cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rumanio
Al la sendependigo kaj unuigo
Valaĥio kaj Moldavio devis alfronti al la otomana Imperio (kaj al aliaj malamikoj) tra la jarcentoj, en ripetitaj okazoj devante pagi impostojn por subteni sian sendependecon. Malgraŭ la kontinuaj militoj, ili ankaŭ atingis kulturajn atingojn, kiel dum la reĝado de Mircea cel Bătrân, Matei Basarab, Constantin Brâncoveanu aŭ Dimitrie Cantemir. Elstaraj luktistoj kontraŭotomanaj estis Mircea cel Bătrân, elvokita en la poemo de Eminescu, Vlad Țepeș, Ștefan cel Mare, Mikaelo de Valaĥio kaj iuj inkludas tie al Iancu de Hunedoara, reganto de Transilvanio kaj patro de la reĝo de Hungario Matiaso Korvino. Kvankam ambaŭ prinslandoj estis dependaj de la Otomana Imperio konservis siajn aŭtonomecojn, ĉar la Imperio plie interesiĝis pri la enspezo de impostoj kaj pri rekrutado de soldataro.
En la 18-a jarcento la du princlandoj perdis sian rajton al propra ekstera politiko, ĝis la definitiva sendependeco de la lando en 1878. La rumanoj (inkluditaj tiuj de Transilvanio) ankaŭ partoprenis en la Revolucio de 1848, animitaj de la idealoj de la romantika naciismo. Alexandru Ioan Cuza (1859-1866) estis la unua reganto de la "Kunigitaj Princlandoj de Valaĥio kaj Moldavio", pioniro de reformoj laŭ franca modelo. Tamen, Cuza estis devigita abdiki fare de la sektoroj pli reakciaj, kaj oni elektis fremdan princon por regi la Princlandojn Kunigitajn. Tiu princo estis Karolo (1866-1914), de Hohenzollern-Sigmaringen, kiu alvenis por esti la unua reĝo de Rumanio, en 1881, kiam la eŭropaj povoj agnoskis la sendependecon de Rumanio, tra la Kongreso de Berlino de 1878 (post la partopreno de la rumanoj en la rusa-turka milito). Estis la periodo de la komencoj de la industriiĝo de la lando, kaj la komencoj de la kapitalismo.
20-a jarcento
Rumanio deklaris sin neŭtrala en 1914, je la komenco de la unua mondmilito, sub la nova reĝo Ferdinando, nevo de Karolo, sed akceptis eniri en la milito formante parton de la Triopa Entento en 1916, kun la espero regrupigi ĉiujn provincojn kun plimulto de rumana loĝantaro. En 1775, la Monarkio de Habsburgoj estis aneksinta la parton nordan de Moldavio, nome Bukovino, kaj la otomana Imperio parton de suda Bugeac. En 1812 la rusa Imperio estis aneksinta parton de Besarabio, parte redonita post la Milito de Krimeo, per la Pariza Traktato. Je la fino de la 19-a jarcento, la Monarkio de Habsburgoj enkorpigis Transilvanion en kio poste nomiĝis la Aŭstra Imperio. Kun la Pakto de Berlino de 1878, la sendependeco de Rumanio estis agnoskita de la Eŭropaj Povoj. Por cedi al Rusio la tri distriktojn de la sudo de Besarabio kiuj estis rekuperitaj post la Milito de Krimeo de 1852, la nova Reĝlando de Rumanio ricevis Dobrogea. Je la fino de la unua mondmilito, la Aŭstrohungara Imperio kaj la rusa Imperio estis kolapsintaj, lasante ke Besarabio, Bukovino kaj Transilvanio, kuniĝu libere kun Rumanio en 1918.
El la 1920-aj jaroj Rumanio atingis sian plej grandan etendon kaj prosperis kaj ekonomie kaj kulture. En la jardeko de 1930, dum la reĝado de Karolo la 2-a, ŝprucis forta faŝisma movado, nomita la "Gvardio de Fero". En 1940 Sovetio devigis Rumanion cedi al ĝi Besarabion kaj la nordon de Bukovino, dum la nazia Germanio koncedis la nordon de Transilvanio al Hungario kaj la sudon de Dobrogea al Bulgario. La okazaĵoj de 1940 estis responditaj tiam por la tuta rumana socio, kun la escepto de la tiame malgranda grupo komunisma establita en la lando, kiu apogis la eksteran politikon de Sovetio. La 5-an de septembro de 1940 la marŝalo Ion Antonescu faris puĉon kaj akiris la registaron. Lia ĉefa intenco estis rekuperi la perditaj teritorioj en 1940. En 1941 Ion Antonescu sukcesis fini kun la Gvardio de Fero.
En tiu sama jaro estis proklamita la Popola Respubliko de Rumanio kaj Constantin Ion Parhon ekprenis la povon. En 1952, estis sekvita de Petru Groza, kiu regis ĝis 1958, kiam lin sekvis Gheorghe Gheorghiu-Dej. Dum lia registaro, ĝi iniciatis periodon de ia sendependeco koncerne al Sovetio kaj reaperis iu sento naciisma rumana, sed atente prigardita de la Rumana Komunisma Partio. Post la registaro de Chivu Stoica, en 1967 venis la prezidanteco de la registaro al Nicolae Ceaușescu. Lia devio al politiko personalisma kaj diktatora, havigis al li en la komenco la amikecon de okcidentaj registaroj por promocii la malfondon de la Pakto de Varsovio kaj kritiki la sovetiajn intervenojn en Ĉeĥoslovakion kaj Afganion en 1968 kaj 1979 respektive. Krome, la vivnivelo en la lando estis akceptebla, kaj estis plena dungiteco. Tamen, Ceaușescu alvenis al izolado de la Okcidento kaj al kopiado el Norda Koreio de la kulto al la personeco. Menciindas ke la epoko de la socialismo en Rumanio estis ankaŭ epoko de la persekutado de la reprezentantoj de la Rumana Ortodoksa Eklezio (kaj de la aliaj religioj), kaj ajna religia demonstracio estis malpermesita.
En la 1980-aj jaroj Ceaușescu iniciatis politikon kiu havis kiel celon fini kun la ekstera ŝuldo. La metodo estis la tiel-nomita "raciigo" (drasta redukto) de artikloj de unua neceso kiel viando, lakto, ovoj, hejma akvo kaj elektra lumo. La unuaj demonstracioj kontraŭkomunismaj okazis en Braŝovo en 1987, sed ili estis subpremitaj. Kiel respondo al la situacio en la lando, eksplodis la Rumana Revolucio de 1989 en Timișoara kaj, poste, en Bukareŝto kaj en ĉiuj gravaj urboj, en decembro de 1989. Nicolae Ceaușescu estis perdinta la apogon de la armeo kaj estis arestita, juĝita kaj ekzekutita kun sia edzino kaj konsilantino Elena Ceaușescu, la tagon de Kristnasko. Iuj ortodoksaj sektoroj kritikis poste la ekzekuton en la tago de Kristnasko.
En 1990 kaj 1992 okazis la unuaj demokratiaj elektoj kie venkis Iliescu. De la komenco estris la transiron al la demokratio Ion Iliescu kaj ties partio Frontul Salvării Naționale kvankam li mem estis estinta grava membro de la Komunisma Partio. En urboj kaj ĉefe en Bukareŝto estis granda kontraŭstaro kontraŭ tiu procezo, kiu implikis koruptadon kaj malfortecon de la ekonomio en ties trapaŝo al la merkata ekonomio, kio provokis tre altan elmigradon de junuloj ĉefe al Italio kaj Hispanio, kio ne plibonigis la staton de la ekonomio. En 1996 venkis la balotadon la demokrat-kristano Emil Constantinescu, poste revenis Iliescu kaj en 2004 denove venkis dekstrulo nome Traian Băsescu.
Politiko
Rumanio havas konstitucion de 1991 kaj reformita en 2003. Estas balotado por elekti kaj la prezidenton (ĉiun kvinan jaron) kaj la duĉambran parlamenton (ĉiun kvaran jaron). La prezidenton kun la partio majoritata en la parlamento elektas ĉefministron kaj tiu elektas la registaron. La jura povo estas sendependa.
Administra divido
41 distriktoj (județe) plus la memstara municipo București (vidu la liston de ISO-kodoj). En tiuj distriktoj estas 2686 ruraj komunumoj kaj 265 urbaj municipoj.
Alfabetorde la distriktoj de Rumanio jenas (interkrampe la distrikta ĉefurbo):
Jen listo de urboj de Rumanio:
Neformale la lando konsistas el regionoj difinitaj parte geografie, parte historie, nome: Tiuj regionoj ne ĝuas oficialan memstarecon aŭ administran konsideron.
Jablonov
Jablonov, hungare Szepesalmás, germane Apfelsdorf estas vilaĝo en Slovakio en regiono Prešov, en distrikto Levoča.
Rumanio
Ekonomio
Ĝis la Dua Mondmilito, la rumania ekonomio estis bazita plejparte sur agrikulturo kaj la lignoindustrio, kiuj generis proksimume duonon de la enspezo de la lando.
Jablonov
Situo
Jablonov situas fine de sakovojo, aŭtovojo preteriras. Levoča troviĝas je 14 km.
Rumanio
Ekonomio
Ekde la Dua Mondmilito la ekonomio en Rumanio estis ŝtatigita kaj planita. Klopodoj estis faritaj por transformi Rumanion en modernan industrian landon. Estante lando riĉa je naturaj resursoj, Rumanio altiĝis al la unua rango de la industrilandoj en Orienta Eŭropo, kun la emfazo de la ŝtalproduktad industrio kaj la naftoindustrio. La kemia industrio ankaŭ formiĝis, kune kun la karba minindustrio.
Jablonov
Historio
La unua mencio devenis el 1235 laŭ la tiama hungara ortografio "Almas". La slovaka loknomo "Jabulanc" aperis en 1321. La tataroj detruis la komunumon en 1241, poste germanoj refondis ĝin. Inter 1318-1388 la vilaĝo ricevis rajton por bazarado semajne po 1. En 1828 vivis tie 964 homoj en 133 domoj. En 1910 loĝis en Szepesalmás 786 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 loĝis en Jablonov 995 homoj, (937 slovakoj, 51 ciganoj).
Rumanio
Ekonomio
Ekde 1999, la plej multaj el la firmaoj estis privatigitaj. En la 2000-aj jaroj, la lando spertis jarojn da akcelita ekonomia kresko kaj multajn eksterlandajn investojn, sed la tutmonda ekonomia krizo de 2008 forte damaĝis la ekonomion de la lando kaj haltigis la rapidan kreskon. Rumanio aliĝis al Eŭropa Unio la 1-an de januaro 2007.
Jablonov
Famuloj
En iama Almás naskiĝis akademia instruisto Mátyás Kolbay.
Katalin Mezey
Katalin Mezey [mezei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mezey Katalin estas hungara verkisto, poeto, tradukisto, instruisto, ĵurnalisto. Ŝia frato estas fizikisto Ferenc Mezei, ŝia filo estas Mátyás László Oláh. Katalin Mezey naskiĝis la  1943 en Budapeŝto.
Rumanio
Ekonomio
La rumania valuto estas la rumana leuo (leŭo, indikita RON), kiu estas dividita en 100 bani. En 2014, Rumanio estis atendita adopti la eŭron kiel valuton, sed ankoraŭ ne faris tion.
Katalin Mezey
Biografio
Katalin Mezey frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1961 kaj 1967. Ŝi debutis en la literaturo jam en 1963. Inter 1964 kaj 1966 ŝi instruis en Tatabánya, poste 2 jarojn kulturisto, ekde 1970 ĵurnalisto. Post jaroj ŝi havis postenojn ankaŭ en la sindikato.
Rumanio
Ekonomio
Rumanio estas unu el la ĉefaj produktantoj kaj eksportantoj de agrikulturaj produktoj de Eŭropo. Tiu sektoro kovras 10 % de la MEP. La kultivejoj okupas 40 % de la surfacon de la lando; la forstaj rimedoj abundas kaj fiŝkaptado etendiĝas. Ekzistas kuŝejoj de natura gaso kaj nafto kiu helpas en la ĉiutaga konsumado, sed por satigi la totalan peton la lando devas importi ilin, ĉefe el Rusio. Por klopodi redukti la dependon de eksteraj faktoroj, oni disvolvigis la kreadon de atomaj centraloj kaj hidroelektraj centraloj, kiuj nun havigas 45% de la energio konsumata en la lando.
Katalin Mezey
Biografio
Ŝi havas edzon, ŝi naskis 3 gefilojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1985-2015, lastfoje premion Kossuth.
Rumanio
Ekonomio
La industria sektoro reprezentas 35 % de la MEP, malgraŭ ke en la lastaj tempoj, la instalaĵoj konstruitaj dum la etapo de ekonomio centralizita restis malaktualaj kaj la fabrikoj devis investi amase en modernigoj. La ĉefaj sektoroj estas la tekstila, la siderurgia, la produktado de maŝinaro kaj veturiloj, de armilaro kaj la procesorado de la terkultura produktado.
La servoj okupas la ceteran 55 % de la MEP, estante la turismo la ĉefa impostpaganto. La Nigra maro, la delto de la Danubo kaj la Karpatoj estas la naturaj allogaĵoj kiuj koncentras la turismon, dum en Transilvanio elstaras ĝia kultura heredaĵo.
La indico de senlaboreco estas de 6,4%, pluraj punktoj sub aliaj landoj de la regiono kaj de Okcidenta Eŭropo. La komerca bilanco havas signifan deficiton, la eksportadoj estas de 33.500 milionoj de eŭroj dum la importadoj atingas 56.400 milionojn de eŭroj. La ĉefaj partneroj de Rumanio, tiel en la eksportadoj kiel en la importadoj estas Italio kaj Germanio. Elstaras la fakto ke ĝi subtenas bonajn komercajn rilatojn kun ĉiuj landoj de lingvo hispana, speciale kun Ĉilio, Kolombio, Ekvatoro, Hispanio kaj Venezuelo.
Transporto
La fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea estas eksa fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 219 kaj ligis la stacion Vâlcele en la distrikto Argeș kun Bujoreni norde de Râmnicu Vâlcea en la distrikto Vâlcea. Ĝia precipa celo estis ligi la fervojon Pitești – Curtea de Argeș (en la valo de Argeș) kun la linio Piatra Olt – Podu Olt (en la valo de Olt), konsiderinde mallongigante la fervojan distancon inter Bukareŝto kaj Sibiu kaj malŝarĝante la linion de Bukareŝto al Braŝovo. La fervojlinio Podu Olt – Piatra Olt estas duaranga fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 201 kaj ligas la linion inter Sibiu kaj Braŝovo al la transkarpataj distriktoj Vâlcea kaj Olt.
Demografio
La loĝantaro de Rumanio atingas 20,121,641 loĝantojn (2011), kaj ĝi malpliiĝas je kreskoritmo de 0,12 % jara. La plimulto de la loĝantaro apartenas al la rumana etno (88,9 %), sekvita de grava komunumo de hungaroj (6,6 %), koncentrita ĉefe en la regiono de Transilvanio, kaj de ciganoj (2,5 %). ukrainoj (0,3 %), rusoj, germanoj (0,3 %), turkoj, bulgaroj, italoj kaj serboj, kune kun aliaj minoritatoj, ili konstituas la reston de la loĝantaro. La loĝantoj koncentriĝas en la ebenaĵoj, kie estas la industriaj centroj kaj kie oni disvolvas la grandskalan agrikulturon.
La 55,2% de la rumanoj vivas en la urboj, kio reprezentas unu el la plej malaltaj proporcioj de Eŭropo, nur superita por iuj de ĝiaj najbaroj balkanaj kaj Moldavio. La ĉefaj urboj de la lando estas Bukareŝto, la ĉefurbo, kun 2 milionoj de loĝantoj, Iași, Braŝovo, Cluj-Napoca, Timișoara, Craiova, Konstanco, Galați kaj Deva ĉiuj ili kun loĝantaro de inter 280.000-330.000 loĝantoj.
Rumanio estas ŝtato sen oficiala religio, kvankam pli ol 89% de la loĝantaro enkadriĝas en la Rumana Ortodoksa Eklezio (laŭ la censo de 2002). Ankaŭ estas signifaj kvantoj da katolikoj (kaj latinaj kaj anoj de orientaj katolikaj eklezioj, kiuj reprezentas ĉirkaŭ 5,6% de la loĝantaro, multaj de ili de la hungara kaj germana minoritatoj de Transilvanio), protestantoj (kaj luteranaj kaj kalvinismaj, ĉirkaŭ 3,7% de la loĝantaro), grupoj pentekostaj kaj islamanoj (ĉirkaŭ 100.000, 0.4% de la tuta loĝantaro). Laŭ la censo de 2002, vivis en la lando ankaŭ 23.105 ateistoj kaj senreligiuloj kaj 6.100 judoj, kvankam multegaj supervivintoj elmigris al Israelo post la Dua Mondmilito. La procento de kredantoj en Rumanio estas komparebla al la procento de kredantoj en Turkio, kun la mencio ke Turkio estas lando majoritate islama.
La rumana estas la oficiala lingvo de la lando. Sekvas ĝin laŭ graveco la hungara kaj la cigana (kiu havas nenion rilate la rumanan, sed kun la romis, la rumanaj ciganoj), parolitaj de la loĝantaroj de tiuj etnoj. La ukraina estas parolata en areoj de Maramures, Bukovino, Dobruĝo kaj Banat. La angla estas la unua fremda lingvo kiun oni studas en la plimulto de la rumanaj lernejoj, kaj nuntempe estas kresko de pruntoj de la angla en la rumana vortotrezoro. La franca estas parolata de signifa nombro da personoj (ĉirkaŭ 5 milionoj), kaj Rumanio estas membro de la Frankofonio. Ankaŭ la hispana estas parolata de granda nombro de la loĝantaro kaj la nombro kreskas.
Kulturo
La kulturo de Rumanio estas riĉa kaj diversa. Kiel la propraj rumanoj, estas difinita fundamente kiel punkto de renkonto inter tri regionoj: Centra Eŭropo, Orienta Eŭropo kaj la Balkana Duoninsulo, sen ebla inkludo en neniu de ili. La rumana identeco formiĝis sur substrato de romianoj kaj dakianoj, kombinita kun aliaj influoj. Dum la mezepoko, la rumanoj estis influitaj de la slavoj, de la grekoj kaj de la Bizanca Imperio, de la otomanaj turkoj, kaj, en plej malgranda gravo, de la hungaroj kaj de la germanoj (en Transilvanio). La moderna rumana kulturo disvolviĝis pli malpli dum la lastaj 250 jaroj, kun forta okcidenta influo, aparte franca kaj germana, kaj en la lastaj 20 jaroj ankaŭ brita kaj usona.
Heredaĵo
La de UNESKO Listo de Lokoj de Monda heredaĵo inkludas rumanajn lokojn kiaj la Fortresopreĝejoj de Transilvanio, la Pentritaj preĝejoj de norda Moldavio, la Lignaj preĝejoj de Maramures kiuj kombinas gotikan stilon kun tradicia elligna konstruado, la Monaĥejo de Horezu, la fortikurbo de Sighișoara, kaj la Dakiaj Fortikaĵoj de la Montoj Orastie.
Bukovinaj preĝejoj, Nordvalaĥiaj monaĥ(in)ejoj, Danubdelto, romiaj restaĵoj en Valaĥio kaj Transilvanio.
Rumanio en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 41an ĉapitron "Fabeloj el Rumanio" al komentoj pri la lando; poste ŝi rakontas tri fabelojn pri bestoj (abelo kaj araneo, predrikino kaj perdrikidoj kaj pego respektive).
Rumanio kaj Esperanto
Rumana Esperanto-Societo estis la esperantista organizaĵo en Rumanio el 1907 al 1947 kaj refondiĝis post la Rumana Revolucio de 1989.
Hadrona strio
Hadrona strio estas kreita per kelkaj elementaj partikloj, kiuj moviĝas unudirekte en mallarĝa konuso. Pro proksimeco de partikloj kun grandaj energioj, okazas hadronigo de kvarko aŭ gluono, energio de kiu estas ege pli granda ol maso de piono. Oni neniam observis hadronajn striojn en naturo, nur en eksperimentoj per partiklaj akceliloj kaj aliaj metodoj de partikla fiziko.
Pro fenomeno de kolorkonservo, kiu estas leĝo en kvantuma kolordinamiko, partikloj kun kolorŝargo, kiel kvarkoj, ne povas ekzisti en libera formo. Se pro granda energio ili estas distirataj unu de la alia, ili tuj fragmentiĝas je strioj de hadronojn, tiel aperigante novajn, pli malmultepezajn kvarkojn. Se oni mezuras la striojn en partikla akcelilo, oni povas determini ecojn de la originala kvarko.
En relativisma fiziko de multepezaj jonoj strioj estas uzataj por kompreni strukturon de kolordinamika materio, aperinta post kolizio. Kiam la kolordinamika materio venas al fazo de kvark-gluona plasmo, energia elfluo el la medio rimarkeble kreskas, kaj same kreskas la elfluantaj hadronaj strioj.
Hadronaj strioj en modernaj eksperimentoj
En eksperimentoj la hadronaj strioj estas studataj per analizo de energio per partikla detektilo. Plej ofte oni uzas kalorimezurilon kun multaj ĉeloj, en kiuj ŝargitaj partikloj restigas markojn. Unu ĉelo estas "forbrulita" per nur unu partiklo, kaj do laŭ markoj en ĝi oni povas rekonstrui strukturon de strio kaj studi ĝiajn ecojn.
En tia studo estas uzataj jenaj teknikoj:
Apero de strioj
Strioj aperas dum procedoj de disvastigo de elementaj partikloj, en kiuj partoprenas kolorŝargitaj objektoj, kvarkoj aŭ gluonoj. Tipa tia procedo - anihilo de elektrono kaj pozitrono en oscilacion gamo-kvantumo/Z-bosono, post kies disfalo aperas du kvarkoj. Poste la kavarkoj hadroniĝas kaj tiel strioj aperas. Tiuj fenomenoj nomiĝas dustriaj fenomenoj. Unue oni observis ilin en elektron-pozitrona koliziilo SPEAR en laboratorio SLAC (Usono) en jaro 1975.
Probableco de apero de unu speciala stria stato dum disvastigo de protonoj povas esti kalkulita per metodoj de kvantuma kolordinamiko kaj distribu-funkcio de partonoj en protono:
kie
Elementaj sekcoj kalkulatas laŭ teorio de Peskin kaj Schroeder. Diferaj parametroj de partona distribuo en Monte Carlo generilo estas pridiskutata en T. Sjöstrand et al. (2003)
Listo de dolmenoj en Nederlando
Dolmenoj en Nederlando laŭ provinco.
Hadrona strio
Fragmentiĝo de strio
Pro efekto de hadroniĝo la partono, kiu eliras punkton de kolizio, radias gluonojn kaj kvark-kontraŭkvarkajn parojn. Tiu fenomeno similas (kaj eble parencas) al bremsradiado de ŝargita partiklo en elektromagneta kampo. Kolordinamika kampo estas kreata far kaj la radiitaj partikloj mem, kaj aliaj partikloj en punkto de kolizio.
Unu el difinaj ecoj de naskiĝo de strio estas perdo de kolorŝargo de originala partono. Ĉar la partono havas kolorŝargon kaj la strio konsistas el hadronoj de neŭtraj koloŝargoj, oni ne povas rigardi tiun ĉi procedon kiel fermitan sistemon, sen konsideri interagojn kun aliaj partikloj. Mekanismo de tia perdo de kolorŝargo nomiĝas fragmentiĝo de strio.
La tipo de evoluo, kiun montras procedo de fragmentiĝo, estas priskribita far granda grupo de sciencistoj kaj pro tio havas sufiĉe longan nomon. Ĝi nomiĝas evoluo de Dokshitzer-Gribov-Lipatov-Altarelli-Parisi (DGLAP) kaj priskribeblas per jena formulo:
Boľkovce
Boľkovce, hungare Bolyk estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Lučenec.
Sueboj
La sueboj, suevoj aŭ svevoj (latine suebi aŭ suevi; en la germana Sueben, Sweben aŭ Schwaben; en la rusa свевы) estis ĝermana popolo venanta el la nordo de Eŭropo. Ilia primitiva setlejo troviĝas en la zono de la baltia maro, nomata de la romianoj Mare Suebicum. Tacito menciis tiun etnonomon, sed li nomas tiel ĉiujn ĝermanajn popolojn de la Oriento (markomanoj, kvadoj, turingoj kaj alemanoj).
En siaj migradoj, la sueboj direktiĝis suden kaj okcidenten, dumtempe restante en la areo de la moderna Germanio. Ankoraŭ ekzistas germana regiono nomata Ŝvabio (Schwaben, kies loĝantoj estas nomataj ŝvaboj). Ankaŭ en Asturio ekzistas la "Sierra del Sueve". En ĉi tiu epoko pluraj triboj disiĝis de la centra grupo de la sueboj por naski la alemanojn.
Boľkovce
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, fine de sakovojo el Lučenec, kiu troviĝas 8 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1255 en formo "Buchk". Antaŭ la turkoj la kampoj apartenis al diversaj fortikaĵoj. Sur la rivereto akvomuelejo funkciis. En 1910 loĝis tie 464 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis tie 669 da homoj, (487 slovakoj, 169 hungaroj).
Famuloj
En la iama Bolyk naskiĝis hungara historiisto István Katona
33614 Meganploch
33614 Meganploch estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Megan Coral Ploch, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri media inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Pelham Memorial High School de Pelham (Nov-Jorkio, Usono).
14701 Aizu
14701 Aizu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Aizu estas la plej okcidenta triono de la gubernio Fukuŝima (Japanio). La lernejo de samurajoj Nisŝinkan estis establita tie dum la Epoko de Edo. La Universitato de Aizu, kiu partoprenis je kosmaj misioj kiel Hajabusa kaj Kaguja, estis fondita en 1993.
István Slamovits
István Slamovits [iŝtvAn ŝlamoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Slamovits István estas hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, kantisto, komponisto, tekstopoeto). Lia karesnomo (vaste konata) estas Slamó [ŝlamO].
Aleksandra Lisowska
Aleksandra LISOWWSKA (naskiĝis la 12-an de decembro 1990 en Braniewo) estas pola atletikistino specialiĝanta pri longdistanca kuro. Maratona ĉampionino de la 25-a Atletika Eŭropa Ĉampioneco en Munkeno en 2022.
Maristino de Pola Mararmeo. Partoprenantino de Somera Olimpiko 2020 en Tokio.
István Slamovits
Biografio
István Slamovits frue interesiĝis pri la ŝlagroj, li aliĝis al pluraj ŝlagrorkestroj. Inter 1977–1983 li estis signifa membro de Edda (rokgrupo) kaj li iĝis tutlande konata. En 1983 muzikaj konfliktoj okazis en la ŝlagrorkestro, tial Slamovits retiriĝis. Post 2 jaroj li reaperis jam kun alia ŝlagrorkestro, tamen la pli fruaj sukcesoj ne ripetiĝis. En 1987 li fondis denove alian muzikgrupon sen sukcesoj. Inter 1998-2005 kaj denove inter 2007-2009 li vivis en Israelo. Hejmenveninta li denove fondis orkestron.
Simca
Simca (Société Industrielle de Mécanique et Carrosserie Automobile) estis franca aŭtomobilfabriko ekzistanta en la jaroj 1934 - 1980. Simca aŭtoj estis produktitaj en Nanterre, kaj ekde 1954 en Poissy, apud Parizo.
Post la Dua mondmilito Simca kunlaboris kun Ford kaj Chrysler. Simca fabrikis du modelojn de la kompanio: Simca 1307 en 1976 kaj Simca Horizon en 1979. En 1980 Peugeot aĉetis la fabrikon. En 1987, ĝi ĉesis produkti aŭtojn sub la marko Simca.
Malgrandleonidoj
La Malgrandleonidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 19-a ĝis la 27-a de oktobro, kun maksimumo atingita je la 24-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Malgranda Leono, en regiono kiu proksimas la stelon Beta Leonis Minoris. Je la tago de la maksimumo povas fali 2 meteoroj ĉiuhore.
Konstanta faktora regulo en integralado
La konstanta faktora regulo en integralado estas duala de la konstanta faktora regulo en diferencialado, kaj estas konsekvenco de la lineareco de integralado.
Malgrandleonidoj
La meteoroj devenas de la kometo C/1739 K1.
Konstanta faktora regulo en integralado
La pruvo startas de tio ke la de integralado estas inverso al diferencialado:
Malgrandleonidoj
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Leo-Minoriden en la germanlingva vikipedio
Konstanta faktora regulo en integralado
Nun multipliku ambaŭ flankojn per la konstanto k. Ĉar k estas konstanto ĝi estas ne dependa de x:
Uzu la konstantan faktoran regulon en diferencialado:
Integralu je x:
Nun de (1) kaj (2) oni havas:
Pro tio:
Nun faru novan diferencialeblan funkcion:
Nun oni povas reanstataŭigi y-on per tio kio ĝi estis originale:
Speciala okazo estas kun k=-1 :
Kanaacoj
La kanaacoj (Cannaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo zingibraloj (Zingiberales). Ĝi enhavas ununuran genron (kanao) kaj 12 speciojn,.
La natura disvastiĝregiono de la genro Canna estas la tropikaj ĝis subtropikaj regionoj de la Nova Mondo (Neotropiso). Kelkaj specioj estas sovaĝigitaj tutmonde en la tropikoj.
La specioj kreskas de la marnivelo ĝis 3000 m super la marnivelo. Ekzistas multaj varioj, kiuj estas uzataj kiel ornamplantoj en parkoj kaj ĝardenoj.
Morfologio kaj folio
Canna-specioj plujaraj herbaj plantoj kun rizomoj kiel transvivaj organoj. La plantoj atingas kreskoalton, depende de la specio, inter 0,50 kaj 5 metroj. Ili havas rektajn nebranĉitajn tigojn aŭ la translobantaj foliingoj formas „pseŭdotrunkon“. La altenaj kaj spirale aŭ duvice simplaj folioj estas dividitaj en foliingon, mallongan folitigon kaj foliplaton. La paralelaj folivejnoj deiras de la meza vejno (ne tipa por monokotiledonoj).
Floraroj kaj floroj
La okulfrape fine starantaj grapolaj aŭ spikaj infloreskoj estas ofte kunmetitaj el unu- aŭ dufloraj cumaj floraroj kun ofte malgrandaj verdaj brakteoj.
La duseksaj, plej ofte grandaj floroj estas unusimetriaj kaj trinombraj. La involukroj havas diversajn formojn. La tri liberaj sepaloj estas plej ofte verdaj. La tri petaloj estas verdaj aŭ bele koloraj. La bazo de la koronfolioj esta kunkreskinta kun kun la staminodioj al stamena kolumo. Ekzistas du cirkloj kun po origine tri stamenoj, sed por ĉiu floro ekzistas nur po unu fertila stameno kun unu korolsimila filamento, la aliaj estas transformitaj en korolsimilaj staminodioj. Unu el la staminodioj formas la labelon. Ĉe kelkaj specioj mankas la staminodio. La korolfolioj kaj la staminodioj havas verdan ĝis ruĝan koloron.
La tri kareloj estas kunkreskinta al sinkarpa ovario, kiu havas molan pikilan surfacon kaj multajn ovoloj. La pistilo estas korolsimila. La polenado okazas pere de insektoj.
21665 Frege
21665 Frege estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto kaj logikisto Friedrich Ludwig Gottlob Frege (1848–1925), profesoro ĉe la Universitato de Jena, kiu establis la logikajn fundamentojn de la aritmetiko. Li enkondukis la simbolojn por la konceptoj – hodiaŭ larĝe uzataj en logiko – pri aserto, neo, implico, ekzista kaj universala kvantizantoj.
Kanaacoj
Kromosomnombro kaj enhavosubstancoj
La kromosoma nombro estas x = 9. La enhavosubstancoj esta pro-antocianidino, cianidino, flavonoidoj (Kaempferolo kaj Kverketino).
Taksonomio
La genro Canna estis ofte enordigita en la familio de la Marantacoj kaj ĝi estas al tiu plej proksime parenca. Nun ĝi formas propran familion, la familion de la kanaacoj. La familion starigis en 1789 Antoine Laurent de Jussieu en sia verko Genera Plantarum, p. 62, sub la nomo „Cannae“.
La unua priskribo de la genro Canna okazis en 1753 de Carl von Linné en Species Plantarum, 1, p. 1. Kiel lectotypus Canna indica L. estis fiksita de Nathaniel Lord Britton en Flora of Bermuda, 1918, p. 86. sinonimoj por Canna estas Achirida, Cannacorus , Katubala , Xiphostylis , Distemon , Eurystylus. La genra nomo Canna venas de la latina vorto canna por kano.
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (13 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Manĝebla kanao
La plej grava specio kaj kiel ornamplanto kaj kiel nutraĵplanto estas hindia kanao (Canna indica). La nomo venas de „Okcidenta Hindio“ (okcidenthindaj insuloj).
Nutraĵo
La hindia kanao, ankaŭ nomata „Achira“ aŭ manĝebla kanao, estas kultivata por ricevi nutraĵon en la Andoj (Peruo kaj Ekvadoro) kaj en Azio (Vjetnamio kaj la suda parto de Ĉinio). Canna-rizomoj estas manĝeblaj kaj ameloriĉaj. La rizomoj povas enhavi multajn fibrojn kaj devas kuiriĝi dum horoj, por ke ili estu manĝeblaj. La gusto similas al tiu de batato. En Azio oni faras el la amelo celofannudelojn.
Ornamplantoj
La genro aperis jam en 1570 en Eŭropo kiel ornamplanto. Ekde ĉ. 1800 oni intense krucigas ĝin. Hodiaŭ ekzistas ĉ. 1000 registritaj kultivaroj.
Canna-hibridoj povas esti kultivataj en tinoj (vidu: tinplanto) en bedoj. La Canna-Longwood-hibridoj taŭgas por est plantataj en lagetoj kiel marĉplantoj.
Kultivaroj
Ekzistas kelkaj nanaj formoj de Canna indica, kiuj atingas alton de nur ĉ. 50 cm kaj kiuj taŭgas kiel potplanto. Jen kelkaj nanaj kultivaroj:
Jen kelkaj altekreskantaj kultivaroj:
Cetera utiligado
La nigraj semoj estas uzataj kiel bidoj por fari ĉenojn kaj rozariojn.
Éva Farkas Wellmann
FARKAS WELLMANN Éva [farkaŝ] estas rumanuja hungara poetino, anino de E-MIL naskita la 19-an de marto 1979 en Târgu Mureş.
Kariero
En 2002–2003 Éva Farkas Wellmann instruis en Kluĵo en lingvolernejo Bridge Language Study House, en 2002 en la fako de ĵurnalismo de Universitato Babeş–Bolyai. Ekde aŭtuno de 2002 ĝis aŭtuno de 2003 ŝi laboris kiel kunlaborantino de Romániai Magyar Irodalmi Lexikon. Ekde 2003 ŝi estas instruistino de Ĝenerala Lernejo Orbán Balázs en Odorheiu Secuiesc.
Preĝejo Sankta Anna (Leányfalu)
preĝejo Sankta Anna estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Leányfalu. Ĝi estas la plej malnova publika konstuaĵo de la komunumo.
Historio
Antaŭ konstruado de la preĝejo Leányfalu estis nur ekstera parto de Pócsmegyer, sed la katolikoj apartenis al paroĥo de Szigetmonostor, tial ili vizitis preĝan ĉambron trans la Danubo. En 1890 la preĝa ĉambro cindriĝis pro incendio. Estis necese konstrui propran preĝejon en Leányfalu, kiu konstruiĝis en 1898. La katolika grupo memstariĝis en 1937, la paroĥo fondiĝis en 1946. La orgeno estis farita nur en 1987.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La turo (kaj same la enirejo) estas videbla en mezo de la fasado. Super la enirejo estas videbla mozaiko, kiu prezentas Sanktan Anna-n, Sanktan Maria-n kaj Jesuon. Interne la ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Anna-n, kiu instruas legi Sanktan Maria-n. Ĉe la ŝtuparejo estas bildo pri Johano Baptisto. Miksa Róth pentris la fenestrajn vitrajn bildojn.
Kermeso okazas en la 26-an de julio.
Dlažov
Dlažov (Glosau) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Centono
En matematiko kaj aritmetiko, centono estas unu parto de unuo dividita egale enen de cent partoj. Centono estas la inverso al cent. Centono estas skribita kiel dekuma frakcio kiel 0,01 kaj kiel kvocienta frakcio kiel 1/100.
Joy Division
Joy Division rapide evoluis el iliaj komencaj punkrokaj influoj, ĝi evoluigis la sonon kaj stilon kiuj iniciatis la post-punkan movadon de finoj de la 1970-aj jaroj. Laŭ muzikrecenzisto Jon Savage, la grupo "ne estis punko sed estis rekte inspirita per ĝia energio". Ilia turnira debuto de 1978 "EP, An Ideal for Living", kaptis la atenton de la manĉestera televida figuro Tony Wilson. La debutalbumo de Joy Division Unknown Pleasures, estis eldonita en 1979 de la sendependa muzikeldonejo Wilson Factory Records, kaj desegnis kritikan agnoskon de la brita gazetaro. Malgraŭ la kreskanta sukceso de la grupo, la kantisto Ian Curtis suferis deprimon kaj personajn malfacilaĵojn, inkluzive de geedziĝ-nuligo kaj la diagnozo je epilepsio. Por Curtis ĉiam estis pli malfacile ĉeesti vivajn koncertojn, kaj ofte li havis atakojn dum la koncertado.
En majo 1980, sojle de la unua amerika turneo de la grupo, Curtis, sufokita pro la deprimo, sinmortigis. Joy Division lanĉis duan albumon post la morto de Curtis, "Closer" (1980), kaj la solula kanto "Love Will Tear Us Apart" iĝis unu el la plej aŭskultataj eldonoj de la grupo. Post la morto de Curtis, la ceteraj membroj reariĝis kiel New Order, atingante kritikan kaj komercan sukceson.
Mirasierra (metroo de Madrido)
Mirasierra (Mirasiero kiel adapto kaj Montarrigardejo kiel traduko) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la Rondaĵo de la Pradera de Navarrulaque, en la samnoma kvartalo, en distrikto Fuencarral-El Pardo.
Penthièvre (stacidomo)
Penthièvre estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Pierre-Quiberon, en departemento Morbihan, regiono.
Mirasierra (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Penthièvre (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Auray - Quiberon (473000).
Ibn Mukla
Abu Ali Muhammad ibn Ali ibn Muqla (en araba: أبو علي محمد بن علي ابن مقلة‎, latinigite: Abū ʿAlī Muḥammad ibn ʿAlī ibn Muqla; 885/6 – 20a de Julio 940/1), ofte konata kiel Ibn Mukla, estis persa oficiro de la Abasida Kaliflando kiu stariĝis al altaj ŝtataj postenoj en la komenco de la 10-a jarcento. Lia kariero kulminis en sia propra altiĝo al la vezireco en Bagdado trifoje: en 928–930, 932–933 kaj 934–936. Malkapabla sukcese defii la kreskantan povon de la regionaj emiroj, li perdis sian postenon al la unua amir al-umara, Muhammad ibn Ra'ik, kaj mortis en prizono. Li estis ankaŭ fama kaligrafo, kaj kreis la verkojn al-khatt al-mansūb (الخط المنسوب) kaj khatt ath-thuluth (خط الثلث).
Oszkár Ökrös
Oszkár Ökrös [oskAr okroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ökrös Oszkár estas hungara zimbalonisto.
Oszkár Ökrös naskiĝis en 1957 en Szolnok.
Biografio
Oszkár Ökrös devenis el muzikista cigana familio. Li aĝis 6, kiam li komencis zimbaloni. Post 2 jaroj li gajnis konkurson muzikan en Hungara Televizio. Li aĝis 10, kiam li rajtis lerni pro ministra permeso en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Lia majstro estis Ferenc Gerencsér. Post lernado li aliĝis al la plej famaj ciganaj muzikgrupoj kaj ili koncertis en la tuta mondo, ekzemple en Holivudo, Aŭstralio, Parizo. En 1974 li muzikis antaŭ Elizabeto la 2-a (Britio). Se li estas hejme, li estas videbla en Hungara Televizio, same aŭdebla en Hungara Radio. Li ricevis premion Kossuth en 2015, pli frue 3 premiojn inter 1995 kaj 2013.
My Little Pony
My Little Pony: Friendship is Magic ( Mia eta Poneo: Amikeco estas magia) estas animacia televida serio, montrata de la usona kanalo «Discovery Family» (antaŭe «The Hub»). Nuntempe ekzistas naŭ sezonoj de la serio; ĉia sezono, krom la tria, enhavas 26 epizodojn. Oni montras ilin en multaj landoj je pli ol 10 lingvoj. Aŭtoro de la serio estis Lauren Faust; nuntempe la krea direktoro estas Jayson Thiessen.
Mondo
Intrigo de la serio okazas en fikcia lando nome Ekvestrio (Equestria, de latina equus 'ĉevalo'), kiun loĝas raciaj poneoj kaj kelkaj aliaj estaĵoj. Ekvestrio situas en fantasta mondo, kie loĝas ankaŭ drakoj, grifoj, mantiĥoroj ktp. Krome, ekzistas malproksimaj landoj, kie loĝas ekzemple zebroj (ilia kulturo respondas al la afrika).
Vetero, tago, nokto kaj sezonoj ne ŝanĝas mem en Ekvestrio. La regantoj, princinoj Celestio (Celestia) kaj Luno (Luna), responsas pri movo de suno kaj luno; la veteron direktas pegazoj, kiuj movas nubojn laŭ ĉielo. Oni ŝanĝas sezonojn per magio aŭ per kolektiva laboro, depende de tradicioj de setlejo kaj de ĉeesto de spertaj magiistoj. La nura loko, kie ĉio kreskas kaj ŝanĝas sin mem, estas Ĉiamlibera Arbaro (Everfree forest), kiun poneoj rigardas tial kiel timiga loko.
La poneoj, kiuj loĝas Ekvestrion, estas divideblaj en kelkajn specojn:
Laŭ L. Faust, ĉiuj specioj de poneoj havas magion; unukornuloj simple kontrolas ĝin pli bone. Ĝuste per la magio teraj poneoj interkomunikas kun naturo, kaj pegazoj iras sur nuboj.
Kiam poneoj iĝas adolta, ili ricevas «ĉarman markon» (cutie mark) — signon sur lumbo, kiu montras ilian specialan talenton aŭ vivan destinon.
Personoj
La intrigo disvolviĝas ĉirkaŭ aventuroj kaj ĉiutaga vivo de la ponea unukornulo Krepuska Fajrero (Twilight Sparkle) (voĉas Tara Strong, kantas Rebecca Shoichet), de ŝia asistanto, draketo Krifo (Spike) (voĉas Cathy Weseluck), kaj de ŝiaj amikinoj en Poneurbo (Ponyville), inkluzive:
Duarangaj Personoj
Krome, en la serio ĉeestas multaj sekundaraj personoj.
Aglobuteo
La Aglobuteo (Buteo rufinus) estas mezgranda rabobirdo de la familio de la Akcipitredoj, kiuj enhavas ankaŭ cirkuojn, aglojn, akcipitrojn, milvojn kaj aliajn tagajn rabobirdojn.
Disvastiĝo
Ili reproduktiĝas en plej norda Afriko, Balkanio (ĉ. 300 paroj, en Grekio 60 paroj), Turkio (ĉ. 6,000 paroj), suda Rusio kaj Kaŭkazo (pli ol 1,000 paroj), centra Azio kaj suda Siberio al Ĉinio. Ili loĝas ankaŭ en centra Barato. Ĵusaj vidaĵoj indikas, ke estas ankaŭ malgranda populacio en la Apulia regiono de sudorienta Italio. La plej nordaj migras suden vintre; la aliaj estas loĝantaj birdoj. Ili preferas sekajn ebenaĵojn, ekzemple de Turkio, Grekio, Rumanio, Bulgario kaj Hungario, foje proksime de akvo. Ili vivas ĝis 4.000 m de alteco.
Rearbarigo de la Judeaj Montoj en Israelo estas forpelinta populaciojn de Aglobuteo, kaj la specio estas moviĝanta al la Judeaj Montetoj kie konkurencantas kun la Serpentaglo.
Kutimoj
Tiu palearktisa specio nestas ĉe sekaj malfermaj ebenaĵoj, nekultivitaj zonoj kun arbustoj, arboj, klifoj kaj similaj medioj. Ili nestas surgrunde, en rokoj aŭ arboj. La nesto estas el bastonetoj. La ino demetas du aŭ tri ovojn. Junuloj disiĝas kaj foje aperas malproksime de reproduktaj regionoj, kiel en norda Eŭropo.
Ili manĝas ĉefe etajn ronĝulojn, lacertojn, serpentojn, birdetojn kaj grandajn insektojn. Eĉ kadavraĵojn.
Aspekto
Ili estas el 51 ĝis 65 centimetrojn longaj kun enverguro de 130 cm -ĝis 145-.
Ili similaspektas al la Vilkruraj buteoj (Buteo lagopus), sed estas iom pli grandaj kaj fortikaj. Estas diversaj kolorformoj, sed pli ofte ili havas heloranĝan plumaron, ruĝecan aŭ oranĝecan voston -preskaŭ travideblan-, palan kapon kun fajna strieco krone al nukareo, malhelbrunan dorson -des pli malhela ju pli sube- kaj tre blankajn subflugilojn, sed tre ofte ili havas en centra antaŭa parto de flugilo klare nigran makulon, krom nigraj bordoj kaj flugilpintoj. La ĝeneralaj koloroj de subflugiloj povas erare konduki al konfuzo kun same dumfluga Ruĝa milvo, sed tiu estas multe pli svelta kaj montras tre forkoforman voston anstataŭ la rondecan de la buteo, krom ke la blanka areo de la buteo estas pli markata, dum la milvo ne havas la nigran antaŭan makulon. La pugo kaj femuroj estas ofte malhelaj aŭ tre ruĝecaj.
Subspecioj
La subspecioj (aŭ rasoj) de Buteo rufinus estas:
Lebega lemo
En matematiko, lebega lemo estas grava propozicio en proksimuma kalkulada teorio. Ĝi donas baron por la projekcia eraro.
La propozicio
Estu (V, ||·||) normigita vektora spaco, Umi subspaco de V kaj P lineara vektora projekcio sur U. Tiam, por ĉiu v en V:
Sistemiko
Sistemiko estas scienco kiu studas sistemojn el ĝenerala abstrakta vidpunkto, aplikante logikajn kaj matematikajn metodojn kiuj havu dezirinde la plej vastan aplikeblon al konduto de alisence diversaj sistemoj. La termino enhavas ĉiujn similcelajn fakojn kaj sciencobranĉojn, kiel: Cibernetiko, Sistemteorio, Sistemscienco.
Kamenný Újezd (distrikto Rokycany)
Kamenný Újezd (Steinaujest) estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio laŭlonge laŭ rivereto Klabava netutaj tri kilometrojn sudoriente de la centro de Rokycany. Vivas ĉi tie. Tra la municipo kondukas fervojlinio 175 Rokycany-Nezvěstice (haltejo Kamenný Újezd u Rokycan).
Sistemiko
Sistemiko ne devas esti konfuzita kun "Sistematiko", kio estas scienco pri la grupigo de animaloj kaj plantoj laŭ ilia reciproka parenceco, nek konfuzita kun la "Sistemantiko", iniciatita fare de John Gall kvankam ĉi-lasta povas esti konsiderata rilata aŭ eĉ apartenanta al Sistemiko
Kamenný Újezd (distrikto Rokycany)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1368. Ekde la 1-a de januaro 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis komune kun sia parto Kocanda konsisto de urbo Rokycany.
Anizila krotonato
Anizila krotonato aŭ anizila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj anizila karbinolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Anizila krotonato posedas 12 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Anizila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de anizilaj derivaĵoj.
Imre Lajos Illyefalvi
Imre Lajos Illyefalvi [lajoŝ ijefalvi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Illyefalvi Imre Lajos estis hungara statistikisto, profesoro, framasono, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1936).
Imre Lajos Illyefalvi naskiĝis la  1881 en Lajtafalu (nuntempa Potzneusiedl en Aŭstrio). Li mortis la 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Lajos Illyefalvi portis la nomon Janisch Imre Lajos ĝis 1907. Li ricevis diplomon en 1907 en universitato en Budapeŝto. En la sekva jaro li eklaboris en Ĉefurba Statistika Oficejo, kie li estis direktoro inter 1926-1943. En 1917 li aliĝis al framasonoj. Li ankaŭ redaktis diversajn fakrevuojn, krome li ekinstruis en universitato de Szeged en 1933. Post la 2-a mondmilito li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto.
Tanjung Lumpur
Tanjung Lumpur estas tradicia vilaĝo de fiŝkaptistoj en Pahango, Malajzio.
Historio
Tanjung Lumpur jam komencis ankaŭ kelkajn jardekojn. Ĝi estas malajana vilaĝo.
Geografio-Loko
Tanjung Lumpur estas apuda buŝo de Kuantan Rivero.
Estas je 2 km el la Kuantan urbo.
129114 Oliverwalthall
129114 Oliverwalthall estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso. Kun granda duonakso de 3,2035, kalkulita por la epoko de la , ĝi orbitas je nur 524 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Oliver Walthall, spertulo en lidara algoritmo ĉe Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li estis ankaŭ inĝeniero pri Gvidado, Navigado kaj Regado por la programoj MAVEN kaj Orion.
Sos del Rey Católico
Sos del Rey Católico (en aragona Sos d'o Rei Catolico) (Sos de la Katolika Reĝo) estas la plej norda municipo de la komarko de Cinco Villas, situa nordokcidente de la provinco de Zaragozo, regiono de Aragono, (Hispanio). La municipo estas komponita de kvin setlejoj nome Sos del Rey Católico, Barués, Campo Real, Mamillas kaj Sofuentes. El Real estis mezepoka vilaĝo, kiu situis proksime de la nuna vilaĝo Campo Real, kiu apartenas al municipo Sos del Rey Católico. Vico kaj Ceñito estas jam neloĝataj lokoj en la municipo Sos del Rey Católico.
Historio
En 1044 estis aneksiigita de Ramiro la 1-a al la Regno de Aragono.
En 1452, dum la Milito de Navaro la reĝino Isabel la 1-a de Kastilio translokiĝis al la tiame nomita nur "Sos", kie ŝi naskis la infanton Fernando, kiu poste iĝos Fernando la Katolika. Tiu nasko aldonis la finaĵon de "del Rey Católico" al la nomo de la vilaĝo.
En 1711 ĝi estis nomumita ĉefurbo de la komarko Cinco Villas.
La historia vilaĝo estas bone konservita kaj deklarita Historia kaj Arta Setleĵo el 1968. La bonega konservado de la domaro kaj strataro interesigas la promenadon kaj vizitadon de ĉefe la muregojn, preĝejojn, Placon kaj Palacon de Sada, kie naskiĝis la estonta reĝo Fernando la Katolika en 1452.
Rioĥo (Hispanio)
Rioĥo (La Rioja [la rjoĥa]) estas aŭtonoma komunumo (regiono) de Hispanio, en la Ebra valo, (5.034 km²). Rioĥo estas tamen aŭtonoma komunumo, regiono, provinco kaj eĉ natura komarko, pli bone dirite komarkaro.
Čakanovce (distrikto Lučenec)
Čakanovce, hungare Csákányháza estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Lučenec.
Rioĥo (Hispanio)
Ĝi havas proksimume 265 000 loĝantojn. La ĉefurbo estas Logroño (Logronjo, 122 000 loĝantoj).
Čakanovce (distrikto Lučenec)
Situo
La vilaĝo situas en strikta valo de rojo, laŭ la hungara landolimo, laŭ flankovojoj, ĉefvojo kaj fervojo Salgótarján-Fiľakovo preteriras. La lasta urbo troviĝas 6 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1439 en formo "Chakanhaza". Inter 1554-1594 la turkoj havis la vilaĝon, iom poste pro la bataloj la setlejo senhomiĝis. En 1910 loĝis tie 786 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Fülek, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 931 da homoj, (669 hungaroj, 157 ciganoj, 100 slovakoj).
Rioĥo (Hispanio)
Aliaj urboj en la regiono estas Calahorra, Arnedo, Haro kaj Nájera.
La regiono estis historie ligita al Kastilio kaj Navaro, sed en la administracia reorganizado de la hispana ŝtato post la reveno de demokratio oni decidis formi apartan unuon el la antikva Provinco Logronjo.
Ekonomie, gastronomie kaj kulture grava estas vino de Rioĥo.
Geografio
Sude de la rivero, inter 60 kaj 40 km de distanco, etendiĝas paralele la Iberia Montaro, kun altaĵoj kiuj gamas inter 1000 kaj 2000 msm. De la montaro apartiĝas norden, enirante profunde en Rioĥon, la Montaro Demanda, kies Monto San Lorenzo kun 2271 m estas la plej alta rioĥa altaĵo. El tiu montaro malsupreniras rapide sep riveroj al la rivero Ebro, kaj pro tio foje oni aludas al Rioĥo per: "La de los siete valles" (tiu sepvala). Ili estas, de oriento okcidenten, Alhama, Cidacos, Leza, Iregua, Najerilla, Oja kaj Tirón, kvankam la ekfluejoj de Alhama kaj Cidacos estas soriaj kaj tiuj de Najerilla-Neila kaj Tirón estas burgosaj. Foje oni aldonas Linares (alfluanto de Alhama), grupigante Tirón kun ĝia alfluanto Oja.