cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tella Atlaso
Montoj
Ĝurĝuro aŭ Ĝurĝura Montaro (arabe جبال جرجرة, Jabal Jurjura; Berbere Adrar n Jerjer) estas montaro de Tella Atlaso, nome parto de la Atlasa Montaro. Ĝi estas situanta en Kabilio, Alĝerio.
Loĝantaro
Kelkaj grandaj urboj kiaj la ĉefurbo de Alĝerio nome Alĝero, kun ~1,500,000 loĝantoj (2005) kaj Orano kun ~770,000 loĝantoj (2005) kuŝas ĉe la bazo de Tella Atlaso. La alĝeria urbo Konstantino kun proksimume 505,000 loĝantoj (2005) kuŝas 80 km interne kaj rekte en la montaro ĉe 650 metroj alte. Nombraj pli malgrandaj urboj kaj vilaĝoj estas situaj ene de Tell; por ekzemplo, Ĉiffa en la Ĉiffa gorĝo.
20074 Laskerschueler
20074 Laskerschueler estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Csaba Ternyák
Csaba Ternyák [ĉaba ternjAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ternyák Csaba estas hungara pastro, ĉefepiskopo, profesoro (pli frue episkopo).
Csaba Ternyák naskiĝis la  1953 en Fertőszentmiklós.
Biografio
Csaba Ternyák abiturientis en Győr en 1972, poste li lernis teologio komence en la sama urbo en la seminario, poste en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1979, li doktoriĝis en 1984. Inter 1986-1988 li plulernis en Romo. Liaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Lia slogano estas Ipsi gloria in saecula!.
Ottobrunn
Ottobrunn estas komunumo en Germanio, pli ekzakte en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. La komunumo troviĝas en la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas suda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
69-a Hispana Kongreso de Esperanto
En Santiago de Compostela, Provinco Korunjo, Galegio, Hispanio, okazis la 69-a Hispana Kongreso de Esperanto de la 2-a ĝis la 5-a de julio de 2010, organizita de galegaj esperantistoj el la Galega Esperanto-Asocio. Laŭ la kongreslibro aliĝis ĝis 49 kongresanoj, sed poste partoprenis kelkaj pliaj.
Inter aliaj programeroj kaj prelegoj okazis prelegoj pri la Jakoba Vojo, meso en Esperanto en la katedralo nome en la kapelo de Sankta Andreo, vizito al la Rio de Aroso kie la kongresanoj povis viziti domon de Rosalía de Castro kaj gustumegi tie bredatajn mitulojn surŝipe kaj vizito al la urbo gvidate de historiistino Gualteria, kiu same prelegis pri la malbonaj virinoj ĉe la katedralo.
1772 Gagarin
1772 Gagarin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan kosmonaŭton Jurij Aleksejeviĉ Gagarin.
Miĥajlov
Miĥajlov (Михайлов) estas urbo en Rjazanja provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 61217501.
La urbo estis fondita en jaro 1551.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La interurba telefona kodo estas 09130, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Latisa KKD
Latica KKD estas versio de la teorio Kvantuma kolordinamiko per latiso. Fizikistoj ofte studas ĝin per Montekarla metodo.
Miĥajlov
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Pronja (Проня) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 7,7 mil loĝantojn.
Kalo
Kalo estas loka dikiĝo de la epidermo, kiu ekestas sur lokoj kie la haŭto estas elmetata al frotado kaj/aŭ premo. Pro la frotado de la epidermo sur surfaco ĝi fariĝas pli kruda kaj malmola. Kalo estas protekta tavolo kiu preventas damaĝon de la epidermo. Alia rezulto de frotado aŭ longdaŭra premo sur la haŭto estas haŭtveziko.
Zoltán Nagy (agronomo)
Zoltán NAGY [nadj] estas rumania hungara agronomo. Li naskiĝis en Târgu Secuiesc la 8-an de septembro 1927.
Kariero
Zoltán Nagy akiris diplomon en Agronomia Altlernejo de Kluĵo (1951), kaj li doktoriĝis samloke. Li lekciis de 1950 en la sama instituto. Li publikigis kun kunulaŭtoroj hungare kaj rumane 22 librojn, altlernejajn lernolibrojn kaj preskaŭ 150 sciencajn laboraĵojn.
Ville-d'Avray
Ville-d’Avray [] estas franca komunumo en la departemento Hauts-de-Seine, en la regiono Francilio. Ĝi havis 10,828 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Ville-d’Avray situas okcidente de la centro de Parizo.
Transporto
En Ville-d’Avray troviĝas la stacidomo, haltejo de la linio Transilien L.
Distrikto Skalica
Distrikto Skalica estas okcidenta distrikto en Regiono Trnava. Ĉefa urbo de distrikto estas Skalica. La distrikto najbaras kun Moravio (okcidente), Distrikto Senica (sude), Distrikto Myjava (oriente), Moravio (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Záhorie.
23949 Dazapata
23949 Dazapata estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
PMS
La vorto havas plurajn signifojn:
Etnogenezo kaj biosfero de la Tero
Entogenezo kaj biosfero de la Tero estas la ĉefverko de soveta etnologo, historiisto, filozofo Lev Gumilov, dediĉita al la problemo de naskiĝoj de etnoj kaj ties interrilatoj kun la Tero, kun la naturo. La aŭtoro surbaze de biogenetikaj esploroj de la naturo de etnoj, la naturo de la etnogenezo priskribas la natur-sciencan mekanismon de la apero kaj vivo de la popoloj de la Tero, li esploras la moviĝon de la popoloj kaj etnoj, kiuj serĉante sian historian niĉon interkonfliktas kun la ĉirkaŭanta medio.
Bière
Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ossingen
Ossingen estas komunumo en la distrikto Andelfingen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 1314 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Krom la vilaĝo Ossingen mem al ĝi apartenas ankaŭ la setlejoj Burghof, Gisenhard kaj Langenhof.
Geografio
Ossingen situas en la Zurika Vinlando norde de la rivero Turo. Nordokcidente sur la teritorio de la komunumo troviĝas la Lago de Hausen (germane Hausersee) kiu troviĝas en bela naturreservejo. En la vilaĝo troviĝas multnombraj por la Zurika Vinlando tipaj faktrabdomoj. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Ossingen la vilaĝetoj Langenmoos, Gisenhard kaj Burghof.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ossingen limas en nordokcidento al Trüllikon, en nordo al Truttikon, en nordordiento al Waltalingen, en okcidento al Neunforn (Kantono Turgovio), en sudoriento al Thalheim an der Thur, en sudo al Adlikon, en sudokcidento al Andelfingen, kaj en okcidento al Kleinandelfingen.
Trafiko
Ossingen situas sur la trajnlinio de Vinterturo al Stein ĉe Rejno de la Svisaj Federaciaj Fervojoj kaj estas per trajno kaj poŝtaŭtobuslinioj al Marthalen kaj Andelfingen bone konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio. La komunumo ankaŭ havas aliron al la nacia aŭtoŝoseo A4.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ossingen datiĝas el la jaro 1230 kiel Ozzingin.
Ĉe la Hauser-Lago estis trovitaj restaĵoj de novŝtonepokaj setlejoj, ankaŭ troviĝas sur la teritorio de la komunumo tombmontetoj de la Hallstatt-kulturo, kaj estis trovitaj kalkbrulforno kaj brultombo el la romia epoko. En la vilaĝo troviĝis en la mezepoko administra centro de la Monaĥejo Reichenau kaj poste kiburga kaj ek de 1264 habsburga feŭdo de Reichenau. 1377 ĝi estis kiel parto de la tiama habsburga distrikto Andelfingen pandigita al la Hohenlandenberganoj kaj kun tiu posedaĵo Ossingen en la jaro 1434 fariĝis posedaĵo de la urbo Zuriko kaj estis integrita en la voktdistrikton Grafejo Kiburgo.
Kapra saliko
Kapra saliko (Salix caprea) estas plantospecio en la genro de la salikoj (Salix) en la familio de la salikacoj (Salicaceae). Pro sia tre frua flortempo komence de marto ĝis aprilo ĝi estas grava nutraĵplanto por insektoj; ekzemple por mielabelo. Kelkaj homoj uzas la junajn branĉojn por ornami la domojn. La florantaj branĉetoj vekas la deziron al printempo.
La nomo
La latina specia nomo caprea kaj la esperanta nomo kapra rememorigas, ke folioj de la planto estas volonte manĝataj de kaproj.
Disvastigo kaj kreskejo
La kapra saliko kreskas palearktise en granda parto de Eǔropo (ĝi mankas nur en suda Hispanujo kaj suda Balkanio) trans okcidenta kaj meza Azio ĝis orienta Azio (Manĉurio, Nordkoreujo kaj Norda Japanio). La planto kreskas ankaŭ en la nordo de Anatolio kaj Kaǔkazo. La suda limo de ĝia disvastigo estas norde de Altajo kaj la mongola limo. La limo de la disvastigo en la nordo estas linio ĝis la norda Skandinavio, la duoninsulo Kola kaj de tie al la insulo Saĥalino kaj la sudaj Kuriloj, kun izolita kreskejo pli norde sur Kamĉatko. La eǔropa kaj la orientaziaj disvastigejoj estas verŝajne dividitaj de breĉo en Siberio oriente de la lago Bajkalo.
La kapra saliko kreskas sur freŝaj, nutraĵriĉaj grundoj, male al siaj parencoj ne en marĉoj kaj apudriveraj zonoj. Kiel pionirplanto ĝi kreskas sur novaloj, ŝtonŝutaĵoj kaj sur senarbigitaj areoj. Povas esti lomaj kaj ŝtonozaj krudgrundoj.
Kreskoformo kaj arboŝelo
La kapra saliko kreskas inter 2 kaj 10 metrojn, ĉe bona kreskejo ankaŭ ĝis 15 metrojn. La planto vivas averaĝe 60 jarojn. La planto havas relative larĝan arbokronon. La arboŝelo de juna trunko havas grizan koloron kun romboformaj korkverukoj. Pli maljunaj arboj havas grizan ĝis nigre brunan arboŝelon kaj romboformajn strukturojn, La branĉoj ne estas rompeblaj.
Burĝonoj kaj folioj
La flave ĝis ruĝe brunaj, ovalaj kaj pintaj burĝonoj staras spirale. Komence la burĝonoj estas iomete harhavaj, poste kalvaj. La diversformaj folioj evoluiĝas nur post la florado. Ili staras alterne. Ili longas inter 5 kaj 7 cm kaj larĝas inter 2,5 kaj 4 cm. La ronde elipsaj folioj estas neregule noĉitaj aǔ havas dentan randon. Ĉe la junaj folioj la supera folia surfaco estas harhava. La blue grizverda malsupra surfaco estas blanke pelta kaj dense harhava. La folitigoj longas ĝis 2 cm. Ĉe la bazo de la folioj estas malgrandaj duonrenformaj stipuloj.
Floraroj kaj fruktoj
Antaŭ la elkresko de la folioj aperas inter marto kaj aprilo la unuseksaj floraroj de la kapra saliko, la amentoj. Kiel preskaŭ ĉiu saliko la kapra saliko estas dioika, tio signifas, ke ĉe unu arbo estas aŭ inaj aŭ masklaj floroj. La floroj de ambaŭ seksoj formas amentojn. La ĉ. 2 mm longaj brakteoj estas dukoloraj: je la malsupra flanko nigraj kaj je la supra flanko arĝente blankaj. La unuopaj floroj ne havas perianton. La masklaj amentoj longas 1,5 ĝis 2,5 cm kaj larĝas ĉ. 1,5 cm. La unuopaj miele odorantaj floroj havas po du stamenojn kun ĉ. 6 ĝis 8 mm longajn filamentojn kaj flavajn anterojn. Je la bazo de la floro estas du nektarioj. Post la florado la masklaj amentoj defalas. La inaj amentoj estas verdaj. Ili havas arĝente harajn ovariojn.
Ekde majo ĝis junio la sekaj, verdaj kapsulfruktoj estas maturaj. La kapsulo longas ĝis 9 mm.
La kromosomnombro estas 2n = 38 aŭ 76.
Uzado
Oni uzis la arboŝelon en tanadejo. El la ligno oni faras palisojn. La mielisto tre ŝatas la fruecon de la florado de la planto. Ĝi estas grava nutraĵplanto por abeloj.
Teatro Nézőpont
La trupo
La trupanoj estas: Ádám Kroó, Kinga Tamás, Tekla Magyari; kiel gastoj: Miklós Levente Ördög, Attila Kozma, Gábor Viola, Ányos Elek, Kata Bartsch.
Jermak (glacirompilo)
La rusia Jermak (ruse: Ермак) estas unu el la plej unuaj veraj glacirompiloj.
La ŝipo jam dum sia unua veturo en 1899 — sub komandado de Miĥail Vasilev atingis la pozicion de 81°21'N kaj ŝipis la akvojn ĉirkaŭ la Spicbergoj kaj Novaja Zemla.
Dum la rusa-japana milito, Jermak akompanis la floton de la konteradmiralo Nikolaj Nebogatov ĝis atingo de la Orienta maro.
Post komenciĝo de la unua mondmilito, la glacirompilo agadis en la Balta floto. La 31-an de marto 1918, Jermak venis en bataleton kun la finna trupotransporta ŝipo (same glacirompilo) Tarmo. Tio estis same la unua bataleto de la finna mararmeo.
Inter 1920 kaj 1930, Jermak certigis la ŝiptrafikon en la Orienta maro, en la Arkta oceano kaj en la Blanka maro. En februaro de 1938, la ŝipo ekiris por savi la esploristojn de Polusa stacio Nordpol-1. La 28-an de aŭgusto 1938, Jermak sukcesis liberigi la ŝipon Sedov.
La 26-an de marto de 1949, Jermak — okaze de la 50-jara servo — estis distingita per Lenin-ordeno. La ŝipo estis pensiigita en 1964.
Aŭrezo
La montaro Aŭrezo aŭ Aurès, (Berbere: Aŭras, Latine: Aurasium, جبال الأوراس) estas orienta plilongaĵo de la Atlasa Montaro kiu kuŝas oriente de Sahara Atlaso en nordorienta Alĝerio. Tiu montaro havigas sian nomon al la montara natura kaj historia regiono nome Aurès.
La montoj Aŭrezoj estas la orienta pluiĝo de la Sahara Atlaso. Ili situas je pli malalta loko ol la Alta Atlaso de Maroko. La plej alta pinto en Aŭrezo estas Ĝebel Ŝelja en la Provinco Ĥenŝela, kiu estas je 2328 m.
Djémil Kessous
Djémil KESSOUS (naskiĝis en 1946) estas emerita funkciulo en la franca Konsilio de la Ŝtato kaj verkisto de sociaj kaj filozofiaj verkoj. Li estas filo de la alĝeria politikisto Mohamed El Aziz Kessous.
Citroën
La kompanio Citroën estis fondita de André Citroën. La simbolo de la firmao simboligas la formon de la dentoj de la dentradoj uzataj en la transmisiilo.
Djémil Kessous
Li verkis en la franca gazeto por la disdona ekonomio La grande relève (La granda transpreno) meze de la 1990-aj jaroj.
Citroën
La kompanio produktis tre progresajn aŭtomobilojn. Elstaraj estis tiurilate la modelo traction avant, ID kaj DS. ID kaj DS estis produktitaj ekde 1955 ĝis 1975.
Djémil Kessous
Li estas ĉefredaktoro de L'Universaliste (La universalisto), gazeto de la Universalista Kunigo.
Citroën
La DS aplikis inter aliaj:
Djémil Kessous
Li estas aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda. Li verkis en Sennacieca Revuo, notinde en 2011, artikolon sub la titolo Postmodernismo, postcionismo, raŭmismo, ktp. pri postismaj ideologioj de la malfortiĝanta modernado. Tiu artikolo, publikigita en la franca sub la titolo La modernisation... et après? (La modernado... kaj poste?), estis publikita en bellacio.org.fr.
Li verkis leteron pri la siria milito publikigita en SAT-retejo.
Citroën
- hidrodinamikan risorto-sistemon Tio ne uzas risortojn el ŝtalo, sed aeron. La sistemo donis tre altan komforton. Ĝi enhavis aŭtomatan reguladon de la nivelo
- Por ŝanĝi radon, oni ne devis permane levigi la aŭton, sed uzis la nivelo-sistemon. Ankaŭ surmeton de neĝoĉenoj oni povis fari tiamaniere tre rapide kaj komforte. En alta neĝo aŭ sur tre malbonkvalita strato oni povis plialtigi la nivelon de la aŭto kaj tiel veturi, kie normalaj aŭtoj ne povis.
- La bremsoj estis konektitaj kun la hidrodinamika sistemo, ebligante altan bremsforton.
- Ankaŭ la stirilo estis plifortigita hidraŭlike
- Ankaŭ ŝanĝo de la rapidumoj funkciis per hidraŭliko
- La radoj estis fiksitaj per nur po unu granda centra ŝraŭbo, ebligante tre rapidan ŝanĝon de rado.
Občina Kungota
Obĉina Kungota estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 19 komunumoj kovrante areon de 49 km². Komence de 2018 tie loĝis 4762 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Plintovec.
Citroën
- La ID/DS-serio kiel unua aplikis pneŭmatikojn kun ŝtalaj anstataŭ teksaĵaj zonoj de la kompanio Michelin.
Občina Kungota
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas: Občina Šentilj en la nordoriento, Občina Pesnica la oriento, Urba municipo Maribor sude kaj sudokcidento. En la okcidento kaj nordokcidento, ekzistas limoj kun Aŭstrio.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 19 vilaĝoj:
Ciringa, Gradiška, Grušena, Jedlovnik, Jurski Vrh, Kozjak nad Pesnico, Pesnica, Plač, Plintovec, Podigrac, Rošpoh, Slatina, Slatinski Dol, Spodnje Vrtiče, Svečina, Špičnik, Vršnik, Zgornja Kungota, Zgornje Vrtiče.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:55_x546512_y166564.3515_s13_b4
Blazono de Kartvelio
La ŝtata blazono de Kartvelio (kartvele საქართველოს გერბი) konsistas en pli granda kaj pli malgranda eldonoj. Ambaŭ konsistas el ruĝa blazonŝildo, kiu en heraldike arĝenta, fakte blanka, koloro montras la kristanan sanktulon Sankta Georgo sur ĉevalo, en la fama sceno en kiu li mortigas serpento. La kapon de la sanktulo ĉirkaŭas heraldike ora, fakte flava, aŭreolo. En simila formo tiu blazona bildo jam estis la simbolo de la mezepoka dinastio Bagrationi. Sur ambaŭ blazonoj estas ora krono, la pli granda versio ambaŭflanke estas tenata per po unu leono, kaj sub ĝi pendas banderolo de la teksto ძალა ერთობაშია [dzala ertobaŝia], en traduko "forto per unueco". Ambaŭ versioj de la blazono oficialiĝis la 1-an de oktobro 2004.
Citroën
- Elektraj kontaktoj en la bremstegaĵoj indikis per lampo, kiam la tegaĵoj devis esti renovigitaj. Tio ne nur plialtigis la sekurecon, sed ankaŭ ŝparis tro fruan ŝanĝon.
- Centra granda kaj hela indik-lampo en la instrumenta panelo indikis ne pretervideble, se iu grava problemo ekestis, krom la bremsoj ankaŭ temperaturo de la akvo, de la oleo.
- Kiel unu el la unuaj en Eŭropo la DS havis elektromotorajn fenestrolevigilojn
Komentoj
Multaj de tiuj eroj estis pioniraj. Nur post longaj jaroj aliaj uzis ilin ankaŭ. Aliaj ne estis akceptitaj kaj eĉ Citroen forlasis la vojon. Ekzemploj:
- La centra, hela atentiga lampo. Estus ankoraŭ tre utila. Speciale, ĉar je nunaj aŭtomobiloj aperas tre multaj indikoj, inter kiuj la plimulto ne temas pri urĝaj kaj gravaj aferoj, aliaj estas tro malgrandaj kaj povas esti pretervidataj. Kial ne estis konsekvence sekvata la principo?
- La kompanio havis problemojn kun la kostoj. Tial sekvanta modelo estis konstruita malpli koste. Sed tio ne kuracis la problemon. Ŝajne pli malaltaj kostoj estis sekvataj de pli malaltaj vendokvantoj.
- Pli celkondukanta estus estinta: forigo de malbonaj eroj.
- La hidraŭlika sistemo estis nova, iom komplika kaj tial bezonis speciale trejnitajn riparistojn. Nespertaj riparoj kaŭzis nemalofte grandan koleron.
- La plej grava: eviti korodon. En la 60-aj jaroj oni aplikis dum vintro grandajn kvantojn da salo kontraŭ la glacio sur la stratoj. La DS havis tiurilate malfortaĵojn (aliaj kompanioj same). Unu simpla detalo: fiksado de ornamaj partoj el alumino rekte sur ŝtalo. Estas konata, ke du diversaj metaloj je ĉeesto de akvo, speciale sala akvo, rapide reagas kaj korodas reciproke. Partojn el alumino oni tial devas nepre fiksi kun intermetita izolanta parto, ekz. gumo aŭ plastiko. Speciale la lasta punkto kondukas al ĝenerala problemo de kvalito: Se jam la interna kvalito-sistemo de kompanio ne sukcesas eltrovi kaj solvi problemojn, la reago al plendoj de klientoj devas esti konsekvence organizata. La kliento decidas pri la sukceso de produkto kaj kompanio.
Vortludoj kun la modelnomoj
La mallongigo DS estas elparolita déesse en la franca. Tio signifas deino. Per tio komencis serio de modeloj kies modelnomo franclingve prononcita havas signifon. Aliaj tiaspecaj modeloj estas ID, franca idée, en Esperanto ideo, la modelo LN, en franca Hélène, prononcita elene, sen komenca H, en Esperanto Heleno, la LNA, france Héléna prononcita elena, en Esperanto Helena kaj C X. C x estas la franca esprimo por la cw-valoro).
Pro sia tiutempe supereca hidropneŭmatika ĉasio SM estas ofte interpretita kiel Sa Majesté, (france por Sia Moŝto).
Csákberény
Csákberény (ĉAkberEnj) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Mór.
Situo
Csákberény situas sur sudaj deklivoj de monto Vértes (vErteŝ), laŭ flankovojoj.
Historio
La komunumo estis loĝata jam en la neolitiko, baldaŭe romianoj alvenis. En la hungara erao komence Csákberény apartenis al fortikaĵo Csókakő. La turkoj inter 1543-1687 faris senhoma la vilaĝon. En 1831 klasikisma kastelo de Lamberg konstruiĝis, kiu malkonstruiĝis en 1966 kaj iĝis kulturdomo. En 1945 okazis grandaj bataloj inter germanoj kaj Ruĝa Armeo. En 1950 kolĥozo pri Petőfi formiĝis. En 1994 tie estiĝis la unua "teledomo", kie estis instalita interreto por la vilaĝanoj.
La komunumo havas katolikan kaj kalvinanan preĝejojn.
31450 Stevepreston
31450 Stevepreston estas malgranda malhela, duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Steve Preston usonan observanton de kaŝadoj kaj talenta matematikisto, kiu enkondukis antaŭkalkulojn pri asteroidoj de senprecedenta precizo en 2001, notinde pligrandigante la tutmondan nombron da observoj. Li estis elektita prezidento de la International Occultation Timing Association en 2014.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de D. Pray, P. Pravec, K. Hornoch, J. Vrastil, H. Kucakova, V. Benishek, R. Roy, R. Behrend, D. Romeuf, B. D. Warner, A. Scholz, G. Hodosan, J. Pollock, R. Montaigut, A. Leroy, D. E. Reichart kaj J. Haislip uzinte observojn de  elde multenombraj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito, de 2,29 km de diametro (10,4 km por la ĉefa korpo), orbitas kun periodo de 2,228 ± 0,003 tagoj (53,472 horoj) sur orbito de granda duonakso taksita je 39 km. Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Les Grandes-Armoises
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Antonius Scandellus
Antonio Scandello (ankaŭ Scandellus aŭ Scandelli; naskiĝinta la 17-an de januaro 1517 en Brescia; mortinta la 18-an de januaro 1580 en Dresdeno) estis itala komponisto kaj kapelmajstro de la renesanco.
Vivo
Antonio Scandello laboris ekde 1530 kiel klarionisto kaj trombonisto de la urba muzikistaro je Bergamo, same kiel lia patro Hieronimus Scandellus kaj lia frato Angelo. En 1547 li eniĝis en la kapelon de kardinalo Cristoforo Madruzzo en Trentino. Tie en 1549 dum viaĝo en Italujo elektoprinco Maŭricjo de Saksujo lin dungis, kune kun kvin aliaj italaj muzikistoj, por la novfondita dresdena kortega kapelo. Ĝis 1554 Johann Walter kapelmajstro, lia posteulo fariĝis Mattheus Le Maistre. Scandellus konvertiĝis en 1562 al la lutera kredo, geedziĝis kun la filino de kunkapelano kaj komponis precipe ankoraŭ nur protestantan muzikon germanlingvan. Ekde 1566 Scandellus fariĝos vickapelmajstro kaj subiĝis kiel „ alordigita moderigisto“ al la aĝokaduka Le Maistre. Ekde 1568 ĝis sia morto en la jaro 1580 Scandellus estis kortega kapelmajstro, lia kreopovo estis ĝis lia subita morto ne bremsata. Li estis entombigita sur la tombejo ĉe la dresdena Frauenkirche. Plurajn monatojn post la morto de Scandellus pretertempe Giovanni Battista Pinello di Ghirardi fariĝis nova kapelmajstro.
Verkaro
Scandellus estis ankaŭ per sia kvinvoĉa Johano-Pasiono verŝajne la unua, kiu en la protestanta pasiono rezervis la legadotonon ekskluzive por la evangelisto, la aliajn personojn tamen komponis en ŝanĝiĝaj okupoj libere kaj sen apoge sur la legadotono. La voĉo de Jesuo ekzemple sonas kvarvoĉe, Petro trivoĉe, Pilato duvoĉe, la turba-ĥoroj eĉ kvinvoĉe.
Ĥorverkoj kaj kantoj por la eklezia uzo troviĝas en la kolekto: Newe schöne auserlesenen Geistliche Deudsche Lieder (Dresdeno, 1575)
Pri ŝtato kaj religio
Pri ŝtato kaj religio (ger: Über Staat und Religion) estas traktaĵo de Richard Wagner, kiun tiu ci verkis komisie de la juna reĝo Ludoviko la 2-a de Bavarujo, mallonge post kiam la reĝo vokis lin printempon de 1864 al Munkeno. Wagner publikigis ĉi tiun traktaĵon en la oka volumo de sia kolekto de traktaĵoj kaj poeziaĵoj (Gesammelte Schriften und Dichtungen).
Konciza enhavopriskribo de la traktaĵo
Wagner, intertempe pli aĝa ol 50 jaroj, aktualigis en ĉi tiu traktaĵo sian ideon pri stato, reĝeco kaj arto. Li skribas pri la seriozeco de la arto, pri la iluzio de patrujismo, pri la publika opinio, pri ideala reĝeco kaj pri la stabiliga tasko de la religio en la ŝtato.
Wagner skribas plue, pritraktante siajn intencojn de sia muzikdramo Der Ring des Nibelungen, ke la esenco de la mondo estas blindeco kaj pelata de mistera impeto, de blinda impulso de potenco kaj perforto, kiu akiras nur tiom da lumo kaj klereco, kiom necesas por la ĉesigo de la momentaj bezonoj. La baza esenco de la homa impeto estas avideco kaj ĝuavido, por akiri per tio rapidan kontentigon de individua pasio, se necese ankaŭ perforte. Al la timo de perforto ni dankas la ŝtaton. Ĝi estas esprimo de la bezono de blinde avidaj individuoj al eltenebla vivo kun si mem. Ĝi estas kontrakto, per kiu la unuopuloj provas ŝirmi sin kontraŭ reciproka perforto. Kiel en la naturreligioj oni oferis al la dioj parton de la kulturitaj fruktoj aŭ de la ĉaspredo, tiel en la ŝtato la individuo oferis tiom de sia miismo, kiom ŝajnis necese por kontentigo de la granda resto de tiu ĉi. Je tio la unuopulo tendencas al tio, ke li volas kompense por la plejeble malgranda ofero la plejeble grandan garantion. La kerna tendenco de la ŝtato estas stabileco – kaj prave, ĉar ĝi konformas samtempe al la nekonscia celo de ĉiu pli alta homa penado, vere superiri la bazajn bezonojn, nome: al la pli libera evoluo de la spiritaj talentoj. La personigita garantio por ĉi tiu baza leĝo estas la monarĥo. Ŝtato atingas per la persono de la reĝo samtempe sian veran idealon. Li estas la reprezentanto de la nure homa intereso, kaj tenas pro tio antaŭ la okulo de la civitano preskaŭ vere superhoman pozicion. Lia agado estas do justeco, kaj kie ĝi ne estas atingebla, indulgo.
Wagner nun pluskribas pri la rilato de reĝo kaj popolo, kritikas la „publikan opinion“, kiun la gazetaro manipulas tre malutila por la monarĥo, kaj okupiĝas poste pri la stabiliga faktoro religio, kiu kondukas „al la vera homodigno“.
Wagner finas sian traktaĵon per la konstato, ke ĉiu vere granda spirito, kian la homaj generacioj tamen nur maloftege produktas, estas surprizita pri tio, kiel eblis elteniĝi en ĉi tiu mondo tiom longan tempon. Tio ĉi nur eblas helpe de la arto, per kio Wagner volis substreki la ambiciojn de la reĝo, progresigi ankaŭ novajn vojojn de la arto – ekzemple de lia. Siajn imagojn pri ŝtato, arto, religio kaj politiko Wagner pli malfrue precizigis, precipe en siaj traktaĵoj  Deutsche Kunst und Deutsche Politik [Germana arto kaj germana politiko] same kiel Religion und Kunst.
4871 Riverside
Nomo
Ĝia nomo celebras la 35-jaran jubileon de la ĝemeliĝo de Sendajo kun Riverside en Kalifornio, Usono.
Flushing Meadows–Corona Park
La parko Flushing Meadows (aŭ simple Flushing Meadows) estas parko en la norda Queens, Novjorko. Ĝi estas 1.255 akreojn granda (5 km²) kaj tial la plej granda parko en Queens. Ĝi estis konstruita por la internacia ekspozicio 1939/1940 kaj gastigis ankaŭ la internacian ekspozicion 1964/65. Ĝi famiĝas internacie pro la tenis-turniro US Open, kio okazas en la parko.
Antaŭe la 1930-aj jaroj la regiono estis marĉo. La parko havas du lagojn, Meadow kaj Willow, kiu per la rivero Flushing enfluas en la Long-Island-Sound. De 1946 ĝis 1950 la kunvenoj de Unuiĝintaj Nacioj okazis en la parko.
En la parko troviĝas la nacia teniscentro USTA Billie Jean King kaj la stadio Arthur Ashe, kie okazas la US Open. Ankaŭ la basbalteamo New York Mets havas sian stadion en la parko.
Aliaj konstruaĵoj en la parko estas la teatrejo Queens, la Novjorka salono de sciencoj, la artmuzeo Queens, glaciglitejo kaj diversaj aliaj sportejoj.
De la internacia ekspozicio en 1964 restas nur la Unisfero, speco de grandega globo, kaj la forlasita Novjorka ŝtata pavilono. La aliaj konstruaĵoj estis malkonstruitaj, ĉar neniu alia uzcelo estis trovita.
Dreieich
Dreieich estas germana urbo en la sudo de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn. La urbo apartenas al la distrikto Offenbach kaj al la administra distriktaro Darmstadt. La najbara urbo Langen foras malpli ol 5 kilometrojn. La urbo estas parto de la ekonomia regiono Rhein-Main, kaj la aŭtoŝoseoj A5 kaj A661 ligas ĝin al la 10 kilometrojn foraj centraj regionaj urboj Frankfurto ĉe Majno kaj Darmstadt.
Dániel Szentessy
SZENTESSY Dániel (senteŝi) estis hungara mondvojaĝisto, glavforĝisto naskita en Bodrogszentes en 1805 kaj mortinta en Nagyvárad en 1895.
Kariero
Szentessy lernis la metion de glavforĝisto en Varado kaj en 1825 li ekiris al vagantvojaĝo. Dum 15 jaroj li estis interalie en Vieno, Innsbruck, Alzaco-Loreno, Flandrio, Sheffield, Bayonne, Cordoba, Toledo, Algero, Tunizo, Damasko, Istanbulo, lokoj mondfamaj de tiu metio. Li revenis en 1840 al Nagyvárad kaj malfermis laborejon. Pro la partopreno en revolucio de 1848 oni kondamnis lin je dujara malliberejo (Munkács). Ekde 1851 li vivis en Nagyvárad.
10044 Squyres
10044 Squyres estas tre malgranda sed treege hela duopa asteroido de la asteroida zono malkovrita la 15-an de septembro 1985 de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan profesoron pri astronomio Steven W. Squyres de la Universitato Cornell. Li uzis sian scion pri fiziko por la studo de la solidaj planedoj kaj satelitoj de la sunsistemo. Li partoprenis al multenombraj kosmaj misioj studantaj la akvan glacion sur Marso, Ganimedo, Kalisto kaj Eŭropo.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec kaj R. Durkee per observoj de  elde diversaj observatorio, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,24 ± 0,057 km, orbita estimata je 8,3 km kaj  de 0,7779 ± 0,0004 tago (18,67 ± 0,01 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Humea filoskopo
Tiu birdo ricevas siajn nomojn laŭ Allan Octavian Hume.
Aspekto
La Humea filoskopo estas unu el la plej malgrandaj filoskopoj. Kiel plej parto de filoskopoj, ankaŭ tiu havas verdecajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn. Pro ties longa kaj markata superokula strio, helbruna kronostrio inter du malhelbrunaj flankaj strioj kaj flavabordaj triarangaj flugilplumoj, ĝi estas tre simila al la proksima parenco Flavbrova filoskopo (P. inornatus). Tamen, ĝi havas nur unu elstaran helan flugilstrion, ĝuste malforta spuro de la dua pli mallonga flugilstrio, kaj ĝenerale pli senbrilaj koloroj. Ĝi havas ankaŭ malhelajn suban makzelon kaj krurojn.
Ekologio kaj evoluado
Tiu estas komuna birdo de montararbaroj je altitudoj de ĝis 3,500 m super marnivelo. Ili loĝas el Hindukuŝo kaj Karakorumo orienten kaj norden al Tianŝan en Ĉinio kaj Altajo en Mongolio. La kompleta alopatria subspecio mandellii (Mandela filoskopo aŭ Orienta humea filoskopo) -foje separata kiel plena specio, kiukaze la nomiga subspecio estas nomata Okcidenta humea filoskopo- loĝas en oriento de la Tibeta Altebenaĵo. Ambaŭ populacioj migras super Himalajo por vintri en Barato kaj apudaj regionoj.
Ĉefe dum la aŭtuna migrado, tiu eta filoskopo pretas vaganteci tiom malproksime kiom ĝis okcidenta Eŭropo, spite la distanco de 3,000 km el ties reproduktaj teritorioj. Ili estas rara vaganto fine de aŭtuno kaj vintro en Britio. Nereproduktaj plenkreskuloj povas disiĝi iomete somere, kiam la Mandela filoskopo estas komunaj someraj vizitantoj de subtropikaj kaj moderklimataj humidaj montararbaroj de Butano, ĉirkaŭ 2,000-3,500 m super marnivelo kaj kie hegemonias la Butana abio (Abies densa) aŭ la Himalaja cugo (Tsuga dumosa) kaj Rododendroj, kvankam la subspecio ne estas regula reproduktanto en tiu lando.
Tiu birdo ne estas timida, kvankam ties arborema vivostilo kaj kamuflaj koloroj malfaciligas ties observadon. Ĝi estas konstante moviĝanta. Kiel plej parto de silviecaj birdoj, ankaŭ tiu malgranda paserina birdo estas insektovora. La nesto estas konstruita surgrunde.
Komuna palearktisa specio en plej parto de sia ampleksa teritorio, la Humea filoskopo ne estas konsiderata minacata fare de la IUCN.
Beinasco
Beinasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Torino, Orbassano kaj Nichelino.
Humea filoskopo
Ekologio kaj evoluado
Ĝi ĵus disiĝis el la Flavbrova filoskopo (Phylloscopus inornatus), baze sur diferencoj en morfologio, bioakustiko kaj molekulaj karakteroj. La teritorio de la Okcidenta humea filoskopo koincidas kun tiu de la Flavbrova filoskopo okcidente de la Montoj Sajanoj, sed tiuj specioj ŝajne ne hibridiĝas. La diverĝo inter la du specioj estis ĉirkaŭkalkulata je antaŭ 2,5 milionoj da jaroj (Ma), kaj inter P. h. humei kaj P. h. mandelli je ĉirkaŭ 1 ma.
Árpád Páll (kritikisto)
PÁLL Árpád (pa:l) estis rumanuja hungara kritikisto, studverkisto naskita en Turda la 10-an de februaro 1927 kaj mortinta en Kluĵo la 10-an de marto 1997.
Biografio
Árpád Páll studis tri jarojn en gimnazio en Brăila, pli poste ekde 1940 li daŭrigis siajn studojn en Kluĵo. Li akiris diplomon pri filozofio-psikologio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1949). Li publikis en Világosság, Ifjú Erdély, Utunk, Igazság. Li estis redaktoro de la Ŝtata Libroeldonejo (1948-49). Li estis redaktoro, respektive vicĉefredaktoro de Előre (1952-57), ĉefsekretario de Művelődés (1957-58). Por tri jaroj li devis labori kiel fiziklaboristo pro sia politikaj sinteno dum hungara revolucio de 1956. Ekde 1961 li estis literatura sekretario de la Kolozsvári Állami Magyar Színház ekde 1963 redaktoro de Dolgozó Nő, ekde 1982 ĉefkunlaboranto de Új Élet, pli poste ĝia vicĉefredaktoro ĝis sia pensiuliĝo (1992), same ĉe la Erdélyi Figyelő.
Cyd Charisse
Post rekuperiĝi el poliomjelito infanaĝe, kaj studi baleton, Charisse eniris en filmoj en la 1940-aj jaroj. Ŝiaj roloj kutime rilatis al ŝiaj kapabloj kiel dancistino, kaj ŝi estis parigita kun Fred Astaire kaj Gene Kelly; ŝiaj filmoj estis Singin' in the Rain (1952), The Band Wagon (1953) kaj Silk Stockings (1957). Ŝi ĉesis danci en filmoj fine de la 1950-aj jaroj, sed pluaktoris en kino kaj televido, kaj en 1992 faris sian komencon en Broadvajo. En siaj postaj jaroj, ŝi pristudis la historion de la muzikalo de Holivudo en dokumentaloj, kaj aperis en la programo ''That's Entertainment! III'' en 1994. Ŝi ricevis la Nacian Medalon de Artoj kaj Humanismaj Studoj en 2006.
Arŭa al-Sulajhi
Arŭa bint Aĥmad bin Muĥammed bin Al-Kasim al-Sulajhi (1048-1138)—ankaŭ nomata Sajjida Hurra kaj la Eta Reĝino de Ŝeba—estis la reganto, komence per siaj du edzoj, kaj poste memstare, de Jemeno dum pli ol 50 jaroj, de 1067 ĝis sia morto en 1138. Ŝi estis la plej granda reganto en la Sulajhida Dinastio, kaj la unua virino kiu ricevis la titolon huĝĝa en la ismailana branĉo de Ŝijaismo.
Frua vivo
Ŝi naskiĝis en 1048 en Haraz, kiu estis la centro de ismailanismo en Jemeno. Ŝi estis nevino de la tiama jemena reganto, Ali al-Sulajhi. Orfiĝinte en junaĝo, ŝi maturiĝis en la palaco ĉe Sanao sub la instruado de Asma al-Sulajhi, kunreganto kaj edzino de Ali al-Sulajhi. En 1066, 17-jaraĝe, ŝi edziniĝis al sia kuzo Aĥmad al-Mukarram al-Sulajhi, kaj ricevis la urbon Adeno kiel sian nuptan dotaĵon.
Religia Rango
Arŭa ricevis la plej altan rangon en la jemena da'wa, nome huĝĝa, de al-Mustansir en 1084. Tio estis la unua fojo en la historio de ismailanismo, ke virino atingis tian rangon. Ŝi sendis ismailanajn misiistojn al Guĝarato, kie ili establis ankoraŭ nun daŭrantan komunumon.
Fontoj
La artikolo estas bazita sur la angla vikipediero, kiu citas jenajn fontojn:
1. Sayyida Hurra. "The Isma’ili Sulayhid Queen of Yemen by Farhad Daftary"; en la libro Women in the Medieval Islamic World, redaktita de Gavin R. G. Hambly
2. Fatima Mernissi. The Forgotten Queens of Islam.
Miĥajlovka
Miĥajlovka (ruse Михайловка) estas urbo en Volgograda provinco en Rusio.
Kálmán Törs
Kálmán TÖRS [torŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Törs Kálmán estis hungara ĵurnalisto, politikisto, tradukisto, fondinta membro de Societo Petőfi.
Miĥajlovka
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 18420.
Kálmán Törs
Kálmán Törs naskiĝis kiel Tircs Kálmán la  1843 en Rimaszécs. Li mortis la 1892 en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Törs frekventis universitaton en Pest (urbo), sed li ne profitis sian jurajn konojn, li interesiĝis pri literaturo. Li eklaboris en redakta stabo de Vasárnapi Újság, poste en Hon. En 1878 li estis elektita deputito parlamenta de Szentes, spite tion li daŭre ĵurnaladis plu en diversaj gazetoj, ekzemple en Koszorú, Pesti Hirlap.
Li uzis pseŭdonimojn Alsóőri, Junius Brutus kaj Kálmán diák.
Miĥajlovka
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1948.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Medvedica (Медведица) (kiu enenfluas en riveron Don (Дон)).
En la urbo estas fervoja stacio Sebrjakovo (Себряково).
Muzeo de Bardo
La Nacia Muzeo de Bardo aŭ Bardo-Muzeo (المتحف الوطني بباردو; Musée national du Bardo) estas muzeo situanta en Tunizo, Tunizio.
Miĥajlovka
En jaro 1959 la urbo havis 34,6 mil loĝantojn.
Muzeo de Bardo
Bardo estas unu el plej gravaj muzeoj de la Mediteranea regiono kaj la dua en la Afrika kontinento post la Egipta muzeo en Kairo. Ĝi markas la historion de Tunizio laŭlonge de kelkaj jarmiloj kaj tra multaj civilizoj tra ampleksa vario de arkeologiaĵoj. Aldone al faman verkoj kiaj la Blua Korano de Kairuano, la Islama Departamento enhavas kolekton de ceramiko el Norda Afriko kaj Malgranda Azio.
Miĥajlovka
En jaro 2002 la urbo havis 60 mil loĝantojn.
Muzeo de Bardo
La Bardo kunigas unu el plej fajnaj kaj grandaj kolektoj de romiaj mozaikoj en la mondo danke al la elfoŝaĵoj entreprenitaj el la komenco de la 20a jarcento ĉe arkeologiaj lokoj en la lando kiaj Kartago, Hadrumeto, Duga, aŭ Utiko. La mozaikoj reprezentas unikan fonton por esplorado pri ĉiutaga vivo en Romia Afriko. La Muzeo enhavas ankaŭ riĉan kolekton da marmoraj statuoj reprezentantaj diojn kaj romiajn imperiestrojn troviĝantajn en variaj lokoj kiaj tiuj de Kartago kaj Thuburbo Majus.
La 18an de marto 2015, la Muzeo suferis terorisman atakon, dum kiu 24 personoj estis mortigitaj.
László Várnagy
László Várnagy [lAslO vArnadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várnagy László estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Wágner.
László Wágner naskiĝis la en Siklós, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Várnagy frekventis gimnazion en Veszprém (urbo), poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1943. Post la diplomo li estis bestokuracisto jardekon. Baldaŭ li laboris en direkcio pri sanaferoj de bestoj, kie li partoprenis kodigajn laborojn pri bestoj. Li estis katedrestro inter 1963 kaj 1982 en la Veterinara Universitato de Budapeŝto. Li estis vicrektoro (1966-1978), poste rektoro (1978-1981). Li kandidatiĝis en 1981, doktoriĝis en 1993 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis kelkajn premiojn kaj memormedalojn. Li edziĝis en 1945.
(15717) 1990 BL1
(15717) 1990 BL1 estas malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Guerchy
Guerchy estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 634 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Guerchy apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Domašov (apartigilo)
Nomon Domašov portas kelke da setlejoj:
Boquim
Boquim estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 25.533 loĝantojn en 2010.
10060 Amymilne
10060 Amymilne estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Rae Milne, juna kanadanino kiu sindediĉis por krei la feliĉon por la aliaj, kaj gvidis sian vivon kun spirito. La amo por la scienco kaj ties rilato al la kompreno kaj protekto de la medio alportis al ŝi nacian dankemon.
Károly Viski
VISKI Károly (viŝki karoj) estis hungara etnografo naskita en Torda la 14-an de aprilo 1883 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de septembro 1945.
Biografio
Ekde 1908 Károly Viski instruis en Torda, Nagyszalonta, Székelyudvarhely kaj Budapeŝto. Ekde 1919 li laboris en Hungara Nacia Muzeo. En 1940 li instruis en Universitato de Koloĵvaro kaj ekde 1941 en la Universitato de Budapeŝto ĝis sia morto. Li estis direktoro de la Néprajzi Intézet (Etnografia Instituto) (1941 – 45). Li redaktis kun István Györffy kaj Zsigmond Bátky (kaj plurajn ĉapitrojn li mem verkis) la 4-voluman libron A magyarság néprajza (La etnografio de hungararo). Li estis membro de Hungara Scienca Akademio.
Universitato de Nyíregyháza
Universitato de Nyíregyháza [njIredjhAza], (origine hungare Nyíregyházi Egyetem (mallonge NYE) ) estis altlernejo, nun jam universitato pri pedagogio. Ĝi estas la plej granda lernejo de departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg.
Historio
En 1914 oni establis lernejon nomatan Hungara Reĝa Popolinstruista Instituto. Tie lernis estontaj instruistoj por bazlernejoj. En 1962 jam oni instruis en alta grado kaj la nomo estis Altlernejo pri instruistoj de Nyíregyháza. Ĝi prenis la nomon de György Bessenyei en 1972, sed la ĉefa profilo restis. Ekde 1971 ankaŭ estontaj infanĝardenistoj lernis tie kune kun lernejo de Hajdúböszörmény dum 2 jardekojn. En 1994 ekstera fakultato ekfunkciis en Ukrainio por la hungara minoritato, kiu poste memstariĝis. En 2000 Altlernejo Bessenyei György kaj agrikultura fakultato en Nyíregyháza unuiĝis. La ĉefa profilo ne ŝanĝiĝis. La altlernejo havas botanikan ĝardenon pri János Tuzson ekde 1972 (protektita en 1998), bazlernejon kaj gimnazion (por ekzercadi). La diplomoj povas esti en gradoj BA, BSc, MA kaj MSc. En 2016 la altlernejo estis deklarita universitato.
23950 Tsusakamoto
23950 Tsusakamoto estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de tramo de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tsuyoshi Sakamoto, esploristo ĉe la japana asocio Spaceguard, kiu, de 2006, faris astrometriajn observojn de multenombraj asteroidoj elde la Spaceguard-Centro de Bisei (gubernio Okajama). Li disvolvis grapolan sistemon por determini orbitojn kaj ŝargkuplitan larĝ-kampan fotilon por ĉiela enketo
Balinka
Balinka estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Mór.
Situo
Balinka situas ĉe rando de montaro Bakony, laŭ traira flankovojo. Mór troviĝas 9, Várpalota 16, Székesfehérvár 27, Zirc 30 km-ojn.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la ferepoko, poste avaroj kaj romianoj vivis tie. La unua mencio okazis en 1187, en 1193 jam aperis la loknomoformo Boynka. La turkoj post la mezepoko faris senhoma la vilaĝon, poste germanoj refondis ĝin. Inter 1842-2003 karbonominejo funkciis. Nuntempe oni profitas el la turismo.
Famuloj
En Balinka naskiĝis kemiisto Ákos Ásvány.
612
En la jaro 612 post Kristo okazis, interalie:
Preĝejo Sankta Jozefo (Szolnok)
La preĝejo Sankta Jozefo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Szolnok.
Historio
En 1925 oni konstruis domon por malriĉuloj aŭ mizeruloj, apude oni establis kapelon. La mizerulejo kaj kapelo estis ligita per koridoro. La kapelo estis pligrandigita en 1933 jam kiel preĝejo. Lajos Márton (pentristo) pentris la murpentraĵojn kaj bildojn en 1939. En 1947 oni fondis paroĥon kun titolo Koro de Jesuo, sed la kirkotitolo restis Sankta Jozefo. En 2018 renovigaj laboroj okazis, precipe la korto renoviĝis.
Preĝejo
La preĝejo situas en korto, ekstere ĉe la trotuaro estis metita krucifikso en 1935. La fasado estas malsimetria, ĉar la kvadrata turo altiĝas en la dekstra flanko. La turopinto estas piramido. Antaŭ la enirejo estas sola arkado, kiun 2 kolonoj tenas.
Kermeso okazas en la 19-an de marto.
(13979) 1992 JH3
(13979) 1992 JH3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
1773 Rumpelstilz
1773 Rumpelstilz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al "Rumpelstilzchen", malica nano en unu fabelo de la fratoj Grimm.
Universitato Kolumbio
La ĉefa tereno situas sur ses blokoj (132 000 m²) en Manhatano, kaj la plej granda satelita tereno (pri sanscienco) estas kvindek blokojn norden, ankaŭ en Manhatano. Do Kolumbio estas, laŭ iuj raportoj, la trei granda landposedanto de la urbo, post la katolika eklezio kaj la urbo mem.
Pro rilatoj kun diversaj ŝtatagentejoj kaj aliaj institucioj, supozeble Kolumbio estas la plej granda dungisto en Novjorko. Pro ĝia grandeco (laŭ lando kaj dungatoj), iuj en la komunumo konsideras Kolumbion kiel korporacion, kaj fojfoje okazas malkonsento inter la universitato kaj la ĉirkaŭaj najbarejoj, kiuj ofte kontraŭas la kreskadon de la universitato.
Studentaj tumultoj
En 1968 okazis studentaj tumultoj, kontraŭ plano konstrui gimnastikejon en apuda parko Morningside. La protestantoj rigardis la planon kiel atakon al la negraj loĝantoj en la najbarejo Harlem. Dum kelkaj tagoj, la studentoj regis administraciajn konstruaĵojn kaj klasĉambrojn. Oni konsideras tiun tempon kiel la fojon kiam la studentoj kaj administracio plej multe malkonsentis. Finfine Kolumbio nuligis la planon, kaj anstataŭe konsruis subgrundan gimnastikejon sub la norda flanko de la tereno, kiu ankoraŭ estas uzata. La originalan arĥitekturan desegnon por la gimnastikejo finfine uzis Universitato Princeton por konstrui sian gimnastikejon Dillon.
Notindaj kolumbianoj
Estas multaj famaj gravuloj de Kolumbio: poetoj, sciencistoj, artistoj, advokatoj, "fondintaj patroj" de Usono, sportistoj, ktp.
En filmo, televido, kaj la artoj
La tereno aperas en multaj filmoj, pro la novjorka loko kaj la klasika arĥitekturo. Precipe bela estas la ŝtuparo antaŭ la ĉefa biblioteko "Low", kaj la klasĉambro 309 en halo "Havemeyer". Filmoj kun scenoj de la ĉefa tereno:
Filmoj kun personoj kolumbianaj:
Statistiko
Estas proksimume 23.000 studentoj, 3200 profesoroj, kaj 29 sport-teamoj.
La simbola besto estas reĝa leono.
La oficiala mantro estas la latina frazo In lumine tuo videbimus lumen (En via lumo ni vidos lumon).
Premioj kaj honorigoj
Ekde 1901, 72 kolumbianoj ricevis premion Nobelan pro sia laboro en fiziko, ĥemio, medicino, literaturo, paco kaj (post 1968) ekonomio. Aliaj premioj: