cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ventura
Ventura aŭ San Buenaventura estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko kaj estas la administra centro de la samnoma kantono Ventura. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Ventura situas laŭ Pacifiko en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Oxnard troviĝas en distanco de 10, Los-Anĝeleso de 100 km. Aŭtovojo kaj fervojo Los Anĝeleso-San Francisko trairas la urbegon.
Historio
Fondita en 1782 de la pastro Junípero Serra, la misiejo San Buenaventura staras ankoraŭ nuntempe. Post la Usona enlanda milito koloniistoj venis aĉetante kampojn de la meksikanoj. Ne facile atingebla, Ventura ne estis celo de enmigrintoj, kaj kiel tia, restis trankvila kaj kampara. En 1919 oni trovis nafton en la proksimeco, kiu logis laboristojn.
Klimato
Ventura situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 9-21 °C. La rekorda varmo okazis en somero (junio-oktobro) kun (39 °C), la rekorda malvarmo okazis en vintro (decembro-februaro) (-2 °C). Jare pluvas po 397 mm. La pluvo kulminas februare, junie praktike ne pluvas.
Opcio (ekonomio)
Opcio signifas en ekonomio derivitan financ-operacion (tiel nomatan derivaĵon. Per opcio oni ricevas la rajton, valorpaperon aŭ produkton aĉeti aŭ vendi je antaŭe interkonsentita prezo - se okazis certaj kondiĉoj. Do, ne „nepras” aĉeti aŭ vendi, oni povas opcion ankaŭ lasi malvalidiĝi. Pro tio oni nomas opcion ankaŭ „kondiĉita” templima operacio. Opcion oni ne konfuzu kun la plej ofte simile konstruita opcipapero.
Ecoj de opcioj ĝenerale
La aĉetanto akiras la rajton, sed ne la devon, ĉe usonaj opcioj plenumi la opcioj.
En la kazo de plenumo de la opcio li ricevas la sciigon de elpagosumo, kiu povas esti influata de ĉiaj eblaj faktoroj.
Ecoj de normaj opcioj
La normaj opcioj, ankaŭ nomataj „Plain Vanilla Options”, estas vend-opcioj (angle: put-options) kaj aĉet-opcioj (angle: call-options), de usona kiel eŭropa speco.
La aĉetanto akiras la rajton, sed ne havas la devon, ĉe usonaj opcioj certan kvanton de aĵo (baza valoro), de Underlying aŭ underlaying asset), je antaŭe fiksita prezo plenuma prezo aŭ frapo-prezo)
La vendanto ricevas la aĉetprezon de la opcio. En la kazo de plenumo li estas devigata, aĉeti (put) respektive vendi (call) la bazan valoron je antaŭe difinita prezo.
Modelo Black-Scholes
En la jaro 1973 la usonaj sciencistoj Fischer Black kaj Myron Scholes publikigis preskaŭ samtempe kun Robert C. Merton en du sendependaj artikoloj metodojn por preciza difino de la "vera" valoro de opcio. Scholes kaj Merton ricevis 1997 la premion de la Sveda Imperia Banko pri Ekonimiaj sciencoj memore al Alfredo Nobel, ofte nomata Nobel-premio pri ekonomio, "pro nova metodo de difino de la valoro de derivaĵoj", la modelo Black-Scholes. Black jam ne povis akcepti la premion, ĉar li forpasis en aŭgusto 1995.
Buteni
Buteni estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Distrikto Mělník
Distrikto Mělník estas distrikto en Ĉeĥio situas en Mezbohemia regiono. La distrikto estas unu el dek du distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 69 urboj kaj vilaĝoj.
Plano R 4
Plano R 4 (angle Plan R 4) estis brita militista plano dum la Dua Mondmilito rilate al la invado de la neŭtrala ŝtato Norvegio en aprilo 1940. Britio antaŭe planis similan projekton por interveni en la Vintran Militon.
Kvankam la plano ne estis plenumita, britaj soldatoj ja estis senditaj por kunbatali kun la Norvegoj, antaŭ ol forlasi la landon la 8-an de junio 1940.
Kalia dukloroacetato
Kalia dukloroacetato estas kalia salo de dukloroacetata acido, blanka solidaĵo, derivata el acetata acido kie du hidrogenatomoj estas anstataŭitaj de du kloratomoj. Kiel farmaciaĵo, ĝi uzatas en la traktado kontraŭ prostata kancero.
Dukloroacetatoj inhibas la agadon de la enzimo piruvato-dehidrogenaza kinazo, plialtigante la fluon de piruvato en la mitokondrio promociante oksidadon de la glukozo anstataŭ glikolizon. Ĉi-tio renversas la subpremitan mitokondrian apoptozon de la kancero kaj rezultas en haltigo de la ĉela tumoro-kresko.
Imre Révész
RÉVÉSZ Imre [re:ve:s] estis rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 5-an de aŭgusto 1911 kaj mortis en Aŭŝvico en 1944. Li estis la filo de Béla Révész, la frato de Endre Révész kaj la edzo de Ilona Hegyi.
Biografio
Imre Révész studis post la fino de reformita kolegio de Târgu Mureș du jarojn en Parizo. Dum la deportado iliaj amikoj organizis iliajn salvadon, sed li kaj sia edzino memvole prezentiĝis en la geton.
Preĝejo apostolo Bartolomeo (Muraszemenye)
Preĝejo apostolo Bartolomeo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Muraszemenye.
Historio
La unua mencio okazis en 1332, sed tiam la gotika kirko estis dediĉita al Marteno de Tours. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en 1559. La katolika paroĥo refondiĝis en 1734. La nun videbla kirko estis konstruita en 1741, sed oni profitis restaĵojn de la malnova preĝejo. La orgeno estis farita en 1904, ĝi estis trakonstruita en 1960.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 24-an de aŭgusto.
Adıyaman
Adıyaman estas urbo de Turkio. Ĝi situas en la regiono Sudorienta Anatolio kaj estas la administra centro de samnoma provinco Adıyaman. En 2012 la urbo havis loĝantojn, kun la aldonaj loĝlokoj en la urba distrikto Adıyaman merkezi estis  loĝantoj.
Dunkerque (stacidomo)
Dunkerque estas franca stacidomo sur linioj - Dunkerque-Locale kaj Boucle de Dunkerque, situanta en  Dunkerque, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, TERGV kaj Hauts-de-France.
Bandidas (filmo)
Bandidas (Banditinoj) estas franca-usona-meksika filmo de Joachim Rønning kaj Espen Sandberg, aperinta en 2006.
Temo
En 1880, apud meksika landlimo, Tyler Jackson, Usonano de "New York Bank and Trust", teruras la meksikajn kamparanojn por kontraŭleĝe akiri iliajn terojn celante konstrui fervojan linion. Inter liaj viktimoj troviĝas la patro de Sara, riĉa heredantino. Por venĝi sin, ŝi atakas filion de la banko, kiun Maria, juna orfa kamparanino ankaŭ estas atakanta. Ambaŭ junulinoj unue rivalaj tamen decidas unuigi siajn fortojn. Ili fariĝas "Bandidas", timindaj kaj timataj banditinoj, kiuj priŝtelas bankojn, tiel fiaskigante la planon de Tyler Jackson, kiu volis forkuri kun la tuta oro de sia banko.
Freimersheim (Rheinhessen)
Freimersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Calna
Calna [kalna] (Kálna ka:lna) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Vad.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 427 loĝantojn (rumanoj), en 1992 178.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Kálna apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Las Suertes (metroo de Madrido)
Las Suertes (La Ŝancoj) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la interkruciĝo de Avenuo del Ensanche de Vallecas kun Strato Cañada del Santísimo, en distrikto Villa de Vallecas. Ĝia nomo devenas de najbara Avenuo de Las Suertes.
Varetz (stacidomo)
Varetz estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Varetz, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nexon - Brive-la-Gaillarde (613000).
Queenstown (Sud-Afriko)
Queenstown (pli frue Queen Victoria) estas grandurbo kaj diocezo en Sudafriko, en provinco Orienta Kablando.
Historio
Tiama Queen Victoria estis fondita en 1853 kune kun fortikaĵo. La urbo prosperis daŭre ĝis la ekonomia krizo en la 1930-aj jaroj. En la 1960-aj jaroj la afrikanoj estis movitaj pli orienten, sekve Queenstown iĝis "urbo de blankuloj".
Ekonomio
Queenstown estas centro de la prospera ĉirkaŭa terkultivado.
Trafiko
Queenstown situas laŭ ĉefvojo kaj fervojo inter Orient-Londono kaj Bloemfontein.
Klimato
Queenstown havas subtropikan klimaton. La temperaturo varias inter 3-29 °C. La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en junio kaj en julio. Jare pluvas po 513 mm. La pluvo kulminas en februaro kaj malkulminas julie. En 2002 katastrofa neĝado okazis.
Hesio-Darmstadt
Hesio-Darmstadt aŭ Hesujo-Darmstadt (aŭ ...-Darmŝtato), germane Hessen-Darmstadt, estis historia germana ŝtato kun ĉefurbo Darmstadt, situanta proksimume en la sudo kaj mezo de la nuna federacia lando Hesio, kiu ekzistis kun diversaj ŝtatformoj kaj nomoj de 1567 ĝis 1945.
Kiel ĝia najbaro kaj rivalo Hesio-Kaselo dum pluraj jarcentoj, la landgraflando Hesio-Darmstadt ekestis en 1567 per la divido de la iama landgraflando Hesio. Dum preskaŭ 400 jaroj la du iamaj landgraflandoj restis disigitaj. Post la napoleona erao kaj la Viena Kongreso, la norda, Hesio-Kaselo, eliris kiel "elektoprinclando Hesio"; la suda, Hesio-Darmstadt, kiel "grandduklando Hesio". Ambaŭ Hesioj fariĝis partoj de la Germana Regno: La estinta elektoprinclando fariĝis prusia provinco, la grandduklando fariĝis memstara membro-ŝtato de la Regno.
La Novembra Revolucio en 1918 forigis ĉiujn monarĥiojn en Germanio. La Germana Regno fariĝis la Vajmara Respubliko, kaj la grandduklando Hesio fariĝis respubliko, Volksstaat Hessen = "popola ŝtato", do respubliko Hesio. Post la Dua Mondmilito ĝi estis kunigita en 1945/46 kun la iama elektoprinclando kaj eksa prusa provinco al nova federacia lando, kiu komence nomiĝis "Grand-Hesio", sed baldaŭ ŝanĝis sian nomon al Hesio kaj en 1949 membriĝis en la Federacia Respubliko Germanio. Fine la partoj de la iama landgraflando Hesio estis denove unuigitaj al unu komuna ŝtato.
Geografio
La grandduklando Hesio konsistis el tri provincoj: "Supra Hesio" norde de Frankfurto kaj de la Majno, "Ŝtarkenburgo" (laŭ nomo de burgo en Heppenheim) sude de la Majno kaj "Rejna Hesio" okcidente de la Rejno. "Rejna Hesio" apartenas nuntempe al la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Notindas ke dum la jaroj 1866 ĝis 1871 nur la norda parto, ne la sudaj du partoj, membriĝis en la Nordgermana Federacio.
Lucifer
Lucifer estas usona fantasta polica drama televida serio. Justin Roiland kaj Dan Harmon kreis la serion por Adult Swim. La serio temas pri Lucifer Morningstar (Tom Ellis), la Diablo, kiu forlasas la Inferon por komenci noktklubejon en Losanĝeleso kaj iĝi konsultanto por la polico.
Unuec-Tago de Ukrainio
Unuec-Tago de Ukrainio, ukraine: День соборності України – ukraina ŝtata festo celebrata la 22-an de januaro, en la datreveno de unuiĝo de Ukraina Popola Respubliko kaj Okcidentukraina Popola Respubliko, kiu okazis en 1919.
La festo estis proklamita dekrete de la prezidento de Ukrainio, Leonid Kuĉma, subskribita la 21-an de januaro 1999.
Memorigo
La 21-an de januaro 1990, patriotaj fortoj organizis "vivan ĉenon" inter Kievo, Lvivo kaj Ivano-Frankivsk kiel simbolo de la spirita unueco de la homoj el la orienta kaj okcidenta teritorioj de Ukrainio.
La Unuec-Tago de Ukrainio estis omaĝita per nomumo de stratoj en Brodi, Drohobiĉ, Ĵmerinko, Ivano-Frankivsk, Kievo, Krivij-Riho, Lucko, Ternopilo kaj aliaj.
21412 Sinchanban
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sinchan Banerjee, kiu, en 2006, gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li lernis ĉe la Clear Lake High School en Houston (Teksaso, Usono).
Superokulo
La termino superokulo aŭ superokula strio estas nomo por ero de la plumaro de la kapo de multaj birdospecioj. Ĝi estas strio kiu kutime komencas ĉe aŭ super la birda brido, pluas super la okulo, kaj finas ie en la malantaŭa parto de la birdokapo, ĉu ĉe la orelareo ĉu al kol- aŭ nukoflankoj. Ĝi estas distinga el la traokula strio kiu estas linio kiu venas el la brido kaj pluas tra la okulo. Neformale la superokulo estas ofte konata kiel "brovo" ĉefe en la birdonomoj kiuj estus tro longaj terminoj alimaniere.
Ĉe plej parto de specioj kiuj montras superokulon, tiu estas pli hela ol la apudaj areoj.
Voorst
[[Media:Nl-Voorst.ogg|Voorst]] estas municipo en la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Vilaĝ(et)oj
Appen, Bussloo, De Kar, De Vecht, De Wijk, Duistervoorde, Gietelo, Klarenbeek (parte), Klein-Amsterdam, Nijbroek, Posterenk, Spekhoek, Steenenkamer, Terwolde, Teuge, Twello (municipejo), Voorst, Wilp kaj Wilp-Achterhoek.
Ghoti
Oni ofte diras ke tio estas ŝerco de George Bernard Shaw, sed vere oni ne scias tiun kiu kreis tion.
Alia, malpli konata legebleco de ghoti estas [0] (neniu sono!): gh kiel en night [najt]; o kiel en people [pipl]; t kiel en ballet [belej]; i kiel en business [biznis]
En la artefarita lingvo Klingon,   estas la vorto "fiŝo".
Maĥzoro
La Maĥzoro (en hebrea מחזור, latinigita maĥzor, plurale ‘‘maĥzor’’oj, [maχˈzor] kaj [maχzoˈrim], respektive) estas la preĝo-libro uzita de Judoj por la festotagoj de Roŝ Haŝana kaj Jom Kipur. Multaj judoj faras uzon ankaŭ de specialaj ‘‘maĥzoroj’’ en la tri "pilgrimfestivaloj" de Pesaĥo, Ŝavuot kaj Sukoto. La Maĥzoro estas specializita formo de siddur, kiu estas ĝenerale intencita por uzado en servoj por semajntagoj kaj por Ŝabato.La vorto maĥzor signifas "ciklon"; la radiko ח־ז־ר signifas "reveni". Ĝi estas aplikita al la festivala preĝolibro ĉar la festivaloj okazas ĉiujare.
Eichen (Westerwald)
Eichen (prononcu Ajĥn, germana signifo "kverkoj") estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Eichen apartenas al administra komunumaro, germanlingve nomata Verbandsgemeinde Flammersfeld, kaj estas parto de la mezalta montaro Westerwald. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis 576 loĝantojn.
Buteni (Mărgău)
Buteni (Mărgău) [butenj] (Kalotabökény) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 543 loĝantojn (rumanoj), en 1992 88. Ĝia unua skriba mencio estis en 1291. Tiam ĝi estis hungara vilaĝo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre ĝi apartenas al Mărgău.
Ahorn
Ahorn en la germana lingvo havas la signifon de acero. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ŝinigamio
Ŝinigamio (死神 [ŝinigami] lit. "dio de morto" en la japana) estas termino por enkorpigo de morto kiel mortofalĉisto. Sed poste legantoj de Japanaj fikcioj ekuzis ĝin kiel hiponimo (pli malvaste senca vorto) por unikaj fikciuloj. Ŝinigamio, dio de morto estas konsiderata unu el dioj en ŝintoisma mondo dum en la unudiisma mondo kiu ekzistas nur unu dio, mortofalĉisto estas konsiderata unu el anĝeloj aŭ alirasa fikciulo escepte de dio.
Fantaziaj fikciuloj en arto
Diversaj imagaj fikciuloj estis nomataj ŝinigamio en Japana popola kulturo. Ŝinigami ne havas ununuran klaran difinon. Tamen, ili tipe havas laboron forporti animojn en la postvivan mondon.
26235 Annemaduggan
26235 Annemaduggan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Annemarie Duggan, mentorino de unu finalist(in)o de 2010 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Shrewsbury High School de Shrewsbury (Masaĉuseco).
György Marx
György Marx [djordj marks], hungare Marx György estis hungara fizikisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
György Marx naskiĝis la 1927 en Budapeŝto, li mortis la  2002 en Budapeŝto.
Biografio
György Marx frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li instruis en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Li estis katedrestro inter 1970-1992. Li okupiĝis precipe pri eroj de atomo (ekzemple pri leptonoj) kaj li estis fidelulo de la atomenergio. Li ricevis premion Kossuth en 1955, poste ĝis 2002 ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandan) premiojn.
Timoradza
Situo
Timoradza situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1355 en formo "Tymoraz". En 1784 loĝis tie 210 vilaĝanoj (52 familioj) en 30 domoj, en 1828 446 vilaĝanoj en 39 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Timorháza 481 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Timoradza 503 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Buteenoj
Buteoninae aŭ Buteenoj (ankaŭ Buteonenoj) estas subfamilio de rabobirdoj kiuj konsistas el mezaj al grandaj larĝaflguilaj specioj.
Ili havas grandajn povegajn hokoformajn bekojn por disŝiri viandon el siaj predoj, fortajn krurojn kaj povegajn kalkanumojn. Ili havas ankaŭ tre akran vidkapablon kiu permesas ilin lokigi eventualajn predojn eldistance.
Tiu subfamilio enhavas buteojn, verajn aglojn kaj maraglojn.
Gejza Josipović
Gejza Josipović, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj ortografio Josipovich Géza estis kroata-hungara politikisto, ministro, parlamentano. Ankaŭ lia patro Emerik Josipović estis ministro.
Gejza Josipović naskiĝis la  1857 en Kroatio en Jalkovec. Li mortis la 1934 en Habsburga Imperio en Budapeŝto.
Biografio
Gejza Josipović lernis en Pozsony, Nagykanizsa, fine en Budapeŝto li akiris juran diplomon. En 1878 li partoprenis kiel soldato en okupado de Bosnio, poste li havis postenon en la ministerio. En 1887 li hejmenvenis al la familia bieno, kie li estis elektita kroata parlamentano. Post interrompo li denove elektiĝis en 1896. Ekde la sekva jaro li estis konsilisto de banko. La kroata parlamento elektis lin hungara senpostena ministro pri Kroatio-Slavonio-Dalmatio inter 1906 kaj 1910, denove inter 1912 kaj 1913. Post la 1-a mondmilito li restis en restHungario.
Ĉin-barata milito
La Ĉin-barata milito (भारत-चीन युद्ध), konata ankaŭ kiel ĉin-barata limokonflikto (中印边境战争), estis milito inter Ĉinio kaj Barato kiu okazis en 1962. Disputita landlimo ĉe Himalajo estis ĉefa ekskuzo por la milito, sed ankaŭ aliaj faktoroj ludis gravajn rolojn. Estis estinta serio de perfortaj limkonfliktoj post la tibeta ribelo de 1959, Kiam Barato garantiis azilon al Dalai-lamao. Barato metis limajn policejojn laŭlonge de la landlimo, eĉ norde de stablita Linio McMahon, nome orienta parto de la linio de kontrolo proklamita de la ĉina ĉefministro Zhou Enlai en 1959.
Malkapabla atingi politikan konsenton pri la disputita teritorio laŭlonge de landlimo longa 3 225 km, Ĉinio lanĉis samtempajn atakojn ĉe Ladako kaj tra la Linio McMahon la 20-an de oktobro 1962. Ĉinaj trupoj avancis kontraŭ la barataj trupoj ambaŭloke, kaj kaptis la urbojn Rezang La en Ĉuŝul oriente kaj Taŭang oriente. La milito finis kiam la ĉinoj declaris batalpaŭzon la 20-an de novembro 1962, kaj samtempe anoncis sian retiriĝon el la disputita areo.
La ĉin-barata milito rimarkindis pro la akra montarmilitado kun bataloj je altitudoj de ĉirkaŭ 4 000 metroj (14 000 futoj). La milito elstaris ankaŭ pro la manko de uzado de mararmeo aŭ aerarmeo ĉu fare de ĉinoj aŭ baratanoj.
Eduard Lingel
Eduard LINGEL (naskiĝinta en la 17-a de aprilo 1849 en Königsberg in Bayern, mortinta en la 27-a de februaro 1922 en Hamburgo) estis germana ŝufabrikisto.
Vivo
La filo de komercisto de tekstilaĵoj transloĝiĝis, post la morto de la patro, kun la familio kaj la duonpatro en 1864 al Erfurto. Tie li fintrejnitis kiel komercisto. Estante 23-jaraĝa li fondis ĉe Fischersand nr. 9 (domo: Zum Krummen Hecht) entreprenon por ŝufabrikado. Li mortis estante unu el la plej grandaj entreprenistoj en Turingio.
Manó Széchényi
Grafo Manó Széchényi [sEĉEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Széchényi Manó István Károly Mária estis hungara ministro, ĉambelano, politikisto, diplomato. Lia nobela antaŭnomo estis sárvár-felsővidéki.
Eduard Lingel
Komencoj
La maniero de produktato komence tute ne diferencis de aliaj konkurencantoj: ĝi estas produktejo modeste ekipata per maŝinoj, en kiuj laboris 5-6 personoj kaj disdonis hejmlaboron al ĉ. 50 surlokaj ŝufaristoj. Oni faris averaĝe 36 parojn da botoj potage, por kiuj oni venigis la tibiingonj kaj bototubojn de alie.
Manó Széchényi
Manó Széchényi naskiĝis la  1858 en Sopron. Li mortis la 1926 en Senyefa (nuntempa urboparto de Szombathely).
Biografio
Manó Széchényi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis juron en Vieno. Post lernado li estis diplomato laŭvice en Berlino, Romo, Vatikano, Konstantinopolo, Ateno, Sanktpeterburgo. Inter 1898 kaj 1900 li estis ministro pri reĝaj aferoj. Li estis ĉambelano kaj sekreta konsilisto, krome li ricevis signifajn premiojn. En 1907 li edziĝis neniam havanta idojn.
Eduard Lingel
Ekprospero laŭ amerikaj modeloj
La bona konjunkturo dum la periodo de spekulanto-kompanioj feliĉe subtenis la evoluon de tiu ĉi entrepreno. Jam en 1874 kaj 1876 plietendiĝis ĝi. Oni ŝanĝis la produktadon je ledaj botoj por virinoj kaj infanoj, dungis fakulojn el Saksio kaj Vieno kaj restrikciis la mendojn por hejma laboro (antaŭ ol tute ĉesigi ilin en 1876).
En 1877 Eduard Lingel sendis sian duonfratron Louis Dreßler Usonon por studi la mekanikan ŝufabrikadon tie. Li laboris ĝis 1878 en usonaj fabrikoj, pligrandigis siajn konojn kaj provizorigis la transportadon de maŝinoj el Ameriko en Erfurton. Tiel fariĝis alistrukturigo de la entrepreno al modernega fabriko kune kun plivastigo de la produktejoj kaj paralela plibonigo de la sortimento. Ĉefe oni faris ŝuojn kaj botojn por infanoj kaj virinoj, sed ankaŭ - malpli grandskale - varojn por viroj. Krom la enlandan komercon oni antaŭenpuŝis ankaŭ eksterlandajn kontaktojn (eksportado aparte vigla al Suda Ameriko). Por reklami oni laborigis agentojn kaj vojaĝantajn reprezentantojn en la tuta lando.
En la kuro de kelkaj jaroj la entrepreno iĝis de signifa grandeco: en 1886 laboris ĉ. 600 personoj por la firmao. Tiam ŝanĝitis la karaktero jura de la firmao (Offene Handelsgesellschaft - malferma komerca kompanio) kaj alia duonfratro Friedrich Dreßler iĝis kompaniano de Eduard Lingel. Fajrego malhelpetis la daŭran evoluon nur por mallonga tempo (kompleta detruo de la fabrikejo en 1887): kontraŭe, ĝi estis la kaŭzo por konstrui novajn ejojn en la sudo de la urbo! Tie ĉi oni pliraciigis la produktadon; ĝis 1892 la laboristaro kreskis je 1000 personoj kaj po semajnoj estis faritaj ne malpli ol 12000 paroj da ŝuoj. Intertempe Louis Dreßler iĝis la tria kompaniano de la firmao, kiu estis ŝanĝita en akcian kompanion ĝis 1898: ties direkcian konsilion estris la fratroj Dreßler. La jaroj ĝis la Unua mondmilito alportis pluajn aŭtomatigojn.
Sen konsideri du mallongajn strikojn en 1874 respektive 1893 la rilato inter laboristoj kaj entreprenposedantoj ĉiam harmoniis, sendube ankaŭ pro la faritaj socialaj mezuroj: en 1894 fonditis asekura kompanio; en 1904 enkondukitis feria semajno por dungitoj kun minimume 10 jarojn longa aparteno al la fabriko.
Unua kaj dua mondmilitoj
La militojaroj ŝanĝis ĉion profunde pro la rekrutigo de laboristoj kaj perforta enmeto de tiu industribranĉo en la militan ekomonian sistemon. Tamen, danke al mendoj fare de la armeo oni sukcesis daŭrigi kaj eĉ fari profiton.
En 1918 kaj 1921 oni transprenis du aliajn erfurtajn ŝufabrikojn: tiel iĝis konzerno kiel havis - la jaron de la morto de Lingel - 2200 dungitoj fabrikantaj 2 milionojn da paroj ĉiun jaron. Dum la Dua mondmilito oni iĝis liveranto por Wehrmacht (i.a. hejteblaj botoj por batalaviadistoj).
Ŝtatigo kaj nova ekfloro
Post la milito mankis krudmaterialoj kaj teknikoj kaj pluraj maŝinoj devis estis malmuntitaj kiel reparaciaĵo al Sovetunio
Kiel kvazaŭ ĉiuj turingiaj entreprenoj la konzerno senproprietiĝis post la Dua mondmilito (1948). La Lingel-fabriko formis - kune kun la Hess-fabriko la VEB Paul Schäfer (nomo ekde 1952, por honorigi komunistan laboriston kaj politikiston).
Dum la 1970-aj jaroj oni ekis la modernigon de la entrepreno kaj 10 jarojn pli malfrue komenciĝis la komputile kontrolita produktado. Kvalito kaj oferto pliboniĝis kaj famiĝis ankaŭ ekster de GDR: ekzemple la okcidentgermana entrepreno Salamander ricevis altkvalitajn varojn el Erfurto.
Je la fino de la 1980-aj jaroj la entrepreno konsistis el 12 fabrikoj sur 28 lokoj.
Fino
Post la Turniĝo la entrepreno refonidiĝis kiel Lingel s.r.l. sed ne sukcesis adaptiĝi al la novaj ekonomiaj cirkonstancoj kaj likviditis en 1992.
La historiaj produktejoj de ĉe Arnstädter-strato makonstruitis en 2000, la iama fabriko de ĉe Magdeburga Avenuo de 2009-11.
Antoine Bussy
Antoine Alexandre Brutus Bussy (1794-1882) estis franca kemiisto, fizikisto kaj apotekisto, kiu, kune kun Friedrich Wöhler kaj sendepende, malkovris la kemian elementon berilion, en aŭgusto 1828, reakciigante kalian kaj berilian kloridon. Post kiam Humphry Davy, en 1809, preparis etan kvanton de la elemento Magnezio, Bussy, en 1830, sukcesis sintezi la saman elementon, tamen en pli granda kvanto. Li faris esplorojn en la kampo de la organikaj komponaĵoj, kaj, en 1833, li atribuis la nomon Acetono al unu el tiuj komponaĵoj.
Douai (stacidomo)
Douai estas franca stacidomo sur linioj Paris-Nord - Lille, Douai - kaj  - Douai, situanta en  Douai, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Hauts-de-France.
Universitato Ĉulalonkon
La universitato estas membro de multaj akademiaj organizoj, inkluzive de la Asocio de Pacifika Oceanaj Universitatoj kaj la Asocio de Orientaziaj Esploraj Universitatoj.
Komunumoj de Vosges
Jen listo de la 515 komunumoj de la franca departemento Vosges, laŭalfabete. Ĝia ĉefurbo (aŭ prefektejo) estas Épinal.
Universitato Ĉulalonkon
Historio
Universitato Ĉulalonkon estis fondita kiel loka lernejo en 1899 fare de Rama la 5-a, Reĝo de Tajlando kaj iĝis sendependa kaj moderna universitato en marto 1917. En la unuaj jaroj de la institucio, kvar fakultatoj funkciigis en ĝi : fakultato de Artoj kaj Sciencoj, fakultato de Publika Administrado, fakultato de Inĝenieristiko kaj fakultato de Medicino.
Organizo
Universitato Ĉulalonkon konsistas el dek naŭ fakultatoj, lernejo de agrikulturo, tri altlernejoj, dek institutoj kaj du lernejoj.
Meles Zenavi
Legesse („Meles“) ZENAVI (amhare መለስ ዜናዊ, anglalingva latinliterigo Zenawi, naskita la 8-an de majo 1955 en Adwa en la regiono Tigrajo, mortinta la 20-an de aŭgusto 2012 en Bruselo) estis ĉefministro de Etiopio dum la jaroj 1995 ĝis 2012. Meles estis ortodoksa kristano. Li estis tre bone edukita homo kaj posedis la diplomojn de pluraj konataj universitatoj.
Vivo
Meles studis ekde 1972 medicinon en la universitato de Adisabebo. Post la forigo de la imperiestro Haile Selassie kaj la ekesto de la komunista diktatoreco de Mengistu Haile Mariam li finis la studojn en 1975, reiris al sia hejma provinco kaj fariĝis membro de liberiga armeo Fronto pri Liberigo de la Tigraja Popolo (angle Tigray People's Liberation Front, TPLF). En 1985 li fariĝis estro de tiu movado kaj organizis vastan unuiĝon de diversaj opoziciaj grupoj. Kun la subteno de la Popola Fronto por la Liberigo de Eritreo la opoziciaro en 1991 sukcesis forigi la diktaroron.
Meles fariĝis ĉefo de dumtempa registaro, kaj inter la tempo de 1991 kaj 1995 konsideriĝas prezidanto de la ŝtato. Post balotoj en 1995 li fariĝis ĉefministro.
Komence multaj okcidentoj registaroj subtenis al Zenavi, sed poste aperis raportoj pri neatentoj de la homaj rajtoj. Ekzemple post la balotado en majo 2005 la armeo mortigis pli ol cent homojn (inter ili infanojn) dum manifestacioj kontraŭ la reĝimo, pli ol dek mil homoj estis ĵetitaj en karcerojn, inkluzive de tuta gvidantaro de la opozicio.
Li mortis la 20-an de aŭgusto 2012 pro infekto en malsanulejo de Bruselo.
Otovci
Otovci, hungare Ottóháza estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Puconci. La hungara loknomo Ottóháza uziĝis ekde 1890.
Situo
Otovci situas sur deklivoj, laŭ traira flanka vojo. La domoj troviĝas dise. Murska Sobota estas 12 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1365 en formo "Pechneruchi". Dum la hungara regado oni nombris en Ottóháza 75 domojn kaj 489 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1945 kaj en 1986 vilaĝaj festegoj okazis.
Griza sturno
La Blankavanga sturno aŭ Griza sturno (Sturnus cineraceus) estas paserina birdo de la genro de sturnoj plej tipa en familio de Sturnedoj. Ĝi estas indiĝena de Orienta Azio kie ĝi estas komuna kaj tre konata birdo en multe de sia teritorio. Kutime ĝi estas lokata en la genro Sturnus, sed foje ĝi estas unuigita kun la tipaj minaoj en Acridotheres. Tion konfirmas ĵusaj studoj, sed kune kun la Ruĝbeka sturno (Sturnus sericeus) kiu ŝjajne estas ties plej proksima vivanta parenco kaj ili reprezentus malnovan stirpon inter la tipaj minaoj. Ili povus meriti distingan genron, sed tio probable ne necesas.(Jønsson & Fjeldså 2006, Zuccon et al. 2006)
Aspekto
La Griza sturno estas 24 cm longa. Maskla plenkreskulo estas ĉefe malhelgrizbruna kun pli pala ventro kaj blankeca zono ĉepuge. La kapo estas nigreca kun blankecaj vangoj kaj frunto. Ambaŭ karakteroj (griza ĝenerala koloro kaj blankeca vango) nomigas la specion dum en la latina scienca nomo cineraceus signifas pli malpli “griza kiel cindro”. Estas blankaj vostobordo kaj markoj en duarangaj flugilplumoj. La kruroj estas paloranĝaj kaj la beko estas oranĝa kun nigra pinto maj malhela bekobazo en suba makzelo. Inaj plenkreskuloj estas similaj al maskloj sed pli palaj kaj senkoloraj.
Junuloj estas brunaj kun palaj vangoj kaj pugoj kaj sen nigra bekopinto.
La laŭta, monotona alvoko estas serio de akraj, krakecaj notoj.
Distribuado kaj ekologio
La reprodukta teritorio kovras centran kaj nordorientan Ĉinion, Koreion Japanion kaj sudorientan Siberion. Vintre birdoj el pli malvarmaj regionoj migras suden al suda kaj orienta Ĉinio, Sudkoreio, suda Japanio, Tajvano kaj norda Vjetnamio kun vagantoj kiuj atingas Filipinojn, Tajlandon kaj Birmon. Estas unu vidaĵo el Homer, Alasko en 1998 kiu probable alvenis per ŝipo (West 2002).
Ili loĝas en arbaroj, farmoj, kaj malferma kamparo kaj adaptiĝis ankaŭ al parkoj kaj ĝardenoj en urbaj areoj. Ĝi estas plej komuna en malaltaj areoj (kutime sub 700 m en Japanio).
Ĝi havas varian dieton kiu inkludas frukton kaj insektojn kiaj talpogriloj.
La reprodukta sezono daŭras el marto al julio kaj ofte okazas du ovodemetadoj. La nesto estas konstruata en arbotruo aŭ konstruaĵo aŭ eĉ en nestoskatolo. La ino demetas 4 al 9 ovojn kiuj estas kovataj dum 14 al 15 tagoj. Elnestiĝo okazas 13 al 15 tagojn post eloviĝo.
En popola kulturo
Tiu estas la birdospecio sur kiu baziĝas la Pokemonoj Starly, Staravia kaj Staraptor, kune kun rabobirdoj, kiaj agloj kaj akcipitroj.
Pál Sávoly
Pál Sávoly [ŝAvoj], hungare Sávoly Pál estis hungara inĝeniero pri maŝonoj.
Pál Sávoly naskiĝis la 1893 en Budapeŝto. Li mortis la 1968 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Sávoly devenis el juda familio. Li finbatalis la 1-an mondomiliton. En 1920 li edziĝis kaj li akiris diplomon en la universitato en Budapeŝto, poste li eklaboris en Nederlando. Li hejmenvenis en 1925. Post la 2-a mondmilito li povis labori nur en ŝtata instituto. Li ricevis premion Kossuth en 1955.
Pijuto
Multaj pijjutim estas familiaraj en regulaj okazoj de la sinagogaj servoj. Ekzemple, la plej bone konata pijuto povas esti Adon Olam ("Mastro de la mondo"), foje (sed preskaŭ certe erare) atribuita al Solomon ibn Gabirol en Hispanio en la 11a jarcento. Ties poezia formo konsistas el ripetita ritma modelo de mallonga-longa-longa-longa (tiel nomita hazaja metriko), kaj estas tiom ŝatata ke ĝi estas ofte kantata en la konkludo de multaj sinagogaj servoj, post la rita nokta dirado de la Ŝema Izrael, kaj dum la matena ritaro surmeti la tefilinojn. Alia tre ŝatata pijuto estas Jigdal ("Dio estu sanktigita"), kiu estas bazita sur la Principoj de kredo en judismo disvolvigitaj de Maimonido.
La verkisto de pijuto estas konata kiel pajtan aŭ pajjetan (פייטנ); plurale pajtanim (פייטנים).
9322 Lindenau
9322 Lindenau estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana sciencisto, politikulo kaj protektanto de la artoj Bernhard von Lindenau (1780–1854). De 1808 al 1819, li estis la direktoro de la Observatorio de Seeberg. Li rilatis kun samtempuloj, kiel Goethe, von Zach, Gauss kaj Bessel. Je la komenco de la 19-a jarcento, li helpis la kreiĝon de pluraj astronomiaj gazetoj. Lindenau estis ano de multnombraj renomaj eŭropaj akademioj. De 1830 al 1843, li servis kiel alta funkciulo en la Reĝlando de Saksio. Li donacis sian kolekton da artaĵoj, en kiu kolekto da fruaj italaj pentritaj panelo, al sia naskiĝurbo Altenburg, kiu ekpoziciis ĝin en la Lindenau-Museum.
Unua Kabineto Wekerle
Unua Kabineto Wekerle [vekerle] estis la oka (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon inter 1892 kaj 1895.
Historio
Pli frua ĉefministro Gyula Szapáry abdikis, ĉar la leĝo pri la burĝa geedziĝo ne estis akceptita. Tiun taskon heredis kabineto de Sándor Wekerle. La leĝo fine akceptiĝis, ĉar ĉiuj politikistoj elektis la malpli malbonan solvon. En 1894 aperis ankaŭ 2 solvendaj problemoj. La unua estis morto de Lajos Kossuth. Laŭ la Aŭstra-hungara interkonsento la kabineto ne rajtis aranĝi la solenan ceremonion pri la entombigo, tial Budapeŝto mem aranĝis tion, tamen helpe de sekreta financa apogo de la kabineto. La alia signifa problemo estis fondo de rumana partio en 1894, kiun la kabineto malpermesis.
Calotropis
Calotropis estas genro de florplantoj en la apocina familio, Apocinacoj. Ili estas ofte konataj kiel laktoherboj pro la latekso, kiun ili produktas. Calotropis-specioj estas konsideritaj ofte kiel fiherboj en kelkaj mondopartoj. La floroj estas bonodoraj kaj ofte estas uzitaj en farado de floraj kvastoj en kelkaj kontinentaj sudorientaj aziaj kulturoj. Fibroj de tiuj plantoj estas nomitaj madar aŭ mader. La planto estas konata kiel aak en Ajurvedo kaj estis uzita en kazoj de haŭtaj malsanoj, helmintoj, tuso, akvomalsano, astmo, bronkito, dispepsio, paralizo, ŝvelaĵoj, intermitaj febroj, anoreksio, inflamoj kaj tumoroj.
La lakteca elfluaĵo de la planto estas koroda veneno. La latekso laŭdire havas hidrarg-similajn efikojn al la homa korpo, kaj estas kelkfoje referita kiel vegetaĵa hidrargo kaj estas uzita anstataŭ hidrargo en afrodiziigaĵoj. Ĝi estas uzita diverse sed foje folioj estas frititaj en oleo por medikamentaj celoj.
Calotropis-specioj estas kutime trovitaj en forlasita kamparo. Brutaro ofte restas fore de la plantoj pro ilia malagrabla gusto kaj ilia enhavo de korglikozidoj.
Radikoŝelo havas digitalo-similan efikon al la koro, sed pli frue estis utiligita kiel anstataŭaĵo de Ipecacuanh.
Ili estas venenplantoj; kalotropino, kunmetaĵo en la latekso, estas pli toksa ol striknino. Kalotropino estas simila en strukturo al du korglikozidoj, kiuj kaŭzas la citotoksecon de Kanaba apocino. Eltiraĵoj de la floroj de Calotropis procera montris fortan citotoksan agadon en la pacientoj de kojlorektuma kancero. Ili estas damaĝaj al la okuloj.
Botanika priskribo
C. gigantea kaj C. procera estas la du plej oftaj specioj en la genro. C. gigantea kreskas al alteco de 2,4 ĝis 3,0 m dum C. procera kreskas al proksimume 0,91 ĝis 1,8 m. La folioj estas sesilaj kaj sub-sesilaj, kontraŭaj, ovalaj, kordataj en la bazo. La floroj estas proksimume 3,8 ĝis 5,1 cm en grandeco, kun umbelaj lateralaj cimoj kaj estas koloraj blankaj ĝis rozkoloraj kaj estas bonodoraj en kazo de C. procera dum la floroj de C. gigantea estas sen iu odoro kaj estas blanke ĝis purpure koloraj, sed en pli maloftaj kazoj estas ankaŭ helverd-flavaj aŭ blankaj. La semoj estas kunpremitaj, larĝe ovformaj.
Polenado estas farita de abeloj per la sekva mekanismo:
La stigmatoj kaj androceoj estas kunfanditaj por formi ginostegion (gynostegium). La poleno estas enfermita en polinio (pollinium, kohera maso de polengrenoj). La polinio estas alkroĉita al alteniĝa glanda disko laŭ la stigmata angulo. Kiam abelo alteriĝas sur unu el tiuj, la disko adheras al siaj gamboj, kaj la polinio estas dekroĉita de la floro kiam la abeloj forflugas. Kiam la abelo vizitas alian floron, la floro estas polenita per la adhera polinio sur la abelo.
Meĵiĥira Monaĥejo
Meĵihira monaĥejo (Межигірський монастир) estis historia reĝa loĝloko en la mezepoko kaj situis proksime al la mezepoka urbo Viŝhorod, kiu situas nuntempe en kieva provinco en norda Ukrainio. La konstruaĵoj situis ĉe la Meĵihira ravino, ĉe la dekstra bordo de la rivero Dnepro (Dnipro).
Eksteraj ligiloj
50.61861°N, 30.46528°W
Taedonggang-guyŏk
Taedonggang-guyŏk (koree 대동강구역), aŭ Taedonggang Kvartalo, estas unu el la 19 kvartaloj (guyŏk) de Orienta Pjongjango, Nord-Koreio. Taedonggang-guyŏk estas orienta bordo de Taedong Rivero, norde de Tongdaewŏn-guyŏk kaj okcidente de Sadong-guyŏk (Sadong Kvartalo). Ĝi estis establinta en Januaro 1958.
Malgranda muŝkaptulo
La Malgranda muŝkaptulo (Ficedula parva) estas paserina birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Ficeduloj indiĝena de orienta Eŭropo kaj centra Azio. Ili reproduktiĝas en orienta Eŭropo kaj en centra Azio kaj migrantas, vintrumantaj en suda Azio. Ĝi estas regula trapasa migranto en okcidenta Eŭropo, dum la Blankakola muŝkaptulo kiu reproduktiĝas okcidente estas rara. Tio okazas pro la diferenca migrodirekto.
La azia raso Ficedula parva albicilla havas la ruĝan gorĝon ĉirkaŭata de grizo kaj diferencan kanton. Ĝi estas foje separata kiel la Tajga muŝkaptulo, aŭ la Ruĝgorĝa muŝkaptulo, Ficedula albicilla (Pallas, 1811).
Nereproduktantaj maskloj, inoj kaj junuloj havas brunajn kapojn kaj ne havas la gorĝan kolmakulon, sed estas facile distingeblaj al aliaj muŝkaptuledoj de la genro Ficedula pro la grando kaj pro la vostobildo kvazaŭ de enanto, kun invertita malhela T kontraŭ la blankaj vostoflankoj.
Ili troviĝas ĉefe ĉe deciduaj arbaroj, ĉefe ĉe akvejoj. Ili konstruas malferman neston en arbotruo aŭ similaj kaŝeĵoj. La ino demetas 4-7 ovojn.
Vilao Savoye
La Vilao Savoye (en franclingva prononco: []) estas modernisma vilao en Poissy, en la ĉirkaŭaĵoj de Parizo, Francio. Ĝi estis desegnita de la svisaj arkitektoj Le Corbusier kaj lia kuzo, Pierre Jeanneret, kaj konstruita inter 1928 kaj 1931 uzante ŝtalbetonon.
Kiel reprezentanto de la kvin punktoj de Le Corbusier por nova arkitekturo, tiu vilao estas modelo de la bazoj de moderna arkitekturo, kaj estas unu el la plej facile rekoneblaj kaj renomaj ekzemploj de Internacia Stilo.
La domo estis origine konstruita kiel kampara retirejo por konto de la familio Savoye. Post esti aĉetita de la najbara lernejo, ĝi pasis al propraĵo de la Francia ŝtato en 1958, kaj post survivi al kelkaj planoj de malkonstruo, ĝi estis desegnita kiel oficiala Francia historia monumento en 1965 (rara okazaĵo, ĉar Le Corbusier estis ankoraŭ vivanta tiam). Ĝi estis tute plinovigita el 1985 al 1997, kaj sub zorgo de la Centre des monuments nationaux, la remebligita domo estas nune malferma al vizitantoj la tutan jaron.
Nadășu
Nadășu [nadǝŝu] (hungare Kalotanádas) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Cluj-Napoca, ĉe rivero Nadăș. Administre ĝi apartenas al Izvoru Crișului.
21413 Albertsao
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Albert Tsao, finalisto en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri materiala inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Brooklyn High School de Broklino (Nov-Jorkio, Usono).
Nadășu
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 726 loĝantojn (rumanoj), en 1992 355. Ĝia unua skriba mencio estis en 1299.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
Freinsheim
Freinsheim - proksimuma prononco - estas urbeto en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
estas la administra centro de komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Freinsheim.
Kalia trikloroacetato
Kalia trikloroacetato estas kalia salo de trikloroacetata acido, organika substanco derivata el la acetata acido kie la tri hidrogenatomoj de la metila grupo (H3C-) estas anstataŭataj per tri kloratomoj. Triakloracetatoj uzatas en kemiaj sintezoj kaj industrio.
Libio Severo
Libio Severo (latine Libius Severus) estis romia imperiestro ekde 461 ĝis 465. Li estis proklamita imperiestro fare de Ricimero kaj ne havis realan potencon. La imperiestro de Orienta Imperio nome Leo la 1-a ne agnoskis Libion Severon kiel imperiestro.
Bezměrov
Bezměrov estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Kroměříž, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1078.
10374 Etampes
10374 Etampes estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la franca urbo Étampes fondita en la 7-a jarcento sur la rivero Chalouette proksime de Parizo. Tie naskiĝis la naturhistoriisto Étienne Geoffroy Saint-Hilaire
Bözberg
Bözberg havas diversajn signifojn:
Kastelo je Altenburg
La Kastelo je Altenburg estas iama rezidokastelo de la dukoj de Saksio-Altenburg. Ĝi troviĝas en la centro de Altenburg en Turingio gastigante ankaŭ muzeon pri ludkartoj. Kontraŭe al la kastelo troviĝas Konvento magdalena.
La kastela komplekso ĝenerale
La kastelo ekestis kiel fortikaĵo sur porfiroroko, tiam ankoraŭ ekster la urbolimoj. Antaŭe sur la loko troviĝis iama slava remparkonstruaĵo. Sub Imperiestro Frederiko la 1-a (Ruĝbarbulo) la konstruaĵo rangaltiĝis en la 12-a jarcento al "Pfalz", kio signifas samtempe palaco kaj militbazo. En la jaro 1307 la dinastio Wettin transprenis la regadon en Altenburg. Furoris en 1455 la t.n. Saksia princforkapto de Ernesto kaj Alberto la Temerara far kavaliro Kunz von Kauffungen, la unua konata personforkapto de la germana historio! En la 17-a jarcento Altenburg fariĝis rezidejo de la dukoj de Saksio-Gotha-Altenburg. Inter 1706–1744 la fortikaĵo fariĝis kastelo, elkonstruata far dukoj Frederiko la 2-a kaj Frederiko la 3-a. En la jaro 1868 okazis grava brulego sur la kastelo, je kio forbrulis la princopalaco kaj la grenejo. Krome perdis siajn vivojn ses fajrobrigadistoj. Nuntempe konsistigas la panoramon de la kastela komplekso la baroka Corps-de-logis-ejo, la kastela kirko, la renesanca galerio en la eta korto, la junkrejo, la jam menciita princa palaco, la domzorganta turo kaj la romanika loĝadturo (nomita Flasche - botelo). Ekde la revolucio de 1918 la urbo Altenburg uzas la kastelon, kiun la iama duko Ernesto la 2-a ankaŭ formale transproprigis la 10-an de aprilo 1943 al la urbo.
Kastelopreĝejo
Sur la orgeno konstruita en 1739 far Heinrich Gottfried Trost inter aliaj ludis Johann Sebastian Bach kaj Johann Ludwig Krebs.
Muzeo pri la kastelo kaj ludkartoj
Sur alia etaĝo gastas la kolekto pri porcelanaĵoj de la saksia ŝtata ministro kaj artomecenato Bernhard von Lindenau. Antaŭ ĉio ĉina kaj japana porcelanartoj el diversaj epokoj kaj stiloj admireblas de ĉiuj, kiel postulis eksplicite la testamento de Lindenau.
Kelkaj salonoj kastelaj kaj muzeaj prezentas inventare la loĝadan kaj rezidejan kulturojn de la altenburga kortego. Festosalonego kaj la Bach-salono (nove farita post bruleto fare deBodi Ebhardt en novrenesanca stilo) rekoniĝebligas la gravecon de la kastelo kiel rezidejon de la dinastio Wettin kaj de la dukoj de Saksio-Altenburg. Sekvas la tiutempajn modojn kaj emon fortimpresi ankaŭ la porcelankabineto de 1735 per siaj originale konservitaj vandaj lignaĵoj kaj konzoloj (Kabineto Sibylle). Aliaj salonoj estas la festosalonego kun pentraĵoj pri la romia fabelo pri Amoro kaj Psiĥo de Karl Moßdorf kaj la t.n. Ora salonego teretaĝe.
Okazis en la kastelo en la jaro 1455 la t.n. Rabo de la princoj (germane: Fürstenraub) al kio estas dediĉita aparta ĉambro. Interesaj estas ankaŭ la postefikoj de tiu ĉi okazo en la literaturo, muziko, arto. Kolekto pri horloĝoj akirita en 1992 de la altenburga horloĝisto Paul Kretschmann, videblas en la bilardosalono de la 19-a jarcento. Mezepoka sakrala arto kaj la diloĉambro el altenburga kamparana domo troviĝas en la regionhistoria sekcio de la muzeo. Gravas ankaŭ la kolekto pri armiloj. Eblas sekvi kvazaŭ sen lakuno la evoluon de la bataj, pikaj kaj pafa armiloj disde la 15-a jarcento ĝis la 20-a.
Nedaŭraj ekspozicioj en la kuro de la jaro regule kompletigas la muzean eventaron.
Draqa
Draqa estas arta lingvo de fikcia nordamerika etno draqakwae. Ĝi estis kreita de Ajin Kwai. La fonologio kaj ortografio estas klare influitaj de la angla lingvo, sed ĉar daquakwae loĝus en Nordameriko, tiu estus atendebla. La vortprovizo kaj gramatiko similetas al indiĝenaj lingvoj.
Specimeno (Babela Turo Gen. 11:1–9):
Bazuel
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas bazuelois.
Geografio
Bazuel situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksime al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Bazuel etendiĝas sur 11,81 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Félix Macarez, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Vidindaĵoj
La loka preĝejo, dediĉita al Sankta Vaast, datiĝas de la jaro 1850.
Administrado
Bazuel apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Man'gyŏngdae-guyŏk
Man'gyŏngdae-guyŏk (만경대구역), aŭ Man'gyŏngdae Kvartalo estas unu el la 19 kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estis establinta en januaro 1959.
Aksaray
Aksaray (latine: Colonia in Cappadocia) estas urbo de Turkio. Ĝi situas en la regiono Centra Anatolio kaj estas la administra centro de samnoma provinco Aksaray. La nomo de la urbo kaj la ĉirkaŭa provinco estas interesa, ĝi signifas "blanka palaco". En 2000 la urbo havis loĝantojn.
Ödön Jakabos
JAKABOS Ödön (jakaboŝ) estis rumanihungara verkisto, vojaĝisto naskita en Lunga (Târgu Secuiesc) la 25-an de januaro 1940 kaj mortinta en Braŝovo la 22-an de oktobro 1979.