cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ottó Schöck
Biografio
Ottó Schöck maturiĝis en teknika mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1964, sed li interesiĝis pri la britaj ŝlagroj (ekzemple Beatles). Li muzikadis en ŝlagrorkestro Metro (rokgrupo) inter 1963-1970. Laŭ la tiamaj kutimoj li faris preskaŭ ĉion, verkis tekstojn, komponadis, gitaris, klavaris, kantis. Post ĉeso de Metro li fondis propran ŝlagrorkestron kaj ili muzikadis plej ofte eksterlande, tamen sen menciindaj sukcesoj.
Rock Forest (Kebekio)
Rock Forest (2001 enloĝantaro 18.667) estas iama urbo en sudorienta Kebekio, nun administrata kiel parto de la urbo Sherbrooke (Kebekio). Ĝi situas sur la Rivero Magogo en la distrikto Rock-Forest—Saint-Élie—Deauville.
44001 Jonquet
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la franca amatora astronomo Pierre Jonquet, kiu observis asteroidajn kaŝadojn por la Eŭropa Reto de Asteroida Kaŝado dum pli ol 20 jaroj. Li ankaŭ estas fondinta membro de la Société Astronomique de Montpellier.
Nacia Junula Teatro
La Nacia Junula Teatro - angle National Youth Theatre - estas registrita komunutila (neprofitocela) organizaĵo en Londono, Britio. Celo de la asocio estas subteni la krean, personecan kaj socian evoluon de junaj homoj pere de krea arto, aparte per teatra aktorado. Por adoleskuloj kaj junaj plenkreskantoj forte interesitaj pri praktikado de teatra aktorado, sendepende ĉu kun la celo poste profesie labori teatre aŭ sen tiu celo, la organizaĵo ofertas multajn eblecojn lerni novajn kapablojn kaj evoluigi la proprajn talentojn.
10489 Keinonen
10489 Keinonen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nacia Junula Teatro
La Nacia Junula Teatro havas la ambicion esti centro de elstareco en ĉiuj siaj aktivaĵoj, uzante teatron cele al la ĝenerala persona kaj socia evoluigo de junaj homoj. Pro tiu ĝenerala socia celo, ĝi estas membro de la Nacia Konsilio de Volontulaj Junulaj Servoj (angle National Council for Voluntary Youth Services, NCVYS).
10489 Keinonen
Nomo
Ĝia nomo honoras Juhani Keinonen, emeritan profesoron kaj longtempan direktoron de la Departemento pri Fiziko de la Universitato de Helsinko. Fakulo en fiziko de la materialoj, li estis aktiva subtenanto de esperimentoj de spektroskopio en laboratorio kaj de la disvolvo de programoj de planedoscienco.
Nacia Junula Teatro
La organizaĵo, fondita en 1956, ofertas gamon da kursoj pri aktorado, kun emfazo pri ensembla teatrumado. Kursoj por novaj membroj kutime okazas dum du semajnoj de aŭgusto. Dum tiu tempo, ĝis 30 junuloj en ĉiu kurso sub la gvido de profesiaj teatraj pedagogoj improvizas, ekzercas kaj prezentas scenarojn al la publiko de aliaj kursanoj. Sekvaj aktoraj projektoj profundigas la sciojn.
Aldone al tiuj aktoraj kursoj, la asocio ankaŭ ofertas teknikajn kursojn, por ebligi al junuloj gajni praktikan trejnadon kaj spertadon en la teknika realigo de teatra produktaro. Tiuj kursoj inkluzivas luman kaj sonan teknologiojn, scenejan teknikon, kaj la prizorgon de kostumoj, kulisojn kaj rekvizitojn. Kandidatoj por pliprofunda eduko de tiuj teknikaj fakoj estas intervjuataj, kaj - se ili konvinkas en la intervjuo - rajtas aliĝi al la tiufakaj teknikaj teamoj kiuj kontribuas al la realigo de ĉiuj teatraj produktaĵoj de la asocio.
Multaj britaj aktoroj en sia junaĝo estis membroj de la Nacia Junula Teatro. Inter ili estas ekzemple
Cikle reduktita vorto
En matematiko, cikle reduktita vorto estas koncepto de kombina grupa teorio.
Se F(X) estas libera grupo, tiam vorto w en F(X) nomiĝas cikle reduktita se kaj nur se ĉiu cikla permuto de la vorto estas libere reduktita.
Sadik Aĥmad Turkistani
Sadik Aĥmad TURKISTANI estas etna ujguro, kiu naskiĝis kaj kreskis en Sauda Arabio kaj kontraŭis la Talibanojn en Afganio. Li estis en malliberejo en Afganio en 2001 kiam Usono invadis Afganion kaj venkis la Talibanojn. Oni liberigis lin, sed tuj usonanoj rekaptis lin kaj sendis lin al Gvantanamo, Kubo.
Turkistani estis malliberigita de Talibanoj por kvar kaj duono jaroj, pro akuzoj ke li konspiris mortigi Usama bin Laden, ĉefo de Al-Kaida. Turkistani konsentas ke li kontraŭis la Talibanojn, Al-Kaidan, kaj Usama bin Laden, sed neas ke li iel konspiris.
Neniuj usonaj oficialuloj klarigis kial Turkistani kaptiĝis, kial li malliberiĝis, aŭ kial li sendiĝis al Gvantanamo.
Turkistani estas unu el 38 malliberuloj, kiuj ne devis esti konsiderataj kiel "kontraŭleĝaj batalantoj" (illegal combatants), laŭ usona milita tribunalo (Combatant Status Review Tribunal).
Tamen Turkistani restas malliberulo en Gvantanamo.
Eksteraj ligiloj
Detainee Cleared for Release Is in Limbo at Guantanamo, Washington Post, 14-a de decembro 2005
Sângeorgiu de Câmpie
Sângeorgiu de Câmpie [sınĝorĝu de kımpije] (hungare: Uzdiszentgyörgy [uzdisentdjordj]) estas vilaĝo en Rumanio nordikcidente de Târgu Mureș. Administracie ĝi apartenas al Sânpetru de Câmpie.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 540 loĝantojn (rumanoj, ciganoj, hungaroj) kaj en 1992 433 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1329. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Kolozs.
Komunumoj de Sankta Georgo en Transilvanio
La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Bácsszentgyörgy!
Dániel Kanka
Dániel Kanka, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kanka Dániel (naskiĝis la en Hungara reĝlando en Batizfalva (nuntempa Batizovce en Slovakio), mortis la  en Malsupra Aŭstrio en Hinterbrühl. ) estis hungara luterana teologo, instruisto.
Biografio
Dániel Kanka frekventis luteranan gimnazion ekde 1790 en Selmecbánya, poste li lernis teologion en Pozsony, fine li studis en universitato de Wittenberg ekde 1799. En 1801 li ekinstruis en Csetnek, inter 1804-1817 li estis lernejestro en Selmecbánya, poste li estis gimnaziestro en Modor. Li faris pli moderna la instruadon. Inter 1822-1844 li instruis en luterana teologia instituto en Vieno, poste li pensiuliĝis. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Svisa aŭtovojo A3
La svisa aŭtovojo A3 pasas tutan Svislandon de nordo al sudoriento, paralele al la kantona ĉefvojo n-ro 3.
Vojo
La svisa aŭtovojo A3 komenciĝas ĉe la landlimo al Francio en Bazelo en nordo, kuniĝas post mallonga vojo en Bazelo kun la svisa aŭtovojo A2 kaj pasas preter Liestal, kie ĝi disiĝas de A2. Tiam ĝi pasas preter Rheinfelden kaj Frick tra la Bözberg-tunelo sub la Bözberg-Pasejo preter Brugg por kuniĝi antaŭ Baden kun la svisa aŭtovojo A2, de kiu ĝi disiĝas denove post Dietikon, tiam tra la okcidenta ĉirkaŭveturvojo de Zuriko ĉirkaŭas la svisan metropolon, pasas tra la Uetliberg-tunelo, kiu malfermiĝis en somero 2009, poste sekvas la bordon de la Lago de Zuriko kaj poste de Valenlago, tiam ĝi pasas preter Valenurbo por fini en Sargans kuniĝante kun la svisa aŭtovjo A13.
Cifereca sumo
Estas kvar komunaj matematikaj signifoj de la termino cifereca sumo:
Eric Prydz
Eric Prydz (naskiĝinta la 19-an de julio 1976 en Täby, Stockholm, Svedio) estas sveda DJ plej multe konata pro sia furorkanto el la jaro 2004 Call on Me, kiu lokiĝis en pluraj landoj kiel kanto numero 1 por kelke da semajnoj. Li estis ano de la grupo Swedish House Mafia kun Axwell, Sebastian Ingrosso kaj Steve Angello. Li estas konata ankaŭ sub la kaŝnomoj Pryda kaj Cirez D.
Unuopaĵoj
Notoj:
EUR: European Hot 100 Singles. GDT: Global Dance Tracks. DIG: Euro Digital Songs. HDA: Hot Dance Airplay.
Gleichen (distrikto Göttingen)
Gleichen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Göttingen de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Minskaja (stacio)
Minskaja (Минская) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Zozocolco de Hidalgo
Zozocolco de Hidalgo estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Zozocolco de Hidalgo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 203.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12455 loĝantojn. El tiuj estis 6121 viroj kaj 6334 virinoj. La komunumo havas surfacon de 106.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 8 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 35 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 280 metroj super la marnivelo.
Ľubeľa
Ľubeľa (hungare Lubella germane Libeil) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Zozocolco de Hidalgo
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11346 personoj. En la jaro 2000 temis pri 12607, do temis pri kresko / malkresko je 2.13 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10965 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 8993 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 82.02 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Ľubeľa
Situo
Ľubeľa situas laŭ ĉefvojo Ružomberok-Liptovský Mikuláš. La lasta urbo troviĝas je 12, Ružomberok je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1278 en formo "Libela". Dum la mezepoko oni minadis oron. Ekde la 16-a jarcento la vilaĝo apartiĝis je 2 vilaĝoj menciitaj malsupre. Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1924 la du vilaĝoj unuiĝis. En 2001 vivis en Ľubeľa 1123 homoj, (1111 slovakoj).
Királylubella
Tiu vilaĝo pli frue apartenis al la reĝo. Ekde la 18-a jarcento oni minadis antimonon. En 1784 471 vilaĝanoj loĝis en 59 domoj, en 1828 601 vilaĝanoj loĝis en 75 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Királylubella 652 homoj, (plejparte slovakoj).
Nobela Lubele
Tiu vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1535 en latina formo "Lwbelye nobilium", poste en 1576 en hungara formo "Nymes Lwbele". En 1784 369 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj, en 1828 444 vilaĝanoj loĝis en 51 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nemeslubella 322 homoj, (plejparte slovakoj).
Wageningen
Wageningen (vAĥeninen) estas urbo en la provinco Gelderlando, en Nederlando. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Historio
Post la elirado de romianoj el la teritorio de nuna Nederlando, Wageningen estis vilaĝo tiam havanta nur kelkajn dekojn da bienoj kaj domoj kaj aperis en 1263 sub la nomo Nova-Wageningen (Nijwageningen, aŭ modern-nederlande 'Nieuw-Wageningen') – la malnova Wageningen situis sur la 'Berg' (monto) - ŝtatrajtoj de la grafo Otto la 2-a el Gelre. La nobela urbo situis rekte ĉe la rivero Rejno.
En la unua duono de la 16-a jarcento leviĝis povo-plena fortikaĵo en la sudorienta parto de la urbo (la kastelo de Wageningen) kaj la defendaj laboroj de la urbo kreskiĝas kaj sufiĉiĝas. Kiam la teritorio de Gelre transiras en 1543 al la manoj de la imperiestro Karolo la 5-a, kiu ankaŭ tenis Utreĥton kiel propraĵon, Wageningen ĉesis esti fortika urbo. Dum la Okdekjara Milito rekreskis la gravo de la urbo kiel fortikeca, sed nun sub la gardo de la Veluwe. In 1672 Wageningen donas rezignon al francaj trupoj, kaj tiel okazis la fino de Wageningen kiel fortika urbo.
Wageningen estis la loko de kapitulaco de la germana generalo Johannes Blaskowitz al la kanada generalo Charles Foulkes je la 5-a de majo 1945. Per tio la dua mondmilito oficiale finiĝis en Nederlando. La generaloj negocis pri la kondiĉoj de la kapitulaco en Hotel de Wereld.
Dominanta decida regulo
Estu \delta_1 kaj \delta_2 du decidaj reguloj, kaj estu la risko de regulo \delta por parametro \theta.
La decida regulo \delta_1 estas nomata kiel dominanta de regulo \delta_2 se por ĉiuj \theta, kaj la neegalaĵo estas severa por iu \theta.
46 (nombro)
Kvardek ses (46) estas la natura nombro kiu sekvas 45 kaj antaŭas 47.
Dominanta decida regulo
Vidi ankaŭ artikolon konsentebla decida regulo.
46 (nombro)
La nombro 46 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Ludolph van Ceulen
Ludolph van CEULEN (* en Hildesheim, †  en Leiden) estis germana-nederlanda matematikisto, instruisto de skermo, vivis en la urbo Delft. Kalkulis la unuajn 40 dekumajn ciferojn de la nombro Pi, kiu omaĝe al li estas nomata ankaŭ Nombro de Ludolfo.
Vaidacuta
Vaidacuta [vajdakuta] (hungare: Vajdakuta) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târgu Mureș, kiu administracie apartenas al la komunumo Suplac. En 1910 ĝi havis 501 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 55 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1720. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye).
Lesnoj Gorodok
Lesnoj Gorodok estas urbotipa loĝloko (antaŭurba setlejo) en la urba distrikto Odincovo de la Moskva provinco.
Rabato
Administra, komerca kaj industra centro. Monumentoj de la 11-a jarcento ĝis la 18-a jarcento. Muregoj (11-a jarcento) kun fortigitaj pordegoj. Muzeoj.
Ĝia moderna historio komenciĝas en 1146, kiam la almohada gvidanto Abd al-Mu'min konvertis la tiaman vilaĝon en pli grandan fortreson, por lanĉi atakojn al la tiama Iberia duoninsulo. Ĝi fariĝis la ĉefurbo de la ĥalifo Yaqub al-Mansur, en kies tempo estis komencita la konstruado de granda moskeo, el kiu restas la konata Turo de Hassan, unu el la ĉefa vidindaĵoj de la urbo.
Listo de kantonoj de Iovao
Jen listo de la 99 kantonoj (county) de la usona ŝtato de Iovao:
József Kautzky
József Kautzky [jOĵef kaucki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kautzky József estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
József Kautzky naskiĝis la  en Soroksár (laŭ alia informo la naskiĝdato estas 15-a) -- mortis la 20-a de februaro 2019.
Biografio
József Kautzky akiris diplomon en Teatra Akademio en 1948. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Inter 1953-2004 li havis 71 filmajn rolojn. Li ricevis premion en 1983. Li havis edzinon, poste li eksedziĝis, li denove edziĝis al Ilona Kállay, fine li vidviĝis.
Michael Frayn
Michael FRAYN (naskiĝis la ) estas angla verkisto de dramoj kaj romanoj. Li naskiĝis kaj plenkreskis en antaŭurboj de Londono kaj plenumis sian dujaran armean servon kiel specialisto pri lingvoj, lernante la rusan lingvon, antaŭ ol studi filozofion en la Universitato de Kembriĝo. Post tio li eklaboris kiel ĵurnalisto ĉe tutlandaj gazetoj, kie li gajnis reputacion kiel satiristo, kaj sekve komencis publikigi dramojn kaj romanojn. Inter liaj famaj verkoj estas la dramoj Bruo de malantaŭ la kulisoj (Noises Off), Kopenhago (Copenhagen) kaj Demokratio (Democracy), kaj la romanoj Kapantaŭe (Headlong) kaj Spionoj (Spies). Li publikigis ankaŭ tradukojn el la rusa, interalie dramojn de Anton Ĉeĥov.
Lia romano Spionoj (2002) aperis en Esperanto en 2023 (ISBN 978-0-902756-64-9).
Kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena
Kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena troviĝas en monteto Skalka, 1 km nordokcidente de Mníšek pod Brdy (legu Mniŝek pod Brdi).
La kaverna preĝejo de sankta Maria Magdalena estas laboraĵo, simile kiel groto en Valdŝtejna ĝardeno en Prago, kiu fidele kaj en granda areo imitas veran karstan kavernon. La interno de preĝejo estas plene surŝutita per stukaj gutŝtonoj, kiuj estas rememorigotaj kavernon, en kiu vivis Maria Magdalena, pekulino kaj pentulino.
La preĝejo estis konstruita en la jaroj 1692 – 1693. Iniciaton al la konstruigo de la preĝejo donis laŭ mito sonĝo aŭ vizio de tiama posedanto de la sinjorujo, kiu imagis, ke li estas staranta sur la montetpinto de Kombiloj (ĉeĥe Hřebeny) kvazaŭ ĉe marbordo. Pli malfrue ĉi tie estiĝis malgranda templo, ermitejo, gastejo, krucvojo. En tiujn ĉi lokojn estas ankaŭ metita enhavo de konata romano Kája Mařík.
En la ĉirkaŭaĵo estis minataj ordoviciaj feraj ercoj eble jam ekde renesanco. Nova etapo de minado poste venis en la jaro 1945. En Mníšek estis konstruita bul-uzinoj, kiuj pro prezo de grandaj kostoj prilaboris ĉi tiean proporcie malriĉan ercon. Restaĵoj de la minado inkluzive de nealireblaj galerioj kaj kameroj troviĝas tuj sub Skalka. La rando de la brda deklivo ĉi tie sekve de la minado sinkis preskaŭ je du metroj, en la muroj de la preĝejo aperis breĉoj kaj estis eĉ traktata pri neokulfrapa malkonstruo de tiu ĉi glora loko. Sed en la jaro 1967 la bul-uzinoj estis fermitaj, la minado haltigita kaj la areo de la preĝejo estis lasita al dezertiĝo. En la jaro 1993, 300 jaroj de konsekrado, estis finita riparo de tegmento kaj fasado. Oni riparas ankaŭ la ermitejon, la templon kaj la krucvojon.
En la preĝejeto ĉiujare en julio okazas ekspozicioj kaj en la spaco oni servas mesojn dum ĉeesto de superaj reprezentantoj de romkatolika eklezio.
Granda Placo (Groningen)
La Granda Placo (Grote Markt, ĝis en la 19-a jarcento Breede Merckt (Larĝa Placo) estas la centro de la urbo Groningen. Ĝi estas dominata de la Martinituro kaj la urbodomo el 1810. Alia prominenta konstruaĵo estas la oroficejo.
La Granda Placo estis antaŭ la Dua Mondmilito unu el la plej belaj placoj en Nederland. La pentraĵo de Otto Eerelman montras la placon en sia antaŭa glorio. Dum la liberigo de la urbo, en aprilo 1945, grandaj partoj de la okcidenta, norda kaj orienta flanko estis detruitaj aŭ severe damaĝitaj. Post la milito oni konstruis en la stilo de rekonstruado. Je la okcidenta flanko en 1962, sur la loko de la detruita Waagstraat, oni konstruis novan urbodomon de la arkitekto Jo Vegter kiu estis ligita, per piedirponto, al la malnova urbodomo el 1810. En 1994 tiu parto de la urbodomo estis malkonstruita por cedi lokon al la hodiaŭa Waagstraatkomplekso, elpensita de la itala arkitekto Adolfo Natalini. La plej novaj planoj por la placo, kiuj rilatas kun la konstruo de la Forumo, enhavas ke la nova orienta muro estas 17 metrojn antaŭenŝovota, per kio oni riparas la originan domfrontlinion de antaŭ la milito. Per tio oni provas atingi redoni 'sian grandecon' al la placo. En septembro 2011 la konstrulaboroj komenciĝis kaj la finkonstruo estos en 2016 aŭ 2017.
Orienta marĉa cirkuo
La Orienta marĉocirkuo (C. spilonotus) estas rabobirdo de la subfamilio de cirkuoj kaj familio de Akcipitredoj. Ili estas mezgrandaj rabobirdoj kaj la plej grandaj el cirkuoj, kun plej larĝaj flugiloj. Ili reproduktiĝas proksime de malsekejoj kaj en densaj junkejoj.
Fakuloj diferencigas tri apartajn sed tre rilatajn speciojn, nome: la Okcidenta marĉocirkuo (Circus aeruginosus), la Orienta marĉocirkuo (C. spilonotus) kaj la Aŭstralazia cirkuo (C. approximans).
Ili estis iam konsiderataj ununura specio tutmonda (escepte Ameriko), kaj tri subspecioj: la okcidenta (C. aeruginosus aeruginosus), orienta (C. aeruginosus spilonotus), kaj la aŭstralazia (C. aeruginosus approximans).
Ili reproduktiĝas en malsekejoj kaj herbejoj de suda Siberio, norda Mongolio, nordorienta Ĉinio, Manĉurio kaj Japanio, kaj plej nordaj vintras en sudorienta Azio, Filipinoj kaj norda Borneo.
Aspekto
Ĝi estas 48 al 58 cm longa kun enverguro de 113 al 137 cm; kiel ĉe plej parto de rabobirdoj, la ino estas kutime pli grandaj ol la masklo. La maskla plumaro estas varia; tipe la kapo, brusto, dorso kaj flugilkovriloj estas nigrecaj kun pala strieco. La resto de la flugilo estas griza kun nigraj flugilpintoj kaj blanka antaŭbordo. La vosto estas griza, la pugo estas blanka kaj la subaj partoj estas ĉefe blankaj. La ino estas malhelbruna kun sablokolora strieco en kapo kaj subaj partoj. La pugo estas ofte blankeca kaj la vosto havas malhelajn striojn. Junuloj estas malhelbrunaj kun sablokoloro en kapo kaj pala makulo en subflugiloj.
Ĝi estas kutime silentema sed havas miaŭan alvokon kiu estas plej ofte elsendata el ripozejoj.
Distribuado kaj habitato
Tiuj palearktisaj birdoj estas ĝenerale migrantaj krom la Papua marĉocirkuo kiu estas specio aŭ subspecio de loĝantaj birdoj. La reprodukta teritorio kovras nordorientan Ĉinion, Mongolion kaj sudorientan Siberion (tiom for okcidente kiom ĝis la Lago Bajkalo) kaj malgrandaj nombroj en norda Japanio (Hokkaidō kaj norda Honŝuo). Estas ioma koincido kun la Okcidenta marĉocirkuo ĉirkaŭ la Lago Bajkalo kaj okazas interreproduktado.
La vintra teritorio inkludas sudan Ĉinion, Tajvanon, Koreion, sudan Japanion, nordorientan Baraton, Bangladeŝon kaj sudorientan Azion tiom for sude kiom ĝis Filipinoj, Borneo kaj Sumatro. Grandaj nombroj de birdoj migras laŭlonge de la ĉina marbordo kaj miloj pasas tra lokoj kiaj Beidaihe dum aŭtuno.
Ties preferata habitato estas malferma kamparo kia marĉoj, rizkampoj kaj herbejoj.
Dieto kaj reproduktado
Por ĉasado tiu specio flugas malalte supergrunde havante flugilojn kiel neprofunda V. Ties predoj estas malgrandaj mamuloj, birdoj kaj ranoj.
La reprodukta sezono ekas aprile. La nesto estas farata el bastonetoj kaj konstruita surgrunde, kutime en kanejoj. La ino demetas 4 al 7 ovojn, kiuj estos kovataj dum 33 al 48 tagoj. La elnestiĝo de la idoj okazas post 35 al 40 tagoj.
Kaverno Forno de Bartoš
Kaverno Forno de Bartoš troviĝas en valdeklivo de la maldekstra alfluo de rivero Jizerka, 1 km de Jenišovice, 4 km norde de urbo Turnov.
Forno de Bartoš (legu Forno de Bartoŝ) apartenas inter la plej signifajn ĉeĥajn kavernojn en grejsa tavolgrupo. Ĉar ĝi ne estiĝis en kalkŝtonoj, sed en grejsaj mineraloj, sciencistoj longe disputis, ĉu temas pri kaverno karsta aŭ pseŭdokarsta. Ĝis antaŭnelonga tempo ĝi estis konata nur en longeco de 30 m de la enirejo, sed de kuraĝa esploro en la jaro 2000 estas konataj respektindaj 225 m de ties koridoro, kaj pli detala esploro pruvis, ke temas pri unu el la plej rimarkindaj ĉeĥaj karstaj sistemoj kun larĝa spektro de supraĵaj kaj subteraj aperaĵoj – blindaj kaj duonblindaj valoj, mergiĝoj, enborejoj kaj kavernoj, tra kiuj trafluas subteraj fluoj.
La propra Forno de Bartoš estas elflua kaverno de tiu ĉi subtera hidrologia sistemo. El malalta larĝa portalo elfluas ĝis malgranda fiŝlageto rojo. Kontraŭ la fluo kondukas 33 m longa, nur 1 m larĝa kaj 0,5 m alta, per akvo inundita koridoro al sifono. Ĝuste tiun, kaj poste ankoraŭ vicon da pluaj, speleologoj sukcesis dum kuraĝaj skafandristaj esploroj dum aŭtuno de 2000 superi kaj iom post iom malkovri sinsekvon de akvo-inunditaj koridoroj kaj ĉambregoj.
Artúr Lajos Halmi
Artúr Lajos Halmi [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmi Artúr Lajos estis hungara, poste usona pentristo. Artúr Lajos Halmi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Novjorko.
Biografio
Artúr Lajos Halmi komence lernis violonadon en sia naskiĝurbo, ekde 1883 en Vieno. Li konatiĝis kun Hans Makart, kiu allogis lin al belarta akademio en Vieno. En 1886 li lernis jam en simila akademio de Munkeno. En la sekva jaro lia pentraĵo ricevis premion kaj li ricevis stipendion al Parizo, kie li lernis ankaŭ de Mihály Munkácsy. Li pentradis en Munkeno (1894–1910) kaj Berlino, inter 1906–1909 en Budapeŝto, fine en Novjorko. Li pentradis portretojn (ĉ. 300) kaj ĝenrojn. Li ricevis aŭstran, belgan, hungaran, francan premiojn.
Sázava (distrikto Benešov)
Sázava estas malgranda urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Benešov. Ĝi havas. En la jaro 1032 ĉi tie ermito Prokopio fondis la kvaran plej malnovan monaĥejon en Bohemio. La urbo situas sur rivero Sázava. Grava estas ĉi tie vitrofarista industrio. Ĉi tie naskiĝis ĉeĥo-usona aktoro Jiří Voskovec.
János Sarkadi
János Sarkadi [jAnoŝ ŝarkadi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sarkadi János estis hungara kemiisto, profesoro.
János Sarkadi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
János Sarkadi akiris diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1942. Dum la studentaj jaroj li aliĝis al grupo, kiu esploris la grundojn. Post la diplomo li laboris en instituto pri grundoj. Li okupiĝis pri artefaritaj sterkoj, li ĉiam esploris tiun teritorion. En 1957 li kandidatiĝis, en 1972 li doktoriĝis. En 1974 li estis nomumita titulara profesoro en kampuso en Keszthely, en la sama jaro li ricevis premion. Li pensiuliĝis en 1989.
Skalany
Skalany estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vyskeř en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Vyskeř. Estas ĉi tie registritaj 30 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Skalany situas en katastra teritorio Vyskeř kun areo 9,61 km².
8557 Šaroun
8557 Šaroun estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento, proksime de Prago).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa pianisto Jaroslav Šaroun, patro de la malkovrintino. Instruisto ĉe la Ĉeĥa Akademio de Muzikaj Artoj kaj ano de la Ĉeĥa filharmonio, li estas ĉiam tre petita kiel alkompananto por ĉeĥaj kaj eksterlandaj kantistoj. Tiu asteroido estis malkovrita je la naskodato de Jaroslav Šaroun.
Rudimenta enigo
En matematika logiko, se M kaj N estas modeloj en la sama lingvo L, funkcio
nomiĝas rudimenta enigo se f(M) estas rudimenta substrukturo de N kaj f estas modela izomorfio inter M kaj f(M).
Rudimentaj enigoj estas la plej gravaj bildigoj en modelteorio. Rudimentaj enigoj kies argumentaro estas V (la universo de aroteorio) havas gravan rolon en la teorio de grandaj kardinaloj.
Uila
Uila (ujla) (hungare: Vajola, germane: Weilau) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Reghin kaj administracie apartenas al komunumo Batoş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 914 loĝantojn (germanoj, ciganoj) kaj en 1992 559 (rumanoj, 31% hungaroj).
Péter Eötvös
Biografio
Péter Eötvös diplomitiĝis kiel komponisto en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt de Budapeŝto. Li estis muzika gvidanto de Gaja Teatro, sed tiutempe li multe komponadis muzikaĵojn por filmoj. En 1966 li studis dirigentadon en Kolonjo, poste li laboris precipe eksterlande. Kiel dirigento kaj komponisto li fariĝis konata en okcidenta Eŭropo dum la sepdekaj jaroj. En 2004 li revenis al Hungario. Li estas rekonata plenumanto de muziko de la 20-a jarcento. Per siaj elektronikaj komponaĵoj li havigis al si mondfamon. En 2002 li ricevis premion Kossuth, pli frue kaj poste aliajn premiojn. Li edziĝis trifoje, la unuaj 2 edzinoj naskis unufoje.
Uila
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1319. Ĝia saksa loĝantaro en 1944 forlokiĝis en Germanion. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Quiberon (stacidomo)
Quiberon estas franca stacidomo sur linio - Quiberon, situanta en  Quiberon, en departemento Morbihan, regiono.
Károly Simonyi
Károly SIMONYI [kAroj ŝimonji], hungare Simonyi Károly estis hungara fizikisto, inĝeniero, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio. Károly Simonyi naskiĝis la 1916 en Egyházasfalu. Li mortis la 2001 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Simonyi frekventis gimnazion en Óbuda, poste universitatojn en Budapeŝto kaj Pécs. En 1940 li eklaboris en universitato en Budapeŝto ĉe Zoltán Bay, sed poste dum la 2-a mondmilito li iĝis militkaptito. En 1948 li konstruis partiklan akcelilon en Sopron. En 1956 li apogis la revolucion, tial li estis forigita el la laborejo, sed li pluedukis en la universitato en Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn, unu el ili estas Charles Simonyi. Li ricevis premion Kossuth en 1952, inter 1985-2000 ankaŭ aliajn premiojn.
Quiberon (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Auray - Quiberon (473000).
Lubník
Vilaĝo Lubník situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe ŝoseo n-ro 315 inter Lanškroun kaj Tatenice, 5 km sudoriente de urbo Lanškroun, sur Moravia flanko de historia Bohemia-Moravia landlimo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Lubník estas el la jaro 1267, kiam Boreš el Riesenburg fondis aŭgustianan monaĥejon "Krono de Sankta Maria" (Corona sanctae Mariae) kaj donacis al ĝi ankaŭ grundojn en vilaĝo Lusst, kiu estas indentigata kun nuntempa Lubník. En la jaro 1344 estis al nova episkopejo en Litomyšl transigita parto de la dekanejo Šumperk, inter aliaj ankaŭ vilaĝo Lubník. Posedantoj de la vilaĝo tiam sufiĉe ofte ŝanĝiĝis, ĝis en la jaro 1519 ĝi aparteniĝis al la sinjorejo Zábřeh kaj ties restis ĝis nuligo de patrimonia reĝimo. Post Batalo sur Blanka monto aĉetis la sinjorejojn Zábřeh kaj Lanškroun Karel el Lichtenštejn.
Martin Puchner
Biografio
Martin Puchner studis kun stipendio de la Germana Nacia Akademia Fondumo ĉe la Universitato de Konstanco, ĉe la Universitato de Bologna kaj ĉe la Universitato de Kalifornio, Santa Barbara (MA, 1994). Li ricevis sian PhD de la Universitato Harvard en 1998.
Lubník
Historio
La paroĥestrejo estas menciata jam en la jaro 1350, sed ĝi neniiĝis verŝajne dum husanaj militoj, same kiel la episkopejo Litomyšl. Nur en la jaro 1857 ekestis denove memstara paroĥejo Lubník. En la jaro 1710 forbrulis estinta ligna preĝejo, la nova estis konstruita nur en 1835 kaj nova tombejo estis aranĝita en la jaro 1909. Lernejo en Lubník estis konstruita en la jaro1882.
Martin Puchner
Biografio
Ĝis 2009 li estis dungita en la Universitato Kolumbio. Ekde tiam li instruis la anglan kaj komparatan literaturon en la Universitato Havard, kie li ankaŭ gvidas la teatran trejnadon. En 2017 li ricevis Guggenheim Fellowship. Li estas membro de la Academia Europaea ekde 2011. En 2016 li lanĉis HarvardX MOOC pri Monda Literaturo.
Verkaro (elekto)
En 2017 li publikigis ampleksan raporton pri literaturo de la invento de skribo ĝis la Interreto: The Written World: The Power of Stories to Shape People, History, Civilization. [12] La libro gajnis laŭdon de Margaret Atwood.
Lubník
Historio
De ĝia ekesto ĝis la dua mondmilito vivis en la vilaĝo plejparte germanoj kaj nur negranda ĉeĥa minoritato. En la jaroj 1945 kaj 1946 estis germanaj loĝantoj ellandigitaj kaj en la vilaĝon venadis novaj setlanoj, plejparte terkulturistoj. Jam en la jaro 1948 ekestis ĉi tie t.n Unuiĝinta Terkulturista Kooperativo kaj sinsekve renoviĝis ankaŭ riĉa kultura vivo kaj estis konstruitaj multaj publikaj aranĝaĵoj kiel vilaĝa prilumado, publika akvokondukilo, fajrobrigada domo, gaskondukilo, parko kaj stratoj kun trotuaroj.
Benedikto de Milano
Sankta Benedikto de Milano (650-735), ankaŭ konata kiel "Benedictus Crispus" aŭ "Benito Crispo", estis itala aŭtoro pri medicina verko kaj dum pli ol kvardek jaroj ĉefepiskopo de Milano inter 685 kaj sia morto. Li estas honorata kiel sanktulo de la katolika eklezio kaj oni atribuas al li poemon kun medicinaj priskriboj.
Martin Puchner
Verkaro (elekto)
The Written World: The Power of Stories to Shape People, History, Civilization (La Skribita Mondo: La Potenco de Rakontoj por Formi Homojn, Historion, Civilizacion), Random House, Novjorko, 2017.
Lubník
Preĝejo
Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estas granda ununava konstruaĵo kun vasta duoncirkla presbiterejo, kun sakristio sur norda flanko kaj kun turo iom antaŭ la okcidenta fronto.
Martin Puchner
Esperanto
Puchner publikigis ankaŭ libron pri Rotwelsch, la (koda) lingvo inter vagantoj, judoj, ŝtelistoj kiu miksis vortojn el la jida, hebrea, germana, romaa, ĉeĥa kaj aliaj eŭropaj lingvoj kaj estis riĉa je esprimoj por polico, malliberejo, kiu ekestis el migrado kaj supervivado. Puchner lernis ĉi tiun sekretan lingvon de sia patro kaj onklo. Ŝajne lia onklo parolis ankaŭ Esperanton. Tial Puchner plurfoje mencias Esperanton en tiu libro (ĉefe en ĉapitro 9). La libro ĝis nun aperis almenaŭ en la angla (2020) kaj germana (2021).
Benedikto de Milano
Paŭlo Diakono rakontas ke Benedikto, de li konsiderata kiel "homo kun aparta sankteco, kies bona reputacio dissendiĝas tra la tuta lando", restis ankoraŭ en Romo, en la jaro 707, por defendi siajn rajtojn pri konsekrado kiel episkopo de Pavio. La papo neglektis lian peton, ĉar la episkopo de Pavio antaŭlonge rekte dependis nur de la Sankta Sidejo.
Lubník
Preĝejo
La presbiterejo estas volbita per konĥo, triumfa arko estas larĝa duoncirkla, en la navo estas subpremita barelvolbo kaj ebene subplafonita ĥorejo. La preĝejo estas ornamita per iluziaj pentraĵoj.
La ekipaĵo estas empira el la komenco de l9-a jarcento. La ĉefaltaro estas portala kun samtempa bildo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, la predikejo estas ornamita per figuraj reliefoj kaj statuoj, ŝtona baptujo per rozvilino. La konfesejoj estas kronitaj per trilateraj plialtaĵoj. En la presbiterejo estas bildoj de "Kristo sur Olivmonto", "Sankta Barbara", "Kristo adiaŭas Marion" kaj "Sankta Triunuo", ĉiuj el la dua duono de 19-a jarcento, bildo de Sankta Anna estas el la komenco de19-a jarcento.
Benedikto de Milano
Lia verko, atribuita kiam la aŭtoro ankoraŭ estis diakono, enhavas sennombrajn priskribojn pri popularaj medikamentoj uzataj en medicino, kie kelkaj informoj estas trovataj en Plinio la Maljuna kaj Dioskorido.
Biografio
Laŭ tradicio kiu daŭris almenaŭ ĝis la fino de la 19-a jarcento, li estis konsiderata membro de la Crespi aristokrata familio el Milano. Li okupis la katedron de Milano en la jaro 683, estis la 43-a ĉefepiskopo de Milano ĉirkaŭ kvardekkvin jaroj kaj envolviĝis en juĝaferoj kiujn li perdis. Li estas citata en la "Historia Langobardorum" de Paŭlo Diakono.
Martin Puchner
Esperanto
Por kompleta listo de publikaĵoj, vidu la retejon de Martin Puchner: martinpuchner.com
Vidu ankaŭ
Words without Borders
Benedikto de Milano
Biografio
Benedikto Krespo, kune kun aliaj sanktuloj, estas alvokata kiel protektanto de tiu okupiĝantaj pri procesoj kaj akuzantoj kaj akuzitoj. Erare oni atribuas al la episkopo kelkajn versojn pri medicino skribitajn de certa milana diakono kies nomo estis Crispo. Pro tio oni aldoni al lia nomo la familinomo Crispo aŭ Crespo.
Holoferno
La rakonto
Judit, la ĉefrolulino en la bibliolibro, estas pia riĉa juda vidvino, kiu loĝis en la de Holoferno kun siaj trupoj sieĝata monturbo Betulio. Ŝi decidis savi la urbon kaj promenis nokte kun sia servistino kaj vinkruĉoj al la armekampadejo de la malamiko; pro sia beleco ŝi senpene atingis la tendon de Holoferno. Tiu decidis ke ŝi eniru kaj ordonis al la servistoj por ne ĝeni ilin, esperante je longa amorplena nokto. Judit tamen ebriigis la generalon kaj senkapigis lin kun helpo de sia servistino. Kun la kapo de Holoferno kiel trofeo ŝi reiris al Betulio. Kiam la holofernaj soldatoj rimarkis, la sekvan matenon, ke ilia gvidanto estis mortigita ili panike fuĝis persekutitaj de la judaj sieĝitoj.
Pentroarto
La rakonto de Judit kaj Holoferno estas multuzita temo sur la pentraĵoj kaj akvafortoj de inter aliaj Rembrandt, Botticelli, Caravaggio, Michelangelo kaj Cristofano Allori.
Stacio Nagaoka-Tenjin
Stacio Nagaoka-Tenjin (japane: 長岡天神駅 [Nagaoka-Tenĵin-eki], angle: Nagaoka-Tenjin Station) estas fervoja stacio en Nagaokakjo, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Mýtnice (Nemanice)
Historio
Mýtnice estiĝis iam en la 17-a jarcento kaj la nomo estas derivita de loko, kie oni prenis vojimposton (ĉeĥe mýtné, mýto). Ĝis la jaro 1764 ĝi nome situis sur limo. Proksima vilaĝo Grafenried poste estis eĉ ne sur la ĉeĥa teritorio. Antaŭ komenco de la dua mondmilito en la vilaĝo situis 34 domoj, post ellandigo de germanoj kaj kreo de limzono en la 1950-aj jaroj plimulto de konstruaĵoj estis egaligitaj kun la tero. Resto de la vilaĝo estis detruita dum plivastigado de la limzono en la 1970-aj jaroj. Post ĉeĥoslovaka revolucio okazis renovigo de memorkruceto en la loko de la pereinta vilaĝo. En suba parto de la vilaĝo en arbedoj konserviĝis fundamentoj de konstruaĵoj.
Seria murdisto
Seria murdisto estas tipe difinita kiel persono, kiu murdis tri aŭ plu homojn dum pli ol monato da tempo kun "malvarmiĝa periodo" inter la murdoj, kaj kies motivo por murdi ĝenerale baziĝas sur psikologia gratifiko. Kelkaj fontoj refutas "tri aŭ plu"-kriterion kaj difinas la termon kiel "serio da du aŭ plu murdoj, faritaj kiel apartaj eventoj, ĝenerale, sed ne ĉiam, de sola atakanto" aŭ, inkludante vivkarakterizaĵojn, minimumo de du murdoj. Ofte seksa elemento envolvas en murdojn, sed la FBI deklaras, ke motivoj por seria murdo inkludas "koleron, afekcion, financan profiton kaj allogon de atento". La murdoj eblas esti provitaj aŭ plenumitaj en simila stilo kaj la viktimoj povas havi ion komunan, ekzemple, okupon, rason, aspekton, sekson aŭ aĝan grupon.
Seria murdisto ne signifas saman kiel amasmurdisto, nek kiel amokmurdisto, kiu faras murdojn en du aŭ pli lokoj preskaŭ sen paŭzo inter ili.
Konduto
La "Manlibro pri klasifiko de krimoj" de FBI dividas seriajn murdistojn laŭ konduto al tri tipoj: organizitaj, disorganizitaj kaj miksitaj murdisoj.
Organizitaj/nesocialaj murdistoj kutime havas intellekton pli altan ol mezumo. Ili planas siajn krimojn skrupule, murdas viktimojn en unu loko, lasante kadavron en alia loko. Ili kutime bone komprenas homan psikologion, konas metodon kiel allogi viktimon al loko kie ili povas murdi ĝin nerimarkeble. Ekzemple, Ted Bundy prezentis al viktimo sian handon envolvitan en gipso, reprentante vundon, kaj petis helpi ĝisporti ion ĝis lia aŭto, kie li senigis viktimon de konscio kaj veturigis ĝin for. Aliuloj celas en prostitutinojn, kiuj estas pretaj foriri kun nekonato. Organizitaj murdistoj bone kontrolas krimscenon, ofte havas profundan scion de juĝa scienco, danke al kio ili povas sukcese kaŝi spurojn de siaj krimoj, ekzemple enfosi kadavron en teron aŭ deĵeti en riveron. Ili observas siajn krimojn en novaĵoj kaj ofte fieras pri tio, kiel tio estus "granda projekto". La organizita murdisto ordinare estas sociale adaptita, havas familion, amikojn. Se tia murdisto estas kaptita, ĝiaj konantoj ofte priskribas ĝin kiel bona kaj neofenda homo. Ekzemploj de organizitaj murdistoj estas Ted Bundy, John Wayne Gacy, Sergej Tkaĉ.
Filmo kaj romano
Seriaj murdoj ĉiam okupas la fantazion de la socio kaj tial ankaŭ estas ofta motivo de filmo kiel ekzemple Ĵakvo la Buĉisto.
Adam Szyper
Adam Szyper (naskiĝis la 6-an de decembro 1939 en Lodzo) – pola poeto kaj tradukisto juddevena, de 1957 vivanta inter elmigrantaro, esperantisto.
Biografio
Adam Szyper naskiĝis en juda familio. En 1940 kune kun la gepatroj estis setligita al la juda geto, kie pasigis kvar jarojn. Li travivis kvin koncentrejojn, en tio Aŭŝvicon. Post fino de la dua mondmilito revenis al Lodzo. En 1957 elmigris al Israelo, kaj en 1962 forveturis al Usono kaj ekloĝis en Nov-Jorko.
Elizabeth Kolbert
Elizabeth KOLBERT (naskiĝis en 1961) estas usona ĵurnalisto kaj verkistino de libroj kaj artikoloj pri vivmediaj kaj daŭripovaj temoj. Ŝi estas plej bone konata pro tio ke ŝi gajnis la premion Pulitzer pro la libro The Sixth Extinction: An Unnatural History, (La Sesa Formorto: Nenatura Historio).
Adam Szyper
Verkaro
Adam Szyper publikigas siajn versaĵojn en la pola kaj angla. Li ankaŭ konas la hebrean, rusan kaj esperanton, el kiuj tradukas al la pola lingvo. Lia poezio troviĝas en pluraj antologioj kaj literaturaj revuoj. Kunlaboranto de la monatrevuo "Tygiel Kultury" (Tiglo de la kulturo). Li eldonis plurajn librojn, en tio:
Elizabeth Kolbert
Kolbert studis literaturon ĉe la Universitato Yale. En 1983, ŝi ricevis la stipendion Fulbright Scholarship por studi ĉe Universität Hamburg, en Germanio. De 1992 ŝi estis politika raportisto por la New York Times kaj aliĝis al la New Yorker en 1999 kiel raportisto pri la vivmedio por la revuo The New Yorker.
Ŝia libro The Sixth Extinction (2015) estis aljuĝita la Premion Pulitzer por fikcio.
Valéria Lieszkovszky
[lieskovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lieszkovszky Valéria estas hungara kajakisto. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Borosné Lieszkovszky Valéria [boroŝnE], ŝia familia nomvarianto estis Lieszkowszky.
Elizabeth Kolbert
Verkaro
Kiel La Sesa Formorto, ŝia verkaro kaj aliaj libroj, kiel Field Notes from a Catastrophe (Kampaj Notoj de Katastrofo: homo, naturo, kaj klimata ŝanĝo) kaj Under a White Sky (Sub Blanka Ĉielo: La naturo de la Estonteco) ofte esploras la krizon kiun homoj alfrontas en la antropoceno.
47 (nombro)
Kvardek sep (47) estas la natura nombro kiu sekvas 46 kaj antaŭas 48.
La nombro 47 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Valéria Lieszkovszky
naskiĝis la.
(18811) 1999 KJ1
(18811) 1999 KJ1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Falkensee
Falkensee estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la urbo havis  loĝantojn. La urbo Falkensee oriente senpere limas al la urbego kaj federacia lando Berlino, detale al ties plej okcidenta distrikto Spandau, kaj konsidereblas okcidenta antaŭurbo de Berlino. Dum en sia orienta parto la urbo Falkensee estas urbe kunkreskiĝinta kun Berlino, kaj en la sudo urbe kunkreskiĝis la komunumo Dallgow-Döberitz, en nordo kaj okcidento ĝin ĉirkaŭas arbara zono, antaŭ ol okcidente atingixgas la komunumoj Brieselang kaj Wustermark.
Rudimenta matematiko
Rudimenta matematiko konsistas de matematikaj temoj ofte instruita tra la unuagrada kaj meznivela lernejoj. La plej bazaj estas aritmetiko kaj geometrio. En la sekva nivelo povas esti probablo kaj statistiko, algebro, kaj trigonometrio.
Moravany (distrikto Michalovce)
Bazaj informoj
Moravany (moravani), hungare Morva estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Moravany situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo preteriras. Michalovce troviĝas 15 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1252. En 1910 loĝis en Morva 906 da homoj, (707 slovakoj, 180 hungaroj, 10 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Morva apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1942 la judoj estis deportitaj. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Moravany 1011 da homoj, (1006 slovakoj).
Waterloo (memorejo 1815)
La Waterloo-memorejo 1815 estas muzeo pri la batalo de Waterloo en la Belga municipo en Braine-l'Alleud. La muzeo malfermis siajn pordojn la 22-a de majo 2015, plurajn semajnojn antaŭ la ducentjara memorceremonio de la batalo de Waterloo. Tra la muzeo la vizitanto ankaŭ havas aliron al la monteto kun la leono de Waterloo, la bieno de Hougoumont  kaj la panoramo de la batalo de Waterloo.
La muzea konstruaĵo estis konstruita subtere por ne ĝeni la historian batalkampon. En tiu kunteksto, la regiona registaro aĉetis nombron de konstruaĵoj en la najbareco de la muzeo por konservi plej eble multe la originan pejzaĝon. La antaŭa vizitanto-centro estis malkonstruita kaj la muzeo estis anstataŭigita de nova konstruaĵo.
Kolekto
La 1815m² granda ekspoziciejo montras pere de dioramo ankaŭ la okazaĵojn kiuj kondukis al la batalo, ĝiaj partoprenantoj kaj la sekvojn kiujn ĝi havis por Eŭropo post la venko de la duko de Wellington sur Napoleono Bonaparte.
Filmprojekcio sur tridimensia kaj 25 m larĝa panorama ekrano elvokas la batalon.
Marĉa cirkuo
La Marĉa cirkuo, aŭ Marĉocirkuo, estas rabobirdo de la subfamilio de Cirkuoj kaj familio de Akcipitredoj. Ili estas mezgrandaj rabobirdoj kaj la plej grandaj el cirkuoj, kun plej larĝaj flugiloj, el moderklimata kaj subtropika okcidenta Eŭrazio kaj apuda Afriko. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Eŭrazia marĉocirkuo aŭ Okcidenta marĉocirkuo. Ili reproduktiĝas proksime de malsekejoj kaj en densaj junkejoj.
Okcidenta marĉocirkuo
La Marĉa cirkuo aŭ Okcidenta marĉocirkuo (Circus aeruginosus), reproduktiĝas tra Eŭropo kaj okcidenta Azio. Ĝi estas migranta escepte en la plej tepidaj regionoj, kaj vintras ĉefe en Afriko.
Aspekto
La Marĉa cirkuo aŭ Okcidenta marĉocirkuo (Circus aeruginosus), estas la plej granda -42 ĝis 56 cm longa kaj enverguro el 115 ĝis 140 cm kaj pezo de 400 ĝis 660 g maskloj kaj de 540 ĝis 900 g inoj- el la kvar eŭropaj cirkuoj kaj estas tipa granda fortika cirkuo kun larĝaj flugiloj kiujn uzas laŭ malalta vo dum malalta flugo. Krome estas kiel aliaj cirkuoj ĉar ambaŭ seksoj havas malsimilajn plumarojn (seksa duformismo), sed iliaj plumaroj ne estas similaj al tiuj de aliaj cirkuoj kaj ankaŭ diferencoj ne estas tiom grandaj -maskloj ne estas tiom helgrizaj-. Krome ili ne havas blankan ringon ĉe vostobazo.
Maskloj havas larĝajn flugilojn kun helgrizaj -malantaŭe- kaj brunaj -antaŭe- partoj (tiu kontrasto klare diferencigas ilin) kaj nigraj flugilpintoj iom rondformaj. Ties kapo estas ĉama aŭ helbruna, dorso malhelbruna kaj brusto helbruna strieca, vosto kaj subaj partoj estas grizaj kaj la ventro ruĝecbruna, resume kamufla kaj kripta, trikolora identige nome bruna-helgriza-nigra. La irisoj kaj vaksaĵo de la nigra beko estas flavaj.
La ino estas ĉefe bruna, ege kontraste helflaveca en krono, gorĝo -ĉirkaŭante rimarkeblan malhelbrunan strion transokulan- kaj antaŭaj flugiloj (ŝultroj). Tiu kolorkapo povas esti iom eluzita kaj tiam similas al tiu de la masklo, sed la okulareo de la ino estas ĉiam pli malhela, pro kio la hela okulo elstaras, dum la maskla kapo estas ne tre kontrastokolora kaj la ino ne havas la grizajn flugilmakulojn kaj voston. Junuloj estas similaj al inoj, sed kutime havas malpli da flava, ĉefe ŝultre.
Kutimoj
Ili ĉasas etajn mamulojn kiaj akvaj kampomusoj de la genro Arvicola, ranojn, reptiliojn, insektojn, fiŝojn kaj kadavraĵojn, kaj ĝis mezgrandajn birdojn kiaj Akrocefaledoj, per surpriziga ekfalo ekde malalta flugo -ne tiom malalta kiom aliaj cirkuoj- super kamparo kaj junkejoj. Kutima flugo estas kvar aŭ kvin flugilfrapoj kaj posta longa ŝvebo. Ili ĉasas laŭ tipa maniero de cirkuoj, per flugoglitado malalte super ebena malferma grundo dum sia serĉado de predoj, havante flugilojn je formo de neprofunda V kaj ofte havante pendantajn krurojn.
Temas pri pigra birdo, kiu multe ripozas kaj ne multe riskas por predado de malfortaj bestetoj, rano, birdido aŭ eĉ ovoj, kvankam kuraĝas ataki mezgrandajn birdon ĝis grando de ansero. Ĉasteritorio estas pli malgranda ol tiu de aliaj cirkuoj, eble pro plia abundo en malsekaj zonoj. Kiam la ino kovas aŭ zorgas la idojn, la masklo donas manĝaĵon dumfluge.
Temas pri socia birdo kiu grupiĝas en junkejaj dormejoj ĝis dudekkvin ekzempleroj.
Reproduktado
Tiu specio nestas surgrunde inter kaj el akva planktaro inter altaj herboj kaj junkejoj (kareksejoj, sed ankaŭ sur terkultivejoj) proksimaj de akvejoj; konstruas la masklo neston el bastonetoj, kanoj kaj herboj. La ino demetas 4 aŭ 5 bluecblankajn ovojn -eĉ el 2 ĝis 8- ovalformajn kaj blankecajn kun blueca aŭ verdeca nuanco dekomence, ovojn kiujn kovas ĉefe la ino iom dum 31–38 tagoj. Idoj, zorgitaj de la ino, elnestiĝas post 5 aŭ 6 semajnoj kaj ekflugas post ĉirkaŭ dek tagoj. Ŝajne en naturo tiu specio povas miksiĝi kun la Orienta marĉa cirkuo (C. spilonotus) kaj ŝajne idoj ne estas nefruktodonaj.
Subspecioj
La Marĉa cirkuo aŭ Okcidenta marĉocirkuo (Circus aeruginosus) prezentiĝas laŭ du subspecioj, nome la tre amplekse migranta C. a. aeruginosus en Eŭropo, Azio kaj Afriko kaj C. a. harterti kiu estas subspecio de loĝantaj birdoj la tutan jaron en nordokcidenta Afriko, ĉefe en Maroko, kaj laŭ kelkaj fakuloj en sudokcidenta Iberio. Tiuj subspecioj estas malfacile diferencigeblaj -nur kiam ili apudas-: harterti maskloj estas pli malhelaj dorse kaj pli helaj kaj kontrasteble striecaj sube. Ankaŭ inoj estas pli helaj.
Distribuado kaj ekologio
Tiu palearktisa specio havas ampleksan reproduktan teritorion el Eŭropo kaj nordokcidenta Afriko al Centra Azio kaj nordaj partoj de Mezoriento. Ĝi reproduktiĝas en preskaŭ ĉiu lando de Eŭropo sed forestas el montaj regionoj kaj subarkta Skandinavio. Ĝi raras en la Brita Insularo kaj kutime ne reproduktiĝas en Irlando aŭ Kimrio. Mezoriente estas populacioj en Turkio, Irako kaj Irano, dum en Centra Azio la teritorioj etendas orienten tiom for kiom ĝis nordokcidenta Ĉinio, Mongolio kaj la regiono de la Lago Baikal de Siberio.