cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontinento
Trans la kvar kontinentoj
La Antarkto estis oficiale malkovrita ĉirkaŭ 1820 (kvankam nun oni scias, ke ĝi jam estis konata ekde 1599 aŭ 1603) kaj priskribita jam en 1838 kiel kontinento fare de Charles Wilkes (1798-1877) de la United States Exploring Expedition (ekspedicio Wilkes) (1838-42). Ĝi estis la lasta kontinento identigita kiel tio, kvankam la ekzistado de granda teritorio en Antarkto jam estis konsiderata el antaŭ jarmiloj. En la Antikveco la pensuloj de Antikva Grekio deduktis, ke se la Tero estas sferoforma, pro simetrio, devis havi kontinentan partneron de la kontinenta teramaso de la norda hemisfero en la suda hemisfero nome en la polusaj latitudoj, tiel la kosmografo Ptolemeo faris faman mondomapon en kiu aperis enorma teritorio kiu en latino estis nomita Terra Australis Incognita [Nekonata Aŭstrala Tero], kvankam la etendo de la supozita kontinento inkludis zonojn kiuj korespondas ne nur al Antarkto propre dirita sed ankaŭ al Aŭstralio, Nov-Zelando kaj grandaj oceanaj etendoj. En 1520 Magalhães malkovrante la markolon kiu nuntempe havas lian nomon, Magelana Markolo, kredis, ke la insulo Fajrolando estas sektoro de tiu Terra Australis Incognita. La esplorado fare de Francisco de Hoces malkovris la grandan marpasejon kiu separas Amerikon disde Antarkto kaj poste la nomo de Terra Australis Incognita restis rezervita por Aŭstralio. En 1849, atlaso informis, ke la Antarkto estas kontinento, sed ne multe sekvis tion ĝis post la Dua Mondmilito.
En la 19-a jarcento, la majaisto Augustus Le Plongeon (1825-1908) proponis la hipotezon de nova kontinento, nomita Mu, kiu estus ekzistinta kaj malaperinta en la Pacifiko. Tiu kredo estis bazita sur la traduko — poste pridubita — de la Codex Tro-Cortesianus farita de Charles Étienne Brasseur de Bourbourg. En epoko en kiu la geologio estis malpli antaŭenigita ol nuntempe, oni proponis la ekziston de multaj hipotezaj kontinentoj. Tiu estis la kazo de Lemuria, kontinento konsiderata kiel klarigilo de la malapero de kelkaj specioj de mamuloj, kaj ankaŭ de la Atlantido, menciita por la unua fojo en la 4-a jarcento a.K., kvankam tiu hipoteza kontinento enmerigita estas ankoraŭ frukto de spekulativo.
Ekde mezo de la 19-a jarcento la atlasoj de Usono traktas ofte Nordamerikon kaj Sudamerikon kiel du apartaj kontinentoj, kio estas kohera kun la kompreno de la geologio kaj de la platotektoniko. Sed ankaŭ ne estas rara ke la usonaj atlasoj traktu la tutan Amerikon kiel unusolan kontinenton, almenaŭ ĝis la Dua Mondmilito. Tiu lasta konsidero estas hegemonia ankoraŭ en kelkaj landoj de Eŭropo.
La olimpika flago, desegnita en 1913, havas kvin ringojn kiuj reprezentas la kvin loĝatajn kontinentojn, konsiderinte Amerikon kiel unusola kaj sen kalkuli la Antarkton.
Tamen, en la lastaj jaroj estis ioma evoluo por ke Eŭropo kaj Azio, kiuj tradicie estas konsiderataj kiel du kontinentoj, estu nuntempe ununura kontinento, nomita Eŭrazio, por kongruigi ĝin kun la sciaro derivata de la geologio kaj de la platotektoniko. En tiu modelo, la mondo estus dividita en ses kontinentoj.
Limoj de la kontinentoj
Ĉar la difino de kontinento estas tre ofte arbitra kaj konvencia, la separoj inter ili ne ĉiam estas klare markitaj.
La Ĝibraltara markolo konvencie markas la limon inter Afriko kaj Eŭropo.
Pro konvencia faciligo, la limo inter Azio kaj Ameriko estis fiksita en la rus-usona landlimo, laŭlonge de la Beringa Markolo. La Komandorski-insularo estas aziaj, dum la cetero de la Aleutaj Insuloj estas amerikaj.
La separo inter Oceanio kaj Azio estas ankoraŭ celo de polemiko. En 1831, la geografo kaj esploristo Jules Dumont d'Urville pere de geografiaj kriterioj dividis Oceanion en kvar mondoregionoj: nome Polinezio, Mikronezio, Melanezio kaj Inzulindio (tiam nomata Malaja), tiel la limo inter Azio kaj Oceanio trairas tra la markoloj Malaka kaj Luzona. La malforteco de la argumentoj kiuj subtenas tiun limon kondukis kelkajn geografojn repensi tiun limon. En 1860 la geografo Alfred Wallace proponis novan limon bazite sur biogeografiaj kriterioj kiu trairas inter la markoloj Makasaro kaj Lombok konata kiel la Wallace-linio. Kelkaj opinias, ke estus pli taŭga uzi la Wallace-linion kiel vera limo inter ambaŭ kontinentoj. Poste aliaj esploristoj proponis novajn limojn kiel Richard Lydekker en 1895 kaj Max Weber en 1907.
La plej polemikiga limo estas sendube tiu inter Azio kaj Eŭropo,  ĉar la supozataj limoj de Eŭropo ŝanĝiĝis dum jarcentoj kaj ne estas klare difinitaj. En la 18-a jarcento, la caro Petro la Granda volis konverti Rusion en granda potenco eŭropa. La geografo Vasilij Tatiŝĉev tiukadre proponis en 1703, ke la montoj Uraloj, la rivero Uralo kaj la Kaŭkazo konstituos la limon inter Eŭropo kaj Azio anstataŭ la rivero Don, kiu situis tiam Rusion en Azio.
Pro la ĵusa etendiĝemo de la Eŭropa Unio ĝis teritorioj situaj sur la sojlo de Azio, oni starigas denove la problemon de la preciza loko de la limo inter Eŭropo kaj Azio. Kelkaj geografoj, pro konveno, etendus la limon trans la Kaŭkazo cele al inklude en Eŭropo landojn kiel Armenio kaj Kartvelio. Aliaj tamen fiksus la limon en la depresio Kuma-Maniĉ norde de la Kaŭkazo por inkludi la tjurkajn popolojn de la Kaŭkazo en Azion.
La insuloj
La diversaj mondopartoj estas konsideritaj kiel kontinentoj en ties ampleksa senco. Unuflanke, ĉiu insulo devas esti rigardita kiel apartenanta al iu mondoparto, ĉar la aro de ĉiuj mondopartoj devas enhavi ĉiujn terojn for de maro, sed la insuloj ne estas preciza parto de la kontinentoj (kaj en komuna kaj en scienca sencoj), ĉar ties teritorio ne estas kontinua kun la cetero de la kontinento. Tamen, ĝenerale ili estas konsiderataj kiel iel apartenantaj al la kontinento al kiu ili estas pli proksimaj. Por ekzemplo, la Kanarioj, kvankam de Hispanio, estas ligitaj geografie al Afriko; la Balearoj kontraste formas parton de Eŭropo kaj same multaj insuloj de Pacifiko apartenas al Oceanio. Simile okazas kun Reunio kaj Maŭricio, kiu, spite la distancoj kiu separas ilin el Afriko, estas konsiderataj kiel afrikaj insuloj.
Aliaj dividoj
Kelkaj partoj de la kontinentoj estas agnoskitaj kiel subkontinentoj, speciale tiuj sur la diversaj tektonaj platoj kiuj dividas la kontinentojn. La plej konataj estas la Hinda subkontinento, la Araba duoninsulo kaj Eŭropo se kompreni la modelon kiu konsideras kontinento Eŭrazion. Ankaŭ Gronlando, sur la nordamerika plato, estas konsiderata subkontinento pro sia amplekso.
Kelkaj insuloj estas sur partoj de la kontinenta breto kiuj rompiĝis kaj malproksimiĝis drive for de unu de la grandaj kontinentoj. Kvankam ili ne estas konsiderataj kiel kontinentoj pro sia relativa malgrando, ili povas esti konsiderataj mikrokontinentoj. Madagaskaro, plej konata ekzemplo, estas ĝenerale konsiderata parto de Afriko, sed ĝi estis priskribita ankaŭ kiel "la oka kontinento".
Meksika parulio
La Meksika parulio (Geothlypis speciosa) estas specio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Flavgorĝuloj aŭ Geothlypis kiu enhavas tre similajn speciojn. Ĝi estas endemia de Meksiko, kio nomigas la specion, kvankam en Meksiko estas ankaŭ aliaj specioj de la sama genro.
Ties naturaj biotopoj estas lagoj de nesala akvo kaj marĉoj de fluanta akvo kie estas tifao aŭ similaj plantoj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo kaj ne aperas en degradita areoj, diference de aliaj samgenranoj. Ili loĝas nur en 4 areoj de la ŝtatoj de Gvanaĥŭato, Miĉoakano kaj Meksikŝtato, en centra Meksiko en la regiono transvulkana (tiele indus ankaŭ pli preciza nomigo Transvulkana parulio), sed oni ne faris kalkulojn lastatempe, dum jam malaperis la specio el aliaj apudaj areoj.
Tiu neotropisa specio (13 cm longa) estas simila al aliaj de la sama genro, tio estas, ĝi havas olivecbrunajn suprajn partojn kun grizecaj krono kaj nuko, nigrajn vizaĝomaskon al la kolflankoj kaj bekon, kaj tre kontrastajn flavajn subajn partojn; la kruroj estas rozkolorecaj. En flankoj videblas iom da oranĝeca nuanco. Ino estas pli senkolora, ne havas nigran vizaĝomaskon sed ja helajn okulringon kaj superokulan strion. La beko estas nigra kaj la kruroj brunecaj. Simila specio estas la Komuna flavgorĝulo kiu havas pli helajn krurojn, ne havas nuancojn flanke nek grizecan bordon ĉirkaŭ la masko.
(15726) 1990 TG5
(15726) 1990 TG5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Túlio Flores
Túlio FLORES (portugale: Marcus Túlio de Almeida Flôres, naskiĝis la 22-an de septembro 1956 en Salinas) estas brazila esperantisto kaj vortaristo.
Li eklernis Esperanton en 1972 kaj en la sekva jaro, komencis instrui ĝin en la Minas-Ĝerajsa ĉefurbo Bel-Horizonto. Flores tradukis la Fundamento de Esperanto al la portugala kaj kreis la enretan portugal-Esperantan Vortaro Túlio Flores kaj Esperanto-kurson nomata Tradukado, bazita el laboro, en kiu li kune kun aliuloj kolektis tradukitajn frazojn por aldoni al la datumbazo de la traduksistemo de Guglo. Aldone, li tradukadas brazilajn kantojn al Esperanto. En la jaroj 2019-2022 li estis membro de la Akademio de Esperanto.
PSR
La vorto havas plurajn signifojn:
Pinarbara Esperanta Grupo
Pinarbara Esperanto-Grupo estas Esperanto-Grupo en Pinhal, Brazilo. Ĝi naskiĝis en 1987, kiam personoj interesiĝantaj pri la internacia lingvo kuniĝis kaj decidis starigi la unuan bazan kurson de la lingvo en la urbo.
Babugano
Babugano aŭ Babugana altebenaĵo  estas la plej alta monta masivo de Krimeo. La nomo de la masivo venas el la krime-tatara lingvo, en kiu la vorto babuğan signifas "dafno".
Pinarbara Esperanta Grupo
En Marto 1998, komenciĝis dua baza kurso, kies fino okazis je la 25-a de Septembro de la sama jaro. Tiu sama klaso tuj komencis perfektigan kurson, celante konversacion en Esperanto, lerninte ĉiujn lingvo-strukturojn de la lingvo jam en la baza kurso.
Babugano
Babugano apartenas al la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro. La plej alta punkto de Babugano (Romankoŝo, 1545 m) estas samtempe la plej alta monto de Krimeo; krome al la masivo apartenas ankaŭ la pinto Zejtinkoŝo, la tria laŭ la alteco punkto de Krimeo (1537 m). Preskaŭ la tuta masivo troviĝas en la limoj de la Aluŝta municipo, la eta parto apartenas al la Jalta municipo. La longo de la plata supro de la masivo direkte de sudokcidento al nord-oriento estas proksimume 9 km., la maksimuma larĝo de la supraĵo estas proksimume 4,5 km. La supro de la masivo kaj ĝiaj nordaj deklivoj apartenas al la teritorio de la Krimea natura rezervejo.
Pinarbara Esperanta Grupo
En la sama monato, nova klaso komencis alian bazan kurson. Sekve, la Grupo havas nuntempe du kursojn: unu bazan kaj unu perfektigan.
Babugano
La plata supro de la altebenaĵo estas formita de kalkoŝtonoj kaj prezentas preskaŭ senarban iom malglatan surfacon, kovritan de herbejoj. La sudaj deklivoj estas kovritaj plejparte de pinarbaroj, la nordaj — de fag-arbaroj. Tiuj arbaroj apartenas al Krimea submediteranea arbarmasivo.
Pinarbara Esperanta Grupo
Celoj de la Grupo
Lerni la internacian lingvon por havi komunikilon, kiu ebligas kontakti personojn ie ajn en la mondo, pere de korespondaĵo, vojaĝo kaj pere de Interreto mem.
Partropreni en la universala kulturo, pere de libroj, ĵurnaloj, informiloj, bultenoj kaj sciencaj artikoloj kaj eldonaĵoj.
Partopreni en tutmonda komuneco, kies pli efika kunligo tra Esperanto estas frateco, kiu unuigas personojn el la plej foraj kaj diversaj anguloj de la mondo pere de unu sola lingvo.
Kursoj kaj Studoj
Ĉe la kursfino la lernanto jam scipovas ĉiujn strukturojn, regulojn kaj prononcon. Li kapablas legi, skribi kaj kompreni Esperanton.
Instruisto kaj Lernantoj
Perfektiga kurso, surbaze de moderna metodo, simila al tiu de la altkvalitaj lingvo-lernejoj. Tiu ĉi kurso celas konduki la lernanton havigi al si fluecon dum li parolas Esperante, tial ke, li povas partopreni interparolon kvazaŭ li estis parolanta lia naturdevena lingvo.
Kötegyán
Kötegyán (kotedjAn) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Sarkad.
Kötegyán situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ fervojoj Nagyszalonta-Gyula kaj Szeghalom-Sarkad. La lasta estas proksime. La vilaĝo funkcias limpasejo al Rumanio voje kaj fervoje.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj alvenis. La unua mencio devenis el 1213 pri la vilaĝo. En 1849 tie kaŝvivis revoluciulo Mihály Táncsics. En 1919 la rumanoj okupis la regionon. Ekde 1920 la nova ŝtatlimo etendiĝas preter la vilaĝo.
Vilaĝservoj estas katolika kaj kavinana preĝejoj, poŝto, policejo, apoteko, kuracejo, dentokuracejo, lernejo, artlernejo, kulturdomo, biblioteko, infanĝardeno, familihelpa servo.
Famuloj
En Kötegyán naskiĝis fizikisto Imre Fényes.
Nf
La literkombino havas plurajn signifojn:
Vysoké Tatry (apartigilo)
Vysoké Tatry povas esti:
Gubernio Hiroŝimo
La gubernio Hiroŝimo, 広島県 [hiroŝima-ken], (Hepburn-sistemo Hiroshima; Kunrei Hirosima) estas gubernio de Japanio. Ĝi situas en la regiono Ĉugokuo, la okcidenta parto de la insulo Honŝuo. La gubernia ĉefurbo estas Hiroŝimo.
Nh
La literkombino havas plurajn signifojn:
9-a de novembro
La 9-a de novembro estas la 313-a tago de la jaro (la 314-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 52 tagoj restas.
Je la 9-a de novembro okazis, interalie:
En Germanio
La 9-a de novembro havas specialan signifon en la historio de Germanio, ĉar je tiu dato en diversaj jaroj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj okazis historie signifaj eventoj
Tagoj de semajno
La 9-a de novembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Castromonte
Castromonte [kastroMONte] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Castromonte estas etimologie komprenebla kiel Kastrumo aŭ Fortikaĵo de la Monto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 87,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 314 loĝantojn. Ĝi perdis 900 loĝantojn el 1910 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 36 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Bajoz.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas ankaŭ ventogeneratoroj.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kun turo de la 16-a jarcento kaj ermitejo.
Coteaux-sur-Loire
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Kalkriese
Kalkriese estas eta vilaĝo ĉirkaŭ 30 km norde de la urbo Osnabrück, en la komunumo Bramsche, malpli ol 10 km sude de la urbeto Damme.
Itala bulko
Itala bulko estas pano kun sufiĉe malmola, kraketanta krusto, kiu estas pli ol duoble pli granda ol normala bulko.
Plej ofte ĝi estas manĝata kun fromaĝo, salamo kaj krude manĝeblaj legomoj.
Kelkfoje ankaŭ kun kapsiketo el vinagro.
Castrodeza
Castrodeza [kastroDEza] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 15,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 151 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 23 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la baroka preĝejo de la 17-a jarcento kaj ermitejo.
Distrikto Tvrdošín
Distrikto Tvrdošín estas la plej orienta distrikto en Regiono Žilina. Ĉefa urbo de distrikto estas Tvrdošín. La distrikto najbaras kun Distrikto Dolný Kubín (okcidente), Distrikto Liptovský Mikuláš (sude), Pollando (oriente kaj norde), Distrikto Námestovo (nordokcidente). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Orava.
Litovaj eŭro-moneroj
La litovaj eŭro-moneroj estas la moneroj de la komuna eŭropa valuto eŭro. Kiel ĉiuj eŭro-moneroj, ankaŭ la litovaj havas komunan flankon, kiu montras la valuton de la monero, kaj ĉiu lando, kiu partoprenas la eŭron, havas proprajn desegnaĵojn sur la alia flanko de la moneroj. Ĉi tiuj varias, ekde simpla montro de la monarĥo (ekzemple Belgio) ĝis tute malsama desegnaĵo ĉe ĉiu monero (ekzemple Italio). Tamen, ĉiuj moneroj iel montras 12 stelojn ankaŭ sur tiu flanko.
La litovaj civitanoj dum la resendependiĝo de sia ŝtato dum 1991 donis altan simbolan signifon al la fakto denove havi sendependan nacian valuton, la litovan lidon, kies desegnaĵoj memorigas pri la mezepoka litova ŝtato. La litovaj eŭro-moneroj transprenis el la mezepokaj simboloj la bildon Vytis de la nacia blazono, kiu montras rajdantan kavaliron. La eŭro-moneroj kun la Vytis jam en proveldono produktiĝis.
Bildoj de la naciaj flankoj de la litovaj eŭro-moneroj
La litovaj eŭro-moneroj ĉiuj portas la saman desegnaĵon: la bildon Vytis de la nacia blazono, kiu montras rajdantan mezepokan kavaliron. La litovajn eŭro-monerojn produktigas la centra Banko de Litovio.
Giffers
Pri la komunumo
Giffers (en la franca lingvo Chevrilles) estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1420 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Giffers situas en la transirzono de la Friburga Mezlando al la Friburgaj Antaŭalpoj ĉe la norda bordo de la rivero Ĝerino (en al germana lingvo Aegera), kiu formas la sudan komunumlimon. La komunumo konsistas el la vilaĝo Giffers kaj la vilaĝetoj kaj setlejoj Färtschera, Gauchetli, Matte, Neustatt, Popplera kaj Vorsatz.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,21 km², de kiuj 19,5% estas kovritaj de arbaro, 64,8% servas por agrikulturo kaj 13,6% por setlado.
Trafiko
Tra Giffers pasas la kantona ĉefvojo 178 de Friburgo al Plaffeien kaj la kantona vojo n-ro 1210 kondukas de Giffers al Montrévaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 7 kilometrojn sudokcidente de la komunumo apud Friburgo. Per tri buslinioj de la Publika Transportentrepreno Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Giffers datiĝas el la jaro 1160 kiel Chivriles. La senjoreco en la 1-a duono de la 12-a jarcento apartenis al la Baronoj de Glano kaj poste fariĝis havaĵo de la Monaĥejo Hauterive. En la jaro 1317 la senjoreco pri Griffers estis aĉetita de Grafo Petro la 3-a de Grejerco, kiu ĝi vendis en la jaro 1324 kun supera kaj malalta jurisdikcio al la friburga urba kuracisto Petrus Aczonis. En la jaro 1406 Giffers estis atribuita al la Burga Flago de Friburgo. En la jaro 1442 per la akiro de la feŭdo de la Grafoj de Thierstein, la urbo Friburgo fariĝis posedanto de multnumbraj bienoj en Giffers. En la jaro 1832 Giffers konstituiĝis kiel aparta komunumo en la Germana distrikto de Friburgo. Surbaze de la nova konstitucio de 1848 ĝi estis atribuita al la nove kreita distrikto Sinĝino.
Banyuls-dels-Aspres
Banyuls-dels-Aspres (Banyuls dels Aspres) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Banyulencs.
Mezőgyán
Mezőgyán (mezOdjAn) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Sarkad. Mező signifas: kampo.
Bazaj informoj
47.34333°N, 19.23917°W
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, laŭ la hungara-rumana landlimo.
Hasbergen
Hasbergen estas urba komunumo en norda Germanio, je la flanko de la montaro Teutoburger Wald, ĉirkaŭ 10 kilometrojn sude de la urbo Osnabrück. La urbo troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio, tuj sudokcidente de la samnoma urbo Osnabrück, kiu mem ne apartenas al la distrikto. Fine de Hasbergen havis  loĝantojn.
La urbo gastigas la fabrikon de specialaj maŝinoj por agrikulturo Amazonen-Werke.
Rilatoj al Esperanto
En la urbo vivas Hans Welling, tre aktiva pri amatora radio kaj je multaj jaroj vicprezidanto de Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj. Ekde 1977 li prizorgas radioamatoran Esperanto-konkurson, kiu ekde tiam ĉiujare okazas dum la tria kompleta semajnfino de novembro.
Houska
Houska (Hauska) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blatce. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Blatce. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la plej alta loko situas sur grejsa promontoro burgo Houska.
Houska estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,25 km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko.
Historio
Historio de la municipo ĝis la 20-a jarcento estas plene kunigita kun la burgo, kiu estis konstruita antaŭ la jaro 1300. Pluaj 150 jaroj estis ĉi tieaj proprumantoj Berkové z Dubé, de kiuj la burgon kun la ĉirkaŭaĵo aĉetis en la jaro 1432 Jan Smiřický. Post lia ekzekuto en la jaro 1453 la posedaĵo restis al lia familio ĝis la jaro 1502, kiam aĉetis ĝin Václav Hrzáň z Harasova. Harasidoj alikonstruis la burgon en kastelon, de ili ankaŭ kun la ĉirkaŭaĵo en la jaro 1615 aĉetis ĝin Václav Berka z Dubé. Post batalo sur Blanka monto en la jaro 1620 li devis fuĝi kaj la nova senjoro fariĝis Albrecht von Wallenstein. Post lia murdo la posedantoj ŝanĝiĝis, en la jaro 1699 la municipon kaj la kastelon aĉetis Kounicové.
Insuloj Diego Ramírez
La Insuloj Diego Ramírez (Islas Diego Ramírez) estas malgranda grupo de malgrandaj insuloj situantaj en la plej suda pinto de Ĉilio je ĉirkaŭ 100 km sudokcidente de Horna Kabo kaj 93 km sud-sudoriente de Insuloj Ildefonso, etende 8 km norde-sude (nekonfuzinda kun la Insulo Ramírez multe pli norde). Ili estas dividataj en pli malgranda norda grupo de ses insuletoj, kaj pli granda suda grupo, separataj per pasejo 3 km larĝa. La du plej grandaj insuloj, Insulo Bartolomé kaj Insulo Gonzalo, ambaŭ kuŝas en la suda grupo. La insularo enhavas la plej sudan pinton de la kontinento Sudameriko (inklude insulojn), titolo ofte malĝuste atribuita al la Horna Kabo. Insuleto Águila (Islote Águila), la plej suda tero de la grupo, estas je 56°32'9"S.
Ili estis vidataj la unuan fojon la 12an de februaro 1619 fare de la ekspedicio de Garcia de Nodal kaj nomataj laŭ la kosmografiisto de la ekspedicio nome Diego Ramírez de Arellano. Ili estis cititaj kiel la plej suda tero registrita tiam, kaj retenis tiun honoron dum 156 jaroj, ĝis la malkovro de Sud-Sandviĉaj Insuloj en 1775.
Nj
La literkombino havas plurajn signifojn:
Moschel
La rojo Moschel estas 20,4 km longa, orografie maldekstra flankrivero de la rivereto Alsenz en Rejnlando-Palatinato, Germanio.
Geografio
La rojo Moschel fontas sudoriente de Dörrmoschel je la okcidenta flanko de la altaĵo Dörnbacher Höhe sur alteco de 375m super marnivelo. Ĝi fluas precipe norden. Unue fluante nordokcidenten ĝi pasas Dörrmoschel kaj Teschenmoschel. En sia parto ĝis Waldgrehweiler ĝi turnas sin nordorienten kaj pasas Gersweiler kaj Schiersfeld, por turni sin apud Sitters norden. Post ĉirkaŭ 2 kilometroj ĝi atingas Moschel Obermoschel. Ĉi-tie ĝi turnas sin orienten por post la trafluo de Niedermoschel norde de Alsenz sur alteco de 145 m enflui la samnoman rivereton Alsenz.
Sur sia 20,4 km longa vojo la rojo superas altodiferencon de 230 m, kiu egalas al meza dekliveco de 11,3 ‰. La rivereto deakvigas 65,997 km² grandan akvokolektan areon tra Alsenz, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.
Flankriveroj
La Moschel havas multajn mallomgajn alfluantojn. La plej grava flankrivero estas la 5 km longa rojo Ransenbach, kies akvokolekta areo estas 9,3 km² granda. Sekvas la flankriverojn de la Moschel en sinsekvo de la fonto al la enfluejo. Indikataj estas la orografia situo de la enfluejo, la longeco , la grandeco de la akvokolekta areo , la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.
Behendjacka Pastilj
Behendjacka Pastilj (Бегендяцька Пастіль, Alsópásztély [alŝOpAstEj]) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Velikij Bereznij, en municipo de Roztocka Pastilj.
Situo
Behendjacka Pastilj situas laŭ flankovojoj. Velikij Bereznij kun stacidomo) troviĝas je 7, Uĵhorodo je 49 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1602 en formo Begengyát Pasztely. Supozeble en 1899 la loknomo ŝanĝiĝis al Alsópásztély. En 1910 vivis tie 305 loĝantoj, (265 rutenoj, 31 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Alsópásztély apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Behendjacka Pastilj/Alsópásztély. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
34802 Anwesha
34802 Anwesha estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:4 kun la Tero kaj proksima de la resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Anwesha Mukherjee, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri robotiko kaj artefarita intelekto. Ŝi estis lernantino ĉe la Westview High School de Portlando (Oregono, Usono).
Markovicjevo
Markovicjevo, serbe Марковићево, slave Markovićevo, germane Markowitschewo, hungare Torontálújfalu estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Plandiŝte.
Situo
Markovicjevo situas sur ebenaĵo laŭ la rumana landlimo, laŭ flankovojoj.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Bánlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la germanoj okupis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Markovicjevo 216 homoj, (152 serboj (70 %), 46 hungaroj (21 %), 8 kroatoj, 3 slovakoj kaj aliaj).
PTT
La vorto havas plurajn signifojn:
Czirehlat
Czirehlat [ĉirehlat] estas arta lingvo kreita en 2000 kiel "dialekto" de arta lingvo Tirĕhlat. La anonima aŭtoro ankoraŭ ne finis la projekton. Ĝi ŝajnas karikaturo de slavaj lingvoj farita de anglaparolanto. Vortordo estas SVO.
Specimenoj:
Poilly-sur-Tholon
Poilly-sur-Tholon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 683 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Poilly-sur-Tholon etendiĝas sur 19.56 km², kaj havis 683 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 35 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Častolovice (kastelo)
Koordinatoj: La kastelo Častolovice situas en la samnoma urbeto en Ĉeĥio, en la regiono Hradec Králové, distrikto Rychnov nad Kněžnou, 30 km  oriente de Hradec Králové.
Historio
Renesanca kastelo de la nobela familio Šternberk, konstruita surloke de gotika akvofortikaĵo, estis adaptita en la 19-a jarcento  en novgotika stilo. En 1900 estis renovigita la renesanca aspekto inkluzive valorajn freskojn en la korto. La nuna posedantino Franziska Diana Phipps Sternbergová, renoma loĝejarkitektino, multe meritas pri ampleksa sentema rekonstruo  kaj agrabligo de la tuta arealo.
Praktikaj informoj
La kastelo estas publike alirebla ekde aprilo ĝis oktobro, trarigardoj okazas kun ĉiĉerono. Aktualajn informojn vidu en la retpaĝaro.
Eksteraj ligiloj
Oficiala kastela retpaĝaro
Poilly-sur-Tholon
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Bernard Fauvernier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Poilly-sur-Tholon apartenas al la kantono de Aillant-sur-Tholon, kies ĉefurbo estas Aillant-sur-Tholon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Neuenbürg
Neuenbürg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Walenty Szwajcer
Walenty Szwajcer (naskiĝis la 7-an de februaro 1907 en Piastowice (distrikto Wągrowiec), mortis la 2-an de junio 1994 en Biskupin (distrikto Żnin) – pola instruisto, malkovrinto de postrestaĵojn de antaŭhistoria setlejo de Luzacio-kulturo en Biskupin, apud Żnin. Komence lia nomo estis skribata "Schweitzer".
Vivo
En 1928 li finis instruistan seminarion en Wągrowiec. Laboris en lernejoj de la distrikto Żnin kaj aktivis ĉe organizaĵo Asocio de Pola Instruistaro. En 1932 dum tempo de granda krizo devis translokiĝi al lernejo en Biskupin.
En 1932 dum promeno sur duoninsulon de la Biskupin-lago li rimarkis fragmentojn de ceramikaĵo kaj elstarantajn de la akvo lignajn fostojn. Printempe de la sama jaro oni pliprofundigis riveron Gąsawka (maldekstra alfluejo de Noteć) trafluantan la lagon, pro kio la akvonivelo malaltiĝis je dekkelkaj centimetroj, malkovrante objektojn. Szwajcer komencis kolekti restaĵojn por ilin priskribi kaj publikigi informojn pri la malkovro. Kiam printempe 1933 posedanto de la kampo, kie estis ektrovaĵo komencis detrui fostojn kaj kolekti bronzajn objektojn por ilin vendi la instruisto decidis sciigi regopovojn. Tamen kuratorejo kaj kultur-centro en la distrikto ne montris intereson pri la malkovro. Szwajcer akiris adreson de profesoro Józef Kostrzewski, kiu decidis komenci esplorojn ankoraŭ la saman jaron.
Malkovritaj de Szwajcer restaĵoj montriĝis postrestaĵoj de defenda setlejo el la bronzepoko apartenanta al t.n. kulturo de Luzacio, ekestinta en la 8-a jarcento antaŭ Kristo. Nuntempe en la loko de la trovaĵo estas arkeologia muzeo. Pro la malkovro Szwajcer ricevis Oran Merit-Krucon el la manoj de prezidento Ignacy Mościcki, Kavaliran Krucon kaj Oficiran Krucon de la Ordeno Polonia Restituta. Lia tombo troviĝas en la tombejo de apuda Wenecja (distrikto Żnin).
1779 Parano
1779 Parano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la argentina astronomo Miguel Itzigsohn, elde la Observatorio de La Plata.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la sud-amerika rivero Parano (hispane : Río Paraná).
NL
La literkombino NL havas plurajn signifojn:
Bergolo
Bergolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cortemilia, Levice, Pezzolo Valle Uzzone kaj Torre Bormida.
Jang Sung-taek
JANG Sung-taek (장성택, prononcata kiel [ĉang song tek]; naskiĝis, mortis ), estis vicprezidanto de la potenca "Nacia Komisiono de Defendo" de Nord-Koreio.
Edziĝinta kun generalo Kim Gjong-hi, fratino de Kim Ĝong-il, li estis konsiderata kiel ŝlosila homo en la procezo de firmigo al povo de la juna Kim Ĝong-un depost la morto de lia patro. Post lia eksigo li estis ekzekutita pro akuzo de perfido.
Falo el la povo
Konsiderata kiel numero du de la reĝimo, li estis eksigita de ĉiuj postenoj pro farado de "krimoj" kontraŭ la Ŝtato kaj la ununura partio, kaj pro gvidado de "kontraŭ-revolucia frakcio". Krome la estroj de la partio en sia kunveno de la akuzis lin pri "malobeado al gvidanto", "vendado de la rimedoj de la lando je malaltaj prezoj", inkluzive de "aranĝado de privataj orgioj en luksaj restoracioj".
La eksigo de Sung-taek estis la plej grava politika okazaĵo en Nord-Koreio depost la alveno al povo de Kim Ĝong-un fine de 2011.
La ŝtata agentejo KCNA kvalifikis Jang-on "ideologie malsana kaj ekstreme pigra kaj frivola" kaj akuzis lin pri "konsumado de drogoj kaj malŝparado de valutoj en kazinoj dum li ricevis medicinan kuracadon en eksterlando sub la prizorgo de la partio".
Laŭ la sud-korea sekreta servo, du el liaj kunlaborantoj estus publike ekzekutitaj.
Motivoj
Laŭ Philo Kim, analizisto de la Instituto de Studoj por Paco kaj Reunuiĝo de la Nacia Universitato de Seulo, « Jang Sung-taek reprezentis la plej malferman flankon de la nord-korea registaro, kiu provis doni prioritaton al ekonomia disvolviĝo de la lando super la milita kaj tiu de nukleaj armiloj ».
Reagoj
Por la ĉina registaro, temas pri "interna demando" kiu ne difektos la "amikajn kaj kunlaborajn" rilatojn inter ambaŭ landoj. Pekino "prenis noton" de la ĉeso de Jang, sed konsideras ĝin "interna afero". "Kiel najbaroj kiuj daŭrigas rilaton de amikeco, ni deziras stabilecon, pacon kaj feliĉon al Nord-Koreio". "Ĉinio estas engaĝita en amika kaj kunlabora rilato kun Pjongjango".
Margit Schönberger
Margit Schönberger [ŝonberger], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schönberger Margit, vaste konata post la geedziĝo kiel Margaret Mahler [mAler] estis hungardevena-usona kuracisto, psikologo, psikiatro pri infanoj.
Margit Schönberger naskiĝis la  1897 en Sopron. Ŝi mortis la 1985 en Novjorko.
Biografio
Margit Schönberger devenis el germana-juda-hungara familio. Ŝi frekventis lernejojn ĝis 1913 en sia naskiĝurbo, poste en Budapeŝto. Ŝi studis komence en Universitato de Budapeŝto, poste en Munkeno, Jena, Heidelberg, fine ŝi ricevis diplomon en 1922. Ŝi estis privata kuracisto en Vieno, sed ankaŭ ŝi plulernis en la universitato, fine ŝi edziniĝis en 1936. Post 2 jaroj pro molestado de judoj la geedza paro translokiĝis al Usono. En Novjorko ŝi instruis en la universitato, poste ŝi laboris en speciala infanĝardeno kiel psikiatro. Ŝi ofte okupiĝis pri skizofrenio, krome ŝi aprezis tre alta kontakton inter patrino kaj bebo.
Blatnice
Nomon Blatnice havas pluraj municipoj:
aŭ partoj de municipoj:
aŭ konsisto de nomoj de municipoj:
Arroyofresno (metroo de Madrido)
Arroyofresno (Fraksenrojo) estas stacio sur la linio 7 de la Metroo de Madrido, situanta en la kvartalo Mirasiero de la distrikto Fuenkaralo-Pardo. Kompletigita ekde 1999, ĝi ne funkciigis ĝis la 23-a de marto 2019 post la firmigo de la kvartalo kaj la kompletigo de multaj nemoveblaĵoj-evoluoj en la areo.
La stacio estis finita en 1999, sed restis fermita dum dudek jaroj pro la malmultaj konstruaĵoj en la regiono. 5 Trajnoj trapasis ĝin sen halti por daŭrigi direkte al norde aŭ al  sude. La stato je forlaso dum ĉi tiu tempo kaŭzis difektojn en la interno pro vandalismo, pentrado kaj multoblaj damaĝoj.
En 2017 la registaro de Madrido, tiam prezidata de Cristina Cifuentes, anoncis la estontan malfermon de la stacio. Fine Arroyofresno estis inaŭgurita la 23-an de marto 2019 de la regiona prezidanto Angel Garrido.
985 Rosina
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Rosina", kiu eble referas al sanktulino Rosina.
一
Streko "一" en "上"(sur) aŭ "下"(sub) esprimas nivelon.
Lutter (Alzaco)
Lutter (jen germane kaj alemane, prononco, alemane ankaŭ Lütter) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), proksime de la limo al Svislando, kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Nn
La literkombino havas plurajn signifojn:
Konsentkulturo
Konsentkulturo, konsentokulturo aŭ kulturo de konsento (angle consent culture) estas kultura principo, laŭ kiu en interhomaj (kaj aparte en seksaj) rilatoj oni tre atentu pri reciproka konsento. Ĝia malo estas la kulturo de perforto.
Méhkerék
Méhkerék[mEkerEk], rumane Micherechi estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en subregiono de Sarkad. La loknomo signifas: abelo-rado. En Méhkerék vivas la plej granda rumana minoritato de Hungario.
Geografio
Méhkerék situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Vésztő-Sarkad, laŭ hungara-rumana landlimo kun limpasejo. Sarkad troviĝas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1359 pri la vilaĝo. Laŭ la vilaĝnomo vivis tie abelistoj. La turkoj senhomigis la komunumon. Rumanoj refondis la vilaĝon en la 18-a j.c. En la pastrejo ekde 1798 lernejo ekfunkciis. Ortodoksa nova preĝejo konstruiĝis en 1849. En 1919 la rumanoj okupis la regionon. Ekde 1920 la nova ŝtatlimo etendiĝas preter la vilaĝo.
Ĝemelurboj
Ne menciitaj vilaĝservoj estas poŝto, kuracejo, lernejo, rumanlingva infanĝardeno, familihelpa servo.
PUF
La vorto havas plurajn signifojn:
Macue
Macue (japane 松江市 [Macue-ŝi], Hepburn: Matsue-shi), estas urbo de Japanio, kun iom pli ol 200 000 loĝantoj. La urbo situas sur la insulo Honŝuo, en ties regiono Ĉugoku. Ĝi estas administra centro de la gubernio Ŝimane.
En Matsue vivis la verkisto kaj profesoro Lafcadio Hearn / Koizumi Yakumo.
Duonregula k 21 hiperpluredro
En geometrio, duonregula k21 hiperpluredro estas hiperpluredro en k+4 dimensioj konstruita de la grupo de Coxeter En kaj havanta nur regulajn hiperpluredrajn facetojn. La familio estis nomita de Coxeter kiel k21 pro ĝia forkiĝanta figuro de Coxeter-Dynkin, kun sola ringo sur la fino de la k-vertica vico.
Farid Al-Atraŝ
Farid Al-Atraŝ (فريد الأطرش;) 19-an de Oktobro, 1910 - 26-an de decembro 1974) estis kantisto, komponisto, virtuoza ludisto de al-udo kaj populara aktoro egipta kaj druza. Konsiderita unu el la plej elstaraj komponistoj en araba muziko en la 20-a jarcento.
Duonregula k 21 hiperpluredro
La figuroj estas ankaŭ iam nomataj per ilia geometria simetria grupo, simile al E6 hiperpluredro, kvankam estas multaj uniformaj hiperpluredroj en la E6 simetrio.
Farid Al-Atraŝ
Biografio
Al-Atraŝ naskiĝis en 1910 en la vilaĝo al-Quria (القريا) en la druza montaro (tiam en la Otomana Imperio, nun en Sirio) de familio de druzoj. Meze de la 1920-aj jaroj, lia familio translokiĝis al Egiptio, kiel fuĝo de la franca okupo. Poste, la familio ricevis egiptan civitanecon. Lia patrino kantis kaj ludis al-udon, kio interesigis lin pri muziko en juna aĝo.
Duonregula k 21 hiperpluredro
La familio startas unike kiel 6-hiperpluredroj. La triangula prismo kaj rektigita 5-ĉelo estas inkluzivataj je la komenco por pleneco. La 5-dimensia E5 hiperpluredro ankaŭ estas la 5-duonvertica hiperkubo de la duonvertica hiperkuba familio.
Farid Al-Atraŝ
Biografio
Al-Atraŝ komencis kanti ĉe lernejaj eventoj. Li studis ĉe la Muzika Akademio, kaj fariĝis asistanto de la fama aŭtoro Riyad Sanbati. En la 1930-aj jaroj, al-Atraŝ komencis sian profesian kantistan karieron kiam li laboris por privataj radiostacioj en Egiptio. Li poste ricevis laboron kiel muzikisto ĉe la ŝtata radiostacio kaj poste eĉ eklaboris kiel kantisto ĉe la stacio.
Duonregula k 21 hiperpluredro
La vico kiel ĝi estas identigita de Gosset finiĝas per la E8 krado - malfinia kahelaro de eŭklida 8-spaco.
Farid Al-Atraŝ
Biografio
La muzika kariero de Al-Atraŝ daŭris kvar jardekojn kaj inkluzivis la furoraĵojn "Al-Ŝanan Maliŝ A'iriĥ" kaj "Ja Uazel Peppello". Li komponis varian elekton de kantoj kaj estis tre konsiderata kiel komponisto, kantisto kaj ludisto. Al-Atraŝ asertis, ke kvankam iuj el liaj verkoj havis okcidentan muzikan influon, li ĉiam restis fidela al la principoj de araba muziko. Kvankam la plej multaj el liaj verkoj estas romantikaj en naturo, li komponis kelkajn religiajn kaj naciismajn kantojn.
Duonregula k 21 hiperpluredro
La plena familio de duonregulaj figuroj de Gosset estas:
Izotopoj de mangano
La izotopoj de mangano (Mn) estas konataj de masnumeroj inter 46 kaj 65.
Farid Al-Atraŝ
Biografio
Unu el la unikaj trajtoj de Farid al-Atraŝ estis lia voĉo. Komence de sia kariero, al-Atraŝ estis dotita per alta kaj milda voĉo, kiu poste en la vivo disvolviĝis al pli vasta registro kaj pli profunda sono. Por tiuj, kiuj ne konas lian kantadon, malfacilas kredi, ke la kantisto aŭdita en la registradoj de la 1930-aj jaroj estas la sama kantisto aŭdita en siaj registraĵoj de la 1960-aj jaroj. La poezio de Al-Atraŝ estis karakterizita per pasio, kiu estis evidenta en ĝi.
Duonregula k 21 hiperpluredro
Ĉiu hiperpluredro estas konstruita de (n-1)-simplaĵaj kaj (n-1)-kruco-hiperpluredraj facetoj.
Izotopoj de mangano
Nature okazanta mangano estas komponita el 1 stabila izotopo 55Mn. La norma atompezo estas 54,938045(5) u.
18 radioaktivaj izotopoj estas konataj. La plej stabila estas 53Mn kun duoniĝotempo 3,7 milionoj jaroj, 54Mn kun duoniĝotempo 312,3 diurnoj kaj 52Mn kun duoniĝotempo de 5,591 diurnoj. Ĉiuj ceteraj radioaktivaj izotopoj havas duoniĝotempojn malpli grandajn ol 3 horoj kaj plejparto el ili havas duoniĝotempojn malpli grandajn ol 1 minuto.
Duonregula k 21 hiperpluredro
Vertica figuro de ĉiu figuro estas la antaŭa figuro de la vico. Ekzemple, vertica figuro de rektigita 5-ĉelo estas triangula prismo.
Izotopoj de mangano
Mangano ankaŭ havas 3 atomkernajn izomerojn.
Mangano estas parto de la fera grupo de elementoj kiu estas opiniataj kiel sintezitaj en grandaj steloj mallonge antaŭ la supernovaa eksplodo. 53Mn disfalas al 53Cr kun duoniĝotempo 3,7 milionaj jaroj. Pro ĝia relative mallonga duoniĝotempo, 53Mn estas estinginta radioaktiva izotopo. Mangana izotopa enhavo estas tipe kombinita kun kroma izotopa enhavo kaj havas aplikojn en izotopa geologio kaj radiomezura datigo. Mn-Cr izotopaj rilatoj donas indikaĵojn por la frua historio de la suna sistemo kune kun 26Al kaj 107Pd. Variadoj en 53Cr/52Cr kaj Mn/Cr rilatoj de kelkaj meteoritoj indikas komencan 53Mn/55Mn rilatumon kiu sugestas ke Mn-Cr izotopa sistematiko devas rezulti de enloka disfalo de 53Mn en diferencialitaj planedaj korpoj. De ĉi tie 53Mn provizas aldonan indikaĵon por atomkernosintezaj procezoj tuj antaŭ kuniĝo de la suna sistemo.
La ĉefa disfala maniero por izotopoj pli malpezaj ol la plej abunda stabila izotopo, 55Mn, estas elektrona kapto kaj la ĉefa disfala maniero por izotopoj pli pezaj estas beto-minus-disfalo.
Farid Al-Atraŝ
Biografio
Al-Atraŝ suferis pro koraj problemoj en la lastaj 30 jaroj de sia vivo. En siaj lastaj jaroj li estas ekstreme maldika. La 26-an de decembro 1974, al-Atraŝ mortis pro korhalto en Bejruto kaj estis entombigita en Kairo, kune kun siaj gefratoj.
Farid al-Atraŝ neniam edziĝis. Tra la jaroj, li havis amaferojn kun Nariman Tsadek, la lasta reĝino de Egiptio, kaj kun egipta ventrodancistino Samia Gamal.
Gustavo Díaz Ordaz
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15028 loĝantojn. El tiuj estis 7563 viroj kaj 7465 virinoj. La komunumo havas surfacon de 270 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 40 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 500 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 14280 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 38 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,266 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
11020 de la loĝantoj de Gustavo Díaz Ordaz en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 784 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 7,11 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 6,65 % (417 el 5502), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 7,58 % (367 el 5518).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 12028 personoj apartenis al la katolika religio kaj 1032 personoj al la protestantisma religio. 544 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 676 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Historio
La komunumo ricevis la nomon honore al Gustavo Díaz Ordaz, prezidanto de Meksiko inter 1964 kaj 1970. Origine la ĉefurbo de la komunumo nomiĝis San Miguel de Camargo. Pere de la dekreto 261 de la registaro de Tamaulipas ĝi konvertiĝas je la 20a de marto 1968 al la komunumo 43 en Tamaulipas.
Distrikto Vranov nad Topľou
Distrikto Vranov nad Topľou estas sudorienta distrikto en Regiono Prešov. Ĉefa urbo de distrikto estas Vranov nad Topľou. La distrikto najbaras kun Distrikto Prešov (okcidente), Distrikto Trebišov (sude), Distrikto Humenné (oriente), Distrikto Svidník kaj Distrikto Stropkov (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Horný Zemplín (Supra Zemplín).
No
La literkombino havas plurajn signifojn:
Castromembibre
Castromembibre [kastromemBIbre] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Castromembibre estas etimologie komprenebla kiel Fortikaĵo de Bembibre alude al urbo Bembibre de Leono de kie venis reloĝantoj; prie figuras en la blazono la kruco de Templanoj kiu sidejis en Bembibre.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,60 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 57 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo. De la iama kastelo, kiu ekzistis sur aparta monteto, restas nur kelkaj ŝtonoj, sed la lokanoj plue nomas "kastelo" tiun monteton.
PUG
La tri-litera kombinaĵo PUG havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Melinda Marton
MARTON Melinda estas rumanuja hungara kantistino (koloratursoprano) naskiĝinta en Kluĵo la 14-an de aŭgusto 1956.
Ŝia kariero
Melinda Marton ekde 1978 estas solistino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Nagyveleg
Nagyveleg (nadjveleg) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Mór. Nagy signifas: granda. Nagyveleg en la departemento kaj en Hungario
Situo
Nagyveleg situas inter montaroj Bakony kaj Vértes, fine de sakovojo el Mór. Tiu urbo troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1230. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, en 1746 slovakoj kaj hungaroj refondis ĝin. En 1784 luterana sentura preĝejo konstruiĝis, la turo 36 m-ojn alta alkonstruiĝis en 1936. En 1796 incendio okazis. En 1948 kolĥozo pri Libereco formiĝis.
Apud la vilaĝo ofte okazas aŭtokonkursoj.
Famuloj
En la iama Velegh naskiĝis:
MR-63
La MR-63 estis metroo veturanta sur pneŭoj mendita en 1963 de urbo Montrealo por ĝia metroo tiam konstruata. Kanada kompanio Vickers akiris ĉi tiun kontrakton por la konstruo de 369 vagonoj, similaj al la MP 59 de la Metroo de Parizo, kiujn ĝi liveris por la malfermo en 1966.