cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Majorko
Geografio
(...)
La insulo estas administracie dividita en jenajn municipojn:
Laignes
Laignes estas franca komunumo, kiu situas en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La rivero Laigne naskiĝis tie. Ĝia reelfluejo situas en la centro de la urbo.
Naturaj vidindaĵoj
Oni trovis tie Baldellia ranunculoides.
Esperantio
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon en 2004 (0,30%).
1967 Menzel
1967 Menzel estas asteroido de la asteroida zono, ano, laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Donald Menzel (1901–1976).
Amsterdama albatroso
La Amsterdama albatroso aŭ Amsterdaminsula albatrosos, Diomedea amsterdamensis, estas granda albatroso kiu reproduktiĝas nur en Insulo Amsterdam en suda Hinda Oceano. Ĝi estis priskribita nur en 1983, kaj ĝis tiam kelkaj fakuloj kredis, ke temas pri subspecio de la Vagalbatroso, exulans. BirdLife International agnoskas ĝin kiel speci, Clements ne, kaj la SACC havas studatan proponon por la disigo de la specio. Pli ĵuse, komparoj pere de mitokondria DNA inter la Amsterdama albatroso, la Vagalbatroso Diomedea exulans, la Antipoda albatroso D. antipodensis kaj la Tristana albatroso D. dabbenena, havigis klaran genetikan pruvaron ke la Amsterdama albatroso estas separata specio.
Taksonomio
Albatrosoj apartenas al la familio de Diomedeedoj el la ordo de Procelarioformaj, kun pufinoj, fulmaroj, ŝtormopetreloj, kaj merĝopetreloj. Ili kunhavas iajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko nome narikornoj, kvankam la naztruoj ĉe albatrosoj estas en la flankoj de la beko. La bekoj de Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ en tio ke ili disiĝas en inter 7 kaj 9 kornecaj platoj. Fine, ili produktas stomakoleon faritan el vaksoesteroj kaj trigliceridoj kiu estas stokita en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj sane kiel energiriĉa manĝofonto kaj por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj.
Etimologio
La scienca nomo Diomedea amsterdamensis estas komponita de Diomedea, el la nome de la greka heroo Diomedo kies kompanoj estis turnitaj en birdoj laŭlegende, kaj amsterdamensis, kiel latina formo de la nomo de la insulo kie ili estis trovitaj.
Teritorio kaj habitato
La Amsterdama albatroso reproduktiĝas nur en Insulo Amsterdam, Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj, je altitudo de inter 500 kaj 600 m super marnivelo en la Altebenaĵo Tourbières. Estas necerta informaro pri ties teritorioj for de la reprodukta sezono, kvankam estis eblaj vidaĵoj en Aŭstralio kaj Novzelando.
Aspekto
La Amsterdama albatroso estas membro de la grupo de grandaj albatrosoj kiu reproduktiĝas en bruna, pli ol en pli kutima blanka, plumaro. Tiu birdo estas 4.8 al 8 kg peza, kaj 107 al 122 cm longa kun envergugro de 280 al 340 cm. La plenkreskulo havas ĉokoladbrunajn suprajn partojn, kaj estas blanka en vizaĝomasko, gorĝo, malsupra brusto, kaj ventro. Ĝi havas larĝan brunan brustobendon kun brunaj subvostaj kovriloj. Ties rozkoloreca beko havas malhelan pinton kaj malhelajn tranĉobordojn, kaj fine, ties subflugiloj estas blankaj escepte pro la malhela pinto kaj la malhela antaŭa bordo.
Reproduktado
Amsterdamaj albatrosoj reproduktiĝas ĉiun duan jaron en malferma marĉeca grundo. Ambaŭ gepatroj kovas la ununuran ovon en alternaj vicoj kiuj daŭras ĉirkaŭ unu semajnon, kaj la eloviĝo okzas post 80 tagoj. La ido estas kovata dum unu monato, kaj la elnestiĝo ĝenerala okazas post 230 tagoj. Dekomence la ido estas nutrata de siaj gepatroj ĉiun trian tagon, kaj la manĝofrekvenco malpliiĝas dum oni alproksimiĝas al elnestiĝo. Ĉe la pinto de la pezakiro la ido pezas pli ol siaj gepatroj, sed poste perdas pezon dum la rezervoj estas uzataj por kreski plumojn. Post elnestiĝo la junulo restas ĉemare dum ĉirkaŭ kvin jaroj antaŭ reveni al la kolonio, kaj ekreproduktiĝas kelkajn jarojn poste. La reprodukta ritaro de la Amsterdama albatroso estas simila al tiu de la Vagalbatroso.
Konservado
La Amsterdama albatroso estis listita kiel draste endanĝerita, fare de la IUCN, kun loĝa teritorio de 4,400,000 km² kaj reprodukta teritorio de nur 7 km². La populacio je malkovro estis nur de 5 reproduktaj paroj; danke al konservadismaj klopodoj tio pliiĝantis al 18 al 25 reproduktaj paroj. La tutmonda populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 80 maturaj individuoj kaj totalo de ĉirkaŭ 130 birdoj. La insulo sur kiu tiu albatroso reproduktiĝas suferis drastan perdon en habitata kondiĉo pro enmeto de katoj kaj bovaro, dum la birdoj estas minacataj ĉemare pro la praktiko de multhokado. Ĉar estas nur unu reprodukta loko, ili estas speciale vundeblaj al malsanoj kiaj Pasteurella multocida (birda ĥolero) kaj Erysipelothrix rhusiopathiae.
Fear and Desire
Fear and Desire (Timo kaj deziro, 1953), estas usona kontraŭmilita filmo de 1953, reĝisorita, produktorita kaj muntita de Stanley Kubrick, kaj verkita de lia amiko Howard Sackler. Kun produktora teamo de nur dekkvin personoj, la filmo estis la debuto de Kubrick kiel reĝisoro de longaj filmoj. Kvankam la filmo ne temas pri specifa milito, ĝi estis produktorita kaj publikigita dum la pinto de la Korea Milito.
La filmo estis origine planita kun la titolo The Trap (La kaptilo). Onklo de Kubrick, nome Martin Perveler, los-anĝelesa farmaciposedanto, investis pliajn 9 000 dolarojn kondiĉe, ke li estu listigita kiel plenuma produktoro de la filmo. Kubrick arigis kelkajn aktorojn kaj malgrandan laboristaron totale de 14 personoj (kvin aktoroj, kvin laboristoj, kaj kvar aliulojn kiuj helpu transporti la ekipaĵaron) kaj veturis al la areo de la Montaro San Gabriel en Kalifornio por kvin-semajna, malalt-buĝeta filmado. Poste renomita The Shape of Fear (La formo de timo) antaŭ finfine estis nomita Fear and Desire, ĝi estas fikcia alegorio pri teamo de soldatoj kiuj survivas aviadilkraŝon kaj estas kaptataj malantaŭ teritorio de malamikoj en milito. Dum la daŭro de la filmo, unu el la soldatoj enamiĝas el alloga junulino el la arbaroj kaj ligas ŝin al arbo. Tiu sceno estas fama pro siaj detalaj montroj de la vizaĝo de la aktorino. Kubrick estis planinta Fear and Desire kiel muta filmo por certigi la malaltajn produktokostojn; aldonitaj sonoj, specialaj efikoj, kaj muziko finfine plialtigis la produktokostojn al ĉirkaŭ 53 000 dolaroj, superante la planitan buĝeton.
11495 Fukunaga
11495 Fukunaga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Yasutoshi Fukunaga, bone konatan amatoran astronomon en gubernio Jamaguĉi, loko de oftaj Festoj de la Steloj. Li estras la klubon de astronomio en sia loĝloko en la regiono de Sjunan.
Tubetfloro
Ĉe la subfamilio Carduoideae la kapituloj konsistas nur el tubetfloroj. La representantoj de la subfamilio Asteroideae havas kapitulojn kun centraj tubetfloroj kaj randaj langetforoj.
Ankaŭ kelkaj specioj el la familioj de la Solanacoj, primulacoj kaj gencianacoj havas al tubero kunkreskintajn petalojn. Iliaj floroj ankaŭ povas esti nomataj tubetfloroj.
Sperling–Burnaby Lake (SkyTrain Vankuvero)
Sperling–Burnaby Lake estas supertera stacio sur Millennium Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en Burnaby, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la.
Masivo Paine
Masivo Paine aŭ Montaro Paine kaj en hispana cordillera Paine, konata ankaŭ kiel macizo Paine, estas malgranda sed elstarega grupo de montoj situa en la Nacia Parko Torres del Paine, en la Ĉilia Patagonio. Ĝi estas je 150 km norde de la urbo Puerto Natales, je 400 km norde de Punta Arenas, kaj je pli ol 2 500 km sude de la ĉefurbo de Ĉilio, nome Santiago. Ĝi estas administracie ene de la komunumo Torres del Paine (Magallanes y de la Antártica Chilena). Inter ties montopintoj la plej konataj estas la nomitaj turoj de Paine, tri granitaj montopintoj de ĉirkaŭ 2 600 m de alto averaĝe.
Montopintoj
La plej konataj montopintoj estas la tri kiuj korespondas al la turoj de Paine -50.95°N, 72.98333°W. Tiuj estas gigantoj el granito mudlitaj de la forto de la glacio.
Aliaj montopintoj estas la cerro Fortaleza de 2 900 msm, la korno Principal, de ĉirkaŭ 2 600 msm, kaj la monto Almirante Nieto, kun alto de 2 670 msm.
Konstantin Konstantinoviĉ
Grandprinco Konstantin Konstantinoviĉ Romanov (ruse Константин Константинович; naskiĝis en Strelna, urboparto de Sankt-Peterburgo, la 10-an de aŭgusto 1858 laŭ la julia kalendaro/la 22-an de aŭgusto 1858 laŭ la gregoria; mortis en Pavlovsk, tiutempe memstara urbo, nun same urboparto de Sankt-Peterburgo, la 2-an de junio 1915 laŭ la julia kalendaro/la 15-an de junio 1915 laŭ la gregoria, estis rusia nobelo el la dinastio de Romanovoj. Li konatiĝis kiel poeto kaj dramverkisto, kaj publikigis siajn verkojn sub la mallongigo "KR".
Sankt Thomas (Eifel)
Sankt Thomas estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 5434
NGC 5434 (aliaj indikoj — NGC 5434A, UGC 8965, MCG 2-36-22, ZWG 74.68, KCPG 410A, PGC 50077) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5434, NGC 5434A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Havaja korvo
La Havaja korvo aŭ ´Alala (Corvus hawaiiensis) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el la tipa genro Corvus el la ordo de paserinoj, kiu estas ĉirkaŭ samgranda kiom la nigra korniko, tio estas 48 al 50 cm longa, sed kun pli rondoformaj flugiloj kaj multe pli dika beko. Ĝi havas mildan, brunnigran plumaron kaj longajn, malkombitajn gorĝoplumojn; la gamboj, kruroj kaj beko estas nigraj.
Distribuo kaj habitato
Tiu specio estas nune formortinta en la naturo. Antaŭe, la specio troviĝis nur en la insulo Havajo en malfermaj parkecaj montarbaroj. Tamen, fosilioj indikas, ke ĝi antaŭe loĝis en relativa abundo en ĉiuj el la ĉefaj insuloj, kun aliaj du formortintaj korvospecioj. La specio estas forta kaj lerta fluganto kaj la kialojn de ties formorto oni ne bone komprenas. Oni supozas, ke enmetita malsano estis probable grava faktoro de la malpliiĝo de la specio.
Dieto
En naturo, Havajaj korvoj konsumis varian dieton, inklude kadavraĵon, ovojn kaj birdidojn, aliajn etajn animalojn, fruktojn kaj eĉ homdevenan manĝaĵojn kaj restaĵojn. Oni scias ankaŭ, ke tiuj birdoj scivolemas arboŝelon por malkaŝi subajn insektojn.
Voĉo
Havajaj korvoj havas voĉon varie priskribita kiel dutona kaŭ kaj krioj kun pli malaltaj aldonitaj tonoj, simile al miaŭo de katoj. Ili faras ankaŭ ka-ŭak kaj kompleksan, bobelan kanton kaj aliajn variajn sonojn.
Konserva statuso
La du lastaj konataj individuoj de tiu specio en la naturo malaperis en 2002; la specio estas nune klasita kiel formortinta en naturo. Dum kelkaj individuoj restas en sistemo de kaptiva reproduktado, klopodoj reenmeti kaptive-bredatajn birdojn en naturon estis malhelpita pro predado fare de la Havaja buteo, kiu siavice estas listita kiel Preskaŭ Minacata.
Bivona
Bivona estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alessandria della Rocca, Calamonaci, Castronovo di Sicilia (PA), Cianciana, Lucca Sicula, Palazzo Adriano (PA), Ribera kaj Santo Stefano Quisquina.
Čunín
Čunín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Konice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km sudoriente de Konice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 105 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čunín estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,89 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1351, en kiu estas menciitaj ĝiaj posedantoj: Adam kaj Jan z Konice.
Čunín estis alligita al Konice en la jaro 1986.
Memorindaĵoj
El protektitaj memorindaĵoj en la municipo troviĝas kapelo de La plej sankta Triunuo kun sonorilo, aliloke nomita kiel kapelo de sankta Floriano, ĝi estis konstruita en la jaro 1840 sur loko de devena ligna sonorilejeto. Malantaŭ la vilaĝo ĉe ŝoseo direkte al Křemenec troviĝas kapeleto de sankta Anna, kiu estas jam sur mapoj el la 18-a jarcento. Laŭ la lokaj loĝantoj ĝi estis konstruita sur loko de kampa lazareto de svedaj soldatoj, da kiuj ĉi tie multaj mortis kaj surloke ili havis sian tombon.
Paulina Pfiffner
Paulina Pfiffner (laŭ hungarlingve kutima nomordo - pli komplete Pfiffner Paulina Terézia; naskiĝis la en Mezőhegyes, mortis la  en Gyula) estis hungara soldatino, oficirino, aktorino.
Čunín
Memorindaĵoj
En la katastro de municipo troviĝas ruino de akva muelejo kun nomo Hrázný mlýn (Diga muelejo). Tiu estas nuntempe en privataj manoj, en estonteco en la teritoria plano estas kalkulata sur la loko kun konstruado de motelo.
Paulina Pfiffner
Ŝia aktora-soldata pseŭdonimo estis (laŭ hungara sinsekvo) Ligeti Kálmán.
Čunín
Transporto
Tra la municipo kondukas fervojlinio fervojlinio 271 kun haltejo je signalo.
Paulina Pfiffner
Biografio
Paulina Pfiffner ĉirkaŭ en 1840 forlasis la familion kaj en Pest (urbo) ŝi aliĝis al migranta teatra trupo (kiel viro sub nomo Ligeti Kálmán). Ŝi aktoradis ankaŭ en Transilvanio. Dum la Hungara revolucio de 1848 ŝi aliĝis al la hungara armeo same kiel viro. Dum batalado ŝi vundiĝis kaj pro la heroeco ŝi ricevis la rangon leŭtenanto. En 1849 ŝi denove vundiĝis. Post falo de la liberecbatalo ŝi rifuĝis al la nuntempa Pollando (tiam parto de Habsburga Imperio). En 1851 ŝi kaŝe reiris al Hungarlando kaj ŝi havis postenon en Pécska. Ŝi daŭre estis serĉata, fine dum rifuĝo trovis ŝin la polico. Ŝi sinmortis dum aresto. En 1888 loĝantoj de Gyula metis ornaman tombon por ŝi.
Čunín
Transporto
Aŭtobusa transporto estas realigata en direkto Konice - Prostějov per firmao FTL.
Mombaĉo (vulkano)
La Mombaĉo (Mombacho) estas vulkano de Nikaragvo, ĝi lokiĝas proksime al la urbo Granado. Ĝia alteco estas m.s.m.
Čunín
Turismo
Tra la vilaĝo kondukas biciklovojo n-ro 5031. Laŭlonge laŭ orienta limo de la katastro kondukas blua turisma vojo Malé Hradisko - Okluky - Pohodlí - Stražisko - Štarnov - Nová Dědina - Budětsko - Hvozd - Vojtěchov.
Mombaĉo (vulkano)
Mombaĉo enhavas unu el la lastaj tropikaj arbaroj de Nikaragvo kun unikaj faŭno kaj vegetaĵaro. La lasta erupcio de Mombaĉo okazis en 1570.
Antaŭ proksimume jaroj, erupcio de Mombaĉo formigis 360 insuletojn en la lago de Nikaragvo, tiu insularo nomiĝas "Insuletoj de Granado" (Isletas de Granada).
Heterodonto
Heterodonto estas subklaso de duvalvulaj moluskoj. Ili havas du samgrandajn valvojn, kaj havas kelkajn ĉefajn dentojn apartigita de nombro da longaj lateraj dentoj. Al iliaj konkoj mankas perlamota tavolo, kaj la brankoj estas lamenformaj. La plejmulto de la specioj havas sifonon. La subklaso ekzistas el du vivantaj kaj kvar estingiĝintaj ordoj:
89818 Jureskvarč
89818 Jureskvarč estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Asiago-DLR Asteroid Survey elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la slovena amatora astronomo Jure Skvarč, kreinto de datum-analiza programaro por aŭtomata serĉo kaj astrometriaj mezuroj en la projekto de serĉo de asteroidoj kaj kometoj ĉe la observatorio de Črni Vrh kaj en la enketo Astrovirtel (Accessing Astronomical Archives as Virtual Telescopes) ĉe la Universitato de Padovo.
Ĉilia Patagonio
La Ĉilia Patagonio, Aŭstrala Zono aŭ regiono de la kanaloj estas termino kiu korespondas al subregiono de la Patagonio, karakterizita ĉar estas enorme ampleksa bioregiono kiu montras tre varian geografion kio rezultas en granda diverseco de pejzaĝoj, klimatoj, kulturo kaj ekosistemoj: montoj, fjordoj, kanaloj kaj insuloj, pro la enmariĝo de la montaro de Andoj.
En Ĉilio, la zono de Patagonio ne ekzistas kiel politika ento, kaj ĝi konstituas nur imagitan limon. La provinco Palena estas la plej norda parto de la Ĉilia Patagonio. Tradicie oni konsideras ke la Ĉilia Patagonio ekas el la Korkovado-golfo ĝis la Kabo Hornos, kio kovras la landan teritorion el la Pacifiko al la limo kun Argentino.
Quelimane
[kelimani] estas grandurbo, provinca ĉefurbo, diocezo (ekde 1954) kaj havenurbo en Mozambiko.
Elena Poptodorova
Elena POPTODOROVA (Елена Бориславова Поптодорова-Петрова) (naskiĝis la 31-a de aŭgusto de 1951) estas bulgara politikistino kaj diplomatino, kiu dufoje servis kiel la Ekstrema kaj Plenpova Ambasadorino de Bulgario en Usono.
Quelimane
Historio
estis fondita fare de islamaj komercistoj, kiuj komercadis ankaŭ per sklavoj. Ĝi estas unu el la plej maljunaj urboj en la regiono. En 1498 Vasco da Gama estis la unua eŭropano ĉi tie. En 1530 la portugaloj fondis komercejon. En 1761 ricevis urban statuson. En la 18-a jarcento la urbo estis grava centro de sklavokomercado. Ĝi estis finpunkto de vojaĝado de David Livingstone en 1856. En la frua 20-a jarcento germanoj plantis multe da sisaloj. Baldaŭe oni plantis ankaŭ kokosojn. En 2007 inundo okazis.
Elena Poptodorova
Junaĝo
Elena Poptodorova naskiĝis la 31-a de aŭgusto de 1951 jaro en urbo Sofia. En 1974 jaro ŝi ricevis diplomon de angla kaj itala lingvistiko kaj literaturo en filologia fakultato de Sofia Universitato. Poste ŝi studis en mallongatempaj kursoj en la Universitato de Leeds (1974 jaro) kaj en la Universitato de Sieno (1976-1978 jaroj), post kiam ŝi studis en la duonjara kurso pri internaciaj rilatoj kaj diplomatio en la Universitato de Nacia kaj Monda Ekonomiko en Sofio.
Diplomata kariero
Elena Poptodorova komencis sian laboron en la ministerio pri eksterlandaj aferoj de Popola Respubliko Bulgario en 1975 jaro kiel tradukisto por la registaro de Bulgario (ŝi ankaŭ estis personala tradukistino de Todor Ĵivkov). Poste ŝi komencis ŝian diplomatikan karierio kaj laboris komence kiel tria sekretario, poste, inter 1987 kaj 1990 jaro, kiel ĉefkonsulo de Bulgario en San-Marino kaj plenpovulo en ambasadorejo de Bulgario en Romo.
Quelimane
Trafiko
havas flughavenon. La ĉefvojo disbranĉiĝas al Chimoio kaj Nampula. Tie finiĝas la fervojo el Mocuba.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
Inter junio de 2001 jaro kaj januaro de 2002 jaro ŝi okupis ofison de direktoro de Administrejo por internaciaj organizoj kaj homaj rajtoj de ministerio pri eksterlandaj aferoj de Bulgatio.
György Fürtös
György Fürtös [djordj furtoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fürtös György estis hungara ceramikisto. György Fürtös naskiĝis la en Pécs, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 5-a) en Pécs.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
Ekde 30-a de januaro de 2002 jaro ĝis la 21-a de aŭgusto de 2008 jaro ŝi estis ambasadorino de Bulgario en Usono.
György Fürtös
Biografio
György Fürtös abiturientis en industriarta mezlernejo en Budapeŝton, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1962. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos, Árpád Csekovszky, Gyula Illés kaj András Dózsa-Farkas. Inter 1962-1997 li laboris en porcelana uzino en sia naskiĝurbo. Inter 1971-1980 li respondecis pri ornamproduktaĵoj. Li ricevis premiojn inter 1963-1998.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
Ekde 2008 jaro ĝis la 2009 jaro ŝi okupis ofison de spaciala ambasadorino por nigremara regiono.
Quelimane
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 17-31 °C. Jare pluvas po 1370 mm. Inter aŭgusto-oktobro apenaŭ pluvas.
Păclișa
Păclișa [pəkliŝa] (hungare: Poklisa) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hațeg. En 1910 ĝi havis 322 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 509 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1447. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Totești.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
Ekde 2009 jaro ĝis la 2010 jaro ŝi estis estrino de direkcio por politiko de sekureco en ministerio de eksterlandaj aferoj de Bulgario.
Katedralo de Kadizo
La Katedralo Sankta Kruco de Kadizo estas la episkopa sidejo de la episkopujo de Kadizo kaj Sebto, en Hispanio. Ĝi estis ekkonstruata en 1722 kaj finita nur je la 28-a de novembro 1838.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
Ekde 2010 jaro ĝis la 2016 jaro Elena Poptodorova ankoraŭ okupis ofison de ambasadorino de Bulgario en Usono.
Katedralo de Kadizo
Ĝi ricevas la nomon "Sankta Kruco sur la Maro" aŭ "Sankta Kruco sur la Akvoj", kvankam la kadizanoj nomas ĝin "Nova Katedralo" kontraŭstare al la Malnova Katedralo konstruita en la 16-a jarcento sur la gotika malnova katedralo konstruigita de Alfonso la 10-a. Ĝi situas en la Placo de la Katedralo kaj videblas ekde ajna urboloko.
Elena Poptodorova
Diplomata kariero
En septembro de 2016 jaro Poptodrova estis nomumita estrino de Centre Eŭropa sekcio de Usona Juda Komitato. La 1-a de marto de sekvanta jaro ŝi devis demisii pro personaj kialoj.
Elena Popodorova flue parolas la anglan, la italan, la francan, kaj la rusan lingvojn.
Politika kariero
Elena Poptodorova komencis sian politikan karieron post la falego de socialisma reĝimo en Bulgario en 1989 jaro. Ŝi estis unuafoje elektita kiel deputatino de la Nacia Asembleo de Bulgario, el la listo de la Bulgara Socialisma Partio kaj ŝi estis parlamentestrino de de parlamenta grupo de Bulgara Socialisma Partio. Ŝi estis denove elektita en la 36-a, 37-a kaj 38-a Naciaj Parlamento. Ŝi laboris en la komitatoj de eksterlandana politiko, nacia sekureco, radio kaj televido, homaj rajtoj kaj agrikulturo. Ŝi estis vicprezidanto de la delegacio de Bulgario en la Interparlamenta Unio, membro de la naciaj delegacioj en la Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo (PAKE) kaj la Komuna Parlamenta Komitato ‘Bulgario-Eŭropa Unio’. Ŝi ankaŭ servis kiel viceprezidanto de la Inter-Eŭropa Parlamenta Forumo de Loĝantaro kaj Disvolviĝo (IEPFLD).
En la fino de 1990-aj jaroj Elena Poptodorova estis unu el ŝlosilaj membroj de la politika partio «Bulgaraj Eŭropaj Maldekstraj».
Nuntempa laboro
Nuntempe, Elena Poptodrova estas viceprezidanto de la Asocio de Atlantika Traktato kaj direktoro pri eŭropa-atlantika agado en la Atlantika Klubo de Bulgario.
Tréflévénez
(jen france, bretone Treleveznez) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kastelo de Bikal
La Kastelo de Bikal aŭ konata pri la iama posedanto Kastelo de Puchner estas historia monumento, nun hotelo en Hungario en vilaĝo Bikal.
Historio
Generalo Antal Puchner ricevis la bienon kune kun 3 vilaĝoj en 1841 de la Habsburgoj. Li estis fidela apoganto de habsburga Imperio. La kastelo estis konstruita en la malfruaj 1840-aj jaroj. Post jaroj ĝi ofte trakonstruiĝis, la nuna formo aperis en 1889. Inter 1993-1996 ĝi estis renovigita, poste deklarita historia monumento.
Konstruaĵo
La unuetaĝa malsimetria kastelo formas F-majusklon. Ĝi situas en parko, kiu estas ankaŭ historia monumento. La konstruaĵo mem estas atingebla el la ĉefvojo tra ornamriĉa pordo. En la unua etaĝo ornama balkono estas videbla, kiun 6 kolonoj tenas. La hotelaj ĉambroj imitas meblojn de la 19-a jarcento.
Amaterasu
Oni sendis ŝian fraton Susanoo por regi la marsurfacon. Li misuzis la donitan potencon kaj detruis rizkampojn, loĝejon de la fratino, fine li ĵetis senmfeligitan ĉevalon en ŝian teksadejon. Amaterasu indigniĝis kaj retiriĝis en kavon, pro kio la Tero iĝis malhela. La dioj decidis allogi ŝin el la kavo, pro tio la diino Ama no Uzume prezentis sufiĉe obscenan, komikan dancon. Amaterasu iĝis scivolema pri la bruo kaj la ridado kaj iomete deŝovas la fermantan ŝtonon, tiam ŝi ekvidas sian spegulan bildon, ĉar la aliaj dioj metis tien spegulon.
La ĉefa kultejo de Amaterasu estas la Ise-Sanktejo, kie ŝin reprezentas spegulo kiel unu el la tri Japanaj imperiestraj trezoroj (la pliaj du estas juvelo kaj glavo).
Yutaro Fukushima
Yutaro Fukushima (福島 祐太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
Nokta buso
Nokta buso estas buso speciale por porti festemulojn al sia hejmo. Noktaj busoj ekveturas post la lasta buso kiu veturas laŭ normalaj deĵorhoroj.
Oliveca aremonopso
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Belizo, Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo kaj suda Teksaso (inklude la kantonojn de Val Verde, Atascosa, kaj Nueces).
Aspekto
Ĝi estas 14-15.5 cm longa, kaj estas la aremonopso kun pli olivecaj dorso kaj vosto, kio nomigas la specion. Ĝi havas rimarkindan brunecan okulstrion kaj brunecan subkronan strion, kun sablokolora brusto, ioma blankeca ventro kaj konusforma helrozkolora beko. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli sablokoloraj kun iome da strieco en ventro. La iriso estas helbruna. La Oliveca aremonopso aspektas simila al la Verdavosta pipilo sed tiu estas pli malgranda kaj havas ruĝecan kronon.
Nokta buso
Tiaj busoj ne havas la samajn itinerojn kiel la buso aŭ tramo dumtage. Ĉar estas malpli da noktaj linioj, grandaj teritorioj estas servataj de noktaj busoj. La linionumero de nokta buso ofte komenĉiĝas per 'N'.
Oliveca aremonopso
Kutimaro
La Oliveca aremonopso ne migras, kaj estas specio de loĝantaj birdoj en arbustaro, kaj subkreskaĵaro ĉe arbaroj, el marnivelo al 1,800 m. Maskloj kantas nemuzikecajn notojn ĉip similajn al tiuj de la Marĉa kantopasero, kio akceliĝas kaj finas per sonorilado.
Mark Van Doren
Mark Van Doren (13a de Junio, 1894 – 10a de Decembro, 1972) estis usona poeto, verkisto kaj kritikisto. Li estis fakulo kaj profesoro de angla en la Kolumbia Universitato dum preskaŭ 40 jaroj, kie li inspiris generacion de influaj verkistoj kaj pensuloj kiel Thomas Merton, Robert Lax, John Berryman, Whittaker Chambers, kaj verkistoj de la Beat-generacio kiel Allen Ginsberg kaj Jack Kerouac. Li estis literatura redaktoro de la gazeto The Nation, en Novjorko (1924–1928), kaj ties filmokritikisto, de 1935 ĝis 1938.
Nokta buso
En Belgio veturas noktaj busoj en la urboj Antverpeno, Loveno, Gento kaj Kortrejko. En la jaro 2004 precipe en Loveno la busoj estas tre sukcesaj. Pli ol 77.000 homoj uzis ilin.
10221 Kubrick
10221 Kubrick estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nokta buso
Per la busoj la urbaj instancoj provas malpliigi la nombron de noktaj akcidentoj kaŭzitaj de alkoholo en la sango. Esploroj elmontris efektive ke 70% de la uzantoj de la busoj estas pli junaj ol 25 kaj la ĉefa kaŭzo por uzi la noktaj busoj estas havi la rajton drinki. 99,6% de la uzantoj de noktaj busoj estus kontentaj de la servo.
Mark Van Doren
En 1940 li ricevis la Premion Pulitzer por Poezio pro Collected Poems 1922–1938. Inter liaj aliaj elstaraj verkoj, multaj publikigitaj en The Kenyon Review, estas kunlaboro kun lia frato Carl Van Doren, American and British Literature since 1890 (1939); kritikaj studoj, The Poetry of John Dryden (1920), Shakespeare (1939), The Noble Voice (1945) kaj Nathaniel Hawthorne (1949); kolektoj de poemoj kiel Jonathan Gentry (1931); rakontoj; kaj la versa teatraĵo The Last Days of Lincoln (1959).
Nokta buso
La Genta nokta buso
En Gento ekde la veturas senpagaj noktaj busoj. Je vendred- kaj sabatnokto ekas ses noktolinioj ĉiujn tri kvaronhorojn ekde la Genta urbocentro (Korenmarkt - grenobazaro).
Oliveca aremonopso
Kutimaro
La nesto estas konstruata malalte supergrunde, kaj estas granda, kun flanka enirejo, farita el pajlo, bastonetoj, arboŝeloj, folioj kaj tigetoj. La ino demetas 2 al 5 ovojn ĉiusezone (marto al septembro) kaj tiuj estas blankaj kaj senpunktaj.
Nokta buso
La Kortrejka nokta buso
En Kortrejko veturas ankaŭ senpagaj noktaj busoj, sed nur por gestudentoj kaj tre malofte.
Oliveca aremonopso
Kutimaro
Ili manĝas semojn kaj insektojn ĉu solece ĉu en paroj.
(80218) 1999 VO123
(80218) 1999 VO123 estas tre malgranda duopa asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Ĝia satelito estis malkovrita la de P. Pravec, P. Scheirich, P. Kušnirák, K. Hornoch kaj A. Galád per observoj de, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de ĉirkaŭ 0,28 km. Ĝi orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 0,9 km kaj orbita periodo de 33,12 horoj (1,38 tago), ĝia rotacia periodo estas 33,4 horoj, do prosima de la ligita rotacio.
10221 Kubrick
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona reĝisoro Stanley Kubrick (1928–1999), kies interpreto en 1968 de la romano de Arthur C. Clarke, 2001: A Space Odyssey, restas definitiva scienc-fikcia filmo. Almenaŭ duono el liaj 12 aliajn filmojn, de The Killing (1956) kaj Paths of Glory (1957), tra la ludo de Peter Sellers en la brila Dr. Strangelove (1964), kaj A Clockwork Orange (1971), The Shining (1980) kaj Full Metal Jacket (1987), esploris la kulturon de la 20-a jarcento de senprecedenca maniero en sia majstreco kaj sia daŭro.
Landa ĝarden-ekspozicio
Landa Ĝarden-Ekspozicio estas elmontrada spektaklo pri ĝardenado, okazante regule almenaŭ en Germanujo kaj Aŭstrujo.
En Germanujo temas - sur federacilanda nivelo - pri malgranda paralelaĵo al la tutgermanaj ekspozicioj. Ĉi-lasto ne ekzistas en Aŭstrujo kiu sole kontentiĝas tiukoncerne pri federacilandaĵoj.
En Turingio ekzemple okazos en 2025 la Landa ĝardenekspozicio (Leinefelde-Worbis) en la Distrikto Eichsfeld.
Bragi Sigurjónsson
Bragi Sigurjónsson  (9-a de novembro 1910 - 29-a de oktobro 1995) estis islanda politikisto kaj ministro por la Popolunuiĝo.
Ilona Prunyi
Ilona Prunyi [prunji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Prunyi Ilona estas hungara pianisto, altlerneja instruisto.
Ilona Prunyi naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Ilona Prunyi aĝis 6, kiam ŝi komencis pianludi. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1963. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis József Gát kaj András Mihály. Post la diplomo ŝi komencis instrui samloke kiel asistanto (post jaroj jam docento). Kelkfoje ŝi partoprenis en kursoj de en: Yvonne Lefébure en Parizo helpe de stipendioj. Krom la instruado ŝi ankaŭ koncertas en Eŭropo, Usono, Kanado, Ĉinio. Ŝi ricevis premiojn inter 1985-2015.
Tokuja aremonopso
La Tokuja aremonopso (Arremonops tocuyensis) estas specio de birdoj de la familio de Emberizedoj kaj genro de Aremonopsoj, kiu enhavas nur kvar speciojn.
Ĝi troviĝas en Kolombio kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj arbustaroj.
Ĝi estas aremonopso kiu havas iom olivecajn dorson kaj voston. Ĝi havas malhelan okulstrion kaj pli markatan malhelan subkronan strion al nukoflanko, sablokoloran bruston, kaj iome blankecan ventron. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli sablokoloraj kun iome da strieco en ventro.
Itinero de la industrikulturo
La Itinero de la Industrikulturo estas projekto de la Regiona ligo Ruhr kaj ligas kiel turisma temovojo la „plej gravajn kaj turisme plej allogajn“ industrimonumentojn de la Ruhr-regiono. La menciitajn staciojn elektas la regiona ligo.
Inhapi
Inhapi estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 17.898 loĝantojn en 2010.
NGC 5434B
NGC 5434B (aliaj indikoj — UGC 8967, MCG 2-36-24, ZWG 74.70, KCPG 410B, IRAS14009+0942, PGC 50087) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Lori
Lori (Լոռու մարզ, ლორე) estas provinco en norda Armenio. Ĝi limas norde kun Kartvelio, okcidente kun provinco Ŝirako, sude kun Aragacotno kaj Kotajko, en la oriento kun Tavuŝo. La administra centro de la provinco estas Vanadzor. La area surfaco estas 3.789 km² kaj loĝas tie 253.351 homoj (stato 2002). La klimato estas relative milda, ĉar montara ĉeno protektas norde kontraŭ la malvarmaj fluoj. Estas diversaj riveroj, kiel Pambak.
En la provinco troveblas la klostroj de Haghpat kaj Sanahin, ambaŭ mondaj kulturheredaĵoj. Ili estis konstruitaj de la 10-a ĝis la 13-a jarcentoj kaj formis - krom la Geghard-klostro, kun siaj bibliotekoj kaj lernejoj la spiritan centron de la mezepoka Armenio.
Etimologio
La nomo Lori (Լոռի, konata kiel Loré ლორე en kartvela lingvo) de armena origino (el la armena "koturno"), aperis unue en la 11-a jarcento kiam reĝo Davido la 1-a Sentera fondis la fortikan urbon Lori. La fortikaĵ-urbo iĝis la ĉefurbo de la reĝlando Taŝir-Dzoraget en 1065. La nomo Lori poste disvastiĝis tra la regiono kaj anstataŭigis la originan nomon Taŝiro.
Geografio
Situanta norde de nuntempa Armenio, Lori kovras areon de 3,789 kvadrataj kilometroj (12,7% de suma areo de Armenio). Ĝi limas kun la provinco Tavuŝo oriente, la provinco Kotajko sudoriente, la provinco Aragacotno sudokcidente kaj la provinco Ŝirako okcidente. La provinco limas kun la regiono Kvemo Kartli de Kartvelio.
Historie, la teritorioj de la nuna Lori estas rilataj al la anguloj de Taŝiro, Boghnopor kaj Dzorapor de Gugarko provinco de Antikva Armenio.
Lori estas montara regiono, regata de la teritorioj de Ĝavaĥo, Bazum, Pambak, Gugark, Halab kaj Somĥeti. La plej alta pinto de la provinco estas Monto Aĉkasar de la montaro Ĝavaĥo kun alteco de 3196 metroj. La plej malalta pinto estas 380 metroj en la valo de Debed en la nordoriento de la provinco.
La ĉefa akvoresurso de la provinco estas la rivero Debed kun ĝiaj alfluantoj Dzoraget, Pambak kaj Marcaget.
La klimato estas karakterizita per ekstreme malvarmaj neĝaj vintroj kaj mildaj someroj. La jara pluvnivelo estas inter 600 kaj 700 mm (24 kaj 28 in).
Historio
Elfosadoj faritaj en 1931 atestas, ke la regiono de nuntempa Lori estis plej verŝajne loĝata dum la unua duono de la dua jarmilo antaŭ nia erao. Poste la regiono fariĝis parto de la reĝlando Urarto inter la 8a kaj 6a jarcentoj a.K. Post la aĥemenida invado, la regiono iĝis parto de la 18-a Satrapio de Irano. Kun la establado de la Reĝlando Armenio en 331 a.K., la regiono iĝis parto de la reĝlando ene de la historia provinco Gugarko, la 13-a provinco de Granda Armenio. En la kurso de la 4-a jarcento, la regiono estis regita fare de membroj de la nombela familio Mihran.
La selĝukoj invadis la regionon en la frua 12-a jarcento, sed ilia regado ne daŭris longe kaj en 1118-1122 la kartvela reĝo Davido la Konstruanto konkeris Lori kaj donis la regadon al la nobrla familio Orbeljan. La Orbelijan-familio nesukcese ribeliĝis en 1177, post kiam Kipĉak nomita Kubasar estis nomumita spasalari (reganto) de Lori. Poste en 1185, la provinco fariĝis regata de la dinastio Mĥargdzeli post kiam reĝino Tamara de Kartvelio nomumis Sargis Mĥargrdzeli kiel ties guberniestro. Tamen, la regiono estis detruita de la mongola invado en 1236, kaj la zakarida dinastio malkreskis en la dua duono de la 14-a jarcento. Post falo de la Kartvela reĝlando en 1490, Lori restis parto de reĝlando Kartli ĝis la 16-a jarcento.
Lori estis aneksita fare de la safavida Irano kiel rezulto de la Paco de Amasja en 1555 kaj iĝis parto de la provinco Kartli-Kaĥeti de Irano. Post la murdo de Nader Ŝaho en 1747, la kartvelaj reĝlandoj Kartli kaj Kaĥeti sendependiĝis kaj unuiĝis en ununuran reĝlandon antaŭ 1762.
En 1800-1801, kune kun la kartvelaj provincoj Kartli kaj Kaĥeti, Lori kaj Tavuŝ estis aneksitaj de la Rusa Imperio por iĝi parto de la Kartvelia Gubernio. Lori iĝis oficiale parto de la Rusa Imperio per la Traktato de Gulistano subskribita la 1-an de januaro 1813, inter Imperia Rusio kaj kaĝara Irano, post la Rusa-Persa-Milito de 1804-1813.
En 1862, Lori estis transdonita en la jurisdikcion de la Tbilisa gubernio. En 1880, Lori iĝis parto de la distrikto Borĉali de la Tbilisa gubernio. En la frua 20-a jarcento, Lori estis plejparte loĝita de armenoj, kun pluraj rusaj kaj grekaj vilaĝoj. En majo 1918, la otomanaj turkaj trupoj moviĝis direkte al Erevano kaj Karakilisa (nun Vanadzor). La 25-an de majo 1918, la armenoj gviditaj fare de Garegin Nĵdeh batalis kontraŭ la turkaj trupoj gviditaj fare de Vehib Paŝao, ĉe la najbareco de Karakilisa. La 28-an de majo 1918, la turkoj retiriĝis de Karakalisa, Aparan kaj Sardarapat, pavimante vojon al la deklaro de la Unua Respubliko Armenio en la sama tago.
Malfrue en 1918, Armenio kaj Kartvelio estigis limmiliton super Lori. Lori estis postulita de Kartvelio post 1918, kiam Kartvelio deklaris sian sendependecon disde la Rusa Imperio. Komence, Kartvelio regis nordan Lori, sed estis devigitaj retiriĝi de armenaj trupoj dum la mallonga kartvela-armena milito. En januaro 1919, la britoj peris pacan interkonsenton, kiu lasis nordan Lori kiel neŭtrala zono inter la du landoj. Kiam Armenio estis invadita de turkaj trupoj en novembro 1920, Kartvelio okupis la tutan provincon, kun permeso de la armena registaro. Sekvante la sovetiĝon de Armenio en decembro 1920, Lori estis integrita en soveta Armenio la 6-an de novembro 1921.
Dum la soveta periodo, nuntempa Lori estis dividita en la Rajonojn Kalinino, Tumanjan (Alaverdi ĝis 1969), Kirovakan, Aragac, Spitak kaj Stepanavan. Post la sendependeco de Armenio, la 6 rajonoj kunfandiĝis laŭ la administra reformo de 1995, por formi la Provincon Lori. .
Loĝantaro
Laŭ la oficiala censo de 2011, Lori havas loĝantaron de 235.537 (111.675 viroj kaj 123.862 virinoj), formante ĉirkaŭ 7.8% de la tuta loĝantaro de Armenio. La urba loĝantaro estas 137 784 (58,5%) kaj la kampara estas 97 753 (41,5%). La provinco havas 8 urbajn kaj 105 kamparajn komunumojn. La plej granda urba komunumo estas la provinca centro Vanadzor, kun 86.199 loĝantoj. La aliaj urbaj centroj estas Alaverdi, Stepanavan, Spitak, Ŝamlugh, Taŝiro, Aĥtala kaj Tumanjan.
Kun 4.578 loĝantoj, la vilaĝo Mecavan estas la plej granda kampara komunumo Tavuŝo.
Etnoj kaj religio
La plimulto de Lori estas etnaj armenoj, kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La reguliga korpo de la eklezio estas la Diocezo de Gugark, estrita de ĉefepiskopo Sebuh Ĉulĝjan. La katedralo Sankta Gregorio de Narek en Vanadzor estas la sidejo de la diocezo. Tamen, malgrandaj komunumoj de etnaj rusa molokanoj estas ĉefe trovita en la vilaĝoj de Fioletovo kaj Lermontovo, kaj en malpli nombroj en la vilaĝoj Sverdlov, Miĥajelovka, Privolnoje, Puŝkino, Medovka kaj la urbo Taŝir. La totala nombro de molokanoj en Lori estas 3,882 individuoj. Estas malmultaj ortodoksaj rusoj kaj ukrainoj en Vanadzor, Stepanavan kaj la vilaĝo Amrakic.
Laŭ la Diocezo de Gugark, en februaro 2016, Lori estas hejmo de 259 didomoj, el kiuj 3 monaĥejoj, krom 36 preĝejoj kaj 23 kapeloj, aktivas. La 793 individuoj de la jezida komunumo troviĝas en la sudaj vilaĝoj de la provinco inkluzive de Lermontovo kaj Lernanck. Lori ankaŭ estas hejmo de eta greka komunumo de 655 individuoj, kiuj parolas la pontan dialekton. Malgrandaj grekaj komunumoj troveblis en la urboj Alaverdi, Aĥtala, Stepanavan, Nojemberjan kaj Vanadzor. La plimulto de la vilaĝo Jaghdam estas greka.
Kulturo
Inter la 11-a kaj 13-a jarcentoj, la monaĥejoj Haghpat, Sanahin, Kobajr kaj Bardzrakaŝ en Dsegh funkciis kiel centroj de armena kulturo, teologio kaj scienco. Fakuloj kiel Hovhannes Imastaser, Grigor Tuteordi, Davit Kobajreci, Grigor Magistros laboris en ĉi tiuj monaĥejoj. La Domo-muzeo de Hovhannes Tumanjan en Dsegh estas inter la rimarkindaj kulturaj strukturoj en Lori.
Transportado
Lori estas ligita al aliaj partoj de Armenio per fervojo, aŭtovojo kaj reto de regionaj vojoj. La M-6-Aŭtovojo pasanta tra la provinco, ligas la ĉefurbon Erevano kun la kartvela ĉefurbo Tbiliso. La Aŭtovojo M-8 ligas Lori kun la provinco Tavuŝo oriente.
La provinca centro Vanadzor havas stacidomon, kiu ankaŭ ligas la urbon kun norda kaj centra Armenio. En aprilo 2012, la ponto Zamarlu estis malfermita ĉe la fervoja sekcio Vanadzor-Ajrum por sekurigi la trairon de la trajnoj sur ĉi tiu segmento. Nuntempe la fervoja sekcio Vanadzor-Fioletovo estas konstruata ene de la kadroj de la armena fervoja disvolviĝa programo.
La Flughaveno Stepanavan situanta proksime al la urbo Stepanavan estas nuntempe en rekonstruo kaj estas atendita esti preta.
Agrikulturo
La agrikulturo de Lori formas ĉirkaŭ 7,5% de la jara totala agrikultura produkto de Armenio. Ĉirkaŭ 40% de la loĝantaro en Lori okupiĝas pri agrikulturaj agadoj, inkluzive terkultivadon kaj brutobredadon. Preskaŭ 66.3% (2,511.5 km 2) de la tuta areo de la provinco estas kultiveblaj regionoj, el kiuj 17% (421 km 2) estas plugitaj. La ĉefaj kultivaĵoj de la provinco estas grajnoj, sekvataj de terpomo kaj legomoj.
Industrio
La provinco havas kontribuon de proksimume 6% en la ĉiujara totala industria produkto de Armenio. Lori estas grava centro por metalurgia komerco, konstruado de materialoj, same kiel laktaĵoj.
La urbo Vanadzor estas la ĉefa industria centro de la provinco. La industrio de la urbo estas sufiĉe diversa kun multaj firmaoj specialigitaj pri vestaĵa fabrikado, kemiaj produktoj, konstrumaterialoj kaj laktaĵoj. La plej grandaj vestoproduktantoj de la urbo estas la vestfabriko "Dav-Gar" fondita en 1962, la Kudra Fabriko fondita en 1977 (privatigita en 1996), la "Sarton" Kudrofabriko fondita en 1990, "Ruz-Dan" vestfabriko fondita en 2000. La plej grandaj kemiaj plantoj de Vanadzor inkluzivas la "Vanadzor ChimProm" fonditan en 1929, la "Gipk" entrepreno por polimeraj materialoj fondita en 1967, kaj la "Gary Group" por polimeraj materialoj fondita en 1998. La "Beton" entrepreno fondita en 1988, la fabriko "Bionik" fondita en 2004, kaj la fabriko "Karaberd" estas specialigitaj pri konstrumaterialoj. La "DIET LLC", la fabrikoj "K&K" kaj "Katnagorts" estas specialigitaj pri laktaĵoj. Aliaj ĉefaj industriaj plantoj de Vanadzor inkluzivas la elektromekanikan fabrikon "Ardvin" fonditan en 1956, la entreprenon "Gems De Luxe" fonditan en 1996 kaj la fabrikon "Jerutsogh" por hejtado de ekipaĵoj. La Termocentralo Vanadzor funkcias ekde 1961.
Aliaj rimarkindaj industriaj plantoj en Lori inkluzivas la Entreprenon de Produktado de Elektraj Produktoj "Bhez-Plazma" fonditan en 1960 en Stepanavan, la fabrikon "Fratoj Titanjan" por konstrumaterialoj fondita en 1964 en Alaverdi, la fabriko "INSI-NTK" por kosmetikaĵoj kaj parfumoj fondita en 2006 en Hobardz, la "Katnarat Laktaĵa Fabriko" fondita en 2009 en Katnarat, la "Tutjan" linoleo-fabrika entrepreno fondita en 2010 en Hartagjugh, la "Grig Stone" minindustria kaj ŝtonprilabora fabriko en Stepanavan, la "Hoosh" ŝton-prilabora fabriko en Taŝiro, kaj la fabriko "Sanasar Janjughazjan" por karbonataj nealkoholaĵoj en Vardablur.
Turismo
La monta naturo, la milda somera klimato kaj la verdaj arbaroj de Lori allogas multajn vizitantojn dum la somera sezono. Multaj sanatorioj, hoteloj, feriejoj kaj kuraclokoj servas la provincon, ĉefe ĉirkaŭ Vanadzor, Stepanavan, Alaverdi, Dsegh kaj laŭ la riveroj Dzoraget kaj Deped. La Monaĥejoj de Haghpat kaj Sanahin estas en la listo de monda heredaĵo de Unesko. Lori havas 3 naturajn protektejojn, inkluzive de la Rifuĝejo Gjulagarak, la Rifuĝejo Margahovit, kaj la Rifuĝejo de Rhododendron caucasicum proksime de la rivero Aghstev.
La Dendroparko Stepanavan same kiel la Botanika Ĝardeno de Vanadzor estas ĉefaj celoj por ekoturismaj amantoj.
Edukado
Gugarko estis unu el la ĉefaj edukaj centroj tra la historio. La historia Universitato de Sanahin malfermiĝis en 966 p.K. per la klopodoj de la bagratida reĝino Ĥosrovanuŝ, situis en la areo de nuntempa Sanahin.
Nuntempe Vanadzor havas 2 universitatojn: la "Vanadzora Ŝtata Universitato nomata laŭ Hovhannes Tumanjan", kaj "Armena-Rusa Internacia Universitato Mĥitar Goŝ". Branĉoj de la Erevana Ŝtata Universitato kaj Nacia Politeknika Universitato de Armenio ankaŭ funkcias en la urbo.
La Ŝtata Altlernejo de Alaverdi ofertas ŝancon en pedagogiaj studoj kun daŭro de du jaroj, dum la filio Tumanjan de la "Norda Universitato" ofertas diplomojn pri flegado kaj denta protezo.
Ekde la eduka jaro 2015–2016, Lori havas 162 lernejojn.
La Teknologia Centro Vanadzor funkcias ekde oktobro 2016. Ĝi celas antaŭenigi la komercan kaj teknologian medion en la tuta regiono Lori.
Sporto
Piedpilko, manpilko kaj vintraj sportoj estas popularaj en Lori. Estas futbalaj stadionoj en Vanadzor, Alaverdi, Aĥtala kaj Tumanjan.
Lori Vanadzor, FK Vanadzor, Debed FK kaj FK Aĥtala reprezentis la provincon en la hejmaj futbalaj konkursoj. Tamen ili ĉiuj dissolviĝis pro monaj malfacilaĵoj.
La FFA Vanadzora Futbala Akademio malfermis siajn pordojn la 29-an de oktobro 2016. En 2017 la nove fondita Lori FK debutis en la Armena Unua Ligo, reprezentante la urbon Vanadzor.
Vanadzor estas grava centro por vintraj sportoj en norda Armenio kun skiejo proksime al la urbo.
Marie de Miribel (Tramtransporto en Parizo)
Marie de Miribel estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 20-a arondismento de Parizo.
La nomo Marie de Miribel devenas de samnoma placo kie situas la haltejo kaj omaĝas al Marie de Miribel (1872-1959), fondinto de socialaj kaj hospitalaj karitataj organizaĵoj de la Croix-Saint-Simon.
Paralelakordo
Paralelakordo estas en la muzika funkciteorio (et-)tritoparencaj trisonoj en flankaj funkcioj. Ili estas pokaze akordoj de la paraleltonalo al la baza tonalo.
La skribmaniero de la funkciteorio distingas je tio maĵorakordojn ĉiam per majuskloj, minorakordojn per minuskloj. Je „vera“ terciparenceco en maĵora-minora tonaleco la paralelakordoj de maĵorakordoj estas minoraj kaj inverse:
Alia speco de tritoparencaj flankaj trisonoj estas la kontraŭparaleloj.
Poieni (Densuș)
Poieni [pojenj] (hungare: Pojény) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hațeg. En 1910 ĝi havis 267 loĝantojn (rumanoj); en 1992 142 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1360. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Densuș.
Spatzenhausen
Spatzenhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Garmisch-Partenkirchen de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Spatzenhausen apartenas al komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Seehausen, kiu krome konsistas el la samnoma najbara komunumo Seehausen am Staffelsee kaj el la komunumo Riegsee.
Shinji Kinoshita
Shinji Kinoshita (木下 伸二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu.
Araçariguama
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Sorocaba. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Cabreúva, Itu, Pirapora do Bom Jesus, Santana de Parnaíba kaj São Roque.
La loĝloko fondiĝis en 1653 kaj estis levita al la rango de municipo la {{daton|. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 54 kilometroj.
Ĥanedoj
Ĥanedoj aŭ serpentokapuloj estas membroj de nesalakva perkoforma fiŝa familio de la ordo Anabantoformaj, indiĝena de partoj de Afriko kaj Azio. Tiuj longecaj, predantaj fiŝoj estas distingataj pro sia longaj dorsaj naĝiloj, grandaj buŝoj, kaj brilaj dentoj. Ili spiras aeron per brankoj, kio permesas ilin migri mallongajn distancojn surtere. Ili havas suprabrankajn organojn, kiuj estas praformoj de labirintaj organoj, kiuj disvolviĝas kiam ili pliaĝiĝas. La tri nuntempaj genroj estas Channa kaj Aenigmachanna en Azio kaj Parachanna en Afriko, konsistanta el pli ol 50 specioj.
Ili estas valoraj kiel manĝofonto kaj iĝis notindaj kiel intence liberigita invada specio.
Burquitlam (SkyTrain Vankuvero)
Burquitlam estas supertera stacio sur Millennium Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). La stacio situas en, Brita Kolumbio. Ĝi estis malfermita la.
Elek Simon
Elek Simon [ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simon Elek estis hungara advokato, urbestro. Elek Simon naskiĝis la en Ozsdola (Transilvanio, Aŭstra Imperio, nuntempa Ojdula en Rumanio), li mortis la  en Kolozsvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Cluj en Rumanio.
NGC 5435
NGC 5435 estas duopa stelo en konstelacio Virgo.