cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Transformo de Möbius
Hiperbola (transformoj, transformas)
Se \alpha estas nulo (aŭ multaj de 2 \pi), tiam la transformo estas dirita al esti hiperbola. Ĉi tiuj (transformoj, transformas) flegi movi punktoj laŭ cirkuleraj vojoj de unu fiksa punkto al la alia.
Se ni preni la unu-parametra subgrupo generita per (ĉiu, iu) hiperbola Transformo de Möbius, ni ricevi kontinua transformo, tia (tiu, ke, kiu) ĉiu transformo en la subgrupo _fixes_ la sama du punktoj. Ĉiuj aliaj punktoj (flui, fluo) laŭ certa familio de cirkulero (arkoj, arkas, eĝoj, eĝas) for de la unua fiksa punkto kaj al la (sekundo, dua) fiksa punkto. En ĝenerala, la du fiksaj punktoj (majo, povas) esti (ĉiu, iu) du klaraj punktoj sur la Rimana sfero.
Ĉi tiu ankaŭ havas grava fizika interpretado. Imagi (tiu, ke, kiu) rigardanto akcelas (kun konstanta grandeco de akcelo) direkte al la Norda poluso sur lia ĉiela sfero. Tiam la (aper(aĵ)o, aspekto) de la nokta ĉielo estas konvertita en akurate la maniero priskribis per la unu-parametra subgrupo de hiperbola (transformoj, transformas) (kotizanta, kvotanta, akcianta, komuniganta, partanta) la fiksaj punktoj 0,\infty, kun la reela nombro \rho korespondanta al la grandeco de lia akcela vektoro. La (steloj, astroj) aspekti al movi laŭ (longitudoj, longitudas), for de la Suda poluso al la Norda poluso. (La (longitudoj, longitudas) aperi kiel cirkulero (arkoj, arkas, eĝoj, eĝas) sub _stereographic_ projekcio de la sfero al la ebeno).
Jen iu (ciferoj, ciferas, geometriaj figuroj, figuroj, figuras) ilustranta la efiki de hiperbola Transformo de Möbius sur la Rimana sfero (post _stereographic_ projekcio al la ebeno):
Ĝi estas ne surprizanta (tiu, ke, kiu) ĉi tiuj (bildoj, bildas) (aspekti, aspekto, rigardi) treege ŝati la kampaj linioj de (mezuro, drinkejo, bari) (magnetoj, magnetas), ekde la cirkulero (flui, fluo) linioj substreĉi konstanta angulo inter la du fiksaj punktoj.
_Loxodromic_ (transformoj, transformas)
Se ambaŭ ρ kaj α estas nenulo, tiam la transformo estas dirita al esti _loxodromic_. Ĉi tiuj (transformoj, transformas) flegi movi ĉiuj punktoj en S-formis vojoj de unu fiksa punkto al la alia.
La vorto "_loxodrome_" estas de la Greko: "_loxos_, oblikvanta + _dromos_, kurso". Kiam velanta sur konstanto (ursanta, lagro) - se vi flegi (kapanta, kapetanta, kranianta, rubriko) de (diri) nordo-oriento, vi estos eble hisi velanta ĉirkaŭ la norda poluso en logaritma spiralo. Sur la _mercator_ projekcia tia kurso estas rekto, kiel la nordo kaj sudo (polusoj, polusas) (projekcii, projekto) al malfinio. La angulo (tiu, ke, kiu) la _loxodrome_ substreĉas relativa al la linioj de longitudo (ie, ĝia inklino, la "_tightness_" de la spiralo) estas la argumento de k. Kompreneble, Möbius-a (transformoj, transformas) (majo, povas) havi ilia du fiksaj punktoj ie, ne (justa, ĵus) je la nordo kaj sudo (polusoj, polusas). Sed (ĉiu, iu) _loxodromic_ transformo estos esti konjugita al (konverti, konverto) (tiu, ke, kiu) movas ĉiuj punktoj laŭ tia _loxodromes_.
Se ni preni la unu-parametra subgrupo generita per (ĉiu, iu) _loxodromic_ Transformo de Möbius, ni ricevi kontinua transformo, tia (tiu, ke, kiu) ĉiu transformo en la subgrupo _fixes_ la sama du punktoj. Ĉiuj aliaj punktoj (flui, fluo) laŭ certa familio de kurboj, for de la unua fiksa punkto kaj al la (sekundo, dua) fiksa punkto. Malverŝajne la hiperbola (kesto, okazo), ĉi tiuj kurboj estas ne cirkulero (arkoj, arkas, eĝoj, eĝas), sed certaj kurboj kiu sub _stereographic_ projekcio de la sfero al la ebeno aperi kiel spiralaj kurboj kiu tordi kontraŭhorloĝnadla malfinie ofte ĉirkaŭ unu fiksa punkto kaj tordi dekstrume malfinie ofte ĉirkaŭ la alia fiksa punkto. En ĝenerala, la du fiksaj punktoj (majo, povas) esti (ĉiu, iu) du klaraj punktoj sur la Rimana sfero.
Vi povas kredeble konjekti, ke la fizika interpretado en la kazo, kiam la du fiksaj punktoj estas 0, \infty: rigardanto kiu estas ambaŭ turnanta (kun konstanta akraflanka rapido) pri iu akso kaj kun konstanta grandeco akceliĝas laŭ la sama akso, estos vidi la aperaĵon de la nokta ĉielo transformita laŭ la unu-parametra subgrupo de loksodromiaj transformoj kun fiksaj punktoj 0, \infty, kaj kun difinita respektive per la grandeco de akcelo kaj akraflanka rapido.
Jen iuj bildoj ilustrantaj la efikoj de loksodromia transformo:
Stereografia projekcio
Ĉi tiuj bildoj montri Möbius-a (transformoj, transformas) _stereographically_ (projekciis, projektita) sur la Rimana sfero. (Tononomo, Noto, Noti) en aparta (tiu, ke, kiu) kiam (projekciis, projektita) sur sfero, la speciala okazo de fiksa punkto je malfinio (aspektas, aspektoj, rigardas) ne malsama al havanta la fiksaj punktoj en ajna loko.
Ripetanta transformo
Se transformo havas fiksaj punktoj, kaj karakteriza konstanto 'k'', tiam  estos havi.
Ĉi tiu povas kutimi ripeti transformo, aŭ al animi unu per rompanta ĝi supren enen (ŝtupoj, ŝtupas, paŝas).
Ĉi tiuj bildoj montri tri punktoj ((ruĝa, legita), blua kaj nigra) kontinue ripetis sub (transformoj, transformas) kun diversa karakterizo (konstantoj, konstantas).
Malfiniigantoj de la transformo
La punkto
estas la malfiniiganto de ; ĉe tiu punkto, la valoroj de estas mallime grandaj.
La inversa malfiniiganto
estas la punkto al kiu la punkto je malfinio estas bildigata. La punkto _midway_ inter la du (polusoj, polusas) estas ĉiam la sama kiel la punkto _midway_ inter la du fiksaj punktoj:
Ĉi tiuj kvar punktoj estas verticoj de paralelogramo kiu estas kelkfoje nomata la karakteriza paralelogramo de la transformo.
(Konverti, Konverto) povas esti precizigita kun du fiksaj punktoj  kaj la poluso z_\infty.
Ĉi tiu permesas al ni derivi formulo por konvertiĝo inter k kaj z_\infty donita :
Kiu reduktas lanugo al
La lasta esprimo koincidas kun unu de la (reciproke (reciproka, reciprokaĵo, inverso)) ajgeno (rilatoj, rilatas, kvocientoj, kvocientas) de la matrico (figuranta, prezentanta) la (konverti, konverto) (kompari la diskuto en la antaŭvenanta sekcio pri la karakteriza konstanto de transformo). Ĝia karakteriza polinomo estas egala al kiu havas (radikoj, radikas)
Proksimumo per rekta maniero
Ĉiu aro de tri punktoj unike difinas transformon. Por kalkuli ĉi tiun eksteren, estas oportune utiligi transformon, tio estas per ebeno kun tri punktoj sur (0,0), (1, 0) kaj la punkto je malfinio.
Unu povas forigi la (infinitoj, infinitas, malfinioj, malfinias, nefinioj, nefinias) per multiplikante ekster per z_2 - z_1 kaj Z_2 - Z_1 kiel antaŭe (tononomis, notita).
La matrico al mapo z_{1,2,3} sur Z_{1,2,3} tiam iĝas
Vi povas multipliki ĉi tiu ekster, se vi bezono, sed se vi estas skribanta kodo tiam ĝi's pli simpla al uzi nedaŭra (variabloj, variablas) por la mezo (termoj, kondiĉoj, terminoj, termas, terminas).
Tibor Mertz
Tibor Mertz [merc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mertz Tibor estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Transformo de Möbius
Eksplicita determinanta formulo
Mallaŭdo: A simila determinanto (kun wz (anstataŭigita, anstataŭigis) per w^2+z^2) (plumboj, plumbas, kondukas) al la ekvacio de cirklo tra tri malsama (ne samrekta) punktoj en la ebeno.
Tibor Mertz
Tibor Mertz naskiĝis la  en Kalocsa.
Transformo de Möbius
Cetera maniero uzante kruci-rilatojn de kvar punktoj
Ĉi tiu konstruado ekspluatas la fakton (menciitan en la unua sekcio), ke la kruci-rilato estas invarianto sub Transformo de Möbius (mapanta, bildigo) kvaropo al  tra. Se (mapoj, mapas) triopo  de duoplarĝa malsama zmi al alia triopo, tiam la Transformo de Möbius  estas difinita per la ekvacio aŭ skribita ekster en (betono, konkreta) (termoj, kondiĉoj, terminoj, termas, terminas):
4455 Ruriko
4455 Ruriko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro.
Transformo de Möbius
Cetera maniero uzante kruci-rilatojn de kvar punktoj
La lasta ekvacio povas esti konvertita enen Solvanta ĉi tiu ekvacio por unu ricevas la _sought_ transformo.
Tibor Mertz
Biografio
Tibor Mertz akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1985, kie lia ĉefinstruisto estis András Békés. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro József Attila, en la sekva jaro al Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 1992 kaj 2003 li apartenis al pluraj malpli gravaj teatroj, poate al Nacia Teatro (Budapeŝto). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Li ricevis premiojn en 1991 kaj 1997. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn.
4455 Ruriko
Nomo
Ĝi ricevis la virinan personan nomon "Ruriko" en honoro de Ruriko Ueda, edzino de la unua malkovrinto.
Transformo de Möbius
Cetera maniero uzante kruci-rilatojn de kvar punktoj
Rilato al la fiksa punkta normala formo
Alpreni (tiu, ke, kiu) la punktoj z_2,\, z_3 estas la du (malsama) fiksaj punktoj de la Konverto de Möbius kio estas. Skribi. La lasta ekvacio tiam legas En la antaŭa sekcio sur normala forma Konverto de Möbius kun du fiksaj punktoj estita esprimita uzanta la karakteriza konstanto k de la (konverti, konverto) kiel (Komparanta, Kontrastiganta) ambaŭ esprimoj unu derivas la egaleco kie z_1 estas malsama de la fiksaj punktoj kaj  estas la bildo de z1 sub. En aparta la kruci-rilato
ne dependi sur la elekto de la punkto z (malsama de la du fiksaj punktoj) kaj estas egala al la karakteriza konstanto.
Les Halles (Parizo)
Les Halles (prononcu [le al]) estas centra kvartalo de Parizo lokita en la 1-a arondismento de la franca ĉefurbo. Ĝi heredis sian nomon el la vasta pogranda vendoplaco, kiu estis detruita en 1971 kaj anstataŭita de subgrunda, moderna komerca galerio, la Forum des Halles.
Centre de la forumo troviĝas sentegmenta spaco kun skulptaĵoj kaj fontano. Sub la forumo situas la plej grava haltejo de la Metroo de Parizo, Châtelet - Les Halles kaj metrostacio Les Halles. Apud la forumo ankaŭ troviĝas la preĝejo Saint-Eustache.
Verneuil-Moustiers
- jen france, prononco [], okcitane Verneulh Mostiér - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Yatsushiro (maro)
Yatsushiro (八代海, Yatsushiro-kai?) ankaŭ nomata Shiranui maro ({{{lang-ja|不知火海}}, Shiranui-kai?), estas malprofunda, parte fermata maro. Ĝi apartigas la insulo Kyūshū el la Amakusaj insuloj. Norde estas la maro Ariake, kaj sude estas la Orientĉina maro. Proksimaj urboj estas Yatsushiro kaj Minamata.
Merkura Poluado
La maro estis tre poluata de merkuro en la jardekoj 1950-aj kaj 1960-aj pro la kemia uzino Chisso Corporation. Tiu tre toksa kemio akumuliĝis en fiŝoj, kiuj estis manĝata de la lokaj homoj, kiuj ekhavis Minamatan malsanon. Tiu malsano mortigis kaj malsanigis multajn da homoj ĉirkaŭ la maro. La mara ekologisistemo ankaŭ malsaniĝis.
Quatis
Quatis estas municipo de la brazila subŝtato Rio-de-Ĵanejrio, kiu taksis 12.831 enloĝantojn en 2010.
Dozza
Dozza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Bolonjo. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 5886 loĝantojn.
6497 Yamasaki
6497 Yamasaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astronomo Masamitsu Yamasaki (1886 – 1959), de la Latituda Internacia Observatorio de Mizusaŭa. Kiel kunmalkovrinto de la perioda kometo 27P/Crommelin en 1928, li estis la unua japano, kiu ricevis la Medalon Donohoe de la Astronomia Societo por Pacifiko.
Péter Bárány
BÁRÁNY Péter estis hungaro, sekretario de Ferenc Széchényi naskiĝinta en Gagy (nuntempa Goagiu en Rumanio) la 8-an de septembro 1763 kaj mortinta en Újarad la 10-an de julio 1829.
Kariero
Bárány estis kunlaboranto de la Tudományos Gyűjtemény, tradukisto.
Malcolm MacDonald
MacDonald estis filo de iama ĉefministro Ramsay MacDonald kaj Margaret MacDonald. Li estis dekomence Laborista Parlamentano, sed en 1931 li aliĝis al sia patro por rompi el la partio kaj aliĝis al la Nacia Registaro kaj estis sekve elpelita el la Laborista Partio.
Li estis alta funkciulo pri koloniaj aferoj.
La Blanka Libro de 1939, nomita ankaŭ Blanka Libro de MacDonald ĉar MacDonald kiel brita ministro pri kolonioj ĝin sponsoris, estas teksto publikigita de la brita registaro de Neville Chamberlain en la 17a de majo 1939 kiu determinis la tujan futuron de la Brita Mandato Palestino ĝis iĝu validata ties sendependo.
Güllesheim
Güllesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Güllesheim apartenas al administra komunumaro, germanlingve nomata Verbandsgemeinde Flammersfeld, kaj estas parto de la mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis 673 loĝantojn.
Thiat
Thiat estas loĝloko kaj eksa franca komunumo, kiu ekde la 1-a de januaro 2019 apartenas al nova komunumo Val-d'Oire-et-Gartempe. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de en la loko vivis.
Geografio
Thiat etendiĝas sur 11,35 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 16 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Haute-Vienne, en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
La departemento Haute-Vienne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Thiat antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo Jean-Pierre Roy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
16463 Najoro
16463 Najoro estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Najoro, loĝata de ĉirkaŭ 30 000 homoj, situanta en norda-centra Hokajdo. La urbo prosperis per la arbara mastrumado, la agrikulturo kaj la laktouzinoj de la baseno de Najoro.
Gebze
Gebze estas urbego en Turkio, en la Provinco Kocaeli. La historiaj loknomoj estis Dakibyza, Libyssa, (λίβυσσα).
Geografio
Gebze estas situanta 30 mejlojn oriente de Istanbulo, sur la norda marbordo de la Marmara Maro.
Historio
En 183 antaŭ Kristo, Hanibalo faris memmortigon en la praa havenurbo de Libyssa por ke ne kaptu lin viva la romianoj.
Ekonomio
Gebze nuntempe estas industria urbo, krome en la urbo funkcias teknika universitato.
Famuloj
En tiu loko mortis Mehmedo la 2-a en 1481.
IJlst
IJlst [Ejlst] (frise: Drylts) estas urbeto en la nederlanda provinco Frislando kaj unu el la frisaj dekunu urboj.
IJlst situas kvin kilometrojn sudokcdente de la urbo Sneek, kaj estas la ĉefloko de la municipo Súdwest-Fryslân. Tra la urbeto fluas la rivero Geeuw, kiu en la urbeto kunfluas kun la rivero Ee. IJlst havas fervojstacion de la linio Leeuwarden - Stavoren malfermita kune kun la fervojlinio je la 8-a de novembro 1885. En IJlst loĝas proksimume 4000 homoj.
Nooitgedagt (neniampensita) estas antaŭa fabriko en IJlst kiu antaŭ ĉio konatiĝis pro ĝiaj sketiloj, kiuj fakte estas nur kromproduktoj. Lignoprilaboriloj estis la plej gravaj produktoj kaj dum kelkdekoj da jaroj ankaŭ oni fabrikis lignajn ludilojn. Post 1975 oni faris nur ilaron.
Henrik Rohmann
Henrik Rohmann [roman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rohmann Henrik estis hungara, muziklerneja instruisto.
Henrik Rohmann naskiĝis la en Bátaapáti, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Henrik Rohmann apartenis al la germana minoritato de la lando, la harpo estis tre populara inter la germanoj en sia komunumo. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1926–1934. En 1938 li ricevis stipendion de la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Depost la 2-a mondmilito li ricevis harpistan statuson en la Operejo, kiun li tenis ĝis sia emeritiĝo en 1971. Ekde 1948 li ankaŭ instruis en muzikarta mezlernejo en Budapeŝto. Dum tiu periodo li gvidis kelkfoje majstrokursojn en Usono.
Skribita lingvo
La skribita lingvo estas la unueca, oficiala skribita formo de lingvo. Plejofte ĝi estas superregiona normigo de la regionaj idiomo j kaj dialekto j. La skribita lingvo esprimiĝas per teksto j kiuj estas je dispono fizike por la legantoj.
Neniu natura lingvo estas nur skribita, la skribita formo estas plejofte komplemento de aro da parolitaj idiomoj. Ĉilastaj evoluas kaj sekve ankaŭ la skribita lingvo evoluas, sed pli malrapide.
Gershon Kingsley
Kingsley dirigentis kaj aranĝis multajn Broadvejajn muzikalojn, kaj komponis por kinarto, por televidaj programoj kaj por reklamaĵoj. Liaj komponoj estas eklektismaj kaj varias inter avangardaj kaj popmuzikaj stiloj. Kingsley ankaŭ komponas verkojn de ĉambra muziko kaj lia pli ĵusa opero, nome Raoul, estis premierita en Bremeno, Germanio en 2008. Lia verko estis agnoskita per nomumo al Premio Tony pro plej bona dirigento kaj reĝisoro de muzikaloj, du premioj Clio pro sia laboro en reklammuziko, kaj premio por la dumviva atingo el la Bob Moog Fondaĵo.
Instruado de lingvoj
Instruado de lingvoj ankaŭ lingva lernado aŭ lingvo-edukado estas la aro de teknikoj kaj praktiko de instruado kaj lernado de fremda aŭ dua lingvo. Ĝi estas ĉefe branĉo de aplikata lingvistiko, tamen ĝi ankaŭ povas esti konsiderata kiel interfaka kampo. La ĉefaj lernofakoj por lingvo-edukado estas: akiro de komunikadkapabloj, interkulturaj kaj multkulturaj spertoj. La fremdlingva instruado estas traktata diversmaniere laŭ la epoko, la lando, la instruistoj kaj la uzataj metodoj. Ĝi povas esti individua, kolektiva aŭ praktikata en mergo.
Neceso de lernado de aliaj lingvoj
Kvankam edukaj sistemoj ĉirkaŭ la mondo investas enormajn monsumojn en lingvoinstruadon, la rezultoj laŭ ricevado de studentoj fakte paroli la lingvo(j)n kiu(j)n ili lernas ekster la klasĉambro estas ofte neklaraj. Montriĝas, ke la nivelo de la lingvokono estas pli alta en malgrandaj landoj, kiuj havas lingvojn ne vaste parolataj. Tio klarigas la diferencon en la nivelo de la instruado de la angla inter la nordiaj landoj kaj la plej grandaj landoj kiel Francio, Italio, Germanio aŭ Hispanio.
Lernstrategioj
Ekzistas multaj strategioj kaj por lerni kaj por instrui, kiuj diferencas ankoraŭfoje laŭlande kaj laŭ lernantaro.
Lerni kaj praktiki lingvojn
Ĉefe gravas investi regule tempon por lerni kaj praktiki lingvojn (lerni vortprovizon, aŭskulti, legi, paroli). Laŭ Komenio "ĉiuj lingvoj estas pli facile lerneblaj per la praktiko ol pere de reguloj... sed reguloj helpas kaj plifortigas la scion derivatan de la praktiko."
Lerni Esperanton kiel lernorientiga strategio
Lerni Esperanton, kiel lernstrategion, konsistigas bonan enkondukon al fremdlingva studado pro tio ke ĝia relativa lernfacileco helpas konstrui memkonfidon en lernado de aliaj lingvoj. EU-civitanoj faris plurajn proponojn por antaŭenigi plurlingvecon en la eŭropa eduka sistemo uzante la Multlingvan Ciferecan Platformon de la Konferenco pri la Estonteco de Eŭropo en 2021-2022.
Memlernado kaj interretaj kursoj
Krom la klasikaj instruiloj kiel libroj, diskoj ktp., nuntempe la plej diversajn lingvojn en la mondo oni pli kaj pli lernas per la reto. Unu el la plej famaj retaj kursoj por Esperanto ekzemple disvastiĝas per DuoLingo.
Ankaŭ Goethe-Verlag ofertas lingvo-projekton por alkuraĝi homojn tra la tuta mondo lerni aliajn lingvojn, ankaŭ Esperanton, por tiele akceli interkompreniĝon kaj interkonatiĝon kun aliaj kulturoj pere de lingvolernado. Ĝia metodo 'Book2' korespondas al la niveloj A1 kaj A2 kaj tial taŭgas por ĉiuj lernantoj, instruante la bazan vorttrezoron.
Poperinge
Poperinge ( [PO:P'ring']) estas municipo en Belgio, kiu en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ipro.
Ekde 1977 la municipoj Krombeke, Proven, Reningelst, Roesbrugge-Haringe kaj Watou apartenas al Poperinge, la ĉefa municipo
Historio
Pupurninga villa estas la plej malnova skribmaniero de la urbonomo kaj tio datiĝas de ĉirkaŭ la jaro 850.
Ĝemelaj urboj
Interalie estas pola urbo Krasnystaw / legu: Krasnistav
Instruado de lingvoj
Lingvolernaj ludtabuloj
Lingvoedukistoj antaŭ longe rekonis la valoron de ludado: pro motivado, pliboniga komentado, kunlaborado, altkvalita partoprenado kaj malmulte da nervozeco, ludoj estas perfekta ilo por lingvoakirado. Ekzemplo de tia ludo estas LinguaPolis Esperanto. La ludtabulo konsistas el diversaj lokoj ĉirkaŭ LinguaPolis, imagita transnacia urbego kiu kunigas elstarajn vidindaĵojn kaj kulturajn objektojn tra la mondo.
Saint-Amand
Saint-Amand estas la nomo de pluraj geografiaĵoj.
József Trózner
József Trózner estis rumanuja hungara komponisto, muzikinstruisto naskita en Marosvásárhely la 4-an de aŭgusto 1904 kaj mortinta en Târgu Mureș la 6-an de februaro 1989. Li estis la filo de Lajos Trózner.
Biografio
József Trózner komencis siajn muzikajn studojn en Marosvásárhely kaj li daŭrigis en Vieno inter 1928-33 kiel lernanto de Richard Stöhr kaj Franz Schmidt. Inter 1947-49 li instruis en konsevatorio de Târgu Mureş kaj inter 1949 kaj 1971 en la Arta Popollernejo, sed li instruis ankaŭ en la muzikliceo (1949-60) kaj en la Porinstruista Altlernejo (1961-68). Li muzikigis kvazaŭ kvindek poemojn, interalie de Rainer Maria Rilke, Mihály Babits, JUHÁSZ Gyula, Jenő Dsida.
Instruado de lingvoj
Testado de lingvokono
Ekzistas diversaj evalusistemoj por diversaj lingvoj en la mondo. Tiel TOEFL por la 'angla kiel fremda lingvo' aŭ la Komuna Eŭropa Referenckadro por Lingvoj (KER) por Esperanto aŭ aliaj lingvoj en Eŭropo.
Kritiko
Iuj famaj poliglotoj kiel ekzemple Benny Lewis, kiu ankaŭ jam instruis Esperanton, klopodas peri sian propran lernstrategion, sed kutime liaj rekomendoj por lerni lingvojn ne funkcias por plejmulte de homoj, ĉar la konsilo kutime rilatas al pasiva lernado. Laŭ Zilberman, alila poligloto kaj la fondinto de Language Bridge Technology (lingva ponto-teknologio) al la angla, kies reala pasio estas lingvoj, poligloto estas iu kiu flue parolas pli ol dek lingvojn.
Nur 5 elcento de la homoj sur la planedo havas la kapablon facile lerni lingvojn kaj eble ankaŭ nur 5 elcento interesiĝas pri lingvoj.
Bibliografio
Gao, Xuesong (Andy). (2010). Strategic Language Learning. Multilingual Matters:Canada, 2010
Paolo E. Balboni, ''Le sfide di Babele. Insegnare le lingue nelle società complesse'', Torino, Utet, 2002
Erik Gunnemark & Amorey Gethin, The Art and Science of Learning Languages. eld. Intellect Books, Oksfordo, ISBN 1-871516-48-X; 1996 (ekzistas rusa traduko (translit.) "Iskusstvo izuchat yazyki", eld. Tessa, Sankt-Peterburgo, 2001 kaj kaj sveda traduko "Konsten att lära sig språk", ISBN 91-630-3989-3).
Vidu ankaŭ
Metodaro kaj principaro de lingvolernado laŭ Kató Lomb
Komuna Eŭropa Referenckadro por lingvoj (KER).
italki
Berlitz Kompanio
Lingvonesto
Edukaj ludilo j
Lingva mergo
Plurlingveco
Eksteraj ligiloj
(en) Projekto de Goethe-Verlag
(en) LinguaPolis Esperanto (senpaga ludo, PDF)
(en) DuoLingo
Santa Eulàlia de Ronçana
estas municipo en la eŭropa ŝtato Hispanio. Ĝi situas en la provinco Barcelono, en la aŭtonoma regiono Katalunio, kaj apartenas al la komarko Orienta Vallès. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
1392 Pierre
1392 Pierre estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Pierre", tiu de la nevo de la malkovrinto.
El Campillo (Onubo)
El Campillo [elkampIjo] (La Kampeto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio.
Lingvomorto
En lingvistiko, lingvomorto (ankaŭ lingvomortigo, lingva formorto, lingva malapero kaj plej rare ankaŭ glotofagio,  faka nomo por lingvomanĝado aŭ la absorbado aŭ anstataŭigo de malgrandaj lingvoj aŭ dialektoj fare de grandaj lingvo) okazas kiam lingvo perdas sian lastan indiĝenan parolinton. Lingvomorto estas procezo kiu tuŝas parolkomunumon en kiu la nivelo de lingva kapablo kiun la parolantoj havas pri difinita lingvovario malpliiĝas, eventuale rezulte en la fakto ke ne restas indiĝena aŭ flua parolinto de la vario. Lingvomorto povas tuŝi ajnan lingvon, inklude dialektojn kaj lingvaĵojn.
El Campillo (Onubo)
Situo
El Campillo estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Mineja Zono en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 323 m; je 71 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 91 km². La geografiaj koordinatoj estas.
Lingvomorto
Lingvomorto ne estu konfuzata kun lingvoperdo, kiu priskribas la perdon de kapablo en lingvo ĉe la individua nivelo.
El Campillo (Onubo)
Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, fruktoĝardenoj kaj olivarbaroj tradicie, lastatempe oranĝarboj kaj aliaj fruktarboj) kaj brutobredado tradicie. Sed kiam alvenis britoj fine de la 19a jarcento por ekspluati la kuprajn minojn de Ríotinto, la loka ekonomio tute ŝanĝiĝis kaj de tiam minado iĝis la akso de la loka ekonomio.
Historio
Tio havis sian influon en la strukturo de la vilaĝo kiu iĝis duobla: malnova Campillo de neregulaj stratoj kaj agrikultura ekonomio kaj nova Campillo de regula strukturo farita de britaj entreprenoj, de enmigrinta loĝantaro kaj de mina ekonomio. Tiele kio estis negrava domaro de Zalamea la Real konvertiĝis en grava vilaĝo (fine de la 19a jarcento) kaj komencis la emancipiĝo disde Zalamea la Real. Dum la Dua Respubliko estis grava laborista movado de anarkiistoj kaj tiele ili ŝanĝis la nomon de la vilaĝo al tiu de Salvochea omaĝe al liberecana kadiza heroo Fermín Salvochea.
Aktinidiacoj
La aktinidiacoj (Actinidiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo erikaloj (Ericales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj ĉirkaŭ 180 speciojn,. Ĝia tipa genro estas aktinidio.
Generativaj karakterizaĵoj
La floroj malofte estas unuopaj, sed plej ofte pluropaj en flankestarantaj cumoj. Spikoj aŭ faskaj infloreskoj, kelktempe ĉe “malnova ligno“. Ekzistas plej ofte malgrandaj brakteoj.
La duseksaj aŭ unuseksaj floroj estas radisimetriaj, plej ofte kvinnombraj kunduobla florinvolukro (perianto). Se la floroj estas unuseksaj la specioj povas esti moneciaj) aŭ (dieciaj). La du ĝis ok sepaloj estas liberaj plej ofte en la burĝono brkece (imbricat) kaj staras en kvinkunkso (ŝraŭba kun divergenco de 2/5); ili estas persistaj kaj restas ankaŭ dun la maturiĝo de la frukto. La 3 ĝis 9, plej ofte 5 petaloj estas liberaj au je la bazo kunkreskintaj. Ili estas pli longaj ol la sepaloj. Ekzistas (10 ĝis) 20 ĝis 240 fertilaj stamenoj. La filamentoj povas esti liberaj aŭ kunkreskintaj kun la petaloj. La anteroj ekzistas el du tekoj. Tri ĝis kvin aŭ multaj karpeloj estas sinkarpaj kaj kunkreskintaj al tri- ĝis kvinkameraj ovarioj. La surfaco de la ovarioj estas hara aŭ glata. Ĉiu kamero havas dek ĝis multajn semojn. Plej ofte en ĉiu ovario ekzistas unu pistilo (ĉe Clematoclethra la pistiloj estas kunkreskintaj al nur unu), kiu kelkfoje restas ĝis fruktmaturiĝo (tial la nomo Actinidia de la greka vorto aktis kiu signifas "radio").
La plantoj plej ofte formas karnecaj beroj, kelkfoje ledraj kapsulfruktoj. La etaj semoj havas plej ofte oleriĉan endospermon.
La kromosomnombro estas x = 12, 13, 14; Clematoclethra kun x = 12 kaj Saurauia x = 13. Oftas ĉe Actinidia kromosomnombro de n = 29, kiu evoluiĝis probable el tetraploida praulo kun x = 14.
Utiligado
La fruktoj de kelkaj specioj estas manĝeblaj. Kelkajn oni uzas ornamcele kiel ornamplantojn.
Disvastigo
La specioj de la Actinidiaceae hejmiĝas en la tropikaj Azio kaj Ameriko, kelkaj ankaŭ en la modervarma Orientazio kaj en la norda parto de Aŭstralio.
Taksonomio
La familio Actinidiaceae estis starigita en 1925 fare de Ernest Friedrich Gilg & Erich Werdermann en Die natürlichen Pflanzenfamilien, dua eldono, 21, p. 36. La tipa genro estas Actinidia Lindl.. Sinonimo por Actinidiaceae Gilg & Werderm. estas Saurauiaceae Griseb..
La familio Actinidiaceae nur havas tri genrojn kun entute pli ol 350 specioj:
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (17 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
73687 Tomaso de Akvino
Laŭ propono de la unua malkovrinto, ĝi estis nomita en memoro de la itala filozofo kaj teologo Tomaso de Akvino (1225? – 1274), kromnomita « Doctor Angelicus ». Li verkis plurajn plej gravajn librojn, inklude Summa theologiae kaj Summa contra gentiles kaj li provis repacigi la fidon kaj la racion.
Heuchelheim (Hesio)
Heuchelheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Montetĉeno de Vest
La Montetĉeno de Vest (aŭ en la germana lingvo Vestischer Höhenrücken) estas malaltonda montetĉeno en la norda Ruhr-Regiono alta maksimume 113 metrojn super marnivelo, per tio superstaranta siajn ĉirkaŭajn rivervalojn je proksimume 60 ĝis 70 metrojn. Naturregione ĝi estas ero de la ĉefunuo Emscherlando kaj altiĝas inter la transirejo de la Dortmund-Ems-Kanalo en la Rejn-Herne-Kanalon en la oriento, la rivero Emscher en la sudo, la rivereto Boye en la sudokcidento ĝis okcidento, la rivereto Schölsbach en la nordokcidento, la rivero Lippe en la nordo kaj la rivereto Sickingmühle kaj ties fontofluejo rivereto Silvert en la nordoriento. Je tio Emscher, Boye kaj Lippe fluas en kelka distanco.
La Montetĉeno de Vest situas plejgrandaparte en la distrikto Recklinghausen kaj konsistigas la kernlandon de la iama Vest (feŭdo Recklinghausen), el kiu evoluis la distrikto kun kelkaj limŝanĝoj. Ĝi entenas je sia suda flanko, en la nordo de la aglomeraĵo Ruhr-Regiono, deokcidente-orienten la distriktan ĉefurbon Recklinghausen (sen suda urbo), la nordon de la urbo Herten, la iaman urbon Buer (nun parto de la urbo Gelsenkirchen, sen la sudo) kaj la nordon de la urbo Gladbeck. Je sia nordflanko ĝi entenas krom la plej granda parto de la urbo Marl kaj la nordo de Buer (kun Hassel kaj Scholven) ankaŭ kamparajn terenojn.
La plej altajn artefaritajn altaĵojn de la pejzaĝo nun prezentas la karboŝutmontoj, precipe la Ŝutmonto Supra Scholven kun alteco da 201,8 metroj super marnivelo. Ĉi-lastan klare superstaras la najbaraj fumtuboj, altaj ekde la ternivelo 302 metrojn.
Naturregiona subdivido
La Leŭsoaltejo de Vest subdividiĝas jene: La Vestischer Höhenrücken subdividiĝas en la Leŭsoaltejo de Recklinghausen alta 113 metrojn cirkaŭ Recklinghausen en la oriento, la Buerscher Höhenrücken alta ĝis 94 metroj super marnivelo ĉe kaj nordokcidente de Gelsenkirchen-Buer en la okcidento ssame kiel la Marler Flachwellen ĉirkaŭ Marl en la nordo.
La Recklinghäuser Lößrücken pasas laŭ formo de duoncirklo malferma al sudo ekde la turakvujo sur Monto Fritzberg (alteco 113 metrojn) en la oriento ĝis la turakvujo de Herten-Scherlebeck (alteco 110 metrojn), tuj apud la okcidenta urbolimo, ĉirkaŭ la centro de Recklinghausen. Ĝi havas entute pli altan kvoton da leŭso – leŭsargilo, rande ankaŭ sabloleŭso – ol la aliaj partopejzaĝoj. La natura arbarkomunumon prezentas la fagaro, je kio memoras kelkaj malgrandaj insuloj, ekz. la Loh en la oriento de la distrikta ĉefurbo.
En Herten-Westerholt la Recklinghäuser Lößrücken transiras okcidente en la Buerscher Höhenrücken, kies plej alta altaĵo estas sur Löchterheide en la oriento de la (iama) kernurbo de Buer per alteco da 94 metroj kaj nordokcidenten pli kaj pli malaltiĝas. Ĉe la suda rando ankoraŭ konserviĝis insulece en la malgranda naturprotektejo Im Deipen Gatt restaĵoj de la iama fagaro, fagokarpenaro kaj alna ĉerivera arbaro.
Nordokcidenten la Recklinghäuser Lößrücken deklivas malsupren al la malaltondaj Marler Flachwellen, nur 50-85 metrojn altaj en la nordo de la Vestischer Höhenrücken ĉirkaŭ Marl al la Lippe. Tie nur je la suda rando ankoraŭ dise aperas nur sabloleŭsaj insuloj. La areoj de la terenondoj estas terkulture uzataj, la riveretaj valoj proksimume 10 metrojn pli malaltaj inklinas al marĉiĝo kaj servas kiel paŝtejoj.
Montetĉeno Recklinghäuser Lößrücken
En la oriento komenciĝas la krestolinio de la montetĉeno ĉe Datteln-Meckinghoven. Tuj oriente pasas la ligopeco inter Rejn-Herne-Kanalo kaj Dortmund-Ems-Kanalo je alteco de 56,6 metroj, sur kiun trafas de sudoriente la sakkanalo de Haveno Dortmund je alteco de proks. 70 metroj. Superigi la altodiferencon estas tasko de la kluzo en Henrichenburg. Sude de Datteln-Horneburg la randaj altecoj de la montetĉeno (Lohkamp) ĉi tie 78,8 metrojn. La krestolinio pasas, je komence nur eta supreniro, en sudokcidentan direkton kaj laŭiras pli malpli la straton Hochfeld inter Horneburg kaj Recklinghausen-Suderwich. Nur sur urba teritorio de Recklinghausen, mallonge antaŭ atingo de la liga linio inter la urbopartoj Essel en la nordo kaj Suderwich en la sudo, la kresto direktiĝas okcidentnordokcidenten je mallongdaŭra pli kruta supreniro. En transversa direkto, inter la du nomitaj urbopartoj de Recklinghausen, la kresto havas ripoformon kaj altiĝas krute al la du urbopartoj. Ekzemple la tereno de Essel ĝis la komenciĝo de Lohweg altiĝas je 500 metroj da horizonta streko de 80 al 100 metrojn (4 elcenta suprendekliveco). Tie ĉi do ankaŭ la norda flanko pasas relative krute, kio pli okcidente estas rezervata al la suda flanko direktiĝa al la Emscher.
Miriga kompare kun la ĉi tiea alteco estas la panorama vidaĵo sudorienten kaj suden trans Montaro Ardey ĝis la Altaĵo de Iserlohn alta ĝis 546 metroj (vd. apudan bildon, tuj malantaŭ Elektrejo Knepper) preskaŭ 50 kilometrojn for kaj eĉ trans tio; je optimuma vido oni ankaŭ povas distingi unuopajn montojn de la montaro Rothaargebirge forajn je 90 kilometroj. Sur la plej alta punkto de la montetĉeno staras la malnova Turakvujo Recklinghausen, 150 metrojn sudokcidente de tio la telekomuniko-turo 90 metrojn alta sur preskaŭ sama altaltonivelo. La altovojo malaltiĝas sude de la telekomuniko-turo je nur 250 metroj per 20 metroj de 105 metroj sur 85 metroj (8 elcenta dekliveco) al la loĝareo Quellberg, kie la tereno sudokcidenten ĝis la rivereto Hellbach ĉe la fervojo sinkas eĉ pli krute, poste pli kviete ĝis 60 m (averaĝe 25 metrojn je 1,2 km, do proks. 2 elcentojn). De la radioturo al la urbocentro okcidenten la tereno malaltiĝas je proks. 1,5 kilometroj al 70 metroj (averaĝe 2,7 elcentoj).
La krestolinio nun ĉirkaŭas la urbocentron norde, je kio la tereno altas ĉiam pli ol 93 metrojn (sportejo Lange Wanne: 93,6 metrojn). Ĉe la norda rando de la tombejo Nordfriedhof ĝi denove atingas 100 metrojn, nordokcidente de la Urboĝardeno Recklinghausen, poste ne malproksime de la stelobservejo 108 metrojn, ĉe la stratokruciĝo de Dorstener Straße kun Zeppelinstraße kaj Westring resp. je la enbuŝiĝo en la Federacia Strato 225 estas 110,2 metroj. Pli sudokcidente la tereno atingas tuj nordokcidente de la turakvujoj de Herten-Scherlebeck, tuj okcidente de la urbolimo 109,9 metrojn. Pli sudokcidenten la kresto restas ĝis monteto Paschenberg (alteco 100,9 metrojn) super 98 m, ĝis kie tiudirekten la tereno finfine malaltiĝas ene de 750 metroj de 90 metroj al 60 metroj (4 elcenta dekliveco) kaj finfine malaltiĝas okcidente de Kastelo Herten al malpli ol 50 metroj.
Montetĉeno Buerscher Höhenrücken
Ekde Westerholt la montetĉeno denove altiĝas sudsudokcidenten, por atingi je Löchterheide en la okcidento de Gelsenkirchen-Buer same kiel ĉe la stratokruciĝo Crangerstraße/Vom-Stein-Straße atingi altecon da 94 metroj. En la sudo de Buers la tereno malaltiĝas suden ene de nur 250 metroj de 80 al 60 metroj super marnivelo (8 elcenta dekliveco). Kvin kilometrojn sudsudokcidente de la menciita stratokruciĝo la akvonivelo de la pli malalta baseno ĉe la Haveno de Gelsenkirchen situas nur 29 metrojn super marnivelo kaj per tio 65 m pli malalta ol la montetĉeno.
Fluakvejoj
La montoĉenoj Vestische Höhenrücken havas, horloĝdirekten komencanta en la sudorienton, jenajn riverojn kaj riveretojn:
La rivereto Rapphoffsmühlenbach konsistigas la dislimon inter Buerscher Höhenrücken kaj Marler Flachwellen en la nordokcidento; vidalvide sudoriente fontas la Holzbach en la sudorienta seloregiono inter la montetĉenoj de Recklinghausen kaj Buer.
Fonto
Tiu-ĉi artikolo estas tradukaĵo de la samtema Artikolo de:Vestischer Höhenrücken en la germanlingva Wikipädie
Julio (nomo)
Julio estas vira nomo. Ĝi devenas de la latina familia nomo (nomen) Julius (vira) aŭ Julia (ina), kiu signifis posteulon de la mita persono Iulus, filo de Eneo (en Latinaj versoj oni vidas ke ĝi estas trisilaba).
Vidu ankaŭ: Juliano, Juliana, Julieta, Juliino
Aliaj signifoj de Julio
Por aliaj signifoj de Julio vidu sub Julio (apartigilo).
30030 Joycekang
30030 Joycekang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joyce Blossom Kang, finalistino en 2014 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Brentwood High School de Brentwood (Tenesio).
Provinco Mersin
Mersin estas provinco en la suda parto de Turkio. Ĝi situas en la Mediteranea regiono (turke Akdeniz Bölgesi) de la lando]. Administra centro de la provinco estas la samnoma urbo Mersin, krome menciindas interalie la urboj Anamur, Aydincik, Bozyazı, Çamlıyayla, Erdemli, Gülnar, Korikos, Mut, Silifke kaj Tarso.
Geografio
Dana-insulo (turke Dana Adası, ankaŭ nomata Kargıncık Adası, latine Pithyussa) estas insuleto en Mediteraneo, apartenanta al Turkio.
urboj
Anamuro
Aydıncık
Bozyazı
Çamlıyayla
Erdemli
Gülnar
Angla korno
La angla korno estas ligna blovinstrumento, la alda instrumento el la familio de hobojoj, kiu havas sian firman lokon en simfoniaj orkestroj.
La sonoj produktiĝas pere de duopa anĉo. La instrumento ne finiĝas en funelo, sed en piroforma "sonorujo". Tiu aĵo kombine kun S-forme kurbigita konektilo inter la duobla anĉo kaj la instrumenta korpuso havigas al la angla korno karakterizan aspekton, kaj ankaŭ aparte sonoran, varman kaj elegantan sonaron.
Provinco Mersin
urboj
Mut
Angla korno
La angla korno estas agordata je la sono F, do kvinton pli malalte ol la hobojo. La notoj por la instrumento do estas transpoziciigite skribitaj, ekzemple notita c' sonas kiel f), tiel ke la muzikistoj povas ludi la notojn per la samaj fingromovoj ĉe hobojo kaj angla korno.
Provinco Mersin
urboj
Mersin
Angla korno
Etimologio
La nomo "angla korno" neniel indikas, ke la instrumento devenus el Anglio. Plej verŝajne la etimologia origino estis la franca vorto cor anglé ("korno angula"), kiu poste ŝanĝiĝis al cor anglais ("korno angla"). Iuj muzikhistoriistoj tamen paralele havas la hipotezon, ke la vorto ekestis en la germana lingvo kaj origine Engels-Horn ("korno de anĝeloj"): Tiun teorion subtenas la observo, ke en barokaj konstruaĵoj la tie multnombraj ornamaj anĝeletoj ofte enmane tenas kornojn tre similajn al la angla korno. La instrumento eventuale estas pluevoluigo de la angula, de Johann Sebastian Bach ofte uzata "ĉashobojo" (Oboe da caccia en mikslingvaĵo germana-itala). Ĉiukaze la plej multaj unuaj anglaj kornoj - kiel ĉiuj hobojaj instrumentoj - uziĝis en Francio, kaj plej probablas la simpla tezo ke la angla korno estas pluevoluigo de la franca alda hobojo agordigita en sono "f", la tiel nomata "taille de hautbois".
Provinco Mersin
urboj
Silifke
Angla korno
Etimologio
Ĉar temas nek pri angla muzikilo, nek pri korno, la ĝusta Esperanta nomo, fakte, estas aldhobojo.
Utiligo en klasika kaj moderna muziko
En iuj unuopaj muzikaj verkoj de la viena klasika epoko, ekzemple la 22-a simfonio de Joseph Haydn aŭ la triopo verkonumero 87 por 2 hobojoj kaj angla korno de Ludwig van Beethoven, la instrumento elstaras, sed apartan signifon ĝi ekhavis en la romantika muziko. Impresaj solo-muzikeroj interalie troveblas en la verkoj de Hector Berlioz („Le Carnaval Romain“, „Symphonie Fantastique“), de Richard Wagner („Tannhäuser“, komence de la 3-a parto de „Tristan und Isolde“), de Giuseppe Verdi („Un ballo in maschera“, „Otello“), Antonín Dvořák (9-a simfonio "El la Nova Mondo") aŭ de Jean Sibelius („La cigno de Tuonela“).
Provinco Mersin
urboj
Tarso
Angla korno
Utiligo en klasika kaj moderna muziko
El la komponistoj de la moderna epoko, kiuj aparte elstarigas la muzikilon, menciindas interalie Arthur Honegger („Concerto da camera“ por fluto, angla korno kaj kordinstrumenta orkestro) Aaron Copland („Quiet City“ por angla korno, trumpeto kaj kordinstrumenta orkestro) kaj Ned Rorem (koncerto por angla korno kaj orkestro).
Parenco "hobojo de amo"
Instrumento tre simila al la angla korno estas la "hobojo de amo", en mikslingvaĵo germana-itala "Oboe d'amore", kiu same havas piroforman sonorujon, sed estas agordata laŭ la baza sono "a" - tiun instrumenton eblus nomi la mezosopranon de la hoboja instrumentofamilio.
Sotina
Sotina, hungare Hegyszoros estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Rogašovci.
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ la aŭstra landolimo, laŭ traira flankovojo.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszomat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas al interna zono de traktato Schengen, sekve la limoj ne estas gardataj, ili estas trapaseblaj senĝene.
Dompierre-les-Églises
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bellac kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Gordiano la 1-a
Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus aŭ Marco Antonio Gordiano Semproniano Romano Africano (159 - 238) estis Romia imperiestro en la jaro 238. Oni scias malmulte pri lia privata vivo, kaj oni supozas el lia nomo, ke lia familio devenis el Frigio (Anatolio). Li estis la filo de Metio Marullus, de la elstara familio de la Grakoj, kaj de Ulpia Gordiana. Ĝi estis simpla familio equestre (ĉevalira), kvankam tre riĉa, sed li ascendis tra la hierarkio ĝis kiam li eniris en la Senato. Li havis du gefilojn: Marko Antonio Gordiano (Gordiano la 2-a) kaj Maecia Faustina, la patrino de Gordiano la 3-a.
Dum sia junaĝo, li studis retorikon kaj literaturon, enirante en politikon, nur kiam li jam estis maljuna. Kiel militisto, li regis la IVan Scitan Legion, kiam ĝi estis en Sirio. En 216 li estis nomumita guberniestro en Britio, kaj li estis efika konsulo dum la regado de Heliogabalo. Kiel edilo li protektis grandiozajn ludojn kaj spektaklojn per kiuj li gajnis la favoron de la plebo, sed lia prudento kaj vivo aparta de politikaj aspiroj ne vekis la suspekton de Karakalo, por kies honoro li verkis eposan poemon titolita Antoninias. La fakto, ke li estis senvunda eĉ post la ĥaosaj regadoj de la Severoj sugestas sian malgrandan emon al la politikaj konspiroj.
Dum la regado de Aleksandro Severo, Gordiano (kiu jam estis maljunulo 80jaraĝa) riskis en la danĝera regado de Afriko. Kiam estis Gordiano prakonsulo, Maksimino la Trako mortigis la imperiestron Aleksandron Severon kaj memproklamis lian sekvanton. Maksimino ne estis populara imperiestro, kaj la ĝenerala malkontento kaŭzita de lia subprema registado kulminis en ribelo en Afriko, en 238. Gordiano aŭdis la popularan senton kaj prenis kaj la postenon de imperiestro kaj la titolo de Afrikulo la 22an de marto de tiu jaro; insistis, pro sia maljunaĝo, por asocii la tronon al sia filo Gordiano la 2-a. Post malmulte li eniris en la urbo de Kartago, kaj estis aklamita de la loĝantaro kaj de la lokaj estroj. Dume en Romo la pretoria prefekto de Maksimino estis mortigita, kaj ŝajnis, ke la ribelo sukcesos. La Senato konfirmis Gordianon kiel imperiestro kaj plej parto de la provincoj apogis lin.
Kurioze la opozicio kontraŭ lia regado venis el la najbara provinco de Numidio. Kapeliano, guberniestro de Numidio kaj fidela al Maksimino la Trako, renovigis sian aliancon kun la antikva imperiestro kaj invadis la provincon de Afriko kun kelkaj legionoj de veteranuloj. Gordiano estis venkita, kaj lia filo Gordiano la 2-a mortis en la batalo. Dolorigita pro tiu morto, Gordiano memmortigis per sia propra zono. Li estis imperiestro nur dum 36 tagoj.
Gordiano meritis la grandan estimon, kiun ĝuis, pro sia amika karaktero. Kaj li kaj lia filo estis fakuloj en literaturo, atingante grandajn laŭdojn pro siaj verkaĵoj. Tiu miro ampleksigis al sia politikmanieroj. Aliancita kun Gordiano, la Senato vidis sin devigita daŭrigi la ribelon kontraŭ Maksimino, nomumante Pupienon kaj Balbinon kiel kunimperiestroj, kiuj montris sian lojalecon al eksimperiestro nomumante imperiestron lian nepon, kiel Gordiano la 3-a, fine de 238.
Makedonio (Grekio)
''Tiu ĉi artikolo temas pri la norda regiono de Grekio. Vidu ankaŭ apartigilon Makedonio.''
Makedonio aŭ Makedonujo (greke: Μακεδονία) estas kultura landoparto de Grekio, kiu baziĝas sur tiu parto de la antikva regno Makedonio kiu nun troviĝas sur la teritorio de la ŝtato Grekio. La landoparto politike konsistas el la tri administraj regionoj Okcidenta, Meza kaj Orienta Makedonio.