cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sylt
Frisaj domoj
Kontraste al la frisaj domoj sur la kontinento la insule frisaj domoj (utlandfriesische Häuser) havas grandan gablon super la enireja pordo. Komune por ĉiuj frisaj domoj estis la dikaj tegmentoj el kano, kiuj ĝis distanco de iom pli ol metro proksimiĝis al la grundo, tial ke la fenestroj kaj pordoj devis esti malaltaj: tiom dikaj tegmentoj pli bone tenis la doman varmecon, protektis kontraŭ la malvarmaj ventoj kaj la vintre oftaj ŝtormoj. La gablo havis la celon, dum brulo de la kana tegmento eviti, ke brulaĵo falu rekte antaŭ la enireja pordo, kaj pliverŝajnigi sekuran forlason de la brulanta domo.
Plia karakterizaĵo de la insule frisaj domoj estis la Klöntür aŭ "babilopordo". Tiu speco de pordo estis horizontale dividita en supran kaj malsupran partojn, kiuj sendepende malfermeblis, tial ke eblis ekzemple malfermi la supron por aerumi la domon aŭ por babili ĉe la pordo, dum la fermita malsupro evitis ke bienaj kokinoj aŭ anseroj marŝu en la domon.
Lingvoj
Ĉefa artikolo: nordfrisa lingvo
La indiĝena lingvo de la insulo Sylt estas la nordfrisa lingvo. La insula dialekto nomiĝas Sölring. Kun la dialektoj de la insuloj Föhr, Amrum kaj Helgolando ĝi konsistigas la insule nordfrisan dialektaron, kiu signife diferencas de la kontinente nordfrisa lingvo. Sölring diversas de la aliaj insulaj dialektoj pro pli da pruntvortoj el la dana lingvo. La kutimaj nordfrisaj ortografiaj reguloj ne uziĝas por la insula dialekto. Tamen, kiel en multaj regionoj, la forta alfluo de homoj el aliaj lingvoregionoj dum la lastaj jardekoj tre malaltigis la signifon de la loka dialekto en la ĉiutaga vivo.
La indiĝena lingvo fortiĝas per la leĝo pri la frisa lingvo el la jaro 2004, kiu permesas ekzemple dulingvajn vojindikilojn kaj ŝildojn sur publikaj konstruaĵoj. Ekzemploj estas la komunumaj ŝildoj „Kampen-Kaamp“ aŭ „Keitum-Kairem“, respektive „Kaamp-Hüs“ por la loka turisma administrejo. Ankaŭ la instruo de la frisa lingvo en lernejoj kaj la vespera lernejo por plenkreskuloj estu subtenata.
En la kampare strukturita oriento de la insulo multaj familioj krome parolas la platgermanan lingvon. Sur la insulo krome troveblas dana malplimulto. En Westerland kaj List ekzistas du danaj lernejoj kaj pluraj danaj infanĝardenoj. La plimulto de la hodiaŭaj insulanoj tamen ĉiutage uzas la altgermanan lingvon.
Arto kaj artistoj
De multaj jardekoj la insulo altiris artistojn. Aparte la vilaĝo Kampen ekde la komenco de la 20-a jarcento estis preskaŭ "kolonio de artistoj". Krom la libropublikigistoj Ferdinand Avenarius kaj Peter Suhrkamp, tie vivis pentristoj kiel Emil Nolde, Siegward Sprotte, Ole West kaj Hans Nordmann, sed ankaŭ verkistoj kiel Thomas Mann aŭ filmaj famuloj kiel Gret Palucca kaj Will Grohmann.
Ankoraŭ nun - aparte dum la someraj monatoj - la insulo havas imponan densecon de artistoj, galerioj, ekspozicioj kaj eventoj, dum kiuj verkistoj legas el siaj propraj verkoj.
Nudismo
Dum la komenco de la 20-a jarcento la plaĝoj ankoraŭ strikte estis dividitaj inter "sinjorinaj banejoj" kaj "sinjoraj banejoj", kie oni banis en banvestoj de la kolo ĝis la kruroj. Ekde la mezo de la 20-aj jaroj tamen - kun ĝermejo en la akademiula vilaĝo Kampen – disvastiĝis la modo de nuda banado aŭ nudismo. Antaŭ la Dua Mondmilito tiu modo restis relative elita, ligiĝis kun vegetarismo kaj ĝenerale aparte sana vivostilo. Ekde la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento tamen, kiam entute tre liberaliĝis la socio de Germanio, la nudismo sur la insulo iĝis amasa fenomeno. En la tuta 40-kilometra okcidenta plaĝo instaliĝis multaj zonoj por nuda banado. Nuntempe la limoj inter nudismaj kaj banvestaj plaĝoj iom viŝiĝas. Dum la puraj nudismaj plaĝoj iom perdis je allogo, intertempe ne plu estas raraĵo ke feriantoj sur banvesta plaĝo simple baniĝas kaj sunbruniĝas nude.
Alternativa signifo de la vorto „Sylt“
En skandinaviaj landoj „Sylt“ estas speco de marmelado precipe el fragoj, framboj, mirteloj kaj rubusoj, kiu konsumiĝas kaj sur butere kovritaj panotranĉaĵoj kaj sur krespoj.
Kantono Beaulieu-sur-Dordogne
Kantono Beaulieu-sur-Dordogne (france canton de Beaulieu-sur-Dordogne) ĝis marto 2015 estis franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estis unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Brive-la-Gaillarde. Ĝia ĉefurbo estis Beaulieu-sur-Dordogne.
Komunumoj
Apartenis al la kantono de Beaulieu-sur-Dordogne la jenaj 13 francaj komunumoj :
Joyce Banda
Joyce Hilda BANDA (naskiĝis la en Malemia ĉe Zomba, Malavio) estas malavia politikistino (People's Party) kaj estis ekde la  ĝis 2014 ŝtatprezidanto de Malavio, post Bingu wa Mutharika.
Tronosukcedo
Tronosukcedo temas pri la transpreno de la rajtoj kaj devoj de reganto, simbolitaj de la trono, fare de posteulo, kies aŭtentikigo estas agnoskita de heredo, naskiĝo, anonco de antaŭulo aŭ baloto.
Sâncraiu
Sâncraiu estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Tronosukcedo
En la plej multaj kulturoj la tronosukcedo iris laŭ la patra flanko, foje tamen ankaŭ laŭ la patrina flanko.
Sâncraiu
Sâncraiu (Covasna)
Keynote Records
Keynote Records estis usona diskeldonejo pri ĵazo.
Historio de la eldonejo
En 1940 Eric Bernay, kiu laboris kiel kasisto por la revuo New Masses, fondis la sondisko-eldonejon „Keynote Records“. Unue ĝi aperigis novpublikigon de kantoj el Sovetunio, kiuj estis kantataj dum la Hispana Enlanda Milito. En 1943 alvenis muzikproduktisto Harry Lim kaj komencis sonregistri kaj publikigi ĵazdiskojn por Keynote. En 1943 aperis la unua grava furorkanto de Dinah Washington, „Evil Gal Blues“ ĉe la eldonejo. Unu el la unuaj gravaj ĵazaj registradkunsidoj okazis la 31-an de januaro 1944; Coleman Hawkins ludis kun Roy Eldridge kaj Teddy Wilson plurajn registraĵojn de „I Only Have Eyes for You“ kaj „Bean at the Met“, kiuj elmontris unuajn eksonojn de ekestanta bibopo. Keynote Records ankaŭ eldonis diskojn de Red Norvo, Benny Carter kaj Lester Young. La spektro de la sonregistraĵoj etendiĝis ekde diksilando ĝis malpasia ĵazo; lasta stelulo de la eldonejo estis pianisto Lennie Tristano. En 1947 ankoraŭ Dave Lambert kaj Buddy Stewart surdiskigis kun Red Rodney kaj ĉiustelularo el bibop-muzikistoj; en la jaro 1948 Keynote Records bankrotis; la katalogon poste transprenis Mercury Records.
24 (televida serio)
24 estas usona premio-ricevanta televida serio. Dissenate de Fox Network en Usono kaj eble estis dissendita tutmonde, la programo unue estis dissendita la 6-an de novembro, 2001, kun komencaj 13 episodoj. En januaro, 2007, 24 estis ebliĝita rete al usonaj vidantoj per Fox on Demand. La unuaj ses sezonoj estis tutaj centritaj pri la fikcia Losanĝeleso fako de la uson-registara Kontraŭterorismfako (CTU, en la angla). Estas anoncite, ke de diversaj oficialaj fontoj, inkluzive de la 11a eldonaĵo de The Official 24 Magazine, ke CTU estos tute mankanta dum la dissendota sepa sezono. La ĉefaj roluloj ankoraŭ laboros por la usona registaro, kvankam ankoraŭ estas malklare, kaj fakoj estos engaĝantaj.
24 estas prezentita en vera tempo, kun ĉiu sezono figuranta 24-horan periodon en la vivo de Jack Bauer, kiu laboras kun la usona registaro kiam ĝi batalas minacoj sur usona grundo. La programo ankaŭ postiras la agojn de aliaj agentoj de CTU, de registaraj oficistoj, kaj teroristoj asociitaj al la komploto.
Ktenoforo
Ktenoforoj (Ctenophora) estas besta klado, apartenanta al grupo de la radisimetriaj bestoj (Radiata). Alia klado de la grupo estas la kniduloj (Cnidaria).
Ĝenerala korpokonstruo
Ĝi restis en la stato de gastrulo, ilia korpo dividiĝas je ektodermo kaj endodermo. Inter tiuj troviĝas apoga disko, pleniga histo. Al la stomaka kavo (centra stomako) kondukas mallarĝa ezofago. La stomaka kavo estas dividebla je pluraj kanaloj. La korpon tenas ok kartilagaj ripoj, la neŭronoj situas ankaŭ apud tiuj. Ili korpo estas dividebla je tri partoj: korposupro, korpopalasto kaj buŝĉirkaŭo.
Titterten
Geografio
La komunumo Titterten situas ĉe la norda rando de la Ĵurasa Montaro sur montoĉeno inter la du valbrakoj de la rivero Frenke sur alteco de 668 m s.m.. Krom la kerna vilaĝo al la komunumo apartenas la setlejoj Geren en nordoriento de la komunumo kaj March, sud okcidente de la kerna vilaĝo kaj kelkaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,71 km², de kiuj 1,25 km² estas kovritaj de arbaro, 2,11 km² servas por agrikulturo kaj 0,23 km² por setlado.
Ktenoforo
Ekstera surfaco kaj moviĝo
La ekstera surfaco estas epitelio, riĉa je glandoĉeloj. Ilia moviĝo okazas per apudripaj naĝdiskoj, kiuj elformiĝis per kunkresko de ĉilioj. La movon de la tentakloj helpas muskoloj.
Titterten
Najbaraj komunumoj
La komunumo Titterten limas en nordo al Arboldswil, en nordoriento al Niederdorf, en sudoriento al Oberdorf, en sudo al Liedertswil kaj en okcidento al Reigoldswil.
Ktenoforo
Nutrado
Ili gluas la predojn al siaj tentakloj per gluĉeloj, poste ŝtopas ĝin en la ezofagon, de kie ĝi venas en la centran stomakon. En tubetoj de la praintesto okazas la digestado. La nedigesteblaj partoj eliĝas tra la buŝaperturo.
Spirado
La spirado estas difuza, tio estas, ĝi okazas tra la tuta korposurfaco.
Titterten
Historio
La unua dokumenta mencio de Titterten datiĝas el la jaro 1152 kiel Driritum.
En mezepoko la vilaĝo apartenis al la Grafoj de Frohburg. Kiel parto de la froburga Baronejo Waldenburg, la vilaĝo fariĝis en la jaro 1400 posedaĵo de la urbo Bazelo. En la jaro 1833 la komunumo aliĝis al la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.
Ktenoforo
Metabolismo
Ĉiu digestita nutromaterialo alvenas la ĉelojn per intesta kanala sistemo. Ili eligas sur la tuta korposurfaco la superfluajn akvon, jonojn, disigaĵojn.
Korporeguligo
Ili havas difuzan nervosistemon kiel ĉe la kniduloj. Ili havas ankaŭ kemiajn reguligojn. La lokumsenta organo de la korposupro estas ligita per nervofaskoj al la remdiskoj. Sur la tentakloj situas ankaŭ mekanikaj sensoĉeloj.
Generado
Ili estas ĉiuj androginaj (ambaŭseksaj), ili ne kapablas plimultiĝi per senseksa generado. Karakterizaĵo de ilia generado estas, ke ili kapablas plimultiĝi jam en la larvo-aĝo.
Eldon-Kooperativo por Revolucia Esperanto-Literaturo
La Eldon-Kooperativo por Revolucia Esperanto-Literaturo (EKRELO) fondiĝis en 1930 kiel memstara internacia Esperanto-eldonejo kaj estas proksime ligita kun Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU). La sidejo ĝis 1933 estis en Lepsiko (Leipzig) sub gvido de Walter Kampfrad: En aprilo de 1933 naziaj policistoj invadis la sidejon de Germana Laborista Esperanto-Asocio en Berlino, kiu ankaŭ servis kiel centro de Internacio de Proleta Esperantistaro (IPE), disbatante la asocion, kaj ankaŭ en Lepsiko konfiskis la stokon de la eldonejo EKRELO, arestis ĝian gvidanton Walter Kampfrad kaj multajn aliajn aktivulojn de la proleta movado. Post tio la eldonejo en Amsterdamo estis reaktivigata kaj administrita de F. Wisser, kaj fine translokiĝis al Moskvo. Ekrelo aldonis precipe multajn broŝurojn pri aktualaj politikaj temoj, pri socialisma konstruado en USSR kaj pri antireligia movado tie. Sed ne malpli gravaj estas ĝiaj primovadaj verkoj, la originalaj kaj tradukitaj romanoj kaj gramatikoj por rusoj, germanoj, francoj. Dum la mallonga tempo de sia ekzistado, Ekrelo montriĝis tre aktiva, la nombro de la verkoj, eldonitaj de ĝi atingis 60 kaj la vendovaloro de 51 000 svisaj frankoj. En 1934, Ekrelo entreprenis grandegan taskon: eldoni Elektitan Verkaron de Lenin en Esperanta traduko kaj 16 volumoj. La Kooperativo malaperis en 1936, malmultajn semajnojn antaŭ la komenciĝo de la Granda Purigo aŭ malpli eŭfemisme Granda Teroro de Josif Stalin en 1937.
Ktenoforo
Sistematiko
Pli frue oni sistematikis la ktenoforojn kiel unu subkladon de la kniduloj, sed hodiaŭ jam evidentas ke ili estas apartaj kladoj. Ili havas du klasojn:
sola ordo de la klaso estas la Beroida. Ili havas unua paron da tentakloj. La klaso entenas 6 ordojn. Rubandsimila estas la Zono de Venuso (Cestus veneris).
La pli frua sistematiko vicigis la ktenoforojn kun la kniduloj al la sen-korpokavuloj (Acoelomata).
Fontoj
Dudich – Loksa: Állatrendszertan – Universitata lernolibro en la hungara
Kanaba kardelo
La Kanaba kardelo, Carduelis cannabina, estas malgranda paserina birdo, membro de la familio de Fringedoj.
La Kanaba kardelo havas tiun sciencan nomon el sia emo por kanabo kaj la komunan nomon en la angla (linnet) kaj la franca (linotte) pro emo de la semoj de ordinara lino, el kio oni faras linon por tolaĵoj.
Aspekto
Ĝi estas svelta birdo kun longa vosto. La supraj partoj estas brunaj, la gorĝareo estas blankeca kun nuancoj kaj la beko estas mallonga kaj griza. La somera masklo havas grizan nukon, ruĝan fruntomakulon kaj ĉefe ruĝan bruston inter blankecaj mentono kaj centra vertikala brustostrio. Ankaŭ ventroflankoj estas brunnuancaj. Flugilplumoj estas nigrablankaj, same kiel pugo kaj vosto.
Estas seksa duformismo. Inoj kaj junuloj ne havas ruĝon kaj havas blankajn subajn partojn kun strieca brusto. La agrabla kanto de la Kanaba kardelo enhavas rapidan trilecon kaj pepadon.
Distribuado
Tiu palearktisa birdo reproduktiĝas en Eŭropo, okcidenta Azio kaj norda Afriko. Ĝi estas parte specio de loĝantaj birdoj, sed multaj orientaj kaj nordaj birdoj migras suden de la reprodukta teritorio aŭ moviĝas al marbordoj.
Ili troviĝas foje je kelkaj centoj de mejloj en maro.
Kutimaro
Tiu specio preferas por reproduktado malferman kamparon kun densa arbustaro, inklude makison kaj ĝardenojn. Ili kontruas sian neston en arbusto; la ino demetas 4-7 ovojn.
Ili manĝas surgrunde, kaj malalte en arbustoj.
Ili emas malgrandajn al mezgrandajn semojn: nome plej plukeblaj herboj, Poligono (okzalo), Kruciferacoj (Sinapis arvensis, Paŝtista sako Capsella bursa-pastoris), fiherboj Stelario, Taraksako, Kardo, Cicerbito, Lekanteto, Ordinara senecio, Kratago, Betulo.
Ili havas malgrandan kvanton de senvertebrulojn en siaj dietoj.
Konservostatuso
La Kanaba kardelo estas listata ĉe IUCN kiel minacata kaj ankaŭ fare de la Biodiversity Action Plan de Britio kiel prioritata specio, kio povas troviĝi ĉi tie .Ĝi estas protektata en Britio fare de la Wildlife and Countryside Act de 1981.
En Britio la populacioj malpliiĝas, kio atribuiĝas al pliiĝanta uzado de herbicidoj, agresema arbustoforigo kaj troa heĝo fortondado; ties populacio falis je ĉ. 56 % inter 1968 kaj 1991. Tio probable ĉefe pro malpliiĝo je semodisponeblo kaj pliiĝo je la uzado de herbicido.
Plibonigus statuson de la specio taŭgaj praktikoj en agrikulturo kiaj la jenaj:
Kulturaj detaloj
Tiu birdo estis populara maskoto fine de la Viktoriana kaj Eduardiana epokoj. Tennyson mencias "the linnet born within the cage" (la kanaban kardelon naskitan enkaĝe) en parto 27a de la poemo In Memoriam A.H.H, kies sama sekcio enhavas la famajn liniojn "'Tis better to have loved and lost / Than never to have loved at all." (Plej bone esti aminta kaj perdinta/ ol neniam esti aminta entute).
"Kanaba kardelviro" aperas en la klasika brita kanto de music hall de tiu periodo My Old Man, kiel rolulo de infanrakonto de Oscar Wilde nome The Devoted Friend. Wilde mencias ankaŭ kiel la alvoko de la kanaba kardelo vekigas la The Selfish Giant (giganton) el ununura arbo kie estas printempo en lia ĝardeno.
"The Linnets" (La Kanabaj kardeloj) iĝis la kromnomo de la futbalteamoj King's Lynn Football Club, Burscough Football Club kaj Runcorn Linnets Football Club (iam konataj kiel 'Runcorn F.C.' kaj Runcorn F.C. Halton). Barry Town F.C., la sudkimria futbalteamo, uzis ankaŭ la kromnomon 'The Linnets'.
Hoher Stoppelkopf
Hoher Stoppelkopf, aŭ Hinterer Stoppelkopf, estas la nomo de 566,2 m alta monto en la Palatinata Arbaro (Rejnlando-Palatinato ).
Situo
La monto troviĝas en la meza Palatinata Arbaro, en la Naturparko Pfälzerwald kaj la biosfera rezervejo Palatinata Arbaro – Nordaj Vogezoj. Ĝia pinto estas 3 km norde de n Lambrecht kaj ĉ. 2,3 km orientnordoriente de Neidenfels sur la arbara areo de la 8,3 km fora Deidesheim.
Akvejoj
Kune kun Engelskopf (alteco 441 m) kaj Drachenfels (alteco 571 m) nordokcidente kaj Steinkopf (alteco 528 m), Eckkopf (alteco 516m) kaj Stabenberg (alteco 496 m) orienten Stoppelkopf formas la akvodislimo inter la akvokolektaj areoj de du palatinataj alfluantoj de la Rejno, nome la rivereto Speyerbach (sude) kaj Isenach (norde). Ĉe la norda deklivo de la Stoppelkopf fontas la du fontrojoj de la rivereto Mußbach, kiu poste enfluas la maldekstran enbŭigan brakon de la Speyerbach, la rojo Rehbach.
András Simon
András Simon [andrAŝ ŝimon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simon András estas hungara grafikisto, ilustristo.
András Simon naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Simon abiturientis en industriarta mezlernejo en 1976 en sia naskiĝurbo, poste liaj anoncoj al altlernejoj estis rifuzitaj. Li eklaboris sen diplomo. Inter 1977 kaj 1979 li ilustris lernolibrojn en eldonejo, poste li faris la samon sen apartenanta al la eldonejo. Baldaŭ li kreis memstarajn grafikaĵojn ofte tuĉodesegnaĵojn, iom poste grafikaĵojn kun unuliniaj bildoj. Ekde 1986 li estas grafikartisto, ekde 1995 li verkas ankaŭ librojn pri la kristaneco. Li ricevis premiojn en 1990 kaj 2018. Li edziĝis en 1979, poste 4 gefiloj naskiĝis.
Karbunkolo
Karbunkolo estas ĝenerala termino por ruĝa gemo, ofte grenato.
Priskribo
La termino karbunkolo ne specifas la mineralan specion, sed ofte signifas grenaton. Plejofte, karbunkolo estas ruĝa; tamen, malofte oni parolas pri alikolora karbunkolo ­— ekzemple, unu el la noveloj de Sherlock Holmes fare de Arthur Conan Doyle titoliĝas La Adventuro de la Blua Karbunkolo (The Adventure of the Blue Carbuncle).
Karbunkolo en legendoj
Historie, la karbunkolo ofte signifis magian gemon, kapablan lumigi siajn ĉirkaŭaĵojn. Ekzemple, en la kimra versio de La Pilgrimado de Karolo la Granda al Jerusalemo kaj al Konstantinopolo (Le Pèlerinage de Charlemagne à Jérusalem et à Constantinople), la gastiga litoĉambro de Karolo en la palaco de la Imperiestro Hugo en Konstantinopolo enhavas magian karbunkolon sur ora kolono, funkciantan kiel lampon.
En la folkloro de ministoj en norda Ĉilio, la karbunkolo (carbunclo) estas magia lumanta besteto, enhavanta oron aŭ gemon.
Etimologio
La nomo karbunkolo devenas de la latina carbunculus, laŭlitere diminutivo de carbō “karbo”, pro la simileco al la ruĝa lumo de brulanta karbo; ĝi estas fakte sametimologia kiel la medicina termino karbunklo.
(16924) 1998 FL61
(16924) 1998 FL61 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estis unuafoje observita la elde la Nacia Observatorio de Hajdelbergo - Königstuhl ; de tiu observo restas la provizora nomo "1937 UH".
Gordona
estas komunumo de Italio, lime al la kantono Grizono de Svislando. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis, inkluzive de tiuj el Menarola, kiu ekde 2015 apartenas al la komunumo. Najbaraj komunumoj estas Livo (CO), Mese, Prata Camportaccio, Samolaco, Lostallo (GR, Svislando), Verdabbio (GR, Svislando) kaj Cama (GR, Svislando). Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Villa de Tamazulápam del Progreso
Villa de Tamazulápam del Progreso estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Villa de Tamazulápam del Progreso. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 540.
Geografio
Villa de Tamazulápam del Progreso apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6638 loĝantojn. El tiuj estis 3105 viroj kaj 3533 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102,06 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 131 indiĝenoj. El tiuj 108 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
(8004) 1987 RX
(8004) 1987 RX estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nacia emblemo de Ĉinio
La nacia emblemo de Popola Respubliko Ĉinio en sia nuna formo enkondukiĝis la 20-an de septembro 1950.
Priskribo
La blazono centre montras bildigon de la pordego Tiananmen ("pordego de ĉiela paco") en Pekino, la enirejo al la Malpermesita Urbo ĉe la Placo Tiananmen. Super ĝi videblas kvin flavaj steloj ankaŭ videblaj en la flago de Ĉinio. La plej granda el ili reprezentu la Komunistan Partion de Ĉinio, dum la kvar pli etaj reprezentu la kvar sociajn klasojn laŭ difino de Maoismo. La centran bildon ĉirkaŭas grenaj faskoj, ĉirkaŭvolvitaj per rubando. La ruĝa fono de la nacia emblemo samkiel tiu de la nacia flago estas la kutima simboligo de revolucio kaj komunismo, simile kiel ekzemple en la eksa flago de Sovetunio.
IFEMA
IFEMA estas la Foira Institucio de Madrido (Hispanio), kiu ĉiujare organizas salonojn rilate al diversaj sektoroj de la ekonomio, kie kunvenas la ĉefaj entreprenoj por generi komercajn rilatojn, multobligi ties kontaktojn kaj prezenti ĉiujn novaĵojn.
Priskribo
Ĝi ekfunkciis en 1980 kaj sekvas regata de siaj kvar fondintaj entoj: nome la Komunumo Madrido, la Municipo Madrido, la Komerca kaj Industria Kamero de Madrido kaj Caja Madrid, kies ĉefaj responsuloj kunformas ties estrarajn instituciojn.
Ĉiujare okazas pli ol 80 foiroj, kiuj okupas ĉirkaŭ milionon da m² por ekspozicio, kun la partopreno de pli ol 32.000 entreprenoj kaj 3 milionoj da vizitantoj, el kiuj 1,5 milionoj estas istoj.
En la aktualo ĝi estas la unua organizanto de foiroj de Hispanio kaj la kvara de Eŭropo, post Frankfurto, Duseldorfo kaj Kolonjo.
Ties aktiveco generas ĉiujare en la Regiono Madrido enspezojn de ĉirkaŭ 2.000 milionoj de eŭroj -1,2% de MEP-, kaj 42.000 nerektajn dungojn.
Foirejo
Ĝi enhavas subtegmentajn 200.000 m² por ekspozicio, distribuataj en dekdu pavilonoj, Centron de Kunsidoj de pli ol 10.000 m², same kiel spacojn kaj ekipojn necesajn por la pplej efika disvolvigo de la aktiveco kiu en ĝi okazas, kiel kunsidejo, aŭditorio por 600 ĉeestantoj, nombraj restoracioj, 14.000 lokoj por aŭtoj. La foirejoj de IFEMA troviĝas inter du kompleksoj: unu nordoriente de la urbo, en la Campo de las Naciones kaj alia sudoriente de la urbo ĉe la Casa de Campo.
Foiroj
Kelkaj de la organizataj foiroj de IFEMA estas FITUR, ARCO, BMFWM, antaŭe konata kiel Pasarela Cibeles, GIFTRENS, SIMO Network, FRUIT ATTRACTION, SICUR, Internacia Foiro de la Aŭtobuso (FIAA), AULA, Salón Internacional de Moda de Madrid, FERIARTE, ALMONEDA, LIBER, MATELEC, CONSTRUTEC, VETECO, PIEDRA kaj GENERA (Feria Internacional de Energía y Medio Ambiente).
Ruĝa vulpo
La Ruĝa vulpo estas la plej konata el ĉiuj vulpoj. En Britio, Irlando kaj aliaj Okcident-Eŭropaj landoj, kie jam ne vivas aliaj sovaĝaj kanisedoj, oni simple nomas ĝin "vulpo". La ĉasistoj konsideras vulpojn damaĝaj bestoj kaj ĉasas ilin dum la tuta jaro, sed tiuj ĉi multiĝas sufiĉe rapide.
Priskribo
Kiel sugestas ĝia nomo, ĝia felo estas plejparte ruĝ-bruna, sed estas nature aperanta griza variaĵo, la arĝenta vulpo; de ĉi tiuj oni sukcesis produkti rason de bredita arĝent-vulpo per konsekvenca malsovaĝigo. La vulpo longas 90–120 cm kaj pezas 6–10 kg.
Disvastiĝo
Ĝia arealo estas la plej vasta ne nur de ĉiuj vulpoj sed de ĉiuj teraj karnovoroj entute. Tiu holarktisa specio estis enkondukita en Aŭstralio dum la 19-a jarcento.
Epigrafio
La epigrafio (de la greka επιγραφή: surskribo) estas aparta scienco kaj helpa fako de historio, pere de kiu oni studas la surskribojn faritajn sur malmolaj materialoj, establante metodologiojn por legi kaj interpreti ilin.
Ruĝa vulpo
Vivmaniero
Ruĝaj vulpoj vivas en arbaroj aŭ sur deklivoj surkreskitaj de arbedoj kaj arbustoj, sed ankaŭ en malfermitaj kampoj, kie ĝi scias sin maski kaj esti nevidata. Ĝi fosas truojn en la tero kun multaj koridoroj. En la ĉefa ĝi naskas idojn, la ceterajn ĝi uzas kiel kaŝejon en danĝero. Dum la tago ĝi kuŝas en vepro, la truojn ĝi uzas nur en kazo de neceso.
Ĝi ĉasas leporojn, kuniklojn, perdrikojn, anserojn, kokinojn, sed ankaŭ mikrotojn, per kio ĝi kompensas damaĝojn. Kvaronon da ĝia nutraĵo konsistigas plantoj.
La gevulpoj pariĝas en januaro ĝis marto. Post 52 tagoj la vulpino naskas 2 ĝis 12 vulpidojn en sferforma ĉambro fine de subtera koridoro. Post du semajnoj la idoj malfermas la okulojn, la patrino ilin nutras ankoraŭ unu monaton kaj post tri monatoj ili jam scias memstare ĉasi.
Epigrafio
La celo de la epigrafio estas la deĉifrado, legado kaj interpretado de la surskriboj, cele al akiro de plej eble pli granda kvanto de informaro el tiuj. Laŭ la internaciaj konvencioj (ĉefe ĉe Unesko), la ekzisto de propra epigrafio estas la markilo kiu indikas la pason de prahistoria al historia kulturo, ĉefe kiam inter ĝiaj surskriboj estas analoj kaj kronikoj.
Laŭ Francisko Azorín epigrafio estas Scienca studo pri la surskriboj sur malmola materio. Li indikas etimologion el greka epi + grafein (sur + skribi), kaj de tie la latina epigraphia. Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj Epigrafo, por devizo, surskribo sur malmola materio; sakra epigrafio, dediĉita al dioj; jura epigrafio, por prileĝa dispono; monumenta epigrafio, ornamanta monumentojn; historia epigrafio, memoranta indan faron; honora epigrafio, dediĉita gloran personon; funebra epigrafio, por honori mortintojn.
(143685) 2003 SS317
{{Informkesto astronomia objekto |Nomo = (143685) 2003 SS317 |Kategorio = transneptuna objekto |Oficiala_nomo = (143685) 2003 SS317 |Aliaj_nomoj = 2003 SS{{sub|317}} |Dato_de_malkovro = {{dato|25|septembro|2003}} |Malkovrinto = Observatorioj de Mauna Kea |Loko_de_malkovro = Hawaii, Usono |Epoko = 2459600.5 } TDB |Granda_duonakso = 5,489 Tm (36,690 AU) |Periapsido = 4,167 Tm (27,856 AU) |Apoapsido = 6,810 Tm (45,524 AU) |Discentreco = 0,2408 |Periodo = 81173,854 tagoj  (222,242 jaroj) |Klinangulo = 5,896° |Meza_anomaliangulo = 17,432° Epoko : } |Longitudo_de_suprenira_nodo = 177,546° |Argumento_de_periapsido = 197,700° |Terdistanco_min = 4,018 Tm (26,858 AU) |Diametro = 100 — 125 km |Absoluta_magnitudo = 7,8 }} (143685) 2003 SS{{sub|317}} estas neptunrenkonta transneptuna objekto malkovrita la 25-an de septembro 2003 elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ecoj
Laŭ Wm. Robert Johnston, ĝi havas diametron de ĉirkaŭ 100 km ; por Michael E. Brown, ĝi verŝajne ne estas nanplanedo kun taksata diametro de 125 km.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:4 kun Neptuno kaj ĝia orbito krucas la neptunan orbiton ; ĝia neptuna MOID estas 1,75301 astronomia unuo (262,247 milionoj da km).
Ĝi pasis ĉe sia perihelio la.
Frakcio (matematiko)
Frakcio estas kvociento de du nombroj aŭ matematikaj esprimoj, kie la dividato (numeratoro) estas skribita super streko, kaj la dividanto (denominatoro) sube de ĝi. Ekzistas ordinaraj kaj decimalaj frakcioj. Ordinaraj frakcioj estas ekz-e 1/2, 3/5, 25/118. Decimalaj frakcioj estas tiuj, kies denominatoro estas potenco de 10, t.e. 1 / 10, 2 / 100, 17 / 1000, ktp. Decimalaj frakcioj estas kutime skribataj per komo (aŭ ona komo): 0,1; 0,02; 0,017.
Decimalaj frakcioj povas havi senfinan nombron de ciferoj post la komo, ekz. la kvociento 53/12 egalas al 4,4166666..., kaj 1/3 rezultas decimalan frakcion 0,33333... . Tiaj decimalaj frakcioj estas nomataj nefiniaj decimaloj. Se la cifero aŭ ciferoj ripetiĝas kun ia periodeco, oni nomas ilin periodaj nefiniaj decimaloj. En la decimalo 4,416666... ripetiĝas la nombro 6, kaj tion oni povas signi per. Vidu ankaŭ en duuma komo.
Racionala nombro estas tiu nombro, kiu povas esti skribita kiel proporcio. Tio signifas ke ĝi povas esti skribita kiel frakcio, en kiu kaj la numeratoro kaj la denominatoro estas entjeroj.
Ĉiu entjero estas racionala nombro. Nombro skribita kiel decimala frakcio estas racionala nombro precize kiam ĝi aŭ finiĝas aŭ havas periodon. neracionalaj nombroj kiel π havas senfinan decimalan frakcion sen periodo: 3,14159265...
Korolov (Moskva provinco)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46434.
La urbo estis fondita en komenco de la 20-a jarcento.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas apud rivero Klazjma (Клязьма).
En la urbo estas fervojaj stacioj Podlipki Daĉnije (Подлипки Дачные), Bolŝevo (la Frjazina direkto) kaj Bolŝevo (la Ŝĉolkova direkto), Pervomajskaja (la Stacio de la Fabriko de 1-a Majo), Valentinovka.
En jaro 2002 la urbo havis 142,6 mil loĝantojn.
Opekankano
Opekankano aŭ Opechancanough aŭ Opchanacanough (naskiĝis eble en 1554; mortis en 1644) estis triba ĉefo de la paŭhatana konfederacio, kies lando situis en la nuna Virginio de Usono. Li estis ĉefo ekde 1618 ĝis sia morto en 1644.Lia nomo signifas en la algonkina lingvo "tiun, kies animo estas blanka".
Lajos Hanzó (historiisto)
Lajos Hanzó [lajoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hanzó Lajos estis hungara historiisto, instruisto, profesoro. Lia samnoma filo estis Lajos Hanzó (inĝeniero).
Lajos Hanzó naskiĝis la  en Nagybánhegyes. Li mortis la en Szarvas.
Moritz Wagner
Moritz WAGNER (n. en Bayreuth, la 3-an de oktobro 1813 - m. en Munkeno, la 31-an de majo 1887) estis germana esploristo, kolektanto, geografiisto kaj naturhistoriisto. Wagner dediĉis tri jarojn (1836-1839) al la esplorado de Alĝero, kie li faris gravajn observon en natura historio, kiujn li poste kompletigis kaj evoluigis: la geografia izoliteco povis ludi ŝlosilan rolon en speciigo.
Suchiapa
Suchiapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Suchiapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07086.
Moritz Wagner
De 1852-1855, kune kun Carl Scherzer, Wagner vojaĝis tra Norda kaj Centrameriko kaj la Karibio. En majo 1843, Wagner vizitis la regionon ĉe lago Sevan, Armenio kun armena verkisto Ĥaĉatur Abovjan. Li mortigis sin en Munkeno, kun 73 jaroj. Lia frato Rudolf estis fiziologo kaj anatomiisto.
Suchiapa
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18406 loĝantojn. El tiuj estis 9262 viroj kaj 9144 virinoj. La komunumo havas surfacon de 355 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 440 metroj super la marnivelo.
Moritz Wagner
La frua kariero de Wagner estis kiel geografiisto, kaj li publikigis kelkaj geografiajn librojn pri Nordafriko, la Proksima Oriento, kaj Tropika Ameriko. Li ankaŭ estis fervora naturalisto kaj kolektanto, kaj en tiu laboro li estas plej konata inter biologoj.
Suchiapa
Sociogeografio
15890 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 81 personoj respektive 0,51 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sándor Mátrai
Sándor Mátrai [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mátrai Sándor estis hungara atleto, futbalisto (defendisto), olimpiano. Lia origina familia nomo estis Magna. Sándor Mátrai naskiĝis la en Nagyszénás, li mortis la  en Budapeŝto.
Essener Bachchor
Essener Bachchor estas granda oratoria ĥoro en la Ruhr-Regiono kun sidejo en Essen. La proksimume 120 kantistoj de la ĥoro sin dediĉas plejparte al la prezentado de grandaj ekleziaj verkoj, krom tio ĝi ankaŭ prezentas nurĥorajn verkojn el la malnova kaj nova muziko. La ĥoro ankaŭ gastprezentas en- kaj eksterlande kaj kunverkas sondiskajn kaj radiajn registraĵojn.
Sándor Mátrai
Biografio
Sándor Mátrai maturiĝis en Orosháza, dum li estis atleto (kuristo, saltisto), eĉ kiel rezervo li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1952. Hejmenveninta li ŝanĝis klubon al ĉefurba elita kaj populara klubo. Post jaro li volis plulerni, tial li devis ŝanĝi ankaŭ sportobranĉon, tiel li estis en la sama klubo futbalisto inter 1953-1968. Resume li ludis en la klubo 554-foje kun 50 goloj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1956–1967 81-foje sen goloj. Li edziĝis en 1986.
Essener Bachchor
Repertuaro
La ĥoro novstudas regule oratoriajn verkojn, inter ili Weihnachtsoratorium, Johannes- kaj Matthäuspassion, Magnificat kaj Lobet Gott in seinen Reichen de Johann Sebastian Bach, de Felix Mendelssohn Bartholdy Elias kaj Paulus, la rekviemon de Wolfgang Amadeus Mozart, La Mesion same kiel Saul de Georg Friedrich Händel, Messa da Requiem de Giuseppe Verdi, de Max Reger Der Einsiedler same kiel Requiem kaj ''Der 100. Psalm''. La programon kompletas nurvoĉaj muzikverkoj.
Historio
En 1894 Gustav Beckmann fondis la ĥoron kiel Protestanta Preĝejo-Ĥoro de Essen. Je sia 25-jara jubileo en 1919 la ĥoro alinomiĝis Essener Bachverein (Bach-Asocio je Essen). Ekde sia fondado li estis la ĥoro de Kreuzeskirche. Post ties detruiĝo dum la Dua Mondmilito la ĥoro loĝas ekde 1951 je la preĝejo Erlöserkirche kaj nomiĝas ekde 1961 Essener Bachchor.
Sanktakruca provinco
Sanktakruca Provinco (pole Województwo świętokrzyskie) aŭ mallonge Sanktakrucio estas provinco (aŭ historie vojevodio) de Pollando. Ĝi situas en sudorienta parto de la lando. Ĉefurbo de la provinco estas Kielce.
Imre Oltványi
Imre Oltványi [oltvAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oltványi Imre estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, arthistoriisto, diplomato. Lia pseŭdonomo estis Ártinger Imre.
Imre Oltványi naskiĝis la  1893 en Bácsalmás. Li mortis la 1963 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Oltványi doktoriĝis en Universitato de Budapeŝto en 1920, krome li lernis ankaŭ en komerca akademio. Inter 1922 kaj 1944 li laboris en banko, eĉ post jaroj li gvidis ĝin. En 1930 li estis unu el la fondintoj de Etbienula Partio. Dum la Dua Mondmilito li partoprenis rezistemajn movadojn kontraŭ la naziismo. En 1945 li estis direktoro de Hungara Nacia Banko duonjaron, poste ministero pri financo malpli ol duonjaron, poste denove direktoro de Nacia Banko. Li estis parlamenta deputito inter 1945 kaj 1947, poste diplomato en Berno, fine muzeestro. Li kontribuis artajn artikolojn kaj redaktis artan revuon.
NGC 3127
NGC 3127 (aliaj indikoj — MCG -3-26-22, PGC 29357) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Houldizy
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
2552 Remek
2552 Remek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1978 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉeĥoslovakan kosmonaŭton Vladimir Remek.
Porte de Bagnolet (Tramtransporto en Parizo)
Porte de Bagnolet [pɔʁt də baɲɔlɛ] estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 20-a arondismento de Parizo.
Markneukirchen
Markneukirchen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Gibraleón
Gibraleón estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Ĉefo Paŭhatano
Ĉefo Paŭhatano (angle: Chief Powhatan), kies vera nomo estis Vahunsunakoko aŭ Wahunsenacawh aŭ Wahunsunacock (naskiĝis ĉirkaŭ 1545; mortis ĉirkaŭ 1618) estis ĉefo de la Paŭhatanoj (Powatan aŭ Powhaten), potenca tribo de nordamerikaj indianoj.
Gibraleón
Historio
Gix jam ekzistis en la 6a jarcento a.K. Estis grava setlejo en islama epoko de Al Andalus. Konkerita de Alfonso de la Cerda en 1257. Definitive elprenita al araboj por Kastilio en epoko de Alfonso la 10a "La Saĝulo" en 1282, kiu donis ĝin kiel feŭdo al sia filino Beatríz. Poste la vilaĝo vidis disputojn inter la nobelaj familioj de Medinaceli kaj de Medina-Sidonia aŭ Guzmán. Gibraleón iĝis Markislando de Gibraleón por Don Alfonso de Zúñiga (Duko de Béjar), dum la regado de Karlo la 5a. Kun Niebla estis unu el la plej antikvaj vilaĝoj de la provinco onuba.
Ĉefo Paŭhatano
Li estis la patro de Pokahontas
Gibraleón
Historio
En Gibraleón (kaj ankaŭ en aliaj najbaraj vilaĝoj) estis sufiĉe grava populacio de posteuloj de afrikaj sklavoj, kiuj estis elrabitaj en Afriko (eble ĉe Gvineo) kaj alportitaj tien por posta transportado al Ameriko el la haveno de Palos de la Frontera, kio poste ne okazis. Multaj restis en tiu sudokcidenta areo de Iberio kaj integriĝis iom post iom.
Neustadt an der Orla
Neustadt an der Orla- prononco - estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio. Tra la urbo fluas la rivereto Orla.
Fine de la jaro la urba komunumo havis  loĝantojn. Ekde la komenco de 2019 la antaŭe sendependa komunumo Stanau apartenas al la urba teritorio, kaj ekde la komenco de 2020 ankaŭ la antaŭe sendependaj komunumoj Linda bei Neustadt an der Orla, Knau (kun la parto Bucha) kaj Dreba. La urbo nun konsistas el la historia loĝloko Neustadt kaj la urbopartoj Arnshaugk, Börthen, Döhlen, Molbitz kaj Sachsenburg, Breitenhain-Strößwitz konsistanta el Breitenhain kaj Strößwitz, Dreba, Knau kun Bucha kaj Posen, Lichtenau, Linda kun Kleina, Köthnitz kaj Steinbrücken, Moderwitz, Neunhofen kaj Stanau.
Historio
Ĉirkaŭ 1000 estiĝis Burgo Arnshaugk anstataŭ pli malnova komplekso. En 1120 Nova Villa, loko de germana fondo, menciiĝis en donaca dokumento de la turingia grafo Wichmann en favoro de la Monaĥejo Kaltenborn (apud Emseloh). Inter 1150 kaj 1250 fondis urbeton la senjoroj de Lobdeburg. En 1287 fakte menciiĝis unuafoje la urbo Neustadt. En 1325 ekzistis jam urbomuroj kaj en 1359 oni akiris la rajton mem elekti ŝoltison. En 1364 landgrafo Balthasar donacis al la urbanoj la Ŝtonan Domon (Steinernes Haus; okcidenta parto) por uzo urbodoma.
En 1400 Neustadt eklezie emancipiĝis per konstruo de nova paroĥa kirko disde la ŝirma komunumo je Neunhofen (nun, pli ol 600 jarojn pli poste, Neunhofen simple estas urboparto). En 1465 komenciĝis novkonstruo de urbodomo kun enkorpigo de Ŝtona Domo. En 1485 formiĝis Distrikto Neustadt. Inter 1471 kaj 1490 oni ekigis la novkonstruon de la Aŭgustenana monaĥejo kaj de la klostra kirko. En 1475 la viandejaj tabloj translokigitis disde la centra foirejo al la uesta flanko (transirejo al la placo antaŭ la kirko). En 1513 artistoj el al ateliero de Lucas Cranach la Maljuna muntigis sian altaran verkon en la Johano-kirko. En 1516 troviĝis Marteno Lutero en Neustadt inspektante la klostron de sia ordeno. Li revenis en 1524 por prediki kontraŭ Andreo Karlostado en Orlamünde.
Post 1464 duko Morico de Saksio-Zeitz konstruigis la kastelon. En 1708 poŝtejo ekfunkciis en Neustadt por servi la poŝtokaleŝan linion inter Lepsiko kaj Nurenbergo. En 1728, laŭ komisio de Aŭgusto la 2-a (Pollando-Litovio), estis starigitaj du poŝtaj mejlaj kolonoj. En 1823 fondiĝis ŝparkaso en Neustadt. En decembro 1851 malfermiĝis municipa hospitalo je Eiskeller-placo. En decembro 1871 ekfunkciis la fervojlinio inter Gera kaj Eichicht (Kaulsdorf) kaj Neustadt ricevas fervojan haltejon.
En 1922 Neustadt venis al Distrikto Gera ene de la nove fondita lando Turingio. La 14-an de aprilo 1945 venis la liberiganta Usona Armeo; okupiĝo sovetia sekvis ekde la 1-a de julio 1945. En 1952 kreiĝis Subdistrikto Pößneck el la antaŭaj regionoj de Gera, Saalfeld (Saale) kaj Ziegenrück.
En 1975 estiĝis urbokvartalo suda Neustadt-Süd. En 1976 kundandiĝis Molbitz kaj Döhlen. La unua moderna loĝdoma bloko je Neustadt-Süd finfaritis en la 30.4.1977. En la 6.5.1990 faritis la unuaj liberaj elektoj en Neustadt kaj reformo administra venigis Neustadt al Distrikto Saale-Orla. En 1994 Lichtenau kaj Neunhofen iĝis partoj de Neustadt, en 2010 Breitenhain kaj Strößwitz.
En marto 2015 konsekriĝis Aŭgustenana salonego en al iama klostra kirko kaj en oktobro 2016 inaŭguritis muzeo je Lutera domo kun eksponaj fokusoj pri doma historio, Reformacio kaj urbohistorio. En 2019 Stanau iĝis parto de Neustadt, en 2020 Dreba, Knau kaj Linda.
3924 Birch
3924 Birch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj astronomoj Edward L. G. Bowell kaj Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia astronomo Peter V. Birch de la observatorio de Perto.
Ekstereŭropa karaktero de E-a morfologio
EdE-E
Ekstereŭropa karaktero de E-a morfologio. "La gramatikaj finaĵoj elmontras tendencojn esti ne nur afiksoj, sed esti ankaŭ memstare uzeblaj vortar-elementoj. Tiamaniere entute stariĝas la principo, ke formale ĉiu E-lingvo-elemento troviĝas en la vortaro kaj ke iu speciala gramatika-morfologia regularo en E fakte eĉ ne necesas. Ĉion difinas la vortaro kaj la senco-ideoj atribuataj al la vort-elementoj en la vortaro. Tia morfologia strukturo de E estas tre parenca al lingvoj malproksim-orientaj monosilabaj (ĉina) kaj speciale al la lingvoj aglutinaj (turktataraj). Ne nur sufiksoj kaj prefiksoj, sed ankaŭ la tuta afiksaro necesa por deklinado kaj konjugacio-praktike povas esti konsiderata kiel memstaraj, ne ŝanĝeblaj vort-elementoj, kies kuniĝo ĉiam difinas la logikan sencon de vorto kunmetita. Speciale la azianoj preferas tiun econ de E kaj ŝatas la esprimojn similajn al vagonarhaltigilo anstataŭ bremso. Tiu karaktero de E cetere pruvas, ke E estante laŭ vortaro lingvo okcident-eŭropa kaj roman-devena, samtempe Iaŭ sia strukturo pli similas la lingvojn ekstereŭropajn. Konservinte homogenecon (samformecon) de la vortaro, ĝi sukcesis adaptigi tiun vortaron at la lingvostrukturaj tradicioj ekster-eŭropaj. Do E estas iusence lingvo efektive internacie, interlingve farita." v. Drezen, Skizoj. v. Agtutina karaktero de E. Drezen, Skizoj, p : 59
6-a de septembro
La 6-a de septembro estas la 249-a tago de la jaro (la 250-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 116 tagoj restas.
Je la 6-a de septembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 6-a de septembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Ekspozicio
Ekspozicio estas daŭra aŭ portempa publika elmontrado de objektoj (eksponaĵoj) al publiko.
La ekspozicio povas havi promocian, vendan aŭ dokumentan celon; ĝi povas esti daŭra, portempa aŭ cikla (ekz. bienalo; ĝi povas esti specifa, rilatante al nur unu kategorio de objektoj, periodo, aŭtoro ktp. aŭ ĝenerala aŭ kolektiva.
Celoj de ekspozicioj
Ekspozicioj estas organizataj pro variaj celoj:
Cifereca ekspozico
Dank'al interreto, nuntempe eblas okazigi la ekspoziciojn ne nur en reala mondo sed ankaŭ per taŭga retpaĝaro.
Ĉiuj specoj de ekspozicioj nomitaj supren estas realigeblaj ankaŭ enrete. La granda avantaĝo estas, ke ili estas viziteblaj senprobleme de la interesiĝantoj el la tuta mondo.
La Rivière (stacidomo)
La Rivière, plennome La Rivière-Drugeon, estas franca stacidomo sur linio - Verrières-de-Joux (landlimo), situanta en  La Rivière-Drugeon, en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Dukalia hidrogena arsenato
Dukalia hidrogena arsenato estas neorganika salo de kalio, arseno kaj oksigeno, rezultanta el nekompleta reakcio inter arsenata acido kaj kalia hidroksido aŭ kalia karbonato. Ĝi estas blanka toksa solidaĵo komponata je kaliaj kaj hidrogenaj katjonoj kaj arsenaj anjonoj, kie la arseno posedas oksida nombro egalvalora al +5. Ĉiuj saloj de arseno estas venenaj kaj uzataj en farmaciaĵoj, industrioj kaj laboratorioj kiel herbicidoj kaj kemiaj reakciantoj.
NGC 3128
NGC 3128 (aliaj indikoj — MCG -3-26-20, PGC 29330) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gorgonzola
Gorgonzola - prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Gessate, Pessano con Bornago, Bussero, Bellinzago Lombardo, Pozzuolo Martesana, Cassina de' Pecchi kaj Melzo.
La loĝantoj opinias, ke ilia komunumo estas la origino de la fromaĝo Gorgonzolo. Aliaj komunumoj kun fromaĝo-fabrikoj kontraŭas tion.
Alfaro
Alfaro [alFAro] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordorienta Komarko de Alfaro, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente) kaj pli precize en tre nordorienta pinto ĉirkaŭata de navaraj urboj kaj teritorioj, escepte nur okcidente. La loknomo Alfaro estas etimologie komprenebla kiel Lumturo aŭ Gvatoturo, el araba al-faruh, aŭ pli malverŝajne el al-fahhar, potfaristo.
Geografio
Alfaro estas sur la valo de la rivero Ebro, sur fruktodona agrikultura valareo, rivero kiu trairas la nordon kaj nordorienton de la munipan teritorion. Alfaro havas facilan komunikadon pro situo trapasata de la nacia ŝoseo N-232 kaj ĉe la aŭtoŝoseo AP-68, kiuj komunikas nordokcidente kun Calahorra kaj Logronjo kaj sudoriente kun Tudela.
La municipa teritorio estas la plej etenda en la regiono. Kaj temas pri la sesa plej loĝata urbo en la regiono, malantaŭ nur Logronjo, Calahorra, Arnedo, Haro kaj Lardero. La municipa teritorio de Alfaro limas nordokcidente kun Rincón de Soto, Aldeanueva de Ebro kaj Autol; sudokcidente kun Grávalos kaj Cervera del Río Alhama; ĉiuj el ili en Rioĥo; en Navaro norde kun Milagro kaj Cadreita, oriente kun Castejón, sude kun Corella, Cintruénigo kaj Fitero. Proksime estas la Kanalo de Lodosa kaj la marĉoj Molineta. La urba kerno estas 2,4 km longa (el la futbala stadiono Molineta ĝis la fervoja stacio laŭ rekta linio). Alfaro estas dividebla en kelkaj rezidejaj zonoj: nome Casco Antiguo, Cuevas, Casas Baratas, Ensanche, la Molineta, Florida, Estación; kaj en industriaj zonoj: Tambarría, El Pilar, Zaragoza Norte, Zaragoza Sur, Llanada, Cementerio, La Senda.
La monto Yerga (1101 m) estas la plej alta altaĵo de la municipo. Tie estas ankoraŭ restaĵoj de unu el plej antikvaj monaĥejoj cisteraj de Iberio, eble la plej antikva. Ties ruinoj datas de la dua duono de la 12-a jarcento.
Historio
Iam estis romia setlejo nomita Graccurris (kun antaŭromia sufikso -urris), honore al la romia generalo Tiberio Sempronio Grako.
La kristana reĝo Alfonso la 1-a de Aragono, alinome la Batalema, konkeris la urbon, rekonstruis la muregojn kaj faris la tiom gravan dishavigon de akvo. En 1253 Alfonso la 10-a, alinome la Saĝa, havigis kategorion de villa, kies rajtojn pliigis en 1287 la reĝo Sanĉo la 4-a, alinome la Brava, en 1331 Fernando la 4-a kaj en la 15-a jarcento Johano la 2-a de Kastilio.