cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dénes Zsigmondy
Dénes Zsigmondy [dEneŝ ĵigmondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsigmondy Dénes estis hungara violonisto, dirigento, muzikpedagogo. Lia origina familia nomo estis Liedemann. Lia parenco estis Richard Adolf Zsigmondy.
Olivdorsa arbarnajtingalo
Taksonomio
Ĉiu taksono ene de la genro Stiphrornis estis konsiderata parto de ununura specio, S. erythrothorax, ĝis 1999, kiam oni asertis, baze sur la koncepto de filogenetikaj specioj, ke ĉiu ĝistiame agnoskitaj taksonoj estu konsiderata monotipa specio. Tiu disigo ne estis sekvata en la Handbook of the Birds of the World, kie ĝi estis priskribita kiel "eble trofrua".
Kompare la Taksonomia Laborgrupo de BirdLife (kaj sekve IUCN) rekomendis ne sekvi la disigon, car la diferencoj en plumaro estas relative malgranda, la genetika ekzemplaro estas konsiderata nekompleta, kaj pruvo de interreproduktiĝo aŭ de parapatrio mankas. Alia specio el tiu komplekso de specioj, nome S. pyrrholaemus, estis priskribita kiel nova specio en 2008. Baze sur analizoj de DNA, ĝi estis lokita ene de S. erythrothorax (sensu lato), kaj sekve estas nur specio (pli ol subspecio de S. erythrothorax) se oni sekvas almenaŭ kelkajn el la taksonomioj rekomenditaj en 1999. La genetika diverĝo inter S. pyrrholaemus kaj aliaj membroj de la genro estas komparebla kun tiu inter kelkaj aliaj tre rilataj specioj.
Dénes Zsigmondy
Dénes Zsigmondy naskiĝis la  1922 en Budapeŝto. Li mortis la 2014 en Bavario.
Biografio
Dénes Zsigmondy studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (precipe de Géza Kresz (violonisto)), samtempe ankaŭ en Scienca Universitato Péter Pázmány. En 1944 li rifuĝis en Germanan Regnon, kie li kaŝiĝis ĉe germana familio. Depost la 2-a mondmilito li iris al Salzburg, kie li iĝis konata pro sia partopreno en la Somera Akademio, krome li instruis. Li estis solisto pri violono, krome li ankaŭ dirigentis (ekzemple en Bavara Radio). Li estis gastoprofesoro en 1972 en Usono, post jaroj en Japanio. Li iĝis konata kiel serĉita interpretisto de la verkoj de Mozart, Schubert, Beethoven, Béla Bartók. Li estis edziĝinta al la pianisto Anneliese Nissen, kun kiu li ofte ludis kune de 1947. La paro havis du filinojn. En 1997 li ricevis signifan hungaran premion.
Observatorio San Vittore
La Observatorio San Vittore (itale Osservatorio San Vittore) estas observatorio en Bolonjo Italio. (koordinatoj :
Ĝi malfermiĝis en 1969 kaj fermiĝis en 2006 pro manko de observantoj.
Ĝi situas je 280 metroj de altitudo kaj havis Neŭtonan teleskopon de 0,45 m de diametro.
La Minor Planet Center kreditas ĝin de la malkovro de 97 asteroidoj.
Taquaral de Goiás
Taquaral de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.541 enloĝantojn en 2010.
Donnerskirchen
Donnerskirchen, hungare Fertőfehéregyháza, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Donnerskirchen situas inter montetoj kaj lago Fertő, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Neusiedl am See-Eisenstadt. La lasta troviĝas 13 km-ojn.
Historio
Oni trovis tie restaĵojn de templo de prakristanoj. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1285. La turkoj detruis la vilaĝon en 1529 kaj en 1683, dume en 1659 ĝi iĝis kampurbo. En 1866 incendio okazis. En 1910 1741 da loĝantoj loĝis tie, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis 1920 Fertőfehéregyháza/Donnerskirchen apartenis al Hungario, al la reĝa departemento Sopron/Komitat Ödenburg, al distrikto de Kismarton/Eisenstadt, poste al Aŭstrio.
Kizito Mihigo
Kizito Mihigo (n. la 25-an de Julio 1981 en Kibeho, m. la 17-an de Februaro 2020 en Kigali) estis ruanda gospela kantisto, kantverkisto, orgenisto kaj komponisto de (katolika) diserva muziko, aktivulo pri homaj rajtoj kaj televida prezentisto. Kiel iama rifuĝinto de la genocido en Ruando, Mihigo poste intense kampanjis por la paciga procezo.
Biografio
En 2001 li partoprenis konkurson por krei nacian himnon kaj obtenis la kvinan lokon. Ĉi tio kondukis lin al la komitato por purigi la projekton de la fina himno. La aŭtoritatoj en Kigali, kiam ili eksciis pri li, sendis lin al Eŭropo kie li ĉeestis konservatoriojn en Parizo kaj en Belgio.
En aprilo 2014, li estis arestita kaj akuzita pri konspiro por senpotencigi la registaron, post kiam li publikigis kanton kritikantan la oficialan registaran vidpunkton pri la Ruanda Genocido, perforto de hutuoj kontraŭ tutsioj.
En februaro 2015, Kizito estis kondamnita pro konspirado kontraŭ la administrado de prezidento Paul Kagame kaj kondamnita al 10 jaroj da malliberejo. Ĉi tiu juĝa decido estis priskribita kiel politike motivita kaj de la amaskomunikiloj kaj de diplomatiaj servoj. Kvankam liberigita de malliberejo per prezidenta pardono en septembro 2018,  Mihigo estis rearestita la 13-an de februaro 2020 kaj mortis en prizono la 17-an de februaro, sub suspektindaj cirkonstancoj.
En aprilo 2013, The New Times vicigis lin kiel la dua plej granda famulo en Ruando.
Defendanto de kulturo de paco
Kizito estis ikoneca aktivulo, kiu dediĉis sian vivon al resanigo de la animoj de siaj kunvivantoj de genocido kaj al rekonstruado de unueco kaj repacigo en Ruando. Laŭ la vortoj de Kisito: "La celo de miaj verkoj estas konsoli kaj fortigi la vunditajn korojn, kantante pacon kaj pardonon." Lia agado pri repacigo komenciĝis en 2010 kiam li kreis la Kizito Mihigo Peace Foundation, neprofitcela fondumo kiu rekomendas pacon kaj repaciĝon. Dum sia restado en Eŭropo li ekkonis la Internacian Union de Repaciĝo (Mouvement international de la Réconciliation, MIR), privata organizaĵo, kiu laboras por paco. En 2007, Mihigo kaj MIR organizis en Bruselo foiron kaj koncerton por paco en Afriko. De lia iama loĝejo en Belgio li fondis la Kizito Mihigo Peace Foundation (KMP).
De 2012 ĝis lia morto, Kizito Mihigo prezentis Umusanzu w'Umuhanzi (La kontribuo de la artisto), ĉiusemajne tutlanda televida programo produktita de la Fondumo KMP.
NGC 3296
NGC 3296 (aliaj indikoj — IC 618, NPM1G -12.0322, PGC 31155) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Radikalo (fonetiko)
Radikaloj (aŭ langradikaj konsonantoj, aŭ pleonasme radikalaj konsonantoj) artikulaciiĝas per la radiko (bazo) de la lango en la gorĝo. Ili inkluzivas la faringala kaj epiglotala lokoj de artikulacio. Glotalaj konsonantoj fojfoje ankaŭ estas konsiderataj kiel radikaloj, sed ili pli ĝuste priskribatas havantaj neniun lokon de artikulacio krom sia fonado.
La terminon radikalo oni inventis por senambiguigi la vorton faringalo, kiu estis komencinta signifi iun ajn konsonanton artikulaciatan en la gorĝo, ĉu la artikulaciilo estas la malantaŭo de la lango ("alta" faringalo), aŭ ĉu la epigloto ("malalta" faringalo). Tamen, radikalo ankoraŭ ne tute konkeris la terenon, kaj faringalo ankoraŭ ofte trovatas en tiu pli ampleksa senco.
Tribaloj
La Tribaloj (en greka Τριβαλλοί) aŭ Triballi estis antikva tribo kies teritorio estis ĉirkaŭ la ebenaĵoj de nuntempa suda Serbio kaj okcidenta Bulgario, ĉe la riveroj Angrus kaj Brongus (nome Suda kaj Okcidenda Moravo) kaj la Iskar, pli malpli proksime al la areo kie kuniĝas Serbio kaj Bulgario.
La Tribaloj estis traka tribo kiu ricevis influojn el Keltoj, Skitoj kaj Iliroj.
Ekonomia Forumo de Krynica
La Ekonomia Forumo de Krynica okazas ĉiujare de 1991 komence de septembro, en Krynica kuracloka stacio de Tatroj, en suda Pollando, en Malgrandpollando. Ĝi kunvenigas politikistojn, manaĝerojn, esploristojn, reprezentantojn de komunikrimedoj kaj de neregistaraj organizoj, precipe el Mez-Orienta Eŭropo. En 2007 kolektiĝis 3000 partoprenintoj dum tri tagoj kun 140 diskutrondoj pri temoj ekonomiaj, kulturaj, edukaj kaj naturmediaj.
Dudeksepa egipta dinastio
La dudeksepa egipta dinastio, ankaŭ nomata unua persa dominado regis ekde la jaro 525 ĝis 404 a. K.
Ekonomia Forumo de Krynica
La celo de la forumo estas favorigi komercan partnerecon kaj la politikan proksimiĝon kaj vivigi la kulturan komunumon inter eŭropaj landoj.
Dudeksepa egipta dinastio
Egiptio estis submetita kaj integrita en la Aĥemenida Imperio en du okazoj. La unua dominado daŭris 120 jarojn. La persaj reĝoj estis reprezentitaj en Memfiso de satrapo kaj trezoristo, kvankam ideologie ĉi imperiestroj estis la sukcedintoj de la faraonoj saisaj kaj laŭ Manetono ili estis la 27a dinastio.
Ekonomia Forumo de Krynica
Laborlingvoj simultane tradukataj estas la pola, la angla kaj la rusa. Laŭbezone povas esti tradukoj al kelkaj aliaj lingvoj.
Dudeksepa egipta dinastio
Dum la saisa epoko Egiptio brile prosperis kaj ekonomie kaj kulture; Kambizo la 2-a kaj Dario la 1-a akiris provincon speciale profitodonan.
Ekonomia Forumo de Krynica
Debatoj
Ĝisnunaj
Dudeksepa egipta dinastio
Samtempe, la lokaj ŝtatlaboristoj aliancitoj kaj la persoj estis tre spertaj administrante la rimedojn, ili ankaŭ plifortigis la garnizonojn kun fremduloj (kiel la garnizono jud-aramea de Elefantina) kaj donis eblecojn al grekoj kaj fenicoj por komercado.
Ekonomia Forumo de Krynica
Debatoj
Novaj
Dudeksepa egipta dinastio
Kambizo la 2-a kaj speciale Dario la 1-a estis reprezentitaj kiel veraj faraonoj en multnombraj publikaj kaj privataj monumentoj.
Ekonomia Forumo de Krynica
Invitataj gravuloj
Inter la invititoj menciindas : Vaclav Havel, Valdas Adamkus, Gediminas Kirkilas, Viktor Juŝĉenko, Jorge Sampaio, Alfred Gusenbauer, Mirek Topolanek, Andris Piebalgs, Dalia Grybauskaitė, Viviane Reding, Danuta Hübner, Miĥail Saakaŝvili, Giorgio Napolitano, László Sólyom, Karel Schwarzenberg, José Luis Rodríguez Zapatero, Roland Dumas
Dudeksepa egipta dinastio
Ĉirkaŭ la jaro 445 a. K., sub Artakserkso la 1-a, Herodoto vizitis Egiption.
Ekonomia Forumo de Krynica
La 18-a Forumo en 2008 kune kun Eŭropa Esperanto-Unio
Pola ĉefministro Donald Tusk anoncis planon ke Pollando eniru la Eŭrozonon en 2011 (ne realigita pro kontraŭstaro de la partio Rajto kaj Justeco, kiu poste transprenis la regopovon).
Dudeksepa egipta dinastio
La 26a, 27a, 28a, 29a, 30a kaj 31a dinastioj konsisitigas la epokon kutime nomata Malfrua Egipta Periodo.
Ekonomia Forumo de Krynica
La 18-a Forumo en 2008 kune kun Eŭropa Esperanto-Unio
Partoprenis 1600 personoj inter aliaj Mihail Sergejeviĉ Gorbaĉov, Lech Wałęsa, multaj bankistoj, ekonomikistoj, strategiistoj, sciencistoj, gvidantoj de grandaj kompanioj... La nura partnero, kiu ne venas el profesiaj rondoj kaj supera politik-ekonomia elito estis Eŭropa Esperanto-Unio. Tio okazas jam la trian jaron dank al la amikeco inter la prezidanto de la Forumo kaj prezidantino de Pola Esperanto-Asocio Halina Komar. Kiel ĉiu partnero, tiel ankaŭ EEU devis organizi paneldiskuton pri iu temo rilata al la ĉeftemo de la Forumo kiu estis "Eŭropa dilemo: Centra Eŭropo - aktiva partnero aŭ pasiva spektanto". Tiu paneldiskuto havis la temon: Unuiĝintaj en diverseco: Lernado de lingvoj kaj eŭropa identeco". Prelegis Barbara Pietrzak, Georgo Handzlik, Zlatko Tišljar kaj Peter Balaž. Diskutis ankaŭ prof. Joachim Diec. Partoprenis trideko da aŭskultantoj. Krome troviĝis en tre bona pozicio ankaŭ budo de EEU kiun prizorgis Petro Balaž kaj deĵoris junuloj de Pola Esperanto-Junularo. La budo estis reprezente aranĝita kaj multaj homoj haltis kaj interesiĝis pri Esperanto povinte ricevi kompetentajn respondojn kaj ricevi informojn en pluraj lingvoj. Interalie kun la deĵorantoj antaŭ la budo fotiĝis Lech Wałęsa, la fama iama prezidanto de Pollando.
La 28-a Forumo en 2018
Preskaŭ 5000 gastoj el Pollando kaj la mondo (60 landoj), preskaŭ 200 diskutgrupoj, kelkdek eventoj samtempe. Interalie oni parolis pri
Kadre de la Ekonomia Forumo de Krynica komenciĝis dutaga konferenco "Eŭropo de Karpatoj", iniciatita de pola sejmmarŝalo Marek Kuchciński, kiel unu el la plej gravaj eventoj. Deklaracio de Karpatoj subskribita de Hungario, Slovakio, Pollando kaj Ukrainio ebligos direkti proponon komenci laboron pri Karpata Strategio al Eŭropa Unio kun akcentoj de daŭripova disvolviĝo, la verda kaj harmonia de la regiono.
Camalaú
Camalaú estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 5.749 loĝantojn en 2010.
Teresina de Goiás
Teresina de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.016 loĝantojn en 2010.
(143751) 2003 US292
Wm. Robert Johnston atribuas al ĝi diametron de ĉirkaŭ 66 km
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Neptuno kaj ĝia orbito ekstere, malproksime, tanĝas la neptunan orbiton ; ĝia neptuna MOID estas 1,57673 astronomia unuo (235,875 milionoj da km).
Ĝi pasis ĉe sia perihelio la.
Céline Dion
Céline Marie Claudette DION (naskiĝis la 30-an de marto 1968) estas kanada kantistino mondkonata.
Infaneco
Céline Dion naskiĝis en la hospitalo de Repentigny proksime de Montrealo en Kebekio. Ŝi kreskis en cirkaŭaĵo de Charlemagne. Ŝi havas 13 gefratojn, kaj ŝia tuta infaneco estis influita de muziko, ĉar ĉiuj familianoj ludis iun instrumenton. Kvinjaraĝe, ŝi unuafoje kantis publike Mamy Blue por la geedziĝo de sia frato.
Unuaj sukcesoj
En 1980, ŝia patrino sendis muzikan kasedon al René Angélil, fama muzikisto en Kebekio. Post iom da tempo, ŝi kantis malantaù li la kanton Ce n'était qu'un rêve (Estis nur sonĝo). Angelil kredis je ŝia voĉo kaj senhezite hipotekis sian domon por financi la karieron de la juna kantistino. En 1981, ili eldonis la unuan kanton la Voix du bon Dieu (la voĉo de la bona Dio). Danke al tiu albumo Celine Dion iĝis fama en Kebekio. La sekvantan jaron, ŝi gajnis la oran medalon en la Monda Festivalo de la Kanzonoj en Tokio.
Ŝi estis aŭtomate selektita por reprezenti la junularon en sia lando por la alveno de la Papo Johano-Paŭlo la 2a en Montrealo la : Ŝi kantis Une colombe (Kolombo) antaù 65 000 personoj. La saman jaron dua albumo aperis "Les oiseaux du bonheur" (La birdoj de la feliĉo), "Mon rêve de toujours" (Mia ĉiama revo). En novembro ŝi spektaklis en la unua parto ĉe la fama pariza ejo "Olympia" kun la fama franca humuristo Patrick Sébastien.
En 1985, ŝi partoprenis en diversaj kolektivaj diskografiaj projektoj, kiel en la disko por helpi al Etiopio, aŭ en filmaj muzikoj. Ŝi denove ricevis kvin Felix-ojn. En 1986, dum ŝi nur estis 18 jara, kaj dum ŝi ĵus eldonis unu-kanzonan albumon "Billy", ŝi decidis elscenejiĝi dum kelkaj tempoj, por prilabori sian aspekton kaj lerni la anglan. Post tiu interpaŭzo, la komponisto kaj itala aŭtoro Romano Musumarra verkis por ŝi "Je ne veux pas" (Mi ne volas). Tiu vinildisko estis la laste eldonita de la disk-eldonisto Pathé.
Eŭropa rekono
En 1987, ŝi produktis la albumon Incognito, kiu estis ekterordinara sukceso. Rimarkita de la svisaj komponistoj Atilla Serefthug kaj Nella Martinetti, ŝi estis elektita por reprezenti Svislandon ĉe la eŭropa kanzon-konkurso Eurovision kantante Ne partez pas sans moi (Ne foriru sen mi). Gajninte la konkurson en Dublino, la, la Eŭrovido favoris ŝian karieron en Eŭropo.
Monda kariero
Ekde tiu periodo, Céline orientiĝis al internacia merkato per rekanto de R&Baj kanzonoj kaj novaj kanzonoj, interalie verkitaj de Diane Warren, komponisto fama pri ties baladoj. Por la albumo Celine Dion en 1992, Warren komponis la kantojn If You Asked Me To (Se vi petus min) de James Bond, Water from the Moon (Akvo de la luno), kaj Nothing Broken but My Heart (Nenio rompita krom mia koro).
Vidu ankaŭ
Yvan Cassar
Eksteraj ligiloj
Site de Céline Dion
Site personnel sur Céline Dion
Celine Dion Sales
Celine Dion .PT
Généalogie de Céline Dion
Muzikvideo: Encore un soir
Kaŭabata Jasunari
KAŬABATA Jasunari, ankaŭ kiel Yasunari Kawabata (　[kaŭa-bata jasu-nari]; naskiĝis la 14-an de junio 1899 en Kita-ku, Osaka; mortis la 16-an de aprilo 1972) estis japana verkisto kaj gajninto de la Premio Nobel de Literaturo en 1968.
Kawabata estas la unua japano kaj tria aziano, persono de azio, (post Rabindranath Tagore kaj S.J. Agnon) kiu gajnis la Nobelpremion por Literaturo.
Vivo
Kawabata estis filo de kuracisto. Kiam li havis tri jarojn, ambaŭ gepatroj jam mortis kaj li ekloĝis ĉe la avino. En 1917 Kawabata ekstudis en la 1-a altlernejo (nun Universitato de Tokio). Dum siaj studentaj jaroj li vojaĝis al Izu (duoninsulo). Surbaze de la vojaĝo li ekaperis en la literatura mondo per Izu no odoriko (Dancistino de Izu) en 1927. En 1920, li ekstudis en Tokia Universitato, en sekcio de anglalingva literaturo. En sekvinta jaro li transiĝis en sekcion de japanlingva literaturo. En 1924 li diplomiĝis.
En 1937 aperis lia romano Yukiguni (Neĝa lando), frosta rakonto de amrilato inter tokia riĉulo kaj provinca gejŝo en fora varmfonta urbeto. Per Yukiguni Kawabata fariĝis unu el la ĉefaj verkistoj de Japanio kaj la romano tuj fariĝis klasika. Senbazuru (Mil gruoj) daŭrigis iujn temojn de Yukiguni.
Aldone al lia literatura verkado, Kawbata ankaŭ estis raportisto por la ĉiutaga gazeto Mainichi Shinbun ((毎日新聞) en Osako kaj Tokio. Lia sperto de la eventoj de la dua mondmilito, kaj la perdo de amatoj en infanaĝo, multe influis lin kaj lian verkadon.
En 1968, li akiris premion Nobel de Literaturo.
Li sinmortigis en 1972 sen testamento. Pri tiu ĉi temo estis elmetitaj kelkaj teorioj, kiuj interalie estis grava malsano aŭ la efiko de la sinmortigo de Mishima Yukio, kiu kaŭzis grandan polemikon en Japanio, sed la manko de skriba klarigo pri liaj motivoj postlasis la misteron ĉirkaŭ lia foriro.
En la jaro 1995 la libana verkisto Raŝid ad-Daif skribis romanon Azizi as-sayyid Kawabata (Kara sinjoro Kawabata). En tiu romano la heroo skribas sian viv-konfeson al Kawabata.
Kastelo de Törökszentmiklós
La Kastelo de Törökszentmiklós (konata ankaŭ pri la iama posedantoj Almásy [almAŝi] kaj Gieger) estas historia monumento en urbo Törökszentmiklós.
Historio
En 1700 familio Almásy ricevis la lokan bienon de la reĝo. Ili loĝis en la iama vilaĝo, tial la kastelo mem estis konstruita inter 1881 - 1901 en pluraj etapoj. La ĉefa konstruaĵo supozeble konstruiĝis en la 1880-aj jaroj. En 1931 juda familio Gieger aĉetis la kastelon kun la bieno. En 1942 pro la kontraŭjudaj leĝoj la ŝtato forprenis la havaĵojn. Post la 2-a mondmilito ŝtata agrikultura firmao funkciis tie. En 1966 la kastelo estis renovigita, interne turista tranoktejo kaj restoracio ekfunkciis. En 1984 en unu el la ĉambroj muzeo estis establita. En 1990 denove okazis renovigaj laboroj.
Konstruaĵo
La kastelo situas en granda parko en rando de la urbo. Estas ĉefkonstruaĵo kun diversaj aloj (parte etaĝaj, parte teretaĝaj). La aloj formas L-majuskolon, kiun malferma koridoro ligas al la etaĝa parto, tiel la kastelo similas al U-majusklo. En 1901 ankaŭ kapelo estis konstruita. En la kapelo en 2000 sekpentraĵo estis pentrita.
Parko
La impona parko estis kreita samtempe kun la kastelo. Apud la parka enirejo kampanilo situas. Longa rekta vojo kuras al la kastelo. Estis farita ankaŭ artefarita lago kun insulo. En 1980 la parko estis deklarita protektata teritorio. Apud la parko ĉevalaro estas bredata.
Mandello del Lario
Mandello del Lario estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ferenc K. Kiss
Ferenc K. KISS, Kövesdi estas rumania hungara poeto, lokhistoriisto. Li naskiĝis en Székelykövesd la 29-an de julio 1913 kaj mortis en Târgu Mureș la 22-an de julio 2004.
Mandello del Lario
Najbaras la komunumoj Abbadia Lariana, Ballabio, Esino Lario, Lierna, Oliveto Lario, Pasturo kaj Valbrona (CO).
Ferenc K. Kiss
Kariero
Ferenc K. Kiss akiris diplomon de bazlerneja instruisto, poste pri hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo. Li instruis en Războieni-Cetate, Cinta kaj Acățari, de 1950 en Gălățeni, poste en Târgu Mureș ĝis sia pensiuliĝo (1977).
Breitenbrunn (Burgenlando)
Breitenbrunn, hungare Fertőszéleskút, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Eisenstadt. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Breitenbrunn situas sur ebenaĵo, laŭ bordo de Fertő, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Neusiedl am See-Eisenstadt. La lasta troviĝas 23 km-ojn.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, poste romianoj loĝis tie. La unua mencio pri la setlejo devenis el 1257 laŭ germana formo "Praittenbrunn". La hungara formo aperis en 1332: "Praytunbpron in vulgari hungarico Zyluskuth". La turkoj detruis la vilaĝon en 1529 kaj en 1683. En 1689 la komunumo ricevis la rajton aranĝi foiron (=kampurbo). Apud la vilaĝo longe estis ŝtonominejo. En 1910 1230 loĝantoj loĝis, aŭstroj en majoritato, hungaroj en minoritato. Ĝis Traktato de Trianon Fertőszéleskút apartenis al Hungario, al Sopron (reĝa departemento), al distrikto de Kismarton, poste al Aŭstrio, escepte inter 1938-1945, tiam al Germanio.
Gutiga irigacio
La  gutiga iridacio, gutirigacio aŭ gutakvumado estas irigacia tekniko, ĉe kiu la akvo gutas el tubo aŭ hel hoso. Tial la akvokondukiloj havas en regulaj distancoj ellaspunktojn, kiuj elasas ekzaktan kvanton da akvo (pogute ili ellasas ekzemple nur 2–4 l/h). tiu ellaso estas plejparte sendependa de la premo en la akvokonukilo. Tiu tekniko estis evoluita en aridaj landoj de la mondo por ŝpari akvon en agrikulturo kaj hortikulturo. Hodiaŭ ĝ ankaŭ estas uzata en Mezeŭropo en la protektita hortikultura kultivado sub vitro kaj transparenta folio, sed ankaŭ en la familiaj ĝardenoj kaj parkoj. Pli kaj pli la tekniko estas ankaŭ aplikata en vitikulturo.
Tekniko
Komence estis ĉe la ĉefa hoso maldikaj hosetoj („spageto“-hosetoj). Se oni volas havi, ke multe da akvo elvenas la ‘’spageton”, oni mallongigas ĝin, rezulte la la frotadon de la akvo en la hosetoj malgranddiĝas kaj elvenas multe da akvo. Intertempe eligilo kun integrita labirinto limigas la eligon de la akvo. Hodiaŭ la spageto-sistemo nur estas uzata por akvumi unuopajn potojn.
La sistemo funkcias kun malaltaj premoj (ĉ. 0,1 ĝis 4 Bar). En la moderna hortikulturo la gutirigacio funkkcias aŭtomate (vidu ankaŭ irigacia aŭtomatado) uzante mezurilojn, magnetajn valvojn kaj konvenaj stiraŭromatoj, kiuj reguligas la tempon kaj la alteco de la akvokvanto.
Guirigacio ankaŭ esta kombinebla kun la strategio de la deficita irigacio.
Avantaĝoj
La plej okulfrapa avantaĝo estas la ŝparado de akvo. La dua avantaĝo estas la ekzaktan irigacion sen perdi akvon pro la altigado de la aerhumideco kaj forvaporiĝo. Tre avantaĝa la tekniko ankaŭ estas ĉe maldikaj grundoj kaj ĉe grundoj kun malalta akvostokkapablo. La planto povas esti provizata regule sen troa akvostreso.
Eblaj problemoj
Malavantaĝo povas esti, ke la hosetoj kaj gutigiloj povas ŝtopiĝi precipe ĉe la fertigado, do, ĉe la aldono de sterkaĵoj al la irigacia akvo.
En aridaj kaj duonaridaj regionoj la gutrigacio povas ankaŭ kaŭzi grundosaliĝo.
Niederheimbach
Niederheimbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mainz-Bingen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Rememoro de la mortintoj en Nederlando
Ĉiujare estas en Nederlando je la 4-a de majo la Nacia Rememoro de la mortintoj. Oni rememoras ĉiujn civilajn kaj armeajn personojn de Nederlando, kiuj kie ajn en la mondo pereis ekde la komenco de la Dua Mondmilito (la komenco estis por Nederlando je la 10-a de majo 1940) kaj dum militsituacioj kaj dum pacoperacoj.
Ĝis 1961 la rememoro nur rilatis al la nederlandaj viktimoj de la Dua Mondmilito. Ekde 1961 je la 4-a de majo ankaŭ viktimoj de aliaj armitaj konfliktoj estas rememorigitaj.
La rememoroj konsistas el solenaĵo, sekvata de la metado de florkronoj ĉe la nacia monumento sur la Dam en Amsterdamo de la reĝino kaj reprezentantoj de la nederlanda registaro, la armeo, rezistado kaj ĉiaj organizaĵoj kaj grupigoj en la socio. Je la oka en la vespero oni dum du minutoj silentas pro rememoro al tiuj kiuj dum aŭ pro la milito pereis. Je la 4-a de majo 1994 por la unua fojo la flagoj, kiuj antaŭe pendis duonstange, estis hisitaj dum la aŭdigo de la nacia himno Wilhelmus.
Ankaŭ sur aliaj lokoj en en Nederlando estas solenaĵoj kaj metadoj de floroj kaj florkronoj, kiel sur la Waalsdorpervlakte kaj centoj da aliaj lokoj kie estas tombejoj aŭ monumemtoj kiuj rememoras al la okupacio.
Unu tago pliposte, je la 5-a de majo oni festas la liberigon el la germana okupacio (1940-1945).
Vida ankaŭ
Flagprotokolo
Vág (vilaĝo)
Vág estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Csorna. Vág vilaĝo ne estas la sama al iama hungara rivero Vág (Vah). La loknomo signifas hungare: tranĉas.
Situo
La vilaĝo situas laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra flanko de Rába, kie estas trapasejo (ponto) al la kontraŭa Kemenesszentpéter. Répcelak troviĝas 19, Csorna 23, Kapuvár 26, Celldömölk 27, Pápa 28 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Vilaĝservoj estas lernejo, kuracejo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Apostolo Sankta Jakobo kaj skulptaĵo pri Ferenc Wathay.
Kontraŭleĝa elmigrado
Kontraŭleĝa elmigrado rilatas al personoj, kiuj transiras naciajn landlimojn en maniero, kiu kontraŭas elmigradajn leĝojn. Tiel personoj povas leĝe iri eksterlanden kaj rifuzi rehejmeniri, kiam postulas tion ilia devenlando.
Bovino
Bovino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la itala regiono Apulio kaj al la provinco Foggia. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktulino Maria.
Najbaras la komunumoj Accadia, Castelluccio dei Sauri, Deliceto, Orsara di Puglia kaj Panni.
Labialo
Labialoj (aŭ lipaj konsonantoj aŭ pleonasme labialaj konsonantoj) estas konsonantoj artikulaciataj aŭ per ambaŭ lipoj (bilabiala artikulacio), aŭ per la malsupra lipo kaj la supraj dentoj (labial-dentala artikulacio).
En la angla estas bilabiala nazala sonoranto,  kaj  estas bilabialaj haltaj konsonantoj (plozivoj),  kaj  estas labial-dentalaj frikativoj.
Ah ! si j'étais riche (filmo)
'Ah ! si j'étais riche (Ha! se mi estus riĉa') estas franca filmo, de Michel Munz kaj Gérard Bitton aperinta en 2002.
Labialo
Bilabialaj frikativoj kaj la bilabiala alproksimanto ne ekzistas en la norma angla, sed ja troviĝas en multaj lingvoj. Ekzemple, la hispana konsonanto literumata per b aŭ v estas prononcata kiel voĉa bilabiala alproksimanto inter vokaloj.
Ah ! si j'étais riche (filmo)
Temo
Aldo, modesta reprezentanto de har-ŝampuoj, kolerigas sian edzinon Alice, kiam li aĉetas novan aŭton por sia laboro dum la paro jam baraktas kun ŝuldoj. Tiu evento estas troa por Alice, kiu subite anoncas al Aldo sian intencon eksedziniĝi kaj foriri al Montpellier. Li atingas kulminon kiam lia superulo emeritiĝas kaj estas anstataŭita de Gérard, eksa kolego kaj amiko de Aldo, kaj tiu fariĝas amanto de lia edzino. Tamen, kelkajn tagojn poste, ludante sola al Loto, Aldo gajnas la plej grandan lotaĵon: 10 milionojn da eŭroj. Ĉar Aldo kaj Alice estas geedziĝintaj sub kontrakto de "komunumo limigita al akiroj", Aldo decidas kaŝi la novaĵon al Alice ĝis la eksedziĝo estas efektiva. Dume, li ĝoje profitas el sia nova fortuno kaj nerekte profitigas siajn kolegojn eksigitajn de Gérard...
Labialo
Lipa rondigo, aŭ labialigo ankaŭ povas akompani aliajn artikulaciojn. La angla estas labialigita velara alproksimanto.
Labialaj konsonantoj dividiĝas en du sublokojn de artikulacio:
Medveș
Medveș [medveŝ] (hungare: Nagymedvés, germane: Medwesch) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Aiud. Administre ĝi apartenas al Fărău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 528 loĝantojn (hungaroj); en 1992 — 223.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1288. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér).
István Kozma (luktisto)
István Kozma [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kozma István estis hungara luktisto, trifoja olimpiano, dufoja olimpika kaj trifoja monda ĉampionoj.
István Kozma naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Kozma edziĝis en 1968. Post 2 jaroj li tragike mortis pro aŭtoakcidento.
Sporta kariero
István Kozma inter 1955–1957 estis korbopilkisto, poste luktisto ĝis sia morto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono dekfoje en klasik-stila luktado (1959–1968), kvarfoje en liberstila luktado (1962, 1965–1968), dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1959–1968. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1960, Hungario en la Somera Olimpiko 1964 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kun du oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1962, 1966 kaj 1967.
Hemiphaga
Hemiphaga estas genro enhavanta du speciojn de grandaj birdoj el la familio de Kolombedoj kiuj loĝas en Novzelando. Ambaŭ estis konsiderataj tradicie samspecifaj, sed en 2001 oni proponis, ke Hemiphaga chathamensis devus esti konsiderata separata specio anstataŭ subspecio de Hemiphaga novaeseelandiae. Ili estas ĉi tie listitaj kiel apartaj specioj, kvankam malmultaj fakuloj for de Novzelando sekvis tiun proponon.
Duce
Duce ([DUĉe] itala prononco: [ˈduːtʃe], "estro") estis itala titolo, derivita el la latina vorto "dux", kaj adapto de duko. La estro de la Nacifaŝisma Partio nome Benito Mussolini estis identigita de la faŝistoj kiel Il Duce ("La estro") de la movado. En 1925 ĝi iĝis referenco al la diktatora posteno de Sua Eccellenza Benito Mussolini, Capo del Governo, Duce del Fascismo e Fondatore dell'Impero ("Lia Ekscelenco Benito Mussolini, Registarestro, Estro de Faŝismo kaj Fondinto de la Imperio"). Mussolini tenis tiun titolon kune kun tiu de Prezidanto de la Konsilio de Ministroj: tiu estis la konstitucia posteno kiu titoligis lin por regadi en Italio je la konto de la Reĝo de Italio. La esprimo "Fondinto de la Imperio" estis aldonita por la ekskluziva uzado de Mussolini kiel agnosko de lia fondo de oficiala jura ento de Itala Imperio je la konto de la Reĝo en 1936 post la venko de Italio en la Dua ital-etiopa milito. La titolo estis tenita de Mussolini ĝis 1943, kiam li estis elpostenigita fare de la reĝo kaj la posteno de "Duce" estis malmuntita, dum la marŝalo Pietro Badoglio, nome 1a Duko de Adisabebo estis nomumita Presidente del Consiglio (Registarestro).
En septembro 1943, Mussolini nomumis sin la "Duce de la Itala Sociala Respubliko" (en itala: Duce della Repubblica Sociale Italiana), kaj tenis tiun postenon ĝis la falo de la Itala Sociala Respubliko kaj sia morto en aprilo 1945.
Tiu postentitolo estis la modelo kiun aliaj faŝismaj estroj adoptis, kiel la titolo de Führer por Adolf Hitler, de caudillo de Francisco Franco, de Conducător de Ion Antonescu ktp.
Pellice
Pellice ([peLIĉe], en Piemonta lingvo Pélis) estas 53 km longa torento en Italio, kiu fluas tra la urbo Torino. Ĝi estas alfluanto de la rivero Pado, en kiu ĝi fluas ĉe Villafranca Piemonte.
La rojo estas formita en la okcidenta deklivo de Monto Granero en la Kotiaj Alpoj kaj dekomence fluas norden, antaŭ turniĝi orienten kaj atingi la komunumon Bobbio Pellice.
Claus Peymann
Vivo
La filo de gimnazia instruisto laboris en Hamburg ĉe de li kunfondita Hamburger Studententheater kiel aktoro, poste kiel reĝisoro. De 1966-69 li estis ĉefreĝisoro ĉe Theater am Turm - TAT en Frankfurt am Main, kie li responsis pri la prezentadoj de la parte skandaligaj teatraĵoj Publikumsbeschimpfung (1966), Kaspar (1968) kaj Das Mündel will Vormund sein (1969) de Peter Handke. Krome li apartenis en 1971, kune kun Peter Stein kaj Dieter Sturm, al la fondantoj de la teatro Neue Schaubühne am Halleschen Ufer en Berlin: sed tie ĉi li direktis nur la aktorojn en la teatraĵo Ritt über den Bodensee (1971) de Handke.
Post kvereloj pro simpatioj kun anoj de la terorisma grupo Baader-Meinhof li rezignis pri longigo de kontrakto, premite de la kristandemokratia landa registaro de Hans Filbinger. Kun granda nombro de reĝisoroj, dramaturgoj kaj aktoroj li transloĝiĝis al Bochum, kie li iĝis sekvanto de Peter Zadek kiel estro de la teatrejo Schauspielhaus. Ĝin li igis la postajn jarojn unu el la plej gravaj germanaj scenoj per ensencigoj de la goeta Torquato Tasso aŭ de Hermannsschlacht de Heinrich von Kleist kaj per pluraj premieroj, i.a. de dramoj de Heiner Müller.
Kariero en Vieno
En 1986 Peymann ekdirektoris ĉe la viena Burgteatrejo venigante kun si la aktorojn Kirsten Dene, Gert Voss kaj Martin Schwab (kio kaŭzis problemojn kun la kutima truparo da vienanoj). Inter la plej grandaj sukcesoj nombriĝis la ege disputita kaj de gazetaro kaj politikistoj egalgrade kiel kontraŭ-aŭstraĵo malbonfamigita teatraĵo Heldenplatz (1988) de Thomas Bernhard. Aliaj kulminoj estis la ŝilera Wilhelm Tell (1989), la goeta Clavigo (1991) kaj la ŝekspira Macbeth (1992). Akraj debatoj pri laborkontraktlongigoj iĝis en 1989, 1992 kaj 1994: pluraj aktoroj, la teatrokonsilio kaj ne malmultaj amaskomunikiloj malmalprobis tion (ekz. la ŝtatsekretario pri arto Franz Morak aŭ la aktoroj Fritz Muliar kaj Erika Pluhar). Kontraŭe li havis la subtenojn de famaj verkistoj kaj politikistoj.
En 1997 Peymann responsis pri la ludo de Zurüstungen für die Unsterblichkeit de Handke, de Stecken, Stab und Stangl de Elfriede Jelinek kaj de Edward II. de Christopher Marlowe (en 1998). En 1999 li rezignis pri la direktorado en Vieno pro kolerdisputoj kontinuaj. Peter Turrini komentis la foriron sekve: Wenn er in den Theaterhimmel aufgestiegen ist, dann wird man ein Peymann-Denkmal errichten - Post la morto oni starigis monumenton omaĝe al li en Aŭstrio.
Postviena tempo
En 1999 Peymann iĝis estro de Berliner Ensemble komencante per la verko Das Ende der Paarung (2000) de Franz Xaver Kroetz. Aliaj gravaj agadoj de la batalema reĝisoro estis la ŝekspira Richard II. en nova traduko de Thomas Brasch (2000), Die Heilige Johanna der Schlachthöfe (2003) de Bertolt Brecht, Untertagblues (premiero, 2004) de Handke kaj de la jelineka ''Wolken.Heim. Und dann nach Hause'' (premiero, 2005).
En februaro de 2007 Peymann ege kritikitis pro lia oferto al la eksa teroristo Christian Klar fariĝi sceneja laboranto kaj pro la konsento al ties politikaj eldiroj. Tiam Rolf Hochhuth postulis la maldungigon de Peymann kaj ekprocesis kontraŭ li. En aprilo de 2008 la deklaro de Peymann ke li volus resti en Berlino almenaŭ ĝis 2010 kiel direktoro ne de ĉiuj bonvenigitis. En novembro 2010 li plilongigis la laborkontrakton eĉ ĝis somero de 2014.
En la 3-a de februaro 2012 iĝis skandalego en la menciita berlina teatrejo kiam la premiero de Dantons Tod de Georg Büchner interrompitis per kritika spektantaro kiu entonigis deklaman korusaĵon kun aktualigoj de la büchneraj-mesaĝoj koncerne la malbonan pagon de la ne-artistaj laboristoj ĉe la teatrejo. Dum multaj ŝatis tiun agadon Peymann mem koleriĝis.
Internaciisma Iniciato - La Solidareco inter la Popoloj
Internaciisma Iniciato - La Solidareco inter la Popoloj (II-SP) (Iniciativa Internacionalista - La Solidaritat entre els Pobles, Iniciativa Internacionalista - La Solidaridad entre los Pueblos) estas ekstrem-maldekstra politika koalicio de Hispanio kandidatiĝinta en la elektoj por la Eŭropa Parlamento de junio 2009.
Ĝi estis malpermesita de la Supera Kortumo la 16-an de majo 2009, post kiam gazetaraj raportoj ligis kelkajn el siaj kandidatoj kun tiuj de la malpermesita eŭska separisma partio Batasuna. La 22-an de majo, la Konstitucia Kortumo nuligis la antaŭan decidon.
La proklamitaj celoj de la partio estas socia justeco, demokratiaj liberecoj, kontraŭstaro al seksa diskriminacio kaj la rajto de memdetermino de la nacioj de Hispanio.
Ĉekape de balotada listo por la Eŭropa Parlamento de 2009 estis Alfonso Sastre, fama hispanlingva dramisto. La dua kandidato en la listo estis Doris Benegas Haddad, fratino de politikisto Txiki Benegas el la Hispana Laborista Socialista Partio), kaj ĉe numero deka estis Alicia Herminda, fama hispana aktorino.
Terezópolis de Goiás
Terezópolis de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 6.561 loĝantojn en 2010.
Zsuzsa Schaff
Zsuzsa Schaff [ĵuĵa ŝaf], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schaff Zsuzsa estas hungara kuracisto, patologo, onkologo, profesoro, membro (korespondanta de 2010, ordinara de 2016) de Hungara Scienca Akademio.
Zsuzsa Schaff naskiĝis la  1943 en Budapeŝto.
Biografio
Zsuzsa Schaff ricevis diplomon en medicina universitato en Budapeŝto en 1967. Komence ŝi laboris en ambulanco, poste en hospitalo por infanoj, fine en patologia instituto. Baldaŭe ŝi ankaŭ instruis. En la 1970-aj jaroj ŝi ofte studvojaĝis al Francio kaj Usono. Ŝi doktoriĝis antaŭ la akademio en 1987, en la sekva jaro ŝi profesoriĝis. En 1991 ŝi plulernis en Usono. Ŝi esploris plej ofte la kanceron. Ŝi ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1968-2007.
Idaho
''Ĉi tiu artikolo temas pri la ŝtato de Usono. Por aliaj signifoj de la nomo, vidu IDAHO (apartigilo).''
Idaho (angle Idaho [AJ-da-ho]) estas subŝtato de Usono. Ĝi fariĝis la 43-a subŝtato de la lando la 3-an de julio 1890. Ĉefurbo estas Boise (Bojsio esperante). Inter la aliaj aparte gravaj urboj menciindas ekzemple Idaho Falls (Akvofalo Idaha, esperante), Grangeville, Coeur d'Alene kaj Rexburg. Laŭ la censo de 2010 en Idaho vivis sume personoj.
NGC 3297
NGC 3297 (aliaj indikoj — NPM1G -12.0326, PGC 31189) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
19758 Janelcoulson
19758 Janelcoulson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Janel Opal Coulson , kiu mentoris unu finaliston de la Discovery Channel Young Science Challenge de 2003, scienca konkurso de mezlernejoj. Ŝi estis instruistino ĉe la West Platte Middle School de Weston (Misurio, Usono).
László Lajtha
László LAJTHA [lAslO lajta], hungare Lajtha László estis hungara komponisto, instruisto, esploristo de la hungara popolkanto, membro de Franca Akademio en 1955. Lia filo estis László György Lajtha.
László Lajtha naskiĝis en Budapeŝto, en la 30-a de junio 1892. Li mortis en Budapeŝto, en la 16-a de februaro 1963.
Vivo
László Lajtha studis muzikon en Tutlanda Hungara reĝa Muzikakademio, Lejpcigo, Ĝenevo kaj fine en Parizo. En 1913 li doktoriĝis en Reĝa Universitato de Budapeŝto. En la 1910-aj jaroj li komencis kolekti popolkantojn kune kun Béla Bartók kaj Zoltán Kodály. Longe li estis direktoro de muzika faklernejo, kie li instruis ekzemple János Ferencsik-n, Vilmos Tátrai-n, András Kórodi-n. En 1951 li ricevis premion Kossuth en 1951, la ricevintan monon li disdonis inter la malriĉaj muzikistoj.
Wieringen
Wieringen estas antaŭa insulo en la supro de la provinco Nord-Holando en Nederlando. Kiel insulo Wieringen en la mezepokoj akiris urborajtojn. Nordokcidente de Wieringen situas la vadplato Balgzand.
Fenila buterato
Fenila buterato aŭ fenila butanato, formule C10H12O2, estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la buterata acido kaj fenolo. Fenila buterato estas senkolora likvaĵo kun florodoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenila buterato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenila buterato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Literaturo
"Hepatic Encephalopathy
Mokŝa lingvo
Mokŝa lingvo estas parolata en Rusio (Mordvio). Ĝi estas parenca al alia mordva lingvo (erzja); ili tamen ne estas interkompreneblaj. Ekzistas Vikipedio en mokŝa lingvo.
Geografio
Mokŝa lingvo estas unu el tri oficialaj lingvoj de respubliko Mordvio (federacia subjekto de Rusio). Mokŝa lingvo estas parolata ĉefe en okcidenta kaj centra parto de Mordvio .
Congo (Paraibo)
Congo estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 4.687 loĝantojn en 2010.
Daniel Dennett
Daniel Clement DENNETT (naskiĝis la 28-a de marto 1942) estas usona filozofo, sciencisto pri kogneco kaj verkisto.
Lia verkado fokusiĝas pro la filozofio de menso kaj filozofio de scienco. Tiele li verkis plurajn librojn traktantajn evolucion kaj konscion. Li apartenas al la Bright-movado, kaj estas unu el la "novaj ateistoj", kiu ankaŭ inkludas Richard Dawkins, Christopher Hitchens kaj Sam Harris.
Li strebas klarigi la homan psikon surbaze de la teorio de evoluo kaj la principo de scienca reduktismo. Komenciĝante kun sia unua libro (lia doktora disertaĵo) li dividas la problemon de klarigado de la menso en la bezonon de teorio de konscio kaj teorio de enhavo. Lia ĉefa verko estas Consciousness Explained ("Konscio klarigita", 1991).
Li interalie ellaboris tute materiisman klarigon pri konscio. En tio li sekvas je Hobbes kaj staras kontraŭ Kartezio, kaj penas fari por la menso tion, kion Darvino, Crick kaj aliaj faris por oni kompreno de vivo. Li estis studento de Ryle kaj Quine.
Flugilfrapa cistikolo
Ĝi troviĝas en Angolo, Burundo, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Gabono, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Ruando, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj kaj de alta altitudo.
Jenő Sujánszky
Jenő Sujánszky [ŝujAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sujánszky Jenő estis hungardevena franca kemiisto.
Jenő Sujánszky naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Parizo.
Biografio
Jenő Sujánszky frekventis bazlernejon en Siófok, poste armeajn lernejojn en Kőszeg kaj Nagyvárad. En 1944 li memvole aliĝis al la hungara armeo. Li batalis en Budapeŝto, iom poste li estis militkaptito, sed li rifuĝis. Jam en la paca tempo li maturiĝis gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány. En 1947 li estis forigita, ĉar lia deveno ne estis laborista. Li trovis simplan laborlokon. En 1949 li aranĝis sekretan kontraŭkomunisman grupon, sed en 1955 li estis arestita kaj kondamnita. Dum la hungara revolucio de 1956 la revoluciuloj liberigis lin kaj partoprenis en la revolucio. Post la falo li disidis al Francio, kie li estis kemiisto kaj aranĝis memorkunvenojn pri la revolucio. Li ricevis hungaran premion en 2006.
Höðr
Höðr estis blinda. La trompema dio Loki per mistifiko aranĝis ke Höðr kontraŭvole mortpafis sian propran fraton Baldr per viska sago. Kiel venĝo por tio, Höðr estis poste mortigita de Váli.
Granda Ursino (konstelacio)
La Granda Ursino estas la tria plej granda konstelacio de tera ĉielo kaj estas sufiĉe fama. Ĝi estas tre facile distingebla pro la formo de kulero, plugilo aŭ ĉaro, kiun konsistas ĝiaj sep plej lumaj steloj. Populare, tiuj sep steloj estas foje konsiderataj kiel propra konstelacio, nomata en Usono "La granda kulero", en Britio nuntempe "La plugilo", antaŭe tie kaj ankoraŭ nun en Skandinavio "La ĉaro de Karlo", en Hindio "La sep saĝuloj".
Steloj
La du plej brilaj steloj de la Granda Ursino (Dubhe kaj Merak, α kaj β Ursae Majoris) indikas la vojon al la Polusa Stelo, α Ursae Minoris, en la konstelacio Malgranda Ursino.
Mitologio
Laŭ la helena mitologio, Kalisto estis unu el la preferitaj nimfoj de Artemiso. Kun la diino, ŝi ĉasadis. Iun tagon, Zeŭso vidis ŝin dormantan en arbaro, kaj perfortis ŝin. Ĉar Artemiso rekomendis ĉastecon, Kalisto provis kaŝi la aferon sed, post kelkaj monatoj, ŝia gravedeco videbliĝis. Tiom furioza estis Artemiso, ke ŝi ekzilis Kaliston.
Kiam Kalisto naskis sian filon, Arkason, Hera malkovris la trompadon de sia edzo Zeŭso. La diino ŝanĝis Kaliston en urson.
En la nokta ĉielo, la Granda Ursino rondiras ĉirkaŭ la Polusa Stelo.
Saint-Denis - Porte de Paris (Tramtransporto en Parizo)
Saint-Denis - Porte de Paris [sɛ̃ dəni pɔʁt də paʁi] estas haltejo de Tramvojo T8 situanta en komunumo en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Loka Fervojo de Vieno al Baden
Dum en Vieno kaj Baden ĝi trafikas laŭ la leĝoj koncernantaj tramojn, en Vieno uzante ankaŭ la normalan tramreton, sur la interurba segmento inter tiuj urboj ĝi formas parton de la kutima plenfervoja sistemo inkluzive de plenfervoja signala sistemo.
Ĝin funkciigas la entrepreno Wiener Lokalbahnen AG (WLB); pro ĝia partopreno en la Verkehrsverbund Ost-Region eblas uzi por ĝi la samajn biletojn kiel por preskaŭ ĉiuj aliaj publikaj transportiloj en la regiono de Vieno.
Historio
La Viena Loka Fervojo ne estis origine planita kiel konekto de Vieno al Baden, sed ekestis el du partoj komenciĝantaj en Vieno kaj Baden respektive.
En Baden malfermiĝis en 1873 ĉevala tramlinio de Leesdorf preter la stacio de la Aŭstruja Suda Fervojo al Rauhenstein, okcidente de la urbocentro. La unua segmento de la Viena parto estis malfermita de Neue Wiener Tramway-Gesellschaft la 29an de septembro 1886; ĝi estis vapora tramo de Vieno-Gaudenzdorf al Wiener Neudorf destinita ĉefe por transportado de brikoj.
La entrepreno Neue Wiener Tramway-Gesellschaft decidis la 8an de aŭgusto 1887 transmeti la lokan fervojon de Vieno al Wiener Neudorf al nova propra entrepreno nomata Actien-Gesellschaft der Wiener Lokalbahnen (Akcikompanio de la Vienaj Lokaj Fervojoj; de 1939 skribata Aktiengesellschaft der Wiener Lokalbahnen).
La Badena tramlinio, de kiu parto formas hodiaŭ segmenton de la Badena Fervojo, estis elektrigita la 16an de julio 1894. La vapora tramo de Vieno al Wiener Neudorf estis etendita suden al Guntramsdorf la 26an de januaro 1895. En 1897 la Actiengesellschaft der Wiener Lokalbahnen aĉetis la tramreton de Baden.
La 11an de majo 1899 ankaŭ la Badena parto estis etendita al Guntramsdorf, sed ĉar la Viena parto estis ankoraŭ ne elektrigita, la pasaĝeroj devis ŝanĝi la trajnon en Guntramsdorf. La 30an de aprilo 1907 la elektrigo de la segmento norde de Guntramsdorf estis finita, kaj de la 1a de majo estis do traira elektra trafiko sur la tuta fervojo.
En 1905 la operacia entrepreno de la tramtransporto en Vieno estis permesinta al WLB uzi la tramtrakojn ĝis la operejo.
En 1911, la WLB funkciigis kortsalonan vagonon destinitan por vojaĝoj de la imperiestro de la tiama aŭstruj-hungaruja monarĥio. Dum la unua mondmilito, sur la "elektra fervojo de Vieno al Baden" estis plimultiĝo de pasaĝeroj, interalie pro la dumtempa nefunkciado de la paralela Aŭstruja Suda Fervojo, sed la frajta trafiko malplimultiĝis. Post la milito, pro manko de karbo devis malpliiĝi la trafiko.
Dum la dua mondmilito, la Badena fervojo estis en la tuta Aŭstrujo la plej forte milite difektita loka fervojo kaj nur en 1947 denove estis plena operacio. La konstruado de la tunelo sub la suda Viena Zono kaj la alikonstruo de la returniĝa maŝo ĉe la operejo en 1969 iomete ŝanĝis la kondukon ene de Vieno.