cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centra Milita Komisiono
Koncepto
Laŭ komunisma vido, komunista partio kaj ŝtato bezonas grandaj militfortoj por militi kontraŭ malamikaj militfortoj de partio. Ekzemple, Sovetia registaro dum la Oktobra revolucio kreis "Ruĝan gvardion", por renversi portempan registaron kaj krei militfortojn por revolucio. La "Ruĝa gvardio" de RSFSR poste iĝis Ruĝa armeo, la militfortoj de Sovetunio. Tamen, militfortoj kun granda povo eblas influi en partia politiko kaj eblas renversi sian registaron tra Puĉo. Por kontroli militfortojn, Komunismaj ŝtatoj kiel Sovetunio kreis poston de Politika komisaro por kontroli kaj monitori ĉefecon de militfortoj.
En Ĉinio, Dum la epoko de Ĉina Respubliko, la gvidanta partio de Ĉina Respubliko, Ĉina Nacia Partio havas Nacian Revolucian Armeon (NRA). Kontraŭ NRA, Ĉina Komunista Partio kreis novan armeon Popola Liberiga Armeo, poste iĝos nunaj militfortoj de Ĉinio. Dum la Ĉina enlanda milito kaj Ĉin-Japana milito, Ĉina Komunista Partio militis kontraŭ Japana imperio en okupita teritorio de Japonio. Kiel geriloj, Komunista partio liberigis ĉinajn vilaĝojn kaj propagandis politikojn por ĉina popolo. Tiu strategio poste sukcesis kiel militdoktrino de Maoismo.
Ĉar granda rolo de militfortoj en politiko, la estro de partio devigas kontroli siajn militfortojn. Por tiuj kialoj, Ĉina Komunista Partio havas Centran Militan Komisionon por kontroli kaj komandi militfortojn. En Ĉinio, ministerio pri nacia defendo ne komandas PLA, sed nur reprezentas PLA en aliaj ŝtatoj. La rolo de Centra Milita Komisiono estas malsama laŭ landoj.
Louis Théodore Gouvy
Louis Théodore Gouvy (* 3-an de julio 1819 en Goffontaine, nuntempe Saarbrücken-Schafbrücke; † 21-an de aprilo 1898 en Lepsiko) estiss german-franca komponisto de la romantismo. La nuntempe plejofte ludata verko de Gouvy estas lia rekviemo op.70, kiun oni en 1994 unuan fojon ekde pli ol 100 jaroj ree prezentis en Parizo. Ankaŭ kelkaj ĉambromuzikaj verko, la ianomuzikoje kvar manoj samkiele la simfonieto komencas repopulariĝi.
Būtingė
Būtingė (koordinatoj 56° 02' norde, 21° 07' oriente) estas vilaĝo ĉe la bordo de la Balta Maro en la nordokcidento de Litovio, rekte ĉe la limo al Latvio. Ĝi apartenas al la urba komunumo Palanga, situante 17 kilometrojn norde de la feria urbo Palanga kaj 5 km norde de la feria urbeto Šventoji.
La olea terminalo de Būtingė, parto de la litova olea entrepreno Mažeikių Nafta, funkcias ekde 1999. La terminalo estas konklikte diskutata pro timo, ke oleo povus elverŝiĝi (kio jam okazis). Ekde julio 2006 la olea terminalo de Būtingė estas la sola vojo por la kompanio Mažeikių Nafta ricevi oleon, ĉar la rusa partnera kompanio fermis la olean tubo-linion el Rusio.
Arĝentito
En mineralogio, arĝentito (el la Latina argentum, arĝento) estas kuba arĝenta sulfido (Ag2S), kiu povas ekzisti nur je temperaturoj super 173 °C, 177 °C aŭ 179 °C. Kiam ĝi malvarmiĝas al ordinaraj temperaturoj ĝi turniĝas en sia monoklina polimorfo, nome akantito. Arĝentito apartenas al la grupo de galeno.
Ĥalkolitiko
Ĥalkolitiko (el la greka: khalkos, kupro kaj lithos, ŝtono) aŭ eneolitiko aŭ kuproepoko estas la tempoperiodo inter epokoj de ŝtono kaj bronzo.
La epokon karakterizas kutimaj ŝtonaj kaj aldonaj kupraj iloj (de ĉirkaŭ -2300 ĝis -1800 en okcidenta Eŭropo).
Los Millares estas arkeologia loko okupita en Ĥalkolitiko 17 km norde de Almería, en la municipo de Santa Fe de Mondújar, Andaluzio, Hispanio. La komplekso estis uzata el la fino de la kvara jarmilo ĝis la fino de la dua jarmilo a.K. kaj probable eltenita de ĉirkaŭ 1000 personoj.
Leonardo Araújo
Leonardo Araújo (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1990 ĝis 2001 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Hegykő)
Preĝejo Sankta Mikaelo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Hegykő, en la ĉefplaco.
Konstruaĵo
La preĝejo situas laŭ la ĉefstrato. La konstruaĵo havas 3 navojn. La unusola turo havanta 3 sonorilojn altiĝas super la ĉefenirejo. Interne la ĉefa bildo prezentas ĉe la sanktejo Sanktan Mikaelon. Ĉe la flanka altaro estas bildo pri "Reĝino de Mondo". La ĉefaltaro kaj la katedro estis skulptita en Sopron en 1908. La mebloj devenis el la 1900-aj jaroj. El la malnova preĝejo oni metis en la novan preĝejon 2 lignajn skulptaĵojn.
Estas interese, ke en la preĝejo estas puto, kiu jam antaŭ la preĝejo estis tie. Malantaŭ la preĝejo estas lernejo konstruita en 1904 en la loko de la malnova preĝejo. Antaŭ la preĝejo skulptaĵo pri Sankta Mikaelo situas.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Ĉongup
Geografio
Ĉongup situas en la sudokcidenta parto de la lando en montara regiono. Malgranda rivero trafluas la urbegon.
Historio
Ĉongup estis la loko de kamparana revolucio. Multaj kamparanoj aliĝis al la movado kontraŭ la japanaj invadantoj. Ĉongup estis kreita al la hodiaŭ formo en 1981.
Utica (Nov-Jorkio)
Utica estas urbo en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Oneida. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ĉongup
Trafiko
Ĉongup havas fervojan stacidomon kaj bonajn vojkontaktojn al la najbaraj landpartoj.
Klimato
En Ĉongup estas precipitaĵoj tutjare 1317 mm. En ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas, tamen inter majo-septembro pli ofte. La jara averaĝa temperaturo estas 13 °C. Inter decembro-februaro ofte frostas.
Doctor Arroyo
Doctor Arroyo estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo estas Doctor Arroyo. Al Dr. Arroyo apartenas entute 269 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19014.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 33269 loĝantojn. El tiuj estis 16611 viroj kaj 16658 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5106,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1720 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ne konatata °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 29387 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 23 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,08 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 24973 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1380 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 2276 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kál
Kál (kAl) estas grandvilaĝo en Hungario en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Füzesabony.
Geografio
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, sed ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Budapeŝto-Miskolc preteriras, fine estas fervojoj al Bátonyterenye kaj Kisújszállás. Füzesabony estas proksime.
Historio
Pli frue skitoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1331. Dum la turkoj la vilaĝo restis viva, sed dum ribelo de Francisko Rákóczi la 2-a senhomiĝis. En 1849 la batalo de apuda Kápolna tuŝis ankaŭ Kál. Fine de la 19-a j.c. Kál kaj Kápolna havas komunan stacidomon. En 1938 kulturdomo ekfunkciis. Kál iĝis grandvilaĝo en 1973. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la romkatolika Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Kál).
(17207) 2000 AW126
(17207) 2000 AW126 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Guldborgsund
Trafiko
Al la najbara insulo Lolland gvidas du strataj kaj unu fervoja pontoj, kaj aldone strata tunelo, kiu same estas parto de la eŭropa aŭtoŝoseo E47 inter Hamburgo kaj Kopenhago.
Pramŝipa haveno troviĝas en Gedser ĉe la plej suda punkto de la insulo Falster. De tie pramoj interalie veturas al Rostock en Germanio.
En la sudoriento de la insulo Falster ekzistas ĉirkaŭ 20 kilometrojn longa sabla plaĝo. Ĝi bone taŭgas por banado, aparte por etaj infanoj, ĉar ĝi malmulte deklivas kaj tial dum promeno en la maron la akvo nur malrapide profundiĝas. Konataj feriejaj lokoj en la sudo de la insulo, ekipitaj preskaŭ ne per hoteloj, sed per multaj komfortaj feriodometoj, estas interalie Gedesby kaj Marielyst/Bøtø.
Primolo
Primolo (Primula) estas genro el la primolacoj, kun pli ol 500 specioj. Ili kreskas ĉefe sur la norda hemisfero, en la malvarmaj kaj montaraj regionoj. La primoloj estas malrapide kreskantaj, ĝenerale ĉiujaraj (malofte dujaraj), moltigaj plantoj. Plimulto de la specioj altas 25–50 cm, sed ekzistas ankaŭ plantoj kun alteco de 5 cm kaj eĉ 120 cm. Oni kultivas multajn speciojn kiel ornamplantojn pro iliaj belegaj floroj.
La tigo de la primoloj estas mallonga, ofte mankanta. La folioj estas tigetaj, longaj, sveltaj aŭ rondformaj, ofte starantaj en grundfoliaro. Sur la folia dorso, la ĉefa vejno (kaj ofte la alkondukaj vejnetoj) estas ŝveliĝantaj. La floroj estas unuopaj kaj sidas sur longa pedunklo aŭ staras en nedensa umbelo. La kaliko kaj la korolo estas kunkreskintaj, kvinmembra, la korolo estas ruĝa, purpura, rozkolora, blua, blanka aŭ flava.
Vitrodomaj ornamplantoj estas la etaĝa aŭ fea primolo (P. malacoides) kaj la ĉinia primolo (P. sinensis). La printempa primolo (P. veris), radia primolo (P. elatior), sen-tiga aŭ ordinara primolo (P. acaulis sin. P. vulgaris) kaj julia primolo (P. juliae) estas ŝatataj ĝardenaj ornamplantoj.
Eugenio Derbez
Eugenio GONZÁLEZ DERBEZ naskiĝis estas meksika aktoro, komikulo, scenaristo, verkisto, entreprenisto, kinproduktoro kaj reĝisoro. En 2014 li estis rekonita de Variety kiel la plej influa hispanlingva viro en la distra industrio.
Eugenio Derbez estas unu el la plej influaj aktoroj en Latin-Ameriko kaj estas unu el la plej agnoskitaj aktoroj inter la hispanparolantoj en Usono.
Lia plenlonga filmo Instructions Not Included, kiun li reĝisoris, kunverkis kaj ĉefrolis iĝis la plej sukcesa Hispanlingva filmo iam ajn en Usono kaj tutmonde, ĝi superis multajn biletvendajn rekordojn per gajno de 99 milionojn da dolaroj.
Sola aŭ kun Gus Rodríguez, Eugenio rolis, verkis, reĝisoris, produktis aŭ kreis plurajn popularajn hispanlingvajn televidajn spektaklojn kiel Al Derecho y Al Derbez, Derbez en cuando, XHDRBZ, Vecinos y La familia P. Luche.
Emma Heinzelmann
Emma Heinzelmann, laŭ hungarlingve kutima nomordo Heinzelmann Emma estas hungara grafikisto, ilustristo por infanaj libroj.
Emma Heinzelmann naskiĝis la en Nyírbátor.
Biografio
Emma Heinzelmann abiturientis en belarta liceo en Budapeŝto en 1950, poste ŝiaj anoncoj estis rifuzitaj en altlernejo. Ŝi iĝis grafikisto ekde 1955, ŝi kreis artaĵojn en pluraj branĉoj de grafiko, eĉ ŝi partoprenis en desegnofilmoj, tamen ŝi estis elstara pro fabelilustraĵoj. Ŝi kunlaboris kun famaj aŭtoroj kiel Pablo Neruda. Ŝiaj desegnaĵoj estis videblaj ankaŭ en la porinfanaj gazetoj. Li ricevis premiojn inter 1972-2005.
Hochstraß
Hochstraß, hungare Kisostoros [kiŝoŝtoroŝ] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Lockenhaus.
Situo
Hochstraß situas sur ebenaĵo kaj troviĝas de Lockenhaus 2, Kőszeg je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1326 en formo "Poss. Hostraaz". Tiam la kampoj apartenis al familio Vági. En 1910 vivis tie 327 homoj, (germanoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1921 Kisostoros apartenis al Hungara reĝlando, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Felsőpulya, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio).
Cervo (komunumo)
Cervo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Andora (SV) kaj San Bartolomeo al Mare.
Hawise de Monmouth
Hawise de MONMOUTH aŭ Hadewis (vivis en la frua 12-a jarcento), kies deveno kaj parencaro estas nekonataj, estis la edzino de William fitzBaderon, kiu tenis Monmouth, Kimrio kaj vivis en Kastelo de Monmouth ekde la jaro 1082 sub la ordono de Reĝo Vilhelmo la 1-a (Anglio). Monmouth estis antaŭe tenita fare de la onklo de Vilhelmo, Withenoc, kiu neniam edziĝis kaj retiriĝis de sia ofico por fariĝi monaĥo. Hawise estas la unua virino rezidanta de Monmouth kies nomo estas registrita.
Hawise kaj William fitzBaderon havis du filinojn kaj unu filon.
En 1101, kiam William donacis la nov-kompletan Prioreja Preĝejo St. Mary kaj ĝian aneksitan Priorejon de Monmouth al la parenca Abatejo Saint-Florent de Saumur, kune kun la profitoj de pluraj lokaj preĝejoj, la donaco estis formale konfirmita fare de Hawise, Iveta kaj Advenia. La aŭ 1102 la Prioreja Preĝejo estis konsekrita fare de Hervey le Breton, episkopo de Bangor, en la ĉeesto de abato William de Saint-Florent de Saumur kaj de Bernard, kapelano de Henriko la 1-a (Anglio), Hawise kaj siaj du filinoj faris krucojn kiuj estis uzitaj dum la ceremonio.
Imre Révész (episkopo)
Imre Révész [rEvEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Révész Imre estis hungara kalvinana episkopo, historiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1946). Lia samnoma avo Imre Révész estis pastro.
Imre Révész naskiĝis la  1889 en Pápa. Li mortis la 1967 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Révész lernis en Universitato Kolozsvár, kie li doktoriĝis en 1916. Li estis elektita pastro de Debrecen en 1920, krome li redaktis kalvinanan eklezian revuon. Li ekinstruis en Debrecen en 1930. Inter 1938–1949 li estis kalvinana episkopo. En 1944 li partoprenis en kreo de provizora demokrata parlamento. En 1948 li gvidis grupon, kiu kreis novan modernan kalvinanan kantlibron. Li ricevis premion en 1935.
Manĝeto
Manĝeto aŭ hastmanĝaĵo estas eta manĝaĵo plej ofte manĝata ekster la normalaj manĝotempoj. Ĉar ĝi estas manĝata kiel aldonaĵo al la normala nutraĵo kaj ĉar ĝi estas manĝata dum variaj tempopunktoj, ĝi estas grava kaŭzo de trodikeco.
Krom tio manĝetoj ofte enhavas multajn grasojn kaj karbonhidratojn, pro kio ili enhavas multajn kaloriojn (ĵulojn).
Ekzemploj de popularaj manĝetoj estas pomfritoj, (bulko kun) krokedo, hamburgero, hotdogo, ĉipsoj kaj tiel plu. Sed depende de la mondoregionoj manĝetoj povas esti ankaŭ pli sanaj manĝaĵoj kiaj fruktoj, naturaj legomoj, bonkvalitaj neindustriaj dolĉaĵoj aŭ ĉokoladaĵoj ktp.
Mária Kozma
Biografio
La mezlernejon Mária Kozma finis en Miercurea Ciuc (1966), la fakon de hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeş-Bolyai (1970). Ĝis 1976 ŝi estis liberprofesiulino. Ŝi estis muzeologino en jaroj 1976-1978, ekde 1978 gvidantino de la dokumentsekcio de la distrikta biblioteko, ekde 1991 ties direktorino, ekde 1994 ĉefredaktorino de libroeldonejo Pallas-Akadémia Könyvkiadó. Ŝian unuan verkon publikigis la revuo Utunk (1967). Ŝi estis kunlaborantino de Utunk, Művelődés, Igaz Szó, Hargita Népe.
Aphra Behn
Aphra BEHN (naskiĝis 1640, mortis la 16-an de aprilo 1689) estis angla verkistino. Ŝi estas konsiderata la unua virino, kies profesio estis la verkado.
Pri ŝia vivo oni scias malmulton. Sian infanaĝon ŝi pasigis en Kent; kiel junulino ŝi (probable kun sia familio) vojaĝis al Surinamo kaj reveninte ŝi vivis ĉefe en Londono. Ŝi edziniĝis, kaj post la morto de la edzo ŝi vivtenis sin de la verkado. Tio elvokis akrajn kritikojn: unue, ĉar memstaraj virinoj tiutempe ĉiukaze estis suspektindaj kaj due, ĉar ŝiaj verkoj ofte estis frivole erotikaj.
Oni sendube scias, ke ŝi estis rekrutita kiel spionino fare de la angla reĝo Karlo la 2-a, komence de la dua angla-nederlanda milito, cele senmaskigi duoblan agenton en eksterlando. Sed Karlo ŝajne pripagis nur parton – aŭ eĉ tute ne pripagis – la laboron de Aphra, kiu konsekvence suferis pro manko de mono post sia reveno al Anglio. Behn krome fariĝis vidvino, trafis povrecon, kaj eĉ restadis dum kelkaj tagoj en malliberejo pro troaj ŝuldoj, antaŭ ol finfine famiĝi kaj obteni literaturan sukceson. La juna virino kapablis elverki tre elegantajn poemojn, kiujn ŝi facile vendis kaj uzis por akiri famon. Aphra Behn cetere verkis plurajn teatraĵojn, kiuj ricevis favoran akcepton de la publiko kaj konfirmis ŝian statuson de plene establita verkistino: dum la 1670-aj jaroj, nur la teatraĵojn de John Dryden oni ludis pli ofte ol tiuj de Behn.
Ŝia plej fama verko estas la romano Oroonoko, kiu kritikis la sklavecon kaj respegulis spertojn de la aŭtorino akiritajn en Surinamo. Oroonoko estis eldonita en la jaro de ŝia morto, kiam ŝi estis 48 jarojn aĝa. Inter la romanoj de la verkistino Oroonoko ĉiam restis la plej studata.
Aphra Behn mortis en Londono.
Azlor
Azlor (Aflor) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidento de la komarko Somontano de Barbastro ĉe valo nomita Val de Alferche, oriente de la rivero Alcanadre.
Ĝi limas okcidente kun Lascellas-Ponzano, norde kun Abiego, oriente kun Santa María de Dulcis, kaj sude kun Azara.
La loĝloko Azlor mem (496 msm) estas je 44 km oriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo A-1231 kun Abiego nordokcidente, kaj Azara kaj Peraltilla sudoriente kaj tie kun la aŭtoŝoseo A-22.
Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia la loknomon "Azlor". La ebla ekzistado de kastelo atestas pri la defenda gravo de la loko. Tiukadre la municipa blazono estas bildo de kastelo. Pri la kristana mezepoka historio estas multaj dokumentoj.
La loko estis de reĝlando (ne de senjorlando) ĝis 1137, almenaŭ, kaim ĝi havis tenantojn. En 1200 la reĝo Petro la 2-a de Aragono donis al Miguel de Resún Azlor kontraŭ aliaj havaĵoj. En 1326 la reĝo Jakobo la 2-a de Aragono vendis Azlor. En 1518-1519 Azlor estis domaro de Barbastro. Kaj same en 1610.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj al la areo de Bielsa kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Azlor kie oni malaltiĝis el 494 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 148 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la tuta urba kerno; la preĝejo (aragona gotiko); la Ermitejo de Sankta Jozefo; la Pantano de los moros (akvorezervejo Fondota (fino de la 18-a jarcento); fontano kaj lavujo de Labanera; blazondomoj Casa Palacio, Casa Barón, Casa Turia, Casa Zamora ktp., krom la naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.
Thésée (stacidomo)
Thésée estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en Thésée, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Vierzon - St-Pierre-des-Corps (593000).
Insurekcio
Insurekcio estas ribelo kontraŭ aŭtoritato (ekzemple, aŭtoritato rekonita kiel tio fare de la Unuiĝintaj Nacioj) kiam tiuj partoprenantaj en la ribelo ne estas rekonitaj kiel militemuloj. Ribelo povas esti batalita per kontraŭribela militado, kaj ankaŭ povas esti kontraŭbatalita per iniciatoj protekti la loĝantaron, kaj per politikaj kaj ekonomiaj agoj de diversaj specoj direktitaj kontraŭ subfosado de la asertoj de la ribelantoj kontraŭ la aktuala registaro kaj reĝimo. La naturo de ribeloj estas ambigua koncepto.
Ne ĉiuj ribeloj estas insurekcioj. Okazis multaj okazoj de neviolentaj ribeloj, uzante neperfortan reziston, kiel en la Popolpotenca Revolucio en Filipinoj en la 1980-aj jaroj kiu forigis prezidanton Ferdinand Marcos kaj en la Egipta revolucio de 2011. Kie ribelo prenas la formon de armita ribelo, ĝi eble ne estas rigardita kiel insurekcio se stato de agresemo ekzistas inter unu aŭ pluraj suverenaj ŝtatoj kaj ribelarmeoj. Ekzemple, dum la Usona Enlanda Milito, la Konfederaciitaj ŝtatoj de Ameriko ne estis rekonitaj kiel suverena ŝtato, sed ĝi estis rekonita kiel milita potenco, kaj tiel konfederitaj batalŝipoj ricevis la samajn rajtojn kiel usonaj batalŝipoj en fremdaj havenoj.
Kiam la termino insurekcio kutimas priskribi la kontraŭleĝecon de movado kiu ne estas rajtigita per aŭ laŭ la juro de la lando, ĝia uzo estas neŭtrala. Tamen, kiam ĝi estas uzata de ŝtato aŭ de alia aŭtoritato sub minaco, "insurekcio" ofte ankaŭ portas implicon ke la celo de la ribelantoj estas nelegitima, dum tiuj kiuj stariĝas vidos la aŭtoritaton mem kiel nelegitimaj. Kritikoj de vaste kontrolitaj ideoj kaj agoj pri insurekcio komencis aperi en verkoj de la 1960-aj jaroj; ili daŭre estas oftaj en lastatempaj studoj.
Foje povas ekzisti unu aŭ pluraj samtempaj insurekcioj (multipolusaj) okazantaj en lando. La insurekcio en Irako estas unu ekzemplo de agnoskita registaro kontraŭ multoblaj grupoj de insurekciantoj. Aliaj historiaj insurekcioj, kiel ekzemple la Rusia enlanda milito, estis multipolusaj prefere ol simpla modelo konsistigita de du flankoj. Dum la Angola Enlanda Milito ekzistis du ĉefaj flankoj: MPLA kaj UNITA. En la sama tempo, ekzistis alia separatisma movado por la sendependeco de la Kabinda regiono gvidita fare de FLEK ("Fronto por la Liberigo de la Enklavo de Kabindo"). Multipoluseco etendas la difinon de insurekcio al situacioj kie ekzistas neniu agnoskita aŭtoritato, kiel en la Somalia enlanda milito, aparte la periodo de 1998 ĝis 2006, kie ĝi krevis en kvazaŭ-sendependaj pli malgrandaj ŝtatoj, batalantaj unu kontraŭ la alia en ŝanĝado de aliancoj.
Baloň
Baloň, hungare Balony, (ambaŭ prononcoj balonj) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, ĉefvojo Veľký Meder-Győr preteriras. Dunajská Streda troviĝas 24 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1252. En 1910 loĝis en la vilaĝo 720 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Győr (reĝa departemento), al distrikto de Csilizköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis tie 731 da homoj (691 hungaroj kaj 39 slovakoj).
The Admiral Was a Lady
The Admiral Was a Lady estas usona filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Albert S. Rogell. The Admiral Was a Lady estis originale filmita en la angla lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Edmond O'Brien, Wanda Hendrix, Rudy Vallee, Steve Brodie, Richard Erdman.
NGC 1953
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Luiz Bombonato Goulart
Luiz Bombonato Goulart (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 2000 ĝis 2002 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
WIC
La vorto havas plurajn signifojn:
Bokeo
Bokeo (de la japana ぼけ [boké], neklara, eksterfokusa) estas tekniko en la fotografio en kiu oni metas la atenton de la rigardanto de la foto al difinita parto de la bildo, kiu estas tute enfokusa, dum la cetero de la bildo, plej ofte la fono, estas komplete eksterfokusa.
Plej ofte bokeo estas atingita per uzado de tre granda diafragmo, kio rezultas en tre malgranda kampa profundo. La ĉefan eron de la foto, kiun oni volas montri al la rigardanto, troviĝas ene de la profundo de kampo, dum la cetero troviĝas ekster ĝi.
Lingva rimarketo
Mike Johnston, iama eldonisto kaj redaktoro de la magazino Photo Techniques, asertas, ke li estas la unua, kiu uzis la vorton en la angla. Li aldonis la literon h al la japana boke por montri al anglalingvanoj, kiel prononci ĝin (do kiel boke kaj ne kiel boŭk). Multaj lingvoj, inter kiuj la franca kaj hispana, transprenis la formon kun h rekte el la angla, kvankam transpreno el la japana (kio en la franca kaj hispana donus boqué) estus multe pli logika kaj pravigebla. La rusa lingvo uzas la formon Боке [boké]. En Esperanto tre malofte aperas la formo bokeho, sendube rekte transprenita el iu eŭropa lingvo, anstataŭ el la japana. Ekzistas neniu etimologia pravigo por tiu formo.
Villatorres
Villatorres [biĝaTOres] (Urbo de turoj) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio. Ĝi estis fondita per kunigo en 1975 de la municipoj Torrequebradilla kaj Villargordo, al kiuj unuiĝis la setlejo Vados de Torralba.
Wilford Brimley
Anthony Wilford Brimley (n., mortis la 1-an de aŭgusto 2020) estis populara usona muzikisto, verkisto, komikulo kaj aktoro. Li aperis en filmoj The China Syndrome (1979), The Thing (1982), Cocoon (1985) kaj The Firm (1993). Li havis ripetan rolon ĉe la televida serio de la 1970-aj jaroj The Waltons. Brimley faris ankaŭ televidan reklamadon, kiaj por Quaker Oats Company kaj Liberty Medical.
Villatorres
Priskribo
La areo de la municipo estas 72,71 km2 kie loĝas 4 316 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 60,36 loĝ./km2.
Ekonomio
Granda parto de la municipa teritorio estas dediĉita al kultivo de olivarboj, ĉefe de irigacio, kio konstituas la ĉefan ekonomian agadon. Aktuale estas tri olivmuelejoj: Cooperativa Agrícola Cristo de la Salud, Cooperativa Agrícola de San Juan kaj Cooperativa Aceites San Marcos Evangelista.
Pere de la situo de Villatorres apud la rivero Gvadalkiviro, kio ebligas irigacion, prosperas ankaŭ kultivoj de legomoj kiel asparago kaj spinaco, kio ebligis la instaladon de novaj konservindustrioj por la procezado de tiuj produktoj.
Menciindas ankaŭ la eksisto de ioma industria agado, ekzemple de mebloj, riparado de agrikultura maŝinaro kaj konstruado.
Pál Vidor
Pál Vidor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vidor Pál estis hungara aktoro, teatrestro, kantisto (baritono). Lia origina familia nomo estis Bodonyi Kajtor, laŭ aliaj informoj Bodonyi Kajtár aŭ Bodrogi Kojtor.
Biografio
Pál Vidor aĝis 18, kiam li iĝis migranta aktoro en pluraj urboj. Inter 1873 kaj 1878 li apartenis al Nacia Teatro (Kolozsvár). En 1878 li aliĝis en Budapeŝto al teatro Népszínház, kie li estis sceneja partnero de Lujza Blaha, post jaroj li iĝis reĝisoro, ekde 1897 ĉefreĝisoro, ekde 1906 teatrestro. Li verkis ankaŭ teatraĵojn kaj operetojn, ĉiuj estis prezentitaj en Népszinház. Li sterebis por halti la financan bankroton, sed tio ne sukcesis, tial li sinmortis.
Taupo (lago)
Lago Taupo (Lake Taupo, Taupo nui a Tia) estas lago lokita en la Norda Insulo de Nov-Zelando. Ĝi havas perimetron de proksimume 193 kilometroj, plej profundan punkton de 186 metroj kaj surfacan areon de 616 kvadrataj kilometroj.<!-- Roko _carvings_ kreis en (Mino, Mini, Minejo) (Golfeto, Tirboji) en 1979 per _Matahi_ _Whakataka_-_Brightwell_ kaj Johano _Randall_. Nomita _Ngatoroirangi_ post la ĉefpastro kiu aĉetita _volcanism_ al Nov-Zelando laŭ Maora lingva legendo, la _impressive_ 10 metro alta tajlanta estas intencita al protekti Taupo de vulkanaj agadoj malsupre.]]
Turismo
Turismo estas nun grava negoco por la areo, alloganta super 1.2 miliono (turistoj, turistas) por jaro. La fakto (tiu, ke, kiu) la lago estas la plej granda purakva lago en _Australasia_, kaj proksimume la sama amplekso kiel Singapuro, certiĝas ĝi estas giganta 'devas fari' komponanto al multaj (turistoj, turistas). Kristnasko kaj Novjaro (Ferioj, Ferias) estas escepte okupita tempo de la jaro por Taupo, kun (festa kaj feriaj tagoj, ferio) _makers_ libranta supren al 12 (monatoj, monatas) en antaŭenigi al eviti forestas ekster.
_Taupo_ estas (gastiganto, majstro) al la _Oxfam_ _Trailwalker_, homamo _ultra_-defii tenita ĉiujare sur 100km kurso en Aprilo.
Alia agado la regiono estas fama por estas _skydiving_, sporto ankaŭ peze anoncis.
Turstrigo
La turstrigo aŭ blanka strigo (Tyto alba) estas strigo de la familio titonedoj. Ĉi tiu estas unu el la du grupoj de strigoj, la alia estante strigedoj. Ĉi tiuj palaj, longaj, longkruraj strigoj senpene flugas dum ili superflugas paŝtejojn aŭ aliajn ĉasejojn. Temas pri unu el la plej disvastigitaj birdospecioj en la mondo kaj certe la plej disvastigata inter la strigoj; ĝi povas esti nomita ankaŭ kiel komuna turstrigo, ĉar ankaŭ ĉiu alia membro de la genro Tyto povas esti nomata turstrigo.
Aspekto
Temas pri birdo sufiĉe granda, ĉirkaŭ 33 ĝis 39 cm longa, kun enverguro de inter 80 kaj 95 centimetroj kun mezaveraĝa pezo ĉe plenkreskuloj de ĉirkaŭ 330 g, sen seksa diferenco.
Ĝi montras karakteran blankan vizaĝan diskon kun formo de koro aŭ ŝildo kun supraj ambaŭflankaj lokoj por la okuloj kaj anguleto centre por montri la bekon al idoj, kiuj bezonos tiun indikilon en tiom blanka vizaĝo, kie ankaŭ ege kontrastas la nigraj okuloj. Ankaŭ subaj partoj estas blankaj en la nomiga subspecio T. alba alba, kvankam ĝi povas varii al blankeca aŭ flaveca aŭ oranĝeca en aliaj subspecioj. Supraj partoj, tio estas la dika kapo (ŝajne senkola), dorso kaj flugiloj estas helbrunaj aŭ orbrunaj tre bele ornamitaj per grizaj punktoj aŭ makuletoj. La longaj kruroj estas parte plumaj kaj havas la fingrojn kovritajn el blankecaj haroj kiuj ofte ne estas tiom blankaj kaj aspektas malpuraj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed inoj povas esti iom pli grandaj, malhelaj kaj punktitaj sube.
La flugiloj estas grandaj kaj rondoformaj, kio kaŭzas, ke tiu ĉi specio ne estas tre lerta fluganto, sed ĝi estas absolute silenta, kio ege efikas por kapti predojn.
Turstrigoj havas rimarkindan laŭtan kriĉon, iom funebreca kaj strida, se aŭdata de proksime. En urboj facilas aŭdi tiun kriĉon antaŭ vidi la birdon, se oni rigardas al mallumo al la punkto kie oni produktis la alvokon, estas facile vidi la blankan umbron kvazaŭ fantoma pasi. Ili ankaŭ siblas kiel vaporkaldrono aŭ kiel serpento. Tamen estas ampleksa vario de sonoj kiujn povas fari la turstrigo, kio komplikas la priskribon.
Subspecioj
Estas kelkaj rasoj (el 28 ĝis 46), kiuj diferencas ekzemple per la koloro de sia malsupra flanko. Ekzemple, T. a. alba de Okcidenta Eŭropo estas malsupre preskaŭ pure blanka, dum T. a. guttata de Centra Eŭropo estas oranĝeca. Tamen ĉiuj rasoj havas grizajn kaj okrajn supraĵojn. La du dekomence menciitaj subspecioj povas koincidi ekzemple en Hispanio vintre kiam venas la norda T. a. guttata, dum la T. a. gracilirostris loĝas nur en la Kanarioj. Ankaŭ estas diferencoj pri grandoj: la nordamerika subspecio povas esti duobla ol la plej malgranda subspecio de la insuloj Galapagoj.
Disvastiĝo
Turstrigoj troviĝas ĉie en la mondo, sur ĉiu kontinento, krom Antarkto. Pli precize ili povas loĝi en Ameriko ekde suda Kanado ĝis la suda pinto de Sudameriko. En tuta Eŭropo, escepte en Skandinavio kaj Rusio. En tuta Afriko, escepte la dezerto de Saharo. En suda Azio, tio estas en Arabio, Barato, al Hindoĉinio, Indonezio kaj Aŭstralio.
Kutimoj
Ĉi tiuj estas birdoj de kampoj. Ili estas iom sidaj kaj noktaj aŭ krepuskaj.
Turstrigoj manĝas mikrotojn, sorikojn, ranojn kaj insektojn, sed ili estas ekonomie valoraj, ĉar ili ankaŭ predas pestojn, kiel ratojn, talpojn kaj musojn. Ili profitas efikegan aŭdkapablon por kapti predojn, tiom ke ili kapablas predi eĉ en tute absoluta malhelo. Ankaŭ vidkapablo estas efika, se konsideri, ke la turnokapableco de la kolo havigas al la turstrigo preskaŭ 360 gradojn de vidkampo. Kultivistoj ofte instigas nestojn por regi ronĝulojn, provizante loĝejojn, kiel barelo instalita flanke; fakte tiu ĉi strigo pro sia specifa metabolismo povas manĝi pli (ekzemple ronĝulojn) ol iu ajn alia specio de strigo. Matura turstrigo manĝas proksimume tri musojn ĉiutage. Paro, produktanta 3 ĝis 5 idojn, manĝos multe pli da ronĝuloj.
Ĵusaj studoj konstatis ke turstrigoj manĝas lastatempe multe pli mamuletojn ol insektojn, kaj ne kiel iam.
Libere, turstrigoj ĝenerale vivas inter 5 kaj 11 jaroj. Krom homoj (trafiko kaj frapoj kontraŭ kabloj) kaj siaj maskotoj, kiel katoj, ili havas malmulte da predantoj, kvankam grandaj strigoj, kiel la gufo, oportune mortigos plej malgrandajn individuojn. La tutmonda loĝantaro estas supozata iom malpli ol 5 milionoj da individuoj. Plej ofte iil estas tre fidelaj al siaj teritorioj.
Por reproduktiĝi la specio preferas homloĝatajn lokojn, eĉ se homoj jam foriris, kiel kampardomoj, subtegmentoj, turoj de preĝejoj (de tie la specifa nomo), ruinoj, grenejoj, ktp. Ili povas nestumi ankaŭ ĉe oldaj trunkoj en ĝardenoj, foje klifoj, ktp. Ili povas reproduktiĝi en ĉiu ajn jarsezono; la ino demetas 4 ĝis 7 ovojn, kiujn kovos dum ĉirkaŭ 32 tagoj. La kovado estas tasko nur de la ino, dum la masklo ĉasas por la tuta familio. La idoj estas kovritaj de blanka lanugo. Kvankam post 50 tagoj la idoj kapablas flugi, plej ofte ii ne malproksimiĝas el la gepatroj ĝis esti 3monataĝaj.
Kaptitaj aŭ enanguligitaj, ili sin ĵetas dorsen kaj draŝas, protektanta sin per akraj ungegoj, eĉ kiam ili estas ankoraŭ idoj.
Legendoj
Multaj noktaj birdospecioj pro siaj kutimoj vekas intereson de homoj, kiuj atribuas al ili foje strangajn kutimojn, ekzemple en Hispanio (ankaŭ en la literatura tradicio) oni supozas, ke ĉar turstrigoj estas ofte ĉe preĝejoj, ili kapablas eniri en la preĝejo kaj trinki la oleon el la lampo kiu tage kaj nokte markas la lokon de la sanktejo.
En Kimrio la specio estas nomitaj kadavrobirdo.
Queensbury (Nov-Jorkio)
Queensbury estas urbo en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Warren. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Afsar
Afsar estas barata filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Chetan Anand. Afsar estis originale filmita en la hindia lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Dev Anand.
Lago Te Anau
Lago Te Anau estas lago en la sudo-okcidenta angulo de la Suda Insulo de Nov-Zelando. Ĝia nomo estis originale Te Ana-au, en maoria lingvo signifas "La kaverno de kirliĝanta akvo". La lago kovras areon de 344 km², kaj estas la 2-a plej granda lago en Nov-Zelando (post Taupo) kaj la plej granda lago en la Suda Insulo.
Supra Lago
Nomo
En la aniŝinabeka lingvo la lago estas nomata Giĉigami ("granda akvo"); tiu nomo estas pli konata laŭ la angla transskribo "Gitche Gumee", kiun uzis Henry Wadsworth Longfellow en La Kanto de Hiawatha kaj Gordon Lightfoot en sia kanto "The Wreck of the Edmund Fitzgerald".
La lago estis nomita le lac supérieur (france "la (pli) supra lago") en la dek-sepa jarcento de francaj esploristoj, ĉar ĝi situas pli alte ol la Hurona Lago (Nute, 1946). Tiu nomo estis transprenita en la anglan lingvon kiel Lake Superior.
Ĉiujara (ŝtormoj, ŝtormas, tempestoj, tempestas) sur Supra lago regule (rekordo, rikordo) ondo (altoj, altas) de super 20 (futo, piedoj) (6 m).
Inter la pli grandaj urboj sur Supra lago estas: la ĝemelurboj de _Duluth_, Minesoto kaj Superior, Viskonsino; Thunder Bay (Ontario); _Marquette_, Miĉigano; kaj la du urboj de Sault Ste Marie, en Miĉigano kaj en Ontario. _Duluth_, je la okcidenta trinkmono de Supra lago, estas la plej enlanda punkto sur la Marvoja Sankt-Laŭrenco kaj la plej enlanda haveno en la mondo.
Inter la scena (lokoj, lokas) sur la lago estas: la Apostolaj Insuloj Nacia _Lakeshore_; Insulo _Royale_ Nacia Parko; _Pukaskwa_ Nacia Parko; Supra lago (Provinca, Provincia) Parko; Granda Insulo Nacia (Aliformigo, Ripozo) Areo; Dormanta Grandega (Ontario);kaj Bildis Rokoj Nacia _Lakeshore_.
Geologio
La lando ĉirkaŭbaranta la lagon estas riĉa je mineraloj. Kupro, fero, arĝento, oro kaj nikelo estas aŭ estis la plej ofte (minis, minejita). Multaj urboj estas ĉu aktuala aŭ antaŭa (minado, minanta) areoj, aŭ (koliziis, kontraktita) en procezante aŭ ŝipanta. La _sparsely_ _populated_ Supra-laga lando kun ĝia tapiŝis (bordolinioj, bordolinias) kaj sovaĝejo allogi (turistoj, turistas) kaj (aventuruloj, aventurulas), farante turisma granda moderna industrio.
Suprelago estas grava ŝipanta vojo por fera erco kaj estas parto de la Granda Laga Akvovojo.
Akvaj niveloj, inkluzivantaj distradoj akva de la Hudson-golfa akvodislimo, estas regita per la Internacia Suprelaga Estraro de Regi kiu estis (fondita, fondis) en 1914 per la Internacia Artika Komisiono.
Historio
La _Anishinabe_, ankaŭ sciata kiel la _Ojibwe_ aŭ _Chippewa_, havi loĝita la Suprelaga regiono por super kvin cent jaroj, kaj estis antaŭvenita per la _Dakota_, Vulpo, _Menominee_, _Nipigon_, _Noquet_, kaj _Gros_ _Ventres_.
Laŭ malnova marista rakonto, Suprelago neniam donas supren (ŝia, ŝin) malviva. Ĉi tiu estas pro al la temperaturo de la akvo. Normale bakterioj nutranta for _sunken_ kadukiĝanta korpo estos generi gaso ene la korpo, kaŭzanta ĝi al flosi al la surfaco post kelkaj tagoj. La akvo en Suprelago tamen, estas malvarma sufiĉa jaro-rondigi al malebligi _bacterial_ kresko, signifaj korpoj flegi lavujo kaj neniam surfaco. Ĉi tiu estas _poetically_ (fontindikis, referencita) en _Gordon_ _Lightfoot_'s fama balado, La _Wreck_ de la _Edmund_ _Fitzgerald_.
La lasta grava ŝippereo sur Suprelago estis (tiu, ke, kiu) de SS _Edmund_ _Fitzgerald_ en 1975.
Amerika _limnologist_ J. _Val_ _Klump_ estis la unua persono al atingi la (plej malalta, plej suba) profundo de Suprelago sur 30-a de julio, 1985 kiel parto de scienca ekspedicio.
-->
Mérinchal
Geografio
Mérinchal etendiĝas sur 45,45 km², kaj havis 821 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 18 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Mérinchal situas je alteco de 784 metroj.
Administrado
Mérinchal apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Bobigny - Pablo Picasso (pariza metrostacio)
Bobigny - Pablo Picasso [bɔbiɲi pablo pikaso] estas stacio sur linio 5 de la Metroo de Parizo, kies norda finstacio ĝi estas, situanta en komunumo Bobigny.
Stacio
Malfermita la, tiu stacio situas en la urbo-centro de Bobigny, kvartalo karakterizita per densa kolektiva loĝado kun turoj de loĝejoj kaj granda nombro de publikaj ekipaĵoj. Ĝi estas la norda finstacio de la linio 5.
La stacio estas malprofunda, ok metrojn sub la voj-nivelo, sub Strato du Chemin Vert, sude de Bulvardo Maurice Thorez. La tunelo estas plilongigita per ĉirkaŭ 160 metroj sub Strato Pablo Picasso por ebligi returniĝon de vagonaroj malantaŭ la stacio.
Busstacio situas super la stacio. Depost la, ĝi ankaŭ estas priservata de tramo T1, kaj konsistigis antaŭ la plilongigo al stacidomo la  ĝian orientan fin-haltejon.
Siksta Kapelo
La Siksta Kapelo (Cappella Sistina) estas la plej konata kapelo en la Apostola palaco, la oficiala sidejo de la Papo en Vatikanurbo. Ĝi famas pro sia arkitekturo, rememoranta de tiu de la Templo de Salomono laŭ la Malnova testamento, kaj ties dekorado kiu konsistas el freskoj el la plej grandaj artistoj de la Renesanco kiel Mikelanĝelo, Rafaelo, Bernini, kaj Sandro Botticelli. Sub la patronado de la papo Julio la 2-a, Mikelanĝelo pentris 12000 m² de la kapela plafono inter 1508 kaj 1512. Li indignis pri la komisio ĉar kredis ke sia laboro nur servus la bezonon de la Papo por grandiozeco. Tamen nuntempe la plafono kaj ĉefe La Lasta Juĝo, estas amplekse konsiderata kiel la ĉefa atingo de Mikelanĝelo en pentrarto.
La kapelo ricevas sian nomon el la Papo Siksto la 4-a, kiu restaŭris la malnovan Cappella Magna (Granda Kapelo) inter 1477 kaj 1480. Dum tiu periodo teamo de pentristoj inter kiuj Pietro Perugino, Sandro Botticelli kaj Domenico Ghirlandaio kreis serion de freskaj pentraĵoj priskribantaj la vivon de Moseo kaj la vivo de Kristo, komplementata de papaj portretoj kaj de pentrotrompoj. Tiuj pentraĵoj estis kompletataj en 1482, kaj la 15an de aŭgusto 1483, Siksto la 4-a konsekris la unuan diservon honore de of Nia sinjorino de la Ĉieliro.
El la tempo de Siksto la 4-a, la kapelo servis kiel ejo de kaj religiaj kaj oficialaj ceremonioj de la papa aktiveco. Nuntempe ĝi estas ankoraŭ la sidejo de la Papa konklavo, la proceso per kiu oni elektas novan papon.
Ornamado
La muroj estas disigita en tri ĉefaj korpoj. La plej malalta estas ornamita per freskaj muraj pendaĵoj en arĝento kaj oro. La centra triono de la muroj havas du ciklojn de pentraĵoj, kiuj kompletigas unu la alian, La Vivo de Moseo kaj La Vivo de Kristo. Ili estis komisiitaj en 1480 de Papo Siksto la 4-a kaj efektivigita de Ghirlandaio, Botticelli, Perugino kaj Cosimo Roselli kaj ties atelieranoj. La supra triono estas disigita en du zonoj. Ĉe la pli malalta nivelo de la fenestroj estas Galerio de Papoj pentritaj samtempe kiel la Vivoj. Ĉirkaŭ la arkaĵaj suproj de la fenestroj estas areoj konitaj kiel la lunettes kiu enhavas la Prapatrojn de Kristo, pentrita de Mikelanĝelo kiel parto de la plano por la plafono.
La plafono, komisiita de Papo Julio la 2-a kaj pentrita de Mikelanĝelo inter 1508 al 1512, havas serion de naŭ pentraĵoj montrantaj la bildojn de Dia Kreado de la Mondo, Interrilato de Dio kun Homaro Falo de Homaro el la Graco de Dio. Sur la grandaj pendentivoj kiuj subtenas la volbon estas pentritaj 12 bibliaj kaj klasikaj gravuloj kiuj profetis ke Dio sendos Jesuon Kriston por la saviĝo de homaro.
La Siksta Kapelo kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Sikstan Kapelon kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Romo:
Karpoforo
Karpoforo (el la greka karpoforos, fruktoportado) aŭ fruktoportanto estas botanika esprimo. Karopoforo estas tiu parto de la planto, sur la tigo kiu enhavas la frukton.
La karpoforo estas depende de la specio pli aŭ malpli evolua. Ĉe kelkaj specioj ĝi ne ekzistas. Ekzemple ĉe duobla akeno de la Apiacoj la karpoforo havas tigeton inter pluraj partofruktoj. Ekzemple ĉe Apiacoj la karpoforo troviĝas meze inter la du akenoj. Ce diantoj la karpoforo apenaŭ ekzistas, kaj ĉe Astantio ĝi mankas.
Estiĝo
Ĉe duoblaj akenoj ĝi dividas la karpelojn en du fruktoj, kun ties mezo ĝi restas.
Apiacoj
La karpoforo estas tre ofta ĉe Apiacoj.
Sunrise Manor
Sunrise Manor (Sunleviĝa Grandbieno) estas grandurbo, tamen nur censa loko en Usono, en subŝtato Nevado, en Kantono Clark (Nevado) apartenanta al urbaro de Lasvegaso.
Geografio
Sunrise Manor situas en valo en la sudokcidenta landparto de Usono, en suda parto de la subŝtato, en meza parto de la kantono. Norda Lasvegaso troviĝas 10, Paradise (Nevado) 12 km.
Historio
Sunrise Manor fondiĝis en 1957, sed ĝi neniam ricevis statuson pri municipo.
Klimato
Sunrise Manor situas en varma dezerta klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 13-27 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 40, rekorde 47 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe 2, rekorde -13 °C. Jare pluvas po 114 mm. La pluvo kulminas en februaro kaj malkulminas en junio.
Vidindaĵo
En Sunrise Manor funkcias templo de Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj de 1989.
NGC 1954
NGC 1954 (aliaj indikoj — MCG -2-15-3, NPM1G -14.0248, IRAS05305-1405, PGC 17422) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ekvacio de Arrhenius
La ekvacio de Arrhenius estas simpla, sed rimarkinde preciza, formulo por la influo de temperaturo al la rapideckonstanto de kemia reakcio. La nederlanda kemiisto J. H. van 't Hoff unue proponis la ekvacion en 1884. En 1889 la sveda kemiisto Svante Arrhenius klarigis teorion por ĝi. Nuntempe oni konsideras ĝin empiria rilato. Oni povas uzi ĝin por modeligi la temperaturvariadon de difuzaj koeficientoj, nombrado de truoj en kristaloj, rapido de rampfluo, kaj multaj aliaj procezoj kaŭzitaj de varmo.
Ekzistas empirio, ke por ĉiu 10 °C pliiĝo de temperaturo, la rapido de ajna reakcio duobliĝas aŭ triobliĝos. Tamen, tio kelkakaze malpravas.
Resumo
La ekvacio de Arrhenius priskribas la rilaton inter la rapidokonstanto k de kemia reakcio kaj la temperaturo T (en kelvinoj) kaj la aktiviga energio Ea", kiel vidigita sube:
kie A estas la antaŭeksponenciala faktoro, kaj R estas la universala gaskonstanto. La unuoj de la antaŭeksponenciala faktoro estas identaj al tiuj de la rapidokonstanto kaj varias depende de la ordo de la reakcio. Se la reakcio estas unuaorda, ĝi havas la unuojn s−1, kaj pro tio oni ofte nomas ĝin la frekvenca faktoro de la reakcio. Kiam la aktiviga energio esprimiĝas laŭ molekulaj unuoj anstataŭ molaj unuoj (ĵulo/molekulo anstataŭ ĵulo/molo) la konstanto de Boltzmann uzeblas anstataŭ la gaskonstanto. Por pliigi la rapidon de reakcio, oni povas aŭ pliigi la temperaturon aŭ malpliigi la aktivigan energion (ekzemple, per uzado de katalizilo).
When plotted in the manner described above, the value of the extrapolated "y-intercept" will correspond to \ln(A), and the gradient of the line will be equal to -E_a/R.
En diagramo tia, kia vidiĝas en la apuda ekzemplo (dua bildo), la valoro de la eksterpolita y-intersekso egalas al \ln(A), kaj la gradiento de la linio egalos al -E_a/R.
Sciante ke kinetikaj studoj kutime rilatas al mallarĝa amplekso de temperaturo, estas pravigeble supozi ke la aktiviga energio estas sendependa de temperaturo. Simile, sub vasta amplekso de praktikaj kondiĉoj, la malforta temperaturodependo de la frekvenca faktoro estas neglektinda kompare kun la temperaturodependo de la faktoro, krom en la kazo de "senbaraj" difuzo-regataj reakcioj, ĉe kiuj la frekvenca faktoro dominas kaj estas rekte observebla.
Iuj aŭtoroj difinas modifitan ekvacion de Arrhenius, kiu eksplicitigas la temperaturodependon de la frekvenca faktoro. Se oni permesas arbitran temperaturodependon de la frekvenca faktoro, la priskribo de Arrhenius fariĝas trokompleta, kaj la kontraŭa problemo (t.e. kalkuli la frekvencan faktoron kaj la aktivigan energion por la eksperimentaj datumoj) fariĝas nekalkulebla. La modifita ekvacio kutime havas la formon: