cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sima Mafiha
Vivo
En la jaro 1968, kiam Irana nacia televido fondiĝis, ŝi komencis sian kunlaboradon kun ili kaj ŝi iĝis unu el la unuaj kantistoj, kiuj aperis televide en Irano. Sima Mafiha ĝis la jaro 1974 kantis pli ol 25 kantojn. Sed poste ĝis la jaro 1977 ne plu aktivis en la arta mondo, sed en la jaro 1977, kun la aktiviĝo de Huŝang Ebtehaĝ en Irana radio, ŝi ankaŭ rekomencis sian kantadon. Sed kiel ajn tio ne tiom daŭris kaj post la islama revolucio en la jaro 1979 ŝi lasis kantadon ĝis nun. Nun ne klaras kiel kaj kie ŝi vivas, sed oni divenas ke ŝi loĝas ekster Irano.
Dachov (Miřetice)
Dachov (Dachau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Miřetice, en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Miřetice. Estas ĉi tie registritaj 82 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dachov situas en katastra teritorio Miřetice u Nasavrk kun areo 9,15 km².
Gustav Compter
Gustav COMPTER (naskiĝinta la en Jena, mortinta la  en Vajmaro) estis germana pedagogo, botanikisto, geologo kaj paleontologo. Multajn jarojn li fruktodone aktivis en Apolda.
Vivo
Estante filo de David Compter, sekretario de la universitata biblioteko de Jena, li frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo antaŭ studado (inter 1851 kaj 1855) en Jena kaj Berlino de matematiko kaj natursciencoj. Doktoriĝo sukcesis en 1856 en Jena danke al matematika laboraĵo pri cikloidaj kurboj. Post mallonga instruistado ĉe la Distrikta lernejo de Therwil li venis en 1859 kiel direktoro al la ĵus malfermita malhumanisma gimnazio Großherzoglich-Sächsische Wilhelm- und Louis-Zimmermann'sche Realschule je Apolda. Ties estro li restis ĝis la emeritiĝo en 1909. En 1892 li elektitis ano de Leopoldina-akademio. En 1898 Compter nomumitis kortega konsilisto kaj profesoro.
Krom liaj brila pedagogia engaĝiĝo en Apolda elstaris liaj esplorlaboroj kaj eseoj pri fosiliaj plantoj de ĉe keuper-sabloŝtono turingia.
Mendea skribo
La mendea skribo aŭ Kikakui estas silabaro uzata de la okcidentafrikaj homoj de la mendeoj por skribi sian mendean lingvon (sialingve Mɛnde yia) apartenanta al la grupo de la mandinka lingvo en la mandea lingvaro.
Ĝi estis evoluigita fare de Mohammed Turay kaj poste de lia korana studento Kìsmi Kamára] komence de la 1920-aj jaroj, kvankam estas ne klare ĝis kia grado ĝi estis influita de la vaja skribo aŭ la araba skribo. Ekzistas ankaŭ rilata nombro-skriba sistemo kiu ankaŭ estas tute originala kaj estas skribita de dekstre al maldekstre kiel la literoj de la skribo.
Kikakui daŭre estas uzata hodiaŭ, sed nur 500 homoj ankoraŭ regas la skripton perfekte. La latina alfabeto plejparte anstataŭis Kikakui inter parolantoj de la mendea.
Ekzemplo
Ki-ka-ku en Kikakui: Kiel en la araba, ĝi estas skribita kaj legata de dekstre maldekstre.
Lax (stacidomo)
Lax estas fervoja stacidomo en Lax, Svislando.
Tjaĉiv (stacidomo)
Tjaĉiv (Тячів) estas fervoja stacio en Tjaĉiv (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.
Ai Weiwei
(ĉine simpligite 艾未未, pinjine Ài Wèiwèi,, do , naskiĝis la 28-an de aŭgusto 1957 en Pekino) estas ĉina artisto kaj aktivisto. Li ĝenerale estas perceptita kiel ano de la koncepta arto.
Ai kreskis en la malproksima nordokcidento de Ĉinio, kie li vivis sub severaj kondiĉoj pro la ekzilo de sia patro. Kiel aktivulo, li malkaŝe kritikis la starpunkton de la ĉina registaro pri demokratio kaj homaj rajtoj. Li esploris registaran korupton kaj kaŝojn, aparte la lernejan koruptskandalon en Siĉuano sekve de la siĉuana tertremo en 2008. En 2011, Ai Weiwei estis arestita en la Pekina Internacia Flughaveno la 3-an de aprilo pro "ekonomiaj krimoj". Li estis arestita dum 81 tagoj sen akuzo. Ai Weiwei aperis kiel esenca instiganto en ĉina kultura evoluo, arkitekto de ĉina modernismo, kaj unu el la plej voĉaj politikaj komentistoj de la nacio.
Ai Weiwei enkapsuligas politikan konvinkiĝon kaj sian personan poezion en siaj multaj skulptaĵoj, fotoj kaj publikaj konstrulaboroj. Farante tion, li uzas ĉinajn artajn formojn por montri la ĉinajn politikajn kaj sociajn aferojn.
Post permeso forlasi Ĉinion en 2015, li unue loĝis en Berlino, poste en Kembriĝo kun sia familio, kaj ekde 2021 vivas en Portugalio.
Vidu ankaŭ
Ai Qing, esperantisto kaj patro de Ai Weiwei
Nacia stadiono de Pekino
Blazono de Gambio
La ŝtata blazono de Gambio estas en uzo ekde 1964, post kiam la respubliko Gambio ekestis post la epoko de brita koloniado.
Ĝi prezentas du leonojn tenantajn hakilon kaj sarkilon, apogante ŝildon kiu prezentas alian paron de sarkilo kaj hakilo, krucitaj. Sur la ŝildo estas metita heraldika kasko kaj olepalmo kiel spino. Sub la blazonŝildo sur rubando legeblas la nacia devizo en la angla lingvo: Progreso - Paco - Prospero.
Ulrichen (stacidomo)
Ulrichen estas fervoja stacidomo en Obergoms, Svislando.
Tekstiko
Tekstiko (en franca Textique) estas fako inaŭgurita en 1985 ĉe la Internacia Kolegio pri Filozofio, celanta disvolvi unuecan teorion de la multnombraj strukturoj de verkado. Ĝi estis fondita de Jean Ricardou kaj disvolvita, sub lia direkto, de neformala grupo de esploristoj malfermitaj al ĉiuj, kiuj interesiĝas pri rilataj aferoj al verkado.
Tekstika seminario okazas ĉiujare en la Internacia Kultura Centro de Cerisy-la-Salle ekde 1989.
István Novák (arkitekto)
István Novák [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Novák István estis hungara arkitekto, urbanizisto. István Novák naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Szeged.
Biografio
István Novák maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris arkitekturan diplomon en Konstrua kaj Trafika Teknikuniversitato en 1961. Post la diplomo li laboris en ŝtata arkitektura entrepreno en Szeged, ĝis 1990. Depost fino de la socialismo li laboris en propra firmao (1990–1995). Intertempe li estis ankaŭ ĉefarkitekto de Szarvas (1988-), de Szeged (1995-2003), de Makó (2001-), de Orosháza (2009-). Li akiris sciencan gradon DLA en 2008. Li emeritiĝis en 2003. Li ricevis premiojn inter 1977-2010.
Buřenice
Buřenice (Burschenitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1280.
Černov
Černov (Tschernow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1590.
Blazono de Burundo
La ŝtata blazono de Burundo estas en uzo ekde 1966: Diversaj indiĝenaj etnoj loĝas en Burundo dum almenaŭ 500 jaroj. Dum pli ol 200 el tiuj jaroj, Burundo estis sendependa regno, ĝis la komenco de la 20-a jarcento, kiam ĝi iĝis germana kolonio. Post la unua mondmilito kaj la malvenko de Germanio, la Ligo de Nacioj "mandatigis" la teritorion al Belgio. Post la Dua Mondmilito, la areo transformiĝis en fidoteritorion de Unuiĝintaj Nacioj. Kaj germanoj kaj belgoj regis Burundon kaj Ruandon kiel eŭropa kolonio konata kiel Ruando-Urundo. Burundo kaj Ruando neniam estis sub komuna regado ĝis la tempo de eŭropa invado de Afriko.
Burundo akiris sendependecon en 1962 kaj komence havis monarkion, sed serio da murdoj, puĉoj kaj ĝenerala klimato de regiona malstabileco kulminis per la establado de respubliko kaj unupartia ŝtato en 1966. Lige al tio oficialiĝis la nuna blazono.
Sándor Czvetkó
Sándor Czvetkó [ŝAndor cvetkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czvetkó Sándor estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Liaj familiaj nomvariantoj estis Czvetko; Cvetkó.
Sándor Czvetkó naskiĝis la  en Veszprém (urbo).
Biografio
Sándor Czvetkó akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Liaj plej gravaj instruistoj estis Imre Kerényi kaj Péter Huszti. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Gárdonyi Géza. En 1990 li revenis al Budapeŝto, kie ekde 1994 estas liberprofesiulo. Li ofte havis filmajn taskojn.
Đorđe Balašević
Đorđe BALAŠEVIĆ (Ђорђе Балашевић; naskiĝis la en Novi Sad, mortis la  samloke) estis jugoslava kaj serba kantaŭtoro kaj poeto. Li estis membro de la grupoj Rikolto kaj Frua Frosto, kaj en 1982 li komencis sian solokarieron. Li publikigis entute 12 albumojn. Li agis en pluraj televidserioj, por kiuj li ankaŭ skribis muzikon.
La unuopaĵo Kalkulu sur ni, de la periodo kiam ĝi estis membro de la Frua Frosto, atingis grandan popularecon en socialisma Jugoslavio kaj restis tre populara inter ĉiuj popoloj de la iama Jugoslavio. Dum la 1990-aj jaroj, li estis grava kritikisto de la politikoj de Slobodan Milosevic. Li estas konsiderata unu el la plej grandaj kantverkistoj en la antaŭa Jugoslavio, kiu lasis senmezure profundan markon en la muziko kaj poezio de tiu ĉi regiono.
Biografio
Đorđe Balašević naskiĝis la 11-an de majo 1953, en Novi Sad, en la familio de patro Jovan Balašević kaj Veronika Dolenec, el Rasinja apud Koprivnica en la hodiaŭa Kroatio. Laŭ la kroata revuo "Moljac", la familia nomo de la avo Đoka de Balašević estis Balašev, sed en 1941, dum la dua mondmilito, pro timo ke "la hungaroj hungarigus lin", li aldonis la sufikson "ić", karakterizan por Serbaj familiaj nomoj. Tio vere okazis, sed pli frue - ĉirkaŭ 1935, kiel estas skribite en la "Oficiala Gazeto de la Reĝlando Jugoslavio".
Chocholatá Lhota
Chocholatá Lhota estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vlachovo Březí, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Vlachovo Březí. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Chocholatá Lhota estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,77 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1514.
92279 Bindiluca
92279 Bindiluca estas asteroido de la ekstera asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso kaj proksima de la resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la itala astronomo Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Zsolt Vereczkei
[ĵolt vereckei], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Vereczkei Zsolt estis hungara naĝisto, sepfoja paralimpiano, trifoja paralimpika ĉampiono.
92279 Bindiluca
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala geologo Luca Bindi, kiu tenas la Katedron pri Mineralogio kaj Kristalografio ĉe la Universitato de Florenco. Li ricevis multenombrajn naciajn kaj internaciajn sciencajn premiojn, inklude la Premion de la Prezidanto de la Respubliko 2015 de la Nacia Akademio de la Linkoj. Li estas fama pro la malkovro de kvazaŭkristaloj en la naturo.
Zsolt Vereczkei
Biografio
naskiĝis sen ambaŭ manoj. Li estis edukita en adoptita familio, ekde sia aĝo dek li estis parasportisto. Li partoprenis en ĉiuj paralimpikoj inter Hungario en la Somera Paralimpiko 1992 kaj Hungario en la Somera Paralimpiko 2016 kun tri oraj kaj kvar bronzaj medaloj. En la sensporta vivo li vivis en Baja, kie li laboris en hospitalo, poste en fondumo pere de protezo. Li ricevis premiojn inter 1996-2016.
Pastviny (apartigilo)
Pastviny povas esti:
(92283) 2000 DC45
(92283) 2000 DC45 estas malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
(92281) 2000 DS8
(92281) 2000 DS8 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
St. Niklaus VS (stacidomo)
St. Niklaus VS estas fervoja stacidomo en Sankt Niklaus, Svislando.
(150165) 1997 UG9
(150165) 1997 UG9 estas tre malgranda, tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,17117 astronomia unuo, tie estas 25,607 milionoj da km.
Italo Giordani
Italo GIORDANI (naskiĝis la 1882) estas itala pentristo, aktiva en Francio.
Italo Giordani translokiĝis al Napolo por studi en la Akademio de Belartoj en Napolo, poste li studis unue en Venecio kaj poste, de 1908 ĝis 1909, poste en Milano, kun Cesare Cesare Tallone kiel Majstro, tuj sukcesante en Francio. en 1917, kaj poste per siaj ekspozicioj en Parizo. Li atingis la lagon Como kaj la lokon Lierna kiel gasto de kelkaj familioj de la eŭropa nobelaro ferianta, kaj dediĉos sin al la subĉiela pentrado de pejzaĝoj kaj aĵpentraĵoj. Sed li pentris ankaŭ vidojn de Venecio, Martigues kaj Cannes, Amalfi kaj Posillipo, lokojn ebriajn de lumo, kaj kiel li mem diras kantataj de poetoj, kaj vizitataj de li en feliĉaj momentoj.
Li pentris antaŭ ĉio pejzaĝojn, kun predilekto por la lagoj Como ofte enigita en kamparscenojn. Italo Giordani-artaĵoj estas karakterizitaj per polikromio kaj brileco.
Blazono de Gvineo
La ŝtata blazono de Gvineo estas en uzo ekde 1993, kaj iom aktualiĝis en 2011. La blazono prezentas kolombon kun ora olivobranĉo en sia beko super rubando kun la nacia devizo en la franca lingvo: "Laboro justeco solidareco". La versioj de 1993 kaj 2011 diferencas nur per iom pli subtilaj koloroj, per aldono de ombroj en la rubando kaj entute pli da heleco. La simbolo de kolombon kun ora olivobranĉo en sia beko komprenble simboligas pacon. Antaŭa versio de 1984 ĝis 1993 antaŭ tiu simbolo de paco inkludis krucitan glavon kaj fusilon - ioma kontraŭdiro. Kaj ankoraŭ pli frua blazono de 1958 havis ruĝan kaj verdan ŝildon kun flava elefanto sur ĝi.
(92284) 2000 DV76
(92284) 2000 DV76 estas malgranda, ne tre hela, asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Černovice (distrikto Pelhřimov)
Černovice (Tschernowitz) estas urbo en Ĉeĥio, situanta en Regiono Vysočina, distrikto Pelhřimov. La katastra teritorio de la samnomata parto nomiĝas Černovice u Tábora (tiun ĉi nomon portas ankaŭ loka fervoja stacio). Ĝi situas sur dislimejo de la nuntempa Regiono Vysočina kaj Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie.
La Iglesuela del Cid
La Iglesuela del Cid [laigleSŬEla delZID] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la plej sudorienta pinto de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. La loknomo La Iglesuela del Cid estas etimologie komprenebla kiel La Preĝejeto de Cid; kvankam ne ekzistas fidinda dokumentaro kiu pruvu estadon de Cido tie.
Geografio
Ĝi estas je 100 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1227 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Cantavieja norde kaj okcidente, kun Mosqueruela en la cetero de la provinco Teruelo, kaj kun Villafranca del Cid kaj Portell de Morella en la provinco Kasteljono; ĝi estas atingebla ŝosee el tiuj kvar loĝlokoj. La loko estas en la Iberia Sistemo.
Historio
Estas restaĵoj de Neolitiko kaj de Bronzepoko. Krome estas setlejo de iberoj, okupita ankaŭ en epoko de romianoj, el kiuj restis multaj restaĵoj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj. Plej fruaj mencioj rilatas al "preĝejeto", nome Clesihuela, Egosuilla, Alglisuela, Layguysuela kaj Delaigleisuela; nur en 1464 ĝi estis menciita laŭ la definitiva nomo, Iglesuela. Poste oni adoptis kromnomon «del Cid», ĉar supozeble tiu historia gravulo ordonis fortifiki la loĝlokon kaj konstrui la kastelon. Pri tio estas legendoj, sed neniu historia fidinda dokumento.
La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj. Tiukadre kaj karlistoj kaj liberaloj trapasis la lokon inklude la pretendanto Carlos María Isidro de Borbón kaj la trupoj de la liberalo Leopoldo O'Donnell. Fine de la jarcento, La Iglesuela del Cid suferis epidemion de ĥolero (1885).
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Iglesuela del Cid kie oni malaltiĝis el 1 360 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 407 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la urba kerno mem, la gotik-baroka preĝejo kun platereska pordego, pilgrimermitejo-sanktejo, du ermitejoj, krucmonumentoj, turo el iama templana kastelo, triarka urbodomo, Pordego de Sankta Paŭlo el iama murego, diversaj blazondomoj, inter kiuj elstaras la Domo Blinque kun eksterordinara portiko de unusola kolono, kaj aliaj antikvaj konstruaĵoj. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
150316 Ivaniosifovich
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ivan Iosifovich Ipatov (1927 – 2015), patro de la dua malkovrinto, unu el la fondinto de la geodezia reto de Rusio.
Sofala
🇵🇷
Sofalo, Sofalao aŭ Sofala, nune konata kiel Nova Sofala, estis la ĉefa havenurbo de la Monomotapa imperio, kies ĉefurbo estis ĉe Monto Fura. Sofala estis sude de la Zambezi-a delto, kie komercis araboj. Komence de la 15-a jarcento, la portugaloj akiris regon tie pri la komerco de oraĵoj. Ĝi estas sur la Sofala Marbordo en la Sofala Provinco de Mozambiko.
Posta situacio de Sofala kiel ĉefa stacio de la Monomotapa orkomerco kondukis la portugalan kronikiston Thomé Lopes identigi Sofala kun la biblia loko Ofir kaj iliajn antikvajn regantojn kun la dinastio de la Reĝino de Ŝeba. Aliflanke, en la fino de la 1800-aj jaroj kaj komenco de la 1900-aj jaroj, Augustus Henry Keane argumentis, ke Sofala estas la biblia Tarsis. Ekde tiam, ambaŭ nocioj estis malakceptitaj. La nomo Sofala estas plej probable derivita el la araba por 'malaltaj teroj', reference al la ebenaj marbordoj kaj malaltaj insuloj kaj sablobordoj kiuj estas karakteraj en la regiono.
Rosy Pereira
Hedy Sylvia (Rosy) Pereira (naskiĝis en Ĝakarto) estas indonezia-nederlanda kantistino. Ŝi estas la filino de gitaristo Coy Pereira. Ŝi eldonis unuopaĵojn dum la 1960-aj jaroj sub propra nomo kaj kiel Babe Pereira. Dum la mezaj kaj lastaj 1970-aj jaroj ŝi formis kun Dries Holten la duopon Rosy & Andres kiu havis furorkanton kun "My Love".
Zamorino
La Zamorino de Kalikuto (en Malajala lingvo: Samoothiri, en portugala lingvo: Samorim, en nederlanda lingvo: Samorijn, en ĉina lingvo: Shamitihsi) estis la hereda monarko de la Regno Koĵikode (Kalikuto) ĉe la Malabara Marbordo de Barato. Koĵikode estis unu el la plej gravaj komercaj havenoj de la sudokcidenta marbordo de Barato. En la pinto de sia regado, la Samutirioj regis super regiono el Kollam (Kolamo) ĝis Pantalajini Kollam (Kojilandi).
Nur post la dissolvo de la regno Ĉeras de Kranganore (Kodungallur) komence de la 12a jarcento, la Samutirioj – origine aŭtonomaj estroj de Eranadu – ekhavis politikan sendependecon. La Samutirioj plutenis prilaborjtajn komercrilatojn kun la islamaj mezorientaj maristoj de la Hindia Oceano, nome la plej fruaj navigistoj de la spickomerco ĉe la Malabara Marbordo en la Mezepoko. Koĵikode estis tiam grava komercejo en sudokcidenta Barato kie kuniĝis la ĉina kaj la okcidentazia komercoj.
La portugala navigisto Vasco da Gama vizitis Kalikuton en 1498, malfermante la marvojon rekte el Eŭropo al Azio. La portugalaj klopodoj por fondado de kolonio "Estado da Índia", kaj por ekkontroli la tutan komercon estis ripete malhelpitaj de la fortoj de la Samutirio de Kalikuto. La Kunjali Marakaroj, nome famaj islamam militistoj, estis la marestroj de Kalikuto. Fine de la 16a jarcento la portugaloj – tiam jam hegemonie en la spickomerco ĉe la Malabara Marbordot – estis sukcedintaj kaj anstataŭintaj la islamajn komercistojn en la Araba Maro. La nederlandanoj siavice anstataŭis la portugalojn en la 17a jarcento, kaj poste venis la angloj.
En 1766 Haider Ali de Misoro venkis super la Samutirio de Kalikuto – tiam dependanto de la Brita Orienthinda Kompanio – kaj absorbis Kalikuton en sia ŝtato. Post la Tria Misora Milito (1790–1792), Malabaro estis metita sub la kontrolo de la Kompanio. Poste la statuso de la Samutirioj kiel sendependaj regantoj estis ŝanĝita al tiu de pensiitoj de la Kompanio (1806).
Richard Siedhoff
Richard SIEDHOFF (naskiĝis en 1987 en Vajmaro) estas germana pianisto kaj komponisto. Li precipe renomon gajnis akompanante mutfilmojn.
Vivo
Richard Siedhoff estante filo de gitaristo kaj komponisto jam frue ĝuis interesajn rigardojn al post la teatraj kulisoj kaj koncertscenejoj. Ekde la aĝo de sep jaroj oni instruis pianoludadon al li kaj jam dum junulaj jaroj li okupiĝis pri improvizado. Poste li studis muziksciencojn kaj kulturmanaĝerado ĉe la Liszt-muzikaltlernejo vajmara kaj la Altlernejo por Muziko kaj Teatro „Felix Mendelssohn Bartholdy“ Lepsiko. Intertempe li deĵoris kiel filmomuntisto. Dum la studentaj jaroj kreskis la intereso pri muta kinarto kaj la tion ĉi rilata muziko.
Unuaj spertoj pri rekta akompanado filma faritis de li en la jaro 2007-a en la vajmara kinejo Mon Ami dum akompano rekta de muta filmo, nome de Metropolis (1927) de Fritz Lang. Samjare li ankoraŭ piane akompanis La Passion de Jeanne d'Arc (1928) de Carl Theodor Dreyer kaj du monatojn poste The Cameraman (1928) de Buster Keaton - ambaŭ Vajmare.
Krom ĉe etaj spektakloj - al kiuj li flegas alvojaĝi kun sia privata kaj furora kinematografia ekipaĵo - li ankaŭ regula gastas ĉe Internaciaj mutfilmtagoj en Bonno, ĉe Filmmuzeo de Munkeno, ĉe Zeughaus-kinejo Berlin, ĉe Filmmuzeo Düsseldorf k.a. Kelkajn siajn muzikaĵojn li uzis jam por DVD-publikigoj. Li ankaŭ jam prezentis sin ĉe festivaloj en Svisujo, Aŭstrujo, Italujo, Skotlando, Tajlando, Suda Koreio kaj Ĉinio. Siedhoff estas kutima pianisto ĉe Lichthaus-kinejo kies mutfilmprojektojn li kuratoris. Ekster tio li kunfondis la ekde 2019 ekzistantajn Vajmarajn mutfilmtagojn kiuj okazas ene de la ĉiujara Artofesto Vajmaro.
Krom pianajn aĵojn kaj -improvizaĵojn por mutfilmkoncertoj Siedhoff ankaŭ kreas filmmuzikon por ĉambra muzikensembloj kaj orkestroj. Ĝis 2022 li jam ornamis pli ol 300 etfilmklasikaĵoj per propraj komponaĵoj. Ankaŭ originalmuzikaĵojn li plibonigonte pritraktis.
Cantavieja
Cantavieja [kantaBJEĥa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudoriento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja mem. La loknomo Cantavieja estas popoletimologie komprenebla kiel Kantas maljunulino; kvankam tio malverŝajnas puretimologie, en la municipa blazono tiukadre aperas maljunulino tamburludanta (supozeble ankaŭ kantanta).
Geografio
La municipo estas formata de loĝlokoj Cantavieja, Casas de San Juan, Solana, Umbría kaj Vega.
Historio
Estas kelkaj rokpentraĵoj. Krome en la groto Cueva de los Toros oni trovis restaĵojn el Neolitiko reen ĝis de Homo neanderthalensis kiam tiuj koincidis kun la unuaj Homo sapiens en Iberio. ​
Meksiko (Filipinoj)
Meksiko aŭ Meksikurbo - Lungsod ng Mexico [mehiko] - estas kvinaklasa urbego en Filipinoj, en regiono Centra Luzono, en provinco Pampango. Dum la hispana dominado ĝi estis konata kiel Nuevo México (Nova Meksiko).
Cantavieja
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj. Antaŭe Cantavieja estis loko de islamanoj ĝis la kristana konkero de 1169 fare de Alfonso la 2-a de Aragono kaj dekomence ĝi estis donita al la Ordeno del Santo Redentor. Cantavieja estis ĉefurbo de la komunumaro Baylía de Cantavieja, donita la 29an de Novembro 1212 al la Templanoj. Ĝi ricevis rajtigilon Carta Puebla el provinca superulo, Folch de Montpesat, en Aprilo 1225. Lasta komandoro estis Ramón de Galliner, en 1307, kaj la venontan jaron ĝi estis sieĝita kelkajn monatojn ĝis kapitulaco post la nuligo de la Ordeno. Post la disolvo de la Templanoj la loko apartenis al la Ordeno de Sankta Johano.
Meksiko (Filipinoj)
Geografio
Meksiko kuŝas sur ebenaĵo. Provinca sidejo San Fernando (Filipinoj) troviĝas nur 8, Angeles 16, Lubao 19, ĉefurbo Manilo kaj Kezonurbo po 60 kilometrojn (aere).
Cantavieja
Historio
La komerco de lano kaj la brutobredado dum la 18-a jarcento ebligis, ke Cantavieja prosperis ekonomie. De tiu jarcento estas kelkaj el la ĉefaj konstruaĵoj konservataj, kiel la ermitejo de Loreto (1700) kaj la Hospitalo de Sankta Roĥo (1775). En 1745 oni ampleksigis la preĝejon Asunción. La loko plue dependis de la Ordeno de la Hospitalo ĝis la 19-a jarcento, kiam oni kreis la municipojn. Cantavieja iĝis municipo en 1834, formante parton de la jurisdikcia teritorio de Castellote, kaj en 1965 aliĝis al la jurisdikcia teritorio de Alcañiz.
Meksiko (Filipinoj)
Historio
Laŭ la popola etimologio la origina antaŭhispana nomo de la vilaĝo estis laŭdire Masicu aŭ Maca-sicu, kiujn la hispanoj literumis kiel "Meksiko". Meksiko estis fondita en 1581. La hispanaj kolonianoj faris el Meksiko la ĉefurbon de la nove formita Provinco Pampanga. Laŭ priskribo Meksiko estis unu el la plej "belaj kaj ĉarmaj" centroj en la provinco. Luksa preĝejo farita el ŝtono kaj kaheloj estis konstruita jam dum la fondojaro. Menciindas, ke tiutempe Meksiko inkluzivis la nunajn urbegojn San Fernando kaj Angeles. En 1660 okazis malsukcesa ribelo kontraŭ la hispanoj, poste la sideja rango estis forprenita. Iom poste la urbeto estis komerca centro. En 1898 dominado de Usono sekvis, fine dominado de japanoj inter 1941 kaj 1945.
Cantavieja
Historio
En Aprilo 1836, dum la Unua Karlisma Milito, la generalo Ramón Cabrera igis ĝin ĉefurbo de la Comandancia General del Maestrazgo. Tiukadre oni faris fortikaĵojn kaj oni kreis akademion por oficiroj, du hospitalojn kaj fandejon de kiu eliris la du nuaj kanonoj por la karlista armeo. La liberala generalo Evaristo San Miguel sieĝis kaj konkeris Cantavieja (en Oktobro 1836) kaj siavice la karlista Juan Cabañero rekonkeris la lokon en Aprilo 1837. Ekde tiam oni plifortigis la gravon de la urbo, oni instalis presejon, vestatelieron, pulvofabrikojn, kaj eĉ oni presis gazeton Boletín del Ejército Real de Aragón, Valencia y Murcia. ​ La 24an de Julio samjare, Carlos María Isidro de Borbón vizitis Cantavieja kaj jam en 1838, la 7an de Marto venis la karlistaj trupoj estritaj de Cabañero kaj venkitaj en la intenco okupi Zaragozon, poste konata kiel «cincomarzada». ​ Post la venko de la registara flanko, ties trupoj venis la 11an de Majo 1840 en la loko post detruo de instalaĵoj fare de karlistoj.
Dum la Tria Karlisma Milito, Cantavieja estis stabanaro de la karlisma generalo Marco de Bello, kiu fakte en 1872 estis venkita kaj vundita en Cantavieja. Venontjare li reigis Cantavieja karlisma ĉefurbo, kun militlernejo, armilateliero kaj municifabriko. La liberala armeo de la generalo Despujols malsukcesis konkeri la lokon en Aprilo 1874, sed poste pelis la karlistan armeon el la fruktodonaj ebenaĵoj de la provinco Kasteljono ĝis la krutejoj de Maestrazgo, cele al malhelpo de la liverado. Definitiva sieĝo al Cantavieja okazis en 1875, kaj la definitiva konkero la 6an de Julio, laŭ kio finiĝis la milito. ​
Meksiko (Filipinoj)
Religio
En Meksiko estas katolikaj preĝejoj kaj iomete metodismaj preĝejoj.
Cantavieja
Historio
Ankaŭ en la Hispana Enlanda Milito la areo suferis damaĝoj, tiam en maldekstra teritorio anstataŭ dekstra; post la milito okazis ankaŭ agado de la kontraŭfrankisma gerilo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Cantavieja kie oni malaltiĝis el pli ol du mil loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 734 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe migdaloj kaj vitejoj), kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ŝinko kaj fromaĝo). Estas ankaŭ ŝtonminado. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas ĝenerale la urba kerno; la baroka trinava preĝejo Asunción kun sonorilturo de oklateraj du lastaj etaĝoj kaj piramida pinto; la ununava triarka preĝejo de Sankta Mikaelo kun tombo el alabastro eble de unu el lastaj templanoj; kvin ermitejoj; la kastelo kun cilindra ĉefturo kaj kalvario (krucmonumentoj); la urbodomo, blazondomo, iama hospitalo, rigardejo, muzeo pri karlismo. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Meksiko (Filipinoj)
Klimato
La klimato de Meksiko estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas ĉirkaŭ 2000 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, nur inter decembro-aprilo falas pli malofte. La averaĝa jara temperaturo estas ĉirkaŭ 30 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Randa (stacidomo)
Randa estas fervoja stacidomo en Randa, Svislando.
Včelná pod Boubínem
Včelná pod Boubínem (Köllne) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Buk, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Buk. Estas ĉi tie registritaj 39 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1389.
Diána Zámbó
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Zámbó Diána estas hungara naĝisto, dufoja paralimpiano, paralimpika ĉampiono, trejnisto, informatikisto.
naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
naskiĝis invalida, tial ŝi frekventis specialan lernejon. En la sensporta vivo ŝi estis informatikisto. Ŝi ricevis premion inter 1996.
Villarroya de los Pinares
Villarroya de los Pinares [biljaROĝa delospiNAres] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. La loknomo Villarroya de los Pinares estas etimologie komprenebla kiel Ruĝa urbo de la pinaroj.
Geografio
Ĝi estas je 54 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1337 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La ampleksa municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas kun tri aliaj samkomarkaj municipoj. Ĝi estas atingebla norde el Miravete de la Sierra, sudokcidente el Allepuz, kaj oriente el Fortanete. La loko estas en la Iberia Sistemo en la norda parto de la Sierra de Gúdar, ĉe la rivero Guadalope.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis gravajn konstruaĵojn. La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo ĉefe pro skiejo de la Sierra de Gúdar, ĉasado kaj fiŝkaptado.
Inter vidindaĵoj menciindas la gotik-renesanca preĝejo, turo, ermitejo, triarka urbodomo, diversaj blazondomoj, ruinoj de la kastelo kaj aliaj antikvaj konstruaĵoj. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Jean Santeuil
Jean Santeuil [ʒɑ̃ sɑ̃tœj] estas nefinita romano verkita de Marcel Proust. Ĝi estis verkita inter 1896 kaj 1900, kaj publikigita post la morto de la verkinto. La unua franca eldono estis publikigita en 1952 fare de Gallimard. La unua angla versio, tradukita de la franca fare de Gerard Hopkins, estis publikigita en 1955 fare de Weidenfeld & Nicolson en la Unuiĝinta Reĝlando kaj en 1956 de Simon & Schuster en Usono. Ĝi unue estis presita en tri volumoj, ĉar la romano estas pli ol naŭcent paĝojn longa.
La romano estas referita kiel antaŭulo al la plej signifa verko de Proust, À la recherche du temps perdu (Reserĉe al la perdita tempo) kaj teme kaj en sia intrigo, kvankam ĝi estas pli klare aŭtobiografia ol la pli postaj verkoj de Proust.
Intrigo
Jean Santeuil rakontas la historion de juna viro, Jean Santeuil, kiu amas literaturon kaj poezion. La romano kronikas lian infanaĝon kaj lian eniron en la pli grandan mondon. Tio inkludas lian eniron en altan socion ene de malfrua deknaŭajarcenta Parizo kaj liajn aventurojn en aliaj lokoj, kiel ekzemple Illiers kaj Bretonio.
Temo
La romano traktas la rilaton inter verkistoj kaj socio.
Horní Vltavice
Horní Vltavice (Ober Moldau) estas montara municipo situanta en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice proksimume 11 km sude de Vimperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
Transporto
Tra Horní Vltavice kondukas ŝoseo I/4, kuniganta Vimperk kun limpasejo Strážný/Philippsreut; eliras de ĉi tie ankaŭ ŝoseo II/167 direkte al Borová Lada kaj Kvilda.
La municipo situas sur fervojlinio Strakonice–Volary (fervoja haltejo Horní Vltavice estas en ekstravilano de la municipo).
Protektitaj partoj de la naturo
La tuta municipo estas sur teritorio de PPR Šumava. Parto de la teritorio de municipo estas sur teritorio de Nacia parko Šumava.
Allepuz
Allepuz [aljePUZ] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la plej sudokcidenta pinto de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja. Laŭ fama arabisto Miguel Asín Palacios, la loknomo devenas de la araba al-labuus (اللبوس), kion li tradukis kiel "la kiraso". ​
Geografio
Ĝi estas je 46 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1474 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko en kiu ĝi limas kun Villarroya de los Pinares; ĝeneralaj limoj estas kun Valdelinares, Villarroya, Miravete, Jorcas, Ababuj, El Pobo, Monteagudo kaj Gúdar. Ĝi estas atingeblaj nordoriente el Villarroya de los Pinares, sudoriente el Valdelinares, sude el Gúdar, sudokcidente el Monteagudo del Castillo, kaj norde el Jorcas.
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento. Dum la Mezepoko kaj la Antikva Reĝimo, ĝis la provinca divido de 1833, ĝi estis tero de reĝlanda jurisdikcio, ene de la Komunumo de domaroj de Teruelo en la "sesma" de Campo de Monteagudo.
La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la proksima Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj.
Dum la Hispana Enlanda Milito estis militfronto en 1938. Poste venis malfacila postmilito, agado de kontraŭfrankisma gerilo kaj rura elmigrado.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Allepuz kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 128 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter altiraĵoj menciindas la preĝejo, krucmonumentoj kaj piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj.
Pál Aczél
Pál Aczél [acEl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Aczél Pál estis hungara dramisto, scenaristo. Liaj familiaj nomvariantoj estis Acél kaj Abeles (ĝis 1895), liaj pseŭdonimoj estis ''-él. -ál.; Pax Paul''. Pál Aczél naskiĝis la  en Siófok, li mortis la  en Hamburgo.
Biografio
Pál Aczél post la maturiĝo elektis la verkistan profesion. En 1913 li fondis filman produktejon, kie li estis ĉiufaranto. Li kreis novaĵojn kaj skeĉojn. En 1920 li migris al Aŭstrio, kie li verkis scenarlibrojn. Inter 1925–1935 li vivis en Francio, kie li laboris en la eldonejo de Humanité. Ĉi tie li adaptis rakonton de la krozŝipo Patomkin laŭ filmo de Sergej Miĥajloviĉ Ejzenŝtejn al teatraĵo. En 1927 kune kun Gyula Illyés li iĝis membro de Asocio de Hungarlingvaj Revoluciaj Verkistoj kaj Artistoj. En 1935 li translokiĝis al Germanio kaj vivis plu plene retiriĝanta.
(90704) 1988 RO12
(90704) 1988 RO12 estas malgranda, malhela, asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Ĝi estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tio, kiu estas karakterizilo de la anoj de la Hilda grupo. Tamen, ĝia discentreco estas rilative malgranda : 0,03163, kiam la tipa discentreco de la anoj de tiu grupo estas inter 0,07 kaj 0,3. Joachim Schubart rirgardas ĝin kiel "Hildan asteroidon kun febla discentreco".
Fortanete
Fortanete [fortaNEte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.
Geografio
Ĝi estas je 72 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 1353 msm de altitudo, kio rezultas en malvarma klimato.​ La ampleksa municipa teritorio estas en la sudo de la komarko en kiu ĝi limas kun kvar aliaj samkomarkaj municipoj kaj ĝenerale norde kun Pitarque kaj Cañada de Benatanduz, oriente kun Cantavieja, sude kun Mosqueruela kaj Valdelinares kaj okcidente kun Villarroya de los Pinares. La loko estas en la Iberia Sistemo.
Historio
Estas restaĵoj de Paleolitiko kaj de Bronzepoko. Krome estas setlejo de iberoj, okupita ankaŭ en epoko de romianoj.
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj ĝi estis donita al la Ordeno de Sankta Johano en 1202 fare de Pedro la 2-a de Aragono. Prospero okazis inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj kiam oni konstruis ekstermurege.
La historio de la loko dum la karlismaj militoj estis ligita al la apuda Cantavieja kie estis ĉefurbo de karlistoj. Fine de la 19-a jarcento, Fortanete atingis pinton de 1 700 loĝantoj. Dum la Hispana Enlanda Milito estis militfronto en Majo 1938. Poste venis malfacila postmilito, agado de kontraŭfrankisma gerilo kaj rura elmigrado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Fortanete kie oni malaltiĝis el 1 570 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 200 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la urba kerno mem, la gotik-baroka preĝejo kun platereska pordego, pilgrimermitejo-sanktejo, du ermitejoj, krucmonumentoj, turo el iama templana kastelo, triarka urbodomo, Pordego de Sankta Paŭlo el iama murego, diversaj blazondomoj, inter kiuj elstaras la Domo Blinque kun eksterordinara portiko de unusola kolono, kaj aliaj antikvaj konstruaĵoj. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Kardano
La kardano estas pivota tenilo, kiu ebligas turnadon de objekto ĉirkaŭ akso. Triopo de kardanoj, la unua en la dua en la tria, ebligas objekton tenatan de la ena kardano resti senmove sendepende de la rotacio de la medio; tial, multaj objektoj sur ŝipo estas tenataj per kardanoj, tiel ke ili ne estas renversata dum balancado de la ŝipo.
Historio
La kardano estis inventita de la helena inventisto Filono de Bizanco (280–220 AKE). Filono priskribis okedran inkujon kun po unu aperturo en edro, kiu estas turnebla ajnadirekte, kaj uzebla per ajna truo; tio estis ebligita per sistemo de metalaj kardanoj, tiaj ke la inko ne disverŝiĝis eĉ se la inkujo estas renversita.
En Ĉinio, la ĉina inĝeniero Ding Hŭan (丁緩) inventis incensujon kun kardanoj ĉirkaŭ la jaro 180 KE.
Post la antikveco, la kardano restis vaste konata en la Mezoriento. En Eŭropo, la itala matematikisto Gerolamo Cardano (Esperante Hieronimo Kardano) popularigis la kardanon en la 16-a jarcento; tial, en multaj lingvoj (inkluzive de Esperanto) la kardano estas nomita laŭ li.
162755 Spacesora
162755 Spacesora estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia nomo honoras la “ Space Sora ”, kiu kontribuis al la scienca popularigo, precipe astronomio, inter la infanoj de la  gubernio Ehime kaj promociis la aktivojn de la branĉo de Macujama de la Klubo de la Junaj Japanaj Kosmonaŭtoj Genesis.
La malkovrinto estas ano de la estraro de “ Space Sora ”.
Žárovná
Žárovná estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 9 km oriente de Vimperk kaj 8 km nordokcidente de Prachatice. Vivas ĉi tie.
1899 (televida serio)
1899 estas germana televida serio de Baran bo Odar kaj Jantje Friese por la interreta televidoservo Netflix. La unua sezono de 1899 debutis en la 17a de novembro 2022 por la ĝenerala publiko, la monda premiero okazis en la Internacia filmfestivalo de Toronto en la 12a de septembro 2022.
Intrigo
La serio sekvas multlingvan grupon de Eŭropaj elmigrintoj kiuj veturas sur la ŝipo Kerberos de Londono al Novjorko en 1899 serĉante pli bonan vivon en Usono. Dum la vojaĝo, ili renkontas ŝipon Prometheus, malaperintan kaj malfunkciigitan dum 4 monatoj, kiu igos ilian vojaĝon koŝmaro.
Plurlingveco
La serio havas internacian aktoraron kaj estas filmita plurlingve, do ĉiu rolulo parolas en sia gepatra lingvo. La ĉefaj lingvoj parolataj estas la angla, germana, hispana, franca, pola, dana kaj portugala. La scenaro ankaŭ estas skribita en du lingvoj, la angla kaj en la lingvoj de la individuaj roluloj.
Obergesteln (stacidomo)
Obergesteln estas fervoja stacidomo en Obergoms, Svislando.
Porbandar
Porbandar estas urbo en la ŝtato de Barato Guĝarato, eble plej bone konata kiel naskoloko de Mahatma Gandhi, lia edzino Kasturba Gandhi kaj de la brahmina Sudama. Ĝi estas la administracia centro de la Porbandara Distrikto kaj estis la iama ĉefurbo de la Porbandara Princlando. La naskoloko de Gandhi utilis kiel novigilo de sia areo kaj grava altiro por turismo, siavice por la loka ekonomio. Ankaŭ la strando de Porbandar loke konata kiel 'Chowpati' havas longan, sablan areon laŭlonge de la oceano; tio estis ampleksigita per diversaj instalaĵoj. Konstruado havigas altirojn kaj administrado de rubo kaj instalaĵoj de la strando ekis ĉirkaŭ 2003.
Grek-katolika preĝejo Sankta Georgo (Kisvárda)
Historio
Origina la grek-katolikoj apartenis al la najbara komunumo Ajak, sed ili jam ekde 1838 volis havi propran kirkon loke. Fakte nur inter 1893-1897 ĝi estis konstruita. La paroĥa statuso alvenis en 1914. Post 4 jaroj la ikonostazo kaj la altaro estis ŝanĝitaj al pli novaj. Plenaj renovigaj laboroj okazis en 1921, 1937 kaj ĉirkaŭ 2000.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korteto, sed la fasado situas rekte laŭ la placo. Antaŭ la kirko kruco videblas. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, super la enirejo pluvŝirmilo estas videbla. La plej supre la kvadrata turo altiĝas, ene 2 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en plurlatera absido, same alta, sed pli mallarĝa, ol la navo. La fasado, navo kaj absido havas altajn kaj striktajn fenestrojn.
Kermeso okazas en la 23-an de aprilo.
Monda Gotika Tago
Monda Gotika Tago estas internacia tago, celebrita en la 22-a de majo, kiu festas aferojn de gotika subkulturo. Ĝi estis kreita en Britujo en 2009, komence nomata nur Goth Day, kaj koincidas kun la datreveno de la eldonigo de la "Spellbound" kanto de Siouxsie and the Banshees en 1981.
Sahitya Akademi
Sahitya Akademi (साहित्य अकादमी, lit. "Akademio de Literaturo") estas barata neregistara institucio kiu celas antaŭenigi literaturon en lingvoj de Barato. Ĝi estas subtenata de, sed daŭre estas sendependa de, la hinda registaro.
Ĝi estis fondita en marto 1954 kaj organizas literaturajn seminariojn kaj laborrenkontiĝojn, publikigas revuojn kaj librojn pri elstara literaturo inkluzive de la Enciklopedio de Hinda Literaturo, en ĉiuj barataj lingvoj. La Akademio okazigas ĉiujarajn seminariojn en ĉiu el la 24 agnoskitaj lingvoj. La seminarioj estas aranĝitaj laŭ la rekomendoj de 24 lingvaj konsilaj komisionoj. La lingvaj konsilaj komisionoj konsistas el 10 agnoskitaj verkistoj, kleruloj aŭ kritikistoj de la respektivaj lingvoj. La konsisto de la Konsilantaroj estas redeterminata ĉiujn 5 jarojn.
Publikaĵoj
La akademio publikigas librojn pri elstara literaturo en ĉiuj lingvoj de Barato. Ekzistas oficejoj de la Sahitya Akademi en ĉiuj provincoj de Barato: en Kolkato, Bengaluro, Ĉenajo, Mumbajo kaj Agartala.
La Akademio eldonas librojn, vortarojn, gramatikojn, tradukojn inkluzive de la Encyclopaedia of Indian Literature (Enciklopedio de Hinda Literaturo). Ĝi eldonas la nacian registron de tradukistoj (National Register of Translators), la Who's Who of Indian Writers (Kiu estas Kiu de Barataj Verkistoj) kaj la Kiu estas kiu de sanskrita literaturo.
Ĝi ankaŭ publikigas du ĉiumonatajn literaturajn ĵurnalojn - la anglalingvan sciencan ĵurnalon Indian Literature (ISSN 0019-5804) kaj Samkaleen Bharatiya Sahityaen en la hindia.
Agnoskitaj lingvoj
Krom la 22 oficialaj lingvoj de Barato listigitaj en la Konstitucio de Barato, du aliaj lingvoj estas agnoskitaj de la Akademio: la angla kaj la raĝastana.
Premioj
Ĉiujare, la Sahitya Akademi aljuĝas la sekvajn premiojn en ĉiuj 24 lingvoj:
Biblioteko
La Centra Biblioteko de la Akademio en Nov-Delhio estas unu el la plej gravaj plurlingvaj bibliotekoj en Barato kaj havas kolekton de proksimume 200 000 libroj (2020). Tiuj ankaŭ inkludas verkojn pri literatura teorio, lingvistiko kaj tradukoscienco, same kiel specialajn kolektojn de la verkoj de Rabindranath Tagore, Sri Aurobindo kaj Mahatma Gandhi. Multaj libroj estas haveblaj en ciferecigita formo tra la Interreto. La regionaj branĉoj en Kolkato, Bengaluro kaj Mumbajo ankaŭ havas proprajn grandajn bibliotekojn.
Niederwald (stacidomo)
Niederwald estas fervoja stacidomo en Niederwald, Svislando.
Koheno
Koheno (hebree: כֹּהֵן kohen, "pastro", pl. kohanim, "pastroj") estas la vorto por "pastro" en la hebrea kaj en aliaj kanaanaj lingvoj. En specife hebrea kunteksto, ĝi estas uzata por referenci la Aaronidan sacerdotaron. Levidaj pastroj aŭ kohenoj estas tradicie konsiderataj kiel, kaj halaĥe devigataj esti, rektaj patroliniaj praidoj de la biblia Aarono, la frato de Moseo.
Lipovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.
Koheno
Dum la ekzistado de la Templo de Jerusalemo, kohenoj plenumis la ĉiutagajn kaj feriajn (jom-tovajn) devojn de oferado. Hodiaŭ, kohenoj retenas malpliigitan, kvankam distingitan, statuson ene de rabena kaj karaisma judismo, kaj havas aldonitajn devigojn laŭ ortodoksa judismo.
En la samariana komunumo, la kohenoj restas la ĉefaj religiaj gvidantoj. Etiopiaj judaj religiaj gvidantoj ofte havas la titolon kahen, formon de la sama vorto, sed la posteno ne estas hereda kaj ĝiaj devoj pli similas al tiuj de rabenoj ol kohenoj.
Makabea dinastio
La makabea dinastio estis kohenoj, kiuj komence ne regis kiel reĝoj sed nur kiel ĉefkohenoj, ĉar judaj reĝoj halaĥe devas esti el la davida linio de la tribo de Jehuda. Aristobulo la 1-a estis la unua, kiu ekuzis la reĝan titolon, kion multaj rigardis kiel herezo. Tiutempe ekaperis sopiro al, kaj profetaĵoj pri, mesio, kiu venos kaj estos el la davida linio.
Familiaj nomoj
Kune kun tiuj nomoj, iu aŝkenaza familia nomo, kiu kutime referencas kohenojn, estas Katz, akronimo de Kojhejn Cedek, "justeca pastro". Tamen multaj nejudoj portas la saman familinomon, el aparta deveno.
Maddalena Laura Lombardini-Sirmen
Maddalena Laura LOMBARDINI-SIRMEN (9-an de decembro 1745 – 18-an de majo 1818) estis itala komponisto, violinisto, kantisto kaj klavarludanto naskita en Venecio, en tempo kiam la grandurbo ankoraŭ estis sendependa respubliko.
Vivo
Maddalena apartenis al malriĉa nobelara familio; ŝi montris rimarkindan kaj signifan muzikan talenton kiam ŝi en la frua aĝo de 7 jaroj komencis sian edukadon ĉe la Ospedale di San Lazaro e dei Mendicanti. Tiu ĉi knabin-orfejo, kiu specialiĝis pri instruado de muziko, aktive serĉis muzike talentajn knabinojn. Estas neklare ĉu Maddalena estis orfo, aŭ ĉu ŝiaj gepatroj estis instigitaj lasi ŝin tie pro muzikaj kialoj.