cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olimpiko de laboristoj
1937
La olimpiko okazis en Antverpeno en 1937, sed duoniĝis pro la frakaso de laboristaj asocioj en Aŭstrio kaj Germanio. Sed sub la signo de popola fronto, debutis reprezentantoj el Sovetunio. Ankaŭ delegitaroj de elmigrintoj el Aŭstrio kaj Germanio partoprenis. La plej grandan aplaŭdon rikoltis delegacio de kontraŭfaŝistaj batalantoj el Hispanio, kie jam estis okazanta la Hispana Enlanda Milito. La amasa publiko skandis: "no pasarán, no pasarán" kiam la kontraŭfaŝistoj en la stadiono flirtigis sian standardon ruĝ- flav-violan de Hispana Dua Respubliko. La olimpika komitato proklamis la devizon: "Kontraŭ milito, kontraŭ diktaturo, por laboro, libero, demokratio. La sportistoj el Sovetunio eminentis, gajnis tri mondajn rekordojn, kaj unu eŭropan, kaj venkis en piedpilka turniro. Tamen kelkaj socialdemokrataj laboristoj plendetis, ĉar por la finalo alflugis du novaj futbalistoj.
István Gyöngyössy
István Gyöngyössy [iŝtvAn djondjoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyöngyössy István estis hungara ekonomikisto, ŝtata oficisto.
István Gyöngyössy naskiĝis la en Nagyvárad (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Oradea en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Gyöngyössy maturiĝis en liceo en sia naskiĝurbo en 1928, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1932. Post la diplomo li havis altan postenon en fabriko en Újpest. En 1937 li akiris advokatan diplomon. En la jaro 1945 li laboris en la ministerio pri ekstraj aferoj, inter 1946–1948 li estis diplomato en Bukareŝto. Pro falsaj akuzoj li estis en prizono (1949–1954), poste li estis rehabilitita. Li estis juĝisto (1955–1956), fabrikestro (1956–1962), poste li havis similajn altajn postenojn. En la 1970-aj jaroj li pensiuliĝis, tamen poste li estis konsilisto de bankoj. Li kandidatiĝis en 1973, doktoriĝis en 1982 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en 1941, divorcis en 1956, lia edzino naskis filinon en 1949, li denove edziĝis en 1959, lia dua edzino naskis 2 gefilojn en 1960 kaj 1962.
Vilmos Apor
APOR Vilmos, barono, estis hungara romia katolika episkopo naskita en Segesvár la 29-an de februaro 1892 kaj mortinta en Győr 2-an de aprilo 1945.
Biografio
Vilmos Apor finis la teologion en Innsbruck kaj ankaŭ tie li doktoriĝis. Oni ordinis pastro lin en 1915 en Nagyvárad. Li estis tie por unu jaro teologia instruisto, pli poste en Gyula li estis unue helpopastro kaj inter 1937 kaj 1941 parokestro. Ekde 1941 li estis episkopo de Győr. La 15-an de julio 1944 li adresis leteron al kardinalo Jusztinián Serédi por peti lin kontraŭstari al engetigo kaj deporto de judoj. Por evitigi Győr li intervenis ĉe la germana militestraro. La 30-an de marto 1945 en la kelo de episkopfortikaĵo de Győr soveta majoro per maŝinpistolserio vundis lin morte. Li mortis pro siaj vundoj. La 9-an de novembro 1997 Johano la 2-a (papo) beatigis lin. Oni verkis plurajn librojn pri lia vivo kaj martirmorto.
No Strings Attached
No Strings Attached estas romantika komedia filmo, kies premiero okazis en Usono la kaj la 24an de februaro en Argentino kaj la 25an de marto en Hispanio. Ĉefrolas Natalie Portman kaj Ashton Kutcher, kaj ĝi estis reĝisorita kaj produktorita de Ivan Reitman.
Argumento
Post renkontiĝo ĉe somera tendaro kiel adoleskantoj, Emma (Natalie Portman) kaj Adamo (Ashton Kutcher) kreas rilaton kiu daŭras ĝis plenkreskiĝo eĉ se ili ne scias unu pri la alia. Emma iĝas kuracisto en Los-Anĝeleso, Adamo produktisto por muzika televidspektaklo. Alvin (Kevin Kline) la patro de Adamo estas konata stelulo de iama televidkomedio, komencis amrilaton kun la eksamantino de Adamo, Vanessa (Ophelia Lovibond). Sciinte tion, Adamo drinkas ĝis ebriiĝo kaj alvokas ĉiujn virinojn, kiuj aperas en sia poŝtelefono. La venontan matenon, li vekiĝas senvesta sur sofo en nekonata domo, li kontaktis Emma kaj tiam venis al ŝia loĝejo, en kiu kunloĝas la amikoj Patrice (Greta Gerwig), Shira (Mindy Kaling) kaj Ulo (Guy Branum). Post kiam Emma rakontas tion kio okazis la antaŭan nokton, kaj la hontinda plorado da Adamo sen sekso antaŭ la foriro de Emma, ili seksumas.
La du havas sekson denove ĉe la domo de Adamo kaj antaŭ ŝi forlasas Adamo-n, ili interkonsentas pri ŝia propono por neformala rilato (nur seksan rilaton sen iu ajn sento aŭ devo). Adamo avertas Emma pri ebla enamiĝo al li, sed ŝi malakceptas la ideon kaj metas fundamentajn principojn konservi kion ili faras sen komplikigi la rilaton. Komence aferoj iras bone, sed Adamo iĝas ĵaluza kiam Sam (Ben Lawson) alia kuracisto klopodas veki ŝian atenton. Adamo alportas al Emma donacon (miksaĵa KD, kiu havas temojn pri menstruo) poste ili endormiĝas kune sen seksumi, kio rompis regulojn kaj ŝi haltigas la rilaton, dirante ke ili devas halti dum iom da tempo kaj havi aliajn amrilatojn. Sed post iom da tempo Emma revenas al Adamo kaj ili daŭre estas seksamikoj.
La naskiĝtago de Adamo okazas kelkaj monatoj poste. Ili iras al la urbon por vespermanĝo kun Alvin kaj Vanessa, kiuj sciigas sian planon havi bebon. Emma kritikas Vanessa defendante Adamon. Adamo persvadas ŝin por iri kune dum Sankt-Valentena tago al urba promeno kiel ĉiuj normalaj rilatoj. Aferoj iĝas tute malbonaj kiam ŝi iĝas tro malkomforta pro la dato. Emma kolera konsilas al Adamo ke li devus trovi iu alian, kiu ne vundu lin. Adamo rakontas al Emma ke li amas ŝin kaj ili havas batalon, kiu finas la aranĝon kaj la rilaton.
Sagaco
Sagaca ne nur povas esti homo havanta tian karakteron, sed ankaŭ afero karakterizita per tia eco:
No Strings Attached
Argumento
Ses semajnojn poste, manuskripto kiun Adamo verkis estas filmita. Li ricevas regulan skriblaboron en la spektaklo kun la helpo de Lucy (Lake Bell) la vicdirektoro de la spektaklo, kiu estas klare enamiĝinta al Adamo. Dume Emma estas deprimita pro foresto de Adamo. La situacio komplikiĝas pro la geedziĝo de ŝia pli juna fratino Katie (Olivia Thirlby) la venontan tagon kaj ŝia vidvina patrino (Talia Balsam) alvenanta por la okazaĵo kun vira kunulo (Brian Dierker).
Kiam Emma konfesas ke ŝi ne povas ĉesi pensi pri Adamo, Katie insistas ke ŝi voku lin. Nervoza Emma telefonas Adamon kaj rakontas al li ke ŝi sopiras je li. Li respondas ke ili neniam estis vere kune. Ekkomprenante ke ŝi devas persone paroli kun li, Emma postlasas Santa Barbara kie la geedziĝo okazos kaj veturas al la domo de Adamo. Ŝiaj planoj rompiĝas kiam li alvenas hejme kun Lucy. Emma supozas ke Adamo havas novan amantinon kaj larmoplene foriras. Dum Adamo kaj Lucy provas havi sekson Vanesa vokas lin ĉar Alvin trodrinkis siropon "Purple drank". Ekster la malsanulejo Adamo renkontas Vanessa, kiu diras ke ŝi finas rilaton kun Alvin kaj foriras al festo. Adamo iras enen por viziti la patron kiu surprize donas al li delikatajn konsilojn pri graveco de amo kaj amrilatoj.
Shira rakontas al Emma pri la patro de Adamo registrita en la malsanulejo. Ĉar Adamo forlasas la konstruaĵon, tiam li anoncas al Emma kaj rakontas al ŝi ke ŝi devas vidalvide diri ke ŝi sopiras lin. Emma forlasas la aŭton kiam la voko finiĝas kaj Adamo estas mirigita pro subita trovo de ŝi ekster la malsanulejo. Ŝi rakontas al Adamo ke ŝi estas malĝoja ŝi vundis lin kaj konfesas ke ŝi vere amas kaj zorgas pri li kaj ili restartas la rilaton. Post matenmanĝo kune la venontan matenon (io kio neniam okazis antaŭe pro la reguloj de Emma) ili alvenas en Santa Barbara ĵus antaŭ ol la geedziĝo de Katie komenciĝas. Je la fino ili eniras ĉambron kaj dum paŭzo Emma demandas al Adamo, kio okazos sekve kaj kun rideto sur liaj lipoj ili kiel paro prenas la manojn unu de la alia por la unua fojo.
Rolularo
Natalie Portman kiel Emma Kurtzman. Ashton Kutcher kiel Adam Franklin. Kevin Kline kiel Alvin Franklin. Ludacris kiel Wallace. Lake Bell kiel Lucy. Greta Gerwig kiel Patrice. Jake Johnson kiel Eli. Cary Elwes kiel Dr. Metzner Mindy Kaling kiel Shira. Olivia Thirlby kiel Katie Kurtzman. Stefanie Scott kiel joven Emma. Ophelia Lovibond kiel Vanessa. Talia Balsam kiel Sandra Kurtzman. Ben Lawson kiel Sam. Mollee Gray kiel Sari.
Jurassic Park (filmo)
Jurassic Park - "Ĵurasia parko" - estas usona, sciencfikcia, aventura filmo reĝisorita de Steven Spielberg, aperinta en 1993. La filmo ricevis tri Oskar-premiojn. Ĝi estas bazita je 1990a romano de aŭtoro Michael Crichton. La historio okazas en la fikcia insulo Isla Nubar, insuleto ĉe la marbordo de Kostariko en Centra Ameriko, kie riĉa filantropisto kaj teamo de sciencistoj kreis amuzparkon plenan de klonitaj dinosaŭroj.
Intrigo
Survoje al gvidcentro de la parko, la grupo havas oportunon vidi gregon de braĥiosaŭroj kaj grupon de velociraptoroj. Dum komuna manĝo Grant kaj Malcolm esprimas opinion ke la parko ne estas bona ideo. Ili ekkonas kelkajn dungitojn de Hammond – interalie ĉasisto Robert Muldoon, kaj genepoj de la milionulo, Alexis „Lex” kaj Timmy. Komune kun la infanoj ili veturas per specialaj elektraj aŭtomobiloj ekskursi en la parkon.
Ekskurson rigardas la ĉefinĝeniero de la parko Ray Arnold. Tamen ne ĉio okazas laŭ plano. La eksursantoj ne sukcesas ekvidi dilofosaŭron kaj la ĉefan atrakcion de la parko: Tiranosaŭro. Ili vidas nur malsanan triceratopson. Sattler decidas resti pli longe ĉe la besto. La aliaj ekskursas plu.
Dume unu el la komputilistoj de la parko, Dennis Nedry, intencas ŝteli frostigitajn embriojn de dinosaŭroj el laboratorio. Por atingi tion li enkomputiligas malican programaron kiu malfermas ĉiujn pordegojn en la parko. Forkurante el la insulo li erarvagas pro ŝtormo kaj estas mortigita de dilofosaŭro.
Henriko la 3-a (Sankta Romia Imperio)
Henriko la 3-a (1017 - 1056) estis imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Biografio
Henriko la 3-a de la Sankta Romia Imperio, el la Salia dinastio, naskiĝis en 1017, filo de Konrado la 2-a kaj de Gisela de Ŝvabio. De 1027 ĝis 1042 li estis duko de Bavario, de 1038 ĝis 1045 duko de Ŝvabio. La 14-an de aprilo 1028, en Aachen, lia patro lin kronigis rex romanorum, 1038 li proklamiĝis reĝo de Burgonjo, kaj la postan jaron li postsekvis sian patron en la imperia trono. En 1041 li submetis Bohemion, kaj obeigis al la imperia aŭtoritato la regnon de Hungario post la batalo de Mansô (1044). Li regis la duklandon Karintio ĝis 1047.
Henriko geedziĝis du fojojn. La unua edzino estis Gunilda el Danio, kiu mortis pro malario en 1038, kaj estis entombigita en la monaĥejo de Limburgo. La 20-an de novembro 1043 li edzinigis al si Agnesan de Poitou, el kiu naskiĝis ses gefiloj. Agneta nutris kontaktojn kun la monaĥa movado de Kluny. Ŝi daŭrigis puŝi por la reformo, inspirita de tiu monaĥaro, de la eklezio ankaŭ post la morto de sia edzo.
En 1046, okaze de la koncilio de Sutri de li volita, kun la apogo de la Klunia monaĥa kongregacio adherante al ties celo kaj programo de reformo de la Eklezio, li iris al Italio por esti kronita imperiestro kaj por solvi la gravan krizon de la papado, originita de la elektado de tri samtempaj papoj: Benedikto la 9-a, Gregorio la 6-a kaj Silvestro la 3-a, po elektita pro influo de Patriciaj familioj. Sekve li kandidatigis kaj sukcesis elektigi papo la episkopon de Bambergo, Sutigeron klunian monaĥon, kiu estis entronigita en Romo la kristnaskan tagon de 1046, kun la nomo de Klemento la 2-a.
La saman tagon kaj per mane de la sama papo, Henriko, fine, estis kronita imperiestro de la Sankta Romia Imperio: la papo al li asignis la rajton (diritan principatus in electione papae, nome “rajto de la imperiestro indiki, antaŭ ĉiuj, la kandidaton al la papa digneco”). Li tiam decidis iri Suditalion por reguligi la imperiajn rajtojn sur tiuj kiuj estis la duklandoj lombardiaj kaj studi kaj atingi akordon kun la Normanoj. Li certe inspiris, se ne kunlaboris en la pretigo de papa dokumento per ke estu frapita per ekskomuniko kiuj ajn akiru ekleziajn oficojn pere de simonio.
Dum sia vizito, en 1048, al la monaĥejo de Reichenau Henriko ekinstalis porŝatajn rilatojn kun Hermano Kontrakto. Tiu ĉi, la saman tagon, himne celebris Henrikon la 3-an imperiestron de la Sankta Romia Imperio. Henriko vizitis ankaŭ, en 1055 la Koncilio de Florenco, kie renkontis papon Viktoron la 2-an.
Henriko la 3-a, same kiel siaj antaŭuloj kaj kiel siaj posteuloj, devis malsupreniri plurfoje al Italio: la feŭda sistemo kaj la politika situacio de Italio iamaniere krizigos la regadon de la Sankta Romia Imperio.
Lia filo Henriko la 4-a lin postsekvis en la trono de Germanio aĝanta apenaŭ ses jarojn. Lia filino Judita Maria edzigis Salomonon de Hungario, kaj, post ties morto, Ladislaon Herman de Pollando.
Henriko estas entombigita en la katedralo de Speyer, dum lia koro konserviĝas en la imperia palaco de Goslar.
Valea Stejarului (Vadu Izei)
Valea Stejarului (Vadu Izei) [valja steĵaruluj] (hungara: Disznópataka) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sighetu Marmaţiei. En 1910 ĝi havis 371 loĝantojn (rumanoj); en 1992 591 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Máramaros vármegye). Administre ĝi apartenas al Vadu Izei.
Antonomazio
Antonomazio estas nocio de retoriko. Ĝi estas vortfiguro kiu uzas:
Nuntempe precipe ĵurnalistoj ŝatas uzi antonomaziaĵojn por eviti tro oftan ripeton de nomo. Sed ankaŭ en la kampo de turismo oni uzas la allogan efikon de (ofte troiga) antonomazio.
Ekzemploj:
Brňany
Brňany estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Litoměřice, regiono Ústí nad Labem, troviĝanta proksimume 6 km sude de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri Brňany devenas el la jaro 1057 kaj rilatas al fondiĝo de kanonikaro en Litoměřice. Oni supozas devenon de la nomo de malnovĉeĥa "brná", tio signifas kota aŭ malklara akvo, kiu kompreneble troviĝas en apuda rivero Ohře.
Ili!
Ili! (angle: Them!) estas usona sciencfikcia kaj horora filmo de 1954. Ĝia reĝisoro estis Gordon Douglas. Ĝi temas pri milito inter la homaro kontraŭ la mutaciaj grandegaj formikoj.
Oni kredas, ke ĉi tiu filmo estas ĉefverko de la filmoj pri grandaj muticiaj monstroj.
Teama sporto
Teama sporto estas sporto ludata de du oponaj teamoj, en kiu la samteamanoj interagas rekte kaj samtempe por atingi la komunan celon. Konataj teamaj sportoj estas futbalo (en siaj diversaj formoj), kriketo, basbalo, manpilko, hokeo, korbopilko, flugpilko kaj ĉukpilko. Teama sporto distingiĝas de individua sporto, en kiu unuopuloj rekte konkurencas, ekzemple la plimulto de rakedsportoj, boksado kaj luktosportoj aŭ konkursoj pri rapideco en atletiko aŭ naĝado.
La plimulto de teamaj sportoj uzas pilkon aŭ alian objekton. En kelkaj sportoj - kiel futbalo, manpilko, hokeo aŭ korbopilko - ambaŭ teamoj konfrontiĝas pro posedo de la objekto, kiu devas atingi iaspecan golejon. Dum tiuj konfrontadoj la ludantoj havas tre altan riskon de vundoj kaj traŭmatoj. Teama sporto aparte desegnita por eviti tiajn damaĝojn estas ĉukpilko, kie interagado inter malsamteamanoj estas reduktita al minimumo per la ludregularo. En aliaj teamaj sportoj - ekz-e flugpilko - la teamoj alterne pasigas la objekton provante ŝoti ĝin en iun certan parton de la ludkampo. Basbalo kaj similaj sportoj, kiuj utiligas klabon por ŝoti la pilkon, estas iasence unikaj: la defenda teamo kontrolas la pilkon, dum la poentanta teamo provas ŝoti la pilkon laŭeble for kaj la ludantoj mem provas atingi specifan golejon. Stafetoj kaj parludoj ne estas konsiderataj kiel teamaj sportoj.
"Tio estas teama sporto!" estas ofta riproĉo kontraŭ iuj (ofte la plej talentaj) ludantoj, kiuj klopodas brili per unuopulaj agadoj anstataŭ kunlabori en kolektivo.
Ili!
Resumo
Proksime de la loko oni trovas kadavrojn kaj formikan acidon kaj strangajn piedsignojn en la kadavrojn. El Vaŝingtono venas du entomologoj, la profesoro Harold Medford kaj lia filino Pat.
La loko kie ili trovis la knabinon estas denove esplorata de la entomologoj, la serĝento Peterson kaj la agento de la FBI Robert Graham. Tie atakas ilin grandegaj formikoj. Ili ekscias kiuj estas la murdistoj: la formikoj. Oni komprenas, ke la formikoj mutaciiĝis pro nukleaj testoj.
La aŭtoritatoj atakas la formikejon per veneno, sed du reĝin-formikoj sukcesas eskapi kaj konstrui novajn nestojn. Unu el ili estas detruita en maro fare de soldatoj kaj la alia konstruas sian neston en Los-Anĝeleso.
La aŭtoritatoj de la kalifornia urbo anoncas militjuron kaj atakas la neston. Peterson mortas savante du junulojn kaptitajn de formikoj. Finfine la reĝino kaj la ovoj estas detruitaj per flamĵetilo.
Fine de la filmo la profesoro demandas kiujn novajn katastrofojn oni povas atendi pro la nukleaj testoj.
Produktado
Unue oni volis filmi ĝin kolore. Du tagoj antaŭ la filmado, la Warner Bros. decidis filmi ĝin nigrablanke, ĉar ili ne kontentis.
Islama Orepoko
La Islama Orepoko startis per la propra eksploda apero de Islamo kaj la establado de la unua islama ŝtato en 622. La fino de la epoko estas varie konsiderita kiel en 1258 kun la mongola Rabado de Bagdado, aŭ 1492 pro la kompletigo de la kristana Reconquista de la Emirlando de Granado en Al-Andalus, Iberia Duoninsulo.
Dum la regado de la abasida kalifo Harun ar-Raŝid (786 al 809), estis inaŭgurita la Konhejmo en Bagdado kie studentoj el variaj partoj de la mondo klopodis traduki ka arigi la tutmondan konon en araban. La Abasidoj estis influencitaj de la Korano kaj de haditoj, kiaj "la inko de studento estas pli sankta ol la sango de martiro," kiu emfazis la valoron de kono. Dum la epoko de Fatimidoj (909–1171) Egipto iĝis la centro de imperio kiu inkludis je sia pinto Nordafrikon, Sicilion, Palestinon, Jordanion, Libanon, Sirion, la marbordon ĉe Ruĝa Maro de Afriko, Tihamahon, Heĝazon, kaj Jemenon. Dum tiu epoko, la ĉefaj islamaj ĉefurboj Bagdado, Kajro, kaj Kordovo iĝis la ĉefaj intelektaj centroj por scienco, filozofio, medicino, komerco, kaj edukado.
Strebante dispeli kelkajn miskomprenojn ĉirkaŭantaj islamanojn hodiaŭ, la ses-voluma eldono de Unesko, The Different Aspects of Islamic Culture [La Diferencaj Aspektoj de Islama Kulturo] (1977 ĝis 2016) estas ĝustatempa kaj informa. Ĝi informas legantojn pri islamo, ekde ĝia revelacio ĝis la kredoj kaj kutimoj de islamanoj. La verko priskribas la diversecon en islamo tra ĝiaj diversaj skoloj de pensado.
C-Trajno
La C-Trajno estas sistemo de tram-metroo (malpeza fervojo) de Kalgario (Alberto). Ĝin funkciigas, kunlige kun la busa reto de Kalgario, la publika entrepreno Calgary Transit.
Palisandro
Palisandro laŭ PIV estas violenigra ligno, aparte (sed ne nur) el Ameriko, uzata por luksaj mebloj. La ligno aparte precipe de arboj de la planta genro Dalbergia el la familio de legumenacoj, parte ankaŭ el jakarando kaj Machaerium firmum el la sama familio. La ligno konsideriĝas eleganta, luksa kaj estas koresponde multekosta.
Utiligo
Palisandra ligno laŭ speco havas malhelruĝan-nigran ĝis preskaŭ tute nigran (Rio-palisandro, Dalbergia nigra) aŭ malhelviolan-brunan (orientbarata palisandro) koloron kaj ĝenerale karakteriĝas per granda malmolo. Tial ĝi krom por multekostaj mebloj aparte uziĝas por pargeto.
Grandan signifon palisandro krome havas en la konstruo de muzikiloj: Marimbafonoj kaj ksilofonoj preskaŭ ĉiam estas el palisandro, kaj ankaŭ lignaj bekflutoj kaj gitaroj ofte estas el la lignospeco.
Kalgaria Stampedo
La Kalgaria Stampedo, kiu prezentas sin kiel La Plej Granda Subĉiela Spektaklo de la Mondo, estas granda festivalo, ekspozicio, kaj rodeo, kiun oni okazigas en Kalgario (Alberto) dum dek tagoj ĉiun julion. En 2006, la Stampedo okazos inter la 7-a kaj 16-a de julio. Ĝi estas la plej granda kanada evento okazanta ĉiujare, kaj ĝi prezentas internacie faman rodeo-konkurson, ludejaron, scenejajn spektaklojn, koncertojn, agrikulturajn konkursojn, ekspoziciojn de la Unuaj Nacioj, kaj patkukajn manĝojn tra la tuta urbo. En 2005, 1.242.928 homoj - pli ol iam antaŭe - trairis la giĉetojn de la Stampedejo por partopreni ĉi tiun dek-tagan konkursaron kaj ekspozicion. La Stampeda Parado, kiun oni okazigas ja la Malferma Tago de la Stampedo, estas unu el la plej malnovaj tradicioj de la festivalo. La parado, kiun spektas ĉ. 350.000 homoj ĉiujare, sekvas 4,5-kilometran vojon en la urbocentro de Kalgario. Oni kutime ĝin filmas por televidaj spektantoj, kutime de pli ol du milionoj. Dum la Stampeda Semajno, multaj kalgarianoj vestas sin en vakera stilo kaj preskaŭ ĉiuj entreprenoj ornamas siajn kutimojn kaj oficejoj en vakera stilo.
La Kalgario Stampedo okazas ĉe la Stampedejo, kiu troviĝas je la sud-orienta rando de la urbocentro en la distrikto Beltline. Ĝi estas facile atingebla per la kalgaria metroo, la C-Trajno. Inter la tut-jaraj kontruaĵoj ĉe la Stampedo estas la glaci-hokea stadiono Seldomo Pengrowth, la ekspoziciejo Centro Round-Up, la Stampeda Kasino, la ĉevalkurejo, la agrikiltura konstruaĵo kaj pluraj malpli grandaj konstruaĵoj. Nuntempe okazas granda plivastigo kaj modernigo de la Stampedejo, kiu inkluzivas konstruadon de nova hotelo, nova kasino, nova "ĉefstrata" komercejo kaj merkato, nova agrikultura konstruaĵo, subtera parkejo, kaj renovigon de la subĉielaj terenoj.
Superrigardo
La Kalgaria Ekspozicio unuafoje okazis en 1886, mallonge post la alveno de la Kanad-Pacifika Fervojo en la urbo. La Kalgaria Stampedo (aparta evento) inaŭguriĝis en 1912 danke al la klopodoj de Guy Weadick, usona arta prezentanto de ŝnur-ĵetado. Weadick volis organizi mond-klasan rodeon kaj sovaĝ-okcidentan spektaklon, kiu alvenigos la plej bonajn vakerojn de Nordameriko. La unua Stampedo estis la plej bon-paga rodea konkurso en Nordameriko, kun premioj en valoro de $20.000. Ĝi allogis pli ol 100.000 spektantojn. En la jaro 1923, oni kunigis la Stampedon kun la Kalgaria Ekspozicio, kaj la evento okazas ĉiu-jare poste.
La Ludejaron funkciigas la entrepreno Conklin Shows, kiu ankaŭ funkciigas la Kanadan Nacian Ekspozicion en Toronto.
Sinsekvo de Historiaj Eventoj
La fruaj jaroj kiel apartaj eventoj:
Debato
Multaj besto-protektaj grupoj, inter ili la Kalgaria Besto-Protekta Societo, esprimis zorgojn pri la Stampedo kaj rodeoj ĝenerale, menciante ne-humanan traktadon de bestoj. La reprezentantoj de la Stampedo ĉiam diras ke ili faras multajn penojn por certigi ke la bestoj estas bone protektitaj, kaj multaj jaroj pasas sen mortado de eĉ unu besto dum la Stampedo. Defendantoj de la Stampedo, precipe ranĉistoj, kredas ke la kritiko estas nur parto de pli granda klopodo finigi ĉian uzadon de bestoj far homoj. Ili diras ke organizantoj de la Stampedo, kaj ranĉistoj, amas kaj protektas siajn bestojn, sed ne povas eviti ĉiujn akcidentojn. Fakte, dum la Stampedo vundiĝis relative malmultaj bestoj aŭ homoj, konsiderante tion ke ĝi estas la due plej granda ĉiu-jare okazanta rodeo de la mondo. Post ĉiu akcidento dum kiu okazas morto de besto aŭ homo, la organizantoj de la Stampedo faras esploron kiu preskaŭ ĉiam rezultigas modifadon de la reguloj pri sekureco.
En la jaro 1986 mortis 12 ĉevaloj dum la Stampedo (la plimulto estis kompat-mortigitaj pro vundoj), la plej malbona jaro el la vidpunkto de bestaj mortoj. Kiel rezulto, oni faris plurajn ŝanĝojn en la sekurec-kodo por malhelpi karambolojn. Depost tiam, nur unu alia konkurso de manĝo-vagonoj kaŭzis kompareblan nombron de mortoj.
Akcidentoj dum kiuj vundiĝis homoj:
Akcidentoj dum kiuj vundiĝis bestoj:
La plej malbona best-tragedio dum unuopa evento okazinta kadre de la Stampedo okazis la 3-an de julio, 2005. Naŭ ĉevaloj post kiam ili saltis de ponto kaj falis en la Riveron Bow. La akcidento okazis dum ĉevalrajdado de la Stampeda ranĉo al la urbo kadre de la evento Vojo 2005, 5 tagojn antaŭ la komenco de la Stampedo. Mallonge post la akcidento la Kalgaria Polico deklaris la organizantojn senkulpa je ia krima ago, trovante ke mankis ia ajn intenco kaŭzi vundadon de bestoj. La organizantoj de la Stampedo esplorigis la akcidenton per interna komisiono, kaj ties raporto publikiĝis en decembro de la sama jaro, sed ĝi ne sukcesis identigi la kaŭzon de la akcidento, kvankam ĝi ja trovis ke la akcidenton ne kaŭzis subita bruo, kiel oni spekulaciis tiutempe. La organizantoj indikis ke ili konsideris la aferon fermita kun la publikigo de la raporto de la komisiono: ili ne provus denove krom se tio kondukus al plibonigo de sekureco.
Zandbergen (Geraardsbergen)
Zandbergen estas partkomunumo de Geraardsbergen. Ĝi situas en la nordorienta parto de la provinco Orienta Flandrio de Belgio. En Zandbergen la rivereto Molenbeek enfluas la riveron Dendron, je ties maldekstra bordo.
Zandbergen estas la naskiĝvilaĝo de la fama artpentristo gravuristo Jan De Cooman, kiu ankaŭ tie mortis en 1949 kaj estas entombigita en la tombejo apud la kirko.
Geraardsbergen
Servoz (stacidomo)
Servoz estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Les Houches, apud Servoz, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
Tumulbedo
La tumulbedo estas altbedo kiu havas la formon de tumulo.
Bedo estas plata kaj niveligita peco de grundo, preparita por plantoj. Ekzistas diversaj bedoj, ekzemple florbedo, sembedo (el kreskantaj semitaj plantoj), herbobedo, sterkobedo, altbedo, varmobedo. Speciala formo de bedo estas platbando. Ĝemerale bedo estas monokulturo.
Konstruo kaj celo
Por bedo oni dividas pecon de kultivata arealo. La bedoj estas faritaj jare. Kiel vojo por prilabori la arealon oni havas neplantitan strion. La nekultivitaj areoj inter la bedoj estas la vojoj por flegi permane aŭ per malgranda traktoro. .
La larĝeco de permane flegitaj legombedoj estas inter 1,1 ĝis 1,2 m. Inter la du bedoj estas ĉ. 0,30 m larĝa vojo por surpaŝi flegante la bedojn. Precipe florbedoj aŭ bedoj en parkoj aŭ ĝardenoj ofte estas faritaj por pli ol unu jaro. La ornambedoj ofte havas randon el heĝoj. Ofte estis plantitaj tie malaltaj buksoj.
Kantono Polk (Tenesio)
La kantono Polk (Polk County) estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
László Kovács (kajakisto)
László Kovács [lAslO kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács László estas hungara kajakisto, mondĉampiono, trejnisto, instrumentisto, entreprenisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Küssnacht am Rigi (stacidomo)
Küssnacht am Rigi estas fervoja stacidomo en Küssnacht, Svislando.
László Kovács (kajakisto)
Biografio
komence estis instrumentisto, baldaŭ li havis postenon en produktejo, fine li estis entreprenisto ĝis la pensiuliĝo en sia aĝo 70.
Sporta kariero
inter 1949-1960 estis kajakisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono 14-foje inter 1953-1981 teame. Li estis la unua ankaŭ en mondĉampionumo kvarope en 1954, krome en 1958 li estis la dua dufoje. Depost fino de la aktiva sporto li trejnadis. Ekzemple li estis trejnisto de Anna Kárász.
Großenkneten
Großenkneten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oldenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zoltán Ferencz
Zoltán FERENCZ [ferenc] estas rumania hungara grafikisto. Li naskiĝis en Gheorgheni la 27-an de januaro 1980. Li vivas en Lăzarea.
Biografio
Zoltán Ferencz komence pristudis skulptoarton en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc, poste li studis en artaj altlernejoj de Temeŝvaro (1998 – 2003), de Budapeŝto (2001 – 2002) kaj de Kluĵo (2004 – 2005).
16441 Kirchner
16441 Kirchner estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pentristo kaj skulptisto Ernst Ludwig Kirchner (1880–1938), majstro de la germana ekspresionismo kaj kunfondinto de la artista rondo Die Brücke. Post 1917, li laboris kaj vivis en Svislando. En 1937, lia arto estis konfiskita de la nazioj kaj klasifikita kiel "degenerita arto" en Germanio ; tio, kiu kondukis lin al la sinmortigo.
Růžena Svobodová
Růžena SVOBODOVÁ, fraŭline Čápová (naskiĝis la 10-an de julio 1868 en Mikulovice (distrikto Znojmo), mortis la 1-an de januaro 1920 en Praha) estis ĉeĥa verkistino.
Ŝi akiris edukon en klostra lernejo kaj laboris kiel hejma instruistino. En 1890 ŝi edziniĝis al dramverkisto František Xaver Svoboda. Ŝi ofte vojaĝis al (Italio, Francio kaj Jugoslavio). Dank‘ al sia edzo ŝi konatiĝis kun gravaj literaturistoj (Božena Benešová, Marie Pujmanová, František Xaver Šalda) kaj sub ilia influo komencis verki.
Ŝi apartenas al ĉefaj reprezentantoj de la ĉeĥa impresionismo en literaturo. Ŝia plej fama verko estas la novelaro Nigraj ĉasistoj, el kiuj aperis esperantlingve Maryĉka danculino.
En Esperanto aperis
Du noveloj (Jiří Sumín: Genutrantoj - Růžena Svobodová: Maryčka Danculino, tr. MEP, 1933)
Ĉilia tinamo
La Ĉilia tinamo (Nothoprocta perdicaria) aŭ Perdrikotinamo estas birdospecio de la familio de tinamedoj komune troviĝanta en altaltitudaj arbustaroj en subtropikaj regionoj de centra Ĉilio.
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj. Nothoprocta derivas el du malnovaj vortoj, nothos greka vorto signifanta falsa, kaj prōktos signifanta malantaŭo aŭ vosto. Tiu kombino de vortoj probable rilatas al la fakto ke la vosto estas malgranda kaj kovrita per korpaj plumoj, kaj tiele ŝajnas falsa.
Subspecioj
La Ĉilia tinamo havas du subspeciojn kiuj estas la jenaj:
Distribuado kaj habitato
La Ĉilia tinamo povas troviĝi en altaltitudaj arbustaroj je 400 al 2,000 m de altitudo. Tiu specio estas indiĝena de la tuta Ĉilio escepte suda Los Lagos, Tarapakio, Antofagasto, Aisén, kaj Magelano kaj Ĉilia Antarkto, kaj povas troviĝi ankaŭ en apudaj areoj de Argentino. Tiu tinamo povas ankaŭ troviĝi en aridaj montararbaroj en asocio kun arboj kiaj Acacia caven, Porlieria chilensis kaj la endanĝerita Jubaea chilensis. Ĝi estis enmetita en la Paskinsulo.
Aspekto
La Ĉilia tinamo estas proksimume 29 cm longa. Ĝi estas preskaŭ senvosta kaj fortika laŭ formo. Ĝi havas bekon iom kurban kaj estas simila al la Kalifornia koturno. Ĝi havas dikajn, mallongajn, palajn, flavecajn krurojn. Ĝi ĝenerale piediras rekte kaj havas "mallongan voston kaj vostokovrilojn kiuj falas malantaŭ la kruroj." La bildo en ties supra parto aspektas strieca, sed ĝi estas pli komplika detale. Ĝi havas sablokoloran vizaĝon kun malhela elokula strio kiu iras suben kaj malgranda strio en vango, kun pli hela krono. Ties kolo estas bruna kaj ties suba kolo havas malhelajn punktojn. Ĝi havas komplikajn bildojn kiuj striecas ĉe brustoflankoj, kiuj estas grizaj. La Ĉilia tinamo, ĝuste sude de Maule, havas brunecan bruston anstataŭ grizan kaj pliajn kaj ruĝecbrunajn striojn en ties supra korpo kaj pugo. Ĉe ambaŭ regionoj, ĝi havas grandajn flugilojn kiuj kovras la korpon surgrunde, kaj dumfluge la flugiloj ŝajnas grandaj kaj ruĝecbrunaj sube. La flugiloj estas ankaŭ rondoformaj.
Ĝi havas laŭtan stridan fajfon kiu sonas dusilabe kaj iel kiel "sŭii ŭii." Kaze de ĝenado, ĝi elsendas pli mallaŭtan serion de fajfoj kiuj sonas kiel " sŭii ŭii ŭii ŭii" kun rapide elsenditaj flugilsonoj.
Kutimaro
La ino demetas 10-12 brilajn ovojn en skrapaĵo. La masklo Kovadokovas la ovojn kaj idozorgadas. La ovoj estas kovritaj per plumoj kiam ili restas neatentitaj. La kovado daŭras ĉirkaŭ 21 tagoj. La idoj estas sablokoloraj kun malhelaj strioj, kaj kuras tuj post eloviĝo kaj flugas ankoraŭ duonkreskaj. Poste povas aperi bluaj aŭ grizaj punktoj.
Konservado
La IUCN klasigas la Ĉilian tinamon kiel Malplej Zorgiga, kun loĝa teritorio de 120,000 km2.
Mária J. Nagy
J. NAGY Mária, Józsáné estas rumanuja hungara lingvistino naskita en Sighişoara la 27-an de junio 1934.
Biografio
La mezlernejon Mária J. Nagy finis en Târgu Mureş (1952), ŝi havigis diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en la Bolyai Tudományegyetem en 1956. Ekde 1957 ŝi laboris en la katedro de hungara lingvo kaj literaturscienco kiel adjunktino, pli poste en la Universitato Babeş–Bolyai kiel lektorino. Ŝi publikis ekde 1960 en NyIrK, Korunk, A Hét.
1378 Leonce
1378 Leonce estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Fernand Rigaux elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Ĝi ricevis la antaŭnomon de Léonce Rigaux, patro de la malkovrinto.
Santo Antônio da Alegria
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Ribeirão Preto kaj en la mikroregiono Batatais. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Emma Sz. Egyed
'''Emma Sz. Egyed [es edjed], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sz. Egyed Emma''' estis hungara medalisto, skulptisto, altlerneja instruisto. Emma Sz. Egyed naskiĝis la en Kőtelek, ŝi mortis la  en Sopron.
Biografio
Emma Sz. Egyed frekventis industriartan gimnazion en Budapeŝto inter 1950–1954, ŝiaj artaj instruistoj estis István Martsa kaj Tamás Vígh. Ŝi akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1959. Ŝiaj majstroj estis denove Tamás Vígh kaj Pál Pátzay. Post la diplomo ŝi instruis lernojaron en lernejo en Győr. Inter 1960 kaj 2001 ŝi instruis en altlernejo en Sopron, kiu baldaŭ estis unuigita al Universitato de Okcidenta Hungario, poste ŝi emeritiĝis. Ŝi partoprenis somere en laboro de artiskolonio en Nyíregyháza en 1991, 1997 kaj 2002. Ŝi kreis komence bustojn el terakotoj, baldaŭ plej ofte medalojn. Ŝi ricevis plurajn premiojn, medalojn inter 1965-2007. Ŝi havis edzon.
Fratoj Mašín
Fratoj Ctirad Mašín (* 11-an de aŭgusto 1930-13-an de aŭgusto 2011) kaj Josef Mašín (* 8-an de marto 1932) estas filoj de generalo Josef Mašín.
En la jaro 1945 la fratoj estis honorigitaj de prezidento Edvard Beneš de ĉeĥoslovaka medalo Por kuraĝo pro "persona kuraĝo en la tempo de milito". Sed ili estas konataj precipe pro sia armita rezistmovado kontraŭ komunisma reĝimo en Ĉeĥoslovakio en la jaroj 1951 - 1953 kaj poste pro foriro el Ĉeĥoslovakio tra orienta Germanio ĝis Okcidenta Berlino en oktobro de 1953. La ĉeĥa ĉefministro Mirek Topolánek aprezis ilian rezistmovadan agadon per honora plakedo, kiun li transdonis la 28-a de februaro 2008 en Usono al Josef Mašín kaj al Milan Paumer la 4-an de marto en vilao de Kramář en Prago.
Post februaro de 1948 ili daŭrigis en la armita rezistmovado, ĉifoje kontraŭ komunistoj. Ctirad kaj Josef Mašínoj estis pro ŝerca diskuto pri kapablo de antaŭ ili staranta ruino de aviadilo, konsiderata kiel intenco fuĝi Okcidenten, malliberigataj dum ia tempo, Ctirad estis en plenumo de puno ankaŭ en uranaj minejoj en Jáchymov.
Sukcedo de eventoj antaŭ la fuĝo
Laŭ kelkaj atestoj ili aĉetis per la ŝtelita mono (ĉirkaŭ 900 000 kronoj) motorciklojn, ledbotojn, laŭmodajn vestojn kaj unu el la membroj de la grupo estis lasonta enkonduki akvokondukilon en la domo kaj aĉeti klapdivanon.
Fuĝo el Ĉeĥoslovakio
Nur en la jaro 1953 ilia kvinmembra grupo decidiĝis forlasi Ĉeĥoslovakion. Sed sur teritorio de GDR ĝi estis malkovrita kaj persekutata de soldataro kaj membroj de sekurecfortoj. Sume estis kontraŭ kvin rezistmovadanoj mobilizita 20 000 WOPO, kiel oni diris al membroj de Volkspolizei. En oktobro de 1953 en tiama GDR estis en stacio Ucro pafmortigitaj komisaroj H. Grumini kaj M. Lehman, plua policisto estis grave vundita. Poste estis pafmortigitaj policistoj H. Hoffmann kaj H. Sunckel.
Du membroj de la grupo Václav Švéda kaj Zbyněk Janata estis en soveta zono de Germanio kaptitaj kaj eldonitaj reen en Ĉeĥoslovakion, kie ili estis poste ekzekutitaj. La fratoj Mašínoj kaj la lasta membro de la grupo Milan Paumer sukcese venis ĝis Okcidenta Berlino, Milan Paumer kun grava trapafo de la ventro. Pli poste, en Usono ĉiuj tri supervivintaj membroj de la grupo alliĝis al la usona armeo kun intenco daŭrigi en la kontraŭkomunisma rezistmovado.
Ĉar dum la preparo de fuĝo kaj dum ĝi ili mortigis sume ses armitajn homojn (du membrojn de sekureco kaj la armitan membron de popolaj milicoj, kiuj veturigis salajrojn, tri membrojn de orientgermanaj armitaj konsisteroj), ĝis hodiaŭ tiu parto de la ĉeĥa publiko, kiun la kazo interesas, estas dividita en du tendarojn, el kiu unu konsideras la grupon de la fratoj de Mašínoj kiel murdistoj, dum la alia kiel naciaj herooj, kiuj gvidis laŭleĝan armitan rezistmovadon kontraŭ totalisma komunisma reĝimo.
8616 Fogelquist
8616 Fogelquist estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rune Fogelquist, popularigisto de astronomio en la Astronomio Klubo de Mariestad, proksime de la lago Vänern en suda Svedio. Li konstruis kaj funkciis la proksiman Observatorion Bifrost, kies ĉefa instrumento estas reflekta teleskopo de 0,60 m. Tiu observatorio ricevas ĉirkaŭ po 1000 vizitantojn ĉiujare.
Bécherel
Bécherel estas franca komunumo, situanta en la departemento Ille-et-Vilaine kaj en la regiono Bretonio en Francio.
Geografio
Kastellando de 1123 ĝis 1790, Bécherel, konstruita sur monteto alta je 176m, estas malnova fortika urbo, de kiu estas kelkaj restaĵoj. Stratoj kun malnovaj granitaj domoj memorigas pri la pasinteco de la urbo : tie oni kultivis linon kaj ŝpinis la plej belan fadenon de Bretonio. De la ĝardeno Thabor la vido etendiĝas direkte al Dol-de-Bretagne, Dinan kaj Combourg.
Historio
En la romia epoko, la urbo situis proksime de la romia vojo Rennes-Dinan.
En 1124, Alano de Dinan ricevis kiel heredparton la regionon de Bécherel kaj starigis ŝtonan kastelon superantan la valon, kaj la urbo disvolviĝis ĉirkaŭ ĝi.
En 1168, Henriko la Dua Plantaĝeneto, reĝo de Anglio konkeris la urbon, tre avidata pro ties strategia pozicio, kaj fortikigis ĝin.
En la hereda milito de Bretonio, la angloj, aliancanoj de Johano de Montfort, okupis Bécherel. En 1363, Karolo de Blezo, akompanata de Bertrand Du Guesclin, sieĝis la urbon, sed Johano de Montfort arigis trupojn kaj venis por ĉesigi la sieĝon. La du partioj decidis solvi la malkonsenton sur la erikejoj de Évran, ne malproksime de Bécherel, sed la episkopoj intervenis kaj partigo de Bretonio estis decidita de la montfortanoj kaj de la blezanoj.
En Aprilo 1371, Olivero la 4-a de Clisson eksieĝis la urbon okupitan de la angloj. Li estis poste kunigita de Bertrand du Guesclin.
En 1419, Anna de Laval, barono de Bécherel, restaŭris la fortikaĵojn de la urbo. Sed en la 16-a jc, la loko ruiniĝis. Inter la 16-a kaj la 18-a jc, dank'al la kultivo kaj teksado de lino kaj kanabo, Bécherel prosperis. La kontinenta blokado trudita de Napoleono kaj la konkurenco de kotono kondukis al la malkresko de tiuj kultivoj.
La loĝantaro de la komunumo estis favora al la ŝanĝoj enkondukitaj de la franca revolucio, precipe post la fino de la Teroro. La ĉefa revolucia festo estis tiu memoriganta la datrevenon de la ekzekuto de la franca reĝo Ludoviko la Deksesa, akompanata de la ĵuro de malamo al la reĝeco kaj al la anarkio, festata ekde 1795.
En la 19-a jc, la kreado de tanejo, de fabriko de lignoŝuoj kaj de agrokulturaj maŝinoj relanĉis la lokan ekonomion. En 1914, industria laktejo malfermis sian pordon kaj funkciis ĝis en 1971. En 1978, la komunumo aliĝis al la asocio de la urbetoj kun karaktero de Bretonio.
Kreita en 1986, la asocio "Savenn Douar", ("la saltotabulo"), lanĉis la ideon krei urbon de la libroj. Ekde tiam, 13 librejoj, deko da artmetioj pri libro kaj pluraj metiistoj vivigas la malnovan centron kaj organizas kulturajn eventojn. Grava bazaro pri libroj okazas la unuan dimanĉon de ĉiu monato. Bécherel fariĝis la unua urbo de la libroj en Francio.
Demografio
Demografia evoluo de Bécherel de 1793 ĝis 2006
Lokoj kaj monumentoj
La komunumo ne havas monumenton klasitan historia, sed la malnova urbo havas belan grupon de malnovaj domoj de la 16-a, 17-a kaj 18-a jc :
Les réalisations de l'association Savenn Douar
Et encore des projets... --> Ĉiujare, la Festo de libro okazas en la semajnfino de Pasko, kaj aldone al la dekkvino de libristoj malfermitaj dum la tuta jaro, "bazaro de libroj" okazas ĉiun unuan dimanĉon ĉiumonate. Aliaj festaj rendevuoj : Nuit du Livre ("Nokto de libro") aŭguste, Lire en Fête ("Legi en festo") oktobre, Trésors de Bécherel ("Trezoroj de Bécherel") Decembre.
Campomaggiore
Campomaggiore estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas [Accettura]] (MT), Albano di Lucania, Calciano (MT) kaj Pietrapertosa.
Sekherbejo
Sekherbejo aŭ sekrazeno estas seka kaj nutraĵmalriĉa kaj speciriĉa herbejo. Ĝi estas falĉata regule por gajni fojno,. Parte ĝi estas ankaŭ paŝtata en aŭtuno. Sen uzado tiaj areoj en Mezeŭropo post certa tempo krekus arbojn kaj ĝi iĝas arbaroj. Naturaj sekherbejoj en Eŭropo nur troviĝas en apudriveraj zonoj kaj rokŝtupoj interne de la Alpoj.Ekzistas pruvoj, ke ekde la bronza epoko kaj precipe ekde la romia epoko homoj uzis sekajn areojn por rikolti fojnon. Dum la alta mezepoko tiu uztipo estis tre disvastigata. El tio evoluiĝas tre specioriĉa biotopa tipo, kiu baziĝas sur homa kulivado.
Kun pli ol 100 plantspecioj po aro kaj ĝis  1000 insektaj specioj la sekherbejoj apartenas al la plej specioriĉaj vivejoj en Mezeŭropo. Ili hodiaŭ estas tre minacataj pro la agrikultura intencivigo kaj fino de uzado. La unua degenera ŝtupo pro nutraĵaldono estas duonseka herbejo. Speciale signifa estas la rezigno de sterkado. Gravaj estas krome la datoj de la falĉado. La falĉtekniko fine decidas, ĉu certaj bestpopolacioj (ekzemple ortopteroj) havas supervivŝancon: Falĉilo kaj simpla traba falĉmaŝino kompare kun rotacia falĉmaŝino aŭ fojnorkoltatoro estas idealaj.
Hellmut Seemann
Hellmut SEEMANN (naskiĝinta la 16-an de decembro 1953 en Heidelberg) estas germana kulturmanaĝero kaj eksa prezidanto de la fondaĵo Klassik Stiftung Weimar.
Vivo kaj agado antaŭ Weimar
Li estas la filo de la pianisto Carl Seemann, kiu dum studentaj tagoj en Strasburgo amikiĝis al la edukadreformanto Hellmut Becker. Becker iĝis ankaŭ baptopatro de li. Li frekventis la reformlernejon Odenwaldschule en Heppenheim kaj studis poste germanistikon kaj filozofion kaj ekde 1977 ankaŭ jursciencon ĉe la altlernejoj de Hamburg kaj Frankfurt am Main. En 1985 li edziĝis al la verkistino kaj tradukistino Annette Seemann. En 1986 li ricevis la oficialan allason praktiki kiel advokato en Berlin.
En la sama jaro li transloĝiĝis al Frankfurt am Main, kie li iĝis persona asistanto de Christoph Vitali, afergvidanto de la urba kultursocieto Kulturgesellschaft Frankfurt mbH. De 1987-93 Seemann estis administrada direktoro kaj de 1994-2001 afergvidanto de la menciita societo, plenumante paralele la oficon de direktoro de la Schirn-artohalo. De 1989-93 li kunestris artiste la teatrejon Theater am Turm.
Agadoj en Weimar
Ekde la 1-a de junio 2001 Seemann estas prezidanto de la grandega kulturfondaĵo Klassik Stiftung Weimar. Dum lia estrado brulis la Biblioteko Dukino Anna Amalia en septembro de 2004 kaj fariĝis ties restaŭrado ĝis 2007. En oktobro estis decidite ne plu plilongigi lian laborkontrakton post 2011. Tamen li estis reelektita en aprilo 2011 post longa kaj akra debato kaj kontraŭ la iama volo de la tiama turingia ministro pri kulturo Christoph Matschie. Dum kunsido de la konsilantaro fondaĵa de la 25-a de junio 2013 la deĵorkontrakto denove plilongigitis ĝis la 31-a de julio 2019. Ĉe la Liszt-muzikaltlernejo vajmara Seemann estas docento pri manaĝerado de kulturaj institutoj.
Libromerkate li famiĝis ĝisnun ĉefe kiel eldonisto kaj verkisto de arthistoriaj skribitaĵoj koncerne la klasikan epokon germanan, Vajmaron kaj la eŭropan avangardon.
2242 Balatono
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la lago Balatono, en okcidenta Hungario.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de A. Marchini, F. Salvaggio, R. Papini, P. Pravec, D. Klinglesmith, D. Pray, P. Bacci, L. Franco kaj A. Carbognani per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,49 km, orbitan de proksimume 9 km kaj  de 0,54 ± 0,0004 tago (12,96 ± 0,0048 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Hubble (filmo)
Hubble (alinome Hubble 3D, IMAX: Hubble, aŭ IMAX: Hubble 3D) estas usona dokumenta filmo de 2010 pri kosmopramaj misioj por rebonigi kaj altgradigi la Kosmoteleskopon Hublo. Ĝin rakontas la aktoro Leonardo DiCaprio.
Provinco Sevilo
Sevilo (Sevilla [Sebija]) estas provinco de suda Hispanio, en la sudokcidenta parto de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio. Najbaras la provincoj Onubo, Kadizo, Malago, Kordovo kaj Badajoz. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Sevilo.
Aliaj gravaj urboj: Alcalá de Guadaira, Dos Hermanas, Ecija, Estepa, Morón de la Frontera, Brenes, Osuna.
Municipoj de la provinco laŭ loĝantaro
Datumoj: 1-a de januaro 2005
Ordeno
Ordeno estas certaspeca societo.
La vorto akiris jenajn specialajn signifojn:
Metonimie oni povas nomi ordeno la insignon, kiu montras anecon en ordeno, precipe honora.
Éva Ferencz
Éva Ferencz [ferenc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ferencz Éva estis hungara aktoro, operetkantisto, popolkantisto, voĉoaktoro. Ŝia edzo estis Aladár Kovácsi.
Éva Ferencz naskiĝis la  en Szolnok, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Éva Ferencz akiris premion en popolkanta konkurso de Hungara Televizio en 1970, poste ŝi estis kantisto en konata orkestro. Ŝi akiris operetan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1977. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Ida Versényi kaj István Kazán. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged). Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Jókai (Békéscsaba) (1978), Teatro Szigligeti (Szolnok) (1979-1981). Inter 1981–1988 ŝi ludis en Aŭstrio, poste en Teatro Csokonai (Debrecen). Ekde 1993 ŝi kolektis popolajn kantojn kaj tekstojn. Ŝi ricevis premiojn inter 1990-2005.
21945 Kleshchonok
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Valerij Volodimiroviĉ Kleŝĉonok, de la Departemento Astrometrio de la Observatorio de la Nacia Universitato Ŝevĉenko en Kievo. Li entreprenis fotometriajn kaj spektroskopiajn esplorojn pri la kometoj kaj asteroidoj.
Sinagogo de Nitra
La Sinagogo de Nitra estas protektita grandvalora arkitektura historia monumento de Slovakio en urbo Nitra.