cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jurij Krimov
Jurij KRIMOV (Ю́рий Кры́мов) estas pseŭdonimo de soveta romanisto Jurij Solomonoviĉ Beklemiŝev (Ю́рий Соломо́нович Беклеми́шев; 19a de Januaro 1908 – 20a de Septembro 1941). La variantoj Juri Krimov kaj Iurij Krimov estas oftaj transliterumaĵoj. La romano Tankisto "Derbent" de Jurij Krimov (1938) portretas sovetiajn komercistajn maristojn estantajn transformitajn fare de la Staĥanov-movado.
Občina Šmartno pri Litiji
Občina Šmartno pri Litiji estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Osrednjeslovenska. Ĝi estas unu el 25 municipoj de la regiono. La municipo kovras areon de 94,9 km² kun 54 vilaĝoj. Komence de 2018 tie loĝis 5565 homoj. La administra centro estas vilaĝo Šmartno pri Litiji.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 54 vilaĝoj:
Bogenšperk, Bukovica pri Litiji, Cerovica, Črni Potok, Dolnji Vrh, Dragovšek, Dvor, Gornji Vrh, Gozd-Reka, Gradišče pri Litiji, Gradišče, Gradiške Laze, Jablaniške Laze, Jablaniški Potok, Jastrebnik, Javorje, Jelša, Ježce, Ježni Vrh, Kamni Vrh pri Primskovem, Koške Poljane, Leskovica pri Šmartnem, Liberga, Lupinica, Mala Kostrevnica, Mala Štanga, Mihelca, Mišji Dol, Mulhe, Obla Gorica, Podroje, Poljane pri Primskovem, Preska nad Kostrevnico, Primskovo, Račica, Razbore, Riharjevec, Selšek, Sevno, Spodnja Jablanica, Stara Gora pri Velikem Gabru, Ščit, Šmartno pri Litiji, Štangarske Poljane, Velika Kostrevnica, Velika Štanga, Vinji Vrh, Vintarjevec, Višnji Grm, Volčja Jama, Vrata, Zagrič, Zavrstnik, Zgornja Jablanica.
Loko, priskribo
Občina kuŝas ĉirkaŭ 20 km oriente de Ljubljana. Ĝi kuŝas sude de la rivero Sava, sur la suda bordo de la Posavsky Mountains. La tuta teritorio estas monteta kun alteco de 230 m en la nordo ĝis preskaŭ 700 m en la aliaj partoj.
Apudaj municipoj estas: Občina Litija en la nordo kaj oriento, Občina Mirna en la sudoriento, Občina Goca en la sudo, kaj Urba municipo Ljubljana en la okcidento.
Listo de urbestroj de Dijon
La urbestraro de Dijon estas la nomo de la administracio de la komunumo Dijon (Diĵono). Ĝi konsistas el la urbestro kaj el la aliaj municipaj elektitoj, kiuj sidas en la urbodomo, situanta en la palaco de dukoj de Burgonjo.
Gordon Jenkins
Gordon Hill Jenkins (naskiĝis la 12-an de majo 1910 en Webster Groves, Misurio; mortis la 1-an de majo 1984 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona muzikisto, komponisto kaj aranĝisto. Li verkis interalie Goodbye, la finan rekonmelodion de Benny Goodman.
Komencoj
Gordon Jenkins, filo de vilaĝa pianisto kaj paroĥa orgenisto, regis jam junaĝo la ludon de pli ol deko da muzikiloj kaj verkis proprajn aranĝaĵojn. Lia kariero komencis en 1931 en la orkestro de Isham Jones, post kiam li dum koncerto de la bando en Sankta Luiso senhezite anstataŭis la malsaniĝintan pianiston kaj verkis por ĝi kiel aranĝisto. En 1933 li komponis Blue Prelude por la orkestro de Woody Herman; en 1935 per Goodbye sevkis lia ja plej fama kanto, kiun Benny Goodman uzis kiel rekonmelodio je la fino de siaj koncertoj. La du pecoj fariĝis ĝis nun tutmonde ofte interpretataj normkantoj
Kariero
Ekde 1936 Jenkins komponis kaj aranĝis – komence anonime, ekde la 1940-aj je propra nomo – filmmuzikon por la studioj de Paramount, kies multjara muzika direktisto li pli malfrue fariĝis. Al la ĝenro li fidelis ĝis siaj lastaj vivojaroj (The First Deadly Sin, 1980, kun Frank Sinatra kun Faye Dunaway).
Krom tio Jenkins laboris ekde 1939 kiel aranĝisto kaj orkestro-direktisto por multaj radiospektakloj ĉe NBC), interalie ankaŭ por Dick Haymes, per kiu li alvenis al la diskeldonejo Decca. Tie li verkis krom kun Haymes ankaŭ sukcese kun steluloj kiel Bing Crosby, Billie Holiday, Al Jolson, Ella Fitzgerald, Andrews Sisters kaj Louis Armstrong (por kiu li aranĝis la transepoka furoraĵon Blueberry Hill), sukcesis tamen ankaŭ kun memkomponitaj kantoj kiel San Fernando Valley (1944). Kiel muzikdirektisto ĉe Decca li sukcesege establis en 1949 la popmuzikan bandon The Weavers (Goodnight Irene, 1950).
En 1956 Jenkins transiris al diskeldonejo Capitol. Tie li komencis plurjaran kunlaboron kun Judy Garland (Alone, 1956), kiun li ankaŭ akompanis je kelkaj koncertoj en Eŭropo kiel orkestrestro, kaj kun Nat King Cole (Love Is The Thing, 1956), por kiu li instrumentis interalie la kanton Stardust, kaj kondukis la du muzikistojn al kelkaj el iliaj plej bonaj kantaj povoj.
Kune kun Harry Nilsson Jenkins lanĉis en 1973 per la albumo A Little Touch Of Schmilsson In The Night (1973) alian tutmondan furoraĵon, kiu alportis al li denovan Gremion. La registradkunsidoj estis filmataj, kaj poste BBC disradiis ĝin televide.
Dua edzino de Jenkins estis sopranistino Beverly Jenkins, kiu kantis por pluraj el liaj albumoj. Dum siaj lastaj jaroj Jenkins suferis de ALS, kiu pli kaj pli malfaciligis al li la verkadon kaj mortigis lin finfine la 1-an de majo 1984. Aŭtunon de 2005 lia filo Bruce Jenkins, en Usono fama sportĵurnalisto el San Francisko, publikigis biografion tenatan tre intima pri sia patro.
Daŭroj
Al la plej karakterizaj verkoj de Gordon Jenkins apartenas liaj ampleksaj suitoj por orkestro, kantsoloistoj kaj ĥoro, ofte ankaŭ akompanataj per deklamataj intertekstoj, per kiuj li dokumentis sian egan muzikan multfacetecon kiel komponisto kaj aranĝisto kaj per kiu li samtempe ege influis la ĝenron de la konceptalbumo.
Komencaĵo estis Manhattan Tower, kiun Jenkins surbendigis en 1945 kun Bill Lee kaj Beverly Mahr (lia estonta edzino) kiel soloistoj kaj Elliott Lewis kiel deklamanto kaj kiu en 1946 aperis kiel unu el la unua konceptalbumoj entute ĉe Decca. En variaj epizodoj kaj sonbildoj Jenkins priverkis per parte eksperimentaj rimedoj siajn deprimigajn impresojn de sia unua restado en la interdomegaj faŭkoj de la urbego Novjorko. Dek jarojn poste Jenkins pliampleksigis la verkon origine 17-minutan kaj eldonis ĝin ĉe Capitol kiel novregistraĵo kiel albumo. En siaj pli malfruaj suitoj Jenkins ĉiam denove reekprenis elementojn el ĉi tiu verko.
En 1953 ekestis, denove kun Bill Lee kaj Beverly Jenkins kiel soloistoj, la 51-minuta suito Seven Dreams (Decca), en kiu nur je la fino delikata pintumo malkaŝas la sep bildojn de la historio kiel sonĝo. El unu el la pecoj, Crescent City Blues, Johnny Cash elprenis grandajn pasaĵojn de la teksto por sia furorkanto Folsom Prison Blues (1955) kaj estis kulpigita pro tio antaŭ juĝejo, kio instigis lin al kompensa pago de 75.000 usonaj dolaroj.
En 1958 Jenkins komponis kaj aranĝis The Letter, la muzikan historion de amparo kaj ĝia paliĝinta amo. Judy Garland surdiskigis ĝin kune kun la kanada aktoro John Ireland ĉe Capitol. En 1959 Judy Garland entreprenis per tiu grandan koncertvojaĝon, kiu ŝin ankaŭ kondukis ŝin al Metropola Operejo.
Lasta giganta suito ekestis en 1979 per Reflections On The Future In Three Tenses por Frank Sinatra, kiel tria parto de la tridiska albumo de Sinatra Trilogy: Past-Present-Future (Reprise). La muzika-membiografia vojaĝo de Sinatra tra spaco kaj tempo sur lia ja plej nekutima albumo, en kiu kiel soloistoj estas aŭdeblaj Loulie Jean Norman kaj denove Beverly Jenkins, kaj en kiu Jenkins enbuŝigas en Sinatra-n ankaŭ linion pri si mem („I’ll have Lefty to write me one more chart“ en Before The Music Ends), komence trovis disopinian recenzistaron, sed dum pli nova tempo ĝi pli kaj pli akiris respekton kiel krom Manhattan Tower ja plej densa komponaĵo de Gordon Jenkins.
Diskoj
Albumoj verkitaj je lia propra nomo
kun Louis Armstrong
kun Judy Garland
kun Nat King Cole
kun Frank Sinatra
Hedda Szervátiusz Bach
Hedda Szervátiusz Bach rumania hungara tekstilartistino. Ŝi naskiĝis en Alba Iulia la 2-an de marto 1933. Ŝi vivas en Kluĵo.
Kariero
Hedda Szervátiusz Bach diplomitiĝis en 1958 en la Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.
Gyula Kompóthy
Gyula Kompóthy [djula kompOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kompóthy Gyula estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Kompóti la baldaŭa formo kun "thy" donis majestecon kaj arkaikecon.
Gyula Kompóti naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Szolnok.
Biografio
Gyula Kompóthy komencis sian aktoran karieron en diversaj kabaredoj sen iu ajn aktoraj lernejoj. Baldaŭ li aliĝis al diversaj teatraj trupoj (Gaja Teatro, Nacia Teatro (Miskolc) (1928-1930), Nacia Teatro (Szeged) (1936), Teatro Városi, Operetoteatro (Budapeŝto) (1939), Nacia Teatro (Pécs) (1944)). Inter 1935-1941 li havis rolojn en 21 filmoj (pli frue ankaŭ en mutaj filmoj). Inter 1949 kaj 1967 li apartenis al Teatro Szigligeti (Szolnok). Li edziĝis en 1951.
Darnell Howard
Darnell HOWARD (* 25-an de julio 1905 en Ĉikago; † 2-an de septembro 1966 en San-Francisko) estis usona klarnetisto, violonisto kaj ĵaza aldosaksofonisto de novorleana ĵazo.
Vivo
Darnell Howard estis filo de muzikistoj kaj ludis jam en la aĝo de sep jaroj violonon kaj lernis poste ankaŭ klarneton kaj saksofonon. ankoraŭ kiel lernanto en 1912 li komencis ludi profesie kiel muzikisto. De 1913 ĝis 1916 i estis en la Ginger Orchestra de John H. Wickcliffe, en 1917 li iris al Novjorko kaj ludis en 1919 violonon ĉe W. C. Handy en Memphis (Tenesio), kun kiu li ankaŭ faris sonregistraĵojn. En 1921 li estis ĉe Charles Elgar kaj en 1923 li estis ĉe James P. Johnson kaj iris kun ties revuo Plantation Days al Eŭropo. En 1924 li denove estis en Eŭropo kun la Singing Syncopators. Post ĉi tiu koncertvojaĝo li iris al Ĉikago, por ludi en 1925/26 ĉe King Oliver en ties bando Dixie Syncopators. Krome li ludis kun Carroll Dickerson kaj Erskine Tate kaj estis en Ŝanhajo kun la New York Singing Syncopators (li ludis tie ankaŭ kun Teddy Weatherford). En 1928 li estis en la bando Dixielanders de Jimmy Wade kaj havis propran kvaropon. En 1929/30 li estis ĉe Dave Peyton. Ekde 1931 ĝis 1937 Howard estis membro de la orkestro de Earl Hines. Tie li ludis ĉefe klarneton (Wolverine Blues, Darkness, 1934), tamen ankaŭ aldosaksofonon kaj violonon (influite de Eddie South). Krome dum ĉi tiu tempo li surdiskigis kun Jimmy Blythe (1931), Roy Palmer kaj je propra nomo (1932).
En 1941 li estis mallongtempe ĉe Fletcher Henderson kaj Coleman Hawkins kaj direktis ekde 1943 ĝis 1945 propran bandon en Ĉikago. En 1945 li estis en Kalifornio kun Kid Ory (Weary Blues, Maple Leaf Rag, Down Home Rag, 1944), estis poste denove en Ĉikago, kie li ludis i.a. kun Doc Evans. De 1948 ĝis 1952 li estis ĉe Muggsy Spanier en Kalifornio. Poste li ludis pretertempe kun Bob Scobey kaj Jimmy Archey kaj estis poste ekde 1955 ĝis 1962 en la diksiland-bando de Earl Hines en San-Francisko, kiun li forlasis pro sankaŭzoj. Krome li surdiskigis kun Don Ewell (1956/7), Baby Dodds, Miff Mole kaj Barbara Dane. En 1966 li malsaniĝis dum vojaĝo de la New Orleans All-Stars tra Eŭropo kaj mortis malmultajn monatojn poste en San-Francisko.
La klarnetludo de Howard enhavas fortan influon de Jimmie Noone. Li faris nur unu fojon sonregistraĵon sur propra nomo, en 1950 je San Francisco kun sia Frisco Footwarmers (la bando de Bob Scobey, kiu ankaŭ kunludis).
György Váradi Lencsés
György Váradi Lencsés [djoerdj vAradi lenĉEŝ] hungara kuracisto. Li naskiĝis en 1530 kaj mortis la 6-an de majo 1593 en Gyulafehérvár.
Emmelsbüll-Horsbüll
Emmelsbüll-Horsbüll (dane: Embsbøl-Horsbøl, nordfrise: Ämesbel-Hoorbel) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Frislando de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südtondern, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Berta Kimmel
KIMMel Berta estis hungara verkistino, tradukistino naskita en Temeŝvaro la 17-an de junio 1900 kaj mortinta en Temeŝvaro la 24-an de februaro 1942.
Kariero
Kimmel Berta diplomiĝis pri franca lingvo kaj literaturo en la Universitaot de Grenoble. Ŝi publikigis en gazetoj Déli Hírlap, Magyar Lapok, A Hírnök, Pásztortűz. En gazeto Vasárnap aperis ŝiaj studoj A szimbolizmus eredete és jelesebb képviselői Franciaországban (1938/19) kaj Pierre-Jean de Béranger, Petőfi mestere (1939/10). Ŝi tradukis el fraqnca lingvo.
Individuo
Individuo estas ĉiu organizita estaĵo - homa, besta aŭ vegetaĵa - rigardata kiel unuo aparte de sia specio aŭ grupo. La vorto devenas el la latina lingvo (individuum) kun la signifo nedivideblaĵo.
Roman Ŝaronov
Roman Ŝaronov aŭ plennome Roman Sergejeviĉ Ŝaronov - cirile Роман Сергеевич Шаронов, angle cetere latinliterigata Sharonov - estas rusia futbalisto en la pozicio de defendisto. Li naskiĝis en Moskvo, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Rubin Kazanj - antaŭe li interalie estis profesia futbalisto de kluboj en Moskvo, Ŝanhajo, Krasnojarsko, Groznij kaj Jaroslavl. Krome Roman Ŝaronov ekde la jaro 2004 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, post antaŭaj partoprenoj ankaŭ en la ĉampionadoj de 2004 kaj 2008.
Mihăiești
Mihăiești estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Re-volt
Re-Volt estas videoludo kun kontrolitaj etaj aŭtetoj eldonita de Acclaim en 1999. En 2006, Throwback Distro (Kanada eldonisto) akiris la permeson kaj rajtojn de Re-Volt eldonaĵoj.
Redaktoro de niveloj
La ludo inkludas redaktoron de nivelo. La niveloj povas ankaŭ esti eksportitaj. Ĝi estas ankaŭ ebla al modela nivelo uzanta 3D Studio Max, Blender aŭ Gmax sen uzi la redaktoro.
Johann Marbach
Johannes Marbachius (1521-1581) estis germana teologo, reformisto, polemikisto kaj konfesprenanto. Li estis profesoro pri teologio en la Universitato de Hajdelbergo kaj estro en la Eklezio de Strasburgo inter 1553 kaj 1581. Li estis lernanto de Marteno Lutero kaj vivis en lia hejmo. Li estis forta oponanto de la sekvantaro de Kasparo Ŝvenkfeldo (1489-1561) kontraŭ kiuj li eldiris sinsekve sep predikojn ekde 1556, kaj ankaŭ kontraŭ la anabaptistoj.
En 1551, li estis sendita kiel reprezentanto de la eklezio de Strasburgo al la Koncilio de Trento. Ĝis la foriro de Marteno Bucero (1491-1551) al Anglio (1549), Marbaĥo havis bonajn rilatojn kun li kiel agnoskita estro de la Eklezio de Strasburgo, kaj restanta kiel regulara korespondanto. Tamen, iom post iom, Marbako disvolvis pli ekskluzivan luteranismon ol tiu reprezentita de aliaj reformistoj de Strasburgo. Pietro Martire Vermigli (1499-1562) kaj Hieronimo Zanko (1560- 1590) estis du teologoj kaj gimnaziaj instruistoj kiuj devis fuĝi pro lia influo. En 1556, li estis invitita de Oto Henriko (1502-1559), palatina elektisto, por fari eklezienketon en liaj teritorioj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Matth%C3%A4us-Zell.jpg| Matthäus Zell (1477-1548) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Ulrich-Zwingli-1.jpg| Ulriko Zvinglo (1484-1531) Kaspar-Schwenkfeld.jpg| Kasparo Ŝvenkfeldo (1489-1561) Martin_Bucer.png| Martin Bucer (1491-1551) Caspar-Hedio-1.jpg| Caspar Hedio (1494-1552) Johann-Brenz.jpg| Johannes Brenz (1499-1570) Pietro_Vermigli_by_Hans_Asper.jpg| Pietro Martire Vermigli (1499-1562) Georg_Pencz_001.jpg| Oto Henriko (1502-1559) Johannes-Mathesius.jpg| Johannes Mathesius (1504-1565) Paul-Fagius.jpg| Paŭlo Fagiuso (1504-1549) Johann_sleidan.jpg| Johannes Sleidanus (1506-1556) Simon-Sulzer.jpg| Zimono Sulcero (1508-1585) Friedrich_der_Fromme.jpg| Frederiko la 3-a (1515-1576) Matija_Vlacic_Ilirik_kljucsvetogpisma.jpg| Matthias Flacius (1520-1575) Historien_der_Heyligen_1557.jpg| Ludwig Rabus (1523-1592) Thomas_Erastus.jpg| Tomaso Erasto (1524-1583) Tilemann_Heshusius.jpg| Tilemann Hesshus (1527-1588) Zacharias_Ursinus.png| Zacharius Ursinus (1534-1583) Johannes_Pappus_1669.jpg| Johannes Pappus (1549-1610) Blason_liege.svg| Daniel Sudermann (1550-1631) Historiae ecclesiasticae---File---.png| Philipp Marbach (1550-1611) Girolami-Zanchi.jpg| Hieronimo Zanko (1560-1590) Asklepios,_antik_staty,_nu_i_Louvre,_Nordisk_familjebok.png| Johannes Sturm (1570-1625) </Gallery>
(29407) 1996 UW
(29407) 1996 UW estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Guido Lazzini
Guido LAZZINI (naskiĝis 1919- mortis la 11-an de novembro 1972 pro aŭtomobila akcidento dum sia vojaĝo en Jugoslavio) estis itala esperantisto, komercisto, UEA-fakdelegito pri danc-muziko en Massa (Italujo), konata kiel muzikisto de orkestreto "Verda Stelo", kiu ludis en pluraj Universalaj Kongresoj.
Sergej Ignaŝeviĉ
Sergej Ignashevich aŭ plennome Sergej Nikolajeviĉ Ignaŝeviĉ (Сергей Николаевич Игнашевич; Sergei Ignashevich) estas rusia futbalisto en la pozicio de defendisto kaj mezkampisto. Li naskiĝis en Moskvo, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo  CSKA Moskvo - antaŭe li interalie estis profesia futbalisto de la kluboj Spartak Oreĥovo, Krilja Sovetov Samara kaj Lokomotivo Moskvo. Krome Sergej Ignaŝeviĉ ekde la jaro 2002 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004 kaj Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 kaj pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "4".
Efiko de Bruselo
La Efiko de Bruselo estas la procezo de unupartia reguliga tutmondiĝo kaŭzita de la Eŭropa Unio de facto (sed ne nepre de iure) eksterigante ĝiajn leĝojn ekster ĝiaj limoj tra merkatmekanismoj.
Kialo
La kombinaĵo de merkatgrandeco, merkatgraveco, relative rigoraj normoj kaj reguliga kapacito de la Eŭropa Unio povas havi la efikon ke firmaoj trovas ke ne estas ekonomie, leĝe aŭ teknike praktika por konservi pli malaltajn normojn en ne-EU merkatoj. Ne-EU firmaoj eksportantaj tutmonde povas trovi ke estas utile adopti normojn metitajn en Bruselo unuforme dum sia komerco.
Nomo
La esprimo Efiko de Bruselo estis elpensita en 2012 fare de Profesoro Anu Bradford de Columbia Law School kiu nomis ĝin post la simila Efiko de Kalifornia kiu povas esti vidita ene de Usono.
Lingva elemento
Lingvo > Gramatiko > lingva elemento
En lingvistiko elemento estas ĝenerala termino por vico de sonoj/literoj, kiu reprezentas ian signifon, kaj kiu ne estas dividebla en signifohavajn partojn. Ofte aŭ eĉ plej ofte oni nomas tian elementon ankaŭ "morfemo".
Ia ajn elemento povas uziĝi substantivece en citaĵa rolo (ekz. "La 'tuj' de sinjoroj estas multe da horoj"). Tia citaĵa uzo estas aparta fenomeno, kiu ne konfuzu la klasadon. Kiel O-ecaj citaĵoj povas aperi ankaŭ tute ne-Esperantaj aferoj.
La elementoj de Esperanto dividiĝas en kvar bazajn klasojn:
Vidu ankaŭ:
Elemento, kemia elemento, morfologio
Tamás Gyenes
Tamás Gyenes [tamAŝ djeneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyenes Tamás estis hungara skulptisto. Tamás Gyenes naskiĝis la en Pécsvárad (Hungara reĝlando), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Gyenes studis en Belarta Akademio/Altlernejo inter 1941-1942 kaj 1945-1949, poste en Belarta Akademio Repin en Leningrado (1950-1953). Liaj plej gravaj instruistoj estis unue Ferenc Sidló, poste Pál Pátzay, fine Vsevolod Liŝev. En la Sovetunio li kandidatiĝis. En 1953 li fondis artiskolonion en Hódmezővásárhely. Inter 1953-1956 li instruis en la Belarta Altlernejo, inter 1956 kaj 1963 en Teknikuniversitato de Budapeŝto jam kiel docento. Inter 1955-1963 li vivis en Artistkolonio (Budapeŝto), sed ekde 1959 somere en Lovászpatona. Li ricevis premiojn en 1946 kaj 1956. Depost la socialismo kekaj skulptaĵoj estis movitaj al Memento Parko.
Hallon
Hallon estas planlingvo kreita de Paul V. S. Townsend en 2002 sub kopirajto. La lingvo uzas 20 literojn de la latina alfabeto kun ortografio kaj prononco tro influita de la angla. La gramatiko ankaŭ estas tro angleca, sed la vortprovizo estas ne rekonebla. La sintakso estas SVO.
Ekzemplo (Patro Nia):
Vodil ha, shu em shofim, Dos moneva sure, Dos larevu ha, Dos somadevum jolda shegus em shofim. Dos u hum sa tojon paliot ha vul toja, Mo vulshefu hon salumasha ha Shegus ha vulshefa shegu salumashu ha. Mo mu riot hu divada Meno dos hosoi valun ifera, Sheghe dos u Evon lara, busil mo sharule, Orashim u imat den. Amen.
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20020214000422/http://www.geocities.com/paulvstownsend/hallon/
Hecken
Hecken havas diversajn signifojn:
Hecken
64070 NEAT
64070 NEAT estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels kaj de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la astronomia programo Near Earth Asteroid Tracking, komuna entrepreno inter la Usona Aerarmeo kaj la Jet Propulsion Laboratory, kiu komencis en decembro 1995. La programo uzas teleskopojn de 1,2 metroj kun ŝargkuplitaj fotiloj, elde du ejoj de observo : la Monto Palomar kaj la Sistemo de Kosma Superrigardo de Maui.
18665 Sheenahayes
18665 Sheenahayes estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gangloffsömmern
Gangloffsömmern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj apartenas al administra komunumaro Straußfurt. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lunca (Șieuț)
Lunca [lunka] (hungare Friss [friŝ], germane Freissendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Bistrița. En 1910 ĝi havis 471 loĝantojn (rumanoj); en 1992 436. Ĝia unua mencio skriba estas el 1319. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Șieuț.
16243 Rosenbauer
16243 Rosenbauer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo "LONEOS" (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan fizikiston Helmut Rosenbauer, iaman direktoron de la Max-Planck-Institut für Aeronomie (nun, Max-Planck-Instituto por esploro pri la Sunsistemo) en Katlenburg-Lindau. Li estis gvidanto por promocii la alterigilon Philae ĉe la kosmosondilo Rosetta (kosmosondilo) al la kometo 67P / Churyumov-Gerasimenko. Rosenbauer estas ĉefa esploristo de la instumento "COSAC" : kombino de kromatografo en gasa fazo kaj mas-spektrografo por mezuri la kemion de la kometa surfaco.
Recea (Vârșolț)
Recea [reĉa], hungare Krasznarécse, estas vilaĝo en la rumana distrikto Sălaj. Administre ĝi apartenas al la komunumo Vârșolț.
Ĝia unua dokumenta mencio estas el la jaro 1326.
Recea situas ĉe la komunuma vojo DC74, kiu ligas ĝin al la komunuma centro. La rivero Crasna, kies nomo servas distinge en la hungara nomo, pasas okcidente de la vilaĝo.
Laŭ la censo de 2002 tri kvaronoj el la 570 loĝantoj deklaris sin etnaj rumanoj kaj unu kvarono hungaroj.
Bourg (Ĝirondio)
Bourg - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Borg - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Zarkao
La gubernio Zarkao (الزرقاء) estas unu el la gubernioj de Jordanio, situanta oriente de Amano, la landa ĉefurbo. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma Zarkao, kiu ankaŭ estas la plej granda urbo de la gubernio. En Zarkao loĝas personoj (2007) loĝantaj en areo de  kvadrataj kilometroj.
Alia urbo estas Rusaifa.
Kvartakta motoro
Kvartakta motoro estas piŝtomotoro kun unu laborpaŝo en du rotacioj de la kranko. La kvartakt-miksaĵomotoro aŭ Ottomotoro estas inventita de Nikolaus Otto en 1876. Por la ekbrulo de la gasmiksaĵo en motoro kiu uzas la fuelon benzinon, LPG-on aŭ tergason la gasmiksaĵo, je la fino de la kunprema paŝo, estas bruligata per sparkilo. En kvartakta dizelmotoro aero estas kunpremata dum la kunprempaŝo, ĉe kio tiu varmiĝas kaj poste je la fino de la kunprempaŝo estas injektata per fuelo fare de injektilo kaj okazas membruliĝo. Sekve ekspansiiĝantaj brulgasoj puŝas, dum la laborpaŝo, la piŝton malsupren, pro kio la motoro estas pelata.
Kedorlaomer
Ĥedorlaomer, literumita ankaŭ Kedorlaomer (en hebrea כְּדָרְלָעֹמֶר Kədarla'ōmer, Keḏārelā'ōmer, antikve: Keḏārelāġōmer), estas reĝo de Elam en Genezo 14. Genezo portretas lin kiel aliancano de tri aliaj reĝoj, kampanjante kontraŭ kvin kanaanaj urboŝtatoj reage al ribelo en la tagoj de Abraham.
Biblia rakonto pri Abraham
Dum la ribelo de la urboj de la rivero Jordano kontraŭ Elam, la nevo de Abram, nome Lot, estis kaptita prizonulo kun sia tuta posedaĵo fare de la armeo de Elamanoj. Tiu venis kolekti la militrabadon, post esti venkinta super la armeoj de la reĝo de Sodomo. Lot kaj lia familio tiam estis setliĝintaj en la ĉirkaŭo de la regno Sodomo kio faris ilin tro videbla celo.
Iu fuĝinto venis kaj informis al Abram pri tio kio okazis. Kiam Abram ricevis tiujn novaĵojn, li tuj arigis 318 trejnitajn servistojn. La armeo de Abram iris norden persekuti la Elamidan armeon, kiu estis jam elĉerpita pro la Batalo de Siddim. Kiam ili kaptis ilin ĉe la urbo Dan, Abram planis batalplanon disigante sian grupon en pli ol unu unuo, kaj lanĉis noktan atakon. Ne nur ili kapablis liberigi la kaptitojn, sed la unuo de Abram persekutis kaj mortigis la reĝon Elaman Kedorlaomer ĉe Hobah, ĝuste norde de Damasko. Ili liberigis Lot, same kiel liajn personaron kaj posedaron, kaj rekuperis ĉiujn el la havaĵoj el Sodomo kiujn ili estis kaptintaj.
Courteney Cox
Courteney Bass Cox Arquette (naskiĝis la 15-an de junio 1964 kiel Courteney Bass Cox en Birmingham, Alabamo) estas usona aktorino. Al ŝiaj plej gravaj sukcesaj roloj apartenas la televida serio Friends kaj la hororfilma trilogio Scream.
Ŝi ekstudis internan arĥitekturon, sed baldaŭ ĉesis la studadon favore al fotomodela kariero en Novjorko. Ŝi pozis sur titolpaĝoj de etaj magazinoj kaj rolis en diversaj reklamfilmetoj. Krom tio ŝi vizitis aktoradan instruon. Ŝi famiĝis en 1985, kiam ŝi aperis en videofilmeto de Bruce Springsteen por Dancing in the Dark.
Post tio, ŝi ricevis la ĉefrolon en la televida serio Misfits of Science, kiu ĉesis post 16 partoj. Ŝi ludis en 1987 en kineja filmo Masters of the Universe.
Ŝi ludis en pluraj filmoj, serioj, sed ŝi akiris atenton pro ŝia amrilato al aktoro Michael Keaton (1989-1995). Ŝi sukcesis en la filmo Ace Ventura (1994), kiu donis impeton al ŝia kariero kiel partnero de Jim Carrey.
Ŝia grava trarompo okazis per la serio Friends ekde 1994 dum dek jaroj. Akompanis ŝian sukceson en la serio la ludo en la hororfilma triologio Scream. Dum la laboro ŝi konatiĝis kun aktora kunlaboranto David Arquette, kun kiu ŝi edziniĝis en 1999. Ŝi naskis filinon en 2004, ili divorcis en 2010.
Povorino
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 20440.
La urbo estis fondita en jaro 1870 kiel loĝejo ĉe fervoja stacio.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
La interurba telefona kodo estas 07376, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Těšíkov
Těšíkov (Tscheschdorf) estas vilaĝo, parto de urbo Šternberk en distrikto Olomouc en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en montaro Nízký Jeseník, proksimume 4 km oriente de Šternberk. Vivas ĉi tie. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/444 kaj oriente de la vilaĝo elfluas fonto de mineralakvo de Těšíkov.
Povorino
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1870).
Těšíkov
Těšíkov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,14 km².
Povorino
En jaro 1959 la urbo havis 19,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 18,3 mil loĝantojn.
Fontano (Simferopola distrikto)
Fontano estas vilaĝo en la Ĉistenka komunumo de la Simferopola distrikto (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). Laŭ la censo de la jaro 2001 en la vilaĝo loĝis 1885 homoj.
Geografio
La vilaĝo situas tuj ĉe la sud-okcidenta limo de Simferopolo (kaj, fakte, estas opiniata kiel ĝia antaŭurbo). Apud la vilaĝo pasas la aŭtovojo Simferopolo—Baĥĉisarajo—Sebastopolo.
Krom Simferopolo mem la plej proksimaj loĝlokoj al Fontano estas la vilaĝoj Ĉistenko (situanta ĉirkaŭ 1,5 kilometrojn sud-okcidente), Triprudno (situanta ĉirkaŭ 1,5 kilometrojn okcidente) kaj Novonikolajevko (situanta ĉirkaŭ 1,5 kilometrojn oriente).
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo (sub la nomo Jangurĉu) aperis en la jaro 1692. Tiutempe en la vilaĝo loĝis la filo de tiama vic-ĥano de la Krimea Ĥanlando.
En la jaro 1784 la vilaĝo estis menciita jam sub la nomo Jagmurĉe. Laŭ la statistikaj informoj de la jaro 1805 la vilaĝo (jam menciita sub la nomo Jagmurĉi) estis loĝata de 93 krime-tataroj. Meze de la 19a jarcento la loĝantaro iom malkreskis, tamen ne tiom signife, kiel en multaj aliaj vilaĝoj (kaŭze de elmigrado de krime-tataroj en Turkion). Laŭ la statistikaj informoj de la jaro 1887 la vilaĝo havis 21 kortojn kaj estis loĝata de 136 homoj.
Dum la sovetia tempo la nomo de la vilaĝo estis plej ofte menciata kiel Jagmurci. En la jaro 1926 la vilaĝo ankoraŭ ekzistis kiel unu Jagmurci. Tamen, en la 1930aj jaroj oni decidis administre disdividi ĝin je la du apartaj vilaĝoj: Supra Jagmurci kaj Malsupra Jagmurci.
Maje 1944 la krime-tatara loĝantaro de Krimeo estis deportita, kaj la vilaĝoj senhomiĝis. Por kompensi mankon de loĝantoj, la 12an de aŭgusto 1944 oni akceptis la decidon transloĝigi en Krimeon kolĥozanojn el diversaj regionoj de RSFSR kaj UkrSSR. La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomoj de la du vilaĝoj estis ŝanĝitaj al Verĥnije Fontani (ruse — Supraj Fontanoj) kaj Niĵnije Fontani (Malsupraj Fontanoj).
Per la decido de la Krimea plenum-komitato la 8an de septembro 1958 la du vilaĝoj (Supraj kaj Malsupraj Fontani) estis unuigitaj, ĉar ili jam fakte prezentis unu tuton.
Nuntempo
La loĝantaro de la vilaĝo ĉefe okupiĝas pri agrikulturo. Krome, la vilaĝo estas populara tereno por konstruado de somerdomoj. Fontano estas transporte ligita al Simferopolo per enurbaj busaj linioj.
Asketismo
Asketismo (el greka ασκητής – fakulo kaj sence laŭ greka άσκημα, άσκησις – ekzerco, vivmaniero de la atletoj) estas ofte religie motivita fastado, abstino, silentado, ĉasteco, nedormado, elsociiĝo, ankaŭ rezigno pri korpa purigado, memskurĝado (vipado), marŝado senŝua (nudpiede), senhejmeco kaj ankaŭ tolerado de humiligaj agadoj. Asketismo rilatas al korpo kaj animo. Ĝi estas ĉefe spirita sinteno: Oni eltenas ĉion libervole kaj pro iu celo ekster si.
La pitagora skolo ankaŭ praktikis asketismo kiel parto de la procezo de purigado de la animo. La radikoj de la asketismo de judoj, kristanoj kaj islamanoj kuŝas en la hebrea biblio, eĉ se la vorto mem ne aperas tie. Por la frua kristanismo Johano la Baptisto estis ekzemplodona. Jesuo mem ne praktikis specialan asketismon, kvankam laŭ Mat. 4, 2 li fastis dum 40 tagoj.
Heede
Heede havas diversajn signifojn:
Asketismo
Multaj atletoj ankaŭ sindetenas de seksumado antaŭ diversaj konkuradoj, por koncentri siajn fizikajn kaj mensajn klopodojn sur la konkurado.
La socia movado Rektaj punkoj estas karakterizita de siaj membroj sindetenantaj de alkoholo, drogoj kaj neformala seksumado, kiel vivmaniero.
Malsatstriko estas uzata kiel ilo de protesto aŭ kiel levilo de soci-politika premo kontraŭ diversaj aŭtoritatoj (ĉefe dum koloniismo kaj en malliberejoj).
Alfred Roller
Alfred Roller (n. 2-an de oktobro 1864 en Brünn; Moravio; m. 21-an de junio 1935 en Vieno) estis aŭstra scenaranĝisto, pentristo kaj grafikisto.
Vivo kaj vekado
Roller estis en 1897 kunfondinto kaj en 1902 prezidanto de la Viena secesio, de kiu li tamen sin apartigis en 1905. En 1903 Gustav Mahler vokis lin kiel sukcedanto de Heinrich Lefler al la Viena Kortegopero, kie li en samgenia kunlaboro kun Mahler elformis la scenejan arton laŭ la ideo de tutarta verko (kunagado de spaco, koloro kaj lumo kun muziko, vorto kaj gesto). Post 1909 li ankaŭ estis scenaranĝisto i.a. por la viena teatro Burgtheater. Roller faris la ekipaĵojn por ĉiuj unuaj prezentadoj de Richard Strauss en Vieno. Poste okazis liga kunlaboro kun Max Reinhardt, ĉe kiu li ekde 1929 ankaŭ estis instruisto ĉe la viena Max-Reinhardt-Seminariejo.
La verŝajne plej fama admiranto de la verkaro de Roller estis Adolf Hitler, kiu komence en 1908 post sia transloĝiĝo de Linz al Vieno volis lerni ĉe Roller. Tiucele konatino el Linz skribis rekomendleteron al Roller. Werner Maser skribis en sia biografio pri Hitler, Roller post tio akceptis Hitler al interparolo kaj peris lin al skulptisto nome Panholzer. Laŭ pli novaj esploroj de Brigitte Hamann (Hitlers Wien, 1998) Hitler tamen ne eluzis ĉi tiun ŝancon: Post kiam li jam prezentis sin en la Kortegopero, li forlasis tiun, tiel ke renkontiĝo kun la de li admirata Roller ne realiĝis. Li konatiĝis kun Roller dudek kvin jarojn poste, post kiam li jam fariĝis Imperiestra Kanclero.
En 1920 Roller fondis kune kun Richard Strauss kaj Max Reinhard la Festivalo de Salcburgo kaj kreis la unuan ekipon por Jedermann de Hugo von Hofmannsthal. En la jaro antaŭ sia morto Roller en 1934 kreis laŭ deziro de Hitler la scenaraĝon por Parsifal en Bayreuth.
Skoltismo
Kunigas la landajn skoltajn asociojn la Monda Organizo de la Skolta Movado, kies Monda Skolta Oficejo estas lokita en Ĝenevo, Svislando. Krome ekestas ankaŭ aliaj organizoj kiuj laŭ siaj statutoj klopodas sekvi strikte la originajn ideojn de la fondinto, kaj ne modernigis la praktikon de skoltismo al la nunaj tempoj.
Celoj
La skoltismo celas provizi al infano kaj junulo medion, kie li povas memeduki sin per la disvolviĝo de ĉiuj eroj de la personeco: socia, kreiva, psika, spirita kaj fizika.
Baden-Powell difinis la edukcelojn de Skoltismo laŭ kvar punktoj: Laŭ Baden-Powell, Dio kaj religio ne estas aparta punkto, sed bazo de ĉio. Li klarigis, ke ĉiu skolto havu religion.
Cele al tiuj kvar punktoj, oni povizas serion da aktivecoj kie ludo rolas ĉefe.
Historio
La fondinto de skoltismo estis lordo Robert Cecil Stephenson Smith Baden-Powell. En 1896, dum la Dua Matabele Milito, Baden-Powell unue renkontiĝis kaj amikiĝis kun la Usondevena Brita Armeo Ĉefo de Skoltoj Frederick Russell Burnham. De Burnham li lernis la vojon de l' vakero kaj hindaj skoltoj de la Okcidenta Usono, li komencis porti skoltoĉapelon kiel tiu, kiun portis Burnham, kaj li diskutis kun Burnham pri skoltotrejnprogramo por knaboj. La movado komenciĝis en la jaro 1907 per tendumado sur la insulo Brownsea, Britio. Skoltismo rapide kreskis inter la brita junularo kaj la kolonioj de tiu imperio, sed baldaŭ iĝis internacia movado per la kreado de la Ĉilia Skolta Asocio en la jaro 1909, kiu fakte estis la unua skolta asocio ekster la Brita Komunumo.
Skoltismo kreskis en la mondo. Nazioj kreis hitleran junularon, kiu baldaŭ anstataŭigis devige la skoltismon en Germanio, pro tio, en kelkaj landoj, oni ekrigardis skoltismo kiel kontraŭfaŝisma. Ne nur nazioj ekuzis la sistemon de skoltismo por allogi gejunulojn; en landoj kie komunismo estas, oni starigis "pionerismon" kiu ege similas al skoltismo sed temas pri politika movado por subpremi la junularon. En aliaj landoj, kiel en Brazilo, la militista aspekto de tiu orgazanizo, malestimigis ĝin al granda parto de la popolo. Religiaj kredoj ankaŭ ekuzas similajn movadojn por disvastigi siajn kredojn.
Aktivaĵoj
Eble plej konataj aktivaĵoj estas vivo en naturo kaj grupa ekskurso, ankaŭ renkontiĝoj de skoltoj el diversaj devenoj, nome ĵamboreoj, kaj la tago de gefrata penso estas simbola festo de amikeco celebrata la 22-an de februaro ĉiujare fare de skoltoj en la tuta mondo. Kompreneble tendumadoj estas ege ofta inter skoltoj, sed ankaŭ estas diversaj projektoj por disvolviĝo de la komunumo, naturprotektado, sanpliboniĝo ktp.
Ĉu inoj?
La skoltina movado ekestis iom post la skolta, kaj havas asociojn en multaj landoj kaj mondan organizon (WAGGGS), kies centra oficejo estas en Londono. La rilatoj inter skoltoj kaj skoltinoj estas laŭlande diversaj: - en iuj landoj ekzistas du apartaj organizoj, skolta kaj skoltina; - kelkaj skoltaj organizoj havas ankaŭ inajn anojn, kaj inverse, sed malpli; - en kelkaj landon skoltaj kaj skoltinaj organizoj unuiĝis en unu sola, kies anoj estas aligitaj al la mondaj organizoj laŭ ilia sekso, ekz-e en Kostariko kaj Ĉilio.
Skoltismo kaj Esperanto
En 1934 la Monda Organizo de la Skolta Movado (MOSM) protokolis: “La Monda Komitato ne agnoskas la studadon de Esperanto ĉe Skoltoj, ĉar vidas en ĝi ne praktikan valoron”. Tiu decido okazis post la tutmonda skolta ĵamboreo de 1933 en Gödöllö (Hungario), kiam la organizintoj intencis uzi tri oficialajn lingvojn: anglan, francan kaj Esperanton. La tiama estraro de la MOSM oficiale malpermesis la uzadon de Esperanto dum la ĵamboreo.
Nun, post multaj klopodadoj de SEL, la estraro de MOSM decidis dum sia kunveno, fine de 1964: “La Monda Komitato konsentas jene: Esperanto, kune kun aliaj helplingvoj, pruvis sian utilecon en multaj medioj, kaj en pluraj Skoltasocioj ĝi estas permesata lingvo por la interpretista insigno. La Komitato decidis nuligi la protokoleron de 1934 sed ne fari pluan paŝon”.
La protokolo de 1934 estis eĉ ne komprenebla, ĉar Baden-Powell, la fondinto de la Skoltismo mem instigis en sia libro jam en 1908 la skoltojn, lerni Esperanton “ĉar tiu lingvo estas uzata en ĉiuj landoj”.
En la esperantlingva gazeto pri flagoj nome VENTO aperis artikolo pri la simboloj uzitaj de skoltismo.
Neuvilly
Neuvilly estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 993 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Neuvilly situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Johannes Xyloctetus
Johannes Ludwig Zimmermann (naskiĝis en 1490, mortis en 1526) estis svisa humanisto, latinisto, reformisto, kanonikulo, erudiciulo kaj religia estro. Li apartenis al familio de patricioj el Lucerno. En 1508, li studis en la Universitato de Bazelo, kie li bakalaŭriĝis kaj en 1524 li edziĝis al Margarethe Feer. Revante pri espero je kanonikeco en Beromünster, li estis nomumita kanoniko en la Preĝejo de Sankta Leodegaro en Lucerno (1504) kaj sacerdoto en 1513.
En 1510 li indikiĝis kiel profesoro pri la latina en Lucerno kaj faris amikajn rilatojn ĉirkaŭ la humanistoj tiaj kiaj Joachimus Vadianus (1484-1551), Ulriko Zvinglo (1484-1531), Henricus Glareanus (1488-1563) kaj Oswald Myconius (1488-1552). Fine de 1524, lia sinteno en Lucerno iĝas neeltenebla kaŭze de liaj simpatioj al la reformacia demando. Li foriris al Bazelo kaj mortis pro pesto. Hans Holbein la Juna (1497-1543) omaĝis lin per portreto.
Neuvilly
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Hubert Lefèvre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Neuvilly apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Nicasio Álvarez Cienfuegos
Nicasio ÁLVAREZ de Cienfuegos (Madrido, decembro de 1764 - Orthez, Francio, 30-a de junio de 1809), verkisto, ĵurnalisto, poeto kaj dramaturgo hispana, de familio asturia.
Novo Barreiro
Novo Barreiro estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 3 978 loĝantoj. .
Nicasio Álvarez Cienfuegos
Biografio
Li studis en lernejo San Isidro, kaj juron en la Universitatoj de Oñate kaj Salamanko. En tiu lasta li konis Juan Meléndez Valdés, kiu enkondukis lin al la poeziarto. Reveninte en Madridon li postenis kiel advokato kaj amikiĝis kun Manuel José Quintana, la granda socia poeto. Li ankaŭ publikigis versojn kaj tragediojn. Li laboris ankaŭ kiel ĵurnalisto kaj altranga funkciulo, krom membro de la Real Academia Española kaj de la Ordeno de Karlo la 3-a. Lia agado kontraŭ la francaj invadantoj dum la Milito de Hispana Sendependigo estis tialo ke li estis kunportita kiel ostaĝo al Francio, kie li mortiĝis pro tuberkulozo.
Verkaro
Tre influita de la Novklasikismo, estis konsiderata unu el ĉefaj figuroj de la hispana transiro al Romantismo; posedis klaran socian konsciencon, ĉar li kredis je universala frateco sammaniere al Cicerono kaj je la funkcio de karitato ene de la socia ordo, kiel montras lia poemo En alabanza a un carpintero llamado Alfonso (laŭde al ĉarpentisto nome Alfonso). La defendo de la laborista klaso estis vidata kiel ekzemplo de la antaŭromantisma pensmaniero. Lia liriko posedas anakreonan tendencon kiu estas pli morala ol sentiva. Li klopodis renovigi la eksmodan novklasikan adjektivemon (letargoso olvido, selvosas espesuras, musgoso frescor) kaj priokupiĝis pri lingvaĵo kaj ritmo en siaj poemoj, sed li ne sukcesis senbalastigi el artefarita lingvaĵo novklasika, kiu iĝas tro retorikaj kaj falseca.
Li verkis ankaŭ por la teatro; kultivis la tragedion en Pitaco, Idomeneo, Zoraida kaj La Condesa de Castilla (la grafino de Kastilio), kiu estis la verko per kiu li famiĝis. Li verkis ankaŭ komedion, kia Las hermanas generosas (la malavaraj fratinoj), unuakta.
Heinrich David Wilckens
Heinrich David Wilckens, laŭ hungarlingve kutima nomordo Wilckens Henrik Dávid estis germana-hungarlandana akademia instruisto, la unua instruisto pri arbaroj en Hungarlando.
Heinrich David Wilckens naskiĝis la  en Malsupra Saksio en Wolfenbüttel, li mortis la  en Hungara reĝlando en Schemnitz (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
Memorigiloj
Memorkolono kreita en 1912, sed la alvenantaj ĉeĥoj-slovakoj plene detruis ĝin en 1919, en Sopron en 1958 oni kreis memorŝtonon.
Staĥanov-movado
En soveta historio kaj ikonografio, Staĥanovito (стахановец) sekvas la ekzemplon de Aleksej Grigorjeviĉ Staĥanov, uzante fortan laboron aŭ tajlorismajn efikojn por super-plenumi laboron. Li prenas nomon de Aleksej Staĥanov kiu laŭdire produktis 102 tunojn da karbo en unu skipo, la 31-an de aŭgusto 1935 en karbomino kiel minhakisto en Donecka baseno. Tiel li troplenumis 13-oble la validan labornormon.
Staĥanovismo estas tendenco labori super la normalaj laborniveloj.
Staĥanovisto estis tia laboristo, kiu laboris super la normalaj laborniveloj.
São Paulo de Olivença
São Paulo de Olivença estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 31.422 loĝantojn en 2010.
Kultura Fondaĵo Simpozio
Kultura Fondaĵo Simpozio estas institucio fondita en 1959 iniciate de Evaldo Pauli, emerita profesoro de filozofio el Brazilo, naskiĝinta en la ŝtato Santa Catarina, kaj nuntempe loĝanta en la ĉefurbo Florianópolis. La civila registro de la instituicio estis agnoskita de la ŝtata registaro en la 14-a de januaro 1966, laŭ publikigo en la Oficiala Gazeto de Santa Catarina. Laŭ siaj statutoj, ĝi estas "civila societo, memstara, nekomerca, edukeca, kiu celas erudician kulturon, precipe artan kaj filozofian, lingvojn kaj muzikon". La organizaĵo havas bibliotekon taŭgan por la citita celo, por esti konsultata, kun respekto de la libereco de penso, kaj enhavas titolojn en filozofiaj, sciencaj kaj artaj kampoj. Komence, Kultura Fondaĵo Simpozio estis nur eldonejo de libroj. Poste, kiam la statuto estis refarita en 1988, ĝi inkluzivis kulturan agadon ĝenerale, elstarante precipe la Enciklopedio Simpozio, en Interreto, kontrakte kun la Federacia Universitato de Sankta Katarina (UFSC). Ankaŭ elstaras la Filozofia Revuo Simpozio, publikigita en Esperanto ekde 1983.
Vidu ankaŭ
(Filmeto) Filozofia Revuo Simpozio
Árpád Sata
SATA Árpád [pr.ŝata] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Odorheiu Secuiesc la 17-an de oktobro 1950.
Tafilaho
La Gubernio Talifaho (الطفيلة‎) estas unu el la 12 gubernioj de Jordanio. Ĝi situas sudokcidente de la landa ĉefurbo, Amano. Talifaho etendiĝas sur kaj en ĝi loĝas  personoj (2004).
4-Metilnonano
4-Metilnonano aŭ C10H22 estas saturita branĉoĉena hidrokarbonido kun 10 karbonatomoj kaj 22 hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora, brulema kaj senodora likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Kiel ĉiuj hidrokarbonidoj. 4-Metilnonano estas nesolvebla en akvo sed solvebla en pluraj organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo kaj eteroj. 4-Metilnonano estas unu el la 75 izomeroj de la dekano.
Kultura Fondaĵo Simpozio
Vidu ankaŭ
Mil Jaroj de Kristana Filozofio
Filozofiado
Filozofia vortaro
Enciklopedio Simpozio
Árpád Sata
Kariero
Árpád Sata apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li finis en 1973 en Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet de Târgu Mureş. Por du jaroj li ludis en Satu Mare kaj ekde 1975 en Kluĵo. Ekde 1993 li estis membro de Teatro Gárdonyi Géza en Eger. Li havis kaj prozajn kaj muzikajn rolojn. Li instruis ankaŭ aktorteknikon en koncerna studio. Kun sia edzino en 2012 li fondis propran teatran trupon. Li ricevis premiojn inter 1971-2005 kaj titolon "eterna membro de la testro" en 2007.
Richárd Schaaser
SCHAASER Richárd [ŝa:zer] estis hungara aktoro naskiĝinta en Odorheiu Secuiesc la 3-an de julio 1931 kaj mortinta en Ózd la 27-an de marto 2012.
Kariero
Richárd Schaaser finis en la Magyar Művészeti Intézet de Kluĵo en 1954 kaj li estis ĝis sia pensiiĝo ano de la Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Heideland
Heideland havas diversajn signifojn:
Kenĝi Goto
Kenĝi Goto (後藤 健二 Gotō Kenji) (naskiĝis la 29-an de novembro 1967, mortis la 31-an de januaro 2015) estis sendependa japana video-ĵurnalisto, kiu raportis militojn kaj konfliktojn, rifuĝojn, malriĉecon, aidoson kaj infanan edukadon tra la tuta mondo. En oktobro 2014, li estis kaptita kaj ostaĝigita en Sirio fare de aktivuloj de la Islama Ŝtato (IŜIL), kaj la 31-an de januaro 2015, estis raportite ke li estis senkapigita fare de liaj kaptintoj.​
Socialista Partio de Albanio
La Socialista Partio de Albanio (albane: Partia Socialiste kaj Shqipërisë, PS aŭ PSSh), estas maldekstrema politika kaj socialdemokratia partio en Albanio.
La Socialista Partio de Albanio estas membro de la Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj (PES) kaj membro de la Socialista Internacio. La oficiala gazeto de la partio estas Zëri i Popullit, kiu estis la organo de ĝia antaŭulo, la Laborpartio de Albanio (PPSh).
Historio
La Socialisma Partio estas rekta posteulo al la Laborpartio de Albanio, kiu regis Albanion dum preskaŭ 50 jaroj kiel la sola restanta stalinisma ŝtato en la mondo, sub la gvidado de Enver Hoĝa ĝis 1985 kaj Ramiz Alia ĝis 1992.