cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pazigrafio
Historio
En la 18-a kaj la 19-a jarcentoj ekestis la plej multaj pazigrafiaj projektoj, kiel la pazigrafio de Maimieux, aprobita de la franca Conseil des Anciens (Senato) 1798, novaj estas ĉiam kreataj, ekz. Videlingo surbaze de Esperanto en 1992.
Same kiel ĉe planlingvaj projektoj ĝenerale oni povas dividi pazigrafiojn laŭ maniero de ilia ekesto aŭ laŭ deveno de la materialo, kiun ili uzas. Ekzistas do aprioraj pazigrafioj, konstruantaj siajn signojn laŭ divido de homaj scioj en certajn klasojn kaj subklasojn, kiuj ricevas respektivajn simbolojn. Tiaj sistemoj estas finpretaj, oni do apenaŭ povas aldoni novajn nociojn sen ŝangoj en la tuta sistemo.
Stacio Ōguchi
Stacio Ōguchi (japane: 大口駅 [Ōguĉi-eki], angle: Ōguchi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kanagaŭa, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Yokohama.
Pazigrafio
Historio
Kiel ekzemplojn de aprioraj pazigrafioj oni menciu "Graphische Sprache" de Carl Haag el la jaro 1930. Li karakterizas sian provon kiel "apartigon de pensado disde lingvo pere de nocia skribo". La bazaj elementoj de lia nocia konstrusistemo estas klasoj fizikaj, psikaj, historiaj ktp. Por bazaj nocioj li uzas grafikaĵojn, ekzemple kvadrateto signifas aĵon, trianguleto konduton, cirkleto personon, kruceto bonon, horizontala streketo malbonon. "Translingua Script" de E. Funke (1956) estas cifera pazigrafio: la vortprovizo dividiĝas en 35 grupojn, la unuopaj nocioj estas signitaj per ciferoj kaj iliaj kombinaĵoj, ekzemple 9 = korpo, 9.1 = homa korpo, 9.2 = ostoj, 9.6 = korpaj funkcioj. Interesan grupon de aprioraj pazigrafioj formas tiuj, kiujn oni volas uzi por interkompreniĝo kun eksterteranoj, ekzemple Lancelot Hogben (aŭtoro de projekto Intergloso) kredas, ke eksterteranoj konas numerojn. Matematikisto Hans Freudenthal publikigis en 1960 projekton "Lincos" (Lingua cosmica), por ebligi kosman interkomprenighon helpe de radiosignaloj.
Aposterioraj (aŭ "empiriaj") pazigrafioj baziĝas sur nocioj esprimitaj per vortoj kaj vortgrupoj, ĉerpante do el lingva materialo. Ili abundas en la 19-a kaj la 20-a jarcentoj. Unu el la plej bonaj kaj detalaj oni opinias "Safo" de André Eckardt (1947), inspiritan per ĉina skribo. Ĝi havas 180 bazajn signojn por la plej gravaj nocioj de ĉiutaga vivo. La nociaro estas kunmetita respektante la strukturon de eŭropaj lingvoj, i. a. gramatikajn kategoriojn. Tial al bazaj signoj aldonighas kromsignoj (ekz. al granda streko kromstreketo) por indiki pluralon, kazon, preteriton, imperativon ktp. Ekzistas ankaŭ miksaj formoj de aprioraj kaj aposterioraj pazigrafioj.
Praktika uzo
La sola pazigrafia projekto, kiu atingis praktikan signifon, estas la Blisa skribo, kreita de Charles Bliss (1949). Unue, tiu sistemo ricevis ne pli da atento ol la antaŭaj pazigrafioj, inspiritaj de la ĉina skribo kaj intencitaj por internacia komunikado. Ek de 1971 ĝi trovis tamen alian aplikon en multaj landoj, unue en Kanado, nome kiel komunikilo por handikapuloj kiuj ne kapablas regi ordinaran lingvon.
Kodo Roosevelt
Kodo Roosevelt estas pasigrafio proponita de Cope Whitehouse 1906. La nomo de projekto "omaĝis" usona prezidento Theodore Roosevelt, kiu havis nenian partoprenon en ĝi, la celo de tiu nomo estis ĉefe propaganda.
Mediaglifoj
Mediaglifoj (Mediaglyphs) estas moderna pazigrafio kreita en 2002 de Giuseppe Insana. Bazaj ideoj de Mediaglifoj estas la sama de klasikaj pasigrafioj: oni ne bezonus lerni ĝin, ĉar la signifo de simboloj estus memevidentaj. Ankaŭ, samekiel klasikaj pasigrafioj, la projekto estas inspirata en ĉina skribo.
Valdevacas y Guijar
Valdevacas y Guijar [baldeBAkas igiĤAR] estas municipo en la centro de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Valdevacas y Guijar estas etimologie komprenebla kiel Valo de Bovinoj kaj Ŝtonejo. Fakte la municipo estas formita de la loĝlokoj El Guijar de Valdevacas kaj Valdevacas del Guijar.
Pazigrafio
Paleneo
Paleneo estas pazigrafio proponita de misterverkisto Leslie Charteris (1907-1993) en 1972.
Valdevacas y Guijar
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 96 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 80 el 1991.
Ĝi distas 37 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Muñoveros, Puebla de Pedraza, Arevalillo de Cega, Arahuetes, Caballar kaj Cubillo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
Pazigrafio
Telekaba
Telekaba estas pasigrafio proponita de aŭstra kuracisto Barono Clemens von Pirquet (1874-1929) en 1913.
Prato (komunumo)
Tiu ĉi artikolo estas pri komunumo en Toskanio. Vidu ankaŭ Prato all'Isarco
Manno
Manno estas komunumo de la komunumaro Taverne kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1246 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Pazigrafio
Timerio
Ĝi ricevas klasifikon 411.5 "1921” de Biblioteko Butler.
Prato (komunumo)
Historio
La unua domaro estiĝis dum la deka jarcento, kvankam la regiono estis koloniita de Etruskoj kaj Romianoj. En 1997 oni malkovris en Gonfienti, ĉirkaŭ 5 km sud-oriente de la centro de Prato, antikvan etruskan urbon, kiu estis aktiva inter la 7-a kaj la 5-a jarcento a.K..
Yusuke Tanahashi
Yusuke Tanahashi (棚橋 雄介, n. ) estas japana futbalisto.
(11608) 1995 WU4
(11608) 1995 WU4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Pazigrafio
Unipix
Unipix estas pasigrafio proponita de Cindy Drolet en 1982. Ĝi estas kreita por ke turistoj povu fingremontri la dezegnojn por komuniki iliajn ideojn.
Eksteraj ligiloj
http://www.mediaglyphs.org/mg/main.eng.shtml
Yusuke Tanahashi
Li futbalis ĉe Kataller Toyama, FC Ryukyu kaj Vonds Ichihara.
Manno
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,38 km², de kiuj 35,4% estas kovritaj de arbaro, 22,1% servas por agrikulturo kaj 40,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Manno limas en nordo al Gravesano, en nordoriento al Lamone, en oriento al Cadempino, en sudoriento al Vezia, en sudo kaj okcidento al Bioggio, kaj en nordokcidento al Alto Malcantone.
Trafiko
Tra Manno pasas la kantona ĉefvojo n-ro 398 de Ponte Tresa al la montopasejo Monte Ceneri kaj sur la komunuma teritorio situas la alveturejo Lugano-Nordo al la svisa aŭtovojo A2. Pere de buslinioj de la loka busreto de Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Institucioj
En Manno situas la kalkulcentro de la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio, la tiel nomita Svisa Centro pri Scienca Kalkulado.
Historio
La unua dokumenta mencio de Manno datiĝas el la jaro 1184 jam per la aktuala formo Manno. En la jaro 1335 la komunumo estis dividita en du kernojn, nome Manno iferiore kaj Manno superiore, kiuj apartenis al la Subvoktejo Grumo kaj formis parton de la komunumo Gravesano. Ankoraŭ nuntempe ekzistas fortaj ligoj kun la najbara Gravesano, kun kiu Manno formas komunan paroĥon.
Radda in Chianti
Radda in Chianti estas komunumo de Italio.
Prato (komunumo)
Historio
Prato prosperis dum la lastaj jarcentoj de Mezepoko kaj dum Renesanco; en 1326 ĝi iĝis posedaĵo de la reĝoj de Napolo, kiuj vendis ĝi al Florenco en 1351. Poste, Prato restis ĉiam sub la regado de Florenco.
Ekde le deknaŭa jarcento moderna teksuma industrio florigas kaj pligrandigas la urbon, kiu nuntempe, danke al siaj 190.000 loĝantoj, estas la dua en regiono Toskanio.
La nomo "Prato", itallingve, signifas "herbejo": eble ĝi venas el la herbejo, kiu antikve ĉirkaŭis la kastelon.
Vidindaĵoj
La historia centro de Prato estas en la sesangula murzono de la dektria jarcento. Unu kerno de la centro estas Placo de Komunumo, en kiu staras la bela mezepoka Palaco de la Komunumestro; la dua kerno estas la Placo de la Katedralo; la preĝejo havas strangan fasadon kun angula balkono, skulptita de la fama renesanca artisto Donatello. En la centro estas ankaŭ kastelo, ĝi nomiĝas Kastelo de la Imperiestro, ĉar volis ĝin Imperiestro Frederiko la 2-a (Sankta Romia Imperio) dum la dektria jarcento. La plej gravaj muzeoj en la centro estas Muzeo de Sankta Domeniko, en kiu estas pentraĵoj de multaj renesancaj artistoj, kiel Filippo Lippi kiu loĝis kaj laboris en Prato dum dekkvin jaroj, kaj Muzeo de la Teksaĵo, dediĉita al teksuma arto kaj al industriaj teknikoj. Ekster la centro estas Muzeo de Nuntempa Arto, kiu enhavas daŭran kolekton kaj kiu gastigas multajn dumtempajn ekspoziciojn.
Tradicioj
En Prato oni faras famajn biskvitojn: ili estas la "biskvitoj de Prato", kiujn kutime oni manĝas je la fino de manĝo, trempitajn en dolĉa kaj likvora vino. La ingrediencoj estas: tritikfaruno, akvo, ovoj, mielo kaj amandoj.
En Prato oni konservas gravan relikvon de kristana religio: ĝi estas la sankta zono de Maria. Ĝi estas konservata en la katedralo kaj oni povas vidi ĝin (de malproksime) kvinfoje jare, kiam la episkopo elmontriĝas el la balkono de la fasado kaj vidigas la relikvon al la fideluloj kunvenintaj. La sankta zono estis donita de Madono al apostolo Tomaso. Laŭ legendo, post pli ol mil jaroj, en Jerusalemo, Mikelo, pilgrimulo kaj komercisto de Prato, ricevis dote ĝin, kiam li edziĝis al bela knabino nomata Maria. Mikelo reiris al Prato en 1141 kun la zono sed sen la edzino, kiu mortis dum la vojaĝo. Li konservis la relikvon zorge kaj donacis ĝin, ĉe la morthoro, al la parokestro de preĝejo Sankta Stefano (la nuna katedralo). Por konservi kaj montri la relikvon al la fideluloj, dum la jarcentoj, oni konstruis kapelon, novan fasadon kun balkono, grandan placon antaŭ la preĝejo.
Raketo (apartigilo)
Raketo povas esti
Facundo Cabral
Facundo Cabral (Fakundo Kabral(o)) (La Plata, Bonaera Provinco, Argentino, 22-a de majo de 1937 - Gvatemalurbo, 9-a de julio de 2011) estis kantisto argentino. Karakteriĝis pro komponaĵoj de popola kanto kaj monologoj kun personaj rakontoj kaj spiritaj pripensadoj.
Biografio
Ekde sia karierkomenco li ludis gitaron kaj kantis sola sed ankaŭ kun aliaj kantistoj kiaj Alberto Cortez.
Unu el liaj plej konataj kantoj estas No soy de aquí, ni soy de allá (Mi estas nek de tie ĉi, nek de tie). Fakte li ne loĝis ie ajn, kvankam devis fuĝi el Argentino dum la diktaturo de Videla.
Kantista kariero
Kabralo kutimis kanti popolajn kantojn. Unufoje li diris: "Mi ekis kanti kun kampuloj, kun la familio Teĉejro. Kaj je la 24-a de februaro de 1954 unu vagabondo deklamis al mi Surmontan Paroladon, kaj mi trovis, ke mi estas naskita. Mi kuris verki unu lulkanton, Vuele bajo, kaj ĉio startis."
Morto
Li estis murdata la 9-a de julio de 2011 en Gvatemalurbo, viktimo de atenco ŝajne kontraŭ entreprenisto Henry Fariña    kiu kondukis la kantiston kaj ties reprezentanton al la Internacia Flughaveno La Aurora el hotelo, por veurado al Nikaragvo. La atencintoj veturis per tri aŭtoj en la Bulvardo Liberación de la menciita urbo kaj la entreprenisto vundiĝis dum mortis la kantisto.
Diskaro
Jene estas listo nekompleta de ampleksa diskaro DVD y libros la Web de Facundo Cabral
Rusio en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
Birżebbuġa
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 9,2 kvadrataj kilometroj vivis.
NGC 6114
NGC 6114 (aliaj indikoj — MCG 6-36-19, ZWG 196.30, KUG 1616+352B, PGC 57784) estas galaksio en konstelacio Boreala Krono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Florida Muzeo de Natura Historio
La Florida Muzeo de Natura Historio (Florida Museum of Natural History, FLMNH) estas la oficiale deŝtata subtenita kaj konstituita naturhistoria muzeo de la ŝtato de Florido en Usono. Ties ĉefaj konstruaĵoj situantas ĉe 3215 Hull Road ĉe la kampuso de la Universitato de Florido en Gainesville, Florido.
Kanuado
Kanuado estas akva sporto en kanuo origine indiana, mallarĝa kaj pintfina, en kiu la sportisto staras kaj pagajas per nefiksita pagajo.
Ekzistas kanuado trankvilakva, sovaĝakva kaj sovaĝakva kanu-slalomo.
Florida Muzeo de Natura Historio
La konstanta ekspozicio de Powell Hall fokusiĝas al flaŭro, faŭno, fosilioj kaj historiaj popoloj de la teritorio de la nuna ŝtato Florido. La muzeo estas senpaga al plej da ekspozicioj; esceptoj estas la Butterfly Rainforest (papilia pluvarbaro) kaj kelkaj nekonstantaj ekspozicioj.
Historio
El la 1950-aj jaroj, Pierce Brodkorb konstruis grandan kolekton de birdaj fosilioj el Mioceno, Plioceno, kaj Pleistoceno de Florido, kiu inkludis 12,500 skeletojn el 129 familioj, kaj estas videbla ĉe la Florida Muzeo de Natura Historio.
Roești (komunumo, Vâlcea)
Roești [roŝile] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Bărbărigeni, Băiașa, Băjenari, Ciocâltei, Frasina, Cueni, Piscu Scoarței, Râpa Cărămizii, Roești (la sidejo) kaj Saioci.
Olga Szűcs
Olga SZŰCS [syĉ] estas rumanuja hungara ĵurnalistino, redaktorino, tradukistino. Ŝi naskiĝis la 6-an de januaro 1930 en Sărmașu.
Kariero
Olga Szűcs diplomitiĝis pri filozofio en la Universitato de Bukareŝto (1969). Ŝi laboris en la hungra redakcio de la radio de Bukareŝto (1952–70), poste ŝi estis eksterpolitika redaktorino kaj komentistino ĉe la gazeto Előre (1970–89), pli poste ĉefkunlaborintino de Romániai Magyar Szó, ties kontrakta redaktorino (1989–96).
Roești (komunumo, Vâlcea)
Roești situas iom oriente de la rivero Cerna. Tra la komunumo pasas la nacia vojo DN65C inter Horezu kaj Craiova. La plej proksima fervoja stacio situas naŭ kilometrojn nord-oriente, en Șirineasa.
Sankt-Vith
Sankt-Vith (germane: [sankt-VIT] aŭ Saint-Vith) estas municipo en Belgio, kiu jam de pluraj jarcentoj ricevis la urbajn rajtojn. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Recht, Schönberg, Lommersweiler kaj Crombach apartenas al Sankt-Vith, la ĉefa municipo.
Muflono
Muflono estas sovaĝa ŝafforma mamulo de subfamilio kaprenoj kaj vivas en gregoj de 50 ĝis 100 ŝafoj. Ĝia origina loĝloko estis la montaroj de Korsiko kaj Sardio. Ĝi estas la plej korpulenta el inter la kaprenoj. Ĝia lano estas kurta, kuŝanta unu sur la alia. La lano estas brunflava, sur la kolo, kapo duflanke tio estas nigreta; vintre kaŝtanbruna.
Kornon la ŝafino nur malofte portas, ankaŭ tiam longas 5–6 cm. Ĝia korpo longas ĉ 1,15 m, vosto 10 cm, ŝultroalto estas 70 cm. Ĝi estas tre lerta, moviĝema, sovaĝa kaj singardema.
La besto ofte videblas en zoologiaj ĝardenoj.
Timmendorfer Strand
Timmendorfer Strand [prononco "Timendorfa Ŝtrant"] estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Troviĝante rekte ĉe vasta plaĝo de la Balta Maro, Timmendorfer Strand estas grava ferieja centro.
Esperanto en Timmendorfer Strand
En la urboparto Niendorf borde de la Balta Maro inter la 27-a de decembro 1983 kaj la 3-a de januaro 1984 okazis la 27-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo kaj pritraktis la temon "La libera homo kaj 1984".
Dürrenroth
Dürrenroth estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Trachselwald kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1076 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Dürrenroth situas en la Svisa Mezlando ĉe la orienta flanko de la regiono Emme-Valo, ĉe la limo al Supra Argovio, proksimume 15 kilometrojn oriente de la urbo Burgdorf. Tra la komunumo fluas de okcidento al oriento la rivereto Rotbach, kiu senakvigas la komunuman teritorion al Langete. Kvankam la komunumo apartenas jam al la administra distrikto Emme-Valo, ĝi apartenas al la akvokolekta baseno de Langete kaj do ofektive al la regiono de Supra Argovio. La komunumo Dürrenroth konsistas el la vilaĝo Dürrenroth kaj la setlejoj Chabisberg, Chnubel, Dagerdingen, Eggisberg, Feld, Gärbihof, Gasse, Grat, Huebberg, Huebgergschache, Huebe, Meibach, Ober-Waltrige, Pfaffägrabe, Rotberg, Tschättebach, Under-Waltrige, kaj Wolferdingen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 14,12 km², de kiuj 33,0% estas kovritaj de arbaro, 70,5% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Dürrenroth limas en nordo al Walterswil, en nordnordoriento al Rohrbachgraben, en nordoriento al Huttwil, en oriento al Wyssachen, en sudo al Sumiswald, kaj en okcidento al Affoltern en Emme-Valo.
Trafiko
Tra Dürrenroth pasas la kantona ĉefvojo n-ro 23 de Sursee al Burgdorf, kiu estas grava konekto inter la kantonoj Berno kaj Lucerno. La trajnlinio de Huttwil al Burgdorf en la jaro 2006 estis fermita por la persona transporto, kaj la konekto al la publika transportreto anstataŭigita per aŭtobuslinio sur la sama vojo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dürrenroth datiĝas el la jaro 1275 kiel Rota. La regiono Dürrenroth, kiu konsistis el multnombraj izolitaj bienoj estis en la jaro 1312 atribuita al la Ordeno de germanaj kavaliroj, kiu transdonis en la 15-a jarcento la preĝejon Sankt-Laŭrencio konstruitan en 1486 kaj la malaltan jurisdikcion al sia komandorejo Sumiswald. Ek de 1431 Dürrenroth apartenis al la distrikto de la ekstercivitanoj de Burgdorf. La urbo Berno kontraŭ la volo de la loĝantoj en la jaro 1528 enkondukis la reformacion en Dürrenroth kaj atribuis ĝin al la Senjorujo Sumiswald, kiu en la jaro 1701 estis transformita al kamparpoktejo. En la jaro 1803 Dürrenroth estis atribuita al la distrikto Trachselwald kaj post ties malfondo je la 1-a de januaro 2010 al la administra distrikto Emme-Valo. La setlejo Huebberg, kiu antaŭe apartenis al la komunumo Ursenbach, en la jaro 1889 estis atribuita al Dürrenroth.
Rusio en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
25656 Bejnood
25656 Bejnood estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alborz Bejnood, gajnanto de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro lia projekto en teamo pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Oak Ridge High School de Oak Ridge (Tenesio, Usono).
Radicofani
Radicofani estas komunumo de Italio.
Tokia Urbo
Tokia Urbo (東京市 [tōkjō-ŝi]) estis urbo en areo de nuntempa Tokio (東京 [tōkjō]) ekde 1889 ĝis 1943.
Historio
En 1868 mezepoka urbo Edo, kiu estis ĉefurbo de registaro de Tokugaŭa, estis renomata al "Tokio" per imperiestra ordono. La 1-an de majo 1889, la Tokia Urbo fondiĝis en Tokia Gubernio (東京府 [tōkjō-fu]). En la komenco, la urbo oficis 15 kvartalojn, sed ne havis urbodomon nek oficistojn, la Tokia Gubernio oficis ankaŭ laboron de urbestro. En la 1-a de oktobro la jaro ????, urbodomo malfermiĝis en la oficejo de Tokia Gubernio.
Kvartaloj
En 1932, la Tokia Urbo metis novajn 20 kvartalojn el ĉirkaŭaj distriktoj:
Tokio
1-a de julio 1943, la Tokia Urbo kaj la Tokia Prefektujo kunfandiĝis en Tokion (東京都 [tōkjō-to], laŭvorte: Tokia Metropolo). La metropolo rekte ekoficis eksajn kvartalojn. Oni finis uzi la nomon "Tokio" por la Tokia Urbo tiama.
En 1947 loka registara juro ekfunkciis, Tokio estis reformata en la sama statuso kiel la aliaj gubernioj, dum ĝi retenas ĝian nomon kaj subtilan specialecon. La eksaj kvartaloj kunfandiĝis en 22 kvartalojn. Ili ricevis statuson kompareblan al tio de urbo. En aŭgusto 1947 Kvartalo Nerima apartiĝis de Kvartalo Itabaŝi.
Grândola
Grândola (|ˈɡɾɐ̃dulɐ) estas urbo (vila) kaj municipo de la Distrikto Setúbal en Portugalio. La loĝantaro en 2011 estis 14,826, en areo de 825.94 km².
Inklude en tiu municipo estas Troja (parto de Carvalhal), duoninsulo inter la Atlantika Oceano kaj la rivero Sado. Ankaŭ ene de la municipo estas la Serra de Grândola (Montaro de Grândola). La plej proksima urbo estas Alcácer do Sal.
La nuna urbestro estas Carlos Vicente Beato (socialisto), kaj la prezidento de la Assembleia Municipal (Municipal Asembleo, Konsilantaro) estas Aníbal Manuel Guerreiro Cordeiro (socialisto). La municipa feritago estas la 22a de Oktobro.
Submunicipoj
Administracie, la municipo estas dividata en kvar civilaj submunicipoj (fregesioj):
László Szűcs
László SZŰCS [syĉ] estas rumanuja hungara poeto, ĵurnalisto, tradukisto. Li naskiĝis la 4-an de majo 1965 en Oradea.
Kariero
László Szűcs estis en la okdekaj jaroj kunlaboranto de Scenejo Kortárs, en 1986 ties literatura sekretario, inter 1986–88 gvidantarano de Ady Endre Irodalmi Kör. En 1988 li translokiĝis en Hungarujon kaj li fariĝis kunlaboranto de ĵurnalo Dátum de Budapeŝto. En 1990 li revenis en Oradean, li akiris diplomon de ĵurnalisto, estis kunlaboranto, de 1998 ĉefredaktoro de Bihari Napló, de 1991 redaktoro de Jelenlét, respondecredaktoro de porjunulara gazeto Sziget; inter 1994–96 redaktoro de Kelet-Nyugat.
Javario
Javario, Javari, Javary aŭ Yavarí en hispana estas rivero 1,184 km longa alfluanto de Amazono kiu formas limon inter Brazilo kaj Peruo dum pli ol 500 mejloj. Ĝi estas navigebla per kanuo dum 900 mejloj el super ties alfluo al ties ekfluo en la altaj teroj de Ukajali, sed nur 260 taŭgas por vapora navigado. La trapasata areo estas tre sinua kaj malalta, simila laŭ karaktero al tiu de la rivero Juruao.
Tiu rivero estas bona loko por observi la amazonian naturon, inklude la amazonan riverdelfenon kaj la tukuksio. Estas nombraj malgrandaj privataj rezervejoj laŭlonge de la rivero, kiu aranĝas naturan observadon
La urbo Benjamin Constant kuŝas ĉe la elfluo de la rivero, ĉe la brazila bordo.
Rusio en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
Seraing
Seraing (france: [s'REJNG] aŭ Serè) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1999 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Takuya Yoshikawa
Takuya Yoshikawa (吉川 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama, Zweigen Kanazawa kaj Suzuka Point Getters.
Gudja
Gudja estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-11.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 2,3 kvadrataj kilometroj vivis.
Batalo de Batoh
Batalo de Batoh – la batalo inter pola armeo komandata de kampa hetmano Marcin Kalinowski kaj la kozaka armeo gvidata de Bohdan Ĥmelnickij kun helpo de la tatara, kiu okazis la 1-2-an de junio 1652 en Batoh (kvazaŭnomo). La batalon malgajnis polaj soldatoj. La militkaptitoj grandparte devenantaj de pola riĉa nobelaro en la nombro de 3,5 miloj laŭ ordono de Ĥmelnickij estis murditaj de tataroj. Dum la dutaga, okaziĝinta post la batalo, masakrado pereis ĉ. 8,5 mil polojn, gvidantojn kun eminentaj soldatoj. Pro tio Batoh estas nomata sarmata Katin.
Masakro de militkaptitoj
Post la batalo Ĥmelnickij, pagante riĉegan reaĉetpagon al Nuradin, ordonis en la tagoj 3-4 de junio murdon de polaj militkaptitoj. Tio estus ŝajna revenĝo de Ĥmelnickij pro malvenko en la batalo de Beresteĉko junie 1651. Tamen la kozaka hetmano volis regajni prestiĝon inter kozakoj kaj haltigi armeon de tataroj, kiuj kun valoraj militkaptitoj militirus al Krimeo.
Sendepende de la kaŭzoj apud Batoh okazis masakro de senarmitaj dum kiu oni murdis verŝajne 3500 distingitajn militistojn. Nombron de savitaj de la pogromo oni taksas je ĉ. 1500-2000. Inter la viktimoj ektroviĝis Samuel Kalinowski – filo de la pola hetmano, Zygmunt Przyjemski – artileria generalo kaj kampa krona verkisto, Jan Odrzywolski – kastelestro de Ĉernihivo, Marek Sobieski – frato de venonta reĝo Jan, Niepokojczycki, Górka kaj multaj aliaj. La korpon de la olda hetmano oni trovis post la batalo en arbaro. Lian kapon enmetitan en lancon oni ĉirkaŭmontris en la tendaro. Nur kelkiuj saviĝis, en tio Krzysztof Korycki, Krzysztof Grodzicki kaj Stanisław Druszkiewicz, kiujn tataroj kaŝis en siaj tendaroj.
La batalo de Batoh estis turnopunkto. Detruo de la plej bonaj taĉmentoj de la krona armeo permesis al Ĥmelnickij deŝiri parton de Ukrainio de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Malvenko de poloj kontribuis al milito kun Rusio kaj la sveda diluvo.
UK (apartigilo)
Ĉi tiu mallongigo havas pli ol unu signifon:
Rusio en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
Parko de 300-jariĝo de Sankt-Peterburgo
Post la festo areo de la parko malpliegiĝis estinte okupita de ejoj.
(32910) 1994 TE15
(32910) 1994 TE15 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Egipta Muzeo de Berlino
La Egipta Muzeo de Berlino (Ägyptisches Museum und Papyrussammlung) gastigas unu el la plej gravaj mondaj kolektoj de historiaj objektoj de antikva Egiptio, inkluzive de la ikoneca busto de Nefertito. Ekde 1855, la kolekto estas parto de la Neues Museum ("Nova Muzeo") en la Muzea Insulo de Berlino, kiu remalfermiĝis post renovigado en 2009.
(32910) 1994 TE15
Kvankam marsrenkonta, ĝi ne estas danĝera konraŭ Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,256638 astronomia unuo (38,392 milionoj da km).
Egipta Muzeo de Berlino
Historio
La muzeo ekestis en la 18-a jarcento el la reĝa arta kolekto de la reĝoj de Prusio el la dinastio de Hohencolernoj. Alexander von Humboldt rekomendis krei egiptan sekcion, kaj la unuaj objektoj estis alportitaj al Berlino en 1828 sub la reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a. Komence loĝigita en la palaco Monbijou, la departemento estis estrita de la triesta komercisto Giuseppe Passalacqua (1797–1865), kies ampleksaj kolektoj estis la bazo de la kolekto. Prusa ekspedicio al Egiptio kaj Nubio gvidata de Karl Richard Lepsius en 1842–45 alportis pliajn pecojn al Berlino.
En 1850, la kolektoj translokiĝis al ĝia aktuala hejmo en la "Nova Muzeo", konstruita laŭ planoj projektitaj de Friedrich August Stüler. La Busto de Nefertito, malkovrita dum la elfosadoj de Ludwig Borchardt en Amarna, estis donacita al la muzeo de la entreprenisto Henri James Simon en 1920; ĝi rapide fariĝis ĝia plej konata ekspoziciaĵo. Post la Dua Mondmilito, dum kiu la "Nova Muzeo" estis forte damaĝita de la strategia bombado, la kolektoj estis dividitaj inter Orienta kaj Okcidenta Berlino. La ĉefa parto restis en Orienta Berlino kaj montriĝis ĉe la muzeo Bode, dum tiuj artefaktoj evakuitaj al Okcidenta Germanio, inkluzive la Nefertitan Buston, revenis al Okcidenta Berlino. De 1967 ĝis 2005, ĉi tiuj aĵoj troviĝis en egipta muzeo vidalvide al palaco Charlottenburg. La tuta kolekto rekuniĝis post la reunuiĝo de Germanio, kiam ĝi revenis al la Muzea Insulo.
NGC 6115
NGC 6115 (aliaj indikoj — OCL 960, ESO 226-SC7) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Radicondoli
Radicondoli estas komunumo de Italio.
Humberto de Silvacandida
Humberto de Silvacandida (Humberto de Silvakandida) (naskiĝis en Burgonjo 1000 / 1015, mortis en Romo, 5-an de majo 1061), estis francdevena kardinalo kaj episkopo.
Tre proksima kunlaboranto de papoj Leono la 9-a kaj Nikolao la 2-a, li estis, kun Petro Damiano kaj Ildebrando de Soano (estonta papo Gregorio la 7-a), unu el la plejgrandaj iniciatintoj de la reformo de la Eklezio de la 11-a jarcento.
Biografio
Naskiĝinte en Burgonjo aŭ Loreno, Humberto kulture formiĝis en la monaĥejo de Moyenmoutier, en la Vogezoj, kaj en 1015 fariĝis benediktana monaĥo.
Sekve funkciis kiel sekretario kaj konsilisto de la episkopo de Toul, Bruno, kiu, fariĝinte papo en 1049 kun la nomo de Leono la 9-a, lin levis al kardinalo-episkopo de suburba sidejo de Santa Rufina (Selva Candida =Silva Kandida) kaj al titulara ĉefepiskopo de Palermo ankaŭ se neniam povis instaliĝi en la episkopa sidejo.
Asertanto de la roma unuarangeco, kardinalo Humberto kontraŭis la unuiĝon de la latina eklezio kun la greka kaj, male, engaĝiĝis por igi unusolan la eklezio gvidita de la posteulo de Petro. Fakte al li, hodiaŭ, kelkaj historiistoj atribuas la precipan kaŭzon kiu igis neripareblan la rompo inter Leono la 9-a kaj la patriarko de Konstantinopolo Mikaelo la 1-a Kerulario. Kune kun Frederiko de Loreno kaj Petro de Amalfi, li estis sendita al Konstantinopolo por reprovi repacigon, sed spite de la respekta sinteno de la imperiestro Konstanteno la 9-a Monomako, la patriarko aspre atakis la ideon de la petra unuarangeco kaj, sekve, la 16-an de julio de 1054 en la baziliko de Sankta Sofia, spite de la morto de Leono la 9-a okazinta la 19-an de aprilo, la legatoj ekskomunikis Kerularion. Tiu fakto tre kontribuis al enradikiĝo de la granda orienta skismo.
Forta subtenanto de la papa unuarangeco kaj firme kontraŭa al la laikaj investituroj, en 1058 subtenis la papigon de Gerardo de Burgonjo (papo Nikolao la 2-a) kaj lin konvinkigis kunvoki en Laterano (13-an de aprilo 1059) la sinodon kiu aprobis la dekreton per kiu estis formale kaj reale ekskluzivitaj la romia imperiestro kaj la romaj nobeloj el ĉiu fazo de la papa elektado kaj eksplicite kondamnis ĉiujn formojn de nikolaismo kaj simonio: li kontribuis evidente kaj efike en la pretigado de la dekreto kiu prenis la nomo In nomine Domini.
Rusio en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
7425 Lessing
7425 Lessing estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto kaj filozofo Gotthold Ephraim Lessing (1729–1781).
Gżira
Gżira estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-12.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de vivis.
Max Herz
Biografio
Max Herz akiris diplomon en 1880 en Vieno en Politeknikinstituto. Li konatiĝis kun de aŭstridevena paŝao Franz kaj li fariĝis lia posteulo en direkto de teknika oficejo de Ministerio pri Religiafero kaj tiel de 1887 ĝis 1914 li vivis en Egiptio. Li estis la unua direktoro de Islama Arta Muzeo ĝis 1914, la ĉefinĝeniero de Komitato por Konservado de Arabaj Artmonumentoj. Oni konsideras ĉi tiun periodon orepoko de artmonumentdefendo en Egiptio. Li ne perdis siajn rilatojn kun la naskiĝlando, eĉ li gardis sian hungaran civitanecon. Li havis italan edzinon kaj kvar infanoj.
4228 Nemiro
4228 Nemiro estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomoj Gurij Antonoviĉ Pljugin kaj Jurij A. Beljaev elde la Observatorio de Cerro El Roble en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta astronomo Andrej Antonoviĉ Nemiro (cirile : Андрей Антонович Немиро, 1909–1995), kiu laboris dum 50 jaroj en la observatorio Pulkovo.
Yuki Matsubara
Yuki Matsubara (松原 優吉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama kaj AC Nagano Parceiro.
Jenő Paizs Goebel
Jenő Paizs Goebel [pajĵ gobel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Paizs Goebel Jenő estis hungara pentristo. Liaj familiaj nomvariantoj estis Paizs-Goebel, Göbel. Jenő Paizs Goebel naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Paizs Goebel studis vitropentradon en Industridesegna Lernejo en la lernojaro 1915, poste li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo en 1924. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tivadar Zemplényi kaj István Réti. En 1924 helpe de stipendio li vojaĝis al Parizo. Li konatiĝis kun Gyula Czimra, ili kune pentradis en Barbizon. En 1916 kaj 1926 li pentradis en Artistkolonio (Nagybánya), en 1928 li partoprenis en Artistkolonio (Szentendre). Li ricevis kelfoje premiojn.
(11613) 1995 YN4
(11613) 1995 YN4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Martin Doktor
Martin DOKTOR (naskiĝis la 21-an de majo 1974) estas eksa ĉeĥa kanuisto, kiu en 1996 akiris du olimpikajn orajn medalojn. En 2000 kaj 2004 li ankaŭ partoprenis en solopa kanuo, sed ne sukcesis gajni medalon. Dum mondaj ĉampionadoj li gajnis 14 medalojn inter 1995 kaj 2003.
Timmenrode
Timmenrode estas eksa komunumo kaj ekde januaro 2010 parto de la urbo Blankenburg en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Wernigerode. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 1044 loĝantojn.
Martin Doktor
Eksteraj ligiloj
persona retpaĝo
10326 Kuragano
10326 Kuragano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sukehiro Kuragano, anon de la Astronomia Asocio de Kawasaki, kaj amatoran observanton de dum ĉirkaŭ duono de jarcento. Li sendepende malkovris la kometon C/1957 P1 (Mrkos) dum li grimpis Fuĵi-Monton.
Benjamin Guy Babington
Benjamin Guy Babington (1794−1866)  (n. en Londono, 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, en la 5-a de marto 1794 - m. en Londono, 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, en la 8-a de aprilo 1866) estis angla kuracisto, epidemiologo kaj lingvisto.
Nurit Zarchi
Nurit ZARCHI (נורית זרחי (naskiĝis la 19-an de oktobro 1941 / 28-an de tiŝri 5702 H.K. en Jerusalemo) estas israela verkistino kaj poetino de porinfana literaturo kaj por plenkreskuloj.
Ŝia patro estis la ankaŭ verkisto Israel Zarchi, kiu mortis kiam ŝi estis ses-jaraĝa; post kio ŝi estis edukita en la kibuco Geva. Ŝi finigis mezlernejon en Ein Harod. Post sia militservo, ŝi faris studojn pri psikologio en la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Ŝi gradiĝis en literaturo kaj filozofio en la Universitato de Tel-Avivo.
Zarchi publikigis multajn poemojn en porinfanaj gazetoj. Ŝi estis ĵurnalisto por Jediot Aĥronot. Ŝi publikigis pli ol cento da libroj de porinfana literaturo, poezio, prozo kaj esplorado.
Takamasa Sakai
Takamasa Sakai (酒井 貴政, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama kaj Kamatamare Sanuki.
Għargħur
Għargħur estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-15.
Pál Lichner
Pál Lichner [liĥner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lichner Pál estis hungara filologo, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1859).
5251 Bradwood
5251 Bradwood estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Pál Lichner
Pál Lichner naskiĝis la  1818 en Hungara reĝlando en Modor (nuntempa Modra en Slovakio). Li mortis la 1892 en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Għargħur
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 2 kvadrataj kilometroj vivis.
Pál Lichner
Biografio
Pál Lichner frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, universitatojn en Lejpcigo kaj Göttingen. Hejmenveninta li ekinstruis en Pozsony. Inter 1861-1868 li estis lernejestro. Pro la oftaj malsanoj depost 1880 li ne plu instruis. Li okupiĝis precipe pri la greka literaturo.
5251 Bradwood
Ĝia perihelio de 248,934 milionoj da km estas malpli granda ol la afelio de Marso: 249, 228 milionoj da km, tio, kiu klasifikas ĝin kiel marsrenkonta asteroido. Tamen, ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Frank Bradshaw Wood, (1915–1997) pioniro de la fotoelektra fotometrio kaj fakulo pri la striktaj duopaj steloj.
25657 Berkowitz
25657 Berkowitz estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hannah M Berkowitz, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la Long Beach High School de Lido Beach (Nov-Jorkio, Usono).
NGC 6116
NGC 6116 (aliaj indikoj — UGC 10336, MCG 6-36-21, ZWG 196.32, KUG 1617+352, PGC 57800) estas galaksio en konstelacio Boreala Krono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Soumagne
Soumagne (france: [suMANJ]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Ayeneux, Micheroux, Tignée, Evegnée, Cerexhe-Heuseux kaj Melen apartenas al Soumagne, la ĉefa municipo.
Carlos Viegas Gago Coutinho
Carlos Viegas Gago Coutinho, Ordem Militar da Torre e Espada do Valor, Lealdade e Mérito, Ordem Militar de Cristo, ĝenerale konata simple kiel Gago Coutinho (portugala prononco: [ˈkaɾluʒ ˈvjeɣɐʒ ˈɣaɣu kowˈtĩɲu]; 17a de februaro 1869 – 18a de februaro 1959) estis portugala ŝipoficiro kaj pioniro en aviado kiu en 1922, kun Sacadura Cabral (1881–1924), ŝoforis la unuan flugon super Suda Atlantiko, ankaŭ la unuan flugon uzante nur astronomian navigadon, el Lisbono, Portugalio, al Rio-de-Ĵanejro, Brazilo.
Gago Coutinho inventis tipon de sekstanto kiu aligis du gasnivelojn kiuj havigis artefaritan horizonton.
Rapolano Terme
Rapolano Terme estas komunumo de Italio.
Sevelen (stacidomo)
Sevelen estas fervoja stacidomo en Sevelen, Svislando.
Kanjono de Hérault
Kanjono de Hérault (Gorges de l'Hérault) estas kanjono fosita per rivero Hérault en Masivo Séranne, en franca departemento Hérault.
Thomas Newcomen
Thomas Newcomen (1664-1729)  (n. en Londono, 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, en la 26-a de februaro 1664 - m. en Londono, 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, en la 5-a de aŭgusto 1729) estis angla metallaboristo kaj inventinto, kiu unue kreis praktikan vapormekanismon por akvopumpado. Li estas konsiderata de iuj kiel la "patro de la Industria Revolucio" kaj ĝia unua entreprenisto.
Kanjono de Hérault
Turismo
Sub nomo Saint-Guilhem-le-Désert kaj Kanjono de Hérault, la loko Kanjono de Hérault gajnis markon Grand site de France, en junio 2010. Komunumaro Vallée de l'Hérault estas komisiita pri regado de la tuto.
Thomas Newcomen
En 1712, Newcoman kaj lia komercpartnero Thomas Savory konstruis la tielnomata "atmosferan vapormaŝinon" por pumpado de akvo de stan- kaj karbominejoj en la sudokcidenta Anglio - la naskiĝloko de Newcomer - kaj precipe ĉe Kornvalo.
La motoro de Newcoman unue estis lanĉita en la karbofabrikoj de Conygree Proksime de Dudley en la West Midlands en 1712. Kopio de la motoro estis konstruita ĉe la Black Country Living Museum situanta tie.
En ĉi tiu motoro, vaporo estas uzata kiel rimedo de kreado de malpli da premo, kaj ne nepre premo per la vaporpremo mem. La malpligo de premo estas kreita ene de cilindro kies supra flanko estas lasita malfermita por igi la atmosferan premon puŝi la piŝton malsupren, tial la nomo "atmosfera motoro".
Pliaj motoroj estis instalitaj fare de Newcoman mem en minoj en la Midlands, Kimrio kaj Kumbrio, kaj pli ol 100 el ili estis konstruitaj antaŭ ol la patento eksvalidiĝis en 1733. La motoro poste estis pli elaborita kaj evoluita fare de James Watt.
En 1920, scienca societo estis fondita en Londono por kultivi kaj instigi la studon de la historio de scienco, inĝenieristiko kaj teknologio, kaj ĝi estis nomita la Newcomen Society laŭ Thomas Newcomen.
Forug Farroĥ-Zad
Forug Farroĥ-Zad (naskiĝis la en Teherano; mortis la  en Tehrano) estis irana poetino kaj kinreĝisorino kiu atentas belecon kaj amon en sia poezio. Ŝi estas unu el la plej gravaj reprezentantoj de irana modernismo. Ŝi estis la pli maljuna fratino de irana poeto, kantisto kaj aktoro Ferejdun Farroĥ-Zad (perse: فریدون فرخزاد ). Hodiaŭ ŝi estas konsiderata unu el la plej talentaj kaj influaj virinoj en la persa literaturo de la 20-a jarcento.
Biografio
Kiam ŝi havis 16 jarojn, ŝi edziniĝis kaj post unu jaro naskis filon, kies nomo estas Kamjar. Ŝi preferis poemon kaj arton al edzineco. Ŝi persiste eksedziniĝis kaj ĝis sia morto ne plu vizitis sian filon.
En 1962 ŝi faris dokumentan filmon pri lepruloj sub la titolo 'La domo estas nigra', per kiu ŝi gajnis plurajn internaciajn premiojn. En 1963, UNESKO produktis tridekminutan filmon pri Forough Farrokhzad. Bernardo Bertolucci ankaŭ venis al Irano por intervjui ŝin kaj decidis fari dekkvin-minutan filmon pri la vivo de la poetino. En 1958 ŝi prenis taskon kiel asistantino ĉe la Golestana Filmstudio. Estis ĉi tie ke ŝi renkontis produktoron kaj verkiston Ebrāhim Golestān.Ŝia amanto, la edziĝinta filmproduktoro kaj verkisto Ebrahim Golestan, laŭdire signifis multon por ŝia kreiva laboro en filmo.
Kiel ŝi mem antaŭvidis en siaj poemoj, ŝi mortis (32 jaraĝa) en Teherano okaze de katastrofa aŭto-akcidento en la neĝo.
Inaj rajtoj
"Mia revo estas liberigi virinojn de Irano kaj egaligi iliajn rajtojn kun tiuj de viroj ... Mi plene konscias pri la sufero, kiun miaj fratinoj suferas en ĉi tiu lando kiel rezulto de la maljusteco de viroj, kaj mi uzas duonon de mia arto por enkorpigi iliajn dolorojn kaj suferojn. Mia ambicio estas krei favoran medion por la artaj kaj sociaj sciencaj agadoj de virinoj".
Sulz am Neckar
Sulz am Neckar estas urbo kaj komunumo en Germanujo. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottweil, en la Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sulza
Sulza estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sulz am Neckar
Geografio
Sulz am Neckar sitas norde de la Nigra Arbaro ĉe la bordo de la rivero Neckar. Kun areo de 87,60 km² la urbo estas laŭ teritorio la plej granda komunumo de la distrikto Rottweil.
Trafiko
Sulz disponas pri stacidomo ĉe la tiel nomita Gäubahn de Stutgarto al Singen kaj estas haltejo de regionaj eksprestrajnoj, kiuj cirkulas en hora kadenco al Stutgarto kaj Rottweil kaj en duhora kadenco al Singen.
Forug Farroĥ-Zad
Inaj rajtoj
Sholeh Wolpé skribas, "Farrokhzad estas la plej respektata ina poetino de Irano. Ŝi estis poeto de granda aŭdaco kaj eksterordinara talento. Ŝia poezio estis la poezio de protesto - protesto tra revelacio - la revelacio de la plej interna mondo de virinoj (konsiderita tabuo ĝis tiam), iliaj intimaj sekretoj kaj deziroj, iliaj malĝojoj, sopiroj, aspiroj kaj foje eĉ ilia artikulacio per silento. Ŝiaj poemoj daŭre estas signifaj en sia pledado por la liberigo kaj sendependeco de virinoj."
Sulz am Neckar
Trafiko
La urbo Sulz disponas pri alveturejo al la germana aŭtovojo A81.
Forug Farroĥ-Zad
Poemaro
La verkoj kaj poemoj de Forough estis tradukitaj al la angla, turka, araba, ĉina, franca, hispana, japana, germana, franca kaj hebrea.
Kino
1963: Filmdokumentario "La domo estas nigra" (perse: خانه سیاه است, Chāneh siāh ast) pri la vilaĝo de Behkadeh Raji fondita fare de Farah Pahlavi por leporuloj en Irano.
Aliaj
Novelo: Kābūs (" koŝmaroj "); vojaĝraporto; du neeldonitaj filmoj kaj antologio de nuntempa poezio: Az Nīmā tā b'ad  ("Nīmā kaj poste")
Vidu ankaŭ
Perslingva literaturo
Għaxaq
Għaxaq estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la precipa ŝtata insulo Malto en la Mediteranea Maro. ISO-kodo de la komunumo estas MT-17.
Sámuel Bodola
Sámuel Bodola [ŝAmuel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bodola Sámuel estis hungara pastro, kalvinana episkopo. Lia nobela antaŭnomo estis zágoni.
Willem Elsschot
Willem ELSSCHOT, pseŭdonimo de Alfons de Ridder (naskiĝis la 7-an de majo 1882 en Antverpeno, mortis la 31-an de majo 1960 samurbe) estis flandra verkisto (romanisto kaj poeto), unu el la plej gravaj en la nederlandlingva literaturo. Lia stilo renomas pro sia koncizeco kaj observemo. Sed tamen ĝi estas ofte emocia, kortuŝa aŭ cinika.
Sámuel Bodola
Sámuel Bodola naskiĝis la  1790 en Transilvanio en Székelyudvarhely (nuntempa Odorheiu Secuiesc en Rumanio). Li mortis la 1866 en Kolozsvár (nun Cluj en Rumanio).
Biografio
Sámuel Bodola lernis ĝis 1803 en sia naskiĝurbo. poste en Nagyenyed helpe de onklo János Bodola, fine en Göttingen. Hejmenveninta en 1816 li estis kalvinana pastro en diversaj komunumoj de Transilvanio. En 1822 li komencis instrui en sia naskiĝurbo. En 1836 li iĝis eklezia ĉefnotario, sed li daŭre instruis. Li estis elektita vicepiskopo en 1852, episkopo en 1861.
(131777) 2002 AE21
(131777) 2002 AE21 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,23181 astronomia unuo, tie estas 34,678 milionoj da km.
Boguchwała
Boguchwała estas urbo en Antaŭkarpatio en sudorienta Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Boguchwała en distrikto Rzeszowski.
Boguchwała signifas "laŭdi Dion".
Horní Dubenky
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1385. La 17-a de novembro 1423 estis proksime de la municipo okazinta la tn. batalo ĉe Horní Dubenky, en kiu estis atakitaj husanaj soldataj taĉmentoj revenantaj tra ĉi tie el sieĝado de Telč fare de soldataro de Menharto el Hradec. En la batalo kontraŭ superforto pereis ĉirkaŭ 300 viroj inkluzive de unu el la husanaj armeestroj Havel Pinta, supervivis la alia el la armeestroj Jan Hvězda z Vícemilic, kiu kun la restoj de la taĉmentoj fortiris ĝis Pelhřimov, kie li kuniĝis kun la cetera soldataro de Žižka. Sur bordo de fiŝlago Bor 0,5 km el la municipo sur ruĝa turisma marko direkte al Jihlávka situas monumento de tiu ĉi batalo.
Sprimont
Sprimont (france: [spriMON]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Dolembreux, Gomzé-Andoumont, Rouvreux kaj Louveigné apartenas al Sprimont, la ĉefa municipo.
Sarcoptes scabiei
Sarcoptes scabiei estas akaro kiu kaŭzas skabion.
Spiritisma Esperanto-Informilo
Spiritisma Esperanto-Informilo estis esperanta versio de brazila bulteno "Serviço Espírita de Informações", kiu celis stimuli la studadon kaj la divastigon de spiritismo. Ĝi estis eldonata kaj senpage distribuata de Lar Fabiano de Cristo.
Suot Tasna (komunumaro)
La komunuaro Suot Tasna  estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Inn/En. Ĝi havis 3719 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Scuol.
Geografio
La komunumaro Suot Tasna situas en Suba Engadino ambaŭ-flanke de la rivero Eno. Ĝia suda parto apartenas al la Svisa Nacia Parko. La regiono ĉefe vivas de la turismo en la regiono de la parko.
Trafiko
Scuol estas finpunkto de la linio de Retia Fervojo trans Engadino. Tra la komunumaro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 27 de Malojopasejo tra Engadino al Aŭstrio.
Komunumoj de la komunumaro Suot Tasna
La komunumaro Suot Tasna konsistas (stato en 2011) el 3 komunumoj, el kiuj Scuol estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La komunumaro Suot Tasna estis kreita surbaze de la administracia reformo de la jaro 1851 el al malnova tribunalkomunumo Suot Tasna.
Arkońskie-Niemierzyn
Arkońskie-Niemierzyn estas setlejo de la urbo Szczecin en Pollando. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin. Arkońskie-Niemierzyn estas lokita en la kvartalo Zachód. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 17-an lokon en la urbo kaj la 6-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 11 288 loĝantojn.