cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fortikaĵo Erebuni
Templo de Ĥaldi
La religia parto situas en la sudokcidento de la korto, kaj estis, en unua vico, templo dediĉita al la dio Ĥaldi, unu el la plej rimarkindaj kaj parte konservitaj el la urartaj konstruaĵoj. La templo havis ŝtuparon kondukantan al la tegmento de tur-speca zigurato, kaj flanka ĉambro en la suba etaĝo, ĉi tiu ĉambro estas ĉirkaŭita de malferma enirhalo kun dek du kolonoj el ligno, ankrita en ŝtono kaj kun benkoj laŭ la muroj. Sur la maldekstra muro estas altaro por oferoj kaj ritaj ceremonioj. Ĝiaj muroj estis ornamitaj per buntaj freskoj prezentantaj homajn figurojn, diojn, geometriajn dekoraciojn kaj florajn desegnojn. Unu el la malkovritaj pentraĵoj reprezentas la dion Ĥaldi kiu staras sur leono, tipan scenon en la reprezentoj de ĉi tiu dio. La planko de la templo multe kontrastas al la resto de la komplekso, ĉar ĝi estis farita el malgrandaj lignaj lignotabuloj, kompare kun la argile tegitaj adobaj plantoj troviĝantaj en la ceteraj ĉambroj de la citadelo. En la aĥemenida periodo duono de la templo de la dio Ĥaldi estis uzata por ekonomiaj celoj, dum la alia duono fariĝis parto de granda apadano.
Templo de Susi
La templo de Susi estis rektangula ĉambro kun internaj dimensioj de 5,05 x 8,08 metroj kaj la ekstero de 10 x 13,45 metroj. Ĝi ŝajne estis destinita al malmultaj vizitantoj. Malantaŭ la ĉambro estas la altaro; la templo estas lumigita per supra aperturo kiu ankaŭ estis uzita por la forigo de fumo de la oferoj. La internaj muroj estis ornamitaj per murpentraĵoj. Ambaŭflanke de la enireja pordo al la templo estis kojnskribaĵoj kun detaloj pri ĝia konstruo fare de la urarta reĝo Argiŝti la 1-a kaj dediĉitaj al la dio Ivarŝa. En la aĥemenida periodo, la templo estis rekonstruita kaj fariĝis persa templo.
Reĝa palaco
Maldekstre, ĉe la sudokcidenta flanko de la enireja pordego, estas la parto de la reĝa palaco kun panorama vido al la monto Ararato. La palacon probable ofte vizitis la urartaj reĝoj. La ĉefa halo mezuras 17 x 7,5 metrojn, kaj havis plafonon kun ligna kovrilo kaj muraj pentraĵoj estis elmontritaj sur ĝiaj muroj multkoloraj, estas kelkaj truoj kun grandaj najloj en la muroj, kiuj verŝajne kutimis pendigi tapiŝojn kiel parton de ĝia dekoracio. Tra longa koridoro oni atingis la korton de la kolonoj, aranĝitaj laŭ kvin unuoj laŭ ĝia longo kaj kvarope laŭ sia larĝo. De ĉi tiu korto eblis eniri en la reĝan ĉambron, ĉio blanke farbita, kvin aliaj ĉambroj estis proksime de ĉi tiu ĉambro. En ĝia areo, en la okcidenta parto estis la templo Susi, la peristilo kaj stokejoj, inkluzive stokejojn kun kolektejoj por cerealoj, oleo kaj vino.
Akvoprovizado
En Erebuni, kiel en aliaj urboj de la reĝlando Urarto, estis zorge planita kaj organizita akvoproviza sistemo, kiu venis de la fontoj de la montoj situantaj sep kilometrojn de la citadelo. La akvo trapasis subteran instalaĵon, kiu konsistis el rondaj ŝtonaj tuboj kaj pariĝis per la uzo de stampo kun argilo, montranta eksteran diametron de 40 cm kaj 10 cm interne. La tuta instalaĵo estis kaŝita sub la tero por atingi strategian gravecon en kazo de sieĝo. En la urbo estis ankaŭ instalaĵoj por la fekaj akvoj. Putoj, kiuj kolektis pluvakvon, konserviĝis en la granda korto de la fortikaĵo kaj en la peristilo. Akvorezervujo estis malkovrita en la urbo, kiu filtris akvon el la plej poluitaj fontoj.
Elfosadoj
La unuaj arkeologiaj elfoslaboroj komenciĝis en la 19-a jarcento, dum la plej sistemaj estis realigitaj en 1952, sub la komuna patronado de la Nacia Akademio de Sciencoj de la Armena Soveta Socialisma Respubliko kaj la Puŝkin-Ŝtata Belarta Muzeo; la teamo estis gvidata de la armeno Konstantine Hovhannisjan kaj la scienca superrigardo de la ruso Boris Pjotrovskij. Dum la unua fazo de elfosadoj (1950-1968), la palaco Argiŝti, la reĝa halo, la temploj kaj pli ol cent ĉambroj estis esploritaj. Dekduoj de urartaj kaj aĥemenidaj artefaktoj, kiel ceramiko, argilaĵoj, zonbendoj, braceletoj, perloj, trinkujoj, kaskoj, sagoj kaj arĝentaj moneroj estis malkovritaj. Ankaŭ estis trovitaj muraj fragmentoj kun gravaj religiaj temoj, inkluzive de "procesioj de dioj, sanktaj bestoj kaj arboj de vivo" kaj ankaŭ scenoj de ĉiutaga vivo, kiuj montris scenojn de "ĉasado, brutaro kaj agrikulturo".
Stokejoj por greno, oleo kaj vino ankaŭ estis malkovritaj. Sur la enirpordoj al tiuj areoj, surskriboj estis trovitaj kiuj rakontas la konstruadon kaj la nombron da objektoj metitaj en ilin. Unu el ĉi tiuj surskriboj diras:
La grandegaj ceramikaj kruĉoj, kiuj enhavis la vinon kaj oleon, havis signojn sur ili. Pli malgrandaj ceramikaj vazoj ankaŭ estis trovitaj en la elfosadoj kaj verŝajne estis uzataj en la produktado de hordea biero. Aliaj multe pli grandaj kruĉoj estis uzataj por konservado de manĝaĵoj kaj vino. La malgrandaj cirklaj markoj sur la flankoj de ĉi tiuj ujoj, proksime al la supro, indikis la kvanton, kiu estis stokebla interne, ĉi tiuj pli grandaj pecoj estis ĝenerale entombigitaj duonvoje en la tero kaj tial konservis la enhavon freŝa.
Multaj kojnskribaj surskriboj, kiuj estis ĉizitaj el bazalto, estis trovitaj tra la komplekso. Kelkaj el kiuj estas montritaj en la muzeo, dum aliaj estas montritaj sur la fortikaĵaj muroj. Sur la monteto la 19-an de oktobro 1968 kreiĝis la Muzeo Erebuni, kies malfermo koincidis kun la 2750-jariĝo de Erevano. Ekde 2008, elfosadoj daŭras kun la partopreno de armenaj kaj eksterlandaj arkeologoj, ĉefe francaj.
Gyula Madarász
Gyula Madarász [djula madarAs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Madarász Gyula estis hungara ornitologo, muzeologo, pentristo, ilustristo. Lia nobela antaŭnomo estis nemeskisfaludi, lia filino estis Margit Madarász.
Gyula Madarász naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Madarász devenis el riĉa nobela familio. Li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1880 (lia plej grava instruisto estis Tivadar Margó). Jam en 1879 li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. Baldaŭ Antal Ligeti helpis lin en pentrado kaj ilustrado. Ekde 1884 li eklaboris en la ornitologia sekcio de la muzeo. En 1890 li aliĝis al laborgrupo de Ottó Herman. Li pensiuliĝis en 1915.
Mandareno
Mandareno estis burokrato de Ĉinia Imperio aŭ Vjetnamio, kiu post ekzameniĝo apartenis al unu el la 9 klasoj de la ŝtatfunkciuloj. En 1898 oni ĉesigis instruadon pri mandareneco.
Vortodeveno
La vorto venas prae el la sanskrita "mantrin" konsilisto, ministro, kiu uzatis en la malaja lingvo, kie ĝi signifis la moŝtecon de la propraj kaj la ĉinaj funkciuloj. La ĉinoj uzis por tiu esprimo la vorton "Kuan". La esperanta varianto venis el la internacia mandarin-radiko, sed pro la verŝajna timo pro kolizio kun la frukto mandarino oni antataŭigis la internacian in-finaĵon per -en-. Multaj eŭropaj lingvoj ne havas du vortojn por mandareno kaj mandarino.
"Mandarena lingvo" ĝenerale signifus norman ĉinan lingvon, sed plu specife nordĉinan dialektaron.
Mirabela
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Montes Claros. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Campina Verde
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Frutal. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Jane Ross
Jane ROSS (naskita Jane Breslaw 1932 – 1985) estis usona aktorino kaj kantistino.
Ŝi estis membro de la kantgrupo The Tri-Tones kun Nancy Sinatra kaj Belinda Burrell en la fino de 1950-aj jaroj.
Jane Ross ekaperis en kino per Sweet Smell of Success kiel ekstrulo en 1957. Ŝi daŭre aperis en malgrandaj roloj en kelkaj filmoj kiel Country Music Holiday, The Glory Stompers, Fitzwilly kaj Planet of the Apes. Ŝia sola aktorado en televido estis en epizodo The Gamesters of Triskelion de Star Trek.
József Gagyi
GAGYI József (gadji) estas rumanuja hungara poeto, sociesploristo naskita en Târgu Mureş la 26-an de aprilo 1953. Li estas la edzo de Katalin Bara, la patro de sociesploristino Ágnes Gagyi.
Biografio
József Gagyi la mezlernejon finis en sia naskiĝurbo, la fakon pri hungara-franca lingvoj en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo en 1978. Li instruis en mezlernejoj de Miercurea Ciuc, Vlăhiţa ĝis marto 1990. Inter 1990 kaj 1996 li estis redaktoro de revuo Művelődés, poste kunlaboranto de KAM kaj de 2002 li estas doktoro, docento de Universitato Sapientia en Târgu Mureş.
Madame Bovary (1949)
Temo
Gustave Flaubert estas juĝata pro tio ke li verkis Madame Bovary, verkon juĝatan malmorala. Li rakontas sian romanon antaŭ la tribunalo kaj fariĝas advokato de sia heroino...
Kommen
Kommen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Gennevilliers
Gennevilliers estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine kaj en la regiono Francilio. Ĝi havas proksimume 43 000 loĝantojn.
Geografio
Gennevilliers situas nordokcidente de Parizo, en buklo de la Sejno. Ĝi estas la plej grava riverhaveno de la tuta regiono.
Historio
La nomo de la urbo devenas aŭ de Villare Genne (t.e. la domo de iu libera homo nomita Genne) aŭ de modifo de "Sankta Geneviève", la protektintino de Asnières-sur-Seine, de kiu antaŭe dependis Gennevilliers.
Uragano Elena
Uragano Elena estis la nomo de du atlantikaj uraganoj, en 1965 kaj 1985 respektive. La dua estis pli grava kaj forta.
Uragano Elena (1965)
La unua Elena estis malforta uragano ("kategorio 1") kiu daŭris de la 12a ĝis la 18a de oktobro en meza-orienta Atlantiko atingante finfine maksimumajn ventrapidojn de ĉ. 130 km/h kaj barometran premnivelon de 977 mbar (hPa).
Uragano Elena (1985)
La dua, pli grava (kategorio 3) uragano Elena formiĝis proksime de Kubo la 28-an de aŭgusto 1985 kaj disiĝis en suda Usono je la 4-a de septembro. Ĝis kaŭzis damaĝojn, plejparte en Florido kaj aliaj partoj de Usono laŭ la bordo de la Meksika Golfo, je valoro de pli ol 1,3 miliardoj da tiamaj usonaj dolaroj, kaj mortigis naŭ homojn. Ĝiaj ventoj atingis rapidon de 205 km/h, kaj barometra premo atingis 953 mbar (hPa). Post tiu ŝtormego oni emeritigis la nomon uraganan Elena, substituante Erika.
Pali Rácz
Pali Rácz [rAc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rácz Pali estis hungara violonisto, orkestrestro, komponisto, profesia soldato.
Pali Rácz naskiĝis en 4-an de marto 1822 en Nagygéc (nuntempe apartenaĵo de Csengersima), li mortis la en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Pali Rácz devenis el cigana familio. Li aĝis 15, kiam pro ekvido de murdo li forifuĝis, kaŝiĝis, post 2 jaroj li soldatiĝis. Li plej longe servis en Milano (tiam en Habsburga Imperio). En la armeo li establis ciganan orkestron. Dum la itala revolucio de 1848 li estis lerta spiono por la Habsburgoj. Iam li edziĝis, post 18 jaroj li eksiĝis el la armeo jam kiel serĝento. Li establis ankaŭ en Hungarlando orkestron, kiu estis fama en la altaj rondoj. Ekde 1873 lia orkestro muzikadis jam ankaŭ eksterlande en Lejpcigo, poste Londono, en 1875 en Sanktpeterburgo. Li havis rusan ordenon. Lia filo heredis la violonon kaj daŭris la muzikadon.
Novska
Novska estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 22 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
Novska situas sur ebenaĵo, apud aŭtoŝoseo kaj fervojo Beogrado-Zagrebo. La lasta troviĝas 95 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri Novska el 1334.Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon la urbeto apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Pozsega (reĝa departemento), kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 1991 loĝis en Novska 17 231 da homoj, (11 305 kroatoj, 4441 serboj, 481 ugoslavianoj kaj alia).
Umm Kulthum
Biografio
Umm Kulthum naskiĝis en Tamaj az-Zahajra, Dakahlija. Estante ankoraŭ tre juna, ŝi montris grandan talenton por la kantado, tiel ke kiam ŝi estis ankoraŭ 12-jaraĝa, ŝia patro maskis ŝin kiel knabo kaj aligis ŝin al malgranda spektaklo kiun li mem estris. Kvar jarojn poste atentis pri ŝi fama kantisto, nome Abu l-Ala' Muhammad, kaj fama ludisto de liuto, nome Zakarija Ahmad, kaj ili petis ke ŝi akompanu ilin al Kairo. Tamen ŝi atendis alveni al la 23-jaraĝo por akcepti tiun inviton; dume ŝi ludis kiel knabo en malgrandaj teatrejoj.
En ŝia muzika kariero ludis gravan rolon du personoj: la poeto Ahmad Rami, kiu verkis 137 kantojn por Umm Kalzum kaj inicigis ŝin en la franca literaturo kiun li estis studinta en la Sorbono kaj Mohamed El Kasabgi, virtuozo de la liuto kiu enkondukis Umm Kalzum en la Palaco de la Araba Teatro, kie ŝi atingis siajn unuajn grandajn sukcesojn. En 1932 ŝi estis jam fama kaj entreprenis grandan turneon tra arabaj urboj, kaj tial vizitis Damaskon, Bagdadon, Jerusalemon, Bejruton, kaj Tripoli. Ŝia famo permesis ŝin, en 1948, interkonatiĝi kun Gamal Abdel Nasser, la oficiro estonta konspiranto kaj prezidento de Egiptio. Ambaŭ sentis poste reciprokan admiron.
Paralele al sia kantistokariero ŝi entreprenis karieron kiel aktorino, sed ŝi abandonis tiun rapide, preferante la personan kaj emocian kontakton kun la publiko.
Unu el ŝiaj plej famaj kantoj estas "Inta Omri", kiun ankoraŭ prezentas diversaj kantistoj. Ŝiaj kantalbumoj estas inter la furorantaj albumoj en la araba lingvo eĉ nuntempe.
Morto
Ŝi ricevis diagnozon de akra kazo de nefrito fine de la 1960-aj jaroj. En 1972, post sia lasta koncerto en la Nil-Palaco, la medicinaj ekzamenoj indikis, ke ŝia malsano estis nekuracebla. Ŝi translokiĝis al Usono, kie ŝi profitis dum ioma tempo de la progresinta medicina usona tekniko, sed en 1975, reveninta al sia lando, ŝi suferis gravan krizon kaj estis enhospitaligita. La tuta Egiptio restis atentanta ŝian evoluon, kaj en ŝia naskoloko la tuta lokanaro deklamis la Koranon dum la tuta tago Umm Kalzum mortis en la hospitalo de Kairo en la 3-a de Februaro. Ŝia morto rezultis en memmortigoj kaj esprimoj de kolektiva histerio. Al sia funebro venis pli ol 4 milionoj de funebrantoj -unu el plej multnombraj de la historio- kaj ĝi rezultis en tumulto kiam la homamaso ekkontrolis ŝian ĉerkon kaj portis ĝin al moskeo laŭdire ŝia preferata; poste oni reprenis ĝin por la entombig. Ŝi estis entombigita inter homamaso kaj ricevinte honorojn de ŝtatestro en la fama Urbo de la Mortintoj.
Dum multaj jaroj, la voĉo de la Astro de Oriento akompanis la arabojn en la granda kolektiva iluzio de la renaskiĝo de la Araba mondo post la kolonia epoko: nome la hegemonio de la tutarabismo, la egipta revolucio, la ŝtatigo de la Sueza Kanalo kaj la araba unuemo. Ŝia malapero, tuj post la morto de Nasser, markis definitive la finon de epoko.
Voĉo
Umm-Kultum havis gamon de voĉo de kontralto. Estas malmultaj kontraltaj kastistinoj, nome la plej basa registro de la ina voĉo. Umm-Kultum estis konata pro sia lerteco improvizi kaj oni diras, ke nenoam kantis pecon di fojojn same. Ŝi lernis el Abu al-Ila Muhammad ekde sia alveno al Kairo kaj ĝis lia morto en 1927. Li instruis ŝin adapti la voĉon al la signifo kaj la melodion sekvante la tradician araban estetikon.
Heredo
Um Kalzum faris gravan influon super serio de muzikistoj kaj en la araba mondo kaj ekster tiu. Inter aliaj, Jah Wobble konsideris ŝin grava influo en sia areo. Bob Dylan estis citata kun diro "Ŝi estas tre bonkvalita, ŝi estas reale genia", Maria Callas konsideris ŝin kiel “la nekomparebla voĉo”; ankaŭ Jean-Paul Sartre, Marie Laforêt, Salvador Dalí, Nico, Bono kaj Led Zeppelin estas admirantoj de la muziko de Um Kalzum. Unu de ŝiaj plej konataj kantoj, Enta Omri (Vi estas mia vivo) estis la bazo de multaj reinterpretadoj, kiel por ekzemplo en la versio de la kanto “Ojos así” (Tiaj okuloj) faritaj por la kolombia kantistino Shakira.
Um Kalzum estas memorata en Egipto, Magrebo kaj Proksima Oriento kiel unu de la plej grandaj kantistoj de la mondo, speciale populara ankaŭ en Palestino inter kaj sionistoj kaj palestinanoj, kaj ŝiaj diskoj plue estas vendataj je ĉirkaŭ unu miliono jare.
En la insulo Al-Roda, en Kairo estas muzeo dediĉita al Umm Kalzum.
Miklós Bródy
BRÓDY Miklós [bro'di miklOŝ] estis rumanuja hungara dirigento, komponisto naskita en Nagykároly la 3-an de marto 1877 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de decembro 1949.
Kariero
Miklós Bródy laboris ekde 1901 kiel dirigento en Győr, Pécs, Pozsony kaj poste ekde 1907 en Népszínház (Budapeŝto). Ekde 1910 li laboris en Kluĵo, inter 1925 kaj 1936 li estis dirigento de Rumana Operejo de Kluĵo.
Komponaĵoj
Du operetoj estis prezentitaj en Pécs, unu muzikteatraĵo kaj opero en Budapeŝto.
Preĝejo Koro de Jesuo (Ajka)
Preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en urbo Ajka (Hungario).
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en la urbomezo. La fasado estas malsimetria, ĉar maldekstre altiĝas la unusola turo. Meze estas la ĉefenirejo, pli supre en niĉo skulptaĵo estas videbla. La absido estas rektangula kaj pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. La altara bildo estis pentrita en 1941 kaj prezentas Jesuon inter ministoj kaj vitrofaristoj. En la preĝejo koruso funkcias.
Maithripala Sirisena
Pallewatte Gamaralalage Maithripala Yapa Sirisena (aŭ pli mallonge Maithripala Sirisena; sinhale මෛත්රිපාල සිරිසේන; tamile மைத்திரிபால சிறிசேன; naskiĝis la 3-an de septembro 1951, do nun -jara) estas srilanka politikisto. Kiel ĉefa kandidato de la opozicio li en la ŝtatprezidanta baloto de la 8-a de januaro 2015 surprize venkis kontraŭ la antaŭa ŝtata prezidanto Mahinda Rajapaksa. Sekve ekde la 9-a de januaro 2015 li estas la prezidanto de Srilanko.
Vivo
Sirisena en 1951 en la distrikto Polonnaruwa naskiĝis en sinhala familio de farmistoj. Post la mezlernejo li estis lernejano en la "reĝa kolegio" (Royal College) en la urbo Polonnaruwa, pli poste ankoraŭ sukcese finis tri-jaran edukon en la agrikultura lernejo Kundasale Farm School kaj iĝis membro de la "Srilanka Liberiga Partio" (Srilanka Libereca Partio, SLFP). Unue li laboris en agrikulturaj kooperativoj kaj krome plu aktivis en la partio SLFP. Ekde la jaro 1978 li estis profesia politikisto. En 1979 li elektiĝis distrikta sekretario de la partio SLFP kaj en 1983 prezidanto de la nacia junulara organizaĵo de la partio. En 1989 li nome de lia distrikto unuafoje iĝis membro de la srilanka parlamento kaj ankaŭ sekve de la balotoj de 1994, 2000, 2001, 2004 kaj 2010 estis parlamenta reprezentanto de sia distrikto. Inter la jaroj 1997 kaj 2001 kaj duafoje de 2004 ĝis 2014 li havis diversajn ministrajn postenojn en la registaro de Srilanko, laste en 2014 tiun de ministro pri sano. De junio 2001 ĝis la 21-a de novembro 2014 li estis la ĝenerala sekretario de sia partio.
Krchleby (Staňkov)
Krchleby (Stirchlep) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Staňkov en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km oriente de Staňkov. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 156 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Krchleby situas en katastra teritorio Krchleby u Staňkova kun areo 3,27 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.
Vřesina
Vřesina estas nomo por pluraj municipoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Píšť
Píšť estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Parafrazo
Parafrazo (greke: Παράφρασις) estas traduko aŭ klarigo (klariga traskribo, ĉirkaŭskribo) de teksto, en kiu oni uzas pli da vortoj ol en la originala (ĝi celas pli populare, klarige prezenti la kompaktan aŭ peze konstruitan originalan tekston).
Metafrazo signifas laŭvortan tradukon. Muzike, Parafrazo estas tiu muzika ĝenro, kiu plektas, verkas ĉirkaŭ unu aŭ pli da muzikaj bazpensoj variojn, fantazie enkadrigitajn, ornamitajn.
Oni uzas la terminon por frazo skribita aŭ parolata kaj simila al konata frazo aŭ frazo kreante asocion por klarigi aŭ doni specialan emfazon. Foje la parafrazo uzas preskaŭ precizan citaĵon de originala frazo dum farante intencajn ŝanĝojn kiuj emfazas la intencon de la parolanto. Kiel en la ekzemplo: "La tuta mondo estas futbalkampo, kaj ĉiuj homoj rigardas" en parafrazo de la komenca diraĵo de pri la teatro en fama verkaĵo de Ŝekspiro. La diferencoj inter la origina frazo kaj la nova frazo ofte kreas komikan efikon.
Uzoj
La uzo de parafrazo estas kutime farita por simpligi la originan frazon kaj komfortigi ĝin legi kaj kompreni kvankam kutime al la nova vortumo mankas la profundo de la origina frazo. Pliaj uzoj estas faritaj por rafini akutan aŭ ofendan esprimon al pli subtila esprimo, same kiel en kazo ke oni ne havas aliron al la originala materialo, eble ĉar ĝi ne estas havebla aŭ ĝia uzado kaj estas protektita per kopirajto. Ekzemple, la frazo "ŝirmita loĝejo" estas parafrazo de la esprimo "pormaljunaĝa hejmo" por rafini la frazon.
La Place
La Place signifas en la franca lingvo la placo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
NGC 989
NGC 989 (aliaj indikoj — PGC 9762, MCG -3-7-34, NPM1G -16.0099) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Épône - Mézières (stacidomo)
Épône - Mézières estas franca stacidomo sur linio Parizo-Saint-Lazare -, situanta inter j Épône kaj Mézières-sur-Seine, en departemento Yvelines, regiono Francilio. Ĝi ankaŭ estas stacidomo sur linio - Épône - Mézières.
Temas pri stacidomo de SNCF priservata de trajnoj de Linio J kaj Linio N de Transilien.
Casal di Principe
Casal di Principe estas komunumo de Italio.
Naustdal
Naustdal estas komunumo de okcidenta Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Sogn og Fjordane. Fine de en la komunumo vivis.
Konflikto Beagle
Oni konas kiel Konflikto de la Kanalo Beagle la malkonsenton inter Argentino kaj Ĉilio pri la difino de la orienta parto de la Kanalo Beagle, kiu tuŝis la suverenecon de insuloj situantaj ene kaj sude de la kanalo, kaj oriente de la meridiano de la Horna Kabo kaj la apudaj maroj.
La unuaj antaŭaĵoj de la konflikto datas el 1888, sep jarojn post la subskribo de la Traktato de 1881, kaj jam en 1901 aperis la unua argentina mapo kie kelkaj el la disputitaj insuloj estis markitaj sub argentina suvereneco. Spite la malgrandon de la insuloj, ties strategia valoro inter ambaŭ oceanoj Atlantiko kaj Pacifiko originis longan konflikton inter ambaŭ najbaraj sudamerikaj ŝtatoj dum granda parto de la 20a jarcento.
Komunumoj en distrikto Sibiu
Geografio > Eŭropo > Rumanio > Transilvanio > Distrikto Sibiu > Komunumoj en distrikto Sibiu
Konflikto Beagle
La konflikto centriĝis ĉirkaŭ kelkaj insuloj kaj insuletoj pri kiuj en 1971 ambaŭ landoj subskribis komencan interkonsenton por posta traktato nome pri la insuloj Picton, Nueva, Lennox, Gratil, Augustus, Snipe, Becasses, Gable kaj aliaj insuletoj. Tribunalo devis formiĝis de la registaro de Britio, sed ties decido de 1977 donis la rajton navigadi tra la Kanalo Beagle al ambaŭ landoj kaj la plej parton de la insuloj kaj de la oceanaj rajtoj generitaj de tiuj al Ĉilio, kio estis malakceptita de Argentino, kiu siaflanke enmetis en la disputon ankaŭ aliajn insulojn kiaj Wollaston kaj Hermite kaj la orientan parton de la insulo Horno, kio kondukis ambaŭ landojn proksime de milito.
La konflikto akriĝis kiam la 22a de decembro de 1978 la Argentina Armeo pretiĝis okupi la disputitajn insulojn, sed la interveno de la papo Johano Paŭlo la 2-a evitis la militon kaj kondukis al peradon kiu siavice kondukis al subskribo de la Pactraktato inter Argentino kaj Ĉilio de la 29a de novembro de 1984, kiu solvis la konflikton post pli ol du trionoj de jarcento de disputo. Post popola konsulto, la argentina regisatro ratifis la traktaton, same kiel la ĉilia. Ambaŭ landoj havis tiam diktatorecajn reĝimojn.
Per tiu traktato oni rekonis landlimon kiu donas la insulojn de la norda duono de la kanalo al Argentino, kaj la insulojn de la suda duono al Ĉilio, krom ĉiujn insulojn kiuj estas sude kaj sudoriente de la Horna Kabo. Argentino ricevis plej parton de la teritorio mara en direkto al Atlantiko.
Jelmstorf
Jelmstorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de la administra komunumaro Samtgemeinde Bevensen-Ebstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
L'Île-Rousse
L’Île-Rousse (franca elparolo: [], korsike: L’Ìsula [] aŭ Isula Rossa) estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko. Ĝi havis 3,224 loĝantojn en la jaro 2020.
Geografio
L’Île-Rousse situas en nordokcidento de Korsiko. Ĝia teritorio inkluzivas ok insuletojn, el kiuj la plej granda estas La Pietra.
Emil Ponori Thewrewk
Emil Ponori Thewrewk [torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ponori Thewrewk Emil estis hungara tradukisto, filologo, instruisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (korespondanta en 1872, ordinara en 1884, honora en 1906), membro de Societo Kisfaludy (1885). Lia patro estis József Thewrewk, lia frato estis Aurél Török.
Emil Ponori Thewrewk naskiĝis la  1838 en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1917 en Budapeŝto.
Biografio
Emil Ponori Thewrewk frekventis universitatojn en Pest (urbo), Graz kaj Vieno. Post la diplomo li ekinstruis en gimnazio en Buda. En 1874 li instruis jam en la universitato, kie li profesoriĝis post 3 jaroj. En la sama jaro li fondis filologian societon kune kun ties periodaĵo. En 1899 li estis elektita rektoro. Li ricevis la rangon reĝa kortega konsilanto en 1901.
Selje
Selje estas komunumo de okcidenta Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Sogn og Fjordane. Fine de en la komunumo vivis.
Katolikaj vegetaranoj
Naskiĝis en 2009 la Asocio Katolikaj vegetaranoj kun la deklaro: Ni tiom multe amas la kreitaron ke ni volas ĝin respekti, ni amas tiom multe la vivon ke ni ĝin prenu al neniu, kiu aperas en la retejo kiel moto.
La Asocio ekipas la movadon per nombraj citaĵoj el la Biblio kvankam ili ne estas unusencaj, kaj en la fama disputo inter sankta Hieronimo (347-420 - vegetarana) kaj Aŭgusteno de Hipono (354-430 – kontraŭvegerana) aliĝas al la unua kiu asertis ke ''ne mortigi por sin nutri pretigis al la supera perfekteco volita de Dio. Sed estis monaĥa porpuriga idealo nepraktikebla de ĉiuj.'' (Adversus Jovinianum = Eseo kontraŭ Joviniano).
Hieronimo kaj Aŭgusteno respektas la du vizaĝojn de iu kristanismo orientita foje alekstere, foje ene de la mondo.
Iu nova Asocio trovas jam prospera kaj radikita tiun protestantan kiu sin propagandas jam de jarcentoj. Vidu artikolon vegetarismo kaj religio.
Gospić
Gospić (gospitj) estas urbo en Kroatio. Ĉirkaŭ 49 komunumoj apartenas al la municipo, inter kiuj Smiljan, naskoloko de la fama serbo-kroata inventisto Nikola Tesla. Gospa signifas kroate: damo.
Situo
La urbo situas en montoj, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Zagreb-suda Kroatio.
Historio
La unua skriba mencio pri la loko devenis el 1263 en formo "Kaseg". Post la mezepoko la Osmana Imperio havis tie 2 fortikaĵojn. Fine de la 17-a jarcento Gospić iĝis grava administrejo. En 1910 loĝis tie 3 938 da homoj, (3 278 kroatoj, 604 serboj. Ĝis Traktato de Trianon Gospić apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al Lika-Krbava, kie distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio. En 2001 loĝis en Gospić 12 980 da homoj, (12 050 kroatoj, 625 serboj.
(156085) 2001 SE182
(156085) 2001 SE182 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Jiro Miyake
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Ĝiro Mijake, japane 三宅二郎, n. ĉ. 1900, m. 30-an de novembro 1984) estis japana futbalisto. En 1925 li membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Nobuhisa Yamada
Nobuhisa Yamada (japane 山田 暢久, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2002 ĝis 2004 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Béla Sámsondi Kiss
SÁMSONDI KISS Béla [ŝa'mŝondi kiŝ] estis hungara arkitekto naskita en Nagykároly la 16-an de oktobro 1899 kaj mortinta en Budapeŝto en 1972.
Kariero
Béla Sámsondi Kiss akiris arkitektan diplomon en la teknikuniversitato en Budapeŝto en 1924. Post la diplomo li revenis al Transilvanio por labori, sed en 1937 li translokiĝis al Hungario. Ĝis 1948 li estis privata arkitekto, poste pro la ŝtatiĝo li devis labori en la Esplorinstituto pri Konstruscienco kaj Konstrumaterialindustrio inter 1948 kaj 1961. Li projektis eksperimentajn loĝkoloniojn.
121468 Msovinskihaskell
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Marjorie (Sovinski) Haskell, Inĝenierino pri Materialoj kaj Procedoj (IMP) por la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx kaj la instrumento OVIRS (OSIRIS-REx-a Videbla kaj InfraRuĝa Spektrometro). Antaŭ OSIRIS-REx, ŝi estis IMP por la radiometro de la satelito SMAP kaj ankaŭ subtenis la programojn Solar Orbiter, LCRD kaj ASTRO-H kiel IMP.
Ödön Iványi
IVÁNYI Ödön (iva:nji) estis hungara verkisto, ĵurnalisto naskita en Nadjvarado la 18-an de novembro 1854 kaj mortinta en Nadjvarado, 19-a de oktobro 1893.
Biografio
Ödön Iványi preparis sin pastro, sed li rezignis pri tiu deziro, kaj ekde 1873 li iĝis ĵurnalisto. Li redaktis en 1884 en Arad la gazeton Kortes, ekde 1885 la gazeton Arad és Vidéke. En 1886 li estis la ĉefkunlanboranto de gazeto Alföld, ekde 1890 li gvidis la gazeton Nagyvárad.
NGC 990
NGC 990 (aliaj indikoj — PGC 9890, UGC 2089, MCG 2-7-18, ZWG 439.19) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Casalbore
Casalbore estas komunumo de Italio.
Vuadens
Geografio
Vuadens siutas en la Friburgaj Antaŭalpoj, proksimume 4 kilometrojn okcidente de la urbo Bulle, ĉe la suda bordo de la rivero Sionge. La komunumo konistas el la vilaĝo Vuadens kaj la vilaĝetoj Le Dally (sur alteco de 798 m s.m., Les Craux (sur alteco de 857 m s.m.), Les Moret (sur alteco de 793 m s.m.), Les Crous (sur alteco de 860 m s.m.) kaj La Place (sur alteco de 864 m  s.m.).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,44 km², de kiuj 23,6% estas kovritaj de arbaro, 65,8% servas por agrikulturo kaj 10,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vuadens limas en nordo al Riaz, en oriento al Bulle, en sudo al Grejerco, kaj en okcidento al Vaulruz.
Trafiko
Tra Vuadens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 12 de Bulle al Vevey kaj la svisa aŭtovojo A12, kies plej proksimaj alveturejoj situas oriente apud Bulle kaj okcidente apud Vaulruz ambaŭ en distanco de 3 km de la komunumocentro. Per du haltejoj ĉe la etspura fervojo de Bulle al Châtel-Saint-Denis kaj stacidomo ĉe la trajnlinio de Bulle al Romont la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Vuadens datiĝas el la jaro 516 kiel curtis Wadingum. En frua mezepoko Vuadens apartenis al la reĝolando de Burgonjo. En la jaro 1317 ĝi estis donacita al Savojo kaj submetita al la administrado de Corbières. En la jaro 1555 Vuadens fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Friburgo kaj apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 al la Voktejo Corbières. Post ĝi estis ĝis la enkonduko de la nova kantona konstitucio parto de la distrikto Bulle kaj tiam ek de 1848 de la hodiaŭa distrikto Grejerco.
Lemberg (stacidomo)
Lemberg estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Haguenau - Hargarten-Falck (159000).
François Baroin
François Baroin (naskiĝis la en la 12-a arondismento de Parizo) estas franca politikisto.
Politika ĵurnalisto por la radiokanalo Europe 1 dum kvin jaroj, li estis poste elektita deputito RPR de Aube ekde 1993, kaj urbestro de Troyes ekde 1995.
Protektita de Jacques Chirac, li estis proparolanto de la kandidato por la prezidenta baloto de 1995, kaj en la unua registrao de Alain Juppé kies plej juna ministro li estis.
Nomumita Ministro pri buĝeto, publikaj kontoj, ŝtatoficistaro kaj ŝtata reformo en la dua registaro de François Fillon, la, li fariĝis proparolanto de la registaro, konservante siajn aliajn ministrajn respondecojn, en la tria registaro de François Fillon. La, François Baroin estis nomumita Ministro pri ekonomio, financoj kaj industrio, sekve de la nomumo de Christine Lagarde kiel estro de la IMF.
Li estis elektita senatano de Aube la 28-an de septembro 2014, post kvar sisnsekvaj mandatoj en la Nacia Asembleo.
Infaneco kaj studoj
François Claude Pierre René Baroin estas la filo de Michel Baroin (supera ŝtatoficisto, financisto, granda mastro de la Grand Orient de France en 1977 / 1978) kaj de Michèle Paulin.
Politika kariero
En 2001, François Baroin fariĝis prezidanto de la Aglomera Komunumaro Troyes (CAT) kaj administranto de la muzeo de la prezidento Jacques Chirac, en Corrèze. Li estis reelektita kiel urbestro de Troyes. De tiam, li estas ankaŭ registrita ĉe la advokataro de Parizo.
Li estis reelektita deputito la, en la 3-a distrikto de Aube, en la dua balotvico, per 64,32 % da voĉoj.
La, sekve de la franca referendumo pri la traktato stariganta konstitucion por Eŭropo, François Baroin estis nomumita ministro pri transmaro en la registaro de Dominique de Villepin, poste, de la ĝis la  ministro pri enlandaj aferoj anstataŭ Nicolas Sarkozy, demisiinta por dediĉi sin al la prezidenta kampanjo. Li fariĝis la plej juna el la ministroj.
La li estis reelektita deputito, per 55,21 % da voĉoj, en sia distrikto, ekde la unua balotvico, sed estis 48,32 % da sindetenoj. La, li estis reelektita urbestro de Troyes, la listo, kiun li gvidis ricevis 50,42 % da voĉoj ekde la unua balotvico, fronte al kvar aliaj listoj.
Post la regionaj balotoj de 2010 kaj la registara modifo de la, François Baroin estis nomumita ministro pri buĝeto, publikaj kontoj kaj ŝtata reformo postsekve de Éric Woerth. Per tiu posteno, li estis aparte komisiita pri redukto de la publika deficito je la nivelo antaŭ la ekonomia krizo. Kiam lia antaŭulo lanĉis komence de 2009 Mon.service-public.fr por plifaciligi la administrajn rilatojn per interreto, François Baroin reprenis tiun interretan portalon de la franca administracio ebligantan produktan kaj tempan gajnojn por la uzanto, kun amlbicio kreskigi ĝin.
La, sekve de la konsistigo de la tria registaro de François Fillon, li estis renomumita al la sama posteno al kiu aldoniĝas respondeco pri ŝtatoficistaro; li fariĝis ankaŭ proparolanto de la registaro.
La, li anoncis sian subtenon al François Fillon okaze de la Kongreso UMP de la 18-a de novembro 2012 por la prezidanteco de UMP.
La 28-an de novembro 2012, li kuniĝis al la parlamenta frakcio R-UMP sekve de la fendiĝo de la frakcio UMP post la Kongreso UMP de la 18-a de novembro 2012.
Per la municipaj balotoj de 2014, li estis reelektita urbestro de Troyes ekde la unua balotvico per 62,57 % da voĉoj.
En julio 2014, li kandidatiĝis por la senatanaj balotoj. Li kandidatiĝis ankaŭ por la prezideco de la Asocio de Urbestroj de Francio.
Privata vivo
Divorcinta de la ĵurnalisto kaj televidprezntisto Valérie Broquisse, al kiu li edziĝis la, François Baroin estas la patro de tri infanoj nomitaj Jules, Constance kaj Louis.
Ekde somero 2008, li vivas kun komediisto Michèle Laroque, ,.
Preĝejo Sankta Margareta (Veszprém)
La Preĝejo Sankta Margareta de Hungario estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en Veszprém (urbo).
Historio
La preĝejo estis konstruita inter 1937-1938. Motoro de la konstruado estis József Mindszenty. Baldaŭe li donacis memoraĵojn de Sankta Margareta al la preĝejo. Ekde 1943 la preĝejo iĝis pilgrima loko. En 1997 rabistoj murdis la maljunan paroĥestron, li estis entombigita kiel martiro en la kripto. Apude kuŝas jam du episkopoj Nándor Rott kaj László Tóth (episkopo). La preĝejo renoviĝis en 2002.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur unu el la montoj en la urbo, tamen iomete for de la historia kvartalo. En mezo de la fasado troviĝas la enirejo, pli supre la turo altiĝas. Post la fasado la ĉefnavo kun krucnavo etendiĝas.
Kermeso okazas en la 18-a de januaro.
János Petki
PETKI János transilavanuja ĉefulo, poeto, kanceliero (Ders en 1572 – Brassó, 26-a de oktobro 1612).
Jevhen Konovalec
Konovalec Jevhen (Євген Коновалець; 1891-1938) estis kolonelo, la unua estro de OUN (Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj).
János Petki
Verko
Az Virtusnak és Voluptasnak egymással való vetekedések… (Kolozsvár, 1608).
Jevhen Konovalec
Naskiĝis en nuntempa Lviva provinco, finis gimnazion en Lvivo, studis juron en Lviva Universitato. De studentaj jaroj estis ege aktiva politike. Dum la 1-a Mondmilito servis en aŭstra armeo, estis militkaptita fare de rusoj. En 1917 fuĝis de rusa milit-koncentrejo kaj atingis Kievon, kie aktive partoprenis organizadon de armeo en tempo de la Ukraina Popola Respubliko. Liberigis Kijivon de bolŝevistoj.
En komunista tempo elmigris kaj loĝis en Pollando, Ĉeĥoslovakio, Italio. 1921 - revenis Lvivon. Dum la fonda kunveno de Organizaĵo de Ukrainaj Naciistoj (Vieno, 1929) estis elektita ĝia gvidanto, sur tiu posteno li sindone servis ĝis la mortigo de KGB agento en Roterdamo, 1938.
Fruaj jaroj
Naskiĝis en vilaĝo Zaŝkov apud Lvivo, en tiama Aŭstrio-Hungario, la 14 de Junio 1891
En 1909 finis studon en Lviva Akademia Gimnasio kaj komencis studon en Jura fakultato de Lviva Universitato. Jam dum sia studenteco partoprenis en politiko.
En 1912 iĝis sekretario de Lviva branĉo de naci-eduka organizo "Prosvita" («Просвіта»).
En 1913 elektita en ĝenerala konsilo de Ukraina Studenta Unio, kie membris en naci-demokrata sekcio. Poste membriĝis al Junulara Frakcio de Ukraina Naci-Demokratia Partio. En 1913 konatiĝis kun Dmitro Doncov, kiu poste iĝis gravega ideologo de Ukraina naciismo.
Komenco de milita kariero
Post komenco de Unua Mondmilito en la 2a de Aŭgusto 1914 estis varbita (laŭ aliaj fontoj - volontulis) en Aŭstrian Armeon, la 19-an Regimenton de Lvova Landa Defendo (19 полк Крайової оборони Львова). En Junio 1915 estis kaptita dum batalo ĉe monto Makivka. Ekde 1915 ĝis 1917 estis malliberita en milit-koncentrejoj apud Volgogrado (tiama Caricin).
Post la Februara Revolucio de jaro 1917, kune kun aliaj Galiciaj malliberuloj, kiel Andrij Melnik, Miĥajlo Matĉak, Roman Suŝko, Vasilj Kuĉabskij, Ivan Ĉmola, Fedj Ĉernik ktp, aktive faris organizan kaj propagandan laboron inter malliberitaj ukrainoj.
En Septembro 1917 li sukcesis fuĝi el koncentrejo kaj atingi Kievon. En Oktobro - Novembro 1917, kune kun Roman Daŝkeviĉ kaj aliaj membroj de Galicia-Bukovina Komitato]] kreis la Galici-Bukovina Kurenjo de Siĉ-Pafistoj, kiu baldaŭ iĝis unu el plej efikaj regimentoj de Ukraina Popola Respubliko.
Post Oktobra Revolucio
Unu semajnon poste de Oktobra Revolucio, la 13 de Novembro (nova stilo), armeoj de Verĥovna Rada, la Centrala Konsilo de Ukraina Popola Respubliko, estriĝis en Kievo. En la 20-a de Novembro Centrala Konsilo deklaris Ukrainan Popolan Respublikon (UPR) kiel parton de Rusio, kaj en la 22-a deklaris aŭtonomion.
En Januaro 24-25 de jaro 1918 la Verĥovna Rada anoncis UPR sendependa. Konvalec tiam jam havis sia ege trejnita kurenjo de Siĉ-pafistoj. Ĝi senkompate subpremis laboristan ribelon en uzino "Arsenal" en Kievo kaj poste tre efike militis kontraŭ la Ruĝa Armeo kaj laborista brigadoj. Kiam la Soveta Armeo atingis Kievon, siĉ-pafistoj de Konovalec kovris la fuĝon de Centrala Konsilo al Ĵitomir.
En 9a de Februaro, la Centrala Konsilo subskribis la Brest-Litovskan Traktaton kaj laŭ ĝi iĝis aliancano de Germanio. Germania armeo eniris kaj prenis teritorion de Ukrainio sub kontrolon.
En 1-a - 2- de Marto 1918 la siĉ-pafistoj kune kun Zaporoĵja Armeo kaj Sloboĵanaj hajdamakoj re-okupis Kievon, venkinte la Ruĝan Armeon. Por sia valoro, Evhen Konovalec atingis rangon de kolonelo. Siĉ-pafistoj de Konovalec efektive iĝis gardistoj de Verĥovna Rada kaj persone de Miĥajlo Hruŝevskij. Tiam la kurenjo de siĉ-pafistoj iĝis plena elita regimento.
En 29 de Aprilo 1918 Ukrainie okazis ribelo, rezulte de kiu la potencon ekhavis Pavlo Skoropadskij kun subteno de Germania armeo. Centrala Konsilo estis malformita kaj la regimento de siĉ-pafistoj estis malaperigita laŭ speciala demando de Germania militestraro.
En fino de Aŭgusto 1918 Konovalec ricevis permeson krei apartan trupon de siĉ-pafistoj en urbeto Belaja Cerkov apud Kiev. Komandantoj de kreita trupo estis en opozicio kontraŭ Skoropadskij. Konovalec konsentis unuiĝi kun membroj de Ukraina Naciista Unio, kiu pretigis ribelon. En Novembro 1918 surbaze de siĉ-pafista trupo estis kreita la Sieĝa Armeo, kiu konsistis de 4 regimentoj kaj artileria brigado, entute ĉ. 20000 homoj.
La Sieĝa Armeo sub estreco de Konovalec subtenis la ribelon far Direktorion de UNP kontraŭ Skoropadskij kaj venkis kontraŭ lia armeo. Skoropadskij fuĝis, kaj en 19a de Decembro 1918 Konovalec transdonis la potencon al la Direktorio sub estreco de Volodimir Vinniĉenko kaj Simon Petljura. La saman tagon Konovalec ricevis rangon de hetmano.
En jaroj 1918-1919 Konovalec sukcese militis kontraŭ Ruĝa Armeo kaj Denikin. Sed la 6-a de Decembro 1919 li ordonis malaperigon de siĉ-pafista trupo.
Elmigro
En Novembro 1919 Konovalec estis malliberita en pola milit-koncentrejo en Luck. En printempo de 1920, post liberiĝo, li fuĝis al Ĉeĥoslovakio. Tie li penis, kune kun Petljura, krei novan trupon el malliberuloj kaj organizi neleĝan naciistan movadon en okupita Ukrainio. Ĉar la naci-demokratio en Ukrainio estis efektive malvenkita kaj la teritorio disdividita inter kvar ŝtatoj, Konovalec komprenis la neceson por krei principe novan naciistan organizon. En Aŭgusto de 1920 li proponis kreadon de Ukrainia Milita Organizo (UMO).
Ekde Decembro 1922 Konovalec ne povis reveni al Ukrainion kaj loĝis en Ĉeĥoslovakio, Germanio, Svisio kaj Italio.
En Novembro de jaro 1927 Konovalec proponis krei unuigitan revolucian organizon, kiu baziĝus je naciisma ideologio kaj povus agi en ĉiuj Ukrainiaj teritorioj. Ekde 28 de Januaro de 3 de Februaro okazis la Unua kongreso de Ukrainiaj Naciistoj en Vieno, dum kiu estas kreita la Organizo de Ukrainaj Naciistoj (OUN), de kiu Konovalec iĝis estro.
En fino de 1920-j - komenco de 1930-j jaroj Konovalec sukcesis unuigi UMO kun OUN, krei kontaktojn kun politikistoj en Germanio, Britio, Litovio, Hispanio kaj Italio kaj organizis disvastigon de ukraina naciista propagando en ĉiuj plej riĉaj politikaj centroj de Eŭropo, atinginte subtenon de grandaj amasoj de Ukrainaj politik-elmigrintoj. La branĉoj de OUN aŭ parencaj organizoj, krom en Ukrainio, aperis ankaŭ en Francio, Belgio, Kanado ktp. Konovalec ankaŭ partoprenis en kreado de Ukraina Nacia Unio en Kanado kaj Organizo de Ukraina Ŝtato Renaskiĝo en Usono. Preparante por ebla armita lukto por sendependeco de Ukrainio, Konovalec ordonis kreon de armeaj staboj kaj unkrainaj militlernejoj en Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Aŭstrio.
La aktivecon de Konovalec kaj kreskantan subtenon de ĝi inter ukraina junularo ege ne ŝatis la Bolŝevika registaro en Moskvo. NKVD ordonis lian mortigon. En 23-a de Majo 1938 Konovalec estis en Roterdamo. NKVD aganto Pavel Sudoplatov donacis al li keskon de dolcaĵoj, kiu enhavis bombon. La bombo eksplodis kiam la kesko estis metita horisontale kaj la eksplodo mortigis na Konovalec.
Li estas entombigita en Roterdama tombejo Krosvejk.
Jedlka
Jedlka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malá Veleň. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km norde de Malá Veleň. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/262. Estas ĉi tie registritaj 57 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jedlka situas en katastra teritorio Malá Veleň kun areo 5,02 km².
Komunumaro Heidesheim am Rhein
La Verbandsgemeinde Heidesheim am Rhein estas komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la komunumo Heidesheim am Rhein. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, borde de la rivero Rejno.
Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
La komunumaro konsistas el du unuopaj komunumoj
Provinco Ĵalalabat
La provinco Ĵalalabat (aŭ regiono respektive oblasto Ĵalalabat, komparu la artikolon pri la neologismo oblasto - kirgize Жалалабат областы ["Ĵalalabat oblasti"], ruse Джалал-Абадская область [Ĝalal-Abadskaja oblast"], esperantigite foje nomata Ĵalalabato laŭ la kirgiza formo, foje ankaŭ Ĝalalabado laŭ la en eksa Sovetunio hegemonia ruslingva formo) estas unu el sep provincoj, kiuj aldone al la du eksterprovincaj urboj Biŝkeko kaj Oŝ administre dividas la teritorion de la ŝtato Kirgizio. La provinca areo kovras 33 700 kvadratajn kilometrojn, kaj en 2009 en la provinco vivis 994 000 konstantaj loĝantoj. Ĉefa urbo - administre, komerce kaj kulture - estas la samnoma urbo Ĵalalabat. La provinco najbaras (laŭ horloĝa direkto) al la kirgiziaj provincoj Talas, Ĉuj, Narin, Oŝ kaj al Uzbekio. La provinco estis kreita en novembro 1939. En januaro 1959 ĝi iĝis parto de la najbara provinco Oŝ, sed regajnis sian malnovan sendependan provincan statuson en decembro 1990. La provinco konsistas el 8 distriktoj, kaj inkluzivas 5 urbojn, 8 urbotipajn loĝlokojn kaj 415 vilaĝojn
Geografio
La provinca areo kovras pli-malpli sesonon (ekzakte 16,9 procentaĵojn) de la tuta teritorio de Kirgizio, en la centra-okcidenta parto de la ŝtato.
La suda rando de la provinco estas parto de la Fergana Valo. La resto de la provinco estas monteca. M41, la ĉefa nord-suda aŭtoŝoseo el Biŝkeko al Oŝ, prenas tre zigzagan vojon tra la centro de la provinco. Alia ŝoseo sekvas la sudan limon preskaŭ ĝis la okcidenta pinto kaj tiam turniĝas nordoorienten tra la valo Ĉatkal al la urbo Kizil-Adir en la provinco Talas. Plia ŝoseo (fermita en vintroj kaj de la montoĉeno Ferganaal Kazarman nur veturebla per ĉiuterenaj veturiloj) kondukiĝas orienten al Kazarman kaj Narin.