cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dolgorukova altebenaĵo
La altebenaĵo ne estas loĝata; nur en ĝia plej norda parto troviĝas kelkaj etaj vilaĝoj, ripozejoj kaj arbaristaj dometoj. En la nord-okcidenta parto de la altebenaĵo troviĝas monumento al la partizanoj de la Granda patriota milito.
Zoltán Szerémy
Zoltán Szerémy [serEmi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Szerémy Zoltán Károly estis hungara aktoro. Lia nobela antaŭnomo estis középgéczi, lia fratino estis Gizella Szerémy, lia avo estis Lajos Kacskovics.
Zoltán Szerémy naskiĝis la  en Nógrádmegyer, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Szerémy akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste aktoran diplomon en Teatra Lernejo en 1889. Post siaj studoj li havis rolojn en diversaj provincaj urboj. Li apartenis al trupo de Gaja Teatro inter 1896 kaj 1930. En tiu longa periodo li estis videbla ankaŭ en mutaj filmoj. Ekde 1907 li ankaŭ instruis aktoradon. Li kelkfoje aktoradis kiel emerito, li mortis en vestejo de la Gaja Teatro.
Francesco Barbaro
Francesco Barbaro (1390-1454) (naskiĝis en Venecio, en la 1390 - mortis en Venecio, en la januaro 1454) estis itala humanisto, filologo, filozofo, politikisto kaj diplomato serve de la Venecia respubliko. Unu el la plej renomaj beletristoj de la 15-a jarcento, li estis patricio en Venecio kaj lernanto de Johano de Raveno, Gasparino Barzizza, Vittorino da Feltre kaj Guarino de Verono (1370-1460).
Arcis-sur-Aube
Arcis-sur-Aube estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arcisiens.
Viktor Lőrincz
[lOrinc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lőrincz Viktor estas hungara luktisto, dufoja olimpiano, trejnisto. Lia frato estis Tamás Lőrincz.
naskiĝis la en Cegléd.
Biografio
ricevis ŝtatajn premiojn en 2016 kaj 2021. Li edziĝis en 2017, lia edzino naskis filinon en 2020.
Sporta kariero
inter 1997-2017 estis luktisto en sia naskiĝurbo, poste en ĉefurba sportklubo ĝis 2022 en klasik-stila luktado. Li estis hungara ĉampiono sesfoje inter 2014-2019 en pezkatogirioj 85-98 kg. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun arĝenta medalo, krome en mondĉampionumo same li estis la dua en 2019. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2022, poste li estis trejnisto.
Zalaszentbalázs
Zalaszentbalázs [zalasentbalAĵ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Nagykanizsa.
Situo
Zalaszentbalázs situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo fervojo Zalaegerszeg-Nagykanizsa. Zalakaros troviĝas 19, Pacsa kaj Nagykanizsa po 20, Letenye 28 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1320 en formo "Zenthbalas". Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, poŝto, municipa administracio.
Centrafrika arbustosilvio
La Centrafrika arbustosilvio (Bradypterus grandis) estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio.
Ĝi estas 19 cm longa birdo kun longa kaj larĝa vosto. Supre estas tre bruna kun iom da ruĝeca nuanco en vosto kaj dorso. La subaj partoj estas helbrunaj kaj estas griza punkteco en helbrunaj gorĝo kaj supra brusto. La flankoj estas ruĝecaj. La voĉo estas malrapida ĉidap ĉidap kiu poste rapidiĝas, tre ofte dum ceremonia flugo kaj akompane de flugilzumado.
Ĝi troviĝas en angulo de Golfo de Gvineo nome sciate en nur 8 lokoj de sudorienta Kameruno, sudokcidenta Centrafrika Respubliko kaj en norda kaj suda Gabono. Ties natura habitato estas marĉoj (ĉefe de Rhynchospora corymbosa) el 400 al 800 m super marnivelo, kio abundas ankaŭ en najbaraj landoj, kie eble estus tiu specio ankaŭe. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo pro senarbarigo kaj sekigado de humidejoj. Kaj la tutmonda populacio estas nur de 1,000 al 2,500 individuoj en malgranda teritorio de nur 12,500 km². Ĉiam oni konsideris, ke estas eĉ pli malmultaj, sed ekde kiam oni konas la voĉon, ĝi estas foje aŭdata, kvankam la marĉaj teritorioj ne estas facile atingeblaj kaj kontroleblaj.
Niendorf apud Berkenthin
Niendorf bei Berkenthin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Niendorf estas parto de la komunumaro Berkenthin, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Choulex
Geografio
Choulex situas 5 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Ĝenevo okcidente de la rivereto Seymaz, alfluanto de Arve. Seymaz formis apud Choulex marĉon, kiu estis sekigita nur en la jaro 1919.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,90 km², de kiuj 9,5% estas kovritaj de arbaro, 73,8% servas por agrikulturo kaj 15,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Choulex limas en nordo al Meinier, en oriento al Presinge, en sudo al Puplinge, en sudsudokcidento al Thônex, en okcidento al Vandœuvres, kaj en nordokcidento al Collonge-Bellerive.
Trafiko
Choulex situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas konektita kun la urba transportreto de Ĝenevo per la buslinioj 33 kaj 34. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 3 kilometrojn sude en Thônex.
Historio
La unua dokumenta mencio de Choulex datiĝas el la jaro kiel 1153 kiel Cholay.
Dum mezepoko Choulex estis posedaĵo de la Senjoroj de Cholay, de kies loĝturo ekzistas ankoraŭ restaĵoj. En la dua duono de la 14-a jarcento Choulex venis sub la regado de Savojo. Inter 1536 kaj 1567 la regiono estis okupita de la bernanoj, poste la regado revenis al Savojo. De 1798 ĝis 1816 Choulex formis kun Meinier unu solan komunumon. En la jaro 1816 Choulex estis disigita de Meinier kaj integrita kiel memstara komunumo al la Respubliko Ĝenevo, kiu tiam fariĝis kantono de Svislando.
Massac (Charente-Maritime)
Massac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 158 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Massac situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Cognac.
Uncle Sam
Uncle Sam ("Onklo Saĉjo") estas karikaturo de 19-a jarcento desegnita kiel personigo de Usono. La ĝusta origino estas debatata, sed plimulto kredas, ke la nomo estas ludo pri U.S. (United States, angla nomo de Usono).
Antaŭaj personigo de Usono kiel Brother Jonathan estis anstataŭitaj de Uncle Sam ĉirkaŭ Usona Enlanda Milito. La ina persono Columbia apenaŭ aperas post la 1920-aj jaroj. La Statuo de Libereco estas alia usona simbolo proksimume tiom fama kiel Uncle Sam.
Oni ankaŭ uzas Uncle Sam por la usona ŝtato.
Uncle Sam ordinare aperas kiel alta maljuna homo kun cilindra ĉapelo kun blankaj steloj sur bluo kaj ruĝaj kaj blankaj strekoj, en ruĝa, blanka kaj blua frako kaj streka pantalono, laŭ kanona desegno de karikaturisto Thomas Nast.
La figuro aperas en politikaj karikaturoj por reprezenti Usonon kaŭ ties registaron. Ĉe usonaj desegnistoj, ĝi ĝenerale estas respektata. Alilande, ĝi povas aperi fia, personigo de usona imperiismo kaj orgojlo.
Dum la Unua mondmilito, James Montgomery Flagg kreis en 1917 faman varbafiŝon temante Uncle Sam montrofingrante la spektanton super teksto "I want YOU!" ("Mi volas VIN [por la usona armeo]!"). La vizaĝo estas bazita laŭ tiu de Flagg mem. Flagg estis inspirita de brita varbafiŝo kun Horatio Kitchener en simila pozo. La afiŝo de Flagg estis reuzita por Dua mondmilito kaj diversaj parodioj aperis.
37678 McClure
37678 McClure estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brita astronomo David J. Asher elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Albert Edmund McClure, metilerninton ĉe Harland & Wolff en 1954 kaj sekve inĝeniero ĉe la Kolegio pri Teknologio de Belfasto. Spertulo pri histora uzo de ambaŭe organikaj kaj neorganikaj materialoj, li restarigis multenombrajn astronomiajn instrumentojn ĉe la Observatorio de Armagh kaj la Universitata Kolegio Cork.
Kanonikokolegiato
Kanonikokolegiato (germane: Chorherrenstift aŭ Kollegiatstift), estas kolegiato, kiu kunigas grupon de kanonikoj de homoj. La grupo helpas al episkopo dum la meso, por ke ĝi iĝu brila festo. La unua devo de kanoniko (germane: Chorherr, do litere ĥorulo aŭ ĥorsinjoro) estas ĉeesti la meson. Kanoniko ofte ne estas sacerdoto, sed simple respektata viro.
Jane Russell
Ernestine Jane Geraldine RUSSELL (21a de Junio, 1921 – 28a de Februaro, 2011 ) estis usona kinaktorino, kaj unu el la ĉefaj seksosimboloj de Holivudo en la 1940-aj kaj en la 1950-aj jaroj. Russell translokiĝis el Mezokcidento al Kalifornio, kie ŝi havis sian unuan filmorolon en 1943 ĉe The Outlaw. En 1947 Russell iris al muziko antaŭ reveni al filmoj. Post steluli en multaj filmojn en la 1950-aj jaroj, Russell denove revenis al muziko dum rolis en kelkaj aliaj filmojn en la 1960-aj jaroj. Ŝi stelulis en pli ol 20 filmoj tra sia kariero.
Russell edziniĝis trifoje, adoptis tri filojn, kaj en 1955 fondis la organizon por adoptado World Adoption International Fund. Ŝi ricevis kelkajn honorojn pro siaj atingoj en filmoj, kiaj man- kaj pied-spurojn ĉe la Ĉina Teatro Grauman kaj stelon ĉe Trotuaro de famo en Holivudo.
Dasikanaj ciganoj
Dasikanaj ciganoj estas religia kaj etna ombreltermino por kristanaj ciganoj en Balkana duoninsulo, precipe en Bulgario, kiuj uzas la romaan lingvon, sendepende de ties malsamaj grupoj aŭ profesioj. Bapto estas granda evento por ili. La plimulto estas kredantoj de la malnova ortodoksisma kristanismo, kaj estas ankaŭ kelkaj malmultaj kredantoj de Pentekosta Kristanismo.
Tsuyoshi Sambuichi
Tsuyoshi Sambuichi (三分一 剛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Listo de komunumoj en Quintana Roo
En la meksika federacia subŝtato Quintana Roo ekzistas entute 9 komunumoj. 7 el ili kreiĝis en 1974, kiam Quintana Roo fariĝis meksika subŝtato. La oka Solidaridad kreiĝis en 1993 kaj la naŭa Tulum nur kreiĝis en 2008.
Lamprechtshausen
Lamprechtshausen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Salzburg (germane Bezirk Salzburg-Umgebung aŭ simple Flachgau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Senoncourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Villette-sur-Aube
Villette-sur-Aube estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villetiots.
Kantono Reeves (Teksaso)
La kantono Reeves - prononcata - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Pecos.
La Barca
La Barca estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Barca. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 018. La Barca signifas en la hispana La boato, kaj tiu toponimo oftas en hispanlingvaj landoj ĉefe en lokoj kie estis boato por trapasi riveron kiam ankoraŭ ne estis tiom da pontoj.
Geografio
La Barca apartenas al la regiono Ciénega. Al la regiono Ciénaga apartenas entute 13 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 59990 loĝantojn. El tiuj estis 28370 viroj kaj 31620 virinoj. La komunumo havas surfacon de 379,48 km². La meza alteco estas 1520 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,7 C. En la komunumo estas 862,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 17395 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 15666 estis alfabetoj kaj 1713 analfabetoj. Do 9.85 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 19873 virinoj. El tiuj estis 17555 alfabetoj kaj 2296 analfabetoj. Do 11,55 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en La Barca vivis 51207 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 60 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,117 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Romanov-Holstein-Gottorp
Romanov-Holstein-Gottorp estas dinastia branĉo kiu regis kiel caroj kaj imperiestroj de Rusio de 1762 ĝis 1918. Ofte ĝi estas simple nomata Romanov.
La unua caro de Romanov-Holstein-Gottorp estis Petro la 3-a, dekomence duko Karlo Petro Ulriko de Holstinio-Gottorf. La dinastio estas branĉo de la Oldenburga dinastio laŭ Karlo Frederiko, la patro de Petro, kaj branĉo de la Romanovoj laŭ Anna Petrovna, lia patrino.
Caroj de Rusio
Caroj de Rusio de la dinastio Romanov-Holstein-Gottorp.
Torilis arvensis
Torilis arvensis (esperante kamptoriliso) estas specio de apiacoj.
Priskribo
Ĝi altas 20-60 cm. Ĝiaj epiginaj (t.e. kun suba ovolujo) blankaj floroj formas duoblan umbelon. Rektaj dornetoj estas sur la frukto. La radiko estas dika.
Vivo
Ĝi estas terofita. Bestoj divastigis ĝiajn semojn kiuj kroĉas plumojn aŭ harojn. Ĝi estas rubema kaj ankaŭ kelkfoje trudherba.
Disvastiĝo
Ĝi venas en Eŭropo de okcidenta Azio kun homoj antaŭ Kristoforo Kolumbo do oni diras ĝi estas arkeofita.
Blankaflugila arbustosilvio
La Blankaflugila arbustosilvio (Bradypterus carpalis) estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio.
Ĝi troviĝas en Burundo, Demokratia Respubliko Kongo, Kenjo, Ruando, Tanzanio, Ugando kaj Zambio. Ties natura habitato estas marĉoj.
Temas pro specio ege bruna supre kaj kun tre densa bruna striado en brusto, blanka ventro kaj brunecaj flankoj, ruĝecaj kruroj kaj po du blankaj zonoj en flugiloj ne tiom markataj kiom sugestas la nomo, kiu devus esti ĉiukaze, anstataŭ Blankaflugila, “Kun flugiloj kun blankaj makuloj”, se ne estus pro troa longeco.
Teroformigo
La koncepto ofte aperas en scienc-fikcio, sed estas nur teorie diskutata, ĉar la teknikaj rimedoj nuntempaj ne sufiĉas por realigi ĝin eĉ sur niaj najbaraj planedoj Venuso kaj Marso. Tamen sciencistoj faris profundajn teoriajn esplorojn pri la temo.
1314
En la jaro 1314 post Kristo okazis, interalie:
Teroformigo
Marso
Nunaj kondiĉoj:
Por terecigi Marson necesus jenaj ŝanĝoj:
Kritiko
La ege malpli altaj temperaturoj sur Marso rezultas el la pli granda distanco de la suno. Marso ricevas tial ege malpli da energio de la suno. Tion ni ne povas ŝanĝi. Ni havas absolute neniun ŝancon.
Venuso
Nunaj kondiĉoj:
Basse-Allaine
Pri la komunumo
Basse-Allaine estas komunumo en la distrikto Porrentruy en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1324 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Basse-Allaine situas en la norda parto de Kantono Ĵuraso, proksimume 3 kilometrojn de la distriktĉefurbo Porrentruy, ĉe la suba parto de la rivero Allaine, kiel dedukteblas de la komunuma nomo. La komunumo konsistas el la iamaj komunumoj Buix, Courtemaîche kaj Montignez.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Basse-Allaine limas en nordokcidento al Courcelles (Francio), en okcidentonordokcidento al Lugnez, en okcidento al Damphreux, en sudokcidento al Coeuve, en sudo al Courchavon, en sudokcidento al Bure, en okcidento al Villars-le-Sec (Francio), kaj en nordokcidento al Boncourt.
Trafiko
Basse-Allaine situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Porrentruy al Belfort. En la jaro 2012 estos malfermita la longigo de la svisa aŭtovojo A16 tra la komunuma teritorio. En kaj  Basse-Allaine disponas pri stacidomoj ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de  al Porrentruy kaj Delemonto. La komunuma parto Montignez atingeblas per buslinio ek de la du stacidomoj.
Historio
La komunumo Basse-Allaine estis fondita kun efiko de la 1-a de januaro 2009 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Buix, Courtemaîche kaj Montignez. Origine ankaŭ la komunumo Courchavon intencis aliĝi al la nova komunumo, sed en la jaro 2007 Courchavon rezignis pro impostaj kialoj.
La unua dokumenta mencio de la komunumparto Montignez datiĝas el la jaro 731 kiel Montaniaco.
La unua dokumenta mencio de la komunumparto Courtemaîche datiĝas el la jaro 1139 kiel Cordomasge.
Dum mezepoko la tri vilaĝoj, kiuj formas la hodiaŭan komunumon Basse-Allaine apartenis al la Princepiskopejo Bazelo. Post la franca revolucio de 1792 ili dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departemento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 ili apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ili per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 la tri vilaĝoj apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Comparsa
Krom tipaj instrumentoj de kuba muziko (kongao, klaveoj, sonorilo, marakoj) la komparsantoj uzas la bombon (bastamburo) kaj la ĉinan korneton.
Tradicia ekzemploj por komparsaĵo estas la "Comparsa Conga Habanera".
Massac
Massac estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Oltre il Colle
Oltre il Colle estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ardesio, Cornalba, Oneta, Premolo, Roncobello kaj Serina.
Metila fenilpropionato
Metila fenilpropionato aŭ 3-fenipropanato de metilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj metanolo. Metila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Metila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Metila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kunrilataj substancoj
<Gallery> 2-Hydroxy phenylpropanoic acid3D.png| Hidrokso-fenilpropanoata acido 2-amino-phenylpropanoic acid3D.png| Amino-fenilpropanoata acido 2-nitro-phenylpropanoic acid3D.png| Nitro-fenilpropanoata acido 2-cyano-phenylpropanoic acid3D.png| Ciano-fenilpropanoata acido 2-isocyano-phenylpropanoic acid3D.png| Izociano-fenilpropanoata acido </Gallery>
Supuru de Jos
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 455 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1956 1 804 (rumanoj, hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1215. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Alsószopor apartenis al Hungario (Szilágy).
Casas de Don Antonio
Casas de Don Antonio estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Estas en la sama provinco almenaŭ 11 vilaĝoj havantaj en la nomo la strukturon “Casas de ...”, tio estas “Domoj de ...”, nome Casar de Cáceres, Casar de Palomero, Casares de las Hurdes, Casas de Don Antonio, Casas de Don Gómez, Casas de Millán, Casas de Miravete, Casas del Castañar, Casas del Monte, Casatejada kaj Casillas de Coria, kio rilatas al karaktero de feŭdismo dependigi etan vilaĝon el nobelulo, tiele almenaŭ en 3 el tiuj nomoj videblas la nomo de la nobelulo, nome Don Antonio, Don Gómez kaj Millán, dum la dependo en aliaj kazoj estas de urbo aŭ de teritorio, same tipa de feŭdismo.
La loĝantoj nomiĝas casareños. La censita populacio en 2008 estis de 213 loĝantoj.
Kojlobacilo
Kojlobacilo, scienclatine Escherichia coli aŭ E. coli  estas gram-negativa bakterio kiu interalie loĝas en la kojlo (malsupra parto de intestoj) de mamuloj. Sciencistoj tre bone pristudis la kojlobacilon, kaj ili scias pri ĝi pli ol pri iu ajn alia mikroorganismo.
Casas de Don Antonio
Situo
Casas de Don Antonio estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez, je altitudo de 405 m; je 27 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 33 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 31 km². Situas ĉe la ŝoseo (nun aŭtoŝoseo) kiu ligas la urbojn de Mérida kun Cáceres, kiu iras laŭ la historia vojo nome Vía de la Plata.
Kojlobacilo
Kojlobacilo normale kreskas en la grundo kaj en la grandaj intestoj de diversaj mamuloj, inkluzive de homoj, kiel parto de la intesta mikrobioto. La plejmulto de la stamoj de kojlobacilo ne kaŭzas malsanon, sed kontraŭe helpas animalojn akiri vitaminojn kaj digestan nutraĵon. Kelkaj stamoj de kojlobacilo kaŭzas malsanon ĉe homoj.
Casas de Don Antonio
Eksteraj ligiloj
Bildaro de Casas de Don Antonio en www.antoniocordero.com
Kojlobacilo
Latine la bakterio nomiĝis laŭ Theodor Escherich, kiu malkovris ĝin en 1885. Oficiale ĝi ricevis la nomon en 1919.
La plej bona kuracmetodo kontraŭ kojlobacilo estas trinki multe da likvo por preventi troan sekakviĝon. Ne prenu antibiotikon. Vizitu kuraciston se vi havas la sekvajn simptomojn:
Roberto Cláudio
Roberto Cláudio RODRIGUES BEZERRA aŭ politike Roberto Cláudio (naskiĝis en Fortalezo, la 15-an de aŭgusto 1975) estas brazila kuracisto kaj politikisto de la subŝtato Cearao, nordorienta regiono de Brazilo, aliĝinta al la Brazila Socialista Partio (en la portugala Partido Socialista Brasileiro aŭ PSB). Li jam estis subŝtata deputito dum la periodo 2006-2012 kaj prezidanto de la Leĝofara Asembleo de Cearao (en la portugala, Assembleia Legislative do Ceará) dum la periodo 2011-2012. Nuntempe Cláudio estis elektita kiel urbestro de la ĉefurbo Fortalezo por la periodo 2013-2016. Filo de la eks-rektoro de la Federacia Universitato de Cearao, li estas sanitara kuracisto kaj Ph.D. pri publika sano ĉe la Universitato de Arizono, Usono.
Vivo
Roberto Cláudio Rodrigues Bezerra naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1975 en la tradicia kvartalo Papicu de la marborda urbo Fortalezo, unu el plej grandaj urboj de Brazilo, ĉefurbo de la brazila subŝtato Cearao, en la nordorienta regiono de la lando. Li kreskis en mezklasa familio ligita al edukado. Lia patro, Roberto Cláudio Frota Bezerra, estis rektoro de la Federacia Universitato de Cearao (UFC), lia patrino, Maria das Graças, ankaŭ estis laboristo de la universitato, dum lia avo estis instruisto.
Dum la junaĝo li sukcese trapasis la abiturientan ekzamenon por eniri UFC-on, kies rektoro estis lia patro, por studi medicinon. Finiĝinte siajn studojn en Brazilo, li gajnis stipendion por studi en Usono. Pro tio Cláudio transloĝiĝis al Tucson, kiel li magistriĝis kaj doktoriĝis pere de la Universitato de Arizono pri la temo publika sano.
Reveninte al Brazilo, li efektive decidis sin dediĉi al la politika kariero. Cláudio estas edziĝinta kun Carolina Bezerra (ankaŭ nomata Carol Bezerra, pro la karesnoma formo de Carolina) kaj havas du filinojn, Isabela kaj Roberta.
1315
En la jaro 1315 post Kristo okazis, interalie:
Pleistoceno
La dua epoko de la kvaternara periodo estas holoceno
Memleben
Memleben estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la komunumo Kaiserpfalz en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la nova, unuigita komunumo Kaiserpfalz havis  loĝantojn.
Yuki Takita
Yuki Takita (田北 雄気, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe NTT Kanto kaj Urawa Reds.
Pordofrapilo
Per pordofrapilo oni povas indiki ke antaŭ la pordo staras vizitanto(j). La pordofrapilo en la plej multaj kazoj estas anstataŭigita per pordosonorilo aǔ tintilo. En kelkaj lingvoj oni povus diri ankaŭ alvokilo.
Plej ofte la pordofrapilo konsistas el movebla gisfera aŭ kupra ringo per kiu oni povas frapi kontraŭ la pordo. Multaj el tiuj estas belaj kaj gravaj artaĵoj, pro kio kvankam oni instalis pli modernan pordosonorilon por la sama pordo pli utila kaj ne tiom ĝena, la iama pordofrapilo restas kiel nemalhavebla parto de la porda tutaĵo.
Murist
Murist estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 584 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Murist situas en la friburga eksklavo Estavayer sur la molasaj montetoj, kiuj disigas la basenon de la Lago de Neŭŝatelo de la ebenaĵo de Brojo, proksimume 5 kilometrojn sudokcidente de Estavayer-le-Lac kaj 10 kilometrojn okcidente de Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Murist, Montborget, Franex, La Vounaise kaj Fontanalla.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,20 km², de kiuj 17,9 % estas kovritaj de arbaro, 74,5 % servas por agrikulturo kaj 7,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Murist limas en nordo al Châbles, en nordnordoriento al Lully, en nordoriento al Les Montets, en sudoriento al Nuvilly, en sudokcidento al Treytorrens (VD), en okcidentnordokcidento al Chavannes-le-Chêne (VD), en okcidento al Rovray (VD), kaj en nordokcidento al Cheyres.
Historio
La unua dokumenta mencio de Murist datiĝas el la jaro 1228 kiel Muris. En la 14-a jarcento en Murist estis konstruita la turo de La Molière sur pli malnovaj fundamentoj. Dum mezepoko Murist apartenis al la Senjorujo La Molière. Post la kokero fare de la urba ŝtato Friburgo Murist en la jaro 1536 estis atribuita al la Voktejo Font, al kiu ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio de 1798. Tiam ĝi estis integrita al la distrikto Estavayer, kiu en la jaro 1848 siavice surbaze de la nova friburga konstitucio estis integrita al la distrikto Brojo. En la jaro 1981 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Montborget kaj La Vounaise kuniĝis kun Murist, kaj en la jaro 1992 ankaŭ Franex estis integrita al la komunumo.
Lariso (provinco)
Lariso (Νομός Λάρισας - Nomos Larisas) ĝis administra reformo efektivita komence de 2011 estis unu el la 51 grekaj provincoj ("prefektujoj", kiuj greke nomigas Νομός, do "nomos"). Ĝi kovras areon de kaj dum la jaro 2001 havis proksimume 279,000 loĝantojn. Ĉefa loĝloko estas la samnoma urbo Lariso. La teritorio estas parto de la historia provinco kaj moderna administra regiono Tesalio.
La provinco estas la dua plej granda provinco de Grekio laŭ areo, post Etolio-Akarnanio; ĝi apartenas al la dek grekiaj provincoj kun plej da loĝantoj.
La monto Olimpo, la plej alta monto de Grekio (2917 metroj) kaj laŭ la helena mitologio la loĝloko de la grekaj dioj, situas en la pleja nordo de la provinco, kaj konsistigas ties limon kun la pli norda provinco Pierio, en la regiono Meza Makedonio. Sudoriente de la Olimpo, la plej granda rivero de Tesalio, la Pinios, de sudokcidento al nordoriento pasas la malvastan valon Tempe, kiu dividas la montojn Olimpo nordokcidente kaj Osa (alteco 1987 m) sudoriente. Daŭrigo de la monto Osa sudoriente estas la montaro Pilion, kiu de la kontinento etendiĝas ĝis samnoma duoninsulo Pilion borde de la Egea Maro. La duoninsulo tamen jam apartenas al la najbara provinco Magnisio.
Schattendorf
Schattendorf, hungare Somfalva, kroate Šundrof estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La nomo devenas de la germana Schattenmorelle kaj la hungara som (=kornuso).
Situo
Schattendorf situas laŭ la hungara landolimo, inter 2 fervojoj Sopron-Wiener Neustadt kaj Sopron-Ebenfurth. Eisenstadt troviĝas 15 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la setlejo devenis el 1202 en formo Suslarn. En 1910 loĝis en Somfalva 2159 da homoj, aŭstroj en majoritato. Ĝis 1920 Somfalva apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Sopron, poste al Aŭstrio.
6883 Hiuchigatake
6883 Hiuchigatake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Hiuĉigatake alta je 2346 metroj, en la okcidento de la Nacia Parko Nikko, en gubernio Fukuŝima.
Sornay (Haute-Saône)
Sornay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Silvânia
Silvânia estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 19.089 loĝantojn en 2010.
Shakhriyar Mamedyarov
Shahriyar Hamid-oglu MAMMADYAROV (Şəhriyar Həmid-oğlu Məmmədyarov naskiĝis ) estas azerbajĝana ŝaka grandmajstro. Li estas rangigita #1 inter la ludantoj el Azerbajĝano kaj #3 sur la FIDE rangolisto en decembro 2017.
Mamedyarov konkuris en la Kandidataj Turniroj de 2011, 2014 kaj 2018 (en kiu li finis en la dua posicio). Li gajnis dufoje la Mondan Junior-Ĉampionecon kaj la Mondan Rapidan Ĉampionecon de 2013.
Li ludis en la teamo de Azerbajĝano dum la ŝakolimpikoj de Istanbulo 2000, Bled 2002, Calvià 2004, Dresdeno 2008, Ĥanti-Mansijsko 2010, Istanbulo 2012, Tromso 2014, Bakuo 2016 kaj Batumi 2018.
Blanot (Côte-d'Or)
Blanot [] estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 131 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Blanot estas malgranda vilaĝo en la montetaro Morvan, en la sudokcidento de la departemento Côte-d'Or (ĉe la limoj kun Nièvre kaj Saône-et-Loire), okcidente de Dijon. La najbaraj komunumoj estas Saint-Martin-de-la-Mer, Liernais, Brazey-en-Morvan, Villiers-en-Morvan, Chissey-en-Morvan, Moux-en-Morvan kaj Alligny-en-Morvan.
Somalia Enlanda Milito
Historio
Ĝi kreskiĝis el la rezistado al la militista junto estrita de Siad Barre dum la 1980-aj jaroj. Ĉirkaŭ 1988–1990, la Somaliaj Armitaj Fortoj devis fronti la atakojn de variaj armitaj ribelgrupoj, kiel la Somalia Savdemokratia Fronto en la nordoriento, la Somalia Nacia Movado en la nordokcidento, kaj la Unuiĝinta Somalia Kongreso en la sudo. La klan-bazitaj armitaj opoziciaj grupoj elpostenigis la registaron de Barre en 1991.
Variaj armitaj frakcioj ekkonkurencis por influi kaj rekte kapti la potenc-vakuon kaj en la sekvanta konfuzo, partikulare en la sudo. En 1990–92, la somalia kutima juro portempe falis pro la batalado. Tio okazigis la alvenon de militistaj obzervantoj de Unuiĝintaj Nacioj en julio 1992, al kio sekvis grandaj nombroj de pacfarantaj fortoj. Frakcia luktado sekvis en la sudo. En foresto de centra registaro, Somalio iĝis "nefunkcianta ŝtato". ; ; La retiriĝo de UN okazis en 1995, post la sufero de multaj perdoj, sed sen atingi la restaŭradon de centra aŭtoritataro. Post la falo de la centra registaro, estis ia reveno al la kutimjuro kaj al la religia juro en plej regionoj. En 1991 kaj 1998, du aŭtonomaj regionaj registaroj estis establitaj en la norda parto de la lando. Tio kondukis al relativa malpliigo en la intenseco de la luktado, kaj la Stokholma Internacia Pacesplora Instituto, SIPRI, forigis Somalion el sia listo de gravaj armitaj konfliktoj por 1997 kaj 1998.
En 2000, la Transira Nacia Registaro estis establita, kaj sekvita de la Transira Federacia Registaro (TFR) en 2004. La tendenco al malpliigita konflikto haltis en 2005, kaj daŭra kaj detrua konflikto okazis en la sudo en 2005–07, sed la luktado estis de multe pli malalta grado kaj intenseco ol en la komenco de la 1990-aj jaroj. En 2006, trupoj de Etiopio konkeris plej el la sudo el la ĵus formitaj Islamaj Kortumoj. Tiu IK iĝis pli radikalaj grupoj, ĉefe Al Ŝabab, kiu ekde tiam estis luktanta kontraŭ la trupoj de la Somalia registaro kaj kontraŭ la pacigaj fortoj senditaj de la Afrika Unio por atingi kontrolon de la lando. Somalio pintis en la ĉiujara Indico de Fragilaj Ŝtatoj dum ses jaroj el 2008 ĝis kaj inklude 2013.
En oktobro 2011, post preparaj kunsidoj, trupoj de Kenjo eniris en suda Somalio ("Operaco Linda Nchi") por lukti kontraŭ Al Ŝabab kaj establi protektan limzonon ene de Somalio. Tiuj kenjaj trupoj estis formale integritaj en la multnacia forto en februaro 2012. La Federacia Registaro de Somalio estis establita en aŭgusto 2012, konstituante la unuan permanentan centran registaron de la lando ekde la starto de la interna milito. Internaciaj analizistoj ekde tiam ekpriskribis Somalion kiel "fragila ŝtato" kio estas ioma progreso al stabileca statuso.
Kefalonio
La insulo Kefalonio, laŭ PIV Cefalonio (en la antikva greka lingvo Κεφαλληνία; en la moderna greka: Κεφαλλονιά aŭ Κεφαλονιά, itale Cefalonia) estas la plej granda el la ioniaj insuloj en la okcidento de Grekio. Ĝi havas areon de 688,8 kvadrataj kilometroj kaj dum la jaro havis 36404 loĝantojn. La insulo estas parto de la provinco Kefalonio kaj Itako, kiu krome inkluzivas la insulon Itako kaj iujn neloĝatajn insuletojn, kaj enhavas ok el la naŭ komunumoj de la provinco.
La insula ĉefurbo estas Argostoli, en la sudokcidento de la insulo, kaj kune kun la najbara urbo Liksuri du trionoj de la insulanoj vivas en la du kunkreskintaj urboj, kiuj ankaŭ disponas pri flughaveno. La tria plej granda urbo estas Sami (1223 loĝantoj dum la jaro 2001) en la oriento - proksime de la insulo Itako, kaj la nordo - relative proksime de la insulo Lefkado - estas tre maldense loĝata: tie la fiŝista vilaĝo Fiskardo estas la sola signifa loĝloko (en Fiskardo interalie la kuracisto kaj eksa esperantista aktivulo Thomas Pusch ricevis grandan parton de sia psikoterapiista trejniĝo).
Arkeologio
Fine de la jaro 2006 romia tombeja komplekso malkovriĝis dum fosado de fundamento por nova hotelo en Fiskardo. La restaĵoj estas el romiaj tempoj - inter la 2-a jarcento a.K. kaj la 4-a jarcento p.K.. Arkeologoj priskribis la trovon kiel la plej gravan iam faritan sur la ioniaj insuloj.
Ene de la tombejo kvin tomboj troviĝis, kun oraj kaj bronzaj ornamaĵoj, vitraĵoj kaj argilaĵoj, maskoj kaj moneroj. La loko preteratentiĝis de tomborabistoj kaj restis netuŝita dum du jarmiloj. Laŭde al romiaj metiistoj, dum la malfermado la peza ŝtona pordo sen ia peno svinge malfermiĝis. Proksime de la tombo romia amfiteatro malkovriĝis, tiom bone konservita ke la metalaj ligiloj inter la unuopaj seĝoj daŭre estis sendifektaj.
Vitanovice
Nomon Vitanovice havas pluraj setlejoj:
Burĝono
Burĝono estas nedisvolvita ŝoso aŭ folio; ŝvela volvaĵo el kiu elvolviĝas floroj, folioj, branĉetoj.
Tipoj de burĝono
Rautert (apartigilo)
Rautert estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vitanovice (Pěnčín)
Vitanovice (Witanowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pěnčín en distrikto Liberec. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vitanovice situas en katastra teritorio Pěnčín kun areo 5,41 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379, kie oni indikas nomon Witan.
Nanteuil-sur-Marne
Nanteuil-sur-Marne estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Lionel Richie
Lionel Richie, propranome Lionel Brockman Richie, Jr. (naskiĝinta la 20-an de junio, 1949) estas usona kantisto, kantverkisto kaj porokaza aktoro, kiu havas pli ol 100 milionoj da venditaj surdiskigaĵoj. Li estas gajninto de Akademia Premio kaj premio Grammy.
Ding Liren
Ding LIREN (丁立人 naskiĝis ) estas ĉina ŝaka grandmajstro. Li ricevis la grandmajstran titolon en 2009.
Mondĉampiono ekde 2023 jaro.
Liren estas trifoja ĉina ĉampiono (2009, 2011, 2012) kaj dufoje reprezentis Ĉinion ĉe ŝakolimpikoj en kiuj li gajnis oran teaman medalon kaj bronzan individuan medalon en 2014. Li ankaŭ gajnis oran teaman medalon kaj individuan arĝentan medalon ĉe la Monda Teama Ĉampionumo en 2015.
En aŭgusto 2015 li iĝis la dua ĉina ludanto post Wang Yue, kiu aperis en la supraj 10 plej bonaj ludantoj de la mondo ĉe la FIDE rangolistoj.
Kantono Jeff Davis (Teksaso)
La malurba kantono Jeff Davis - prononcata - situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Fort Davis.
Göriach
Göriach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Tamsweg (germane Bezirk Tamsweg aŭ simple Lungau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Brienne-le-Château (stacidomo)
Brienne-le-Château estas franca varstacidomo sur linioj - Brienne-le-Château kaj  - Sorcy, situanta en  Brienne-le-Château, en departemento, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
KomunIKON
KomunIKON estas projekto por la evoluo de IKON, ikoneca lingvo, aŭ alivorte lingvo farita nur el ikonoj.
Ĝin fondis Cesco Reale, itala esperantisto kaj poligloto vivanta en Svislando.
IKON celas esti kompleta lingvo por vida komunikado kies inkluziveco estas unu el ĝiaj ĉefaj karakterizaĵoj.
IKON estas facila, intuicia, internacia kaj transkultura vida lingvo. Ĝi estas strukturita sistemo de grafika komunikado kiu kombinas ikonojn kaj lingvistikon.
IKON Lingvo
IKON estas kompleta lingvo - ilo de vida komunikado. Ĝi havas lingvan strukturon, precizan signifon kaj ĝi estas desegnita por konstrui kompletajn frazojn.
Ŝamaŝ
Ŝamaŝ (Utu por la sumeranoj kaj Tamuzi por la babilonanoj) estis la dio de la suno kaj la justeco en la mezopotamia mitologio. Lia ĉefa kultejo troviĝis en la urbo Sippar. Li estis loka dio babilona (sub aliaj nomoj Marduk aŭ Merodak) estis altigita je supera dio La akadanoj kaj babilonanoj lin konsideris filo de Anu, en aliaj okazoj de Enlil. Dum la sumera periodo lia ĉefa kultejo estis en Larsa. En ĉi etapo li estis konsiderata filo de Nannar kaj Ningal, kaj frato de Inanna kaj Iskur. En la akada periodo li estis kun Sin kaj Iŝtar, ano de la triopo de ĉielaj dioj. Kelkfoje li aperas kun sia edzino Ŝherida (Aja por akadanoj kaj babilonanoj). Li estis reprezentita per sundisko okpinta aŭ per vira bildo el kies ŝultroj fontis flamoj; en posta epoko, lia simbolo ankaŭ estis la pesilo. Li estis identigita kun ls numero 20.
Casas de Don Gómez
Casas de Don Gómez estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro. Estas en la sama provinco almenaŭ 11 vilaĝoj havantaj en la nomo la strukturon “Casas de ...”, tio estas “Domoj de ...”, nome Casar de Cáceres, Casar de Palomero, Casares de las Hurdes, Casas de Don Antonio, Casas de Don Gómez, Casas de Millán, Casas de Miravete, Casas del Castañar, Casas del Monte, Casatejada kaj Casillas de Coria, kio rilatas al karaktero de feŭdismo dependigi etan vilaĝon el nobelulo, tiele almenaŭ en 3 el tiuj nomoj videblas la nomo de la nobelulo, nome Don Antonio, Don Gómez kaj Millán, dum la dependo en aliaj kazoj estas de urbo aŭ de teritorio, same tipa de feŭdismo.
La loĝantoj nomiĝas casagomeros. La censita populacio en 2015 estis 301 loĝantoj.
Situo
Casas de Don Gómez estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón. La surfaco de ties teritorio estas 31,16 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Katalin Volf
Katalin VOLF, hungare Volf Katalin, Esperante Katerino Volf estas hungara baletisto.
Katalin Volf naskiĝis la 1964 en Budapeŝto.
Biografio
Katalin Volf lernis baleton en la Dancarta ĉeflernejo en Budapeŝto, poste en 1983 ŝi plulernis en Moskvo. Poste ŝi aliĝis al trupo baletistoj en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Baldaŭe ŝi gastroladis ekzemple en Sanktpeterburgo, Usono, Kanado, Izraelo. Ŝi atingis la unuan lokon en konkurso de baletistoj en Amalfi, la trian lokon en Lausanne. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2000, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Certeze
Certeze [ĉerteze] (hungare: Avasújfalu) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Huta Certeze kaj Moișeni.
Certeze situas tri kilometron nord-oriente de Negrești-Oaș. Ĝi estas la plej orienta komunumo de distrikto Satu Mare. Norde ĝi limas al Ukrainio, oriente al distrikto Maramureș.
Loĝantaro
En 1910 Certeze havis 1 684 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 3 343 (rumanoj, hungaroj).
Oltressenda Alta
Oltressenda Alta estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ardesio, Clusone, Gromo, Rovetta, Villa d'Ogna kaj Vilminore di Scalve.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Bernardo de Mentono (aŭ de Aosto), kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
12446 Juliabryant
12446 Juliabryant estas asteroido de la hungaria familio (aŭ interna asteroida zono), malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught kaj de la usona astronomo Jack B. Child elde la observatorio de Macquarie en la ĉirkaŭurbo de Kanbero (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstralian astrofizikistinon Julia Bryant agnoskitan pro ŝia estintaj, estantaj kaj estontaj kontribuoj al la scienco, familio kaj amikeco.
Fortymile (rivero)
La rivero Fortymile estas rivero en Alasko kaj Jukonio. Ĝi estas alfluanta al la Jukono kaj antaŭ la Alaska orimpetego multaj serĉis oron en ĝi. En la 1970-aj jaroj ekzistis asbesto-minejo ĉe Clinton Creek.
1317
En la jaro 1317 post Kristo okazis, interalie:
Fort Reliance
Fort Reliance aŭ Fortikaĵo Reliance (angle: fideco) estas forlasita komercejo kaj militfortikaĵo en Jukonio, Kanado. Ĝi situas ĉe la orienta bordo de la Jukono 13 km rivermalsupren de Dawson. La fortikaĵo estis konstruita en 1874 de François Mercer, Jack McQuesten kaj Frank Bonfield kiel komercejo de la Alaska Commercial Company. Ili komercis kun la tie loĝantaj Han-indianoj.
Fortymile (rivero)
Multaj orserĉistoj venis en la regionon. Libroj estis verkitaj pri la rivero Fortymile kaj la tieaj orserĉistoj.
Fort Reliance
Komercado en Fort Reliance daŭris senpaŭze ĝis 1877. Dum tiu tempo la ejo iĝis ĉefa landmarko por komercistoj. La riveroj Fortymile, Sixtymile kaj Seventymile estis nomitaj pro sia distanco de la fortikaĵo. En 1877 la komercistoj forlasis la ejon post kiam indiĝenoj ŝtelis iliajn varojn. Komercistoj revenis en 1879 kaj funkciigis la fortikaĵon ĝis 1886, kiam ĝi estis forlasita pro orimpeto ĉe la rivero Stewart. La iamaj komercistoj preferis serĉi oron kaj la kaptado de bestoj iĝis malpli interesa.
Post la forlaso multaj konstruaĵoj estis uzitaj kiel brulaĵoj por vaporŝipoj, kiuj iris laŭ la Jukono. Nuntempe nur kelkaj konstruaĵoj restas.
Memmelsdorf
Memmelsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bamberg kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Malko Tarnovo
Malko Tarnovo (Малко Търново ; "Eta Tarnovo") estas urbo en Provinco Burgas, Bulgario. La urbo situas en la Natura parko Strandzha, for de la limo kun Turkio.
Mallongfingra certio
La Mallongfingra certio aŭ Ĝardena certio, Certhia brachydactyla, estas eta paserina birdo kiu troviĝas en arbaroj en multe de la pli varmaj regionoj de Eŭropo kaj en norda Afriko. Ili havas ĝenerale pli sudan distribuadon ol la alia eŭropa specio de arbogrimpulo nome la Longfingra certio, kun kiu ĝi estas facile konfuzita kie ambaŭ teritorioj koincidas. La Mallongfingra certio preferas deciduajn arbojn kaj pli malaltajn altitudojn ol sia parenco en tiuj koincidaj areoj. Kvankam ili estas kutime loĝantaj birdoj, vagantoj povas foresti la reproduktan teritorion.
La Mallongfingra certio estas unu de la grupo de kvar tre similaj arbogrimpuloj de la Holarkto, inklude la tre rilatan nordamerikan specioj de la Bruna certio, kaj havas kvin subspeciojn diferencajn laŭ aspekto kaj kanto. Kiel aliaj arbogrimpuloj, la Mallongfingra certio estas kamufle bruna supre kaj blankeca sube kaj havas kurbecan bekon kaj rigidajn vostoplumojn. Ili estas loĝantaj birdoj en arbaroj tra sia teritorio, kaj nestumas en arbofendoj aŭ malantaŭ arboŝeleroj, kie la ino demetas ĉirkaŭ 6 ovojn. Tiu komuna, netimida, sed malfacile videbla specio manĝas ĉefe insektojn kiujn ili plukas el la arbotrunkoj dum la arbogrimpulo ascendas laŭ mallongaj saltetoj.
Aspekto
Ĉiuj certioj estas tre similaj laŭ aspekto, tio estas malgrandaj birdoj kun striecaj kaj punktitaj brunaj supraj partoj, ruĝecaj pugoj kaj blankecaj subaj partoj. Ili havas longajn kurbecajn bekojn, kaj longajn rigidajn vostoplumojn kiuj havigas subtenon dum ili suprengrimpas arbotrunkojn serĉe de insektoj.
La Mallongfingra certio estas 12,5 cm longa kaj pezas 7,5 al 12 g. Ili havas sablokolorajn grizbrunajn suprajn partojn tre markitajn je nigro, okro kaj blanko, blankecan supraokulan strion kaj malpurecajn subajn partojn kontraste kun la blanka grorĝo. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj havas blankecajn subajn partojn, foje kun okreca ventro.
La alvoko de tiu specio estas ripeta trilado tit...tit tit-tit kaj la kanto de la nomiga subspecio estas eĉ nekonstanta sekvenco de notoj tiit-tiit-tiit-e-roi-tiit. Estas ia geografia variado; la kanto de la danaj birdoj estas pli mallonga, tiu de la cipra subspecio estas tre mallonga kaj simpla, kaj la nordafrika versio estas altatona. Eŭropaj birdoj ne respondas al tiuj du lastaj kantovariantoj.
Tiu palearktisa specio kunhavas multe de sia teritorio kun la Longfingra certio. Kompare kun la Mallongfingra certio, tiu birdo estas pli blankeca sube, pli varma kaj pli punktita supre kaj havas pli blankan supraokulan strion kaj iom pli mallongan bekon. Tamen, la identigo per vidado povas esti neebla pro la manko de markoj. Voĉemaj birdoj estas kutime identigeblaj, ĉar la Longfingra certio havas distingan kanton komponitan de stridaj triladoj, parolaĵo kaj fina fajfo kaj alvoko kiel ŝriii' tre rare farita de la Mallongfingra certio; tamen oni scias ke ambaŭ specioj kantas la kanton de la aliuloj. Eĉ havante la birdon enmane, kvankam la Mallongfingra certio kutime havas pli longan bekon kaj pli mallongajn fingrojn, 5% de birdoj estas necerte identigeblaj.
La amerika Bruna certio neniam estis konstatita en Eŭropo, sed estus malfacilege separi ĝin el la Mallongfingra certio, kun kiu ĝi multe similas laŭ aspekto. La alvoko estas pli kia tiu de la Longfingra certio, sed vaganta Bruna certio povus estis maleble identigebla certe pro la simileco inter la tri specioj.
Taksonomio
La Mallongfingra certio estis unuafoje priskribita de Christian Ludwig Brehm en 1820. La dunoma scienca nomo estas devena el la greka kerthios kiu estas eta arboloĝanta birdo priskribita de Aristotelo kaj aliaj, kaj brachydactyla devenas el braĥus, "mallonga" kaj daktilos "fingro", kio aludas, kiel en Esperanto, al la fakto ke tiu specio havas pli mallongajn fingrojn ol la Longfingra certio.
Tiu specio estas unu de la grupo de ege similaj specioj de tipaj arbogrimpuloj, ĉiuj lokitaj en la ununura genro Certhia. Estas agnoskataj 8 specioj nuntempe, en du stirpoj laŭ evoluo: nome unu de holarkta radiado, kaj unu sudazia grupo. La Holarkta grupo havas pli trilecan kanton, ĉiam (escepte en C. familiaris el Ĉinio) komencante aŭ finante per strida sriih. Specioj de la suda grupo, kontraste, havas pli rapide nesekvan trilon sen la sono sriih. Ĉiuj specioj havas distingajn voĉojn kaj kelkaj subspecioj supreniris al la statuso de specio sur la bazo de siaj alvokoj.
La Mallongfingra certio apartenas al la norda grupo, kun la nordamerika Bruna certio, C. americana, la Longfingra certio, C. familaris, de okcidenta Eŭrazio, kaj, se ĝi estas konsiderata separata specio, la Hodgsona certio, C. hodgsoni, el la suda bordo de Himalajo.
Subspecioj
Estas 5 subspecioj de Mallongfingra certio, kiuj estas tre similaj kaj ofte interreproduktiĝas en areoj kie ties teritorioj koincidas. Estas ĝenerala klino laŭ aspekto el okcidento orienten tra Eŭropo, kun supraj partoj iĝantaj pli malhelaj kaj pli malhelbrunaj. La nuntempe agnoskataj subspecioj estas la jenaj: