cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ronchamp (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Jardres (stacidomo)
Jardres estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Jardres, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Saint-Benoît - Le Blanc (601000).
Domokos Varga
Domokos Varga [domokoŝ], hungare Varga Domokos estis hungara verkisto kaj ĵurnalisto. Lia filo estis András Vargha.
Domokos Varga naskiĝis kiel Vargha Domokos la 1922 en Kunszentmiklós. Li mortis la 2002 en Budapeŝto.
Biografio
Domokos Varga frekventis ricevis diplomon pri arbarokultivado en 1944, poste li eklaboris en Debrecen. Ekde 1946 li komencis ĵurnaladi en diversaj periodaĵoj. En 1948 li edziĝis baldaŭe havanta 7 gefilojn. Inter 1949-1952 li apartenis al stabo de Hungara Radio en Budapeŝto. En 1956 li partoprenis en la revolucio, tial li estis kondamnita je 2 jaroj. Poste li laboris kiel inĝeniero pri arbaroj ĝis 1968, poste denove li ĵurnaladis. Li ricevis premion Kossuth en 2002, ekde 1973 ankaŭ aliajn premiojn.
Le Chalange
Le Chalange estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chalangeois.
Le Châtellier (Orne)
Le Châtellier estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Kazuya Sunamori
Kazuya Sunamori (砂森 和也, n. ) estas japana futbalisto.
Le Châtellier (Orne)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Castelliérains.
Kazuya Sunamori
Li futbalis ĉe Honda, Kamatamare Sanuki, Azul Claro Numazu kaj Kagoshima United FC.
Endre Lazányi
LAZÁNYI Endre [laza:nji] estis rumania hungara biologo. Li naskiĝis en Deĵo la 14-an de majo 1914, kaj mortis en Marghita la 10-an de aŭgusto 2009.
Biografio
Endre Lazányi diplomitiĝis en la Universitato Ferdinando la 1-a de Kluĵo (1935). Li instruis en Alba Iulia (1937-40) kaj en Deĵo (1940-44). De 1945 li instruis en la Universitato Bolyai de Kluĵo, kie li estis asistanto de Lajos Csík, sub kies gvido li akiris la titolon de doktoro pri biologiaj sciencoj (1947). De 1948 li estis la organizinto de hungara sekcio de la Agrikultura Altlernejo de Kluĵo, adjunkto, resp. universitata profesoro.
Port-d'Atelier-Amance (stacidomo)
Port-d'Atelier-Amance estas franca varstacidomo sur linioj Paris-Est - kaj  - Port-d'Atelier-Amance, situanta inter j Faverney kaj, en departemento Haute-Saône, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Orientfrislando
Orientfrislando (en orientfrislande platdiĉa lingvo: Oostfreesland) estas historia regiono en la pleja nordokcidento de la federacia lando Malsupra Saksio en Germanio - okcidente de la germana regiono Oldenburgio kaj oriente de la nederlanda provinco Groningen.
La Chapelle-Montligeon
La Chapelle-Montligeon (esperante: La kapelo-Monto Ligeon) estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio. Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montligeonnais.
Orientfrislando
Areo
Orientfrislando estas la plej nordokcidenta regiono de Germanio kaj situas borde de la Norda Maro. La regiono historie-politike konsistas el la eksterdistrikta urbo Emden kaj la distriktoj Aurich, Leer kaj Wittmund. Tiu areo konsistigas la teritorion de la eksa dukejo Orientfrislando (jaroj 1464 ĝis 1744), kiu poste ĝis la jaro 1978 pluekzistis kiel "distrikto Aurich" ene de la reĝlando Prusio kaj poste la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio. La enloĝantoj de tiu regiono daŭre nomas sin "orientfrisoj".
La Chapelle-Montligeon
Ĝia monteto Ligeon estas 223 metrojn alta.
La baziliko Nia Damo de Montligeon, dediĉita al "Nia Sinjorino Liberiganto de Animoj en Purgatorio", estas pilgrima preĝejo, la centro de sanktejo dediĉita al preĝoj por la mortintoj.
Springs
estas grandurbo en Sud-Afriko, en provinco Ĥaŭtengo, en Ekurhuleni Metropola Komunumo. La loknomo devenis de fontoj en la areo.
Orientfrislando
Areo
Sude la limigo de la "geografia" kaj ekde pluraj jarcentoj tradicie protestanta Orientfrislando estas la forte katolikaj distriktoj Cloppenburg kaj Emsland, kiu tradicie havas fortajn ligojn al la episkopeja urbo Münster.
Springs
Geografio
situas sur altebenaĵo en norda parto de la lando. Johanesburgo troviĝas 50 km.
Orientfrislando
Areo
Specialaĵo estas la komunumo Saterland, ĉiuflanke ĉirkaŭita de vastaj marĉoj. Ĝi laŭ kultura kaj lingva historio apartenas al Orientfrislando, sed pro sia izolita marĉa situo sude de la cetera Orientfrislando jam dum la mezepoko iĝis parto de la suda episkopejo Münster, dum Orientfrislando estis parto de la episkopejo Bremen, kiu kovris la marbordan parton de tuta nordokcidenta Germanio. La divido pluefikas hodiaŭ: La Saterland nun apartenas al la distrikto Cloppenburg. Pro la izoleco la saterfrisa lingvo, variaĵo de la frisa lingvo krome parolata en norda Nederlando (la provinco Frislando) kaj la nordokcidento de la plej norda germana federacia lando Ŝlesvig-Holstinio (la Distrikto Norda Frislando), pluvivis, dum en la tuta resto de Orientfrislando inter la 15-a kaj 18-a jarcento la platdiĉa lingvo disvastiĝis kaj la frisa lingvo pereis.
La orientfrisoj malgraŭ la perdo de la frisa lingvo sentas sin parto de la frisa kulturo, kiu ligas la regionojn de norda Nederlando, nordokcidenta Germanio kaj sudokcidenta Danio ĉe la bordo de la Norda Maro.
La orientfrisaj ĉefuloj aŭ tribestroj (altgermane plurale Häuptlinge, platgermane plurale hovetlinge / hovedlinge, frise haadlinge, nederlande hoofdelinge) regis en Orientfrislando dum la 14-a jarcento, post kiam la malnova, egaleca konstitucio el la tempo de la Frisa Libereco ne plu respektiĝis.
La dum jarcentoj grava izoliĝo de la regiono pro la maro en la nordo kaj multaj marĉoj en la sudo kaŭzis kulture kaj politike tre memstaran evoluon de Orientfrislando.
Akvovojoj
Havenoj kun rekta konekto (sen kluzoj) al la Norda Maro ekzistas en 17 komunumoj mal-insulaj plus sur la Orientfrisaj insuloj. Plej grandas la havenoj en Emden kaj Leer. Aldona mal-mara haveno troveblas en Aurich.
Fumiya Tamaki
Fumiya Tamaki (玉城 史也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kamatamare Sanuki.
Seloutky
Seloutky estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Prostějov. Vivas ĉi tie.
Springs
Historio
En 1883 oni fondis bienon en la nuna loko de. Karbo estis malkovrita en la areo en 1887 kaj tri jarojn poste fervojo estis konstruita por transporti la karbon. Oni trovis ankaŭ oron komence de la 20-a jarcento. En 1904 oni fondis vilaĝon kaj en 1908 oni komencis minadi la oron. La vilaĝo ricevis urban statuson en 1912. Fine de la 1930-aj jaroj estis ok orminejoj proksime de Springs, farante ĝin la plej granda unuopa oro-produktanto en la mondo.
Seloutky
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Springs
Ekonomio
Springs estas nuntempe unu el la industriaj centroj de la Witwatersrand. Oni produktas metalaĵojn, kemiaĵojn, paperojn kaj nutraĵojn. En la lando nur tie oni rafinas zinkojn, sed oni prilaboras uraniojn.
Klimato
havas subtropikan klimaton. En januaro la temperaturo estas averaĝe 26 ° C, en junio 16 ° C. Junie estas vintro, tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas iomete pli, ol 700 mm, precipe somere pluvas.
László Bertók
László Bertók naskiĝis la 1935 en Vése kaj mortis la 14-a de septembro 2020.
NGC 7137
NGC 7137 (aliaj indikoj — UGC 11815, MCG 4-51-5, ZWG 472.8, PGC 67379) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
NGC 7138
NGC 7138 (aliaj indikoj — UGC 11817, MCG 2-55-14, ZWG 427.25, KARA 932, PGC 67406) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
NGC 7137
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7138
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Thiene
Thiene estas komunumo de Italio.
Famuloj
Gaetano Thiene
2007: "Il Centro Europeo per i Mestieri del Patrimonio"
Maksim Rilskij
RILSKIJ Maksim ukraine Максим Рильський (1895-1964) - poeto, tradukisto, socia aganto. Naskiĝis en Kijivo, tie li finis privatan gimnazion. Lia patro - Tadej Rilskij - estis etnografo kaj publicisto. Studis medicinon en Kijiva Universitato, poste lernis en la Popola universitato ĉe histori-filologia fakultato.
Lia unua poemo estis publikigita en 1907, la unua poem-kolekto - en 1910. Apartenis al nov-klasikuloj. Sekvantaj poemaroj: 1922, 25, 26, 29; 1927 - fama ukraina traduko de "Sinjoro Tadeo" de Adam Mickiewicz.
En 1931 pro "ignorado en siaj verkoj de sovetia realeco" li estis arestita kaj malliberigita por unu jaro. De 1932 (poemaro "Signo de pesiloj") li fariĝis "oficiala soveta poeto". De 1943 - akademiano; direktoro de la Instituto de arto, folkloro kaj etnografio (1944-64).
Por Ukraina antologio liajn poemojn esperantigis Andreo Rogov (1) kaj Kris Long (5) k.a.
Vasil Ellan-Blakitnij
Vasil Ellan-Blakitnij (ps. de Vasil Ellanskij) ukraine Василь Еллан-Блакитний (1894-1925) - ukraina revoluciulo kaj verkisto. Naskiĝis en Ĉernihiva provinco en pastra familio, lernis en ĉernihiva seminario. Ekverkis en 1912, frekventis sabatajn literaturajn kunsidojn de fama prozisto Miĥajlo Kocjubinskij.
De 1914 loĝis en Kievo, kie lernis en Komerca instituto. De 1917 - membro de ukraina Social-revolucia partio, estro de ĝis Ĉernihiva provinca organizaĵo. Partoprenis revolucian agadon en Poltavo, Odeso.
Membro kaj gvidanto de diversaj literaturaj unuiĝoj, fondinto (1925) kaj redaktoro de la revuo de fremda literaturo "Vsesvit". Post la frua morto (1925) li estis titoligita kiel "bandito" kaj "etburĝa naciisto", liaj verkoj estis malpermesitaj, monumento en Ĥarkivo - detruita (1934).
Daiki Shinagawa
Daiki Shinagawa (品川 大輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kamatamare Sanuki.
Miguel Bianconi
Li futbalis ĉe Kamatamare Sanuki.
Sasxsek
Sasxsek [] estas miksa planlingvo proponita de Dana Nutter en 2003. Ĝiaj radikoj estas forte modifitaj kaj monosilabaj kiel Volapuko, sed ĝia gramatiko sekvas izolanta-aglutinan modelon.
La celo de la aŭtoro estas krei lingvon facile prononceblan kaj lerneblan al ĉiuj popoloj.
Alfabeto kaj prononco
La alfabeto havas 24 literojn:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V X Z
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v x z
(118307) 1998 VM1
(118307) 1998 VM1 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 10-an de novembro 1998 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Sasxsek
Morfologio
Ne estas artikoloj, nur vortetoj, kiuj iom (malmulte) similas al ili laŭ uzo: je, e, a, li kaj lu.
(118307) 1998 VM1
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,2799 astronomia unuo, tie estas 41,879 milionoj da km,.
Sasxsek
Morfologio
Vorteto je indikas emfazon. Vorteto e indikas nominativon, se la subjekto ne venas rekte antaŭ verbo. Vorteto a indikas akuzativon, se la objekto ne venas rekte post la verbo.
Li kaj lu (nur kun semantika malsamo) indikas propran nomon.
La konjunkcioj havas du literojn, komenciĝas per konsonanto kaj finiĝas per -a (ka = kaj).
La adjektivoj kaj adverboj finiĝas per -i kaj havas komparan formon kun sufikso -isi (pli) aŭ -imi (malpli) (megi = granda; megisi = pli granda; megimi = malpli granda).
Demonstraj pronomoj havas du literojn, komenciĝas per konsonanto kaj finiĝas per -o (co = ĉi tio; to = tio).
Personaj pronomoj havas du literojn, komenciĝas per konsonanto kaj finiĝas per -o (mo = mi; fo = vi; lo = li, ŝi, ĝi, ili. La refleksiva estas so (se), kiel en la latina lingvo. Estas du pronomoj por ni, kiel en la portugala lingvo, mofo (inkluziva ni, t.e., ni kaj vi), molo (ekskluziva ni, t.e., ni sen vi) kaj mofolo  (tute inkluziva ni, t.e., ni, vi kaj ili). Estas ankaŭ la pronomoj uo (oni, iu), no (neniu) kaj ho (kiu). Ne estas posedaj pronomoj.
Participon oni formas per -i :don / doni (doni / donita, donata, donota, donita, donanta, dononta). Se bezone, oni povas uzi -eri por aktiva participo kaj -ari por pasiva: don / doneri / donari (doni/ doninta, donanta, dononta / donita, donata, donota).
Oni formas la pasivan voĉon per -a.
Bazaj prepozicioj havas du literojn, komenciĝas per konsonanto kaj finiĝas per -u (tu = al; mu = el).
Oni derivas substantivojn de verboj per sufiksoj -e, -a, -o, -uk (don = doni; dono = donaĵo).
Kiel en la portugala lingvo, la semajntagoj ne havas nomojn, sed nombrojn.
Sufiksoj
Ekzemplo de vortformado:
Sintakso
Normala strukturo estas SVO (subjekto, verbo, objekto), sed oni povas ŝanĝi ĝin uzante la kazajn vortetojn. La noma grupo estas formata [demonstra pronomo] [kvanto/kvalito] [grandeco/pezo] [koloro/aspekto] [participo] [substantivo].
Por nei, oni uzas la prepozicion nu- (=sen) en la vorto neigita:
Arĥip Teslenko
Teslenko Arĥip ukraine Архип Тесленко (1882-1911) estas unu el la plej tragikaj personoj en la ukraina literaturo, kiu opiniis, ke pasigi suferatan vivo estas protesto kontraŭ socia kaj nacia maljusteco. Li detalege montris idiotismon de la vilaĝa vivo en la komenco de XX jc., tragedion de la klasa disiĝo, kamparulajn strebojn al tero, libero, demokratio kaj klereco.
En 1905 li kunportis kelkajn siajn rakontojn al Kievo - redakcioj rifuzis aperigi ilin kaj baldaŭ la aŭtoro, reveninte hejmen, estis arestita pro "disvastiĝo de eksterleĝa literaturo". 1906, post la vilaĝa ribelo - dua aresto kaj ekzilo norden de Rusio.
Reveninte en Ukrainion, li mortis pro tuberkulozo.
Esperanta traduko (tr. Viktor Pajuk) de rakonto "Ĉe ermito" (У схимника) aperis en "Esperanto USA" (2007, 1-2).
Tonezza del Cimone
Tonezza del Cimone estas komunumo de Italio.
Kalhov
Kalhov (Kalhau) estas municipo en Ĉeĥio, en Bohemio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie. Ĝi troviĝas 14 km nordokcidente de Jihlava.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
NGC 7139
NGC 7139 (alia indiko — PK 104+7.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Țebea
Țebea [cebja] (hungare: Cebe) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Brad. Administre ĝi apartenas al la komunumo Baia de Criș.
Sub kverko en Țebea dufoje historie kunvenis kamparanaj ribeloj, en 1784 kaj en 1848. La tombo de Avram Iancu, trupestro en la ribelo de 1848, troviĝas en Țebea.
Rikuya Izutsu
Rikuya Izutsu (井筒 陸也, n. ) estas japana futbalisto.
Tombolo
Tombolo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Stacio Kaikonoyashiro
Stacio Kaikonoyashiro (japane: 蚕ノ社駅 [Kajkonojaŝiro-eki], angle: Kaikonoyashiro Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ukjo, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keifuku: Linio Keifuku-Arashiyama (ĉefa).
Nikita botanika ĝardeno
Nikita botanika ĝardeno estas unu el la plej grandaj botanikaj ĝardenoj de la mondo, ĝi troviĝas en Krimeo (Rusio) en la loĝloko Nikito apud Jalto.
Historio
Jam en la jaro 1828 ĉe la ĝardeno estis organizita hortikultura lernejo; en la jaro 1869 — lernejo pri vinber-kultivado kaj vinfarado (kiu iĝis bazo por la vinproduktejo Magaraĉ).
La teritorio kaj graveco de la ĝardeno konstante kreskis. Dum la 20a jarcento la ĝardeno iĝis grava scienca centro. En la jaro 1962 la ĝardeno estis honorigita per Ordeno de Laborista Ruĝa Standardo (de Sovetunio).
Nuntempo
Nuntempe la ĝardeno apartenas al la Ukrainia Akademio de Agrikulturaj Sciencoj. La ĝardeno krom la centran parkon (en Nikito) havas kelkajn filiojn (en Partenito, en stepa Krimeo ĉe la loĝloko Gvardejsko, ĉe la urbo Ĝankojo kaj en la Ĥersona provinco de Ukrainio; krome, al la ĝardono rilatas ankaŭ la proksime situanta naturrezervejo "Kabo Martjano".
La areo de la centra parto estas 269 hektaroj; la suma areo de ĉiuj filioj estas ĉirkaŭ 2,5 mil hektaroj. La kolekto de la ĝardeno havas ĉirkaŭ 50 mil diversajn speciojn, rasojn kaj hibridojn. La ĉefaj sciencaj taskoj de la ĝardeno estas studado de metodoj por hejmigo kaj selektado de diversaj kultivataj plantoj, kompletigo de gena banko kaj studado de sovaĝa naturo de Krimeo.
La ĝardeno estas populara kaj amase vizitata turisma objekto. Oni aranĝas ekskursojn tra la Supra kaj Malsupra parkoj; aparte interesaj por la vizitantoj estas rozejo kaj kaktejo. Aŭtune en la ĝardeno okazas tradicia "Balo de krizantemoj".
La ĝardeno facile atingeblas buse el la centro de Jalto.
József Dévald
József Dévald [jOĵef], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Dévald József estis hungara kuracisto, otorinolaringologo, parlamentano.
naskiĝis la en Jósvafő, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en Kassa (tiam hungara urbo) en 1943. Li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1950, sed intertempe li estis ankaŭ soldato kaj militkaptito. Post la diplomo li eklaboris en hospitalo en Miskolc kaj post 3 jaroj li akiris fakdiplomon pri otorinolaringologio. En 1956 li estis hospitalestro en Koreio. En la sekva jaro li hejmenvenis kaj kuracadis plu en Miskolc, kie li faris ankaŭ kirurgiajn operaciojn. Inter 1971-1980 li estis ankaŭ parlamenta deputito. Li havis edzinon.
Brooklyn Nine-Nine
Brooklyn Nine-Nine estas usona polica komedia televida serio kreita de Dan Goor kaj Michael Schur. La serio premieris ĉe Fox la 17-an de septembro 2013, ĝi estis proponita al NBC la 10-an de januaro 2019.
Yoshiki Nakajima
Yoshiki Nakajima (仲島 義貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ehime FC.
Ernő Kállay
KÁLLAY Ernő [ka:lai] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Budapeŝto la 4-an de marto 1915.
Rodrigo Paraná
Rodrigo Paraná (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki kaj Giravanz Kitakyushu.
Holín (Bojanov)
Holín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Bojanov, troviĝanta en distrikto Chrudim rande de Fera montaro. Estas ĉi tie registritaj 17 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Holín situas en katastra teritorio Kovářov u Seče kun areo 3,81 km².
NGC 7140
NGC 7140 (aliaj indikoj — NGC 7141, ESO 189-7, FAIR 354, AM 2148-554, IRAS21488-5548, PGC 67532) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Torrebelvicino
Torrebelvicino estas komunumo de Italio.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Dombóvár)
La paroĥa preĝejo Ĉieliro de Maria estas romkatolika historia monumento en urbo Dombóvár (Hungario).
Historio
Laŭ eklezia fonto en Dombóvár estis kirko jam en 1332, poste la katolika vivo estis viva daŭre. Tiu ĉi kirko estis konstruita en 1934 en la nova parto de Dombóvár fare de Gáspár Fábián. En 1941 la preĝejo estis levita al paroĥo. En 1983 la internaj muroj estis kovritaj per kalko, pli frue diversaj motivoj estis videblaj. En la sama jaro en loko de flanka altaro estis kreita lernoĉambro por la junularo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola stratangulo ĉirkauita per heĝo. Antaŭ la kirko ŝtona kruco troviĝas. La fasado estas malsimetria, maldekstre la kvadrata turo altiĝas. La turpinto estas piramida. En la fasado 5 kvadrataj arkadoj reliefas, la meza arkado estas pli larĝa. Ĉe la arkada koridoro estas la enireja pordo. La ligna kasona plafono estis pentrita fare de János Bernát. Ankaŭ li pentris la fenestrojn.
Kermeso okazas en la 15-a de aŭgusto.
Amance (Haute-Saône)
, franca prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Cartoon Network
Cartoon Network estas usona kabla televida kanalo lanĉita la 1-an de oktobro 1992. Ĝi estas posedata de WarnerMedia.
Torre di Mosto
Torre di Mosto estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Caorle, Ceggia, Cessalto (TV), Eraclea, San Donà di Piave kaj Santo Stino di Livenza.
NGC 7142
NGC 7142 (alia indiko — OCL 241) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dušejov
Dušejov (Duschau, Tussendorf (1405)) estas municipo en Ĉeĥio, en Bohemio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie. Ĝi troviĝas 14 km nordokcidente de Jihlava.
Albert Veress
Albert Veress
Dušejov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1238.
MTV (televida kanalo)
MTV estas usona kabla televida kanalo lanĉita la 1-an de aŭgusto 1981. Ĝi estas posedata de ViacomCBS.
(14433) 1992 EE8
(14433) 1992 EE8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Kenta Fukumori
Kenta Fukumori (福森 健太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Giravanz Kitakyushu.
Isérables
Isérables estas komunumo en la distrikto Martigny en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 883 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Isérables situas en la franclingva Suba Valezo sur la monta deklivo ĉe la suda flankode la Valo de Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Isérables kaj la setlejoj Bulle, Champroux, Cotayer, Grands Esserts, Les Boutses, Les Chenevieres, Les Crêtaux, Les Enteillires kaj Teisa.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Isérables limas en nordoriento kaj oriento kaj sudoriento al Nendaz, kaj en sudokcidento kaj okcidento kaj nordokcidento al Riddes.
Trafiko
Isérables situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝis la konstruo de la aertelfero en la jaro 1942 la komunumo estis atingeble nur pere de piedpadoj el la valo. En la jaro 1960 estis konstruita la veturebla vojo al Riddes kaj Nendaz. Pere de la aertelfero de Riddes al Isérables la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Isérables datiĝas el la jaro 1227 kiel Aserablos. Dum mezepoko Isérables estis senjorujo kun diversaj sinsekvaj posedantoj, inter kiuj la Senjoroj de Turn kaj la Senjoroj du Châtelard. En de 1490 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Isérables estis parto de la episkopa tablohavaĵo. Eklezie Isérables en 1801 fariĝis memstara paroĥo.
NGC 7143
NGC 7143 estas duopa stelo en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dávid Jónás
Dávid Jónás [jOnAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jónás Dávid estis hungara arkitekto.
Dávid Jónás naskiĝis la en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Dávid Jónás devenis el juda familio. Li studis en Reĝa Teknikuniversitato József, poste li spertiĝis en Vieno. En 1900 li hejmenvenis kaj malfermis arkitekturan atelieron, kie li projektis kun sia frato dum longa tempo loĝdomojn kaj vilaojn. Li edziĝis en 1901. Baldaŭ li estis arkitekto de la Hungaraj Ŝtafervojoj.
Țărățel
Țărățel [cərəcel] (hungare: Cerecel, germane: Wachsdorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Brad. Administre ĝi apartenas al Brad.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 124 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 785 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estis en 1439. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
Jardres
Jardres estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jardrais.
Torreglia
Torreglia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Nickelodeon
Nickelodeon estas usona kabla televida kanalo lanĉita la 1-an de aprilo 1979. Ĝi estas posedata de ViacomCBS.
Dum sia historio, Nickelodeon enkondukis plurajn fratajn kanalojn kaj temajn programajn blokojn. La 4-an de januaro 1988 Nickelodeon lanĉis Nick Jr., matena labortaga bloko direktita al antaŭlernejaj infanoj. La 11-an de aŭgusto 1991, la reto lanĉis alian ĉefan markon, la Nicktoons: originalaj animaciaj filmoj kreitaj specife por la reto. La marko Nicktoons enkondukis sian propran fratan kanalon, lanĉitan en 2002. En 1999, Nickelodeon partneriĝis kun Sesame Workshop (infaneduka senprofita organizaĵo konata interalie pro la produktado de la eduka serio Sezamostrato) por krei Noggin, eduka marko konsistanta el kabla kanalo kaj interaga retejo. Du blokoj direktitaj al adoleska publiko, TEENick (antaŭe ĉe Nickelodeon) kaj The N (antaŭe ĉe Noggin), estis kunfanditaj en memstaran kanalon, TeenNick, en 2009.
En septembro 2018, la kanalo spekteblis en iom pli ol 87 milionoj da hejmoj en Usono, kaj aldoniĝas multaj pliaj en aliaj landoj: Estas ĉirkaŭ 30 branĉoj de Nickelodeon tutmonde, inkluzive ekzemple en Germanio ekde 2005 kaj en Aŭstrio ekde 2006.
Otinoves
Otinoves (Ottenschlag) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.
Dum la dua mondmilito, en la jaro 1940, la municipo fariĝis konsisto de la tn. "vyškova pafekzercejo". La municipo estis perforte elloĝigita, multaj domoj estis damaĝigitaj aŭ tute detruitaj. Post finigo de la germana okupado la municipo estis denove enloĝigita.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Firmaoj en municipo
En la municipo troviĝas konata firmao Mlékárna Otinoves s.r.o., kiu estas unu el produktantoj de fromaĝoj de marko Niva.
Torri di Quartesolo
Torri di Quartesolo estas komunumo de Italio.
NGC 7144
NGC 7144 (aliaj indikoj — ESO 237-11, PGC 67557) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Černíč (apartigilo)
Nomon Černíč havas pluraj lokoj:
Daichi Tagami
Daichi Tagami (田上 大地, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Giravanz Kitakyushu kaj Kashiwa Reysol.
Kastelo Oberrain
Kastelo Oberrain (germane: Schloß Oberrain; kelkfoje ankaŭ Seidlgut) troviĝas en Unken, Aŭstrujo, je Unken nr 8. La kastelsimila konstruaĵo staras sur altebenaĵo supre de Saalach-valo.
Historio
Ĉirkaŭ la jaro 1400 Seidl-bieno kaj la taverno estis du separitaj ejoj kvankam la koncesio je trinkaĵelverŝado ceditis antaŭe al Seidl-gut ol al la taverno. La bieno estis ĝis 1848 parto de la grundregadujo de la Princĉefepiskoplando Salcburgo. La unuaj posedantoj estis inter 1400 kaj 1500 Stephan Seydl kun edzino Margareth kaj filo Leonhard. Poste ĝin ekhavis ties filino Margareth kiu edzigis Peter Teysteter. Jenas aliaj posedintoj: Konrad Kramer, Christian Seydl kaj ties filo kaj nepo Johannes, 1544 ties filinoj Ursula kaj Barbara kun Sebastian Widmann kaj en 1546/47 la filoj Johann kaj Mathias. En 1564 venis Georg Entgruber kiu vendis la tabernon en 1575 al Christian Wöhrminger kaj Veronika Dötlinger. Seidl-bieno venditis de li fino de 1575 al Stephan Unterhager kies posteulanto Konrad Leyrer, gastejestro je Unken, reunuigis la posedaĵon. Sekvis ĉefonte Salome Leyrer kaj Paul Wäggerl, en 1591 la filo Hans Leyrer, en 1634 ties filino Katharina Leyrer kaj Matheus Metzger. La Metzger-oj tie restis por la daŭro de ĉ. ducent jaroj.
En 1890 akiris la tuton Johann Mayergschwenter kaj Johann Stainer. Jam ses monatojn poste la germana produktisto de artefaritaj sterkoj Hermann Schmidtmann iĝis fiera poseanto de la bieno kaj de taverno intertempe pligrandigita per naĝejo. Estis li kiu donis al la kastelon la nunan aspekton. En 1923 heredis filino lia Florence von Poser la entreprenon sed enŝuldiĝis mone tre. En 1940 la ŝtata bonfarorganizaĵo NS-Volkswohlfahrt transprenis ĝin alikonstruigonte ĝin je ripozumhejmo por patrinoj. Post la Dua mondmilito gastis tie ĉi la komandantaro de la 101-a usona paraŝuta divizio por tempo mallonga.
Oberrain-kastelo hodiaŭ
Post redono de la havaĵoj al Florence von Poser la registaro de Salcburgio akiris la kastelon en 1956. Unue ĝi servis kiel ripozumhejmo porifnana kaj ekde 1960 gvidas ĝin la laborondo Arbeitsgemeinschaft für Rehabilitation kiu preparis tie junulojn handikapitan por memstarecoj profesia kaj privata. En niaj tagoj la institucion gvidas Anderskompetent GmbH
Lia iam ekzistanta farmejo malaperis kaj restis nur la tavernejo en la formo de post 1891. Ĝis 1830 kondukis la landa ŝoseo inter farmejo kaj taverno. La ĉefa ejo estas trietaĝa kun groptegmento. La suda fasado dividiĝas per turo larĝa du fenestroaksojn. En la plej malsupra etaĝo estas aperta loggia, duobla arko kaj meza kolono. La fenestroj havas laŭetage variajn stukaĵojn kaj ordigas la konstruaĵon bendaro. Norde teraso kontinuiĝas ĝis ĝardeno. Supre de la enireja portalo estas blazono de la lando Salcburgio kaj jarodato 1796 kun la jenaj vortoj: Man hat mich nun zwar wohl erbauet, doch bald könnte ich zerfallen, wenn wilde Blitze drohn und Sturm und Donner knallen, doch daß ich sicher bleiben werd’ von allen Unglücksfällen, will ich Dich, o Gott, zu meinem Schutz erwählen.
Ur-Les Escaldes (stacidomo)
Ur-Les Escaldes estas franca laŭmenda haltejo sur linio de Cerdanjo (metra ŝpuro), situanta en  en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de Flava trajno (Train Jaune), trajno  specifa al linio de Cerdanjo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (669000).
Masaya Tomizawa
Masaya Tomizawa (富澤 雅也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe V-Varen Nagasaki.
Keita Nakamura
Keita Nakamura (中村 慶太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki kaj Shimizu S-Pulse.
Torri del Benaco
Torri del Benaco estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona ĉe la bordo de la Garda-Lago, kiu nomiĝas ankaŭ Benaco.
NGC 7146
NGC 7146 (aliaj indikoj — MCG 0-55-24, ZWG 376.44, PGC 67508) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7145
NGC 7145 (aliaj indikoj — ESO 237-13, PGC 67583) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Uroi
Uroi [uroj] (hungare: Arany, germane: Goldendorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Deva. Administre ĝi apartenas al Simeria.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 529 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 390.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1333. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, Hunyad.
Uibărești
Uibărești [ujbarestj] (hungare: Újbáresd) estas vilaĝo en Rumanio norde de Brad. En 1910 ĝi havis 390 loĝantojn (rumanoj); en 1992 140 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1439. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ribița.
Lajos Csík
CSÍK Lajos [ĉ:ik lajoŝ] (aŭ CSIK Lajos) estis hungara biologo, genetikisto, fiziologo, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.
Lajos Csík naskiĝis en Felsőnyárád la 7-an de januaro 1902 kaj mortis en Szeged la 12-an de aprilo 1962.
Biografio
Lajos Csík akiris diplomon en la Universitato de Medicino de Debrecen kaj poste li laboris en la Biologia Esplorinstituto de Tihany kaj en ELTE de Budapeŝto. De 1940 ĝis 1948 li lekciis en la Universitato de Koloĵvaro, poste li laboris denove en Tihany. En 1952 li kandidatiĝis. Li estis unu el organizintoj de la medicinbiologia instituto de Szeged.
Naturrezervejo "Kabo Martjano"
Naturrezervejo "Kabo Martjano" estas naturrezervejo, kiu troviĝas sur la samnoma kabo en la orienta parto de la Jalta municipo (Krimeo, Ukrainio). La rezervejo estis kreita la 20an de februaro 1973 kaj okupas 240 hektarojn (duono de la teritorio apartenas al la maro). Laŭ la klasifiko de IUKN la rezervejo havas la statuson Ia (absoluta natura rezervejo).
Historio
La naturrezervejo estis oficiale fondita la 20an de februaro 1973 per speciala decido de konsilio de ministroj de USSR (samtage estis fondita ankaŭ la Jalta mont-arbara naturrezervejo).
Geografio kaj klimato
La rezervejo okupas relative mallarĝan (ĝis 1,2 km. larĝan kaj ĉ. 2 km. longan) apudmaran ter-strion inter la loĝlokoj Nikito kaj Danilovka kaj ankaŭ la apudan maran areon. La suma areo de la rezervejo estas 2,4 km², kio faras ĝin la plej malgranda naturrezervejo de Ukrainio. La maksimumaj altoj de la rezervejo atingas ĉ. 250 m. super la mar-nivelo.
La klimato de la rezervejo estas mediteranee tropika: la somero estas varmega kaj seka, la vintro estas milda kaj humida. La jaraveraĝa aertemperaturo estas +13,3-13,9°С, la averaĝa aertemperaturo de julio estas +25°С, de januaro — +4°С. Jaraveraĝa kvanto de precipitaĵoj estas 560 mm.
Albert Veress (psikiatro)
VERESS Albert [vereŝ] estis rumania hungara psikiatro. Li naskiĝis en Aluniș (Mureș) la 21-an de julio 1948.
Naturrezervejo "Kabo Martjano"
Flaŭro kaj faŭno
La mara parto de la rezervejo estas loĝata de 129 specioj de grandaj algoj, 59 specioj de diatomeoj kaj 65 specioj de cianobakterioj; krome ĝi estas loĝata de pli ol 200 specioj de maraj animaloj (fiŝoj, moluskoj kaj krustacoj).
Albert Veress (psikiatro)
Biografio
Albert Veress diplomitiĝis en OGYI (1974). Li akiris samloke la titolon de doktoro de medicinaj sciencoj en 1998. De 1980 li laboras en Miercurea Ciuc. De 1994 li estis redaktoro de medicinaj-sanaferaj artikoloj de gazeto Romániai Magyar Szó.
Naturrezervejo "Kabo Martjano"
Flaŭro kaj faŭno
La ĉefa flaŭra valoraĵo de la rezervejo estas la relikva arbareto de greka junipero (Juniperus excelsa; la plimulto de la arboj aĝas ĉ. 100 jarojn, iuj specimenoj aĝas ĝis 500). Krom junipero aparte gravaj reprezentantoj de la rezerveja flaŭro estas orienta arbuto, atlasa pistacio, pika rusko. Entute la flaŭro de la rezervejo nombras ĉ. 540 plantospeciojn, inter kiuj 38 estas registritaj en la ruĝa libro de Ukrainio.
Viziteblo
Oficiale la eniro en la rezervejon estas malpermesita. Nikita botanika ĝardeno foje organizas unuopajn ekoturismajn ekskursojn tra la teritorio de la rezervejo, sed pro malfacilaj reliefaj kondiĉoj kaj manko de bonaj padoj ili ne estas popularaj. Malgraŭ tio la rezervejo (ĉefe ĝia marbordo) estas popularaj inter la lokaj loĝantoj por somera ripozo (ankaŭ por la nudisma).
Gray (stacidomo)
Gray estas franca varstacidomo sur linioj - Gray, Gray -,  - Gray kaj Saint-Julien (Troyes) - Gray, situanta en  Arc-lès-Gray, en departemento Haute-Saône, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
6076 Plavec
6076 Plavec estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovaka astronomo Ladislav Brožek elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Mirek J. Plavec, establita en Usono de 1969, profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Li ĉefe studas la striktajn duopajn stelojn, la interagojn kaj la interŝanĝojn de maso inter tiaj steloj.
Stínava
Stínava estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1223.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Ramón del Valle-Inclán
Ramón VALLE PEÑA, konata sub la nomo Ramón DEL VALLE-INCLÁN (Vilanova de Arousa, 28-a de oktobro 1866 - Santiago de Compostela, 5-a de januaro 1936) estis galega verkisto en la hispana lingvo.
Li estis membro de la t.n. Generacio de 1898, kune kun, inter aliaj, Miguel de Unamuno, Azorín kaj Pío Baroja, sed Valle-Inclán eniris en tiuj grupo kaj stilo poste (ĉirkaŭ la 1920-aj jaroj, kiel simile faris Antonio Machado. Li verkis prozaĵojn kaj teatrajn verkojn, nur malmulte da poezio. Precipe en teatro li estis moderniganto de la tiama stilo (komerca teatro), kun tre nova aliro al teatro, interalie per la uzo de literatura stilo nomata esperpento, kiun li mem kreis kaj definis; tia teatro ne estis tre sukcesa dum ties epoko (1920-aj kaj 1930-aj jaroj), sed ja estis sukcesa dum aliaj jardekoj, nome la 1970aj kaj la 1980-aj jaroj kaj markis la teatran hispanlingvan produktadon de la tuta jarcento.
Junki Hata
Junki Hata (畑 潤基, n. ) estas japana futbalisto.
Ramón del Valle-Inclán
Li uzis fortan kritikon, precipe al la tradiciaj klasoj kaj potencoj en sia dua etapo.
Junki Hata
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki kaj Azul Claro Numazu.
Ramón del Valle-Inclán
Ĉefaj verkoj
En Esperanto aperis de Valle la romano Tirano Banderas, priskribo de latinamerika diktatoro (kaŭdilo), tradukita de Fernando de Diego.
Biografio
Li estis la filo de liberala kaj galegista verkisto, Ramón del Valle-Inclán Bermúdez de Castro, kaj de Dolores de la Peña y Montenegro, ambaŭ de hidalga deveno; tamen li ricevis pli simplan nomon de Ramón José Simón Valle Peña. Li studis en mezlernejo de Pontevedra ĝis 1885, kaj poste ekstudis Juron en la Universitato de Santiago de Compostela. Samtempe, li praktikis skermon kaj desegnon.
En tiu epoko li ekverkis por publikaĵoj kiel Café con gotas (Kafo kun gutoj), de Santiago, kaj la barcelona La Ilustración ibérica (La Iberia Bildigo), kaj partoprenis aktive, kun sia frato Carlos, en la gazetara vivo de la urbo. En 1890, pro la morto de lia patro, abandonis la karieron de juro, kiun tiu devigis al li, kaj revenis al Pontevedra. Poste eble li vojaĝis en Italion, kaj pli certe al Madrido fine de 1890, kie li ĉeestis la Muzeon de Prado kaj la bibliotekojn de la urbo, kunlaboris en ĵurnaloj kiel El Globo, kaj dediĉas grandan parton de sia libertempo al popola kantoteatro.
En 1892, Valle realigis sian unuan vojaĝon al Ameriko, pli precize al Meksiko, kie li vivis ĉirkaŭ unu jaron en la urboj de Veracruz kaj Meksikurbo. En tiu lando kunlaboris por du ĵurnaloj: El Veracruzano Libre, de Veracruz, kaj El Universal, en Meksikurbo, kie li publikigis diversajn rakontojn. Tie ŝajne li vivis kelkajn malfacilaĵojn kiel tre verŝajna partopreno en duelo en Meksikurbo, kaj en kverelo en Veracruz. El Meksikio li pasis al Kubo, kaj restis kelkajn tagojn en Matanzas, ĉe amikoj.
Revene en Hispanio, en 1893, instaliĝis en Pontevedra, kie amikiĝis kun Jesús Muruáis, bibliografo kaj profesoro de latina en la urba Mezlernejo, en kies biblioteko povis legi la ĉefajn aŭtorojn tiamajn. Dum tiu epoko de Pontevedra, li publikis sian unuan libron, la kolekton de amrakontoj Femeninas (Inaĵoj) (1894). Tiam li komencis ankaŭ vesti per bizarega vestaro: mantelo (dekomence meksikia ponĉo), ŝalmantelo, ĉapelo kaj, ĉefe, siaj longega kaj karaktera barbo, la "barbas de chivo" (kapridaj barboj) pri kiu parolis Rubén Darío en poemo dediĉita al aŭtoro.
En 1896 li reinstaliĝis en Madrido. Tie ĉeestis diversajn babilrondojn, en kiuj li ekkonis multajn elstarajn intelektajn gravulojn, kiel Enrique Gómez Carrillo, Pío kaj Ricardo Baroja, Azorín, Benavente, González Blanco, Villaespesa, Mariano Miguel de Val, ktp. En 1897 li publikigis sian duan libron, Epitalamio (Historias de amores) (Amrakontoj), sen atingi grandan sukceson. Dum tiuj jaroj li aktoris en teatroludoj kiel La comedia de las fieras (La komedio de la sovaĝaj bestoj), de Jacinto Benavente, aŭ Los reyes en el destierro (La reĝoj enekzile), adaptigo de Alejandro Sawa pri romano de Alphonse Daudet. En 1899, dum kverelo en kafejo, la ĵurnalisto Manuel Bueno vundigis lian brakon kiu finfine malsaniĝis kaj devis esti fortranĉita. Tiun saman jaron li premieris en la Teatro Lara de Madrido kaj publikigis laŭ libro Cenizas (Cendroj), sian unuan teatraĵon.
Samepoke li kunlaboris en multnombraj literaturaj gazetoj, kiel La vida literaria (Literatura vivo), ĉefredaktita de Benavente, Revista Nueva (Nova gazeto), ĉefredaktita de Luis Ruiz Contreras, Germinal ĉefredaktita de Joaquín Dicenta aŭ Vida Nueva (Nova vivo) ĉefredaktita de Eusebio Blascokie Unamuno, verkis du konatajn artikolojn "Muera Don Quijote" (Mortu don Kiĥoto) kaj "Renovación” (Renovigo). Li havis literaturan, boheman, modernisman vivon kaj suferis pro malsato kaj manko de necesoj. Li loĝis tiom mallarĝan ejon ke oni bezonis supreniri seĝojn per pulio por libere marŝi.
En 1900, Valle partoprenis en konkurenco de rakontoj ĉe la ĵurnalo El Liberal. Li ne sukcesis, sed ties rakonto estis laŭdata de fama tiama verkisto nome Juan Valera, unu el la membroj de la tribunalo. Ŝajne tiu ne kuraĝis premii tiom renovigitan tekston. En venontaj jaroj, li plukunlaboris en diversaj publikaĵoj, kiel La Ilustración Artística, La Ilustración Española e Hispanoamericana, La España Moderna, ktp. En Alma Española li publikis, decembre de 1903, faman membiografion. En Los Lunes de El Imparcial (Lundoj de kla Senpartiulo) li ekpublikis Sonata de otoño (Aŭtuna sonato), kie unuafoje aperis ties fama ĉefrolulo, la markiso de Bradomín.
La Sonatoj estis publikitaj en libro en 1902 (Sonata de otoño), 1903 (Sonata de estío -somera-), 1904 (Sonata de primavera -printempa-) kaj 1905 (Sonata de invierno -vintra-). Tiuj rakontoj, eroj de supozata memoraro de la markiso de Bradomín, konsistigas la plej elstaran ekzemplon de modernisma prozo en la hispana literaturo. En tiu sama jaro 1905 li publikis kolekton de rakontoj sub la titolo de Jardín novelesco; Historias de almas en pena, de duendes y de ladrones (Novela ĝardeno). Venontjare li premieris en la Teatro de la Princesa (Princino) teatraĵon bazitan sur la ĉefrolulo de la Sonatoj, El Marqués de Bradomín (La markiso de Bradomín). Aktoriniĝis Josefina Blanco, estonta edzino de Valle en 1907. La geedzoj naskis diversajn filojn: Joaquín María (1914), Carlos Luis (1917), Jaime (1921),
En 1907 li publikis diversajn librojn, kiel Águilas de blasón, Aromas de leyenda, Versos en loor de un santo ermitaño kaj ''El marqués de Bradomín. Coloquios románticos''. Laŭ kajeroj, en la ĵurnalo El Mundo, li publikis Romance de Lobos (Lupa romanco). En 1908 li ekpublikis sian serion de noveloj "La karlisma milito": Los cruzados de la causa, El resplandor de la hoguera kaj Gerifaltes de antaño. Liaj simpatioj por la karlismo ne estis nur literaturaj: en 1910 li kandidatiĝis al deputiteco sub la Karlisma Partio, sed li ne atingis postenon.
Li veturis al Argentino en 1910 kun teatrentrepreno de F. García Ortega, kie aktorinis Josefina Blanco, kaj prelegis pri la hispana literaturo. Ili vizitis ankaŭ Ĉilion, Paragvajon, Urugvajon kaj Bolivion. Revene en Hispanion, li plupremieris teatraĵojn: Voces de gesta, en 1912, kaj La marquesa Rosalinda, en 1913. Lia verko El embrujado estis malakceptita de la Hispana Teatro, kiun direktoris Benito Pérez Galdós. En 1915 li kontaktis la reĝon postulanta la rehavigon de la titoloj de markiso de Valle, vicgrafo de Vieixin kaj sinjoro de Caramiñal. Tiuj petoj estis malakceptitaj.
Dum la Unua Mondmilito, li estis invitita de la franca registaro viziti la militfrontojn. En Parizo li ekkonis gravajn tiamajn hispanajn verkistojn kiel Pedro Salinas, Manuel Ciges Aparicio kaj Corpus Barga. Frukto de lia vizito al militfronto estis la tekstoj Visión estelar de la medianoche, publikita kiel suplemento en El Imparcial en 1916, kaj En la luz del día, samloke, en 1917. En 1916 li estis nomumita profesoro pri Estetiko de Belartoj de la Lernejo de San Fernando. Samjare li publikigis La lámpara maravillosa (La mirinda lampo), meditado pri la literatuta fakto, tre influita de la okultismo de aŭtoroj kiel Mario Roso de Luna kaj Helena Blavatsky.
En 1921 li realigas novan vojaĝon al Meksikio, invitita persone de la prezidento de la Respubliko, Álvaro Obregón. En 1925 li setlis denove en Madrido. Li partoprenis en grupoj de eksperimenta teatro, kiel "El mirlo blanco" (La blanla merlo), kiu ludis en la propra hejmo de la fratoj Baroja, en la madrida kvartalo de Argüelles, kaj "El cántaro roto" (La rompita kruĉo), en el Círculo de Bellas Artes. Fine de 1926 li eldonis kion multaj konsideras ties majstroverkon, nome la romano Tirano Banderas, kie videblas la spuro de ties ĵusa vojaĝo al revolucia Meksikio. En 1927 li ekpublikis la ambician serion, El ruedo ibérico (Iberia taŭrludejo), kio, simile kiel ĉe la Episodios Nacionales (Naciaj epizodoj) de Galdós, li intencis rakonti la historion de Hispanio ekde la reĝado de sia malamata Izabela la 2-a ĝis la aktualo de la aŭtoro. Tamen li nur sukcesis verki tri romanojn de tiu projekto: La corte de los milagros (Mirakla kortego) (1927), Viva mi dueño (1928) kaj Baza de espadas (1932).
Ekde 1924 li kontraŭis la diktaturon de Primo de Rivera. En 1927 li partoprenis la kreadon de la Alianza Republicana. En 1929 li estis enfermita en karcero Modelo de Madrido, pro malpago de monpuno pro tumultoj. Li apogis la Respublikon, kaj eĉ kandidatiĝis al deputiteco por La Coruña en la listoj de la Radikala Partio de Alejandro Lerroux, kvankam li ne estis elektita. En 1932, la registaro de la Respubliko nomumis lin kiel konserviston de la Nacia Arta Heredaĵo kaj direktoro de la Muzeo de Aranjuez, sed, pro malamikeco kun sia superulo, li demisiis tuje. Li estis elektita prezidanto de la Ateneo de Madrido, sed li ankaŭ demisias pro malakcepto de liaj proponoj de reordigo. Samjare li divorciĝis el Josefina Blanco.
En la lasta etapo de sia vivo, Valle montris markitan simpation al komunismo. Pro lia iniciato, en 1933 kunveniĝis en la Ateneo de Madrido la Unua Kongreso de la Asocio de Revoluciaj Verkistoj kaj Artistoj. Samjare li estis nomumita honora prezidanto de la Asocio de Amikoj de Sovetunio. La 8an de marto de 1933 li estis nomumita direktoro de la Lernejo de Belartoj de Romo. Li restis en tiu posteno iom pli ol unu jaro, meze de eksterordinara manko de resursoj, ĝis junio de 1934. En marto de 1935 li retiriĝis al Santiago de Compostela, kaj al hospitalo, kie li mortis pro kancero la 5an de januaro de 1936. Li estis entombigita je civila ceremonio.
Novelaro
La rakonta produktado ekas dum la epoko modernisma. Ene de tiu estetiko komencis per Femeninas kaj Epitalamio, kolekto de mildaj rakontoj, sensecaj kaj tre muzikecaj. Poste venos la plej grava verko de la modernismo: la Sonatoj —Sonata de Otoño (1902), Sonata de Estío (1903), Sonata de Primavera (1904) y Sonata de Invierno (1905)—. En ili li rakontas, iom membiografie, la amhistoriojn dela Markiso de Bradomín. En tiuj rakontoj, Valle-Inclán reprezentis senteman nostalgion tipan ĉe la disĉiploj de Rubén Darío. Ankaŭ estas grava modernisma verko "Flor de Santidad". Tiu ĉi, per la muzikeco kaj koloreco de la modernismo, centriĝis iom pli en la popolaj tradicioj kaj galegaj legendoj kun kiuj Valle familiiĝis dum sia infanaĝo.