cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Urba parko de Erfurto
Funkcio
Por la Tutgermana ĝardenekspozicio (Bundesgartenschau - BUGA) en 2021 la urboparko feliĉe integriĝiss en la ekspozicikoncepto. Sed jam en 2014 finiĝis gravaj restaŭradlaboroj ĉe la impona ŝtuparo kontraŭe al la ĉefa stacidomo kaj ĉe fontanoj.
Rubikono
Rubikono (latine, Rubico; itale, Rubicone) estas malgranda rivero en norda Italio. En romia tempo ĝi fluis en Adriatikon inter Ariminum (Rimini) kaj Caesena (Cesena). La nuntempa identeco de la rivero estas necerta, sed oni kutime kredas, ĝi estas la Pisciatello en ĝiaj altaj partoj kaj la Fiumicino al maro.
Romia leĝo malpermesis al generaloj transiri ĝin kun armeo. Oni konsideris la riveron indiki la limon inter la romia provinco Cisalpa Gaŭlio kaj centra Romio; do la leĝo protektis respublikon kontraŭ interna milita minaco.
Kiam Julio Cezaro transiris la riveron 10-an de januaro, 49 a.K., postkurante Pompeon, li rompis la leĝon kaj komencis enlandan militon. Tial hodiaŭ "transiri Rubikonon" signifas - akcepti senrevenan decidon.
Fama diraĵo de la romia verkisto Suetonio pri kiam Cezaro transiris la Rubikonon, estas: Alea iacta est. (la ĵetkubo estas ĵetita)
Antaŭ la publikigo de la Unua Libro, Zamenhof diris, ke li staras "antaŭ Rubikono".
Puerto Barrios
Puerto Barrios (Haveno Kvartaloj) estas la departementa ĉefurbo de la kariba departemento Izabal, en Gvatemalo. Ĝi troviĝas ĉe bordoj de la Interna Golfeto Santo Tomás, en la Golfo Amatique en la Atlantiko. La municipa ĉefurba kerno, ankaŭ nomata Puerto Barrios, havas mem kategorio de urbo kaj estas unu el la plej gravaj en Gvatemalo, pro sia komerca aktiveco. Santo Tomás de Castilla, antaŭe konata kiel Matías de Gálvez, estas duaranga havenurbo ene de la municipo Puerto Barrios: ĝi estas administre parto de la municipo Puerto Barrios.
En 2013 la urbo havis totale 106,922 loĝantojn.
En la ĉirkaŭo estas gravaj naturaj rimedoj rilate al flaŭro kaj faŭno. En agrikulturo hegemonias kultivoj de banano, por ties eksportado kaj de olepalmo. La riveroj montras poluon.
Ettore Maria Fizzarotti
Ettore Maria Fizzarotti (foje ankaŭ Ettore M. Fizzarotti, naskiĝinta en 1916 je Napolo; mortinta en 1985 en Romo) estis itala filma reĝisoro.
Santa Luce
Santa Luce estas komunumo de Italio.
Hejma Evangelia Studo
Hejma Evangelia Studo konsistas en hejma studado de la Evangelio. Por ĝin efektivigi, la familio, aǔ unuopa persono, devas elekti la plej konvenajn semajntagon kaj horon (kiu poste devas iĝi kutima, sed ne malsanĝebla). En la elektita tago kaj horo la partoprenantoj kutime kunsidas ĉirkaŭ tablo kaj komencas la studon per preĝo. Sekvas la legado de iu parto de "La Evangelio laŭ spiritismo" kaj komentoj pri la instruoj en etoso de frateca interkonsento, sen disputo pri la afero. Tuj post la komentoj, oni preĝas por la suferantoj, malamikoj kaj aliaj. Laste, per danka preĝo pro la asistado de bonfaraj spiritoj, oni finas la studon, kiu ordinare daŭras ĉirkaŭ dudek minutojn.
4247 Grahamsmith
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan astronomon Sir Francis Graham-Smith.
Sejmmarŝalo
Sejmmarŝalo (Marszałek Sejmu, pron. [marŜAŭek SEJmu]; plena titolo Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej - Marŝalo de Sejmo de Pola Respubliko) estas prezidanto de Sejmo de Pollando, la malsupera ĉambro en la pola parlamento. Li gardas rajtojn kaj honoron de Sejmo kaj gvidas ĝiajn laborojn.
Elekto
Marŝalon elektas deputitoj dum la unua kunsido de Sejmo. Post la ĵuroj de la deputitoj marŝalo-senjoro (pormomenta prezidanto, kutime la plej maljuna deputito) organizas elekton de la sejmmarŝalo. Grupo de 15 deputitoj povas nomumi sian kandidaton, kaj la elekto validas se la kandidaton elektas absoluta plimulto en noma voĉdonado. Se neniu kandidato ricevas bezonatan plimulton, okazas dua voĉdonado, en kiu forstrekata estas la nomo de tiu kandidato, kiu ricevis plej malmultajn voĉojn. Post la elekto de la sejmmarŝalo oni elektas ties subulojn - vicsejmmarŝalojn.
Kaze de la morto aŭ demisio de la sejmmarŝalo liajn devojn, laŭ la sejma regularo, plenumas la plej maljuna vicmarŝalo ĝis la momento de nova elektado.
Eksigo
Laŭ la propono de almenaŭ 46 deputitoj la marŝalo povas esti eksigita. La propono devas ekhavi la nomon de kandidato por nova marŝalo. La voĉdonado validas kaze de absoluta plimulto en la voĉdonado kun ĉeesto de almenaŭ duono de la leĝa deputitaro (t.e. de duono el 460 personoj).
Dai Songen
DAI Songen (1944-1999), komitatano kaj ĉefdelegito de UEA ekde 1985, sekretario de Komisiono pri la Azia E-Movado, ĝenerala sekretario de Ĉina E-Ligo, vicĉefredaktoro de El Popola Ĉinio, forpasis en Pekino pro kormalsano la 16-an de januaro, kelkajn tagojn post sia 55-a naskiĝtago.
Lerninte Esperanton en Ŝanhajo en 1964, li fariĝis preskaŭ tuj profesia esperantisto, unue kiel parolisto de la Esperantaj elsendoj de Radio Pekino (1966-81), kaj sekve en diversaj postenoj ĉe Ĉina E-Ligo. Unu jaron (1982-83) li laboris ankaŭ ĉe la Centra Oficejo en Roterdamo. Perfekta organizanto kaj modesta homo, kiel sekretario de la LKK li ŝarĝis sin per grandega parto el la okazigaj taskoj de la 71-a, Pekina UK (1986) aranĝo pionira en Ĉinio, kiu tiam ankoraŭ malhavis sperton pri gastigo de tiel grandaj internaciaj kongresoj.
Listo de francaj ministroj pri laboro kaj socialaj aferoj
La sekvanta tabelo listigas ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecaj pri "socialaj aferoj".
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala Gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Guy Delaquaize
Guy DELAQUAIZE (naskiĝis la  - mortis la  en Carrières-sur-Seine apud Parizo) estis franca esperantisto, iama komitatano de Internacia Asocio de Esperantistaj Fervojistoj kaj redaktoro (1974-82) de Internacia Fervojisto, kiu vicprezidis (1960-62) kaj prezidis (1962-68) Francan Fervojistan Esperanto-Asocion.
Todtnau
Todtnau estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(18331) 1987 DQ6
(18331) 1987 DQ6 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
33000 Chenjiansheng
33000 Chenjiansheng estas malgranda ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina astrofizikisto Jiansheng Chen, (ĉine : 陈建生, Chen Jiansheng), kiu kontribuis al la disvolvo de la moderna astrofiziko en Ĉinio.
Rusia Futbala Unio
La Rusia Futbala Unio estas la nacia organizaĵo pri futbalo en Rusio. Ĝi ekmembris en la federacio internacia de futbalo FIFA en 1912, kiam la internacia organizaĵo fondiĝis, kaj en la eŭropa federacio UEFA en 1954. La unio reprezentiĝas per pluraj naciaj teamoj, interalie la rusia vira nacia teamo de futbalo, la rusia virina nacia teamo de futbalo; sed ankaŭ naciaj teamoj de viroj sub 23 jaroj, de viroj sub 19 jaroj knaboj sub 18 jaroj, sub 17, sub 16 kaj sub 15 jaroj; virinoj sub 20 kaj sub 19 jaroj, knabinoj sub 17 kaj sub 15 jaroj.
Totala nomo — Komunrusia publika organizacio «Rusia Futbala Unio» (RFS), ruse Общероссийская общественная организация «Российский футбольный союз» (РФС).
Añe
Añe [Anje] estas municipo en la okcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Campiña Segoviana kaj al la jurisdikcia partio de Santa María la Real de Nieva.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 11,62 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 68 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 60 el 1991.
Ĝi distas 21 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Armuña, Yanguas de Eresma, Santa María la Real de Nieva, Anaya kaj Garcillán.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Añe estas unu de la municipoj kun plej mallonga nomo de Hispanio, kaj ties deveno datas el la Mezepoko el iama reloĝanto nome Fannius, kiu derivis en Fanne, ĝis la aktuala nomo Añe. Ĝi apartenis al Sexmo de Santa Eulalia, en la Cuadrilla del Río.
Dum la 20-a jarcento estis minaco pro inundo sub akvo de Akvorezervejo de Bernardos. La 22an de Aŭgusto 2002 okazis grava manifestacio kontraŭ tiu projekto. En 2005 tiu projekto estis abandonita pro altaj kostoj kaj supozeblaj damaĝoj al la naturo.
István Stössel
Biografio
István Stössel apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Oradea. Li akiris diplomon de kuracisto en Timișoara, kaj samloke li estis universitata instruisto, ĉefkuracisto en hospitalo, doktoro de medicinaj sciencoj, gvidanto de Psikiatria Malsanulejo de Timișoara. En la 1980-aj jaroj de la 20-a jarcento li elmigris en Germanion.
Añe
Historio
La 20an de Aŭgusto 2005, la urbodomo organizis referendumon por la konstruado de golfludejo. Tiu rezultis favora per 60% de voĉdonoj de lokanoj, sed pro eblaj damaĝoj al la naturo ankaŭ tiu projekto estis abandonita.
La municipo Añe, dum la periodo inter la 19a de Aprilo de 1972 kaj la 27a de Novembro 1980 ne estis sendependa, nome aligita kiel submunicipo al la municipo Armuña, kiel okazas aktuale kun Carbonero de Ahusín.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la ermitejo.
NGC 6152
NGC 6152 (aliaj indikoj — OCL 961, ESO 179-SC9) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ortilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5375 Siedentopf
5375 Siedentopf estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio) de la germana astronomo Freimut Börngen.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo kaj fizikisto Heinrich Siedentopf (1906–1963), observanto en la Nacia Observatorio de Hejdelbergo. Li estis profesoro pri astronomio en la Universitato de Jena de 1940 al 1946, kaj en la Universitato de Tübingen de 1949 ĝis sia morto.
Róbert Páldy
PÁLDY Róbert [pro. pal:di] estis hungara instruisto, bibliotekisto, redaktoro. Li naskiĝis en Gyergyóalfalu la 7-an de septembro 1912 kaj mortis en Veszprém la 2-an de marto 1998.
Hinda junipero
La hinda junipero (latine kaj science : Juniperus indica) estas specio de junipero indiĝena en la altaj altitudoj de Himalajo, troviĝanta ekde norda Induso-Valo en Kaŝmiro oriente al okcidenta Junano en Ĉinujo. Ĝi estas interesa kiel la ligneca planto kiu monde vegetas ĝis la plej alta altitudo, tie ĉi ĝis 5 200 m en suda Tibeto; ĝia plej malalta limo estas 2 600 m.
Angle oni nomas ĝin black juniper rilate al nigraj fruktoj.
Priskribo
Ĝi estas dioika, kun masklaj (poleno) kaj femalaj (semo) strobiloj sur izolaj plantoj. La maturaj semostrobiloj estas ovoidaj, berecaj, brile nigraj, longas 6-10 mm, kaj enhavas unusolan semon. La semoj estas dissemitaj per birdoj kiuj manĝas la strobilojn, digestas la karnecan strobilpulpon, kaj ekskrecias la semojn kun siaj ekskrementoj.
Simon Fuchs
Simon FUCHS [fuks] estis rumania hungara historiisto, publicisto. Li naskiĝis en Madéfalva la 24-an de oktobro 1907 kaj mortis en Târgu Mureș la 24-an de julio 1972. Li estis la edzo de verkistino Hertha Ligeti.
Biografio
Simon Fuchs aligis al laborista movado kiel seruristo. En 1944 oni deportis lin. Post la dua mondmilito li estis partiinstruisto (1945-52), studento en Bukareŝto kaj Kluĵo. De 1952 kiel historiisto publikigis pri la laborista movado. Li debutis en 1929 en Ifjúmunkás de Bukareŝto, kies li fariĝis redaktoro. Poste li redaktis la senleĝan gazeton Ifjú Harcos. Li estis provincia redaktoro de Magyar Szó (1947-50). Li instruis en OGYI kaj en Universitato Bolyai de Kluĵo. Pli poste li estis ĉefesploristo de Historia Instituto de Akademio, fine gvidanto de la filio de sociscienca centro de akademio de Târgu Mureș.
Sulzfeld am Main
Sulzfeld am Main estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Bernardo del Carpio
Bernardo del Carpio estis duonlegenda rolulo de la Mezepoko en Hispanio, ekstergeedza filo de infantino kaj fratino de la reĝo de Oviedo nome Alfonso la 2-a nome Ximena, kaj de la grafo Saldaña, nome Sancho Díaz. Li estus venkinta super Karolo la Granda en la dua batalo de Roncesvalo (808).
Štěpánovice (Rovensko pod Troskami)
Štěpánovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Rovensko pod Troskami. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Rovensko pod Troskami. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bernardo del Carpio
Lia historieco, neita de la majoritato de primezepokaj fakuloj, estas defendita de la historiisto asturia Vicente José González García, kiu asertas, ke la negado de lia ekzisto bazaiĝas nur sur la konfuzo pri la unua batalo de Roncesvalo (778), kun alia posta de 808 kaj la partopreno de Bernardo en tiu batalo, tute erara.
Štěpánovice (Rovensko pod Troskami)
Štěpánovice situas en katastra teritorio Štěpánovice u Rovenska pod Troskami kun areo 2,99 km². En la katastra teritorio Štěpánovice u Rovenska pod Troskami situas ankaŭ Blatec.
Bernardo del Carpio
Vivo
Naskiĝinta en la kastelo de Saldaña, Bernardo del Carpio estas protagonisto de longa serio de romancoj. Lia historio konsistas ĉefe en atingi ke la reĝo Alfonso la Kastulo liberigu lian patron, enprozonigita pro esti malhonorinte la infantinon. Por tio la heroo, kiel sekvo de praheroo Heraklo, devas solvi diversajn militajn taskojn menditaj de la reĝo.
Santa Maria a Monte
Santa Maria a Monte estas komunumo de Italio.
Osmoregado
Osmoregado estas la aktiva regado de la osmoza premo en la korpaj likvaĵoj por bonteni la homeostazon de la organisma akvoenhavo; tio estas, ĝi malebligas ke la fluaĵoj tro multe diluiĝus aŭ koncentriĝus. Osmoza premo mezuras la tendencon de akvo movi el unu solvaĵo ĝis alia per osmozo. Ju pli altas la osmoza premo de solvaĵo, des pli movemas akvo en la solvaĵon. Premon devas aplikiĝi sur la hipertonia flanko de selekteme tralasa biologia membrano por eviti la difuzon de akvo per osmozo el la flanko enhavanta puran akvon.
Organismoj kaj en akvaj kaj en teraj medioj devas bonteni la ĝustan koncentrecon de solvitaĵoj kaj la kvanton de akvo en siaj korpofluaĵoj; ĉi implikas ekskreciadon (sin senegi je metabolaj forĵetaĵoj kaj aliaj substancoj kiel hormonoj, kiuj toksiĝus se iliaj amasiĝus en la sango) tra organoj kiel la haŭto kaj la renoj; bontenanti ekvilibre la kvanton de akvo kaj la solviĝajn solvitaĵojn nomas kiel osmoregado.
10306 Pagnol
10306 Pagnol estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca verkisto kaj reĝisoro Marcel Pagnol (1895–1974), konata pro lia romanoj Jean de Florette kaj Manon des Sources. Unu el liaj komedioj, Topaze, kiu montras la koruptan povon de la mono, alportis al li eksterordinaran sukceson en la teatro.
Bousín
Bousín estas municipo troviĝanta en distrikto Prostějov, en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Repechy.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1347.
Dum la dua mondmilito la municipo fariĝis konsisto de "vyškova pafekzercejo" kaj homoj estis perforte elloĝigitaj el siaj hejmoj. Dum uzado fare de germanoj 12 domoj estis plene neniigitaj, 48 forte damaĝigitaj. Post finigo de la germana okupado la municipo estis denove enloĝigita.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
NGC 6153
NGC 6153 (aliaj indikoj — PK 341+5.1, ESO 331-PN6, AM 1628-400) estas planeduma nebulozo en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Julia Guillaume-Isbrücker
Julia GUILLAUME-ISBRÜCKER (1916-1999) estis nederlanda-franca esperantistino. Ŝi estis la filino de Julia Isbrücker (1887-1971, la fondintino de la Internacia Esperanto-Instituto en Hago).
Julia Guillaume-Isbrücker ĉiam aktive partoprenis en Esperanto-aranĝoj kaj estis ĝis 1996 estraranino de IEI. Ŝi mortis la 29-an de novembro 1999 en La Celle-Saint-Cloud (Francio). Ŝi estis la vidvino de Jean Guillaume (tiu estis ĉefdelegito por Francio dum 30 jaroj kaj prezidanto de Unuiĝo Franca por Esperanto 1974-1975).
Okaze de la 100a datreveno de la 12a Universala Kongreso de Esperanto 1920 en Hago aperis en la jaro 2020 broŝuro en formato pdf pri Julia Isbrücker kaj ties filino Julia Guillaume-Isbrücker.
25670 Densley
25670 Densley estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Riley Taylor Densley, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Bingham High School en South Jordan (Utaho, Usono).
László Benedek
László Benedek
Sarteano
Sarteano estas komunumo de Italio.
Narvalo
La narvalo (Monodon monoceros), nomata ankaŭ unudentegulo pro la karakteriza dentego (puŝdento) de la virbesto, estas specio de la dentocetacoj (Odontoceti). Ĝi formas kun la proksime parenca, sendentega blanka delfeno aŭ beluĥo (Delphinapterus leucas) la familion de Monodontidae.
Proprecoj
La narvalo grandas – ne alkalkulante la dentegon – 4-5 metrojn. La virbesto pezas duontunon, la inbesto (femalo) iomete malpli ol unu tuno. La narvalo ne havas dorsan naĝilon, sed sur la posta dorso troviĝas vico de neregulaj ĝiboj. La brustaj naĝiloj estas relative mallongaj kaj ĉefine ovoformaj kaj supren-kliniĝantaj. La ekstera parto de la vosta naĝilo estas forte, konvekse kliniĝanta kaj tiel tre diferencas al tiuj de la pliaj cetacoj. La kapo estas relative kompakta kaj tipa buŝego mankas, la buŝo estas tre malgranda kaj mallarĝa, la buŝanguleto kliniĝas supren.
La dentego
La antaŭen-etenda marko de la masklo estas la dentego. Temas pri la maldekstra incizivo (tranĉodento) de la supra makzelo, kiu estas ŝraŭboforme tordita - kiel horloĝo iras – kaj trapikas la supran lipon, longas ĝis 3 m kaj pezas 8-10 kilogramojn. La sola plua dento troviĝas same en la supra makzelo kaj normalokaze ne kreskegas. Kvankam pliaj dentoj aperas ĉe la maskloj dum la embria stato en la makzelo, ili ne plu evoluas. Malofte okazas, ke evoluas du dentegoj. La dentoj de la femaloj estas normale evoluintaj, sed sporade evoluas ĉe ili dentegoj. Ofte okazas, ke la dentego deŝiriĝas. Ĝi ne rekreskas, sed la rompa loko kovriĝas per nova dentino.
La celo de la dentegoj estas jam de longe disputita. Parte aperis aventuraj teorioj, ke narvalo traboras per la dentego la glacikovraĵojn aŭ alpikas fiŝojn. Laŭ aliaj supozoj, ĝi uzas ĝin trafosi la marfundon aŭ kiel eĥosondilon. Hodiaŭ oni supozas, ke ĝi servas en la socia hierarkiiĝo. La virbestoj kun la plej longaj dentegoj estas dominuloj (legu ĉe generado). Laŭ esploroj de 2005, la dentego estas traplektita per neŭronoj, per kiuj la besto sensas la salenhavon de la akvo kaj serĉas per ĝi nutraĵon.
Pro ĝia specifa konstruo, ĝi estas nekredeble forta kaj elasta. Oni povas kurbigi dentegon de 2,5 m je 30 cm en ĉiun direkton, sen rompi ĝin. Oni analizas la dentegon eĉ pro praktikaj pensoj, esperante eluzi la rezultojn por pli perfektaj dentoŝtopaj materialoj.
Koloro
La baza koloro de narvalo estas tre hele bruna ĝis blanka. La kapo kaj nuko samkiel la dorso estas malhelaj, preskaŭ nigraj samkiel la randoj de naĝiloj. La flankoj estas makulitaj per grizaj aŭ nigrabrunaj makuloj. Pli aĝaj bestoj estas ofte pli helaj ol junaj bestoj.
Disvastiĝo
Narvalo loĝas en la tuta Arkta Oceano kaj ĉiam troviĝas proksime al la bankizoj. Ĝi plej ofte vivas ĉirkaŭ Gronlando, en la Bafina Golfo kaj Hudsona Golfo kaj apud la nordaj marbordoj de Siberio. Malofte ĝi aperas ĉe la bordoj de Alasko, en la Ĉukĉa Maro kaj en la Orientsiberia Maro.
Somere la narvaloj moviĝas pli norden kiel ĉiu alia mamulo. Ili troviĝas tiam en la fjordoj de Gronlando, plej ofte en la Inglefield-fjordo, en la kanada Arkto kaj ĉirkaŭ la Spicbergoj.
Ĉe la bordoj de Eŭropo aperas la narvaloj nur pro vojeraro. Ili aperis dokumentite plej sude en Zuiderzee ĉe Nederlando (1970).
Vivo
La narvaloj nutras sin per kelkaj fiŝaj specioj, sepioj kaj krustuloj, kiujn ĝi ensuĉas per la fortaj lipoj kaj lango. Por la narvaloj de nordokcidenta Gronlando, la ĉefa nutra fonto estas printempe kaj somere la polusa gado (Boreogadus saida) kaj arkta gado (Arctogadus glacialis). Analizoj montris, ke en tiu sezono ili manĝas averaĝe 93-procente fiŝojn. En la malfrua somero kaj aŭtuno, la procento je sepioj kaj krustuloj estas pli granda. Ili manĝas ĉiutage de 45 ĝis 80 kilogramojn, depende de la sezono. Ĝi subakviĝas post predo ĝis 350 aŭ eĉ 500 metrojn profunde kaj restas ĉirkaŭ 15 minutojn subakve. Por trovi la nutraĵon, ĝi uzas sian „sonarsistemon“, por kio ĝi eldonas „klak-sonojn“. Pliaj sonoj kiel fajfo, anhelo kaj klakserioj servas precipe en ultrasono por komunikado.
Narvaloj restas dum la tuta jaro proksime de bankizo kaj ene de glaciareo ĉe la spirtruoj. La truojn en la glacio faras la narvalo per forta bato de la frunto. Per tiu metodo ĝi povas trabati glacikovraĵon eĉ de pli ol 15 centimetroj. Kvankam dum la sezona migrado povas estiĝi aro da 1000 besto, ĝenerale ili formas grupojn el 5-20 bestoj. Tio estas grupiĝo de familioj, kiuj konsistas el vira, inaj kaj idaj narvaloj. Krom tio aliĝas al la grupo junaj virbestoj, kiuj ne estas sufiĉe grandaj por transpreni gvidon de grupo.
La komuna apero de narvaloj kaj beluĥoj en la sama regiono estas tre malofta. Se tamen okazas tio, ili evitas la konkuradon, la narvalo preferas la pli profundajn akvotavolojn.
Ĝia plej grava malamiko krom la homo estas plej verŝajne la granda orcino (Orcinus orca). Tiu ĉaspelas la narvalojn al la bordo, kie la orcino facile kaptas la narvalon. La narvalo havas interesan reagon je alproksimiĝo de orcino, ŝipoj, aŭ bruego, nome „adlingayuk“ (inuita vorto): la narvaloj senmoviĝas kaj lasas sin sinki surgrunden.
Malofte kaptas la narvalojn arkta urso (Ursus maritimus), rosmaro.
Pro rapida glaciiĝo la narvalo povas fermiĝi en golfo, fjordo. Tiun fenomenon oni nomas en Gronlando „sassat“. Tiam la besto devas daŭre fari spirtruojn, kio malfortigas ĝin ĝis morto aŭ kaptiĝo.
Borá
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la samonoma mikroregiono Assis. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Narvalo
Reproduktado kaj kresko
La viraj narvaloj atingas seksan maturecon ĉe la averaĝa longo de 3,90 metroj, inaj bestoj ĉe 3,40 m. Tio egalas al ĉirkaŭ 5-8-jara aĝo, sed la unua gravedeco okazas nur en aĝo 7-12. La narvalinoj estas pli ofte akceptemaj ol la maskloj, sed la pariĝa periodo estas inter fine de marto kaj komence de majo.
La maskloj uzas la dentegojn dum la rivalado pri femalo, dum tio ofte okazas derompo de dentego, rompo, traboro de kranio per dentego. La maskloj verŝajne pariĝas kun pluraj femaloj. La pariĝon mem oni ĝis nun ne povis spekti.
La gravedeco daŭras ĉirkaŭ 14 ĝis 15 monatojn, la naskiĝoj okazas somere en majo ĝis aŭgusto. La sola ido longas ĉe naskiĝo 150 cm kaj pezas 80 kg, malofte okazas naskiĝo de du idoj. La narvalido mamsuĉas la patrinon ĝis dua jaro. Dum tiu tempo la patrino ne povas gravediĝi. La ido naskiĝas sen dentego, tiu evoluas, traboras la lipon en la unua vivojaro.
La vivdaŭro de narvalo estas ĉirkaŭ 40 jaroj.
Sistematiko kaj etimologio
La unua scienca priskribo de narvalo originas de Karolo Lineo (Carl von Linné, ĝis 1757 Carolus Linnæus) el 1758, kiu baptis la ĝis nun validan nomon Monodon monoceros. Narvalo estas la sola specio de genro Monodon kaj formas kun beluĥo (Delphinapterus leucas) la familion grundaj cetacoj (Monodontidae).
Ekonomia signifo
Ĝi estas ankoraŭ hodiaŭ ĉasata far inuitoj de Gronlando kaj Kanado pro la dentego, nutrado. Tre gravas la visceroj kaj muskola karno kiel nutraĵo por homo kaj hundo. Ĝia haŭto ("mattak") validas kiel frandaĵo kaj manĝatas kiel ĉe beluĥo (legu muktuko). La cetoleo uzatis pli frue por kuirado, hejtado; nuntempe por hunda furaĝo. La enlanda komerco pri "mattak" donas en Kanado kaj Gronlando gravan enspezan fonton pro la inuitoj. Tiel oni ĉaskaptas ĉirkaŭ Thule per tradiciaj metodoj jare ĉirkaŭ 150 ĝis 200 narvalojn, entute en Kanado kaj Gronlando 1000 ĝis 1100 bestojn. Oni kalkulas la tutan populacion je 23.000 narvaloj kaj tiel oni trovas tiujn kaptonombrojn la maksimume tolerebla limo, kiu ankoraŭ ne minacas la populacion.
La plej grava ekonomia afero estas la dentegoj. La narvalaj dentegoj liveras la plej multekostan eburon kaj komercatas jam ekde la 10-a jarcento. Kiam tiu cetaca specio ankoraŭ nekonatis, oni imagis la dentegon korno de la legenda unukornulo kaj tiel ĝi egalvaloris kun oro.
La krucmilitistoj rabis - kiel supozitan unukornon - du narvalajn dentegojn en Konstantinopolo kaj donacis tiujn al Baziliko de sankta Marko en Venecio, kie ili ankoraŭ hodiaŭ troveblas. Oni atribuis al ĝi magiajn kapablojn, ekz. neŭtralizon de veneno; tial oni pretigis el ĝi trinkujojn. En 1671, la dana reĝo Kristiano la 5-a estis kronita sur kronseĝo, kiu konsistis senescepte el narvalaj dentegoj.
Ankaŭ hodiaŭ valoras la dentegoj, sed la ĉasado kaj tiel la komerco estas tre regulita (legu sube).
Medioŝarĝo
Same kiel ĉe aliaj cetacoj, la mediopoluado signifas por la bestoj veran danĝeron. Kiel fiŝvoruloj, ili kolektas en si mem la venenaĵon, kemiaĵojn de siaj predobestoj; tiuj kemiaĵoj koncentriĝas en la organoj kaj en la korpa graso. Tiel akumuliĝas pezmetalo kiel hidrargo, plumbo kaj precipe kadmio antaŭ ĉio en la hepato kaj en la renoj samkiel en la muskolhisto de la ceto. La ŝarĝoj per pezmetaloj estas regione diversaj. Dum en Kanado la kadmioŝarĝo estas treege granda, la plumboŝarĝo estas en Gronlando pli granda.
Inter el la pesticidoj devenantaj klorkarbonhidrogenoj ludas gravan rolon la poliklorizita bifenilo (PCB), krom tio la diklor-difenil-trikloretano (DDT), dieldrino, heksaklor-cikloheksano (lindano) kaj klorbenzeno. Tiuj materialoj troviĝas ĉefe en la grasa histo de la ceto. Komparoj kun ŝarĝotolero de aliaj cetacoj montris, ke narvalo la organikajn venenaĵojn pli longe malkomponas ol aliaj dentocetacoj.
Protekto
Narvalo estas internacie protektata besto, sed la protektaj reguloj permesas al inuitoj en Gronlando kaj Kanado ĉasi ilin. Ĝi estis unuafoje surlistigita en la 2-a aldono de la Vaŝingtona Specioprotekta Kontrakto, kiu malpermesas la internacian komercadon pri narvalaĵoj. Aldoniĝas diversaj landaj leĝoj pri la narvalaj produktoj.
Tiel narvalo staras sub protekto en Kanado ekde 1971 ("Fisheries Act"), sed kun permeso por indiĝenoj je 5 bestoj jare. Ekde 1978 tiu leĝo rigoriĝis: hodiaŭ la junbestoj kaj narvalinoj estas tute protektataj. La ĉasadon, posedon de dentegoj, kadavroj oni kontrolas per etikedoj, ŝtataj pruviloj.
En Gronlando oni ne uzas kvotoreguligon pri la ĉasado, sed ekz. oni devas kapti nur tiom da narvaloj, kiom oni povas hejmenliveri. En areo ĉirkaŭ Thule oni malpermesis la kapton de la narvalo per motorboatoj. La tuta karno devas prilaboriĝi.
En Norvegio, oni rajtas etajn cetojn kaj tiel narvalojn kapti nur kun speciala atestilo de la Fiŝista Ministerio, tiel en Norvegio fakte oni ne ĉasas la narvalojn.
En la landoj de la iama Sovetunio la narvalo estas tute protektata.
La leĝo de "Marine Mammal Protection Act" el 1972 malpermesas transporton de narvalaĵoj al Usono. En Eŭropo la importo estis malpermesita per EU-direktilo No. 3626/82 el la jaro 1982.
NGC 6154
NGC 6154 (aliaj indikoj — UGC 10382, MCG 8-30-12, ZWG 251.16, PGC 58095) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
José Capuz
José CAPUZ Mamano. (naskiĝis la 29-an de aŭgusto 1884 en Valencio, Hispanio, mortis 9-an de marto de 1964 Madrido, Hispanio) estis hispana skulptisto.
Preĝejo Stefano la 1-a (Hódmezővásárhely)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Hódmezővásárhely.
José Capuz
Biografio
Naskiĝinta en familia etoso ege artema, li edukiĝis laŭ spuroj de patro kaj onklo en la Reĝa Akademio de Belartoj de Sankta Karlo, en Valencio, kaj ekde 1904 en la Reĝa Akademio de Belartoj de Sankta Ferdinando, en Madrido, kun speciala dediĉo al la skulptarto de religiaj figuroj. Danke al stipendio veturis al Romo, Florenco, Napolo kaj Parizo, post kio li revenis al Hispanio.
Preĝejo Stefano la 1-a (Hódmezővásárhely)
Historio
La unua mencio pri kirko okazis en 1332 en tiama Houd. En la 16-a jarcento la loĝantoj estis protestantoj, nur sporade vivis katolikoj, pri kiuj misiistoj zorgadis. Laŭ ordeno de Sándor Károlyi (militestro) la paroĥo estis refondita en 1727, samtempe Károlyi zorgis pri kapelo, baldaŭ pri preĝejo. Venis plano pri pli nova kirko jam en la 1860-aj jaroj, tio estis farita nur en la 1930-aj jaroj fare de la jezuitoj. Inter 1950 kaj 1990 la jezuitoj estis malpermesitaj en Hungario, ankaŭ ĉi tie ĉesis iliaj servoj. La orgeno estis kreita en 1956. En 2007 la jezuitoj redonis la servadon al la diocezo, ekde 2013 la monaĥejo apartenas kun plena rajto al la dominikaninoj.
José Capuz
Biografio
Ekde la 1920-aj jaroj li sukcesis en artaj etosoj hispanaj kaj same per dediĉo al instruado ĉe Lernejo de Artoj kaj Metioj de Madrido. En 1927 li iĝis Akademiano de la Reĝa Akademio de Belartoj de Sankta Ferdinando.
Preĝejo Stefano la 1-a (Hódmezővásárhely)
Kirko
La kirko situas sola antaŭ placo. La fasado estas malsimetria, dekstre la kvadrata turo, maldekstre la simpla monaĥejo etendiĝas. En la meza parto la arkadoj dominas kun 5 arkaj aperturoj, malantaŭe 3 navoj sekvas laŭ baziliko sistemo (ĉefnavo kun 2 flankonavoj). La ĉefnavo havas ambaŭflanke po dek grandajn fenestrojn, la flankonavoj po 8 malgrandajn rondajn fenestrojn. La ĉefnavo havas kasonan plafonon. La marmora ĉefaltaro estis kreita en 1961, meze kruco estas videbla. La 2 flankaj altaroj estas dediĉitaj al Koro de Jesuo kaj Sankta Maria. Menciindas statuo pri Sankta Jozefo.
José Capuz
Biografio
Li estis kunfondinto la 11-a de februaro de 1933 de la Asocio de Amikoj de Sovetunio.
Preĝejo Stefano la 1-a (Hódmezővásárhely)
Monaĥejo
La monaĥejo estas simpla unuetaĝa konstruaĵo.
José Capuz
Biografio
Li laboris el diversaj materialoj, kaj bronzo kaj ŝtono aŭ ligno.
Religia verkaro
Ĉefe por la Sankta Semajno de Kartaĥeno:
Distriktoj de Estonio
Laŭ administra divido, la baltia ŝtato Estonio konsistas el 15 distriktoj (estone plurale maakonnad, singulare maakond). En la sekva listo menciatas la esperanta nomo de la unuopaj distriktoj kaj ilia kodo laŭ normo ISO 3166-2.
Sulzheim (Rheinhessen)
Sulzheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Akademio de German-italaj Studoj
La Akademio de German-italaj Studoj de Merano estas senprofitcela asocio por la antaŭenigo de kultura kaj scienca interŝanĝo inter la diversaj kulturaj elementoj de la german-itale parolanta areo. Ĝi estis fondita en 1959 kiel German-itala Kultura Instituto. La akademio organizas internaciajn konferencojn, simpoziojn, esplorojn kaj doktorigajn disertaciojn, same kiel prelegojn, legadojn, ekspoziciojn kaj koncertojn.
Sciencaj projektoj estas realigataj en la propraj esplorcentroj kaj kunlabore kun aliaj esploraj institucioj. Kun diversaj universitatoj kaj esplorcentroj en Italio, Germanio kaj Aŭstrio ekzistas kunlaboraj interkonsentoj. Tradicie la precipa fokuso de la okazaĵoj estis en la kampo de la homaj sciencoj, sed nuntempe estas traktataj ĉiam pli ankaŭ temoj de ekonomiko, juro kaj diversaj natursciencaj disciplinoj.
La sidejo de la Akademio troviĝas en la protektita vilao San Marco.
Historia memoro
La Historia memoro estas koncepto de historiografio de disvolvigo relative ĵusa, kiu povas esti atribuita en ties plej komuna formulado al Pierre Nora, kaj kiu aludas al la konscia peno de la homaj grupoj por kongrui kun sia pasinteso, ĉu reala aŭ imagita, per valorigo kaj traktado pere de speciala respekto.
Estas programo de Unesko nome Memoro de la Mondo.
En Hispanio
En Hispanio oni ne faris socian revizion pri la epoko de la Hispana Enlanda Milito kiam alvenis la demokratio fine de la 1970-aj jaroj (Hispana transiro al demokratio) nek la impliko de ŝtataj instancoj flanke de la frankisma partio. Rezulte komence de la 21a jarcento ankoraŭ daŭris procezoj pri tiaj aferoj kun efiko sur politiko (leĝaro), studoj, malaperintaj korpo de mortpafitaj mortintoj ktp. Tiu afero estas konata enlande kiel memora historio. Multaj lokaj asocioj dediĉis sin al tiu afero sub tiu nomigo.
Santo Tomás de Castilla
Santo Tomás de Castilla, antaŭe konata kiel Matías de Gálvez, estas duaranga havenurbo ene de la municipo Puerto Barrios en la departemento Izabal, Gvatemalo. Ĝi troviĝas ĉe bordoj de la Interna Golfeto Santo Tomás, en la Golfo Amatique kaj siavice en la Golfo de Honduro en la Atlantiko. Ĝi estas administre parto de la municipo Puerto Barrios. Santo Tomás estis koloniigita dekomence de belgoj en la 19a jarcento.
Sassetta
Sassetta estas komunumo de Italio.
Paul Morin
Paul MORIN (naskiĝis en 1918, mortis la ) estis franca esperantisto.
Li estis multjara delegito kaj turisma fakdelegito en Bourges (Francio) kaj komitatano de Unuiĝo Franca por Esperanto. Dum 25 jaroj li prezidis la lokan klubon, gvidis multajn kursojn kaj havigis al sia urbo tri ZEO-jn.
Jeannine Vincent
Jeannine VINCENT (nask. 1922), dumviva membro de UEA, e-isto de 1947, forpasis la 22-an de aprilo 2000 en Baugé (Francio), la vilaĝo kie ŝi loĝis de sia emeritiĝo en 1977, dediĉante sin al la apuda kastelo Greziljono.
Akirinte kiel la unua virino la Diplomon pri Altaj E-Studoj de Franca Esperanto-Instituto, ŝi iĝis ties kasisto kaj rolis dum trideko da jaroj kiel ĝia vera gvidanto.
Ŝi servis ankaŭ kiel ĝenerala sekretario, poste vicprezidanto de la landa E-asocio UFE. Ŝi gvidis multajn kursojn, ĉefe al infanoj.
Ŝi tradukis novelojn de Villiers de l'Isle-Adam (Franca E-isto, 1991) kaj la romanon La verda radio de J. Verne (1995).
Ondo (Niĝerio)
Ondo, aŭ Ondourbo estas metropolo, universitata urbo kaj diocezo en Niĝerio.
Geografio
Ondo situas en la okcidenta sekcio de la lando.
Ekonomio
Ondo estas la plej granda urbo de subŝtato nomata same, ol la urbo. Ondourbo estas komerca centro de la ĉirkaŭaĵo. En la apudaĵo oni kultivas precipe kakaojn, sed ankaŭ maniokojn, grenojn, kotonojn kaj tabakojn. La urbanoj okupiĝas pri teksaĵoj, metaloprilaboroj kaj nutraĵprilaboroj.
Klimato
Ondo situas en tropika klimato. La temperaturo varias inter 10 kaj 40 °C. Jare pluvas ĉ. 1000 mm.
Trafiko
El Ondo kuras 4 gravaj vojoj, ekzemple al Akure kaj Ife.
Cahors (stacidomo)
Cahors estas franca stacidomo sur linioj Les aubrais-Orléans - kaj Cahors -, situanta en  Cahors, en departemento Lot, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités, dumnoktaj Intercités kaj.
The Cloud Minders
"The Cloud Minders" [La Nubaj Pensistoj] estas la dudekunua epizodo de la tria sezono de la usona televidserio Star Trek elsendita la 28-an de februaro 1969. Ĝi estas verkita de Margaret Armen, bazita sur rakonto de David Gerrold kaj Oliver Crawford, kaj reĝisorita de Jud Taylor.
Intrigo
En steldato 5818.4, la federacia kosmoŝipo Enterprise USS (NCC-1701) alvenas al la planedo Ardana por preni sendon de zenito, substanco necesa por halti botanikan plagon sur planedo Merak II. La kapitano Kirk kaj la ĉefoficiro Spock direktiĝas rekte al la minoj de zenito, kie grupo de ministoj, kondukita de juna virino, provas kapti ilin kiel ostaĝojn. Alta Konsilisto Plasus (Jeff Corey) alvenas kun sekureca gvardio, forpelante la ministojn, kaj invitas Kirkon kaj Spockon reveni kun li al la flosanta urbo Stratos.
Kirk kaj Spock estas amuzitaj kiel gastoj ĝis la zenito povas esti reakirita. Ili lernas ke la socio de Ardanan estas dividita inter la Troglitoj, kiuj plenumas ĉiujn fizikajn laborojn, kaj urbokernulojn, kiuj vivas en lukso. Grupo de Troglitoj konataj kiel Disruptoroj ribeliĝas kontraŭ la elito.
Dum Kirk ripozas, Vanna (Charlene Polite), estro de la Disruptoroj, provas kapti lin kiel ostaĝon. Kirk venkas ŝin, rekonas ŝin kiel la virinon, kiun li vidis ĉe la minejoj kaj komencas pridemandi ŝin. Ŝi akuzas la Stratos-loĝantojn de uzi la Enterprise por timigi la Troglitojn. Spock, kaj gardostaranto alvenas, kaj Vanna estas subigita. Ŝi tiam estas pridemandita sub la "radioj", kiuj induktas intensan doloron. Kirk estas kolera pro la agoj de Plasus kaj postulas, ke la pridemandado estu haltigita. Plasus anstataŭe ordonas ke Kirk kaj Spock forlasu Stratoson tuj kaj malpermesas al ili reveni.
Ambaŭ revenas al la kosmoŝipo, kie doktoro McCoy raportas, ke neprocesita zenito elsendas senodoran, nevideblan gason, kiu malpliigas mensan kapablon kaj pliigas emociojn. Spock kredas, ke Troglitoj, servantaj sur la flosanta urbo, saviĝis de la efikoj de la gaso, ebligante ilin organizi la ribelon.
Kirk kontaktas Plasuson kaj ofertas specialajn maskojn, kiuj filtras la zeniton. Plasus, aliflanke, rigardas la proponon de Kirk kiel nepravigebla enmiksiĝon en la aferoj de sia registaro. Kirk tiam emanigas ĝin al Vanna, informas ŝin pri la efikoj de zenita gaso, kaj proponas al ŝi. Vanna unue estas skeptika sed ŝajnas fidi lin, kaj ŝi kaj Kirk eskapas kaj revenas al la zenitaj minoj. Foje tie, tamen, ŝi ordonas ke Kirk estu kaptita de aliaj du Disruptoroj.
La amikoj de Vanna foriras, kaj ŝi metas Kirkon por labori zeniton. Post mallonga tempo Kirk atakas ŝin, reakiras sian fazeron, kaj ekbruligas la plafonon de la minejo, kaŭzante roka disfalo, kiu kaptas ilin. Li tiam kontaktas la kosmoŝipon kaj ordonas al Plasuso esti transportita al sia loko. Indignigita Plasus plendas kaj Kirk devigas lin kaj Vanna fosi por zenito. La efikoj de la zenita gaso iĝas evidentaj, ĉar Kirk kaj Plasus iĝas pli kaj pli iriteblaj. Interbatiĝo inter ili eksplodas, kaj Vanna, finfine kredas la ideon de Kirk pri la gaso kaj signalas al la Enterprise por helpo.
Reen en la urbo, la zenita elsendo estas preta por transportado. Plasus permesis la distribuadon de la filtrilaj maskoj, kaj Vanna deklaras, ke la lukto de ŝia popolo por egaleco daŭros.
Communauté de communes du Pays Châtillonnais
La Communauté de communes Pays Châtillonnais estas komunumaro, kiu konsistas el 113 komunumoj en la departemento Côte-d'Or.
Anaj komunumoj
La komunumoj venas el la kantono Châtillon-sur-Seine :
Aignay-le-Duc, Aisey-sur-Seine, Ampilly-les-Bordes, Ampilly-le-Sec, Autricourt, Baigneux-les-Juifs, Balot, Beaulieu, Beaunotte, Belan-sur-Ource, Bellenod-sur-Seine, Beneuvre, Billy-lès-Chanceaux, Bissey-la-Côte, Bissey-la-Pierre, Boudreville, Bouix, Brémur-et-Vaurois, Brion-sur-Ource, Buncey, Bure-les-Templiers, Busseaut, Buxerolles, Cérilly, Chambain, Chamesson, Channay, Charrey-sur-Seine, Châtillon-sur-Seine, Chaugey, La Chaume, Chaume-lès-Baigneux, Chaumont-le-Bois, Chemin-d'Aisey, Coulmier-le-Sec, Courban, Duesme, Échalot, Essarois, Étalante, Étormay, Étrochey, Faverolles-lès-Lucey, Fontaines-en-Duesmois, Gevrolles, Gomméville, Les Goulles, Grancey-sur-Ource, Griselles, Gurgy-la-Ville, Gurgy-le-Château, Jours-lès-Baigneux, Laignes, Larrey, Leuglay, Lignerolles, Louesme, Lucey, Magny-Lambert, Maisey-le-Duc, Marcenay, Massingy, Mauvilly, Menesble, Meulson, Minot, Moitron, Molesme, Montigny-sur-Aube, Montliot-et-Courcelles, Montmoyen, Mosson, Nicey, Nod-sur-Seine, Noiron-sur-Seine, Obtrée, Oigny, Origny, Orret, Poinçon-lès-Larrey, Poiseul-la-Ville-et-Laperrière, Pothières, Prusly-sur-Ource, Puits, Quemigny-sur-Seine, Recey-sur-Ource, Riel-les-Eaux, Rochefort-sur-Brévon, Saint-Broing-les-Moines, Saint-Germain-le-Rocheux, Saint-Marc-sur-Seine, Sainte-Colombe-sur-Seine, Savoisy, Semond, Terrefondrée, Thoires, Vannaire, Vanvey, Vertault, Veuxhaulles-sur-Aube, Villaines-en-Duesmois, Villedieu, Villers-Patras, Villiers-le-Duc, Villotte-sur-Ource, Vix, Voulaines-les-Templiers.
Eksteraj ligiloj
Mapo
Saint-Mandé
Saint-Mandé [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo. Ĝi situas en la departemento Val-de-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 22,396 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Saint-Mandé estas malgranda komunumo situanta oriente de Parizo; ĝi najbaras ĝiajn 12-an kaj 20-an arondismentojn kaj la arbaron de Vincennes. Ĝi havas limon ankaŭ kun Vincennes kaj Montreuil.
Transporto
Hodiaŭ malaperinta stacidomo ekzistis inter 1859 kaj 1985 sur t.n. "linio de Vincennes".
Horst Hawemann
Horst HAWEMANN (naskiĝis la 4-an de februaro 1940 en Glogau, mortis la 13-an de julio 2011 en Berlino) estis teatra reĝisoro.
Kariero
Hawemann, naskiĝinta en Malsupra Silezio, studis en la teatra altlernejo en Moskvo kaj poste laboris multajn jarojn kiel verkisto kaj reĝisoro ĉe berlina teatro. La lastajn jarojn li laboris liberprofesie en Berlino, instruante ĉe la Universitato de Artoj Berlino. Al liaj plej famaj teatraĵoj apartenas „Kokori“ (1979), „Die Katze“ (1986) kaj „Immer schön tiger“ (1992). Krom en germanaj li ankaŭ verkis en rusaj, aŭstraj, belgaj kaj svisaj teatroj. Li kunlaboris kun Peter Ensikat, kune tradukantaj kartvelajn fabelojn, kiujn ili enscenigis. En 2011 li mortis pro kancero.
Longeville-sur-Mer
Longeville-sur-Mer [] estas franca komunumo en la departemento Vendée, en la regiono Luarlandoj. Ĝi havis 2,377 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Longeville-sur-Mer situas en la sudo de Vendée, ĉe la Atlantika Oceano.
Bo (urbo)
Bo estas grandurbo, la dua plej granda urbo de Sieraleono. Ĝi estas ankaŭ administra centro kaj universitata urbo.
Situo
Bo situas sur ebenaĵo en la interna parto (iomete sude) de la lando. Fritaŭno troviĝas 240 km.
Historio
Bo ricevis fervojon al la ĉefurbo en 1889. Baldaŭe la urbo iĝis eduka centro. Nuntempe la urbo estas politike grava nesto de la opozicio.
Klimato
Bo etendiĝas en la tropika klimato kun musono. La pluva sezono daŭras inter majo ĝis oktobro, la ceteraj monatoj estas iom sekaj. Jare pluvas po 5080 mm. La temperaturo varias inter 21-31 Celsius.
Trafiko
Bo havas flughavenon kaj fervojon al Fritaŭno kaj al la orienta landoparto. Vojoj estas al la proksimaj urboj.
Anchamps (stacidomo)
Anchamps estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Anchamps, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Soissons - Givet (205000).
11626 Church Stretton
11626 Church Stretton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita amatora astronomo Stephen P. Laurie.
Ĝia ŝuldas sian nomon al la urbo Church Stretton (Shropshire) elde kiu ĝi estas malkovrita. Church Stretton situiĝas la mezo de la Areo de Elstara Natura Beleco de la Montetoj de Shropshire, en okcidenta Anglio, ĉ. 21 km sude de Shrewsbury, 24 km norde de Ludlow.
Revin
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes, en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas revinois(es).
Kupra (II) karbonato
Kuprika karbonato estas olvebla en acidoj kaj formas la kunrespondan kupran salon. Ĝi ankaŭ estas solvebla en cianido, amonia salo kaj akva solvaĵo de alkala metala karbonato por formi kuprajn kompleksojn. Kiam bolata en akvo aŭ varmigita en forta alkala solvaĵo, oni povas generi brunan kupran ruston, kiu malkomponiĝas en nigran kupran ruston je 200 °C. Ĝi estas malstabila en hidrogena sulfida atmosfero kaj povas reakcii kun hidrogena sulfido por formi kupran sulfidon.
Kaltbrunn (stacidomo)
Kaltbrunn estas fervoja stacidomo en Kaltbrunn, Svislando.
Vestmanna
Vestmanna (dane Vestmannahavn) estas vilaĝo sur insulo Streymoy, Ferooj. Ĝi estas sola vilaĝo kaj administra centro de la Komunumo Vestmanna. Ĝi havas la loĝantaron de ĉ. 1200 homoj.
Geografio
Ĝi situas sur nordokcidenta bordo de la insulo. De tie estas bela panoramo je Vágar.
Historio
La nomo de la vilaĝo signifas "okcidentaj homoj", kiuj estis verŝajne irlandaj monaĥoj. Ĝia mencio en dokumento okazis en ĉ. 1400.
En la lastaj jaroj oni elfosis vikingajn konstruaĵojn, kio pruvas, ke ĝi estas unu el la plej malnove loĝataj lokoj de Ferooj.
Komence de la 17-a jarcento, piratoj ĉikanis la loĝantojn. En 1615 danaj militŝipoj venkis tri irlandajn piratŝipojn.
Ekonomio
La loĝantoj vivtenas sin ĉefe el fiŝkaptado; krom tio okazas fiŝbredado, fiŝ-prilaboro. Gravas ankaŭ la turismo.
Pliaj branĉoj estas la produkto de pret-domoj. Ekde 1953 funkcias la akvocentralo, Fossáverkið. Ĝi estas plej malnova akvocentralo de Ferooj kaj provizas kurenton al la insulo.
Trafiko
Pli frue pramo regule vizitis la vilaĝon survoje al Vágar, sed post konstruo Vágatunnilin, la amaso de veturiloj ne trairas la lokon. El la sakvilaĝo kondukas vojo nur al sudo, al Kvívík. Oni povas atingi per aŭtomobilo dum duonhoro Tórshavn kaj la fulghavenon de Vágar. Tie estas la finstacio de la 100-a buslinio de kaj al Tórshavn.
Turismo
Vestmanna estas populara turisma celo sur Ferooj, ĉefe pro la birdorokoj de Vestmanna (Vestmannabjørgini). Oni organizas ŝipveturon por prezenti la birdorokojn kaj kavernojn, sed eĉ por fiŝkaptado.
Tie viziteblas la sola panoptiko de Ferooj, la SagaMuseum, kie 17 vaksaj figuroj prezentas historion de Ferooj de la komenco ĝis hodiaŭ.
Georgina Hogarth
Georgina HOGARTH (22a de januaro 1827 – 19a de aprilo 1917) estis bofratino, dommastrino kaj konsilisto de la angla romanisto Charles Dickens kaj eldonisto de tri volumoj de liaj kolektitaj leteroj post lia morto.
Januare 1842, Dickens kaj lia edzino iris al Usono kaj al Kanado. Tiam Georgina aliĝis al la hejmo de Dickens, nune loĝanta en Devonshire Terrace, Marylebone, por zorgi pri la gefiloj kiujn ili estis lasantaj. Ŝi restis kun ili kiel dommastrino, organizanto, konsilisto kaj amiko ĝis la morto de Dickens en 1870. Dickens modelis la rolulon de Agnes Wickfield en David Copperfield laŭ Georgina.