cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Homofobio
Homofobio eninternigita
Homofobio eninternigita konsistas en la akcepto, fare de samseksemuloj, de ĉiuj "antaŭjuĝoj" kaj negativaj etikedoj kaj diskriminaciaj sintenoj rilate samseksemon ktp. Tia internigo de la antaŭjuĝo okazas plejofte nivele de nekonscio kaj povas krei problemojn rilate sian seksorientigon ĝis ĝin kontrasti kaj kondamni en si kaj en aliaj.
Homofobio eninternigita povas ankaŭ signifi, kaj laŭ fakuloj tion sperte konstatite, sinteno de tiu kiu kolorigas je homofobio ĉiujn malkonsentojn devenantaj el moralaj aŭ religiaj aŭ liberopiniaj konvinkoj, kaj kritikojn al la diversseksulo. Tiu eninternigo povas sugesti kaj favori novan diskriminacion!
Konsekvencoj de homofobio
Homofobio povas fariĝi kaŭzo de epizodoj de bravulaĉo, varispecaj perfortoj kiel mobingo kaj diskriminacioj eĉ en la institucioj. Tio estas demonstrata en nemaloftaj okazaĵoj. Tiujn “krimoj“ estas jam punataj de la ŝtataj leĝoj, sed disversseksemuloj pri tio volus specifan leĝon kaj jam en diversaj ŝtatoj tio realiĝis diversforme.
Leĝaj kaj juraj aspektoj
Kadre de leĝoj jam faritaj kaj farendaj, en diversaj landoj, precipe eŭropaj, oni antaŭvidas leĝajn instrumentojn, je karakterizo civila kaj puna, celantaj kontrasti homofobion specife intencitan kiel diskriminacion pro seksorientiĝo.
Evidentiĝu ke la ekzistantaj leĝsistemoj multfoje konservas distingita la aspekton de la diskriminacio el la normoj celantaj sankcii specifmaniere agojn kaj sintenojn eksplicite homofobiajn, nome ekscitantaj al malamo aŭ malŝato por diversseksemuloj. Aliaj kondamnas kaj punas homofobion kiel krimon sendepende de la motivo (moralaj, religiaj aŭ alispecaj) de la rifuzo kaj malaprobo de sekssintenoj kaj sekskondutoj.
Oni vidas (kaj tion substrekas pensuloj pri socia kaj politikaj kaj moralaj kaj religiaj konceptoj) ke leĝoj kontraŭ homofobio marŝas inter du ekstremoj facile transpaseblaj: inter la tasko protekti la diversseksemulojn kaj respekti la liberan opinion kaj la rajton esprimi sian opinion; inter la rajto havi konsideron kaj estimon en la socio kaj respekti la alies moralajn principojn kaj pensesprimojn. Nome: kial esprimi sian opinion kontraŭan al samseksemo kaj tion indiki kiel mismoralaĵon estus homofobio? Kiel ne vidi en sendistinga krimigo kontraŭ homofobio aspektojn de venĝa homofobio? Kial estus juste kaj objektive difini homofobia tiun kiu, respektante la homajn rajtojn laŭleĝajn, malestimigas kaj taksigas deviaj certajn seksorientiĝojn kaj seksorientigojn? Kristanaj pensuloj substrekas ke neekvilibra kontraŭhomofobia leĝo povus indiki punindaj publike anoncantojn de la seksaj principioj de la Biblio aŭ de la katekismoj de la diversaj kristanaj eklezioj.
Silivaș (Hopârta)
Silivaș [silivaŝ] (hungare: Mikószilvás, germane: Garten) estas vilaĝo en Rumanio sude de Ocna Mureș. Administre ĝi apartenas al Hopârta.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1295 (laŭ aliaj: 1202). Ĝis 1919 Mikószilvás apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
Fonto
En la jozefa teritoria registrado Silivaș aperas sub la hungara nomo Olah Szilvás.
Malfrua Romia Imperio
La Malfrua Romia Imperio konsistigas kun la Frua Romia Imperio unu el la du historiografiaj dividoj de la Romia Imperio en la romia historiografio. Tiuj terminoj estas kutimaj, sed iliaj tempaj limoj ne estas unuanime fiksitaj. Plej ofte tiu periodo estas inter 284 et 476.
Frua Romia Imperio
Tiu nomo montras al la unua periodo de la Romia Imperio, ĝi komenciĝis en 27 a.K per la princeco de Aŭgusto kaj enhavas la idealigitan regnon de la antoninoj.
9933 Alekseev
9933 Alekseev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusaj geedzoj geastronomoj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ kaj Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia matematikisto Anatolij Semjonoviĉ Aleksejev (cirile : Анатолий Семёнович Алексеев, 1928–2007), profesoro en la departemento pri matematika terfiziko dela Universitato de Novosibirsko. Li estis pioniro en la matematika teorio de terfizikaj procezoj kaj fenomenoj. Li studis la de la terfizikaj konsekvencoj de asteroidaj alfrapoj sur Tero. (Ordeno de la Ruĝa Flago de la Laboro 1970, Ŝtata premio de USSR 1982, ktp.)
Campillo de Dueñas
Campillo de Dueñas [kamPIĝo deDŬEnjas] (Kampeto de Damoj (?)) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas campillano [kampiĜAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 80 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,32 loĝ/km².
Situo
Campillo de Dueñas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1.109 m super marnivelo; je 165 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 20 km de Molina de Aragón, plej proksima urbo, kaj je 220 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 60,63 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°53′06″N 1°41′01″Ok. La najbaraj vilaĝoj de Campillo estas La Yunta (4 km), El Pobo (12 km) kaj Odon.
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 300 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj en 1950 al 80, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Campillo de Dueñas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Campillo de Dueñas kie oni falis al la nunaj 80.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe sunfloroj kaj ankaŭ tritiko) kaj brutobredado (ĉefe ŝafoj) tradicie. Pensioj de emerituloj. Turismo: certe la plej vizitenda monumento de Campillo de Dueñas estas la kastelo de Zafra, situa ĉe la montaro Sierra de Caldereros, je ĉirkaŭ 4 km de la vilaĝo. Meritas la penon viziti ankaŭ la preĝejon de Sankta Katerino kun barokaj retabloj. Pri pejzaĝoj elstaras la Sierra de Caldereros (Natura Monumento) kaj la lageto Laguna Honda.
Ĥattusili la 3-a
Ĥattusili la 3-a (el la hitita lingvo: "el Hattusa") estis la reĝo de la Hitita imperio (Nova Reĝlando aŭ Malnova Imperio) en ĉ. 1267–1237 a.K., li estis la kvara kaj lasta filo de Mursili la 2-a. Mursili nomumis Ĥattusili al pastro de Sausga de Samuha, kaj Ĥattusili restis lojala al "Iŝtar de Samuha" ĝis fino de ties lastaj tagoj.
Lia pli aĝa frato Muvatalli la 2-a movis sain sidejon al Tarhuntassa kaj nomumis lin guberniestro de Hattusa. Hattusili estis komandanto de la hititaj fortoj dum la fama Batalo de Kadeŝ kontraŭ Egiptujo en 1274 a.K.. Hattusili kiel guberniestro, rekonkeris Nerik kaj iĝis Alta (Gvida) Pastro de sia tempesta Dio. Hattusili nomis sian plej aĝan filon kaj kronprincon "Nerikkaili" en honoro je tiu evento. Hattusili geedziĝis kun pastrino de Iŝtar, Puduhepa kiu iĝis pli poste hitita reĝino kaj Tavananna.
Lia nevo, Mursili la 3-a (aŭ Urhi-Teŝub) movis la ĉefurbon reen al Hattusa, igante superflua la guberniestrecon de Hattusili. Mursili poste forigis lin el Nerik, ekante enlandan militon. Hattusili venkis lin kaj ekzilis sian nevon.
Hattusili kaj la egipta faraono Ramses la 2-a sigelis skriban packontrakton bazitan sur hititaj modeloj kiu, laŭ egiptaj monumentaj kopioj de ĝi, fariĝis la plej frua konata traktato en historio, establante long-daŭran pacon inter la du rivalaj imperioj. Ramseso geedziĝis kun filino de Hattusili, konata sub egipta nomo de Maathorneferure. Jarojn poste li geedziĝis kun alia hitita princino.
Arkivo de pli ol 200 leteroj estis trovita de la reĝa palaco ĉe Hattusa, kiu montras ke Hattusili interŝanĝis leterojn kun multaj mez-orientaj reĝoj inkluzive de Rames la 2-a. Tiuj estas gravaj fontoj por tiu periodo.
Ortodoksa preĝejo Sankta Mikaelo (Szentendre)
La preĝejo Sankta Mikaelo la Ĉefanĝelo (serbe: Црква светог Архангела Михаила [crkva svetog arhangela mihaila], ankaŭ konata Preĝejo Poĵarevaĉka (serbe: Пожаревачка црква)) estas serba ortodoksa monumento historia en Hungario, en urbo Szentendre. La dua nomo venis de urbo en:Požarevac, el kiu venis multaj.
Konstruaĵo
La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Tiu turo estas la plej malalta en Szentendre.La navo finiĝas en plurlatera absido.
La ikonostazo estas pli malnova, ol mem la preĝejo, ĉar la ikonostazo estis farita en 1742 en alia serba preĝejo en Szentendre.
Gyula László
Gyula László
Brestov (distrikto Prešov)
Brestov (hungare Boroszló [boroslO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Brestov situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo Košice-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 20 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1219 laŭ tiama hungara ortografio "Borozlou". En 1427 31 familioj pagis impostojn. En 1787 425 vilaĝanoj loĝis en 60 domoj, en 1828 647 vilaĝanoj en 89 domoj. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (=eminenta). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Boroszló 488 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemešany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Brestov 459 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Ordeno de Sankta Gregorio la Granda
La Ordeno de Sankta Gregorio la Granda estas premio konsentita de la Apostola Seĝo (Vatikano), pro civila aŭ milita kialo.
Fondita la de la papo Gregorio la 16-a honore al la papo sankta Gregorio (590-604), ĝi estis modifita en la.
Prezento
Tiu ordeno celas ordinare rekompenci politikajn servojn en defendo de la papa Ŝtato. Ordenitoj estas katolikoj (tre malofte nekatolikoj), rekompence de siaj servoj al la katolika Eklezio, de nekutimaj laboroj, de subteno al la Apostola Seĝo, de siaj bonaj ekzemploj serve al siaj komunumoj kaj landoj.
Ĝi konsistas el kvar klasoj :
Je milita titolo, ĝi estis atribuita al la francaj militistoj, kiuj malblokis Romon en 1849 kaj 1869, kaj al francaj oficiroj de la papaj trupoj, kiuj defendis la papan Ŝtaton de 1830 ĝis 1870.
La insigno de la Ordeno surhavas bildon de Sankta Gregorio averse kaj reverse la moton « Pro Deo et Principe ». Ĝi pendas de ruĝa kaj ora rubando. En eklezia heraldiko, la grandaj krucoj montras ŝildon kun ĉirkaŭanta rubando, kaj tiuj en aliaj rangoj montras ŝildon kun suba rubando.
Ĝia moto estas : "Pro Deo et Principe".
Membroj
''Ĉi-poste estas nur kelkaj nomoj. Aliaj membroj de la Ordeno povas aperi sur anglalingvaj, interretejoj D'autres membres de l'ordre peuvent être mentionnés sur les sites en anglais, allemand, portugais et néerlandais de Wikipédia.''
Grandaj krucoj (16 viroj, 1 damo)
Laŭ alfabeta ordo :
Kavaliroj kaj damoj (76 viroj - 1 damo)
Laŭ alfabeta ordo :
Membroj pro milita kialo (10 viroj - 0 damo)
Laŭ alfabeta ordo :
Notoj
<References group="N"/>
Lajos Imre (pastro)
Biografio
Imre Lajos finis teologion en Koloĵvaro (1910). Poste studis filozofion kaj pedagogion en la Universitato de Koloĵvaro kaj doktoriĝis pri pedagogio (1913). Li faris teologian ekzamenon pri teologio (1912). Poste li iris por studi pedagogion kaj praktikan teologion al Germanio kaj Skotlando (Aberdeen) (1912). Li estis religiinstruisto en Marosvásárhely (1913–14) kaj interneja inspektisto, pastro en Kolozskara (1914–21). Li estis profesoro-anstaŭanto en Kolozsvár pro teologio (1921), poste ordinara profesoro (1948). Li estis doktoro de la Universitato de Aberdeen (1968). Li redaktis la gazeton Az Út (1915–18), ĉefredaktoro de ''Ifjú Erdély (1923-40).
Komunumoj de Kantono Apencelo Ekstera
La Kantono Apencelo Ekstera konsistas nuntempe (2009) el 20 politikaj komunumoj, kiuj nomiĝas en Apencelo Ekstera loĝantarkomunumoj.
Distriktoj
En la jaro 1858 la kantono estis strukturita en 3 distriktoj. En la jaro 1995 tiu-ĉi strukturo estis oficiale nuligita denove. En la ĉiu-taga vivo la strukturo plu ekzistas ekzemple en la nomoj de ŝporteventoj kaj societoj. Por statistikaj kialoj de la Federacia oficejo pri statistiko la tuta kantono ricevas la distrikt-kodnumeron 1500.
La iamaj distriktoj nomiĝis
Historio
La hodiaŭa administra struktoro de la kantono konsistanta el 20 komunumoj estiĝis en la daŭro de proksimume 150 jaroj post la apencela kantondisiĝo de 1597 el origine nur 6 komunumoj:
Listo de la aktualaj komunumoj de Kantono Apencelo Ekstera
<br style="clear:both;" />
Niederzier
Niederzier estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Düren de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
György Nébald
György Nébald [djordj nEbald], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nébald György estis hungara skermisto pri sabro, monda ĉampiono, trejnisto, advokato.
György Nébald naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
György Nébald komencis skermadi en Budapest Honvéd FC en 1970. Post 6 jaroj li estis monda ĉampiono en kategorio de junuloj. En la sama jaro li debutis en la plenkreska elektita teamo. Ekde 1977 li akiris diversajn medalojn. En Somera Olimpiko 1980 lia teamo estis la tria, en la sekva jaro lia teamo estis ĉampiono, en 1983 en teamo li atingis la duan lokon. En 1985 kaj 1990 li estis monda ĉampiono jam en sola konkurso. En Somera Olimpiko 1988 en teamo li estis ĉampiono, en Somera Olimpiko 1992 en teamo li estis la dua. En la sekva jaro li finis lian aktivan sportan karieron. Intertempe li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, ankaŭ trejnistan diplomon kaj li iĝis advokato. Inter 2006 kaj 2010 li estis trejnisto de la hungara sabra teamo. Li ricevis plurajn sportajn kaj ŝtatajn premiojn. Li havas edzinon, kiu naskis filinojn en 2006 kaj 2009.
Überall
Überall estas germana vorto kun la signifo: „ĉie“.
Überall estas familia nomo de jenaj personoj.:
Maštale
Maštale (Ĉevalstaloj) konsistantaj el partoj Toulovcovy maštale (Ĉevalstaloj de Toulovec) kaj Městské maštale (Urbaj Ĉevalstaloj)'' estas natura regiono, labirinto de sabloŝtonaj rokoj kaj pinaj arbaroj proksimume 20 km de la urbo Litomyšl inter komunumoj Proseč, Budislav kaj Nové Hrady. Estas troveblaj en ili diversaj rokaj formacioj, ekzemple "Cikánka", "Panský stůl", "Velryba", "U Kostelíčka" kaj ceteraj.
Naturo
Nuntempe estas sur la teritorio establita Natura rezervejo Maštale. Ĝi okupas teritorion en baseno de supra fluo de la rivero Novohradka sur dislimo de Bohemia tabulo kaj Bohemia-Moravia montetaro, sur dislimo de distriktoj Chrudim,  Svitavy kaj  Ústí nad Orlicí. La regiono havas ondoforman karakteron ĝenerale deklivitan al nordo. Altituda diferenco inter la plej alta loko en sudo (Posekanec 554 m s.m.) kaj la plej malalta loko en nordo (fluejo de la rivero Novohradka) estas preskaŭ 200 m. Tuta areo de la rezervejo estas 1083,6 hektaroj. Esenca parto de la regiono estas kreata per sedimentoj de supera kretaceo, aparte de glaŭkonita cenomana sabloŝtono. La plej grandan geomorfologian valoron en la regiono havas t.n. Budislavské skály (Rokoj de Budislav). Temas pri sistemo de rokaj valoj, entranĉitaj lok-al-loke eĉ en profundon de 60 metroj en la sabloŝtonoj kaj subtavolaj petroj. La valojn kavigis fontaj kaj alfluaj riveretoj de la rivero Novohradka. La deklivojn kreas sabloŝtonaj rokaj vandoj, membrigitaj (per erodo kaj deklivaj movoj de bloka tipo) en memstaraj rokfiguroj - turoj kaj kolonoj, aŭ elstaraĵoj, rokfaŭkoj, blokoj kaj similaj. Estas ankaŭ signoj de kreado de rokaj urboj, aparte en Toulovcovy maštale kaj Městské maštale. En la rezervejo estas partia apero de raraj specioj de animaloj kaj kreskaĵoj - salamandro makulara (Salamandra salamandra), pteridofitoj kaj muskoj.
Asocio de komunumoj
Naturo, kiu troviĝas en la regiono estas bela nedamaĝita per civiliziteco. Alternas diversaj terenaj reliefoj kaj diversaj kreskaĵaroj. Granda parto de la teritorio ne estis trafita per komasacio en tempoj de socialisma kolektivigo kaj restis ĉi tie granda kvanto de disa verdaĵo, kiu kreas la pejzaĝon pentrinda, taŭga por refreŝigado kaj ripozo.
La Asocio de la komunumoj agadas kaj en rektaj servoj por turistoj en du informcentroj, kaj ankaŭ por disvolvo de la regiono. Per ĝia aktiveco ekestis jam kvar belvidejaj turoj, reto de biciklismaj padoj kaj aliaj. En la teritorio estas densa reto de signitaj turismaj padoj.
Karolo la 1-a (Rumanio)
Karolo la 1-a de Rumanio, Karlo la 1-a de Rumanio aŭ en la rumana Carol I (20an de aprilo de 1839 - 10an de oktobro 1914) estis germana princo, elektita Domnitor aŭ princo de Rumanio en aprilo de 1866 post la elpostenigo de Aleksandro Johano Kuzo (Alexandru Ioan Cuza ). La 26-an de marto 1881 li fariĝis la unua reĝo de la reĝlando de Rumanio el la dinastio Hohenzollern-Sigmaringen, kiu regis la landon ĝis la proklamo de la respubliko en 1947.
Dum sia reĝado li direktis persone la rumanajn trupojn en la Rusa-Turka Milito 1877-1878, komandante la trupojn rusajn-rumanajn en la Sieĝo de Pleven. Danke al ĉi tiu milito Rumanio sukcese atingis plenan aŭtonomecon de la otomana Imperio (Pakto de Berlino 1878). Tiam Rumanio vidiĝis devigita cedi favore al la rusa Imperio tri distriktojn de la sudo de Besarabio, sed ricevis kontraŭe la nordan parton de Dobroĝo. Li pligrandigis sian teritorion per akiro de la suda parto de Dobroĝo de Bulgario en 1913. La politika vivo interna, ankoraŭ regata de la grandaj familioj de terposedantoj, organizitaj en la rivalaj partioj Liberala kaj Konservativa, estis markita de du insurekcioj kamparanaj: unu en la sudo de Valaĥio, en aprilo de 1888, kaj alia en la nordo de Moldavio, en marto de 1907.
Li edziĝis al Carmen Sylva en 1869, kun kiu havis filinon, Maria, kiu mortis apenaŭ trijara.
La manko de rekta idaro de Karolo lasis lian fraton Leopoldo kiel posteulon al la trono. En oktobro de 1880 Leopoldo rezignis sian rajton favore al sia filo Vilhelmo, kiu siavice rezignis ok jarojn poste favore al sia plej juna frato, la posta reĝo Ferdinando.
(16987) 1999 BN13
(16987) 1999 BN13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
NGC 3439
NGC 3439 (aliaj indikoj — ZWG 66.50, PGC 32634) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Amplepuis
Amplepuis estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Amplepuisiens.
Longchamp-sur-Aujon
Longchamp-sur-Aujon estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Longchampois.
Kantono Cochran (Teksaso)
La malurba kantono Cochran situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis nur  loĝantojn. Ĝia vilaĝa ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Morton - ĝi en 2010 havis 2006 loĝantojn.
21-a de decembro
La 21-a de decembro estas la 355-a tago de la jaro (la 356-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 10 tagoj restas.
Je la 21-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 21-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Frigoj
Frigoj estas la greka nomo por hindeŭropa popolo, kiu starigis grandan regnon en la 8-a jarcento a. K. en Malgrand-Azio. La ĉefurbo estis Gordion ĉe la rivero Sangarios (nuntempe Sakarya); ĉirkaŭ 80 km okcidente de la nuna Ankara.
Literaturo
Preskaŭ ĉiujare aperas mallongaj raportoj pri la elfosaĵoj en Gordion en la
Kalitrikaloj
Kalitrikaloj (Callitrichales) estas ordo de florplantoj, kies floroj havas nur unu stamenon. Kiel priskribita de la usona botanikisto Arthur Cronquist en la taksonomia sistemo Cronquist, en la ordo estas la familioj Hipuridacoj (Hippuridaceae), kalitrikacoj (Callitrichaceae), kaj Hydrostachyaceae.
La ordon ne rekonas la Angiosperm Phylogeny Group, kiu metas Hydrostachyaceae en la kornusaloj kaj la hipuridacoj kaj kalitrikacoj en la plantagacoj (ordo lamialoj).
1302
En la jaro 1302 post Kristo okazis, interalie:
Opta kruciĝo
La opta kruciĝo aŭ opta kiasmo estas tie en cerbo kie la du optaj nervoj kruciĝas. Ĝi troviĝas ĉe fundo de cerbo, sub la hipotalamo. Ĝi ekzistas en ĉiuj vertebruloj.
En multaj bestoj, la du optaj nervoj kruciĝas kaj iras al la kontraŭa flanko de cerbo sen unuiĝi; rezulte, la dekstra parto de cerbo traktas vidan informon de la maldekstra okulo, kaj la maldekstra cerbo traktas informon de la dekstra okulo. Kvankam, en bestoj en kiu la okuloj direktas al la sama direkto kaj la vidkampoj de la okuloj multe interkovras (ekzemple homoj), ono de la aksonoj de ĉiu okuloj ne krucas al kontraŭa flanko, sed restas samflanke; do, post la opta kruciĝo, ĉiu fasko enhavas aksonojn de ambaŭ okuloj.
Nomo
En Esperanto, en la Esperanta Medicina Vortaro aperas la vorto "kiasmo", kiu venas de la greka lingvo (χίασμα "kruciĝo", de χιάζω "marki per X", de la litero ĥio χ) kaj estas uzata en multaj eŭropaj lingvoj (ekz. angla "chiasm"). Tamen, ĉar "kiasmo" havas neniun signifon pli ol "kruciĝo", ĉi tiu artikolo anstataŭe proponas la nomon "opta kruciĝo".
13774 Spurný
13774 Spurný estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Pavel Spurný, de la Astronomia Instituto de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj, kiu kondukas la Eŭropa Reto de fotado de bolidoj. Li estas bone konata pro sia laboro pri la fiziko de meteoroj kaj astronomio kaj eldonis multajn precizajn trajektoriojn kaj orbitojn de bolidoj.
János Kelemen
János Kelemen naskiĝis la  1943 en tiam hungara urbo Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).
Biografio
János Kelemen frekventis universitatojn en Szeged inter 1961-1966, poste ĝis 1969 en Budapeŝto. En 1970 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto, kie li estis katedrestro inter 1983-1990, sed li estis ankaŭ katedrestro en Szeged. En 1983 li doktoriĝis antaŭ MTA. Li partoprenis en redaktado de European Journal for Semiotic Studies. Li okupiĝis precipe pri italaj, francaj kaj germanaj filozofioj, tamen plej ofte pri filozofio de Dante. Li ricevis italajn kaj hungarajn premiojn inter 1992-2007.
Nesso
Nesso estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Petro laj Paŭlo de Tarso.
Najbaras la komunumoj Argegno, Brienno, Caglio, Faggeto Lario, Laglio, Lezzeno, Pognana Lario, Sormano, Veleso kaj Zelbio.
Pylkönmäki
Pylkönmäki estas eksa komunumo en la provinco Meza Finnlando de Finnlando. La areo de Pylkönmäki estas 392,61 km² el kio 24,58 km² estas akvo. Pylkönmäki havas ĉ. 1000 loĝantojn. Ekde la jaro 2009 ĝi apartenas al la urbo Saarijärvi.
Eksteraj ligiloj
Retejo de Pylkönmäki en la finna
Antal Győrffy
GYŐRFFY Antal [djoe:rfi] estis hungara aktoro, teatrestro naskita en Gyergyóremete en 1831 kaj mortinta en Rozsnyó la 22-an de marto 1875.
Kariero
Li debutis en 1850 kaj post dek jaroj li iĝis teatrestro. Li vizitis kun sia trupo ĉefe la urbetojn de Transilvanio. Li estis unu al la teatrestroj, kiuj fiksis la salajron de aktoroj en kontrakto. Lia edzino estis Erzsébet Perassino (n. Udine, 3-a de decembro 1841 – m. Újpest, 14-a de aŭgusto 1907). En 1873 oni disigis la trupon kaj ili dungiĝis al trupo de Gusztáv Hubay.
Kenji Oba
Kenji Oba (大場 健史, n. ) estas japana futbalisto.
Olanzapino
Olanzapino – en multaj lingvoj nomata olanzapine, olanzapina aŭ olanzapin – estas kuracilo kiu taŭgas por terapiado de psikozo. Ĝi do uzatas en la medicinaj fakoj psikiatrio kaj infana kaj adoleskula psikiatrio kaj psikoterapio.
Kenji Oba
Li futbalis ĉe Nissan Motors, Kashima Antlers, Kashiwa Reysol kaj Kawasaki Frontale.
Olanzapino
Ĝiaj biologiaj efikoj rezultas de ĝiaj interagadoj kun ricevantoj de dopamino , serotonino, adrenalino aŭ histamino.
Buĝak
Buĝak (tatare resp. turke Bucak por "regiono", "distrikto", "angulo" aŭ "triangulo", ukraine, bulgare kaj ruse  Буджак  [Buĝak], Bugeac, Budschak) estas la suda parto de la historia regiono Besarabio en sudorienta Eŭropo. La regiono nuntempe situas sur la teritorio de la ŝtato Ukrainio kaj konsistigas la okcidentan parton de ties Odesa provinco.
Etimologio
La nomo Buĝak venas el la tatara resp. turka lingvoj kaj origine havas la signifon "angulo" respektive "triangulo". La urboj Tighina (turke Bender), Bilhorod-Dnistrovskij (turke Akkerman) kaj Izmajil markas la tri angulojn de la areo.
Pejzaĝo
La pejzaĝo precipe konsistas el larĝa, iom monteta stepo kun tre fekunda grundo, la tiel nomata ĉernozjomo. Setlistoj senditaj ĉi-tien agrikulture kultivis la landon, tiel ke dum la 18-a kaj 19-a jarcento ene de la tiama Rusia Imperio la regiono estis konsiderita agrikulture modela. La kamparanoj aparte kultivis grenojn, guŝojn kaj oleoplantojn (kiel helianto aŭ kolzo).
Melbeck
Melbeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lüneburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Melbeck apartenas al la metropola regiono Hamburgo.
Buĝak
Germanaj enmigrintoj
Dum la 125 jaroj de vivado en Besarabio la germanaj loĝlokoj multiĝis de unue 24 al fine pli ol 150 – kaj la nombro de germanlingvanoj en tute de komence ĉirkaŭ 9.000 kreskis ĝis pli ol 93.000 personoj. La komence garantiitaj privilegioj, interalie la memadministrado per germanlingva Fürsorgekomitee ("prizorga komitato") kun sidejo en Odeso, forpreniĝis dum la jaro 1870. Ĉefe pro la enkonduko de multjara militservodevo en la armeo de la Rusia Imperio multaj besarabiaj germanoj sekve elmigris al Norda kaj Suda Amerikoj – precipe al Norda kaj Suda Dakoto, Kanado, Argentino kaj Brazilo.
Dum aŭtuno 1940 la plejparte sur propraj farmoj laborantaj besarabiaj germanoj preskaŭ komplete forlasis la landon. Antaŭe dum junio 1940 la Ruĝa Armeo de Sovetunio sekve de la Molotov-Ribbentrop-pakto okupis la landon kaj tuj komencis enkonduki stalinisme komunisman socian kaj ekonomian sistemon paralelan al la aliaj partoj de Sovetunio. La institucioj de Nazia Germanio sub la slogano "Heim ins Reich" ("Hejmen en la Regnon" subtenis la translokigon de la germanoj al teritorioj apartenantaj aŭ konkeritaj de Nazia Germanio. Inter tiuj besarabiaj germanaj familioj estis la gepatroj de la posta germania prezidento Horst Köhler.
Buĝak kiel parto de Besarabio
Unue la areo inter la jaroj 1367 kaj 1484 estis posedaĵo de la Princlando Moldavio, kiu tiutempe estis protekta zono de la reĝlando Pollando. Dum 1512 la Princlando iĝis parto el la influa zono de la Otomana Imperio, kiuj jam dum 1484 dividis la Buĝak-regionon disde la resto de Moldavio kaj integrigis ĝin rekte en sian imperion. La regiono tiel iĝis la parto de la nuntempa Ukrainio, kiu plej longe troviĝis sub islama regado. En la regiono multaj lokaj, riveraj kaj lagaj nomoj memorigas pri la turka-tatara pasinteco: Tatarbunary, Alibej, Izmail kaj tiel plu.
1812 laŭ la Traktato de Bukaresto ekhavis la rajton ekposedi la tutan regionon Besarabio. Jam la caro Petro la Granda cent jarojn antaŭe kaj en pluraj intertempaj militoj inter la Rusia kaj Otomana imperioj havis tiun celon, sed ĝis tiam ne sukcesis pri la konkero. Inter la jaroj 1856 kaj 1878 la suda duono de la regiono Buĝak apartenis al la revivigita Princlando Moldavio respektive al Rumanio.
Dum la revoluciaj perturboj de la jaro1917 Rusio perdis la regionon. Landa konsilio dum 1917 deklaris Besarabion kun la regiono Buĝak "Demokratia Moldava Respubliko". Post internaj kvereloj la landa konsilio sekvajare petis la helpon de Rumanio kaj samjare deklariĝis la libervola aliĝo de Besarabio al Rumanio.
Besarabio dividiĝas
Dum 1940 la Ruĝa Armeo de Sovetunio armee konkeris Besarabion kaj unuafoje dividis ĝin. La norda kaj centra parto konsistigis la Moldavan Sovetan Socialistan Respublikon, la suda parto Buĝak iĝis parto de la Ukraina Soveta Socialista Respubliko. Dum aŭgusto 1941 la armeo de Nazia Germanio kaj Rumanio konkeris la landon, sed fine de la Dua Mondmilito la armeo de Sovetunio reprenis la armean kontrolon kaj restarigis la dividon. La regiono Buĝak iĝis integra parto de la Ukraina Soveta Socialista Respubliko, tial ke la Moldava Soveta Socialista Respubliko iĝis lando sen marbordo kaj sen marhaveno. La socio kaj ekonomio de Besarabio suferis kaj suferas pro tio, malgraŭ ke oni penis pliampleksigi la riveran havenon de la urbo Tighina.
Post la kolapso de Sovetunio dum la jaro 1991 kaj la sendependiĝo de Ukrainio la regiono Buĝak restis parto de la nun memstara ukraina ŝtato.
Hans Kirchhoff (apartigilo)
Hans Kirchhoff estas la nomo de jenaj personoj:
Niardo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Braone, Breno, Losine kaj Prestine. Kristana patrono estas la sanktulo Obitius, kiu naskiĝis en la loĝloko.
Bernard Haitink
Bernard Johan Herman Haitink, (Amsterdamo, 4-a de marto 1929 - Londono, 21-a de oktobro 2021) estis nederlanda dirigento.
Vivo
Haitink estas filo de Willem kaj Anna Haitink. Willem Haitink estis oficisto, kiu finfine laboris kiel estro de elektrejo. Dum la germana okupado la patro estis por kelkaj monatoj arestita en koncentrejo kiel ostaĝo pro atenco. Bernard Haitink studis en sia naskiĝurbo ĉe konservatorio. Poste li ludis kiel violonisto en serio da orkestroj. En 1954 kaj 1955 li lernis dirigenti sub instruado far Ferdinand Leitner. En 1955 li fariĝis vicdirigento de la Nederlanda Radioorkestro.
En 1956 li anstataŭis Carlo Maria Giulini-on ĉe Reĝa Koncertdoma Orkestro en Amsterdamo, ricevis de tiam komence kelkajn invitojn kaj direktis poste la orkestron okaze de turneo tra Anglio en 1959. Post la subita morto de Eduard van Beinum en 1959 oni transdonis al Haitink la postenon de unua dirigento. Internacian famon akiris Haitink en 1961, kiam oni dungis lin kune kun Eugen Jochum kiel komunaj ĉefdirigentoj de la Koncertdoma Orkestro; En 1964, kiam Jochum rezignis la postenon, li fariĝis sola ĉefdirigento kaj artista direktisto.
En 1967 li fariĝis unua dirigento de la Londona Filharmonia Orkestro, kiun li direktis ĝis 1979. Inter 1978 kaj 1988 Haitink estis muzikestro de la operfestivalo en Glyndebourne. Lia kontrakto kun Koncertdoma orkestro en 1988 ne plu estis daŭrigita, kion Haitink malaprobis al la orkestro, tiel ke li ne plu sinprezentis kun ĝi dum kelkaj jaroj. En 1999 la orkestro tamen nomis lin honordirigento.
Ekde 1977 ĝis 1987 Haitink direktis ĉiun kristnaskon la Koncertdoman Orkestron okaze de la Kerstmatinees (kristnaskmatineoj). Oni prezentis nur verkojn de Gustav Mahler kaj transsendis la koncertojn tutmonde per Eurovision.
Inter 1987 kaj 1998 Haitink tenis la muzikan direktadon de la Reĝa Operejo en Londono, ekde 1995 ĝis 2004 li estis krome unua gastdirigento de la Bostona Simfonia Orkestro. En 2002 li transprenis la postenon de ĉefdirigento ĉe la Saksia Ŝtatkapelo je Dresdeno. Pro supozataj malkonsentoj ĉe la elekto de sia posteulo Haitink rezignis sian postenon antaŭtempe en 2004.
En 2006 la Simfonia Orkestro je Ĉikago nomis Haitink-on unua dirigento, ĉar la posteno de muzikdirektoro post la retiriĝo de Daniel Barenboim tiujare ne plu estis okupita. En la jaro 2008 li ellaboris kun la Ĉambrorkestro de Eŭropo ekskluzive por la Festivalo je Lucerno Beethoven-ciklon surbaze de la nova kritika eldono de la kompleta verkaro.
Haitink estis geedziĝinta ekde 1956 kun Marjolein Snijder, kun kiu li havis tri filinojn kaj du filojn. Ekde 1994 li estas geedziĝinta en dua geedzeco kun Patricia Bloomfield, kun kiu li vivis en Kastanienbaum LU ĉe Vierwaldstättersee.
Strukturformiĝo
Strukturformiĝo estas pedologia aŭ grundformiĝa procezo, kiu koncernas de pli malplpi ĉiuj grundotipoj. Rezulto de ĉi-procezo estas kreado de strukturaj agregaĵoj, kiuj havas diversan grandecon kaj formon. Krome, la bazaj, malpli grandaj strukturaj agregaĵoj povas esti kunigitaj en pli grandaj agregaĵoj de dua (tria) vico. Tiu ĉi procezo estas influita per diversaj faktoroj. Ĝenerale, pozitive influas al strukturformiĝo enhavo de karbonatoj, pli granda enhavo de humo, pli granda enhavo de fajngrundo, ĉefe de argilo. Sed, ekstreme alta enhavo de argilo ankaŭ ne estas akurata por bona strukturformiĝo, grava estas proporcio de unuopaj frakcionoj. Pozitiva faktoro estas ankaŭ agado de edafo. Ĝenerale, pli granda profundeco signifas malpli disvolvitan strukturon. Do plej strukturaj estas ĝenerale surfacaj humaj A-horizontoj. Ofte unuopaj horizontoj de ia grundotipo havas malsimilajn struktrurajn agregaĵojn (laŭ formo, aŭ grandeco). Do karaktero de strukturaj agregaĵoj povas esti indikilo por diagnozi grundotipon. Iuj grundoj ekestas en tiel malfavoraj kondiĉoj, ke unuopaj grundhorizontoj estas sen disvolvita strukturo, do ili havas tiel nomatan elementaran strukturon. Tia ĉi strukturo estas tipa por grundoj evoluiĝitaj sur sabloj, por organikaj grundoj de marĉoj, por iuj horizontoj de ekstreme salaj grundoj, kiel soloneco. Ofte tia ĉi stukturo ligas kun G-horizontoj influitaj per ofta alta nivelo de subsurfaca akvo.
Bernard Haitink
Verkoj
Haitink dirigentis dum sia artista kariero vastan repertuaron. Inter liaj surdiskigoj troviĝas i.a. ĉiuj simfonioj de Ludwig van Beethoven (tri cikloj, kun la Londona Filharmonia, Koncertdoma kaj Londona Simfonia Orkestroj), de Robert Schumann, de Johannes Brahms (tri cikloj: Koncertdoma, Bostona Simfonia, Londona Simfonia Orkestroj), de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij, de Anton Bruckner (multajn plurfoje), de Gustav Mahler (escepte la okan plurfoje) kaj Dmitrij Ŝostakoviĉ. Krome dum sia laboro ĉe operejoj Haitink ankaŭ komencis surdiskigi operojn, i.a. de Wagner la kompletan Ring des Nibelungen.
Insulo Makinaco
Insulo Makinaco ( Mackinac Island) estas insulo kaj urbo en Kantono Makinaco, Miĉigano, Usono. Ĝi havas ĉirkaŭ 500 loĝantojn. Ĝi estas populara loko por somera turismo kaj ferio.
Gergő Ármin Balázsi
Gergő Ármin Balázsi [balAĵi] laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázsi Gergő Ármin estas hungara baletisto. Lia edzino estas same baletisto Lili Felméry.
Gergő Ármin Balázsi naskiĝis en 1996.
Biografio
Gergő Ármin Balázsi studis baleton ekde 2005 kaj akiris baletistan diplomon en Hungara Dancarta Altlernejo en 2014. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gábor Keveházi kaj Imre Dózsa. Dum la studentaj jaroj li partoprenis ankaŭ somerajn kursojn kaj baletajn konkursojn, kie li estis kelkfoje la unua. Post la diplomo li ricevis membrecon en baleta branĉo de la Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li ricevis premiojn inter 2016-2022.
Naruyuki Naito
Naruyuki Naito (内藤 就行, n. ) estas japana futbalisto.
Carrascosa de Abajo
Carrascosa de Abajo [karasKOsa deaBAĥo] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo. La loknomo Carrascosa de Abajo estas etimologie komprenebla kiel Malsupra kverkejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,55 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 18 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 350 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Naruyuki Naito
Li futbalis ĉe Honda, Kashima Antlers, FC Tokyo, Avispa Fukuoka kaj Volca Kagoshima.
Carrascosa de Abajo
Geografio
Ĝi distas 798 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipo enhavas la loĝlokojn Carrascosa de Abajo kaj Pozuelo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas iama ponto, gvatoturo, preĝejo kaj ermitejo.
12442 Beltramemass
12442 Beltramemass estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Massimiliano Beltrame (1942–2001), instruisto pri topografio kaj scienco de konstruado ĉe mezlernejo en Terni. Li ankaŭ estis amatora astronomo fakiĝinta en la fotografio. Astronomia klubo de Terni estis nomita en lia memoro.
1303
En la jaro 1303 post Kristo okazis, interalie:
István Kelemen
István Kelemen
Kabineto Dinnyés
Historio
Pli frua ĉefministro Ferenc Nagy (politikisto) estis akuzita pri falsaĵoj, tial li abdikis kaj restis en Svislando. La sekva ĉefministro estis Lajos Dinnyés. La ŝtatiĝo senĉese daŭris, oni komencis krei la sovetan sistemon en la lando. Tamen plej signifa estis la baloto en 1947, kiun aranĝis la komunistoj. La hungaroj mencias ĝin "bluslipa baloto". Antaŭ la baloto kiu ne estos hejme, tiu ricevis permesilon baloti en alia loko. La permesilo havis bluan koloron. La sistemo ne kontrolis tiujn voĉojn, tial okazis, ke komunistoj vojaĝis per ŝarĝaŭtoj de mateno ĝis vespero al balotaj rondoj, kie ili balotis. Do komunistoj balotis eĉ 20-foje. Kiu protestis vidanta tion, post horoj li jam estis deportita al Sovetunio. Finon de la kabineto kaŭzis tio, ke ministro Miklós Nyárádi rifuĝis al okcidenta Eŭropo, tial Dinnyés devis abdiki. La sekva estis Kabineto Dobi.
NGC 3440
NGC 3440 (aliaj indikoj — UGC 6009, MCG 10-16-19, ZWG 291.9, IRAS10508+5722, PGC 32714) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ernő Győri (aktoro)
GYŐRI Ernő [djoe:ri] estis hungara aktoro naskita en Körösgyéres la 16-an de aŭgusto 1925.
Kariero
Li debutis en 1947 en Kluĵo. En 1953 li dungiĝis al Teatro Madách. Ekde 1969 ĝis 1976 li estis ano de la Nacia Teatro (Miskolc).
Emanuel Reicher
Emanuel Reicher (naskiĝis la en Bochnia, mortis la  en Berlino) estis aŭstra-germana aktoro kaj reĝisoro. Kiel disĉiplo de Otto Brahm li reprezentis la novigan, naturalisman skolon. La aŭstra teatra kritikisto Herrman Bahr titolis lin edukpatro de germana teatra arto.
Vivo
Reicher estis filo de advokato kaj plenkreskiĝis en Krakovo, kie li vizitis gimnazion. Jam kiel gimnaziano Emanuel Reicher distingiĝis kiel aktora talento. Sub pseŭdonimo li debutis en 1853 en Bärenraiters Gartentheater (Ĝardena Teatro de Bärenraiter). Ekde 1857 li ludis sur scenejoj en Trnava, Győr, Sibiu kaj aliaj urboj, ekde 1870 en Gmunden kaj Vieno. Per granda ambicio kaj diligenteco li alstrebis ekzemplodonan esprimplenecon kaj baldaŭ li apartenis al la plej eminentaj, esprimkapablaj aktoroj en Germanio.
Post lia debuto en Munkeno en la jaro 1873 kaj la sursceniĝo en tiea Rezideja Teatro li ludis ĉe Hamburga kaj Viena Urbaj Teatroj  kaj en 1877 ĉe Oldenburga Korta Teatro. Pro la lokaj sukcesoj li kontraktis je la Rezideja Teatro de Berlino. Tie li akiris famon de unu el plej bonaj germanaj interpretantoj de Ŝekspiro. De Reĝa Korta Teatro (1890–1892) li venis al Lessing-Teatro (1892–1894 kaj 1904–1914), kiun gvidis Otto Brahm. Krome Reicher transprenis la gvidon de la tiea teatra edukejo. Kiel instruisto de nova generacio de germanaj aktoroj li rifuzis ĉian manieron de virtuozeco, sed li subtenis kaj kuraĝigis junajn talentojn.
Ekde 1889 Reicher apartenis al la fondintoj de la teatra socio "Libera Scenejo", gvidita de Otto Brahm. Jürgen Kasten, teatra kaj filmsciencisto, skribis,ke „ĉi tie estis luditaj dum unufojaj fermitaj prezentadoj la modernaj dramoj de Ibsen, Hauptmann kaj Strindberg, ofte ankoraŭ malpermesitaj de cenzuro“. Kasten karakterizas la aktoran signifon de Reicher tiele: „Per sia nuancita ludmaniero, akcentanta individuigitan mienan-gestan detalon, li estis unu el la gravaj protagonistoj de naturalisma teatro. Grava estis por li la „Vero de esprimo“, kiu devus havi la sekvon, ke la spektanton kaptas la iluzio, vidi „realajn homojn“.
1894–1904 Reicher ludis ĉe Germana Teatro. Kelkaj el liaj brilaj roloj ests: titola rolulo en la premiero de Florian Geyer de Hauptmann (1896), la patro en Liebelei (flirto) de Schnitzler (1896), Herodo en Salomeo de Wilde (1902), la aktoro en Nokta Azilo de Gorki (1903), d-ro Schön en Erdgeist (Fantomo) de Wedekind (1902), la titola rolulo en König Nicolo (Reĝo Nikolo, 1903) de Wedekind kaj la teatra direktoro Hassenreuther en Die Ratten (La ratoj) de Hauptmann (Usono 1911, Lessing-Teatro).
881 Ateno
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, kaj ricevis la nomon de la diino Atena de la helena mitologio, protektantino de la urbo Ateno.
Oni ne konfuzu ĝin kun 2062 Atono.
Emanuel Reicher
Vivo
Poste li transloĝiĝis al Usono, kie lin surprizis la unua mondmilito. Kiel direktoro de la Nov-Jorka Teatro-Gildo li propagandis la novan stilon de la germana teatra arto.
Reicher estis edzo de la opera kantistino Hedwig Kindermann. Ili havis la filon Frank (1875–1965). Post eksgeedziĝo la paro denove volis geedziĝi, sed ŝi mortis. La dua edzino de Reicher en 1883 fariĝis la aktorino Lina Harf. Nakiiĝis la infanoj Hedwiga (1884–1971), Ernst (1885–1936) kaj Elly Reicher (nask. 1893). Ĉiuj infanoj fariĝis geaktoroj.
La lasta ripozejo de Emanuel Reicher troviĝas en Berlino sur la tombejo Südwestkirchhof Stahnsdorf.
Esperanto
En kontribuo en Berliner Morgenpost Reicher en 1912 priskribis siajn pensojn kaj sentojn dum la surscenigo en 1908:"„Kiam mi en vespero de tiu memoriginda prezentado vidis en la festene lumigita domo pli ol 1 700 homojn, kiuj apartenis al 42 diversaj nacioj, homoj venintaj de tre malproksime, kiam mi vidis tiun multlingvan monstron antaŭ mi kaj kiam min kaptis la timo, ke fine la sinjoroj „Instruituloj“ tamen povus resti pravaj per sia moko pri la konstruita artefarita lingvo, tiam mi maltrankviliĝis kaj timis, ke nun estas detruota unu el miaj noblaj revoj. Sed kiam mi travivis la altan neelparoleblan ĝojon, ke ĉiuj tiuj multlingvaj homoj renkontiĝis en la poeta esprimo de unusola lingvo kaj kun devoteco vane serĉata en iu ajn germana teatro aŭskultis tiun majstraĵon de la germana poezio por poste porti siajn impresojn en sian pli aŭ malpli proksiman hejmregionon - ekzemple ĝis Orienta Azio, tiam min trafluegis la granda kaj sankta sento pri la homareco, la alta sento, ke tamen venos ankoraŭ tempo, en kiu la homar-fratiga idealo estos efektivigata el revo al brila realeco. Kaj tio atingita per rimedoj, inter kiuj nia arto estos unu el la unuaj, kiu volvos ĉirkaŭ la homaro la unuigantan bendon. Estos belega tempo, en kiu la artistoj de la parolo peros de la scenejo lingvo komprenebla por ĉiuj popoloj la plej noblajn verkojn de germana poeta spirito. Kultura ago plej unuaranga! Tio pruviĝis al mi kiel spirita lumigo dum jenaj horoj, kiam en la Dresdena Operdomo estis ludata „Ifigenio“ de Goethe en la lingvo de Esperanto. Kaj tio estis ĝis nun la plej alta kaj plej grava momento de mia vivo.“"
Reicher restis ligita al Esperanto. Li estis honora membro de Esperanto-Gruparo Berlino kaj elpaŝis kune kun Zamenhof post ties reveno de la UK en Vaŝingtono en 1910 en Berlino dum kunveno de berlinaj esperantistoj. Dum la Internacia Ekspozicio por Vojaĝo kaj Turismo en Berlino en 1911 lia voĉo sonis el fonografo. Li deklamis la monologon de Hamleto´en Esperanto.
Morton
Morton estas anglalingva familia nomo kaj la nomo de pluraj loĝlokoj. Interalie temas pri
Anglio
Unu el tiuj lokoj laŭ la Enciklopedio de Esperanto estas naskiĝloko de la pionira esperantisto John Thomas Holmes.
Usono
Morton estas la vilaĝa ĉefloko kaj administra centro de la malurba Kantono Cochran (Teksaso).
Etila dukloroacetato
Etila dukloroacetato aŭ C4H6Cl2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dukloroacetata acido kun etanolo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Etila dukloroacetato estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Etila dukloroacetato estas uzata kiel peraĵo en la produktado de farmaciaĵoj.
Gyula László (agronomo)
LÁSZLÓ Gyula [la:slo:] estas rumania hungara, sudafrikana vinberkulturisto, vinkulturisto. Li naskiĝis en Cuci la 28-an de septembro 1926 kaj mortis en Kaburbo la 21-an de julio 2010.
Sabrina Lloyd
Sabrina LLOYD (20-a de novembro, 1970) estas usona filma kaj televida aktorino. Ŝi plej bone konatas kiel rolulo Wade Welles en la televida serio Sliders (Glitistoj) kaj kiel Natalie Hurley en la televida serio Sports Night (Sporta Nokto).Ŝi komencis la aktoradon en aĝo de 12 jaroj sur lokaj teatraj scenejoj. En aĝo de 15 jaroj, ŝi translokixgis al Brisbane en Aŭstralio, por perfektiĝi en aktorado ĉe Brisbane Royal Theatre Company.
Ŝi laboris en drinkejoj antaŭ ol ŝi vivtenis sin el aktorado. Ŝia unua grava rolo estis en 1992 en epizodo de krimserio Law & Order. Tri jarojn poste, ŝi ricevis ĉefrolon eb la serio Sliders, en kiu ŝi ludis du jarojn.
Ŝi aktoris en serio Sports Night dum du jaroj, antaŭ ol ŝi en 2005 ludis en krimserio Numbers.
Krom aktorado, ŝi gitarludas.
Anse (stacidomo)
Anse estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en , en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
113390 Helvetia
113390 Helvetia estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Markus Griesser elde la Observatorio de Eschenberg en Vinterturo (Svislando).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la alegoria figuro Helvetia, simila al Justiculino. Ŝi estas la simbolo de la nacio Svislando (latine : Confoederatio Helvetica), kiu kombinis kvar malsamajn kulturojn kaj lingvojn en pacema kunekzisto depost 1848. Ĉiuj svisaj poŝtmarkoj portas ŝian nomon, kaj ŝia figuro aperas ĉe plejparte el la svisaj moneroj.
(16988) 1999 BK14
(16988) 1999 BK14 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Rakwon Ĉiovendejo
Rakwon Ĉiovendejo (koree: 락원백화점) aŭ Paradiza Ĉiovendejo estas unu el plej famaj ĉiovendejoj de Nord-Koreio. Ĝi situas en Changwang Strato, Chung-guyŏk, Pjongjango.
Roŝtio
Roŝtio (alemana: Röschti, germane: Rösti) estas tradicia menuo el Alemanio. Temas pri amaso de en plata kaserolo en oleo aŭ butero rostitaj raspitaj terpomoj. La roŝtio kune kun rakledo kaj fonduo apartenas al la tri identigaj svisaj naciaj menuoj.