cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gérard Gertoux
Edukado
En 2007 Gertoux devis rezigni pri siaj doktoriĝaj studoj ĉe la Maison d'Orient de la Universitato 2 de Liono. Jam estis programita la defendo de lia tezo, kiam la akademia ĵurio decidis ne doni al li la deziratan gradon. Li atribuas ilian decidon al tio, ke oni letere informis ilin, ke li estas membro de la Atestantoj de Jehovo. La direktoro de studoj en la liona instituto rajtigis lin transloki sian studon al la Nacia instituto pri orientaj lingvoj kaj civilizacioj en Parizo, kiu tamen pro formalaj kialoj malakceptis lin la 7an de julio 2009. Lin informis poste la tezdirektoro de ĉi tiu instituto, ke la ĉefa problemo estis trovi ĵurion, kiu konsentus prezidi la defendon de la tezo: li do konsilis serĉi profesorojn, kiuj akceptas la samajn fundamentismajn vidpunktojn, ekzemple kontaktante la fundamentismajn teologiajn fakultatojn de la baptistoj de Vaux-sur-Seine aŭ de la ultra-kalvinistoj de Aix-en-Provence.
Palmerston Insulo
Regule la insulo suferas pro gravaj tropikaj ŝtormoj.
Gérard Gertoux
Liaj ideoj
La plej diskonigita de la teorioj de Gertoux estas tiu, kiu koncernas la ĝusta prononco de la Biblia Tetragramo יהוה (JHVH). Li asertas, ke la korekta elparolo estas kaj ĉiam estis tiu, kiun la angla kaj franca ortografioj indikas per la literoj Yehovah). Ĝenerale, oni konsideras la hebrean alfabeton esence konsonanta alfabeto, kies literoj nur foje sugestas ankaŭ la taŭgajn vokalojn. Laŭ li, ĉiu el la kvar literoj de la tetragramo יהוה indikas klare la korespondan sonon vokalan aŭ duonvokalan.
Palmerston Insulo
Floortje Dessing vizitis la insulon en 2015 por sia vojaĝprogramo "Floortje al la fino de la mondo".
Gérard Gertoux
Liaj ideoj
Aliaj liaj ideoj rigardas la datojn de eventoj, kiujn li asignas ne al jaroj ĝenerale konsiderataj ĝustaj sed al aliaj. Ekzemple, laŭ li, la morto de Kserkso la 1-a (Persio), kiun la historiistoj atribuas al la jaro 465 a.K., okazis laŭ li jam dek jarojn pli frue, kiel afirmas ankaŭ la Atestantoj de Jehovo.
Laŭ li, Eva estis kreita ĉirkaŭ la jaro 4000 a.K., la Eliro okazis precize en la jaro 1533 a.K. kaj oni povas datigi ankaŭ eventojn kiel la Diluvo de Noa.
Eĥoj
La libron de Gertoux pri la elparolo de la biblia tetragramo mencias, sen akcepti lian opinion, Won W. Lee, Aviv Schoenfeld, George W. Buchanan, Charles Perrot, Pavlos D. Vasileiadis, Daniel Faivre, Bruce M. Metzger, Anne Pasquier, Sarah Lind.
Samopinias pri la elparolo de la biblia tetragramo kaj citas la tiuteman libro de Gertoux:
François Boespflug konsentas kun Gertoux, ke inter judoj ne ekzistis formala malpermeso elparoli la tetragraman nomon de Dio.
Pri unuopaj aliaj libroj de Gertoux oni trovas menciojn en piednotoj:
Iuj plilongigas siajn bibliografiojn inkluzivante librojn de Gertaux sed neniel mencias lin en la korpo de siaj studoj:
La ideojn de Gertoux pri la historio de la Izraelidoj kaj pri ilia Eliro el Egiptio mencias David A. Snyder.
Lin citas Theodor Turner.
Oni trovas mallongegan aludon al lia ideo pri la dato de la fondo de Kartago.
Seehausen am Staffelsee
Seehausen am Staffelsee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Garmisch-Partenkirchen de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunuma nomo indikas, ke la teritorio situas borde de la alpa lago Staffelsee. Seehausen estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seehausen, kiu krome konsistas el la najbaraj komunumoj Spatzenhausen kaj Riegsee.
Mezoregionoj de Rio-de-Ĵanejrio
La brazila subŝtato de Rio-de-Ĵanejrio estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en ses regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
61384 Arturoromer
61384 Arturoromer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Trie-Château (stacidomo)
Trie-Château estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Trie-Château, en departemento  regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Tiszadorogma
Tiszadorogma [tisadorogma] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Mezőcsát.
Geografio
Tiszadorogma situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (pramo funkcias al la kontraŭa Egyek), laŭ flankovojoj. Tiszafüred troviĝas 14, Mezőcsát 19, Miskolc 53, Budapeŝto 157 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis el la 13-a jarcento. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, biblioteko, migra poŝto, kuracejo, kampadejo, gastejo.
Famuloj
En Tiszadorogma naskiĝis Miklós M. Szabó (oficiro).
Wataru Yamazaki
Wataru Yamazaki (山崎 渡, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
René Couanau
estas franca politikisto, kiu naskiĝis je la en.
Li engaĝiĝis en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Inter alie li ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie li reprezentis la 7-an balotan distrikton de la departemento Ille-et-Vilaine. Entute li estis deputito inter 1988 kaj 2012. Krome de 1989 kaj 2014 li funkciis kiel urbestro de Saint-Malo.
Masakroj ĉe Rejnlando
La Masakroj ĉe Rejnlando, ankaŭ konataj kiel la persekutadoj de 1096 aŭ Gzerot Tatnó (hebree: גזרות תתנ"ו‎, "Ediktoj de 4856"), estis sinsekvo de amasaj murdoj kontraŭ judaj komunumoj fare de tumultaroj de germanaj kristanoj dum la popola krucbatalo en 1096, aŭ 4856 laŭ la juda kalendaro.
Fuligo septica
Fuligo septica estas specio de mukofungoj.
Masakroj ĉe Rejnlando
Laŭ David Nirenberg, la okazintaĵoj de 1096 ĉe Rejnlando "okupas gravan lokon en la moderna juda historiografio kaj estas ofte prezentitaj kiel la unua kazo de antisemitismo kiu estus ekde tiam neniam forgesota kaj kies pinto estis la Holokaŭsto."
Fuligo septica
Senseksa ciklo
Ĝi formas mason el protoplasmo, kiu malrapide migras. Ĉi tiu protoplasmo estas nomata plasmodo kaj estas senforma, sensepta kaj multanukla. La plasmodo estas viskeca kaj flavega. Ĝi altas de 1 ĝis 3 cm kaj ĝi longas ĝis 30 cm. Dum malfavoraj periodoj li povas formi sklerotojn.
Seksa ciklo
Plasmodo transformiĝas en sporujojn nomata æthelium. La ekstera membrano de la fruktokorpoj (nomata Peridio) estas ruĝeta. Filamentoj ĉirkaŭe la sporoj (nomata Capillitium) estas blanketaj kaj kalkaj.
Dezertopasero
La Dezertopasero (Passer simplex) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en dezertaj kaj sablecaj areoj de norda kaj centra Afriko el orienta Alĝerio kaj Tunizio, Libio kaj suda Saharo al Maŭritanio, kun distinga subspecio en areoj de Irano, Turkmenio kaj Uzbekio, kiu foje estas nomata Azia dezertopasero (Passer simplex zarudnyi).
La Dezertopasero kuraĝas veni ĉe homoj kaj foje konstruas nestojn en elkotaj muroj. La berberaj mozabitoj konstruas siajn domojn kun truoj enmure po bonvenigi tiujn birdojn, kiujn ili nomigas "bar-rode," kaj se unu kantas la tutan kanton hejme, ili diras, ke tio estas signo de bonaj novaĵoj. La Tuaregoj, kiu nomigas la birdon "mula-mula," diras ankaŭ ke tiu birdo alportas bonajn novaĵojn kiam ĝi venas resti ĉe la kampadejo.
Tiu birdo iĝas malabunda.
Ĝi estas ĝenerale birdo de pli malhelaj supraj partoj kaj pli helaj al blankeca subaj partoj (ĉefe blankaj foje en vangoj), pli griza en Azio, pli sablokolora en okcidenta Saharo kaj pli bruna en orienta Saharo. Ĉiuj formoj havas blankan flugilstrion subŝuktre kaj tre markatan nigran kapobildon konsistan je ĝisokula strio kaj subbeka vertikala strio tragoxĝa kiu larĝiĝas en supra brusto. Kelkaj populacioj havas krome brunecan nuancon ĉirkaŭe. La beko estas nigra kaj la kruroj rozkolorecaj.
Stacio Ōmi-Maiko
Stacio Ōmi-Maiko (japane: 近江舞子駅 [Ōmi-Majko-eki], angle: Ōmi-Maiko Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Chesalles-sur-Moudon
Chesalles-sur-Moudon estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 157 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Chesalles-sur-Moudon situas en la Vaŭda Mezlando ĉe la suda flanko de la ebenaĵo de Brojo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Chesalles-sur-Moudon sur alteco de 701 m s.m. kaj la setlejo Villars l'Eperd sur alteco de 755 m s.m. sudoriente de la vilaĝo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,67 km², de kiuj 11,4% estas kovritaj de arbaro, 77,8% servas por agrikulturo kaj 10,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chesalles-sur-Moudon limas en nordo al Curtilles, en nordoriento al Sarzens, en sudoriento al Brenlens, en nordo al Chavannes-sur-Moudon, kaj en okcidento al Moudon.
Trafiko
La komunumo Chesalles-sur-Moudon situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj atingebla nur pere de flankaj vojoj de siaj najbaraj komunumoj. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 20 kilometrojn norde de la komunumo apud Estavayer-le-Lac.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1273 kiel Chesales. Dum mezepoko Chesalles apartenis al la episkopa Voktejo Lucens, sub la reĝimo de Berno de 1536 ĝis 1798 ĝi apartenis al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.
NGC 4937
NGC 4937 estas grupo de steloj en konstelacio Centaŭro.
5849 Bhanji
5849 Bhanji estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alaudin Bhanji, inĝeniero ĉe Jet Propulsion Laboratory kaj estro de projekto por la Deep Space Network de la NASA. Li zorgis, ke la kapabloj de la DSN plu permesu komunikojn kun la kosmoveturiloj tra la sunsistemo kaj provizu per-radarajn karakterizilojn de la sunsistemaj korpoj, inklude multenombrajn asteroidojn.
Șumița
Ĉar en la vilaĝo ankoraŭ ne estas trinkakva reto, la domoj pliparte disponas pri propraj putoj.
Șumița estas unu el ses (aŭ ok) banataj vilaĝoj origine setlitaj de ĉeĥoj.
Johann Ambrosius Bach
Vivo kaj verkaro
La filo de la erfurta urbofajfisto Christoph Bach kaj ties edzino, nask. Grabler, ricevis jam en la aĝo de naŭ jaroj en Arnstadt muzikan edukadon, restis post la morto de la patro (1661) ankoraŭ kelkajn jarojn en Arnstadt kaj poste labormigris kiel urbofajfisto. En 1667 li eniris, kiel antaŭe sia patro, en la erfurtan muzikan urbkonsilantaron, kiun tiam direktis lia onklo Johann. Johann Ambrosius geedziĝis en la Komercisto-preĝejo kun Elisabeth Lämmerhirt el Erfurto, el kies familio jam Johann geedziĝis kun virino. Li loĝis ĉe Junkersand 3. En 1671 li transloĝiĝis kiel kortega kaj urba muzikisto al Eisenach, kie interalie naskiĝis lia filo Johann Sebastian Bach.
Ĉu Ambrosius komponis, ne estas konata, almenaŭ nenio konserviĝis. En la ununura konserviĝinta dokumento de la geedziĝkanto "Meine Freundin du bist schön" de sia ĝemelfrato Johann Christoph Bach la pli maljuna ĉe la voĉo de la violono troviĝas la manskribo de Johann Ambrosius Bach. Li estas grava kiel fondinto de kolekto de komponaĵoj far la pli maljunaj anoj de la familio Bach, kiu poste sub la nomo malnov-bacha arkivo akiris konatecon en la muzikmondo kaj ekde la komenco de la 19-a jarcento ĝis nun konserviĝis en la arkivostoko de la Sing-Akademie zu Berlin. Ambrosius Bach verŝajne altigis la muzikon en Eisenach sur ĝis tiam ne konata nivelon. La konserviĝintaj atestaĵoj pri li almenaŭ estas plenaj je laŭdo: kaj
Gefiloj
El la geedzeco kun Elisabeth Lämmerhirt devenis 8 gefiloj, el kiuj 5 atingis la plenkreskan aĝon (datoindikoj laŭ la julia kalendaro, kiam antaŭ la jaro 1700):
Veľké Lovce
Veľké Lovce (hungare Újlót) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky. La slovaka historia nomo estis Malý Lot.
Situo
la vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Šurany troviĝas 16, Nové Zámky 19 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1247. En 1910 loĝis en la vilaĝo 1853 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Bars, al distrikto de Vráble, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj estis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 2121 da homoj (1815 slovakoj, 209 hungaroj).
Tronador
Tronador (en hispana Cerro Tronador) estas estingiĝinta stratovulkano en sudaj Andoj, situanta laŭlonge de landlimo inter Argentino kaj Ĉilio, ĉe la Argentina urbo Bariloche. Tiu monto estis nomita Tronador (en hispana por tondrulo) fare de lokanoj reference al la sono de falantaj serakoj (glaĉerblokoj). Kun altitudo de 3,470 m, Tronador staras pli ol 1000 m super najbaraj montoj en la Anda masivo, kio faras ĝin populara destino por montogrimpado. Situa ene de du Naciaj Parkoj, Nahuel Huapi en Argentino kaj Vicente Pérez Rosales en Ĉilio, Tronador hejmas por totalo de ok glaĉeroj, kiuj estas nune retiriĝantaj pro la plivarmiĝo de supra troposfero.
Aziaj barbuloj
Megalaimedoj estas orientalisa familio de birdoj kiu enhavas la Aziajn barbulojn, aŭ Megalaimidae en la latinlingva scienca nomenklaturo. Tiu ĉi familio estis iam unuigita kun la aliaj barbuloj en la familio de Kapitonedoj (Short & Horne 2002) sed poste ili rezultis esti distingaj. Estas 26 specioj kiuj loĝas en arbaraj areoj el Tibeto al Indonezio.
Ĉiuj membroj de la familio estas lokitaj en la genro Megalaima, escepte la Kolumbarbulo (Psilopogon pyrolophus) kaj la Bruna barbulo (Calorhamphus fuliginosus). Tiu lasta specio estas sufiĉe distinga por certigi lokigon en distinga subfamilio Kalorhamfenoj, dum la tipaj aziaj barbuloj formus la Megalaimatenoj.
La plej alta diverseco koncentriĝas ĉe la Malaja Duoninsulo kaj Sumatro; estas ege probabla, ke tiu ĉi familio originis tie aŭ proksime.
Ili estas kutime diketaj laŭ aspekto, kun grandaj kapoj, kaj kun harecplumoj ĉirkaŭ bekobazo kiel bridoj. La Granda barbulo (Megalaima virens), de 210 g kaj 33 cm, estas la plej granda de la specioj, kaj eĉ inter la parencoj, ĉar estas pli grandaj nur kelkaj tukanoj.
Ronshausen
Ronshausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hersfeld-Rotenburg de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Aziaj barbuloj
Krom manĝi fruktojn barbulojn prenas ankaŭ artropodojn, plukitaj el la branĉoj kaj trunkoj de arboj. Ampleksan gamon de insektoj prenas, inkludante formikojn, cikadojn, libelojn, grilojn, lokustojn, skarabojn, tineojn kaj mantidojn. Skorpiojn kaj miriapodojn manĝas ankaŭ, kaj kelkaj specioj manĝas ankaŭ etajn vertebrulojn kiel lacertoj, ranoj kaj gekoj.
Oni ne scias precize pri la reprodukta agado. Kiel multaj membroj de la ordo de Pegoformaj, la nestoj estas truoj elfositaj en arboj, kaj tie la ino demetas kutime 2 al 4 ovojn, kiuj estos kovataj dum 13–15 tagoj.
Ne estas kutime multa interagado inter aziaj barbuloj kaj homoj. Kelkaj specioj, kiel la Granda barbulo kaj la Stribarbulo manĝas en plantejoj kaj fruktoĝardenoj, ĉefe en Barato, kaj estas iom da ĉasado por kaĝobredado pro la agrablega kolorado.
Kvankam neniu de la aziaj barbuloj estas konsiderataj minacataj, oni scias, ke kelkaj specioj suferas pro senarbarigo kaj postulas praarbarojn por prosperi. Ekzemple, en Singapuro nur la specio kiu akceptas la rearbarigitajn arbarojn, nome la Ruĝkrona barbulo restas el la specioj kiuj origine troviĝis tie, kiel la Sangofrunta barbulo kiu etendis sian teritorion kaj koloniis Singapuron en la 1960-aj jaroj.
Taksonomio
Subfamilio Megalaimatinae
Subfamilio Calorhamphinae
Ne estas ankoraŭ entere solvita ĉu la genro Capitonides el Eŭropo de Frua al Meza Mioceno (23-12 ma) apartenas al tiu familio aŭ al tiu de la Afrikaj barbuloj (nome Libiedoj).
Somogymeggyes
Somogymeggyes [ŝomodjmedjeŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Tab.
25020 Tinyacheng
25020 Tinyacheng estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tinya Cheng, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Ŝi estis lernantino ĉe la Townsend Harris High School en Flushing (Nov-Jorkio Usono).
Somogymeggyes
Historio
La unua mencio devenis pri Csicsalpuszta el 1251. Ŝajne dum la turkoj la loko estis neloĝata. En 1906 la fervojo ekfunkciis. La vilaĝo mem fondiĝis en 1947 el farmoj kaj bienocentroj nomataj Csicsalpuszta, 'Supra- kaj Meza-Csesztapuszta, Magyalpuszta, Pócapuszta kaj Sárkánypuszta. En 1949 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo (semajne po 1).
Ronneburg (Turingio)
Ronneburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Geografio kaj geologio
Ronneburg situas eoste de Gera je alteco de ĉ. 280 metroj. En la orienta urba zono fontas ĉe la kvartalo Raitzhain la i.a. tra Ronneburg fluanta rojo Gessenbach, alfluanto al Blanka Elster. La nuna kerno, i.a. la kastelroko kaj la teritorio de la montetaro Siebenberge formitis danke al fruaj erupcioj. Eĉ hodiaŭ troviĝas malmultaj "ŝtonaj rozoj" kiel atestilo de la historio de la kastelroko (diabaso); bedaŭrinde detruitis la plej grandaj ekzempleroj per terlavango en la jaro 2010.
Najbaraj komunumoj estas Großenstein, Hilbersdorf, Kauern, Korbußen, Paitzdorf kaj Rückersdorf ene de Distrikto Greiz, la urbo Gera kaj Löbichau kaj Posterstein en Distrikto Altenburger Land. Apartenas al Ronneburg la kvartaloj Grobsdorf kaj Raitzhain. Ek-ronneburgis en 1950 Naulitz (ĝis 1994), Schmirchau kaj Grobsdorf.
Historio
Ronneburg unuafoje menciitis en 1209 kiel posedaĵo de la voktoj de Weida kaj apartenis ekde 1244 al Plauen. La urbaj privilegioj ceditis al la ronneburganoj en 1304. En 1327 faris duko Henriko (Reuß) la t.n. Ronneburgan kontrakton konfirmonte ligon kun aliaj voktoj kontraŭ la dinastio Wettin. Post la sekvinta milito (Vogtländischer Krieg) iĝis Ronneburg finfine feŭdo wettin-a.
Ekposedis la tuton en 1517 la de la Ernestidoj feudule elektitaj Wildenfels-oj; post la Ŝmalkalda milito venis Ronneburg en 1548 unue al la Elektoprinclando Saksio kaj en 1554 denove en la manojn de la Ernestidoj. Pro diversaj heredseparigoj la urbo venis en 1603 al Saksio-Altenburg, 1672 an Saksio-Gotao, en 1680 al Saksio-Eisenberg, 1707 al Saksio-Gotao-Altenburg kaj fine en 1826 al la Dukland Saksio-Altenburg.
Ronneburg havas ne tute ducentjaran tradicion de radiuma banloko kaj kuracejo. En la 17-a jarcento rimarkitis dumminade perturbantaj mineralaj fontoj. La fontoj nomitaj Urquelle, Rasenquelle, Schwefelquelle kaj Eulendorfer Quelle ĉ. la jaro 1766 kolektitis kaj fluigitis ĉe la urborandon. Tie ĉi estiĝis ĉ. 1770 baroka kuracadensemblo kun amuzigejoj, promenejoj kaj parko. En la fondoperiodo ĝia ĉ. 1767 verkis la kortega medicinisto Georg Heinrich Königsdörfer traktaton pri la rekomendinda uzo de ronneburga kuracado. Inter la kontentigitaj vizitintoj estis ankaŭ Heinrich Hoffmann von Fallersleben. Sed pro la pliintensigitaj minadaj agoj la mineralfontoj estingiĝis kaj la kuracado publika perdis aŭtomate sian ekzistan fundamenton. En 1953 komenciĝis la ekspluato de urania erco fare de la firmao Wismut (ĝis 1990).
De certa regionhistoria kaj socia graveco estas ankaŭ la ribeleto Ronneburger Schnallensturm de 1841 de ronneburgaj tekstistoj kontraŭ la industriigo kaj la aŭtomatigo kreskanta. Elirpunkto estis la provo de la firmao Hennig & Volcker instali mekanikajn teksilojn kiujn koleriĝantaj laboristoj detruis. De tiam konserviĝas populara kanto Ronneburger Schnallenlied: Dum la Dua mondmilito pli ol cento da punlaboristoj aktivis ĉe la armilfirmao Hering.
Dum GDR-tempo la plej grava ekonomifaktoro de la tuta regiono estis sendube la ekspluato de urania erco. Kulmine 11 procentoj de la tutmonda uraniercekspluatado okazis en Ronneburg. Post la Turniĝo la gangoj torente fluitis kaj la eksteraĵoj rekultivitis. Tiuj aplikitaj rimedoj estis eĉ oficiale atentigita punkto ĉe la Internacia ekspozicio (2000). En junio finitis la ebenigo de la kvar ŝutmontoj. Parte la novaj landoj nomite Neue Landschaft Ronneburg objektis, kiel ankaŭ la novaranĝita urboparko, dum la Federacia Ĝardenekspozicio de 2007 kune kun la urbo Gera. Tiam estiĝis vera zonaro da verdaĵo disde la urbokerno de Gera ĝis la centro de Ronneburg tra kiu kondukis hodiaŭ ankaŭ belaj biciklovojoj.
Vizitantoj historiemaj vizitu la Urban kaj lernejan muzeon de Ronneburg.
Demografio
Post la Dua mondmilito kreskis danke al la minado la loĝantaro senteble. Kaŭzo por al malkresko ĝis 1990 estis la konstruo de multaj loĝdomblokoj en najbaraj Gera, Schmölln kaj Altenburg.
Evoluo enloĝantara (ekde 1955 31-a de decembro): }}
Ĝemelurbiĝoj
Oficiala ĝemeliĝo estis en 2003 kun la franca urbo Hauteville-Lompnes, kvankam la unuaj kontaktoj faritis jam en aŭgusto 1995. En 1991 oni oficiale ekkontaktis anojn de Münzenberg en Hesio kaj samjare Ronnenberg en Malsupra Saksio. Krome oni havas specialan rilaton al Duclair en Francujo kaj Swarzędz en Polujo.
Konstruaĵoj
Karakterizas la centron malnovaj mezepokozaj loĝejoj kaj iamaj komercistaj kortoj. Ĉirkaŭ la parte el 1529 datumanta urbodomo kun belega libera ŝtuparo unu domo limas la alian. Inter ili la riĉula domo Noack el la jaro 1736 kaj la plej maljuna gastejo Gambrinus menciindas. La Malsupra kaj la Supra bazarplacoj estas ornamitaj per pezilo kaj la bazarputo. Post la bazarplaco troviĝas dua centra placo, la Preĝeja placo kun la malfrugotika Mario-kirko el la 15-a jarcento kaj la paroĥuja vikariejo kun impresa trabfakaĵo laŭ la Hildesheim-stilo. Rekte ĉe la placorando kondukis la ĉirkaŭfortikaĵo mezepoka. Ankoraŭ hodiaŭ ĝia ringa konduko tra la urbo bone rekoneblas. Apud pli malgrandaj muraj truoj (ekz. Pforte, Kirchpforte) ekzistas krome du grandaj urbopordegoj, la Steiner-pordego kaj la Ratzener-pordego kiuj je la fino de la 18-a jarcento malkonstruitis. Hodiaŭ memorigas onin informatulboj kaj speciala pavimo pri la feliĉaj kunpordegaj tempoj.
Norde de la kerno urba estas konstruaĵo de la iama burĝara lernejo (la nuna Friedrich-Schiller-lernejo). Multaj fabrikantaj vilaoj tipas la stratojn Goethestraße, Brunnenstraße kaj Weidaer Straße.
Mario Adorf
Mario ADORF [marjo adorf] (naskiĝis la 8-an de septembro, 1930) estas aktoro kaj verkisto.
Ronneburg (Turingio)
Konstruaĵoj
Kastelo
Mario Adorf
Ekde 1950 li studis filozofion kaj teatran sciencon en Majenco. En 1953 li transloĝiĝis al Zuriko, kie li daŭrigis siajn studojn kaj eklaboris en teatro.
Ekde 1955 Mario Adorf agadis en la Munkena ensemblo Münchener Kammerspiele. Unuan filmrolon li ricevis en la jaro 1954. Komence la publiko vidis lin ĉefe en la rolo de fripono, sed dum sia kariero li pli kaj pli pruvis sian multfacetan talenton, konvinkante en komikaj kaj dramecaj roloj.
Ekde la 1990-aj jaroj li ankaŭ verkas librojn.
Ronneburg (Turingio)
Memorigejoj
Memorigŝtono sur Rudolf-Breitscheid-placo kun portreto de Ernst Thälmann honoras la viktimojn de la nacisocialisma reĝimo.
Vsetínská Bečva
Vsetínská Bečva estas pli signifa alfluanto el la alfluantoj de rivero Bečva. Ĝi fontas en moravia-slovaka limregiono inter montoj Dupačka kaj Oselská en montaro Javorníky. La longeco de la rivero estas 58,4 km. La plej vasta vilaĝo en la fino de la valo estas Velké Karlovice kun multaj popolaj konstruaĵoj, poste la rivero trafluas tra vico da montarvilaĝoj kun belsonaj valaĥiaj nomoj – Karolinka, Nový Hrozenkov, Halenkov, Huslenky, Hovězí, Janová. Pli granda sidejo situanta sur la rivero estas urbo Vsetín, de kie la rivero celas norden al la kunfluejo kun la rivero Rožnovská Bečva. Belaj panoramoj en la valon de Vsetínská bečva estas el montopintoj de Javorníky.
Ronneburg (Turingio)
Verdejoj kaj inertejoj
Nova pejzaĝo Ronneburg limas la urbon ueste. En ĝi estas la plej longa prestreĉita lignoponto de tuta Eŭropo (Drachenschwanzbrücke) supre de Gessen-valo kaj la belvedero kaj grimpadturo Entdeckerturm. Rande de Nova pejzaĝo estas kavalirbieno kun roza ĝardeno. Sude de la historia urbokerno estas ĉe Brunnen-strato la iamaj kuracejzonoj kaj la kuracejparko (Brunnenholz). Ĉestacidome interesas platano. La plurajn centoj da jaroj aĝa arbotrunko surŝutitis dum konstruo de la fervojlinio. Do estas la nun videblaj arberoj nur la krono.
Regulaj okazantaĵoj
Dum la kuro de la jaro festatas diversaj aferoj, ekz. Altstadtfest (urbocentra festo), Brunnenfest (pri putoj) kun elekto de puta feino (en Kastelo Ronneburg), Pyramidenfest (kristnaska piramidfesto) en Bogenbinder-halo kun bele skulptita kristnaskpiramido kun figuroj kaj kupolo similanta al la ronneburga urbodomo. La kristnaska bazaro ĉiujare estas la plej granda de speco malaperta en tuta Turingio.
Trafiko
Ronneburg facile aŭtomobile atingeblas per la elirejoj Ronneburg respektive Gera-Leumnitz de la federacia aŭtoŝoseo A 4 kiu kondukas preter la urbon en la nordo. Tra ĝi kondukas la federacia strato B 7 en la direktoj de Gera respektive de Altenburg. La landa ŝoseo 1081 veturigas onin al la landlimo kun Saksio-Anhaltio apud Beiersdorf kaj al la federacia ŝoseo B 175 apud Chursdorf (Seelingstädt); K 115 kondukas al la gera-a urbokvartalo Kaimberg.
Ronneburg havas stacidomon ĉe la fervojlinio inter Gößnitz kaj Gera kie regioneksprestrajnoj de la linioj Göttingen–Glauchau kaj Erfurto–Gera–Altenburg ĉiun horon cirkulas alterne. En 2006 malkonstruitis la stacidoma ejo kaj malpligrandiĝis la relaro. En 2009 oni devis malkonstrui la monumentprotektita fervojponto super Brunnen-strato pro sekurecaj kialoj. Almenaŭ la pilastroj historiaj restis. Tuŝas la urban teritorion ankaŭ la fabrikfervojlinio de Wismut sur kiu transportatas sablo.
Surlokaj entreprenoj
La intensa konstruo de mekanika teksado komenciĝis en 1863 kaj ekde 1910 fabrikatas aŭtoradoj. Sur la teritorio de la firmao Clad en Bahnhof-strato ekzistis inter 1944 kaj 1945 filio de la Fizika-teknika regna instituto (PTR). La pliakriĝintaj bombadoj de la Aliancanoj necesigis translokiĝon al Weida; pro malabundo spaca tie finfine la sekcio V pri atomfiziko kaj kemio fizika estis retranslokita al Ronneburg. Tiu ĉi sekcio responsis pri rezervoprovizado pri radiumo (21,8 gramoj). Ĝi kuŝis en subteraĵo ĉe Brunnen-strato kies restoj videblas ankoraŭ nun. La najbara metizono Korbußen ĉe la aŭtostratego estas gravega ekomonia zono por la regiono tuta. Aliaj metizonoj ekzistas ĉe B 7 en la direkto de Gera kaj apud Beerwalder Weg apud Raitzhain.
Nacimiento (Ĉilio)
La monteto Cerro del Nacimiento estas monto ĉe la landlimo inter Argentino kaj Ĉilio. Ĝi situas en la provinco Katamarkio en la centrokcidento de Argentino.
Ties alto estas de 6.493 msm. Ĝi apartenas al la montaro de Andoj.
Norda distrikto de Israelo
La norda distrikto (מחוז הצפון) estas unu el ses ĉefaj administraj unuoj de Israelo. Distrikta ĉefurbo estas Nazareto. En 2005 en la teritorio vivis 1 185 400 loĝantoj.
Subdistriktoj
La distrikto pludividiĝas al kvar (laŭ israela registara vidpunkto kvin) subdistriktoj, nomataj נפות ("nafot", plurale; singulare nafa):
Riccardo Pazzaglia
Riccardo PAZZAGLIA (naskiĝinta la en Napolo, mortinta la  en Romo) estis itala aktoro, filmreĝisoro, scenaristo, kantoverkisto (por Domenico Modugno), ulo televida kaj radia.
Vivo
Pazzaglia trapasis reĝisoradekzameniĝon en Romo ĉe la Eksperimenta kineja centro. Karieron sian li startigis helpreĝisore kaj scenariste kun specialiĝo je filmoj aventuraj kaj komikaj. Krome li ade verkis multajn kantotekstojn ekz. por Domenico Modugno kaj por radistacioj; radie li verkis en elsendformatoj kiel "Radio ombra" kaj "L'altra radio" arbeitete.
Post kelkaj jaroj da sukcesmanko Pazzaglia refuroris per la partopreno kiel filozofia gasto ĉe la bunta televidserio distra de Renzo Arbore, Quelli della notte. Poste regravis la filmado danke al aktiveco scenarista ĉe kelkaj filmoj de Luciano De Crescenzo. En la lasta (iel membiografia) filmo Separati in casa Pazzaglia scenaristis, reĝisoradis, aktoris.
Bétaille (stacidomo)
Bétaille estas ne priservata franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bétaille, en departemento Lot, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1980
La fina parto de la 6-a Eŭropa Futbal-Ĉampionado (oficiala nomo "UEFA EURO" 1980) okazis inter la 11-a kaj la 22-a de junio 1980 en kvar urboj de Italio.
La konkurso havis du fazojn: unue la teamoj de 8 landoj konkursis en 2 grupoj de po kvar teamo. Poste en la "finala fazo" la du duapoziciaj teamoj de sia grupo konkuris pri la turnira tria pozicio, kaj la du unuapoziciaj teamoj de sia grupo komparis siajn fortojn en la finalo, kiu okazis je la 22-a de junio 1980 en Romo.
Por la 14 matĉoj en sume 4 stadionoj estis venditaj entute pli ol tricent kvindek mil da enirbiletoj.
La kvar urboj kaj stadionoj, kiuj gastigis la matĉojn, estis
Yoji Sakai
Yoji Sakai (堺 陽二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
Judit Balázs
Judit Balázs [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázs Judit estis hungara kuracisto, psikiatro (ankaŭ por geinfanoj), profesoro. Judit Balázs naskiĝis la  1970 en Budapeŝto.
Biografio
Judit Balázs akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1995. Ŝi studvojaĝis al Anglio, Mainz, Utrecht, Vieno. Ekde 2000 ŝi laboras en hospitalo pri geinfanoj (ekde 2014 ŝi apartenas al la direktora stabo). En 2003 ŝi atingis PhD, en la sekva jaro kaj en 2007 ŝi akiris fakdiplomojn pri psikiatrio kaj infanpsikiatrio. En 2011 ŝi ekinstruis en Universitato de Budapeŝto. Li edziniĝis, poste ŝi naskis filinon.
Itala Ŝaka Ĉampionumo
La Itala Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Italio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1921, kiu okazis en Viareggio
Katolika lingvo
Katolika lingvo estas internacia planlingvo proponita de Albert Lyptai, hungara kuracisto de ĉilia mararmeo, en 1892. La adjektivo "katolika" ne estas uzata de Lyptai en religia senco, sed signifante "universala", laŭ etimologio (gr. katholikos). La moto de la projekto ("internacia lingvo estu malkovrota, ne inventota") estas pli konata ol la projekto mem.
Gramatiko
Vortareto: ama: ami; capel: ĉapelo; digit: fingro; frata: fratino; frato: frato; hom: homo; homa: virino; homo: viro; professora: profesorino; professoro: profesoro; qe: ke; si: se.
Bibliografio
Alberto Liptay La lengua católica Paris, Roger & Chernoviz, 1890
Alberto Liptay Langue catholique: Projet d'un idiome international sans constr. grammaticale Paris, Bouillon, 1892 290+ pp.
La projekto ricevis la bibliotekan klasifikon 419.4 “1892” de Biblioteko Butler.
Arturo Toscanini
Arturo TOSCANINI (n. la 25-an de marto 1867 en Parma; m. la 16-an de januaro 1957 en Nov-Jorko) estis itala orkestra dirigento. Li konsideriĝas inter la plej elstaraj dirigentoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj.
Post studado de violonĉelo li dum la jaro 1885 decidis iĝi orkestra dirigento. Unuajn spertojn li kolektis dum la sekva jaro en Brazilo. Ekde la jaro 1895 li estis dirigento en la operejo de Torino. En aĝo de 29 jaroj li tie, la 1-an de februaro 1896, pro malsaniĝo de du preferataj kolegoj, rajtis dirigi la premieron de la opero La Bohème de Giacomo Puccini.
En Nov-Jorko li dirigis simfonian orkestron, kiu aparte estis fondita por li. Post la Dua Mondmilito li por unuopaj koncertoj ankaŭ revenis al Eŭropo; interalie li dirigis la remalferman koncerton de la operejo Teatro alla Scala en Milano la 7-an de decembro 1946. Lia filino Wanda edziniĝis kun la elstara pianisto Vladimir Horowitz, kun kiu li interalie prezentis legendan registriĝon de la 1-a porpiana koncerto de Pjotr Ĉajkovskij, kiu ankaŭ estis sukcesega dum unusola publika prezento dum la jaro 1943, kiam el la publiko kolektiĝis 11 milionoj da dolaroj por komunutilaj celoj.
Kito
Kito (hispane: Quito) estas universitata urbo kaj ĉefurbo de Ekvadoro, en la provinco de Pichincha (piĈINĉa). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 1,6 milionojn da loĝantoj. Ĝia nomo signifas 'centro (Qui) de la mondo (To)' en la keĉua lingvo. UNESKO antaŭfoje nomis Kiton kiel Monda Kulturheredaĵo dum 1979 pro ĝia kolonia arĥitekturo.
Historio
Kito fondiĝis proksimume en 1000. La fondintoj estis nomadoj. En la 16-a jarcento inkaoj akiris la setlejon. En 1533 hispanoj alvenis, sekve la inkaoj bruldetruis Kiton. Post unu jaro la hispanoj refondis la urbon, kies nomo estis Santiago de Quito. Oficiale ĝi urbiĝis en 1541, kiel „Muy Noble y Muy Leal ciudad de San Francisco de Quito”. En 1660 kaj ankaŭ en 1999 vulkana polvo kovris la urbon. En 1797 kaj en 1987 tertremoj okazis. En 1849 ĝi iĝis ĉefepiskopejo. En 1809 tie komenciĝis la sendependa movado, kiu plenumis en 1822. Ĝis 1830 Kito apartenis al Kolombio, poste oni proklamis sendependecon de Ekvadoro, kies ĉefurbo estis Kito. Longe ofte okazis politikaj bataloj, ribeloj.
Trafiko
En Kito aŭtobusoj kaj trolebusoj liveras la pasaĝerojn. La urbo havas internacian flughavenon Mariscal Sucre (marisKAL SUKre).
Klimato
En Kito la averaĝa jara temperaturo estas 21 °C. Nur 2 sezonoj estas: pluva kaj seka.
Bruce Willis
Bruce WILLIS (naskiĝis la 19-an de marto 1955 en Idar-Oberstein) estas usona aktoro.
Li naskiĝis en Germanio, sed pasigis sian junaĝon en Nov-Ĵerzejo, Usono. Plenkreske li transloĝiĝis al Novjorko, kie li komencis teatran karieron kaj laboris kiel figuranto.
De 1987 ĝis 2000 li estis edzo de aktorino Demi Moore. La paro havis tri komunajn idojn.
NGC 4938
NGC 4938 (aliaj indikoj — MCG 9-21-91, ZWG 270.42, PGC 45044) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lajos Ernő Rácz
Lajos Ernő RÁCZ [ra:c] estas rumania hungara kuracisto, fakverkisto pri farmacihistorio. Li naskiĝis en Petroșani la 15-an de januaro 1928.
Biografio
Lajos Ernő Rácz diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1955); li fariĝis doktoro de medicinaj sciencoj (1974). De 1960 li laboris en OGYI.
Mihály Bíró
Biografio
Mihály Bíró devenis el juda familio. Li studis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, liaj plej gravaj instruistoj estis István Gróh kaj Imre Simay. Li lernis poste helpe de stipendioj en Berlino, Parizo kaj Londono. En la lasta urbego li atingis la unuan lokon en konkurso pri platetoj. Hejmenveninta en 1910 li okupiĝis pri afiŝoj. Oni aprezas lin kreinto de la hungara politika afiŝo. En 1911 li aliĝis al la socialdemokratoj. Liaj afiŝoj helpis ambaŭ revoluciojn post la 1-a mondmilito. En oktobro 1918 li establis kun Jolán Szilágyi la sindikaton de grafikistoj. Post falo de la Hungara sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, kie li edziĝis en 1925. Li vivtenis sin el afiŝaj laboroj en Aŭstrio, poste en Berlino, ekde 1933 en Ĉeĥoslovakio. Pro la nazioj en 1938 li rifuĝis al Parizo. En 1947 li hejmenvenis, en la sama jaro li ricevis premion. Pro malbona sanstato li jam ne povis instrui en la Belarta Altlernejo de Budapeŝto.
Yves Coussain
estas franca politikisto, kiu naskiĝis je la en.
Li engaĝiĝis en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Inter alie li ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie li reprezentis la 1-an balotan distrikton de la departemento Cantal. Entute li estis deputito inter 1988 kaj 2007. Krome ekde 2008 li funkcias kiel komunumstro de sia naskiĝloko Teissières-lès-Bouliès.
Munduoj
La munduoj estas etno en la subŝtato Okcidenta Ekvatorio en suda Sudano. La munduoj estas probable pluraj 10.000 homoj. La mundua lingvo (Mündü) apartenas al la niĝer-kongaj lingvoj.
Collinas
Collinas - jen itale, sarde Forru - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Gonnostramatza (OR), Lunamatrona, Mogoro (OR), Sardara, Siddi kaj Villanovaforru.
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Bečva
Bečva estas signifa rivero de orienta Moravio, ĝi estiĝas per kunfluiĝo de riveroj Vsetínská Bečva kaj Rožnovská Bečva ĉe urbo Valašské Meziříčí, ĝi estas la plej signifa maldekstreflanka alfluo de rivero Morava, en kiun ĝi enfluas ĉe urbeto Troubky. Ĝi longeco de la fluo estas 211 km. Vsetínská kaj Rožnovská Bečva fontas en teritorio de montaro Beskydy; ambaŭ riveroj fluas tra profundaj valoj, super kiuj elstaras montardorsoj de montaroj Javorníky, Vsetínské vrchy kaj Moravskoslezské Beskydy. Sub la kunfluejo de ambaŭ riveroj la rivero Bečva estadas iam nomata kiel Kuniĝinta Bečva. En valebenejo de Bečva eblas trovi la tutan vicon da fiŝlagoj. Bečva plej baldaŭ fluas transverse montetaro Podbeskydská pahorkatina, ĉe urbo Hranice na Moravě ĝi enira en Moravian Pordegon, kiun ĝi trafluas ĝis urbo Přerov. La finanta sektoro de la fluo antaŭ enfluejo en riveron Morava estas en teritorio de Hornomoravský úval (Supermoravia valo). Signifaj sidejoj situantaj rekte sur la rivero aŭ en ĝia proksimeco estas urboj Hustopeče nad Bečvou, Hranice na Moravě, Lipník nad Bečvou, Přerov kaj Troubky. Ĉe Hranice na Moravě sur ambaŭ bordoj de la rivero situas Hranický-karsto kun Abismo ĉe Hranice kaj Aragonitaj kavernoj ĉe Zbrašov. Ĉe Lipník nad Bečvou estis sur la maldekstra valdeklivo konstruita en la 13-a jarcento burgo Helfštýn. Riverregiono de Bečva apartenas al plej multe trafitaj pro inundo okazinta en Moravio en la jaro 1997. Sed plilarĝiĝo de la riverfluejo, estiĝo de vastaj gruzaluvioj, deŝirigo de betonplifortigaĵoj de la bordoj kaj renovigo de la devena paso de la riverfluejo el la tempo antaŭ la reguligo gvidis al plialtiĝo de biologia varieco kaj estetika valoro de la riverfluejo. Klopodo de administranto de la rivero estas redoni la riverfluejon en la devenan staton antaŭ la inundo.
18077 Dianeingrao
18077 Dianeingrao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Diane L. Ingrao, kiu estis sekretariino de la Astronomia Societo Warren (Detrojto, Miĉigano) de 1969 ĝis 1977; ŝi estis aktiva en multenombraj el ties programoj detiam kaj estis fervora ĉasistino de. Profesie, ŝi laboris en la sanaj flegoj por maljunuloj en Miĉigano.
Claudia Francesca Rusca
Claudia Francesca RUSCA (1593 – la 6-an de oktobro 1676) estis itala komponisto, soprano kantisto kaj orgenisto kaj muzikinstruistino de la 17-a jarcento.
Vivo
Ŝi naskiĝis en 1593, probable en Lugano aŭ Locarno, Svislando, kiel sugestas la Biografio de la Ordeno de Humiligitaj Monaĥinoj verkita ĉirkaŭ 1684.
Tiu sama fonto sciigas nin ke Claudia Francesca ricevis sukcesan muzikan edukadon hejme: “Ŝiaj gepatroj bone edukis ŝin kaj igis ŝin lerni muzikon kun bona fundamento, ĉar ŝi komponas, kantas kiel soprano kaj en sia junaĝo ŝi estis tre laŭdata."
En la aĝo de 25 jaroj ŝi eniris la abatejon Umiliate Santa Caterina di Brera en Milano, Italio. Ŝajnas, ke la tuta familio de Claudia Franceca, la onklinoj, kuzinoj kaj gefratoj promesis siajn votojn kune kun ŝi en la sama abatejo Santa Caterina. Estas konataj la nomoj kaj aktivecoj de tri el ŝiaj gefratoj.
Dum la longa tempo, kiun ŝi pasigis en la konvento, Rusca distingiĝis pro sia inteligenteco kaj laboremo: "Ŝi scipovis kalkuli kaj ĉiam estis okupita en servo kaj instruado; ŝi estis virino tre prudenta; ŝi havis bonan memoron; ŝi plenumis siajn metiojn kun granda diligenteco." Malgraŭ tiuj virtoj kaj neriproĉebla konduto, ŝi neniam estis altigita al la rango de abatino, eble pro sia delikata konstitucio, kiu malebligis al ŝi, ekzemple, ĉeesti la Matenajn laŭdojn.
En la monaĥejo ŝi dediĉis multajn jarojn al muzika praktikado kaj al instruado de kanto kaj orgenludado. Unu el ŝiaj muzikstudantinoj estis la fratulino Angela Confaloniera, spirite talenta monaĥino, kiu regule skribis leterojn al kardinalo Federico Borromeo. Inter tiuj leteroj troviĝas unu de 1629, en kiu ŝi, nome de Claudia Rusca, petas permeson por dediĉi al li verkon. Confaloniera skribis: "La monaĥino (Rusca) kapablas komponi muzikon, ŝi komponis plurajn motetojn, kaj ŝiaj fratoj estas presantaj ilin. Ili volas dediĉi ŝiajn verkojn al Via Ilustra Honoro kiel dankesprimon, kiun oni ŝuldas al vi pro la bonvolemo, kiun vi montras al nia monaĥejo. Ĉi tiuj pecoj estis tre laŭdataj ... Ĉi tiu virino estas tre spirita kaj mi pensas, ke ili estis komponitaj kun granda pieco.” Verŝajne Confaloniera skribis al la kardinalo anstataŭ Rusca, ĉar li pli bone konis ŝin.
Dum la XVII-a jarcento, la muzika agado kaj komponado en la konventoj de Milano estis kontrolita de la kardinalo Federico Borromeo, referenca figuro en la eklezia gvidado de la monaĥinoj. Li devis certigi, ke ĉiu muziko prezentita tie emfazis pentofaron kaj humilecon. Li volis direkti la muzikan agadon de la konvento certigante, ke ĝia lernado helpis la monaĥinojn atingi kaj muzikan scipovon kaj religiecan spiriton.
La verko, kiun Claudia Francesca Rusca dediĉis al la kardinalo, estis eldonita en Milano en 1630, kun la titolo: Sacri concerti a 1, 2, 3, 4, 5, e 8 voci e Canzoni francesi a 4 voci. Ĝi estas impona kolekto de preskaŭ 30 korusaj kaj instrumentaj konĉertoj, vesproj kaj motetoj, kiuj iras de unuvoĉaj motetoj en moderna stilo, ĝis 8-voĉa Gloria en venecia stilo. Kune kun ĉi tiuj estas du instrumentaj " francaj kanzonoj", kiuj estas la plej fruaj konataj kaj konservitaj instrumentaj verkoj de virino.
Ĉi tiu muziko travivis centojn da jaroj kaj diversajn tragediojn, sed ankoraŭ haveblas hodiaŭ. Ili atingis nin danke al la bonŝanca ideo de la muzikisto Walter Jesinghaus, kiu en la jaro 1930 fotis la solan ekzistantan presitan ekzempleron el la XVII-a jarcento. Post tio, en 1943, la Ambrosiana Biblioteko en Milano estis bombardita kaj la fajro detruis ĉion kaj ankaŭ la ununuran ekzempleron de la Sacri concerti. Nur en 2001 oni trovis kaj raportis la ekziston de fotoj de la tuta verko de Claudia Francesca Rusca en la kolekto de Muzika Esplorado en la itala Svislando. Ĝis tiam estis konataj nur partoj por solistoj, koruso kaj ĉambra orkestro. Nuntempe tiu serio de fotoj estas ankaŭ havebla interrete:
( http://www.ricercamusica.ch/musiche/Rusca_Sacri_concerti.pdf ).
Claudia Francesca Rusca pasigis sian tutan vivon en la abatejo Santa Caterina, kaj mortis tie en 1676 en la aĝo de 83 jaroj pro apopleksio.
Magnetosensivo
Magnetosensivo estas la senso kiu permesas organismon sensi magnetan kampon por percepti direkton, altecon aŭ lokon. Ĉi tiun senson uzas diversaj bestoj por bildigi al si regionajn mapojn. Por la celo de navigado, magnetosensivo temas pri la uzado de la magneta kampo de la Tero (magnetosfero).
Magnetosensivaj estas bakterioj, artropodoj, moluskoj kaj membroj de ĉiuj gravaj taksonomiaj grupoj de vertebruloj.
Homoj ŝajne ne estas magnetosensivaj, sed troviĝas  kemiaĵo (kriptokromo) en la homa okulo, kiu eble havas tian kapablon en aliaj bestoj.
Proponitaj mekanismoj
Oni studis la uzon de magnetaj kampoj por orientiĝi en klaso de bakterioj nomita magnetosensivaj bakterioj. Ĉi tiu fenomeno nomiĝas magnetotropismo. La bakterioj orientas sin kaj migras en direkto laŭ magnetaj kampaj linioj de la magnetosfero. La bakterioj enhavas magnetosomojn, kiuj estas kelknanometrajn longaj partikloj de magnetito aŭ fera sulfido enfermitaj en la bakteriaj ĉeloj. La magnetosomoj estas ĉirkaŭitaj de membrano kunmetita el fosfolipidoj kaj grasacidoj kaj enhavas almenaŭ 20 specojn de proteino. Ili formiĝas en ĉenoj kie la momanto de ĉiu magnetosomo alliniiĝas paralele, kaŭzante ĉiun bakterian ĉelon esence agi kiel magneta dupoluso, donante al la bakterioj la atributojn de konstanta magneto.
Por bestoj la mekanismo por magnetosensivo estas nekonata, sed ekzistas du ĉefaj hipotezoj klarigi la fenomenon. Laŭ unu modelo, kriptokromo, kiam prilumata de blua lumo, aktiviĝas formante paron de radikaloj   (molekuloj, ĉiu kun sola senpara elektrono) kie la spinoj de la du senparaj elektronoj estas korelaciaj. La ĉirkaŭa magneta kampo influas la dinamikon de ĉi tiu korelacio (paralela aŭ kontraŭparalela) kaj tio influas la periodon dum kiu kriptokromo restas en sia aktivigita stato. Aktivigo de kriptokromo povas influi la lumsensivon de retinaj neŭronoj, kun la rezulto ke la besto povas "vidi" la magnetan kampon. La forto de la magneta kampo de la Tero estas nur 500 mikroteslo do estas malfacile koncepti mekanismon per kiu tia kampo povus kaŭzi kemiajn ŝanĝojn krom tiuj, kiuj influas la malfortajn magnetajn kampojn inter radikalaj paroj. Do oni supozas ke kriptokromo estas nepra por la lumdependa kapableco de la bananmuŝo Drosophila melanogaster percepti magnetajn kampojn.
Ĉi tiuj organoj sensas tre malgrandajn variojn en la potenciala diferenco inter la poro kaj la bazo de la elektrosensiva sako. Pliigo de la potencialo rezultas en malkresko en la rapido de nerva agado kaj malkresko en potencialo rezultas en kresko en la rapido de nerva agado. Tio estas analoga al la konduto de kurentportanta konduktilo; kun fiksa kanala rezistanco, pliigo en potencialo malpliigus la kvanton de kurento sensata kaj inverse. Ĉi tiuj sensiloj troviĝas laŭ la buŝo kaj nazo de ŝarkoj kaj rajoj.
En senvertebruloj
Magnetosensivo estas bone dokumentita en abeloj, formikoj kaj termitoj. Formikoj kaj abeloj uzas ĝin por orienti sin kaj navigi en areoj ĉirkaŭ siaj nestoj kaj ene de iliaj migrovojoj. Ekzemple, per la uzo de magnetosensivo, la brazila senpika abelo Schwarziana quadripunctata kapablas distingi diferencojn en altitudo, loko kaj direkto uzante la milojn da harsimilaj partikloj sur siaj antenoj.
Takeshi Terada
Takeshi Terada (寺田 武史, n. ) estas japana futbalisto.