cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mamie Smith
Vivo kaj verkado
Crazy Blues vendiĝis je la surprizo de ĉiuj kiel unua blusregistraĵoj de nigrula artisto pli ol milionoble ene de jaro. Multaj aĉetintoj estis nigruloj, kiuj konsistigis ĝi tiam pli neatendita merkato. Ĉi tiu neatendita sukceso instigis la diskeldonejojn surdiskigi pluajn ĵazkantistinojn kaj per tio ekigi la eraon de klasika virina bluso. Sekvis pluaj blusregistradoj kaj vojaĝoj tra Usono kaj Eŭropo kun Mamie Smith & Her Jazz Hounds kiel ero de la spektaklo "Mamie Smith's Struttin' Along Review". Mamie Smith ricevis la kromnomon "Reĝino de Bluso".
Oreotrochilus
Taksonomio
Estas ses taksonoj en la genro.
La Ekvadora oreotroĥilo povas esti traktita kiel subspecio de la Anda oreotroĥilo.
Guðni Ágústsson
Guðni Ágústsson  (naskiĝinta la 9-a de aprilo 1949) estas islanda politikisto kaj eks-terkulturministro. Li estis partiestro de la Progrespartio 2007 ĝis 2008. La 17-a de novembro 2008 li subite rezignis kaj kiel partiestro kaj parlamentano sekvinte enpartiaj konfliktoj kaj malsukceso de sia partio kaj dum voĉdonadoj kaj en enketoj.
István István
ISTVÁN István (iŝtva:n) estas rumanihungara aktoro naskita en Sfântu Gheorghe la 12-a de septembro 1966.
Solnhofen
Solnhofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Partiumi Közlöny
Partiumi Közlöny parciumi kozlonj (Bulteno de Partium) estas oficiala gazeto en Nagyvárad de Királyhágómelléki Református Egyházkerület. Ĝia ĉefredaktoro estas Zoltán Barabás. Prezidanto de la redakcikomisiono estas László Tőkés. De novembro 1991 ĝis julio 1993 aperis sub titolo Közlöny. De aprilo 1994 sub titolo Partium ĝia eldonas ankaŭ la helmlandkonatiga gazeto de Partiumi és Bánsági Műemlékvédő és Emlékhely Bizottság.
István István
Kariero
István finis en 1990 en Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat de Târgu Mureș kaj li debutis en la sama jaro en Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat, poste inter 1994- 1999 li ludis en Temesvári Állami Csiky Gergely Színház, inter 1998- 2003 li estis gastaktoro de Nyírbátori Talán Teátrum, de 1999 ano denove de trupo de Szatmárnémeti Északi Színház Harag György.
Trins (komunumaro)
La komunuaro Trins estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Imboden. Ĝi havis 7228 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Trin.
Geografio
La komunumaro Trins situas ĉe la nordokcidenta flanko de Rejno respektive ĝia fontrivero Antaŭa Rejno. En Nordo la komunumaro etendiĝas al la Glarusaj Alpoj.
Monda naturheredaĵo
La norda parto de la komunumaro Trins, nome la komunumoj Flims, Trin kaj Tamins apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Komunumoj de la komunumaro Trins
La komunumaro Trins konsistas (stato en 2011) el 4 komunumoj, el kiuj Felsberg estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
Dum mezepoko Trins estis Senjorujo, kies centro estis la fortikaĵo Crap Sogn Barcazi en la hodiaŭa komunumo Trin. La hodiuaxa komunumaro Trins estis fondita surbaze de la tiama nova leĝo pri la administra organizo de Kantono Grizono en la jaro 1851.
(18164) 2000 PA20
(18164) 2000 PA20 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kirsten Flagstad
Kirsten Malfrid Flagstad (naskiĝinta la 12-an de julio 1895 en Hamar, Norvegujo; mortinta la 7-an de decembro 1962 en Oslo, Norvegujo) estis norvega kantistino (dramega soprano). Ŝi validas kiel unu el la plej elstaraj interpretantinoj de operoj de Richard Wagner entute.
Efiko
Flagstad validas kiel unu el la plej grandiozaj operkantistoj de la 20-a jarcento, de neniu alia kantistino de ŝia generacio ekzistas ankoraŭ nuntempe tiom lumdiskoj en la komerco kiel de ŝi. Aparte la fleksiĝemo de sia voĉo, ŝia interpretado de alternado inter heroecaj kaj delikataj pasaĵoj, estis laŭdata. Ŝia voĉo estis plensona kaj forta kaj samtempe elasta kaj brila.
Kantono Mercer (Nov-Ĵerzejo)
La kantono Mercer - angle Mercer County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo Trenton, kiu ankaŭ estas la ĉefurbo de tuta Nov-Ĵerzejo. La kantono estis fondita la. Parto de la kantona teritorio estas la loĝloko Princeton, kie situas la samnoma universitato Princeton.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Trinità d'Agultu e Vignola
Trinità d'Agultu e Vignola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aggius, Aglientu, Badesi kaj Viddalba (SS).
Eksteraj ligiloj
{{{nordorienta Sardio}}
Kārlis Zāle
Kārlis ZĀLE (n. la 28-an de oktobro 1888 en Mažeikiai - m. la 19-an de februaro 1942 en Inčukalns) estis latva skulptisto.
Baltazar Enrique Porras Cardozo
Li estas la nuna ĉefepiskopo de la Roma katolika arĥidiocezo de Merido.
Kārlis Zāle
Post trejnado en Rusio kaj Germanio, Kārlis revenis al Rigo, kie li samtempe praktikis kaj lernigis skulptarton. Li estas plej fama pro siaj monumentaj skulptaĵoj, inkluzive de la "Tombejo de la Fratoj" kaj de la Monumento de Libereco en Rigo.
Baltazar Enrique Porras Cardozo
Biografio
Li estis ordenita pastro la.
Li estis nomumita ĉefepiskopo de Merido la.
Li anstataŭas la antaŭan episkopon de Merido, Miguel Antonio Salas.
Li estis opoziciulo al iama venezuela Prezidanto Hugo Chávez, kio kiel konsekvenco alportis al li parolajn agresojn fare de Chávez kaj atakojn de liaj partianoj.
Kariero
Prezidanto de la "Venezuela Episkopa Konferenco".
Vicprezidanto de la "Latin-Amerika Episkopa Konsilio".
Ryosuke Sasagaki
Ryosuke Sasagaki (笹垣 亮介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC.
Fischbach-Göslikon
Pri la komunumo
Fischbach-Göslikon estas komunumo en la distrikto Bremgarten de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1389 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Fischbach-Göslikon situas ĉe la okcidenta bordo de la rivero Reuss ĉe la orienta deklivo de la montoĉeno Wagenrain. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Fischbach kaj Göslikon, kiuj kunkreskis dum la lastaj jaroj. En la sudo de la komunumo en la arbaro de Bremgarten troviĝas la lageto Fischbacher Mösli, kiu havas longecon de 280 m kaj larĝecon de proksimume 100 m kaj kiun ĉirkaŭas larĝa kano-zono.
De la komunuma areo de 3,07 km² 0,6 km² estas kovrivtaj de arbaro kaj 0,52 de setlejoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 445 m s.m. je loko, kiu nomiĝas Obermatten, ĝia plej malalta punkto situas je 2,54 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Reuss.
Teatro La Fenice
La Teatro La Fenice (per plena nomo Gran Teatro La Fenice di Venezia [prononco "Gran Teatro la Feniĉe di Venecia"]) estas la plej granda kaj plej konata operejo en Venecio.
Fischbach-Göslikon
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fischbach-Göslikon limas en nordo al Künten, en oriento al Eggenwil, en sudoriento al Bremgarten, en sudokcidento al Wohlen, kaj en okcidento al Niederwil.
Teatro La Fenice
Historio
Post kiam dum la jaro 1773 la plej grava operejo de Venecio forbruliĝis, la opera societo kaj la patricia familio, kiuj kune estis la posedantoj, ne povis interkonsenti pri rekonstruo. Sekve la opera societo decidis sole mem konstrui novan operejon. La konstruaj laboroj komenciĝis dum la jaro 1790 gvide de la arkitekto Gian Antonio Selva. La 16-an de majo 1792 la nova operejo inaŭguriĝis kaj alude baptiĝis „La Fenice“ (itale Fenikso). La operejo rapide iĝis unu el la plej signifaj de Italio kaj Eŭropo kaj gastigis multajn mondajn premierojn de operoj. Kiel kutime en Italio, operoj prezentiĝis dum karnavalo, pentekosto kaj aŭtuno.
Fischbach-Göslikon
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Brugg al Bremgarten. Per poŝtaŭtolinio Fischbach-Göslikon estas konektita kun Baden kaj Bremgarten. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 8 kilometrojn norde en Dättwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fischbach kaj Göslikon datiĝas el la jaro 1048 kiel Visbach kaj Göslichoven okaze de la beno de la preĝejo.
Teatro La Fenice
Historio
Dum 1836 la domo denove grave damaĝiĝis per fajro, sed la damaĝoj povis esti riparitaj ene de jaro, kaj la alta renomo de la operejo restis. Aparte Giuseppe Verdi elektis la operejon por multaj el la mondaj premieroj de siaj verkoj (Ernani, Attila, Rigoletto, Simon Boccanegra, La traviata). Rigoletto havis sukcesegan premieron ĉe La Fenice la 11an de marto 1851.
Fischbach-Göslikon
Historio
En mezepoko Fischbach kaj Göslikon estis sub habsburga regado. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Fischbach kaj Göslikon estis atribuitaj al la voktejo Hermetschwil en la Libera Distrikto, kiu troviĝis sub komunua regado de la membroj de la Svisa Ĵurkomunumo.
Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Argovio estis liberigita. Fischbach kaj Göslikon tiam estis kunigita al unu politika komunumo kaj atribuitaj dum la tempo de la Helveta Respubliko al la tiama Kantono Baden. En la jaro 1803 la komunumo estis integrita al la distrikto Bremgarten de la nova Kantono Argovio. La civitano-komunumoj restis ankoraŭ apartaj ĝis la jaro 1997.
Teatro La Fenice
Historio
Dum 1883, du monatojn post la morto de la germanlingva komponisto Richard Wagner en Venecio, la itallingva premiero de lia kvaropera ciklo Der Ring des Nibelungen okazis en la Teatro La Fenice.
Post la Dua Mondmilito la operejo kadre de la muzika bienalo de Venecio ricevis novan signifon. La "Festivalo de nuntempa muziko" denove gastigis multajn mondajn premierojn, ekzemple de la komponistoj Igor Stravinskij, Benjamin Britten, Sergej Prokofjev, Luciano Berio, Luigi Nono, Bruno Maderna kaj Sylvano Bussotti.
Fine de la 20-a jarcento sekvis alia katastrofo: dum renovigaj laboroj la 29-an de januaro 1996 la konstruaĵo fare de elektra inĝeniero estis intence fajrigita, kaj komplete forbrulis. La kulpulo post kondamno fuĝis kaj nur dum majo 2007 estis trovita en Meksiko, kaj sekve transdonata al itala malliberejo. Pro disputoj pri la stilo de rekonstruo daŭris plurajn jarojn, ĝis kiam la rekonstruo vere komenciĝis. Dum decembro 2003 la operejo, per koncerto gvide de la dirigento Riccardo Muti, reinaŭguriĝis kiel koncertejo. Dum novembro 2004 ankaŭ la sceneja maŝinaro estis preta – kaj konsideriĝis la tiumomente plej moderna sceneja maŝinaro de teatrejo aŭ operejo tutmonde. Dum la opereja reinaŭguriĝo prezentiĝis la opero La Traviata de Giuseppe Verdi gvide de la dirigento Lorin Maazel, en sia origina versio. La legende bona akustiko de la operejo povis esti rekreata kaj per moderna tekniko eĉ ankoraŭ esti perfektigata.
Tutjare en la Gran Teatro la Fenice okazas simfoniaj koncertoj, kiujn prezentas la „Orchestra del Teatro la Fenice“. La opera sezono komenciĝas dum januaro (kontraste al la plej multaj aliaj italaj operejoj) kaj finiĝas dum decembro.
Saint-Médard-d'Eyrans
- jen france, okcitane respektive gaskone '' Sent Medard d'Aruan'' - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas Saint-Médardais. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bordozo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Powell
Powell estas la familia nomo de jenaj personoj:
W
Krome ’’’Powell’’’ estas nomo de jenaj georgrafiaj objektoj:
Lukov (Úštěk)
Lukov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Úštěk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 62 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1057.
Nicola Saggio
Nicola Saggio (naskiĝinta kiel Giovanni Battista Clemente Saggio la en Longobardi, mortinta la  en Romo) estis itala katolika frato de la Ordeno de la Minimuloj.
Biografio
Li naskiĝis en 1650 en Longobardi, malgranda urbo en la Tirreno marbordo, unua de kvin fratoj, estis sekvita de Antonio kaj Domenica (ĝemeloj), Muzio kaj Nicola. Liaj gepatroj Fulvio kaj Aurelia estis tre malriĉaj kaj pro tio li ne povis fari studadon, sed nur laboron en la kampoj por helpi la familion.
Li ĉeestis en la preĝejo de la Minimuloj de Longobardi kaj tie pasigis tutajn tagojn en preĝado. Post dudek jaroj, malgraŭ la opozicio de la gepatroj li eniris en la Ordenon kaj li alprenis la nomon Nicola.
Li efektivigis sian servadon kiel predikisto kaj katekisto en Longobardi, San Marco Argentano, Montalto, Cosenza, Spezzano, Paterno kaj Romo.
Li mortis en Romo en 1709.
Li estis kanonizita en Roma fare de Papo Francisko la.
Miguel Faria de Bastos
Miguel Faria de Bastos estas portugala esperantisto. Ekde la jaro 1992, do ĝis nun en la oficperiodoj 1992-1995, 1995-1998, 1998-2001, 2001-2004, 2004-2007,  2007-2010,  2010-2013 kaj aktuale  2013-2016, li nome de Portugala Esperanto-Asocio estas observanto en la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Temas pri "observanto", ne laŭorda komitatano, ĉar Portugala Esperanto-Asocio havas malpli ol cent membrojn; kp. ekz. la membronombron por 2012, estis 86 aliĝintaj membroj de PEA en UEA.
Dumtempe Miguel Faria de Bastos loĝis en Angolo kaj subtenis la tiean Esperanto-movadon.
Satano el 7-a klaso (filmo)
Satano el 7-a klaso, alternative Satano el sepa klaso (pole: Szatan z 7-ej klasy/Szatan z siódmej klasy) estas pola filmadapto de porjunulara verko de Kornelo Makuŝinskio reĝisorita de Maria Kanjevskio el 1960. La filmo estis efekto de "premo": leteroj de junularo al la reĝisorino, kiu jam estis ŝatata por sia frua La kverelo pri Banjo (filmo) (ankaŭ filmadapto de verko de Makuŝinskio).
Prienai
estas urbo en la sudo de Litovio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Prienai, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Kaunas. En en la urbo vivis.
Malmultajn kilometrojn de Prienai troviĝas la banloko Birštonas. La kurbiĝo de la rivero Nemunas, je kies bordo situas ambaŭ urboj, kaj la duoninsulo kreita pro la rivera kurbiĝo, deklariĝis regiona natura parko.
Jumbo (elefanto)
Jumbo (naskiĝis ĉirkaŭ 1860; mortis la ) nomata la reĝo de la elefantoj estis afrika elefanto, kiu famiĝis tutmonde pro ĝis tiam nekonata raportado en amaskomunikiloj. En 1861 ĝi alvenis unue de Etiopujo al Parizo, poste al Londono kaj fine al Usono kaj ĉie iĝis publikallogilo. Li mortis en la jaro 1885 pro kolizio kun lokomotivo. Jam dumvive kaj postvive li iĝis legendo; ĝia nomo signifas tutmonde grando.
Merido (Venezuelo)
La loĝantaro de la ĉefurbo estas de loĝantoj kaj la metropola areo kiu inkluzivas la Komunumon Libertador atingas  personojn (Popolnombrado en 2001). La urbo reprezentas 28 % de la tuta loĝantaro de la ŝtato Mérida, kiu havas pli ol loĝantojn (Popolnombrado en 2001). Ĝi estas sidejo de la Universitato de Andoj kaj de la Arĥidiocezo de Merido.
Jumbo (elefanto)
Fono
Afrikdevenaj elefantoj troveblas en eŭropa historio antaŭ la 19-a jarcento nur maloftege. Jumbo estis la kvara el tiuj, pri kiu ekzistas dokumentoj ekde la mezepoko en Eŭropo. Tiel Ludoviko la 9-a de Francujo donacis en 1255 elefanton al Henriko la 3-a de Anglujo. Ĝi vivis ĝis sia morto en la turo de Londono. Bildoj el la 15-a jarcento kiel ekzemple la kuprogravuraĵo de Martin Schongauer (1450–1491), montras elefanton, kiu pro siaj oreloj estas sendube identigebla kiel afrikdevena. Ĝi estis donaco de Johano la 2-a de Portugalujo al la imperiestro Frederiko la 3-a. La tiamaj skribaj fontoj estas tamen tiel kontraŭaj, ke tiu besto, aperanta ankaŭ en la kroniko de Koelhoff (Koelhoffsche Chronik) el la jaro 1499, estintus unu el tuta grego, kiu travojaĝis la germanlingvajn landojn. Oni konsideras la diversajn aperojn en la bibliografio nun kiel fantomoj. Ludoviko la 14-a ricevis en 1668, denove kiel donaco el Portugalujo, elefanton afrikdevenan.
Merido (Venezuelo)
Vidindaĵoj
Ĝi posedas la plej altan telferon, kiu estas la dua plej longa en la mondo. Ĝi estas la plej granda studenta kaj turisma centro de okcidenta Venezuelo. Ĝi ankaŭ prezentas kiel allogo la Sistemon de Amasa trolebusa transporto de Merido, kiu montriĝas kiel turista transportilo danke al ĝia strukturo.
Jumbo (elefanto)
Kariero
Kiam oni kaptis la elefanton en 1861 en Etiopujo, ĝi estis ĉirkaŭ unujaraĝa kaj ĉirkaŭ unu metron alta. Kune kun aliaj samspeciuloj li estis sendita de la bavara kolektanto Johann Schmidt al Parizo, kie li ekloĝis en la menaĝerio de la plantoĝardeno. En 1865, 125 centimetrojn alta, ĝi estis interŝanĝita kontraŭ rinocero de la zoo de Londono, kie ĝi alvenis la.
Merido (Venezuelo)
Vidindaĵoj
Ĉi tiu urbo staras sur altebenaĵo entenata en la valo de la rivero Chama, kiu trairas ĝin de unu ekstremo al la alia. La loko de Merido situas je alteco de. Kiel fono en la Merida horizonto elstaras la plej alta pinto de la lando: la montpinto Bolívar.
Jumbo (elefanto)
Londono
En Londono Jumbo ricevis sian nomon, kiu signifas en la svahila "hola!", laŭdire de sia flegisto Matthew Scott. En la sekvaj 16 jaroj Jumbo iĝis, kiel ankaŭ la hipopotamo Obaysch, kiu kreskigis la nombron de vizitantoj ekde la 1850-aj jaroj, allogilo kaj aparta atrakcio de la londona zoo.
Merido (Venezuelo)
Vidindaĵoj
Agrablas ankaŭ promeno en la parka Botanika ĝardeno Mérido.
Toponimio
La urbo ricevis sian nomon de la fondinto Juan Rodríguez Suárez, kiu baptis ĝin tiel honore al sia naskiĝurbo, Mérida en Ekstremaduro, Hispanio.
Jumbo (elefanto)
Londono
Ĝi kreskis ĝis la impono alto de kvar metroj kaj rajdigis infanojn sur sia dorso. Oni taksas la nombron de infanoj, kiuj rajdis sur ĝi dum ĝia restado en Londono al pli ol unu miliono. Inter ili estis ne nur Winston Churchill kaj Theodore Roosevelt, sed multaj aliaj idoj el la eŭropa nobelaro. Pro granda eĥo en la gazetaro Jumbo iĝis tre populara en Britujo.
Merido (Venezuelo)
Toponimio
Malgraŭ tio, Juan de Maldonado alinomigis ĝin en San Juan de las Nieves. En 1559, li denove ŝanĝis la nomon, elektante ĉi-foje Santiago de los Caballeros. Iom post iom, oni adoptis la nomon Santiago de los Caballeros de Mérida, formo kiu kombinis la variantojn per kiuj oni nomis la urbon ĝis tiam.
Jumbo (elefanto)
Londono
Dum plenkreskuliĝo Jumbo regule eniris la staton nomatan musth, kiu ĝis nun ne estas tute esplorita, en kiu kutime pacemaj virelefantoj iĝas iriteblaj kaj foje eĉ malbonaj. Jumbo neniigis sian stalon kaj lasis eniri neniun, krom sian flegiston Scott. Ankaŭ pri la al ĝi kunigita elefantino Alice Jumbo tute ne interesiĝis. Tial oni taksis tro danĝera lasi infanon rajdi sur ĝi kaj la direktoraro atingis la rajton pafmortigi ĝin, se necesus.
Merido (Venezuelo)
Toponimio
La vorto Mérida devenas de la termino "emerita", latina vorto, kiu signifas "de kiu havas valoron" kaj ankaŭ "emèrit", kiu estas la vera origino de la nomo, pro tio ke alia senco de la termino en latino estis rilatigita kun la soldatoj kiuj rezultas magistrojn de la armeo. Tiel do, la urbo de Mèrida, aktuala ĉefurbo de la Aŭtonoma Komunumo de Ekstremaduro, ĝi havas ĉi tiun originon: la nomo de Emèrita Respektinda signifis ke estis prava urbo en tempo de Respektinda kun velditaj magistroj de la armeo, kiuj lokis en popolita jam ekzistanta, kontraŭ doni al ili la kategorion de romaj civitanoj al la malnovaj koloniistoj. Kun la paŝo de la tempo, ĉi tiu nomo estis mutant ĝis iĝi "Mérida", perdante la E komenca kaj ŝanĝante la t por la d, kvankam aliaj derivitaj kiel "meritori" aŭ la sama "emèrit" jes ol ili konservis pli similan formon al la latina vorto. La alia komuna trajto inter la hispana kaj la venezuela Mérida estas ke en la du urboj estas alfluanto la ĉefa rivero kun la nomo de Albarregas.
Jumbo (elefanto)
Londono
Tiuepoke la usona cirkodirektoro Phineas Taylor Barnum proponis al la direktoraro de la zoo de Londono por aĉeti la elefanton la sumon de 10.000 dolaroj. La sumo estis tiom grandega, ke ĝi estis tuj akceptita kaj kiam la gazetaro raportis pri la afero, la brita nacio ofendiĝis. Konataj personoj de la publika vivo, kiel ekzemple John Ruskin procesis por kontroli la laŭleĝecon de la traktato, sed gajnis Barnum.
Merido (Venezuelo)
Administra enhavo
Ejido (oficiale San Buenaventura de Ejido) estas urbego en subŝtato Mérida. Ĝi apartenas al urbaro de Merido (Venezuelo), eĉ Ejido estas dormourbo de Merido.
Jumbo (elefanto)
Ameriko
La Jumbo enŝipiĝis en la Assyrian Monarch al Novjorko, kie ĝi alvenis akompanata de Matthew Scott la. Akceptis ĝin orkestro kaj cirka parado gvidis lin de Broadway supren al Madison Square Garden.
Merido (Venezuelo)
Amaskomunikiloj
Televisora Andina de Mérida (TAM) [en Esperanto: Anda Televidstacio de Merido] estas privata regiona televido kanalo kun sidejo en Merido. TAM TV estis fondita la 2-an de septembro 1982, de la tiama Respublika Prezidanto D-ro Luis Herrera Campins, kiu oficialigis la malfermon de la unua regiona VHF-malferma signala televidstacio en la lando, kaj tre precipe de Fr. Ugo Anzil, kiu dum multaj jaroj direktis ĉi tiun faman andan komunikilon.
Jumbo (elefanto)
Ameriko
La cirkodirektoro Barnum aĉetis elefanton, kiu tute ne scipovis lertaĵojn; afrikaj elefantoj estas kontraŭe al aziaj preskaŭ needukeblaj. Tamen sukcesis Barnum allogi per nura prezentado de la grandega besto kadre de trijara turneo tra Usono kaj Kanado ĉirkaŭ naŭ milionoj da homoj. Tiu turneo kun la Sangers Royal British Menagerie and Grand International Alliede Shows – Barnum, Bailey and Hutchinson kostis, ĉefe pro transportkostoj kvinciferan sumon de dolaroj. Barnum veturigis Jumbo kune kun nanoelefanto nomata Tom Thumb (Tom polekso) en aparte konstruita palaco-ĉaro. Sed, ĉar Barnum sufiĉe bone pagigis la vidon de la bestego, same kiel rajdojn de infanoj, li atingis kun Jumbo dum tiuj tri jaroj profiton de duona miliono da dolaroj.
Menciindas historia okazaĵo, kiam la 17an de majo 1884 la grandega elefanto Jumbo sekvita de aliaj 21 elefantoj de la cirka entreprenisto Barnum laŭiris la Broklinan Ponton por pruvi, ke ĝi estas sekura post 12 personoj mortis dum homamasa paniko timante falon unu jaron antaŭe.
La dum vagonŝanĝo Jumbo estis kaptita de alproksimiĝanta lokomotivo de ŝarĝvagonaro en la stacio de St. Thomas, verŝajne pro trakforkeraro. La lokomotivo kaj du aliaj vagonoj elreliĝis; la lokomotivestro kaj Jumbo mortis.
Postvivo
Barnum pajloŝtopigis la beston kaj donacis la ostaron al la American Museum of Natural History en Novjorko. Post tio li akiris per sia londona agento la elefantinon Alice, kiun ignoris la virelefanto en Londono, kaj pozigis ŝin en sia turnea spektaklo kune kun la pajloŝtopita Jumbo kiel "ĉagrenplena vidvino". Li donacis al la Tufts College en Medford, Masaĉuseco, la Barnum Museum of Natural History (muzeo Barnum pri natura historio), nomata Barnum Hall (salono Barnum), en kiu staras la pajloŝtopita Jumbo ekde 1889 kaj tiel iĝis la maskoto de la studentaro. La estiĝis incendio en la Barnum Hall, kiu neniigis la kolekton kaj la elefanton, de kiu restis nur ero de la vosto, kiu ĝis nun konserviĝis en la Tufts College.
La ĝis tiam neegalita gazetara intereso kaj en Britujo kaj en Usono, ĉefe enscenigita de Barnum, iĝis Jumbo la dorlotbestegon de du nacioj (angle: giant pet of two nations) kaj estigis jam dum ĝia vivo multajn legendojn. Per la publikigoj de Barnum, kiuj inspiris aliajn bildigojn kaj fine ankaŭ pro la ĉeesto de Jumbo en la TTT en la 21-a jarcento estas malfacile distingi nuntempe inter la deveno kaj modifoj de la diversaj versioj. Same okazis al la cirkoelefantoj Topsy (mortis en 1903) kaj Mary (mortis en 1916).
Legendoj
La vendo de Jumbo en 1882 estis pro la tutnacia ofendiĝo malaltigita de la direktoraro de la zoo de Londono; ĝi aŭdigus, ke oni konsideris la ĉekon kun la alta sumo ŝerco. Konata estas mokpoemo laŭ kiu oni prefere vendu la ĉefministron ol Jumbo. Infanoj kolektintus monon por reaĉeti la elefanton.
Por ĝia foriro al Novjorko Jumbo-ŝatantoj donintus al ĝi korbojn kun fruktoj kaj kukoj, sed ankaŭ ĉampanon kaj viskibareletojn, ĉar Jumbo ricevis ŝajne tage sitelon da biero, kaj kaze de malvarmumo ankaŭ galjonon da viskio.
La trajnakcidento, kiu devenis de la fakto, ke Jumbo ne povis eviti alvenantan ŝarĝvagonaron, pro ĉeesto de gvidaj bretaj vandoj, ricevis post plurajn aliajn versiojn. La staciestro de St. Thomas diris, ke ĝi estis tiom kaptita de la bestego, ke li forgesis ŝanĝi la trakforkon. Barnum publikigis en la gazetaro, ke Jumbo savis sian amikon, la malgrandan elefanton Tom Thumb, kiu malprudente kuris sur la relojn, puŝante ĝin lastsekunde de la reloj kaj sinoferante. Jumbo ankoraŭ vivintus post la kolizio kaj ĉirkaŭbrakumis kun lasta suspiro sian flegiston per sia rostro.
Ĉe la bankedo por transdono de la ostaro en Novjorko oni servintus ĵeleon, kiun anoncis Barnum kiel preparitan kun pulvoro el diserigita dentego de Jumbo. Ĉiu gasto rajtintus hejmen porti malgrandan eron de la dentegoj. La Brita Muzeo reklamas pri unu el tiuj memoraĵoj en sia kolekto.
Famo
„Jumbo, giant pet of two nations (grandega dorlotbesto de du nacioj)“, tiel oni diras, "iĝis nemortebla kiel Abul Abbas pli ol mil jaroj antaŭ ĝi: ĝia nomo signifas en la ĉiutaga lingvo ne nur "elefanto", sed ankaŭ "ĉio aparte granda kaj tamen simpatia".
NGC 5325B
NGC 5325B (aliaj indikoj — MCG 7-28-81, MCG 6-30-103, PGC 49152) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Jumbo (elefanto)
Famo
Per animea filmo Walt Disney donis al la reĝo de la elefantoj en 1941 flugilojn: danke al siaj grandegaj oreloj Jumbo ekflugis kiel Dumbo en la ĉielon.
NGC 5325B
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Jumbo (elefanto)
Famo
Ekde 1969 establiĝis por la Boeing 747, usona grandega aviadilo, en la ĉiutaga lingvo la internacia nomo Jumbo-Jet. Walter Höllerer diris en 1979, ke Usono pro Jumbo "fine havas estaĵon sufiĉe grandan por tiu lando".
Zsigmond Vita
VITA Zsigmond estis rumanuja hungara literaturhistoriisto naskita en Nagyenyed la 16-an de junio 1906 kaj mortinta samloke la 1-an de januaro 1998.
Biografio
Zsigmond Vita finis la kolegion en sia naskiĝurbo en 1927 kaj poste en Kluĵo li akiris diplomon pri hungara-franca lingvoj. Unu jaron li studvojaĝis Francujon kaj poste iĝis instruisto de la kolegio. Inter 1956-1968 li estis kunlaboranto de la fama Bethlen Könyvtár.
Loza (Transkarpata provinco)
Loza (ankaŭ slovake), ukraine kaj ruse Лозa, hungare Füzesmező [fuzeŝmezO] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Irŝava.
Heksila acetoacetato
Heksila acetoacetato aŭ C10H18O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun heksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Heksila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Flavvosta lansimio
Flavvosta lansimio, Oreonax flavicauda, konata surloke kiel ĉoro, estas amerika simio endemia de Peruo. Ĝi estas rara specio de primato kiu troviĝas nur en la Peruaj Andoj, en la departementoj Amazonio kaj San Martin, same kiel ĉe la apudaj areoj de La Libertad, Huánuco kaj Loreto. La flavvosta lansimio estis dekomence en la genro Lagothrix kun aliaj lansimioj, sed pro tio ke temis pri nefidindaj unuarangaj fontoj, ili estis poste en la genro Oreonax. Oreonax estis proponita kiel subgenro de Lagothrix sed aliaj agnoskis ĝin kiel kompleta genro. Ĵusa etenda studo pruvas ke la flavvosta lansimio povas esti en la genro Lagothrix.
3499 Hoppe
3499 Hoppe estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Roda
Roda estas ekde la kvartalo de la urbo Arnstadt situante en Distrikto Ilm, Turingio, Germanujo. Tra la vilaĝo kondukas la distrikta ŝoseo nr. 6. Ĝi situas nordoriente de Wipfra, ĉe la maldekstra bordo de la rivero Wipfra. Ĝia alteco estas de 344 metroj; en 2004 loĝis tie ĉi 74 uloj.
Historio
En 1279 la vilaĝo unue menciitis; ĝis 1918 ĝi apartenis al administradejo Schwarzburg-Sondershäuser Oberherrschaft ene de la Duklando Schwarzburg-Sondershausen. Ĉar iĝis la malnova preĝejo tro malgranda kaj kaduka, starigitis samloke nova en la jaro 1861-a. La lernejo datumas de 1869; ĝi funkciis ĝis 1935. Jam en 1904 ekzistis akvoproviza tubaro kaj ekde 1925 estis surloke krome elektrizo. Porcivitana domo ekzistas nur ekde 2004 en alikonstruita ejo, iama bova stalo. En la 24.2.1944 ses vilaĝanoj mortis dum bombado aliancana. En 1974 la komunumo malmemstaronte iĝis parto de Görbitzhausen. Poste ĝi estis ĝis fino de la jaro 2018-a parto de la komunumo Wipfratal
3499 Hoppe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Johannes Hoppe (1907–1987).
Versailles ~Philharmonic Quintet~
Versailles (ヴェルサイユ), estas japania rokgrupo kreita en marto de 2007 de la kantisto Kamijo kaj la gitaristo Hizaki.
Historio
2008—2009:
Ili revenis al Usono kaj ŝanĝis grupan nomon.
Jasmine mortis kaj la grupo detenis iliajn laborojn.
2010:
Kompakta disko: Jubilee
Monda turneo: "Versailles World Tour 2010 -Method of Inheritance-"
La basgitaristo Masashi unuiĝis. Li estas la sesa grupano de Versailles.
2011—actualidad:
Plej Nova kompakta disko: Holy Grail
Štítná nad Vláří-Popov
Štítná nad Vláří-Popov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín en valo de rivero Vlára, sudokcidente de Brumov-Bylnice kaj sude de Valašské Klobouky. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
5929 Manzano
5929 Manzano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la argentina provinco de San Juan.
Dobšice (distrikto Znojmo)
Dobšice (Klein Tesswitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Tra la municipo trafluas rivero Dijo. Vivas ĉi tie.
5929 Manzano
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan fizikiston José Roberto Manzano (1928–1999), kiu partoprenis al preskaŭ ĉiuj studoj pri la en Argentino en la 1960-aj jaroj kaj iniciatis la studojn pri jonosfero en tiu-ĉi lando.
Dobšice (distrikto Znojmo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1190. En la jaroj 1976–1992 ĝi estis konsisto de urbo Znojmo. El la municipo devenis lignaĵisto kaj lignoĉizisto Johann Lahofer, kiu produktis ŝrankojn de biblioteko de monaĥejo Louka, kiujn li helpis transporti post ties nuligo en hodiaŭan Bibliotekon Strahov.
Per pli malnova nomo de la municipo ĝi estas ankaŭ Stošíkovičky aŭ Stozíkovičky, kiu havas konekson kun municipo Stošíkovice na Louce (Tesswitz an der Wiese).
La kverelo pri Banjo (apartigilo)
La kverelo pri Banjo havas kelkajn signifojn:
ISO 3166-2:CZ
ISO 3166-2:CZ estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Ĉeĥion. Ekzistas du niveloj de subunuoj, kiuj havas la kodojn de ISO 3166-2:CZ: la ĉefurbo kaj 13 regionoj, kiuj enhavas 76 distriktojn. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>CZ</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Ĉeĥio. La dua parto estas du ciferoj por regiono (ĉeĥe kraj) kaj por distrikto tri signoj: la du unuaj estas la dua parto de la kodo de tiu regiono, en kiu troviĝas la distrikto, kaj la tria signo estas cifero aŭ litero.
Lajos Bruck
Lajos Bruck [lajoŝ bruk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bruck Lajos estis hungara pentristo. Lia frato estis Miksa Bruck. Lajos Bruck  naskiĝis la  en Pápa, li mortis la  en Budapeŝto.
Falĉado
Falĉado  estas la fortranĉo de greso aŭ greno.
Herbejtereno, kiun oni intencas falĉi estas nomata herbejo; herbejterenoj, kiun la agrokultivisto uzas por paŝti la gregon, estas nomata paŝtejo. Falĉpaŝtejo estas herbejo. Kie oni post la falĉado ankoraŭ paŝtigas la gregon, estas nomata falĉpaŝtejo.
Iloj por falĉi
Por falĉi la falĉisto uzis antaŭe falĉileton. Unue en mezepoko oni uzis falĉilon. La klingon oni devas regule akrigi per akriga ŝtono. Tial la falĉisto devas kunporti la akrigan ŝtonon en ŝtonujo. En la novtempo oni inventis motormovata falĉmaŝino (trabfalĉilo), la gazontondilo, kaj dum la jaroj la industrio eltrovis falĉligmaŝinon kaj kombajnon por rikolti la grenon.
Ekologia efiko de la falĉado
Ĉiu falĉado forprenas nutraĵojn al la ekosistemo herbejo. Depende de la falĉtempo kaj la ofteco de la falĉado la plantoj tamen povas reprodukti sin per semoj aŭ per genera reproduktado.
Sen regulaj falĉadoj la herbejo en mezeŭropo ne povus ekzisti, kaj la herbejoj iĝis al arbaroj.
Efiko al la faŭno
Permaŝina falĉado kaŭzas grandan streson por la sovaĝaj bestoj. Speciale endanĝerigitaj estas la kapreolidoj.
Distrikto Schönebeck
ATENTU: La 1-an de julio 2007 el la la malnovaj distriktoj Bernburg, Schönebeck kaj preskaŭ ĉiuj komunumoj de distrikto Aschersleben-Staßfurt en la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio kreiĝis la nova distrikto Salzland („sala lando“) - germane Salzlandkreis. Ĉi-tie ankoraŭ priskribiĝas la malnova distrikto!
Najbaraj distriktoj estis oriente Anhalt-Zerbst (2), sude Köthen (10) kaj Bernburg (4), okcidente Aschersleben-Staßfurt (3) kaj Bördekreis (6), norde Jerichower Land (9) kaj la urbo Magdeburg.
Viterbo (apartigilo)
Viterbo rilatas al kaj
jenaj personoj portas la nomaldonon Viterbo laŭ ilia naskiĝurbo:
Naĝohalo de Arnstadt
La Naĝejo de Arnstadt (germane: Schwimmhalle Arnstadt respektive Arnstädter Sport- und Freizeitbad) estas moderna sportloko en la centro de Arnstadt (Wollmarkt 19).
Historio
Jam dum la 18-a jc naĝis arnstadt-aj junuloj en lagetoj antaŭ la Wachsenburg-pordego, kio malpermestis far la polico. La lagetojn oni surŝutis je la komenco de la 19-a jc.
Intertempe kuracistoj postulis la permeson naĝigi klientojn pri sanigaj kialoj. Unu el ili estis filo de la urbo, Valerius Wilhelm Neubeck, kies doktoriĝa tezo temis pri malvarmaj lavadoj kiel ĉefa protektilo por la saneco. Sekve oni duonlegale komencis naĝi en Mühl-foso aŭ en la rivero Gera: naĝado ene de la urbo tamen daŭre restis malpermesite!
En 1838 malfermis doktoro Friedrich Hartmann en sia ĝardeno de ĉe Mühl-foso etan vapornaĝejon, kiu funkciis ĝis 1842. En 1840 oni inaŭguris etan naĝejon (kun malvarma akvo) en Mühl-fosejo (proksime de Öl-muelejo); post 12 jaroj tiu naĝejo makonstruitis pro kaŭzoj sekurecaj.
Ĉe la Pollmann-muelejo starigis en 1849 la societo Herrenbadverein naĝejon konsistantan el tri sekcioj. La padelradoj de du muelejoj faris belajn ondojn kaj akvokirlojn: per la el la kluzo enen fluanta akvo iĝis tiom da ŝaŭmo ke oni nomis la naĝejon ŝerce ŝampanjobano. En 1853 oni faris naĝejon por virinoj ĉe la Loh-muelejo.
Konstruado de la Wollmarkt-naĝejo
En 1886 fonditis naĝeja societo laŭ la iniciato de Carl Gloeckner kies ĉefa tasko estis havigi al ĉiuj naĝejon kun enirprezoj malaltaj kaj daŭra dispono dum ĉiuj sezonoj. La urba administracio cedis en 1893 grundon ĉe Woll-bazarplaco kaj la urba ĉefarkitekto Johannes Roggenkamp planis la naĝejon. En 1895 malfermitis la hala naĝejo kiu estis el la unuaj de tia speco. Du kromaj ĉeloj por banoj en kuvo faritis en 1901.
En 1902 kunvenis por la unua fojo la Naĝoklubo de Arnstadt. Novaj kuvoj, vaporbanoj, elektra lumbano kaj masagoĉambro fariĝis en 1913. En la 1-a de aprilo 1923 ekposedis la naĝejon la urbo. En 1926 sekvis la konstruo de naĝejo sub libera aero kaj samtempe la pligrandigo de la hala parto. En 1965 aldonitis saŭno.
Restaŭradoj post 1990
Post la plurajn jarojn daŭranta fermo en 1997 sekvis la reinaŭguro de modernega sporta kaj libertempa naĝejo en 1999. En 2003 alikonstruitis la duŝejoj adaptote al la deziroj de la naĝantoj, en 2005/06 oni modernigis ankaŭ la saŭnojn.
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo.
AktivAmeriko
AktivAmeriko estis la novaĵletero de la Amerika Komisiono de UEA. Inter 1998 kaj 2003 ĝia redaktisto estis James Rezende Piton kaj en 2003 Jorge Antonio Leoni De León estis ĝia redaktisto.
Listo de prezidantoj de Tanzanio
Listo de prezidentoj de Tanzanio laŭ periodo de prezidenteco:
Yoichi Kamimaru
Yoichi Kamimaru (神丸 洋一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC.
Golle
Golle estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Radviliškis
estas urbo en la nordo de Litovio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Radviliškis, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Šiauliai. En en la urbo vivis.
Lajos Jeney
JENEY Lajos (jenei) Nagyenyedi, estis rumanuja hungara kuracisto grafikisto naskita en Nagyenyed la 23-an de decembro 1894 kaj motinta en Kluĵo la 16-an de januaro 1981.
Biografio
Lajos Jeney finis medicinan unuiversitaton en Koloĵvaro kun interrompo pro la unua mondmilito. Ekde la 20-aj jaroj li estis kuracisto en Vulcan kaj post 1945 uzinkuracisto en Kluĵo.
Georges Brassens (Tramtransporto en Parizo)
Georges Brassens [ʒɔʁʒ bʁasɛ̃s] estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 15-a arondismento de Parizo.
La nomo Georges Brassens devenas de samnoma Parko, omaĝe al Georges Brassens, franca kantisto.
NGC 5326
NGC 5326 (aliaj indikoj — UGC 8764, MCG 7-28-82, ZWG 218.61, ZWG 219.6, PGC 49157) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Miguel Primo de Rivera
Miguel Primo de Rivera y Orbaneja (Jerez de la Frontera, la 8-an de januaro 1870 - Parizo, la 16-an de marto 1930) estis militisto, nobelo (dufoje markizo), politikisto kaj diktatoro de Hispanio.
Junaĝo
Miguel Primo de Rivera apartenis al familio de Jerez de la Frontera de granda tradicio de militistoj, politikistoj, registoj kaj nobeluloj. Multaj estis markizoj kaj altrangaj oficiroj. Kiam li estis 14jaraĝa, Miguel Primo de Rivera eniris en la Milita Akademio kaj poste li estis destinita al Melilla, kie rapide iĝis kapitano. Li estis militisto ĉefe en kolonioj kiel Maroko, Kubo (1895-1897) kaj Filipinoj (kien li akompanis sian onklon, Fernando Primo de Rivera).
Kariero
Li geedziĝis en 1902 kun Casilda Sáenz de Heredia, kun kiu li havis ses gefilojn. En 1908, li iĝis kolonelo kaj poste vidviĝis pro la nasko de la sesa filo. En 1909 li estis destinita al nordo de Afriko, kie partoprenis en la Rif-milito. En 1912 li iĝis generalo (la unua el siaj samaĝuloj). En 1915 li revenis al Hispanio, kiel milita guberniestro de Cádiz. Pro sia maroka kariero li estis ano de la grupo de afrikemaj militostoj. Tamen, li dekomence favoris la abandonon de la hispana protektorato de Maroko.
NGC 5326
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miguel Primo de Rivera
Kariero
POste li iĝis generalkapitano de Valencio, de Madrido kaj de Barcelono. Tiuj postenoj sciigis lin pri la socia kaj politika problemaro de la epoko. Maje de 1922 li iĝis generalkapitano de Barcelono kaj tie li fruntis la socian konfliktaron de Barcelono pro la stratmilito inter anarkiistoj, kaj entreprenistoj, katalanismo, kaj disiĝo de la sistemo de politikaj partidoj regata de kacikoj.
Kiel reago al tiu situacio, akrigita de la malvenko de Annual en la Rif-milito, la koruptado inter altrangaj oficiroj kaj la publika protestado, Primo de Rivera, organizis puĉon, kiu okazis la 13a de septembro de 1923 kun la helpo de diversaj sektoroj de la hispana socio (militistoj, industriistoj kaj konservativuloj) kaj la konsento de la tiama reĝo Alfonso la 13-a, kaj li malvalidigis la konstitucion, la presliberecon, la registaron kaj la Parlamenton per de registaro de militistoj kaj Diktatoreco.
Diktatoro
Danke al la konsento de la reĝo Alfonso la 13-a, granda parto de la dungistaro, la katolika eklezio, la armeo kaj la konservativularo, Primo de Rivera estris la Militan Registaron kiu koncentrigis en li la tutan ŝtatan povaron. Pro la anoncita provizoreco de la reĝimo kaj la malprestiĝo de la eksa reĝimo, la opozicio ne estis forta, ĉar li anoncis sekvon de la idealoj de la regeneraciistoj (kiel Joaquín Costa), kontraŭ la kacikismo kaj kun la kunlaborado de la socialistoj. Tiu diktatoreco inspiriĝis en la modelo faŝista de Mussolini, sed estis malpli perforta sed fundamente konservativa.
Jam dum la unua fazo de la diktatoreco (Directorio Militar, inter 1923 kaj 1925), persekutis la anarkiistojn (kies sindikato CNT iĝis kontraŭleĝa) kaj la komunistojn, malpermesis la administran sistemon de Katalunio, nuligis la politikajn partiojn, kreis unikan politikan partion (1924), protektis la nacian industrion, helpis publikan konstruadon kaj malpermesis la aliajn lingvojn krom la hispana. Li ŝanĝis sian antaŭan politikon rilate Marokoj kie atingis venkon pro la batalo de Alhucemas kiu finigis jarojn de konstantaj militoj kaj malfacilaĵoj kiel ĉe Annual en 1921, respondece de militistoj kaj la propra reĝo, kio kialis finfine la puĉon de 1923. La sukceso ĉe Alhucemas konvinkis la generalon daŭrigi la diktatorecon.
Miguel Primo de Rivera mortis la 16an de marto de 1930 en Parizo pro iama diabeto.
Privata vivo
De geedziĝo en 1902 kun Casilda Sáenz de Heredia y Suárez de Argudín, (1879-1908), naskiĝis tri filoj kaj tri filinoj, el kiuj la plej aĝa, José Antonio, estis fondinto de la faŝisma partio Falange Española, kaj kun la plej juna Fernando estis ekzekutitaj de respublikanoj en 1936. La plej juna filino de la diktatoro, Pilar, (1907-1991), faris longan politikan karieron (1934-1977) en la unika faŝisma partio de Franco nome Movimiento Nacional kiel nacia estro de ties Ina Frakcio.
Salem (Lauenburg)
Salem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La en komparo malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Lauenburgische Seen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Ratzeburg, kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
Horst Spirat
Germana esperantisto
Horst SPIRAT (1928-1995) mortis la 24-an de marto.
Antarkta flaŭro
La Antarkta flaŭro estas aparta komunumo de vaskulaj plantoj kiuj disvolviĝis antaŭ milionoj da jaroj en la superkontinento de Gondvano, kaj kiu nuntempe troveblas en pluraj apartaj areoj de la Suda duonglobo, inkluzive suda Sudameriko, ekstrem-suda Afriko, Nov-Zelando, Aŭstralio kaj Nov-Kaledonio.
Priskribo
Bazita sur la similecoj pri ilia flaŭro, botanikisto Ronald Good identigis apartan Antarktan Flaŭran Regnon, kiu ampleksas sudan Sudamerikon, Nov-Zelandon, kaj iujn sudajn insularojn. Good identigis Aŭstralion kiel ĝian propran flaŭran regnon, kaj inkludis Nov-Gvineon kaj Nov-Kaledonion en la Paleotropikan Flaŭran Regnon, kaŭze de la enfluo de tropika eŭrazia plantaro kiu plejofte estis anstataŭinta la Antarktan flaŭron.
La lignecaj plantoj de la Antarkta flaŭro ampleksas koniferojn de la familioj de podokarpacoj, araŭkariacoj kaj de la subfamilio Callitroideae de cipresacoj, kaj angiospermojn kiel la familiojn Proteaceae, Griseliniaceae, Cunoniaceae, Atherospermataceae, kaj Winteraceae, kaj genrojn kiel notofagon kaj fuksion. Multaj aliaj familioj de angiospermoj kaj filikoj, inkluzive la arba filiko Dicksonia, estas karakterizaj por la Antarkta flaŭro.
Flaŭro de Antarkto
La kontinento de Antarkto mem estas estinta tro malvarma ka seka por subteni virtuale iujn ajn vaskulajn plantojn dum milionoj da jaroj, kaj sia plantaro nuntempe konsistas el proksimume 250 likenoj, 100 muskoj, 25-30 hepatikoj, ĉirkaŭ 700 tersupraĵaj kaj akvaj algaj specioj. Du angiospermoj, antarkta hargreso kaj antarkta perloradiko, troviĝas en la nordaj kaj okcidentaj partoj de Antarkta duoninsulo. Specioj de muskoj, endemiaj de Antarkto ampleksas Grimmia antarctici, Schistidium antarctici, kaj Sarconeurum glaciale.
Fran Galoviĉ
Fran Galoviĉ (kroate Fran Galović; naskita la en Peteranec; mortinta la  en Mačva) estis kroata verkisto.
Lia tombo troviĝas en Mirogoj-tombejo en Zagrebo.
En Esperanto aperis
''Antaŭ la morto. (Pred smrt.) Drama vizio en unu akto.'' Tradukis Ivo Boroveĉki. En: Antologio de kroataj unuaktaj dramoj. Zagreb 1997. Paĝoj 69–88.
Kanino
''Tio ĉi estas artikolo pri dento. Se vi volas artikolon pri la makedona vilaĝo, alklaku ĉi tie.''
Kaninoj (sinonimo: kojnodentoj; latine: dentes canini) estas dentoj, kiuj situas en la mamula dentaro inter la tranĉodentoj kaj premolaroj. Ilia dentokrono ĝenerale estas pintohava.
La kaninoj
La kanino de la homo finiĝas pinte, la facia (vestibla) surfaco de la dento estas konveksa, la surfaco de la langa flanko estas konkava. La radiko estas longa, duflanke platigita. Homo havas kvar kaninojn, po du en la supra kaj la suba makzelo, dekstre kaj maldekstre.
Lwówek Śląski
Lwówek Śląski – [elparolu: lvuvek slonski]; (Löwenberg) estas urbo en Pollando, ĉefurbo de Distrikto Lwówek Śląski (powiat), sidejo de urbo-kampa komunumo Lwówek Śląski kaj apartenas al provinco Malsupra Silezio (Dolny Śląsk). Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
La urbo situas ĉe la rivero Bóbr, inter ĝiaj alfluoj: Płuczka, Srebrna kaj Widnica, rande de Izera montetaro (Pogórze Izerskie, [elparolu poguĵe izerskie]) kaj Kaĉava montetaro (Pogórze Kaczawskie; [elparolu poguĵe kaĉavskie]). Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Löwenberg ricevis urborajtojn en la 1217-a jaro kaj estas unu el plej malnovaj urboj de Malsupra Silezio. La urbo troviĝas 20 km sude de urbo Bolesławiec kaj 35 km norde de urbo Jelenia Góra. En la urbo estas supoze la plej malnova bierfarejo en Pollando, “Browar Śląski 1209” (esperante: “Silezia Bierfarejo 1209”).
Historio
Komenca historio de Lwówek Śląski kunligas kun setlado de slava tribo Bobrzanie [elparolu: bobĵanie].
Politika historio de la urbo estas kunligita kun ĝia aparteno al kvar ŝtatoj. Komence ĝi apartenis al la polaj piastidoj. Tiamaniere estis ĝis la 1392-a jaro, kiam post morto de Agnesa de Habsburgoj, vidvino post la princo Bolko la 2-a Mały, la Svidna-Javoria princlando transdependiĝis al “Ĉeĥa Krono”, al Luksemburgia dinastio. En 1526-a jaro la Silezio troviĝis sub regado de Habsburgoj. En 1740-a jaro sekve de sileziaj militoj ĝi troviĝis en Prusio. Kaj post la dua mondmilito ĝi estis donita al Pollando.
Lwówek Śląski estas unu el plej malnovaj urboj de Malsupra Silezio kaj ankaŭ estas unu el unuaj urboj en nuna Pollando lokitaj laŭ magdeburga juro.
Jam dum la frua mezepoko la urbo estiĝis loka ekonomia kaj setlada centro. Favora situo ĉe Reĝa Vojo (Via Regia) kaj minado de orodona sablo en proksima vilaĝo Płakowice [elparolu: pŭakovice] plirapidigis ĝian disvolviĝadon. Ĉi tio kaŭzis ke jam en 1217 jaro la pola princo Henryk la 1-a Brodaty (esperante: Barbulo) donis al la loĝloko urborajton.