cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pantelleria
Historio
Post la falo de la okcidenta romia imperio, Pantelerio estis konkerita de Justiniano la 1-a en 540. Sub la bizanca regado la insulo akiris la nomon Πατελαρέας (Patelareas), el kiu venas la nuntempa nomo.
Araboj okupis provizore la insulon en la 8-a jarcento kaj fikse en la 9-a jarcento. En 1123 la insulon konkeris la Normandoj de Sicilio. Poste Pantelerio restis parto de Sicilio, sub la samaj regantoj kiel ĝi; tamen plurfoje dum la 15-a kaj 16-a jarcento otomanaj ŝipoj atakis ĝin, detruis la urbeton kaj kaptis la loĝantojn.
Transporto
Gravas la Flughaveno de Pantelerio.
Meaux
Meaux [] estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Seine-et-Marne, en la regiono Francilio. Kun 52,225 loĝantoj en la jaro 2011, ĝi estas la dua plej granda urbo de la departemento, post Chelles.
Esperanto
La 2an de julio 1912 estis la fino de la unua etapo en la propaganda piedvojaĝo de Vasilij Devjatnin kaj Romero. Bonvenigis ilin la UEA-delegito Varnier kun aro da lokaj Esperantistoj. Ili tranoktis en hotelo „des Trois Rois" kaj daŭrigis al Château-Thierry.
Geografio
Meaux situas oriente de la centro de Parizo.
Transporto
La stacidomo de situas en la linio Transilien P.
10252 Heidigraf
Nomo
Ĝia nomo honoras Heidi Graf (n. 1941), estrinon de la Oficejo de Publikaj Rilatoj de la Eŭropa Centro de Kosma Esploro kaj Tekniko de 1977 ĝis 2006 kaj fervoran subtenantinon de la Kosma Ekspozicio en Noordwijk. Ŝi ĉiam serĉis novajn rimedojn por altiri la atenton de la publiko al la mirindaĵoj de la kosmonaŭtiko kaj de la kosma scienco.
Excalibur City
Excalibur City estas vendeja kaj amuzcentro en domaro Hatě enfalanta sub Chvalovice ĉe Znojmo proksime de landlimo de Aŭstrio kaj Ĉeĥio. Troviĝas ĉi tie vendejoj, restoracioj, kazinoj, diversaj servoj kaj amuzparko "Infana mondo de Merlin". Proksime troviĝas la samnomata flughaveno.
Troviĝas ĉi tie krom aliaj forĵetita, kolore rekolorigita aviadilo Iljuŝin Il-62 kiu flugis inter la jaroj 1974 ĝis 1981 por Ministerio de enlando de ĈSSR kaj inter 1981 ĝis 1991 por ĈSA, ĉe pluaj kompanioj 1991 ĝis 1994. En la jaro 1998 ĝi estis ĉi tien transportita kaj je unu jaro pli poste ĝi akiris la nunan kolorigon kaj interne estiĝis restoracio. Temas pri ununura "konservita" tipo de Il-62 sur la teritorio de Ĉeĥio.
Historio
Plimulto de konstruaĵoj estis konstruitaj ĉirkaŭ la jaro 1998. Antaŭ Kristnasko 2006 ĉi tie okazis incendio, kiu kaŭzis damaĝon proksimume 40 milionoj da kronoj. Kaŭzis ĝin vjetnamo, kiu prezentis sian piroteknikon al klientoj. Sume 4,5 milionoj da homoj vizitis ĉi tien en la jaro 2007. En la jaro 2008 estis malfermitaj novaj partoj rekonstruitaj post la incendio.
Józef Poniatowski
Józef Antoni Poniatowski [ˈjuzɛf anˈtɔɲi pɔɲaˈtɔfskʲi] princo, blazono Ciołek (naskiĝis la 7-an de majo 1763 en Vieno, mortis la 19-an de oktobro 1813 apud Leipzig) – pola generalo, militministro kaj Ĉefkomandanto de la Pola Armeo de Varsovia Dukejo, marŝalo de Francio.
Interesaĵoj
Dum juneco de la princo ciganino aŭguris lian morton pro pigo ...Altan dignon vi atingos en sia vivo, sed pigo, (germane Elster) estos kaŭzo de via morto. En la germana Die Elster krom birdo el la familio de korvoj (latine Pica pica) signifas ankaŭ la riveron Elster.
Ordos
Ordos estas altebenaĵo kaj meandro (鄂尔多斯) kaj regiono de Ĉinio en la okcidento de Pekino, kie la Flava Rivero faras ampleksan meandron. La rivero fluas unue en direkto NNOk, poste orienten kaj poste suden, formante tri flankojn de ne regula rektangulo. La kvara flanko, nome la suda, estas formata de la rivero Vei kiu elfluas proksime de la sudorienta angulo kaj fluas orienten ĝis la sudorienta angulo. Kiel horloĝa direkto kaj elirinte el la sudorienta angulo, la flankoj de tiu rektangulo havas ĉirkaŭ 640, 320, 600, kaj 565 km. En la sudorienta angulo, la Flava Rivero turnas en direkto orientena kaj ekiras tra la montaroj tra la trapasejo de Hangu ĝis eniri en la Nord-Ĉinia Altebenaĵo.
Alfons Walde
Alfons WALDE (naskiĝinta en la 8-a de februaro 1891 en Oberndorf in Tirol, mortinta e la 11-a de decembro 1958 en Kitzbühel) estis aŭstra pentristo kaj arkitekto.
Ordos
Sude de la valo de la rivero Vei estas la altaj montaroj Kin, kiuj apartigas ĝin el la valo de la rivero Han, alfluanto de la rivero Jangzio. Pli sude kaj iom okcidente estas la baseno de Siĉuano. Oriente estas la montaroj Luliang kiuj formas la okcidentan flankon de la altebenaĵo de Ŝanŝio. Norde kaj nordoriente estas la herbejoj de Interna Mongolio. La sudokcidenta angulo kuniĝas kun la Tibeta Altebenaĵo.
Alfons Walde
Agado kaj vivo
Walde estis la unua artisto se temas pri la volo sukcese alporti skiadon kiel subjekto en pentraĵon. Tiuj sportaj scenoj kune kun liaj vintropejzaĝoj kaj farmaj bildoj, igitaj en unika glutenfarba stilo kun brila kolorigo, kompletigis liajn aliajn artajn talentojn kiel kaj arkitekto kaj grafika artisto. Multaj el liaj pentraĵoj povas esti viditaj en la muzeogalerio Museum Kitzbühel.
Alfons Walde produktis sian unuan akvarelon kaj glutenfarbopentraĵojn dum siaj lernejaj tagoj. De 1910 ĝis 1914 Walde studis arkitekturon ĉe la Teknika altlernejo en Vieno. En la sama tempo li daŭrigis sian trejniĝon kiel farbisto. En la danuba metropolo li aliris artistajn rondojn kiuj inkludis Egon Schiele kaj Gustav Klimt, kaj li iĝis influita fare de Ferdinand Hodler.
En 1911 Walde havis lian unuan ekspozicion en Innsbruck; kaj en 1913 prezentis kvar farmbildojn ĉe la prestiĝa viena Secesia ekspozicio. De 1914 ĝis 1917 li aktive partoprenis la Unuan mondmiliton en la taĉmentoj de Tiroler Kaiserschützen en la alta montaro. Post revenado al Kitzbühel, li plene dediĉis sin al pentraĵo kaj denove partoprenis ekspoziciojn de la Secesio kaj la vieno Künstlerhaus en la 1920-aj jaroj.
De proksimume 1928 Walde finfine trovis sian propran karakterizan stilon, kiu donis esprimon kaj al la tirola monta pejzaĝo - precipe la vivantaj vintropejzaĝoj - kaj al ĝiaj fortikaj homoj helpe de tre reduktitaj desegnaĵoj kaj paŝtelokolorigo. Dum la resto de lia artistkariero lia laboro restis kun la temo de lia patrujo, kaj retenis la saman klaran indiĝenan stilon.
La impresionismaj, momentozaj sentoj elvokitaj per la pentraĵoj de Walde donis al ili unikan kaj karakterizan lokon en internacia historio de arto. Tio estis reflektita kaj evidentiĝis en multaj ekspozicioj kaj artistaj konkursoj kaj per premioj aljuĝitaj al Walde.
Walde ankaŭ laboris vitralpentrade por la insbruka entrepreno Tiroler Glasmalerei- und Mosaikanstalt.
András Forgách
FORGÁCH András [forgAĉ andrAŝ] (naskita la en Budapeŝto) estas hungara verkisto, dramaturgo, scenaristo, tradukisto, universitata instruisto.
Biografio
András Forgách frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1976. Post siaj studoj li estis dramaturgo de Teatro de Kecskemét, baldaŭ de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1984 kaj 1995 li estis verkisto, tradukisto, dramaturgo, poste li denove estis teatra dramaturgo. Ekde 2010 li instruas en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis plurajn premiojn inter 1992-2009.
Robin Iversen Rönnlund
Robin Rönnlund estas sveda arkeologo ĉe la Universitato de Tesalio en Grekio kaj ĉe la Sveda instituto en Ateno.
Memorigloko Todesmarsch im Belower Wald
La Memorigloko Todesmarsch im Belower Wald (laŭvorte: Marŝo de morto en la Below-arbaro) proksime de Wittstock (Dosse) (Belower Damm nr. 1) faritis en pieca memoro de koncentrejanoj senditaj al t.n. marŝoj de morto dum la lastaj tagoj de la Dua mondmilito.
Historio
Kiam la fronto pli kaj pli retiriĝis okcidenten SS-taĉmentoj sendis pli ol 30.000 koncentrejanojn de la koncentrejo Sachsenhausen nordokcidenten kolone por ke ili ne estu liberigitaj fare de la alproksimiĝintaj soldatoj de la Ruĝa Armeo. Por la plejmulto tiu agado finiĝas feliĉe per la liberigo inter la 3-a kaj la 6-a de marjo 1945 en la regiono de Parchim-Ludwigslust-Schwerin. Centoj dumvoje senfortiĝinte tamen murditis.
De la 23-a ĝis la 29-a de aprilo la plej granda parto de la marŝgrupoj (pli ol 16.000 arestitoj) kolektiviĝis en la Below-arbaro je 10 km norde de Wittstock. Sen loĝejo kaj manĝo ili tranoktaĉis en la arbaro malantaŭ ĉirkaŭbaraĵo kaj gardostarantoj. La komandantoj loĝis en la t.n. Hirten-domo situanta ne longe for, la koncentreja estro Anton Kaindl kun akompanantoj etan tempon en Below mem.
Post intertraktoj oni permesis al delegitaro de Ruĝa Kruco disdoni nutraĵojn kaj instali en la najbara vilaĝo Grabow modestan lazareton.
Historio de la memorigloko
Post profunda aliaranĝo la memorigloko reinaŭguritis en aprilo de 2010 pro la datreveno 65-a de la liberigo. Centre estas ĉ. 20.000 kvadratmetrojn granda arbara areo. Multaj arboj portas ĝis hodiaŭ epigrafojn faritajn de arestitoj. Sur altebeno apud la arbaro estas nun la nova ekspozicio sub libera ĉielo kun la titolo April 1945: Der Todesmarsĉ der Häftlinge des KZ Saĉsenhaŭsen. Sur steloj el vitro oni informitis per tekstoj, fotoj, dokumentoj, desegnoj kaj raportoj de travivintoj pri la forlaso de la menciita koncentrejo norde de Berlino, pri la kondiĉoj de la marŝo de morto, pri la bivakado neprotektita kaj la liberiĝo finfina. Malantaŭ vitrino troviĝas temorilataj elfositaĵoj el la Below-arbaro.
En la iama muzeo, kiu ege damaĝitis en la 2002-a jaro fare de dekstraj radikaluloj estas nun pedagogia ateliero. Respondecas pri la memorigloka koncepto la fondaĵo Brandenburgische Gedenkstätten.
Péter Klobusiczky
Péter KLOBUSICZKY [klobuŝicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klobusiczky Péter estis hungara pastro, ĉefepiskopo, episkopo, preposto, kanoniko, abato, monaĥo. Lia nobela antaŭnomo estis klobusici.
Péter Klobusiczky naskiĝis la  1752 en Fehérgyarmat. Li mortis la 1843 en Kalocsa.
Iloilo (urbo)
Iloilo, (Lungsod ng Iloilo) estas universitata kaj marhavena urbego (1-aklasa) en Filipinoj, en la samnoma provinco Iloilo. Iloilo estas ankaŭ provinca ĉefurbo kaj apartenas al urbaro. Historie ĝi estis konglomeraĵo de iamaj urboj.
Geografio
Iloilo situas en la sudorienta parto de insulo Panajo sur la marborda ebenaĵo ĉe enfluejo de rivero. Manilo troviĝas 466 kilometrojn (aere).
Historio
La antikva nomo de Iloilo estis Irong-irong. Depost alveno de hispanoj ili fondis havenurbon. En 1855 Iloilo malfermiĝis al la internacia komerco kaj fariĝis la plej grava haveno de Filipinoj. Iloílo akiris statuson de urbo en 1893. La urbo estis la lasta ĉefurbo de la Hispana Imperio en Azio antaŭ ol Filipinoj estis ceditaj al Usono en 1898. Usonanoj alteriĝis tie en 1898. En 1901 jam Iloilo estis la ĉefa ekonomia centro de Panay. La urbo estis okupita de la japanoj inter 1942 kaj 1945.
Ekonomio
Iloilo estas nabo por komerco, financo, teknologio, turismo, eduko kaj industrio. (En la 19-a jarcento) la sukerindustrio kaj ties komerco estis la plej grava. Laŭ statistiko la industria branĉo estas 82%, serva sektoro 14%, agrikulturo 4%.
Eduko kaj religio
La ĉefa religio estas la katolika.
Trafiko
En Iloilo la pasaĝeroj uzas busojn, busetojn, triciklojn. La urbego estas ligita per fervojo kun Roxas ekde 1907. La haveno estas ankaŭ grava fiŝkaptista haveno, krome internacia flughaveno funkcias.
Klimato
La klimato de Iloilo estas klasifikita kiel tropika. Jare pluvas po 1954 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-novembro ili estas pli oftaj. La averaĝa jara temperaturo estas 28 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Amomo
Amomo (ankaŭ konata kiel Nigra Kardamomo aŭ bruna Kardamomo, elajĉi, thảo quả kaj cao-ko) estas planto en familio Zingibracoj. La semoj havas fortan kamforecan aromon, kun fuma karaktero pro la metodo de sekigado super fajro.
Specoj
Estas uzataj du specoj de Amomo: Amomum subulatum kaj Amomum costatum. La semoj de A. Subulatum, la pli malgrandaj el la du specoj, estas uzataj en Hindio, dum la pli grandaj semoj de A. costatum estas uzataj en Ĉinio kaj Vjetnamio.
Uzo en kuirejo
Amomo etas uzata en supoj, mikspotoj, kaj marinaĵoj pro la fuma aromo, simile al lardo. Kontraste al la t. n. verda Kardamomo ĝi ne estas uzata por desertoj.
Amomo ofte erare estas nomata malbonkvalita anstataŭo de kardamomo, sed ĝi estas tute alia planto kaj uzata por aliaj celoj.
Medicina uzo
En kelkaj landoj amomo estas uzata kontraŭ malsanoj de stomako kaj intesto; krome kontraŭ aliaj malsanoj kiel malario, splena ŝveliĝo kaj malvarmumo.
16049 D'Amore
16049 D'Amore estas malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Andor Sponer
Andor Sponer [ŝponer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sponer Andor estis hungara notario, parlamenta deputito, tradukisto.
Andor Sponer naskiĝis la en Nagy-Lomnic (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Veľká Lomnica en Slovakio), li mortis la  en Kakaslomnic (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Veľká Lomnica (Slovakio).
Biografio
Andor Sponer akiris juran kaj ŝtatsciencan diplomojn en Reĝa Universitato de Pest en 1865. Post siaj studoj li laboris en juĝejo, inter 1867-1870 li estis notario de Szepes. En 1871 li forlasis la oficejon, li edziĝis, poste li okupiĝis pri la familia bieno. Ekde 1878 li estis parlamentano, sed tiutempe li havis postenon ankaŭ ĉe la luterana eklezio. Li ofte tradukis al la hungara kaj germana lingvoj, ili aperis en Hölgyfutár, Vasárnapi Ujság kaj aliaj similaj gazetoj.
Antónia Kölcsey
Kariero
Antónia Kölcsey edukiĝis en Buda, sed ekde 1837 ŝi vivis denove en Cseke. Ŝi verkis sian taglibron inter 1834 kaj 1844. Ŝi faras interesajn, delikatajn rimarkojn pri la ĉirkaŭaĵo de sia onklo, Ferenc Kölcsey, pri lia morto, pri la familiaj kutimoj, pri la vivo malfacila de la kamparanoj.
Stacio Sakuradamon
Stacio Sakuradamon (japane: 桜田門駅 [Sakuradamon-eki], angle: Sakuradamon) estas metroa stacio en Linio Jurakuĉo de la metroa reto Tokjo Metro. Ĝi situas en Kvartalo Ĉijoda, en Tokio, Japanio, apud Imperia Palaco.
Johano Jozefo de Aŭstrio
Johano Jozefo de Aŭstrio (Madrido, 7-a de aprilo de 1629 – Madrido, 17-a de septembro de 1679) estis politikisto kaj militisto hispana, ekstergeedza filo de la reĝo Filipo la 4-a kun la aktorino María Inés Calderón (konata kiel "la Calderona"). Li iĝis ĉefministro de Karlo la 2-a.
Unuaj jaroj
Don Juan estis donata al malriĉa virino nome Magdalena kiu translokiĝis kun la infano al Leono, urbo kie li pasis la unuajn jarojn de sia vivo. Kiam don Juan estis jam juna, kaj post la morto de Magdalena, lia patrino, li estis translokigita al Ocaña (Toledo), kie li ekricevis pli altan edukon el jezuito, matematikisto kaj kosmografo (Juan Carlos de la Faille) kaj el inkviziciisto, teologo kaj humanisto (Pedro de Llerana y Bracamonte). Lia zorgisto estis don Pedro de Velasco. Li montriĝis ĉiam lernokapabla kaj verkemulo, kio poste utilos al lia politika kariero. Krome, laŭ la klino heredata el la familio de Habsburgoj, li montriĝis lerta uzanto de armiloj kaj ĉevalo, tiel kiel ĉasamanto.
En 1642 okazis la oficiala kaj publika agnosko de don Johano Jozefo de Aŭstrio kiel filo de Filipo la 4-a (kvankam estis onidiroj ke la vera patro estis Ramiro Núñez de Guzmán, duko de Medina de la Torres), kiam li estis dektrijaraĝa.
Aŭtune de 1643, la Reĝo, decidis, ke Johano Jozefo de Aŭstrio iru al Flandrio kiel Guberniestro kaj Ĉefgeneralo de la Hispana Nederlando. Tamen la manifestita malakcepto en flandraj medioj pro Guberniestro tiom juna kaj malsperta, malhelpis ke tiu projekto estu finrealigata.
La 28-a de marto de 1647 ricevis el sia patro la titolon de Príncipe de la Mar (marprinco), tio estas la guberniestro de la Mararmeo. Don Juan translokiĝis al Sanlúcar de Barrameda cele estis plej proksima eble al la loko de ĉehavenigo de la Mararmeo, preta enŝipiĝi kiam venos la tielaj ordonoj.
12896 Geoffroy
12896 Geoffroy estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca naturhistoriisto Étienne Geoffroy Saint-Hilaire (1772–1844), kiu establis en sia Philosophie anatomique (2 volumoj, 1818 - 1822) la principon pri la organisma unueco ĉe la Vertebruloj (kaj pli malfrue ĉe la Senvertebruloj). En opono al Georges Cuvier, la konceptoj de Geoffroy Saint-Hilaire kreis ĉe la scienculoj riceveman aŭskulton por la teorio pri evoluismo de Charles Darwin.
(54656) 2000 SX362
(54656) 2000 SX362 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta kun granda klinangulo en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Registaro de Mankso
Douglas, la plej larĝa urbo de la insulo, estas la politika ĉefurbo kaj sidejo de la registaro, kie situas la registaraj oficejoj kaj la parlamento Tynwald.
Nordokcidenta korvo
La Nordokcidenta korvo (Corvus caurinus) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro Corvus ene de la ordo de paserinoj kiu estas indiĝena de la nordokcidento de Nordameriko.
Registaro de Mankso
Mankso havas pli ol 2000 ŝtatservajn dungitojn, kaj aldone preskaŭ 7000 malsanulejajn, lernejajn kaj policajn dungitojn. Tio estas iom pli ol dekono de la tuta insula loĝantaro, kaj 23 procentaĵoj de la laboranta loĝantaro. En tiu nombro ne inkluziviziĝas iuj armeanoj, ĉar ŝtata defendo estas la respondeco de la Unuiĝinta Reĝlando.
Nordokcidenta korvo
Aspekto
Ĝi estas tutnigra birdo tre simila al la plej okcidentaj formoj de la disvastigata Larĝbeka korvo (Corvus brachyrhynchos) sed ĝi estas iomete pli malgranda (33-41 cm longa) kaj havas proporcie pli malgrandajn piedojn kun iom pli svelta beko. La alvokoj estas signife diferencigaj kaj ofte utilas por identigi ilin.
Registaro de Mankso
Registara strukturo
La registaro konsistas el 9 departementoj, 9 statutaj estraroj, 5 oficejoj, kaj 9 aliaj kvazaŭ-sendependaj agentejoj (publika loteria fondaĵo, fondaĵo pri manksa kultura heredaĵo, arta konsilio, sporta konsilio, oficejo pri naĝejoj, loka regado, oficejo pri planado, oficejo de prisana kaj sekureca ekzekutivo, komitato pri strata transporto kaj veturilaj licensoj), kiuj ĉiuj raportas al la manksa ministra konsilio. La departementoj rekte raportas al la ministra konsilio, la aliaj institucioj al difinita departemento al kiuj ili estas alsignitaj.
Ahmad Jamal (pianisto)
Ahmad Jamal (la 2-an de julio 1930 - la 16-an de aprilo 2023) estis ĵazpianisto kiu havis influon, precipe sur kolegaj muzikistoj kiel la gvidanto de malgrandaj ĵazaj ensembloj bazitaj sur minimumisma kaj virtuoza pianludado. Interalie li estis konata pro lia kontrolo de la streĉiteco de la muziko. En 2011 li estis elektita fare de la legantoj de revuo Down Beat al la Ĵaza Halo de Famo.
Nordokcidenta korvo
Dieto
Tre simila al tiu de la Fiŝkorvo; la Nordokcidenta korvo manĝas surstranditajn fiŝojn, mariskojn, krabojn kaj mitulojn, kaj ankaŭ plukas en rubujoj. Ili estis vidataj flugante forlasi mitulojn sur malmolajn surfacojn por rompi kaj malfermi ilin. Ili regule ankaŭ maĝas insektojn, aliajn senvertebrulojn kaj variajn fruktojn (ĉefe berojn). Ili rabas nestojn de aliaj birdoj por manĝi ovojn kaj birdidojn. Oni scias ke ili trempas pecojn de pano en akvo.
Ahmad Jamal (pianisto)
Vivo
Li naskiĝis nomita Frederick Russell Jones en Pittsburgh kaj komencis ricevi profesian trejnadon 7-jaraĝa. En 1950 li translokiĝis al Ĉikago kaj en 1952 konvertiĝis al Islamo kaj translokiĝis al la Ahmadismo. En 1951 li surbendigis sian unuan diskon kun la grupo nomita "The Three Strings (La Tri Kordoj)" kiu inkluzivis ŝanĝiĝantan grupigon de kontrabasistoj kaj gitaristo Ray Crawford. En 1955, la nomo de la triopo estis ŝanĝita al la "Ahmed Jamal Trio" kaj la grupo estis subskribita al la "Argo" firmao de Chess Records. En 1958, drumisto Vernel Fournier anstataŭigis gitariston Crawford kaj la diskon kiun ili registris tiun jaron, kune kun basludanto Israel Crosby, ‏Not for Me iĝis sukceso kiu ankaŭ marŝis sur la popfurorlistoj kaj transiris la limojn de ĵazo. La financa sukceso permesis al Jamal malfermi klubon-restoracion nomitan "La Alhambro".
Nordokcidenta korvo
Predantoj
Nekompleta listo inkludas katojn, lavursojn, rabobirdojn kaj la Komuna korako. Tiu korvoj ofte ariĝas en grandaj grupoj por ĉikani tiujn predantojn.
Ahmad Jamal (pianisto)
Vivo
En la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento, Jamal publikigis kaj kune kun la triopo kaj en aliaj ensembloj kelkajn albumojn kiuj estis komerce kaj kritike sukcesaj kiel ekzemple Listen to the Ahmad Jamal Quintet, Alhambra, ‏ of You, ‏ kaj Ahmad Jamal ĉe la La eksterordinara Penthouse registrita kun 15-peca kordorkestro.
En la 1970-aj jaroj, la kariero de Jamal spertis certan malkreskon, kvankam li publikigis danĝernivele aklamitajn kaj influajn diskojn kiel ekzemple The Awakening de 1970 kaj Freeflight de 1971.
En la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento, la diskoj, kiujn li registris en kunlaboroj, estis sukcesaj, kiel In Concert, kiun li registris kun la vibrafonludanto Gary Burton, kaj The Essence, kiujn li registris kun la saksofonisto George Coleman. En 1985 li prezentiĝis ĉe la Montreala Ĵaza Festivalo kaj la disko kiu dokumentis la prezenton Live at the Montreal Jazz Festival 1985 ricevis precipe pozitivajn recenzojn. En la fruaj 90-aj jaroj de la 20-a jarcento, la diskoj Chicago Revisited: Live at Joe Segal's Jazz Showcase kaj I Remember Duke, Hoagy & Strayhorn, en kiuj li ludis normojn de Duke Ellington, Hoagy Carmichael kaj Billy Strayhorn, kaj sekve ricevis pozitivajn recenzojn.
Nordokcidenta korvo
Eksteraj ligiloj
Bildoligoj
Ahmad Jamal (pianisto)
Stilo kaj influo
La ludstilo de Jamal estas unika en lia trankvila virtuozeco, kiu ne superfortas la aŭskultanton per sonoj sed male, uzas tre ekonomian ludadon, kie la trankvilaj momentoj kreas senton de streĉiteco kaj dinamiko. Lia ludado havis decidan influon sur Miles Davis kaj Red Garland.
Nordokcidenta korvo
Eksteraj ligiloj
Sonligoj
Filmoligoj
Lore Krainer
Lore KRAINER (naskiĝinta la en Graz, mortinta en la  en Oberwaltersdorf ) estis aŭstra kabaredistino, komponistino, kantistino, muzikistino kaj verkistino.
Vivo
Krainer eklernis pianludadon, frekventis la gimnazion, studis ĉe la Konservatorio de Graz kaj finstudis en la majstra sekcio. Kelkajn jarojn ŝi ankaŭ deĵoris ĉe teatrolernejo. Poste ŝi iĝis distristino kaj vizitis multajn scenejojn. Kun la edzo Günther Krainer ŝi longan tempon laboris en Svislando kiel pianistino kaj distristino. En 1968 ambaŭ revenis al Stirio: Krainer iĝis gastejestrino en Graz de la gastejo "Girardi-Keller" en Leonhard-strato. Nekuirante ŝi piane distris la gastojn.
Baldaŭ ŝi komencis la kreadon de propraj kantoj kaj iris fine - laŭ instigo de Gerhard Bronner - al Vieno. Tie komeniciĝas riĉega kreiva periodo kun kritikaj kantoj kaj kupleoj. Krainer ankaŭ faris sole programojn: en 1975 ŝi komponis kaj verkis kune kun Gerda Klimek la t.n. Virinan kabaredon (Weiterkabarett) okaze de la Internacia jaro de la virino. La programo Weiber, Weiber, Weiber furoris sursceneje kaj televide.
Lore Krainer kunfondis la sukcesan radifonian kabaredan serion Der Guglhupf, kiu elsenditas ĉiun dimanĉon matene inter 1978 kaj junio 2009. "Guglhupf". Krome ŝi ankaŭ verkis librojn kaj prilaboris teatraĵojn.
Schillingen
Schillingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
20818 Karmadiraju
20818 Karmadiraju estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Somera Olimpiko 1932
Speciale por ĝi oni konstruis stadion nomatan "Memora Koloseo".
Paternò
Paternò estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Belpasso, Biancavilla, Castel di Judica, Centuripe (EN), Ragalna, Ramacca kaj Santa Maria di Licodia.
Clementina Katona
KATONA Klementin ÁBRÁNYINÉ  edzino de ÁBRÁNYINÉ [pr. a:bra:njine:] estis hungara verkistino, ĵurnalistino, tradukistino naskiĝinta en Apa la 29-an de novembro 1856 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de julio 1932.
Kariero
Ábrányiné Katona estis la edzino de Kornél Ábrányi (komponisto) kaj la filino de Antónia Kölcsey. Ŝi verkis ankaŭ muzikkritikojn kaj modraportaĵojn.
Pontifika Eklezia Akademio
La Pontifika Eklezia Akademio en Romo estas prestiĝa institucio de la Katolika Eklezio kiu zorgas la preparon de sacerdotoj destinitaj al la diplomata servo de la Apostola Seĝo ĉe la diversaj nunciejoj aŭ ĉe la Ŝtatsekretariejo de la Apostola Seĝo
Direkcio
La fakta kondukado de la formanta strukturo, male, estas en la taskoj de Prezidento, elektita kaj nomumita de la Roma Pontifiko kun la helpo de la Ŝtatsekretario: li estas ĉiam Apostola Nuncio, nome ekleziulo kun la grado de ĉefepiskopo kaj kun maturiĝinta diplomatia sperto akirita «sur la kampo».
La prezidento havas la taskon ĉiujare rekluti dekduon da sacerdotoj enigotaj, post la superado de la establitaj ekzameniĝoj, en la diplomatian servon de la Apostola Seĝo; lia tasko estas ankaŭ akcepti kaj akompani la formiĝon de la lernantoj kaj organizi la enan formantan kurson. Ne laste, la Prezidento mastrumas la aktivadon de la religiula personaro ĉeesta en la domo kaj de tiu de la laikoj.
Forĝa studo
La lernantoj sekvas duoblan formantan itineron. Precipe ili estas adresitaj al la akademia studo ĉe diversaj papaj ekleziaj universitatoj ĉeestaj en Romo, ĝis la akiro de la doktoreco, kutime en la fakultato de la kanona juro. Dualoke estas antaŭvidita forĝa kurso «ena», al kiu estas akceptitaj kiel studentoj nur la lernantoj de la Akademio. Tiu «ena» kurso havas bienalan daŭron kaj konkludiĝas per ekzameno ĉe la Ŝtatsekretariaj ekzamenantoj, kiuj premias per relativa diplomo. La kurso encentriĝas sur la akiro de la enhavoj de la sciencoj de la diplomatia sektoro, inter kiuj la historio de la diplomatio, la diplomatia stilo, fremdaj lingvoj (angla kaj hispana)
Historio de la Akademio
La Pontifika Eklezia Akademio estis fondita iniciate de abato Pietro Garagni en 1701 (danke al la brila ideo de beatulo Sebastiano Valfrè el Torino) kun la nomo Akademio de la Ekleziaj Nobeluloj: ĝi estis dekomence dediĉita al la diplomata preparo de la idoj de nobelaj familioj. Ekde 1706 ĝi instaliĝis ĉe Palaco Severoli, en la Piazza della Minerva, ĝia sidejo ĝis hodiaŭ. En [1950]] okazis la definitiva transformiĝo de la Akademio, kiu ĝin igis la loko aparte dediĉita al la preparo de la klerularo al la diplomata pontifika servo.
Papoj
Kaj multaj episkopoj kaj ĉefepiskopoj kaj aliaj eminentuloj.
Eksteraj ligiloj
Cathopedia
Ramuro
Anatomio
Ramuro estiĝas en la dermo de la haŭto (skeletoestaĵo). Ĝi havas du evoluperiodojn:
Du trunketoj kovrataj per hara haŭto subtenas la du ramurojn.
La ramuro de kastrita besto ne defalas, aŭ defalinte ne kreskas denove.
Uzado
Jam en la ŝtonepoko ramuroj estis uzataj por fari ilojn (batiloj, pikiloj, pikarmiloj kaj pintoj por lancoj aŭ sagoj, lancoĵetiloj kaj multaj aliaj).
Hodiaŭ ĉasistoj uzas ramurojn kiel trofeojn. En kelkaj regionaj kostumoj tradicie oni uzas ramurajn butonojn („leda pantalono“). Ankaŭ ramuroj estas uzataj por fabriki kombilojn.
Novdekstrismo
En Eŭropo, la terminoj Nova Dekstro kaj Novdekstrismo priskribas politikan movadon larĝe bazitan sur la verkoj de Alain de Benoist kaj de la Esplor- kaj Studgrupo por la Eŭropa Civilizacio (france Groupement de Recherche et d'Études sur la Civilisation Européenne aŭ GRECE). Kvankam naskiĝinta en Francio, tiu ĉi movado estas tre influa en aliaj eŭropaj dekstre orientitaj movadoj. Elementoj el novdekstrismo estas troveblaj en la programoj de multaj gravaj dekstraj kaj ekstremdekstraj partioj en norda eŭropo, kiel la Nacia Fronto en Francio, la Libereca Partio en Aŭstrio kaj la Flandra Intereso (Vlaams Belang) en Belgio.
En unuopaj, precipe ekstereŭropaj landoj la termino Nova Dekstro priskribas ankaŭ aliajn politikajn tendencojn, kiujn necesas distingi de tiu traktata de ĉi tiu artikolo:
Rosario (Sonora)
Rosario estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Rosario de Tesopaco, ofte mallongigata Rosario. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26051. Rosario signifas en la hispana "Rozario".
Novdekstrismo
Idearo
Oni kutime rilatigas la nociojn "novdekstrismo", "nova dekstro" kaj "novdekstra" al politike dekstraj grupoj kaj tendencoj, kiujn karakterizas:
Ne eblas tamen ĝeneraligi pri la tuta konceptaro de la novdekstrismo. Ĝi estas loze organizita medio pli ol movado, kaj ĝi ne alstrebas ideologian unuecon. Multaj el ĝiaj ideologoj tezas la ekziston de krizo en la Okcidento, al kies simptomoj apartenas manko de orientiĝo, disfalo de valoroj, krimeco. Ili proponas alternative al la "makdonaldizo" de Eŭropo kiel senradika kultursatelito de Usono la retrospektivon al la propraj radikoj. Rekrutante por siaj celoj i.a. teoriulojn de la intermilita Konservativa Revolucio kaj ideojn ĉerpitaj de la "maldekstra" alo de la NSDAP (la pli frua germana nazia partio), antaŭe preskaŭ forgesitajn, kaj modernajn natursciencistojn, ili ellaboris starpunktojn, kiujn oni povas resumi jene:
Rosario (Sonora)
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5226 loĝantojn. El tiuj estis 2737 viroj kaj 2489 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3301,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 420 metroj super la marnivelo.
Novdekstrismo
Kontraŭegalismo
Ideojn pri la egaleco de la homoj la nova dekstro malakceptas. Ĝi estas kontraŭegalisma. Oni foje argumentas en ĉi tiu kazo per socibiologiaj argumentoj, kiuj baziĝas sur teorioj de genetika determino. Tiumaniere, hierarkia strukturo ene de popolo kaj socio regata de elitoj, praviĝas kvazaŭnature.
Kontraŭkapitalismo
Oni taksas, ke la liberala impulso de la franca revolucio spronis la individuan strebadon al feliĉo, kiu manifestiĝas hodiaŭ per la kapitalismema negocista animstato de la homoj. La homo estas degradita al konsumanto. Ĉi tie la ideologio de la nova dekstro forte diferencas de tiu, kiun propagandas aktivaj politikistoj de establitaj dekstraj partioj. Ĉe la nova dekstro troveblas fortaj elementoj de dekstra kontraŭkapitalismo (kiu enfokusigas unuopajn negativaĵojn de la kapitalismo pli ol la tuton).
Revalorigo de la antaŭkristanisma pasinteco
Oni deziras la remalkovron de la laŭdire komuna hindeŭropa pasinteco de la eŭropanoj, de la paganaj keltaj-ĝermanaj kultoj kaj la politeismo, kiujn la kristanismo subigis. La judan monoteismon oni figuras kiel fonton de totalismo, klarigante, ke la diversaj diinoj kaj dioj estis enkorpiĝoj de apartaj ideomondoj kaj unu el la bazoj de tolerado. Esprimo de ĉi tiu tendenco estas la novpaganismo. Oni malakceptas kaj la kristanan kaj la marksisman mondrigardojn, kiuj premisas suprenirantan evoluon al fina celo. Iuj reprezentantoj de la nova dekstro preferas ciklan mondrigardon, kiu orientiĝas je la ĉiamaj flusoj kaj malflusoj en la naturo. La nova dekstro direktas sin kontraŭ la juda-kristana tradicio, per kio ĝia ideologio forte diferencas de la tradicia dekstra.
Soci-biologio
La nova dekstro servigas al sia mondrigardo la Soci-biologion, pli specife la etologion. La agresado laŭ tiu estas normala socia maniero de sinesprimo, kaj el tio ili derivas kritikon de la koncepto de homaj rajtoj, kiu evoluis sub influo de kristanismo kaj liberalismo.
Rosario (Sonora)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3698 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3098 scipovis legi kaj skribi kaj 599 personoj estis analfabetoj. Do 16,2 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Novdekstrismo
Mitologio
Kiel antidoton kontraŭ la fenomenoj de disfalo oni rekomendas la retrospektivon al la jam ekzistantaj valortradicioj kaj mitoj, kiuj devas esti rehonoritaj. Laŭ tiu vidpunkto, la mitoj fingromontras al la historiaj devenoj kaj estas esprimoj de kolektiva volo. Tiel la nova dekstro estas kontraŭklerisma. En tiu senco direktita estas la politike motivita kulto de J.R.R. Tolkien renkontebla en italaj novdekstraj rondoj.
Rosario (Sonora)
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4861 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 86 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,77 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Novdekstrismo
Diferencismo
La nova dekstro proklamas la "rajton de diferenco", per kio ĝi pravigas ĉefe la etnan diferenciĝon de la popoloj. Ofte el la rajto fariĝas devo de diferencado. Ekstremaj varioj de ĉi tiu ideologio, kiun esploristoj ofte nomas diferencismo, eĉ egaligas la miksiĝon de popoloj (la "fandpoton") al "etnocido". La franca esploristo de rasismo Pierre-André Taguieff difinis la diferencismon kiel "vidmanieron pri la homaro, kiu prioritatigas la diferencojn inter la grupoj (rasoj, etnoj, popoloj, nacioj, civilizacioj) kaj tendencas esencigi la kolektivajn identecojn" kaj "doktrinon bazitan sur radikala kultura relativismo, kiu premisas la nekunmezureblecon de la kulturoj (aŭ de grupaj mentalecoj) kaj ilian enfermitecon en si mem". Multaj novdekstruloj mem nomas sian diferencisman doktrinon etnoplurismo. La diferencismo rezultigas afinecojn kun kaj partoprenon en politikaj fenomenoj kiel etnismo kaj "liberiga naciismo".
Rosario (Sonora)
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Novdekstrismo
Opozicio kontraŭ "kultura imperiismo"
Multaj novdekstraj konceptoj bildigas la eŭropajn popolojn kiel viktimojn de kultura imperiismo, kies agantoj estas "eksterteritoriaj potencoj". Oni atakas precipe la usonajn kulturajn influojn kiel faktorojn, kiuj inhibas la disvolviĝon de la "identeco" de eŭropaj popoloj. Ĉi tiuj ideoj foje ligiĝas kun ideologio de "tria vojo" inter komunismo kaj ekonomi-liberala kapitalismo.
Historio
La nova dekstro datiĝas de la malfruaj 60-aj jaroj, do ne estas striktasence "nova". Kelkrilate ĝi konscie daŭrigas la politikan tradicion de la germana t.n. Konservativa Revolucio, politika movado, kiu en la 20-aj kaj 30-aj jaroj antaŭlaboris por akceptigi la faŝismon en burĝaj-intelektaj rondoj, kiuj ja ne sentis sin dekomence altiritaj al la plebecaj nazioj.
La celo ne estis agadi en la politiko de la aktuala tago aŭ atingi bonajn rezultojn okaze de elektoj, sed remuldi mentalecojn kaj disvastigi novan valorsistemon, kies politika realigo eĉ ne estis ilia afero.
En marto de 1968 estis fondita la gazeto Nouvelle École. En januaro de 1969 sekvis en Nico la fondo de la organizaĵo Groupement de Recherche et d'Etude pour la Civilisation européenne (GRECE), en kiu gvide rolas de tiu tempo la ĉefteoriisto Alain de Benoist. Ĝi estis konceptita kiel diskutforumo de la nova dekstro. Ĝia laŭstatuta celo estas plenumi metapolitikajn studojn. GRECE havis jam en 1983 laŭ siaj propraj indikoj ĉirkaŭ 3000 membrojn, organizitajn en 30 lokaj kaj regionaj grupoj. Aldoniĝas rondoj de subtenantoj, kiuj rekrutas el inter ĵurnalistoj, artistoj kaj sciencistoj. Oni fondis eldonejojn.
GRECE eldonas diversajn periodaĵojn, al kiuj apartenas la teoria gazeto Nouvelle École, kiu de 1974 ricevas dotaĵojn de la Académie française. Ĝin subtenis diverstendencaj dekstraj aŭtoroj, ankaŭ el la rasisma kaj faŝisma spektro. Pliaj gazetoj estas Eléments – La Revue de la nouvelle droite, la recenzorevuo Panorama des idées actuelles, Études et Recherches kaj la membrogazeto Le Lien. La legantaro de Nouvelle École ekzemple estas laŭ opiniosondo inter legantoj en la plimulto juna kaj universitate klera.
Tendencoj ene de la novdekstrismo
Fine de la 90-aj jaroj okazis grava skismo en la franca novdekstro. Anoj de pli dura linio disiĝis de tiuj, kiuj kun de Benoist deziris malfermiĝon al la komunumismo. Jam pli frue apartiĝis de GRECE frakcio, kiu forlasis la vojon de metapolitiko por agadi unue en la franca ekstremdekstra Nacia Fronto (Front National), poste en la Nacia Respublikana Movado (MNR – Mouvement National Républicain), kiu skisme disiĝis de ĝi.
La institucio GRECE kaj ĝiaj eldonaĵoj servis kiel modeloj por la novdekstraj grupoj, kiuj baldaŭ fondiĝis en aliaj okcidenteŭropaj landoj. En Germanio ili donis impulson al similaj rondoj, kiuj jam pli frue estiĝis ĉirkaŭ periodaĵoj kiel Nation Europa kaj Junges Forum, sed restis multe malpli grandaj ol la francaj grupoj. Fine de la 70-aj jaroj formiĝis en Germanio interalie tendencoj nacirevolucia kaj etnoplurisma (ĉirkaŭ la gazeto Wir selbst). Pli grandan popularecon akiris la en 1986 fondita semajna ĵurnalo Junge Freiheit. Novdekstraj grupoj aktivas jam delonge en Italio, Hispanio kaj aliaj okcidenteŭropaj landoj. Analogan rolon de "pensfabriko" kiel GRECE celas plenumi institucioj kiel la Thule-Seminar en Germanio kaj Voorpost en Nederlando. Ekde la 90aj jaroj simile agadas grupoj en kelkaj orienteŭropaj landoj.
La rusia eŭrazia naci-bolŝevisma movado de Aleksander Dugin, kiu komence de la 90-aj jaroj fortiĝis parte per la financa kaj ideologia asisto de okcidenteŭropaj novdekstruloj (de Benoist, Steuckers), dum la lastaj jaroj fariĝis mem sukcesa eksportanto de la eŭraziismo, je kiu kreskanta nombro de ekstremdekstraj grupoj en okcidentaj landoj orientiĝas. Pli frua kunlaboranto de Dugin estis Eduard Limonov, kiu tamen poste pli maldekstriĝis relative al Dugin, kaj kies naci-bolŝevisma partio frontas ŝtatan persekutadon.
Pozicio de la novdekstrismo inter la politikaj tendencoj
Novdekstruloj restas identigeblaj kiel dekstruloj – malgraŭ la ne ĉiam "tipe" dekstraj ideaj enhavoj kaj stilo de publika elpaŝado – pro la subkuŝanta kontraŭegalisma kaj kontraŭuniversalisma idea fundamento. Necesas diferencigi inter la novdekstrismo kaj la
Novdekstruloj ofte nestas en la "griza zono" inter ekstremdekstrismo kaj la establita dekstro, sed kun la specialaĵo, ke ilia mondrigardo kelkloke interkovriĝas kun tiu de iuj maldekstruloj. Ĝuste tio ebligas la de ili praktikatan strategion de la "transversa fronto", per kiu ili celas alianciĝi kun maldekstruloj tie, kie ideologiaj interkovriĝoj ekzistas. Observebla tio estas en la tutmondiĝo-kritika movado, kiel jam pli frue ĉe aferoj kiel la "liberiga naciismo".
Ĝapamalo
Ĝapamalo (जपमाला signifas girlando) estas speco de bidaro kiu estas uzata de hinduoj, budhanoj, sikoj, ĝajnoj kaj ŝintoistoj. La bidaro plej ofte estas farita el 108 bidoj, kvankam haveblas ankaŭ variantoj. Ĝapamaloj estas uzataj por kalkuli dum recitado, ĉantado aŭ mensa ripetado de mantroj aŭ de la nomo de dio.
Wolfenschiessen (stacidomo)
Wolfenschiessen estas fervoja stacidomo en Wolfenschiessen, Svislando.
Tamaŭlipa korvo
La Tamaŭlipa korvo (Corvus imparatus) estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro Corvus ene de la ordo de paserinoj indiĝena el Ameriko.
Aspekto
Ĝi estas relative malgranda (34–38 cm longa) kaj eleganta korvo kun tre brila plumaro kiu estas milda kaj silkeca. La beko estas tre svelta kaj nigra, kiel la gamboj kaj piedoj.
Distribuado kaj habitato
Ili loĝas en relative malgranda areo en nordorienta Meksiko, kie loĝas preskaŭ dezertajn arbustejojn inklude farmojn, urbetojn kaj vilaĝojn en ties teritorio. Ĝi loĝas ankaŭ en pli humidaj arbaroj de malfermaj areoj, sed ŝajne ne en plej altaj montoj aŭ laŭlonge de la marbordo. Ĝi estas socia birdo ofte formanta grandajn arojn, moviĝante kune en fermitaj grupoj. La norda bordo de la teritorio atingas ĝis Brownsville en suda Teksaso kie oni scias ke ili nestumis.
Dieto
Manĝo precipe estas insektoj prenita el surgrunde, kvankam el arboj prenas ovojn kaj birdidojn krom multajn fruktojn kaj berojn.
Nestumado
La nesto estas simila al tiu de la Larĝbeka korvo sed pli malgranda kaj konstruita en arbo aŭ granda arbusto.
Rilata specio
La Sinaloa korvo Corvus sinaloae ŝjane estas genetike tre proksima al tiu specio kaj povas esti konsiderata la okcidenta formo de tiu, kvankam la voĉo estas tre diferenca. Krome tria specio, la Fiŝkorvo Corvus ossifragus el sudorienta marbordo de Sudorienta Usono ŝajne estas tre rilata al ili kaj la tri specioj povus esti konsiderataj kiel "superspecio".
Internacia Vegetarana Unuiĝo
Internacia Vegetarana Unuiĝo (International Vegetarian Union, mallonge IVU) fondiĝis la 18-an de aŭgusto 1908 en Dresdeno.
La loko kaj tempo de la kongreso estis elektitaj pro la 4-a Universala Kongreso de Esperanto, kadre de kiu la 16-an de aŭgusto 1908 (do du tagojn antaŭ IVU) fondiĝis la Internacia Unuiĝo de Esperantistaj Vegetaranoj (nuntempe TEVA).
IVU organizas Mondajn Vegetarajn Kongresojn. Nuntempe ili okazas ĉiun duan jaron, ekzemple en 2008 en Dresdeno pro la 100-jara jubileo.
Monda Tago de Vegetarismo (angle: World Vegetarian Day) estas festo celebrata ĉiujare la 1-an de oktobro, fiksita la 22-an de novembro 1977 de Internacia Vegetarana Unuiĝo.
34328 Jackalbright
34328 Jackalbright estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jack Dualan Albright, finalisto de la Broadcom MASTERS 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri informadiko kaj programara inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la  Nueva School de Hillsborough (Kalifornio, Usono).
Lure (stacidomo)
Lure [lyʁ] estas franca stacidomo sur linioj Paris-Est -, - Lure kaj Montbozon - Lure, situanta en  Lure, en departemento Haute-Saône, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo kaj  Grand Est.
Śródmieście-Zachód
Śródmieście-Zachód estas setlejo de la pola urbo Szczecin. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 10-an lokon en la urbo kaj la 5-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 14 608 loĝantojn.
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Śródmieście-Północ (norde), Centrum (oriente), Pomorzany (sude) kaj Turzyn (okcidente).
La setlejo havas ĉefe konstruaĵoj en la eklektika stilo (konstruitaj en fino de la 19-a jarcento) kaj la slabokonstruaĵoj (konstruitaj post la Dua Mondmilito).
Ĉefa strato de la setlejo estas strato de Boleslavo la 3-a.
Ákos Szilágyi
SZILÁGYI Ákos (silAdji) hungara poeto, estetikisto, eseisto, tradukisto. Li estis naskita en Budapeŝto la 18-a de junio 1950.
Kariero
Ákos Szilágyi diplomiĝis en ELTE pri fako de hungara-rusa lingvoj en 1974. Dume li estis redaktoro de revuo Jelenlét, de 1974 instruisto pri estetiko de ELTE. Li estas redaktoro de revuo 2000.
25482 Tallapragada
25482 Tallapragada estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Narendra Pundarik Tallapragada, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio).
Balsièges
Balsièges estas franca situanta en departemento Lozère, regiono.
3527 McCord
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
(14236) 1999 XZ200
(14236) 1999 XZ200 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
3527 McCord
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la usona profesoro pri planedoscienco kaj terfiziko Thomas Bard McCord.
Albana Respubliko
La Albana Respubliko estis la oficiala nomo de Albanio laŭ la konstitucio de 1925. Albanio iĝis fakta protektorato de la Itala reĝlando post la subskribo de la Traktatoj de Tirano de 1926 kaj 1927. Albanio poste estis deklarita konstitucia monarkio en 1928. La respubliko estis sub peza influo de la Itala reĝlando kiu postulis en 1925 ke la du ŝtatoj estu aliancitaj. Tio estis pro la celo de Italio pliigi sian influon en Balkanio sed ankaŭ helpis kaj italan kaj albanan sekurecon kontraŭ Grekio, kun kiu ambaŭ landoj havis teritoriajn disputojn.
Steinbach am Donnersberg
Steinbach am Donnersberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Balsièges-Bourg (stacidomo)
Balsièges-Bourg estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Balsièges, en departemento Lozère, regiono.
Cartajima
Laŭ ŝoseo ĝi troviĝas je 111 km de Malago, provinca ĉefurbo, kaj je 646 km de Madrido, ŝtata ĉefurbo. En 2005 ĝi havis 243 loĝantojn; en 2000 ĝi havis 214.
Balsièges-Bourg (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Monastier - La Bastide-St-Laurent-les-Bains (723000).
Vanda Lamm
Vanda Lamm  naskiĝis la  1945 en Budapeŝto.
Biografio
Vanda Lamm frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1963-1967. Baldaŭe ŝi plulernis en 3 eksterlandaj universitatoj. En 1968 ŝi ekhavis postenon en jura instituto de MTA, kie ŝi estis elektita direktoro en 1991. Inter 1984-1989 ŝi instruis en universitato de Miskolc. Ŝi estas respondeca redaktoro de Acta Juridica Hungarica. Ŝi okupiĝas precipe pri la internacia juro. Ŝi ricevis premiojn en 1973 kaj 1995.
10253 Westerwald
10253 Westerwald estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geezoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana mezmontaro Westerwald, norde de la rivero Lahn, kiu entenas kelkajn vulkanojn. Tiu montaro fandiĝas en Siebengebirge, ĉeno de sep estingitaj vulkanaj montoj.
Kati Kovács (aktorino)
Kati KOVÁCS [kovAcs] rumanuja hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 17-an de junio 1989.
Kariero
Kati Kovács finis en 2011 la aktorfakon de la Teatroarta Universitato sekcio Szentgyörgyi István de Târgu Mureş. Ŝi estas aktorino de Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe.