cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hombruch
Hombruch estas statistika distrikto kaj samtempe kvartalo en la samnoma urbodistrikto en la sudo de la eksterdistrikta grandurbo Dortmund (Germanujo) .
La 31-an de decembro 2008 en Hombruch vivis 11.809 loĝantoj. Strukturo de la loĝantaro de Hombruch: Kvoto de neplenaĝuloj: 17,9 % (averaĝo en Dortmund: 20,1 %), Kvoto de maljunuloj: 37,4 % (averaĝo en Dortmund: 31,3 %), Kvoto de eksterlandanoj: 9,2 % (averaĝo en Dortmund: 12,8 %), kvoto de senlaboruloj: 9,2 % (averaĝo en Dortmund: 13,4 %). La averaĝaj enspezoj situas proks. 15 elcentojn sub la dortmunda averaĝo.
Friedrich Harkort
Friedrich Wilhelm HARKORT (naskiĝinta la 22-an de februaro 1793 en Westerbauer ĉe Haspe; mortinta la 6-an de marto 1880 en Hombruch), ofte nomata „Patro de la Ruhr-Regiono“, estis germana entreprenisto kaj politikisto en la frua etapo de la Industria Revolucio.Lia Harkort'sche Maschinenfabrik en Wetter (Ruhr) enfandiĝis pli malfrue en la Deutschen Maschinenbau Aktiengesellschaft (DEMAG). La karbominado el granda profundeco nur ebliĝis pro liaj pumpiloj, vapormaŝinoj kaj fervojaj reloj. La zorgo pri la daŭra bonstato de siaj dungitoj pelis lin ĝis Berlino Berlin kiel deputito de la regnoparlamento (1871-74). Li batalis por la malpermeso de infanlaboro, la instalado de asekurasocioj kontraŭ malsano por laboristoj, lerneja edukado por ĉiuj, sanprotekto por laboristoj per la instalado de profesio-korporacioj. Lia tombejo lokas en la Montaro Ardey en fagaro proksime de Herdecke.
Doepke Toys
Doepke Model Toys (Ludiloj Doepke) estas entrepreno kiu produktis maketajn ludilojn dum jardekoj en Usono kaj por infanoj kaj por kolektantoj. Kun sidejo ĉe Cincinnati, Ohio, Doepke (pron. [depkI]) faris kelkajn diferencajn tipojn de ludiloj game el modelaj aŭtoj kiaj MG, 1955 Jaguar, fajrestingaj aŭtoj, ludiltrajnoj (sufiĉe grandaj por rajdi ilin) kaj konstruvehikloj kiaj buldozoj, grundoniveligiloj, ŝovel-maŝinoj, termovigiloj, kaj gruoj. Tiuj ludiloj famiĝis pro sia rimarkinda realismo.
Eŝnunna
Eŝnunna (Tell Aszmar, Ruĝa monteto) estis antikva urbo en la hodiaŭa Irako. La urbo troviĝis en Dijala-valo.
Historio
Tiu loko estis loĝita jam en la fino de 4-a jarmilo a. K. La urbo kreskiĝis dum fruaj dinastioj kaj dum 3-a urdinastio ĝi fariĝis sidurbo de la unua landestro. Post Ur-ruinigo ĝi fariĝis suverena kaj ĝi estis ĉefurbo de Warum.
En la jaron 1760-a a. K. okupis ĝin Hamurabi. Poste ĝia graveco malleviĝis kaj la urbo senpleniĝis de homoj.
Porĥov
Porĥov (Порхов) estas urbo en la Pskova provinco en la nordokcidenta Rusio. Ĝi situas ĉe la rivero Ŝelonj (Шелонь). En distanco de 3 km de Porĥov troviĝas la fervoja stacio Porĥov.
Porĥov havas statuson de urbo ekde la jaro 1777. En 1959 la urbo havis proksimume 7 600 loĝantojn, en 2002 estis 12 300 loĝantoj.
Linden
Linden signifas en la germana lingvo tilioj. La nocio estas nomo de diversaj lokoj en german- kaj ankaŭ nederlandlingvaj regionoj:
Pokaĉi
Pokaĉi (Покачи) estas urbo en Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71184.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1992.
La interurba telefona kodo estas 34669, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Vatjegan (Ватьеган).
En jaro 2002 la urbo havis 17 mil loĝantojn.
Historio
En 1970 bora brigado de Nikolaj Melik-Karamov malkovris naftominejon en areo, kie tradicie loĝis klano de aganaj ĥantoj Pokaĉevoj (Покачевы), do la minejo estis nomita Pokaĉevskoje (Покачевское. La per ordono N 227 en industria unuiĝo Niĵnevartovskneftegas estis kreita NGDU Pokaĉevneft (naftogasmina administracio Pokaĉevnafto). Apud la minejo aperis sennoma deĵorskipa vilaĝeto el 15 vagondomoj kaj 2 lignaj domoj . Vivkondiĉoj en la vilaĝo estis neeltenble aĉaj kion atestis la unua estro de NGDU Pokaĉevneft Ravgat Zakirov.
En septembro 1983 la deĵorskipa vilaĝo ricevis statuson de laborista vilaĝo kaj nomon Pokaĉi.
György Kákay Szabó
KÁKAY SZABÓ György (ka:kai sabo:) estis hungara pentristo, restaŭristo naskita en Tenke en 1903 kaj mortinta en Budapeŝto 1964.
Kariero
Kákay Szabó finis en la Industriarta Altlernejo kaj en la Reĝa Belarta Altlernejo. Li vojaĝis al Vieno, Milano, Berlino. En 1929-1930 li estis romia stipendiulo. Kvankam oni rekonis liajn kvalitojn kiel pentristo, de 1931 li laboris ekskluzive kiel restarigisto.
Quintana
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la mikroregiono Tupã. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
9253 Oberth
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana pioniro de la kosmoflugo, Hermann Oberth (1894–1989).
Pokaĉi
Historio
Origine oni planis konstrui duetaĝajn lignajn domojn, sed konstrua fako de NGDU insistis pri fajrorezistaj pluretaĝaj domoj. Naŭetaĝa Leningrada serio, populara en la regiono, estis rifuzita, ĉar aperis komplikaĵoj rilataj al liverado kaj muntado de liftoj. Do oni decidis konstrui kvinetaĝajn domojn sen liftoj. Tamen en la unuaj kvar tiaj domoj restis kun origine planitaj por naŭetaĝa serio liftoŝaktoj. La estis enigita la unuaj piliero de la unua paneldomo en strato Tajoĵnaja (Tajga). La oni raportis ke la unua kolono de paneltransportiloj direktiĝis al Pokaĉi de la Niĵnevartovska Domkonstrua Kombinato.
Vendredojn por la estonteco
Vendredoj por la estonteco (Fridays for Future ) ankaŭ konata kiel lerneja striko por la klimato, preterlasi lecionojn por la klimato aŭ klimata marŝo por pli bona estonteco, estas internacia movado de protestemaj kaj pensemaj lernantoj kaj studentoj. Ili decidis malfrekventi lernejajn lecionojn por povi partopreni en demontracioj en favoro de agoj politikistaj malebligi la tutmondan varmiĝon kaj la klimatan ŝanĝon. .
La tuto startis kiam la svedino Greta Thunberg organizis agadotagon protestan antaŭ la parlamento de Svedio portante afiŝon kun la vortoj "Skolstrejk för klimatet" (strikon lernejan por la klimato) en aŭgusto 2018.
Antaŭaĵoj
En la 2015-a jaro grupo maldependa da studentoj invitis lernantojn de la tuta mondo malfrekventi la horojn instruajn dum la unua tago de la Pariza Klimatkonferenco de la Unuiĝintaj Nacioj de 2015. En la 30-a de novembro, en la unua tago de la konfereco en parizo, strikego okazis en aliaj 100 ŝtatoj kiun partoprenis pli ol 50 miloj da homoj. Ili koncentriĝis je tri demandoj: 100% da energio mediprotektanta; utiligo de renoviĝanta energio; helpo al rifuĝintoj klimataj kaj malklimataj.
Protestoj unuaj de Greta Thunberg
En la 20-a de aŭgusto 2018 Greta Thunberg havis la ideon malĉeesti en sia lernejo ĉe la preparo de la balotadoj en Svedio pro varmegoj kaj fajregoj malnormalaj okazintaj en Svedio. Ŝiaj protestoj estis en konekso kun peto al la sveda registaro malpligrandigi la elsendon enaeran de karbona dioksido por sekvi la gvidlinioj de la pariza klimatokonsento de 2015. Kun aliaj sampensantoj ŝi ĉiutage sidiĝis antaŭ la parlamento en Stokholmo kun afiŝoj enmane. En la 7-a de septembro, mallonge malpost la balotoj, ŝi deklaris la volon kontinuigi vendrede manifestaciojn ĝis la Svedio plenumu la proponojn parizajn. La moto Vendredojn pro la estoneco finfine allogis ĉiujn teranojn kaj lernejanoj de ĉiuj kontinentoj ekpretis sekvi ŝian ideon de strikado anstataŭ lernado.
Vidu ankaŭ
Extinction Rebellion
Eksteraj ligiloj
La aktivuloj en Germanio
Oficiala retejo de Fridays for Future
Greta Thunberg, Luisa Neubauer i.a.: [https://www.faz.net/aktuell/wirtschaft/greta-thunberg-gastbeitrag-der-initiatoren-der-fridays-for-future-16090055-p2.html?printPagedArticle=true#pageIndex_1 ''„Wir wollen eure Hoffnung nicht. Wir wollen, dass ihr euch uns anschließt“.] En: Frankfurter Allgemeine Zeitung'', 15.3.2019.
Megan Specia: Students Skip School Across Europe to Demand Climate Action En: nytimes.com, 15.2.2019 (superrigardo pri Eŭropo disde Usono)
Cigvino
(Paĝo tradukita el la angla)
Cigvino (Cygwin) estas aro da liberprogramaraj iloj origine disvolvitaj de Cygnus Solutions por permesi, ke diversaj versioj de Vindozo agu iom kiel Uniksa sistemo. Ĝi ĉefe celas porti softvaron funkciantan en POSIX-aj sistemoj (kiel Linuksaj sistemoj, BSD-aj sistemoj kaj Uniksaj sistemoj), por funkcii en Vindozo kun malmulte pli ol rekompilado. Programoj portitaj kun Cigvino funkcias plej bone en Vindozo NT, Vindozo XP kaj Vindozo Servanto 2003, sed iuj el ili funkcias tolereble en Vindozo 95 kaj Vindozo 98. Cigvinon plu disvolvas, inter aliaj, dungitoj de Red Hat.
Nuntempe, similajn kapablojn ofertas la Microsoft-aj Uniksaj Servoj, kiuj inkluzivas la sub-sistemon Interix.
Priskribo
Cigvino konsistas el funkciaro, resolvanta la POSIX-a sistemvoko API al 32-bitaj Vindozaj sistemvokoj, aro da GNU-aj disvolvaj iloj (inter kiuj GCC kaj GDB) por permesi bazajn softvarajn disvolvajn taskojn, kaj iuj aplikadaj programoj ekvivalentaj al komunuzaj programoj de Uniksaj sistemoj. Ĝi aldonis la X-vindozan sistemon en 2001.
La pakaĵo ankaŭ inkluzivas funkciaron nomatan MinGW, kiu laboras rekte kun la funkciaro MSVCRT (Vindoza API) "denaske" inkluzivata en Vindozo; MinGW bezonas malpli da memoro kaj da diskospaco, ĝi funkcias sub permesema licenco, kaj ĝi kapablas ligi al ia ajn softvaro, sed ĝi ne enfunkciigas tioman parton de la POSIX-aj specifaĵoj, kiel la Cigvina funkciaro.
Bedaŭrinde, Cigvino neniel subtenas Unikodon, kaj ĝi ankaŭ ne subtenas ian ajn aron da karaktroj krom la vindoza kaj OEM-a kodpaĝoj de via sistemo (ekzemple, ĉe Rusa uzanto, haveblaj estos nur la kodpaĝoj Vindozo-1251 kaj 866 sed ne KOI8-R, ISO-8859-5, UTF-8 aŭ io ajn alia).
Red Hat normale licencigas la Cigvinan funkciaron sub la GNU-a Ĝeneralpublika Licenco kun escepto por permesi enligadon kun ia ajn libera softvaro, kies licenco kongruu kun la Difino de Publika Fonto. (Red Hat ankaŭ ellasas multekostajn licencojn por redistribui programojn uzantajn la Cigvinan funkciaron sub proprietulaj kondiĉoj.)
Estas eble aboni la diversajn Cigvin-rilatajn poŝtlistojn ĉe la (anglalingva) paĝo de la Cigvinaj poŝtlistoj.
Historio
Cigvino ekestis en 1995 kiel projekto de Steve Chamberlain, dungito de Cygnus, kiu konstatis, ke NT kaj 95 uzis COFF-on kiel sian objektoprograman formaton, kaj ke GNU jam enhavis subtenon por x86, COFF, kaj la funkciaro newlib de la programlingvo C, tiel ke, almenaŭ teorie, ne devus esti tro malfacile redirekti GCC-on havigante al si transkompililon produktantaj ekzekuteblaĵojn funkciantajn ĉe Vindozo. Tiel montriĝis ankaŭ en la praktiko, kaj prototipo rapide estis preta.
La sekva ŝtupo estis provi butstrapi la kompililon ĉe Vindoza sistemo, sed tio postulis sufiĉan emuladon de Unikso por permesi, ke la GNU-konfigura ŝela skribo funkciu, kio bezonis ŝelon kiel bash, kiu siavice bezonas forkadon kaj normajn legadon kaj skribadon. Vindozo enhavas similajn kapablecojn, tiel ke la propre dirata Cigvina finkciaro nur bezonas traduki la vokojn kaj zorgi pri privatajn strukturojn de donitaĵoj, ekzemple sliparajn priskribilojn.
Jam en 1996, aliaj inĝenieroj aliĝis al la projekto, ĉar evidentis, ke Cigvino estos utila maniero liveri la "enŝovitajn" ilojn de Cygnus gastigataj ĉe Vindozaj sistemoj (la antaŭa strategio estis uzi DJGPP). Ĝi estis aparte alloga, ĉar eblis fari tridirektan transkompiladon, ekzemple uzante potencan SUN-an laborstacion por kunmeti, ni diru, transkompililon de Vindozo al MIPS, kio estis pli rapide ol uzi la tiutempan PK. Ek de ĉirkaŭ 1998, Cygnus ankaŭ ofertis la Cigvinan pakaĵon kiel meminteresan produkton.
Wölbling
Wölbling estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
János Bögözi Kádár
BÖGÖZI KÁDÁR János (boegoezi ka:da:r) estas rumanuja hungara poeto, verkisto, ano de E-MIL naskita la 18-an de aŭgusto 1939 en Braŝovo kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de majo 2011.
Priego de Córdoba
Priego de Córdoba estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Córdoba, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 286 km2 kie loĝas 22999 geloĝantoj, do loĝdenso estas 80.4 loĝ./km2. Priego de Córdoba situas je 103 km de la provinca ĉefurbo Córdoba.
János Bögözi Kádár
Biografio
János Bögözi Kádár diplomitiĝis pri rumana lingvo kaj literaturo en 1963 en UBB de Kluĵo kaj ĝis 1968 li instruis en Vişea.
Priego de Córdoba
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 22999 geloĝantoj de la municipo Priego de Córdoba estas 11681 inoj kaj 11318 viroj. En la 286-kvadratkilometra teritorio estas 14 setlejoj, kie loĝas 21493 geloĝantoj, kaj aliaj 1506 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 214, 112 inoj kaj 102 viroj, kaj mortis 195, 102 inoj kaj 93 viroj. Tiel la natura kresko estis 19 (0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 10039 homoj (43.6%).
Vilaĝoj
La municipo enhavas 27 loĝlokoj (14 vilaĝoj kaj 13 disaj areoj) kun jena loĝantara strukturo, laŭ Padrón Municipal de Habitantes la 21-an de majo 2003:
Bonnemain (stacidomo)
Bonnemain estas franca stacidomo sur linio -  - Saint-Servan, situanta en  Bonnemain, en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Enzen (Eifel)
Enzen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Daily Kos
Daily Kos (Esperante Taga Kos) estas progresema usona politika blogo fondita de Markos Moulitsas Zuniga. La nomo Kos venas de la lasta silabo de lia persona nomo. La blogo enhavas enskribojn de homoj de ĉiu stratangulo de la progresema mondo. Estante unu el la plej populara TTT-ejoj, la Daily Kos estas financita per reklamado. Proksimume 600.000 homoj vizitas la TTT-ejon tage.
Růžovský vrch
Růžovský vrch estas monto en Ĉeĥa Svislando, la ĉeĥa parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas dekstraflanke de rivero Elbo proksime al la vilaĝoj Růžová, Srbská Kamenice kaj Kamenická Stráň.
Pro la preskaŭ ideala konusa formo ĝi efikas tre okulfrapa kaj estas facile rekonebla.
Růžovský Vrch estas kovrita de silvo, kiu parte tre similas al praarbaro. Ĉe la norda flanko fagoj dominas en la suba kaj aceroj en la pli alta parto de la deklivo. Ĉe la pli varma suda flanko kverko estas la dominanta specio.
En la jaro 1973 la monto kun ĉirkaŭanta areo de 118 hektaroj estis deklarita naturrezervejo.
Pro la arbokovro Monto Roza ne ofertas panoraman vidon. Kelkaj maldensaj lokoj de la montarbaro ebligas tre limigitajn vidojn. Proksime al la montsupro restoj de fundamento rememorigas pri gastejo, kiu ĉi tie estis konstruita en la jaro 1882 kaj forbrulis en 1931. Neniaj spuroj restis post la (1881, 1893 kaj 1904 sinsekve konstruitaj) tri turoj kun iam fama panoramo. Hodiaŭ la migranto povas konsoli sin per la profunda trankvilo, kiu regas ĉi tie.
11769 Alfredjoy
11769 Alfredjoy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomo Alfred Harrison Joy (1882–1973), ĉe la Observatorio de Monto Wilson de 1882 ĝis 1973. Li mezuris la kaj la  de steloj kaj de. Li malkovris la klason de la T Tauri steloj.
Haspe
Haspe estas la nomo de urboparto de la eksterdistrikta grandurbo Hagen en la orienta Ruhr-Regiono (Germanujo). La urboparto, tra kiu fluas la rivero Ennepe, havis en la jaro 2013 entute 29.245 loĝantojn.
Plena Vortaro
Plena Vortaro estas vortaro Esperanto-Esperanta kaj Esperanto-franca kompilita de Émile Boirac. Ĝi estas eldonita en Parizo en la jaro 1909, kaj ampleksas XXII + 430 paĝojn.
Strukturo
Jam nur tiuj kvin enskriboj montras la meritojn kaj malfortaĵojn de la Boirac-vortaro.
Plena Vortaro el perspektivo de 2008
Scienca Gazeto en 1912 trafe priskribas la celon de Boirac, citante preskaŭ laŭvorte el ties enkonduko. Plena Vortaro estu "repertuaro de ĉiuj esperantistaj radikvortoj". Pro la apero de relative multaj novaj vortaroj de la tipo etnolingvo-Esperanto en tiu epoko multaj novaj vortoj estis enkondukitaj, ne malofte en malsama Esperanta formo. Boirac inter multaj aliaj mencias ekzemple "bakgameno" en la vortaro de Rhodes de 1908, "triktrako" en la vortaro de Presa Esperantista Societo (PES - 10 volumoj 1905-1908) por la sama ludo. "bubble" ĉe Rhodes estas aerglobeto, bobelo, en la PES-vortaro blazo. "Budeo" [tiel] ĉe Rhodes estas "Budho" ĉe PES ktp. Pro tiuj malunuecaj formoj sentiĝis la danĝero de disdialektiĝo, de ekesto de franca, angla, germana variantoj de Esperanto. La precipa celo de Boirac tial estis: "Por eviti tiun bedaŭrindan diversecon, la precipa rimedo estas, laŭ nia opinio, starigi de nun liston de la duoblaj aŭ trioblaj formoj troveblaj en la jam ekzistantaj Vortaroj [tiel majuskle], tiamaniere ke unuparte tiu diverseco almenaŭ ne pligrandiĝu en la estonteco pro la nesciado de novaj vortaristoj, kaj ke aliparte ĝi povu esti forigata per zorga komparado de tiuj duoblaj aŭ trioblaj formoj kaj definitiva elekto de la pli taŭga" (enkonduko p. viii). Por atingi tiun celon ĝenerale sufiĉis la koncizaj "difinoj" kune kun la francaj tradukoj. Ĝi ankaŭ klarigas la "etimologiajn" indikojn. La kritikoj de Stojan kaj Kopar estas ĝustaj, sed mezuras la Plenan Vortaron je celoj, kiujn ĝi neniam havis. Bastien prave atentigas, ke la Plena Vortaro esence estis labordokumento por vortaristaj specialistoj, inventaro de la vortara materialo de la epoko.
La fenomeno, kiun Boirac adresis, estas "eterna" problemo de la Esperanta leksikologio pro la vasta 15a regulo de la Fundamenta Gramatiko. Ĉiam denove enkondukiĝas malsamaj terminoj bazitaj sur malsamaj fontolingvoj, sed celante la saman nocion. Klasika ekzemplo estas torĉo / fakelo, moderna ekzemplo puĉo / golpo k.m.a.
Ĉu kaj je kiu grado la "Plena Vortaro" influis postajn vortarojn, estas malfacile diri. La demando pri bakgameno, bakgamono aŭ triktrako ĝis hodiaŭ ne estas fine solvita, same pri la diversaj variantoj de Budho, Budao aŭ Buddo. Nur "Budeo" fariĝis arkaismo. Pri aliaj variaĵoj oni ja intertempe ne plu diskutas (ekzemple konkeri anstataŭ la arkaismo konkiri). La vortaro de Boirac ĉiukaze restas grava por ĉiuj esploroj pri la frua leksiko de Esperanto kaj "eterna admonilo" pri la ĉiama danĝero de disdialektiĝo.
Eltiraĵoj
<Gallery> Dosiero:1909 Plena Vortaro 108.jpg|paĝo 108 Dosiero:1909 Plena Vortaro 280.jpg|paĝo 280 </Gallery>
Bronko
Anatomio
La traĥeo dividiĝas en du ĉefajn bronkojn, la dekstra kaj la maldekstra, sub la supra rando de la sternumo. La dekstra ĉefa bronko estas iom pli larĝa kaj pli mallonga ol la maldekstra. La maldekstra ĉefa bronko dividiĝas al du, la dekstra ĉefa bronko al tri duarangaj bronkoj, kiuj mem pludividiĝas al triarangaj bronkoj. Ĉiu el tiuj triarangaj bronkoj gvidas aeron al, kaj forportas el, difinita bronkopulma segmento - specifa parto de la pulmo, dividita de la resto de la pulmo per membrano el liga histo. Tiu eco ebligas ĥirurgie forigi bronkopulman segmenton sen damaĝi aliajn parton de la pulmo. La triarangaj, segmentaj bronkoj dividiĝas al multaj unuarangaj bronketoj, ĉiu el tiuj al duarangaj bronketoj kaj ĉiu el tiuj al alveolaj tubetoj. En la pulmaj alveoloj interŝanĝiĝas oksigeno kaj karbondioksido inter la homa sango kaj la enspirita aero.
Ĥovrino (haltejo)
Ĥovrino (Ховрино (платформа)) estas haltejo sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Deŭkaliono
Deŭkaliono (helene Δευκαλίων) estis filo de Prometeo kaj Pronojo.
Kiam Zeŭso furioziĝis pro la impertinento de la Pelasgoj, li decidis fini la bronzepokon per la diluvo. La decidiga fakto estis la agado de Likaono, reĝo de Arkadio, kiu oferis knabon al Zeŭso. Tio estis malpermesata, komplete nekonvena kaj krome abomeninda.
Campina das Missões
Campina das Missões, prononco: /kɜ̃ˈpi.nɐ dɐz.miˈsõj̃s/, en Esperanto (propono): Kampina-das-Misojnso, estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 6.117 loĝantoj.
Deŭkaliono
Tial Zeŭso elvokis diluvon, pro kio la riveroj fluis torente kaj la maro fluis rapide trans la bordo, englutante la montodorsoj kun ŝaŭmo kaj lavis tuton pure.
Distrikto Unna
La distrikto Unna situas en la centro de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio, ene de la tre industriigita Ruhr-regiono. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Unna, kvankam la laŭ loĝantoj plej granda urbo de la distrikto estas Lünen. Fine de la distrikto havis  loĝantojn.
Administra disdivido
Urboj
Pliaj komunumoj
(loĝantoj laŭ la stato fine de )
Geografio
La Montaro Ardey estas plejparte arbarhava montoĉeno alta ĝis 273,80 metroj, kiu lokas sur la teritorio de la eksterdistrikta urbo Dortmund same kiel en la distriktoj Ennepe-Ruhr kaj Unna en la Ruhr-Regiono. Situanta norde de la Ruhr, ĝi apartenas al la orienta parto de la Rejnlanda Ardeza Montaro kaj etspace al la Malsuproberga-Marka Montetaro.
Partnerecoj
La distrikto havas partnerajn rilatojn kun la eŭropaj regionoj
Deŭkaliono
La titano Prometeo avertis sian filon Deŭkaliono, kiu tiam regis la regionon Ftiotido, pri tiu danĝero. Deŭkaliono konstuis arkeon kaj proviantis zorgeme (neniuj bestoj estis savitaj en tiu mito), tiel li kaj sia edzino Pirro estis, post naŭ tagoj, la solaj homoj kiuj postvivis.
Bonnemain
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bonnemainésiens.
União Paulista
União Paulista estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 1.599 loĝantojn en 2010.
(18713) 1998 HM114
(18713) 1998 HM114 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mouy - Bury (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Westerbauer
Westerbauer estas urboparto de la eksterdistrikta grandurbo Hagen en la Ruhr-Regiono, Germanujo. Per proksimume 13.000 loĝantoj Westerbauer formas la kernan spacon de la urbodistrikto de Hagen „ Okcidenta Haspe“.
Westerbauer estas la naskiĝloko de Friedrich Harkort, nomata la „Patro de la Ruhr-Regiono“
Lindenberg
Lindenberg (germane: "tilia monto") havas diversajn signifojn:
Sonskulptaĵo
Sonskulptaĵo (ligita al sonarto kaj soninstalaĵo) estas interamaskomunikila kaj tempo bazigita arta ĝenro en kiu skulptaĵo aŭ ajna speco de artobjekto produktas sonon, aŭ inverse (en la senco ke sono estas manipulita laŭ tia maniero por krei skulptaĵon kontraste al tempodaŭra formo aŭ maso). Temas pri tre specifa maniero de skulptarto. Plejofte son-skulptistoj estas ĉefe aŭ bildartistoj aŭ komponistoj, ne komencintaj rekte fari son-skulptaĵojn. Cimatiko kaj kineta arto influis son-skulptarton. Sonskulptaĵo foje estas ejo-specifa lokarto.
Les Rivières (Kebekio)
Les Rivières estas unu el 6 arondismentoj de Kebeko. Ĝia nomo venas el la pluraj riveroj trapasantaj en la arondismento, nome la riveroj Du Berger, Lorette kaj Saint-Charles. Ĝi estas en la geografia centro de la urbo.
Historio
Les Rivières, antaŭ 2002, jam kuniĝis kun Kebeko. Ĝi havis la komunumojn, ekde la 1970-aj jaroj, Duberger, Les Saules, Neufchâtel kaj Charlesbourg-Ouest. En 2002 aldonis la urbo Vanier. Hodiaŭ, la malnovaj komunumoj kaj la urbo iĝas kvartaloj sub ilia nomo, krom Charlesbourg-Ouest kiu iĝas kvartalo sub la nomo Lebourneuf.
Wilhelmsburg (Malsupra Aŭstrio)
Wilhelmsburg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Gehlert
Gehlert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Jerzy Litwiniuk
Jerzy Litwiniuk (naskiĝis la 30-an de marto 1923 en Krzemieniec (Volinio), mortis la 18-an de oktobro 2012) - pola poeto kaj tradukisto de la finna (Kalevala), rusa, ukraina, belorusa, latva, estona. Li loĝis en Varsovio.
Distingita per la ukraina Ordeno "Pro Meritoj" de la 3-a klaso (2008).
Tradukoj (de versaĵoj)
de la latva:
de la finna:
de la rusa:
de la belorusa:
de la ukraina:
10441 van Rijckevorsel
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto, vojaĝinto kaj kolektinto Elie van Rijckevorsel (1845–1928), kiu faris per sia propra elspezo registradojn de la deklinacio, inklinacio kaj horizontala intenseco de la tera magneta kampo en pli ol 300 lokoj en Nederlando. Farita dum 1889 - 1892, tio estis la unua malloka superrigardo de la termagneta kampo en Nederlando.
Stacio Gumyōji (Keikyū)
Stacio Gumyōji (japane: 弘明寺駅 [Gumjooĝi-eki], angle: Gumyōji Station) estas fervoja stacio en Minami-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Jerzy Litwiniuk
Tradukoj (de versaĵoj)
de la estona:
de la franca:
de diversaj lingvoj:
Festival International de Jazz de Montréal
La Festival International de Jazz de Montréal (oficiala nomo franca por la Internacia Ĵazfestivalo de Montrealo) estas la plej granda ĵazfestivalo en la mondo. Ĝi okazas ĉiujare en Montrealo, Kanado. Kutime ĉeestas la festivalon pli ol du milionoj da homoj, logataj pro la festeca etoso, la diversaj spektakloj aŭ la urbo mem. Senpagaj spektakloj okazos ĉiutage dum du semajnoj ĉe pluraj eksteraj scenejoj. Kelkaj spektakloj altiras pli ol 100 000 ĉeestantoj. Krom strate, famaj ĵazartistoj ludas ankaŭ en plej diversaj ejoj, de la etaj jazkluboj ĝis la grandaj spektaklejoj ĉe Place-Des-Arts.
Frederick W. True
Frederick William TRUE (8a de Julio, 1858 – 25a de Junio, 1914) estis usona biologo, nome unua ĉefa kuratoro pri biologio (1897–1911) en la Usona Nacia Muzeo, nune parto de la Smithsonian Institution.
Poĉep
Poĉep (ruse Почеп) estas urbo en Brjanska provinco en Rusio ĉe la rivero Sudostj (Судость) (kiu enfluas en la riveron Desna - Десна) kun 17,1 mil loĝantoj (stato 2002). En la urbo estas fervoja stacio.
Angy
Angy estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Frederick W. True
Biografio
Li estis faka speciala agento pri fiŝkaptejoj por la deka popolnombrado en Usono, 1879. En 1881, True eklaboris por la Usona Nacia Muzeo. Tiun jaron li iĝis bibliotekisto kaj acting curator pri mamuloj, kies postenojn li plenumis ĝis 1883. True estis kuratoro pri mamuloj en la Usona Nacia Muzeo (1883-1909), kuratoro pri kompara anatomio (1885-1890), executive curator (1894-1897), ĉefa kuratoro pri biologio (1897-1911) kaj helpa sekretario zorge de la biblioteko kaj internacia interŝanĝa servo (1911-1914). Li estis nomumita por la stabanaro de la Usona Filozofia Societo la 2an de Marto, 1900.
Angy
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Angylois.
Frederick W. True
Biografio
Li startis sian karieron studante senvertebrulojn, sed malbona vidkapablo devigis lin ĉesi studojn per mikroskopo, kaj li turniĝis al studoj pri cetacoj kaj ties parencoj. La Truea bekobaleno, la Truea kriceto kaj la Truea talpo estis nomitaj laŭ li.
Asfalto (muzikgrupo)
Asfalto estas grupo de rokenrolo hispana fondita en 1972 kaj fame ĉefe dum la 1980-aj jaroj, kvankam ankoraŭ dum la komenco de la 20-a jarcento registras muzikon kaj koncertas.
Guriezo
Guriezo [guRJEzo] estas municipo en plej nordorienta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Asón-Agüera.
Asfalto (muzikgrupo)
Biografio
La historio de la grupo komencas en Madrido kiam la grupo "Tickets" ŝanĝis sian nomon kontraŭ tiu de Asfalto en 1972. Publikigis paron de unuopaĵoj, sed ili ne sukcesis havi stabilan membraron ĝis 1975, kiam grupiĝis José Luis Jiménez (basgitaro kaj voĉo), Julio Castejón (gitaro kaj voĉo), Enrique Cajide (drumoj) kaj Lele Laina (gitaro kaj voĉo).
Tiberio
Tiberio Julio Cezaro Aŭgusto, denaske nomita Tiberio Klaŭdio Nerono (en la Latina lingvo; Tiberius Claudius Nero; naskiĝis la 16an de novembro de la jaro 42 a. K kaj mortis la 16an de marto de la jaro 37 p. K.
Asfalto (muzikgrupo)
Biografio
Jam en 1977 la grupo estis dungata de la muzikeldonejo Zafiro por inaŭguri ĝian novan markon "Chapa Discos", estrataj de Vicente Romero "Mariscal".
Tiberio
Li estis romia imperiestro el la Juli-Klaŭdia dinastio kiu regis ekde la 18a de septembro de la jaro 14 ĝis sia morto, la 16-a de marto de la jaro 37. Li estis la dua romia imperiestro post la morto de Cezaro Aŭgusto. Li estis filo de Tiberio Klaŭdio Nerono kaj Livia Drusila.
Asfalto (muzikgrupo)
Biografio
Venontjare en 1978 aperis la unua disko, titole Asfalto, kiu ne kontentigos kaj separigos ilin. La disko estas plena de klasikoj kiaj "Capitán Trueno" (eble la plej fama el la grupo), "Días de escuela" aŭ "Rocinante". José Luis Jiménez kaj Lele Laina abandonis la grupon por krei la grupon Topo. Julio kaj Enrique pluis en Asfalto kaj krome eniris Jorge García Banegas (klavaro) kaj José Ramón Pérez (basgitaro).
Tiberio
Li eniris en la imperiestran familion kiam lia patrino eksedziniĝis el lia patro kaj edziniĝis al Oktavio Aŭgusto (39 a. K.). Dum sia junaĝo, Tiberio distingiĝis pro sia kapablo gvidante militistajn kampanjojn laŭlonge de la norda limo de la imperio kaj en Ilirio, ofte kun sia frato Druso, kiu mortis en Germanio.
Guriezo
Geografio
Ĝi limas norde kun Castro Urdiales kaj Liendo, oriente kun Castro Urdiales, sude kun Biskajo (Eŭskio) kaj okcidente kun Ampuero kaj Rasines. Kaj Guriezo kaj Rasines estas gravaj komunikvojoj kun la kantabra enklavo de Valle de Villaverde en Eŭskio.
Japanaj Alpoj
La Japanaj Alpoj(日本アルプス） estas unu el la montaraj sistemoj en Japanio. Ĝi situas sur la ĉefinsulo Honŝu. La nomo estis donita de Walter Weston (1861–1940). La Japanaj Alpoj ampleksas la Hida-montaron（飛騨山脈）,la Akaiŝi-montaron（赤石山脈） kaj la Kiso- montaron（木曽山脈）. La montsistema alteco estas pli ol 3000 metroj. La pli altaj montsuproj (krome Fuĵi-Monto) situas en tiu montsistemo. Ili estas Hotaka-dake monto (3190 metroj) kaj Kita-dake monto (3193 metroj). Ontake monto, kiu situas en la prefekturo de Nagano, estis aktiva vulcano en 1979 kaj 1980. Nuntempe ĝi estas pilgrimada loko.
Tiberio
Lia unua edziĝo estis kun Vipsania Agripina, filino de Marko Vipsanio Agripo, la ĉefa generalo de Aŭgusto, kaj el tiu geedziĝo naskiĝis Druso la Juna. Poste, laŭ ordono de Aŭgusto, li eksedziĝis el Vipsania por edziĝi al Julia, la filino de la imperiestro.
Tre malplaĉis al Tiberio la evoluo de la romia politika sistemo subgvide de lia bopatro Aŭgusto kaj la rolo kiun li mem estis destinita ludi en tiu procezo. Tial li volis ne plu partopreni en la afero kaj tiucele li ekziliĝis el Romo kaj restis en Rodiso dum ok jaroj studante.
Guriezo
Geografio
Ĝia ĉefurbo, El Puente, estas je 61 km de Santandero. Ĝi estas ĉe la valo de la rivero Agüera, kiu ricevas diversajn alfluantojn kiel la rivero Chirlía, kiu estas diglagita en la akvorezervejo El Juncal (La Junkejo).
Tiberio
Sed post la morto de la plejaĝaj nepoj de Aŭgusto kaj verŝajnaj heredontoj de la imperio kaj la ekziligo de la tria nepo, la imperiestro devis kalkuli kun Tiberio por siaj planoj kaj ĉi tiu devis reveni al Romo. En la jaro 4 a. K Tiberio estis adoptita de Aŭgusto kiu igis lin, fakte, sian sukcedonton. Sekve Tiberio devis komandi pluajn militistajn ekspediciojn al Ilirio kaj Germanio por ripari la katastrofajn sekvojn de la batalo de la arbaro de Teutoburgo.
Guriezo
Demografio
Por areo de 74,53 km² estas 2 410 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Tiuj 2 410 loĝantoj estas distribuataj en jenaj loĝlokoj: Adino, Agüera, Angostina, Balbacienta, Cabaña La Sierra (Kabano de la Montaro), Carazón, La Corra, Francos, Landeral, Lendagua, Llaguno, El Llano (La Ebenaĵo), Lugarejos (Loĝloketoj), La Magdalena, Nocina, Pomar, El Puente (La Ponto, ĉefurbo), Ranero (Ranejo aŭ Ranisto), Revilla, Rioseco (Seka rivero), Santa Cruz (Sankta Kruco), Torquiendo, Trebuesto kaj Tresagua.
Tiberio
En la jaro 13 la politikaj titoloj kaj povoj de Aŭgusto kaj Tiberio estis pluvalidigitaj por kromaj dek jaroj. Tamen Oktavio Aŭgusto mortis post iomete da tempo, la 19an de augusto de la jaro 14 restante Tiberio kiel heradanto, kaj sekve ĉiuj povoj ligitaj al la imperiestreco estis transigitaj al li, kaj de tiam lia oficiala nomo estis: Tiberio Cezaro Aŭgusto Julio.
Guriezo
Historio
Tiu fruktodona kaj bone komunikita valo estis loĝita ekde frutempoj (megalitoj). Oni scias, ke tie estis limoj inter prapopoloj kiel aŭtrigonoj kaj kantabroj, kaj oni sugestis ankaŭ ĉeeston de romianoj. En frua Mezepoko, la areo apartenis, kun aliaj municipoj de Orienta Kantabrio, al la komunumaro Merindad de Vecio, kaj sekve okazis konfliktoj inter feŭdaj senjoroj de familioj Marroquín, Negrete kaj Boar.
Tiberio
Kiel imperiestro li entreprenis gravajn reformojn en la ekonomio kaj la politiko de la imperio, li metis finon al la militista ekspansio de la imperio kaj preferis certigi ĉi ties limojn. Helpis lin en tiu tasko lia filo Druso la Juna kaj lia nevo Germaniko. Ambaŭ ili devis sufoki la ribelojn de la legioj en Germanio kaj aliaj lokoj post la morto de Aŭgusto. Post la morto de tiuj junaj princoj Tiberio promociis la politikan karieron de la pretorgvardia prefekto Lucio Elio Sejano. Forlasinte Romon, Tiberio instaliĝis en Kapri-insulo lasante la administradon en la manojn de siaj du pretorgvardiaj prefektoj Lucio Elio Sejano kaj Nevio Sutorio Macro.
Guriezo
Historio
Kiel ĉe aliaj najbaraj lokoj, en la Moderna Epoko, ankaŭ Guriezo integriĝis en la komunumaro Corregimiento de las Cuatro Villas de la Mar. Krome, en tiu epoko, la municipo dividiĝis en multaj domaroj laŭlonge de la valo, kaj la nobelaj stirpoj organizis, en asembleoj, la municipajn konsilantarojn. Kaj kiel ĉe aliaj municipoj, en la jaro 1822, unuiĝis kaj kaj iĝis la moderna municipo, kia ĝi estas aktuale.
Tiberio
Post la morto de la plejaĝaj filoj de Germaniko, Tiberio adoptis la plej junan Gaius Caesar Germanicus (Kaligulo) por sukcedi lin kiel imperiestro. Post la subpremado de la konspiro de Sejano, Tiberio ne plu revenis al Romo, kie oni tre malaprezis lin. Lia morto okazis en la jaro 37. Kaligulo, filo de Germaniko kaj Agripina la Unua, sukcedis lin.
Grygov
Grygov estas municipo en distrikto Olomouc en Regiono Olomouc en Ĉeĥio apud fervojlinio el Olomouc ĝis Přerov. En en la municipo vivis.
Tiberio
Tiberio estis taksita kiel mizantropa, suspektema kaj obskura reganto, kiu vere neniam volis esti imperiestro; Plinio la Maljuna nomis li «tristissimus hominum», t. e. «la plej trista el la homoj». (Naturalis Historiæ). Kvankam li estis mallaŭde kritikita de la antikvaj historiistoj kiel Tacito kaj Suetonio, la moderna historiografio konsideras lin iun lertan kaj kapablan politikiston.
Origino
Tiberio Klaŭdio Nerono Germaniko Aŭgusto (Tiberius Claudius Nero Germanicus Augustus) naskiĝis la 16an de novembro de la jaro 42 a. K. en Romo. (Suetonio, Vivo de Tiberio). Li estis filo de la pretoro Tiberio Klaŭdio Nerono kaj Livia Drusilla. La patro de Tiberio estis unu el la plej fervoraj partianoj de Julio Cezaro, kaj post ĉi ties morto li fariĝis aliancano de Marko Antonio. En la interfrontiĝo de Oktavio kun Marko Antonio, Tiberio Klaŭdio apogis la duan kontraŭ la unua. Post la formiĝo de la dua triumviraro inter Oktavio, Antonio kaj Lepido, la kontraŭdiroj inter ili generis batalojn en Italio. En tiu situacio la patro de Tiberio daŭre apogis la partianojn de Antonio. Post la venko de Antonio la familio de Tiberio devis fuĝi al Napolo kaj poste al Sicilio. La infanaĝa Tiberio travivis tiujn malfeliĉajn okazaĵojn de siaj gepatroj. Per la interakordo de Brindizio oni establis ian provizoran repaciĝon inter Oktavio kaj Antonio kaj tiam la ekzilitoj povis reveni al Italio. En 39 a. K. Oktavio decidis eksedziĝi el Eskribonia, kiu naskinta al li filinon, por edziĝi al Livia Drusila, patrino de Tiberio, estante ŝi graveda je Druso la Unua, kiu naskiĝis en la jaro 38 a. K.
De tiam Aŭgusto kontemplis ankaŭ Tiberion kaj ĉi ties fraton Druson kiel eblajn heredontojn. En la jaro 24 a. K., estante deksep-jara, Tiberio komencis sian politikan karieron kiam Aŭgusto nomumis lin kvestoro. Oni permesis al li prezentiĝi al la balotado de konsulo kaj pretoro kvin jarojn antaŭ la laŭleĝa aĝo por la plenumado de tiuj politikaj funkcioj. Samajn rajtojn oni koncesiis al lia frato Druso.
Bertalan Kiss
KISS Bertalan (kiŝ) estis hungara reformita pastro, eklezia verkisto, psikologo naskita en Satmaro la 4-an de decembro 1906 kaj mortinta en Satmaro la 17-an de februaro 1980.
Tiberio
Civila kaj militista kariero
Tiberio komencis sian politikan karieron kiel advokato. Supozeble, estis tiam kiam li komencis senti inklinon al greka retoriko. En la jaro 20 a. K. li estis sendita al Oriento subordone de Agripo cele rehavi la romiajn standardojn kaptitajn de la partoj en kelkaj antaŭaj militoj kontraŭ la romianoj. Post kelkjara negocado, Tiberio komandis potencan armeon en Armenion cele restarigi la antikvan regnon ŝtato-kliento de Romo apud la limo de la Partia imperio. La konflikto inter ambaŭ imperioj finiĝis per interakordo kiu certigis la ekzistadon de neŭtrala Armenia regno.
Bertalan Kiss
Kariero
Kiss Bertalan studis teologion kaj filologion en Kluĵo, en 1929–31 li estis stipendiulo en Bazelo. Li estis reformita pastro en Oradea, Satmaro. Li doktoriĝis en Debrecen (1941). Li estis redaktoro de Református Jövő (1933–37) kaj Református Gyermekkönyvtár (1935-40).
Tiberio
Civila kaj militista kariero
En la jaro 12 a. K. mortis Vipsanio Agripo. Li estis edziĝinta al Julia, filino de Aŭgusto, post kiam ŝi vidviniĝis el ŝia kuzo Marcelo. Malaperinte tiuj du kandidatoj al la imperiestreco, Tiberio kaj Druso restis kiel unuavicaj heredontoj de la imperiestro. Tiberio eksedziĝis el Vipsania por edziĝi al Julia, la filino de la imperiestro. Ne estas klara afero ĉu la iniciato estis lia aŭ estis trudita al li de la Cezaro. Pli verŝajne estas ke ĉio estis rezulto de intrigo de lia patrino, Livia, kiu ambiciis por li la imperiestran heredon de Aŭgusto. Tiu geedziĝo estis fatala okazaĵo en la vivo de Tiberio. Lia kunvivado kun Julia neniam estis feliĉa. La sola filo kiu naskiĝis el tiu geparo mortis dum sia infanaĝo. Male, la politika kariero de Tiberio daŭre progresis en kio rilatas al lia alproksimiĝo al la imperiestra povo ĉar mortis ankaŭ lia frato Druso dum unu el siaj kampanjoj en Germanio, en la jaro 9 a. K. En la jaro 12 a. K. oni koncesiis al Tiberio la komandon de la armeoj de Panonio kaj Germanio, provincoj tre malstabilaj ambaŭ. En la jaro 7 a. K. Tiberio revenis en Romon kaj estis nomumita konsulo duafoje, kaj en la sekvinta jaro oni koncesiis al li tribunusajn povojn (potestas tribunicia). Sed, spite al sia tuta politika sukceso, Tiberio ne estis feliĉa.
Ekzilo en Rodiso
La kunvivado kun Julia komence estis sufiĉe harmonia, sed ĝi malboniĝis post la morto de eta filo kiun ili naskis. Laŭ Suetonio, la serioza karaktero de Tiberio, estis kontraŭa al tiu de la diboĉa Julia, ĉirkaŭita de multenombraj amorantoj. Tiberio decidis retiriĝi el la politiko kaj forlasi Romon, por adresiĝi al memekzilo en la insulon Rodison, kiu fascinis lin ekde kiam li vizitis ĝin revenante el Armenio. Iuj asertas ke li estis ofendita kaj konsternita pro la situacio, aliaj opinias ke Tiberio suferis senkonsideron far Aŭgusto, kiu utiligis lin kiel gardisto de siaj du nepoj, Gajo kaj Lucio Cezaro, nomumitaj siaj heredontoj, kune kun malkontento pri la nova edzino. Lia foriro estis stranga kaj subita decido kiun Tiberio havis ĝuste kiam liaj aferoj estis bonsukcesaj, kaj li estis sufiĉe juna kaj bonstata. Aŭgusto kaj Livia intencis, vane, deadmoni lin. La antikvaj historiistoj ne kapablis konkretigi la kialojn de tiu stranga decido de Tiberio. Suetonio prezentas tiele la aferon:
Dum la tuta daŭro de lia restado en Rodiso, Tiberio sin tenis prudenta evitante esti objekto de atento aŭ partopreni en la politikaj eventoj. Tamen, kiam en 1 a. K. li petis permeson por reveni cele viziti siajn gefamilianojn, oni malpermesis lin fari tion. Li apelaciis al sia patrino sed ĉi tiu atingis de Aŭgusto nur ke Tiberio esti nomumita legato de la imperatoro en Rodiso, kaj tio, almenaŭ, kaŝis la humiligan situacion kiun Tiberio suferadis. Li daŭre restis vivanta kiel privata civitano, timema kaj malkonfidema, evitante ricevi vizitojn en la insulo. En 2 a. K. lia edzino Julia estis kondamnita al ekzilo en la insulo Ventotene far ŝia patro, kiu krome nuligis ŝian edziniĝon kun Tiberio pro ŝia lasciva konduto. En 1 a. K. li vizitis Gajon Cezaron kiam ĉi tiu alvenis al Samoso-insulo, post kiam Aŭgusto asignis al li proconsulan rangon kaj instruojn por plenumi mision en Oriento, kie post la morto de Tigrano renoviĝis la konflikto de Armenio. Tiberio honorigis lin humil-teniĝe sed la nepo de Aŭgusto, kondutis kun li indiferentece kaj arogantece. Nur en 1|1 a. K., sep jarojn post lia foriro, oni permesis al Tiberio reveni en Romon, dank al la propetado de Livia. Eĉ Gajo Cezaro permesis la revenon; Aŭgusto igis Tiberion ĵuri ke li neniel pridiskutos la regadon de ŝtato. Dume en Romo, la junaj nobeloj, simpatiantaj al la du Cezaroj, estis generantaj fortan senton de malamo al Tiberio, kiun ili konsideris obstaklon por la altrangiĝo de Gajo Cezaro. Iu, en iu bankedo, sin oferis al Cajo Cezaro iri al Rodiso por mortigi Tiberion. Reveninte al la ĉefurbo, Tiberio devis, do, agadi prudente kaj forlasi la intencon rehavi la prestiĝon kaj la influon kiujn li perdis dum la ekzilo en Rodiso.
Heredanto de la imperio
Dum la ekzilo de Tiberio, la sukcedo de la imperiestro estis asignita al la du junaj nepoj de Aŭgusto, Gajo kaj Lucio Cezaro. La situacio ŝanĝiĝis kun la morto de Lucio en la jaro 2|2 p. K.. Estis tiam, kiam Aŭgusto, laŭ peto de Livia, permesis la revenon de Tiberio el Rodiso, kvankam nur kiel privata civitano. En la jaro 4|4 p. K., mortis Gajo en Armenio kaj Aŭgusto devis sin turni al Tiberio. La morto de Gajo startigis intensan politikan aktivadon kaj intrigadon en la imperiestra palaco. Tiberio estis adoptita kiel filo kaj plenrajta heredanto, sed siavice li estis devigita adopti sian nevon, Germanikon, unu el la filoj de sia frato Druso kaj Antonia Minor. Tiberio ricevis tribunusajn povojn kaj alprenis parton el la maius imperium de Aŭgusto, io kio eĉ ne al Agripo estis koncesiita. En la jaro 7, Postumo Cazaro, la lasta nepo de Aŭgusto estis kondamnita al ekzilo far la imperatoro. Antikvaj kaj modernaj historiistoj mencias la eblan intervenon de Livia Drusila, edzino de Aŭgusto kaj patrino de Tiberio, en la forbalao de ĉiuj obstakloj por la aliro de ŝia filo al la imperiestreca rango. Dum la sekvaj jaroj Tiberio denove devis gvidi militon en Germanio por restarigi la situacion post la katastrofa malvenko de la romiaj legioj en la arbaro de Teutoburgo. En la jaro 13, la povo kaj funkcioj de Tiberio estis egaligitaj al ties de Aŭgusto mem. Tiberio fariĝis plenrajta 'kun-princo'', destinita sukcedi la imperatoron je ĉi ties morto.
Unua etapo
Sed malantaŭ tiu teniĝo ŝajne kontraŭ-aŭtokrateca, en la realo la nova imperiestro pli kaj pli apartiĝis, laŭ la formo kaj laŭ la spirito, el la funkciado de la respublikaj institucioj. Tiberio transigis el la publikaj balotoj al la Senato la nomumadon de la magistratoj. Tiamaniere malaperis la tipa balot-sistemo de la Romia Respubliko. Tiu elpaŝo ne estis malfacile aplikebla ĉar la porbalotaj asembleoj estis jam senkreditigitaj kaj senutilaj de antaŭ multe da tempo, kaj la romiaj civitanoj ne sin sentis reprezentataj far tiu institucio. Ja, formale, tiuj porbalotaj asembleoj daŭre plu ekzistis ĝis la 3-a jarcento, sed ekde la epoko de Tiberio estis la imperiestro mem tiu kiu elektis la kandidatojn por kelkaj magistrat-postenoj, kaj por tiuj postenoj kiuj la cezaro volus lasi vakaj estus plenigitaj laŭ elektado far la Senato. Tiamaniere estis aranĝitaj unikaj kandidataroj kaj la popolaj asembleoj povis nur aklami la tiele arangitajn listojn. Kiam estis popola malkontento ĝi povis esti esprimita nur en la amasaj kuncentriĝoj kiel tiuj okazantaj en la spektakloj cirko kaj en festoj kiel la Saturnalioj.
Unu el la ĉefaj disponoj de Tiberio estis la pligrandigo kaj plifortigo de la Pretora gvardio. Tiu militista korpuso, kies celo estis protekti la personon de la imperiestro, pasis el la tri kohortoj ekzistintaj dum la regado de Aŭgusto, al naŭ, kaj oni konstruis por ili unu grandan fiksan kampadejon, la tiel nomatan castra praetoria en unu suburbo de Romo. Ekde tiam kaj dum pluraj sekvaj jarcentoj la pretorgvardianoj estis grava kaj decida faktoro en la depono kaj proklamo de romiaj imperiestroj.
En la sama linio de la politiko de Aŭgusto, dum la regado de Tiberio la Senato daŭre perdis povon kaj funkciojn, restante kiel nura asembleo por la ellaborado de leĝoj, kaj tio ĉiam laŭ la volo de la imperiestro. En tiu epoko la Senato promulgis kelkajn leĝojn, inter ili unu pri la socia rango de la virinoj havintaj seksrilatojn kun sklavoj, alian pri kuratoreco, alian pri punoj pro damaĝoj en publikaj konstruaĵoj, normojn pri juĝado de krimoj, punojn al sklavoj kiuj troviĝus ene de iu domo kiam la mastro estus murdita, alian leĝon pri heredo de la virinoj. La Senado havis, aŭ akiris tiam, kompetentecon pri aferoj kiuj, tamen, tre rilatis al la persono de la Cezaro, ekzemple, en la epoko de Tiberio estis la Senato mem kiu juĝis kaj kondamnis multajn akuzitojn je majest-atenco. Tiu leĝo (Lex Majestate) promulgita unu jarcento antaŭ Tiberio estis aplikita en la kazoj de ofendo al la aŭtoritatuloj, kaj Tiberio kaj aliaj imperatoroj uzis ĝin kontraŭ iliaj politikaj malamikoj, kaj estas evidenta ke la Senato estis uzita serve de la Cezaroj por formaligi kaj apliki tiun leĝon. Al la rango de senatano povis aspiri tiuj kiuj posedis teron kies valoro estu almenaŭ unu miliono da sestercoj; tiutipaj personoj, se ili ne estis apartenintaj antaŭe al la senatan-klaso, devenis, ĉefe, el la klaso de la tiel nomataj "kavaliroj", iome ekvivalenta al la nuntempa burĝaro. Ne ĉiuj viroj apartenantaj al tiu senatana klaso rolis kiel membroj de la Senato, sed ili estis elekteblaj por tia posteno. Tiu senatana klaso, iamaniere, estis ia speco je aristokrataro.