cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marŝapogilo
La apogilo konsistas el aluminia kadro, kiu estas ĝustigita al la alteco de la talio kaj la larĝo de la uzanto, kun profundo de ĉirkaŭ 30 centimetroj. Ĉi tiu kadro havas kvar fostojn, ĉiu el kiuj enhavas piedon aŭ radon en la malsupra parto kaj ĉiu paro de ili estas ligita en la supra parto per tenilo. Foje estas radoj sur la fronto de la apogilo. Ekzistas ankaŭ marŝrulilo kun du aŭ kvar radoj. En la kazo de du radoj, ili estas kutime ĉe la fronto de la apogilo.
Marŝapogiloj povas ankaŭ esti uzataj de infanetoj sen handikapoj kaj estas dezajnitaj por akceli lernadon de la lerteco de paŝado.
Glitkurado
En multaj sketejoj, apogil-simila aparato sen radoj estas uzata por permesi al novicaj glitkurantoj konservi sian ekvilibron kaj praktiki glitkuradteknikojn. Ankaŭ en rulsketadoj estas uzata apogilo simila al tiu uzata de homoj kun limigita moviĝeblo, por permesi al komencantoj pri glitkurado disvolvi sian glitkapablecon.
Elek Kuncz
KUNCZ Elek (pro. kunc) estis hungara pedagogo naskita en Kisfalud la 30-an de januaro 1846 kaj mortinta en Koloĵvaro la 9-an de decembro 1915. Li estis la patro de juristo, ekonomikisto Ödön Kuncz, de verkisto Aladár Kuncz kaj de kuracisto Andor Kuncz.
Biografio
Elek Kuncz akiris diplomon de instruisto en 1868 en Peŝto, poste li instruis en Sibio, de 1875 en Losonc, de 1882 en Arado. Li estis lernejdistrikta ĉefdirektoro de 1890 de Nadjvarado, de 1892 de Koloĵvaro.
Preĝejo Saint-Sulpice de Parizo
La Preĝejo Saint-Sulpice estas granda preĝejo de Parizo, situanta ĉe la Placo Saint-Sulpice, trapasata de la strato Bonaparte kiu havas adreson 2, rue Palatine, en la 6-a arondismento. Ĝi estis dediĉita al Sulpicio la Pia, arkiepiskopo de Bourges en la 7a jarcento.
Disĉiplo
En pedagogio, disĉiplo estas persono, kiu studas sub instruanto aŭ kiu sekvas ies doktrinon.
Tamen en la praktiko oni uzas la esprimon sub la dua signifo (Platono estis disĉiplo de Sokrato, Rafaelo estis disĉiplo de Perugino, Jesuo kaj liaj disĉiploj), dum en la normala pedagogia senco estas aplikataj esprimoj lernanto kaj studento.
Newcastle-upon-Tyne
Newcastle-upon-Tyne, [], ofte mallongigita kiel Newcastle (esperante: Novkastelo aŭ Novkastelo-sur-Tajn), estas urbo en nordorienta Anglio, ne malproksime for de la limo kun Skotlando. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Tiel, ĝi estas unu de la ĉefaj urboj (kaj la 12-a plej granda) de Britio. La situo de la urbo estis fondita de Hadriano. Ĝi lokas ĉe koordinatoj:.
Sporto
Newcastle United F.C. (en Esperanto: Unuiĝinta futbalklubo de Newcastle) estas angla futbalklubo de Newcastle-upon-Tyne. La klubo ludas en la F.A. Supra Ligo, la plej alta futballigo de Anglio, de 2010, kiam ĝi revenis el la Supra Ligo de la FA Ĉampioneco, la dua ligo de angla futbalo.
Esperanto en Newcastle
Tie Wiliiam Francis Lawrence estis helpadministranto de fervojaj varstacioj. Fama esperantisto de Newcastle-upon-Tyne estas Richard Lishman.
Transport à la Demande Île-de-France Mobilités
Transport à la Demande Île-de-France Mobilités estas servo de alvokbuso plej ofte per minibuso, organizita de Île-de-France mobilités.
Ĝi konsistas el 28 linioj en Francilio.
Orienta pumo
Orienta pumo (Puma concolor couguar) estas konsiderata de multaj pripumaj biologoj kiel subspecio de la Nordamerika pumo, dum aliaj kredas, ke ĵusa genetika enketado sugestas, ke ĉiuj nordamerikaj pumoj estas ununura subspecio. La orienta subspecio estis supozata formortinta de Fiŝkapta kaj Natura Servo de Usono (USF&WS) laŭ ties enketado de 2011, dum paralela kanada organizo ne decidis sintenon pri la afero.
La fakuloj de USF&WS kredas, ke la pumoj troviĝintaj en orienta Nordameriko dum ĵusaj jaroj havas genetikajn originiojn en Sudameriko (kiel kaptivaj fuĝantoj) aŭ estas el okcidenta Nordameriko (kiel vagantaj individuoj). Aliaj diras, ke tiuj katoj estas survivintaj membroj de la orienta subspecio.
34791 Ericcraine
34791 Ericcraine estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde lia Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Eric Craine, kiu estis enplektita en astronomio dum preskaǔ 50 jaroj kaj eldonigis pli ol cento da esploraj artikoloj kaj kvin libroj. Lia laboro inkludas kvantajn mezurojn de la ĉiela brilo, stelajn fotometrion kaj spektroskopion, edukon pri astronomio kaj medicinajn aplikojn de la teknikoj de astronomia bildigo.
Éva Kecseti
KECSETI Éva [keĉeti]) estas rumanuja hungara led- kaj tekstilartistino naskita la 1-an de septembro 1972 en Kluĵo.
Biografio
Éva Kecseti finis indudustriarton en 1997 en la Industriarta Altlernejo de Budapeŝto.
Kosmologio de Martinus
La ĉi-supraj asertoj nur estas memprezento de la doktrino fare de ĝiaj anoj, kaj ne estas objektive kontrolitaj.
Žežice (Chuderov)
Žežice (Seesitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chuderov en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi situas proksimume 2 km oriente de Chuderov. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 69 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Žežice situas en katastra teritorio Žežice u Chuderova kun areo 4,67 km².
Observatorio en Prescott
La Observatorio en Prescott estas astronomia observatorio fondita en 1994 en Prescott (Arizono, Usono) fare de la italdevena usona amatora astronomo Paul G. Comba (1926 – 2017), kiu uzis ĝin private inter 1995 kaj 2001. En 2011 ĝin aĉetis Matt Francis, kiu ekde tiam mastrumas kaj funkciigas ĝin. Ĝia MPC kodo estas 684. .
Ĝiaj ĉefaj instrumentoj estas du teleskopoj: unu 18-cola (45 cm) kaj la alia 10-cola (25 cm). Krome, tie estis instalitaj suna teleskopo Lunt 152 kaj "nano-laboratorio" kun skana elektrona mikroskopo.
La Observatorio en Prescott plenumas kaj observojn pri asteroidoj, kaj agadojn de scienca popularigo por lernantoj kaj studentoj. Ĝi estas aktiva kontribuanto de la interreta organizaĵo SLOOH, kiu estas unuaranga interret-elsenda realtempa organizaĵo pri ĉielaj eventoj.
Julián Álvarez
Julián Álvarez estas argentina futbalisto.
Vivo
Li naskiĝis en la municipo Calchín proksime al la urbeto Río Segundo de la provinco de Kordobo en Argentino, do nun estas -jara.
Kariero
Post du junularaj jaroj kiel 16- kaj 17-jarulo en la klubo Club Atlético River Plate li de 2018 ĝis 2022 konkuris en ties unua vira teamo, tiam vojaĝinte al Eŭropo ekde 2022 membras en la unua vira teamo de la anglia klubo Manchester City. Krome ekde la jaro 2021 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, ankaŭ tie post pluraj junaj plenkreskaj jaroj ekde 2018 en naciaj teamoj de sub-20 kaj sub-23-jaruloj. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblis per la numero «9».
Apor Ferencz S.
FERENCZ S. Apor estas rumanuja hungara instruisto, pentristo, grafikisto naskita la 7-an de junio 1975 en Miercurea Ciuc.
Maria Ossowska
Maria OSSOWSKA (naskiĝinta kiel Maria Niedźwiecka en 16-a de januaro 1896 en Varsovio, mortinta en 13-a de aŭgusto 1974 en Varsovio) estis pola filozofino, sociologino. La reprezentantino de lernejo Lvove-Varsovia.
Apor Ferencz S.
Biografio
Alpár Ferencz S. finis en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István inter 1990 kaj 1994 de Miercurea Ciuc, poste inter 1996 kaj 2001 en la ceramika fako en la Arta Universitato de Bukareŝto.
Maria Ossowska
Ŝi studis en Varsovia Universitato ĉe Tadeusz Kotarbiński interesante pri tezoj de Bertrand Russell. Poste ŝi doktoriĝis ĉe Kotarbiński kaj okupiĝis pri filozofio kaj sociologio de la etiko. Dum la dua mondbatalo (1941-1945) ŝi prelegis en sekreta universitato. Poste ŝi estiĝis profesorino de Universitato en Lodzo. Ŝi ne povis prelegi dum la sociologio estis nomita disciplinon de la burĵuazio. Poste ŝi direktis Instituton de la Historio kaj Teorio de la Etiko kaj Instituton de Filozofio kaj Sociologio en la Pola Scienca Akademio (PAN).
En 1972 ŝi estis honorita per Pola Nacia Prizo.
En sia laboro Ossowska similas la Historiistojn de la Ideo (ekzemple Leszek Kołakowski), sed ŝi tre interesas pri fenomenologio de Roman Ingarden. Plej ŝi famiĝis kiel tradukistino de gravaj polaj filozofoj kiel Kazimierz Twardowski. Ŝi estis ankaŭ kunaŭtorino de opinio en afero de nocioj la informoj kun Leszek Kołakowski kaj Tadeusz Kotarbiński.
Ilmenau-kolegio
Ilmenau-Kolegio (germane: Ilmenaukolleg) estis ŝtata instituto de dua eduka vojo en Ilmenau, Germanujo. Distrikto Ilm respondecis pri ĉi tiu institucio. La pluklerigkolegio ofertis al plenkreskuloj kun profesia sperto la ŝancon akiri la ĝeneralan altedukan enirkvalifikon en trijara plentempa kurso. La ĝenerala abiturientekzamen-atestilo akirita ĉe Ilmenau-Kolegio rajtigis onin studi ĉiujn fakojn en universitatoj kaj altlernejoj en tuta Germanujo. De 1994 ĝis 2008, 580 studentoj sukcese trapasis tian studebligan ekzamenon.
Historio
La kolegio estis malfermita la 30.9.1991 sub la nomo Turingia Kolegio Vajmaro, filio de Ilmenau. La trejnado de la unuaj 51 studentoj komenciĝis en konstruaĵo ĉe Prof.-Deubel-strato. Ekde la 7-a de aprilo 1993 la kolegio estas sendependa ŝtata instruejo administrata de Distrikto Ilmenau kaj post ties neniigo ekde 1994 de Distrikto Ilm.
Lernejaj operacioj komenciĝis la 13-an de septembro 1993 en la modernaj klasĉambroj de la tradicia lerneja konstruaĵo ĉe Rudolf-Breitscheid-strato (stratonomo ekde 2019: Am Technikum). Jaron poste, la unua diplomiĝadklaso ricevis siajn abiturientajn ekzamenatestojn. Pliaj ampleksaj renovigaj kaj moderniginiciatoj okazis en la jaroj 1996 ĝis 2005.
Ilmenau-Kolegio konservis multjaran partnerecon kun la Hesia Kolegio de Wetzlar. Ekde septembro 2004 ekzistis kunlabora interkonsento kun Teknika Universitato Ilmenau.
Pro malpliiĝanta studenta nombro la lernejaj operacioj estis ĉesigitaj post la fino de la lerneja jaro 2020/21.
Lerneja estraro
De la fondo de Ilmenau-Kolegio ĝis 2012 rektoroj estis Barbara Gobsch, de 2012 ĝis 2016 Christine Minkus-Zipfel kaj de 2016 ĝis 2021 Katrin Prautsch.
Sponsorada asocio
Subtenamikarsocieto ankaŭ ekzistis nome Förderkreis Ilmenau-Kolleg ekde 1994, kun ĉ. 60 membroj en la 2014-a jaro.
Blatten (Lötschen)
Blatten (Lötschen) estas komunumo en la distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 305 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Blatten situas en la supra Lötschen-Valo, tra kiu fluas la rivero Lonza, kiu fontas el la Lang-Glaĉero sur la teritorio de la komunumo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Blatten la setlejoj Eisten, Fafleralp, Kühmad, Ried, Telistafel kaj Weissenried, kaj diversaj alpopaŝtejoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 90,65 km², de kiuj 7,10% estas kovritaj de arbaro, 9,3% servas por agrikulturo kaj 0,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Blatten limas en nordnordokcidento al Kandersteg (BE), en nordnordoriento al Lauterbrunnen (BE), en nordoriento al Fieschertal, en oriento al Naters sudoriento al eksklavo de Baltschieder, en sudo al Rarono, kaj en okcidento al Wiler (Lötschen).
Trafiko
Blatten situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas la vala vojo laŭlonge de Lonza de Goppenstein, ĉe la suda portalo de la malnova Lötschberg-Tunelo. Pere de poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Goppenstein la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Monda naturheredaĵo
Granda parto de la komunuma teritorio apartenas al la regiono Jungfrau-Aleĉ-Bieĉhorno (germane: Jungrau-Aletsch-Bietschhorn), kiu estis la 13-a de decembro 2001 akceptita kiel unua alpa areo kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Heringen (Werra)
Heringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hersfeld-Rotenburg de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi sitaus laŭ la rivero Werra.
Heringen enhavas ok urbopartojn:
Sulpicio la Pia
Sulpicio la Pia aŭ en franca Sulpice le Pieux (576 - 647), nomita ankaŭ le bon aŭ la débonnaire, estis episkopo de Bourges kaj kapelano de la reĝo Klotaro la 2-a. Li estas festata de katolikoj en la 17-a de januaro.
Günter Eich
Studinte ĉinologion kaj juron en Berlino kaj Parizo li ekde 1932 laboris kiel libera verkisto. Post la Dua mondmilito li fariĝis membro de la PEN-Klubo kaj li estis unu el la fondintoj de la Gruppe 47. Ekde 1953 li estis la edzo de la aŭstra verkistino Ilse Aichinger.
La verkaro de Günter Eich konsistas ĉefe el poemoj kaj radiodramoj. Li gajnis plurajn literaturpremiojn, interalie la renoman Georg-Büchner-Preis en 1959.
Tri fojon oni aljuĝis Günter-Eich-premion en la kadro de la raŭrisaj literaturtagoj.
8628 Davidsaltzberg
8628 Davidsaltzberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras David Saltzberg, profesoron pri fiziko kaj astronomio ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso kaj sciencan konsiliston por la televida situacia komedio "The Big Bang Theory".
Ohnenheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Mamoré
Mamoré estas rivero en Bolivio. Ĝi estas la dekstra fonta rivero de la rivero Madeira, la plej granda alfluo de la rivero Amazono en Sudameriko. Per meznombra trafluo de 8 200 m²/s da akvo kaj longeco de 1 930 kilometroj temas pri unu el la plej grandaj riveroj de Bolivio. Ĝi ekestas per kunfluo de la riveroj Ichilo kaj Chapare. La Río Grande estas la plej longa dekstra alfluo kaj same konsideratas fonta rivero.
La maldekstra fontorivero Chapare fontas en montaro oriente de la urbo Cochabamba, la dekstra fontorivero fontas okcidente de la urbo Santa Cruz. Proksimume 20 kilometrojn post la kunfluo de tiuj du riveroj de dekstre alfluas aldone la rivero Río Grande, kiu havas kompare malmultan akvon, sed pro sia granda longo de 1 438 kilometroj konsideratas aldona fontorivero. La rivero Mamoré preterfluas la urbon Trinidad, kaj ĉe la limo inter Bolivio kaj Brazilo de dekstre alfluas la rivero Guaporé (jan la brazila nomo), kiu en Bolivio havas la nomon Itenéz. Apud la urbo Villa Bella la rivero Mamoré kunigas kun la iom pli akvoriĉa rivero Beni al rivero Madeira, la plej granda alfluo de la rivero Amazono.
Heinrich Finck
Heinrich Finck (* 1444 aŭ 1445 en Bamberg?; † 9-a de junio 1527 en Vieno) estis Germana orkestrestro kaj komponisto.
Úrkút
Úrkút, germane Urbrunn estas vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en subregiono de Ajka. La vilaĝonomo signifas: sinjoro-puto.
Heinrich Finck
Vivo
Supozeble li estis membro de la kortegokapelo en Krakovo kaj de la kapelo ĉe la kortego de la Hungara reĝo. 1510 ĝis 1514 orkestrestro de la kortega orkestro en Stutgarto, poste mallongan tempon komponisto de la kortega orkestro de Maksimiliano la 1-a, ekde1519(?) de la kapitulo en Salcburgo samkiel ĉe la Viena „Schottenkloster“ [monaĥejo], ekde 1527 kortega orkestrestro ĉe Ferdinando la 1-a en Vieno.
Úrkút
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo en valo, laŭ traira flankovojo. Ajka troviĝas 9, Balatonfüred 28, Veszprém 25 km-ojn.
Heinrich Finck
Verkoj
Liaj plurvoĉaj sakralaj verkoj kaj profanaj kantokomponaĵoj montras la transiron de malfrumezepoka, plejparte trivoĉa polifonio kun tekniko de Cantus Firmus al imita esprimarto de la renesanco en ĝis sepvoĉa komponaĵo. En 1536 aperis en Nurenbergo 29 „Schöne außerlesene lieder des hoch berümpten Heinrici Finckens ...“ [belaj elektitaj kantoj de la alte fama Heinrich Finck], kiujn sekvis post tempospacoj pliaj plejparte kvarvoĉaj kantoj. El la verkoj de Finck i.a. konserviĝis: kvar mesoj, unu magnifikato, unu introituso, himnoj kaj germanaj kantoj.
Heinrich Finck estas unu el la unuaj gravaj Germanaj muzikistoj.
Úrkút
Historio
La unua mencio devenis el 1335, la kampoj tiam apartenis al abatejo de Tihany. En la 1770-aj jaroj meze de la arbaro oni fondis vitrofarejon, apude alvenintaj germanoj fondis setlejon. La vilaĝo famiĝis pri vitristoj, en la 19-a jarcento tiu metio translokiĝis al Ajka, kie ankaŭ nun oni faras vitrojn. En 1917 karbominado estiĝis, post la 1-a mondmilito ankaŭ manganominado, kiu tuj superis la karbon. Post la 2-a mondmilito parto de germanoj deportiĝis. En 1959 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Rotonda
Rotonda estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Basilikato kaj la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Laino Borgo (CS), Laino Castello (CS), Morano Calabro (CS), Mormanno (CS) kaj Viggianello.
József Pogány
József Pogány [jOĵef pogAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pogány József estis hungara politikisto, komisaro, ĵurnalisto, ministro, framasono. Lia origina familia nomo estis Schwartz, lia pseŭdonimo en Usono estis John Pepper. József Pogány naskiĝis la  1886 en Budapeŝto. Li mortis la 1938 en Moskvo.
Biografio
József Pogány devenis el malriĉa juda familio. Post la abituriento li aliĝis al socialdemokratoj, ekde 1910 li estis ĵurnalisto en gazeto Népszava. Post 2 jaroj li aliĝis ankaŭ la framasonoj, sed en 1918 li forlasis la movadon pro ordono de la socialdemokratoj. Li partoprenis en la Kalistefa revolucio, same en Hungara Sovetrespubliko. En 1919 li estis komisaro (komprenu ministro). Post falo de la Soveto li rifuĝis al Vieno, poste al Moskvo. Inter 1922 kaj 1930 li kaŝe vivis en Usono por helpi la lokan komunistan movadon, poste li estis ĵurnalisto en Moskvo. En 1937 laŭ falsaj akuzoj li estis kondamnita je morto. En 1956 la juĝverdikto nuliĝis.
73610 Klyuchevskaya
73610 Klyuchevskaya estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando), sur unu el la  eksponitaj per la Schmidt-teleskopo de la Monto Palomar kaj senditaj en la Observatorion de Leiden en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la aktiva vulkano Kljuĉevskaja (Ключевская Сопка) alta de 4750 m en duoninsulo Kamĉatko, Rusio.
Listo de QRP sendriceviloj
La listo de QRP sendriceviloj.
Tektono
En geologio, tektono estas natura procezo, kiu regas la strukturon, kvalitojn, kaj evoluon de la Terkrusto. La tuto de tektonoj nomiĝas tektonismo; la studfako de geologio pri tektonoj nomiĝas tektoniko.
Etenda tektono
Etenda tektono estas procezo, kiu plilongigas kaj maldikigas la terkruston. Tia tektono okazas, ekzemple, ĉe la disfendo de kontinenta plato.
Maletenda tektono
Maletenda tektono estas procezo, kiu mallongigas kaj dikigas la terkruston. Tia tektono okazas, ekzemple, kiam kontinentaj platoj kolizias.
Frapa-glita tektono
Frapa-glita tektono estas procezo, kiu movas platojn paralele inter si, ne etendante nek maletendante. Tia tektono troviĝas laŭ oceanaj kaj kontinentaj transformaj faŭltoj.
Gyöngyi Kerekes
KEREKES Gyöngyi  [kerekeŝ] estas hungara pentristino, grafikistino naskita la la 17-an de aŭgusto 1958 en Târgu Mureş. Ŝi estas la edzino de grafikisto László Ujvárossy.
Biografio
Kerekes finis en 1983 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.
Guglo Stratvidaĵo
Guglo Stratvidaĵo (angle Google Street View) estas aldona servo de la mondmapa servo de la interreta serĉilo Guglo (Google), kiu provizas panoramajn bildojn de la stratoj kiuj fotiĝis per apartaj fotiloj fiksitaj sur strate veturantaj aŭtomobiloj. Ekestas tridimensia virtuala panoramo de la vizitata loko, tra kiu la spektanto povas mem navigi kvazaŭ promenante aŭ veturante tra la vizitata strato. En pluraj landoj estis fortaj protestoj de posedantoj de unuopaj domoj aŭ loĝejoj, kiuj volis jure malpermesi tutmondan bildigon de sia loĝloko; la firmao reagis al tiuj protestoj per ebligo laŭ aparta peto al la reta servo malfokusigi unuopajn domojn en la strata prezento, tiel ke detaloj de tiuj domoj ne spekteblas.
La servo kompreneble ankaŭ fokusigas multajn konatajn lokojn de la Esperanto-movado. Tio ne nur koncernas daŭrajn esperantistajn konstruaĵojn kiel la Centra Oficejo de Universala Esperanto-Asocio en Roterdamo: En julio 2013 ekzemple ankaŭ la kongresejo Harpa de la tiujara Universala Kongreso de Esperanto en Rejkjaviko per la stratvida servo fotiĝis kun flago de Esperanto, ne dum la kongresa semajno mem, sed malmultajn tagojn antaŭ ĝi. La flagaj bildoj ankoraŭ videblis komence de 2023, preskaŭ jardekon post fotiĝo.
Ant
Pri la aliaj signifoj de ANT rigardu en ANT.
Ant (hungare: Ant) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 181 loĝantojn (hungaroj), en 1956 742, en 1992 230 (92 % da hungaroj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1353. Ĝi pereis dum la turka submetiĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Avram Iancu.
Ant estas la plej sud-okcidenta loko en distrikto Bihor kaj ankaŭ la plej malalta, je alto de malpli ol 100 metroj.
Bischofszell
Bischofszell estas historia urbo de la distrikto Weinfelden (ĝis la 31-a de decembro 2010 ĝi estis ĉefurbo de la tiama distrikto Bischofszell) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 5466 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Bischofszell situas en la sudo de Kantono Turgovio ĉe la kunfluejo de la riveroj Turo kaj Sitter.
Al Bischofszell apartenas la municipoj Bischofszell-Nord kaj Sittertal kaj ek de 1996 ankaŭ Stocken/Breite, Halden kaj Schweizersholz.
Trafiko
Bischofszell disponas pri du stacidomoj ' kaj ' ĉe la fervojlinio de Weinfelden al Sankt-Galo, kiun servas regionaj trajnoj de la entrepreno THURBO.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bischofszell datiĝas el la jaro 1155 kiel Bischoffescella.
Partnerurboj
Partnerurbo de Bischofszell estas Bex (Kantono Vaŭdo, Svislando), Draguignan (Francio), Battaglia Terme (Italio), Waidhofen an der Ybbs (Aŭstrio) kaj Tuttlingen (Baden-Virtembergo, Germanio).
3039 Yangel
3039 Yangel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-a de septembro 1978 de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan inĝenieron Miĥail Kuzmiĉ Jangel (cirile Михаи́л Кузьми́ч Я́нгель, 1911 – 1971), konceptinton de raketoj kaj misiloj.
Malgranda flamengo
La Malgranda flamengo (Phoenicopterus minor) estas specio de la familio de birdoj kiu enhavas la flamengojn kiu loĝas en Afriko (ĉefe ĉe orientafrika Rifta Valo) kaj en suda Azio (Pakistano kaj nordorienta Barato). Oni registris birdojn foje el plia nordo, sed tiuj estas ĝenerale konsiderataj fuĝintoj. Ekzemple en suda Hispanio, kie ili estas tre raraj vagantoj. oni ne konas subspeciojn de tiu ĉi specio.
Karakteroj
La Malgranda flamengo estas la plej malgranda kaj plej multnombra flamengo, probable nombrante ĝis du milionoj da individuoj. Ili ĝenerale pezas 2.0 kg, estas 0.99 m altaj kaj havas enverguron de 0.99 m. Plej plumaro estas rozblankeca. La plej klara diferenco inter tiu specio kaj la Roza flamengo, ununura alia malnovmonda specio, estas la multe pli etenda nigra areo de la beko. Grando estas malpli helpa se la individuoj ne estas proksimaj, ĉar ambaŭ seksoj de ĉiu specio diferencas laŭ alto.
Tiu specio manĝas ĉefe Spirulina, algoj kiuj kreskas nur en tre alkalaj lagoj. Kvankam ili estas bluverdaj, tiuj algoj enhavas la fotosintezajn pigmentojn kiuj donas al la birdoj ties rozan koloron. Ties profunda beko estas specializata por filtri malgrandegajn manĝerojn. La Malgranda flamengo manĝas ankaŭ salikokojn.
Malgrandaj flamengoj estas predoj de vario de specioj, inklude la Marabuojn, Pavianojn, la Afrika maraglo kaj la Sovaĝa kato.
Reproduktado
La specio reproduktiĝas ankaŭ en sudokcidenta kaj suda Azio. En 1974 ili reproduktiĝis ĉe Rann de Kuĉo, sed ekde tiam nur ĉe la salebenoj Zinzuvadia kaj Purabĉeria en nordokcidenta Barato.
Kiel ĉe ĉiuj flamengoj, la ino demetas ununuran kretecan blankan ovon sur amaseto kiun ili konstruas el koto. La idoj aliĝas al “infanvartejoj” tuj post eloviĝo, foje laŭ nombroj de centmil da individuoj. Tiuj “infanvartejoj” estas kontrolataj de kelkaj plenkreskuloj kiuj portas ilin piedire al nesala akvo, per veturo kiu povas atingi 32 km.
Konservado
Spite esti plej multnombra specio de flamengo, ĝi estis klasita kiel preskaŭ minacata pro sia malpliiĝanta populacio kaj malalta nombro de reproduktejoj, kelkaj el kiuj estas minacataj de homa aktivado.<ref name="Save"
Jilešovice
Jilešovice estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta meze de Moraviasilezia regiono, en distrikto Opava kaj ĝi falas sub municipo Háj ve Slezsku. Vivas ĉi tie.
Malgranda flamengo
Konservado
La populacio en la du ŝlosilaj orientafrikaj lagoj, nome Nakuru kaj Bogoria, akre suferis lastajn jarojn pro supozata pezmetala venenado, dum ties unuaranga afrika reprodukta areo en la Lago Natron estas nune sub minaco de proponita faktorio de sodo (kaŭstika sodo, natrio) je la konto de Tata Chemicals. La ununura reprodukta loko en Sudafriko, situanta ĉe Akvorezervejo Kamfers Dam, estas minacata pro poluado kaj invada disvolviĝo.
La Malgranda flamengo estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
Andor Kuncz
KUNCZ Andor (pro. kunc) estis hungara kuracisto, akuŝisto-ginekologo naskita en Arado la 8-an de decembro 1887 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de oktobro 1974. Li estis la pli juna filo de pedagogo Elek Kuncz, pli juna frato de verkisto Aladár Kuncz kaj de juristo-ekonomikisto Ödön Kuncz.
Biografio
Andor Kuncz akiris diplomon en la Universitato de Koloĵvaro (1916). Li laboris en akuŝejkliniko de la universitato de 1916 en Koloĵvaro, de 1926 en la universitato de Segedo, de 1929 en la akuŝejkliniko de la universitato. Tie li akiris kvalifikon de privatprofesoro, poste eksterordinara profesoro. De 1930 li gvidis la sekcion pri akuŝejo kaj porakuŝista instruado de malsanulejo de Miŝkolco, de 1940 sanafera konsilanto. De 1940 li estis ginekologkuracisto de Magyar Államvasutak (MÁV).
Knaboj de Via Panisperna
La knaboj de Via Panisperna (I ragazzi di Via Panisperna) estis grupo de junaj italaj sciencistoj kiu laboris en la jaroj 20-aj kaj 30-aj de la 20-a jarcento sub la gvido de Enrico Fermi. Inter iliaj sukcesoj troviĝis la malkovro, en 1934, en Romo, de la malrapida neŭtrono, kio ebligis realigon de nuklea reaktoro kaj poste de la atombombo. La kromnomo de la grupo devenas de la strato, kie troviĝis la fizikdepartemento de la universitato "La Sapienza" de Romo. La nomo de la strato devenas de proksima monaĥejo, San Lorenzo en Panisperna.
Aldone al Fermi, la aliaj membroj de la grupo estis: Edoardo Amaldi, Oscar D'Agostino, Ettore Majorana, Bruno Pontecorvo, Franco Rasetti kaj Emilio Segrè. Ĉiu estis fizikisto, krom D'Agostino, kiu estis kemiisto.
Sub la gvido de Orso Mario Corbino, fizikisto, ministro, senatoro kaj direktoro de la fizikinstituto en Via Panisperna, kiu agnoskis la kvalitojn de Enrico Fermi, kreskis la grupo. Corbino en 1924 kreis por Fermi la unuan katedron de teoria fiziko en Italio. Ekde 1929 Fermi kaj Corbino dediĉis sin al transformigo de la instituto al moderna esplorcentro.
Ilia unua esplorlaboratorio estis dediĉita ĉefe al atoma kaj molekulara spektroskopio; poste ili transiris al eksperimentaj esploroj de la atoma kerno.
En 1938, pro la fortigo de la faŝismo kaj la komenco de la rasaj leĝoj en Italio, kaj pro la proksimiĝo de la dua mondmilito la grupo disiĝis kaj la plejmultaj anoj elmigris. Nur Edoardo Amaldi restis en Italio kaj partoprenis post la milito en la fondo de CERN.
Gianni Amelio rakontis ilian historion en filmo.
Jenő Grigercsik
GRIGERCSIK Jenő (grigerĉik) estis rumania hungara meteorologo naskita en Petrozsény la 12-an de januaro 1913 kaj mortinta en Kluĵo la 6-an de marto 1983.
Kariero
Jenő Grigercsik abiturientiĝis en sia naskiĝurbo en 1935 poste diplomiĝis en la Universitato de Kluĵo en 1940. Unue li instruis en mezlernejoj en Kluĵo, de 1949 en la Universitato Bolyai, post 1959 en UBB. De 1964 li prelegis en altlernejo en Temeŝvaro ĝis 1974.
Roger Martin du Gard
Roger Martin du Gard (naskiĝis en Neuilly-sur-Seine, Francio, 23-a de marto 1881 kaj mortis en Bellême, en sama lando, 22-a de aŭgusto 1958).
Franca verkisto kiu gajnis la Nobel-premion en literaturo en 1937 por "la arta viveco kaj lojaleco, en kiuj li pentris la kontrastojn en la vivoj de homoj kaj ankaŭ la fundamentajn aspektojn de la vivo de nia tempo."
Nihilismo
Nihilismo (el la latina nihil "nenio") estas filozofio, kiu pridubas (en sia ekstrema formo—absolute neas) ĝenerale akceptitajn valorojn, idealojn, normojn de moralo, kulturon aŭ fundamentajn konceptojn, kiel objektiva vero, scio, moralo, valoroj aŭ la signifo de vivo. Diversaj nihilismaj pozicioj tenas en malsamaj manieroj, ke homaj valoroj estas sensencaj, ke vivo estas sensenca, ke scio estas neebla. Granda antaŭulo de neniismo estis Friedrich Nietzsche kiu juĝis ke valoras nur celado al supervaloro. Neniismo estas videbla ankaŭ ĉe ekzistadistoj, ekz. Jean-Paul Sartre laŭ kiu homo kaj mondo estas mema absurdo. Laŭ Sartre valoras nur heroa agado kontraŭ la naturo de la mondo kiu agus kvazaŭ io estus valoreca. Friedrich Heinrich Jacobi estis influa germana filozofo kaj elstaris ĉar stampis la terminon "Neniismo" kaj disvastigis ĝin kiel unua problemo de la pensaro de la Klerismo partikulare en la filozofaj sistemoj de Baruch Spinoza, Immanuel Kant, Johann Fichte kaj Friedrich Schelling.
Vicebska regiono
La Vicebska regiono (Ві́цебская вобласць, latinliterigite vicebskaja voblasć) kovras la nordan parton de Belorusio. Temas pri unu el ses administraj regionoj de la lando, nomataj voblasći (komparu la artikolon oblasto), kiuj aldone al la sendependa areo de la ĉefurbo Minsko dividas Belorusion. La regiona areo kovras 40 100 kvadratajn kilometrojn. La administra centro de la regiono estas la urbo Vicebsk (beloruse Ві́цебск; ruse Ви́тебск), kiu komence de 2017 havis 369,933 loĝantojn. Pliaj plej grandaj urboj de la regiono estas Orŝa (beloruse kaj ruse О́рша), kiu komence de 2017 havis 115,938 loĝantojn, Navapolack (beloruse Наваполацк; ruse Новополоцк), kiu tiutempe havis 102,288 loĝantojn, kaj Polack (beloruse По́лацк; ruse По́лоцк), kiu tiam havis 85,012 urbanojn.
Geografio
La regiona areo limas al Rusio (provincoj Pskov kaj Smolensk) norde kaj oriente, al la Minska kaj Mahilova regionoj de Belorusio sude, la Minska kaj Hrodna regionoj sudokcidente, kaj okcidente respektive nordokcidente al la distrikto Vilnius de Litovio kaj la distrikto Daugavpils de Latvio.
Uragano Fabian
La Uragano Fabian estis povega kabverdotipa uragano kiu frapis Bermudon komence de septembro dum la uragansezono de 2003. Fabian, nome sesa nomita ŝtormo, kvara uragano, kaj unua ĉefa uragano de la sezono, disvolviĝis el tropika ondo en tropika Atlantika Oceano la 25an de Aŭgusto. Ĝi moviĝis okcidente-nordokcidenten sub influo de subtropika bordo norden, kaj tuj plifortiĝis en areo de varmaj akvotemperaturoj kaj hela ventorompo. La uragano atingis pintan intensecon de 230 km/h la 1an de septembro, kaj malfortiĝis dum ĝi turniĝis norden. La 5an de septembro Fabian direktis sin al Bermudo per ventorapidoj de 195 km/h. Post preterpasi la insulon, la uragano turniĝis nordorienten, kaj iĝis ekstertropika ciklono la 8an de septembro.
Fabian estis la plej forta uragano kiu frapis Bermudon ekde 1963. Ĝi estis kaj la plej damaĝa kaj la unua uragano kiu okazigis morton en la insulo ekde 1926. La uraganaj povegaj ventoj rezultis en modera damaĝo kaj detruis tegmentojn tra la tuta insulo. Forta ŝtormo asocia kun la uragano mortigis kvar personojn kiuj estis trapasintaj la trekolon "Causeway", nome la portempe nunura ligilo inter ambaŭ insuloj. La endanĝerita Bermuda petrelo estis minacata de la uragano, kiu fakte detruis dek nestotruojn, kvankam volontuloj jam estis transportintaj la birdojn al pli sekura loko. Fortaj ondoj rezultis en damaĝo en norda Puerto Rico kaj ĉe Domingo, kaj ankaŭ dronigis kvar homojn laŭlonge de la usona atlantika marbordo. entute Fabian okazigis perdojn de ĉirkaŭ 300 milionoj da usonaj dolaroj kaj ok mortojn.
Kapuĉa iktero
La Kapuĉa iktero (Icterus prosthemelas) estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Tiu ĉi specio estas tipa kazo de tiu kolorkombino ĉar masklo havas nigrajn kapon, bruston kaj suprajn partojn, dum estas tre sulfurflavaj tre rimarkinda ŝultromakulo, pugo kaj ventro. La kruroj estas nigrecaj kaj same la beko, sed tiu havas pli helan parton (bluecgriza) en unua duono de suba makzelo, kiel plej parto de la genro. La ino estas tre simila, eble iom pli senbrila.
Ĝi troviĝas en atlantika areo de Centrameriko nome Belizo, Kostariko, Gvatemalo, suda Meksiko, Nikaragvo, nordokcidenta Panamo kaj eble Honduro. Ĝi vivas el marnivelo ĝis 1200 m. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ili kutime loĝas ĉe riverbordoj, ĉe plantejoj de banano aŭ de fruktarboj. Ili manĝas fruktojn, florojn kaj insektojn.
La formo de la nesto estas tre partikulara, ĝi konsistas en neprofunda saketo teksita el fajnaj fibroj, kiun la ino teksas sub granda branĉo kaj pendas ligite per aliaj fibroj kiujn kudras al la folio el kiu ĝi pendas. La ino averaĝe demetas tri ovojn, kiujn nur ŝi kovas.
Károly Kirchmayer
KIRCHMAYER Károly [kirhmajer] estis hungara skulptisto. Li naskiĝis la 23-an de marto 1923 en Sighetu Marmaţiei kaj mortinta la 13-an de majo 2007 en Budapeŝto.
Kariero
Károly Kirchmayer studis inter 1941-46 dekoraciskulptoarton en industriarta altlernejo de Budapeŝto. Li faris studvojaĝon en Belgujo, Bulgarujo, Ĉeĥoslovakujo, Francujo, Nederlando, Germanujo.
Nojemberjan
Nojemberjan (armene: Նոյեմբերյան, ankaŭ transkribita kiel Noyemberyan; ĝis 1938, Barana kaj Baran) estas urbo en nordorienta parto de Armenio en la provinco Tavuŝo. Ĝi situas ĉe la valo de la rivero Koghb, je 187 km de Erevano kaj je 22 km de la stacidomo Ajrum, en la itinero Erevano-Tbiliso. La landlimo kun Azerbajĝano troviĝas nur je malmultaj kilometroj de la urbo. Ĝi havas 5,560 loĝantojn.
Slavoj
Slavoj estas komuna nomo por ano de iu el tiuj hindeŭropaj gentoj, kiuj parolas slavajn lingvojn, t.e. lingvojn evoluintajn el la praslava lingvo.
Priskribo
Plej ofte oni klasifikaj ilin en la jenaj subgrupoj:
Multaj hungaroj, rumanoj kaj aŭstroj estas slavidoj, kvankam ili parolas neslavan lingvon.
Perma Esperanto-klubo
1921-1930 jaroj
En 1921 en Permo estis organizitaj kursoj de internacia lingvo esperanto por "laboristoj de popola telefontrafiko de urbo Perm". 11 junio de 1926 jaro en "Ruĝa anguleto" de Unio RABIS (Lenin strato, 25) okazis organizanta kunveno de geesperantistoj de Perm kun tagordo:
13 septembro 1926 Perma regiona branĉo de Unio de geesperantistoj de Sovetunio estis registrita en Perma administrejo. Bedaŭrinde neniuj dokumentoj de Perma regiona branĉo de Unio de geesperantistoj de Sovetunio estas trovitaj, kaj ion aldoni pri ĝia laboro ne eblas. Same mankas informo pri kursoj de esperanto.
Tuta interskribado daŭris per esperanto, kaj tradukoj el rusa lingvo en esperanto, kaj reen estis faritaj fare de membroj de Buroo. Tiel en "Stelo" estis publikigitaj leteroj el Francio, Usono, Germanio, Britio, Ĉeĥoslovakio. Senditaj eksterlanden leteroj estis publikigitaj en brita, germana, nederlanda gazetaro.
Je la 1-a novembro 1930 en "Stelo" estis publikigita, ke en 1926 jaro estis senditaj eksterlanden 60 kaj ricevita reen 30 leteroj. En 1927 konforme estis 90 kaj 68, en 1928 — 185 kaj 124, en 1929 — 616 kaj 320, en 1930 (ĝis la 1-a novembro) — 803 kaj 506. Nur dum 1929 estis publikigitaj en eksterlanda gazetaro 105 korespondaĵoj.
1964-1997 jaroj
Post ĉirkaŭ tri jardekoj en 1964 unu perma esperantisto partoprenis en ВЕТ-6, kaj en 1965 partoprenis en esperantista renkonto en Ĉimgan (Uzbekio). Ekde tiu momento oni rajtas konsideri tempon de la nova (tria) periodo de esperanto-movado en Perma provinco. Kvanto de geesperantistoj en Permo dum ĉi-periodo estis malgranda, ne pli ol dek personoj. Datumoj pri geesperantistoj en aliaj loĝlokoj de Perma provinco mankas, kaj ili apenaŭ estis.
Unua indiko pri esperanto en postmilitaj amaskomunikiloj okazis la 27-an septembro 1969, kiam en gazeto «Вечерняя Пермь» estis publikigita infomaĵo «Моё предприятие» ("Mia entrepreno"), kun komento, ke ĝi estas traduko el esperanto, prenita el ĵurnalo «Bulgara esperantisto» (1969/3-4).
Ekde la tempo en Permo kursoj de esperanto aranĝis ĉiujare, kaj en kelkaj jaroj la kursoj estis aranĝitaj eĉ dufoje. Anoncoj pri la kuroj estis presitaj tipografie aŭ estis tajpitaj per skribmaŝino.
En 1977 klubo «Эсперанто» funkciis en Lenin Kuturpalaco ( ДК им. Ленина), pli oportune lokita en la urbo. Tamen en 1982-1983 la klubo translokiĝis en Sverdlov Kulturpalaco ( ДКиТ им. Свердлова), sed post du jaroj denove translokiĝis al Kulturpalaco de fervojistoj, kie funkciis ĝis sia fino.
Krome kursoj la klubo organizis ankaŭ aliajn aranĝojn:
En la sama jaro estis eldonita unua kaj sola numero de tajpita gazeto Perma Esperantisto je amplekso de 6 tajpitaj folietoj.
Fine de 1980-aj, komence de 1990-aj jaroj PEK funkciis surbaze de Kulturpalaco de fervojistoj, kunvenoj de la klubo okazis 1-2 foje en monato, dimanĉe. Kutime dum renkonto estis babilado de membroj, teo-trinkado, informado pri novaĵoj en esperanta mondo, rare - legado de alilandaj eldonaĵoj en esperanto, praktiko de parolado en esperanto.
Krome de renkontoj estis organizitaj lingvaj kursoj, por ekzemple en biblioteko de nomo de Gorjkij kaj aliaj lokoj de la urbo. Interkluba komunikado kaj eksteraj rilatoj estis orientitaj unuavice al najbara Jekaterinburg, kie samtempe estis eldonata ĵurnalo "Ruslanda esperantisto", estis organizitaj regionaj kaj internaciaj renkontoj de geezperantistoj, eks. tradicia Tago de Zamenhof je la 14-a decembro aŭ internacia Europo-Azio.
Disfalo kaj divido de la PEK komenciĝis meze de 1990-aj jaroj, kiam el PEK apartiĝis grupo, kiu provis registriĝi sub nomo "Perma esperanto klubo "Espero", sed fiaskis pro kelkaj kaŭzoj. Ĝi tamen ekzistis en Biblioteko de spirita renaskiĝo, (Elkina strato, 45), kaj daŭrigis historion de permaj esperanto-societoj ankoraŭ por kelkaj jaroj. Fakte, lastaj renkontoj de la grupo okazis en 1996-1997.
Boston (muzika grupo)
Boston estas usona muzika grupo el Bostono, kiu atingis siajn plej grandajn sukcesojn dum 70-aj kaj la 80-aj jaroj. Inter la plej konataj komponaĵoj apartenas "Smokin'," "More than a Feeling," "Peace of Mind," "Foreplay/Long Time," "Don't Look Back" kaj "Amanda".
129188 Dangallagher
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, en Summerhaven (norde de Tucson, Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Daniel Gallagher, Plurmedia Produktoro ĉe la Kosmofluga Centro Goddard de la NASA. Li subtenis la Mision de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx per animacioj kaj aliaj komunikaj produktoj.
19017 Susanlederer
19017 Susanlederer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Susan M. Lederer, planedsciencistino kaj helpanta profesorino pri fiziko ĉe la Kalifornia Ŝtata Universitato en San Bernardino. Ŝi faris gravajn kontribuojn al ambaŭ fotometriaj kaj spektraj observoj de kometoj, asteroidoj, centaŭroj kaj.
8629 Chucklorre
8629 Chucklorre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chuck Lorre (realnome Charles Michael Levine), usona televida verkisto, direktoro, kaj produktoro. Li estas kunkreinto kaj ekzekucia produktoro de la situacio komedio "The Big Bang Theory".
6390 Hirabayashi
6390 Hirabayashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la amatora astronomo Shigeto Hirabayashi, konata pro lia sperteco pri astronomiaj fotografio. Li inventis metodon por plibonigi la sentemon de la fotografiaj filmoj.
Villenave-d'Ornon
Villenave d'Ornon estas urba komunumo de 31,620 loĝantoj (stato komence de 2015) en sudokcidenta Francio, en la departemento Gironde de la franca regiono Akvitanio. Ĝi situas sude de la urbo Bordeaux, ĉe la okcidenta bordo de la Garono. La urbo estas centro de vinkultivado kaj de junio 2009 estas sidejo de la plej granda esplora centro pri vinkultivado en Eŭropo. Inter la partneraj urboj de la komunumo estas Seeheim-Jugenheim en Germanio.
Rotondella
Rotondella estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas olobraro]], Nova Siri, Policoro, Tursi kaj Valsinni.
13260 Sabadell
13260 Sabadell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la hispanaj amatoraj astronomoj Ferrán Casarramona kaj Antoni Vidal elde la Observatorio de Monjoia en L'Estany (Katalunio, Hispanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Astronomia Grupo de Sabadell (hispane Agrupació Astronòmica de Sabadell) en la eponima urbo, kiu festis sian 40-jaran jubileon en 2000. Tiu grupo estas la plej grava hispana amatora astronomia societo ; la malkovrintoj estas ties anoj.
34817 Shiominemoto
34817 Shiominemorto estas marsrenkonta asteroido (foje rigardita kiel anon de la hungaria familio) malkovrita la de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Ĝia orbito iom malproksime tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,310806 astronomia unuo, tie estas 46,496 milionoj da km.
Nomo
Ĝia nomo honoras Shiomi Nemoto, volontulinon por la Japana Agentejo de Internacia Kunoperacio. Ŝi laboris por la Nacia Observatorio de Japanio kaj la estis la unua sekretariino de la Japana Asocio de Kosma Gvato.
ISO 3166-2:BB
ISO 3166-2:BB estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Barbadon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas BB, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Barbado. La dua parto estas du ciferoj.
Ohlungen
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis. En arbaro de la komunumo ĉiun duan jaron okazas granda muzika festivalo, nomata Summerlied.
Hortiktero
La Hortiktero, Icterus spurius, estas specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn, el kiuj tiu ĉi specio estas la ununura kiu anstataŭ flavajn aŭ oranĝecajn kolorojn montras tre brunajn al malhelruĝajn (brikruĝajn) eble nur kun la Martinika iktero. Ĝi krome estas la plej malgranda inter la specioj de ikteredoj. La subspecio de la marbordo de Karibio en Meksiko, nome I. s. fuertesi, estas foje konsiderata separata specio, nome Okra iktero.
Apekto
Tiu specio estas 16 cm longa kaj pezas 20 g. La beko estas pintakra kaj nigra kun iom da blugriza ĉe la bazo de la suba makzelo (Howell kaj Webb 1995). Maskla plenkreskulo de la nomiga subspecio havas brunajn subajn partojn, ŝultromakulon kaj pugon, dum la resto de la plumaro (kapo, dorso, flugiloj kaj vosto) estas nigra. En la subspecio I. s. fuertesi, la bruna koloro estas anstataŭata de okra (Howell kaj Webb 1995). La kruroj estas nigrecaj.
Ina plenkreskulo kaj la junuloj de ambaŭ subspecioj havas olivecverdecajn suprajn partojn kaj flavecajn bruston kaj ventron. Ĉiuj plenkreskuloj havas pintakrajn bekojn kaj blankajn flugilstriojn. (Hortikteroj estas konsiderataj plenkreskuloj post sia dua jaro). Unujaraj maskloj estas flavecverdecaj kun nigra gorĝomakulo.
Habitato kaj teritorio
La reprodukta habitato estas duonmalfermaj areoj kun deciduaj arboj. I. s. spurius reproduktiĝas printempe tra orienta Nordameriko el la landlimo inter Usono kaj Kanado suden al centra Meksikio. Studo de 2009 trovis reproduktadon en dornarbaroj de Suda Baja California kaj marbordo de Sinaloa dum somera pluvsezono, kvankam tiu regiono estis antaŭe konsiderata nur migranta haltejo (Rohwer, Hobson, kaj Rohwer, 2009). I. s. fuertesi reproduktiĝas el suda Tamaulipas al Veracruz (Howell kaj Webb 1995). Tiuj birdoj emas vivi en umbraj arboj en parkoj ĉe lagoj kaj riveroj, arbarbordoj, arbarklarejoj, izolitaj arbaretoj, parkoj, homloĝataj areoj ktp. Ili evitas nerompitajn arbarojn.
La vintra teritorio de la nomiga subspecio etendas el la marbordaj malaltaj teroj de centra Sinaloa kaj suda Veracruz suden al norda Kolombio kaj nordokcidenta Venezuelo (Scharf kaj Kren 1996). La okra subspecio estis observata vintre en la deklivaro al Pacifiko de Meksikio (Howell kaj Webb 1995).
Nomiga Hortiktero startas el vintrejoj en marto kaj aprilo kaj alvenas al reproduktaj habitatoj el fina aprilo al fina majo. Kutime ili startas el reproduktaj teritorioj fine de julio kaj komence de aŭgusto kaj alvenas al la vintraj teritorioj meze de aŭgusto. Tiuj birdoj estas dumnoktaj migrantoj.
Manĝo
Dum la reprodukta sezono ili manĝas insektojn kaj araneojn. poste ŝanĝas la dieton kiu inkludas ankaŭ maturajn fruktojn, kiuj estas rapide digestataj. Vintre ties dieto konsistas el fruktoj, nektaro kaj insektoj.
Kutimaro
Dumfluge la Hortikteroj ĝenerale flugas ĉegrunde kaj poste ekflugas al aŭ sub la arbopintoj.
Dum pariĝado la inoj memontriĝas per 3 unikaj metodoj. Unua konsistas el klino de kapo kaj dorso al masklo. Balancado, la dua konsistas el ripete alterni levon kaj mallevon de kapo kaj vosto. Tria estas postulado, kiu konsistas el rapida frapado de duonetendaj flugiloj, sekve de altatona fajfo.
La nesto estas tre firme teksita saketo ligita al forko en horizontala branĉo. Ties nestoj kutime estas kunigitaj.
Etimologio
La latina scienca nomo spurius (falsa) aludas al origina misidentigo de la masklo kiel ino de la Baltimora iktero. Tiuj birdoj estis foje misidentigitaj kiel Paruliedoj.
Heringen (Helme)
Heringen (ankaŭ konata kiel Heringen/Helme por distingi ĝin de Heringen en Hesio) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝi lokas laŭ la rivero Helme, 8 km sudoriente de Nordhausen.
Kapucena monaĥejo (Znojmo)
Kapucena monaĥejo de Znojmo longan tempon funkciis en Znojmo, Ĉeĥio.