cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĵeleznodoroĵnij (Moskva provinco)
En jaro 1959 la urbo havis 39.6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 103.9 mil loĝantojn.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Ugod)
preĝejo Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Ugod en la urbomezo sur tre malalta monteto.
Cazzago San Martino
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Adro, Corte Franca, Erbusco, Ospitaletto, Passirano, Rovato kaj Travagliato.
Ĉiela kastelo Laputa
Ĉiela kastelo Laputa (天空の城ラピュタ [tenkū no ŝiro rapjuta], "Laputa, la kastelo en la ĉielo") estas la dua kina animacia filmo de Studio Ghibli. Ĝi estis publikigita en 1986. La reĝisoro estis Mijazaki Hajao. La muzikon por tiu filmo komponis Hisaiŝi Ĝo.
Kelkaj ideoj por tiu filmo estis preparitaj jam dek jaroj antaŭe per Mijazaki Hajao mem, kiam li estis dungita per la filmo-konzerno Tōhō por elpensi koncepton de televida serio, sed tiutempe la projekto ne estis realigita.
Intrigo
La mondo de tiu filmo estas mondo, en kiu ekzistas la legendo de "Laputa", diranta, ke la homaro antaŭ longa tempo inventis pli kaj pli multaj metodoj por flugi, ĝis multaj urboj ŝvebis en la ĉielo, sed finfine unu post la alian falis surteren. Nur unu el ili — Laputa — restas ĝis nun en la ĉielo, sed estas kaŝata kontraŭ la okuloj de homoj.
La filmo komencas kun drama sceno, en kiu bando de piratoj atakas kaj invadas grandan aerŝipon, kaj Ŝita, provante eskapi, falas el fenestro suben kaj falante svenas...
Attila Mátyás
Attila Mátyás [mAtjAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mátyás Attila estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto).
Cazzago San Martino
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Francisko de Paola, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Attila Mátyás
Attila Mátyás naskiĝis la en Budapeŝto.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Ugod)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, apude troviĝas triopo de la kruco, iom da muroruinoj de la fortikaĵo. En mezo de la fasado la kvadrata turo altiĝas, malsupre la enirejo situas. La absido formas kvadraton, oni pentris interne bildojn pri Sankta Maria kaj Stefano la 1-a (Hungario) en 1852. La origina altaro funkciis ĝis 1763, la sekva altaro fariĝis el marmoro. La ĉefaltara bildo pri martireco de Sanktaj Petro kaj Paŭlo estis pentrita en 1797, ĝi estas kopiaĵo de bildo de Preĝejo Sankta Stefano (Pápa). La flanka altaro dediĉita al Sankta Karolo el Baromeo estis farita en 1763. Apude situas lignaj skulptaĵoj pri Johano Baptisto kaj Johano Nepomuko. La mebloj plej ofte estas originaj, la benkoj estas novaj el 1974. Kermeso okazas en la 29-an de junio.
Szuhakálló
Szuhakálló [suhakAlO] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Kazincbarcika.
Situo
Szuhakálló situas sur ebenaĵo, laŭ rojo Sajó preterfluas), laŭ flankovojoj. Kazincbarcika troviĝas 5, Miskolc 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1317 en formoj "Carlon", "Karlou", "Karlo". En 1356 tie okazis departementa kunveno. En la 15-a jarcento la komunumo ricevis rajton pri doganoprenado. Post la mezepoko la turkoj kelkfoje disrabis la vilaĝon, okazis ankaŭ pesto, fine senhomiĝis. La refondiĝo okazis iom for de Sajó. En la 19-a kaj 20-a jarcentoj oni minadis karbonon. En 1952 inundo okazis en la minejo, 3 ministoj mortis. Post 2 jaroj oni faris filmon laŭ la okazintaĵo. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kuracejo, etbanko, poŝto.
Geranospizo
La Geranospizo (Geranospiza caerulescens) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Cirkuenoj. Ĝi estas monotipa ene de la genro Geranospiza.
Kvadraturo (astronomio)
En astronomio kvadraturo (astronomia simbolo: ☐) estas tia pozicio de astro (Luno aŭ supera planedo, t.e. planedo pli malproksima de Suno ol Tero) rilate al Tero, ke la angulo Suno—Tero—astro estas 90°.
Geranospizo
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Centra kaj Suda Ameriko nome en Argentino, Belizo, Bolivio, Brazilio, Kolombio, Kostariko, Ekvadoro, Salvadoro, Gujanoj, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Paragvajo, Peruo, Urugvajo, Venezuelo kaj krome en Aŭstralio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, humidaj arbaroj de malaltaj teroj, mangrovejoj aŭ marĉoj.
Kvadraturo (astronomio)
Se la astro situas oriente de Suno, oni nomas la kvadraturon orienta; se ĝi situas okcidente, oni parolas pri okcidenta kvadraturo.
Geranospizo
Aspekto
La Geranospizo havas tre longajn krurojn utilaj por elpreni predojn el fendoj de arboj. Ĝi povas elpreni arboranojn el interno de bromeliacoj kaj birdidojn el arbotruoj. Kiel ekzemplo de konverĝa evoluo, ĝi estas tre simila al la afrika Poliboroido, Polyboroides typus.
Kvadraturo (astronomio)
Lunaj kvadraturoj
Ĉe sia orienta kvadraturo Luno estas en la unua kvarono (kreskanta); ĉe la okcidenta kvadraturo, en la lasta kvarono (malkreskanta) — vd lunaj fazoj. La tajdoj en tiaj diurnoj (la kvadraturaj tajdoj) havas minimuman amplitudon, ĉar tiam la tajdondoj suna kaj luna estas malfazaj.
Geranospizo
Aspekto
Ĝi estas rabobirdo ĉirkaŭ 45 al 50 cm longa (maskloj iom pli malgrandaj), fidema, kiu saltas inter la branĉoj de arboj. Faras mallongajn flugojn. Ĝi estas ĝenerale ĉielgriza. La vosto estas longa kaj mallarĝa, nigreca kaj kun larĝaj strioj je blanka kaj cinamokoloro. Ventre estas fajna blanka strieco. La kruroj estas longaj kaj oranĝecaj. Dumfluge rimarkindas elstara blanka duonluno, baze de la nigraj unuarangaj.
Kutimoj
Tiu specio manĝas insektojn, aliajn senvertebrulojn kaj malgrandajn vertebrulojn, kiujn ĝi ĉasas inter la branĉoj de la kanopeo.
Ferenc Redő
Ferenc Redő [redO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Redő Ferenc estis hungara pentristo, grafikisto, gobelinisto, altlerneja instruisto, muzeestro. Ferenc Redő naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Redő frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste liberan artlernejon de Vilmos Aba Novák (1932-1936). Liaj plej gravaj instruistoj estis (krom la lernejestro) Róbert Berény kaj Béla Iványi-Grünwald. Post la 2-a mondmilito li havis diversajn postenojn en la politiko kaj kultura vivo (ekzemple li estis muzeestro). Inter 1955-1958 li instruis gobelinteknikon en Industriarta Altlernejo. Li studvojaĝis al Sovetunio en 1958, al Italio en 1968 (ambaŭ helpe de stipendioj). Li ricevis premiojn inter 1935-1986. Li havis edzinon, (same pentristo kaj gobelinisto), kiu naskis 2 gefilojn. Li estis entombigita en Leányfalu, kie li ofte kreis.
Cikloheptilpiperazino
Cikloheptilpiperazino aŭ C10H20N2 estas simpla kemia kunmetaĵo havanta cikloheptilan grupon ligitan al piperazina ringo. Cikloheptila piperazino estas blanka solidaĵo nesolvebla en akvo kun farmaciaj proprecoj.
23-a de septembro
La 23-a de septembro estas la 266-a tago de la jaro (la 267-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 99 tagoj restas.
Tagoj de semajno
La 23-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
4895 Embla
4895 Embla estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Embla, unua virino kreita de Odino kaj lia fratoj Vili kaj Ve, laŭ la nord-ĝermana mitologio.
Emilio Barbón
Emilio BARBÓN (naskiĝis la en El Rebollusu; mortis la ) estis heroo de Hispana Socialista Partio (PSOE) dum la reĝimo de Francisco Franco.
Li naskiĝis en la socialista mineja regiono de Pola de Laviana. Li suferis per infana paralizo, kiu prokrastis lian instruadon kaj devigis lin uzi bastonojn kaj rulseĝon. Tio tamen fortigis lin por venki la obstaklojn de la vivo.
En 1957 li diplomitiĝis ĉe la Universitato de Oviedo kaj poste laboris kiel juristo, kaŝante sian politikan agadon por PSOE kaj la sindikato de Ĝeneralaj Laboristoj. En 1958 la tuta komitato de la Asturia PSOE arestiĝis. Barbón fariĝis kerno de nova estraro. Li forte subtenis la strikon de ministoj en Asturio je 1962, kiu skuis la Franko-reĝimon, montris fendojn en la Katolika Eklezio kaj alportis kritikon de aliaj eŭropaj landoj. Barbón multfoje arestiĝis kaj dufoje enkarceriĝis.
En la fruaj 1970-aj jaroj, la reĝimo elloĝigis multajn kamparajn farmistojn pro rezervuja projekto en Rioseco. Barbón leĝe defendis multajn familiojn preskaŭ senpage - nur por la kosto de la uzita papero. Arestitaj sindikatestroj petadis la ruĝan juriston el Laviana, kaj li estis vokita.
Dum la periodo post Franco Barbón forte subtenis malsekretecon. Li estis sindikatestro en Asturio de 1975 ĝis 1989. Li tenis plurajn ministrajn oficojn kaj en 1989 iĝis juĝisto de la Ĉefa Juĝistaro. En 1999 Asturio kaj Hispanio donis al li plurajn dekoraciojn.
Eĉ la malamikoj de Barbón konfesis pri lia fizika kaj morala kuraĝo kaj profunda respekto pro politika etiko. Ĉe lia funebra solenaĵo, eĉ dekstruloj ĝentile staris, dum la ĉerko, kovrita de la ruĝa standardo, portiĝis inter pugnaj salutoj kaj entombiĝis je la melodio de La Internacio.
Tom Iredale
Tom Iredale (naskiĝis la 24-an de marto 1880, mortis la 12-an de aprilo 1972) estis angla-naskita ornitologo kaj malakologo kiu havis longan asocion kun Aŭstralio, kie li loĝis plej el sia vivo. Li estis memlernanto kiu neniam iris al universitato kaj mankis al li formala trejnado. Tio videblis en lia posta laboro; li neniam reviziis siajn manuskriptojn kaj neniam uzis tajpmaŝinon.
Komenca vivo
Iredale naskiĝis ĉe Stainburn, Workington en Cumberland. Li laboris ĉe apoteko el 1899 al 1901, kaj alkutimiĝis al birdumado kaj ovokolektado ĉe la Laga Distrikto kun kemiisto William Carruthers Lawrie.
Novzelando
Li marveturis pro sia sano (eble li havis tuberkulozon). Laŭ letero al Will Lawrie date la 25an de Januaro 1902, li alvenis al Wellington, Novzelando decembre 1901, kaj veturis dekomence al Lyttelton kaj Kristkirko. En sia dua tago en Kristkirko, li malkovris, ke ĉe la Eksterlanda Naturhistoria Galerio de la Muzeo kaj Publika Biblioteko, 2 el 16 anglaj birdovoj estis malprave identigitaj.
Li iĝis oficisto ĉe novzelanda entrepreno ĉe Kristkirko (1902-1907). Ĉe 1906 li edziĝis al Alice Maud Atkinson en Novzelando, kaj ili havis unu filinon nome Ida.
Kermadekoj
en 1908 li aliĝis al ekspedicio al la Kermadekaj Insuloj kaj loĝis dek monatojn sur tiuj malproksimaj insuloj nordoriente de Novzelando. Loĝante inter kaj studante milojn da birdoj, li iĝis birdofakulo. Li survivis per pafado kaj manĝado de la objektojn de sia studo. Li ankaŭ kolektis moluskojn en la insulo kaj disvolviĝis intereson en malakologio.
Kvinslando
En 1909 li vizitis Kvinslandon, Aŭstralio, kie kolektis ĉirkaŭ 300 speciojn de ĥitonoj kaj de aliaj moluskoj. Lia reputacio inter siaj kolegoj kreskis, spite la fakton ke li ne havis universitatan gradon.
Britio
Iredale revenis en Brition kaj iĝis libera laboristo ĉe la Brita Muzeo de Natura Historio en Londono (1909-1910). Tie li laboris kiel helpanto de Gregory Mathews por lia libro Birds of Australia (1911-1923). Li verkis multon el la teksto, sed la verko estis atribuita al Mathews.
Dumlabore en Londono li vivis kun Jane Davies, koncerta kantistino, kiun li renkontis ĉe vespero ĉe Rothschild en 1910. La rilato suferis pro liaj esploroj eksterlande sed ĉiukaze ii havis filon kaj kvar filinojn inter 1910 kaj 1917. (La filo mortiĝis infanaĝe).
Novsudkimrio
Iredale revenis al Aŭstralio en 1923 kaj estis elektita membro de la Reĝa Aŭstralazia Ornitologista Unio (RAOU) samjare. Li estis konsilinto de RAOU por Novsudkimrio en 1926, kaj servis en la komitato de RAOU por migrado 1925-1932.
Taksono
Multaj specioj kaj kelkaj genroj en konkologio, iĥtiologio kaj ornitologio estis nomita por la honoro de Iredale, kiaj la jena:
Iredale iĝis membro de la Reĝa Zoologia Societo de Novsudkimrio en 1931; ricevis la honormedalon Clarke de la Reĝa Societo de Novsudkimrio en 1959; kaj estis Prezidento de la Reĝa Zoologia Societo de Novsudkimrio en 1937-38.
1598 Paloque
1598 Paloque estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Émile Paloque.
Ĵeto
Ĵeto aŭ Ĵetado estas ĝenerala termino en atletiko por diversaj konkurencoj kiaj estas la jenaj:
Ĵerdevka
Ĵerdevka (ruse Жердевка) estas urbo en Tambova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 68204501.
La urbo estis fondita en jaro 1869 (kvankam oficiala jaro de fondo estas 1954).
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
La interurba telefona kodo estas 07535, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 51°50' norde, longitudo 41°28' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Savala (Савала) (kiu demaldekstre enenfluas en riveron Ĥopjor (Хопёр), baseno de rivero Don (Дон)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 15.3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 16.6 mil loĝantojn.
Ĵigulovsk
Ĵigulovsk (ruse Жигулёвск) estas urbo en Samara provinco en Rusio.
Chilpancingo de los Bravo
Chilpancingo de los Bravo estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Chilpancingo de los Bravo. Chilpancingo de los Bravo apartenas al la regiono Centro, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj situas en la centro de ĝi. Krome al tiu regiono apartenas dek-du aliaj komunumoj. Al Chilpancingo de los Bravo apartenas entute 191 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12029.
Ĵigulovsk
La urbo estis fondita en jaro 1946 (kvankam oficiala jaro de fondo estas 1949).
Chilpancingo de los Bravo
Geografio
Norde la komunumo limas al la komunumo Leonardo Bravo kaj Eduardo Neri, sude al la komunumo Juan R. Escudero kaj Acapulco de Juárez, oriente kun Mochitlán kaj Tixtla de Guerrero kaj okcidente kun Coyuca de Benitez kaj ankaŭ Leonardo Bravo.
Ĵigulovsk
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1952.
La interurba telefona kodo estas 84662, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Papelucho
Papelucho [papeLUĉo] (paperaĉo) estas la ĉef-rolulo de serio de porinfanaj libroj kreitaj de ĉilia verkistino Marcela Paz rakontanta la aventurojn de ĉilia infano.
Chilpancingo de los Bravo
Geografio
Ekzistas tri diversaj zonoj de la komunumo. 65 % de la teritorio apartenas al la alta parto kun la montaro de Ocotlán kaj montaro de Jaleaca de Catalán en la nordo, okcidento kaj nordokcidento. La alteco varias inter 700 kaj 2700 metroj super la marnivelo.
Ĵigulovsk
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 1 horo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°24' norde, longitudo 49°30' oriente.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Volgo (Волга).
Chilpancingo de los Bravo
Geografio
Al la duonebena parto apartenas 25 %, ĉefe en la oriento, sudo kaj sudoriento. Ĉefaj vilaĝoj kaj estas la loĝlokoj Petaquillas, Mazatlán, El Rincón, Buenavista, Cajeles kaj Chilpancingo.
Papelucho
Papelucho baziĝas sur la spertoj de la aŭtoro dum sia infanaĝo, kaj la libroj estas verkitaj en la formo de taglibro skribita de la ĉefrolulo. Ili estas la plej multe legitaj dum lerneja aĝo en Ĉilio, ĝis tia grado ke kelkaj formas parton de la programo de deviga legado.
Ĵigulovsk
En jaro 1959 la urbo havis 46.1 mil loĝantojn.
Chilpancingo de los Bravo
Geografio
10 % apartenas al la tiel nomata ebena parto kun alteco inter 250 kaj 700 metroj super la marnivelo. En tiu parto ekzistas tamen kelkaj montetoj.
Papelucho
La ĉefrolulo de "Papelucho" estas ok-jara knabo, kiu ŝajne ne maljuniĝas, kies aventuroj okazas plejparte en sia kapo. Lia spriteco kaj fantazio por interpreti la ĉiutagaĵojn de la vivo igis lin la plej amata kaj legata infana rolulo de la ĉilia rakontaro. Unu el liaj plej rimarkindaj trajtoj estas la intenco voli solvi problemojn, kiuj, kiam enkondukitaj en konkreta ago, finas lasante aĵojn pli malbonaj ol ili estis origine.
Chilpancingo de los Bravo
Geografio
Krom la ĉefurbo malmultaj el la tiel nomataj loĝlokoj (statistika esprimo) havas pli ol 2500 loĝantojn. La ĉefaj estas:
Papelucho
Unue publikigita en 1947, kvankam la unua verko de la serio neniam estis eldonita pro decido unue de ĝia aŭtoro kaj poste de ŝiaj filoj. En ĉi tiu unua libro oni tuŝus la temon de eksgeedziĝo, tabua subjekto en tiu epoko. Poste la serio daŭris ĝis 1974, kvankam sinsekvaj reeldonoj alvenas ĝis hodiaŭ. Propreco de la verko estas ke ĝi ne alprenas moralisman tonon, tre tipan en la epoko kiam ĝi estis verkita. La gepatroj ne ŝajnas esti modeloj de virto, kaj la vivo de la infano okazas en ia soleca etoso. La lingvaĵo propra al la teksto, idiomoj kaj gramatikaj eraroj donas grandan vivecon kaj allogon al ĝia legado.
Libroj
La serio Papelucho inkluzivas 12 librojn:
Chilpancingo de los Bravo
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1650 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19,5 °C.
Papelucho
Libroj
La heredantoj de Marcela Paz laboras pri postmorta publikigado, provizore nomita Papelucho doctor (Papelucho doktoro), en kiu la rolulo estas alfrontita al diabeto, malsano kiun suferis Marcela Paz. Ŝi metis multan dediĉon al tiu laboro, kiun ŝi ne sukcesis eldoni. Krome ekzistus alia neeldonita libro, en kiu Papelucho alfrontus la eksgeedziĝon de siaj gepatroj.
Chilpancingo de los Bravo
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 168966 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4537 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,69 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. Inter ili la ĉefaj lingvoj estis la navatla lingvo kaj la miksteka lingvo.
123071 de la loĝantoj de Chilpancingo de los Bravo en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 12908 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 10,49 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 12,81 % (8406 el 65608 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 7,83 (4502 el 57463 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
Papelucho
Tradukoj
La japana domo Kodansha publikigis en 1972 japanlingvan tradukon kun bildoj de Marcela Claro Huneeus, filino de la aŭtoro. Greklingva eldono estis publikigita de Kedros, Ateno, en 1984. Kaj antaŭ nelonge Anicia en Romo publikigis la italan tradukon de kvar el la libroj.
Chilpancingo de los Bravo
Sociogeografio
El la 168966 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 144934 apartenis al la katolika religio. 24032 personoj apartenis al aliaj religioj.
Papelucho
Tradukoj
Ankaŭ ekzistas dulingva versio hispana-angla, havebla en Ĉilio ekde la fino de 2006, realigita de Lina Craddock, Ailsa Shaw kaj Jean Paul Beuchat.
Chilpancingo de los Bravo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Papelucho
Filmo
Kompanio "Cineanimadores" (respondeca pri la desegnofilmo Ogú y Mampato en Rapa Nui) kaj Canal 13 de Ĉilio realigis filmitan version de la bildstrio de la libro Papelucho y el marciano. Tiu estis eldonita la.
Chilpancingo de los Bravo
Historio
La komunumo kreiĝis en la jaro 1849. En tiu momento ĝi estis unu el la 38 komencaj komunumoj de la provinco Guerrero.
Papelucho
Adapto al sonlibro
En 2013, la "Centro de Desarrollo de Tecnologías de Inclusión" (CEDETi), apartenanta al Pontifika Katolika Universitato de Ĉilio, kun la apogo de SENADIS kaj Ediciones Marcela Paz, disvolvis adapton al sonlibro de la unua libro de Papelucho. Tiu versio estas alirebla al homoj kun sensa handikapo.
Chilpancingo de los Bravo
Politiko
Jen vi trovas liston de la komunumaj estroj (komunumaj prezidantoj) post la jaro 1969 ĝis hodiaŭ
Universitato de Pinar del Río
La Universitato de Pinar del Río “Hermanos Saíz Montes de Oca” aŭ UPR laŭ ĝiaj komencliteroj estis fondita en la jaro 1972, nuntempe jam estas pli ol studentoj kiuj diplomiĝis en ĝiaj klasoĉambroj. En la universitato eksistas sep fakultatoj kun instruistoj de tre alta profesia kvalito. Inter la ĉefaj esploradoj de ĉi tiu universitato estas tre gravaj la fako pri ekologio, agronomio, energio kaj geologio. La centro eldonas kvin revuojn kaj havas ses studajn centrojn pri la diversaj sciencaj fakoj de la universitato, estas unu el la plej gravaj universitatoj de Kubo kaj la plej grava en Pinar del Río. La nomo estas omaĝo al la fratoj Saís, gravaj revoluciuloj el la kuba provinco.
Pumperniklo
Pumperniklo estas tradicia branopano el Vestfalio en Germanio. Ĝi konsistas el kunbrana sekalo. En la originala recepto ĝi estis pano farita el kunbrana faruno, kiu estis aldonita al varma akvo kaj ŝvelis dum multaj horoj. Poste, ĝi estis albakita en fermita bakmuldilo ĉe 200 ° C sekve ĉe malaltiĝinta temperaturo ĝis 100 ° C pli vaporigita ol bakita por 16 ĝis 24 horoj. Tiu kaŭzas ke la amelon en la faruno karamelizas, donante al la pumperniklo malhelbrunan koloron kaj la karakteriza leĝere dolĉa odoro kaj gusto. Ĉi tio estas pro la "Maillard reago". Ĉar la pano ne enhavas acidpaston aŭ giston, ĝi estas kompakta, suka kaj facile disfalas. La pano ne ricevas kruston.
Durango (komunumo)
Durango estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo estas Victoria de Durango. Al Durango apartenas entute 607 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10005.
Pumperniklo
Nuntempe la procezo por fari pumperniklon mallongiĝis, en la pasto estas aldonita gisto kaj malto. Ĉar ĉi tiu proceduro faras malpli karameligitan amelon, oni aldonas siropon kiel anstataŭaĵo.
Durango (komunumo)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 526659 loĝantojn. El tiuj estis 253236 viroj kaj 273423 virinoj. La komunumo havas surfacon de 10041,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1880 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1600,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,0 °C.
Pumperniklo
Pumperniklo estas tre longa tenebla: En sigelita sako oni povas teni ĝin dum kelkaj monatoj kaj en ladskatolo ĝis du jaroj.
Durango (komunumo)
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 407311 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1013 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,25 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Pumperniklo
La probable plej malnova bakejo kiu ankoraŭ produktas pumperniklon, estis fondita en 1570 de Jörgen Haverlanth en Soest, Germanio. La bakejo ekzistas ankoraŭ kaj liaj posteuloj posedas ĝin.
Durango (komunumo)
Sociogeografio
295990 de la loĝantoj de Durango en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 10303 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 3,48 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 3,61 % (5610 el 155274), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 3,34 % (4693 el 140716).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 337167 personoj apartenis al la katolika religio kaj 10535 personoj al la protestantisma religio. 5368 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 5480 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(58479) 1996 RJ29
(58479) 1996 RJ29 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero; do en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Trojan Survey (UDTS), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Zbyňov
Situo
Zbyňov situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo Rajec-Žilina. La lasta urbo troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1407 en formo "Izben". En 1598 oni komputis tie 19 domojn. En 1784 477 vilaĝanoj (83 familioj) loĝis en 64 domoj, en 1828 592 vilaĝanoj loĝis en 64 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zebény 484 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zbyňov 851 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Kepler-22b
Kepler-22b estas la unua ekstersunsistema planedo trovita en la loĝebla zono kaj povus esti planedo kun vivo ĉar eble ĝi havas ĉiujn la kondiĉojn por tio, kiel akvo kaj taŭgaj temperaturo kaj atmosfero. Ĝi estis malkovrita dum la kosma misio de la satelito Kepler. La planedo estas je 600 lumjaroj de distanco, havas 2,4-an fojojn la teran radiuson kaj orbitas ĉirkaŭ sia stelo kepler-22 je 289 tagoj.
Malkovro
La malkovro estis anoncata la 5-an de decembro 2011. La planedo estis malkovrita la trian tagon de operacoj sciencaj de Kepler dum la jaro 2009. La tria transito estis detektita je la finoj de 2010. Plia informo estis donita de la teleskopo kosma "Splitzer" kaj teraj observadoj. La radiuso de la planedo estas proksimume 2 fojojn la tera radiuso, kaj ĝi orbitas ĉirkaŭ la tipa "G" stelo nomata "Kepler 22".
Kompono kaj strukturo
Nuntempe, oni ne konas la kemian komponon kaj ĝian surfacon. Se la denseco de Kepler-22b estus simila al la tera (5515 g/cm3), ĝia maso estus 13.8 fojojn la tera maso. Sed la gravito de la planeda surfaco estus 2.4 fojojn pli granda ol la tera gravito. . Se la planeto Kepper22-b havus la densecon akvan (1 g/cm3), tiel ĝia maso estus 2.5 fojojn la tera maso, kaj ĝia gravito estus 0.43 fojojn la tera gravito. La planedo povus eniri en la kategorio de la planedoj konataj kiel superteroj, dependante de kiu estas ĝia nuntempa maso.
Ebleco de vivo
La distanco de Kepler-22b ĝis ĝia patrina stelo estas 15% malpli ol la distanco de la tero al la suno. Sed la lumeco (luma elsendo) de la stelo de Kepler-22b estas 25% malpli ol la lumeco de nia suno. La kombinado de pli mallonga distanco ĝis ĝia stelo kaj la malplia lumeco de la lumsendo de tiu stelo permesas supozi ke, se la planedo ne havas atmosferon (kio ne estas ebla), la temperaturo de ĝia surfaco estos malplia ol -11 ºC, sed se la planedo havas atmosferon similan al la tera atmosfero, la temperaturo averaĝa de la planedo estus proksimume 27 ºC. Se la atmosfero faras forcejan efikon similan al la tera forceja efiko, la planedo havus surfacan temperaturon je 22 ºC
Notoj
<references group ="Calc" />
Mihály Sághy (instruisto)
Mihály Sághy [mihAj ŝAgi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sághy Mihály estis hungara instruisto.
Mihály Sághy naskiĝis la en Csongrád (urbo), li mortis la  en urbo Csongrád.
NGC 2713
NGC 2713 (aliaj indikoj — UGC 4691, MCG 1-23-6, ZWG 33.28, IRAS08547+0306, PGC 25161) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Kuirarto de Kastilio-Manĉo
La Kuirarto de Kastilio-Manĉo enhavas kutimojn kuirartajn, tradiciojn kaj pladojn kiuj oftas en tio konata nuntempe kiel Kastilio-Manĉo. Temas pri kuirarto simpla kaj facila, de malriĉa deveno kaj el paŝtistoj, konata internacie ĉar kelkaj el tiamaj pladoj aperas en la disvastigata verko Don Kiĥoto de la Manĉo. Ĝi distingiĝas disde la kuirarto kastili-leona pro la forta influo kaj de la kuirarto andaluza najbara geografie kaj de la kuirarto alandalusa historie.
NGC 2713
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mary-Jane Gaspard
Mary-Jane GASPARD estas kantistino de Maŭricio, kiu kantis en lingvo Esperanto la kanton Nur Amiko en stilo de segao, esperantigitan el la maŭrica kreola lingvo (Simplement Camarade) fare de Stefano Keller.
En decembro 2005 ŝi turneis en Svislando. Ŝian internacian diskonigon helpis la kantado en Esperanto.
Rjukju-reĝlando
Rjukju-reĝlando (rjukjue: 琉球國 rūchū－kuku, tradici-ĉine: 琉球國, pinjino: liúqiúguó, japane: 琉球王国 ryūkyū-ō-koku; oficiale 琉球國 [rjūkjū-koku]) estis antikva kaj unuiĝinta reĝlando de 1429 ĝis 1879, iam estis dependa lando de Ming-dinastio kaj Qing-dinastio de Ĉinio. En komenco de 17-a jarcento, ĝi iĝis dependa lando de Satsuma. Ĝi iĝis parto de Kagoŝima en 1871. En 1872, Rjukjuo iĝis Rjukju-Han. En 1879, ĝi estis aneksita de Japanio.
La plej granda teritorio de ĝi en la historio, inkludis: Amami-insuloj, Okinavaj insuloj, Sakiŝima-insuloj (escepte de Daito-insuloj kaj Senkaku-insuloj). La areo estas nomata Rjukju-insuloj.
7950 Berjozovo
7950 Berjozovo estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la siberia urbo Berjozovo (ruse : Берёзово) fondita en 1593 sur la rivero Norda Sosva. Kampo de tergaso malkovrita tie en la 1950-aj jaroj favoris la malvolviĝon de la urbo.
Sablovirinoj
Sablovirinoj estas brazila telenovelo produktorita de la estingita Rede Tupi kaj elsendita inter la 26-a de marto 1973 kaj la 5-a de februaro 1974 je la 20a horo, havanta 253 ĉapitrojn, postvenanta de A Revolta dos Anjos kaj postvenata de Os Inocentes. Ĝi estis verkita de Ivani Ribeiro kaj reĝisorita de Edson Braga, sub la superrigardo de Carlos Zara.
Intrigo
La juna Marcos Assunção (prononc. Markos Asunsao) revenas al la marborda urbo Itanhaém (prononc. Itanjaem' ) por helpi sian familion pri negocoj. La knabo vekas pasion por la bonkora Ruth, kaj havas siajn sentojn egalitaj, sed finas esti implikita fare de la ĝemela fratino de Ruth, Raquel (prononc. Rakel'). Filinoj de malriĉaj lokaj fiŝkaptistoj, la fratinoj estas identaj ĝemeloj, sed de kontraŭaj personecoj. Dum Ruth estas sincera, honesta kaj amema, kaj vere amas Marcos; Raquel estas kaŝa, kaprica kaj egoisma, kaj nur aspiras havi prestiĝan socian pozicion kaj multan monon en siaj manoj. Raquel, rimarkante, ke Ruth kaj Marcos estas enamiĝintaj, provas delogi la junulon, apartigante ilin, kaj komencante amrilaton kun li, sed Raquel konservas amrilaton kun malvirtulo Wanderley, ŝia komplico. Kiu rimarkas ĉion ĉi, estas la mensmalsana Tonho da Lua, protektita de Ruth, por kiu li havas platonan amon, sed kaŝas ĝin pro honto. Tonho, eĉ kun handikapo, estas fama pro skulptado de virinoj en la strandaj sabloj, sed suferas pro la teruraj persekutoj kaj malbonoj de Raquel.
Raquel, por sukcesi edziniĝi al Marcos kaj ŝteli lian monon, devos alfronti Virgílio Assunção, nome la patron de Marcos, kiu ne akceptas ilian koramikecon, nefidante la intencojn de Raquel kun sia filo. Virgílio estas aroganta kaj senskrupula komercisto, kiu alfrontas plurajn problemojn en sia domo, lia filino Malu, ribelema junulino, kiu kulpigas Virgílion pro la morto de ŝia fianĉo, vivas por fari lian vivon infera. Dume, Malu renkontas vakeron Alaor, kiu estis enamiĝinta de Ruth, sed perdis iun ajn esperon. Alaor estas malĝentila viro, kaj Malu ŝanĝas lian celon: li provas ĉiakoste malsovaĝigi la impetojn de Malu.
Dume, Ruth suferas silente pro la geedziĝo de sia fratino Raquel kun Marcos, kvankam ŝi scias, ke Raquel estas kun li pro intereso, kaj estas tre desapontiĝinta pri ŝi, ĉar Raquel sciis, ke ŝi estis kaj ankoraŭ estas enamiĝanta al Marcos, kaj eĉ tiel ŝi allogis lin. La rakonto deturniĝas kiam la ĝemeloj suferas boatan akcidenton, kaj nur unu el ili estas trovita, kaj la alia estas supozita morta. Ruth estas la sola savita de la akcidento kaj restas en komato por iom da tempo; en la sama tempo, Tonho konvinkas al ĉiuj ke ŝi estas Raquel, kaj ke Ruth mortis en la akcidento. Do, post resaniĝo, Ruth konsentas preni sur sin la identecon de sia fratino, por povi helpi al la viro, kiun ŝi tre amas.
Tamen, Ruth sentas sin ĉiam pli afliktita, ĉar ŝi maltoleras mensogojn, aliflanke ŝi ne volas vidi Marcos-n malfeliĉa kaj konsentis fari tiel, ke li ne suferu la morton de Raquel, ĉar Ruth kredas, ke Marcos vere ŝatas Raquel, sed kion Ruth ne scias estas, ke Marcos amas ŝin; sed ĉiuj pensas, ke fakte ŝi mortis en la akcidento, kio multe suferigas Marcos-n. Sed Raquel ne mortis, kiel ĉiuj pensas kaj reiras al la urbo, serĉante venĝon kontraŭ Ruth, kiu ŝtelis ĉion, kio estis ŝia, kaj ĉiujn, kiuj staras sur ŝian vojon.
En la fino, Raquel estas murdita de Cezaro, fripono, kiu havis sian fraton Zé Luís morttrafita de aŭto post kiam Raquel rivelis al li, ke Cezaro gravedigis Ruth en la pasinteco, kaj ŝi perdis la bebon.
Spektantaro
Estis entute averaĝe 36 poentojn, spektantara fenomeno por Rede Tupi kaj por la tempo, kiu eĉ superis la telenovelojn de sia ĉefa konkuranto, Rede Globo, kiu montris, je la oka horo, la malviglajn Cavalon de Aço kaj La duondio, kio forpelis grandan parton de ĝiaj spektantoj al la intrigo de Tupi, montrita samtempe.
Muzikaro
Kvankam ne estis inkluzivitaj en la albumo, en iuj romantikaj scenoj inter Marcos kaj Ruth, estis uzataj eltiraĵoj de la kanto Footprints on The Moon, de Johnny Harrys.
Ĉongĵino
Geografio
La urbo situas ĉe la orienta marbordo de Nord-Koreio ĉe la Japana maro, 42 metrojn super marnivelo.
Lassi Nummi
Lauri (Lassi) Juhani Yrjönpoika NUMMI (9-a de oktobro 1928 Helsinko – 13-a de marto 2012 samloke) estis finna poeto kaj verkisto. Li mem skribis speciale modernajn poemojn. Li uzis ankaŭ pseŭdonimon Jukka Kangas. Liaj unuaj libroj aperis en 1949. Li estis ankaŭ kulturredaktoro. En 1973–1990 li estis unu el tradukistoj, kiuj faris nunan oficialan finnigon de Biblio. Lia edzino estis Pirkko Nummi.
Répceszemere
Répceszemere [rEpcesemere] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár. Répce estas loka rojo, szemere estas praa hungara gento.
Situo
Répceszemere estas for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero, estas nur rojo Répce. Bük kun banejo troviĝas 18, Sárvár 25, Kőszeg 35, Szombathely 38, Sopron 50 km.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1265. En 1848 generalo Josip Jelačić detruis la vilaĝon. La loĝantaro okupiĝas pri agrikulturo.
En Répceszemere migra poŝto servas.
John C. Wells
John Christopher WELLS [ĝon KRIS-to-fe ŭelz] (naskiĝis la en Bootle, vilaĝo en Lancashire) estas brita esperantisto, vortaristo kaj emerita profesoro pri fonetiko ĉe la Universitato de Londono.
Persona vivo
Wells estas filo de sudafrikdevena patro kaj angla patrino. Li studis lingvojn kaj aŭtodidakte usonstilan stenografion. Li lernis, inter aliaj, la kimran. En 2006 li emeritiĝis.
Esperanto
Wells lernis Esperanton 16-jaraĝe, en 1956. Li estis estrarano de UEA de 1971 ĝis 1974 kaj prezidanto de UEA de 1989 ĝis 1995, aktuale li estas membro de Honora Patrona Komitato. Wells estis sekretario de Internacia Fonetika Asocio kaj redaktoro de ties revuo. Gvidis Esperanto-Asocion de Britio, la Londonan Esperanto-klubon kaj Ligon de Samseksamaj Geesperantistoj. Wells instruis Esperanton ĉe la Ŝtata Universitato de San-Francisko kaj partoprenis en la kurso de Esperanto Pasporto al la tuta mondo.
De 1970 ĝis 2022 li estis membro de la Akademio de Esperanto. De 2007 ĝis 2013 li estis ties prezidanto.
Jussari
Jussari estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 6.474 loĝantojn en 2010.
Revuo Signo
Signo estis kuba revuo pri literaturo kaj arto, aperis dum la jaro 1954 kaj ĝiaj direktoroj estis Alcides Iznaga kaj Aldo Menéndez. La revuo nur publikigis neeldonitajn artikojn en aliaj revuoj. En ĝiaj paĝoj aperis rakontoj, poemoj kaj artikoloj pri arto. Inter ĝiaj famaj kunlaborantoj estas menciindaj José Lezama Lima, Samuel Feijóo, Agustín Acosta, Eugenio Florit, Manuel Navarro Luna, Raúl González de Cascorro, Juan José Fuxá-Sanz, Fina García Marruz, Gustavo Navarro Lauten, Roberto Fernández Retamar kaj Lolo de la Torriente inter multaj aliaj. La lasta numero (numero 13) de ĉi tiu revuo aperis en la jaro 1956, konserviĝis nur ses el la 13 numeroj.
São Sepé
São Sepé estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 23.798 loĝantojn en 2010.
Péter Hónig
Péter Hónig, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hónig Péter estas hungara politikisto, ministro, inĝeniero.
Péter Hónig  naskiĝis la  1952 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Hónig akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1976, samloke li plulernis inter 1982 kaj 1984. Post studoj li laboris ekzemple en instituto, firmao, fabriko. Inter 1998 kaj 2000 li estis vicsubministro, poste li gvidis diversajn entreprenojn. En la jaroj 2009 kaj 2010 li estis ministro pri transporto, telekomuniko kaj energio en Kabineto Bajnai. Li fermis 29 apenaŭ uzatajn fervojajn liniojn, tion akre kritikis la opozicio. Depost 2010 li plene forlasis la politikon. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis hungarajn premiojn en 1999 kaj 2003, en 2007 Honoran legion.
Manó Szaplonczay
Manó Szaplonczay [saploncai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szaplonczay Manó estis hungara kuracisto. Lia nobela antaŭnomo estis szaplonczai, lia origina persona nomo estis Emmánuel.
Manó Szaplonczay naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Csetfalva (nuntempa Ĉetfalva en Ukrainio), li mortis la  en Kaposvár.
Biografio
Manó Szaplonczay frekventis kolegion en Debrecen, poste li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1882. Post siaj studoj li estis kuracisto en Marcali, en la sama jaro li edziĝis. En la sekva jaro li estis nomumita magistrata kuracisto de Distrikto Marcali. Li vidviĝis kaj denove edziĝis en 1884, baldaŭ li havis 5 filojn. En 1890 li fondis hospitalon en Marcali, kies hospitalestro li estis. En 1891 li estis levita magistrata kuracisto de Somogy, tiun oficon li portis ĝismorte. Same en 1891 li fondis lernejon por akuŝistoj. En 1894 li fondis societon por propagandi la banadon en Balatono, en la sama jaro lia vilao estis konstruita en bankolonio de Fonyód. En 1904 li ricevis la titolon kortega konsilisto. Li strebis multe kontraŭ la epidemioj kaj aliaj malsanoj. Laŭ lia volo li estis entombigita en Fonyód.
1896
1896 estis superjaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1896 post Kristo okazis, interalie:
Cazzano Sant'Andrea
Cazzano Sant'Andrea estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Casnigo, Cene, Gandino kaj Leffe. Kristanisma patrono de la komunumo estas la Sankta Andreo, kiel la komunuma nomo jam indikas, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Naturfilozofio
Naturfilozofio, aŭ la filozofio de naturo (el la latina philosophia naturalis) estis vorto antaŭe uzita por la studado de naturo kaj de la fizika universo, antaŭ la disvolviĝo de moderna scienco.
Ĵizdra (urbo)
Ĵizdra (ruse Жиздра) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.
Naturfilozofio
Ĝi estas rigardita kiel la antaŭvenanto de natursciencoj, el ili ekzemple fiziko.
Ĵizdra (urbo)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29212501.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 08445, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°45' norde, longitudo 34°44' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 5.2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 5.7 mil loĝantojn.
Reĝa ĵeleo
Reĝa ĵeleo estas speciala nutraĵo de mielabeloj por:
Ankaŭ la vespoj produktas reĝan ĵeleon, sed por urĝa okazo (forpaso de reĝino kaj neniu alia reĝino disponeblas).
1380
En la jaro 1380 post Kristo okazis, interalie:
Reĝa ĵeleo
Enhavo de la reĝa ĵeleo
La reĝa ĵeleo enhavas meznombre:
István Varga (ministro)
István Varga [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga István estas hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.
István Varga naskiĝis la  1956 en Sajószentpéter.
Biografio
István Varga akiris diplomon en Ekonomia Universitato pri Marx Károly en 1980, poste li eklaboris en firmao pri eksporto kaj importo. En 1986 li akiris plian diplomon en la sama universitato. Ekde 1991 li laboris en hungara filio de Shell, kie post jaroj li ricevis signifajn postenojn. Inter 2005 kaj 2008 li estis ankaŭ gvidanto de Brita Komerca Ĉambro. En la jaroj 2009 kaj 2010 li estis ministro pri nacia evoluo kaj ekonomio en Kabineto Bajnai, poste li plene forlasis la politikon. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. En 2008 li ricevis britan ordenon.
Santa María Cortijo
Santa María Cortijo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María Cortijo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 402.
Geografio
Santa María Cortijo apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 983 loĝantojn. El tiuj estis 466 viroj kaj 517 virinoj. La komunumo havas surfacon de 88,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 80 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 67 indiĝenoj. El tiuj 36 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 36 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Cecima
Cecima estas komunumo de Italio.
NGC 2714
NGC 2714 (aliaj indikoj — ESO 125-7, PGC 24959) estas galaksio en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lažany
Nomon Lažany havas pluraj municipoj:
Vorto Lažany aperas ankaŭ en nomoj de municipoj:
N-400
La N-400 estas nacia ŝoseo de Hispanio, kiu ekde Toledo kunigas tiun urbon kun Kvenko tra Ocaña kaj Tarancón. En la nuntempo oni transformas ĝin en la estonta A-40 Aŭtoŝoseo Kastilio-Manĉo, kiu kunigos Avilon kun Maqueda (kie ĝi ligiĝas kun la Aŭtovojo de Ekstremaduro), Toledo, Ocaña (kie ĝi kuniĝas kun la Aŭtovojo de Andaluzio), Tarancón (kun konektoj kun la Aŭtovojo de Levanto), Kvenko kaj Teruelo.
Paulína Jalakšová
Paulína JALAKŠOVÁ (naskiĝis la en Trenčín, Slovakio) estas slovaka esperantisto. Ŝi esperantiĝis en 2015 kaj poste helpis la organizadon de la junulara programo de UK 2016 en Nitro. Ŝi translokiĝis al Prago por studi financon kaj kondutan ekonomion en VŠE.
Ŝi estis vicprezidanto de SKEJ inter 2016 kaj 2020, kaj estas prezidanto de ĈEJ ekde 2017. En TEJO ŝi ĉefe aktiviĝis en la Komisiono pri Eksteraj Rilatoj kaj iĝis subvencipetisto inter 2019 kaj 2021.
Fino de 2020 ŝi estis elektita en FoJE kiel estrarano por la periodo 2021–2022.
Lingvoj
Ŝia denaska lingvo estas la slovaka. Kiel fremdlingvojn ŝi apud esperanto parolas la anglan, kaj la francan.
Horlivka (stacidomo)
Horlivka (Горлівка, Горловка) estas fervoja stacio en Horlivka (Donecka provinco), la 21-a plej granda urbo en Ukrainio.
Hispanio
Hispanio, Hispanujo, reĝlando Hispanio aŭ Hispana ŝtato (hispane kaj galege: España, Reino de España, eŭske: Espainiako Erresuma, okcitane: Reialme d'Espanha, katalune: Regne d'Espanya), estas suverena kaj sendependa ŝtato kaj membro de Eŭropa Unio. Ĝi estas demokratia kaj sociala ŝtato kies regado estas parlamenta monarkio. Ĝia teritorio, kies ĉefurbo estas Madrido, okupas la plejparton de la Iberia Duoninsulo, al kiu aldoniĝas la arkipelago Balearoj (en la okcidenta Mediteraneo), la arkipelago Kanarioj (en la nordorienta Atlantiko), la aŭtonomaj urboj Ceŭto kaj Melilo en norda Afriko, kaj aliaj malgrandaj posedaĵoj. La enklavo Llívia en la Pireneoj konsistigas la aron de teritorioj kune kun la insulo Alborano, la insuloj Kolumbretoj kaj aro de insuloj kaj insuletoj antaŭ ĝia marbordo.
Hispanio havas areon de 504.645 km², kio igas ĝin la kvara plej granda lando de la kontinento, post Rusio, Ukrainio kaj Francio. Kun meza alteco de 650 metroj super la marnivelo, ĝi estas la kvina plej montara lando de Eŭropo, post Svislando, Aŭstrio, Andoro kaj Liĥtenŝtejno. Ĝi havas 46.745.807 loĝantojn, laŭ datumoj de la municipa registrado de 2009.
Laŭ la hispana konstitucio, la kastilia / hispana estas la oficiala lingvo de la ŝtato. En 2006, ĝi estis la gepatra lingvo de 89% de la hispanoj (kelkfoje en dulingva situacio kun alia hispania lingvo). Aliaj lingvoj, ankaŭ hispaniaj, estas agnoskataj kiel kunoficialaj en diversaj aŭtonomaj regionoj laŭ la respektivaj leĝoj de aŭtonomio. La konstitucio agnoskas, ke la lingvaj variantoj de Hispanio estas unu el ĝiaj kulturaj heredaĵoj, kiuj devas esti respektataj kaj protektataj.
La duoninsula teritorio kundividas landlimojn kun Francio kaj Andoro norde, kun Portugalio okcidente kaj kun la brita teritorio Ĝibraltaro sude. En ĝiaj afrikaj teritorioj, ĝi havas landlimojn terajn kaj marajn kun Maroko. Ĝi kundividas la suverenecon sur la insulo de la Fazanoj en la elfluejo de la rivero Bidasoa.
Etimologio
Aliaj hipotezoj supozigis, ke la vortoj Hispalis kaj Hispania estis derivaĵoj de la nomoj de du legendaj reĝoj de Iberio, Hispalo kaj lia filo Hispano aŭ Hispan, respektive filo kaj nepo de Herkulo.
Ekde la visigota periodo la vorto Hispania, ĝis tiam nur uzata geografie, ekuziĝis kun politikaj celoj, kiel montraĵo ekzistas la tiuepoka esprimo Laus Hispaniae por priskribi la historion de la popoloj de la duoninsulo en la kronikoj de Isidoro de Sevilo.
Antikvaj tempoj
La iberoj estis la unua popolo de kiu ekzistas skribitaj pruvaĵoj pri ilia okupado de la Iberia Duoninsulo. Oni scias ke ankaŭ ekzistis praiberaj popoloj danke al la arkeologiaj restaĵoj. La grekoj kaj fenicoj estis la unuaj kiuj lasis skribaĵojn, kvankam ili ŝajne neniam havis kontaktojn kun la iberoj. La vaskonoj eniris en ĉi tiun kategorion.
Nuntempe, la iberoj estas priskribataj pro iliaj kulturaj trajtoj. Laŭ tiu ĉi kriterio, la turdetanoj, kiuj okupis la teron de la antikva reĝlando Tartezo, estas konsiderataj iberoj; dume, laŭ etnografiaj kaj lingvaj kriterioj, ili ne estas. La bibliografio pri iberoj kelkfoje enhavas kontraŭdirajn faktojn kaj tio ŝuldiĝas al la adoptado de diversaj kriterioj.
Inter la jaroj 1200 kaj 800 a.K. formiĝis la antaŭromiaj komunumoj de la nordoriento kaj la Kantabra Kornico, en la Ferepoko. La popoloj kiuj okupis ampleksan strion inter tiuj du popoloj estas konataj kiel keltiberoj. Ŝajnas ke la montaroj kie loĝis la vaskonoj estis tute romiigitaj, pro kio oni konsideras la originon de tiu popolo necerta kaj verŝajne tre antikva, kiel la lingvo. Kelkaj konsideras ĝin kiel praibera popolo.
Ĉirkaŭ la jaro 1100 a.K, la fenicoj alvenis al la duoninsulo kaj fondis, 80 jarojn post la milito de Trojo, la urbon Gadir, la urbo de Okcidenta Eŭropo, kiu hodiaŭ estas Kadizo. Tio signifas ke ĝi estis fondata en 1104 a.K., kaj konvertis ĝin en la okcidenteŭropa urbo de kies fondaĵo oni havas referencojn kiel la plej antikva. Krom tio, la grekoj fondis siajn koloniojn ĉe la mediteranea bordo de Iberio, nomo donata al la duoninsulo.