cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Morto kaj ŝtata enterigo de Fidel Castro
Aliaj omaĝoj
Proksimume 500 homoj ankaŭ kolektiĝis ĉe la kuba ambasadejo en Meksikurbo. Vjetnama Prezidento Tran Dai Quang, kiu estis la lasta ŝtatestro kunvenanta kun Castro en Kubo kaj Ĉefministro Nguyen Xuan Phuc montris siajn respektojn ĉe la kuba ambasadejo en Hanojo la 28-a de novembro omaĝe al Castro. Centoj da aliaj Vjetnamoj ĉeestis la ceremonion kaj alportis florojn al la ambasadejo. Ankaŭ en Kaburbo estis omaĝo en konsidero de la kontraŭ-apartisma sento de Castro solidare kun Nelson Mandela.
Kubaj
La Konsilio de Ŝtato de la Respubliko de Kubo deklaris naŭ tagojn de nacia funebro de 06:00 de 26-a novembro ĝis 12:00 de 4-a de decembro. Komunikaĵo legita: "Dum la funebranta periodo, ĉiuj publikaj eventoj kaj aktivecoj ĉesos, la nacia flago flugos ĉe duon-alte sur publikaj konstruaĵoj kaj ĉe militistaj servoj kaj televido kaj radio elsendos informajn, patriotajn kaj historiajn programojn." Tio ĉi inkluzivas la prokraston de la granda militista parado por celebri la 60an datrevenon de la alteriĝo de la jakto Granma kaj Tago de Armitaj Fortoj en la Placo de Revolucio je unu monato de la 2-a decembro al 2-a januaro 2017. Ministro pri Eksterlandaj Aferoj Bruno Rodríguez Parrilla interrompis viziton al la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
La ambasadejo en Usono anoncis skribe: "Ĝis ĉiam, Komandanto! Ĉi 25-a Nov, je la 10:29 p.t.m. La Ĉefkomandanto de la kuba revolucio Fidel Castro Ruz pasis for." Ĝi ankaŭ poŝtis bildon kie legeblis: "Hasta Siempre, Commandante."
Aliaj
Dum la fruaj horoj de la 26-a de novembro, la kuba-amerika diasporo en Malgranda Havano, Miamo, tiel kiel en Hialeah, Florido, ankaŭ festis inter la memekzilitoj. En San Francisco, Kalifornio, la diaspora reago estis pli miksita. kuba-amerikaj famuloj rimarkis la morton de Castro, inter ili: Jose Canseco, kiu skribis ke li "ne povas diri ke mi sentas ion ajn pro lia morto. Tie estas kialo ke multaj transfuĝis en Usonon" kaj Gloria Estefan, kiu deklaris ke la evento markas "la simbolan morton de la detruaj ideologioj kiun li adoptis ke, mi kredas, estas pleniganta la kuban ekzilan komunumon kun renoviĝinta espero kaj trankviliĝo kiu estis longe envenanta." la morto de Castro iĝis publika tro malfrue por eldonoj de orientaj Usonaj ĵurnaloj, sed CNN kovris anoncon de Raúl Castro kiel rompanta sciigon.[111] La Heroldo poŝtis rete ĝian delonge preta nekrologo, skribita en 2001.[112]
Nobel-premiito pri Paco Adolfo Pérez Esquivel diris "De la radikoj de Nia Ameriko Fidel allasis por eterneco. Liberiginto, apostolo, humanisto, amiko…" Lia samranga Nobel-premiito Rigoberta Menchú esprimis "Nia revolucio estas humanista ĉar ĝi humanigas homon." Eksa argentina futbalisto Diego Maradona deklaris ke Castro estis "granda" viro kaj ke dum li estis for por la 2016 Davis Cup, "Ili vokis min de Bonaero kaj ĝi estis ŝoko. Mi estas terure malĝoja ĉar li estis kiel dua patro."
Minoru Hataguchi, kiu gvidis Castron tra la Hiroŝima Paca Monumenta Muzeo kiel ĝia direktoro, diris ke Castro kunsentis kun la elprovado de hibakusha. Li citis Castron kiam diris: "Che Guevara konsilis al mi iri al Hiroŝimo. Mi estas gaja ke mi venis." Li aldonis ke Castro "Kunsentis kun la homoj de Hiroshima kaj lia morto estas bedaŭrinda." Li cetere notis ke la demandoj de Castro "montris lian karakteron, ke li estis provanta kompreni la angorojn de la hibakusha." Masakazu Masukawa, alia hibakusha kiu renkontis Castron dum vizito al Kubo en 2012 memoris ke Castro "estis persono de influo. Se li estus vokinsta la mondon forlasi atomajn armilojn pli frue, la impeto eble estus kreskinta pli grande."
Prezidento de la Fondaĵo pri Homaj Rajtoj  Garry Kasparov skribis: "Fidel Castro estis unu el la multaj monstroj de la 20-a jarcento. Ni devus lamenti nur ke li havis tiel longan tempon trudi mizeron en Kubon kaj pretere." Amerika Direktoro de Amnestio Internaci a Erika Guevara-Rosa eldonis komunikaĵon kiu priskribis Castron kiel "progresema sed profunde misa gvidanto." Ĝi citas: "Aliro al publikaj servoj kiel sano kaj edukado por kubanoj estis multe plibonigita de la kuba revolucio kaj por tio ĉi, lia gvidantaro devas esti aplaŭdita. Tamen, malgraŭ ĉi tiuj atingoj en areoj de socia politiko, 49-jara regado de Fidel Castro estis karakterizita de senkompata forigo de esprim-libereco... la heredaĵo de Fidel Castro estas rakonto pri du mondoj. La demando nun estas kiel homaj rajtoj aspektos en estonta Kubo. La vivoj de multaj dependas de tio."
Klaus Maria Brandauer
Klaus Maria BRANDAUER (naskiĝis la 22-an de junio 1944 en Bad Aussee) estas aŭstra aktoro kaj reĝisoro. Lia reala nomo estas Klaus Georg STENG.
Brandauer komencis sian karieron kiel teatra aktoro interalie sur la scenejoj en Tübingen, Düsseldorf, Salzburg, Munkeno kaj Vieno. Internacian famon kiel filmaktoro Brandauer gajnis pro la ĉefrolo en la filmo Mephisto, kiu en la jaro 1982 gajnis Oskaron en la kategorio plej bona eksterlanda filmo. Sian debuton kiel filmreĝisoro Brandauer havis en 1989, en Georg Elser – einer aus Deutschland, en kiu li ankaŭ transprenis la titolrolon.
Interkelta Festivalo de Lorient
La Interkelta Festivalo de Lorient (: Festival Interceltique de Lorient; : Emvod ar Gelted en Oriant) estis fondita en Lorient, Bretonio en 1971. Tiu ĉiujara evento disvolviĝas en la koro de la urbo en aŭgusto: estas muzikistoj de tradicia kelta muziko, dancistoj, pentristoj, skulptistoj, verkistoj.
Občina Kidričevo
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Starše en la nordo, Občina Hajdina kaj Občina Videm en la oriento, Občina Majšperk en la sudo, Občina Slovenska Bistrica en la okcidento kaj Občina Rače-Fram en la nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 18 vilaĝoj:
Interkelta Festivalo de Lorient
La ĉefaj lokoj de la festivalo situas ĉie en la urbo. La plej formalaj eventoj okazas en Palais des Congrès, Grand Théâtre aŭ en preĝejo Saint-Louis. La plej grandaj eventoj okazas en Parc de Moustoir (stadiono de Football Club Lorient-Bretagne Sud, kiu povas enteni ĝis ), aŭ en la fiŝkapta haveno de Keroman.
Občina Kidričevo
Komunumoj
Apače, Cirkovce, Dragonja vas, Kidričevo, Kungota pri Ptuju, Lovrenc na Dravskem polju, Mihovce, Njiverce, Pleterje, Pongrce, Spodnje Jablane, Spodnji Gaj pri Pragerskem, Starošince, Stražgonjca, Strnišče, Šikole, Zgornje Jablane, Župečja vas
Interkelta Festivalo de Lorient
La spektakla Granda Parado de Keltaj Nacioj okazas dimanĉon matene kun pli ol, kantistoj, dancistoj kaj flut-bandoj de ĉie en la kelta mondo paradante tra la stratoj en kostumo.
Občina Kidričevo
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:45_x557590_y139608_s13_b4
Chila de las Flores
Chila de las Flores estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo havas la saman nomon. Atentu ke en la subŝtato ankaŭ estas similnoma komunumo Chila de la Sal.
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 17° 58′ norda latitudo kaj 97° 52′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1620
39314 Moritakumi
39314 Moritakumi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Takumi Mori (1936–2015), kiu laboris ĉe la Japana Marborda Patrolo dum multenombraj jaroj. Li faris esplorojn pri astronomio de pozicio kaj geodeziajn observojn. Li faris ankaŭ strebojn por establi la Kansajan branĉon de la Japana Asocio de Kosma Gvato.
Carcoforo
Carcoforo - jen itale, Kirchof en la valeza, Carcòfo en la piemonta - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Stefano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bannio Anzino (VB), Ceppo Morelli (VB), Fobello, Macugnaga (VB), Rima San Giuseppe kaj Rimasco.
Menschenbilder
Menschenbilder – Die Sendung vom geglückten Leben (laŭvorte: Karakteroj - elsendo pri sukcesaj vivoj) estas bablila elsendo de la aŭstra kultura radikanalo Österreich 1.
Enhavo
Ĝi priskribas la vivojn de interesaj homoj; la aŭskultantaro estas alvokita fari proponojn pri intervjuotaj personoj. La intervjupartneroj parolas pri si kaj povas deziri muzikaĵojn ludindajn.
Historio
Fonditis la elsendo en la 1984-a jaro fare de Heinz Janisch, la voĉo estas ĝis hodiaŭ de Sandra Kreisler. Ĝia plej konata kunlaboranto estas verŝajne Hubert Gaisbauer.
Sifiliso
Sifiliso estas malsano disvastiĝanta per seksa kontakto. La patogena mikrobo estas la Treponoma pallidum (Treponemataceae). Laŭ ties simptomoj oni dividas la malsanon al tri fazoj.
Sen kuraco, sifiliso povas efiki la korpon grave, ekzemple per difektoj al la nerva sistemo, koro aŭ cerbo, kaj eble ankaŭ morto. La malsano estas kuracebla per penicilino. Nuntempe ĝi sufiĉe efike flegeblas, sed ĝis ĉirkaŭ 1900 ĝi estis tiom terura malsano kiom nuntempe Aidoso.
Disvastiĝis en Eŭropo post malkovro de Ameriko.
Famuloj
Kelkaj famuloj mortis pro tiu malsano, interalie:
Aliaj famuloj baraktis por la kuracado de la sifiliso, interalie:
24051 Hadinger
24051 Hadinger estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Melisa Hadinger, mentorino de unu finalist(in)o de The Discovery Channel Young Scientist Challenge de 2007, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Emily Gray Junior High School de Tucson (Arizono).
Visan
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Egas Cueman
Egas Cueman aŭ Egas de Bruselo (Bruselo, unua duono de la 15a jarcento - Kastilio, ) estis skulptisto kaj arkitekto hispanflandra. La nomoj estas la rezulto de la kastiliigo de lia nomo en la nederlanda lingvo, kio ne tute klariĝis: Henri van Eyck, aŭ Egas unuflanke (kastiliigo de la familinomo Eyck aŭ de Eycken) kaj Cueman aliflanke (kastiliigo de la familinomo Koeman aŭ Koemann).
Li alvenis al Kastilio kun siaj fratoj, kiuj en la dokumentaro de la epoko ricevas la nomojn de Hanequin de Bruselo kaj Antonio Martínez de Bruselo aŭ Antón Martínez de Bruselo. Kvankam lia plej aĝa frato, Hanequin, aperas citita ekde 1440, Egas ne estas citata ĝis 1453. Lia ĉefa verkaro apartenas al la regado de la Katolikaj Gereĝoj; kaj li estas konsiderata unu el tiuj artistoj de la nomita izabela stilo.
Li eklaboris kun sia frato Hanequin, kun kiu li realigis la kapelon de Álvaro de Luna en la katedralo de Toledo (kapelo de Santiago) kaj la skulptaĵojn de la pordego de la leonoj (ekde 1453); kaj en la Katedralo de Kvenko la seĝaron de la ĥorejo (aktuale en la Belmonte) kaj aliajn verkojn. Li estas ankaŭ la aŭtoro de la funebra skulptaĵo de la episkopo de Kvenko Lope de Barrientos, kiu estis en la hospitalo de la Piedad de Medina del Campo (Valladolid) kaj nun estas en la muzeo de Ferias de la sama urbo.
Inter liaj plej gravaj verkoj estas la tombo de Alonso de Velasco kaj lia edzino (1464-1476) en la Monaĥejo de Guadalupe, kie li laboris ekde 1458 (tombo de la prioro Gonzalo de Illescas); kaj la nune detruita de Pedro Girón en la kapelo de la kastelo de Calatrava la Vieja (konstruita de lia frato Hanequin). La ĉefa plinovigo de la tombejo de la grupo de la Velasco estas la preĝa sinteno de la figuroj, kion poste faros Diego de Siloé kaj aliaj skulptistoj.
Kun Juan Guas li laboris denove en Toledo en 1485-1490 kaj ankaŭ en la Palaco Infantado (Guadalajara) kaj en la Monaĥejo Sankta Johano de la Reĝoj (ankaŭ en Toledo).
Cigales
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 60,97 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 5 299 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed male pro proksimeco al la provinca ĉefurbo ĝi ekfunkciis kiel dormurbo el la 1970-aj jaroj kaj ĝi akiris ekde tiam 3 300 loĝantojn. Ĝi distas 16 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Villalba de los Alcores, Ampudia (Palencia), Corcos del Valle, Mucientes, Fuensaldaña, Valadolido, Cabezón de Pisuerga kaj Santovenia de Pisuerga. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Pisuerga.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj ĉefe vitejoj kaj vinproduktado) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas interesaj blazondomoj, vinproduktejoj, domkeloj...
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Santiago, de la 16-a jarcento, la ermitejo de Nuestra Señora de Viloria kaj protestanta preĝejo de fino de la 19-a jarcento (ĝis 1939), nun privata loĝejo.
Jessie J
Jessica Ellen Cornish (naskiĝis la 27-an de marto 1988 en Chadwell Heath, Londono), konata kiel Jessie J, estas brita kantistino kaj kantaŭtoro. Ŝi famiĝis kiam ŝi en 2010 eldonis la furorkanton kun videofilmo "Do It Like a Dude". Tiu kanto atingis la duan lokon sur la furorkantlisto "UK Singles Chart" kaj la dekunuan lokon sur la "Irish Singles Chart".
Gardinovci
Gardinovci, serbe Гардиновци, hungare Dunagárdony estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Titel.
Gyúró
Ne miskomprenu kun Gyóró!
Rasmiksiĝo
Tiu termino uziĝas ofte por priskribi la historian procezon okazintan en Latinameriko, kiu kaŭzis ties rasan kaj kulturan aktualan staton. Simile ĝi povas aludi aliajn popolojn kiuj spertis similan procezon de renkonto inter diversaj etnoj, en lokoj kiaj Filipinoj, Sudafriko aŭ Usono.
Gyúró
Gyúró (djUrO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Ercsi. La nomo signifas hungare: masaĝisto.
S/2003 J 16
S/2003 J 16 estas la maldaŭra nomo de neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Gyúró
Situo
La vilaĝo situas fine de sakovojo el Martonvásár, kiu estas proksime. La aŭtoŝoseo troviĝas 10, Érd 18, Bicske 19, Ercsi 22, Budaörs kaj Gárdony po 24, Budakeszi 26, Budapeŝto 47 km.
Rasmiksiĝo
Rasmiksiĝo ekzistis ekde la komenco de la vivo de la homaro, provokita de la neevitebla kontakto de diversaj grupoj de homoj. El la moderna epoko, tiu procezo pli kaj pli rapidiĝis, pro la disvolviĝo de novaj teknologioj, transportsistemoj, monda organizado pli kompleksa kaj interrilata (koloniismo, imperiismo) kaj parta forigo de antaŭjuĝoj fare de la moderna homo tiudirekten.
S/2003 J 16
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Brett J. Gladman de la Universitato de Brita Kolumbio, kaj lia teamo, per fotoj faritaj en Mauna Kea la. La malkovro estis anoncita la.
Gyúró
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj kaj romianoj loĝis tie. La unua mencio devenis el 1340. Dum regado de turkoj la vilaĝo ne senhomiĝis, eĉ ĝi estis granda vilaĝo.
Rasmiksiĝo
En la historio de la modernaj landoj, la rasmiksiĝo estis influata de multaj faktoroj, kiel klimato, kulturaj aŭ religiaj kondiĉoj de ĉiu komunumo, aŭ aliaj aspektoj kiuj provokis la fakton ke en diferencaj regionoj ene de sama lando, la rasmiksiĝo okazis laŭ diferencaj ritmoj kaj gradoj. La latinamerika ekzemplo rimarkindas, ĉar ekzempligas etnan miksiĝon etendita tra granda parto de la teritorio.
S/2003 J 16
Malkovro
Ĉar ĝia orbito nun ne estas precize determinata, ĝi gardas sian maldaŭran nomon: deksesa satelito de Jupitero malkovrita en 2003.
Rasmiksiĝo
Latinameriko
Tiu procezo estis difinita kiel transkulturigo, kio formis la latinamerikan identecon. La rasmiksiĝo ekis en Latinameriko je la alveno de la eŭropanoj al la amerika kontinento kaj sekva alportado de la sklavoj afrikaj, kiujn tiuj perforte elprenis el la afrika kontinento. El tiu kulturrenkonto eliris diversaj tipoj (kaj subtipoj) de homoj kiuj estis tiele nomataj de la tiamaj socioj de la lastaj jarcentoj:
S/2003 J 16
Orbito
Ĝi eble estus ano de la ananka grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinangulojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro. Tiu aneco estas necerta pro malbona kono de ĝia orbito.
Rasmiksiĝo
Latinameriko
La rasmiksiĝo estis unu de la fundamentaj temoj en Ameriko, sed ĉefe en Latinameriko. Tiu karaktero de kultura kunfandiĝo estis bone akceptata fine de la 20a jarcento kiel klarigo de la fenomeno kaj koncepto de pluraleco en Latinameriko. Tiele tiu sama ideologio plifortigis la teorion, ke malantaŭ la percepto de la socio kiel produkto de rasmiksiĝo ekzistas maskita elemento de rasismo kaj ekskludo. Tiu lasta punkto aperas en la fakto ke ĵusaj studoj tendencas atenti pri la neceso reformi eĉ juron por fronti realon iam neekzistanta aŭ nekonita: la pluraleco de la socio.
Usono
Historie, miksiĝo inter nigra kaj blanka loĝantaro estis tabua en Usono. En la pasinteco, la tabuo centriĝis pli sur blanka-nigraj geedziĝoj ol sur seksaj rilatoj inter blankuloj kaj nigruloj, ĉar plejpartoj de blankaj amerikanoj rifuzis akcepti afrik-amerikanojn kiel sociaj egaluloj. En granda parto de Usono tia geedziĝo estis eĉ kontraŭleĝa. La unuaj leĝoj malpermesantaj interrasajn geedziĝojn estis enkondukitaj en la lasta deksepa jarcento en la sklavakceptajn koloniojn de Virginio (1691) kaj Marilando (1692). Poste ĉi tiuj leĝoj ankaŭ disvastiĝis al kolonioj kaj statoj kie sklaveco ne ekzistis.
Dum kaj post kiam sklaveco, plej multo da amerikaj blankuloj rigardis interrasan geedziĝon inter blankuloj kaj nigruloj kiel tabuo. Tamen, dum sklaveco multaj blankaj amerikaj viroj kaj virinoj ja konceptis infanojn kun nigraj partneroj. Ĉi tiuj infanoj aŭtomate fariĝis sklavoj se la patrino estis sklavo aŭ naskiĝis libera se la patrino estis libera, kiel sklaveco estis patrinlinia. Kelkaj infanoj estis liberigitaj de sia sklavo-tenantaj patroj aŭ aĉetita esti emancipiĝita se la patro ne estis la posedanto. Multaj infanoj de ĉi tiuj unioj formis enklavojn sub nomoj kiel kolorigita aŭ Gens de couleur, ktp.
Genetika esploro sugestas ke konsiderinda malplimulto de blankaj amerikanoj (taksita ĉe 1/3 el la loĝantaro de kelkaj genetikistoj kiel Mark Shriver) havas partan foran afrik-amerikan genealogion kaj ke la plimulto de nigraj amerikanoj havas kelkan eŭropan genealogion.
En 1918, estis konsiderinda polemiko en Arizono kiam indiana kultivisto B. K. Singh geedziĝis al la deksesjara filino de unu el siaj blankaj luantoj. Azianoj estis ankaŭ specife inkluzivita en kelkaj ŝtataj leĝoj. Kalifornio daŭris malpermesi aziajn/blankajn geedziĝojn ĝis 1948 kaj aliaj Usonaj ŝtatoj deklaras malpermesitaj tiajn geedziĝojn ĝis 1967.
En Usono, rasapartigistoj kaj grupoj de kristana identeco asertas ke pluraj versoj en la Biblio, ekzemple la rakonto de Phinehas kaj la laŭdira "malbeno de Ŝinko", devus esti komprenitaj kiel orientataj al rasmiksiĝo kaj ke ĉi tiuj versoj eksplicite malpermesas ĝin.
Rasmiksiĝo fariĝis ĉiufoje pli akceptita en Usono de la tempo de la movado por Civilaj Rajtoj kaj ĝis la nuna tago. La plej rimarkinda usonano de miksa deveno estas la nuna Prezidanto de Usono, Barack Obama, kiu estas la produkto de "miksa" geedziĝo inter nigra patro kaj blanka patrino. Tamen, kiel malfrue kiel 2009, Luiziana juĝisto rifuzis doni geedziĝan licencon al interrasa paro, praviganta la decidon sur kialoj de zorgo por la infanoj kiujn la paro povus havi.
Afriko
Afriko havas longan historion de interrasaj miksiĝoj kun araboj kaj poste kun eŭropaj viroj havantaj seksajn rilatojn kun nigraj afrikaj virinoj kiel edzinoj. Araboj ludis grandan rolon en la afrika sklavokomerco kaj granda parto de la virinoj estis uzitaj kiel seksaj sklavoj de la arabaj viroj kaj kelkaj estis eĉ prenita kiel edzinoj.
Richard Francis Burton skribis dum sia ekspedicio al Afriko pri interrilatoj inter nigraj virinoj kaj blankaj viroj. Estas pluraj mulataj loĝantoj, plejparte rezulte de interrasaj interrilatoj inter arabaj kaj eŭropaj viroj kaj nigraj virinoj. En Sud-Afriko estas granda komunumo, nomataj la koloruloj (Coloured). Alia grupo estas la grikvoj.
Tie eĉ estis pluraj kazoj de ĉinaj negocistoj kaj laboristoj prenintaj afrikajn edzinojn dum la tempo kiam multaj ĉinaj laboristoj estis utiligitaj por konstrui fervojojn kaj aliajn infrastrukturajn projektojn en Afriko. Unu ekzemplo estas Jean Ping, la filo de ĉina negocisto kaj nigra gabona patrino, kiu fariĝis la Vicĉefministro kaj ministro pri fremdaj aferoj de Gabono kaj estas nuntempe la Prezidento de la Komisiono de la Afrika Unio.
En Orienta Afriko estas pluraj kazoj de foloj de hinddevenaj viroj kun nigrulaj virinoj.
Granda procento de la loĝantaro de la insulo de Reunio estas de miksa deveno.
Azio
Depost la 9-a jarcento, granda nombro de plejparte viraj arabaj negocistoj de la Meza Oriento vojaĝis en la Malajan Duoninsulon kaj Insularon kaj ili edziĝis kun la loka malajaj, indoneziaj kaj filipinaj virinaj loĝantaroj. Tio ĉi kontribuis al la disvastiĝo de islamo en Sudorienta Azio. De la 14-a al la 17-a jarcentoj, multaj ĉinaj, hindaj kaj arabaj negocistoj vojaĝis ene de la maraj reĝlandoj de Sudorienta Azio kaj edziĝis kun la lokaj virinaj loĝantaroj. Ĉi tiu tradicio daŭris inter portugalaj negocistoj kiuj ankaŭ edziĝis kun la lokaj loĝantaroj. En la 16-a kaj 17-a jarcentoj, miloj de japanoj ankaŭ veturis al Sudorienta Azio kaj same agadis.
La blankaj viroj kiuj vojaĝis al Azio en la 16-a jarcento lasis generacion de miksrasa idaro kiu, ĉe la alta punkto de imperia konstruado, estis pli ol unu miliono forta. Kelkaj 100 000 eurazianoj restis en Vjetnamio post sendependeco. Dum kaj post la indonezia Nacia Revolucio (1945–1965) ĉirkaŭ 300 000 loĝantoj, ĉefe mikskoloraj lasis Indonezion por iri al Nederlando.
NGC 3607
NGC 3607 (aliaj indikoj — UGC 6297, MCG 3-29-20, ZWG 96.21, PGC 34426) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Endingen (Balingen)
Endingen (Balingen)
Neuhütten (Malsupra Frankonio)
Neuhütten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Spessart kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sz
La literkombino havas plurajn signifojn:
Unuformismo
Unuformismo, konata ankaŭ kiel Doktrino de Unuformeco, estas la kompreno ke la samaj naturaj leĝoj kaj procezoj kiuj funkcias en nuntempaj sciencaj observoj ĉiam funkciis en la universo en la pasinteco kaj estas aplikeblaj ie ajn en la universo. Ĝi referencas al la nevario en la metafizikaj principoj kiuj kondiĉigas sciencon, kiel la konstanteco de kaŭzo kaj efiko tra spac-tempo, sed ĝi estis uzita ankaŭ por priskribi spac-tempan nevarion de la fizikaj leĝoj. Kvankam temas pri nepruvebla postulato kiu ne povas esti verigita uzante la sciencan metodon, uniformismo estis ŝlosila unua principo de preskaŭ ĉiuj fakoj de scienco.
En geologio, uniformismo estis inkludita en la gradisma koncepto ke "la nuno estas la ŝlosilo por la pasinto" kaj ke geologiaj okazaĵoj okazas samproporcie nune kiel ĉiam okazis, kvankam multaj modernaj geologoj ne plu subtenas tiun striktan gradismon. Stampita de William Whewell, ĝi estis origine proponita kontraste al katastrofismo fare de britaj naturalistoj fine de la 18a jarcento, startante per la verko de la geologo James Hutton en multaj el liaj libroj kiel Theory of the Earth (Teorio de la Tero). La verko de Hutton estis poste rafinita de sciencisto John Playfair kaj popularigita pere de la verko de la geologo Charles Lyell nome Principles of Geology en 1830. Nune, la historio de la Tero estas konsiderata kiel malrapida, laŭgrada procezo, markita de okazaj naturkatastrofaj okazaĵoj.
Chila de la Sal
Geografio
La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2005 havis 1246 loĝantojn. El tiuj estas 576 viroj kaj 670 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199.01 kvadratkilometroj.
Frederiko Aŭgusto la 1-a (Saksio)
Frederiko Aŭgusto la 1-a, la Justulo (Friedrich August I. der Gerechte; naskiĝinta la en Dresdeno, mortinta samloke la ) estis princelektisto kaj ekde 1806 reĝo de Saksio.
Chila de la Sal
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 6′ norda latitudo kaj 98° 29′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 960
Frederiko Aŭgusto la 1-a (Saksio)
Vivo
Post la morto de la patro kaj princelektisto Frederiko Kristiano li transprenis la regadon sub kurateco de la onklo Ksavero. En la 15.9.1768 li memstare ekregis. Nature timema kaj timida, konservema kaj malferma je novaj defioj sed tamen de karaktero justecema kaj sincera, li sukcese finis kelkajn malbonojn kaj strebis sanigi la vundojn de la Sepjara milito. En 1785 li koaliciis kun Prusio por krei la Princan ligon sed rezignis en 1791 pri la al si ofertita krono pola. La ligon aŭstrian-prusian de la 7.2.1792 li ne partoprenis kaj - por batali la francojn - li nur disponigis sian regnan kontingenton ĝis la kontraktofaro kun Francujo pri neŭtraleco (1796).
Chila de la Sal
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Frederiko Aŭgusto la 1-a (Saksio)
Vivo
La intertraktojn kun Prusio starigi Nordgermanan Union interrompis la eksplodo de la milito de 1806 dum kiu Frederiko Aŭgusto nur malvole aliancanis kun la prusoj. Post la batalo de Jena lia sorto estas en la manoj de Napoleono Bonaparte; kun li li faris packontrakton en la 11.12.1806 kaj aliĝis al la Rejna Federacio: sekve li iĝis unu el la plej fidelaj aliancoj de Napoleono kiu donis al li en 1807 ankaŭ la Varsovian Duklandon: rekompence cedis Saksio al la Reĝlando Vestfalio kelkajn teritoriojn tieajn. Post la malfeliĉa kampanjo rusia Frederiko Aŭgusto, malgraŭ la malvolo de la popolo kaj admonoj de aliaj unuiĝintaj monarĥoj, restis aliancano napoleona. Antaŭ la malamikaj armeoj li fuĝis tra Plauen kaj Regensburg ĝis Prago, unuiĝis kun la aŭstroj kaj faris en la 20.4. en Vieno sekretan interkonsenton. Antaŭe, pro ekscitiĝo pri la eksplodigita Elb-ponto fare de Davout (19.3.), li estis ordoninta al generalo Lercoq konduki la trupojn ĝis Torgau. Ties komandanto von Thielmann ne donu la burgon nek al la francoj nek al la kontraŭnapoleonuloj. La venko de Napoleono apud Lützen terurigis Frederikon Aŭguston; tuj li demisiigis sian ministron Senfft von Pilsach kaj atingis humiligite en la 12.5. Dresdenon por paroli kun la kunbatalintoj. Torgau malfermitis al la francoj kaj la saksia armeo denove kunligitis kun la francoj.
Chila de la Sal
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21056a.htm
Frederiko Aŭgusto la 1-a (Saksio)
Vivo
Kune kun la franca tirano li reiris Lepsikon, kie li restis dum la batalego - kaj ne povis kredi la malvenkon napoleonan ĝis la lasta momento. Estiĝinte militkaptito li transportitis Berlinon, poste je Friedrichsfelde. Kiam la intencoj prusiaj engluti teritorie Saksion pli kaj pli klaris kaj la Viena kongreso favoris la separigon de la lando, Frederiko Aŭgusto solene protestis kontraŭ tio. Venigite al Bratislavo li tamen devis subsigni en la 21.5.1815 la packontrakton kun Prusio. Dresdene li akceptitis kun granda entuziasmo en la 7.6. kaj fondis por memori tion la ordenon Zivilverdienstorden. Kun granda elano li dediĉis sin denove al la zorgado pri la intertempe ŝrumpinta lando sed tamen malfavoris ties veran modernigon. En 1780 oni starigis por li monumenton en Lepsiko, kaj alian en 1843 en Dresdeno.
El la geedzeco kun Marie Amalie von Pfalz-Zweibrücken (1769) li havis unu filinon, Marie Auguste.
Cheveuges
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
Coștiui
Coștiui [koŝtjuj] (Rónaszék, Коштіль [koŝtilj]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmației. Administre ĝi apartenas al la komunumo Rona de Sus.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 494 loĝantojn (hungaroj); en 1992 827 (6 % da rumanoj, 53 % da hungaroj, 41 % ukrainoj (rusinoj)).
En la censo de 2002 la 782 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1474. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
THR
La vorto havas plurajn signifojn:
Cardè
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Etila izoftalato
Etila izoftalato aŭ C12H14O4 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, blanka likvaĵo kun karakteriza odoro, malagrabla gusto, nesolvebla en akvo kaj uzata en la produktado de polimeroj, inklude de plastaj enpakaĵoj, kosmetikaj formuladoj, produktoj por banado kaj medikamentoj. Kiel rezulto, oni kredas ke homa eksponado al la duetila izoftalato estas signifoplena. Izoftalatoj ankaŭ uzatas en la fabrikado de dentobrosoj, internaĵoj de aŭtoj, iloj kaj pakaĵoj.
Ta
La literkombino havas plurajn signifojn:
Electronic Frontier Foundation
La Electronic Frontier Foundation (EFF) aŭ tradukita al Esperanto Ret-Lima Fondumo, estas usona fondumo, kun ĉefoficejo en San Francisco, kiu celas gardi kaj sekurigi la ciferecajn rajtojn por pagi la kostojn de procesoj kaj publik-edukaĵoj.
La EFF donas monon al la akuzitaj homoj aŭ organizaĵoj en procesoj, kiuj laŭ ĝia kredo akcelos la lukton por la ciferecaj rajtoj. Ili ankaŭ prezentas resumojn amicus curiae, defendas novajn teknologiojn kontraŭ ofendaj juraj minacoj, laboras por videbligi la malbonojn fare de registaroj (kutime de la usona registaro), provizas gvidojn al la juĝejoj, planas sociajn agadojn kiel arege sendi poŝtojn kaj retpoŝtojn, subtenas teknologiojn kiuj, laŭ ili kredas, konservas la personajn liberecojn kaj retajn liberecojn, observas kaj defias leĝojn kiuj, laŭ ili kredas, malobservas la principojn de la justa uzo kaj la persona libereco, kaj kreas liston de patentoj, kiujn ili konsideras kiel misuzoj de la usonaj kaj alilandaj sistemoj de patentoj.
Vidu ankaŭ
Ciferecaj rajtoj
European Digital Rights
Nefekundeco
Nefekundeco aŭ Malfekundeco ĉefe plusendas al la biologia sentaŭgeco de persono (aŭ animalo) kontribui al koncipiĝo. Malfekundeco ankaŭ povas plusendi al la stato de virino kiu estas nekapabla porti gravedecon al plena fino. Ekzistas multaj biologiaj kialoj de malfekundeco, kelkaj el kiuj povas esti preteriritaj per kuracista interveno.
Virinoj kiuj estas fekundaj spertas naturan periodon de fekundeco antaŭ kaj dum ovolado, kaj ili estas kompreneble malfekundaj dum la resto de la menstruo. Fekundigaj konscimetodoj kutimas percepti kiam tiuj ŝanĝoj okazas ĉu per spurado de ŝanĝoj en cervikala muko aŭ laŭ la baza korpotemperaturo.
Salman bin Hamad Al Ĥalifa
Salman bin Hamad Al Ĥalifa (سلمان بن حمد بن عيسى آل خليفة) estas la kronprinco de la reĝlando Barejno. Li naskiĝis la kaj do nun estas -jara. Lia patro Hamad bin Isa Al Ĥalifa estas la reĝo de Barejno.
Antaŭ ol preni sian postenon de kronprinco, Salman estis vicprezidanto de la Barejna Centro por Studoj kaj Esploro inter 1992 kaj 1995, subsekretario en la ministerio de defendo de 1995 ĝis 1999 kaj prezidanto de la estraro de la Barejna Centro por Studoj kaj Esploro inter 1995 kaj 1999. Li estis en ĵura ceremonio deklarita kronprinco de la lando la 9-an de marto 1999 kaj samtempe iĝis supera komandisto de la barejna armeo. La 24-an de februaro 2001, li iĝis prezidanto de la komitato pri realigo de la Ĉarto pri Nacia Agado. Tiu ĉarto estis subtenita per pli ol 98 procentaĵoj de la barejnanoj en referendumo kaj deklariĝis prezenti gvidlinion por la landa estonta evoluo bazita je travideblo, kunlaboro kaj popola partopreno. La komitato proponis plurajn leĝojn por realigi la ĉarton, inkluzive de leĝoj pri gazetara libero. La 3-an de marto 2002 li iĝis prezidanto de la ŝtata estraro pri ekonomia evoluo, kiu interalie penas logi rektajn eksterlandajn investantojn al engaĝiĝo en Barejno. Krome li ankaŭ estas prezisnto de la komitatoj pri gaso kaj pri loĝado kaj urba evoluo.
En la protestoj de la komencaj semajnoj de la jaro 2011, li laŭdire kontaktis kun reprezentantoj de ĉiuj politikaj partioj de la lando, inkluzive de la ĉefaj ŝijaismaj opoziciaj partioj, kaj intertraktis kun la ministro pri eksterlandaj rilatoj de Britio, William Hague. Kiel supera komandisto de la defendaj fortoj, li laŭ amaskomunikilaj raportoj ordonis la armeon for de la stratoj.
Kapadocio
En la antikva geografio, Kapadocio (Kapadokya, Καππαδοκία) estis vasta, enlanda distrikto de Malgranda Azio (la nuna Turkio). En la tempo de Herodoto, la Kapadocianoj okupis la tutan regionon inter la Torosoj-Montaro kaj la Nigra Maro. Tiu aŭtoro diras al ni, ke la nomo de la kapadocianoj ("Katpatouka") devenis de la persoj, dum la grekoj nomis ilin "sirioj" aŭ "blankaj sirioj" (Leŭkosiri). Sub la rego de pli malfruaj reĝoj de la Persa Imperio ili dividiĝis en du registarojn, la unua konsistiganta la centran kaj enlandan eron, kiun grekaj geografiistoj daŭrigis nomi Kapadocio, dum la alia nomiĝis "Ponto" ("maro"). La dividiĝo okazis jam antaŭ la tempo de Ksenofono. Post la falo de la persa registaro, la du provincoj daŭre estis disaj, kaj la disecon oni eternigis, kaj la nomo Kapadocio limiĝis al la enlanda provinco (foje nomata Granda Kapadocio), kiu estos la nura temo de la ĉi-jena artikolo. En tiu senco, la landlimoj de Kapadocio estis la montaro de Toroso en la sudo, en la okcidento la Eŭfrato en la nordo, Ponto, kaj en la oriento, malprecize la granda centra saldezerto. Sed estas neebla difini la limojn ekzakte. Strabo, estante la nura antikva aŭtoro kiu skribis ajnan cirkonstancan raporton pri la lando, ege troigis ĝian amplekson; en la realo ĝi estis nur ĉirkaŭ 400 kilometrojn longa kaj malpli ol 240 kilometrojn larĝa.
La reĝlando de Kapadocio ankoraŭ en la tempo de Strabono estis sendenpenda ŝtato. Oni donis la nomon "Kilikio" al la distrikto en kiu estis la ĉefurbo de la tuta lando, "Caesarea Mazaca". La du nuraj urboj, kiujn Strabono juĝis indaj de tiu vorto, estis Caesarea (unue nomita Mazaca) kaj Tyana, ne for de la piedo de Monto Toroso.
Historio
Oni scias malmulton pri la historio de Kapadocio antaŭ ol ĝi fariĝis regato de la Persia Imperio, krom ke la lando estis la hejmo de granda ĥetida povo, bazita en Hatuso, la moderna vilaĝo de Boguskoj en la nordcentra Turkujo, kiu lasis monumentojn ĉe multaj lokoj.
Post la malkresko de la Siria-Kapadocianoj malvenkite de Krezo, Kapadocion ekregis iu feŭda aristokratio, kiu loĝis en fortaj kasteloj kaj tenis la kamparanojn en servuteca kondiĉo. Tiu, plimalfrue, taŭigis (?) ilin por eksterlanda sklaveco. Dario inkuzivigis ĝin en la tria satraplandon en la distriko, kiun li estigis, sed Kapadocio daŭre estis regata de ĝiaj proprioj regantoj el kiuj neniu estis ŝajne suprema super la tuta lando kaj, pli-malpli, omaĝanta al la Granda Reĝo. Plene subjugita finfine de la satrapo Datameso, Kapadocio ricevis sendependecon sub la unuopa reganto Ariartheso (poste nomata Ariatheso 1-a), kiu estis samtempulo de Aleksandro la Granda, kaj restis sur la trono de Kapadocio post la falo de la Persa Monarkio.
Aleksandro ne vizitis la provincon; li kontentiĝis kun la tributa agnosko de lia suvreneco fare de Ariaratheso, antaŭ ol la foriro de la venkinto el Asia Malgranda, kaj la daŭro de la indiĝena dinastio interrompiĝis, nun mallongtempe, nur post la morto de Aleksandro, kiam la reĝlando falis, koncerne la ĝeneralan erigon de la imperio, al Eŭmeneso.
Liaj pretendoj validiĝis en 322, fare de la regento Perdiko kiu krucumis Ariaratheson; sed en la malkonsentado post la morto de Eŭmeneso, la filoj de Ariaratheso rehavigis al si lian heredon kaj lasis ĝin al linio de sekvantoj kiu plejparte havis la nomon de la fondinto de la dinastio.
Sub la kvara de tiu nomo, Kapadocio eniris en interrilato kun Romio, unue kiel malamiko adoptanta la kaŭzon de Antioĥo la Granda, poste kiel aliancano kontraŭ Persujo de Makedonio. De tiam, la reĝoj kunligis ilian sorton kun tiu de Romio kontraŭ la Seleŭcida Imperio, al kiu ili foje estis pagintaj tributon. Ariarathes la V-a marŝis kun la Roma prokonsulo Kraso kontraŭ Aristoniko, pretendanto al la trono de Pergamo, kaj ilia soldataro estis neniigita (130 a-K). La konfuzao sekvanta lian morton fine kondukis al interfero fare de la kreskanta povo de Ponto kaj la komplotoj kaj militoj kiuj rezultigis la detruon de la dinastio.
Subtenata de Romio kontraŭ Mithradateso, voĉdonis por la indiĝena lordo Heredu (93 a.-K.): Ariobarazanes; sed nur post kiam Romio forigis tuj la Pontajn kaj Armeniajn reĝojn, lia reĝado establiĝis (63 a.K.) Dum la enlandaj militoj, Kapadocio estis jen por Pompeo, jen por Cezaro, jen por Antonio, jen kontraŭ li. La Ariobarzanesa dinastio venis al sia fino, kaj Arĥelaŭso regis anstataŭe, unue subtenate de Antonio, poste de Oktaviano kaj restis tribute sendependa gis 17 p.K. kiam la imperiestro Tiberio, (intertempe Arhelaŭso mortis en malhonoro), igis fine Kapadocion provinco de la Romia Imperio, kiu havis la latinan nomon Cappadocia.
Kosmopramo Endeavour
Kosmopramo Endeavour (NASA Orbita Veturila Specifaĵo: OV-105), estas la kvina kaj fina operacia NASA kosmopramo.
Historio
La Usona Kongreso rajtigis la konstruon de la Endeavour en 1987 por anstataŭi Challenger, kiu pereis en akcidento en 1986. Strukturaj ekstraĵoj de la konstruo de la aliaj tiame ankoraŭ aktivaj pramoj Discovery kaj Atlantis estis uzataj en ĝia muntado. La decido konstrui Endeavour-on estis favorita super la reekipado de Enterprise ĉar ĝi estis pli malmulte kosta.
Endeavour estis liverita de Rockwall International en majo 1991 kaj unue lanĉis post unu jaro, en majo 1992, por kosma misio STS-49. Rockwall International asertis ke ĝi ne profitis de Endeavour spite al la kosto de $US2,2 miliardoj. Dum ĝia unua misio ĝi kaptis kaj redeplojis la forlasitan komunikadan sateliton Intelsat VI.
En 1993, ĝi faris sian unuan servican mision al la Kosmoteleskopo Hubble. Endeavour estis retirata de servado dum ok monatoj en 1997 por reekipado inklude de muntado de novan aerkuplilon. En decembro 1998, ĝi liveris la Unity Module (Esperante: Unuecan Modulon) al la Internacia Kosmostacio.
Endeavour estis nomita tra nacia konkurso implikanta studantojn en elementaj kaj mezaj lernejoj. La orbitilo estas nomita laŭ HM Bark Endeavour, la ŝipo komandita de la 18-e jarcenta esploristo James Cook; la nomo ankaŭ honoris Endeavour, la komanda modulo de Apollo 15. Tial la nomo literumas laŭ la brita maniero, anstataŭ la usona maniero literumita "Endeavor".
Aŭreliano
Lucius Domitius Aurelianus, en Esperanto Aŭreliano, inter la jaroj 270 kaj 275 estis imperiestro de la Romia Imperio. Li naskiĝis la 9-an de septembro 214 en nordoriento de la imperio (la provincoj Panonio, Dakio, Moesia Superior aŭ Inferior); kaj mortis dum 275 apud Konstantinopolo (la hodiaŭa Istanbulo).Dum lia regno la imperio estis en kriza fazo. Ĝermanaj triboj pasis la Alpojn kaj invadis la nordon de Italio, estis pluraj kontraŭ-imperiestroj, kaj aparte la provincoj en Gaŭlio grandparte troviĝis ekster la influo de Aŭreliano. Dum la kvinjara regotempo de Aŭreliano la Romia Imperio interalie retiriĝis el la provinco Dakio.
Kosmopramo Endeavour
Historio
Endeavour kompletigis sian lastan periodon de maĵora modifado, kiu komencis en decembro 2003 kaj finis je la 5-a de Oktobro, 2005. Dum tiu tempo, la pramo ricevis maĵorajn ekipaĵajn plibonigojn inklude de Multifunkcia Elektronika Montrila Sistemo, aŭ la vitra kajuto, kaj antaŭigita globa pozicitrova sistemo, kaj la sekurecaj plibonigoj rekomenditaj de la Konsilio por Esploro de la Colombia-a Akcidento por kosmoprama rekomenco de flugoj post la diseriĝo de kun-flota pramo Colombia dum reeniro je la 1-a de februaro, 2003.
Aŭreliano
En la romia oriento la ribelema Palmyrene Imperio daŭre estis en ribelo kaj estis gvidita fare de reĝinpatrino Zenobio. Aŭreliano disbatus ĉi tiun ribelon Kun tio estas grava paŝo por fini la krizojn de la 3-a jarcento.
Kosmopramo Endeavour
Pliboniĝoj kaj Elstaraĵoj
Endeavour prezentas novajn hardvarojn konstrukciitajn por plibonigi kaj etendi praman kapablecojn. Plejmulto da tiuj ĉi ekipaĵoj estis poste enkorpigitaj en la aliaj tri orbitiloj dum elservaj maĵoraj inspektaj kaj modifaj progamoj. Pliboniĝoj de Endeavour inkludas:
Aŭreliano
Pro lia agado en rekonstruado de la imperio Aŭreliano ricevus la titolon de restaŭristo de la mondo.
Kosmopramo Endeavour
Pliboniĝoj kaj Elstaraĵoj
Modifaĵoj rezultante de la 2005-2006-a reekipado de Endeavour inkludas:
Flugoj
Kosmopramo Endeavour ĝis februaro 2003 flugis 19 flugojn, daŭris 206,60 tagojn en kosmo, kompletis 3 259 orbitojn, kaj flugis 136 910 237 km entute. Ĝi laste flugis en novembro 2002.
Dekomisiado de Kosmopramo Endeavour
Laŭ NASA, Kosmopramo Endeavour estos dekomisiita en 2010, post 18 jaroj da servo, kune kun Discovery. Atlantis estas tempoplanita emeriti en 2008. NASA anticipas pretigon de kosmoveturilo Orion, reuzebla lanĉa veturilo, ne malpli frue ol 2014. Bazita sur la lanĉa manifesto, Endeavour estos la lasta kosmopramo flugi, je la misio STS-133 al la Internacia Kosmostacio, dum kiu Endeavour portos la finajn du komponantoj de la stacio, Nodo 3 kaj la Kupolo, al orbito.
(Lingva noto: dekomisii estas komisii al iu pretigi kompleksan aferon por neuzo kaj tiam eki la neuzon. Do dekomisiado inkludas la agojn de pretigo kaj eko, kaj ties rezultojn.)
Peißen (distrikto Saale)
Peißen ekde la 1-a de septembro 2010 estas parto de la komunumo Landsberg en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2007 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). Fine de oktobro 2012 la komunumoparto havis 995 loĝantojn.
Küsnacht
Küsnacht ZH estas urbo en la distrikto Meilen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 13'026 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Kun averaĝa impoŝtigebla jara salajro de CHF 149'400 (proksimume EUR 91'000) ĝi estas unu el la plej riĉaj komunumoj de la tuta mondo. (Ne miksu kun Küssnacht en Kantono Ŝvico!)
Geografio
Küsnacht situas inter Zuriko kaj Meilen ĉe la ora bordo de la Lago de Zuriko je la okcidenta deklivo de la montoĉeno Pfannenstiel.
Trafiko
Tra Erlenbach pasas la orborda linio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu de la Ĉefstacidomo Zuriko tra kaj Meilen kondukas al Rapperswil. Tra ĝi kaj lokaj aŭtobusoj la komunumo estas bonege konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipoj de la Zuriklaga Ŝipkompanio.
Historio
Unuaj setlejoj en Küsnacht ekzistis en surfostaj vilaĝoj ĉe la lagobordo jam en la novŝtonepoko kaj la bronzepoko antaŭ proksimume 5000 jaroj. En la romia epoko en Küsnacht ekistis granda bieno kun la nomo fundus Cossiniacus, el kiu deduktiĝis la aktuala nomo de urbo. En mezepoko inter 950 ĝis 1250 post Kristo regis en Küsnacht la libersinjoroj de Regensburg. En la malfrua mezepoko la ordeno de la johanitoj instalis en Küsnacht komandorejon por sia administra distrikto Küsnacht, kun la reformacio la johanitaj posedaĵoj transiris al la urbo Zuriko. Küsnacht ĝis post la Helveta Revolucio restis la distriktĉefloko. En la jaro 1815 tiun rolon transprenis la urbo Meilen.
En la 19-a jarcento en Küsnacht estis publikigita la liberala pamfleto Memorando de Küsnacht, en kiu estis postulita nova kantona konstitucio kun egalaj rajtoj por urbo kaj kamparo.
En 1832 estis malfermita sub la gvido de Ignaz Thomas Scherr en Seehof la una ŝtata por-instruista seminario en la konstruaĵo kie hodiaŭ troviĝas la C.G.Jung-Instituto. Hodiaŭ en la urbo troviĝas anstataŭ la por-instruista seminario la kantona gimnazio de Küsnacht. eröffnet. Der erste zweijährige Ausbildungskurs wurde von 35 angehenden Lehrern besucht. Aus dem Küsnachter Lehrerseminar sind u.a. bekannte Schweizer Dichter wie Jakob Bosshart und Albin Zollinger hervorgegangen. Heute beherbergt die Gemeinde anstelle des Lehrerseminars die Kantonsschule Küsnacht.
Lohjan kunta
Lohjan kunta estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita al Lohja en 1997. Terareo de Lohjan kunta estis 262,4 km². 31-a de decembro 1996 la komunumo havis 18 701 loĝantojn.
Honey
Honey estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Honey.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6687 loĝantojn. El tiuj estas 3080 viroj kaj 3607 virinoj. La komunumo havas surfacon de 93.12 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 14′ norda latitudo kaj 98° 13′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2100
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21057a.htm
Tc
La literkombino havas plurajn signifojn:
NGC 3608
NGC 3608 (aliaj indikoj — UGC 6299, MCG 3-29-22, ZWG 96.22, KCPG 278B, PGC 34433) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Xicoténcatl
Xicoténcatl estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Xicoténcatl. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 800 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 20068 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 34 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,169 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
15413 de la loĝantoj de Xicoténcatl en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1760 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 11,42 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 10,79 % (934 el 7758), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 12,04 % (826 el 7655).
Pečovská Nová Ves
Pečovská Nová Ves (hungare Pécsújfalu [pEĉUjfalu], germane Frauendorf im Scharosch) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Xicoténcatl
Sociogeografio
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 17683 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1291 personoj al la protestantisma religio. 303 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 791 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pečovská Nová Ves
Situo
Pečovská Nová Ves situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Prešov-Stará Ľubovňa. Sabinov troviĝas je 5, Prešov je 21 km.