cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdorfa lernejo
Historio
La koncepto de valdorfa lernejo estiĝis en Germanio dum la jaroj de ŝanĝoj post la Unua Mondmilito, kiam multaj homoj engaĝiĝis por demokratiigo kaj por reformoj de la sociaj, pedagogiaj kaj ankaŭ ekonomiaj strukturoj de la ŝtato. Rudolf Steiner jam dum la jaro 1907 verkis libreton pri la "eduko de la homo el vidpunkto de la antropozofio", sed la verko ne tuj havis praktikan sekvon.
En septembro 1919 la direktoro Emil Molt de la cigareda fabriko Waldorf-Astoria ([valdorf astoria]) en Stutgarto petis Rudolf Steiner, starigi lernejon laŭ la novaj pedagogiaj konceptoj por la infanoj de la fabrikaj laboristoj. Rudolf Steineer transprenis la edukadon kaj konsiladon de la instruistaro kaj ĝis lia morto en la jaro 1925 ne formale, sed praktike havis la funkcion de lernejestro. La fabrika lernejo en eleganta vilaego sur la monteto Uhlandshöhe iĝis modelo por ĉiuj postaj valdorfaj lernejoj. Dekomence ĝi kune edukis knabojn kaj knabinojn, infanojn de laboristoj kaj de studintoj, kaj tiu lernejo estis la unua kompleta mezlernejo en Germanio La cigareda fabriko, laŭ kiu nomiĝis la unua lernejo, donis sian nomon al la tuta pedagogia movado.
Dum la sekvaj jaroj fondiĝis pliaj valdorfaj lernejoj en Germanio kaj la najbaraj ŝtatoj, poste ankaŭ en aliaj mondopartoj. Dum la tempo de nazia Germanio, ekde la jaro 1937, la valdorfaj lernejoj de Germanio, plej ofte pro politike motivigita ekonomia premo flanke de la diktatora ŝtato, devis malfondiĝi. .
Nur post la fino de la Dua Mondmilito la tradiciaj antaŭmilitaj valdorfaj lernejoj povis refondiĝi, kaj aldoniĝis novaj lernejofondaj iniciatoj, aparte multnombre dum la reformemaj 1970-aj jaroj en multaj landoj.
Ekde la jaro 1990 aldoniĝis ankaŭ privataj lernejaj iniciatoj en la eks-socialismaj ŝtatoj de la antaŭe sovetunie kontrolita Orienta Bloko, kvankam tie ankoraŭ nun la konceptoj de valdorfa pedagogio estas multe malpli vaste konataj ol en okcidenta Eŭropo.
Antropozofio
La valdorfa pedagogio baziĝas sur la filozofia konceptaro de antropozofio, kreita komence de la 20-a jarcento. Tiu konceptaro enhavas unikajn ideojn kaj spiritismajn ideojn, kiuj tre diferencas de aliaj samepokaj reformpedagogiaj konceptoj. La scienca metodaro de Rudolf Steiner, kiu prenis iujn elementojn el la filozofia-sciencaj metodoj de la mult-disciplina klerulo Johann Wolfgang von Goethe, ne estu lerneja fako rekte perata al la lernejanoj, sed estu parto el la teoria fundamento de la eduka praktiko.
Rudolf Steiner celis difini la edukan praktikon ne surbaze de sociaj normoj kaj necesoj, sed senpere el la bezonoj de la infana evoluo. Lia postulita tri-parta divido de la homo en korpon, menson kaj animon kaj la tri-parta divido de la animo en pensadon, sentadon kaj voladon en la praktika infana eduko sekvas la samrajtan edukon de la kapo (menso - do la klasika perado de scioj), koro (animo - interalie la percepto kaj esprimo de propraj kaj aliulaj emocioj kaj la socie sperta interago kun atento de tiuj emocioj) kaj manoj (korpo - do sporto, danco, ĝenerale eduko de moviĝo unuflanke kaj praktikaj metiaj laboroj aliflanke).
Valdorfa pedagogio
La valdorfa pedagogio dividas la homan evoluon en arojn de po 7 jaroj - por la lernejo, kiu ampleksas la aĝon de 6 respektive 7 kaj 18 respektive 19 jaroj, do gravas du jarsepoj:
Dum antaŭ la 7-a vivojaro - en la unua jarsepo - la infano baze senkritike kopiis la grandulojn, la lerneja edukado dum la fluo de la infana evoluo de la 7-a ĝis la 19-a vivojaro daŭre adaptiĝu al la nuna evolua ŝtupo de la lernejanoj (krom la ĝenerala divido de la jarsepoj en la valdorfa pedagogio kompreneble ekzistas pliaj, pli detalaj interŝtupoj de la evoluo, ekzemple la fazo de "rubikono" dum la 9-a respektive 10-a vivojaro, kaj la instruistoj adaptiĝu al ĉiuj interŝtupoj, sed por la klarigo de la kompleta konceptaro ne sufiĉus resuma artikolo kiel tiu ĉi).
Krome Rudolf Steiner, kiel liaj antaŭuloj pri la teorio de pedagogio en antikva Grekio, atentigas pri la diversaj temperamentoj de la homoj, kaj de lernejanoj kaj de la instruistoj, pri kiuj necesas konscii: laŭ kruda kategoriigo de la antikvaj grekoj temu pri la sangvina, flegma, melankolia kaj kolerika temperamentoj, kvankam ĉiu homo en diversa intenseco havas plurajn el tiuj bazaj temperamentoj. Instruisto devas atenti doni instigojn kaj instruaĵojn por la infanoj de ĉiuj temperamentoj, kaj ne nur al la lernejanoj de la propra domina karaktero.
La oferto de lernigaj instigoj por la kapo (menso), koro (animo) kaj manoj (korpo) gvidas al kompare granda oferto de manlaboraj artaj fakoj kompare al tiu de ŝtataj lernejoj, kiuj pli koncentriĝas pri la perado de scioj kaj do kompare akcentas la kapon, do la racion.
Ĉiuj lernejanoj lernas triki kaj ludi bazan fluton dum la unua klaso, lernas pliajn manlaborojn kaj instrumentojn dum la dua kaj dum sekvaj klasoj. Klasaj teatraĵoj estas memkompreneblaj jam dum la unua lernojaro, kaj restas grava elemento ankaŭ de ĉiu posta lerneja jaro. La infanoj havas la lernejan fakon sporto, kiel en la ŝtataj lernejoj, sed krome eŭritmion - specifa arto de moviĝo laŭ sonoj de parolitaj tekstoj kaj de muziko - kiu estas ekskluziva ero de valdorfa pedagogio, dum ĉiu lerneja jaro.
Fakaro
La bazaj fakoj gepatra lingvo, matematiko kaj desegnado instruiĝas ne laŭ difinitaj horoj en semajna horaro, sed instruiĝas en plursemajnaj blokoj: dum kvar ĝis ses semajnoj ĉiumatene 90 minutoj da matematiko, poste dum kvar ĝis ses semajnoj ĉiumatene 90 minutoj da gepatra lingvo (legado, skribado, verkado de eseo...) ktp.
Oni provas aldoni al la lerneja fakaro ankaŭ personan spertiĝon pri pliaj tradiciaj homaj kapabloj, kiujn oni ofte ne atribuas al la sciaro lerninda en lernejo: ekzemple multaj valdorfaj lernejoj havas bestojn, ekzemple ŝafojn, kaprojn aŭ kokojn, kiujn flegas la lernejanoj dum tuta lerneja jaro.
Tradicie dum la tria lernojaro oni plugas propran kampon, semas tritikon tie, vidas ĝian kreskon sur la klasa kampo kaj fine rikoltas la grenon. Dum la posta, kvara jaro, tradicias la mana muelado de greno kaj la bakado de klasa pano. En multaj lernejoj la klaso kune konstruas etan konstruaĵon, ekzemple eksteran fornon aŭ etan domon, kio, kun planado, trenado de ĉiuj materialoj kaj la vera konstruo daŭras plurajn semajnojn kaj kutime postulas la helpon de pluraj gepatroj, por kiuj la konstruado estas same nova sperto kiel por la infanoj. En pli altaj klasoj la lernejanoj ekzemple kudras teatrajn kostumojn, forĝas juvelajn dekoraĵojn kaj kreas librojn... Inter la unua kaj la lasta lerneja klaso preskaŭ ĉiu klasika metio el la mezepoka tradicio estas propramane grupe elprovata.
Krom la gepatra lingvo, kaj malgraŭ la fakto, ke oni en la unuaj klasoj donas tre multan tempon al la lernado de legado kaj skribado, ne premas tiun akiron de kapabloj, sed provas peri la kapablojn per ĉiuj sensoj, tamen restas sufiĉa tempo ankaŭ por intensa instruo de fremdaj lingvoj. En Germanio, la hejmlando de la valdorfaj lernejoj, nuntempe regule la valdorfaj lernejanoj eklernas du fremdajn lingvojn ekde la komenco de la unua klaso: dum la unuaj du jaroj oni ankoraŭ ne skribas kaj legas en la fremdaj lingvoj, sed nur parolas, kantas kaj ludas en ili, sed tamen tiu akcentigo de internacieco estas pli forta ol en ŝtataj lernejoj, kie oni dum la lasta jardeko en tre multaj lernejoj antaŭenŝovis la enkondukon de la unua fremda lingvo de la kvina al la tria klaso, sed nur en tre esceptaj lernejoj kuraĝas enkonduki fremdan lingvon ekde la komenco de la unua klaso, tute ne parolante pri du fremdaj lingvoj ekde la aĝo de ses jaroj (se infano antaŭe hejme parolis dialekton, eble eĉ la baza lerneja lingvo estas la tria fremda lingvo lernenda ekde la lerneja komenco ... La valdorfaj spertoj montras, ke la infanoj sukcesas pri tio, kaj pri lernado de la bazoj de legado, skribado, kalkulado, trikado, ludado de fluto, teatrado ktp. dum la unua lernojaro).
La apartaj lernaj enhavoj kun la principo de ritmaj ripetoj kaj ritoj en la lerneja ĉiutaga vivo kaj la taga, semajna kaj jara strukturigo aldone al la intensa dezajno de la lerna medio ĝis aparta arkitekturo de la lernejaj konstruaĵoj kreas apartan lernan etoson, kiu klare diferenciĝas de alispecaj lernejoj. Parto de tiu lerneja medio estas oftaj teatraj prezentoj, koncertoj kaj lernejaj festoj.
Kiel en aliaj lernejoj, la lernejanoj havas plurajn instruistojn, kiuj aparte kompetentas pri apartaj fakoj. Male al en ŝtataj lernejoj tamen ekzistu "klasa instruisto", kiu akompanu la saman klason de la unua ĝis la oka lerneja jaro kaj havu iujn lernejajn lecionojn en "sia" klaso dum ĉiu lerneja tago dum tiuj ok jaroj. La instruisto kompreneble tre bone elkonas "siajn" lernejanojn dum tiom longa tempo, konatiĝas kun ili, kiam ili infanete eniras la lernejan vivon kaj ĝisas ilin, kiam ili estas jam forte en la fazo de pubereco: male al plej multaj ŝtataj lernejoj, kiuj estas aŭ elementaj lernejoj de la unua ĝis la kvara (foje ĝis la sesa) klasoj aŭ estas mezlernejoj de la kvina (aŭ sepa) klaso, en valdorfa lernejano ne estas ia ŝanĝo de lernejo inter elementa kaj meza lernejo.
Lerneja fino
La baza lerneja tempo en la valdorfaj lernejoj, sendepende de la alcelata lerneja finekzameno, estas 12 jaroj: tio, ekzemple en Germanio, diferencas de ŝtataj lernejoj, kies tempo de la baza mezlernejo estas nur naŭ kaj de la reallernejo nur dek jaroj. Fine de la 12 valdorfaj lernejaj jaroj estas la valdorfa lernejofino, kiu en multaj eŭropaj landoj estas ŝtate agnoskita, en iuj, kiel en Germanio, tamen ne. La valdorfa lernejofino ne estas skriba aŭ parola finekzameno kiel en ŝtataj lernejoj, sed estas plurŝtupa procezo de la 9-a ĝis 12-a lernojaro kaj krom fina prijuĝo de la lernejaj atingaĵoj enkalkuliĝas pluraj praktikumoj (agrikultura, entreprena, socia) kaj memstare kreita lernejofina projekto kun teoria kaj praktika parto, krome la partopreno en teatra projekto de la tuta klaso, la fina prijuĝo de la fako eŭritmio kaj en plej multaj kazoj la personaj kontribuoj al lernejofina studa vojaĝo kun arta aŭ arthistoria fokuso.
En ŝtatoj kiel Germanio, kiuj ne agnoskas la valdorfan lernejofinon kiel oficialan finekzamenon de lernejana kariero, la lernantoj simple partoprenas la ŝtatajn ekzamenojn kaj dum la antaŭaj jaroj do prepariĝas kaj al la valdorfa kaj al la ŝtata finekzameno. En iuj federaciaj landoj post la 12 valdorfaj lernejaj jaroj la valdorflernejaj kandidatoj por abitura ekzameno plenumas aldonan, 13-an jaron, kiu nur koncentriĝas pri la preparo al la ŝtata gimnazia ekzameno. En aliaj federaciaj landoj, aparte en Hesio, la kompleta tempo de la 11-a ĝis la 13-a lernejojaro estas kaj valdorfa kaj prepara al la abituro. Dum la jaro 2005 en Germanio 45 procentoj de la finintoj de valdorfaj lernejoj atingis la abituron, 8 procentoj fakan abituron, 35 procentoj la finan diplomon de reallernejo kaj 7 procentoj tiun de la baza mezlernejo. .
<br style="clear:both" />
Rilatoj al esperantistoj
Inter la multaj instruistoj kaj engaĝiĝintaj gepatroj, kiuj vivtenas la asociojn por valdorfaj lernejoj tutmonde, certe estas pluraj esperantistoj, sed pri tio ne ekzistas centre kolektitaj informoj. Konatas ke ekzemple la porinfana kuracisto kaj psikoterapiisto Thomas Pusch kaj la psikologiino Remi Rudaitytė engaĝiĝas en asocioj por valdorfaj lernejoj. Thomas Pusch krome dum pluraj jaroj estis estrarano kaj en 2006 kaj 2007 prezidanto de valdorfa infanĝardena asocio; lia frato, la informadikisto Wieland Pusch, ekde pluraj jaroj sendepende de tio estas estrarano de alia valdorfa infanĝardena asocio. Sendube tamen estas pli da rilatoj inter la valdorfa kaj la esperanta movadoj. Same ĝis nun ne ekzistas superrigardo, ĉu la internacia lingvo estas fako en iuj valdorfaj lernejoj.
Funko
Funko (anglalingve funk) estas muzikstilo kreita en Usono. Ĝin popularigis James Brown kaj muzikistoj de sia grupo, ĉefe Maceo kaj Melvin Parker.
Ĝi disiĝis tra la mondo kaj suferis kelkajn ŝanĝojn dum la jaroj.
Iu el tiuj ŝanĝoj treege populariĝis en Brazilo, pli specife, en la urbo Rio-de-Ĵanejro. Estas la tiel nomata Rio-de-Ĵanejra Funko.
Zetting
Zetting estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Lynde
- jen france, origine nederlande respektive flandre Linde ("tilio") - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
15068 Wiegert
15068 Wiegert estas asteroido de la Hilda grupo, en la ekstera asteroida zono. Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
NGC 961
NGC 961 (aliaj indikoj — NGC 1051, IC 249, PGC 10172, MCG -1-7-33, UGCA 40) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Aitor Arana
Krom amplekse verki romanojn kaj pliajn literaturajn tekstojn eŭske, Arana tradukis en Esperanton la romanon Behi euskaldun baten memoriak, '"Memoraĵoj de Eŭska bovino", de sia verkista kolego Joseba Irazu Garmendia, kaŝnome Bernardo Atxaga - tiun eldonon helpis la aŭtoro Bernardo Atxaga mem, kiu foje donacas ekzemplerojn kiel kuriozaĵojn. En 2012 aperis "La portreto de Dorian Gray" la Esperanta traduko de la romano de Oscar Wilde.
Arana estas ankaŭ aŭtoro de la plej ampleksa vortaro Eŭska-Esperanta kaj Esperanta-eŭska (2015), dudirekta vortaro kun po ĉ. 20 000 kapvortoj en ĉiu direkto kaj multaj ekzemplaj frazoj kaj parolturnoj. Li ankaŭ aŭtoris lernolibron de Esperanto por parolantoj de la eŭska: Esperantoa ikasgai (unua eld. 1990, dua eld. 2016) kaj kunaŭtoris lernolibron de la eŭska por parolantoj de Esperanto: Ni lernu la eŭskan (2016).
NGC 961
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 961, NGC 1051.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nannestad
Nannestad estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Akershus. Fine de en la komunumo vivis.
Rozvadov
Municipo Rozvadov (Roßhaupt) troviĝas en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov, ĉe landlimo kun Germanio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1581.
Post la dua mondmilito la devena germana loĝantaro estis ellandigita.
Entutotranĉita 24-ĉelo
En geometrio, la entutotranĉita 24-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 24-ĉelo.
Ĉeloj de la entutotranĉita 24-ĉelo estas konstruitaj en la entutotranĉo:
Ĉar la fonta 24-ĉelo estas mem-duala, la specoj de la ĉeloj interkoincidas kaj rezultiĝas nur du diversaj specoj de la ĉeloj.
Roksaltuloj
La Roksaltuloj estas mezgrandaj insektomanĝantaj aŭ ĉiomanĝantaj birdoj de la genro Chaetops, kiu konstituas la tutan familion de Ĥaetopedoj. La du specioj, nome la Ruĝeca roksaltulo, Chaetops frenatus, kaj la Oranĝabrusta roksaltulo, Chaetops aurantius, estas endemiaj loĝantaj birdoj de suda Afriko. La Ruĝeca roksaltulo (aŭ Kablanda roksaltulo) estas loĝanta en Okcidenta Kablando kaj Sudorienta Kablando, dum la Oranĝabrusta roksaltulo estas distribuata en la altaj teroj de Lesotho kaj ĉirkaŭaj areoj en Sudafriko. La du roksaltuloj estis traktataj kiel separataj specioj, ĉar diferencaj en grando kaj plumaro. La teritorioj ne koincidas, sed preskaŭ.
Origine tiuj birdoj estis lokitaj en la familio de Turdedoj, kaj foje ankaŭ kun Silviedoj kaj Timaliedoj, sed ĵusaj studoj pri DNA indikas, ke tiuj birdoj estas fakte prapaserinoj pli rilataj al la Pikatartedoj, familio en kiu ankaŭ ili estis foje klasitaj.
Tiuj estas malgrandaj birdoj kun ĉefe bruna kaj ruĝa plumaro. Ambaŭ afrotropisaj specioj havas longajn, blankapintajn nigrajn vostojn, nigrajn gorĝojn, larĝajn blankajn submustaĉajn liniojn, ruĝecajn aŭ oranĝajn ventrojn kaj pugojn kaj griznigre bilditajn dorsojn kaj flugilojn. La iriso estas ruĝa kaj bekoj kaj kruroj estas nigraj. La flugiloj estas tre malgrandaj kaj ili ne flugas tre ofte. Ili pasas plej parton de sia tempo kurante kaj saltante inter rokoj (kio nomigas la genron) kaj herboj ĉase insektojn. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj, inter kiuj raŭpoj, tineoj, akridoj, skaraboj kaj muŝoj. Krom insektoj aliaj predoj estas lacertoj kaj gekoj, amfibioj, skorpioj, anelidoj kaj araneoj.
Ili estas monogamaj kaj paroj setligas teritoriojn kiuj estas defendataj la tutan jaron. Ĉe la Ruĝeca roksaltulo teritorioj varias laŭ grando el 4 al 11 ha. Ambaŭ specioj uzas helpantoj, kutime la idoj de antaŭa reproduktado por helpi la reproduktan paron zorgi la idojn. Nestojn oni konstruas el herbo surgrunde (kontraste kun Pikartoj, kiuj konstruas kotonestojn en kolonioj). La kvanto de la ovodemetado estas de 2 ovoj por la Ruĝeca roksaltulo kaj de 2 al 3 ovoj por la Oranĝabrusta roksaltulo. Ambaŭ seksoj kovas dum 19–21 tagoj. La idoj estas manĝigataj de la gepatroj kaj de la helpantoj dum 30 tagoj, sed elnestiĝo okazas antaŭ tiu fino.
Till Brönner
Till Brönner (naskiĝis la 6-an de majo 1971 en Viersen) estas germana trumpetisto, kantisto, komponisto kaj muzikaranĝisto.
Kariero
Brönner faris en 1990 sian abituron ĉe la jezuita lernejo Aloisiuskolleg en Bonn-Bad Godesberg. Jam tie li orelfrapis per sia talento je diversaj lernejaj orkestroj: Klasika lerneja orkestro, ĵazbandego aŭ eklezia popularmuziko (kune kun Stefan Raab) samkiel en la akompanbando de la unua verko de Andrew Lloyd Webber Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat. Li studis ĵazan trumpetludon ĉe la Muzikaltlernejo je Kolonjo. Al liaj plej gravaj instruistoj apartenas Malte Burba kaj la usona ĵaztrumpetisto Bobby Shew. Brönner muzikis en la berlina bandego de Radio RIAS. Lia unua propra muzikalbumo Generations of Jazz kun Ray Brown, Jeff Hamilton, Frank Chastenier kaj Gregoire Peters aperis en 1993. Li ricevis la Premion de la Germana Sondiska Recenzo kaj la Premion de la Germana Sondisko-Industrio. Sekvatempe li muzikis kun internaciaj ĵazgranduloj kiel Dave Brubeck, Tony Bennett, Mark Murphy, James Moody, Monty Alexander, Nils Landgren same kiel Klaus Doldinger kaj Joe Sample kaj koncertvojaĝis en 2003 kun soŭlkantistino Joy Denalane. Krome li produktis kaj komponis por Hildegard Knef la albumon 17 Millimeter (1999) kaj verkis filmmuzikojn por Jazz seen kaj Höllentour de Pepe Danquart.
Fine de aprilo de 2006 aperis lia studioalbumo Oceana verkita en Los-Anĝeleso. Sur la disko gastmuzikas interalie Madeleine Peyroux kaj Carla Bruni. En 2002 li produktis kun la popularmuzika bando No Angels la svingmuzikan albumon When the Angels Swing, por kiu li aranĝis la popularmuzikajn furorkantojn de la ensemblo por bandega orkestro laŭ stilo de svingo. En 2006 li produktis por baritono Thomas Quasthoff la ĵazalbumon Watch What Happens, je kiu li ankaŭ kunmuzikis kiel trumpetisto.
Somera Olimpiko 1896/lukto
Lukto dum Somera Olimpiko 1896 okazis 10-a kaj 11-a de aprilo. Partoprenis kvin (5) sportistoj el kvar ŝtatoj. Krom du Greko, ceteraj sportistoj prartoprenis en aliaj sportoj.
Ne ekzistas divido per maso. Kaj reguloj estis smila al hodiaŭa klaskika lukto, sed ne estis limtempo por unuobla duelo. Oni permesas kelkaj kaptgambo.
Till Brönner
Kariero
En 2009 Brönner profesoriĝis ĉe la Muzikaltlernejo Carl Maria von Weber je Dresdeno. Ekde la vintra duonjaro 2009/2010 li instruas kune kun Malte Burba en la fakaro ĵazo, rokmuziko kaj popularmuziko.
Somera Olimpiko 1896/lukto
kvaronfinalo
En unua duelo luktas greko Stephanos Christopoulos kaj hungaro Momcsilló Tapavicza. venkis greko, ĉar hungaro unua estis laca kaj subigis.
Till Brönner
Kariero
Ekde aŭgusto ĝis novembro de 2010 Brönner estis kune kun Sarah Connor kaj George Glueck ĵuriano kaj patrono de la talentspektaklo X Factor  dissendita de la televidstacioj RTL kaj VOX. Li ricevis la kategorion pli-aĝaj-ol-25-jaroj kaj gajnis la konkurson kun sia kandidatino Edita Abdieski. Dum la dua stafeto, kiu komencis la 30-an de aŭgusto 2011, li denove estis ĵuriano kaj protektanto kaj ektenis denove la kategorion de la ekde-25-jaruloj. La 6-an de decembro 2011 Brönner denove gajnis la spektaklon per sia kanditato David Pfeffer.
Somera Olimpiko 1896/lukto
kvaronfinalo
En dua duelo antaŭa triobla olimpika ĉampiono en gimnastiko, germano Carl Schuhmann senprobleme venkis ĉampionon en halterlevo Launceston Elliot.
Centola
Centola - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Apolonio, martiro sub la regado de Maksimiano, kies memortago (la 18-a de aprilo) sekve estas la komunuma festotago.
Somera Olimpiko 1896/lukto
kvaronfinalo
Dua greko Georgios Tsitas havis feliĉan sorton.
Till Brönner
Kariero
Brönner loĝas en Berlino kaj estas patro de unu filo.
Centola
Najbaras la komunumoj Camerota, Celle di Bulgheria, Montano Antilia, Pisciotta, San Mauro la Bruca.
Sílvio Tendler
Sílvio TENDLER, naskita en 1950, estas fama brazila dokumentfilmisto. Li estas konata kiel "la kinisto de la venkitoj" aŭ "la kinisto de la interrompitaj revoj", ĉar li traktis en siaj filmoj gravulojn kiel, inter aliajn, Jango, Juscelino Kubitschek kaj Carlos Marighella. Sílvio jam faris proksimume 40 filmojn, mallongajn, mezlongajn kaj longdaŭrajn. En 1981 li fondis la firmaon Caliban Produções Cinematograficas Ltda., filmproduktejon fakan pri historiaj biografioj kun socizorgaj trajtoj.
Elias Álvares Lôbo
Elias Álvares Lôbo (naskiĝinta la 9-an de aŭgusto 1834 en Itu; mortinta la 15-an de decembro 1901 en San-Paŭlo) estis brazila komponisto. Krom du operoj kaj pluraj mesoj Lôbo komponis precipe simplan distran muzikon, baziĝantan sur hispanaj, portugalaj aŭ kreolaj popolaj melodioj.
Sílvio Tendler
Tendler produktis tri el la plej sukcesaj dokumentfilmoj (laŭ la nombro de la venditaj kinbiletoj) en la brazila kino-historio: "O Mundo Mágico dos Trapalhões" (1 miliono 800 mil da spektintoj), "Jango" (1 miliono da spektintoj) kaj "Anos JK" (800 mil spektintoj).
Elias Álvares Lôbo
Lôbo laboris komence kiel kapelmajstro en sia naskiĝurbo. Poste li iris al Rio-de-Ĵanejro. Tie la imperiestra kapelo prezentis lian meson Missa a São Pedro de Alcântara, en 1858 dediĉita al imperiestro Petro la 2-a. En 1860 la Teatro São Pedro de Alcântara prezentis lian operon A Noite de São João laŭ libreto de José Martiniano de Alencar, kiu validas kiel unua opero de komponisto naskiĝinta en Brazilo. En la jaro 1876 aperis lia traktaĵo Método de música. En 1884 li iris al São Paulo, kie li instruis ĉe diversaj lernejoj kaj profesoriĝis en 1890 ĉe la Escola Normal de São Paulo.
Repdigito
En matematiko por amuzo, repdigito (angle: repdigit) estas natura nombro kies ĉiuj ciferoj estas samaj, ofte en la decimala sistemo.
Till Brönner
Distingoj
Brönner ricevis en 2007, 2008 kaj 2009 kaj la muzikpremion Echo laŭ la kategorio „ĵazo landvasta / mondvasta“. En la jaro 2009 ricevis Gremion la la kategorio Plej bona instrumenta ĵazsoloo por sia soloo je la peco Seven Steps to Heaven de la usona kantensemblo Take 6.
Kissidougou
[kisidugu] estas grandurbo en Gvineo. La loknomo signifas lokon de rifuĝo en la loka lingvo.
Somera Olimpiko 1896/lukto
duonfinalo
Duelo inter du grekoj. Venkis Tsitas
Till Brönner
Traktaĵo
Till Brönner: Talking Jazz, Kolonjo, Kiepenheuer & Witsch 2010, ISBN 978-3-462-04167-5.
Villahoz
Demografio
Ĝi perdis preskaŭ milon da logantoj el la komenco de la 20-a jarcento.
Somera Olimpiko 1896/lukto
finalo
Finala duelo komencis 10-a de aprilo, sed post 14 minoutoj estis interrompita pro krepusko. Duelo estis finigita 11-a de aprilo. Kaj venkis Schuhmann.
Villahoz
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas pilorio, preĝejo, ermitejoj, arko kaj restaĵoj de la murego, ponto de Talamanko.
La loknomo Villahoz estas komprenebla kiel Urbo de hoz, tio estas de falĉilo, tiukadre du falĉiletoj aperas en la aktuala municipa blazono.
Sílvio Tendler
La filmoj "Jango" kaj "Anos JK", kvankam ili temas pri la armea puĉo de 1964 en Brazilo kaj pri demokratio, estis lanĉataj eĉ dum armea regado, en 1964 kaj 1980, respektive. Ekde tiam, li daŭre produktis serion da dokumentfilmoj, kiuj konkeris diversajn premiojn el la spektantaro kaj el kritikistoj, diskonigante la brazilan historion kaj kulturon en diversaj partoj de la mondo.
Kissidougou
Geografio
situas sur altebenaĵo. Konakrio etendiĝas 600 km.
Historio
estis fondita en la 18-a jarcento kaj nuntempe ĝi famas pri plantejoj de kafo. En 2000 alvenis multe da rifuĝintoj el Sieraleono kaj Liberio. Ili vivas en tendoj.
Burgo Neudahn
La rokburgo  burgo Neudahn en la sudokcidenta Palatinata Arbaro staras ĉe la norda fino de longe etendiĝanta montodorso proksime al la urbeto Dahn en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kerna parto de la burgo troviĝas sur sabloŝtona roko, tipe por la regiono ĉirkaŭ Dahn (roklando de Dahn).
Entutotranĉita 120-ĉelo
En geometrio, la entutotranĉita 120-ĉelo aŭ entutotranĉita 600-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomoj sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 120-ĉelo aŭ per entutotranĉo de la regula 600-ĉelo.
Repdigito
Jen kelkaj ekzemploj: 11, 666, 4444, 77777, kaj 999999. Ĉiuj repdigitoj estas palindromoj kaj multiploj je repunitoj. Unu el la plej konataj repdigitoj estas 666, konata kiel la nombro de la bestio.
Entutotranĉita 120-ĉelo
Ĝi estas komponita el 2640 ĉeloj: 120 senpintigitaj dudek-dekduedroj, 600 senpintigitaj okedroj, 720 deklateraj prismoj kaj 1200 kvinlateraj prismoj.
Repdigito
Etimologio
La Vorto repdigito estas formata de tri partoj: "repeated digit" (ripetita cifero en angla lingvo) kaj esperanta sufikso "o".
Entutotranĉita 120-ĉelo
Ĝi ankaŭ havas 14400 verticojn, 28800 laterojn kaj 17040 edrojn, kaj estas la plej granda je kvanto de la eroj konveksa uniforma plurĉelo.
La verticoj kaj lateroj formas grafeon de Cayley de la grupo de Coxeter H4
Eksteraj ligiloj
Runcinated 120-cell
Kissidougou
Trafiko
havas flughavenon kaj 3 landovojojn.
Veraj balenoj
Ili estas nomataj "taŭgaj balenoj" ĉar balenĉasistoj pensis ke ili estas bone taŭgaj por ĉasado, ĉar ili ne estas tre rapidaj, flosas post kiam ili estas mortigitaj kaj ofte naĝas ene de la vido el ŝipobordo. Ili estas ankaŭ amikemaj. Pro tio, ili ĉasis ilin ĝis preskaŭ ties malapero. Hodiaŭ, anstataŭ ĉasi ilin, oni rigardas ilin por plezuro.
Sinagogo en Szolnok
La Sinagogo en Szolnok estas pompa historia monumento, nuntempe bildgalerio.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ promenejo apud Tiso, antaŭ la sinagogo oni metis buston pri Lipót Baumhorn. Dum la trakonstruo ĝenerale la ekstera parto restis origina. En mezo de la fasado la ĉefenirejo situas. Pli supre ornama fenestrorozo estas videbla. Ĉe la flankaj anguloj turoj etendiĝas, sed ili estas malpli altaj, ol la konstruaĵo. Tie troviĝas la iamaj enirejoj por virinoj. En mezo de la navo kupolo 26 metrojn alta situas. Interne estas nur unu ĉambro, sed tio estas tre granda.
Gyula Szersén
Gyula Szersén [djula serŝEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szersén Gyula estis hungara aktoro, voĉoaktoro.
Gyula Szersén naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Gyula Szersén frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, dum la Hungara revolucio de 1956 li estis fotita, tial preskaŭ li ne povis fari abiturienton. Post la lernejaj jaroj li estis laboristo, sed vespere li lernis en aktora lernejo de Kálmán Rózsahegyi. Li havis rolojn ekde 1958 en du teatroj, en 1965 li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo. Post la diplomo li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Budapeŝto). Post jaroj li havis rolojn ankaŭ en subĉiela teatro de Gyula. Li ricevis premion en 1986. Li edziĝis en 1964, post 3 jaroj li havis filinon.
Distordo
Distordo estas aberacio de objektivo, kiu estas variado de pligrandigo de objektivo depende de angula distanco de objekto ĝis la optika akso.
Distordo dependas de loko de diafragmo en objektivo. Distordo povas esti forigita nur ĉe objektivoj, kiuj havas ne malpli ol du lensojn, per lokigado de diafragmo inter la lensoj.
Unulensa objektivo havas distordon. Periskopo, aplanato, anastigmato preskaŭ ne havas distordon.
Ankaŭ larĝegangula objektivo ĉiam havas distordon.
Villalmanzo
Ĝi estas je 55 km. de la provinca ĉefurbo. Ĝi havas areon de 23,91 km² kun 415 loĝantoj (2021).
Joachimsthal
Joachimsthal estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Barnim de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Villalmanzo
Ĝi limas kun Villamayor de los Montes, Torrecilla del Monte, Lerma, Santa Inés kaj Lerma.
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento fare de mozaraboj. Sudaj araboj detruis la lokon en 933, 953 kaj 955. En la 2a de Aŭgusto 1812 la loko estis bruligita fare de la francaj trupoj retiriĝintaj post ties malvenko en la batalo de Arapiles fare de la brit-hispan-portugala armeo.
Jungo Fujimoto
Jungo Fujimoto (japane 藤本 淳吾, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2007 ĝis 2012 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Verlan
Verlan estas populara franca parolmaniero antaŭ ĉio uzata inter junularo. Ĝi konsistas el vortludoj ĉe kio la silaboj estas interŝanĝataj de loko. Verlan estas la inversigo de 'l'envers', france por 'la inverso'.
Santa Ana (Cáceres)
Santa Ana (Sankta Ana) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Iam la vilaĝo nomiĝis Aldea del Pastor, tio estas Domaro de la paŝtisto.
Verlan
Kelkaj ekzemploj:
Santa Ana (Cáceres)
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas santaniegos. La censita populacio en 2008 estis de 322 loĝantoj.
Situo
Santa Ana estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, kie la plej proksima urbo estas Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 34,99 km². Ĝi estas en ebenaĵo kio konsistigas la komarkon inter tiu kaj la Sierra de Montánchez. Inter la altaĵoj elstaras la Calamocha kaj la holmo nomita "la Barrera del Brujo" (La barilo de la sorĉisto). Trafluas la teritorion la rojo Gibranzos. La klimato estas mediteranea kaj subtropika; inter la indiĝena flaŭro elstaras: la anzino, la makiso, la cisto, la ruĝa lavendo, ktp.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Ellie Goulding
Ellie Goulding (naskonomo: Elena Jane Goulding) (naskiĝis en Hereford) estas brita kantistino-kantaŭtoro. Ŝia debuta studia albumo estis Lights en 2010.
En 2010, ŝi fariĝis la dua artisto kiu ambaŭ supreniris la jaran opinisondon (Sound of...) de BBC kaj gajnis la "Critics' Choice Award" en la "Brit Awards" la saman jaron. La unua estis Adele en 2008.
Ellie Goulding aperigis sian unuan studian albumon, Lights, en 2010. La albumo startis kiel numero unu en "UK Albums Chart". Vendiĝis pli ol ekzempleroj en Unuiĝinta Reĝlando.
Ŝi kantis sian version de Your Song de Elton John dum la geedziĝa ceremonio de Princo Vilhelmo kaj Kate Middleton en Palaco Buckingham. La, Ellie Goulding kantis en muzik-festivalo Lollapalooza en ĉikago. Ellie Goulding kantis en la jara koncerto de Nobel-premio pri paco la en Oslo, Norvegio. Ŝi ankaŭ partoprenis en grup-diskuto kun Amy Lee de Evanescence kaj Janelle Monáe. La, Ellie Goulding kantis en la Blanka Domo dum la lumiga ceremonio de la "Nacia Kristnaska Arbo", kune kun samuloj de Big Time Rush kaj will.i.am.
Szikszó
Szikszó [siksO] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Szikszó, kies centro ĝi estas.
Situo
Szikszó situas en valo de Hernád, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Kassa. Miskolc troviĝas 20, Budapeŝto 189 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1280, laŭ la dokumentoj Szikszó estis reĝa urbo en 1391. Interalie en 1558 la turkoj forbruligis la urbon, sekve remparo kaj el la gotika preĝejo burgopreĝejo konstruiĝis. En 1588 la turkoj ne povis okupi la urbon, en 1679 armeo de Emeriko Thököly venkis la aŭstrojn. En 1706 la aŭstroj forbruligis la urbon, fine en 1848 la hungara armeo venkis la aŭstrojn. Incendio okazis en 1852. La komunumo iĝis departementejo inter 1920-1938, ĝis 1962 distriktejo. Szikszó urbiĝis en 1989.
121483 Griffinjayne
121483 Griffinjayne estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
12150 De Ruyter
12150 De Ruyter estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
121483 Griffinjayne
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
12150 De Ruyter
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la fama nederlanda admiralo Michiel Adriaenszoon de Ruyter (1607–1676), kiu ludis kernan rolon en la anglaj-nederlandaj militoj de la 17-a jarcento. De Ruyter estis de humila deveno, sed estis tre amata de siaj maristoj kaj soldatoj.
121483 Griffinjayne
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Griffin Owen Jayne, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx kiel Inĝeniero pri Regado de Infekto. Li ankaŭ laboris kiel Inĝeniero pri Disvolvo de Termika Tego, helpante plibonigi ekzistantajn tegojn por pli bone sekurigi la termikajn postulojn de misioj.
3097 Tacito
3097 Tacito estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 per la kunlabora esploro de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la 130 eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la romian historiiston kaj verkiston Tacito (55 – 117).
Koichi Oita
(laŭ sistemo Hepburn, en Esperanto Koiĉi Oita, japane 種田孝一, n. 9-an de aprilo 1910, m. 11-an de septembro 1996) estis japana futbalisto. En 1936 li membris en la japana nacia teamo de futbalo kaj interalie partoprenis la matĉojn pri la somera Olimpiko 1936 en Nazia Germanio.
Fuchsbach (Schrakelbach)
La rojo Fuchsbach en la norda parto de la orienta Palatinato, federacia lando Rejnlando-Palatinato, estas pli ol 11 km longa orografie dekstra alfluanto de la rivereto Eckbach.
Rivervojo
La rojo Fuchsbach fontas en Freinsheim proksime de la akvodistribuejo kaj kaj trafluas la urbeton Freinsheim kaj la komunumoj Weisenheim am Sand kaj Lambsheim. Oriente de tiu loko ĝi pasas la straton, kiu kondutas al la Frankenthal-a antaŭurbo Flomersheim kaj enfluas la banlageton Lambsheimer Weiher. Ekde 1970 la plej grandan kvanton de la akvo de la Fuchsbach oni kondukas maldekstren al la rivereton Schrakelbach, kiu estas dekstra alfluanto de la Eckbach. Malgranda parto fluas dekstren al la rivereto Isenach. Samtempe en Frankenthal la rivereto estis kanalizata kaj ne plu videbla en la urbo
Macqueville
Macqueville [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 302 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Macqueville situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Millam
- jen france, origine nederlande respektive okcidentflandre - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque (okcidentflandre Arroundissement Duunkerke) kaj al la kantono .
Dana
La vorto Dana estas plursenca. Ĝi povas esti
Eŭsko
Eŭsko (🇪🇺: Eusko) estas la nomo de nova loka mono, uzebla en Nord-Eŭskio.
La iniciatinto de Eŭsko estas organizaĵo "Euskal Moneta", al kiu necesas aliĝi, ĉu kiel unuopulo, ĉu kiel entrepreno por rajti uzi la novan lokan monon. Ĝi eldonas Jarlibron de partoprenantaj entreprenoj kaj komercejoj.
Eŭsko ne estas la unua tiutipa iniciato en Eŭropo. Unu el ili estas "Chiemgauer" en Bavario, kiu ekzistas ekde 2003.
La ĉefaj celoj de Eŭsko estas subteno al eŭska lingvo, mediprotekto, daŭripova disvolviĝo de kamparana agrikulturo, loka disvolviĝo kaj socia progreso.
UK 2013
La 98-a Universala Kongreso (UK) de Esperanto okazis de la 20-a ĝis la 27-a de julio 2013 en Rejkjaviko, la ĉefurbo de Islando. La informon pri la kongresurbo diskonigis la estraro de UEA dum la solena fermo de la 96-a UK en Kopenhago la 30-an de julio 2011. Temis pri la dua UK en Islando, post la 62-a UK okazinta en Rejkjaviko en 1977. Ĝi disvolviĝis en la moderna koncertejo kaj kongresejo Harpa.
Alta Protektanto
La Alta Protektanto de la kongreso estis la ŝtatestro, Ólafur Ragnar Grímsson. Ólafur Ragnar Grímsson persone partoprenis la solenan inaŭguron de la kongreso kaj alparolis la ĉestantojn.
Kongresa temo
La temo de la 98-a UK en Rejkjaviko estis "Insuloj sen izoliĝo: por justa komunikado inter lingvokomunumoj". La reĝisoro de la kongresa temo estis Orlando Raola.
Loka Kongresa Komitato
La loka kongresa komitato konsistis el la sekvaj personoj:
Komitatkunsido kaj elektoj
Dum sia unua sesio la 20-an de julio de la 98-a Universala Kongreso de Esperanto la komitato de UEA elektis novan estraron. Elektiĝis kiel prezidanto Mark Fettes, kiel vizprezidanto Stefan MacGill, kiel ĝenerala sekretario Martin Schäffer kaj kiel ceteraj estraranoj Stefano Keller, Lee Jung-kee, Barbara Pietrzak kaj José Antonio Vergara. Dum la sama sesio la komitato elektis tri novajn honorajn membrojn, nome Roland Lindblom, Biruta Rozenfelde kaj Hallgrímur Sæmundsson. Sæmundsson fakte forpasis antaŭ unu monato, sed ĉar la propono pri lia elektiĝo estis jam dissendita al la komitato kaj li antaŭ sia morto pretis akcepti tian honoron la komitato decidis malgraŭ lia forpaso postmorte okazigi la honorigon.
Kongresa Rezolucio
REZOLUCIO DE LA LA 98-A UNIVERSALA KONGRESO DE ESPERANTO
Esprimas maltrankvilon pri la nuntempe akriĝantaj minacoj al tiu diverseco, pro pluraj homogenigaj kaj detruaj tendencoj de la regantaj ekonomiaj kaj politikaj sistemoj tutmonde;
Samtempe bonvenigas la kreskantajn ŝancojn por translima kaj transkultura interkompreniĝo, kiujn donas la disvastiĝo de komunikaj rimedoj kiel Interreto;
Atentigas pri la graveco de lingva diverseco kaj lingva justeco en la protektado de tiu kultura bunteco, kiun heredigis al ni la insuloj de la mondo;
Memorigas, ke ĝuste tiu protektado de diverseco estas kerna valoro de la movado por la internacia lingvo Esperanto;
Konfirmas la volon de la Esperanto-movado kunlabori cele al mondo de "insuloj sen izoliĝo", kie ĉiuj lingvoj kaj kulturoj povas kunekzisti kaj plue disflori en reciproka respekto;
Alvokas al mondvasta kunlaboro per lingve justaj rimedoj por kontraŭstari la minacojn de klimatŝanĝo kaj biokultura homogeniĝo
Asertas la urĝecon de tia agado por konservi la trezorojn de nia insuleca planedo.
NGC 1052
NGC 1052 (aliaj indikoj — PGC 10175, MCG -1-7-34, IRAS02386-0828) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reĝisoro
Reĝisoro aranĝas kaj direktas ĉion, kio koncernas la artajn kaj dramajn aspektojn de spektaklo aŭ filmo, donas la ĉefan karakteron kaj etoson de la rezulta verko, interpretas la filozofian mesaĝon de la drama verkisto.
En la historio la funkcio de reĝisoro ne estis iel specialigita, kutime la enscenigon prizorgis la ĉefo de la aktora grupo. Nur en la 19-a jarcento aperas reĝisoro kiel memstara artisto, la fako estas universitate studata same kiel aktorado, scena kaj vesta desegnado, muziko, kantado kaj aliaj teatraj fakoj. Dramo, pantomimo, baleto, opero, opereto, muzikalo, ĉiu el ĉi tiuj teatraj specioj postulas iom diferencan reĝisoradon.
Kiam aperis radio-elsendoj, ankaŭ ilin devis iu aranĝi, iu devis gvidi la elsendatan programon. Ĉe politikaj kaj sportaj programoj la reĝisoro respondecas pri alternado de parolistoj, enmiksado de reklamoj, pri la muzika fono, pri la rezulta impreso je la aŭskultantoj. Baldaŭ oni komencis elsendi ankaŭ artismajn programojn, ekzemple vivajn transmisiojn de koncertoj kaj teatraĵoj. Tamen montriĝis, ke pli bonan kvaliton oni atingas, se oni koncertas rekte en la radio-studio, kaj ankoraŭ pli tio validas pri teatraĵoj, kiuj bezonas tute alian aranĝon ol en la teatro, ĉar la aŭskultantoj ne vidas la aktorojn nek la kulisojn. La radio-dramoj havas proprajn esprim-rimedojn kaj bezonas specialan reĝisoradon.
La samon oni povas diri pri la televidaj programoj, politikaj, sportaj, amuzaj, konkursaj kaj koncertaj, kiam la vivan transmision devas iu reĝisori. Sed evoluis ankaŭ televidaj enscenigoj de dramoj kaj fabeloj, kiuj foje pli proksimas al la teatra stilo, foje al la stilo filma.
Filmoj mem estis komence nur dokumentaj, la kameraisto reĝisoris sin mem. Kiam Georges Méliès pruvis, ke la filmo kapablas rakonti fabelojn, komediojn kaj tragediojn simile kiel teatro, la neceso aranĝi scenojn, gvidi la aktorojn kaj kameraistojn, evoluigis ankaŭ la funkcion de filma reĝisoro. Kaj ĉar filmoj estas daŭraj kaj disvastiĝas tra la tuta mondo, la reĝisora arto en la subkonscio de la publiko estas ligata ĉefe al la filma reĝisorado.
La diferenca kvalito de filmoj eĉ kun same bonaj aktoroj pruvis, ke ĝuste la reĝisoro - kvankam nevidata sur la ekrano - influas plej multe la finan rezulton de la filmo. Li ne nur gvidas la aktorojn, sed ankaŭ la kameraojn, alternadon de iliaj rigardoj al la scenoj, li decidas pri diversaj optikaj kaj akustikaj efektoj, kiuj aktivigas la subkonscion kaj fantazion de la spektantoj, de li dependas la tuta etoso kaj koloreco de la scenoj, kies arkitekto kaj pentristo li estas.
El inter multaj filmaj reĝisoroj kristaliĝis vere grandaj artistoj, kies verkoj estas kompareblaj kun plej admirindaj katedraloj, simfonioj, freskoj aŭ eposoj. Multaj el ili trovis novajn rimedojn de filma rakontado, novajn esprimojn de „filma lingvaĵo“, kiel oni metafore diras.
La junaj adeptoj de filma reĝisorado studas tiujn malkovraĵojn en la artismaj universitatoj (akademioj de muzaj artoj), sed ili devas tie ekregi unue la praktikan, metian flankon de sia profesio. Ili devas scii, kiel funkcias la kameraoj, mikrofonoj kaj reflektoroj, kiel utiligi moveblan kameraon sur reloj aŭ per argano, kiel oni ŝanĝas kulisojn en la studio, kiel oni uzas klakilon kaj poste kunmetas la unuopajn scenojn en tutaĵon. Reĝisoro devas koni multajn aliajn teknikaĵojn kaj organizajn laborojn kun homoj antaŭ kaj post la kamerao, devas kunlabori kun la aŭtoro de la scenaro, kun aŭtoroj de la kulisoj kaj vestoj, kun specialistoj pri optikaj kaj akustikaj efektoj, kun la komponisto de la muziko ktp.
Prave la plej bonaj reĝisoroj estas premiataj per Oskaroj kaj apartenas al la plej grandaj artistoj de la homa kulturo.
Helporeĝisoro estas ĉefa helpanto de la reĝisoro de kino, teatro aŭ televido. Depende de la tipo de produktoraĵo, ĝi partoprenas en ĉiuj fazoj de la produktado de la filmo aŭ prezentaĵo: preparado, filmado aŭ ludado kaj se necesas postproduktorado. Krome, depende annkaŭ de la gravo kaj rimedoj de la produktado, la helporeĝisoro, havas siavice helpoteamon kiu povas inkludi, duan helporeĝisoron kaj grupon de produktorhelpantoj je sia dispono. Ĝi estas la ĉefo de la departemento de produktorado ĉe la scenejo aŭ filmejo.
Burgo Ruppertstein
La burgo Ruppertstein estas ruino de montburgo sur alteco de 452 m super marnivelo apud la komunumo Lemberg. Ĝi troviĝas en la komunumaro Pirmasens-Land, distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinatoin Rheinland-Pfalz. Ĝi staras sur la monto Ruppertstein sude de Ruppertsweiler.
Ŝtoncirklo
Ŝtoncirklo estas ronda kunigo de starantaj ŝtonegoj, kiuj estas grandparte ne prilaborita. La ŝtoncirklo konsistas el menhiroj aŭ migraj ŝtonegoj. La angla Cromlech ( kromleĥo) kaj la nordia Domarring estas similaj, komparu ankaŭ kun henĝo. Cirkloforme metitajn ŝtonojn oni uzis por enkadrigado de dolmenoj, tombomontetoj, Tor-Cairn-oj aŭ similaj strukturoj. Ili estas grandparte pseŭdo-ŝtoncirkloj, kiel la Cromlech von Saint-Marc-sur-Mer. Kelkaj Henge-oj, inter ili Avebury kaj la ringo de  Brodgar, havas ŝtoncirklojn, sed ne estas veraj ŝtoncirkloj.
Ŝtoncirkloj sur la Britaj insuloj
Sur la Britaj insuloj estas kalkulitaj pli ol 700 ŝtoncirkloj, precipe en Kornvalo, en Nordirlando kaj Irlando (en la graflando Corcaigh) kaj ĉe la rivero Dee en Skotlando.
Anglujo
En Anglujo la centro de la ekesto de ŝtoncirkloj estis la Laga Distrikto. Krome troviĝis ĉ. 30 pliaj ŝtoncirkloj, ekzemple (la ŝtoncirklo Castlerigg) kaj Stones of Stenness (sur la Orkadoj).
Skotlando
La ŝtoncirklo de Callanish estas unu el la plej grandaj megalitoformacio sur la Britaj insuloj. Ili situas sur la insulo Lewis sur la foraj Hebridoj.
Irlando
Seán ó Nualláin distingas 4 grupojn:
La plej malnovaj ringoj estas el la Irlanda bronzepoko, kiu komenciĝis ĉ. 2000 a.K. Temas pri la ŝtoncirkloj de Beaghmore (1600 a.K.) proksime de Cookstown (Ulster, Nordirlando). Ili konsistas kelkfoje el kapgrandaj ŝtonoj, do ili estas grandarte nemegalitaj.
La irlandaj ŝtoncirkloj havas diametron de tri ĝis sesdek metrojn. Ili koncentriĝas en la graflando Tír Eoghain (Nordirlando) kaj Corcaigh, kie la ferepoka Drombeg Ŝtoncirklo la plej bone konservita kaj la ŝtoncirklo de Templebryan North estas el la plej grandaj. En la okcidento kaj oriento de la insulo ekzistas 19 ŝtonĉirkloj, interalie ĉe la Lough Gur (ŝtoncirklo de Grange) en la graflando Limeriko, la ŝtoncirkloj de Glebe en la graflando Maigh Eo kaj la  Clocha an Phíobaire  en la graflando  Cill Mhantáin. Kelkaj estas ĉirkaŭitaj de remparoj kaj fosaĵoj. Ili povas ĉirkaŭi dolmentombojn, menhirojn, sed ankaŭ koridortombojn.
Kontinenta Eŭropo
Pluraj ŝtoncirkloj (kromleĥoj) estas en norda Pollando (vidu du suprajn fotojn). En limigita kvanto ŝtoncirkloj ankaŭ ekzistas en Bretonio (Er Lannic), en Sudfrancujo (ĉi tie kelkaj havas eŭske „Harrespil“) kaj sur la iberia duoninsulo (Almendres, Portela de Mogos).
Afriko kaj Azio
Neesploritaj estas la ŝtoncirkloj de Nabta-Playa en la Saharo. En Senegalo kaj en Gambio troviĝas ĉirkaŭ 50 Senegambiaj ŝtoncirkloj.
Morcenx (stacidomo)
Morcenx estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Morcenx -, situanta en komunumo Morcenx, en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Borger-Odoorn
[[Media:Nl-Borger-Odoorn.ogg|Borger-Odoorn]] estas municipo en la orienta parto de la provinco Drento (Drenthe) en Nederlando. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².