cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provinco Ĝirono
Ĉefaj urboj estas Ĝirono, Figueres, Puigcerdà, Olot, Banyoles, Blanes, Ripoll, Cadaqués, Camprodon, Santa Coloma de Farners, Bisbal d'Empordà, Sant Feliu de Guíxols, Tossa de Mar.
Oswald de Worcester
Oswald de Worcester (m. la 29-an de februaro 992) estis anglosaksa sanktulo kaj ĉefepiskopo de Jorko.
Liaj gepatroj estis danoj sed lia onklo, Sankta Oda de Canterbury, prizorgis lin dum lia infanaĝo. Li iĝis dekano de Winchester, sed Oda sendis lin al Francio, kie, ĉ. 950, li eniris Abatejon Fleury.
En 958, alvokata de Oda, li revenis en Anglion, sed lia onklo mortis antaŭ lia alveno. Oswald petis la subtenon de alia parenco, Oskytel, kiu ĵus iĝis ĉefepiskopo de Jorko, kie Oswald partoprenis ekleziajn aferojn. En 961 Sankta Dunstan aranĝis ke Oswald iĝu episkopo de Worcester. Li fondis plurajn abatejojn, inkl. ĉe Ramsey, Cambridgeshire: tie li persvadis la abaton de Fleury instrui monaĥojn. Li helpis Dunstan reformi la anglajn eklezion kaj monaĥejojn, kaj per administraj rimedoj pligrandigis la enspezojn de sia diocezo.
En 972 li iĝis ĉefepiskopo de Jorko (sed retenis la diocezon de Worcester) kaj vojaĝis al Romo por ricevi la paliumon de la papo. Eble survoje li faris diplomatan mision al Oto la 1-a (Sankta Romia Imperio).
Post la morto de Edgaro (Anglio), li kaj Dunstan subtenis Eduardon la Martiron kontraŭ la pretendo de Ethelred la Malpreta al la angla trono.
Li mortis la 29-an de februaro 992 dum li lavis la piedojn de malriĉuloj, kiel li kutime faris ĉiutage dum karesmo. Preskaŭ tuj estis laŭdiroj pri mirakloj. Lia fest-tago estas la 28-an de februaro.
Ordona
Ordona estas komunumo de Italio.
443 Photographica
Nomo
Ĝia nomo aludas al la tekniko de fotarto, kies Max Wolf estis el la unuaj uzantoj por eltrovi novajn ĉielajn korpojn.
Blua anaso
Aspekto
La Blua anaso estas malhele ardezgriza kun brunmakuleca brusto kaj pli palaj beko kaj okuloj. La rozblankeca beko havas tre larĝan bazon kaj rimarkinde karnecajn haŭtajn angulojn ambaŭflanke el la bekopinto. La birdo estas pli ardezgriza (bluecgriza, de kio devenas la komuna nomo) ĉe la dorso, dum en la kapo estas nigreca nuanco. Tie kontrastas helflavaj irisoj.
La maskla alvoko estas spireca fajfo, dum tiu de la ino estas rapida grunto. La Blua anaso naskiĝas kun verda beko 8 horojn post eloviĝo el kio ĝi evoluos al ties fina koloro.
Ekologio kaj kutimaro
Tiu aŭstralazia specio estas endemia kaj de loĝantaj birdoj en Novzelando; ili nestumas en malplenaj trunkoj, malgrandaj kavaĵoj kaj aliaj ŝirmaj ejoj. Ĝi estas rara anaso, kiu tenas teritoriojn en rapidfluantaj montoriveroj. Ĝi estas povega naĝanto eĉ en fortaj fluoj, sed malpretas flugi. Ĝi estas malfacile trovebla, sed ne tro timida kaze de trafo.
Statuso
La Blua anaso estas tre surloka specio, nune minacata pro predado fare de enmetitaj mamuloj ĉefe ermeno, konkurenco pro ties manĝo de senvertebruloj fare de enmetita truto, kaj akvorezervigo de montoriveroj pere de hidroelektraj planoj. Ĝi estis listita kiel Enlande Endanĝerita en la Novzelanda Sistemo de Klasigo de Minacataj Specioj. En 2009 la Novzelanda Departemento pri Konservado komencis dekjaran rekuperan programon por protekti la specion en ok lokoj uzante predantokontrolon kaj poste reenmeton de populacioj en la tuta iama teritorio.
Fontana
Fontana en la itala lingvo signifas fontano. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Nelsona ammodramo
La Nelsona ammodramo (en latina scienca nomo: Ammodramus nelsoni) estas malgranda birdo de la grupo de la Amerikaj paseroj kaj genro de Ammodramoj. La 11 specioj de Ammodramus loĝas en marĉoj kaj herbejoj.
Ties reprodukta habitato estas marĉoj en Atlantikaj marbordoj de Kanado kaj Maine en Usono, centra Kanado, (la regiono de la Kanadaj Prerioj kaj marborda strizono sude de Hudsona Golfo), kaj en norda centra Usono. La nesto estas malferma tasformo ligita al vegetaĵaro kaj ĉe grundo. Maskloj konkurencas por inoj sed ne defendas teritoriojn; ili foje helpas je idomanĝigado. Pariĝado estas tre promiskua fare de ambaŭ seksoj; multobla patreco en nesto estas komuna.
Tiu birdo estas nomata laŭ Edward William Nelson, usona naturalisto. Iam tiu birdo kaj la Salmarĉa ammodramo estis konsiderataj unusola specio, nome la Akravosta ammodramo; kaj pro tio ĝi estis nomata ankaŭ kiel Nelsona akravosta ammodramo.
Huta Certeze
Huta Certeze (ĉerteze) (Lajosvölgy) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi nombris 483 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1203 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1909. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár). Administre ĝi apartenas al Certeze.
Metriko (matematiko)
Metriko en aro M estas bildigo ke por ĉiuj elementoj a, b,c de aro M validas:
Rimarko
Oni povas difini metrikon kiel bildigon ĉar nenegativeco  estas konkludo de la aksiomoj 1, 3 kaj 2 (uzante ilin en ĉi tiu ordo):
Heimsheim
Heimsheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sumvitg
Sumvitg (malnova germanlingva nomo Somvix) estas komunumo de la komunumaro Cadi/Disentis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1310 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunummo Sumvitg situas ĉe ambaŭ flankoj de la Antaŭa Rejno. En nordo la komunumo etendiĝas ĝis al la kresto de la Glarusaj Alpoj, kie sur la kulmino de Tödi (en romanĉa lingvo Piz Russein) sur alteco de 3614 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunumo. En nordo de la komunumo situas la Punteglias-Glaĉero kaj Biferten-Glaĉero. En sudo la komunuma tetoritorio atingas preskaŭ la limon al Kantono Tiĉino. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Sumvitg la vilaĝoj Surrein, Rabius kaj Cumpadials, krome la setlejoj Clavadi, Tuor, Giachentrina, Plazzas, Encarden, Murtes, Pardomat, Laus, Clavadials, Reits, Tschuppina, Sogn Benedetg, kaj diversaj alpopaŝtejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sumvitg limas en nordo al la iama komunumo Linthal, kiu ek de 2011 apartenas al la komunumo Glaruso Sudo (GL), en oriento al Trun, en orientsudoriento al Obersaxen, en sudoriento al Lumbrein, en sudo al Vrin, en sudokcidento al Medel (Lukomagno), kaj en okcidento kaj nordokcidento al Disentis/Mustér.
Lingvoj
La oficiala kaj ĉefe parolata lingvo en Sumvitg estas la romanĉa. Laŭ la popolnombrado de 2000 parolis 88% de la loĝantaro la romanĉan kaj 10% la germanan lingvon.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 19 de Ilanz tra Disentis al Oberalppasejo, kaj paralele al ĝi linio de Retia Fervojo, ĉe kiu sur la komunuma teritorio troviĝas la haltejoj ' kaj '.
Historio
La unua dokumenta mencio de Sumvitg datiĝas el la jaro 1175 kiel in Summovico. En la 13-a jarcento en Sumvitg estis dokumentita kavalira dinastio de Somvix. Dum mezepoko Sumvitg apartenis al la Senjorujo de la Abatejo Disentis.
Ruski Komarivci
Bazaj informoj
Ruski Komarivci, ukraine Руські Комарівці, hungare Oroszkomoróc estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Ruski Komarivci situas sur ebenaĵo sub monto 301 m-ojn alta, laŭ rojo.
Historio
La historiaj loknomoj estis "Komorocz", "Oroszkomoró". Ĝis Traktato de Trianon Oroszkomoróc apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Szerednye, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1945 Ruski Komarivci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 vivis tie 2023 homoj, inter ili 173 hungaroj.
Testo de Bechdel
La Testo de Bechdel, ankaû konata kiel Testo de Bechdel–Wallach estas mezuro de la reprezentado de virinoj en fikcio.
La Testo
La teksto aplikata al filmo demandas ĉu ĝi enhavas:
Ĝenerala Arkivo de Simanko
La Ĝenerala Arkivo de Simanko (Archivo General de Simancas) estas arkivo situanta en la valadolida municipo Simanko. Ĝi estis fondita en 1540, pro kio ĝi estas la unua oficiala arkivo de la Regno de Kastilio, troviĝanta en la kastelo de Simanko, ekde sia fondiĝo estas unu el la gravaj lokoj de la Iberia duoninsulo rilate al konservado de dokumentoj.
4432 McGraw-Hill
4432 McGraw-Hill estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝi ŝulldas sian nomon al la "Teleskopo McGraw-Hill" de la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Arizono) kie la asteroido estis unuafoje observita. Origine instalita en Stinchfield Woods apud Dexter (Miĉigano) en julio 1969, tiu teleskopo estis translokita al ĝia nuna situejo en 1975 dank'al monhelpoj de la eldonejo McGraw-Hill kaj de la Fondaĵo Alfred P. Sloan.
Barna Deák
DEÁK Barna [dea'k] estas rumanuja hungara pentristo naskita la en Covasna.
Biografio
Barna Deák studis en prikontrua tekniklernejo de Târgu Mureș, kaj poste ĝis 1975 li laboris kiel scenejdekoraciisto, scenejpentristo, teknikisto ĉe la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. De 1990 li estis vicdirektoro.
Insulo Saint-Louis
Historio
La insulo ricevis sian nomon kiel omaĝo al la franca reĝo Ludoviko la 9-a, alinomita Sankta Ludoviko (Saint-Louis). Ĝi estis nedaŭre renomita "insulo de la frateco" (île de la Fraternité) dum la franca revolucio de 1789.
Dua sklava milito
La dua sklava milito estis la dua en la serio de grandaj sklavribeloj okazintaj en la Romia Respubliko. La ribelo okazis sur la insulo Sicilio inter 104-100 a.K, preskaŭ 30 jarojn post la unua sklaveca milito.
Tiu okazis pro la rifuzo de la sklavposedantoj obei rezolucion de la Romia Senato, kiu postulis la liberigon de ĉirkaŭ 8 000 Bitiniaj sklavoj por helpi la romianoj malhelpi germanajn tribojn invadi la imperion.
Ĉirkaŭ 230 sklavoj, kiuj vane esperis sian liberigon pro la senata ordono, komencis ribeli kontraŭ siaj mastroj. Sed eĉ ĉi tiu ribelo baldaŭ finiĝis, kiam la teritorioj, en kiuj fortikiĝis la ribeluloj, estis okupitaj de la romaj trupoj. Baldaŭ poste komenciĝis la dua ondo de la ribelo gvidita de sklavo nomata Selvius, prenante kiel ekzemplon la iaman sklavgvidanton Eunus, kiu proklamis sin Antioĥo de la Seleŭkida linio, li alprenis la nomon Trifono. La sklavarmeo de Slavius ​​kaŭzis malvenkon al la loka gardistaro de la Roma Legio. Paralelan ribelon aliflanke de la insulo gvidis sklavo nomata Athenion. La romianoj sendis tri konsulojn al Sicilio por subpremi la ribelon; kaj kvankam ili sukcesis venki la ribelajn fortojn, ili ne sukcesis fini la ribelon. Ĝis 101 a.K. la ribelo finiĝis en duelo inter la konsulo Aquillius kaj la sklavestro Athenion, la posteulo de Selvius. La konsulo mortigis Athenion kaj la ribelantoj kapitulacis.
Brodnica
Brodnica (jen pole, germane Strasburg in Westpreußen, Strasburg an der Drewenz) estas urbo en la administra provinco Kujavio-Pomerio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Brodnica. Fine de en la urbo vivis.
Historio
Dua mondmilito
En la unuaj tagoj de septembro 1939 Brodnica ektroviĝis sub la germana okupado. Monaton poste la urbo kun la tuta distrikto Brodnica estis aneksita de Nazia Germanio. Lucyna Langer pritaksas, ke en la jaroj 1939–1945 germanoj murdis ĉ. 650 loĝantojn de la distrikto, 1/5 de viktimoj devenis de la urbo mem. Stefan Bilski indikis alian nombron de la murditoj, ĉ. 1000 personoj. La plej multaj viktimoj pereis dum t.n. politika kampanjo de etna purigo de la teritorio, farita aŭtune 1939. Germanoj tiutempe arestis ĉ. 450–500 loĝantojn de Brodnica kaj najbaraj lokoj. Plimulto da ili estis pafmortigita apud bieno Birkenek.
La germanan okupadon finis ofensivo de Ruĝa Armeo, kies taĉmentoj okupis Brodnica la 23-an de januaro 1945. Sovetaj soldatoj faris en la urbo plurajn rabojn kaj detruojn. En la unuaj monatoj de 1945 la urbo iĝis sidejo de la stabo de 2-a Belorusa Fronto, komandata de marŝalo Konstantin Rokosovski. Printempe 1945 el la urbo kaj distrikto estis arestitaj kaj sekve deportitaj al gulagoj preskaŭ 700 personoj – en tio pluraj poloj devigitaj subskribi germanan volksliston, kun arestitaj de NKVD reprezentantoj de intelektularo.
Romance sentimentale
Romance sentimentale estas franca filmo de 1930 reĝisorita de Grigori Aleksandrov kaj Sergej M. Eisenstein. La filmo estis ankaŭ konata kiel Sentimental Romance (internacia anglalingva titolo).
La filmo komencas pere de muntado de scenoj de elementa violento — rompantaj ondoj kaj falantaj arboj alterne kun bildoj de arboj rapide pasintaj viditaj el aŭto. La imagaro grade ŝanĝas al pli trankvilaj vidaĵoj de nuboj, herbaro movita de venteto, kaj ondeta akvo. La resto de scenoj miksas enorme ampleksan gamon de temoj.
Rózsa Páll
Kariero
Rózsa Páll en 1921 elmigris kun sia edzo, Ferenc Kovács reformita pastro en Kanadon (Hamilton). De 1937 ŝi vivis en Anglujo. En 1927 ŝi estis kunulredaktoro de gazeto Figyelő de Hamilton.
Moișeni
Moișeni [mojsenj] (hungare Mózesfalu) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi nombris 798 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1327. Ĝia unua skriba mencio estis en 1828. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Certeze.
La Kvardek Tagoj de Musa Dagh
La Kvardek Tagoj de Musa Dagh estas romano de la jaro 1933 de la jud-aŭstra verkisto Franz Werfel pri la defendo de la armenoj de Musa Dagh en 1915 dum la Armena genocido en la Otomana Imperio. La libro estis unue publikigita kiel Die Vierzig Tage des Musa Dagh en la germana en novembro 1933. Poste kiel The Forty Days of Musa Dagh angle. Ĝi atingis grandan internacian sukceson kaj montris la signojn de la persekutado kontraŭ la armenoj. La romano estas fikcia klarigo surbaze de la real-viva defendo de la armenoj de la urbo Musa Dagh kiuj spertis sistemajn deportadojn kaj masakrojn ordonitaj de la Junaj Turkoj.
Kvankam skribita kiel romano, la historia fonenhavo de la libro estis ĝenerale akceptita kiel fakto. En la 1930-aj jaroj, la Respubliko Turkio premadis la Ŝtatan Departementon de Usono por malhelpi al Disney's Hollywood Studios produkti filmon bazita sur la romano. Filmita versio de la rakonto estis poste farita sendepende kaj estis publikigita teatre en 1982.
Navigkanalo
Navigkanalo' estas akvovojo ofte artefarita, sed ne nur, kiu ĝenerale konektas lagojn, riverojn aŭ eĉ marojn. Ili estas uzataj por transporto, ofte pere de barĝoj en la riveraj kanaloj kaj pere de ŝipoj en la kanaloj kiuj konektas marojn aŭ oceanojn.
La enlandaj kanaloj antaŭis la disvolvigon de la fervojo dum la Industria Revolucio kaj kelkaj el ili estis poste sekigitaj kaj uzitaj kiel vojoj por konstrui fervojojn.
La studo de la uzado de kanaloj estis disvolvigita historie laŭlonge de jarcentoj fare de ĉinaj fakuloj unuej kaj poste fare de Leonardo da Vinci kaj aliaj fakuloj kiuj dediĉis grandajn klopodojn al ties plibonigo. Elstaras la kanaloj ĉirkaŭ Milano, (nome la “Navigli”) totale artefaritaj, kiuj konektas la urbon kun la riveroj Tiĉino kaj Adda. Pere de tiuj lastaj, nerekte eblis alveni rivere ĝis la Majora Lago norde, uzante la riveron Pado, ĝis la maro Adriatiko oriente. Uzante tiujn akvovojojn, relative malgrandaj kaj malmulte profundaj, la transporto de varoj estis faritaj pere de barĝoj de preskaŭ ebena fundo: pere de tiu rimedo ekzemple oni transportis grandkvante la konstrumaterialojn uzotajn por la konstruado de la urbo.
Inter la ekzemploj de grandaj kanaloj kiuj ŝanĝis grandmezure la ekonomion de tutaj kontinentoj estas certe la Sueza Kanalo kaj la kanalo de Panamo. Per la malfermo de tiuj grandaj vorkoj, la tempoj kaj kostoj de interkontinenta transportado estis malpliigitaj draste kaj tio okazigis enorman kreskon de la komerco de Okcidento kun Malproksima Oriento.
Peter Wehle
Vivo
Estante juna Wehle ricevis trejnadon ĉepianan sed preferis iĝi aktoro, poste komponisto. Tamen li transprenu la patran advokatejon. Pro tio li studis jursciencon kaj doktoriĝis en 1939. Paralele li estis trinkejpianisto kaj skribis ankaŭ kantojn por kabareto kaj duonteatraj scenejoj. Post la Dua mondmilito li estis muzikisto en Salcburgo kaj verkis krome radirevuojn kaj aliajn kontribuaĵojn por la usona radistacio "Rot-Weiß-Rot".
Krom Gunther Philipp kaj Fred Kraus li estis ankaŭ kunfondinto de la kabareta ensemblo "Die kleinen Vier", kiu en la somero de 1948 tre sukcesis en Salcburgo. Baldaŭ poste ili videblis ankaŭ en Vieno kaj de post silvestro 1949 la trupo ludis en Munkeno, antaŭ ol ekstartigo de turneo tra Germanio. Kune kun Gunther Philipp li verkis sonrevuojn, muzikaĵojn kaj de tempo al tempo eĉ aktoris.
En 1948 li konatiĝis kun Gerhard Bronner, kiun li renkontis denove en Hamburgo en la 1950-aj jaroj; Bronner deĵoris ĉe NDR tiutempe. Komenciĝis amikeco kaj kuna laborado por la resto de la vivo. Ili en la kuro de la tempo verkis pli ol 1000 tekstojn kaj melodiojn. Ekde la mezo de la 1950-aj jaroj Wehle aperis kun granda sukceso ĉe la trinkejo "Marietta-Bar" de Bronner kaj partoprenis ankaŭ la legandan Sennoman ensemblon kabaretan de Bronner-Merz-Qualtinger.
Kune kun Bronner li faris kabaretprogramojn, estis en televido (ekz."Zeitventil" aŭ "Die große Glocke", sen paroli pri la ĉiudimanĉa radikabareto de ORF nomita Der Guglhupf ekde 1978).
Krome li verkis kantojn kaj vienajn kantojn kaj laboris kiel komponisto i.a. por Marikka Röck, Johannes Heesters, Paul Hörbiger, Willy Forst, Eddie Constantine, Peter Cornelius, Peter Alexander aŭ Marianne Mendt tätig. Oran sondiskon li ricevis por la teksto "Da sprach der alte Häuptling der Indianer", realigita fare de Gus Backus en la 1950-aj jaroj. En 1974 li doktoriĝis denove, pri germanistiko.
DVD
Gerhard Bronner u. Peter Wehle, Die unruhige Kugel. Aufzeichnung aus dem Neuen Theater am Kärntnertor, Wien, 1963. Kurier Edition, Best of Kabarett, 18. Vertrieb: Hoanzl.
Fonto
Biografio ĉe kabarettarchiv.at
Budapeŝta eksplodo (2016)
Du tagojn post la krimo la polico publikigis foton de suspektato, juna viro kun blanka ĉapelo. La foto estis farita de sekureca fotilo en vendejo.
Francesco Buzzurro
Francesco BUZZURRO, (naskiĝis en Taormino, Sicilio, Italio) estas itala muzikisto, kaj gitaristo.
Kariero
Li komponis muzikon por teatro kaj televido kaj aperis en programoj de radio kaj televido.
Indiana Productions, posedanto de Muccino-Brothers, elektis la muzikon de Buzzurro por la filmo Io ricordo.
Francesco Buzzurro Quartet
Francesco Buzzurro, gitaro; Mauro Schiavone: piano kaj drumo; Riccardo Lo Bue: basgitaro; Sebastiano Alioto: drumo
Brusy
Brusy (kaŝube: Brusë, germane: Bruß; la antaŭa nomo: Bruski) estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Brusy en distrikto Chojnicki. La urborajtoj de la jaro 1988. La 31-an de decembro 2009 la urbo havis 4825 loĝantojn.
Spuro
Spuro havas plurajn signifojn.
Panavia Tornado
La Panavia Tornado estas plurfunkcia militaviadilo de armea aviadilo, ekipita per du jetmotoroj. Ĝi servas por ĵeto de bomboj, por batalo kontraŭ aliaj armeaj aviadiloj kaj por akiro de armeaj informoj. La modelo evoluiĝis en Germanio, Britio kaj Italio, kaj uzatas pere de la aerarmeo de tiuj tri landoj kaj de Sauda Arabio.
Submodeloj
La bazaj submodeloj estas Tornado IDS, la norma variaĵo kiel ĵetilo de bomboj, Tornado Recce ("recce" estas anglalingva armea ĵargono por „reconnaissance“, do akiro de informoj), alivorte Tornado IDS ekipata per subaviadila aparataro por fotado kaj celata por akiro de armeaj informoj, Tornado GR.1, GR.2 kaj GR.4, pliaj variaĵoj kiel ĵetiloj de bomboj, el ili la versio Tornado GR.4/GR.4A aldone ricevis antaŭan infraruĝan sensoron, GPS-navigadon kaj novan elektronikan aparataron, krome Tornado ECR (angle Electronic Combat Reconnaissance, do elektronika dumbatala akiro de informoj, produktita de 1990 ĝis 1992, kaj Tornado ADV (angle Air Defence Variant; do Aer-Defenda Variaĵo''), por longfluga batalo kontraŭ aliaj armeaj aviadiloj.
Eksteraj ligiloj
Pri uzo en la germania aerarmeo Luftwaffe:
Pri uzo en la britia aerarmeo Royal Air Force:
Pri uzo en la italia aerarmeo Aeronautica Militare:
Pri uzo en la saud-araba aerarmeo:
Zuidhorn
La antaŭa municipo ekestis je la 1-a de januaro 1990 post kunfandiĝo de kvar municipoj Aduard, Grijpskerk, Oldehove kaj Zuidhorn. Ĉi tiuj kvar municipoj ankoraŭ troviĝas sur la komunuma flago, ĉe kiu kvar verdaj 'cignoj'  figuras por la kvar antaŭaj municipoj. La municipo estas parto de la COROP-areo Cetera Groningen.
La antaŭa municipo geografie kaj ekonomie estas parto de la Westerkwartier kaj de origine estis celdirektita precipe al la agrikulturo. Pro la kuniĝo al la vojligo (N355) kaj trajnligo inter Groningen kaj Leeuwarden, la kreskiĝinta (aŭto)moveco, la malkresko de la nombro de laborlokoj en la agrikulturo kaj de la provinco Groningen indikado de la vilaĝo Zuidhorn kiel kreskocentro (post 1960) la municipo pli kaj pli fariĝis navedula municipo celdirektita al la urbo Groningen. La vilaĝo Zuidhorn pro tio relative pli forte kreskis ol aliaj centroj en la areo kaj la loĝantoj estas relative pli alte instruitaj. Zuidhorn estas relative prospera municipo, ankaŭ ĉar oni trovis tergason kaj taŭgan tertavolon por la deponado de ĉi tiu gaso norde de la vilaĝo Grijpskerk, kio estis kaŭzo por la Nederlanda Nafto Kompanio NAM por ekspluadi ĉi tiun  tergaskampon kaj la konstruo de rezervujo por la kompenso de mallongaj pinthoroj en la gasuzado.
Inter la antaŭa municipo situas la malnovajn kulturpejzaĝoj Middag kaj Humsterland, ankaŭ kune indikata kiel Middag-Humsterland. Ĉi tiu areo situas norde de la vilaĝo Oldehove kaj estas la plej malnova kulturpejzaĝo de Okcidenta Eŭropo.
Vilaĝo Zuidhorn
Zuidhorn kaj la pli norde situanta Noordhorn ekestis ĉirkaŭ 1592 en areo kie la maro en estintaj tempoj kelkfoje inundis la landon kaj postlasis ŝlimon. De ambaŭ vilaĝoj la centro situas sur sablodorso de proksimume 4 kilometroj, kiu ebligis la vivon tie. La vilaĝo fariĝis iom post iom loĝejo de bonhavaj farmistaj rentuloj. Tiel en kaj ĉirkaŭ la loko oni konstruis tri bienojn; la Jellemaborg, Klinkemaborg kaj Hanckemaborg. La lasta bieno kiu estis malkonstruita estis la Hanckemaborg ĉirkaŭ 1878. De tiu bieno nur la trezordomo restis, kiu en 1965 estis rekonstruita. La konturoj de la bieno estis en 1993 indikitaj de la Historia Rondo Zuidhorn. Tiu bieno longtempe dominis la vidaĵo de la vilaĝo kaj la blazono de la familio Hanckema  estis ĝis la komunuma rearanĝo de 1990 ankaŭ la blazono de la vilaĝo kaj municipo. Tiu familio nome respondecas pri la fondo de la vilaĝo.
Oria
Oria estas komunumo de Italio.
Zuidhorn
Publika transporto
La municipo Zuidhorn situas ekde 1866 je la fervojlinio Groningen-Leeuwarden, kun stacioj en Zuidhorn kaj Grijpskerk. Buslinioj en la municipo estas:
Eksteraj ligiloj
Hanckemaborg
Esprimo (programlingva)
En la programlingvoj esprimo estas valorhava frazo, kiu konsistas el operandoj (konstantoj, variabloj, funkcivokoj), eventualaj operacisimboloj kaj krampoj; al tia esprimo la komputado atribuas valoron laŭ la reguloj de la koncerna programlingvo. Kiel en matematiko, la esprimo estas prezentaĵo de tia valoro.
Esprimo povas (kvankam ne devas) havi kromefikon; malesto de kromefikoj estas principo de ''funkcia programado.
Eksemploj pri esprimoj en Paskalo:
i + 1 k div (k − 1) −x sin(x + y) / 2.0 x mod 2 = 5 x = a
Alkefaf
Alkefaf, Alkifaf, Al Kifaf aŭ Al Kefaf (en araba: الكفاف) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo. Tiu estas komunumo kiu bordas norde kun Alĝafilija kaj Alkarama, sude kun Zabil kaj oriente kun Ud Meta.
La Komerca Centro de la strato Ŝeiĥo Zajed formas la sudan limon de Al Kefaf, dum la Alkarama Interŝanĝejo formas la sudorientan limon. La Parko Zabil kovras multon de Al Kefaf, dum kelkaj elstaraj konstruaĵoj estas laŭlonge de la ŝoseo D 88 (Trade Centre Road), kiu formas la okcidentan periferion de Al Kefaf. Ankaŭ la Turo Etisalat Dua, unu el la multaj oficejoj de Etisalat en Dubajo, estas en Al Kefaf.
Stacio Takidani
Stacio Takidani (japane: 滝谷駅 [Takidani-eki], angle: Takidani Station) estas fervoja stacio en Tondabajaŝi, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Acido
Acido (ĝenerala formulo estas HA aŭ [H+A−]) difiniĝas tradicie kiel kemia kombinaĵo (molekulo aŭ jono), kiu, kiam solvita en akvo, generas solvaĵon kun hidrogena jono (protono fakte), kaj tiele kontribuas al acideco pli granda ol tiu de pura akvo, t.e. pH malpli ol 7,0.
Laŭ la moderna difino de Johannes Nicolaus Brønsted kaj Martin Lowry, "acido" estas iun ajn kemiaĵo, kiu donas hidrogenan jonon (H+) al alia kombinaĵo, kiu nomiĝas "bazo".
Vulgaraj ekzemploj estas aceta acido (el la vinagro), formika acido (el la formikoj) aŭ sulfura acido (uzata en veturilaj baterioj). En la sistemoj "acido/bazo", ne estas ŝanĝoj en oksidiĝa nombro, kontraŭe al la redoksaj sistemoj.
Historio
Acidoj estis tiel ofte redifinitaj dum la lastaj epokoj, tiel operacie kiel esence, ke la historio de la acidoj devis trapasi ripetitaj signifoŝanĝoj anstataŭ konverĝi al sekura difino. Mineralaj acidoj estis konataj, kvankam per aliaj nomoj, ekde la mezepokaj alkemiistoj en la Oriento kiuj aparte aprezis la vitriololeon kaj la reĝakvon (miksaĵon da klorida kaj nitrata acidoj) pro iliaj povoj kiel solvantoj.
Plibonigitaj metodoj pri preparado asociiĝas al Andreo Libavo (1555-1616) kaj Johann Rudolph Glauber (1604-1670), cetere, ĉi-lasta preparis la kloridan acidon per traktado de la sulfata acido kun la ordinara salo, sekvata per distiliĝo. En liaj manoj, acidoj estis pli uzataj ol antaŭe dum preparado de vasta gamo da neŭtralaj saloj ekde metalaj saloj kaj iliaj oksidoj.
Ĉirkaŭ la mezo de la 17-a jarcento, neŭtraligaj reakcioj inter acidoj kaj bazoj estis sufiĉe konataj kun ĝiaj naturaj eferveskoj kiu inspiris la novan iatrokemion en la verkaro de Franciscus Sylvius (1614-1672) kaj Otto Tachenius (1610-1680). Dum la 17-a jarcento, kiam la tradicie materia/forma dualeco cedis al la mekanikaj filozofioj, tiam la teorioj pri acideco respegulis tiun ŝanĝon.
Kaj Nicolas Lémery (1645-1715) kaj Robert Boyle (1627-1691) provis klarigi la percepteblajn proprecojn de la acidoj (amarecon kaj korodecon) laŭ esprimoj je akrepintaj korpuskloj. Sub la influo de Isaac Newton (1642-1727), hipotezoj pri la formo de la partikloj malfermis la vojon al nova ontologio en kiu mallongatingaj altiraj-forpuŝaj fortoj asociiĝis al atomoj. Reakcioj inter acidoj kaj bazoj do povis konstruiĝi laŭ neŭtraligaj procezoj pri afinaj fortoj kiuj estis, principe, kvantigeblaj.
Reakcioj inter metaloj kaj acidoj estis kandidatoj al provoj je konstruado de afineco-tabeloj kaj dum la jardeko 1770 la rapido en kiu malsamaj metaloj dissolviĝas en acidoj ekkomparatis. Estis ankaŭ ordinare konsideri la acidojn kiel malsamaj manifestiĝoj de iu universala acido, tamen, alternativa vidpunkto estis disvolviĝonta de Antono Lavoaziero (1743-1794).
La Kemia Revolucio ĉe la fino de la 18-a jarcento ofte identiĝis kun la forpuŝo de Lavoaziero rilate al la flogistona teorio favore de iu oksigena teorio pri brulado. Verdire, la oksigena teorio de Lavoaziero estis ĉefe ia teorio pri acideco (t. e., la oksigeno estas la acido-produktanto) pro tio ke ĝi baziĝis sur eksperimentaj rezultoj, ekzemple, kiam sulfuro, fosforo ktp bruliĝas en aero, ili konvertiĝas en acidoj.
La nocio ke la oksigeno estis la principio de la acideco elmontras ke eĉ Lavoaziero mem emancipiĝis el la tradiciaj konceptoj pri kemiaj principoj kaj kiel Claude Louis Berthollet (1748-1822) suspektis, la antaŭkono ke ĉiuj acidoj devas enhavi oksigenon estis ĝenerala kredo.
Humphry Davy (1778-1829) detruis la teorion de Lavoaziero laŭ tri aspektoj: unue, li elmontris ke la oksigeno estis komponanto de alkaloj, natria hidroksido kaj kalia hidroksido; due, elmontrante ke halogenidoj povas elteni bruladon tiel kiel la oksigeno, do senigante ĝin el ties ununura kondiĉo, kaj trie, elstarigante ke ne ekzistis oksigeno en la klorida acido - ia konkludo derivita el lia verko pri la elementa naturo de la kloro.
Kvankam Davy asociiĝis la acidecon de la klorata kaj jodata acidoj pro la hidrogeno kiun ili enhavis, li ne transformis ĉi-teorion en koheran vidpunkton.
Tamen nur post pluraj jardekoj la ideo pri acideco estis asociita al ĉeesto de hidrogeno dank'al propono de la germana kemiisto Justus von Liebig (1803–1873). Sed, klareco estis portita al tiu scienco, kiam Svante Arrhenius (1859–1927) finfine difinis acidojn kiel "substancoj kiuj liveras hidrogenajn katjonojn al la solvaĵo" dum bazoj estas "substancoj kiuj liberas hidroksilajn anjonojn al la solvaĵo".
Li ankaŭ proponis ke la mekanismo laŭ kiu acidoj kaj bazoj interagas por reciproka neŭtraligado okazis per formado de akvo sekvata de la koncerna salo. Pli malfrue, la dana kemiisto Johannes Nicolaus Brønsted (1879-1947) kaj la angla kemiisto Martin Lowry (1874-1936) kvankam sendepende, proponis la difinoŝanĝon, konservante la interrilato de la protona liberigo en la acidoj, sed difinante pli amplekse la bazojn kiel ajna substanco kapabla je protona asociiĝo. Tiamaniere ke, mezuradoj de la hidrogenaj jonoj iĝis tranĉaj por difini la nivelojn de acideco, kaj bazoj verdire estis preterlasataj kiel simplaj ricevantoj.
Laŭ la koncepto de Arrhenius
En 1887 la sveda kemiisto Svante Arrhenius formulis difinon por acidoj kaj bazoj laŭ la specoj kiujn ili formas ĉe solviĝo en akvo.
Acidoj de Arrhenius estas substancoj kiuj solviĝas en akvo, produktante hidrogen-jonoj (H+). Bazoj de Arrhenius estas substancoj kiuj solviĝas en akvo, produktante hidroksid-jonojn (OH−).
Hidrogena klorido (HCl) kaj natria hidroksido (NaOH) estas respektive ekzemploj de acido de Arrhenius kaj bazo de Arrhenius. Ili joniĝas en akvo jene:
<TT>HCl <SUP><U>akvo</U></SUP>> H<SUP>+</SUP> + Cl<SUP>−</SUP></TT>
<TT>NaOH <SUP><U>akvo</U></SUP>> Na<SUP>+</SUP> + OH<SUP>−</SUP></TT>
Kvankam oni povus konsideri ilin sufiĉaj, almenaŭ sur fundamenta nivelo, la difinoj laŭ Arrhenius havas du malavantaĝojn: (1) ili taŭgas sole por akvaj solvaĵoj, kaj (2) la identeco de la acido en akvaj solvaĵoj estas trosimpligita. Pri ĉi tiu lasta punkto ni devas diri ke "liberaj" hidrogen-jonoj (H+ ) ne povas ekzisti en akvo - fakto, kiun ne sciis Arrhenius. Hidrogena atomo, kiu konsistas el unu protono kaj unu elektrono, perdinte unu elektrono (pro joniĝo), iĝas nura nukleo - en tiu ĉi kazo do unu protono. La altira povo inter tiu ĉi nuda protono kaj polusa akvo-molekulo estas sufiĉe forta por unuigi la hidrogenan jonon kun la akvomolekulo, formanta hidronian jonon (H3O+). (Por klare apartigi la jonojn, oni resumu: hidrogena jono estas H+, hidroksida jono estas OH−, kaj hidronia jono estas H3O+).
Laŭ la koncepto de Brønsted kaj Lowry
En 1923, J.N. Brønsted, dana sciencisto, kaj T.M. Lowry, brita sciencisto, proponis -- sendepende unu de la alia -- preskaŭ samtempe koncepton pri acidoj kaj bazoj, kiu etendis la ideojn de Arrhenius. Ilia difino de acidoj kaj bazoj dependas de tio, kiamaniere tiuj du grupoj da substancoj reakcias unu kun la alia.
Acid-baza reakcio estas difinita kiel reakcio dum kiu protono transiĝas de unu speco al alia.
Acido de Brønsted-Lowry estas tiel proton-donanto kaj bazo de Brønsted-Lowry estas proton-akceptanto.
Tiuj difinoj (1) pligrandigas la nombron da substancoj, kiuj povas esti konsiderataj acidoj kaj bazoj, (2) ne limiĝas al akvaj solvaĵoj kaj (3) klarigas la fakton, ke la acida speco en akvaj solvaĵoj estas la hidronia jono.
Kvalitoj
Brønsted-Lowry-aj acidoj:
Fortaj acidoj kaj multaj koncentrataj acidoj estas danĝeraj, ĉar kaŭzas gravajn bruladojn pri eĉ nelongaj kontaktoj. Acidoj estas korodemaj. Generale, acidaj bruladoj kuraciĝas per ellavi abunde la zonon tuŝatan kun fluanta akvo dum 15 minutoj kaj ĵus poste atenti kun tujaj kuracaj zorgoj. En la okazo de treege koncentrataj acidoj, la acido devus unue esti forviŝata tiel multa kiel posibla, alimaniere la hejtgenera miksado de la acido kaj la akvo povus kaŭzi gravajn hejtajn bruladojn. Acidoj povas ankaŭ esti danĝeraj pro aliaj kialoj je ilia acideco: vidu la adekvatan datuman littukon de materia sekureco (angle "MSDS") por havi pli da detaloj.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri acido en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Metriko (poetiko)
Metriko estas la arto pritraktanta la regulojn, mezurojn kaj tipojn de versoj. La malsamaj konceptoj pri la ritmo donas diversajn verssistemojn. Inter ili la ĉefaj estas:
Prozmetro (en la latina prosimetrum kaj plurale prosimetra) estas poezia komponaĵo kiu uzas kombinon de prozo (prosa) kaj verso (metrum).
Kaposgyarmat
Kaposgyarmat [kapoŝdjarmat] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. En la loknomo gyarmat signifas: kolonio kaj hungara gentonomo.
Situo
Kaposgyarmat situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ iama fervojo Szigetvár-Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 17, Dombóvár 28 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1296. La vilaĝo preskaŭ senhomiĝis dum la turka erao. Vilaĝservoj estas klubo de maljunuloj, vendejo, migra poŝto.
Goombay Dance Band
Goombay Dance Band estis germana muzika grupo fondita en la 70-aj jaroj de Oliver Bendt. La grupo estis nomita laŭ magranda golfo sur kariba insulo Sankta Lucio. Ilia muziko havis distingeblajn sonojn, miksaĵojn de kariba soca-muziko aŭ kalipsa muziko kaj vesterna popmuziko. Ilia tre sukcesa kanto estis Sun of Jamaica.
Zygmunt Ławrynowicz
Zygmunt ŁAWRYNOWICZ (naskiĝis la 14-an de oktobro 1925 en Panevėžys, mortis en 1987 en Londono) estis pola elmigrinta poeto, tradukisto el la franca, itala, litova lingvoj, publicisto.
Ĉevalbremso
Ĉevalbremso aŭ nazobremso estas laborilo por fari ĉevalojn je traktado fare de la bestkuracisto aŭ aliaj personoj malsentema kontraŭ doloroj. Ĝi servas por la obeigo de ĉevaloj, aparte je la hufoferado.
Zygmunt Ławrynowicz
Vivo
Li naskiĝis en Kovna Litovio kaj tie pasigis junecon, finante mezlernejon - polan gimnazion en Poniewież (unu el 4 en antaŭmilita Litovio). En 1943 forveturigita al trudlaboro en Nazian Germanion, de kie fuĝis tra Jugoslavio al Britio. Li studis ekonomikon kaj politikan sciencon en University College en Dublino, kaj de 1952 laboris en banko Loyds en Londono. Poste iĝis redaktoro de "Życie akademickie" (Akademia Vivo) (1953-1954). Redakciano de "Merkuriusz Polski", kaj en la jaroj 1958-59 kunredaktoro de "Życie", kunlaboris kun "Więź" kaj "Kontynenty". Kunkreinto de poezia grupo "Kontynenty" (1959-1964). Flue konis almenaŭ ok lingvojn kaj danke al tio bonege orientiĝis en la monda literaturo.
Ĉevalbremso
Nazobremso konsistas el tenilo, plejparte el ligno, kun je ĝi fiksita ŝnurmaŝo. La maŝon oni metas ĉirkaŭ la supra lipo de la ĉevalo kaj tordas ĝin per la tenilo. La malforta kontuzo de la supra lipo rezultanta el tio kaŭzas en la cerbo de la ĉevalo al la elverŝado de endorfinoj kaj per tio al la subpremo de doloroj.
Alia konstruformo konsistas plene el metalo kaj similas laŭ aspekto grandan, temajlecan nuksrompilon.
En la Heraldiko
La nazobremso eniris kiel „ĉevalbremso“ ankaŭ en kelkajn blazonojn. Ĝi estas prezentata en la heraldiko kiel ordinara figuro en la eblaj heraldikaj koloroj, je kio nigro, oro kaj arĝento superpezas. Ofte la bildo aperas en blazonoj de Orienta Prusujo, Pomerio kaj Norda Germanujo.
Flago de la Araba Ribelo
La flago de la Araba Ribelo estas la flago uzita de la arabaj naciistoj dum la araba ribelo kontraŭ la Otomana Imperio dum la unua mondmilito. Ĝia desegno estas de tri horizontalaj strioj en nigra, verda kaj blanka koloroj kun aldono de ruĝa triangulo ligita al la masta flanko.
Szilárd Páll
Kariero
Szilárd Páll diplomitiĝis en UBB de Kluĵo pri ekonomiko (1983). Li laboris en Odorheiu Secuiesc. En 1988 li translokiĝis en Hungarujon, sed li partoprenis la redaktadon de gazeto Székely Útkereső (1992-93). Li estis kunlaboranto de Udvarhelyi Híradó (1995-97).
Flago de la Araba Ribelo
historio
La flago estis projektita de Mark Sykes, brita diplomato, kun la celo antaŭenigi tutaraban konscion kaj tiel kontribui al la sukceso de la araba ribelo. Kvankam la araba ribelo estis limigita kaj pli grava al la britoj ol al araboj mem, ĉi tiu flago sukcesis influi la projektadon de la naciaj flagoj de arabaj ŝtatoj, kiuj aperis post la fino de la milito.
La horizontalaj strioj reprezentas la kalifojn de la abasida (nigra), umajada (blanka) kaj fatimida dinastioj (verda) dum la ruĝa triangulo reprezentas la haŝemidan dinastion. Ĉi tiu kolorkombino estas konata kiel la koloroj de tutaraba naciismo.
La haŝemida dinastio estis aliancano de Britujo dum la jaroj de konflikto kun la Otomana Regno kaj post la fino de la milito la dinastio ekregis Heĝazon (regiono en la Araba Duoninsulo), Transjordanion, Sirion kaj Irakon.
En 1920, Granda Sirio disfalis, post pluraj monatoj da ekzisto, kaj la Haŝemidoj perdis sian regopovon, influon kaj potencon tie, la haŝemidoj estis forpelitaj de la Heĝazo-regiono post aneksado al Najad gvidita de Beit Saud en 1925 kaj en Irako ili estis forpelitaj de potenco per militista puĉo en 1958. Hodiaŭ la haŝemidoj restas en la potenco nur en la Regno Jordanio.
Groß Lindow
Groß Lindow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Internacia Flughaveno Kalgario
La Internacia Flughaveno Kalgario (Calgary International Airport) estas la ĉefa flughaveno servanta Kalgarion (Alberto, Kanado) kaj la Kalgarian Regionon. Ĝi situas 17 kilometrojn de la urbocentro sed ene de la urbaj limoj. Ĝi estas unu el la plej grandaj flughavenoj de Kanado laŭ nombro de pasaĝeroj, servinta 11,17 milionoj da pasaĝeroj en 2006, kaj en tria loko inter kanadaj flughavenoj laŭ nombro de aviadil-movoj (242.658 movoj). De la flughaveno kursas ĉiutagaj senhaltaj flugoj al diversaj gravaj urboj en Kanado, Eŭropo kaj Usono. Ĝi ankaŭ estas granda transporta centro por Okcidenta Kanado, la hejmo kaj transporta centro por la fluglinio Westjet, kaj transporta centro por la aerlinio Air Canada.
Instalaĵoj por kargo
Manovrejo 2 estas la ĉefa instalaĵo por pritraktado de kargo ĉe la flughaveno; tie povas parki ĝis 4 aviadiloj Boeing 747. Manovrejo 7 ankaŭ uziĝas kiel instalaĵo por kargo, ĉefe por la liver-servoj FedEx, Purolator kaj DHL. FedEx estas inter la transportantoj de kargo kiuj uzas la kalgarian flughavenon (ĉe Manovrejo 7) kiel transportan centron. Purolator havas instalaĵon en la nordokcidentan angulon de la flugkampo proksime de Manovrejo 7. Antaŭe povis parki ĉe Manovrejo 7 nur du aviadiloj Boeing 727s sed depost novembro 2004 tie povas parki ankaŭ tri aviadiloj McDonnell Douglas MD-11 de FedEx.
Ĝenerala aviado
Instalaĵoj por ĝenerala aviado troviĝas ĉe la suda flanko de la flugtereno. Inter ĉi tiuj estas Flugcentro de Royal Dutch Shell, Avitato de Esso, tiu por kalgaria flugtrejnado, doganista konstruaĵo, kaj aliaj.
Kurejoj
Oni planas konstrui paralelan kurejon oriente de la flughaveno (16L/34R).
Kurejo 16/34 estas la plej longa kurejo en Kanado. La longecon de la kurejo necesigas la relative alta lokiĝo (1083 m) de la flughaveno kaj la bezono subteni la plej grandajn aviadil-specojn. Aviadiloj bezonas pli longan kurejon por enaeriĝi en alte lokitaj urboj pro la malpli granda aerdenseco ĉe altaj lokoj.
Internacia Flughaveno Kalgario ankaŭ havas du pliajn kurejojn, 10/28 kaj 07/25. Ambaŭ uziĝas kiel senŝarĝigaj kurejoj por 16/34 dum periodoj de densa trafiko kaj dum iuj veter-kondiĉoj.
Konstruado
Oni planis plilarĝigi Korson B/C, sed ĉi tiuj planoj intertempe malaperis pro 'plialtiĝo de kostoj'.
Korso A
Korso A havas Acerfolian Sidĉambron de Air Canada. Ĉi tiun korson ĉefe uzas Air Canada.
Korso B
Pordegoj 20-29 estas ŝancel-pordegoj inter Korsoj B kaj C. Ĉiu flugo kun ircelo en Usono traktiĝas kiel flugo de C-pordego, dum ĉiu flugo kun ircelo en Kanado aŭ eksterlando (krom Usono) traktiĝas kiel flugo de B-pordego. Korson A ligas kun Korso B promenejo ligita je unu finaĵo kun la ĉefa konstruaĵo de la flughaveno. Kiam ĉiuj pordegoj en Korso B/C estas C-pordegoj, oni fermas ĉiun promenejon. Foje enlandaj flugoj de Air Canada kaj Air Canada Jazz uzantaj jet-motorajn aviadilojn uzas Korson B kiam mankas liberaj pordegoj en Korso A.
Braniewo
Historio de Braniewo en la Mezepoko
Braniewo estas la plej malnova urbo de Varmio. Ĝi estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1249 sur la loko de la iama burgo de praprusoj ĉe la rivero Pasłęka. La urbo ekkreskis apud la pli frue konstruita kastelo (burgo) (post la jaro 1240) de la Teŭtona Ordeno. De la jaro 1250 ĝis la 1340 Braniewo estis la sidejo de la episkopoj de Varmio, kaj de la jaro 1278 estis la sidejo de diocezo. La unua burgo estis jam post la jaro 1240 kaj en la jaro 1242 estis jam la unuan fojon detruita fare de praprusoj. Post la rekonstruo de detruita Braniewo, la posedanto de la setlejo ekestis la episkopo de Varmio Anzelm (1210-1278), kiu en la jaro 1254 donis al la urbo laŭ leĝo de Lubeko la urborajtoj. En la jaro 1261 la urbo estis tute detruita dum la dua ribelo de praprusoj (vidu la apudan mapon). En la jaro 1274 Braniewo estis denove restarigita sed jam sur la nova loko. Sekve la 1-an de aprilo 1284 la urbo ricevis la lokigon laŭ leĝo de Lubeko fare de la episkopo Henriko Fleming. La masonitan kastelon oni ekkonstruis post la jaro 1273, ĝi estis denove alkonstruita fine de la 13a jc kaj en la 14a jc. La kastelo estis malkonstruita dum la jaroj 1873-1874 kaj ankaŭ dum la jaroj 1928-1930. En la jaro 1364 aktive agis naŭ metiaj gildoj (korporacioj) kaj funkciis ŝipfarejo. La oportuna (konvena) lokigo de la urbo kaj mara haveno estis favora por rapida disvolvo de la urbo. Jam de la mezo de la 14a jc Braniewo kiel la nura urbo de Varmio apartenis al la Hansa Ligo. Fine de la 14a jc oni konstruis en Braniewo la preĝejon de Katarina de Aleksandrio kaj la preĝejon de franciskanoj je la nomo de Sankta Maria. Tiam estis establita la Kortego de Arturo, oni pligrandigis la Urbodomon kaj la urbaj fortikaĵoj.
Internacia Flughaveno Kalgario
Korso C
Ĉe flugoj kun origino en Kalgario kaj ircelo en Usono, pasaĝeroj devas trairi Usonan Landliman Antaŭkontrolon de la Usona Dogan- kaj Enmigra Servo antaŭ ol ili rajtas enaviadiliĝi. La flugo sekve traktiĝas kiel enlanda flugo kiam ĝi alvenos en Usono. Korso C uziĝas nur por flugoj kun usona ircelo.
Braniewo
Historio de Braniewo de la 15a jc ĝis la 18 jc
En la jaro 1454 dum la dektrijara milito Braniewo apogis la kreon de la Prusia Konfederacio, kaj la urbanoj perte detruis la episkopan kastelon. Dum la jaroj 1466-1772 la urbo estis en la limoj de la Duklando Varmio, kiu estis parto de la Reĝa Prusio kadre de Krono de la Regno de Pollando (vidu la apudan mapon). Jam en la 16a jc tie funkciis la fama kolegio de Jezuitoj (Collegium Hosianum) fondita de la episkopo Stanislao Hozio (Stanisław Hozjusz) en la jaro 1565, celo de ĝi estis kristaniga misio, denova katolikigo (konvertigo) de Skandinavio. En tiu tempo Braniewo estis grava eduka kaj kultura centro. La unua sur la pola teritorio la jezutia kolegio (Collegium Hosianum) estis de la jaro 1565, kaj poste la dioceza porpastra seminario (1567). En la jaro 1578 la jezuitoj fondis la papan seminarion. De la jaro 1589 estis tie la privata presejo kaj eldonejo, kiun en la jaro 1697 aĉetis jezuitoj. Kelkfoje (ĝis la jaro 1738) estis sensukcesaj provoj krei tie la universitaton. La heredinto de la tradicioj de la jezuita kolegio de Hozio (Collegium Hosianum) estis la Liceo de Hozio (Liceum Hosianum), kiu aktivis en Braniewo dum la jaroj 1818-1944. En la jaro 1780 Collegium Hosianum post la kasacio de la jezuitoj fare de Prusio, la Liceum Hosianum ricevis la nomon Akademia Gimnazia, kaj de la jaro 1818 kiel Hozia Liceo (Liceum Hosianum), de la jaro 1912 nomata Ŝtata Akademio. De la 15a jc en Braniewo bone disvolviĝis la oraĵista metio. En la jaro 1772 la urbo estis aneksita de Prusio kadre de la unua dispartigo de Pollando (vidu la apudan mapon). La urbo Braniewo ekestis la sidejo de la distrikto Braniewski en la provinco Orienta Prusio kaj subprovinco Kenigsbergo kaj tie estis ankaŭ la sidejo de garnizono.
Internacia Flughaveno Kalgario
Aliaj flugkompanioj
La sekvaj flugkompanioj funkciigas siajn proprajn instalaĵojn en Internacia Flughaveno Kalgario:
Braniewo
Historio de Braniewo de la 19a jc ĝis la 20a jc
Ĝis la fino de la 18a jc en la urbo estis la komerca haveno kaj la ŝipfarejo (ĝis la jaro 1905), en kiu oni konstruis la marajn ŝipojn. En la jaroj 1807 kaj 1812 dum la Napoleonaj Militoj la urbo estis okupita de la napoleona armeo (vidu la apudan mapon). En la jaro 1852 ĝuste tie en Orienta Prusio ekfunkciis la unua fervojlinio Braniewo-Kwidzyn (vidu la foton de la stacidomo). En la jaro 1854 oni konstruis en Braniewo la sinagogon, kiu ekzistis ĝis la jaro 1938 (kristala nokto, t.e. pogromo kontraŭ la judaj civitanoj tra la tuta Germanio dum la nokto de la 9-a de novembro ĝis la 10-a de novembro 1938). En la jaro 1887 oni malfermis la Agrikulturan Lernejon, la unuan en Orienta Prusio. En la jaro 1919 la urbo estis tute elektrigita. Dum la eksplodo de la Dua Mondmilito en la urbo loĝis 21 mil da homoj. En februaro kaj marto 1945 rezulte de bataloj de Ruĝa Armeo mortis miloj da urbanoj, plej multo de ili estis la germanaj rifuĝintoj el Orienta Prusio. La forpelitaj germanoj atendis sian evakuon tra la Vistula Laguno al la Vistula Terlango (duoninsulo), kaj estis mortigitaj dum la bombardado de Braniewo kaj pro la ne ebla mara evakuado (tiem frostigita estis la Vistula Laguno). La 20an de marto 1945 Braniewo jam esti okupita fare de sovetiaj taĉmentoj. Rezulte de la milito kaj specialaj bruligoj 85% de la urbo estis detruita. Post la Dua Mondmilito oni ne rekonstruis la urbon laŭ la antaŭmilita aspekto.
Internacia Flughaveno Kalgario
Aliaj flugkompanioj
Kargotransportaj flugkompanioj uzas IFK-on estas:
Provizado de surteraj servoj
Estas nur kelkaj entreprenoj kiuj provizas surterajn servojn ĉe Internacia Flughaveno Kalgario, sed ĉiu provizas aliajn servojn al la flugkompanioj kun kiuj ili havas kontraktojn.
Airport Terminal Services
Airport Terminal Services (ATS) provizas ramplajn kaj pasaĝerajn servojn al elektitaj flugkompaniojn en Kalgario. Nuntempe, ĝi provizas pasaĝerajn servojn nur por Northwest Airlines. Ramplajn servojn ĝi provizas al Northwest Airlines, kaj aldone al Aeromexico, Alaska Airlines, Belair, Continental Airlines, Horizon Air, Japan Airlines kaj Thomas Cook Airlines. Airport Terminal Services ankaŭ traktas kargon por [UPS kaj BAX Global.
13223 Cenaceneri
13223 Cenaceneri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Internacia Flughaveno Kalgario
Air Canada Ground Handling Services
ACGHS traktas ĉiujn aspektojn de surteraj servoj por Air Canada kaj Air Canada Jazz ĉe Internacia Flughaveno Kalgario, kaj aldone provizas ramplajn kaj pasaĝerajn servojn por All Nippon Airways, Condor, kaj Flyglobespan.
13223 Cenaceneri
Nomo
Ĝia nomo aludas al La Cena de le Ceneri ("La Bankedo de la Cindroj"), verko de la itala filozofo Giordano Bruno (1548–1600) en kiu, unuafoje en la okcidenta filozofia penso, estas diskuto pri la senfineco da mondoj en la universo.