cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GNU LibreJS
GNU LibreJS, aŭ simple LibreJS, estas libera retnavigila etendaĵo por Mozilla Firefox kaj siaj derivaĵoj, kreita de la Projekto GNU. Ĝia celo estas bloki malliberajn, netrivialajn JavaScript-programojn kaj permesi liberan aŭ trivialan JS-kodon en la retumilo de la uzanto. La etendaĵo estis kreita por solvi la problemo priskribita de Richard Stallman en lia artikolo "La JavaScript-kaptilo", situacio en kiu multaj uzantoj nescie funkciigas malliberajn programojn en siaj retnavigiloj.
Priskribo
GNU LibreJS celas bloki malliberajn JavaScript-programojn kiuj estas en multaj retejoj. Ĝi estis programita kiel parto de la Projekto GNU de Ruben Rodriguez kaj Nik Nyby, kaj estas liverata defaŭlte en la retumilo GNU IceCat. Ĝi ankaŭ funkcias kun Tor.
La etendaĵo permesas listigadon de retejoj je blanka listo kaj havas retpoŝtadresan detektadan sistemon por uzantoj kontakti retejestrojn por konvinki ilin igi ilian JS-kodon kongrua kun LibreJS. Laŭ la Free Software Foundation, multaj retejoj paneas dum la uzado de la etendaĵo, pro la ĉieesto de mallibera JavaScript-kodo tra la reto. Malgraŭ tio, programisto kaj aktivulo Richard Stallman subtenas la uzadon de GNU LibreJS.
Stacio Okazaki
Stacio Okazaki (japane: 岡崎駅 [Okazaki-eki], angle: Okazaki Station) estas fervoja stacio en Okazaki, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa) kaj 1 linion de Ringfervojo de Ajĉi: Ringlinio de Ajĉi.
(16592) 1992 TM1
(16592) 1992 TM1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Suchań
Suchań (Zukan / villa Zukan 1269, Zuchan 1295, Suchan 1312, Szuchan 1319, Sochan 1417, Zochghan 1345, Czuchan 1495, Zachan, platgermane: Zachon, germane: Zachan, kaŝube: Sëchóń, Sëchąń) estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Suchań en distrikto Stargard.
Historio
Ĉirkaŭ la 5a jarcento p.K. venis tien setlintoj el la insulo Bornholm, kiuj establis tie malkovritan en la jaro 2006 setlejon konsistantan el la terkabanoj. Oni ne scias kiam la setlejo estis forlasita. Dum la Mezepoko estis tie la fru-mezepoka la defendburgo de slavoj, de la komenco de 10a jarcento en la jaro 1269 la unuan fojon aperis la skriba mencio pri Suchań, tiam en la dokumentoj nomata kiel villa Zukan. En la jaro 1295 le setlejo estis en la manoj de Malta Ordeno (Johanitoj). Por fortigi sian novan posedaĵon en la irienta parto de hodiaŭa urbo Johanitoj (Malta Ordeno) konstruis la kastelon en la plano de kvadrato (kvarlatero) kaj tiu kastelo estis ilia la plej grava sidejo en Pomerio ĝis la konstruo de de la kastelo en Swobnica. La preciza dato de la lokigo de la urbo ne estas konata, oni nur scias ke en la jaro 1487 Suchań jam ekzistis kiel la urbo. Pri la aparteno de Grifoj de Szczecin al la Malta Ordeno (Johanitoj) pruvas la sigelo de la urbo el la 14a jc. En la sigelo la ungego (krifo) de la grifo estas inter la du steloj. Sur la postaj sigeloj stelon sub la ungego anstataŭas lilio, kaj la nuna blazono havas la oran piedon de la pomeria grifo kun ungego, supre estas blanka stelo, kaj sube de la piedo estas blanka lilio kun la ora buko, kaj ĉio sur la blua fono (vidu la blazonon en la supra bildo). Post la akra konflikto kun la pronco Barnim la 1-a "Bona" (1210-1287), la ordeno perdis la loĝlokon en la jaro 1269, sed jam 9 jaroj poste, post la morto de princo Barnim la 1-a, la kavaliroj de la Malta Ordeno invadis kelkajn princajn vilaĝojn kaj Suchań.
En la jaro 1295 princoj de Pomerio donis la urbon al la Johanitoj tamen lasis al si la superecon en tiu teritorio, en la jaro 1312 la kastelo fariĝis la sidejo de la komandoro de la Malta Ordeno (Johanitoj). La nuna ekzistanta historia parto de la urbo estas sur la ebenaĵo, laŭ la vojo de Szczecin kaj Stargard al Mazovio.
Dum la Reformacio la Malta Ordeno (Johanitoj) vendis Suchań por Wolf Bort, tamen la princoj de Pomerio ne akceptis tiun transakcion. En la jaro 1551 Suchań estis sub la estraron de la princaj posedaĵoj en Szadzko (germane Saatzig). En la jaro 1637 mortis princo de Pomerio Bogusław la 14-a, kaj tiam Svedio invadis Pomerion.
Ĝis la fino de la milito la urbo estis en la manoj de unu militanta flanko poste en la aliaj, kaj finfine de la jaro 1654 en iris la limojn de Brandenburgio (vidu la apudan mapon) kaj ekestis sub la regado de dinastio Hohencolernoj. En la jaro 1701 Suchań enestis en la limoj de Reĝlando Prusio. Ĝis la jaro 1709 la urbo estis kiel posedaĵo de familio von Schwerin, kaj poste fariĝis kiel la posedaĵo de la reganta dinastio de Hohencolernoj. En la 19a jc estis ĉe la urbo la farmbieno, kiu dum la jaroj 1828-1831 estis iom dispartigita. Sur la grundoj de la farmbieno aperis la setlejo Suchań, kiu de la jaro 1850 estis la integra administra parto de la urbo Suchań. La ĉefa fonto de la riĉeco de la urbanoj estis agrikulturo kaj komerco de la agrikulturaĵoj. En la jaro 1895 aperis la fervojo Piła-Ulikowo nur 5 km de Suchań en la urbo Tarnowo Pomorskie. En marto 1945 la sovetiaj taĉmentoj eniris la urbon, kaj komence de aprilo aperis tie la unuaj polaj setlantoj. La urbo tiam estis detruita je 50%, tamen la urbo daŭre posedis la malnovan urboplanan aspekton (formon) de la stratoj kiel la "ŝpinilo", kun la trabfakmuraj domoj.
Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon). La unuaj polaj setlantoj aperis sur la tererno de la urbp an aprolo1945. Oni establigis la polan lernejon jam 25an de majo 1945. En la jaro 1954 oni konstruis la novan konstruaĵon de la lernejo. De la jaro 1999 Suchań estas en la Distrikto Stargardzki en la Vojevodio de Okcidenta Pomerio. La urbo havanta nur 1500 da loĝantoj, apartenas al la plej malgrandaj urboj en Pollando.
Ferenc Mentovich
MENTOVICH Ferenc hungara poeto, natursciencisto (Nagydebrek, 19-a de aprilo 1819 – Marosvásárhely, 15-a de decembro 1879).
Biografio
Inter 1841–43 li studis naturciencojn en universitatoj de Berlin kaj de Vieno. En 1849 li laboris en pulvofabriko, poste en Pest estis ĵurnalisto, guvernanto. En 1850 li instruis en Nagykőrös poetikon kaj literaturon, poste natursciencojn. En 1856 li venis al Marosvásárhely por instrui matemetikon. Li redaktis la revuon Marosvásárhelyi Füzetek, poste la Székely Néplap, fine la Székely Közlöny. Lia ĉefverko scienca estas Új világnézlet (Maros-Vásárhely 1870, kies la unuan eldonaĵon en 1863 la cenzurofico konfiskis).
Rigsaro
Rigsaro estas muzika ĝenro, reganta en la populara muziko de Butano. Ĝi estis komence ludata per dranjeno (kordinstrumento), kaj venas de la 1960-aj jaroj. La unua kanto rigsara, Ĵendi Migo estas kopio de la fama bolivuda kanto "Sayonara" de la hinda filmo "Amo en Tokio". Rigsaraj kantoj ekzistas en pluraj lokaj lingvoj.
Lactarius indigo
Lactarius indigo, ofte konata kiel la indiga lakta kaskedo, la indiga (aŭ blua) laktario aŭ la blulakta agariko, estas specio de agarika fungo en la familio Russulaceae. Ĝenerale distribuita specio, ĝi kreskas nature en orienta Nord-Ameriko, Orienta Azio kaj Centr-Ameriko; ĝi estis raportita ankaŭ en la suda Francio. ''L. indigo'' kreskas sur la tero en kaj falfoliaj kaj koniferaj arbaroj, kie ĝi formas mikorizajn asociojn kun larĝa gamo de arboj. La fruktaj korpaj koloraj gamoj de malluma bluo en freŝaj specimenoj paliĝas al blua-griza en plej malnovaj specimenoj. La lakto aŭ latex, kiu eliĝadas kiam la agarika histo estas tranĉita aŭ rompita — ĉefaĵo ofta al ĉiuj membroj de la Lactarius-genro — estas ankaŭ indige blua, sed malrapide turniĝas al verda je ekspono al aero. La kaskedo havas diametron de 5 al 15 cm kaj la tigo estas 2 al 8 cm alta kaj 1 al 2.5 cm dika. Ĝi estas manĝebla agariko kaj estas vendita en kamparaj merkatoj en Ĉinio, Gvatemalo kaj Meksiko.
Taksonomio kaj nomenklaturo
Origine priskribita en 1822 kiel Agaricus indigo de la usona mikologo Lewis David de Schweinitz, la specio estis poste translokigita al la genro Lactarius en 1838 fare de la svedo Elias Magnus Frajoj. Germana botanikisto Otto Kuntze nomis ĝin Lactifluus indigo en sia traktato de 1891 Revisio Generum Plantarum, sed la sugestita nomoŝanĝo ne estis adoptita de aliaj. Hesler kaj Smith en sia studo de 1960 pri nord-amerikaj specioj de Lactarius, difinis L. indigo kiel la tipa specio de subsekcio Caerulei, grupo karakterizita de blua latex kaj algluiĝa, blua kaskedo. En 1979, ili reviziis siajn opiniojn pri la organizo de subdividoj en la genro Lactarius kaj male lokis L. Indigo en subgenron Lactarius bazite sur la koloro de latex kaj la posta kolorŝanĝo observita post malkovro al aero. Kiel ili klarigis:
La specifa epiteto indigo estas derivita de la latina vorto signifanta "indiga blua". Ĝiaj nomoj en la angla vulgara inkluzivas la "indiga lakta kaskedo", la "indiga laktario", la "blulakta agariko" kaj la "blua laktario". En centra Meksiko, ĝi estas konata kiel añil, azul, hongo azul, zuin kaj zuine; ĝi estas ankaŭ nomita quexque ([KEKSke], signifanta "bluon") en Veracruz kaj Puebla.
Priskribo
Ŝatas multaj aliaj agarikoj, L. Indigo evoluigas de nodule aŭ pinhead, kiu formas ene de la subtera mycelium, amaso de threadlike fungal ĉeloj vokita hyphae kiu faras supre la grandecon de la organismo. Sub konvenaj ekologiaj kondiĉoj de temperaturo, humideco kaj nutraĵa havebleco, la videbla reproduktiĝa struktura (frukto korpoj) estas formita. La kaskedo de la frukta korpo, mezuranta inter  cm (2.0 kaj 5.9  je ) en diametro, estas komence malkava kaj poste evoluigas centran melankolion; en aĝo ĝi fariĝas eĉ pli profunde deprimita, fariĝanta iom funelo-formita kiel la rando de la kaskedo levas supren. La marĝeno de la kaskedo estas rulita inwards kiam juna, sed disvolvas kaj levas kiel ĝi maturigas. La kaskeda surfaco estas indigo bluo kiam freŝa, sed senkoloriĝas al pli pala grayish- aŭ silvery-bluo, foje kun greenish splotches. Ĝi estas ofte zonate: markita kun samcentraj linioj kiu formas alternanta palajn kaj pli mallumajn zonojn kaj la kaskedo povas havi mallumajn bluajn punktojn, precipe al la rando. Junaj kaskedoj estas algluiĝaj al la tuŝo.
La gills de la agarika gamo de adnate (squarely alligita al la tigo) al iomete decurrent (kurado malsupren la longeco de la tigo) kaj amasiĝita egale kune. Ilia koloro estas indigo bluo, fariĝanta pli pala kun aĝo aŭ makulanta legomon kun difekto. La tigo estas   cm (0.8–2.4 en) alta de  cm (0.4–1.0 en) dika kaj la sama diametro dum aŭ foje mallarĝigita ĉe bazo. Ĝia koloro estas indigo bluo al silvery- aŭ grayish bluo. La interno de la tigo estas solida kaj firmao komence, sed evoluigas kavan kun aĝo. Kiel la kaskedo, ĝi estas komence algluiĝa aŭ slimy al la tuŝo kiam juna, sed baldaŭ elsekigas. Ĝia alligitaĵo al la kaskedo estas kutime en centra pozicio, kvankam ĝi ankaŭ povas esti de-centro. Fruktaj korpoj de L. Indigo havas ne distinguishable odor.
L. Indigo var. Diminutivus (la "pli malgranda indigo lakta kaskedo") estas pli malgranda varianto de la agariko, kun kaskeda diametro inter   cm (1.2 kaj 2.8  je ) kaj tigo   cm (0.6–1.6 en) longa kaj  cm (0.1–0.4 en) dika. Ĝi estas ofte vidita en Virginio. Hesler kaj Smith, kiu unue priskribis la varianton bazita sur specimenoj trovita en Brazoria Gubernio, Teksaso, priskribis ĝian tipan vivejon kiel "laŭ [la] flankoj de kota fosaĵo sub herboj kaj trudherboj, [kun] loblolly pine proksime".
Mikroskopaj ĉefaĵoj
Kiam vidita en amaso, kiel en spora gravuraĵo, la sporoj aperas kremo al flava kolorita. Vidita kun luma mikroskopo, la sporoj estas diafanaj (hyaline), elipsa al preskaŭ sfera en formo, kun amyloid verukoj kaj havi dimensiojn de 7–9 de 5.5–7.5 µm. Skananta elektronon microscopy rivelas reticulations sur la spora surfaco. La hymenium estas la sporo-produktanta histan tavolon de la frukta korpo kaj konsistas de hyphae kiu etendas en la gills kaj fini kiel finaj ĉeloj. Diversaj ĉelaj tipoj povas esti observita en la hymenium kaj la ĉeloj havas mikroskopajn karakterizaĵojn kiu povas esti uzita helpi identigi aŭ distingi specion en kazoj kie la macroscopic karakteroj povas esti ambiguaj. La sporo-portanta ĉelojn, la basidia, estas kvar-spored kaj mezuro 37–45 µm longe de 8–10 µm larĝe ĉe la plej dika punkto. Cystidia estas mortaj ĉeloj de hyphae en la hymenium kiu ne produktas sporojn kaj funkcio en helpanta sporan disvastigon kaj daŭriganta favoran humidecon ĉirkaŭ evoluiganta sporojn. La pleurocystidia estas cystidia kiu estas trovita sur la vizaĝo de gill; ili estas 40–56 de 6.4–8 µm, malglate konuklo-formita kaj havas  limigita apogeon. La cheilocystidia—troviĝita sur la rando de gill—estas abunda kaj estas 40.0–45.6 de 5.6–7.2 µm.
Manĝeblo
Kvankam L. Indigo estas puto-sciita manĝebla specio, opinioj varias sur ĝia desirability. Ekzemple, amerika mycologist David Arora konsideras ĝin "supera manĝebla", dum kampa gvidilo sur Kansaso fungi aprezas ĝin kiel "mezbona en kvalito". Ĝi povas havi iomete amaran aŭ peppery gusto kaj havas  krudan, grainy teksturo. La firma karno estas plej bone preparita de tranĉanta la agarikon en maldikaj tranĉaĵoj. La blua koloro malaperas kun kuirado kaj la agariko fariĝas grayish. Pro la granular teksturo de la karno, ĝi ne pruntedonas ĝin mem bone al sekiganta. Specimenoj produktanta abundajn kvantojn de lakto povas esti uzita aldoni koloron al marinades.
En Meksiko, individuoj rikoltas la sovaĝajn agarikojn por vendo ĉe la merkatoj de kultivistoj, tipe de junio al novembro; ili estas konsiderita "duan klasan" specion por konsumo. L. Indigo estas ankaŭ vendita en Guatemalan merkatoj de majo al oktobro. Ĝi estas unu el 13 Lactarius specio vendita ĉe kamparaj merkatoj en Yunnan en sudokcidenta Ĉinio.
Kemia kunmetaĵo
Kemia analizo de meksikaj specimenoj montris L. Indigo enhavi malsekecon ĉe 951 mg/g el agariko, graso ĉe 4.3 mg/g, proteino ĉe 13.4 mg/g kaj dieta fibro ĉe 18.7 mg/g, multe da pli alta en komparo al la ofta butona agariko, kiu enhavas 6.6 mg/g. Komparita al tri alia sovaĝa manĝebla agarika specio ankaŭ elprovita en la studo (Amanita rubescens, Boletus frostii kaj Ramaria flava), L. Indigo enhavis la plej altan saturis fatty acida enhavo, inkluzivanta stearic acido kun 32.1 mg/g—iomete super duono de la totala libera fatty acida enhavo.
La blua koloro de L. Indigo estas pro (7-isopropenyl-4-methylazulen-1-yl)methyl stearate, organika derivaĵo de azulene. Ĝi estas unika al ĉi tiu specio, sed simila al konstruaĵaro trovita en L. Deliciosus.
disdonado, vivejo kaj ekologio
L. Indigo estas distribuita dum suda kaj orienta Nord-Ameriko, sed estas plej ofta laŭ la Golfa Marbordo, Meksiko kaj Gvatemalo. Ĝia ofteco de apero en la Appalachian Montoj de Usono estis priskribita kiel "foja al loke ofta". Mycologist David Arora notas ke en Usono, la specio estas trovita kun ponderosa pine en Arizono, sed estas neĉeesta en ponderosa de Kalifornio pine arbaroj. Ĝi ankaŭ estis kolektita de Ĉinio, Barato, Gvatemalo kaj Costa Rica (en arbaroj superregita de kverko). En Eŭropo, ĝi havas tiel ege nur estita trovita en suda Francio. Studo sur la laŭsezona apero de fruiting korpoj en la subtropical arbaroj de Xalapa, Meksiko, konfirmita ke maksimuma produktado koincidita kun la rainy sezono inter junio kaj septembro. L. Indigo estas mycorrhizal fungo kaj kiel tia, establas  mutualistic interrilato kun la radikoj de certaj arbaj ("gastigantoj"), en kiu la fungi interŝanĝaj mineraloj kaj aminaj acidoj eltirita de la grundo por fiksa karbono de la gastiganto. La subterranean hyphae de la fungo kreskas ingon de histo ĉirkaŭ la rootlets de larĝa gamo de arba specio, formanta laŭdiran ectomycorrhizae—intima asocio kiu estas precipe utila al la gastiganto, kiel la fungo produktas enzimojn ke mineralize organikaj konstruaĵaroj kaj faciligi la translokigon de nutraĵoj al la arbo.
Reflektanta iliajn proksimajn interrilatojn kun arboj, la fruktaj korpoj de L. Indigo estas tipe trovita kreskanta sur la tero, disigita aŭ en grupoj, en ambaŭ deciduous kaj coniferous arbaroj. Ili estas ankaŭ ofte trovita en floodplain areoj kiu estis ĵus mergita. En Meksiko, asocioj estis notita kun meksika alder, amerika Hornbeam, amerika Hophornbeam kaj Liquidambar macrophylla, dum en Gvatemalo la agarikaj asociitoj kun glata-bojo meksika pine kaj alia pine kaj kverka specio. En Costa Rica, la specio formas asociojn kun pluraj indiĝenaj kverkoj de la Quercus genus. Nesufiĉe kontrolita laboratoriajn kondiĉojn, L. Indigo estis montrita esti kapabla formi ectomycorrhizal asocioj kun la neotropical pine specio meksika blanka pine, pine de Hartweg, meksika flava pine, glata-boja meksikano pine kaj la Eurasian pines Aleppo pine, eŭropa nigra pine, mara pine kaj Scotoj pine.
35446 Stáňa
35446 Stáňa estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
La Unión de Isidoro Montes de Oca
La Unión de Isidoro Montes de Oca estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas La Unión. La Unión de Isidoro Montes de Oca apartenas al la regiono Costa Grande ,kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sud, sudokcidento de Guerrero. Al ĝi krome apartenas sep aliaj komunumoj. Al La Unión de Isidoro Montes de Oca apartenas entute 171 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12068.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25230 loĝantojn. El tiuj estis 12675 viroj kaj 12555 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1142 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1025 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 24097 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 69 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,29 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
16579 de la loĝantoj de La Unión de Isidoro Montes de Oca en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 3633 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 21,91 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 25,06 % (2078 el 8291 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 18,76 (1555 el 8288 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 24097 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 20809 apartenis al la katolika religio. 3288 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kajpira farunaĵo
La kajpira farunaĵo (bolinho caipira) estas brazila fritata bakaĵo kaj farĉata kun viando (aŭ "sojviando", por veganoj), kaj tradicia plado en la kulturo caipira. Oni kreis ĝin en la interno de San-Paŭlio.
Kvankam ne estas konsento pri la aŭtoreco de la manĝajo, la farunaĵo fariĝis tradicia en la regiono tra la jaroj, kaj oni kuiras ĝin ĉefe dum juniaj festoj kaj kermesoj
História
Oni ne multe scias pri la deveno de la manĝaĵo, pro la manko de historiaj aŭ fotaj registoj, kaj la recepto transveturis la jarojn kiel parola tradicio. Estas multaj teorioj pri kie kaj kiam la plado devenis. Unu el ili diras, ke ĝi ekestis antaŭ la portugala koloniigo, inter la puri-indiĝenoj, kiuj uzis fiŝojn de la genroj Odontostilbe kaj Astyanax, kaj faruno, ĝis la veno de la portugaloj, kiuj enplektis porkaĵon al la recepto.
Hole (Norvegio)
Hole estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Buskerud. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kajpira farunaĵo
História
Alia hipotezo asertas ke la kajpira farunaĵo ekestis kun la tropeiroj (karavangvidantoj), dum la 17-a jarcento, laŭ Elza Fortunato Carnevalli en São José dos Campos: “la manĝaĵo naskiĝis kun la tropeiroj, antaŭ longe, ili trairis la Valo Paraíba, ĉevale, sekvante la riveron. Manĝhore, ili faris ŝovitan miksaĵon de maizfaruno kaj akvo, spicis ĝin kaj volvis ĝin en Odontostilbe-fiŝeto kaj fritis ĝin”. Tiel, ankaŭ fariĝis la hodiaŭa formo de la kajpira farunaĵo. Oni ankaŭ diras, ke la manĝaĵo devenis el la sklaveca epoko.
Hole (Norvegio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Al la komunuma teritorio apartenas parto de la lago Tyrifjorden.
Kajpira farunaĵo
História
Kvankam, oni ankaŭ asertas, ke la manĝaĵon oni kreis en la urbo Monteiro Lobato. Laŭ ĉi tiu versio, la kajpira farunaĵo estis konita antaŭe kiel "farunaĵo de Toninha", pro esti kreaĵo de loĝantino de la urbo. La manĝaĵo estis vendita en la urba bazaro, kaj ĉar la urbo estas centrala en la regiono, la recepto estis facile disvastigis al aliaj urboj en la regiono.
En 2009, regionaj urboj moviĝis, pro ke la manĝaĵo estu agnoskita oficiale kiel kultura kaj historia heredaĵo. En la sekva jaro, oni sankciis tian leĝprojekton en Jacareí agnoskinte la manĝaĵo kiel nemateriala heredaĵo. .
Trajtoj
Malgraŭ malmulte malsamaj receptoj, la kajpira farunaĵo estas sala plado, manĝata ĉefe en kermesoj kaj juniaj festoj.
Miksata kun maizfaruno, la farĉo estas ĝenerale tranĉata bovaĵo aŭ kolbaso kaj ĝin ŝovas en la kruda pasto. Do oni fritas kaj surtabligas ĝin.
Pro influo de enmigrintoj de Portugalio kaj tropeiroj, oni ekmetadis porkaĵon, fromaĝo aŭ fiŝaĵo, depende de la urbo kie oni faras ĝin. Ankaŭ eblas enmeti sojan "viandon" por veganoj.
Hermanus Jacob Blokker
Hermanus Jacob BLOKKER (Naskiĝis en la 22-a de decembro 1900 en Zutphen, mortis la 15-an de decembro en 1974) estis nederlanda esperantisto kaj vendorganizanto. Li esperantistiĝis en 1915. Blokker gvidis kursojn, estis prezidanto de La Estonto Estas Nia inter 1926 kaj 1931, kunredaktoro de Holanda Esperantisto inter 1925 kaj 1931 kaj membro de la ekzamena komitato.
Morala psikologio
Morala psikologio estas fako de studo kaj en filozofio kaj en psikologio. Historie, la termino "morala psikologio" estis uzita relative mallarĝa por referenci al la studo de morala disvolviĝo. Pli ĵuse tamen, la termino referencas pli larĝe al variaj temoj en interkruco de etiko, psikologio kaj filozofio de menso. Kelkaj el la ĉefaj temoj estas morala juĝo, morala racio, morala sensiveco, morala respondeco, morala motivado, morala identeco, morala agado, morala disvolviĝo, morala diverseco, morala karaktero (speciale kiel rilata al la virta etiko), altruismo, psikologia egoismo, morala sorto, morala antaŭvido, morala emocio, amsenta antaŭvido kaj morala malkonsento.
Kelkaj psikologoj kiuj laboris en tiu fako estas la jenaj: Jean Piaget, Lawrence Kohlberg, Carol Gilligan, Elliot Turiel, Jonathan Haidt, Linda Skitka, Leland Saunders, Marc Hauser, C. Daniel Batson, Jean Decety, Joshua Greene, A. Peter McGraw, Philip Tetlock, Darcia Narvaez, Tobias Krettenauer, Aner Govrin, Liane Young, Daniel Hart, Suzanne Fegley, kaj Fiery Cushman. Filozofoj kiuj laboris en tiu fako estas la jenaj: Stephen Stich, John Doris, Joshua Knobe, John Mikhail, Shaun Nichols, Thomas Nagel, Robert C. Roberts, Jesse Prinz, Michael Smith kaj R. Jay Wallace.
Árpád Könczei
KÖNCZEI Árpád (koenczei) estas hungara komponisto, koreografo, redaktoro naskita en Marghita la 16-an de januaro 1959. Li estas filo de etnografo Ádám Könczei, edzo de dancpedagogino, pentristino Judit Plugor, pli aĝa frato de etnografino Csilla Könczei kaj de etnografo Csongor Könczei.
Kariero
Árpád Könczei diplomitiĝis en Muzika Altlernejo de Kluĵo (1983). Ĝis 1989 li laboris en Sfântu Gheorghe, en Târgu Mureș, de 1995 ĉe la Duna Televido, inter 1995-1998 li estas la gvidinto de Dancesembleo de Csepel.
Douglas Phillips Boatman
Douglas Phillips BOATMAN (boŭtmn) estis angla esperantisto kaj okula optikisto. Li naskiĝis la 12-an de junio 1892 en Grays. Inter la jaroj 1915 kaj 1919 li servis kiel soldato en Galipolo, Egiptio, Palestino, Francio kaj Belgio. En 1926 li iĝis la unua prezidanto de Esperanto-Socio de Southend-on-Sea kaj en 1928 la unua sekretario de Rotaria Amikaro de Esperantistoj.
Krome en 1931 li elektiĝis la unua prezidanto de Interligo Tutmonda de Optikistoj kaj Okulistoj.
Inter liaj verkaĵoj estas La Nekonata Konato, originala rakonto, 1932, Jes, Panjo!, unuakta komedio, proksimume 1936, kaj Kara Diablino, originala romano, 1979. Multaj artikoloj, rakontoj kaj versaĵoj de li publikiĝis en The Rotary Wheel (Londono), International Language kaj Heroldo de Esperanto.
Douglas Phillips Boatman mortis en majo 1984; li tiam havis adreson en Lyme Regis.
Horvátlövő
Horvátlövő estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. Horvát signifas hungare kroata, lövő signifas pafisto, verŝajne arkpafisto. La vilaĝo estas germane Kroatisch Schützen, kroate Hrvatske Ŝice.
Historio
Post alveno de hungaroj en 895 ili faris tie defendan zonon kontraŭ la germanoj. La turkoj detruis la vilaĝon en 1532. Poste alvenis kroataj loĝantoj. En 1798 baroka katolika preĝejo konstruiĝis. Post la unua mondmilito ĝi apartenis al Aŭstrio, sed ĝi revenis en 1923. Post 1945 laŭ la aŭstra limo fer-kurteno konstruiĝis. Por viziti la vilaĝon devis esti permesilo. En 1989 la fer-kurteno nuliĝis, kaj oni trovis tie zonon netuŝitan dum 40 jaroj. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas traireblaj ie ajn senkontrole.
En Horvátlövő migra poŝto servas.
Komunumoj pri lövő (= pafisto) en Hungara reĝlando
En la frua mezepoko la pafistoj estis sagistoj.
Diskaro de Sonata Arctica
La artikolo enhavas la tutan diskaron de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica.
Béla Karácsonyi
Béla Karácsonyi [karAĉonji], laŭ la hungara skribmaniero Karácsonyi Béla estis hungara historiisto, klasika filologo, profesoro, instruisto, membro de Hungara Scienca Akademio.
Béla Karácsonyi naskiĝis la 1919 en Budapeŝto. Li mortis la 1995 en Szeged.
Söpte
Situo
Söpte najbaras kun Szombathely laŭ la vojo al Sopron. Szombathely troviĝas 6 km-ojn.
Béla Karácsonyi
Biografio
Béla Karácsonyi studis en Reĝa Universitato Péter Pázmány en Budapeŝto inter 1937-1942. Poste li ekinstruis en mezlernejo, dume li verkis lernolibron. Inter 1950-1972 li instruis en Scienca Universitato de Szeged, poste li gvidis la universitatan bibliotekon ĝis la emeritiĝo en 1989, sed li ne interrompis la instruadon. Li ricevis premion Kossuth en 1949, inter 1929-1964 ankaŭ aliajn premiojn.
Söpte
Historio
Ĉi tie oni trovis objektojn el la neolitiko, krome fortikaxeton el tero laŭ nekonata tempo. La unua skriba mencio devenis el 1268 laŭ tiama hungara ortografio "Septhe".
Västanfjärd
Västanfjärd estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Origina Finnlando. Ĝi estas apud maro de finna insularo. Ĝi, Dragsfjärd kaj Kimito unuiĝis al Kimitoön en 2009. Ĝia areo estis, el kio  terareo,  maro kaj  cetera akvo-areo. Fine de 2008 ĝi havis 790 loĝantojn.
Shigetatsu Matsunaga
Shigetatsu Matsunaga (en Esperanto Ŝigetacu Macunaga kaj japane 松永 成立, n. 12-an de aŭgusto 1962) estas japana futbalisto. Li de 1988 ĝis 1995 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li aktivis ĉefe en 1993 kiam li partoprenis en 14 matĉoj de la nacia teamo.
NGC 813
NGC 813 (aliaj indikoj — PGC 7692, ESO 52-16) estas galaksio en konstelacio Virhidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sobradinho (Bahio)
Sobradinho, prononco: /so.bɾaˈd͡ʒĩ.ɲʊ/ aŭ /so.bɾaˈdĩ.ɲʊ/, en Esperanto: Sobradinjo, estas municipo en la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Bahio, kiu havis 22.000 loĝantojn en 2010.
Sellia
Sellia estas komunumo de Italio. Ĝi etendiĝas inter altoj de 147 kaj 640 metroj super marnivelo kaj situas 18 km norde de la provinca kaj regiona ĉefurbo Katanzaro.
Sulmierzyce
Sulmierzyce estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Sulmierzyce en distrikto Krotoszyński.
Francesco Mario Pagano
Francesco Mario PAGANO (8a de Decembro 1748 – 29a de Oktobro 1799) estis itala juristo, verkisto, pensulo, kaj la fondinto de la Napola Skolo de Juro. Li estas konsiderata kiel unu el la plej influaj pensuloj de la Klerismo en Italio. Modera reformisto, li estis konsiderita pioniro de la itala unuiĝo.
Lia verko Saggi politici (1783–85) havigis filozofian historion de la Reĝlando de Napolo, argumentante kontraŭ torturo kaj mortopuno kaj defendante pli toleremajn punkodojn. Considerazioni sul processo criminale (Konsideroj pri krimproceso, 1787), havigis al li internacian popularecon kaj estis tre multe laŭdita fare de Le Moniteur Universel, nome ĉefa gazeto de la revolucia Francio.
Honoro
Honoro signifas indikaĵon de respekto kaj estimo pro la kvalito de la agado, de la verkoj kulturaj, de la karaktero. Ankaŭ membron de certa grupo ofte estas atribuita honoro (ekz. la honoro de metiisto, advokato). Signo de honoro povas esti ceremonie donita al meritulo, kiel ekzemple ordeno.
La honorkodo estas ofte neskribita leĝo aŭ regularo pri ĝusta konduto en aparta grupo.
Vikipedio
Premioj
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri honoro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Francesco Mario Pagano
Post la falo de la respubliko, Pagano estis arestita kaj enprizonigita en "Castel Nuovo". Li estis ekzekutita per pendumado en la "Piazza del Mercato" en Napolo, kun aliaj revoluciuloj: nome Domenico Cirillo, Giorgio Pigliacelli kaj Ignazio Ciaia.
Stephan Lang
Stephan LANG (origine Lang István) (naskiĝis la, mortis la ) estis transilvania nederlandlingva verkisto, kiu dum longa periodo de sia vivo loĝis en Nederlando.
Juneco
Stephan Lang naskiĝis kiel Lang István en la hungara vilaĝo Kálmánd. Du jarojn poste lia naskiĝloko estis aldonita al Rumanio kaj estis renomita al Camin. Kiel studento en filozofio kaj juna verkisto li estis arestita de Securitate, la rumana sekreta polico. Li eksciis de interne, kio estas la torturĉambroj de la sekretaj servoj. Post kiam li estis liberigita, li ricevis malpermeson eldoni aŭ eldonigi siajn verkojn. Tri jarojn poste li sukcesis eskapi la diktaturon de Nicolae Ceauşescu tra Hungario al Jugoslavio.
Verkoj
Ekde 1975 Stephan Lang loĝis en Hago kaj studis en la Lernejo por Ĵurnalistiko en Utreĥto. Lang verkis eseojn kaj artikolojn pri la politika evoluo de Rumanio. Liaj plej famaj romanoj estas De Transsylvanische Bruiloft (La transilvania geedziĝo) kaj De Mollenjager (La talpoĉasisto). En lia unua romano La transilvania geedziĝo li priskribas sian fuĝon de malantaŭ la fera kurteno al Nederlando. En La talpoĉasisto (romano tradukita el la nederlanda al la hungara, ukraina kaj al Esperanto) li reliefigas ĉefe siajn gepatrojn. La scenejo de la intrigo estas malgranda transilvania vilaĝo, nelonge post la ekzekuto de Ceauşescu en 1989. Viro, kromnomata la talpoĉasisto (Stephan Lang mem), kiu fuĝis el Rumanio en 1975, revenas al la vilaĝo por lastfoje renkonti sian mortantan patrinon.
Capital One
(prononco laŭ IFA: ) estas banko en Usono. Ĝi fondiĝis la 21-an de julio 1994 kaj havas sian centran sidejon en McLean (lime de la teritorio Tysons), Kantono Fairfax, Virginio,, vilaa antaŭurbo de Vaŝingtono. Laŭ la stato de 2023 temas pri la dekdua plej granda banko de Usono. Ĝiaj akcioj notiĝas en la. Nuntempe, ĝia ĉefa afergvida oficisto nomiĝas .
Sellia Marina
Sellia Marina estas komunumo de Italio.
Kontenero
Kontenero - nomata ankaŭ transportkestego aŭ transportujego - estas ŝarĝujo kun laŭnorma kapacito de 1 ĝis 63 kubaj metroj, plejofte apartenanta al transportentrepreno kaj destinita por enteni varojn kun aŭ sen pakumo, ŝutaĵojn, fluidojn, por ebligi stokadon kaj facilan manipuladon dum transporto per sinsekve malsamaj rimedoj (ŝipo, aviadilo, fervojo, kamiono).
Mistifiko
Mistifiko aŭ hoakso estas ŝerca trompo, kiu tro-uzas ies kredemon. Ekzemplo de mistifiko estas retmesaĝo kun malvera enhavo. Kelkaj mistifikoj havas timigajn mesaĝojn pri komputilaj virusoj aŭ mesaĝojn pri kiel miliarduliĝi sendante tiun mesaĝon je persona retpoŝta adresaro. Listo de famaj mistifikoj enhavas agroglifoj, Mary Toft kaj la Turko.
Kontenero
Historio
La kontenero kiel transportilo estis inventita por transporti karbon en Britujo en la 18-a jarcento. Diversajn kontenerojn utiligis fervojkompanioj en la 19a kaj 20a jarcentoj.
La modernan ŝtalan konteneron inventis en la tridekaj jaroj de la 20a jarcento sinjoro Malcolm McLean. Kun inĝenieroj, li specifigis sistemon por konekti la kontenerojn unu al alia. La konteneroj devus ankaŭ facile adaptiĝi por esti mem ŝarĝitaj al ŝipoj kaj fervojoj kaj tiel plu. La celo estis krei ŝarĝujon dureblan kaj konektilon fortan por toleri longajn marvojaĝojn. La konektilojn, nomatajn twistlock, t.e. tord-ŝloso, oni insertas en ingojn ĉe la supraj anguloj de unu konteneroj al la malsupraj anguloj de la super ĝi sidanta kontenero.
Tutmonde la ISO-norma kontenero estis enkondukita nur en 1956.
Uzoj
La kontenero estas ofte uzata por transporto sur ŝipoj trans maroj: la plej grandaj konteneraj ŝipoj momente povas transporti inter 6500 kaj 9000 kontenerojn kun norma longeco de 6 metroj. Eĉ ekzistas planoj por konstrui ŝipojn kiuj povas transporti pli ol 12000 kontenerojn. Konsekvence, ekzistas planoj en Panamo inter aliaj por plilarĝigi diversajn kanalojn kaj ebligi trapason. Povas facile transporti tiujn ĉinormajn kontenerojn ankaŭ trajnoj kaj ŝarĝaŭtoj.
La kontenera transporto malmultekostigas la transporton. La vastigo de uzado de konteneroj grandparte senigis la bezonon por amasoj da stivistoj en havenoj por aranĝi ŝarĝojn en ŝipoj. Malgraŭ la malrapida kresko de la ekonomio, transporto per konteneroj forte kreskas je la komenco de la 21a jarcento.
Lastatempe aperis en kelkaj lokoj iuj konteneroj recikligitaj por uzoj kiaj oficejoj, loĝejoj, ŝirmejoj kaj tiel plu.
Datumoj
Ĉiu kontenero estas provizita je kelkaj teknikaj datumoj. Mezuroj estas ĝenerale skribitaj en internaciaj mezurunuoj (kilogramoj kaj kub-metroj), kaj usonaj (funtoj kaj kub-futoj). Ĉiu kontenero havas sur pordo:
Păduriș
Ĝis 1956 ĝi estis parto de Stupini. Tiam ĝi havis 301 loĝantojn.
(9598) 1991 UQ
(9598) 1991 UQ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Wunderwald
Wunderwald estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Păduriș
Kelkcent metrojn norde de Păduriș estas la monaĥejo Strâmba, forlasita dum multaj jaroj kaj refondita en 1993.
13395 Deconihout
13395 Deconihout estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca amatora astronomo Laurent Bernasconi elde Saint-Michel-sur-Meurthe en Vosges (Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan amatoran astronomon Pierre Deconihout, konstruiston de teleskopoj kaj fondinton de la kompanio Valmeca ĉe la Observatorio de Haute-Provence, kiu kreas grandajn teleskopojn por kaj amatoraj kaj profesiaj.
Bromarv
Bromarv estas eksa komunumo de Finnlando sur bordo de Finna golfo. Ĝi estis ligita pleparte al Tenala kaj iom al Hanko en 1977. Fine de jaro 1976 Bromarv havis 1,424 loĝantojn kaj ĝia terareo estis. Ĉar Tenala estis ligita en Ekenäs en komenco de la jaro 1993 kaj Ekenäs, Karis kaj Pohja unuiĝis Raseborg en komenco de jaro 2009, nuntempe plejparto de la eksa komunumo Bromarv apartenas al Raseborg.
The Sugarland Express
The Sugarland Express filmita en la jaro 1974 estas filmo de reĝisoro Steven Spielberg.
Priskriba etiko
Priskriba etiko, konata ankaŭ kiel kompara etiko, estas la studo de la popolaj kredoj pri moralo. Ĝi kontrastas kun la preskriba aŭ normiga etiko, kiu estas la studo de etikaj teorioj kiuj preskribas kiel la personoj devas agi, kaj kun metaetiko, kiu estas la studo pri kiuj etikaj terminoj kaj teorioj estas fakte referencataj. La jenaj ekzemploj de demandoj kiuj povas esti konsiderataj en ĉiu fako ilustras la diferencojn inter la fakoj:
The Sugarland Express
Intrigo
Lu-Jean Poplin vizitas ŝian edzon Klodvigo en Teksasa malliberejo kaj informas al li ke ilia filo estas ronde esti metita en permanentan familian vartadon. Kvankam Klodvigo estas nur kvar monatojn fore de esti liberigita, ŝi konvinkas lin eskapi kaj helpi al ŝi ricevi la knabon reen. Ili alkuras veturon en la aŭto de maljuna paro, sed kiam patrola aŭto tiras ilin por negrava trafikmalobservo, Lu-Jean kaj Klodvigo eskapas kun la aŭto. La patroloficiro kiu arestis ilin, Maxwell Slade, komencas postkuri ilin kaj kiam la aŭto eniras en trafikakcidenton kaj li intervenas por helpi ilin, ili sukcesas preni kontrolon de lia pafilo kaj poŝtelefono kaj preni lin ostaĝo. La paro kaj Slade vojaĝas la longon de Teksaso akompanita per konvojo de policaj aŭtoj (ordonitaj fare de kapitano Tanner), novaĵveturiloj kaj helikopteroj. Dum la vojaĝo, kiu inkluzivas benzinumi haltojn kaj aĉeti ĉe rapidmanĝejon survoje, ligoj de amikeco kaj reciproka respekto estas forĝitaj inter la paro kaj Slide.
Kiam la paro kaj Slade alvenas en la hejmon de la vartfamilio, ili estas embuskitaj fare de komunaj polictrupoj. Klodvigo estas pafita fare de kaŝpafistoj kaj estis mortigita, kaj Lu-Jean estas prenita en prizorgon. Slade estas liberigita nedifektita. Anonco kiu ekaperas ĉe la fino de la filmo rakontas ke post servado de ŝia puno, Lu-Jean poste sukcesis konvinki la aŭtoritatojn kaj ricevis ŝian filon reen.
22449 Ottijeff
22449 Ottijeff estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ottilie Malfliet kaj Jeffrey Levine, gepatroj de la edzino de la malkovrinto. Ili estas konstanta fonto de inspiro kaj por la malkovrinto kaj por lia edzino.
Karl Abraham
Karl ABRAHAM (naskiĝis la 3-an de majo 1877, mortis la 25-an de decembro 1925) estis influa germana psikoanalizisto, kaj kunlaboranto de Sigmund Freud, kiu nomis lin lia 'plej bona disĉiplo'.
Liaj studioj en medicino permesis al li havi postenon en la Burghölzli Menshospitalo, kie Eugen Bleuler praktikis. En tiu hospitalo dekomence oni enkondukis lin en la tendenco al psikoanalizo de Carl Gustav Jung.
Karl Abraham studis la rolon de infana sekseco en la disvolvigo de la karaktero kaj de mensaj malsanoj kaj, kiel Freud, sugestis, ke se la psikoseksa disvolviĝo estas fikista ie, mensaj malordoj eble aperos. Li priskribis la personajn trajtojn kaj psikopatologion kiu rezultas el buŝa kaj anusa stadioj de disvolviĝo (1921). Abraham observis sian nuran filinon Hilda Abraham kaj informis pri ŝiaj reagoj al enemoj kaj al la infana masturbado fare de ŝia frato. Li petis, ke ŝi kunhavu sekretojn kun li sed li zorgis respekti ŝian privatecon kaj kelkaj informoj ne estis publikigitaj ĝis la morto de Hilda. Hilda estis poste psikoanalizistino mem.
Suraż
Suraż estas urbo en Podlaĥia Provinco en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Suraż en distrikto Białostocki.
NGC 814
NGC 814 (aliaj indikoj — PGC 8319, MCG -3-6-10, IRAS02082-1600) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Norda Prismo
Norda Prismo estis dumonata kultura revuo en Esperanto, kiu aperis de 1955 ĝis 1975. La fondinto kaj unua redaktoro de la gazeto estis Ferenc Szilágyi. Post la morto de Szilágyi la redaktadon daŭrigis William Auld ĝis 1972. Norda Prismo iĝis unu el la plej prestiĝaj literaturaj revuoj. La eldonado de Norda Prismo ĉesis en 1975.
Hejtistoj kaj ĵetistoj de Titanic
Profunde en la subferdeko de Titanic per karba polvo kaj ŝvito kovritaj hejtistoj kaj ĵetistoj nutris ekbruligitajn hejtejojn per novaj kaj novaj kvantoj da karbo. Kiam Titanic eknavigaciis, estis de ĝi en karbaj bunkroj 6000 tunojn kaj flamoj englutis dum kvarhora skipo ĉirkaŭ unu cent da tunoj. De tiuj ĉi viroj laborantaj pro salajro apenaŭ sufiĉanta vivtenigi iliajn familiojn, mizerantaj en mizeraj kolonioj de grandaj havenurboj, dependis funkciado de la grandega luksa ŝipo, ili vivigis kaj movigis ĝin. En la tute nova Titanic estis ja laborkondiĉoj en kaldronejoj multe pli elteneblaj ol en pli malnovaj ŝipoj, sed eĉ tiel tio estis por centoj da viroj penega laborego. En la maŝinejo la maŝinistoj atenteme aŭskultis la funkciadon de turbino kaj piŝtajn maŝinojn, nenia dekliniĝo de la regula ritmo devis eskapi al ilia atentemo.
La Verrière (stacidomo)
La Verrière estas franca stacidomo sur linio N kaj linio U de Transilien, situanta en komunumo La Verrière, en departemento Yvelines, en regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi estas fina stacio de linio U de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Seminara
Seminara estas komunumo de Italio.
Empire of the Sun (filmo)
Empire of the Sun filmita en la jaro 1987 estas filmo de reĝisoro Steven Spielberg.
La filmo rakontas la historion de Jamie "Jim" Graham (Christian Bale), juna knabo kiu pro la panikaj tumultoj de ekmilito perdas siajn gepatrojn kaj pasas de vivo en riĉa brita familio en Ŝanhajo al iĝi militkaptito en japana internigejo dum la Dua Mondmilito en Ĉinio. Li suferas malsategon kaj la malfacilaĵojn proprajn de tia vivo kaj spertas amikecon kun diversaj roluloj.
Beaufort West
Beaufort West (angle) aŭ Beaufort-Wes (afrikanse) estas urbo kun 34.000 loĝantoj (2011) en la komunumo Beaufort West, distrikto Centra Karuo, provinco (Okcidenta Kabo) en Sud-Afriko. Najbaraj urboj estas Laingsburg 198 kilometroj, Prince Albert 159 kilometroj kaj Oudtshoorn 179 kilometroj.
La komunumo estis fondita en 1818 kaj nomita Beaufort laŭ Henry Somerset, 5-a Duko de Beaufort. Somerset estis la patro de la guberniestro de la kab-kolonio Charles Somerset.
Károly Szász
Károly Szász
Beaufort West
Nuntempe Beaufort West estas konata pro sia pejzaĝo, la nacia parko Karuo, ŝaf-bienoj kaj turismaj instalaĵoj.
Walther Rathenau
Walther RATHENAU (n. 29-an de septembro 1867, Berlino, Germanio - m. 24-an de junio 1922, Berlino) estis germana politikisto, grandindustriisto kaj filozofo.
4552 Nabelek
Nomo
Ĝia nomo honoras Jan Nabelek, tiam la plej aĝa ano el unu grupo da lernantoj de Nové Město na Moravě, je la komenco de la dua mondmilito.
Walther Rathenau
Printempe de 1915, Rathenau revenis en la negocan vivon kaj komencis denove verki, sed kiam aŭtune de 1918 ŝajnis kolapsi la okcidenta fronto, li proponis popolan revolucion tiel savi la militon por Germanio.
Post la milito, li partoprenis en fondo de la burĝa Germana Demokrata Partio kaj instigis por kunlaboro al la Germana Socialdemokrata Partio. Li havis la opinion, ke la liberkonkura kapitalismo finiĝis, tiel li propagis en lia verko (Die neue Wirtschaft (La nova ekonomio; 1918) por industria memadministrado kun aktiva dungita partopreno kaj efika ŝtata direktado. Li kontraŭis la amasan ŝtatigon de la industriaj entreprenoj.
Li iĝis en majo de 1921 novkonstruiga ministro en la registaro de Karl Joseph Wirth. Li komence apogis repagon de la kompensaj repagoj, militŝuldoj. La 31-an de januaro 1922, Rathenau iĝis eksterafera ministro kaj subskribis la Traktaton de Rapallo kun Sovetunio (16-an de aprilo 1922). Tiel li restarigis la normalajn kontaktojn inter la du landoj – forpuŝitaj el la komunumo de la eŭropaj grandpotencoj - kaj fortigis la ekonomiajn rilatojn inter ili. Tiu gravega traktato efikis kiel vangofrapo por la aliancanoj, ĉar tio signifis sendependajn paŝojn de Germanio. Kvankam multaj bonvenigis la diplomacian sukceson, Rathenau akiris pli kaj pli multajn malamikojn en Germanio. En okuloj de la ekstreme dekstruloj, li reprezantis la postmilitan germanan sistemon, kiun ili malamegis. Oni ankaŭ akuzis lin pri disvastigo de la komunisma infekto - per subskribo de la Traktato de Rapallo. Ĉar li estis juddevena, tio ankaŭ estis malbona signo por la ekstreme naciistoj.
Rathenau estis veninta al lia oficejo, kiam du anoj de la Organisation Consul murdis lin. Lia morto kaŭzis grandan politikan ekscitiĝon el kiu rezultiĝis leĝo por protekti la respublikon.
Lajos Ligeti
Lajos LIGETI [lajoŝ], laŭ la hungara skribmaniero Ligeti Lajos estis hungara lingvisto, filologo, profesoro, verkisto, tradukisto, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1947).
Lajos Ligeti naskiĝis la 1902 en Balassagyarmat. Li mortis la 1987 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Ligeti frekventis universitaton en Budapeŝto kaj li doktoriĝis en 1925. Inter 1925-1928 li plulernis al Parizo, poste li vojaĝis al Ĉinio, Japanio kaj Afganio. En 1931 li ekinstruis en la Universitato de Budapeŝto. Li estis dum du jardekoj vicprezidanto de Hungara Scienca Akademio, dume li fondis aŭ redaktis fakrevuojn. Li donacis sian grandegan bibliotekon al universitato de Szeged. Li ricevis premion Kossuth en 1949, krome ankaŭ aliajn premiojn.
Ottó Szabó
Ottó Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Ottó estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Ernő Szabó (aktoro).
Ottó Szabó naskiĝis la  en Szigetvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ottó Szabó devenis el juda familio. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Nagyvárad) en 1943. Inter 1948 kaj 1956 li apartenis al Nacia Teatro Trupo Tompa Miklós de Târgu Mureș, poste li translokiĝis al Hungario. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1976 li estis ĉefe dublada aktoro en produktejo de filmoj. Li ricevis premion en 1963.
Jablunicka montpasejo
La Jablunicka montpasejo (перевал Яблуницький, tatár-hágó) estas montpasejo sur spino de la nordorientaj Karpatoj, inter rivervaloj de Nigra Tiso kaj Prut. Ĝi situas 921 m super la marnivelo, ĝin trapasas la aŭtovojo kaj fervojo al Ivano-Frankivsk.
Historia graveco
Dum la unua mondmilito en 1914, la axustraj-hungaraj kaj al rusaj caraj taĉmentoj forte batalis tie. La montpasejo servis dum la dua mondmilito kiel prizorga vojo por la hungara armeo batalanta sur rusa teritorio. Ĝi estis parto de la defenda linio Arpado, tiel okazis tie same gravaj bataloj en 1944.
(16593) 1992 UB3
(16593) 1992 UB3 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Shūji Hayakawa elde Okutama (distrikto de Tokio).
Tony Kakko
Tony Kakko (Kemi, 16-an de majo 1975) estas finnlanda kantisto kaj klavarinstrumentisto, fondinto de la muzikgrupo Sonata Arctica
Biografio
Lerniginte klavarinstrumenton je du jaroj kaj kantinte plurfoje, li decidis krei muzikgrupo en 1996 (iama nomo estis Tricky Beans). Li estis la kantisto kaj klavarinstrumentisto de tio. Ŝanĝinte la nomon de la muzikgrupo en Sonata Arctica, antaŭ la publikigo de la unua muzikalbumo Ecliptica, Mikko Härkin igis la novan klavarinstrumentisto de la muzikgrupo. Nun Kakko nur kantas kaj verkas preskaŭ ĉiujn kantojn de la muzikgrupo.
Serra Pedace
Serra Pedace estas komunumo de Italio.
Sándor Teleki
TELEKI Sándor, grafo, estis patrujdefenda kolonelo, memuaristo naskita en Koloĵvaro la 27-an de januaro 1821 kaj mortinta en Nagybánya la 18-an de aprilo 1892.