cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zeitgeist
La germanlingva vorto Zeitgeist estas ofte atribuata al la filozofo Hegelo, sed li neniam fakte uzis tiun vorton. En liaj verkoj kiaj Vorlesungen über die Philosophie der Weltgeschichte, li uzas la frazon der Geist seiner Zeit (la spirito de lia tempo) —por ekzemplo, "neniu homo povas surpasi sian propran tempon, ĉar la spirito de lia tempo estas ankaŭ lia propra spirito."
László Kimnach
Biografio
László Kimnach akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József, poste desegnoinstruistan diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo. Lia ĉefinstruisto estis Bertalan Székely. Helpe de stipendio li daŭris la lernadon en bavara belarta akademio en Munkeno, kie liaj majstroj estis Gyula Benczúr kaj hu:Wilhelm Lindenschmit (ifjabb). Post siaj studoj li pentradis en ateliero de Béla Pállik, poste aliloke, iom poste li instruis ĝismorte desegnadon en lernejo. Li pasis jaron ankaŭ en Venecio. Li partoprenis en ilustrado de impona libro "Osztrák-Magyar Monarchia írásban és képben." Liaj aliaj ilustraĵoj ofte aperis en Vasárnapi Újság.
Zeitgeist
Aliaj filozofoj kiuj estis asociataj kun tiaj ideoj estas Herder, Spencer kaj Voltaire. La koncepto kontrastas kun la teorio de Grandulo popularigita de Thomas Carlyle, kiu vidas historion kiel rezulto de agado fare de herooj kaj geniuloj.
Hegel kredis ke arto respegulas, nature, la kulturon de la tempo en kiu ĝi estas kreata. Kulturo kaj arto estas interplektitaj ĉar individua artisto estas produkto de sia epoko kaj tiele alportas tiun kulturon al ĉiu artaĵo. Krome, li kredis ke en la moderna mondo maleblas produkti klasikan arton, kion li kredis reprezentata kiel "libera kaj etika kulturo", kiu dependis pli el filozofio de arto kaj el teorio de arto, ol el respegulado de la socia konstruaĵo, aŭ Zeitgeist en kiu unuopa artisto vivas.
En la analizo de artoj kaj kulturo, la koncepto de "spirito de epoko" aŭ zeitgeist povas esti problemiga kiel ilo por analizo de periodoj kiuj estas socie aŭ kulture fragmentitaj kaj diversaj.
Stacio Ishiyama
Stacio Ishiyama (japane: 石山駅 [Iŝijama-eki], angle: Ishiyama Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Miho Fukumoto
Miho Fukumoto (福元 美穂 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2002 ĝis 2016 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis aktiva teamano kiu partoprenis en 81 matĉoj sed ne atingis golojn, ĉar ŝi ludis kiel golulo.
NGC 1361
NGC 1361 (aliaj indikoj — PGC 13218, MCG -1-10-5, NPM1G -06.0141) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kálmán Kádas
Kálmán Kádas [kAdaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kádas Kálmán estis hungara inĝeniero, profesoro.
Kálmán Kádas naskiĝis la  en Kisoroszi. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Kádas frekventis piaristan gimnazion en Vác (lia ĉefinstruisto estis József Öveges, poste li akiris maŝininĝenieran kaj ekonomian diplomojn en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1931, li doktoriĝis en 1936. En 1933 li ekhavis postenon en ministerio pri komerco, sed li ankaŭ instruis en la menciita universitato. En 1943 li estis nomumita privata profesoro. Inter 1938 kaj 1949 li laboris en la statistika oficejo, poste en ministerio pri trafiko kaj poŝto. Ekde 1955 li estis katedrestro, inter 1957-1964 dekano, inter 1967-1970 rektoro. Li kandidatiĝis en 1961), doktoriĝis en 1974. Li plej ofte okupiĝis pri trafikaj problemoj. Li ricevis premiojn, memormedalojn inter 1953-1970.
Ekde 1943 li havis edzinon, kiu naskis 2 filojn.
Floßbach
Floßbach estas la nomo de jenaj riveretoj:
Comps
Comps povas interalie rilati al la francaj komunumoj
Parnamirim
Parnamirim (eta granda akvaro en Tupia lingvo) estas nomo de du urboj en Brazilo:
NGC 1362
NGC 1362 (aliaj indikoj — PGC 13196, ESO 548-41, MCG -3-10-8, NPM1G -20.0135) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Golgota kapelo (Baja)
Golgota Kapelo dediĉita al Sepdolora Virgulino estas romkatolika historia monumento en urbo Baja.
Historio
La unua kapelo estis konstruita en 1795 en tiu loko. Post malkonstruo la dua kapelo konstruiĝis en 1836. Ĝi estis renovigita en la jaroj 1928, 1970, 1998.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur malalta monteto, ŝtupoj gvidas al la kapelo. Antaŭe skulptaĵoj pri Sankta Maria, apostolo Sankta Johano kaj Mario Magdaleno estis faritaj en 1795. Laŭ la ŝtupoj la reliefoj fariĝis el 1766 kaj renoviĝis en 1973. Sur fasado de la kapelo meze situas kvar kolonoj, kiuj tenas triangulon. Inter la kolonoj estas la enirejo. Super la triangulo kvadrata malalta turo estis konstruita, la plej supre estas kruco. La kapelo havas unusolan navon, al kiu sakristio aliĝas. En la muro de la sanktejo tomboŝtono el 1841 troviĝas. La mebloj devenis el la 18-a aŭ 19-a jarcentoj. La altara bildo estis pentrita en 1837 kaj ĝi prezentas Sepdoloran Virgulinon.
Dezdemono
Dezdemono estas la edzino de Otelo, en la tragedio Otelo, la maŭro de Venecio de William Shakespeare
Oni donis ŝian nomon al :
Plurĉelo de Schläfli-Hess
En kvar-dimensia geometrio, la plurĉelo de Schläfli-Hess estas regula nekonveksa plurĉelo.
La plena aro konsistas el 10 plurĉeloj. Ĉiu el ili estas sin-sekcanta stela plurĉelo kaj en sia simbolo de Schläfli {p,q,r} havas stelokvinlateran (5/2) eron. Do la stelo aperas minimume unufoje inter la karakterizoj de la pluredro - edro, latera figuro kaj vertica figuro
Plurĉeloj de Schläfli-Hess estas kvar-dimensiaj analogoj de nekonvekaj regulaj pluredroj - pluredroj de Keplero-Poinsot.
Ci tiuj 10 plurĉeloj kune kun la aro de ses konveksaj regulaj plurĉeloj formas la tutan aron de la regulaj plurĉeloj.
Historio
Ili estas nomitaj laŭ honore al siaj trovintoj - Ludwig Schläfli kaj Edmund Hess.
Kvar el ili estis trovitaj de Ludwig Schläfli sed la alia ses estis nekonsideritaj ĉar li ne permesis formojn, en kiuj ne la eŭlera karakterizo de ĉeloj aŭ verticaj figuroj ne egalas al 2. (Eŭlera karakterizo 2 respektivas al pluredro topologie ekvivalenta al sfero). Tiel malinkluzivatis ĉeloj kaj verticaj figuroj {5,5/2} kaj {5/2,5}.
Edmund Hess (1843-1903) publikigis la plenan liston en lia libro Einleitung in die Lehre von der Kugelteilung mit besonderer Berücksichtigung ihrer Anwendung auf die Theorie der Gleichflächigen und der gleicheckigen Polyeder en 1883.
Iliaj nomoj estas donitaj de John Horton Conway surbaze de tiuj por pluredroj. Li operaciaj estas:
Ekzisto
La ekzisto de regula plurĉelo \{p,q,r\} estas limigita per la ekzisto de la regulaj pluredroj kaj per kondiĉo pri la duedra angulo:
La 10 stelaj hiperpluredroj pli supre listigitaj estas la nur solvaĵoj kiuj ekzistas.
Estas kvar nekonveksa simbolo de Schläflij {p,q,r} kiuj havas validajn ĉelojn {p,q} kaj verticajn figurojn {q,r}, kaj verigas la kondiĉon de la duedra angulo, sed ne produktas finiajn figurojn: {3,5/2,3}, {4,3,5/2}, {5/2,3,4}, {5/2,3,5/2}.
Glareolo
Ilia plej nekutima eco inter birdoj klasitaj kiel vadbirdoj estas ke ili ĉasas siajn predojn inter insektoj dumfluge kiel hirundedoj, kvankam ili povas manĝi ankaŭ surplanke. Iliaj mallongaj bekoj estas adaptiĝo al aera manĝado.
Ilia flugo estas rapida kaj gracia kiel tiu de hirundo aŭ ŝterno, per multaj turnoj kaj kirloj por atingi la predon. Ili estas plej aktivaj dum krepusko (vespera kaj matena) kaj ripozas dum la plej varma parto de la tago. Tiu kutimo nepras pro loĝado en tropikaj regionoj.
JavaScript
JavaScript (ankaŭ nomata Ĝavoskripto aŭ simple JS) estas plur-paradigma progamlingvo kaj havas karakterizaĵojn de ambaŭ funkciaj programlingvoj kaj objektemaj programlingvoj. Ĝi estas kreita en 1995.
Glareolo
Kiel la kuruloj, la glareoloj troviĝas en la plej varmaj partoj de la Malnova Mondo, el suda Eŭropo kaj Afriko orienten tra Azio ĝis Aŭstralio. La specioj reproduktiĝantaj en mezvarmaj regionoj estas longdistance migrantoj.
JavaScript
Oficiale Ĝavoskripton difinas la normo ECMA‑262, alinome ECMAScript. La nuna versio de tiu normo estas la tria, sed la kvina versio de tiu normo projektas anstataŭigi ĝin. La diversaj TTT-legiloj sufiĉe bone konformiĝas al tiu normo, sed ili kaŭzas programajn komplikojn pro malsimilaj adaptoj de la dokumentobjekta modelo (normo dom), tra kiu Ĝavoskripto manipulas la fenestrajn objektojn.
Glareolo
La ino demetas du ĝis kvar ovojn en surplanka trueto.
JavaScript
Uzo de la lingvo
Ĝin funkciigas TTT-legiloj. Por sekureco de personaj komputiloj ĝi ne povas skribi sur diskojn. Ĝi estas kiel infano, ludanta intern infana ĝardeno kaj ne scianta pri eksteraj aferoj. Iam oni trovas, ke eĉ ĉe jam ekzistaj malpermesoj eblas krei per Ĝavoskripto danĝerajn programojn. Ekzemple, antaŭ kelkaj jaroj kelkaj TTT-legilaj versioj malpermesis, ke ĝavoskripta programo aperigu fenestrojn, kiuj estas tro malgrandaj, kvankam novaj fenestroj aperas ne ekster la TTT-legilo kaj ŝajnas, ke ili povas damaĝi nenion.
Glareolo
La vorto Glareolo estas uzata ankaŭ por la plej komuna Glareolo en Eŭrazio, tio estas la Kolumglareolo, Glareola pratincola.
JavaScript
Uzo de la lingvo
Utilo de la lingvo estas, ke dank ĝi TTT-legilo liberiĝas de revoki paĝon, se necesas tasko, en kiu konservendas nenio interreten (Ĝavoskripto meme faras la taskon, dank tio, ke Ĝavoskripto kapablas ŝanĝi bildon, kiu okupas TTT-legilan ekranon, kaj senti komandojn de homo). La plej ofta ĉi tia tasko: Ĝavoskripto kontrolas ĝuston de informacio, kiun homo provas sendi per TTT-legilo (Ĝavoskripto, ekzemple, insultas, se la homo tajpas vortojn en tabelon, en kiun endas tajpi nur nombrojn). Nature, la tasko, kiun faras Ĝavoskripto, indas esti ne tre malfacila, ĉar komputilo, en kiu lanĉitas TTT-legilo, eble estas ne sufiĉe forta (ekzemple, poŝkomputilo).
Ŝatantoj de Ĝavoskripto ricevis grandan ĝojon post apero de la 5a versio de HTML. En HTML5 aperis la kodero, sur kiu oni povas desegni per Ĝavoskripto.
Unu el novaj uzoj de Ĝavoskripto estas malreale rigardi programojn por poŝtelefonoj sen lanĉi ilin en reala poŝtelefono. Ĝavoskripto naskas TTT-legile bildon, kiu similas poŝtelefonajn aferojn. Se en lanĉo nenio konservendas por uzati en estontaj lanĉoj, malreala lanĉo tute sufiĉas (ekzemple, poŝtelefonaj videoludoj). Bonas ideo verki programojn por ĉi tia rigardmaniero ne en speciala poŝtelefona lingvo, sed rekte Ĝavoskripte. Kial? Se eblas krei ilojn tradukantajn ĉi tiajn ĝavoskriptajn programojn en la specialajn poŝtelefonajn lingvojn, oni akiras la avantaĝojn: Ekzistas ankaŭe unu malavantaĝo: Poŝtelefona programo, akirita traduke, ne funkcias tiom rapide kiom funkcius sama programo verkita rekte en speciala lingvo, sed la ideo modas nune. Famas nune kelkaj ĉi tiaj manieroj verki ĝavoskriptajn programojn, ekzemple, Sencha Touch.
Ekzistas ankaŭ uzoj de Ĝavoskripto ne TTT-legile. Ie ĝin oni uzas intern Vindozo, ekzemple, sed ŝajnas, ke la plej fama uzo estas TTT-legila. Oni eĉ proponas inventi Ĝavoskripton en lernejojn anstataŭ tradiciajn programlingvojn por lerni algoritmojn. Simpleco de Ĝavoskripto kaj tio, ke oni bezonas neniun ilon krom TTT-legilon por lanĉi siajn programojn, estas avantaĝo (sed, nature, tio, ke TTT-legile malfacilas kontroli erarojn de programistoj, problemas lernejan uzon, necesas speciala, ne-TTT-legila, programado por sukcese instrui).
Ekzemploj
Ĝavoskripto ne tipigas variablojn. Variablojn oni ne bezonas deklari por ke ili estu uzeblaj.
Tiel en Ĝavoskripto oni deklaras funkciojn:
Vi povas vidi, ke funkcio povas esti argumento por alia funkcio (tra la argumento "x" oni povas meti funkcion).
Ekzistas ilo por stiri videblon de variablo ekster funkcio. Ĉi tiu ilo estas la vorto :
La variablo  ne videblas ekster la funkcio g pro la komando " ".
Objektoj
Sama senco: Vi vidas objekton kun unu ano:. Se vi provos akiri, ekzemple,, komputilo respondos " " (nedifinita), sed ne " " (malplena).
Ĉiu variablo, ne apartenanta al objekto, estas reale ano de la speciala objekto   (t.n. " "). Do, oni povas akiri la variablon  ankaŭ per la nomo " ".
Ekzistas du vojoj por atingi anon de objekto. Ekzemple, por akiri la anon " " de la objekto "g": Dank'al la dua vojo oni povas rigardi akiron pri ano de objekto kiel funkcion, kies argumentoj estas la objekto kaj nomo de la ano: Krome, la dua vojo permesas uzi kelkajn vortojn por nomi anojn: Krome, la dua vojo permesas uzi nombrojn por nomi anojn (speciala speco de objektoj, " " = tabelo): Ano de objekto povas esti funkcio. Funkcio povas koni objekton, kies ano ĝi nun estas, per la speciala nomo  .
Regionoj kaj Fermigo
Rigardu ekzemplon, en kiu funkcio naskiĝis interne de alia funkcio: Multaj homoj opinias, ke la skripto devontus mesaĝi “Ĝise”. Oni kutime pensas, imagante, ke post la funkcio  naskiĝas, la funkcio   ne dependas de la variablo. Sed reale la skripto mesaĝas “Poste”. Kvankam la variablo  ne videblas ekster la funkcio , kreintoj de Ĝavoskripto permesis al la funkcio, kiun donas la funkcio  , uzi la variablon. Do laŭ la difino de Ĝavoskripto eblas, ke rezulto de la funkcio  private posedas variablon. Ĉi tia variablaro, posedata private, nomiĝas “regiono” (“scope” en la angla).
Fermigo (angle: “Closure”) estas tio, kio uzas la nomregionon. Ĝis morto de ĉiuj fermigoj, la ilo rubkolektilo (angle: “Garbage collector”) ne rajtas liberigi memoron, kiun okupas fermigoj. En la lasta ekzemplo, la fermigo estas rezulto de la funkcio, kiu estas ankaŭ funkcio.
Naski objektojn per la vorto new
Do ĉiu funkcio estas kiel klaso en Ĝavo, aperas parenceco inter objektoj. Oni povas ekscii, ĉu objekto apartenas klason per la funkcio. Ekzemple:  estas.
Reale, ĉiu simpla tipo en Ĝavoskripto estas klaso. Ekzistas klaso: Ekzemple, ĉiu objekto havas la anon, kaj la primitivaj tipoj ne estas escepto (malkiel Ĝave):
Heredi
Ĉiu funkcio havas anon "prototype", en kiun oni povas meti objekton (ne funkcion!), kies ecojn ĉiuj idoj de la funkcio heredu. Ekzemple:
Regionoj de Slovakio
La administra divido de la ŝtato Slovakio forte ŝanĝiĝis dum la ŝtata historio. Ekde la jaro 1996, Slovakio dividiĝas al ok regionoj (slovake kraj), kaj tiuj pludividiĝas al sume 79 distriktoj (slovake okres). Ĉiu distrikto cetere konsistas el pluraj komunumoj (slovake: obec).
Buenos Aires (Pernambuco)
Buenos Aires (07º43'32" S; 35º19'38" U) estas municipo en subŝtato Pernambuko, Brazilo. Ĝi estas 149 m sur marnivelo kaj 79 km for de Recife. Ĝi havas 11.774 loĝantojn (2004) en 87,469 km². Ĝia ekonomio estas bazita je kultivado de sukerkano.
2382 Nonie
2382 Nonie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
Regionoj de Slovakio
Vidu ankaŭ
Turismaj regionaj kiaj:
Sveti Križ
Sveti Križ, hungare Szentkereszt, estas vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo Mala Subotica.
Situo
Sveti Križ situas sur ebenaĵo, apud ĉefvojo Budapeŝto-Zagrebo.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon el Hungario kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 Szentkereszt estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
Imperia tufkormorano
La Imperia tufkormorano (Phalacrocorax atriceps) estas blankanigra kormorano indiĝena de multaj ĉeantarktaj insuloj, la Antarkta duoninsulo kaj suda Sudameriko, ĉefe en rokaj marbordaj regionoj, sed surloke ankaŭ ĉe grandaj insulaj lagoj. Ĝi estas foje lokita en la genro Leucocarbo anstataŭe. Ĝi estas konata ankaŭ kiel Imperia kormorano, Bluokula kormorano, Bluokula tufkormorano kaj per multaj aliaj nomoj, kaj estas unu el plej granda grupo de kormoranoj nome bluokulaj tufkormoranoj. Ties taksonomio estas tre komplika, kaj kelkaj subspecioj estas ofte konsiderataj separataj specioj anstataŭ simplaj subspecioj.
Ordinara karpodako
La ordinara karpodako aŭ karmina karpodako (Carpodacus erythrinus) aŭ eĉ pli maltaŭge Ruĝa pirolo (maltaŭge ĉar piroloj estas malproksimaj kaj malsimilaj al tiu specio) estas birdo de la familio de fringedoj. Tiu specio estas kutime lokata en la genro Carpodacus, sed ili ŝajne apartenus al distinga genro Burrica. Karpodakoj estas birdoj brunecaj, kun ruĝaj aŭ rozkoloraj ĝeneralaj nuancoj aŭ markoj sur kapo, brusto, pugo ktp.
Imperia tufkormorano
Taksonomio
La taksonomio estas tre komplika kaj la specilimoj ene de tiu grupo restas nesolvite. Jenaj taksonoj estas kutime konsiderataj parto de tiu grupo:
Ordinara karpodako
Ĝi estas la plej disvastiĝanta kaj ofta karpodako de Eŭropo, kien ĝi etendiĝis okcidenten el Azio antaŭ jardekoj: oni konstatis ĝin reproduktanta en Anglio iam. Ordinaraj karpodakoj reproduktiĝas el la valo de la Danubo, Svedio, kaj Siberio al Beringa Maro; Kaŭkazo, norda Irano kaj Afganio, Pakistano kaj okcidenta Himalajo, Tibeto kaj Ĉinio; al Japanio inter latitudoj 25° kaj 68°. Vintre ili troviĝas el suda Irano al sudorienta Ĉinio, Barato, Birmo kaj Hindoĉinio.
Imperia tufkormorano
Taksonomio
Dum kelkaj fakuloj akceptas ĉiujn el la supre menciitaj taksonoj – escepte albiventer – kiel separataj specioj, aliaj konsideras ĉiujn subspecioj de ununura specio (kiel oni faras en tiu artikolo). Alternative, kelkaj agnoskas du speciojn, nome la blankavangan P. atriceps (kun subspecioj bransfieldensis, nivalis kaj georgianus) kaj la nigravangan P. albiventer ( kun subspecioj melanogenis kaj purpurascens), aŭ oni sugestis, ke la tri specioj estu agnoskataj: P. atriceps (inkl. albiventer), P. georgianus (kun subspecioj bransfieldensis kaj nivalis), kaj P. melanogenis (kun subspecioj purpurascens kaj eble verrucosus, kvankam tiu lasta estas relative distinga, kaj plej konsideras ĝin kiel separata specio, nome la Kergelena tufkormorano).
Aspekto
La Imperia tufkormorano havas totalan longon de 70-78 cm kaj pezas 1.8-3.5 kg, kaj maskloj averaĝe estas pli grandaj ol inoj. Ĝi havas brilajn nigrajn plumojn kovrantajn plej el sia korpo, kun tre blankaj ventro kaj antaŭa kolo. Ĝi posedas distingan ringon de blua haŭtaĵo ĉirkaŭokule, oranĝecflavan nazan karunklon, rozkolorecajn krurojn kaj piedojn kaj erekteblan nigran kreston. For de la reprodukta sezono, plenkreskuloj ne havas la kreston, havas pli malhelan vizaĝan areon, kaj malpli aŭ ne blankon en la dorso aŭ flugiloj.
Ordinara karpodako
Matura masklo havas brilan rozkarminajn kapon (kun bruna traokula strizono nuance al orelareo), bruston (nuance al blankeca ventro iom punkteca supre) kaj pugon; mallongan fortikan bekon; brunan dorson kaj malhelbrunajn flugilojn kun du ne tre markitaj strioj kaj malhelbruna forkoforma vosto. Inoj kaj junaj maskloj estas pli senkoloraj kun flavecbruna supre, pli brilaj en pugo kaj pli grizaj en kapo; sablokoloraj sube.
Imperia tufkormorano
Aspekto
La subspecioj varias ĉefe pri la kvanto de blanko en vangoj aŭ orelareo, flugiloj kaj dorso. Plej taksonoj havas blankajn vangojn kaj orelareon, sed tiuj estas nigraj en albiventer, purpurascens kaj melanogenis. La idoj estas uniforme brunecaj, kaj nematuruloj estas brunecaj kaj blankaj (anstataŭ blankanigraj), havas malhelan vizaĝan haŭtaĵon, kaj ne havas la oranĝecflavan nazan karunklon nek la bluan okulringon.
Ĉina bambuperdriko
La Ĉina bambuperdriko (Bambusicola thoracicus) estas mezgranda birdo de la familio de Fazanedoj de la ordo de Kokoformaj kaj subfamilio de Perdrikenoj.
Ordinara karpodako
Ili troviĝas somere en bordoj de arbustaroj kaj arbaroj ĉe riveroj kaj vintre en ĝardenoj kaj fruktoĝardenoj, humidejoj laj loke en sekaj kverkarbaroj.
Imperia tufkormorano
Statuso
Ĝenerale tiu specio ne estas konsiderata minacata kaj sekve listita kiel Malplej Zorgiga fare de BirdLife International kaj IUCN. Plej subspecioj estas relative komunaj kun ĉirkaŭkalkulo de po 10.000+ paroj, kun esceptoj de P. (a.) nivalis kiu havus proksimume 1.000 parojn kaj P. (a.) purpurascens kun proksimume 760 paroj (eble iom malpliiĝinta el tiu nombro dum ĵusaj jaroj). Se tiuj estas konsiderataj separataj specioj, estus verŝajne unu – aŭ ambaŭ – kiu meritus minacatan statuson, kaj estas konsiderataj Vundeblaj fare de la Department of Sustainability, Environment, Water, Population and Communities de Aŭstralio. Pro ties malgrandaj teritorioj kaj relative malgrandaj populacioj, ili estas tre klinaj al sufero pro poluado kaj klimata ŝanĝo, kaj al hazardaj okazaĵoj kiaj ŝtormoj. Mortoj pro kolizioj kontraŭ radiofostoj estis registritaj ĉe ambaŭ, kaj estas tre komunaj en P. (a.) purpurascens. Eventuale ankaŭ enmetitaj predantoj prezentas danĝerajn minacojn, kvankam neniu nune estas en la Herdinsulo kaj katoj estis formortigitaj el la Makvora Insulo, tiele ke restas "nur" la ratoj, kiuj, tamen, estis observataj ĉe nestoj de P. (a.) purpurascens.
Ordinara karpodako
La nesto situas malalte en arbusto; la ino demetas 5 malhelbluajn ovojn kun disaj malhelbrunaj punktoj.
Imperia tufkormorano
Notoj
<references group=NB/>
Ĉina bambuperdriko
Ĝi estas indiĝena de orienta kontinenta Ĉinio kaj Tajvano, kaj estis enmetita sukcese en Japanio. Ĝi estas unu el la du specioj de la genro Bambusicola, kune kun la Bambuperdriko de Himalajo.
2382 Nonie
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Nonie" en honoro de la filino de Peter Jekabsons, ano de la observatoria teamo.
Magenta petrelo
La Magenta petrelo, Ĉathaminsula petrelo aŭ Taiko (Pterodroma magentae) estas malgranda marbirdo de la genro de petreloj nome Pterodroma.
Ĉina bambuperdriko
La Ĉina bambuperdriko estas pli malgranda ol plej parto de perdrikoj, kaj maskloj estas pli grandaj ol inoj. La brusto kaj dorso estas makulecaj en nigra, bruna kaj krema koloroj, kun nigraj punktoj en flankoj kaj supre. La vizaĝo subokule kaj gorĝo, mentono kaj kolflankoj estas brikoruĝecaj, kun plumbogrizaj areoj superokule (bruneca nuanco en vertico kaj al nuko) kaj suben al supra brusto, ĉirkaŭata de ruĝeca koloro; la ventro estas sablokolora kun tre grandaj nigraj makuloj en flankoj.
Magenta petrelo
La unua specimeno de la Magenta petrelo estis kolektita el la itala ŝipo Magenta la 22-an de julio, 1867, en Suda Pacifiko, mezvoje inter Novzelando kaj Sudameriko. La ligo inter ĝi kaj la supozeble formortinta Ĉathaminsula taiko estis konfirmita nur kiam la unua Taiko estis kaptata ĉe Ĉathaminsulo, Novzelando, fare de David Crockett la 1-an de januaro, 1978. Iam disvastigata en Ĉathaminsulo, la Taiko estas nun limigita en la arbara valo Tuku sudokcidente de la insulo.
Tiu mezgranda petrelo havas brunecgrizajn dorson kaj flugilojn, kies subaĵoj estas brunaj kaj ventro blanka. Ĝi havas nigran bekon kaj rozkolorecajn krurojn. Plenkreskuloj pezas 400–580 g kaj nestumas en nestotruoj 1–3 m longaj sub densa arbaro.
Ĉina bambuperdriko
La dorso havas brunan makulecon sur griza fono kun blankaj punktoj en ŝultroj al flugiloj. La pugo estas grizbruna senmarka. La vosto estas mezlonga kaj pli ruĝeca en eksteraj vostoplumoj. La kruroj estas grizecaj.
Magenta petrelo
Tiu specio estis klasita kiel draste endanĝerita pro supozata populacimalpliiĝo je pli ol 80% dum la lastaj 60 jaroj kaj la fakto ke ĝi estas limigita el nur unu malgranda loko. La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulata je inter 80 kaj 100 maturuloj. En la reprodukta sezono de 2005, la 13 konataj reproduktantaj paroj sukcese elnestigis 11 idojn. Ĝi estas ofte menciita kiel la plej rara marbirdo de la mondo.
La ĉefaj minacoj al tiu specio estas enmetitaj mamulpredantoj, ĉefe katoj kaj ratoj. Oni starigis konservostrategion en la insulo por translokigi idojn al areo kie la ĉefaj minacoj estis nuligitaj nome Sweetwater Secure Breeding Site. Studoj pri aliaj petrelospecioj kiaj la Nordmara pufino, la Vagalbatroso, kaj la Flavbeka pufino, montris ke tiuj birdoj revenas al la loko kie ili elnestiĝis. En 2007, ok idoj estis sukcese translokigitaj kaj elnestigitaj for el la reprodukta loko.
Ĉina bambuperdriko
Tiu specio troviĝas en varmaj arbaraj areoj kaj herbejoj, sed ĝi ne estas tute dependa el bambuo, spite sia nomo. Kiel ĉe aliaj perdrikoj, ili preferas kaŝiĝi antaŭ ol flugi, sed pretas ekflugi se okazas alproksimiĝo, ektimigante persekutantoj per laŭta flugilfrapado. Ties laŭta alvoko, ofte priskribita kiel ki-ko-kŭai aŭ kojukkei (kio estis adoptita kiel japana nomo) estas ripetata kelkajn fojojn antaŭ haltiĝi. Tiu alvoko estas aŭdata pli ol fakte vidata la birdo, kaj kvankam tiu specio estas komuna tra sia limigita teritorio, ĝi estas konsiderata iome kaŝema kaj sekretema.
Spite tio, ĝi estis havata en kaptiveco en Ĉinio dum jarcentoj kaj estis intence enmetita unuafoje en Japanio en 1919 1, kaj poste kun varia sukceso en Havajo, kie ĝi estis listita kiel enmetita birdo ne protektata de la Migratory Bird Treaty Act 2. Ankaŭ enmetita populacio ekzistas en malproksima Iwo Jima 3. Spite ties sukceso en aliaj lokoj, la Ĉina bambuperdriko malaperis el Hongkongo, kaj reenmeta programo en 1961 malsukcesis produkti sukcesan reproduktan populacion 4.
Estas du subspecioj, B. t. thoracicus en kontinenta Ĉinio kaj B. t. sonorivox en Tajvano, kiu estas foje traktata kiel separata specio konata kiel Tajvana bambuperdriko.
TrES-2b
TrES-2b (aŭ Kepler-1b) estas ekstersuna planedo orbitanta la stelon GSC 03549-02811 situanta 718 lumjarojn for de la suna sistemo. En 2011 oni identigis ĝin kiel la plej malhelan konatan ekzoplanedon, spegulante malpli ol unu procentaĵon el la lumo, kiu frapas ĝin. La maso kaj radiuso de la planedo indikas, ke ĝi estas gasa giganto iom simila laŭ konsisto al Jupitero. Tamen, kontraste al Jupitero, TrES-2b situas proksimege al sia stelo, kaj apartenas al la klaso de tiel nomataj "Varmegaj Jupiteroj".
E@I
E@I (elparolu "e-ĉe-i"; oficiala nomo, ia. mallongigo de Edukado ĉe Interreto kaj Esperanto ĉe Interreto) estas politike neŭtrala, neregistara junulara organizo kiu realigas projektojn, kiuj helpas al Esperanto-parolantoj uzi la interreton por tutmonde kunlabori, informi pri Esperanto kaj instrui ĝin. E@I planiĝis en 1999 kaj formiĝis kiel laborgrupo dum same nomita seminario en la jaro 2000; en 2003 ĝi fariĝis faka sekcio de TEJO kaj en 2005 memstariĝis kiel organizo kun jura personeco registrita en Slovakio. La tri ĉefaj agadkampoj de E@I estas krei retpaĝarojn, aranĝi seminariojn kaj informi pri la kunuzeblo de Esperanto kaj interreto por tutmonde komuniki facile kaj rapide. E@I estas membro de Eŭropa Junulara Fonduso kaj de la Civitana Platformo por Multlingveco de la Eŭropa Komisiono. Projektoj de E@I estas finance subtenataj precipe de Esperantic Studies Foundation, de la eŭropuniaj programoj Junularo en ago kaj Tutviva lernado (agentejo EACEA), kaj de aliaj organizoj kaj unuopuloj. La plej konata projekto estas lernu!.
En jaro 2021 la oficejo de E@I translokiĝis al la urbo Nová Dubnica.
Celoj
La vizio de E@I estas paca kaj harmonia mondo en kiu ĉiuj civitanoj povas facile kaj rapide komuniki tutmonde. La ĉefaj celoj por atingi tion estas:
Por atingi la celojn E@I iniciatas kaj subtenas projektojn pri internacia kunlaboro de junuloj, organizas klerigajn kaj kulturajn aranĝojn, rilatajn al la celoj, informas pri graveco kaj utileco de senbara internacia komunikado.
Unu el kernaj kampoj de E@I-agado estas seminarioj. En tiuj seminarioj jamaj aktivuloj trejniĝas kaj spertiĝas pri diversaj manieroj kunlabori kaj uzi la interreton, aperas novaj aktivuloj. Dum la seminarioj renkontiĝas kaj ofte freŝiĝas per novaj membroj teamoj de aktualaj E@I-projektoj, naskiĝas ideoj por novaj projektoj kaj aktiviĝas novaj homoj.
La nomo
La litero "E" en la nomo E@I montras ke la organizo okupiĝas pri Edukado. En pli vasta kunteksto ĝi reprezentas ankaŭ aliajn vortojn: Efikeco, Esperanto, Evoluo, Eŭropo.
La litero "I" en la nomo E@I indikas ke la organizo okupiĝas pri komunikiloj kiel Interreto. En pli vasta kunteksto ĝi reprezentas ankaŭ aliajn vortojn: Interkulturo, Informo, Ideo, Inspiro.
La signo "@" indikas la sinergian efikon de tiuj ĉi du konceptoj, kiu necesas por atingi facilan kaj rapidan internacian komunikadon.
Ofte uzataj liberaj tradukoj de la mallongigo estas "Edukado@Interreto" aŭ "Esperanto@Interreto", sed pro la plursignifeco de la literoj E kaj I oni ekde la memstariĝo de la organizo en la jaro 2005 oficiale uzas nur la mallongigan formon de la nomo "E@I".
Frua periodo (1999-2000)
La ideo pri E@I ekestis la 12-an aŭ la 13-an de novembro 1999, kiam dum neesperantista seminario de junularaj organizoj el landoj ĉe la Balta maro kun kvindeko da partoprenantoj kunvenis la esperantistoj Hokan Lundberg (Svedio), Nastja Koĵevnikova (Rusio) kaj Dovilė Dimindavičiūtė (Litovio). Jam tiam elpensiĝis la nomo "Esperanto@Interreto" kaj ekestis ideo pri esperantista seminario kiu portu tiun nomon. Ĝi okazis de la 16-a ĝis la 22-a de aprilo 2000 en popolaltlernejo Tollare apud Stokholmo en ĉeesto de 21 partoprenantoj el 6 landoj kaj dum ĝi fondiĝis internacia laborgrupo kiu elektis por si la saman nomon. Tiam ankaŭ elektiĝis la retregiono "ikso.net". Henning von Rosen kaj Hokan Lundberg prezentis la vizion de E@I dum la 56-a IJK en Honkongo. Jam tiam ĝi enhavis la proklamon ke "ne eblas tro emafazi la gravecon de ekesto de enretaj, vere funkciantaj lernmedioj, celantaj subteni kaj peri la ekutiligon de la planeda lingvo", kaj ankaŭ deziron ke aliro al kaj interreto kaj planeda lingvo fariĝu homaj rajtoj. La fruan historion de E@I priskribis Hokan Lundberg en aŭgusto de 2003 kaj denove okaze de ĝia 10-jara jubileo.
Ludema periodo (2001-2002)
En 2001 E@I aĉetis la retregionojn ikso.net kaj tejo.org, kreis retpaĝarojn por TEJO, ties Komisiono por Eksteraj Rilatoj (KER) kaj la 58-a IJK (Pato Branco), kaj ankaŭ starigis propran fonduson "E@I" kadre de UEA/TEJO. Dua seminario Esperanto@Interreto, okazigita de la 27-a de oktobro ĝis la 4-a de novembro 2001 en Upsalo (en la gimnazio Katedralskolan ), jam estis multe pli granda kaj profesia kaj gajnis al la organizo novajn kunlaborantojn (rete aliĝis al ĝi 58 personoj, partoprenis 41 el 18 landoj ). La trian seminarion en Ĉaĉak (2002) oni pro kunlaboro kun neesperantistoj faris dulingva (estis uzata Esperanto kaj la angla lingvo).
Labora periodo (2002-2004)
Dum la jaroj 2002-2004 okazis grandaj laboroj pri interretaj projektoj, precipe lernu!, Lingva Prismo kaj Interkulturo. Unua skizo de lernu! prezentiĝis dum la konferenco CALICO 2002 en Davis (Usono) kie de la 26-a ĝis la 31-a de marto 2002 kunsidis la laborteamo de tiu "kurseja projekto de ESF". En aprilo 2003 dum la seminario en Bostono la laborgrupo pliformaliĝis: formiĝis la unua estraro (kvinkapa) kaj verkiĝis unua statuto. Sekve de tio, la 25-an de julio 2003 dum la 59-a IJK en Lesjöfors E@I akceptiĝis kiel faka sekcio de TEJO kaj la saman someron E@I starigis kunlaboron kun ILEI. Dum la sesa seminario en Sarajevo en 2004 ligiĝis kontakto kun ILEI kiu rezultis en serio de seminarioj Flugiloj de Malfacila Vento.
Organiza periodo (2005-2007)
Pro bezono de plia kresko kaj pli facila aliro al eksteraj subvencioj oni decidis doni al E@I juran personecon kaj ĝi estis la 14-an de novembro 2005 registrita kiel civitana asocio ĉe la Ministerio de internaj aferoj de la Slovaka respubliko. En la statuto, kiun verkis la tiamaj gvidantoj kaj aprobis ĝin la membroj de la laborgrupo, pro strategiaj kialoj oni kiel oficialan nomon de la organizo uzis la mallongigon E@I. La 18-an de junio 2005 du aktivuloj de E@I, Hokan Lundberg (tiam ĝenerala sekretario) kaj Sonja Petrović geedziĝis en Beogrado.
Okaze de la 91-a UK en Florenco (2006) produktis E@I en rekorda kvanto de 9.000 ekzempleroj (la posta dua eldono ampleksis pliajn 3.000) la DVD-n Esperanto Elektronike.
Emi Yamamoto
Emi Yamamoto (山本 絵美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2003 ĝis 2004 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
E@I
Organiza periodo (2005-2007)
La 1-an de aŭgusto 2007 estis inaŭgurita nova estraro en kiu kiel prezidanto figuris tiama afergvidanto Peter Baláž. Ankaŭ inter la ceteraj novaj estraranoj troviĝis neniu el la fondintoj kaj fruaj aktivuloj. Du novaj estraranoj, Jevgenij Gaus kaj Peter Baláž, vizitis inter la 2-a kaj la 13-a de aŭgusto laŭ invito de ESF Japanion kaj reklamis tie la agadon de la organizo dum la 92-a UK en Jokohamo. En septembro de 2007 E@I estis akceptita kiel membra organizaĵo de la Eŭropa Junulara Fondumo (European Youth Foundation, EYF).
Profesia periodo (2008-nun)
Dum kelkaj lastaj jaroj E@I pli kaj pli okupiĝas pri grandaj interretaj projektoj, sed fojfoje efektiviĝas ankaŭ grandskala eldona agado. Tiel la 10-an de septembro 2008 aperis kiel senpaga aldonaĵo al la pola tagĵurnalo Gazeta Wyborcza kompaktdisko titolita "Esperanto", mendita de la urbo Bjalistoko (tiam organizonto de la sekva, 94-a UK) kaj produktita de E@I en rekorda kvanto de 364.000 ekzempleroj. . E@I foje okupiĝas ankaŭ pri projektoj ne unuavice esperantistaj sed proksimaj al celoj de la Esperanto-movado, ĉiam kun partopreno de esperantistoj kaj favore al aliaj malpli grandaj projektoj esperantistaj. Tiel ekzemple efektiviĝis en la jaroj 2009-2011 projekto por instrui la slovakan lingvon per interreto, por kiu E@I ricevis subvencion de 256.000 eŭroj de EACEA, la eduka agentejo de la Eŭropa komisiono. Pro siaj projektoj kiuj antaŭenigas lingvolernadon kaj multlingvecon, E@I helpe de EEU fine de la jaro 2012 fariĝis membro de la Civitana Platformo por Multlingveco de la Eŭropa Komisiono kaj ekde la jaro 2013 ĝia reprezentanto partoprenas en ties kunsidoj inter delegitoj de la 29 partoprenantaj eŭropnivelaj civitanaj organizoj.
Kiel bona maniero ricevi novajn laborfortojn kaj kreskigi aktivulojn montriĝis organizado de laborstaĝoj por universitataj studentoj per la programo Erasmus. Post la unuaj spertoj akiritaj de Marek Blahuš en Francio en 2010-2011, dum la somero de 2011 faris sian staĝon en E@I samtempe tri junaj esperantistoj. Tiuj laboris jam en la unua fizika oficejo de E@I, kiun la organizo posedas ekde la 1-a de julio 2011 en Partizánske, laŭ kunlaboro kun ĝiaj urbaj instancoj. Sekvis pliaj staĝantoj, tiel ke ĝis marto 2013 la staĝantoj sume kontribuis al la agado de E@I per proksimume 600 labortagoj. Eksa staĝantino Dorota Rodzianko du monatojn post sia staĝo fariĝis en februaro 2013 salajrata dungito de E@I, jam la dua post Katarína Novotníčková kiu eklaboris en novembro de 2009 lige kun la projekto Slovake.eu. La 29-an de aprilo 2013 E@I estis akceptita kiel gastiganta (kaj sendanta) organizo de Eŭropa Volontula Servo en Partizánske, pro kio ĝi ricevis la ŝancon akceptadi krom staĝantoj ankaŭ stipendiatajn volontulojn (ĝis 30 jarojn aĝajn).
Dum februaro 2012, Peter Baláž, Indrė Pileckytė, Jevgenij Gaus kaj Neringa Gaus entreprenis esploran vojaĝon al Ĉinio kiel reagon al la kreskanta nombro de ĉinaj uzantoj ĉe lernu! kaj por esplori la eblon organizadi tie estonte aranĝon similan al SES. La 15-an de decembro 2012 la E@I-kunordiganto Peter Baláž estis proklamita Esperantisto de la Jaro, ĉefe pro lia agado entreprenita kadre de la organizo (interretaj projektoj, eŭropuniaj projektoj, SES kaj KAEST, eldonaĵoj kaj atento al talentitaj junaj Esperantistoj). Marek Blahuš, okupiĝanta pri komputila lingvistiko en kelkaj E@I-projektoj, elektiĝis la 25-an de aprilo 2013 kiel membro de la Akademio de Esperanto por naŭjara periodo. Meze de majo 2013 E@I prezentiĝis samtempe dum Poliglota konferenco en Budapeŝto kaj kiel invititoj ĉe la 90-a Germana Esperanto-Kongreso en Nurenbergo (aliaj invititaj gast-prelegantoj estis Humphrey Tonkin kaj Martin Haase).
Organiza strukturo
La funkciado de E@I estas regulata de statuto, laŭ kiu la organizon estras tri- ĝis naŭkapa estraro. Aliaj organoj estas la elekta komisiono, la financa komisiono, kaj fine la membraro.
Estraro
La nuna estraro de E@I (en Marto 2015) konsistas el la jenaj personoj: Origine en tiu ĉi estraro membris ankaŭ Judith Meyer, kiu poste demisiis, kaj Jevgenij Gaus.
Dungitoj
Kvankam la agado de E@I dekomence dependas de volontuloj kaj finance la organizo estas plene dependa de subvencioj kaj donacoj, la kurantaj projektoj ebligas al ĝi teni kelkajn plentempajn salajratajn dungitojn, kiuj zorgas precipe pri kunordigo de la laboro kaj administrado.
Staĝantoj kaj volontuloj
Helpe de stipendiaj programoj, E@I komencis en 2010 akcepti staĝantojn – universitatajn studentojn, kiuj en la daŭro de kelkaj monatoj spertiĝas laborante por la organizo, kutime plentempe. Samtempe ilia staĝo enkalkuliĝas ankaŭ kiel parto de ilia universitata studo. Aldone ekde 2013 E@I gastigas ankaŭ volontulojn pere de EVS-programo.
Jen listo de ĝisnunaj staĝantoj kaj volontuloj de E@I:
Oficejo
Ekde la 1-a de julio 2011, danke al subteno de la urbo Partizánske kaj ties urbestro Jozef Božik, E@I disponas pri propra oficejo en ĝia urbocentro kontraŭ la simbola luo de 1 eŭro jare. La unua oficejo havis la surfacon de 60 m² kaj laborlokojn por 5 personoj. En junio de 2013 estis ŝanĝita loko de oficejo ene de la sama konstruaĵo, la oficejo iĝis pli granda kun 100 m² kaj du ĉambroj. Ekde ĝia stariĝo ĉiuj staĝantoj kaj surlokaj aktivuloj de E@I komune laboras tie.
Aranĝoj
Organizado de edukaj aranĝoj estas grava parto de la agado de E@I ekde ĝia fondiĝo - ĝi ja mem en la jaro 2000 ekestis ĝuste dum seminario, kiu portis la titolon "Esperanto@Interreto" kaj estis organizita de TEJO en Stokholmo.
Seminarioj
Precipe en la unuaj jaroj de la funkciado de E@I, trejnseminarioj pri temoj rilataj al edukado kaj interreto havis gravan rolon en la disvolviĝo de la asocio kaj trovado de novaj aktivuloj. En la tempo kiam E@I estis Faka Sekcio de TEJO, ĝiaj seminarioj estis samtempe ankaŭ TEJO-seminarioj.
Somera Esperanto-Studado
Ekde la jaro 2007 E@I ĉiujare aranĝas la renkontiĝon SES. En 2007 ĝi portis la titolon "Slava Esperanto-Studado", ekde 2008 ĝi estas nomata "Somera Esperanto-Studado".
Ceteraj
E@I kunorganizas aŭ alimaniere kontribuas al la kleriga programo de aliaj Esperanto-aranĝoj, ekzemple al la ĉiujara seminario Sabla Printempo okazanta en Ĉeĥio aŭ la Esperanta Vikimanio (okazinta en 2011 en Svitavy). Ankaŭ en la programo de la Universalaj Kongresoj de Esperanto laste aperas kontribuoj de E@I (propraj prelegoj dum la 93-a UK; propra salono dum la 94-a UK; du kontribuoj al la Kleriga lundo kaj organizo de la Terminologia forumo dum la 96-a UK).
Interretaj projektoj
E@I kreis kaj funkciigas plurajn retpaĝarojn, kiuj rilatas al edukado en interreto kaj havas rilaton al Esperanto aŭ lingvoj ĝenerale. Pluraj el la retpaĝaroj estas konstante prizorgataj, kelkaj funkcias sen aktiva prizorgo, kaj kelkaj estis transdonitaj al aliaj organizoj. E@I ankaŭ kiel partnero subtenas personajn iniciatojn de siaj membroj, ekzemple per disponigo de rethotela loko.
Eldonaĵoj
E@I efektivigas ankaŭ propran eldonan agadon, ofte pere de la eldonejo Espero aŭ kunlabore kun aliaj asocioj. Jen la listo de la libroj, kompaktdiskoj kaj DVD-j eldonitaj de E@I: Por kelkaj jaroj E@I preparis ankaŭ disdoneblajn kalendaretojn – enpoŝigeblajn kartojn kun sur unu flanko la demando “Esperanto?” kaj la respondo “www.lernu.net” kaj sur la dua flanko Esperanta kalendareto.
Piana di Monte Verna
Piana di Monte Verna estas komunumo de Italio.
Parnamirim (Pernambuco)
Parnamirim estas municipo en subŝtato Pernambuko, Brazilo. Ĝi estas 392 m sur marnivelo kaj havas 19.568 loĝantojn en 2598,5 km2.
László Farkas
László Farkas
Karrenzin
Karrenzin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Parchimer Umland. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉiuliteraĵo
Ĉiuliteraĵo, aŭ laŭ la greka pangramo, estas frazo entenanta ĉiujn literojn de la skribsistemo de la lingvo uzata, aŭ almenaŭ ĉiujn literojn de ĝia kutima aboco, ekzemple:
Por multaj homoj estas defio konstrui kiel eble plej mallongajn ĉiuliteraĵojn por diversaj lingvoj. Oni distingas inter minimumaj kaj neminimumaj ĉiuliteraĵoj. Minimuma oni nomas ĉiuliteraĵon, en kiu ĉiu litero aperas ekzakte unu fojon.
En la 20-a jarcento oni ofte uzis ĉiuliteraĵojn por testi telegramilojn kaj skribmaŝinojn. Nuntempe tiaj frazoj ĉefe havas funkcion kiel hazarda pleniga teksto en kelkaj programoj, aŭ kiel demonstrilo de tiparoj. En komputiloj, por scii ĉu la ĉapelitaj literoj de Esperanto bone funkcias, oni kutime uzas la «ĉiuĉapelaĵon» eĥoŝanĝo ĉiuĵaŭde.
Serĉado de ĉiulitera frazo uzante komputilon
Trovi laŭleĝajn pangramojn en la ajna lingvo kaj alfabeto helpe de komputilo estas tre malfacila tasko kaj ne estas praktike realigebla. La malfacileco devenas de kombinaĵo de pluraj faktoroj:
Laŭ literkvanto
37-litera, fare de Viktor Aroloviĉ:
38-litera, nekonata verkisto:
41-litera, fare de Marc van Oostendorp:
43-litera, fare de SIBAYAMA Zyun'iti:
45-litera, fare de P. Peeraerts:
45-litera, nekonata verkisto:
47-litera, nekonata verkisto:
49-litera, nekonata verkisto:
50-litera, nekonata verkisto:
52-litera, nekonata verkisto:
53-litera, fare de Aaron Chapman:
53-litera, fare de M. Rauhamaa:
53-litera, nekonata verkisto:
83-litera, nekonata verkisto:
Angle
Famas “La vigla bruna vulpo transsaltas la pigran hundon.”, uzata kiel tiparo-prezenta ekzemplo en la angla versio de Mikrosofta Vindozo, 35-litera:
Tre koncizas “Rapide ondantaj zefiroj tedas bravan Jakĉjon.”, 29-litera: "La kvin boksantaj sorĉistoj saltas rapide"
France
Famas “Portu tiun multjaran viskion al la blonda fumanta juĝisto.”, 37-litera: Oficiale uzata en telekomunikoj “Vidu la gigantan brigon kiun mi priekzamenas apud la varfo.”, 39-litera:
Germane
Famas “Du boksistoj trapelas Evan tra la insulo Sylt.”, 35-litera:
"Franz hastas en komplete malorda taksio transverse tra Bavario.", uzata kiel tiparo-prezenta ekzemplo en la germana versio de Mikrosofta Vindozo, 52-litera: "Dek du grandaj boksistoj postkuras Viktor trans la Sylt-digon"
"Nedeca praktiko de ksilofona muziko turmentas ĉiun pli altan nanon"
Honeoye
Honeoye estas unu el la Fingraj Lagoj de Nov-Jorkio en Usono. La plej granda parto situas en la urbo Richmond sed pli malgranda sudokcidenta situas en la urbo Canadice. La domareto de Honeoye situas tuj norde de la lago.
Ĉiuliteraĵo
Germane
"“Riparu, Ŝvico!” stulte kvakas Jürgen de la pasporto":
Hispane
“Mi volas la elĉerpita buŝo de viton, kivion, ananason kaj efemeran ŝinkon.”, 42-litera:
Itale
“Fabricio vidis Maksĉjon aĉetante ĉe li juton por New York.”, 46-litera:
“Akva tagmanĝo igas vizaĝojn oblikvaj.”, 26 litera (nur italaj literoj):
“Tiu oblikva fezo kovras antaŭe.”, 26 litera (nur italaj literoj):
Ruse
"Vasta elektrizo de sudaj gubernioj donos fortan puŝon al leviĝo de agrikulturo", uzata en KDE, 75-litera:
"Ĉu en densejoj de sudo vivus citruso? Jes, sed falsa ekzemplero!", uzata en GNOME, 42-litera:
"Amas, manĝu pinĉilojn, - ĝemos la urbestro, - brulas la zumo":
"Kuiristo kolerigis pt pinĉilojn per eĥo adiaŭ Jules":
Katalune
„Juna kuiristo, kunportu viskion kun dekkvin hidrogenaj glaci-kuboj, ek!“, 46-litera:
Latine
„Plena je riĉaĵoj kartago prifestis libian triumfon“ fare de Jim Reeds, 42-litera:
Nederlande
Kun la ij-ligaĵo, „korpe plaĉa sed timema pro naĝ-kostumo“, 33-litera:
„La saĝa linko de paĉjo pie rigardis la fortan akvedukton“, 38-litera:
„Sveda eks-gravulo sufiĉe freneza pri kvantum-fiziko“, 40-litera:
Pole
„Kun malofte uzataj literoj„La gardisto puŝis ĵetkubon en quizo de kantado aŭ fakso de lavejoj“, 35-litera „Puŝi la erinacon aŭ ok kestojn da figoj en ĉi tiun boaton“, 32-litera „Venu, ĵetu ĉi tiun nubon malsupren en la botelon“
Portugale
"Blitz arestas eks-kruc-okulan kun falsa ĉeko.": "Gazeta publikigas hodiaŭ mallongan purigan noton ĉe la bazaro." "Juĝisto faras maltan viskion pli malaltan vendan prezon tuj."
Moșnița Veche
Moșnița Veche (hungare: Mosnica, germane: Alt-Moschnitza) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1896 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1199 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1333. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Moșnița Nouă.
Sankta Ildut
Sankta Ildut, (angle Iltud) (latine Hildutus), estas fama sanktulo en Kimrujo kaj Bretonujo. Li instruis plurajn el la sep sanktuloj fondintaj Bretonujon en sia monaĥejo de Llanilltud.
La festotago de sankta Ildut estas la 6-a de Novembro.
Junaĝo
Laŭ Herve Calvez, li naskiĝis je la mezo de la kvina jarcento.
Li estis edukita en la monaĥejo de Budoc en la insulo Lavret, apud Brehat, same kiel Fragan.
Fondinto de la monaĥejo de Llanilltud
El tiu monaĥejo, laŭ la pastro Herve Calvez, multaj monaĥoj foriris por kristanigi Armorikon, kiel sankta Samsono kaj sankta Lunaire, sankta Magloire, sankta Paŭlo Aŭreliano, sankta Tudvalo. Ankaŭ sankta Gildas, la historiisto de la bretonaj sanktuloj, estis edukita tie. Pro tio, Ildut estas nomita « patro de la bretona nacio ». Laŭ la sama aŭtoro, kun sankta Samsono studadis sankta David, kiu estas la nuna sankta patrono de Kimrujo kaj sankta Dubrice, kiu fondis la episkopujon de Landaff en Kimrujo.
Fondinto de la monaĥejo de Inis-Pir
Laŭ Calvez, kelkajn jarojn poste, en la apuda insulo Inis- Pir, la nuna Caldey, Ildut fondis alian monaĥejon, kiu ankaŭ utilis kiel lernejo. La unua abato nomiĝis Peirio. Post lia morto, Samsono estris la monaĥejon. Ofte, monaĥoj, revenante de studado en Romo, haltis tie antaŭ ol reiri al Irlando.
En la nuna cistercia monaĥejo preĝas ankoraŭ hodiaŭ monaĥoj, sur la insulo.
Morto
La aŭtoro Herve Calvez parolas nek pri la loko nek pri la dato de lia morto.
Lokoj nomitaj laŭ Ildut en Bretonujo
En Llann-ildut, kiu hodiaŭ nomiĝas Lanildut, sankta Samsono fondis monaĥejon. Li nomis ĝin tiele pro dankemo al sia profesoro Sankta Ildut. Aber-Ildut estas la nomo de golfeto apude, en kiun enfluas la rivereto Ildut, en Bro-Leon. Tie li albordiĝis antaŭ ol fondi la estontan episkopujon.
Legendo pri sankta Ildut
La pastro Herve Calvez, en la ĉapitro pri la vivo de sankta Paŭlo Aŭreliano rakontas tiun legendon.
En la monaĥejo, la infanoj studadis, kaj laboradis per siaj manoj. La monaĥejo estis proksime de la maro. Ofte la ondoj subakvigis la kulturejojn, kaj tio ĉagrenis la infanojn, kiuj multe laboris. Laŭdire, iun tagon, la knaboj petis de Ildut, ke li evitu la maron subakvigi la teron. En la tago de sizigia tajdo, Ildut iris malalten, enprofundigis bastonon en la sablon, kaj strekis longan linion laŭlonge de la strando. Poste, la knaboj konstruis digon. Fine ili surgenuiĝis kaj preĝis Dion, por ke la ondoj ne plu transiru tiun limon. Kaj laŭlegende Dio aŭdis ilin kaj plenumis la peton. Sur tiu nova poldero kreskadis bonaj legomoj kaj tritiko.
Bedaŭrinde, ĉiutage alvenis birdoj, kiuj manĝis la spikojn kaj laŭvice la knaboj devis gardostari. Iun tagon, Paŭlo endormiĝis. Dum la du sekvantaj tagoj, li ne aŭdacis paroli al Ildut. La trian tagon, li denove vidis la birdojn. Li alvokis siajn amikojn, kaj ĉiuj kune, ili forpelis la birdojn ĝis la pordo de la monaĥejo. Tie Paŭlo diris al Ildut:
- Mi prezentas al vi la ŝtelistojn, kiuj manĝis la spikojn en niaj kampoj. Vi povas puni ilin, kiel vi deziras.