cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Granda trajnprirabo (1963)
Esplorado kaj kaptado
Bruce Reynolds post fuĝado tra Francio kaj Meksiko estis kaptita en Britio nur en 1968, li restis en prizono dum 10 jaroj. Ronald Biggs kaj Charlie Wilson sukcesis liberigi sin el la prizono. Wilson estis rekaptita en 1968 en Kanado. Li restis en malliberejo dum 10 jaroj. En 1978 li estis ellasita el prizono, lasta el la rabistoj, kaj poste vivis en Hispanio. Oni trovis lin ,ortpafita la ĉe lia naĝejo, suspekteble mortigita de drogomafio. Buster Edwards mem transdonis sin al la polico en 1968, ĉar li ne plu eltenis la daŭran fuĝon.
Laŭ aserto de Reynolds en televida intervjuo de marto 2007 dek el la bando ankoraŭ vivas kaj unu el la tri nekonataj. Sed escepte de Biggs kaj Reynolds ĉiuj komplete malaperis el publika atento.
Sekvoj
Rekta rezulto de la rabado estis ŝanĝo en la regularo de la brita fervojo. Tiutempe estis devige, ke la lokomotivistoj kontaktu la kontroliston de la trajnsignaloj telefone, kio – en tempo sen moveblaj telefonoj – signifis malŝlosadon de la lokomotivo kaj eliron de unu persono el la lokomotivista ĉelo, do – du riskaj punktoj. La nova regulo devigis ne forlasi la ĉelon kaj teni la pordojn ŝlositaj. Ĝi restis valida ĝis la lasta fervoja poŝttransporto (Travelling Post Office – moviĝanta poŝtoficejo) la. Poste poŝto estis transportita nur per aviadiloj.
La rabado estis esplorita de Detective Chief Superintendent Jack Slipper de Metropola Polico. Li sukcesis kapti 12 el la bando ene de kelkaj monatoj. Li sekvis la spurojn de Biggs tra Francio, Aŭstralio, Brazilo, kie li kaptis lin en 1974, sed ne povis liveri lin al Britio, ĉar Brazilo rifuzis la ekstradicion de Biggs, kiu iĝis patro de brazila infano. (Kroma kaŭzo estis la manko de reciprokeco en la brazila-brita kontrakto pri ekstradicio.) La policisto tiom engaĝiĝis en la kazo de la Granda trajn rabado, ke li daŭrigis spurigi la fuĝintajn rabistojn eĉ post sia emeritiĝo. Slipper mortis pro kancero la en aĝo de 81.
El la rabita mono nur 330.000 pundoj estis retrovitaj, ĉirkaŭ naŭono. Tiuj, kiuj sukcesis kaŝi sin dum longa tempo (Biggs, Reynolds, Edwards), certe elspezis multon el sia parto por la fuĝo, sed ankaŭ la aliaj supozeble devis aĉeti silenton kontraŭ altaj sumoj. Kio ne estis elspezita ĝis 1971, senvaloriĝis pro monoreformo (malaperigo de ŝilingo, reorganizo laŭ la dekuma sistemo ).
Unu el la koncernitaj poŝtvagonoj estas konservata de Nene Valley Railway, ankaŭ la lokomotivo kun numero D326 (serio 40) famiĝis, tamen ĝi poste estis implikita en kelkaj severaj incidentoj.
Libroj, filmoj, kantoj
La rabado trovis grandan publikan atenton, ĝi estis temo de pluraj libroj, filmoj kaj kantoj. Jam en 1965 germana televido montris tripartan filmon Die Gentlemen bitten zur Kasse (La ĝentlemanoj petas pagon), kiu atingis rekordan spektantaron.
En 1978 la malarestitaj poŝtrabistoj vendis sian rakonton al eldonejo, kaj aŭtoro Piers Paul Read verkis The Train Robbers. La rabistoj asertas, ke ODESSA, organizaĵo de iamaj SS-anoj, financis la rabadon, evidente nur por pli spektakle surmerkatigi la libron, ĉar jam antaŭ la apero de la libro ili reprenis la aserton kiel "libere elpensitan".
La historio de Ronald "Buster" Edwards, kiu fuĝis al Meksiko sed poste kapitulacis, estis materialo por filmo Buster kun Phil Collins (1988). Liberiĝinte li iĝis florvendisto ĉe stacidomo Waterloo Station. Li mortigis sin en 1994.
Du el la rabistoj mem verkis libron: Ronnie Biggs (Odd Man Out, 1994) kaj Bruce Reynolds (Autobiography of a Thief, 1995). Ili detale priskribis la rabadon, sed zorge evitis malkaŝi iujn ne jam konatajn detalojn aŭ nomojn.
Libroj
Filmoj
Kantoj
Vlastimil Blažek
Vlastimil BLAŽEK (naskiĝis 1911 - mortis la 3-an de aprilo 1996) estis honora prezidanto de la Esperanto-klubo en Olomouc (Ĉeĥio), aktivulo dum duona jarcento.
Baglamo
Familio de baglamoj
Baglamoj ekzista en diversaj specoj kaj grandecoj, depende de ilia celita uzo. Jen kelkaj specioj:
Vlastimil Blažek
Li eldonis sep numerojn de "Informilo Haná-Jeseníky“ (1946) en Olomouc, kie li grave aktivis. Nome, post la dua mondmilito la renovigita Esperanto-Asocio en ČSR por pliaktivigi agadon de unuopaj regionoj elektis 19 regionajn perantojn. En la regiono de Olomouc estis nomita en ĉi tiun funkcion elprovita aktivulo de Esperanto-klubo en Olomouc Vlastimil Blažek. Li kun entuziasmo ekprenis la novan funkcion. Por pli bona kontakto kun esperantistoj li ekeldonadis informbultenon kun nomo Informilo Haná - Jeseníky. La 15-an de decembro 1946 li kunvokis unuan kunvenon de esperantistoj el regiono Olomouc. Krom tio li plue laboris en funkcio de propaganda referento de Esperanto-klubo en Olomouc direktiĝante speciale al kontakto kun gazetoj. Dum sia funkciado li sukcesis atingi publikigon de 398 komunikoj kaj artikoloj pri Esperanto en tiamaj kvar tagĵurnaloj de Olomouc.
Baglamo
En Grekio
La Greka Baglamo aŭ Baglamaso aŭ Baglamadakio (μπαγλαμάς aŭ μπαγλαμαδάκι) estas kordinstrumento de Grekio. Ĝi havas ses ŝtalajn kordojn en tri kordoĥoroj. La tonoj estas D5 D4, A4 A4, D5 D5 aŭ D4 D5, A4 A4, D5 D5.
En Turkio
La Turka Baglamo aŭ Sazo (bağlama) estas kordinstrumento de Turkio.
Vlastimil Blažek
Li ankaŭ kunlaboris kun Josef Řebíček pri la traduko de internaciaj konvencioj pri fervojtrafiko  - ili transdonis la novan tradukon al hungara fervojministerio, kiu tiam tre apogis la penadon je akcepto de Esperanto kiel interkomprenigilo por fervojlaborantoj en la tuta mondo.
Baglamo
En Turkio
Ĝi havas sep ŝtalajn kordojn en tri kordoĥoroj. La tonoj estas G3 G2, D3 D3, A3 A2 A3 aŭ C4 C3, G3 G3, D4 D3 D4. Hodiaŭ, Saz estas la plej grava soloinstrumento en turka popolmuziko (Türk halk müzizi). En la turka rok- kaj popmuziko ekzistas la elektra sazo.
Masakro de My Lai
La masakro de My Lai estis militkrimo de usona armeo, kiu okazis dum la vjetnama milito en la sudvjetnama vilaĝo nomata My Lai. Efektivigite de usonaj soldatoj kontraŭ centoj da senarmaj vjetnamaj civiluloj la 16-an de marto 1968, je la fino de la Vjetnama milito. La masakro fariĝis evento, kiu plej multe simbolis la militkrimojn de usonaj soldatoj en Vjetnamio.
Baglamo
En Irano
En Irano, la priskribita instrumento estas ofta konata sub la nomo "čogūr"
Vlastimil Blažek
Vlastimil Blažek sukcesis eldoni bildkartojn okaze de la 50-a datreveno de Esperanto-arbo kun Esperanto-memorŝtono en parko de Smetana kaj de strato ricevinta la nomon de D-ro L. L. Zamenhof.
Masakro de My Lai
Pro la eventoj en Mei Lei, kiuj okazis en la ĉirkaŭo de la Tet-atako, kiu volonte ŝanĝis la usonan publikan opinion de klara venko en Vjetnamujo al klopodi dignan finon de la batalado, opozicio al la usona ĉeesto en la loko kreskis tutmonde. Krome, konsekvence al la masakra enketo, la aliro de komanda respondeco estis establita en la militaj leĝoj. Laŭ ĉi tiu aliro, ankaŭ konata kiel la Medina Normo (nomita laŭ Ernst Medina, komandanto de la specialtrupo ĉe Mei Lei), la estro de la trupo havas kriman respondecon pri militkrimoj aŭ homaj rajtoj-malobservoj faritaj ene de sia jurisdikcio se li ne agas por malhelpi la militkrimoj.
Baglamo
Vidu ankaŭ
Sevdalinko
Ŝargijo
Masakro de My Lai
La masakro
La 16-an de marto 1968, grupo de usonaj soldatoj de la 11-a infanteria brigado kun gvido de la 24-jara leŭtenanto William Calley havis la ordonon, la malgrandan vilaĝon My Lai okupi kaj traserĉi por geriloj de la Vjetkongo. La vilaĝo situis tre proksime al la nordvjetnama limo, tiel la loĝantoj estis kalkulitaj kiel potencialaj apogantoj de la Vjetkongo.
Baglamo
Eksteraj ligiloj
Turka sazludisto Erdal Erzincan
Masakro de My Lai
La masakro
La soldatoj seksatencis virinojn kaj pripafis ĉiujn vilaĝanojn de la vilaĝo: 503 civitanoj, el kiuj estis 182 virinoj, 172 infanoj, 89 viroj sub 60 jaroj kaj 60 maljunuloj. Nur la usona helikoptera stiristo Hugh Thompson devigis la soldatojn per paf-minaco indulgi 11 virinojn kaj infanojn, kiujn li evakuis. Li estis pro tio distingita per Soldier's Medal, je 30 jaroj poste.
Gvidantaj oficiroj provis kaŝi la masakron, sed la 5-an de decembro 1969 aperis en la Life-magazino detala artikolo pri la masakro. Pli poste sciigis la afero ankaŭ Newsweek kaj Time. La artikoloj ŝokis la publikon. Nur kvar soldatoj estis starigitaj antaŭ militara tribunalo. Oni prijuĝis la ordon-eldonitan oficiron Calley je vivlonga prizono, sed post tri tagoj prezidento Richard Nixon ŝanĝis tion al hejma aresto. Cally restis 3,5 jarojn en hejmaresto.
Baglamo
Eksteraj ligiloj
Çî Beser Hat Kurdistan
Masakro de My Lai
La masakro
Seymour Hersh, la ĵurnalisto, kiu malkovris la cirkonstancojn de la tragedio, ricevis en 1970 Pulitzer-premion. La ŝokigajn fotojn faris Ron Haeberle, oficiala ĵurnalista akomponisto dum la vjetnama milito.
La publikigo markis ŝanĝon en prijuĝo de la vjetnama milito kaj fortigis la kontraŭmilitajn movadojn.
Sur la loko de la tragedio funkcias dokumenta centro.
Condofuri
Condofuri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kalabrio kaj al la provinco Reggio Calabria. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bova, Bova Marina, Roccaforte del Greco, Roghudi kaj San Lorenzo.
Porfiriono
Porfiriono estis en greka mitologio filo de dio de la ĉielo Urano kaj diino de la Tero Gajo. Li estis unu el la plej fortaj Gigantoj (sovaĝaj kolosoj), ie li estis signita kiel "reĝo de Gigantoj". Dum la ribelo de Gigantoj kontraŭ olimpiaj dioj li provis akiri Heron, pro kio Zeŭso per fulmo puŝis lin teren.
Junkro
Junker (Junker, skandinavie: junker, jonkheer, yunker) estas nobela titolo, derivita de la mezaltgermana Juncherre, signifante "juna nobelo" aŭ alie "juna lordo" (derivaĵo de jung kaj Herr). La termino tradicie estas uzata en ĝerman-parolantaj partoj de Eŭropo. Ĝi ankaŭ estis uzata en la Rusa imperio pro la baltgermana influo, ĝis la rusa revolucio.
Batalo de Mylae
La batalo de Mylae okazis en 260 a.K inter Romio kaj Kartago, dum la 1-a punika milito. La punika batalŝiparo senĝene atakis pli frue la italajn marbordojn kaj mar-proksimajn urbojn de Sicilio. Ĉe Mylae, la romia floto detruis 50 karagajn ŝipojn kaj la restantaj malamikaj ŝipoj fuĝis.
Romio akiris per tiu venko la maran potencon ĉirkaŭ Sicilio. La sukceso estis dankebla al tiu novigo, ke la romiaj soldatoj hok-kaptis la malamikajn ŝipojn kaj sur diloj transkuris kaj devigis je proksima batalo la kartagajn ŝipanojn.
Leuglay
Leuglay estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Lugny kaj la vilaĝetojn Lugny, Valverset kaj Froidvent.
Oni produktas tie lignokarbon. Oni produktas forstplantojn en arbokultivejo.
Historio kaj vidindaĵoj
Kartuzio de Lugny datiĝas de 1172.
La preĝejo Sankta Marteno datiĝas el 1554.
En la malnova stacidomo oni filmis la filmon la trajno (le train) en 1973 kun Jean-Louis Trintignant kaj Romy Schneider.
Tie estas muzeo pri arbaro.
Naturo
Oni trovas Cypripedium calceolus, Epipactis palustris, Dactylorhiza incarnata, Swertia perennis kaj Gentiana pneumonanthe.
Cecília Wéber
Cecília WÉBER [ve:ber] rumania hungara psikologino, sociologino. Ŝi naskiĝis en Zilah la 31-an de julio 1944.
Kariero
Cecília Wéber diplomitiĝis pri psikologio-rumana lingvo en UBB de Kluĵo (1972). De 1966 ŝi laboris kiel psikologo en Oradea, universitata instruistino. Ŝi estas redakcikomitatanino de Erdélyi Pszichológiai Szemle (de 2000).
Győző Zemplén
Lia frato estis Géza Zemplén, lia filino estis Jolán Mátrai.
Biografio
Győző Zemplén frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1896-1900. En 1901 li doktoriĝis. Post la diplomo li ekinstruis samloke en Reĝa Universitato de Budapeŝto, kie li estis helpanto de Loránd Eötvös. En 1904 li studvojaĝis al Göttingen kaj Parizo. En la sekva jaro li atingis la instran rangon privata profesoro en ambaŭ universitatoj de Budapeŝto, krome en la sama jaro li edziĝis. Li estas viktimo de la 1-a mondmilito. Li ricevis diversajn premiojn.
Davida paruo
La Ruĝecbrusta paruo aŭ Davida paruo (Poecile davidi, iam Parus davidi) estas paseroforma birdo de la familio Paruedoj. Ĝi estas endemia de centrokcidenta Ĉinio en suda Gansuo, okcidenta Hubejo, suda Ŝenŝjio kaj Siĉuano.
Ĝi estas 12–13 cm longa kun pezo de 10–12.5 g, kaj estas simila al la rilata Funebra paruo P. lugubris laŭ aspekto, kun tre nigraj krono kaj gorĝo kaj blankaj vangoj, malhelgrizbrunaj dorso, flugiloj kaj vosto, kaj tre ruĝecbrunaj subaj partoj, kio nomigas la specion kiel Ruĝecbrusta paruo.
Ties natura reprodukta habitato estas subalpaj arbaroj je 2,135–3,400 m de altitudo; ili estas ĉefe loĝantoj, sed birdoj de altaj altitudoj descendas iomete vintre sub 3,050 m.
Le Fay
Geografio
La vilaĝo enhavas la vilaĝon de la Fay kaj la vilaĝetojn de la Montceau, de la Rippe, de la Haut du Fay, de la Grues-j, de la Enrageois-j, de la Nuzières-j, de la Gènes-j kaj de la Pontot.
La ĉefa aktiveco estas kuktivado kaj bredado. Estas ankaŭ fiŝado en lagetoj.
Oni trovas ankaŭ komercistojn kaj du lernejojn.
Listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo
La listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo indikas kverkojn (Quercus spp.), kies trunka perimetro estas pli ol ok metroj. Ekde tiu dikeco la arbo estas rigardata kiel nacie grava. La liston indikas por la ĉ. 80 kverkoj la lokon, la federacian landon kaj la du indikojn pri perimetro kaj la taksitan aĝon. Krom la la maljuna kverko apud Uslar, kiu estas tigfolia kverko Quercus petraea, la aliaj kverkoj en la listo estas tigfruktaj kverkaj (Quercus robur).
Le Fay
Geografio
La komunumo posedas kuŝlokon por 35 uloj.
Listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo
Kverkoj kun perimetro de pli ol dek metroj estas fendiĝintaj kverkoj apud Borlinghausen (10,35 metroj) kaj la plej forta kverko de Ivenack  (10,07 metroj). La plej forta kverko de Ivenack estas la plej dika nature kreskinta kaj unutrunka kverko en Germanujo. Krome ĝi estas la kverko kun la plej granda amaso. Ĝi altas 31 metrojn kaj havas 140 kubaj metroj.
Le Fay
Historio
La preĝejo datiĝas de 1810.
Listo de la plej dikaj kverkoj en Germanujo
La Femeiche apud Erle estas la plej aĝa kverko en Gerrmanujo. Ĝi estas taksita je ĉ. 850 jaroj. La kverkoj de Ivenack kaj la Grabeiche en Nöbdenitz sekvas. Ili aĝas ĝis 800 jaroj. Meklenburgio-Antaŭpomerio havas entute 17 de simile aĝaj kverkoj, sekvas Brandenburgio kun 14 kaj Bavario kun 11.
Le Fay
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,68 % de voĉoj) en 2009.
22278 Protitch
22278 Protitch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la serba astronomo Milorad B. Protić (1911–2001), trifoje direktoro de la Observatorio de Beogrado. Li estas konata pro sia laboro en ĉiela mekaniko kaj fundamenta astronomio. Li sendepende trovis la kometon C/1947 Y1 kaj malkovris pli ol 30 asteroidojn.
Presa Esperantista Societo
Presa Esperantista Societo estis fondita en Parizo en 1904 por la presado kaj eldonado de Esperantaj gazetoj kaj libroj. Ĝi estis la unua pure Esperantista entrepreno. Prezidanto de la administracio estis profesoro Théophile Cart, komerca direktoro doktoro Paul Fruictier, teknika direktoro Paŭlo Lengyel. Inter la gazetoj de ĝi eldonitaj la plej grava estis la Lingvo Internacia, kies redaktoro Théophile Cart, ĉiam energie batalis por la Fundamento. Danke al tiuj gazetoj kaj al la multnombraj nur purstilaj libroj, kiujn ĝi eldonis, la ŝanĝemuloj de Esperanto estis venkitaj. Post la Unua Mondmilito tiu societo devis ĉesigi sian ekzistadon kaj tute malaperis. Sed jam de 1908 la akciuloj de la societo decidis vendi la presejon al ĝia laborestro Viktoro Polgár kaj konservis nur la librejon-eldonejon.
La nomo de la eldonejo erare aperis kiel "Presa Societo Esperantista" en Enciklopedio de Esperanto.
Eldonaĵoj de la eldonejo
La produktado de la presejo kaj eldonejo estis ampleksa: Vortaroj, romanoj, revuoj. La titoloj estas troveblaj en diversaj bibliotekoj, sed neniam komplete. Ekzemplo : La Lasta
Bildaro
<Gallery> 1906 Eldonoj PES 2.jpeg 1906 Publications PES 1.jpeg </Gallery>
Vojaĝlibro
Vojaĝlibro estas literaturo kiu priskribas vojaĝojn.
La ĝenro de vojaĝa literaturo ampleksas subĉielan literaturon, gvidlibrojn, naturpriskribon kaj vojaĝajn memoraĵojn.
Unu frua vojaĝmemoristo en okcidenta literaturo estis Paŭzanio, greka geografiisto de la 2-a jarcento p.K. En la frua moderna periodo, Journal of a Tour to the Hebrides de James Boswell (1786) helpis formi vojaĝmemoraĵon kiel ĝenron.
Antikvaj vojaĝlibroj
Ekde la komenco de la literaturo estas probablege, ke jam ekzistis parolaj rakontoj pri vojaĝoj dum kiuj la vojaĝinto povus priskribi kion li vidis for. Kiam la literaturo iĝis skriba, rapide aperis similaj verkoj.
Unu el la plej antikvaj kaj konataj vojaĝlibroj estas Eliro, la dua libro el la libraro konata kiel Biblio, kie oni rakontas la vojaĝon de la Izraelidoj (ankoraŭ ne juda popolo) el Egipto ĝis Palestino. En ĝi tiu popolo estas la elektita de Dio, kiu kondukas ilin al la Promesita Lando.
Ne estas la ununura kolektiva vojaĝlibro kies vojaĝintoj estas “elektita” popolo. En la Anabasis de Ksenofono la greka popolo estas la posedanto de la vero, la rajto kaj la bezono atingi la maron kaj la patrujon; la persa popolo estus la malamiko.
Ankaŭ en la greka literaturo oni havas eble la plej konatan vojaĝlibron, nome la Odiseadon de Homero, kie oni rakontas la dekjaran revenon de Odiseo hejmen post la troja milito. Jam ne temas pri reala spertaĵo, sed tre miteca pro partopreno de dioj, mitologiaj estaĵoj, ktp. En tiu verko estas ankaŭ nova eco, nome la fakto ke temas ne nur pri popolo aŭ homa grupo gvidata de heroo, sed ankaŭ pri persona vojaĝo de ĉefrolulo nome Odiseo kiu kiel reala homo rakontas ne nur la grupan spertaĵon sed ankaŭ sian personan problemaron je sia reveno en Itakon kun sia edzino, filo, regno kaj malamikoj. La influo de tiu verko super la posta literaturo estos gravega. Por koni la antikvan Grekion gravas la Priskribo de Grekio de Paŭzanio en la 2-a jarcento.
Ankaŭ persona sperto kuŝas sur la fono de la Libro de la mirindaĵoj (ankaŭ konata per la nomo La Priskribo de la mondo) de Marko Polo, kiu ŝajne vojaĝis al orienta Ĉinio en la 13a jarcento kiam Eŭropo estis ankoraŭ sufiĉe enigita en si mem. La Livro de Duarte Barbosa de Duarte Barbosa estas unu el plej fruaj ekzemploj de portugala veturliteraturo, verkita ĉ. 1516, tuj post la alveno de eŭropanoj en la Hinda Oceano.
Modernaj vojaĝlibroj
Nur tri jarcentojn poste la eŭropanoj kaj la orientanoj kuniĝis per perŝipaj vojaĝoj je la 16a jarcento. Tiam oni verkis en Okcidento (Portugalio) La Luziadoj aŭ La Luzidoj de Luis Camoes kaj en Oriento (Ĉinio) La vojaĝado okcidenten de Vu Ĉeng’en.
Aliaj gravaj ĉefverkoj de la tutmonda literaturo temas pri vojaĝoj kvankam tiu temo nek estas ties ununura nek la plej grava, ekzemple El ingenioso hidalgo don Quijote de la Mancha de Cervantes, Robinsono Kruso de Daniel Defoe, la Vojaĝoj de Gulivero de Jonathan Swift, La Sentimenta vojaĝo de Sterne, multaj verkoj de Jules Verne, Stevenson, Conrad kaj multaj porjunulaj verkoj ĝis La Mastro de l’ Ringoj de Tolkien. Inter tiom da verkoj ne eblas elpluki ĉefajn ecojn.
Aliaj verkoj havas atestilan valoron kiel tiuj de famaj esploristoj, kiel de la angla David Livingstone, la hispana Domingo Badía alinome Alí Bey kaj aliaj hispanaj vojaĝistoj.
General Toŝevo
General Toŝewo (bulgare Генерал Тошево) estas urbo en nordorienta Bulgario, Dobruĝo, distrikto Dobriĉ, kun 7.130 loĝantoj en 2009. Ĝi estas same adiministra centro de komunumo General Toŝevo.
Yves Joseph Kerguelen
Yves-Joseph de Kerguelen-Trémarec (13a de februaro 1734 – 3a de marto 1797) estis bretona esploristo kaj franca maroficiro.
Ekkariero
Li naskiĝis en Landudal, Finistère. Dum la Sepjara milito, Kerguelen-Trémarec estis korsaro, sed atingante malgrandan sukceson.
General Toŝevo
Geografio
General Toŝevo situas 25 km nordoriente de Dobriĉ, en proksimo al la rumana limo.
Yves Joseph Kerguelen
Rockall
En 1767 li navigis ĉe la neloĝata insuleto Rockall, aŭ Rokol. Li ne alproksimiĝis aŭ eĉ vidis eble, nur je 150 mejlojn for, sed ŝajne li havis bonan informaron pri ĝi. Lia mapita situo estis nur 16 mejlojn norde de ties vera loko kaj li akurate priskribis ties aspekton kaj tiun de la najbara Rifo de Helen, "East of Rokol, ¼ league away, there is a submerged rock over which the water breaks". Poste li publikigis mapon de la areo en 1771.
General Toŝevo
Administra komunumo General Toŝevo
La komunumo General Toŝevo havas areon de 986 km² kaj loĝantojn de 20.668 (25-an de januaro 1999). Ĝi konsistas el 42 vilaĝoj – la grandaj estas Kardam, Spasovo, Krasen, Rosiza, Vasilevo kaj Preselenci.
Yves Joseph Kerguelen
Malkovro de la Kergelenoj
Komence de 1772, li navigis al la regiono de Antarkto, serĉe de fabela Terra Australis, kie li malkovris la izolajn Kergelenojn norde de la kontinento kaj ekposedis diversajn teritoriojn por Francio.
General Toŝevo
Ekonomio
Kvin kilometrojn fore de General Toŝevo situas la renoma nacia esplorinsituto pri greno kaj helianto, fondita en 1951. La instituton minacas nun fermo.
Indianapolis Colts
La Indianapolis Colts ("Virĉevalidoj de Indianapolis") estas profesia teamo por usona piedpilko de la National Football League en Indianapolis, Indianao. La teamo estis fondita en 1953 kun la nomo Baltimore Colts. En 1983 la teamo transiĝis de Baltimore al Indianapolis.
Super Bowl XLI
La Colts gajnis en la finala turniro de la AFC kontraŭ la New England Patriots, 38 al 34, je. La Colts kontraŭis la Chicago Bears en la Super Bowl je. La evento okazis en Miamo, Florido en Dolphins Stadium kaj Colts venkis per 29:17 kontraŭ Chicago Bears.
Notindaj eks-teamanoj
Baltimore Colts
Indianapolis Colts
General Toŝevo
Ekonomio
La agrikulturo estas la ĉefa ekonomia branĉo de la regiono, kun prilaboro de la agrikulturaj produktoj.
Historio
La urbo estis menciita unuafoje en otomana taksa registraĵo kiel Kasιm, en 1573. Laŭ arkeologiaj trovitaĵoj, la areao estis setlita ekde la antikvo fare de Getae kaj poste de antikva Romio. La ĉirkaŭa regiono iĝis parto de la Bulgara imperio post ties establo en 681 kaj restis en ties regfdo ĝis fino de la 14-a jarcento, kiam la otomanoj konkeris ĝin en la bulgaraj-otomanaj militoj. Ĝi restis sub otomana regado ĝis 1878, liberiĝo de Bulgario. Post la dua balkana milito, Bulgario devis cedi la teritorion al Rumanio kun tuta suda Dobruĝo. ĝi estis renomita al Sfântul Dumitru en 1918 de Casim kaj en 1934 al Ion Gheorghe Duca je honoro al politikisto kaj ĉefministro de Rumanio, murdita fare de la faŝisma Fera Gvardio, en la antaŭa jaro.
Rumanio devis transdoni la vilaĝon al Bulgario, surbaze de la Traktato de Craiova de 1940. Ĝi ricevis la nunan nomon en 1942, estis deklarita al urbo en 1960.
Lędziny
Lędziny estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Lędziny en distrikto Bieruńsko-Lędziński.
József Mikusay
MIKUSAY József (mikuŝai) estis hungara verkisto naskita la 19-an de marto 1873 en Nagyvárad kaj mortinta la 1-an de decembro 1947 en Oradea.
Miguel Hidalgo y Costilla
Li elstaris en la iniciato de la unua etapo de la Meksika Milito de Sendependeco per agado konata en la meksika historiografio kiel Grito de Dolores (Krio de Dolores). Li regis milite kaj politike la unuan parton de la sendependentisma movado, sed, post serio de malvenkoj, li estis kaptita la 21an de Marto 1811, post preskaŭ ses monatoj de la komenco de la ribelo, kaj malliberigita en Chihuahua, juĝita kaj mortpafita la 30an de Julio samjare en Chihuahua.
NGC 577
NGC 577 (aliaj indikoj — NGC 580, PGC 5628, UGC 1080, MCG 0-4-165, ZWG 385.165, IRAS01281-0215) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 577, NGC 580.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yves Joseph Kerguelen
Malkovro de la Kergelenoj
En sia informo al la reĝo Ludoviko la 15-a, li ege superĉirkaŭkalkulis la valoron de la Kergelenaj Insuloj; sekve, la reĝo sendis lin al dua ekspedicio fine de 1773 tra komenco de 1774, kaj li denove atingis la Kergelenoj. Sed tiam jam klariĝis ke tiuj insuloj estis neloĝeblaj kaj tre senutilaj, kaj certe ne estis la Terra Australis. Reveninte, Kerguelen-Trémarec estis enprizonigita.
Dum la Franca Revolucio, li estis vidata viktimo de la Antikva Reĝimo kaj reenpostenigis, partoprenante en la Batalo de Groix. Li mortis en 1797 kiel sub-admiralo kaj komandanto de la haveno de Brest.
Shaw Island
Shaw Island (aŭ Insulo Ŝava) estas, kaj laŭgrande kaj laŭ nombro de loĝantoj—240 en 2010—la kvara insulo de la Sanjuana insularo. Ĝi estas la plej malgranda insulo servata de la vaŝingtonia ŝtata pramŝiparo. En Shaw mankas la turismaj rimedoj, kiuj popularigas la ceterajn grandajn insulojn sanjuanajn. De 1976 ĝis la mezo de 2004 la praman dokon kaj la solan vendejon prizorgis romkatolika monaĥinaro, la Franciskanaj Fratinoj de la Eŭĥaristio, sed en 2004 tiu ordeno forlasis la insulon, vendante siajn entreprenojn al loka familio. Du aliaj monaĥinaroj havas instalaĵojn en la insulo, nome la Ordeno de Benediktaninoj kaj la Fratinoj de Mizerikordio.
Mankas gastejoj sur la insulo krom kantona parko ĉe la suda ekstremaĵo, kiu proponas spacon por ĝis ĉ. 10 tendoj. La sola industria instalaĵo neagrikultura estas malgranda firmao fabrikanta markilojn por kontroli fiŝmigradon.
Bence Molnár
Bence MOLNÁR [molnAr] rumania hungara aktoro. Li naskiĝis en Budapeŝto la 17-an de januaro 1990.
Conflenti
Conflenti estas komunumo de Italio.
Bence Molnár
Kariero
Bence Molnár akiris diplomon de aktoro en UBB de Kluĵo en 1912.
Gracila orobanko
Gracila orobanko (Orobanche gracilis) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj. La specia nomo (gracilis) derivas el latino kaj signifas gracila, maldika, svelta, reference al la svelta aspekto de tiu planto.
Ĝi estas el 20 al 50 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas cilindra, stara, rekta kaj sen branĉoj.
La polenigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.
Tiu specio estas parazita de la specioj de la familio Fabacoj kaj foje ankaŭ de la genro Cistus.
(19191) 1992 DT2
(19191) 1992 DT2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nevdolsk
121.0 m super marnivelo NEVDOLSK ( Невдольск) estas setlejo en Suzemka distrikto de Brjanska provinco, Rusio situanta sur la maldekstra bordo de Sev rivero. En ĝi funkcias estraro de "Nevdolska Vilaĝa Komunumo", kiun konsistigas: Nevdolsk mem, Dobrunj, Kukuŝkino, Negino, Semjonovsk, Podgoronaja Slobodka kaj Kalinovskij.
Plej verŝajna etimologio de la rusa nomo "Nevdolsk" eksplikas ĝian situon respektive al Sev rivero - nelaŭlonge, sed kvazaŭ transverse.
Dum multaj jaroj tiea areo kaj konstruaĵoj apartenis al Svenska monakejo situanta en Brjansk urbo. En ĝiaj analoj konserviĝis mencio pri Nevdolsk skribita en 1595. La monakejo ricevis ĉiujaran tributon de loka loĝantaro inkluzive nutraĵojn, lignaĵojn, fojnon kaj ĉefan lokan raraĵon - mielon.
La ordodoksa loĝantaro permanente kreskis kaj bezonis preĝejon, kiu aperis en 1628 kaj estis benita kiel templo de Sankta Nikolao. En 1806 oni konstruis majestan, brikan templon, kiu estis ruinigita dum la stalinisma ateisma epoko fine de la 30-j jaroj.
En 1884 ekfunkciis loka lernejo, kiun establis tiea Zemstvo. Samtempe produktis drapon granda fabriko kaj faris buteron pli ol 20 buterigiloj. Komence de la 20-a jarcento en Nevdolsk oni establis poŝtoficejon.
En 1926 en la setlejo rezidis maksimuma kvanto de loĝantoj - 3170.
Multajn suferojn spertis lokanoj dum la dujara okupado de naziaj konkerintoj en 1941 - 1943, kiam estis pafmortigitaj, pendumitaj, forbrulitaj kaj mortigitaj per plej kruelaj rimedoj pluraj homoj, inkluzive infanojn. Tiam estis vasta partizana rezistado, kiu havis sufiĉan sukceson. En Nevdolsk estas kelkaj amastombejoj kaj monumentoj, kiuj havas jenajn rimarkindajn vortojn: "Neniu kaj nenio estas forgesitaj".
Post fino de la Granda patriota milito sur tia areo funkciis kelkaj kolĥozoj, kiuj ĉefe okupiĝis pri kreskigo de greno kaj legomoj, bestobredado ktp. En Sev rivero oni establis hidroelektran centralon, kies 200.0 kilovata kapacito liveris necesan energion al novaj staloj, konstruaĵoj, lumigo de stratoj.
Komence de la 90-aj jaroj kolĥozoj malaperis kaj novaj ekonomiaj rilatoj malmulte stimulis loĝantaron okupiĝi pri malfacilaj kamparanaj taskoj. Tiam multaj laborkapablaj lokanoj translokiĝis aliloke. Plu loĝi restis gemaljunuloj kaj konserviĝintajn domojn oni vizitas nur somere.
Lastatempe Nevdolsk famiĝis pro sia entrepreno "Suzemka rozejo", ĉar tiea grundo kaj klimato permesis planti kaj kulturi multajn specojn de rozoj, kiujn oni eksportas en diversajn lokojn de Rusio.
La 21-an de januaro 1605 en apuda vilaĝo Dobrunj okazis Batalo ĉe Dobriniĉi inter armeo de la Rusa Carlando kaj milittrupoj de Falsa Demetrio la 1-a, kiu restigis gravan spuron en la rusia historio.
Zürich Wollishofen (stacidomo)
Zürich Wollishofen estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Ludovico Mazzolino
Ludovico Mazzolino aŭ Mazzolini da Ferrara (Ferrara, 1480 - Ferrara, post la 27-a de septembro de 1528), estis itala pentristo de la Renesanco. Li ekkarieris per freskoj, kiuj perdiĝis. Li specialiĝis en pentraĵoj pri religiaj temoj de kristanismo.
Valerie Solanas
Valerie Jean Solanas (9a de Aprilo, 1936 – 25a de Aprilo, 1988) estis usona radikala feminista verkisto kiu estis konata ĉefe kiel aŭtoro de la SCUM Manifesto, same kiel pro la klopodita murdo de la artisto Andy Warhol.
Solanas translokiĝis al Novjorko meze de la 1960-aj jaroj, por labori kiel verkisto. Ŝi renkontis kun Andy Warhol kaj petis lin produktori ŝian teatraĵon Up Your Ass. Ŝi donis al li sian tekston, kaj ŝi poste akuzis lin esti ĉu perdinta aŭ ŝtelinta ĝin, sekve de varhola esprimo de aldona seniintereso por la teatraĵo. Post Solanas postulis financan kompenson pro la perdita taksto, Warhol dungis ŝin por ludi en sia filmo, I, a Man, kaj pagis al ŝi 25 dolarojn.
En 1967, Solanas ekmempublikigis sian SCUM Manifesto. La posedanto de Olympia Press nome Maurice Girodias proponis al ŝi publikigi la estontajn verkojn de Solanas, kaj ŝi miskomprenis ke Girodias volas ekposedi ŝiajn verkojn. Konvinkita ke Girodias kaj Warhol estis konspirante por ŝteli ŝian verkon, Solanas aĉetis pafilon en la printempo de 1968.
La 3an de Junio, 1968, ŝi serĉis Girodias, kiu estis for por la semajnfino. Ŝi tiam iris al The Factory, kie ŝi trovis Warhol. Ŝi pafis al Warhol tri fojojn, el kiuj la du unuaj misis kaj la fina vundis Warhol. Ŝi ankaŭ pafis al artkritikisto Mario Amaya, kaj klopodis pafi al la administranto de Warhol, nome Fred Hughes, sed la pafilo paneis. Solanas tiam iris al policejo. Ŝi estis kondamnita pro klopoda murdo, atako, kaj kontraŭleĝa posedo de pafilo. Ŝi estis diagnozita pri paranoida skizofrenio kaj kulpigita pro atako kun intenco damaĝi, kondamnita al trijara enprizonigo, plus psikiatria hospitaligo. Post sia liberigo, ŝi plue klopodis disvastigi sian SCUM Manifesto. Ŝi mortiĝis en 1988 pro pneŭmonio, en San Francisko.
Hümmel
Hümmel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Hümmel estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Ryuichi Sugiyama
Ryuichi Sugiyama (japane 杉山 隆一, n. 4-an de julio 1941) estas japana futbalisto. Li de 1961 ĝis 1971 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis tre aktiva ludisto (56 matĉoj kaj 15 goloj).
1-a epistolo de Johano
La 1-a epistolo de Johano estas la 23-a libro de la nova testamento en la Biblio, la kvara el la sep epistoloj ĝeneralaj.
Enhavo kaj strukturo
Per arte strukturita teksto la aŭtoro klarigas la du plej gravajn punktojn de la kristana vivo: ke oni havu la veran kredon pri Jesuo Kristo, la Filo de Dio, kaj ke oni amu unu la alian, ĉar Dio estas amo.
Teksto en Esperanto
La traduko de la brita komitato (John Cyprian Rust, B. John Beveridge kaj C. G. Wilkinson) estas trovebla IKUE kaj KELI (ed.): Biblio, eldonejo KAVA-PECH, Dobřichovice (Praha) 2006, ISBN 80-85853-90-6
Nova traduko de Gerrit Berveling el la originalo estas trovebla en Flanke je Jesuo (3a volumo de la Nova Testamento), eld. VoKo, Zwolle 2010.
Margonin
Margonin estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Margonin en distrikto Chodzieski.
(121045) 1999 CV29
(121045) 1999 CV29 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Xochiatipan
Xochiatipan estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Xochiatipan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13078.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18157 loĝantojn. El tiuj estis 8889 viroj kaj 9268 virinoj. La komunumo havas surfacon de 149 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 640 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Plasenzuela
{{Informkesto urbo }} Plasenzuela (Malgranda Plasencia) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas tololos. La censita populacio en 2008 estis de 542 loĝantoj.
Situo
Plasenzuela estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 427 m, en granda ebenaĵo el granito; je 36 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 84 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 36,67 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Estas abundaj arkeologiaj restaĵoj de la Neolitiko, Ĥalkolitiko, Bronzepoko kaj Ferepoko, krom kelkaj minejoj de la epoko de romianoj. Post la islama epoko, la vilaĝo ekapartenis al Trujillo ĝis kiam en la 16a jarcento Juan de Vargas y Camargo aĉetis la teritorion por la Senjorujo de Oliva, kion konfirmas la pilorio de la placo. En la 17a jarcento ekapartenis al la familio de Tapia kaj en la 18a jarcento formis parton de la heredaĵo de la Graflando de Canilleros.
2330 Ontake
2330 Ontake estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Monto Ontake, dua plej alta vulkano de Japanio, sur kiu situas la observatorio.
Robert Beck
Robert Beck - naskiĝis en, mortis la 2-a de aprilo 2020 - estas usona eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro, kaj aldone ankaŭ sole konkuris en skermado. Interalie li en la somera Olimpiko 1960 en Romo individue kaj aldone teame akiris bronzajn medalojn de pentatlono, kaj aldone gajnis tri orajn medalojn ĉe la Panamerikaj Ludoj en 1963-1971. Laŭ la stato de 2022, li estis la lasta atleto de Usono se temas pri gajni individuan medalon en vira pentatlono. Li estis malpli sukcesa ĉe la somera Olimpiko 1968, lokante 22-a individue kaj 4-e kun sia teamo.
Beck dum sia profesia kariero estis trejnanta dentisto en San Antonio, Teksaso. Li estis enhospitaligita en februaro 2020, pro kapvundo pro falo antaŭ sia hejmo. Li mortis la 2-an de aprilo 2020, en la aĝo de 83 jaroj post kontakto de la kronvirusa malsano de 2019.
Corigliano Calabro
Corigliano Calabro estas komunumo de Italio.
NGC 578
NGC 578 (aliaj indikoj — PGC 5619, ESO 476-15, MCG -4-4-20, UGCA 18, AM 0128-225, IRAS01280-2255) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kirchlengern
Kirchlengern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Herford de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
22281 Popescu
22281 Popescu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Distrikto Szigetvár
Historio
Tiu distrikto funkciis jam daŭre inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Zürich Enge (stacidomo)
Zürich Enge estas fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
San Andrés Teotilálpam
San Andrés Teotilalpam estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Andrés Teotilálpan. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristana sanktulo Andreo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 098.
Geografio
San Andrés Teotilalpam apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4255 loĝantojn. El tiuj estis 2092 viroj kaj 2163 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1450 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2047 indiĝenoj. El tiuj 1586 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1586 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Občina Prevalje
Občina Prevalje estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Karintio. La municipo konsistas el 12 komunumoj kovrante areon de 58,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 6797 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Prevalje.
Loko, priskribo
Tra občino fluas orienten rivero Meza. En la rivera valo estas alteco de 400-460 m.
La apudaj municipoj estas: Občina Ravne na Koroškem en la nordo kaj oriento, Občina Crna na Koroškem en la sudo kaj Občina Mežica sudokcidente. Krome ĝi limas kun la aŭstraj komunumoj de Bleiburg en la okcidento kaj Neuhaus en la nordokcidento.
Teknologio
Teknologio aŭ teĥnologio estas ampleksa koncepto, traktanta konon kaj aplikon de iloj kaj metioj, faritaj de iu animalo (kaj aparte de homoj), kaj kiel tio rilatas al la kapablo de tiu estaĵo regi kaj adaptiĝi je la medio. Ĝi estas detaliga sciaro pri tio, kiel oni povas produkti tion, kion oni bezonas. Pri tio, kiel produkti, laŭ pli ĝenerala vidpunkto, vidu inĝenierarton. La teknologiaĵoj estas rezultoj de apliko de ĝeneralaj principoj de inĝenierado por atingi iam post iam pli bonajn solvojn por faciligi la homan vivon. Ankaŭ al teknologio apartenas ĉiuj akcesoraj inĝenierartaĵoj, uzataj por produkti ion alian.
Občina Prevalje
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 12 vilaĝoj:
Belšak, Breznica, Dolga Brda, Jamnica, Kot pri Prevaljah, Leše, Lokovica, Poljana, Prevalje, Suhi Vrh, Šentanel, Zagrad
Teknologio
La plej simpla formo de teknologio estas la disvolvigo kaj uzado de bazaj iloj. La prahistora malkovro kiel kontroli fajron kaj la posta Neolitika revolucio pliigis la disponeblajn fontojn de manĝaĵoj, kaj la inventon de la rado helpis la homojn veturi kaj kontroli sian medion. Disvolvigo en historiaj tempoj, kiel la presmaŝino, la telefono, kaj Interreto, malpliigis la fizikajn barierojn por pli bona komunikado kaj ebligis homojn interagadi libere je tutmonda skalo.
Občina Prevalje
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-koroska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:175_x491972.5_y156772_s12_b4
Teknologio
Stariĝis filozofiaj debatoj pri la uzado de teknologio, kaj malkonsentoj ĉu teknologio plibonigas la homan vivkondiĉon aŭ malboigas ĝin. Nov-Luddismo, Anarki-primitivismo, kaj aliaj movado inter reakciaj kaj revoluciaj kritikis la ĉieco de teknologio, argumentante ke ĝi damaĝas la medion kaj aliigas personojn; proponantoj de ideologioj kiaj transhumanismo kaj tekno-progresismo vidas la kontinuan teknologian progreson kiel profita por la socio kaj por la homa vivkondiĉo. Kiel ĉe multaj aferoj de la vivo, la solvo povas esti en la meza punkto; tiele ke teknologio estos bona por la homaro kondiĉe ke ĝi utilu al la plibonigo de la vivkondiĉo de ĉiuj homoj, ĉiuj landoj kaj ĉiuj sociaj tavoloj, dum estos malbona afero se ĝi utilas por pludaŭrigi la malegalecon, la militojn, la subpremadon kaj la tiranion de unuj homoj super aliaj. Oni ne povas certigi ĝis kien alvenos la progresoj de teknologio; por ke ĝi estu utila al la homaro, oni devos kontroli ĝin per etiko.
Difinoj kaj uzado
La uzado de la termino "teknologio" ege ŝanĝis ĉirkaŭ la lastaj 200 jaroj. Antaxu la 20a jarcento, la termino estis malofta, kaj ĝi estis uzata ĉu por referenci al la priskribo aŭ studo de utilaj artoj (se tiu kontraŭdiro eblas) aŭ por aludi al la teknika edukado, kiel ĉe Masaĉuseca Instituto de Teknologio (stampita en 1861).
La termino "teknologio" elstariĝis en la 20a jarcento konekte al la Dua Industria Revolucio. La signifoj de la termino ŝanĝie en la komenco de la 20a jarcento kiam usonaj sociaj sciencistoj, eke el Thorstein Veblen, tradukis ideojn el la germana koncepto Technik al "teknologio." En germana kaj aliaj eŭropaj lingvoj, estas distingo inter technik kaj technologie, kiu tute forestas en aliaj lingvoj, kiuj kutime tradukas ambaŭ terminojn kiel "teknologio." Ĉirkaŭ la 1930-aj jaroj, "teknologio" referencas ne nur al la studo de industriaj artoj sed ankaŭ al la industriaj artoj mem.
En 1937, la usona sociologo Read Bain verkis ke "teknologio inkludas ĉiujn ilojn, maŝinojn, laborilojn, armilojn, instrumentojn, hejmaĵojn, vestaĵojn, komunikilojn kaj transportajn aparatojn kaj la kapablojn laŭ kiuj oni produktas kaj uzas ilin." La difino de Bain pluestas komuna intere fakuloj nuntempe, speciale ĉe sociaj sciencistoj. Sciencistoj kaj inĝenieroj kutime preferas difini teknologion kiel aplikita scienco, pli ol kiel la aĵoj kiujn la homoj faras kaj uzas. Pli ĵuse, fakuloj prenis ideojn el la eŭropaj filozofoj pri "tekniko" por etendi la signifon de teknologio al variaj formoj de instrumentara sciaro, kiel ĉe la verkoj de Michel Foucault pri teknologioj de la memo (techniques de soi).
Vortaroj kaj fakuloj proponis varion de difinoj. La Merriam-Webster Learner's Dictionary proponas difinon de la terminon: "la uzo de scienco en industrio, inĝenierado ktp., por inventi utilajn aĵojn aŭ por solvi problemojn" kaj "maŝino, peco de ekipaĵaro, metodo, ktp., kio estas kreata de teknologio." Ursula Franklin, en sia prelego de 1989 nome "Real World of Technology" (Reala mondo de teknologio), havigis alian difinon de la koncepto; ĝi estas "praktiko, la vojo laŭ kiu oni faras aĵojn ie." La termino estas ofte uzata por subkompreni specifan fakon de teknologio, aŭ por referenci al la alta teknologio aŭ ĝuste por konsumebla elektroniko, pli ol al la teknologio kiel tuto. Bernard Stiegler, en Technics and Time, 1, difinas teknologion laŭ du vojoj: kiel "la klopodo de vivo per pliaj rimedoj ol vivo," kaj kiel "organizita neorganika materio."
La vorto "teknologio" povas ankaŭ esti uzata por referenci al kolekto de teknikoj. En tiu kunteksto, ĝi estas la nuntempa stato de la sciaro de la homaro pri kiel kombini rimedojn por produkti deziritajn produktojn, por solvi problemojn, por plenumi bezonojn, aŭ atingi dezirojn; ĝi inkludas teknikajn metodojn, kapablojn, procezojn, teknikojn, ilojn kaj krudajn materialojn. Kiam kombinita kun alia termino, kiel ĉe "medicina teknologio" aŭ "kosma teknologio," ĝi referencas al la stato de la sciaro kaj al iloj de respektiva fako. "Teknologio de stato-de-arto" referencas al la alta teknologio disponebla al homaro en ajna kampo.
Teknologio povas esti rigardita kiel aktiveco kiu formas aŭ ŝanĝas kulturon. Aldone, teknologio estas la aplikado de matematiko, scienco, kaj artoj en profito de vivo kiel ĝi estas konata. Moderna ekzemplo estas la starigo de la komunikila teknologio, kiu estas malpliiĝanta barierojn por homa interagado kaj kiel rezulto helpis generi novajn subkulturojn; la starigo de ciberkulturo havis baze la disvolvigon de Interreto kaj de la komputilo. Ne ĉiu teknologio plibonigas kulturon en kreiva vojo; teknologio povas ankaŭ helpi faciligi politikan subpremadon kaj militon pere de kreado de iloj kiaj pafiloj. Kiel kultura aktiveco, teknologio predas kaj sciencon kaj inĝenieradon, ĉiu el kiu formaligas kelkajn aspektojn de teknologia klopodo.
Prahistorio
Aliaj teknologiaj antaŭeniroj faritaj dum la Paleolitiko estas vestoj kaj ŝirmado. Ne estas interkonsento pri la proksimuma tempo de adoptado de iu teknologio, sed arkeologoj trovis arkeologian pruvaron de vestoj de antaŭ 90–120 m.d.j. kaj de ŝirmejoj de antaŭ 450 m.d.j. Laŭ Paleolitiko antaŭeniris, loĝejoj iĝis pli prilaboritaj; tiom frue kiom antaŭ 380 m.d.j., homoj estis konstruante provizorajn lignokabanojn. Vestoj, adaptitaj el feloj kaj haŭtoj de ĉasitaj animaloj, helpis la homaron etendiĝi al pli malvarmaj regionoj; homoj komencis migri el Afriko antaŭ ĉirkaŭ 200 m.d.j, dekomence translokiĝante al Eŭrazio.
Neolitiko
Je tiu pliiĝo en populacio kaj disponeblo de laboro venis pliiĝo en laborspecialigo. Oni ne konas specife tion kio helpis la progreson el fruaj neolitikaj vilaĝoj ĝis la unuaj urboj, kiel Uruk, kaj la unuaj civilizacioj, kiel Sumero; tamen, oni supozas, ke ludis gravajn rolojn la apero de pliiĝantaj hierarkiaj sociaj strukturoj kaj specializita laboro, de komerco kaj milito inter apudaj kulturoj, kaj la bezono por kolektiva agado por superi mediajn defiojn kiel irigacio.
Kontinuaj plibonigoj kondukis al fandoforno kaj balgo (por aernutri fornojn) kaj havigis, por la unua fojo, la kapablon fandi kaj forĝi oron, kupron, arĝenton, kaj plumbon - naturaj metaloj troveblaj en relative pura formo. La avantaĝoj de la kupraj iloj super tiuj el ŝtono, osto kaj ligno estis rapide evidentaj al fruaj homoj, kaj la natura kupro estis probable uzata ekde preskaŭ la komenco de la Neolitiko (antaŭ ĉirkaŭ 10 miloj da jaroj). Natura kupro nature ne aperas grandkvante, sed la kupraj ercoj estas tre oftaj kaj kelkaj el ili povas produkti metalon facile se oni bruligas ĝin en lignaj aŭ karbaj fajroj. Eventuale, laborado de metaloj kondukis al la malkovro de alojoj kiel bronzo kaj latuno (antaŭ ĉirkaŭ 4 000 jaroj a.n.e.). La unua uzo de feralojoj kiel ŝtalo datas el antaŭ ĉirkaŭ 1 800 jaroj a.n.e.