cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kypärämäki
Historio
Preskaŭ tuta nuna loĝareo de Kypärämäki estis en areo de la urbo Jyväskylä jam, kiam la urbo estis fondita 1837, sed en la areo ne estis loĝejoj pre la dua mondmilito. En Kypärämäki iuj loĝantoj de la nova urbo ĉasis. En stratnomaro de Kypärämäki estas ecoj de ĉaso. Estas stratoj Ansapolku, Loukkukatu, Luttoskatu kaj Permikatu, kaj ansa, loukku, luttonen (kunmetitvorta versio luttos) kaj permi estas ĉiuj iloj por ĉasbesta ĉaso. Same estas stratoj Erämiehenkatu (strato de privatvojaĝa viro), Keihäsmiehenkatu ("strato de lanca viro") Keihäsmiehenkatu ("strato de lanca viro"), Pyssymiehenkatu ("strato de fusila viro") kaj Jousimiehenkatu ("strato de arbalesta viro"). Janne Haikari kredas, ke fari la areo loĝareo ek planis en la 19-a jarcento ek la komenco de la 20-a jarcento. La areo estis monteta kaj malfacila konstrui. Post vintra milito (1940) oni planis en la areo parcelojn por unufamiliaj loĝejoj sur kruta suda deklivo de monteto Kypärämäki. La konstruadon de la domoj pripagis precipe la urbo Jyväskylä. La konstruomajstro estis helsinkiana Otto Karme. La malpraktika monteta areo malfaciligis la konstruon. Monteta tero pevis, ke oni devis situi la domojn varie. Kritiko ke en Finnlando en novaj unufamiliaj domaj areoj la domoj estis situinta malvarie, ne estis kontraŭ Kypärämäki do forte ol kontraŭ multaj aliaj unufamildomaj areoj en Finnlando. Oni devis konstrui la domojn vere malmultekoste. Unue en la domoj ne estis duktoj. Akvo estis antaŭe ricevita el putoj. En iuj domoj mankis unue eĉ izolaĝo. Ĝi povis ebli el malzorgon de la instruisto. Plej domoj estis unue kun nur unu etaĝo, sed poste plej el la unuetaĝaj domoj iĝis duetaĝa. La unuaj loĝantoj venis ĉefe el areo, pri kiu Finnlando rezignis al Sovetunio en vintra milito kaj el ruro de Meza Finnlando, sed en Jyväskylä naskiĝantaj estis vere malmulte. Ankaŭ el Kypärämäki iuj loĝantoj el la perdita areo movis reen al siaj antaŭaj hejmareoj, kiam Finnlando estis okupinta la areoj reen, sed devis denove movi el la hejmareo, kiam Finnlando estis perdinta la areoj denove.
Ottó Ámon
Vidu ankaŭ
Otto Ammon
Kypärämäki
Historio
Unue la vivo en la urboparto povis esti provinceta. Apud la strato Koivukatu en orienta parto de Kypärämäki estis planita unufamilidomoparceloj, kie la loĝantoj havis juron konstrui ankaŭ porkejon, bovejon aŭ kokejon. Ankaŭ en aliaj parceloj estis kreskata manĝon.
La loĝareo kreskis multe en 1940–aj ĝia 1960-aj jaroj. Post la dua mondmilito en pli suda parto de la areo Kypärämäki oni konstruis unufamiliajn loĝejojn, sed ankaŭ apartamentajn konstruaĵojn. Parto da unufamiliaj domoj en Kypärämäki estas donitaj domoj, kiujn oni fariĝis en Svedio kaj sendis al Finnlando, kie la konstruistoj faris la domojn el la elementoj. Tamen finnaj arkitektoj planis la domojn. Kypärämäki estis vere politika maldekstra urboparto. Fabriko planis parcelojn por unufamiliajn loĝejojn en Köhniö kaj donis ilin al siaj laborantoj. En plej multaj domoj en Köhniö estis en dua ĉambro alia apartamento por luanto. Nun plej da domoj estas por unu familio. Kiam multaj unufamiliaj domoj fariĝis vere unufamiliaj domoj, estis ofte potencia fari situacio, en kio estis tri lita ĉambroj. Unu el la tri lita domoj estis por patro kaj patrino, unu por filoj kaj unu por filinoj. Tie granda komforteco estis plejparte nova afero.
Ĉirkau la strato Kypärätie oni konstruis lignajn malgrandajn apartamentajn konstruaĵojn. Ili fariĝis faritaj 1949. Same ol multaj unufamiliaj domoj en Kypärämäki, la loĝejoj de la malgrandaj apartmentaj konstruaĵoj estis unue sen endomaj necesejoj. Sur sama strato estis konstruata unua envica domo de Jyväskylä. Ĝia nomo estas Veljeskypärä. Ĝi fariĝis farita en 1954. Oni fondis lernejon de Kypärämäki en 1949. Antaŭe kypärämäkianaj infanoj studis en Mäki-Matti en Lernejo de Cygnaeus vespere post aliaj lernejanoj de sama lernejo. En nordorienta parto de Kypärämäki estis konstruataj pli grandaj apartamentaj konstruaĵoj en 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. En 1960-jaroj en domoj en Kypärämäki oni konstruis endomajn necesejojn kaj saŭnojn. En Kypärämäki estis ankaŭ vere populara publika saŭno. El 1955 ĝis 2011 en Kypärämäki estis ankaŭ kirko de luterana eklezio de Jyväskylä kaj el 1959 ĝis 2014 biblioteko. En 1980–90-jaroj en Kypärämäki estis konstruita multaj envicaj domoj. Parto da envicaj domoj en Kypärämäki estas eksaj entreprenaj konstruadoj. Kypärämäki havis pli ol 5000 loĝantojn. Sotainvalidien sairaskoti estis fondita en 1988. Nun, kiam la militaj finnaj invalidoj vivas malmulte, en la domo estas ankaŭ manĝejo. Konstruon de la Sotainvalidien sairaskoti pagis militaj invalidoj mem.
La meza aĝo de la 	loĝantoj de la urboparto altiĝis, ĉar multaj originalaj 	loĝantoj de la unumaliliaj domoj el 1940-aj kaj 1950-aj jaroj restis loĝi en siaj domoj por siaj pensiultempo. En Kypärämäki estas ankaŭ apartamentaj konstruaĵoj speciale por pensionuloj kaj maljunuloj.
Antaŭe granda plimulto da loĝantoj de Kypärämäki vivtenis sin per industria laboro aŭ konstruado. Kypärämäki estis areo de plejparte malriĉetaj homoj. Poste ankaŭ pli riĉaj homoj komencis pensi Kypärämäki bona loĝareo. Nun en la areo loĝas multete ankaŭ riĉetaj homoj. En komencotempoj de la urboparto oni devis konstrui domojn vere ĉipe, sed nun unufamiliadomoj en Kypärämäki estas ofte multekostaj. Kaj Kypärämäki ne estas tie politika maldekstra urboparto ol antaŭe.
Sed plu en la urboparto estas loĝpotentialoj ankaŭ por malriĉaj. La situacio ne estas nun sama ol antaŭe. En Kypärämäki estas multe ankaŭ lua apartamentajn konstruaĵojn kun apartamentoj kun malalteta luo.
Politiko
Unue la urboparto Kypärämäki estis vere maldekstra, kaj lokaj membroj de Finnlanda Socialdemokratia Partio fondis Kypärämäen työväenyhdistys (laboristkunigo de Kypärämäki), ĉar ili pensis, ke Jyväskylän työväenyhdistys (laboristkunigo de Jyväskylä) fariĝis elitista kaj ne bone helpis laboristojn de malcentra partoj de Jyväskylä. En Kypärämäki loĝis multe ankaŭ membroj de SKDL (Demokratia ligo de finna popolo), antaŭaĵo de la nuna Maldekstra Ligo. Du maldekstraj partioj en Kypärämäki konkursis forte kaj ne kunlaboris politike. Laboristkunigo de Kypärämäki laboras plu, sed nun Kypärämäki ne estas forte maldekstra areo kiel inter la 1940-aj ĝis 1970-aj jaroj. En parlamenta baloto en 2011 la tri partioj kiuj ricevis plej multajn voĉojn el Kypärämäki estis Finnlanda Socialdemokratia partio, Veraj finnoj kaj Nacia Koalicio kaj en komuna elekto en 2012 Finnlanda Socialdemokratia Partio, Nacia Koalicio kaj Finnlanda Centro. En elekto de finna prezidanto en 2012 en la dua periodo Pekka Haavisto ricevis el Kypärämäki malmulte pli multaj voĉojn ol Sauli Niinistö. En elekto 2018 Niinistö ricevis 57.5 % da voĉoj el Kypärämäki.
Złocieniec
Złocieniec estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Złocieniec en distrikto Drawski.
Kypärämäki
Esperanto en Kypärämäki
En Kypärämäki loĝas ankaŭ esperantistoj, interalie Seija Kettunen, eksa prezidanto de Esperantoklubo de Jyväskylä kaj Kari Kettunen, ŝia edzo.
Jaroslav Hladký
Kvankam li ne postlasis sian biografion kun la vivdatoj, li tamen tre aktivis en la movado kaj ankaŭ lia literatura agado estas sufiĉe ampleksa.
Jolo (urbo)
Jolo, [holo] - Bayan ng Jolo - estas oficiale municipo, kvinaklasa urbego, ankaŭ havenurbo en Filipinoj, en la samnoma insulo Jolo, en Aŭtonoma Regiono en Islama Mindanao, kie ĝi estas ĉefurbo de provinco Suluo. Jolo havas 8 distriktojn. La loknomo onidire devenis de la ĉinaj komercistoj, kiuj ofte vizitis tiun lokon kiel Jolo hó lō͘ (好 路) kun la signifo bona komunumo, ĉar ili estis bonvenaj.
Historio
En la 14-a jarcento arabaj komercistoj alvenis por disvastigi enkonduki Islamon. Formiĝis sultanlando, kiun la hispanoj longe ne konkeris. Ekde la 15-a jarcento la sultanlando interŝanĝis lokajn produktaĵojn kun landoj ĝis Ĉinio tra la maro, baldaŭ al Singapuro, krome profitis el importado de rizo el nordaj Filipinoj, ĉar la regiono havis rizan mankon. En la 19-a jarcento loke estis monopola influo de ĉinaj komercistoj. Intertempe la hispanoj faris maran blokadon, eĉ en 1887 atakis kaj okupis la sultanlandon. En la sekvaj jaroj la komercado malpliiĝis, tamen la ĉina monopolo daŭriĝis. Tertremo okazis kun cunamo en 1897 en la plena insularo. En 1899 post la Pariza Traktato suvereneco super Filipinoj estis transdonita de Hispanio al Usono, kiu provis perforte korpigi la islamajn areojn en la filipinan ŝtaton. La usonaj koloniigistoj fine transprenis la sudajn regionojn perforte. La sultanlando estis aboliciita en 1936. Inter 1942-1945 la japanoj regis. Jolo en la 2000-aj jaroj atingis la internacian kriterion urbego (pli granda, ol cent mil). Post jardeko okazis teroraj atakoj, ekzemple en 2019 kaj 2020 en la katedralo.
Ekonomio
En Jolo la fiŝkaptado estas la plej grava industrio, sed oni okupiĝas pri boatkonstruadoj, teksadoj kaj fruktokonservado. la agrikulturaj produktoj inkluzivas kokosojn, maniokojn, kafojn, lokajn fruktojn. La politika malstabileco pro la islamismaj grupoj malhelpas la ekonomion.
Trafiko
Jolo havas trairan ĉefvojon laŭ la marbordo, krome estas 2 aliaj ĉefvojoj al interno de la insulo. Nature ankaŭ haveno kaj flughaveno helpas la trafikon.
Aethelwold de Winchester
Sankta Aethelwold (n. ĉ.909, m. la 1-an de aŭgusto 984) estis episkopo de Winchester.
Jolo (urbo)
Klimato
Jolo situas en la tropika klimato. Jare pluvas po 2424 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, inter majo-novembro iom pli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 27-28 °C. Praktike ne estas diferencoj inter la monatoj.
Aethelwold de Winchester
Liaj gepatroj apartenis al la supera klaso kaj dum liaj junaj jaroj li ĉeestis la kortego de reĝo Adelstano. Sankta Aelfheah (Alphege) la Kalva, la unua episkopo de Winchester, ordinis lin kaj li eniris Abatejon Glastonbury, kie li iĝis dekano dum Sankta Dunstan estis abato. Poste li iĝis abato de Abingdon.
En 963, Dunstan (nun ĉefepiskopo de Canterbury) nomumis lin episkopo de Winchester. Kune kun Dunstan kaj Oswald de Worcester li laboris por reformi la eklezian kaj monaĥan vivojn post disraboj kaj invadoj fare de la vikingoj. Li anstataŭigis nemonaĥajn pastrojn per monaĥoj, kaj fondis kaj restaŭris monaĥejojn. Kvankam li ofte malsanis, lia vivmaniero estis tre severa. Pri li estis dirate ke li "estas terura kiel leono" rilate la malobeantojn, sed "pli milda ol kolombo" rilate humilulojn.
Aethelwold mortis ĉe Beddington, Surrey.
Post lia morto li ĝuis grandan famon kiel oraĵisto kaj metalaĵisto kaj laudire eĉ fabrikis orgenon.
Wulfstan la kantoro verkis biografion de Aethelwold antaŭ 1000.
Suda gubernio (Barejno)
La suda gubernio (المحافظة الجنوبية) estas unu el la kvar gubernioj de Barejno. Temas pri la plej granda gubernio, sed la ekonomie plej malforta kaj malplej dense loĝata. La regestro de la gubernio estas Ŝejĥ Abdullah Ben Hamed Al Ĥalifa.
Al la suda gubernio apartenas ankaŭ la insuloj Haŭaroj, ankoraŭ pli sude ol ĉio alia en Barejno, kiuj situas rekte ĉe la marbordo de Kataro.
Setlejoj en la gubernio
En la gubernio menciindas interalie la urbo respektive loĝlokoj: kaj
Nova Olinda (Paraibo)
Nova Olinda estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 6.070 loĝantojn en 2010.
Blanche Hentsch
Blanche HENTSCH estis verkistino de franclingvaj komedioj.
En Esperanto aperis
Tiun ĉi komedion oni prezentis en la 11-a Universala Kongreso de Esperanto en 1915 en Sanfrancisko.
Stacio Senri-Chūō
Stacio Senri-Chūō (japane: 千里中央駅 [Senri-Ĉūō-eki], angle: Senri-Chūō Station) estas fervoja stacio en Tojonaka, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Kita-Ōsaka Kyūkō: Linio Kita-Ōsaka Kyūkō Namboku kaj 1 linion de la unurelvoja reto Osaka Rapida Fervojo: Linio Osaka Unurelvojo (ĉefa).
Yf Rgalin
Yf Rgalin estas arta lingvo kreita de Mark Shoulson kiel "intelekta ekzercado". La fonologio estas tre influita de la angla. Ĝi estas ergativa lingvo sen liga verbo (esti). Vortordo estas VSO. La vortprovizo estas aposteriora, sed estas tre malfacile rekoni la radikojn.
NGC 347
NGC 347 (aliaj indikoj — PGC 3673, MCG -1-3-63) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Goražde
/ Горажде estas urbo kaj municipo en la Federacio Bosnio kaj Hercegovino, unu el la du partoj de Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi estas la administra centro de kantono nomata Bosna Podrinje. Laŭ la censo de 2013 - la unua post la milito, nun sen la urboparto Ustiprača cedita al la Serba Respubliko - en la municipa teritorio vivis sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Hartenfels
Hartenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Selters. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
La Burgo Hartenfels estas la ruino de altaĵburgo kaj unu el la plej imponaj burgoj en la mezmontaro Westerwald. Ĝi situas ĉe Hartenfels.
Tercan
Tercan estas urbo en provinco Erzincan en Turkio.
Moissy-Cramayel
Moissy-Cramayel estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Moisséens.
Panská skála
Panská skála (germane: Herrnhausfelsen) estas nacia naturmemorindaĵo, geologia loko, sur kiu troviĝas ŝtona orgeno estiĝinta pro kolona malligiteco de bazalto dum solidigado de magmo. Panská skála troviĝas sur teritorio de vilaĝo Prácheň.
Historio
Estiĝo de Panská skála estas kunigita kun kunpuŝiĝo de kontinenta afrika litosfera plato en la eŭropan, kio gvidis en mezozoiko kaj terciaro al alpa orogenezo kaj reaktivigado de vulkanismo en tiu ĉi regiono influe de estiĝo de novaj rompiĝoj. Tra tiuj ĉi ropiĝoj povis denove flui magmo al la surfaco. En regiono de Panská skála supren premiĝis proksimume antaŭ 30 milionoj da jaroj magmo de bazalta konsisto, sed kiu restis en diatremo aŭ alkonduka kanalo kaj neniam ĝi venis sur surfacon. La malliberigita magmo komenciĝis tre malrapide malvarmiĝi, per kio komencis estiĝi tipa malligiteco, kiun eblas hodiaŭ observi.
Uzo en filmo
Ekzistadon de la memorindaĵo estis popularigita per ĉeĥa fabela filmo Pyšná princezna el la jaro 1952. Ankaŭ dum filmado de franca filmo pri sorĉisto Merlin en la jaro 2011. Urbo Kamenický Šenov akiris kiel donaco parton de kulisoj, kiuj estis konsisto de sorĉa enirejo - en Panská skála. Ankaŭ ĝi estas kaptita en muzikaĵo de Paulie Garand – Zázrak. Ĝi aperis ankaŭ en ĉeĥa filmo Hodinářův učeň el la jaro 2020.
(138031) 2000 DK9
(138031) 2000 DK9 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun febla orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero : ĝi estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Tolga
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Yklamu
Yklamu estas arta lingvo kun du versioj, la "klasika" kaj la "arkaika". Ĝi havas tre grandan vortprovizon, sed tre simplan gramatikon.
Ekzemploj
Eksteraj ligiloj
http://www.polymathix.com/yiklamu/
Ellora
Ellora estas nomo de arkeologia trovejo en barata ŝtato Maharaŝtro. Kreas ĝin kvanto de budhismaj, hinduismaj kaj ĝajnismaj konstruaĵoj, plejparte de monaĥejoj, stupaoj kaj rokaj kavernoj.
Du gamla, du fria
Du gamla, du fria (laŭlitere, "Vi maljuna, vi libera") estas la nacia himno de Svedio ekde 1866. La melodio estas malnova ĝermana popolkanto, dum la teksto estis skribita de Richard Dybeck (1844).
Kantoteksto
Nur la du unuaj versoj estas la oficiala sveda nacia himno. La tria kaj kvara ne estas uzitaj.
Ellora
Ekde la jaro 1983 la kavernoj Ellora estas parto de listo de monda heredaĵo de Unesko. Netutaj cent kilometroj de Ellora troviĝas Aĝanto, plua signifa arkeologia regiono.
9535 Plitchenko
9535 Plitchenko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa verkisto Aleksandr Ivanoviĉ Plitĉenko (cirile : Александр Иванович Плитченко, 1943–1997) de Novosibirsko, aŭtoro de ĉ. 20 volumoj da poezio kaj 5 libroj da prozo. Li estis estro de la asocio de la verkistoj de Novosibirsko dum pluraj jaroj.
Ermita turdeto
La Ermita turdeto aŭ Ermita turdo (Catharus guttatus) estas mezgranda turdo de Nordameriko, tio estas birdo de la familio de Turdedoj. Ĝi ne estas tre rilata al la aliaj nordamerikaj migrantaj specioj de la genro Catharus, sed pli proksima al la specio de Meksiko nome la Ruĝecbruna najtingalturdo.
Kutimaro
La reprodukta habitato estas arbaroj miksitaj aŭ de konifero en Kanado, Alasko kaj nordorienta kaj okcidenta Usono. Ili faras tasforman neston surgrunde aŭ relative malalte en arbo.
Ermitaj turdetoj migras al vintrejoj en suda Usono kaj pli suden al Centrameriko. Kvankam ili kutime reproduktiĝas nur en arbaroj, Ermitaj turdetoj foje vintrumas en parkoj kaj arbaraj ĉeurbaj lokoj. Ili estas tre raraj vagantoj en okcidenta Eŭropo.
Ili manĝas sur arbara grundo, ankaŭ en arboj aŭ arbustoj, ĉefe insektojn kaj berojn.
Kanto
La kanto de la Ermita turdeto estas etereca kaj fluteca, konstruata el descenda muziak frazo ripetata je diversaj tonoj. Ili ofte kantas el alta malferma loko.
Ermita turdeto en populara kulturo
La Ermita turdeto estas la ŝtata birdo de Vermont.
Walt Whitman konstruis la bildon de la Ermita turdeto kiel simbolo de la usona voĉo, poezia kaj ĝenerala, en sia elegio por Abraham Lincoln, "When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd," unu el la fundamentaj tekstoj de la usona literatura kanono. Tiu birdo unue aperas en alia kanona poemo de Whitman nome "Out of the Cradle Endlessly Rocking". "A Hermit Thrush" estas la nomo de poemo de la usona poeto Amy Clampitt. Ermita turdeto aperas en la 5a sekcio ("What the Thunder Said") de la poemo de T. S. Eliot nome The Waste Land.
Iama kanada muzikgrupo de Sendependa roko nome Thrush Hermit prenis sian nomon el la ŝanĝo de la du partoj de la nomo. Ĝi estas ankaŭ kunhavata de la usona muzikgrupo Hermit Thrushes kaj Hermit Thrush.
La kanto de la Ermita turdeto estas aŭdebla en la ŝtupo "Ĝardeno" de Super Mario Galaxy de Nintendo Wii.
Provinco Kabul
Kabul (paŝtoe/perse کابل) estas unu el la 34 provincoj de Afganio. La teritorio havas proksimume 3 528 000 loĝantojn (2007-2008) kaj areon de 4.462 kvadrataj kilometroj. La loĝdenso estas po 790,7 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Ĉefurbo de la provinco kaj de Afganio estas Kabulo.
La provinco estas la plej grava setloregiono de la taĝikoj en Afganio. La ĉefa lingvo de la teritorio, la kabula dialekto de la persa lingvo (loke nomata Dari), estas la registara kaj ekonomia lingvo de la lando kaj signife influis ĉiujn aliajn lingvojn kaj dialektojn de la lando. La taĝikoj konsistigas pli ol duonon de la provinca loĝantaro, aliaj signifaj etnoj estas paŝtooj, hazaroj, uzbekoj, turkmenoj, baluĉoj, sikanoj kaj hindoj.
Distriktoj
La provinco disdividiĝas laŭ 15 distriktoj.
14962 Masanoriabe
14962 Masanoriabe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masanori Abe, kiu aliĝis al la Klubo de la Astronomiaj Amantoj de Nan'jo en 1987 kaj aktive popularigas astronomion.
Phalempin
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas phalempinois(es).
Ysian
Ysian estas arta lingvo. La vortprovizo ŝajnas apriora kaj ne estas multaj informoj pri gramatiko.
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20091020012051/http://geocities.com/Athens/Parthenon/7853/lessons.htm
12040 Jacobi
12040 Jacobi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Carl Gustav Jakob Jacobi (1804–1851), profesoro en Kenigsbergo kaj Berlino. Li disvolvis la teorion de la (ankaŭ sendepende malkovritaj de Gauss kaj Abel). Li estas ankaŭ konata pro unu funkcia determinanto nun tiel nomata la jakobia determinanto. Li estis unu el la lastaj matematikistoj, kiu eldonis siajn studojn en latina lingvo.
Oni ne konfuzu ĝin kun 25869 Jacoby.
El Chavo del Ocho
El Chavo del Ocho (La Knabo de la 8-a) estas titolo de meksika televid-serio, registrita de 1971 ĝis 1980 fare de "Televisión Independiente de México"-Televisa. La serio estis verkita de dramisto Roberto Gómez Bolaños, kiu ankaŭ aktoras en ĝi. Tiu serio celas ĉefe geknabojn. Ĝi estis populara kaj en hispanamerikaj landoj kaj en Hispanio dum la fino de la 1980-aj jaroj kaj dum la komenco de la 1990-aj jaroj, kie ĝi helpis la popularigon de la meksika parolmaniero de la hispana.
Khaĝuraho
Khaĝuraho aŭ Ĥaĝuraho estas malgranda barata vilaĝo en ŝtato Madhja-Pradeŝo. La vilaĝo estas konata precipe danke al memorigaĵoj, kiuj troviĝas en ties proksimeco. Temas precipe pri mezepokaj (10-11. jc.) hinduismaj kaj ĝajnismaj temploj, famigitaj pro kvanto de statuoj en erotikaj pozicioj. Ekde la jaro 1986 la memorigaĵoj figuras en listo de mondaj heredaĵoj de Unesko.
Pont-de-la-Deûle (stacidomo)
Pont-de-la-Deûle estas franca stacidomo sur linio Paris-Nord - Lille, situanta en Flers-en-Escrebieux, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Nord - Lille (272000).
Stacio Esaka
Stacio Esaka (江坂駅 [Esaka-eki], Esaka Station) estas fervoja stacio en Sujta, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Kita-Ōsaka Kyūkō: Linio Kita-Ōsaka Kyūkō Namboku kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji.
NGC 348
NGC 348 (aliaj indikoj — PGC 3632, ESO 151-17) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kantono Saint-Mathieu
La kantono Saint-Mathieu (france canton de Saint-Mathieu) estas malaperinta franca kantono lokita en la departemento Haute-Vienne kaj en la regiono Limoĝio. Ĝis administra reformo de marto 2015 ĝi estis unu el la 6 kantonoj de la arondismento de Rochechouart. Ĝia ĉefurbo estis Saint-Mathieu.
Komunumoj
Apartenis al la kantono la jenaj 6 francaj komunumoj :
27421 Nathanhan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nathan Han, finalisto de la Broadcom MASTERS 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Jackson Mann K-8 School en Allston (kvartalo de Bostono, Masaĉuseco).
Abigail
Abigail estas hebredevena virina nomo (gea en la kastilia) kaj la nomo de du personoj en la Biblio:
Passiflora ligularis
Passiflora ligularis aŭ dolĉa grenadilo aŭ ankoraŭ  flava grenadilo estas plantospecio el la genro de la Pasifloroj (Passiflora) en la familio de la Pasifloracoj (Passifloraceae). Ĝi kreskas kiel 10 m longa liano. La natura disvastigejo estas Sudameriko, Mezameriko kaj Meksiko. La planto ankaŭ estas kultivata en tropikaj kaj subtropikaj regionoj de Afriko, Azio kaj la pacifikaj insuloj.
Priskribo
La flava grenadilo estas ĉiamverda, proliferanta kaj je la bazo ligniĝita liano kun senharaj tigoj. La spiralformaj ĉiroj kreskas el la foli- kaj florakseloj. La folioj kreskas alterne. La stipuloj estas pinte ovformaj kaj longas ĝis 2,5 cm.
La frukto estas 7 ĝis 8 cm granda bero. Nematuraj fruktoj estas bluverdaj kaj havas malgrandajn verdajn-blankajn punktojn. Maturaj fruktoj havas maldikan oranĝkoloran ŝelon kun brunaj punktoj. La blanka aŭ flava mezokarpo estas seka kaj spongeca kaj sengusta. La pulpo de la matura frukto estas dolĉa kaj nur iom acida.
Disvastigo
La natura disvastigejo de tiu specio estas en Nordameriko, la meksikaj federaciaj ŝtatoj Chiapas, Colima, Michoacán, Oaxaca, Puebla kaj Veracruz, en Mezameriko en Costa Rica, Salvadoro, Gvatemalo, Honduraso kaj Panamo en Sudameriko en Venezuelo, Bolivio, Kolombio, Ekvadoro kaj Peruo.
Sistematiko
La dolĉa grenadilo (Passiflora ligularis) estas specio el la genro de la Pasifloracoj (Passiflora), subgenro Passiflora en la familio de la Pasifloracoj (Passifloraceae). Tie la genro apartenas al la tribo Passifloreae en la subfamilio Passifloroideae. La specio estis priskribita unuafoje 1805 fare de Antoine-Laurent de Jussieu. La speciepiteto ligularis venis de la latina kaj signifas "langoforma".
Uzado
La dolĉa granadilo estas la dua plej grava pasifrukto, dum marakujo estas la dua plej grava frukto de la Pasifloroj.
Antas (Almería)
La areo de la municipo estas 100 km2 kie loĝas 3124 geloĝantoj (2017), do loĝdenso estas 31,24 loĝ./km2. Antas situas je 91 km de la provinca ĉefurbo Almería. Ĝi estas je 108 msm (metroj super marnivelo).
En la areo estas diversaj arkeologiaj kuŝejoj, nome El Argar kaj La Gerundia, de la Kuprepoko la unua kaj de la Neolitiko la dua: El Argar nomigas la argaran kulturon. El Garcel, de la frua Kuprepoko kun restoj de kabanoj kaj restoj de kuprofandejo, kaj krome la kernoj de olivoj plej antikvaj de Iberio. Lugarico Viejo de la Bronzepoko kun tomboj. Cerro de la Torre aŭ Monteto de la Turo aŭ Kastelo de Antas konstruita dum la islama periodom el kio restas nur ruinoj kaj la turo.
UDF
UDF estas mallongigo por:
Ĵelju Ĵelev
Ĵelju Mitev ĴELEV, ankaŭ Zhelyu Zhelev (bulgare Желю Митев Желев, naskiĝis, mortis ) estis bulgara politikisto kaj antaŭa disidento kiu iĝis la unua demokratie elektita prezidento de Bulgario (li deĵoris du oficperiodojn: 1990-1992, 1992-1997).
Ĵelev naskiĝis en la vilaĝo Veselinovo en la provinco Ŝumen. Li finis studadon pri filozofio en la universitato Sankta Kliment Ohridski de Sofio en 1958 kaj pli poste doktoriĝis pri filozofio en 1974. Komence li estis membro de la Bulgara Komunista Partio, sed estis malmembrigita pro politikaj kialoj en 1965, estis devigita forlasi Sofion la sekvan jaron kaj devis pasigi ses jarojn en senlaboreco. En 1988 li fondis la "Komitaton Ruse" kaj jaron poste iĝis fondomembro kaj estro de la "Klubo por Subteno de Malfermeco kaj Reformo", kio gvidis lin al gvida pozicio en la Unio de Demokratiaj Fortoj (UDF). Li elektiĝis membro de la 7-a nacia asembleo la 1-an de aŭgusto 1990. En januaro 1992 li iĝis la unua demokratie elektita prezidento de Bulgario kaj servis la plenan deĵorperiodon ĝis januaro 1997, kiam li estis venkita en antaŭa baloto fare de la nova UDF-kandidato Petar Stojanov.
Post tio, li restis aktiva en politiko, sed je pli malgranda skalo. Li iĝis honora estro de la Liberala Internacio, kaj en 1997 starigis kaj estris fondaĵon nomitan laŭ li. Ĵelev estis la initiatinto kaj prezidanto de la "Balkana Politika Klubo", unio de antaŭaj politikaj gvidantoj el Sudorienta Eŭropo.
Ĵelev verkis nombron da libroj kaj publikaĵoj, el kiuj plej menciindas lia kontroverse diskutita laboraĵo de 1982 Faŝizmat (bulgare Фашизмът; "La Faŝismo"). Tri semajnojn post publikigo de la libro en 1982, ĝi estis malpermesita kaj forigita el ĉiuj librovendejoj de Bulgario, ĉar ĝi elstarigis similecojn inter la faŝisma diktatoreco kaj la komunisma reĝimo de la tiutempa bulgara ŝtato.
Pri faŝismo kaj komunismo
En 2014, en intervjuo kun la ĵurnalo 24 Hours, demandite, kiu reĝimo estas pli timiga, Zhelev diris: "Komunismo, kompreneble. Ĉi tio estas pli rigida diktaturo. Faŝismo kovras kaj regas ĉiujn sferojn de la publika vivo, havas monopolon, kiel komunismo. Sed komunismo iras eĉ pli malproksimen - ĝi tuŝas la proprieton, regas ĝin, dum la faŝismo ne tuŝas la privatan proprieton. Eĉ faŝisma Germanio, plej proksima al la komunistaj reĝimoj, ne tuŝis la privatan proprieton de la popolo”.
Verkaro
Li estas aŭtoro de multaj studoj kaj monografioj.
Kostroma provinco
Kostroma provinco estas provinco en Eŭropa parto de Rusio nord-oriente de Moskvo. Ĝi limiĝas norde al Vologda provinco. oriente al Kirova provinco, sud-oriente al Niĵnij-Novgoroda provinco, sude al Ivanova provinco kaj okcidente al Jaroslavla provinco.
Loĝantaro
Laŭ kalkulo de la jaro 2002, loĝantaro de la provinco inkludas cirkaŭ 736,6 mil homoj.
Nacia kontingento
Tie estas demonstrataj naciaj kun kvanto de loĝantoj pli ol 1000 homoj
Wilhelm Benary
John Wilhelm Franz BENARY (naskiĝinta en la 2-a de majo 1888 en Erfurto, mortinta en 1955 en Kalifornio) estis germana psikologo, eldonisto kaj komercisto.
Trejnado
Estante nevo de la fama Ernst Benary li frekventis la erfurtan Konsilantargimnazion, kie li trapasis la abiturientan ekzamenon en la 1907-a jaro. Post unu semestro da filozofistudoj ĉe la Universitato de Freiburg im Breisgau li soldatis kaj kontinuigis tiajn studojn en Vroclavo. Post restadoj en Vroclavo, Erfurto kaj Berlino li prezentis la unuan sportpsikologian disertaĵon de Germanio sub la titolo Die psychologische Theorie des Sports. Lia doktoriginto estis William Stern. Sekvis post la doktoriĝo en 1913/14 stipendio en Londono, poste li aranĝis en la domo gepatra en Erfurto privatan lernejon. En la Etnologia muzeo de Frankfurt am Main li prepariĝis ekde 1914 al ekspedicio al Nova Gvineo, verŝajne instigite per la skribaĵoj Über das Denken der Naturvölker de Max Wertheimer kaj la kolekto de sudmaraĵoj de sia samurbano Wilhelm Knappe. Pro la militeksplodo Benary eksoldatis en Rusio kaj la intencita ekspedicio neniam okazis. En la menciita muzeo li konatiĝis kun la sekretariino Margot Isbert kiun li edzinigis en la jaro 1917-a en Hamburgo; naskiĝis al ili filino en 1921.
Scienca laborado
William Stern, kiu intertempe deĵoris en Hamburgo venigis Benari en 1917 en sian instituton por evoluigi atentkreskad-ekzamenojn por observantoj de flugmaŝinoj. Post la fino de la milito tiaj laboroj ĉesis sed Stern estis ebliginta al Benary regule publikadi. Krome Benary iĝis membro de la societo "Gesellschaft für experimentelle Psychologie" kaj partoprenis i.a. en 1921 ĉe la Marburga kongreso. Tamen ne pretigis sin altlerneja kariero por li en la postmilita Hamburgo. De 1919-22 Benary laboris kiel volontulo ĉe la neŭrologo Kurt Goldstein esplorante kazojn de blindo por formoj. En 1922-23 li laboris ĉe la psikologia instituto de Wolfgang Köhler en Berlino, krome li regule verkis por la fakgazeto Psychologische Forschung.
Dum tiu ĉi fazo li ankaŭ kreis la t.n. Benary-krucon per kiu montritu ke same helaj surfacoj povus malsame aperi apartentante al diversaj objektoj. Konkludeblus tial ke kontrastodifino faratus ne nur per la retino sed ankaŭ per la kristalino. Konsistigas la Benary-krucon nigra kruco sur blanka fono. En per du krucbranĉoj formita angulo troviĝas griza triangulo. Sama griza triangulo estas parto de unu el la kructraboj. Ambaŭ trianguloj de du flankoj enkadrigatas per la nigra koloro de la kruco, tiel ke ilia malsimila percepto ne povas esti eksplikita per lata obstrukco. Ĉar unu triangulo donatas al pli hela fono kaj la alia al la nigra kruco, la ekster la kructraboj kuŝanta triangulo aperas kvazaŭ estus pli malhela ol la sur la trabo kuŝanta triangulo.
Eldonejo
En 1924 fondis Benary en Erlangen la eldonejojn "Weltkreis-Verlag" kaj "Verlag der philosophischen Akademie Erlangen". Fokusoj de la publicitaĵoj estis pri novkantanismo kaj filozofio de lingvo. Sed oni ankaŭ eldonis aventurajn librojn. Inter la aŭtoroj, kies verkoj aperis ĉe Benary, nombriĝis i.a. Bertrand Russell, Rudolf Carnap, Moritz Schlick kaj Hans Cornelius. Aperis ankaŭ la skribaĵo Geschicklichkeit in Sport und Industrie de Tom Hatherley Pear, en traduko de la edzino de Benary. Post bankroto Benary translokiĝis en 1927 Berlinon kaj daŭrigis la zorgon pri ambaŭ eldonejoj - sed nur post separiĝo de la ĝistiama kompaniano Friedrich Krische. En 1928 ambaŭ eldonejoj kunfandiĝis sub la nomo "Verlag Dr. Wilhelm Benary" aufgingen. En 1928 Benary eldonis la unuan memstaran verkon de Rudolf Arnheim, Stimme von der Galerie.
Laboro en la familia entrepreno
De 1929-30 Benary laboris kiel asistento ĉe la berlina universitato. Poste li revenis en sian naskiĝurbon, kie li tenadis ankoraŭ ĝis 1932 kun la edzino la eldonejon kiu poste neniigitis. Li mem laboris en la familia entrepreno kiel afergvidanto de la firmao J. C. Schmidt, kiu kunlaboris kun la fama Benary-semaĵentrepreno. Laŭ la Nurenbergaj leĝoj Benary taksitis duonjuda kaj intencis elmigri Usonon sed retenitis per firmaaj interesoj en la patrujo. Mallonge antaŭ la fino de la Dua mondmilito li devis fari devigan laboron sed povis tre rapide hejmen reiri. En aprilo 1945 li iĝis prezidanto de la Ĉambro industria-komerca de Erfurto. Li restis en Erfurto ankaŭ post la potenctranspreno fare de Sovetio el la manoj de la liberigintaj usonanoj en julio 1945. La edzinon kaj la filinon Eva li jam estis sendinta sur bienon proksime de Fulda. Sed post la fuĝo de ĉiuj aliaj membroj de la Ĉambro li ankaŭ iris okcidenten kaj setlis kun la familianoj en Hannoversch Münden kie li helpis refondi la familian firmaon.
Lastaj jaroj en Usono
En 1952 la familiaj proprietaĵoj en Turingio krime iĝis stxata - kaj pli ol 100 jarojn daŭrinta sukcesa firmaa historio ĉesis. Estante 64 jara Wilhelm Benary elmigris Usonon kie li laboris en florentrepreno ĝis la elspezoj el la venditaj libroj de Margot Benary-Isbert permesis transloĝiĝon en Kalifornion. Wilhelm Benary mortis ne longe post la alveno en Kalifornio.
En 2009 la Universitato de Erfurto subtenis sciencan projekton biografian pri Benary.
San Floriano del Collio
San Floriano del Collio (jen itale) estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. En la slovena lingvo ĝi nomiĝas Števerjan, en la friula lingvo San Floreàn dal Cuèi. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico" - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta sankta Floriano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Brda/Collio (SLO), Capriva del Friuli, Cormons, Gorico kaj Mossa.
La nom-parto "Collio" estas la nomo de la ĉirkaŭa regiono kaj ankaŭ la itala nomo de la apuda komunumo Brda en Slovenio.
San Floriano del Collio produktas vinon kaj fruktojn.
Molao
Molao (Mola mola) estas aparta kaj hodiaŭ jam preskaŭ pereigita mara fiŝo el familio de molaedoj.
Ĝi vivas sole en libera maro de milda kaj tropika Atlantika Oceano, Pacifiko kaj Hinda Oceano. Sed la nombro de molaoj senĉese malaltiĝas, ne nur pro ilia bona viando, sed ankaŭ pro ilia aspekto.
Tradicie tiu ĉi fiŝo estis tre adorata kaj ĉi tieaj indiĝenoj pensis, ke temas pri dia mesaĝisto.
Ĉefe tajvanoj kaj japanoj manĝas molaojn.
Kalvinana preĝejo (Vizsoly)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en vilaĝo Vizsoly laŭ la ĉefvojo.
Historio
En la 13-a jarcento konstruiĝis la preĝejo (la gotika navo post jarcento), kiun kalvinanoj profitas ekde 1560. Ĝis la 16-a jarcento murpentraĵoj daŭre pretiĝis. La predikejo pretiĝis en 1792.
Konstruaĵo
La preĝejo estas ĉirkaŭita per ŝtonomuro. El la korto la la duonronda absido kun kvadrata sanktejo, malantaŭe la pli alta navo estas videblaj. Sub la turo estas la enirejo. en 1640. La preĝejo ekstere havas malgrandan turon kaj sakristion. Interne la plej gravaj freskoj prezentas naskiĝon de Kristo, Ĉieliron, ektrovon de Sankta Kruco kaj drakon kun Sankta Georgo.
Biblio
En la preĝejo estas videbla ekzemplero de la unua hungarlingva Biblio, kiun tradukis Gáspár Károlyi.
Tufanbeyli
Tufanbeyli estas urbo en Turkio.
Juan Mayorga
Juan Antonio MAYORGA Ruano (Madrido, 6a de aprilo 1965) estas unu el la hispanaj dramaturgoj nuntempaj plej ludataj de la generacio nomita, iom polemike, Generacio Bradomín. Lia dramaturgio, profunda, engaĝigita kaj laŭmetoda, trapasis la naciajn barierojn kaj estis tradukita kaj ludita en ĉefaj eŭropaj teatroj. li estas ofta kunlaboranto de trupoj kiaj Animalario kaj laboris kiel adaptisto kaj dramaturgiisto por la hispanaj Centro Dramático Nacional kaj la Compañía Nacional de Teatro Clásico. Li estas edzo kaj havas tri filojn.
En Esperanto
En Esperanto aperis La biblioteko de l' diablo (tradukis Jorge Camacho).
San Giorgio della Richinvelda
San Giorgio della Richinvelda estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
537 Pauly
537 Pauly estas granda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
Vennes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Złotoryja
Złotoryja - germane Goldberg, "ora monto", aŭ pli formale Goldberg in Schlesien - estas urbo en nuna provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Złotoryja.
Esperanto
La Senata Esperanto-Ekspozicio unue estis prezentita oktobre 2012 en la Pola Senato kaj poste montriĝis en Złotoryja kaj aliaj urboj, inkluzive de Malborko, Nowy Staw, Tczew, Gdynia, Pelplin kaj Wołów. La espozicio estis organizita okaze de la 125-jara Jubileo de Esperanto fare de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) kun financa helpo de la mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi.
Cozy Cole
William Randolph COLE, nomita Cozy Cole, (* 17-an de oktobro 1906 en East Orange en Nov-Ĵerzejo; † 29-an de januaro 1981 en Columbus, Ohio), estis gvida svingo-frapinstrumentisto.
Vivo
Li validas krom Gene Krupa kiel ĉefa sving-frapinstrumentisto, estis tamen tre multflanka kaj laŭ Joachim Ernst Berendt majstro de l' „neŝancelebla pulso“. Siajn unuajn prezentadojn li havis en 1928 ĉe Wilbur Sweatman. En 1930 li ludis en la bando Red Hot Peppers de Jelly Roll Morton (de tio ankaŭ konserviĝis frapinstrumentsoloa registraĵo: Load of Cole). De 1931 ĝis 1933 li ludis kun Blanche Calloway, de 1933 ĝis 1934 kun Benny Carter, 1935 ĝis 1936 kun Willie Bryant kaj de 1936 ĝis 1938 kun violonisto Stuff Smith. Ekde 1938 ĝis 1942 li estis ĉe Cab Calloway kaj ekde 1942 ĝis 1945 ĉe Raymond Scott. Krome li studis ĉe konservatorio Julliard School en Novjorko pianon, klarneton, vibrafonon kaj timballudon (ĉe Saul Goodman de la Novjorka Filharmonio). En 1945 li akompanis i. a. Carmen Jones ĉe Brodvejo, ludis tamen ankaŭ kun Benny Goodman kaj ekde 1949 ĝis 1954 kun Louis Armstrong, kiun li akompanis je ties vojaĝoj tra Eŭropo en 1949 kaj 1952. En 1954 li fondis kune kun Gene Krupa frapinstrument-lernejon en Novjorko. Krom sia instrulaboro li tamen ankaŭ prezentis en la 1950-aj jaroj en „Metropole Cafe“ kaj ludis en 1957 kun Jack Teagarden kaj Earl Hines dum ilia vojaĝo tra Eŭropo. Dum la 1960-aj jaroj li koncertvojaĝis kun propra bandeto, en la 1970-aj jaroj kun Cab Calloway kaj Benny Carter. En 1981 li mortis pro kancero.
Per Topsy II (je kio li ludas longan soloon) li lanĉis furoraĵon, kiu en 1958 atingis rangon 3 en la ranglisto Billboard 100 Charts pri popmuziko kaj vendiĝis pli ol milionoble. Topsy origine estis unuaranga ritmenblusa furoraĵo de Benny Goodman el la jaro 1938. Per la unua parto de Topsy same kiel la posteaĵo Turvy li ankoraŭ atingis rangon 27 resp. 36.
Lia ankoraŭ hodiaŭ sentebla influo eĉ sur nuntempaj rok-frapinstrumentistoj evidentiĝas ekzemple per tio, ke Cozy Powell nomiĝis laŭ sia modelulo.
Cole estas videbla kaj aŭdebla en kelkaj filmoj ĝis en la 1950-aj jaroj. Aŭdebla li estas en la filmo The Strip el 1951 (reĝio Laszlo Kardos), en kiu Mickey Rooney rolas la frapinstrumentiston de la bando de Louis Armstrong. En la filmo Glenn Miller Story (reĝio Anthony Mann) el 1953 li ludas konkurse kun Gene Krupa.
Li aperas ankaŭ en la dokumenta filmo After Hours el 1961 de Shephard Traube (kune kun Roy Eldridge, Coleman Hawkins k. a.)
Trysil
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Hedmark. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 349
NGC 349 (aliaj indikoj — PGC 3687, MCG -1-3-68) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Associated Press
AP (aŭ ĝiaj laboristoj) ricevis 45 Pulitzer-Premiojn, 18 por tekstoj kaj 27 por bildoj. Neniu alia agentejo ricevis tiom.
Vieirópolis
Vieirópolis estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 5.045 loĝantojn en 2010.
Ricardo Soares Pereira
Ricardo Soares Pereira (naskiĝis la 11-an de februaro 1976 en Montijo) estas portugala futbalisto.
Li interalie estis membro de la portugala nacia teamo de futbalo konkuranta pri la Futbala Mondpokalo 2006 en Germanio. De 2011 li ludas por la klubo Vitória Setúbal.
Édouard Daladier
Édouard DALADIER (naskiĝis la en Carpentras, Francio, mortis la  en Parizo) estis franca politikisto, ministeria prezidanto kaj historiisto. Li reprezentis Francion en Munkena interkonsento. En la jaro 1940 li estis forigita el la franca politiko. Ekde la jaro 1943 ĝis la liberigo fare de aliancanoj li estis arestata interalie en la Koncentrejo Dachau. Post la milito li denove aktivis en la politika vivo, li estis membro de Nacia Asembleo en la jaroj 1945 - 1958.
Baixa Grande
Baixa Grande estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 20.060 loĝantojn en 2010.
Adelajdo (nomo)
Adelajdo estas ĝermandevena virina nomo, el adalheit ('nobeleco').
La nomo Alico devenas de la sama origino tra la malnovfranca Adelais.
La ĉefurbo Adelajdo de Aŭstralio estis nomita por la reĝino Adelajdo de Britio.
(120761) 1998 AX1
(120761) 1998 AX1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nacia Universitato La Plata
La Nacia Universitato La Plata aŭ en hispana Universidad Nacional de La Plata, konata ankaŭ pro sia siglo UNLP, estas unu el plej grandaj universitatoj de Argentino. Ĝi havas sidejon en la urbo La Plata.
(120761) 1998 AX1
Orbito
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Nacia Universitato La Plata
Ĝi havas 17 altlernejojn, 137 karierojn, 167 de postgrado, 10.900 profesorojn kaj pli ol 120.000 studentojn. Ĝi enhavas ankaŭ la Nacian Lernejon Rafael Hernández, la Liceon Víctor Mercante, la Mezlenejon de Belarto, la Agrikulturan Lernejon, la Lernejon Joaquín V. González, la Infanĝardenon, la radielsendejon Radio Universidad Nacional de La Plata, la Eldonejon de la Universitaton, nombrajn akademiajn centrojn inter kiuj elstaras la Muzeo de Naturaj Sciencoj, la Biblioteko Universitato La Plata, la Muzeon kaj Ripozejon Samay Huasi, la Instituton de Fizika Edukado, la Astronomian Observatorion, la agrikulturejon Santa Catalina kaj 152 centrojn de enketado kaj disvolvigo kie laboras ĉirkaŭ 4.800 priserĉistoj.
(120761) 1998 AX1
Orbito
Ĝia tre discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,454141 astronomia unuo, tie estas 67,939 milionoj da km; pro tio oni povus rigardi ĝin kiel. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia malpleja distanco kun Jupitero estos 1,979 AU, tie estas 296,053 milionoj da km.
Nacia Universitato La Plata
Ĝi estis fondita en 1905 de la doktoro Joaquín Víctor González. Kun pli ol unu jarcento de historio, ĝi plu estas pionira en studoj kulturaj, artaj kaj sciencaj. Tio havigis la prestiĝon kiu situas ĝi inter la ĉefaj el la lando kaj kiel unu el la plej konataj de Latinameriko.
Złotów
Złotów estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Złotów en distrikto Złotowski.
Kuangĉuŭano
Kuangĉuŭano, literumita ankaŭ kiel Guangzhouwan, Kouang-Tchéou-Wan, Kwangchowan aŭ Kwang-Chou-Wan, signife "Kantona Golfeto", estis malgranda enklavo ĉe la suda marbordo de Ĉinio cedita de la ĉina Dinastio Qing al Francio kiel cedita teritorio kaj administrita kiel pliaĵo de la Franca Hindoĉinio. Tiu teritorio ne espertis la rapidan kreskon en loĝantaro kiu okazis en aliaj partoj de marborda Ĉinio, kaj iris el 189,000 en 1911 al ĝuste nur 209,000 en 1935. Industrioj estis ĉefe ŝipado kaj karbominado.
Japanio okupis la teritorion februare de 1943. Franccio por mallonge rekuperis ĝin en 1945 antaŭ ties reveno al Ĉinio en 1946, kiam ĝi rericevis sian originan nomon Ĝanczjan. La ĉefurbo de la teritorio estis Fort-Bayard, konata en kantona kiel Camkong. Ĝi estis poste latinigita en pinjino kiel Ĝanczjan de la ĉina registaro en 1958.
Karl Walther Hahn
Karl Walther HAHN, nask. la 18-an de oktobro 1882 en Tharandt (Saksio), estis germana pedagogo, lernejestro kaj Esperantisto.
Hahn eklernis Esperanton en 1908. Li aktivis en pedagogiaj rondoj kaj verkis multajn rakontojn, fabelojn, fablojn kaj poemojn porjunularajn. Kunlaborinto de Nia Revueto, Aldonaĵo por la Junularo Esperantista al Heroldo de Esperanto. En 1927 li kontribuis la franc-lingvan artikolon "La correspondance internationale en Esperanto et l’education pour la paix" (Internacia korespondado en Esperanto por la paco) al verko eldonita de Bureau International d’Education en Ĝenevo. Pli malfruaj informoj pri lia vivo mankas.
Ĉeĉon
Ĉeĉon (제천시, laŭ ĉinaj literoj 堤川市) estas universitata urbego en Sud-Koreio. La loknomo signifas "akvobaraĵo".