cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
82937 Lesicki
82937 Lesicki estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, Ĉeĥio).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la pola ĉela biologiisto Andrzej Lesicki, de la Universitato Adam Mickiewicz de Poznano. De sia posteno kiel universitata rektoro, li aktive subtenis asteroidan esploradon ĉe la observatorio de la universitato kaj helpis disvolvi komputilan grapolon uzata por modeligi asteroidojn el ties.
Domănești
Domănești [doməneŝtj] (hungare: Domahida) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Carei. Administre ĝi apartenas al la komunumo Moftin.
Domănești situas ĉe la rivero Crasna. La komunuma vojo DC195C ligas Domănești al Moftin, kiu situas tri kilometrojn sude. Ĉe tiu vojo situas la fervoja stacio de la vilaĝo, ĉe la linio inter Oradea kaj Halmeu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 197 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 1 066 (rumanoj, 33 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 1 093 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Do la hungara lingvo estas majoritata, kvankam nur iom pli ol triono deklaris sin hungaroj.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1326. La 7-an de septembro 1703 tie eldonis Francisko Rákóczi la 2-a la unuan regularon de sia armeo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár).
Zigomikotoj
Zigomikotoj (Zygomycota) estis filumo de malsuperaj mikroskopaj fungoj, ampleksanta la klasojn zigomicetoj (Zygomycetes) kaj Trichomycetes; ĉ. 1060 specioj el 173 genroj (PIV). Ĝi ne estas natura klado kaj ĝi ne plu estas uzata en moderna taksonomio.
Voivozi
Voivozi estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Arba domo
Arba domo estas konstruaĵo el ligno, el aliaj malpezaj materialoj kiel aluminio aŭ plasto kiel polimetila metakrilato, kiu kiel sola fundamento staras sur unu aŭ pluraj arboj.
Uzo
Ankaŭ nuntempe arbaj domoj uziĝas de lokuloj en Sudameriko, Afriko, Azio kaj en Okcidenta Papuo (Novgvineo, tie ekzemple fare de la korovajoj), por esti protektataj de danĝeroj de la grundo - ekzemple sovaĝaj bestoj aŭ altiĝo de la akvonivelo. Modernaj arbaj domoj ofte integriĝas en ekzistantaj hotelaj kompleksoj. En Eŭropo, Nordameriko kaj Aŭstralio, arbaj domoj aparte uzatas kiel ludejoj por infanoj, kaj moderne ankaŭ kiel ripozaj dometoj kaj oficejoj.
Konstruo
La konstrumaniero grave diferencas de tiu de aliaj konstruaĵoj kaj necesigas profundan komprenon de statiko kaj uzataj materialoj. Iusence la arkitekturo de arbaj domoj havas similaĵojn al la konstruo de lignaj boatoj.
La unuopaj konstruaĵeroj povas esti fiksataj je la arbo(j) per traboj, rimenoj aŭ ŝnuregoj. La uzo de rimenoj kaj kabloj tamen lasas al la konstruaĵoj relative multan liberon moviĝeti en la vento, kaj sekve la akvoŝelo povas damaĝiĝi en la loko, kie ĝi tuŝas konstruaĵerojn. Lerta kombino de la konstrumetodoj povas maksimume uzi la avantaĝojn de la unuopaj materialoj kun minimuma ĝeno pri la malavantaĝoj.
Por kontrolado kaj riparado la arba domo devas esti alirebla de ĉiuj flankoj.
Arbaj dometoj por infanoj
Ankaŭ en landoj, kie la konstruado de arbaj domoj ne estas tradicia, arbaj dometoj ekde multaj generacioj estas ŝatata rifuĝejo kaj ludejo por infanoj kaj adoleskuloj. Multaj tiaj dometoj estas memkonstruataj de la junuloj - per iom da lignaj bretoj kaj metalaj najloj: per "intuicia" senso pri statiko ekestas parte aŭdacaj konstruaĵoj. La "loĝantoj" kutime atingas la arbajn rifuĝejojn per ŝtupetaroj el horizontalaj lignotrabetoj, ambaŭfinaĵe kunligitaj per du vertikalaj ŝnuroj: tiaj ŝnuraj ŝtupetaroj facile povas esti suprentirataj en la arban dometon kaj tiam garantias, ke neniu alia povas sekvi en la dometon - aŭ plenkreskuloj aŭ anoj de konkurantaj infanaj grupoj.
Aparte rimarkindaj arbaj domoj
La kverko de Allouville, komunumo de la franca departemento Seine-Maritime enhavas arbodomajn kristanajn kapelojn.
Kastelo de Pusztacsalád
La Kastelo de Pusztacsalád estas nuntempa gastejo (komprenu hoteleto) en vilaĝo Pusztacsalád.
Arba domo
Bildaj impresoj
Jen iuj bildaj impresoj pri relative "averaĝa" arba domo de Eŭropo, kiu situas en la parko de la historia kastelo Langeais (Château de Langeais) de centra Francio:
Kastelo de Pusztacsalád
Historio
La kastelo estis konstruita en 1890. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon, la loka kolĥozo havis tie oficejon, poste interne bazlernejo funkciis. Depost fino de la socialismo la nova posedanto estis la ŝtata arbarista oficejo, interne loĝis gastoj, precipe ĉasistoj. Post kelkaj jaroj germano aĉetis la kastelon kaj li mem profitis ĝin kiel ĉasista gastejo. Pro morto en 2009 novaj posedantoj aperis, sed la funkcio restis. Post kelkaj jaroj la kastelo renoviĝis.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola en parko. La konstruaĵo formas simplan brikon. La fasado estas simetria, meze troviĝas la enirejo. Ambaŭflanke kuras ŝtupoj al la enirejo, Ligna pluvŝirmilo etendiĝas super la ŝtupoj. En la kastelo povas loĝi 46 gastoj en 20 ĉambroj.
Herforst
Herforst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Loing
Geografio > Eŭropo > Francio > Loing < Riveroj
La rivero Loing troviĝas en la nordo de Francio
Ĝia fonto troviĝas en Sainte-Colombe-sur-Loing (proksime al Saint-Sauveur-en-Puisaye) en la Montetaro de Auxerre.
Loing fluas tra la distriktoj (departementoj) Yonne (Saint-Fargeau),  Loiret kaj  Seine-et-Marne kaj pasas interalie la urbojn Châtillon-Coligny, Montargis kaj Nemours.
Proksime al Moret-sur-Loing ĝi enfluas (de maldekstre) en la riveron Sejno.
Alfluantoj:
Dekstre: Aveyron (antikva nomo: Averon), Ouanne,  Cléry, Betz,  Lunain, Orvanne
(Pliaj informoj: franclingve sub redaktu)
Emily Davison
Emily Wilding Davison (11-a oktobro 1872 - 8 junio 1913) estis virinbalotrajtisto en Britio. Ŝi estis militema membro de la brita virinbalotrajtista organizaĵo Women's Social and Political Union (Socia kaj politika unio de virinoj, aŭ WSPU), kiu spertis kaj protestis ŝtopnutradon. Ŝi fame sinĵetis antaŭ la kurĉevalon Anmer de la reĝo Georgo la 5-a, kaj estis mortigata.
Frua vivo
Davison naskiĝis en Blackheath, Londono, filino de Charles Davison kaj Margaret Davison, ambaŭ de Northumberland. Ŝi havis du fratinojn, unu fraton, kaj plurajn duongefratojn (de la unua edziĝo de la patro). Unu el ŝiaj duongefratoj estis mararmea kapitano Henry Jocelyn Davison, kiu parolis ĉe ŝia mortenketo.
Ŝi bone faris ĉe lernejo kaj studis universitate, ĉe Royal Holloway College (Reĝa Holloway Instruejo) en Londono. Malfeliĉe, ŝia patro mortis, kaj la patrino ne plu povis elspezi la koston (po £20 por trimestro). Pro tio, Davison ne kompletis ŝian kurson kaj fariĝis instruisto, laboranta en Edgbaston kaj Worthing. Tiel, ŝi gajnis sufiĉe da mono por studi anglajn lingvon kaj literaturon ĉe St Hugh's College en la Universitato de Oksfordo. Ŝi gajnis unuan rangon en finekzamenoj, tamen virinoj ne povis tiam ricevi diplomon. Poste, ŝi laboris kiel guvernistino en Berkshire.
Sufrageto
Davison aliĝis la Women's Social and Political Union (Socia kaj politika unio de virinoj, aŭ WSPU) en 1906.
Ŝi estis arestigita kaj malliberigita plurfoje de 1909 al 1912, pro obstrukcado, ŝtonĵetado, fenestra rompado, bruligado de leterkestoj, kaj pro atako sur homo kiun ŝi misprenis kiel financministro (Chancellor of the Exchequer), David Lloyd George. .
En malliberejo ŝi faris malsatostrikon kaj spertis ŝtopnutradon, kiu estis danĝera kaj teruriga proceso. Por protesti kaj eviti ŝtopnutradon, en 1909 ŝi bariligis ŝian karcerpordon. La gardistoj decidis plenigi la karceron per akvokondukilo, kiun ŝi rezistis dum almenaŭ kvaronhoron antaŭ ili povis malfermi la pordon. Ŝi estis rapide prenita al malsanulejo. Ankoraŭ en 1912 ŝi protestis ŝtopnutradon. Ĉifoje, ŝi ĵetis ŝin el balkono kaj senkonsciiĝis. Ŝi diris ke ŝi volis savi ŝiaj amikojn: "unu granda tragedo povas antaŭmalhelpi multajn aliajn".
La 2-a aprilo, 1911 estis popolnombrada nokto, kaj Davison kaŝis sin nokte en la palaco Westminster ĉar ŝi volis diri en censo ke ŝi loĝas dum tiu nokto en la brita parlament-konstruaĵo, la House of Commons. Ŝi aperis en censa dokumentaj kiel "trovita kaŝe en Westminster kripto". En 1999, Tony Benn konfesis ke li estas metinta tie memortabelon.
En 1913, Davison metis bombon ĉe la novan domon de David Lloyd George en Surrey kaj grave damaĝis ĝin.
Morto ĉe Epsom ĉevalvetkuro, 1913
Tute ne estas certa ke Davison intencis sinmorti kiam ŝi ĉeestis la Epsom ĉevalvetkuron. Ekzemple, ŝi estis aĉetinta irorevenan bileton. Oni ankaŭ konjektis ke ŝi intencis meti sufragetan flagon sur ĉevalon. Estas klare, pro ŝiaj plifruaj agadoj kontraŭ ŝtopnutrado, ke ŝi ne mankis kuraĝon por fari tion.
Ĉiuokaze, ŝi estis trafita de la kurĉevalo kaj mortis kvar tagojn poste.
Historiistoj malsamas ankaŭ ĉu la morto de Davison vere rapidigis virinbalotrajton. En 1913 ekzistis jam kreskantan parlamentan kaj popolan subtenon por virinbalotrajto. Multaj kredis ke la ekstremaj perfortemaj agoj de la sufragetoj malhelpis la movadon. Eĉ kelkaj WSPU-membroj ne certas pri la ekstremeco de Davison. Ekzemple, kontraŭistoj povis diri ke virinoj estis malstabilaj kaj malfidindaj. Tamen, post ŝia morto, Davison fariĝis por la WSPU kiel sufrageta martiro.
Multaj ĉeestis la funebron kiu okazis en Londono la 14-a junio. Okazis granda proceso kie oni portis standardojn sur kiu estis enskribita "Donu al mi liberecon, aŭ donu al mi morton" kaj similajn devizojn. Poste Davison estis entombigita en Northumberland. Ŝia tomboŝtono estis enskribita "Agoj, ne vortoj" (Deeds not words).
Zigoto
Zigoto estas la rezulto de la unuiĝo inter du gametoj. Zigoto estas duploida (kun 2n kromosomoj).
Fonto
PIV 2005
Budhismo en Japanio
Laŭ la legendo, la enkonduko de Budhismo en Japanio okazis en 552, kiam suvereno de Koreio sendis al la suvereno de Yamato statuon de ora bronza Budho kun budhanaj tekstoj. La historio de Budhismo en Japanio povas esti dividata en esence tri epokojn, la Nara-epokon, la Heian-epokon, kaj la post-Kamakura-epokon.
Sektoj de Nara-epoko
Sanron-shū(Sanlun-sekto) prezentita de Ekan en 625.
Hossō-shū (Faŝang-sekto) prezentita de Dōshō en 653.
Kusha-shū (Ĵuŝe-sekto) (de Abidharmo) prezentita de Dōshō en 661.
Kegon-shū (Huajan-sekto) prezentita de Simsang en 736.
Ritsu-shū (Lju-sekto) prezentita de Ganjin en 753.
Jōjitsu-shū (Ĉengŝi-sekto) prezentita de Tochang.
Sektoj de Heian-epoko
Tendai-shū (Tiantaj-sekto aŭ Tiantajanismo) (Sadarmapundarika-budhismdevene) prezentita de Saichō en 807.
Sektoj el Kamakura-epoko
Jōdo-shū (Ĵingtu-sekto aŭ Honenanismo) (Amitabha-budhismdevene) prezentita de Hōnen en 1175.
Jōdo-Shin-shū (Ĵodo-Ŝin-sekto aŭ Ŝinrananismo) (Amitabha-budhismdevene) fondita de Shinran en 1224.
Sōtō-shū (Caodong-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Dōgen en 1227.
Nichiren-shū (Niĉiren-budhismo) fondita de Nichiren en 1253.
Fuke-shū (Fuke-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Shinchi Kakushin en 1254.
Ōbaku-shū (Obaku-sekto) (Zen-budhismdevene) prezentita de Ingen en 1654.
Maŭritania fervojo
La Maŭritania Fervojo estas la nacia fervojo de Maŭritanio. Ĝi konsistas el unu, 704 km longa fervoja linio, ligante ferercan minejan centron de Zuerato kun la haveno de Nuadibu, tra Fderik kaj Ŝum. La fervojan linion kontrolas la ŝtata organizo Société Nationale Industrielle et Minière (SNIM).
La trajno de la fervojo povas longi eĉ ĝis 2,5 km, tiel ĝi estas unu el la plej longaj kaj pezaj de la mondo. Ĝi konsistas el 3 aŭ 4 dizel-elektraj lokomotivoj de General Motors (3.300 ĈP) kaj 200 ĝis 210 vagonoj, kiuj transportas po ĝis 84 tunoj da fererco kaj kelkajn priservajn vagonojn.
Vojaĝantoj povas uzi la trajnon nur kelkfoje, en organizo de Societo ATTM (Société d'assainissement, de travaux, de transport et de maintenance). La pasaĝeraj vagonoj estas kelkfoje aldonitaj, sed pli ofte la pasaĝeroj simple veturas sur la ferercaj vagonoj.
Wayra Peru
Wayraperú (Uajraperuo) estas aviadila entrepreno en Peruo, kiu estis fondita fare de la pioniro de la industrio perua Pedro KOECHLIN (51 % de la industrio) kaj la S-ro Germán EFROMOVICH (49 % de la industrio) direktoro de la grupo Synergy, kiu gastigas la firmaojn Avianca, OceanAir kaj VIP. S.A.
Komence Wayraperú alvenos al 13 urboj de la lando, tiel nivelo nacia kiel nivelo internacia. Inter la destinoj de Wayraperú oni renkontas: Limo, Arekipo, Takno, Kusko, Truĥijo, Talaro, Kaĥamarko, Ikito, Pukalpo, Haveno Maldonada, Tarapoto, Ĉiklajo, Tumbesio kaj Piuro.
Wayraperu operacias kun aeroplanoj F-100 kun kapacito por akomodi 89 turistojn en Banbudo Precipa kaj 8 en Unua Klaso (Inka Class).
Misiono
Doni servojn uniajn kaj interkonektajn kun transporto de turistoj, kulpigo(?) kaj poŝto nacia kaj internacia kun kvalito kaj sekureco, bazas en la profesio de nia dungitaro kaj via legitimado kun la Peruo.
Vido
Esti la fluglinio gvidanta la merkaton internacian kaj nacian, rekonis kiel ilo generacia de la klarigo ekonomia kaj por la unio de la lando.
La kompanianoj de Wayraperú
Wayraperú kontas kun la apogilo de la Grupo Synergy, kiu havas longtempajn spertojn en la kampo de la aviado, kun tri fluglinioj kaj ilia kargo: Avianca (Kolombio), Ocean Air (Brazilo), VIP. S.A. (Ekvadoro).
Floto
Wayraperú kontas kun moderna floto de aeroplanoj. F-100 konstruis por la Kompanio Fokker de Nederlando, la industrio plej granda en la mondo.
La F-100 estas aeroplanoj tre konfidaj, kun sistemoj tute komputeraj, kun motoroj Rolls-Royce, kiuj atingos eĉ 5 horoj de flugo kio estas egala 3578 kilometroj per rapideco de 800 kilometroj por horo.
Aktuale oni rekontas operaciantaj pli de 150 F-100 tutmonde, servante al pli ol 20 flugkompanioj inter ili: KLM, American Airlines, Tam Líneas Aéreas S.A., Mexicana de Aviación, Korean Air.
Biblioteka Apogo Roma kaj Poul Thorsen
Biblioteka Apogo Roma kaj Poul Thorsen estas fondaĵo starigita en 1997 de ges-roj Roma kaj Poul Thorsen por subvencii libroaĉetojn de Esperanto-bibliotekoj, ne financataj de ŝtata, urba aŭ alia publika instanco. Ekde 2014 daŭrigas ĝian tradicion Biblioteka Apogo Bachrich.
La lasta disdono okazis en 2011. La disdonado ne nur subtenis niajn bibliotekojn, sed ankaŭ montris, kiom da librokolektoj troviĝas en Esperantujo sur ĉiuj kontinentoj kaj kiel riĉan kulturan fonon nia movado havas.
Limdato por subvencipetoj estis: 15-a de oktobro je adreso de UEA. La peton devis akompani listo de dezirataj titoloj, ordigitaj laŭ prefero. La asignitan subvencion oni akiris kiel librojn.
Ges-roj Thorsen donacis 120 000 danajn kronojn (ĉ. 35 000 gld.) por disponigi al UEA komencan kapitalon por subvencii la plej bazan bezonon de ĉiuj biblioteko: havigon de libroj. En sia aprila kunsido 1997 la estraro de UEA danke akceptis tiun noblan donacon.
Interkonsente kun la mecenatoj, la Estraro konfirmis regularon por la Biblioteka Apogo Roma kaj Poul Thorsen, kun jena celo: „La Biblioteka Apogo sponsoras plivastigon de Esperanto-bibliotekoj, ne financataj de ŝtata, urba aŭ alia nemovada instanco. Ekzistantaj privataj kolektoj subtenindas laŭkvalite kaj se ĝenerale alireblaj“.
La Biblioteka Apogo uzis por la jaraj subvencioj la gajnitan rentumon kaj maksimume dekonon de la komenca kapitalo. Sekve, almenaŭ teorie, ĝia bonhavo rajtis elĉerpiĝi en dek jaroj. Ĉies donacoj estas bonvenaj por plifortigi la kapitalon kaj por tiel pligrandigi la jarajn subvenciojn.
La Biblioteka Apogo tuj ekfunkciis, per alvoko al E-bibliotekoj sendi subvenci-petojn al la Centra Oficejo de UEA antaŭ la 15-a de oktobro. La subvencioj estis uzeblaj ekskluzive por aĉeto de libroj ĉe la Libroservo de UEA. Pri la subvencioj decidis la estrarano de UEA pri kulturo kaj la ĝenerala direktoro.
Aljuĝitaj subvencioj montras, kiom da bibliotekoj disponas en la Esperanto-movado::
Esperanto-Kolektaĵo Fajszi]] (Hungario, 500 gld.), Esperanto-Klubo en Brno (Ĉeĥio, 400 gld.), Irana Esperanto-Junularo (Irano, 400 gld.), Kolektiva Esperanta Biblioteko (Rusio, Jekaterinburg, 400 gld.), Krasnojarska Esperantista Klubo (Rusio, 400 gld.), Esperanto-Centro de Ja-Ela (Srilanko, 400 gld.), Donghu-a Esperanto-Domo (Ĉinio, 200 gld.), Triesta Esperanto-Asocio (Italio, 200 gld.)
Dzilam González
Dzilam González estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Dzilam González. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31029.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5841 loĝantojn. El tiuj estis 3013 viroj kaj 2828 virinoj. La komunumo havas surfacon de 545,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 3 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 45,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25,3 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4040 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3399 scipovis legi kaj skribi kaj 638 personoj estis analfabetoj. Do 15,79% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Preĝejo Orsanmichele
La preĝejo Orsanmichele (aŭ "Legomĝardeno de Sankta Mikaelo") estas preĝejo lokita en la itala urbo Florenco. Ĝi estis konstruita sur la loko, kie etendiĝis la legomĝardeno de la monaĥejo San Michele, hodiaŭ malaperinta.
La preĝejo situas ĉe la Via Calzaiuoli de Florenco. La konstruaĵo origine servis kiel grajnvendejo : ĝi estis starigita en 1337 de Francesco Talenti, Neri di Fioravante kaj Benci di Cione. Ĝi estis aliformita en preĝejon inter 1380 kaj 1404. Tie longe kunveniĝis la potencaj gildoj de Florenco.
Dzilam González
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5854 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1215 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 20,8% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Robert Stolz
Robert Elisabeth STOLZ (naskiĝis la 25-an de aŭgusto 1880 en Graz, mortis la 27-an de junio 1975 en Berlino) estis aŭstra komponisto kaj dirigento. Li estas la lasta majstro de la opereto kaj komponis multegajn sentempajn kantojn, valsojn kaj filmmuzikojn.
Vivo
Robert Stolz estis la dek-dua ido de la dirigento Jakob Stolz kaj la pianludistino Ida Bondy. Li studis muzikon en Graz, Berlino kaj Vieno. Poste, li laboris je diversaj orkestroj kaj operejoj en Aŭstrio. En 1903 li debutis kiel komponisto kun sia opereto Schön Lorchen. De 1905 ĝis 1917 li estis muzika direktoro de la Theater an der Wien, tre fama teatro en Vieno. Tie li unue prezentis la opereton Die lustige Witwe ("La gaja vidvino") de Ferenc Lehár. De 1914 ĝis 1918 li servis kiel soldato.
En 1924 li elmigris Berlinon kie li sekvis plurajn prezentadojn de siaj operetoj. En 1926 li reiris Vienon, kie li provis sin en la klasika muziko kun sia sola opero Die Rosen der Madonna ("La rozoj de la Madono"). Krome, li verkis ĉirkaŭ sesdek operetojn. Oni scias ke li helpis al multaj judoj fuĝi el Germanio tiutempe.
Istrău
Istrău [istrəŭ] (hungare: Esztró) estas vilaĝo en Rumanio orientsud-sudoriente de Carei. En 1910 ĝi havis 341 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 180 (rumanoj, 29% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1450. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al Moftin.
Robert Stolz
Vivo
Li atingis 17 internaciajn distingojn. Li mortis en 1975. Li havas honoran tombon sur la centra tombejo de Vieno kaj monumenton en Prater, la granda parkgardenaĵo en Vieno. Multaj stratoj kaj placoj estas nomitaj laŭ lia nomo.
São José dos Pinhais
São José dos Pinhais estas municipo, urbego kaj diocezo de la brazila subŝtato Paranao. Ĝia apartenas al urbaro de Curitiba.
Robert Stolz
Filmmuziko
ktp.
São José dos Pinhais
Geografio
São José dos Pinhais situas sur altebenaĵo en suda parto de la lando. Curitiba troviĝas 7 km.
Historio
São José dos Pinhais estis fondita en 1853, ĝi urbiĝis en 1897.
Ekonomio
São José dos Pinhais estas signifa centro de aŭtoproduktantaj firmaoj Volkswagen, Audi, Nissan kaj Renault. La urbego estas ankaŭ hejmo de reto pri parfumoj kaj kosmetikaĵoj.
Klimato
São José dos Pinhais situas en subtropika klimato kun mildaj aŭ varmaj someroj. Averaĝe pluvas jare po 1442 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter septembro kaj marto.
Trafiko
São José dos Pinhais havas internacian flughavenon, kiu estas la ĉefa flughaveno en Paranao.
5546 Salavat
5546 Salavat estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rusa urbo Salavat (cirile: Салават) en Baŝkirio.
Imran Khan
Imran Ahmed Khan Niazi HI PP (urdue عمران احمد خان نیازی, Imran Ahmed Ĥan Niazi; naskiĝis la 5-an de oktobro 1952) estas la 22a kaj nuna ĉefministro de Pakistano kaj la fondinto kaj prezidanto de la Pakistana Movado por Justeco (Pakistan Tehreek-i-Insaf, PTI, urdue پاکستان تحريک انصاف). Antaŭ ol eniri politikon, Khan estis internacia kriketisto kaj kapitano de la pakistana nacia kriketteamo, kiun li gvidis al venko en la Kriketa Mondpokalo de 1992.
Khan estis naskita al terposedanta paŝtuna familio en Lahoro en 1952; li estis edukita en la lernejo Aitchison College en Lahoro, tiam en la Royal Grammar School en Worcester, kaj poste en kolegio Keble de Oksfordo.
Joachim Lange
Joachim LANGE (naskiĝinta la en Gardelegen, mortinta la  en Halle) estis germana teologo.
Vivo
Studinte ĉe August Hermann Francke en Leipzig, Erfurto kaj Halle li iĝis lernejestro en 1696 en Köslin kaj en 1698 ĉe Friedenswerder-gimnazio en Berlino. En 1709 li nomumitis profesoro pri teologio en Halle.
Lange estis ĉefa reprezentanto de pietismo francke-a kaj simpatio kontraulo de la filozofio de Christian Wolff kies maldungon kaj ellandan forpelon de 1723 li ĉefe iniciatis. Liaj ĉefaj verkoj estas: »Antibarbarus orthodoxiae dogmatico-hermeneuticus« (Berlino 1709, kvarpartite); »Causa Dei et religionis naturalis adv. Atheismum, Naturalismum, Judaeos, Socinianos et Ponteficios« (Halle 1727, en tri volumoj); »Die evangelische Lehre von der allgemeinen Gnade« (Halle 1740, 3 Tle.).
Konatas ankaŭ la de li verkitaj t.n. Halle-gramatikoj: »Griechische Grammatik« (unue Halle 1705) kaj »Lateinische Grammatik« (unue Halle 1707).
Središče (Moravske Toplice)
Središče, hungare Kisszerdahely estas vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika subregiono Pomurska. Administre apartenas al municipo Moravske Toplice.
Situo
Središče situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ la hungara landlimo, (kontraŭe troviĝas Magyarszombatfa).
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la landlimo estas senkontrole trapasebla ie ajn.
Komunumoj pri szerdahely en Hungara reĝlando
La vorto signifas: loko, kie merkrede okazis bazarado.
Pietrapertosa
Pietrapertosa estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenco. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Accettura (MT), Albano di Lucania, Campomaggiore, Castelmezzano, Cirigliano (MT), Corleto Perticara, Gorgoglione (MT) kaj Laurenzana.
Eventoj
Il Volo dell'Angelo - "la flugo de la anĝelo" - okazas dum la somero (inter junio kaj septembro). Ligita de speciala jungilaro kaj konektita al fortika ŝtala kablo, eblas gliti tra la aero de Castelmezzano al Pietrapertosa je rapido de proksimume 120 km/h kaj je la sama proceduro reveni de kie vi foriris. Dumtempe vi havas la eblon observi la impresan panoramon de la Lucanaj Dolomitoj je alteco de ĉirkaŭ 400 metroj. Alvenita ĉe la du vilaĝoj, vi havas la ŝancon vojaĝi ĉirkaŭ la domoj, fari historiajn naturajn ekskursojn, gustumi lokajn produktojn kaj ĝui la panoramon plej bone.
Jedlina-Zdrój
Jedlina-Zdrój (ĝis 1945 germane Bad Charlottenbrunn) estas urbo en Malsupra Silezio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Jedlina-Zdrój en distrikto Wałbrzych. Fine de en la urbo vivis. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Waldenburg.
BA34
BA34 estas la tridek-kvara numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en februaro 2019.
Nagojo
Nagojo  aŭ Urbo Nagojo Nagoya-shi estas Urbo aldifinita de registara dekreto situanta en Gubernio Aiĉi kaj estas ĝia administra centro. Ĝi situas en meza parto de Honŝuo kaj frontas al la Pacifika Oceano.
Nomo
La nomo signifas malvaste Urbo Nagoja, sed vaste signifas pli grandan lokon: Kiel oni nomas ĉirkaŭejon de Tokiaj specialaj kvartaloj "Tokio", tiel oni nomas ĉirkaŭejon de Urbo Nagoja "Nagojo". Ĉar la lokonomo "Aiĉi" de la gubernio estas malpli konata ol "Nagojo", fojfoje oni uzas "Nagoja" anstataŭ "Aiĉi" por gubernio Aiĉi. Ankaŭ originale Nagoya (名古屋) signifis ĉirkaŭejon de la urbo de Nagoja Kastelo (nun Naka-kvartalo).
Nagojo estas esperantigita loknomo de Nagoya.
Historio
Nagojo ligiĝas al konstruo de kastelo en 1612. Antaŭ ol Nagoja Kastelo konstruiĝis, oni skribis la nomon Nagoya en alia ĉin-skribo (那古野). Poste la loko iĝis industria loko. Oni okupiĝis precipe pri ceramikaĵoj. Nagojo urbiĝis en 1889. Dum la 2-a mondmilito Usono ofte bombardis la urbon.
Geografio
Nagojo situas en la regiono Ĉubu, borde de la Pacifika Oceano
Klimato
En Nagojo jare pluvas po 1565 mm (en ĉiuj monatoj pluvas, en februaro neĝas). La temperaturo en julio-aŭgusto estas ĉirkaŭe 30 °C. Tio estas vintre ĉirkaŭ frostopunkto.
Kvartaloj (-ku)
Urbo Nagojo havas la 16 kvartalojn, kiuj nomiĝas Atsuta, Kita-ku, Ŝoŭa, Ĉikusa, Tenpaku, Nakagaŭa, Naka-ku, Nakamura, Niŝi-ku, Higaŝi-ku, Mizuho, Midori, Minato, Minami, Mejto kaj Morijama.
Edukado
En la urbo lokas la Universitato de Nagojo.
Transporto
Nagojo havas internaciajn flughavenon, havenon, stacidomojn kaj metroojn. Flughaveno de Nagojo (aŭ Komaki) troviĝas apud Nagojo. Je la 17-a de februaro 2005 Internacia Flughaveno Ĉubu (aŭ angle konata kiel Centrair: "centro" laŭ la regiono Ĉubu + "aero".) malfermiĝis, alproprigis ĝian flugservon.
Haveno de Nagojo servas amase eksporti aŭtomobilojn.
La turforma stacidomo de (JR Central Towers, aŭ "JR Centra Turo") estas konsiderata la plej alta stacidomo de la mondo. La Stacio Fujigaoka (japane: 藤が丘駅 [Fuĝigaoka Eki], angle: Fujigaoka Station) estas stacio de Nagoja Urba Metroo kaj Aiĉi Rapida Transito situanta en Fujigaoka, Kvartalo Meitō, Nagojo.
Famuloj
Nagojo estas naskiĝurbo de Ŝimomura Joŝiŝi.
Ferenc Lőrinczi (1884-1953)
LŐRINCZI Ferenc estis hungara lernlibroverkisto, redaktoro naskita en Bürkös la 3-an de marto 1884 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de decembro 1953. Li estis la patro de Ferenc Lőrinczi kaj László Lőrinczi.
Kariero
Lőrinczi Ferenc akiris porinstruistan diplomon en Déva (1903). Li instruis en Pusztacelina (1904-19), Fehéregyháza, Sighișoara (1919-26), direktoro de bazlernaja reformita lernejo en Kluĵo (1926-35), lernej inspektisto de Transilvania Reformita Eklezidistrikto (1936-40) (1940-45). Li redaktis la gazeton A Tanító, li estis kunulaŭtoro de pluraj lernolibroj ĝis 1948 por konfesiaj lernejoj.
Kantono Marion (Misisipio)
La kantono Marion (Marion County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Malnova Havano
Malnova Havano La Habana Vieja estas la plej antikva parto de Havano, ĉefurbo de Kubo. Ĝi havas areon de 5 km², kie ankoraŭ ekzistas restaĵoj de la muregoj kiuj dum du jarcentoj protektis la urbon kontraŭ la invadoj de korsaroj kaj piratoj. La malkonstruado de la murego komenciĝis en 1863 pro rapida kreskado de la urbo ekster la murego.
Kantono Marion (Misisipio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Malnova Havano
Pro ĉiaspecaj invadoj en la urbo Havano, Malnova Havano estas la atestaĵo de miksaĵo de arkitekturo de diversaj invadepokoj: hispana krono, britoj, francoj kaj usonanoj. En la 20-a jarcento, kiam ĝi estis sub la regado de la registaro de Usono dum ĝia interveno, la malnovaj koloniaj konstruaĵoj estis detruitaj por la starigado de novaj konstruaĵoj el novklasika stilo. Dum la 1970-aj jaroj ekiĝas la rekuperado de la historiaj konstruaĵoj de Malnova Havano, akcelita de la kastrisma registaro, kiu lasis la konstruaĵojn sen riparado dum pli ol kvardek jaroj. De tiam oni entreprenas laboradon kaj esploradon por bonkvalita restaŭrado far la loĝantoj de Malnova Havano. Menciindas la senhalta prado kaj rekta laborado de la Oficejo de la Historiisto de la Urbo kaj ties Historiisto, Eŭsebio Leal.
Nuntempe, Malnova Havano estas unu el la plej turismaj lokoj de la tuta ĉefurbo pro la rekonstruado de preĝejoj, fortikaĵoj kaj aliaj historiaj konstruaĵoj. Krome, Malnova Havano havas ĉiaspecajn restoraciojn, hotelojn, vendejojn (vestaĵojn, manartaĵojn, memoraĵojn), butikojn, librovendejojn, muzeojn k.t.p. La kultura kaj turisma vivo estas tre vigla kaj tie troviĝas pluraj foiroj pri diversaj temoj.
Gardonne (stacidomo)
Gardonne estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Gardonne, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Libourne - Le Buisson (629000).
Asociación Amigos del Tranvía
La Asociación Amigos del Tranvía y Biblioteca Popular Federico Lacroze (asocio de tram-amikoj) estas ne-registara organizaĵo argentina, sen enspeza celo kaj financata tra kontribuoj de volontuloj, kiu celas konservi, rekuperi kaj refunkciigi malnovajn veturilojn de tramo kaj subterajn trajnojn kiuj alimanieree perdiĝos.
Same, la AAT dediĉas sin al studo de la aktualo de tramoj, pro la refunkciigo de tiu tipo de transporto tutmonde, profite ties nepoluajn kvalitojn, ties maluzo de fosiliaj brulaĵoj, ties racia uzado de la urba spaco kaj la komforto kiun ĝi proponas al pasaĝeroj de ĉiu kondiĉo.
La AAT kunigas hobiulojn kaj studulojn tiulande, kiuj dediĉas sin tiom al aspektoj de priserĉado kaj kompilado de dokumentaro, kiom al la restaxurado kaj ekfunkcigo de historiaj unuoj.
La Asocio estis fondita en Bonaero la 16an de julio de 1976 kaj ekde tiam ĝi estas prezidita de la arkitekto Aquilino González Podestá. Realigas serion de kultura kaj distra agado cele al disvastigo inter la publiko de la historia gravo kaj la aktualaj avantaĝoj de la tramoj.
129186 Joshgrindlay
129186 Joshgrindlay estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon en Summerhaven (norde de Tucson, Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astrofizikiston pri altaj energioj Jonathan E. Grindlay, Profesoron ĉe la Observatorio de la Universitato Harvard, kiu pioniris en apliko de la bildigo per kodata aperturo al la ikso-radia astrofiziko kaj al la Iksoradia Bildiga Spektrometro por Regolito de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx.
Marie Loeper-Housselle
Marie LOEPER-ROUSSELLE (naskiĝinta la en Lasowice Wielkie apud Malbork, mortinta la  en Lichtenthal) estis germana pedagogino kiu engaĝiĝis en la klerigo porknabina kaj la pluklerigo de instruistinoj kaj edukistinoj. En 1884 ŝi fondis la unuan fakgazeton porinstruistinan sub la titolo Die Lehrerin in Schule und Haus. Kune kun Helene Lange kaj Auguste Schmidt ŝi fondis en 1890 "Allgemeiner Deutscher Lehrerinnenverein/ADLV" (Ĝenerala unio de germanaj instruistinoj). Ŝi do apartenis al la unua ondo de germana feminismo.
Vivo kaj profesia kariero
Marie Housselle naksiĝis kiel tria filino de la pastoro L. Housselle post kies morto ŝi faris trejniĝon instruistinan en Grudziądz kie li trapasis la ekzamenon en la jaro 1857-a. Poste ŝi laboris kvin jarojn edukade, i.a. en la Supera porknabina lernejo en Elbląg. En 1862 ŝi nuptis kaj translokiĝis al Alzaco. Tie ŝi havis la unuajn kontaktojn kun la lernejinspektisto Th. Hatt kun kiu ŝi fondis la unuan Fröbel-infanĝardeno enalzaca.
Ŝi ankaŭ verkis artikolon por "Ungarisches Schulblatt" kaj "Rheinische Blätter" (eldonado de Wichard Lange), en kiuj ŝi klopodis forigi diversajn malbonaĵojn en la ĝenerala kaj porknabina edukadoj. Krome ŝi reklamis por la plibonigo de la trejnado kaj profesia ĉiutageco de instruistinoj. Por disponigi al tiaj klopodoj efikan platformon ŝi fondis en 1884 la feminisman gazeton "Die Lehrerin in Schule und Haus" kiu eldonistis en la Hofmann-eldonejo de Gera.
Krom ŝiaj agadoj eldonistaj ŝi verkis eseojn por diversaj ĵurnaloj. Ŝia historia rakonto Der Mattenbauer publikigitis libre. Post la morto edza ŝi translokiĝis al Ispringen kie ŝi instruis ĉe lernejo municipa. Krome ŝi regule paroladis antaŭ feminismaj geaktivuloj. Substrekitis de samtempuloj ĉe ŝi la kombino de poeteca sensiveco, retorika talento kaj konsoltalento kompata.
Agado
Loeper-Housselle engaĝiĝis ade por la eblo ke junaj knabinoj kleriĝu supere. Ŝi tiukuntekste tute konsentis kun Helene Lange, ke virinoj pli taŭgus por la eduko de knabinoj ol viroj; el tio dedukteblis ke necesus plibonigi antaŭ ĉio kaj fundamente la edukistinan trejnigon.
En pentekosto 1890 ŝi fondis en Friedrichroda solene, kune kun Helene Lange kaj Auguste Schmidt, la porinstruistan asocion ADLV (kun tiam 85 membroj) kies celo estis la plifortigo de solidarieco interinstruistina por povi atingi pli facile kaj pli daŭripove ĉiujn celadojn. Krome la menciita klubo peris postenojn en Germanujo, Franclando kaj Anglujo. En 1894 nombriĝis jam ĉ. 6000 anoj asociaj de ĝi.
(7759) 1990 QD2
(7759) 1990 QD2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en Kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Marie Loeper-Housselle
Agado
Kune kun Helene Lange, Minna Cauer, Henriette Schrader-Breymann, Anna Luise Dorothea Jessen kaj s-ino Eberty ŝi deponis oficiale peticion ĉe la prusia parlamento kaj la prusia ministerio pri edukado kun la peto pri instalo de ŝtataj sciencaj institucioj rilataj la klerigon de instruistinoj. La petskribo malakceptitis fare de la viraro. Tamen almenaŭ la tie aneksita skribitaĵo Die Gelbe Broschüre fakte iĝis elirpunkto de la prusia porknabinlernejara reformo de 1908.
Germán Pezzella
Germán Pezzella estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Bahía Blanca, do nun estas -jara. Post pluraj junularaj jaroj en la klubo Club Atlético River Plate li en 2011 ĝis 2015 konkuris en ties unua vira teamo, tiam vojaĝinte al Eŭropo daŭrigis en la hispana klubo Real Betis Balompié, de 2017 ĝis 2021 kunagis en la itala klubo ACF Fiorentina, la unuan jaron ankoraŭ prunte, kaj ekde 2021 denove membras en la unua vira teamo de la hispana klubo Real Betis Balompié. Krome ekde la jaro 2017 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo, ankaŭ tie post pluraj adoleskaj kaj junaj plenkreskaj jaroj ekde 2009 en naciaj teamoj de sub-20 kaj sub-23-jaruloj. Kadre de la nacia teamo li partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2022 kaj kun la teamo venkis la turniron. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblis per la numero "6".
Lajos Nagy (arkeologo)
NAGY Lajos (nadj) estis hungara arkeologo, ano korepondanta de la MTA (1934) naskita en Nagyvárad la 15-an de marto 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de decembro 1946.
Biografio
Elde 1922 Lajos Nagy laboris en la Ĉefurba Muzeo, en 1937 li estis muzeuma sekcidirektoro, ekde 1941 direktoro. En 1930 li iĝis universitata privatprofesoro, en 1941 eskterordinatra profesoro, en 1946 li ricevis la titolon de ordinara profeaoro. Li havis gravajn meritojn en malkovro arkeologia de Aquincum. Estas elstara inter liaj trovitaĵoj la ununura orgeno malkovrita de antikva erao de Romo. Lia esploroj pri Panonio aperis en pluraj studoj, unuavice en la Archaeológiai Értesítő, en Budapest Régiségei kaj eskterlande.
Lunner
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Parto de la komunuma teritorio estas la lago Avalsjøen.
Icarus (revuo)
ICARUS, International Journal of Solar System Studies, (Icarus, Internacia revuo pri sunsistema studo), aŭ mallonge Icarus estas anglalingva priscienca revuo dediĉita al la planedologio. Fondita en 1962 kaj tiam eldonita de Academic Press, ĝi estas mastrumita de 1974 far de la Division for Planetary Sciences de la American Astronomical Society.
La revuo prezentas esplorojn pri planedologio, astronomio, geologio, meteologio, fiziko kaj biologio.
Carl Sagan estis eldonisto de la revuo de 1968 ĝis 1979, liaj posteuloj estis Joseph A. Burns (1980 - 1997) kaj Phil Nicholson, depost 1988.
Großlangheim
Großlangheim estas merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estas la centro de komunumaro, do libervola administra kunligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj tiel komune traktas iujn servojn kaj taskojn.
Icarus (revuo)
Subtenita de la Universitato Cornell, la revuo estas nomita laŭ la mitologia Ikaro. La frontispico de ĉiu numero portas citaĵon de Arthur Eddington, kiu komparas la aventuron de Ikaro kun tiu de scienca esploristo, kiu "eltordu sian teorion ĝis rompo por ke la malfortaj lokoj fendiĝu ".
Memortabulo
Memortabulo, porĉiamatabulo aŭ dediĉa plakedo (ankaŭ: signo -, plako -) estas plako fiksita sur la fasado de konstruaĵo, sur monumento, planko, trotuaro aŭ vojo, kaj portanta la surskribon festantan mortintajn personojn (en multaj kazoj en la loko, kie tiu loĝis, agis, mortis aŭ estis mortigita) aŭ historian eventon (kutime iu kiu okazis en la loko), aŭ bildoteksto rakontanta la historion de la loko.
Memortabulo normale estas el metalo, ceramiko, ŝtono, ligno aŭ alia materialo. Krom la teksto, ĝi foje inkluzivas ankaŭ reliefon, gravuraĵon aŭ pentraĵon. Memortabuloj ankaŭ kutimas mencii la nomojn de donacantoj al la institucio (lernejo, templo, ktp.).
Dediĉaj tabuletoj ankaŭ estas donataj kiel donaco, kiel memoraĵo, kiel omaĝo al atingo aŭ dum jaroj da laboro.
Zigosporo
Zigosporo estas la seksa parto de fungoj, klamidosporo, kiu estiĝis per nuklea kunfandiĝo de haploidaj hifoj. Zigosporo estas ĝenerale dormanta, ripoz-stata, dikmura kaj ĝi vekiĝas, se la ĉirkaŭaĵo estas konvena. Tiam el la zigosporo evoluas sporangio, kiu entenas sporojn. La fungoj, kiuj produktas zigosporojn nomiĝas zigomicetoj (ekz. panŝimoj) aŭ senflagelaj algoj.
Tributglaĉero
Tribut-Glaĉero estas flankglaĉero, kiu alfluas kaj nutras ĉefan glaĉeron. Grandaj glaĉeroj ofte estiĝas per la kunfluo de du aŭ pli glaĉerbrakoj, tiel nomitaj tributglaĉeroj. Kiel ĉe riversistemoj povas ekzisti kompleksaj glaĉersistemoj kun tributglaĉeroj kaj tribut-tirbutglaĉeroj respektive subtributglaĉeroj. Famaj ekzemploj por tiaj glaĉersistemoj estas Aleĉ-Glaĉero, Gorner-Glaĉero kaj Ar-Glaĉeroj en Svislando.
Atentu: Tributglaĉeroj estas flankaj glaĉeroj, sed ne ĉiuj flankaj glaĉeroj estas tributglaĉeroj. Ekzistas ankaŭ la kazo ke glaĉero disforkiĝas en diversajn brakojn kun apartaj glaĉerlangoj kiel ekzemple en la kazo de Steinlimi-Glaĉero, kiu flankiĝas de Stein-Glaĉero en la Bernaj Alpoj en Svislando.
Kiam pro tutmonda varmiĝo tributglaĉero forte retiriĝas povas okazi, ke ĝi perdas la ligon kun la ĉefglaĉero. En tiu-ĉi momento oni ne plu parolas pri tributglaĉero, sed el la tributglaĉero fariĝas aŭtonoma glaĉero, kiel ekezemple en la kazo de la Theodul-Glaĉero en la Valezaj Alpoj, kiu ĝis antaŭ kelkaj jaroj nutris Gorner-Glaĉeron. Ne plu temas tiam pri tributglaĉero, ĉar pro la mankanta konekto la nova langogrunto fordegelas kaj el ĝi nun elfluas degelrivero. Tiu akvo kutime ne plu nutras la ĉefglaĉeron sed sub ĝi forfluas kaj tute kontraŭe eĉ rapidigas la ablacion de la ĉefglaĉero.
La nuboj
La nuboj (en greka Νεφέλαι Nefelai) estas komedio verkita de la fama dramaturgo Aristofano kiel satiro de la intelektulaj modoj de la klasika Ateno. Ĝi estis origine produktita por la festivaloj de Dionizo en 423 a.K. kaj ĝi ne estis bone ricevata, ĉar estis la lasta el tri konkurencaj teatraĵoj de la festivalo tiujare. Ĝi estis reviziita inter 420-417 a.K. kaj poste ĝi cirkulis laŭ manuskripta formo. Ne survivis kopion de la origina produktaĵo, kaj la fakulaj analizoj indikas, ke la reviziita versio estas nekompleta formo de Malnova Komedio. Tiu nekompleteco, tamen, ne evidentiĝas en tradukoj kaj moderna ludado. La nuboj povas esti konsiderata ne nur la unua ekzistanta 'komedio de ideoj' en la mondo sed ankaŭ brila kaj sukcesa ekzemplo de tiu ĝenro. La verko akiris elstarecon pro sia karikaturo de Sokrato kvankam laŭ ties mencio en la verko de Platono nome Apologio ĝi estis faktoro kontribuanta al la juĝo kaj ekzekuto de la filozofo.
Odense
Odense estas la tria plej granda urbo de Danio kaj la plej granda urbo de la insulo Fyn kun 178.210 loĝantoj (2018). Antaŭe 2007, ĝi estis ĉefurbo de la graflando de Fyn.
Vidindaĵoj
En Odense situas unu el la plej grandaj komercejoj de Danio, Rosengårdcentret, kun 125 vendejoj.
Kulturo
La poeto kaj aŭtoro Hans Christian Andersen naskiĝis kaj kreskis en Odense; viziteblas lia naskiĝdomo. Same la industriisto Carl Frederik Tietgen.
Esperanto en Odense
La Esperanto-klubo en Odense fondiĝis jam en 1907, en 1910 fondiĝis la laborista Esperanto-klubo. Estas gastiganto de Pasporta Servo tie. Pliajn detalojn vd. en la artikolo Esperanto-Movado en Danio.
Almara rivero
Almara rivero aŭ ĝismara rivero estas rivero, kiu enfluas en maron, oceanon, aŭ, escepte :
Fizikaj kaj hidrografiaj elementoj
<!-- Aux grandes échelles temporelles et géologiques, la dérive des continents, les transformations morphophonologiques naturelles, le réchauffement ou le refroidissement planétaire entraîne au rythme des phases glaciaires et interglaciaires des modifications régulières et très importantes des longueurs, largeur, débit et configuration des fleuves sur toute la surface du globe.
Il est difficile de mesurer, modéliser ou cartographier finement la longueur d'un fleuve et d'autres de ses caractéristiques, pour deŭ raisons principales ; parce que les fleuves ont une propriété fractale et parfois un important lacis de bras secondaires, plus ou moins étendu selon l'époque de l'année, surtout dans le cas des fleuves « sauvages » (peu régulés) , ce qui signifie que plus la mesure est précise, plus le fleuve semblera long. En outre, il est difficile de déterminer exactement où un fleuve commence puisque souvent formé en amont par des ruisseaŭ saisonniers, sources intermittentes, des marais, ou des lacs éphémères.
Le lit
L'espace qu'occupe un cours d'eau varie selon son hydrologie : La faune et la flore, et en particulier les ripisylves, les grands herbivores et le castor interagissent naturellement avec l'écologie fluviale et la forme et le débit des cours d'eau. Depuis 200 ans, c'est l'homme et ses aménagements qui sont devenus la première cause de changement écologique et morphologique des cours d'eau, avec les barrages notamment.
Dans certains contexte (sols et substrats perméables ou semi-perméables), le lit interagit fortement avec des cours d'eau souterrains, les nappes (Loi de Darcy) et les zones humides adjacentes ou sous-jacentes et avec un compartiment sous-fluvial qui peut abriter une faune spécifique généralement plutôt étudiée dans le cadre de l'« écologie souterraine » ; L'eau souterraine constitue environ 98 % des ressources en eau contre moins de 2 % pour les lacs et les cours d'eau)..
Quelques chiffres et statistiques
Les trois plus longs fleuves au monde sont le Nil avec 6718, suivi par l'Amazone avec 6 500 km environ, et finalement le Yangtsé avec 6 300 km.
L'Amazone est cependant le fleuve qui possède, et de loin, le plus grand bassin versant (6 150 000 km²) et le plus grand débit (190000 m/s).
En Europe, les plus grands fleuves sont la Volga avec 3700 et le Danube avec 3019 (voir Delta du Danube). -->
La dek plej longaj almaraj riveroj
La sekvantaj datumoj respondas al mezaj taksitaj longoj :
(9440) 1997 FZ1
(9440) 1997 FZ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Pignola
Pignola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Abriola, Anzi, Potenza kaj Tito.
Rockin' Squat
Rockin' Squat estas franca artisto kaj kreanto de la grupo de Hip-hop Assassin.
Biografio
Rockin' Squat, de sia vera nomo Mathias Crochon, estas la filo de la aktoro Jean-Pierre Cassel kaj la frato de Vincent Cassel kaj Cécile Cassel.
Li komencis en la francan rapon ĉirkaŭ la mezo de la jaroj 1980 kie li fondis kun Solo, Doctor L kaj Dj Clyde la grupon de rapon Assassin. Li kreis samtempe Assassin Productions, destinita al memprodukti lia uziko, la unua memprodukto en franca rapo.