cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Julián
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3343 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2962 scipovis legi kaj skribi kaj 371 viroj estis analfabetoj. Do 11.1 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4643 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4152 sciis legi kaj skribi kaj 476 virinoj estis analfabetoj. Do 10,25 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en San Julián vivis 12012 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,008 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Halastó
Halastó [halaŝtO] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La loknomo estas hungare: fiŝlago.
László Darvas
DARVAS László [darvaŝ laslo] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Ghelința la 9-an de marto 1941.
Halastó
Situo
Halastó situasas for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero, estas nur flankovojoj al la proksimeco. Körmend troviĝas 11, Szombathely 36, Budapeŝto 216 km.
László Darvas
Kariero
Inter 1963 kaj 1999 li estis ano de la Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház.
Halastó
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1236. La komunumo ricevis sian nomon pri la apuda artefarita fiŝlago. La loĝantaro okupiĝas ankaŭ pri vinberokulturo.
En Halastó migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
La komunumo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al Sankta Miĥaelo. Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
Kálmán Rajkai
Kálmán Rajkai, laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Rajkai Kálmán László estas hungara biologo, profesoro, membro (korespondanta (2016) de Hungara Scienca Akademio.
Kálmán Rajkai naskiĝis la  en Budapeŝto.
Benedict Daswa
Benedict DASWA (naskita en la en Mbahe / Provinco Limpopo, mortinta la  samloke) estis sudafrika instruisto kaj lernejestro. Li mortis kiel martiro de kredo mortigite de bando de furiozigitoj, ĉar li rifuzis kunlabori kun ili kaj kunfinanci iliajn superstiĉojn. Lia martireco estis konfirmita en 2015, la beatigo okazis en la 13-a de septembro 2015 fare de la itala kardinalo Angelo Amato. Ĝi estis ankaŭ la unua beatigo de sudafrikano.
Vivo
Bakali Daswa, kiel estis lia naskiĝnomo, estis el la tribo de la Lemba-oj. Li okupiĝis pri la gregoj de sia familio kaj nur poste frekventis la bazlernejon. Post la morto de la patro li eĉ devis interrompi la studojn por perlabori la vivon de la familio.
Ovio
Ovio (Ovis) estas genro de mamuloj el la ordo de parhufuloj, familio de bovedoj, al kiu apartenas ŝafo.
Benedict Daswa
Vivo
Per amiko de Johanesburgo li konatiĝis kun katolikismo. Post du jaroj da katekisma instruado li ricevis la bapton kaj eknomiĝis Benedikto. Li iĝis membro aktiva en la paroĥejo. Li estis instruisto kaj katekisto kaj ŝatis precipe la laboron kun junuloj. Samtempe li engaĝiĝis pri familioj kun financaj problemoj. Li estis tre respektita en la komunumo loka, estante plena de honesteco, sincereco kaj integreco. Li ankaŭ antaŭenpuŝis la konstruon de la unua preĝejo en la regiono kaj iĝis lerneĵestro finfine.
Renaat Landuyt
Renaat Julien Landuyt (Ipro, 28-a de januaro 1959) estas belga politikisto de la socialisma sp.a.
Ovio
Specioj
Estas almenaŭ ok ŝaf-specioj:
Benedict Daswa
Martiro
En novembro 1989 tempestoj estis taksitaj de la lokanoj kiel puno de la dioj. En januaro 1990, okaze de novaj tempestegoj, la olduloj malferme deklaris ke ili estiĝis per magio. Tial ili postulis impostopagon de ĉiuj vilaĝanoj por sukcesa farado de la repaciĝritoj. Daswa ne pagis deklarante ke temis pri normala natura fenomeno. Pro tio oni verŝis sur lin akvon bolantan antaŭ murdi lin per ponardopikoj. Liaj lastaj vortoj estis: "Dio, akceptu mian spiriton en Viajn manojn!".
Ovio
Taksonomio
Linneo klasigis la aldomigitajn ŝafojn en 1758 en la specio Ovis aries. Kiam poste oni pruvis ke la nunaj aldomigitaj ŝafoj apartenas al la sama specio kiel ties natura praulo, la azia muflono klasigita kiel Ovis orientalis (orienta ŝafo), oni devis atribui ununuran sciencan nomon por ambaŭ. Ĝenerale en tiaj kazoj oni aplikus la principon de antaŭeco uzita en la scienca nomenklaturo, kiu regulas ke restu kiel specifa nomo tiu dekomence registrita, tiukaze aries. Sed la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo decidis en 2003 en la opinio 2027 ke la ŝafoj, same kiel aliaj 17 aldomigitaj specioj, devis esti nomigitaj laŭ ties natura varianto, tiukaze Ovis orientalis, por eviti la paradokson ke la antaŭaj stirpoj, nome la naturaj, estu nomigitaj kiel subspecioj de siaj posteuloj. Tiele la specifa nomo kiu restis por la hejmaj ŝafoj, muflonoj kaj urialoj estas Ovis orientalis, dum restis la termino aries kiel trinoma nomo kiu aludas al la hejma subspecio.
Renaat Landuyt
Biografio
Renaat Landuyt studis juron kaj filozofion ĉe la Katolika universitato de Loveno.
Tutlande konata li iĝis en 1997 kiel raportanto de la parlamenta esplorkomisiono pri la Dutroux-afero. En 1999 li iĝis ano de la flandra registaro, respondeca pri laboro kaj turismo.
Post la eŭropaj kaj flandraj balotoj de 2004 la funkcioj de la belgaj registaroj estis rearanĝitaj. Landuyt iĝis ano de la federacia registaro, respondeca pri trafiko.
Ekde 2008 Renaat Landuyt denove aktivis kiel advokato en Bruĝo kaj kiel federacia parlamentano.
Ĉe la lokaj balotoj de 2012 Landuyt estis kandidat-urbestro por la sp.a. Kun eta plimulto li venkis la kontraŭkandidaton de kristandemokrata CD&V, Dirk De fauw, kaj ekde 2013 iĝis urbestro de Bruĝo. Kiel urbestro, li ankaŭ iĝis prezidanto de la Marhaveno de Brugge (Zeebrugge)
Post la flandraj balotoj de la 25-a de majo 2014 li denove iĝis ano de la Flandra Parlamento.
Paulus Antonius Schendeler
Paulus Antonius SCHENDELER (sĥendeler) (nask. la en 's-Hertogenbosch, mortodato nekonata, tamen post 1936) estis nederlanda instruisto ("profesoro") de geografio en komerc- kaj reallernejo.
Lielupe
La Lielupe ekestas per kunfluo de du riveroj, kiuj ambaŭ fontas en Litovio: la Mēmele (litove Nemunėlis) en la nordoriento de Litovio kaj la Mūsa (litove Mūša) en la nordokcidento. Ekde la kunfluo de la du riveroj ĝis la Golfo de Rigo, la Lielupe havas longon de 119 kilometroj, sed de la fontoloko de la Mūsa respektive Mūša ĝis la Golfo de Rigo temas entute pri 310 kilometroj.
Urboj trafluataj
La sekvaj urboj de Latvio troviĝas borde de la rivero:
Paulus Antonius Schendeler
Esperanta agado
Schendeler estis esperantisto de 1909. Li verkis propagandajn artikolojn kaj gvidis kursojn. Speciale li okupis sin pri unueca elparolo de Esperanto kaj publikigis pri tiu temo bone fundamentitajn artikolojn. Schendeler redaktis la gazeton „Semereto“ en 1916 kaj eldonis sub la sama titolo detalan kurson. Li verkis lernolibron, ekzameno-sinprovilon kaj lernilon por lernejo. De 1921 (7a Kongreso de la katolikaj esperantistoj en Nijmegen, Nederlando) ĝis minimume 1929 li servis kiel ĝenerala sekretario de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE).
Gádoros
Gádoros [gAdoroŝ] estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Orosháza. La loknomo signifas: vestiblo aŭ koridoro en la historia hungara lingvo.
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Szentes-Orosháza.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, bronzepoko, de sarmatoj kaj avaroj. La unua mencio devenis el 1436. La vilaĝo senhomiĝis dum la tataroj en 1241 kaj poste dum la turkoj en la 17-a j.c. Ĝi refondiĝis en 1826 havanta la nomon Bánfalva ĝis 1901.
Róbert Berény
Róbert BERÉNY [berEnj], hungare Berény Róbert estis hungara pentristo, afiŝisto kaj grafikisto, altlerneja instruisto.
Gádoros
Vidindaĵoj
Preĝejoj luterana en 1838, katolika en 1844, kalvinana en 1929 konstruiĝis.
Famuloj
En Gádoros naskiĝis:
Róbert Berény
Vivo
Róbert Berény naskiĝis en Budapeŝto la 18-an de marto 1887, li mortis en Budapeŝto la 10-an de septembro 1953.
Róbert Berény lernis pentradon en Budapeŝto ekde 1904, poste en Parizo en Académie Julian. Tie li konatiĝis kun Henri Matisse kaj Paul Cézanne. En 1909 li aliĝis al Okopo (artista grupo). En 1919 li apogis la komunistojn dum erao de Hungara Sovetrespubliko. Lia plej fama afiŝo estas "Prenu armilon!". Poste li migris al Berlino, kie li vivis ĝis 1926. Hejmenveninta en la 1930-aj jaroj li sekvis Karolon Ferenczy kaj la ceterajn pentristojn de Artkolonio de Nagybánya. En 1948 li instruis en la Belarta Altlernejo de Budapeŝto.
Li ekspoziciis en 1906 en Parizo, 1911 (la sekvaj en Budapeŝto), 1928, 1935 kaj en 1963 (post la morto).
Acreúna
Acreúna estas brazila municipo de la subŝtato Gojaso. Laŭ IBGE, ĝi havis, en 2007, 18.553 loĝantojn.
Geografio
Ĝi situas je 153km de la ĉefurbo Goiânia.
Historio
La urbo estis konstruita ĉe la aŭtovojo BR-060 (kiu ligas Goiânia-n al brazila subŝtato Acre ). Ĝia nomo "Acreúna" (oni legas 'akreuna') estas pro la fakto, ke antaŭe la urbo apartenis al Paraúna, kaj per kunigo de "Acre" (de la nomo de subŝtato) kaj "úna" (finaĵo de Paraúna), oni kreis novan nomon al la urbo.
(111245) 2001 XE3
(111245) 2001 XE3 estas malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:11 kun Marso.
Ĝia tre discentra, tre klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,39206 astronomia unuo, tie estas 58,651 milionoj da km.
Sklabiňa
Sklabiňa (hungare Szklabinya [sklabinja]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Sklabiňa situas laŭ traira flankovojo.
Burgo
Supozeble la burgo konstruiĝis en la 13-a jarcento (en 1258 jam menciita, kiel "Sklabonya"). De 1320 ĝis la 18-a jarcento la burgo estis administrejo de Turóc. Ĝi bruldetruiĝis en 1436, sed en 1605 pro la turkoj oni faris pli forta la burgon. En 1644 Georgo Rákóczi la 1-a, en 1704 Francisko Rákóczi la 2-a okupis ĝin. Baldaŭe ĝi trakonstruiĝis je burgo. Baldaŭe ĝi forlasiĝis kaj en 1944 la faŝistoj bruldetruis ĝin pro nelegala agado de partizanoj.
Vilaĝo
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1242 en formo "Zklabonya" apartenanta al la fortikaĵo, sed ĝi estis ankaŭ bienocentro. En 1715 22 familiojn pagis impostojn. En 1785 571 vilaĝanoj loĝis en 87 domoj, en 1828 587 vilaĝanoj loĝis en 86 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szklabinya 609 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 partizanoj agadis en la proksimeco. En 2001 vivis en Sklabiňa 626 homoj, (624 slovakoj).
Trun
Trun estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Insulo San Nicolas
Insulo San Nicolas [nikolAs] estas la plej malproksima insulo el la Kanalinsuloj de Kalifornio. Ĝi estas parto de la Kantono Ventura. Tiu insulo kun 58.93 km² de areo estas nune kontrolata de la usona mararmeo kiu uzas ĝin kiel armiltestejo kaj trejnejo, nome kiel bazo Naval Outlying Field San Nicolas Island. Tiu neloĝata insulo estas difinita de la Usona Buroo de la Censo kiel Block Group 9, censonumero 36.04 de la Kantono Ventura. La indiĝenoj de la tribo Nicoleño loĝis en la insulo ĝis 1835. Laŭ la usona censo de 2000, la insulo restis oficiale neloĝata, kvankam la censo ĉirkaŭkalkulas, ke almenaŭ 200 militistoj kaj civiluloj loĝas foje en la insulo. La insulo havas malgrandan flughavenon kaj kelkajn konstruaĵojn, inklude telemetriajn ricevilantenojn.
Biescas
Biescas [BJESkas] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio​, en la centro de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolis variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la okcidentaj Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centro de la komarko Alto Gállego. Ĝia teritorio estas en la valo de la rivero Gállego kiel enirejo en la valon de Tena. Temas pri granda municipo, nome la plej granda en la centro de la komarko. Ĝi limas norde kun Sallent de Gállego, Hoz de Jaca kaj Panticosa, oriente kun Yésero, kaj sude kaj okcidente kun Sabiñánigo.
La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Aso de Sobremonte, Barbenuta, Betés de Sobremonte, Biescas, Escuer, Espierre, Gavín, Javierre del Obispo, Oliván, Orós Alto, Orós Bajo, Piedrafita de Jaca kaj Yosa de Sobremonte, plus la jam senhomejojn Búbal, Polituara, Saqués, Ainielle, Susín, Berbusa kaj Casbas de Jaca.
La loĝloko Biescas mem (860 msm) estas je 72 km norde de Huesca laŭ la ŝoseo A-136 suden al Sabiñánigo (je 16 km) kaj Ŭesko, kaj laŭ la sama ŝoseo nordokcidente al Francio tra Sallent de Gállego. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj.
(48639) 1995 TL8
(48639) 1995 TL8 estas granda duopa transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomino Arianna E. Gleason elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la astronomia kapanjo Spacewatch.
Ĝi estas kubevano, objekto, kiu ne estas en orbita resonanco kun ajna planedo (precipe kun Neptuno).
Ĝia diametro estis taksata je 321 km por albedo de 0,369. Aliaj taksadoj, bazitaj sur albedo de 0,10, donas diametron 460,81 km
Biescas
Historio
Biescas estis citita por la unua fojo en Cartulario de San Juan de la Peña, inter 1020 kaj 1030. En 1391 ĝi aperis kiel Biescas Sobirón. Biescas estis loko de reĝlando. Estis kvar mezepokaj preĝejoj kaj du ermitejoj.
(48639) 1995 TL8
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la per observoj elde la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 80 km. Ĝi orbitas kun duona grandakso de 420 ± 300 km kaj orbita periodo de 33,6 horoj (1,4 tago).
Biescas
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito, Biescas suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj same ĉe Biescas kie oni malaltiĝis el 1 656 loĝantoj en 1920 ĝis 1034 en 1940, sed poste rekuperiĝis ĝis nunaj 1 584 loĝantoj (2022) pere de aligo de loĝantoj de najbaraj lokoj.
La plej grava okazaĵo en la dua duono de la 20-a jarcento, estis torenta inundo en la Kampadejo Las Nieves, je 1 km de Biescas, en la 7a de aŭgusto 1996, pro kio perdis la vivon 87 personoj. ​
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la rekonstruita preĝejo, ermitejo de Santa Elena, la tiea dolmeno, la Fuorto de Santa Elena, montara arkitekturo, urba kerno de ardezaj tegmentoj kun belaj kamenoj, la turo Torraza de los Acín, la rivero Gállego kaj la proksima akvorezervejo (Búbal) ktp.
Remiz
Remiz estas genro de birdoj de la familio de Remizedoj kaj el la ordo de la Paseroformaj birdoj. Ili rilatas al la Paruedoj. Ĉiuj prilaboras saknestojn pendantajn el arboj, kutime super akvo.
La genro enhavas la jenajn speciojn:
La Eŭrazia saknestulo estas migranta nur en partoj el sia teritorio, kun birdoj de norda Eŭropo kiuj moviĝas suden vintre sed birdoj de suda Eŭropo restas ĉe siaj reproduktaj areoj. Kontraste la Ĉina saknestulo estas tute membro de la grupo de migrantaj birdoj kaj entreprenas longdistancajn migradojn.
2447 Kronŝtadto
2447 Kronŝtadto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun de facto en Rusio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Kronŝtadto.
NGC 1996
NGC 1996 estas grupo de steloj en konstelacio Taŭro.
Juana Maria
Juana Maria estis indiĝena virino, plej verŝajne el la tribo Nicoleño, loĝinta en kavo, manĝinta moluskojn kaj fokograson kaj vestanta mantelon el kormoranaj plumoj, kiu estis trovata en 1853 en la Insulo San Nicolas, ĉe la suda marbordo de Kalifornio, Usono. Ŝi estis kunkudrinta la plumojn uzante balenajn tendenojn. Ŝi estis konata kiel la Solulino de San Nicolas kaj estis renomita "Juana Maria" (ĉar perdiĝis ŝia origina nomo kaj ŝi malkapablis komuniki ĉar neniu tie parolis ŝian lingvon). La virino estis vivanta sole en la insulo dum 18 jaroj antaŭ esti “savita”, intercitile ĉar post tio ŝi vivis nur sep semajnojn, post kio ŝi mortis pro disenterio plej verŝajne kaŭzita de drasta dietoŝanĝo al englutado de multaj vegetaloj kiujn ŝi ne povis manĝi dum jaroj.
NGC 1996
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Laugarvatn
Laugarvatn estas lago en sudo de Islando. Ĝi estas iom pli malgranda ol la najbara Apavatn.
Follo
Follo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco La Spezia. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Beverino, Bolano, Calice al Cornoviglio, La Spezia, Podenzana (MS), Riccò del Golfo di Spezia kaj Vezzano Ligure. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Kastelo Chojnik
La kastelo Chojnik - [elparolu: ĥojnik]; (Kynast ĝis 1945; de 1945 ĝis 1948 jaro nomiĝis Chojnasty [elparolu: ĥojnasti]); troviĝas ĉe la kvartalo Sobieszów, parto de la urbo Jelenia Góra en Malsupra Silezio en Pollando.
La kastelo situas sur la pinto de la monto “Chojnik” (627 m super la marnivelo), ene de la naturrezervejo, kiu estas eksklavo de la “Gigantmontara Nacia Parko”.
Historio
Politika historio de ĉi-tiu tereno estas kunligita kun ĝia aparteno al kvar ŝtatoj. Komence ĝi apartenis al la polaj piastidoj. Tiamaniere estis ĝis 1392, kiam post morto de Agnesa de Habsburgoj, vidvino post la princo Bolko la 2-a Mały, la Svidna-Javoria princlando transdependiĝis al “Ĉeĥa Krono”, al Luksemburgia dinastio. En 1526 Silezio troviĝis sub regado de Habsburgoj. En 1740 sekve de sileziaj militoj ĝi troviĝis en Prusio. Kaj denove revenis al Pollando en 1945, post la dua mondmilito.
En la dua duono de la 13-a jarcento silezia princo Bolesław la 2-a Rogatka (Łysy) konstruis sur la pinto de la monto ĉasan bienon. Lia filo, princo Bolko la 1-a Surowy plukonstruis kaj fortikigis ĝin. Sed nur princo Bolko la 2-a Mały konstruis ĉi-tie en la 1350-aj jaroj ŝtonan fortreson. Post lia morto, lia edzino Agnesa de Habsburgoj donacis la kastelon al kavaliro Gotsch Schaff, de kiu devenas la unu el plej potencaj nobelaj familioj de Silezio – Schaffgotsch.
Jam ĉirkaŭ la jaro 1393 la nobelo komencis konstrui en la orielo super la enireja pordego, el ruĝa grejso, kastelan kapelon. La konstruado probable oni finis en la jaro 1405 kaj tuj poste oni komencis plu konstrui la kastelon.
Komence de la 15-a jarcento la fortikaĵo bone defendis sin kontraŭ husanaj atakoj. Sed dum la posta periodo de la husanaj militoj la proprietuloj de kastelo estiĝis malfamaj kiel kavaliroj-rabistoj pro rabo de ĉirkaŭa loĝantaro kaj rabo de komercistoj, kiuj veturis laŭ vojo ĝis Ĉeĥio.
En la unua duono de la 16-a jarcento Hans Ulrich Schaffgotsch plu fortikigis la kastelon kaj ankaŭ adaptis al pulvaj pafarmiloj.
Sekva interesa historio estas kunligita kun Hans Ulrich Schaffgotsch. Dum la tridekjara milito li servis en armeo de la imperiestro Ferdinando la 2-a, kaj estis subordigita al generalo Albrecht von Wallenstein. Kiam la imperiestro perdis fidon al sia generalo, en la jaro 1634 Hanso Ulriko Schaffgotsch, kiel lia subalternulo estis arestita kaj post la jaro estis akuzita pro perfido kaj senkapigita. Ĉiuj havaĵoj de la familio Schaffgotsch estis konfiskitaj, kaj ĝis la fino de la milito en la kastelo restadis generalo Rudolf Collerado kun la imperiestra militistaro, kiu defendis la kastelon de svedoj atakoj.
Post kiam finiĝis la tridekjara milito, en la jaro 1649 filo de Hans Ulrich Schaffgotsch, Kristoforo Leopoldo, pere de imperiestro Ferdinando la 3-a estis postenigita al posteno de konsilisto en silezia alta oficejo. Post la unu jaro Kristoforo Leopoldo Schaffgotsch reakiris la kastelon Chojnik. En la jaro 1662 li akiris la titolon de hungara barono.
La plej tragika evento en la kastela historio okazis je la 31-a de aŭgusto 1675. Pro fulmo en la kastelo okazis grandega incendio. La fajro komplete forigis la konstruaĵon kaj restis nur la ruinaĵo. Oni ne rekonstruis la ruinon kaj la kastelo iĝis forlasita.
Pro tio, ke la ruino ofte estis vizitata de turistoj, en la jaro 1822 ene ekestis gastejo kaj sidejo por montaraj ĉiĉeronoj. En la jaro 1860 en la restaŭrita norda turo ekestis turisma ŝirmejo, kiu funkcias ĝis hodiaŭ. Nur en la jaro 1964 la kastelo estis radikale remuntita.
Probable la kastelo Chojnik estas la nura ne konkerita fortreso en la Eŭropo (kvankam la saman oni asertas pri aliaj fortikaĵoj). Eĉ husanaj atakoj, eĉ sveda invado ne venkis la kastelon.
Arkitekturo
La defenda konstruaĵo komence (de princo Bolko la 2-a Mały) estis konstruita sur la tetragona projekcio, kun ĉirkaŭ 20 metroj da longeco kaj 10 metroj da larĝeco. Ĝia nord-okcidenta parto estis tute okupita de loĝdomo, de kiu oriente estis lokita korto ĉirkaŭita de muroj. La tuton de oriento fermis ronda turo kaj de nordo enireja pordego.
Ĉirkaŭ la jaro 1405 nova proprietulo Schaff Gotsch fondis kapelon de sankta Georgo kaj sankta Katarina, kiu estis konstruita en la orielo super la enireja pordego. Ankoraŭ en la unua duono de 15-a jarcento la kastela korto estis grave pligrandigita, kaj en la jaro 1410 meze de la kortego ekstaris ŝtona pilorio, kiu staras ĝis hodiaŭ.
Plukonstruo sekvis komence de la 16-a jarcento. De la nord-orienta flanko ekstaris vasta malsupra kastelo, kie lokiĝis ĉefe mastrumaj domoj.
Loĝejoj por soldatoj kaj kuirejo kune kun bakejo alteniĝis al orienta parto de la muroj, kaj en la norda korno troviĝis procesa ĉambrego. Sur la tereno de la kastelo ne estis eblo por fosi puton, do tial en la malsupra korto kaj supra korto estis lokitaj ŝtonaj cisternoj kolektantaj pluvan akvon. En la jaro 1560 oni konstruis nordan turon kaj pli malpli en la sama tempo oni konstruis la ĉefan pordegon kun la levponto. Tuj ĉe la pordego eklokiĝis la ĉevalstalo, kaj la muroj estis ornamitaj pere de la renesanca atiko.
Legendoj
La plej konata legendo kunligita kun la kastelo Chojnik estas historio pri la bela princino Kunegunda, filino de la riĉa proprietulo de la fortreso. Pri ŝia mano konkuris multe da kavaliroj, kiuj ofte venis al Kastelo. Tamen la princino donis al konkurintoj unu kondiĉon. Ŝi edziniĝos kun tiu, kiu vestita en kompleta kiraso kaj rajde ĉirkaŭe iros sur la kastelaj muroj. Ĉiuj sciis, ke ĉi-tio estas ne farebla. Tamen multe da kavaliroj provis kaj ĉiuj mortis falinte en la senfundaĵon. Kaj tiuj pli saĝaj rezignis. Multe da tempo pasis kaj multe da junuloj mortfalis. Fine venis kavaliro el Krakovo, kiu tuj ekplaĉis al Kunegunda. Ŝi eĉ volis al li rezigni pri sia danĝera tasko. Tamen la bravulo sidinte sur selo ĉirkaŭe rajdis la murojn. Oni sonorigis fanfarojn, kaj la princino kuris al sia kavaliro. La bravulo eĉ ne moviĝis kaj diris, ke ne volas edziĝi kun Kunegunda, ĉar pro ŝia kruela ideo mortis tiom da senkulpaj homoj. Li nur volis montri, kiel bravaj estas polaj kavaliroj kaj sekve forveturis. La princino pro granda honto mortfalis en la senfundaĵo.
Gällivare
Gällivare [] (Jiellevárri, Jiellevárre, meänkieli: Jellivaara, Jällivaara) estas loko (tätort) en la nordsveda provinco Norrbottens län kaj la historia provinco Lappland. La ĉefa loko de la komunumo Gällivare situas 70 kilometrojn norde de la polusa cirklo.
Tagmo (biologio)
En biologio tagmo (el greka: τάγμα, plurale tagmata - τάγματα) estas specializita grupigo de multaj segmentoj aŭ metameroj en kohera funkcia morfologia unuo. Konataj ekzemploj estas la kapo, la torako, kaj la abdomeno de insektoj. La metameroj ene de tagma povas esti fuziitaj (kiel ĉe la kapo de insekto aŭ mamulo) aŭ tiom kunigitaj kiom por esti sendepende movebla (kiel ĉe la abdomeno de plej insektoj).
Kutime la termino estas uata por referenci al tagmata en la morfologio de membroj de la filumo Artropodoj, sed ĝi aplikiĝas kutime same valida en aliaj filumoj, kiel Ĥorduloj.
Ignác Krecsányi
Kariero
Ignác Krecsányi debutis en 1863 en trupo de György Molnár (Népszínház de Buda) kaj post plurjara vagado li iĝis teatrestro en 1873 en Kecskemét kun kies trupo li trairis la provincajn urbojn. En 1883 li luis la Budai Színkör, poste ekde 1888 li iĝis direktoro de la teatro de Temeŝvaro, la gvidanto de la trupo de Buda-Temeŝvaro ĝis 1913. Li diskonigis la hungaran teatrokulturon al publiko de tiuj urboj, kies loĝantaro plejparte estis germana en tiu tempo. Li estis erudita teatrestro. Li redaktis la Színházi Naptár kaj Thália Emléknaptár. Lia valora teatrohistoria kolekto (la 3 voluma manuskripto, la 1139 teatraj afiŝoj kaj unu albumo) troviĝas en la Hungara Nacia Muzeo.
Washington Stecanela Cerqueira
Washington Stecanela Cerqueira (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 2001 ĝis 2002 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Sklabinský Podzámok
Situo
Sklabinský Podzámok situas laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 9 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ferepoko. Tiu ĉi vilaĝo formiĝis el farmocentro. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1678. En 1785 241 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj, en 1828 730 vilaĝanoj loĝis en 18 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szklabinyaváralja 269 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon pro tiam kontraŭleĝa agado de partizanoj. En 2001 vivis en Sklabinský Podzámok 184 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Bilenoj
La bilenoj (aliaj nomoj: Blin, Bogos, Bilayn, Bilin, Balen, Beleni, Belen, Bilein aŭ Nord Agaw) estas hamita paŝtista etno en la nordo de la iama Imperio Etiopio. Ilia loĝregiono estas 1.200 metrojn alta altebenaĵo kaj montarlando, kiu etendiĝas ĝis 16 1/2° de norda latitudo, tie je terasoj malsuprenŝtupiĝas, en la oriento krute falas al la marbordebeno kaj en la okcidento malleviĝas al la ebeno Barka (Gash-Barka).
La ĉefa rivero de la lando estas la Anseba (Ain-Saba), kiu fluas norden kaj nordokcidenten kaj unuiĝas kun la rivero Barka (nahr Baraka), kiu ankaŭ fluas norden.
La lando posedas riĉan flaŭron kaj faŭnon, gigantajn baobabojn, sikomorojn kaj tamarindojn, rinocerojn, elefantojn, bubalojn, antilopojn kaj porkojn, eĉ leonojn, leopardojn, sovaĝajn katojn, lupojn, ŝakalojn, hienojn, serpentojn kaj testudojn. La klimato nombriĝas al la plej mildaj en Afriko; la pluvsezono okazas dufoje jare, sed daŭras nur du monatojn.
Sakrario
Sakrario aŭ altaltaro estas fakte la ĉefaltaro de katolika preĝejo, sendepende de la alteco de sia starloko kaj eventualaj surkonstruaĵoj. Ĝis la reformoj de la Dua Vatikana Koncilio ĝi staris, vidite ekde la ĉefnavo de la preĝejo, plejofte fronte al la absido, en antikvaj tombopreĝejoj kiel Sankta Petro en Romo tamen ankaŭ centre super la memorejo. Figure oni uzas ola nocion ankaŭ por la dekoraciaj elementoj (predelo, retablo) ligitaj kun la altaro.
Elorigine la nocio diferencas la ĉefaltaron de preĝejo de la flankaltaroj, kiu jam ekde la regado de unterscheidet der Begriff den Hauptaltar einer Kirche von den Nebenaltären bzw. Seitenaltären, die bereits ab der Herrschaft Konstantino la granda estis starigitaj aldone al la sakrario kaj povas troviĝis en la flankapsidoj, la kapeloringo, je la muroj de la flanknavoj, ĉe kolonoj, en flankokapeloj aŭ ĉe la flankmuroj.
En la kutima lingvouzo post la Dua Vatikana Koncilio sakrario signifas plejofte la antaŭan, diference al la nova ĉefaltaro, la t.n.popolaltaron, je kiu la sacerdotoj vide al la komunumo estras la komunion. Pli precize tamen oni parolu pri la „malnova sakrario“ kaj rilate al la nuna ĉefaltaro pri la vom „nova / hodiaŭa sakrario“. La komuniotablo de la sakrario pli fure estis dividita en tri kampojn:
Tiu ĉi divido forfalis per la liturgireformo, ĉar epistolo kaj evangelio nuntempe estas laŭtlegataj ekde la ambono. Hodiaŭ oni diferencas inter mezo kaj rando de la altaro, je kiu en la mezo la sacerdoto faras ĉiun gravan kaj je la flanko ĉiun malpli gravan, ekz. la preparo kaj purigado de la pokalo.
19419 Pinkham
19419 Pinkham estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lesjaskogsvatnet
Lesjaskogsvatnet (laŭvorte la Lesja arbara lago) estas lago kiu servas kiel la supra akvo por Gudbrandsdalslågen (laŭvorte la Gudbrands vala akva kurso).
Persicaria maculosa
Persicaria maculosa (sin. Polygonum persicaria) aŭ makulpersikario estas unujara planto de la familio Poligonacoj. Ĝi estas disvastigita tra Eŭrazio el Islando suden al Portugalio kaj orienten al Japanio. Ĝi estas ankaŭ kiel enmetita kaj invada specio en Nordameriko, kie ĝi estis unuafoje notita en la regiono de la Grandaj Lagoj en 1843 kaj poste etendiĝis tra plej el la kontinento.
San Lucas Ojitlán
San Lucas Ojitlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Lucas Ojitlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 232.
Persicaria maculosa
La plej frua nomo disponebla por tiu specio estis Polygonum persicaria, stampita de Carl Linnaeus en 1753. Transiginte la specion el la genro Polygonum al Persicaria, la nomo Persicaria persicaria ne povas esti uzata ĉar uzi la saman vorton por ambaŭ partoj de la scienca nomo estas jam malpermesita de internacia interkonsento.
San Lucas Ojitlán
Geografio
San Lucas Ojitlán apartenas al la distrikto Tuxtepec al kiuj apartenas entute 14 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Papaloapan, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca kaj havas limon kun la subŝtato Veracruz. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19871 loĝantojn. El tiuj estis 9545 viroj kaj 10326 virinoj. La komunumo havas surfacon de 595.81 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 150 metroj super la marnivelo.
Al Compás de tu Mentira
Al Compás de tu Mentira estas argentina filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Héctor Canziani. Al Compás de tu Mentira estis originale filmita en la hispana lingvo. Rilate sian ĝenron, Al Compás de tu Mentira estas rigardebla kiel muzika filmo.
San Lucas Ojitlán
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15898 indiĝenoj. El tiuj 13409 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 13409 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Al Compás de tu Mentira
En la filmo interalie aperas la aktoroj Francisco Álvarez, Anaclara Bell, Jorge Casal, Alfredo De Angelis, Delfy de Ortega.
La filmo havas entutan daŭron de 86 minutoj.
San Lucas Ojitlán
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
1964
1964 estis superjaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1964 post Kristo okazis, interalie:
Géza Mirkovszky
Géza Mirkovszky [mirkovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mirkovszky Géza estis hungara pentristo, grafikisto, arkitekto, internofasonisto. Géza Mirkovszky naskiĝis la  en Jászfényszaru, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Géza Mirkovszky studis 3 jarojn en Reĝa Teknikuniversitato pri palatino József en Budapeŝto, poste li havis malaltan postenon en Hungaraj Ŝtatfervojoj. En 1878 dum okupado de Bosnio li estis soldato-inĝeniero, poste li plulernis en teknikuniversitato en Vieno (1879-1883), sed samtempe li lernis en Akademio de Belartoj de Vieno kaj en arkitekta studio de Theopil Hansen. Post lernado li faris internofasonajn laborojn en Budapeŝto. Baldaŭ li iris al Berlino, kie li ankaŭ pentradis. En la sama urbo li plulernis en la belarta akademio unu jaron. Baldaŭ li hejmenvenis kaj helpis pentradi freskojn al Károly Lotz. Tiutempe li edziĝis. Iom poste li iris al Debrecen, kie li pentradis freskojn. En 1898 li freneziĝis kaj en la sekva jaro li mortis.
Berceo
Berceo [berZEo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en ties norda subkomarko, nome la Cogolla kaj en la okcidento de la regiono. La loknomo Berceo estas etimologie komprenebla kiel Stipejo, el la hispanlingva nomo berceo aŭ barceo (Stipa gigantea). Estas aliaj similaj toponimoj kiel Bercedo (Burgoso), Bercial (Segovio), Bercial de Zapardiel (Avilo), El Bercial de San Rafael (Toledo) ktp. Senrilataj estas La Berciana (Méntrida, Toledo), Bercianos de Aliste (San Vicente de la Cabeza, Zamora), Bercianos de Vidriales (Zamora) ktp., kiu aludas al la devenuloj de El Bierzo. ​
Burgo Gerolstein
La burgo Gerolstein, ankaŭ nomata  Löwenburg (en esperanto: „Leonburgo“), estas la ruino de altaĵburgo apud la urbo  Gerolstein en la  distrikto Vulkaneifel,  germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Berceo
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono laŭ regionaj ŝoseoj kaj estas tute apude (1 km) al San Millán de la Cogolla kaj je 42 km de Logronjo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas ĉe la fluejo de la rivero Cárdenas, inter tiu la rivero Tuerto, je 722 metroj super marnivelo. Berceo estas ankaŭ tute apude de la gravaj Monaĥejo de San Millán de Suso kaj Monaĥejo de San Millán de Yuso, lulilo de la kastilia lingvo, deklaritaj Heredo de la Homaro. Je 15 km nordokcidente estas Santo Domingo de la Calzada kaj je aliaj 15 km nordoriente Nájera. Ambaŭ apartenas al la Jakoba Vojo.
Historio
San Millán, sanktulo kiu nomas la najbaran lokon, fakte naskiĝis en Berceo en la 7-a jarcento. En tiu jarcneto aperis ankaŭ la unua dokumenta aludo al Berceo, nome en la biografio de San Millán. Krome ĉi tie naskiĝis la fama Gonzalo de Berceo, nome la unua poeto de konata nomo kiu verkis en kastilia lingvo.
Adelândia
Geografio
La distanco al ĉefurbo Goiânia estas 129km. La najbaraj municipoj estas Mossâmedes, Anicuns, Turvânia, São Luís de Montes Belos kaj Sanclerlândia.
Berceo
Historio
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj. ​
Adelândia
Vidu ankaŭ
Municipoj de Goiás
Harry Holmes
Harry William HOLMES (1896 – 8-an de novembro 1986 en Londono, Britio) la lasta honora prezidanto de UEA. S-ro Holmes elektiĝis kiel vicprezidanto de UEA en 1956, kaj plenumis tiun postenon ĝis 1964. Dufoje dum tiuj jaroj li fariĝis la aganta prezidanto de la Asocio: unue post la morto de prezidanto prof. Canuto en 1960, ĝis la elekto de nova estraro en 1962; poste, kiam prezidanto prof-ro Hideo Yagi mortis en majo 1964. Dum la tiujara 49-a Universala Kongreso, la Komitato de UEA unuanime elektis lin Honora Prezidanto pro liaj longaj laboroj kaj grandaj meritoj por la Asocio, kaj li restis en ĉi tiu posteno dum dek jaroj. Pro la ŝanĝiĝoj en la Estraro 1974 li rezignis pri la Honora Prezidanteco.
Berceo
Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, ĉefe de kultivoj de cerealoj, terpomoj kaj betoj. La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la montara pejzaĝo, ktp.
Harry Holmes
Profesie, Holmes deĵoris dum pluraj jardekoj kiel brita ŝtatoficisto, kaj agnoske al liaj servoj al la brita ŝtato li ricevis en 1955 la altan honoron de Ordeno de la Brita imperio. Saman sindediĉon kaj fidindecon li montris per siaj dudek jaroj kiel prezidanto de Londona Esperanto-Klubo (1933 – 1952). En ĉi tiu posteno, same kiel en la redaktado de Komuna kantlibro (1947), lin subtenis kunlaborante lia edzino Nora, tiel ke ili ofte parolis pri nia prezidanteco.
La lasta verko de Harry Holmes, Londono vokas (1981), kiel 75-jara historio de la Klubo – de kiu li estis la honora prezidanto –restos ankaŭ taŭga memorigaĵo pri la homo mem: dumviva dediĉita esperantisto.
Kristadelfianoj
La religia komunumo kun la nomo Kristadelfianoj naskiĝis en la dua duono de la 19-a jarcento. La nomo intencas ampleksi tri vortojn: Fratoj en Kristo (laŭ traduko el la greka). Kristadelfianoj troviĝas en 120 landoj de la mondo. Ilin kunigas komuna kredo je la Evangelio, predikita de Kristo kaj de liaj apostoloj en la 1-a jarcento.
Ŝahumjan
Ŝahumjan (armene: Շահումյան ) estas pridisputata regiono, antaŭe distrikto de Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko ekster la Aŭtonoma Oblasto Montara Karabaĥo. Antaŭ la milito en Montara Karabaĥo en la 1990-aj jaroj, la regiono havis grandan armenan loĝantaron. La plimulto de la teritorio restas sub la kontrolo de la azeroj kaj renomita kiel rajono Goranboj, sed la areo estas postulita de la Respubliko Montara Karabaĥo.
Kristadelfianoj
La uzo de Esperanto
Kristadelfianoj ekuzis Esperanton por disvastigi la Evangelion tutmonde. En 1910 oni publikigis la libreton “DEKLARACIO pri la vero elmontrita laŭ la Sankta Biblio”. Nuntempe ili korespondadas kun aliuloj tutmonde. Per tiu laboro, oni fondis Kristadelfianan Eklezion en Ukrajnio en 1920. Bedaŭrinde, pro la du mondmilitoj la laboro ĉesis. En 1980 oni denove ekuzis Esperanton kaj fondis “La Internacian Biblion mision”
Smiley Smile
Smiley Smile estas la 12a studialbumo de la usona rokbando Beach Boys, lanĉita la 18-an de septembro 1967. La albumo atingis la 9an lokon en britaj furorlistoj, sed vendis malbone en Usono, atingante la numeron 41, la plej malalta furorlisto de la grupo. Kritikistoj kaj adorantoj ĝenerale ricevis la albumon kun konfuzo kaj seniluziiĝo. Nur unu unuopaĵo estis eldonita de Smiley Smile: "Heroes and Villains". "Good Vibrations" kaj "Gettin 'Hungry" ankaŭ estis publikigitaj, sed la unua estis eldonita unu jaron antaŭe.
(9760) 1991 PJ13
(9760) 1991 PJ13 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
19420 Vivekbuch
19420 Vivekbuch estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Vivek Paresh Buch, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Mills University Studies High School de Little Rock (Arkansaso, Usono).
Google Public DNS
Google Public DNS estas senpaga DNS servo anoncita la, iniciatita de Google kun la celo plirapidigi aliron al Interreto.
Google Public DNS havigas al la uzantoj la sekvajn DNS adresojn por publika uzo, asignante ilin al la plej proksimaj serviloj:
Servoj
La ofertita servo estas eksperimenta. Ĝi uzas sian propran softvaron de mastrumado de DNS, kun limigita subteno al IPv6, kiu respektas la normojn DNS difinitajn de IETF.
Privateco
Google donis prioritaton al la efikeco kaj sekureco de la servo. La nuraj informoj kiuj restas en la serviloj estas la IP-adreso de la uzanto (forigita post 24 horoj), lia ISP kaj la informoj pri lokiĝo de tiuj ĉi (daŭre konservataj).
Virollet
Virollet [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 256 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Virollet situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes kaj  oriente de Royan.
Korna fraterkulo
Korna fraterkulo (Fratercula corniculata) estas aŭkedo, kiu similas aspekte kun atlantika fraterkulo. Ĝia beko estas flava ĉe la kapo kaj ruĝa apud la pinto. Ĝi estas mara birdo, kiu nutras sin per kapti nutraĵon subakviĝante akve. Ili reproduktiĝas en aroj - ofte kune kun aliaj aŭkoj.
La flava beka tavolo grandiĝas antaŭ la reprodukta sezono kaj poste perdiĝas. Ĝi havas malgrandan nigran karnan "kornon" supre de siaj okuloj (kaj de tie la nomo), blankan vizaĝon kun nigra linio sub siaj okuloj kaj ruĝajn piedojn.
Tiu ĉi speco reproduktiĝas sur rokaj insuloj ĉe la marbordoj de Siberio, Alasko kaj Brita Kolumbio. La nestoj troviĝas en kavernoj aŭ inter rokoj. Ĝi travintras mare. Kutime troviĝas la nutraj lokoj malproksime de la nestoj. Ambaŭ gepatraj birdoj manĝigas la kutiman solan idon.
Fraterkulo revenas post kaptado kun kelkaj fiŝoj enbeke. Ĝi ankaŭ manĝas loligojn kaj malakostrakojn
Vidu ankaŭ:
Fontanigorda
Fontanigorda estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Fascia, Montebruno, Rezzoaglio kaj Rovegno.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Gyula Angyal Nagy
Gyula Angyal Nagy [djula andjal nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Angyal Nagy Gyula estis hungara operkantisto (tenoro). Lia origina nomo estis Nagy Gyula, la nomo Angyal estis la patrina nomo, kiun li prenis pro ofteco de Nagy.
Gyula Angyal Nagy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Germanio.
Biografio
Gyula Angyal Nagy studis en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932. Dum la studentaj jaroj li kantadis en la universitata koruso. Post la diplomo li estis oficisto, sed foje li sukcese anstataŭis kantiston, poste inter 1932-1939 li apartenis al Urba Teatro. Spite tion li ne forlasis la koruson, tamen li kantis ankaŭ sola, eĉ li longe sekvis la koruson en eksterlandaj turneoj. Inter 1939 kaj 1943 li estis membro de Ŝtata Hungara Operejo de Kolozsvár, poste de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Antaŭ Hungara revolucio de 1956 li faris turneon en Okcidenta Germanio, poste li restis en Munkeno, kie li estis asekuragento. Li havis edzinon, kiu naskis 2 filinojn, baldaŭ li eksedziĝis. Li mortis en Munkeno, sed estis entombigita en Linz. Dum la socialismo li estis oficiale disidento, pri kiu neniu parolis.
Al son del mambo
Al son del mambo estas meksika filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Chano Urueta. Al son del mambo estis originale filmita en la hispana lingvo.
Aiguillon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
30176 Gelseyjaymes
30176 Gelseyjaymes estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gelsey Elise Jaymes, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Porter-Gaud School de Charleston (Suda Karolino).
Gällivare (komunumo)
La finna ankaŭ estas multe parolata en Gällivare, parte varianto de ĝi nomita Meänkieli. Tiel, finnoj povas pasigi multe da tempo en la municipo, kvankam tute ne scipovus la svedan
La ĉefa loko de la komunumo estas Gällivare. Al la komunumo apartenas la denssetlejoj (centraj lokoj, svede "tätorter"): Gällivare, Hakkas, Koskullskulle, Malmberget, Nilivaara, Tjautjas kaj Ullatti. Menciinda estas vilaĝo (tipo "småort") Nattavaara.
Lingvoj parolataj en la komunumo estas la sveda, kaj ankaŭ dialekto de la finna nomita "jellivaaransuomi" (ankaŭ klasigebla kiel varianto de "meänkieli").
Ekonomio
En la teritorio de la komunumo situas kelkaj turistaj celoj, interalie Dundret, Kaitum, Nikkaluokta, Ritsem kaj Stora Sjöfallet. Ankaŭ la Inlandsbanand:Q1087732 altiras multnombrajn vizitantojn. Tra la komunumo kondukas la fererca linio Luleå–Narvik d:Q220922.
La plej gravaj labordonantoj krom la turismo estas la minejoj Malmberget de LKAB (fererco) kaj Aitik de Boliden AB (kupro, oro kaj arĝento).
Galivo
En Galivo okazis la EEU-kongreso en 2012.
En 2006 la loĝantaro de la urbo estis. La urbo rapide kreskis ekde la 70-aj jaroj, kaj fariĝis pli granda ol Luimneach/Limerick.
Kulturo
Ofte okazas festivaloj, koncertoj tradiciaj, popularaj kaj klasikaj, kaj endomaj kaj surstrataj teatraĵoj en la gaela kaj la angla. La plej grava gaellingva teatro en Irlando, Taibhdhearc na Gaillimhe [tajvjarak na gajljeve], La Galvaja Teatro, troviĝas en Galway.
Hura!
Hura!, subtitolita Ne Romano, Nur Grimaco, estas originale esperantlingva romano de Julio Baghy eldonita en 1930 (411 p.)
Enhavo
Hura! estas satira romano. Ĝi priskribas la vivojn de la civitanoj de la fikcia Eŭropa lando Bagonio — burokratoj, nobeloj, riĉuloj, ordinaraj civitanoj. La stilo estas plejparte satira kaj nigre humura, sed partoj estas serioza kaj romantika.
Tra la romano, Baghy prezentas sian idealisman filozofion, pri la neceso de la “homa homo” aŭ “nova homo”.
Recenzo
Enciklopedio de Esperanto skribis pri ĝi:
12309 Tommygrav
12309 Tommygrav estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Tommy Grav, kiu ricevis sian Ph. D. pri astronomio en la Universitato de Oslo en 2004, en kunlaborado kun la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics kaj komencis labori kiel Juna Scienca Esploristo kun Pan-STARRS. Li estas sperta observanto de kaj eksteraj satelitoj de la gigantaj planedoj.
Malgranda Dąbrowa
La Malgranda Dąbrowa (Jezioro Dąbrowa Mała, Klein Damerau See) estas lago en Pollando proksime de gmina Dąbrówno. Lago Granda Dąbrowa estas apude.
Mikrofilmo
Mikrofilmo aŭ mikrokopiaĵo estas forte malgrandigita, fotografia aŭ elektronika kopiaĵo de presitaj aŭ aliaj grafikaj materialoj. La mikrofilmo estas denove grandigebla kaj kopiebla per konvena opta aparato. Per la mikrokopiaĵo, la dokumentoj estas rezerveblaj en malgranda loko kaj facile atingebla metodo.
Crassocephalum biafrae
Crassocephalum biafrae, ankaŭ nomata sieraleona bologio aŭ vorovo, estas ombroŝatanta grimpoplanto kiu estas kultivata precipe en Sieraleono, ofte ĉe bariloj. Ĝi havas spinacosimilajn foliojn, kiuj estas manĝataj kuiritaj.
Mikrofilmo
Oni uzas ĉefe 35- kaj 16-mm-ajn filmojn, sed ankaŭ la t.n. mikroplanfilmon, kiu havas la formaton de 105 mm × 148 mm. Standardaj malgrandigaj proporcioj por 16-mm-a mikrofilmo estas 1:20, 1:24, 1:32, 1:40, 1:42, 1:48 kaj 1:96; por 35-mm-a mikrofilmo 1:7,5, 1:10,5, 1:14,8, 1:21, 1:29,7.
Granda infana ĥoro
La granda infana ĥoro de Centra Televizio kaj Ĉieunia Radio (Большой детский хор Центрального Телевидения и Всесоюзного Радио (БДХ)) estas unu el la plej famaj ĥoroj en Sovetunio kaj sekve en Rusio.