cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latero-transitiva
Ne ĉiu pluredroj aŭ kahelaroj konstruitaj el regulaj plurlateroj estas latero-transitiva. Ekzemple, la senpintigita dudekedro havas du specojn de lateroj: seslatero-seslatero kaj seslatero-kvinlatero, kaj ne estas ebla por simetrio de la solido movi seslatero-seslateran randon sur seslatero-kvinlateran randon. Tamen, regulaj pluredroj estas edro-transitivaj, vertico-transitivaj kaj latero-transitivaj. Kvazaŭregulaj pluredroj estas vertico-transitivaj kaj latero-transitivaj, sed ne edro-transitivaj; iliaj dualaj estas edro-transitiva kaj latero-transitiva, sed ne vertico-transitivaj.
Estas 9 konveksaj latero-transitivaj pluredroj:
Tomioka
Tomioka - japane 富岡市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Tomioka-shi - estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Gunma. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de oktobro 2019 la urbo havis loĝantojn.
Nové Mlýny
Nové Mlýny estas nomo por:
Herder-domo (Vajmaro)
La iama Herder-loĝdomo (Wohnhaus Herder) de la teologo kaj filozofo Johann Gottfried Herder situas centre de Vajmaro en Germanujo post la belega kaj gravega Petro-kaj-Paŭlo-kirko. Tie li deĵoris ĝismorte kiel supera pastoro kaj generalsuperintendanto de la Duklando Saksio-Vajmaro. Memorigloko pri li troviĝas monte en la nordo de Vajmaro, en Kleinroda, la ekskursocelo Herders Ruh.
Detaloj
Pro sia iel kaŝita situo postkirka ĉe mal-sintrudanta angula areo de la placo la en 1726/27 barokstile alikonstruigitia loĝdomo ofte de vizitantoj neglektitis. Tamen ĝi apartenas ekde 1998 al la monda heredaĵo de Unesko Klassisches Weimar.
Kune kun familio sia Herder loĝis tie ĉi dum 27 jaroj ekde 1776 kiam li danke al la perado de Johann Wolfgang von Goethe vokitis Vajmaron fare de Karlo Aŭgusto. La nombro de la familianoj rapide kreskis kaj kvar el seso da infanoj naskiĝis surloke. La verkisto kaj teatra intendanto Franz von Dingelstedt kaptis en 1850 la okazon vidi la tiam ankoraŭ netuŝita laborĉambro herder-a pri kies simpleco li miris.
Ĝardeno
La post la paroĥestrejo etentiĝanta ĝardeno kun puto, floroj, fruktujoj, beraj arbustoj kaj legomaj bedoj ege ŝatitis kaj prizorgitis de Herder. Tie ĉi li povis ordigi la aranĝon de la vojetoj kaj plantadoj laŭ ideoj propraj. Surbaze de liaj leteroj kaj poemoj kaj malnova urboplano la Herder-ĝardeno kune kun la en 1846 alikonstruita ĝardendometo rekonstrueblis en 1994 okaze de la datreveno 250-a naskiĝtaga de Herder.
Malkiel la domo, kiu ankoraŭ en niaj tagoj servis por la superintendantoj, la ĝardeno estas de libera aliro por ĉiuj. Memortabulo supre de la enirejo markas la iaman ĉeeston profesian de Herder. Teretaĝe estas ekde 2005 eta vendejo por religiaĵoj al kiu apartenas ankaŭ kafejo en la korto. Ĉe la okcidenta gablo de la domo legeblas en grandaj literoj la eldiraĵo herdera Das Christentum ist Freiheit und Freude / La kristana religio signifas liberecon kaj ĝojon.
Puto malklasika
La puto ne estas el klasikaj tempoj sed kreitis por la jaro 1999 en la kadro de la kulturĉefurbo-programo en 1999 kaj okaze de la 250-a datreveno naskiĝtaga de Herder (1994). La ujo de la tuboputo estas supraĵe tutronda dume la betona pelvo estas duonrondaĵo fiksita grunde. Akvoprovizado venas el la arbaro Rabenwäldchen tra tubaro el nobla ŝtalo kun malsupren direktita disdonilo tavolforma je la pelva mezo. Ĉirkaŭ ĝi, kiu ekzakte en la meza akso de la ĝardeno troviĝas, grupiĝas benkoj rondaj.
Ofensivo de Cent Regimentoj
La Ofensivo de Cent Regimentoj (en la ĉina: 百團大戰) (20-a de aŭgusto ĝis 5-a de decembro 1940) estis grava kampanjo de divizioj de la Nacia Revolucia Armeo de la Komunista Partio de Ĉinio komandita de Peng Dehuai kontraŭ la Imperia Japana Armeo en Centra Ĉinio. Tiu batalo estis delonge fokuso de propagando en la historio de la Komunista Partio de Ĉinio, sed ĝi iĝis la "krimo" de Peng Dehuai dum la Kultura Revolucio. Kelkaj aferoj pri ties lanĉo kaj konsekvencoj estas ankoraŭ polemikaj.
Kun la japanoj luktis ankaŭ kunlaborantaj ĉinoj. La diversaj ĉirkaŭkalkuloj ganas inter 10 000 kaj 20 000 perdoj de la japana flanko kaj eble simila nombro de kunlaborantoj, dum por la ĉina flanko oni ĉirkaŭkalkulas 22 000 perdojn.
Fg
La literkombino havas plurajn signifojn:
Jade
Jade estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wesermarsch de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La golfeto Jadebusen de la Norda Maro havas sian nomon de la komunumo kaj de samnoma rivereto, kiu en la okcidenta komunuma parto fluas direkte al la mara golfeto.
Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Metzervisse (stacidomo)
Metzervisse estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Metzervisse, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Thionville - Anzeling (177000).
Metzeral (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Colmar-Central - Metzeral (119000).
Kodersdorf
Kodersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio kaj estas la centro de komunumaro el pluraj najbaraj komunumoj proksime kunlaborantaj, nomata Weißer Schöps/Neiße. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Palatosto
La palatosto (os palatinum) estas osto de la kranio kiu formas la postan parton de la malmola palato (palatum). Ĝi estas subdividita en horizontala kaj vertikala plato, la lamina horizontalis kaj lalamina perpendicularis.
Ĉe fendlipo ĝi ofte estas unu el la afekciitaj ostoj.
Rynartice
Rynartice (Rennersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jetřichovice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Jetřichovice. Estas ĉi tie registritaj 100 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rynartice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,73 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1457.
Post la dua mondmilito estis el la vilaĝo ellandigita devena germana loĝantaro kaj la vilaĝo grandmezure elhomiĝis.
Luterana preĝejo (Medgyesegyháza)
La luterana preĝejo estas religia historia monumento en urbo Medgyesegyháza (Hungario).
Historio
Dum la longa dominado de turkoj la areo senhomiĝis. La rehomiĝo okazis nur ekde 1820. Precipe luteranoj (ofte slovakoj) el Békéscsaba akiris grundojn, ili partoprenis ankaŭ en refondo de la iama vilaĝo. Ili fondis ankaŭ luteranan filian grupon, baldaŭ ili memstariĝis kaj konstruis kunvenan domon, kie oni aranĝis la diservojn. La nun videbla kirko estis konstruita en la jaroj 1898 kaj 1899. La orgeno estis kreita en 1905, post 5 jaroj la turo ricevis horloĝon. Renovigaj laboroj okazis en 1939 kaj 1999.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo iomete reliefas. En supra parto de la turo estas rondoteraso, iam por la fajrobrigado.
Double Indemnity
Double Indemnity (anglalingve por "duobla kompensaĵo") estas 1944-a filmo nigra direktita de reĝisoro Billy Wilder. Aperas en la filmo gesteluloj Fred MacMurray, Barbara Stanwyck kaj Edward G. Robinson. La scenaro de Wilder kaj Raymond Chandler estis adaptita de seriala romaneto de James M. Cain, pri aktuala evento: virino persvadis sian edzon aĉeti grandan viv-asekuron kun klaŭzo de duobla kompensaĵo en kazo de akcidento. Tiam, ŝi persvadis sian amanton murdi ŝian edzon. La du krimuloj estis rapide kaptitaj kaj arestitaj.
La filmo estis kandidatigita por 7 Akademiaj Premioj, sed gajnis neniom. Tamen, ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Centra hejtado
La plej frua formo de la centra hejtado estis la hipokaŭsto, kiam oni hejtis en la antikva romia imperio per varma aero.
Moderna kaj plej ofta formo de la centra hejtado estas la hejtado per varmega akvo, kiam oni kondukas la varman akvon tra tuboj al la radiatoroj en la ejoj. La varma akvo estas produktita plej ofte en hejtilo funkciigita plej ofte per fosila fuelo (gaso, solidaj brulaĵoj kiel ligno, karbo aŭ per hejtoleo). Malofte oni uzas varman akvon de nuklea centralo aŭ varmon el geoterma energio per efikeca varmopumpilo.
Oni povas ofte kombini la hejtadon kun ventilado, aerreguligo (malvarmigo) per elektra instalaĵo; tiam oni uzas plej ofte aeron pro transigi la bezonatan temperaturon.
Gebäudeheizung
Bracigliano
Bracigliano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Forino (AV), Mercato San Severino, Montoro Inferiore (AV), Quindici (AV) kaj Siano.
Natria metafosfato
Natria metafosfato, metafosfato de natrio aŭ NaPO3 estas neorganika komponaĵo, alkala salo de metafosfata acido, blanka aŭ kristala substanco, preskaŭ nesolvebla en akvo, tamen, solvebla en acidoj. Ĝi estigas oligomerojn, kiu estas tri- aŭ kvar- hidrataj polifosfatoj, kies baza strukturo estas Na2O. P2O3, uzata kiel dieta suplemento, emulsianto , sekvestranto, kaj teksturiganto. Ĝi same uzatas kiel poluradagento, plidensiganto en dentrokremoj, farado de likvaj sapoj, skrapado, akvo-moliganto, kosmetikaĵoj, kaj en tekstila industrio.
Hipokaŭsto
Hipokaŭsto (latine hypocaustum) estas tipo de la centra hejtado, uzata en la antikva Romio. Ĝi estis subplanka malfermita areo en romiaj konstruaĵoj, kiun oni hejtis per forno aŭ kaldrono. La fluanta varma aero hejtis de tie la suprajn ejojn.
Laŭ Francisko Azorín Hipokaŭsto estas ''Parto de la romanaj termoj, kie varmiĝis la banakvo. Ejo hejtita per subpavimaj varmokondukiloj. Li indikas etimologion el le greka hipokaŭston, el hipo + kaustikos (sub bruligi), kaj de tie la latina hypocaustum''.
Priskribo
La metodon ellaboris la romianoj, kiuj uzis tion por hejtado en la nordaj provincoj (nuna Germanio, Anglio) kaj aliloke ankaŭ por hejtado de akvobanejoj.
Oni kondukis la varman aeron plej ofte tra unu vertikala fumtubo (kameno). La fumtubo daŭris en la ĉambromuro kaj la varma aero forpasis kun la fumo. Se oni volis pli fortan hejtadon, oni konstruis plurajn fumtubojn en la ĉambromuroj.
La hipokaŭsto konsistis plej sube el betono, argilaĵo, sur kiuj oni konstruis kolonetojn kun diametra grando de ĉirkaŭ 20x20 cm. Tiuj kolonetoj distancis unu de la alia je ĉirkaŭ 30-60 cm. Oni konstruis sur tiuj kolonetojn la plankon el betono aŭ kaĥel- mozaik- aŭ marmorkovrita betono.
Ĝi estas antaŭulo de la subplanka hejtado.
27711 Kirschvink
27711 Kirschvink estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joseph L. Kirschvink, profesoro ĉe la Kalifornia Instituto de Teknologio en Pasadena, kiu interesiĝas pri, geomagnetika sensemo de la bestoj, biologiaj efikoj de la kaj biomineraligo de la.
Alvise Zorzi
Alvise ZORZI (10a de Junio 1922 – 14a de Majo 2016) estis itala ĵurnalisto kaj verkisto el la urbo Venecio.
Li estis la filo de Elio Zorzi, ĵurnalisto kaj direktoro de Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica de la Venecia Bienalo en la oj tuj post la Dua Mondmilito. Li estis direktoro de la kulturaj programoj por RAI, Italia ŝtata televida kanalaro kaj estis membro de la komitato de Unesko por Venecio.
Zorzi estis aŭtoro de nombraj libroj pri la historio kaj civilizacio de Venecio, inklude biografiojn de Carlo Goldoni, Marko Polo, Ticiano kaj aliaj elstaraj urbanoj. La fina libro kiun li publikigis dum sia vivodaŭro estis Napoleone a Venezia, kiu estis presita en 2010.
9609 Ponomarevalya
9609 Ponomarevalya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Ĝi stis nomita en honoro de Valentina Leonidovna Ponomarjova, (cirile : Валентина Леонидовна Пономарёва) de la Instituto de Historio de la Scienco kaj Teknologio, fakulino pri aviadiloj kaj kosmoŝipoj. Ŝi estis unu el la kvin aninoj de la sovetunia teamo da kosmonaŭtinoj kaj anstataŭanta pilotino por la kosma flugo de Valentina Tereŝkova en 1963.
Arlanza
La Distrikto de Arlanza situas okcidente de la provinco Burgoso (Hispanio), proksime de la provinco Palencio kaj la regionoj Sierra de la Demanda, Ribera del Duero, Alfoz de Burgos kaj Odra-Pisuerga. Ĝi apartenas al la baseno de Duero kaj estas banita de la rivero Arlanza, de kiu prenas sian nomon.
Geografio
La akvoj de la rivero Arlanza, kiu naskiĝas ĉe la pinaro de Quintanar de la Sierra, fluas de oriento al okcidento ĉar la grundo malsupreniras de altaĵoj kiel Peñas de Cervera (la monto Valdosa atingas 1412 metrojn) kaj de Las Mamblas (1372 m) ĝis la limo kun la provinco Palencio. La regiono ricevas la mezumon de 647 mm da akvo, kio por Burgoso estas konsiderinda kvanto.
Hidrografio
Krom la rivero Arlanza, ankaŭ ŝprucas la regionon la rivero rivero Esgueva, kiu kuras paralele kaj ricevas la akvon de la rivero Henar. La rivero Arlanza havas gravajn afluejojn kiel la rivero Cubillo, dekstre, kaj la riveroj Ura, Mataviejas kaj Franco, maldekstre.
Komunikado
La komunikadoj estas akceptindaj: transiras de nordo al la sudo la naciaj ŝoseoj N-1 de Madrido al Iruno kaj de okcidento la N-622 de Lermo al Palencio. Aliaj retaj vilaĝoj:
Historio
Estas malfacile precizigi la distribuadon de la triboj kiuj loĝigis la regionon dum la prahistorio: sed estas kelkaj atestoj de la romia epoko ĉe la bordoj de la rivero Arlanza: la ponto de Tordómar estas, eble, la plej grava. La regiono ekbrilis komence de la 10-a jarcento. La armeoj de la rekonkerantoj alvenis al la valo de Arlanza ĉ. la jaro 900 kaj konstruis gravan ĉenaron da fortikaĵoj: Covarrubias, Tordueles, Tordable; Torrecilla; Tordómar, Torrecitores, Escuderos, Torremoronta, ktp.
La jaro 912 estis decidiga por Kastilio, ĉar estis translokita la limo de la valo de Duero, per la rekonkero de Roa, Aza, Osma kaj San Esteban de Gormaz. Al la plej sekuraj regionoj de Arlanza venis homoj por koloniigi kaj loĝi el la nordo de Hispanio kaj multaj araboj el la sudo.
Menciindas la figuroj de Francisco de Sandoval y Rojas, unua duko de Lermo; kaj de Jerónimo Merino, paroĥestro de Villoviado kaj teroro de la francaj invadintoj kiu per sia armeo liberigis la regionon dum la Milito de Hispana Sendependiĝo
Plej gravaj vilaĝoj
Menciindas la vilaĝo Covarrubias, art-historia komplekso kaj antiva ĉefurbo de eklezia ŝtato; kaj la duka vilaĝo Lermo, konvertita de la duko kiu portas sian nomon en unu el la urbaj kompleksoj plej belaj de Hispanio kaj Santa María del Campo, antikva ĉefurbo de komunumo behetría.
Heredaĵo
Krom la urbaj kompleksoj de Covarrubias kaj Lermo; la preĝejoj de Santa María del Campo, Villahoz, Presencio, Villahizán, Castrillo de Solarana, Tordómar, Tórtoles de Esgueva; la ermitejoj de Retortillo kaj Barriosuso; la monaĥejoj Villamayor de los Montes, San Pedro de Arlanza; la kasteloj de Torrecitores kaj la Duka Palaco de Lermo.
Obejd-e Zakani
Nezam od-din Ubeydollah Zâkâni (aŭ Nezam od-din Obejdollad Zakani)(perse: خواجه نظام‌الدین عبیدالله زاکانی), aŭ simple Obejd-e Zakani (perse: عبيد زاکانى ĉ. 1370 PK), estis persa poeto kaj satiristo de la 14-a jarcento (Timurida Periodo) de la urbo Qazvin (Gazvoin).
Vivo kaj verko
Li studis en Ŝirazo, sub la gvido de la plej bonaj mastroj de sia epoko, sed poste reen venis al sia denaska urbo, al Gazvin. Li tamen preferis Ŝirazon al Gazvino, kie li estis tribunala poeto en Ŝiraz por Ŝaho Abu Ishaq, kie juna Hafez estis prezentita ankaŭ. Lia laboro estas konata pro siaj paskvilo kaj obscenaj versoj, ofte politikaj aŭ sekshumuraj, kaj ofte cititaj en debatoj rilate al samseksemaj praktikoj. Li skribis la epistolon Delgoŝa (korplaĉa), kaj ankaŭ Akhlaq al-Ashraf ("La etiko de la Aristokrataro") kaj la fama humura fabelo Muŝ-o-Gorbe (Muso kaj Kato), kiu estis politika pamfleto. Liaj nepamfletaj gravaj klasikaj versoj ankaŭ estas konsiderataj kiel tre bone skribitaj, en ligo kun la alia granda laboro de la Persa literaturo. Li estas unu el la plej rimarkindaj poetoj, satiristoj kaj sociaj kritikantoj de Irano (Persio), kies laboro ne estas ricevinta konvenan atenton en la pasinteco. Siaj libroj estas tradukitaj en la rusan, danan, italan, anglan kaj germanan lingvojn (ĉilasta fare de Joachim Wohlleben, 2009: ŝajne la unua traduko de la kompleta lia laboro en iu okcidenta lingvo).
Vilmos Simon
SIMON Vilmos (pro. ŝimon) estis hungara ĵurnalisto, verkisto naskita en Klopotiva la 8-an de marto 1899 kaj mortinta en Bp. la 12-an de novembro 1935.
NGC 935
NGC 935 (aliaj indikoj — PGC 9388, UGC 1937, MCG 3-7-15, ZWG 462.16, KCPG 68A, ARP 276, VV 238) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ot
La literkombino havas plurajn signifojn:
Retronimo
Retronimo estas neologismo bazita je la angla neologismo retronym proponata de Frank Mankiewicz en 1980. kaj divastigita de William Safire per The New York Times.
La vorto retronimo indikas specon de neologismo generita per ŝanĝo al la originala vorto de objekto aŭ koncepto por diferencigi ĝin de pli freŝa versio de io. La plej multaj el la retronimoj estas kreitaj kiel rezulto de progreso en teknologio, kiu aldonas adjektivon aŭ modifilon al la nomo de la nova objekto aŭ koncepto kreita, generante la bezonon por kontraŭa aŭ komplementa adjektivo esti aldonita al la la originala.
Ekzemploj de retronimoj estas jenaj:
Kantono Mason (Okcidenta Virginio)
La kantono Mason - angle Mason County' - estas kantono de Usono en la subŝtato Okcidenta Virginio. Ĝia administra centro estas la urbo Point Pleasant. Kune kun kantono Gallia en la najbara subŝtato Ohio ĝi konsistigas la aglomeraĵeton de Point Pleasant.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Provinco Ĉuj
Geografio
La ĉefa, nordokcidenta parto de la province estas ebena, raraĵo en Kirgizio. La ebenaĵo fakte estas vasta valo de la rivero Ĉuj. La vala nigra grundo estas tre fekunda kaj estas fote akvumita per rivera akvo. Kultiviĝas tritiko, maizo, sukerbetoj, terpomoj, lucernoj kaj pluraj pliaj legomoj kaj fruktoj. Sum la sovetunia epoko, pluraj notraĵoprilaboraj kaj aliaj industriaĵoj estis starigitaj en la provinco, kreskigante la nombron kaj grandecon de urbaj centroj kiel Tokmok, Kant kaj Kara-Balta. La loĝantaro estas signife pli malunueca ol tiu de la alia regionoj de la ŝtato, kun multaj rusoj, ukrainoj, dunganoj, koreoj, germanoj kaj ajliaj.
La Kirgizaj Ala-Too-montoj konsistigas la sudan limon de la provinco, kaj la nordan limon de la provinco Talas. Ekzistas multaj migraj kaj montgrimpaj vojoj alireblaj de la urboj en la valo. La sudokcidenta parto de la provinco, pli alta en la Kirgizaj Ala-Too-montoj, geografie pli similas al la provinco Narin. La nordorienta malvasta parto, iom simila al "patotenilo", estas la distrikto Kemin en la valo de la rivero Ĉong Kemin.
La ĉefa orienta-okcidenta transporta akso de la provinco estas la aŭtoŝoseo Taraz-Biŝkeko-Balikĉi, kiu ligas la plej multajn urbojn de la provinco. La aŭtoŝosea sekcio okcidente de Biŝkeko estas parto de la eŭropa aŭtoŝoseo E40, loke konata kiel "aŭtoŝoseo M-39" (bazita laŭ la malnova sovetunia aŭtoŝoseo-numeriga skemo). La samaj nombroj aplikiĝas al la ŝoseo kiu daŭrigas nord-orienten el Biŝkeko al Almato, superpontante la riveron Ĉuj kaj forlasante la provincon survoje al Kazaĥio en la limpasejo Kordaj.
La sola fervoja linio en la provinco uzas la saman vojon Taraz-Biŝkeko-Balikĉi; ĝi estas kompare malmulte frekventata nuntempe.
Distriktoj de la provinco
La provinco estas administre dividita en 8 distriktojn, kaj la eksterdistriktan urbon Tokmok: La distrikto Ĉuj ĉirkaŭas la urbon Tokmok. La distrikto Alamudun xxirkaŭas la urbon Biŝkeko, kiu kiel menciite ne estas parto de la provinco sed sendependa provinconivela administra unuo. La sudokcidenta parto estas administrata kiel du eksklaboj de la distriktoj Ĝaijl kaj Panfilov; krome la distrikto Panfilov kovras la valon en la sudooriento kaj Ĝaijl la montojn en la nordo, okcidento kaj sudokcidento. La distriktoj ĉi-sube estas listigataj de oriento al okcidento:
Mânăstire
Mânăstire [mınəstire] (hungare: Monostorszentgyörgy, germane: Sanktgeorgkloster) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de Timișoara. Administre ĝi apartenas al la komunumo Birda.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 239 loĝantojn (serboj, rumanoj); en 1992 249 (rumanoj).
Komunumoj pri monostor en Hungara reĝlando
(Monostor signifas: abatejo.)
Komunumoj de Sankta Georgo en Transilvanio
La ceterajn en Hungara reĝlando vidu: Bácsszentgyörgy!
Itamari
'Itamari estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 7.903 loĝantojn en 2010.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio (AFEF) (germane: Österreichischer Eisenbahner Esperanto-Verband), landa asocio de IFEF
Mauborget
Mauborget estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 103 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
AFEF estis fondita la 10-an de aprilo 1960 en Linz kun prezidanto inĝ. Erich EICHINGER kaj "AFEF" sidis en Vieno. Ekde la jaro 1967 prezidanto inĝ. Walter HUBER seninterrompe gvidis la asocion ĝis la malfondiĝo 2009 en Linz.
Ĝi estas la oficiala landa organizaĵo de la Internacia Fervojista Esperanto-Federacio - IFEF - kaj kiel sekcio parto de la kulturfederacio de la aŭstraj fervojistoj. Bulteno - Aŭstria Fervojisto , la gazeto de la federacio, aperis laŭ propra indiko "laŭeble trifoje po jaro"; ĝia redaktanto estis s-ro Leopold PATEK [LEopold PAtek] el Klosterneuburg ĝis la lasta aperinta numero en 2009. Celo de la organizaĵo estis la plivastigo de Esperanto, ĉefe ene de la fervojistaro.
Mauborget
Geografio
La komunumo Mauborget situas en la Ĵurasa Montaro sur la suda flanko de la montoĉeno Chasseron 5 kilometrojn norde de la Lago de Neŭŝatelo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Mauborget kaj diversaj izolitaj bienoj sur la altaĵo de Ĵuraso.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
Jam en 1910 fervojistoj en tiama Aŭstrio-Hungario agadis kiel esperantistoj. Tiom la fervoja ministerio dissendigis cirkuleron pri "Uzado de la lingvo Esperanto por celoj de internacia komuniko sur fervojo". En la jaroj antaŭ la unua mondmilito la Imperiestra-Reĝa Ministerio por fervojaj Aferoj eldonis du ĉarmajn ilustritajn broŝurojn kun po pli ol 100 paĝoj, kiuj priskribis multajn gravajn fervojajn liniojn kaj vojaĝeblecojn en la tiama Aŭstria-Hungara Monarkio.
Mauborget
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,51 km², de kiuj 66,0% estas kovritaj de arbaro, 29,7% servas por agrikulturo kaj 4,2% por setlado.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
"Fervoja Esperantisto" n-ro 4/1911 enhavis 34 membroadresojn (la plej multajn en la posta Ĉeĥoslovakio). Ankaŭ inter la du militoj ekzistis respektivaj grupoj, ekz. en 1923/24 sub Hugo STEINER, 1929 sub J. ZINK, kiu estis ankaŭ asesoro (delegito). La 14.6.1925 Aŭstriaj Fervojoj-Ĝeneraldirekcio enketigis la nombron de fervojistoj parolantaj aŭ lernontaj Esperanton. En 1929 la ministerio eldonis gvidfoliojn. Post la dua mondmilito la fervojista esperantistaro de Aŭstrio laboris en la kadro de la Aŭstria Esperantista Federacio. Fondiĝis faka grupo nomita "Fervojista Esperanto-Fakgrupo Aŭstrio". Tiu fakgrupo en 1949 kotizis ĉe IFEF por 45 membroj kaj jam en 1950 sukcesis organizi la 2an IFEF-kongreson en Salzburg (Salcburg). Ekde aŭtuno 1956 aperis propra organo, nomata "Bulteno de la Aŭstria sekcio de IFEF". Redaktis ĝin dipl. inĝ. Fritz TSCHOM.
Mauborget
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mauborget limas en nordo al Val-de-Travers (NE), en oriento kaj sudoriento al Tévenon, kaj en sudo kaj okcidento al Fontaines-sur-Grandson.
Trafiko
Mauborget situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas flankaj vojoj de Grandson kaj de Sainte-Croix kaj paseja vojo al Couvet en Val-de-Travers. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas 5 kilometrojn sude de la komunumo en Grandson. Pere de poŝtaŭtolinio al Yverdon-les-Bains la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
La 10an de Aprilo 1960 fondiĝis memstara organizo Aŭstria Federacio Esperantista Fervojista.
Mauborget
Historio
La unua dokumenta mencio de Mauborget datiĝas el la jaro 1403 kiel Malborget. dum mezepoko la vilaĝo apartenis al la Voktejo Grandson, el kiu sub la berna regado fariĝis berna voktejo kaj post la Helveta Revolucio de 1798 distrikto. Surbaze de la administra reformo de 2006 la komunumo kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
En la 55a Universala Kongreso de Esperanto en Vieno, kiun malfermis la aŭstria ŝtata prezidento s-ano Franz JONAS, AFEF organizis fakprelegon "La aŭtomata kuplilo". La 27a IFEF-kongreso okazis en Villach 1975, ĉiuj lokaj gazetoj raportis pri la kongreso. Post longaj diskutadoj en la jarkunveno la 21an de oktobro 1978 oni balotis pri novaj ŝtatutoj de la federacio. La titolo de AFEF ekde tiam estas Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio. En la 74a Universala Kongreso de Esperanto en Vieno 1992 la asocio okazigis altvaloran kontaktkunvenon kun fakaj prelegoj, krome tre interesan fakan ekskurson al la centra ranĝostacio. La kvaran fojon post la milito AFEF invitis la IFEF-kongreson al Aŭstrio (la 46an en Krems) 1994.
En la jaro 1996 venis letero al AFEF de la vicprezidanto de Aŭstria Paneŭropa-Movado d-ro Paul Rübig (Paul RUEBIG) Membro de Eŭropa Parlamento (MEP) ke Paneŭropa Unio agas ankaŭ por komuna eŭropa lingvo: la latina, sed li persone jene opinias: "Kompreneble mi jam ofte pripensis la temon de pli facila komunikado ene de la Eŭropa Unio kaj principe mi favoras komunan lingvon por Eŭropo. Jam nun la peno por interna komunikado estas ege granda kaj ĉiu plia membro tion eĉ pli grandigas. Volonte mi pretas subteni la enkondukon de Esperanto ene de la Eŭropa Unio." (la citaĵo el la letero de d-ro RUEBIG al AFEF 1996.)
Metzervisse
Metzervisse [mɛːt.'sɛʁ.vis] estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
La 56a IFEF-kongreso 2004 en Sopron/Hungario estis eksterordinara, ĉar Hungara Fervojista Esperanto-Asocio (HFEA) kaj AFEF komune aranĝis la kongreson sub la slogano: Unuecan Eŭropan Fervojon!
En la solena inaŭguro de la 60-a Kongreso de IFEF, la 18-an de majo 2008 en Poznano, Pollando, estis honorigata la vicprezidanto de AFEF Martin STUPPNIG kiel Honora Membro de IFEF.
Metzervisse
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Metzervissois.
Aŭstria Fervojista Esperanto-Federacio
Historio
La 22-an de junio 2009 Eksterordinara Ĝeneralkunveno en Linz decidis pri malfondiĝo de AFEF la 31-an de decembro 2009. Kaŭzo estas, ĉar AFEF perdis sian asocian klubejon en Vieno pro malkonstruado de Suda Stacio por fari lokon por la nova Ĉefstacio Vieno (germane Hauptbahnhof Wien). Alia kaŭzo estas ke pro daŭra malgrandigo de la nombro da fervojistoj (de 65.000 al 42.000) ne plu eblas varbi novajn adeptojn por Esperanto kaj funkciulojn por la AFEF-estraro.
EksAFEF-anoj restas en Esperanto-sekcio de la Kultura Asocio de Fervojistoj en Aŭstrio.
Preĝejo Sankta Sebastiano (Zalaegerszeg)
Preĝejo martiro Sankta Sebastiano estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Zalaegerszeg, en loĝkvartalo Csácsbozsok [ĉAĉboĵok], kiu dum la mezepoko estis memstara vilaĝo Csács.
Jaebetz
Jaebetz ĝis la 1-a de januaro 2010 estis memstrara komunumo kaj de tiam estas parto de la najbara komunumo Fincken en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2008 la komunumo havis 180 loĝantojn.
Preĝejo Sankta Sebastiano (Zalaegerszeg)
Historio
La Romanika kirko kun duonronda absido en Csács estis konstruita supozeble ĉirkaŭ en 1330 (aŭ pli frue en la 13-a jarcento). Oni pligrandigis la preĝejon en la 15-a jarcento kun turo, navo, pilieroj kaj multlatera sanktejo. En 1532 ĝi bruldetruiĝis, poste pro la kontraŭturkaj bataloj la kirko ricevis malmulte da zorgoj. En 1741 ĝi estis renovigita laŭ baroko. En la 19-a jarcento oni konstruis porĉon antaŭ la turon. Plena restaŭro okazis en 1895. Oni malkaŝis la mezepokajn partojn per trakonstruoj en 1930, sed inter 1975-1977 oni restarigis ilin kaj oni konstruis modernajn sakristiojn.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola, sed apude troviĝas la modernaj sakristiaj ĉambroj kun selaj tegmentoj. Apud la preĝejo estas ŝtona kruco el la 19-a jarcento kaj monumento pri falintoj dum la mondomilito. La fasado estas malofte en Hungario pro la alkonstruita porĉo. Okulfrapas la timpano. En proksimeco de la turo estas ekstere ŝtuparejo al la galerio. En flanko de la navo estas enmurita pordo. La absido estas oklatera. Interne oni malkovris freskojn el la 18-a jarcento. La plej bela prezentas Sanktan Sebastianon, tio estas nun la altara bildo. En 2002 ĝi estis restaŭrita.
Kermeso okazas en la 20-a de januaro.
Ridjica
Situo
Ridjica situas sur ebenaĵo, laŭ hungara landlimo, laŭ rojo (havanta 11 etajn pontojn). Sombor troviĝas 27, tra la limo Gara 7 km-ojn for.
Historio
La plej frue keltoj loĝis tie. Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1346 en formo Rég. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. En 1910 loĝis en Regőce 3591 da homoj, (2440 germanoj (68 %), 804 hungaroj (22 %), 334 serboj (9 %) kaj aliaj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 1944 la judoj, en 1945 la germanoj estis deportitaj. En 2002 loĝis en Ridjica 2590 da homoj, (serboj 2165 (84 %), hungaroj 217 (8 %) kaj aliaj).
Famuloj
En la iama Regőce naskiĝis:
NGC 936
NGC 936 (aliaj indikoj — PGC 9359, UGC 1929, MCG 0-7-17, ZWG 388.18) estas galaksio en la konstelacio Baleno.
Koji Nakata
Koji Nakata (japane 中田 浩二, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2000 ĝis 2007 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 57 matĉoj.
Apleto
En komputado, apleto estas ajna malgranda aplikaĵo ("aplikaĵeto" mallongigata al "apl'eto") kiu plenumas unu specifan taskon kiu funkcias ene de la pli granda programo, ofte kiel aldonaĵo. Ofte temas pri reta programeto, plejofte skribita en Javo, kiu ruliĝas en la retumilo kaj plej ofte montriĝas en la retpaĝo mem (same kiel Flaŝ-programetoj). Apletoj estas tipaj ekzemploj de helpaj programetoj kiuj ne monopoligas la atenton de la uzanto. Apletoj ne estas plenfunkciaj aplikaĵprogramoj, kaj estas celitaj esti facile alireblaj.
Konkoputo (Vajmaro)
La Konkoputo (germane: Muschelbrunnen) troviĝas ĉe Schwansee-strato en Vajmaro, Germanujo.
Detaloj
Sub la meza konko kiu nomdonis por la puto estas leono-kapo grimaca kiel gargojlo. Flanke videblas sobennaĝantaj delfenoj similantaj drakonon ties vostoj kunruliĝas kiel volutoj. Malsupre ĉe la piedo de la pelvo estas hunda trinkloko.
Laŭ Hans-Joachim Leithner staris la puto ekde 1821/22 antaŭ la Mario-pordego, ekde 1847 ĉe la iama Stieden-antaŭurbo ĉe la Stein-domo kaj post 1857 je Schwansee-strato ĉe la domo nr 5 (frajtaĵpostejo). En niaj tagoj ĝi admireblas je Schwansee-strato ĉe la uesta fino de la suda muro de Schwansee-naĝejo tuj antaŭ la angulo je Hersfelder-strato. Laŭ Leithner estis la kreinto Dornberger laŭ komisio de la supera konstruisto Clemens Wenzeslaus Coudray. Aliaj asertas ke la puto kreitis en la jaro 1847-a fare de Dornberger danke al monrimedoj el fondaĵo de Maria Pavlovna Romanova La ĉi-lastajn indikojn oni pli konfidas ke la opinio de Leithner. Ĉar Dornberger estis ŝtonskulptada majstro en Bad Berka verŝajnas tre ke oni uzis berka-an grejson ankaŭ por la Konkoputo.
Kiel kvazaŭ ĉiuj publikaj putoj vajmaraj temas ankaŭ ĉi-tie pri tuboputo ĉerpante akvon el la arbareto Rabenwäldchen. Restaŭrado faritis en 1971 fare de Kurt Stiefel.
Post la alilikigo disde Ackerswand oni metis "rekompence" antaŭ la Stein-domo en 1857 alian puton kies kreon komisiis ankaŭ fondaĵo Maria Pavlovna Romanova.
Julien Gracq
Julien GRACQ (lia vera nomo estas Louis Poirier) estas franca verkisto, naskita la en Saint-Florent-le-Vieil kaj mortinta la  en Angers.
Li estas unu el la plej diskretaj verkistoj en la franca literatura pejzaĝo, juĝante ke verkisto devas malaperi malantaŭ sia verko. Nutrita de la germana romantikismo kaj de la superrealismo, verko de Julien Gracq miksas nekutimecon kaj fantastan simbolismon. Li partoprenas la malmultenombran verkistaron kiu dumvive estis eldonita en la Bibliothèque de la Pléiade, fama kaj luksa serio ĉe la eldonejo Gallimard.
Biografio
Eks-lernanto de la liceo Henri-IV kaj de l'École normale supérieure (promocio 1930), kaj de l'École libre des sciences politiques, li studis geografion kaj sukcesis je la konkurso de agrégation pri historio kaj geografio en 1934. Dum lia kariero, li instruis en liceoj de Quimper, Nantes, kaj Amiens. Nomumita je la liceo Claude-Bernard de Paris en 1947, li instruis tie ĝis sia emeritiĝo en 1970.
Dum la Dua Mondmilito, li servas en infanterio. Malliberigita en junio 1940, li revenis de Germanio pro san-kialoj.
Post rifuzo de Gallimard, li publikigas sian unuan verkon, Au château d'Argol (Je la Kastelo de Argol), ĉe la eldonisto José Corti, kiun li poste fidelis. André Breton rimarkas la romanon kaj kontribuas al la unuaj movoj de la literatura kritiko. Gracq, fidela je André Breton, tamen ne apartenas al la superrealisma movado. Li skribas eseon, titolitan André Breton, kelkaj aspektoj de la verkisto en 1948.
Malkovro en 1943 de Auf den Marmorklippen (Sur la marmorklifoj), emblema romano de Ernst Jünger, estas vera revelacio por Gracq. Oni trovas stilajn kaj temajn similaĵojn inter la du postaj verkoj. La du homoj interrenkontiĝis. Jünger skribas la 2an de aprilon 1980, aludante personojn kiuj venis festi sian okdek kvinan datrevenon :
" Kun miaj parizaj amikoj, Julien Gracq estis veninta : estas li kiu, post forpaso de mia kara Marcel Jouhandeau, skribas la plej bonan francan prozon. ".
Post publikigo en 1950 en la revuo Empédocle ferocan pamfleton, « La Littérature à l'estomac » (La literaturo de stomako), pri situacio de literaturo kaj pri literaturpremioj, Gracq koheras kun ĝi kaj rifuzas la Premion Goncourt en 1951 por Le Rivage des Syrtes (La bordo de l'Sirtoj).
Li publikigas en 1958 Un balcon en forêt (Balkono en arbaro], romanon kiu apogas sur sia soldata sperto en Ardenoj je la komenco de la Dua Mondmilito.
Verkoj
Lia Plena Verkaro (ĝis 1992) estis eldonita en 2 volumoj en la Bibliothèque de la Pléiade en 1989 kaj 1995.
Okajama (urbo)
Okajama-urbo (岡山市 [oka-jama -ŝi]; Hepburn/Kunrei: Okayama-) estas urbo situanta en sud-orienta parto de la gubernio Okajama de Japanio, kaj ĝia administra centro.
Okajama
Okajama povas esti:
Ferenc Gegesy
Ferenc Gegesy [ferenc gegeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gegesy Ferenc estas hungara matematikisto, ekonomikisto, politikisto, parlamentano, distrikta urbestro.
Ferenc Gegesy naskiĝis la en Sighișoara (Rumanio).
Biografio
Ferenc Gegesy apartenis al la hungara minoritato en Rumanio, sed en 1960 li translokiĝis al Hungario. En 1969 li maturiĝis en Budapeŝto, poste li faris la dujaran soldatservon. Li akiris matematikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1975, poste li eklaboris en signifa ŝtata oficejo. Inter 1977 kaj 1982 li plulernis vespere en Ekonomia Universitato Károly Marx, fine li doktoriĝis en 1983. Dum la fina periodo de la socialismo li komencis politikadi kun la opozicio (komprenu: malkomunistoj). Ekde 1990 li plurfoje estis elektita urbestro de Ferencváros (distrikto), en 2006 ankaŭ parlamenta deputito. En 2008 li abdikis pri la parlamenta mandato kaj post 2 jaroj li jam ne estis elektita urbestro. Li ricevis premion en 2003. Li havis edzinon, kiu naskis kvarfoje, baldaŭ li eksedziĝis kaj denove edziĝis.
13421 Holvorcem
13421 Holvorcem estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la brazilan matematikiston kaj amatoran astronomon Paulo R. Holvorcem, kiu disvolvis novajn numerajn metodojn por simuli la ondojn en rotacianta fluaĵo kaj en libera spaco. De 1996, li observis kaj disvolvis programarojn, kiuj efike atribuas tempon de teleskopo dum aŭtomataj observoj.
Köditz
Köditz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hof kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kupra (II) fosfato
Kupra fosfato aŭ kupra ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kupra (II) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas verdaj aŭ bluaj kristaloj, nesolveblaj en akvo, sed solveblaj en acidoj kaj amonia hidroksido, malmulte solvebla en acetono kaj nesolvebla en etanolo. Kupra fosfato posedas 3 kupratomojn, 2 fosforatomojn kaj 8 oksigenatomojn. Kupra fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kupraj derivaĵoj.
Brusciano
Brusciano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj al la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Acerra, Castello di Cisterna, Mariglianella, Marigliano kaj Somma Vesuviana.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Imperia Trezoro de Japanio
La Imperia Trezoro de Japanio 三種の神器 Sanŝu no Jingi, konata ankaŭ kiel "La Tri Sanktaj Trezoroj", konsistas el glavo, Kusanagi (草薙劍), juvelo aŭ juvelkolĉeno magatama (八尺瓊曲玉) kaj la spegulo kagami (八咫鏡). Ili reprezentas la tri primarajn virtojn de Japanio: la kuraĝo (glavo), la saĝo (spegulo) kaj la bonvolo (juvelo). Tiuj ĉi elementoj estas ligitaj al la budhanaj instruoj.
Ĉar temas pri legendaĵoj, la ĝusta situo de la trezoroj ne estas konfirmita sed la popolo scias ke la glavo troviĝas en la Templo Acuta en Nagojo, la juvelo en Kokjo (la Imperia Palaco) en Tokio kaj la spegulo en la Ise-Sanktejo en la Gubernio Mie.
Ekde la jaro 690, la prezentado de tiuj ĉi objektoj al la Imperiestro fare de grupo de ŝintoaj sacerdotoj, estas parto de granda kronceremonio. Tiu ĉi ceremonio ne estas publika kaj la elementoj tradicie estas nur vidataj de la imperiestro kaj kelkaj sacerdotoj. Pro tiu ĉi kialo, ne ekzistas fotoj aŭ desegnoj de la trezoroj.
Almadenejos
Almadenejos [almadenEĥos] (Almadeneto) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas almadenejenses. La censita populacio en 2010 estis de 468 loĝantoj kaj la denseco estas de 4,55 loĝ/km².
Situo
Almadenejos estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Almadeno kaj en la sudokcidenta parto de la natura komarko Valo de Alkudjo en la sudokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 520 m; je 88 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 102.88 km². La geografiaj koordinatoj estas 38º, 40´ N, 4º 17´ Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Pli tradicie minado jam en la 4a jarcento a.K.
Historio
Jam menciis la tieajn minojn la greka filozofo Teofrasto, sed la minoj jam funkciis antaŭe kaj plu estis ekspluatataj dum la epoko de la Romia Imperio kaj dum la araboj (Al Andalus) kaj tio pluis ĝis la 20a jarcento.
Aktuale estas interesaj restoj de industrimina arkitekturo, kia la kapstano de la mino de la Concepción (konata ankaŭ kiel Kapstano de San Carlos), kaj antikvaj fandofornoj.
La kreado de la vilaĝo mem okazis fine de la 17a jarcento ĉirkaŭ nova minkuŝejo kaj dum la 18a jarcento la vilaĝo disvolviĝis. Oni konstruis malsanulejon ĉe la placo.
Almadenejos apartenis al Almadeno ĝis 1836.
Modala ĵazo
Modala ĵazo estas stilforma ludmaniero (je komponado kaj improvizado) en moderna ĵazo, kiu evoluiĝis dum la 1950-aj jaroj el la novjorka malpasia ĵazo kaj transkondukis al libera ĵazo.
Evoluo kaj reprezentantoj
En la du rondoj de malpasia ĵazo laborantaj en Novjorko unuaflanke ĉirkaŭ Gil Evans, Gerry Mulligan, John Lewis kun Miles Davis kaj aliaflanke precipe ĉirkaŭ Lennie Tristano kaj lia skolo evoluis je la intereso de malpli ligitaj improvizeblecoj de la soloistoj la ludmaniero de modala ĵazo. Ĝi baziĝas sur la teorio de la diatonaj gamoj, kiun publikigis komponisto kaj aranĝisto George Russell je 1953 en sia muzikteoria verko „The Lydian Chromatic Concept of Tonal Organization“ (mallonge „Theory of Modes“), - vidu pri tio ankaŭ la dekdutonisman sistemon de komponisto Arnold Schönberg (1874–1951) kaj la maltonalecon de la Dua Viena Skolo).
Kiel gravaj vojpretigantoj de modala ĵazo validas krom la nomitaj komponistoj ankaŭ John Coltrane kaj Bill Evans, samkiel iomete pli malfrue Herbie Hancock, Wayne Shorter kaj McCoy Tyner. Kiel la unua sondiska verko de modala ĵazo validas Milestones de Miles Davis el la jaro 1958. La 40-takta temo de Milestones baziĝas je tio sur malmultaj akordoj apartenantaj sur nur du gamoj. La albumo Kind of Blue, kiun sonregistris Davis en 1959 kun John Coltrane, Julian Cannonball Adderley, Bill Evans, Paul Chambers kaj Jimmy Cobb laŭ modala ludmaniero (vidu So What), estas ĝis hodiaŭ la plej ofte vendita ĵazalbumo.
Portepeo
Portepeo estas ĉirkaŭtalia rimeno, por subporti spadon.
Modala ĵazo
Improviza tekniko
En modala ĵazo la improvizado de soloisto pasas sur malmultaj modaloj (gamoj), eltenataj trans longaj strekoj, ol laŭ antaŭdonitaj kutimaj, harmoniaj akordsinsekvoj. Krom la konvenciajn gamojn de la eŭropa muziko oni uzas ankaŭ la modalajn gamojn devenantaj de la mezepokaj eklezimuzikaj gamoj kaj ekstereŭropajn gamojn, kaj kromataj pasaĵoj pli kaj pli ofte aperas. Modernaj muzikistoj, kiuj aplikas la modalan stilon, uzas ankaŭ multajn aliajn teknikojn kiel antaŭiĝajn kaj trapasajn tonojn, la encirkligo de tonoj, la harmonian deflankigon, por riĉigi la improvizadon. Antaŭrangon havas la libere pri tio improvizanta soloisto ne ligita al korseto de konvenciaj, akompanaj harmonioj de la ensemblo. La akompano ofte konsistas el nur malmultaj, daŭre ripetataj akordoj (ostinatoj).
Karakteristiko kaj ĵazhistorio enordigo
Modala ĵazo estas interpretebla kiel rezulto de parta deturniĝo de bibopo, kiun karakterizis komplikaj akordsinsekvoj kaj akrobataj frazigoj aparte de la solooj. Dum kiam bibopo ku siaj multaj ornamadoj devigis la muzikistojn al komplikaj fingroekzercoj, modala ĵazo efikis per siaj pli malabunda, minimumismaj tonsinsekvoj tiurilate pli malstreĉita. Modala ĵazo estas laŭ tempo ofte trankvila ĝis meditema, disponas tamen pro siaj ofte nekutimaj harmonioj ĝis akraj (ne malmilda) disonancoj ja pri sufiĉe da streĉo.
La rekono de modala ĵazo kiel aparta stilo validas kiel pridisputata. Ĝia ega graveco por la stila transiro de akordligita improvizado de la soloisto al liberaj gamoj ĝis al libera ĵazo tamen ĝenerale estas akceptata.
Vidu ankaŭ
Modalo
Rastina
Rastina, serbe Растина, hungare Haraszti aŭ Rasztina estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Okcidenta Baĉka, en municipo de Sombor.
Situo
Rastina situas sur ebenaĵo laŭ la hungara landolimo, fine de sakovojo. Iam estis vojo al Bácsszentgyörgy sed la limo sen trapasejo baras la veturadon. Sombor troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el la 14-a jarcento en formo Haraszti. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Rastina 566 da homoj, (serboj 543 (96 %), kroatoj 7 (1 %), hungaroj 3 (1 %) kaj aliaj).
17023 Abbott
17023 Abbott estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Gold Coast, Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona aktoro Bud Abbott (1897–1974), la serioza viro de la komika duopo Abbott kaj Costello.
Paramount Television
Paramount Television estas usona firmao por produktado kaj distribuado de televidaĵoj, kiu estis aktiva de 1967 ĝis 2006 kaj revivigita en 2013. Plejparte de ĉi tiu tempo ĝi funkciis kiel la televida branĉo de la filmo-firmao Paramount Pictures. Ĝia antaŭulo estis Desilu Productions.
La firmao ĉefe estis konata por produktado kaj distribuo de programoj kiel The Andy Griffith Show en la 1960-aj jaroj, Happy Days ĉe ABC en la 1970-aj jaroj, Cheers kaj ĝia spinoff Frasier ĉe NBC en la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj, la Star Trek serio, inter aliaj.
Metzeral
Metzeral (jen germane, transprenita ankaŭ al la franca, alzace Matzeral) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Krome ĝi administre apartenas al arondismento Colmar-Ribeauvillé / Colmar-Rappoltsweiler, al kantono Wintzenheim / Winzenheim kaj al komunumaro nomata valo de Munster. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas france Metzeralois kaj germane Metzeraler.
Linio Wakayama
Linio Wakayama (japane: 和歌山線 [Ŭakajama-sen], angle: Wakayama line) estas linio de fervoja reto JR. La linio apartenas al JR Okcidenta.
Tipoj de trajnoj
Estas 2 tipoj de trajnoj:
NGC 937
NGC 937 (aliaj indikoj — PGC 9480, UGC 1961, MCG 7-6-24, ZWG 539.32) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Syndication Broadcast
Syndication Broadcast estas anglalingva nomo de la sistemo de vendoj (distribuado) de televidaj programoj kaj serioj por malsamaj televidkanaloj. Ĝi estas ofta sistemo en landoj, kie televido estas formata de ĉenoj kun lokaj filiigitaj dissendantoj, kiel estas en Usono kaj Nederlando ekzemple. En landoj kun naciaj retoj sen lokaj filioj la praktiko estas malofta.
Ĉar ne estas televidretoj en Esperantujo, ankoraŭ ne estas teknika termino en Esperanto por traduki tiun koncepton.