cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Avenuo 9-a de Julio
La Avenuo 9-a de Julio estas unu de la avenuoj plej larĝaj kaj gravaj de la mondo, nome ĉefa avenuo en Bonaero, ĉefurbo de Argentino. En la kuniĝo kun la Avenuo Corrientes situantas la Placo de la Respubliko kie troviĝas la fama obelisko en la loko kie estis levita unuafoje la nacia flago en Bonaero, en 1812. Tio estas rememorata de unu el la surskriboj de la norda flanko de la Obelisko.
Ĝi havas sian nomon honore al la tago de la deklaro de sendependeco de la lando, farita la 9-a de julio de 1816.
Ties larĝo estas de 140 metroj.
Historio
La laboro pluis fine de la 1980-aj kaj meze de la 1990-aj jaroj, tiele ke la Avenuo 9-a de Julio fine atingis sian ekan celon iĝis metropolita vojakso ligita norde (Aŭtoŝoseo Arturo Illia) kaj sude (Aŭtoŝoseo Arturo Frondizi) kun la reto de urbaj aŭtoŝoseoj de la urbo Bonaero.
Aktualo
Ĉe kuniĝo kun la Avenuo Corrientes troviĝas aktuale la Placo de la Respubliko, kie estas la Obelisko de Bonaero, historia monumento de la urbo.
Giulești
Giulești estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Margraflando Badeno
Margraflando Badeno (Markgrafschaft Baden; laŭ NPIV estas "Badenio" anstataŭ "Badeno") estis margraflando kaj historia teritorio en la Sankta Roma Imperio, kiu ekzistis de 1112 ĝis 1535 kaj denove de 1771 ĝis 1803. Ĝis situas en la regiono Badeno, parto de la hodiaŭa federacia lando Baden-Virtembergo en Germanio. La lando nomiĝis "margraflando" kvankam ĝi neniam estis markio (limlando) de la imperio. Hermano la 2-a de Badeno, origine grafo en Breisgau, unue nomis sin "margrafo de Badeno", laŭ heredita titolo "margrafo" kiu origine celis la markion de Verono.
En 1535 okazis hereda divido kiu rezultis en Margraflando Baden-Durlach (luterana ekde 1556) kaj Margraflando Baden-Badeno (katolika). La du margraflandoj reunuiĝis en 1771, kiam mortis August Georg Simpert, la lasta margrafo de Baden-Baden. La landon heredis lia parenco, margrafo Karlo Frederiko de Baden-Durlach, kiu tiel fariĝis margrafo de tuta Badeno.
Elektoprinclando
En 1803, margrafo Karlo Frederiko de Badeno estis rangaltigita al princo-elektisto per la Regna deputacia fina akto de la Sankta Romia Imperio. Tri jarojn poste la imperio kaj la princo-elektisteco dissolviĝis, sed anstataŭe li fariĝis grandduko per subteno de Napoleono.
Post 1803 la "Margraflando Badeno" estis sekvata de "Grandduklando Badeno".
Jędrzejów
Jędrzejów estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Jędrzejów. Origino de la urbo estas vilaĝo Brzeźnica, en 1140 aldoniĝis monaĥejo nomata Jędrzejów, kaj probable en 1153 la loĝloko transprenis tiun nomon. En 1271 la loko ricevis urbajn rajtojn, kio konfirmiĝis en 1510. Fine de en la urbo vivis.
Charleroi
Charleroi (france [ŝARl'rŭa] aŭ valone [tchålerwè], en Esperanto Karloreĝo) estas municipo kaj samtempe urbo en Belgio kiu iam estis grava industria centro (karbominejoj kaj ŝtalindustrio). La metropolitena areo, inkluzive de la ĉirkaŭa regiono, kovras areon de 1,462 kvadrataj kilometroj kun 522,522 loĝantoj (2008), vicigante ĝin kiel la 5-a plej granda en Belgio post Bruselo, Antverpeno, Lieĝo kaj Gento kaj la plej granda en la regiono Valonio. La loĝantoj estas nomataj Carolorégiens aŭ simple Carolos en la franca lingvo.
La municipo estas precipe industria areo: feraj kaj ŝtalaj, vitraj, kaj kemiaj fabrikejoj kaj elektro-inĝenieraj firmaoj. Charleroi estis en la centro de vasta karba baseno kun la nomo Pays noir (Nigra lando). La karbominejoj estas fermitaj, sed estas ankoraŭ multaj skoriamasoj ĉirkaŭ la urbo.
Meze de trafikocirklo norde de la urbocentro troviĝas statuo de la bildstria heroo Marsupilami, rolulo en la bildliteraturo de la fama belga bildstria verkisto André Franquin.
Trafiko
Eblas lupreni (elektran) biciklon apud la centra stacidomo (Point Vélo, telefona antaŭmendo). Ekde 2022 oni antaŭvidas la kreadon de buklovojo de 23 km por biciklantoj, komparebla laŭ longeco kun tiu de la Boucle Noire (nigra buklo). Ĉi tiu bicikla buklovojo ligos diversajn interesajn kaj strategiajn lokojn: muzeojn, urbodomon, publikajn lokojn, ktp.
Je 7 km (4.3 mejloj) norde de la centro, en la municipio Gosselies, troviĝas la dua plej grava flughaveno de Belgio, oficiale "Brussels South Charleroi Airport". Bruselo situas je 47 km (29 mejloj) norde de Charleroi-Flughaveno.
Ĉirkaŭ la flughaveno, kiu malfermis novan grandan terminalon en 2008, nun estas fondita la komerca kaj scienca parko Aéropole, kiu fokusiĝas pri altteknologiaj kompanioj.
Historio
Origine la urbo estis malgranda urbeto, kiu nomiĝis Charnoy. En 1666 Hispanoj konstruis fortreson tie. La fortreso estis nomata Charleroy honore al la infanreĝo Karlo la 2-a. Inter 1898 kaj la eruptiĝo de la Unua Mondmilito en 1914 en la urbo produktiĝis aŭtomobiloj de la firmao Ateliers Germain.
Memore al la judoj de Charleroi murditaj de la nazia reĝimo, la germana artisto Gunter Demnig kunigis naŭ Stolpersteine ​​en Charleroi.
Vidindaĵoj
La urbo gastigas plurajn muzeojn: pri belartoj, vitro kaj aliaj fakoj, sed ankaŭ la plej grandan muzeon pri fotografio en Eŭropo en la municipo Mont-sur-Marchienne kiu administre apartenas al Charleroi.
Bois de Casier
Nemankebla kultura loko kun parko de 25 hektaroj en kiu situas muzeo pri vitrofarado kaj industria muzeo kiu atestas pri la iamaj laborkondiĉoj en la karbonminejoj.
Muzeo pri fotografio
Ĝi estis inaŭgurita en 1987 en la iama kaj renovigita karmelana monaĥejo en Mont-sur-Marchienne, ĉirkaŭa municipo de Charleroi. Hodiaŭ ĝi estas la plej granda kaj unu el la plej gravaj muzeoj pri fotografio en Eŭropo (6000 m²), kun kolekto de 80.000 fotoj inkluzive de pli ol 800 en konstanta ekspozicio.
La belfrido
La belfrido estas parto de la Urbodomo kaj estas inkluzivita en la listo de Mondaj Heredaĵo j de Unesko.
La Maison Dorée
Konstruita en 1899 fare de Secesia arkitekto Alfred Frère.
Sporto
En 2006 la Federacia Pokalo (nova nomo ekde septembro 2020 Pokalo Billie Jean King), la plej grava konkurso pri naciaj virinaj naciaj teamoj de teniso, okazis en Charleroi.
Esperanto
En la urbo aktivas loka esperanto-grupo De la 30-a de aŭgusto 2021 ĝis la 3-a de oktobro 2021 okazos la Beneluksa kongreso de Esperanto. Ĝi ankaŭ okazis en Charleroi en la jaro 2019.
Listo de urboj de Kazaĥio
Jen pli grandaj urboj de Kazaĥio:
Listo de filmoj bazitaj sur Artura literaturo
La filmoj bazitaj sur la Artura literaturo estas multaj kaj variaj. Ili povas esti dividitaj laŭ kelkaj ampleksaj kategorioj:
Adaptigoj
Relative rektaj adaptigoj de la legendoj, rekonstruita historio aŭ moderna artura materialo.
Modernigoj
Filmoj kies intrigoj "aktualigis" aŭ alimaniere movis la legendon al moderna epoko.
Connecticut Yankee
Filmoj bazitaj sur la verko de Mark Twain A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (Jankio el Connecticut ĉe la kortego de reĝo Arturo, 1889), pri moderna viro/virino kiu veturas tra la tempo al la epoko de Arturo.
Ákos Császár
Ákos Császár [Akoŝ ĉAsAr] (laŭ la hungara skribmaniero Császár Ákos; naskiĝis la 1924 en Budapeŝto kaj mortis la 14-a de decembro 2017) estis hungara matematikisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Li apartenas al la granda kvinopo de hungaraj matematikistoj, kiuj finis la lernadon en 1947 kun János Aczél, László Fuchs, János Horváth (matematikisto) kaj István Sándor Gaál. Li ricevis premion Kossuth en 1963, inter 1962-2009 ankaŭ aliajn premiojn.
Askujo
] Askujo aŭ askofrukto estas organo, naskanta kaj entenanta askojn, karakteriza de la askofungoj. Oni trovas plurajn formojn : apotecio, peritecio aŭ klejstotecio.
En latina lingvo oni uzas la nomo ascoma plurale ascomata.
(73575) 4789 P-L
(73575) 4789 P-L estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando).
En la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey), Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la de 48 coloj (122 cm) de Monto Palomar. La eksponitaj dum tiu enketo estis senditaj en la Observatorion de Leiden kaj ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por tie trovi novajn asteroidojn.
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,157822 AU, tie estas 23,610 milionoj da km.
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Großmaischeid
Großmaischeid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neuwied de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cheney (Vaŝingtonio)
Cheney (elparolu ĈIni) estas urbo en Kantono Spokane, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi havis konstantan loĝantaron de 10 590 homoj laŭ la usona censo de 2010. Eastern Washington University situas en Cheney, kaj la efektiva loĝantaro kreskas ĝis proksimume se oni nombras ankaŭ la studentaron ktp dum la lerneja jaro.
Historio
Cheney municipiĝis la 28-an de novembro, 1883, kaj ricevis la nomon de fervojestro Benjamin Cheney el Bostono.
(29976) 1999 NE9
(29976) 1999 NE9 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas kun sufiĉe granda klinangulo proksime la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero: ĝi estas do ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Unua Oficiala Aldono al la Universala Vortaro
La Unua Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, parto de la Fundamento de Esperanto, estis ago de la Akademio de Esperanto. Per ĝi estis oficialigataj 805 radikojn por la lingvo internacia Esperanto. La aprobo okazis en 1909. La papera eldono de la Unua Aldono al Universala Vortaro estas samjare publikigita en la Esperantista Dokumentaro, Kajero dek-tria, eldonita de Esperantista Centra Librejo en Parizo.
Kritiko
Je 2009-10-13 Sergio Pokrovskij prezentis al al la Akademio de Esperanto memuaron «Notoj pri la tradukdifinoj en la Unua OA». Ĝi atentigas pri 63 problemaj vortoj, kies tradukoj bezonas aktualigon, aŭ estas inter si malkoheraj, aŭ simple eraraj. Ekz‑e
Dum kelka tempo la akademia Sekcio pri la Ĝenerala Vortaro provis reverki tiun Oficialan Aldonon, provizante la vortojn per esperantlingvaj difinoj (kiel en 9OA); tamen tiu laboro restis senrezulta.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Rangoj de nobelaro
Temas pri titoloj de nobeloj. Tradicia rango inter Eŭropa monarko, aristokrataro, kaj nobelaro enradikiĝas en la Malfrua Grek-romia antikvo kaj la Mezepoko. Jen la titoloj en Esperanto.
Bocșa Vasiovei
Bocșa Vasiovei [bokŝa vasjovej] ( Vassafalva vaŝafalva) estis vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Reșiţa. En 1910 ĝi havis 1 428 loĝantojn [rumanoj, germanoj, hungaroj), kaj laŭ la stato ekde 2002 en la loĝloko ne plu vivis ajna loĝanto. Ĝia unua mencio skribe estas en 1544. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény (reĝa departemento) vármegye). Ĉirkaŭ 1950 oni aligis ĝin al la urbo Bocșa.
Ĝambarak
Ĝambarak (armene: Ճամբարակ  ankaŭ transkribita kiel Chambarak  aŭ Jambarak; ĝis 1920, Miĥajlovka, de 1920-1972, Karmir Gjugh, de 1972-1991, kaj Kraside) estas urbo en la provinco Gegharkunik, Armenio. Ĝambarak estis fondita en 1835-1840 ĉe la rivero Getik fare de rusaj enmigrintoj, sub la nomo Miĥajlovka. Karmir Gjugh kaj Krasnosjelsk kaj signifas "Ruĝa Vilaĝo" en armena kaj rusa lingvoj, respektive.
Etimologio
La vorto Ĝambarak laŭvorte signifas malgrandan tendaron en la armena. La nomo devenas de pli malnova setlejo kiu ekzistis sur la loko de la nuna urbo dum la Mezepoko, ĉar ekzistas la restaĵoj de la preĝejo Sankta Gregorio de la 1a jarcento kaj multaj ĥaĉkaroj en la urbo devenantaj de la 13-a jarcento.
Historio
Origine, la vilaĝo Miĥajlovka iom post iom formiĝis inter 1740 kaj 1785 de rusaj molokanaj migrantoj, kiuj transloĝiĝis el la areoj de Samaro kaj Saratov de la Rusa Imperio. La vilaĝo okupis la lokon de la pli malnova armena setlejo Ĝambarak. Kun la sovetigo de Armenio en 1920, Miĥajlovka estis renomita Karmir Gjugh (Ruĝa Vilaĝo). En decembro 1937, la Krasnoselsk-Rajono formiĝis kiel administra divido de la Armena Soveta Socialisma Respubliko, kun la vilaĝo Karmir Gjugh kiel ĝia centro.
En 1971, Karmir Gjugh estis pligrandigita kun la fuzio de la proksimaj setlejoj Verin (supra) kaj Nerkin (malsupra) Ĝambarak, kaj fariĝis urbotipa setlejo. La sekvan jaron, la setlejo oficiale renomiĝis Krasnoselsk.
Post la sendependeco de Armenio, Krasnoselsk estis renomita Ĝambarak en 1992 kaj fariĝis urba komunumo.
En julio 2020, Ĝambarak fariĝis celo de la kolizioj kun Azerbajĝano.
Matana Roberts
Matana Roberts (naskiĝis proksimume 1978 en Ĉikago) estas usona ĵazmuzikistino (aldosaksofono, klarneto, kantado), kantverkistino kaj komponistino de modern-kreema ĵazo.
Ĝambarak
Loĝantaro
La censo de 2011 montris signifan malkreskon en la loĝantaro de Ĝambarak. Nuntempe la urbo havas 5850 loĝantojn. Plejmulto el la loĝantaro de la eta urba komunumo de Ĝambarak estas etnaj armenoj kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La eklezio estas reguligita de la Diocezo de Gegharkunik.
Ekonomio
La loĝantaro de Ĝambarak ĉefe okupiĝas pri agrikulturo kaj brutobredado kaj abelbredado. Ĝi antaŭe havis malgrandajn firmaojn por fromaĝproduktado. Ekzistas ankaŭ kelkaj turismaj servoj, ĉefe ekoturismo funkciantaj en la urbo, parte pro la proksimeco al la montaro kaj al lago Sevan.
Matana Roberts
Vivo kaj verkado
Per sia multrimeda projekto COIN COIN ŝi unuigis artajn, muzikajn kaj teatrajn konceptojn al prezentado de la historio de nigruloj en Usono, por kiu ŝi esploris la vivojn de sep generaciojn el sia familio: „Coin Coin estas muzikiĝinta omaĝo al la mita Marie Thérèze Coincoin. Ŝi vivis en suda Luiziano kaj povis liberiĝi el sia sklavovivo en la 19-a jarcento. Por ĉiu ĉapitro de Coin Coin Matana Roberts verkis apartan muzikon, kiun interpretas malsamaj bandoj. En la unua ĉapitro titole Gens de Couleur Libre Matana Roberts okupiĝas pri la ina linio de siaj prauloj kaj pri la muziko der en franclingva Luiziano.“
Columbia Broadcasting System
CBS (Columbia Broadcasting System) estas ĉeno usona de radio kaj televido. Ĝi konsistiĝas el diversaj fakoj: televido, radio, novaĵoj, sportoj kaj distrado, inter aliaj. La reto de televido de la CBS havigas programojn al pli da 200 stacioj sendependaj kaj 5 propraj en Usono, kaj al aliaj filioj eksterlande.
Historio
Tiu entrepreno fondiĝis la 27an de januaro de 1927 kiel United Independent Broadcasters, Inc., kiam estis estrata de la agento Arthur Judson kaj stablita en Novjorko. En aprilo de 1927 eknomiĝis Columbia Phonographic Broadcasting System, Inc., ĉar Columbia Phonographic Manufacturing Company (entrepreno de Columbia Records) iĝis ties ĉefa investisto. La 18an de septembro de 1927 la entrepreno ekelsendis per 16 stacioj aliĝintaj.
La bona arbo
Ĝi temas pri knabo kaj pomarbo kiu lin amas. La arbo donas al la knabo ĉion, kion li deziras: unue siajn foliojn kaj pomojn, kaj poste siajn branĉojn kaj eĉ sian trunkon. Ĉe la fino de la libro, la knabo estas maljunulo kaj volas nur sidi kaj ripozi, do la arbo lasas lin sidi sur ĝia stumpo.
Columbia Broadcasting System
Eksteraj ligiloj
(en la angla)
La bona arbo
En la originala anglalingva libro, la aŭtoro uzas la pronomon she (ŝi) por indiki la arbon. Tial oni ofte diras, ke ĝi simbolas la patrinon de la knabo. Sed en ambaŭ esperantaj tradukaĵoj, la tradukintoj anstataŭe uzas la pronomon ĝi.
Chou Io
CHOU Io (周尧; foje skribata ankaŭ ZHOU Yao; naskiĝis la 8-an de junio 1912 en Ningbo, mortis la 16-an de decembro 2008 en Yangling) estis ĉina entomologo kaj esperantisto.
Li publikigis multajn centojn da sciencaj verkoj, plejparte en la ĉina, kaj estas rigardata kiel la plej fama ĉina entomologo.
Alexandre Grothendieck
Alexandre (aŭ Alexander) GROTHENDIECK [grotndik] estis franca matematikisto, naskiĝinta la 28an de marto 1928 en Berlino kaj mortinta la 13an de novembro 2014 en Saint-Lizier, apud Saint-Girons (Ariège). Li restis longe sennacia eĉ se li vivis precipe en Francio; li ricevis francan ŝtatanecon nur en 1971.
Oni taksas lin refondinto de la algebra geometrio. Aldone al tiu titolo, li estas taksata unu el la plej grandaj matematikistoj de la 20a jarcento. Li estis fama pro sia eksterordinara intuicio kaj sia eksterordinara laborkapablo. La medalo Fields estis al li aljuĝita en 1966.
Familio
Sacha Schapiro, lia patro, ankaŭ konata sub la nomo de Tanaroff, estis anarkiisma ukraina aktivulo naskiĝinta en Novozibkov, urbo lokita hodiaŭ en Rusio, en la Brjanska provinco. Li estas deveninta de juda familio de hassidim. Post dek jaroj en malliberejo pro sia partopreno al kontraŭ-caristaj ribeloj, Sacha Shapiro atingis Berlinon en 1922; li renkontis tie sian estontan kunulinon, ĵurnalisto, ankaŭ anarkiisma, Johanna «Hanka» Grothendieck, kiu devenis de riĉa hamburga protestanta familio elmigrinta el Nederlando dum la 18a jarcento. . Johanna estis tiam edzino de Johannes «Alf» Raddatz, ankaŭ ĵurnalisto. Alexander estis la filo de Sacha Schapiro, sed li unue portis la nomon de la edzo de sia patrino, «Raddatz». Johanna Hanka Grothendieck eksedziniĝis en 1929, sen edziniĝi kun Sacha, la biologia patro de Alexander, kiu agnoskis la infanon. Poste, Alexander portis la nomon de sia patrino, kiu denove portas sian naskiĝnomon, «Grothendieck».
Razkapulo
Razkapuloj aŭ haŭtkapuloj (angle skinheads, prononco [skinHED], el la du vortoj -skin (haŭto)- kaj -head (kapo)-) estas membroj de subkulturo, kiu estas karakterizata per ĝishaŭte razita kapo kaj praktikas specifan vivstilon. Kutime temas pri junaj homoj.
Ili inklinas al perforto, rasismo kaj faŝismo, portas ledjakon, altajn botojn, ofte estas armitaj per ponardoj. Iliaj muzikbandoj kantas rasismajn kantojn, pro kio ili ofte konfliktas kun polico. Kiel siajn malamikojn ili konsideras enmigrintojn, hipiojn, punkulojn kaj anarkiistojn.
Surloke ili povas iĝi grava problemo kontraŭ socia paco ĉefe en kelkaj orienteŭropaj landoj inklude la ŝtatojn de Germanio kiuj formis parton de la GDR. Tamen ilia deveno estas en Britio (kion pruvas la plej disvastigata anglalingva nomigo) kie ili havis praulajn formojn en aliaj junaj vivstiloj.
Estas diversaj branĉoj de tiu movado kiuj tute male al la ĝenerala dekstrula trunko sentas sin membroj de maldekstrularo kiaj estas ekzemple SHARP (angle: Skinheads Against Racial Prejudice, esperante: Skinheadaro kontraŭ raciaj antaŭjuĝoj).
Biciklista teamo EF Education First
La biciklista teamo EF Education First estas usona formacio de profesia strato-biciklado. Ĝi partoprenas en la grupo de teamoj « kontinentaj Pro » (Ameriko) kaj do povas profiti invitojn por la kuroj de Pro-Tour, samtempe partoprenante en la kuroj de la aro de kontinentaj kuroj.
Historio de la teamo
La teamo estis fondita en 2007, uzante la « kontinentan » usonan teamon TIAA-CREF. Por esperi partoprenon en la Tour de France de 2008 kaj poste fariĝi « Pro-Tour » je venontaj jaroj, ĝi nune dungis famajn kuristojn ; tiel ĝi jam sukcesis por 2008 subskribojn de la skota David Millar, de la franca Christophe Laurent kaj de la usona David Zabriskie, Christian Vandevelde, Tom Danielson kaj de la sveda Magnus Backstedt. Ĝi estas estrata de la eksa profesia kuranto Jonathan Vaughters.
Krome, la firmao Slipstream ne estos plu la ĉefa sponsoro en 2008. La temo nomiĝos Team Chipotle, el la nomo de grupo de meksikaj restoracioj lokitaj en Usono. La teamo estis aĉetita en 2018 de la kompanio EF Education First.
Tatra nacia parko
Tatra nacia parko estas nomo de du naciaj parkoj - unu en Slovakio kaj la alia en Pollando.
Osthoffen
(jen france, origine germane kaj alemane Osthofen, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
10593 Susannesandra
10593 Susannesandra estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Robert G. Sandness elde la Observatorio de King City (Ontario, Kanado).
Nomo
Ĝia nomo honoras Susanne Sandness, edzinon de la malkovrinto, muzikistinon kaj instruistinon pri muziko.
Peter Parler
Peter Parler (naskiĝinta en 1330 aŭ 1333 en Schwäbisch Gmünd; mortinta la 13-an de julio 1399 en Prago) el la familio Parler estis germana skulptisto kaj unu el la plej elstaraj katedralaj arĥitektoj de la mezepoko. Liaj konstruaĵoj apartenas al gotika arĥitekturo. Ekde proksimume 1356 li vivis en Bohemujo, precipe en Prago, kie li kreis siajn plej famajn verkojn.
Vivo
Pri la junaĝo de Peter Parler malmulte estas konata. Li devenis el familio de arĥitektoj en Gmünd kaj ellernis la ŝtontajlistan metion en la katedralkonstrua metiejo de Kolonjo. Lia patro Heinrich Parler la pli maljuna tiutempe estis ŝtontajlisto ĉe la konstruejo de la katedralo de Kolonjo. Li laboris post sia edukado kelkan tempon en Kolonjo, kie li geedziĝis kun Druda aŭ Gertruda, filino de arĥitekto Bartholomäus de Hamm. El ĉi tiu geedzeco originis tri gefiloj, du filoj (Johann Parler la pli juna kaj Wenzel Parler) kaj unu filino.
En la jaro 1360 li posedis domon ĉe la kastelplaco en Prago kaj estis tiutempe elektata kiel laikojuĝisto. Lia unua edzino mortis en la 1360-aj jaroj, ĉar kiam Parler en 1370 reiris al Kolonjo, li devis ordoni pri la heredaĵa parto de sia edzino. Li geedziĝis kun Agnes von Bur kaj akiris samjare duan domon ĉe la kastelplaco je Prago. Ambaŭ domojn li transcedis al sia edzino kaj siaj gefiloj el la dua geedzeco. La aĉetoj de la domoj, la edzinigo de lia filino kaj la nombro de la gefiloj kaŭzis parte juĝprocesojn; Peter Parler estis bonhavulo kaj laboris ĝis sia maljunaĝo. En la jaro 1396 li ankoraŭ estis nomata katedralarĥitekto sur tabulo ĉe la katedralo Sankta Vito, kaj en la jaro 1401 li estas diference al la alikaze nomata mortodato menciita lastan fojon. El siaj gefiloj nun Johann restis en Prago, Wenzel pli malfrue laboris en Nördlingen kaj Vieno.
Dum la husanaj militoj multaj el liaj verkoj estis detruataj kaj la skulptistolernejo malfondata. Memportreto, kiun li mem ĉizis, troviĝas en la triforia galerio de la katedralo Sankta Vito kun lia marko.
Verkaro
Plej fama verko de Peter Parler estas la katedralo Sankta Vito, por kiu imperiestro Karlo la 4-a estis lin vokinta de Schwäbisch Gmünd al Prago kiel katedralarĥitekto, pasiginte en 1356 kelkajn tagojn en Ŝvabujo kaj ankaŭ en Gmünd, kie Peter Parler laboris pri la preĝejo Sankta Kruco. En Prag Parler transprenis la katedralarĥitektan postenon de la mortinta arĥitekto Matiaso el Arras. En la jaro 1358 li ricevis la komision konstruigi la Karlo-Ponton trans la Vultavo. Ĝi estis per 16 duonrondaj arkoj ampleksaj 25 metrojn teĥnika majstraĵo siatempa – konstrua atingaĵo ĝis tiam ne opiniata kiel ebla. La ponto pretiĝis en la tempo de Peter Parler kaj ekde tiam stampas la aspekton de Prago. Lia patro Heinrich Parler la pli maljuna, lia frato Johann kaj li decide partoprenis la konstruadon de la katedralo Sankta Kruco je Schwäbisch Gmünd. Ĝi estas la plej alta gotika halopreĝejo de sudokcidenta Germanujo.
La talento de Peter Parlers montriĝas ne nur laŭ teĥniko vidpunkto, sed ankaŭ en tio, kiel li pludisvolvis la francan katedralideon. Per tio li antaŭpioniris en sia epoko kaj regis la maloftan arton, „ŝanĝi vivoĝojn en arĥitekturon“.
Li finkonstruis la fortikaĵon Karlštejn, kiun estis ekkonstruinta Matthias de Arras en 1334 sen postlasi planajn skizojn. Je tio li forigis la konstruajn malperfektaĵojn, kiujn estis kreintaj aliaj arĥitektoj dum kvar jaroj antaŭ li. Krom tio li konstruis la urban preĝejon de Kolín ĉe Elbo kaj la Karlo-Kortegon en Prago. Kelkaj fontoj opinias lin ankaŭ aŭtoro de la planoj por la katedralo Sankta Barbara en Kuttenberg ĝis la alteco de la arkaĵoj, kies konstruadon realigis lia filo Johann Parler. Kun Peter Parler laboris ankaŭ lia pli aĝa filo Wenzel Parler.
Multaj pli malgrandaj konstruaĵoj, kiujn li mem arĥitektis aŭ realigis fare de liaj lernantoj, ekestis trans la limoj de Bohemujo ĝis Silezio kaj Luzacio kaj ankaŭ en Moravio kaj en la nun bavara Supra Palatinato.
Krom kiel arĥitekto Peter Parler ankaŭ elstaris kiel skuptisto, cizelisto, modelisto kaj pentristo. En Bohemujo li fondis skulptistolernejon. Lia unua propramane kreita figuro ŝajnas esti tiu de Sankta Venceslao, kiun li finfaris en 1360 kaj signis per sia marko; ĝi troviĝas en la katedralo Sankta Vito. La tombomonumento el marmoro, kiun li produktis por kardinalo kaj ĉefepiskopo Johano Očko de Wlašim, montras la perfektan regadon pri teĥniko kaj materialo. Krom tio oni atribuas al Parler kaj al lia skulptista skolo aron da tombomonumentoj por princoj, dum kiam la figuro de reĝo Otokar la 1-a ekskluzive devenus el lia mano. Lian ĥorseĝaron neniigis brulego en la jaro 1541. Inter la katedralaj trezoroj troviĝas relikvujoj, kiujn li produktis laŭ gotika stilo, kaj kiuj estis tiel unikaj, ke aliaj centojn da fojoj imitverkis. Je sia pentra verkado li limiĝis je plurkoloraj elpentradoj de siaj skulptaj verkoj.
Superrigardo pri la konstrua verkaro
En Bohemujo Peter Parler verkis jenajn konstruaĵojn:
Familia nomo
La familia nomo de Peter Parler deduktiĝas de profesia nomo. „Parlerius“ aŭ „parlerus“, pli malfrue „parlier“, signifis majstro de la konstrufako kaj „proparolanto“ de katedralkonstrua metiejo (komp. paroli, parlamento).
Honoradoj
Laŭ Peter Parler nomiĝas la Gimnazio Parler en Schwäbisch Gmünd. La Germana Fondaĵo Monumentprotektado kaj la Ligo de Germanaj Ŝtontajlistoj disdonas ĉiun duan jaroj la Premion Peter Parler al ŝtontajlistoj, kiuj akiris meritojn je la konservema riparado de kulturaj valoraĵoj.
Ŝpinakaro
La ŝpinakaroj (Tetranychidae) estas familio kun ĉ. 1200 specioj, el la subordo Prostigmata ene de la subklaso de la akaroj. Ŝpinakaroj vivas ĝenerale je la malsupra surfaco de la plantaj folioj, kie fajna reto protekas ilin. Ili nutriĝas de planta suko. Ĉar ili enpikas la epidermaj ĉeloj kaj elsuĉas ties enhavo ili povas damaĝi la plantojn. Konataj estas akaroj el pluraj cent specioj.
Ŝpinakaro ekzistas tutmonde. Kelkaj ŝpinakaraj specioj kaŭzas grandegajn ekonomiajn damaĝojn, ekzempla la ruĝa akaro (Panonychus ulmi), la ordinara akaro (Tetranychus urticae) aŭ la tilia ŝpinakaro (Eotetranychus tiliarum).
Karakterizaĵoj
Ŝpinakaroj havas 0,25 ĝis 0,8 mm longan, piroforman verdece, ornĝkoloran aŭ ruĝan korpon. La kvara membo de la pedipalpo havas ungforman apendicon kaj sur la idiosomo troviĝas maksimume 16 harparoj. La larvoj havas tri krurparoj, la nimfoj kaj la imagoj kvar krurparoj.
Nur la anoj de la subfamilio Tetraniĥenoj povas fari ŝpinajn fadenojn.
Interna sistematiko
La familio konsistas el jenaj subfamilioj, triboj kaj genroj:
Metronome (revuo)
Metronome estas usona ĵaz-revuo, kiu unuafoje aperis en januaro 1885 en Novjorko. Komence fondita kiel ĝenerala muzikrevuo, ĝin ŝanĝis ekde 1935 George T. Simon en ĉefan svingan kaj ĵazan revuon. Dum la ĵazbandega areo por la revuo verkis i.a Leonard Feather, Amy Lee, Barbara Hodgkins, Peter Dean, Bob Bach, Inez Cavanaugh, Timme Rosenkrantz kaj Doron K. Antrim, kiu en 1935 estis eldonisto, kiam Simon eniris en la eldonejon. Simon poste estis eldonisto de 1939 ĝis 1955 kaj raportis regule pri la enmodaj bandegoj. Li uzis je tio rangigosistemo, kiu etendiĝis ekde A ĝis D, inkluzive plus kaj minus. Grave estis ankaŭ la antaŭenigo de la bibopo-movado en la revuo per Barry Ulanov. Fine de la 1950-aj jaroj komencis la malleviĝo, kaj en 1961 la revuo ĉesiĝis (lasta jarkolekto vol. 78, 1961).
Ekde 1939 ĝis 1961 Metronome okazigis ĉiujarajn leganto-enketojn kaj surdiskigis regule la venkintojn (1939 ĝis 1942, 1945 ĝis 1950, 1953, 1956) kiel Metronome All-Stars, ekz. kun Charlie Parker kaj Dizzy Gillespie 1949.
Nederlanda Imperio
La Nederlanda Imperio (en nederlanda Nederlands-koloniale Rijk) enhavis transmarajn teritoriojn kontrolitajn de Nederlanda Respubliko kaj, poste, de la moderna Nederlando el la 17a jarcento al mezo de 1950-aj jaroj. Nederlandanoj sekvis portugalajn kaj hispanojn al starigo de transmara kolonia imperio. Por tio helpis ilin siaj kapabloj por navigado kaj komercado kaj la apero de naciismo akompane la lukton por sendependeco el Hispanio. Kun la britoj, la nederlandanoj dekomence konstruis koloniajn posedaĵojn sur la bazo de nerekta ŝtata kapitalisma korporacia koloniismo, pere de la nederlandaj Orienta kaj Okcidenta Hindiaj Kompanioj. Nederlandaj esplorvojaĝoj kiaj tiuj estritaj de Willem Barents, Henry Hudson kaj Abel Tasman malkovris ampleksajn novajn teritoriojn al eŭropanoj.
Danke al la nederlanda ŝiparpovo stare rapide kiel ĉefa forto for la fino de la 16a jarcento, la nederlandanoj dominis la tutmondan komercon dum la dua duono de la 17a jarcento dum kultura floriĝado konata kiel Ora jarcento de Nederlando. Nederlandanoj perdis multon el siaj koloniaj posedoj, same kiel sian tutmondan potencan statuson, antaŭ la britoj kiam la nederlanda metropolo falis antaŭ la francaj armeoj dum la revoluciaj militoj. La restaŭritaj partoj de la Nederlanda Imperio, ĉefe la Nederlanda Hindio (posta Indonezio) kaj Surinamo, restis sub nederlanda kontrolo ĝis la falo de la eŭropa imperiismo sekve de la Dua Mondmilito. Ekde la 1950-aj jaroj, Nederlando organiziĝis kiel konstituaj landoj komponantaj la Reĝlandon Nederlando. Je la 10a de oktobro 2010 la landoj ene de la reĝlando estis Nederlando mem, Arubo, Curaçao, kaj Sint Maarten.
Wolfenschiessen
Wolfenschiessen estas komunumo en Kantono Nidvaldo, en Centra Svislando. Ĝi havis 2,024 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Wolfenschiessen situas en la suba valo de la rivero Engelberger Aa inter Stans kaj Engelberg. Okcidente de la komunumo troviĝas la monto Brisen kun alteco de 2404 m s.m., nordoriente la monto Stanserhorn kun alteco de 1898 m s.m. La komunuma teritorio etendiĝas sur la okcidenta flanko de Aa plurajn kilometrojn sude. En la komunumo situas tri lagetoj, nome Bannalpsee, Lutersse kaj Trüebsee. Al la komunumo apartenas ankaŭ al vilaĝetoj Altzellen kaj Oberrickenbach. La plej alta punkto de la komunumo estas en sudo la montopinto Rotstöckli kun alteco de 2901 m s.m., kiu apartenas al Titlis.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wolfenschiessen limas en nordo al Oberdorf, en nordoriento al Beckenried, en oriento al Isenthal (UR), en sudoriento al Engelberg (OW), en sudo al Innertkirchen (BE), en okcidento al Kerns (OW), kaj en nordokcidento al Dallenwil.
Azilo
Azilo (el latina asylum, el greka άσυλο, ásilo) estas loko, kie persekutata homo estis sekura kontraŭ siaj persekutantoj, laŭ kutimo aŭ leĝo.
Wolfenschiessen
Trafiko
Wolfenschiessen disponas pri pluraj haltejoj ĉe la mallarĝŝpura fervojlinio de Lucerno tra Stans al Engelberg. Pluraj aer- kaj seĝtelferoj kondukas de la valo al turismaj lokoj en la montaro. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas en Stans en distanco de 8 km norde.
Azilo
Laŭ Francisko Azorín azilo estas ''Rifuĝejo. Publika domo por zorgi k. flegi orfojn, maljunulojn, almozulojn, malsanulojn, kiuj ne havas privatan protektanton.''
Wolfenschiessen
Historio
Laŭ buŝa legendo el la 11-a jarcento montfalo detruis la iaman vilaĝon Humligen kun preĝejo kaj multaj domoj kaj salminejo. La unua dokumenta mencio de la Wolfenschiessen datiĝas el la jaro 1191 (aŭ antaŭe) kiel Wolvenschies. En la komunumo regis la nobeloj de Wolfenschiessen, kies membro Berchtold de Wolfenschiessen verŝajne estis unu el la kunfondintoj de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1291.
Azilo
Historio
En la antikvo, mezepoko, rifuĝejon (azilon) donis temploj, preĝejoj de dioj, kirkoj de Dio (jus asyli, asulia, asylum).
Gravaj aziloj estis:
La rajton je azilo ĉesigis parte Tiberius kaj lasis tiun rajton nur al temploj dediĉitaj al vivantaj kaj vivintaj imperiestroj. Nur Antoninus Pius ĉesigis tiun adoradon je la monumentoj de la imperiestroj.
La azilrajto de la paganaj temploj pluvivis en la kristanaj preĝejoj.
Azilrajto
La politika azilo gravis en la 20-a jarcento pro teruraj agadoj, forpeloj de la nazia kaj bolŝevika regado.
Nuntempe maloftas la politika persekuto, plimulto de la azilpetantoj atendas pli bonajn ekonomiajn kondiĉojn en la azildonanta lando, tiel ili estas ekonomiaj rifuĝintoj.
La Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj inkludas la azilrajton en sia artikolo 14. Pro protekto azilrajto, Konvencio pri la statuso de la rifuĝintoj kaj senpatrujuloj estis adoptita en 1951.
Liptovská Teplá
Liptovská Teplá (hungare Liptótepla germane Bad Liptsch) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ proksima vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Liptovská Teplá situas laŭ dekstra bordo de Váh (estas ponto), laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poprad-Ružomberok. La lasta urbo troviĝas je 10, Liptovský Mikuláš je 16 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. Antaŭ la hungara dominado slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1264. En la 18-a jarcento ĝi iĝis kampurbo kaj baldaŭe distriktejo. Post 1902 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Liptóhévíz pro la hungariga politiko, kie loĝis en 1910 laŭ la popolnombrado 686 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Partizánska Ľupča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Giuseppe Ungaretti
Giuseppe UNGARETTI [ĝuzeppe ungaretti] estis itala verkisto, kiu naskiĝis la 10-an de februaro 1888 en Aleksandrio (Egipto) kaj mortis la 2-an de junio 1970 en Milano (Italio). Li estis fondinto kaj reprezentanto de la hermetika poezio.
Ĝis 1912 li vivis en Egipto kaj ĝis 1915 en Parizo, kie li amikiĝis i.a. kun Pablo Picasso kaj Guillaume Apollinaire. De 1915 ĝis 1918 li partoprenis la Unuan Mondmiliton, poste li laboris kiel ĵurnalisto en Francio kaj Italio. Ekde 1936 li agis kiel profesoro pri itala literaturo en San-Paŭlo (Brazilo), sed en 1942 li revenis al Italio por okupi ĝis 1959 profesoran postenon en Romo.
Giuseppe Ungaretti verkis ĉefe poemojn, sed ankaŭ kelkajn prozajn verkojn. Krome li tradukis verkojn de William Shakespeare kaj Jean Racine.
Famaj verkoj
En Esperanto aperis:
En: Enlumas min senlimo: itala poezio de la dudeka jarcento. [Prilly]: Kooperativo de Literatura Foiro, [1990]. p. 111-131. ISBN 3-906595-03-X
Melody Maker
La brita Melody Maker estis la tutmonde plej malnova muzika revuo, aperanta ĉiusemajne. La gazeto fondita en 1926 komence estis planita kiel revuo por muzikistoj, koncentriĝis poste tamen sur ĵazo, poste ekde la 1950-aj jaroj pli kaj pli sur rokenrolo kaj ĉiuj aliaj stiloj, kiu evoluis el tiu. En la jaro 2000 Melody Maker kunfandiĝis kun New Musical Express.
Neuhausen Bad Bf (stacidomo)
Neuhausen Bad Bf estas fervoja stacidomo en Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo, Svislando.
Trinity College
Trinity College estas la nomo de kolegioj de tri universitatoj en Anglio kaj Irlando:
Homa ofero
Homa ofero aŭ homofero estas rita mortigo de homo kiel parto de la praktikoj de religio. En la antikvaj kulturoj oni parolis pri homa viktimigo kiam al diaĵo estis foroferitaj homoj por ricevi favorojn.
La popoloj, kiuj pli oferbuĉi homojn pro tiuj kaŭzoj, estis la Aztekoj, la Majaoj, sed ankaŭ popoloj de la araba antaŭislama duoninsulo. Oni posedas informojn pri tiaj praktikoj en teritorioj najbare de Kartago kaj en fenicaj kolonioj de Sicilio (kie oni kultis la dion Baalon, sinsekve anstataŭatan per Krono, kaj en antikva Romo ĝis la respublika epoko. Ĝenerale tiu praktiko estis plenumita ĉe la plej granda parto de la konataj antikvaj popoloj.
En Svedio oni praktikis la homajn oferojn ĝis la 11-a jarcento. Same ankaŭ en Norvegio
En baltaj landoj oni daŭrigis oferi homojn ĝis la 14-a jarcento
En la juda religio la homaj oferoj komencis malperi ĉirkaŭ la 8-a jarcento a.K., anstataŭata per bestaj oferoj
Kristanismo kaj Islamo
En islamo, la homa ofero estis, praktike, anstataŭata per la ofero de bestoj (vidu la suraojn komcernantajn la homa ofero de Abrahamo; en kristanismo ĝi jam estis anstataŭata per la mistika ofero de la rito de Eŭkaristio.
Monster Hunter (filmo)
Monster Hunter (Ĉasisto de monstroj) estas usona-germana filmo reĝisorita de Paul W. S. Anderson, eldonita la 18an de Decembro en 2020. Temas pri kina adapto de la serio de videoludoj Monster Hunter eldonita kaj disvolvita de Capcom.
Les Gonds
Les Gonds [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,511 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Les Gonds estas ĉirkaŭurbo de Saintes, en la centro de Charente-Maritime.
Monster Hunter (filmo)
Temo
Kiam leŭtenanto Artemis kaj ŝiaj lojalaj soldatoj estas transportitaj al nova mondo, ili eniras senesperan batalon por postvivado kontraŭ gigantaj malamikoj kun nekredeblaj povoj.
Rilato kun Esperanto
La rolulo rolita de Nanda Costa parolas Esperanton. Tamen, la rolistino ne estas esperantisto, kaj ŝi devis memorfiksi siajn parolaĵojn. Ŝi ofte rifuzas roli en internaciaj filmoj, konsiderante ŝian povon paroli angle nesufiĉan. Tial ŝi kontentis preni tian rolon
Simetria grupo
Pri grupoj de geometriaj simetrioj vidu artikolon geometria simetria grupo.
En matematiko, simetria grupo sur aro X, skribita kiel SX aŭ Sym(X), estas la grupo kies subtena aro estas la aro de ĉiuj dissurĵetaj funkcioj de X al X, kaj en kiu la grupa operacio estas tiu de komponaĵo de funkcioj, kio estas ke du ĉi tiaj funkcioj f kaj g povas esti komponitaj per faro de nova dissurĵeta funkcio f o g, difinita per (f o g)(x) = f(g(x)) por ĉiuj x en X. La identa funkcio estas ĝia neŭtrala elemento. Uzante ĉi tiun operacion, SX formas grupon. La operacio estas signata ankaŭ per fg (kaj iam, sed ne ĉi tie, per gf).
De aparta graveco estas la simetria grupo sur finia aro X = {1,...,n}, signata per Sn. Permutojn de X formas la aro de dissurĵetaj transformoj de X. La grupo Sn havas ordon n! kaj estas abela se kaj nur se n ≤ 2. Simile, la grupo Sn estas solvebla se kaj nur se n ≤ 4. <!-- La resto de ĉi tiu artikolo estos (diskuti, diskuto) Sn.
(Subgrupoj, Subgrupas) de Sn estas (nomita, vokis) permutaj grupoj.
La regulo de komponaĵo en la simetria grupo estas demonstraciita pli sube: Estu kaj Aplikanta f post g (mapoj, mapas) 1 al 2, kaj tiam al sin; 2 al 5 al 4; 3 al 4 al 5, kaj tiel plu. Do (verkanta, komponanta) f kaj g donas
transpono estas permuto kiu interŝanĝas du eroj kaj konservas ĉiuj aliaj (fiksis, neŝanĝebligita); ekzemple (1 3) estas transpono. Ĉiu permuto povas esti skribita kiel (produkto, produto) de (transponoj, transponas); ekzemple, la permuto g de pli supre povas esti skribita kiel g = (1 2)(2 5)(3 4). Ekde g povas esti skribita kiel (produkto, produto) de nepara nombro de (transponoj, transponas), ĝi estas tiam (nomita, vokis) nepara permuto, (dum, ĉar) f estas (ebena, para) permuto.
La prezento de permuto kiel (produkto, produto) de (transponoj, transponas) estas ne unika; tamen, la nombro de (transponoj, transponas) (bezonata, bezonis) al prezenti donita permuto estas ĉu ĉiam (ebena, para) aŭ ĉiam nepara.
Al vidi ĉi tiu, konsideri la funkcio kiu (mapoj, mapas) permuto al entjero korespondanta al la nombro de (paroj, paras) (mi,j), mi<j, por kiu f(j)<f(mi). (Tononomo, Noto, Noti) (tiu, ke) por (ĉiu, iu) transpono (verkis, komponita) kun f, la (alparo, pareco) de ĉi tiu nombro ŝanĝas.
La (produkto, produto) de du (ebena, para) (permutoj, permutas) estas (ebena, para), la (produkto, produto) de du nepara (permutoj, permutas) estas (ebena, para), kaj ĉiuj alia (produktoj, produktas, produktaĵoj, produktaĵas, produtoj, produtas) estas nepara. Tial ni povas difini la signo de permuto:
Ciklo estas permuto f por kiu tie ekzistas ero x en {1,...,n} tia (tiu, ke) x, f(x), f2(x), ..., fk(x) = x estas la nur eroj movis per f. La permuto h difinis per
estas ciklo, ekde h(1) = 4, h(4) = 3 kaj h(3) = 1, lasanta 2 kaj 5 netuŝita. Ni signifi tia ciklo per (1 4 3). La longo de ĉi tiu ciklo estas tri. La (mendi, ordo) de ciklo estas egala al ĝia longo. (Cikloj, Ciklas) de longo du estas (transponoj, transponas). Du (cikloj, ciklas) estas disa se ili movi malsamaj eroj. Disa (cikloj, ciklas) komutiĝi, e.g. en S6 ni havi (3 1 4)(2 5 6) = (2 5 6)(3 1 4). Ĉiu ero de Sn povas esti skribita kiel (produkto, produto) de disa (cikloj, ciklas); ĉi tiu prezento estas unika supren al la (mendi, ordo) de la (faktoroj, faktoras).
La _conjugacy_ klasoj de Sn esti konforma laŭ la ciklo (strukturoj, strukturas) de (permutoj, permutas); tio estas, du eroj de Sn estas konjugita se kaj nur se ili konsisti el la sama nombro de disa (cikloj, ciklas) de la sama (longoj, longas). Ekzemple, en S5, (1 2 3)(4 5) kaj (1 4 3)(2 5) estas konjugita; (1 2 3)(4 5) kaj (1 2)(4 5) estas ne.
Simetriaj grupoj estas _Coxeter_ (grupoj, grupas) kaj reflektaj grupoj. Ili povas esti komprenita kiel grupo de reflekto kun respekto al (hiperebenoj, hiperebenas). Plekti grupoj Bn enhavi simetriaj grupoj Sn kiel kvocientaj grupoj.
Kvara Oficiala Aldono al la Universala Vortaro
La Kvara Oficiala Aldono al la Universala Vortaro, parto de la Fundamento de Esperanto, estis ago de la Akademio de Esperanto. Per ĝi oficialiĝis 118 radikoj por la lingvo internacia Esperanto. La aprobo okazis en 1929. La papera eldono "Kvara Aldono al Universala Vortaro" publikiĝis en la Oficiala Bulteno de la Esperantista Akademio, en 1929 kaj 1930 eldonita fare de la Esperantista Centra Librejo en Parizo.
Kantono Marion (Ilinojso)
La kantono Marion (Marion County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Júlia Kukely
Júlia Kukely [kukeli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kukely Júlia estis hungara operkantisto (soprano).
Júlia Kukely naskiĝis la  en Sámsonháza, ŝi mortis la.
Biografio
Júlia Kukely frekventis konservatorion ekde 1968, poste ŝi akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1978. Ŝia plej grava instruisto estis Erika Sziklay. Jam dum la studentaj jaroj ŝi havis sukcesojn en kantokonkursoj. Post la diplomo ŝi ricevis operkantistan statuson en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj restis tie ĝismorte. Kelkfoje ŝi estis invitita kanti en aliaj eŭropaj operejoj. Ŝi ricevis premiojn inter 1983-2007 kaj ŝi ricevis la titolon "eterna membro de la Operejo". Ŝi edziniĝis en 1978.
Teritoria Defend-Armeo
Teritoria Defend-Armeo (Wojska Obrony Terytorialnej (WOT)) estas unu el kvin militaraj branĉoj de la Armitaj fortoj de Pollando, krom Pola Ter-Armeo, Pola Aer-Armeo, Pola Mar-Armeo kaj Pola Speciala Armeo.
Historio
Kreado de la sistemo de teritoria defendo en Pollando en la nuna formo komenciĝis la 30-an de decembro 2015 de enpostenigo de la prokuristo - fare de ministro pri nacia defendo Antoni Macierewicz - pri la kreo de teritoria defendo, kiu iĝis Grzegorz Kwaśniak. La dua etapo estis subskribo de la ministro pri nacia defendo de la Koncepto pri la kreo de teritoria defendo, kio okazis la 25-an de aprilo 2016 en Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo al Waldemar Milewicz en Varsovio. WOT kreiĝis la 1-an de januaro 2017 surbaze de la leĝo el la 16-a de novembro 2016 pri ŝanĝo de leĝo pri universala defendo-devo en la Pola Respubliko kaj de aliaj leĝoj, kiu estis subskribita de la prezidento Andrzej Duda la 20-an de decembro 2016. La 29-an de marto 2017 Komandantaro de la Teritoria Defend-Armeo atingis kapablon al agado kaj formale transprenis gvidadon de la unuaj tri brigadoj lokigitaj en Bjalistoko, Lublin kaj Rzeszów.
La 21-an de majo 2017 en la tri urboj okazis la unuaj en historio de WOT militistaj ĵuroj.
La 28-an de junio 2017 la Komandejo transprenis kaj kultivas la heredaĵon de la tradicio de la Ĉefkomandejo de Pola Enlanda Armeo (1942-1945).
Por krei la Teritorian Defend-Armeon oni elspezis en 2017 pli ol unu miliardon da zlotoj. Fine de 2017 nombro da soldatoj superis 7 600 personoj.
Surbaze de la decido de Ministro pri Nacia Defendo la Komandantaro de Teritoria Defend-Armeo transprenis kaj daŭrigas heredaĵon de la Ĉefkomandejo de Pola Enlanda Armeo (1942–1945). Festo de Teritoria Defend-Armeo estas celebrata la 27-an de septembro.
La soldatoj-volontuloj helpis dum COVID-19-pandemio kaj gardado de la landlimo kun Belorusio en la hibrida milito kontraŭ Pollando de Aljaksandar Lukaŝenka en 2021. Post la invado de Rusio en Ukrainion kelkaj miloj el 32 mil membroj helpas al militrifuĝintoj.
La 23-an de oktobro 2021 tri brigadoj de la Teritoria Defend-Armeo el Lublinio, Polesio kaj Mazovio komencis operacon "Protekto 21" laŭlonge de la landlimo, sed ene de la trikilometra zono de eksterordinara stato, kiun provas ĉiutage eksterleĝe trapasi centoj da migrantoj, alveturigataj al Minsk de Proksima Oriento, por atingi Germanion.
La 18-an de marto 2022 prezidento de Pollando subskribis Leĝon pri Patruj-Defendo cele de plifortigo de la Armitaj Fortoj de Pollando kaj de Teritoria Defend-Armeo, kies nombro da soldatoj kreskos ĝis 50 mil.
Estraro de UEA 2007-2010
En la estraro de UEA dum la oficperiodo 2007-2010 oficis la jenaj personoj:
Rapone
Rapone estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Basilikato kaj la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Calitri (AV), Castelgrande, Pescopagano, Ruvo del Monte kaj San Fele.
Saratov
Saratovo (Саратов) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Saratova provinco. La urbo situas 858 kilometrojn al sud-oriento de Moskvo ĉe la alta bordo de Volgo.
Rapone
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Vito, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Saratov
Priskribo
La loĝantaro estis en jaro 1959 de 579 mil loĝantoj, dum en jaro 2002 ĝi jam estis de 873,1 mil loĝantoj.
Laŭlonge de Volgo la urbo okupas 34 kilometrojn. Ĝi estas ĉirkaŭita de montetoj (ĝis 250 metrojn altaj).
Saratovo estas grava kleriga kaj industria centro. En ĝi situas multaj fabrikoj (maŝinkonstruado, nafta kaj kemia industrio).
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 63401.
La interurba telefona kodo estas 8452, la enurbaj telefonnumeroj estas sesciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
En la urbo estas fervoja stacio.
Esperanto en Saratovo
En 1903 venis al Saratov Georgo K. Davidov, kiu tie fondis la unuan Esperanto-Bibliotekon, la fama Biblioteko de Davidov.