cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pedro Sanz
Sanz estas membro kaj estrarano de SAT, SATeH kaj partoprenas en la vivo de diversaj Esperanto organizoj. Li zorgas pri la libroservo kaj pri la retejo de SATeH el 2003. Li estis ĉefa organizanto de la 86-a SAT-Kongreso okazinta inter la 28-a de julio kaj 4-a de aŭgusto en Madrido. Li estas membro de la Plenumkomitato de SAT el 2015 kaj ĉefa redaktoro aŭ kunordiganto de la redakta teamo de la gazeto Sennaciulo.
Blankakola turdo
La Blankakola turdo (Turdus albicollis) estas birdospecio membro de la familio de Turdedoj en arbaroj de Sudameriko. La taksonomio estas eventuale konfuza, kaj ĝi foje inkludas la membrojn de la grupo Turdus assimilis kiel subspecio, en kiu kazo la "kombinata specio" estus menciata kiel Blankagorĝa turdo (nomo limigita el T. assimilis kiam ambaŭ estas disigitaj). Male tiu specio povas esti disigita en 2 specioj, la Rufflanka turdo (T. albicollis) kaj la Grizflanka turdo (T. phaeopygos).
Aspekto
Tiu Turdo estas 20½-26 cm longa kaj pezas 40-77 g. La supraj partoj estas malhelbrunaj, pli malhela aŭ griza ĉe la okula regiono. La gorĝo estas blanka kun densaj malhelaj strioj, escepte ĉe la plej suba parto, kio faras kvazaŭ blankan duonlunon sub la malhelstria blanka gorĝo. Tio pravigas la monojn kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie albicollis signifas precize "kun blanka kolo". La subpugo kaj centra ventro estas blankecaj, kaj la brusto estas griza ofte nuanca je bruna. La membroj de la nomiga grupo havas rimarkindajn ruĝecajn flankojn, kaj la beko estas flava kun malhela supra bordo. La flankoj estas pli palaj kaj pli ruĝecbrunaj en la subspecio crotopezus, kiu krome havas la tutan supran makzelon malhelan. La membroj de la grupo phaeopygos malhavas kontrastajn ruĝec- aŭ ruĝecbrunajn flankojn, kaj havas bekojn kiuj estas preskaŭ entute malhelaj. Ĉiuj subspecioj havas rozbrunajn gambojn kaj ruĝecan aŭ flavan okulringon. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli senkoloraj, kun malforta oranĝa punktado supre, kaj brunecan punktadon sube.
La kanto estas relative muzika, ofte tro monotona tuiu, tuiu. La alvoko estas distinga vuk, dum la alarmalvoko estas akra jjig-vig-vig.
Distribuado kaj habitato
La nomiga grupo (inklude subspeciojn paraguayensis kaj crotopezus) loĝas en orienta Brazilo, malproksima norda Urugvajo, orienta Paragvajo kaj malproksima nordorienta Argentino. La grupo phaeopygos (inklude subspeciojn phaopygoides, spodiolaemus kaj contemptus) troviĝas ĉefe en la Amazona Baseno, sed kun populacioj etendaj laŭlonge de la orientaj deklivoj de Andoj tiom suden kiom ĝis nordorienta Argentino, kaj tiom norden kiom ĝis okcidenta Venezuelo, kun etendoj laŭlonge de la Marborda Teritorio, la regiono ĉirkaŭ Serranía del Perijá kaj Sierra Nevada de Santa Marta en Kolombio kaj la insuloj de Trinidado kaj Tobago.
Kutimaro
La nesto estas kovrita tasforma nesto el bastonetoj lokita malalte (je 1–9 m ) en arbo aŭ arbusto. La ino demetas 2 al 3 ruĝpunktitajn verdabluajn ovojn kiuj estas kovataj de la ino sola dum 12-13 tagoj.
Taksonomio
T. albicollis foje inkludas la membrojn de la grupo T. assimilis kiel subspecio, en kiu kazo la tiele "kombinata specio" estas menciata kiel Blankagorĝa turdo (nomo limigita al T. assimilis kiam ambaŭ estas disigitaj). Publikita pruvaro subtenanta tiun traktadon estas malforta, sed plej parto de ĵusaj fakuloj sekvas la disigon.
Male, oni sugestis, ke la nomiga grupo kaj la grupo phaeopygos de la T. albicollis povus esti konsiderataj kiel separataj specioj, sed la voĉoj de ambaŭ estas similaj, kaj la subspecio crotopezus el la nomiga grupo alproksimiĝus al membroj de la grupo phaeopygos kaj en plumaro kaj en kolorbeko. Se ambaŭ grupoj estas disigitaj, la komuna nomo Ruĝecflanka turdo estis sugestita por T. albicollis, kun la T. phaeopygos rehavante la komunan nomon Blankakola turdo aŭ renome Grizflanka turdo.
Nová Ves (Dolní Moravice)
Nová Ves (Neudorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dolní Moravice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Dolní Moravice. Vivas ĉi tie.
Nová Ves situas en katastra teritorio Nová Ves u Rýmařova kun areo 36,59 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1604.
Minado de arĝento kaj plumbo
Sur katastro de Nová Ves, sur orientaj kaj sudorientaj deklivoj de monto Soukenná (1022 m s. m.) proksimume 1,5 km de la vilaĝo, en supermara alteco super 800 metroj, troviĝas ampleksa minejkomplekso. Tiu ĉi komplekso sur areo 400 x 500 m estis disminita ĝis profundeco ĉirkaŭ 100 metroj kaj ĝi estas la plej granda historia minejo por arĝentporta galenito en Ĉeĥa Silezio.
La ĉefa etapo de la minado de ercoj falas antaŭ la jaro 1500. Verŝajne oni minis en tiu ĉi loko arĝenton jam en la 12-a jarcento, kiam estis en Olomouc monstampejo. Pluaj etapoj de la minado estis registritaj en periodo de fino de la 17-a jarcento ĝis la jaro 1780, plu poste inter la jaroj 1844 ĝis 1899. Provoj renovigi la minadon post la jaro 1918 estis jam ne tiom sukcesaj. Lastfoje oni minis la vejnon inter la jaroj 1954 kaj 1959, kiam oni transportis ĉi tiean ercon sur fervojo al reguligejo en Příbram.
13256 Marno
13256 Marno estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Trogir
Trogir (germane kaj itale Trau, greke Tragurion) estas malgranda havenurbo ĉe la Adriatika marbordo de Kroatio, en la regiono Dalmatio. Trogir situas ĉirkaŭ 27 kilometojn okcidente de Split. La urbo havas ĉirkaŭ 11 000 loĝantojn. La historia centro de la urbo estas en 1997 registrita sur la listo de mondheredaĵoj de UNESKO.
Nová Ves (Dolní Moravice)
Mineralogia loko
La vejno estis kaj estas signifa mineralogia loko, konata precipe pro sekundaraj mineraloj kiel estas ekz. piromorfito, anglesito kaj cerusito.
Trogir
Oni fondis ĝin en 385 a.K. kiel grekan kolonian urbon, poste okupis ĝin Romio. Ĝi estis en la 6-a jc. p.K. parto de la Bizanca imperio, poste venis sub regadon de la Venecia respubliko. Ĝi apartenis al la Hungara Reĝlando de 1180 ĝis 1322. Dum la mongola invado, la hungara reĝo Béla la 4-a fuĝis tien.
Ĝi estis en 1920 parto de Jugoslavio, post ties disfalo, apartenas ĝi al Kroatio.
Inowrocław
Dua mondmilito
Dum la unuaj tagoj de germana okupado de Pollando okazis amasaj arestoj kaj ekzekutoj de la loĝantaro.
13256 Marno
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la francia rivero Marno, kiu fontas el la Altebenaĵo de Langres. Kun longo de 525 km, tiu rivero fluas ĝenerale al nord-nordokcidento, akvumas la urbojn Chaumont kaj Châlons-en-Champagne. Sude de Reims, ĝi direktiĝas al Parizo, kaj alfluas Sejnon en Charenton-le-Pont.
Nová Ves (Dolní Moravice)
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Nová Ves laŭ kalkuladoj aŭ aliaj oficaj registroj:
En Nová Ves estas registritaj 109 adresoj, 48 daŭre loĝataj kaj 61 refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 43 domoj, el tio 6 daŭre loĝataj.
Listo de bierspecoj
La listo volas doni superrigardon pri la plej diversaj bierspecoj. Ne temas pri listo de diversaj biermarkoj. Por orientiĝi ene de la ĝangalo de diversaj markoj en la mondo rigardu: Listo de famaj bierfaristoj kaj -bazaroj
Sinkfermentaj bieroj
Münchener: aŭ Munkena biero nomo de malhelbruna biero kun, malta gusto. Ekstas ankaŭ ‚’’Munkena helbiero’’’. La biertipo evoluiĝis enla dua duono de la 20a jc. en Munkeno. Ĝi havas 4 ĝis 4,75 Vol.-% da alkoholo.
Dortmunder: Kun malpli da lupolo ol Pilsner-biero, sed pli seka maar droger ol Münchener. En Germanio „bonda biero“ estas ankaŭ konata kiel Export. Alkoholenhavo 5 ĝis 6 procento.
Pilsner : aŭ ‚’’’Pils’’’ estas la plej fama bierspeco de la mondo. Ĝi venas el Pilseno en Bohemio kie ĝi en 1842 ekestis. Ĝi avs heloran koloron kaj kiel rekonilo fortan lupolguston. Alkoholenhavo 4,5 ĝis 5,2 procento.
Lager: Origine bavara biertipo, malpli lupoligata kiel Pilsner. Ĝi ricevis la nomon de la longa malvarmigata postmaturiĝo kaj stokado. Ĉiu sinkfermenta biero nomiĝas en anglalingvaj landoj „lager“. Tiu biero estas verdire iu libera interpretado de la Pilsner-biero. Alkoholenhavo 3,5 ĝis 5 procento.
Weens, Märzen aŭ Spezial: sukcenkolora, relative forta bier. Alkoholenhavo 5,5 procento. la "Märzen" (germane por Marto) estas bieron, kiun onifaras en marto por konsumi gcin en aŭtuno. La bavara "Oktoberfestbier" (oktobrofesta biero) estas marta biero.
Bock aŭ bokbiero: Forta biero origine el la german urbo Einbeck en Malsupra Saksio. Plej oft ruĝa aŭ bruna koloro; en Germanio ankaŭ pli hela. Bock estas sezona biero por la monato Majoi kaj por aŭtuno. Aloholenhavo minimume 6 procento.
Inowrocław
Bibliografio
Malnovaj gvidlibroj
Listo de bierspecoj
Sinkfermentaj bieroj
Doppelbock: ekstra forta biero, unuafoje farita en Bavario. La biermarkoj finiĝas ĝenerale per -ator. Alkoholenhavo varias inter 7,5 kaj 13 procento.
Levfermentaj bieroj
Saisons: kolektiva nomo por nature maturiĝintaj bieroj el Valonio kaj la franca limregiono. Alkoholenhavo ĉrk. 5 procento, relative seka. Ĝi estas vintre farata por servi en somero kiel kontraŭsoifigilo.
Trappist: biero, kiu estas farata senescepte fare de monaĥoj el la ordeno de la cistercianoj, kun diversaj gustoj. Farata en 6 abstejoj en in Belgio kaj unu el Nederlando.
Kloosterbier aŭ Abdijbier: Ne klara kolektiva nomo por biero de ne ĉim puvebla deveno el monaĥejo aŭ abatejo. Ili ĉiam havs nomon de monaĥejo au abatejo.
Alt: kuprokolora biero, pli malhela ol Kölsch (kolona biero], de la germana regiono Niederrhein, inklude de la nederlanda Venlo. Alkoholenhavo minimume 4 procento.
Kölsch: unika tipo el germana Kolonjo kaj ĉirkaŭejo. La biero havas heloran koloron kaj alkoholenhavo de 4,8 procento.
Wieß: Biero de malnova stilo el Kolonjo, antaŭiranto de Kölsch. Kvankam ke „Wieß“ signifas „blanka“, ĝi ne estas „Witbier“ aŭ tritika biero sed nur farita el hordeo, sed ne filtrita. Alkoholenhavo 4–5 procento.
Elo: aŭ ’’’Ale’’’ signifas biero laŭ la angla stilo kaj ĝi estas kuprokolora
Mild ale: tipa malhelbruna kranbiero kun karamelgusto, aŭ kuprokolora kaj relarve malforta. Alkoholenhavo 2,5 ĝis 3 procento.
Bitter ale: ‚aŭ ‚’’’amara elo’’’ kuprokolora barelbiero, ‚ ’’’la’’’ nacia trinkaĵo en Anglio. Forte lupolita, kelktempe tre amara, sed ankaŭ kun plena kaj malta gusto; Malmulte da karbonata acido kaj alkoholenhavo de 3 ĝis 5,5 procento.
Lhotka u Radnic
Lhotka u Radnic estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Listo de bierspecoj
Levfermentaj bieroj
India Pale Ale: aŭ ‚’’’hinda hela elo“ klasika hela biero kun malofta viva karaktero, kiu havas acidetan kaj fortan lupolan guston. La termino India Pale ale venas el las tempo de vigla kolonia komerco. Kun bona kvalito ĝi havas alkoholenhavon de ĉirk. 5 procento.
Stout: tre malhela biero kun rostita malto aŭ sekala malto.
Lhotka u Radnic
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1362.
Listo de bierspecoj
Levfermentaj bieroj
Bitter stout: sufiĉe forta, ekstreme amara kaj kun tre malhela koloro. La plej fama estas la Irlanda Guinness extra stout, kiu ffariĝis bierstilo de si mem. alkoholenhavo varias inter 4 (en la ’’hejmlandoj’’) ĝis 7 procento (en la tropiko).
Milk stout: pli dolĉa ‚’’’stout’’’ kun malalta alkoholenhavo.
Rusan staŭto kaj Barley wines: ekstra forta kaj frukta staŭto, kiu estis destinita por la rusa korto en Sankt-Peterburgo. Ĝi havs pli ol 10,5 procento da alkoholo. Komparebla fermentita trinkaĵo estas la t.n. ‘Barley wines’ (‘’’sekalaj vinoj’’’) ankaŭ nomata ‘’’Old ale’’’ (malnova elo). La alkoholenhavo varias inter 6 kaj 8 procento.
Stoombier: aŭ ’’’fumbiero’’’. La biero estas farita meze inter sinkfermenta kaj levfermenta proceso. Tio donas al la biero ‚vivan kapon’, t.e. forte eferveskan karakteron kaj alkoholenhavo de 5 procento.
Spéciale belge: estas plibonigo de precipe la brabanta barelbiero. Ĝi estas la rezulto de konkurso en la jaro 1904 por kontaŭbatali la ekesto de la relative novaj Pilsner-bieroj en Belgio. Sukcenkolara levfermenta biero kun frukta gusto kaj malforte lupolita. Eble la plej famaj estas la markoj ‚’’Palm’’’ en por esperantistoj, la antverpena biero ‚’’ De Koninck’’’. La alkoholenhavo estas 5 procento.
Oud bruin: aŭ ‚’’malnov bruna’’’ estas biero el okcidenta kaj orienta Flandrio. Estas miksitaj bieroj (pli malnovaj, milde acidigitaj bieroj miksitaj kun junaj ankoraŭ ne finfermenitaj dolĉaj bieroj), plej ofte matighanta en kverkaj bareloj. Tiuj de okcidenta Flandrio estas pli maldoĉaj (ekz. ‚’Rodenbach’’), tiuj de orienta Flandio pli „veluraj“ (ekz. ‚’Oudenaards Bruin’’). Ili estas lefermentaj kun laktobcila infekto.
Bruin bier: aŭ’’ bruna biero’’’. Ĝi estas dolĉa biero kun alkoholenhavo de 3,5 ĝis 6 procento..
Tritikaj bieroj
Sudgermana tritika biero: tritika biero kun 5 % alkoholo. Ekzistas multaj diversaj kaj interesaj variantoj de tiu tipo, kiu origine venas el Bavario. Kelktempe la biero estas servita kun citrontranĉaĵo.
Lambiko: estas biero de spontana fermentado kun maltita sekalo, nemaltita tritiko kaj lastjara lupolo el la Zennevalo en Pajottenland abud Bruselo.
Belgisch witbier: aŭ ‚’’Belga blankbiero’’’. Ĝi estas tradicia levfermenta biero. Hoegaarden kaj Blanche de Namur estas eble la plej famaj.
Spontanfermentaj bieroj
Origine ĉiuj bieoj estas spontanfermentantaj, sed dum la jarcentoj laa bierfaristoj ŝanĝis al la aldono de puraj gistorasoj. Nur la bierfaristoj en Bruselo kaj en apuda regiono Pajottenland restas ĉe la tradicia metodo.
==
Alternativaj bierspecoj
Alternativo por orinara iero ankaŭ estas senalkohola speco, kiu anta ĉio estas disvastigita en Germanio. Senalkohola biero estas izotona sporttrinkaĵo.
Biero oni povas fari ne nur surbaze de hordeo sed ankaŭ kun aliaj „grenfruktoj“ an pseŭogrenoj ekzemple:
La nomo “biero” estas ankaŭ uzata por nomi fermentintaj trinkaĵoj el manihoto aŭ bananoj.
Lavello
Lavello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Ascoli Satriano (FG), Canosa di Puglia (BA), Cerignola (FG), Melfi, Minervino Murge (BA), Montemilone, Rapolla kaj Venosa.
Ólavsøka
Ólavsøka estas plej grava festotago en la Ferooj. Ties dato estas la 29-a de julio. Ĝi estas la tago, kiam okazas la unua kunsido de la nova feroa parlamento.
La senco de la vorto Ólavsøka esperante estas La Viglo de Sankta Olafo au latine Vigilia Sankti Olavi.
Ólavsøka estas la tago, kiam venas multaj feroaj popoloj al la ĉefurbo Tórshavn (esperante: Torshaveno). Jen okazas multaj grandaj festoj.
La saluto por Ólavsøka feroe estas Góða Ólavsøku! (bona viglo de Sankta Olafo!).
8618 Sethjacobson
8618 Sethjacobson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
La duona grandakso de ĝia orbito, 3,1983957, kalkulita je la epoko de la , metas ĝin ĉ. 240 000 km cis la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝia nomo honoras Seth A. Jacobson postdoktora scienca esploristo ĉe la Observatorio de Nico, kies esploroj inkludas modeladon de la formiĝo de duopaj asteroidoj kaj dinamikaj procezoj de la frua sunsistemo, kiuj povas esti forminta la strukturon de la nuna asteroida zono.
(14903) 1993 DF2
(14903) 1993 DF2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Károly Kádár
KÁDÁR Károly [kAdAr] rumanjua hungara skulptisto. Li naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1943 en Tancs. Li vivas en Baia Mare.
Biografio
Post la artliceo de Târgu Mureș Károly Kádár finis en 1971 skulptoarton en Kluĵo ĉe András Kós.
Ruĝdorsa turdo
Aspekto
Tiu specio similas al la disvastigata parenco Migra turdo laŭ ĝenerala aspekto, sed ĝi estas iomete pli malgranda nome 21.5 al 24 cm longa, kun mezaveraĝaj enverguro de 39.4 cm kaj pezo de 74 g. Ĝi ricevas nomon laŭ la plenkreska ruĝeca aŭ olivruĝeca supra dorso, kiu kontrastas kun grizecaj kapo, nuko kaj pugo. Ankaŭ la brusto kaj flankoj estas ruĝecaj. La ventro kaj subvostaj kovriloj estas blankaj; la gorĝo estas blanka kun multaj nigraj strioj. La beko kaj okulringo estas flavaj. Inoj estas kutime iom pli senkoloraj ol la maskloj. Junuloj, kiel aliaj junaj turdoj de la genro Turdus, estas punktitaj sube; ili estas pli brunaj kaj havas palajn punltojn supre.
La subspecio de la insuloj Islas Marías, troviĝanta ankaŭ ĉe San Blas, Nayarit, estas foje konsiderata separata specio, Grajsona turdo, Turdus graysoni (Ridgway, 1882). Ĝi aspektas kvazaŭ "senkolorigita", kun malmulte da ruĝa nuanco.
La kanto estas malrapida kaj trileca, kun ripetado de frazoj. Ekzemplo estas "gvidele lu lu friirlii..." La alarmalvoko estas longa, milda, descenda fajfo, "ĉiuu aŭ tiuu". Aliaj alvokoj similas al tiu de la Migra turdo; la flugalvoko estas pli fajna.
Teritorio kaj habitato
La Ruĝdorsa turdo loĝas en sekaj deciduaj arbaroj, inklude bordojn, kaj eĉ en hom-plantitaj habitatoj, je altecoj el grunde al altajarboj. Ties ĉefa teritorio etendas el sudorienta Sonora al sudorienta angulo de Oaxaca laŭlonge de la marbordo kaj ĉe elfluejo de Río Balsas. La izolitaj populacioj de Meksikurbo kaj Oaxaca estas probable descendaj el eskapitaj kaĝobirdij. Nombroj da vagantoj atingis la landlimajn ŝtatojn de Usono, kie ili ofte troviĝas ĉe laŭriveraj arbaroj.
Iwonicz-Zdrój
Iwonicz-Zdrój estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Iwonicz-Zdrój en distrikto Krośnieński (Podkarpacki).
Ordacsehi
Ordacsehi [ordaĉehi] estas malgranda unuigita vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Fonyód.
Situo
Ordacsehi situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Zagrebo preteriras. Fonyód kaj Balatonboglár troviĝas po 7, Marcali 30 km-ojn.
Historio
Vilaĝo Orda unuafoje aperis el 1230, najbara vilaĝo Csehy el 1333. Dum la turka erao estis tie du etfortikaĵoj. Komunumoj Orda kaj Balatoncsehi unuiĝis en 1939, dume la freŝa vilaĝo perdis kampojn ĉe la Balatono. Vilaĝservoj estas kuracejo, restoracio-vindrinkejo, poŝto.
10639 Gleason
10639Gleason estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Arianna Gleason, studentinon kaj observantinon kun la projekto Spacewatch. Ŝi grave helpis al la redukto de datumoj por du artikoloj de Spacewatch pri la ekstera sunsistemo kaj ŝi estas fruktodona malkovrintino de.
Somogysámson
Somogysámson [somodjŝAmŝon] estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Marcali. Sámson signifas: Samuelo.
Situo
Somogysámson situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Marcali kaj Zalakaros troviĝas po 17, Keszthely 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1533. Baldaŭe la komunumo senhomiĝis, post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a refondiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, klubo de maljunuloj, vendejoj, restoracio, poŝto.
Lavras do Sul
Lavras do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 7.679 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Rougemont VD
Rougemont estas komunumo en la distrikto Riviera-Pays-d’Enhaut en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 913 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Rougemont situas en la Vaŭdaj Alpoj en la supra parto de la valo de la rivero Sarino. La komunumo konsistas el la vilaĝo Rougemont kaj la setlejoj Ciernes, Flendruz, La Forcla, La Grange, La Saussa, Le Crêt, Les Allamans, Les Bodemos, Les Revers kaj Le Vanel, kaj multnombraj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 48,53 km², de kiuj 28,6% estas kovritaj de arbaro, 52,2% servas por agrikulturo kaj 2,7% por setlado.
Trafiko
Tra Rougemont pasas la kantona ĉefvojo n-ro 11 de Aigle al Zweisimmen. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 15 kilometrojn sudokcidente en Aigle. Pere de la mallarĝspura trajnlinio de Montreux al Lenk en Simme-Valo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rougemont datiĝas el la jaro 1115 kiel Rubeus Mons kaj Rogemot. Dum mezepoko Rougemont apartenis al la Grafolando Grejerco. Post la bankrotiĝo de la Grafoj de Grejerco en la jaro 1555 Rougemont estis akirita de Berno kaj integrita al ties Voktejo Sarino. Post la Helveta Revolucio de 1798 ĝi fariĝis komunumo de la Distrikto Pays-d'Enhaut, kiu post mallonga aparteno al Kantono Lemano en 1803 fariĝis parto de Kantono Vaŭdo kaj je la 1-a de januaro 2008 estis kunigita kun la Distrikto Vevey al la nova Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut.
Porŝipira veterprognozo
La Shipping Forecast en angla origine kaj "porŝipira veterprognozo" en Esperanto estas la marveterraporto, kiun BBC Radio 4 disaŭdigas po kvar fojoj ĉiutage por la marpartoj ĉirkaŭ Britujo (de Islando ĝis Hispanujo). Ĝi estas farata de la brita meteorologia ofico ("UK Met Office"; parto de la brita defendministerio) kaj disaŭdigata nome de la brita mara kaj marborda agentejo ("Maritime and Coastguard Agency", parto de la brita transportdepartemento).
Laŭ horoj
La elsendohoroj estas jenaj (laŭ la Mez-Eŭropa Tempo kun konsidero de eventuala somera tempo): 01:48; 06:20; 13:01 kaj 18:54. Ili estas kune kun frekvencoj kaj aliaj informoj listigitaj kaj per griza linifono emfazitaj en la suba tabelo. Komparcele la tabelo montras ankaŭ aliajn regulajn perradiajn disaŭdigojn de marveterraportoj fare de kelkaj aliaj Eŭropaj radio-sendostacioj. La en la Shipping Forecast kaj similaj elsendoj donitaj informoj pri la geografia situo de alt- kaj malaltpremaj aer-amasoj ebligas onin fari al si aerpremmapon.
! Horo ! Sendostacio ! Frekvencoj ! Lingvo ! Rimarko
9437 Hironari
9437 Hironari estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hironari Yamane, iama direktoro de la Astronomia Observatorio de Kamagari sur unu insulo de Kure, gubernio Hiroŝima, de 2009. Li estas aktiva ano de la Japana Societo por Eduko kaj Popularigo pri Astronomio
Trift-Glaĉero (Zermatt)
Trift-Glaĉero (Zermatt) (germane Triftgletscher) estas valglaĉero okcidente de Zermatt en la Valezaj Alpoj. La glaĉero havas longecon de 3 km, averaĝan larĝecon de 0,8 km kaj surfacon de proksimume 2,5 km².
Atentu, ne miksu la Trift-Glaĉeron apud Zermatt kun la Trift-Glaĉero apud Gadmen en Kantono Berno kaj kun la Trift-Glaĉero apud Saas Grund en la najbara Saas-Valo aŭ kun la Triftji-Glaĉero, kiu estas tributglaĉero de Gorner-Glaĉero.
Priskribo
Sian originon Trift-Glaĉero havas je la suda flanko de Zinalrothorn je alteco de proksimume 3800 m s.m. Unue ĝi kun deklivo de ĝis 60 % fluas malsupren suden. Je alteco de proksimume 3200 m s.m. la glaĉero trafluas glaĉerkaldronon kaj havas je longeco de proksimume 1 km deklivon nur minimuman. Ĉirkaŭ la kaldrono okcidente situas Trifthorn (3728 m s.m.) kaj Wellenkuppe (3903 m s.m.). La glaĉerlango nuntempe finiĝas je proksimume 2900 m. Ĉi-tie fontas Triftbach, kiu apud Zermatt alfluas al Mater-Vispa, brako de Visap, kiu en Visp alfluas al Rodano.
Historio
En sia kulmina erao dum la Eta Glaciepoko Trift-Glaĉero tra la kruta deklivo fluis ankoraŭ 1 km pli malsupren en la valon. Ĝia lango kunfluis kun la lango de la sude situanta Gabelhorn-Glaĉero, kiu havas longecon de 2 km kaj kovras areon de proksimume 1,8 km² kaj originas je la orientflanko de Gabelhorns je alteco de proksimume 2550 m s.m. supre de Triftalp. Post la retiriĝo de la glaĉeroj en la aredo de la iamaj bazmorenoj formiĝis du malgrandaj lagoj.
Altmontara turismo
Oriente de Trift-Glaĉero situas je alteco de 3196 m s.m. la Rothorn-Kabano de la Svisa Alpismo-Klubo (SAC). La kabano servas kiel elirejo por la grimpado de Zinalrothorn.
Ciklopenteno
Sintezo
Ĉi-tiu estas ekspansia ringo-reakcio konvertigante la vinil-substituan ciklopropanon en ciklopentenan ringon:
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Norbornene structure.png| Norborneno 1-(N-Morpholine)cyclopentene.png| Morfolina cicklopenteno 1-methyl-cyclopentene.png| Metil-cicklopenteno 1,2-Dimethyl-cyclopentene.png| Dumetil-cicklopenteno 1-Pyrrolidino-1-cyclopentene.png| Pirolidino-ciklopenteno </Gallery>
Maratea
Maratea estas komunumo de Italio - temas pri la sola komunumo de Basilikato, kiu havas bordon al la Tirena Maro. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Rivello, Trecchina, Sapri (SA) kaj Tortora (CS).
János Miklós Kádár
János Miklós Kádár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Miklós Kádár jam lernis desegnadon ekde 1950 en privata lernejo de Álmos Jaschik, li frekventis artan gimnazion en sia naskiĝurbo, fine li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1961. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Pap, István Szőnyi kaj Aurél Bernáth. Inter 1968 kaj 1971 kaj en 1985 li havis stipendiojn. Inter 1975-1987 li instruis en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto, inter 1988-2004 en la Belarta Altlernejo, ekde 2000 ankaŭ en Universitato de Kaposvár. Li akiris sciencan gradon DLA en la Industriarta Altlernejo. Li ricevis plurajn premiojn inter 1970 kaj 2004. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn en 1971 kaj 1974.
Muĥarbek Koĉisov
Muĥarbek KOĈISOV (naskiĝis, mortis ) estas oseta poeto.
Ricevinte altan kleron pri oseta filologio, li laboris kiel korespondanto kaj tradukisto en osetlingva gazeto "Arigon bolŝevik" ("Juna bolŝeviko"). En septembro 1941 li libervole foriris al armeo.
Sendita al militista altlernejo, li finis ĝin kiel leŭtenanto. Kuraĝe batalinte en diversaj frontoj, li estis grave vundita kaj mortis la 17-an de aprilo 1944 en Ukrainio. Tiuloke li estis enterigita.
Plena verkaro de Koĉisov estis eldonita nur en la jaro 1977.
La juna poeto verkis ĉefe pri la temoj de amo (konatas lia aforismo "Kie forestas amo, forestas ĝojo"), unueco de homo kaj naturo, patriotismo, rilato inter poeto kaj poezio kaj aliaj. Kelkaj liaj lirikaj kaj patriotaj versaĵoj iĝis vaste konataj kantoj.
(14930) 1994 WL3
(14930) 1994 WL3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Herbolzheim
Herbolzheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
21999 Disora
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Mario Di Sora, fondinto kaj direktoro de la Observatorio de Campo Catino. Profesie advokato, prezidento de la itala sekcio de la Internacia Malluma-Ĉielo Asocio, li promociis plurajn regionajn leĝojn pri la luma poluo, notinde farinte ke Romo iĝu la unua malluma-ĉiela ĉefurbo en la mondo.
Minada kaj Arbarkultura Altlernejo (Sopron)
Minada kaj Arbarkultura Altlernejo en Sopron estis posteulo de Akademio de Selmec post la 1-a mondmilito.
Historio
Post la unua mondmilito Hungara reĝlando perdis signifajn teritoriojn, tial Minada kaj Arbarkultura Altlernejo de Selmecbánya rifuĝis al Sopron, kie la instruado trovis liberan lokon en forlasita kazerno. Ŝajnis, la urbo mem estis konvena, proksime estis arbaroj kaj minejoj. Tamen en 1921 anonciĝis problemo: Aŭstrio postulis ankaŭ regionon de Sopron, eĉ proksimiĝis jam la aŭstraj ĝandarmoj. Granda parto de studentoj prenis armilojn kaj kun aliaj loĝantoj ili komencis pafi al la aŭstroj, kiuj poste retiriĝis. Okazis plebiscito, kies rezulto estis la hungara dominado.
Ekde 1922 la instruado okazis jam en pli novaj domoj. La altlernejo konsistis el 4 fakultatoj: minada, metalforna, ferforna kaj arbarkultura sekcioj. En 1924 2 judoj komencis lerni, tio kaŭzis tutlandan skandalon.
En 1934 la memstareco ĉesis, ĉar Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József integris la altlernejon, dekanoj gvidis la kampuson.
En 1949 oni fondis novan universitaton en Miskolc sub nomo Pezindustria Teknika Universitato, tial la fakultatoj pri minado kaj metalurgio el Sopron estis translokigita al Miskolc. La arbarkultura fakultato funkciis plu en Sopron ĝis 1952, poste ĝi transformiĝis al Arbarkultura Altlernejo. Post jardeko ĝi estis levita al Arbarkultura kaj Lignaĵindustria Universitato, ĝi estis alinomita en 1996 al Universitato de Sopron. En 2000 ĝi estis integrita al Universitato de Okcidenta Hungario.
Nepre menciindas, ke post falo de la Hungara revolucio de 1956 preskaŭ la plena altlernejo (studentoj kaj instruistoj) rifuĝis al Kanado, kie ili daŭris la instruadon/lernadon komence hungarlingve.
Frank Bridge
Kariero
Frank Bridge komencis sian karieron kiel probodirigento de diversaj ĉambrorkestroj. Post kiam Henry Wood pli kaj pli ofte komisiis lin por la direktado de diversaj liberaeraj koncertoj, ties famo pliiĝis. Bridge ankaŭ estis muzikinstruisto, lia verŝajne plej grava lernanto estis Benjamin Britten
Osijek-Baranja
Provinco Osijek-Baranja (kroate: Osječko-baranjska županija) estas unu el la provincoj de Kroatio. Ĝi situas en la oriento de la lando kaj limas norde al Hungario kaj oriente al Serbio.
La administra sidejo kaj plej granda urbo de la provinco estas la samnoma urbo Osijek. La provinco konsistas el 7 urboj kaj 35 pliaj komunumoj. La urboj estas:
La norda parto de la provinco, norde de Dravo, apartenas al regiono Baranja; ĝi formas triangulon inter Dravo kaj Danubo. La ceteraĵo de Baranja konsistigas la hungaran provincon Baranya.
En la censo de 2001 registriĝis relative fortaj etnaj malplimultoj de serboj (8,73 %) kaj hungaroj (2,96 %).
Roland Weißmann
Vivo
Trapasinte la abiturientan ekzamenon Weißmann studis publicadon kaj historion ĉe la Universitato de Vieno. Lia ĵurnalista kariero startis en 1995 en la ORF-studio por Malsupra Aŭstrio. En 1998 li iĝis servara estro de la modernmuzikkanalo Ö3 antaŭ veno en la 2000-a jaro al la centra radinovaĵredakcio de ORF. En 2003 li iĝis malmuzika ĉefo de la ORF-filio de Malsupra Aŭstrio en St. Pölten. Tie li poste gvidis la ĉiutagan, tutfederacilandan novaĵelsendon Niederösterreich heute. En 2010 li posteulis sian tiaman superulon Richard Grasl kiel buroestro je la ORF-financadministrado kaj fariĝis en 2012 ĉefprodukisto. Kiel nurtelevida financestro li plenumis ankaŭ la agadojn de tutorganizaĵa financvicdirektoro ekde 2017 kaj estis de 2020 afergvidanto responsa pri la surreta ORF-paĝaro ORF.at, kie li ankaŭ engaĝiĝis pri la ŝatata rekta programsekvad-oferto pere de ORF-Player.
Suno (Centro)
Suno, aŭ en hispana Sol, estas unu el la ses administraj kvartaloj, kiuj formas la distrikton Centro de la urbo Madrido. Ĝi enhavas la Sunpordon, sidejo de la Madrida Regiono, kaj la popularan punkton de la Kilometro Nulo de la ses radiaj ŝoseoj de Hispanio.Ĝi okupas la lastan rangon pri loĝantaro en la distrikto kun 12.453 loĝantoj kaj denseco de 2.000 loĝantoj por km².
Geografio
Suno situas en la centro de la distrikto (kaj de la urbo), limigita nordokcidente de Universitato, nordoriente de Justico, oriente de Kortesoj, sudoriente de Ambasadoroj, sudoriente kaj sude de Justico kaj oriente kaj sudoriente de Palaco. Pri stratoj, el nordo kaj laŭ la horloĝa direkto, ĝi estas limigita de la stratoj Jacometrezo, Plaza del Callao, Gran Vía, Clavel, Virgen de los Peligros, Sevilla, Plaza de Canalejas, Cruz, Plaza de Jacinto Benavente, Concepción Jerónima, Plaza de Puerta Cerrada, Cuchilleros, Fuentes, Arenal, Costanilla de los Ángeles kaj la Placo Santo Domingo.
La Sunpordo estas je 2,23 km de la bordo de la rivero Manzanares kaj je 12,39 km de la Flughaveno Madrido-Baraĥo. Ĝi situas sur ebenaĵo je 500 m super marnivelo.
Asomiya Pratidin
Asomiya Pratidin     (অসমীয়া প্ৰতিদিন) estas asamlingva ĉiutaga ĵurnalo. Ĝi cirkulas en tuta Asamio kun siaj kvin eldonoj eldonataj de Guvahati, Bongaigaon, Dibrugar kaj Norda-Lakimpur, en ŝtato Asamio de Barato. La kvina eldono estas la reta versio, havebla por ĉiuj. Ĝi estas la plej granda cirkulanta asamlingva tagĵurnalo. La ceteraj periodaĵoj kaj revuoj eldonataj fare de la grupo Pratidin estas Sadin, Nandini kaj Satsori.
São Bernardo do Campo
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono São Paulo. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Bermudo
Bermudo estas grupo de atlantikaj insuloj kaj dependa teritorio de Britio en Nordameriko.
Biogeografie la insuloj situas en la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La teritorio kongruas kun tersupraĵa ekoregiono el la biomo "tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj" : la bermudaj subtropikaj koniferaroj.
En kulturo
Karolo Piĉ: La Bermuda triangulo. 186 p. Iltis, Saarbrücken 1989.
Jean-Jacques Lefranc de Pompignan
Jean-Jacques Lefranc (aŭ Le Franc), markizo de Pompignan, kromnomita Lefranc de Pompignan, naskiĝinta en Montauban la 10an de aŭgusto 1709 kaj mortinta same en Pompignan la 1a de novembro 1784, estis franca poeto.
El familio de talara nobelaro, kaj frato de la episkopo Jean-Georges Lefranc de Pompignan, studis en Parizo ĉe la Gimnazio Louis-le-Grand kaj dediĉis sin al la kariero de juro.
Lia unua tragedio, Didon (1734) — ŝajne inspirita el Didon abandonnée (1724) de Metastasio — estis ludita en la Franca Komedio sukcese male al Adieux de Mars (1735) kaj kelkaj libretoj de opero kiuj venontis. Lefranc de Pompignan estis ĉefe lirika poeto. Lia Ode sur la mort de Jean-Baptiste Rousseau estas verko de granda nobeleco de inspiro. Krome kiel religiema homo, li serĉis la inspiron en la religiaj tekstoj, kiaj tiuj de sia amiko Louis Racine, kaj publikigis en 1751 kaj 1755 la du partojn de Poésies sacrées, inspiritaj de la Biblio. Li komponis ankaŭ pli malpezajn verkojn kiaj sia veturverko Voyage en Languedoc et en Provence, mikso de prozo kaj verso laŭ maniero de Chapelle kaj Bachaumont.
En 1759 li estis elektito por la Franca Akademio, sed li eraris en la akcepta diskurso ĉar ĉikanis al tiutempaj verkistoj kaj ĉefe al filozofoj multaj el kiuj estis voĉdoninta por li. Tiele okazis kampanjo kontraŭ li, ekzemple fare de Voltaire, tiele ke li retiriĝis al siaj bienoj por koncentriĝi en klasikaĵoj.
Valabio
Valabio estas nomo de diversaj specioj de marsupiuloj, similaj al kanguruo, sed malpli grandaj, vivantaj en Aŭstralio, kangurueto.
Irena Brežná
Irena Brežná (n. la 26-an de februaro 1950 en Bratislavo ) estas slovaka-svisa verkistino kaj ĵurnalistino kiu ĉefe verkas en la germana lingvo. Ŝi jam gajnis multajn premiojn pro siaj ĵurnalistaj kaj literaturaj verkoj.
Biografio
Ŝi pasigis sian infanaĝon en Trenčín, de kie ŝi elmigris al Svislando en 1968 kaj kie ŝi ankoraŭ loĝas. Ŝi studis slavistikon, filozofion kaj psikologion ĉe la universitato de Bazelo.
Ŝi instruis la rusan kaj laboris en psikologiaj esplorinstitutoj en Bazelo kaj Munkeno kaj kiel interpretistino por svisaj aŭtoritatoj por prizorgi migrantojn.
Ŝi aktive partoprenis en la laboro de Internacia Amnestio en kiu ŝi efektivigis kaj subtenis diversajn humanitarajn kaj virinajn projektojn, ekzemple en Gvineo kaj Ĉeĉenio. En Slovakio ŝi kunlaboris kun la virina eduka kaj eldona organizaĵo Aspekt, kiun ŝi subtenis ekde ĝia estiĝo.
Ŝi regule kontribuas al pluraj svisaj kaj germanaj gazetoj kaj revuoj, kiel ekzemple la Neue Zürcher Zeitung kaj Der Freitag (en Berlino).
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo aŭ pli frua versio estas (parta) traduko de la artikolo Irena Brežná en la ĉeĥa vikipedio, kiu dependas de la permesilo Krea Komunuaĵo Nommencio/Samkondiĉe. Vidu la prilaboran historion.
Burgo Liebenstein (rejna valo)
Burg Liebenstein, ankaŭ nomata Levenstein, estas la ruino de montburgo. Kune kun la 200 m fora burgo Sterrenberg ĝi estas la „malamikaj fratoj“ sur la dekstra rejnflanko apud Kamp-Bornhofen en la valo de la meza Rejno en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La dekstra rejna migradpado Rheinsteig kondukas al la burgo Liebenstein. De tie estas bona elrigardo al Bad Salzig.
La Grange
La nomo La Grange povas interalie rilati
en Ameriko al
Kantono Talant
Kantono Talant (canton de Talant) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento Dijon. Ĝia ĉefurbo estas Talant.
Geografio
Kantono Talant etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po.
Komunumoj
La kantono enhavas komunumojn :
.
Historio
La kantono datiĝis de 2015. Je ĉi tiu epoko ĉiuj la kostodoriaj kantonoj havis ĉirkaŭ la sama nombro da loĝantoj. En ĉiuj kantonoj oni balotas por du departementaj konsiliantoj. Nepre unu konsilianto devas esti ino kal la alia viro.
Kleinbösingen
Geografio
La komunumo Kleinbösingen situas ĉe la sudorinenta bordo de la rivero Sarino, proksimume 10 kilometrojn sudoriente de la urbo Morato. En sudo la komunumo etendiĝas ĝis al la Lago de Schiffenen, kies baraĵo situas parte sur la teritorio de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Kleinbüsingen, Grueneburg kaj Riedacher kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,01km², de kiuj 20,9% estas kovritaj de arbaro, 64,8% servas por agrikulturo kaj 9,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Kleinbösingen limas en nordo al Kriechenwil (BE), en oriento al Bösingen, en sudo al Düdingen, kaj en okcidento al Gurmels.
Trafiko
Kleinbösingen situas flanke de la gravaj trafivojoj. La kantona ĉefvojo n-ro 177 de Friburgo al Morato pasas en sudo trans la digo de la Lago de Schiffenen. La vilaĝo mem atingeblas pere de flanka vojo, kiu kondukas de la digo norden al Gurmels. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 troviĝas proksimume 7 kilometrojn sude en Düdingen. Per la poŝtaŭtolinio de Düdingen al Gurmels la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Kleinbösingen datiĝas el la jaro 1264 kiel Balsingen lo pitet. Dum mezepoko la johanita komandejo Friburgo posedis bienojn en Kleinbösingen. Kleinbösingen apartenis al la Senjorujo Morato kaj kun ĝi fariĝis en la jaro 1475 komuna havaĵo de Friburgo kaj Berno. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Kleinbösingen estis definitive atribuita al la Kantono Friburgo kaj surbaze de la nova konstitucio de 1848 atribuita al la Lagodistrikto.
470 Kilia
470 Kilia estas granda hela, malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Luigi Carnera, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, " Kilia", estas la latina nomo de la urbo Kijlo.
Tibor Kádár F.
KÁDÁR Tibor [ka:da:r] estis hungara pentristo naskita la 23-an de aprilo 1946 en Kluĵo kaj mortis la 20-a de oktobro 2021 en Veszprém (urbo).
Kariero
Tibor Kádár diplomitiĝis en 1971 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Inter 1974-1986 li estis instruisto de la arta liceo de Kluĵo. Ekde 1988 li vivas en Veszprém (Hungarujo). Li instruis unu lernojaron, poste ĝis 1991 li estis arthistoriisto de la Departemneta Muzeo de Veszprém. Ŝi ofte laboras ankaŭ en artisttendaroj de Transilvanio.
Rosário do Sul
Rosário do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 39.707 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Kapilavastuo
Kapilavastuo estis antikva urbo, kiu funkciis kiel la ĉefurbo de la ŝakjoj.
Arĥeologia retrovo
La serĉo de la historia situo de Kapilavastuo dum la 19-a jarcento sekvis la dokumentojn kaj de Faŝjiano kaj de Ŝjuanzango, ĉinaj bikŝuoj, kiuj pilgrimis al la loko en la 4-a kaj la 7-a jarcentoj respektive. Kelkaj arĥeologoj rekonis la lokon, kie Kapilavastuo situis, kiel nunan Tilaŭrakoton, Nepalo; dum aliaj rekonis ĝin kiel nunan Piprahvon, Barato. En ambaŭ lokoj troviĝas arĥeologiaj ruinoj.
Inău (Târgu Lăpuș)
Inău [inəŭ] (hungare: Ünőmező) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Târgu Lăpuș. Administre ĝi apartenas al la urbo Târgu Lăpuș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 606 loĝantojn (rumanoj); en 1992 359.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1584. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Belső-Szolnok, de 1876 Szolnok-Doboka).
Groenlo
Groenlo (malaltsakse: Grolle, malnovnederlande: Grol) estas urbo en la regiono Achterhoek en la nederlanda provinco Gelderland. Ĝis la 1-a de januaro 2005 ĝi estis memstara komunumo kaj ĝis la 19-a de majo 2006 Groenlo estis la oficiala nomo de la nova komunumo Oost Gelre. Je la 1-a de januaro 2007 Groenlo kune kun la vilaĝeto Zwolle havis 10.062 loĝantojn.
(65733) 1993 PC
(65733) 1993 PC estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Venuso, de la Tero kaj de Marso:
Ĝi estas krome proksima de la 1:2 kun Venuso kaj 3:2 kun Marso.
Proksimaj pasoj
Ĝi pasas iom pli proksime de Venuso kaj de Marso:
Großheirath
Großheirath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coburg kaj en la distriktaro Supra Frankonio (Oberfranken) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
8620 Lowkevrudolph
8620 Lowkevrudolph estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Galero
Ĝi utiligis forton de remiloj kiel propulso (nur kelkfoje ĝi havis velojn). La remistoj en kelkaj landoj kaj epokoj estis malliberuloj, kiuj estis devigataj remi por elaĉeti sian punon.
8620 Lowkevrudolph
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lowell Kevin Rudolph, kiu kontribuis al la NASA-a troja asteroida misio Lucy kiel Estro de Planado de kosmosondilo kaj Kunordiganto de Proponoj de Lockheed Martin. Li estis Estro de Planado de kosmosondilo por la misio Juno al Jupitero, kaj kontribuis al la asteroida specimen-alveniga misio OSIRIS-REx kaj al la misio Cassini al Saturno.
Galero
La galeroj en la 12-a jarcento prenis tiun nomon de la helena "γαλέoς" [galeos] (ŝarko), ĉar tiam ĝia formo maldikis, kiel korpo de tiu besto.
Juda tombejo de Arnstadt
Juda tombejo (germane: Jüdischer Friedhof Arnstadt) troviĝas en Arnstadt, Germanujo, estante monumentprotektotaĵo. Ĝi funkciis inter 1924 kaj 1939.
Situo
La juda tombejo situas apud la municipa ĉeftombejo ĉe la strato Parkweg nr 32. Brikmuro inter la ĉeftombejo kaj la juda sekcio klare parceligas la tutan areon. Maldekstre troviĝas sekcio por mortintoj sovetianoj. Sur la 375 m² granda tombejo estas nuntempe 24 tomboŝtonoj (el kiuj du havas memorigan rolon). Por la dum la nazia tempo murdigitaj kaj mortintaj judoj ja ekzistas memorŝtono apud la Preĝejo de Ĉieliro, proksime de la situo de la brulkonsumiĝinta sinagogo.
Historio
Ĝis 1921 entombigitis la mortintoj en Plaue aŭ aliaj lokoj (foje ankaŭ en la naskiĝurboj). Grundaro por aranĝi judan tombejon akiritis fare de la juda komunumo en la jaro 1912-a. La unuaj entombigoj estis en 1924 (por Hedwig Stern, fraŭline: Liebenthal, kaj Herz Herzberg, kiuj forpasis en marto 1924); la lasta okazis en aŭtuno 1939 por Hermann Stern.
Kaouar-valo
La Kaouar-valo (ankaŭ: Kawar-valo) estas valo en la dezerto Ténéré okcidentafrika ŝtato Niĝero. La valo iras en norda- suda direkto kaj longas ĉirkaŭ 160 kilometroj.
En la ĝis 100 metroj profunde entranĉita terena ŝtupo de la Kaouar troviĝas, de nordo al sudo la oazaj lokoj Séguédine (salproduktado), Anney, Dirkou kaj Bilma (salproduktado). Suden direkte al la ĉada lago, la valo Kaouar allimas la grandan saldezerton de Bilma kun ĉirkaŭ 300 vertikale kuŝantaj dunoj. De Séguédine en la nordo iras sablaj vojoj en nordorienta direkto al Madama, tra la altebenaĵo de Djado, al Libio kaj en nordokcidenta direkto al la ĉirkaŭ 140 km fora mezepoka ruina urbo Djado kaj la apuda Chirfa. En la norda plilongigo de la Kaour-valo situas Enneri Blaka, fama por siaj prahistoriaj rokaj desegnaĵoj.
Neubois
(jen france, origine germane kaj alemane Gereuth, prononco, alzace ankaŭ literumata Grit) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Maroggia
Maroggia estas komunumo de la Komunumaro Ceresio kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 542 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,00 km², de kiuj 59,0% estas kovritaj de arbaro, 4,0% servas por agrikulturo kaj 31,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Maroggialimas en nordo al Arogno, en oriento al Rovio, en sudo al Melano, en okcidento aliflanke de la Lago de Lugano al Riva San Vitale, kaj en nordnordokcidento al Bissone.
Aleksandr Litvinenko
Aleksandr Valteroviĉ LITVINENKO (Александр Вальтерович Литвиненко; n. 4-a de decembro 1962 en Voroneĵ; m. 23-an de novembro 2006 en London) estis iama oficiro de la rusa sekretservo KGB (pli poste FSB), libroverkisto kaj kritikanto de la rusa prezidento Vladimir Putin. Li mortis je verŝajna venenigo per polonio.
Trift-Glaĉero (Saas Grund)
Trift-Glaĉero (Saas Grund) (germane Triftgletscher) estas glaĉero en la Saas-Valo en la Valezaj Alpoj en Svislando. Ĝi havas longecon de 2,5 km, averaĝan larĝecon de 0,6 km kaj kovras areon de proksimume 2,5 km².