cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zootropo
La zootropo konsistas el cilindro kun fendoj tranĉitaj vertikale en la flankoj. En la interna surfaco de la cilindro estas bendo kun bildoj el serio de sekvencaj bildoj. Dum la cilindro turniĝas, la uzanto rigardas tra la fendoj al la internaj bildoj. La esplorado tra la fendoj evitas ke la bildoj kuniĝu, kaj la uzanto vidas rapidan sukcedon de bildoj, produktante iluzion de movo. El la fino de la 19a jarcento, estis disvolvigitaj aparatoj laborantaj laŭ similaj principoj, nome analogie kiel liniaj zootropoj kaj 3D zootropoj, el kiuj tradiciaj zootropoj referencataj kiel "cilindraj zootropoj" se necesas distingo.
Izopropila sulfido
Izopropila sulfido aŭ C6H14S estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sulfida acido kaj izopropila alkoholo. Izopropila sulfido estas senkolora, brulema, rapidbola kaj toksa likvaĵo kun penetranta odoro, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila sulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila sulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Sulfidaj esteroj malkomponiĝas per varmigo aŭ kun la tempopaso en sulfuro aŭ sulfuraj derivaĵoj.
Pandero
Pandero aŭ Pandejro (portugale pandeiro) estas frapinstrumento, kiu devenas el la Arabujo. Ĝi estas maldika kaj cirkla tamburo, kun cimbaletoj ĉirkaŭe. Male al aliaj tamburoj, ĝi ne havas gravan skatolon de resonanco ĉar la dikeco, ĉirkaŭe 4,5 cm, estas multe pli malgranda ol la diametro, cirkaŭe 25 cm. Ĝi similas al tamburino, distingiĝas tamen de ĉi tiu per la aranĝo de la tintiloj. Dum kiam je tamburino du cimbaletoj interfrontas sablohorloĝforme, ĉe pandejro ili formas konkon. Per tio ekestas esence malpli laŭta tintado, simila al la sono de ĉarlestono en frapinstrumentaro. Kelkaj instrumentoj havas inter la cimbaletoparoj kroman metaldiskon, kies tasko estas dampi la sonon kaj eviti posttintadon de la cimbaletoj. Tio ebligas pli diferencigatan ludmanieron de la fingraj kaj manaj frapoj, kiun la sono de la tintiloj ne ĝenas.
Estas pluraj varioj kaj nomoj, depende de la lando. Ĝi similas al tamburino sed estas alia instrumento (komparu, ekzemple, en la portugala lingvo, vortojn: pandeiro kaj pandeireta ).
Por la diversaj uzoceloj oni evoluigis variajn panderojn. Ili ekzistas je grandoj inter 20 kaj 35 centimetroj, je kio 25 centimetroj estas la plej kutima grando. Iliaj frapofeloj estas aŭ naturaj aŭ plastaj. En Brazilo kutime ĝia diametro estas 20,32 cm, 25,4 cm, 27,94 cm aŭ 30,48 cm. La membrano povas esti leda aŭ nenatura. Ofte uzata por ludi sambon, "forró" kaj kapoejran muzikon, tamen nuntempe ĉiujn ritmojn.
Uzo
Pandero estas uzata laŭtradicie en kapoejro, sambo kaj ĉoro. Oni ludas ĝin kaj en pli malgrandaj ensembloj same kiel en la grandaj sambolernejoj. La ludoteĥnikoj kaj ankaŭ la uzataj panderoj estas en la diversaj muzikstiloj parte tre malsamaj.
La ludo je kapoejro estas plej simpla. Ekzistas baza ritmo, kiu preskaŭ ne estas variata kaj ne postulas lertan ludoteĥnikon. En la grandaj sambolernejoj la instrumento estas spektakla montroinstrumento, ĉar ĝi pro sia malalta laŭteco de centoj da aliaj tamburoj preskaŭ ne estas aŭdebla. Tiucele oni kunportas grandajn plastofelajn panderojn, kiujn oni ĵonglas dum la dancado
Pli gravan rolon pandero ludas en sambopagodo. En ĉi tiu "ĉambromuzia versio" de surstrata sambo oni uzas plastofelajn panderojn.
En ĉoro pandero ofte estas la ununura frapinstrumento. Jen uzatas precipe la malalta naturfela pandero kun sia larĝa sonspektro. La muziko postulas tre altan lertecon: Panderisto devas kaj meti ritman fundamenton kaj ankaŭ kunludi akcentojn de la melodio kaj elformi la transiroj inter la unuopaj partoj de muzikpeco.
Pro sia varieco pandero estas uzebla en preskaŭ ĉiuj muzikstiloj, ankaŭ tie, kie ĝi laŭtradicie ne estas uzata. En Muziko Populara Brazila ĝi estas ofte trovebla, sed ankaŭ ĉe forró aŭ en moderna funko.
Ludoteĥniko
Oni tenas panderon per la maldekstra mano antaŭ la korpo (dekstramanuloj). La dekstra mano frapas la sonojn per dikfingro, fingropintoj, manbuleto aŭ plata manplato. Depende de stilo kaj intencata sono oni turnas panderon dum la ludado tiel tien kaj reen, ke oni ludas per la cimbaletoj kontinuajn 16-ajn notojn (grava aspekto de la teĥniko de Marcos Suzano). Tio ĉi analogas al la ĉarlestona funkcio de frapinstrumentaro. La dikfingro dekstramana frapas aŭ sonantan, malferman tonon aŭ dampas ĉi tiun, restante sur la felo. Tiu ĉi plej malalta tono de pandero generita ĉe la felorando estas komparebla kun la bastamburo de frapinstrumentaro. La malferma sono ankaŭ estas generebla per la fingropintoj, tiun ĉi teĥnikon evoluigis Marcos Suzano. Se oni frapas per la plata mano en la mezon de la felo, oni ricevas akran kaj mallonge sonantan sonon knartamburecan. Krome je naturfelaj panderoj oni havas la eblecon, influi la streĉon sur la felon per premo de la dikfingro de la maldekstra mano, pro kio la tonalto estas ŝanĝebla senŝtupe. Finfine ankoraŭ ekzistas dampitaj tonoj genereblaj per fingropintoj kaj manbuletoj ĉe la ekstera rando de pandero.
Regiono Kaŝkadarjo
La regiono Kaŝkadarjo aŭ provinco Kaŝkadarjo (Qashqadaryo viloyati) estas unu el la 12 provincoj (singulare viloyat) de Uzbekio. La provinca ĉefurbo estas Karŝio (situanta en la centro de la lando). La provinco Kaŝkadarjo etendiĝas sur, en la sudo de Uzbekio. Ĝi estas ĉirkaŭata norde de la regionoj Navojo kaj Samarkando, oriente de Kirgizio kaj la regiono Surĥandaro, kaj sude de Turkmenio okcidente de la regiono Buĥaro. Ŝaĥr-i Sabz (la verda urbo), naskiĝurbo de Tamerlano, troviĝas en ĉi tiu regiono.
Pandero
Ludoteĥniko
La kombinaĵo kaj lerta uzado de ĉiuj ĉi soneblecoj pandero povas soni kiel frapinstrumentaro. Precipe kombinite kun mikrofono kaj bonaj agordoj ĉe la mikspupitro efektoplenaj sonoj estas genereblaj.
Kontraŭkulturo
La kontraŭkulturo (foje ankaŭ franĝa kulturo) estis dekomence kaj iel sinonimo de la hipia movado. Ĝi tamen enhavas ankaŭ la ĉemarĝenajn kulturajn movadojn. Kutime la kontraŭkulturo venas de protestemaj junuloj, sed ne nur. En Usono la studentoj manifestaciis kontraŭ la ŝtata edukada politiko. En Francio la kontraŭkulturo naskiĝis post la eventoj de majo 1968, kiam la studentoj de Parizo kaj Rennes postulis multajn ŝanĝojn. Inspirite de maldekstraj ideoj (de Marks, Engels, Mao, Che Guevara ktp) tiu movado koncernis pli la politikon ol la kulturon.
La plej granda ŝanĝiĝo komenciĝis en 1969 aŭ en la fino de la 1960-aj jaroj. La rok-festivalo de Woodstock markis la komencon de la movado. Tie oni vidis nature diferencojn inter la malnova muziko (de antaŭ la dua monda milito) kaj la nova, kiu estis kontraŭ la punkolumo trudita de maljuna kaj milita elito. Tio estis unu el la punktoj postulitaj de la junularo kontraŭ la generalo De Gaulle.
Kie estas la diferencoj?
La unua ŝanĝo en muziko ekvenis de la ĵazo; la nigra popolo kantis por denunci la rasismon kaj la apartismon.
La kulturo amplekse enhavas la skulptarton, la muzikon, la veston, la literaturon ktp; pro la ekonomia komforto la junularo povis kanti aŭ produkti verkojn, kiujn ili deziris. En la komenco de 1970, oni vidis eksplodon de la protestemaj artoj. En Usono, la junuloj ne plu volis esti mortigita por nenio, la tuta popolo deziris ne perfortajn ideojn kaj agojn. Ideoj kiel Flowerpower aŭ la paco kaj amo, karakterizaj al la hipia movado plifuroris. La disvolvo de tiuj ideoj en la diversaj artoj faris specifan kulturon.
La surtroniĝo de la kontraŭkulturo en kaj post la 1960-aj jaroj laŭ ia maniero anstataŭis la oficialajn kulturon kaj bildon de la antaŭa epoko. La ŝanĝo de la vestoj, la eksplodo de muzik-repertuaro kun la helpo de famaj kaj eklektikaj grupoj aŭ kantistoj kiel Jimi Hendrix, The Beatles, Joan Baez, Louis Armstrong, Elvis Presley, Bob Dylan, John Lennon ktp faris kulturon kontraŭan al tiu ĝis tiam akceptitan de la burĝaro kaj de la establitaj povoj kaj supraj tavoloj.
La propraĵo de la kontraŭkulturo (aŭ nomita hodiaŭ underground) estas resti ĉe la marĝeno de la "oficiala kulturo". Hodiaŭ oni havas kontraŭkulturon ekzemple per la Gotmovado, la modo por la barata aŭ baratdevena kulturo, vegetaranismo, pli ekologia vivmaniero, biciklado anstataŭ uzado de poluantaj aŭtoj, la deziro de la simplaj kaj alternativaj aferoj...
Sekso kaj drogo
La kontraŭkulturo ĉefe en la 1960-aj jaroj, signifis ian liberecon por la plenumado kaj ĝuado de sekso; ĝeneralan liberecon aŭ liberiĝon de kristandevena (kaj alireligia) puritanismo, kiu trudis dum jaroj kaj jaroj ununuran manieron rigardi sekson, la reproduktadon kaj la kondamnon de la plezuroj.
Temis pri epoko de liberigo de la plezuroj, kiu ne komdamnis la samseksemecon, ĉar ĝi estas parto de la homo. Hodiaŭ, kun tiuj ŝanĝoj oni vidas en pluraj landoj (Francio, Belgio, Kanado...) leĝojn por leĝigi la samseks-rilatojn. Nature, la sekso ne devenis simple de viro kun viro aŭ virino kun virino, do por la rilatoj malsamsekso modifiĝis. La ŝanĝo efektiviĝis kun la veno kaj la ĉeesto de la plezuro en la seksaj rilatoj. La postuloj de la virinoj en la mondo permesis pere de la kontraŭkoncipo la eblecon redukti la submeton de la virinoj fare de iliaj edzoj. Hodiaŭ tia spirito koincidas kun pli larĝa sinteno por akcepti socie ĉiajn elektojn rilate al la sekso kaj elekto inter tre diversaj sintenoj de sekso kaj seksotipoj.
Temis pri epoko de libereco, ekzemple pro la movado kun la rastafarioj, kiuj fanfarone uzas kaj konsumas kanabon, kaj tiele kontraŭkulturo povas ankaŭ esti sinonimo de drog-uzo aŭ almenaŭ de libereco por drog-uado. Malrajtigita fare de la religiaj kaj politikaj aŭtoritatoj kaj la sociaj elitoj (ege ofte hipokrite), la drogoj permesas al cerbo elŝteligi aŭ malstreĉigi. Ĝia uzo estas hodiaŭ ankoraŭ malpermesita krom en kelkaj okazoj medicine indikitaj. Eviti la malpermeson estas regulo en alternativa kulturo.
Gerd Deumlich
Gerd DEUMLICH (26-a de Junio 1929 en Brieg - 23-a de Aprilo 2013) estis germana ĵurnalisto kaj funkciulo de la DKP.
En 1946 li aliĝis al la Komunista Partio de Germanio (KPD) kaj al la junulara fako Freie Deutsche Jugend (FDJ). Li estis ĉefredaktoro de la eksterleĝa gazeto de la FDJ "Junges Deutschland".
Lia teksto "Ĉu atendi la mondpereon?" publikiĝis en Esperanto en la kolektiva verko ''Kien la klimato? N-ro 3 (2012). Pri la roloj de kresko kaj de merkato en la tasko protekti la klimaton. Kvin eseoj''.
(13050) 1990 SY
(13050) 1990 SY estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Hamlet İsakhanli
Hamlet Abdulla oglu Isayev (en azerbajĝana: Hamlet Abdulla oglu İsayev) (naskita la 1-an de marto, 1948, Kosali, ĉe Gardabani, Kartvelio) estas azerbajĝana matematikisto, poeto, fondinto kaj rektoro de Universitato Ĥazar. Hamlet Isakhanli (prononco /isaĥanli/) (Hamlet Isaĥanli en azerbajĝana, latina manuskripto) estas la plumnomo kiun li utiligas kiel poeto kaj en siaj publikaĵoj en la kampoj de humansciencoj kaj socia scienco. Ĉiuj liaj verkoj pri matematiko estis publikigitaj sub la familia nomo Isayev (H.A. Isayev, G.A. Isaev, ktp. dependante de la vakera filmo-transliterumo de lia nomo). Nuntempe li estas superul-sciita inter la popolo kiel Hamlet Isakhanli.
Inkluzive de la akademiaj de Hamlet Isakhanli kaj literaturaj verkoj kovras larĝajn kampojn: esplorado en matematiko kaj en multaj areoj de humansciencoj kaj la socia scienco, poezio kaj kreiva skribo. Li estas vivanta fondinto (kaj ĝenerala direktoro) de Universitato Ĥazar, fondinto de integra antaŭbaloto, sekundaraj kaj mezlernejoj (Lernejo Dunja), kaj fondinto de eldonejo (ĉio en Baku, ĉefurbo de Azerbajĝano) same kiel li estas tradukisto de poezio, preleganto, kaj redaktisto. Li ofte estas priskribita kiel polihistoriisto.
Biografio
La patro de Hamlet Abdulla Isaĥan-oglu Isajev (1926-1972), instruis matematikon en la mezlernejo kaj lia patrino, Periĥanim, estas dommastrino.
Liaj fratoj vivis en hejm-vilaĝo en Kartvelio, aliaj en Baku, Azerbajĝano.
La edzino de Hamlet Isaĥanli, nome Naila Isayeva (Naila Askerli-) estis naskita en Quba, Azerbajĝano. Ŝi studentiĝis ĉe la Instituto de rusaj lingvo kaj literaturo en Baku. Ŝi ankaŭ ricevis muzikinstruon. Ŝi komponis kantojn. Ĝuste nun ŝi estas la Direktoro de Lernejo Dunja (antaŭlernejo, bazlernejo, mezo kaj mezlernejoj) filiiĝitaj kun Universitato Ĥazar.
La paro havas kvar filinojn. Ilia plej aĝa filino Ajgun (n. 1972) finis la mezlernejon kun ora medalo, prenis supren studentan studon en matematiko kaj estas diplomiĝinto en administrado kaj komercadministracio. Ŝi vivas en Anglio kun sia edzo kaj du filoj. Ilia dua filino Zejnab (n. 1975) finis la mezlernejon kun arĝenta medalo kaj ricevis pli altan edukon en medicino kaj specialiĝo en dermatologio. Ŝi vivas en Istanbul, Turkio. Ilia tria filino Ajten (n. 1977) prenis supren postbakalaŭran studon en komercadministracio, kaj ŝi estas atestita kiel publika revizoro. Ŝi estis membro de azerbajĝana nacia ŝako-teamo. Ilia last-naskita filino Ulker (n. 1985) estas psikologo, havas magistron en kogna neŭroscienco. Ŝi laboras ĉe Universitato Ĥazar nun, kaj ŝi estas direktoro de "Psikologia Konsilantaro kaj Psikoterapia Centro" filiiĝita kun Universitato Ĥazar.
Matematiko
Hamlet Isakhanli finis mezlernejon kaj eniris al la Fakultato de Mekaniko kaj Matematiko de la Azerbajĝanz-Ŝtatuniversitato (aktuala Bakuŝtata Universitato, BSU) en 1965. Li studentiĝis ĉe BSU en 1970 kun honoroj. En la sama jaro, li estis allasita al la postbakalaŭresplorado-kurso (aspirantura) ĉe la Instituto de Matematiko kaj Mekaniko, azera Akademio de Sciencoj, Baku, azera, kaj sendita al Moskva Ŝtata Universitato por lia diplomiĝinto-eduko kaj esplorado. En 1973, li defendis sian disertaĵon "Sur Problemoj de Spektra Teorio de Funkciigisto-Krajonoj" kaj ricevis la PH.D (Kandidat-nauk) gradon en Fizik-matematikaj sciencoj.
De 1973 ĝis 1983, li aranĝis esploradon en matematiko en Moskvo kaj Baku ĉe la Moskva Ŝtatuniversitato, la Steklov Instituto de Matematiko de la Sovetia Akademio de Sciencoj, la Instituto de Matematiko kaj Mekaniko de la Azera Akademio de Sciencoj, tiam la azera ŝtatuniversitato. Dum tiu periodo, li prelegis foje. Poste li ankaŭ laboris kiel profesoro pri la azera Ŝtato-Instituto de Petrolo kaj Kemio (nuntempe la Azera Ŝtato Petrol-akademio) kaj kondukis la sekcion en la Baku-universitato de la Leningrada Instituto de Ekonomiko kaj Financoj.
La artikoloj de Isakhanli estis publikigitaj en gvidaj akademiaj periodaĵoj en Sovet-Unio, Usono, Britio, Kanado kaj Germanio, kiuj alportis al li internacian agnoskon. En 1983, Hamlet Isakhanli defendis sian duan doktoran disertaĵon (kondukante al D.S. - Doktoro de Scienco-grado) "Sur Problemoj de Multiparametra Spektra Teorio" ĉe la V.I. Steklov Instituto de Matematiko, Moskvo. Li ricevis la gradon da Doktoro de Fizikaj Matematikaj Sciencoj; kaj estis poste aljuĝita la titolo de profesoro fare de la Sovetia Plejalta Atestado-Komisiono.
Hamlet Isakhanli estas agnoskita kiel akademiulo de granda esplorado-kapablo en matematiko. Li priesploris en diversajn areojn de matematiko kaj la aplikataj sciencoj kiel ekzemple ne-mem-helpantoperatora teorio, multiparametron spektran teorion, la teorion de komunaj spektroj, diferencialaj ekvacioj, nombraj intervaloj, kaj matematikaj modeloj de ekonomio. Li estas pripensita kiel unu el la fondintoj de la moderna Multiparametra Spektra Teorio. Li estis la unua sovetia matematikisto por aranĝi sciencan esploradon en tia grava kampo de studo kiu havas sian originon en matematika fiziko.
Hamlet Isayev estis ne nur reprezentanto de la fama Moskvo-matematiko-lernejo, sed lia fono ankaŭ reflektas atingojn en la sciencaj lernejoj de Usono, Unuiĝinta Reĝlando, Germanio kaj Kanado. Dum la tempoj de sovetia "fera kurteno", malgraŭ kelkaj malfacilaĵoj, li konsideris la Okcidenton ne nur de la distanco, ankaŭ kiel alvojaĝanta profesoro. Sciencaj - esplorcentroj, akademioj kaj universitatoj en Eŭropo, Amerikoj kaj Azio ade invitis lin al iliaj institucioj por fari prelegojn, entrepreni komunan esploradon, kaj paroli ĉe internaciaj konferencoj. Li en svingo invitis eksterlandajn akademiulojn al Moskvo kaj Baku por fari prelegojn por antaŭenigado de bonaj rilatoj inter Oriento kaj Okcidento. Li atingis la establadon de internacia akademia reto eĉ en tiuj sovetiaj tempoj.
Liaj atingoj en la kampo de matematiko estis altagrade laŭditaj fare de eminentaj matematikistoj, precipe de membroj de la Sovetia Akademio de Sciencoj kiel N.N.Bogolyubov, V.S.Vladimirov kaj S.M. Nikolskiy, la gajnintoj de Lenin Premio B.M. Levitan kaj V.B. Lidskiy, kaj de bonkonataj matematikistoj A. G. Kostyuchenko, A.A. Dezin, kaj V.A. Sadovnichiy (nuntempe rektoro de Moskva Ŝtata Universitato), profesoro F. Atkinson (University of Toronto (Universitato de Toronto)), profesoro P.J.Browne (Universitato de Kalgario), kaj aliaj akademiuloj. Liaj publikigitaj verkoj estas inkluditaj en La Listo de Plej bone Sciencaj Verkoj de la Jaro fare de la Prezidantaro (ĉefestraro) de la Sovetia Akademio de Sciencoj.
Esploradoj en humansciencoj kaj sociaj fakoj, kreivaj skribaĵoj
Hamlet Isakhanli estas akademiulo kiu aranĝis esploradon kaj produktis signifajn rezultojn en diversaj kampoj de sciencoj kaj artoj; precipe ekstere de matematiko. Totale, li skribis centojn de artikoloj, monografioj, kaj lernolibroj en la historio de scienco kaj teknologio, eduko kaj kulturo; eduko-politiko; teorio kaj historio de traduko; lingvo kaj literaturo; kaj en multaj aliaj areoj.
La libro En Serĉo de Khazar de Hamlet Isakhanli fariĝas superpopulara en azera kaj ĝenerale en la internacia komunumo. Lia tre interesa stilo de rakontado ligita kun priskribo de politikaj, kulturaj, personaj kaj psikologiaj situacioj de la procezo de establado de nova institucio de pli alta eduko, kaj de bone dokumentitaj analizoj de okazaĵoj kaj de la tempo, igas tiom valoran libron legi. "La faktoj de okazaĵoj asociitaj kun la establado kaj evoluo de Universitato Ĥazar forlasis neforviŝeblajn spurojn en mia memoro. Mi intencas pasi tiujn okazaĵojn al vi en ilia tuteco kaj en ĉiu sincereco", diras la verkinto en la enkonduka noto al la libro.
Lia esplorado kaj skribaĵoj en traduko-problemoj, en lingvopolitiko, sur leksik-grafio estas honorinda de altestimo. Granda artikolo dediĉita al la historio kaj analizoj de la komunikado de Orienta-okcidento tra la traduko-aŭtovojo, al problemoj de traduko de kaj en azerbajĝana, kaj al problemoj de tradukado de poezio, estas "nepraĵo, estas por konstanta referenco" laŭ unu fakulo-vidpunkto.
Hamlet Isakhanli estas unu el la verkintoj kaj kunredaktoro de la Khazara-Angla-Azerbajĝana-Ampleksa-Vortaro en ses volumoj. Tiu laboro estis kompletigita plejparte; ĝiaj tri volumoj jam estis publikigitaj. Tiu vortaro estas, sen iu dubo, unu el la monumentaj atingoj de la azerbajĝana kulturo. La lernolibro "La azerbajĝana lingvo" por fremduloj, estas bazita sur la parolema aliro, skribita fare de Hamlet Isakhanli kun du kunaŭtoroj kiel manlibro al kiu fremduloj kaj instruistoj povas havi aliron.
Hamlet Isakhanli estas unu el la plej influaj akademiuloj, liberalaj intelektuloj, edukistoj, verkistoj kaj publikaj parolantoj en la kampo de eduko, eduko-politiko, kaj historio kaj filozofio de eduko. Li skribis librojn, multajn artikolojn, raportojn aldone al riĉaj intervjuoj en televido, radion, gazetojn, revuojn, bultenojn. Hamlet Isakhanli diskutas en siaj skribaĵoj la problemojn de poezio kaj filozofio, politika scienco kaj internaciaj rilatoj, historio, ĵurnalismo, ktp.
Poezio
Hamlet Isakhanli estas konata kaj respektata en azeraj kaj multaj aliaj landoj ankaŭ kiel genia poeto. Kvankam li skribis poemojn ekde infanaĝo (Isakhanli memoras la unuan poemon kiun li skribis en aĝo 9a dum bazlernejo-studento), li ne komencis publikigi ilin ĝis ĵus. Liaj poemoj estas tradukitaj en la rusan, la anglan, la ĉinan, kartvelan, persan, kaj la estonan. Liaj poeziaj volumoj estis publikigitaj en azera ("Təzadlar", 2001; "Bu da bir həyatdı ", 2004; "Dördlüklər", 2007; "Ziyarət", 2009), rusa (2006), irana ("şeirə dönən duyğular",? kst?rn? ? riyyat? , Təbriz, 2004; "Təzadlar". ? kst?rn? ? riyyat? , Təbriz, 2005; "Bu da bir həyatdı". ? kst?rn? ? riyyat? , Təbriz, 2005), ĉina ("Kontrasts" kaj "Tiom SIC Vivo kiel puto", Centra Kompilo kaj Translation Press, 2009) kaj kartvela ("sitotxlis-poezia", intelekto, 2004) kaj gajnis la korojn de multaj. Nun en 2009, liaj libroj estas sub preparo por publikigo en Turkio kaj Irano.
Krome, li mem igas tradukojn de poezio de la angla, la rusa kaj la franca en azerbajĝana, precipe la poemoj de tiu de George Gordon Byron, W. Blake, Robert Herrick, kaj Gérard de Nerval, Vasilij Ĵukovskij, Evgeny Baratynsky, Fjodor Tjutĉev, Afanasy Fet, Sergej Jesenin, Nikolay Gumilev, tiu de Anna Aĥmatova, Allan Akhundovan.
Poezio kaj muziko
La poemoj de Hamlet Isakhanli estas plaĉaj; certe por tiu kialo liaj poemoj altiris en Azerbajĝano la atenton de komponistoj. Multaj el liaj lirikaj poemoj estis uzitaj por komponado de kantoj kaj muzikajn spektaklojn.
La eminentaj naciaj komponistoj, la forpasinta Ramiz Mustafayev kaj la forpasinta Vasif Adigozalov komponis muzikon - himnon por lia poemo Mia Universitato Ĥazar; Ramiz Mustafayev - en la poemo En Serĉo de mia Khazar; Vagif Garayzadeh - sur la poemo Disigo; Lutfiyar Imanov - sur la poemo Vivo estos tiel facila; Naila Isayeva - en poemoj Mi ĵus sentis nove enamiĝinta kun vi, Ĝi estas bela, Papavo, Lilio, Vento kaj knabino, Mi volas resti sole, Veni baldaŭ, kaj Mia mondo; Elza Seyidcahan - en la poemoj Mi ne povis kompreni tiun mondon kaj Baku, Jahangir Zulfugarov - en la poemo Kie ni renkontas, Dilara Gulamova - en la poemoj malnovan demandon, Magian nokton, kaj Nuboj postrestas kompare al pugo de infanaĝo, kaj muzika spektaklo kompare al "La kariero SIC justa momento" bazita sur serio de la filozofiaj poemoj de Hamlet Isakhanli, ktp. Lia tuta longa epos-lirika poemo "Pilgrimo" estis atribuita al muziko fare de komponisto Javanŝir Gulijev, kiu ankaŭ komponis dek unu kantojn sur la liriko de Hamlet Isakhanli. Ĉiuj tiuj, aliaj kantoj kaj muzikaj spektakloj estas kantitaj kaj faritaj fare de majstro-kantistoj Lutfiyar Imanov, Karimova, Dadashova, Ilgar Muradov, Rashida Behbudova, Manana Japaridze, Elza Seyidjahan, Samir Jafarov, Fadaya Lachin, Azerbajĝana Ŝtata Simfoniorkestro kaj Koruso, la Savalan, Sheron kaj Kristal-grupoj kaj aliaj. Khanandas kiel ekzemple Arif Babayev, Alim Qasimov, Nazakat Teymurova, kaj Zabit Nabizadeh ankaŭ utiligis la poemojn de Hamlet Isakhanli kantante.
Reformoj en eduko
Krom farado de lia esplorado kaj farado de prelegoj dum la Sovetia Periodo eksterlande, Hamlet Isakhanli ankaŭ estis interesita pri studado de malsamaj aspektoj de instruaj organizoj en la Okcidento. Fine de 1980-aj jaroj, Isakhanli provis klarigi la signifon kaj kialojn de krizo de la sovetunio, precipe, pri azera alteduka sistemo al publiko kaj al la registaro. Li montris manierojn por venkado de la krizo kaj postulis grandajn reformojn tra liaj artikoloj publikigitaj en azerbajĝanaj kaj rusaj gazetoj kaj en paroladoj faritaj en la radio kaj televido. Novaj ideoj komencis aperi kaj iĝi efektivigitaj en lando kiu vivis tra politika kaj ekonomia krizo kaj milito! Hamlet Isakhanli ludis gravan rolon en tiu evoluo.
Hamlet Isakhanli, konata la neceso por poŝtupaj reformoj en la tuta eduka sistemo, emfazis la perspektivojn de establado de novaj tipoj de pli altaj instruejoj kiuj renkontus la postulojn de la nova, rapida varia kaj tutmondigita mondo. En lia opinio, en esprimoj de instruplano, administrado, kvalito de instruado kaj esplorado, universitato-industrio-rilatoj, scio-ekonomio kaj novigado, interaktiva student-centrita sistemo bazita sur kredito-amasiĝo, programoj kondukanta al la fraŭloj, majstroj kaj PhD-gradoj, ampleksaj internaciaj rilatoj, ktp., tiuj novaj pli altaj instruejoj eble profitigos ĝis iu grado aŭ alia de modelojn de pli alta eduko, kaj ili ludus gravan rolon ne nur en eduko kaj esploro, sed ankaŭ en la totala konscio kaj demokratiigo de socio kiel tutaĵo.
Universitato Ĥazaro (fundamento kaj principoj)
Li substrekis kaj plusendis alian gravan temon: en lando kie korupto estas ĝeneraligita, inkluzive de la eduka sistemo, estas decide kaj farebla establi gravan kaj altan kvaliton pli altan instruejon. Ĝenerale, kun lia iom post iom kultivado kaj fortiganta agado li venis por esti sciata kiel gvidanto en kaj teorio kaj praktiko en la kampo pri edukaj sistemoj pri landoj kun transiro-ekonomioj.
Novigaj klopodoj de Hamlet Isakhanli mem kaj lia Universitato Ĥazar ludis gravan rolon en la enkonduko kaj sukcesa apliko de la du-cirkulita (fraŭlo, majstro) sistemo kaj en metodaro por taksado en la pli alta eduka sistemo de Azerbajĝano, kiu poste estis antaŭviditaj en la Bolonja Procezo sur la kreado de la Eŭropa Spaco de Supera Eduko. Li estis unu el ĉefiniciatintoj de interligado de azera al la Bolonja Procezo en 2005.
Lernejo Dunja (fundamento)
Lernejo Dunja, establita fare de Hamlet Isakhanli en 1998 kaj filiiĝita kun Universitato Ĥazar, disponigi edukon ĉe la antaŭlernejo, primara, sekundara kaj mezlernejo-niveloj, estas sukcesa kaj altagrade deziris lernejon kie lernejinfanoj ricevas dulingvan edukon - en la azerbajĝana kaj angla.
Ĵus (la 16-an de januaro, 2009) Lernejo Dunja akiris internacian statuson tra akredito de Internacia Abiturienta Ekzameno-Organizo - IBO. Nome, Lernejo Dunja kiel IB World School nun ofertas IB Diplomo-Programon al ĝiaj studentoj de la lastaj du jaroj de mezlernejo.
Hamlet Isakhanli metis siajn ideojn en praktiko ne nur en la pli alta eduka sistemo; sed krome li provas krei modelon por antaŭuniversitata eduko kiu povus konkuri internacie. Tiel li realigas kaj disponigas la dumvivan edukideon tra konstruado de la reto de instruejoj de frua infanaĝo ĉe PhD kaj profesoreco.
Publika konstrulaboro kaj gvidado
Hamlet Isakhanli estas unueca en du kulturoj en li mem - matematiko kaj natursciencoj kun la humansciencoj kaj socia scienco. Hamlet Isakhanli estas agnoskita kiel akademiulo, gvidanto, publika figuro, altirante intelektulojn, sciencistojn kaj virojn de artoj, same kiel la internacia komunumo. Hamlet Isakhanli estas membro de internaciaj retoj, unuiĝoj, akademioj kaj estraroj; partoprenanto en kaj aranĝanto de internaciaj projektoj kaj renkontiĝoj en malsamaj kontinentoj kaj diversaj landoj. Li faris plenajn prelegojn ĉe konferencoj aranĝitaj fare de UNESCO, NATO, UNDP, Konsilio de Eŭropo, ktp. Li ricevis honorojn kaj premiojn por lia kontribuo al la evoluo de esplorado, eduko kaj kulturo. Kiel membro de la Eduko-Komisiono sub la Prezidento de la Respubliko de Azerbajĝano, Hamlet Isakhanli aktive partoprenas preparon kaj realigon de reformoj aranĝitaj en la kampo de esplorado, evoluo kaj eduko.
La Scienco kaj Arto-Asembleo fondiĝis kaj kondukiĝis de Hamlet Isakhanli, turnis en kreiva intelekta centro, kie akademiuloj kaj viroj de artoj de diversspecaj kampoj de studo kaj kreivaj junularoj venas kune kaj portas sur viglajn diskutojn en diversajn problemojn de la artoj kaj sciencoj. Paroladoj de la prezentistoj de malsamaj landoj kaj protokolo de diskutoj unue estas publikigitaj en la Khazar Vidorevuo, tiam en apartaj libroj fare de Khazar University Press.
Lia redakteco inkludas esploradoĵurnalojn kaj revuojn kaj en la sciencoj kaj humansciencoj, transakcioj de konferencoj, lernolibroj kaj monografioj, enciklopedioj kaj vortaroj, tradukoj de diversaj lingvoj en azerbajĝana kaj kutimaj - en historio, amaskomunikiloj, poezio, romanoj, ktp.
Instruante profesoron kaj inspektiston
Tra lia akademia agado, kreivo kaj gvidado, kiujn Hamlet Isakhanli tre kontribuis al homa resurso-evoluo, partikulare sendante studentojn kaj akademiulojn al universitatoj de industrilandoj same kiel instruado kaj kontrolante sin. Hamlet Isakhanli instruis matematikon kaj ĝiajn aplikojn, intelektan kaj kulturhistorion, kaj literaturo dum multaj jaroj en azera en Azera Akademio de Sciencoj, Bakuaŝtata Universitato, Azera Ŝtato Petrol-Akademio, Azera Ŝtata Ekonomika Universitato, Khazar University, same kiel en iama Sovetunio, Eŭropo kaj Nordameriko, Mezoriento kaj Malproksima Oriento por PhD, majstro kaj bakalaŭraj studantoj, helpado kaj kontroli ilin en ilia esplorado laboras.
Hamlet Isakhanli estas zorgema inspektisto provante evoluigi perspektivon kaj komprenon en siaj progresintaj (majstro kaj PhD) studentoj, prenante ilin al la fronto de esplorado, ĉu ili estas preta ĝis laborego. Sciencistoj kaj esploristoj kiuj defendis disertaĵojn sub sia inspektado nun laboras en Usono, Eŭropo, Rusio, Israelo, Turkio, Irano kaj en aliaj landoj.
Familio
Hamlet Isakhanli estas membro de la konata familio Hajibayramli. Lia avo estis fama gerilano Isakhan Hajibayramli (1897-1930), kiuj organizis armitan ribelon kontraŭ la Sovetoj dum la kolektivigo-periodo (nome, en la malfruaj 1920-aj jaroj kaj 1930) en la teritorioj de Kartvelio kaj Armenio. Oni konas de publikigitaj fontoj same kiel de arkivoj ke Stalino kaj Berijo estis maltrankviligitaj, turmentitaj de la Isakhan-movado kaj uzis kontraŭ ĝi sekretajn reton kaj armeon. Li eksponis la Sovetian Armeon en ĝiaj malfortoj. Isakhan estas retenita en la memoro pri aĝa generacio por sia braveco kaj kavaliraro. Lia 100 jarodatreveno estis festita en kaj Azerbajĝano kaj Kartvelio.
Agnosko
La vivo kaj agado de la akademiulo estis plene esploritaj en la libro "La Vivo de la akademiulo kaj fondinto" fare de Fuad Tanriverdiyev, publikigita en 1997. Alia libro de Knyaz Aslan kaj Vahid Omarli, publikigita en 2005 en kaj azerbajĝana kaj rusa lingvoj, asignis ĝis mallongan priskribon de liaj akademiaj kaj kreivaj verkoj, publika kaj organiza vivo, enhavanta ankaŭ pensojn de bonkonataj homoj de akademioj, arto kaj kulturo de diversaj landoj koncerne Hamlet Isaxanli. Krom ĉio tio, akademiuloj, verkistoj, poetoj kaj ĵurnalistoj en Azerbajĝano, Usono, Kanado, Rusio, Turkio, Kartvelio, Irano, Hindio, Ĉinio, Estonio kaj aliaj landoj skribis kaj publikigis verkojn koncerne lian kreivan vivon kaj agadojn.
Kelkaj monografioj kaj sciencaj artikoloj konvene aprezis kaj enhavas referencon al Isaxanli (Isayev) verkoj, parto de kiu estas bazita sur liaj esploradoj. En la sama tempo en Orienta kaj Okcidento, en evoluintaj kaj evolulandoj li plurfoje estis intervjuito, li iĝis vizitanto de amaso da elsendoj kaj televidoprogramoj.
La poetoj Nariman Hasanzade, Huseyn Kurdoglu, Muzaffar Shukur, Shahin Fazil, Alla Akhundova, Saadat Buta kaj multaj aliaj dediĉis specialajn poemojn al la personeco de Hamlet Isaxanli. En azera Camal Mustafayev, Manaf Suleymanov, Movlud Suleymanli, Mirabbas Qasimov, Vidadi Babanli, Nariman Hasanzade, Zalimxan Yaqub, Bahlul Abdulla, Kamran Nazirli, Khalil Macidoglu, Aydin Xan, Tamilla Aliyeva kaj aliaj multaj verkintoj skribis koncerne lian literaturan kaj akademian agadon. Metin Turan de Turkio, Van Dzen Bo de Ĉinio, Lyudmila Lavrova de Rusio, multaj verkistoj de Irano, Kartvelio kaj aliaj landoj skribis artikolojn pri lia bone priokupiĝo.
Referencoj
Odinets V. At la Universities de Kanado (en la rusa) // Sovetskiy Ekonomist. - 1989-a - la 27-an de januaro - p. 4. kaj Hemistichs Taking Reader Together: Tempeto-Reading la Libro "Kontrastas" de Hamlet Isaxanli (en Azeri) // Khazar View. - 2002-a - la 15-an de septembro (Neniu 129). - p. 6-9. Ankaŭ // 525 gazeto. - 2005-a - la 12-an de oktobro - p. 7. Ankaŭ // Khazar View. - 2008-a - 01 aprel (Neniu 248). - p. 14-16.
La Gioconda
La Gioconda (La Ĝokonda, t.e. "S-ino Giocondo", la vorto signifas ankaŭ la Gajulino aŭ la Ĝojulino) estas pentraĵo de Leonardo da Vinci pri virino kun mistera rideto. Ĝi estas ankaŭ nomata Mona Lisa (S-ino Liza). Leonardo pentris ĝin komence de la 16-a jarcento, olefarbe sur popla ligno. Ĝin posedas la franca ŝtato kaj ĝi pendas en la muzeo Luvro en Parizo.
Mona Lisa estas unu el la plej vaste konataj pentraĵoj en la mondo, abunde studata kaj analizata, kopiata kaj eĉ parodiata.
Historio
Laŭ Giorgio Vasari temas pri junulino el Florenco, Mona Lisa, kiu edziniĝis fine de la 15-a jarcento al gravulo Francesco del Giocondo kaj de tio venas la nomo. La realigo de la pentraĵo okazis ŝajne en la dua periodo florenca de Leonardo, pli precize inter 1503 kaj 1505. La aŭtoro ege ŝatis tiun verkon kaj kunportis ĝin ĝis kiam oni vendis ĝin al Francisko la 1-a. Poste ĝi estis ĉiam en reĝaj palacoj, ankaŭ Napoleono disponis pri ĝi. Luvro estas ties hejmo ekde la Franca Revolucio.
En 1911 ĝi estis ŝtelita, kaj ĝi reaperis post du jaroj en Florenco; intertempe multaj estis arestitaj kiel suspektatoj, kiel Guillaume Apollinaire kaj Pablo Picasso.
Eroj
La verko reprezentas la supran parton de virino, nome vizaĝon, kolon kaj bruston kaj brakojn kun manoj interplektitaj. Kontrastas la heleco de la karno, ĉefe de vizaĝo kaj kolo kun la malheleco de la vestaĵo kaj de la fona pejzaĝo. Unu el la plej rimarkindaj eroj de tiu verko (kiuj multege paroligis kritikistojn kaj pristudantojn) estas la nuanco de la rideto, tio estas lipoj preskaŭ malfermitaj kaj iometete levitaj ĉe anguloj, kvazaŭ ĝi estus simbolo de eleganto, sprito, enigmo, ĉiutageco aŭ senfinaj interpretoj. Tiu rideto entute konformas al la mildeco kaj dolĉeco de la entuta esprimo kaj de la virino kaj de la pejzaĝo.
Teĥniko
La verko estas grava ekzemplo de la tekniko de "sfumato", kio konsistas en malaperigi la precizajn konturojn de la ĝistiama pentraĵo antaŭ malprecizaj konturoj kiel internebulaj, kio havigas pentraĵon de realisma enmeto en la reala atmosfero. Tiu tekniko videblas ĉefe ĉe manoj kaj okuloj. En okuloj eĉ videblas nek brovoj nek okulharoj.
Roger Auque
Roger Henri Auque (naskiĝis en Roubaix, mortis  ) estis franca ĵurnalisto kaj diplomato. Li estis detenita kiel ostaĝo de Hizbulaho en Libano en 1987. Li estis ambasadoro de Francio en Eritreo de la ĝis la.
Biografio
Filo de patro asekuristo en Roubaix, maldekstrema gaŭlisto kaj veterano de Hindoĉinio kaj de komunisma patrino, Li eniris en Parizo en fakultaton pri angla lingvo kaj orientaj lingvoj, por lerni la araban. Li iris al Libano kie li proksimiĝis al kristanoj kaj falangistoj : « Mi troviĝis batalante je la kristana flanko, kun multaj samaĝaj junuloj, li memoras, Libananoj kaj ankaŭ Usonanoj kaj iomete faŝismaj Francoj kiuj batalis kontraŭ progresemaj islamanoj ».
Milit-korespondanto en Libano, il estis kaptita « en plena lumo elirante el sia domo sub la okuloj de sia kolego Paul Marchandîs » fare de Hizbulaho la. Li restis kiel ostaĝo dum preskaŭ unu jaro. Li estis liberigita la, samtempe kun Jean-Louis Normandin, kaptita en la "Afero de ostaĝoj de Libano", sekve al negocado de ministro Charles Pasqua kaj surloke de Jean-Charles Marchiani.
Ĵurnalisto, granda raportisto en RTL, La Croix, kaj Paris Match, poste en Le Figaro Magazine, Sipa Press, foto-agentejo Gamma, CBC, de 1982 ĝis 2002, il estis konstanta korespondanto en Bagdado, poste en Bejruto de 2003 ĝis 2007 kaj raportis pri la murdo de Pierre Amine Gemayel por TF1-LCI, CBC, TSR, RTBF.
Raphaëlle Bacqué deklaris pri li: « Gazetaro kelkfoje timas tiun raportiston kiu, en 1992, estis alnajlita de Le Canard enchaîné pro plagiato de plenaj partoj de raportaĵo de unu el liaj kolegoj. Sed li konservis emon al aventuro, de Ralio Parizo-Dakaro, de milito en Irako, por kiu li ektrovis la lastan flugon al Bagdado, el kiu li profitigis kelkajn kolegojn. Ne estas certe ĉu politiko alportas al li la samajn kontentigojn. »
En septembro 2004, li estis invitita al elsendo de Thierry Ardisson, Tout le monde en parle.
En 2008, li estis elektita municipa konsilisto de la 9-a arondismento de Parizo sur listo de UMP.
En 2008-2009, li fariĝis ĉef-redaktoro de franca-maroka televida Ĉeno "Medi 1 Sat" en Tanĝero.
En decembro 2009, proksimulo de Carla Bruni-Sarkozy, li estis nomita ambasadoro de Francio en Asmero en Eritreo fare de Prezidanto Nicolas Sarkozy.
Akuzita de magazino Bakchich pro tio ke li « lasis ŝuldon de eŭroj al impostoj la jaron de sia nomado », li procesis kontraŭ la ĵurnalisto plendante pri misfamigo.
En 2012, li estis devigita forlasi sian postenon kaj estis revenigita en Francion sekve al san-problemo. En 2013, li komparis la landon kun Nord-Koreio aŭ Birmo subtenata de Kataro kaj Ĉinio. En junio samjare, plendo pri agreso estis deponita kontraŭ li fare de sia dom-posedantino.
En 2013, li estis trafita de.
Li mortis sekve al kancero.
Familio
Li estas la patro de Vladimir Auque kaj Carla Auque.
En 1989, li estus havinta infanon kun Yann, filino de Jean-Marie Le Pen: Marion, elektita deputito en 2012, eksteredzece naskita, poste agnoskita de ŝia kunulo Samuel Maréchal, informo diskonigita en 2013 en libro de Christine Clerc titolita Les Conquérantes (Nil).
Valle de Chalco Solidaridad
Villa de Allende estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas San José Villa de Allende.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 41.938 loĝantojn. El tiuj 20.62 viroj kaj 21.318 virinoj. La komunumo havas surfacon de 318.80 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2380 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 800.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 22′ norda latitudo kaj 100° 9′ okcidenta longitudo.
Klára Göndör
Klára Göndör, laŭ hungarlingve kutima nomordo Göndör Klára estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina familia nomo estis Steinauer, ŝia patrino estis Gizi Bogár.
Klára Göndör naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis en 2014.
Biografio
Klára Göndör frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en pedagogia lernejo. Tamen ŝi iĝis primadono kaj subreto ekde 1940. Inter 1942-1944 ŝi apartenis al teatro de tiam hungara urbo Nagyvárad, poste ŝi havis rolojn en aliaj teatroj. Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj estis: En 1986 ŝi pensiuliĝis. Ŝi ricevis premiojn en 1974 kaj 1978.
21437 Georgechen
21437 Georgechen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de George Chen, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li ricevis ankaŭ la premion Expo-Sciences de MILSET. Li estis lernanto ĉe la Monta Vista High School de Kupertino (Kalifornio, Usono).
La Kreitaj Profitoj
La Kreitaj Profitoj (origine, Los intereses creados). Ekprezentita en Madrido en la jaro 1907
Zdebořice
Zdebořice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,45 km².
La Kreitaj Profitoj
Pulĉinela komedieto de Jacinto Benavente, el la hispana trad. Vicente Inglada, 1932, 96 p.
Zdebořice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
26268 Nardi
26268 Nardi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Patricia Nardi, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2010, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la George W. Hewlett High School de Hewlett (Novjorkio).
Megapento
Laŭ la helena mitologio, Megapento (el la greka Μεγαπένθης, «granda malĝojo») estis reĝo de Argolando. Li estis filo de Preto kaj patro de Argeo (aŭ Anaksagoro), sia posteulo, kaj de la princino Ifianiro, edzino de Melampo.
Li estis la sola vira filo de la gereĝoj Preto kaj Stenebeo, filino de likia reĝo. Pro tio li heredis kaj regis Argolandon, sed nur la parton ĉirkaŭ Tirinso, ĉar lia patro trionigis la reĝlandon kaj donacis du trionojn el ĝi al la divenisto Melampo kaj al lia frato Biaso, respektive. Per tio, Preto pagis la servon de Melampo, kiu sukcesis liberigi la princinojn (la pretidinojn) el malsano kiu frenezigis ilin pro ilia rifuzo partopreni la kultadon honore al Dionizo.
Villa de Allende
Villa del Carbón estas komunumo en la Estado de México. La ĉefurbo de la komunumo estas San José Villa de Allende.
Megapento
Tamen, li interkonsentis kun sia kuzo Perseo interŝanĝon de iliaj respektivaj reĝlandoj, ĉar tiu lasta hontis pri depostuli la tronon de Argo post kiam li nevolonte mortigis ĝian lastan reĝon, lian avon Akrisio. Troviĝas ankaŭ versio de la rakonto laŭ kiu tiu intersanĝo ne estis tiel paca : laŭ ĝi, post la morto de Akrisio, Perseo vojaĝis al Argo por postuli la tronon, sed tiam li trovis ke Preto perforte jam okupis ĝin. Ofendite, la heroo ŝtonigis la uzurpinton per la kapo de la gorgono Meduzo kaj regis la tutan Argolandon ĝis kiam Megapento mortigis lin por venĝi sian patron.
Villa de Allende
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 39.587 loĝantojn. El tiuj 19.801 viroj kaj 19.786 virinoj. La komunumo havas surfacon de 320.51 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2600 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 800.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 44′ norda latitudo kaj 99° 28′ okcidenta longitudo.
Megapento
Megapento, filo de Menelao
Li estis filo de Menelao kiu regis Sparton inter la morto de sia patro kaj la alveno de Oresto, ĉar la spartanoj preferis esti regataj de tiu lasta anstataŭ de bastardo. Laŭ kelkaj legendoj, lia patrino esti Heleno, kvankam en la plimulto de la versioj Megapento estis filo de Pieriso, Terido aŭ Tereiso, etolia konkubino de Menelao , kaj naskiĝis dum la sieĝo de Trojo. Li ricevis sian nomon, kiu signifas «granda malĝojo», pro tio ke li naskiĝis kiam Menelao funebris la malaperon de sia edzino.
Laŭ rodisa tradicio, Megapento kaj Nikostrato forsendis Helenon en ekzilon tuj post la morto de Menelao kaj dum Oresto suferadis persekuton fare de la erinioj. Heleno rifuĝis en la rodisa ĉefurbo, kune kun Polikso
Aliaj roluloj same nomiĝintaj
Krom la antaŭe priskibitaj, Megapento estis ankaŭ la nomo de rolulo priskribita de Eŭstakio.
Virina Internacia Ligo por Paco kaj Libereco
La  'Internacia Ligo de Virinoj por Paco kaj Libereco'  ( 'WILPF' ) estas senprofita neregistara organizo laboranta "por kunvenigi virinojn kun malsamaj politikaj, filozofiaj kaj religiaj vidpunktoj por studi kaj konigi la kaŭzojn de milito kaj labori por senĉesa paco" kaj unuigi virinojn tutmonde, kiuj kontraŭas subpremon kaj ekspluatadon. WILPF havas landajn sekciojn en 37 landoj.
La WILPF havas sian ĉefsidejon en Ĝenevo kaj tenas oficejon de Unuiĝintaj Nacioj en Novjorko.
De humani corporis fabrica
De humani corporis fabrica libri septem (en latino por "Pri la fabriko de la homa korpo en sep libroj") estas serio de libroj pri homa anatomio verkita de Andreas Vesalius (1514–1564) kaj publikigita en 1543. Ĝi estis grava progreso en la historio de anatomio super la longdaŭra dominanta verko de Galeno, kaj prezentiĝis kiel tio.
Virina Internacia Ligo por Paco kaj Libereco
Eksteraj ligiloj
https://www.wilpf.org/
De humani corporis fabrica
La kolekto de libroj estas bazita sur prelegoj en la Universitato de Padovo, dum kiuj li devojiĝis el la komuna praktiko per la dissekco de kadavro por ilustri kion li studis. Dissekcoj estis antaŭe plenumitaj de barbira kirurgo sub la estreco de doktoro de medicino, kiu ne estis plenumonta manlaboron. Tiu ĉefa verko de Vesalio prezentas zorgan ekzamenon de la organoj kaj de la kompleta strukturo de la homa korpo. Tio ne estus ebla sen la multaj progresoj kiuj estis faritaj dum la Renesanco, inklude artajn disvolvigojn en vida reprezentado kaj la teknikan disvolvigon de presarto pere de la rafinita lignogravurado. Pere de tiuj disvolvigoj kaj sia zorgo, Vesalio kapablis produkti ilustraĵojn superajn al aliaj produktitaj antaŭe.
Délegyháza
Délegyháza (dEledjhAza) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono Ráckeve.
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo inter Budapeŝto-Beogrado, fine de sakovojo. Budapeŝto troviĝas 27 km-ojn for, Dunavarsány estas proksime.
Historio de la komunumo estas nebula, longe ne estis loĝata. En 1921 kastelo de Piroth konstruiĝis, kiu estas nuntempe vilaĝdomo, kulturdomo kaj poŝtejo. Ekde 1930 en la proksimeco oni faris surfacan minejon de gruzo. En 1949 formiiĝis la vilaĝo. Post la minado restis 12 da lagoj, kiujn fiŝkaptistoj kaj banantoj uzis. Poste hungaraj naturistoj formis grandan tendaron kaj feriejon de naturistoj.
Monaĥejo Noravank
Noravank (armene Նորավանք, «nova monaĥejo») aŭ Noravank de Amaghu estas mezepoka monaĥejo apartenanta al la Armena Apostola Eklezio, kiu troviĝas en kanjono de la kampara vilaĝo Areni, proksime de la urbo Yeghegnadzor en la provinco Vajoco-Dzoro, sude de Armenio. Konstruita sur setlejo kie iam estis preĝejo de la 9-a-10-a jarcentoj, la komplekso estis refondita en la 12-a jarcento. Ĝi fariĝis la maŭzoleo de la orbeljana nobela familio. Ĝi estis aktiva monaĥejo ĝis la 19-a jarcento kaj fama ĉefe pro ĝia scriptorium; ĉi tiu grava religia kaj kultura centro estis unu el la loĝejoj de la episkopoj de Sjuniko.
La ĉefpreĝejo de la monaĥejo, Sankta Johano la Anoncanto (Surb Karapet), estas antaŭita per gavito kaj estas kompletigita fare de la kirko de Sankta Gregorio (Surb Grigor). Aldonita al ĉi tiu grupo la Preĝejo de Sankta Dipatrino (Surb Astvacacin), la ruinoj de pluraj konstruaĵoj, multaj ĥaĉkaroj kaj la remparoj de la 17-a kaj 18-a jarcentoj.
Renovigita du fojojn dum la 20-a jarcento, Noravank hodiaŭ estas unu el la kvin plej vizitataj turismaj allogaĵoj de Armenio. La monaĥejo kaj la valo Amaghu troviĝas ekde 1996 en la listo por inkludi ilin kiel Monda heredaĵo de Unesko.
Historio
La unuaj riparoj estis faritaj sub la soveta epoko en 1948-1949. Dua fazo de restarigo komenciĝis en 1982 kaj, kun la financa helpo de Dikran Haĝetjan, membro de la armena diasporo en Kanado, la restaŭrigado finiĝis en 1999, kiam Noravank remalfermiĝis al la publiko. Ĉi tiu fazo por rekonstruado sekvis la sistemon anastilozo por la kupolo de la preĝejo Sankta Dipatrino, precipe danke al la laboro de la Armena Komisiono por protektado de monumentoj kaj uzado de matrico montrante la rilatojn inter la malsamaj ŝtonoj konsistigantaj ĝin. .