cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Internacia flughaveno Domodedovo
La Internacia flughaveno Domodedovo (ruse Международный аэропорт Домодедово) estas la plej malnova flughaveno de Moskvo. Ĝi situas en la distrikto de Domodedovo 42 km-ojn sud-sud-oriente de la centro de Moskvo. Ĝi estis plejparte renovigita kaj modernigita en 2003 kaj 2004. La kurejoj, taksivojoj kaj parkejoj estis plilarĝigitaj kaj plifirmigitaj por ke ĝi povu bonvenigi la novajn generaciojn de pezaj aviadiloj; ĝi estas la unua en Rusio kiu povas fari tion.
Ĝi estas la plej granda flughaveno de Rusio laŭ nombro de pasaĝeroj kaj kargo, iom antaŭ la alia granda flughaveno de Moskvo, la Internacia flughaveno Ŝeremetjevo, kun 20,430,000 pasaĝeroj en 2008.
Elektra motortrajno "Aeroekspress" ligas la flughavenon, situantan 35 kilometrojn sude de Moskvo al unu el la 9 grandaj moskvaj stacidomoj, nome la Paveleca stacidomo en 40 minutojn.
Historio
Historio de Domodedovo komenciĝis en marto 1964 per flugo de Tupolev 104 al Jekaterinburg (tiam nomata Sverdlovsk). La flughaveno, ekipita por bonvenigi longdistancan internan trafikon de Sovetunio, estis oficiale inaŭgurita en majo 1965. Du paralelaj betonitaj kurejoj (14L/32R kaj 14R/32L) estis funkciigitaj 18 monatojn post la inaŭgurado de flughaveno. La, flughaveno de Domodedovo estis elektita por bonvenigi la unuan komercan flugon de Tupolev 144 al Alma-Ata (hodiaŭ Almato, plej granda urbo de Kazaĥujo).
La kontrolo de flughaveno estis transigita en 1996 al East Line Group, kvankam la kurejoj restas posedaĵo de la ŝtato. Gravaj konstru-laboroj okazis por proksimigi ĝin al eŭropaj normoj. Pro problemoj en Ŝeremetjevo, kelkaj flugkompanioj, interalie British Airways, Emirates Airlines aŭ Swiss ankaŭ translokiĝis al Domodedovo.
NGC 2423
NGC 2423 (alia indiko — OCL 592) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Chamberaud
Chamberaud estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 121 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Chamberaud etendiĝas sur 7,44 km², kaj havis 121 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Trajnkapero en 1975
La trajnkapero ĉe Wijster okazis en decembro 1975 apud la vilaĝo Wijster provinco Drenthe Nederlando, inter la stacioj Hoogeveen kaj Beilen.
Chamberaud
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Chamberaud situas je alteco de 586 metroj.
Trajnkapero en 1975
Je mardomateno la 2-a de decembro je la horo 10:07 la trajno Groningen-Zwolle estis haltigita per la alarmbremso inter la paŝtejoj. Sep Sud-Molukanoj junuloj el Bovensmilde kaperis la trajnon pro ilia strebado por libera Respubliko de la Sud-Molukoj. Tri personoj mortis: la kondukisto kaj du pasaĝeroj estis mortpafitaj fare de la kaperantoj. Post dudek tagoj la kaperantoj kapitulacis.
Chamberaud
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Chamberaud apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro André Roudier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chamberaud apartenas al la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs, kies ĉefurbo estas Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Listo de instruistoj en la Akademio de Magyaróvár
Jen listo de elektitaj instruistoj de la Akademio/Altlernejo de Magyaróvár:
Sévérac d'Aveyron
Sévérac d'Aveyron estas nova franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sévéragais.
(9772) 1993 MB
(9772) 1993 MB estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Berre-l'Étang
(jen france, okcitane Bèrra de l'Estanh resp. pli mallonge Bèrra) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
1 E9 m
Por bildigi la grandecon de unu gigametro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj inter 1 gigametro (Gm) kaj 1 terametro (Tm) (109—1012 m).
Nukleono
Nukleonoj (laŭ la latina nucleus - kerno) estas la elementaj partikloj, el kiuj la atomkerno konstruiĝas, nome la protonoj kaj neŭtronoj.
Andělka
Vorto Andělka markas pli da diversaj objektoj:
Templo de Suvo
La Templo de Suvo estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Estas la 91-a templo konstruita de la eklezio. Ĝi situas en la urbo de Suvo, en Fiĝioj. La, la Unua Prezidanteco de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj anoncis ke ili estis farintaj planojn por konstrui templon en Suvo, Fiĝioj.
1 E9 m
Vidu ĉi tie pri signifoj de giga-, tera-.
Distancoj pli longaj ol 1 Tm.
Juarina
Juarina estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 2.231 loĝantojn en 2010.
György Horváth
György Horváth [djordj horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth György estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
György Horváth naskiĝis la en Nagykanizsa, li mortis la  en Budapeŝto.
Solosancho
Solosancho [soloSANĉo] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo Solosancho rilatas al Sanĉo, kiel iama reloĝanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de Solosancho, Baterna, Robledillo kaj Villaviciosa; ĝi okupas totalan areon de 54,4 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 815 loĝantojn. Ĝi perdis 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun La Torre, Muñogalindo, Santa María del Arroyo, Padiernos, Niharra, Sotalbo, La Hija de Dios kaj Sotalbo. Tra la teritorio fluas la rivero Adaja, precize laŭ la Valo Amblés norde, kaj la montaro Baldíos estas sude, antaŭ la montaro Paramera.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia loĝado kiel la granitaj "verracos" (el kiuj unu aperas simbole en la blazono sur verda fono) kaj la kastrumo Ulaca [uLAka] de Vetonoj (Bronzepoko), kun ĉefa trajto la nomita "altaro", nome ŝtuparo en rokego, kaj varmobanejo, sanktejo kaj ŝtonminejoj.
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo de Solosancho estas de la 16-a jarcento. La    Kastelo de Villaviciosa estas de la 14-a al 15-a jarcentoj. Fama trajto estas la Ponto Kobos kiu ekzistis el romiaj tempoj, sed la aktuala estas de la 1970-aj jaroj.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Čermná ve Slezsku
Čermná ve Slezsku estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Opava inter Vítkov kaj Svatoňovice.
En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1377. La municpo estis fondita dum regado de Přemyslidoj en la 14-a jarcento. En 1377 ĝi estis alligita al senjorujo de Horní Vikštejn, en la 16-a jarcento ĝi apartenis al senjorujo en Melč kaj en la 18-a jarcento al senjorujo en Vítkov.
Memorindaĵoj
Dominaĵo de la municipo estas preĝejo de sankta Marketa, konstruita en la jaro 1792 kaj renovigita en la jaro 1855. Antaŭ la preĝejo situas statuo de Johano Nepomuka el la jaro 1853.
Katastra teritorio de Čermná ve Slezsku senpere najbaras kun Armea spaco Libavá.
San Sebastián Abasolo
San Sebastián Abasolo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Sebastián Abasolo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 343.
Geografio
San Sebastián Abasolo apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1514 loĝantojn. El tiuj estis 715 viroj kaj 799 virinoj. La komunumo havas surfacon de 16,58 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1550 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 700 indiĝenoj. El tiuj 599 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 599 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Eschwege
Eschwege [Eŝvege] estas germana urbo en la nord-okcidento de Hesio. Ĝi estas administra sidejo de la distrikto Werra-Meißner. La urbo situas borde de la rivero Werra. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Blazono
La blazono de Eschwege montras sur ruĝa fono arĝentan kastelon kun du turoj pint-tegmentaj. Inter la turoj ŝvebas verda fraksena branĉeto kun tri folioj (la germana vorto Esche signifas "frakseno").
Arkitekturo
Eschwege konservis mezepokan urbocentron kun kohera trabfaka domaro. Krome ekzistas jenaj vidindaj konstruaĵoj:
Esperanto-vivo
En Eschwege okazis la 29-a Internacia Seminario dum la jarŝanĝo inter 1985 kaj 1986. En la urbo ekzistas loka asocio de esperantistoj.
En Eschwege vivis Rüdiger Sachs (1927–2013). El liaj kvin gefiloj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj en la junulara Esperanto-movado aparte aktivis la filino Martina. Krome, same en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj en la junulara Esperanto-movado kiel junaj lernejanoj aparte aktivis la gefratoj Thorsten kaj Meike Höbbel, interalie kiel kunorganizantoj de la Internaciaj Seminarioj de GEJ.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj (OSIEK) estis internacia societo, kiu okupiĝis pri la organizado de kulture kiel eble plej altnivelaj, liberaj kaj sencenzuraj Internaciaj Esperanto-Konferencoj (IEK), kiuj okazis ekde 1988. Por ebligi rektajn interŝanĝojn, la nombro de partoprenantoj al IEK estis limigita al cent kvindek; ofte kunvenis ĉirkaŭ cent homoj.
OSIEK tiel daŭrigis la organizadon de Internaciaj Konferencoj, kiujn ĝis 1987 organizis la Neŭtrala Esperanto-Movado (NEM), kiu kolektiĝis ĉirkaŭ Ivo Lapenna post la hamburgaj eventoj en 1974.
OSIEK-premio
OSIEK ekde 1990 atribuis al kulture gravaj verkoj la OSIEK-premion kaj eldonis la literaturan dumonatan revuon La Gazeto.
IDENTECO
0.0 La nomo de la organizaĵo estas: Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj (OSIEK), en la plua teksto "la Societo".
0.1 La sidejo de la Societo situas en Klagenfurt/Celovec (Aŭstrio); pro gravaj kaŭzoj la Komitato povas decidi ŝanĝon de la sidejo ĝis la sekvanta Asembleo, kiu findecidas.
CELOJ DE LA SOCIETO KAJ TIES EFEKTIVIGO
1.0 La Societo celas la organizadon de kulture kiel eble plej altnivelaj, liberaj kaj sencenzuraj Internaciaj Esperanto-Konferencoj;
1.1 la organizadon, dum la Internaciaj Esperanto-Konferencoj, de simpozioj de fakaj asocioj Esperanto-lingvaj por la partoprenantoj de Internaciaj Esperanto- Konferencoj,
1.2 la kreadon de premioj, eldonaĵoj kaj aliaj rimedoj por la Esperanto kulturo lige kun la Internacia Esperanto-Konferenco,
1.3 la subtenadon kaj la stimuladon de la tradukado kaj verkado Esperanto lingvaj,
1.4 la subtenadon de kultura Esperanto-turismo reale kontribuanta al al interkonado kaj estimo interetnaj.
1.5 La Societo informadas siajn membrojn per LA GAZETO kaj ĉiuj aliaj rimedoj de informado aprobitaj de la Komitato.
Fleury-les-Aubrais
Fleury-les-Aubrais estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Orleano, lokita en la departemento Loiret kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
MEMBRARO
2.0 Aktiva membro de la Societo povas fariĝi ĉiu esperantisto pli ol 16-jara. La membrokotizo estas egalvaloro de 25 poŝtmarkoj por plej ordinara letero en la lando de la membro.
Fleury-les-Aubrais
Ĝi havas proksimume 20 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Fleuryssois kaj Fleuryssoises.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
MEMBRARO
2.1 Dumviva membro de la Societo povas fariĝi ĉiu esperantisto, kiu pagas unupage 15-oblon de la membrokotizo.
2.2 Mecenato de la Societo povas fariĝi ĉiu esperantisto, kiu donacas al la Societo monsumon pli grandan ol 100-obla membrokotizo.
2.3 Honora membro de la Societo povas fariĝi ĉiu homo honorinda, proponita de la Komitato kaj akceptita de la Asembleo.
Arches (Vosges)
Arches estas franca urbeto lokita en la departemento Vosges kaj en la regiono Loreno. Ĝiaj geloĝantoj nomiĝas la Archéens.
Bovezzo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brescia, Concesio kaj Nave.
Kristana patrono de la komunumo estas la Sankta Apolonio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Arches (Vosges)
Geografio
Ĉe la rivero Mozelo, Arches lokiĝas inter la urboj Épinal kaj Remiremont.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
MEMBRARO
2.4 La membrecon kiel aktiva membro, dumviva membro aŭ mecenato oni akiras per aliĝdeklaro kaj ties akcepto flanke de la Komitato.
2.5 La membreco ĉesas per la morto, per libervola eksiĝo skribe deklarita al la Komitato, kaj per eksigo kiu povas esti decidata de la Asembleo pro nepago de la membrokotizo aŭ alia neplenumo de la devoj.
Arches (Vosges)
Fako
La urbo estas fama pri sia paper-fabriko ekde 1492.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
ASEMBLEO
3.0 La Asembleo konsistas el ĉiuj membroj aktivaj, dumvivaj kaj mecenatoj de la Societo.
3.1 Ĝi estas kunvokata de la prezidanto ĉiujare en la kadro de la Internacia Esperanto-Konferenco.
3.2 La Asembleo decidas pri la budĝeto de la Societo, pri la agadprogramo kaj pri ĉiuj aliaj aferoj, kiuj ne apartenas al la kompetenteco de la Komitato.
3.3 Ĉiu voĉdonrajta membro povas komisii alian membron voĉdoni por li en la Asembleo; sed neniu membro rajtas reprezenti pli ol unu alian membron.
3.4 La laŭorde kunvokita Asembleo estas tuj decidpova; por decido sufiĉas simpla plimulto de la donitaj voĉoj (kun escepto de punktoj 7 kaj 8).
KOMITATO
4.0 La Komitato de la Societo estas elektita por kvar jaroj de la Asembleo de la Societo. La Komitato konsistas el la prezidanto, du vicprezidantoj, sekretario, kasisto kaj de komitatanoj ŝarĝitaj per la organizado de Esperanto-studkursoj, per la projunulaj arangoj, per la kunordigo de la laboro de fakaj asocioj, kaj per aliaj precizaj taskoj. La Komitato gvidas la agadon de la Societo kaj respondecas antaŭ la Asembleo. Pro la naturo kultura kaj scienca de la agado de la Societo, la membroj de la Komitato devas havi altnivelan edukitecon. La Komitato decidas per simpla plimulto de la donitaj voĉoj.
4.1 La prezidanto reprezentas la Societon, subskribas la oficialajn aktojn, kreas kontaktojn, kunvokas la Komitaton kaj prezidas ties kunsidojn, prezidas la Asembleon kaj decidas kaze de voĉegalecaj voĉdonadoj.
4.3 La sekretario prizorgas ĉiujn administrajn aferojn de la Societo kaj pridiskutas la kondiĉojn de Internaciaj Esperanto-Konferencoj kun la lokaj organizantoj.
4.4 La kasisto prizorgas la financajn aferojn de la Societo.
4.5 La komitatano pri la kursoj kaj lekcioj respondecas pri la kvalito kaj organizado de Esperanto-kursoj, kies celo estas la atingo de lingvonivelo, kiu kapabligas prelegi kaj verki.
4.6 La komitatano pri porjunulaj aranĝoj prizorgas la specialajn paralelajn distrajn programojn por gejunuloj.
4.7 La komitatano pri fakaj asocioj rilatigas la fakajn asociojn kun la Internaciaj Esperanto-Konferencoj, kaj prizorgas la bezonojn de fakaj asocioj, kiuj deziras kongresi aŭ simpozii kadre de la Internaciaj Esperanto Konferencoj.
4.8 Se la Komitato opinias, ke necesus nova komitatano, gi alelektas kunlaboranton, kiu fariĝos komitatano se la tuj sekvanta Asembleo akceptas lin per simpla plimulto da voĉoj.
4.9 La kunlaborantoj respondecas antaŭ la Komitato kaj devas aŭ fariĝi komitatanoj de la sekvanta Asembleo, aŭ ĉesigi siajn funkciojn post la plenumo de siaj taskoj. La kuunlaborantoj estas voĉdonrajtaj kiel la komitatanoj.
NATURO DE LA INTERNACIAJ ESPERANTO-KONFERENCOJ
5.0 La Internaciaj Esperanto-Konferencoj devas ebligi la plej altnivelan kaj plej agrablan intelektan laboradon. Pro tio la nombro de partoprenantoj estas limigita al cent kvindek (150), sed la Komitato post aranĝo kun la loka organizanto rajtas malaltigi ci tiun nombron ĝis sepdek kvin (75). La membroj de OSIEK havas prioritaton se la nombro da aliĝantoj superas la limnombron.
SOLVO DE DISPUTOJ
6.0 En ĉiuj disputoj pri intern-societaj rilatoj decidas arbitracia komisiono. Tio koncernas disputojn kaj inter la unuopaj membroj, kaj inter unuopaj membroj kaj la Komitato.
Ricardo Palma
Manuel Ricardo Palma Soriano (7a de februaro 1833 – 6a de oktobro 1919) estis perua verkisto, fakulo, libristo kaj politikisto. Lia majstroverko estas Tradiciones peruanas (peruaj tradicioj).
Encruzilhada (Bahio)
Encruzilhada estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 23.766 loĝantojn en 2010.
Ricardo Palma
Lia familio en Limo estis de migrintoj. Lia patrino estis mestizo el afrikaj radikoj; la gepatroj separiĝis kaj li pasis ses jarojn en la ŝiparmeo perua. Kiel politikistoj li estis membro de la liberala partio. En 1862 ekziliĝis en Ĉilio kaj revenis en 1862. Li veturis al Eŭropo dum unu jaro. Reveninte, li eniris en politikon kaj ricevis altajn postenojn.
Skarleta pufino
Skarleta pufino (Puffinus spelaeus) estis specio de marbirdo de la petrela familio Procelariedoj. Ties komuna nomo rememoras la novzelandan paleontologo Ron Scarlett.
Tiu birdo iĝis konata nur el fosiliaj ostoj trovitaj en kavoj en okcidento kaj nordokcidento de la Suda Insulo, Novzelando, en 1991. Ŝajne ĝi iĝis formortinta fare de la rato Kioreo, Rattus exulans, kiu estis enmetita de Polinezianoj en Novzelando antaŭ malpli ol 1000 jaroj.
Organiza Societo de Internaciaj Esperanto-Konferencoj
SOLVO DE DISPUTOJ
6.1 La arbitracia komisiono estas formata tiamaniere, ke ciu disputanta partio elektas du membrojn arbitraciantoj, kiuj elektas plian membron prezidanto. Se oni ne trovas interkonsenton pri la prezidanto, decidas la loto.
6.2 La arbitracia komisiono decidas per simpla plimulto. La decidoj de la arbitracia komisiono estas definitivaj.
ŜANĜO DE STATUTO
7.0 La statuto povas esti ŝanĝita per decido de la Asembleo. Por tiaj decidoj necesas plimulto de du trionoj de la donitaj voĉoj.
LIBERVOLA DISSOLVIĜO DE LA SOCIETO
8.0 La libervola dissolviĝo de la Societo povas okazi nur per decido de la Asembleo, por kiu necesas plimulto de du trionoj de la donitaj voĉoj.
8.1 Samtempe kun la dissolvigo devas esti decidita ankaŭ pri la havaĵo; laŭeble la havaĵo estu transdonota al unuiĝo kun similaj kulturaj celoj.
1882
1882 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1882 post Kristo okazis, interalie:
Makov (distrikto Blansko)
Makov estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
NGC 2424
NGC 2424 (aliaj indikoj — UGC 3959, MCG 7-16-9, ZWG 206.15, FGC 649, IRAS07372+3920, PGC 21558) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hlavečník
Municipo Hlavečník situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo apud rivero Elbo, 18 km okcidente de urbo Přelouč, 7 km nordoriente de urbo Týnec nad Labem, kaj 9 km de elveturejo n-ro 62 el aŭtoŝoseo n-ro D11 (E67). Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1229.
Harka
Harka estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Sopron. Horka estas hungare praa hungara rango.
Ryan Gosling
La muzikgrupo de Gosling Dead Man's Bones publikigis sian mem-titolitan debutan albumon kaj turneis Nordamerikon en 2009. Li estas kunposedanto de Tagine, maroka restoracio en Beverly Hills. Li estas subtenanto de PETA (People for the Ethical Treatment of Animals), Invisible Children kaj la Enough Project. Li vojaĝis al Ĉadio, Ugando kaj orienta Kongo por levi konscion koncerne al konfliktoj en la regionoj.
Harka
Situo
Harka situas laŭ la aŭstra landlimo sude de Sopron. Tiu urbo troviĝas 5, Fertőszentmiklós 24, Győr 85, Budapeŝto 206 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1245. Post disiĝo de Aŭstrio-Hungario en 1918 mallarĝa koridoro de Okcidenta Hungario aldoniĝis al Aŭstrio. Aŭstroj malrapide komencis okupi la koridoron, sed en 1921 en vilaĝo Ágfalva bataleto okazis inter aŭstroj kaj hungaraj memservantoj. La aŭstroj retiriĝis, la hungaroj fondis bonusujon Lajta kaj proklamis sendependecon en Felsőőr. La efemera landeto uzis eĉ apartan poŝtmarkon. Fine en 1921 okazis plebiscito en Sopron kaj en kelke da najbaraj vilaĝoj. Rezulte Sopron kaj la proksimeco restis hungara (ankaŭ Harka), la ceteraj koridorpartoj (tie ne estis plebiscito) iĝis aŭstra, bonusujo Lajta ĉesis.
Post la 2-a mondmilito la germanoj deportiĝis al Germanio kaj Fera Kurteno konstruiĝis. Laŭ la limo oni instalis minojn. Dum la socialisma erao la vilaĝo uzis la nomon Magyarfalva. En 1989 la fera kurteno ĉesis. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas ie ajn trapasebla sen kotrolo.
Ahumada
Ahumada estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Ahumada. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08001.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11727 loĝantojn. El tiuj estis 5988 viroj kaj 5739 virinoj. La komunumo havas surfacon de 17131,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1200 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 275,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,2 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11031 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 20 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lech Pijanowski
Lech Andrzej Pijanowski, pseŭdonomo "Janusz Jaxa" (naskiĝis la 26-an de julio 1928 en Varsovio, mortis la 6-an de januaro 1974 samloke) – pola filma kaj televida kritikisto, reĝisoro, scenaristo.Populariganto kaj ideodonanto de ludoteorio kaj praktiko de ludoj. Koncepto de scenaroj al pluraj filmoj, ankaŭ dokumentaj, kaj precipe post 1963 – animaciaj filmoj. Reĝisoro de dokumentaj filmoj.
En ĵaŭda aldono al "Życie Warszawy" (Vivo de Varsovio) sub la titolo Vivo kaj Noveco gvidis konstantan rubrikon Plezuroj de cerbumado, dediĉitan al logikaj enigmoj kaj konstantan fakon Logikaj ludoj en monatrevuo "Problemy" (Problemoj).
Entombigita sur Tombejo Powązki en Varsovio (segmento 330-VI-23).
Mandelata acido
Mandelata acido aŭ C8H8O3 estas aromata alfa-hidrokso-acido, blanka solidaĵo, rezultanta el hidrolizo de la amigdalino, solvebla en akvo kaj polaraj organikaj solvantoj. Ĝi posedas bakteriohaltigaj proprecoj kaj estas buŝe preskribita en la traktado de la urina sistemo.
Mandelata acido ĝenerale estas preparata per acido-kataliza hidrolizo de la "mandelonitrilo", kiu estas la cianhidrino de la benzaldehido. Alternative ĝi povas prepariĝi per hidrolizo de la fenilkloroacetata acido kaj dubromoacetofenono. Ĝi ankaŭ estiĝas per hejtado de la "fenilglioksalo" kun alkaloj. Ĝi ankaŭ estas uzata en la ordinaraj haŭto-problemoj kontraŭ aknoj, malregula pigmentado kaj kiel anti-maljunigo.
Mandelata acido akcelas la biologiajn procezojn pri senŝeligado de la haŭto kaj helpas kontroli la zorgojn pri haŭto-protektado. Mandelata acido havas longan historion pri uzo en la medicina komunumo kiel antibakteriagento kaj buŝa antibiotiko. Mandelata acido samtempe ebligas la produktadon de la kolageno surhaŭte.
Templo de Laie
La templo de Laie estas unu el la konstruitaj kaj operaciitaj temploj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 7 konstruita de la Eklezio, la unua en Havajo kaj la unua mormona templo konstruita ekstere de la kontinenta Usono, lokita en la norda marbordo de la insulo de Oahu.
Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto
La Tria Tutmonda Kolokvo pri Instruado de Esperanto (TTK) okazis de la 13-a ĝis la 16-a de majo 2015 en Svislando, nome en Aula de Jeunes-Rives de la Universitato de Neŭŝatelo kaj en la Centro de Dokumentado kaj Esploro pri la Lingvo Internacia (CDELI) en la urba biblioteko de La Chaux-de-Fonds.
La unua okazis en Ĝenevo (Svislando) en la jaro 1922. La dua okazis en Prago (Ĉeĥoslovakio) en la jaro 1927.
La organizanto de la Tria Tutmonda Kolokvo estas ILEI.
34450 Zashamickey
34450 Zashamickey estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono)
Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto
Honora Komitato
La honora komitato konsistas el 32 gravaj personecoj de la publika vivo de Svislando kaj de akademiaj reprezentantoj de la Esperanto-movado. La liston komencas s-ino Monika Maire-Hefti, edukdirektorino de la registaro de Kantono Neŭŝatelo, kiu invitis al konferenco, kaj la direktoro de la konferenco de la svisaj edukministroj d-ro Christoph Eymann, registara konsiliano de Kantono Bazelo Urba.
34450 Zashamickey
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zasha Mickey, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2018 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruas ĉe la Lake Highland Preparatory School de Orlando (Florido, Usono).
Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto
14-an de majo 2015 (matena sesio)
La unua konferenca tago disvolviĝis en Aula des Jeunes-Rives en la neŭŝatela universitato. La matenon malfermis prof. d-ro Duncan Charters per la salutmesaĝo de Mark Fettes, prezidanto de Universala Esperanto-Asocio, kiu substrekis la gravecon de la laboro de tiu ĉi konferenco. La prelegaron komencis prof. d-ro Ilona Koutny de la Universitato Adam Mickiewicz de Poznan, Pollando. Ŝi prezentis la situacion de la Esperanto-instruado je universitata nivelo. Sekvis d-ino Katalin Kováts pri la nuntempaj gravaj atingoj surkampe de instruado de Esperanto. Grava konstato de ŝia prelego estas, ke multloke mankas la informo pri la farita laboro, pro kiu simple mankas kompletaj statistikoj pri la kursoj kaj instruadoj de Esperanto tra la mondo. Tio estas bedaŭrinda, ĉar pro la malmultaj informoj la listo pri la Esperanto-instruado aspektas mizera, kvankam ja ekzistas amaso da aktivecoj. Estas grave, ke la instruistoj informas ILEI-n kaj aliajn instancojn de la movado pri siaj aktivecoj. Aktivecoj, pri kiuj informoj mankas, simple oficiale ne ekzistas.
Post kukopaŭzo Zlatko Tišljar prezentis la esploradon pri la vorttrezoro de la baza uzo de Esperanto en parola formo, uzata en la Zagreba metodo (kiu aperis en 36 lingvoj). Li montris sur tabelo la evoluon de la lingvo akirado. Je baza nivelo Esperanto laŭ la esploroj akireblas preskaŭ dekoble pli rapide ol aliaj lingvoj. Ju pli altan nivelon oni tamen alstrebas, des malpli fariĝas diferenco inter nivelo de Esperanto kaj de aliaj fremdlingvoj en funkcio de tempo. La tiel nomita perfekta akiro fakte nek en Esperanto nek en ajna fremda lingvo eblas je tiu plej supera nivelo. Rilate la distribuon de morfemoj en Esperanto la 500 plej oftaj morfemoj kovras 95% de la lingvouzo, aliaj preskaŭ 5% uzas 1000 morfemojn, la ceteraj morfemoj estas nur tre malofte uzataj. Do evidente tiuj 500 plej oftaj elementoj devas aperi unue en ĉiu baza lernilo. Tio estas la bazo de la Zagreba metodo. Sekvis prezentado de Stano Marček pri sia lernolibro Esperanto per rekta metodo, kiu ĝis nun aperis en 36 lingvoj.
14-an de majo 2015 (posttagmeza sesio)
Malfermis la posttagmezan sesion Zsófia Kóródy el la Esperanto-urbo Herzberg am Harz pri la klasokontaktoj kadre de ĝemelaj urboj Herzberg am Harz en Germanio kaj Góra en Pollando. S-ino Kóródy skizis, kiel post iniciato de la ĝemelurba kunlaboro komence ne estis Esperanto-parolantoj en Góra. Unua aktiveco estis do ŝiaflanke instruado de Esperanto al instruistoj surloke. Intertempe tia interŝanĝo inter la du ĝemelurboj fariĝis tradicia evento okaze de SALO, Somera Arbara Lernejo. – Sekvis prezento de Lingvolanĉilo, esploro pri la hipotezo, ke Esperanto havu pozitivan efikon al la metalingvaj konoj de infanoj kaj sekve propedeŭtikan valoron, preparita de Angela Tellier. Ĉar Tellier ne povis alveni, ŝian prelegon laŭtlegis Mirejo Grosjean. En la projekto partoprenis infanoj el Britio, Germanio kaj Hungario. Sub kontrolo de universitataj fakuloj estis ekzamenitaj la rezultoj de kvar variabloj, nome sinteno, metalingva konscio, interkultura konscio kaj konoj de fremdaj lingvoj lernataj. Povis esti konstatita, ke la projekto Lingvolanĉilo sukcesis. Komparogrupoj kun infanoj, kiuj ne partoprenis la projekton, montris, ke partoprenantoj de la projektoj havis pli altan metalingvan konscion kaj pli bonajn konojn de fremdaj lingvoj. Eĉ se tiuj rezultoj devas esti kun prudento interpretitaj, la rezultoj estas kuraĝigaj. Post la kafopaŭzo sekvis Monika Molnár kun prelego pri Esperanto kaj Freinet-Pedagogio kaj ŝia laboro en la privata lernejo Granda Ursino en La Chaux-de-Fonds. Post la prelego infanoj de la lernejo Granda Ursino prezentis teatraĵon, kiun ili mem kreis. Mireille Grosjean, kunprezidantino de Svisa Esperanto-Societo, konkludas la unuan labortagon de la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto per kontribuo pri la propedeŭtika, lernhelpa valoro de Esperanto – Esperanto kiel lingvolanĉilo. Grosjean emfazis: "La lernado de Esperanto kiel unua fremdlingvo kreas ĉe infanoj sperton de sukceso, dum lernado de malfacila lingvo kiel unua fremdlingvo kreas ĉe infanoj precipe malpli lertaj ofte frustriĝon kaj sperton de malsukceso kun la rezulto, ke ili perceptas lingvolernadon kiel komplika kaj malagrabla. Se oni instruas blovinstrumenton al infano oni ne komencas per trumpeto sed per bekfluto. Esperanto estas kvazaŭ la bekfluto de la lingvoj."
15-an de majo 2015 (matena sesio)
La matenan sesion komencis Jean-Thierry von Büren per danka kanto al Mireille Grosjean kaj transdonante al ŝi naskiĝtagan florbukedon. Poste tradukisto de Eŭropa Revizora Kortumo, István Ertl, prezentas diversajn aspektojn de la lingva politiko en Eŭropa Unio, montrante la kreskantajn malfacilaĵojn pro la kresko de la Unio kaj la aldono de novaj oficialaj lingvoj, la superrego de la angla kaj prezentante pensojn, kiujn rolojn Esperanto povus ludi en la komunumo. Kiel dua matena preleganto sekvis Márta Kovács, kiu prezentis la atingojn, perdojn kaj perspektivojn de Esperanto en Hungario, kie Esperanto ekde la 1980-aj jaroj havas sian lokon en la lernejoj. Post la paŭzo sekvis Dietrich Michael Weidmann, kiu prezentis la lingvoinstruadan situacion de Svislando, montrante la nunan malefikecon de la lingvoinstruado malgraŭ enorma penado kaj proponante rolon, kiun Esperanto povus havi kiel lingvolanĉilo. Konkludis la matenon Katalin Kováts per sia prelego kun la titolo "Ekzamenoj laŭ la Komuna eŭropa referenckadro de Konsilio de Eŭropo". Ŝi skizis la historion de la oficialigo de KER-ekzameno kadre de la eŭropa diplomsistemo.
15-an de majo 2015 (posttagmeza sesio)
La posttagmezan sesion ekster programo malfermis Christophe Chazarein per mallonga prezentado de la grava lingvolerna retejo www.lernu.net, tra kiu jaron post jaro miloj da homoj esperantiĝas. La oficialan parton de la posttagmeza sesio malfermis prof. d-ro Duncan Charters el Usono per prelego pri la temo "Kiom Esperanto kontribuas al la konkretigo de la Jarmilaj Celoj de UN kaj Unesko". Charter skizis, ke Esperanto povus ludi rolon en ĉiuj ok celoj (1-e elradikigi eksterordinaran malriĉecon kaj malsaton, 2-e atingi universalan elementan edukadon, 3-e antaŭenigi seksan egalecon kaj doni povon al virinoj, 4-e redukti la nombron de infanaj mortoj, 5-e plibonigi patrinan sanon, 6-e kontraŭbatali HIV/aidoson, malarion kaj aliajn malsanojn, 7-e certigi median daŭripovon, 8-e starigi tutmondan partnerecon por evoluado). Post enkonduka prelego estis faritaj etaj diskutgrupoj, el kiuj fine venis diversaj sugestoj. Menciiĝis inter aliaj proponoj la ideo, ke en rifuĝejoj al rifuĝintoj diversnaciaj unue estu instruata Esperanto por ebligi komunikadon kaj ankaŭ fronte al la fakto, ke oni ne jam konas la cellandon de la rifuĝintoj. – Sekvis Monique Arnaud, observantino de ILEI ĉe UNESKO, kiu prezentis la libreton "Rakonto pri tarofolioj" verkitan de afrikanoj dum la ILEI-Konferenco en Porto Novo, Benino, 2008. La projekto estas bona ekzemplo de kunlabora evoluo helpe de Esperanto en Afriko. – La lastan kolokvan sesion en la urbo Neŭŝatelo konkludis Mireille Grosjean, prezidantino de ILEI kaj kunprezidantino de SES, kiu konkludis per prelego sub la titolo "Afriko – Virinoj", dum kiu ŝi prezentis sian laboron kadre de Scio Sen Bariloj. Inter la celoj de Mireille Grosjean kiel prezidantino, krom la organizado de la Tria Tutmonda Kolokvo pri instruado de Esperanto, estas la restarigo de konsultaj rilatoj de ILEI kun UNESKO. Bazo por atingo de tiu celo estas, ke ILEI aktivu por la celoj de UNESKO.
16-an de majo (konkluda sesio)
La konkluda tago okazis en la ejoj de CDELI en la urba biblioteko de La Chaux-de-Fonds. Dum la unuaj du labortagoj ofertis densan prelegoprogramon, en la urba biblioteko la evento nun vere ricevis kolokvan karakteron. La partoprenantaro dividiĝis en tri laborgrupojn. Dum unu grupo sub la gvidado de Claude Gacond vizitadis la arkivejojn kaj ceterajn ejojn de CDELI kaj la bibliotekon, la dua grupo diskutis pri la FLAM-analizo de ILEI kaj la tria grupo pri la estonteco de Esperanto kaj de ĝia instruado. Post la kafopaŭzo kaj la tagmanĝo la grupoj rotaciis, tiel, ke ĉiu partoprenanto havis la okazon partopreni la tri temojn en malgranda grupo. Post la posttagmeza kafopaŭzo sekvis la konkluda kunveno en la plena grupo ornamita de alpokorna prezentaĵo de Jean-Claude Heger el Les Brenets. La kolokvo konkludiĝis kun la konstato, ke la reagoj de la invititaj ŝtatoj estis kompare al la unuaj du konferencoj magraj, kvazaŭ la oficiala interesiĝo pri la lingvoproblemo – kun escepto de Slovakio, kies reprezentanto aktive partoprenis en la evento – kvazaŭ forvaporiĝis. Aliflanke evidentiĝis ke, kiel la altnivelaj kontribuoj montris, la Esperanto-movado evoluis el pionira rondo al matura lingva komunumo kaj precipe sur la kampo de la instruado en la kadro de la KER-ekzamenoj okazis profesiiĝo. Estas evidente ke la Esperanto-movado devas koncentriĝi al siaj fortoj, tio estas precipe al kontribuado al daŭripova evoluo, al atentigo pri lingva diskriminacio kaj al lukto por libera aliro al scio kaj edukado por ĉiuj homoj. Grandaj ŝancoj por la Esperanto-movado ekzistas precipe en Afriko.
Alarmbremso
Trajnoj, tramoj kaj metrooj
La plej konata por la ĝenerala publiko estas la alarmbremsilo en la trajno, tramo aŭ metroo, per kiu ĉiu povas haltigi la veturilon en okazo de danĝero. Misuzo de tiu bremsosistemo regule okazas, sed estas punebla. Ĝi ne estas aparta bremsilo, sed speciala funkciigo de la normala bremsilo.
Nurago
Oni kalkulas je ĉirkaŭ 6500 turoj. Lilliu registris en 1962 ankoraŭ ĉirkaŭ 7000 nuragojn, kio estas ĉirkaŭ 0,27/pro km². Ili plej oftas okcidente kaj centre de Sardinio.
La nuragoj staras plej ofte unuope, sed kelkfoje formas vilaĝosimilan strukturon.
La plej granda nurago (granda nurago aŭ nurago-komplekso) estas Su Nuraxi - ĝi estas monda kulturheredaĵo kaj situas ĉe Barumini en la provinco Mez-Kampidano.
Vizitindaj nuragoj
Unuopaj turoj kaj kompleksoj:
Vorsma
Vorsma (ruse Ворсма) estas urbo en Rusio.
La urbo estas ĉe rivero Kiŝma (Кишма) (enenfluaĵo de rivero Oka (Ока)), en 15 km de fervoja stacio Vorsma.
Virina balotrajto en Britio
La Virina balotrajto en Britio estis movado por postuli la virinan balotrajton en Britio. Ĝi finfine sukcedis pere de du leĝoj en 1918 kaj 1928. Ĝi iĝis tutlanda movado en la Viktoria epoko.
Sube estas superrigardo de virinbalotrajtistaj organizaĵoj en Britio ekde la mezo de la 19-a jarcento. Homoj de la 19-a jarcento ofte kondutis politikajn kaj sociajn movadojn per kunvenoj, komitatoj kaj socioj kaj fondis nenombreblajn organizaĵojn. Ankaŭ okazis multaj disigoj kaj malakordoj.
London Suffrage Committee
La London Suffrage Committee (Londona balotrajtista socio) estis komitato de la socio Kensington kiu organizis en 1866 parlamentan petskribon pri virinbalotrajto, kiun prezentis John Stuart Mill kaj Henry Fawcett.
NUWSS (1897-1919)
La National Union of Women's Suffrage Societies (Nacia unio de virinbalotrajto-socioj, aŭ NUWSS) fondiĝis en 1897. Ĝi estis gruparo de virinbalotrajtistaj socioj kiuj kampanjis nemiliteme. Ĝia estro estis Millicent Fawcett. Ĝi fariĝis en 1919 NUSEC.
Vidu ankaŭ:
WSPU (1903-1917)
Vidu ankaŭ:
Women's Freedom League (1907-1961)
La Women's Freedom League (Virina ligo por libereco) aŭ WFL estis brita organizaĵo kiu kampanjis por virinbalotrajto kaj egaleco inter viroj kaj virinoj. Ĝi fondiĝis en 1907 post malkonkordo en la WSPU kaj estis pacista kaj senperfortema organizaĵo de sufragetoj.
NUSEC (1919-1932)
La National Union of Societies for Equal Citizenship (Nacia unio de socioj por egala civitaneco, aŭ NUSEC) fondiĝis en 1919 kiel nomoŝanĝo de la NUWSS. La estro estis Eleanour Rathbone. Ĝi disigis en 1932 al la National Council for Equal Citizenship (Nacia konsilio por egala civitaneco) kaj la Townswomen's Guild (Gildo de urblogantinoj).
Notoj
Women's suffrage in the United Kingdom
Batoș
Batoș [batoŝ] (hungare: Bátos [batoŝ], germane: Botsch, Batesch) estas komunumo en Rumanio norde de Luduș. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Dedrad, Goreni kaj Uila.
Kultivado de pomoj estas grava. La blazono de Batoș montras supre flavan (= oran) pomon en blua kampo.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1605 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 1001 (rumanoj, 28 % da hungaroj).
Naval (Huesca)
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Somontano de Barbastro, inter rojoj kiuj formas tie la riveron Llastre, kiu alfluas al la Akvorezervejo de El Grado. La municipa teritorio enhavas ankaŭ la senhomejojn Montarnero, La Muela, Paúl kaj Rosico, kaj la teritorion de la inundita Mipanas.
Ĝi limas kun la municipoj Hoz y Costean kaj El Grado sude, ene de la komarko. Oni parolas variaĵon de la aragona.
Historio
Estis loĝado jam en romiaj tempoj. Estis ankaŭ araba loĝado, kiu lasis kastelon kaj dediĉon al ceramiko. En 1274, la reĝo Jakobo la 1-a havigis monopolan rajton por vendado de salo (kiu jam estis tradicia) en la areo.
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Ĝis 1989 (konstruo de nova ŝoseo) ĝi estis natura komunikvojo de Somontano al Sobrarbe kaj kun Francio.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (ĉefe vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo ĉefe rilate al la Akvorezervejo de El Grado.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo de Sankta Maria konstruita apud iama kastelo eble sur alia iama preĝejeto; la preĝejo de Sankta Fabiano kaj de Sankta Sebastiano; la kapelo de Sankta Antono; salstokejo (alfolíes) de la 13-a jarcento; Sanktejo Dolores kun rigardejo; Ermitejo de Sankta Kiteria; Interpretejo pri Potfarado; kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.
Akershus
Akershus ĝis la fino de 2019 estis provinco de Norvegio, lime de Hedmark, Oppland, Buskerud, Oslo, kaj Østfold. En en ĝi loĝis  homoj, aŭ  de la totala loĝantaro de Norvegio. Areo estis kvadrataj kilometroj. La administra centro estis Oslo, kiu mem ne apartenis al la provinco. Ekde la komenco de 2020 ĝi kun la antaŭe najbaraj provincoj Buskerud kaj Østfold kaj iuj pliaj komunumoj konsistigas la novan provincon Viken.
Tonila
Tonila estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La nomo venas de la navatla lingvo kaj ĝi signifas "Loko kie naskiĝas la suno". La ĉefurbo de la komunumo estas Tonila. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 103.
Akershus
Inter la multaj lagoj de la teritorio estas Bjørkelangen kaj Øyeren.
Tonila
Geografio
Tonila apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7179 loĝantojn. El tiuj estis 3470 viroj kaj 3709 virinoj. La komunumo havas surfacon de 225,99 km². La meza alteco estas 1240 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 25 C. En la komunumo estas 1187,9 mm da precipitaĵo jare.
Akershus
Komunumoj
Akershus enhavis 22 komunumojn:
Tonila
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2427 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2133 scipovis legi kaj skribi kaj 291 viroj estis analfabetoj. Do 11.99 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 2547 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2228 sciis legi kaj skribi kaj 315 virinoj estis analfabetoj. Do 12,37 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tonila vivis 6624 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,015 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Limando
La limando (Limanda limanda) estas aktinopteriga fiŝo el la familio de la pleŭronektedoj (Pleuronectidae), ordo de la pleŭronektoformaj (Pleuronectiformes). La fiŝo povas atingi longon de 40 centimetroj kaj pezon de 1000 gramoj. La plej alta registrita aĝo estas 12 jara.
Vivmedio
La limando estas salakva fiŝo. La specio troviĝas en la mezvarmaj akvoj en la nordoriento de la Atlantiko, je profundo de 10 ĝis 150 metroj.
Bovisio-Masciago
Bovisio-Masciago estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Quincerot
Quincerot estas la nomo de pluraj artikoloj.
Ron Scarlett
Ronald Jack Scarlett, OBI (1911–2002), plej bone konata kiel Ron Scarlett, estis paleozoologo el Novzelando.
Post esti dungita de la Kanterburia Muzeo en 1952 li iĝis unu el plej furktodonaj osteologoj de Novzelando. Scarlett elstatriĝis pro siaj elfosaĵoj dum multaj jardekoj en kelkaj paleontologiaj kuŝejoj en Novzelando kiaj Te Aute, Lago Poŭkava, aŭ la marĉo de la Piramida Valo kie li elteriĝis kaj priskribis fosiliajn restojn de prahistoriaj birdoj kiaj ostoj de la Cirkuo de Eyles (Circus eylesi), la Novzelanda noktokaprimulgo, la Skarleta anaso (kiu estis tiele nomita fare de Storrs L. Olson), kaj la Hodgena galinolo. Ankaŭ la Skarleta pufino (Puffinus spelaeus) priskribita en 1994 de Richard N. Holdaway kaj Trevor H. Worthy estis nomita tiele por sia honoro.
58279 Kamerlingh
58279 Kamerlingh estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Heike Kamerlingh Onnes (1853–1926), la unua eksperimenta sciencisto, kiu, en 1908, kondensis la heliumon.
Abstraktado
La abstraktado estas la mensa fakultato de abstrakti, t. e. de reprodukti la kvalitojn aŭ ecojn proprajn de iu objekto, en modo distinkta de la objekto mem, pripensante ĝin. Ekzemple oni havas la ideojn abstraktajn de dolĉeco, koloro, malmoleco, kuraĝo, beleco, kiuj estas abstraktitaj kaj reprezentas la komparojn originajn, ĉu por preterlasi ilin, ĉu por pripensi ilin en ili mem. Neniu povas gustumi "la dolĉecon", sed oni povas gustumi dolĉan aferon; neniu vidas "la ruĝon", kvankam oni povas vidi ruĝajn objektojn; neniu vidas, gustumas, aŭdas aŭ sensas "la kuraĝon" en iu ajn, sed oni povas vidi kuraĝan homon.