cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
40917 Pauljorden
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paul Jorden, kies unika kariero inkludis estrajn postenojn en la scienca komunumo (Reĝa Observatorio de Greenwich) kaj en industrio (E2v). Lia teamo disvolvis pintajn bildigajn sensilojn kaj aplikis ilin por grund-bazita kaj kosma astronomio dum periodo de pli ol tri jardekoj.
Komunista, Respublikana kaj Civitana Frakcio (Franca Senato)
La Komunista, Respublikana kaj Civitana Frakcio aŭ CRC estas franca parlamenta frakcio ariganta en la Senato la senatanojn membrojn de PCF kaj parencajn.
Historio
En la 3-a, 4-a kaj 5-a Respublikoj, la komunista frakcio arigis senatanojn membrojn de aŭ proksimaj al la Franca Komunisma Partio (PCF).
En la 5-a Respubliko, la frakcio kulminis post la senatanaj balotoj de 1983 : la komunista frakcio tiam havis 23 membrojn kaj 1 alligiton. Ĝi malkreskis poste kaj fariĝis en 1995 Komunista, Respublikana kaj Civitana Frakcio post la membriĝo de la senatanoj apartenantaj al la Respublika kaj Civitana Movado de Jean-Pierre Chevènement.
Kiam la senatanoj Jean-Luc Mélenchon kaj François Autain forlasis la Socialistan Partion por krei la Partion de Maldekstro (PG) en 2009, ili aliĝis al la frakcio CRC, kiu tiam alprenis la nomon Frakcio Komunista, Respublikana, Civitana kaj de senatanoj de Partio de Maldekstro (CRC-SPG). Tamen, okaze de la senatanaj balotoj de 2011, la PG perdis siajn du senatajn seĝojn kaj la frakcio reprenis sian originan nomon.
Listo de membroj
En septembro 2012, la frakcio enhavis 20 membrojn (19 PCF kaj 1 PCR). Okaze de la senatanaj balotoj de 2008, ĝi estis la unua franca frakcio kun seksa pareco :
Ruppertshofen (Virtembergo)
Ruppertshofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 5231
NGC 5231 (aliaj indikoj — UGC 8574, MCG 1-35-11, ZWG 45.34, IRAS13332+0315, PGC 47953) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(80107) 1999 RG29
(80107) 1999 RG29 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia tre discentra klinita orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,2918 astronomia unuo, tie estas 43,657 milionoj da km.
Guanozino
Ĉi-kemiaj strukturoj plenumas gravajn rolojn en pluraj biokemiaj procezoj tiaj kiaj nukleataj acidoj, proteinoj, muskolaj kuntiriĝoj kaj intraĉela signal-transdukcio. Kiam guanino ligiĝas pere de ĝia nitrogenatomo (N9) al la karbono 1 de la deokso-riboza ringo, ĝi estas konata kiel deokso-guanozino. La anti-virusa drogo aciklovir, ofte uzata en la traktado de herpeto, kaj la anti-HIV-a drogo abakaviro estas strukture simila al guanozino.
La guanozino estas necesa por spliso-reakcio de la RNA al la mesaĝisto-RNA (aŭ mRNA), kiam memsplisa introno eliminiĝas el la mesaĝo de la mRNA per tranĉado ĉe ambaŭ finaĵoj, re-ligado kaj simple lasante la ekzonojn kiuj sidas ambaŭflanke transformiĝi en proteino.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Aciclovir_2D_structure.svg| Acikloviro Abacavir.svg| Abakaviro 1-Methylguanosine.svg| 1-Metil-guanozino 7-Methylguanosine.svg| 7-Metil-guanozino N(2)-Methylguanosine.svg| N2Metil-guanozino 6%27-O-Methylguanosine.svg| 6-o-Metil-guanozino 2%27-O-Methylguanosine.svg| 2-o-Metil-guanozino Isoguanosine.svg| Izoguanozino Gr(p)_nucleoside.svg| Ribo-guanozil-fosfato Desoxyguanosin.svg| De-okso-guanozino Guanethidine.svg| Guanetidino Guanazodine.png| Guanazodino Guanfacine.svg| Guanfacino Guanidin.svg| Guanidino Nitroguanidine.svg| Nitro-guanidino Guanidinium_chloride_V.2.svg| Guanidina klorido Guanidinium_nitrate.png| Guanidina nitrato Glycocyamine.png| Guanidino-acetata acido Guanidinium_thiocyanate.svg| Guanidina tiocianato Guanosinmonophosphat_protoniert.svg| Guanilata acido </Gallery>
(12844) 1997 JE10
(12844) 1997 JE10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Fumiaki Uto elde ties propra observatorio en Kaŝihara (gubernio Nara).
Az Orvostudományi Szakosztály Értesítője
Az Orvostudományi Szakosztály Értesítője (La Bulteno de Medicinscienca Faksekcio) estis la eldonaĵo de la faksekcio de la Erdélyi Múzeum-Egyesület inter 1934-48 sub redaktado de prezidanto Ferenc Veress kaj de sekretario László Koleszár en Kluĵo. Ĝi daŭrigis la heredaĵon de Orvos-Természettudományi Értesítő fondita en 1876 de Endre Hőgyes kaj de inter 1920-25 aperinta Erdélyi Orvosi Lap.
Karlov (Paseka)
Karlov (Karlsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Paseka. Ĝi troviĝas 2,5 km nordoriente de Paseka. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Karlov situas en katastra teritorio Karlov u Paseky kun areo 2,66 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1447. Post la jaro 1850 ĝi apartenis en juĝejan distrikton Uničov. En la jaro 1930 ĉi tie vivis sume 140 loĝantoj, el tio 136 germanoj, kiuj estis post la jaro 1945 ellandigitaj. La ĝisnun memstara municipo estis en la jaro 1961 alligita al Paseka.
Didaoj
La Didaoj estas etno en Okcidentafriko vivanta plejparte en Ebur-Bordo, en la okcidenta parto de la lando.
Lingvo
La didaoj parolas la saman lingvon kiel iliaj najbaroj, la beteoj. La didaa-betea lingvo apartenas al la kruaj lingvoj.
Religio
La regiono de la didaoj estas konata pro siaj evangeliaj profetoj kiel ekzemple la profeto Kacou Severin kaj la lastatempa profeto el la regiono Zikisso, la profeto Danon Israel. La didaoj troviĝas en Divo kaj en Lakota.
Kohei Doi
Kohei Doi (土井 康平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Mito HollyHock, FC Imabari, Iwate Grulla Morioka kaj Kyoto Sanga FC.
Vulliens
Vulliens estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 432 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La komunumo Vulliens situas en la Vaŭda Mezlando en la supra valo de la rivero Brojo, kiu formas ĝian sudorientan limon. La okcidentan komunumlimon formas en ravino la rivereto Carouge, kiu en nordokcidento alfluas al Bressonne, siavice ĉe la norda pinto de la komunumo alfluanta al Brojo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Vulliens, kaj la vilaĝetoj Champ du Fau, Bramafan, Séppey kaj Bressonnaz Dessus, kaj pluraj izolitaj bienoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Vulliens limas en nordo al Moudon, en nordnordoriento al Chavannes-sur-Moudon, en nordoriento al Montet (FR), en oriento al Ecublens (FR), en sudo al Ferlens, en sudokcidento al Carrouge, en okcidento al Vucherens, kaj en nordokcidento al Syens.
Trafiko
Vuillens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Vulliens pasas konekta vojo de Moudon al Servion. En okcidento la kantona ĉefvojo n-ro 140 de Moudon al Laŭzano tuŝas la komunumolimon. Pere de la aŭtobuslinio n-ro 62 de la entrepreno Transporto Publika de la Regiono Laŭzano de Moudon al Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Rekte norde de la komunumlimo en Bressonnaz cetere troviĝas haltejo de la trajnlinio de Moudon al Laŭzano.
Öreglak
Öreglak estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Lengyeltóti. La loknomo signifas: malnova-loĝej'.
Situo
Öreglak situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kaposvár-Fonyód. Lengyeltóti troviĝas 8, Fonyód 20, Marcali 21, Igal 30 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 en formo "Lak". En la 15-a jarcento fortikaĵo konstruiĝis, kiun la turkoj okupis en 1566, poste la vilaĝo senhomiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, vendejo, drinkejo.
Trova
Trova estas en la hispana lingvo la vorto por la mezepoka amkanto, kiun en la mezepoko rimis, komponis kaj kantis kantverkistoj, nomataj trobadoroj. Do la vorto estus unuvorte esperantigebla kiel trobadoraĵo aŭ trobadorkanto. Same trova estas unu el la fontoj de la granda arbo de kuba muziko, kiu nomiĝas trova cubana (en Esperanto kuba trobadoraĵo).
Ekesto de la trobadorkanto
La trobadorkanto kiel muzika ĝenro estas difinebla kiel poezio kun muziko, Ĝi estas kanto kun intelekta teksto, kiu rakontas amhistorio. La trobadora arto evoluis en Francujo inter la fino de la 11-a la fino de la 13-a jarcentoj kaj disvastiĝis ankaŭ en la landoj de la Sankta Romia Imperio. La plimulto de la proksimume 400 trobadoroj vivantaj en ĉi tiu epoko estis nobelo aŭ reĝoj, por kiuj komponi kaj interpreti kantoj estis plej ideala manifestacio kavalira.
Trova cubana aŭ kuba trobadorkanto
La trova estas aparte signifa kiel kultura esprimo, (tiu ĉi arto estas en sia plimulto vira). En la komuna trobadoraĵo oni kantas versojn, akompanatajn de certa senco de spriteco kaj tute konkurajn. Ĝenerale la kantverkistojn de ĉi tiuj ĝenro oni nomas "trovadores". Aktuale la trova estas tre populara.
Nueva trova cubana aŭ nova kuba trobadorkanto
Post la kuba trobadoraĵo de la 19-a kja 20-a jarcentoj aperis la nova kuba trobadorkanto, de kiu Silvio Rodríguez kaj Pablo Milanés estas la elstaruloj plej konataj. Ĝi baziĝis principe en la komponaĵo por gitaro kaj kantvoĉo. La tekstoj ĝenerale montris socian rilaton kun la socialisma revolucio de 1959. En aliaj latinamerikaj landoj la vorto «trova» referencas al muzikstiloj, kiuj ne estas rilatigeblaj kun la kariba trobadoraĵo. Ĝenerale la termino «trovador» rilatas kun la populara muziko ene de la protestkantoj.
Kōnosuke Matsushita
Kōnosuke Matsushita (松下 幸之助) estis japana industriulo, kiu fondis Matsushita, poste Panasonic, la plej grandan japanan kompanion de elektronikaj varoj. Li estis grava figuro de la industrio en Japanio, kaj unu de la ĉefaj estroj de la “japana ekonomia miraklo”.
Matsushita estis la unua japano kiu aperis en la kovrilpaĝo de la revuo Time, kiu plej da impostojn li deklaris en sia landoj dum 11 sinsekvaj jaroj, el 1952.
Samuel R. Delany
Samuel Ray "Chip" Delany, Jr., estas usona profesoro, kiu estas fama pro siaj sciencfikciaj aŭ sciencfantastaj verkoj. Liaj familiaj originoj estas afrikdevenaj. Li naskiĝis la 1an de aprilo de la jaro 1942 en la urbo Novjorko. Li kreskis en la najbarejo Harlem. Lia patrino, Margaret Carey Boyd Delany (1916-1995) estis biblioteka kontoristo en la sistemo de la Novjorka Publika Biblioteko. Lia patro, Samuel Ray Delany, Sr. (1906-1960), estris la Funebrejon Levy & Delany sur la 7a Avenuo en Harlem, de 1938 ĝis lia morto en 1960. La pioniroj pri civilaj rajtoj, Sadie kaj Bessie Delany, estis liaj onklinoj; li utilis kelkajn el iliaj aventuroj kel modelo por Elsie kaj Corry en "Atlantis: Model 1924" (Atlantis: Modelo 1924), la komenca novelo en lia parte-membiografia novelaro Atlantis: Three Tales (Atlantis: Tri Rakontoj). Lia avo, Henry Beard Delany, estis la unua afrikdevena episkopo de la Episkopa Eklezio.
Jacques Duclos
Jacques DUCLOS (2a de oktobro 1896, Louey (Hautes-Pyrénées) - 25a de aprilo 1975, Montreuil) estis franca komunisto, unu el la ĉefaj estroj de la Franca Komunisma Partio dum pli ol 35 jaroj. Li estis ankaŭ responsa pri la eksterleĝa PCF dum la periodo de la naziisma okupado de Francio (1940-1944). En 1926 li jam estis ano de la franca parlamento.
Samuel R. Delany
La familio loĝis en la superaj du etaĝoj de tri-etaĝa privata domo inter kvin- kaj ses-etaĝaj Harlem-aj apartamentaroj. Delany enviis infanojn kun kromnomoj, kaj prenis kromnomon por si dum la unua tago de somera tendaro, kiam lis estis proksimumu 12-jara. Kiam oni demandis lin pri lia nomo, li respondis, "Plejparte oni nomas min Chip (Ĉip)". Jardekojn poste, Frederik Pohl nomis lin "homo, kiun oni neniam nomas Sam, Samuel, aŭ iu ajn alia variaĵo de la nomo, kiun liaj gepatroj donis al li."
Delany edukiĝis ĉe la Dalton School (Lernejo Dalton) kaj la Bronx High School of Science (Bronx Altlernejo pri Scienco). Dum liaj lernejaj jaroj, oni elektis lin por partopreni Camp Rising Sun (Kampadejo Levanta Suno), la internacia somera studo-programo. Delany kaj poeto Marilyn Hacker renkontiĝis dum ilia unua kuna tago ĉe la altlernejo en Septembro 1956, kaj edziĝis 5 jarojn poste, en Aŭgusto 1961, pro ŝia gravediĝo (kiu senvive naskiĝis). Ilia edzeco, kun periodoj de kunvivado kaj apartiĝo, eksperimentoj pri plur-partneraj amrilatoj, kaj eksteredzecajn amrilatojn kun viroj kaj virinoj fare de ambaŭ), daŭris 14 jarojn; en 1974, ili naskis infanon, Iva Hacker-Delany, kiu iĝis teatra direktoro en Novjork-urbo kaj lastatempe diplomiĝis pri medicino. Delany kaj Hacker fine apartiĝis en 1975, kaj maledziĝis en 1980.
Delany identigis sin kiel geja viro ek de sia adolesko, tamen lia malsimpla edzeco kun Hacker (kiu konis lian seksan orientiĝon, kaj kiu identigis sin kiel lesbanino post ilia maledziĝo), instigis kelkajn aŭtorojn nomi lin ambaŭseksema.
Post la morto de la patro de Delany pro pulmona kancero en Oktobro 1960, kaj lia edziĝo en Aŭgusto, li kaj Hacker ekloĝis en la Orieta Vilaĝo najbarejo de Manhattan, ĉe 629 Orienta 5a Strato. Pro la helpo de Hacker (kiu tiam laboris kiel subredaktoro ĉe Ace Books), verkoj de Delany eldoniĝis en lia 20a jaro. Vere li finverkis tiun unuan romanon (The Jewels of Aptor (La Juveloj de Aptor)) dum li estis 19-jara, tuj post kiam li ĉesis la studadon ĉe la City College of New York (Urba Kolegio de Novjorko) post lia unua semestro. Naŭ alte taksataj romanoj eldoniĝis inter 1962 kaj 1968, krom du premio-gajnintaj noveloj (en la kolekto Driftglass (Drivovitro) en 1971 kaj poste en Aye, and Gomorrah, and other stories (Jes, kaj Gomoro kaj aliaj rakontoj) (2002)). En 1966, dum Hacker restis en Novjorko, Delany longdaŭre vojaĝis al Eŭropo, kaj pasis kelkajn monatojn en Turkio kaj Grekio. Ĉi tiuj lokoj troviĝas en pluraj verkoj liaj de tiu tempo, inter aliaj la romano Nova kaj la noveloj "Aye and Gomorrah" kaj "Dong in a Fisherman's Net (Hundo en la Reto de Fiŝkaptisto)".
Post lia reveno de Eŭropo, Delany ludis kaj vivis en komunumo dum ses monatoj en la Lower East Side (Malalta Orienta Flanko, najbarejo en Manhattan) kun la Heavenly Breakfast (Cixela Matenmanĝo), popol-rok-bando. Bert Lee, unu el la membroj de la grupo, poste igixs fondanto de la Central Park Sheiks; liaj memoroj eldoniĝis kun la titolo Heavely Breakfast (1979). Delany eldonis siajn unuaj ok romanoj kun Ace Books de 1962 ĝis 1967, finante kun la ĉef-verkoj Babel-17 kaj The Einstein Intersection, kiuj sinsekve rekoniĝis kiel la plej bonaj romanoj de la jaro de la Nebula Awards de la Science Fiction Writers of America (Scienc-Fikciaj Verkistoj De Usono). Lia unua novelo eldoniĝis de Frederik Pohl en la Februaro 1967a numero de Worlds of Tomorrow (Mondoj de Morgaŭ) kaj li lokigis tri pliaj noveloj en aliaj gazetoj tiujare. Post kiam kvar noveloj (inter ili la laŭdata de kritikistoj "Time Considered as a Helix of Semi-Precious Stones (Tempo Konsiderata Kiel Helico de Mez-Valoraj Ŝtonoj)" kaj "Nova") eldoniĝis al ĝenerala laŭdo en 1968, du noveloj, du bildstriaj rakontoj, kaj malgrava eritokaĵo The Tides of Lust (1973). Je la novjariĝo de 1968, Delany kaj Hacker transloĝiĝis al San-Francisko, kaj poste al Londono, antaŭ ol Delany revenis al Novjorko en somero 1971 kaj ekloĝis ĉe la Albert Hotel en la Greenwich Village najbarejo de Manhattan. De Decembro 1972 ĝis Decembro 1974, Delany kaj Hacker loĝis en Marylebone, Londono. En 1972, Delany iĝis vizitanta verkisto ĉe la Centro pri Homaj Sciencoj de Wesleyan University. Dum ĉi tiu tempo, lia verkado okupiĝis serioze pri seksaj temoj, kaj li verkis du pornografiajn verkojn, unu el kiuj (Hogg) oni konsideris tute neeldonebla pro la trajtoj de gixa enhavo. Fakte, 20 jaroj pasis post kiam Delany finis la verkadon ĝis kiam ĝi aperis.
Malgraŭ tio, ke li ne diplomiĝis, Delany estis profesoro ĉe pluraj universitatoj post 1988. Post aldonaj vizitaj erudiciulaj postenoj ĉe la Universitato de Wisconsin-Milwaukee (1977), la Universitato de Albany (1978), kaj Cornell University (1987), li dum 11 jaroj estis profesoro pri kompara literaturo ĉe la Universitato de Masaĉuseco ĉe Amherst, jaro kaj duono kiel profesoro pri Angla lingvo ĉe ka Universitato ĉe Buffalo, kaj poste transloĝiĝis al la Angla-lingva Fako de Temple University en 2001, kie li daŭre instruas. Lia libro de memoraĵoj Times Square Red, Times Square Blue (1999), Delany utilas la proprajn spertojn por ekzameni la rilaton inter la klopodoj por re-evoluigi Times Square kaj la publikaj seksumaj vivoj de laboranto-klasaj viroj, gejaj kaj negejaj, en Novjork-urbo.
Kelkaj el liaj sciencfikciaj verkoj estas Babel-17 (1966), La Ejnŝtejna Komunaĵo (1967), Nova (1968), Dhalgren (1975), kaj Aflikto sur Tritono (1976). Lia unua romano, sciencfikcia, estas La Juveloj de Aptor (1962), kiu eldoniĝis kiam li aĝis nur 20 jarojn. Ekde januaro de la jaro 2001, li estas profesoro de la angla lingvo kaj de la kreema verkado en la Universitato Temple en Filadelfio en la usonŝtato Pensilvanio. Li estas ankaŭ literaturkritikisto pri sia literatura ĝenro kaj pri gejstudoj.
Bern Brünnen Westside (stacidomo)
Bern Brünnen Westside estas fervoja stacidomo en Berno, Svislando.
(18138) 2000 OP35
(18138) 2000 OP35 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Simmerath
Simmerath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la urba regiono Aachen de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Cikloheptila cianoacetato
Cikloheptila cianoacetato aŭ C10H15NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la cianoacetata acido kun cikloheptanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Cikloheptila cianoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
20625 Noto
20625 Noto estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akira Tsuchikawa elde la "Astronomia Observatorio Janagida" en la tiama vilaĝo Janagida, nun kunfandita en Noto (Gubernio Iŝikaŭa, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Noto-Duoninsulo, proksima de la geografia centro de Japnanio, en la Japana Maro. La usona astronomo Percival Lowell vizitis la duoninsulon en 1889. Lia vojaĝlibro "Noto : An Unexplored Corner of Japan", estis publikigita en 1891.
Sedilo
Sedilo estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
NGC 5232
NGC 5232 (aliaj indikoj — MCG -1-35-3, IRAS13335-0814, PGC 47998) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalgaria Zoo
La Kalgaria Zoo (Calgary Zoo) troviĝas en Kalgario (Alberto). La zoo situas iom oriente de la urbocentro, apud la kvartalo Inglewood kaj estas facile atingebla per la C-Trajno, la kalgaria trajno-sistemo. Granda parto de la zoo troviĝas sur Insulo S-ta Georgo en la rivero Bow.
La de AZA, MAZA, kaj KAZA akreditita zoo estis inter la unuaj zooj de Kanado. En 2006 ĝi estis hejmo por 1001 bestoj (ne inkluzivas unuopajn fiŝojn kaj insektojn) kaj 290 diversajn speciojn.
La kalgaria zoo estas la due plej granda zoo en Kanado. Oni konsideras la instalaĵojn de la zoo esti mond-klasaj. La besto-ekspozicioj organiziĝas laŭ geografia regiono kaj havas grandajn, realecajn, kaj naturajn enfermejojn. Ankaŭ estas en la zoo-tereno botanika ĝardeno kaj prahistoria parko.
Historio
Fondita en 1929, la Kalgaria Zoo iom post iom fariĝis moderna kaj respektata zoo kiu sin dediĉis al konservado kaj edukado. En 2004 la zoo festis la 75-an datrevenon de sia fondiĝo.
En la lastatempe pligrandigita ekspozicio Celloko Afriko (Destination Africa) estas du alt-teknologiaj instalaĵoj: la Pluv-arbaro Transalta (Transalta Rainforest) kaj la Afrika Savano (African Savannah). Oni nun laboras je alia nova pligrandiga projekto, kiu portas la nomon Projekto Malkovro (Project Discovery) kaj prezentos pligrandigitan terenon por elefantoj, arktan/antarktan terenon, renovigitan forcejon, kaj novan ĉef-enirejon kiam oni finkonstruos en 2010.
La 17-an de novembro 2004 azia elefantido naskiĝis ĉe la Zoo. Ŝia patrino malakceptis ŝin, kaj ŝi post mortis de infektiĝo spite la penojn de la zoo-gardistoj kaj veterinaroj. Ŝi ricevis la nomon Keemaya postmorte.
Malgraŭ la bedaŭrindajn mortojn de Keemaya kaj gorilido, estas ankaŭ ĝojo en la Zoo. Malfrue en novembro naskiĝis ĝirafido kiu ricevis la nomon Richard kaj bone fartas. Ankaŭ en 2007, je la 21-a de marto, naskiĝis ĉe la zoo siberia tigrido; ĝia nomo estas Vitali.
Zoolumoj
Zoolumoj (Zoolights) estas kristnaska lumofestivalo, kiu okazas ĉiujare ĉe la zoo. En 2005/2006 ĝi okazis inter la 1-a de decembro kaj la 7-a de januaro ĉiun tagon krom la 25-a de decembro. Dum la besto-tema spektaklo uziĝas preskaŭ 3 milionoj da lumoj; ĝi estas la plej granda sezona lum-spektaklo en Okcidenta Kanado.
C-tenorsaksofono
C-tenorsaksofono estas saksofono agordita je C, do je plentono super la tenorsaksofono. C- tenorsaksofono apartenas al la grupo de saksofonoj en C kaj F, kiun inventinto Adolphe Sax, celis por uzado en simfoniorkestroj. Ekde 1930 oni produktas pligrandakvante nur E♭- kaj B♭-saksofonojn (kiuj komence estis destinitaj por armemuziko). Tamen ekde la komenco de la 21-a jarcento Ĉinujo produktas malgrandetan kvanton de novaj C- tenorsaksofonoj por la novzelanda firmao Aquilasax.
C-tenorsaksofono estas pli granda ol aldosaksofono kaj pli malgranda ol tenorsaksofono. De flanka rigardo ĝi havas similecojn kun tenorsaksofono, kvankam ĝi estas pli malgranda kaj la kaliko aspektas pli longa. La plej multaj C-tenorsaksofonoj havas fleksitajn S-arkojn (kiel je tenorsaksofono), kvankam la firmao C. G. Conn produktis C-tenorsaksfonojn kun rektaj S-arkoj. Kutime C-tenorsaksofonoj havas "C" super aŭ sub la seriennumero.
Jules Marcou
Jules MARCOU (20-a de aprilo 1824 – 17-a de aprilo 1898) estis geologo franca-usona-svisa. Li verkis la unuan geologian mapon de la tuta teritorio de Usono kaj geologian mapon de la tuta mondo. Li havis multe da malamikoj ene de la geologaro pro sia malfacila karaktero.
C-tenorsaksofono
Avantaĝoj
Ĉefa argumento por akiro de C-tenorsaksofono estas la fakto, ke alie ol aliaj saksofonoj ĝi ne estas transpona instrumento. Sekve de tio oni povas ludi per C-tenorsaksofono laŭsone skribitajn voĉojn (ekzemple notojn por fluto, hobojo, violono aŭ piano), sen devi transponi aŭ uzi transskribitajn notojn, kiu estas necesa je la plej multaj aliaj saksofonoj. Tio ebligas al ŝatokupaj muzikistoj komunan muzikadon kun aliaj laŭsonaj instrumentoj de la sama notfolio – kondiĉe ke la muziko konvenas en la tonamplekson de C-saksofono, do nek estas tro alta nek tro malalta.
Jules Marcou
Junaĝo kaj lernperiodo
Li naskiĝis en Salins-les-Bains, en la franca departemento Jura, kie sia patro estis oficisto de la urbo.
C-tenorsaksofono
Avantaĝoj
Plua argumento estis, ke C-saksofono generas pli mallaŭtan sonon ol aldo- aŭ tenorsaksofono, kion kaŭzas interalie la uzataj buŝaĵoj. Multaj muzikaĵoj, ĉefe influitaj de dancmuziko el la 1920-aj jaroj, estis verkitaj aparte por ĉi tiu instrumento.
Buŝaĵoj
C-tenorsaksofono havas apartan buŝaĵon. La instrumento havas kompare kun aliaj saksofontipo dampitan sonon, precipe se oni uzas malnovan C-tenorsaksofonan buŝaĵon. Tio estis avantaĝo en intencata muzikadmedio, ekz. loĝoĉambro. Malnovaj buŝaĵoj donas al C-tenorsaksofono ofte iom obtuzan sonon, kio ne ĉiam plaĉas al la ludantoj.
Osvát Kálmán Hétfői Levelei
Osvát Kálmán Hétfői Levelei (Lundaj leteroj de Kálmán Osvát) estis revuo aperinta en Kluĵo inter 18-a de majo kaj 7-a de septembro 1925. Ĝi publikis plejparte la artikolojn de redaktoro, sed aperis ankaŭ la verkojn de Hunyady Sándor, Indig Ottó, Kádár Imre, Ligeti Ernő, Máté Ernő. Ĝi ne estis vendita en libro- aŭ presaĵvendejoj.
C-tenorsaksofono
Historiaĵoj
Malpli kostaj fariĝis la C-tenorsaksofonoj ekde la fino de la 1910-aj jaroj ĝis komence de la 1930-aj jaroj, kiam oni surmerkatigis version celantan la uzado por ŝatokupa uzado. Ĝi havis konsiderinde pli mallarĝan kameron ol B♭-tenorsaksofono, estis do pli malpli rektigita versio de aldosaksofono.
Jules Marcou
Laboroj kaj privata vivo
Li laboris kun Jules Thurmann pri la geologio de la montoj de Ĵuraso. En 1846 kaj en 1847, li laboris kun Gabriel Delafosse ĉe la Sorbonne, kaj poste kun Louis Cordier ĉe la Muséum national d'histoire naturelle. En januaro 1848, li foriris al Ameriko kiel vaga geologo nome de Jardin des plantes, laŭ la instigo de Louis Cordier. La sekvanta jaro li retrovis Louis Agassiz en Boston, kaj ili kune kun eksploris la regionon de la Grandaj Lagoj.
C-tenorsaksofono
Historiaĵoj
Fine de la 1920-aj jaroj la populareco de C-tenorsaksofonoj forte reiris. Je la komenco de la tutmonda ekonomikrizo en 1929 la vendonombro de ĉiuj saksofonoj sinkis rapide, kaj la C-tenorsaksofono (kaj la mezsoprano-saksofono) estis unu el tiuj modeloj, kies produktadon oni ĉesigis. Tamen oni ĉesigis la produktadon pro nuraj financaj kaŭzoj kaj ne pro eraro je la fasono aŭ malbonaj produktnormoj. C-tenorsaksofonoj estis egale bonaj kiel la aliaj saksofonoj de siaj produktantoj.
Jules Marcou
Laboroj kaj privata vivo
Li edziĝis en 1850 kun Jane, filino de la historiisto Jeremy Belknap, ŝi donis al li financan bonegan situacion. Tiu fakto permesis al li multajn geologiajn eksploradojn tra Ameriko kaj Panamo, malgraŭ ke li malsaniĝis plurfoje.
C-tenorsaksofono
Historiaĵoj
La ĉefa problemo konsistis en tio, ke la tutmonda ekonomia krizo, kiu tuj sekvis post la borsotumulto de 1929, kaŭzis tutmonde treege malfacilajn ekonomiajn kondiĉojn, kiuj ankaŭ koncernis ankaŭ la produktadon de ĉiuj libertempaj konsumvaroj. Ĉi tiu nekutime forta malkresko de la ekonomio trafis la saksofonproduktantojn senkompate kaj devigis ilin, redukti sian ofertovariecon de muzikinstrumentoj je la plej ŝatataj modeloj, por povi plue ekzisti. Sekve de tio la produktado de C-tenorsaksofonoj finiĝis tujtuje. Kiam la mondekonomio resaniĝis tiom (proksimume en 1935), ke la produktado de C-tenorsaksofonoj denove estus ekonomie realigebla, la libertempum-interesoj, la interesoj je libertempumado jam estis ŝanĝitaj kaj por C-tenorsaksofono ne plu estis merkato. Krome la erao bandegoj komence de la 1930-aj jaroj ekfloris, kaj ĉiu, kiu volis ellerni la saksofonludadon, interesiĝis pri sopran-, aldo-, tenoro- aŭ baritonsaksofono, ĉar per ĉi tiuj instrumentoj oni povis kunludi en bandegoj, dum kiam ĉi tiuj ne interesiĝis pri C-tenorsaksofonoj. Sekve de tio la demandado pri C-tenorsaksofonoj malaperis, la produktantoj ĉesigis ties produktadon kaj koncentriĝis anstataŭe pri aliaj tipoj (ekz. aldo- kaj tenorsaksofonoj), kiuj estis treege demandataj kaj tiel estis facile vendeblaj.
Jules Marcou
Laboroj kaj privata vivo
En 1856 li iĝis profesoro pri geologio kaj paleontologio de École polytechnique fédérale de Zurich, kiun li demisiis post 2 jaroj pro sanproblemo.
Linalila antranilato
Linalila antranilato aŭ C17H23NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la antranilata acido kaj linalila alkoholo. Linalila antranilato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Linalila antranilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Linalila antranilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
C-tenorsaksofono
Historiaĵoj
En la 1960-aj jaroj Vito (franca firmao) produktis kelkajn malmultajn C-tenorsaksofonojn, el kiuj ĝi tamen nur vendis proksimume 20 ekzemplerojn.
Kelkaj ĵazmuzikistoj lernis per C-tenorsaksofono, interalie Benny Carter kaj Coleman Hawkins, kvankam Carter poste ŝanĝiĝis al aldosaksofono kaj Hawkins al B♭-tenorsaksofono. Kiel plej lerta ludanto de C-tenorsaksofono validas Rudy Wiedoeft. Kvankam ankaŭ li ludis aldo- kaj sopransaksofonojn (ensemble kun Arnold Brilhart, Alford Evans kaj aliaj), li faris siajn plej famajn sonregistraĵojn per C-tenorsaksofono kaj estis grava faktoro por la populareco de C-tenorsaksofonoj, kiuj dum la 1920-aj jaroj ofte vendiĝis.
Plua specialisto pri la C-tenorsaksofono estis Frank Trumbauer, ĵazmuzikisto fama pro siaj eksterordinara teknika lerteco pri la instrumento. Jack Pettis, membro de la orkestro de Ben Bernie kaj sonregistraĵa artisto propranoma, ankaŭ estis sperta ludanto de la instrumento. Kelkaj modernaj saksofonistoj foje ludas C-tenorsaksofonon, interalie Anthony Braxton, Kyle Vincent, Scott Robinson, Rick Arbuckle, Dan Levinson, Hayes Greenfield kaj Joe Lovano.
Malgraŭ tio, ke oni ne produktis ilin dum pli ol 75 jaroj, C-tenorsaksofonoj nuntempe altnombre ekzistas pro ilia malofta uzado.
Lewis H. Morgan
Lewis Henry MORGAN (21a de Novembro, 1818 – 17a de Decembro, 1881) estis pionira usona antropologo kaj socia teoriulo kiu laboris kiel advokato de fervojo.
Kariero
Li estas konata ĉefe pro sia verkaro pri parenceco kaj socia strukturo, siaj teorioj pri socia evoluo, kaj sia etnografio de Irokezoj. Interesita en tio kio tenas sociojn kune, li proponis la koncepton ke la plej frua homa hejma institucio estas la patrinflanka klano, ne la patriarkeca familio.
Interesita ankaŭ en tio kio kondukas al socia ŝanĝo, li estis samtempulo de eŭropaj prisociaj teoriuloj Karl Marx kaj Friedrich Engels, kiuj estis influitaj legintaj lian verkaron pri socia strukturo kaj materia kulturo, kaj la influo de teknologio sur la progreso. Morgan estas la nura usona prisocia teoriulo kiu estis citita de tiom diversaj intelektuloj kiel Marx, Charles Darwin, kaj Sigmund Freud. Elektita membro de la Nacia Akademio de Sciencoj, Morgan servis kiel prezidanto de la "American Association for the Advancement of Science" en 1880.
Morgan estis Respublikana membro de la Novjorkia Asembleo (Monroe Co., 2a D.) en 1861, kaj de la Novjorkia Senato en 1868 kaj 1869.
Jules Marcou
Laboroj kaj privata vivo
Post restado en Salins, li reiris al Usono en 1860, kaj iĝis ano de American Academy of Arts and Sciences en 1861. Li denove esploradis eĉ tra la plej danĝeraj regionoj dum Usona Enlanda Milito.
De 1864 ĝis 1881, li iris kaj reiris de Francio al Usono. De 1881, li vivis sole en Usono, apud Boston.
Li ricevis la Honoran Legion, danke al sia amiko Louis Pasteur en 1867.
Li estis ankaŭ amiko de Joachim Barrande.
Eksteraj ligiloj
en la franca lingvo :
Ruppertsweiler
Ruppertsweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
5970 Ohdohrikouen
5970 Ohdohrikouen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Kazuro Watanabe elde Sapporo sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al stri-forma publika ĝardeno (105 m × 1,5 km) kiu etendiĝas de oriento al okcidento kaj trairas la centron de Sapporo.
Lotzwil
Pri la komunumo
Lotzwil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2477 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Lotzwil situas en la Svisa Mezlando sude de la urbo Langenthal, ambaŭflanke de la rivero Langete. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Lotzwil kaj Gutenburg, kaj la setlejoj Chleiholz kaj Eichi
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,21 km², de kiuj 36,2% estas kovritaj de arbaro, 47,5% servas por agrikulturo kaj 15,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lotzwil limas en nordo al Langenthal, en oriento al Obersteckholz, en sudoriento al Busswil ĉe Melchnau, en sudo al Madiswil, en sudokcidento al Rütschelen, kaj en okcidenton al Bleienbach.
Partnerkomunumo
Partnerkomunumo de Lotzwil estas Větřní en Ĉeĥio.
Albert Lortzing
Gustav Albert LORTZING (naskiĝis la 23-an de oktobro 1801 en Berlino; mortis la 21-an de januaro 1851 samloke) estis germana komponisto, libretisto, aktoro, kantisto kaj dirigento.
Li estas ĉefa reprezentanto de la germana „ludopero“, antaŭanto de la opereto kaj germanlingva varianto de la franca komika opero.
Vivo
Lortzing naskiĝis kiel filo de la iama ledokomercisto Johann Gottlieb Lortzing kaj ties edzino Charlotte Sophie. Liaj gepatroj fondis la Berlinan teatroasocion kaj faris sian ŝatokupon profesio. Ili rezignis la negocon kaj travojaĝis kiel aktoroj preskaŭ ĉiujn germanajn provincojn.
En 1811 la familio translokiĝis al Breslau al la tiea teatro. Somere 1813 ili havis engaĝon en Bamberg, poste en Coburg, tiam en Strasburgo, en Baden-Baden kaj en Freiburg. Unuan fojon la filo sinprezentis en teatraĵo en la „Kornhaus“ ĉe la katedralo de Freiburg, kie la 12-jara dum la paŭzoj ravis la publikon per komikaj poemoj „sub vigla aplaŭdo“. Ekde 1817 la familio anis la ensemblon de Josef Derossi en Rejnlando, nome ĉe la teatroj de Bonn, Akeno, Duseldorfo, Barmen kaj Kolonjo. La juna Lortzing fariĝis favorato de la publiko en la rolofakoj naturulo, juna amanto kaj bonvivanto, sed ankaŭ li estis engaĝata kiel kantisto (tenoro). La muzikan kaj precipe kompozician ilaron li ricevis kiel lernanto de la Berlina komponisto, muzikinstruisto kaj direktoro de la Sing-Akademie, Carl Friedrich Rungenhagen, en kies ĥoro li kantis kiel tenoro.
La 30-an de januaro 1824 Lortzing edziĝis kun la aktorino Rosina Regine Ahles. Kun ŝi li havos dek unu gefilojn. Ekde aŭtuno 1826 la junaj geedzoj anis la Kortegan Teatron en Detmold, kiu ankaŭ prizorgis Monasteron kaj Osnabrück. Lortzing estis akceptata en 1826 kiel membro de la loĝio Zur Beständigkeit und Eintracht (Por konstanteco kaj konkordo) en Akeno. En la polica ŝtato de kanclero Metternich framasonismo estis ŝatata rifuĝejo por artistoj. En Detmold Lortzing komponis i.a. oratorion Die Himmelfahrt Christi (La Ĉieliro de Kristo), unuafoje prezentata en Monastero, tamen mallaŭdata de la Monastera regdistriktestro, ĉar la aktoro Lortzing „kiel komponisto tute ne havas renomon“.
La 3-an de novembro 1833 junaj Lortzing debutis ĉe la Urba Teatro en Lepsiko, kie ankaŭ la gepatroj de Lortzing 1832 estis anoj de la ensemblo de Friedrich Sebald Ringelhardt. Tie Lortzing aniĝis la artistan klubon Tunnel unter der Pleisse, kaj en 1834 li aliĝis en la Lepsika loĝio Balduin zur Linde. Ankaŭ en la ensemblo de Lepsiko Lortzing estis treege amata, kaj brilis antaŭ ĉio en komedioj de Johann Nestroy. Pro lia emo improvizi, deflankiĝi de la permesita roloteksto, la teatra polico alportis al li problemojn. Ankaŭ liaj unuaj komikaj operoj ne trapasis senprobleme la Lepsikan cenzuron. La opero Zar und Zimmermann (Caro kaj ĉarpentisto), kiu temas pri fermitkapaj superaj aŭtoritatoj, unuafoje sursceniĝis la 22-an de decembro 1837 en Lepsiko. Lortzing mem rolkantis Petron Ivanovon. Sed nur la Berlina prezentado de 1839 estis ĉirkaŭe jubilata kaj alportis al li la trarompon. En 1844 Lortzing iĝis dirigento ĉe la Urba Teatro de Lepsiko. En aprilo 1845 la waren Lortzings reŭmatismaj atakoj de Lortzing estis la preteksta kaŭzo por lia maldungo, kiun eĉ la ripetaj protestoj de la publiko ne povis forturni. En malferma letero, kiun preskaŭ ĉiuj en la ensemblo subskribis, li protestintis kontraŭ disponoj de la urba konsilantaro.
En 1848 li perdis sian engaĝon kaj devis engaĝigi kiel aktoro por supervivi kun sia familio (Gera, Lüneburg). En 1850 li fariĝis dirigento en Berlino ĉe la nov-inaŭgurita Friedrich-Wilhelmstädtisches Theater.
Ĉafarinoj
Insuloj Ĉafarinoj (Islas Chafarinas; الجزر الجعفرية (Ya`fariyya); tamazigta: Takfarinas) estas grupo da tri insuloj en la Mediteranea Maro je 3,3 kilometroj de Kabo Akvo (Ras El Ma), en Maroko. Estas teritorio de Hispanio ekde 1866.
Blazono de Luiziano
La Blazono de Luiziano, en angla oficiale Great Seal of the State of Louisiana, estis adoptita kiel oficiala ŝtata blazono de Luiziano, Usono, en 1902. La blazono konsistas el heraldikabildo nome "pia pelikano," reprezente stilizitan bildon de Bruna pelikano (nome Oficiala Ŝtata Birdo, sed fakte pli simila al Amerika blanka pelikano) reprezentante patran pelikanon vundante sian bruston por nutri sian idaron el sia propra sango. Tiu simbolo, emblema de la kristana karitato, troviĝas ankaŭ en la ŝtata flago de Luiziano. La Luiziana ŝtata moto "Union, justice, confidence" (unueco, justo, fido) ĉirkaŭas la birdojn en la ŝtata blazono. Ekstera plia ringo identigas ĝin kun la vortoj "State of Louisiana" (ŝtato de Luiziano).
Melania la Pliaĝa
Sankta Melania la Pliaĝa (Romo 350 – Jerusalemo 410 ĉirkaŭ) estis roma patriciino kiu, restinte vidvino, elmigris Jerusalemon kie fondis duoblan monaĥejon. Ŝi estas venerata sanktulino ĉe ĉiuj eklezioj kiuj konfesas la kulton de la sanktuloj.
Biografio
Filino de la konsulo Marcelino, vidvino de la romia prefekto estis la patrino de Valerio Publikola, romia patricio de la gento Valeria, riĉega posedanto kun vastaj propraĵoj en Romo, en Sicilio, en Hispanio, en Gaŭlujo, en Akvitanio, en Bretanio kaj en Nord-Afriko, kaj patro de Melania la Plijuna.
Post la perdo de la edzo kaj de du filoj, kaj ĉirkaŭ la 365, retiriĝis en la Sankta Tero. Ŝi vizitis la egiptan dezerton kune kun Tiranio Rufino. Tie ŝi fondis duoblan monaĥejon sur la Olivarba monto (Jerusalemo) En Jerusalemo ŝi renkontis Evagrion de Ponto (346-399) kaj lin konvinkigis monaĥiĝi.
Ĉirkaŭ 402 Melania revenis ĉe siajn, ĝuste en epoko de la grandaj barbaraj invadoj de Gotoj de Alariko la 1-a kaj Vandaloj. Sed tujpost ŝi, kun la familio de la nepino Melania la Plijuna, revenis al la Sankta Tero kie tiu ĉi plibonigos kaj plivastigos la monaĥejon fonditan de la avino, ĝin igante fama.
Dum sia pilgrimado, Melania kontaktis Sanktan Hieronimon kaj Paladion de Galatia kiu pri ŝi elspezis laŭdojn.
Bellechassagne
Bellechassagne estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 71 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Bellechassagne etendiĝas sur 13,34 km², kaj havis 71 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 5 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bellechassagne situas je alteco de 804 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Bellechassagne antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Bauvy, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bellechassagne apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Sole nudo
Sole nudo (Nuda suno) estas itala-brazila filmo de Tonino Cervi aperinta en 1944.
Temo
Luca Adami, persekutata de financaj problemoj, forfuĝas el Romo danke al la helpo de amiko kiu alvenas al Rio-de-Ĵanejro, kie lin trafos pluraj misaventuroj.
La filmo finiĝas frumatene sur la plaĝo de Copacabana per sensuala danco ĉe la marbordo.
Landport
Landport estas distrikto en la centro de la insulo Portsea kaj parto de la urbo Portsmouth, Anglio.
Landport enhavis la komercan areon Old Commercial Road, kiu estis naskoloko de la angla romanisto Charles Dickens naskita la 7an de februaro, 1812. Lia iama hejmo estas nune la domomuzeo Charles Dickens Birthplace Museum en Buckland.
La distrikto enhavas la ĉefan komercan areon de Portsmouth. Antaŭ la Dua Mondmilito la distrikto estis ankaŭ loĝeja areo, ĉefe por laboristoj de la haveno kaj por iliaj familioj. La distrikto estis akre damaĝita per bombado dum la milito.
BLS AG
La BLS AG aŭ frue la "Berno-Lötschberg-Sempiono-fervojo" estas hodiaŭ moderna fervoja societo en Svisujo.
La reto
Laŭ BLS gazeto, eldono 2011, kaj laŭ nombroj de 31-an decembro 2010 la BLS AG enhavas 132 stacidomojn, 402 pontojn, 71 tunelojn kaj 449 kilometrojn de rela reto.
La vartransporto
Oni produktis 3362 milionoj da tunoj, oni havas 43 procenton de alpa pasa transporto.
La transporto de aŭtoj
En jaro 2010 oni transportis milionojn de aŭtoj.
Ŝipa veturado
La 13 ŝipoj de BLS veturis 118790 kilometrojn en Thun-Lago kaj Brienz-Lago.Oni havis 61 nuptajn gastejojn.
Transporto de personoj
La vagonoj - sen busoj kaj ŝipoj havis seĝojn, ĝis la jaro 2014 kun 28 novajn du-etaĝa-lokomotivovagonoj oni havos  seĝojn.
Vojaĝocentroj kaj biletovendejoj
En 30 grandaj vojaĝocentroj oni vendis milionojn da biletoj. Oni havis ankaŭ 24 aliajn vendejojn kun persona servado kaj 192 aŭtomatojn.
Taunton Cars
Taunton Cars Limited estis brita produktanto de aŭtoj, kiu estis aktiva inter 1913 kaj 1921. Planita estis produktado en Belgio, sed tio ne okazis pro la unua mondmilito. Nur malmultaj ekzempleroj estis produktitaj en Britio.
Stacio Obayashi
Stacio Obayashi (japane: 小林駅 [Obajaŝi-eki], angle: Obayashi Station) estas fervoja stacio en Takarazuka, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Imazu.
12848 Agostino
12848 Agostino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Andrea Boattini elde la stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Romo, en provinco de La-Aglo (Italio).
Lacq
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lacquois.
Ebena ondo
Ebena ondo estas ondo kun konstanta frekvenco. Ondaj frontoj de ebena ondo estas ebenaj frontoj, perpendikularaj al vektoro de faza rapido.
Integro
Ekvacio de ajna ondo estas solvo de diferenciala ekvacio, nomiĝas «onda ekvacio». Onda ekvacio por funkcio A rezultas de la jena formulo:
Unu-dimensia kazo
Ebena harmonia ondo rezultas je la jena ekvacio:
Ankoraŭ ondo priskribiĝas de ekvacioj
Mult-dimensia kazo
Ĝenerale, ekvacio de ebena ondo enskribiĝas kiel
Komplekas formo
Skribiĝas pli alte ekvicion povas skribiĝi en kompleksa formo: kaj ĝenerale Ĝusteco tiun formulon simple provas, uzas Eŭleran formulon.
El kompleksa formo de harmonia funkcio sekvas nocio de kompleksan amplitudon, egala
Do
Скорость волны
La faza rapido v_{\phi} estas difinita pre la ekvacio
Energio de elastan ebenan ondon
Se
Apartiĝas en spaco malgranda volumento \Delta V. En anjaj punktoj de tio volumento rapido kaj deformiĝo  eblas opinii konstantaj.
Totala energio egale
Denso de energio egale
NGC 5233
NGC 5233 (aliaj indikoj — UGC 8568, MCG 6-30-47, ZWG 190.29, PGC 47895) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hiro Matsushita
Hiro Matsushita (松下弘幸) estas eksa piloto en la serio Champ Car kaj Formula Atlantic, kiu gajnis la Toyota Atlantikan Ĉampionecon (Pacifiko) en 1989 kiel la unua kaj sola japana piloto. Li ankaŭ estas la unua japana ŝoforo se temas pri kuregi ĉe la Indianapolis 500. Li estas la nepo de Kōnosuke Matsushita, fondinto de Panasonic. Li loĝas en San Clemente, Kalifornio.
BMW
BMW (germane Bayerische Motoren-Werke; Bavariaj Motor-Uzinoj) estas nuntempe (2016) unu el la plej sukcesaj fabrikoj de aŭtomobiloj kaj motorcikloj en Germanio. Ĝi produktas altprezajn, altkvalitajn veturilojn, per kiuj eblas tre rapide veturi sur (ekzemple la germanaj) aŭtoŝoseoj. La kompare multa uzo de benzino ne estas decida kontraŭargumento por la uzantoj de tiu aŭtomobila kategorio.
MP 59
La MP 59 (Metroo Pneŭa komisio 1959) estas tipo de metroo sur pneŭoj liverita en 1963 kaj 1964 por la linio 1 de la metroo de Parizo kaj 1967 por la linio 4 de la metroo de Parizo. Unua granda serio de materialo sur pneŭoj realigita post la MP 55, la MP 59 ekipas hodiaŭ la linion 11 de la metroo de Parizo. Ĝi konsistigas la plej malnovan materialon kiu ankoraŭ veturas sur la metro-reto en 2013.
Pločnik
Pločnik (Плочник) estas vilaĝo en la municipo Prokuplje, de la Distrikto Toplica, Serbio. Laŭ censo de 2002, ĝi estas loĝata de 182, ĉiuj el kiuj deklariĝis serboj.
Ĝi estts la loko de historie grava Batalo de Plocnik de 1386 inter trupoj de la Otomana Imperio kaj serboj, kiuj venkis, sed ne povis eviti invadon fare de la turkoj.
Pli ĵuse oni trovis arkeologian kuŝejon ĉe Pločnik, kie arkeologoj trovis la plej antikvan pruvaron de fandado de metaloj nome de kupro, datataj el inter 5500 kaj 5000 a.K. Tio montris, ke la Kuprepoko startis 500 jarojn pli frue ol oni ĉirkaŭkalkulis antaŭe, kaj probable ie ĉe tiu regiono.
Lacq (stacidomo)
Lacq estas franca varstacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Lacq, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Toulouse - Bayonne (n-ro 650000).
Keita Sogabe
Keita Sogabe (曽我部 慶太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Vegalta Sendai, Zweigen Kanazawa, SC Sagamihara kaj Nara Club.
Ehmay ghee chah
Ehmay ghee chah aŭ Eh m ay ghee chah ("Universala dua lingvo") aŭ USL estas internacia planlingvo proponita de Elmer Joseph Hankes (1913-2012) en 1982 kaj reprezentita en 1992. Eble estas apriora lingvo. Ĝi uzas sian propran alfabeton. La eldono de 1992 estis sendita senpage al 6 mil homoj kaj institutoj kiel propagandilo.
La aŭtoro ankaŭ planis formojn por la komuniko pri gestoj kaj manaj movoj por la uzado de personoj kiuj ne aŭdas kaj sistemon por la uzado de la lingvo en komputiloj.
Bibliografio
HANKES, Elmer Joseph A universal second language Minneapolis, Minn. : Hankes Foundation, 1992. ISBN 0925837105
Simmern (Westerwald)
Simmern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Neciklopedio
Neciklopedio estas retejo, kiu priskribas sin kiel "la enciklopedio libera de enhavo [kiun] iu ajn povas redakti". Ĝi estas parodio de Vikipedio, kvankam Neciklopedio asertas la malon. Ĝia devizo estas aludo pri la konata devizo de la Vikipedio, "la liberenhava enciklopedo kiun ĉiu povas redakti".
Karnomanĝuloj
Karnomanĝuloj, aǔ karnovoruloj, estas ordo, kiu inkluzivas pli ol 260 placentulajn mamulojn. Kvankam la giganta pando estas herbomanĝa, preskaŭ ĉiuj aliaj ĉefe manĝas viandon. Karnovoruloj havas specifan krani-formon, kaj ilia dentaro inkluzivas grandajn kojnodentojn kaj karnasidentojn.
Neciklopedio
La retejon kreis Jonathan Huang kaj lia nenomata kunulo, en januaro 2005. Laŭ enhavo la anglalingva Neciklopedio estas tre riĉa, sed ekzistas ankaŭ pluraj versioj en aliaj lingvoj.
Karnomanĝuloj
Kladogramo
La sekva arbo montras la rilaton inter karnomanĝuloj laŭ iliaj genetikaj analizoj:
Biologia klasado
superfamilio: Miacoidea superfamilio: Arctoidea familo: MUSTELEDOJ - Mustelidae (69 specioj)
Neciklopedio
La Neciklopedio jam konigis Esperantajn diraĵojn ne antaŭe publikigitajn. Ekzemple: “Ne trinku bieron, aŭ vi diros la veron” (tre libera traduko de la latina .)