cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akvopurigejo Duisburg Malnova Emscher
Ĝis 1910 la Emscher je ĉi tiu loko enbuŝiĝis en la Rejnon. Minadkaŭzitaj termalleviĝoj necesigis la translokadon de la riverbuŝo pli malsupren de la Rejno. Trans la fortranĉita restaĵo, kiu nun nomiĝas Malnova Emscher, plue la apartena akvokolekta baseno estas senakvigata. Per la pumpstacioj Malnova Emscher (konstruita en 1914) kaj Stockum Alte Emscher (1956) la rubakvoj atingas la Akvopurigejon Duisburg Malnova Emscher. Post la purigo ili estas pumpataj super la digon en la Rejnon.
En 1936 la akvopurigejo estis instalata kun nur unu rotacia ŝlimforigilo kiel meĥanika purigogrado kaj kapacito da 110.000 loĝanto-ekvivalentoj. En 1988 ĝi estis alikonstruata al biologia puriginstalaĵo de kapacito da proks. 500.000 loĝanto-ekvivalentoj. Nun ĝi funkcias per kapacito da 375.000 loĝanto-ekvivalentoj, el kiuj devenas 240.000 de domaj kaj la resto de industriaj rubakvoj.
Dum la paso de la tempo la industriaj rubakvoj malpliiĝis pli kaj pli, tiel ke la akvopurigejo malpli kaj malpli estis plenŝarĝita. Ekde 1999 pro tio ankaŭ la pleje domaj rubakvoj el la akvokolekta baseno de la Malgranda Emscher en Duisburg kaj Oberhausen ne plu estas purigataj en la malnoviĝinta puriginstalaĵo de la Malgranda Emscher en Duisburg (konstruita en 1965), sed pumpata tra premtubo-linio proks. kvin kilometrojn longa al la Akvopurigejo Alte Emscher, kie ĝi estas prilaborata.
Lužná (distrikto Vsetín)
Lužná estas municipo troviĝanta en distrikto Vsetín en Ĉeĥio sur ambaŭ bordoj de rivereto Senice. Sudokcidenta parto de la vilaĝo falas en Vizovické vrchy, nordorienta parto jam estas parto de Javorníky. Tra la vilaĝo kondukas landvojo kaj fervojo kuniganta Moravion kun Slovakio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1511.
Méry-sur-Oise
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mérysiens.
Provodín
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1376.
Transporto
Tra la municipo kondukas fervojlinio 080 el Bakov nad Jizerou ĝis Česká Lípa kaj Jedlová. En la municipo troviĝas du stacidomoj. En Provodín troviĝas stacio, nomita laŭ proksima municipo Jestřebí. La alia stacio troviĝas en parto de municipo Srní u České Lípy. En ambaŭ haltas nur personaj trajnoj.
Muzambinho
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono São Sebastião do Paraíso.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1880.
Porjon
Porjon (보령시, laŭ ĉinaj literoj 保寧市) estas havenurbo kaj urbego en Sud-Koreio. Porjon estis pli frue konata kiel Daĉon.
Geografio
Porjon situas en la okcidenta parto de la lando sur ebenaĵo laŭ la Flava Maro. La teritorio de la urbo inkluzivas plurajn malgrandajn insulojn en la Flava Maro.
Historio
Dum la historiaj tempoj tiu loko apartenis al diversaj regnoj. Porjon ekzistas en la nuna areo depost diversaj administraj ŝanĝoj en 1986. La statuso de la urbo estis akirita en 1995.
Ekonomio
Porjon estas grava turisma celloko de la lando. Estas ankaŭ iom da fiŝkaptado kun merkatoj.
Trafiko
Porjon havas fervojan stacidomon, kie rekte povas vojaĝi al Seulo. Pramoj trafikas inter la haveno kaj la insuloj. Estas buslinio inter la urbego kaj strandoj (3-12 km).
Klimato
En Porjon pluvas aŭ neĝas jare po 1244 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen pli ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo estas 12,4 °C. Inter decembro-februaro ofte frostas, en aŭgusto la averaĝa temperaturo atingas la 30 °C.
La Ville-Dieu-du-Temple
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Théopolitains.
Dunga diskriminacio
Dunga diskriminacio estas formo de diskriminacio bazita sur raso, sekso, religio, nacia origino, fizika aŭ mensa handikapo, aĝo, seksa orientiĝo kaj genra identeco de dungantoj. Enspezoj pri salajroj aŭ profesia diferenca posteno, kie diferencoj en salajro devenas de diferencoj en kvalifikoj aŭ respondecoj, ne pro aliaj kialoj. La diskriminacio povas esti intenta aŭ ne, kaj implicas neegalan traktadon de grupo aŭ unuopulo.
Tulipa revolucio
La Tulipa revolucio aŭ Unua kirgiza revolucio temas pri la demisiigo de la prezidanto Askar Akajev kaj sia registaro en Kirgizio, eksa soveta respubliko de Centra Azio, post la parlamentaj elektoj de la 27-a de februaro kaj la 13-a de marto 2005. La revolucio serĉis la finon de la regado de Akajev kaj de lia familio kaj partneroj, kiuj en populara opinio fariĝis ĉiufoje pli koruptaj kaj aŭtoritatemaj. Sekvante la revolucion, Akajev fuĝis al Kazaĥio kaj poste al Rusio. La 4-an de aprilo li subskribis sian eksiĝodeklaron en la ĉeesto de kirgiza parlamenta delegacio en la ambasadejo de lia lando en Moskvo, kaj la 11-an de aprilo la Kirgiza Parlamento ratifis la eksiĝon.
Givi Targamadze, iama membro de Liberty Institute kaj la prezidanto de la kartvela parlamenta komisiono pri Defendo kaj Sekureco, konsultis ukrainajn opoziciajn ĉefojn pri la tekniko de neperforta lukto, kaj poste li konsilis gvidantojn de la kirgiza opozicio dum la Tulipa revolucio.
La Tulipa revolucio, malgraŭ esti samtempa kun aliaj neviolentaj koloraj revolucioj, vidis iun perforton en ĝiaj komencaj tagoj, precipe en la suda urbo de Ĵalalabat, kie la unuaj gravaj signoj de perforto aperis, kaj almenaŭ tri homoj mortis dum ĝeneraligita tumultrabado en la ĉefurbo en la unuaj 24 horoj post la falo de la kirgiza registaro.
Kasio Ĥereo
Kasio Ĥereo (Cassius Chaerea, ?–41 p.K.) estis tribunuso de la pretora gvardio, precipe konata kiel mortiginto de la imperiestro Kaligulo. Laŭ Tacito, antaŭ la servo de Ĥereo ĉe Praetorianoj, li distingiĝis per sia kuraĝo kaj lerteco helpi submeti la ribelon en la ĝermana landlimo tuj post la morto de Aŭgusto Cezaro en la jaro 14 n.e. Ĥereo estis ĉikanita fare de la pli kaj pli malstabila imperiestro, kaj koleriĝis ĉar Kaligulo mokis pro lia voĉo kaj supozita aŭ reala virineco.
Stacio Kammaki
Stacio Kammaki (japane: 上牧駅 [Kammaki-eki], angle: Kammaki Station) estas fervoja stacio en Takacuki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Mesio
Mesio estas traduko de la hebrea vorto משיח [maŜiaĥ], "unktita". Aaron estis la unua kiu estis nomata Mesio, li estis sanktoleita, laŭ la Psalmo 133:2, kaj de tiam nomiĝis "meŝiah" (Le 4:5, 16; 6:22.). La "unktitoj de Dio" estis la antikvaj judaj reĝoj. Laŭ la judaj profetoj, la Mesio estos ido de reĝo Davido. Li unuigos la mondon kaj regos ĝin en paco kaj justeco, estonte universala reĝo por la tuta homaro.
Kristanoj uzas la grekdevenan vorton Kristo kiel sinonimo de Mesio kaj asertas ke Jesuo estas la Mesio. Jesuo Kristo ne estis la sola Mesi-pretendanto, ĉar dum la historio pluraj homoj prezentis sin kiel Mesion, ekzemple Jakob Frank, Ŝabetaj Cevi, Simon Bar-Koĥba. Inter aliaj, en 1574, Abraham Shalom deklaris sin "Davida Mesio".
Santiago Tetepec
Santiago Tetepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Tetepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 489.
Mesio
Laŭ la ortodoksaj judoj, Mesio venos kiam la tria Templo de Jerusalemo estos konstruita.
Santiago Tetepec
Geografio
Santiago Tetepec apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4708 loĝantojn. El tiuj estis 2281 viroj kaj 2427 virinoj. La komunumo havas surfacon de 380,20 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 260 metroj super la marnivelo.
Lüttchendorf
Lüttchendorf (en malaltgermana dialekto "malgranda vilaĝo") ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la tiutage kreita komunumo Seegebiet Mansfelder Land, en Esperanto "laga regiono lando de Mansfeld". Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto en Germanio. La 31-an de decembro 2008 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 622 loĝantojn (en la nova komunumo "laga regiono lando de Mansfeld" fine de vivis sume  homoj).
Mesio
La origino de la vorto estas de la hebrea, kies radiko signifas ŝmiri aŭ oleigi. ĉar novdesegnita reĝo estas sanktoleigita per sanktoleo.
Santiago Tetepec
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1057 indiĝenoj. El tiuj 857 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 857 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lüttchendorf
Historio
Komence de januaro 2010 la ĝis tiam sendependaj neurbaj komunumoj Amsdorf, Aseleben, Dederstedt, Erdeborn, Hornburg, Lüttchendorf, Neehausen, Röblingen am See, Seeburg, Stedten kaj Wansleben am See kunligiĝis al la nova komunumo. Samtage malfondiĝis la administra komunumaro samnoma, al kiu antaŭe apartenis la loĝloko Lüttchendorf.
Fenilpropionata acido
3-Fenil-propionata acido aŭ C9H10O2 estas organika aromata karboksilata acido, apartenanta al la familio de la fenilpropanoidoj, ĝi estas blanka kristalpulvoro kun akrida, rozeca, iomete balzama odoro kaj vanilakvazaŭa gusto sub normaj kondiĉoj pri temperaturo kaj premo. Hidrocinamata acido aŭ fenilpropanata acido estas vaste uzata en kosmetikaĵoj, nutroaldonaĵoj, farmaciaĵoj, kiel gustigagento kaj en biologiaj kemiaj sintezoj. Ĝi estas solvebla en varma akvo, etanolo, benzeno, kloroformo, duetila etero, glacia acetata acido, nafta etero kaj karbona dusulfido.
Planchamp (stacidomo)
Planchamp estas fervoja stacidomo en Clarens, Svislando.
Chvaletice
Urbo Chvaletice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice sur piedo de Chvaletica montetaro, kiu estas parto de Železné hory. Ĝi situas ĉe maldekstra bordo de Elbo, apud fervoja linio inter Pardubice kaj Kolín, 12 km okcidente de urbo Přelouč. Vivas ĉi tie.
En Chvaletice troviĝas karba elektrocentralo, kies parto estas la plej alta fumturo en Ĉeĥa respubliko, 305 m alta. Origine en tiun ĉi elektrejon oni transportis karbon el nordbohemia karboekspluata distrikto per akvolinio Elbo en la havenon, per kiu provizore la akvovojo nun finas. Nuntempe la karbo estas transportata per fervojo kaj la haveno servas por konstruo kaj riparo de riverŝipoj.
Urbopartoj
Al la komunumo apartenas la urbopartoj:
Historio
Trovoj de ŝtonaj iloj en ĉirkaŭo de Chvaletice atestas pri setlejo de la unuaj terkulturistaj civilizoj en tempoj de kvin ĝis tri mil jaroj antaŭ nia erao. Ĉiuj prisetlejoj estis nur mallongtempaj. Pli daŭran prisetlejon oni povas identigi nur en la meza kaj pli malfrua tempo de la bronzepoko 1200 ĝis 600 jaroj antaŭ nia erao. Pli intensa prisetlado ekestas nur kun veno de slavaj gentoj en la 5-a jarcento p.r. kaj de la 10-a jarcento ĝi jam estas daŭra.
La unua skriba mencio pri Chvaletice estas el la jaro 1393, kiam ĉi tiea korto apartenis al Hereš el Chvaletice. Telčice oni unuafoje rememoras en la jaro 1143, kiam ĝi fariĝis havaĵo de monaĥejo en Sedlec. En la jaro 1190 en Telčice estis fortikaĵeto, kies posedanto estis Hugo el Telčice. En la 16-a jarcento Telčice fariĝis parto de senjorejo Zdechovice. Nuntempa urbo ekestis en 1950-aj jaroj el originaj vilaĝoj Telčice kaj Chvaletice. Parto de estinta vilaĝo Chvaletice devis cedi al ekspluatado de pirito kaj estis malkonstruita. Novaj loĝejoj estis konstruataj en Telčice, kie ekestis nova centro de la urbo Chvaletice kaj malnova vilaĝo Chvaletice akceptis novan nomon Hornická čtvrť (Minista kvartalo). Urban statuton Chvaletice ricevis en la jaro 1981.
Preĝejo
Evangelia preĝejo en estinta vilaĝo Chvaletice devenas el la jaro 1882
Termoelektrejo
Moderna dominanto de la urbo estas karba elektrofarejo konstruita en la jaroj 1977 - 1978, desulfado funkcias de la jaro 1997. Instalita kapacito estas 4 x 200 MW.
NGC 2962
NGC 2962 (aliaj indikoj — UGC 5167, MCG 1-25-11, ZWG 35.28, PGC 27635) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dilermando de Aguiar
Dilermando de Aguiar estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.064 loĝantojn en 2010.
Kekajo
Kekajoj, Kekayas aŭ Kaikeyas (केक‍य) estis antikva popolo ŝajne vivanta en nordokcidento de Panĝabo — inter Gandaro kaj la rivero Beas ekde tre antikve. Ili estis posteuloj de la Kŝatrijoj de la Kekaja Ĝanapada kaj pri tio nomitaj Kekajoj aŭ Kaikejoj. La Kekajoj estis tre ofte asociaj kun Madraoj, Usinaraoj kaj Sibioj, kaj ilia teritorio estis forminta parto de Vahika, laŭ la pruvaro havigita de Pāṇini. La Regno Kekaja estis fondita de Kekaja aŭ Kekajo kiu estis la filo de la reĝo Ŝibi en Treta Ĝuga kies posteulo estis Kaikeji.
Enuma Eliŝ
'Enûma Eliš (“Kiam en alto” el la nomo de la unuaj uverturaj du vortoj de la poemo) estas mezopotamia poemo pritraktanta la miton de la kreo kaj la entreprenojn de la dio Marduk. La poemo estis recitita dum akītu, novjara festo en Babilono. La verko eble datiĝas, en la babilona formo, je la 13-a aŭ 12-a jarcentoj a.K. epoke de la unua dinastio de Babilono.
La poemo troviĝas diversversie; kelkaj versioj, dateblaj je la 7-a jarcento estis elfositaj en Assur kaj en Ninivo, urboj de Asirio. La originojn de la verko fakuloj atribuas eble al la sumeroj; en la origina versio la dio kreanta (plibone, aranĝanta) plejprobable estis la sumera mitologia An aŭ Enlil.
Loĝdiskriminacio
La plej simpla formo de loĝdiskriminacio temas pri domposedanto kiu malakceptas proponojn de eblaj luantoj laŭ faktoroj kiel raso, aĝo, sekso, geedza stato, financado, seksa orientiĝo, kaj aliaj. La luiganto povas fari la diskriminacion eksplicite aŭ implicite. Loĝodiskriminacio ankaŭ povas okazi inter ekzistantaj luantoj, kiuj povas kontraŭi malutilan traktadon kompare kun aliaj pro la samaj kialoj. Loĝdiskriminacio povas konduki al spaca malegaleco kaj rasa segregacio, kiu, siavice, povas pliakrigi riĉaĵajn malegalecojn inter iuj grupoj.
Enuma Eliŝ
La poemoj trovitaj estas skribitaj, kiel la Eposo pri Gilgameŝ, kojnoforme.
Intrigo de la poemo
Apsû kaj Tiāmat, diaj personigoj de la akvo sensala kaj de la akvo sala, sin miksis originante novajn diojn, kiuj siavice generis aliajn diojn. Tiuj lastaj ĝenis la dormon de Apsû kiu decidis ilin mortigi, spite de la kontraŭa sugesto de Tiāmat; sed ĝi estis mortigita far unu el ili, nome Ea/Enki. Tiāmat, kolera pro la sorto de sia edzo, ekmilitis kontraŭ la aliaj dioj alianciĝante kun la monstro Kingu kaj kun aliaj diaĵoj; nur Marduk, filo de Ea/Enki, aŭdacis ŝin altronti, kompense petante ĉe al alaj dioj ke mem estu la reĝo de ĉiuj dioj; kaj li ŝin mortigis per sago. Poste li hakis ŝian korpon, unu ŝia parto originis la ĉielon, la alia la teron. Per la sango de Kingu li aranĝis la homojn por ke ili servu al la dioj.
Poemo
Jen la poemo. La dua kolumno estas la traduko de la poemo Esperanten.
Enûma Eliš kaj Biblio
Ĉu la aŭtoroj de la Biblio inspiriĝis al la poemo Enûma Eliš? Iuj fakuloj tion pensis komparante la kaoso priskribita de la sumera poemo kun la 1,1-3 de la biblia Genezo. Tiu ĉi diras: “En la komenco Dio kreis la ĉielon kaj la teron. 2 Kaj la tero estis senforma kaj dezerta, kaj mallumo estis super la abismo; kaj la spirito de Dio ŝvebis super la akvo. 3 Kaj Dio diris: Estu lumo; kaj fariĝis lumo”. La similo evidentas kaj, plue, la biblia teksto estis refarita plufoje laŭlonge de la jarcentoj.
Sudorienta Esperanto
Sudorienta Esperanto estas loka Esperanto-grupo en Bega, Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi estas unu el la plej aktivaj Esperanto-grupoj en Aŭstralio kaj gastigos la Aŭstralian Esperanto Somerkursaron en 2006. La stariginto, Penny Vos-Pym, estis unu el la instruistinoj ĉe la Treetops Montessori lernejo en Perto.
Kalvinana preĝejo (Szamosújlak)
La Kalvinana preĝejo estas la unusola historia monumento en Hungario, en vilaĝo Szamosújlak.
Historio
La gotika katolika preĝejo estis konstruita en 1329. La vilaĝanoj kalviniĝis en la meza 16-a jarcento. Post jaroj, eĉ jardekoj la loĝantoj kverelis pro la konstruaĵo. la kalvinanoj trakonstruis la preĝejon laŭ puritanismo, poste la katolikoj rekonstruis ĝin. Tio ripetiĝis ofte, la freskoj kaj la altaroj plene neniiĝis. Fine la kalvinanoj akiris la konstruaĵon, ili trakonstruis ĝin en 1842. En 1857 oni konstruis turon el ligno, kiu cindriĝis en 1865. Post 2 jaroj la preĝejo mem estis renovigita, samtempe apude sonorilostablo estis konstruita. Inter 1992 kaj 1996 la konstruaĵo ricevis novan tegmenton, poste ankaŭ la plena preĝejo renoviĝis. Pro tiu laboro la konstruaĵo ricevis premion "Europa Nostra".
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en rando de la vilaĝo. En la korto apud la preĝejo situas la menciita sonorilostablo. En mezo de la fasado la enirejo funkcias, super la pordo alero estas videbla. La navo formas brikon, ekstere ĝi estas apogata per pilieroj. La absido estas oklatera. Sub la preĝejo estas mezepoka tombo. Ankaŭ kvadrata sakristio aliĝas la la navo.
Thierry Amiel
Thierry AMIEL estas franca kantisto, kiu naskiĝis la 18-an de oktobro 1982 en Marsejlo (Francio). Dum la unua televida elsendo "À la recherche de la Nouvelle Star" ("Serĉade de la nova Stel-kantisto") en 2003, li gajnis la duan premion. Li eldonis du kant-albumojn (KD-formatajn), en 2003 kaj 2006.
Taglibro
Taglibro estas persone skribita notaĵo pri la eventoj dum diversaj tagoj. Kutime homoj skribis ĝin pro sia memkonscio aŭ ĉar skribadi ofte ŝajnas helpi kontraŭ la ĉiutagaj problemoj de la vivo. Taglibroj ankaŭ ekzistas kvazaŭ enretaj versioj, kiel ekzemple ĉe LiveJournal, kie oni mem eblas reguli, kiu kapablas legi ĝin.
Historio
ankaŭ personaj taglibroj de "ordinaraj personoj" de pasintaj epokoj iĝas poste valoregaj dokumentoj por historiistoj, ekzemple
Prezmekanismo
Prezmekanismo estas ekonomika esprimo kiu rilatas al la maniero laŭ kiu la prezoj de krudvaroj influas la postulon kaj liveradon de varoj kaj servoj. Prezmekanismo influas kaj aĉetantojn kaj vendistojn kiuj negocas prezojn de varoj aŭ servoj. Prezmekanismo aŭ merkat-bazita mekanismo rilatas al vasta gamo de vojoj kongruigi aĉetantojn kaj vendistojn tra prezoŝpara porciigo.
La unuaranga avantaĝo de tia metodo estas tiuj kondiĉoj kiuj estas aranĝitaj anticipe kaj transakcioj povas daŭrigi kun neniu plua permeso aŭ aprobo de iu partoprenanto. Kiam ajnaj oferto kaj demando estas kongruaj, transakcio okazas, en la plej multaj kazoj aŭtomate.
Josef Kozeny
Josef Kozeny estis aŭstria fizikisto (naskisĝis en 1889, mortis en 1967). Nuntempe li estas ĉefe primemorita pro la ekvacio Kozeny-Carman pri la fluaĵfluo en pakita tavolo de solidoj.
Kálmán Balla
Kálmán Balla, laŭ hungarlingve kutima nomordo Balla Kálmán estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro. Lia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Balla Kálmán Károly Endre, lia edzino estis Erzsi B. Marton, lia avo estis Károly Balla (aktoro).
Kálmán Balla naskiĝis la  en Alsónémedi, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Balla frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li estis nelonge administracia policano. Li akiris diplomon en Teatra Lernejo en 1890, poste li aliĝis al trupo en Kolozsvár. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li estis teatrestro en Győr (1901–1903), Zombor (1904, 1913–1917), Miskolc (1905–1907), Pozono (1907–1911), Sopron (1917–1919). Intertempe li estis ĉefreĝisoro de Teatro Magyar inter 1911–1913. En 1919 li laboris en filma produktejo en Berlino. En 1922 li estis kabaredestro, ekde 1926 librotenisto, fine post 2 jaroj li pensiuliĝis.
Li edziĝis en 1897, 1912 kaj 1922.
Mériel
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mériellois.
(19677) 1999 RN168
(19677) 1999 RN168 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sausset-les-Pins
(jen france, okcitane -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Lao Airlines
Lao Airlines (laose ການບິນລາວ) estas la nacia flugkompanio de Laoso, kun sidejo en Vjentiano. La flugkompanio ofertas 10 enlandajn flugojn kaj internaciajn al Kamboĝo, Ĉinio, Tajlando kaj Vjetnamio. Ĝia ĉefa operaciejo estas la Internacia Flughaveno Wattay, Vjentiano. Ĝi estis fondita en kaj ekfunkciis en 1976 sub la nomo Lao Aviation.
Memorindaj anarkiistoj kaj anarkiisma esperantismo
Memorindaj anarkiistoj kaj anarkiisma esperantismo estas liberecana antologio kun tekstoj de Federica Montseny kaj Dolors Marín kompilitaj, tradukitaj kaj komentitaj de Miguel Fernández. La tekstoj estas "Vida y obra de Anselmo Lorenzo" [Vivo kaj verko de Anselmo Lorenzo], de Federica Montseny, kaj "Comunismo autoritario y comunismo libertario" [Aŭtoritatisma komunismo kaj liberecana komunismo], de Max Nettlau, kun antologiinda prologo de la sama aŭtorino: nome "Max Nettlau o la lección de la modestia" [Max Nettlau aŭ la leciono pri modesto]. La libro Anarquistas: Un siglo de movimiento libertario en España [Anarkiistoj: Unu jarcento da liberecana movado en Hispanio] aperis en 2010, kadre de la centjara jubileo pri la fondiĝo de la hispana anarki-sindikatisma sindikato CNT. Temas pri interesplena traktato, kiun ĝia aŭtorino, Dolors Marin, verkis kiel doktoran disertacion. En ĝi legeblas multpaĝa ĉapitro, la dua, dediĉita al anarkiismo kaj la planlingvoj Esperanto kaj Ido.
Marília
Marília estas for de la subŝtata ĉefurbo (San-Paŭlo) 443 kilometroj per aŭtovojo; 529 kilometroj per fervojo kaj 376 kilometroj per rekta linio.
La municipo de Marilja estas kunmetita el la distriktoj Amadeu Amaral, Avencas, Dirceu, Lácio, Padre Nóbrega, Rosália kaj la ĉefa distrikto.
Klimato
La urba klimato de Marilja estas tropika kun la sekvaj karakterizaĵoj: La averaĝa jara temperaturo estas 20 ° C. La plej varma monato estas januaro kun averaĝo de 25,7 ° C, la plej malvarma monato junio kun averaĝo de 15,2 ° C. La absoluta maksimumo ĝis nun estis 39,4 ° C, kaj la absoluta minimumo -3.6 ° C.
Hidrografio
Peixe-rivero
Aguapeí-rivero
Lenke Egyed
EGYED Lenke [edjed] estis hungara aktorino naskita en Marosvásárhely la 4-an de novembro 1881 kaj mortinta en la 1-an de septembro 1961 en Budapeŝto.
Kariero
Ŝi debutis en trupo de Ignác Krecsányi en 1898. Ŝi ludis longtempe en provinco: Miskolc, Debrecen, Pécs, Szeged. Poste ŝi vivis en Budapeŝto kaj ludis en Magyar Műszínkör, Új Thália, Bethlen téri Színház, Teatro Városi, Teatro Belvárosi, Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Madách.
Ŝi edziniĝis en 1903.
La Maŝinaro de Libereco
ISBN 0-8126-9069-9 (angla)Interesega kolekto de eseoj de David Friedman pri la privatigado de preskaŭ ĉio. Ĝi esploras la sekvojn de libertarianisma penso, kaj proponas lian personan deklaron pri la kialo de sia elektado por esti libertarianisto.
Friedman estas profesoro de juro ĉe la Universitato de San-Klaro. Pli frue en lia kariero li estis profesoro de ekonomiko, kaj multe de liaj argumentoj favore al libertarianismaj aliroj restas sur iliaj ekonomikaj sekvoj. Friedman estas majstro pri ekonomika rezonado kaj iliaj argumentoj estas tre konvinkaj.
Iom de la pli interesaj temoj en la libro inkluzivas la privatigadon de juro (kaj leĝdonado kaj efektivigo de leĝoj) kaj la komplikan problemon de provizado de publikaj komercaĵoj (ekzemple, nacia defendado) en pure libertarianisma socio.
Vidu ankaŭ: private produktata leĝo
(17382) 1981 EH11
(17382) 1981 EH11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
David Friedman
David Friedman estas la filo de Milton Friedman, kiu gajnis la Premion Nobel de Ekonomiko en 1976.
Li ankaŭ longatempe estas membro de la Socio por Kreema Anakronismo, kie li estas konata kiel Cariadoc of the Bow (Kariadok de la Bow).
Eritakoj
La Eritakoj (konata almenaŭ ĉe du el la tri specioj kiel Ruĝgorĝuloj) estas malgranda genro de paserinaj birdoj nome Erithacus, iam klasita kiel membroj de la familio de Turdedoj, sed nuntempe konsiderata kiel membro de la Muŝkaptuledoj kiel la aliaj Saksikolenoj.
La tri specioj estas la jenaj:
La du specioj de Azio estis iam konsiderataj kiel membroj de la genro Luscinia; ŝajne, ambaŭ genro bezonas disiĝi kaj rearanĝiĝi. La eŭropaj specioj estus la ununuraj restantaj en Erithacus, dum la orientaziaj specioj estas proksime rilataj al kelkaj specioj de la regiono nuntempe klasitaj kiel Luscinia, ekzemple la Blua siberia najtingalo (Luscinia cyane) kaj formus novan genron.
La genro Erithacus estis kreata de la franca naturalisto Georges Cuvier en 1800, donante al la birdo ties nunan sciencan nomon de E. rubecula.
La tri specioj estas fortikaj malgrandaj birdoj kun rekta stareca sinteno kaj mallonga ofte skuata vosto. Ili havas brunan dorson, kaj ruĝaj aŭ nigraj vizaĝo kaj brusto kontraste kun blankecaj aŭ grizaj subaj partoj. La inoj de la aziaj specioj estas multe pli senkoloraj ol la maskloj, sed ĉe la Eŭropa ruĝgorĝulo la diferencoj inter seksoj estas malgrandegaj kaj limigitaj al la formo de la limo inter la ruĝa kaj bruna plumaro en la frunto. La Eŭropa ruĝgorĝulo kaj la Japana ruĝgorĝulo ja havas ruĝajn brustojn kaj meritas ĉu la nomon de Eritakoj ĉu la nomon de Ruĝgorĝuloj, sed, kvankam la plej konata specio de la Eŭropa ruĝgorĝulo preskaŭ nomigas la genron, la Rjukjua eritako havas nigran bruston kaj ne povas esti nomata ruĝgorĝulo, sed nur laŭ la scienca nomo eritako.
La specioj de la genro Erithacus estas teritoriemaj arbaraj birdoj kiuj konstruas tasforman neston en truo aŭ surgrunde, kaj havas vivesperon de nur unu jaro. Ili serĉas insektojn, vermojn kaj aliajn senvertebrulojn el malalta ripozejo, kaj manĝas ĉefe surgrunde, saltetante sur siaj fortaj kruroj kun oftaj haltoj.
Imperio
Imperio estas granda, multetna regno, kies politika strukturo estas tenata kuna per trudpremo. (Komparu kun federacio, kie granda multetna ŝtato baziĝas sur reciproka konsento inter la partoprenantoj.)
La moderna termino venas de la latina imperium ("imperiumo"), kiu estis fabrikita por eble la plej konata ekzemplo de tia politika strukturo, la Romia imperio, fondita en -31. Tamen, la efektiva politika koncepto antaŭas la Romianojn je kelkmilo da jaroj. Probable la unua ekzemplo estis la Akada Imperio de Sargono de Akado.
Imperio povas havi kelkajn formojn. Tradicie, imperioj estas regataj de potencaj monarkioj, sub la gvido de hereda (aŭ iakaze, mem-deklarita) imperiestro. Historie, la plejparto de la imperioj estiĝis kiel rezulto de tio, ke milite forta regno konkeras aliajn regnoj kaj inkluzivas ilin en pli grandan politikan union. Ofte ĉi tiaj multetnaj estaĵoj estis fortigitaj per la enkonduko de komuna religio, kiel okazis sub Konstanteno la 1-a de la Romia Imperio.
La malkovra de la Nova Mondo provizis eblecon al multaj eŭropaj regnoj komenci programojn de imperiismo laŭ alia modelo, koloniismo. Laŭ ĉi tiu modelo, regataj regnoj estis laŭjure subalternaj al la imperia ŝtato, anstataŭ laŭfakte kiel en pli fruaj imperioj. Tio kondukis al multe da indigno ĉe la klientaj regnoj, kaj tial probable al la fina forpaso de ĉi tiu sistemo en la frua 20-a jarcento.
Alia problemo de la eŭropa imperia modelo eblas priskribi kiel fuŝdislimado. Pro la oportuneco, imperia potenco emis dislimi klientajn ŝtatoj surbaze sole de la oportuneco de geografio, kaj malatendis grandegajn kulturajn diferencojn en la rezulta regiono. Ekzemplon de la sekvantaj problemoj eblas vidi en Hindio. Iam parto de la Brita imperio, post kiam Hindio gajnis sian sendependecon ĝi rapide krevis laŭ kulturaj linioj, produktante la landon Pakistano, kiu poste krevis denove, kio rezultigis la landon Bangladeŝo.
La ideo de "imperio" en la moderna mondo, kvankam ĝi ankoraŭ ekzistas politke, perdas koherecon semantike. Ekzemple, eksa Sovetunio taŭgas al multaj el la kriterioj de imperio, sed tamen ne pretendis estis imperio, nek estis regata de tradicia hereda "imperiestro" (vidu: Soveta Imperio). En la frua 21-a jarcento, oni povas vidi emojn alludi Usonon kiel imperion, laŭ la libro Empire (Imperio) de Antonio Negri kaj Michael Hardt.
Laŭ diro de Edward Said, ĉiu imperio diras al si mem kaj al la mondo, ke, malsame al ceteraj imperioj, ĝia celo ne estas ŝteli kaj regi sed eduki kaj liberigi.
La Unua mondmilito estis batalo inter multaj imperioj, post kiu, pluraj malaperis.
Subimperio estas regno kiu ludas imperie rilate al aliaj malpli potencaj sed dependas de pli potenca imperio. Ekzemple, dum Malvarma milito, Sudafriko kaj Kubo batalis en Angolo anstataŭ Usono kaj Sovetio, respektive.
Malsamaj specoj de imperioj - la diktatoraj kaj la juraj
La imperioj povas esti karakterizitaj en du manieroj - diktatoraj imperioj kaj juraj imperioj. En la unua grupo inkluzivas la asirian, helenisman, kartagan, mongolan, hispanan kaj rusan imperioj. La dua grupo aperis kun Romio kaj ĝi inkluzivas romian, bizancan, Abasidan, otomanan, kaj la brita. La diferenco inter la du aliroj kuŝas en ilia malsama rilato al la civitano de la imperio, al la leĝo kaj al la strukturo de la imperio mem. Diktatura imperio temigas akirado de kontrolo kaj nenio alia. Ĝi povas havi ambicion disvastigi kaj promocii certan civilizacion (Hispanio kaj Katolikismo, Aleksandro la Granda kaj Helenismo) sed preter la realigo de ĉi tiuj ambicioj, ĝi ne provas konstrui la socion laŭleĝe bonordan. La ĉefa intereso de la imperio estas en la povo de la reganto fronte al liaj subularo kaj kontraŭe al aliaj superpotencoj. Leĝa imperio, aliflanke, interesiĝas pri konstruado de socio kiel universala afero. Ĝia celo estas regigi sian juron kaj leĝaron kaj konstrui socian referencsistemon. Kvankam tia imperio ne postulas subtenon por demokratio tamen povas subteni liberalismon kaj la liberan merkaton (ĉefa ekzemplo estis la brita imperio) aŭ ĝeneralan juron (la romia juro). Tiel la britoj kontrolis liberan komercon tra la tuta imperio kaj jen kiel la otomanoj instalis islaman leĝaron tra la Otomana Imperio. Historia ekzameno de imperioj postulas ekzamenon de la celoj de la regantoj kaj la rilatoj kiuj regis en la imperion.
Filisur
Filisur estas komunumo de la komunumaro Bergün kaj la distrikto Albulo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 456 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Filisur situas en la Albulovalo ĉe la kunfluejo de la riveroj Landwasser, kiu formas la sudan komunumolimon, kaj Albulo. La vilaĝocentro de Filisur situas norde de la rivero Albulo sur alta teraso. Al la komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝeto Jenisberg sur alteco de 1504 m s.m. je la suda flanko de la rivero.
Najbaraj komunumoj
Filisur limas en nordo al Schmitten, en nordoriento al Davos, en oriento al Bergün/Bravuogn, en sudo al Tinizong-Rona, en sudokcidento al Savognin, en okcidento al Tiefencastel, kaj en nordokcidento al Alvaneu.
Lingvoj
Dum Filisur estis origine romanĉlingva, la montvilaĝeto Jenisberg estis valza fondaĵo kaj tial tradicie germanlingva. Pro la formigro de indiĝenoj ĉefe pro ekonomiaj kialoj kaj almigro de laborfortoj en la turisma sektoro el la Svisa Mezlando, la nombro de la romanĉlingvanoj konstante malkreskis dum la 19-a kaj 20-a jarcento. En la jaro 1880 parolis ankoraŭ 36,5% de la loĝantaro la romanĉan. Okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 la parto de la romanĉlingvanoj falis al 3,0%, dum parolis 84,55 % la germanan kaj 6,65% la italan.
Trafiko
Tra Filisur pasas la vojo n-ro 749 de Tiefencastel tra Albulopasejo al Engadino. Paralele al la pasejvojo kondukas la fama Albulolinio de Retia Fervojo. Ek de la jaro 2008 tiu fervojlinio estas Monda Heredaĵo de UNESKO. Alia linio de Retia Fervojo de Filisur kondukas al Davos tra la valo de la rivero Landwasser.
Historio
La unua dokumenta mencio de Filisur datiĝas el la jaro 1262 kiel villa Fallisour. Dum mezepoko en Filisur setlis romanĉlingvanoj dum en Jenisberg ekloĝis valzoj. La Kastelo Greifenstein, kiu situis supre de Filisur estis en la 12-a jarcento sidejo de vokto. En la jaro 1394 la Senjorujo Greifenstein estis akirita de la episkopejo Koiro, kiu instalis en la kastelo la administran centron de la regiono. en la jaro 1537 la civitanoj de Filisur sin liberaĉetis de la episkopa servuteco.
Kulturo
En la 1950-aj jaroj sur la alpopaŝtejo Falein estis filmita la unua filmo pri la romano Heidi de Johanna Spyri.
Steleo de Merneptah
La Merenptah-steleo (Venka steleo de Merenptah) estas enĉifraĵo de Merenptah, antikva egiptuja faraono (regis de 1213 a.K.–1203 a.K.) sur dorsa flanko de nigra granita steleo (318x163 cm) de Amenhotep la 3-a. Ĝin malkovris Flinders Petrie en Tebo, en 1896. La plimulto de la hieroglifoj sciigas pri militiro de Merenptah kontraŭ la libianoj, sed ĝi famiĝo estas dankebla al tio, ke oni povas deĉifri nomon de Izraelo, kio estas ties unua skriba mencio en la historio kaj la sola en egiptaj verkoj.
La steleo kaj la teksto
La stelelo altas 318 cm kaj larĝas 163 cm. Ĝi estas datata je 5-a regjaro de Merenptah, tria monato de sezono semu, je ties 3-a tago (ĉ. majo 1209/1208 a.K.). La teksto komenciĝas per laŭdado de prodaĵo de Merenptah, sciigas pri la eventoj kaj finas per poeta teksto, simile al samepokaj steleoj.
Malkovro
La steleon malkovris en 1896 Flinders Petrie, en la unua korto de la morta templo de Theba de Merenptah. Ĝi estas hodiaŭ videbla en la Egipta muzeo en Kairo. Fragmento de ties kopiaĵo estis trovita en la templa komplekso de Karnak.
Flinders Petrie petis la kunlaboriston, germanan lingvistikon Wilhelm Spiegelberg por traduki la tekston de la steleo. La nomon de la ĝis tiam nekonata, venkita tribo I.si.ri.ar Flinders Petrie identigis kun tiu de Izraelo kaj Spiegelberg interkonsentis pri tio. „Tio plaĉos al la pastroj” diris Petrie, pli poste konstatis: „tiu steleo iĝis pli konata, kion mi trovis. La plej frua mencio de Israelo iĝis kovrilpaĝa artikolo en la anglaj ĵurnaloj.
Teorioj pri mencioj de Izraelo
Post Izraelo oni ne metis la determinaĵon, signifantan landon, dum la aliaj nomoj havas tion. Post Izraelo staras la determinaĵo de popolo, kio povas signifi, ke tiutempe oni traktis ilin kiel popolon (bele kiel nomadojn), sen konstanta urboŝtato.
Estas diskutata, ĉu Merenptah vere gvidis militiron al tiu regiono aŭ nur notis la ekzistantan staton, ĉar lia patro Ramses la 2-a mencias sur lia steleo pri la batalo de Kadeŝ, ke tiu areo estas sub lia potenco. Eblas, Merenptah nur detruis nur ribelon.
Bangkok Airways
Bangkok Airways Co., Ltd. estas regiona flugkompanio kun sidejo en Bangkoko, Tajlando. Ĝi okazigas regulajn flugojn al 20 lokoj de Tajlando, Kamboĝo, Ĉinio, Japanio, Laoso, Maldivoj, Mjanmaro, Singapuro kaj Vjetnamio. Ĝia operaciejo estas la Flughaveno Suvarnabhumi, Bangkoko. La flugkompanio estis fondita en 1968 kiel Sahakol Air.
Eksteraj ligiloj
Bangkok Airways
Mihály Eisikovits
EISIKOVITS Mihály [ejŝikoviĉ] estis rumanuja hungara komponisto, dirigento naskita en Balázsfalva la 8-an de oktobro 1908 Kaj mortinta en Kluĵo la 13-an de januaro 1983.
Kariero
Ekde 1948 ĝis 1950 Mihály Eisikovits estis dirigento de Kolozsvári Állami Magyar Opera, ekde 1950 profesoro, poste dirigento de la Muzika Altlernejo de Kluĵo. En 1957 li ricevis ŝtatpremion. Li komponis operojn, simfonian muzikon, ĥorkomponaĵojn, kamermuzikon kaj instrumentajn komponaĵojn.
György Hajnóczky
György Hajnóczky naskiĝis en 1963 en Budapeŝto.
Biografio
György Hajnóczky frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon (MD) en Universitato Semmelweis en 1987. Li kandidatiĝis (CSc) en 1997. Li instruas kaj esploras en Universitato Jefferson, kie li okupiĝas precipe pri mitokondrioj. Li ricevis akademian stipendion en 1987, ekde 1997 usonajn premiojn.
Gyula Szádeczky-Kardoss
SZÁDECZKY-KARDOS Gyula (sa:decki-kardoŝ) estis hungara geologo, mineralogo, universitata profesoro naskita en Pusztafalu la 30-an de decembro 1860 kaj mortinta en Koloĵvaro la 8-an de novembro 1935. Li estis la pli juna frato de Lajos Szádeczky-Kardoss, la patro de Elemér Szádeczky-Kardoss.
Biografio
Gyula Szádeczky-Kardoss finis la universitaton en Budapeŝto, kie li havigis diplomon de instruisto kaj doktoradon pri filologio. Ekde 1884 li estis asistanto en la katedro de mineralogio-geologio. Dum lia studvojaĝo en Francujo influis lin ĉefe Michel Lévy kaj Lacroix. En 1885 li gajnis la privatprofesaran kvalifikon pri la petrologio. Inter 1896 kaj 1918 li estis universitata profesoro de la Universitato de Koloĵvaro kaj direktoro de la Mineraltenejo de la Erdélyi Nemzeti Múzeum. Ekde 1883 li estis ano, poste eterna ano de la Geologia Asocio.
Geografio de Hispanio
Situanta en Okcidenta Eŭropo, Hispanio okupas la plejparton de la Iberia duoninsulo kaj, ekster ĝi, du ĉefaj arkipelagoj (Kanariaj Insuloj en Atlantiko kaj Balearoj en Mediteraneo), du urboj, Ceŭto kaj Melilo, en la nordo de Afriko, la insulo Alborano kaj serio da insuloj kaj insuletoj kiuj troviĝas antaŭ la duoninsula marbordo, kiel la insuloj Kolumbretoj. Krome, ĝi havas malpli grandajn nekontinentajn posedaĵojn kiel Ĉafarinoj, la roko Vélez de la Gomera kaj la roko Alhucemas, ĉiuj ili antaŭ la afrika marbordo.
Laŭ teritoria grando, ĝia estas la kvara lando de Eŭropo post Rusio, Ukrainio kaj Francio, kaj la dua de la Eŭropa Unio.
La fizikaj limoj de Hispanio estas la jenaj: okcidente, Portugalio kaj Atlantiko; Mediteraneo oriente; la Ĝibraltara Markolo, Atlantiko kaj Mediteraneo sude; kaj Pireneoj, kune kun la Biskaja Golfo norde.
Klimato
Hispanio havas diversan klimaton laŭlonge de ĝia teritorio. La mediteranea klimato regas preskaŭ ĝian tutan geografion. La suda marbordo kaj mediteranea havas klimaton kiu estas nomata "marborda mediteranea klimato" kiu ankaŭ troviĝas en la Valo de Guadalquivir: leĝeraj temperaturoj, abunda pluvado dum la tuta jaro escepte de la somero.
En la interno de la duoninsulo la klimato estas pli ekstrema, tie troviĝas la kontinenta mediteranea klimato, kiu ampleksiĝas al preskaŭ la tuta duoninsulo, malaltaj temperaturoj dum vintro, altaj dum somero kaj neregula pluvado (depende de la geografia situo). Ĝenerale, la okcidentaj regionoj ricevas pli da pluvado ol la orientaj. Tiamaniere, Galegio kaj la Kantabra Maro posedas oceanan klimaton, karakterizita de abunda pluvado dum la tuta jaro ĉefe dum vintro, kaj temperaturo relative malvarmeta.
La montara klimato troviĝas en la altaĵoj, Kantabra Montaro, Pireneoj, altaj pintoj de la Iberia Montĉenaro, Centra Sistemo de Hispanio kaj Betika Montĉenaro, kaj ankaŭ en altaĵoj de Kanarioj, kie ankaŭ estas malaltaj temperaturoj (vintroj malvarmaj aŭ tre malvarmaj) kaj pluvado ĝenerale abundega.
La aridaj klimatoj aŭ duonaridaj (malpli ol 300 mm jare) troviĝas en kelkaj lokoj de la duoninsula oriento: Almerio (dezerto de Tabernas ) aŭ la Natura Parko Cabo de Gata-Níjar (kie registriĝas malpli ol 200 mm jare), Granado (Guadix), Murcio, Alikanto kaj Valo de Ebro kie la efekto Foehn estas la ĉefa kaŭzanto de tiom malaltaj pluvadoj.
La subtropika klimato estas karakterizo de Kanarioj, kun varmaj temperaturoj dum la tuta jaro kaj malmulte da pluvado (pli abundaj en la okcidentaj insuloj). Tamen, tiu klimato ankaŭ troviĝas en la sudaj marbordoj de la duoninsulo (Malago, Granado, Almerio), kie la temperaturo estas relative varma sed la pluvado estas pli abunda ol en Kanarioj.
Teritoria organizo
Hispanio estas ŝtato teritorie organizata en 17 aŭtonomaj regionoj kaj 2 aŭtonomaj urboj. La titolo 8 de la konstitucio starigas la teritorian organizadon de la ŝtato laŭ municipoj, provincoj kaj aŭtonomaj regionoj, ĉi lastaj kun la rajto pro koncernaĵoj al iliaj propraj aferoj kun ampleksa aŭtonomio, leĝdona povo, buĝetoj, administraĵoj kaj plenuma povo koncerne al la ekskluzivaĵoj kiujn la ŝtato garantias al ili per la Konstitucio kaj ĉi aŭtonomia statuto. Kvankam Navaro ne fariĝis aŭtonoma regiono, sed Forua Komunumo, kaj pro tio ĝi ne havis sian aŭtonomian statuton, sed ĝi plibonigis la tradiciajn foruajn rajtojn, malgraŭ tio ĝi estas konsiderata kiel aŭtonoma komunumo je ĉiuj niveloj, laŭ interpreto de la Konstitucia Tribunalo.
Ĉiu aŭtonoma komunumo estas formata de unu aŭ pluraj provincoj, entute 50.
Ekde 2003 adoptiĝis la "Nomenklaturo de Unuiĝoj Teritoriaj Statistikaj ", aŭ unuaĵoj NUTS, el tri niveloj, kun statistikaj celoj laŭ la eŭropa regularo kaj fiksita de la Eŭrostat. La 50 hispanaj provincoj kaj la 2 aŭtonomaj urboj estas klasifitaj en la niveloj NUTS-3; la 17 regionoj en la nivelo NUTS-2; kaj por la niveloj NUTS-1 kreiĝis grupoj de aŭtonomaj komunumoj.
Stacio Minase
Stacio Minase (japane: 水無瀬駅 [Minase-eki], angle: Minase Station) estas fervoja stacio en Ŝimamoto, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Lutter (Eichsfeld)
Lutter estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Uder, ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj, kun administra centro en la samnoma komunumo Uder.
Fuĵimi (Nagano)
Fuĵimi (富士見町 Fujimi-machi) estas japana urbeto en Suŭa-distrikto, gubernio Nagano.
La, la urbeto havis taksatan loĝantaron de 14 726 homoj, tie estas, por areo de 144,76 , 102 loĝantoj / km².
Lopuĥiv
Lopuĥiv (Лопухів, Brusztura [brustura]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
Situo
Bedevlja situas laŭ rojo fine de sakovojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1638. En 1910 vivis en Brusztura 1655 loĝantoj (1333 rutenoj, 266 germanoj, 54 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Taracköz, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Lopuĥiv. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Grisolles (stacidomo)
Grisolles estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en , en departemento Tarn-et-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
16901 Johnbrooks
16901 Johnbrooks estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras John J. Brooks, mekanikan inĝenieron kaj amatoran astronomon en la kampo de la ĉe la Astronomia Grupo de Santa Barbara. Li kunfondis malgrandan varomarkon de, kiu, en 1991, disvolvis aparataron por stela spurado, permesante la ekon de la "ŝargkuplitan revolucion" en la mondo de la amatoraj astronomoj.
Fernando Marinho
Fernando José Galvão Marinho (1933-2011) mortis la 10-an de februaro 2011 en Rio-de-Ĵanejro. Emerita oficiro, li prezidis Brazilan Esperanto-Ligon de 1982 ĝis 1985.
Li grave rolis por la reunuigo, en 1986, de la landa movado, antaŭe dividita en Brazila Esperanto-Ligo, Brazila Konsilantaro de Esperanto kaj Kultura Kooperativo de Esperantistoj. Li sukcesis akiri elsendotempon por Esperanto-programo en Radio Copacabana (1983-1985) kaj kompilis la libron Nãosó idealistas, mas realizadores (Ne nur idealistoj, sed realigantoj; 1995). Jam frue li malkovris la potencialon de Interreto, starigante la retejon Sementeira (Semejo) en 1997. Ekde 2006 li verkis blogojn, i.a. adapte tradukante Gazetarajn Komunikojn de UEA. Li gvidis LKK de la 36-a Brazila Kongreso en Petrópolis (2000), urbo en kiu li estis tridekon da jaroj vicdelegito kaj fakdelegito pri instruado.
James Bulwer
Bulwer naskiĝis ĉe Aylsham en Norfolk kaj studis ĉe la Jesus College (Kembriĝo). Dum sia vivo ĉe Kembriĝo li eklernis pentradon el fama pejzaĝa artisto John Sell Cotman, kaj iĝis membro de Linea Societo pro sia intereso pri moluskoj, kaj unu el liaj tri proponintoj estis William Elford Leach.
En 1818 li iĝis diakono kaj en 1822 pastro. En 1823 li iĝis parokestro de Booterstown en Dublino, kaj moviĝis al Bristol en 1831 kaj al St James's Chapel, Piccadilly en 1833. Li pasis kelkajn vintrojn veture en Hispanio, Portugalio kaj en Madejro, foje akompane de la filozofo kaj veturisto Alfred Lyall. Printempe de 1825 Bulwer kolektis specimenon de nekonata petrelo en Madejro. Tiu estis priskribita de Sir William Jardine kaj de P. J. Selby en 1828 kaj ricevis la nomon de Bulvera petrelo. Ankaŭ la petrela genronomoo Bulweria ricevis tiun saman nomon.
Bulwer lasis Londonon en 1839 kaj removiĝis al Norfolk, iĝante pastro de Blickling kaj poste de Hunworth. Li renovigis sian rilaton al Cotman kiam siaj filoj ĉeestis al la King's College School, kaj kelkaj el liaj rakontoj pri Hispanio kaj Madejro inspiris akvarelojn de Cotman.
Filago
Filago estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bonate Sotto, Bottanuco, Brembate, Capriate San Gervasio, Dalmine, Madone, Osio Sopra kaj Osio Sotto. Kristana patroneco estas la doktrino de ĉielenpreno de Maria kaj la sankta Roĥo, kies memortago (tuj post la memortago de la ĉielenpreno) sekve estas la komunuma festotago.
Santiago Texcalcingo
Santiago Texcalcingo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Texcalcingo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 490.
Geografio
Santiago Texcalcingo apartenas al la distrikto Teotitlán al kiuj apartenas entute 26 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2781 loĝantojn. El tiuj estis 1353 viroj kaj 1428 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2020 metroj super la marnivelo.
15412 Schaefer
15412 Schaefer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Santiago Texcalcingo
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2245 indiĝenoj. El tiuj 1810 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1810 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
15412 Schaefer
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan fotiston John P. Schaefer, fondinton, en asocio kun Ansel Adams, de la Center for Creative Photography de la Universitato de Arizono. Li estis prezidanto de la Universitato dum 1971 - 1982, inklude la tempon de formado de la departemento de planedoscienco. Li ankaŭ estis prezidanto de la Research Corporation.
Santiago Texcalcingo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ĥalkidiko
Ĥalkidiko (Χαλκιδική) estas historia pejzaĝo kaj moderna regiona distrikto de Grekio (unu el sume 74 regionaj distriktoj), kiu situas en la sudoriento de la (ene de Grekio norda) moderna administra regiono Meza Makedonio. Ĝis administra reformo de la jaro 2010 la distrikto havis la statuson de provinco, "prefektujo", kiuj greke nomiĝis Νομός, do "nomos".