La_krono_de_la_reĝoj
Serio 1
Jaro 1342. Pasis tri jaroj post la morto de reĝino Anna kaj reĝino patrino Jadwiga. Reĝo Kazimierz geedziĝis kun Adelaide Hessian preskaŭ jaron antaŭe. Estas malfacile trovi novan reĝinon en Wawel, precipe ĉar la pli aĝa filino de Kazimierz de sia unua geedziĝo, Elżbieta, estas malamika al ŝi. Adelajdo sentas grandan premon, li scias, ke la reĝo atendas, ke ŝi naskiĝos rapide de la kronprinco. La reĝo kaj lia edzino iras al Świdnica por renkontiĝi kun sia nevo, princo Bolek II la Malgranda kaj lia familio. Li certigas lin pri sia subteno. Kune ili gvidas intertraktoj kun la princo de Żagań, Henryk V Żelazny. Adelajdo esperas, ke ŝi atendas infanon. Neatendite venas novaĵo pri la malsano kaj morto de la hungara reĝo Karol Robert. Kazimierz iras al Wyszehrad por funeral, lasante sian edzinon en Świdnica. La reĝino malplaĉas, ŝi ne fidas la reĝon, ŝi ankaŭ volas ĉiakoste ne ripeti la sorton, kiun ŝia patrino renkontis, kiu devis serĉi rifuĝon de sia patrino per perfido de sia edzo. En Świdnica, li trovas favoron, precipe dukino Agnieszka. Baldaŭ li tamen revenas al Wawel. Księżna Świdnicka Agnieszka prizorgas la nevinon de ŝia edzo, princino Anna. Ŝia patrino mortis antaŭ iom da tempo, kaj ŝia patro, Princo Henriko, ne prizorgas la infanon. Bolko certigas sian edzinon, ke li ĉiam amos ŝin eĉ se ili ne atendas la infanojn. La malo estas vera pri Kazimierz, kiu de Adelajdo nur atendas viran posteulon. Post multaj jaroj, la neleĝa filino de reĝo Jolenta, kreita de Cudka kaj Niemierz, aperas en Wawel. Princino Elizabeta montras sian duon-fratinon malamikecon kaj akuzas lin pri ŝtelo. Adelajdo estas ankaŭ malagrable seniluziigita. Baldaŭ, tamen, li ŝanĝas, konfesas sian kulpon kaj volas ripari la damaĝon, kiun ŝi faris. Ŝi scias, ke ŝi estas tro kruela kontraŭ Jolenta kaj ŝia vicpatrino. Ŝi sentis grandan malĝojon pro la morto de ŝia patrino, la reĝino Aldona Anna. Reĝino Adelaide sendas por kuracistoj. Ĉiaokaze, li volas naski sian filon, ĉar li scias, ke lia sorto dependas de ĝi. Post atingado de Visegrad, Kazimierz malfruas. La pola delegacio estis ĉirkaŭita de la entombigo de Karol Robert kaj la kronado de lia plej aĝa pluviva filo, Ludwik. Dum la oficiala salutado kaj festeno apud fratino Kazimierz - Reĝino Elizabeto kaj ŝia plej juna filo Stefan, ne ekzistas juna reĝo. Kazimierz estas amarigita. Kiam li fine renkontas Ludwik, la dek ses-jara reĝo rifuzas helpi lin, ĉar lia onklo ne venis al la enterigo de sia patro. Reĝino Elizabeto, post la morto de ŝia edzo, tremas kaj bezonas konsolon, sed ŝi devas resti trankvila kaj serioza. Ŝi sincere parolas al sia frato kaj promesas konvinki sian filon. Baldaŭ renkontiĝas la reĝoj de Pollando kaj Hungario. La novaĵoj pri la laŭplana geedziĝo de la princino Elżbieta kun la princo Słupsk, Bogusław, venas al Wawel. Dume, Princo Henriko volas doni sian filinon Anna al la monaejo de la Malriĉuloj, kie lia fratino Konstancja restas. Princino Agnes estas rompita. Neatendite, la frato de Bolek ŝanĝas sian opinion kaj zorgas pri Anna. Agnieszka kaj Bolko vere parolas pri la knabino. Dume, Jolanta estas forrabita de Arnosta, kiu enamiĝas ŝin. Miraklo maltrankvilas pri sia filino. Adelajdo malkovras kun malgajo, ke ŝi ne estas graveda. Ŝi esperas, ke ŝia nova kuracisto Karl helpos ŝin. Elija tamen kontraŭas siajn metodojn. La reĝino ne scias, kion ŝi devas fari. Ŝi timas la koleron de sia edzo, kiu devos konfesi, ke ŝi ne estas graveda. Ŝi konfesas al ŝi, ke ŝi estas ĵaluza pri sia benata ŝtato. Ofka kaj Bogna konsolas la reĝinon. Adelajdo maltrafas sian patron, fraton kaj familion Hesse. Ŝi sentas sin rifuzita de sia edzo, kiam li revenas al Wawel. Li koleras, kiam li ekscias, ke lia edzino ne estas graveda. La reĝino petegas pardonon. Ŝi sentas, ke ŝi malsukcesis sian edzon. Kazimierz, aliflanke, ne volas paroli al ŝi kaj traktas ŝin seke. La frato de la forpasinta Reĝino Anna, Olgierd, ankaŭ aperas en la kastelo. La reĝo parolas kun li. Onklo instruas al la reĝo de arkpafado. Przybysław petas la reĝon lasi sian filinon Helena reveni al la kastelo. Kazimierz konsentas. Dworek revenas al Wawel kaj petas pardonon al la princino. En la kastelo, onidiroj pri ŝi ne silentas. Niemierz trovas malhonoritan Jolanta kaj kondukas ŝin al Wawel. La miraklo estas skuita. Helena savas sian filinon de memmortiga provo kaj poste traktas ŝin. Cudka kaj Jolenta revenas al Gołczy. Olgierd ŝatus, ke la reĝo donu al sia pli juna filino unu el la litovoj por sigeli la aliancon. Kazimierz rifuzas. Olgierd mencias sian fratinon Aldona, baldaŭ revenas al Litovio. Ĉefepiskopo de Gniezno Jarosław Bogoria iras al Malbork por paroli kun la Teŭtona Kavaliro. Malgraŭ la komplikaĵoj, li sukcesas pacigi kun la Reĝlando de Pollando. Reĝino Adelajdo amikigas la italan orfebriston Bella, kiun li admiras pro luktemo. La italo prezentas ŝin majstre kun siaj produktoj. La modesta reĝino konfesas tamen, ke ŝi ne bezonas tiom da ornamadoj. Finfine, tamen, li akceptas ilin kaj donas al Bella salajron. Li admiras ŝin pro luktemo. Des pli malgaja pro la novaĵo, ke Bela decidis iri definitive al Italujo. Ŝi ofertas al ŝi la bildon de Sankta Elizabeto. Li esperas, ke ĝi helpos la sanon de ŝia patro. Dukino Agnieszka provas persvadi Bolek por puni la kavaliron de Guncel, kiu konstante faras malhonorajn agojn, inkluzive de honto kaj timigado de korteganoj kaj batado de subuloj. La princo malpliigas la aferon kaj riproĉas al Agnieszka, ke ŝi kuraĝis provi trudi ion al li. Li montras la gracon de Guncel, eĉ kiam li provas kidnapi kaj malliberigi la ĉarton de la princo, kio povus konduki al milito. Agnieszka ne povas kompreni la konduton de sia edzo.