cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann August von Hellfeld
Graveco
Lia ĉefa verko estis Jurisprudentia forensis secundum ordinem pandectarum kies reeldonon prizorgis la bofilo. Ĝi modelis por Christian Friedrich von Glück kaj Friedrich Mühlenbruch kiam ili komentis Pandectae; ĝenerale temis pri lernolibro ŝatata ĝis la 19-a jarcento.
Familio
Hellfeld estis dufoje edzigita: al Sophia Maria Struve (filino de profesoro Burkhard Gotthelf Struve) kaj al Friederike Ludovika Rus, filino de profesoro Johann Reinhard Rus. Jenas liaj infanoj:
Fuĝo el malliberejo
Fuĝo povas esti hazarda, kiam la malliberigito anticipe ne intencas forlasi la malliberejon, sed neatendita kaj hazarda sinsekvo de la eventoj donos al li eblecon fuĝi kaj li nur eluzos ĝin. Planita fuĝo estas fondita en pripenso kaj kutime ankaŭ preparo kiel la maniero mem forlasi la malliberejon, kaj ankaŭ plua restado en libereco. La longa tempo de la malliberigado ebligas zorgeman pripensadon kaj preparon de la plano.
Plu eblas la fuĝojn distingi laŭ tipo de helpo. La fuĝo kun ekstera helpo estas fondita en kunlaborado kun personoj ekster la malliberejo. Ili povas certigi kontrabandon de bezonaj aĵoj en la malliberejon, alveturigo de konvena transporta rimedo proksime de la malliberejo, ili donas kaŝejon al la fuĝinto, vestojn, manĝaĵon, monon ktp. Pro tiuj kaŭzoj estas kontrolataj vizitoj de la maliberigitoj, sendaĵoj, poŝto kaj pluaj manieroj de komunikado kun la ekstera mondo. La fuĝo kun interna helpo markiĝas per akativigo de pluaj kunmalliberigitoj, subaĉetitaj membroj de gardistaro aŭ gvidantaro de la malliberejo.
Punebla delikto aŭ natura rajto?
En diversaj landoj, inkluzive de Usono, Kanado kaj Israelo, malliberigo estas krima delikto, punebla per plia mallibereca puno kaj plimalbonigitaj malliberecaj kondiĉoj. Aliaj landoj, inkluzive de Germanio, Belgio kaj Nederlando, vidas la deziron esti libera kiel natura rajto, kaj tial ne punas elkarceriĝintojn. En Svedio eskapi el malliberejo ne estas krima delikto, sed kun disciplina puno la periodo de malliberigo de rekaptita fuĝinto povas esti plilongigita.
Loïsa Puget
Loïsa Françoise PUGET (la 11-an de februaro 1810 – la 24-an de oktobro 1889) estis franca kantistino kaj komponisto.
Vivo
Ŝia patrino estis la kantistino Jeanne-Françoise Stassny, kiu instruis muzikon al sia filino kiam Loisa estis ankoraŭ infano. Ŝi zorgis ke la knabino ricevu bonan muzikan edukadon en lernejo, kaj poste ĉe la komponisto Adolphe Adam, ĉe kiu Loisa studis komponadon kaj orkestradon.
Post siaj studoj Loisa Puget komencis komponi kaj interpreti sian propran muzikon en koncertoj aŭ en burĝaj salonoj. Ekde 1830 ŝi famiĝis pro siaj romancoj kaj kanzonoj.
Ŝi komponis pli ol 300 romancojn, kies tekstojn verkis ŝia edzo, la lirikisto Gustave Lemoine, kun kiu ŝi geedziĝis en 1845. Multaj el tiuj romancoj estis escepte popularaj. Ili estis publikigataj kaj kantataj en koncertoj de la tiamaj interpretistoj, sed ankaŭ de Loisa Puget mem, kiu koncertis en Francio.
Kvankam Loisa Puget estis plej produktiva kaj ĝuis sian plej grandan sukceson en la jaroj 1830 ĝis 1845, ŝiaj kanzonoj publikiĝis ĉiujare inter 1833 kaj 1853 en ilustritaj volumoj.
Laŭ vortoj de la muzikrecenzisto François-Joseph Fétis ŝiaj komponaĵoj "havas spriton kaj ĝojon". En 1841 Lemoine kaj Adolphe d'Ennery skribis melodramon kiu estis bazita sur la plej sukcesa kaj fama romanco de Puget, “Je la graco de Dio” (A la grâce de Dieu), kiu inspiris la ideon por la opero “Linda di Chamounix” de Donizetti.
La verkoj de Loisa Puget estis fonto de inspiro por komponistoj kiel Henri Bertini, Adolphe le Carpentier, Karl Czerny, Henri Herz, Franz Hünten, Friedrich Kalkbrenner kaj Henri Rosellen, kiuj faris virtuozajn klavarajn adaptojn de ŝiaj romancoj, plue pliigante ŝian popularecon.
Multaj el ŝiaj komponaĵoj ankaŭ aperis en eldonoj kun gitarakompano, kelkajn el tiuj interpretis konataj gitaristoj kiel ekzemple Matteo Carcassi. Loisa Puget estis konsiderata "la unua stelulino de la franca varieteo".
Ankaŭ ŝi inspiriĝis en verkoj de aliaj aŭtoroj, ekzemple la romano “Leone Leoni” (ĉu konektita al itala skulptisto samnoma?) de sia amikino George Sand, inspiris Loisa Puget por fari la romancon de la sama titolo.
Aliaj komponaĵoj en ŝia produktado inkludas verkojn por solluda piano, same kiel kvadrila ensemblo por kvar manoj.
En 1836 ŝi komponis komikan operon en unu akto “La maligna okulo” (le Mauvais Oeil) kun libreto de Eugène Scribe kaj ŝia edzo Gustave Lemoine. Ĝi estis enscenigita ĉe la Nacia Teatro de la Komika Opero, kaj ricevis miksitajn recenzojn. Héctor Berlioz severe kritikis ĝin.
En 1869, ĉe la Gimnazio, ŝi prezentis alian opereton titolitan “La nokta lumo”.
Malgraŭ sia sukceso, Loisa Puget havis financajn malfacilaĵojn en la 1850-aj jaroj, verŝajne kaŭzitaj de ŝia patro, Joseph Puget, kiu spekulis kun ŝia mono.
Kiam la SACEM (Societo de Muzikaj Aŭtoroj, Komponistoj kaj Eldonistoj) estis kreita en 1851, Loisa Puget estis ĝia unua virina membro.
Verkoj
Scenejo
Kantoj (al vortoj de Gustave Lemoine)
Piano
Anna Olasz
[olas], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Olasz Anna Gréta estas hungara longdistanca naĝisto.
naskiĝis la en Szeged.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 2012, poste ŝi studis en en:University of Arizona inter 2013-2017 kaj en la lasta jaro ŝi akiris diplomon. Pli poste ŝi studis en Universitato de Debrecen.
Vaudrey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
(159686) 2002 LB6
(159686) 2002 LB6 estas tre malgranda, meze hela marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:9 kun Marso kaj ne malproksima de la resonanco 1:3 kun Venuso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la tera kaj marsa orbitoj, sed ĝia suprenira nodo estas proksima de la orbito de Venuso.
P-Krezila valerato
p-Krezila valerato aŭ p-krezila pentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la valerata acido kaj p-krezolo. p-Krezila valerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila valerato prezentas valeratan grupon ligitan al p-krezila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Molibdena (V) klorido
Molibdena (V) klorido aŭ pentaklorido de molibdeno estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la molibdena (V) oksido kaj klorida acido. Molibdena (V) klorido estas malhele verda, blankeca aŭ cindrokolora, higroskopa, toksa, koroda solidaĵo, kiu reakcias kun la akvo kaj estas solvebla en etero, alkoholoj anhidraj kaj kloraj solvantoj. Molibdena (V) klorido prezentas kvin klorajn jonojn ligitajn al molibdenatomo. Ĝi konsistas je 1 molibdenatomo, 5 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Tassenières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Islando en la Vintra Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Nizar Banat
Nizar Ĥalil Muhammad Banat (arabe: نزار بنات, kromnomita: Abu Kifah, arabe: أبو كفاح ; la 27-an de aŭgusto 1978 - la 24-an de junio 2021) estis palestina politika kaj homrajta aktivulo kiu laboris pri homaj rajtoj en la Palestina Aŭtoritato kaj demokratio.
Li estis konata kiel akra kritikisto de la Palestina Aŭtoritato kaj kutimis ataki ĝin pri politikaj temoj fokusanta al oficaluloj kiujn li priskribis kiel koruptaj, kaj ankaŭ gvidis la organizon "Ordeno de Libereco kaj Digno."
Li estis murdita post sia aresto fare de la sekurecaj servoj de PA, kio estigis tumultojn kontraŭ la Palestina Aŭtoritato.
P-Krezila izovalerato
p-Krezila izovalerato aŭ p-krezila izopentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la izovalerata acido kaj p-krezolo. p-Krezila izovalerato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. p-Krezila izovalerato prezentas izovaleratan grupon ligitan al p-krezila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 16 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Bridgewater (Nov-Ĵerzejo)
Bridgewater, formale Bridgewater township estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Nov-Ĵerzejo kaj en la kantono Somerset, kaj je tri kvaronoj ĉirkaŭas la kantonan ĉefurbon Somerville. Kvankam ĝi "nur" havas la statuson township, do "urbeta loĝloko", ĝi la la nombro de loĝantoj signife pli grandas ol ĉiuj aliaj lokoj samnomaj en Usono, kiuj grandparte havas malpli ol 1000 loĝantojn: Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La loĝloko fondiĝis je la. La loko kutime konsideratas antaŭurbo de Novjorko.
Geografio
Bridgewater havas komunan limon kun. Ĝis la urbocentro de Newark estas 44 kilometroj, ĝis la centro de Manhatano 60 kilometroj kaj ĝis la universitata urbo Princeton 30 kilometroj.
Islando en la Vintra Olimpiko 1948
Temis pri la unua apero de islanda teamo en vintra olimpiko. Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Ilona Novák
Ilona Novák, laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák Ilona estis hungara naĝisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto, postenulo en la akvasporta vivo. Ŝia fratino estis Éva Novák, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Popper Imréné.
naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1963. Ŝi ricevis premiojn inter 1949-1992.
Sporta kariero
inter 1938-1956 estis naĝisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis hungara ĉampiono 35-foje (el tio individue 28-foje), dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1941-1954. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kun ora medalo en 1952, krome ŝi faris 20 hungarajn rekordojn. Ŝi faris dufoje mondrekordojn teame en 1950 kaj 1952. Depost fino de la aktiva sporto ŝi estis trejnisto kaj havis postenojn en la akvasporta vivo enlande kaj eksterlande.
Islando en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Thervay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Serre-les-Moulières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Islando en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Taxenne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Séligney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Kronika tuberkuloza cervika adenopatio
La kronika tuberkuloza cervika adenopatio estas malsano kiu karakteriziĝas per pusaj fistuloj lokitaj sur la limfonodoj de la kolo. La infekta agento respondeculo de tiu malsano estas mikobakterio. Ĉe la plenkreskuloj, estas la Mycobacterium tuberculosis, ankaŭ nomita bacilo de Koch, la sama malsaniga agento kiel por la pulma ftizo. Ĉe la infanoj, la malsano estas precipe kaŭzita de mikobakterioj netipaj aŭ ne-tuberkulozaj.
Historio
En la mezepoko, tiu malsano estis nomita « skrofulo » kaj ĝia kuracado estis nomita « kontraŭskrofulo » pro tio.
En mezepoka medicino, laŭ la teorio de la humoroj, la skrofulo respondas al deponejo de pituito (humoro de la cerbo) kiu falas iom post iom en la gangliojn de la kolo. Tiu teorio lasis spuron en la lingvo kun la esprimo « malvarmumo de cerbo » kiu manifestiĝas per elfluo el la nazo kies mukozo plu estas nomata pituita.
Simptomoj
Estas adenopatioj (ganglioj) kronikaj, sola aŭ multnombraj, precipe cervikaj aŭ subklaviklaj. Ili komence estas diskretaj, sendoloraj, el mola konsisto kaj moveblaj sub la haŭto. Poste ili ŝveliĝas, fariĝante fluktuaj (kauĉukaj), povante amasiĝi. Kun paso de la tempo, ili fariĝas malmolaj kaj fiksaj. La inflamo estas malmulte markita (malvarma absceso).
Diagnozo
Ĝin oni kutime faras per punkcio aŭ biopsio, por histologia aŭ bakteriologia ekzameno.
Islando en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Kronika tuberkuloza cervika adenopatio
Kuracado
Ĝi precipe estas bazita sur la kontraŭtuberkuloza antibioterapio, per tri- aŭ kvarterapio, dum 6 monatoj. La kirurgio estas ebla, sed ĝi estas precipe rezervita al apartaj kazoj.
Universitato Case Western Reserve
Universitato Case Western Reserve (Case Western Reserve University; akronime : CWRU ; mallongigite: Case Western aŭ simple Case) estas privata esplora universitato en Klevlando, Ohio, Usono, kiu donas doktorajn diplomojn. La universitato estas la rezulto de la fuzio (1967) inter Western Reserve College, fondita en 1826, kaj la Case-Instituto de Teknologio, fondita en 1880 kaj nomita laŭ la filantropo Leonard Case. En la rangotabelo de altlernejoj en Usono laŭ la revuo US News & World Report por 2022, la universitato estis vicigita 42-a en Usono. En 2021, la universitato estis vicigita 101-a en la mondo en la Ŝanhaja rangotabelo. Entute, 17 nobelpremiitoj studis aŭ instruis en la institucio dum ĝiaj jaroj de ekzisto. Inter la eminentuloj kiuj laboris en la universitato povas esti nomitaj Albert Abraham Michaelson kaj Edward Morley kiuj en 1887 faris la famkonatan eksperimenton nomitan laŭ ili. Michelson eĉ estis la unua usonano kiu gajnis Nobel-premion.
La universitato havas nombron de programoj instruitaj kune kun aliaj Universitataj cirklaj institucioj, inkluzivanta Universitatajn Hospitalojn, la Cleveland Kliniko, la Louis Hejtas Kuraca Centro de la Cleveland Departemento de veteranaj aferoj, Cleveland Instituto de Muziko, la Cleveland Aŭda & Parolado Centro, la Cleveland Muzeo de Arto, la Cleveland Instituto de Arto, la Cleveland Muzeo de Natura Historio. La Halo Severence, hejmo de la Cleveland Orkestro, ankaŭ situas ĉe la universitatejo
La centra kampuso de la universitato, kun areo de ĉirkaŭ 220 hektaroj, situas ĉirkaŭ 8 km oriente de la urbocentro de Klevlando, en la kvartalo University Central.
Historio
La kolegio estis fondita en 1826 en la urbo de Hudson fare de la presbitera eklezio. Ĝia nomo estis derivita de ĝia historia geografia loko (la Western Reserve (okcidenta rezervo) estis regiono de la brita kolonio Konektikuto, kiu estis transdonita en 1800 al la kontrolo de la Nordokcidenta Teritorio, sur kies teritorio la ŝtato Ohio estis fondita en 1803). La kolegio estis centro por la movado por abolicii sklavecon kiu funkciigis antaŭ la Usona Enlanda Milito kaj estis la unua institucio de alteduko okcidente de la Apalaĉoj se temas pri ricevi afriko-usonanan studenton (John Skyes Fayette, kiu ricevis universitatan bakalaŭron en 1836). En 1854, la batalanto por homaj rajtoj kaj egalrajtigoj por afrik-usonanoj, Frederick Douglass, estis invitita por fari la ĉefparoladon ĉe la lernofina ceremonio.
En 1852, la medicina fakultato de la universitato (fondita en 1843) estis historie la dua medicina fakultato en Usono por aljuĝi doktoron pri medicino al virino, Nancy Talbot Clark. Poste, ses el la unuaj ok virinoj se temas pri ricevi doktorecon de medicino en Usono estis fakte diplomiĝintoj de la Western Reserve lernejo de Medicino.
En 1875, la municipo de Klevlando, kiu formiĝis kaj fariĝis la centro de loĝantaro kaj komerco de la regiono, invitis la kolegion por funkciigi ĉe ĝia teritorio. La translokiĝo estis finita en 1882. Ekde tiam la kolegio en Klevlando estis nomita "Adelbert College of Western Reserve University".
Uniĝo kaj poste
Kvankam la estraroj de la du institucioj ne oficiale kunigis ilin ĝis 1967, pensoj kaj planoj por ilia unuiĝo komencis formiĝi jardekojn pli frue, ekde la unua propono de 1890. Fakte, la du institucioj dividis konstruaĵojn kaj eĉ komunajn esplorteamojn ekde la krepusko de ilia evoluo sur la komuna kampuso, la plej elstara el kiu estas la kunlaboro inter la fizikisto, Case-ulo, Albert Abraham Michelson kaj la kemiisto, Edward Morley, ulo de Western Reserve University. Fine, la du institucioj unuiĝis, por krei institucion, kiu povus fariĝi gvidanto je nacia nivelo kaj fariĝi unu el la ĉefaj institucioj por supera edukado en Usono.
En 1968 la universitato malfermis la unuan programon por biomedicina inĝenierado kaj en 1972 la unua akademia programo en la mondo por komputiko ankaŭ estis malfermita tie.
152559 Bodelschwingh
152559 Bodelschwingh estas tre malgranda, hela kaj nerapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Universitato Case Western Reserve
Akademia organizo
La universitato en sia nuna formo konsistas el ok lernejoj kiuj ofertas pli ol 100 bakalaŭrajn programojn kaj proksimume 160 eblojn por majstraj kaj profesiaj gradoj :
152559 Bodelschwingh
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Laŭ propono de la unua malkovrinto, ĝi estis nomita en memoro de la germana teologo Friedrich von Bodelschwingh la pli maljuna (1831 – 1910), kiu estris ekde 1872 la socian institucion Bethel en Bielefeld, bazita sur la respekto de la valoro de ĉiu homo. Tio fariĝis la plej granda Germana Protestantisma socia entrepreno.
Universitato Case Western Reserve
Eks-studentoj kaj konataj fakultatanoj
=== Nobel-premiitoj ===
Islando en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Universitato Case Western Reserve
Aliaj
Universitataj diplomiĝintoj, krom se alie dirite.
Islando en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Isuerre
Isuerre estas municipo kaj vilaĝo en Hispanio, en la komarko Cinco Villas, apartenanta al la jurisdikcia distrikto Ejea de los Caballeros, nordokcidente de la provinco Zaragozo, de la historia regiono Aragono.
Islando en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Isuerre
Geografio
La limoj de ĝia municipa areo en la nordo estas kun "Los Pintanos", en la oriento kun "Lobera de Onsella", en la sudo kun "Uncastillo" kaj "Petilla de Aragón" (enklavo de Navaro en la aragona teritorio), kaj en la okcidento kun "Urriés". La municipo Isuerre estas transirita de oriento al okcidento per la rivero "Onsella", kiu fontas en la proksima montaro "Santo Domingo". La urbo Isuerre situas sur altaĵeto, en la centro de la tiel nomata "Bal d'Onsella" en la aragona (valo de la rivero "Onsella). La municipo Isuerre havas areon de 20,05 kvadrataj kilometroj, kun populacio de 31 loĝantoj (2018) kaj loĝdenso de 1,55 loĝ/km².
La loĝloko Isuerre situas je 661 m sur la marnivelo. Ĝia poŝtkodo estas 50687. La vilaĝo Isuerre distas per aŭtovojo ĉirkaŭ 138 km de Zaragozo, proksimume 70 km de Ejea de los Caballeros, 19 km de Sos del Rey Católico, 107 km de Huesca, 67 km de Jaca, 27 km de Sangüesa kaj 73 km de Pamplona.
Demografio
Evoluo de la enloĝantoj de Isuerre de la jaro 1842 ĝis 2018: 212 (1842) - 394 (1877) - 358 (1887) - 347 (1900) - 356 (1910) - 373 (1920)
302 (1930) -- 271 (1940) -- 277 (1950) -- 215 (1960) -- 86 (1970)
58 (1981) -- 63 (1991) -- 57 (2001) -- 39 (2008) -- 31 (2018)
Historio
En 1444, la Zaragoza Ĉefepiskopo Dalmáu de Mur aĉetis la baronlandon de Biel de Jaime Martínez de Luna kaj lia edzino Sancha de Guzmán, kie la loko Isuerre estis integrita. En 1785 Isuerre iĝis reĝa loĝloko denove.
Estas menciinde
La Mikologia Muzeo Isuerre estas unu el la malmultaj pri ĉi tiu temo, kiu ekzistas en Aragono. En ĝiaj ĉambroj estas klarigitaj la apartaĵoj de fungoj, precipe tiuj, kiuj troviĝas en la arbaro.
Islando en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Rahon
Rahon interalie povas aludi pri la sekvaj du komunumoj de Francio:
Islando en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Islando en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Souvans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Islando en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Islanda Olimpika Komitato.
Antologio de la hebrea poezio
Hebrea Antologio estas esperantlingva 268-paĝa antologio de hebrelingvaj poemoj kaj noveloj de 80 verkistoj. Eldonis ĝin Esperanto-Ligo en Israelo en Tel-Aviv en la jaro 1987. La libro enhavas glosaron kaj muziknotajn paĝojn por iuj el la poemoj kaj la portretoj kaj biografietoj de iuj el la verkistoj. Subtitolita "Poeziaĵoj de la biblia tempo ĝis nun". Ĝi estis kompilita kaj tradukita de Josef Kohen-Cedek.
La nacia movado
Ĥ. N. Bjalik :
Aldono
Kelkaj versaĵoj originalaj
Sermange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Tombejo de Pantin
La Tombejo de Pantin estas tombejo en ĉirkaŭurbo de Parizo, Francio. Ties areo estas sur la komunumoj Pantin kaj Bobigny, departemento Seine-Saint-Denis.
La inaŭguro de la tombejo okazis la 15an de Novembro 1886. La ekfunkciado estis samtempa kun tiu de la Pariza tombejo de Bagneux. Fine de la 19-a jarcento ties medio estis ankoraŭ esence de agrikulturista etoso. Laŭlonge de la 20-a jarcento aperis industriaj areoj en la zono limigita inter la tombejo kaj la fervojo je la sudo de tiu. Temas pri la plej granda tombejo de Parizo, kun totala areo de 107,6 ha.
Saligney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Romain (Jura)
Romain estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Rans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Salans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Rouffange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Luis Ladaria
Luis Francisco kardinalo Ladaria Ferrer SJ, kutime pli mallonge Luis Ladaria (jen lia nomo hispanlingve, denaske katalune Lluís Francesc Ladaria i Ferrer, naskiĝis la 19-an de aprilo 1944 en Manacor, Majorko, aŭtonoma komunumo Balearoj, Hispanio) estas katolika sacerdoto, universitata instruisto, teologo kaj kuria kardinalo de la Katolika Eklezio kaj estro de la kongregacio por la Doktrino de la Fido. Sekve li estas unu el la plej altrangaj administraj funkciuloj de la Vatikano.
Lluís Ladaria unue studis juron en la Komplutensa Universitato de Madrido. La 17-an de oktobro 1966 li aliĝis al la monaĥa ordeno de la jezuitoj. Ladaria tiam estis sendita al la Pontifika Universitato de Comillas al Madrido kaj al la Filozofia-teologia altlernejo Sankta Georgo al Frankfurto ĉe Majno. La 29-an de julio 1973, Lluís Ladaria konsekriĝis pastro.
En 1975 Ladaria doktoriĝis ĉe la Pontifika Gregoria Universitato en Romo pri teologio. Ekde 1975 li estis profesoro pri dogmeco en la Pontifika Universitato de Comillas kaj ekde 1984 en la Pontifika Gregoria Universitato en Romo. Liaj ĉefaj areoj de instruado kaj esplorado estas kristologio kaj teologia antropologio. De 1986 ĝis 1994 Lluís Ladaria estis vicrektoro de la Pontifika Gregoria Universitato.
De 1992 ĝis 1997 li estis membro de la internacia teologia Komisiono. Ekde 1995, Ladaria estas la konsultisto de la kongregacio por la Doktrino de la Fido. En 2004 li estis nomumita Ĝenerala Sekretario de la Internacia Teologia Komisiono fare de papo Johano Paŭlo la 2-a kiel posteulo de la pli posta kardinalo Georges Cottier.
La 9-an de julio 2008, papo Benedikto la 16-a nomumis lin titulara episkopo de la eksa diocezo Thibica en la antikva romia provinco Africa Proconsularis, nun ruina urbo kaj arkelologia loko en la teritorio de norda Tunizio, kaj nomumis lin por sukcedi la antaŭulon Angelo Amato kiel sekretario la kongregacio por la Doktrino de la Fido. En 2017 li iĝis kardinala prefekto, do supera estro, de la kongegracio. Antaŭ tiun pozicion interalie havis kardinalo Joseph Ratzinger inter 1981 kaj 2005, la pli posta papo Benedikto la 16-a.
Saint-Baraing
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Urbodomo de Mühlhausen
La Urbodomo de Mühlhausen (Mühlhäuser Rathaus) troviĝas inter Malsupra kaj Supra foirejo en Mühlhausen (Turingio), Germanujo, parte supre de la roja ujo de Schwemmnotte. Korte ankoraŭ estas restaĵoj de la mezepoka ĉevalejo. La plej malnova ero de ĝi rekoneblas ĉe la gotika orgiva arko ĉe strato Ratsstraße.
Ĝeneralaĵoj
La plej malnovaj urbaj sigeloj datumas de 1260 kaj 1278. La urbodomo mem menciitis unuafoje dokuemnte den 1310. Ekde 1250 la urbo havis propran justicprivilegion. La domo unue servis kiel monfarejo kaj arĥivejo de la regna urbo.
Historio
La duetaĝa gotika kerno, kies konstruiĝo ekis post la sturmpreno de la reĝa vojaĝsidejo en 1256, servis ĝis la fino de la gildodevigo kiel bazarejo (kp. por pano Brotlaube kaj por viando Fleischhalle ĉe Supra foirejo). En la malsupra etaĝo de la gotika domo estis kapelo kiu nuntempe estas civila registrejo. Komence de la 14-a jarcento estiĝis ĉe la uesta flanko gotika alkonstruitaĵo. La urbodoma halo en la supra etaĝo pilongigitis kaj apude estiĝis la ĉambrego Große Ratsstube. Tiu ĉi estas riĉe ornamita. La ligna septovando en la direkto de la salonego havas malfrugotikan pentradon dume la aliajn murojn plibeligas renesancaj pentraĵoj. La okcidenta flanko montras bildigon de sociaj klasoj de la Sankta Romia Imperio. Tie legeblas la jardato 1572. Ĉe la ligna pordo estas pluraj enskribaĵoj kun la jardato 1571. La salonego havas pentritan barelvolbon el la 17-a jarcento tie ankaŭ estas relikto de GDR-historia falsado: la bildo de 1960 Thomas Müntzer setzt den Ewigen Rat ein de la artisto Wilhelm Otto Pitthan montras scenon de radikdemokratia t.n. Porĉiama konsilio. Thomas Müntzer fondis ĝin en la 17.3.1525 en la Mario-kirko.
Ĉ. la mezo de la 16-a jarcento la kernkonstruitaĵero eosten plilongigitis. Krom la salonego instalitis kancelario (ĉ. 1570) kaj la Arĝenta ĉambro. Je la fino de la 16-a jarcento estiĝis la alo suda. La portalo renesanca (1596) de la suda alo servas hodiaŭ kiel ĉefenirejo. Ekde 1614 estas en la suda alo la Arĥivo regno-urba. Kelkajn jarojn pli malfrue starigitis norde de la centro memstara dometo. Ankaŭ la trietaĝa norda alo havas renesancportalon dekoraciitan (1606). Je la krepusko de la 17-a jarcento konstruitis ueste alia muraĵo (uesta alo).
La lasta pligrandigo estis je la komenco de la 18-a jarcento ĉe la norda flanko de la kerno. Tiu ĉi domo gastigas la urbodoman kelon. En 1874 la norda alo unuigitis per promenejo en la dua etaĝo kun la kerno. En 1912/13 aranĝitis sudale nova ŝtuparo.
Arĥivo
La arĥivo en la intera etaĝo de la suda alo disponas pri tre bone konserviĝinta komplekso el la komenco de la 17-a jarcento. Ĝi dokumentas relative komplete la administradon urban kaj ties rilatojn al germanaj reĝoj ekde la 14-a jarcento. Itner la dokumentaro estas ankaŭ la fama Mühlhäusen-a leĝarlibro laŭ la jura stato enregna de ĉ. 1220.
Similaj domoj
Simile al la trans torento konstruita urbodomo de Mŭhlhausen ankaŭ la supre de iama urbopordego starigita urbodomo de Warburg kaj la ponta urbodomo de Bamberg kompromisrolludis politike inter du juraj teritoria komunumoj. En Mühlhausen tiel peritis inter du diversaj foiryonoj, en Bamberg inter la sekulara kaj la eklezia kvartaloj kaj en Warburg inter du iam memstaraj urboj Warburg-Altstadt kiu Warburg-Neustadt, kiuj ne antaŭ 1436 kunfandiĝis.
Guy de La Brosse
Guy de La Brosse (1586 – 1641 en Parizo), estis franca botanikisto, doktoro, kaj farmaciisto. Kuracisto de la reĝo Ludoviko la 13-a, li estas fama ankaŭ pro la kreado de grava botanika ĝardeno de kuracherboj, kiu estis komisiita de la reĝo. Tiu ĝardeno, nome Jardin des Plantes (Ĝardeno de Plantoj, origine Jardin du Roi, Ĝardeno de la Reĝo) estis la unua botanika ĝardeno en Parizo, kaj la dua en Francio (post la ĝardeno de Montpellier kreita en 1593).
La ĝardena projekto estis prokrastita ĉar la Fakultato de Medicino en Parizo konsideris la ĝardenon kiel konkurenco al sia agado, ĉar La Brosse deziris instrui botanikon kaj kemion tie. La ĝardeno tial ne estis oficiale inaŭgurita ĝis 1640, pli ol 5 jaroj post sia fakta kreado. Por trankviligi la universitatan fakultaton, la reĝo rajtigis nur unu instruiston sen diplomo en la ĝardeno, kaj tiu elekto kuŝis al la ĝardena kontrolisto.
En 1628 La Brosse publikigis "Dessin du Jardin Royal pour la culture des plantes médicinales" ("Dezajn de Reĝa Ĝardeno por kultivado de kuracplantoj"). Ĝi estis publikigita denove kun kvin suplementaj lignogravuraĵoj en 1640. Ĝi enhavis la naturon, virtuojn kaj uzadon de la kuracplantoj, katalogon de la plantoj kiuj tiutempe estis kultivataj kaj planon de la ĝardeno. En 1631 li publikigis "Avis pour le Jardin royal des plantes" ("Averto por la Reĝa Ĝardeno"). La Brosse ankaŭ planis publikigon de "Collection of planters of the Jardin du Roi" akompanata de kvar cent kuproplatoj atribuitaj al Abraham Bosse (1602–1676), sed lia morto malebligis, ke La Brosse plenumu tion. La heredantoj de Guy de La Brosse vendis la kuproplatoj laŭ la pezo de la metalo. Guy-Crescent Fagon (1638–1718), sukcedanto de La Brosse en la posteno de Kontrolisto de la Jardin du Roi, povis barakte trovi nur kvin dek el ili. Finfine Sebastien Vaillant (1669–1722) kaj Antoine de Jussieu (1686–1758) publikigis kolekton de 24 specimenoj.
Luterana preĝejo (Hatvan)
La Luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Hatvan (Hungario).
Historio
En 1840 en Hatvan vivis nur 3 luteranoj, sed dum jardekoj la kvanto altiĝis. En 1902 la luteranoj aliĝis al la kalvinanoj kaj ili uzis la ĵus konstruitan kalvinanan preĝejon. Post jaroj la luteranaj diservoj okazis en lernejo, pli poste en la pastra domo. En 1930 la luteranoj estis jam tri centope kaj ili jam bezonis propran kirkon. Motoroj de la kirkokonstruado estis Gábor Sztehlo kaj Ödön Legány. La preĝejo estis konstruita en 1935 dum duonjaro kaj samjare estis konsekrita. Oni metis memortabulojn pri Gábor Sztehlo en 1995, pri Ödön Legány en 2001.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed la fasado rekte tuŝas la trotuaron, ĉar la trotuaro tien kliniĝas. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. La enirejo troviĝas tra la turo. La turpinto estas piramida.
Rahon (Jura)
Rahon estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Obroŝin (stacidomo)
Obroŝin (Оброшин) estas fervoja stacio en Obroŝine (Lviva provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Obroŝine
Obroŝine (Оброшине) estas vilaĝo en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
(159699) 2002 PQ142
(159699) 2002 PQ142 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.
Port-Lesney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
(159699) 2002 PQ142
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero, de Venuso kaj ekstere, malproksime, tanĝas tiun de Merkuro. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝia malproksima de la orbito de la Tero.
Idsegahuizum
Idsegahuizum (Skuzum) estas vilaĝo en la municipo Súdwest-Fryslân (antaŭe Wûnseradiel), en la nederlanda provinco Frislando. En 2018 la vilaĝo havis 220 loĝantojn.
Pointre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Fritz Heckner
Fritz Heckner (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1826 en Schöningen; † 21-an de septembro 1904 en Brunsvigo, germane Braunschweig) estis germana fabrikisto kaj eldonisto.
Vivo
Fritz Heckner naskiĝis en 1826 en Schöningen en la Duklando Brunsvigo. Li studis ĥemion kaj mekanikan inĝenieradon en Brunsvigo. Ĉi tie en 1861 li fondis fabrikon por produktado de bandsegiloj. Tiu nova branĉo de la urba mekanika inĝenierado kovris la kreskantajn bezonojn de la loka malgranda industrio, kiu antaŭe estis dependa de enportado de tiaj segiloj de Anglio kaj Francio. La produktoj, komence fabrikitaj de kvar ĝis ses laboristoj, ankaŭ estis liveritaj al aliaj partoj de la Germana Imperio kaj ĝis Sudameriko kaj Aŭstralio. Heckner plibonigis siajn segilojn kaj lignoprilabormaŝinojn tiel ke de la fruaj 1880-aj jaroj ili forpuŝis eksterlandan konkuradon en Germanio.
Heckner vendis sian sukcesan kompanion Heckner & Co. en 1888. La 1-an de aprilo tiun jaron li akiris la presejon de F. W. Strube en Wolfenbüttel. La firmao, funkcianta sub la nova nomo Hecknersche Druckerei und Kreisblatt Verlag, publikigis la regionan gazeton Wolfenbütteler Kreisblatt, kaj je pli konciza nomo Heckners Verlag ankaŭ ekpublikigis librojn. Heckner modernigis kaj vastigis sian komercon, aĉetis alian presejon en 1894 kaj en 1896 prenis sian bofilon Heinrich Wessel kiel partneron en sia firmao.
Fritz Heckner retiriĝis de sia firmao en majo 1901. Li mortis en Braunschweig en septembro 1904 en la aĝo de 78 jaroj.
Fine de la 1900-aj jaroj la eldonejo ankaŭ komencis eldoni esperantan literaturon, kaj aldone ankaŭ la revuon La Bela Mondo kaj Universo, kiu laŭ la Enciklopedio de Esperanto en la 1930-aj jaroj konsiderata unu el la plej belaj, artaj, luksaj esperantaj magazinoj kiu ĝis tiam aperis. Vere valoraj artaĵoj. La Bela Mondo publikiĝis nur de julio 1908-julio 1909, kaj Universo aperis de septembro 1909 kaj aŭgusto 1912.
Supervivo Internacia
Defendante la homajn rajtojn la menciita societo ricevis i.a. la renoman Premion de ĝusta vivmaniero (en 1989).
Historio kaj sidejoj
La klubo fonditis en Londono en 1969. Impulso venis de artikolo de Norman Lewis en la brita gazeto The Sunday Times pri masakroj, terkonfiskoj kaj eĉ genocido de indiĝenaj grupoj en la brazila Amazonio.
Hodiaŭ oni asertas havi subtenantojn en pli ol 100 landoj kaj pritrakti ĉirkaŭ 90 kazojn en 35 malsamaj ŝtatoj.
La internacia ĉefsidejo estas en Londono. Estas aliaj agentejoj en Berlino, Madrido, Milano, Parizo kaj San Francisko. La oficejo germana troviĝas en Prenzlauer Berg en la Domo de demokratio kaj homaj rajtoj. La ĉefa afergvida oficisto estas la brito Stephen Corry.
Strategio kaj sukcesoj
Nenia evoluhelpo en la klasika signifo estas provizita, sed indiĝenaj popoloj estas subtenataj per edukado, lobiado kaj kampanjoj en la batalo por siaj laŭleĝaj rajtoj pri propra tero kaj memdeterminita estonteco. La organizo ankaŭ ofertas al indiĝenaj popoloj platformon sur kiu ili povas porti siajn zorgojn rekte kaj efikege al la ekstera mondo. Sekve oni ne de si ekaktivas sed kuraĝigas la tuŝitojn mem fari la unuan paŝon de diskonigo de la minacoj. Helpatas ĝenerale pligrandigi scion pri la situacio de indiĝenaj popoloj en la tuta mondo.
La organizo sukcese persvadis plurajn registarojn rekoni la tero-rajtojn de tribaj popoloj, ekz. de la Janomamoj en Brazilo, la Nukak en Kolombio kaj la Ĝarvoj en Hindio. La aktivistoj konvikis firmaojn retiriĝi el detruantaj projektoj en endanĝerigitaj regionoj, kiel ekzemple la ne plua laso de arbodehakado sur grundoj de la Udegoj en Siberio.
Apogantaj elstaruloj
Inter la konataj subentantoj de S.I. menciindas Gillian Anderson, Colin Firth, Damien Hirst, Richard Gere, Sebastião Salgado, Vandana Shiva kaj Davi Kopenawa Yanomami. La rolon de ambasadoroj plenumis jam Quentin Blake, Julie Christie, Kurt Jackson, Mark Rylance kaj Pippa Small.
Plumont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Kastelo Añués
Añués (ankaŭ Kastelo Añués) estas neloĝata areo en Aragono, apartenanta al la municipo de Sos del Rey Católico, tre proksima al la limo kun la historia regiono Navaro. Ĝi situas en provinco Zaragozo, en la komarko Cinco Villas.
Loknomo
En 1098 ĝi aperas en dokumentoj kun la nomoj "Anivessem" kaj "Anoisse" en la listo de havaĵoj donitaj al la abato Raimundo por la konsekro de la monaĥejo de Leyre.
Geografio
La senhomigita areo de Añués situas je 42º 31' norda latitudo kaj je 1º 17' orienta longitudo, kun alteco de 530 metroj, ĉe la piedo de la Sierra "Peña", sur ĝia norda deklivo kaj tre proksime al granda arbaro, nomata "El Chaparral".
Historio
Añués estas en "profunde romiigita areo, tre proksima al gravaj romiaj setlejoj", proksime de la romia vojo, kiu ligis "Cesaraugusta" (Zaragozo) kun "Pompaelo" (Pamplono). En la jaro 880, Añués apartenis al la monaĥejo de Leyre, per donaco de la navara reĝo García Íñiguez.
En 1136 ĝi apartenis al la Reĝlando Aragono, kaj tiam fortikaĵlaboroj estis aranĝitaj en antaŭvido de navaraj invadoj.
Ĝis la jaro 1305, ĝi restis posedaĵo de la monaĥejo Leyre, kiam la monaĥoj eksiĝis favore al reĝo Jakobo la 2-a de Aragono, kontraŭ patronado de la preĝejo "La Real". En 1473 la reĝo Johano la 2-a de Aragono transdonis ĝin kiel regitaĵo al Juan Ortiz, en dankemo pro lia helpo dum la enlanda milito en Navaro, sed la loko ade perdis gravecon. La vilaĝo "Añués" senhomiĝis fine de la 16-a jarcento. Estas dokumentite, ke ĝi estis senhoma en la jaro 1610.
Monumentoj
* Kastelo "Añués": La kastelo estas fortikaĵo konstruita sur malgranda elstaraĵo sur la deklivo de la monto "Chaparral". Ĝi estis gardoturo super la najbara regno Navaro. Ĝi konsistas el kvadrata turo konstruita per masonaĵo, proksimume 4 metrojn sur ĉiu flanko, pintata per kreneloj kaj sagofendoj sur siaj muroj. La turo estas proksimume 12 m alta. Ene estas helikforma ŝtuparo por aliri la terason. Ĝia alirpordo estas duonronda arko. Ĝi komunikis kun la romanika preĝejo, kiu estis alkroĉita.
* Preĝejo "San Pedro" (Sankta Petro): La romanika preĝejo estas kanone orientita. Ĝia konstruo datiĝas de la lastaj jaroj de la 12-a jarcento kaj la unuaj jaroj de la 13-a. Ĝi konservas la okcidentan muron, preskaŭ ĉion el la suda muro kun la sakristio kaj kelkaj el la piedoj de la norda muro. Ĉi tiu preĝejo, dediĉita al Sankta Petro, komunikis kun la kastelo, al kiu ĝi estis alkroĉita. Ĝi havas duonrondan absidon kaj rektangulan navon je ĉirkaŭ 18 je 6 metroj. Nuntempe la preĝejo perdis sian tegmenton, kvankam ĝi konservas la komencojn de la volbo, kun pinta barelo kaj plifortigita per tri transversaj arkoj.
Estas menciinde
Ĝi estas konsiderata unu el la plej malnovaj kasteloj en la provinco de Zaragozo, kun la grandaj ŝtonoj kiuj konsistigas ĝin. Proksime de la nuna turo troviĝas bazo el grandaj ŝtonoj kun malmulte da laboro, de kio devis esti alia granda turo, dokumentita en la jaro 880, certe detruita en unu el la islamaj atakoj, ĉar tiu, kiu ekzistas apud la romanika preĝejo, ne ŝajnas esti tiel malnova.
Teorio de demokratia paco
La demokratia paco estas politika teorio, kiu asertas, ke konfliktoj inter demokrataj landoj estas malpli verŝajnaj eskaladi en militon kompare al konfliktoj en kiuj unu el la landoj ne estas demokrata, aŭ al konfliktoj inter du landoj kiuj ne estas demokratiaj.
Kastelo Añués
Estas menciinde
Estas tiuj, kiuj kredas, ke tiuj grandaj neregulaj kaj malbone prilaboritaj ŝtonoj el antaŭa turo, metitaj laŭpeze, eble apartenis al islama turo.
Teorio de demokratia paco
Komenco
La komenco de la teorio estas en la penso de Immanuel Kant, kiu skribis en sia libro Al Eterna Paco en 1795 post veni al la konkludo, ke grekaj demokratioj ne batalis unu la alian, ke respublika konstitucia reĝimo estas unu el la kondiĉoj por atingi daŭrigeblan pacon. La teorio de Kant estis ke neniam ekzistus plimulto de la homoj kiuj voĉdonus en favoro de irado al milito, krom en kazo de mem-defendo. Laŭ la kompreno de Kant, demokratioj militis en preskaŭ ĉiuj kazoj kontraŭ oligarkioj, regnoj aŭ tiranio, kaj la kazoj en kiuj demokratioj batalis unu kontraŭ alia estis marĝenaj en la homa historio.
Argentino en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Florono
En presado, florono estas tipografia prestipo en formo de stiligita floro aŭ folio, ornamante la titolon aŭ malplenaĵojn de komponaĵo. Ĉi tiu tipografia ornamaĵo ankaŭ funkcias por marki la finon de ĉapitro en libro.
Pleure
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Florono
Tipa reprezentanto de tiu tipografia kategorio estas la alda folio.
Teorio de demokratia paco
Kazoj de milito
Matthew White listigas 22 kazojn en historio kie demokrataj ŝtatoj aŭ elementoj ene de demokrataj ŝtatoj supozeble batalis unu la alian:
Witt substrekas ke la respondo al la demando ĉu en ĉiuj tiuj kazoj ĝi ja estas milito dependas de la difino de la esprimoj "demokratio" kaj "milito", kaj la specifaj cirkonstancoj de la milito. Ĉu oni rajtas, ekzemple, nomi la moruan militon tiele (la fiŝkapta konflikto inter Islando kaj Britio) "milito" pro tio, ke neniu estis mortigita en ĝi? La konkludo estas, ke en ĉiuj ĉi-supre cititaj kazoj (kiuj estas la nuraj kazoj de malferma perforto inter demokratioj), estas malfacile trovi ekzemplon de milito inter demokratioj.
La kultur-norma modelo
Laŭ la kultur-norma modelo, perfortaj konfliktoj inter demokratioj estos maloftaj ĉar la decidantoj en ĉi tiuj landoj emas solvi konfliktojn per kompromiso kaj la foresto de perforto respektante la rajtojn de siaj eblaj rivaloj, kaj krome, ili atendos la sama konduto de aliaj demokratioj. Laŭ ĉi tiu modelo, la interna politika konduto de la ŝtato speguliĝos en ĝia konduto en la internacia areno.
Florono
Unikodo inter la signoj U+1F650 kaj U+1F66B enprenis en sia signaro 28 pliajn floronojn:
Argentino en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Teorio de demokratia paco
La struktur-institucia modelo
Laŭ la struktur-institucia modelo, la limoj kreitaj de la mekanismoj de disigo de povoj, la bezono de kritiko kaj publika legitimeco malrapidigas la ritmon de decido, kiu kondukas al uzado de perforto. Ankaŭ, demokratioj atendas ke similaj procezoj estos efektivigitaj en la demokratioj alfrontantaj ilin. Tial, konflikto inter du stabilaj demokratioj glitantaj en perforton estas neverŝajna.