cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hamŝenidoj
Historio ĝis la otomana konkero
Priskribo de "Hajnsen" en la Kartvela reĝlando, ĝiaj loĝantoj kaj historio estas enhavita en La Fleur des histoires de la terre d'Orient de Hayton de Corycus, verkita ĉirkaŭ 1307, tradukita al la angla en 1520, kaj poste reproduktita en la rakontoj por vojaĝantoj de Samuel Purchas eldonita en 1614. Purrchas uzas la terminon "Hamsem" por nomi la regionon. Hayton priskribas la regionon kiel "miraklan kaj strangan lokon" nekredeblan, krom se vidite de oniaj propraj okuloj, malhelaj kaj sen vojoj. Signoj de homa setlejo estas, ke "Homoj en tiuj partoj diras, ke oni ofte aŭdas la sonojn de viroj bleki, de kokoj krii, de ĉevaloj, kiuj ĝemas en la arbaro," Tiuj homoj estas priskribitaj de Hayton, apogante sin al kartvelaj kaj armenaj Historioj, la posteuloj de la viroj de la "malvirta" irana imperiestro Ŝaŭreo, kiuj postkuris kaj ĉikanis kristanajn homojn. La referenca traduko sugestas, ke ĉi tiu imperiestro povus esti Ŝapuro la 2-a [309-379].
Simonjan konsideras la tiel priskribitan malfacilecon en aliro ne implici totalan izoladon. Kontraŭe, li raportas, ke Hamŝen funkciis kelkfoje kiel transitvojo inter la marbordaj regionoj kaj la Armena Altebenaĵo.
Interkrutejo La Hermida
La interkrutejo La Hermida estas interkrutejo en la montaro Picos de Europa, en la okcidento de Kantabrio (norda Hispanio). Ĝi estas mallarĝa irejo konsistanta el diversaj gorĝoj laŭlonge de la kurso de la rivero Deva. La interkrutejo situas inter preskaŭ tute vertikalaj muraj rokaĵoj el karsto. Ĝi estas la plej longa interkruteja vojo en Hispanio, je 21 kilometroj. Ties areo, sume 6.350 hektaroj, estas Protektita birda areo. Dum la 19-a jarcento, la interkrutejon transpasis vojaĝistoj, esploristoj, grimpistoj kaj ĉasistoj survoje al Liébana kaj la centro de la montaro Picos de Europa.
Hamŝenidoj
Historio ĝis la otomana konkero
Pliaj teorioj pri mezepoka setlejo al Hamŝen estas tio:
Interkrutejo La Hermida
Ĝi situas en territorio apartenanta al municipoj Lamasón, Cillorigo de Liébana, Peñarrubia kaj Tresviso en Kantabrio kaj Peñamellera Baja en Asturio. Ĝi estas la ununura alirejo al komarko Liébana ekde la marbordo de la Kantabra Maro. Ties nomo devenas de la vilaĝo La Hermida (en municipo Peñarrubia), kiu situas ene de ĝi.
Historio
La interkrutejo konektas la estuaron Tina Mayor (kiu markas kaj naturan kaj administran limon inter la okcidento de Kantabrio kaj oriento de Asturio) kun la kantabra komarko Liébana, en la okidenta masivo de la montaro Picos de Europa. Oni konstruis la unuan vojon taŭga por aŭtomobiloj en 1863.
Hamŝenidoj
Historio ĝis la otomana konkero
En sia analizo de la literaturaj kaj neliteraturaj fontoj de la 8-a ĝis la 19-a jarcentoj, kombinita kun ekskursoj en Hamŝen dum la 1980-aj jaroj por identigi la pluvivan armenan arkitekturon, d-ro Robert W. Edwards difinis la geografiajn perimetrojn de tiu regiono kaj taksis la historian efikon de ĝia ekstrema izolado.
Fontoj de la regantaj potencoj en la regiono (bizancaj, trabzondaj, kartvelaj, armenaj kaj turkaj) silentas pri Hemŝin; ĝis la konkero fare de la otomanoj. Estas konkludite ke Hemşin estis regita fare de lokaj senjoroj sub la ombrelo de la pli grandaj regionaj potencoj ŝanĝiĝantaj antaŭ la tempo nome la Bagratida Armenio, la Orientromia imperio, ĝia posteulo la Trebizonda imperio, la Kartvela reĝlando, la konfederacioj de la tjurkaj triboj kara-kojunloj kaj ak-kojunloj ĝis ĝi estis aneksita de la Otomana Imperio kiu kolapsis kiel rezulto de la unua mondmilito kaj naskis la Respublikon Turkio.
La otomana konkero de Hemŝin iam okazis en la 1480-aj jaroj: otomana registro datita ĉirkaŭ 1486 nomas ĝin Hemŝin kaj mencias ĝin kiel otomanan posedon.
Turka superregado kaj divido
Turka influo estis firme establita en la regiono post la Batalo de Manzikert en 1071, post kio la selĝukaj turkoj kaj aliaj tjurkaj triboj akiris fortan ĉeeston en Centra Anatolio kaj en Okcidenta Armenio, ofte nomata Orienta Anatolio, kunvenigante la lokan loĝantaron sub la religio Islamo. En la 15-a jarcento, la regiono Hamŝen estis integrita en la Otomana Imperio. Dum la turka regado, du plej gravaj evoluoj estas homaj migradoj kaj konvertiĝoj. Plej multaj fontoj konsentas, ke antaŭ otomana epoko plimulto de la loĝantoj de Hemŝin estis kristanoj kaj membroj de la Armena Apostola Eklezio. La detaloj kaj la akompanaj cirkonstancoj por la migradoj kaj la konvertiĝoj dum la otomana epoko ne estas klare konataj aŭ dokumentitaj.
Rezulte de tiuj evoluoj, distingaj komunumoj kun la sama gentnomo ankaŭ aperis en la ĉirkaŭaĵoj de Hopa, Turkio kaj en Kaŭkazio. Tiuj tri komunumoj preskaŭ indiferentas pri la ekzisto de la aliaj.
Kulturo
Homoj de Hemŝin estas konataj pro sia tradicia vesto. Virinoj ofte elektas envolvi sian kapon per "puŝi" aŭ longa ŝtofpeco surmetita per bidoj, dum viroj ofte elektas porti ĉapelojn kaj veŝtojn el lano aŭ kotono. La hamŝenidoj kaj iliaj domegoj estis prezentitaj en numero dek du de Cornucopia Magazine.
Hamŝenidoj en Turkio
La ideologio "Turkio por la Turkoj", skribas Neal Ascherson, "ne ofertis sekurecon por malplimultoj" kun "la eta Hemşinli-grupo kun speciale konvinkaj kialoj teni la kapon mallevita" ĉar "ĝiaj membroj estas la posteuloj de la armenoj." Komence de la 1930-aj jaroj, kelkaj turkaj historiistoj provis atribui tute turkan originon al la hamŝenidoj, la plej elstara el ili estis M. Fahrettin Kırzıoğlu, kies teorioj poste akiris vastan valoron en la komunumo. Liaj teorioj pri la hamŝenidoj, tamen, subprofundiĝis kaj estis kritikitaj. La germanaj erudiciuloj Wolfgang Feurstein kaj Tucha Berdsena priskribas la metodaron de Kırzıoğlu tiel:"Unue Kırzıoğlu atakas la leganton per fluo de historiaj popoloj; li tiam serĉas ian fonetikan korespondadon aŭ similecon kun malnova turka tribo, gustumas ĉi tiun supozatan historian elfluon per pinĉaĵo de 'Islamo' kaj prezentas sin kiel kompetentan esploriston pri turkeco. Verŝajne neniam antaŭe unu persono en Turkio falsis historion tiel amase!"La produktoro Özcan Alper, orienta hamŝenido, faris la unuan filmon en la okcident-armena dialekto parolata de la popolo, Momi (Avino), publikigita en 2000. Rezulte, Alper estis akuzita en la Kortumo pri Ŝtata Sekureco pri produktado de materialo destinita detrui la unuecon de la ŝtato, laŭ artikolo 8 de la kontraŭterora leĝo de Turkio. Ĉi tiu leĝo estis nuligita en 2003 post premo de Eŭropa Unio, kaj la proceso de Alper ne daŭris. Homŝenida kantisto Gökhan Birben (de la okcidenta grupo) kaj laza kantisto Kâzım Koyuncu ankaŭ kantis en la armena dialekto. En 2005, la unua muzikalbumo ekskluzive de anonimaj hamŝenidaj popolkantoj kaj kantita plejparte en la armena dialtko, Vova - Hamşetsu Ğhağ estis publikigita.
Pli malnovaj generacioj de turkaj homŝenidoj vidas la referencon "Ermeni" (ofte uzata de siaj lazaj najbaroj) kiel insulton.
Cantabrum
La kantabro (cantabrum) estis nomo, kiun romianoj donis al flago uzita de la kantabroj por faciligi militan taktikon.
Hamŝenidoj
Hamŝenidoj en Turkio
Mesut Yılmaz, eksa ĉefministro de Turkio, naskiĝis en Istanbulo de familio kun partaj devenoj de Hamŝenidoj (okcidenta grupo). Ahmet Tevfik İleri (kiu naskiĝis en Yaltkaya (Gomno) vilaĝo de Hemşin), kaj Ministro de Eduko en Turkio inter 1950 kaj 1960, kaj ankaŭ Damat Mehmet Ali Paŝa, la otomana granda veziro sojle de la Krimea Milito en 1853 ankaŭ estis el hamŝenida deveno. La komunumo ankaŭ havis aliajn gravajn nomojn en turka historio kaj socio kiel ekzemple Murat Karayalçın, gvidanto de Popola Socialdemokrata Partio de Turkio kaj eksa vicĉefministro kaj urbestro de Ankaro, kiu estas el vilaĝo Şenyuva (Çinçiva) de Çamlıhemşin.
Ludwik Wittchen
Ludwik Wittchen devenis de loka kamparana familio de generacioj ligita kun la tero de Międzyrzecz. La patro de Ludwik estis mezriĉa agrikulturisto en Pszczew. Post fino de baza lernejo Ludwik laboris en la familia bieno, kiun transprenis post morto de la patro kune kun muelejo.
Hamŝenidoj
Hamŝenidoj en Turkio
Estas du daŭraj projektoj, kiuj implikas turkajn NRO-jn kaj EuropeAid, la eksterhelpan instrumenton de Eŭropa Komisiono, kiuj tuŝas iliajn problemojn. La lastatempe lanĉita "Ekodialoga Projekto" starigis sin kiel celon altigi median konscion de la entreprenoj de la regiono kaj plibonigi la malbonajn nivelojn kaj kvaliton de la informoj elsenditaj de lokaj gvidistoj,  multaj el kiuj estas memstilaj kaj senlicencaj. La alia projekto, komencita en 2004 kaj implikanta ankaŭ la Mondan Konservan Union, celas altigi la profilon kaj konscion pri la lagopo, precipe nigra lagopo, kiu vizitas la regionon, ankaŭ kun fokuso pri entreprenoj kaj gvidiloj.
Hamŝenidoj en Rusio kaj eksa Sovetunio
Intereso pri Hamŝenida heredaĵo kreskas inter kristanaj hamŝenidoj en la eksa Sovetunio. En 2006, la unua muzika albumo en homŝenida dialekto de la Ensemblo Ruldomo estis publikigita en Krasnodaro. Hamŝenida Scienca, Informa kaj Kultura Centro komencis labori pri ekskluzivaj projektoj por reakiri la kulturan heredaĵon de la Hamŝenidoj loĝantaj en la regiono. La armena ĵurnalo eldonita en Suĥumo portas la nomon Hamŝen.
Cantabrum
Ekzistas versio de tiu ĉi flago laŭ moderna interpreto, kiun oni nomas kantabra labaro. Movado en Kantabrio postulas, ke oni faru tiun modernan version oficiala flago de Kantabrio.
Ludwik Wittchen
Wittchen ligis kontaktojn kun la Dua Pola Respubliko, venigis kaj distribuis polajn librojn kaj revuojn, en tio materialojn por infanoj kaj gepatroj. Li konsciigis polajn gepatrojn por ke ili uzu la polan lingvon kaj instruu ĝin al infanoj enhejme dum privataj konversacioj kaj dum publikaj renkontoj.
Hamŝenidoj
Hamŝenidoj en Rusio kaj eksa Sovetunio
Dum la periodo de Gorbaĉov en Sovetunio en la malfruaj 1980-aj jaroj, la Hamŝenidoj de Kazaĥio komencis peti ke la registaro movu ilin al la Armena SSR. Tamen ĉi tiu movado estis rifuzita de Moskvo pro timoj, ke la islamaj hamŝenidoj povus estigi etnajn konfliktojn kun siaj kristanaj armenaj fratoj.
Ludwik Wittchen
En 1939, dum censo, li konvinkis polojn ne timi pri sia vera identeco avertante ankaŭ kontraŭ falsaĵoj. Samjare gestapo traserĉis lian domon.
Hamŝenidoj
Hamŝenidoj en Rusio kaj eksa Sovetunio
Post la dissolvo de Sovetunio, plej multaj hamŝenidoj vivis relative neĝenataj. Tamen tiuj en la regiono Abĥazio de Kartvelio havis problemojn por trakti ĉiutagan vivon dum la kartvela enlanda milito.
Gofredo de Monmouth
Gofredo de Monmouth (naskiĝis ĉirkaŭ 1100 en Monmouth; mortis en 1155 en Saint Asaph), estis kimra episkopo kaj historiisto, kiu verkis latine. Li estas konata kiel unu el la unuaj anglaj historiistoj, kaj la ĉefa angla historiisto de la mezepoko.
Hamŝenidoj
Hamŝenidoj en Rusio kaj eksa Sovetunio
Ekde 2000, kelkcent el la islamaj hamŝenidoj en Rusio, kiuj transloĝiĝis de Kazaĥio kaj Kirgizio ĝis Krasnodara regiono (ĉirkaŭ 1000 entute) plurfoje provis formale ricevi registradon de la lokaj aŭtoritatoj. Ĉi tio similas kaj rilatas al la problemo de la turkaj mesĥetoj. Ĉi tiujn agojn malfaciligis la sinteno de la oficialuloj de Krasnodaro. Spite al la aŭtoritatoj organizo de iliaj samnacianoj en Armenio alvokis la rusan ambasadoron en Erevano por ke Moskvo intervenu en ĉi tiu kazo kaj nuligu la regionajn oficialulojn, kiuj ŝajnas intenci malhelpi al hamŝenidoj akiri statuson de konstanta loĝado.
Ludwik Wittchen
Ludwik Wittchen estis arestita la 17-an de septembro 1939 kaj forveturigita kun aliaj polaj aktivuloj al koncentrejo Oranienburg, kie estis batata ĝis sveno pro kio mortis la 17-an de aprilo 1940. Liaj postrestaĵoj restis en Oranienburg. Oni ne permesis al la familio venigi ilin al Pszczew. La edzino de Wittchen, Maria Misiewicz, estis forveturigita al trudlaboro al Frankfurto ĉe Odro. Liberigita post kelkaj semajnoj pro sia sano kaj sanstato de siaj infanoj ŝi revenis al la familio. Ilian bienon transprenis germana agrikulturisto, bruligante ĝin fine de la dua mondmilito pro alproksimiĝanta fronto.
Gofredo de Monmouth
Lia naskiĝloko ne estas konata, sed ĝi estis verŝajne Monmouth en Kimrio. Li havis verŝajne bretonajn praulojn, bone konis la regionon de Monmouth kaj priskribas Caerleon en sia Historia Regum Britanniae. Tiu verko enhavas fruan version de la legendoj pri Reĝo Arturo.
Li studis en Oxford, renkontis tie la ĉefdiakonon Walter. La 21-an de februaro 1152 la ĉefepiskopo de Canterbury Teobaldo konsekris lin episkopo de St Asaph (en norda Kimrio), nur dek tagojn post lia pastriĝo.
Verkoj
Gofredo verkis kelkajn historiajn kaj mitologiajn skribaĵojn, el kiuj la unua estis la Prophetiae Merlini "La profetaĵoj de Merlino" (verkita antaŭ 1135), la Vita Merlini: "La vivo de Merlin" (inter 1149 kaj 1151), kaj de Historia regum Britanniae "Historio de la reĝoj de Britio" (1135-1138), la plej konata de liaj libroj.
-175
En la jaro 175 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Rantzau
Rantzau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Großer Plöner See, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Plön, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Arĝenta (I) metafosfato
Arĝenta (I) metafosfato aŭ arĝenta (I) metafosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la arĝenta (I) hidroksido kaj metafosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Arĝenta (I) metafosfato posedas 1 arĝentatomon, 1 fosforatomon kaj 3 oksigenatomojn. Arĝenta (I) metafosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de metafosfataĵoj.
Kander
Kander estas geografia nomo de:
-185
En la jaro 185 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Louis Gabriel Admyrauld
Louis Gabriel ADMYRAULD (n. la 28-an de aŭgusto 1784 - m. la 2-an de novembro 1850) estis franca militisto kaj politikisto, deputito de la departemento Charente-Maritime.
Filo de eksa deputito Jean-Louis Admyrauld, li entreprenis militistan karieron kaj atingis la rangon de artileria leŭtenanto-kolonelo. Li estis deputito de 1831 ĝis 1837 kaj subtenis la sinsekvajn ministrarojn de la julia monarkio.
Atakama-Dezerto
Tamen ĝi ankaŭ estas tersupraĵa ekoregiono el la centr-anda ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj. Kune kun Seĉura-Dezerto, Atakama-Dezerto konstituas la tutmondaj 200-regionon "atakama kaj seĉura dezertoj".
Priskribo
Oni esploris la sedimentaĵojn de la dezerto kaj evidentiĝis, ke la dezerto aĝas 20 milionojn kaj en kelkaj lokoj de la dezerto, ne pluvis de 120 000 jaroj.
La sola ebleco por precipitaĵo estas la nebulo. La oazo-loĝantoj de la dezerto eluzas tion kaj kaptas la humidecon de la aero per nebul-kaptilo, tiel ili povas eĉ akvumi plantojn meze de la dezerto. La nebulkaptilo estas dense plektita retaro, kiun oni starigas vertikale ĉe lokoj de nebula estiĝo, sub kiu oni establas kanalon kaj forkondukas ĝin al la oazo. Per tiu tekniko, la loĝantoj de vilaĝo Ĉungungo povas kolekti 10.000 litrojn da akvo, kiu sufiĉas ne nur por akvumado sed por sinpurigado, manĝado. Antaŭe kamiono liveris la akvon al la loĝantaro.
La ĉirkaŭaj 6.000-metraj montopintoj estas senneĝaj, sengleĉeraj.
NASA uzis la dezerton por elprovi marsajn esplorveturilojn.
Geografiaj elementoj
Llullaillaco aŭ Jujajjako estas dormanta stratovulkano ĉe la limo de Argentino (Salta Provinco) kaj Ĉilio. Ĝi kuŝas en la Puna de Atacama, nome regiono de tre altaj vulkanaj pintoj sur alta altebenaĵo ĉe la Atakama Dezerto, unu el la plej sekaj lokoj en la mondo. Ĝi estas la dua plej alta aktiva vulkano en la mondo post Ojos del Salado.
La Escondida (Kaŝita) estas kupro-mino en la Atakama Dezerto. La kuŝejo Escondida estas unu el aro de porfirkupraj minoj en longa areo ĉirkaŭ 18 km nord-suda kaj 3 km orient-okcidenta kaj estas asocia kun la 600 km longa sistemo de Okcidenta Fendo (Falla Oeste), kiu siavice asocias kun plej el ĉefaj ĉiliaj porfirkuŝejoj.
Francheville (stacidomo)
Francheville estas franca stacidomo situanta en  en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Depost septembro 2012, la stacidomo estas priservata de Tramtrajno de Liono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Zsolt Hauber
Zsolt Hauber [ĵolt haŭber], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hauber Zsolt estas hungara komponisto, sintezilisto. Zsolt Hauber naskiĝis la en Kecskemét.
Biografio
Zsolt Hauber frekventis muziklernejojn en Szolnok, Moskvo kaj Budapeŝto, poste gimnazion en Budapeŝto, fine faklernejon por kelneroj. Kiam li estis 14-jara, li fondis ŝlagrorkestron Bonanza Banzai kun Ákos Kovács. La orkestro funkciis ĝis 1994, li estis komponisto kaj sintezilisto. Li debutis per granda ŝlagro Induljon a banzáj en 1988. Depost ĉeso de lia unua orkestro li fondis pli novan ŝlagrorkestron. Ekde 1995 li komponas ankaŭ enkondukajn muzikojn por televidprogramoj. En 2008 li fondis propran muzikeldonejon, post 4 jaroj li edziĝis, iom poste filo naskiĝis.
Elektitaj komponaĵoj
Krom la ŝlagroj li komponas foje ankaŭ simfonian muzikon.
Hofbräuhaus
La Hofbräuhaus aŭ Staatliches Hofbräuhaus in München ("ŝtata bierfarejo en Munkeno") estas bierofarejo en Munkeno, Germanio, posedita de la bavara ŝtata registaro. La Hof ( tribunalo ) venas el la historio de la bierofarejo kiel reĝa bierofarejo en Reĝlando de Bavaria. La bierofarejo posedas la Hofbräuhaus am Platzl, la Hofbräukeller kaj unu el la plej grandaj tendoj ĉe la Oktoberfest (Hofbräu-Festzelt).
Historio
La Hofbräuhaus am Platzl, munkena fama bierofarejo, estis fondita en 1589 fare de la Duko de Bavario, Vilhelmo la 5-a. Ĝi estas unu el plej malnovaj bierofarejoj de Munkeno. Ĝi estis originale fondita kiel la bierofarejo al la malnova Reĝa Loĝejo, kiu en tiu tempo estis troviĝita nur ĉirkaŭ la angulo de kie la bierofarejo estas hodiaŭ. La biero rapide fariĝis tre populara danke al la unua bierofaristo, Heimeran Pongratz kaj la fama "Leĝo de pureco" de 1516 kiu deklaris ke nur naturaj ingrediencoj povas esti uzataj en la bierofarada procezo.
Maksimiliano la 1-a, la filo de Vilhelmo kaj heredanto, ne zorgis tre por la populara Braunbier, kiu estis malluma kaj peza bruna biero. Do, en la komenco de la 17-a jarcento Maksimilliano ŝanĝis la fokuson de la bierofarejo al tritikaj bieroj kaj malpermesis al ĉiuj aliaj privataj bierofarejoj fari tritikan bieron, kaj tiel kreis monopolon. En 1612, la posteulo de Heimeran Pongraz, Elias Pichler estis devigita fari pli fortan bieron, sekve la Maibock. Fakte, la Maibock biero fariĝis tiel fama ke ĝi unufoje savis la urbon de ekstermo. Kiam reĝo Gustavus Adolphus de Svedio invadis Bavarion dum la tridekjara milito en 1632, li minacis maldungi kaj bruligi la tutan Munkenon. Li konsentis lasi la urbon pace se la civitanoj kapitulacos kelkajn ostaĝojn kaj 600,000 barelojn de Hofbräuhaus biero.
Franĉizoj
Post la Dua mondmilito, dankas parte al legioj de usonaj soldatoj postenigitaj en Munkeno kiuj estis alportantaj hejman bieron kun la "HBa" emblemo, la Hofbräuhaus rapide fariĝis la plej fama turisma allogo de Munkeno. Postulo sur Hofbräuhäuser en aliaj partoj de la mondo komencis tuje. La unua Hofbräuhaus en Eŭropo ekster Germanio estis malfermita en Genoa, Italio. Ekzistas ankaŭ Hofbräuhaus en Stokholmo, Svedio.
Ekde oktobro 2005, ekzistas Hofbräuhaus en Hamburgo, Germanio. Ekde oktobro 2008, Hofbräuhaus en Bremeno, Germanio, estis malfermita. Ekzistas ankaŭ Hofbräuhäuser en Regensburg, Kaiserslautern, Berlino kaj Berchtesgaden.
Hofbräuhaus franĉizoj estis malfermitaj en pluraj lokoj ĉirkaŭ Usono. Newport, Kentukio (Greater Cincinnati, Ohio) en aprilo, 2003, Lasvegaso, Nevado en januaro, 2004 kiu ankaŭ kreis la pafludilon kiu povas esti petita kaj ricevita de unu de la kelnerinoj, Pittsburgh, Pensilvanio en marto, 2009, Ĉikago, Ilinojso en januaro, 2013, Klevlando, Ohio en oktobro, 2014 kaj Columbus, Ohio en novembro, 2014. Ekde septembro 2015 estas ankaŭ franĉizo en Sankt-Peterburgo, Florido. Estas ankaŭ ĉeno de Hofbräu Bieraj Ĝardenoj en Miamo, Florido, Panama Urba Plaĝo, Florido, Novjorko, kaj Milvokio, Viskonsino kiu provizas la tradician manĝaĵon sed ne faras sian propran Hofbräuhaus bieron, nur servas ĝin. La unua Hofbräuhaus en Latin-Ameriko estis malfermita en Bel-Horizonto, Brazilo en novembro 2015.
La Marriott International en Dubajo licencis la markon kaj malfermis restoracion en ilia hotelo. La Hofbräuhaus Seulo estis la unua Hofbräuhaus en Azio. Estis ankaŭ franĉizo ĉe la Internacia de Don Mueang en Bankoko.
Poxdorf (Supra Frankonio)
Poxdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Forchheim kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Turkistano
Turkistano (Түркістан, Туркестан) estas urbo en Kazaĥio. Ĝi situas en la en la Turkistana provinco (antaŭe nomata provinco Suda Kazaĥio) proksime de la riverego Sirdarjo kaj estas la plej grava pilgrimcelo de tiu ŝtato de Centra Azio. Tra la urbo kondukiĝas fervojo de Orenburg en Rusio al Taŝkento en Uzbekio.
Monda heredaĵo de Unesko
La plej elstara historia kaj kultura monumento de Turkistano estas la Maŭzoleo de Khoja Ahmed Yasawi, kiu estas monda heredaĵo de Unesko. La maŭzoleo estas kronita per la plej granda kupola volbo iam konstruita en Centra Azio.
Nomo
Kvankam la urbo hodiaŭ nomatas Turkistan ("lando de la turkoj"), ĝi fondiĝis je la nomo Jasi. La persa titolo حضرت ترکستان (Hazrat-e Turkestan) signifas "sankta urbo de Turkestan", sed ankaŭ la alternativa nomo "benata urbo de Turkestano" estas uzata.
Historio
Unuaj spuroj de setlejo datiĝas de la 7-a jarcento. La loĝloko probable jam estis grava komerca kaj religia centro antaŭ ol aperis Ĥoja Ahmed Jasavi, la sufisma ŝejko, kiu naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1103 en la proksima loĝloko Sayram. Jasavi en la aĝo de ĉirkaŭ 61 jaroj dediĉis sin al meditado - laŭ la legendo, li pasigis aliajn 61 jarojn en izoleco kaj meditado sub la tero. Lia malgranda tombo jam tuj post lia morto iĝis celo de pilgrimantoj, kaj aldone en la 1390-aj jaroj la reganto Timur tie ordonis la konstruon de maŭzoleon de Jasavi, kiu ankoraŭ nun konsideratas kiel unu el la plej gravaj konstruaĵoj en Kazaĥio. Antaŭ ol la maŭzoleo estis kompletigita, Timur mortis. La konstrulaboristoj forlasis Turkistanon kaj serĉis novan laboron en Samarkando kaj Buĥaro. Ĉe la enireja fasado de la maŭzoleo, la malnova skafaldo ankoraŭ videblas, kaj daŭre mankas la fasadaj tegoloj. Malgraŭ tiu nefiniteco de la maŭzoleo, la urbo nun estas la plej grava pilgrima centro de Kazaĥio. Oni diras ke tri pilgrimoj al ĉi tiu urbo estas ekvivalentaj je haĝo al Mekko.
Vidu ankaŭ
Nursultan Nazarbajev
Turkestana regiono
Turkestana provinco
Gábor Presser
Gábor Presser, hungare Presser Gábor, Esperante Gabrielo Presser estas hungara kantisto, pianisto kaj komponisto, vaste konata, kiel "Pici" (=etulo). Gábor Presser naskiĝis la 1948 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Presser komencis sian muzikan karieron en 1968 en Omega (rokgrupo), kie li tutlande famiĝis, kiel ŝlagrokomponisto. En 1971 li estis unu el la fondintoj de bando Locomotiv GT kaj lia famo atingis ankaŭ eksterlandon. Li apartenis al la plej famaj hungaraj ŝlagristoj. Ekde 1973 li komponis ankaŭ muzikalojn, foje muzikon por baleto, dume la koncertadoj ne ĉesis. En 2008 li iniciatis "Tagon de Hungara Kanto". Li ricevis premion Kossuth en 2003, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Diskografio
Li verkis 8 muzikalojn inter 1973-2007.
NGC 4075
NGC 4075 (aliaj indikoj — MCG 0-31-32, ZWG 13.64, PGC 38216) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ilan Manulis
Ilan MANULIS estas israela astronomo naskiĝinta la.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris la asteroidon 137217 Racah la en kunlaboro kun Avishay Gal-Yam.
La asteroido 13615 Manulis estis nomita en lia honoro.
11419 Donjohnson
11419 Donjohnson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak en Tucson (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Donald Joe Johnson II (1959–2001), kiu iris de la fako de la aerospaca scienco al tiu de de provanta inĝeniero laboranta por la estonteco. Li estis plej bone konata pro sia afableco, imago kaj kreemo en la rakontoj. En siaj rakontoj li kondukis amikojn kaj kamaradojn al la steloj en aventuroj en la brila estonteco de la homaro.
Grobbendonk
Grobbendonk (nederlande: [ĤROB'ndonk]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Ekde 1977 la municipo Bouwel apartenas al Grobbendonk, la ĉefa municipo.
Kantono Kinney (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Kinney situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Brackettville.
František Kaván
František Kaván (10-a de septembro 1866 Víchovská Lhota ĉe Jilemnice – 16-a de decembro 1941 Libuň estis signifa ĉeĥa pentristo-pejzaĝisto, poeto kaj tradukisto el la rusa. Li studis en praga Akademio en pejzaĝista ateliero ĉe Julius Mařák. En la jaro 1900 li akiris diplomon kaj oran medalon en Universala Ekspozicio en Parizo pro bildo Podmrak, kiun li kreis en la jaro 1894 en sia naskovilaĝo.
Čimhová
Čimhová (hungare Csimhova [ĉimhova]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Čimhová etendiĝas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo senpere najbaranta kun Liesek. Dolný Kubín troviĝas je 36 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1438 en formo "Chemechova". En 1659 338 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 315 vilaĝanoj loĝis en 67 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Inter 1899-1920 la oficiala hungara loknomo estis la pli mallonga Csimó pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 284 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Trstená, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čimhová 633 homoj, (630 slovakoj).
Dolarkvarona monero (Usono)
Dolarkvarona monero, dolarkvarono, aŭ simple kvarono, estas usona monero kiu valoras 25 cendojn, aŭ unu kvaronon de dolaro. Ĝi estis produktita ekde 1796. La elekto de 0.25 kiel nomigo, anstataŭ 0.20, kio estas pli komuna en aliaj mondopartoj, originiĝis el la praktiko dividin hispanan dolaron en ok segmentoj (nome "peco de ok"). Ĉefaj eldonoj montras la vizaĝon de George Washington.
Listo de miliarduloj
La liston pri la Plej riĉaj homoj de la mondo aperigas ĉiujare la usona ekonomia gazeto Forbes, kiu listigas ĉiun personon de la mondo, kies posedaĵo superas unu miliardon da usona dolaro. Oni publikas la liston ekde 1987. Oni ne surlistigas diktatorojn kaj anojn de reĝaj familioj.
Inter 1996 kaj 2005 kreskis la nombro de miliarduloj de 423 al 691. La liston gvidas ekde 1998 Bill Gates, kunfondinto de la usona softvara entrepreno Microsoft.
La tuta posedaĵo de la listuloj estas 2,2 bilionoj da usona dolaro.
Baera anaso
Ekologio
La Baera anaso reproduktiĝas ĉirkaŭ lagoj kun riĉa akva vegetaĵaro, nestumante inter densa herbaro, inunditaj herbotufaj herbejoj, aŭ inunditaj arbustaraj herbejoj. En Liaoning, Ĉinio, ili troviĝas kutime inter dense vegetaĵaraj marbordaj humidejoj, aŭ ĉe lagoj kaj lagetoj ĉe arbaroj. Vintre ili loĝas en nesalaj lagoj kaj akvorezervejoj.
Gvineo (regiono)
Gvineo estas tradicia nomo por la regiono de Afriko kiu troviĝas laŭlonge de Gvinea Golfo. Ĝi etendiĝas tra arbaraj, tropikaj, regionoj kaj finiĝas je Sahelo. Ofte Gvineo estas subdividata en Malsupran Gvineon, unu el la plej dense loĝataj regionoj de Afriko, kovranta sudan Niĝerion, Beninon, Togon kaj etendiĝanta en Ganaon; kaj Supran Gvineon, kiu estas multe pli malmulte dense loĝata kaj etendiĝas ekde Ebur-Bordo ĝis Gvineo-Bisaŭa. Ene de Respubliko de Gvineo, Supra kaj Malsupra Gvineo respektive referencas la marbordan ebenaĵon kaj la landinternon de tiu ĉi lando.
Historio
La nomo originas el berberaj terminoj aginaŭ aŭ Akal n-Iguinaŭen tra portugala; signifante "nigra" aŭ "lando de la nigruloj."
Historie, tiu regiono estas unu el la unuaj partoj de Subsahara Afriko kiu havis komercajn interŝanĝojn kun eŭropanoj. La vasta komerco pri eburo, oro, kaj sklavoj riĉigis la regionon, kun iom da centralizitaj reĝlandoj disvolviĝintaj en la 18-a kaj 19-a jarcentoj. Tiuj estis multe pli malgrandaj ol la grandaj ŝtatoj de la vasta malferma Sahelo, sed ili estis multe pli loĝataj kaj estis pli centralizitaj kaj teknologie pli progresemaj. Tiuj reĝlandoj signifis ke la regiono montris pli da rezisto al eŭropaj penetradoj ol aliaj areoj de Afriko. Tial, kombine kun malsaniga medio, malamika al eŭropanoj, multe da Gvineo ne estis inkludita en eŭropaj koloniaj teritorioj ĝis la fino de la 19-a jarcento.
Eŭropaj komercistoj en la regiono partigis la regionon baziĝantaj sur ĝiaj ĉefaj eksportadoj. La orienta parto apud Benino kaj Niĝerio estis nomita Sklav-Marbordo. Tio kio nuntempe estas Ganao estis nomata Or-Marbordo, nomo poste donita al brita kolonio en la areo. Okcidente de tiu estis Ebur-Bordo, ankoraŭ nuntempe la nomo donata al la ŝtato en tiu regiono. Plej fore okcidente, la areo ĉirkaŭ nuntempaj Liberio kaj Sieraleono estis signita aŭ kiel Pipro-Marbordo aŭ kiel Grano-Marbordo.
Reliefo (arto)
Reliefo estas skulptita artverko leviĝanta el plata fono, sen esti disigita de ĝi. Reliefoj troviĝas en la tuta mondo, ofte sur monumentaj konstruaĵoj. La prilaborita materialo povas esti ŝtono, ligno, eburo aŭ metalo. Depende de kiom alte la figuroj elstaras el la fono, oni parolas pri malprofunda reliefo (bareliefo), duonreliefo aŭ altreliefo.
Laŭ Francisko Azorín reliefo estas ''Elstaro de io sur ebena surfaco. Elstara skulptaĵo sur ebeno. Li indikas etimologion el la latina relevare'' (re levi). Kaj li aldonas la terminojn kaj signifojn alta reliefo, por reliefo, kies figuroj pli ol duone superstaras la ebenon; meza reliefo, por reliefo, kies figuroj elstaras la duonon de ilia proporcia dikeco; bareliefo, por reliefo, kies figuroj elstaras malpli ol la duono de ilia dikeco.
Historio kaj tipoj
Kulmina epoko de la reliefo estis antikva greka kaj antikva roma arto kun relliefoj kiel ornamaĵoj de temploj kaj tombosteleoj.
Eksterordinara formo de reliefo estas la profunda reliefo, kiu nur troviĝas en la egipta arto kun la figuroj "negative" kavigitaj en la materialon.
Reliefo estas duone plastika arta prezentaĵo, kiu elstaras de sur plata fono. Oni distingas diversajn formojn de reliefo laŭ la grado kaj speco de la plastikeco:
Reliefo permesas la ellaboradon de detaloj, kiuj ĉe plenfigura skulptaĵo estus tro delikataj por esti stabilaj. Ĝi ofte estas uzata kiel ornamaĵo por glataj surfacoj de konstruaĵoj aŭ ujoj. Materialo por reliefo povas esti ŝtono, argilo, ligno, metalo kaj ankaŭ eburo.
Concord Records
Concord Records estas diskeldonejo fondita de Carl Jefferson en 1972, kiu okupiĝas pri ĵazo. Komence Jefferson eldonis kelkajn gitaristojn (Herb Ellis, Dee Bell, Charlie Byrd, Barney Kessel, Joe Pass). Pluaj muzikistoj de la eldonejo estas Mel Tormé, Tony Bennett, Rosemary Clooney, Stan Getz, George Shearing, Marian McPartland, Shelly Manne, Bud Shank, Laurindo Almeida, Dave Brubeck, Diane Schuur, Toshiko Akiyoshi, Ray Brown, Cal Collins, Bill Evans, Scott Hamilton, Woody Herman, sed ankaŭ Barry Manilow, Vanessa Williams, Bob Maize kaj Paula Abdul. La sub-eldonejoj „Concord Picante“ sin dediĉas al latinamerika ĵazo (ekz. Cal Tjader, Tito Puente, Mongo Santamaría, Poncho Sanchez), „Concord Classic“ al klasika muziko.
Monostorapáti
Monostorapáti [monoŝtorapAti] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Tapolca. La loknomo signifas: abatejo-abato.
Historio
En 1121 abatejo nomata Almád fondiĝis. Ĉirkaŭe vilaĝo naskiĝis. En 1441 fortikaĵestro de Szigliget rabis la abatejon. En 1477 la vilaĝo ekhavis la rangon kampurbo kun rajto de tutlanda foiro. En 1540 la abatoj forlasis la abatejon. La vilaĝo restis viva dum la turkoj. Poste la kampoj apartenis al episkopejo de Veszprém. En 1855 ĥolero, en 1868 incendio okazis. En 1877 oni disdonis arbaropartojn al la vilaĝanoj. La vilaĝo nuntempe partoprenas en festivalo Valo de Artoj, kies centro estas Kapolcs.
Famuloj
En Monostorapáti naskiĝis Márton Varga (instruisto).
Festivalo
Ĉiujare somere okazas festivalo pri teatraĵoj, koncertoj, spektakloj ekde 1988. La partoprenantaj komunumoj estas:
17885 Brianbeyt
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian James Beyt, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Catholic High School en New Iberia (Luiziano, Usono).
Kazana stacidomo (Moskvo)
Kazana stacidomo (Kazanskij Vokzal, Казанский вокзал) estas unu el naŭ ĉefaj pasaĝeraj fervojaj stacidomoj de Moskvo, fervoja stacio "Moskva-Passaĵirskaja-Kazanskaja".
Ĝi situas ĉe la Komsomolskaja placo (adreso:Komsomolskaja placo, domo 2). De tie estas elirejoj al ĉi tiu placo kaj al Novorjazanskaja strato.
El la stacio forveturadas trajnoj al Volgio, Urala regiono, Siberio, Norda Kaŭkazio, respublikoj de Mez-Azio.
Ĝi estas la plej sarĝita en Moskvo laŭ kvanto da pasaĝeroj.
Sofia de Grekio
Sofia de Grekio (n. Sophía Margaríta Viktoría Frideríki, Σοφία Μαργαρίτα Βικτωρία Φρειδερίκη), princino de Grekio kaj Danio, n. en Ateno, Grekio, la 2-a de novembro 1938, estas la Reĝino Konsortulino de Hispanio ekde 1975, per la geedziĝo kun la reĝo Johano Karlo la 1-a. Ŝi estas la unua filino de la reĝo Paŭlo la 1-a (Grekio) kaj la reĝino Federika de Hanovro, kiuj estis geprincoj kiam ŝi naskiĝis. Ekde ŝia naskiĝo ĝis la geedziĝo ricevis la titolon Sia Reĝa Moŝto Princino Sofia de Grekio kaj Danio.
Kazana stacidomo (Moskvo)
Historio
La unua (malpli granda ol la nuna) konstruaĵo de Kazana stacidomo aperis en 1862-1864. La unua trajno forveturis ĝis Kolomna la.
La nuntempan stacidmon oni komencis konstrui en 1913 kaj finkonstruis en 1940 (arkitekto A.Ŝĉusev). En 1950-aj jaroj estis aldonita halo de apudurba trafiko, kunligita kun metrostacio "Komsomolskaja". Dum 1987-1997 la konstruaĵo estis renovigita.
Ĝis 1894 la stacidomo estis nomita Rjazana (Rjazanskij). Oni alinomigis ĝin oficiale al Kazana post kiam estis konstruita fervojo Moskvo - Kazano. Tamen fakte ĝi havis du uzatajn nomojn dum longa tempo.
Arkitekturo kaj teknikaj detaloj
Kazana stacidomo estas unu el arkitekturaj vidindaĵoj de Moskvo. En centra parto de la konstruaĵo estas alta multnivela turo, kiu fakte kopias la turon Sujumbiko en Kazana Kremlo; ĝin kronas figuro de drako Zilanti - simbolo de la urbo Kazano.
La konstruaĵo estas kunligita kun estinta klubo de fervojistoj, vaste konata en Sovetunio interalie pro la libro "Dek du seĝoj".
La stacidomo havas 17 trakojn kaj 9 pasaĝerajn kajojn. Super ili estas grandega kovrilo (ĝia areo estas pli ol 19000 m².). Krome, la stacidomo estas kunligita kun la metroo (stacio ""): elirejo supren el metroo estas en la stacidomo.
Trajnoj
Konstanta trajna trafiko komenciĝis en 1862 (dekomence - ĝis Kolomna kaj Rjazanj, poste laŭ aliaj itineroj).
De la stacio eszistas regula trafiko (long-distancaj inineroj) ĝis la jenaj lokoj:
Apudurbaj elektrotrajnoj
Per rektaj itineroj de apudurbaj elektrotrajnoj atingeblas urboj Luberci, Ramenskoje, Ŝatura, Voskresensk, Kolomna, Jegorjevsk, Rjazanj kaj aliaj (ĝis Ĉerusti kaj Rjazanj-1).
Funkcias ankaŭ rapidaj elektrotrajnoj ĝis Kolomna ("Region-ekspres" ), Ramenskoje ("Sputnik") kaj Kurovskoje ("Sputnik").
En kulturo
En la ĉea klubo de fervojistoj, laŭ la libro, troviĝis la lasta seĝo.
Närpes
Närpes (Närpiö) estas urbo de Finnlando en suda parto de provinco Ostrobotnio sur bordo de Botnia maro. La areo de la urbo estas, el kio estas tero , maro kaj alia akvo. La 31-an de marto 2020 la urbo havis 9,583 loĝantojn. En Finnlando Närpes estas konata speciale pri sia kultivado de tomatoj. En Närpes estas kreskata proksimume 60 % el tomatoj kaj 25 % el kukumoj de Finnlando. El loĝantoj de la urbo estas malmulte pli ol 3/4 svedlingvaj kaj ankaŭ el la aliaj ne estas plejo finnlingvaj. Närpes havas escepte strangan dialekton, kiu ofte estas malfacilete komprenebla por svedoj kaj sudaj finn-svedoj. En la sveda de Närpes estas ekzemple tri genusoj same ol en la germana kaj la norvega (normale en la sveda estas nur du genusojn, en- kaj ett-genuso). Närpes fariĝis dulingva en komenco de jaro 2016. Post ĝi en Finnlando ne estas unulingvaj svedlingvaj komunumoj en aliaj provincoj ol Alando. Närpes estas oficiale urbo ekde 1993. Övermark (finne Ylimarkku) kaj Pörtom (finne Pirttikylä) estas eksaj komunumoj, kiuj estis ligita al Närpes en 1973.
Trautmannsdorf an der Leitha
Trautmannsdorf an der Leitha estas komunumo en Malsupra Aŭstrio, en distrikto Bruck an der Leitha. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Trautmannsdorf konsistas el kvar katastraj komunumoj: Gallbrunn kaj Sarasdorf estis aligitaj en 1972.
Situo
Trautmannsdorf situas sud-oriente de Vieno. Sude preterpasas ĝin rivero Leitha. La nordajn komunumajn partojn Galldorf kaj Stixneusiedl trapasas vojo B 10 (Budapester Strasse). La sudaj partoj Trautmannsdorf kaj Sarasdorf situas ĉe linio S60 de la viena antaŭurba fervojo.
Kastelo Trautmannsdorf, posedaĵo de familio Batthyány, situas oriente de la centro de Trautmannsdorf. Ĝi nun estas neloĝata.
Rostojávri
Rostojávri (svede: Råstojaure) estas lago en senvoja regiono norde de la polusa cirklo ĉe la limo inter Svedio kaj Norvegio. Ĝi situas en alteco de 680 m super la marnivelo kaj havas areon de 34,24 km². La sveda parto (30,57 km²) troviĝas en la komunumo Kiruna en Laponio, la norvega en la komunumo Målselv en Troms.
La lago havas du elfluojn. Proksimume 55% de la elfluanta akvo fluas nordokcidenten tra Norvegio al la Norvega Maro, la ceteraj 45% sudorienten tra Svedio al la rivero Tornio kiu poste difinas la limon inter Svedio kaj Finnlando kaj finiĝas en la Botnia golfo de la Balta maro.
Kuriozaĵo estas, ke laŭ la ordinara difino de insulo kiel areo de tero, ĉiuflanke ĉirkaŭita per akvo, la plejparto de la tiel nomata Skandinavia duoninsulo, nome tiu sudokcidente de Rostojávri kaj ties du elfluoj (laga forkiĝo) fakte estas insulo neduona – la plej granda insulo en Eŭropo. Tamen mankas agnoskado de ties insuleco pro manko de konscio pri ĝi.
Viŝneve (stacidomo)
Viŝneve (Вишневе) estas fervoja stacio en Viŝneve (Kieva provinco), urbo en Ukrainio.
Árpád Márton (pentristo)
MÁRTON Árpád estas rumanihungara instruisto, pentristo, artvivorganizinto naskita la 6-an de oktobro 1940 en komunumo Joseni kaj vivanta en Miercurea Ciuc.
Kariero
Árpád Márton pristudis arton en artliceo en Târgu Mureş kaj en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu en Cluj-Napoca. Liaj majstroj estis Tibor Kádár, Gábor Miklóssy. De 1964 li instruis desegnon kaj pentron en Miercurea Ciuc. Li havas elstaran rolon en la organizado de la artvivo en la Distrikto Harghita. Li estis ekstera kunlaboranto de libroeldonejo Pallas-Akadémia Könyvkiadó.
Rappin
Rappin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Bergen auf Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Bubkevitz, Groß Banzelvitz, Helle, Kartzitz, Lüßmitz, Moisselbritz, Neu Kartzitz, Tetzitz kaj Zirmoisel.
Ácsteszér
Ácsteszér, [AĉtesEr] germane Tesier estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Kisbér. Ács signifas ĉarpentisto, komence loĝis tie ĉarpentistoj.
Esenco
En filozofio, esenco estas aro da proprecoj de objekto aŭ substanco, kiu konserviĝas se la objekto ŝanĝiĝas, restante en si.
Ácsteszér
Geografio
Ácsteszér situas en montaro Bakony laŭ traira flankovojo. Kisbér troviĝas 18 km-ojn.
Historio
La unua skribita memoraĵo devenas el 1392 en formo Alch Thezer. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Fine de la malpacaj tempoj familio Esterházy invitis germanojn.
Famuloj
En 1799 naskiĝis kaj poste vivis 20 jarojn Mihály Táncsics.
Mikola Voronij
Mikola VORONIJ, Микола Вороний (6-a de decembro 18717-a de junio 1938) estis ukraina poeto, aktoro, teatrologo. Studis en Lviva Universitato kaj en Vieno. En Lvivo li konatiĝis kun Ivan Franko, helpis al li redakti gazetojn. En 1920 el migris en Varsovion, sed en 1926 denove revenis al Ukrainio. Aŭtoro de multaj poemaj kolektoj, teatrologiaj kaj artologiaj esploroj, verkis pri historio de teatro. Estas konata kiel ukraina tradukisto de socialista himno "Internacionalo". En 1934 estis reprezaliita kaj en 1938 - mortpafigita.
Lian poemon Por Ukrajnio! esperantigis Denteto (Ukraina Stelo, 1991, 6).
Esenco
La signifo de la vorto ŝanĝiĝis kun evoluo de la filozofio.
La vorto aperis el la latina esse, kies signifo estas "esti".
Proverbo
Ekzistas proverboj pri esenco en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Listo de senatanoj de Deux-Sèvres
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Deux-Sèvres.
Vidu ankaŭ
Senatanaj balotoj de 2014 en Deux-Sèvres
Massello
Massello estas komunumo en la pleja okcidento de Italio, tre proksima al la limo al Francio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Pragelato, Roure, Fenestrelle, Perrero kaj Salza di Pinerolo.
Kritiko al la religio
La Kritiko al la religio estas la parto en la filozofio kiu analizas la fenomenon religio el kritika vidpunkto. Ĉi tiu fako estas tre malnova kaj ĝiaj spuroj estas troveblaj en la unua jarcento antaŭ la kristana erao ĝis la nuntempo per la alveno de la tiel nomata nova ateismo. El ĝenerala perspektivo, la religia kritiko konsideras la religiojn kiel nekonvenaĵojn por la unuopuloj kaj la socioj kaj la disvastigantoj de neracieco. Tamen, la kritiko al la religio povas alpreni malsamajn ideologiojn kaj poziciojn kaj eĉ povas aperi ene de iu religio mem kiel reguliganto de ties praktiko.
Košická Polianka
Košická Polianka (hungare Lengyelfalva (lendjelfalva)) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo.
Kritiko al la religio
La plejmulto el la religioj estiĝis en epokoj kiam la konceptoj pri la vivo, la scioj pri la funkciado de la homa organismo, la naturo, la steloj kaj la planedoj estis tre baza kaj kelkfoje tre misa kaj apenaŭ komprenataj. La religiaj sistemoj intencis ekspliki la homajn emon kaj la nekonaĵojn antaŭ la universo pere de dramaj rakontoj pri la funkciado de la mondo kaj pri la reguloj kiujn la homaro devus sekvi por garantii la harmonion kun la kosmo.
Tiaj rakontoj estis celataj por doni sencon kaj rilaton kun la naturaj fortoj. Tiel ĉi, ili ludis gravan rolon en la antikvaj civilizoj. Ekzemple, la ideo kiun multaj religioj havas pri la sunaj kaj lunaj eklipsoj kaj la apero de kometoj tute malsamas de la scienca ekspliko en la nuntempo kaj igas tiajn iamajn rakontojn tute absurdaj kaj neraciaj.
Košická Polianka
Situo
Košická Polianka situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Košice troviĝas 10 km.
Kritiko al la religio
La sciencisto pri sistemoj John McCarthy konkludis: "Ni ne bezonas la hipotezon pri Dio, ĉar la scienco sukcesis kaj la scienco estas la plej bona alproksimiĝo por solvi la ankoraŭ restantajn misterojn".
Košická Polianka
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo "Lengenfalua" (=pola vilaĝo). En 1910 loĝis en Lengyelfalva 583 homoj, (498 slovakoj, 68 hungaroj, 4 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Abaúj-Torna, al distrikto de Košice, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Lengyelfalva rehungariĝis laŭ la unua Arbitracio de Vieno. La slovaka vilaĝo forte ligiĝis al Kassa, tial escepte redoniĝis al Hungario. En 2001 loĝis en Košická Polianka 914 homoj, (887 slovakoj, 13 ciganoj, 4 hungaroj).
Kritiko al la religio
Multaj kritikuloj nuntempaj ne komprenas la kialojn pro kiuj multaj homoj daŭre kredas je la iamaj eksplikoj pri la mondo, kiel ekzemple la astrologio. Ĉi tio havas negativajn efektojn super la valoroj sociaj kaj etikaj de la modernaj kulturoj.
Laŭ Karlo Markso, la religio estas ilo uzata de la regantaj klasoj, kiuj povas mildigi la suferon de la homamasoj pere de la eksperimentado de religiaj emocioj.
PSK31
PSK31 aŭ angle Phase Shift Keying 31 Baud estas moduladspeco por diĝita radiokomunikado, transsendo de tekstoj. Ĝi estas uzata precipe je mallongaj ondoj de radioamatoroj kaj de ŝipoj.
Origino
La sistemo estis evoluita de la brita radioamatoro Peter Martinez (G3PLX). Martinez nomis ĝin unue „Varicode“, ĉar ĝi kodigis la signojn kun varie longaj kodoj. Ofte okazantaj signoj havas mallongajn kodojn, malpli oftaj havas pli longajn, simile kiel en la morsa kodo. Tio ebligas ŝparadon de tempo kaj frekvencspaco. Kanal-larĝeco de PSK-signalo estas tre malgranda, nur 31,25 Hz, bonega por malalta sendpovumo kaj plene okupitaj bendoj. Voĉa sendado okupas bendon de ĉ. 3 kHz, do 100 foje pli.
Tivadar Alconière
Tivadar Alconière [alkonier], laŭ hungarlingve kutima nomordo Alconière Tivadar estis hungara pentristo. Cohn Hermann estis sia origina nomo. Cohn Hermann naskiĝis en 1797 aŭ 1798 en Nagymarton (Habsburga Imperio, Hungara reĝlando, nuntempa Mattersburg en Aŭstrio), li mortis en 1865 en Vieno (Habsburga Imperio).
PSK31
Agordado
Oni agordas la ricevilon malprecize al PSK-frekvencbendo, vidu sube. Sur la ekrano oni vidas signalojn kiel en bildo 1 aŭ 2. Pro la falante aperantaj signaloj la bildo estas nomita "akvofalo". Oni agordas la kursoron sur unu de la signaloj kaj povas nun legi la koncernan tekston. Pli moderna softvaro montras la tekstojn de pli ol dek kanaloj samtempe. Per simpla alklako oni povas elekti kaj agordi interesan signalon.
Tivadar Alconière
Biografio
Tivadar Alconière lernis en pentrista akademio (1812–1820) en Vieno, kie lia amiko estis Friedrich von Amerling (same pentristo). Li multe lernis de Vilmos Beck (pentristo). Alconière ekspoziciis en Vieno ekde la 1820-aj jaroj. En la sekva jardeko onidire li studvojaĝis al Romo. Li revenis al Hungario en la 1840-aj jaroj kaj pentradis en la urboj Székesfehérvár, Pápa kaj Pest (urbo). En la 1850-aj jaroj li vivis denove en Vieno.
PSK31
Agordado
La bildo montras plurajn tekstojn, kiuj moviĝas dekstren sur la ekrano.
Klarigoj. Antaŭe estas la numeroj de la linioj
Se oni volas respondi al la ĝenerala alvoko de EA5FIF, oni alklakas tiun linion. En dialoga ekrano nun aperas nur lia teksto kaj sub tio vi povas enmeti vian propran tekston.