cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zoltán Pál Dienes
Biografio
Zoltán Pál Dienes komence lernis en sia naskiĝurbo, sed li jam maturiĝis en Darlington en 1934, poste li akiris diplomon en Universitato de Londono, li samloke doktoriĝis en 1939. Post siaj studoj li instruis en pluraj britaj urboj, ofte en universitatoj. En 1950 li ne nur instruis, sed ankaŭ studis psikologion en Leicester, poste li skizis lian novan metodon pri la instruado. Ekde 1961 li instruis laŭvice en Adelajdo, Universitato Harvard, Ĝenevo, ekde 1966 en Ŝerbruko (Kebekio), kie li estis instututestro ĝis 1978. Li vivis en Italio inter 1978-1980, dum li kreis sistemon de la itala matematika instruado. Ĝis la emeritiĝo li instruis en Britio, poste en Kanado. Lia plej konata ludilo estis "Dienes-kuboj". Li edziĝis en 1938, 5 gefiloj naskiĝis, fine li vidviĝis en 2006.
Pacy-sur-Eure (stacidomo)
Pacy-sur-Eure estas franca stacidomo sur linio Saint-Georges-Motel -, situanta en Pacy-sur-Eure, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de turisma trajno "Train touristique CFVE" (Chemin de Fer de la Vallée de l'Eure).
Presilo
Presilojn eblas disdividi laŭ sekvantaj, sed ne nuraj, grupoj:
3766 Junepatterson
3766 Junepatterson estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de June C. Patterson (1923–1988), usona amatora astronomino.
Osík
Municipo Osík situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 3 km sudokcidente de urbo Litomyšl. Vivas ĉi tie.
Historio
Ekesto de la vilaĝo Osík estas ligita kun koloniiga agado de premonstrata monaĥejo en Litomyšl en la duono de 12-a jarcento. Tiam jam sur teritorio de Osík ekzistis vilaĝo Křekovice, kiun princo Soběslav la 1-a donacis al la benediktana monaĥejo de Litomyšl. Post la jaro 1145 okazis translokiĝo de la loĝantaro, verŝajne pro koloniigaj kaŭzoj, kaj la vilaĝo neniiĝis. En la jaro 1145 akiris donace premonstratoj de Litomyšl grundon sur Kačí-monto, kiu estas parto de Osík. Nomo Osík rememoras loĝatan teritorion, kiu ekestis per senarbigado de arbaro.
En la jaro 1879 ekestis en Osík fajrobrigada asocio, kiu de la jaro agis sub nomo "Fajrobrigada-Sokola Unuiĝo en Osík", kiu uzadis sokolan uniformon. Eble tia organiza formo estis ununura en Bohemio, ĉar alie estis uzata fajrobrigada uniformo kun kasko.
Komence de la 20-a jarcento ekestis en Osík fabriko produktanta draŝmaŝinojn kaj ankaŭ en tiu tempo ekestis ĉi tie brikfarejo, kiu produktas konstrumaterialojn ĝis nun. En la jaro 1946 estis en Osík konstruita la unua stacio por bova spermogreftado en Ĉeĥoslovaka respubliko.
Memorindaĵo
En la vilaĝo troviĝas historia ŝosea ponto kun statuoj.
2349 Kurchenko
2349 Kurchenko estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo omaĝas al Nadeĵda Vladimirovna Kurĉenko (cirile Надежда Владимировна Курченко), 19-jara stevardino mortigita dum la aviadila kapero de la flugo Aeroflot 224, la.
Kitzsteinhorn
La Kitzsteinhorn estas montopinto en la ĉefa alpa kresto en la komunuma teritorio de Kaprun en la aŭstria federacia lando Salcburgio. La Kitzsteinhorn atingas altecon de 3203 m super la marnivelo kaj estas parto de la Hohe Tauern, kiu situas en la orientaj Alpoj. Al monto gvidas telfero. Ĉar temas pri glaĉero, ĝi povas esti uzita de skiistoj dum tuta jaro.
Spadola
Spadola estas komunumo de Italio.
Teoremo
Teoremo estas matematika aserto, kiun oni demonstras pere de aliaj jam akceptitaj asertoj. Por pruvi teoremon, oni uzas nociojn, aksiomojn, postulatojn, antaŭe pruvitajn teoremojn kaj lemojn (malpli gravajn teoremojn). Ĉiu branĉo de matematiko konsistas el aro da teoremoj pruvitaj unu post alia.
En formulado de teoremo oni distingas kondiĉon kaj konkludon. Ekzemple: (a) "Se la sumo de ciferoj en nombro dividiĝas je 3, tiam mem la nombro dividiĝas je 3". (b) "Se en triangulo unu el anguloj estas orta, tiam la aliaj du anguloj estas akutaj". En ambaŭ ekzemploj, antaŭ la vorto tiam staras kondiĉo, kaj post ĝi - konkludo.
Por ĉiu teoremo, esprimita per vortordo "se … tiam", oni povas formuli inversan teoremon. Ekzemple, por la teoremo (a) ĝi aspektus tiel: "Se la nombro dividiĝas je 3, tiam la sumo de ciferoj en nombro ankaŭ dividiĝas je 3". Sed ne ĉiam okazas, ke por vera teoremo ankaŭ ĝia inversa teoremo estu vera. Por la teoremo (a) ankaŭ ĝia inversa teoremo estas vera, sed por la teoremo (b) - ne estas vera.
Lemo estas helpa aserto uzata por pruvi aliajn asertojn. La vorto devenas de la greka vorto kun la signifo "supozo". La terminon enkondukis geometroj de la antikva Grekujo; plejofte ĝi estis uzata en la verkoj de Arkimedo.
Halina Gorecka
Halina GORECKA (naskiĝis la 6-an de novembro 1959 en Nursultano, Kazaĥio) estas sovetia kaj rusia esperantistino. Ŝi ricevis matematikan kleron en la Urala Ŝtata Universitato (Sverdlovsk, nun Jekaterinburgo). Gorecka oficis kiel inĝeniero pri komputado en granda projekta firmao kaj nun (2009) estas eldonisto.
Gorecka lernis Esperanton en 1979. Poste ŝi movadumis kiel sekretario kaj prezidanto de la Sverdlovska Esperanto-Klubo, prezidanto de la Urala Esperanto-Komitato kaj de la Urala Esperantista Societo (UES), vicprezidanto de Rusia Esperantista Unio (REU) (1994-1995) kaj estis la unua redaktoro de Bulteno de REU. Ŝi estis organizanto de multaj renkontiĝoj kaj konferencoj en Uralo kaj peranto de Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj reprezentanto de Monda Turismo en Ruslando. Gorecka ankaŭ estis ĵuriano en Belartaj Konkursoj de UEA. Ekde 1982 senŝanĝa direktanto de la Kolektiva Esperanta Biblioteko (KEB) kaj de la Urala libro-servo (ULS). Ruslanda peranto de pluraj esperantaj gazetoj. Verkis multajn artikolojn kaj recenzojn en la esperanta kaj landa gazetaro. Oficiala eldonanto de Ruslanda Esperantisto kaj de La Ondo de Esperanto. Eldonis kun la edzo (Aleksander Korĵenkov) pli ol 70 librojn kun diversaj eldonmarkoj (Sezonoj k.a.). Redaktoro de Ruslanda Esperantisto kaj de Ekzakte.
Pro sia agado, ŝi kune kun sia edzo ricevis en 2010 la FAME-premion.
En decembro 2021 ŝi estis proklamita la Esperantisto de la Jaro 2021 pro la laboro por la eldonejo Sezonoj kaj la magazino La Ondo de Esperanto.
Anton Nuck
Antonii Nuck Harderoviceni aŭ Antonius Nuckius (1650-1692) estis nederlanda anatomo, fiziologo, kuracisto, profesoro pri anatomio en la Kolegio pri Anatomio kaj Kirurgio (Collegium anatomicum chirurgicum) de Hago, kaj profesoro pri anatomio kaj medicino en Lejdeno. Lia bonega reputacio kiel teoria profesoro kaj liaj praktikaj lecionoj pri anatomio alportis grandan renomon, kiu altiris al Lejdeno studentojn eĉ el tre maproksimaj regionoj.
The Amazing Spider-Man 2
The Amazing Spider-Man 2 filmita en la jaro 2014 estas filmo de reĝisoro Marc Webb. Filmado okazis en Novjorko de februaro ĝis junio 2013.
Anton Nuck
Vivo
Li enmatrikuliĝis en la 9-a de septembro 1669 en la Universitato de Harderwijk kiel studento pri filozofio kaj probable konkludis siajn studojn ĉe Nicolaus Hoboken (1632–1678), en 1672. En la 11-a de novembro 1673 li translokiĝis al la Universitato de Lejdeno, kie Charles Drelincourt, la Juna (1633-1697) kaj Lucas Schacht (1634-1689) estis liaj profesoroj. Nukjo distingiĝis pro sia tezo pri doktoriĝo kies temo estis "De Diabete".
Post la morto de sia amiko Johan Stalpart van der Weil (1639-1683), kiu estis profesoro pri anatomio en la Theatrum anatomicum (Anatomia teatro) de Hago, li translokiĝis al Delft. En la 16-a de aŭgusto 1687, li estis nomumita sukcedanto de Drelincourt kiel profesoro pri anatomio kaj medicino en la Universitato de Lejdeno, kies posteno li oficis en la 14-a de oktobro de la sama jaro. Nukjo ankaŭ elektiĝis kiel prezidanto de la Kolegio pri Anatomio kaj kirurgio en Lejdeno kie li disvolvis novajn kirurgiajn teknikojn kaj medicinajn instrumentojn.
The Amazing Spider-Man 2
En la filmo, Peter Parker provas protekti Gwen Stacy kiam li esploras la morton de siaj gepatroj, dum ankaŭ luktante kontraŭ la superfiulo Elektro kaj atentante la revenon de sia deinfanaĝa amiko Harry Osborn, kiu mortas pro mortiga genetika malsano.
Princino Cuguko de Takamado
La japana Princino Cuguko de Takamado naskiĝis la. Ŝi estas filino de la forpasinta Imperia moŝto Princo Takamado kaj Ŝia Imperia moŝto Princino Takamado. Princino Cuguko diplomiĝis ĉe mezlernejo kaj nun estas studento ĉe Edinburga Universitato en Britio, studante sociologion. Lastatempe en 2006 ŝi reprezentis la Imperian familion ĉe la festoj de la arĝenta geedziĝa datreveno de Granda Duko Henri kaj Granda Dukino María Teresa de Luksemburgo.
Klaĉgazetaj raportoj
La, la Japana klaĉgazeto "Shukan Bunshun" raportis, ke Princino Cuguko kreis profilon por si en japana retejo "SNS" ("Social Network Service" t.e. Socia Reta Servo) alpreninte pseŭdonimon kaj parolis eksplicite pri siaj propraj seksaj interesoj.
Kontraste kun la publika bildo de anoj de la japana imperiestra familio, kies privata vivo estas kovrita de tabua vualo de krizantemo, ŝia retejo kun infanaĵa skribo estis konsiderata "obscena" de la amaskomunikiloj eĉ tute sen seksaj bildoj. La gazeta artikolo estas tro tikla por japanoj tiel ke la plejmulto de la amaskomunikiloj en Japanio intence malagnoskis ĝin kaj la Imperia Familia Agentejo ne publikigis oficialan komunikon. Nur kelkaj ĉinaj ĵurnaloj kaj la japana klaĉgazeto "Josei Jishin" raportis pri ĉi tiu okazaĵo.
Teodoro de Mopsuestio
Teodoro de Mopsuestio (Θεόδωρος, 350–428) estas grava kristana pensinto de la 5-a jarcento. Li venis de Antioĥio, Sirio kaj estis episkopo de Mopsuestio, Kilikio en Anatolio (392-428).
Vivo
Teodoro estis studento de Diodoro de Tarso. La plej fama el liaj studentoj estis Nestorio, kiu fondis la herezon nestorianismon. Nestorianoj nomas Teodoron "la Interpretanto" ĉar ili sekvas lian interpreton de la Biblio. Teodoro estis amiko de Sankta Johano Krizostomo, kiu konvinkis lin sindoni al kristana filozofio. Kvankam li estas preskaŭ nekonata en nia tempo, li estis tre influa en sia tempo.
Teodoro ne estis kondamnita kiel herezulo en sia tempo. Tio okazis en la jarcento posta kiam li fariĝis populara inter herezuloj.
Verko
Teodoro verkis libron (nune perditan) kontraŭ Origeno pri alegorio kaj historio. La multaj verkoj de Teodoro estas perditaj. Li batalis forte kontraŭ la herezoj de arianismo kaj apolinarianismo.
Biblia hermeneŭtiko
Lia interpreto de la Biblio estis tre laŭvorta, ne-poezia, praktika, historia, logika, judismema kaj tre kontraŭ-alegoria. La signifo de biblia teksto estas ununura kaj estas la intencita signifo de la homa aŭtoro mem. Pro tio, Teodoro ofte legis judajn komentariojn por kompreni la Biblion. Laŭ Teodoro, ekzemple, la 22-a Psalmo ne estas antaŭdiro pri la morto de Kristo.
Laŭ katolikismo kaj ortodoksismo, biblia teksto povas havi multajn sencojn, ambaŭ laŭvorta kaj alegoria, inter aliaj; teksto povas havi sencon intencita de Dio sed ne intencita de la homa aŭtoro. En tio, tiuj sekvas Origenon de Aleksandrio. En tiu tempo, la teologoj de Antioĥio emis interpreti la Biblion laŭvorte kaj emfazi la homecon de Jesuo Kristo, dum tiuj de Aleksandrio emis interpreti alegorie kaj emfazi la diecon de Kristo.
Biblia kanono
la Biblio de Teodoro ne enhavis la jenajn librojn: Ijob, Alta Kanto, Ezra, 1 Kroniko, 2 Kroniko, la apokrifo, Jakobo, 2 Petro, 2 Johano, 3 Johano, Judas kaj la Apokalipso.
Kristologio
En reakcio kontraŭ arianismo, Teodoro emfazis la homecon de Kristo kaj lian liberan homan volon. Li vidis la homecon kaj diecon de Jesuo kiel apartajn kaj plenajn sed ankaŭ unuigitajn kiel "edzo kaj edzino", "animo kaj korpo". Liaj vortoj pri tio ne estas klare herezaj, ĉar eble li rigardis la du flankojn de Jesuo kiel naturojn (laŭ la ortodoksa kalcedona doktrino) kaj ne kiel personojn (nestorianismo), sed Nestorio kaj aliaj sekvintoj de Teodoro klare interpretis lin hereze.
Anglikana Komunio
La Anglikana Komunio estas la amplekso de la kristanaj eklezioj kiuj havas strukturon, organizon kaj praktikon devenantan de la anglikanismo kaj estas en komunumeco inter si. Inter ili la plej, historie kaj pro nombro de fideluloj, grava estas la Eklezio de Anglio.
Laŭ iuj la anglkanaj eklezioj ne tute ĝuste apartenas al la difino de protestantaj, ĉar la termino “protestanto” ofte estas sinonimo de luterano aŭ kalvinisto aŭ “evangeliano”. Tamen, ili havis originon kaj kvazaŭ laŭleĝecon el la evento “potestantismo” ankaŭ se ilia kredo similas pli al tiu katolika ol al tiu protestanta.
Aparte la anglikanaj eklezioj povus esti ideale dividitaj laŭ du fluoj:
Ambaŭ tamen konservas fortajn ligilojn kun la Anglikana Komunio aŭ kun la “Anglikana Tradicio”: temas pri la plej granda fluo en Anglio, en Kimrio kaj en iuj landoj de Commonwealth, sed malpli sekvata en Usono kaj en la cetera mondo.
Apartaĵoj
En la mondo la membroj de la Anglikana Komunio, en 2012, estis 80 milionoj da personoj.
La Anglikana Komunio en la Kontinenta Eŭropo inkluzivas iujn diocezojn de Eŭropo, nome Hispanio kaj Portugalio.
Ekde 1931, pere de la “Akordoj de Bon”, la Anglikana Komunio estas en plena komunumeco kun la Eklezioj de Prakatolikismo de la Unio de Utrecht de la Prakatolikaj Eklezioj, kaj ekde 1960, kuniĝis kun la Episkopa Eklezio de Usono kaj kun la Sendependa Filipina Eklezio.
Oni parolas ankaŭ pri "Eklezioj Porvoo" (aŭ Komunumo de Porvoo): temas pri eklezioj kiuj subskribis akordon kun la anglikana Komunio (Luteranaj Eklezioj de Norvegio, Baltio kaj Svedio).
Apartaj eventoj skuis la tutan Anglikanan Komunion, kiam tiu lasta decidis ordeni sacerdotojn virinajn kaj akceptis geedziĝon de samseksuloj. Kelkaj pastroj kun siaj fideluloj forlasis la Anglikanan Komunion kaj transiris al la Katolika Eklezio kaj akceptis esti ordenitaj laŭ la katolika liturgio.
Aliaj projektoj
KOMUNA entenas:
Thann
Thann (prononcu [tan], germane, etimologie "abio") estas komunumo de la nuntempa ŝtato Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Ĝi estas unu el la subprefektejoj de la departemento, kaj do estas unu arondismenton. La urbeto troviĝas proksimume 50 km for de la rivero Rejno, kiu signas la limon inter la ŝtatoj Francio kaj Germanio.
Thann havas ĉirkaŭ loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Thannois en la franca lingvo.
La urbo
Thann staras ĉe la enirejo de la bela valo de la Thur-rivero, kaŭranta ĉe la piedoj de la vogezaj antaŭmontoj. La malnova urbo etendiĝas ĉirkaŭ la kolegiejo Sankta Ubaldo, juvelo de gotika arkitekturo, konstruata de la 13-a ĝis la 15-a jarcento. La impona konstruaĵo kaj ĝia spajro je alteco de 78 metroj memorigas, ke Thann, situanta sur la internacia akso Italio–Nederlando, estis fama pilgrimejo.
La urbeto dokumente unuafoje estis menciita en 1290 kaj ricevis urborajtojn en 1360. Ĝis la Tridekjara Milito ĝi estis parto de Antaŭa Aŭstrio.
Thann estas superstarata de ruinoj de la kastelo Engelbourg (germane: Engelsburg, anĝelkastelo), kromnomataj «sorĉistin-okulo». Kiam tiu kastelo el la 13-a jarcento estis detruita dum la 17-a jarcento, granda parto de ĝia dika turo falis flanken, kaj nun aspektas kiel ringego okul-aspekta.
La urbo estas komenciĝejo de la vina vojo de Alzaco. Ĝi havas vinberrikoltan tradicion, kiel atestas la fama vitejo Rangen ĉe abruptaj flankoj de monteto. Tiu vinberejo, kiu iam imponis al Michel de Montaigne (kiu haltis en Thann dum vojaĝo al Italio en 1580), estas hodiaŭ entute klasifikita kiel altkvalita kaj famega vitejo.
En la sorĉistina turo, iama parto de urba ĉirkaumurego, estas muzeo prezentanta la diversajn alzacajn vitejajn grundojn kaj la vinberrikoltan laboron.
La iama tritiko-halo el la jaro 1519 ŝirmas hodiaŭ muzeon pri loka arto kaj historio.
Kolegiejo
Unue simpla kapelo omaĝanta la miraklon de Sankta Ubaldo, pro la graveco de la pilgrimado, ĝi poste ampleksiĝis al kolegiejo.
Ekstero
Kun la strasburga katedralo, la kolegiejo estas unu el la konstruaĵoj, kiu plej reprezentas la rejnan gotik-arton en Alzaco. Ĝi ŝuldas sian nomon al la kanonika kolegio de la urbo Sankta Amarino (france Saint-Amarin, germane Sankt Amarin), kiu instaliĝis ĉi tie en 1442. La konstruado de la kolegiejo daŭris pli ol du jarcentojn, de la fino de la 13-a jarcento ĝis la 15-a jarcento. Remy Faesch, lasta verkomastro de la kolegiejo, starigis de 1430 ĝis 1492 la nordan baz-flankon, la okangul-forman parton kaj la sonorilturon kun ties spajro (78m) finitan en 1516.
La okcidenta fasado estas ornamita per rimarkinda portalo kun 3 timpanoj, unikaj en Francio. 150 scenoj riĉaj je 500 personoj rakontas sur la ĉefa timpano, la vivon de la virgulino, sur la dekstra timpaneto, la naskiĝon kaj la historion de la tri reĝoj kaj fine, sur la maldekstra timpaneto, la kristan krucumon. Gargojloj, ĥimeroj kaj glazuritaj tegoloj emfazas la majeston de la konstruaĵo.
Interno
Ene, la tri gotikaj stiloj – primitiva, radistila kaj flamstila – estas reprezentitaj. Skulptitaj el kverka kaj el juglanda ligno, la sidfakoj de la ĥorejo, kiuj formas proprastile la plej ampleksan ensemblon en Alzaco, datiĝas de la 15-a kaj de la 16-a jarcentoj. Multnombraj insignoj, la plejparto lokitaj sub la volboj, priskribas la aliancojn de la habsburga firmo dum la 15-a jarcento kaj la konkordojn de la senjoroj de Thann.
La vitraloj (15-a jarcento) distribuitaj je 8 vitralegoj 15 metrojn altaj, inundas la ĥorejon per lumo kaj koloro. La vitraloj, kiel la timpanoj, legiĝas de malsupre supren kaj de maldekstre dekstren.
Legendo de Sankta Ubaldo
Poezia legendo rakontas la originojn de Thann. Ĝi raportas, ke en la jaro 1160 mortis en Gubbio (urbo en Umbrio en Italio) la episkopo Sankta Ubaldo. Disdoninte sian tutan riĉaĵon al malriĉuloj, li promesis al sia servisto (devena eble el Loreno, eble el Nederlando), senŝuldiĝi al li per dono, post sia morto, de sia episkopa ringo. Sed, volante forpreni la ringon, la servisto forŝiris samtempe la dekstran dikfingron, kiun li lokis en la alveolon de sia bastono.
Memore al tiu legendo, oni bruligas ĉiujare, la vesperon de la 30-a de junio, 3 abiojn sur la kolegieja placo. La festo nomiĝas "forbruligo de la 3 abioj".
Thann-Gubbio: realo
Laŭ la legendo, la relikvo konsistas el la dekstra dikfingro de la episkopo. La lastaj sciencaj ekspertizoj (1976) konfirmas ke la Thann-relikvo ja devenas de la korpo de la episkopo Sankta Ubaldo de Gubbio. Temas tamen ne pri lia dikfingro sed pri 35-milimetra haŭt-fragmento, elprenita el la ekstera parto de la dekstra malgranda fingro. En Gubbio, la korpo de Sankta Ubaldo ripozas en vitra korpujo, kiu troviĝas en la baziliko de la Monte-Ingino, supre de la urbo. Ĉiujare, la 15-an de majo, okazas en Gubbio la "Corsa dei tre Ceri", la kurkonkurso de tri kandelegoj, kiuj celebras, en escepta fervoro, la datrevenon de la episkopo-morto.
Forbruligo de la tri abioj
Ĉiujare, la bruligo de la tri abioj memorigas la kreon de la urbo. La festo, duon-profana kaj duon-religia, omaĝas la miraklon de Sankta Ubaldo. Partoprenas ĝin inter 5000 kaj 10 000 homoj.
Abioj-konstruado
La abioj estas konstruataj de la teknika urba dungitaro. Hakitaj en loka arbaro, la abioj estas senbranĉigitaj. La trunkoj estas segitaj orte laŭ sia tuta longeco krom 1,5 metrojn for de la bazo. La matenon de la 30-a de junio, la abioj estas distiritaj kaj ŝtopitaj per ligneroj kaj aliaj fajrigeblaj materialoj. Branĉoj estas uzataj kiel ornamaĵo. La forfajriganto ekbruligas la abiojn, unu post la alia, per torĉo.
La 3 abioj reprezentas la 3 lumojn de la legendo. Ili estas kufumitaj per flago, ĉiu alikolora, kiu reprezentas ĉu nobelecon (blanko), ĉu ŝtaton (ruĝo), ĉu klerikecon (bluo).
Festo-programo
Kiam la festo finiĝas, spektintoj rikoltas cindrojn, ĉar ili donas onidire bonŝancon al siaj posedantoj.
Shunsuke Nakamura
(n. 24-an de junio 1978) estas japana futbalisto.
Stacio Toyohashi
Stacio Toyohashi (japane: 豊橋駅 [Tojohaŝi-eki], angle: Toyohashi Station) estas fervoja stacio en Tojohaŝi, Gubernio Ajĉi, Japanio. La stacio servas 3 liniojn de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa), Linio Iida, Ŝinkanseno Tōkaidō kaj 1 linion de Meitetsu: Linio Meitetsu-Nagoya (ĉefa).
Bohemio en la Somera Olimpiko 1912
Bohemio, kiu poste iĝis la okcidenta duono de la Ceĥa Respubliko, ĝis la fino de la unua mondmilito estis parto de Habsburga Aŭstrio, kaj tiu estis parto de la Habsburga Imperio. Tamen bohemaj sportistoj ekde la unua aliĝo al la olimpiko 1900 rajtis partopreni la internacian eventon sub nomo de devenlando Bohemio, kaj en 1908 kaj 1912 ankaŭ klare videblis kiel aparta grupo de sportistoj en "parado de nacioj" dum oficiala malferma ceremonio, kiu en 1908 unuafoje estis okazigita.
Kunordigis la teamon la Bohemia Komitato por la Olimpikoj, Český výbor pro hry olympijské, fondita jam en 1899 kaj do unu el la plej fruaj olimpikaj komitatoj.
En 1912, la bohema teamo en la malferma ceremonio paradis malantaŭ flago kiu konsistis el la armiloj de la Regno de Bohemio sur blanka kampo (vidu sube). Oni interkonsentis ke en la okazaĵo de bohema medalisto, bohema rubando estus elmontrita super la flago de Aŭstrio; en la fino, tio ne okazis ĉar la bohema teamo ne gajnis medalon.
Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin
La Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin (armene: Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին) estas la sidejo de la Armena Apostola Eklezio kaj, precipe, la pontifika restadejo de la Supera Patriarko kaj Katolikoso de ĉiuj armenoj. Situanta en Eĉmiadzin, Armenio. La komplekso konsistas el pluraj konstruaĵoj devenantaj de la 4-a, 5-a, 6-a kaj 17-a jarcentoj (la Patrina Katedralo de Eĉmiadzin, preĝejo Sankta Ripsime, preĝejo Sankta Gajane kaj la preĝejo Ŝoghakat) kaj situas en la urbo Eĉmiadzin.
Ekde 2000, la religia komplekso Eĉmiadzin kaj la arkeologia loko de Zvartnoc estas enskribitaj en la listo de Mondaj heredaĵoj de Unesko.
La Sankta Seĝo konstruiĝis ĉirkaŭ la Patrina Katedralo de Eĉmiadzin, kiu laŭ la priskribo de sankta Gregorio la Iluminanto, estis fondita en la loko de la deveno de Jesuo en sia sonĝo, per ora martelo indikante la konstrulokon. Sub regado de la reĝo Tiridato la 3-a ĝi konstruiĝis en 303, laŭ la tradicio, de Gegorio mem. Ĝi estas la plej grava sankta pilgrimejo de la plimulto de la armena popolo en la tuta mondo.
Resumante ĝi posedas unikajn trezoraĵojn en pluraj muzeoj, bibliotekoj, seminario, edukcentro kaj presejo. La Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin havas grandan respondecon kaj por la konservado de la kulturaj valoroj kreitaj ĉi tie kaj por la Eklezio. Ĝi ankaŭ efektivigas sociajn, kulturajn kaj edukajn programojn en Armenio, kaj ankaŭ en la Diasporo.
Historio
Post la falo de la Armena reĝlando en Kilikio, la Katolikosejo estis sub la regado de diversaj islamaj aŭtoritatoj, kiuj severe damaĝis ĝin. La Katolikoso ofte estis forigita de la trono aŭ entroniĝis laŭ la volo de islamaj regantoj. Ĉio ĉi kreis ŝancon por internaj dividoj kaj luktoj. Diversaj grupoj batalis por la trono de la Katolikoso.
La 25-an de majo okazis katolikosaj elektoj, sekve de tio Kirakos Virapeci, neŭtrala sed konata kaj respektata kleriko, estis elektita katolikoso. Li naskiĝis en Vaspurakano, estis ermito en Ĥor-Virapo, servis en la krimea urbo Kafa. La 28-an de majo Kirakos Virapeci estis ordinita Katolikoso de Ĉiuj Armenoj de 12 episkopoj.
Organiza strukturo de la Patrina Seĝo
La organiza strukturo de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin konsistas el spiritaj kaj administraj korpoj reprezentantaj la aŭtoritaton de la Armena Apostola Eklezio, jene:
Fakoj de la Patrino Seĝo
La Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin havas la jenajn servajn fakojn:
Preĝejoj rekte reguligitaj de la Patrina Seĝo
Dum la plej multaj el la armenaj preĝejoj estas reguligitaj fare de la loka diocezo de la eklezio, aliflanke, ekzistas malmultaj preĝejoj en malsamaj lokoj de Armenio kiuj estas rekte reguligitaj fare de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin:
Projektoj kaj agadoj de la Patrina Seĝo
La Patrina Seĝo havas respondecon pri multaj edukaj kaj sociservaj programoj, inkluzive:
Adolf Bischitzky
D-ro Adolf BISCHITZKY [biŝicki] (naskiĝis la en Driz; mortis la  en Prago) estis ĉeĥoslovaka germano, esperantisto kaj kuracisto en Prago.
Li estis humanisto, liberpensulo, prezidanto de Ĉeĥa Ligo de Homaj Rajtoj. Li kunfondis en 1908 kaj prezidis ekde 1911 Societon de germanlingvaj Esperantistoj en Prago. De 1921 li estis membro de ŝtata ekzamena komisiono. Li gvidis kursojn kaj estis profesoro de Esperanto en la germanlingva Komerca Akademio en Prago. Li estis kunlaboranto de Internacia Medicina Revuo, Marto, ktp. Li tradukis Maria Magdalena de Hebbel; Suferoj de la juna Werther de Goethe; La aliformigita driado de Hugo SALUS. Li verkis ekzercaron por germanoj, 1922.
Güttingen TG
Pri la komunumo
Güttingen estas komunumo en la distrikto Kreuzlingen de Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 1389 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Güttingen situas ĉe la suda bordo de Bodenlago norde de la montoĉeno Seerücken.
Najbaraj komunumoj
Güttingen limas en okicento al Altnau, en sudokcidento al Langrickenbach, en sudo al Sommeri, en oriento al Kesswil, kaj en nordo al Bodenlago, je kies alia flanko situas la germanaj komunumoj Hagnau am Bodensee, Immenstaad am Bodensee kaj Stetten (distrikto Bodensee) (kiuj tri komunumoj apartenas al Baden-Virtembergo).
Trafiko
Güttingen situas ĉe la ĉefstrato de Kreuzlingen al Romanshorn. Güttingen ankaŭ disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Kreuzlingen tra Romanshorn al Rorschach.
Historio
La unua dokumenta mencio de Güttingen datiĝas el la jaro 799 kiel Cutaningin. En mezepoko bienposedantoj en Güttigen estis unuavice la Monaĥejo Sankt-Galo kaj la episkopo de Konstanco.
Bernát Sichermann
SICHERMANN Bernát (pro. zikerman) estis hungara advokato, jurverkisto naskita en Érmihályfalva la 1-an de marto 1860 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de marto 1934.
Flago de Kroatio
La ruĝ-blank-blua trikoloro estis uzita kiel la kroata flago ekde 1848, simbolante la tutslavajn kolorojn. Dum la provinco Banovino de Kroatio ekzistis ene de la Regno de Jugoslavio, ĝi havis similan flagon sen la moderna krono. Dum Kroatio estis parto de SFR Jugoslavio ĝia trikoloro estis la sama, sed ĝi havis kvin-pintan ruĝan stelon. La stelo estis anstataŭita de la blazono en majo 1990, baldaŭ post la unuaj plurpartiaj elektoj. La nuna flago kaj la blazono estis oficiale adoptitaj la 21-an de decembro 1990, proksimume dek monatojn antaŭ la proklamo de sendependeco disde Jugoslavio kaj unu tagon antaŭ la Konstitucio de Kroatio la 22-an de decembro 1990. La ŝildo estas en la ruĝa kaj blanka strioj. Supre estas krono formita el ĝiaj diversaj regionoj. De maldekstre dekstren ili estas la antikvaj kolonoj de Kroatio, Dubrovniko, Dalmatio, Istrio, kaj Slavonio.
Bernát Sichermann
Biografio
Bernát Sichermann diplomitiĝis pri juro en Budapeŝtokaj li fariĝis advokato. Li laboris en Kassa kaj Budapeŝto kiel jurkonsilanto de pluraj bankoj, prezidanto de Landa Advokatligo.
Apiacoj
La apiacoj (Apiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo apialoj (Apiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 420 genrojn kaj pli ol 3250 speciojn,. Ĝia tipa genro estas apio.
Tiu familio havas umbelojn, ombrelosimilajn florarojn, tial la alternativa nomo estas umbeliferoj (Umbeliferae). Ĝiaj tigoj estas kavaj kaj ekipitaj per kanaloj sekreciantaj rezinojn kaj bonodorajn esencojn. Laŭ la genro la radiko estas pivota, rizoma aŭ tubera.
Niedernissa
Niedernissa estas ekde 1994 urbokvartalo de Erfurto, Germanujo en alteco de inter 256 kaj 272 metroj de super mara nivelo. En 2015 loĝis ĉi tie 1637 personoj. Ĝi situas sudeoste de la urbokerno ĉe rojo Linderbach/Pfingstbach kaj la transiro de la norda Turingia Baseno al la suda Steiger-arbaro.
Vilaĝe gravegas la agrikultura tereno. Eoste estas la arbaro Wechselholz, sude Klosterholz kaj Willroder Forst (kun forstista domo Willroda). Oriente de la vilaĝo kondukas la rojo Peterbach, sur kies alia flanko troviĝas Mönchenholzhausen de la Distrikto Weimarer Land kun la kvartalo Obernissa. La historia urkokerno de Erfurto estas ĉ. sep kilometrojn for.
Historio
Iam temis pri simpla ĉestrata setlejo; post Turniĝo estiĝis oriente ampleksa teritorio kun unufamiliaj domoj kio senteble plialtigis la enloĝantaron. La unua mencio estis en 1268 sub la nomo Nuyseze kiam ĝi apartenis al la Graflando de Vieselbach ene de la regitaĵaro de la Gleichen-oj. En 1339 kaj 1343 gelangte Niedernissa erfurtiĝis kun la najbara Urbich. Detruis en 1627 dum la Tridekjara milito imperiestraj trupoj kvazaŭ ĉion. En 1802 Niedernissa prusiiĝis, en 1807 kaj 1813 ĝi estis parto de la Princlando Erfurto. Rea prusiiĝo estis post la venko super Napoleono en 1815 kio daŭris ĝis 1945. Nur poste la areo iĝis turingia.
Perdo unua de memstareco estis en julio 1950 per la enkorpiĝo al Windischholzhausen. En julio 1989 inverse ĝi por mallonga tempo iĝis denove nedependa kun plua akiro de Rohda (Haarberg). Ekde la 1.7.1994 ĝi eras en Erfurto.
Ekonomio kaj trafiko
Okcidente de Niedernissa kuŝas la metia zono de Herrenberg. Remizo de EVAG tuj apudas ueste. Ĝi proksimas al la ŝoseo de Erfurto al Kranichfeld kaj nur tri kilometrojn for de la aŭtoŝosea alirejo Erfurt-Ost de A 4. Aliaj stratoj kondukas al Urbich kaj Rohda.
Tramhaltejego Urbicher Kreuz ankaŭ ne multe foras kie estas ankaŭ aŭtobushaltejoj (ekz. kun rekta cirkulo al Bad Berka).
Pliešovce
Pliešovce (Pleischwitz, Tótpelsőc) estas vilaĝo en centra Slovakio en distrikto Zvolen. Ĝi troviĝas en Pliešovská kotlina (Valkaldrono de Pliešovce) kaj parte troviĝas en montaro Javorie, kie estas la plej alta punkto de la montaro kaj la vilaĝo. (Javorie 1044 m. s.m.n.) Rivereto Neresnica trafluas la vilaĝon kaj apartenas al riverbaseno Hron. Nombro de loĝantoj estas: 2203.
Blazono
Ora vircervo sur verda razeno kun blua fono. La unua vaksa sigelo estas konata de 1572.
Flago
La flago konsistas el tri laŭlongaj bendoj en koloroj: blua (¼); flava(1/2); verda (¼). La flago finiĝas per tri anguloj.
Historio
Sur la teritorio de la vilaĝo estis trovitaj bronzaj hakiletoj. Tra la teritorio kondukis t.n. Via magna. De la 7-a de septembro 1256 datiĝas la plej malnova konata skribaĵo. Per ĝi la hungara reĝo Béla la 4-a donas teron al soldato Budislav el Pliešovce pro lia farservado. (La orginalo de la dokumento estas en la distrikta arkivo en Ostrá Lúka.)
1523 - Reĝo Ludoviko la 2-a rekonfirmas urbajn privilegiojn kun rajto de glavo, baloto de vilaĝestro, preno de vojimposto, kio konfirmas la mezepokan gravecon de la urbeto
1569 - Turkoj ekrabis la vilaĝon
1763 - 28-a de junio: tertremo
1784 - konstruado de evangelia preĝejo laŭ tolera leĝo de Jozefo la 2-a de (1784.02-16 ĝis 1784-10-10)
1900 - En jaro 1900 Pliešovce havis 3479 loĝantojn kaj estis la 52-a plej granda urbo en tiama Slovakio.
1926 - 27-a de aprilo 1926 – konstruado de nova evangelia preĝejo
1914 - 1918 forpreno de sonoriloj de preĝejo por milito.
Famuloj
En la iama Tótpelsőc naskiĝis hungara inĝeniero József Varga.
Apsley Cherry-Garrard
Apsley George Benet Cherry-Garrard (2a Januaro 1886 – 18a Majo 1959) estis angla esploristo de Antarkto. Li estis survivanto de la Ekspedicio Terra Nova kaj famiĝis pro sia historia rakonto de tiu ekspedicio nome The Worst Journey in the World. Naskiĝinta en Lansdowne Road, Bedford, kiel Apsley George Benet Cherry, plej aĝa filo de Generalo Apsley Cherry (poste Cherry-Garrard) de Denford Park en Berkshire (poste de Lamer Park en Hertfordshire kie li iĝis ŝerifo kaj lia edzino Evelyn Edith (naskita Sharpin), filino de Henry Wilson Sharpin de Bedford. Li edukiĝis ĉe Kolegio Winchester kaj Christ Church College de Oksfordo kie li studis Klasikan Kulturon kaj Modernan Historion. Ĉe Oksfordo li remis en la remoteamo de 1908 de Christ Church kiu venkis en la tiujara konkurso.
Cherry-Garrard aprezis la esploradojn de lia patro en Barato kaj Ĉinio kaj intencis imiti lin per aliĝo al la Ekspedicio Terra Nova en 1910, kiu intencis esplori Antarkton.
Géza Tóth (halterlevisto)
Géza Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Géza estis hungara halterlevisto, trifoja olimpiano, trifoja mondĉampiono, trejnisto, lerneja kaj universitata instruisto.
Géza Tóth naskiĝis la en Sorokpolány, li mortis la  en Szombathely.
Biografio
Géza Tóth maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, poste li akiris pedagogian-trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Li estis sportinstruisto, eĉ li instruis 22 jarojn en la altlernejo, kie lia plej alta rango estis docento. Li ricevis premiojn inter 1960-2003.
Sporta kariero
Géza Tóth ekde 1952 estis halterlevisto en kelkaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono dekfoje inter 1955-1968, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 16 jarojn ekde 1955. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun arĝenta medalo, krome en mondĉampionumoj li estis dufoje la unua en 1966 kaj 1969. Li estis trejnisto inter 1972 kaj 1987 en Szombathely, poste en Aŭstrio ĝis 1993.
Klings
Klings estas loĝloko en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. Ĝis la 31-a de decembro 2013 temis pri administre memstara komunumo, de tiam la loko kun la najbaraj loĝlokoj Andenhausen kaj Kaltenlengsfeld estas parto de la komunumo Kaltennordheim. Komence de la jaro 2023 la loĝloko havis 434 loĝantojn. Komence de 2019 Kaltennordheim kaj kadre de ĝi ankaŭ la urboparto Klings ekapartenis kaj iĝis la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hohe Rhön, el pluraj najbaraj komunumoj, kaj krome ŝanĝis sian apartenon de la distrikto Wartburg al la distrikto Schmalkalden-Meiningen.
NGC 832
NGC 832 estas duopa stelo en konstelacio Triangulo.
Spider-Man: Homecoming
Spider-Man: Homecoming filmita en la jaro 2017 estas filmo de reĝisoro Jon Watts.
75564 Audubon
75564 Audubon estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 5:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono)
Spezzano Albanese
Spezzano Albanese estas komunumo de Italio.
Distrikto Rastatt
La distrikto havas areon de 738 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Karlsruhe norde, Calw oriente, Freudenstadt sudoriente kaj Ortenau sude, krome en nordokcidento kun mallonga komuna limo la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. En la okcidento, la rivero Rejno konsistigas naturan limon al la najbara ŝato Francio kun siaj arondismentoj Wissembourg kaj Haguenau ene de la departemento Bas-Rhin. La eksterdistrikta urbo Baden-Baden komplete ĉirkaŭiĝas de la distrikto.
Administra divido
La distrikto konsistas el 23 komunumoj, el kiuj 6 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de septembro 2006.
Urboj:
Neurbaj komunumoj:
Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.
Partneraj regionoj
Partneraj regionoj en Eŭopo estas
Esperanto en la distrikto
La distrikta Esperanto-grupo inkluzivas plurajn familiojn movade aktivajn - aparte el la urbo Rastatt kaj la iom pli norda komunumo Durmersheim. En seminariejo de la distrikta ĉefurbo okazis pluraj kongresoj de Germana Esperanto-Asocio, Germana Esperanto-Junularo kaj la Baden-Virtemberga Esperanto-Ligo, inkluzive de la Germana Esperanto-Kongreso de la movade "jubilea jaro" 1987, dum kiu la internacia lingvo centjariĝis. La distrikta grupo interalie ankaŭ organizis la tradukon kaj eldonon de la inter germanlingvaj infanoj tre konata libro La malgranda sorĉistino de la aŭtoro Otfried Preussler en Esperanto.
Latinxua Sin Wenz
Latinxua Sin Wenz (ĉine: 拉丁化新文字; Lādīnghuà Xīn Wénzì), foje ankaŭ nomata Sin Wenz, Zhongguo Latinxua Sin Wenz, Beifanĝua Latinxua Sin Wenz aŭ Latinxua) estas malmulte uzita sistemo de latiniigo de la ĉina lingvo. Oni kutime ne skribis tonojn, kiujn oni deduktis de la kunteksto.
Historie ĝi estis la unua sistemo de latinigo de la ĉina, uzata de ĉinoj anstataŭ ideogramoj. Ĝi estis kreita en Sovetunio kaj uzita de ĉinaj enmigrintoj, tiam multaj en orienta Siberio, ĝis kiam ili forlasis la landon. Poste ĝi reviviĝis portempe en la norda parto de Ĉinujo, sed estis forlasita post kreado de la popolrespubliko de Ĉinujo, supozeble ĉar komunisma regantaro ne volis asociiĝi kun la antaŭjuĝoj kontraŭ la alfabeto en la regionoj, kie komunisma potenco ankoraŭ ne establiĝis.
Kreo de la latina skribo por la ĉina lingvo estis parto de la larĝa movado por alfabetigo de popoloj en frua Sovetunio: tiam latinskribajn alfabetojn ricevis pluraj lingvoj, kiuj antaŭe ne havis alfabeton aŭ limigite uzis diversajn sistemojn surbaze de la cirila aŭ de la araba skribo. Oni planis ankaŭ latinigon de la rusa skribo, jam pretis du esence similaj sistemoj. Plejparto de tiuj alfabetoj estis kelkajn jarojn post la enkonduko, dum regado de Stalin, anstataŭigitaj per ciril-bazitaj.
Hajime Moriyasu
Hajime Moriyasu (japane 森保 一, n. 23-an de aŭgusto 1968) estas japana futbalisto. Li de 1992 ĝis 1996 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Tokipono
Ĝi estas konstruita de Sonja Lang kaj unue publikigita en la interreto en 2001. Laŭ ŝia takso ekzistas nuntempe mondvaste minimume 100 fluaj parolantoj.
Ĝi ne estas internacia helplingvo, sed filozofia aŭ luda lingvo. La vortoj estas elektitaj laŭ la pensoj de taoismo: vivi simple sen la komplikoj de la moderna vivo. Ankaŭ la gramatiko estas farita por esti kiel eble plej simpla, parte laŭ modelo de piĝinoj: ekzemple, ne ekzistas subjunkcioj aŭ pasiva voĉo.
Fonologio kaj fonotakso
a  e   i   o   u    La silabo 'u' povas esti ronda aŭ neronda. ka ke  ki  ko  ku    Plozivoj kaj frikativoj sa se  si  so  su      povas esti voĉaj aŭ nevoĉaj. ta te      to  tu    La silabon 'ti' oni evitas pro similo al 'si' na ne  ni  no  nu  pa  pe  pi  po  pu  ma  me  mi  mo  mu  ja  je      jo  ju    La silabon 'ji' oni evitas pro similo al 'i'  la  le  li  lo  lu  wa  we  wi            La silabojn 'wu' kaj 'wo' oni evitas pro similo al 'u' kaj 'o'. n            ĉe fino de silabo
Ofteco de fonemoj
Analizo de 10-litermila tekstaro en Tokipono liveras jenajn proporciojn por la fonemoj de Tokipono:
0.172    a  0.148     i  0.116     n  0.102     l  0.077     o  0.074     e  0.051     k  0.046     t  0.044     m  0.041     s  0.037     p  0.032     u  0.030     j  0.028     w
Gramatiko kaj semantiko
Tipologie, Tokipono estas izola lingvo (po unu morfemo en unu vorto). Ĝia fiksa vortordo estas subjekto-verbo-objekto. La rolojn de diversaj vortoj en frazo distingas frazoparto-dividiloj:
Pronomoj
Se la pronomo mi aŭ sina estas uzata kiel subjekto de la frazo, tiam la partiklo li ne estas uzata, por disigi la subjekton de la predikato.
Vortostoko
Toki Pona kontentiĝas kun baza vortostoko de nur 123 vortoj. Tiuj vortoj estas krome grandparte tre mallongaj, kaj la vortoj ĝenerale devenas el
En Tokipono estas uzataj multaj kunmetitaj sintagmoj, ĉar veraj kunmetaĵoj ne ekzistas.
Korpopartoj
La vortoj por korpopartoj estas (Atentu, ke la vortoj sen notoj staras en ĉiuj fontoj.):
Troveblas listo en la germanlingva kurso. Ankaŭ ekzistas bildigita kurso en la angla.
Koloroj
La lingvo distingas radikvorte nur 5 kolorojn: „walo“ (blanka; hela), „pimeja“ (nigra; malhela), „loje“ (ruĝa), „laso“ (blua, verda), „jelo“ (flava). Aliajn kolorojn oni povas esprimi per kunmetaj sintagmoj (ne ekzistas kunmetaj vortoj), ekz. "laso jelo" = „flavblua, verda“.
Por nomigi dukoloran aĵon, ni uzas la vortojn „en“ kaj „pi“.
Laŭ la oficiala vortaro eblas kombinoj, kiel ekz.:
Por distingi inter "blua" kaj "verda" eblas aldoni priskriban vorton, ekze.:
Numeraloj
Tokipono havas nur kvin bazajn numeralojn, kiuj ĉiam staras post la koncerna substantivo. Jen:
Homoj, kiuj volas esprimiĝi pli detale, povas ankaŭ uzi pliajn vortojn, kiel ekz. luka "mano", kiel numeralojn. Krome oni povas uzi kunmetitajn sintagmojn por tio, ekz. Krome en ĉi tiu skemo mute signifas 20 kaj ale 100. Ekz.
Por formi ordajn numeralojn, la vorto nanpa estas uzata.
Novaj vortoj
Novaj vortoj estas ankoraŭ malmultaj: pan "grajno, grajna produkto (tritiko, rizo, sekalo)" (cereal-grain product (wheat, rice, corn)). Por "merkato" aŭ "bazaro" nun povas esti uzata esun, kiu venas el la Akana lingvo, de la vorto edwamu [] 'sur merkato', el dwa [] 'merkato'.
Pliaj novaj vortoj troveblas en la oficiala vortaro Toki Pona Dictionary, sur la paĝoj 22 kaj 24.
Malnoviĝintaj vortoj
Kelkaj vortoj, kiuj aperis en malnovaj tekstoj, nun estas malnoviĝintaj. La vorto iki (nun ona "li, ŝi, ĝi, ili") estis tro simila al alia vorto, nome ike "malbona, malica".
La tri vortoj leko ("bloko, ŝtuparo"), kan ("el", nun poka), kaj pata ("frato, fratino", nun jan sama) estis forigitaj sen nova anstataŭaĵo.
Propraj nomoj kaj alilingvaj pruntaĵoj
Propraj nomoj kaj aliaj alilingvaj pruntaĵoj estas ĉiam adjektivoj, ne memstaraj vortoj. Ekz. "jan Sonja": laŭvorte, "homo Sonja", "ulo Sonja".
Ortografio
Ĉiuj vortoj estas skribataj konsekvence malgrande, eĉ se ili estas je la komenco de frazo. Nur ĉe „neoficialaj vortoj“, kiuj ne ekzistas en la vortostoko de Tokipono, do propraj nomoj de personoj, sed ankaŭ geografiaj kaj fremdlingvaj esprimaj, estas skribataj majuskle. Ankaŭ tiuj ne al la baza vortostoko apartenantaj vortoj estas adaptataj al la sonstrukturo kaj ortografio de Tokipono.
Krome estas sitelen pona („bonaj/simplaj bildoj“) nomata logografia skribsistemo, kiun la inventintino Sonja Lang nomas „hieroglifojn“, kaj  sitelen sitelen („bildecaj bildoj“) nomata „nelineara skribsistemo“, kio memorigas pri la Majaa skribo. Krome la lingvo povas esti signata ankaŭ per sistemo nomata toki pona luka „mana Tokipono“.
Frazkonstruo
En Tokipono ekzistas kiel en Esperanto la vortospecoj substantivo, verbo, adjektivo, adverbo, konjunkcio kaj prepozicio. Por tamen teni la vortostokon malgranda, en Tokipono estas aplikataj la sekvaj reguloj:
Simpla frazo konsistas el subjekto kaj verbo aŭ adjektivo, do ekzemple „mi awen.“ = „Mi atendas.“, sed ankaŭ „Ni atendas.“ Por ke tamen ankaŭ pli komplikaj kaj kompleksaj frazoj estu kompreneblaj por la aŭskultanto aŭ leganto, kvar „helpovortoj“ estas enplektataj en la frazojn. Per tio eblas distingi subjektojn, objektojn, malsamajn verbojn aŭ ankaŭ adjektivojn kaj adverbojn unu de la alia:
La vortetoj „e“, „la“, „li“ kaj „pi“ ne havas propran signifon. Ili nur evitu, ke ĉe kompleksaj frazoj okazus miskomprenoj. Ĉar tio estas eksterordinara trajto de la planlingvo Tokipono, la uzado de ĉi tiuj kvar „helpovortoj“ komence bezonas iom da alkutimiĝo.
Por la negado estas uzata la partiklo „ala“.
Por demandoj kun vera demandovorto estas uzata „seme“. Ĝi povas signifi „kiu“ aŭ „kio“.
Parolantaro
La literaturo de Tokipono aktuale konsistas el proverboj, partoj de religiaj tekstoj, poemoj, kaj kelkaj noveloj. Ekzistas Rusia porinfana animacia filmserio kun lingvo kun kelkaj Tokiponaj vortoj (la neanglaj estas "pakala" kaj "suno").
Renkontiĝoj
Ekde la 26-a ĝis la 28-a de septembro 2015 okazis en Brno (Ĉehio) tokipona renkontiĝo EToSo (Eŭropa Tokipona Studado, tokipone: kama sona pi toki pona lon ma Elopa). La organizantoj kaj kreintoj de la ideo estis Elena Ĥusanova kaj Václav Zouzalík. Ĝin partoprenis 8 homoj de Slovakio, Rusio, Ĉeĥio, Germanio kaj Nederlando. Dum la renkontiĝo okazis skajp-konferenco kun Sonja Lang, ekskurso tra la urbo, prelego kaj lingvaj ludoj.
Lernado
Por la lernado de Tokipono ekzistas Esperanta lernlibro "toki pona en 76 ilustritaj lecionoj". En 2004 Eliazar Parra Cárdenas faris la lernolibron en la hispana kaj post 9 jaroj Marek Blahuš tradukis ĝin en Esperanton kaj la organizo E@I eldonis ĝin ĉe la eldonejo Espero.
La retejo Tokipona.info enhavas ĉiujn 76 lecionojn el tiu libro kun aldonaĵoj, kiuj en la libro ne povis esti aldonitaj.
Lingva kodo
Tokipono oficiale havas la lingvan kodon  (laŭ la normo ISO 639-3) ekde la 20-a de januaro 2022. Estis entute tri proponoj por nova kodo inter 2007 kaj 2021, el kiuj nur la lasta estis sukcesa.
La unua propono por nova kodo en ISO 639-3 estas sendita en majo de 2007 de Markos Kramer, subtenita de Joop Kiefte, Helmut Voigt kaj Marek Blahuš. La propono malakceptiĝis kun komento, ke estis tro frue por povi determini, ĉu Tokipono havos longedaŭran influon al la tutmonda lingvaro aŭ estos fine nur mallongedaŭra kuriozaĵo.
En aŭgusto de 2021 estis tria propono sendita de Spencer van der Meulen reage al mesaĝo de la administra aŭtoritato de ISO 639-3, kiu invitis novan proponon pro ŝanĝo de la normoj rilate al akceptado de kodoj por planlingvoj. La propono ricevis publikan subtenon de pli ol 40 tokiponistoj. Ĉi tiu propono akceptiĝis la 20-an de januaro 2022, kun publika anonco je la 28-a de januaro.
Oficiala rekono en ISO 639-3 estis longedaŭra revo en granda parto de la tokipona komunumo. En la kelkaj jaroj antaŭ akceptiĝo de la kodo estis pluraj projektoj en la tokipona komunumo, kiun oni iniciatis parte por helpi sukcesigi estontan ISO-kodan proponon. Unu tia projekto estas la ĉiumontata revueto lipu tenpo, kiu havas oficiale registritan ISSN-numeron.
Specimenoj
La poemo Ho, mia kor' tradukita al Tokipono, eldonita en Tokipono: La lingvo de bono:
a, pilin mi o tawa wawa ala, o awen insa a lon sijelo! tan ni la lawa mi li lawa ala, a, pilin o!
a, pilin mi o! pali suli ni li ken ala ken e ni: mi kama jo e wile suli mi? o tawa lili, a, pilin o!
mama pi mi mute o, sina lon sewi kon. nimi sina li sewi. ma sina o kama. jan o pali e wile sina lon sewi kon en lon ma. o pana e moku pi tenpo suno ni tawa mi mute. o weka e pali ike mi. sama la mi weka e pali ike pi jan ante. o lawa ala e mi tawa ike. o lawa e mi tan ike. tenpo ali la sina jo e ma e wawa e pona. ni li nasin.
2350 von Lüde
2350 von Lüde estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Heinz von Lüde (1914 – 1974).
Pierre Razoux
Pierre Razoux [pjer Razu] estas franca historiisto specialigita pri nunaj konfliktoj kaj internaciaj rilatoj. Li verkis pluraj librojn pri tiuj subjektoj.
Notinde, li verkis librojn pri la Irana-Iraka milito, la araba-israela konflikto, la Falklanda milito kaj la konflikto en Kartvelio.