cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Brezno
Distrikto Brezno estas norda distrikto en regiono Banská Bystrica. Ĉefa urbo de distrikto estas Brezno. Distrikto najbaras kun distrikto Zvolen kaj distrikto Banská Bystrica (okcidente); distrikto Detva, distrikto Poltár, distrikto Rimavská Sobota, distrikto Revúca (sude); distrikto Liptovský Mikuláš, distrikto Ružomberok de regiono Žilina kaj distrikto Poprad ( regiono Prešov) (norde) kaj oriente kun distrikto Rožňava ( regiono Košice).
En historio ĝi apartenas parte al Zvolena departemento kaj al Gemer.
Jouey
Jouey estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Jouey kaj la vilaĝetojn Pochey, Blangey-haut (Blangey alta), Blangey-bas (Blangey malalta), blangey-le-moulin (Blangey le muelejo) kaj Promenois.
Historio
La kastelo datiĝas el la 18-a jarcento. La preĝejo datiĝas el la 19-a jarcento.
Trnávka (distrikto Pardubice)
Municipo Trnávka situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo ĉe rivero Elbo, 7 km okcidente de urbo Přelouč kaj 4 km oriente de urbo Chvaletice. Tute proksime de la vilaĝo estas granda karba elektrocentralo Chvaletice kun sia la plej alta fumturo en Ĉeĥio (305 m). Vivas ĉi tie.
Vikio Amas ZEOjn
Vikio Amas ZEOjn estas fotokonkurso internacia pri Zamenhof/Esperanto-objektoj. Ĝi okazis unuafoje dum aŭgusto 2018. La partoprenantoj devis foti kaj alŝuti al la Vikimedia Komunejo fotojn pri objektoj rilataj al Esperanto, ties kulturo kaj iniciatinto. La konkurso atingis 208 fotojn pri ZEO-j en la mondo.
Trnávka (distrikto Pardubice)
Pro relative facila vojo trans Železné hory laŭlonge de la rivero Elbo kondukis proksime de la vilaĝo Trnávka tn. pado de Trstěnice, kiu jam en la 10-a jarcento direktis el Prago al Moravio. Ankaŭ ebleco en Elbo sukcese fiŝkapti kaj sur bordoj rikolti sufiĉe da vergaĵo por korbofarado proponadis en tiu ĉi regiono relative bonajn viveblecojn.
Malgraŭ la unua skriba dokumento nomas vilaĝon Tyrnov - Trnávka nur en la jaro 1333 estas evidente, ke prisetlado de la teritorio komenciĝis jam en la 10-a jarcento.
Iam Trnávka apartenis al monaĥejo Sedlec, pri kio atestas jam nomita dokumento el la jaro 1333. Pli poste la vilaĝo estis alligita al senjorejo Zdechovice.
Relative trankvila vivo en la vilaĝo malbone ŝanĝiĝis post la jaro 1950. Ĉi tiea regiono estis daŭre signita per subĉiela minado kaj prilaborado de ekspluatata metalsulfido de Manganercaj uzinoj, kiuj ege poluis aeron kaj postrestigadis grandegajn rokaĵajn ŝutmontojn kaj gigantajn senfeĉigejojn. Post finiĝo de la minado en 1970-aj jaroj estis ĉi tie konstruita granda karba elektrocentralo Chvaletice.
En la jaro 1960 estis Trnávka alligita al najbara vilaĝo Řečany nad Labem, sed de la jaro 1993 ĝi ree fariĝis memstara komunumo.
Montezemolo
Montezemolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Camerana, Castelnuovo di Ceva, Cengio (SV), Priero, Roccavignale (SV), Sale delle Langhe kaj Saliceto. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo Benedikto de Nursio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 4184
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pierre Bonny
Pierre BONNY (naskiĝis en 1895 en Bordeaux, mortis la en fuorto de Montrouge, Arcueil) estis franca policisto (inspektoro, poste ĉefinspektoro) ligita al aferoj Joseph Marie Guillaume Seznec kaj Alexandre Stavisky kaj al afero de Konsiliano Albert Prince. Li estis konsekrita « unua policano de Francio » fare de ministro de justico Henry Chéron post la malkovro de la stumpoj de ĉekaroj de Stavisky.
Eksigita en 1935 pro gravaj kulpoj kaj kondamnita pro korupto, li kun-direktis la francan Gestapon kun Henri Lafont en n-ro 93 de strato Lauriston, en Parizo. Li gvidis, en 1944 en Corrèze, la nord-afrikan brigadon kiu pelis la lokajn rezistantojn. Li estis denuncita je la liberigo de Francio fare de Joseph Joanovici, kondamnita al mortpuno la kaj ekzekutita per mortpafo la.
Kiriakos Mitsotakis
Kiriakos MITSOTAKIS (Κυριάκος Μητσοτάκης, ankaŭ latinliterigata Kiriakos Micotakis, naskiĝis la 4-an de marto 1968 en Ateno) estas greka politikisto kaj ekde la 8-a de julio 2019 la ĉefministro de Grekio (kun mallonga paŭzo de la 25-a de majo 2023 ĝis la 26-a de junio 2023). Ekde la 11-a de januaro 2016 li estas la prezidanto de la partio Nea Dimokratia (ND). Antaŭe, li estis ministro por administra reformo en la kabineto Andonis Samaras de 2013 ĝis 2015 kaj gvidanto de la opozicio en la greka parlamento de 2016 ĝis 2019. La li kaj la partio Nea Dimokratia (ND) venkis en parlamenta balotado en Grekio, post kiam lin la  ĉefministre provizore anstataŭigis Ioannis Sarmas.
Vivo
Kiriakos Mitsotakis devenas de familio kreta kiu ekloĝis en Ateno; Eleftherios Venizelos estis lia praonklo. Lia patro Konstantinos Mitsotakis (1918–2017) devis vivi en ekzilo kiel opozicia politikisto dum la greka diktaturo de la koloneloj. La familio translokiĝis al Parizo kiam Kiriakos havis 6 monatojn kaj revenis en 1974, kiam Kiriakos estis sesjara, post la fino de la diktaturo. Lia patro estis ĉefministro de Grekio (kabineto Konstantinos Mitsotakis) de aprilo 1990 ĝis oktobro 1993 kaj poste honora prezidanto de Nea Dimokratia (ND).
En 1986 Kiriakos Mitsotakis finstudentiĝis ĉe la Kolegio de Ateno kiel la plej bona en sia klaso kaj studis en Harvard kaj Stanfordo. Li estas edziĝinta al Mareva Grabowski kun britaj, grekaj, polaj kaj egiptaj radikoj; ili havas tri infanojn (Sofia, Konstantinos, n. en 1998, kaj Dafni). Kiriakos Mitsotakis regas la anglan kaj la francan kaj parolas iom la germanan.
17917 Cartan
17917 Cartan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Élie Cartan (1869–1951), filo de forĝisto kiu fariĝis tre influa franca matematikisto. Lia plej grava kontribuo estas la disvolvo de la teorio de la eksteraj, kiujn li aplikis al la studo de grupoj de Lie, la diferenciala geometrio kaj sistemoj de.
Schlaubetal
Schlaubetal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Amt Schlaubetal, el pluraj najbaraj komunumoj, kiuj komune plenumas iujn civitanajn servojn.
Kirkland (REM)
Kirkland estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en.
Sophie Mereau
Sophie Friederike MEREAU, origine: Schubart, post la dua edziniĝo: Brentano (naskiĝis la 27-an de marto 1770 en Altenburg, mortis la 31-an de oktobro 1806 en Heidelberg) estis germana verkistino kaj tradukistino. Ŝi reprezentis la romantismon.
Vivo
Estante filino de oficisto ŝi ĝuis ege bonan instruadon kaj en la jaro 1791 ŝi unuafoje publikigis poemojn en la ĵurnalo Thalia, eldonita de Friedrich Schiller.
En la jaro 1793 ŝi – ĉefe pro raciaj, ekonomiaj motivoj - edziniĝis al la profesoro Friedrich Karl Mereau. La paro havis unu filinon. Kvankam Sophie Mereau tre sukcese publikigis siajn verkojn, ŝi private ne estis feliĉa. En la jaro 1801 ŝi – kiel unua virino en la duklando Sachsen-Weimar – petis la divorcon. Verkante ŝi bone povis vivteni sin kaj sian filinon.
En 1803 ŝi edziniĝis al la poeto Clemens Brentano. Ŝi amis sian edzon profunde kaj pasie, sed tre suferis pro lia ĵaluzemo. En la jaro 1806, nur 36 jarojn aĝa, ŝi mortis dum akuŝo.
Graveco
Mereau apartenis al la plej buntaj kaj produktemaj verkistinoj de sia tempo. Ŝia verkaron konsistigas poemoj, rakontoj, romanoj, idiliecaĵoj kaj tradukoj el la lingvoj angla, franca, itala kaj hispana. Al tio venis ŝiaj eldonisteco, kunlaboranteco kaj redaktisteco ĉe beletraj almanakoj kaj poŝlibroj. Ŝiaj agoj troviĝis inter la tensio inter klasikismo kaj romantikismo, inter raciismo kaj sensiveco. Malgraŭ ŝiaj amikaj rilatoj al la romantikuloj Friedrich Schlegel, Clemens Brentano aŭ Achim von Arnim floris pensadinterŝanĝo kaj kunlaborado kun la kontraŭromantikismulo Friedrich Schiller. Schiller eĉ ekigis la literaturan karieron de Mereau publikiginte ŝiajn laboraĵojn en la de li eldonita gazeto "Thalia" (1791) kaj pli malfrue ĉe "Horen" kaj "Musenalmanach". Surscenigo de la korneja dramo Le Cid en de Mereau tradukita versio tamen ne okazis. Dum la geedzecjaroj kun Brentano ŝi pli kaj pli retiriĝis el la publika literaturista vivo.
Ŝiaj du romanoj Das Blüthenalter der Empfindung (1794) kaj Amanda und Eduard (1803) estas ekstere de la tradiciaj evolu- kaj klerigromanoj tiutempaj. Ilia intriga strukturo interrompatas per etosaj imagoj kaj priskriboj de pejzaĝaj impresoj. Ili samtempe reproduktas la hazardon de la unuopaj epizodoj. Moralaj kaj kutimaj konvencioj malobservatas dume regas diboĉemo kaj a(or)o en vivo vivata kontraŭ burĝaj ideoj kaj tradiciaj socialaj strukturoj.
Literaturhistorie ŝiaj rakontoj staras sub la influo de sensiveco kaj Sturm und Drang. La vidpunkto de Merau kiel verkistino ne ĉiam klare distingeblas de beletreco de trivialaj kaj distraj romanoj. La enverkara influo de prezentado novaĵoj kaj ĉiutaga vivo tamen ne ŝuldiĝas al aparta memfido de la aŭtorino. Plie, la tempa proksimeco estas signo de vera intereso pri realaj vivkondiĉoj por kies venko - almenaŭ en la literaturaĵoj de ĉ. 1800 - la intergeneracikonflikto estis ofta rakontartifiko de aŭtoroj. Interno kaj malinterno interagas en la romanoj de Mereau tiel ke la prezentado de realeco ne surpaperigas - aŭ eĉ ne estigas - socialpolitikajn konsekvencojn. Nordo kaj sudo estas ĉe ŝiaj pejzaĝpriskriboj konstituantaj trajtoj kiel la malsameco inter maljuneco kaj juneco (koncerne la pripersonajn priskribojn). Deziro je Ameriko kaj Franca revolucio estas stereotipaj por la tiutempa romana ĝenro; tute ne temas pri politika ĉifrado politika! Ŝiaj romanoj estas, se imiti literaturajn antaŭulojn, malpli travivaĵpoeziaĵo ol literaturkritiko per poezio. La kunteksto kun romantiko ĉi-tie facile ekkoneblas.
Fonto
Feilchenfeldt, Konrad, "Mereau, Sophie" ĉe: Neue Deutsche Biographie 17 (1994), p. 129-130, (tie ĉi interrete)
William Ramsay
William RAMSAY (naskiĝis la 2-an de oktobro, 1852, mortis la 23-an de julio, 1916) estis skota kemiisto.
Kiel filo de oficisto li naskiĝis en Glasgovo, Skotlando. Ekde 1870 li studis kemion en Tübingen, Germanio. En 1872 li doktoriĝis kaj revenis al Glasgovo.
En la jaro 1880 li fariĝis profesoro en la Universitato de Bristol, de 1887 ĝis 1913 (kiam li retiriĝis) li okupis saman postenon en Londono. Dum siaj lastaj vivojaroj li intense priesploris la radiumon kaj malsaniĝis je kancero. Li mortis en High Wycombe, Buckinghamshire.
Lia plej granda merito estas la malkovro de la noblaj gasoj: argono, kriptono, neono kaj ksenono kaj ties klasifiko laŭ la perioda tabelo de la elementoj. Pro tio li en la jaro 1904 gajnis la Nobel-premion de Kemio, en la sama jaro li iĝis honora membro de Hungara Scienca Akademio. Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 1895.
Louis Braille
Louis BRAILLE (franca prononco: [lwi bʁɑj]) naskiĝis en Coupvray apud Parizo. Kiel eta infano li pro akcidento blindiĝis. La ege inteligenta kaj scivolema knabo pro tio ne perdis sian kuraĝon; la sola afero, kiu tamen daŭre afliktis lin, estis la fakto, ke li povis ĝui literaturon nur aŭskultante voĉlegadon.
William Ramsay
Li apartenis al la patrona komitato de la Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), kies prezidanto estis generalo Hippolyte Sébert. Pri Esperanto li diris:
Louis Braille
Kvankam la skribo montriĝis simpla kaj facile lernebla, ĝi longtempe estis forte kritikata. La finan venkon de sia invento Braille, kiu en 1852 mortis de tuberkulozo, ne plu povis sperti.
La skribo de Braille, laŭ la inventinto nomata "Brajlo", ankaŭ ekzistas en Esperanta versio. La Ligo Internacia de Blindaj Esperantistoj (LIBE) zorgas pri la kreo kaj disvastigo de brajlaj publikaĵoj en Esperanto.
En la jaro 2009 Internacia Ekzamena Komisiono de UEA kaj ILEI proponis regularon por ekzamensesioj por blinduloj. Tio okazis en la jubilea jaro 200 jarojn post la naskiĝo de Braille. Samjare tiu regularo estis aprobita de la du Komitatoj de UEA kaj de ILEI.
Brielle
[[Media:Nl-Brielle.ogg|Brielle]], antaŭe Den Briel, estas urbo en la nederlanda provinco Sud-Holando situante sur la insulo Voorne. La municipo havas 16.079 loĝantojn (1-a de junio 2005) kaj areo de 31,12 km² el kiu 3,63 km² estas akvo. Krom la urbo Brielle mem la municipo enhavas ankaŭ la vilaĝoj Vierpolders kaj Zwartewaal.
Brielle situas je la Brielse Maas (Mozo de Brielle), digbarita parto de la Mozo kiu disvolviĝis al grava distrejo. Ĝi situas oriente de la malnova ŝanelo Brielse Gat (Truo de Brielle). Ĝis 1700 ĉi tiu akvo estis uzita kiel konekto al Roterdamo, poste ĝi sablopleniĝis pro kio la truo estis malpi bone ŝipveturebla. La Goereese Gat (Truo de Goeree) estis alternativo.
Historio
Brielle estas malnova urbo; la nomo devenas de la kelta vorto brogilo ('enfermita areo, ĉasareo') kaj el la plej malnovaj skribaĵoj montriĝas ke la nuna loko estas 'De nieuwe Briel' (La nova Briel). 'Den ouden Briel' (La malnova Briel) verŝajne situis je alia loko sur la insulo Voorne. Longtempe la urbo estis la sidejo de la Grafoj de Voorne, Ĝis ĉi tiu sinjora bieno en 1371 estis aldonita al Holando. Brielle havis sian propran havenon kaj komercis kun la Baltmara areo. La urbo eĉ havis sian propran faktorion en Svedio.
En 1572 la akvogeŭzoj ekokupis la urbon, La fakta komenco de la ribelo kontraŭ Filipo II. Oni celebris ĉi tiun historian fakton ĉiujare je la 1-a de aprilo. Lernejinfanoj rememoras ĉi tiun fakton per la frazo:
Ankaŭ dum la nokto antaŭ la 1-a de aprilo estas la "Kalknacht" (Kalknokto).
Dum la okazintaĵoj en 1572 la geŭzoj murdis kelkajn romkatolikajn ekleziulojn, La Martiroj de Gorcum. Ekde tiam Brielle ankaŭ estas pilgrimejo.
En 1585 Brielle fariĝis angla posedaĵo: reĝino Elisabeto akiris ĝin, kune kun Vlissingen, kiel garantiaĵo interŝanĝe de 5000 soldatoj kiuj helpis Nederlandon en la batalo kontraŭ Hispanio. En 1616 la teritorioj revenis al Nederlando.
Brielle estas membro de la Nederlanda Asocio de Fortikaĵourboj.
Imperio (turdomo)
Turdomo "Imperio" (Башня «Империя», Imperia Tower ) estas 60-etaĝa turdomo, situanta sur tereno 3 de Moskva-Siti (Moskvo, Rusio).
La nubskrapulo estis konstruita en 2011 — 2014.
Géza Ferenczy
Géza FERENCZY [ferenci] estis hungara, rumania hungara redaktoro. Li naskiĝis en Felsőrákos la 20-an de decembro 1866 kaj mortis en Ormeniș (Brașov) la 11-an de marto 1935.
Kariero
Géza Ferenczy finis universitaton kaj komercakademion en Koloĵvaro. Li estis advokato en Nagyajta, Kolozsvár, Brassó. Li estis ĉsefredaktoro de gazeto Erdővidék (1903–08); en 1920 li fondis la societon Unitárius Irodalmi Társaság, kies li fariĝis prezidanto; li estis unu el redaktoroj de la revuo Keresztény Magvető (1924–28), dum unu sesio li estis senatano de rumana parlamento.
Kastelo de Tépe
La Kastelo de Tépe (konata loke preposta kastelo) estas historia monumento (ekde 1958) en Hungario, en vilaĝo Tépe, kie estas la ĉefa vidindaĵo.
Historio
La kastelo estis konstruita en 1820, tamen la rememoroj ne mencias tion, ke preposto loĝis tie. Post la konstruo ĝenerale respondeculoj pri la eklezia bieno loĝis en la kastelo. La konstruaĵo ŝtatiĝis en 1946, poste ĝi estis forlasita. Ekde 1955 la loka kolĥozo prifitis ĝin. En la malfruaj 1950-aj jaroj la kastelo estis renovigita, ekde 1962 ĝi estas psikiatria malsanulejo kun 50 litoj. Ekde 1992 la posedanto estas municipo de Tépe. Denova ekstera renoviĝo okazis en 2008.
Konstruaĵo
La etaĝa kastelo kun keloj situas sola en korto. La ronda turo estas videbla jam el la foro. La konstruaĵo formas kubon, sed la malsimetria fasado troviĝas en la malantaŭa parto, kie ankaŭ la turo altiĝas kun la enirejo. La turo kaj la enirejo estas rizalito. En la malnova erao sur la etaĝo ankaŭ kapelo funkciis.
La kastelo por turistaj celoj estas nevizitebla.
Ljubomir Trifonĉovski
Ljubomir TRIFONĈOVSKI ( Любомир Трифончовски) (naskiĝis la, mortis 55-jara la en Vraca, Bulgario) estis bulgara esperantisto, dramaturgo en pupteatro. Esperantisto ekde 1973, li estis kunorganizanto de la Internaciaj Junularaj Kongresoj de 1978 kaj 1993, ĉefredaktoro de la revuo "Literatura Foiro" (1996-2013), sekretario de la Esperanta PEN-Centro (2008-2013). Krome li estis Vickonsulo de la Esperanta Civito (2002-2011 kaj 2011-2013).
Matějovice (Rusín)
Matějovice (Matzdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Rusín en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Rusín. Vivas ĉi tie.
Matějovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo.
Transporto
En la vilaĝo troviĝas ŝosea limpasejo Matějovice – Tarnkowa ĝis Pollando.
Pavão
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo, kiu lokiĝas ĉe latitudo 17º25'40" sude kaj longitudo 40º59'56" okcidente, en alteco de 228 metroj. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Mucuri (esperante: Valo de la Rivero Mukurio) kaj en la mikroregiono Teófilo Otoni (prononco Teofilŭ Otoni). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Károly Beck
Károly Beck [kAeoj bek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beck Károly estis hungarlandana aŭstra (germanlingva) poeto. Lia nomo estis germanece Karl Isidor Beck. Lia frato estis Vilmos Beck (pentristo)
Károly Beck naskiĝis la  (laŭ germanaj fontoj en 1817) en Baja, li mortis la  en Vieno.
Biografio
Károly Beck frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo), poste li interrompis la lernadon en la Universitato de Vieno (1833) kaj li lernis plu literaturon en Lejpcigo (1835). Lia debuta poemlibro aperis en 1838. Inter 1841-1843 li vivis en Pest, poste en Vieno, kie li konatiĝis kun Nikolaus Lenau. En 1846 li revenis al Pest kaj li konatiĝis kun Sándor Petőfi. Post eksplodo de la Hungara revolucio de 1848 li translokiĝis denove al Vieno. Li edziĝis en Vieno en 1850, sed lia edzino mortis post monatoj. En 1876 li edziĝis denove. En la malfruaj 1870-aj jaroj li vivis en granda mizero. Li verkadis germane, nur kelkfoje hungare.
Tălmaci
Tălmaci (talmaĉ) (hungare: Bántolmács] [bAntolmAĉ] estas komunumo en Rumanio nordoriente de Chişineu-Criş. En 1910 Bántolmács havis 202 loĝantojn (rumanoj), en 1992 89. Ĝia unua skriba mencio estas en 1828. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario, al Bihar.
Monticello d'Alba
Monticello d'Alba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Alba, Corneliano d'Alba, Pocapaglia, Roddi, Santa Vittoria d'Alba kaj Sommariva Perno. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Lanarkshire
Lanarkshire, nomata ankaŭ County of Lanark, do Distrikto de Lanark (skotgaele Siorrachd Lannraig, skote Lanrikshire) estas historia regiono kaj graflando respektive distrikto en la geografia zono centraj malaltejoj de Skotlando.
Historio
Historie, Lanarkshire estis la plej popolriĉa distrikto en Skotlando kaj, en pli fruaj tempoj, havis konsiderinde pli grandan teritorion, Granda Boundaries, inkluzive de la najbara historia areo Renfrewshire ĝis 1402. En modernaj tempoj, ĝi estas limigita norde de la historia distrikto Stirlingshire kaj dekroĉita porcio de la historia distrikto Dunbartonshire, nordoriente de Stirlingshire, West Lothian (skote Wast Lowden, skotgaele Lodainn an Iar), oriente de Peeblesshire, sudoriente kaj sude de Dumfriesshire, sudokcidente de Dumfriesshire kaj Ayrshire kaj okcidente de Ayrshire, Renfrewshire kaj Dunbartonshire.
Lanarkshire estis historie dividita je du administraj areoj. Meze de la 18-a jarcento ĝi estis redividita en tri sekciojn: la Supra, Meza kaj Malsupra sekcioj kun sia administraj centroj en Lanark, Hamilton kaj Glasgow, respektive, kaj restis tiel ĝis la leĝo de 1889 pri loka regado de Skotlando.
En 1975, la graflandaj konsilioj estis aboliciita kaj la areo iĝis parto de la pli granda regiono Strathclyde, kiu mem estis dividita al novaj areaj konsilioj en 1996. La malnova areo de Lanarkshire laŭ la stato de 1996 ĝis nun konsistas el la konsiliaj areoj de:
Aktualo
Norda Lanarkshire kaj Suda Lanarkshire havas komunan oficejon por statistika kalkulo kaj voĉdona registro. Ankaŭ ekzistas komuna sanservo, kiu tamen ne kovras la urbeton Rutherglen kaj la ĉirkaŭa regiono en Suda Lanarkshire.
En 2011, la regiono gastigis la Internaciajn Infanajn Ludojn.
Farneoj
Farneoj (Farne Islands) estas insularo kiu situas proksime al la norda marbordo de Northumberland, Anglio. Entute, depende de la tajdo, estas de 15 ĝis 20 insuloj en du grupoj - la ekstera kaj la interna.
Dum la frua mezepoko la insuloj servis kiel ermitejo por monaĥoj. Sankta Aidan pasis iom da tempo en Farneoj, kiel ankaŭ Sankta Cuthbert, kiu mortis tie en 687. En 676 Cuthbert estigis leĝon protekantan marbirdojn en Farneoj: verŝajne, tiu estis la unua tia leĝo ie ajn en la mondo.
Ne estas konstanta loĝantaro. Tamen dum parto de la jaro tie loĝas birdgardistoj, en turo konstruita de la prioro de Durham ĉirkaŭ 1500. En antaŭaj jarcentoj la solaj konstantaj loĝantoj estis homoj kiuj prizorgis la lumturojn, sed tiuj estas nun aŭtomataj. Inter tiuj homoj estis la angla heroino Grace Darling kaj ŝia patro.
Dum la plej varmaj monatoj Farneoj estas grava loĝloko de marbirdoj, kaj pro tio, multe vizitataj de turistoj. Estas ankaŭ ĉirkaŭ fokoj.
Skafandristoj vizitas Farneojn por esplori la multajn tieajn vrakŝipojn.
Tira (Israelo)
Tira (الطـّيرة al-Tira, {en hebrea טִירָה), estas urbo en Israelo. Ĝi situas ĉ. 12 km sudoriente de Netanja kaj 8 km nordoriente de Kfar Saba. En septembro 2003 Tira havis 19.600 loĝantojn. La loĝantaro konsistas preskaŭ tute el muslimaj araboj. La statuson de urbo Tira ricevis en Den 1991.
Ĝemeliĝo ekzistas kun Burg ĉe Magdeburg en Germanio.
Edukado
En 2004 17.1% de la loĝantaro havis ĝis 8 jarojn de edukado, 55% havis 9 ĝis 12 jarojn, 11.8% havis 13 ĝis 15 jarojn, kaj 9.7% havis 16 aŭ pli jarojn. 10% havis akademian diplomon.
Pugnokoito
Pugnokoito (el la angla fisting) estas seksa praktiko, fondita en enmetado de la tuta mano (pro kio ĝi diferenciĝas de fingrumado, kiam en la vulvon estas enmetataj sole fingroj). Ĝi dividiĝas en malprofundan pugnokoiton (enŝovo de mano ĝis pojno) kaj profundan pugnokoiton (enŝovo de mano ĝis antaŭbrako). La pugnokoito estas uzata en samseksaj kaj ambaŭseksaj rilatoj, ankaŭ kiel formo de masturbado. La pugnokoiton eblas praktiki ankaŭ kun anusa aperturo (anusa pugnokoito), ĝi estas farata ankaŭ kiel ambaŭspeca pugnokoito, kiam la pugnokoito estas farata samtempe per unu mano en anuson kaj per la alia mano en la vaginon. Dum la pugnokoito oni rekomendas uzi lubrikaĵon.
Igrejinha
Igrejinha estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 31.660 loĝantojn en 2010.
Oficina peonio
La oficina peonio (Paeonia officinalis), ankaŭ nomata ordinara peonio, eŭropa peonio, aŭ vera peonio estas specio el la genro peonio (Paeonia) ene de la familio peoniacoj (Paeoniaceae).
Kultivaroj de la oficina peonio estas uzataj kiel ornamplantoj en parkoj kaj ĝardenoj.
Vegetative karakterizaĵoj
La oficina peonio kreskas kiel multjara herba planto, kiu atingas kreskoaltonde 60 ĝis 100 cm. Ekzemple la kultivaro Paeonia officinalis ‘Rubra Plena’ altojn de 40 ĝis 60 cm. La unuopa tigoj havas branĉojn.
Dum la flortempo ne ekzistas bazajn foliojn. La folioj ĉe la tigoj havas petiolojn. La foliplato havas diametro de 30 cm kaj estas triparta, sur la supra surfaco malhelverda kaj kalva, malsupre griza kaj hara. La folipartoj je la unua ordo estas simple pinataj kaj je la dua ordo pinataj.
Generativaj karakterizaĵoj
La planto floras inter majo kaj junio. La tre grandaj floroj staras terminale unuope. La duseksaj floroj estas radisimetriaj kaj kvinnombraj. La natura formo de la planto havas kvin sepaloj, kiuj estas nesame formitaj kaj longaj; ili estas verdaj kaj ruĝaj kej tuj faliĝis post la fekundado. La kvin ĝis dek petaloj (ili ne havas mielglandojn, la diferenso al ranunkolacoj) estas ruĝaj, 4 ĝis 8 cm longaj, ovalaj kaj pli grandaj ol la sepaloj. La floroj de kelkaj kulturvarioj estas planajkaj havas diametron de 7 ĝis 13 cm. La koloroj de la kultivaroj estas diversaj. La floroj de la natura formo ne estas plenaj. Peonioj ekzistas multajn flavajn stamenojn, kiuj estas kunkreskita je la bazo al karneca ringo. La du aŭ tri karpeloj estas liberaj.
La blanke pelta foniklofrukto estas ĝis 5 cm longa.
La baza kromozomonombro estas x = 4; ekzistas  tetraploidio kun kromozomnombro 2n = 20.
Ekologio
La ordinara peonio estas rizomo-geofito kun radigtubero. La vegetativa multigado okazas per draĵo. Florekologie la ordinara peonio estas granda „polen-disko-floro“kiel inaj partoj maturiĝas unue. La petaloj havas pro la antociano peolino ruĝan koloron.
Kun 3,6 milionoj da poleneroj la planto havas la plej alta nombro de poleneroj po floro. La ordinara peonil estas polendonanto de speciala valoro. Polonigantoj estas diversaj bestetoj, ekzemple abeloj. Ĉe la sepaloj la florburĝon sekregacias sukerakvon, kiu estas manĝata de diversaj insektoj, precipe de formikoj.
Po floro povas kreski du aŭ pliaj foniklofruktoj. La malfermaj fruktoj montras apud nigre brilaj semoj ankaŭ ruĝaj semoj, kiuj havas allogan funkcion. La disvastigado okazas per formikoj, sed ekzistas ankaŭ disvastigado pere de birdoj.
Disvastigo
La ordinara peonio hejmiĝas en suda Eŭropo. Ĝi kreskas nature en la tuta mediteranea regiono de Portugalujo ĝis Albanujo, en Malgrandazio kaj  Armenujo. En la nordo ĝia arealo etendiĝas ĝis la Okcidentaj Alpoj (en Francujo), ĝis la suda rando de la Alpoj (en Svisio kaj Italujo), en la sudaj Orientaj Alpoj (en Slovenujo) kaj la Danuba baseno de Hungarujo. En la nordaj Alpoj ĝi nature kreskas (ekzemple en Svisa Mezlando kaj en Bavario).
Sistematiko
La unua priskribo de Paeonia officinalis okazis en 1753 fare de  Carl von Linné.
De Paeonia officinalis ekzistas kvar subspecioj:
Veneneco
La peonio estas en ĉiu parto malmulte venena.
Venenigado: floroj kaj semoj povas kaŭzi gastroenteriton kun vomado, kolikojn kaj diareon.
Uzado kiel ornamplanto
La plenfloraj kultivaroj de la ordinara peonio estas uzataj kiel ornamplanto en parkoj kaj ĝardenoj. La floroj ankaŭ longe vivtenas sin en vazo (tranĉfloro).
Uzado kiel kuracplanto
Kiel kuracdrogo estas uzata: la sekigitaj petaloj de plenaj ĝardenformoj, la sekigitaj radikoj kaj freŝaj supregrundaj plantpartoj.
Reesdorf (Fläming)
Reesdorf estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 117 loĝantojn.
(8949) 1997 CM28
(8949) 1997 CM28 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Timo antaŭ Dio
Timo antaŭ Dio estas la sinteno, laŭ kiu la fidelulo (fidelulo laŭ la abrahamaj religioj) konstante vivas sin konsiderante sub la rigardo de sia Sinjoro, en la klopodo plaĉi pli al li ol al la homoj. Dio ĉi-kaze estas konceptata pli kiel “amika” de la homo ol juĝisto de la agaro kaj pensaro de la homo: al la pekanta homo la timo antaŭ Dio sugestas la pento kaj la reveno al lia mizerikordo. Timo antaŭ Dio similas, konsiderita laŭaspekte de la psikologio, al la sinteno de la filo deziranta reciproki la amon de la patro, anstataŭ al tiu de subulo kiu suferas pro la risko esti kaptita ĉe la misfaro kaj mispenso.
Timo antaŭ Dio en Judismo
Ĝia moto, interaliaj, povas esti: "La timo antaŭ la Eternulo estas la komenco de sciado" (sentencoj/Proverboj 1,7).
Malsame ol la timo pro Dio kaj pro personoj la timo antaŭ Dio koncernas la honoron kaj konscion pri la amebla grandiozeco de la dia juĝo. Ekzistas diversaj tipoj de "timo antaŭ Dio"; ĝi foje estas strikte kunligita kun la observo de la ordonoj kaj la ties akcepto en la jugo de la Torao: en la biblia spiritualeco la timo antaŭ Dio estas la kapablo bezonata por sperte vivi la respekton, la amon kaj obeon al la dek ordonoj kaj al la 613 Mizvot (normoj).
Teologoj priskribas diverstipaj timoj antaŭ Dio kies la plej simpla, tiu pro la punoj same kiel tiu de la amo por la akiritaj meritoj; tiu de la konscio pri la supera dia Volo kiu ĉion kontrolas kaj regas; fine tiu logita al la senkondiĉa amo al Dia Grandiozeco. Ankaŭ la Boneco kaj Mizerikordo de Dio, kiu pardonas danke al la Teshuvah (agnosko de sia kulpo kaj pardonpeto), ekscitas timon antaŭ Dio.
Laŭ la instruo laŭ kiu “stultulo ne timas la pekon” ankaŭ la timo antaŭ la ebleco de la peko estas kroma provo de la fido je Dio kiu permesas praktiki la konduton plej taŭgan por la observo de la Torao
Timo antaŭ Dio en Kristanismo
Laŭ konstanta instruo, tiu timo antaŭ Dio estas donaco de Dio mem kiu igas la kredanton kapabla ami Dion por si mem kvankam ties distanco kaj malsameco. Krome tiu timo, psikologia analizata, fontas krom de la motivoj de la Torao ankaŭ kaj precipe el la fakto de la senkondiĉaj amo kiun Dio rivelis en la Pasiono kaj morto de Jesuo Kristo: en tiu senkondiĉa amo kuŝas nia destino de kunvivontaj ĉe Dio.
Alivorte: la timo antaŭ Dio estas la necesa kapablo sekvi la instruojn de Jesuo laŭ kiuj Dio iras renkonten al la homo kaj ke Jesuo estas la Savanto.
En la Nova Testamento la timo antaŭ Dio estas ofte kunligita al la kredago, ekzemple kiam Jesuo post la kvietigo de la ŝtormo demandas al siaj disĉiploj: ” Kial vi estas timemaj? ĉu vi ankoraŭ ne havas fidon?” (4,40).
Krome, ĝuste en la instruo de Jesuo, kiu per la parabolo de la erarinta filo identigis Dion kun “patro mizerikorda”, la timo antaŭ Dio estas klarege timo rompi la rilaton de amikeco pli ol timo pro malobeo al ordonoj.
Timo antaŭ Dio en Islamismo
Ĉar temas pri abrahama religio ankaŭ la koncepto pri timo antaŭ Dio havas certajn komunajn radikojn...
San Miguel del Arroyo
San Miguel del Arroyo [sanmiGEL delaROĝo] estas municipo en la centra sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. San Miguel del Arroyo estas komprenebla etimologie kiel Sankta Mikaelo de la Rojo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj San Miguel del Arroyo kaj Santiago del Arroyo, okupas totalan areon de 55,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 658 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 1 100 el la 1960-aj jaroj. Ĝi distas 38 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Jean le Rond d'Alembert
Jean le Rond D'ALEMBERT [ʒɑ̃ lə rɔ̃ dalɑ̃'bɛʁ] (16-a de novembro 1717, Parizo - 29-a de oktobro 1783) franca matematikisto kaj filozofo. Li famiĝis pro sia partopreno en la Enciklopedio apud Denis Diderot kaj pro siaj matematikaj esploroj (diferencialaj ekvacioj, partaj derivaĵoj).
San Miguel del Arroyo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Jean le Rond d'Alembert
Vivo
Alembert estis la filo de la baronino de Tencin kaj de la inĝeniera oficiro Louis Camus Destouches (frato de la poeto Philippe Néricault Destouches) kaj eniris 12-jara la internulejo de la Kolegio Mazarin. Unue li studis teologion, poste jursciencon kaj iĝis advokato. Sed baldaŭ li ekokupiĝis pri matematiko kaj fiziko. En 1741 li akceptitis kiel membro en la Franca Akademio kaj fariĝis ekde 1772 dum multaj jaroj ties sekretario daŭra.
En la verko »Traité de dynamique« (Paris 1743) Alembert publikigis la laŭ li nomitan natursciencan principon (Principe d'Alembert) kiu servas je kalkulado de moviĝo de nemoviĝinta objekto danke al fortimpulsoj. Ĝi klarigas ke fortoj farantaj movojn devus esti en ekvilibro disde fortoj el la alia direkto. Liaj multaj studoj pri pura kaj aplikata matematiko kolektitis en »Opuscules mathématiques« (Paris 1761–1780). Sed Alembert ankaŭ forlasis la ekzaktajn sciencojn kaj dediĉis sin al tute aliaj sciencoj kio de tempo al tempo igis kverelojn kun aliaj.
San Miguel del Arroyo
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejoj de ambaŭ loĝlokoj.
Jean le Rond d'Alembert
Vivo
Ekster la verkon »Mélanges de littérature, d'histoire et de philosophie« (Paris 1752 kaj 1770) li eldonigis ankaŭ la ege spritan libron »Éléments de philosophie« (Paris 1759). Kun Diderot li ne nur prizorgis la eldonon de la Enciklopedio sed verkis ankaŭ ghiajn matematikrilatajn artikolojn. Krome li verkis pri skribada arto »L'art de traduire« kaj »Réflexions sur le style« inter aliaj tre spertaj verkoj. En ili montriĝis ankaŭ lia elstara lingva stilo. Filozofie li inkliniĝis al skeptiko; li puŝatas al la kredo ke ekster ni nenio ekzistus kio egalus al la aferoj kiujn ni ŝajne perceptadas. Ni de la materio ni de la spirito ni havus - laŭ Albembert - klaran ideon. Tamen necesigus la kombino de la partoj en la organaĵoj certan inteligentecon.
Estante liberpensulo li ege atakitis fare de teologoj. Tamen Alembert ne sekvis la vokojn de Frederiko la 2-a (Prusio) aŭ de Katerina la 2-a (Rusio). Li estis homo de malmemprofitemo kaj malfermeco. Li havis amrilaton malfeliĉan al la inteligenta sed malkonstanta damo L'Espinasse.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 1. Leipzig 1905, p. 290, kio legeblas tie ĉi interrete.
(17918) 1999 GE6
(17918) 1999 GE6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
NGC 4185
NGC 4185 (aliaj indikoj — UGC 7225, MCG 5-29-38, ZWG 158.47, PGC 38995) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Jökulsárlón
La lago Jökulsárlón estas la plej konata kaj granda de la glaĉerlagoj en Islando. Ĝi situas ĉe la suda parto de Vatnajökull sur Breiðamerkursander, inter la Nacia parko Skaftafell kaj Höfn. Ĝi estas la plej profunda lago de Islando, kun 248 m. Ĝia surfaco estas ĉ. 18 km².
Priskribo
Jökulsárlón-on karakterizas flosantaj glacimontoj, kiuj atingas alton de ĝis 15 metroj. Ili apartiĝas de la glaĉera lango de Breiðamerkurjökull.
Ĉe bordo de la lago troviĝas multaj migraj vojoj. En junio kaj julio nestas proksime de la glaĉerlago la granda rabmevo. Plue vivas en Jökulsárlón ordinara foko.
En la proksimo troviĝas du pluaj glaĉerlagoj, la tre malgrandaj Fjallsárlón kaj Breiðárlón.
Geografio
La mallonga rivereto el la lago estas nomata Jökulsá á Breiðamerkursandi, kiel aliaj riveretoj en Islando, kie Jökulsá signifas glaĉera rivero. Ĝin trairas ponto de rondvojo (Hringvegur), kiu iras rekte apud la lago. Pro la mara ondumado kaj la tiel kunligita erozio de la marbordo, gravigas la danĝeron, ke la ponto estos sublavita. Tiam la rondvojo malaperus sur tiu loko, same kiel la rivereto kaj la lago iĝus margolfo.
Historio
La lago en 1975 havis surfacon de 7,9 km², sed poste kreskis je 18 km² pro la degelo de la glaĉeroj.
Triviaĵoj
La glaĉera lago estis jam plurfoje scenejo por filmoj, ekz. Mortu en alia tago, En vizaĝo de la morto, Tomb Raider kaj Batman Begins. Tra konekto al maro, okazas daŭra enfluo de marakvo, kiu malhelpas la frostiĝon de Jökulsárlón. Tio ebligas ŝipveturon sur la lago, sed ekz. oni fermis la kontakton inter la lago kaj la maro pro James-Bond-filmo, pro kio estiĝis ene de 24 horoj unueca glacitavolo sur la lago.
Seong-Jin Cho
Seong-Jin Cho  (조성진; naskiĝis la en Seulo) estas sud-korea pianisto. Li gajnis unuan lokon en la 17-a Internacia Pianista Konkurso nome de Frederiko Chopin en Varsovio.
Muzika edukado
Li ludas la pianon ekde la aĝo de 6 jaroj kaj komencis muzikan edukadon, kiam li estis 10-jara. Pianisto finis la Yewon Lernejon kaj Seula Artoj Altlernejo en Sud-Koreio. Li studas en la Pariza Konservatorio en la klaso de Michel Beroff. Ekde infanaĝo li ludas verkojn de Frederiko Chopin, Volfgango Amadeo Mozarto, Ludviko Betoveno kaj la muzikon de proksima amiko de Chopin - Robert Schumann. Li ankaŭ ŝatas muzikon de Franz' Ŝuberto kaj Gustav Mahler.
Premioj
Li estas gajninto:
La 17-a Internacia Pianista Konkurso de Frederiko Chopin en Varsovio
Li komencis revi pri partopreno en la Konkurso ekde 2005, kiam li aŭdis Rafał Blechacz.
Stadioj de la konkurado:
Koncertoj
Pianisto ludis kun la orkestroj de la: Praga Filharmonio, Seula Filharmonio,  Munkena Filharmonio, Urala Filharmonio kaj Berlina Radio Orkestro, Rusia Nacia Orkestro, Tokia Simfonia Orkestra, Simfonia Orkestra en Bazelo, Radio France. Li travojaĝis kun koncertoj Japanio, Germanio, Francio, Rusio, Pollando, Israelo, Ĉinio kaj Usono. Li ludis ĉe la Tokia Opero, en Osako, ĉe la Moskva Konservatorio kaj ĉe la Mariinskij-Teatro en Sankt Peterburgo. Li partoprenis en multnombraj eŭropaj festivaloj: en Sankt Peterburgo, Moskvo, Duszniki-Zdrój kaj Krakovo. Li estis invitita por labori kun la elstara violonisto Kyung Wha Chung.
Ratvaj
Ratvaj (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Seong-Jin Cho
Koncertoj
Post la 17–a Internacia Pianista Chopina Konkurso en Varsovio kiel la gajninto estos sur turneo kaj plenumos (ekde 25-a de oktobro 2015 ĝis 2-a de februaro 2016) en: Vroclavo, Katowice, Birmingham, Tokio, Pekino, Ŝanhajo, Amsterdamo, Bruselo, Osaka, Nagoja, Sapporo kaj Seulo.
Monistrol-d'Allier (stacidomo)
Monistrol-d'Allier estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Monistrol-d'Allier, en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ratvaj
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1374 en formo "Rathway". En 1427 18 familioj pagis impostojn. En 1787 130 vilaĝanoj loĝis en 17 domoj, en 1828 156 vilaĝanoj en 20 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ratvaj 95 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Sabinov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ratvaj 141 homoj, (ĉiuj slovakoj).
László Alföldi
László Alföldi [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Alföldi László estis hungara geologo, hidrologo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Lajos Alföldi.
Seong-Jin Cho
Diskaro
6-a de novembro 2015 Deutsche Grammophon eldonis solalbumon de Seong-Jin Cho kun elektitaj verkoj, kiujn li ludis dum la 17-a Internacia Pianista Konkurso nome de Frederiko Chopin.
Monistrol-d'Allier (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
Mária Ronyecz
Mária Ronyecz naskiĝis la 1944 en Kunágota - mortis la  1989 en Budapeŝto.
Biografio
Mária Ronyecz frekventis Teatran Altlernejon en Budapeŝto, poste tuj en 1967 ŝi aliĝis al Nacia Teatro (Pécs). En 1970 ŝi aliĝis al Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1982 ŝi apartenis al tiu grupo, kiu fondis novan trupon en Teatro Katona József, kie ŝi ĝismorte restis. Pro ŝia voĉo ŝi ricevis ĉefe tragikajn rolojn. Ŝi ricevis premion en 1977.
László Alföldi
László Alföldi naskiĝis la en Tiszadob, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Alföldi akiris geologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1952, li doktoriĝis samloke post ses jaroj. Li eklaboris jam post la diplomo en signifa ŝtata oficejo. Inter 1956 kaj 1964 li esploris akvon en Mongolio. Hejmenveninta li havis altajn postenojn en pluraj oficejoj kaj li respondecis pri la akvoesploro; en 1985 li estis institutestro. Li ankaŭ instruis en Teknikuniversitato de Budapeŝto (1969-1973), Universitato Loránd Eötvös (1973-1994), fine en Universitato de Okcidenta Hungario. Intertempe li kandidatiĝis en 1978, doktoriĝis en 1989 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li pensiuliĝis en 1991, sed li instruis plu. Li ricevis premiojn inter 1986-2006. Ekde 1951 li havis edzinon, kiu naskis 2 gefilojn en 1953 kaj 1960.
Bükkszentmárton
Situo
Bükkszentmárton situas sur malebenaĵo, fine de mallonga sakovojoj. Bélapátfalva troviĝas 3, Ózd 21, Eger 24 km-ojn.
Historio
La turkoj senhomigis la vilaĝon en 1544, kiu refondiĝis en 1596. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, 2 gastejoj, migra poŝto.
Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)
Judit Rezes
Judit Rezes [rezeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rezes Judit estas hungara aktoro, baletisto. Judit Rezes naskiĝis la  en Sárvár.
Biografio
Judit Rezes frekventis baletan mezlernejon en Pécs, poste ŝi plulernis jaron en Győr, fine ŝi akiris diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Dum la studentaj jaroj ŝi ricevis rolojn en Teatro Katona József, pli malofte en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Post la diplomo ŝi havis rolojn en malgrandaj teatroj kaj pli longe en la menciita Teatro Katona József. Ŝi ricevis diversajn premiojn ekde 2001. Ŝi havas edzon, ŝi naskis filon en 2010.
Péter Frankl (pianisto)
Péter Frankl, laŭ hungarlingve kutima nomordo Frankl Péter estas hungardevena-brita pianisto, altlerneja instruisto. Li plejparte prezentas muzikon de la klasika epoko (precipe Mozart) ĝis la frua moderna periodo. Liaj registradoj inkludas la kompletan solludan pianan muzikon de Robert Schumann kaj Claude Debussy.
Péter Frankl naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Frankl aĝis 5, kiam li komencis pianadi hejme. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lajos Hernádi, Zoltán Kodály kaj Leó Weiner. Li atingis la trian lokon jam dum la studentaj jaroj en 1953 en junulara pianista konkurso en Bukareŝto. Post 4 jaroj li estis jam la unua en Parizo, same en Munkeno. En 1958 li disidis kaj vivis en Parizo ĝis 1961, poste en Londono. Li faris koncertojn en pluraj landoj, ekde 1972 jam denove ankaŭ en Hungario. Li fondis muzikan triopon kun György Pauk kaj Ralph Kirshbaum, ili muzikadis kune 28 jarojn. Frankl instruas en Universitato Yale ekde 1987. Li ricevis signifajn usonan kaj hungaran premiojn.
Ayerdhal
AYERDHAL (naskiĝis en 1959 en Liono, mortis la 27-an de oktobro 2015 en Bruselo; vera nomo Marc Soulier) estis franca verkisto.
Li naskiĝis en la Liona ĉirkaŭurbo, estis futbalisto, sociokultura animatoro kaj monitoro pri skiado.
Li komencis en 1990 verki romanojn de sciencfikcio por la kolekto "Anticipation Fleuve Noir".
Li ricevis dufoje la premion Grand Prix de l'Imaginaire: en 1993 por sia romano de sciencfikcio "Demain une oasis" (Morgaŭ, oazo) kaj en 2005 por sia krimfikcio "Transparences" (Travideblecoj).
Li ricevis la premion Ozone en 1997 por "Parleur ou les Chroniques d'un rêve enclavé" (Parlanto, aŭ la kronikoj pri enklavita sonĝo), kaj en 2000 por "Étoiles mourantes" (Mortantaj steloj), verko ankaŭ premiita de la premio Tour Eiffel pri sciencfikcio.
Marto de 2010
Jen listo de okazaĵoj en marto 2010.
Józef Światło
Józef Światło, ĝuste Izaak Fleischfarb (naskiĝis la 1-an de januaro 1915 en Medyń (nun en Ternopila provinco), mortis la 2-an de septembro 1994 en Usono) – alta funkciulo de Ministerio pri Publika Sekureco, vicdirektoro de la 10-a Departamento, subkolonelo. Timante purigojn, post aresto de Lavrentij Berija en 1953, dum ofica vojaĝo al Orienta Berlino fuĝis al Okcidenta Berlino.
Milito kaj restado en Sovetunio
En 1939 dum germana invado en Pollandon soldatservis ĝis la 20-an de septembro, kiam trafis en germanan malliberon. Post forkuro transiris al sud-orienta Pollando okupata de Ruĝa Armeo. El tiuj tempoj li rememoris – Kiam mi vidis rilaton de NKVD kaj sovetaj komunistoj al malnovaj polaj komunistoj, mi ne konfesis al mia komunisma pasinteco. Post certa tempo estis arestita kaj foveturigita profunden en Sovetunion. Post subskribo de la pakto Sikorski-Majski liberiĝis kaj translokiĝis al Kazaĥio, kie laboris kiel ŝuisto. Tie ekkonis kaj la 26-an de aprilo 1943 nuptis sian duan edzinon, Justyna Światło transprenante ŝian nomon.
Servante en laboraj batalionoj profitis amnestion en 1943. Li ne strebis akcepton al Pola Armeo en Sovetunio de generalo Władysław Anders, sed eniris al pola divizio de Zygmunt Berling. Direktita de Komunista Partio de Sovetunio al la Unua Pola Divizio je la nomo de Tadeusz Kościuszko. Post malkaŝo de sia komunista hisorio rapide avancis. Jam en 1943 iĝis subleŭtenanto kaj politika oficiro kunlaboranta kun la soveta NKVD
Anticipo
Anticipo estas la ago
Aparte en multaj literaturaj verkoj, kinaj kaj televidaj filmoj, anticipo (ekzemple de estonta horora evento) estas grava stila elemento.
Sub la Verda Stelo
Esperanto-Teatro Sub la Verda Stelo (緑の星の下に Midori no Hoŝi no Moto ni)　estas infan-teatraĵo japanlingva. Japana Esperantista infan-literaturisto, OKA Kazuta (岡 一太 [oka kazuta]) faris ĝian scenaron por prezenti Esperanton al infanoj. Temo estas amikeco de Esperantistaro en du militoj. Japana Esperanto-Instituto distribuas la help-dokumenton al lernejoj por prezenti Esperanton. Oka Kazuta (naskiĝis en 1903- mortis en 1988) estis honorita je Premio Ossaka por esperantistoj, en la jaro 1953 pro tiu ĉi teatraĵo.
Enhavo de Teatraĵo
En Dua mondmilito, urbo Varsovio en Pollando estis okupaciita de Nazioj. Geknaboj (rolantoj), kiuj lernas Esperanton, kaŝis sin en preĝejo, ĉar Nazioj subpremis Esperantistojn. Ili havas planon, ke iu el la knaboj hisu la flagon de Verda Standardo kontraŭ Nazia maljusta okupado de la urbo. La loko, kie li volas hisi, estas ruinigita Zamenhofa domo. Sed, hisi la flagon estas tre danĝere pro Nazia germana gvatisto, kaj pastro, kiu instruas al la geknaboj Esperanton, malpermesas la planon. Tamen, knabo Leonie precipe volas hisi.
Memoro de Malmobilizita Maljunulo
Kiam ili finpentris la flagon, la pastro revenis kun malmobilizita maljunulo. La maljunulo estis esperantisto. Li diris, kial li esperantistiĝis.
Tajperaro
La nocio tajperaro (mistajpaĵo) estas tia ortografia eraro en tekstoj verkitaj per maŝinoj, kiu estiĝas ne pro la nekono de la ĝusta skribmaniero, sed pro la hasta laboro, malatenteco.