cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Péter Nádas
Péter Nádas naskiĝis la 14-an de oktobro 1942 en Budapeŝto. De 1984 li loĝas en vilaĝo Gombosszeg.
Biografio
Péter Nádas devenis el juda familio. Li frekventis lernejojn en Budapeŝto poe fotisto kaj ĵurnalisto. Li eklaboris en diversaj revuoj, li havis postenon ankaŭ en teatro. En 1990 li edziĝis. En 1992 li ricevis premio Kossuth, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premion (ankaŭ eksterlandajn premiojn).
Stacio Ōsaka-Abenobashi
Stacio Ōsaka-Abenobashi (japane: 大阪阿部野橋駅 [Ōsaka-Abenobaŝi-eki], angle: Ōsaka-Abenobashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Abeno, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Hans Greiner
Hans GREINER (naskiĝinta ĉirkaŭ 1550 en Langenbach, mortinta antaŭ 1609 en Lauscha; kromnomo Schwabenhans) estis germana entreprenisto kaj vitrofaristo. Unu li ido estis Gotthelf Greiner, porcelaninventisto.
Vivo
Hans Greiner estis naskita ĉirkaŭ 1550 en Langenbach (hodiaŭ parto de la municipo de Schleusegrund). Ĉirkaŭ 1571 li geedziĝis kun Margarethe Mosert (1554-1618), filino de la plej riĉa farmisto de la urbo. Post la morto de lia patro, li iĝis lia posteulo kiel vitrofaristo kaj majstra metiisto ĉe la Langenbach-vitrofarejo, kiun li gvidis ĝis ĝia forpaso en 1589.
En 1590, Hans Greiner kaj lia dungito, la vitromajstro Christoph Müller (ĉ. 1545-ĉ. 1628), konstruis Marktiegel-Hütte Lauscha 1 en areo de la marŝaloj de Pappenheim. Verŝajne pro diferencoj kun la aŭtoritatoj ambaŭ vitromajstroj baldaŭ rezignis pri tiu ĉi fandejo, kiu poste estis malkonstruita. De 1595 Greiner kaj Müller funkciigis la Lauscha-2-vitrofarejon sur la teritorio de la distrikto de Sonneberg, kiu apartenis al la Duklando de Saksio-Koburgo. La 10-an de januaro 1597, Greiner kaj Müller ricevis heredan feŭdan leteron de duko Johano Kazimiro (Saksio-Koburgo), kiu aljuĝis al ili duonon de la fandejo, same kiel tri domojn, tranĉmuelejon, 30 akreojn de kultivebla arbartereno, 42 akreojn de kampoj kontraŭ la sumo de po 12 guldenoj lupago porjara.
La urbo Lauscha eliris el tiu vitrofarejo kaj ĝi ĝis nun estas mondfama pro siaj kristnaskarbornamadoj. Kiel ĉeffirmao, la vitrofarejo mem iĝis modelo por multaj novaj firmaoj en Turingio, plejparte de idoj de Hans Greiner.
Hans Greiner havis dek unu infanojn. Li mortis antaŭ 1609 en Lauscha. Unu el liaj posteuloj, kiu ankaŭ estis nomita Hans (Hanß Jacob) Greiner kaj laŭdire venis de Augsburg, konstruis vitrofarejon en Bavario en la 17-a jarcento, unue en Konstein (Wellheim), en 1648 en Stützerbach kaj en 1649 en Solnhofen, dum lia filo Kaspar transprenis la gepatran entreprenon en Konstein. Lia filo, alia Hans Jakob Greiner, naskiĝis en Konstein en 1648 kaj mortis la 1-an de marto 1707 en Walkersbach kiel vitrofarejestro.
Lepa Radić
Lepa Svetozara Radić (serbe : Лепа Светозара Радић; n. 19-an de decembro 1925 en Gašnica ĉe Bosanska Krupa, Jugoslavio; m. 8-an de februaro 1943 en Bosanska Krupa), estis jugoslava partizanino (liberec-batalantino). Ŝin arestis en aĝo de 17 la germana Wehrmacht, ŝi estis torturita kaj pendumita. Ŝi estis distingita postmorte la 20-an de decembro 1951 per Ordeno de Popolaj herooj.
Vivo
Lepa Radić vizitis post la bazlernejo la dommastruman lernejon de Bosanska Krupa. Ŝia onklo Vladeta Radić estis politike aktiva en la sindikato kaj influis ŝin forte. Ŝi membriĝis en la Komunista Junularo de Jugoslavio kaj en aĝo de 15 jaroj en la Komunista Partio de Jugoslavio. La 10-an de aprilo 1941, Wehrmacht eniris Bosnion en kadro de la Balkana militiro (1941). En novembro, Lepa kaj kelkaj ŝiaj familianoj estis arestitaj. La 23-an de decembro, ŝi povis fuĝi kun sia fratino Dara. Ŝi aliĝis al la 7-a Partizana kompanio. Komence de 1943, ŝi organizis transportojn de malsanuloj en kaŝon dum la batalo de Neretva kaj batalis kiel partizanino kontraŭ la – por ŝi konata pro ties brutaleco kaj militkrimoj – 7-a SS-libervola monta divizio „Prinz Eugen“. Ŝi estis arestita, juĝita je morto post kelktaga torturo kaj pendumita.
Felgyő
Felgyő [feldjO] estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Csongrád (urbo).
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Csongrád troviĝas je 6, Szeged je 53, Budapeŝto je 141 km-oj.
Historio
La alvenintaj hungaroj havis tie komunumon, post la ŝtatiĝo ĝi havis ankaŭ preĝejon. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Post la turka erao familio Károlyi formis biencentron por tabakokulturistoj. La kampoj administre apartenis al Csongrád. En 1948 naskiĝis la memstara vilaĝo.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto, kuracejo.
Famuloj
En Felgyő mortis survoje Zoltán Nemere.
Uauá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Euclides da Cunha. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Glisy
Glisy estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Gliséins.
CAFTA
CAFTA (angle Dominican Republic-Central America Free Trade Agreement, hispane Tratado de Libre Comercio entre Estados Unidos, Centroamérica y República Dominicana) estas komerca traktato inter Usono, Kostariko, Dominika Respubliko, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro kaj Nikaragvo. Ekde aliĝo de la Dominikana Respubliko (2004) la liberkomerca traktato nomiĝas oficiale DR-CAFTA (Dominican Republic - Central American Free Trade Agreement).
Ardan
Ardan (hungare:Árdány ardanj, germane:Garndorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 985 loĝantojn (rumanoj); en 1992 891. Ĝia unua mencio skribe estas en 1319. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Şieu.
Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro
La Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro (portugale Universidade Federal do Rio de Janeiro, UFRJ), ankaŭ nomita Federacia Universitato de Rio-de-Ĵanejro aŭ mallonge Universitato de Brazilo, estas la plej granda federacia universitato en Brazilo. La UFRJ estis fondita la 7-an de septembro 1920 kaj estas konsiderata unu el la plej bonaj altedukaj institucioj en Latinameriko. La sidejo de la universitato situantas en la urbo de Rio-de-Ĵanejro. Krom antaŭgrado kaj postdiplomo, UFRJ enhavas sep muzeojn, precipe la Nacia Muzeo, ok universitatajn hospitalojn, centojn de laboratorioj kaj pli ol kvardek bibliotekoj.
La Nacia Muzeo de la Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro - portugale Museu Nacional da Universidade Federal do Rio de Janeiro - estas laŭ la nomo parto de la Federala Universitato de Rio-de-Ĵanejro. Tamen kaj enlande kaj internacie ĝi kutime konsideratas la Nacia Muzeo de Brazilo.
Hidraŭlika mekanismo
Hidraŭlika mekanismo (aŭ meĥanismo) estas ekipaĵo eluzanta likvon kaj aliajn substancojn en likva stato por transportado de energio el de movanta al movata elementoj kaj por transportado de informoj.
Unu el multaj eblaj ekzemploj estas padela hidraŭlika motoro, do hidraŭlika motoro, kies geometria volumeno estas formata per padeloj, statoro kaj rotoro.
Fundamentaj nocioj
Juntado - Juntenzo - Ŝraŭbumo - Hidraŭlika movilo - Hidraŭlikostatika movilo - Hidraŭlika sistemo - Hidraŭlika cirkvito - Malfermita hidraŭlika cirkvito - Fermita hidraŭlika cirkvito - Regata hidraŭlika cirkvito - Kontinue regata hidraŭlika cirkvito - Nekontinue regata hidraŭlika cirkvito - Neregata hidraŭlika cirkvito - Labora hidraŭlika cirkvito - Rega hidraŭcirkvito - Helpa hidraŭcirkvito - Cirkvito-skemo - Hidraŭelemento - Hidraŭekipaĵo - Nominala valoro - Maksimuma valoro - Minimuma valoro - Labora valoro - Kresta valoro - Premenergio de likvo - Premo de likvo - Transigo de energio - Premdiferenco - Flu-kvanto - Volumena akcelo - Laborspaco - Rezisto - Kontraŭmova rezisto - Kontraŭakcela rezisto - Kontraŭdeforma rezisto - Permeablo - Akceleblo - Kapacito - Interna rezisto - Kontraŭlika rezisto - Interna permeablo - Likpermeablo - Dinamika rezisto - Linearigita rezisto - Dinamika permeablo - Linearigita permeablo - Transigo de povumo - Ĝenerala rendimento - Transigo de flu-kvanto - Flu-rendimento - Transigo de premo - Prem-rendimento - Movo-frekvenco - Transigo de movo-frekvenco - Transmisia rilatumo - Unudirekta fluo - Alterna fluo - Pulsanta fluo - Konstantigita fluo - Nekonstantigita fluo - Flu-karakterizaĵo - Prem-karakterizaĵo
Ĝeneralaj nocioj
Hidraŭlikostatika konvertilo - Pumpilo - Hidraŭlikostatika motoro - Geometria volumeno - Unudirekta hidraŭlikostatika konvertilo - Ambaŭdirekta hidraŭlikostatika konvertilo - Neregebla hidraŭlikostatika konvertilo - Regebla hidraŭlikostatika konvertilo - Mekanike regata hidraŭlikostatika konvertilo - Permane regata hidraŭlikostatika konvertilo - Hidraŭle regata hidraŭlikostatika konvertilo - Pneŭmate regata hidraŭlikostatika konvertilo - Elektre regata hidraŭlikostatika konvertilo - Kombine regata hidraŭlikostatika konvertilo - Hidraŭlikostatika konvertilo kun konstanta flu-direkto - Hidraŭlikostatika konvertilo kun inversigebla flu-direkto - Hidraŭlikostatika konvertilo kun konstanta rotaci-direkto - Hidraŭlikostatika konvertilo kun inversigebla rotaci-direkto - Regata likvo-distribuo - Aŭtomata likvo-distribuo
Pumpiloj, hidraŭlikaj premgeneriloj
Memeksuĉanta pumpilo - Antaŭplenigenda pumpilo - Dentrada pumpilo - Ŝraŭba pumpilo - Padela pumpilo - Piŝta pumpilo - Aksa piŝta pumpilo - Aksa piŝta pumpilo kun oblikva disko - Aksa piŝta pumpilo kun klinita cilindro-bloko - Radiala piŝta pumpilo - Vica piŝta pumpilo - Kombinita pumpilo
Hidraŭlika motoroj
Hidraŭcilindro - Unuflanka hidraŭcilindro - Ambaŭflanka hidraŭcilindro - Teleskopa hidraŭcilindro - Tandema hidraŭcilindro - Unuaga hidraŭcilindro - Duaga hidraŭcilindro - Hidraŭcilindro kun unuflanka amortizado - Hidraŭcilindro kun fiksebla piŝto-pozicio - Hidraŭcilindro kun ŝanĝebla limpozicio - Padela duonturna hidraŭlika motoro - Rotacia hidraŭlika motoro - Dentrada hidraŭlika motoro - Ŝraŭba hidraŭlika motoro - Padela hidraŭlika motoro - Piŝta hidraŭlika motoro - Radiala piŝta hidraŭlika motoro - Pluraga hidraŭlika motoro - Aksa piŝta hidraŭlika motoro - Aksa piŝta hidraŭlika motoro kun oblikva disko - Aksa piŝta hidraŭlika motoro kun klinita bloko - Paŝmova hidraŭlika motoro - Rulpadela hidraŭlika motoro
Hidraŭdinamikaj konvertiloj
Hidraŭdinamika kluĉilo - Hidraŭdinamika variigilo de tordmomanto
Akumuliloj de likvo
Akumulilo de likvo - Rezervujo - Hidraŭakumulilo - Gasa hidraŭakumulilo - Pezaĵa hidraŭakumulilo - Risorta hidraŭakumulilo - Piŝta hidraŭakumulilo - Membrana hidraŭakumulilo - Saka hidraŭakumulilo
Luterana preĝejo (Újpest)
La Luterana preĝejo estas eklezia konstruaĵo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Újpest.
Dia juĝo
Dia juĝo (aŭ ordalo) estis juĝista proceso, en kiu oni petis Dian helpon por pruvi la kulpecon aŭ senkulpecon. Laŭ la religia penso, Dio ne lasas morti la senkulpulon aŭ helpas lian/ŝian saniĝon.
Luterana preĝejo (Újpest)
Historio
La luterana grupo de Újpest konstruis lernejon en 1868, kie oni aranĝis ankaŭ la mesojn. En 1873 la luterana grupo oficiale fondiĝis, ili aĉetis parcelon por preĝejo, laŭ konstruado okazis el kredito. En 1878 la grupo bankrotiĝis, eĉ la grupo neniiĝis. La preĝejo kaj la paroĥejo estis aŭkciitaj. La feran turon aĉetis luteranoj de Vác, en la paroĥejo loĝis ekzemple Árpád Ódry kun Lehel Ódry, en la preĝejo loĝis kaj pentris pentristo Béla Pállik. Lujza Blaha aranĝis kantovesperojn kaj ŝi donacis la enspezojn por reaĉeti la preĝejon. En 1889 la luterana grupo refondiĝis kaj ili reaĉetis la preĝejon. En 1902 ĝi estis pligrandigita. La orgeno alvenis en 1928, ĝi moderniĝis en 1994. Dum la 2-a mondmilito en la konstruaĵo judoj kaŝiĝis. En 1958 interne la muroj estis pentritaj, nova ligna predikejo kaj tablo estis faritaj.
Dia juĝo
Historio
La unua skriba mencio pri Dia juĝo okazis jam en 2100 a.K., en 10-a paragrafo de libro de kodekso de Ur-Nammu, temante pri akvoprovo en rivero. Same aperas en kodekso de Hamurabi el la 18-a jc. aK..
Hidraŭlika mekanismo
Prem-multiplikiloj
Prem-multiplikilo - Rektlinia prem-multiplikilo - Rotacia prem-multiplikilo
Luterana preĝejo (Újpest)
Konstruaĵo
La preĝejo situas laŭ la trotuaro. La fasado estas malsimetria, meze la svelta turo (17 metrojn alta) altiĝas, malsupre la enirejo funkcias. La navo estas nur teretaĝa. Interne la ligna altaro estis farita en 1883. La altara bildo prezentas ĉieleniron de Jesuo. Malantaŭ la bildo situas la enirejo al la turo. La galerio estis farita el ferbetono.
En la preĝejo ofte oni aranĝas koncertojn pri ekleziaj muzikoj. En 2010 koruso ekfunkciis.
Dia juĝo
Historio
Dia juĝo okazis en la antikvo en Ĉinio, Japanio, Hindio kaj Egiptio, dum la grekaj kaj romiaj kulturoj apenaŭ uzis ĝin.
Brugg AG (stacidomo)
Brugg AG estas fervoja stacidomo en Brugg, Svislando.
Hidraŭlika mekanismo
Hidraŭlikaj regelementoj
Hidraŭlika regelemento - Hidraŭlika regelemento por senpera alkonekto de tubkondukiloj - Hidraŭlika regelemento por bateria muntado - Hidraŭlika regelemento kun subplato - Hidraŭlika regelemento por staka muntado - Subplato - Individua subplato - Subplato por seria muntado - Enmeta hidraŭlika regelemento - Valvo - Hidraŭlika logika elemento - Hidraŭlika logika elemento mekanika - Hidraŭlika logika elemento fluida - Hidraŭlika panelo
Flu-kvantaj regelementoj
Diafragmo - Stringvalvo - Flu-reguliga valvo - Flu-dividilo - Brems-valvo
Dia juĝo
Historio
Oni jam disputis la sencon, pravecon de la Dia juĝo en la karolinga epoko, ekz. ĉefepiskopo Agobard de Liono rifuzis la Diajn juĝojn, ĉar li ne trovis por ili antaŭekzemplon en la Biblio kaj eĉ logike kontraŭargumentis. Aliflanke la katolika eklezio - precipe ĉefepiskopo Hinkmar de Reims − apogis la dian juĝon.
Hidraŭlika mekanismo
Premreguligaj regelementoj
Premvalvo - Senpere regata premvalvo - Pilotata premvalvo - Sekuriga valvo - Ellasiva valvo - Premredukta valvo - Teleregata valvo
Dia juĝo
Historio
En la 12-13-a jarcentoj, la Dia juĝado malaperis el la eŭropaj juĝprocesoj kaj en 1215, la Kvara Laterana Koncilio eĉ malpermesis al eklezianoj la partoprenon en Dia juĝado.
Hidraŭlika mekanismo
Regelementoj por flu-barado
Barvalvo - Retroferma valvo - Regata retroferma valvo - Retenvalvo - Apogvalvo - Kompensata valvo - Averia sekuriga valvo - Direkta valvo - Mekanike regata direkta valvo - Permane regata direkta valvo - Hidraŭle regata direkta valvo - Pneŭmate regata direkta valvo - Elektre regata direkta valvo - Pilotata direkta valvo - Pilotvalvo
Regelementoj por aŭtomata regado de laborciklo
Premŝaltilo - Ŝaltvalvo - Malŝarĝanta valvo
Hidraŭlikaj servomekanismoj
Hidraŭlika servomekanismo - Simetrie regata hidraŭlika servomekanismo - Nesimetrie regata hidraŭlika servomekanismo - Pozicia servomekanismo - Rapideca servomekanismo - Forto-servomekanismo - Unukoordinata servomekanismo - Dukoordinata servomekanismo - Plurkoordinata servomekanismo - Servomekanismo regata per stringado - Servomekanismo regata per variigo de geometria volumeno - Mekanika-hidraŭlika servomekanismo - Pneŭmata-hidraŭlika servomekanismo - Elektra-hidraŭlika servomekanismo - Hidraŭlika amplifilo - Duza amplifilo - Duz-klapa amplifilo - Nadla amplifilo - Amplifilo kun nadlo kaj klapo - Reganta glitvalvo - Unueĝa reganta glitvalvo - Dueĝa reganta glitvalvo - Kvareĝa reganta glitvalvo - Hidraŭlika servovalvo - Mekanika-hidraŭlika servovalvo - Elektra-hidraŭlika servovalvo
Elementoj kaj ekipaĵoj por preparado de likvo
Filtrilo - Traflua filtrilo - Apartigilo - Reta filtrilo - Lamenara filtrilo - Pora filtrilo - Gravita apartigilo - Centrifuga apartigilo - Magneta apartigilo - Varmotransigilo - Malvarmigilo - Varmigilo - Perlikva malvarmigilo - Pergasa malvarmigilo
Kondukiloj de likvo kaj iliaj partoj
Kondukilo - Ĉefa kondukilo - Helpa kondukilo - Rega kondukilo - Enira kondukilo - Elira kondukilo - Likaĵa kondukilo - Returna kondukilo - Tubkondukilo - Teleskopa junto - Artika junto - Hoso - Likimuna elemento - Ŝraŭbuma tubjunto - Ŝraŭbuma tubjuntilo - Ŝraŭbuma tubjuntilo kun juntila ŝraŭbingo - Ŝraŭbuma tubjuntilo kun juntila ŝraŭbingo kaj veldota juntkonuso - Ŝraŭbuma tubjuntilo kun juntila ŝraŭbingo kaj lutota juntkonuso - Ŝraŭbuma tubjuntilo kun juntila ŝraŭbingo kaj entranĉa ringo - Flanĝa tubjunto - Rapidkupla fitingo - Aer-ellasa valvo
Jakub Berman
Jakub Berman (naskiĝis la 23-an de decembro 1901 en Varsovio, mortis la 10-an de aprilo 1984 samloke) – pola komunisto juddevena, vicĉefmnistro, parlamentano al Leĝdona Sejmo kaj Sejmo de Pola Popola Respubliko de la 1-a oficperiodo, membro de Armea Komisiono ĉe Politika Buroo de la Centra Komitato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio, superrigardantan Polan Popolan Soldataron de majo 1949.
Vivo
Li naskiĝis en juda familio kiel la filo de Iser kaj Guta, kiuj havis 5 gefilojn. Liaj frato kaj fratino pereis en koncentrejo Treblinka.
En majo 1957, kadre de la degelo de Władysław Gomułka el 1956, estis forigita de PULP. Komence de 1980 vundiĝis dum aŭtomobila akcedento restante kriplulo, dum 1,5 jaro restis en malsanulejo.
Entombigita kun la edzino Gustawa Grynberg (1900–1978), kun kiu havis filinon Lucyna (n. 1929), la edzino de Feliks Tych, direktoro de Juda Historia Instituto.
Valdemorillo de la Sierra
Valdemorillo de la Sierra [baldemoRIjo] (Valeto de la Maŭro aŭ pli malverŝajne Valo de la Maŭreto de la Montaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Esther Duflo
Esther DUFLO (naskiĝis la 25-an de oktobro 1972) estas franc-usona ekonomikistino, kiu estas profesoro pri ekonomiko pri malriĉiga kaj disvolviga ekonomio en katedro Abdul Latif Jameel ĉe la Masaĉuseca Instituto pri Teknologio.
Valdemorillo de la Sierra
Situo
Valdemorillo de la Sierra estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,263 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 70,27 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°02′21″N 1°46′50″Ok.
Historio
En 1480 la senjorlando Moya iĝis markislando kaj inter ties 32 vilaĝoj estis Valdemorillo de la Sierra. En 1521 kelkaj lokanos luktis en la insurekcio komunuma kontraŭ Karolo la 5-a kaj post sia malvenko ili estis kondamnita al punremado. Ĉirkaŭ 1580 la vilaĝo pintis per 580 loĝantoj, kio fluktuis laŭlonge de la historio. ​ Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Valdemorillo de la Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Valdemorillo de la Sierra kie oni alvenis al la nunaj 77.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro rura turismo.
Robert Capa
Robert CAPA ("RObert KApa", baptonomo:  FRIEDMANN Endre Ernő) estis elstara fotisto kaj fotoĵurnalisto dediĉiĝinta precipe al fotado de militoj, naskita en Budapeŝto (Hungario) la 22-an de oktobro de 1913, en familio de S-ro Dezső Friedmann, intelektulo, kaj edzino Julia, vesto-dezajnistino. Robert Capa mortis en Thai Binh (Vjetnamio) la 25-an de majo de 1954.
Endre eklernis fotografion en 1926, danke al samurbanino Eva BESNYŐ (aŭ "Éva Besnyő"), tiame studenta pri tiu ĉi arto. Tri jarojn poste li ekkonis skribiston, eldoniston de revuo Munka, Lajos KASSÁK kiu inicis lin en ĵurnalismon kaj socialismon.
Gambito Evans
La Gambito Evans estas gambito dum ŝaka malfermo. Ĝi estas karakterizita per la movoj (en Algebra notado):
Flein
Flein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo, tuj sude de la eksterdistrikta urbo Heilbronn, kaj estas la administra centro de komunumaro, nomata Gemeindeverwaltungsverband Flein-Talheim, kiu krome konsistas el la najbara komunumo Talheim. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gambito Evans
Ĝi fakte estas daŭrigo de la Itala malfermo, kie blanko oferas la peonon b4 por havi atakon kaj iniciaton.
Alproksimiĝo
La Evans Gambito (ECO C51-C52) estis elpensita de William Davies Evans en la 19a jarcento kaj estis kune kun la reĝa gambito unu el la plej ŝatataj armiloj de la romantika ŝakskolo. Iuj el la plej famaj ludoj en la historio kiel la “ĉiamviva” estis ludataj Gambito Evans. Ĝi estas tre danĝera gambito kaj se nigro ne konas ĝin povas facile fali en perditajn poziciojn ĉar ekzistas taŭgaj respondoj. Ĉiu ludanto de la Giuoco Piano devas esti preta ludi la Gambiton Evans.
La ideo de la Gambito estas oferi la peonon b (sur b4) por allogi la nigran kurieron tie kaj post c3 nigro gajnas tempon por formi potencan moveblan centron kun d4, por ataki la reĝan flankon. Krome kun la malapero de la b-peono la malhelĉela kuriero havas atakan vojon sur la diagonalo a3-f8.
Estas du ĝustaj manieroj batali kontraŭ la Gambito Evans: akcepti ĝin unuflanke aŭ aliflanke rifuzi ĝin, sed certe la plej bona respondo kontraŭ ĝi estas la defendo Lasker.
Robert Capa
En 1930 lia patro sendis lin al Berlino (Germanio) por studi ĵurnalismon. Tien ankaŭ estis vojaĝinta antaŭe Eva Besnyö, grava helpantino por li. Tiutempe li ankaŭ konis S-ron György KEPES -pentristo, fotisto, filmisto kaj artoteoriisto- kiu pruntedonis al li fotilon Voigtländer, unua fotilo por Endre.
Sarutaiá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la mikroregiono Ourinhos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Robert Capa
Li eniris, en 1931 al fotoagentejo Dephot, direktita de Simon GUTTMAN, lernis iom pri procezado de fotofilmoj, kaj per Leica fotilo kaptis la unuajn fotojn kiel profesia fotisto. En 1932 li vojaĝis al Danio, kaj en Kopenhago faris foton pri Trotsky preleganta pri la rusa revolucio la 27-an de novembro; la raporto estis publikigita en Der Welt Spiegel.
En 1933 Endre vojaĝis al Parizo (Francio) kie li ekkonis gravajn fotistojn: David SEYMOUR, Henri Cartier-Bresson kaj André KERTÉSZ, kaj fotistinojn Giselle FREUND kaj Gerda TARO -kiu poste estis lia fianĉino.
<font size="+1">La bapto kiel "Robert Capa" La revuo Vu publikigis en 1934 fotoraporton de lia aŭtoreco. Sed li ne estis sufiĉe kontenta pri la komisiitaj fotadoj nek pri la mono ricevita kiel pago. Krom tio, ekzistis alia hungara fotisto kiu subskribis siajn fotojn per la nomo "Friedman", kaj la nebona kvalito de ties fotoj misefikis sur la fotoj de Endre; do, por diferenciĝi li komencis subskribi siajn fotojn per la nomo "André", kaj publikigis du fotoraportojn sub tiu ĉi nomo. Tamen tiu solvo ankoraŭ ne ŝajnis sufiĉe kontentiga kaj, en 1935, Endre kaj sia fianĉino Gerta Pohorylle elpensis kaŝnomon "Robert Capa"; laŭ legendo imagita de ili: temus pri rafinita usona fotisto kies verko kostus trifoje pli ol la verko de tiu povra hungara fotisto Endre Friedmann. La nova nomo sonis usonece, "Robert" pro la kinoaktoro Robert Taylor, "Capa" memorigis pri la filmoreĝisoro Frank Capra kaj la kuba ŝakludisto Capablanca. Tiam ankaŭ Gerda komencis uzi familinomon "Taro" anstataŭ sian denaskan "Pohorylle"
Li vojaĝis unuafoje al Hispanio en 1935, kie li estis fotonta la Hispanan Enlandan Militon. Tie, la 5an de septembro de 1936 li faris unu el siaj plej famaj fotoj, kiu montras en la aero milicanon Federico Borrel García, precize kiam tiu ĉi, kun fusilo en dekstra mano, saltis en la tranĉeon kie situis la fotisto kaj ricevis mortigan pafaĵon. Kompreneble, tiu foto -"Morto de milicano"- kaptita en monteto Muriano, norde de la urbo Kordovo (Hispanio), nesuperebla ekzemplo de la koncepto "decida momento" de Henri Cartier-Bresson, famigis la fotiston; ĝi estis publikigita en la magazinoj Vu kaj Life.
Li vojaĝis al Ĉinio por partopreni en la filmado de la Dokumenta Filmo La 400 milionoj, direktita de la nederlandano Joris Ivens. Li faris fotoraportojn por Vu, Life kaj aliaj magazinoj.
En 1939 li faris fotoraportojn en Francio kaj en 1940 en Meksiko antaŭ ol reiri al Novjorko. En Meksiko li intencis fotoraporti denove pri Lev Trockij, sed ĉi-lasta estis mortigita la 21an de aŭgusto, antaŭ ol povi aranĝi renkontiĝon.
La Usona Departemento de Justeco sciigis lin en 1942 ke rilate la tiaman mondmiliton, li estis daklarita "enemy alien", t.e.: civitano de lando en konflikto kun Usono, kaj tial devigita resti en Novjorko. Tamen per alia letero, la magazino Collier's volis kontrakti lin por foti kaj raporti pri la milito en Eŭropo, kaj eĉ sendis al li monon, do li malobeis la ordonon pri restado en Novjorko, vojaĝis al Vaŝingtono kaj tie li sukcesis atingi britan pasporton kaj vojaĝi al Britio; poste li enŝipiĝis de tie al la scenejoj de la milito.
Li fotoraportis pri la milito en Nord-Afriko en 1943 kaj poste iris al Italio. Tiam la magazino Collier's lin maldungis: senlabora militfotisto li ekestis, kaj helpe de amikino kontaktis denove magazinon Life pri la ebelco denove labori por tiu. Dume, en la sudo de Italio li sin lanĉis kun paraŝuto, sen antaŭa trejnado tiucela. Tagojn poste li ricevis konfirmon ke Life akceptis liajn servojn kiel militfotisto.
La 6an de junio de 1944 li elŝipiĝis kun armea divizio en Normandio, en "Plaĝo Omaha" -usona kodnomo de unu el la lokoj por elŝipiĝo. Tie li kaptis, per du fotiloj Contax, 106 bildojn (tri filmobendaj ruloj), sed bedaŭrinde la fotolaboratorio de Life misprocezis ilin kaj rezulte nur ok negativoj restis uzeblaj; la ceteraj bruliĝis pro tro da varmo dum sekigado.
En 1945 li travojaĝis regionojn de Francio kaj Germanio kaj fotis scenojn pri la ĵusa liberigo. En Leipzig li kaptis bildon pri la t.n. "lasta mortigito de la milito".
Robert Capa finis sian kontrakton kun magazino Life en 1946. Ankaŭ tiujare li fotis pri la kinfilmo Notorious direktita de Alfred Hitchcock, rolis en kinfilmo Tempation ("Tentado") direktita de Irving Pichel, kaj travivis malfacilan amrilaton kun aktorino Ingrid Bergman; ĉi-lasta afero estis diskonigita nur en 1980 en membiografio de la aktorino.
Li fondis en 1947 kooperativon de fotoĵurnalistoj, nomita agentejo Magnum Photos, kun siaj kolegoj: Henri Cartier-Bresson, David Seymour, George Rodger, Maria Eisner, Bill Vandivert kaj Rita Vandivert. Tiujare ankaŭ estis publikigita lia libro Slightly Out of Focus ("Iomete eksterfokuse").
En 1948 aperis la libro Russian Journal, kun fotoj de Robert Capa kaj tekstoj de John Steinbeck, kun kiu la fotisto vojaĝis al tiama Sovetunio en 1947.
Komisiita de la londona magazino Illustrated, li faris sian unuan vojaĝon al Izraelo, el kio la magazino publikigis liajn fotojn dum jaroj. En 1949 Li faris fotoraportojn pri Pablo Picasso kaj aliaj artistoj, kaj vojaĝis al Maroko, Pollando, kaj Hungario.
La pentriston Henri Matisse li fotis en 1950, kaj laborante por la magazinoj Holiday kaj Illustrated, li faris novan vojaĝon al Izraelo. En 1951 li fotis en Germanio, ne pri bataloj, sed pri skiado, bierfestoj kaj similaj temoj; dum 1952 li fotis precipe por la arkivo de sia agentejo Magnum, kaj en 1953 faris fotojn pri la filmo Beat the Devil, direktita de John Houston, en kiu rolis Humphrey Bogart. Poste li vojaĝis al Japanio.
En aprilo de 1954 li estis en Tokio, tre feliĉa en Japanio, kiel li mem skribis al Werner Bishop kaj diris al sia amiko Hiroshi Kawazoe (関連写真): "Japanio estas paradizo por fotisto". Krom Tokio, li estis ankaŭ en Kioto, Nara, Osaka, Kobe kaj Anagasaki. Fine de aprilo, la eldonisto de Life, Ray Mackland, kontaktis la agentejon Magnum kaj faris oferton al Robert Capa por fotoraporti pri la milito en Vjetnamio, anstataŭante dum 30 tagoj fotiston Howard Sochurek. Li akceptis kaj la 9an de majo alvenis al Vjetnamio. La 25an de majo li portis du fotilojn: unu Contax kun grizfota filmobendo kaj alian Nikon kun kolorfota filmobendo. Tiutage li faris siajn du lastajn fotojn, unu grizan kaj alian koloran pri ok soldatoj. Tuj poste, je la 2:55 p.t.m., li paŝis sur eksplodminon kiu forsaltigis lin mortige. Li falis kun la fotilo Contax ankoraŭ mantenita.
Citaĵoj :
Informofontoj
Libroj:
(18868) 1999 TD101
(18868) 1999 TD101 estas asteroido de ekstera la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Penna Sant'Andrea
Penna Sant'Andrea estas komunumo de Italio.
Catetinho
La Catetinho (: Palaco de Catetinho) estas la unua oficiala loĝejo de la Prezidanto de Brazilo Juscelino Kubitschek. La palaco estis desegnita de Oscar Niemeyer kaj inaŭgurita la.
La nomo devenis de la diminutivo de la palaco Catete en Rio-de-Ĵanejro.
5441 Andymurray
5441 Andymurray estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Catetinho
Ĝi estis konstruita sen komforto por certigi ke la prezidanto estas proksima al la laboristoj, kiuj laboras por konstrui la novan urbon de Braziljo kaj kiuj loĝis proksime en ĉi tiuj kabanoj kaj tendoj.
5441 Andymurray
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan (skotan) tenisiston Andy Murray.
María Corda
María Corda, (korda), origina nomo, Mária Farkas FARKAS Antónia, post edziniĝo KORDA Mária, estis hungaradevena aŭstria-angla filmaktorino. Ŝi naskiĝis en Déva la 4-an de majo 1898 kaj mortis en Thônex la 7-an de februaro 1976.
Biografio
María Corda komencis sian aktoran karieron sub nomo Antónia Farkas en teatroj de Budapeŝto. Ekde 1919 ŝi filmis. Ŝi edziniĝis kun Alexander Korda kaj en 1919 ili forlasis Hungarujon. En Vieno ŝi iĝis filmstelino de Aŭstrio en mutaj filmoj kiel Samson und Delila (1922), Die Sklavenkönigin (1924), Gli ultimi giorni di Pompei (1926). En 1926 ŝi translokiĝis Berlinon, pli poste Londonon kaj Hollywoodon. En 1930 ŝi eksedziniĝis, loksidiĝis en New York kaj ŝi verkis romanojn. En siaj lastaj jaroj ŝi vivis apud Ĝenevo en Svislando.
Fungoroko
Fungorokoj estas izolite starantaj rokoj kun mallarĝa piedo kaj larĝa supera parto, kiuj povas ekesti per diversaj kondiĉoj.
En arida klimato fungorokoj ekestas per grundoproksima ventŝlifado (abrazio). En senvegeta ĉirkaŭejo okazas sabloŝtormoj, kiuj izolite starantajn rokojn pritraktas kiel sabloŝprucigilo. La pli pezaj kaj pli grandaj eroj moviĝas pli proksime al la grundo kaj pro tio ŝlifas la rokon malsupre pli forte ol supre; tie konserviĝas pli da materialo - la "fungo".
En humida klimato fungorokaj formoj povas ekesti sekve de diversaj malmolecoj en la petro. Kondiĉo estas, ke sub malmola tavolo kuŝas pli mola, kiun la veterdisfalo pli forte atakas. Sed pro la klimataj kaj vegetaĵaraj kondiĉoj la formoj estas malpli klare ĉizitaj ol en aridaj ekestokondiĉoj de la dezerto. Ŝanceliĝoŝtonoj estas parenca formtipo.
Ankaŭ rivera erozio kaj ondofrapado en marborda regiono povas generi fungorokojn.
Vrijdagmarkt (Gento)
Historio
La Normanoj iam travintris ĉi tie. Inter la 11-a kaj la 13-a jarcentoj, la placo estis enloĝata: arkeologia esploro, okaze de la elfosado de subtera parkejo, malkovrigis restaĵojn de domoj, rubejojn kaj sterkejojn.
Post 1200, la tuta domaro malkonstruiĝis kaj placo ekestis. Ekde tiam, Gento havis lokon por siaj vendreda bazaro kaj jarbazaro (la 1-an de oktobro, en la tago de la Sankta Bavo); skribita dokumento el 1199 konfirmas tion.
La situo estis bonega: apud la rivero Liso kaj la haveno, kiuj ebligis trafikon de krudmaterialoj kaj finitaj produktoj kaj ankaŭ provizadon de la bazaro.
Margareta de Navaro
Vivo
La filino de Karolo de Orléans (1459-1496) kaj fratino de la reĝo Francisko la 1-a estis surkortege bonege edukita. Ŝi edziniĝis en la 1.12.1509 al Karolo de Valois, duko de Alençon. Post ties morto en 1525 ŝi vizitis la malliberigitan fraton en Madrido kaj denove edziniĝis al Henriko la 2-a, reĝo de de la Reĝlando de Navaro.
Vrijdagmarkt (Gento)
Historio
En la 14-a kaj 15-a jarcentoj popolaj kunsidoj okazis sur la placo: nur viroj, patricioj unuflanke (52 "malgrandaj" negocistoj, gvidataj de ĉefnegocestro) kaj metiestroj aliflanke, kaj poste fulistoj kaj teksistoj, eternaj rivaloj. En 1451, la gentaj komunumanoj restis sur la placo de la 1-a ĝis la 14-a de decembro (en plena vintro!) ... antaŭ ol sukcesi atingi kompromison.
Margareta de Navaro
Vivo
Margareta subtenis kaj protektis poetojn kaj artistojn. Ŝi interesiĝis pri protestantismo, kion atestas ankaŭ ŝia skribitaĵo »Miroir de l'âme de la pécheresse« (Alençon 1531) kaj kiel eble plej malhelpis la persekuton de la protestantoj francaj. Tamen ŝi ne konvertiĝis.
Vrijdagmarkt (Gento)
Historio
Jacob van Artevelde parolis ĉi tie kiel estro al la homamaso. Okazis sur la Vendredobazaro ekzekutoj, diskvaronigoj, senkapigoj, ... sed ankaŭ festoj, akceptoj de ŝtatestroj, procesioj. En la 17-a jarcento, Gento havis 7 placojn por bazaroj: la vendredobazaro ĉiam estis la plej granda.
De 1600 ĝis 1792 statuo de la imperiestro Karlo la 5-a okupis la centron; la francoj anstataŭigis ĝin per arbo. En 1863 la gentanoj inaŭguris statuon de Jakobo van Artevelde.
Hefejo
Hefejo estas ĉefurbo de Anhujo kaj universitata urbo en Ĉinio.
Geografio
Hefejo situas sur ebenaĵo.
Historio
De la 8-a ĝis la 6-a jarcento a.K. Hefejo estis loko de multaj malgrandaj ŝtatoj, kiuj ofte bataladis. Tiu urbo ofte estis sidejo de diversaj ŝtatetoj. En 1912 la fervojaj linioj atingis la urbon. En la malfruaj 1950-aj jaroj fero- kaj ŝtalo-kompleksoj estis konstruitaj kaj evoluis ankaŭ la aluminiindustrio. Ekzistas pluraj universitatoj en la centro.
Klimato
Hefejo havas humidan subtropikan klimaton kun kvar apartaj sezonoj. La ĉiujara averaĝtemperaturo estas 15.7 °C. Ĝia ĉiujara precipitaĵo estas 1,000 mm. La vintroj ĉi tie estas malvarmaj, foje kun neĝo. La someroj estas varmaj kaj humidaj kun temperaturo 37 °C.
Trafiko
Hefejo havas internacian flughavenon. La fervoja, voja kaj ŝipa trafiko estas vigla.
Margareta de Navaro
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 13. Leipzig 1908, S. 279, kio kio legeblas tie ĉi interrete.
1313 Berno
1313 Berno estas malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la svisa urbo Berno, ĉefurbo de la kantono Berno.
Satelito
La luma kurbo, sinkrona kun la eklipsoj, indikas, ke almenaŭ unu korpo estas longforma kaj estas en kaptita rotacio. La diametro de la satelito estas taksata je 10,6 km kaj la duona grandakso de ĝia orbito, je 25 km; ĝia orbita periodo estas egala al la rotacia periodo de la ĉefa korpo : 1,061 ± 0.00004 tago.
Ehm Welk
Ehm WELK [em velk] (naskiĝis la 29-an de aŭgusto, 1884, mortis la 19-an de decembro, 1966) estis germana verkisto. Ehm Welk naskiĝis en Biesenbrow, apud Angermünde en Norda Germanio. Post lernado en la lernejo de sia vilaĝo, li lernis komercan fakon, fariĝis maristo kaj eklaboris kiel ĵurnalisto por diversaj gazetoj.
En 1922 li vojaĝis al Usono kaj Suda Ameriko; unu jaron poste li revenis al Germanio kaj laboris kiel ĵurnalisto kaj verkisto en kaj apud Berlino.
Li verkis du revoluciajn dramojn Gewitter über Gottland (1926) kaj Kreuzabnahme (1927), kiuj malgraŭ sukceso ĉe la publiko kaŭzis skandalojn kaj post mallonga tempo devis malaperi el la teatroj.
En 1934 Ehm Welk devis pasigi mallongan tempon en faŝisma koncentrejo. Kialo estis kritika artikolo direktita al la nazia politikisto Joseph Goebbels Herr Reichsminister, ein Wort, bitte! Dum la tempo post la aresto la nazioj malpermesis al li la verkadon.
Post 1935 Ehm Welk ja rajtis reveni al la verkado, sed la kondiĉo estis, koncentriĝis al ne-politikaj temoj. Dum tiu tempo estiĝis kelkaj el liaj plej popularaj romanoj, kiuj kun ilustra humuro priskribis la vivon de la kampara popolo en norda Germanio.
Transigo de flu-kvanto
Transigo de flu-kvanto estas rilatumo de elira kaj enira flu-kvantoj en hidraŭelemento, ekipaĵo aŭ sistemo.
Ehm Welk
Post la Dua mondmilito li dum kelkaj jaroj forlasis sian literaturan karieron. Li restis en GDR kaj fondis en Meklenburgo ses popolajn altlernejojn; en 1946 li fariĝis direktoro de tia institucio en Schwerin.
En 1950 li ekloĝis en Bad Doberan. Ekde tiam li plene dediĉis sin al la verkado. Li gajnis diversajn altrangajn premiojn, fariĝis honora civitano de la urboj Bad Doberan kaj Angermünde, honora doktoro kaj profesoro en la Universitato de Greifswald.
Ehm Welk mortis en Bad Doberan.
Deklatero
En geometrio, deklatero estas plurlatero kun 10 lateroj.
Regulaj deklateroj
Regula deklatero estas deklatero kiu estas regula plurlatero.
Ĉe konveksa regula deklatero ĉiuj lateroj estas egalaj kaj ĉiuj enaj anguloj estas 144°. Ĝia simbolo de Schläfli estas {10}.
Nekonveksa regula deklatero estas 10-latera stelo, stelodeklatero. Ĝia simbolo de Schläfli estas {10/3}.
Regula deklatero estas konstruebla kun cirkelo kaj liniilo. Unu el variantoj konstrui ĝin estas jena:
La areo de regula deklatero de latera longo t estas
Lajos Kovács (politikisto)
KOVÁCS Lajos (pro. kova:ĉ) estis hungara politikisto, publicisto naskita en Sándorhomok la 25-an de februaro 1812 kaj mortinta en Satmaro la 19-an de decembro 1890.
Biografio
Lajos Kovács studis juron en Pozsony, poste minadon en Selmecbánya. En Koloĵvaro li apartenis al rondo de Miklós Wesselényi. De 1842 li estis kune kun Zsigmond Kemény ĉefartikolisto de la opozicia gazeto Erdélyi Híradó. Li estis sendito de departemento Szatmár en landkunveno, kiam li paŝis rilaton kun István Széchenyi kaj li kunmetis grandparte trafikprojekton de Széchenyi. En 1848 li estis sekretario pri publiktrafiko. En 1849 kiel unu el gvidantoj de Békepárt en Debreceno li atakis la radikalan maldekstron en gazeto Esti Lapok kaj ties forumon la gazeton Március Tizenötödike. Post la falo de la Hungara revolucio de 1848 li retiriĝis al sia bieno en Dabas.
Villaobispo de Otero
Villaobispo de Otero [biljaoBISpo deoTEro] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Astorga (Tero Astorga), en la centro de la provinco, ene de la tradicia areo La Cepeda. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan. Villaobispo de Otero estas komprenebla etimologie kiel Urbo de la Episkopo de Monteto.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Brimeda, Carneros, Carrera (La), Otero de Escarpizo, Sopeña de Carneros kaj Villaobispo de Otero, okupas totalan areon de 31,79 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 515 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 51 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Magaz de Cepeda, Villamejil, Brazuelo, San Justo de la Vega kaj Astorga.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Blangy-Tronville
Blangy-Tronville estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Blangeois.
29668 Ipf
29668 Ipf estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la 668 m alta monto Ipf, grandparte senarba atestomonto en la sud-oriento de la alfrapa kratero Nerdlingena Rieso (Baden-Virtembergo, Germanio) kun prahistoria loĝejo kaj kelta fortikaĵo sur ties supro. Tie estas pruvo de loĝado depost la bronzepoko ĝis la frua kelta La-Tène periodo, daŭro de preskaŭ mil jaroj.
Chambray-lès-Tours
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire. La komunumo situis en la kantono Chambray-lès-Tours ĝis la departementaj balotoj de 2015. Nun, ĝi estas lokita en la kantono Montlouis-sur-Loire.
Geografio
La areo de la komunumo estas granda je 19.40 km².
Ĉirkaŭaj lokoj
La samlimaj komunumoj de Chambray-lès-Tours estas :
Ĝemeleco
Chambray-lès-Tours havas du ĝemelurbojn : Chambray-lès-Tours ankaŭ havas ligilojn (coopération décentralisée) kun la regiono de Fatick, en Senegalo, ekde 2009.
Zličín (Praga metroo)
Zličín estas stacio de Metroo en Prago sur Linio B, malfermita en jaro 1994.
Ĥersona provinco
Ĥersona provinco estas unu el 24 provincoj de Ukrainio. La provinco situas en la suda parto de la lando ĉe la Nigra Maro kaj limas oriente la Zaporiĵan provinco, sude la Aŭtonoman Respublikon Krimeo, okcidente la Mikolajevan provincon kaj norde la Dnipropetrovskan provincon. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
La suda limo de la teritorio estas la bordo de la Nigra Maro, mallarĝa landoparto ligas ĝin kun la duoninsulo Krimeo. Oriente reto da akvaj areoj, insuloj kaj duoninsuloj ligas ĝin kun la Azova Maro. La provincon trafluas la rivero Dnepro, kiu estas en pluraj lokoj larĝigita per akvobaraĵoj kaj sude de la urbo Ĥersono iĝas vasta delto kun multaj insuloj, antaŭ ol enflui la Nigran Maron. Troviĝas ĉi tie ankaŭ akvorezervujo Kaĥovka.
Administra divido
La administra centro de la provinco estas urbo Ĥersono. La provinco havas:
La lokan memregadon plenumas la Ĥersona provinca konsilio, la ekzekutivo apartenas al la provinca ŝtat-administracio. La estro de la provinco estas la prezidanto de la ŝtat-administracio, kaj estas nomumata fare de la prezidento de Ukrainio. Nuntempe la postenon plenumas Boris Silenkov.
La plej grandaj kaj gravaj urboj de la provinco estas Ĥersono, Kaĥovka kaj Nova Kaĥovka. Aliaj: Oleŝki, Heniĉesk, Skadovsk, Hola Pristan, Berislav.
Oper und Drama
Oper und Drama [eo: Opero kaj dramo] estas la plej ampleksa kaj plej grava artoteoria traktaĵo de Richard Wagner, kiun li verk ekde septembro de 1850 ĝis februaro 1851 en la ekzilo en Zuriko kaj omagis al sia amiko Theodor Uhlig. Pli malfrue li publikigis ĉi tiun ampleksan traktaĵon en la volumoj tri kaj kvar de siaj kolektaj traktaĵoj. Richard Strauss nomis ĝin „La libro de ĉiuj libroj pri muziko“.
Jeremoabo
Jeremoabo [ĵeremoabŭ] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 37.680 loĝantojn en 2010.
Oper und Drama
Intenco de Wagner
En siaj traktaĵoj Die Kunst und die Revolution same kiel Das Kunstwerk der Zukunft Wagner jam estis plendinta pri la disfalo de la arto kaj provinta montri vojojn al ideala artoformo, al tutarta verko enprenan ĉiujn artojn. Centran rolon ludu je tio la kunfandiĝo de dramo kaj muziko al muzikdramo. Wagner subdividis sian libron en jenajn tri ĉapitrojn: Wagner klarigas en la unuaj partoj la diferencon inter vorta kaj muzika poezio kaj difinas la muzikon kiel la plej perfekta formo de homa lingva, kiel krono de la poezio. La scienco malvolvis al ni la "organismon de la lingvo, sed kion ĝi montris al ni, estis formortinta organismo, kiun nur la plej alta poetomizero povas revigigi, nome per tio, ke ĝi la vundojn, kiujn tranĉis la anatomia sekcilo, refermas al la korpo de la lingvo, kaj enspiras al ĝi la spiron, kiu animu ĝin por sinmovado. Ĉi tiu spiro tamen estas: – La muziko!"
La poetokomponisto klarigas plue la apartan efikon de aliteraciaj versoj kaj de harmonia modulado per pra-parencaj tonoj, por tiel povi esprimi la plej grandajn sentajn sensaciojn. Li priskribas la metian procedon, por trovi certajn tonojn kaj tonalojn. Tiom Wagner fakte evoluis kiel „tonmetisto“ novan metodon, por atingi plejeble grandan efikon sur homajn sentojn. Li estas la unua komponisto, kiu preskaŭ science okupiĝas pri la efiko de muziko, simile al la berlina fizikisto Hermann von Helmholtz, kiu preskaŭ samtempe okupiĝuis pri la fiziologia funkcio de muziko kaj publikigis la „doktrinon de la tonsentoj kiel fiziologia bazo de la muziko“.
Sonpentrado kaj gvidmotivoj
La muziko resp. la harmonio (kiel la virina) estas la „naska elemento“, kiu enprenas la poetan intencon nur kiel generan semon, tekstas Wagner – kaj plue li filozofias pri la plej bona funkciado de orkestro por la perado de muziko kaj inventas la terminon „sonpentrado“. Unuafoje komponisto provis „plani“ kiel ĉe desegnotabulo la efikon de muziko, uzi muzikon, por „krei en trankvila fazo de la drama agado streĉojn“, por tiamaniero veki kaj kreskigi en la aŭskultanto atendojn kaj deziregojn. La muziko devas pli alparoli la senton ol la racion de la enprenanto. Poste li iras al la „melodiaj momentoj“ kiuj kiel „sentaj vojmontriloj“ estas gravaj komponantoj de la dramo, tiel ke ni „memoras pri la ideo“ kaj la „memoro ideigas“ nin. Wagner ĉi tie klarigas sian „gvidmotivo-teknikon“, kiun li sekve uzos en Der Ring des Nibelungen, kiun li malmulte poste ekverkis, kiel „senfina melodio“ tiel fenomene kiel transportiloj de la agado.
La tonpoeto Wagner argumenas finfine, ke efektoplena dramo povas naskiĝi nur el muzikigita poezio, kaj ke poeto kaj muzikisto devas interagordiĝi tiel, ke perfekta muziko esprimo estas realigata. „Kio ne indas esti kantata, tio ankaŭ ne indas la versadon“, li asertas konsekvence. En „elrigardo“ Wagner metas ligon al la revolucia ŝanĝo de la artoj:
Saint-Aigulin
Saint-Aigulin [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,919 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Aigulin situas en la sudoriento de Charente-Maritime (ĝi estas la plej orienta komunumo en la departemento), nordoriente de Bordeaux.
Ĥersona provinco
Ekonomio kaj transporto
La provinco estas ĉefe agrikultura regiono, ĉefaj industriaj entreprenoj troviĝas en Ĥersono. Tra la provinco pasas kelkaj fervojoj, civilaj flughavenoj mankas.
Demografio
Ekde 1996 la loĝantaro-kvanto en la provinco konstante malkreskas. En la jaro 2007 en la provinco loĝis 1 135 880 homoj. 60,4% de la loĝantaro loĝas en urboj kaj urbotipaj loĝlokoj, 39,6% — en vilaĝoj.
Ekonomio
La provinco estas ĉefe agrikultura regiono.
Laŭ la informoj de la statistika komitato de Ukrainio.
5470 Kurtlindstrom
5470 Kurtlindstrom estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmosciencisto Kurt Leighton Lindstrom kiu helpi la planedan esploron per sia rolo kiel respondulo pri la nasaa misio New Horizons-Plutono-Kujper-zono.
Pennadomo
Pennadomo estas komunumo de Italio.
László Nemes (verkisto)
László NEMES [lAslO nemeŝ], hungare Nemes László, Esperante Ladislao Nemes estas hungara verkisto kaj tradukisto.
László Nemes naskiĝis la 29-an de majo 1920 en Budapeŝto.