj kaj odorigiloj, estas dezirinde superregi teknologion por prepari ilin ekde facile disponeblaj krudmaterialoj, do, atingante pli dependeblan kaj ekonomian provizon ol ekde la nature okazantaj esencoleoj. Tiamaniere ke la plej facila maniero prepari karviolon estas ekde ĝiaj esteroj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Carvyl acetate.png| Karviila acetato Piperonyl acetate.png| Piperonila acetato </Gallery>
Burgo Zähringen
La burgo Zähringen (prononco ) en la urbo Frajburgo (Freiburg im Breisgau) de Germanio en la mezepoko estis la baza familia burgo de la nobela dinastio Zähringer, parencoj de la Ŝtaŭfoj. La dinastio en la 11-a kaj 12-a jarcentoj akiris pli kaj pli potencan pozicion en la regionoj de nuna sukokcidenta Germanio kaj Svislando ene de la Sankta Romia Imperio. La burgo konstruiĝis ĉirkaŭ la jaro 1000 kaj ruiniĝis en 1525, kadre de la germanaj kamparanaj militoj. Laŭ la nunaj komunumaj limoj, la burga ruino situas ne plu ene de la limoj de la urbo frajburgo, sed sur la teritorio de la najbara komunumo Gundelfingen (Breisgau).
Foliarbo
En forstado foliarboj estas ĉiuj angiospermaj arboj kun foliecaj folioj, kiuj do ne apartenas al la koniferoj. Se oni enkludas arbustojn kaj arbedojn estus pli precize uzu la fakan terminon folihava lignoplanto.
Kontrasto estas la termino pingloarboj. Miksarbaro estas komunlingva esprimo de arbaroj, kie kune kreskas foliarboj kaj pingloarboj.
Arbaro, kiu ĉefe konsistas el foliarboj estas foliarbaro.
En Mezeŭropo la ĉefaj genroj de foliarboj estas:
3606 Pohjola
3606 Pohjola estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ordinara nomo
Ordinara nomo aŭ popola nomo estas nomo ĝenerale uzata ene de komunumo, plej ofte lingva, sed ne nepre kaj ne nur; ĝi plej ofte kontrastas kun la scienca nomo. Popola nomo estas etnolingva kaj havas longan tradicion. Ĝi estas la nomo, per kiu la homoj indikas beston aŭ planton. Plej ofte la homoj eĉ ne konas la rilatan sciencan nomon.
4368 Pillmore
4368 Pillmore estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan geologo Charles L. "Chuck" Pillmore (1930–2003). Charles Pillmore malkovris ian argilon ĉe la limo inter kretaceo kaj terciaro en ĉirkaŭ 20 diversaj situejoj, kiu alportis pruvon ke meteorita alfrapo okazis je la fino de la kretaceo, koincidinta kun amasa formorto de specioj.
Heritage Foundation
La Heritage Foundation aŭ en Esperanto Fondumo Heredaĵo, estas konservativa pensfabriko kun sidejo en Vaŝingtono. Ĝi estas tutmonde taksita kiel unu el la plej influkapablaj politikaj publikinteresaj esploro-institutoj.
Ĝi fondiĝis en 1973, je iniciato de Joseph Coors, politike konservativulo kaj posedanto de Coors bierfarista kompanio en Golden (Colorado). La fondumon gvidis la konservativa aktivisto Paul Weyrich, la prezidanto estis Edwin Feulner ekde 1974.
Ĝis 2001 - kiam ĝin akiris la Hoover Institution, la „Heritage Foundation” publikis Policy Review, unu de la monde avangardajn konservativajn publikinteresajn ĵurnalojn.
Ordinara nomo
Ordinara nomo ne estas necese ordinare uzata, nek necese konsiderata malpli ĝusta ol la scienca nomo (kiel "ordinara" povus sugesti); male, apud ĉiu scienca nomo povas esti respektiva ordinara nomo, ekzemple Neĝopasero por Montifringilla nivalis aŭ "neĝa montofringo".
Los-Anĝelesa metropolita areo
Los-Anĝelesa metropolita areo aŭ en angla Los Angeles metropolitan area, konata ankaŭ kiel Metropolitan Los Angeles aŭ Southland, estas la 13a plej granda metropolita areo en la mondo kaj la dua plej granda metropolita areo en Usono. Ĝi situanta entute en la suda parto de la usona ŝtato Kalifornio.
Ordinara nomo
Sovaĝaj plantoj estas en ĉiuj lingvoj pli konataj kaj nomataj ĉe la popolo per popola, ordinara nomo ol per la scienca nomo. Tiuj sciencaj, latinecaj nomoj, estas precipe konataj kaj uzataj de scienculoj, botanikistoj. La sciencaj nomoj ne estas tiom firmaj kaj definitivaj kiel laikoj pensas. Por iuj plantoj ekzistas deko da sinonimoj, ĉar tre ofte oni devis konkludi ke la planto apartenas al alia genro de sama aŭ alia familio ol oni supozis. Tiel ekzemple arbarhiacinto (popola nomo!) aŭ scilo senlitera (Scilla non-scripta), origine de genro Endymion, poste iĝis Scilla, poste Hyacinthoides kaj poste denove, sed verŝajne ne definitive - oni daŭre diskutas - Scilla. Intertempe la popolaj nomoj ne ŝanĝiĝis. Longan liston de sinonimoj estas, ekzemple, trovebla ĉe la Korfloretoj.
Heritage Foundation
Historio kaj gravaj iniciatoj
La fondumo estas konata pro du streboj:
Unuafoje, tra la 1980-aj jaroj kaj komence de la 1990-aj, la fondumo estis ŝlosilrole ĉe la Reagan-doktrino, dum kio la Usona registaro finance apogis (parte neleĝe) la kontraŭ-komunismajn registarojn kaj/aŭ la rezistajn movadojn en multaj landoj kiel Afganujo, Angolo, Kamboĝo, Salvadoro, Nikaragvo kaj ĝenerale apogis la globalan kontraŭkomunismon.
Los-Anĝelesa metropolita areo
34°N, -118°W
Heritage Foundation
Historio kaj gravaj iniciatoj
Male al tradiciaj pensfabrikaj institutoj, Heritage-fondumo neniam analizis sian apogon por la Reagan-doktrino.
La fondumo apogis la konvinkon de prezidento Ronald Reagan, ke la ekzistanta Sovetunio estis la "Imperio de la Malbonego". Heritage ludis ŝlosilrolon en apogo de la Reagan-aj planoj por konstrui surorbite balistikan misilan ŝildon, la t.n. ("Strategic Defense Initiative" (Strategia Defenda Iniciato, SDI), kutime nomata ankaŭ "Star Wars" (Stelaj Bataloj).
Duafoje, la partnereco kun Wall Street Journal, ĉar la Heritage Foundation publikas la ĉijaran Indekso de Ekonomika Libereco (Index of Economic Freedom), kiu mezuras kiom libere la landaj civitanoj povas realigi proprajn posedajn rajtojn, disponi pri siaj monoj, kiom liberas de la reguloj k.s.. La fakroroj, kiujn oni uzas por kalkuli la indeksajn nombrojn, estas la korupteco en registaro, baraĵoj pri internacia komerco, enspeza imposto kaj kompaniaj impostaj procentoj, registaraj elspezoj, rolo de la leĝo kaj jurkapablo por firmigi la kontraktojn, reguligaj ŝarĝoj, bankaj restriktoj, laboraj reguligoj, kaj aktivado de nigra merkato. Mankoj el tiuj areoj signifas pli malaltan nombrojn de la indekso.
Multaj personoj de Heritage Foundation havas infuan rolon en la Usona negoco kaj registaro ekz: Richard V. ALLEN, L. Paul BREMER, Elaine CHAO, Michael JOHNS kaj Edwin MEESE. Aliaj notindaj personoj: David BROCK (dekstrula (iama maldekstrula aktivisto) ĵurnalisto), Eli LEHRER (jura guruo), Robert MOFFITT (sanzorga analisto), Nina REES (eduka analizisto kaj gvidanta oficisto de la Bush-administrantaro) kaj Larry WORTZEL (spertulo pri armeaj aferoj).
Financa apogo
Kvankam la fondumo havas enorman politikan influon al la parlamentaj institucioj de la Kapitolo de Usono, ĝi rifuzas esti "lobio", tiel ĝi rajtas gardi sian ekster-impostdevan staton kaj tiel kolekti $29.7 milionojn lastjare. La mono venas el malmultaj lokoj: en 1995, 31 ĉekoj entenis $8.5 milionojn; pliaj 123 apogantoj donis $2.6 milionojn pli. La plun monon oni kolektas per direktaj leteroj, e-leteroj kiel aliaj fondumoj.
3606 Pohjola
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mita loko "Pohjola", ejo de mallumo, malvarmo kaj malbono, sur kiu reĝas la malica sorĉistino Louhi.
Heritage Foundation
Financa apogo
En 1973, Joseph Coors diponigis kvaron-milionon da dolaro por eki la projekton. Ekde tiam, mono venis de la fondantoj de Amway Corp. kaj aliaj dsekstrulaj fondumoj, familioj kiel Scaife kaj Mellon. La miliardulo Richard Mellon SCAIFE estis la plej sindonema apoganto.
La fondumo eĉ ricevas kelkajn centmilojn da dolaroj el Tajvano kaj Sud-Koreio ĉiujare.
Aŭtune de 1988, la Sud-Koreia Nacia Asembleo malkovris dokumenton, ke la koreia sekretservo donis $2.2 milionojn al Heritage Foundation kaŝe komence de la 1980-aj jaroj. Heritage rifuzis la akuzon.
La plej lasta (2003?) jara raporto de Heritage konigas pri donaco de $400,000 de la Koreia konglomerato Samsung. Alia apoganto, la Koreia fondumo (Korea Foundation), kiu kondukas monon de la Sud-Koreia registaro, donacis en la lastaj (2001-2004?) 3 jaroj al Heritage minimume $1 milionojn.
Rekonante la fortan influon de la Heritage Foundation, multaj gravaj liberalaj personoj, kiel John PODESTA, ĉefoficisto dum William J. Clinton, fondis la progresivan organizon Center for American Progress.
Geltorf
Geltorf (dane: Geltorp) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Haddeby, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Busdorf.
Laurent Joubert
Laurent Joubert (1529-1583) estis franca kuracisto, kirurgo kaj universitata profesoro, kaj persona kuracisto de Henriko la 3-a kaj de Katerino de Mediĉo (1519-1589), edzino de Henriko la 2-a (1519-1559). Li estis aŭtoro de la "Traktaĵo pri la rido" (1579), la plej kompleta renesanca priskribo pri la fiziologiaj funkcioj de la rido, kaj la unua el sennombraj verkoj de li publikigitaj dum lia vivo.
Li estis filo de Jean Joubert, kavaliero de la Sankta Tombo, kaj lia edzino Catherine de Genas el nobela deveno. Ilia geedziĝo produktis 20 infanojn el kiuj Laurent estis la deka. Li studis kun la profesoro Guillaume Rondelet (1507-1566), kanceliero de la Fakultato pri Medicino de Montpellier al kiu li sukcedis. Li edziĝis en la 14-a de septembro 1561, en Montpellier.
Biografio
Ĵubero estis signifa figuro en movado kiu celis defii medicinajn superstiĉojn kaj la malklerecon en Francio. En sia du-voluma verko "Erreurs Populaires" ("Popularaj eraroj"), unue eldonita en 1578, li klarigis ke ne estis vere, ke viraj infanoj naskiĝis ĉe plenluno kaj inaj infanoj ĉe novluno. Aliflanke, li erare sugestis, ke vira infano povus koncipiĝi en certaj horoj de la nokto aŭ de la monato. La klara celo de Ĵubero estis levi kuracistojn kaj kirurgojn el ilia "rutina kaj senbaza praktiko" kaj informi la homojn kiel bone zorgi pri si mem. Tiucele li uzis la kreskantan influon de la gazetaro, kaj kontribuis por la transigo de la parola al la presita tradicio rilate al medicina scio.
Ĵubero kaj liaj kolegoj estis forte kontraŭbatalataj de tiuj konsiderantaj la klasikajn grekajn kaj latinajn medicinajn tekstojn kiel sankta, ili estis suspektataj pri la medicinaj avertoj skribitaj en la franca. Ĵubero argumentis ke tiuj celantaj nei al homoj la scion por konservi sian propran sanon ne estis pli bonaj ol tiuj neantaj al ili la rajton legi la sanktajn religiajn tekstojn en sia propra lingvo. Efektive, li defiis monopolojn intime gardatajn pri la medicina konado, kvankam li insiste asertadis ke la pacientoj devus obei la ordonojn de la kuracistoj se ili volas kompreni kiel esti bonsana.
En sia verko "Popularaj eraroj" Ĵubero mencias serion da popularaj misagoj, kiujn li dokumentis kaj poste diskutis per referencoj en sia propra sperto kaj praktiko. Pri loka kutimo, li skribis: Ĉu estas bona ideo sidigi virinon en akuŝolaboro sur varma pelvo, aŭ meti la ĉapelon de sia edzo sur ŝia stomako, kiel faras la bonaj virinoj en la vilaĝoj ĉirkaŭ Montpellier? "La ĉapelo probable ne multe helpos, escepte kiam ĝi servas kiel kunpremilo aŭ helpas en la elpelo de la feto".
Ĵubero verkis multajn medicinajn tekstojn kaj en la latina kaj en la franca. Kelkaj el ili estis publikigitaj iom da jaroj antaŭ lia morto, kaj aliaj plu publikiĝis post kiam li mortis, kaj la lasta estis publikigita en 1603. Lia eldono de "La Granda Kirurgio", verko eldonita de Gi de Ŝoliako, estis tradukaĵo en la francan el la originala latina, igante la verkon pli alireblan al la samtempaj kirurgoj.
Fontenet
Fontenet [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 394 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Fontenet situas oriente de Rochefort.
Münchenstein (stacidomo)
Münchenstein estas fervoja stacidomo en Münchenstein, Svislando.
Dezső Zádor (komponisto)
Dezső Zádor [deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádor Dezső, ruse Задор, Дезидерий Евгеньевич [zador, deziderij jevgenjeviĉ] estis hungardevena-sovetia muzikisto (pianisto, orgenisto, dirigento, komponisto) mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Dezső Zádor naskiĝis la en Ungvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio), li mortis la  en Lvivo (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio).
Biografio
Dezső Zádor frue lernis pianadon hejme, poste de loka instruisto. Li havis eblecon ankaŭ orgenludi en preĝejo. En 1925 kiel gimnaziano en Ĉeĥoslovakio li sukcese pianadis en Plzen. Li studis pianadon, orgenadon kaj dirigentadon en Muzikakademio de Prago inter 1930-1934. Post la diplomo li kolektis popolkantojn, krome li recitalis. Ekde 1938 li instruis muzikon en sia naskiĝurbo. Inter 1945-1949 li estis lernejestro, poste li komponadis (ankaŭ teatrajn muzikaĵojn) kaj recitalis. Inter 1954–1963 li estis direktoro de simfonia orkestro, li ankaŭ dirigentis. En 1963 li ekinstruis en muzika altlernejo en Lvivo, en 1968 li atingis la instruan rangon docento. En 1970 li malsaniĝis, tial li ne instruis, nur komponadis. Li ricevis sovetiajn ŝtatajn premiojn. Li havis edzinon.
Malik Zidi
Malik ZIDI, (naskiĝis ), estas franca aktoro.
Li debutis kiel aktoro en teatro, kaj en kurtfilmo Les Corps ouverts de Sébastien Lifshitz.
Biografio
Malik Zidi forlasis studojn por dediĉiĝi al komedio. Li ĉeestis kursojn de Teatra lernejo "Véronique Nordey", staĝojn de teatro kun S. Boublil en Teatro de "Proposition" en Parizo, de akrobato en Teatro de la "piscine" kun E. Audibert, de klaŭno en sama teatro kun L. Jamet, de kino en Studio "Pygmalion" kun P.E. Luneau. Post unua apero en kino en 1997 en mezlonga filmo Les Corps ouverts de Sébastien Lifshitz kaj eta rolo en Place Vendôme, li estis rimarkita de François Ozon, kiu konfidis al li rolon de Franz, amanto vampirita de Bernard Giraudeau en Gouttes d'eau sur pierres brûlantes. Tiu adapto de teatraĵo de Rainer Werner Fassbinder, kiu ankaŭ rivelis Ludivine Sagnier, havigis al la komediisto unuan el liaj tri nomumoj al César por plej bona vira espero en 2001.
Lia kina aktiveco ĉefe orientiĝis al kvalitaj produktoj, en kiuj li ofte havas rolon de junulo samtempe sentema kaj lojala, naturdotita de neelĉerpebla humana riĉeco.
Malik Zidi formis kun Isild Le Besco centran paron de Un moment de bonheur, unua filmo de Antoine Santana en 2002. Li ludis rolon de tajloro-lernanto en Francio de 1946 por Michel Deville (Un monde presque paisible) kaj Sami, la filo de Catherine Deneuve por André Téchiné (Les Temps qui changent, 2004). Ofte rolanta en epokaj filmoj, kiuj revizitas la komunan heredaĵon, en kino (Le Grand Meaulnes, Jacquou le Croquant en 2007) aŭ en televido, li restis fidela al aŭtora kino, kiel Les Amitiés maléfiques de Emmanuel Bourdieu, rimarkita en Cannes en 2006, kio havigis al li César-on por plej bona vira espero en 2007. Pasiita de ĵazo, li estas spektebla en kurtfilmo Rendez-vous au tas de sable realigita de la komponisto de filmmuziko Nicolas Bikialo (2006) kaj en Tu n'es plus là, muzikvideo de Amel Bent fare de Karim Ouaret (2008).
Elektra (Strauss)
Elektra (op.58) estas unuakta opero de Richard Strauss. La libreton verkis Hugo von Hofmannsthal, la unua de entute ses libretoj el la fruktodona kunlaboro de la du artistoj. Elektra apartenas same kiel Salome al la ĝenro de la tiel nomata simfoniopero, kiu atingis sian kulminon per Elektra. En la centro de la opero staras same kiel en Salome mita virina figuro, kiu ribelas kontraŭ sia familio. Kompare kun la opero Salome la orkestro kun 111 muzikistoj estas pligrandigita, la gvidmotiveco estas intensigita al denseco preskaŭ ne perceptebla per-orele, kaj multloke la limoj de la tonaleco estas krevigataj.
La unua prezentado de la opero okazis la 25-an de januaro 1909 ĉe la Kortega Operejo je Dresdeno.
Res divina
En la antikva Romo, res divinae, singulare res divina (latine: por "diaj problemoj", nome, je la servo de la dioj) estis leĝoj referencantaj al la religiaj devoj de la ŝtato kaj ĝiaj magistratanoj.
La romia juro dividiĝis en res divina kaj res publica, nome diaj sferoj kaj publikaj sferoj. Res divina, fakte, signifis ankaŭ, kiel teknika termino, rita ofero.
Religio, ĉe romanoj, estis la agnosko pri la superuloj pere de honores (laŭdoj). Caelestes honores ("ĉielaj honoroj") estis oferitaj al la dioj, kaj tre malofte al mortaloj kies agoj estis alportintaj grandajn pliboniĝojn al la homaro.
Laŭ tiu religio, la teraj hierarkioj reflektas la ĉielan ordon.
Marko Tulio Cicerono estis samtempe senatano kaj aŭguristo esploranta pri la res divinae kaj res humanae (diaj kaj homaj aferoj) en sia traktato De natura deorum ("Pri la naturo de la dioj"), li eĉ ne provas disvolvigi koheran sistemon en kiu la ritoj de la res divinae povus esti modifitaj pro principoj de supera religio. Li konkludas ke, ankaŭ se la naturo kaj la ekzisto de la dioj ne povus esti pruvataj kun certeco, saĝas kaj indas ilin honori per oferoj sanktigitaj ekde la antikvaj tempoj. La daŭraj sukcesoj de Romo povus dependi ĝuste de tio.
La rezonado de Cicerono prezentas netan kontraston kun la sinsekvaj judaj-kristanaj difinoj pri religio, kvankam multaj paganaj esprimoj eniris en la spekulativado de kristanaj pensuloj. Res divina estas ekzemplo de antikva romia religia terminologio kiu estis poste igita propra kaj redifinita por kristanaj celoj. Oni vidu en la verkoj de Aŭgusteno de Hipono.
La Res Divinae de Varono
La kolekto de volumoj Antiquitates rerum humanarum et divinarum estis unu el la precipaj verkoj de Varono (1-a jarcento ĉirkaŭ a.K.), kiu estis la precipa fonto pri la tradicia romia religio de la Patroj de la Eklezio. Ĝi estis aparta celo de la kristana apologetiko de Aŭgusteno, kiu konservas grandan parton de tio konata de ĝia enhavo kaj strukturo. Varono dediĉas 25 librojn de la Antiquitates al la res humanae ("homaj problemoj") kaj 16 al la res divinae. Lia emfazo estas vola: li konsideras la kulton kaj ritojn homaj konstruoj kaj dividas la res divinae en tri tipoj:
Tiu skemo estas stoika origine, sed Varono ĝin adaptas al la politiko kaj kulturo de sia tempo.
Religia fono
La koro de la natura ordo de Romio estis la urbo Romo kiu gastigis la ŝtatajn dion, iliajn kultojn kaj ties altajn sacerdotojn-funkciulojn, kiaj epoke de la Respubliko estis ankaŭ la konsuloj. La dio plej potenca de Romo estis Jupiter Optimus Maximus (Jovo Optimo Maksimo) kiu favoris “”sian urbon”” pro la fakto ke siaj povo kaj gloro estis konstruitaj pere de romiaj juro, ritoj kaj oferoj kiuj Lin honoris kaj glorigis. Por la aliaj romiaj dioj oni vidu en romia religio.
Ciklono
Klasado de ciklonoj
Krom la tropikaj ciklonoj ekzistas ankaŭ: ekstertropikaj ciklonoj, subtropikaj ciklonoj kaj polusaj ciklonoj.
Gérald Thomassin
Gérald THOMASSIN (naskiĝis en Pantin) estas franca aktoro.
Depost 2013, li estas suspektata esti la krimulo de murdo okazinta en 2008, sed justico ankoraŭ ne deklaris lin kulpa. Li malaperis ekde la.
Biografieto
Malofta tamen grandega, Gérald Thomassin estas fetiĉa aktoro de Jacques Doillon kaj Jean-Pierre Sinapi.
Charles-Émile Reynaud
Charles-Émile REYNAUD (8a de Decembro 1844 – 9a de Januaro 1918) estis franca inventisto, respondeca pri la unua projekciita animacio.
La unua animaciita projekcio (surekrane) estis kreata en Francio, fare de Reynaud, kiu estis scienca instruisto. Reynaud kreis la praksinoskopon en 1877 kaj la Théâtre Optique en Decembro 1888. La 28an de oktobro 1892 li projekciis la unuan animacion en publiko, nome Pauvre Pierrot, ĉe la Muzeo Grévin en Parizo. Tiu filmo estas ankaŭ elstara kiel la unua konata ekzemplo de filmperforaĵoj uzataj. Liaj filmoj ne estis fotitaj, ili estis desegnitaj rekte sur travidebla strio. En 1900, pli ol 500,000 personoj ĉeestis tiujn surekranajn spektaklojn.
Alasko
Alasko (Alaska) estas subŝtato de Usono en la nordokcidenta ekstremaĵo de la usona okcidenta marbordo, ĝuste trans la Beringa Markolo de Azio. La kanada provinco de Brita Kolumbio kaj teritorio de Jukonio limas la ŝtaton oriente kaj sudoriente. Ia plej ekstrema okcidenta parto estas la insulo Attu, kaj ĝi havas maran landlimon kun Rusujo (Okcidenta Aŭtonoma Ĉukota) okcidente trans la Beringa Markolo. Norde estas la marĉoj Chukchi kaj Beaufort - sudaj partoj de la Arkta Oceano. La Pacifika Oceano kuŝas sude kaj sudokcidente. En interkonsento konata kiel Seward's Folly, Usono aĉetis Alaskon de la Rusa Imperio la 30-an de marto 1867 por 7,2 milionoj da usonaj dolaroj proksimume du cendoj por akreo ($ 4,74 / km2). La areo trapasis plurajn administrajn ŝanĝojn antaŭ ol organiziĝi kiel teritorio la 11-an de majo 1912. Asi estis akceptita kiel la 49a ŝtato de Usono la 3an de januaro 1959. [5]
Alasko estas vasta, geografie diversa senloĝantejo. Ĝia grandeco estas kvinono de la areo de ĉiuj aliaj ŝtatoj kune. Originale loĝis tie indiĝenaj popoloj. Rusiaj peltkomercistoj en la 1740-aj jaroj trovis komercan valoron tie. Petrolo malkovriĝis en 1968 kaj, post konstruo de petroldukto en la sekva jardeko, petrolo fariĝis centraĵo de la ekonomio de la ŝtato.
Etimologio
La nomo "Alasko" (rusa Аляска, tr. Alyaska) estis enmetita en la rusa kolonia periodo kiam ĝi estis uzata por raporti al la Alasko. I estis derivita de Aleut-lingvo-lingvo, kiu laŭstare rilatas al la kontinento. Laŭvorte, ĝi signifas objekton al kiu la ago de la maro estas direktita. [6] [7] [8]
Geografio
Alasko estas la plej norda kaj plej okcidenta ŝtato en Usono kaj havas la plej orientan longitudon en Usono ĉar la Aleutaj Insuloj etendiĝas al la Orienta Hemisfero. Alasko estas la ununura najbara usona ŝtato en kontinenta Nordameriko; proksimume 800 mejloj (800 km) de Brita Kolumbio (Kanado) apartigas Alaskon de Vaŝingtono. Alasko teknike parto de kontinenta Usono, sed foje ne estas inkluzivita en interparolado; Alasko ne estas parto de la apudaj ŝtatoj de Usono, ofte nomata "la Malsupra 48". La ĉefurbo, Juneau, situas sur la nordoriento de la nordamerika kontinento, sed ne estas ligita per vojo al la cetero de la nordamerika aŭtovoja sistemo.
La ŝtato limas kun Jukonio kaj Brita Kolumbio en Kanado, oriente, la Golfo de Alasko kaj la Pacifika Oceano suden kaj sudokcidente, la Beringa Maro, Beringa Markolo, kaj Ĉukĉi Maro okcidente kaj la Arkta Oceano norde. La teritoriaj akvoj de Alasko tuŝas la teritoriojn de Rusujo en la Beringa Markolo, ĉar la Rusa Granda Diomede-Insulo kaj Alaska Malgranda Diomede-Insulo estas nur 3,8 mejlojn (4,8 km) dise. Alasko havas pli longan marbordon ol ĉiuj aliaj usonaj ŝtatoj kombinitaj.
Alasko estas la plej granda ŝtato de Usono laŭ totala areo je 1,717,856 km 2 kun 663,268 kvadrataj mejloj, pli ol duoble pli granda ol Teksaso, la sekva plej granda ŝtato. Alasko estas pli granda ol ĉiuj krom 18 suverenaj landoj. Kalkulado de teritoriaj akvoj, Alasko estas pli granda ol la kombinita areo de la sekvaj tri plej grandaj ŝtatoj: Teksaso, Kalifornio kaj Montano. Alasko ankaŭ pli granda ol la kombinita areo de la 22 plej malgrandaj usonaj ŝtatoj.
Naturo
Kun ĝiaj multe da insuloj, Alasko havas preskaŭ 55.000 km da tajda marbordo. La Aleuta Insula ĉeno etendas okcidente de la suda pinto de la Alasko. Multaj aktivaj vulkanoj troviĝas en la Aleutianoj kaj en marbordaj regionoj. Insulo Unimak, ekzemple, estas hejmo de Monto Ŝishaldin, kiu foje estas fumanta vulkano kiu levas 3,000 m super la Norda Pacifiko. Alasko la plej perfekta vulkana konuso sur la Tero, eĉ pli simetria ol la japana Fuĵi-monto. La ĉeno de vulkanoj etendiĝas al Mount Spurr, okcidente de Anchorage sur la kontinento. Geologoj identigis Alaskon kiel parton de Wrangellia, granda regiono konsistanta el multoblaj ŝtatoj kaj kanadaj provincoj en la Pacifika Nordokcidento, kiu aktive spertas kontinentan konstruaĵon.
Ĉefa artikolo: Listo de lagoj en Alasko
Alasko havas pli ol tri milionojn da lagoj. Marshlands kaj malsekregiono permafrost kovras 188,320 kvadratajn mejlojn (487,700 km2) (plejparte en nordaj, okcidentaj kaj sudokcidentaj ebenaĵoj). Glacieja glacio kovras proksimume 28,957 kvadratajn mejlojn (75,000 km2) de Alasko. La Beringa Glaĉero estas la plej granda glaciejo en Nordameriko, kovrante nur 5,200 km2 2.008 kvadratajn mejlojn.
Proprieto de la Tero
Laŭ raporto de oktobro 1998 fare de la Oficejo de Landaj Administrado de Usono, ĉirkaŭ 65% de Alasko estas posedata kaj administrita de la usona federacia registaro kiel publikaj teroj, inkluzive amason da naciaj arbaroj, naciaj parkoj kaj naciaj naturaj rifuĝoj. El ili, la Oficejo de Terkultura Administrado administras 35 milionojn da hektaroj (87 milionoj da hektaroj), aŭ 23,8% de la ŝtato. La Arkta Nacia Faŭno-Rifuĝo estas administrita de la Fiŝa kaj Sovaĝa Vivo-Servo de Usono. I estas la plej granda rifuĝo de sovaĝa vivo en la mondo, kun ĉirkaŭ 6,5 milionoj da hektaroj. El la restanta teritorio, Alasko posedas 41 milionojn da hektaroj, kies rajto estas sub la Akto pri Ŝtato de Alasko. Parto de tiu teritorio estas foje cedita al organizitaj distriktoj, laŭ la laŭleĝaj dispozicioj apartenantaj al lastatempe formitaj komunumoj. Pli malgrandaj partoj estas rezervitaj por kamparaj subdividoj kaj aliaj loĝejoj-rilataj ŝancoj. Ĉi tiuj ne estas tre popularaj pro la ofte malproksimaj kaj senvojaj lokoj. La Universitato de Alasko, kiel landa subvencio-universitato, ankaŭ posedas gravan teron, kiun ĝi regas sendepende.18 milionoj da hektaroj estas posedataj de 12 regionaj, kaj dekoj da lokaj indiĝenaj kompanioj kreitaj laŭ la Alaska Native Claims Settlement Act (ANCSA) de 1971. Regiona Denaska korporacio Doyon, Limited ofte promocias kiel la plej granda privata terposedanto. En Alasko en reklamoj kaj aliaj komunikadoj. Provizioj de ANCSA permesanta al la korporacioj la terposedantojn vendotajn sur malferma merkato ekde 1991 estis nuligitaj antaŭ ol ili povus ekvalidi. Efektive, la korporacioj posedas titolon (inkluzive en multaj kazoj titolo de subtera surfaco, privilegio neita al individuoj de Alasko) sed ne povas vendi la teron. Individuaj indiĝenaj allotadoj povas esti kaj estas venditaj sur la malferma merkato, tamen.Diversaj privataj interesoj posedas la restantan landon, kun ĉirkaŭ unu procento de la ŝtato. Alasko estas, laŭ granda marĝeno, la ŝtato kun la plej malgranda procento de privata terposedado kiam indiĝenaj kompanioj estas ekskluditaj.
Laŭ raporto de oktobro 1998 fare de la Oficejo de Landaj Administrado de Usono, ĉirkaŭ 65% de Alasko estas posedata kaj administrita de la usona federacia registaro kiel publikaj teroj, inkluzive amason da naciaj arbaroj, naciaj parkoj kaj naciaj naturaj rifuĝoj. ] El ili, la Oficejo de Terkultura Administrado administras 35 milionojn da hektaroj (87 milionoj da hektaroj), aŭ 23,8% de la ŝtato. La Arkta Nacia Faŭno-Rifuĝo estas administrita de la Fiŝa kaj Sovaĝa Vivo-Servo de Usono. I estas la plej granda rifuĝo de sovaĝa vivo en la mondo, kun ĉirkaŭ 6,5 milionoj da hektaroj.
Klimato
La klimato en sudorienta Alasko estas mez-latitudo oceana klimato (Köppen-klimata klasifikado: Cfb) en la sudaj sekcioj kaj subarkta oceana klimato (Köppen Cfc) en la nordaj partoj. Ĉiujare, Sudoriento estas kaj la plej malseka kaj varmeta parto de Alasko kun pli mildaj temperaturoj vintre kaj altaj pluvoj dum la tuta jaro. Juneau averaĝas 130 cm de precipitaĵo jare, kaj Ketchikan averaĝas 380 cm. Ĉi tiu estas ankaŭ la sola regiono en Alasko, dum la meza tagtempa alta temperaturo superas la froston dum la vintraj monatoj.
La klimato de Anchorage kaj suda centra Alasko estas milda de alaskaj normoj pro la proksimeco de la regiono al la marbordo. Dum la areo ricevas malpli da pluvo ol sudorienta Alasko, ĝi ricevas pli da neĝo, kaj tagoj kutime estas pli klaraj. Averaĝe, Anchorage ricevas 16 in (41 cm) precipitaĵon jare, kun ĉirkaŭ 190 cm (90 cm) da neĝo, kvankam ekzistas areoj en la suda centra kiu ricevas multe pli da neĝo. Tici estas subarkta klimato (Köppen: Dfc) pro ĝiaj mallongaj, malvarmetaj someroj.
La plej altaj kaj plej malaltaj temperaturoj en Alasko estas ambaŭ en la Interno. La plej alta estas 38 ° C en Fort Yukon (kiu estas nur 8 mejloj aŭ 13 km ene de la arkta rondo) la 27-an de junio 1915, igante Alaskon ligita kun Havajo kiel la ŝtato kun la plej malalta alta temperaturo en la Usono Ŝtatoj. La plej malalta oficiala temperaturo de Alasko estas −62 ° C en Prospect Creek la 23-an de januaro 1971, unu grado super la plej malalta temperaturo registrita en kontinenta Nordameriko (en Snag, Yukon, Kanado).
26537 Shyamalbuch
26537 Shyamalbuch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shyamal Buch, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la Vista del Lago High School de Folsom (Kalifornio, Usono).
Li estis ankaŭ finalisto de la Discovery Young Scientist Challenge de 2008.
Unuiĝinta Islama Fronto por la Savo de Afganio
La Unuiĝinta Islama Fronto por la Savo de Afganio, pli bone konata en la Okcidenta mondo kiel la "Norda Alianco", esti milita organizaĵo kreita en 1996 en Afganio por batali kontraŭ la Talibanoj kiuj regis la landon. Ĉi tiu fronto estis kreita de kelkaj Afganaj militaj estroj kiuj volis unigi iliajn fortojn por batali kontraŭ la Talibanoj. La plej konataj el ili estis eble Ismail Khan kaj Rashid Dostum. Dum la jaroj de Talibana regado de Kabulo, inter 1996 kaj 2001, la Unuiĝinta Islama Fronto nur sukcesis regi ĉirkaŭ 30% de Afganio, dum la resto estis en la manoj de la Talibanoj. La regionoj kiujn ili kontrolis estis ĉefe en la nordo (de tio venis la nomon Norda Alianco). La membroj de ĉi tiu fronto kutime apartenis al la taĝikaj, hazaraj kaj uzbekaj etnoj, kaj regis la regionojn kie tiuj etnoj vivis, dum la Talibanoj kutime apartenis al la paŝtuna etno, la plej granda etno de la lando.
La Unuiĝinta Fronto estis tre influa en la transicia Afgana registaro de Hamid Karzai, kaj multaj el iliaj estroj fariĝis ministroj. Post la elektoj de 2004, la plej multo de la Unuiĝinta Fronto eniris novan politikan partion nomata Unuiĝinta Nacia Fronto, kiu estas en la oposicio. La plej multo de la militaj fortoj de la Unuiĝinta Fronto nun pasis al la regula Afgana armeo.
La Unuiĝinta Fronto estis multe kritikata de Afganaj kaj internaciaj grupoj pro ilia manko de respekto por homaj raitoj. Multaj el la militaj gvidantoj de la Fronto administras proprajn teritoriojn en kiuj ili ofte ekzercas la povon en perforta kaj brutala maniero. La Afgana organizaĵo RAWA kiu batals por la raitoj de virinoj diras ke la Unuiĝinta Fronto havas same fundamentismajn ideojn kiel la Talibanoj pri religiaj demandoj kaj virinoj.
Zengővárkony
Zengővárkony [zengOvArkonj], kroate Vakonja estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Pécsvárad.
Situo
Zengővárkony situas sur deklivoj sub monto Zengő (680 m-ojn alta), laŭ ĉefvojo Pécs-Budapeŝto. Pécsvárad troviĝas je 3 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio pri la vilaĝo skribiĝis latine "Villa Varkun". Post la mezepoko dum regado de la turkoj la komunumo ne senhomiĝis. En 2001 la germanoj estas 3 %. En Zengővárkony migra poŝto servas.
Erik Lima
Erik Lima (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos.
Miksbaza nombrosistemo
Miksbaza nombrosistemo estas pozicia nombrosistemo en kiu al diversaj pozicioj respondas malsamaj bazoj.
Miksbazaj nombroprezentoj oftas en metrologio. Ekz‑e la tradicia mezuro de anguloj per gradoj (dekume) — minutoj (sesdekume) — arksekundoj (sesdekume): 120°30′50″.
En komputado kaj komunikado estas uzata duum-dekuma nombroprezento, kombinanata la prezentojn duuman kaj dekuman.
Fervojo Stockton kaj Darlington
La fervojo Stockton kaj Darlington (fonetike: stokt-n kaj darlingt-n) (angle: Stockton & Darlington Railway Company (S&DR) estis la unua publika fervojo por personoj en Britio kaj en la mondo. - (La paĝo estas mallonga traduko de germana vikipedio).
La unua iro per la lokomotivo
(..) La trajno havis 36 vagonojn. 12 vagonoj transportis karbon kaj farunon, 6 vagonoj transportis gastojn kaj 14 vagonoj transportis laboristojn. (..) eta|700px|center|La unua irado - inter la vagonoj staris la bremsistoj.
Timothy Hackworth kaj la Lokomotivoj
En 1a julio 1828 kaldrono-eksplodo detruis la lokomotivon Numero 1 Locomotion No 1 apud Aycliffe Level (hodiaŭ Heighington). (..)
Kontraktoj pri pakaĵaj transportoj kaj personotransportoj en vagono kun ĉevaltiro
La gvidisto devis pagi la karbon por la lokomotivo laŭ kontrakto kaj povas enkasigi la prezon, angle Farthing
„Port Darlington“, la unua "fervoja urbo"
En jaro 1830 la fervojo Stockton kaj Darlington (S&DR) havis reton kun kvar branĉaj linioj kaj longeco de 45 mejloj.
Stabileco de fervojo
1832, jaro ekde de komenco, la fervojo Stockton kaj Darlington (S&DR) havis cirkaŭ 19 vaporlokomotivojn. (..)
Fuzio kaj hodiaŭa servo
La fervojo Stockton kaj Darlington (S&DR) fusiis en 23-a julio 1858 kun la Middlesbrough kaj fervojo Redcar - Middlesbrough and Redcar Railway (M&RR), fondita en jaro 1846.
George Maxwell Richards
George Maxwell Richards, kutime pli mallonge nur nomata Max Richards, estas politikisto de Trinidado kaj Tobago. Li naskiĝis la en San Fernando, insulo Trinidado, do nun estas-jara. Ekde la 17-a de marto 2003 li estas la ŝtata prezidanto de Trinidado kaj Tobago.
Tibor Gergely
Tibor Gergely [gergej], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gergely Tibor estis hungara-usonana pentristo, grafikisto, karikaturisto, ilustristo, instruisto, membro de Rondo Galilei. Lia origina familia nomo estis Grünstein ĝis 1902, lia edzino estis Anna Lesznai.
Tibor Grünstein naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Novjorko.
Biografio
Tibor Gergely devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, dume li vizitis ankaŭ Rondo Galilei kaj similan klubon Dimanĉa Rondo. Li konatiĝis en la klubo kun la estonta edzino Anna Lesznai. Dum la Hungara Sovetrespubliko li havis funkcion, tial post la falo ili rifuĝis al Vieno. Li studis litografion duonjaron en industriarta altlernejo en Vieno, poste li estis pentristo, karikaturisto kaj ilustristo. En 1931 la geedza paro revenis al Hungarlando, li instruis en privata grafikista lernejo. En 1939 li denove forlasis la landon pro la kontraŭjuda politiko. En Novjorko li estis sukcesa ilustristo de fabellibroj. Li vidviĝis en 1966.
Totoro (planto)
Totoro aŭ Totora (Schoenoplectus californicus ssp. tatora) estas subspecio de skonoplekto. Ĝi troviĝas en Sudameriko - ĉefe ĉe la Lago Titikako, meze de la marbordo de Peruo kaj en Paskinsulo en la Pacifika Oceano. The genro Schoenoplectus estas tre rilata al Scirpus kaj foje inkludita tie.
La popoloj de la meza marborda regiono de Peruo uzis totora por fari siajn "totorajn ĉevaletojn" nome malgrandaj rajdeblaj fiŝkaptadaj boatetoj, dum almenaŭ 3,000 jaroj.
Neuenkirchen
Neuenkirchen havas diversajn signifojn:
Diluvo
Diluvo okazas post grandega (aŭ daŭrada) pluvego, post kiu landaj teritorioj estas kovritaj de akvo, aŭ dum printempa degelado de neĝo, kiam el monta areo forfluas multego da fand-akvo, kaj riveroj ne plu povas akcepti ĝin - vaste sin disfluanta en valoj en ĉirkaŭaĵojn.
La biblio rakontas pri tutmonda diluvo sendita de Dio por pereigi la pekintan homaron, escepte de la pia Noa, kiu, avertite, postvivis kun sia familio la diluvon en sia arkeo (Genezo 6–9).
Cerba sangado
Cerba sangado aŭ cerba hemoragio estas malsano, kiu okazas en la cerbo. Oni povas akiri ĝin per cerba traŭmato aŭ hazarde pro apopleksio. Cerba hemoragio estas hemoragio en-aksa, tio estas, ĝi okazas ene de la cerba histo anstataŭ ekster ĝi. La alia kategorio de enkrania hemoragio estas ekster-aksa hemoragio,
Haliktedoj
Haliktedoj (Halictidae) estas la dua plej granda familio de "Apoidea" abeloj. Haliktedaj specioj estas tra la tuta mondo kaj estas kutime malhel-koloraj kaj ofte metalecaj laŭ aspekto. Kelkaj specioj estas tute aŭ parte verdaj kaj kelkaj estas ruĝaj; nombraj el ili havas flavajn markilojn, speciale la maskloj, kiuj ofte havas flavajn vizaĝojn, modelo tre disvastigita inter la variaj familioj de abeloj. Tiu familio estas distingebla pro la arkeca (tre kurba) baza vejno trovebla en la flugilo.
Ili estas ofte nomitaj "ŝvitabeloj" (speciale la plej malgrandaj specioj), ĉar ili estas ofte altiritaj al la ŝvito. Ili ŝajne pikas nur okaze de ĝenado; iliaj pikiloj estas minoraj.
La plej oftaj abeloj en la Norda Hemisfero estas la Haliktedoj aŭ ŝvitabeloj, sed ili estas tre malgrandaj kaj ofte estas erare miskomprenitaj kiel vespoj aŭ muŝoj.
Maŭzoleo de Idris Baba
La Maŭzoleo de Idris Baba estas tombokapelo de muslima sankta homo Idris Baba en Hungario, en Pécs. Ĝi estas historia monumento kaj turka pilgrimloko.
Historio
En 1686 la turka erao finiĝis, tial ĝi funkciis plu kiel kristana kapelo. En 1693 la jezuitoj profitis ĝin, kiel hospitala kapelo pri Sankta Roĥo. En 1913 la konstruaĵo renoviĝis, pli frue iom da arkeologia esploro okazis. En 1961 la samo okazis, eĉ tiam oni trovis skeleton de Idris Baba kaj la tombokapelo rericevis sian originan musliman aspekton. Turkio donacis tapiŝon kaj similajn objektojn por la tombokapelo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur suda deklivo de monteto en ĝardeno de hospitalo. La maŭzoleo estas okangula kovrita per kupolo. La enirejo troviĝas en la kontraŭa flanko ol direkto al Mekko. Interne la tombo troviĝas en kavo de roko.
La alia turka maŭzoleo estas videbla en Budapeŝto: Maŭzoleo de Gül Baba.
Edigar Junio
Edigar Junio (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos.
Erkheim
Erkheim estas foira komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de Erkheim havis  loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de samnoma komunumaro, germanlingve en Bavario titolata "Verwaltungsgemeinschaft", kiu konsistas el la foira komunumo Erkheim kaj la najbaraj komunumoj Kammlach, Lauben kaj Westerheim.
Neuenstein
Neuenstein havas diversajn signifojn:
Arkansaso
Arkansaso (Arkansas ) estas subŝtato de Usono. Ĝi fariĝis la 25-a ŝtato de Usono je la 15-a de junio 1836. Laŭ la stato de la jaro en Arkansaso vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĉefurbo: Little Rock Ŝtatestro: Sarah Huckabee Sanders ekde 2023, antaŭe Asa Hutchinson ekde 2015.
La nomo Arkansaso devenas de la algonkena vorto akakaze, per kiu la algonkenoj nomis la tribon Quapaw; la prononco estas tiu de la franca lingvo en la 17‑a jarcento.
Kantonoj
Arkansaso havas 75 kantonojn.
Limoj
Najbaraj subŝtatoj estas:
Cardenete
Cardenete [kardeNEte] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cardenetero [kardeneTEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 517 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,3 loĝ/km².
Situo
Cardenete estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 966 m super marnivelo; je 65 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 97,51 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°45′58″N 1°41′19″Ok.
Trapasas ties teritorion la rivero Cabriel.
Lavínia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araçatuba kaj en la samnoma mikroregiono Araçatuba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Retiers (stacidomo)
Retiers estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Retiers, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Châteaubriant - Rennes (466000).
Neufahrn
Neufahrn havas diversajn signifojn:
Ingroj
Ingroj, memnome Inkerojne aŭ Iĵoralajne, estas la ĉefa indiĝena popolo de Ingrio (kune kun Votoj). Fine de la 19-a jarcento plejmulto de la enloĝantaro de Sankt-Peterburga regiono parolis iun Finnan (Ingran) dialekton, sed laŭ popolnombrado en 1989 nur 302 el 820 registritaj ingroj ankoraŭ parolis sian propran lingvon. Multaj ingroj perdis siajn vivojn en Stalinaj gulagoj.
La hodiaŭaj Ingroj vivas inter la riveroj Narva kaj Neva. Ankaŭ ekzistas aktiva elmigrintula societo en Finnlando, sed malfacilas aserti kiuj el tiuj estas "veraj" ingroj, kaj kiuj estas posteuloj de "Ingriaj Finnoj", Luteranaj finnoj elmigrintaj Ingrien dum la 17-a jarcento. Ankaŭ la propraj Ingroj hodiaŭ kutime estas Luteranoj.
La ingroj origine estis kareloj kiuj dum la 11-a jarcento translokiĝis suden, de Karelio al historia Ingrio. Pro tio ilia lingvo tre similas al la karela, kaj al la finna. Tradicie estis du grupoj de ingroj: la "iĵoroj" de Okcidenta Ingrio, kaj la "veraj" ingroj de la golfeto de Sankt-Peterburgo.
Matterhorn-Gotthard-Fervojo
Matterhorn-Gotthard-Fervojo (Matterhorn-Gotthard Bahn) (MGB) estas la rezulto de la kunfandiĝo de Furka-Oberalp-Bahn (FO) kaj Brig-Visp-Zermatt-Bahn (BVZ). Ĝi havas metran ŝpuron.
Maksimilian Voloŝin
Maksimilian Aleksandroviĉ VOLOŜIN (la ĝusta famili-nomo estas Kirijenko-Voloŝin, la plena rusa nomo aspektas kiel Максимилиан Александрович Кириенко-Волошин, eventuale esperantigebla kiel Maksimiliano Voloŝino, vivojaroj 1877—1932) estas ruslingva poeto, tradukisto, pentristo, arta kaj literatura kritikisto kaj socia aganto. La poeto estas konsiderata kiel unu el la plej elstaraj reprezentantoj de la rusa simbolismo.
La infanaĝo
Maksimilian Voloŝin naskiĝis la 28-an de majo 1877 en Kievo en la familio de juristo. Lia patro, Aleksandr Maksimoviĉ Kirijenko-Voloŝin, estis posteulo de rusiĝintaj kozakoj; la patrino, naskita Jelena Ottobaldovna Glezer, estis posteulino de germanoj, rusiĝintaj jam en la 17a jarcento. Laŭ la rememoroj de la poeto mem li estis produkto de miksiĝo de kelkaj sangoj (la rusa, la germana, la ital-greka).