cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-movado en Rio-de-Ĵanejro
21-a jarcento
La Esperanto-Departemento Gefia estis fondita la 3-an de marto 2001, en Jabour. Nuntempe ĉirkaŭ grupoj aktive laboras pere de kursoj, festoj, agadoj, kaj estas aliaj malpli aktivaj.
Multaj internaciaj filmoj kaj romanoj lokiĝis en la urbo. Ekzemplo de porjunulara romano, aparte interesa pro la mencioj de Esperanto en ĝi, estas A arma escarlate, eldonita en 2011.
Nacia Muzeo de Natura Historio
La Nacia Muzeo de Natura Historio (National Museum of Natural History) estas naturhistoria muzeo administrita fare de la Smithsonian Institution, situanta ĉe la National Mall en Vaŝingtono, Usono. Aliro estas senpaga kaj la muzeo estas malferma 364 tagojn jare.
La kolektoj de la muzeo nombras pli ol 500 milionojn de specimenoj de plantoj, bestoj, fosilioj, mineraloj, ŝtonoj, meteoritoj, kaj homaj kulturaj objektojn. Kun 7.4 milionoj vizitantoj en 2009, ĝi estas plej vizitita de ĉiuj el la Smithsonian-muzeoj kaj gastigas ankaŭ proksimume 185 profesiajn naturhistoriajn sciencistojn, la plej granda grupo de sciencistoj dediĉita al la studo de natura kaj kultur-historio en la mondo.
Historio
Aldone al ekspoziciaĵoj, la muzeo konservas vastajn referencokolektojn kaj esplorinstalaĵojn.
En 2005, la ĵuvelo "Butterfly of Peace" (Papilio de Paco) unuafoje estis elmontrita en Usono. En 2008, ekspoziciaĵo malfermiĝis kun 460 m² dediĉita al grundo kaj al ĝiaj viv-daŭrigantaj trajtoj.
Arthur et les Minimoys
Arthur et les Minimoys ("Arturo kaj la Minimojoj") estas la serio de entute kvar franclingvaj porinfanaj libroj verkitaj de Luc Besson, kiuj rakontas la travivaĵojn de 10-jara knabo nomita Arthur, kaj ankaŭ estas la titolo de la unua el tiuj porinfanaj libroj.
Anticipante la aperon de samnoma filmo Arthur et les Minimoys la, la libroj estis reeldonitaj de eldonejo Intervista.
Arthur et les Minimoys (2002)
("Arturo kaj la Minimojoj")
Arthur estas zorgoplena. Malbona domkonstruisto nomita Davido planis forpreni la belan domon de lia avino, kie li estas ferianta. Li ne povas kalkuli pri la helpo de siaj gepatroj, kiuj senatente lasis lin tie. Li ankaŭ ne povas atendi sian avon, mistere malaperintan antaŭ kvar jaroj. Kaj, des pli malfeliĉe, Arthur nur estas dek-jara... Eble li povus kalkuli pri la helpo de Alfred, lia dika hundo, pli amema ol inteligenta? Aŭ eble troviĝas en la biblioteko de lia avo mistera dokumento, kiu ebligos al li transiri en la landon de Minimojoj...
Nur ili ankoraŭ povas savi lin!
Arthur et la cité interdite (2003)
("Arturo kaj la malpermesita civito")
Arthur, Sélénia kaj Bétamèche pludaŭrigas sian iradon tra la sep teroj. Ili devas retrovi la avon de Arthur, ĉar nur li scias kie estas kaŝita trezoro, kiu ebligos al la knabeto kontraŭstari la planojn de Davido. Sed M. la malbenita faros ĉion eblan por malebligi al niaj tri herooj atingi sian celon. Ĉu Arthur malkovros sian avon ĝustatempe? Ĉu li trafos la koron de princino Sélénia? Kune, ĉu ili sukcesos, spite mortdanĝeron, savi la minimojan vilaĝon?
Arthur et la vengeance de Maltazard (2004)
("Arturo kaj la venĝo de Maltazard")
"Helpon!" Tiu helpkrio skribita sur rizgrajno transdonita de mesaĝista araneo plej ekscitas Arthur-on: "Minimojoj estas endanĝerigitaj. Oni ne malŝparu plian sekundon!". Ĝuste en tiu momento lia patro decidas forveturi pli frue ol antaŭplanite kaj jam malpaciencas ĉe la stirrado de sia aŭto. Terurite, Arthur apenaŭ havas tempon sciigi tion al sia avo Archibald: eble tiu ĉi povus fari ion anstataŭ li... Sed imagi Sélénia-n baraktantan inter vivo kaj morto estas al li neelteneble.
Helpate de sia hundo Alfred, li eskapos el siaj gepatroj kaj dumnokte aliros la domon de siaj geavoj.
Baldaŭ estas noktomezo: decida horo, kiam lunradio trairos la lornon de Archibald kaj provokos la malfermon de trapasejo al la mondo de Minimojoj. Ve, nubo ŝvebas en nokto kaj ekkaŝos lunon...
Arthur et la guerre des deux mondes (2005)
("Arturo kaj la milito inter la du mondoj")
La plej granda malbono estas timenda ĉar M. la malbenita profitis la malfermon de lunradio por kreski kaj trapasi en la alian mondon, tiun de homoj. La forpuŝa kreitaĵo nun estas 2 metrojn kaj 40 centimetrojn alta kaj ĝi estas decidinta konkeri tiun ĉi novan mondon.
Antaŭ la amplekso de la danĝero, Arthur kaj liaj amikoj uzos ĉiajn ruzojn por profiti el plej neatenditaj okazaĵoj kaj ĉion fari por fiaskigi la teruran planon de Maltazard.
Tamen, ĉu tio ne estas antaŭperdita kaŭzo kiam oni estas nur du milimetrojn alta?
Distrikto Szamotuły
Distrikto Szamotuły - pole powiat szamotulski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando en Pollando. Ĝi estis fondita en 1999.
Distrikta centro estas la urbo Szamotuły. Fine de en la distrikto vivis.
Administra divido
La distrikto konsistas el:
Collepardo
Collepardo estas komunumo de Italio.
Arvikolenoj
La Arvikolenoj (Arvicolinae) estas subfamilio de la kricetedoj (Cricetidae) kun pli ol 150 specioj. Al la plej konataj specioj apartenas la Mikroto (Microtus arvalis), populare nomata "kampara muso", la miodo (Myodes glareolus), ankaŭ nomata "arbara arvikolo", la ondatro (Ondatra zibethicus), populare ankaŭ nomata "moskorato", la arvikolo (Arvicola) kaj la lemoj (Lemmini, singularo: Lemmus), populare nomataj "lemingoj".
Karakterizaĵoj
Molaroj estas hipsodontaj aŭ hipselondontaj. Tio estas verŝajne adaptado por manĝi verajn herbojn.
Ĥarovsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19252501.
La urbo estis fondita en jaro 1903 kiel loĝejo dum konstruado de fervojo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 81732, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Kubena (Кубена).
En la urbo estas fervoja stacio Ĥarovskaja (Харовская) (malfermita en 1898).
En jaro 1959 la urbo havis 13,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 11,5 mil loĝantojn.
Hiromu Kamada
Hiromu Kamada (鎌田 大夢, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Fukushima United FC.
Balaiseaux
Balaiseaŭ estas franca komunumo lokita en kantono Chaussin, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Freimut Börngen
Freimut BÖRNGEN, (naskiĝis la en Halle (Saale) - 17-an de junio 2021), estis germana astronomo. (Lia antaŭnomo estas foje misskribita Freimuth).
Post lerno pri fiziko en la Universitato Martin-Luther de Halle-Wittenberg, li dungiĝis kiel helpanto en la Observatorio Karl Schwarzschild (nun "Turingia Ŝtata Observatorio") de Tautenburg. Li tie laboris ĝis sia emeritiĝo en 1995, observante la galaksiojn per la Schmidt-teleskopo de la observatorio.
Li malkovris 520 asteroidojn, li faris serĉojn pri tiuj ekstere de sia labortempo, ĉar la esploro pri asteroidoj estis rigardita kiel ne sufiĉe prestiĝa de la sciencaj aŭtoritatoj de Germana Demokratia Respubliko. Sub la reĝimo de tiu ŝtato, li donis al la asteroidoj nomojn politike neŭtralaj : nomoj de lokoj en Turingio, famaj sciencistoj aŭ komponistoj, ekzemple 2424 Tautenburg, 3245 Jensch, 3181 Ahnert aŭ 3941 Haydn. Post la germania reunuiĝo, li elektis nomojn pri historio, kulturo, scienco kaj geografio, nomojn de aŭ de batalintoj kontraŭ la naziismo, ekz : 7256 Bonhoeffer, 7571 Weisse Rose, 8171 Stauffenberg kaj 11075 Dönhoff. Aliaj nomoj montras intereson pri la historio de la religioj : 17496 Augustinus, 27764 von Flüe kaj 96205 Ararat.
En 1995 li emeritiĝis, sed daŭrigas labori benevole por la observatorio.
En 2006, li ricevis la Federacian Meritkrucon. La asteroido 3859 Börngen estis tiel nomita en lia honoro.
Ĥasavjurt
Ĥasavjurt (ruse Хасавюрт) estas urbo en Dagestano en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82435.
La urbo estis fondita en jaro 1846.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Jariksu (Ярыксу).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 34,2 mil loĝantojn.
Sudriaș
Sudriaș [sudriaŝ] (hungare: Bégaszederjes) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 634 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 369 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1371. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Traian Vuia.
Ĥasavjurt
En jaro 2002 la urbo havis 121,8 mil loĝantojn.
Friedrich Ludwig Keller
Friedrich Ludwig KELLER (naskiĝinta la en Zuriko, mortinta la  en Berlino) estis svisa jursciencisto.
Vivo
Keller estis en 1825 profesoro pri civila juro ĉe la Politika instituto de Zuriko kaj iĝis samloke juĝisto de la Tribunalo de unua instanco, prezidanto de la Supera tribunalo kaj membro de la edukadokonsilio. En 1830 li fariĝis deputito parlamenta; de la parlamento li faritis en 1832 kaj 1834 eĉ prezidanto. Ofte li reprezentis sian kantonon ĉe la Svisa Dieto kaj engaĝiĝis tre por la reformoj de la federacio (1833) kiel ankaŭ de la milita punleĝaro kaj milita procesordigilaro (1837). Post la finfaro de la laste menciita laboro li nomumitis ĉefo de la svisa justicstabo.
En 1843 li transloĝiĝis al Halle (Saale) por deĵori kiel universitata profesoro, en 1847 samfunkcie al Berlino. Estinte liberalulo je la komenco, li iĝis pli kaj pli konservisma pli poste. Kiel membro de la Prusia dua ĉambro kaj de la Erfurta Unuigparlamento li gvidis la reakciemajn frakciojn. Post nobeliĝo li iĝis membro de la ĉambro nobela.
Graveco
Merito restanta de Keller estis la revivigo de la sciencoj pri romia procesojuro. Prie menciindas liaj verkoj: »Über Litiskontestation und Urteil« (Zürich 1827) kaj »Der römische Zivilprozeß und die Aktionen« (Leipzig 1852). Sed li evidentiĝis ankaŭ esti bona filologo se konsideri la verkon »Semestria ad M. T. Ciceronem« (Zürich 1842–51). Krome li verkis: »Monatschronik der Züricher Rechtspflege« (Züriĉ 1833–38, 12 vol.) kaj »Die Baseler Teilungssache« (1833). Liajn prelegojn pri la pandektoj eldonis Friedberg (Leipzig 1861).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 10. Leipzig 1907, p. 822 (tie ĉi interrete)
La revoj de la racio kreas monstrojn
La revoj de la racio kreas monstrojn (hispane «El sueño de la razón produce monstruos») estas gravuraĵo de la hispana pentristo Francisco de Goya. Ĝi publikiĝis en 1799. La gravuraĵo prezentas dormintan revanton kiu en sia revo vidas "monstrojn" inter kiuj linko, strigoj kaj aliaj strigoj kun flugiloj de vesperto.
NGC 1755
NGC 1755 (alia indiko — ESO 56-SC28) estas malfermita stelamaso en la Granda Magelana Nubo, en la konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Carn Euny
Situo
Carn Euny situas en la sudokcidento de Kornvalo sude de Penzance proksime al la vilaĝo Sancreed.. Pliaj ferepokaj setlejoj troviĝas proksime de Chysauster kaj de Chûn Castle.
Konstruo
En Carn Euny oni jam povas dokumenti spurojn de homa aktiveco jam en la frua neolitiko. La setlado kun lignaj kabanoj okazis ĉ. 200 a.K. En la unua jarmilo a.K. tiuj estis anstataŭigitaj de ŝtonaj kabanoj, kies restaĵoj ankoraŭ estas videblaj. La homoj de Carn Euny vivis tiam de agrikulturo, besttenado, komerco kaj eventuale ankaŭ de zinkominejoj. La plej signifa elfosejo estas sendube la subteretaĝo. La subteretaĝo de Carn Euny estas speciale bone konservata kaj konsistas el pli ol 20 m longa koridoro kaj kun flanka koridoro, kiu gvidas al ronda kamero, kies plafono enfalis. Apude ankaŭ ekzistis domoj kun internaj kortoj.
Sieĝo de Yorktown
La Sieĝo de Yorktown, Batalo de Yorktown, Kapitulaco ĉe Yorktown aŭ Germana Batalo, fine en la 19-a de oktobro 1781 ĉe Yorktown (Virginio), estis decidiga venko fare de kombinita forto de usonaj trupoj de la Kontinenta Armeo estritaj de la Generalo George Washington kaj de francarmeaj trupoj estritaj de la Grafo de Rochambeau super Brita Armeo estrita de la brita lordo kaj generala leŭtenanto Charles Cornwallis. La kulmino de la kampanjo de Yorktown, nome la sieĝo montriĝis la lasta ĉefa surtera batalo de la Usona Revolucia Milito en la nordamerika batalkampo, same kiel la kapitulaco de Cornwallis (fakte fare de Charles O'Hara), kaj la kapto de kaj li kaj lia armeo, pelis la britan registaron negocadi finon por la konflikto. La batalo plialtigis la malaltan usonan militspiriton kaj revivigis francan entuziasmon por la milito, same kiel subfosis popolan eltenon de la konflikto en Granda Britio.
En 1780, 5,500 francaj soldatoj surterigis en Rodinsulo por helpi siajn usonajn aliancanojn en operacoj kontraŭ la brit-kontrolita Novjorko. Sekve de la alveno de mesaĝoj el Francio kiu inkludis la eblon eltenadi el la ŝiparo de la franca Karibio de la Grafo de Grasse, Washington kaj Rochambeau decidis peti al de Grasse asiston ĉu ĉe la sieĝo de Novjorko, aŭ en militoperacoj kontraŭ brita armeo servanta en Virginio. Konsilite de Rochambeau, de Grasse informis ilin pri lia intenco navigi al Chesapeake Bay, kie Cornwallis estris sian armeon. Cornwallis, dekomence ricevinte konfuzajn ordojn de lia supera oficiro, Henry Clinton, estis eventuale ordonante konstrui defendeblan profundakvan havenon, kiun li ekkonstruis ĉe Yorktown, Virginio. La movoj de Cornwallis en Virginio estis malhelpitaj de trupoj de la Kontinenta Armeo fare de la Markizo Lafayette.
706 Hirundo
706 Hirundo estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Emil Ernst, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Ĝi ricevis nomon de birdo : la Hirundo.
Sieĝo de Yorktown
La franca kaj usona armeoj unuiĝis norde de Novjorko dum la somero de 1781. Kiam alvenis novaĵoj de la decido de de Grasse alvenis, la kombinitaj armeoj ekmoviĝis suden al Virginio, engaĝigante en trompiga taktiko por konduki la britojn kredi ke oni planis sieĝon de Novjorko. De Grasse navigis el Karibio kaj alvenis al la Golfo Chesapeake fine de Aŭgusto, alportante aldonajn trupojn kaj havigante ŝipan blokadon de Yorktown. Li estis transportante 500,000 arĝentajn pesojn kolektitajn el loĝantoj de Havano, Kubo, por financi la sieĝo kaj la Kontinentan Armeon. Dume en Santo Domingo, de Grasse kuniĝis kun Francisco Saavedra de Sangronis, nome agento de Karlo la 3-a de Hispanio. De Grasse estis planinta lasi kelkajn el siaj militŝipoj en Santo Domingo. Saavedra promesis la asistadon de la hispana ŝiparo por protekti la francan komercan ŝiparon, permesante de Grasse navigis norden kun ĉiuj militŝipoj. En la komenco de septembro, li venkis super brita ŝiparo estrita de Thomas Graves kiu estis veninta helpi Cornwallis ĉe la batalo de Chesapeake. Kiel rezulto de tiu venko, de Grasse blokadis ĉiun eliron tramare por Cornwallis. Fine de septembro Washington kaj Rochambeau alvenis, kaj la armeaj kaj ŝiparaj fortoj komplete ĉirkaŭis la soldatojn de Cornwallis.
Kytlice
Kytlice (Kittlitz) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Děčín. Ĝi situas en sur rivereto Kamenice. Vivas ĉi tie.
Sieĝo de Yorktown
Post komenca preparado, la usonanoj kaj francoj konstruis sian unuan paralelon kaj ekbombardadis. Kun la brita defendo malfortigita, Washington en la 14a de Oktobro 1781 sendis du kolonojn por ataki la lastajn restantajn britajn eksterajn defendojn. Franca kolono kaptis reduton numeron 9an kaj usona kolono reduton numeron 10an. Post kapto de tiuj defendoj, la aliancanoj kapablis finigi sian duan paralelon. Kun la usona artilerio pli proksima kaj pli intensa ol iam, la brita situacio ekmalboniĝis rapide kaj Cornwallis demandis por kapitulacaj kondiĉoj en la 17a. Post du tagoj de negocado, la kapitulaca ceremonio okazis en la 19a; Lord Cornwallis, asertinte sin mem malsana, forestis el la ceremonio. Kaptitaj ĉirkaŭ 7,000 britaj soldatoj, startis negocado inter Usono kaj Britio, rezultante en la traktato de Parizo de 1783.
Yorktown ne estis la fina armita konflikto de la Revolucia Milito. En la jaro inter tiu kaj la subskribo de la Traktato de Parizo, pli da usonaj patriotoj mortiĝis ol tiuj kiuj mortiĝis en la unua jaro de la Revolucio.
Kytlice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1787.
Partoj de municipo
La municipo konsistas el kvin lokaj partoj situantaj sur tri katastraj teritorioj:
Loĝantaro
En la jaro 1900 la municipo havis 1001 loĝantojn, sed post la dua mondmilito okazis ellandigo de devenaj germanaj loĝantoj. Kytlice estis en la pasinteco konata kiel vitrofareja vilaĝo, hodiaŭ ĝi estas plejparte vilaĝo de refreŝidejaj kabanistoj kaj turistoj veturantaj ĉi tien por bela naturo de Luzacia montaro kaj proksima monto Jedlová.
En la municipo havis domon kelkaj artistoj inkluzive de Miroslav Horníček, kiu estas ĉi tie sepultita, aŭ Vlastimil Brodský. Kabanon ĉi tie senĉese havas ekz. Taťana Fischerová. Sur vojo inter Kytlice kaj Polevsko mortis aktoro Tomáš Holý.
Transporto
La municipo havas du fervojajn haltejojn – Mlýny kaj Kytlice sur fervojlinio 081 el Děčín ĝis Rumburk.
(157076) 2003 UT281
(157076) 2003 UT281 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Jean Dutourd
Jean (Gwenaël) DUTOURD (naskiĝis la en Parizo, mortis la  en Parizo) estis franca verkisto. Lia patrino mortis kiam li estis 7-jara. Kiam li estis 20-jara, li estis kaptita dekkvin tagojn post la germana invado de Francio dum la Dua mondmilito. Li forfuĝis ses semajnojn poste kaj revenis al Parizo kie li studis filozofion en Sorbono.
Lia unua verko, Le Complexe de César aperis en 1946 kaj ricevis "Premion Stendhal". Li estis elektita al Franca Akademio la. En 1997 li estis elektita kiel membro de Serbia Akademio de Sciencoj kaj Artoj en la Departemento de Lingvo kaj Literaturo.
Dutourd mortis la, 91-jaraĝa.
Tradukoj
L'Œil d'Apollon, de G. K. Chesterton; Les Muses parlent, de Truman Capote; kaj Le Vieil Homme et la Mer, de Ernest Hemingway.
(142555) 2002 TB58
(142555) 2002 TB58 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.
Orbito
Ĝia tre discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso; ĝia granda orbita klineco tenas ĝia malproksima de nia planedo.
22571 Letianzhang
22571 Letianzhang estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cabra del Santo Cristo
Cabra del Santo Cristo (Kapro de la Sankta Kristo, kapro videblas en la blazono) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio en la komarko Sierra Mágina.
La areo de la municipo estas 186 km2 kie loĝas 2157 geloĝantoj, do loĝdenso estas 11.6 loĝ./km2. Cabra del Santo Cristo situas je 77 km de la provinca ĉefurbo Ĥaeno. La municipo enhavas tri domarojn: nome Cabra del Santo Cristo, sur la deklivaro de montaro Sierra Cruzada, Stacio de Cabra kaj Stacio de Huesa.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2157 geloĝantoj de la municipo Cabra del Santo Cristo estas 1028 inoj kaj 1129 viroj. En la 186-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 2143 geloĝantoj, kaj aliaj 14 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 13, 7 inoj kaj 6 viroj, kaj mortis 19, 12 inoj kaj 7 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 928 homoj (43.0%).
Ekonomio
Kiel en la majoritato de komarkoj de la provinco Ĥaeno, la ekonomio de Cabra del Santo Cristo estas bazata sur la produktado de olivoleo. Aktuale estas tri olivmuelejoj funkciantaj. En la municipo oni kultivas ankaŭ la migdalarbojn.
Collevecchio
Collevecchio estas komunumo de Italio.
2422 Perovskaya
2422 Perovskaya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sofia Lvovna Perovskaja (cirile Софья Львовна Перовская, 1853 — 1881), rusan revoluciistinon de la 19-a jarcento.
Emanuele Giaccherini
Emanuele Giaccherini (prononco []; naskiĝis en Bibbiena, do nun estas -jara) estas itala futbalisto.Ekde la jaro 2011 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Juventus Torino, post antaŭa profesieco en Cesena ekde la jaro 2004, en tiu tempo ankaŭ pruntita al la kluboj Forlì, Bellaria-Igea Marina kaj Pavia.
Krome Emanuele Giaccherini ekde la jaro 2011 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo.
Vysoké Mýto
Vysoké Mýto estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en la Regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí. Ĝi estas unu el plej malnovaj kaj plej gravaj urboj de la regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La urbon fondis la reĝo Přemysl Otakar la 2-a en la jaro 1262 ĉe grava komerca vojo, kiu ligis Bohemion kun Moravio kaj aliaj landoj. Jam ekde la jaro 1265 estis la urbo ĉirkaŭigita per fortaj muregoj kun tri pordegoj. Ekde la jaro 1307 Vysoké Mýto iĝis dota urbo de ĉeĥaj reĝinoj. La pordegoj kaj partoj de la muregoj bonstate restis ĝis nun. Ankaŭ origina dispozicio de la urbo kun placo meze restis konservita. La placo estas la plej granda kvadrat-forma en Ĉeĥio. Centre staras pesta kolono el la jaro 1715. Al la plej malnovaj konstruaĵoj sur la placo apartenas urba magistrejo el la jaro 1536. Fine de la 13-a jarcento estis konstruita templo de Sankta Laŭrenco. Ĝia belega altaro ornamita per pentraĵo de baroka majstro Petr Brandl el la jaro 1728 estas la plej valora memorindaĵo de la urbo.
Fine de la 19-a jarcento apartenis Vysoké Mýto al dek sep el la plej grandaj urboj de la ĉeha reĝlando. La urbo estis sidejo de gravaj oficejoj, lernejoj kaj grandega garnizono.
Dum la unua duono de la 20-a jarcento famigis la urbon firmao „Carrosserie Sodomka“ kiu tie ĉi fabrikis karoseriojn de personaj aŭtomobiloj kaj busoj.
Nuntempo
Nuntempe Vysoké Mýto estas konata pro historiaj memorindaĵoj kaj bela ĉirkaŭaĵo. La tradicion de la bus-fabrikado nun transprenis firmao IVECO Czech republic (antaŭe Karosa).
Ankaŭ iamaj kazernoj malaperis. La lastaj soldatoj estis anoj de la okupada armeo de Sovetunio, kiu postlasis en la urbo kaj en proksimaj arbaroj ankaŭ ekologian dezertigon. Post ilia forigo en la jaro 1990 la urbo reviviĝis kaj Vysoké Mýto denove proponas vastan kulturan kaj sportan vivon.
Vidindaĵoj
En la urbo trovigas gimnazio kaj faka konstru-mezlernejo por akvomastrumantoj. En la historian centron de la urbo oni povas eniri kaj enveturi tra antikvaj pordegoj – Litomiŝla kaj Praga (ĉeĥe Litomyšlská a Pražská). El la Choceň-pordego restis nur turo.
Praga pordego
La pordego estas la plej sendifektita parto de iama defenda sistemo konstruita en la 13-a jarcento. Kvankam kvarfoje (en la jaroj 1461, 1700, 1774 kaj 1816) ĝi forbrulis, la gotika stilo restis konservita ĝis nuntempo.
Litomiŝla pordego
La pordego havas, same kiel la Praga pordego, du turojn. Post forbruligo komence de la 19-a jarcento ĝi estis rekonstruita en novgotika stilo. Komence de la 20-a jarcento la pordegon ornamis pentristo Mikoláš Aleš. La pentrajo bildigas duelon de sankta Georgo kun drako.
Muregoj
Je ordono de rego Přemysl Otakar la 2-a estis la urbo ĉirkaŭigita per muregoj – 10 m altaj kaj 1,2 m larĝaj. Al ĉiu pordego apartenis levponto. La plej gravaj okazaĵoj de la historio estas skulptitaj en la muregon en Jungmann-parko.
6630 Skepticus
6630 Skepticus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Salvatore Sirigu
Salvatore Sirigu (prononco []) estas itala futbalisto en la pozicio de golisto. Li naskiĝis en Nuoro, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2011 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Paris Saint-Germain FC, post antaŭaj profesiecoj en la teamoj de Palermo, Cremona kaj Ancona.
Krome Salvatore Sirigu ekde la jaro 2010 estas membro de la itala nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, en kiu ĝi atingis la duan pozicion, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo. Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam laŭ koncerna aĝo membris en la nacia teamo de sub-19-jaruloj kaj de sub-21-jaruloj.
Fasala
Gramatiko
La flekcio de verbo estas tute regula. Ĉiuj vortoj, kiuj finas per -a estas substantivoj.
Ryosuke Maeda (1998)
Ryosuke Maeda (前田 椋介, n. ) estas japana futbalisto.
Distrikto Szczecinek
Distrikto Szczecinek - pole Powiat szczecinecki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Szczecinek, kiu ĝis la jaro 1945 havis la germanlingvan nomon Neustettin.
Paolo Chiavenna
Paolo CHIAVENNA estas itala amatora astronomo, kiu laboras en la Observatorio de Sormano.
Laŭ Minor Planet Center li kunmalkovris 15 asteroidojn kun aliaj astronomoj : Marco Cavagna, Valter Giuliani, Francesco Manca, Piero Sicoli kaj Augusto Testa.
Reconvilier
Reconvilier (prononcu rökõvilie, en la germana lingvo: Rokwiler) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2,238 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Reconvilier situas en la Valo de Tavannes ĉe la bordo de la rivero Birs proksimume 11 kilometrojn norde de Bielo kaj 10 kilometrojn okcidente de Moutier. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Reconvilier sur alteco de 731 m s.m. en la fundo de la valo kaj Chaindon sur alteco de 769 m s.m. kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,25 km², de kiuj 41,9% estas kovritaj de arbaro, 44,7% servas por agrikulturo kaj 12,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Reconvilier limas en nordo al Saules, en oriento al Loveresse, en nordoriento al Malleray, en sudo al Péry, en sudokcidento al La Heutte en okcidento al Tavannes, kaj en nordokcidento al Saicourt.
Trafiko
Tra Reconvilier pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/30 de Bielo respektive La Chaux-de-Fonds tra Moutier al Delemonto. En la jaro 2016 estos malfermita la svisa aŭtovojo A16 tra la valo de Tavannes. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sonceboz-Sombeval al Moutier. Krome kondukas poŝtaŭtolinio de Reconvilier tra Bellelay al Les Genevez.
Historio
La unua dokumenta mencio de Reconvilier datiĝas el la jaro 884 kiel Roconis villare. Dum mezepoko Reconvilier apartenis al la Priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo Bazelo. Jam en la jaro 1626 en Reconvilier estis dokumentita agriukultura merkato. De 1793 ĝis 1797 Reconvilier apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Reconvilier fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Reconvilier tial restis parto de Kantono Berno.
Nacia Parko Sumbuo
La Nacia Parko Sumbuo (ankaŭ nomata Nacia Parko Nsumbu) situas je la okcidenta lagbordo de Tanganjiko ĉe ties suda ekstremaĵo, en la Norda Provinco de Zambio. Ĝi kovras proksimume 2 000 da kvadrataj kilometroj kaj havas proksimume 80 km da lagbordo inkluzive de kvar golfoj (Kasaba, Kala, Nkamba kaj Sumbu), kaj duoninsulo (Nundo Head).
La parko troviĝas precipe ene de la ekoregiono de la centra-zambezaj mjombaroj, sed ĝi ankaŭ inkludas pecetojn de la maloftaj kaj endanĝerigataj itigiaj-sumbuaj densaĵoj.
Lufubu-Rivero entranĉas 300 metrojn profundan valon en la sudo de la parko, sed tiu estas nur alirebla per rudaj vojetoj ekde Mbala en la sud-oriento.
Lastatempa historio
Ĉirkaŭ la 1970-aj jaroj, Sumbuo estis konsiderata, kune kun la Naciaj Parkoj Suda Luangva kaj Kafue, unu el la plej bonaj naciaj parkoj de Zambio, kun elefantoj kaj leonoj estantaj komunaj.
La faŭno estis malprosperanta dum la 1980-aj kaj la 1990-aj jaroj kaŭze de la manko de mastrumado, pliseverigita per la forigo de la nacia aviadkompanio kiu kutimis alporti vizitantojn al la parko. Ĝia malproksimeco al vojoj kaj proksimeco al la milito kaj konfliktoj en Demokratia Respubliko Kongo, kies landlimo estas nur 25 km norde, malinstigis vizitantojn.
Estas okazinta iu renovigo en la lastaj jaroj kaj la nombro da pafmortigaĵoj laŭdire estas pliiĝinta denove.
Faŭno
Notindaj bestospecioj estas : la nila krokodilo, la hipopotamo, la bunta tragelafo (Tragelaphus scriptus), la verukapro, la kobo, la ĉevala hipotrago (Hippotragus equinus), la nigra hipotrago (Hippotragus niger), la elando, la stepa alcelafo, la afrika bubalo, la zebro, la makulata hieno (Crocuta crocuta), la flankbenda ŝakalo (Canis adustus), la servalo, la impalo, la akvantilopo, la redunko, la elefanto (okaze), la leono (okaze), la leopardo (okaze), la filantombo (malofte), la tragelafo ŝlima (malofte).
Okulfrapaj birdoj : la flamengo, la afrika tondilbekulo, la afrika plataleo, la blankvanga ŝterno, cikonioj, anasoj, ardeedoj, la grizkapa mevo, la malhela mevo, la blankflugila ŝterno, la afrika maraglo, la palmogipo (okaze), la pela fiŝkaptostrigo  (okaze).
Por la fiŝhokado estas interesaj i.a jenaj fiŝspecioj : la nila perko, Hydrocynus goliath, Heterobranchus longifilis kaj Opsaridium microlepis.
Femicido
Femicido, feminicido aŭ virinmortigo estas la mortigo de homoj de la ina sekso (virinoj). La koncepto kaj vorto virinmurdo estas uzata ankaŭ en pli specifa senco por mortigo de virinoj bazite nur sur ilia sekso, tio estas profitante la teorian malfortecon de virinoj kompare al viroj. Por tiu koncepto oni uzas foje neologismon Femicido, sed tio estas bazita sur la anglalingva termino, dum aliaj lingvoj uzas la radikon femin-, kio donus en Esperanto ne Femicido, sed Feminicido. Alia esperantlingva varianto povus esti Virinmortigo, pli milda kompare kun pejorativa Virinmurdo.
Origino de la vorto
La angla termino femicide estis uzata ekde la komenco de la 19-a jarcento. Ĝi estis proponita kiel alternativo al la seksneŭtrala angla vorto homicide por esprimi seks-bazitan subpremadon kaj sisteman perforton kontraŭ virinoj.
Vasteco
Seksaj murdoj estas faritaj tutmonde. La atento kutime estas malalta. Entute tamen la viktimoj de viraj murdistoj estas ĉefe viroj. Raportoj pri mortigoj de virinoj estas haveblaj el la jenaj ŝtatoj: Afganio, Argentino, Ĉilio, Ĉinio, El Salvador, Gvatemalo, Honduro, Barato, Italio, Jamajko, Kolombio, Meksiko, Zambio, Hispanio, Sudafriko, sed la plej malbonan reputacion havis Salvadoro, Jamajko kaj Honduro,
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ kompleta traduko de la samtema artikolo en la germana vikipedio Femizid, prilabora historio.
Gerard Keller
Gerard KELLER (naskiĝinta la en Gouda, mortinta la en januaro 1899 en Arnhem) estis nederlanda verkisto.
Vivo kaj verkistado
Sed li skribis ankaŭ multajn novelojn (kolekto de 1881, Den Haag, en kvin volumoj), el ini famas »Van huis« (1867) kaj »Overkompleet« (1871); krome »Onze Minister« (1883); »Flikkerende vlammen« (1884) kaj »Nemesis« (1885).
Ne forgesendas liaj agadoj arthistoriaj kiam li estis redaktisto de »Kunstkroniek«; ankaŭ porjunularaĵon li verkis kaj komediojn: »De dochter van den barbier« (1878), »Het blauwe lint« (Haag 1881), »Het gevaarlijk nichtje« (1884).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 10. Leipzig 1907, S. 824, kio legeblas tie ĉi interrete.
NGC 1756
NGC 1756 (alia indiko — ESO 56-SC27) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Jorn Pedersen
Jorn Pedersen (ピーダーセン 世穏, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo YSCC Yokohama.
(17168) 1999 NP3
(17168) 1999 NP3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Amin Maalouf
Amin MAALOUF (أمين معلوف [amīn maʿlūf]) (naskiĝis la apud Bejruto) estas estas franca verkisto kaj akademiano de libana origino.
Ĵurnalisto por la arablingva gazeto An Nahar, li interalie raportis pri la militakiro de Saigono. Dum la Libana interna milito, li ekzilis en Parizon en 1976; tie li iĝis ĉefredaktoro de la revuo Jeune Afrique kaj de la tagĵurnalo An-nahar International.
Nuntempe, li plentempe dediĉas sian tempon al verkado. La kulturo de nomadismo kaj la “malplimulto”, kiu loĝas en lia verkaro, estas sendube klarigebla parte pro la multeco de la patrujoj de la verkisto, kaj pro tio li estis ĉiam fremdulo: kristano en la araba mondo aŭ araba en Okcidento.
Raporto Maalouf
Inter 2007 kaj 2008, li prezidis, por la Eŭropa Komisiono, pensgrupon pri plurlingveco, kiu produktis raporton titolitan "Un défi salutaire: comment la multiplicité des langues pourrait consolider l'Europe" (Bonvena defio: kiel la multeco de lingvoj povus fortigi Eŭropon") kutime referite kiel "Raporto Maalouf". Okaze de la "Eŭropa jaro de interkultura dialogo" tiama prezidanto de la Eŭropa Komisiono, José Manuel Barroso, apogata de la EU-komisaro pri plurlingveco, Leonard Orban, taskis spertularon kiel filozofoj, verkistoj, reprezentantoj de Goethe Instituto, EUNIC (Naciaj Institutoj por Kulturo de Eŭropa Unio) ellabori raporton pri plurlingveco kiu montru ĉu kaj kiel ĝi povas helpi la rilatojn inter la nacioj, unuavice en Eŭropo?
La raporto menciis ankaŭ ke:
Verkaro
LIaj verkkoj jam estas tradukitaj al dudek sep lingvoj.
Liaj romanoj ofte okupiĝas pri historiaj temoj.
Li faris sian sukceson kiel verkisto kun Les croisades vues par les Arabes (Krucmilitoj laŭ la araboj), Maalouf provas priskribi la krucmilitojn el la perspektivo de la araboj. La libro ne estas romano, sed nefikcia libro bazita sur esploro de nuntempaj arabaj fontoj, kiu ĵetas tutnovan lumon pri la tiamaj eventoj por la eŭropa leganto. Ne temas pri kolekto de fontoj, sed sekundara literaturo kiu proponas referencojn al fontoj, sed ne en formo de piednotoj. La libro unue estis eldonita en 1983 kaj jam estis tradukita al proksimume dudeko da lingvoj.
Por Le Rocher de Tanios (1993) li ricevis samjare la plej altan literaturan premion en Francio: la Premion Goncourt.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Neoficiala retejo
Walter Hube
Walter HUBE (naskiĝis 1923, mortis la 2-an de marto 2000 en Vieno) estis aŭstra esperantisto, inter 1965 kaj 1985 direktoro de Internacia Esperanto-Muzeo, Vieno, kie li laboris de 1958.
Leinatal
Leinatal estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2020 estas parto de la komunumo Georgenthal. Fine de la jaro 2018 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 300 loĝantojn.
En la kvartalo Schönau vor dem Walde naskiĝis la ornitologo Christian Ludwig Brehm.
Vidindaĵoj
Kandelabro de Sankta Bonifaco
Gensokyo Radio
Gensokyo Radio estas usona interreta radiostacio dediĉa al elsendo de Touhou doĝinan muzikon.
Dia liturgio
Dia liturgio estas la ĝusta nomo de la eŭkaristia liturgio laŭ la bizancia tradicio kristana.
Tiu termino estas uzata de la ortodoksa eklezio kaj de la katolika eklezio, kaj same de la armenaj kristanoj kaj de tiuj de la armena apostola eklezio kaj de tiuj de la armen-katolika eklezio.
Muzikisto
Muzikistoj estas homoj kiuj dediĉas sin al muziko ĉu kiel profesio ĉu kiel amatora ŝatokupo, tiuj kiuj ludas aŭ komponas muzikon.
Dia liturgio
Iuj ortodoksuloj, male, uzas la terminon Sankta ofero (sirie: qurbono qadisho, armene: surb badarak) por siaj eŭkaristiaj liturgioj. Fojfoje oni uzas la terminon diservo ankaŭ por la liturgioj de latina rito, sed pli ofte tiujn oni nomas meso.
Muzikisto
Ĉiukaze en ĉiu kulturo kaj civilizacio (eĉ en la plej praaj) elstaris kaj elstaras tiuj profesiuloj. Ekde la komenca historio jam aperis kaj muzikistoj kaj kantistoj en ĉiuj artoj, ekzemple en pentrarto kaj skulptarto, ekzemple ekde la unuaj civilizacioj en Sumerio, Egipto, Antikva Grekio kaj Romo. En la eŭropa Mezepoko aperis tre ofte kantistoj kaj muzikistoj en la skulptaĵoj de la romanika arkitekturo.
Nuntempe oni povas klasigi la muzikistojn laŭ la muzikstilo, kiuj multegas. Fakte la tipa muzika grupo de la 20-a jarcento (kaj poste de la 21-a jarcento) enhavas almenaŭ unu kantiston kaj kelkajn muzikistojn.
Tipoj
Muzikistoj povas esti kategoriigata laŭ ties muzika rolo, inkluzivanta muzikilon kaj muzikstilo:
Mühltal
Mühltal - en Esperanto "mueleja valo" - estas komunumo en centra Germanio, tuj sude de la urbo Darmstadt. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la distriktaro Darmstadt, en la sudo de la federacia lando Hesio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estas grupigo de pluraj loĝlokoj, el kiuj neniu mem havas la nomon "Mühltal": la plej granda el tiuj loĝlokoj estas Nieder-Ramstadt, la administra sidejo de la komunumo. Pluraj loĝlokoj sur la komunuma teritorio estas Frankenhausen, In der Mordach, Nieder-Beerbach, Traisa, Trautheim kaj Waschenbach.
Muzikisto
Muzikistinoj
Tra la historio, virinoj alfrontis sociajn barilojn, familiajn postulojn kaj eĉ siajn proprajn antaŭjuĝojn ankaŭ por disvolvi siajn muzikajn talentojn.
Mühltal
En la komunumo situas la monto Frankenŝtajn - unu el la plej okcidentaj montoj de la mezmontaro Odenwald - kun mezepoka fortikaĵo, kiu germane nomiĝas "Burg Frankenstein". De la fortikaĵaj ruinoj eblas vasta panorama rigardo al Darmstadt, la ebenaĵo de la rivero Rejno okcidente kaj - dum bona vetero - al la distancaj turdomoj de la metropolo Frankfurto ĉe Majno norde.
Partneraj komunumoj
Mühltal havas partnerajn ligojn al la komunumoj
Muzikisto
Muzikistinoj
Muziko ĉeestas en virinoj de ĉiam. Ne estas virino, kiu iam ne lulis bebon per kanteto aŭ lulkanto.
Kiam ni pensas pri grandaj komponistoj ni ĉiam pensas en Mozart, Beethoven, Chopin, Bach. Ĉu estas kredinde, ke nur tiatempaj viroj  trovis inspiron en muziko, kaj virinoj ne? Aŭ okazis ke virinoj ankaŭ produktis brilajn melodiojn, sed ne sukcesis videbligi sin? Tia penso ne estas absurda, ĉar en ĉiuj epokoj gravaj virinoj partoprenis en la muzika agado. Sed bedaŭrinde ĉi tiu partopreno estis ignorita, aŭ preterlasita de siatempaj reprezentantoj de la muziko  kaj ankaŭ de la historio poste.
1544 Vinterhansenia
1544 Vinterhansenia estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la danan astronominon Julie Marie Vinter Hansen.
Muzikisto
Muzikistinoj
Unu el la gravaj taskoj de muzikologoj estas reakiri tiun memoron per rigardo al muzikagado de virinoj, kiuj en la muzikhistorio lasis siajn spurojn.
Muziko kaj muzikistoj en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 20an ĉapitron "Iom pri muziko kaj muzikistoj" al komentoj pri ambaŭ temoj; poste ŝi rakontas anekdotojn pri diversaj muzikistoj, kiel Händel, Wagner, kaj Liszt. Ŝi dediĉas unu paĝon al komentoj pri la gravo de esperantistoj kiuj laboras por muziko.
Colli sul Velino
Colli sul Velino estas komunumo de Italio.
Peter Tosh
Peter TOSH, naskita kun nomo Winston Hubert McIntosh, (9-a de oktobro 1944 - 11-a de septembro 1987) estis elstara jamajka muzikisto kaj kantisto, pioniro de regeo kaj aparte grava homo por la rastafaria movado.
Distrikto Szczecin
Distrikto Szczecin - pole powiat szczeciński - estis distrikto en la provinco (historie vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando, kiu malfondiĝis en 1975. Distrikta centro estis la urbo Szczecin. Fine de 1973 en la distrikto vivis.
Echoes of Bluemars
Echoes of Bluemars (Eĥoj el Blua Marso) estas usona interreta radiostacio, ĝi elsendas ĉefe etosmuzikon, kosman muzikon kaj zero beat, dividitaj en tri diversaj kanaloj: Echoes of Bluemars, Cryosleep kaj Voices from within.
Historio
Echoes of Blue Mars stariĝis la 24-an de novembro 2013 por konservi la fluon kaj stilon de Bluemars, ĝia nun ĉesigita antaŭanto. La fondinto laboris iom post iom por plibonigi la kvaliton de la son-arkivojn kaj aldoni novajn sonstilojn. En 2016 ĝi akiris redundan servilon en Eŭropo.
Endre Kakassy
KAKASSY Endre (kakaŝi) pseŭdonimo Régeni András estis rumanuja hungara publicisto, redaktoro, verkisto, tradukisto naskita en Marosludas la 15-an de majo 1903 kaj mortinta en Kluĵo la 18-an de oktobro 1963.
Kenny Cunningham
Kenny Cunningham (n. ) estas kostarika futbalisto. Li de 2011 ĝis 2014 membris en la kostarika nacia teamo de futbalo.
Vilmos Demián
DEMIÁN Vilmos, Fischer–Demián [demja:n] estis rumanuja hungara komponisto, dirigento naskita en Braŝovo la 9-an de junio 1910 kaj mortinta en la  1994.
Endre Kakassy
Biografio
Endre Kakassy abiturientiĝis en Aiud (1923), poste pristudis juron en Bukareŝto. Ekde oktobro de 1926 li estis raportisto de Keleti Újság, respektive redaktoro. En 1931 li iĝis ĉefredaktoro de bukareŝta gazeto Magyar Kurír, pli poste ĝia respondecredaktoro. En la mezo de 30-aj jaroj li translokiĝis Braŝovon kaj ekde 1934 li estis kunlaboranto, ekde 1938 respondecredaktoro de la Brassói Lapok. En 1942 li iĝis vicĉefredaktoro de Déli Hírlap en Temeŝvaro. Laŭ eltrovitaj akuzoj li estis malliberigita. Ekde la dua parto de la 40-aj jaroj li estis kunlaboranto de Utunk, Igaz Szó, Korunk.
Nacia Biblioteko de Norvegio
Antaŭ la ekzisto de la Nacia Biblioteko, la Universitata Biblioteko de Oslo havis la taskojn kiujn kutime plenumas nacia biblioteko.
La norvega ISBN-Agentejo, respondeca pri atribuado de ISBN-kodoj kun prefikso 82- kaj 978-82-, estas parto de la Nacia Biblioteko de Norvegio. La Nacia Biblioteko estas ankaŭ respondeca stoki la provekzemplerojn de publikaĵoj eldonataj fare de eldonistoj en Norvegio, kiuj senkoste sendendas al la centra bibliotekto por kompleta dokumentado de la enlanda eldonado de libroj kaj periodaĵoj.
Vilmos Demián
Kariero
Post studoj en Braŝovo Vilmos Demián studis en Vieno inter 1929 kaj 1933. Inter 1937 kaj 1949 li estis dirigento de la Goldmark Filharmonio, de la Ardealul Ŝtata Filharmonio kaj de la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Ekde 1949 li estis profesoro de la Muzikaltlernejo Gheorghe Dima.
Fluaĵo
Ekzemplo de gasa fluaĵo estas la aero; ekzemplo de likva fluaĵo estas akvo.
Lingva noto
PIV uzas la esprimon "fluido" anstataŭ "fluaĵo" por tio, kion priskribas ĉi tiu artikolo. Tamen laŭ la Fundamento de Esperanto, en la lingvouzo de Zamenhof kaj ankoraŭ en la arĥaisma lingvouzo de kelkaj nuntempaj Esperantistoj, "fluida" estas tio, kio estas "likva". Pro tio estas konfuze kaj evitinde uzi la vorton "fluido" por "fluaĵo", precipe ĉar bone eblas esprimi tiun koncepton per la kunmetaĵo "flu/aĵ/o". En certaj vortaroj, "fluaĵa" kvalifikas unu el la 3 statoj de la materio inter la solida kaj la gasa substanco, do ne inkludas gasan substancon, dum "fluida" karakterizas fluecan kaj gasan substancon.
Aldeanueva de Guadalajara
Aldeanueva de Guadalajara (Nova Domaro de G.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas aldeanovense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 84 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,2 loĝ/km².
Situo
Aldeanueva de Guadalajara estas situanta en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 946 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 16,15 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°40′59″N 3°02′45″Ok.
Historio
Tiu municipo de la provinco Gvadalaĥaro estis konstituita en la 12-a jarcento en tempo de la reconquista de enmigrintoj devenaj el aliaj zonoj jam konkeritaj en la komarko. "Aldeanueva" estis la origina nomo; poste, en 1630 ĝi ŝanĝos sian nomon, kaj nomiĝis Santa Fe (Sankta Fido). Poste en la 18-a jarcento, ĝi renomiĝis kiel Aldeanueva, sed ĉar estas nombraj vilaĝoj jam nomitaj Aldeanueva, por diferenci ĝin kaj eviti problemojn en la alveno de la poŝto, oni aldonis la terminon "de Guadalajara" kaj tiele la nomo aktuala restis "Aldeanueva de Guadalajara".
En la 17-a jarcento, Aldeanueva estis aĉetita de Nuño de Córdoba y Bocanegra, filo de Francisco Pacheco de Córdoba y Bocanegra, markizo de Villamejor kaj de Juana de Colón de Toledo y de la Cueva.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 478 loĝantoj en 1940 al 84, tio estis oni perdis preskaŭ 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Aldeanueva de Guadalajara, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Aldeanueva de Guadalajara kie oni falis al la nunaj 84 ĉefe post grava malpliiĝo dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Vidindaĵoj
La preĝejo de la Asunción (Ĉieliro), estas rura preĝejo tipa de reloĝado, realigita per la teknikoj kaj strukturoj romanikaj alterne kun elementoj de la stilo mudeĥara. Tio estas, ĝi estas fundamentita sur la procezo de la reconquista kaj la posta reloĝado kaj kristanigo, poste ĝi estis restaŭrita en 1973. La preĝejo prezentas ĉe la suda muro portikaran atrion kiu enhavas romanikan pordegon de du ĉirkaŭpordoj kaj detaloj mudeĥaraj. La interno ununava dividiĝas en variaj eroj pere de pintaj arkoj el briko, kaj la absido estas ŝirmita de duonsfera volbo kaj enhavas tri fenestretojn. Oni konservas en la muro de la sakristíio fresko pri La Pieco de la 16a jarcento.
Fuŝardo
Fuŝardo estas stangohava armilo kun frap- aŭ bat-klingo en formo de tranĉilo, palaŝo aŭ foŝono kun konveksa klingo ĉirkaŭ 2,40 ĝis 3 m longa stango. Ĝi similas al la romptranĉilo. Je la malantaŭa flanko de la klingo estas ofte sprono por rompi la armaĵon.
Historio
Fuŝardoj estis uzataj ĝis la 15a jarcento kiel batalarmilo. En la 16a ĝis 18a jarcento ĝi fariĝis la signo de rango de trabanto ĉe kortegoj kaj de korpogardistoj de la doĝo de Venecio.