cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uragano Hugo
La Uragano Hugo estis rara sed povega kaboverda uragano kiu kaŭzis grandan damaĝon kaj multajn vivoperdojn ĉe Deventaj Insuloj, Puerto Rico, kaj Sudorienta Usono. La Uragano Hugo formiĝis ĉe la orienta Atlantiko ĉe Kaboverdo la 9an de septembro 1989. Hugo moviĝis milojn da mejloj tra la Atlantiko, kaj rapide plifortiĝis ĝis atingi kategorion 5 de uragana forto dum sia veturado. Ĝi poste trapasis ĉe Guadelupo kaj Sankta Kruco la 17an de septembro kaj la 18an kun kategorio 4. Iomete malfortiĝinte la Uragano Hugo pasis super Puerto Rico kiel uragano de fortokategorio 3. Okazis posta malfortiĝo kelkajn horojn poste kaj poste ĝi reaperis en Atlantikon, kun pli suba kategorio 2. Tamen, Hugo refortiĝis al kategorio 4 antaŭ reaperi ĉe la Isle of Palms (Suda Karolino) la 22an de septembro.
La Uragano Hugo okazigis 34 mortojn (ĉefe pro elektrokuto aŭ drono) en Karibio kaj 27 en Suda Karolino, lasis ĉirkaŭ 100,000 senhejmulojn, kaj rezultis en $10 bilionoj (1999 USD) de ĝenerala damaĝo, pro kio ĝi iĝis la plej damaĝa uragano iam registrita ĝis tiam. Tamen ekde 1989 Hugo estis preterpasata de multaj ŝtormoj kaj nune rangas la 11a plej damaĝa en Usono.
About Face
About Face estas la dua soloa albumo de la angla gitaristo David Gilmour, eldonita je la 5-a de marto 1984 kaj produktita de David Gilmour kaj Bob Ezrin.
Ernst Gottfried Baldinger
Ernst Gottfried BALDINGER (naskiĝinta la en Herbsleben-Großvargula, mortinta la  en Marburg) estis germana kuracisto.
About Face
Karakteroj
Ĉiuj kantoj estis verkataj de David Gilmour sole krom "Love on the air" kaj "All lovers are deranged" kies tekstoj estis verkataj de Pete Townshend. La albumo estis surbendigata en la Studio Pathé-Marconi en Boulogne-Billancourt (Francio) krom la partoj de la Nationnal Philarmonic Orchestra kiuj estis surbendigataj en la Studioj Abbey Road (Londono).
Ernst Gottfried Baldinger
Vivo
Estante filo de la pastoro Johann Baldinger kaj de ties edzino Barbara Sophia Sahl li frekventis la gimnazion en Gotao kaj la gimnazion en Bad Langensalza. Laŭ volo patra li ekstudis en majo 1754 teologion ĉe la Universitato de Erfurto. Tie unue estis farota ĝenerala bazstudo. Baldaŭ li tamen ekinteresiĝis pri medicino kaj kontinuigis la studojn en Halle (Saale) kaj Jena, kie li doktoriĝis en 1760. Li faris privatajn prelegojn pri medicino kaj intencis habilitiĝi en Erfurto. Dum la Sepjara milito li estis milita kuracisto de la prusia armeo.
About Face
Karakteroj
Ĝi atingis la 21-an placon en la anglaj muzikaĵrangolistoj kaj la 32-an en la usonaj. Ĝi iĝis ora disko en aprilo de 1995 en Usono.
La kanto "Murder" ("Murdo") estis verkata por denonci la nekomprenebleco de la murdo de John Lennon.
Ernst Gottfried Baldinger
Vivo
Tiam li travivis la sieĝon de Torgau; en 1762 oni permesis al li repreni siajn filozofiajn kaj medicinajn studojn. En la 30.4.1762 li iĝis bakalaŭro pri filozofio en Wittenberg kaj daŭre studis samloke. Fariĝinte kuracisto en Langensalza li habilitiĝis en 1768. En 1764 li edzinigis Friderika Gutbier.
Ne nur liaj praktikaj agoj furoris, sed speciale ankaŭ liaj skribaĵoj. Tial oni vokis lin en 1768 kiel ordinaran profesoron ĉe al Universitaton de Jena. En 1770 li iĝis membro de la akademio Leopoldina. En 1773 li venis al Göttingen kaj iĝis en 1783 estro pri medicinaj aferoj kaj landgrafa kuracisto de Frideriko la 2-a de Hessen-Kassel.
Graveco kaj honoroj
Inter la plej gravaj medicinuloj siatempaj nombriĝu ja ankaŭ Baldinger. Per siaj skribitaĵoj li vekis intereson studi la klasikan medicinon kaj literaturon primedicinan. Inter liaj disĉiploj estis ekzemple Justus Arnemann kaj Johann Christian Gottlieb Ackermann.
Liaj skribitaĵoj tuŝis tre diversajn sekciojn kuracistajn. Ekde 1766 li eldonis diversajn fakgazetojn, por kiuj li mem verkis multajn historiajn kaj literaturajn artikolojn. Lia privata intereso estis ofte pri biografiaĵoj kaj literaturhistoriaĵoj. Ne malofte li okupiĝis pri esplorado de la malnova medicinarto.
Baldinger estis membro de la framasona loĝio "Friedrich von der Freundschaft" en Kaselo. Por li nomitis la strato Baldingerstraße en la universitata teritorio Lahnberge en Marburg.
Listo de la deputitaj distriktoj de Côtes-d'Armor
La departemento Côtes-d'Armor, en la kvina Respubliko, konsistas el kvin deputitaj distriktoj ekde 1958. La limoj de la distriktoj estis redifinitaj per la balota subdivido de 1986, sed ne redifinitaj per la resubdivido en 2010, ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de 2012.
Prezento
La resubdivido de la deputitaj distriktoj farita en 2010 kaj ekaplikita ekde la deputitaj balotoj de junio 2012, modifis nek la nombron nek la teritorion de la deputitaj distriktoj de Côtes-d'Armor, kiu estis plialtigita al ok pro la forta demografia kresko de la departemento.
Konsisto de la distriktoj de 1958 ĝis 1986
Ekde 1958, la departemento Côtes-du-Nord enhavis kvin distriktojn arigantaj la sekvantajn kantonojn en ties tiamaj limoj :
Konsisto de la distriktoj ekde 1988
Ekde la resubdivido de 1986, la departemento Côtes-d'Armor enhavas kvin distriktojn arigantajn la sekvantajn kantonojn :
Korea Popola Armeo
Korea Popola Armeo (조선인민군 MR-e Chosŏn inmin'gun; prononco: Ĉoson Inmingun; KPA) estas Nord-Koreia armeo. Ĝi havas kvin branĉojn: nome terarmeo, aerarmeo, mararmeo, strategiaj trupoj de rakedoj kaj trupoj de specialaj operacoj. Oni supozas, ke entute enhavas 1.106.000 homojn (2010) krom 8,200,000 homojn (2010) en rezervo. Laŭ tio ĝi estas la kvara plej homenhava armeo en la mondo. Kvinono de la totala viraro de la lando estas engaĝita.
Ossip Zadkine
Ossip ZADKINE (naskiĝis la en Smolensk, mortis la  en Parizo) estis artisto pri plastikoj.
Zadkine naskiĝis en Smolensk, Belorusio kaj havis judan devenon. Li tre famiĝis kiel skulptisto, sed ankaŭ faris pentraĵojn kaj litografaĵojn.
Post studado en Londono li ekloĝis ĉirkaŭ 1910 en Parizo. Tie li estis ano de la nova kubista movado (1914-1925). Poste li evoluigis sian propran stilon, tre influita de la primitiva arto.
Sano
En iu organismo, la sano estas la stato de ekvilibro de vivo, kaj ebligas pluan vivadon. Ĝi estus la nivelo de funkcia aŭ metabola efiko de vivanta organismo. Ĝi ankaŭ aludas vivon sen malsano aŭ trofrua morto. Ĉe homoj ĝi estas la kapablo de individuoj aŭ komunumoj por adaptiĝis kaj memadministriĝi fronte al fizikaj, mensaj aŭ sociaj defioj.
Ossip Zadkine
La plej konata verko de li estas La Detruita Urbo, kiu referencas al la bombardado de Roterdamo en majo 1940. La statuo situas en Leuvehaven, apud la Mara Muzeo. Populare la nomo de la statuo ankaŭ estas 'Jan Gat' (Johano Truo) kaj la nomo de la kreinto ofte estas fuŝita al 'Zadkini'. Kelkfoje oni nomas la statuon ankaŭ tiel. Regule oni aŭdigis sin por doni al la statuo pli eminentan lokon en la urbo. Laŭdire li inspiriĝis por la statuo kiam li veturis de sia hejmo en Parizo al sia amiko Hendrik Wiegersma en Deurne Nederlando. Li veturis tra Roterdamo kaj vidis la ruinigitan urbon.
Sano
La Monda Organizaĵo pri Sano difinas sanon en plej larĝa senco en sia konstitucio de 1948 kiel, "stato de kompleta fizika, mensa, kaj socia bonfarto, kaj ne konsistas nur de la manko de malsano aŭ kripleco." Tiu difino estis celo de polemiko, partikulare pro manko de funkcianta valoro kaj pro la problemo kreita pro la uzo de la vorto "kompleta" Ankaŭ aliaj difinoj estis proponitaj, inter kiuj ĵusa difino kiu kunrilatas sanon kaj personan kontentiĝon. Klasigaj sistemoj kiaj tiu de la WHO Family of International Classifications, inklude la International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) kaj la Klasifiko Internacia de Malsanoj (KIM), estas ofte uzataj por difini kaj mezuri la komponantoj de sano.
Ossip Zadkine
Ossip Zadkine mortis je la 25-a de novembro 1967 en Parizo kaj enteriĝis je la Cimetière Montparnasse. En Parizo ankaŭ estas la Zadkine-Muzeo.
Sano
Sistema agado por eviti aŭ zorgi pri sanproblemoj kaj helpi al bona sano ĉe homoj estas entreprenita fare de sanlaboristoj. Aplikado rilate al la animala sano estas kovrita de veterinaraj sciencoj. La termino "sana" estas ankaŭ amplekse uzata en la kunteksto de multaj tipoj de nevivaj organizoj kaj ties efiko sur la bonfarto de homoj, kiaj ĉe la senco de sanaj komunumoj, sanaj urboj aŭ sanaj medioj. Aldone al sansistemaj intervenoj kaj al personaj ĉirkaŭoj, nombraj oni konas aliajn faktorojn kiuj influas la sanan statuson de individuoj, kiaj ties devenfono, vivostilo, kaj ekonomiaj, sociaj kondiĉoj, kaj eĉ spiriteco; tiuj estas referencataj kiel "determinantoj de sano." Studoj montris ke altaj niveloj de streso povas tuŝi la homan sanon.
Ossip Zadkine
En la franca Les Arques (departemento Lot) troviĝas muzeo kie estas ekspoziciitaj verkoj de Zadkine. Krom tio estas en la kirketo fronte de la muzeo "Pieta" (Madono kun Jesuo surgenue) de Zadkine. En la vilaĝo mem, kiu cetere estas belege restaŭrita, troviĝas artista centro.
Sano
Ĉe homoj, sano estas pli granda koncepto, inkluzivante la studon de sano, nomita sanscienco.
Faktoroj
Ĝenerale, la kunteksto en kiu individuo vivas estas grava kaj por sia sanstatuso kaj vivkvalito. Ĝi estas pli kaj pli agnoskita ke sano estas eltenita kaj plibonigita ne nur pere de antaŭenirado kaj aplikado de sansciencoj, sed ankaŭ pere de klopodoj kaj inteligentaj elektoj vivstilo fare de individuoj aŭ socio. Laŭ la Monda Organizaĵo pri Sano, ĉefaj faktoroj por sano estas la socia kaj ekonomia medioj, la fizika medio, kaj la personaj individuaj karakteroj kaj kutimaroj.
Pli specife, ŝlosilaj faktoroj kiuj influas ĉu la personoj estas sanaj aŭ malsanaj estas la jenaj:
Pliiganta nombro de studoj kaj informoj el diversaj organizoj kaj kuntekstoj ekzamenas la ligojn inter sano kaj diversaj faktoroj, kiaj vivostiloj, medioj, sansistema organizado, kaj sanpolitiko – kiaj la Informo Lalonde de 1974 el Kanado; la Studo de Kantono Alameda en Kalifornio; kaj la serio de Mondosanaj Informoj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kiu centriĝas al temoj de monda sano kiaj la aliro al sansistemo kaj al plibonigo de rezulto de publika sano, ĉefe en evolulandoj.
La koncepto de "sankampo," ege distinga el medicina zorgado, aperis el la informo Lalonde el Kanado. La informo identigis tri interdependajn kampojn kiel ŝlosilaj faktoroj de individua sano. Tiuj estas la jenaj:
La plutenado kaj stimulado de sano estas atingita pere de diferencaj kombinoj de fizika, mensa, kaj socia bonfarto, kune foje referencata kiel "santriangulo." La informo de 1986 de la Otava Ĉarto por Sandisvolvigo de la Monda Organizaĵo pri Sano plu asertis ke sano ne estas ĝuste stato, sed ankaŭ "rimedo por ĉiutaga vivo, ne la celo vivi. Sano estas pozitiva koncepto emfazante sociajn kaj personajn rimedojn, same kiel la fizikajn kapablojn."
Fokuse pli sur vivostilaj aferoj kaj ties rilato kun funkcianta sano, la informoj el la Studo de la Alameda Kantono sugestis, ke la homoj povas plibonigi sian sanon pere de korpekzercado, sufiĉe da dormo, retenante sanan korpo-pezon, limigante uzadon de alkoholaĵoj, kaj evitante fumadon. Sano kaj malsano povas kunekzisti, ĉar eĉ personoj kun multaj kronikaj malsanoj aŭ eĉ mortigaj malsanoj povas konsideri sin sanaj.
Ankaŭ genetiko, aŭ hereditaj trajtoj el gepatroj, ludas gravan rolon en la determinado de la sanstatuson de individuoj kaj loĝantaroj. Tio povas enhavi kaj la genetikan klinon al kelkaj malsanoj kaj al sankondiĉoj, same kiel al kutimoj kaj moroj kiujn individuoj disvolvigas pere de sia vivostilo ene de siaj familioj. Por ekzemplo, genetiko povas ludi gravan rolon en la manieron kiel homoj frontas streson, ĉu mensan, emocian aŭ fizikan. Por ekzemplo, trodikeco estas tre akra problemo en Usono kiu kontribuas al malbona mensa sano kaj kaŭzas streson en la vivo de multaj homoj. (Unu mafacilaĵo estas la temo levita pro la polemiko pri la relativaj fortoj de genetiko kaj de aliaj faktoroj je tio; interagado inter genetiko kaj medio povus iĝis de partikulara gravo.)
Flankaj temoj
Estas multaj tipoj de santemoj komunaj al multaj homoj tra la mondo. Malsano estas unu el plej oftaj. Laŭ GlobalIssues.org, proksimume 36 milionoj da personoj mortiĝas ĉiujare pro ne-komunikebla (nekontaĝa) malsano inklude korvaskulaj malsanoj, kancero, diabeto, kaj kronika pulmomalsano (Shah, 2014). Pri komunikeblaj malsanoj, kaj virusaj kaj bakteriaj, aidoso/HIV, tuberkulozo, kaj malario estas la plej komuna okazigante ankaŭ milionojn de mortoj ĉiujare (2014).
Alia sanafero kiu kaŭzas morton aŭ kontribuas al aliaj sanproblemoj estas malbona nutrado ĉefe inter infanoj. Unu el la homaj grupoj al kiuj malbona nutrado tuŝas ĉefe estas junaj infanoj. Proksimume 7.5 milionoj da infanoj sub aĝo de 5 jaroj mortiĝas pro malbona nutrado, kaj tio okazas kutime ĉar ili ne havas monon por akiri aŭ fari manĝon (2014).
Korpaj vundoj estas ankaŭ komuna sanproblemo tutmonde. Tiuj vundoj, kiaj rompitaj ostoj, frakturoj, kaj haŭtbrulaĵoj povas malpliigi la vivkvaliton de persono aŭ povas kaŭzi mortojn ekzemple pro infektoj rezultaj el vundoj aŭ pro la akreco de vundoj ĝenerale (Moffett, 2013).
Kelkaj kontribuaj faktoroj al malbona sankondiĉo estas la elektoj de vivostilo. Tiuj inkludas fumadon, kio laŭ LIVESTRONG.com mortigas 443,000 personojn ĉiujare (2013). Ĝi povas inkludi malbonkvalitan dieton, ĉu pro troa manĝado aŭ pro tro prema dieto. Malagado povas ankaŭ kontribui al sanproblemoj kaj same manko de dormo, troa alkoholkonsumado, kaj forgeso pri buŝa higieno (2013).
Estas ankaŭ genetikaj malordoj kiuj estas hereditaj de la persono kaj povas varii en kiom multe ili tuŝas la personon kaj kiel aŭ kiam ili aperas (2013).
La ĉefa sanafero kiu estas plej bedaŭrinda estas ke, spite ke majoritato de tiuj sanproblemoj estas antaŭvideblaj kaj tiele eviteblaj kaj preventeblaj, proksimume mil milionoj da personoj ne havas aliron al sansistemoj (Shah, 2014). Oni povasdiri ke plej ofta kaj damaĝa sanproblemo estas ke multaj homoj ne havas aliron al kvalitaj rimedoj.
Mensa sano
Mensa sano estas nivelo de psikologia bonfarto, aŭ foresto de mensa malsano; ĝi estas la "psikologia stato de iu kiu estas funkcianta je kontentiga nivelo de emocia kaj konduta alĝustigo". El la vidpunkto de pozitiva psikologio aŭ holismo, mensa sano povas inkludi individuan kapablon por ĝui la vivon, kaj krei ekvilibron inter vivagado kaj klopodoj por atingi psikologian reziston. Laŭ la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS aŭ en angla WHO) mensa sano inkludas "subjektivan bonfarton, perceptitan memefikon, aŭtonomecon, kapablon, intergeneracian dependon, kaj mem-ĝisdatigon de la propra intelekta kaj emocia potencialo, inter aliaj." Krome la MOS asertas ke la bonfarto de individuo estas enhavata en la realigo de ties kapabloj, fronte al normalaj stresoj en la vivo, al produktiva laboro kaj al kontribuo al sia komunumo. Tamen, kulturaj diferencoj, subjektivaj taksadoj, kaj konkurencaj profesiaj teorioj, ĉio tuŝas la stato kiel "mensa sano" estas difinita.
Persono luktanta kontraŭ sia konduta sano povas fronti kontraŭ streso, deprimo, anksieco, socirilataj problemoj, aflikto, adikto, atentomanka-hiperaktiva perturbo aŭ lernomalkapablo, afekcia perturbo, aŭ aliaj psikologiaj problemoj. Konsilistoj, terapiistoj, vivotrejnistoj, psikologoj, flegistoj aŭ kuracistoj povas helpi administri kondutsanajn aferojn per traktadoj kiaj terapio, konsilado, aŭ kuraciloj. La nova kampo de "tutmonda mensa sano" estas "la areo de studo, esplorado kaj praktikado kiu metas kiel prioritaton plibonigon de mensa sano kaj atingon de egaleco en mensa sano por ĉiuj homoj tutmonde".
Pluteni sanon
Atingi kaj pluteni sanon estas pliiganta procezo, formita de kaj la evoluo de sanzorgadaj konaro kaj praktikoj same kiel de la personaj strategioj kaj organizitaj intervenoj por resti sana.
Dieto
Dieto (devenas de la greka termino diaita, kiu signifas vivmanieron) estas vola selekto de manĝaĵoj kaj trinkaĵoj por reguli la korpan pezon aŭ la provizatajn nutraĵojn pro bonfarta, terapia aŭ alia kialo.
Pli ĝenerale oni povas konsideri ankaŭ, ke dieto estas la nutradmaniero kutima de homo, familio, socia grupo aŭ eĉ popoloj. Eĉ se tio okazas sen specifa vola selekto kaj sen iu ajn specifa celo plibonigi sanstaton aŭ bonfarton.
Tradicie oni ne pristudis multe tiun aferon kaj kutime oni sekvis la plej kutiman aŭ tiun dieton permesebla laŭ akiropovo aŭ manĝodisponeblo. Lastatempe ĉefe en disvolviĝintaj landoj oni zorgas pri dietoj tiele ke eblas en Esperanto fari ŝercojn per kunmetaĵo di-eto. Kompreneble en malriĉaj sociaj tavoloj aŭ lando kie malabundas nutraĵoj kaj eĉ manĝodisponeblo ĝenerale eblas nek ŝercoj nek volaj aŭ elektaj dietoj.
Dietado estas la praktiko manĝi laŭ regulita maniero por malpliigi, teni aŭ pliigi korpan pezon. Ofte oni kombinas dietadon kun fizika ekzercado por perdi pezon. La vorton dietado oni ne miksu kun la vorto dieto, kio estas (laŭ PIV) nutromaniero, obeanta difinitan regularon.
Grava maniero por elteni personan sanon estas havi sanigan dieton. Saniga dieto inkludas varion de plant-bazaj kaj animal-bazaj manĝoj kio havigas nutraĵojn por la korpo. Tiaj nutraĵoj havigas energion kaj tenas la korpon funkcianta. Nutraĵoj helpas konstrui kaj plifortigi ostojn, muskooljn, kaj tendenojn kaj ankaŭ regulas la korpoprocezojn (t.e. sangopremo). La manĝopiramido estas piramid-forma gvidilo de sanigaj manĝoj dividitaj en sekcioj. Ĉiu sekcio montras la konsilitan neceson por ĉiu manĝogrupo (t.e. Proteino, Graso, Karbonhidratoj, kaj Sukeroj). Elekti sanigajn manĝojn gravas ĉar tio povas malaltigi la riskon de koraj malsanoj, aŭ de kelkaj tipoj de kancero, kaj kontribuas al pluhavo de saniga pezo.
Korpekzercado
Korpekzercado estas korpa agado kiu plibonigas aŭ daŭrigas fizikan sanecon kaj entutan sanon. Ĝi estas ofte praktikadita por plifortigi muskolojn kaj kardiovaskulan sistemon, kaj kreski atletajn kapablojn. Ofta kaj regula korpekzercado akcelas imunsistemon, kaj kunlabore malhelpas malsanojn de bonhaveco kiel kormalsanon, kardiovaskulan malsanon, kaj tipo-2an diabeton kaj obezecon. Ĝi ankaŭ plibonigas mensan sanon kaj kunlabore malhelpas melankolion.
Rolo de scienco
Sanscienco estas la branĉo de scienco fokuza al sano. Estas du ĉefaj alproksimiĝoj por sanscienco: la studo kaj esplorado de la korpo kaj sanrilataj aferoj por kompreni kiel homoj (kaj animaloj) funkcias, kaj la aplikadon de tiu konaro por plibonigi sanon kaj preventi kaj kuraci malsanojn kaj aliajn fizikajn kaj mensajn problemojn. La scienco konstruadas sur multaj subfakoj, kiaj biologio, biokemio, fiziko, epidemiologio, farmacio, medicina sociologio. Aplikitaj sansciencoj klopodas pli bone kompreni kaj plibonigi la homan sanon pere de aplikado al areoj kiaj saneduko, biomedicina inĝenierio, biotekniko kaj publika sano.
Organizitaj intervenoj por plibonigi sanon baze sur la principoj kaj proceduroj disvolvigitaj pere de sansciencoj estas havigitaj de praktikantoj trejnitaj en medicino, flegado, dietado, farmacio, sociala laboro, psikologio, okup-terapio, fizioterapio kaj aliaj sanlaboristoj. Klinikaj praktikistoj fokuzas ĉefe al la sano de individuoj, dum la publiksanaj praktikistoj konsideras la ĝeneralan sanon de komunumoj kaj loĝantaroj. Programoj pri laborloka bonfarto estas pli kaj pli adoptataj de entreprenoj pro ties valoro en la plibonigo de la sano kaj bonfarto de siaj dungitoj, same kiel estas la lernejaj sanservoj por plibonigi la sanon kaj bonfarton de infanoj.
Publika sano
Publika sano referencas al "la scienco kaj arto preventin malsanon, plilongiganta vivon kaj helpante sanon pere de organizitaj klopodoj kaj informitaj elektoj de socio, organizoj, kaj publikaj kaj privataj, komunumoj kaj individuoj." Ĝi rilatas al minacoj kontraŭ la sano bazitaj sur loĝantarsanaj analizoj. La koncerna loĝantaro povas esti tiom malgranda kiel grupeto de personoj, or tiom granda kiel la tuto de loĝantoj de kelkaj kontinentoj (por ekzemplo, ĉe la kazo de pandemio). La dimensioj de sano povas enhavi "staton de kompleta fizika, mensa kaj socia bonfarto kaj ne sole la foresto de malsano aŭ malsaneco", kiel difinita de la Monda Organizaĵo pri Sano de Unuiĝintaj Nacioj. Publika sano aligas interfakajn alproksimiĝojn de epidemiologio, biostatistiko kaj sanservoj. Media sano, komunuma sano, kondutosano, sanekonomiko, publika politiko, asekurmedicino kaj laborprotekto estas aliaj gravaj subfakoj.
Kolokvo
Forumo - Simpozio - Seminario - Konferenco - Kongreso
Sano
Publika sano
La fokuso de la interveno de la publika sano estas plibonigi sanon kaj kvaliton de vivo pere de preventado kaj traktado de malsanoj kaj de aliaj fizikaj kaj mensaj sankondiĉoj. Tio faratas pere de priatentado de kazoj kaj de sanindikiloj, kaj pere de helpado al sanigaj kondutoj. Ekzemploj de oftaj publiksanaj politikoj estas stimulado de manlavado, mamnutrado, vakcinado, kaj liverado de kondomoj por kontroli la disvastigon de venereaj malsanoj.
Moderna publiksana praktikado postulas interfakajn teamojn de publikaj sanlaboristoj kaj profesiuloj kiaj kuracistoj specializitaj en publika sano/komunuma medicino/infekta malsano, psikologoj, epidemiologoj, biostatistikistoj, helpaj kuracistoj, flegistoj, akuŝistoj, medicinaj mikrobiologoj, primediaj sanlaboristoj / publiksanaj inspektistoj, farmaciistoj, apotekistoj, denthigienistoj, dietistoj kaj nutristoj, bestokuracistoj, publiksanaj inĝenieroj, publiksanaj advokatoj, sociologoj, komunumdisvolvigaj laboristoj, komunikfakuloj, bioetikistoj, kaj aliaj.
Kolokvo
Kolokvo estas renkontiĝo de limigita nombro da sciencistoj aŭ fakuloj, por interparole esplori difinitan temon (PIV).
Reichenburg
Reichenburg estas komunumo en la distrikto March en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 2,975 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Reichenburg situas ĉe la marĝeno de la Svisaj Antaŭalpoj en la okcidenta flanko de la Linth-Ebenaĵo ĉe la trilima punkto de la kantonoj Ŝvico, Glaruso kaj Sankt-Galo. De la komunuma teritorio de 11,59 km², 3,96 km² estas kovritaj de arbaro, 6,42 km² servas al agrikulturo kaj 1,03 km² por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Reichenburg limas en nordo aliflanke de la Linth-Kanalo al Benken (SG), en oriento al Bilten respektive ek de la unua de januaro 2011 al Glaruso-Nordo (GL), kaj en okcidento al Schübelbach.
Trafiko
Sur la teritorio de la komunumo situas la aŭtovoja triangulo de la svisa aŭtovojo A3 kaj la svisa aŭtovojo A53. La komunumo disponas pri propra alveturejo al ambaŭ aŭtovojoj. La stacidomo de la Svisaj Federaciaj Fervojoj estas servata de la regiona trajnlinio S2 de Ziegelbrücke al Pfäffikon, Zuriko al la Flughaveno Zuriko.
Historio
La unua dokumenta mencio de Reichenburg datiĝas el la jaro 1300 kiel Richenburg. Jam en la jaro 1116 estis menciitaj posedaĵoj de la Monaĥejo Pfäfers en la hodiaŭa setlejo Hirschlen.
Kolokvo
Laŭ Revo-vortaro "la vorto kolokvo estas falsa amiko por la esperantistoj, en kies lingvo samdevena vorto indikas specon de ekzameno... Tiel estas ankaŭ en la rusa, pola, kroata. La vorto „simpozio“ ne estas tiom konfuza, ĝi egale estas uzata en Esperanto, kaj tute samsence."
Gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj
La gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la nord-anda ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al dezertoj kaj kserofitaroj de Kolombio kaj Venezuelo.
Priskribo
La ekoregiono havas areon de 150 000 kvadrataj kilometroj en Gvaĥira Duoninsulo kaj en la regiono ĉirkaŭ la urbo Barankilo. Ĝi okupas Gvaĥiran Duoninsulon, la valon de Ranĉeria-Rivero, kaj Guaĥiran Distrikton, kovrante partojn de la nordorienta marbordo de Venezuelo.
La jara pluvofalo varias inter 125 kaj 1000 mm, kaj la averaĝa temperaturo estas 26 °C.
Flaŭro
La ekoregiono estas superregata de dornaj arboj kaj sukulentoj. Oftaj specioj ampleksas Acacia glomerosa, Bourreria cumanensis, Bulnesia arborea, Caesalpinia coriaria, Copaifera venezolana, Croton sp., Gyrocarpus americanus, Hyptis sp., Jacquinia pungens, Malpighia glabra, Myrospermum frutescens, Opuntia caribaea, Pereskia guamacho, Piptadenia flava, Prosopis juliflora, kaj Stenocereus griseus.
Arbaroj dominataj de Lonchocarpus punctatus ofte estas akompanataj de Bunchosia odorata kaj Ayenia magna. Aliaj arbaroj ekzistas en kiuj superregas Prosopis juliflora, Erythrina velutina kaj Clerodendron ternifolium. Varieco da plantokomunumoj ĉeestas kie du plantospecioj estas dominantaj. Ekzemploj estas : Astronium graveolens – Handroanthus billbergii, Haematoxylum brasiletto – Melochia tomentosa, Caesalpinia coriaria – Cordia curassavica, Bursera glabra – Castela erecta, Vitex cymosa – Libidibia coraria, Mimosa cabrera – Cordia curassavica, Bursera tomentosa – Bursera graveolens kaj Castela erecta – Parkinsonia praecox.
Sano
Memzorgaj strategioj
Persona sano dependas parte el la aktiva, pasiva, kaj helpitaj ŝlosiloj kiujn la personoj observas kaj adoptas por sia propra sano. Tiuj estas personaj agoj por preventi aŭ minimumi la efikojn de malsano, kutime de kronika kondiĉo, pere de integra administrado kaj zorgado de sano kaj malsano. Tio inkludas personajn praktikojn de higieno por eviti infekton kaj malsanon, kiaj banado kaj manlavado kun sapo; broŝi kaj purigi dentojn; stokado, preparado kaj manipulado de sekura nutrado; kaj multaj aliaj. La informaro plukiĝas el personaj observoj de la ĉiutaga vivo – kiaj pri dormo-modeloj, konduto pri korpekzercado, nutra enhavo kaj mediaj trajtoj – povas esti uzata por informi pri personaj decidoj kaj agoj (ekz., "Mi sentas min laca matene tiele mi klopodos dormi sur diferenca kapkuseno"), same kiel pri klinikaj decidoj kaj traktadaj planoj (ekz., paciento kiu notas ke siaj ŝuoj estas pli premaj ol kutime povus havi intensigon de maldekstr-flanka kormalforto, kaj povas postuli diurezigan medikamenton por malpliigi fluidajn troŝarĝadon).
Persona sano dependas parte ankaŭ el la socia strukturo de la vivo de la persono. La tenado de fortaj sociaj rilatoj, volontulado, kaj aliaj sociaj agadoj estis ligitaj al pozitiva mensa sano kaj ankaŭ al pliigita longdaŭra vivo. Usona studo farita inter maljunuloj super aĝo de 70, trovis ke ofta volontulado estis asocia kun malpliigita risko de morto kompare kun pli aĝaj personoj kiuj ne volontuladas, sen konsidero al la statuso de fizika sano. Alia studo el Singapuro informis ke volontulaj retiriĝintoj (emerituloj) havis signifan pli bonajn modelojn de kognan plenumadon, pli malmultajn deprimajn simptomojn, kaj pli bonan mensan bonfarton kaj vivokontentigon ol nevolontulaj retiriĝintoj.
Longdaŭra psikologia streso povas negative efiki super sano, kaj estis citita kiel faktoro en kogna malaltiĝo rilate al aĝo, deprima malsano, kaj esprimo de malsano. Stresadministrado estas la aplikado de metodoj ĉu por limigi streson aŭ por pliigi la toleron al streso. Teknikoj por malstreĉado estas fizikaj metodoj uzitaj por malpliigi streson. Psikologiaj metodoj estas kognoterapio, meditado, kaj pozitiva pensado, kiuj funkcias limigante la reagojn al streso. Plibonigado de elstaraj kapabloj, kiaj problemsolvado kaj tempadministrado, limigas malcertecon kaj konstruas fidadon, kio ankaŭ malpliigas la reagon al stresigaj situacioj kie tiuj kapabloj estas aplikeblaj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri san(ec)o en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Konata tosto en Esperanto-rondoj estas:
Gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj
Faŭno
La ekoregiono estas notinda por esti vivejo de granda populacio de la ruĝa flamengo (Phoenicopterus ruber), krom diverseco de birdoj kaj kiropteroj.
Občina Mirna
Občina Mirna estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 22 komunumojn kaj ĝia areo estas 31,3 km². Komence de 2014 tie loĝis 2554 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Mirna.
Loko, priskribo
De sudokcidento al nordoriento tra la komunumo la ĉefvojo č.215 kaj paralele kun la fervoja linio de la urbo Trebnje en Sevnica.
Gvaĥiraj-barankilaj kserofitaroj
Minacoj kaj konservado
La plimulto de Makvira-Montaro troviĝas ene de Nacia Parko Makvira. Apude troviĝas Naturrezervejo La Flamingoj kun surfaco de 80 da kvadrataj kilometroj, kiu estas centro de plantodiverseco por specioj de Hechtia, Salvia, kaj kakto. El la 2 700 specioj trovataj ene de ĝi, proksimume 30% estas endemiaj.
Občina Mirna
Loko, priskribo
La alteco de la areo estas ĉirkaŭ 240 m ĝis 550 m.
Najbaraj urboj estas: Občina Litija en la nordo, Občina Šentrupert en la nordoriento, Občina Mokronog - Trebelno en la oriento, Občina Trebnje en la sudo kaj okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el 22 vilaĝoj:
Brezovica pri Mirni, Cirnik, Debenec, Glinek, Gomila, Gorenja vas pri Mirni, Migolica, Migolska Gora, Mirna, Praprotnica, Ravne, Sajenice, Selo pri Mirni, Selska Gora, Stan, Stara Gora, Ševnica, Škrjanče, Trbinc, Volčje Njive, Zabrdje, Zagorica.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
Sandinista Fronto de Nacia Liberigo
La termino devenas de nomo de Augusto César Sandino, gvidanto de gerila lukto kontraŭ la usona okupado de la lando en la komenco de la 20-a jarcento.
La pli oficiala nomo estas Frente Sandinista de Liberación Nacional (FSLN, Sandinista Fronto de Nacia Liberiĝo), politika organizaĵo de maldekstra tendenco kreita en 1962 en Nicaragvo.
La Sandinista Fronto gvidis la lukton kontraŭ la diktaturo de la familio Somoza en Nikaragvo de 1978. Tiu lukto estis nomita nikaragva revolucio kaj finiĝis per la eniro de la ribeluloj en Managvon en 1979 kaj la ekziligo de la diktatoro Anastasio Somoza Debayle. La sandinistoj prenis la povon, en koalicio kun aliaj opoziciaj fortoj, kaj post demokrataj voĉdonoj en 1984 la gvidanto de la organizo Daniel Ortega fariĝis la prezidento, kun la verkistoj Sergio Ramírez, kiu iĝis vicprezidento kaj Ernesto Cardenal, kiu iĝis Ministro de Kulturo. La nova registaro suferis koleron de la Usona registaro, gvidata de konservativa Ronald Reagan, kiu timis vastiĝon de la kuba revolucio. Usono organizis kontraŭrevoluciulan militistaron, nomatan contra (de kontraŭrevoluciularo).
La malbonega heredata ekonomia situacio, la usona blokado kaj la propraj eraroj kaŭzis fortan ekonomian krizon. Post nova balotado en 1990, venkis la opozicia kandidato Violeta Barrios, vidvino de ĵurnalisto Pedro Chamorro, murdita de la reĝimo de Somoza.
Poste la FSLN perdis estrecon, sed restis la ĉefa opozicia partio de Nikaragvo. Ĝi suferis plurajn dividojn, kio naskis fondon de partioj, nomataj renoviĝintaj sandinistoj.
En novembro 2006, la kandidato de la Fronto, Daniel Ortega, akiris plejmulton de la voĉdonoj, kaj denove fariĝas prezidento de Nikaragvo.
Klotild Ugray
Klotild Ugray [ugrai] laŭ hungarlingve kutima nomordo Ugray Klotild estis hungara baletisto, baletmajstro.
Klotild Ugray naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la.
Biografio
Klotild Ugray lernis baleton en privata baletlernejo, poste en Budapeŝta Ŝtata Operejo de Ferenc Nádasi. Ŝi debutis en la Operejo en 1950. post 2 jaroj ŝi estis levita privata dancisto, ekde 1977 ŝi iĝis baletmajstro. Ŝi turneis en Sovetunio, baldaŭ en Skandinavio, Francio, Britio. Ekde 1986 ŝi estis baletmajstro de Operejo de Beogrado. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1964-2002 kaj la titolon "eterna membro de la Operejo". Ŝi edziniĝis en 1958.
Brita Somalio
Brita Somalio okupis areon kiu estos poste la norda parto de Somalia Respubliko kaj kio nuntempe estas la neagnoskata Respubliko de Somalilando.
Egiptanoj foriras kaj britoj eniras
Egiptio hegemoniis en la areo en la 1870-aj jaroj, sed retiriĝis en 1884. Tiu sama jaro Britio starigis sian protektoraton. La britoj militdefendis la protektoraton el Adeno kaj administris ĝin el Brita Hindio. Administrado el Hindio finis en 1898. Brita Somalio estis tiam administrita de la Komunuma Oficejo ĝis 1905 kaj poste de la Kolonia Oficejo.
Ĝenerale, la britoj ne havis multan intereson en sia somalia protektorato kiu estis nomita "Adena viandejo" el kie oni havigis viandon por la Britindia outpost de la Adeno.
"Mad Mullah"
En 1914, la britoj kreis la Somaliland Camel Corps, trupon kiu helpis kontroli ordon en Brita Somalio.
La rezisto de Hassan finfine ĉesis post la fino de la Unua Mondmilito. En 1920, la britoj lanĉis sian kvinan (kaj finan) ekspedicion kontraŭ Hassan. Ili uzis la tiamjan novajn teknologiojn de milita aviadado por la uua fojo en teroj de Orienta Afriko. En 1920, la rezista movado de Hassan finis.
Italia okupado
Aŭguste de 1940, dum la Orientafrika Kampanjo dum la Dua Mondmilito, la brita protektorato estis dum mallonge okupita de Italio. La Italia konkero de Brita Somalio estis la ununura italia venko kontraŭ la aliancanoj sen helpo de germanaj trupoj en la 2a Mondmilito.
Marte de 1941, Brita Somalilando estis rekaptita de Britio kaj de la Commonwealth forces dum la "Operation Appearance" (Operaco Apero). La fina restaĵo de italia gerila movado pludaŭris reziston en Brita Somalio ĝis somere de 1942.
Sendependo
La protektorato ricevis sendependon kiel Ŝtato de Somalilando la 26an de junio de 1960. Kelkaj tagojn poste, referendumo indikis akcepton de unuigo kun la administrita de Italio Protektorato de Somalio (eksa Italia Somalio). La 1an de julio 1960 la norda Ŝtato de Somalilando unuigis kun la suda teritorio por formi la Somalian Respublikon.
Respubliko de Somalilando
En 1991, post la disiĝo de la centra registaro de la Somalia Respubliko, la iama areo de Brita Somalio deklaris sian sendependon. En majo de 1991 oni proklamis la formon de la "Respubliko de Somalilando". Tiu Respubliko de Somalilando konsideras sin kiel sukcedanto de la Ŝtato de Somalilando kiu estis mallongege sendependa en 1960.
Parkinsona petrelo
La Nigra petrelo (Procellaria parkinsoni), nomata ankaŭ Parkinsona petrelo, estas granda, nigra petrelo, nome la plej malgranda el la Procellaria. La specio estas endemia reproduktulo de Novzelando, kiu reproduktiĝas nur sur insuloj ĉe la Norda Insulo, nome la Insulo Granda Bariero kaj Insulo Malgranda Bariero. Ĉemare ili disiĝas tiom for kiom ĝis Aŭstralio kaj Ekvadoro.
Aspekto
Tiu specio estas ofte vidata ĉe la Golfo Hauraki, Novzelando el oktobro al majo. La plej maljuna ringita birdo registrita estis 29jaraĝa (E. Bell).
Reproduktado
En 2011 la reprodukta sukceso falis al 61% pro nekonataj tialoj. La plenkreskuloj kaj la idoj migras al Sudameriko por vintro (al akvoj ĉe la marbordo de Ekvadoro) (Imber 1987, Bell et al) – nur 10% el elnestiĝintaj idoj survivas tiun unuan jaron. Junuloj restas mare en Okcidenta Pacifiko dum 3–4 jaroj ĝis ili pretas reproduktiĝi – surviva indico estas 46% dum tiu epoko kaj 90% por birdoj ĉirkaŭ 3jaraĝaj (Bell et al. 2011). Kiam ili estas 4jaraĝaj, antaŭ-reproduktantaj birdoj flugas reen al la kolonio por trovi partneron – tio povas bezoni 1-2 sezonojn (Bell et al. 2011)
Reproduktejoj
La Parkinsona petrelo estas endemia de Novzelando – iam troviĝanta tra la Norda Insulo kaj Nordokcidenta Nelsono sed predantoj (sovaĝiĝintaj katoj, porkoj) kaŭzis ties formorton el la ĉeftero el ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj (Medway 2002). Nune ĝi estas limigita al la ĉefa kolonio de la Insulo Granda Bariero (ĉ. 5000 birdoj somere, inklude proksimume 1300 reproduktantajn parojn kaj 1000 “antaŭ-reproduktuloj” serĉantaj partnerojn (Bell et al. 2011). Krome estas malgranda kolonio en la Insulo Malgranda Bariero de ĉ. 250 birdoj (Imber 1987)
Populacia malpliiĝo
Tiu birdospecio estis klasita laŭ la sistemo DOC pri Minacklasigo kiel Nacie Vundebla (Miskelly et al. 2008) kaj de la IUCN Ruĝa Listo kiel Vundebla. Populacia priserĉado ĉe ties reproduktejaj kolonioj ekde 1995 indikas, ke la specio estas malpliiĝanta je indico de almenaŭ 1.4% jare (Bell et al). Je nunaj survivindicoj, elnestiĝinta birdo havas 1 el 20 ŝancoj atingi reproduktan aĝon (4+ jaroj) kaj devas reproduktiĝi 20foje sukcese por ĝuste anstataŭi la nunan populacion.
Teritorio ĉemare
Krom la reproduktuloj, estas pliaj 6 000 junuloj, antaŭreproduktuloj kaj nereproduktuloj mare. Tiuj Parkinsonaj petreloj povas havi teritoriojn el la orienta marbordo de Aŭstralio laŭlonge de la marbordo de Sudameriko inter Meksiko kaj Peruo kaj Galapagoj. Inoj kaj maskloj manĝas separate kaj en diferencaj lokoj – oni ne konas kial (Bell et al. 2009, Bell et al.). Tiuj birdoj manĝas multe pli proksime al la Golfo Hauraki somere kaj aŭtune dum kovas la ovon kaj idozorgadas – ĉefe ĉe la Tasmana Maro kaj nordoriente de Novzelando. Ili povas manĝi ĉu nokte aŭ dumtage (malkiel albatrosoj kiuj ne manĝas nokte) (Imber 1976). Tiuj birdoj agreseme sekvas fiŝkaptadajn ŝipojn kaj longajn ilarojn de multhokado kaj povas subnaĝi ĝis 20 m sub la surfaco post la allogaĵoj. La Parkinsona petrelo povas kovri enormajn distancojn – la plej longa registrita manĝoveturo por birdo el Insulo Granda Bariero estas 39 tagoj (Bell et al. 2009, Bell et al.). Nune oni entreprenas mapadon de manĝomodeloj kontraŭ fiŝkaptadaj aktivacoj en akvoj de Novzelando.
Minacoj al la survivado de la Parkinsona petrelo
Mare: La Parkinsona petrelo estas kaptata de komercaj kaj distraj fiŝkaptistoj kaj en Novzelando kaj en malferma maro (Abraham et al. 2010, Thompson 2010, Richard et al. 2011). La Ministerio de Fiŝkaptado montris ke tiu birdospecio estas subriske en Novzelando ĉfe pro la komerca fiŝkaptado, ĉirkaŭkalkulinte ke inter 725 kaj 1524 birdoj povus esti mortigitaj ĉiujare en la periodo 2003 al 2009 (Richard et al. 2011). La petreloj povas droniĝi interplektiĝinte de la ilaro de multhokado post ties lanĉo aŭ kiam ili estas suprenigitaj sur la ferdekoj. El distra fiŝkaptado aŭ ne estas multa mortigado aŭ ne estas informoj pri tio.
En la ĉefa reprodukta kolonio: Ĉe Insulo Granda Bariero oni scias, ke sovaĝiĝintaj porkoj elfosas la nestotruojn kaj manĝas kaj ovojn kaj idojn – ekzemple en 1996 porkoj detruis 8 nestotruojn dum nur unu okazo (Bell & Sim 1998). Sovaĝiĝintaj katoj povas mortigi plenkreskulojn surgrunde aŭ ĉeneste same kiel idojn. La katonombroj ĉe Insulo Granda Bariero estis malpliigitaj pro kaptado fare de la Departamento de Konservado en al baseno Whangapoua sed ne estis specifa protektado de la kolonio ĝis nun. Ankaŭ kiore kaj ŝipaj ratoj estas en la Insulo Granda Bariero sed predoniveloj estas inter 1 kaj 6.5% jare (Bell et al. 2011).
(16931) 1998 FO75
(16931) 1998 FO75 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marnerdeich
Marnerdeich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ji Un-ĝu (kantisto)
Un-ĝu (이은주), naskiĝinta la 9-a de marto 1981, estas Sud-Koreia kantisto. Ŝi estis membro de la tri-ina grupo SWi.T (’Sweetie’, dolĉulo) en 2002, kaj poste tio, dum preparado por rekordi propran albumon, ŝi estis varbita por la miksita danca hiphopa grupo 무가당, fondita en 2006 kaj aktiva ĝis ĉirkaŭ 2007–2008.
Ŝi estas pli juna fratino de la kantisto kaj dancisto 이재진 (n. 1979) de la grupo Sechs Kies. Ŝi estas edziĝita kun estrulo de kompanio, kaj laŭ komenco de 2012, ili kune havis du infanojn.
Notu ke la transskribadaj nomoj de la edzo kaj la frato en la informkesto dekstre estas anglaj, ne esperantigitaj.
Loches (stacidomo)
Loches estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Loches, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Joué-lès-Tours - Châteauroux (594000).
Huosi
Huosi estis germana nobela familio, nome unu el la bavaraj praaj kaj altaj dinastioj.
Historio
Ili menciitas ĉe la t.n. Leĝaro de la bavaroj (latine: Lex Baiuvariorum) kie ekde 635 kolektitis la malnova popola leĝaro de la bavara kernduklando. Aliaj dinastioj raportitaj estis Trozza, Fagana, Hahiligga, Anniona kaj Agilulfidoj. Ilia origina teritorio estis la regiono de nuna Pfaffenwinkel inter la riveroj Lech kaj Loisach, Supra Bavario. Eble la deveno de la Aribonidoj ankaŭ respureblas al la Huosi-oj.
Dum la 8-a jarcento anoj familiaj estis fondintoj respektive kunfondintoj de multaj klostroj:
Gravuloj inter la dinastianoj estis:
Verŝajnas la aneco al la Huosoj ĉe:
Ŝtopskatoloj por kemia industrio
La ŝtopskatolo servas la ŝtopon de turnantaj, aŭ laŭlonge movantaj aksoj, kaj ĝi estas la plej malforta parto de kemiindustriaj aparatoj. La kaŭzon de eraroj montriĝantaj sur ĉi tiu tereno oni povas serĉi en la malĝusta elekto de ŝtopskatolo, ĉar necesiĝas diversaj ŝtopskatoloj al meza premo kaj vakuo, al granda premo kaj granda vakuo.
Antaŭ ĉio oni devas klarigi la funkciprincipon de ŝtopskatolo. Oni devas diferencigi du bazajn tipojn de ŝtopskatolon, kiel ĝi funkcias: ĉu per breĉo aŭ per adhezio.
La funkciado de ŝtopskatolo ŝtopanta per breĉo – ŝtopas ĉu turnantan aŭ ĉu ĉi tien kaj reen movantan stangon – similas al la labirinta ŝtopilo. En la breĉoj de ŝtopilo fluas la ŝtopota medio. Trapaŝante la mallarĝan breĉon ĝi ekspandas en la eklarĝanta volumeno, kaj post direktoŝanĝo ĝi denove enpaŝas mallarĝan breĉon, ktp. Dum trapaŝado trans sufiĉnombraj breĉoj kaj kameroj sia premo reduktiĝas.
Ankaŭ en la ŝtopskatolo funkcianta kun garnaĵo estas breĉo inter la akso kaj la garnaĵmaterialo, kiu estigas labirinton. Do la ŝtopskatolo ne funkcias kiel korko de botelo. Pro la ena fluo ĝi lekas, kaj ĝi devas liki. Se oni tro altiras la ŝtopskatolon, tiel ne nuligas la likadon, nur reduktas ĝin, kaj samtempe oni malgrandigas la frotiĝon (froto, frotado) de ŝtopskatolon, kaj tiel la necesan turnefikon, kaj plimallongigas la vivdaŭron de ŝtopskatolo.
La ŝtopskatoloj de turnantaj aksoj estas grupiĉantaj en du grupojn laŭ la direkto de fluo:
La ŝtopskatoloj apartenantaj al ambaŭ grupo laboras per breĉo. La ŝtopskatoloj laborantaj per adhezio reprezentas apartan grupon. Ĉi tien apartenas la memŝtopantaj ŝtopskatoloj, kaj la diversaj piŝtoŝtopiloj (piŝtoringoj, piŝtogarnaĵoj, ktp.).
Aksialaj ŝtopskatoloj
La industrio aplikis unuavice aksialajn ŝtopskatolojn kaj al piŝtostangoj kaj al ŝtopigo de aksoj. Pleje evoluis la ŝtopiloj al piŝtostangoj, ĉar la perfekta ŝtopskatolo estis konstante returnanta problemo ek de la apero de maŝinoj kun piŝto.
34272 Veeramacheneni
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Teja Sai Veeramacheneni, finalisto en 2018 de la Regeneron Science Talent Search scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Archbishop Mitty High School de San Jose (Kalifornio).
Johann Rudolf Kiesling
Johann Rudolf KIESLING (naskiĝinta la en Erfurto, mortinta la  en Erlangen) estis germana teologo kaj orientalisto.
Erzsébet Kol
KOL Erzsébet estis internacifama hungara algoesploristino naskita en Koloĵvaro la 8-an de julio 1897 kaj mortinta la 15-an de novembro 1980 en Budapest.
Johann Rudolf Kiesling
Vivo
Kiesling trejnitis jam en Erfurto, kiel lia patro estis predikisto kaj teologiprofesoro. Li studis en Erfurto kaj en Wittenberg kaj fariĝis en 1735 paroĥestro en Kemberg-Bergwitz, en 1738 diakono en Wittenberg. Samloke li faris prelegojn ekzegezajn kaj porpredikistajn. En 1740 li iĝis eksterordinara profesoro de filologio biblia en Lepsiko, en 1746 ordinara profesoro pri orientalaj lingvoj. En 1762 li ekestis profesoro pri teologio kaj predikisto en la malnova urbocentro de Erlangen. Tie li restis ĝismorte. En Erlangen li ankaŭ estis rektoro universitata.
Erzsébet Kol
Biografio
Erzsébet Kol havigis diplomon de mezlerneja instruisto en Szeged en 1924, doktoradon en 1925. Ŝi estis docentino ekde 1932 de la katedro de ĝenerala botaniko de la universitato. Oni habilitis ŝin privatprofesoro en 1937. Inter 1940 kaj 1948 ŝi instruis en la Universitato de Koloĵvaro kaj poste ĝis sia pensiuliĝo en 1969 ŝi laboris en la Planttenejo de la budapeŝta Nacia Muzeo. Ŝi esploris ĉefe la algojn vivantajn sur neĝo kaj glacio. Ŝia algokolekto kaj ŝiaj mikrofotografioj estas unikaj raraĵoj de muzeo.
Johann Rudolf Kiesling
Graveco
Kiesling estis teologo de larĝaj konoj, aparte pri eklezihistorio kaj ekleziaj antikvaĵoj. Li verkis multajn malgrandajn kaj pli grandajn verkojn de polemika, ekzegezo, eklezihistorio kaj librobrokantado, ekz. pri la kulto pro sanktuloj kontraŭ la italo Trombelli (Leipzig 1742-46, 3 volumoj), Ueber den Gegensatz der griechischen und lateinischen Kirche in der Abendmahls- und Transsubstantiationslehre, 1754, Ueber die Lehre von der unbefleckten Empfängniß der Jungfrau Maria, 1775, pri la disciplino de klerikuloj, pri la simboluzo, pri Contarini, pri la papa moŝto Paŭlo la 3-a ktp.
NGC 3208
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Johann Rudolf Kiesling
Graveco
Kelktempe li ankaŭ kunredaktis la gazeton "Neuen Beiträge von alten und neuen theologischen Sachen" (1751–61) kaj kontinuigis la verkon Historia motuum de E. V. Löscher.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB
Tommaso Salvadori
Grafo Adelardo Tommaso Salvadori Paleotti (30an de septembro, 1835; 9an de oktobro, 1923, Torino) estis itala zoologo kaj ornitologo.
Salvadori estis naskiĝinta en Porto San Giorgio, filo de grafo Luigi Salvadori kaj Ethel. Li prenis fruan intereson pri birdoj kaj publikigis katalogon de la birdoj de Sardio en 1862. Li poste studis medicinon en Pizo kaj Romo.
Li estis helpanto en la Muzeo de Zoologio en 1863, kaj iĝis Vicdirektoro de la Royal Museum of Natural History (Reĝa Muzeo de Naturhistorio) en Torino en 1879. Li estis specialisto pri birdoj de Azio. En 1880, li estis en forpermeso al la Muzeo pri natura historio de Londono por labori pri iliaj katalogoj. La Salvadoria fazano (Lophura inornata) estas nomigita laŭ li kiel ankaŭ la Salvadoria varano, Varanus salvadorii (ankaŭ konata kiel la varano de Salvadori, la Papua varano, aŭ Artelia). Li publikigis ĉirkaŭ 300 artikolojn pri ornitologio.
Alkmaar Zaanstreek
La asocio Alkmaar Zaanstreek, mallonge AZ (prononco laŭ sistemo IFA ) estas futbalklubo en la urbo Alkmaar kaj la proksima regiono ĉirkaŭ la akvovojo Zaan (nederlande nomata Zaanstreek, "Zaan-regiono") de Nederlando. La klubo ekestis en 1967 per fuzio de la kluboj Alkmaar ’54 kaj FC Zaanstreek. La origina fontonomo estis AZ ’67, sed en 1986 ĝi estis plisimplige ŝanĝiita al al nuna mallongiga nomo AZ. La klubaj koloroj estas ruĝo kaj blanko.
Laŭ la stato de somero 2014, kluba trejnisto estas Dick Advocaat, kiu en 2002–2004 jam estis trejnisto de la nederlanda nacia teamo de futbalo, en 2005 de tiu el la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj, en 2005–2006 de la sudkorea, en 2009-2010 de la belga kaj en 2010-2012 de la rusia nacia teamo de futbalo.
Eŭgenino Grandet
Eŭgenino Grandet (Eugénie Grandet) estas romano de Honoré de Balzac. Ĝi enhavas scenojn de la vivo de provinco.
En Esperanto aperis
La romanon tradukis el la franca Emile Gasse, en 1909. La tradukaĵo ampleksis 226 paĝojn.