cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĥepri
Ĥepri, la dio Suno, memkreita, simbolo de la eterna vivo; estis la bildo de konstanta transformado de la ekzisto en la egipta mitologio. Li estis reprezentita kiel verda skarabo puŝante la sundiskon tra la ĉielo. Ankaŭ kiel homo skarabokapa kiu, kelkfoje, portis la vas-sceptron [okulo de Horuso] kaj ansa kruco. Li estas la dio de la tagiĝo, Reo de la mateno kaj de la nokto Ĥnum, konsiderataj fratoj. Ili tri simbolis la transformiĝon kiun la vivaj estuloj spertas ekde naskiĝo ĝis morto, inkluzive de ilia renaskiĝo se la ekzamenoj estus trapasataj en la Duato. Ĥepri sin kreis ĉiumatene, denove renaskiĝante kiel Suno, tial li estis asociita al Atum. Kiel simbolo de la eterna vivo, li estis la Suno de la mateno, manifestiĝo de la dio Reo. Laŭ la Piramidaj tekstoj la Tero estis kraĉaĵo de la dio Ĥepri. Lia ĉefa adorejo troviĝis en Iunu (Heliopolo), proksime de Kairo.
La skarabo, uzata en funebraj ritoj, estis unu el la plej popularaj amuletoj de la Antikva Egiptio.
La argentina verkisto Manuel Mujica Láinez publikigis historian romanon El escarabajo (La skarabo, 1982), pri egipta ringo montranta skarabon kio estas rakontisto de la historioj de ĝiaj posedintoj ekde reĝino Nefertari ĝis nordamerika milionulino, tra unu el la murdintoj de Julio Cezaro aŭ Mikelanĝelo inter aliaj.
Itala
La vorto havas plurajn signifojn:
Lajos Berán
Lajos Berán [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berán Lajos estis hungara skulptisto, medalisto, membro de Societo Benczúr. Lajos Berán naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Berán studis skulptadon de Ede Telcs en sia naskiĝurbo, poste en Akademio de Belartoj de Vieno. Li ekspoziciis skulptaĵetojn en 1902, sed poste li okupiĝis pri medaloj. En 1932 li estis nomumita arta gvidanto de la tutlanda monfarejo, kie li laboris ĝismorte. Li kreis ankaŭ memortabulojn, bustojn, tombomonumentojn. Liaj medaloj ricevis premiojn en 1906 kaj 1936.
Johannes Hahn
Johannes Hahn estas la nomo de jenaj personoj:
vidu ankaŭ:
Marketo (Miĉigano)
Marketo (Marquette) estas urbo en Miĉigano, Usono. Ĝi estas la kantona sidejo de Kantono Marketo kaj la hejmo de Norda Miĉigana Universitato. Ĝi estas la plej granda urbo en la supra duoninsulo de Miĉigano. Ĝi estas je Supra Lago.
La nomo derivas el Jacques Marquette.
Gábor Béla Fodor
Gábor Béla FODOR (hungare Fodor Gábor Béla; naskiĝis la 1915 en Budapeŝto, mortis la  2000 en Morgantown) estis hungara kemiisto, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Gábor Béla Fodor frekventis universitatojn en Graz, Budapeŝto kaj Szeged. Inter 1935-1938 kaj inter 1945-1957 li esploris kaj instruis en la universitato de Szeged. Dum la 2-a mondmilito li laboris en la farmacia uzino Chinoin. Li partoprenis en la revolucio en 1956, tial li estis forigita pri la instruado. En 1964 li vojaĝis al Kanado, poste li restis tie. Ekde 1969 li esploris kaj instruis en Usono. En 1986 li emeritiĝis, poste kelkfoje vizitis Hungarion. Li havis edzinon, kiu naskis 8 gefilojn. Li ricevis premiojn Kossuth en 1950 kaj 1954, poste eksterlandajn premiojn.
Susanne Hennig-Wellsow
Susanne HENNIG-WELLSOW (naskiĝinta la en Demmin, fraŭline Hennig) estas germana politikistino de la Maldekstra Partio. Ekde 2004 ŝi apartenas al la deputitaro de la Turingia Landa Parlamento; ekde 2013 ŝi estis landa estrino de la turingia partiero kaj ekde 2014 ankaŭ frakciestrino en la landa parlamento. En la 27.2. 2021 ŝi elektitis kune kun Janine Wissler partiestrino kaj transdonis la aferojn turingiajn.
Vivo
Hennig pasigis la junulajn jarojn en GDR kiel filino de kapitano de Nacia Popolarmeo, dume ŝia patrino laboris en la orientgermana ministerio pri internaj aferoj. La abiturientan ekzamenon ŝi pasigis en 1996 ĉe la Sportgimnazio de Erfurto. Inter 1984 kaj 1999 ŝi estis rekordcela sketkuristino. En 1996 ŝi komencis studon de pedagogiko ĉe la Universitato de Erfurto; diplomon ŝi ricevis en 2001. Poste ŝi laboris por PDS (antaŭa nomo de Maldekstra Partio) en la landa parlamento kiel scienca helpantino pri edukado kaj amaskomunikiloj. Hennig-Wellsow estas kunedza havante unu infanon ekde 2014 kaj vivante en Erfurto.
Politiko
Susanne Hennig estis inter 2007 kaj 2012 membro en la erfurta estraro de la komunistoj. Sur komunuma nivelo ŝi estis inter 2004 kaj 2012 membro de la erfurta urba konsilantaro kie ŝi tre okupiĝis pro porjunulaj politiko kaj subtenado. Jam ekde 2002 ŝi estis ano de la porjunulhelpkomisiono de la urbo Erfurto.
Kiam ŝi ekapartenis al la urba konsilantao ŝi estis ankaŭ, kun 26 jaroj, la plej maljuna deputitino de la landa parlamento danke al speciala enpartia "junula ĵokero". Tie ŝi estis ĝis 2012 porparolantino pri profesiprepar-trejnado kaj studentaj aferoj. Ŝi membris en la poredukada komitato de PDS kaj estis vicestrino en la scienca kaj ekonomia komisionoj. Iner 2012 kaj 2014 ŝi estis poredukada porparolantino de frakĉio sia. Kune kun la sampartiano Matthias Bärwolff ŝi malfermis en oktobro 2014 en la urbokerno erfurta la al ĉiuj malfermitan porjunularan buroon RedRoXX kiel ankra loko de la maldekstra/alternativa adoleskantaro en la regiono de Erfurto.
La Pantero (poemo)
La pantero estas la titolo de poemo de Rainer Maria Rilke skribita en la jaro 1902 aŭ 1903. Ĝi priskribas kaptitan panteron malantaŭ stangoj, kiel ĝi estis elmetita en la Ménagerie of the Jardin des Plantes en Parizo. Ĝi estas unu de la plej famaj poemoj de Rilke kaj estis tradukita al Esperanto de Guido Holz.
Susanne Hennig-Wellsow
Politiko
En novembro 2006 Hennig ricevis fare de la parlamenta prezidantino riproĉon oficialan pro ŝia pledado ribelema krei malpacan francan etoson dum manifestacio de studentoj. Ŝi pune ne rajtis partopreni dum unu kunsido de la parlamentanoj. Oni finfine atingis senprocesan aranĝon, kiun Hennig taksis sukcesego persona.
Dum la balotado en Turingio en 2009 ŝi ekparlamentanis kiel direkta kandidatino de la 2a erfurta elektodistrikto. En 2011 ŝi fariĝis vicestrino de la Maldekstra Partio/Turingujo kaj en novembro 2013 oni elektis ŝin nova partiestrino por Turingujo post la unua balotrondo kontraŭ du aliaj kandidatoj. Dum la landaj balotadoj en 2014 kaj 2019 ŝi sukcese defendis la direktan mandaton. Post la elekto de Bodo Ramelow je ministroprezidanto de Turingujo en la 10.12.2014 ŝi iĝis estrino de la maldekstruloj en la parlamento landa. En la 15.11.2015 oni konfirmis ŝian postenon landestrinon en Gotao per 75,4 procentoj. Ŝia kandidatiĝo ne estis maltikla pro la malnormala duopligo de la postenoj partiestrada kaj frakciestrada. Hennig-Wellsow konatiĝis en tuta Germanujo la 5-an de februaro 2020 post la elekto de la liberalulo Thomas Kemmerich je turingia ministroprezidanto kiam ŝi ĵetis antaŭ la piedojn de la nova landestro florbukedon gratulan por protesti kontraŭ ties elekto kun la helpo de parlamentanoj de la partio Alternativo por Germanio.
Ŝiaj politikaj ĉefaj interesoj troviĝas en la universitata, edukada kaj trejnada politikkampoj, en agoj kontraŭ novnaziismo kaj politika edukado. Ŝi estis la unua subsiginto de la movadmanifesto por malkapistalisma maldekstra partio. Ŝi ekzemple apogis la t.n. Socialan forumon en Germanujo (2005/Erfurto) kaj protestis persone kontraŭ la G8-pintkonferenco en Heiligendamm en 2007.
Membrecoj
Krom en la Maldekstra Partio ŝi membras ĉe Germana sindikata konfederacio, konrete en GEW (pri edukado kaj scienco); pluse ĉe la societoj Perspektiv e.V. (Erfurto) kaj ĉe Alternative 54 e.V. Inter 2001 kaj 2012 ŝi estis trejnistino glitkurada krome. Danke al la elekto je la landa parlamento ŝi povis esti inter 2004 kaj 2009 membro en la fondaĵkomisiono vajmara Bildungs- und Begegnungsstätte Weimar.
Sängerstein
La Ŝtono de la kantistoj (germane: Sängerstein) estis starigita en Arnstadt al la memoro de la Turingia kantista konkurso de 1854. Tiam ĉeestis ankaŭ Ludwig Bechstein kiu havis multajn ligojn kun Arnstadt.
Sur la monumento legeblas la enskribo Den Sängern Thüringens gewidmeter Platz (tradukite: Loko dediĉita al la kantistoj turingiaj): Ĝi troviĝas ĉe loko paca meze en la arbaro Walpurger Holz, ne malproksime de la eksa Abatejo de Sankta Valpurgo. Sur la placo troviĝas benko kaj tabulo kun birda horloĝo, kiu informas pri la vekiĝkutimoj de la diversaj birdospecoj.
Hipodromo Boxberg
La  Hipodromo Boxberg (germane: Pferderennbahn Boxberg) troviĝas en la sudorienta urborando de Gotha. La por la samnoma Boxberg-altaĵo nomita konkursejo inaŭguritis en la jaro 1878-a. Ĝi estas la unusola siaspece en tuta Turingio kaj uzatas la lastajn jarojn ankaŭ por festivalaranĝoj.
Historio
Ekde 1842 okazas sur tereno, kiu estis ekzercadoplaco, ĉeval-vetkuroj. Sub la stimulado de la duklandaj nobeloj fonditis en 1878 la societo Mitteldeutscher Rennverein kun la celo establi hipodromon sur 80 hektarojn granda areo. La sekvintan jarojn faritis la ĝis nun konserviĝinta komplekso kun laŭ la angla stilo konstruita tribuno el ligno.
Iam la vetkurejo konstruitis por konkursoj ebenaj kaj obstaklaj. Tiel la hipodromo jam antaŭ la Unua mondmilito ĝuis ekfloron. En 1914 la obstakloj forigitis kaj oni ekuzis la terenon agrikulture. Ne antaŭ 1928 eblis rekonstrui la obstaklaron. Krome oni komencis organizi konkursojn kun purrasaj ĉevaloj por antaŭenigi la ĉevalbredadon en la lando. Kiam la Turingia Arbarfervojo komencis la cirkuladon instalitis ankaŭ propran haltejon Boxberg kio tre faciligis la transporton de la amasoj da sportemuloj hipodromen.
Dum la Dua mondmilito ĉiuj konkursoj ĉesis; jam en 1946 la ĉeval-vetkuroj rekomenciĝis. Por tio fonditis la kooperativo Genossenschaft für Vollblutzucht und Rennen Thüringen e.V. kiu jam en 1953 ŝtatigitis. La komplekso iĝis t.n. popolproprieta entrepreno. En 1961 estiĝis ĉevalbredejo nome Volkseigenes Gestüt Boxberg. Kontraŭe al aliaj tiaj konkursejoj de GDR la hipodromaĵoj ĉe Boxberg estis ĉefe amatoraj.
Post la Turniĝo la unuaj vetkuroj okazis en la jaro 1991-a: galopaj kaj trotaj konkursoj en kombinacio, nun sub la direkto de la nove fondita societo Rennverein für Mitteldeutschland. En 2000 iĝis la reprivatigo kun akiro de la zono fare de kapitala kompanio. Ĝis 2011 okazis regule galopkonkursoj kun purrasuloj anglaj kaj arabaj, krome konkursoj kun poneoj kaj rajdĉevaloj kiel ankaŭ ĉaskonkursoj. Ĉiujare inter majo kaj septembro organizitis inter 2 kaj 5 konkurstagoj. Pro financaj kialoj kaj la manko de sponsoroj en 2012 kaj 2013 tute ne estis konkursoj. Krom la uzo por konkursoj nun estas ankaŭ utiligo de la zono por festivaloj (ekz. Freakstock) kaj aliaj aranĝoj.
Alirebleco
Havas la konkursejo propran haltejon ĉe la Turingia Arbarfervojo. Krome ekzistas la rekta elveturvojo Gotha-Boxberg (41b) el la aŭtoŝoseo A4. Ĝis 1945 ekzistis ankoraŭ alia haltejo fervoja nome Leinacanal kie dum konkursaj tagoj haltis peronsaj trajnoj.
Literaturo
Conny Möller, Uta Wallenstein: Zwischen Gestern und Heute: 125 Jahre Galopprennbahn Gotha-Boxberg, 100 Seiten, 80 Schwarzweiß- und Farbfotos, Hrsg. Förderverein Galopprennbahn Gotha-Boxberg e.V., ISBN 3931182290
Ceppaloni
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Nikolao, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Altavilla Irpina (AV), Apollosa, Arpaise, Chianche (AV), Montesarchio, Roccabascerana (AV), San Leucio del Sannio, San Nicola Manfredi, Sant'Angelo a Cupolo.
Timo Väänänen
Timo VÄÄNÄNEN (naskiĝis la  en Mikkeli, Finnlando) estas finna kantelo-ludisto kaj esperantisto, kiu loĝas en Lahti, Finnlando.
Timo Väänänen ludas kantelon, la finnan nacian muzikilon. Li uzas diversajn tipojn de la instrumento, ekzemple malgrandajn kantelojn kun 5–19 kordoj, koncertan kantelon kun 39 kordoj kaj 39-kordan elektran kantelon. Li studis popolmuzikon en Sibelius-Akatemia, la muzika universitato en Finnlando. Liaj instruistoj estis i.a. popolkantelisto Toivo Alaspää kaj profesoro Martti Pokela.
En 2008 li kompletigis sian artan laboraĵon por la diplomo doktoro pri muziko, titolitan La vizaĝoj de Väinämöinen - kantelo kiel simbolo. En 1997 li esti nomita la juna artisto de la jaro de Finland Festivals. Li faris multajn kompaktajn diskojn kaj koncertis en multaj landoj. Li estas ĉefredaktoro de la finna revuo Kantele.
Muziko
Timo Väänänen ludas kaj tradician kaj novan muzikon por kantelo. Li ofte komponas improvize repertuaron por si mem. Per elektra kantelo li uzas ankaŭ la teĥnikon live-looping, uzas komputilojn kaj efektilojn por elektra gitaro, ekz. la elektran arĉon EBow. Li ofte koncertas kun dancistino Päivi Järvinen, ekzemple en la esperanta arta festivalo Arta lumo en Kuopio en 2007.
KD-j
Solo-diskoj
Aliaj diskoj
Tristan da Cunha
Tristan da Cunha povas esti:
Bagnoles-de-l'Orne (stacidomo)
Bagnoles-de-l'Orne estas fermita franca stacidomo sur linio - Couterne, situanta en  Bagnoles-de-l'Orne, en departemento Orne, regiono Normandio.
Éva Hubbes
HUBBES Éva estas rumania hungara muzeologino, biblitekistino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 14-an de aprilo 1935.
Biografio
Éva Hubbes akiris diplomon pri historio en 1956 en UBB de Kluĵo. Ĝis 1959 ŝi estis muzeologino, poste bibliotekistino de la Scienca Biblioteko de Odorheiu Secuiesc. Ŝia esplorkapmo estas la hungara kulturhistorio de Transilvanio, la lokhistorio.
Skatola Tago
Skatola Tago estas festotago, kiun oni festas en Unuiĝinta Reĝlando, Kanado, Nov-Zelando kaj Aŭstralio kaj multaj el la aliaj membroj de la Komunumo de Nacioj je la 26-a de decembro, la tago post Kristnasko; aŭ alternative je la sekva semajntago post Kristnasko. Tradicie, oni restas hejme je Skatola Tago kaj pasigas la tempon kun la familio, manĝinte la restaĵojn de la kristnaskaj manĝoj. Nuntempe komenciĝas grandaj rabatoj ĉe la grandaj magazenoj je Skatola Tago. Okazas ankaŭ sportistaj okazaĵoj.
Pri la deveno de la nomo estas diversaj teorioj. En iuj aliaj landoj oni festas la tagon sub aliaj nomoj, ekzemple "dua kristnaska tago" aŭ "tago de Sankta Stefano".
Hiadoj (astronomio)
La Hiadoj estas la malfermita stelamaso plej proksima de Suno (151 lumjaroj). Ĝi entenas 400 al 500 stelojn kiuj havas komunajn ecojn, kiel la aĝo aŭ la kemia komponiĝo. Oni vidas ĝin nudokule.
La kvar plej brilaj steloj de la amaso estas ruĝaj gigantoj kiuj komencis iliajn vivojn sur la ĉefa sekvenco, kiel steloj de spektra klaso A. Iliaj indikoj estas Gama, Delta, Gama, Epsilono kaj Teto Tauro kiuj formas V-forman stelaron figurantan la kapon de la Taŭro. Necesas rimarkigi, ke Aldebarano, kiu estas en tiu asterismo, ne estas ano de la Hiadoj, ĉar ĝi situas al nur 65 lumjaroj de Suno.
Oni trovas la Hiadojn, plilongigante la zonon de Oriono en la direkto de la Plejadoj.
La nomo de la stelamaso, konata de la antikva tempo, venas de la fratinoj Hiadoj eterne plorantaj nimfoj kiuj anoncas la pluvan sezonon
Himno Nacional Mexicano
La Nacia Himno de Meksiko (Hispane: Himno Nacional Mexicano), estas la nacia himno de Meksiko. La tekston verkis Francisco González Bocanegra en 1853 kaj la melodion verkis Jaime Nunó en 1854. Ĝi iĝis oficiala nacia himno de dum 1943. Pli sube vi trovos version de la Nacia Himno de Meksiko verkita en Esperanto de Vicente Valdés Bejarano, meksika muzikisto kaj tradukisto, en 2009.
Hispana
Mexicanos, al grito de guerra
el acero aprestad y el bridón.
Y retiemble en sus centros la tierra,
al sonoro rugir del cañón.
¡Y retiemble en sus centros la tierra,
al sonoro rugir del cañón!
Ciña ¡oh Patria! tus sienes de oliva
de la paz el arcángel divino,
que en el cielo tu eterno destino
por el dedo de Dios se escribió.
Mas si osare un extraño enemigo
profanar con su planta tu suelo,
piensa ¡oh Patria querida! que el cielo
un soldado en cada hijo te dio.
¡Guerra, guerra sin tregua al que intente
De la patria manchar los blasones!
En las olas de sangre empapad.
¡Guerra, guerra! En el monte, en el valle
Los cañones horrísonos truenen,
Con las voces de ¡Unión! ¡Libertad!
Antes, patria, que inermes tus hijos
Bajo el yugo su cuello dobleguen,
Tus campiñas con sangre se rieguen,
Sobre sangre se estampe su pie.
Y tus templos, palacios y torres
Se derrumben con hórrido estruendo,
Y sus ruinas existan diciendo:
De mil héroes la patria aquí fue.
¡Patria! ¡Patria! Tus hijos te juran
Exhalar en tus aras su aliento,
Si el clarín con su bélico acento
NGC 1054
NGC 1054 (aliaj indikoj — PGC 10242, MCG 3-7-46, ZWG 462.45, IRAS02394+1800) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Himno Nacional Mexicano
Hispana
los convoca a lidiar con valor.
NGC 1054
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Himno Nacional Mexicano
Hispana
¡Para ti las guirnaldas de oliva!
¡Un recuerdo para ellos de gloria!
¡Un laurel para ti de victoria!
¡Un sepulcro para ellos de honor!
kantebla Versio
Meksikanoj je l’ krio batala,
vi pretiĝu kun glav’ kaj ĉevalo.
kaj tremiĝu la profundegaĵo,
je l’ resona kanono de l’ band’.
''je l’ resona kanono de l’ band’! ''
Surmetigu olivarbe vian kapon,
el la paco, la dia anĝelo.
ĉar ĉe l’ ĉielo via sorto eterna,
subskribiĝis de l’ fingro de l' Di’.
Sed se iu malamiko orgojle,
vian grundon sen puno profanos.
patrolando ja pensu ke el ĉielo,
kiel soldato ĉiu fil’ venis ni.
''¡kiel soldato ĉiu fil’ venis ni! ''
¡Bataladu senhalte kiun volus,
makuligi de l’ land’ la blasonojn.
¡Bataladu la landaj pendonoj,
submetigu en ondoj de sang’.
¡Bataladu sur monto kaj valo,
La plenvoĉa kanono bruegu,
ĝis la eĥoj militaj resonu.
kun la krioj “Unuiĝ’ Liberec’”
Steleto (Finnlando)
Steleto estas Esperanto-Asocio de viddifektitoj. Ĝi estas fondita en 1919 kaj tiel ĝi estas unu el plej malnovaj ĝis nun funkciantaj Esperanto-asocioj en Finnlando. Steleto estas membro-organizo de LIBE kaj de EAF.
Concarneau
Concarneau (bretonlingve Konk Kerne, t.e "Konkulo de Kernevo") estas franca komunumo ĉe la Atlantika Oceano. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Quimper (france arrondissement de Quimper, bretone Arondisamant Kemper), la suda parto de la departemento, kaj al la kantono . La loĝantoj france nomiĝas Concarnois.
Concarneau situas sude de la departemento, en la natura regiono Kernevo (Cornouaille). La urbo-centro kaj la haveno estas ŝlosataj far ĉirkaŭmuroj. Fiŝado kaj marŝipfarado longe restis la ĉefaj ekonomiaj aktivecoj de Concarneau. Turismo hodiaŭ donas al la urbo kreskantan renton.
Lajos Nagy (ekleziverkisto)
NAGY Lajos (nadj) estis hungara reformita ekleziverkisto naskita en Kányád la 21-an de novembro 1884 kaj mortinta en Cristuru Secuiesc la 10-an de aprilo 1949.
Kariero
Lajos Nagy diplomitiĝis en la Reformita Teologio de Koloĵvaro (1908), poste li studis en Jena kaj Göttingen. Li estis pastro de 1911 en Székelykeresztúr, de 1929 dekano, eklezidistrikta deputito, misia referanto. Li estis kunlaborinto de Református Szemle, Az Út, Lelkipásztor, Egyházi Figyelő. Iom da tempo li estis redaktoro de la reformita religia popolgazeto Harangszó (1925-32). Inter 1920 kaj 1924 li instruis religian doktrinon en Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc
Himno Nacional Mexicano
kantebla Versio
¡Kun la krioj “Unuiĝ’ Liberec’”!
Antaŭ, lando, ke filoj nemovaj,
sub la jugo sian kolon klinigu,
fortikaĵoj kun sango pleniĝu
viaj preĝejoj, palacoj kaj turoj,
kaj siaj ruinoj dirante ekzistu:
de l' herooj la lando estas nun.
''¡de la herooj la lando estas nun! ''
Königstein (Supra Palatinato)
Königstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Amberg-Sulzbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Königstein.
Himno Nacional Mexicano
kantebla Versio
¡Patrolando! viaj filoj vin ĵuras,
finelspiri je vi dum milito,
se klariono per batalakcento
nin alvokas por lukti kun fier’.
¡Jen por vi la olivarban girnaldon!
¡laŭron indan por vi pri la ŝlagro!
¡tombon sakran nun al ĉiu je honor’!
''¡tombon sakran nun al ĉiu je honor’! ''
Verkita de:
Vicente Valdés Bejarano
Dragșina
Dragșina (dragŝina) (hungare: Temesfalva, germane: Dragschina) estas vilaĝo en Rumanio orient-sudoriente de Timișoara. Administre ĝi apartenas al Chevereșu Mare.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1019 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 466 (rumanoj, 41 % da hungaroj).
En la censo de 2002 la 505 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Villangómez
Villangómez estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-448, apartenanta al la jurisdikcio de Lermo, distrikto Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas je 21 km de la provinca ĉefurbo. Ĝi havas areon de 38,35 km² kun 225 loĝantoj (2021).
Estis dokumentita ke la loknomo Villangómez derivatas de Villa de Don Gómez (pro ties fondinto Don Gómez), ĉar tiel subskribis en 1185 la lokanoj en dokumento de la Katedralo de Burgoso.
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo kaj la ponto super la rivero Cogollos.
Zadar
Zadar (ankaŭ kroate), (latine Iader itale Zara hungare Zára) estas urbo en Kroatio.
Historio de presilo
Historio de presilo - Unuan porkomputilan presilon projektis Charles Babbage, kiu en 1884 inventis Difference Engine. La komputilo havis aparaton por aŭtomate presi rezultojn de komputado. Tamen la komputilo ne estis finita.
Zadar
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ marbordo de Adriatiko.
Historio de presilo
Literrada presilo
Historion de presiloj verŝajne necesas komenci ekde 1953 kiam la firmao Remington-Rand konstruis unuan porpresan aparaton por komputilego UNIVAC (Universal Automatic Computer), kiu ricevis nomon UNIPRINTER. Ĝi presis 600 liniojn el 130 simboloj dum minuto. Principo de ĝia funkciado estis tre simila al ordinara tajpilo. Speciala rado kun literoj turniĝis ĉirkaŭ sia akso paralele al papero. Batomekanismo frapis laŭ la rado, kiu, siavice, frapis paperon tra koloriga bendo, lasante spuron sur la paperfolio. Por ŝanĝi literfonton necesis nur ŝanĝi la radon. Aplikante diverskolorajn bendojn eblis presi ne nur nigre, sed tutegale unukolore. En 1954 kaj 1955 IBM prezentis laŭvice presilojn kapablajn tajpi 1000 liniojn (100 signojn en linio) dum minuto. Tamen ambaŭ aparatoj evidentiĝis malbonkvalitaj kaj ne ricevis vastan uzon. En 1959 estis prezentita presilo IBM 1403. La flankaparato estis parto de Data Processing System. IBM 1403 estis plej rapida tiatempa presilo - 1400 liniojn kun 132 simboloj dum minuto (proksimume 23 A4-formatajn paĝojn). Interesa trajto de IBM 1403 estis produktado de diverstonaj sonoj depende de tajpata signo. Komputistoj uzis la trajton por muzikumi per la elektronika muzikilo :) Bedaŭrinde tio estis pinto de liter-radaj presiloj. Trobruaj, komplikaj, unukoloraj, negrafikaj ili mortis sub premo de novaj procedoj.
Zadar
Situo
La urbo apartenis al Romia Imperio, poste al Bizanca Imperio, en la 9-a jarcento al Kroatio, ekde 1006 al Venecio. Tio kaŭzis lavangon, ĉar sennombre la regantoj ŝanĝiĝis, foje italoj, foje hungaroj kune kun kroatoj. Inter 1797-1920 la Habsburgoj akiris la urbon, poste estis havaĵo de Italio, fine en 1947 ĝi estis parto de Jugoslavio. Dum ties disfalo okazis tie gravaj bataloj en 1995, sekve la urbo apartenas al Kroatio.
La Kornatoj (kroate Kornati aŭ pli longe Kornatski otoci) aŭ la Kornata arkipelago estas Kroata arkipelago en la Adriatiko. Ĝi konsistas el proksimume 140 insuloj, insuletoj kaj rokoj. La Kornatoj situas antaŭ la marbordo de centra Dalmatio, sude de la urbo Zadar. Neniu el la insuloj havas daŭrajn loĝantojn.
Historio de presilo
Nadlara presilo
Nadlaraj aŭ matricaj presiloj (Dot Matrix Printer) havas similan al liter-rada presilo principon de surpaperigo. Ankaŭ estas uzata batomekanismo kaj koloriga bendo, tamen estas ĉefa aliiga trajto - presata signo estas ne antaŭpreta, sed produktata dum presado. Moto de matricaj presiloj estas: "Ajnan simbolon eblas prezenti per punktoj". Matricaj presiloj havas batomekanismon en kiu estas muntitaj batantaj nadloj. La nadloj same, kiel en liter-rada presilo, frapas paperon tra koloriga bendo. Unu frapo - unu punkto, kaj kuno de punktoj formas bildon. Teĥniko de popunkta produktado de bildo nun estas uzata en preskaŭ ĉiuj presiloj sendepende de presa principo. Reynold B. Johnson el firmao IBM komencis esplori porpresilajn matricojn en komenco de la 1950-aj jaroj kaj jam en IBM 1403 estis uzitaj rezultoj de liaj esploroj. Tamen unuan vere matrican presilon prezentis la firmao Seiko Epson en 1964. En la 1970aj jaroj plej fama fabrikanto de matricaj presiloj estis Centronics Data Computer. En 1970 ĝi prezentis presilon Model 101, kiu havis 7-nadlan presoblokon kaj prezentis simbolon per matrico de 5*7 punktoj. Ĝi presis 165 simbolojn dum minuto. Prezo de la aparato estis 2995 dolaroj. En 1977 estis prezentita presilo Micro-1 presanta 240 simbolojn dum minuto kaj tre malmultekosta: 595 dolaroj. En 1978 firmao Epson prezentis presilon TX-80, kiu havis grandan komercan sukceson. Ekzemple IBM produktis ĝin laŭ OEM-patento. Samtempe evoluis presoblokoj, kiuj enhavis 9, 12, 14, 18, kaj 24 nadlojn. Plimultigo de nadloj estis bezonata por altigi kvaliton de presado. Aperis terminoj: LQ (Letter Quality) - alta kvalito, kaj NLQ (Near Letter Quality) - meza kvalito. En fino de la 1970-aj jaroj aperis koloraj matricaj presiloj! En ili estis samtempe uzataj 4 diverskoloraj inkobendoj. Unua vere hejma matrica presilo estis ImageWriter fare de firmao C.Ithoh Electronics, konstruita en 1976, sed amase vendita ekde 1983 kun komputiloj Apple je 675 dolaroj. Tiatempe al produktado de presiloj venis NEC, Oki data, kaj TEC. Hodiaŭ nadlaraj presiloj estas vastege uzataj en komerco, scienco kaj ĉie, kie bezonatas rapida nemultekosta presado sendepende de kvalito. Kaj tute neeviteblas nadlaraj presiloj por presi sur sinkopianta papero.
Ŝprucopresilo
Principoj de funkciado de inkŝprucaj presiloj estas esplorataj ekde fino de la 19-a jarcento (ekzemple Rayleigh). Unuaj praktikaj realigoj de inkgutaj teknologioj estis prezentitaj en 1948 fare de laboratorioj de firmao Siemens. Nun ekzistas kelkaj procedoj de inkŝpruca presado: piezoelektra, varmoŝpruca kaj elektrostatik-ŝpruca. Unua estis inventita piezoelektra presado. En 1976 firmao IBM prezentis unuan ŝprucopresilon Model 6640. en 1977 firmao Siemens prezentis unuan ŝprucopresilon por persona komputilo. En 1978 firmao Canon anoncis pri invento de procedo BubbleJet. Iom poste firmao Hewlett-Packard anoncis pri procedo drop-on-demand. Tamen praktike tiu teĥniko maturiĝis nur en 1984, kiam lanĉiĝis produktado de presiloj ThinkJet. Firmao Epson uzis piezoelektran procedon en presilo SQ-870/1170 (ekde 1985). En 1987 la firmao Dataproducts piezoelektran teknologion uzitan en ĉiuj presiloj fare de la firmao Epson (ekde 1994). En komenco de 1990-aj jaroj la firmao Hewlett-Packard inventis nunan principon de multkolora presado: ĉiu koloro estas produkto de kunmikso de tri bazaj koloroj (cejana (cyan), ruĝa (magenta) kaj flava (yellow)). Tamen unuaj koloraj inkŝprucaj presiloj por persona komputilo estis Stylus Color fare de la firmao Epson.
Mesĥenet
Mesĥenet, en la egipta mitologio, ŝi estis la diino asociita al la fekundeco, protektanto de la akuŝado kaj la infanaĝo; ankaŭ estis ŝi kiu skizis la fundamentojn de la universo.
Mesĥenet estis reprezentita kiel ino kun du longaj kurbaj vegetaĵoj, aŭ briko kun homa kapo; ankaŭ kiel bovino kun la ureo. Ŝia simbolo estis la utero de bovidino.
Ŝi estis edzino de Heriŝef kaj dizajnis la fundamentojn de la universo kaj la pramonteton sur kiu konstruiĝis la mondo; ankaŭ la fundamentojn de la sanktaj konstruaĵoj. Ŝi estis patronino de la patrinoj, ĉar ŝi estis kreanto de la Kao de la infano en ilia ventro, determinante ilian destinon. En la Salono de la Du Veroj ŝi akompanis la mortinton, rakontante lian vivon antaŭ la gedioj, en la Juĝo de Oziriso.
Koki Mizuno
Koki Mizuno (japane 水野 晃樹, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2007 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Asotin (Vaŝingtonio)
Asotin estas la administra sidejo de Kantono Asotin, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi estas malgranda urbeto, kun loĝantoj laŭ la censo de 2000. Ĝi apartenas al la statistika aglomera regiono de Lewiston (Idaho).
Asotin situas ĉe latitudo 46°20′20″N, longitudo 117°2′47″U.
Monta Plezanto (Miĉigano)
Monta Plezanto ( Mount Pleasant) estas urbo en Miĉigano, Usono. Ĝi estas la kantona sidejo de Kantono Izabelo. Ĝi estas la hejmo de Centra Miĉigana Universitato.
Hiadoj
La Hiadoj estas:
Eŭropaj balotoj 2014
La 8-aj elektoj por la Eŭropa Parlamento okazis de la 22-a ĝis la en ĉiuj 28 membroŝtatoj de la Eŭropa Unio. Tiuj ĉi estis la okaj rektaj elektoj ekde 1979 por la Eŭropa Parlamento, en kiuj estis elektitaj 751 Membroj de EP kiuj oficas en la oficepriodo 2014–2019. Rajtigitaj por partopreni en la balotoj estis ĉirkaŭ 388 milionoj da homoj.
La Traktato de Lisbono, kiu validas ekde la antaŭvidas aldonajn povojn por la Eŭropa Parlamento, interalie la parlamento en 2014 post ĝia starigo unuafoje elektis la prezidanton de la Eŭropa Komisiono. Inter la dekkelkaj eŭropaj politikaj partioj nomumon de sia kandidato antaŭanoncis Eŭropa Popola Partio, Partio de Eŭropaj Socialistoj, Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo, Eŭropa Verda Partio kaj Partio de Eŭropa Maldekstro.
La politika partio Eŭropo - Demokratio - Esperanto partoprenis en la balotoj en Francio.
Divido de la seĝoj
La Traktato de Lisbono plialtigis la nombron de la eŭropaj parlamentanoj de 736 ĝis 751, kaj pro tio en 2011 estis alelektitaj aldonaj 18 parlamentantoj. Samtempe estis interkonsentite, ke neniu el la membroŝtatoj povas havi pli ol 96 parlamentanojn (tamen Germanio kiu ĝis tiam okupis 99 seĝojn, tenos ĉiujn lokojn ĝis la fino de la oficperiodo). Post la membriĝo de Kroatio, kiu okupas en la Eŭropa Parlamento 12 seĝojn, la nombro de la parlamentanoj en la 7-a oficperiodo kreskis ĝis 766. Tio kaŭzis la neceson rearanĝi la distribuon de la nombro de la seĝoj inter la membroŝtatoj por reatingi en 2014 la nombron de la parlamentanoj je 751. Aperis diversaj proponoj de solvo, sed fine oni decidis malaltigi la nombron de la parlamentanoj je unu por ĉiu el la 12 plej grandaj eŭropuniaj membroŝtatoj (inkluzive de Kroatio). Tiu propono estis aprobita de la Eŭropa Konsilio la.
ARCO
ARCO (Feria Internacional de ARte COntemporáneo, Internacia Foiro de Nuntempa Arto) estas uni el la ĉefaj foiroj de nuntempa arto de la internacia eŭropa foiraro kiu, organizata de IFEMA, celebriĝas ĉiujare en la Foiro de Madrido, Hispanio.
ARCO unuigas artan proponon ege kvalitan, el la historiaj avangardoj, ĝis la komenca kaj aktuala arto, tra la ĝenerale konsiderata moderna arto kaj nuntempa arto. ARCO karakteras pro helpo al disvolvigo de arta merkato en Hispanio kaj apogo al kolektado tiom privata kiom ŝtata kaj korporacia.
Ekde 2006 ARCO koincidas kun Art Madrid (Salono de Arto, kaj Moderna kaj Nuntempa), organizata ankaŭ en Madrido de la entrepreno Arte y Asociados.
Entutotranĉita 5-ĉelo
En geometrio, la entutotranĉita 5-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per entutotranĉo de la regula 5-ĉelo.
Ĉeloj de la entutotranĉita 5-ĉelo estas konstruitaj en la entutotranĉo:
Ĉar la fonta 5-ĉelo estas mem-duala, la specoj de la ĉeloj interkoincidas kaj rezultiĝas nur du diversaj specoj de la ĉeloj.
Eksteraj ligiloj
Runcinated 5-cell
Mateo
Bonvolu elekti:
Kastelo de Röjtökmuzsaj
La Kastelo de Röjtökmuzsaj estas historia monumento, nuntempa gastejo (komprenu hoteleto) en vilaĝo Röjtökmuzsaj.
Historio
La kastelo origine estis simpla teretaĝa administra centro kaj ĉaskastelo de la bieno por familio Széchényi. En la 1770-aj jaroj la pli nova posedanto trakonstruis ĝin etaĝa kastelo. Baldaŭ sekvis diversaj posedantoj pro aĉetoj aŭ heredoj, depost 1910 la nova posedanto faris signifajn trakonstruojn, en 1926 la pli nova posedanto faris pli moderna la kastelon, ankaŭ la parkon, eĉ naĝejo estis konstruita. Tiutempe estis gastoj ekzemple primaso Jusztinián Serédi, Gusztáv Károly Mailáth, István Bethlen, Pál Teleki. Depost la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la kastelon kaj profitis ĝin feriejo por infanoj. Depost fino de la socialismo la kastelo ne estis uzata, en 1997 negocisto aĉetis kaj renovigis la kastelon. Ekde 2001 ekfunkciis la hotelo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardoj situas sola en parko. La konstruaĵo formas U-majusklon kun longaj aloj. Unu el la aloj aliĝas plia J-forma alo. La klasikisma fasado estas simetria, meze troviĝas la enirejo kun portiko, kies supro teraso etendiĝas, la plej supre estas Timpano (arkitekturo) kun blazono. En la kastelo estas 46 ĉambroj, restoracio kaj aliaj komunaj ĉambregoj. La hotelo kun nomo Szidónia havas 4 stelojn.
Parko
Ĉe la ĉefenirejo juglandujo altiĝas, kies diametro estas 1 m. Apud la kastelo estas videbla geometria parko kun fontano. Pli fore platanoj kaj fagoj kreskas. En la parko la gastoj profitas tenisejon kaj aliajn sportejojn.
Kantono Izabelo (Miĉigano)
Kantono Izabelo ( Isabella County) estas kantono en Miĉigano, Usono. Ĝia sidejo estas Monta Plezanto. Ĝi estas la hejmo de Centra Miĉigana Universitato.
Philosophenstein
La Ŝtono de la filozofoj (germane: Philosophenstein) estis starigita kiel ekskursocelo por kuracgastoj en Arnstadt (Germanujo) dum la 19-a jarcento.
Sur la monumento legeblas la enskribo "Denk an das Morgen, genieße das Heute, vergiß das Gestern nicht" (tradukite: Memoru la morgaŭon, ĝuu la hodiaŭon, ne forgesu la hieraŭon.). Ĝi troviĝas ĉe loko paca meze en la arbaro Walpurger Holz, ne malproksime de la eksa Abatejode Sankta Valpurgo. Sur la placo troviĝas benka trio invitanta al sidiĝo kaj filozofado.
Eksteraj ligiloj
Foto kaj etinformo sur turisma retpaĝo.
Hraničky (Rozvadov)
Hraničky estis municipo en katastra teritorio de Nové Domky de municipo Rozvadov. Hraničky havis germanan nomon Reichenthal kaj vivis en ĝi pli ol 300 loĝantoj.
Politeismo
Politeismo estas multdiismo, do kredo je pli ol unu dio, grupigitaj en panteono kaj envolvitaj en siaj propraj religioj kaj ritaroj, male al monoteismo aŭ unudiismo. La ĉefaj politeismaj religioj nuntempaj estas la ŝintoismo kaj granda parto de la hinduismo (en kiu tamen kelkaj skoloj estas monoteismaj, ateismaj aŭ panteismaj). Multaj mortintaj religioj estis politeismaj, ekzemple la greka (paganismo) kaj la norda. La kontraŭuloj de politeismo, nomas ĝin idolanismon.
Hraničky (Rozvadov)
Dum konstruado de lima zono la restintaj objektoj estis egaligitaj kun tero, nur kelke da objektoj en la orienta parto de la municipo survoje al Nové Domky estis plu donita por uzado al soldatoj de limregiona gardistaro. Sed tiuj ĉi domoj estis fine ankaŭ detruitaj kaj la limregiona gardistaro estis en la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento transloĝigita en novan roton en Nové Domky.
Politeismo
En plej parto de religioj kiuj akceptas politeismon, la diferencaj dioj estas reprezentoj de fortoj de la naturo aŭ adorado al prauloj, kaj povas esti rigardataj ĉu kiel aŭtonomaj aŭ kiel aspektoj aŭ emanacioj de kreinta Dio aŭ transcenda absoluta principo (monismaj teologioj), kiu montriĝas imanente en naturo (panenteismaj kaj panteismaj teologioj).
Terminologio
La termino devenas el la greka πολύ poly ("multaj") kaj θεός theos ("dio") kaj estis unuafoje inventita de la juda verkisto Filo de Aleksandrio por polemiki kun grekoj. Kiam Kristanismo disvastiĝis tra la tuta Eŭropo kaj la Mediteraneo, ne-kristanoj estis nomitaj gentiles (termino origine uzataj de judoj por aludi al nejudoj) aŭ paganoj (lokanoj) aŭ, en klare pejorativaj idolanoj (adorantoj de "falsaj" dioj). La moderna uzado de la termino estis unuafoje revivigita en franca pere de Jean Bodin en 1580, sekve de la uzado de Samuel Purchas en angla en 1614.
Koncepto
Ĝi estas tipo de diismo. Ene de diismo, ĝi kontrastas kun monoteismo, nome la kredo en singulara Dio, en plej kazoj transcenda. Politeistoj ne ĉiam adoras ĉiujn diojn egale, sed ili povas esti henoteismaj, specializante en la adorado de unu partikulara diaĵo. Aliaj politeistoj povas esti katenoteistoj, kiuj adoras diversajn diaĵojn je diversaj momentoj.
Politeismo estis la tipa formo de religio dum la Bronzepoko kaj la Ferepoko, ĝis la Aksa Epoko kaj la disvolviĝo de Abrahamaj religioj kiuj trudis striktan monoteismon. Ĝi estas bone dokumentita en historiaj religioj de la klasika antikveco, speciale ĉe la antikvaj greka kaj romia religioj, kaj post la falo de la grek-romia politeismo en tribaj religioj kiaj la Ĝermana aŭ la Slava paganismoj.
Gravaj politeismaj religioj praktikataj nuntempe estas Hinduismo, la ĉina tradicia religio, la japana Ŝintoismo, kaj la etoso de la moderna paganismo.
Priskribo
Laŭ kelkaj vidpunktoj, kredo en Sankta Triunuo de niceaj kristanoj estus formo de politeismo se ne estus samtempe dogme konfesata la unueco kaj unikeco de la unika Dio. Islamanoj kaj ikonoklastoj ekzemple kritikas al la monoteismaj religioj kiaj kristanismo la uzadon de bildoj por religiaj konceptoj, ĉu Dio, sanktuloj, Virgulino ktp., kion ili konsideras montron de idolanismo kaj sekve de politeismo, kaj pro tio islamanoj plej insistas en monoteismo de sia kredo: Allaho estas la ununura dio. Por eviti iun miskomprenon eĉ kristanoj mem evitas en religia arto montri samtempe la triunuon, kio estus evidenta montro de almenaŭ tri bildoj de dioj, tio estas, de tri dioj. Kvankam reprezentoj de Triunuo ekzistas en kristanaj landoj, tiuj estas malabundaj kompare kun unuopaj bildoj de Jesuo, sanktuloj, dipatrino ktp.
Laŭ iuj studuloj, kiel verkisto Robero Calasso, antropologo Marc Augé, egiptologo Jan Assmann, filozofo Alain de Benoist, hodiaŭ politeismo estas avancanta kaj trafanta la flankojn de kristana monoteismo, kaj mem por tio engaĝiĝas. Laŭ ili, la plureco de "dia" estus plej bona "fundamento" de liberala demokratio en tutmondiĝinta mondo. Sed aliaj esplorantoj de tiu socia kaj kultura fenomeno observas, ke por kredantoj je unusola Dio pli facile kompreniĝas la unueco de la homaro, kaj ke finfine demokratio kaj ekunueciĝo de la homaro naskiĝis ĝuste el areoj de monoteismaj medioj (Lorenzo Fazzini, Massimo Introvigne).
Milda kaj malmilda politeismo
Centrala, ĉefa divido en politeismo estas inter milda politeismo kaj malmilda politeismo. "Malmilda" politeismo estas la kredo, ke dioj estas distingaj, separataj, realaj diaj estaĵoj ne psikologiaj arketipoj aŭ personigaĵoj de naturaj fortoj. Malmildaj politeistoj malakceptas la ideon ke "ĉiuj dioj estas unu dio." "Malmildaj" politeistoj ne necese konsideras la diojn de ĉiuj kulturoj kiel estaĵoj egale realaj, teologia pozicio formale konata kiel integra politeismo aŭ tutdiismo.
Tio kontrastas kun "milda" politeismo, kiu eltenas, ke la diversaj dioj povas esti fakte diversaj aspektoj de ununura dio, ke panteonoj (diaroj) de aliaj kulturoj estas reprezentaĵoj de ununura panteono, psikologiaj arketipoj aŭ personigaĵoj de naturaj fortoj.
La antropomorfismo estas alia trajto tre karaktera de la politeismo kaj referencas al la emocioj, motivoj kaj kondutoj kiuj estas similaj al tiuj de homoj. Tial, la dioj de politeismo estas ofte portretitaj kiel kompleksaj roluloj de pli aŭ malpli alta statuso, kun kapabloj, necesoj, deziroj kaj historioj, en multaj aspektoj similaj al tiuj de la homaj estaĵoj, sed kun individuaj aldonaj kapabloj, konoj, perceptoj kaj povoj superhomaj. Oni sugestis, ke tiu fenomeno estas en la origino de la diigo de determinitaj formoj de aŭtoritato, kiel estas la kazo de la faraonoj de la Antikva Egipto, la imperiestroj de la antikva Romia Imperio kaj en Ĉinio, se citi kelkajn de la grandaj civilizacioj.
Dioj kaj diaĵoj
La diaĵoj de politeismo estas ofte portretitaj kiel kompleksaj roluloj de pli granda aŭ malgranda statusoj, kun individuaj kapabloj, necesoj, deziroj kaj historioj; laŭ multaj vojoj similaj al homoj (antropomorfismo) en siaj personecaj trajtoj, sed kun aldonaj individuaj povoj, kapabloj, konoj aŭ rimarkoj. Politeismo ne povas esti klare separata el la animismaj kredoj hegemoniaj en plej popolaj religioj. La dioj de politeismo estas en multaj kazoj la plej alta rango de kontinueco de supernaturaj estaĵoj aŭ spiritoj, kiuj povas esti prauloj, demonoj, animoj kaj aliaj. En kelkaj kazoj tiuj spiritoj estas dividataj en ĉielaj aŭ ktonaj klasoj, kaj kredoj en la ekzisto de ĉiuj tiuj estaĵoj ne implicas, ke ili ĉiuj estas adorataj.
La fakto ke persono povas kredi en variaj dioj ne nepre signifas, ke ĉiuj el ili devas esti same adorataj. Multaj politeistoj kredas en la ekzistado de pli ol unu dio, sed ili adoras nur unu aŭ nur kelkajn malmultajn el ili.
Max Müller parolas pri tendenco al kulto direktita ĉefe al unu estaĵo aŭ principo, rekonita kiel tio, sed kiu havas multajn diversajn elmontrojn; tiu tipo de teismo estis nomita henoteismo. Kelkaj personoj vidas henoteismon kiel formo de monoteismo, kaj aliaj, kiel formo de monismo; krome kelkaj historiistoj asertis, ke la monoteismaj religioj originiĝis fakte de la henoteismo. El la perspektivo de aktualaj kristanoj, judoj kaj islamanoj, tamen, henoteismo estas konsiderata kiel ekvivalento de politeismo kaj koncepto tre malproksima de ilia religia sistemo.
Mitologio kaj religio
En la klasika epoko, Salustio (4a jarcento a.K.) kategoriis mitologion en kvin tipoj:
La mitoj povas esti konsiderataj fizike kiam ili esprimas la aktivecon de la dioj al la mondo. La psikologia formo konsistas je konsidero de (mitoj kiel alegorioj de) la aktivecoj de la animo mem kaj/aŭ la agoj de la pensaro de la animo. La materia formo konsistas je konsidero de la materiaj aĵoj kvazaŭ en realo ili estus dioj, por ekzemplo: nomi en la Tero, Nesga, Okeanos la oceanon aŭ Tifono la varmon.
La miksa tipo de mito povas esti vidata ofte, por ekzemplo, kiel oni diras, ke en bankedo de dioj, Eriso, la malkonsento, ĵetis pomon el oro proklamante, ke povos havi nur la plej bela virino kaj la diinoj luktis por tiu, kaj tial ili estis senditaj de Zeŭso al Pariso por esti taksitaj de li. Pariso konsideris Afroditon kiel la plej bela kaj donis al ŝi la pomon. En tiu mito la bankedo reprezentas la hiperkosmajn povojn de la dioj, pro tio ili estas ĉiuj kune. La pomo el oro estas la mondo, kiu formiĝis el kontraŭoj, kaj estas, nature, "lanĉita de Eriso" (aŭ la malkonsento). La diversaj gedioj havigas diversajn donacojn al la mondo, kaj tial oni diras, ke ili "luktas por la pomo". Kaj la animo kiu vivas kongrue kun la senco -ĉar tio estas kio Pariso estas- ne vidas la aliajn povojn de la mondo, sed nur la belon, kaj tial deklaras, ke la pomo apartenas al Afrodito.
Rilato kun idoladorado
La politeismo estas konsiderata de multaj monoteistoj kiel formo de idoladorado. La monoteistoj asertas, ke la tuta povo devenas de unusola dio kaj ne de aliaj entoj aŭ agentoj. La politeistoj ĝenerale havas la koncepton ke ekzistas suprema ento aŭ dio kiu estas super ĉiuj aliaj diaĵoj de la panteono (diaro, diarejo), sed ne konsideras ĝin unika diaĵo.
Ĉar la monoteistoj de la abrahamaj religioj kredas en unusola dio, ĝenerale ili konsideras peko aprobi la politeismon aŭ adori pliajn diaĵojn kiuj ne estas Dio mem, argumentante, ke tio estus agado idolisma aŭ eĉ demona, sektisma aŭ hereza.
La bibliaj skribistoj de la Malnova Testamento malakceptis la idolismon de Israelo kaj konsideris aliajn diaĵojn kiel simplaj idoloj sen dieco kaj sen povo. La unuaj pra-kristanoj, bazitaj sur la instruoj atribuitaj al Jesuo de Nazareo ke "ekzistas nur unu Dio", malakceptis la ofertojn faritajn al aliaj diaĵoj.
En la aktualo, kaj judismo, kaj kristanismo kun ĝiaj derivitaj eklezioj (katolikismo, protestantismo, ortodoksismo) kaj islamo, konsideras idolismo kaj peko ĉiun agadon kiu konsistas en kredo aŭ adorado de aliaj diaĵoj, ĉar ties anoj kredas, ke Dio abomenas, ke oni adoru alian dion krom li mem.
Spite la malakcepton de politeismo aŭ la adorado al aliaj entoj, kelkaj religioj monoteismaj, ene de sia mitologio, havas hierarkion de diaj estaĵoj, kiel la anĝeloj, kiuj estas la "helpantoj" de Dio, aŭ la demonoj, kiuj estas la "malamikoj" de Dio. Tio ne estas tre diferenca al la nocio de unu suprema dio kun hierarkio de aliaj diaj aŭ helpaj estaĵoj.
Historia politeismo
Kelkaj konataj historiaj politeismaj diaroj estas la sumeraj dioj, la egiptaj dioj, kaj la klasika diaro kiu inkludas la antikvajn religiojn grekan kaj romian. Religioj politeistaj klasikaj estas ankaŭ la nordia mitologio de Æsir kaj Vanir, la religio de Joruboj, la dioj de la aztekoj, kaj multaj aliaj. Nuntempe, la historiaj politeistaj religioj estas referencataj pejorative kiel "mitologio", kvankam la kulturaj historioj kiuj parolas kaj rakontas pri ties dioj devas esti distingitaj disde ties kulto aŭ religia praktiko. Por ekzemplo, la diaĵoj reprezentitaj en la konfliktoj de la klasika mitologio ankoraŭ estas adorataj foje en la sama flanko de la templo kiel la kontraŭo, kio pravigas la distingon en la menso de la kredantoj inter mito kaj realo.