cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manuskriptoj de la Morta Maro
Lingvo kaj datado
Tamen la datado per la mas-spektrogramo rezultigis ankaŭ datojn pli antikvajn por iuj fragmentoj: por Q534, mezvalore de 388 antaŭ Kristo; por 4Q365, 339 antaŭ Kristo.
Ĉu biblioteko de sekto?
Kvankam grandas la nombro de temoj traktitaj en la manuskropta amaso, ties enhavo ĝenerale estas uniforma. Fakte, la dokumentoj inkludas nur religian literaturon, nome ili neniam indulgas la eksterreligian literaturon kaj tute mankas pripensadoj pure sciencaj kaj historiaj. La komponaĵoj plej odorantaj pri sciencemo estas la kalendaroj dum astronomiaĵoj, kiel 4QBrontologion, estas plenigitaj je religiaj celoj: evidente ili estis konceptitaj kaj skribitaj por liturgiaj motivoj aŭ por ordigi la religian vivon de komunumo. Vidu, konfirme de tio, ankaŭ la liston de la arboj en 4QEnoch kaj temo de la cirkulado de la sango en 4QD.
La kalendaro fiksas la [Pasko]n en malsamaj tagoj ol tiu de la jerusalema templo. Tio komprenigis la kialon de la malsamaj manieroj fiksi la tagon de la paraskevo (la antaŭtago de la hebrea pasko) en la evangelioj: ili sekvas malsamajn kalendarojn.
Origino de la kumranaj dokumentoj
La epitetoj kiujn la manuskriptoj distribuas al la membroj de la komununo ne allasas eblon identigi, almenaŭ en diversaj dokumentoj, la sekton inter tiuj jam konitaj. Multe oni diskutis pri la origino de la manuskriptoj: la plej komuna opibio restas tiu laŭ kiu la manuskriptoj estas la produkto de la hebrea sekto nomata esena, setlanta najbare de Kumrano: fakte koincidas diversaj cirkonstancoj kun la detaloj liveritaj de verkistoj kiel Jozefo Flavio, Plinio la Maljuna, Filo de Aleksandrio, pri la sekto nomata esena. Tiel konkludas De Vaŭ, Sukenik, Dupont-Sommer, Yadin, Vermes, Milik, Cross, Soggin, Fitzmyer, Stegemann, Martinez, Moraldi, Riesner, Martone kaj aliaj.
Manuskriptoj de Khirbet Mird
Trovitaj en Buqe‘a, 9 mejlojn de Jerusalemo, 6 mejlojn okcidente de la Morta Maro. La loko iam estis asmonea fortikaĵo nomata Hyrcanion, poste igita kristana monaĥejo iniciate de (492) Sankta Saba. El ties biblioteko devenas manuskriptoj (arabaj, grekaj, arameaj) elfositaj el la ruinaĵoj, bonŝance ne forigitaj de la detruantoj, kaj datitaj de la 6-a ĝis la 9-a.
Manuskriptoj de Murabba‘at
Metitaj al lumo el 5 grotoj situantaj 15 mejlojn sudokcidente de jerusalemo, 12 mejlojn sude de Kumrano kaj 10 mejojn norde de Engedi. Beduenoj komencis komerci manuskriptojn en 1951, sed tuj arkeologoj alkuris por fosi. Nur tri grotoj ankoraŭ konservabis spurojn de setloj, okazaj aŭ kontunuaj, de la kankolika al la araba epoko. Ili estis certe utiligitaj dum la juda ribelo de 130-135 far Simon Bar Koĥba. Estis trovitaj fragmentoj de leteroj kaj de libroj de bibliaj profetoj.
Manuskriptoj de Masada
Malkovritaj sude de la Morta Maro, en tiu kiu estis fortreso de Makabeoj kaj de Herodo kaj poste romia, sed aŭdace okupita de la zelotoj en la 66 p. K., kaj fine reokupita de la romia armeo.
En ĝi estis trovitaj diversaj manuskriptoj:
Josiah Warren
Josiah Warren (1798-1874) estis individuisma anarkiisto, inventisto, muzikisto, kaj verkisto en Usono. Li estas amplekse konsiderata kiel la unua usona anarkiisto, kaj kelkaj opinias, ke lia ĵurnalo de 1833, The Peaceful Revolutionist (La pacema revoluciulo), estus la unua anarkiisma publikaĥo de la mondo.
Komenco
Warren naskiĝis en Masaĉuseco en 1798. Li montris fruan talenton por muziko, kaj estis membro de la "Old Boston Brigade Band" fruaĝe. Li edziĝis 20jaraĝa, kaj en 1821 translokiĝis al Cincinnati. Li inventis malmultekostan lampon en 1821, kaj fabrikis ĝin dum jaroj en Cincinnati, kio havigis al li iom da mono.
Ovenismo kaj Nova Harmonio
En 1825, Warren ekkonis la "socialan sistemon" de Robert Owen, kaj ekplanis kun aliaj en Cincinnati pri fondo de komunisma kolonio. Kiam tiu grupo malkapablis konsenti pri formo kaj celoj de la proponita komunumo, Warren decidis aliĝi al la komunumo de Owen ĉe New Harmony. La kolonio de Cincinnati estis komencita sen la impliko de Warren, sed ĝi malsukcesis. Warren ŝipveturis el Cincinnati, alvenante al New Harmony komence de majo, 1825. Ĉirkaŭ 1827, li estis reveninta al Cincinnati, konvinkita, ke kompleta individuigo de interesoj estas necesa por kunlaborado. Li konsideris la eksperimentojn de Owen "komunismon," kio malakceptis malprecize. Post inventi presmaŝinon, li ekpublikis en 1833 The Peaceful Revolutionist, kie li disvolvigis siajn ideojn pri interŝanĝo de tempo kaj komerco de tempo. En Ohio fondis novan komunumon kun kelkaj familioj kiel kooperativo sen akcepto de aŭtoritato; tio funkciis el 1834 al 1837 kaj malsukcesis ne pro eraroj en funkciado, sed pro epidemio. En 1846 li fondis novan kolonion nome Utopio, kie li alproksimiĝis pli kaj pli al individuisma anarkiismo laj al stirnera koncepto de unio de Unikuloj. En 1850 li fondis novan kolonion nome Modern Times en Long Island, Nov-Jorkio, kie venis kelkaj radikalaj kaj intelektuloj. De lia vivo oni komprenas, ke Warren estis individuisto pli interesata en la praktiko de la anarkiismo (aŭ eĉ de la individuismo) ol aliaj teoriuloj, kiel Stirner aŭ eĉ Thoreau aŭ Tucker.
Warren mortiĝis la 14a de aprilo, 1874 inter siaj amikoj, post suferi edemon.
Filozofio
Warren, kiel Proudhon, elektis la vojon de anarkiismo kaj individuismo super aŭtoritata ŝtata socialismo. Benjamin Tucker dediĉis sian esekolekton, Instead of a Book (Anstataŭ libro), al memoro de Warren, "ma amiko kaj majstro, kies instruoj estis mia unua lumofonto". Tucker konsideris Warren "la unua homo kiu esprimis kaj formulis la doktrinon nun konata kiel Anarkiismo." John Stuart Mill diris, ke la filozofio de Warren, "kvankam estas surface simila al kelkaj el la projektoj de la Socialistoj, estas diametre opnita al ili dekomence, ĉar ĝi agnoskas neniun ajn aŭtoritaton en la socio, super la individuo, escepte por permesi egalan liberon al ĉiu individuo." La ideo de Warren pri la "suvereneco de la individuo" estis poste reprenita de Mill kaj Herbert Spencer.
La individisma filozofio de Warren devenas el la malakcepto de la kooperativa movado de Robert Owen, kie li mem estis frua partoprenanto, atestante persone la malsukceson de la komunumo de Owen New Harmony. Laŭ Warren, ne devis ekzisti komunan posedon; ĉiu posedrajto estu individuigita, kaj "tiuj kiuj defendas iun ajn tipon de komunismo kun konektitaj posedo, interesoj, kaj respondecoj estas kondamnita je malsukceso pro la individeco de la personoj implikitaj en tiu eksperimento." Warren elstaris pro eksponi la ideon de "suvereneco de individuo".
Prezetiko
Warren stampis la frazon "Costo the limit of price", kie "kosto" aludas ne al monprezo pagita, sed al la laboro necesa por produkti la varon. Tiu kompreno de kosto kongruas kun tiu de la klasika ekonomikisto Adam Smith kiu diris "La reala prezo de ĉiu aĵo, kio ĉiu aĵo vere kostas al homo kiu volas akiri ĝin, estas la laboro kaj la peno akiri ĝin," kvankam Warren atingis diferencajn konkludojn. Li opiniis, ke varoj kaj servoj estuskomercataj laŭ kiom da laboro necesis produkti ilin kaj alporti ilin al merkato, anstataŭ laŭ kiom da individuoj pensis subjektive, ke ĝi meritas la penon.
Li analizis siajn teoriojn per starigo de eksperimenta "magazeno de laboro por laboro" nomita la Cincinnati Tempomagazeno kie la komerco estis faciligita de biletoj kun promesoj labori. La magazeno pruviĝis sukcese kaj funkciis dum tri jaroj kaj poste ĝi estis fermita de Warren por setligi koloniojn bazitaj sur mutualismo. Tiuj inkludis "Utopia" kaj "Modern Times." Warren diris, ke la verko de Stephen Pearl Andrews nome The Science of Society (Sociscienco), publikita en 1852, estis la plej racia kaj kompleta ekspono de la teorioj de Warren.
Erchie
Erchie estas komunumo de Italio.
26970 Eliáš
26970 Eliáš estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa geologo Mojmír Eliáš (1932–2002), kiu studis la geologion de la karpata fliŝa zono. Fruktodona aŭtoro de libroj kaj popularaj artikoloj, li ankaŭ interesiĝis pri la planedoscienco de la. Li estis inter la plej konataj ĉeĥaj scientistoj kaj lekciistoj pri tiu aktuala interfaka kampo.
Pulau Rimau
Pulau Rimau (esperante: Pulaŭ Rimau) estas insulo en la ŝtato de Penango, Malajzio.
10552 Stokholmo
10552 Stokholmo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Stokholmo, ĉefurbo kaj plej granda urbo de Svedio. Konstruita sur multenombraj insuloj, la urbo estas foje konata kiel "la Norda Venecio".
Filip Adwent
Filip Stanisław Adwent (naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1955 en Strasburgo, mortis la 26-an de junio 2005 en Varsovio) – pola politikisto, kuracisto, membro de Eŭropa Parlamento.
Zakario
La 91-a papo Sankta Zakario oficis inter la jaroj 741 kaj 752.
Filip Adwent
Vivkuro
Laŭ edukiteco estis medicina kuracisto (specialiĝo: anestezologio kaj intensa terapio). En 2004 finis postdiplomajn studojn pri naturprotektismo en Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego (Ĉefa Lernejo de Vilaĝa Mastrumado) en Varsovio.
Brechou
Brecqhou aŭ Brechou estas insulo de la Manikinsuloj kiu situas okcidente de Sark. Samkiel Sark, ĝi apartenas administracie al la voktujo Guernsey.
Filip Adwent
Vivkuro
De 1996 loĝis en Grodzisk Mazowiecki, pli frue de multaj jaroj estis en Francio. De 1983 preskaŭ dum 15 jaroj organizis socian helpon al loĝantoj de Jarosław, Rzeszów kaj Przemyśl. En 1995 estis pro tio distingita per ordeno „Pro Meritoj por Sav-Protekto“.
En la jaroj 2001-2002 estis membro de Pola Interkonsento. El la listo de Ligo de Polaj Familioj sen sukceso kandidatis al Sejmo dum parlamenta balotado en 2001. Junie 2004 estis elektita eŭrodeputito en balotado al Eŭropa Parlamento, denove de la listo de Ligo de Polaj Familio en Ĉekarpata Provinco. Apartenis al la Frakcio Sendependeco kaj Demokratio. Konis kvin lingvojn: polan, francan, anglan, germanan kaj rusan. Publikigis i.a. laboraĵon Dlaczego Unia Europejska jest zgubą dla Polski? (Kial Eŭropa Unio estas pereo por Pollando?) (Eldonejo Antyk, 2003, ISBN 83-87809-77-2)
Li mortis pro vundoj post aŭtomobila akcidento, kiu okazis la 18-an de junio 2005 apud Grójec. Surloke pereis lia 19-aĝa filino Maria kaj 85-aĝa patro Stanisław. Filip Adwent kaj lia patrino mortis pro ricevitaj vundoj ok tagojn pli poste.
Karnatako
Karnatako (ಕನಾ೯ಟಕ Karnataka) estas sudokcidenta ŝtato de Barato. Ĝi estis kreita de la Barata registaro en 1956, kiam multaj novaj ŝtatoj estis kreitaj laŭ lingvaj linioj. La oficiala lingvo de Karnatako estas la Kanara lingvo.
La ŝtato havas 55 milionojn da loĝantoj, same multe kiel multaj eŭropaj landoj. La ĉefurbo estas Bengaluro, unu el la plej gravaj Barataj urboj, kun pli ol 6 milionoj da loĝantoj. Aliaj gravaj urboj estas Bagalkot, Ballari, Belagavi, Bidar, Ĉikkamagaluru, Ĉitradurga, Davangere, Gadag-Betigeri, Gangavati, Gulbarga, Hassan, Hosapete, Hubli-Dharwad, Kolar, Majsuro, Mangaloro, Rajĉur, Ranibennur, Ŝivamogga, Tumakuru, Udupi, Vijayapura.
Karnatako estas unu el la plej industriigitaj ŝtatoj en Barato, kaj Bengaluro estas unu el la plej grandaj produktantoj de mensvaroj. Tamen, la plejmulto de la loĝantaro restas ligita al kamparaj aktivaĵoj.
Demografio
Laŭ statistikaj donitaĵoj (de 2001) vivas tie 52 milionoj 850 562 loĝantoj.
83% konfesas hinduismon, 11% islamon, 4% kristanismon, 0.78% - ĝajnismon, 0.73% - tibetan budhismon
Zakario
En 751 li malpermesis la manĝadon de leporaĵo, ĉar la leporo pro sia granda fekundeco estis konsiderata malmorala.
Valona Brabanto
La 1-an de januaro 2007 la provinco havis 370.460 loĝantojn.
Etimologio
Brabanto estas derivaĵo de Braecbant. Tio estas kunigo de braec, kio signifas marĉo kaj bant, kio signifas regiono.
Kudrolernejo de la Ora Kudrilo
La Kudrolernejo de la Ora Kudrilo estis sekreta edukejo por virinoj en Herato, Afganujo, dum la unua talibana reĝimo (1996-2001). Ĉar virinoj estis needukendaj laŭ la talibana interpreto de islama juro, verkistinoj en la Literatura Rondo de Herato organizis grupon nomatan la Kudrorondoj de Herato, kiu fondis la Kudrolernejon de la Ora Kudrilo ĉirkaŭ 1996. Laŭ Christina Lamb, verkinto de La kudrorondoj de Herato, Herato estis eble la urbo plej malbone traktata de la talibanoj, ĉar ĝi estis kaj klera kaj plejparte ŝijaisma, du aferoj malaprobataj de la talibanoj.
Oni vizitadis la lernejon tri fojojn semajne, ŝajnige por kudri, sed vere por aŭskulti prelegojn de profesoroj pri literaturo el la Universitato de Herato. Infanoj, kiuj ludis ekster la domo, avertis la grupon se la religia polico proksimiĝis, por ke ili havu sufiĉan tempon por kaŝi la librojn kaj preni materialojn por kudri. Laŭ Christina Lamb en intervjuo de Radio Libera Eŭropo:
"Ili venis vestitaj per burkaoj, kun sakoj plenaj de ŝtofo kaj tondiloj. Sube ili havis kajerojn kaj plumojn. Kaj post kiam ili eniĝis, anstataŭ lerni kudri, ili fakte paroladis pri Shakespeare kaj James Joyce, Dostojevskij, kaj sian propran verkadon. Estis grandega la risko farata. Se oni kaptus ilin, ili estus minimume malliberigitaj kaj torturitaj. Eble pendumitaj."
Arondismento Saint-Quentin
La arondismento Saint-Quentin (france arrondissement de Saint-Quentin) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Aisne kaj en la regiono Hauts-de-France. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Saint-Quentin. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Heidenrod
Heidenrod estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rheingau-Taunus de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Preĝejo Sankta Hripsime
La preĝejo Sankta Hripsime (Սուրբ Հռիփսիմէի եկեղեցի) estas unu el la plej antikvaj ekzistantaj preĝejoj en Armenio. La preĝejo estis konstruita de la Katolikoso Komitas sur la origina maŭzoleo konstruita de la Katolikoso Sahak la Granda en la jaro 395 p.K. kiu enhavis la restaĵojn de la martirigita Sankta Hripsime al kiu la preĝejo estis dediĉita. La strukturo estis kompletigita en la jaro 618 p.K. Ĝi estas konata pro sia bonkvalita kaj modela armena arkitekturo de la klasika periodo, kiu poste influis multajn aliajn armenajn preĝejojn. Tiu preĝejo kune kun aliaj proksimaj estas Monda heredaĵo de Unesko, kaj troviĝas en la urbo Eĉmiadzin. La preĝejo Sankta Hripsime sidas sur la restaĵoj de pagana strukturo kaj ankaŭ la ejo kie la sanktulino estis martirigita dum la tempo de la konvertiĝo de Armenio al Kristanismo en la jaro 301 p.K.
Historio
Helenisma templo, simila al la Templo de Garni kaj dediĉita al pagana diino, staris en la loko de la preĝejo antaŭ la kvara jarcento. Dum elfosadoj en 1958 la fundamento de monumenta ŝtona konstruaĵo kun helenismaj ornamaĵoj troviĝis sub la subtena kolono.
Hripsime, kune kun la abatino Gajane kaj 38 nenomitaj monaĥinoj, estas tradicie konsiderataj la unuaj kristanaj martiroj en la historio de Armenio. Ili estis persekutitaj, torturitaj kaj fine mortigitaj de reĝo Tiridato la 3-a de Armenio. Laŭ la kronikisto Agatangelos, post konvertiĝo al kristanismo en 301, Tiridato kaj Gregorio la Iluminanto konstruis martirejon dediĉitan al Hripsime en la loko de ŝia martireco, kiu estis duone entombigita subtere. Elfosadoj ĉirkaŭ la preĝejo malkovris restaĵojn de pluraj torturitaj virinoj entombigitaj en frua kristana maniero, kiuj, laŭ Agop Jack Hacikyan, "tio ŝajnas subteni la historion de Agatangelos". En 395 patriarko Sahak Partev rekonstruis aŭ konstruis novan martirejon, kiu estis detruita de Ŝapuro la 2-a de la Sasanida Imperio en la 360-aj jaroj.
La nuna konstruaĵo estis starigita dum la regado de Katolikoso Komitas (615-628), laŭ raporto pri tiutempa kronikisto Sebeos kaj du surskriboj, unu sur la okcidenta fasado kaj la alia sur la orienta absido. Ĝi anstataŭigis la pli fruan maŭzoleon de Hripsime. La preĝejo, laŭ pluraj fakuloj, plejverŝajne estis finkonstruita en la jaro 618. La kupolo estis verŝajne reestigita en la 10-a aŭ 11-a jarcentoj, kvankam kelkaj erudiciuloj argumentis, ke ĝi estas la originala konstruo de la 7-a jarcento.
La preĝejo spertis konsiderindan renovigon en 1898. Ĝiaj fundamentoj estis fortigitaj kaj la tegmento kaj kupolo estis riparitaj en 1936. En 1958 gipso estis forigita de la internaj muroj kaj la interna planko estis mallevita. La belfrido estis renovigita en 1987.
Arkitekturo
Preĝejo Sankta Hripsime estas kupolhava tetrakono, enfermita en rektangulo, kun du angulaj niĉoj ĉe la norda kaj suda flanko. Germana arthistoriisto Wilhelm Lübke skribis ke la preĝejo estas konstruita sur "plej komplika vario de la krucoforma bazo."
Kaviaro
La vorto Kaviaro devenis de la persa vorto خاویار (Khag-avar) kiu signifas "produktas la fiŝajn ovojn". La vorto en la persa estas uzata por priskribi la sturgon mem kaj ĝian produkton, la fiŝajn ovojn, el kiuj estas farita la kaviaro. En la rusa oni uzas la vorton ikra ("икра"), kiu signifas "fiŝovoj" aŭ "marbestaj ovoj". Kaviaro estas frandaĵo, farita el salita frajo de sturgo aŭ similaj fiŝoj (huzo). La ĉefa distingo estas inter la ruĝa kaj nigra specimenoj de kaviaro.Kaviaro estas vendata komerce tra la mondo kiel delikataĵo kaj manĝata kiel garnaĵo por plado aŭ kiel apetitigaĵo, kun ofta formo de manĝado aldone al bellini.
Preĝejo Sankta Hripsime
Imitaĵoj
La preĝejo ne estas la plej frua ekzemplo de ĉi tiu arkitektura formo, tamen la formo estas vaste konata en arkitektura historio kiel "Hripsime-tipo" ĉar la preĝejo estas la plej konata ekzemplo de la formo. Ĝi ankaŭ estis diverse nomita "Ĝvari-speca" aŭ "Ĝvari-Hripsime-speca" por Ĝvari en Kartvelio. Rimarkindaj preĝejoj kun similaj planoj inkluzivas la Preĝejon Sankta Johano de Avan (6a jarcento), Preĝejon Sankta Georgo de Garnahovit, Preĝejon de la Sankta Kruco de Soradir (6a jarcento), Monaĥejon de la Sanktaj Tradukistoj de Ajgeŝat (7-a jarcento), Katedralon de la Sankta Kruco de Aĥtamar (10-a jarcento), kaj la preĝejon de Varagavank (11-a jarcento). La arkitektura formo ankaŭ troviĝas en najbara Kartvelio, kie ekzemploj inkluzivas la preĝejon Ateni Sioni (7-a jarcento), monaĥejon Ĝvari (7-a jarcento), kaj monaĥejon Martvili (10-a jarcento).
Kaviaro
Servo
Estas kutime servi la kaviaron al la tablo en malgranda ujo metita en pli grandan ujon plenan de glacio. Kaviaro estas manĝata per lignaj, oraj aŭ plastaj manĝiloj, sed ne arĝentaj aŭ ŝtalaj manĝiloj, ĉar ĉi tiuj povas damaĝi ĝian guston kaj koloron. Precipe la avantaĝo de uzado de diligenta kaviara kulero, kiu kutime estas farita el ostroj.
Armileja Ekspozicio
Armileja Ekspozicio, en angla The Armory Show, konata ankaŭ kiel International Exhibition of Modern Art, estis ekspozicio organizita de la usona Association of American Painters and Sculptors en 1913. Ĝi estis la unua granda ekspozicio de moderna arto en Usono, same kiel unu el multaj ekspozicioj kiuj estis okazintaj en la vastaj ejoj de la armilejo de la Usona Nacia Gvardio.
La triurba ekspozicio startis en la Armilejo de la 69a Regimento de Novjorko, en Lexington Avenue inter 25a kaj 26a Stratoj, el la 17a de Februaro ĝis la 15a de Marto 1913. La ekspozicio sekvis al la Arta Instituto de Ĉikago kaj poste al la Copley Society of Art en Bostono, kie, pro manko de spaco, la tuta verkaro de la usonaj artistoj estis forigita.
La ekspozicio estis grava evento en la historio de usona arto, enkondukante gapiĝintajn usonanojn, kiuj estis alkutimiĝintaj al realisma arto, al la eksperimentaj stiloj de la eŭropa avangardo, inklude Faŭvismon kaj Kubismon. La ekspozicio servis kiel katalizilo por usonaj artistoj, kiuj iĝis pli sendependaj kaj kreis sian propran "artan lingvon."
Serrigny
Serrigny estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 135 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Serrigny etendiĝas sur 7.5 km², kaj havis 135 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 18 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Serrigny apartenas al la kantono de Tonnerre, kies ĉefurbo estas Tonnerre. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Donald A. Wollheim
Donald A. Wollheim, usona sciencfikciisto, naskiĝis en Novjorko la kaj mortis la  samurbe. Li estis unu el la plej gravaj redaktistoj de sciencfikcio kaj fantasto en la historio de tiuj ĝenroj, laŭ Robert Silverberg. Lia unua novelo, The Man from Ariel, eldoniĝis en la gazeto Wonder Stories en 1934. Dum la 1950aj kaj 1960aj jaroj li verkis romanojn kaj propranome kaj sub pseŭdonimoj (David Grinnell, Arthur Cooke, Millard Verne Gordon, Martin Pearson, Braxton Wells, Graham Conway, kaj Lawrence Woods). En 1943 Wollheim redaktis la unuan antologion sciencfikcian, The Pocket Book of Science Fiction.
Fontoj
Bazita sur la hungara Vikipedio.
Benzila fumarato
Benzila fumarato aŭ  C18H16O4 estas organika aromata kombinaĵo, blanka modere toksa solidaĵo, rezultanta el interagado de benzila alkoholo kaj fumarata acido, uzata en farmaciaĵoj kaj kiel kemia reakcianto en organikaj sintezoj. Per hidrolizo ĝi produktas cis-buteno-dukarboksilata acido, ankaŭ konata kiel fumarata acido, izomero de maleata acido.
Fumarata acido partoprenas en la Ciklo de Krebs, respondeca pri la katabolo de karbonhidratoj, lipidoj kaj proteinoj en nia organismo. Fumarata acido troviĝas en fumario, manĝeblaj boletoj, ĉefe la Boletus fomentarius var. pseudo-igniarius, likenoj kaj islandaj muskoj.
13217 Alpbach
13217 Alpbach estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la aŭstra vilaĝo Alpbach en Tirolo, kiu gastigas la ĉiujaran "Someran Lernejon Alpbach". La vilaĝo estas ankaŭ fama pro la internacia kongreso Eŭropa Forumo Alpbach, tie organizata ĉiuj someroj de 1945 por provizi gravan bazon por la ekonomikistoj, sciencistoj, politikistoj kaj artistoj.
Faeto
Faeto estas komunumo de Italio.
Léon M'ba
Gabriel Léon M'BA (n. la 9-an de februaro 1902 - m. la 27-an de novembro 1967) estis la unua prezidanto de Gabono ekde 1960 ĝis 1967. Oni ankaŭ skribas lian nomon "M'Ba" kaj "Mba".
Membro de la etno Fangoj, M'ba naskiĝis ene de relative bonhava familio. Li danke al sia zorga edukado estis nomumita de la kolonia administracio kiel kantonestro en la provinco Estuaire. En 1946, li komencis sian politikan karieron, kaj estis nomumita kiel ĉefministro el la 21-a de majo 1957 al la 21-a de februaro 1961. En 1958, li gvidis la aniĝon de Gabono al la franca-afrika komunumo. Li fariĝis prezidanto post la sendependiĝo el Francio la 17-an de aŭgusto 1960. Li estis denove voĉelektita en marto 1967, sed mortis en novembro de la sama jaro kaj estis anstataŭita de sia vicprezidanto, Omar Bongo.
1358 Gaika
1358 Gaika estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la kosan tribestron Ngqika (aŭ Gaika), de Brita Kafrio (la nuna Transkejo).
Pulau Betong
Pulau Betong (esperante; Pulaŭ Betong) estas eta insulo ĉe la sudokcidenta angulo de insulo Penango en ŝtato Penango, Malajzio.
Neniu loĝas tie, ĝi utilas tamen por la agado de fiŝkaptado. Ĝi estas atingebla nur per boato.
(14805) 1981 ED15
(14805) 1981 ED15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Onokivci
Onokivci (Оноківці, Felsődomonya) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Onokivci situas en valo, laŭ dekstra bordo de Uĵ, laŭ ĉefvojo kaj fervojo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1412. Ĝis Traktato de Trianon Felsődomonya apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis la regionon kaj aranĝis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Onokivci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
431 Nefelo
431 Nefelo estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio. Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
En la helena mitologio, estis du virinoj nomitaj Nefelo (Νεφέλη) :
- Unu estis kreita de dio elde nubo : Zeŭso kreis ŝin laŭ la bildo de Hera por trompi Iksionon, kiu intencis delogi Heran. De la unuiĝo de Nefelo kaj Iksiono naskiĝos la centaŭroj.
- Alia estis nimfo de la nuboj, edzino de Atamanto kaj patrino de Frikso kaj Helo.
Tontino
Laŭ la epoko kaj laŭ la regiono tontino povas havi tute malsamajn econ. Komunaj al ĉiaj skemoj estas la hazardaj kaj loteriaj aspektoj.
Origino kaj frua apliko
Oni atribuas la principon de tontino al la itala financisto Lorenzo Tonti (1630 - 1695). Pluraj personoj deponas egalan monsumon en la tontino. Se unu persono mortas, ties parto estas dividita inter la pluvivantaj membroj. La lasta pluvivanto ricevas la tutan sumon. Variaĵo estas ke la ŝtato pagas pension al la membroj kaj ke ĝi ricevas la tutan kapitalon post la morto de la lasta membro.
Dum la 17a kaj 18a jarcentoj tontinoj estis kreitaj por financi ŝtatajn elspezojn (ekzemple militojn) kaj privatajn konstruprojektojn. Ĉar estis malavantaĝoj kaj misuzoj kaj pro alveno de novaj investoteknikoj, la uzo de tontinoj maloftiĝis.
Nuntempa praktiko
Nuntempaj aplikoj (kondiĉe ke la landa leĝo permesas) estas ĉe religiaj komunumoj (por eviti ke la havaĵo de la komunumo dispeciĝas) kaj ĉe negeedziĝintaj personoj (por garantii ke kune aĉetita domo post la morto de unu partnero iĝas plena posedaĵo de la pluvivanta partnero).
Apliko en Okcidentafriko
La origine eŭropdevena termino ankaŭ estas konata en Okcidentafriko; ĝi korespondas kun la vorto likelemba el lingala lingvo. Estas du ĉefaj proceduroj: rotacia kaj akumula.
Rotacia tontino
Partoprenantoj de tontino devigas sin je fiksaj datoj pagi antaŭe interkonsentitan sumon. Je ĉiu pago unu el la partoprenantoj estas indikita kiel sola ricevanto de la tuta ricevita sumo. Eblas lotumi aŭ antaŭe interkonsenti pri la vicordo de la favoratoj. Por la unua favorato la tontino aspektas al kredito aŭ mikrokredito: li tuj ricevas sufiĉe grandan sumon kiu ebligas al li komenci komercon aŭ fari gravan investon. Por la lasta favorato ĝi estas ŝparilo.
La ciklo finiĝas kiam ĉiu partoprenanto unu fojon estis favorato. Kutime tuj estas kreita nova tontino.
Rotacia tontino ankaŭ estas uzata ĉe afrikdevenaj migrantoj en Francio.
Akumula tontino
Ĉe akumula tontino la sumoj ne estas redonitaj al la membroj, sed restas komunaj ĝis kiam estas decidite dividi la kapitalon, proporcie al la kontribuoj de la membroj.
Intertempe la mono estas investita laŭ la maniero kaj la kondiĉoj interkonsentitaj inter la membroj. Plejofte ĝi estas disponigita kiel mallongtempa kredito al unu aŭ pluraj membroj. Ĉar la postulata rento estas sufiĉe alta, en la momento de la disdivido de la tontino la membroj ricevas kapitalon sufiĉe grandan, uzeblan por ekzemple familia festo aŭ lernejaj kostoj.
La proceduro utilas al investantoj kaj kreditprenantoj. Eblas aldonaj asekursimilaj servoj, ekzemple pago en kazo de malsano aŭ morto.
Similaj skemoj
Evidentiĝis ke similaj financaj transakcioj ekzistas ĉie en la mondo. En la anglalingva faka literaturo ili estas nomataj ROSCA (rotating savings and credit association, rotacia ŝpar- kaj kreditasocio) kaj ASCA (accumulating savings and credit association, akumula ŝpar- kaj kreditasocio).
7679 Asiago
7679 Asiago estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio de Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Veneto (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monta vilaĝo Asiago kaj kaj de la regiono kiu gastigas la plej grandan astronomian observatorion en itala teritorio. Kiam ĝi ekfunkciis en 1942, la teleskopo de 1,2 m estis la plej granda en Eŭropo ; Teleskopo "Cassegrain" de 1,8 m estis aldonita en 1973. La observatorio estis ĉefe aktiva por la malkovro kaj por la fotemetria kaj spektroskopa superrigardo de ĉiuj tipoj de, inkluzive supernovaoj. Programo por malkovri novajn asteroidojn estis kondukita per la Schmidt-teleskopo de Asiago ekde 1993.
Krempachy
Krempachy, hungare Bélakorompa, germane Krumbach estas vilaĝo en Pollando, en provinco Malgrandopolio, en vojevodio Nowy Sącz, en Distrikto Nowotarski. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Dunajecz-Krempach.
Situo
La vilaĝo situas en Karpatoj en valo de rojo nomata Bialka, laŭ flankovojoj. Nowy Targ troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1439. Tiutempe la kampoj apartenis al familio Berzeviczy (berzevici), poste al Laski kaj Horváth. En 1910 loĝis tie 690 da homoj, plejparte slovakoj. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Hungario, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Szepesújfalu, poste al Pollando. En 1939 Slovakio okupis la vilaĝon kaj ĝis 1945 apartenis al Slovakio.
Plenuma produktoro
Plenuma produktoro (PP) ebligas la faradon de komerca industria produkto por distro. La PP povas zorgi pri administrado kaj kontokalkulado kaj/aŭ pri asociaj laŭleĝaj aferoj (kiaj kopirajtoj aŭ tantiemo). PP ĝenerale kontribuas al la filma buĝeto kaj povas labori aŭ ne en la studio.
Ĝi zorgas pri la financaj aspektoj de la produktorado.
László Tihanyi
László Tihanyi [lAslO tihanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tihanyi László estas hungara komponisto, dirigento, muziklerneja kaj altlerneja instruisto, membro de Literatura kaj Arta Akademio.
Biografio
László Tihanyi maturiĝis en muzikarta mezlernejo en sia naskiĝurbo, unu el liaj instruistoj estis István Fekete Győr. Li akiris diplomojn pri komponado-pedagogio en 1981, pri dirigentado en la sekva jaro en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Liaj plej gravaj instruistoj estis Rezső Sugár kaj András Kórodi. Li jam instruis dum la studentaj jaroj en la muzikarta mezlernejo inter 1978-1993, same en la Muzikarta Altlernejo ekde 1979. Li atingis la instruan rangon docento en 1999, en la sekva jaro habilitiĝo okazis, li estis vicrektoro inter 2000 - 2004. Li akiris sciencan gradon DLA. Intertempe en 1985 li fondis ĉambran orkestron, kiun li dirigentas kaj estas ankaŭ ties arta gvidanto. Li ricevis hungarajn, polan kaj germanan premiojn inter 1981-2002.
Gröbzig
Gröbzig ĝis fino de aŭgusto 2010 estis memstara administra komunumo kaj ekde la 1-a de septembro de tiu jaro estas parto de la urba komunumo Südliches Anhalt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 3159 loĝantojn.
Károly Jakobey
Károly Jakobey [kAroj jakobei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jakobey Károly estis hungara pentristo. Károly Jakobey naskiĝis la  en Kula (Hungara reĝlando, nun en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto (Hungara reĝlando).
Biografio
Károly Jakobey aĝis 13, kiam li komencis frekventi pentristan akademion en Pest (urbo), li lernis de Jakab Marastoni. Ekde 1845 li studis en arta akademio de Vieno, poste en libera lernejo de Ferdinand Georg Waldmüller. En la fruaj 1850-aj jaroj li revenis al Pest. Li pentradis portretojn (ankaŭ pri historiaj figuroj), pejzaĝojn, aĵpentraĵojn, ĝenrojn, alegoriaĵojn, ekde la 1870-aj jaroj plej ofte religiajn bildojn. Inter 1861 kaj 1885 li havis edzinon, en tiu periodo 3 gefiloj naskiĝis. Estas interese, ke li mortis en ateliero de Károly Lotz.
Respubliko de Suda Afriko
La Respubliko de Suda Afriko (South African Republic kaj Zuid-Afrikaansche Republiek, mallongigite ZAR, ofte referencata kiel Transvalo kaj foje kiel Respubliko Transvala) estis sendependa kaj internacie agnoskita lando en Suda Afriko de 1852 ĝis 1902. Tiu ŝtato venkis super la Britoj en tio kio estas ofte referencata kiel Unua Bura milito kaj restis sendependa ĝis la fino de la Dua Bura milito en la 31a de Majo 1902, kiam ĝi estis devigita kapitulaci antaŭ la Britoj. La teritorio de ZAR iĝis konata post tiu milito kiel Transvala Kolonio. Post la eksplodo de la Unua Mondmilito malgranda nombro de Buroj okazigis la ribelon de Maritz, deklaris la reinstaladon de la Respubliko de Suda Afriko kaj aliancis kun la Centraj Potencoj en malsukcesa manovro reakiri sendependecon.
Henri Salvador
Henri SALVADOR (naskiĝis en Cayenne, Franca Gujano, mortis  en Parizo, Francio) estis franca kantisto kaj humuristo. Komponisto kaj gitaristo, li komence ludis en orkestroj de franca ĵazo. Lia longa kariero (komencita en la 1930-aj jaroj) atingis novan dimension kiam li debutis ekde 1948 karieron de kantisto. Populara artisto aprezata de vasta publiko, oni ŝuldas al li multnombrajn kanzonojn, kiuj hodiaŭ ankoraŭ restas en memoroj: Syracuse; Maladie d’amour; Le Loup, la Biche et le Chevalier (Une chanson douce); Dans mon île; Le Travail c’est la santé; Zorro est arrivé.
(11902) 1991 PZ12
(11902) 1991 PZ12 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Asunción Nochixtlán
Asunción Nochixtlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Asunción Nochixtlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 006.
Geografio
Asunción Nochixtlán apartenas al la distrikto Nochixtlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14676 loĝantojn. El tiuj estis 6930 viroj kaj 7746 virinoj. La komunumo havas surfacon de 820,35 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2080 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1949 indiĝenoj. El tiuj 1529 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). Entute 14,18 % de la loĝantoj estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Masrour Barzani
Masrour BARZANI (مه‌سروور بارزانی) estas kurda politikisto kaj la nuna ĉefministro de Aŭtonoma Regiono Kurdistano de Irako servanta ekde la 10 a de julio 2019.
Masrour Barzani estas altranga membro de la Partio Demokratia de Kurdio (PDK). Li ankaŭ estas la estro de la Sekureca Konsilio de Regiono Kurdistano. Li estas la pli aĝa filo de Massoud Barzani, la antaŭa prezidanto de la Kurdistana Regiono. Dum sia ofico kiel konsilisto pri nacia sekureco, li ludis gravan rolon en la batalo kontraŭ la ĝihadisma grupo de la Islama Ŝtato.
Épierre - Saint-Léger (stacidomo)
Épierre - Saint-Léger estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Épierre apud, en departemento Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Culoz - Modane (frontière) (900000).
Petrosela insulo
La Petrosela insulo aŭ Pereĥilo (hispane Isla del Perejil; arabe Lejla: „Nokto") estas insuleto de en norda Afriko, kiu havas la statuson de suverena areo (plaza de soberanía). Ĝi estas unu el la 5 suverenaj areoj - ekz. krom Ceuta, Melilla - kaj estas nomata kiel malgranda areo („plaza menora”). Ĝi havas lastatempan statuson de nenies-a teritorio.
La insulo estas roka kontraŭ al Ĝibraltaro, 8 km de tiu kaj 250 m de la marokaj bordoj. Ĝin loĝas nur kelkaj kaproj, la nomo venas de la sovaĝa petroselo, kiu kreskas tie.
Historio
Dum la napoleonaj militoj, ĝin okupis la angloj por onidire pli facile defendi Ĝibraltaron. La britoj ricevis eĉ "interkonsenton” de la sultano por la okupo. La postmilita traktato pri paco ne menciis la insulon, tiel ĝia internacia situo restis neklara.
Maroko deklaris bezonon je la insulo post sia sendependiĝo en 1956 kaj lastfoje provis okupi la insulon en 2002. La okupo okazis la 11-an de julio, la hispana armeo reokupis la rokinsulon la 18-an de julio. Dum la armea konflikto oni eĉ ne pafis kaj la hispanoj veturigis la okupantojn per helikoptero al Ceuta, kie ili transdonis la soldatojn al la marokaj instancoj.
Vilis
Vilis estas latvalingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la germana nomo Wilhelm (Vilhelmo).
Flanpano
Ĝi estis konsumata jam en la antikvaj Egiptio kaj Sumerio.
Religia signifo
La esprimo de nefermentita pano, kiu ne estas pretigita kun fermentiloj. Tiuj platpanoj donas specialan religian signifon al anoj de judismo kaj kristanismo. Judoj konsumas nefermentitajn panojn kiel ekzemple macon dum pesaĥo.
Nefermentita pano estas uzita en la okcidenta kristana liturgio dum festado de la Komunio. Aliflanke, la plej multaj orientaj eklezioj eksplicite malpermesas la uzon de nefermentita pano (greke: azimes) por Komunio, kiel apartenantan al la Malnova Testamento kaj aprobas nur panon kun gisto, kiel simbolon de la Nova. Efektive, tio estis unu el la tri punktoj de disputo kio kaŭzis la skismon inter orientaj kaj okcidentaj eklezioj en 1054.
Kanona juro de la Latina Rito de la Romkatolika Eklezio postulas la uzon de nefermentita pano por la hostioj, kaj nefermentitaj oblatoj por la komuneco de la fidela. La pli liturgiaj protestantaj eklezioj emas sekvi la latinan katolikan praktikon, dum aliaj uzas aŭ nefermentitajn oblatojn aŭ ordinaran panon, depende de la tradicioj de ilia speciala denominacio aŭ loka uzokutimo.
Arondismento Soissons
La arondismento Soissons (france arrondissement de Soissons) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Aisne kaj en la regiono Hauts-de-France. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Soissons. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Koncovo
Koncovo, ukraine Концово, hungare Koncháza estas ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo, en municipo de Ĥolmok.
Preĝejo Sankta Gajane
Sankta Gajane kune kun eminentaj preĝejoj kiel ekzemple la preĝejo Sankta Ripsime, Zvartnoco kaj la katedralo de Eĉmiadzin iĝis la esenco kaj la kolono de spirita forto de kristana Armenio.
Koncovo
Situo
Koncovo situas sur ebenaĵo. Uĵhorodo troviĝas je 6 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis el 1348 en hungara formo Kecsefelde apartenanta al familio "Koncházy". En la 16-a jarcento kelkfoje epidemioj (pestoj) malpliigis la loĝantaron. En 1833 vivis en Koncháza 365 homoj en 38 domoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1945 la Ruĝa Armeo deportis al la gulago 40 virojn, el ili 11 neniam revenis. Ekde 1945 Koncovo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Dum la socialismo la loĝantoj laboris en kolĥozo nomata Gorkij. En 2000 la kolĥozo nuliĝis, oni disdonis la parcelojn. Tie la hungaroj estas 70 %.
Krasnogvardejska distrikto (Krimeo)
Krasnogvardejska distrikto estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La distrikto situas en la centra stepa parto de la Krimea duoninsulo. La administra centro de la regiono estas la urbotipa loĝloko Krasnogvardejsko.
Koncovo
Historio
Vilaĝservoj estas mezlernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto, kuracejo, vendejoj, kafejetoj.
Krasnogvardejska distrikto (Krimeo)
Geografio
La distrikto okupas la centran parton de la Krimea duoninsulo. La pli grandan parton de la regiono okupas plugata stepo. La plej grandaj riveroj de la regiono estas Granda Salgir kaj Burulĉa.
Ekonomio
La ĉefa branĉo de la ekonomio estas agrikulturo. La industriaj entreprenoj estas nemultaj kaj negrandaj kaj ĉefe rilatas al la nutra industrio (inter ili menciindas la vin- kaj konjak-farejo en la loĝloko Oktjabrsko).
Preĝejo Sankta Gajane
Arkitekturo
La preĝejo Sankta Gajane estas tri-nava kupolhava baziliko kun okangula tamburo ripozanta sur kvar internaj kolonoj kiuj dividas la internon de la preĝejo en tri navojn. La mezaj sekcioj de la flankaj navoj estas iomete levitaj super la anguloj kaj tegmentitaj per volboj trans la konstruaĵo, formante transversan navon. Ĉe la orienta muro de la interno de la preĝejo estas duoncirkla absido kun rektangula ĉambro ambaŭflanke. Tri portaloj kondukas en la internon de la konstruaĵo. La ĉefportalo eniras tra la arkaĵa enirhalo, dum du flankaj eniroj situas ĉe la nordaj kaj sudaj muroj.
Krasnogvardejska distrikto (Krimeo)
Ekonomio
Tra la distrikto pasas la fervoja linio Simferopolo-Ĝankojo kaj la samdirekta aŭtovojo. La loĝlokoj de la regiono estas interligitaj per busa trafiko.
Preĝejo Sankta Gajane
Arkitekturo
La ekstero de Sankta Gajane diferencas de la interno en tio ĝi havas krucoforman planon kaj tegmenton kun la tamburo kaj kupolo metitaj centre de la ĉefa strukturo.
Katenoteismo
La termino katenoteismo, stampita de la filologo Max Müller, referencas al la adorado de unu dio por fojo. Tiu koncepto estas tre rilata al henoteismo, tio estas, la adorado al unusola dio sen nei la ekzistadon de aliaj. Müller kreis la koncepton reference al la Vedoj, en kiu ĉiu diaĵo estas traktita kvazaŭ la suprema dio en ĉiu himno. ​
Preĝejo Sankta Gajane
Arkitekturo
Aera trioble arka enirhalo estis aldonita al la okcidenta fasado de la preĝejo en 1683 kiel tombo por elstaraj armenaj klerikoj. La galerio konsistas el kvin apartaj tamen kontinuaj navoj, ĉiu malfermita kaj ligita al la apuda. Ĝiaj tri centraj navoj havas volbajn plafonojn kaj grandajn arkaĵajn aperturojn, kiuj kondukas al la ekstera korto. La du flankaj navetoj estas iomete pli malaltaj en alteco kaj estas volbitaj ankaŭ. Ĉiu estas ĉirkaŭita de muroj ĉe tri flankoj kun malgrandaj kvarfoliaj fenestroj metitaj sur la eksterajn murojn. Freskoj de klerikoj ornamas niĉojn laŭ la internaj muroj de la enirhalo dum sanktuloj estas prezentitaj sur la fresko de la timpano super la ĉefa pordo. ornamitaj seskolonaj kupoloj sidas sur la tegmento super la du finaj navetoj kaj videblas de ekstere.
Krasnogvardejska distrikto (Krimeo)
Socia sfero
En la distrikto estas 35 mezlernejoj, teĥnika lernejo, regiona kulturdomo, 36 kluboj, 52 bibliotekoj, poinfana sport-lernejo, 2 hospitaloj, kelkaj muzeoj. Krome estas kelkaj arĥeologiaj restaĵoj, rilataj al la malnova tempo.
Administra divido de la distrikto
La distrikto estas dividita en 20 komunumojn, kiuj unuigas 2 urbotipajn loĝlokojn (Krasnogvardejsko kaj Oktjabrsko) kaj 83 vilaĝ(et)ojn. Sube estas prezentita la listo de la komunumoj kaj loĝlokoj; estas esperantigitaj nur la nomoj de tiuj loĝlokoj, kiuj estas la centro de la koncerna komunumo. Parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo. La relativa abundeco de la germanaj nomoj estas klarigebla per la fakto, ke antaŭ la ekzilo de la krimeaj germanoj (aŭguste 1941) ili estis kvante plej granda nacio en la norda parto de la nuna Krasnogvardejska regiono (tiutempe tiu parto de la regiono havis la statuson de "germana nacia regiono").
Holoubkov
Holoubkov estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 8 kilometrojn nordoriente de Rokycany. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1379.
Katenoteismo
La katenoteismo estas formo pli specifa de henoteismo kaj referencas al la sinsekva adorado al diversaj supremaj dioj kaj al la fakto ke ĉiu el ili zorgas laŭ la koncerna kredo de difinita funkcio en la kosmo. La termino devenas de la greka καθ᾽ ἕνα, «po unu ĉiufoje» kaj θεός, «dio», aldone al la sufikso -ismo. En la Vedoj, la termino priskribas la ioma egaleco kiu ekzistas inter la dioj de la hinduisma diaro kaj la ebla monismo kiu estas nuligita en ĉiu alvoko. Laŭ vortoj de Wendy Doniger, tio permesas, ke ekzistas eklektika plurismo en tiu kulto, ĉar ĉiu kredanto povas uzi kaj koni pli ol unu himno. ​ En tiuj komponoj, ofte la sama laŭdo povas esti reuzata por direkti sin al pli ol unu dio. ​ Pro tio, ĉiu iĝas «la plej bona» samtempe al la aliuloj. ​
Preĝejo Sankta Gajane
Arkitekturo
Sankta Gajane kune kun eminentaj preĝejoj kiel la preĝejo Sankta Hripsime, Katedralo Zvartnoco kaj la Patrina Katedralo de Eĉmiadzin iĝas la esenco kaj la kolono de spirita forto de kristana Armenio.
Zeĥarja
Historio - Religio
Ĉumo
Ĉumo (el komia чум) estas komuna nomo de tradiciaj konusaj portempaj loĝejoj de nomadaj popoloj de Siberio kaj ekstrema nordo de Rusio. Ĝi estas varianto de tendo konstruita el rektaj branĉoj, alkuŝigitaj unu al alia en piramida maniero por krei konuson. Tiun ĉi skeleton oni kovras per betulŝelo, felto aŭ boacaj feloj (nuntempe oni ankaŭ uzas modernajn materialojn kaj tendajn teksaĵojn). Plej kutime la pinto de la konstruo ne estas kovrita kaj servas kiel kamentubo por fajro, kreita en la ĉumo. La planko estas farita el kelkaj lamenoj de peloj aŭ teksaĵoj, kio igas la loĝejon sufiĉe varma por tranoktumi.
Ĉumo estas supozeble unu el la plej simplaj formoj de homa loĝejo, simile al indiana tipio. Laŭ arkeologiaj esploroj, ĝi estas ankaŭ la plej antikva formo de artefarita (t.e. ne natura, kiel groto aŭ kaverno en arbo) homa loĝejo. Simpleco de ĝia konstruo kaj malkonstruo igis ĝin tre oportuna por plejparte nomadaj ĉasistoj kaj boacbredistoj de ekstrema nordo, ĉar oni povis rapide malkonstrui ĝin kaj movigi la partojn al nova loko per boacoj aŭ sledhundoj. Pro tio, ĉumoj estis popularaj inter popoloj de la tuta nordo de Eŭroazio, de ĉukĉoj ĝis sameoj. Por la ekstremnordaj popoloj ĉumoj estis hejmo por tuta familio. Iuj el ili estis tre grandaj, ĝis 10 metroj je diametro. Jurto kaj jarango devenas de ĉumo laŭ konstruo kaj funkcio, sed estas multe pli komplikaj.
Zeĥarja
En la Nova testamento, Zeĥarja estas la patro de Johano la Baptisto. La laŭdkanto de Zeĥarja (Luk 1, 68-79) estas konata preĝo (vidu Matena laŭdo).
Ĉumo
En pli modernaj tempoj plejparto de iamaj nomadoj iĝis fikshejmaj, kaj ĉumoj perdis sian valoron kiel nomada portempa loĝejo. Nun ili estas plejparte uzataj kiel sezonaj helpaj konstruaĵoj. Marioj, udmurtoj, ĉuvaŝoj kaj tataroj uzas specon de ĉumo (kutime nomatan ŝiŝ) kiel garbejon. Suomoj kaj aliaj suomecaj popoloj de norda Suomio kaj Karelio uzas ĉumojn, nomatajn kota, kiel kuirejon dum somero. En tiuj oni kutime trovas ŝtonan kamenon sub la pinto, sur kiu oni kuiras. Ĝis nun uzas ĉumojn kiel loĝejojn nenecoj de Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto, ĥantoj kaj tuvoj, aparte la malriĉaj familioj. Sameoj de Svedio havas propran specon de ĉumo, nomatan lavvu, kiu estas kovrita per velteksaĵo kaj ĝis nun popularas por veturoj. Krome, turistoj iam utiligas ĉumojn en tendaroj. Ĉar ĉumo estas multe pli granda ol kutima tendo, oni povas uzi ĝin kiel komunan kuirejon aŭ por socialigi dum malbona vetero. Komerce produktitaj ĉumoj el modernaj materialoj estas sufiĉe popularaj por tiuj celoj.
Faggiano
Faggiano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Apulio kaj en la provinco Taranto.
Toby Gard
Historio
Toby Gard komence laboris por Core Design, kie elpensis la ideon de Tomb Raider kaj de la rolulo Lara Croft. Li lasis Core Design dum la kreado de Tomb Raider 2.