cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neĝleporo
La Montoleporo, neĝleporo aŭ nordlanda leporo (Lepus timidus) konata ankaŭ kiel Blua leporo, Tundra leporo, Varia leporo, Blanka leporo, Alpa leporo kaj Irlanda leporo, estas specio de mamulo de la ordo de lagomorfoj de la familio de Leporedoj kiu estas ege adaptata al polusaj kaj montaraj vivejoj.
Ĝi distribuiĝas el Fenoskandio al orienta Siberio, tio estas en Ŝinĝango, la Interna Mongolio kaj norda parto de Hejlongĝjang de Ĉinio, kaj ankaŭ en areo de iama Sovetunio, Eŭropo, Norda Ameriko kaj Groenlando; krome estas izolataj populacioj en Alpoj, Irlando, Pollando, Britio kaj Hokkaidō. Ĝi estis enmetita ankaŭ en Ŝetlandoj kaj Ferooj.
Ĝi longas 45-54 cm. Somere ĝiaj haroj estas brungrizaj aŭ ruĝbrunaj, tiuj de ventro kaj internaj flankoj de la kvar membroj blankaj kaj tiuj de la orelpintoj nigraj. Vintre la tuta korpo estas kovrita per blankaj haroj, escepte de la orelpintoj, kiuj restas ankoraŭ nigraj. Tiam ĝiaj haroj estas densaj, maksimume 5 cm. longaj ĉe ambaŭ flankoj de la korpo. Somere ĉe ĉiu populacio de Montoleporo, la dorso montras diversajn nuancojn de bruna koloro. Prepare por vintro plej parto de populacioj mudas al blanka (aŭ tre blanka) felo. La subspecio Irlanda montoleporo (Lepus timidus hibernicus) restas bruna la tutan jaron kaj rare nur kelkaj individuoj disvolvigas blankan mantelon. La irlanda raso povas ankaŭ havi malhelgrizan supran surfacon de la vosto, kiu ĉe aliaj populacioj ĉiam restas blanka. Tiu vostokoloro kombine kun ties grandeco (kompare kun plej parto de aliaj populacioj de Montoleporo) kaj la diversaj nuancoj de brunoj kiujn la Irlanda montoleporo povas montri, povus erarigi nespertan observanton al misidentigi Irlandan montoleporon kiel Brunan leporon (Lepus europaeus).
Tiu palearktisa specio loĝas en arbaroj, precipe en miksitaj arbaroj de pinglarboj kaj larĝfoliaj arboj kaj ankaŭ en arbaroj ĉe la riverbordo, tial oni nomas ilin ankaŭ arbaraj neĝleporoj. Tage ili ripozas en siaj nestoj, kiuj troviĝas en rokfendoj aŭ sub arboradikoj, kaj vespere elnestiĝas. La riĉa hararo de la piedoj faciligas al ili iri sur neĝo kaj faras iliajn piedsignojn pli grandaj ol tiuj de la alispeciaj leporoj. Somere ili manĝas sukoplenajn vegetaĵojn kaj berojn kaj en aliaj sezonoj ili manĝas branĉojn, ŝosojn kaj ŝelojn de falfoliaj arboj, kiaj poplo, birdokaptista sorbuso, saliko, betulo, avelujo, kverko kaj sikomoro. Ili estas pli societemaj ol la alispeciaj leporoj. En la favora loko ofte grupiĝas pli ol 50 kaj iam eĉ 200 tiaj leporoj. La femalaj neĝleporoj ĉiujare naskas dufoje, tre malofte trifoje. En Jakutsko de Rusio ili naskas nur unufoje en junio. Ilia gravedeco daŭras ĉ. 50 tagojn. Ili seksumas inter februaro kaj marto. En la Granda Ŝing'an-montaro de Ĉinio maje oni povas vidi nove naskitajn neĝleporojn kaj julie tiujn duafoje naskitajn. La novnaskito plena de densaj haroj kaj kun malfermitaj okuloj pezas 70-130 gramojn. Ili kreskas rapide. La 9-10-tagaj neĝleporoj povas manĝi vegetaĵojn. Ili vivas ĝenerale 8-9 jarojn.
Studoj montris, ke la dieto de la Montoleporo varias el regiono al regiono. Ŝajne iom dependas el la partikulara vivejo kie la studata populacio loĝas. Ekzemple en norda Skandinavio kie neĝo povas kovri la grundon dum multaj monatoj, tiuj leporoj povas manĝeti branĉetojn kaj arboŝelon. En areoj kie neĝo raras, kiel ĉe Irlando, herbo povas formi la kernon de la dieto. Se eblas elekto, montoleporoj (en Skotio kaj Irlando almenaŭ) ŝajne preferas manĝi herbon. Studo pri la montoleporoj de marborda herbeja medio en Irlando trovis, ke herbo konstituis ĉirkaŭ 90 % de la dieto. Tio estis pli alte ol la porcentaĵo de herbo en la dieto de kunikloj (Oryctolagus cuniculus) kiuj loĝas en la sama medio.
La Montoleporo estas la provinca animalo blazona de Medelpad en Svedio.
En nordaj partoj de Finnlando kaj Svedio, la Montoleporo kaj la Eŭropa leporo konkurencas por la biotopo. La Eŭropa leporo, pli granda, povas kutimi forigi la Montoleporon, sed ĝi estas malpli adaptita al vivo en neĝaj regionoj: ties piedoj estas pli malgrandaj kaj ties vintra felo estas miksaĵo de blanko kaj bruna. Dum tiu vintra felo estas fakte tre bonan kamuflilon en la marbordaj regionoj de Finnlando kie neĝo kovras la arbustojn dum mallonge, la Montoleporo estas pli bone adaptita al pli neĝaj kondiĉoj de la internaj areoj.
La Arkta leporo (Lepus arcticus) estos iam konsiderata subspecio de la Montoleporo, sed ĝi estas nuntempe konsiderata denove separata specio. Simile, kelkaj fakuloj opinias, ke la Irlanda leporo estu konsiderata kiel separata specio.
21862 Joshuajones
21862 Joshuajones estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joshua Steven Jones, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005, scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Madison Middle School de Titusville (Florido, Usono).
Paul G. Comba
Paul G. COMBA (naskiĝis en 1926, mortis la ) estis ital-devena amatora astronomo kaj matematikisto, kiu profesie laboris en Usono.
Li naskiĝis en Tunizio, kie lia patro laboris, kaj tre juna iris en Italion. Li ĉiam interesiĝis pri astronomio: unu amiko de liaj gepatroj estis astronomo, kiu kuraĝigis lin en lia intereso.
Korniko
La korniko aŭ nigra korniko (Corvus corone) estas korvo de la korveda birdofamilio. Iam oni konsideris la kornikon havi du diversajn variaĵojn laŭ koloro kaj geografio, laŭ kio PIV2 donas la nomon nigra korniko por Corvus corone corone kaj griza korniko por Corvus corone cornix, sed en la jaro 2002 oni levis la duan al la plena rango de specio; la etnolingvoj nun uzas la terminon korniko por corvus corone corone sen kvalifika adjektivo.
Paul G. Comba
Li iris al Usono en 1946 je la aĝo de 20 jaroj kun stipendio por la Kalifornia Instituto de Teknologio, en kiu li doktoriĝis pri matematiko en 1951. Post sia lernado, li instruis en la Universitato de Havajo ĝis 1960, kiam li estis dungita ĉe IBM kiel komputisto. Li estas konata, interalie, pro la "Multipliko de Comba", algoritmo por komputiloj bazita sur la "longa multipliko" per krajono sur papero.
Post sia emeritiĝo, li revenis al astronomio. Li fakiĝis en asteroidoj kaj, laŭ la Minor Planet Center, inter 1995 kaj 2003 (ĝisdata ) malkovris 650 numeritajn asteroidojn.
Korniko
Taksonomio
La korniko estis unu el la multaj specioj origine priskribitaj de Linnaeus en sia verko de la 18a jarcento nome Systema Naturae kaj ĝi ankoraŭ portas la originan nomon de Corvus corone. la scienca dunoma nomo devenas el la latina Corvus, "korako", kaj la antikva greka corone/κορωνη, "korako".
Same kiel la subspecio de la Griza korniko disiĝis kiel separata specio, estas ia pridiskutado ĉu la orienta raso de la korniko, orientalis estas sufiĉe distinga por meriti specifan statuson; la du taksonoj estas klare separataj, kaj oni proponis, ke ili povus esti evoluintaj sendepende en la pli humidaj, ĉemaraj regionoj kaj en la fino de Eŭrazio.
Disvastiĝo kaj vivejo
Tiu palearktisa specio reproduktiĝas en okcidenta kaj centra Eŭropo, kun alia formoraso C. c. orientalis iom pli granda (50–56 cm longa) loĝanta en orienta Azio. La separo de tiuj du populacioj supozeble okazis dum la lasta glaciepoko, kun la ege parenca Griza korniko (nune kun specia statuso) plenigante la intertruon. Fruktodonaj hibridoj loĝas laŭlonge de la koincidejo inter tiuj du specioj kio indikas ties proksiman genetikan rilaton, sed ne tute normalan fruktodonecon, kio sugestas la speciseparon.
Kutimoj
La frugilego estas ĝenerale gregema kaj la korniko solema, sed frugilegoj eventuale nestumas en izolitaj arboj, kaj kornikoj povas manĝi kun frugilegoj; krome, kornikoj estas ofte sociaj por manĝi, defendi sin, en vintraj ripozejoj kaj fine de somero kiam ariĝas kaj flugas arege vespere al ripozejo. Ili estas nemigrantaj kaj teritoriaj.
La plej distinga eco estas la voĉo. Tiu de la frugilego estas altatona kaaa, sed tiu de la korniko estas gorĝeca, iome vibra, pli profonda grakado kraa kiu distingiĝas el ĉiu ajn noto de la frugilego.
La korniko estas bruema, ripozante sur pinto de arbo kaj alvokante tri- aŭ kvarfoje en rapida serio, kun eta paŭzo inter ĉiu serio de grakoj. La flugilfrapado estas pli malrapida, pli certa ol tiu de la frugilego. Ili ne flugas alte kaj ne ŝvebas. La tutan jaron okazas montroflugoj ceremoniaj.
Ili vivas ĝis 20 jaroj. Tamen estis diraĵo de romianoj nome Brevior est hominum vita quam cornicum, tio estas "la vivo de homoj estas pli mallonga ol tiu de la kornikoj", sed oni ne scias kial romianoj supozis, ke kornikoj vivas malmulte.
Dieto
Kvankam la specio manĝas ĉian ajn kadavraĵon, la korniko povas mortigi kaj manĝi ĉian etan animalon kiun ĝi povas kapti, kaj povas ŝteli ovojn. Kornikoj estas kadavromanĝantaj pro naturo, kaj pro tio ili klopodas ĉeesti lokojn loĝatajn de homoj por manĝi el ties restaĵoj. Ili manĝas tre ofte grupigitaj en birdaroj. Por tio ili preferas malferman kamparon kaj maldensajn arbarojn, aridejojn, ĉeŝoseojn, roĉarojn, marbordajn klifojn, plaĝajn, estuarojn, alfluejojn kaj lagunojn.
Nestumado
La nesto estas bulko el bastonetoj (konstruita de ambaŭ gepatroj: fakte la masklo alportas materialojn, dum la ino aranĝas ilin) lokita en alta arbo, sed ili povas uzi ankaŭ klifajn kornicojn, malnovajn konstruaĵojn kaj elektrofostojn. Nestoj estas eventuale lokitaj ĉe grundo. La bastonetoj povas esti kovritaj de ĉiaspeca materialo: herberoj, sekaj folioj, radikoj, lano, haroj, paperoj kaj similaj rubaĵoj, plumoj ktp. La nesto similas al tiu de la korako, sed ĝi estas malpli bulkeca kaj ankaŭ malpli bulkeca ol tiu de la frugilego. La ino demetas 3 al 6 brun- aŭ grizecmakuletitajn bluecajn aŭ verdecajn ovojn, kiuj estas kovataj dum 17–19 tagoj nur de la ino, kiu estas manĝigata de la masklo. La idoj elnestiĝas post 32–36 tagoj. La paroj estas porvivaj.
Ne estas malofta, ke ido el antaŭa jaro restu kaj helpu zorgi la novajn idojn. Anstataŭ serĉi partneron, ĝi serĉas manĝon kaj helpas la gepatrojn manĝigi la idojn. Tamen eĉ en tiu sistemo de kolektiva reproduktozorgo, estas la ino kiu zorgas pri la nesto. Inoj purigas la nestojn, la idojn kaj mildigas la nestokovron, dum la aliaj membroj de la grupo nur retiras la fekajn sakojn. Fakte la inoj kovas kaj zorgas la idojn do estas ili kiuj plie bezonas tiun purgadon por eviti parazitojn.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri korniko en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
(16436) 1988 XL
(16436) 1988 XL estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Aziridino
Aziridinoj aŭ etileniminoj estas heterociklaj kombinaĵoj enhavantaj la funkcian grupon aziridino, iu fermata kateno kun tri membroj, unu amina grupo kaj du metilenaj grupoj (-CH3). Aziridino kaj ĝiaj derivaĵoj komerce produktatas kaj uzatas en fabrikado de plastoj, papero, akvotraktado, kovraĵoj kaj tekstilaj industrioj.
La kemio de ĉi-substancoj estas vaste esplorataj en la lastaj jaroj. Aziridino estas alte toksa kaj ĝia tokseco rezultas probable pro ŝango en la strukturo de la nukleataj acidoj, proteinoj kaj aliaj gravaj biokemiaĵoj per alkiligo.
Aziridinoj ĝenerale estas iritaj al mukozaj membranoj inklude de la okuloj, nazo, spira vojo kaj haŭto. Substancoj derivitaj el la aziridino sed ne enhavantaj la aziridinan ringon (ekzemple: polietilenimino) ordinare prezentas malaltan toksecon.
Sintezo
Ĉi-procezo estis pli malfrue disvolvita de la japana firmao Nippon Shokubai surbaze de antaŭa proceduro inventita en 1969.
Termotraktado aŭ fotolizo de triazolinoj forpelas nitrogenon el la molekulo kaj produktas aziridinon. Triazolinoj estas generataj per cikloaldonaĵo de alkenoj kun azido (N-=N+=N-).
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Boriraan.png| Borirano Ethylene_oxide.svg| '''Etilena oksido Oksirano''' Ethylene-sulfide-2D-skeletal.png| Tiirano Azirin.svg| Azirino Azetidine_structure.svg| Azetidino Methanimine.svg| Metanimino Ethylenediamine-2D-skeletal.png| Etilena duamino Diaminobutane.svg| Putrecino File:Regular triangle.svg| Ciklopropano Cyclopropene_2D_skeletal.svg| Ciklopropeno Cyclopropanol.svg| Ciklopropanolo C3one.png| Ciklopropanono Ethyl diazoacetate skeletal.png| Etila duazoacetato Acétalimine.png| Acetalimino 2-Chloroethylamine hydrochloride.png| Klorido de β-kloroetilamino triazole.png| Triazolo triazoline.png| Triazolino Propyleneimine skeletal.svg| Metil-aziridino </Gallery>
Antoni Dobrowolski
Antoni Dobrowolski (naskiĝis la 8-an de oktobro 1904 en Wolbórz (distrikto Piotrkowski), mortis la 21-an de oktobro 2012 en Dębno) – pola pedagogo, la plej aĝa konata malliberulo de koncentrejo Aŭŝvico. En momento de la morto kiel 108-jarulo estis la dua viro en Pollando post Józef Kowalski, partoprenanto de la pola-bolŝevika milito.
Antoni Dobrowolski naskiĝis en plurinfana familio. Baldaŭ post adolesko iĝis orfo. En 1931 akiris diplomon de instruisto de Publika Universala Lernejo kaj poste gvidanto de la lernejo en Studzianki (distrikto Rawski). Laŭ propra peto julie 1935 estis translokigita al sepklasa Publika Universala Lernejo en Rzeczyca (distrikto Tomaszowski), kie post eksplodo de la dua mondmilito, de oktobro 1939 gvidis sekretan instruadon. Ankaŭ membro de Sekreta Instruista Organizaĵo. Arestita junie 1942 de Gestapo trafis laŭvice al la koncentrejoj: Auschwitz, kie ricevis n-ron 38081, Gross-Rosen kaj Sachsenhausen, en kiu printempe 1945 ĝisvivis liberecon. Post la milito ekloĝis en Dębno, kie daŭrigis laboron de pedagogo.
21237 Suematsu
21237 Suematsu estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:7 kun Venuso. Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kenji Suematsu, kiu instruas fizikon kaj tersciencon kiel mezlerneja instruisto en gubernio Nagasaki. Li estas entuziasma instruisto por studentoj de ĉiuj rangoj, de la elementa ĝis la meza lernejo kaj montras precipan pasion por lekcio pri astronomio.
Erinacedoj
Erinacedoj (Erinaceidae) estas familio apartenanta al la klaso Mamuloj. La familio inkludas ĉirkaŭ 25 speciojn troviĝantaj en Eŭrazio kaj Afriko. La familio estas formita de du subfamilioj, nome Erinaceenoj kaj Ratoerinaceenoj, kiuj estas tre malsamaj laŭ aspekto. La plej okulfrapa karakterizaĵo estas la dornoj kiuj ekzistas nur en la unua subfamilio. La sistema pozicio de la Erinacedoj estas polemika. Nuntempe ekzistas du malsamaj teorioj. La unua vidas la familion kiel membro de la ordo de vera insektomanĝulo (Eulipotyphla) kaj la alia vidas Erinacedojn kiel propra ordo (Erinaceomorpha) kiu formas la gefratan grupon de ĉiuj aliaj superaj mamuloj (Eutheria). Laŭ la lastaj esploroj estas la unua versio pli kredinda.
Le Juge et l'Assassin (filmo)
Le Juge et l'Assassin (La Juĝisto kaj la Murdisto) estas franca filmo de Bertrand Tavernier, aperinta en 1976.
Vincentas
Vincentas estas litovlingva vira persona nomo. Kutima litovlingva mallongiga formo estas Vincas. Temas pri variaĵo de la persona nomo Vincento.
Le Juge et l'Assassin (filmo)
Temo
Joseph Bouvier, eksa serĝento de infanterio, eksigita pro krizoj de perforto, mortpafas sian fianĉinon, kiu volas forlasi lin kaj provas sin mortigi. Ŝi postvivas kaj li ankaŭ, malgraŭ du kugloj enirintaj lian kapon. Ekzalta simplanimulo, nutrita de anarĥiistaj sloganoj, li fariĝas vagabondo kiam li estas liberigita el la frenezulejo, kien kondukis lin lia faro. Li tiam trairas la vilaĝojn murdante kaj seksperfortante gepaŝtistojn, inter du kantoj per akordiono. Tiuj ĉi scenoj okazas en la kamparo de Ardèche, en 1893.
Provinca juĝisto pacience postsekvas lin kaj finfine sukcesas arestigi lin surbaze de atestaĵoj. Altirante la konfidon de Bouvier, la juĝisto ankaŭ ricevas de li plenan konfeson. Bouvier pensas, ke oni kuracos lin kaj helpos ne plu suferi, tamen la juĝisto ne opinias lin freneza kaj agadas ĉiamaniere por havigi lian mortkondamnon. Bouvier estos ekzekutita.
Ernő Jeges
Ernő Jeges [jegeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jeges Ernő estis hungara pentristo, grafikisto, afiŝisto.
Ernő Jeges naskiĝis la  en Torontálvásárhely (Hungara reĝlando, nuntempa Debeljaĉa en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Jeges akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1922. Lia plej grava instruisto estis István Réti. Dum la Hungara Sovetrespubliko liaj afiŝoj estis vaste publikitaj. Li daŭris la lernadon en akademio Julian en Parizo helpe de stipendio, poste li pentradis en Barbizon. En 1924 li hejmenvenis kaj pentradis en Szentendre. Post 5 jaroj li partoprenis en fondo de Artistkolonio (Szentendre). Inter 1931-1934 li vivis en Romo helpe de stipendio. Hejmenveninta ofte li pentradis freskojn en kirkoj. En 1939 li studvojaĝis al Svedio. En 1947 la ŝtato forprenis la atelieron pro la oftaj religiaj bildoj. Li ricevis premiojn inter 1918 kaj 1948.
László Lázár
László Lázár
Chelsea
Chelsea estas kvartalo de Londono, okcidente de la centro, apud la Tamizo. Administre ĝi estas parto de la urbodistrikto Kensington kaj Chelsea.
"King's Road" (Reĝa Strato) nomiĝis laŭ Karolo la 2-a kiu havis privatan vojon de Londono al Fulham.
Dum la 19-a jarcento multaj artistoj kaj verkistoj loĝis en Chelsea.
La fama Chelsea Futbal-Klubo havas sian terenon apud Fulham Road en Fulham.
Romarinho
Romario Ricardo da Silva, plej konata kiel Romarinho (Palestino, Brazilo, 12an de decembro, 1990), estas brazila futbalisto kiu ludas kiel antaŭulo. Nuntempe ludas en Sporta Klubo Korintanoj Paulista nome Corinthians. Li ekkarieris en 2010.
Praia do Burgau
Praia do Burgau estas strando en la Algarve, situa en la centro de Burgau, en la komunumo Vila do Bispo, je la suda marbordo, oriente de Praia da Salema kaj okcidente de Praia da Luz.
Ĝi ankaŭ estas konata pro ties argilspecoj kun kuracaj ecoj.
La strando akiris la premion Blua flago kaj troviĝas inter la 10 plej bonaj strandoj de Portugalio,
11907 Näränen
11907 Näränen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la fina astronomo Jyri Näränen, kiu laboras pri la surfaca komponiĝo de Merkuro kaj Luno. Li estis prezidento de la Geofizika Societo de Finnlando dum 2014-2015.
Vincas
Vincas estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri mallongigo de la litova nomo Vincentas kaj pri variaĵo de la persona nomo Vincento.
73442 Feruglio
73442 Feruglio estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (La-Aglo, Italio).
Groß Santersleben
Groß Santersleben estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 1026 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova komunumo Hohe Börde.
Granda Kometo
Granda Kometo estas kometo, kiu havas eksterordinaran brilon, vidate de Tero. Ne ekzistas oficiala difino, sed oni povas diri, ke iu kometo fariĝas Granda Kometo, kiam ĝia brilo estas sufiĉe forta por ke ĉiu ajn povu vidi ĝin nudokule kaj la informoj pri ĝi aperas ekster la astronomiaj rondoj. Grandaj kometoj estas maloftaj, averaĝe aperas nur unu en ĉiu jardeko. Dum normala kometo estas nomita laŭ sia malkovrinto, la Grandaj Kometoj estas nomataj laŭ la regulo "Granda Kometo de...", sekve de la jaro de sia malkovro.
Listo de Grandaj Kometoj
Grandaj Kometoj de la lastaj du jarmiloj ĝis la nuntempo:
Waldenburg (stacidomo)
Waldenburg estas fervoja stacidomo en Waldenburg, Svislando.
Ferenc Haár
HAÁR Ferenc [ha'r] Francis Haar (1908, Csernátfalu - decembro 1997, Honolulu), hungara-japana-usona fotisto.
Kariero
Li studis inter 1924-27 en Landa Lernejo pri Industriarto en Budapeŝto. En 1935 li establis la fotostudion Studio Haár. En 1937 li loksidiĝis en Parizo, en 1940 en Japanujo kaj malfermis fotostudion. Kune kun sia edzino li ilustris la japanan eldonon de verkon de Imre Madách (La Tragedio de l' Homo). Dum la milito oni evakuis ilin el Tokio al urbo Karuizawa. Nur en 1948 li povis denove malfermi sian fotostudion. Inter 1956 kaj 1959 li vivis en Chicago, ekde 1960 ĝis sia morto en Havajo, kie li faris dokumentfilmojn, ilustris librojn kaj instruis fotoarton en la Universitato Havajo.
Kantono Harrison (Misisipio)
La kantono Harrison (Harrison County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio, kies sudan parton konsistigas la marbordo al la Golfo de Meksiko. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
PediaPress
PediaPress GmbH estas kompanio de disvolvado de programaro kaj laŭpeta presado, kiu troviĝas en Majenco, Germanio. La kompanio estas krombonaĵo de Brainbot Teknologioj AG.
PediaPress kaj la Fondaĵo Vikimedio partneriĝis en decembro 2007 kaj proporcion de la venda enspezo de ĉiu libro oni donacas al la Fondaĵo.
80 metra bendo
La 80 metra bendo aŭ 3.5 MHz estas radioamatora bendo asignita por radioamatora uzo. En la IARU regiono 2 ĝi estas uzebla de 3.5 ĝis 4.0 MHz, ĝis 3,8 MHz (en regiono 1) kaj ĝis 3.9 MHz (en regiono 3). La bendo estas populara por kontaktoj je malfrua posttagmezo kaj noktaj horoj, ĝi estas kutime bona por regionaj kaj lokaj kontaktoj inter 300 km ĝis 1 600 km depende de la jonaj kondiĉoj kaj la sezono. La 80 metra bendo estas populara inter radioamatoroj por longe babili kun aliaj radioamatoroj, kiuj troviĝas ĉirkaŭ 800 km. Dum konkursoj la bendo estas plenplena je radiostacioj kiuj komenciĝas antaŭ sunsubiro kaj daŭrigas tra la tuta nokto. La supra parto de la bendo, plejparte estas uzata por voĉaj kontaktoj estas ofte nomita 75 metroj.
Antenoj
En praktiko oni bezonas fizike grandajn antenojn (kvaron-onda anteno estas proksimume 20 metrojn longa) kio estas unu el la defioj alfrontata de radioamatoroj, kiuj deziras komuniki kun pli malproksimaj stacioj. La plej multaj amatoroj kiuj interesiĝas pri regionaj kontaktoj uzas dratantenojn kiel dupolusaj antenoj, vertikalajn antenojn kaj mallongigitajn antenojn. 80 metroj estas ofte brua bendo, en kiu kutime estas bruo de malproksimaj fulmotondroj kaj homfaritaj bruofontoj. Urba kaj antaŭurba bruo oftas kaj estas ĝenerale inter 10 ĝis 20 dB pli forta ol la tipa kampara bruo.
Propagiĝo
La D-tavolo de la Jonosfero ankaŭ influas 80m kiu signife absorbas signalojn. Dum la taglumaj horoj stacioj en mezaj aŭ altaj latitudoj uzantaj 100 vatojn kaj simplan dupolusan antenon povas atendi maksimuman komunikadon je 300 km, kio ampleksiĝas al kelkaj miloj aŭ pli dum la nokto. Tutmonda kontakto povas esti rutine realigita dum la malfrua aŭtuno kaj vintro per stacio uzanta modestan potencon kaj antenojn. Kiel la maksimuma uzebla frekvenco por longdistanca komunikado malofte estas sub 3.5 MHz ie ajn sur la planedo, la ĉefa baro por longdistanca komunikado estas la D-tavolo kaj ties absorbado dum la tago. Estas ofta la uzo de grizlinia disvastiĝo por atingi maksimuman efikecon de la signaloj. Dum printempo kaj somero fulmo de malproksimaj ŝtormoj kreas signife pli altajn fonajn bruajn nivelojn, ofte iĝante nesuperebla malhelpo al konservado de normalaj komunikadoj. En la vintraj monatoj dum la pintjaroj de la sunmakuloj aŭroraj efikoj ankaŭ povas igi la bendon senutila.
ILERA frekvencoj
ILERA (Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj) Sugestas frekvencojn kaj horarojn por skedoj kaj E-kontaktoj ĉiam en Universala Tempo. En 80 metroj ili estas:
Bendlarĝo
La malsupra parto de 80 metroj estas uzata por telegrafiaj elsendoj, kun la pli malalta 10 kHz (3500-3510 kHz) ĉefe uzita por longdistancaj kontaktoj (DX). Bendlarĝo laŭ la IARU regionoj
Regiono 1
Europo, Afriko kaj Norda Azio.
Regiono 2
Ameriko.
Regiono 3
Azio kaj Pacifiko.
Fulham
Fulham, distrikto de okcidenta Londono apud la Tamizo.
Antaŭe ĝi ofte inundiĝis de la Tamizo, kaj ĝia nomo eble signifas "la vilaĝon de akvobirdoj". En la anglo-saksa epoko tiu distrikto iĝis bieno de la episkopoj de Londono. Ekde la 11-a jarcento estis kampara episkopa domego tie - nome Fulham Palace, kiu estis la ĉefa oficiala loĝejo de la episkopoj de la 18-a jarcento al 1975.
Dum la 18-a jarcento, la distrikto ĝuis reputacion pro diboĉo, vetludo kaj prostitucio.
Nyírmihálydi
Nyírmihálydi [njIrmihAjdi] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Nyírbátor.
Bouaké
[buake] aŭ Bwake estas metropolo kaj ĉefdiocezo en Ebur-Bordo. Ĝi estas ankaŭ departementa sidloko.
Geografio
situas sur malebenaĵo en la meza sekcio de la lando. Lago Kossou situas 50, Jamusukro 100, Abiĝano 350 km.
Historio
Bouaké estis establita, kiel franca armea poŝto en 1899 kaj estis administra centro ekde 1914. Francaj kaj Unuiĝintaj Nacioj pacosoldatoj nuntempe servas en la metropolo. Ekde 2005 denove funkcias universitato en la urbo.
Ekonomio
Bouaké estas konata pro ĝiaj metioj. La ekonomio estas bazita sur la kotonoindustrio. La urbo plejparte kreskis en la 1970-aj jaroj post la konstruado de la centralo ĉe Kossou Lago. En proksimeco de oni minadas orojn, hidrargojn, kaj manganojn. En la urbo oni prilaboras aŭ produktas konstrumaterialojn, tabakvarojn, teksaĵojn kaj nutraĵojn.
Klimato
situas en tropika klimato. La averaĝa temperaturo varias inter 23 kaj 26 °C. Jare pluvas po 1103 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, la pluvo kulminas en septembro.
Trafiko
havas flughavenon. Ĉefvojoj kuras al Jamusukro kaj Burkino, fervojaj linioj kuras al Abiĝano kaj Burkino.
Joan Guinjoan
Joan Guinjoan Gispert (28-a de novembro de 1931, Riudoms, Tarragona, Hispanio — la ) estis komponisto hispana.
Li studis en la Konservatorio de Barcelono. En 1953 ekkoncertis per piano kaj en 1954 instaliĝis en Parizo, kie debutis kiel pianisto en la Sala Cortot, kaj en kies École Normale de Musique plustudis. Li studis komponarton, orkestradon kaj elektroakustikon. Poste li ampleksigis siajn studojn ĉe Cristòfor Taltabull.
El la 1960-aj jaroj li rezignis la piankoncertadon kaj koncentriĝis en komponarto. Li direktis orkestrojn de Eŭropo kaj Ameriko, ricevis premiojn kaj honorojn kaj direktis muzikajn asociojn kaj instancojn ambaŭkontinente.
La 3-a de novembro de 2004 ankoraŭ premieris en la Gran Teatro del Liceo de Barcelona, la operon Gaudí, laŭ libreto de Josep Maria Carandell.
Dollot
Dollot estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 307 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Dollot etendiĝas sur 15.28 km², kaj havis 307 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 20 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Janine Laczak, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Dollot apartenas al la kantono de Chéroy, kies ĉefurbo estas Chéroy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Stacio Tanimachi-Yonchōme
Stacio Tanimachi-Yonchōme (japane: 谷町四丁目駅 [Tanimaĉi-Jonĉōme-eki], angle: Tanimachi-Yonchōme Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Chūō, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Tanimachi, Linio Chūō.
Birmo
Mjanmao (မြန်မာ, prononco [mjəmà], laŭ la angla formo de la oficiala nomo laŭ la aktuala reganta junto ekde 1989 kaj laŭ UN; eventuale, malpli ofte, ankaŭ Mjanmaro) aŭ Birmo (oficiala nomo ĝis 1989, daŭre rekomendata de la Akademio de Esperanto kaj plu la ordinare uzata nomo en Esperanto), estas lando en Sud-Orienta Azio. Ĝi landlimas Baraton, Bangladeŝon, Laoson, Ĉinion kaj Tajlandon kaj havas proksimume 2 000 km da marbordo sude.
La landon regas militista reĝimo ekde 1962 kaj ne okazis parlamentaj balotadoj de 1990, kiam la nuna militista junto malvenkegis en ili, ĝis 2010. La registaro ne obeis la rezulton de la balotado, daŭrigis sian agadon kaj malliberigis la alipartianojn kiel la Nobelpremiiton pri Paco Aung San Suu Kyi. Post 17 jaroj, en 2007 la Militista Junto kontraŭstaris popolan protestadon, estratan de budhismaj monaĥoj. Kapitalismaj okcidentaj landoj subtenis la ribelon. Ĉinio estas ĉefa ekonomia partnero de Birmo (vidu sube Ekonomio). En 2010 tamen okazis ĝenerala balotado, kiun gajnis la partio Unia Solidara kaj Evolua Partio, subtena al la junta reĝimo: La 4-an de februaro 2011 la ĝistiama ĉefministro Tein Sein iĝis ŝtatprezidento kaj per tiu elekto formale finiĝis la junta reĝimo, kvankam pluregas la samaj homoj.
Bazaj informoj
<UL> <LI>Landkodo: MM. <LI>Esperanto-nomo: [a] Mjanmao, Mjanmaro <LI>Nacia nomo: Myanma Neinang. <LI>Areo: 676.600 kv.km. <LI>Politika sistemo: militista reĝimo. <LI>Ŝtatestro: gvidanto de ŝtata konsilio Than Shwe (1992). <LI>Adm. divido: 7 regionoj kaj 7 ŝtatoj. <LI>Ĉefurbo: Pyinmana aŭ Naypyidaw. <LI>Urboj: Ranguno aŭ Jangono (3.662 mil), Mandalay (417 mil), Basejn (356 mil). <LI>Loĝantaro: 45.106 mil (1995), inter ili 68% birmanoj, 9% ŝanoj, 7% karenoj, 3% ĉinoj, 13% aliaj. <LI>Ŝtatlingvo: birma <LI>Parollingvoj: karena, ŝana, kaĉina, mona, ĉina. <LI>Kredantoj: budhistoj. <LI>Eksporto: rizo, kaŭĉuko. <LI>Organizoj: UNO (1948) </UL>
Urboj
La plej granda urbo de la lando, kun 4 477 782 loĝantoj (en 2005) estas Ranguno, kiu ĝis novembro 2005 estis la ĉefurbo de la lando.
Ekde decembro 2005, la administracioj estis translokigitaj al la nova ĉefurbo Nepjido, kiu situas ĉirkaŭ 320 km norde de Ranguno. La 6-an de februaro 2006 la translokigo de ĉiuj ministerioj estis oficiale finita. La nova ĉefurbo estas malpermesita al civiluloj kaj eksterlandanoj kaj estis oficiale nomita Naypyidaw (reĝa urbo) la 22-an de marto 2006.
Aliaj grandaj urboj estas Mandalajo, Molamjajn, Bago, Patejn, Taunĝi.
Nomo-ŝanĝoj
La reĝimo volis en 1988 liberiĝi de ĉiuj referencoj al la kolonia epoko kaj tial ili decidis ŝanĝi la nomon de la lando al Mianmao. Ankaŭ urboj kaj riveroj ricevis novan nomon. Rangoon estis rebaptita en Yangon, Pagan fariĝis Bagan kaj la rivero Irrawaddy (Irivadio) fariĝis la rivero Ayeyarwady (Ajejarvadio). Jen la ĉefaj nomŝanĝoj :
Birma/Burma/Birmo → Myanmar/ Mjanmao/ Mianmaro / Mjanmaro
Rangoon / Ranguno → Yangon
Pagan/Pegu → Bagan / Bago
Amherst → Kyaikkami
Arakan → Rakhine
Bassein → Patejn
Maymyo → Pyin U Lwin
Moulmein / Mulmejn →  Mawlamyine / Molamjajn
Myohaung → Mrauk U
Pegu → Bago
Prome → Pyay
Sandoway → Thandwe
Syriam → Thanlyin
Rivero Irrawaddy/Rivero Irovadio → Rivero Ayeyarwady / Rivero Ajejarvadio
Rivero Sittang → Rivero Sittoung
Tennasserim → Tanintharyi
7682 Miura
7682 Miura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katsumi Miura, teknika oficisto de la Instituto de Esploro pri Tertremoj de la Universitato de Tokio, amatora astronomo kaj amanto de la kosma disvolviĝo. Li estis direktoro de la sekcio de Hiroŝimo de la Klubo de la Junaj Kosmonaŭtoj de 1988 ĝis 1999.
Birmo
Espererantigo de la nomoj
En ĉiu lingvo estas disputo pri la landanomo, kiu estu devena de aŭ "Bama" (bazita sur "Bamar", la nomo de la plej granda etno en la lando) aŭ de "Myanma".
Germana aŭtovojo A38
La germana aŭtovojo A38 (germane Autobahn 38, mallonge A38, aŭ formale Bundesautobahn 38, mallonge BAB 38) estas pli-malpli okcident-orienta aŭtovojo en la federaciaj landoj Malsupra Saksio, Hesio (tre malgrandan vojeron), Turingio, Saksio-Anhalto kaj Saksio de Germanio. Ĝi ligas la urbojn Göttingen okcidente kaj Lepsiko oriente. Je la vojo sude de la mezalta montaro Harco pasiĝas interalie la urboj Heiligenstadt, Leinefelde-Worbis, Nordhausen, Sangerhausen, Lutherstadt Eisleben, Merseburg kaj Halle (Saale).
Birmo
Espererantigo de la nomoj
La plej konata esperantigo de "Bama" estas "Birmo".
Germana aŭtovojo A38
Sude de Göttingen konektiĝas la nord-suda germana aŭtovojo A7, apud Sangerhausen la germana aŭtovojo A71, apud Halle la aŭtovojo 143, kaj apud Lepsiko la vojoj 9, 72 kaj A14. Sume la vojo longas 219 kilometrojn - ekde la 22-a de decembro 2009 ĝi estas plene uzebla.
Birmo
Espererantigo de la nomoj
Ebloj de la esperantigo de "Myanma" estas "Mianmo" aŭ "Mjanmao" aŭ "Mianmaro" aŭ "Mjanmaro"
Tamen, iuj teorie uzas la formon "Birmujo" (aŭ "Mjanmujo"). Povus anstataŭigi la diron
Historio
Birmo estis parto de la ampleksega Imperio de Britio kiel Brita Birmo post la lasta reĝo Thibaw Min ĝis la Dua Mondmilito.
La Birma Kampanjo estis serio de bataloj en Brita Birmo, en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito, ĉefe inter fortoj de la Brita Imperio kaj Ĉinio, kun subteno de Usono, unuflanke, kontraŭ la invadantaj fortoj de la Japana Imperio, Tajlando, kaj la Hindia Nacia Armeo. Britaj fortoj estis ĉirkaŭ 1 000 000 kaj venis ĉefe el Brita Hindio, kun aliaj koloniaj trupoj, kaj pli malgrandaj nombroj de teraj kaj aeraj fortoj el aliaj kolonioj. La Birma Sendependiga Armeo (konata al Aliancanoj kiel "Birma Perfida Armeo") estis trejnita de la japanoj kaj faris la dekomencajn atakojn kontraŭ fortoj de la Brita Imperio. Ĉiuflanke pereis po pli ol 200 000 homoj.
La Birma Vojo estis vojo kiu ligis Birmon kun la sudokcidento de Ĉinio. Ĝi estis konstruita dum Birmo estis Brita kolonio por sendi liverojn al Ĉinio dum la Dua Ĉin-Japana Milito.
En 1947 estis mortigita la generalo Aŭng San, patro de Aŭng San Suu Kyi, kiu ĝis tiam klopodis bridi la diferencojn inter birmanoj; post la sendependiĝo en 1948 ekis malfacila epoko ĝis la puĉo de 1962, de kiam la militistoj kontraŭstaris arde la minoritatojn, el kiuj multaj rifuĝis en Tajlando kaj aliaj najbaraj landoj.
La 8-an de aŭgusto 1988, civitanoj en Mjanmao surstratiĝis por renversi la subpreman socialisman militreĝimon de la diktatoro Ne Win, kiu regis la landon per fera pugno ekde 1962.
Ne okazis parlamentaj balotadoj ekde 1990, kiam la nuna militis,ta junto malvenkegis en tiuj balotoj. La registaro ne obeis la rezulton de la balotado, daŭrigis sian agadon kaj malliberigis la alipartianojn interalie Aung San Suu Kyi, Nobelpremiiton pri Paco.
La Safrana Revolucio estis sinsekvo de ekonomiaj kaj politikaj protestadoj kaj surstratiĝoj, kiuj okazis en Birmo dum aŭgusto, septembro kaj oktobro 2007. La protestadojn kaŭzis la decido de la nacia militista registaro forigi la subvenciojn de la vendoprezoj de benzino.
Geografio
Birmo, kio ampleksas ekde malalta Himalajo norde ĝis la duoninsulo de Malako sude, havas okcidente la marbordon de golfo de Bengalo, kaj proksime la montaron Arakan. Montarĉenoj estas plej altaj norde kun plej alta altaĵo en monto Hkakabo Razi (5.967 m), en montaro Gaoligong. Estas en la lando multaj neaktivaj vulkanoj. Montarĉenoj, situantaj en direkto de norde suden, izolas la terkulturajn ebenaĵojn de la riveroj Ĉindvino, Iravadio, Sittango kaj Salŭeno. Alia grava rivero kiu trapasas la landon estas Mekongo.
La klimato estas varia, ĉefe varme tropika, kun meza temperaturo de 25 °C. La somera musono estas rigora kaj kaŭzas multajn pluvojn.
Biogeografie la lando troviĝas en la hindoĉina ekoprovinco de la orientaliso laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF).
Vidu artikolojn Nordbirmaj mezvarmaj arbaroj kaj Orient-himalajaj foliaj kaj koniferaj arbaroj.
Ekonomio
La forsta ekspluatado estas intensa: Birmo okupas la unuan lokon monde pri produktado de tektono kaj oni vendas tiun produkton ĉefe al Ĉinio por mebloindustrio kaj konstruado; tio estas kialo de danĝera senarbarigo de la tuta lando. La industria sektoro, antikveca, trapasas malfacilan situacion pro manko de investado, spite al la klopodoj de la ŝtato por allogi fremdajn kapitalojn. Petrolo jam ne estas tiom grava, sed Ĉinio planas konstrui petroldukton el birma haveno Akjabo tra la tuta lando ĝis la suda ĉina urbo Kummingo; tio helpos la petroltransporton el Mezoriento al Ĉinio sen trapasi la danĝeran markolon Malako. Turismo komencis pro ekzotismo de la lando allogi vizitantojn, sed la malfacila politika situacio bremsas ties disvolviĝon.
La ĝenerala situacio de grandega malriĉeco favoras la pliampleksiĝon de koruptado kaj de la kontrabando kaj de la nigra merkato.
Loĝantaro
Birmo estas arego de 135 etnaj grupoj, kiuj parolas ĉirkaŭ 60 lingvojn. Tia konsisto endanĝerigas la politikan stabilon de la lando, ĉefe ĉar la birmanoj estas plimulto kun 68 % ĝis maksimume 70 % de la preskaŭ 53 milionoj da loĝantoj. Ili okupas la centrajn fruktodonajn ebenaĵojn de la valo de la rivero Iravadio kaj la ĉefajn postenojn en politiko kaj ekonomio.
Tamen la riĉaj regionoj pri oleo, gaso, tektono kaj jado estas loĝejo de minoritatoj, kiuj ne tiom ricevas de la landa reĝimo. Britoj dum kolonia epoko helpis tiujn kontraŭstarojn por pli facile regi la landon kaj malfortigi la povon de la birmanoj (aŭ 'bamaroj').
Ekzemple Karenoj estas grupa nomo por popoloj, vivantaj en suda Birmo en triba sistemo kaj parolantaj ŝino-tibetajn lingvojn. Ili ne formas unuecan grupon, ili diferencas etne, lingve, religie aŭ ekonomie. Laŭ unu tradicia diferencigo ekzistas blankaj kaj ruĝaj karenoj. Kotulio (angle transliterata Kawthoolei) estas nomo uzata de la karenoj kaj ilia sendependiĝa movado la Karena Nacia Unio (KNU) por nomi la ŝtaton, kiun la KNU celas starigi en Birmo.
La rohinĝoj - sialingve ruáingga, prononco laŭ sistemo IFA ɹuájŋɡa, ရိုဟင်ဂျာ rui hang gya, prononco ɹòhɪ̀ɴɡjà, bengale রোহিঙ্গা, prononco ɹohiŋɡa, angle nomataj rohingya, prononco laŭ sistemo IFA roʊˈɪndʒə, do [roŭinĝe], roʊˈhɪndʒə, do [roŭhinĝe] aŭ roʊˈɪŋjə, do [roŭhinje] - estas alia etno. Ties membroj parolas variaĵon de la lingvo parolata ĉirkaŭ la urbego Ĉitagongo de Bangladeŝo, parto de la bengala lingvo. Preskaŭ ĉiuj rohinĝoj estas sunaismaj islamanoj. La etnanoj tradicie vivas en la norda parto de la subŝtato Raĥine, kiu limas al Bangladeŝo.
Politiko
Birma parlamenta balotado (2015)
Birmo en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 31-an ĉapitron "Fabelo el Birmo" al komentoj pri la lando; poste ŝi rakontas fabelon pri "La kato, kiu kondutis kiel universitata profesoro".
Vidu ankaŭ
Nomoj de Birmo/Mjanmao
Ekstera ligilo
(eo)
Koksijde
Ekde 1977 la municipoj Oostduinkerke, Sint-Idesbald kaj Wulpen apartenas al Koksijde, la ĉefa municipo.
"De Hoge Blekker" estas naturrezervejo ekde 1999 kaj tie troviĝas la plej alta duno (33 m) ĉe la belga marbordo.
En Koksijde troviĝas muzeo pri Paul Delvaux.
Buzău
Buzău [buzəŭ] estas urbo en la orienta Rumanio, 111 km nord-oriente de București. Loĝantaro: 134 mil. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto (județ). Ĝi situas ĉe la koordinatoj.
Esperanto-Radio Jászberény
Esperanto-Radio Jászberény estis reta radio elsendata el Hungario, el urbo Jászberény.
La elsendo funkciis dum la tuta tagnokto.
La programo konsistis el:
San Nicandro Garganico
San Nicandro Garganico estas komunumo de Italio.
Destroyer (albumo)
Destroyer estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1976.
Péter Alvinczi (juristo)
ALVINCZI Péter (alvinci)estis hungara prijura sciencisto. Li naskiĝis en Alvinc ĉ. 1639 kaj mortis en Borberek la 26-an de februaro 1701.
Helbra
Helbra estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Mansfelder Land. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Rock and Roll Over
Rock and Roll Over estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 1976.
(16437) 1988 XX1
(16437) 1988 XX1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Eriu-Sâncrai
Eriu-Sâncrai [eriu-sınkraj)] (Érszentkirály) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Carei. En 1910 ĝi nombris 1 208 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 700 (58% rumanoj, 42% hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Craidorolţ.
Historiaj monumentoj de Rennes
Tiu listo enhavas la moveblajn kaj nemoveblajn objektojn de la urbo Rennes klasitaj aŭ registritaj kiel monumentoj historiaj same kiel tiuj inventaritaj.
En la centro estas konservata areo aprobita per la dekreto de la 19-a de Septembro 1985 kies surfaco estas 33 ha.
Statistikoj
Rennes enhavas 85 konstruaĵojn kun almenaŭ unu protekto laŭ monumentoj klasitaj historiaj, t.e. 16% de la 529 historiaj monumentoj de la departemento Ille-et-Vilaine. Rennes estas la 26-a franca urbo laŭ la nombro de monumentoj historiaj.
La sekvanta bildo prezentas la nombrojn de la protektaj decidoj laŭ jardekoj depost 1880 :
Historiaj monumentoj
Laŭ la datumbazo Mérimée, estas 85 HM en Rennes.
Ĝenerala inventaro
Laŭ la datumbazo Mérimée, estas 68 konstruaĵoj inventaritaj en Rennes el kiuj parto estas jam registrita aŭ klasita.
Moveblaĵoj
Laŭ la datumbazo Palissy, estas ... historiaj monumentoj en Rennes.
Pohronský Bukovec
Pohronský Bukovec (hungare Bukóc) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Pohronský Bukovec situas inter montoj, fine de sakovojo. Banská Bystrica troviĝas je 25 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1563 en formo "Wuggawitz". En la 16-a jarcento oni minadis tie feron, kupron kaj arĝenton. En 1828 loĝis tie 56 vilaĝanoj en 7 domoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la partizanoj havis tie trejnistan centron, tial en 1945 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Pohronský Bukovec 102 homoj, (100 slovakoj).
Tamana
Historio
En la 3-a de oktobro 2005, Tamana-urbo unuiĝis kun la tri najbaraj urbetoj nome Taimei, Tensui kaj Jokoŝima kaj fariĝis nove naskita "Tamana-urbo".
Fervojo
Per JR Kyushu: Estas tri stacidomoj de Kagoshima-Ĉeflinio en Tamana, nome stacioj Tamana-Stacio, Higo-Ikura-Stacio kaj Ōnoshimo-Stacio. Tamana-Stacio estas la ĉefa stacidomo de la urbo Tamana, kie ekspresaj trajnoj ankaŭ haltas. Ĉirkaŭ 30 minutoj de Kumamoto-Stacio al Tamana-Stacio, kaj ĉirkaŭ unu horo kaj 5 minutoj de Hakata-Stacio en Fukuoka al Tamana-Stacio.
Aŭtomobilo
Per Kyushu-Aŭtovojo: Eliĝu ĉe Kikusui-Interŝanĝejo, Nankan-Interŝanĝejo aŭ Ueki-Interŝanĝejo.
Esperanto-movado
En la urbo, estas Esperanto-grupo nomata "Ariake-Esperanto-Grupo" (有明エスペラント会 [ariake esuperanto kai]) fondita en 2004. La grupanoj de tri najbaraj urboj (Tamana, Arao kaj Omuta) unufoje en la 2-a dimanĉo ĉiumonate kunvenas kaj studas.
Sira mutuo
Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Taksonomio kaj sistematiko
En 1937 en Bolivio Sro. M. A. Carriker trovis du birdojn, masklo kaj ino, kiuj estis en la familio de Kracedoj. La specimenoj estis sekve priskribitaj kiel nova specio Unukorna mutuo de James Bond kaj Rodolphe Meyer de Schauensee en 1939 kaj ricevis la sciencan nomon Pauxi unicornis lokigante ĝin en genro Pauxi kun la specio P. pauxi. En 1969 oni trovis aliajn du birdojn, denove masklo kaj ino, kiuj similis al tiuj troviĝintaj de Sro. Carriker en 1937. Tamen tiun fojon ili estis trovitaj en Peruo ege for de la antaŭaj malkovroj de P. unicornis en Bolivio. Tiuj peruaj specimenoj estis priskribitaj de John Weske kaj John Terborgh en 1971 kiel nova subspecio de P. unicornis kiun ili nomis honore de Maria Koepcke Pauxi koepckeae.
Kvankam estis interkonsento je la tempo de la malkovro por ke P. unicornis estas specio kun du subspecioj en la genro Pauxi, ekde tiam oni faris multajn diferencajn sugestojn. Kelkaj sugestoj rilatas la grupigon de specioj kaj subspecioj ene de la genro Pauxi. En 1943 Wetmore kaj Phelps priskribis novan subspecion de la tre proksime rilata P. pauxi nome P. p. gilliardi. Kiam Wetmore kaj Phelps rigardis la tri formojn de Pauxi konatajn tiam, ili konkludis, ke P. p. gilliardi estas intermeza formo inter P. pauxi kaj P. unicornis. Kiel rezulto de tio ili grupigis ĉiujn tri formojn en ununura specio kun unicornis kiel subspecio de pauxi. Tiu konsidero estis poste malakceptita de Charles Vaurie kiu asertis, ke P. pauxi kaj P. unicornis ne estas samspecifa. Kiam Weske kaj Terborgh malkovris la subspecion koepckeae ili konkludis, ke pauxi kaj unicornis estu konsiderataj separataj specioj. Aldona studaro konfirmis, ke koepckeae estas distinga. Estis interkonsento por komuna nomo kiel Sira mutuo.
Aliaj taksonomiaj sugestoj studis ĉu la genro Pauxi restu sola aŭ estu grupigita kun aliaj genroj. En 1965 François Vuilleumier sugestis, ke la specioj de Pauxi estu movitaj al sola genro kun ĉiuj la aliaj specioj en la tre proksime rilataj genroj Mitu, Crax kaj Nothocrax. Ĝuste su jarojn poste Charles Vaurie kontraŭis tiun 'grupigon' de specioj kaj asertis, ke Pauxi, Mitu, Crax kaj Nothocrax ĉiu havu siajn proprajn genrojn. Ne kontenta kun iu ajn el tiuj du ebloj Delacour kaj Amadon sugestis, ke Pauxi kaj Mitu estu grupigitaj kun Crax, sed ke Nothocrax estas sufiĉe distinga por havi sian propran genron. Multaj postaj fakuloj sekvis al Vaurie, Delacour kaj Amadon je konsidero de Nothocrax kiel frata klado de Pauxi, Mitu kaj Crax, dum plej sekvis al Vaurie je havo de la tri aliaj kladoj kiel tri distingaj genroj.
Ĵusa mitokondria analizo sugestas, ke P. unicornis estas frata specio de Mitu tuberosum, dum la alia specio de Pauxi, P. paŭi, estas frata de la kombina klado de Mitu kun P. unicornis. Tio signifas, ke la genro Pauxi ne estas monofiletika sed parafiletika. La parafilio de Pauxi povus ŝuldiĝi al nekompleta stirpa klasigo, kie genarbo estas nekongrua kun sia speciarbo, tamen tio estas malpli grava por profundaj filogenetikaj disigoj. Pro tio, Pereira et al konkludas ke nekompleta stirpa klasigo estas malverŝajna por la parafiliaj genroj Pauxi ĉar, laŭ sia propra analizo, Mitu kaj Pauxi diverĝis antaŭ proksimume 6.5 mj.
P. koepckeae estas konata nur el tre malgranda geografia areo kaj el tre malgranda nombro de specimenoj. Ĵusa laboro sugestas, ke P. koepckeae estu konsiderata distinga specio baze sur voĉaj, kutimaraj, ekologiaj, kaj morfologiaj diferencoj.
Aspekto
La Sira mutuo estas tre simila morfologie al la Unukorna mutuo, tamen ĝia kasko estas malpli rekta kaj pli rondoforma (elipsoida anstataŭ longeca). Aldone la eksteraj vostoplumoj havas pli mallarĝajn blankajn pintojn kaj la kvar centraj vostoplumoj tute ne havas blankon.
Ŝaĥtia proceso
La Ŝaĥtia proceso de 1928 estis la unua grava ŝajnproceso en Sovetunio post la proceso de Socirevoluciuloj en 1922.