cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weinviertel
La deven-konfirmo "DAC" (latine: Districtus Austriae Controllatus, regiono Aŭstria kontrolata, [disTRIKtus aŭsTRIe kontroLAtus]) por la "Weinviertel DAC" signifas, ke la vino estas tipa ekzemplo de la speco "Grüner Veltliner" kun hel- ĝis verdflava koloro, seka kaj piproaroma gusto kaj devas havi minimume 12 % vinalkoholon.
NGC 4057
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4057, NGC 4065.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malĝojo
Malĝojo estas emocia stato de estado. La difino de malĝojo kaj al la kontraŭa stato, do ĝojo, estas unu de la ĉefaj filozofiaj demandoj. Laŭ laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro simple temas pri "sento malplezura kaj aflikta".
Speciala formo de malĝojo estas funebro, la fortege bedaŭra sento pro morta malapero de estaĵo amata. La psikiatria diagnozo de depresio ligiĝas al sento de malĝojego, sed ankoraŭ pli ofte karakteriziĝas per malagrabla sento de profunda malpleno - ne senti entute pli dolorigas kaj psike malsanas ol senti negativan emocion.
Sapo
Komponaĵo, rezulto de la kemia reakcio sapiĝo, kiun oni uzas por lavi sin, tolaĵojn, ktp. La vorto "sapo" renkontiĝas kiel unue en teksto de Plinio la pli maljuna, romia sciencisto. Jam temas pri produktaĵo farita el sebo kaj cindroj, sed ĝi estis uzita de la gaŭloj por kolorigi siajn harojn al rufo. Longtempe la homoj lavis sin sen uzo de sapo, ekzemple pere de varmega vaporo, kaj la tolaĵojn oni batadis en flua akvo por forigi la malpuraĵojn. La unua vera sapo estis elfarita en Mezopotamio, kaj la epoko de Krucmilito konatigis ĝin al la eŭropanoj.
Nuntempe en la urbo Halepo en Sirio oni plu elfaras sapon el olivoleo kaj natrio (ricevita el cindroj de salikorno), kun aldono oleon el laŭr-bero, kiun oni povas rigardi kiel la plej praava de la nun ekzistantaj sapoj. En hodiaŭa epoko tiu 100% natura sapo, ekĝuas bonfamon ĉe naturama publiko.
Ankaŭ la krucmilitistoj hejmenportis ĝin, kiam ili hejmeniris post la militado en la Sankta Lando.
Post la Dua mondmilito pli kompleksaj kemiaĵoj la detergoj emis anstataŭi ĝin. Sed nun tiuj lastaj suferas kritikojn de la ekologiismanoj.
Proverbo
Ekzistas proverboj pri sapo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Untersee (Bodenlago)
Untersee (en la germana laŭvorte «malsupra lago») estas internacia lago inter Germanio —Baden-Virtembergo— kaj Svisio —kantonoj Thurgau kaj Schaffhausen—.​ Konvencie ĝi estas konsiderata parto de pli granda lago, nome Bodenlago, fakte la plej malgranda kaj orienta parto, dum la plej granda estas la lago Ober. Ĝi estas je altitudo de 395,11 m.s.m.​ kaj havas perimetron de 87 km kaj areon de 62 km², el kiuj ĉirkaŭ 47 km² estas germanaj kaj 13 km² svisaj. Ĝia maksimuma profundeco estas de 45 m kaj la averaĝa de 13 m.​
La limo inter Germanio kaj Svisio trairas la lagon. La lago havas tri partojn —Gnadensee, kun Markelfinger Winkel, nordokcidente; la lago Zeller okcidente (ambaŭ en Germanio) kaj Rheinsee, en la sudo (en Germanio kaj Svisio— kaj ties nura elfluanto estas la Supra Rejno (Hochrhein), kaj ĉefaj alfluantoj estas Seerhein, nome la kanalo kiu konektas ĝin kun la lago Ober, kaj Radolfzeller Aach.
Nehrovec
Nehrovec (Негровець (nehrovec), Негровець (njegrovec), Felsőkalocsa, Negrovec) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Miĵgirja. La hungaroj uzis ankaŭ la nomon Negróc. Ankoraŭ unu vilaĝo apartenas al la municipo.
Situo
Nehrovec situas en valo de rojo. Miĵgirja troviĝas 17 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1463. En 1657 la poloj detruis la vilaĝon. En 1910 loĝis en Felsőkalocsa (felŝOkaloĉa) 1456 da homoj, rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato. Ĝis 1920 Felsőkalocsa apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Nehrovec/Felsőkalocsa. Ekde 1945 Njegrovec apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Bang Jeong-hwan
Vivo
Bang Jeong-hwan post fino de Posung School ekstudis infanan psikologion kaj literaturon en Toyo College en Japanio. Mortis pro reno-malsano.
GLEA
Laboristaj esperantistoj en la Volkshaus de Lepsiko (Leipzig) en 1911 fondis la Germana Laborista Esperanto-Asocio (GLEA), kiu dum sia ekzistado (ĝis 1933) kelkfoje ŝangis sian nomon: Germana Laborista Esperantista Asocio, Laborista Esperanto-Asocio por la germanlingvaj regionoj. Ni tamen ĉiam uzos la mallongigon GLEA.
La nomon Laborista Esperanto-Asocio por la germanlingvaj regionoj ĝi alprenis en 1922 dum la 4-a Asocia Konferenco en Düsseldorf. La asocio etendis sian agadteritorion. Tiujare la nova distrikto Bohemio aperis. Alia motivo por la nomŝanĝo estis la proksimeco al la nova en 1921 fondita internacia laborista organizaĵo Sennacieca Asocio Tutmonda, kiu nur akceptis individuajn membrojn kaj malakceptis apartigon laŭ lando aŭ partio.
Berlino por GLEA ludis gravan rolon aparte post 1929, kiam GLEA - post interna skismo - sin direktis al marksismaj ideoj. Pro la komunista orientiĝo multaj socialdemokratoj forlasis GLEA kaj fondis.laŭ iniciato de Adolf Sproeck (1890–1978), Konrad Deubler (1885–1966) kaj Ludwig Puff (1888–) en 1930 Socialistan Esperanto-Asocion.
GlLEA subtenis la fondon de Internacio de Proletaj Esperantistoj (IPE, 1932 en Berlino).
Jam antaŭe membroj de GLEA subtenis grupiĝojn ene de SAT, kiuj opoziciis al la kurso de Lanti kaj estis proksimaj al Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU), sub la gvido de Ernest Drezen. La organo de tiu opozicio ene de SAT estis la monata gazeto „Internaciisto“, kiu aperis en Berlino. Tie ankaŭ sian sidejon havis la „Interessengemeinschaft für Arbeiterkultur“ (IfA), (Intereso-societo pri laborista kulturo), kiu estis proksima al la Komunista Partio de Germanio.
La asocia oficejo ekde 1930 troviĝis en Berlin, Dircksenstraße 42. Ĝi estis detruita de la nazioj en la jaro 1933. De 1930-1933 la berlinano Wilhelm ("Willy") Wildebrand (esperantigita Vildebrand) estis la prezidanto de GLEA. Post la fondo de Centra Laborrondo Esperanto (CLE) Vildebrand estis la vicprezidanto de la nova organizaĵo de la esperantistoj de GDR. Al la estraro de GLEA ankaŭ apartenis la berlinanoj Ernst Kissler, Alfred Kraushaar, Alice Wiebach (poste Alice Schödl) kaj Adolf Sproeck. Grava aktivulo ankaŭ estis Ludwig Schödl. Krom Willy Vildebrand ankaŭ Alice kaj Ludwig Schödl kaj Alfred Kraushaar aktivadis en GDREA. Adolf Sproeck post la dua mondmilito ludis gvidan rolon en okcidenta Berlino.
Laŭ Detlev Blanke en jubilea libro de Esperanto-Ligo Berlin ĝia oficejo ekde fine de la 1920-aj jaroj situis en Berlino.
Du berlinanoj estis redaktoroj de la organo de GLEA, „[Der] Arbeiter-Esperantist“ ([La] Laborista Esperantisto), nome Adolf Sproeck (7/1922-4/1927) kaj Willy Vildebrand (1/1931-2/1933, lasta eldono).
Gazetoj
Unuopaj distriktoj kaj grupoj de GLEA eldonis proprajn informilojn: Akvobordano (Wasserkante/Hamburg), Nia Sciigilo (Rostock), Ruĝa aktivisto (Leipzig), Instiganto (Ostsachsen), Esperantaj Sciigoj (Dresden), Sendito (Erzgebirge-Vogtland), Nova Vento (Berlin), Informilo (Bayern), Informilo (Niederrhein), Ruhr-Proleto (Ruhrgebiet), Sciigilo (Rhein-Main-Gebiet), La ponto (Saar-Pfalz-Elsaß-Lothringen), Sciigilo (Baden-Württemberg), Nia laboro (Duisburg),
De januaro ĝis oktobro1924 la abonantoj de la malpermesita Sächsische Arbeiter-Zeitung en Lepsiko ricevis anstataŭe la gazeton Völkerspiegel kun raportoj el la tute mondo pri la vivkondiĉoj kaj klasbataloj de la laboristoj.tradukitaj el Esperanto al la germana.
Anarkiisma Federacio (Francio)
Fédération Anarchiste (Anarkiisma Federacio) estas anarkiisma federacio funkcianta en Francio kaj Belgio. Ĝi estas membro de Internacio de Anarkiistaj Federacioj ekde sia establado en 1968. Ĝi eldonas gazeton: Le Monde Libertaire (esperantlingve: La Liberecana Mondo).
Pottenstein (Supra Frankonio)
Pottenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hugo Chávez
Hugo Rafael CHÁVEZ FRÍAS (naskiĝis la  en Sabaneta, mortis la 5-an de marto 2013), estis venezuela politikisto. Ekde 1998 li estis la prezidento de Venezuelo. Li estis reelektita trifoje (2000, 2006 kaj 2012).
Je la 8-a de novembro 2012, dum televida alparolo anoncanta ke li veturos ree al Kubo por urĝa operacio pro la reokazo de kancero, Chávez nomis Nicolás Maduro'n kiel posteulo "se io ajn okazus al mi." Diosdado Cabello, intertempa prezidento post la morto de Chávez ĝis nova balotado, deklaris sian subtenon de la decido.
Biografio
Li estas filo de Hugo de los Reyes Chávez kaj Elena Frías de Chávez. Malriĉaj instruistoj. Li estis ĉefe edukita de lia avino. Li enskribiĝis al militista kariero, por havi ŝancon ludi basbalon, kiun li tre ŝatis. Post altaj militistaj studoj li atingis rangon de subkolonelo.
Post la "Caracazo" (manifestacioj en la urbo Caracaso, kies subpremo de la tiama prezidanto estis tre perforta kaj kaŭzis multajn mortojn en la malriĉa popolo) li komencis grupi kelkajn amikajn oficirojn en sekretan politikan societon.
Je la 4-a de februaro 1992 ili provis puĉon kontraŭ la tiama prezidento. La puĉo fiaskis, kaj li estis juĝata kaj kondamnita al malliberigo.
Post eksigo de la prezidento kaj elekto de alia, la nova prezidento amnestiis lin, kaj li eliris el malliberejo, li estis tiam akirinta grandan popularecon kaj lia eliro el karcero estis salutita de popolaj manifestacioj.
Li tiam kreis laŭleĝan politikan partion kaj komencis agiti.
Li estis elektita unuafoje kiel prezidento la 6-an de novembro 1998. Prezentita per kunligo de plimalpli maldekstraj partioj kondukita de la MVR (Movado por 5-a Respubliko), Chávez venkis gajninte 56% de la voĉdonoj, la plej granda balota plimulto en Venezuelo dum la lastaj 40 jaroj. Samtempe la du tradiciaj partioj "Demokrata Agado" kaj "Copei", kiuj ĝis tiam dividis la povon, disfalis: la duo kune ricevis nur 9%.
Lia unua celo estis krei novan konstitucion. Elektiĝis Konstitucia asembleo, kie estis majoritato de liaj adeptoj. La nova konstitucio de Venezuelo, nomita "Bolivara Konstitucio' estis submetita al referendumo, kaj aprobita de 75% de la voĉdonoj. Do poste okazis denova porprezidenta baloto, kaj je la 30-a de julio 2000 li estis denove elektita, per 60% de la voĉdonoj.
La 15-an de aŭgusto 2004, okazis popol-voĉdonado pri li. La opozicio volis forigi lin i.a. pro lia laŭ ili simpatio al Fidel Castro, sed ĉ. 58 % voĉdonis por Chavez, tiel opozicio fiaskis. La opozicion apogis mone kaj spirite Usono, interne ĉefe la pli riĉaj homoj, la ĉavezmanojn apogis ĉefe la pli malriĉa parto de la loĝantaro, kaj la neblankuloj. Usono agnoskis la rezulton la 17-an de aŭgusto, sed ne gratulis la venkinton.
En decembro de 2006 li gajnis duan proprezidentan baloton per 63% kontraŭ 37% la sia kontraŭulo Manuel Rosales.
En 2007 li planis ŝanĝi la konstitucion de la lando. Post diskuto kaj aldoniĝoj al lia prezentita projekto, tiu ĉi estis prezentita al referendumo. La projekto estis rifuzita de la voĉdonantaro per 51% NE kontraŭ 49% JES. La konstitucio restas do la tiu de 1999. Interalie unu konsekvenco estas, ke lia nuntempa mandato kiel prezidento estas la lasta.
Lia politika agado
Malfacilas meti lin en ian tradician modelon, per la personeco, la agostilo, la idearo, Chávez estas reganto maltipa. El modesta socia deveno, tre religia, li admonas profundan transformadon de la socio kadre de la funkciado kaj skrupula respekto de estantaj institucioj, kiel armilon li svingas dum kunvenoj la Bolivaran Konstitucion. Li ofte citas Kriston kaj Simonon Bolivaron, lian aŭspiciantan heroon.
Ideologie
Sian politikan agadon li enkapsulas sub la nomo "Revolucio bolivarana", kromnomita de kelkaj adeptoj: la Revolución Bonita (la beleta revolucio).
Klek
Klek, serbe Клек, rumane Clec, hungare Bégafő estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Zrenjanin.
Situo
Klek situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Zrenjanin-Rumanio, laŭ maldekstra bordo de Bega.
Historio
Inter 1718-1723 Kanalo Bega pretiĝis inter Temeŝvaro kaj Klek, kiu ebligis la loĝadon en la marĉa regiono. La malnova vilaĝo fondiĝis fare de germanoj en 1766. Pro la oftaj inundoj en 1818 la nova vilaĝo translokiĝis iom fore, kie 168 domoj konstruiĝis. En 1831 pro ĥolero 82 homoj mortis. En 1837 tertremo okazis. En 1910 Bégafő iĝis centro de liverado trajne kaj ŝipe. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Nagybecskerek, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Klek 2959 homoj, (2683 serboj (91 %), 73 rumanoj, 47 hungaroj, 43 ciganoj, 25 jugoslavianoj kaj aliaj).
Georgo de Trebizondo
Georgius Trapezuntius (1395-1486) (naskiĝis en Kreto, en la 4-a de aprilo 1395 - mortis en Romo, en la 12-a de aŭgusto 1486) estis bizanca humanisto, aristotela filozofo, latinisto, helenisto kaj filologo, unu el la pioniroj de la Itala Renesanco. Li plenumis gravan rolon en la disvastigado de la greka lingvo en Italio kaj en la tradukoj de la grekaj klasikaĵoj. En filozofio, li kontribuis akramaniere, kvankam ne ortodokse, al la debatoj inter la platonismo kaj la aristotelismo. Sagaca, brila, klera, granda oratoro, tamen, lia freneza aroganteco kondukis lin al kruela misuzo de lia inteligenteco, kaj ofte al malfeliĉo, necezbezono kaj ekzilo.
Biografio
Laŭ kelkaj fontoj, li venis al Venecio, invitite de la humanisto Francesco Barbaro ĉirkaŭ 1430 por esti lia sekretario; laŭ aliaj fontoj, li alvenis al Venecio por partopreni en la Koncilio de Florenco inter 1438 kaj 1439.
Microsoft Outlook
Microsoft Outlook estas programo por personaj informoj kaj retpoŝtilo de Microsoft. La versio por Macintosh unue nomiĝis Entourage. Ĝi estas parto de la oficejprogramaro Microsoft Office.
Georgo de Trebizondo
Biografio
Li studis la latinan kun Vittorino da Feltre (1378-1446) kaj post tri jaroj li komencis instrui Latinan Beletron kaj Retorikon. Li estis renoma profesoro - inter liaj disĉiploj elstariĝas la granda hispana humanisto Alfonso de Palencia (1424-1492) - tradukisto de Aristotelo, kaj tio vekis la atenton de la papo Nikolao la 5-a, granda admiranto de la filozofo, kiu invitis lin kiel lia persona sekretario.
Microsoft Outlook
Kvankam ĝi estas ĉefe retpoŝtilo ĝi proponas ankaŭ kalendaron kaj organizilon por taskoj kaj kontaktoj.
Georgo de Trebizondo
Biografio
Sed, aliflanke, Georgo estis granda kritikisto de Platono en sia broŝuro "Comparatio Aristotelis Platonis", kaj tio rezultis en akra respondo de Bazilo Besariono. La indignoondo levita kontraŭ si mem kaŭze de lia broŝuro, lin devigis fuĝi al Italio, kie li serĉis protekton de Alfonso la 5-a, kiu lin akceptis en sia napola kortumo.
Post nemulte da tempo, li alvenis al Romo, kie li publikigis latinan gramatikon, kiu fariĝis renoma. Ĝi estis kvazaŭ aktualigita versio de la klasika gvidlibro de la latina gramatikisto Prisciano. Aliflanke, iu antikva traktato pri la principoj de la greka retoriko konkeris al li grandan rimarkindecon, eĉ flanke de siaj antaŭaj kritikistoj, kiuj agnoskis lian kvaliton. Malgraŭ sia erudicio, li morti ege mizere, en Romo, en 1486.
Bodilis
(jen france, bretone Bodiliz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Russ Williams
Russ WILLIAMS (naskiĝis la 4-an de februaro 1962) estas usona esperantisto kiu esperantistiĝis en 2003, kaj aktivis en la loka grupo en Aŭstino, Teksaso kaj organizis la lokan kongresan komitaton por la Landa Kongreso de ELNA en 2005. Ekde decembro de 2005 li loĝas en Vroclavo, Pollando.
Johann Gottfried Piefke
Johano Gotfredo PIEFKE (naskiĝinta la 9-an de septembro 1815 en Skwierzyna, mortinta la 25-an de januaro 1884 en Frankfurto ĉe Odro) estis prusia militmuzikistoj kaj komponisto.
Marentino
Marentino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Sciolze, Moncucco Torinese (AT), Montaldo Torinese, Arignano kaj Andezeno.
Johann Gottfried Piefke
Ankoraŭ dumvive li konsiderinde famkonatiĝis kaj tre verŝajne estas la etimologia radiko de la en Aŭstrio iomete aĉa moknomo "Piefke" por "germano". Ĉar li ĉeestis la batalon ĉe Königgrätz en 1866, kaj dum la sekvanta venkoparado en Gänserndorf li kaj lia frato Rudolf orĥestrodirektante imponis la aŭstrojn pro ilia sinteno rezoluta.
Verkoj
Krom la milita muziko li dediĉis sin al la prilaboro de klasikaj muzikeroj kaj organizis koncertojn. Fama li iĝis per siaj nenombreblaj militaj marŝoj kiel: "Preußens Gloria", "Düppeler Schanzen-Marsch" aŭ "Königgrätzer Marsch".
Libera programaro
Libera programaro estas programaro kiu estas libere uzebla, distribuebla kaj ŝanĝebla laŭ la sekvaj specoj :
Liberan programaron subtenas kaj stimulas la libera programaro-movado. La iniciatinto de tiu movado estas Richard Stallman, kiu fondis organizon Fondaĵo por Libera Programaro (Free Software Foundation) por antaŭenigi ĝin. Ili promesas al ni ke Libera Programaro konservas la kvar suprajn specojn de libereco, por la uzantoj de la programaro.
Historio
Ĉi tiuj liberecoj estis ekde la komenco de la 1960-aj jaroj ĝis la 1980-aj jaroj la regulo en komputiko, ne la escepto. Eĉ la kodo de iuj operaciumoj estis havebla senpage, kaj kun la rajto ŝanĝi, kiu estis malimplicite skribita. Neniu firmao aĉetus komputilon – ili kostis tiam pli ol 20 jaran salajron – akceptante dependon de unu sola fabrikanto.
En 1983, Richard Stallman, anoncis la projekton GNU, dirante ke lin frustris la ŝanĝoj en la kulturo de la komputila industrio kaj inter ties uzantoj. Programara evoluigado por la GNU-mastruma sistemo komencis en januaro 1984, kaj la Free Software Foundation (FSF) fondiĝis en oktobro 1985. La GNU-manifesto klarigas la filozofion de la GNU, la difinon de Libera Programaro, kaj ideojn pri Rajtocedo.
Terminoj
La FSF rekomendas utiligi la esprimon libera programaro prefere ol malfermitkoda programaro ĉar, kiel ili deklaras en artikolo pri la filozofio de libera programaro, la dua esprimo kaj la rilata enmerkatiga kampanjo temas pri teknikaj aferoj, evitante la temon pri libereco de uzantoj. La FSF ankaŭ notas ke Malfermfonteco havas ekzakte unu specifan signifon, nome ke vi povas rigardi la fontkodon. Stallman deklaras ke dum la esprimo Libera programaro povas konduki al du malsamaj interpretoj, unu el ili estas kongrua kun la FSF-difino de libera programaro, do ekzistas almenaŭ ŝanco ke ĝi povus esti ĝuste komprenita, male al la esprimo Malfermfonteco. Stallman ankaŭ deklaris ke pripensi la praktikajn avantaĝojn de libera programaro similas al pripensi la praktikajn avantaĝojn de ne esti mankatenita, en tio ke ne necesas ke individuo pripensu praktikajn kialojn por realigi ke esti mankatenita limigas lian liberecon. Oni iam uzas la francan vorton libre por eviti la ambiguecon de la angla vorto free (libera/senpaga).
Difino
La FSF publikigis la unuan difinon de libera programaro en 1986. Richard Stallman verkis la difinon, kaj ĝi estas ankoraŭ bontenata. (La nombroj komencas je nulo ĉar multaj komputilaj sistemoj uzas nulobazitan numeradon).
Program(ar)o estas libera programaro se ĉiu uzanto de la programaro havas la kvar liberojn:
En la 1990-aj jaroj, aliaj grupoj publikigis siajn proprajn difinojn, kiuj priskribas similan aron de programaroj. Notindas la gvidlinioj pri liberaj programaroj de Debian en 1997.
La BSD-bazitaj mastrumaj sistemoj ne havas siajn proprajn difinojn de libera programaro. Uzantoj de tiuj sistemoj ĝenerale trovas la saman aron akceptinda, sed iam trovas rajtocedon tro limiga. Ili preferas eĉ pli liberan permesilon, kiu permesas al aliaj uzi la programarojn laŭdezire, sen la devo disdoni la fontokodon. La permesiloj de Kerberos, X11 kaj Apache estas esence similaj laŭ intenco kaj realigo.
Makoto Yokohama
Makoto Yokohama (横濱 誠, n. ) estas japana futbalisto.
Libera programaro
Ekzemplo
Por ilustri la principon de la Libera Programaro, kontraŭe al la mallibera programado, oni povas kompari ĝin kun kuirarta recepto:
Laŭ la sama ideo, oni parolas pri libera verko (ekzemple dokumento aŭ muzikaĵo), kiu estas libere videbla, kopiebla, kaj aliigebla de ĉiuj posedantoj de kopio, kiel la teksto en Vikipedio.
Makoto Yokohama
Li futbalis ĉe Mito HollyHock.
Libera programaro
Duuma malliberumo
En la kunteksto de libera programaro, duuma malliberumo (binary blob) estas fermit-fonta nur-duumkoda programo sen publike havebla fontkodo. La esprimo kutime rilatas al fermit-fonta kernmodulo ŝarĝita en la kerno de libera operaciumo, kaj estas foje ankaŭ uzita por kodaĵo funkciante ekster la kerno, kiel ekzemple sistemaj mikroprogramaraj bildoj, mikrokodaj ĝisdatigoj, aŭ uzantlandaj programoj.
László Stromp
László Stromp [ŝtromp], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stromp László estis hungara luterana akademia instruisto.
László Stromp naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio), li mortis la  en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio).
Biografio
László Stromp frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis laŭvice en Reĝa Universitato de Budapeŝto, Pozsony, Halle an der Saale, Lejpcigo, Berlino, Jena. Post siaj studoj li ekinstruis kiel privata instruisto en 1887 en Luterana Teologia Akademio (Pozsony). Li atingis la instruajn rangojn eksterordinara profesoro en 1895, en la sekva jaro ordinara profesoro. Li estis tre aktiva en literaturaj luteranaj rondoj.
Brasschaat
Brasschaat (: [brasĤA:T]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco kaj distrikto (arondismento) Antverpeno.
La Eŭropa ŝoseo 19 vojas proksime.
Flugo 5017 de Air Algérie
Flugo 5017 de Air Algérie (AH5017/DAH5017) estis regula internacia pasaĝera flugo de Vagaduguo al Alĝero en Alĝerio, kiu kraŝis en Malio apud la urbo Gossi la 24-an de julio 2014. La aviadialo McDonnell Douglas MD-80 kun 112 pasaĝeroj kaj 6 stabanoj, funkciigata de la hispana flugkompanio Swiftair nome de la nacia alĝeria flugkompanio Air Algérie, malaperis el la radaraj ekranoj proksimume kvindek minutojn post la ekflugo. Neniu persono supervivis.
Esperanto
Inter la pasaĝeroj de la kraŝinta aviadilo estis Maëna Volant, 24-jara franca esperantistino kaj membro de la komitato de JEFO el Caen, ĵusa partopreninto de kelkaj junularaj Esperanto-aranĝoj en Eŭropo. La prezidanto de TEJO diskonigis la informon en la asocia retpaĝo kaj oficiale kondolencis la familion la 8-an de aŭgusto 2014.
Božidar Milojković
Božidar Milojković — «BAM» (naskiĝinta la 28-an de decembro 1952) en Sremska Mitrovica estas serba aŭtoro de bildrakontoj kaj scenaristo.
Li estas fama pro, interalie, «Acidités de couleur noire» kun Dragan Lazarević kaj Lazar Odanović kaj "Paceri".
Ruca
Ruca estas franca komunumo, en departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Sportoj
Ruca havas tri futbalteamojn, tio esta eksterordinara por komunumeto. Teamo A ludas en Division 2 de Distrikoto de Côtes-d'Armor, kiam teamoj B kaj C ludas en Division 4. Ĉie regas rimarkinda etoso en tiu klubo.
11292 Bunjisuzuki
11292 Bunjisuzuki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Bunji Suzuki, instruiston en altlernejo kaj amatoran astrofizikiston fakigitan pri kometoj. Li esploras pri tiuj-ĉi per instrumentoj de bildigo per spektroskopio kaj du-dimensia polarizado. Li estas ankaŭ gvidanto en eduko kaj scienca popularigo pri astronomio en Japanio.
Gubernio Saladino
La gubernio Saladino aŭ pli laŭ la nuna araba prononco gubernio Salah ad Din (محافظة صلاح الدين, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat Ṣalāḥ ad-Dīn) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ la stato de jaro 2003 ĝi havis proksimume loĝantojn. Administra centro estas la urbo Tikrit, kvankam laŭ la nombro de loĝantoj la plej granda urbo de la gubernio estas Samaro. La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj. Ĝi situas en la centra nordo de la ŝtato, komence nomiĝis laŭ la urbo Samaro, sed pli poste ricevis propran nomon laŭ la mezepoka reganto Saladino.
Distriktoj
La gubernio konsistas el la sekvaj 8 distriktoj:
Zenzizenzizenzike
La zenzizenzizenzike (pli moderna literumado kiel zenzizenzizenzic) de nombro estas ĝia oka potenco. Ĉi tiu termino estis sugestita de Robert Recorde, 16-a jarcenta kimra verkisto de popularaj matematikaj lernolibroj, en lia laboro The Whetstone of Witte, publikigita en 1557.
La vorto estas malmoderna escepte kiel kuriozaĵo; la Oksforda Angla Vortaro havas nur unu citaĵon por ĝi. Ĝi travivas kiel historia kuriozeco.
Les Cowboys fringants
Les Cowboys fringants estas kebekia muzika grupo, kreita en 1994.
Zenzizenzizenzike
La vorto zenzizenzizenzic havas pli multajn literojn z ol ĉiu la alia vorto de la angla lingvo.
8-a de decembro
La 8-a de decembro estas la 342-a tago de la jaro (la 343-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 23 tagoj restas.
Je la 8-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 8-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
NGC 4066
NGC 4066 (aliaj indikoj — UGC 7051, MCG 4-29-8, ZWG 128.8, PGC 38161) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ľutina
Situo
Ľutina situas laŭ traira flankovojo. Sabinov troviĝas je 9, Prešov je 25 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1330 en formo "Lyutute". En 1787 362 vilaĝanoj loĝis en 55 domoj, en 1828 505 vilaĝanoj en 67 domoj. En 1831 pro pesto multaj mortis. En la 18-a kaj 19-a jarcentoj paperofarejo funkciis apud la vilaĝo. Ekde 1852 (oficiale ekde 1855) la konstruita kapelo iĝis grava pilgrimloko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Litinye 597 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Kisszeben, poste - kiel Ľutina - al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ľutina 453 homoj, (435 slovakoj).
Hamŝenida dialekto
Hamŝenida (Հոմշեցի Homŝeci lizu "la Hamŝenida lingvo", turke: Hemşince) estas arkaika okcident-armena dialekto parolata de la orienta kaj norda grupo de hamŝenidoj (Hemşinli), popolo loĝanta en nordorienta Turkio, Abĥazio, Rusio kaj Centra Azio.
Ĝi ne estas tute komprenebla kun la ceteraj armenaj lingvoj kaj dialektoj. Ĝi ne estis skribita lingvo ĝis 1995, kiam lingvisto Bert Vaux dizajnis ortografian sistemon por ĝi surbaze de la turka alfabeto; la armena alfabeto estis uzata de kristanaj enmigrintoj de Hamŝeno, kiuj aludas la lingvon kiel Homŝecma (Հոմշեցմա) en Rusio kaj Abĥazio.
Homŝenida estas parolata lingvo inter la orienta Hemŝinli, ankaŭ konata kiel la Hopa Hemŝinli, kiu loĝas en malgranda nombro de vilaĝoj en la provinco Artvin de Turkio kaj Centra Azio. La Okcidenta aŭ Rize Hamsheni estas parenca, geografie aparta grupo vivanta en Provinco Rize, kiu parolis la homŝenidan ĝis iam en la 19-a jarcento. Ili nun parolas nur turkan kun multaj pruntvortoj el la homŝenida. Tria grupo, la norda Homŝencika, kiu vivas en Rusio, Kartvelio (Abĥazio), Armenio, ankaŭ parolas la homŝenidan.
Homŝenida dialekto havas lingvajn trajtojn, kiuj indikas, ke ĝi apartenas al la okcidenta armena dialekta grupo; tamen, la du estas ĝenerale ne reciproke kompreneblaj. Homŝenida dialekto havas proksimajn ligojn al la armenaj dialektoj antaŭe trovitaj en nordorienta Turkio, precipe en Ĥodorĉur kaj, en plej malgranda mezuro, en Trabzon. Pro ĝia etendita izoleco, homŝenida enhavas multajn arkaismojn, kiuj distingas ĝin de ĉiuj aliaj armenaj dialektoj. La lingvo konservas formojn trovitajn nur en Klasika kaj Meza Armena, kaj samtempe konservas fremdajn (ĉefe arabajn kaj turkajn) gramatikajn kaj leksikajn komponentojn, kiuj estis forprenitaj de moderna armena dum la dudeka jarcento. "Homŝenida tial donas al ni unu el niaj solaj vidpunktoj pri la armena en ĝia "pura "formo", skribis Bert Vaux.
UNESKO klasifikis la homŝenidan dialekton kiel lingvon "sendube endanĝerigitan".
Villafranca de Duero
Villafranca de Duero [biljaFRANka deDŬEro] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Vintero (Tero de Vino, en hispana Tierra del Vino) en la sudokcidento de la provinco. Villafranca de Duero estas komprenebla etimologie kiel Libera Urbo de Doŭro alude al la rivero Doŭro kiu trapasas la teritorion.
Geografio
Ĝi limas norde kun Toro (Zamoro), sude kun Castronuño, oriente kun la rivero Doŭro kaj San Román de Hornija kaj okcidente kun Villabuena del Puente (Zamoro). Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Doŭro.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Oni produktas blankajn vinojn kun protektita devennomo D.O. de Rueda kaj ruĝajn vinojn kun protektita devennomo D.O. de Toro.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Courgenay (Svislando)
Pri la komunumo
Courgenay estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 2136 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Courgenay limas en nordoriento al Alle, en oriento al Cornol, en sudo al Clos du Doubs, en okcidento al Fontenais, kaj en nordokcidento al la distriktĉefloko Porrentruy.
Trafiko
La komunumo sitas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Delemonto trans la montpasejo Les Rangiers al Porrentruy. 3 kilometrojn nordokcidente de la vilaĝo centro situas apud Porrentruy la plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A16. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la fervojlinio de Delemonto al Porrentruy kaj per poŝtaŭtolinio de Porrentruy al Asuel.
Historio
La monolito Pierre Percé (Truigita Ŝtono), kiu datiĝas el la 3-a jarmilo a.K. estas unu el la plej malnovaj homaj konstruaĵoj en Svislando.
La unua dokumenta mencio de Courgenay datiĝas el la jaro 1139 kiel Corgennart. Ek de la 13-a jarcento Courgenay estis posedaĵo de la Princepiskopejo Bazelo. En la 16-a jarcento ĝi estis atribuita al la majorejo Alle de la princepiskopa voktejo Ajoie. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Courgenay apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Courgenay apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Filmhistorio
Courgenay post la Unua Mondmilito fariĝis konata en tuta Svislando pri Gilberte Montavon, servistino en la Hotelo de la Stacidomo (Hôtel de la Gare), kiu rolis kiel soldata patrino por svisaj soldatoj, kiuj dum la milito en Courgenay devis militservi fore de sia hejmo. Hanns In der Gand (artista nomo de Ladislaus Krupski) eternigis Gilberte en sia kanzono La petite Gilberte de Courgenay. Dum la Dua Mondmilito la konata svisa reĝisoro Franz Schnyder faris el la historio de Gilberte patriotan filmon, kiu fariĝis mondfama kaj unu el la plej sukcesaj svisaj filmoj entute.
Duolingo
Duolingo estas senpaga retejo kaj aplikaĵo por lernado de lingvoj. La retejo estis oficiale lanĉita je la 19-a de junio 2012. La ĉefa kreanto de paĝo estas Luis von Ahn, kiu ankaŭ estas la fondinto de la firmao reCAPTCHA, kiu estis vendita al Google en 2009.
Nuntempe la paĝo ekzistas en la angla, germana, itala, hispana, portugala, franca kaj rusa lingvoj. Oni povas lerni la hispanan, francan, italan, germanan, portugalan, nederlandan, irlandan, svedan, danan, turkan, norvegan, ukrainan, katalunan, grekan, kimran, rusan, vjetnaman, hebrean, polan, rumanan, gvaranian, japanan, svahilan, altvalirian, hindian, ĉeĥan, klingonan, indonezan, navahan, havajan, Esperanton kaj anglan lingvojn. Kvankam multaj lingvoj ankoraŭ estas nur lerneblaj per la angla, du (la gvarania kaj kataluna) nur estas lerneblaj per la hispana. kursoj por la araba, jida, haitia, finna, kaj latina estas kreataj. Krom la reta versio ekzistas ankaŭ versio por iPhone kaj poŝtelefonoj kun Androjdo.
En januaro 2014 Duolingo havis 25 milionojn da uzantoj, el kiuj la duono aktivis. Ĝis majo 2016 tiu nombro kreskis ĝis 120 milionoj da uzantoj ; la nombro de aktivaj uzantoj ne estas tie indikita. En marto 2020, la kursoj en Duolingo por lerni Esperanton havis 2.8 milionon da uzantoj.
Kiel ĝi funkcias
La edukado funkcias tiel, ke ĉiuj uzantoj havas "lingvan arbon" kun "branĉoj", kiuj signifas unuopajn temojn - iam temas pri verboj, iam pri adjektivoj, iam pli pri gramatiko aŭ pri temaj vortoj (ekzemple bestoj aŭ manĝaĵoj).
Ĉiu temo konsistas el diversa kvanto de lecionoj, iam temas pri du lecionoj, iam estas eĉ 10 lecionoj. En ĉiu leciono havas uzanto tri vivojn (komence eĉ kvar) - koretojn. Ĉiu leciono enhavas 20 tasketojn. Se oni faras eraron, oni perdas unu koreton. Se la eraro ne estas tro granda, oni povas ankoraŭ korekti ĝin kaj gajni duonon de koreto.
Por ĉiu sukcesa leciono en ĉiu temo oni gajnas 10 poentojn kaj aldone maksimume 3 bonusajn poentojn, se la uzanto kompletas lecionon sen perdo de koretoj.
Lecionojn eblas ĉiam ajn laŭ bezono ripeti. Eblas ankaŭ elekti, ke vi volas ripeti nur vortojn de unu leciono aŭ nur unu konkretan vorton. Tiam oni ja gajnas nur 2 poentojn. Se oni ja estas pli kuraĝaj, oni povas ripeti plej malmulte konatajn vortojn (tiuj vortoj estas elektataj per Duolingo mem laŭ tio, kiom multe la uzanto konas tiujn vortojn) pli rapide per tempe-limigita leciono kaj tiukaze gajni eĉ 20 poentojn (komence estas 30 sekundoj kaj se oni sukcesas, oni gajnas pli da tempo por respondi).
Laŭ kvanto de gajnitaj poentoj ĉiu uzanto estas en certa nivelo kaj tiel oni povas pli facile kompari progreson de aliaj uzantoj.
Strukturo de lecionoj
En ĉiu leciono povas aperi jenaj ekzercoj:
Aliaj lingvoj
En oktobro 2013 estis lanĉita "lingva inkubatoro", per kiu oni povas krei novajn lingvajn kursojn.
Komparado kun aliaj uzantoj
Duolingo ofertas eblecon "sekvi" aliajn uzantojn kaj vidi ilian progreson, kiom da poentoj oni jam havas, kiom da vortoj oni jam konas.
Novigoj
De tempo al tempo kreantoj de Duolingo prezentas iun novigon - en decembro 2013 oni prezentis tri novajn branĉojn - tiuj ne estas devigaj, sed ofertas lerni idiomojn.
Tradukservo
Duolingo kunlaboras kun multaj kompanioj, kiuj bezonas tradukojn kaj pagas por ili. Uzantoj de Duolingo poste proponas kaj revizias tradukojn. Origine la tradukado estis deviga parto de preskaŭ ĉiu "branĉo", sed nuntempe tio jam ne plu estas necesa kaj do tiuj, kiuj volas nur lerni lingvon, ne bezonas iri tra tiu ĉi parto.
Kurso por anglalingvanoj
Ekde novembro 2014 estis kreata Esperanto-versio (por anglaparolantoj), kies beta-versio publikiĝis la 28-an de majo 2015. La 21-an de aŭgusto 2015 registriĝis ĉe la Esperanto-kurso la 100 000-a kursano, en aŭgusto 2016 jam la 485 000-a. En marto 2017 estis registritaj pli ol 600 000 kursanoj.
La iniciatinto de Duolingo, Luis von Ahn, en prelego flanke menciis en 2012, ke homoj petadas Esperanto-kurson. Kiam poste en marto kaj majo 2014 estis voĉdonadoj, kiu lingvo aldoniĝu, Esperanto ricevis unue la duan, poste la unuan lokon de dezirataj lingvoj. Do Duolingo decidis la aldonon de Esperanto kaj en septembro 2014 internacia teamo sub gvido de Chuck Smith kaj Ruth Kevess-Cohen komencis adapti la Duolingo-kurson al Esperanto. Tiu kurso estis taksita kiel turno-punkto por la Esperanto-movado. En marto 2020, la kurso havis 1.6 milionon da uzantoj.
Kurso por hispanalingvanoj
La 26-an de oktobro 2016 aperis kroma kurso Esperanto por hispanlingvanoj (beta versio). Ĝi estas havebla oficiale en normala versio ekde junio 2017. En marto 2020, la kurso havis 781 mil uzantojn.
Kurso por portugalalingvanoj
La kurso de Esperanto por portugallingvanoj aperis en beta-fazo en la 14-a de majo 2018. En marto 2020, la kurso havis 376 mil uzantojn.
Kurso por franclingvanoj
La kurso de Esperanto por franclingvanoj aperis en beta-fazo la 14-an de julio 2020.
Estontaj kursoj
La kurso por ĉinlingvanoj estas anoncita por la 22-a de septembro 2020.
Estas planitaj ankaŭ kursoj por ruslingvanoj, por germanlingvanoj, ktp.
Akademia kunlaboro
Post iniciato de Anna Löwenstein, estas oficiala kunlaboro kun sekcio Lerniloj de la Akademio de Esperanto. Multaj frazoj en la kursoj (en la angla kaj la hispana) estas voĉregistritaj de Francis Soghomonian.
Statistiko pri lernantoj laŭ lingvoj
Kursoj por parolantoj de la angla. Lanĉodato por la unuaj lingvoj (hispana, franca, germana) estas la fina versio (post "privata" beta-versio; ĉe postaj lingvoj por la beta-versio).
La tabelo montras en la kolumnoj kresko, ke Esperanto progresas per simila ritmo kiel la ukraina, duone tiel rapide kiel la norvega kaj la dana kaj per triona rapideco de la sveda, nederlanda, turka kaj irlanda. Longavide Esperanto eble stabiliĝos ĉe duona procento de ĉiuj fremdlingvo-lernantoj ekde la angla lingvo.
Laŭ informoj ĉe "Duolingo incubator", en aŭgusto 2017 estis 977mil aliĝintoj al la kurso "Esperanto por angloparolantoj" kaj 186mil al la kurso "Esperanto por hispanparolantoj", do sume pli ol 1 miliono da eklernintoj de Esperanto.
Velká Bučina
Velká Bučina estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Velvary en distrikto Kladno. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Velvary. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.
Personecoj
Naskiĝis ĉi tie Horymír Sekera (16-a de aprilo 1927 – 2-a de septembro 2015), hokea ludanto kaj poste ankaŭ trejnisto de hokea klubo de Pardubice.
Turnu Roșu
Turnu Roșu estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Nový Dvůr (Bor)
Nový Dvůr estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Bor. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Ranschbach
Ranschbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nový Dvůr (Bor)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1593.
Ranschbach
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Landau-Land.
20304 Wolfson
20304 Wolfson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jayne Frances Wolfson, finalistino en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Byram Hills High School de Armonk (Nov-Jorkio, Usono).
Hispaniola baktriso
Hispaniola baktriso (Bactris plumeriana) estas specio de palmo, endemia de Hispaniolo. Oni trovas tiun neotropisan specion en la hispaniolaj humidaj arbaroj.
Laŭ Salzman kaj Judd B. plumeriana konstituas kladon kun B. jamaicana kaj B. cubensis, la aliaj baktrisaj specioj de Grandaj Antiloj.
5737 Itoh
5737 Itoh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Koyo Kawanishi kaj Toshiro Nomura elde la observatorio de Minami-Oda, apud Kamikaŭa en gubernio Hjogo (Japanio)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kazuyoshi Itō, kiu faris pli ol 1000 astrometriajn observojn de asteroidoj kaj kometoj, kaj malkovris la asteroidon 6879 Hjogon.
Yoshio Kitagawa
Yoshio Kitagawa (北川 佳男, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagawa Express Osaka, Mito HollyHock, ALO's Hokuriku kaj Roasso Kumamoto.
39791 Jameshesser
39791 Jameshesser estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la interna asteroida zono, do de la Hungaria familio, malkovrita la de la kanada astronomo David D. Balam elde la Dominia Astrofizika Observatorio en Saanich (Brita Kolumbio, Kanado).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de James E. Hesser,  anstataŭiganta direktoro de la Instituto Herzberg pri Astrofiziko kaj ricevinto en 1997 de la Premio Michael Smith por la Promocio de la Sciencoj, kiu kontribuis al la studo pri atoma kaj molekula spektroskopio, rapide variantaj degeneraj steloj,  kaj kemia evoluo en la Lakta Vojo kaj najbaraj galaksioj.
Maretto
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Leonardo da Cutri
Giovanni LEONARDO Di Bona DA CUTRI (Cutro, 1542 - Cutro, 1597) estis eminenta itala ŝakludisto, ankaŭ konata kiel Il Puttino (en la italia, "la malgranda knabo"). Kvankam titolo de grandmajstro ankoraŭ ne ekzistis, oni konsideras lin kiel unu el la du plej bonan ŝakiston en la tuta mondo, je ĉirkaŭ 1575, kune kun Paolo Boi
8939 Onodajunjiro
8939 Onodajunjiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Junjiro Onoda, direktoro de la programo de satelitaj lanĉiloj Mu de la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco. Li ankaŭ gvidis la mekanisman kaj strukturan disvolvon de multaj japanaj sciencaj
24376 Ramesh
24376 Ramesh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vinayak Ramesh, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri komputado. Li estis lernanto ĉe la Oak Ridge High School de El Dorado Hills (Kalifornio, Usono).
Misuro
Misuro nomiĝas
ASEAN
Asocio de Sud-Orient-Aziaj Nacioj (ASOAN, angle Association of Southeast Asian Nations, ASEAN ) estas interregista organizo kaj politika, ekonomia, kaj kultura asocio partoprenata de dek landoj el Sud-Orienta Azio. Ĝin fondis la 8-an de aŭgusto 1967 en Bangkoko (Tajlando) kvin landoj (nome Indonezio, Malajzio, Filipinoj, Singapuro, kaj Tajlando), dum la malvarma milito, por kontraŭi la komunismajn agadojn, plibonigi la ekonomian kreskon, la socialan progreson, kaj la socikulturan evoluadon inter siaj membroj, kaj stabiligi la regionon. Hodiaŭ, ĝi celas kunagadon (ekzemple por solvi regionajn problemojn havigante mekanismon por ke membraj landoj turnu sin al pacaj rimedoj, aŭ por havi pli da forto dum internaciaj interparoladoj). Post la fondo la asocia membreco etendiĝis por inkludi Brunejon, Birmon, kaj la iamajn komunismajn landojn Kamboĝon, Laoson, kaj Vjetnamion. ASEAN estas oficiala observanto ĉe Unuiĝintaj Nacioj.
Ĝia generala sekretariejo estas en Ĝakarto (Indonezio). La flago estas malhelblua kun centra ruĝa cirklo kiu enhavas flavan simbolon de stlizita fasko da cerealoj, eble rizo kiel ofta manĝo- kaj enspezo-rimedo. La proparolanto estas Rodrigo Duterte, kiel prezidento de Filipinoj kaj Ĝenerala Sekretario estas Lê Lương Minh, kiel diplomato el Vjetnamio.
ASEAN kovras terareon de 4.4 milionoj de kvadrataj kilometroj, nome 3% el la totala terareo de la Tero. La teritoriaj akvoj de ASEAN kovras areon de ĉirkaŭ tri fojojn pli granda ol ties teran parton. Membraj landoj havas kombinitan loĝantaron de proksimume 625 milionoj da personoj, nome 8.8% el la tutmonda loĝantaro. En 2015, la kombinita Malneta enlanda produkto de la landoj de la organizo estis kreskinta al pli ol 2.6 bilionoj da usonaj dolaroj. Se ASEAN estus unusola ento, ĝi rangus kiel la sesa plej granda ekonomio en la mondo, post nur Usono, Ĉinio, Japanio, Barato kaj Germanio. ASEAN kunhavas terajn landlimojn kun Barato, Ĉinio, Bangladeŝo, Orienta Timoro, kaj Papuo-Nov-Gvineo, kaj marajn landlimojn kun Barato, Ĉinio, Palaŭo kaj Aŭstralio. Kaj Orienta Timoro kaj Papuo-Nov-Gvineo estas apogitaj de kelkaj membroj de ASEAN por ties membreco en la organizo.
ASEAN establiĝis kiel platformo por azia integrado kaj kunlaborado, laborante kun aliaj aziaj landoj por helpi unuecon, prosperecon, disvolvigon kaj elteneblecon de la regiono, same kiel por laborado al solvoj de konfliktoj kaj problemoj en la regiono. Kvankam ĉefe fokuse al landoj de Azio-Pacifiko, ASEAN establis ankaŭ komunikadon kun aliaj mondopartoj, por pli bone helpi la tutmondajn pacon kaj stabilecon. La organizo havas ĝenerale tutmondan reputacion defendi la bonan volon kaj diplomation inter landoj, evitante unupartiajn opiniojn aŭ decidojn, kaj defendante la principon de Ne-Interferado.
Celoj
Laŭ la ASEAN Deklaro, la celoj de ASEAN estas la jenaj:
Fondo
ASEAN estis antaŭata de organizo formita en 1961 nomita Asocio de Sudorienta Azio (ASA), nome grupo konsistanta el Filipinoj, Malajzio, kaj Tajlando. ASEAN mem estis kreita la 8an de Aŭgusto 1967, kiam la Ministroj pri eksteraj aferoj de kvin landoj: nome Indonezio, Malajzio, Filipinoj, Singapuro, kaj Tajlando, subskribis la Deklaron de ASEAN, plej ofte konata kiel Bankoka Deklaro.
La kreo de ASEAN estis okazigita per komuna timo al komunismo, kaj sopiro al ekonomia disvolviĝo.
ASEAN kreskis kiam Brunejo iĝis ties sesa membro la 7an de Januaro 1984, apenaŭ unu semajnon post akiro de sendependeco.
Etendo kaj plia integriĝo
ASEAN atingis pli grandan interkonsenton en la mezo de la 1970-aj jaroj sekve al la ŝanĝiĝema ekvilibro de povo en Sudorienta Azio post la fino de la Vjetnama Milito. La dinamisma ekonomia kresko de la regiono dum la 1970-aj jaroj plifortigis la organizon, kio ebligis al ASEAN adopti unuigitan reagon al la vjetnama invado de Kamboĝo en 1979. La unua pintokunveno de ASEAN, okazinta en Bali, Indonezio, en 1976, rezultis en interkonsenton de kelkaj industriaj projektoj kaj la subskribo de Traktato de Amikeco kaj Kunlaborado, kaj Deklaron de Interkonsento. La fino de la Malvarma Milito inter Usono kaj Sovetunio ĉe la fino de la 1980-aj jaroj ebligis ke la landoj de ASEAN plenumu pli grandan politikan sendependecon en la regiono, kaj en la 1990-aj jaroj ASEAN aperis kiel ĉefa voĉo en aferoj pri regiona komerco kaj sekureco.
La 28an de Julio 1995, Vjetnamio iĝis la sepa membro de ASEAN. Laoso kaj Birmo aliĝis du jarojn poste la 23an de Julio 1997. Kamboĝo estis enironta samtempe kiel Laoso kaj Birmo, sed ties enirado estis prokrastita pro la luktoj en la interna politiko de la lando. Ĝi poste aliĝis la 30an de aprilo 1999, sekve al la stabiligo de ties registaro.