cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skamandro
Skamandro, reĝo de Beotio
Nepo de la antaŭe priskribita riverdio nomiĝis ankaŭ Skamandro kaj estis reĝo de Beotio. Lia patro estis Deimaĥo, filo de Eleono. Li donis sian nomon al rivero Inaĥo, kaj ankaŭ nomigis unu el ĝiaj alfluantoj per la nomo de lia patrino, Glaŭkio, najada nimfo kaj filino de la oceanida Skamandro.
Deimaĥo estis fervora amiko de Heraklo, kaj akompanis lin en la ekspedicio kontraŭ Trojo. Tie li renkontis Glaŭkion, sed mortis tuj poste dumbatale. En memoro de sia amiko, Heraklo protektis la junulinon, tiam graveda de Skamandro, kaj portis ŝin ĝis Beotio por eviti ke oni kulpigis ŝin pro perfido.
Reĝo Skamandro edziĝis al Akiduzo, kaj havis kun ŝi filinojn konatajn kiel "la fraŭlinoj". En Beotio oni honoradis ilin. Honore al sia edzino, Skamandro donis ŝian nomon al beotia fonto.
Pirapora
Pirapora (foje esperantigita Piraporo, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Pirapora. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kreisch
Kreisch estas la germana nomo de
10547 Yosakoi
10547 Yosakoi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la popola kanzono Jokasoj, ŝatata kaj kantata de la popolo de la gubernio Koĉi ekde la meza 19-a jarcento. La kanzono rakontas la malpermesitan amon inter monaĥo kaj knabino.
György Pálffy (divizia generalo)
Pálffy György (pa:lfi) Österreicher estis hungara divizia generalo. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 16-an de septembro 1909 kaj mortis en Budapeŝto la 24-a de septembro 1949.
Biografio
György Pálffy estis ĉefstaba oficiro en Horthy-armeo. En 1939 pro sia kantraŭgermaneco li forlasis la armeon kaj iĝis oficisto. En 1942 li enpaŝis la komunistan partion. Li agadis kiel kontraŭfaŝisto ankaŭ en la intelektulara sekcio de la Független Kisgazda Párt. Li havis grandajn nmeritojn en la kontraŭstara movado de Budapeŝto. Ekde marto de 1945 li estis la gvidanto de armepolitika sekcio de la Defenda Ministerio. En printempo de 1948 li estis vicministro, pli poste ano de la centra komitato de Magyar Dolgozók Pártja (Hungara Laborista Partio). En majo de 1949 laŭ eltrovitaj akuzoj oni arestis lin, komdamnis lin al morto kaj ekzekutis lin kiel László Rajkon. En 1955 oni rehonorigis lin.
Katedralo de Talin
La Katedralo de Talin (armene Թալինի Կաթողիկե եկեղեցի) estas armena katedralo de la 7-a jarcento kiu troviĝas en la centrokcidenta urbeto Talin en la provinco Aragacotno, Armenio.
Arkitekturo
Katoghike-preĝejo de Talin sidas centre de la urba tombejo kaj regas la ĉirkaŭan pejzaĝon. Oni supozas, ke ĝi estis konstruita dum la fino de la 7-a jarcento surbaze de la tipa armena arkitektura stilo. La konstruaĵo nuntempe ruiniĝas, kie la kupolo kaj signifa parto de la okcidenta alo poste kolapsis. Estas dekduangula tamburo, kiu estas centre poziciigita super la strukturo. Du preĝĉambroj estas poziciigitaj apud kaj ĉe ambaŭ flankoj de la absido. Ĉiu ĉambro enhavas sekretan pasejon en la dua etaĝa nivelo, turnita al la direkto de la absido. La eta pasejo supozeble kondukas al malgrandaj ĉambroj supre.
La absido enhavas la restaĵojn de multaj portretoj de la apostoloj pentritaj kiel freskoj ĉirkaŭ la duonkupolo supre.
Beĵina herbejo
Beĵina herbejo (Бежин луг, Beĵin lug) estas filmo de 1937 en Sovetunio kiu iĝis fama ĉar estis subpremita kaj ŝajne detruita antaŭ ties kompletigo. Reĝisorita de Sergej Eisenstein, ĝi rakontis la historion de juna farmisto kies patro klopodas perfidi la registaron pro politikaj tialoj pere de sabotado de la jara rikolto kaj la klopodojn de la filo por malhelpi sian patron por protekti la sovetan ŝtaton, rezulte en la murdo de la knabo kaj en socia ribelo. La filmo ŝuldas sian titolon el historio de Ivan Turgenev, sed ĝi estas bazita sur la vivo de Pavel Morozov, juna rusa knabo kiu iĝis politika martiro post sia morto en 1932, post li estis denuncinta sian patron al la sovetaj aŭtoritatoj kaj sekve mortigita fare de sia familio. Pavel Morozov estis senmortigita en lernejaj programoj, poezio, muziko kaj en filmoj.
Theodul-Glaĉeroj
Theodul-Glaĉeroj (germane Theodulgletscher) estas du ligitaj glaĉeroj en la Valezaj Alpoj, Svislando, kiu apartenas al la sistemo de la Gorner-Glaĉero. La pli granda estas valglaĉero, kiu nomiĝas Suba Theodul-Glaĉero (germane Unterer Theodulgletscher), dum la malpli granda estas deklivglaĉero nomita Supra Theodul-Glaĉero (germane Oberer Theodulgletscher).
Priskribo
La du Theodul-Glaĉero havas sian originon ĉe la okcidenta kaj sudokcidenta flanko de Breithorn kaj sur la glaĉerigita Gobba di Rollin (3899 m s.m.) je la landlimo de Svislando kaj Italio. La vasta firnkamp je lateco de 3800 m s.m. nomiĝas ankaŭ Breithorn-Plataĵo. Ĝi estas ligita kun Valtournenche-Glaĉero, Aventine-Glaĉero kaj la Granda Verra-Glaĉero sur la itala flanko de la Monte-Rosa-Masivo. La glaĉero fluas nun norden laŭ la okcidenta flanko de la rokpinto de la Eta Materhorno kaj disiĝas oriente de Theodulhorn (3469 m s. m.) en du glaĉeroj.
Suba Theodul-Glaĉero
La ĉefa glacireivero moviĝas norden en valon kaj ek de ĉi tie nomiĝas Suba Theodul-Glaĉero. Ĝi havas longecon de 7 km kaj averaĝan larĝecon de 1 km kaj kovras areon de proksimume 10 km². De dekstre alfluas al ĝi Et-Materhorn-Glaĉero el la kruta valo inter Eta Materhorno kaj Breithorn kaj iomete pli malsupre al la Suba Theodul-Glaĉero ankaŭ alfluas de la nordflanko de Breithorn Triftji-Glaĉero (kiu havas longecon de 2 km kaj areon de 1.5 km² kaj kiun oni ne miksu kun la similnoma Trift-Glaĉero (Zermatt) apud Zermatt aŭ la aliaj du Trift-Glaĉeroj apud Saas Grund kaj Gadmen. La glaĉerlango finiĝas nuntempe sur alteco de proksimume 2400 m s.m. iomete supre de Gorner-Glaĉero. Ankoraŭ antaŭ malmultaj jaroj Suba Theodul-Glaĉero estis tributglaĉero de Gorner-Glaĉero, sed la ligo intertempe fordegelis.
Supra Theodul-Glaĉero
La dua brako fluas rekte norden sur altebenaĵon kaj formas kun la glacio, kiu alfluas de Theodulhorn kaj Furgghorn (3453 m s. m.) la Supran Theodul-Glaĉeron, kiu je granda parto de sia areo havas deklivon de ĉirkaŭ 15 %. Okcidente la Supra Theodul-Glaĉero estas ligita kun Furg-Glaĉero, kiu situas ĉe la orienta piedo de Materhorno.
Somerskiado
Je la supra parto de la Theodul-Glaĉeroj kaj la Rosa-Altebenaĵo inter 2900 kaj 3900 m s. m. troviĝas granda somerskiregiono kun neĝareo de 36 km², 21 km da sekurigitaj skivojoj, 6 skiliftoj kaj aerotelfero. La neĝkvalito estas mirinda kaj la belvido ne komparebla. Oni povas ekvidi de tie preskaŭ ĉiujn 4000-metrajn montojn de Svislando. Paradizo por la neĝtabulistoj estas la tiel nomita Gravity Park sur Supra Theodul-Glaĉero: 200-metra supertubo, duontubo kaj aliaj instalaĵoj plenigas la plej grandajn dezirojn de la neĝtabulistaro. La skiregiono alireblas per trajno ĝis Zermatt kaj de tie per la aerotelfero al Eta Materhorno.
Sedili
Tanjung Sedili aŭ Tanjung Sedili (esperante: Tanĝonga Sedilio) estas marborda regiono en la ŝtato de Ĝohoro, en Duoninsula Malajzio.
Ŝetlandaj Insuloj
Ŝetlandaj Insuloj (Shetland [ŝetland], Sealtainn) estas insularo norde de Skotlando, kaj krome estas unu el la 32 lokaj administraj regionoj ("konsiliaj areoj") de Skotlando. Ĝi apartenas al la Nordaj Insuloj de Skotlando. La loĝantoj estas nordianidoj, sed hodiaŭ (dialekte) angloparolantaj. La flago kun Skandinavia kruco sed Skotaj koloroj simbolas tion.
Historio
La Ŝetlandaj insuloj, aŭ Ŝetlandoj, estis frue loĝataj de Keltoj, kaj estis nomiĝinta Insi Catt (insuloj de Kattribo).
La vikingoj aperis en la 800oj, kaj dum 500 jaroj ili apartenis al Norvegio. En 1472, Skotlando ekregis Ŝetlandon, tiam nomata Hjaltland. Iompostiome la skandinavan lingvon Norn anstataŭis skota dialekto. Dum la Dua mondmilito norvegaj fuĝintoj alvenis tien, ĉar jenaj insuloj plej proksimas al Norvegio de ĉiuj ejoj de Britio. (Vidu ankaŭ je Nordio.)
(14802) 1981 DJ2
(14802) 1981 DJ2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nikolaus Dietrich Giseke
Nikolaus Dietrich GISEKE (naskiĝis la 2-an de aprilo 1724 en Nemescsó apud Kőszeg, mortis la 23-an de februaro 1765 en Sondershausen) estis germana teologo kaj verkisto.
Vivo
Post la frua morto de la patro (paroĥestro) la patrino reiris Hamburgon kie Giseke frekventis la lernejon Johanneum kune kun Johann Arnold Ebert kaj Johann Bernhard Basedow. La unua sprono je poetado faritis de Brockes kaj Hagedorn. En 1745 Giseke iris Lepsikon por studi teologion kie li tuj iĝis membro de la rondoj ĉirkaŭ la gazeto Bremer Beiträge. De Gärtner li transprenis en 1747 la radaktadon. Samtempe li eldonis kun Johann Andreas Cramer kaj Johann Arnold Ebert la moralan semajngazeton "Der Jüngling" (eldonoj libraj en Leipzig 1764, 1775). En 1748 Giseke estis privata instruisto en Hannover, poste en danke al perado de abato Johann Friedrich Wilhelm Jerusalem.
Kariero eklezia
En 1753 Giseke iĝis paroĥestro en Trautenstein, kaj en 1754 kiel posteulo de Cramer Supera kortega predikisto en Quedlinburg. Princo Christian Günther vokis lin kiel superintendanton en 1760 al Sondershausen, kie li estis ankaŭ lernejestro.
Giseke estis bona amiko de Klopstock, kiu dediĉis al li ĉe la foriro el Lepsiko (1746) la adiaŭan odon An Giseke. En la printempo de 1751 Klopstock renkontis danke al Giseke Meta Moller. Ĉe la sekva leterinterŝanĝado Giseke tre partoprenis.
Giseke skribis didaktikajn poemojn pri estetikaj, moralaj kaj religiaj demandoj, fablojn kaj versajn rakontojn, edifajn kantojn, kantatojn kaj odojn amikajn/amajn. Kaj proze kaj neproze li elstaris en la ĝenro de epistolo. La elegia tono de la komenco de la 1750-aj jaroj pliheliĝis poste al idilieco delikata. La poetika forto de Giseke ne estis eminentega; tamen ĉe li bone sekveblas la kontinuon disde klerismo al la epoko de sensiveco (Empfindsamkeit).
Plopsaland
Plopsaland estas flandra amuzparko en De Panne ĉe la Norda Maro kaj la landlimo kun Francio. Estas haltejo de la marborda tramo antaŭ la enirejo de la parko.
Melipark
En 1932 Albéric Florizoone, konata de la mielofabrikanto Meli fondis la amuzparkon Melipark. Siatempe okazis tie edukaj spektakloj kun abeloj. Krom tio bestoj kaj granda ludĝardeno estis la allogaĵoj. En 1952 malfermiĝis fabeloarbaron. La parko ĉefe allogis marvizitantojn kaj nord-francojn. Aldoniĝas regule novaj, modernaj amuziloj.
En la 90aj jaroj la amuzparko ekhavas multe malpli da vizitantoj. Ĝi ne plu estis populara. La familio Florizoone vendas la parkon fine de 1999 al Studio 100 kaj VMMa. Albéric Florizoone post lia morto estis akceptita en la IAAPA Hall Of Fame, kiu junigas ĉiujn gravajn pionirojn de la amuzparka industrio.
Plopsaland endoma
Plopsaland malfermis antaŭ nelonge endoman amuzparkon en Hasselt.
Plopsa Coo
En 2006 la Plopsaland-grupo aĉetis amuzparkon ĉirkaŭ Coo, kiun oni baptis Plopsa Coo.
Batalo ĉe Dobriniĉi
Batalo ĉe Dobriniĉi ( Добрыничи) (nun Dobrunj, Suzemka distrikto, Brjanska provinco, Rusio) inter armeo de la Rusa Carlando kaj milittrupoj de Falsa Demetrio la 1-a okazinta la dum la Granda Malordo (Rusio), en kiu venkis reprezentantoj de tiama moskva registaro sub gvido de princo Fjodor Mstislavskij kaj militestro (estonta caro) Bazilo la 4-a Ŝujskij (Rusio).
Oktobre de 1604 armeo de Falsa Demetrio, kiu pretendis la rusian tronon, invadis en Rusion. Neniu preskaŭ ne rezistis, ĉar tiea loĝantaro multe suferis pro regado de caro Boris Godunov kaj atendis plibonigon de sia stato pro la nova potenculo, "carido Demetrio".
Komence de januaro 1605 la invadintoj atingis antikvan urbon Sevsk situantan sur ambaŭ bordoj de Sev rivero. La cara armeo kampis en vilaĝo Dobriniĉi situanta je 35 km apud maldekstra bordo de sama rivero.
Atakon kontraŭ rusaj regimentoj estris Falsa Demetrio mem. Kune kun sia gvidanto rajdis 400 poloj kaj 2000 kozakoj. Ties unua bato de la kavalerio kontribuis al la sukceso - ĝi povis dispeli la dekstran flankon de la rusa pozicio.
Tamen, kiam la atakintoj turniĝis kaj provis plu superi ilin renkontis kuna salva pafado de fuziloj kaj kanonoj rezultiginta plenan venkon. La infanterio estis ĉirkaŭigita kaj mortigita. Restaĵoj de la kavalerio fuĝis al la limo. Dum retiriĝo estis vundita ĉevalo de Falsa Demetrio kaj li preskaŭ estis kaptita. Tiam pereis ĉirkaŭ invadintoj kaj  defendintoj.
Ĉi-venko estis grava kaj signifplena, sed ĝi ne haltigis la invadon. Moskvo, ĉefurbo de Rusio, estis okupita kaj la 30-an de julio 1605 Falsa Demetrio estis kronita kiel caro Dmitrij Ivanoviĉ.
Omaĝe al la 400-a datreveno de la batalo en 2005 oni establis la lignan kapelon.
129165 Kevinstout
129165 Kevinstout estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Junay
Junay estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 127 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
129165 Kevinstout
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon, en Summerhaven (norde de Tucson, Arizono, Usono).
Junay
Geografio
Junay etendiĝas sur 3.63 km², kaj havis 127 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 35 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
129165 Kevinstout
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin Dale Stout, kiu laboris kiel studento inĝeniero ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, kie li disvolvis la sistemon de termika planado kaj termika regado por la Iksoradia Bildiga Spektrometro por Regolito konstuita de sudentoj por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx.
Junay
Administrado
Junay apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Ferenc József Nagy
Ferenc József NAGY [jOĵef nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Ferenc József estis hungara politikisto, ministro, agronomo.
Ferenc József Nagy  naskiĝis la  1923 en Kisharsány kaj mortis la 14-a de majo 2019.
Biografio
Pri vivo de Ferenc József Nagy mankas informoj ĝis fino de la socialismo. Li estis ministro pri agrikulturo en la jaroj 1990 kaj 1991 en Kabineto Antall. Inter 1991 kaj 1994 li estis senpostena ministro pri kompensado. Tiun pozicion li tenis ankaŭ en Kabineto Boross. Tiutempe li estis partiestro de Etbienula Partio dum mallonga tempo. Depost 1995 li plene forlasis la politikon.
Flano
Flano (flan, flan) estas eŭropa maldika disk-, rondforma bakaĵo el pasto.
Priskribo
Ĝia originala formo estas la nedolĉa plata pano, pretigita entute sen aŭ kun malmulte da gisto (flanpano) por ĉiutaga konsumado. Hodiaŭ, tamen, flano povas esti aŭ dolĉa aŭ nedolĉa.
Nomoj
Tia rondforma bakita plado nomiĝas flan en la franca lingvo kaj en la brita angla lingvo, etimologie deveninte de la praĝermana *flaþō “maldika kuko, patkuko” kaj samdevena kiel la Esperanta vorto plata (ambaŭ el la prahindeŭropa *pleth₂- “plata”).
Konfuze, en la hispana lingvo kaj en la usona angla lingvo, la samforma nacilingva vorto signifas flaŭnon, kiu estas mola, ne bakita, kaj ne maldika.
Dombesto
Dombesto estas ne libere vivanta, je homoj alkutimigita besto, kiun homoj tenas parte aŭ tute en domoj (tiukaze temas pri dorlotbestoj aŭ hejmbestoj ) aŭ en bienoj por sporto, propra ĝuo, dorlotado (ekz. okaze de ĉevalo oni povas same paroli pri dorlotbesto) aŭ por agrikultura uzo (ekz. bovoj, porkoj, parte ĉevaloj).
Plejmulto da dombestoj estas aldomigitaj, kiuj estas tenataj kaj bredataj de homoj de jam multaj generacioj.
Ĉefe infanoj (eŭropaj) ŝategas havi dorlotbeston. Sed la flegado de besto estas ofte tro por ili kaj necesas ke la gepatroj transprenu tiun taskon. Do necesas bone priprensi antaŭ ol havigi al si dombeston. Ili ja ne estas anstataŭigo de ludiloj. Necesas klarigi al infanoj, ke alveno de dombesto signifas respondecon por la besto. Ofte oni miskalkulas la kostojn de dombesttenado, ĉefe la bestkuracistajn. Pro tiuj kaj aliaj kialoj, en Eŭropo, ĉiujare dum la ferioj, multaj dombestoj estas tutsimple forlasitaj sur la aŭtovojoj.
Maskoto (neologismo): Multaj bestoj ankaŭ estas maskoto (fetiĉa estaĵo) de sportaj asocioj aŭ militaraj unuoj.
18935 Alfandmedina
18935 Alfandmedina estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alfredo Andres Medina, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Academia del Perpetuo Socorro de San-Juano (Porto-Riko Usono).
Skanio
Skanio Skåne, estas la plej suda historia provinco (landskap) de Svedio. Ĝi troviĝas en la landoparto (landsdel) aŭ ĉefregiono Götaland. La provinco havas 1 176 000 loĝantojn kaj areon de 11 000 km²
En Skanio troveblas la dua universitato de Svedio, tiu de Lund, fondita en 1666 (interalie por plirapidigi la svedigon de la provinco). La universitatoj de Lund kaj Uppsala estas same konkurencaj inter si kiel la anglaj de Cambridge kaj Oxford.
Geografio
Skanio estas norda limiga el Småland per la sudsveda altlando, okcidenta limiga el la Dania insulo Sjælland per la kanalego Öresund (dane Øresund) kaj suda kaj orienta limiga per la Balta maro.
Du grandaj insuloj apartenas Skanion, ambaŭ en Öresund. La norda insulo estas Hallands väderö kaj la suda insulo estas Ven.
La bordoj de Skanio estas vastegaj sablobordoj, sed la nordokcidenta bordo kie estas borderaĵa de dekaj kaj centaj altaj rokoj.
Urboj
La svedia ŝtato abolis la urbojn kiel politikajn unuojn en 1971. Tiuj ĉi urboj estis oficialaj urboj tiam.
Fuĝoŭo
Fuĝoŭo aŭ Fuzhou estas sidejo de Fuĝjano, havenurbo kaj universitata urbo en Ĉinio. Historie (ekzemple en la Enciklopedio de Esperanto de 1934) la urba nomo ankaŭ estis latinliterigita Foo-chow.
Geografio
Fuĝoŭo situas en la provinco Fuĝjano, laŭ riverobordo.
Historio
Fuĝoŭo komencis sian historion jam antaŭ Kristo. Urbomuroj konstruiĝis en diversaj epokoj. Ankaŭ Marko Polo menciis tiun urbon. Pro la packontrakto de 1842 la urbo iĝis unu el la kvin ĉinaj malfermaj havenoj. La 8-an de novembro 1911 ribelo okazis kun stratbataloj. Inter 1940-1945 la japanoj okupis la urbon.
Lenga
Lenga estas urbeto en Ĝohoro, Malajzio.
Fuĝoŭo
Trafiko
Fuĝoŭo havas 2 flughavenojn. La fervoja kontakto estas bona.
Happy Feet
Happy Feet (Feliĉaj Piedoj en Esperanto) estas animacia tridimensia filmo produktita en Aŭstralio kaj ekmontrita fine de 2006, reĝisorita de George Miller. Estis produktita en la studoj Animal Logic, fare de fakuloj en vidaj efikoj kaj animacio. Kvankam la filmo estas tute vigla en 3D, iuj scenoj inkludas homajn aktorojn filmitajn.
Intrigo
Ĉiu pingveno kantas unikan kanton vokis "heartsong" allogi amikon. Se de egalas la kanton de la virino, la. Norma Jean, virina pingveno, kantas "Kison", whereupon Memphis, vira pingveno, kantas "Heartbreak Hotelo". Norma Jean elektas Memphis kiel ŝia amiko. Ŝi metas ovon, kiu estas lasita kun Memphis dum Norma Jean folioj kun la aliaj virinoj fiŝkapti. Dum la vira lukto tra la severa vintro, Memphis akcidente falas la ovon, nelonge malkovranta ĝin al la frostanta Antarctic temperaturoj. La rezultinta kokideto, Mumble, havas bluajn okulojn, iam ajn-daŭranta malsupren plumoj terura kantado voĉo. Tamen, Mumble havas talenton ke ne alia pingveno iam ajn vidis antaŭe: frapeta dancado. Mumble vagas en secluded areo, kie li estas libera danci sen ajnaj plendoj. Mumble estas interrompita kiam Estro Skua kaj lia posse provo manĝi lin. Mumble budoj de demandanta la gvidanton de la amaso pri flava bando kiu estas alligita al lia ĝusta maleolo. La Estro Skua diras Mumble ke li estis forkaptita de "eksterteranoj". Mumble mallarĝe evitas la malsatajn birdojn de falanta en fendeto.
En de, ĝi estas pariĝanta sezonon Gloria estas la centro de atento. Kvankam ŝi estas ĉirkaŭigita de granda hordo de svatiĝantoj, neniu de ilia heartsongs interesas ŝin. Ramon provas helpi Mumble de kantanta hispanan version de "Mia Vojo". Gloria ne estas trompadita, tamen, pro tio ke ŝi scias Mumble ne povas kanti. Ŝi tiame rimarkas Ramon malantaŭ de. Gloria fariĝas kolera kaj turnas ŝian malantaŭon sur Mumble. Gloria daŭras al la aliaj viroj videble distraught. Lastrimede, Mumble provoj persvadi ŝin kanti antaŭen al lia frapetanta ritmon. Pro ŝia amikeco por li, ŝi observas. Kiel takto de Mumble rapidas supre, Gloria trovas la kantistaron al ŝia heartsong konscias ĝin estas "Boogie Mirlando". Venkita kun feliĉo ke ili nun povas esti amikoj, la paro komencas dancanta, kune kun la aliaj pingvenoj.
Mumble vidas boaton kaj naĝas post ĝi. Li naĝas ege estas lavita supre eluzita onshore. Li estas savita kaj tenita ĉe Mara Mondo. Li provas komuniki kun la "eksterteranoj", sed kiam liaj pledoj malsukcesas, Mumble preskaŭ venkiĝas al frenezo post longa enfermo. Kiam knabinaj provoj interrilati kun Mumble de frapetanta la glason, li komencas dancanta baldaŭ granda amaso kolektas. Li estas liberigita reen en la sovaĝa, kun Spurada sistemo sur lia malantaŭa. Li gvidas la homojn al lia kolonio. La aliaj pingvenoj estas skeptika, sed kiam Gloria rimarkas la aparaton, ili konscias ke la "eksterteranoj" ekzistas. Konvinkita, la pingvenoj, kune kun la plejaĝuloj, danco kun Mumble akiri la atenton de la homoj.
Esplora teamo alvenas kaj filmi la pingvenojn dancanta. Ili alportas rezultas. La registaroj konscias ilin estas overfishing. Antarctic fiŝkaptado estas malpermesita la fiŝa loĝantaro retrovas. Ĉe tio ĉi, la Imperiestraj Pingvenoj kaj la Amigos festas. En la fina sceno, beba pingveno estas vidita dancadon apud, rivelita esti ilia filo Erik en Feliĉaj Piedoj Du.
Pierrelaye (stacidomo)
Pierrelaye estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en Pierrelaye, en departemento Val-d'Oise en regiono Francilio.
Râmnicu Vâlcea
Râmnicu Vâlcea ['rımniku vılĉa] estas urbo en la norda Valaĥio. Ĝi situas ĉe la rivero Olt, 172 km nord-okcidente de București. Loĝantaro: 108 mil. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto Vâlcea.
Pierrelaye (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Ciganivci
Ciganivci (Циганівці, Cigányos) estas ne memstara malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo, en municipo de Veliki Lazi.
Râmnicu Vâlcea
La urbo administras ankaŭ jenajn vilaĝojn: Aranghel, Căzănești, Copăcelu, Dealu Malului, Fețeni, Goranu, Lespezi, Poenari, Priba, Râureni, Săliștea, Stolniceni kaj Troian.
Ciganivci
Situo
Ciganivci situas sur deklivoj laŭ rojo.
Râmnicu Vâlcea
Situo
Râmnicu Vâlcea situas proksimume centre en Rumanio. La valo de Olt estas regione la plej grava nord-suda vojo tra la Karpatoj, ĝin sekvas la nacia vojo DN7 (norden) kaj DN64 (suden al Caracal) kaj la fervojo inter Podu Olt kaj Piatra-Olt. Krome de Râmnicu Vâlcea eliras la nacia vojo DN67 (okcidenten al Târgu Jiu).
Bujesily
Bujesily (Bujesil, arkaike Bogestl) estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 7 kilometrojn nordokcidente de Radnice, dek kilometrojn sudoriente de Kralovice kaj netutaj 20 kilometrojn nordokcidente de Rokycany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1227.
Arondismento Laon
La arondismento Laon (france arrondissement de Laon) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Aisne kaj en la regiono Hauts-de-France. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Laon. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Hermann Joseph von Steinfeld
Sankta Hermann Joseph von Steinfeld (naskiĝinta ĉirkaŭ 1150 en Kolonjo, mortinta la 7-an de aprilo 1241 aŭ 1252 en klaŭstro Hoven apud Zülpich) estis germana premonstrato kaj mistikulo. Neniam formale enkanonigitis li, tamen en 1958 lia statuso sanktula por la katolika eklezio formale rekonitis fare de Pio la 12-a en 1958. Li estas patrono de la horlogxfaristoj, de la patrinoj, de la infanoj kaj de la pomkultivistoj. Li prezentatas ofte kun kaliko kaj tri rozoj.
Vivo
Laŭ la biografio de Razo Bonvisinus, tiutempa prioro de Steinfeld-abatejo (loko apud Kall; Acta Sanctorum, 7-a de aprilo, mi/679) Hermann estis la filo de nobelaj sed malriĉaj gepatroj. En la aĝo de sep li frekventis lernejon kaj tre frue li estis konata pro devoteco al la Virgulino. En ĉiu ebla momento li trovitis en la Mario-kirko de Kapitolo surgenuiĝante dum preĝado. Bonvisinus asertas ke la knabo siatempe prezentis pomon retenita de sia propra lunĉo antaŭ la statuon de Jesuo, kiu akceptis tiun ĉi elkoran donacon. Laŭ alia legendo, dum alia okazo, kiam en malvarma tago li ĉeestis kirke kun nudaj piedoj, Mario havigis al li ŝuojn.
En la aĝo de dekdu li eniris la abatejon premonstratan de Steinfeld. Ĉar li estis tro juna por esti akceptita en la ordenon, li estis forsendita por studi en Nederlando. Reveninte li faris siajn ĵurojn kaj ekrajtis frokuliĝi. Kiel novico, al li estis konfidita komence servoj en la refektorio kaj poste en la sakristio.
Post sia ordinado, Hermann foje estis sendita por plenumi pastrajn devojn imposton kaj li pro lia lerteco ofte vokitis por ripari horloĝojn. Malfrue en lia vivo, li responsis pri la spirita bonfarto de la cistercianinoj de Hoven kie li kapelpastris kaj mortis. Tie li mortis kaj estis entombigita en ilia klostro. Lia korpo poste estis transdonita reen al Steinfeld, kie lia marmortombo kaj granda bildo povas esti vidataj al la nuntempo; partoj de liaj restaĵoj estas en Kolonjo kaj en Antverpeno. Li intertempe estas reprezentita en arto kiel pomoferanto surgenuiĝante antaŭ statuo de la Dipatrino kun infano. La procezo de lia kanonigo estis komencita en 1626, laŭ la peto de ĉefepiskopo Ferdinando de Kolonjo kaj la Imperiestro Ferdinando la 2-a: sed tio estis interrompita. Lia festeno, aliflanke, daŭre estis famkonata la 4-an de aprilo, de la membroj de lia ordeno kaj nomo de beatuligita Hermano estis listigita en la propra premonstrata aldonitaĵo al la romia martirlibro. Ili ankaŭ kutimis festi la transmeton de liaj restaĵoj la 24-an de majo.
Lia statuso kiel sanktulo estis konfirmita nur fare de Pio la 12-a en a 11.8.1958. La Salvatorianoj, kiuj transprenis la Steinfeld-abatejon en modernaj tempoj, decidis postuli pli malkaran kaj simpligitan procezon (t.n. confirmatio). Lia nuna festotago en la kalendaro de la diocezo de Kolonjo estas la 21-a de majo. Ĉe la isatbazarplaco kolonja staras belega fontano en lia honoro kiun faris Wilhelm Albermann.
Torino FC
La klubo Torino FC (plennome Torino Football Club 1906 S.p.A.) estas futbalklubo el la piemonta ĉefurbo Torino en norda Italio.
Cutrofiano
Cutrofiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Torino FC
La teamo nomatas "I Granata" („la malhelruĝaj“) laŭ la koloro de la klubaj vestaĵoj, la klubo "Il Toro" („la taŭro“) laŭ mallongigo de la kluba nomo respektive laŭ la kluba emblemobesto. De la jaro 1936 ĝis 1977 la klubo nomiĝis A.C. Torino kaj de 1977 ĝis 2005 Torino Calcio.
Cutrofiano
Najbaraj komunumoj estas.
Demografio
Cutrofiano havas proksimume 3611 mastrumadajn unuojn. La nombro da loĝantoj malkreskis dum la periodo 1991-2001 per 5,1% laŭ datumoj el la ĉiudekjara popolnombrado de ISTAT.
Torino FC
Historio
En 1900 kuniĝis la teamoj de la kluboj FC Torinese kaj Internazionale Torino, la nova teamo provizore tenis la nomon FC Torinese respektive pli longe Football Club Torinese. Ses jarojn pli poste iuj antaŭaj futbalistoj de la loke konkurenca klubo Juventus Torino aliĝis al la klubo FC Torinese an, kaj komune oni la 3-an de decembro 1906 fondis la novan klubon Foot Ball Club Torino.
La unua venko de nacia ĉampionado pro la komenciĝo de la Unua Mondmilito ne estis oficiale agnoskita. Same ĉampiona titolo de la sezono 1926/27 estis malagnostika, kiam konatiĝis ke defenda futbalisto de la konkurenca klubo Juventus Torino estis subaĉetita. Futbalisto kaj trejnisto de tiu legenda komenca epoko estis inter la jaroj 1906 kaj 1924 la pli posta nacia trejnisto Vittorio Pozzo, kiu ĝis la morto restis proksime ligita al la klubo. En sia tempo de trejnisto de la itala nacia teamo de futbalo inter la jaroj 1929 kaj 1948 li tre fidis je futbalistoj el Torino. En internacia matĉo la itala teamo foje komencis ludi per 11 torinanoj - 11 de la klubo Torino FC kaj unu de Juventus. En la sezono 1927/28 la klubo unuafoje gajnis la titolon de itala ĉampiono, nomata Scudetto. En la sezono 1936/37 la kluba nomo estis ŝanĝita al Associazione Calcio Torino, ĉar la faŝismaj regantoj de Italio ne toleris ne-italajn vortojn en klubaj nomoj.
Il Grande Torino
Sian plej sukcesan periodon la klubo inter 1942 kaj 1949. La teamo de tiu tempo, gvide de la teamestro Valentino Mazzola, je la nomo Grande Torino (do "granda Torino") eniris la historion de futbalo kaj ĝis la nuntempo konsideriĝas inter la plej fortaj italaj futbalteamoj. La klubo inter la jaroj 1943 kaj 1949, interrompite per la Dua Mondmilito, kvinfoje sinsekve gajnis la titolon de itala ĉampiono kaj per tio superis la antaŭan rekordon de la klubo Juventus el la 1930-aj jaroj. La lasta el tiuj kvin venkoj tamen estis tragedia. Jam en la kvina plej lasta matĉa tago klaris la gajno de la ĉampiona titolo.
Sekve feste la teamo faris aviadilan vojaĝon al Portugalio por amikece lukti kontraŭ la teamo de Benfica Lisbono. En la reflugo la 4-a de majo 1949 la aviadilo en densa nebulo paneis ĉe monteto de la urba teritorio de Torino - preskaŭ ĉiuj futbalistoj de la teamo mortis, krome iuj klubaj funkciuloj kaj tri akompanantaj ĵurnalistoj. El la teamo de Grande Torino pretervivis nur Sauro Tomà, kiu pro vundiĝo ne povis kunvojaĝi al Lisbono. La sezonon finis la kluba teamo de 16- kaj 17-jaruloj.
La klubo ne sukcesis kompensi tiun perdon. Post ne-elstara jardeko la teamo en 1959-1960 eĉ devis konkursi en la dua itala ligo Serie B, poste denove pliboniĝis kaj en la sezono 1975/76 eĉ denove havis la titolon de italaj ĉampionoj. Post la fino de la 1980-aj jaroj la teamo alternas inter la unua kaj dua ligoj, sen pliaj grandaj sukcesoj, krom gajno de la itala pokalo en 1993 kaj de la Mitropa-pokalo en 1991.
Gröbitz
Gröbitz estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Teuchern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en januaro 2011 ĝi iĝis parto de la urbo Teuchern. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Vier Berge-Teucherner Land, kiu same tiam ĉesis ekzisti. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 495 loĝantojn.
Torino FC
Il Grande Torino
Sed ankaŭ en malfortaj jaroj la teamo ĉiam forte batalis en matĉoj kontraŭ la loka konkurenca teamo de la klubo Juventus.
Forlasita loko
Forlasitaj lokoj troviĝis ĉie tra la mondo: ekzemple en Afriko en la Saharo sed ankaŭ en Eŭropo (ekz. Tanndorf, Käsemarkt).
Armeo de la Respubliko de Ĉinio
La Armeo de Respubliko Ĉinio (tio estas, la ŝtato memproklamita sur la insulo de Tajvano, kaj ne agnoskata de ĉiuj landoj de la mondo) konsistas el kvar armeeroj. Ilia ĉefa tasko estas protekti la insulojn kontrolatajn de la Respubliko: Tajvanon, Penghuojn, Kinmenojn, Macuojn kaj aliajn, de ebla invado de la Popola Liberiga Armeo de la Popola Respubliko de Ĉinio pro la Tajvanokonflikto.
Forlasita loko
Novepokaj forlasitaj lokoj
Konata estas la fenomeno de la tiel nomataj fantomurboj, kiuj post mallonga tempo de trovo de oro aŭ gemoj la vigla vivo en tiu urboj malaperis.
Armeo de la Respubliko de Ĉinio
La armeo de la respubliko de Ĉinio estas la historia posteulo de la nacia revolucia armeo de la Kuomintango en la ĉina enlanda milito. Ĝis la 1970-aj jaroj, ĝi postulis kapabli sukcesi ofensivan operacion kontraŭ la popolrespubliko en kontinenta Ĉinio.
Forlasita loko
Novepokaj forlasitaj lokoj
En batalaj regionoj ekzemple de la Unua mondmilito kelkaj lokoj ĝis hodiaŭ ne estas rekonstruitaj, ekzemple Fleury kaj Ornes apud Verdun.
Zébulon (metroo)
La Zébulon estas la dua prototipo de la serio MF 67 de Metroo de Parizo, liverita en majo 1968.
Ties aparta aspekto, sola vagonaro tute el ondumita rustorezista ŝtalo de la veturanta materialo de la RATP, ŝuldigis al ĝi la kromnomon de « Zébulon ».
Teĥnike tre proksima al MF 67 A2, ĝi havis framojn de apartaj formoj kaj dimensioj, kio ne faciligis la prizorgon, kio klarigas ties elservigon el komerca servo.
Ĝi posedis ses framojn el kiuj kvin mortorvagonoj, sed ĉiam veturis en formiĝo de kvin motorvagonoj, konsekvence kun plena adhero. Ĝi estis ekipita de dumotoraj boĝioj. Ĝia konsisto estis M.10003 + N.11003 + NA.12002 + N.11004 + M.10004.
Ĝi estis atribuita al linio 3, poste al linio 7, fine al linio 9, antaŭ ol esti parkita komence de la 1980-aj jaroj, poste transdonita al Centro de instruado al stiristoj.
Post preskaŭ 30 jaroj da servado en tiu centro, ĝi estis feraĵita komence de 2011. Malgraŭ ties unikaj karakterizaĵoj (framoj el rustorezista ŝtalo), ĝi ne estis konservita de RATP. Ekde tiam, la Centro de instruado al stiristoj nur posedas iujn MF 67 E devenantaj de linio 2.
Norberto el Xanten
Vivo
Estante el la dinastio de la Gennep-oj li diboĉe pasigis kiel kanoniko kaj kapelpastro de imperiestro Henriko la 5-a siajn junajn jarojn. Nur post saviĝo el mortodanĝero li tiom impresigitis ke li preferis marŝi tra Franclando kaj Nederlando kiel pentofaranta predikisto ekde 1118. En 1119 finfine li fondis la ordenon de la Premonstratoj. Lia unua monaĥejo fonditis la arbaro de Coucy apud Reims en humida prato (latine pratum monstratum, do sur montrita prato). Papo Honorio la 2-a konfirmis la ordenon kies regulo similas al la Regulo de Sankta Aŭgusteno.
En 1126 li ordinitis ĉefepiskopo de Magdeburgo, kie li malharmoniis ofte kun la kapitulanoj katedralaj.
Ĝenerale li tre influis pri la evoluo de aferoj enekleziaj konvinkinte la germanan reĝon Lotaron agnoski la legitimecon de papo Inocento la 2-a kaj malagnoski la rolon de Anakleto la 2-a. Lia sanktuliĝo fariĝis en la jaro 1582-a. Liaj relikvoj venis en 1626 en la abatejon de Strahov (Prago) kaj en Bohemio li veneratas kiel landa patrono.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 736, kio relegeblas interrete tie ĉi.
Stefan Löfven
Löfven estis kandidato por ĉefministro en la svedia parlamenta elekto la. Lia partio gajnis plej multajn voĉojn, kaj la li estis elektita de la svedia parlamento kiel nova ĉefministro de Svedio post Fredrik Reinfeldt. Li gvidis koalician registaron kune kun la ekologia partio Miljöpartiet. La registaro havas nur malfortan bazon en la parlamento. La du koaliciaj partioj kune nur havas minoritaton de voĉoj en la parlamento kaj devas klopodi ricevi subtenon ankaŭ de aliaj parlamentaj partioj. En la registaro interalie ankaŭ de la ĝis la 13-a de aŭgusto 2016 oficis kiel ministro pri gimnazia kaj postgimnazia klerigo la devene bosna Aida Hadžialić, kiu tiam estis la plej juna ministro iam en svedia registaro. Ŝi ankaŭ estas unu el la unuaj islamaj anoj de svedia registaro.
La 21-an de junio 2021 la Parlamento de Svedio voĉdonis en mocio de demisio ke ĝi ne plu subtenas la registaron de Stefan Löfven. La 8-an de julio 2021 la Parlamento de Svedio reelektis la registaron de Stefan Löfven.
Registaro Löfven
Membroj de la registaro Löfven ekde julio 2021 ĝis novembro 2021:
Tutmonda semkripto en Svalbard
La Tutmonda semkripto en Svalbard (norvege: globalt sikkerhetshvelv for frø på Svalbard, angle: Svalbard Global Seed Vault) estas projekto por konservi sur la insulo Svalbard en la Norda Atlantiko ekde la jaro 2007 semojn de kiel eble plej multe da kulturplantoj.
Ĝi celas konservi speciojn, kiuj estas aŭ eble estos endanĝerataj pro naturaj katastrofoj (kiel klimatŝanĝiĝo) aŭ aliaj eventoj (nuklea akcidento, transiro de genoj el genetike modifitaj plantoj ktp.).
Ĝis nun ekzistis pluraj tiaj semarkivejoj, sed multaj el ili troviĝas en politike nestabilaj landoj.
La “Svalbard Global Seed Vault”, Svalbarda Tutmonda Semo-Kelo estis inaŭgurita de la norvega ĉefministro Jens Stoltenberg mardon 26-an de februaro 2008. La grandega loko enloĝigos semojn de manĝeblaj plantoj el la tuta mondo. La ĉefministro Stoltenberg, kune kun la afrika ekologiistino Wangari Maathai, kiu ricevis la Nobel-premio pri paco, li metis la unuajn semojn en la kelon. La prezidento de la Eŭropa Komisiono, José Manuel Barroso, kaj amaso da eminentuloj kaj agrikulturaj fakuloj de ĉiuj partoj de la terglobo deponis semojn dum la ceremonio. Diversaj norvegaj muzikistoj kaj korusoj ankaŭ faris koncerton dum la solena malfermo okazigita 130 metrojn en la profundo de la glaciiĝinta montaro.
Konstruita apud la vilaĝo Longyearbyen sur la insulo Spitsbergen, la kelo ĉe ĝia iniciato enhavis 268 000 specojn de diversaj semoj—kiuj ĉiuj devenas el malsamaj bienoj aŭ kampoj en la mondo. Ĉiu speco povas enhavi centojn da semoj aŭ eĉ pli. La liveraĵoj de semoj sekurigitaj en la kelo pezis proksimume 10 tunojn, kaj plenigis 676 skatolojn. La malfermo de la semkripto estas parto de senprecedenta peno por protekti la planedan rapide malgrandiĝantan biologian diversecon. La diverseco de niaj kultivaĵoj estas havenda por manĝaĵoproduktado. Ĉi tiu “ne sukcessekura” servo, fosita en la profundon de la glaciiĝinta roko de arkta monto, sekurigos dum jarcentoj, aŭ pli longe, centmilionojn da semoj reprezentantaj ĉiun gravan varion de kultivaĵo haveblan en la mondo hodiaŭ. La kripto ankaŭ protektos kontraŭ la ĉiutaga perdo de diverseco, kaj ĝi ankaŭ povus fariĝi en la estonteco nemalhavebla por rekomenci agrikulturan produktadon ĉe regiona aŭ tutmonda nivelo sekve de natura aŭ homfarita katastrofo.
Entute, semoj de preskaŭ ĉiu lando en la mondo alvenis al Svalbard antaŭ la malfermo. La Tutmonda semkripto en Svalbard konsistas el tri grandegaj kavernoj fositaj je profundeco de 130 metroj en la multjare frostiĝinta tero. La servo estas destinita por enmagazenigi duplikatojn de semoj de ĉiu angulo de la mondo. Kun la kapacito konservi 4,5 milionoj da specoj, la semkripto estas posedaĵo de Norvegio, kiu ankaŭ financis la tutan projekton.
Global Crop Diversity Trust
La fondaĵo Global Crop Diversity Trust (GCDT) ludis esencan rolon en la planado de la semkripto kaj kunordigas kune kun la Nordic Genetic Resource Center la ekspedadon de novaj semoj al la kripto. Tiu ĉi fondaĵo grandparte provizas la jarajn funkciigajn enspezojn kaj kreis tiucele dotajn fondusojn, dum la norvega registaro plu-financados la ejon mem. Kun la subteno de interalie la Bill & Melinda Gates Foundation, la GCDT asistas elektitajn konservejojn de genoj en la tuta mondo samkiel internaciajn agrikulturajn studejoj sendi semojn al la norvega kripto. Internacia konsilaro estas kreita por helpi; ĝi inkluzivos reprezentantojn de la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo, la CGIAR kaj de la International Treaty on Plant Genetic Resources.
Sameio
Sameio egalas la areon, kie tradicie oni parolis (kaj et-kvante ankoraŭ parolas) la sameajn lingvojn.
Le Plessis-Bouchard
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Plessis-Buccardésiens.
Nacia tago de Francio
La nacia tago de Francio estas celebrita ĉiujare la 14-an de julio. Ĝi estas oficiale konita en la franca lingvo kiel "Fête Nationale" (t.e. "nacia festo"), aŭ pli kutime kiel la "14 juillet" (t.e. "14-a de julio").
La nacia tago honoras la feston de la Federacio de la 14-a de julio 1790, kiu mem estis organizita por la unua datreveno de la popola invado de la pariza prizono Bastille, kiu okazis la 14-an de julio 1789. Tiu datreveno restas rigardita kiel simbolo de la naskiĝo de moderna franca nacio.
Dum la nacia tago tradicie okazas grandaj militistaj paradoj tra la tuta lando. La plej grava defilo estas tiu de Parizo, laŭlonge de la avenuo de la Elizeaj Kampoj, en la ĉeesto de la prezidanto de la Respubliko.
Orientslavaj lingvoj
La orientslavaj lingvoj estas subgrupo de la slava lingvaro, kiu siavice estas parto de la hindeŭropa lingvaro. La lingvoj de plej multaj parolantoj el la orientslava lingvaro estas la rusa, ukraina, belorusa lingvoj. Al tio aldoniĝas la rusina lingvo kaj la jam formortintaj rutena lingvo kaj malnova Novgoroda dialekto. Laŭ la stato de 2012, proksimume 224 milionoj da homoj sume parolas orientslavan lingvon.
10551 Göteborg
10551 Göteborg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Göteborg, ĉefa haveno kaj dua plej granda urbo de Svedio, fondita en 1603. Multaj el la loĝanto de tiu urbo estis nederlandanoj, kaj tio estas markita per la tipe nederlanda sistemo de kanaloj. Kun la malvolvo de la Sveda Orient-hinda Kompanio en la komenca 18-a jarcento, la prospero de la urbo kreskis.
Deliceto
Deliceto estas komunumo de Italio.
Scheelito
Scheelito estas mineralo formata el volframo kaj el kalcio (CaWO4).
Uzoj
Ĝia plej grava uzo estas kiel volframa erco. Ĉar volframo havas multajn uzojn (milita industrio, ktp), tiu ĉi mineralo estas strategia.
Niki Eideneier-Anastassiadi
Niki EIDENEIER (ankaŭ: Eideneier-Anastassiadi) Νίκη Αΐντεναιερ-Αναστασιάδη (naskiĝinta la en Kilkis/Kilkiso) estas germana-greka fakulino pri bizanciaj studoj, literatura tradukistino kaj eldonistino. Ŝia edzo estas la filologo kaj universitata profesoro Hans Eideneier; inter 1982 kaj 2014 ŝi tenadis la Romiosini-eldonejon en Kolonjo. Inter 1985 kaj 1993 ŝi estis, estante oficiala porparolantino-reprezentantino de´fremduloj, membro de la radifonia konsilio de Westdeutscher Rundfunk.
Vivo
Eideneier-Anastassiadi studis la grekan lingvon en la 1960-a jaroj ĉe la Aristotelo-universitato je Tesaloniko antaŭ iri al la Universitato de Munkeno por okupiĝi pri bizanciaj studoj. Ĉar ĝi jam ekde 1964 laboris por la greklingva programo de Bavara Radio kritikante la en Greklando regantan militreĝimon ŝi perdis la grekan ŝtatanecon. Ekde la fino de la 1970-aj jaroj ŝi estis docentino pri novgrekaj lingvo kaj literaturo ĉe la Universitato de Frankfurto. El tiuj jaroj estiĝis kiel frukto kune kun la edzo Hans Eideneier, la tre ŝatata lernolibro-serio Neugriechisch ist gar nicht so schwer; sekvis la fondo de eldonejo.
Krom diversaj laboroj rilate la modernan grekan kaj publicadon ŝi tradukis verkojn de ne malmultaj grekaj verkistoj ekz. de Giannis Ritsos, Vassilis Alexakis, Manolis Anagnostakis, Jorgos Chimonas, Alekos Fassianos en la germanan - kaj inverse greken verkojn de Peter Handke, Günter Grass, Ingeborg Bachmann, Daniel Call, Liane Dirks. Nek mankis sciencaj verkoj kiel Geschichte der Byzantinischen Volksliteratur kaj Abschied von Byzanz de Hans-Georg Beck.
Inter 2008 kaj 2012 Eideneier estrinis ĉe la en 1983 fondita iniciatada rondo Πολιτιστική Ομάδα Πρωτοβουλίας — Initiativgruppe Griechische Kultur in der Bundesrepublik Deutschland. En junio 2014 la eldonejo Romiosini malaperis. Kelkajn titolojn de ĝi transprenis Centrum Modernes Griechenland: ties celo estas krome flegi en Germanlingvio literaturon grekan kaj grekujspektantan (beletro, fakliteraturo).
Unuiĝo, Progreso kaj Demokratio
Unuiĝo, Progreso kaj Demokratio (hispane Unión Progreso y Democracia  UPyD ankaŭ konata kiel UPD), fondita en 2007, estas politika partio de Hispanio kun parlamenta reprezentado. Ĝi estis oficiale registrita la 26-a de septembro 2007 post fondo fare de politikistoj devenaj el la socialisma partio PSOE kun kies politiko tiuj ne interkonsentis kaj el kiuj la ununure plej konata estis Rosa Díez.
Chamousset (stacidomo)
Chamousset estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Chamousset, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
ISO 3166-2:ME
ISO 3166-2:ME estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Montenegron. La kodojn havas 24 komunumoj de Montenegro. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>ME</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Montenegro. La dua parto estas du ciferoj.
La aktualaj kodoj ne estis ŝanĝitaj ekde la unua publikigo de ISO 3166-2 en 1998.
(14803) 1981 EL7
(14803) 1981 EL7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
(11901) 1991 PV11
(11901) 1991 PV11 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Mediteraneaj sekaj duonarbaroj kaj stepo
La mediteraneaj sekaj duonarbaroj kaj stepo estas nordafrika ekoregiono el la mediteranea ekoprovinco de la palearktisa ekozono. La ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo kiu ampleksas la tutan mediteranea regionon. Biome ĝi apartenas al la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono okupas landinternajn altebenaĵojn kaj montoĉenojn de la Magrebo. Ĝenerale ĝi situas inter la marbordaj mediteraneaj nordafrikaj arbaroj kaj duonarbaroj norden, kaj Saharo suden.
Priskribo
La mediteraneaj sekaj duonarbaroj kaj stepo kovras areon de 291 700 kvadrataj kilometroj en Maroko, Alĝerio, Tunizio, Libio kaj Egiptujo. La plimulto de la ekoregiono etendiĝas ekde la sudaj deklivoj de Alta Atlaso en orienta Maroko tra Alĝerio kaj Tunizio, kie ĝi tuŝas la mediteranean marbordon ĉe la Golfo de Gabeso. En Alĝerio, ĝi troviĝas sude de la marborda Tell-Atlaso, kovranta la altebenaĵon kaj Saharan Atlason. Pli fore orienten, pluraj enklavoj de la ekoregiono apudas la marbordon. En okcidenta Tripolitanio ĝi troviĝas laŭlonge de la Mediteraneo, kaj en la duoninsulo de Cyrenaica ĝi konstituas zonon inter la mediteraneaj nordafrikaj arbaroj kaj duonarbaroj, kaj la Saharo. La plej orienta parto de la ekoregiono estas mallarĝa marborda enklavo kiu situas ĵus okcidente de la Nildelto en Egiptujo, apud la urbo de Aleksandrio.