cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Coudenhove-Kalergi
Jindřich Coudenhove / Heinrich Coudenhove-Kalergi
Post morto de Jindřich (1905) venis por Mitsu malfacilaj tempoj. En la kutima vivo ŝi estis absolute nepraktika kaj nekonata de lokaj rilatoj, kiuj tiel diferenciĝis de la rilatoj en ŝia pattrujo. Plie ŝi zorgis pri la multnombra familio, tial la ampleksa posedaĵo de la familio Coudenhove komencis maldikiĝi, la hungaraj bienoj perdiĝis en nereveneco kaj pri la kastelo komencis persisti la kredantoj. La unuenaskita filo Jan (1893-1965) heredis post la patrino krom la orientaj trajtoj ankaŭ nekapablecon por la praktika vivo. Li dediĉis sin precipe al siaj ŝatokupoj - filatelio, heraldiko, elfosaĵoj kaj la grandega biblioteko, en kiu apartan kolektaron kreis judaismo. La aserto, ke la biblioteko enhavis fakte la tutan mondan literaturon pri la judismo, ne estas tro troigita.
Kasbachtalbahn
La fervoja linio Kasbachtalbahn estas ne elektrifikita, unurela flanklinio, kiu ligis 35,2 km Linz (Rhein) (dekstra Rejnlinio) kun Flammersfeld (Holzbachtalbahn). Ĝi iris inter Wiedmühle kaj Peterslahr en la valo de la rivero Wied, kaj inter Linz am Rhein kaj Kalenborn ĝi iris en la valo de la rojo Kasbach.
Coudenhove-Kalergi
Jan / Johannes Coudenhove-Kalergi
Eĉ kiam la senjorujo estis ŝuldigita, ĝi ankoraŭ senĉese sufiĉis kontentigi la strangulajn ideoj de Jan. Ties kulmino estis kahelforno en aspekto de lia propra figuro en superviva grandeco, kiun poeto Ladislav Stehlík nomigis en sia "Země zamyšlená" "kuriozaĵo, kiu ne havas analogion en sunsistemo". Tiun ĉi kahelfornon pretigis speciala ceramika laborejo en Francio. Ĉeĥoslovakaj soldatoj, kiuj post la jaro 1945 ricevis la kastelon por uzado, disbatis la fornon, sed feliĉe konserviĝis almenaŭ fotografio, kiun grafo Jan sendis al siaj konatoj kiel bildkarton. La fragmentoj de tiu ĉi unika laboraĵo troviĝis en la kastelo en Poběžovice kaj eble estos alpaŝite al ties rekonstruo.
Thizy-les-Bourgs
Thizy-les-Bourgs estas nova franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Coudenhove-Kalergi
Jan / Johannes Coudenhove-Kalergi
Tute sen antaŭjuĝoj kaj en spirito de pensoj pri la nacieca toleremo Jan en la jaro 1915 edziĝis kun hungara cirka belrajdistino de juda deveno Lilly Steinschneider (1891-1975), granda propagistino de aviatiko kaj paraŝutismo. En Aŭstrio-Hungario apartenas al ŝi en tiu ĉi tereno pluraj unuecoj. Ŝi estis tre laborema, sed ĉe siaj okupitoj neŝatata, ĉar ŝi ne mallaboris kaj iradis kontroli ilian laboron en kia ajn taga aŭ nokta horo. Memorantoj ankaŭ rakontas, ke ŝi estis tro ŝparema.
Thizy-les-Bourgs
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Thizerots.
Coudenhove-Kalergi
Jan / Johannes Coudenhove-Kalergi
Grafo Jan tro ne zorgis pri sia eksteraĵo; li iradis onidire vestita tre "nearistokrate", eĉ kiam li tre fieris pri sia deveno. En la jaro 1918 li lasis de la imperiestro Karolo, mallongtempe antaŭ lia abdiko, konfirmi disvastigon de titolo al "grafo Coudenhove-Kalergi el Ronspergheim". Lia plej ŝatata eksponaĵo el kolektaro de antikvaĵoj estis egipta mumio; onidire li ĉie kunveturis ĝin. Tio kaŭzigis al li, precipe dum la milito, grandajn problemojn. Antaŭ fino de la milito li kaŝis ĝin sub planko en kapelo, kie ĝi estis en la jaro 1970 malkovrita kaj en tre difektita stato transportita al kuracista fakultato en Plzeň. Konserviĝis el ĝi nur skeleto kaj ĉerko.
Unua respubliko, munkena interkonsento kaj milito
Grafo Jan kun edzino Lilly vivis dum la unua respubliko en Poběžovice, la maljuniĝanta Mitsu transloĝiĝis al filino Olga (1900-1976) ĝis Mödling ĉe Vieno, kie ŝi dum la milito mortis. Dume grafo Jan okupiĝis per siaj ŝatokupoj, ŝanĝis la vizaĝemon de la kastelo per romantikaj pseŭdogotikaj alikonstruoj kaj Lilly mastrumis en grandbieno en Poběžovice, super Eŭropo prepariĝis ŝtormo.
Post munkena diktaĵo kaj kunigo de Sudetio kun Germanio, la loĝantoj de la kastelo fariĝis regnaj anoj kaj ankaŭ al ili rilatis monstraj nurenbergaj leĝoj, kiuj elvicigis civitanojn de juda deveno el homa socio. Jan havis ja arjan devenon pruvita ĝis la 13-a jarcento, sed Lilly kaj ilia filino Marie Electa (*1927) troviĝis en danĝero. Dum certa tempo, pli ol la grafa titolo kaj la posedaĵo, ŝirmis ilin onidira parenceco kun la japana imperiestra familio, sed post la morto de Mitsu minacis al ambaŭ virinoj deportado. Jan, kiu antaŭe aktive ne okupiĝis per politiko, fariĝis (eble pro timo pri la filino kaj la edzino) membro de Sudetendeutschen Freikorps de Henlein. Samtempe li uzis ĉiujn konatecojn kaj koneksojn, por ke li akiru konfirmilon pri la "arja deveno" de la edzino. En la jaro 1943 li finfine sukcesis havigi "pruvojn pri pureco de la raso" kaj Lilly tuj forvojaĝis ĝis Italio. En la jaro 1945 estis Jan kaj lia filino kiel "germanoj" tuj ellandigitaj kaj laŭ atestoj de memorantoj ili povis paroli pri feliĉo, kiam ili savis la nudajn vivojn. La sama sorto trafis Coudenhoveidojn en Březnice kaj iliajn malproksimajn parencojn en moravia Kunštát. Post la milito, kelke da jaroj antaŭ sia morto, grafo Jan divorcis kun Lilly kaj li denove edziĝis.
Richard Mikuláš Coudenhove-Kalergi
La plej rimarkinda figuro de la familio estis frato de Jan - Richard Mikuláš (japane "Ejiro") Coudenhove-Kalergi (1894-1972), la plej propra daŭriganto kaj realiganto de la klopodoj de sia patro grafo Jindřich. Li naskiĝis ankoraŭ en Tokio kaj la junaĝon li travivis en Poběžovice. Kun sukceso li okupiĝis per studado de filozofio kaj politiko kaj en la jaro 1923 li fariĝis fondinto kaj prezidanto de Paneŭropa Unio kun sidejo en Ĝenevo. La celo de tiu ĉi movado estis kreo de demokratia asocio de eŭropaj ŝtatoj. Li verŝajne rolis ankaŭ pluan, ne tute videblan rolon, por kiu li estis pagata de la ĉeĥoslovaka registaro. En la jaro 1938 Richard Mikuláš estis devigita en konekso kun la anŝluso de Aŭstrio, kie li ofte restadis, fuĝi Svisujon kaj ekde la jaro 1940 li agadis kiel profesoro de historio en Novjorko. Post la milito li revenis Eŭropon kaj senĉese li klopodis akiri spacon por sia grandioza ideo - la unueca Eŭropo.
En la jaro 1947 li fariĝis ĝenerala sekretario de fare de li fondita Eŭropa parlamenta unio kaj je kvin jaroj pli poste prezidanto de Eŭropa movado. La persistema rezisto kontraŭ la germana nacia socialismo kaj ankaŭ lia aristokrata deveno alkondukis lin al la sama vojo kun Otto von Habsburg. En la jaro 1950 estis al li en Aachen kiel al la unua laŭreato donita premio de Karolo la Granda.
Post sia patro Richard heredis krom alia ankaŭ donacon de politika klareco. Jam en la jaro 1925 li atentigis pri tio, ke la soveta Rusio, se oni donos al ĝi eblecon, tute certe persoldate konkeros rumanan Besarabion (hodiaŭa Moldavio) kaj orientajn partoj de Pollando. En la sama tempo li unusignife taksis, ke en Ĉinio venkos "kandidato de Rusio".
El globala monda vidpunkto li vidis danĝeron en trispeca amasa movado: en bolŝevismo, islama fundamentalismo kaj naciismo. Li avertis ankaŭ antaŭ komunistaj puĉoj, kiuj povas "per ĉiu tago okazi en kia ajn eŭropa ĉefurbo". La defendon antaŭ ĉiuj politikaj katastrofoj li vidis nature en la unueciĝinta kaj la demokratia Paneŭropo.
Same kiel frato jan, eĉ ne Richard Mikuláš serĉis edzinon en nobelaj rondoj, sed li edziĝis kun teatra stelulino Ida Klausner (1881-1951), konata sub artista pseŭdonomo Roland.
La plej maljuna filo de Jindřich kaj Mitsu, Karel Jindřich (1903-1987), eble tial, por ke li konfirmu la internaciecon aŭ supernaciecon de la familio Coudenhove, en aŭstralia Sidnejo edziĝis kun Anita Karolina Neuberg el Vieno (1898-1981), kun kiu li poste vivis en Ateno.
Fratino Ida Frederika (1901 - antaŭ la jaro 1988) edziniĝis kun Karel Josef Görres. Ankaŭ ŝi iris en spuroj de sia patro kaj ŝi publikis multnombrajn religiajn kaj filozofiajn konsiderojn. Edzinon "per familio egala" elektis nur frato Gerolf (1896-1978) - grafinon Sofie Pálffy el Erdöd (1901-1976), kun kiu li vivis en kastelo en mezbohemia Březnice. Ilia filino Barbara Coudenhove (*1932), aŭstria ĵurnalistino, dediĉis pli poste grandan atentemon al sia devena patrujo - al Ĉeĥoslovakio. Post la jaro 1968 ŝi estis fare de komunistaj oficejoj forpelita el Ĉeĥoslovakio, en la jaro 1989 ŝi estis proklamita virino de la jaro pro raportadoj pri revoluciaj eventoj en Ĉeĥoslovakio kaj tiama GDR. Ŝia pli juna frato Michael (*1937) vivas en Vieno kaj li dediĉas sin al belartoj. Motivo de liaj pentraĵoj ofte estas pragaj anguloj kaj lia naskoregiono.
Urbo Poběžovice klopodas rekonstrui la kadukiĝintan kastelon kaj krei ekspozicion dediĉita al Richard Mikuláš Coudenhove-Kalergi kaj al la tuta familio.
.bi
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bi''.
.bi estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Burundo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Vougeot
Vougeot estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La abatejo de Citeaŭ konstruis la kastelon. La domajno datiĝis el la 12-a jarcento kaj la nuna kastelo datiĝis el 1551, ĝi estas ekde 1944 la sidejo de la frataro de la tastevin.
Vino
La surfacampleksoj pri produktado estas :
(11396) 1998 XZ77
(11396) 1998 XZ77 estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la "Greka Tendaro": grupo da asteroidoj kiuj troviĝas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bea Szilágyi
Kariero
Bea Szilágyi debutis kiel dancistino en la operejo de Kluĵo. Komence ŝi aperis kiel aktorino en 1945 en la Szabad Színház de Budapeŝto, poste ŝi elpaŝis en etaj roloj en la teatroj Magyar, Madách kaj Vígszínház. Ekde 1949 ĝis 1951 ŝi estis membrino de la Vidám Színpad. Ekde 1952 ŝi estis instruistino pri aktorarto, inter 1951–1956 ĉefsekretariino de la Színház és Filművészeti Szövetség, poste ĝis sia pensiuliĝo ludmajstrino de la Fővárosi Operettszínház.
Dauria korvo
La Dauria korvo aŭ Dauria monedo (Corvus dauuricus) estas birdospecio membro de la familio de Korvedoj aŭ korvoj. Ĝi estas tre rilata al la Eŭrazia monedo. La nomo devenas el la regiono Daurio aŭ Transbajkalo de orienta Rusio.
Aspekto
Ĝi estas la sama grando aŭ eble iom pli malgranda (32 cm longa) ol tiu laste menciata specio, kun la samaj proporcioj kaj identaj kutimoj. La ĉefa diferenco estas en la plumaro; multaj sed ne ciuj plenkreskuloj de tiu specio havas grandajn areojn de kremblanka en la plej subaj partoj etende ĝis la kolo kaj nuko kiel dika kolumo. La kapo, gorĝo, flugiloj kaj vosto estas brilnigraj kaj la orelzono estas grizeca. Pli malhelaj plenkreskuloj kaj junuloj similaspektas al la Eŭrazia monedo, kvankam la Dauria korvo havas nigrajn irisojn, malkiel la distingajn grizblankaj irisoj de la Eŭrazia monedo.
Distribuado kaj habitato
Tiu palearktisa specio loĝas el la plej suda parto de orienta Siberio suden al Mongolio kaj pli suden ene de Ĉinio. Norde de sia teritorio ĝi migras suden vintre. Ĝi estas rara vintre vizitanto en Koreio, rara sed ĉiujara vintra vizitanto en Japanio, kaj vaganta al Tajvano. Estas nur kelkaj vid-informoj el Okcidenta Eŭropo.
Pestszentlőrinc-Pestszentimre
Situo
La distrikto situas sur ebenaĵo en sud-orienta parto de la ĉefurbo.
Historio
La distrikto naskiĝis en 1950 el la supre menciitaj komunumoj. Dum la socialismo ankaŭ tie konstruiĝis betonaj loĝdomoj, tamen restis ankaŭ familiaj loĝdomoj.
Dauria korvo
Dieto
La manĝo estas identa al tiu de la Eŭrazia monedo kaj inkludas kultivitajn grenojn, insektojn kaj berojn, kaj manĝas insektojn el animala fekaĵo.
Nestumado
Tiu specio nestumas en arboj kie oni ne povas trovi aliajn taŭgajn truojn kvankam ankaŭ arbokavaĵoj aŭ rokofendoj kaj ruinaj konstruaĵoj estas uzataj. La ovoj estas similaj al tiuj de la Eŭrazia monedo.
Schürdt
Schürdt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Jay Nixon
Jeremiah W. « Jay » NIXON (n. la 13-an de februaro 1956 en De Soto) estas usona politikisto, membro de la Demokratia Partio kaj nuna (55-a) guberniestro de Misurio de la 12-a de januaro 2009.
Jay Nixon antaŭe okupis la postenon de ĝenerala prokuroro de la ŝtato de 1993 ĝis 2009.
Lázaro Cárdenas (Michoacán)
Lázaro Cárdenas estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Lázaro Cárdenas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 052.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 162997 loĝantojn. El tiuj estas 80892 viroj kaj 82105 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,091.52 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 1788 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 112 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 6.26 % de la loĝantoj.
Entute 105 351 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 94 791 estis alfabetoj kaj 10 454 analfabetoj. Tio signifas ke 9.92 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16052a.htm
Grava Birda Areo Goonoo
La Grava Birda Areo Goonoo estas 1034 km2 areo de arbara tero en Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi kuŝas inter la urboj Dubbo, Gilgandra kaj Dunedoo, je ĉirkaŭ 200 km nordokcidente de Sidnejo.
Birdoj
Ĝi estis identigita kaj klasita kiel Grava Birda Areo (GBA) ĉar ĝi eltenas izolajn gravajn populaciojn de Ocela nestamasulo same kiel populaciojn de Diamanta fajrvostulo kaj Bunta mielulo. Loĝas tie ankaŭ la plej orienta, izola, populacio de Flava mielulo.
Kópavogur
Kópavogur estas komunumo de Islando. Ĝi estas la dua plej multhoma urbo en Islando post Rejkjaviko, al kiu ĝi limas.
Kópavogur estis kamparo ĝis la mezo de la 20-a jarcento, sed post tiam la loĝantaro rapide kreskis.
La ĉefa mencio pri Kópavogur en pli antaŭa historio de Islando estas ke tie islandanoj formale akceptis la monarkion de la dana reĝo la 28-a de julio 1662.
Dezső Szilágyi (aktoro)
SZILÁGYI Dezső [pr. sila:dji] szilágysomlyói estis hungara aktoro naskiĝinta Miskolc la 2-an de novembro 1865 kaj mortinta en Târgu Mureş la 18-an de majo 1933.
Kariero
Dezső Szilágyi estis filo de Béla Szilágyi, nepo de Pál Szilágyi debutis en 1883 Marosvásárhely, en trupo de sia patro. Ekde 1902 ĝis 1912 li estis direktoro de teatro. En 1901–1902 li aperis kun sia trupo ankaŭ en Miskolc, Ungvár, Szatmár, Zilah. Ekde 1912 ĝis 1922 li estis urba oficisto en Marosvásárhely.
Mátyás Mátyás
MÁTYÁS Mátyás (ma:tja:ŝ) estis rumanuja hungara kuracisto. Li naskiĝis en Borszék en 1888 kaj li mortis en Târgu Mureş la 31-an de decembro 1956.
Biografio
Mátyás Mátyás la mezlernejon finis en Braŝovo kaj Koloĵvaro. Li akiris kuracistan diplomon en la Ferenc József Tudományegyetem (1910). Li komencis sian karieron en kliniko de universitato, ekde 1919 li gvidis por iom de tempo kirurgian klinikon. Li fondis sanatorion. En 1945 li prelegis ginekologion en la Bolyai Tudományegyetem pli poste en 1948 li prelegis kirurgion en la Medicina kaj Farmacia Instituto en Târgu Mureş. Li estis fondintano de Medicina Asocio Paul Ehrlich en Kluĵo. Li publikis en Erdélyi Orvosi Lap, en la budapeŝta Gyógyászat, Tudomány és Haladás, Archiv für klinische Chirurgie, Zentralblatt für Gynäkologie. Li verkis ankaŭ teatraĵon por popularigi la medicinajn sciojn.
Anderson Luis da Silva (1972)
Anderson Luis da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Brokaĵo
Brokaĵo aŭ brokato (france Brocart, germane Brokat, itale Broccato aŭ portugale kaj hispane brocado) estas ŝtofo teksita kaj ornamita per interteksitaj fadenoj el silko, arĝento aŭ oro, por aperigi desegnojn sur la ŝtofo. Tradicie la baza ŝtofo por brokaĵo estas peza, firma ŝtofo, kutime mem el silko.
Pola Scienca Akademio
La Polska Akademia Nauk (PAN) (eo. Pola Scienca Akademio) estas ŝtata scienca establaĵo, kiu kaj prezentas la plej famajn sciencularanojn de Pollando kaj reton de komune administrataj ŝtataj sciencinstitutoj, kies celo estas la efektivigo de studoj je laŭeble alta nivelo.
Brokaĵo
Laŭ Francisko Azorín Brokato estas Silka teksaĵo kombinita kun oraj aŭ arĝentaj fadenoj. Li indikas etimologion el latina broccus (brodilo). Kaj aldonas terminon broki (brodteksi).
Pola Scienca Akademio
Historio
La PAN kreiĝis en la jaro 1951 ĉe la unua kongreso de la Pola Scienco transprenante la sovetan (stalinan) ekzemplon kiel kununuiĝo de la malnova Polska Akademia Umiejętności (Pola Akademio de Kono, PAU), de la Towarzystwo Naukowe Warszawskie (Varsovia Scienca komunumo) kaj de la Krakowskie Towarzystwo Naukowe (Krakova Scienca Komunumo) kiel pura scienca komunumo. Unue en la jaro 1960 ĝi estis transformita al centrala ŝtata institucio – funkcio, kiun ĝi ree perdis post la sistema ŝanĝo en 1990. La ŝtatan scienckontrolon transprenis anstataŭe la Komitet Badań Naukowych (Komitato por sciencaj studoj).
Brokaĵo
Brokaĵaj ŝtofoj, kiuj originis el Arabio, aparte modiĝis en Eŭropo dum la 17-a jarcento kaj 18-a jarcento. Ili utiliĝas por mebloj kaj murtapetoj, por pompaj vestaĵoj kaj ŝuoj, por pezaj kurtenoj kaj baldakenoj. Aparte ŝatata la multekostega, valora ŝtofo estis de nobelaj regantoj kaj altrangaj ekleziaj postenuloj.
Pola Scienca Akademio
Strukturo
Kiel scienca komunumo la PAN ne enhavas pli ol 350 laŭordajn membrojn. Krome korespondantajn membrojn ĝi ankaŭ enhavas. La membreco estas donata dumvive. La rajton, sugesti korespondantajn membrojn, havas la laŭordaj membroj kaj la sciencaj konsilioj de la universitatoj kaj membraj institutoj de la akademio. Novaj laŭordaj membroj estas elektataj per la ceteraj membroj se seĝoj malokupiĝas. Tute estas ĉirkaŭ 30 % de la membroj eksterlandaj scienculoj. Ĉiuj membroj kune kreas la ĝeneralasembleon, kiu elektas la prezidanton, la prezidion kaj la estrojn de la diversaj eroj kaj de la komitatoj.
Brokaĵo
La Kaabo, la plej alta sanktaĵo de la Islamo, estas ĉirkaŭvolvita per brokaĵa ŝtofo.
Pola Scienca Akademio
Strukturo
Kiel reto de institutoj la PAN enhavas kelkajn dekduojn da tiaj establaĵoj el ĉiuj sciencaj regionoj. La financadon de la institutoj administras senpere la Komitet Badań Naukowych. En la institutoj laboras ĉirkaŭ 2000 scienculoj. La establaĵoj ne donas bazajn studojn por studentoj, sed nur doktoriĝajn kaj habilitiĝajn studadojn.
Torresina
Torresina estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Igliano, Murazzano, Paroldo kaj Roascio.
Pola Scienca Akademio
Strukturo
La centralaj establaĵoj de la PAN kaj la kancelario aŭ la arkivo estas lokataj en Varsovio. Krome ekzistas regionaj sekcioj en Krakovo, Dancigo, Lublin, Katowice, Vroclavo, Lodzo kaj Poznań
Ekzistas sep superaj fakultatoj:
La akademio ankaŭ enhavas la centron por historia studo (Berlino) kaj la sciencan centron de la Pola Scienca Akademio en Vieno.
Interesaĵo
Okaze de Zamenhof-Jaro laŭ invito de profesoro Wojciech Chlebda, gvidanto de Lingvistika Komitato de PAN, la 9-an de decembro 2017 d-ino Ilona Koutny prelegis pri ''Kiel lingvo el provtubo ekvivis? Tipologia aliro al la lingvo Esperanto'', "Pola Esperantisto", n-ro 5/2017
Andor Festetics (aktoro)
Grafo Andor Festetics [feŝtetiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Festetics Andor estis hungara aktoro, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis tolnai.
Andor Festetics naskiĝis la  1857 en Dunaharaszti. Li mortis la 1929 en Dunaharaszti.
Biografio
Andor Festetics frekventis samtempe universitaton kaj aktoran akademion. Li komencis la aktoradon laŭ pseŭdonomo Tolnai Andor en Kolozsvár inter 1880 kaj 1884, dume li edziĝis. Baldaŭe li ricevis rolojn en diversaj urboj, fine en 1887 li estis aktoro kaj sekretario de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1896-1900 li estis tie teatrestro, poste inspektoro de provincaj teatroj.
Servisto de Javeo
Servisto de Javeo (aŭ de la Sinjoro), estas la personulo aŭ la personaro elvokita en la kvar kantoj ene de la ĉapitroj de la Dua Jesaja, nome de kvardeka ĝis la kvindekdu. Tiuj ĉapitroj entenas kantojn de nekonata(j) aŭtoro(j) ĝuste diritajn kantoj de la Servisto de Javeo.
Origino de la Kantoj
En la Jesaja libro transdonita, en unika versio, el la antikveco, etimologoj kaj literaturistoj distingas tri Jesajain: la unua finiĝas ce la 39°, la dua konkludiĝas ĉe la 55a, la tria de ĉapitro ĝis la fina 66a. Kiu estas la aŭtoro de tiu dua parto? Certe, ne Jesaja, kiu vivis kaj profetis kaj verkis en la dekoka jacento aK., kaj estas uzataj stilo kaj lingvo kaj menciataj eventoj okazintaj post la epoko de Jesaja.
Veytaux
Veytaux estas svisa komunumo de la Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut en la Kantono Vaŭdo. Ĝi havis 823 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Servisto de Javeo
Origino de la Kantoj
Ĉar la kantoj troviĝas en de tiu dua parto, jen alia problemo: ĉu ili estas parto de tiu dua ero aŭ ilin oni enŝtelis parte refarante la verkon, kiel plurfije okazis por la bibliaj tekstoj de la Malnova Testamento? Kaj se la dua Jesaja ne estas de Jesaja, la kantoj povas havi alian (aŭ aliajn) aŭtoron, inter kiuj tamen, laŭ iuj ekzegezistoj, Jesaja mem.
Veytaux
Geografio
La komunumo situas sudoriente de Montreux, aliflanke de la rivero La Veraye, ĉe la orienta fino de Lago Lemano.
Servisto de Javeo
Origino de la Kantoj
La kverelo estas granda kaj kritikistoj estas multe foraj de venka respondo. La teksto troviĝas preskaŭ senvariaĵa en la greka Septuaginto.
Veytaux
Geografio
La komunuma teritorio formas maldikan terbendon kiu, de Lago Lemano, etendiĝas nordorienten. Ĝia plej alta punkto estas "Les Rochers de Naye" (2 042 m). De tie ĝi etendiĝas preter la "Valo de Naye", ĝis al la rivero Hongrin, kiu estas ĝia limo kun la komunumo Rossinière. Ĝi formas ponton inter la partoj okcidenta kaj orienta de Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut.
Servisto de Javeo
Enhavo de la Kantoj
La kvar poemoj elvokas kaj priskribas personulon, nomatan Servisto de Javeo, al kiu estas konfidita grava komisio decida por Izraelo kaj por la tuta homaro. Praktike estas konfidita la tasko fondi aŭtentan religion, la korektan sintenon antaŭ Dio kun la sciigo de la Dia volo.
Al kiu referencas la inspirita aŭtoro? La respondoj de la ekzegezistoj estas ege malsamaj. Unuj preferas indentigi lik kun la popolo, aŭ almenaŭ kun ties fidela parto, eble kun la ekzilita popolo (se la kantoj estas tiutempaj), kiu, spirite renoviĝinte, fariĝus la fidela Servisto de Javeo. Aliaj, tamen, vidas en tiu servisto nekonatan profeton aŭ la verkiston mem de la dua Jesaja aŭ alian faman profeton, aŭ temus pri simpla simbolo.
Veytaux
Vidindaĵoj
La kastelo de Chillon estas ĝia ĉefa vidindaĵo. Ĝi estis konstruita je la 10-a jarcento sur la loko de romia fortika kampo. Gustave Courbet prenis ĝin kiel modelon por pluraj el siaj pentraĵoj, la plej konata, "Le château de Chillon" (1874) estas en la Muzeo Courbet en Ornans.
Servisto de Javeo
Enhavo de la Kantoj
Interesa kaj unika estas la karakterizaro de tiu personulo: li provas obteni la savon de la tuta popolo pere de sia preĝo kaj de sia persono kaj de sia sufero. Li fidele agas, ame kaj sindediĉe, sed estas nekomprenata kaj krimultaksata kiel malamika al Dio, ĝismorte persekutata. Sed la kanto gloreksplodas pro tio ke liaj fideleco kaj suferoj obtenas la rekonon, ĉe Dio kaj la savitoj, ke ĝuste pro tio ĉiuj el li ricevas la savon.
Skiza analizo de la Kantoj
Ili estas unuanime taksataj plenplenaj je eksploda poezio.
Kanto (ĉapitro 42). Proklamado kaj entroniĝo de la Servisto, kiu ĉi tie pli rivelas siajn oficialan socian staton, nome tiu de ĉefministro (tia estas la senco de la hebrea vorto)aganta anstataŭe de la reĝo (Javeo).
Dua Kanto (ĉapitrio 49). La Servisto parolas pri si kaj prskribas sian taskiĝon, sciigante ke lia alvoko okazis kiam li estis ankoraŭ en la patrina sino, kaj pri siaj malakceptiĝo kaj malvenkiĝo kun fina porĉia savo.
Kvara Kanto (ĉapitro 52). Parolas Javeo kaj personoj neidentifeblaj. La Servisto suferas kaj mortas. Lia morto aperas mistera ĉar senkulpa. La mistero estas rivelata kiel merito pekliberga, premiita per la definitiva ekzaltiĝo ĉe Jeveo kiu lin prezentas tia.
La servisto de Javeo kaj Jesuo Kristo
Ĝuste pro tiaj agadoj kaj sintenoj, la karakterizojn de la Servisto de Javeo korespondas al tiuj de Jesuo en la Nova Testamento; eĉ Jesuo mem kaj la Nova Testamento intrepretis la mision de Jesuo sub la lumo de tiuj Kantoj, aparte la pasionon de Jesuo. Oni povu relegi la pasionon de Kristo kaj rimarkigi serion da referencoj implicitaj en la Kantoj de la Servisto, aparte en la kvara en kiu estas priskribitaj la martiriĝajn persekutojn kontraŭ la Servisto de Javeo.
Ĝuste pro tio motivo, la kvar Kantoj estas enliturgiitaj en la Sankta Semajno.
En la Nova Testamento, la titolo de Servisto estas atribuita al Jesuo en Ag 3,13; 3,26; 4,27-30. La poemoj de la Servisto estas eksplicite citataj en Mt 8,17; 12,18-21; Lk 22,37; 2,32; Rm 15,31; 4,15; implicite, sennombrajn fojojn.
El tiuj tekstoj dedukteblas ke la la unua kristana generacio identigis la Serviston de Javeo kun Jesuo Kristo. La “Agnus Dei” de la evangelio de Johano reeĥas la jesajan serviston de Javeo.
Eksteraj ligiloj
Kvardeka ĉapitro de Jesaja
Jesaja (kvardeka ĉapitro) hebrea,
Jesaja
5852 Nanette
5852 Nanette estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
NGC 4644B
NGC 4644B (aliaj indikoj — MCG 9-21-32, KCPG 352B, PGC 42725) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
5852 Nanette
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nanette kaj Mark Vigil, filino kaj bofilo de Wendee kaj David Levy.
Servisto de Javeo
Eksteraj ligiloj
La Kantoj de la servisto de Javeo
Mirotice
Mirotice estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la norda parto de Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
Servisto de Javeo
Eksteraj ligiloj
Komento
Mirotice
La ĉefa vidindaĵo estas Muzeo pri pentristo Mikoláš Aleš kaj pupteatristo Matěj Kopecký (filio de la Muzeo de Praĥenio en Písek).
Servisto de Javeo
Eksteraj ligiloj
Canto iv del servo di Javé
Mirotice
Partoj de urbo
Urbo Mirotice konsistas el naŭ partoj sur sep katastraj teritorioj.
Servisto de Javeo
Bibliografio
JOHN l, McKENZIE, Dictionary of the Bible, the Bruce Publishing Company, New York.
G. Ravasi, I profeti, edizioni Ancora (Italio)
.bj
.bj estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Benino.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Pruniers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
20465 Vervack
20465 Vervack estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Ronald J. Vervack, de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins, kiu progresigis la komprenon pri la procezoj okazantaj en planedaj atmosferoj kaj kometaj hararoj.
Dodekila trifluoroacetato
Dodekila trifluoroacetato aŭ C14H25F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun dodekanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dodekila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (ĝis 1955 nomata laŭ la rusa formo Николай Константинович Чурлянис aŭ esperantigite kiel Nikolao Konstantino Ĉurlionis, pole: Mikolaj Konstanty Czurlanis) (n. la 22-an de septembro 1875 en Senoji Varėna (distrikto Varėna, suda Litovio, poste en la Rusa Imperio); m. la 10-an de aprilo 1911 en Pustelnik (distrikto Marki apud Varsovio, Pollando), estis litova komponisto kaj pentristo, reprezentanto de la simbolismo kaj la unua artisto kiu kreis abstraktajn verkojn . Depost la 1960-aj jaro j Čiurlionis estis la plej ludita komponisto en Litovio. Dum sia mallonga vivo Čiurlionis verkis ĉirkaŭ 300 muzikaĵojn kaj faris proksimume tiom da pentraĵoj. La asteroido 2420 Čiurlionis estas nomita laŭ li. Monto en Pamiro kaj rokformacio en la Arkta Oceano ankaŭ portas lian nomon.
Biografio
Čiurlionis estis filo de litova orgenisto. Sekve li frue kontaktiĝis kun klasika muziko. Lia patrino Adele Radmann estis de germana origino, de familio de evangelianoj kiuj elmigris de la germana urbo Regensburg pro persekutado de la Romkatolika Eklezio. En la familio de Nikolao Ĉiurlionis, lia nomo estis "Konstant". La familio parolis la polan. Ĉiurlionis dum sia tuta vivo verkis taglibrojn sole en la pola lingvo, same kiel ĉiuj siaj literaturaj verkoj, same kiel la plej multaj de siaj leteroj. Sian junaĝon kaj parton de la posta vivo li pasigis en la kuracloko Druskininkai en suda Litovio.
Inter la jaroj 1889 kaj 1893 li edukiĝis en la orkestra lernejo de la pola nobelo Michał Ogiński en Plungė. La subteno de la nobelo permesis al li ekde 1894 ĝis 1899 studi muzikon en la Varsovia Muzika Instituto kun fokuso pri la fakoj piano kaj komponado. Dum 1899 li sukcese diplomiĝis post kiam la nobelo donacis pianon al li. Anstataŭ poste akcepti oferton pri muzikista dungiĝo, Čiurlionis anstataŭe decidis, dum 1901 kaj 1902 perfektigi sian muzikan studon en la konservatorio de Leipzig (Lepsiko, Germanio) ĉe Carl Reinecke kaj Salomon Jadassohn.
En la aŭtuno de 1902 li ekinteresiĝis pri pentrado kaj en Varsovio prenis pentrajn lecionojn. Krome li pli kaj pli okupiĝis pri filozofiaj temoj. Inter 1904 ĝis 1906 li estis disĉiplo de la Varsovia Skolo de Belaj Artoj. Poste Čiurlionis kaj kompone kaj pentre tre aktivis, kaj partoprenis en multaj artaj ekspozicioj. Li unuafoje ekspoziciis siajn verkojn kiel artisto en Varsovio en 1905. En 1906, liaj verkoj estis montritaj en ekspozicio de studentoj de la Varsovia Artlernejo en Sankt-Peterburgo.
Samosato
Samosato (armene:, greke: Σαμόσατα Samósata, sirie: ܫܡܝܫܛ‎ šmīšaṭ) estis antikva urbo sur la dekstra (okcidenta) bordo de la rivero Eŭfrato kies restaĵoj ekzistis apud la moderna urbo de Samsat, Provinco Adıyaman, Turkio, ĝis la areo estis inundita de la Akvobaraĵo Atatürk. Kvankam en la urbo plejparte oni parolis la sirian, la kulturo helenisma ludis gravan rolon.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis
Postmorte
Postmorte li aparte en Litovio iĝis tre aprezata artisto: Kaj lia muziko kaj liaj pentraĵoj estis forte aprezataj, kaj oni ekkonsideris liajn verkojn inter la plej kernaj de la nacia kultura heredaĵo. Dum la jaro 1987 kreiĝis Čiurlionis-societo. La muzika sciencisto kaj politikisto Vytautas Landsbergis konsideriĝas plej elstara fakulo pri Čiurlionis. Post la ŝtata sendependiĝo de Litovio ankoraŭ plifortiĝis la statuso de Čiurlionis kiel nacia heroo. En 2013 la brita reĝisoro Robert Mullan per la kineja filmo Laiškai Sofijai ("leteroj al Sofija") bildigis la vivon kaj per scenoj en la litova, pola kaj rusa skizigis realisman bildon de la societo en litovlingvio antaŭ la re-ekesto de litova ŝtato.
Samosato
Historio
La fondinto de la urbo estis Sames, satrapo de Komagenio kiu faris ĝin sia ĉefurbo.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis
Čiurlionis kiel komponisto
La verkoj de Čiurlionis havas sian radikon en la fina fazo de la romantika epoko. Abundaj akordoj kaj entuziasmaj sonaj "pentraĵoj" jam karakterizas la unuajn verkojn. Ankaŭ la popola muziko de sia lando havis grandan signifon: li kolektis mulnombrajn tradiciajn kantojn, adaptis ilin por korusoj kaj enplektis erojn en la orkestrajn verkojn. Sed aliflanke Čiurlionis estis tre inventema kaj komencis mirigajn komponajn eksperimentojn. Liaj verkoj iĝis tre liberaj de ĝisnunaj muzikaj konvencioj, sen forlasi la komprenon pri tonaloj. Ankaŭ laŭ ritmoj li tre eksperimentis pri komplikaj ritmaroj. Kelkaj el la pli postaj verkoj aliflanke karakteriziĝas per forte polifoniaj strukturoj.
Samosato
Historio
Samosato estis en sudorienta Turkio sur la supera parto de Eŭfrato kaj estis fortikigita por protekti la gravan transirejon de la rivero sur la orienta-okcidenta komerca vojo.
Ĝi estis ankaŭ nomata Antioĥio de Komagenio (greke: Αντιόχεια τῆς Κομμαγηνῆς) kiam ĝi iĝis ĉefurbo de reĝlando Komagenio, de ĉirkaŭ 160 a.K. ĝis la Romia konkvero en 72.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis
Čiurlionis kiel komponisto
Interesa estas la influo de pentrado al la komponaĵoj. Multaj verkoj tute evidente provas per sonoj vivigi pentritajn pejzaĝojn. Kaj en multaj komponaĵoj kvazaŭ eblas "vidi" sonajn kolorojn. Čiurlionis estis la unua litova komponisto de internacia signifo, kaj en Litovio restas vaste konataj.
Samosato
Historio
En februaro 1098, la emiro Bulduk de la turkoj Artukidaj (aŭ Ortokidaj), atakita de Baldueno la 1-a, detruis tie ĉi lian armeon. En la 12-a jarcento ĝi apartenis dum malmultaj jaroj al Graflando Edessa, sed estis rekaptita de la islamanoj ĉirkaŭ 1149.
En 1392 Samosato estis kaptita de la Otomanoj sed jam en 1401 ili perdis ĝin, venkitaj de Tamerlano. Nur en 1516 la Otomanoj povis reakiri ĝin. Poste Samosata daŭre apartenis al la Otomana Imperio kaj, post la Unua Mondmilito, al la Turkio. La nomo ŝanĝetis al Samsat.
Homoj
Samosata estis la naskiĝloko de pluraj famaj homoj de la antikveco kiel Lukiano (ĉ. 120-192) kaj Paŭlo el Samosato (ĉ. 200-275).
Sep kristanaj martiroj estis krucumitaj en 297 en Samosato por sia rifuzo pri pagana rito dum la festo de la venko de Maksimiano super la Sasanidoj. Sankta Danielo la Kolonsanktulo naskiĝis en vilaĝo proksima al Samosato; ankaŭ Sankta Rabbulas, kiu vivis en la 6-a jarcento en Konstantinopolo, naskiĝis en Samosato.
Enikő Szilágyi
SZILÁGYI Enikő [pr. sila:dji] Borbély estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Kluĵo la 19-an de decembro 1952.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis
Komponaĵoj
Čiurlionis estas aŭtoro de la unuaj litovaj simfoniaj poemoj "En la Arbaro" (1900-1901) kaj "La Maro" (1903-1907), uverturo "Kyastutis" (1902), kantato por koruso kaj simfonia orkestro "De profundis" (1899), arĉa kvarteto, verkoj por koruso, cappella laŭ tekstoj de psalmoj. Li verkis pli ol 60 litovajn popolkantojn kaj komponis pli ol 200 verkojn por piano (preludoj, variaĵoj, "pejzaĝoj", verkoj por arĉa kvarteto kaj orgeno).
Čiurlionis kiel pentristo
Malgraŭ tio, ke la verkaro de Čiurlionis staras iom dise de la konataj tendencoj en pentorarto, oni klasifikas lian arton inter simbolismo kaj abstraktismo kun agnoskita influo de muziko. Ideologie, li estas konsiderita kiel plej proksima al Nietzsche kaj Rudolf Steiner.
Kiel pentristo Čiurlionis preferis pejzaĝojn, sed ankaŭ proksimis al la simbolismo. Multaj el liaj bildoj havas filozofian fonon. Aliflanke ankaŭ frapas la influo de klasika muziko al sia pentrado: ekzemple Čiurlionis kreis plurajn ciklojn da bildoj, kiujn li nomis "sonatoj" kaj al kies unuopaj bildoj li donis titolojn kiel „Allegro“, „Andante“ kaj simile. La unuopaj bildoj orientiĝis laŭ la muzika titolo, do "Andante" ekzemple estas bildo kun tendence trankvila atmosfero. Kelkaj pentraĵoj eĉ havas titolojn kiel "fugo". Tiu sintezo de muziko kaj pentrado en la historio de arto ĝis nun estas unika. Čiurlionis kreis proksimume 280 bildojn, el tio pli-malpli 200 estas oleaj pentraĵoj kaj 80 grafikaĵoj.
Pentraĵoj
Pentraĵoj de Čiurlionis estis montritaj en internaciaj ekspozicioj i.a. en Japanio, Germanio kaj Hispanio. En 2005, la muzeo de nuntempa arto en Los Angeles aranĝis la eventon "vidan muzikon", dediĉitan al sinesteziaj artistoj, kie videblis verkoj de Čiurlionis kune kun verkoj de Vasilij Kandinskij, James Abbott McNeill Whistler, kaj Paul Klee. En 1921 la muzeo MK Čiurlionis estis malfermita en Kaŭno, tiam la ĉefurbo de Litovio. Tio estas kie la plimulto de la pentraĵoj de Čiurlionis videblas.
Čiurlionis verkis proksimume 300 verkojn en la spirito de Secesio (stilo), kombinante la influon de simbolismo (arto) kun elementoj de popolaj artoj kaj metioj, citaĵoj kaj rememoroj al japana, egipta, hinda kulturoj, la deziro al sintezo de artoj kaj por la serĉo de muzikaj kaj bildartaj analogoj. Ĉi-lasta estas precipe klara en verkoj kiel "Sonato de la Suno", "Sonato de Printempo" (1907), "Sonato de la Maro", "Sonato de Steloj" (1908).
Li kreis simbol-ĝeneraligitajn verkojn, kiuj alportas fabelojn al la mondo (triptiko "La rakonto", la ciklo "La rakonto de reĝoj"; 1907), astraj mitoj (la cikloj "Kreo de la mondo", 1904-1906, "Zodiakoj", 1907), popolaj reprezentadoj (cikloj "Printempo", "Vintro", 1907; "Ĵemajtio Crosses", 1909).
Personecaj trajtoj
Lia proksima amiko Wlodzimierz Moravsky, frato de la komponisto Eugeniusz Moravsky-Dąbrowa, diris: "Ni ĉiuj sentis, ke inter ni estas eksterordinara persono, markita ne nur per elstara intelekto, sed ankaŭ per granda morala forto."
“Kiam Čiurlionis estis kun ni, ni ĉiuj estis pli bonaj. Apud li povis esti nek malbona homo nek malbonaj sentoj. Li verŝis ian lumon ĉirkaŭ li”, rememoris la edzino de la angla konsulo en Varsovio, Galina Velman  .
Literaturo
Vytautas Landsbergis, "M. K. Čiurlionis. Time and Content". Vilno 1992 – Biografio anglalingva fare de la elstara fakulo pri Čiurlionis
Čiurlionis-muzeo
La Čiurlionis-muzeo en Kaŭno montras liajn verkojn (vide kaj aŭde) en la placo de unueco (Vienybes aikštė) en la strato K. Donelaičio gatvė.
Vidu ankaŭ
Sinestezio
József Gráf
József GRÁF [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gráf József estis hungara agronomo, politikisto, ministro.
József Gráf naskiĝis la  1946 en Mecsekszabolcs (nun jam apartenaĵo de Pécs).
Biografio
József Gráf abiturientis en Pécs en 1964, poste li plulernis en Körmend, fine li lernis en akademio en Moskvo inter 1982 kaj 1984. Pli frue dum lernado li jam laboris ekde 1968 en kolĥozo de Szabadszentkirály. Inter 1975 kaj 1989 li estis funkciulo en la unusola partio. En 1990 li iĝis kooperativestro. Inter 1994–2006 li estis parlamenta deputito, dume en 2005 ankaŭ ministro pri agrikulturo kaj provincoevoluo. Li edziĝis dufoje havanta 3 gefilojn.
Hul
Hul, hungare Hull estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la loko devenis el 1290. Inter 1444-1531 formiĝis 2 vilaĝoj Granda kaj Malgranda Hull. En 1910 loĝis tie 824 da homoj (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Verebély. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 1229 da homoj (1217 slovakoj).
Vanellus
La birdoj de genro Vanellus estas mezgrandaj vadbirdoj kiuj apartenas al subfamilio Vanellinae de la familio Ĥaradriedoj, kiuj enhavas ankaŭ pluviojn kaj morinelon. La vorto "Vanelo" povas esti uzata por ĉiu birdo de tiu genro Vanellus, sed ankaŭ estas uzata specife por la konata specio Vanelo aŭ Eŭrazia vanelo, Vanellus vanellus. Iu vanelo povas esti konsiderata kvazaŭ iu pluvio pli granda.
Fakuloj plej ofte konsentas, ke ekzistas 24 specioj de vaneloj, sed klasado inter diversaj subfamilioj malkonsentas. Peters rekonas ne pli ol 19 genrojn, sed aliaj konsideras ĉiujn vanelojn kiel membroj de la sama genro Vanellus.
Tiuj longkruraj vadbirdoj havas plej ofte buntajn plumarojn tre markitajn. Kvankam la plej konata specio de norda hemisfero, nome Vanelo aŭ Eŭrazia vanelo, Vanellus vanellus, havas fajnan kreston, nur ankaŭ du aliaj specioj havas similan kreston. Flavaj aŭ ruĝaj vizaĝaj bridoj estas pli tipaj ornamaĵoj.
Listo de specioj
Nur Vanelo aŭ Eŭrazia vanelo, Vanellus vanellus, Socia vanelo, Vanellus gregarius, Blankvosta vanelo, Vanellus leucurus, kaj Vanellus superciliosus estas migrantaj specioj.
Multaj specioj havas vizaĝajn bridojn aŭ masketojn kiuj povas esti ĉu etaj (Nigrakapa vanelo, Vanellus tectus, Punktobrusta vanelo, Vanellus melanocephalus, Ruĝbeka vanelo aŭ Hindia vanelo, Vanellus indicus, kaj Trikolora vanelo, Vanellus tricolor) ĉu grandaj (Blankkrona vanelo, Vanellus albiceps, Sudafrika flavbrida vanelo, Vanellus senegallus, Flavbrida vanelo aŭ Malabara vanelo, Vanellus malabaricus, Indonezia vanelo, Vanellus macropterus aŭ Maskita vanelo, Vanellus miles).
Riesweiler
Sur la teritrio de la komunumo situas la plej alta monto de la mezmontaro Soonwald, la Simmerkopf.
Etel Szilágyi
SZILÁGYI Etel [pr. sila:dji] estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Zilah en 1865 kaj mortinta en Szentendre la 7-an de januaro 1944.
James Oglethorpe
James Edward OGLETHORPE (naskiĝis la 22-an de decembro 1696, mortis la 30-an de junio 1785) estis brita generalo kaj fondinto de la kolonio Georgio. Kiel sociala reformisto en Britujo li volis helpi al malriĉuloj liberigante ilin de malriĉulaj prizonoj kaj portante ilin al Nordameriko – al Georgio.
Historio
Li naskiĝis en Londono kiel filo de s-ro Theophilus OGLETHORPE (1650-1702). Oglethorpe iris al Corpus Christi College en 1714, sed samjare forlasis ĝin por iĝi soldato en milico de Eŭgeno de Savojo. Post kiam li revenis al Anglujo, li estis elektita kiel membro de la parlamento en 1722. Li kampanjis por la plibonigo de la situacio de debitoroj – homoj tiutempe simple enprizoniĝis, se ili ŝuldis monon al iu – en londonaj prizonoj. Por doni rifuĝejon al malriĉaj kaj tiam subpremetaj homoj (t.e. protestantoj), li proponis fondi novan kolonion en Nordameriko inter Suda Karolino kaj hispana Florido.
Fondado de Georgio
Oni multe batalis pro la teritorio de Georgio. Situanta inter Florido (kiun tiam posedis Hispanujo) kaj brita Suda Karolino, ĝi estis grava akiraĵo por la britoj. Laŭ ideo de Oglethorpe debitoroj estu liberigitaj de prizonoj kaj senditaj al Georgio. Bedaŭrinde malmultaj debitoroj estis senditaj al Georgio. La kolonio akceptis preskaŭ ĉiujn – gravis nek deveno nek malriĉeco –, sed oni tute ne rajtis esti katolika. Oni malpermesis katolikismon en Georgio pro tio, ke hispana Florido estis ege proksima al Georgio. (Kaj Hispanujo estis katolika.)
Ménétréols-sous-Vatan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Takashi Kitano
Takashi Kitano (北野 貴之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Omiya Ardija, Cerezo Osaka, Yokohama FC kaj Gainare Tottori.
Morelia (komunumo)
Morelia estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo kaj ankaŭ de la tuta subŝtato estas Morelia. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 053.
Piracicaba
Piracicaba, prononco: /pi.ɾa.siˈka.bɐ/, en Esperanto: Pirasikabo, estas urbo kaj municipo de ŝtato (aŭ federaciero) San-Paŭlo, Brazilo. En 2005 ĝi havis 360,762 loĝantojn sur (loĝdenso 263.4 loĝ./km²). En la urbo situas unu el la sep terenoj de Universitato de San-Paŭlo.
Morelia (komunumo)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 684145 loĝantojn. El tiuj estas 326612 viroj kaj 357533 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,335.94 kvadratkilometroj. Kun la najbara komunumo Tarímbaro la teritorio konsistigas aglomeraĵon.
Piracicaba
Esperanto en Piracicaba
En 1980 okazis tie la 6-a San-Paŭlia Esperanto-Renkontiĝo.
Morelia (komunumo)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 551406 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3301 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.60 % de la loĝantoj.
Piracicaba
Esperanto en Piracicaba
En Pirasikabo okazis unuafoje en Brazilo ekzameno de lingvokono de Esperanto laŭ Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj ("KER-Ekzameno"), en la 10-a de Oktobro 2010.
Morelia (komunumo)
Sociogeografio
Entute 418 944 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 394 196 estis alfabetoj kaj 24 212 analfabetoj. Tio signifas ke 5.78 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Piracicaba
Eksteraj ligiloj
www.piracicaba.sp.gov.br
Morelia (komunumo)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16053a.htm
.bm
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Bm''.
.bm estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Bermudoj.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Provenco
Provenco, okcitanlingve Provença [pʀuˈvensɔ] (Prouvènço laŭ mistrala normo) kaj franclingve Provence [pʁɔ'vɑ̃s], estas histori-kultura regiono el Okcitanio. Estas ankaŭ la nomo de antikva reĝolando kaj posta graflando.
Nuntempe ĝi situas en Francio kaj akordiĝas kun granda parto de ĝia administra regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura, sud-oriente de la franca regno. Provenco etendiĝas el regiono Nimes ĝis la dekstra bordo de la rivero Var kie limiĝas kun la antikva Graflando Nico.
Ĝi entenas la departementojn (départements) Var, Vaucluse, Bouches-du-Rhône kaj partojn de Alpes-de-Haute-Provence kaj Alpes-Maritimes. La ĉefaj urboj de Provenco estas Marsejlo (Marselha/Marseille), Nico (Niça/Nice), Tolon/Toulon, Avinjono (Avinhon/Avignon), Arles, Ais/Aix-en-Provence.
Historio
Antikvaĝe liguroj kaj keltoj estis ties loĝantoj. Ekde ĉirkaŭ -600 la marbordan zonon koloniis helenoj. En la 2-a jarcento a.K. la romianoj igis la regionon provinco (de la latina vorto provincia devenas la nomo Provenco). Post la falo de la romia imperio visigotoj, araboj kaj fine frankoj invadis Provencon.
Hodiaŭ Provenco estas parto de la administra regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (tiel nomita ekde 1976).
Verkistoj
Dum la 20a jarcento, provenca literaturo renoviĝis kaj estis tre produktiva, danke al la laboro de multaj verkistoj inter ili Philippe Blanchet, lingvisto kaj fakulo pri la provenca lingvo.
(11397) 1998 XX93
(11397) 1998 XX93 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun granda klinangulo proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Baldomero Espartero
Baldomero ESPARTERO (27-a de februaro de 1793 – Logroño, 8-a de januaro de 1879), hispana generalo, liberala politikisto.