cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Régis Debray
Biografio
De tiu momento lia laboro centriĝis en la prilaborado de ĝenerala teorio por alproksimiĝi al la kultura transdono kaj pri amaskomunikiloj (komunikologio).
En 1991 portis ĉi tiun metodon de analizo al la scienco per libroj kiel Kurso de la komunikologio kaj la tre fama Vivo kaj morto de la bildoj. Li verkis ankaŭ rakontojn aŭtobiografiajn pri sia sperto je amo kaj pri sia politika heredaĵo. En 2001 eldonis Dio, itinero, kie li pridemandas kion oni scias pri Dio.
Lipová (distrikto Nové Zámky)
Lipová (hungare Nyitramalomszeg) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La historia slovaka vilaĝnomo estis Mlynský Sek.
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Nitra-Nové Zámky. Ĉefvojo en la sama direkto preteriras. Šurany troviĝas apude, Nové Zámky 13 km for.
Historio
La unua mencio pri la loko devenis el 1379 en formo Molmuzegh. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En 1876 la fervojo atingis la vilaĝon. En 1910 loĝis tie 903 homoj (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al la distrikto de Nové Zámky. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 parto de memstara Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 1960 Ondrochov (hungare Ondrohó) kaj Lipová kuniĝis. En 2001 loĝis tie 1592 homoj (1547 slovakoj, 15 hungaroj).
(7236) 1987 PA
(7236) 1987 PA estas tre malgranda amora asteroido, malkovrita la de la astronomo Jeffrey L. Phinney elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Ĝia tre discentra orbito etendiĝas preskaŭ ĝis la orbito de Jupitero: ĝi povas alproksimiĝi al 1,0577 AU (158,232 milionoj da km) de tiu giganta planedo. Ĝi trairas la orbiton de Marso; ĝi ne trairas tiun de Tero, sed sufiĉe proksimiĝas por esti kalsifikata terrenkonta asteroido.
Lipová (distrikto Nové Zámky)
Ondrochov
La iama vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1156. En 1311 kvazaŭreĝo Mateo Csák (ĉAk) faris senhoma la vilaĝon. Meze de la 15-a jarcento dum apero de husanoj la vilaĝo refondiĝis. En 1550 la turkoj faris ruina ĝin.
Budislav (distrikto Svitavy)
Vilaĝo Budislav situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, ĉe la ŝoseo n-ro 359 inter Litomyšl kaj Proseč, 5 km oriente de Proseč kaj 8 km okcidente de Dolní Újezd. Vivas ĉi tie. Ĝi estas pentrinda vilaĝo kun originaj domoj sur rando de areoj de čarmaj sabloŝtonaj rokaj figuroj nomataj Maštale (Toulovcovy maštale kaj Městské maštale). Vavřinec Toulovec, kies nomon parto de la areo portas, estis riĉa burĝo en Litomyšl en la fino de 14-a kaj la komenco de 15-a jarcentoj, al kiu apartenis vilaĝoj Budislav, Jarošov, Mladočov kaj Desná.
Lernejo
Antaŭ la jaro 1824 devis katolikaj infanoj el Budislav viziti lernejon en Mladějov kaj evangelianaj infanoj lernejon en Proseč. Ĉefe en vintraj monatoj, kiam la vojo estis malfacila aŭ iam eĉ danĝera, jam antaŭ la jaro 1824 oni instruis la infanojn legi, skribi kaj kalkuli sen aprobo en Budislav. En la jaro 1824 estis al la vilaĝo lernejo aprobita, oni plu instruis en privataj domoj sed jam en la jaro 1844 estis en la vilaĝo konstruita nova lerneja domo
Vitrofarejo
En la jaro 1828 komencis produktado en vitrofarejo Marienwald en Posekanec. Oni produktis diversajn vazetojn - kruĉojn, glasojn, cukerujojn, salujojn, korbetojn en diversaj koloroj, simplajn kaj kristalajn. Estis produktata ankaŭ rara rubena vitro enhavanta fanditan dukatan oron. Tamen post kverelo inter posedanto de la fabriko kaj ĝia faka estro en la jaro 1872 produktado malkreskis kaj baldaŭ estis tute ĉesigita.
Legendo
Legendo rakontas, ke muelisto el Budislav faligis kontraŭleĝe grandan liman abion. Ĉe la faro kaptis lin arbargardisto kaj la muelisto estis kondamnita porti duonon de peza muelŝtono de sia muelejo al la loko kie la krimo estis farita. Tiel okazis, sed la muelisto pro tuta senfortiĝo sur la loko mortis. La loko, kie tiu tragedio okazis, estis signita per ligna kruco datita 1749. La kruco estis pli poste novigita kaj en loko nomata "Ĉe la muela ŝtono" ĝi ankoraŭ nun staras.
Vazul Bándi
BÁNDI Vazul ba:ndi (Csíkszentlélek, 14-a de junio 1847 – Csíksomlyó, 24-a de marto 1909) estis hungara instruisto, lernejestro, lernejhistoriisto, lokhistoriisto.
Biografio
Li lernis en Csíksomlyó kaj Budapest, poste li studis teologion en Gyulafehérvár. Lin ordinaciis pastro la 28-an de julio 1872 kaj unue li laboris kiel episkopa arkivisto, poste kiel mezlerneja instruisto en Gyergyószentmiklós, ekde 1877 en Székelyudvarhely, ekde 1881 en Koloĵvaro ĝis la fino de la lernojaro 1884–1885. En 1885 li akiris diplomon de instruisto pri matematiko kaj fiziko en la Universitato Koloĵvaro kaj li instruis denove en Székelyudvarhely. En 1891 oni nomumis lin estro de la internulejo de gimnazio Csíksomlyói Római Katolikus Gimnázium. Inter 1900 kaj 1907 li estis lernejestro de la katolika gimnazio de Braŝovo. En siaj lastaj jaroj li vivis en Torda.
Schwaikheim
Schwaikheim - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La centro de la landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 18 kilometrojn sudokcidente.
.gt
.gt estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Gvatemalo.
Fediverso
La Fediverso (vortokunfando inter "federacio" kaj "universo") estas reto de federaciitaj (interligitaj) serviloj, kiuj estas uzataj por TTT-eldonado (t.e. sociaj retoj, mikroblogoj, blogoj aŭ retejoj) kaj dosiera gastigado. Kvankam sendepende gastigataj, ili povas reciproke interkomuniki. Sur malsamaj serviloj (nodoj), uzantoj povas krei tiel nomatajn identecojn. Ĉi tiuj identecoj estas kapablaj komuniki trans la limoj de la nodoj, ĉar la programaro, kiu funkcias sur la serviloj, subtenas unu aŭ pliajn komunikajn protokolojn, kiuj sekvas la malferman normon. Kiel identeco sur la fediverso, uzantoj povas afiŝi tekston kaj dosierojn aŭ sekvi afiŝojn de aliaj identecoj. En kelkaj kazoj, uzantoj povas eĉ permesi al aliaj identecoj redakti siajn datumojn (kiel kalendarojn aŭ adresajn librojn).
Jelena Manojloviĉ
Jelena MANOJLOVIĈ (naskiĝis 1898 - mortis la 29-an de januaro 1993 en Zagrebo, Kroatio) estis ekde 1920 unu el la animantoj de la loka Esperanto-movado.
Fediverso
Historio
En 2008, la interkona retejo identi.ca fondiĝis de Evan Prodromou. Li eldonis la programaron GNU social sub libera permesilo (la GNU-Affera Ĝenerala Publika Permesilo, AGPL). Krom tiu servilo, identi.ca, estis nur malmultaj aliaj okazoj ekzistantaj, funkciigataj de homoj por sia propra uzo. Tio ĉi ŝanĝiĝis en 2011/2012 kiam identi.ca ŝanĝis al alia programaro, nome pump.io. Pluraj novaj nodoj de GNU social estis kreitaj. Samtempe kiel GNU social, aliaj projektoj kiel Friendica, Hubzilla, Mastodon kaj Pleroma integrigis la protokolon OStatus, tiel etendante la fediverson.
.gt
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Fediverso
Historio
Dume, aliaj komunikaj protokoloj evoluis, kiuj integriĝis diversmaniere en la platformoj. En januaro 2018, la Konsorcio de TTT prezentis la protokolon ActivityPub, celante plibonigi la kunfunkcieblecon inter la platformoj. En aŭgusto 2018, ĉi tiu protokolo estas subtenata de dek tri platformoj.
Gab
La 4-an de julio 2019, la ekstremdekstra interkona retejo Gab, kiu ligiĝas al diversaj okazoj de blankulsuperisma perforto, aliĝis al la Fediverso, ŝanĝante sian retejon al forko de Mastodon (nome Gab Social). La Mastodon-projekto eldonis komunikaĵon kondamnante Gab kaj la plimulto el nodoj elektis bari Gab-on de federaciiĝo kun ili.
Wang Yue
WANG Yue (王玥, naskiĝis ) estas ĉina ŝaka grandmajstro. En 2004 li fariĝis la 18a grandmajstro de Ĉinio kiam li estis 17 jaraĝa. Li estas la unua ludanto de Ĉinio, kiu aperis en la "Pintaj 10" el la FIDE rangolisto kaj estis la historie plej alte taksita ĉina ludanto kun 2756 Elo-nombro ĝis aŭgusto 2015, kiam tiu rekordo estis rompita de Ding Liren.
En oktobro 2007 Wang fariĝis la unua ĉina ludanto kaj tria azia ludanto, kiu trapasis la 2700 Elo markon. En oktobro 2008 li fariĝis la Monda #11, la plej alta pozicio atingita de ĉina ludanto iam ajn, superante la antaŭan 17an pozicion de Ye Jiangchuan dum 2000. En januaro 2010 li fariĝis la unua ĉina ŝakisto en la "Pintaj 10" kun monda pozicio #9 sia plej alta monda pozicio ĝis nun estas #8 en la rangolisto de majo 2010 per Elo de 2752.
Wang Yue ludis en la unua tabulo de la ĉina teamo, kiu gajnis la oran medalon ĉe la 41-a Ŝakolimpiko, Tromsø, Norvegio 2014.
Frua vivo
Wang Yue naskiĝis en Tajuano, Provinco Ŝanŝio, Ĉinio, kie li lernis ludi ŝakon kiam li estis kvarjara. Li dum somero ĉiun tagon post manĝi vidis homojn ludi ĉinan ŝakon en la stratoj. Kiam li estis 5 jara kun la subteno de liaj gepatroj li komencis ricevi ŝaktrejnadon en la lernejo kaj faris rapidan progreson. Kiam li estis 9 jara li eniris la Nacian Junularan Teamon kaj venkis en la Li Chengzhi National Children's Cup. Je 12 li eniris la nacian teamon kaj je 15 li eniris Tianjin City Club.
Ekde 2004 li estis membro da la Ŝakolimpika teamo de Ĉinio, kiu ankaŭ inkludas Ni Hua, Bu Xiangzhi, Wang Hao kaj Li Chao.
En 2005 li estis la plej juna Ĉampiono, kiu gajnis la Ĉinan Ŝakan Ĉampionumon. Ankaŭ en 2005 li gajnis kaj la Nacian Junularan Ĉampionumon kaj la Nacian Kolegian Ĉampionumon.
Wang partoprenis plurajn naciateamajn matĉojn, kontraŭ Usono (2002), Rusio (2004, 2006, 2007, 2008, 2009), Francio (2006) kaj Unuiĝinta Reĝlando (2007).
En februaro 2007 li gajnis la Cappelle-la-Grande Malferman Turniron super 93 Grandmajstroj kaj 80 Internaciaj majstroj (608 ludantoj), kiam li transiris la 2700 Elo (la unua en Ĉinio).
De marto ĝis decembro 2008 Wang Yue ludis 85 sinsekvajn ludojn sen perdo, unu el la plej longaj periodoj en ŝaka historio. Lia nevenkebleco komenciĝis en la dua raŭndo de la Rejkjavika Malferma Turniro kaj finis dum raŭndo 1 de la tria FIDE Grandpremio 2008-2009.
1999-2006 Junioraj jaroj
En 1999 Wang gajnis la sub-12 kategorion da la Monda Junulara Ŝaka Ĉampionumo en Oropesa del Mar, Hispanio.
En 2000 li atingis la duan pozicion en la kategorio Sub-14 ĉe la Monda Junulara Ŝaka Ĉampionumo, kiu ankaŭ okazis en Oropesa del Mar. Tiu jaro en Arteko, Ukrainio kaj denove en 2002 en Kuala-Lumpuro, Malajzio, li konkuris kun la ĉina nacia teamo ĉe la kategorio Sub-16 Junulara Ŝakolimpiko. En 2000 la teamo atingis la 9an pozicion kun poentaro de Wang 6/9 (+4-1=4) kaj efikeco de 2430. La teamo (2002) gajnis oran medalon kaj li ankaŭ gajnis individuan oran medalon sur la unua tabulo pro sia impresa rezulto de 8.5/10 (+7-0=3) kaj efikeco de 2657. Li estis apogita de samteamano Zhao Jun, kiu havis 80% el la poentoj sur la dua tabulo.
En aprilo 2004 Wang atingis 9/11 ĉe la Monda Teama Ŝaka Ĉampionumo en Ĝinano kaj en decembro 2005 li fariĝis la Nacia Ĉampiono de Ĉinio per poentaro de 12.5/18 en Pekino. En aŭgusto de tiu jaro ĉe la 2a Ĉinio-Rusio Matĉo en Moskvo, Wang atingis 3/6 (+1-1=4) kaj efikeco de 2670. Ĉinio venkis en la matĉo 37.5-34.5. De la 14an-31an de oktobro kiam Wang fariĝis FIDE-majstro, li konkuris en sia debuta ŝakolimpiko en la Calvià 2004 kaj atingis poentaron de 8/12 (+5-1=6) ĉe la unua rezerva tabulo kaj efikecon de 2621. La teamo finis en la 24-a loko kaj Wang finis ĉe la 16a en la individuaj rezultoj. Ĉe tiu okazaĵo li atingis sian lastan GM normon kaj tiam fariĝis la plej juna grandmajstro de Ĉinio.
En februaro 2005 Wang atingis 5.5/9 ĉe la Aeroflot Malferma Turniro. En aprilo li atingis 6/9 ĉe la Dubaja Malferma Turniro. Ĝi estis gajnita de 16-jaraĝa Wang Hao. En julio li kundividis la trian pozicion per 6.5/11 (+3-1=7) ĉe la 2a Sanjin Internacia Hotelo GM Pokalo en sia hejmurbo Tajuano, Pentala Harikrishna venkis per 8.5/11. En oktobro li ankaŭ estis la tria per 6.5/9 ĉe la 5a Azia Individua Ĉampionumo en Hyderabad, Barato. En novembro li estis kvina per 8.5/13 ĉe la Monda Juniora Ŝaka Ĉampionumo en Istanbulo kaj atingis la duan raŭndon de la FIDE Mondpokalo en kiu perdis kontraŭ Ilja Smirin.
2006 alveno al 2600 Elo
En februaro Wang atingis 4.5/9 ĉe la Aeroflot Malferma Turniro. En junio ĉe la 37-a Ŝakolimpiko en Torino, la nacia teamo atingis la arĝentan teaman medalon. Wang sur tabulo kvar foriris nevenkita 10/12 (+8-0=4) kaj ricevis individuan oran medalon pro tiu rezulto, sia efikeco estis de 2837 (la dua plej alta el ĉiuj ludantoj post Vladimir Kramnik).
La 10an-22an de julio ĉe la Taiyuan Scheveningen Event, la ĉina teamo gajnis 36.5-35.5 Wang finis kun poentaro de 6.5/12. De la 28-an de julio ĝis la 7-an de aŭgusto ĉe la 4a Marx György Memorturniro (Kategorio 15 averaĝa Elo 2622) en Paks, Hungario, Wang atingis 5/10 (+1-1=8) per kiuj li kundividis la trian pozicion kun Zoltán Almási. En aŭgusto ĉe la 3a Rusio-Ĉinio Matĉo en Erguna, Wang atingis 5½/10 (+3-2=5) kaj efikeco de 2711. Ĉinio venkis en la matĉo 51½-48½.
En septembro ĉe la 3a Trophée MULTICOMS Ĉinio-Francio Matĉo, li atingis 4/6 kaj efikeco de 2712, la plej alta en la turniro. La 7an de septembro ĉe la 7a Laŭzano Young Masters li atingis la duan lokon post perdo kontraŭ Maxime Vachier-Lagrave en la finaj decidludoj. En oktobro li estis sesa per 8.5/13 ĉe la Monda Juniora Ŝaka Ĉampionumo en Erevano, Armenio.
Ĉe la Aziaj Ludoj en Doho dum decembro la nacia teamo gajnis arĝentan medalon kun Wang sur tabulo du kaj poentaro de 6/9 (+4-1=4) kaj efikeco de 2647.
2007 alveno al 2700 Elo
En februaro Wang kundividis la duan pozicion per 6.5/9 ĉe la Aeroflot Malferma Turniro en Moskvo. En marto li gajnis kaj la Calvi Malferman Turniron (6/7) en Francio kaj la Cappelle la Grande Turniron, kiuj gastigis 87 GM, 81 IM kaj 465 FIDE taksitajn ludantojn per 7/9 poentoj kaj efikeco de 2784.
En aprilo li gajnis la Filipinoj Internacian Malferman Ŝakan Ĉampionumon en Subic Bay Freeport Zone per 7/9 poentoj. En julio 2007 li estis dua per 5/8 ĉe la 4-a Sanjin Hotel Cup en Tajuano. En julio ĉe la 4-a Taiyuan Scheveningen Event, la ĉina teamo perdis 17-15 kontraŭ la eksterlandaj teamoj; Vadim Zvjaginsev finis kun 5½/8 por pinti la poentaron en la turniro, Wang Yue faris 5/8 por pinti la poentaron de la ĉina teamo. En aŭgusto ĉe la 4a Ĉinio-Rusio Matĉo en Niĵnij Novgorod, Wang atingis 5½/10 (+2-1=7) kaj efikecon de 2714. Ĉinio venkis en la matĉo 52½-47½. En septembro ĉe la Unuiĝinta Reĝlando-Ĉinio Matĉo en Liverpool, Wang atingis 4/6 (+2-0=4) kaj efikecon de 2722. Ĉinio venkis en la matĉo 28-20.
2008 pintaj 20 ŝakistoj
En lia superturnira debuto dum aprilo-majo 2008 ĉe la unua FIDE Grandpremio en Bakuo, li kundividis la unuan lokon kun Vugar Gashimov kaj Magnus Carlsen per 8/13 (+3-0=10) kaj efikeco de 2806. Wang nomis ĝin "koŝmarkomenco" kie lia laŭplana flugforiro de Pekino la 18-an estis prokrastita pro malbona vetero kaj ne alvenis en Azerbajĝanon ĝis la frua mateno de la 21-a, tiel sopirante la malferman feston same kiel devante alfronti la pinttaksitann Magnus Carlsen per nigraj pecoj en la sama tago.
En julio-aŭgusto 2008 ĉe la dua FIDE Grandpremio en Soĉi, li kundividis la trian pozicion kun Gata Kamskij per 7½/13 (+2-0=11 kaj efikeco de 2765) malantaŭ la gajninto Levon Aronian kaj Teimour Radjabov. En aŭgusto 2008 en Amsterdamo, Wang gajnis la NH Ŝakturniron (Wang, Cheparinov, Caruana, L'Ami, Stellwagen) kontraŭ (Agdestein, Bareev, Ljubojević, Korchnoi, Jussupow) per 8½/10 poentoj (+7-0=3 kaj efikeco de 2892) restante nevenkita.
En septembro 2008 li konkuris ĉe la 5a Rusio-Ĉinio Matĉo en Ningbo, kie li atingis 3/5 (+1-0=4) kaj efikeco de 2767 por la vira teamo (kun Li Chao, Wang Hao, Ni Hua, Bu Xiangzhi). Ĉinio venkis en la matĉo 26-24. Li ludis ĉe la unua World Mind Sports Games en Pekino, Ĉinio dum oktobro 2008. Ankaŭ tiun monaton en Halkidiki, Grekio li ludis por Economist SGSEU-1 Saratov ĉe la 24a Eŭropo Kluba Pokalo kaj atingis 3/5 (+1-0=4).
En novembro 2008, li ludis ĉe la unua tabulo por la ĉina teamo ĉe la 38-a Ŝakolimpiko en Dresdeno, Germanio li atingis 6½/10 (+3-0=7) kaj efikecon de 2773. La teamo atingis la 7an pozicion. En decembro 2008 ĉe la 3a FIDE Grand Prix en Elista, Rusio, Wang kundividis la kvaran pozicion per 6½/12 (+2-2=9).
2009
En aprilo 2009 Wang daŭre konkuras en la FIDE Grandpremio 2008-2009, kio estas parto de la nuna Monda Ŝaka Ĉampionuma ciklo. Wang kvalifikis per unu el la kvar kandidatoj elektitaj de la FIDE prezidanto, kune kun Peter Svidler, Ivan Cheparinov kaj Etienne Bacrot.
De la 16-an de januaro ĝis la 1an de februaro Wang en lia debuto ĉe la turniro, li fariĝis la dua ĉina ludanto konkuranta ĉe la Corus Grupo A Turniro post Zhang Zhong en 2004, en Wijk aan Zee, Nederlando. Li kundividis la 8an pozicion per 6/13 (+2-3=8) kaj efikeco de 2685 ĉe turniro kun Kategorio 19 (mezuma Elo 2716). Ĉiuj liaj decidaj ludoj estis per la blankaj pecoj, Li perdis kontraŭ Ivanchuk, Adams kaj Radjabov kaj havis venkojn kontraŭ Morozevich kaj Carlsen. En la raŭndo 2 li frue eraris per 9.Ĉa7?? en kio estis nekohera ludo kontraŭ Ivanchuk en frua devio de la Ofera malfermo de reĝino.
Ĉe la 26a Linares ŝakturniro (de la 18-an de februaro ĝis la 8-an de marto) Wang faris sian debuton ĉe la ok-ludanta okazaĵo kaj iĝis la unua ĉina ludanto, kiu partoprenas en la turniro. Wang finis kun (+1-2=11) por 6½ poentoj kune kun Radjabov kaj Levon Aronian. Li perdis kontraŭ Alexander Grischuk kaj Viswanathan Anand kaj venkis super Carlsen.
2010 pintaj 10 ŝakistoj
En januaro 2010 li iĝis la unua ĉina ŝakisto sur la pintaj 10 ludistoj de la FIDE rangolisto. De la 9-an ĝis la 25-an de majo 2010, li partoprenis la fina FIDE Grand Prix en Astrakhan sed ne kvalifikis por la Kandidata Turniro de la Monda Ŝaka Ĉampionumo 2012.
Wang gajnis la 11an Mondan Universitatan Ĉampionumon, kiu okazis en Zuriko, Svislando dum septembro 2010.
2015-nun
En julio 2015 Wang venkis en la 6a Hajnana Danzhou Turniro per poentaro de 7/9 kaj efikeco de 2887.
En oktobro li ludis por la rusa teamo "Siberio", kiu gajnis la European Chess Club Cup en Skopjo, Respubliko Makedonio. La sekvan monaton Wang Yue prenis klaran unuan lokon en la 5a Ĉina Rapida Ŝaka Ĉampionumo.
G. Rodenhuis-Boll
G. RODENHUIS-BOLL (naskiĝis 1914 - mortis la 15-an de januaro 1993) estis vidvino de iama ĉefdelegito de UEA.
Ŝi estis dumviva membro kaj fakdelegito en Aerdenhout (Nederlando). Laŭ notaria informo, ŝi testamentis al kvin bonfaraj organizaĵoj, interalie al Nederlanda E-Asocio kaj UEA.
Cochise
Cochise ([koĉiz], brulligno, malmola ligno) aŭ Cheis aŭ A-da-tli-chi (naskiĝis inter 1810 kaj 1823; mortis la 8-an de junio 1874 en la nuntempa Arizona, Usono) estis ĉefo de la Ĉokono-Apaĉoj (nomita ankaŭ Chiricahua-Apaĉoj).
Tillenay
Tillenay estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Transportilo
La stacidomo datiĝas de 1855.
Malpasia ĵazo
Malpasia ĵazo ( an.: cool jazz) estas stilo de pli koncerta ĵazo, evoluigita el la bibopo fine de la 1940-aj jaroj en Novjorko, Usono.
Evoluo kaj ĉefroluloj
Kelkaj muzikistoj vidis – deire de bibopo – eblecon de pluevoluigo de ĵazo, en pli forta disvolvado de la aspekto de formo. Ili provis plistrukturi la pecojn per komponitaj kaj improvizitaj partoj, konsekvencigis komplikajn aranĝojn. Poste oni ankaŭ enigis elementojn de eŭropa koncertmuziko. Multaj muzikistoj de malpasia ĵazo tenis akademian edukadon kiel muzikistoj kaj komprenis sian muzikon klare kiel „arta“ muziko.
Unuajn sonregistraĵojn, laŭ tempo ankoraŭ ege orientiĝintaj je bibopo, faris i. a. el la rondo ĉirkaŭ Gil Evans trumpetisto Miles Davis en 1949/50 per sia historia naŭopo (kvazaŭ malgranda Thornhill-orkestro); ĉi tiuj tamen nur pli malfrue kuniĝis sur la disko Birth of the Cool (en 1953 resp. 1957) kaj trafis ankaŭ ekster muzikistaj rondoj decan atenton. Gravaj kontribuantoj estis krom Evans kaj Davis Gerry Mulligan (baritonsaksofono) kaj John Lewis (piano). Al la gepatroj de malpasia ĵazo apartenas en dua rondo ankaŭ la blankula pianisto Lennie Tristano (1919–78), en 1946 transloĝiĝinta ekde Ĉikago al Novjorko kaj biboplerta, kun siaj lernantoj kaj kunmuzikistoj Billy Bauer (gitaro) kaj Warne Marsh (tenorsaksofono), samkiel el la grupo de Thornhill la diligenta Lee Konitz (aldosaksofono), kiu tiam ankaŭ kunlaboris je la sonregistradoj de Birth of the Cool fare de Davis. Aparte la skolo de Tristano intimis kun la muzikteoriaj ideojn de George Russell (kompozicio, aranĝo), kiun li notis en sia libro The Lydian Chromatic Concept of Tonal Organization (publikigita en 1953 kaj 2001) kaj kiu ankaŭ kondukis al modala ĵazo. La sonregistraĵoj faritaj de Tristano kun kvinopo resp. sesopo ankaŭ en 1949 laŭ Andre Asriel havas por malpasia ĵazo (kaj pli malfruaj ĵazstiloj) „eble eĉ pli grandan signifon“ ol la sonregistraĵo de la naŭopo ĉirkaŭ Davis. La muziko sonis je Tristano iomete pli ‚konstruitece‘ pli malpasia ol je Evans kaj Davis.
La novjorka malpasia ĵazo – kiel komuna arta okupiĝo de unurange blankulaj kaj kelkaj nigrulaj muzikistoj pri postulema nova ĵargono de la frua ‚moderna ĵazo‘ – efikis postsekve ankaŭ ĉe la okcidenta marbordo de Usono: ekigite per la agado de Gerry Mulligan en 1952 je San-Francisko ĉe la okcidenta marbordo evoluis regiona variaĵo de malpasia ĵazo; ĉi tiu okcidentmarborda ĵazo kun reprezentantoj kiel Chet Baker aŭ Chico Hamilton plue disradiis, ĉefe ankaŭ sur la eŭropan ĵazon (ekz. sur Hans Koller].
Al la pioniroj de malpasia ĵazo apartenas ankaŭ pianisto Dave Brubeck kaj sia multjara saksofonisto Paul Desmond samkiel George Shearing, Jim Hall kaj Modern Jazz Quartet kun John Lewis, Milt Jackson, Percy Heath, Kenny Clarke kaj poste Connie Kay.
Stilo
Esperantigi la anglan nomon cool jazz en „malvarmeta ĵazo“ estas klare misgvida: cool jazz ne estas malvarma muziko. La termino „cool“ rilatas sur la baza sinteno je la muzikado. Male al bibopo la ludidealo de malpasia ĵazo estas pli enfermiĝema. Ofte oni rigardas ĝin kiel kontraŭmovo al febra bibopo, ĉar malpasia ĵazo estas koncerte orientiĝinta kaj preferas pli malrapidaj tempojn kaj vaste etendiĝajn melodiarkojn.
Komponado kiel improvizado baziĝas sur intelektula artkompreno. Diference al bibopo kiel soloiste orientiĝinta stilo en malpasia ĵazo la ensembla ludo ludas gravan rolon. Solooj estas enigataj en komplikajn aranĝaĵojn, kiuj eksperimentas per sonoj kaj sonaj nuancoj. La improvizteknikoj de malpasia ĵazo plue laŭas tiujn de bibopo. Muzikistoj kiel Tristano aŭ John Lewis evoluigis krome teknikon de „motiva improvizado“, kiu pensigas pri motiva laboro de eŭropa koncertmuziko, tamen estas „spontane“ inventita laŭ la tradicio de la ĵazimproviado, do ne finplanita laŭ kompozicia senco. Ankaŭ komuna improvizado troviĝas en malpasia ĵazo.
Stile malpasia ĵazo el la rondoj de Evans/Davis unuaflanke kaj Tristano aliaflanke disponas pri
Cellefrouin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Pilsner
Pilsner, Pilsener aŭ Pils (de la germana nomo "Pilsen" de la nun ĉeĥa urbo Plzeň) estas biero malsupre-fermenta, blonda kaj klara. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 5% da alkoholo kaj sufiĉe fortan amarecon (kvankam tiu dependas de la uzata lupolo).
Pilsner-bieron oni trinkas iom pli malvarman ol supre-fermentan bieron, sed ne malvarmegan, kutime inter 7 kaj 9 celsiusaj gradoj.
Laŭ ĝenerala opinio la modelo de la pilsenaj bieroj estas la Pilsner Urquell, kiu ekestis en 1842 laŭ la modelo de bavaraj bieroj, sed kun pli multe da lupolo. Apartaĵoj estas, ke la uzata malto estas nur malforte rostita (el kio rezultas la hela koloro) kaj ke pilsena biero fermentas je malaltaj temperaturoj, kiuj en Pilseno estis disponeblaj en profundaj kavernoj. En varmaj regionoj kaj dum varmaj sezonoj necesas arte malvarmigi tian bieron dum la fermentado.
Plankviŝilo
Plankviŝilo estas kutime kvadrata aŭ ortangula, dika tuko el kotono aŭ sintezaj fibroj kun latero inter 50 kaj 80 cm. Plankviŝilo estas lavata en sitelo da sapakvo, poste leĝere eltordita, por sekve per ĝi purigi la plankon aŭ forigi la superfluan akvon de la purigita planko.
Herbeja melampiro
La Herbeja melampiro, Melampyrum pratense L., estas specio el la familio Orobankacoj (Orobanchaceae). Male al sia epiteto en la latina kaj en Esperanto tiu planto kreskas nur en arbaroj.
Priskribo
Tutjara herbo, kun paraj folioj lancformaj kaj malhelverdaj. Floroj 10-20mm longaj kun flava koloro kaj blanka tubo.
La semo de la planto logas la arbarajn formikojn. Ili diserigas la semojn de la planto, kiam ili reiras al siaj nestoj por nutri la idojn. La planto estas indikilo pri malnovaj arbaroj, ĉar la formikoj neniam portas sian nutraĵon pli ol unu metron for kaj malfacile trairas kampon por iri al arbara loko.
Oklatera prismo
En geometrio, la oklatera prismo estas pluredro, la sesa en malfinia aro de prismoj. La edroj estas 8 paralelogramaj flankoj kaj 2 oklateraj bazoj.
Bunichiro Abe
Bunichiro Abe (阿部 文一朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse kaj Sagan Tosu.
Kelet Népe
Kelet Népe (Popolo de Oriento)
NGC 4692
NGC 4692 (aliaj indikoj — NGC 4702, UGC 7967, MCG 5-30-86, ZWG 159.78, PGC 43200) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4692, NGC 4702.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco (Rusio)
Provinco (область, [oblastj] ) estas (laŭ Konstitucio de Rusio, artikolo 65) tipo de federacia subjekto ekzistanta en Rusia Federacio.
En 2014 el 85 federaciaj subjektoj de Rusio estas 46 provincoj.
Internacia Flughaveno Vankuvero
Internacia Flughaveno Vankuvero (Vancouver International Airport) (IATA-kodo:YVR, ICAO-kodo:CYVR) situas sur Sea Island en, Brita Kolumbio. Ĝi situas 12 km de la urbo-centro de Vankuvero.
2091
2091 estos normala jaro komenciĝanta lunde (vidu ĉi tie kalendaron).
Loĝantaro
Loĝantaro estas la sumo de la homoj, kiuj loĝas en difinita areo (ekzemple urbo, lando aŭ la tuta mondo). Ĝi daŭre ŝanĝiĝas per kreskoj (naskoj kaj enmigrado) kaj perdoj (mortoj kaj elmigrado).
Kiel ĉiun biologian populacion ankaŭ la homan limigas la provizo de nutraĵoj, la efiko de malsanoj kaj aliaj faktoroj de la medio. La evoluon de la loĝantaro influas krome sociaj kutimoj kaj tradicioj kaj la evoluo de scienco kaj tekniko (ekzemple la medicino reduktis la mortokvanton kaj plilongigis la vivodaŭron).
La scienco, kiu studas la evoluon de la loĝantaro nomiĝas demografio. La statistiko kolektas datenojn (= donitaĵojn) pri la loĝantaro kaj analizas ilin.
Eksteraj ligiloj
Penduduk
Buŝa kancero
Buŝa karcinomo aŭ buŝa kancero estas maligna tumoro de la lango aŭ de aliaj partoj de la buŝa kavo, inkluzive de la gingivo kaj de la palato. En 80 ĝis 90 procentaĵoj de la kazoj temas pri epitelia karcinomo. Aliaj tipoj kiel la adenokarcinomo fontanta el ĉeloj de la mukozo kompare tre maloftas. Buŝaj karcinomoj apartenas al la grupo de "kanceroj de kapo kaj kolo" (KIM-klasifikoj C00 ĝis C14, C30 ĝis C33), kiuj ĉiuj precipe ekestas pro fumado. En maloftaj kazoj ankaŭ radiado kontribuas al risko de malsaniĝo, kaj en iuj kazoj ankaŭ virusoj: homaj papilomo-virusoj (HPV), kaj en kazo de familia dispozicio ankaŭ homaj herpeto-virusoj 4 (HHV4), ofte nomataj Epstein-Barr-virusoj. Krome la ripeta enspiro de iuj pulvoraj venenoj povas altigi la riskon de buŝa karcinomo, kaj en iuj landoj de sudorienta Azio ankaŭ la manĝado de arekoj en betelaĵo estas riska faktoro.
Naturparko La Vanille
Naturparko La Vanille (La Vanille Nature Park) estas zoologia parko kreita en 1985 kaj situanta en la sudo de Maŭricio, apud la vilaĝo Rivière-des-Anguilles en distrikto Savanne.
Priskribo
Ĉi tiu bestoĝardeno, kies ĉefa allogo estas Nilaj krokodiloj, situas meze de la naturo, en pitoreska ĉirkaŭaĵo, kie eblas vagi, piede aŭ sur la dorso de azeno, en tropika pluvarbaro riĉa je specioj de endemiaj arboj, plantoj kaj floroj.
Krom krokodiloj, la parko enhavas ankaŭ multajn aliajn bestojn, inkluzive de kajmanoj, igvanoj, kanbufoj, testudoj de Madagaskaro kaj Sejŝeloj, dolĉakvaj testudoj, gekoj de Île Ronde, vespertoj de Rodriges, angiloj, karpoj, simioj, ranoj, aproj, mungotoj, cervoj, kaproj, ŝafoj kaj azenoj, ne menciante speciojn de insektoj kaj papilioj.
La parko posedas restoracion, «le Crocodile affamé» (la malsata krokodilo), kiu servas pladojn faritajn el krokodila viando.
Monte Verità
Monte Verità (Monto vereco) estas parto de la svisa urbo Askono. Ĝi situas en la kantono Tiĉino kaj de la dekliva loko oni havas vastaan paroramon de la Majora Lago en la valo.
Ekde la fino de la 19-a jarcento Monte Verità estis kunvenejo de la anoj de la vivreforma movado, nome de artistoj kaj verkistoj.
Inter la vizitantoj estis komponistoj kiel Richard Strauss kaj Erika Kickton, la pentristoj Hans Arp, Sophie Taeuber-Arp, Paul Klee, Georg Schrimpf, Alexej von Jawlensky, Carlo Mense, Arthur Segal, Lou Albert-Lasard, Julie Wolfthorn, la politikistoj Konrad Adenauer, Otto Braun, Otto Meissner, Gustav Stresemann kaj Chaim Weizmann, la psikoanalizikistoj Carl Gustav Jung, kiu dum multaj someroj instruis, revoluciulo Lenin, aktoroj kiel Emil Jannings kaj Heinz Rühmann, pioniroj de seksa scienco, kiel Magnus Hirschfeld kaj Henry van de Velde, la verkistoj Stefan George, Gerhart Hauptmann, Hermann Hesse, Gusto Gräser, Hugo Ball, Klabund, Oskar Maria Graf, Friedrich Glauser, Else Lasker-Schüler, Erich Mühsam, Bruno Götz, Reinhard Göring, Erich Maria Remarque, Ernst Toller, Georg Kaiser kaj Werner von der Schulenburg, sociologoj kiel Max Weber kaj la dancistinoj Mary Wigman kaj Isadora Duncan.
Traun (rivero)
Traun (Traŭno) estas rivero de 153 km en Supra Aŭstrio (Aŭstrio), fluanta de dekstre en la Danubon en la urbo Linz. La averaĝa forfluo estas 135 m³/s. Inter la riveroj Enns kaj Traun etendiĝas la "Traunviertel". La plej granda parto de la akvoj de Salzkammergut forfluas per Traŭno.
Alfluoj
Maldekstraj alfluoj:
Dekstraj alfluoj:
Historie Traŭno estis grava por transporti salon kaj lignon. Hodiaŭ ĝi estas grava pro la produktado de elektra kurento.
Shin Pongcho
SHIN Pongcho aŭ Pong-Cho (naskiĝis en 1900, mortis sojle de la jarfino 1992) estis unu el la fondintoj de la korea Esperanto-movado kaj Honora Membro de UEA.
Esperantisto ekde 1920, li verkis la unuan lernolibron de Esperanto en sia lando (1923). Kiel 19-jarulo li estis enkarcerigita pro partopreno en la patriota kontraŭjapana movado. Pioniro de la porvirina kaj priarta edukado en Koreio, li laboris kiel altlerneja instruisto, direktoro de virina altlernejo kaj poste de tri universitatoj. Dum sia 70-jara pedagogeco li instruis ĉirkaŭ 65 mil lernantojn. Ĉiuj amaskomunikiloj informis pri la forpaso de la granda instruisto, kies familion ankaŭ la ŝtatprezidanto kondolencis per florbukedo.
György Apponyi (1808 - 1899)
Grafo APPONYI György (Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), la 29-an de decembro 1808 – Éberhárd (nuntempa Malinovo en Slovakio), 28-an de februaro 1899) estis hungara konservativa politikisto, en 1848 ĉefkanceliero de Hungario, korta kanceliero, membro de la Hungara Scienca Akademio (1858). Li klopodis kun aliaj prakonservativaj aristokratoj pri restarigo de la konstitucio de antaŭ 1848.
Li agadis kontraŭ la hungara liberecbatalo de 1848-49 kaj donis sekretajn konsilojn al la aŭstra imperiestro. Li akceptis prezidentecon de hungaraj perfidulaj aristokratoj la 12-an de februaro 1849. Li malfermis en 1861 la parlamentan kunsidon kiel reĝa komisiito. Li estis en 1861-63 landa juĝisto. Li partoprenis en antaŭpreparo de la aŭstra-hungara interkonsento.
Li havis du infanojn: filo Albert Apponyi kaj filino Georgina. Lia nepo estis la samnoma György Apponyi (politikisto).
Nigra ĵuremo
Nigra ĵuremo, Mimosa tenuiflora, sin. Mimosa hostilis, estas plurjara arbo aŭ arbedo apartenanta al la nordorienta regiono de Brazilo (Paraibo, Norda Rio-Grando, Cearao, Pernambuko, Bahio) kaj trovita ĝis norde ĝis suda Meksiko (Oaksako kaj marbordo de Ĉiapas), kaj jenaj landoj: Salvadoro, Honduro, Panamo, Kolombio kaj Venezuelo. Ĝi plej ofte troviĝas en pli malaltaj altitudoj, sed ĝi troveblas ĝis m ( futoj).
Priskribo
La filikosimilaj branĉoj havas foliojn similajn al mimozoj, fajne pinataj, kreskantaj ĝis 5 cm (2.0 coloj) longaj. Ĉiu kunmetita folio enhavas 15–33 parojn da brilverdaj folietoj longaj 5–6 mm (0,20–0,24 colo). La arbo mem kreskas ĝis 8 m (26 futoj) alta kaj ĝi povas atingi 4–5 m (13-16 futoj) alta en malpli ol 5 jaroj. La blankaj, bonodoraj floroj aperas en loze cilindraj pikiloj longaj 4–8 cm (1,6–3,1 coloj). En la Norda duonglobo ĝi floras kaj produktas fruktojn de novembro ĝis junio aŭ julio. En la Suda duonglobo ĝi floras ĉefe de septembro ĝis januaro. La frukto estas fragila kaj averaĝas 2,5–5 cm (0,98-1,97 in) longa. Ĉiu kapsulo enhavas 4-6 semojn ovalajn, platajn, helbrunajn kaj 3–4 mm (0.12-0.16 in) en diametro. Estas ĉirkaŭ 145 semoj / 1 g (0,035 oz). En la Suda duonglobo, la frukto maturiĝas de februaro ĝis aprilo.
La arboŝelo estas malhelbruna ĝis griza. Ĝi fendiĝas laŭlonge kaj la interno estas ruĝbruna.
La ligno de la arbo estas malhelruĝete bruna kun flava centro. Ĝi estas tre densa, fortika kaj forta, kun denseco de ĉirkaŭ 1,11 g / cm³.
Mimosa tenuiflora fartas tre bone post arbara brulego aŭ alia grava ekologia perturbo. Ĝi estas fekunda pionira planto. Ĝi faligas siajn foliojn sur la teron, konstante formante maldikan tavolon de mulĉo kaj eventuale humo. Kune kun sia kapablo fiksi nitrogenon, la arbo plibonigas la grundon, pretigante ĝin por aliaj plantospecioj.
Uzoj
Mimosa tenuiflora sin. Mimosa hostilis provizas vivŝparan manĝon por bestoj en aridaj regionoj. La arbo estas akceptebla fonto de furaĝo aŭ manĝaĵo por bestoj, havigante esencajn proteinojn kaj aliajn nutraĵojn. Ĝi fartas bone en la seka sezono dum ĝi donas vivŝparajn manĝaĵojn al lokaj brutoj kaj bestoj. Bovoj, kaproj kaj ŝafoj manĝas la kapsulojn kaj foliojn. Ŝajnas esti pruvoj, ke furaĝo de Mimosa tenuiflora kaŭzas evoluajn difektojn al gravedaj remaĉuloj en Brazilo.
La arbo estas grava fonto de furaĝo por abeloj, precipe dum la seka sezono kaj en la komenco de la pluvsezono.
Kiel plej multaj plantoj de la familio Fabacoj, Mimosa tenuiflora fekundigas la grundon per bakterioj fiksantaj nitrogenon. La arbo utilas por batali kontraŭ grunda erozio kaj por rearbarigo. Mimosa tenuiflora estas tre bona fonto de brulligno kaj funkcias tre bone por fari fostojn, plej verŝajne pro sia alta tanina enhavo (16% ), kiu protektas ĝin kontraŭ putriĝo. Pro sia alta tanina enhavo, la arboŝelo estas vaste uzata kiel natura tinkturfarbo kaj en ledproduktado. Ĝi estas uzata por fari pontojn, konstruaĵojn, barilojn, meblojn kaj radojn. Ĝi estas bonega fonto de lignokarbo
La resanigaj ecoj de la arbo igas ĝin utila por trakti hejmajn bestojn. Solvaĵo de la folioj aŭ ŝelo ankaŭ povas esti uzata por lavi bestojn por preventi parazitojn. Ĉar la arbo konservas la plej multajn el siaj folioj dum la seka sezono, ĝi estas grava fonto de ombro por bestoj kaj plantoj dum tiu tempo.
Kemio
Oni scias, ke la ŝelo estas riĉa je taninoj, saponinoj, alkaloidoj, lipidoj, fitosteroloj, glukozidoj, ksilozo, ramnozo, arabinozo, lupeolo, metoksikalkonoj kaj kukulkaninoj. Aldone, Mimosa hostilis enhavas labdane-diterpenoidojn. [Citaĵo bezonata]
Religiecaj uzoj
Ĵurema estas uzata de la kulto Ĵurema (O Culto da Jurema) en nordorienta Brazilo. Sekigita meksika Mimosa tenuiflora radikŝelo ĵus montris havi enhavon de dimetiltriptamino (DMT) ĉirkaŭ 1-1,7%. La tigoŝelo havas ĉirkaŭ 0,03% DMT. La partoj de la arbo estas tradicie uzataj en nordorienta Brazilo en psikoaktiva dekoktaĵo ankaŭ nomata ĵurema. Analoge, la tradicia okcidenta amazonia sakramento Ajahuasko estas farita el indiĝenaj ajahuaskaj reboj. Tamen ĝis nun neniuj β-karbolinoj kiel harmala alkaloidoj estis detektitaj en dekomoj de Mimosa tenuiflora, tamen la Jurema estas uzata kombine al pluraj plantoj.
Ĉi tio prezentas defiojn al la farmakologia kompreno pri kiel DMT de la planto fariĝas buŝe aktiva kiel enteogeno, [citaĵo bezonata] ĉar la psikoaktiveco de konsumita DMT postulas la ĉeeston de monoamino-oksidaza inhibilo (MAOI), kiel β-karbolino. Se MAOI ĉeestas nek en la planto nek aldoniĝas al la miksaĵo, la enzimo monoamino-oksidazo (MAO) metaboligos DMT en la homa intesto, malebligante la aktivan molekulon eniri la sangon kaj cerbon. La planto ankaŭ estas uzata en kaŝa fabrikado de kristala DMT. En ĉi tiu formo, ĝi estas psikoaktiva per si mem kiam vaporigita kaj enspirita. La izolado de la kemia komponaĵo Juremamino de Mimosa tenuiflora kiel raportita en 2005 reprezentas novan klason de fitoindoloj, kiuj povas klarigi ŝajnan buŝan agadon de DMT en ĵurema arbo.
Kultivado
En naturo, la ĵuremo, fruktoj kaj semoj estas disvastigitaj de la vento en radiuso de 5–8 m (16-26 futoj) de la patrina planto; pluvo portas ilin de deklivoj al malaltaj ebenaĵoj kaj homaj agadoj kontribuas al ilia disvastigado.
Por kultivado, la semkapsuloj estas kolektitaj post kiam ili komencas spontane malfermiĝi sur la arbo. La kolektitaj guŝoj estas elmontritaj en  suna loko por  ke la guŝoj malfermiĝu kaj liberigu siajn semojn. La semoj tiam povas esti plantitaj en sabla grundo kun suneksponado.
Skarifikado de la semo per mekanikaj rimedoj aŭ per uzo de sulfata acido multe pliigas la ĝerman rapidon de la semoj rilate al ne traktitaj semoj. La semoj povas esti semitaj rekte en truojn en la tero aŭ plantitaj en antaûpreparitaj lokoj.
La semoj povas ĝermi en temperaturoj de 10 ĝis 30 °C, sed la plej alta ĝermofteco okazas ĉirkaŭ 25 °C (ĉirkaŭ 96%), eĉ post kvar jaroj da stokado. Ĝermado daŭras ĉirkaŭ 2-4 semajnojn.
Ankaŭ eblas disvastigi Mimosa tenuiflora per stikaĵoj. Tondado de plenkreskaj ĵuremarboj dum la pluvsezono ne estas rekomendinda ĉar tio  povas kaŭzi ilian pereon.
31935 Midgley
Nomo
Ĝia nomo honoras Anna Illing Midgley, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Lernejo Herschel por Knabinoj de Kaburbo (Okcidenta Kablando, Sud-Afriko).
2810 Lev Tolstoj
2810 Lev Tolstoj estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1978 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan verkiston Lev Nikolajeviĉ Tolstoj (cirile Лев Николаевич Толстой, 1828–1910).
Termotunelado
Termotunelado (angle thermo tunneling) estas nova fizika principo por varmoenergiaj maŝinoj kaj varmopumpiloj, kiu baziĝas je tunela efiko kaj montras similecojn al termoparo.
La nunaj esploroj okazas ĉe Borealis Exploration Limited kaj General Electric, tiu lasta parte kun ŝtata apogo.
.gu
.gu estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Gvamo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Ringsberg
Ringsberg (dane: Ringsbjerg) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Langballig, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Karl Ludwig von Lecoq
Karl Ludwig von Lecoq aŭ Karl Ludwig von Le Coq, naskita la 23-an de septembro 1754 en Eilenburg, Saksio, mortinta la 14-an de februaro 1829 en Berlino, Prusio, estis germana armeestro kaj kartografo de franca hugenota deveno. Unue aliĝis al la armeo de la Elektoprinclando Saksio. Li poste transferis sian lojalecon al la Reĝlando Prusio kaj batalis dum la napoleonaj militoj, atingante la gradon de generalo kaj dum la sieĝo de Majenco de 1793 gajnante premion pro braveco. Funkciante en diversaj pozicioj kiel staboficiro kaj diplomato, li iĝis renoma kiel sperta kartografo. En 1806 li respondecis pri komando de la prusia armeo en nordokcidenta Germanio. Malkonektita de la ĉefa parto de la prusia armeo post la por la prusia armeo katastrofa malvenko en la datalo de Jena-Auerstedt, li koncentris sian trupojn en la fortikaĵo de Hameln. Post mallonga sieĝo, li transdonis siajn trupojn al la laŭ nombro malsupera napoleona soldataro. Pro tio, li en Prusio estis kondamnita al porĉiama malliberiĝo. Tamen li poste estis pardonita kaj daŭrigis sian mapofaradon ĝis li blindiĝis.
Futbalteamo
Futbalteamo estas komuna nomo por grupo de ludantoj, kiuj kune ludas futbalon, reprezentante klubon aŭ la nacion en internaciaj ludoj.
Ofte futbolteamo estas konfuzata kun futbalklubo, sed en ĉi tiu, estas grupo de amantoj de ĉi tiu sporto, ankoraŭ ili ne direkte ludas.
Afriko
Alĝerio
Angolo
Bocvano
Sud-Afriko
Eŭropo Anglio
Aŭstrio
Danio
Francio
Gemanio
Hispanio
Italio
Nederlando
Pollando
'''Rumanio
Rusio
Serbio
Skotlando
Slovakio
'''Turkio
Ukrainio
Nordameriko
Kanado Meksiko
Usono
Sudameriko
Argentino
Brazilo
Ĵoazo
Ĵoazo estas frukto de Ĵoazarbo, Ziziphus joazeiro, botanika specio de la familio de Ramnacoj, simbolo de la kaatingo de la brazila nordoriento; tre adaptita al varmaj, duonhumidaj ĝis duonaridaj klimatoj Ĝi troviĝas ankaŭ en Bolivio kaj Paragvajo
Priskribo
La arbo estas ĉiamverda ĝis 12 m alta kaj ĝia trunko havas diametro de 3 ĝis 5 dm. En sia natura medio de la savano estas mezgranda, kun torditaj branĉoj protektitaj de dornoj. Tamen la specio bone adaptiĝas al plej humidaj lokoj, kie ĝi kreskas kiel gracia arbo alta ĉirkaŭ 15 metrojn. Ĝiaj folioj similas cinamajn foliojn, krom la iometa verda nuanco kaj pli membraneca konsistenco. Ĝiaj floroj estas malgrandaj, kremkoloraj, estigante sferajn, malgrandajn, flavecajn, dolĉajn fruktojn, kun semoj interne
Membro de la familio de Ramnacoj, ĝi estas mezgranda arbo en sia natura kaatingo kaj fermita medio, kun tordaj branĉoj protektitaj de dornoj. Tamen la specio bone adaptiĝas al pli humidaj lokoj, kie ĝi fariĝas eleganta arbo ĉirkaŭ 15 metrojn alta. Ĝiaj folioj similas cinamajn foliojn, krom la pli helverda tono kaj pli membraneca konsistenco. Ĝiaj floroj estas malgrandaj, kremkoloraj, estigante sferajn fruktojn, ankaŭ malgrandajn, flavecajn, dolĉajn, kun semo interne.
La arbo estas reputata pro pluraj kuracaj proprecoj. Inter ĝiaj kemiaj komponantoj elstaras C-vitamino, kafeino, betulina acido kaj saponinoj (ĉi-lastaj konsiderataj venenaj se konsumitaj en grandaj kvantoj). Ĝiaj fruktoj la ĵoazoj havas  grandecon de ĉerizo, estas manĝeblaj kaj uzataj por fari ĵeleojn, krom havi riĉan ŝelon je saponino (uzata por fari sapon kaj purigajn produktojn por dentoj). Dum la seka sezono oni manĝigas brutojn per ili. La ekstrakto de ĵoazo estas uzata en la farmacia industrio en kosmetikaj produktoj, inter ili ŝampuoj kaj kremoj, kaj ankaŭ en denpastoj.
Taksonomio
Ziziphus joazeiro estis priskribita de Carl Friedrich Philipp von Martius kaj eldonita en ''Reise Bras. 581., en la jaro 1828''.
Ziziphus: gentnomo, kiu devenas, laŭ unu fonto, de la persa nomo zizfum aŭ zizafun, kvankam la kialo de ĝia apliko estas nekonata, kaj alia fonto diras, ke ĝi devenas de zizouf, la araba nomo de Ziziphus lotus, arbusta foliarbo. el Mediteraneo. Plinio la Maljuna ŝajne uzas la latinan nomon Zizyphus por jujubo.
joazeiro: epiteto
Guelmim
, arabe كلميم‎, (antaŭe Goulimine aŭ Guelmin) estas grandurbo en Maroko. Ĝi estas ĉefurbo de la provinco de Guelmim kaj ĉefurbo de la regiono Guelmim-Kaap. La urbo estas konata, kiel Enirejo al la dezerto.
Geografio
situas jam pli supre, ol la marborda ebenaĵo en sudokcidenta sekcio de la lando. Atlantika Oceano etendiĝas 30, Tiznit 110, Agadir 200 km.
Historio
La urbo estis iam karavana centro laŭ la vojo al Timbuktuo. Hodiaŭ ĝi estas grava loko de komerco. La merkato pri kameloj estas la plej granda en Maroko. En oazoj de la ĉirkaŭaĵo oni okupiĝas pri palmoj. La proksima marbordo jam estas konata banloko.
Klimato
En la klimato estas seka kaj arida, kie la averaĝa temperaturo varias inter 12 °C en vintro kaj 30 °C en somero, sed ĝi povas facile fali sub 5 C aŭ superi 40 °C. La averaĝa jara pluvokvanto atingas 217 mm.
Trafiko
havas tre malgrandan flughavenon. El la urbo kuras 4 ĉefvojoj al diversaj direktoj.
Miklós Wesselényi (politikisto, 1796–1850)
Barono WESSELÉNYI Miklós pli juna (veŝelenji) estis hungara politikisto, publicisto en Transilvanio, Hungario naskita la 30-an de decembro 1796 en Zsibó, Hungario kaj mortinta la 21-an de aprilo 1850 en Pest (urbo). Li estis filo de Miklós Wesselényi, praavo de Miklós Wesselényi. Li iĝis direktora membro de Hungara Scienca Akademio en 1830.
Biografio
Miklós Wesselényi estis hejmlernanto. En 1814 li vojaĝis longe en Aŭstrio kaj Italio. En la publika vivo de Transilvanio li partoprenis ekde 1817. En 1820 li interkonatiĝis kun István Széchenyi grafo kaj en 1822 ili faris kune vojaĝon en Anglio. Je la komenco de la 30-aj jaroj li fariĝis unu el la ĉefaj organizintoj de la reformopozicio de Hungario kaj gvidinto de la reformopozicio de Transilvanio. En la jaroj 1830–1832 li malproksimiĝis politike de Széchenyi. Dum la inundo en Pest la 13-an de marto 1838 li savis multe da homoj, ricevante tial la nomon "la inunda ŝipisto". En 1839 li estis kondamnita al trijara prizono pro patrujperfido, sed post dumonata mallibereco oni permesis al li, ke vojaĝu al Grafenbergo en Aŭstrio por kuracigi sin. En 1840 li ricevis amnestion. En 1844 li blindiĝis, sed daŭrigis sian politikan agadon partoprenante ankaŭ en 1848 je la kunvenoj de parlamento de Transilvanio kiel deputito. Li estas entombigita en la kripto de sia kastelo.
António Raposo Tavares
Antonio RAPOSO TAVARES, "la maljuna" (portugale: o Velho) (Beja, Alentejo, Portugalio, 1598 - São Paulo, Brazilo, 1658) estis bandeirante de la epoko de la koloniismo portugala kiu esploris la orientan kontinentan parton de Sudameriko kiu etendigas la teritorion de la kolonio trans la limojn metitajn de la Traktato de Tordesillas kaj reklamis ĝin por Portugalio.
Li dediĉis sin al militoj en Brazilo por konkeri teritoriojn kaj sklavigi indiĝenojn, ĉefe gvaranioj, protektitaj de jezuitoj, kaj Tupinambaoj. El 1639 al 1642, Tavares luktis kontraŭ la nederlandanoj, kiuj estis konkerintaj setlejojn en la nord-orienta marbordo (Bahio kaj Pernambuko). El 1648 li esploris la riverojn Paragvajo, Mamoré, Madeira kaj Amazono.