cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samseksemo en Afriko
Togolando
La samseksemaj agoj fare de viroj kaj virinoj estas kontraŭleĝaj. Samseksa seksa aktiveco estas kontraŭleĝa, kun puno de 1-jara ĝis 3-jara mallibereco kaj monpuno de 100 000 ĝis 500 000 afrikaj frankoj.
Ugando
La samseksemaj agoj fare de viroj kaj virinoj estas kontraŭleĝaj. Laŭ la Punkodo, "korpa kontakto kontraŭ la ordo de la naturo" inter du viroj altiras potencialan punon de dumviva malliberigo. Laŭ la internacia enketo Pew Global Attitudes Project de 2007, 96 procentoj de la Uganda loĝantaro kredas, ke la samseksemo estas vivmaniero, kiun la socio ne devus akcepti. Tio estis unu el la plej altaj indicoj de neakcepto en la landoj, en kiuj la enketo realigiĝis.
Tixcacalcupul
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 81 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,8 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3118 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2246 scipovis legi kaj skribi kaj 867 personoj estis analfabetoj. Do 27,81% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5289 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4527 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 85,6% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Schœnbourg
(jen france, origine germane kaj alemane Schönburg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
(15065) 1999 AJ4
(15065) 1999 AJ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
NGC 595
NGC 595 estas parto de galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kombinaĵo de 2 inversigitaj riproĉaj dekdu-dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du inversigitaj riproĉaj dekdu-dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la inversigita riproĉa dekdu-dekduedro.
Ármin Kern
Ármin Kern, konata ankaŭ Ármin Hermann Kern laŭ hungarlingve kutima nomordo Kern Ármin estis aŭstrohungara pentristo, unu el la plej popularaj ĝenropentristoj.
Ármin Kern naskiĝis la en Liptóújvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Liptovský Hrádok en Slovakio), li mortis la  en Maria Enzersdorf (Aŭstrio-Hungario, Aŭstrio).
Biografio
Escepta talento de Ármin Kern estis frue rekonita, tial li studis pentroarton en Pest (urbo), en privata lernejo de en:Carl Rahl (Vieno), Prago, Duseldorfo (1867 kun hungara stipendio) kaj en Akademio de Belartoj (Munkeno, 1870). Reveninta al Pest li laboris kiel portretisto kaj ĝenropentristo. En 1876 la artisto translokiĝis kun sia familio (10 infanoj) al Vieno, kie li akiris prestiĝajn komisionojn de la Habsburga kortego. En 1885 li pentris plafonon de Nacia Teatro (Szeged). En 1903 li forlasis Vienon kaj pasigis la lastajn jarojn en Maria Enzersdorf, ankoraŭ dediĉante sin al sia arta laboro kaj lia familio. Estante ankaŭ tre bona pianisto, li ofte sidis ĉe la piano pasigante vesperojn kun sia proksima amiko Ferenc Liszt. 2 el liaj gefiloj iĝis same pentristoj aliaj 3 profesiaj muzikistoj.
46722 Ireneadler
46722 Ireneadler estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj Lenka Kotková kaj Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov en distrikto Prago-oriento (Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Irene Adler, heroino de la aventuro de Sherlock Holmes " Skandalo en Bohemio ". Ŝi superruzis la grandan detektivon, kiu, konsekvence nomis ŝin "La" virino kaj gardis ŝian portreton sur sia kameno. Ŝiaj grandaj intelekto kaj ĉarmo faris, ke ŝi estis la unika virino kiu interesegis Holmes.
Distrikto Hartberg-Fürstenfeld
La distrikto Hartberg-Fürstenfeld (germane: Bezirk Hartberg-Fürstenfeld) estas administra unuo de la ŝtato Aŭstrio en la oriento de la aŭstria federacia lando Stirio. Distrikta ĉefurbo estas Hartberg. Sur la distrikta areo de 1 228 kvadrataj kilometroj komence de la jaro 2016 vivis loĝantoj. La 1-an de januaro 2013 ĝi ekestis el fuzio de la antaŭaj distriktoj Hartberg kaj Fürstenfeld. Kun la distrikto Weiz ĝi nun konsistigas la turisman kaj statistikan regionon Oststeiermark, do orienta Stirio.
INDECT
Finacado kaj Planado
La EU financas la Projekton per 10,91 milionoj da eŭroj. La Projekto ekis 2009 kaj verŝajne daŭros 5 jarojn.
Fives (stacidomo)
Fives estas malaperinta franca stacidomo sur linio Fives - Mouscron (landlimo), situanta en Lillo, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) (?) de la linio Fives - Mouscron (frontière) (278000).
Zürich Schweighof (stacidomo)
Zürich Schweighof estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Citronsuko
Citronsuko estas la suko akirita el la endokarpo de la citronoj kiam oni elpremas ilin (ĝenerale per kuireja ilo nome citron-premilo). La citronsuko kutime estas proksimume la 30% de la pezo de la frukto. Hejme ĝi estas akirebla per rekta elpremo el la citronoj (mane aŭ perpremile), kvankam jam citronsukoj estas disponeblaj industrie enuje kaj aĉeteblaj en ĉiovendejoj. Plej el ili estas kontrolataj fare de internaciaj kaj enlandaj manĝokontrolaj organizoj. La suko de averaĝa citrono povas esti proksimume 48 g.
Ties karaktera acida gusto estas avigata de la citrata acido (trovebla ankaŭ en aliaj fruktosukoj) en koncentraĵo de 5% al 6%;3 tamen, la proporcio de tiu ŝanĝas laŭ la variaĵo kaj kultivaro de la citrono. La esenco de citrono nomiĝas limoneno kaj ĉeestas en grandaj koncentroj en la ekstera ŝelo de la citrono. La esto de tiuj acidoj okazigas ĉe la palato reagon de 'defendo' kiu pliigas la salivoproduktadon por ke la acidoj solviĝu kaj malpliiĝu ties negativan efikon ĉe la buŝa epitelio.
Uzoj
Ĉefa uzado en kuirarto estas havigi acidan guston al diversaj pladoj, kiaj ekzemple fiŝoj kaj salatoj; foje citronsuko povas anstataŭi aŭ malpliigi la uzadon de vinagro, kies gusto povas esti troa por kelkaj manĝontoj. Ĝi povas esti grava ingredienco por dolĉaĵoj (foje kune kun ŝelpecoj) kaj baza por limonado. Ĝi estas uzata ankaŭ por trinkaĵoj kiel aldonaĵoj ĉefe ĉe kelkaj infuzaĵoj aŭ alkoholaĵoj, kiaj vodko, kubalibre ktp.
La citrona suko permesas hejmajn eksperimentojn, kiel tiu de la nevidebla inko, kiu aperas en tiom da romanoj kaj filmoj pri policistoj, kiel en "La nomo de la rozo", kaj videblas nur ĉe kandelo. Ties citrata acido permesas ankaŭ solvi diversajn materialojn kiel ovoŝelo, tiele oni povas enmeti en fridujon en poto ovojn ene de citrona suko kaj post kelkaj tagoj la ŝelo solviĝos, sed la ovo ne rompiĝos; tio permesos diversajn receptojn.
Aliaj hejmaj uzoj povas esti por kontraŭbatali makulojn, lavi teleraron aŭ purigi plankojn kaj aliajn surfacojn, ĉu rekte aŭ ene de kemiaj detergantoj ktp.
Nzérékoré
estas grandurbo en Gvineo. Ĝi estas provinca ĉefurbo de regiono Supra-Gvineaj arbaroj.
Geografio
situas sur malebenaĵo en la suda sekcio de la lando. La landlimo de Liberio estas proksime.
Historio
Post la mezepoko agrikulturistoj vivis tie. En 1911 ribelo okazis kontraŭ la francoj. La loĝantaro kreskiĝis post la 2-a mondmilito, ĉar la urbo iĝis administra kaj komerca centroj. Multaj okupiĝis pri segilado de ligno. Oni trovis en la proksimeco ankaŭ feroercojn. En la 1990-aj jaroj internaj militoj okazis en Liberio kaj Sieraleono, sekve amase alvenis rifuĝintoj. La urbo estas konata ankaŭ pri prilaborado de arĝentoj.
Klimato
En tropika klimato regas. 2 sezonoj estas: la seka inter decembro-februaro kaj la pluva inter marto-novembro.
Trafiko
havas flughavenon kaj aŭtovojon. En la urbo estas resume vojoj 95 km longaj, el ili 25 km estas asfaltitaj. Aŭtovojo funkcias al Kankan.
Maisse (stacidomo)
Maisse estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Maisse, en departemento Essonne, regiono Francilio.
Marfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
578 Happelia
578 Happelia estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
San Antonio Huitepec
San Antonio Huitepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Huitepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 108.
578 Happelia
Nomo
Ĝi ricevis la nomon "Happelia" en honoro al Carl Happel, germana pentristo kaj meceno de la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
San Antonio Huitepec
Geografio
San Antonio Huitepec apartenas al la distrikto Zaachila al kiuj apartenas entute 6 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4303 loĝantojn. El tiuj estis 2034 viroj kaj 2269 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199.04 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2340 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2403 indiĝenoj. El tiuj 1913 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1913 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Domanico
Domanico estas komunumo de Italio.
István Lipovniczky
LIPOVNICZKY István (pro. lipovnicki) estis hungara romkatolika episkopo naskita en Aranyosmarót la 15-an de aŭgusto 1814 kaj mortinta en Nadjvarado la 12-an de aŭgusto 1885.
Kombinaĵo de 2 riproĉaj dudek-dekdu-dekduedroj
En geometrio, kombinaĵo de du riproĉaj dudek-dekdu-dekduedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, komponaĵo de la 2 spegulaj variantoj de la riproĉa dudek-dekdu-dekduedro.
István Lipovniczky
Biografio
István Lipovniczky finis teologion en Nagyszombat. Oni ordinis lin pastro en 1837. En 1841 li iĝis arkivisto kaj bibliotekisto en Esztergom. En 1846 li estis parokestro de Komárom. Post la kapitulacio de fortikaĵo Komárom oni kondamnis lin al morto, ĉar li kolektis por la vunditaj honvedoj kaj li benis la luktistojn de la fortikaĵo. La punon oni ŝanĝis al fortikaĵmalliberejo. Li liberiĝis en 1853 el la fortikaĵo de Arado kaj li vivis en Esztergom kiel internigito. En 1860 li estis parokestro de Érsekújvár. Oni nomumis lin en 1868 episkopo de Nadjvarado, poste li ricevis la titolojn de papa tronportanto kaj grafo de Romo.
György Matolcsy
György Matolcsy [djordj matolĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Matolcsy György Huba estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, ekonomikisto. György Matolcsy naskiĝis la  1955 en Budapeŝto.
Biografio
György Matolcsy abiturientis en sia naskiĝurbo en 1973, poste li studis en Ekonomia Universitato pri Marx Károly, kie li akiris diplomon en 1977. Post lernado li laboris unu jaron en instituto, poste en la ministerio pri financo, fine denove en alia instituto, dume en 1981 li doktoriĝis. Li aliĝis tiutempe al la komunistoj. En 1990 duonjaron li estis subministro. Inter 2000 kaj 2002 li estis ministro pri ekonomio (same inter 2010 kaj 2013), inter tiuj tempoj li gvidis instituton. Li estis elektita parlamenta deputito en 2006 kaj 2010. Ekde 2013 li estas bankestro de la Hungara Nacia Banko. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
Ruslingva Vikipedio
Ruslingva Vikipedio aŭ rusa Vikipedio (Ру́сская Википе́дия, ) estas versio de la libera reta enciklopedio Vikipedio, skribata en la rusa lingvo.
La rusa Vikipedio estis fondita la kaj en septembro de 2014 apartenas al unu el la plej grandaj lingvaj versioj de Vikipedio: ĝi estas la 8-a laŭ kvanto da artikoloj (pli ol 1,0 milionoj), cedante lokon al la angla, sveda, nederlanda, germana, franca, cebua, varaja, kaj la 5-a laŭ kvanto de redaktoj (pli ol 78 milionoj). Ĝi estas ankaŭ plej larĝa el slavlingvaj Vikipedioj.
La 1-an de 2023 ĝi enhavas ru:Служебная:Statistics artikolojn.
La rusa Vikipedio estas unu el la plej konataj universalaj ruslingvaj enciklopedioj, same kiel Granda Sovetia Enciklopedio, Granda Rusia Enciklopedio kaj aliaj.
Partoprenantoj
Ĉiuj uzantoj de la Vikipedio povas esti vizitantoj (legantoj) kaj redaktantoj (kiuj redaktas paĝojn). Eblas redaktado sen registriĝo (tiam la redaktoj estas aŭtomate subskribataj per IP-adreso, de kiu ili estas faritaj).
Ekzistas multaj kategorioj de uzantoj, kiuj donas al ili specialajn rajtojn. Administrantoj (ru:Википедия:Администраторы) rajtas bloki uzantojn kaj forigi/revenigi paĝojn. La Arbitra Komitato (ru:Википедия:Арбитражный комитет) solvas kofliktojn.
Por pridiskuti staton de la Vikipedio ekde 2007 estas organizataj ĉiujaraj Viki-Konferencoj. La unua okazis en 2007 en Sankt-Peterburgo.
Listo de Viki-Konferencoj (pri ruslingva Vikipedio):
Vizitantoj
La anglalingva retejo alexa.com informas, ke laŭ kvanto da vizitantoj la rusa Vikipedio okupas la 4-an lokon post angla, hispana kaj germana; ĝin vizitas 6,16% de ĉiuj vizitantoj de la Vikipedio.
Procentaĵo de vizitantaro de la rusa Vikipedio laŭlandoj, en kiuj ĝi estas pli ol 5 %, por la lasta kvarono de 2013 : Ĉi tiu statistiko montras, ke en 10 landoj de la estinta Sovetunio oni pli uzas la rusan vikipedion ol la version en la loka etna lingvo; ĉi tio estas kunligita kun la fakto, ke multaj lingvaj versioj de la Vikipedio estas ne sifiĉe maturigitaj.
Historio
La ruslingva Vikipedio estis fondita la. Dekomence ĝi situis sur domajno russian.wikipedia.com; la ĝi okupis la nunan domajnon ru.wikipedia.org kaj ekuzis la programaron MediaVikio. Tiam en la rusa Vikipedio estis ankoraŭ nur 1 artikolo.
Kronologio de evoluo de la rusa Vikipedio:
Kirchwalsede
Kirchwalsede estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Magneta resonanca bildigo
Magneta resonanca bildigo (MRB) aŭ magneta resonanca tomografio (alilingve ekzemple angle magnetic resonance imaging, MRI, aŭ germane Magnetresonanztomographie, MRT) estas sen-operacia diagnozo-serĉa metodo de la medicina subfako radiologio. La metodo baziĝas sur tio, ke la atomoj (ĉefe hidrogeno) en forta magneta kampo vibras per frekvenco depende de la forto de magneta kampo. Se la atomoj sorbas samfrekvencajn radioondojn, ili venas al indukta stato, de kie revenante al la pli frua stato, ili eligas radioondojn.
Saint-Sornin-Lavolps
Saint-Sornin-Lavolps estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 931 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Magneta resonanca bildigo
En Usono dum la jaro 2005 funkciis ĉirkaŭ 10.000 aparatoj.
Saint-Sornin-Lavolps
Geografio
Saint-Sornin-Lavolps etendiĝas sur 15,36 km², kaj havis 931 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 61 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Magneta resonanca bildigo
Danĝeroj
Ĉar la aparato ne uzas jonigan radiadon, kiu havas statistikan riskon kaŭzi kanceron, la metodo estas sendanĝera.
Saint-Sornin-Lavolps
Geografio
La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Sornin-Lavolps antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Peyramaure, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Sornin-Lavolps apartenas al la kantono de Lubersac, kies ĉefurbo estas Lubersac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Brive-la-Gaillarde, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Magneta resonanca bildigo
Danĝeroj
Oni malvarmigas la elektromagnetan bobenon de la modernaj MRB-aparatoj per likva heliumo, tiel la aparato funkcias plu, se oni jam malŝaltis la kurentofonton (pro la superkonduktiveco de la apartaj kabloj de la elektromagneto). Tion ne scias – aŭ forgesas – kelkaj, tiel okazas akcidentoj. Okazis, ke la aparato altiregis polvosuĉilon el mano de laboristo. Okazis eĉ tragedioj. Unufoje la aparato altiregis acetilenan botelon de tubomuntisto kaj la valvo derompiĝis, la gaso ekflamis, la hospitalo neniiĝis en incendio.
La plej fifama afero okazis en 2001, kiam oni operaciis sesjaran knabon kaj samtempe kontrolis per la MRB-aparato. Malpleniĝis la oksigeno, anestezisto enportis ŝtalan oksigenan botelon. La botelo forflugis el liaj manoj kaj trafis la knabon, kiu tuj mortis.
Eksteraj ligiloj
(same germane)
Laurence Rossignol
Laurence Rossignol, naskiĝinta la en La Garenne-Colombes (Hauts-de-Seine), estas franca politikistino. Membro de la Socialista Partio, ŝi estis senatanino de Oise, vicprezidanto de la Regiona Konsilio de Pikardio, nacia sekretario de la Socialista Partio komisiita pri medio, proparolanto ; ŝi estas ankaŭ konata pro sia feminisma aktivado. En 2014, ŝi estis nomumita al la 1-a registaro de Manuel Valls subministro komisiita pri familio kaj pliaĝuloj. En la 2-a registaro de Manuel Valls, ŝi estis konfirmita subministro komisiita pri familio, pliaĝuloj kaj aŭtonomeco.
Profesia kariero
Ŝi studis juron en la universitato Panthéon-Sorbonne.
Inter 1999 kaj 2004 Laurence Rossignol sidis en la Ekonomia kaj Sociala Konsilio.
Senatanino de Oise
Kandidato por la senatanaj balotoj de la 25-a de septembro 2011, ŝi estis elektita sentanino de Oise. Ŝi estis elektita en novembro 2011 prezidantino de la laborgrupo « internaciaj traktadoj – Klimato Medio » kreita de la Komisiono pri ekonomio, daŭriva evoluigo kaj teritoria aranĝo de la Senato.
Subministro
La, ŝi estis nomumita subministro komisiita pri familio, pliaĝuloj kaj aŭtonomeco al la 1-a registaro de Manuel Valls. Ŝi postsekvis Dominique Bertinotti (familio) kaj Michèle Delaunay (pliaĝuloj).
6484 Barthibbs
6484 Barthibbs estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Usono).
Laurence Rossignol
Subministro
Ŝi respondecas pri la reformo de aŭtonomeco, plurfoje prokrastita ekde ties sciigo, komence de 2013.
6484 Barthibbs
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona aeronaŭtika inĝeniero Bart Hibbs, amiko de la malkovrintino. Bart estis responsulo de la aerodinamiko de la sunenergia veturilo "Sunraycer" kiu gajnis la unua vetkuron de sunaj veturiloj en Aŭstralio. Li ankaŭ planas sunenergian teleregata aviadilon, kapablan flugi je granda alteco dum pluraj tagoj kaj noktoj.
Laurence Rossignol
Socialista Partio
Ŝi estas proparolanto de la Socialista Partio ekde la 27-a de marto 2013.
Potencialo
En fiziko potencialo estas eco de konservecaj fortokampoj.
Laurence Rossignol
Regiono Pikardio
Laurence Rossignol ekloĝis en Compiègne ekde 1997. En 1998, Laurence Rossignol estis elektita en la Regiona Konsilio de Pikardio. Kaj, kiam en 2004 la maldekstro venkis en la regionaj balotoj, Laurence Rossignol estis elektita vicprezidantino pri asocia vivo, junularo kaj sociala ekonomio.
Latvaj fusilistoj
Ili estis komence volontuloj, sed ekde 1916 oni enkondukis la soldatdevon. Ĉ. 40.000 latvoj formis la divizion de la latvaj fusilistoj. Ili batalis ekde 1915 ĝis 1917 en la rusa armeo apud la rivero Daugava. En decembro de 1916 kaj januaro de 1917, ili suferis gravajn perdojn en monatlongaj bataloj. La latvaj fusilistoj sukcesis trarompi la germanan defendan linion, sed la sukceso estis senrezulta, ĉar oni ne antaŭenigis plu la atakon. La rusa armeo perdis tiam 26.000 soldatojn, el kiuj 9.000 estis latvaj fusilistoj, triono de ties tiama nombro. La gravaj perdoj kaŭzis kontraŭsenton ĉe la trupoj kontraŭ la rusaj generaloj kaj la caro Nikolao la 2-a kaj samtempe rezultis en kreskanta apogo por la bolŝevikoj, kiuj volis fini la militon.
Laurence Rossignol
Feminisma kaj asocia aktivado
En la jardeko de 1970, Laurence Rossignol ekaktivis en la feminisma lukto. Ŝi aktivis por la virinoj kaj aparte por la rajto je laŭvola abortigo.
Latvaj fusilistoj
Ruĝaj latvaj fusilistoj
En 1917, multaj latvaj fusilistoj aliĝis al la bolŝevikoj kaj formis la Ruĝajn latvajn fusilistojn (latve: Latviešu sarkanie strēlnieki, ruse: красные латышские стрелки). Ili subpremis antibolŝevistaj ribelojn en Moskvo (1918) kaj en Jaroslavl, batalis kontraŭ Denikin, Nikolaj Judeniĉ kaj Vrangel. La divizio en 1919 ricevis la plej altan rusan distingon de ĉiu tempo, la ruĝan honorflagon de la Tutrusa Centra Komitato. La oficiro de la ruĝaj latvaj fusilistoj estis Jukums Vācietis, kiu iĝis la unua ĉefkomandanto de la Ruĝa Armeo. La ruĝaj latvaj fusilistoj provis establi bolŝevikan regadon en Latvio (1919), sed sensukcese. Ilin venkis germanbaltaj libertrupoj, polaj trupoj kaj la nova latva armeo.
Laurence Rossignol
Feminisma kaj asocia aktivado
En 1984, ŝi partoprenis en la fondo de SOS Racisme.
Latvaj fusilistoj
Ruĝaj latvaj fusilistoj
En 1920 okazis packontrakto inter Latvio kaj Rusio. danke al tio, hejmenvenis 11.935 iamaj ruĝaj latvaj fusilistoj. Aliaj restis en Rusio, en la rusa armeo aŭ en la Ĉeka. Multaj el la restantaj estis ekzekutitaj dum la stalinaj purigoj.
Laurence Rossignol
Liceana kaj studenta aktivado
Laurence Rossignol frue politike aktivis, en 1973, kiam ŝi estis ankoraŭ kolegianino, ŝi partoprenis en la movado kontraŭ la leĝo Debré pri militservo. Poste, ŝi aliĝis al la Ligo Komunista Revoluciista (LCR).
Latvaj fusilistoj
Ruĝaj latvaj fusilistoj
Nun ili havas monumenton en Rigo, kiu kaŭzas politikajn disputojn.
Laurence Rossignol
Liceana kaj studenta aktivado
Aŭtune de 1981, Laurence Rossignol, forlasis LCR por la Socialista Partio.
Potencialo
En ĉiu ajn punkto de la kampo, la potencialo karakterizas la kvanton de la potenciala energio de iu ajn korpo.
Gravaj ekzemploj estas la potencialoj en gravita kampo, en vektora kampo, en elektra kampo kaj en magneta kampo.
En ĥemio kaj termodinamiko uzatas ankaŭ la nocio de potencialo.
En matematiko estas potencialoj en skalara kampo kaj vektora kampo.
Tiksi
Tiksi (en rusa: Тикси; IPA: [ˈtʲiksʲɪ]; en jakuta: Тиксии, Tiksii – laŭvorte ŝipligejo) estas urbotipa loĝloko kaj la administracia centro de la distrikto Bulunskij en la Respubliko Saĥa Jakutio, Rusio, situa ĉe la bordo de la Golfo Buor-Ĥaĝa de la Lapteva Maro, sudorienta de la delto de la rivero Leno. Laŭ la censo de 2010, ties loĝantaro estis 5 063.
Bukovské vrchy
Fagmontaro (Bukovské vrchy), estas nomo de montaro, kiu troviĝas en la plej orienta parto de Slovakio. Ĉi montaro etendiĝas en la Pollando sub la nomo Okcidentaj Beskidoj kaj en Ukrainio sub la nomo (uk Верховинський Вододільний хребет) kaj apartenas al la montaro Karpatoj. Ĉi geomorfologia tuteco apartenas al geomorfologia teritorio, kiu estas nomata en Slovakio Poloniny kaj en Pollando Bieszczady.
Zoinx
Zoinx estas arta lingvo kreita kun luda celo de Roger Espel Llima, studento de komputiko ĉe la École Normale Supérieure en 1993. Estas ian influon de Esperanto, ĉefe en korelativoj. Ili havas aprioran vortprovizon, sed emas simili iom al naturaj lingvoj. Prononco estas simpla, vortordo estas SVO. La nomo de la lingvo estas vortludo pri franca slango.
Eksteraj ligiloj
http://www.iagora.com/~espel/zoinx/zoinx.html
Sándor Wilhelm
Sándor WILHELM estas rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Marghita la 7-an de novembro 1945.
Kariero
Sándor Wilhelm abiturientis en sia naskiĝurbo en 1963, poste li diplomitiĝis pri biologio-zoologio (1968). Li doktoriĝis en 1980 en Biologia Instituto de Bukareŝto. De 1968 li instruis en Săcueni. Li pensiuliĝis en 2005. Lia esplorkampo estis la fiŝbiologio.
12092 Erinorourke
12092 Erinorourke estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Erin O'Rourke, kiu mentoris finaliston de la Regeneron Science Talent Search 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la ''Syosset High School, Syosset (Nov-Jorkio).
Livistona mariae
Livistona mariae, kutime nomata mez-aŭstralia brasikpalmo, estas specio de florplantoj en la familio Arecaceae. Ĝi kreskas nur en Aŭstralio, plej konate en Palma valo (Norda Teritorio) en Nacia parko Finke Gorge. Tie kreskas pli ol 3.000 brasikpalmoj en la Palm Valley, multaj el ili aĝantaj kelkajn jarcentojn kaj formantaj abundan oazon inter la malamikaj rokoj kaj montaj fendoj. La palmoj estas restaĵoj el pli frua epoko, kiam meza Aŭstralio estis pli humida ol nun.
NGC 596
NGC 596 (aliaj indikoj — PGC 5766, MCG -1-5-5) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3745 Petaev
3745 Petaev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 23-an de septembro 1949 de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan geologon kaj kosmokemiiston Michail I. Petaev.
Zempoala
Zempoala estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Zempoala. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13083.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 27333 loĝantojn. El tiuj estis 13496 viroj kaj 13837 virinoj. La komunumo havas surfacon de 305,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2460 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Peter Benoit
Peter Leonard Leopold BENOIT [benŭA] (naskiĝis la en Harelbeke, Flandrio, mortis la  en Antverpeno) estis Flandra komponisto.
Lia patro, la orgenisto de la loka vilaĝo, estis lia unua instruisto. En 1851 Benoit eniris la Bruselan Konservatorion, kie li restis ĝis 1855 kaj studis ĉefe sub François-Joseph Fétis. Dum ĉi tiu periodo li komponis muzikon por multaj melodramoj, kaj por opero Le Village dans les montagnes (La vilaĝo en la montaro) por la Parko-teatro, kies dirigento li iĝis en 1856. Li gajnis registaran premion kaj mondonacon en 1857 pro sia kantato Le Meurtre d'Abel (La mortigo de Habelo). Tio ĉi ebligis al li vojaĝi tra Germanio. Dum tiu vojaĝo li trovis tempon verki konsiderindan kvanton de muziko, kaj ankaŭ eseon L'École de musique flamande et son avenir (La flandra muzikskolo kaj ĝia estonto). Fétis laŭte laŭdis lian Messe solennelle (Solena meso), kiun Benoit produktis en Bruselo, reveninte de Germanio. En 1861 li vizitis Parizon por la produktado de lia opero Le Roi des Aulnes (germane Erlkönig), kiu, kvankam akceptita de la Théâtre Lyrique (fama operejo tiama en Parizo), neniam estis surscenigita. Denove hejmenreveninte, li mirigis la muzikan mondon pro la produktado en Antverpeno de sankta tetralogio, kiu konsistis el lia Cantate de Noël (Kristnaska kantato), meso, Te Deum kaj Rekviemo, en kiu estis reprezentataj grandamezure liaj teorioj pri la Flandra muziko.
Konsekvence de lia pasio por fondi tute apartan Flandran skolon, Benoit ŝanĝis sian personan denaskan francdevenan nomon Pierre al la nederlandlingva ekvivalento Peter. Per grandegaj penoj li sukcesis kolekti ĉirkaŭ si malgrandan aron da fervoruloj, kiuj vidis kun li la eblojn krei skolon, kies muziko fundamente malsamus de la Franca kaj Germanaj skoloj.
La plej gravaj komponaĵoj de Benoit estas la Flandraj oratorioj De Schelde (Skeldo) kaj Lucifer (tiu ĉi lasta tamen renkontis kompletan malsukceson okaze de ĝia produktado en Londono en 1888); la operoj Het Dorp in 't Gebergte (La vilaĝo en la montoj) kaj Isa, la Drama Christi; grandega amaso da kantoj, kantaroj, malgrandaj kantatoj kaj motetoj. Benoit ankaŭ verkis grandan nombron da eseoj pri muzikaj temoj.
24-a IS
La 24-a Internacia Seminario de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1980 kaj la 3-a de januaro 1981 en la seminariejo Sensenstein en Niestetal proksime de la urbo Kaselo de la federacia lando Hesio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis iom pli ol 180 regule aliĝintaj lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el 15 plejparte eŭropaj landoj. Post kiam jam la antaŭan, 23-an IS-n partoprenis nekutime granda kvanto da partoprenantoj kaj la organizantoj estis instigitaj eksperimenti per administra divido de la aranĝo, tiel ke la "Internacia Seminario" nur kovris la partoprenantojn ĝis aĝo de 25 jaroj, dum la pli aĝajn gastigis samloka kaj samenhava evento nomata "Internacia Festivalo", nun duafoje tiu formala divido ripetiĝis (apenaŭ senteble por la partoprenantoj). La organizan teamon de GEJ kaj de la IF konsistigis Ursula Felhölter, Hans-Dieter Platz, Gerald Roemer, Elisabeth Kuhl kaj Elisabeth Schwarzer.
Ĉi-foje la temo de la semajno estis "Alternativaj vivstiloj"
Elstaris interalie prelegoj de Gerald Roemer kaj Walter Zelazny plus laborgrupoj de la prelegintoj kaj Rudolf Fischer, Norbert Bludau, Claude Nourmont, Andreas Münchow, Roland Schnell kaj Loes Demmendaal, aldone al multaj pliaj diskutgrupoj, kursoj kaj pliaj programeroj. En tiu-ĉi IS, aparte eksperimentiĝis per okazigo de "agoroj", parolrondo aŭ forumo kiu en iom filozofia stilo pritraktas certan temon: la "agoroj" de la IS fokusigis la temojn milda teknologio, trafiko kaj arkitekturo en vidpunkto de altivnativaj vivstiloj.
La 24-a IS estis la unua el du eventoj el la serio, kiu okazis en la ejo Sensenstein, kie aldone ankaŭ jam okazis la 20-a seminario. La lokaj cirkonstancoj kun abunda endoma spaco kaj interalie granda kongreseja naĝejo estis aparte plaĉaj, sed tamen post la 25-a IS la partoprenantoj kaj organizantoj decidis retransiri al kutimo ĉiujare serĉi novan ejon, kaj rekontentigi la dezirojn de la vojaĝemaj seminariemuloj en siaj feriadoj vidi ĉiam novajn lokojn.
Irigenino
Irigenino, (3',5,7-trihidrokso,4',5',6-trimetokso-izoflavono) aŭ C18H16O8 estas natura fitokemiaĵo, flava solidaĵo nesolvebla en akvo kaj trovata en sennombraj plantoj tiaj kiaj Iris domestica,, Iris nepalensis kaj "Iris hookeriana". Irigenino estas antiinflama, antioksidiga, antimalaria kaj antitumora substanco. . La glukozido de la irigenino havas la samajn efikojn, estas amargusta kaj uzata en la traktado de gorĝaj infektaĵoj.
Ekkreskego
Ekkreskego, Ekrompa kresko, foje nomita Maltusiana kresko, estas kreskopadrono difinita per loĝantar-eksplodoj kaj postaj akraj populacifaloj. Ĝi estas etendaĵo de la maltusa kreskomodelo kaj povas okazi kiam populacioj troŝarĝas sian subtenan forton, fenomeno tipe asociita kun r-strategiisto. Populacioj kiuj ekspozicias ekkreskon ne stabiliĝas ĉxe ilia subtena forto, kvalito de loĝistika kresko kaj kutima por K-strategiisto.
Hunding (Malsupra Bavario)
Hunding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Schœnau
(jen france, origine germane kaj alemane Schönau, "bela herbejo") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Drapia
Drapia estas komunumo de Italio.
Tixkokob
Tixkokob estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tixkokob. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31093.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16151 loĝantojn. El tiuj estis 8023 viroj kaj 8128 virinoj. La komunumo havas surfacon de 159,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 9 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 10800 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9746 scipovis legi kaj skribi kaj 1052 personoj estis analfabetoj. Do 9,74% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 15281 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3228 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 21,1% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(10757) 1990 SF3
(10757) 1990 SF3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Kenzo Yokoyama
Kenzo Yokoyama (en Esperanto Kenzo Ĝokoĝama, japane 横山 謙三, n. 21-an de januaro 1943) estas japana futbalisto. Li de 1964 ĝis 1974 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis tre aktiva ludisto (49 matĉoj sed li ne atingis golon, ĉar li fakte estis golulo).
Steven Dale Green
Steven Dale Green (n. 2-an de majo 1985) estas usona soldato en 3-a Golfa Milito. Li seksperfortis 14-jaran junulinon kun kamaradoj James Barker, Paul Cortez kaj Jessie Spielman. Post tio, Green pafmurdis ŝin, la patrinon, patron kaj pli junan fratinon.
La afero estis nova bato kontraŭ la usona okupado kaj politiko de George Bush.
(15069) 1999 AU21
(15069) 1999 AU21 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Infankanto
Infankanto estas simpla kanto kun infankonformaj, facilkompreneblaj tekstoj kaj melodio. Infankantoj ekzistas por ĉiu aĝonivelo, kaj laŭ diatona kaj ankaŭ laŭ kvintona gamo.
Kriterioj por infankanto estas melodio konvena por la teksto, kies tonamplekso ne tro streĉas la infanajn kapablojn. Krom tio la kanto estu metata en voĉregistro taŭga por infano.
Germanio
Preskaŭ ĉiuj el la infankantoj ĝenerale konataj en Germanujo devenas el la 19-a jarcento. Sole Heinrich Hoffmann von Fallersleben (1798–1874) verkis la tekstojn por proksimume 500 infankantoj, ankaŭ pedagogo Friedrich Fröbel (Häschen in der Grube el 1840) kreis infankantajn tekstojn. El la tre malnovaj infankantoj kelkaj estas troveblaj en Musik für Kinder [muziko por infanoj] de Carl Orff kaj en malnovaj kantaroj, ekzemple Des Knaben Wunderhorn von Achim von Arnim kaj Clemens Brentano. Ankaŭ en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj komponistoj sin dediĉis vaste al la infankanto. Alvenis iom post iom ankaŭ infankantoj el la tuta mondo. Post la revolucietoj de 1968 en okcidenta Germanujo pluraj tendencoj paralelis: ekestis kantotekstoj pri pli aktualaj kaj realismaj temoj, kaj iliaj muzikoj estis laŭ stilo de la kantaŭtoroj. Ankaŭ okazis soneksperimentoj en infanĝardeno aŭ projektoj, ekzemple de Mauricio Kagel ĉe radiostacio WDR.
Miejska Górka
Miejska Górka estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Miejska Górka en distrikto Rawicki.
Zravel
Zravel estas arta lingvo kreita en Japanio. Ĝia vortprovizo havas ĉirkaŭ 1300 vortojn, bazitaj sur la angla, korea lingvo kaj japana lingvo. La gramatiko akceptas preskaŭ ĉiajn vortordojn.
Infankanto
Germanio
Ekde la 1990-aj jaroj multaj eldonejoj rezignis siajn infankantajn programojn; samtempe la radiostacioj, kiuj post la Dua Mondmilito flegis la infankantadon, ekzemple per infanĥoroj kaj lernoelsendaĵoj, kiuj disvastigis infankantojn, sin retiriĝis el sia kleriga kaj eduka respondeco kaj forigis siajn lernprogramojn.
Zravel
Specimeno:
Infankanto
Nederlando
Treege riĉan kaj aĝan infankantan kulturon havas Nederlando. La plej malnova kanto en nederlanda lingvo en la arĥivo Nederlandse Liederenbank, kiu klare estas nomata "kijnder zang" (infankanto), devenas el la 15-a jarcento (Brugo, proks. 1480-85).
Zravel
SAOQUQ ba ukome lemlem dat mi genya, dat mi du alya saxil Ya. SOASOLSOLUQ ga fi mi luk bakwei, es no mit mi du dat nuzjin YaXU. LOSUAZUZUSOZUASO nuz kva li kai in yasuiz abait kai kraun, semtaim li kva sevten etos, li pes zimji Ya. SOAZUZ mi kva kai nau kvalva mi abait nemwek Ya. SOQOSL ga mi kva xiz dat no bi du mon meni Yuyu Ya.
Infankanto
Nederlando
La 16-a jarcento postlasis nur religiajn infankantojn, inter ili preĝaj, admonaj kaj lernejaj kantoj. La plej multaj infankantoj estis kolektataj en religiaj kantaroj. Titoloj indikas, ke temas pri kanto por infanoj. Ekzemploj por infankantoj el la deksesa jarcento estas kanto por la porinfana prediko (Een Liedt datmen singt voor het kinder Sermoon; 1567); aŭ kanto, kiu estas kantebla je la fino de lerneja tago ('Een Avont Liedt voor die Kinderen in der Scholen'; 1565). El la 16-a jarcento oni postlasis krom religiaj infankantoj ankaŭ lulkantojn kaj farsokantojn en kantaroj.
Zravel
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20091021044135/http://geocities.com/Tokyo/Pagoda/5961/zravel-sample-text.html
Infankanto
Nederlando
El la 18-a jarcento devenas la unuaj kantaroj por infanoj. Aperis ne nur – simile al la antaŭa jarcento – liberaj lulkantoj en granda kvanto da nereligiaj kantaroj sed ankaŭ ekde la lasta kvarono de la dekoka jarcento infankantoj de simpla lingvaĵo pri infanoj aŭ direktitaj al junaj infanoj.
La 20-a jarcento estis la epoko de komponitaj infankantoj, simile kiel en Germanujo. En 1914 aperis la kantaro ''Kun je nog zingen, zing dan mee! Voor jonge kinderen,'' J. Veldkamp kaj K. de Boer (Noordhoff, Groningen, 1914) kun kantoj apartaj por junaj infanoj. Granda nombro da kantoj, kiujn Herman Broekhuizen verkis por la porinfana radioprogramo Kleutertje luister (1946-1975), fariĝis tiel konataj, ke oni foje kaj erare pensas, ke ili estas tradiciaj kantoj. En pli fruaj generacioj ĉiuj ĉi kantoj estis tutlande konataj, kaj oni transdonis ilin de generacio al generacio. Ekde la fino de la 20-a jarcento ĉi tiu tradicio malpliiĝis kaj alkreskis multaj homoj, sen ke ili konas ĉi tiujn kantojn.
Kaŭkazio
Vidu Lulkantoj de Armenio
Henry Herbert La Thangue
Li pentris en Britio, sed ankaŭ en Francio jam el 1881-82, poste en Anglio, en Provenco en Francio denove (post 1901), Ligurio en Italio (1903–11) kaj la Balearoj. En pentraĵo de la 1880aj jaroj nome "Return of the Reapers" (1886), La Thangue jam montris sian intereson en fotografio kaj foto-realismaj priskriboj.
The Cat Creeps
The Cat Creeps estas usona, krimmistera filmo aperinta en 1930 kaj reĝisorita de Rupert Julian. Ĝi estas parola readapto de la klasika, muta filmo The Cat and the Canary (1927). Samkiel multaj filmoj de la frua parola periodo, la arkivo estis perdita.
Hispanlingva versio titolita La Voluntad del muerto, kun aktorino Lupita Tovar, estis filmita de Universal Pictures nokte en la samaj scenejoj uzitaj por la perdita filmo. Laŭ la interreta filma datenbazo, kelkaj scenoj de la filmo ja postvivis pere de filmeto de 1932 titolita Boo.
Veneciaj insuloj
Veneciaj insuoj (Venetian Islands) estas ĉeno de ekde 1920 establitaj nenaturaj insuloj (artefarita insulo) en la Biscayne Bay en Florido, Usono. La insuloj apartenas al Miami kaj Miami Beach kaj nomiĝas (de okcidento al oriento):
Restaĵoj de nefinita insulo troviĝas en centra Biscayne Bay inter Di Lido Island kaj Julia Tuttle Causeway. La insulo devintus havi la nomon Isola di Lolando. La fiaskita nekompleta artefarita insulo signifas finon de la Florida land boom de la 1920-aj jaroj. La Shoreland Company bankrotis en 1927 pro la kontraŭstaro je „plua malŝipebligo de la akvovojo“ kaj pro efikoj de la Great Miami Hurricane de 1926.
Márta Kucsora
Márta Kucsora [kuĉora], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kucsora Márta estas hungara pentristo. Márta Kucsora  naskiĝis la  en Szeged.
Veneciaj insuloj
La insulojn interligas pontoj kaj kun la lando de Florido kaj la ĉefinsulo de Miami Beach. La Venetian Causeway sekvas la pontojn kaj insulojn kaj estas populara itinero por sanfortiga trotado, biciklado kaj promenado. La insuloj estas loĝataj kaj formas antaŭurbon.
Márta Kucsora
Biografio
Márta Kucsora akiris diplomon en Hungara Belarta Universitato en 2002. Ŝia ĉefinstruisto estis Attila Kovács. En la jaroj 2005 kaj 2006 ŝi plulernis en belarta universitato en New Jersey. En 2005 ŝi havis usonan stipendion. Hejmenveninta ŝi daŭre agas en Budapeŝto, ŝi partoprenas en aranĝadoj de ekspozicioj. Ŝi ricevis 2 premiojn en 2002 kaj 2004.
52681 Kelleghan
52681 Kelleghan estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio. Ĝi estas nemalproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la irlanda astronomino Deirdre Kelleghan, artistino kaj edukistino. Ŝi inventas, planas kaj funkciigas kreivajn atelierojn por helpi, ke la infanoj ekkonu nian sunsistemon per desegnaĵoj. Ŝiaj agadoj havas lokon en lernejoj, bibliotekoj, sciencaj centroj kaj observatorioj tra la mondo.
12093 Chrimatthews
12093 Chrimatthews estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Christina Marie Matthews, finalistinon de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estas lernantino ĉe la South River High School en Riva (Marilando, Usono).
Drako Longa
Drako Longa, aŭ laŭ praskandinava sinonimo Serpento Longa ("Ormurin Langi"), estis ŝipo de norvega reĝo Olav Trygvason en la batalo ĉe Svolder en jaro 1000, kie lin venkis dana kaj sveda reĝoj kun siaj mararmeoj. Laŭ rakontoj tiu ŝipo estis ĝis tiam la plej granda ŝipo de Nordujo kaj longis 50 metrojn. Ĝi havis pli malgrandan - tamen grandan - fratinon Drako Mallonga, kiun reĝo Olavo prenis de norvega ĉefo, lin mortiginta.
Pri la batalo ĉe Svolder temas feroa dancobalado notita de Jens Christian Djurhuus kaj tradukita esperanten fare de Martin Strid. Ĝi havas numeron 4409 en Norda Kantaro.
NGC 597
NGC 597 (aliaj indikoj — PGC 5721, ESO 353-11, MCG -6-4-44, IRAS01299-3345) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Stryker
Stryker estas kvaraksa (ĝi havas do 8 radojn) kirasita veturilo de la usona armeo. Ĝi estis enkondukita en 2002.
Abertamy
Historio
La unua skribmencio pri la urbeto devenas el la jaro 1529.
Transporto
Tra la urbo kondukas ŝoseo II/219 en sektoro Pernink–Jáchymov. Plu tra ĉi tie kondukas ŝoseo III/2193 el Abertamy tra Hřebečná al Ryžovna, kie ĝi poste dividiĝas en tri direktojn: Horní Blatná, Potůčky, Boží Dar. Sude de la urbo troviĝas du skitreniloj (Plešivec, Abertamy).
Ĉirkaŭaĵo
Plešivec (1028 m) - monto
Fabrizia
Fabrizia estas komunumo de Italio.
Hundsangen
Hundsangen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La Zamenhofa Esperanto
La Zamenhofa Esperanto subtitolita Simpozio pri -ata/-ita, estas 338-paĝa kolekto de polemikoj pri la signifo de la verbaj participoj en Esperanto, do rilataj al la ata-ita-diskuto. Ĝi enhavas studojn kaj eseojn de H.A. de Hoog, D.B. Gregor, K. Kalocsay, S. La Colla, I. Lapenna, T. Nakamura, T. Pumpr, J. Régulo, R. Schwartz, E. Sonnenfeld kaj G. Waringhien. Ĝi estas eldonita en 1961 de Eldonejo Stafeto en La Laguna.
Franz Dominic Grassi
Vivo
Grassi restis fraŭlo la tutan vivon kaj estis rigardita kiel originalulo de Leipzig. Li estis teatro- kaj ĉevalŝatanto, kaj tial unu el la fondintoj de la Leipzig-vetkurklubo. Li ankaŭ apogis lepsikajn civitanojn, kiuj estis en krizaj situacioj. En Leipzig Grassi ankaŭ populare kromnomitis lignosuĉisto pro la kutimo maĉadi dentpikilojn.
Grassi estas entombigita sur la Malnova Johano-tombejo.
Heredaĵo
Kvankam Grassi ne neglektis en sia testamento eĉ malproksimajn parencojn, adoptitajn infanojn kaj servistojn, li lasis al la grandurbo ankoraŭ 2.327 milionojn da Oraj markoj. De tiu posedaĵo multaj konstruprojektoj, parkoj kaj monumentoj estis kunfinancitaj; kelkaj el ili estis detruitaj dum la Dua mondmilito: la koncertejo Neues Gewandhaus kaj la muzeoj sur Augustus-placo, krome la Malnova Grassi-muzeo (nuntempe: urba biblioteko) aŭ la Mende-fontano. Krome partoj de la mono estis uzitaj por la konstruo de la Monumento pri la Batalo de Leipzig kaj la memorigiloj por Johann Sebastian Bach kaj Johann Wolfgang von Goethe.
Honoroj
Ekde 2002 la Itala komerca ĉambro en Germanio kaj la Teknika Universitato de Chemnitz aljuĝas la "Premion Franz Dominic Grassi" por por promociado de la german-itala komercado kaj evoluigo de ekonomiaj rilatoj. Alia Grassi-premio venas de la Goerdeler-fondaĵo. En Lepsiko ankaŭ nomitis strato por li.
Bilecik
Bilecik estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Bilecik kaj estas ties administra centro. La provinco kaj do ankaŭ la urbo Bilecik situas en la Marmora regiono de la lando.
Adelma Vay
Adelma Vay naskita Adelaide Wurmbrandt Stuppach, (la 20-an de oktobro, 1840 en Ternopilo - 1925 en Slovenske Konjice, Reĝlando SHS, nun Slovenio), ankaŭ konata kiel Adelma von Vay aŭ Adelma Vay de Vaya, estis grafino, verkisto, komunikilo, kaj plej elstara rekomendanto de spiritismo en Hungario.
Vivo kaj laboro
Ŝi heredis la mistikon de havado de potencoj de sia patrino, la grafino Teleki, poste dukino Solm. Ŝi estis supozita havi kapablon de profeto kaj esti klarvida. Ŝi skribis, parolis kaj partoprenigis ŝajnan trancon. Ŝi estis fama homeopatiisto kaj provis kuraci homuzadon magnetismo. En 1873, kune kun sia edzo barono Odon Vay de Vaya, ŝi formis en Budapeŝto "Verein-spiriter Forscher" - hungaran spiritisman asocion, kaj ili iĝis ĝiaj unuaj prezidantoj.
Bibliografio
Ŝi estis aŭtoro de multaj libroj, skribitaj germane, kaj tradukis:
La Voluntad del muerto
La Voluntad del muerto ("La Volo de la Mortinto" en la hispana) estas usona, hispanlingva filmo aperinta en 1930 kaj reĝisorita de George Melford kaj Enrique Tovar Ávalos. Ĝi estas readapto de la klasika, muta filmo The Cat and the Canary (1927).
En la filmo aperas la aktoroj Antonio Moreno, Lupita Tovar, Andrés de Segurola, Roberto E. Guzmán, Paul Ellis, Lucio Villegas, Agostino Borgato, Conchita Ballesteros, María Calvo, kaj Soledad Jiménez.