cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pusztamiske
Pusztamiske [pustamiŝke] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser. Puszta signifas: pusto, Miskei estas familia nomo, tiu familio havis la kampojn en la 15-a jarcento.
Situo
Pusztamiske situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Devecser troviĝas 5, Ajka 12, Sümeg 19, Tapolca 24, Veszprém (urbo) 45, Budapeŝto 152 kilometrojn.
Dornberg (Bielefeld)
Dornberg estas urbodistrikto de la germana urbo Bielefeld. En Bielefeld-Dornberg vivas ĉirkaŭ 19.000 loĝantoj. Parto de Bielefeld estas Dornberg ekde 1973.
La urbodistrikto konsistas el la urbopartoj Babenhausen, Großdornberg, Hoberge-Uerentrup, Kirchdornberg, Niederdornberg-Deppendorf kaj Schröttinghausen.
Thor (Marvel Comics)
Thor estas fikciulo, kiu aperas en la bildliteraturo eldonita de Marvel Comics. Bazita sur la figuro de la dio Toro de nord-ĝermana mitologio, li estis kreita de Stan Lee, Larry Lieber kaj Jack Kirby.
Debutante de la Arĝento-Aĝo de fikciuloj, la rolulo unue aperis en Journey into Mystery #83 (aŭgusto 1962). Li estas fondinto de la heroa teamo Avengers.
Publikigado
Kiam Thor aperis en la komiksoj Marvel, la artistoj estis inspiritaj de la legendoj de Norda Germanio, kun siaj dioj kaj tiel mirindaj minacoj. Sed li nur estis portretita kiel la vera Nordĝermana dio kaj ne kiel homo kun potencoj, kiam Lee prenis la scenaron de la rolulo, unue komisiita de sia frato Larry Lieber.
En pluraj historioj, Thor Odinson alfrontas diaĵojn de aliaj mitologioj. Unu el la plej memorindaj renkontoj estis kiam li batalis kontraŭ Herkulo en serio de Lee/Kirby-historioj kaj enkondukis la grekajn diojn en la Marvel-Universon.
Rolulo fikcia biografio
Filo de Odin, la supera dio de Asgard kaj Jord, la tera diino (ankaŭ nomata Midgard aŭ Geo), Thor Odinson estas la princo de alia mondo ekzistanta en dimensio super Midgard, la Tero. En ĉi tiu mondo ekzistas multaj aliaj reĝlandoj, ekzemple, la lando de la glaciaj gigantoj (Jötunheim) kaj Valhalo, la loko kien iras la spiritoj de la batalistoj, kiuj mortas en batalo. Ĝi estas adapto de la norvega mitologio, tradukita en la Marvel-Universo kiel nur alia paralela dimensio.
La naŭ mondoj de Asgard estas ligitaj per la Ĉielarka Ponto (Birfrost), kiu estas gardita fare de Heimdall, la eterna gardisto de la ponto. Thor havas adoptitan fraton nomatan Loki, la perfida dio de trompado kaj mensogo. Pro sia malbona karaktero kaj la envio kiun li sentas al Thor, kiel la plej amata filo de Odin, Loki ĉiam konspiras pri la morto de sia frato kaj la posedo de Asgard.
En sia juneco, Thor havis arogantan kaj impulsan konduton kaj, en unu el siaj aventuroj, li faris gravan kulpon. Sekvante ŝtonan birdon kiu kaŭzis multan detruon, li finis invadi la reĝlandon de la Glaciaj Gigantoj kaj malobservis la traktaton establitan de Odin. Por puni sian filon kaj instrui al li la virton, kiun li mankis, li diris:
"Vi estas la plej ŝatata filo de Odin! Pli tie kuraĝa kaj nobla, via animo estas senmakula! Sed vi ankoraŭ estas nepreta! Vi ne havas humilecon! Por atingi ĝin vi devas scii la malfortecon... senti doloron! Kaj por tio vi devas forlasi la Oran Reĝlandon kaj malvesti vin pri via dia apero. En la Tero, vi lernos, ke neniu povas esti vere forta, se fakte li ne estas humila! Dum kelka tempo vi ne plu estos la Dio de Tondro! Via memoro ankaŭ estos forprenata! Nun iru! Nova vivo atendas vin!"
Tiel naskiĝis D-ro Donaldo Blake, kun la memoroj de homo vivo, ne scianta, kiu li vere estis. Estante talenta kuracisto, kvankam lama kun unu kruro, Thor iom post iom lernis la lecionon de humileco ĝis lia sorto plenumiĝis.
En la unua aventuro de Thor kiel Donald Blake publikigita fare de Marvel, li ekvidis kosmoŝipon kiu portis la estaĵojn nomatajn la Virojn de Saturno. Sekvante ilin, li eniris en kavernon kaj trovis bastonon. Dum li batis la bastonon kontraŭ la teron, li fariĝis potenca Thor, kaj en lia mano estis la fidela magia martelo Mjolniro, kiu nur povus esti levita fare de Thor aŭ de iu egale nobla je animo. Iom post iom al li revenis liaj memoroj, kaj kiam li trovis Odin, la tuta vero estis malkaŝita al li.
Agante kiel aktiva heroo sur la Tero, Thor Odinson estis unu el la fondintoj de la Avengers-teamo apud Iron Man, Ant Man, Wasp kaj Hulk. Starante en la teamo dum multaj jaroj, Thor estis implikita en sennombraj bataloj por defendi homojn, estante rekonita tutmonde kiel heroo de granda valoro.
László Vass
László Vass [lAslO vaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vass László estis hungara filozofo, historiisto, pastro, instruisto, profesoro, abato, kanoniko, juĝisto, membro (honora en 1832) de Hungara Scienca Akademio.
László Vass naskiĝis la  1780 en Salomvár. Li mortis la 1842 en Pest (urbo).
Biografio
László Vass frekventis mezlernejon en Szombathely, poste li lernis teologion, krome li pastriĝis en 1804. Li estis pastro 2 jarojn, poste li instruis en seminario en Szombathely. Ekde 1815 li instruis en universitato en Pest, kie li estis dekano dufoje, en la studjaro 1827 rektoro. En 1832 li estis nomita kanoniko, baldaŭe abato. En 1837 li studvojaĝis en Eŭropo. En 1842 li estis nomita juĝisto en Esztergom (historia departemento).
Grenderich
Grenderich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
34077 Yoshiakifuse
34077 Yoshiakifuse estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Yoshiaki Fuse, patron de la astronomo kaj ano de la estraro de Subaru Tetsuru Fuse. Yoshiaki Fuse grande influis kaj motivis la karieron de sia filo Tetsuru.
Longitudo de la suprenira nodo
Ĝenerale, tiu ĉi parametro egalas la angulon, inter antaŭdifinita direkto (kutime, la verna punkto) kaj la suprenira nodo, kio estas la intersekco de la difinenda orbito kun antaŭdifinita ebeno (kutime, la ekliptiko).
En la ĉi-dekstra bildo, la direkto de la verna punkto estas montrita per minuskla gamo (γ), dum la ebeno P2 reprezentas la ekliptikon. La longitudo de la suprenira nodo do egalas la angulon inter la direkto de γ kaj la punkto, kie la ruĝa orbito sekcas la ekliptikon. Pro konvencio, kvankam ekzistas du punktoj kie la koncernata orbito sekcas la ekliptikon, oni nur konsideru tiun punkton, kie la orbito estas supreniranta; en la sunsistemo, la supran direkton indikas la norda poluso de la Suno.
3-Metilbenzoata anhidrido
3-Metilbenzoata anhidrido aŭ 3-metilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigado de la 3-Metilbenzoata acido aŭ hidrolizo de la 3-metilbenzoila klorido. 3-Metilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, iom solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Metilbenzoata anhidrido estas la kuniĝo de du 3-metilbenzoataj grupoj. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Naucalpan de Juárez
Naucalpan de Juárez estas metropolo kaj universitata urbo en Meksiko, sidejo de komunumo Naucalpan.
Zsolt Kovács
Zsolt Kovács [ĵolt kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Zsolt estas hungara aktoro.
Zsolt Kovács naskiĝis la  en Debrecen.
Naucalpan de Juárez
Geografio
Naucalpan de Juárez situas meze de la lando en proksimeco de ĉefurbo Meksikurbo inter montoj.
Zsolt Kovács
Biografio
Zsolt Kovács komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen)n en 1972. En 1978 li aliĝis al trupo de Teatro Jókai (Békéscsaba). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1995 li apartenas al Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Li ricevis 4 premiojn inter 1995-2010. Li ekhavis edzinon en 1988, baldaŭ li havis filinon.
Naucalpan de Juárez
Historio
Antaŭ la hispanoj aztekoj vivis tie. La hispanoj alvenis en 1521, la fondo okazis en 1574, komence precipe preĝejoj konstruiĝis. Pri la tiamaj tempoj estas diversaj legendoj. Baldaŭe en la ĉirkaŭaĵo oni minadis ŝtonojn, sablojn kaj similajn. En 1826 memstara municipo fondiĝis, la urbostato deklariĝis en 1957.
Nasher
La  'Nasher'  (ankaŭ:  Nashir ) (Dari: الناشر, persa: الناشر, araba: الناشر) estas nobla afgana familio kaj Khans de la Kharoti (Ghilzai) tribo. la familio estas originale de Qarabagh, Ghazni sed fondis modernan tagon Kunduz en la frua 20-a jarcento kaj restis tie ĝis la fino de la Durrani monarkio fine 20-a jarcento. Membroj de la familio nun loĝas en Usono, Anglio kaj Germanio.
Naucalpan de Juárez
Ekonomio
En Naucalpan de Juárez oni okupiĝas pri nutraĵoj, tabako, teksaĵoj, kemiaĵoj kaj papero. Industria parko apartenas al la urbo.
Nasher
Originoj kaj historio
La Nasher ofte referita al la antikva  'Gaznavida'  dinastio. La Ghaznavids estis  turko-persaj Dinastio de mameluco origino kiu skulptis el imperio, en lia plej granda mezuro regantaj grandaj partoj de Persio, multe de Transoxania, kaj la norda parto de la Hinda subkontinento de 977 al 1186 pK Kiam la Gaznavida dinastio estis venkita en 1148 de la Ghurids, la Gaznavida Sultanes daŭrigis vivi en Ghazni.
Naucalpan de Juárez
Klimato
En Naucalpan de Juárez la averaĝa jara temperaturo estas 15 °C, en somero 32 °C, en vintro nur 3 °C. Jare pluvas 800 mmm, aŭ iom malpli.
Nasher
Originoj kaj historio
Tamen, ne estas evidenteco de daŭrigis kasto al la Nasher. La plej frua certa mencio de la Nasher estis en 1120 AH (1709 pK),   kiam Ghilzai Pashtun tribanoj sub Khan Nasher sukcese renversis Safavid regi establi la Ghilzai Hotaki dinastio, kiu kontrolis Afganio kaj Persio de 1719-1729 pK ĝis Nadir Shah Persaj kaptis potenco en la Batalo de Damghan.
La Nasher tiam vivis kiel (ofte ankoraŭ referita al kiel  Gaznavida '    ) Khans de la  'Kharoti' '' ( Pashto: خروټی), a  Pashtun tribo de Ghilzai deveno kun estimita loĝantaro de ĉirkaŭ 5,5 milionoj, igante ĝin unu el la plej grandaj, se ne la plej granda tribo en Afganio, kun signifan teritorion tra orienta kaj sudorienta Afganio:  Ghazni,  Zabul,  Paktia,  Khost,  logar] ], [[Wardak Provinco | Wardak,  Kabul kaj  Nangarhar.
Schirmeck - La Broque (stacidomo)
Schirmeck - La Broque estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Schirmeck, apud La Broque, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Nasher
En moderna historio
En la frua 20-a jarcento, Sher Khan Nasher, Khan de la Kharoti kaj reganto de la Kunduz distrikto lanĉis industriiĝo kampanjo, fondante la Spinzar Company, kun grava urba disvolviĝo kaj konstruo programoj. Ekonomia evoluo transformita Kunduz en prospera urbo kun novaj residenciales domoj, lernejoj, kaj hospitaloj por la fabriko laboristojn. Sher Khan Nasher ankaŭ implementa Qizel Qala haveno kiu poste estis nomita Sher Khan Bandar en lia honoro. Pluraj lernejoj estis nomita laŭ li, kun multaj alta profilo diplomitoj, kiel Hekmatyar,  Farhad Darya Nasher D Saddrudin Sahar kaj Suleman Kakar
Sher Khan nevo kaj hijastro Gholam Serwar Nasher disvolvita Spinzar plui, dungante pli ol 30,000 homoj kaj subtenante konstruon kompanioj, porcelano fabriko kaj hoteloj en Kunduz kaj tra Afganio. Kiel Khan de la Kharoti, Nasher apogis ulo Kharoti Hafizullah Amin, kiu poste fariĝis prezidento de Afganio, financan subtenon en lia kampanjo. Longe antaŭ li fariĝis radikala, Nasher sendis ulo Kharoti Hekmatyar Kabul la fama Mahtab Qala milita akademio en 1968, kiam li konsideris lin esti promesplena junulo. Post li estis forpelita de la Mahtab Qala, Nasher malliberigis lin brevemente por toying kun komunisma ideologio.
La nuna reganto de la Kunduz distrikto estas Nizamuddin Nasher Khan, konsiderata la "lasta ido de legendaria afgana dinastio" ankoraŭ vivantaj en Kunduz, kiel membroj de la familio estas nun plejparte vivis en Anglio, Germanio kaj Usono.
La plej populer afgana kantisto, Farhad Darya Nasher, estas nepo de Sher Khan.
1347 Patrujo
1347 Patrujo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Ĝia oficiala nomo "Patria" estas la latina vorto por "Patrujo".
Pétervására
Pétervására [pEtervAŝAra] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Pétervására, kies administra centro ĝi estas. La loknomo signifas: foiro de Petro.
Geografio
Pétervására situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Bátonyterenye-Ózd.
Mioveni
Mioveni [miovenj] estas urbo en la distrikto Argeș. La urbo havis 31 998 loĝantojn en 2011. En Mioveni situas la Dacia-fabriko. Apude estas la urbo Pitești.
Pétervására
Historio
La komunumo estis loĝata dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko kaj ferepoko. La unua skriba mencio devenis el 1247. La vilaĝo iĝis kampurbo en 1400. En 1722 katolika baroka kapelo, en 1760 baroka kastelo de Keglewich, en 1817 romanika preĝejo konstruiĝis. En 1848 en la urbeto okzis malgranda batalo inter hungaroj kaj aŭstroj. La komunumo, kiu estis pli frue distriktejo, urbiĝis en 1989.
Mioveni
Antaŭe la urbo nomiĝis Colibași.
Pétervására
Vidindaĵoj
La ĉefaj vidindaĵoj estas:
Mioveni
Dacia-aŭtofabriko
La fabriko malfermiĝis en 1966. Ĝi komence produktis francajn Renault-veturilojn laŭ licenco. Tiuj personaŭtoj ne plenumis la okcidentajn kvalitpostulojn kaj vendiĝis antaŭ ĉio en Rumanio. En 1989 la fabriko havis ĉ. 28 000 dungitojn kaj produktis pli ol 100 000 veturilojn jare.
Pétervására
Famuloj
En Pétervására naskiĝis biologo Oszkár Keller.
Mioveni
Dacia-aŭtofabriko
En 1999 Renault transprenis la fabrikon. Renault volis profiti de la malaltaj salajroj kaj celis produkti malmultekostajn personaŭtomobilojn de malpli ol 5 000 eŭroj. Tio lasta ne tute realiĝis, sed Renault proksimis la celon kaj en 2004 enkondukiĝis la Dacia Logan por prezo de 6 400 eŭroj. La produktado rapide altiĝis kaj en 2013 produktiĝis 343 000 veturiloj kaj 14 000 homoj laboris en la fabriko. Krom eta parto ĉiuj veturiloj eksportiĝis. La fabriko havas kapaciton de 350 000 veturiloj jare kaj tio preskaŭ tute estas utiligata. Je la 6-a de majo 2014 la 5-miliona veturilo rulis de la muntoĉeno kaj forlasis la fabrikon. La dungitoj ricevis meze de 2014 ĉ. $ 1 200 en monato, tio estas unu triono de la salajro de dungitoj de Renault en Francio, sed ili apartenas al la plej bone salajrataj dungitoj en Rumanio.
Rato
Ratoj apudvivas homojn, kaj atingis la preskaŭ tutan mondon sekvante ilin. En urboj ili vivas kutime en kanaloj kaj kloakoj. Ili estas ankaŭ bredataj kiel esplorbestoj kaj karesbestoj. Ratoj ja ĉerpas el homa nutraĵaro. La estimoj varias, sed probable inter unu kvinono kaj unu triono el la monda produktado estas manĝita, difektita aŭ detruita de ratoj kaj aliaj ronĝuloj.
Ratoj estas ĉiomanĝantoj. Ili manĝas grenon, viandon, fruktojn, legomojn, lakton kaj laktaĵojn. Ekvilibra manĝo estas por ratoj plej bona. Ili estas ŝatataj por ilia inteligenteco kaj samtempe timataj kaj malamegataj pro sia malbeleco. Ratoj estas trejneblaj.
Specioj
Specioj de ratoj:
Ilia hararo estas mallonga, kutime maldensa, rustbruna, malhelbruna, griza ĝis nigra. La plej konataj estas: Tradicie, oni klarigas Nigran Peston kiel kaŭzita de mikrobo Yersinia pestis, portata de ratopulo Xenopsilia cheopis, kiu infektis nigrajn ratojn en tiamaj eŭropaj urboj. Tamen, laŭ iuj modernaj proponoj, nek ratoj nek malsanigaj puloj dismigrus sufiĉe rapide. Modernaj sovaĝaj ratoj povas malofte porti leptospirozon kaj aliajn plurspeciajn malsanojn. Sovaĝaj ratoj en bona medio estas tipe sanaj kaj fortikaj. Urbaj sovaĝaj ratoj povas suferi malbonan nutradon kaj parazitojn sed ne multe malsanigas homojn.
Sânnicoară (Chiochiș)
Sânnicoară [sınnikŭarə] (hungare: Aranyosszentmiklós) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 399 loĝantojn (rumanoj); en 1992 189 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1329. Ĝia hungara loĝantaro sekve de detruoj de generalo Georgo Basta neniiĝis en 1603. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Chiochiș.
Péter Pázmány
PÁZMÁNY Péter (pazmanj) estis hungara romkatolika ĉefepiskopo de Esztergom, kardinalo, verkisto, monaĥo naskita en Nadjvarado la 4-an de oktobro 1570 kaj mortinta en Poĵonjo la 19-an de marto 1637.
Biografio
Péter Pázmány studis en Vieno, Romo, li agadis en Graco. En 1601 revenis Hungarujon kiel misiisto. Ekde 1603 li instruis en universitato Graz. En 1607 li alvenis en kortegon de ĉefepiskopo Ferenc Forgách al Esztergom. En 1616, post kiam la papo absolvis lin de monaĥa sankta promeso, nomumis lin preposto de Turóc, poste ĉefepiskopo de Esztergom. En 1629 li fariĝis kardinalo. En 1619 li fondis en Nagyszombat edukinstituton kaj pastroedukejon, en 1623 en Vieno pli altranga pastroedukejon Pázmáneum, fine en 1635 li fondis Jezuitan Universitaton en Nagyszombat kun fakultatoj pri teologio kaj filozofio (hodiaŭ ELTE). En Pozono li fondis jezuitan kolegion kaj lernejon, en Érsekújvár kaj Körmöcbánya franciskanajn klostrojn. Plurajn magnatajn familiojn li rekonvertigis al katolika religio (Forgách Miklós kaj Zsigmond, Kristóf Thurzó, Miklós Esterházy, György Zrínyi). Li havis elstaran rolon en kreado de hungara literatura lingvo.
Kulangoj
La kulangoj estas etno en Ebur-Bordo kaj Ganao, kiu estas dividita je du grupoj.
La kulango-bunaoj vivas en Ganao en la centrokcidento je la limo al Burkino. La nombro de la kulango-bunaoj estas laŭinforme inter 15.500 kaj 22.000. En Ebur-Bordo vivas proksimume 188.000. En ambaŭ landoj sekve entute vivas proksimume 210.000 bunaoj.
La kulango-bondukuoj vivas en Ganao en la centrokcidento je la limo al Ebur-Bordo regione de la urbo Wenchi. La nombro de la kulango-bondukuoj en tuta Ganao estas laŭ informoj inter 27.000 kaj 29.000. En Ebur-Bordo vivas proksimume 102.000 bondukuoj. La tutnombro de la bondukuoj en ambaŭ landoj sekve estas 131.000.
Digenis Akritas
Digenis Akritas (en la greka Διγενής Ακρίτας / Digenếs Akrítas) estas epopea poemo kiu probable elmergiĝis je la komenco de la 12-a jarcento ene de la Bizanca imperio. La poemo rakontas vivon de heroo ĉe la orientaj landlimoj de la Imperio.
Digenis estas impona homo, devenante de bizanca nobelino kaj sira emiro. Tiel lia antaŭnomo signifas en la greka lingvo "du naskiĝoj". Lia nomo Akritas signifas "defandanto de la landlimoj" (akrai signifas landlimojn). Fakte, Digenis Akritas estas heroo kiu batalas kontraŭ la araboj dum la tiel nomataj "akritaj militoj" t. e. geriloj inter bizancanoj kaj araboj. En la epopeo, li ankaŭ luktas kontraŭ bestojn, drakon, amazonojn, ktp.
La manuskriptoj
Enhavo, formo kaj lingvo de la poemo sugestas ke la verko estis skribita dum la unuaj jaroj de la 12-a jarcento. Malgraŭe, la ago priskribita okazas antaŭe (eble dum la 10-a jarcento) ĉar la orientaj malamikoj de la imperio tiam ne estis araboj sed turkoj. La skriba versio de la poemo eble estas kunmetitaĵo de antaŭaj kantoj rilate al "akritaj militoj".
Oni trovis ses manuskriptojn de la epopeo, kiuj ĉiuj prezentas gravajn malsamaĵojn kun la originala teksto (neniam trovita). La lingvo uzata ĉiam estas la demotika, sed kun malsama kvanto da kleraj vortoj laŭ la versioj.
La du plej famaj versioj estas la versio E (t. e. versio de El Escorial kie estas konservita la manuskripto) kaj la versio G (t. e. versio konservita en monaĥejo de Grottaferrata). La versio E enhavas 1867 versojn kaj estas verkitaj en populara lingvo. La versio G enhhavas 3749 versojn verkitaj en klerega lingvo. Dum la tuta 20-a jarcento, spertuloj polemikis pri kiu estis la plej malantaŭa versio. Kelkaj asertis ke la versio G estis re-skribo pli klera de populara epopeo. Aliaj subtenis ke la versio E estis re-skribo pli simpla de arkaika epopeo.
Rusaj, turkaj kaj armenaj tradukoj estas konataj (almenaŭ partaj) : signo de la la ŝateco de la rolulo.
La rakonto
La poemo dividas sin en du ĉefaj partoj.
La dua parto (pli longa) rakontas la aventurojn de la heroo. Liavice li forkaptas (ĉi foje per romantika forkaptado) filinon de strategos kaj vivas kiel apelates (soldato/rabisto), obligante la aventurojn militajn kaj amajn. Tiuj eventoj okazas ĉe la landlimoj de la imperio kie la heroo alfrontas monstrojn kaj malamikojn. La kulmino de tiu rakonto laŭ la versio G estas renkonto inter Digenis kaj la imperiestro Basileios la 2-a al kiu li donas konsilojn por bone regi : « ŝati obeadon, kompati malriĉulojn, liberigi la opresatojn de la maljustaĵo kiun ĉagrenas ilin, pardoni la senintencajn erarojn, ne aŭskulti kalumniojn, rifuzi maljustecon, forpeli la herezulojn, favori la ortodoksojn ». La imperiestro tiam per orbuleo donas al li plenan potencon pri la landlimoj. Digenis instaliĝas kun sia edzino en belega palaco ĉe l'Eŭfrato. La heroo mortas post tro malvarma trinkaĵo, tiel kiel Aleksandro la Granda en la Aleksandra romano : lia amanta ed zino mortas samtempe kiel li.
Listo de urboj kaj vilaĝoj de Ferooj
Jen listo de urboj kaj vilaĝoj de Ferooj.
Privilegio
Privilegio (de la latina vorto privilegium, derivita de la latina aldiro : priva lex, privus legus; laŭvorta traduko privata leĝo, kun signifo de supera rajto) estas aparta rajto, favoro, aŭ imuneco, koncesiita al iu ekster la komuna rajto. Iuj povus esti transdoneblaj, vendeblaj aŭ pasigitaj laŭ postaj generacioj.
En multaj epokoj de la homa historio tre gravis privilegioj - aŭ la batalo kaj por reteni ilin kaj kontraŭ ili (Egaleco antaŭ la leĝo).
Komence kaj ĉefe tiu estis laŭleĝa dokumento en mezepoka Eŭropo, kiu reguligis la rilaton inter la registaro kaj etnoj, komercistoj aŭ enmigrintoj, aŭ individuo en la registara aŭtoritato (imperio, regno, princinoj) al kiuj ricevis specialajn rajtojn antaŭ la leĝo. En la eŭropa mezepoko grava karakterizaĵo de la feŭdismaj regnoj estis la privilegioj de la klerikaro, nobelaro kaj de la reĝoj.
Ankaŭ malplimultaj komunumoj ricevis tiujn "Rajtleteroj" kaj ekzemple estis donitaj al judoj de tempo al tempo en la suvereneco de reĝoj kaj nobeloj en Eŭropo, por reguligi sian setliĝejo kiel kaj etna kaj religia malplimulto, kaj eĉ por permesi al ili okupiĝi pri okupoj malpermesitaj al la tuta loĝantaro.
Ekzemple, jam antaŭ la krucmilitoj judaj komunumoj en centra Eŭropo ricevis "ĉarton", unu el ili estas de Frederiko la 2-a, kiu permesis al ili okupiĝi pri bankado, tio estas intereza prunto kaj monŝanĝo inter valutoj, kaj tre grave promesis defendon de la reganto. La privilegioj, kiujn tiuj komunumoj ricevis, permesis al ili plu konservi sian religian vivmanieron kaj konservi sian etnan identecon.
En la 19-a kaj 20-a jarcentoj la komunistoj elstarigis la ekziston de "privilegiaj klasoj" kaj la neceson forigi tiujn privilegiojn.
En moderna ekonomio, aparte la posedo de monopolo pri iu varo donas privilegiojn al la posedanto.
Sociologie, privilegioj povas esti konsiderataj kiel formo de diskriminacio.
Bifang
Bifang estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Marktkirche Unser Lieben Frauen
La Kirko Nia kara Sinjorino aŭ Marktkirche Unser Lieben Frauen respektive pli simple nomata Marienkirche, estas la plej malaĝa el la mezepokaj preĝejoj de la urbo Halle (Saale) kaj apartenas al la plej elstaraj konstruaĵoj de la malfrua gotiko en meza Germanio. Ĝiaj kvar turoj konsistigas kune kun la Ruĝa Turo la rekonilon de la "urbo de la kvin turoj". En 2004 la preĝejo festis sian 450-jaran ekziston.
Historio
La foirpreĝejo ekestis inter 1529 kaj 1554 el la jarcentojn aĝaj antaŭulaj preĝejoj St. Gertruden kaj St. Marien. La okcidente situanta Gertruden-preĝejo devenis el la 11-a jarcento kaj estis la preĝejo de la salproduktistoj en la valo je Halle, la ĉirkaŭaĵo de la nuna Hallmarkt (salfoirejo). La orienta Marien-preĝejo el la 12-a jarcento estis la paroka preĝejo de la komercistoj kaj metiistoj de la minurbo loĝantaj ĉe la pli supre situantaj stratoj ĉirkaŭ la foirejo.
Konstruhistorio
Inter 1529 kaj 1530 oni malkonstruis la malnovajn navojn. Konserviĝis nur la tiel nomataj Bluaj Turoj de St. Gertruden el la tempo ĉirkaŭ 1400 kun akrapintaj turoj, surmetitaj inter 1507 kaj 1513, kaj ĉe la orienta flanko la gvatistoturoj de St. Marien kun malfruromanikaj malsupraj etaĝoj kaj renesancaj surmetaĵoj ekde 1551 ĝis 1554, kiuj estis ligitaj per ponto por la turgvatisto. Ties tasko estis averti la urbanojn pri danĝeroj kiel brulegoj, sonorigante la sonorilojn.
La nova preĝejo, konstruita inter la turparoj, estas la lasta granda halokonstruaĵo de la malfrua gotiko en supra Saksio kaj apartenas al la elstaraj arkitekturaj sukcesoj de tiu epoko en meza Germanio. La koncepton faris konsilantara konstruestro Caspar Krafft. Post ties morto en 1540 lia sukcedanto Nickel Hoffmann daŭrigis la pretigadon de la okcidenta haloduono kaj de la balkonoj. La konstrutempo subdividiĝas en du tranĉaĵoj, ekde 1530 ĝis 1539 kaj post mallonga interrompo ekde 1542 ĝis 1554.
La foirpreĝejo, ekkonstruita por la defendo kontraŭ la disvastiĝanta reformacio, estis la ejo, ekde kies predikejo Justus Jonas per sia prediko je sankta vendredo de 1541 oficiale enkondukis la reformacion en Halle. La diservo devis okazi parte liberaere, ĉar tiutempo la konstrulaboroj estis finitaj nur je la orienta navo. En la sama jaro kardinalo Albrecht forlasis la urbon por ĉiam, post kiam la profesiklasoj koncedis transpreni lian gigantan ŝuldomonton. En la foirpreĝejo en 1546 estis ekspoziciata la kadavro de Marteno Lutero dum procesio ekde Eisleben al Wittenberg. Lutero mem predikis tri fojojn en la foirpreĝejo en la jaroj 1545 kaj 1546.
En la jaroj 1840 kaj 1841 la altarplaco estis alikonstruita laŭ planoj de Wilhelm August Stapel kaj Karl Friedrich Schinkel. La foirpreĝejo ne ŝanĝiĝis laŭ interna kaj ekstera formo; la damaĝoj kaŭzataj per bombatako fine de la dua mondmilito (1945) estis forigitaj ĝis 1948.
Ekipo
Tiu ĉi malfrugotika halokirko kun anonciĝantaj elementoj de renesanco ja estas kulmino de sakrala konstruarto en Halle.
Al la ekipo de la foirpreĝejo apartenas altvaloraj verkoj precipe de la 15-a kaj 16-a jarcentoj. La grandan lignan altaron el la jaro 1529 kreis Simon Frank, lernanto de Lucas Cranach la Maljuna. Ĝi havas kvar moveblajn kaj du rigidajn alojn. Sur la meza bildo estas bildigita Maria kun la filo sur lunarko kaj surgenue antaŭ ŝi la donacinto Albrecht von Brandenburg. Sur la aloj troviĝas la kavaliraj sanktuloj Maŭrico kaj Aleksandro.
Ke tiu ĉi kirko finiĝis nur post Reformacio montras la mankanta altarejo kaj la centra ambono, tipa por evangelia doktrino. La dato 1541 surambone memorigu onin pri la jaro de la enkonduko de protestantismo en Halle. La bela ambonsupraĵo estas nur de 1596. Jen aliaj vidindaj internaĵoj:
Per la malgranda orgeno sur la orientbalkono supre de la altaro, konstruita ekde 1663 ĝis 1664 por 200 taleroj kaj unu el la plej malnovaj en meza Germanio, jam juna Georg Friedrich Händel ellernis la orgenludadon. La 24-an de februaro 1685 Händel estis baptita en la foirpreĝejo, poste li transprenis postenon kiel orgenisto en la Katedralo de Halle. La orgeno disponas pri nur unu manualo kun ses registroj kaj estas agordata etan tercion pli alta ol notita. Ĉar oni agordas ĝin ne temperita kiel nuntempaj orgenoj, sed meztona kiel kutima dum la konstruado de la orgeno, la verkoj de barokaj komponistoj sonas pli kolorriĉaj kaj ilustraj.
Ekde 1746 ĝis 1764 Wilhelm Friedemann Bach estis orgenisto ĉe la foirpreĝejo. Lia patro Johann Sebastian Bach ludis kiel unua la orgenon sur la orientbalkono, inaŭgurita en 1716, kies fasado konserviĝis. Ĝin konstruis Christoph Cuntzius el Halberstadt. La orgeno estis renovigata en 1984 fare de la potsdama firmao Schuke (poste denove far la firmao Sauer, en 2007) kaj konsistas nun el 4170 sonaj fajfiloj, kies plej granda estas kvin metrojn longa kaj kies plej malgranda longas nur ses milimetrojn. La entute 56 registroj estas ludeblaj per tri manualoj kaj pedalaro.
Drakoputo
Ekde 1983 staras antaŭ la uesta portalo de la kirko la t.n. Draka puto (germane: Drachenbrunnen) farita de la surloka skulptisto Peter Michael. Ĝi havas altecon de 3,50 metroj kaj montras drakajn figurojn kiuj simbolas en kristanismo la malbonon. Ili povas esti interpretataj kiel alegoriaĵo pri la diablo. Malsupre de la puto komenciĝas alia bazarplaco, nome Hallmarkt.
Mariobiblioteko
Maldekstre de la kirko troviĝas la Mariobiblioteko (germane: Marienbibliothek; adreso: An der Marienkirche 1-3, enirejo disde la korto). Ĝi taksatas esti unu el la plej gravaj esplorbilbiotekoj pri la 18-a kaj la 19-a jarcento pro siaj 600 inkunabloj (presitaj antaŭ 1500), granda nombro da flugfolioj (16-a kaj 17-a jarcentoj), bibliaj presitaĵoj, verkoj de Justus Jonas kaj Marteno Lutero kaj multaj aliaj valoraj aferoj.
Rafik Hariri
Rafik Al-Hariri (naskiĝis 1-an de novembro 1944 en Sidon; mortis 14-a de februaro 2005 en Bejruto) estis libana miliardulo, politikisto kaj ĉefministro de sia lando.
Vivo
Li finstudis en 1964 kaj plustudis en la Araba Universitato de Bejrut. Li estis ekde 1992 ĝis 1998 kaj poste ankoraŭfoje - krom iometa paŭzo - ĝis 20-a de oktobro 2004 ĉefministro de la Libano. Li estis kritikanto de la landaj potenculoj (okupaj fortoj de Sirio) en la lastaj monatoj. Li deziris retiron de la siriaj trupoj el Libano antaŭ la balotoj en majo.
Li staris en la listo de la miliarduloj kun lia familio en 2004 je la 108-a loko kun riĉeco de 4,3 miliardoj da usonaj dolaroj. Li okupiĝis ĉefe pri konstruoj, nemoveblaĵoj.
Morto pro atenco
Lia filo estas Saad Hariri.
TEMPUS
La programo TEMPUS (mallonge por Trans-Eŭropa Movebleca Programo por Universitataj Studoj, iom nekutima vortumo por atingi la mallongigon, angle Trans-European Mobility Programme for University Studies) instigas altlernejojn en la membroŝtatoj de la Eŭropa Unio kaj en partneraj landoj partopreni en strukturita kunlaboro tra la starigo de edukaj "konsorcioj". Tiuj "konsorcioj" realigu "komunajn eŭropajn projektojn" kun klara aro de celoj. Tiaj projektoj ricevu financan helpon por du aŭ tri jaroj. La programo ankaŭ provizas "individuajn stipendiojn pri movebleco" por ebligi al altlernejaj instruistoj labori en iuj specifitaj agadoj en aliaj landoj.
La programo estas ordigita en intervaloj de sep jaroj, kies spertoj estas analizataj antaŭ ol fari adaptojn al la programo por la venonta intervalo. Momente aktualas la kvara programa intervalo de 2007 ĝis 2013, kaj antaŭvidatas sekva kvina intervalo de 2014 ĝis 2020. Krom oficejoj en la EU-membroŝtatoj, la programo laŭ la stato de aŭtuno 2013 havas naciajn oficejojn en Albanio, Alĝerio, Armenio, Azerbajĝano, Belorusio, Bosnio kaj Hercegovino, Egiptio, Israelo, Jordanio, Kartvelio, Kazaĥio, Kosovo, Kirgizio, Libano, Libio, Makedonio, Maroko, Moldavio, Montenegro, Maroko, Palestino, Rusia Federacio, Serba, Sirio, Taĝikio, Tunizio, Turkmenio, Ukrainio kaj Uzbekio.
Konstanto de Stefan-Boltzmann
Konstanto de Stefan-Boltzmann, konstanto de termoradiado de nigra korpo - estas fizika konstanto egala:
kaj:
Konstanto de Stefan-Boltzmann valoras:
kaj :
Maroslele
Maroslele (maroslele) estas vilaĝo en Hungario en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Csongrád, en subregiono de Makó.
Geografio
Maroslele situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Mureş (rivero), laŭ flankovojoj inter urboj Makó, Szeged kaj Hódmezővásárhely. Kunfluejo de Tiso kaj Mureş estas tre proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1274 en formo Leleu. En 1596 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Poste tabakokultivistoj refondis la komunumon. Ekde 1872 ĝi estas oficiale vilaĝo, kies nomo estis ekde 1908 Püspöklele (=episkopolele), ekde 1950 Maroslele (Mureş (rivero) hungare Maros). La loĝantaro famas pri produktado de ajlo.
Vilaĝservoj estas lernejo, muziklernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, interretejo, kuracejo, dentokuracejo, klubo de maljunuloj, apoteko, infanhelpa servo.
Nagyvarsány
Nagyvarsány [nadjvarŝAnj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Vásárosnamény.
Stacio Kibukawa
Stacio Kibukawa (japane: 貴生川駅 [Kibukaŭa-eki], angle: Kibukawa Station) estas fervoja stacio en Koka, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kusatsu kaj 1 linion de Fervojo Shigaraki Kōgen: Linio Shigaraki kaj 1 linion de Fervojo Ohmi: Linio Ohmi (ĉefa).
Nagyvarsány
Situo
Nagyvarsány situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Mátészalka-Záhony. Vásárosnamény troviĝas 5, Kisvárda 20, Mátészalka 20, Záhony 35, Nyíregyháza 55 km-ojn for.
Historio
En 1310 jam estis Interna kaj Ekstera Varsány. Posedantoj de la kampoj ofte ŝanĝiĝis. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Poste formiĝis ŝtata bieno kaj kolĥozo. En 1979 3 vilaĝoj unuiĝis: Nagyvarsány, Kisvarsány kaj Gyüre havantaj la nomon Varsánygyüre. En 1990 ili disiĝis.
Herbovora karpo
La herbovora karpo (Ctenopharyngodon idella) estas herbovora, pura akvo fiŝo specio de familio Ciprinedoj kaj la nura specio de la genro Ctenopharyngodon. Ĝi estas kultivita en Ĉinio por manĝaĵo, sed estis enkondukita en Eŭropo kaj Usono por akva trudherba kontrolo.
Petrovce (distrikto Sobrance)
Situo
Petrovce situas sur malebenaĵo, laŭ la ukraina landlimo, fine de sakovojo. Sobrance troviĝas 13 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1470. En 1910 loĝis en Ungpéteri 545 da homoj, (537 slovakoj, 7 hungaroj, unusola germano). Ĝis Traktato de Trianon Ungpéteri apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Uĵhorodo, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean limozonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. En 2001 loĝis en Petrovce 263 da homoj, (255 slovakoj, 3 ukrainoj, 2 ĉeĥoj, unusola hungaro).
Józef Chłopicki
Józef Chłopicki (naskiĝinta en la 14-a de marto 1771 en Kapustyn (Volinio), mortinta en la 30-a de septembro 1854 en Krakovo) estis pola generalo.
Biografio
Li estis adjutanto de generalo Franciszek Rymkiewicz kaj aliĝis al la franca armeo en 1797 por liberigi sian patrujon. En 1799-1801 li batalis en Italujo, en 1807 ĉe Eylau kaj Pravdinsk/Friedland, en 1808–11 en Hispanujo kaj en 1812 en Rusio ĉe Smolensk kaj ĉe la rivero Moskva.
Ekde 1815 li sen iu publika ofico vivis en sia patrujo ĝis la eksplodo de la Novembra ribelo en 1830. Kvankam li dubis pri sukceso li aliĝis al la administra konsilantaro kiel ĉefkomandanto kaj transprenis en la 5-a de decembro la diktatorecon ĝis la malfermo de la Parlamento. Li volis peri repaciĝon kun la rusa caro de kiu li esperis cedon al kelkaj deziroj de la poloj. Post la malfermo de la parlamento (18.12.) li retiriĝis sed tuj poste reelektitis diktatoro. Tamen li daŭre estis en favoro de interkompreno kun la rusoj.
Tiaj intencoj kaj lia severeco igis la Patriotan Societon postuli klarigojn de li. Pro tio Chłopicki libervole rezignis pri la diktatoreco kaj resoldatis por montri sian emon je la pola nacio. Ĉe la Batalo de Grochów li batalis kaj aparte kontraŭ la rusaj korpusoj sub Schachowski kaj Geismar (la 25-an de februaro).
Miklós Jankovich
Miklós Jankovich [miklOŝ jankoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jankovich Miklós estis hungara artkolektanto, historiisto, bibliografo, membro honora de Hungara Sciencista Societo (1831).
Miklós Jankovich naskiĝis la  1772 en Pest (urbo). Li mortis la 1846 en Pest.
Biografio
Miklós Jankovich frekventis gimnazion en urbo Pest, poste li studis en Reĝa Jura Akademio (Pozono). Ekde 1793 li estis notario, baldaŭe li okupiĝis nur pri la familia bieno en Rácalmás. En 1798 li edziĝis, poste apud Szalkszentmárton li ne nur okupiĝis pri la bieno, sed ankaŭ pri kolektado de artaĵoj. En 1814 li vidviĝis, poste li denove edziĝis. Li helpis fondojn de Hungara Sciencista Societo kaj Teatro Magyar. En 1836 la parlamento aĉetis lian grandan kolektaĵon. Tiu ago helpis lin eviti la bankroton, tamen li daŭris la kolektadon, kiu kaŭzis faktan bankroton.
Ildikó Albert
ALBERT Ildikó estas rumanuja hungara klinikpsikologino nakita en Reghin 1-an de majo 1955.
János Körmöczi
KÖRMÖCZI János (koermoeci) estis hungara unitariisma episkopo naskita en Kissáros en 1763 kaj mortinta en Koloĵvaro la 14-an de decembro 1836.
Biografio
János Körmöczi studis teologion en Koloĵvaro, poste en universitatoj de Vieno, Jena kaj Göttingen. De 1798 li instruis matematikon kaj fizikon en la unitariisma kolegio de Koloĵvaro, en 1802 li estis ĝia direktoro. En 1812 oni elektis lin episkopo.
Izvoru Mureșului
Izvoru Mureșului (hungare: Marosfő ) estas vilaĝo en Rumanio sude de Gheorgheni. Ĝi memstariĝis kiel komunumo en 1956. En 1992 ĝi havis 801 loĝantojn (58 % da hungaroj, rumanoj). Ĝi estas refreŝiĝejo, centro de vintraj sportoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík vármegye). Administre ĝi nun denove apartenas al Voșlăbeni.
La rumana nomo signifas "fonto de Mureș", la hungara "kapo de Mureș".
Charles Boyer
Kariero
Boyer ekkarieris en teatro, sed li trovis sukceson en filmoj de Eŭropo kaj Holivudo dum la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. Li plue faris filmojn ankaŭ dum sekvaj jardekoj. Li alprenis la usonan ŝtatanecon.
Aktuale li estas pli bone memorata pro sia ludado en la filmo de 1944 Gaslight, kie li klopodis konvinki la rolulinon luditan de Ingrid Bergman, ke ŝi frenezuliĝas.
En 1950, li aperis sur scenejo de Broadvejo per unu de siaj plej gravaj roloj, kiel Don Juan, en la tria akto de la teatraĵo Man and Superman de George Bernard Shaw.
Du tagojn post lia edzino, la brita aktorino Pat Paterson, mortis pro kancero, Charles Boyer memmortigis sin per trodozo de Seconal.
Kiel kuriozaĵo, en Hispanio estas tre konata popola esprimo "no te enrolles, Charles Boyer", kiu dum jardekoj oni uzis por haltigi la friponadon de kunparolanto.
Censa Metropolo
Censa Metropolo havas urban kernon kun almenaŭ 100.000 loĝantoj, laŭ la mezuro de la antaŭ nacia censo. Kiam regiono fariĝis CM ĝi restas tio eĉ se la urba kerno ekhavas malpli ol 100.000 loĝantojn.
Ĉiuj CM-oj dividiĝas je censodistriktoj. Oni povas kunigi CM kun apuda Censa Aglomeraĵo se ili estas socie kaj ekonomie integritaj; ĉi tiu nova unuo nomiĝas kompleksa CM, kaj la konsistantaj CM kaj CA-oj nomiĝas ĉefa censa metropolo (ĈCM) kaj ĉefa(j) censa(j) aglomeraĵo(j) (ĈCA). Ne eblas unuigi unu CM kun alia CM.
Manic
Manic [manik] (hungare: Mányik manjik) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 605 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 327 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1329. Ĝia hungara loĝantaro en la jaroj 1601-1603 pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Chiochiş.
Hecken (Hunsrück)
Hecken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Monda merkato
Monda merkato aŭ mondmerkato signifas en la mikroekonomio ne precize difineblan merkaton, sur kiu la varoj kaj servoj de entreprenoj, landoj estas surkomercigitaj dismonde.
La nocio monda merkato havas striktan rilaton kun la nocio globalizado. La prezoj por la varoj de la monda merkato ekz. krudmaterialoj, estas difinitaj kiel mondmerkata prezo (t.e. plej ofte en borsoj).
vidu ankaŭ: monda ekonomio
Miniaturoj
Miniaturoj estas la titolo de 58-paĝa libreto, enhavanta 50 originalajn poemetojn de Geoffrey Dalrymple Nash. Ĝi aperis en la jaro 1931 ĉe The Esperanto Publishing Company Limited el Londono.
La legisto
La Legisto (Der Vorleser) estas romano de la germana verkisto Bernhard Schlink, kiu verkis ĝin en la jaro 1995. Komence en la fokuso de la triparta romano estas amrilato de la rakontanta mio kun virino 21 jarojn pli maljuna. Poste la rigardo de la rakonto centras en etikaj demandoj ĉirkaŭ Holokaŭsto kaj ĝiaj respondeculoj.
Esperanta versio tradukita de Jean-Luc Tortel aperis en 2013 ĉe Sezonoj. Jen la bibliografiaj indikoj:
Alice Ball
Alice Augusta Ball estis usona kemiistino. Ŝi eltrovis ekstrakton, kiu iĝos la plej efika kuracado kontraŭ lepro ĝis la 1940-aj jaroj. Ŝi estis unua afrik-usonano kaj unua virino kiu obtenis magistrecon en la universitato de Havajo, en 1915.
Halioto
Halioto estas malgranda aŭ tre granda manĝebla marheliko, nome mara molusko el la familio Haliotedoj kaj la genro Haliotis. Komunaj nomoj de ĝi estas ankaŭ orelo-obuso, marorelo, kaj abalone en Usono, muttonfish aŭ muttonshell en Aŭstralio, ormer en Britio, perlemoen en Sud-Afriko kaj pāua en Nov-Zelando.
La familio Haliotedoj enhavas nur unu genron, nome Haliotis.
Palmofesto
Palmofesto aŭ Palmodimanĉo (latine : Dominica in Palmis de passione Domini por la kristanoj el la rom-katolika Eklezio; Palmarum por tiuj el la evangelia Eklezio) estas la sesa kaj lasta dimanĉo de la karesmo kaj do la dimanĉo antaŭ Pasko. Per tiu palmodimanĉo komencas la Sankta Semajno, la lasta antaŭ Pasko, la plej grava festo por la kristanaro.
Per tiu festo oni rememoras la eniron de Jesuo en Jerusalemo antaŭ sia aresto kaj ekzekuto.
Woo Yong-gak
Woo Yong-gak (우용각);(naskiĝis la 29-a de novembro 1929, mortis 7-a de decembro 2012) estis iama komandanto de Nord-Koreio kiu estis liberigita el la milita prizono en Sud-Koreio en la 25-a de februaro 1999.
Li plenumis 40 jarojn, 7 monatojn kaj 13 tagojn en prizono kiel unu el longtempaj arestantoj de Sud-Koreio. La prizonulo diris ankaŭ, ke li "pasigis 41 jarojn en "unuopa arestejo". Li revenis en Nord-Koreio en septembro 2000.
Historio de malkovro
Woo Yong-gak estis malkovrita dum atakado de la nordkorea floto proksime al la orienta marbordo de Sud-Koreio en 1958 jaro, kiam li partoprenis kiel unu el la atakistoj.
Asertoj pri torturoj
En la reporto de Amnestio Internacia estis skribita, ke Woo Yong-gak, kvazaŭ, “restis en subtera kamero kaj estis torturita”.
Eliro el prizono kaj reveno
Woo Yong-gak estis unu el 17 longtempaj arestatoj, kiuj estis amnestiitaj de prezidanto Kim Dae-Jung en 1999 jaro. Li estis 70-jara viro, kiam li eliris el milita prizono de urbo Daejeon. Li ricevis permeson reveni en Nord-Koreion, kie li havis edzinon kaj filon, en interŝanĝo por reveno de sudkoreaj militkaptitoj.
Ödön Pártos
Ödön Pártos [odon pArtoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pártos Ödön, en angla lingvoteritorio Oedoen Partos, hebree עֵדֶן פרטוש estis hungardevena israela violonisto, aldviolonisto, komponisto, altlerneja instruisto.
Ödön Pártos naskiĝis la en Budapeŝto (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario), li mortis la  en Tel-Avivo (Israelo).
Biografio
Ödön Pártos estis mirinfano, li lernis violonadon de Jenő Ormándy. Li aĝis 8, kiam li violonadis al Jenő Hubay, pro la sukceso li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt akirinta diplomon en 1924. Liaj instruistoj estis ekzemple Antal Doráti, Zoltán Kodály, Jenő Hubay kaj Mátyás Seiber. Post siaj studoj li estis ĉefviolonisto en orkestro en Lucerno ĝis 1926, poste li revenis al Budapeŝto, fine inter 1928-1933 en Berlino li violonadis. Pro la naziismo li revenis al Budapeŝto, sed en 1938 li migris al Palestino. Li estis aldviolonisto ĝis 1956, sed li instruis en Tel-Avivo en la konservatorio kaj muzikakademio. Intertempe en 1946 li partoprenis en fondo de la muzikakademio. En 1951 li estis nomumita rektoro de la muzikakademio. Ödön Pártos estas rigardita kiel inter la plej gravaj israelaj komponistoj. Li estis la unua premiito de la Israela Premio en 1954 inter la israelaj komponistoj.
Patrino
La patrino de edzo aŭ edzino estas bopatrino.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri patrino en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Walbourg (stacidomo)
Walbourg estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Walbourg, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vendenheim - Wissembourg (146000).
Ueli Beck
Ueli BECK (fonetike "bek"), (n. 15-a de decembro 1930; m. 27-an de aŭgusto 2010) estis svisa aktoro kaj radioparolisto. (Radio,Svisujo).
Flughaveno Parizo-Charles-de-Gaulle
Flughaveno Paris-Charles-de-Gaulle (IATA-kodo : CDG) lokiĝas norde de Parizo en Francio. Ĝi estas la unua flughaveno de la lando. Ĝia nomo devenas de la Franca generalo Charles de Gaulle.
Adenozina trifosfato
La adenozina trifosfato aŭ adenozin-5'-trifosfato (ATP) estas plurfunkcia nukleotido, kiu estas la plej malgranda molekulara unuo de la energiotransporto ene de la ĉelo.
La ATP transportas kemian energion en la ĉelo en procesoj de la metabolo. Ĝi funkcias kiel energia fonto en la procesoj de la fotosintezo kaj la ĉel-spirado. Ĝin foruzas enzimoj kaj enĉelaj procesoj dum biosintezaj reakcioj, ĉelmoviĝo kaj ĉeldivido.
La polimerazoj enkonstruas la ATP en la nukleajacidoj dum la proceso de la DNA-replikado kaj trans-skribado.
En la signal-transdonaj procesoj, la ATP estas substrato de la kinazoj (kiuj fosforizas la proteinojn kaj lipidojn) kaj tiu de la adenilat-ciklaza enzimo, kiu formas el ĝi duagradan mesaĝiston, la ciklikan AMP (cAMP).
La strukturo de la molekulo konsistas el purinbazo (adenino), kiu ligiĝas al 1'-a karbono de pentozo (ribozo).
La ATP-n malkovris en 1929 Karl Lohmann, poste en 1941 Fritz Albert Lipmann supozis pri ĝi unuafoje, ke ĝi estas la ĉefa energiotrasportilo en la ĉeloj.
Villars-le-Comte
Villars-le-Comte komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 152 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Villars-le-Comte situas sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo ankaŭ diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,19 km², de kiuj 25,3% estas kovritaj de arbaro, 70,2% servas por agrikulturo kaj 4,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villars-le-Comte limas en nordo al Prévondavaux (FR), en nordoriento al Forel-sur-Lucens, en oriento al Lucens, kaj en sudo kaj okcidento al Montanaire. Pere de poŝtaŭtolinio de Moudon al Thierrens la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Trafiko
Villars-le-Comte sitas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al Villars-le-Comte kondukas flankaj vojoj de Neyruz-sur-Moudon, Forel-sur-Lucens kaj Lucens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Camorino datiĝas el la jaro 1147 kiel Vilario-comitis. Dum mezepoko Villars-le-Comte kiel parto de la Subvoktejo Moudon apartenis al la episkopo de Laŭzano. Sub berna regado de 1536 ĝis 1798 ĝi apartenis al la Voktejo Moudon, kiu poste fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administra reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Roka arto
Roka arto estas termino uzita en arkeologio por ĉiuj home faritaj markoj sur natura ŝtono. Ili povas esti dividitaj en la sekvajn tri kategoriojn: