cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uthlede
Uthlede estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2005 la komunumo havis 993 loĝantojn.
Mühlbach (Sudtirolo)
Mühlbach [MILbaĥ] - por kiu aldona itallingva nomo Rio di Pusteria estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Freienfeld, Franzensfeste, Natz-Schabs, Rodeneck, Pfitsch kaj Vintl.
Lingva distribuo
Laŭ la popolnombrado de 2011, pli ol 95 procentoj de la loĝantoj apartenas al la germana lingvogrupo, nur 4 procentoj al la itala.
Plagiogiriacoj
La plagiogiriacoj (Plagiogyriaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo ciatealoj (Cyatheales). Ĝi entenas nur unu genron (plagiogirio), kaj 13 specion.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Metila benzoato
Metila benzoato estas organika estero, senkolora likvaĵo malmulte solvebla en akvo kaj konsistante je unu grupo benzoila (C6H5-COO-) kaj unu grupo metila (-CH3). Ĝi rezultas el reakcio inter la benzoata acido kaj metanolo en ĉeesto de sulfata acido. Metil-benzoato estas agrablodora, nesolvebla en akvo kaj miksebla kun organikaj solvantoj.
Ĝi uzatas en parfumfabrikado, kiel solvanto kaj kiel pesticido kie ĝi funkcias kiel logaĵo por orkidabeloj. Metil-benzoato estas nature trovata en la giganta salvinio el kie ĝi estas izolebla. Metil-benzoato ankaŭ estas subprodukto en la produktado de kokaina klorido. Drogo-flarantaj hundoj estas tiam trejnataj por detektado de la metil-benzoatodoro.
4276 Clifford
4276 Clifford estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan Clifford Cunningham, verkintoj de pluraj libroj pri asteroidoj.
Tasuku Hiraoka
Tasuku Hiraoka (平岡 翼, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo kaj Tochigi SC.
12986 Kretke
12986 Kretke estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ĝi estas en 1:5 kun la Tero kaj 3:8 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Katherine A. Kretke, kontribuintinon de la NASA-a Troja asteroida misio Lucy kiel estrino pri komuniko kaj engaĝigo de la publiko. Ŝi ankaŭ estas astrofizikistino, kies esploroj centriĝas sur la evoluo de, formiĝo de planedoj kaj evoluo de la sunsistemo.
Matheus Ferraz
Matheus Ferraz (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
NGC 6429
NGC 6429 (aliaj indikoj — UGC 10960, MCG 4-42-4, ZWG 141.7, IRAS17420+2522, PGC 60770) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Riva del Garda
Riva del Garda estas komunumo de Italio.
Riva del Garda (antaŭe Riva, Ripa latine,  Ria del Garda en  Garda dialekto) estas itala urbo 16.849 loĝantoj ( 30/07/2014) en la provinco de Trento, kvina en loĝantaro post Trento, Rovereto, Pergine kaj Arco.
Riva del Garda (Trentino nomita plejparte nur Riva) situas en la nordokcidenta angulo, kaj tiam en la norda pinto de la Lago Garda, al alteco de 65 m super marnivelo La urbeto de Riva del Garda situas sur la limo de du provincoj: Provinco de Verono (urbo Malcesine, kiu estas 17 km) kaj la provinco de Brescia (vilaĝo de Limone sul Garda, ĉirkaŭ 15 km). Sur la okcidenta flanko de la urbo leviĝas super la Monto Rocchetta (1575 m), dum sur la orienta bordo estas la Monto Baldo (2218 m).
Sarca estas la sola enfluanta rivero de Lago di Garda.
La malgranda ebenaĵo en la norda pinto de la Lago Garda enhavas: sur la bordo lago  Riva del Garda kaj vilaĝo de Torbole, pli norda estas la urbeto de Arco.
En al centro de la ebenaĵo leviĝas la monteto nomata Brione 374 mt. super marnivelo.
Fredl Fesl
Alfred Raimund Fredl FESL (naskiĝinta la en Grafenau) estas bavara muzikisto kaj kantisto kiu taksatas pioniro de la bavara (dialekta) muzika kabareta arto.
Vivo
Je la aĝo de naŭ jaroj Fredl kune kun la gepatroj translokiĝis al Greding en Mezan Frankonion, en la Altmühl-valon. Tie la gepatroj estis gastejestroj. Poste ĉiuj translokiĝis al Munkeno. Fesl frekventis la elementarlernejon en Grafenau kaj la superan realaĵlernejon en Ingolstadt, kie li vivis en internejo. Du fojojn li iĝis adoleska ĉampiono halterlevada en Supra Bavario. Ekde 1962 li membras ĉe Sportoklubo de la fervojistoj/sekcio orienta. Gitarludon li lernis nur dum armeservo ĉe Bundeswehr. Tie li ankaŭ regule distradis la kameradojn malpor la volo de la superuloj.
Post deĵoro diversprofesia Fredl Fesl volis iĝis artforĝisto kaj aranĝis al si atelieron en Freising. Laŭ propra aserto ekis lia kariero kabaredista pro la maldevo pagi enirbileton en la kazo de kunporto gitara. Ĉar li konvinkus la kontrolistojn aparteni al la artistaro. Kiam iam vere pro malbonaj cirkonstancoj mankis la artistoj Fredl Fesl kaptis la okazon kaj havis sian premieron; danke al sia gaja kaj babilema prezentomanieroj li rapide gajnis la simpation de la spektantaro. En 1976 surbendigitis lia unua sondisko kun la titolo Fredl Fesl. Tuj poste li videblis en propra televidelsendo Fredl und seine Gäste.
Ekde 1997 Fesl suferas je parkinsona malsano; la turneon bone akceptitan de la 2006-a jaro li devis tro frue tuj interrompi. Kun la dua edzino Monika li vivas en Pleiskirchen. Li havas du filojn. En 2013 li inventis ilon plifaciligan komunan moviĝon laŭmuziktaktan. En la membiografio Ohne Gaudi is ois nix li rakontas i.a. pri memoroj de kolegoj kiel Zither-Manä, Mike Krüger, Konstantin Wecker, Hans Well, Willy Astor aŭ Martina Schwarzmann. La muzikaĵojn de Fredl Fesl akompanas humuraj, kaj kelkfoje skuriletaj dialektaj tekstoj.
Pilastro
Pilastro estas prisma kolono (kontraste al cilindra). Plej ofte ĝi estas konstruita en aŭ ĉe muro.
Laŭ Francisko Azorín pilastro estas Prisma subtenilo. Li indikas etimologion el la latina pilarius, pilatim, el pila (subtenilo).
Priskribo
La apogpilastro estas konstruita reliefe sur muro por ĝin plifortigi.
Materialo de la pilastroj povas esti plej ofte ŝtonoj, ferbetonoj, ŝtaloj, pli malofte monolitoj, lignoj, brikoj.
Prismo
Prismo en geometrio estas korpo, matematike difinita kiel pluredro, kies du bazaj poligonaj edroj estas paralelaj, kaj kies aliaj edroj estas paralelogramoj. Pri optiko, prismo estas travidebla peco (kutime el vitro), havanta formon de geometria prismo, orta kun triangula bazo ordinare ortangula.
Pilastro
Priskribo
La pilastroj tenas arkon. Ofte ili tenas pontojn, viaduktojn, en konstruaĵoj volbojn.
Gare Saint-Lazare
Gare Saint-Lazare [ɡaʁ sɛ̃ lazaʁ], oficiale Paris-Saint-Lazare, (Gare de Paris-Saint-Lazare) estas unu el la sep grandaj stacidomoj de Parizo de SNCF situanta en la 8-a arondismento de Parizo. Ĝi estis unu el la kapostacioj de la linioj de fervoj-reto « Ouest-État ».
Edro
Edro estas matematike difinita areo kiu formas ebenan parton de la surfaco de geometria korpo.
Gare Saint-Lazare
Unua stacidomo konstruita en Francilio ekde 1837 kaj ĉefe dediĉita al suburba trafiko, ĝi estas la dua stacidomo de Parizo kaj Francio rilate ties trafikon kaj la dua de Eŭropo, per ĉirkaŭ 100 milionoj da vojaĝantoj jare. Ĝi malgajnis sian unuan rangon post la ekservo de RER A kiu deturnis parton de la trafiko el la okcidenta suburbo. Ĝi ankaŭ priservas Normandion.
Ponto Pegasus
Ponto Pegasus (Pegasus Bridge) estas la nomo kiun akiris post operacoj de la, dum la Dua mondmilito, la ponto de Bénouville honore al britaj paraŝutistoj, kies emblemo estis fluganta ĉevalo Pegazo. Ĝi situas super Kanalo de Caen al Maro, en Normandio. Dum operaco Deadstick, parto de operaco Tonga, la kodnomo de alpreno de la ponto estis Euston 1.
Ĝia alpreno fare de britaj komandooj alvenintaj dumnokte per glisiloj estas unu el la gravaj faroj de la Batalo de Normandio la.
Alianco de Sendependaj Demokratoj en Eŭropo
La Alianco de Sendependaj Demokratoj en Eŭropo ( "Alliance des démocrates indépendants en Europe" aŭ "ASDE") estis eŭropa politika partio, fondita en 2005, por arigi sendependismajn aŭ eŭroskeptiknaj eŭropajn parlamentanojn kaj politikajn movadojn de 7 Ŝtatoj membroj de la Eŭropa Unio. Ĝia prezidanto estis la franco Patrick Louis. La Alianco estis malfondita fine de decembro 2008 kaj ne plu profitas je eŭropaj pagoj.
Partioj membroj
🇨🇿
🇫🇷
🇵🇱
🇬🇧
7455 Podosek
7455 Podosek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geokemiisto Frank A. Podosek, de la Universitato Washington en Sanka Luizo. Lia esploro centriĝas sur la uzoj de izotopaj analizoj de naturaj materialoj por klarigi la econ kaj la historion de nia planedo kaj de nia planeda sistemo.
Gazeto Andaluzia
Gazeto Andaluzia estas la oficiala publikaĵo de la Asociación Andaluza de Esperanto, alinome Andaluzia Esperanto-Asocio, tamen nun esperantlingve nomata Andaluzia Esperanto-Unuiĝo, fondita de José Garzón Ruiz en San Fernando (Provinco Kadizo) en 1910. La nuna sidejo estas en Malago kaj la direktoro estas Ángel Arquillos López, dum ĉefredaktoro estas José María Rodríguez Hernández. Ĝi estas presita en papere (urbo Kordovo) kaj estas atingebla ankaŭ rete.
Michele Canini
Michele Canini (n. ) estas itala futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
John Henry Mackay
John Henry MACKAY (naskiĝinta la 6-an de februaro 1864 en Greenock ĉe Glasgovo, Skotujo; mortinta la 16-an de majo 1933 en Berlino-Charlottenburg) estis germana verkisto. Kelkajn verkojn liajn muzikigis inter alie
Richard Strauss Verkregistro de Richard Strauss
Max Reger Verkregistro de Max Reger
Buso de RATP 393
La Buso de RATP 393 estas linio de rapida aŭtobusa transporto ekspluatata de "Régie autonome des transports parisiens" (RATP) malfermita la. Ĝi anstataŭas la eksan linion de RATP 393, kiu kunligis la metrostacion  al stacidomo Sucy – Bonneuil.
Tiu buslinio estas entute veturanta en buskoridoro. Ĝi estas destinita faciligi transirojn de ĉirkaŭurbo al ĉirkaŭurbo en departemento Val-de-Marne, en Francilio. Tiucele, ĝi kunligas Carrefour de la Résistance en Thiais al stacidomo Sucy - Bonneuil priservante 20 staciojn laŭlonge de cirkaŭ 12 kilometroj. Same kiel Trans-Val-de-Marne ĝi ĝuas specialan statuton ĉar kvankam temas pri buslinio, el administra vidpunkto ĝi jam estas inkluzivita de RATP en « modo T », kiu grupigas tramliniojn.
La kaŝita fortikaĵo
La tri filmoj de Kurosawa post La sep samurajoj ne sukcesis kapti la japanan publikon en la sama grado kiel tiu filmo. La sinteno de la verkoj de la reĝisoro estis iĝante pli kaj pli pesimisma kaj malhela, kun la eblo de elaĉeto tra persona respondeco jam multe pli demandita, partikulare en La aranereta kastelo kaj en Profunda fundo. Li agnoskis tion, kaj intence celis al pli malpeza kaj distrema filmo por sia venonta produktaĵo, dum oni ŝanĝis al la nova formato de larĝa ekrano kiu estis akirinta popularecon en Japanio. Tiel, publikigita en Decembro 1958, La kaŝita fortikaĵo iĝis enorma sukceso de biletvendado en Japanio kaj estis varme ricevita de kritikistoj kaj en Japanio kaj eksterlande. Nuntempe, la filmo estas konsiderata unu el la plej malpezaj klopodoj de Kurosawa, kvankam ĝi restas populara, krome pro kelkaj gravaj influoj super la kosma opero de George Lucas de 1977, nome Star Wars.
Utscheid
Utscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
(6037) 1988 EG
(6037) 1988 EG estas tre malgranda sed tre hela apolona asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Jeff T. Alu elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Ĝi estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido. Kvankam gia diametro ne superas unu duonan kilometron, ĝia febla orbita klinangulo igas ĝin potence danĝera objekto.
Ĝi povas pasi ankaŭ al 0,03085 AU (4,615 milionoj da km) de Venuso kaj al 0,03938 AU (5,891 milionoj da km) de Marso.
Signifo
Signifo estas la kompreninda enhavo, la senco, de informo. Ĝin studas filozofio kaj lingvoscienco. La aparta branĉo de tiuj fakoj, kiu koncentriĝas je la studado de signifo, nomiĝas semantiko.
Oni uzas la vorton signifo ankaŭ por paroli pri la esenca kaj kerna ideo montrita de io, aŭ pri la valoro aŭ graveco de io.
4278 Harvey
4278 Harvey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon G. Roger Harvey, instruiston pri astronomio en la Universitato de Norda Karolino.
Los Van Van
Los Van Van, foje ankaŭ Juan Formell y los Van Van estas kuba muzikbando, kiun en 1969 fondis basinstrumentisto Juan Formell kaj kiu ĉefe ludas salson kaj timbon.
José Luís Quintana „Changuito“ estis multjara perkutinstrumentisto de la grupo kaj kune kun Juan Formell inventinto de la songo-ritmo tipa por la bando. La eksa pianisto César „Pupy“ Pedroso forlasis la bandon en 2001 kaj prezentas nun per la propra bando Pupy y Los que Son, Son.
Los Van Van estis la unua kuba bando, kiu uzis sintezilojn.
Kentaro Kakoi
Kentaro Kakoi (圍 謙太朗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Cerezo Osaka kaj Avispa Fukuoka.
NGC 6430
NGC 6430 (aliaj indikoj — UGC 10966, MCG 3-45-19, ZWG 112.35, IRAS17430+1809, PGC 60805) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ralph Harry
Familio kaj profesio
Lia patro estris gimnazion kaj la patrino estis el altranga familio de politikistoj. Harry tiel elstaris kiel lernejano kaj poste studento, kaj intelekte kaj sporte, ke li gajnis la plej deziratan stipendion, stipendio Rhodes, kiu ebligis studadon de juro en la tiutempe plej prestiĝa angla universitato, tiu de Oksfordo.
En la 1930-aj jaroj Ralph aktivis en kristanaj rondoj kaj emis al pacifismo; dum tiu periodo li eklernis Esperanton (1937). Li ĉeestis kongreson de la Monda Kristana Junulara Movado en Hago la tagon, kiam anonciĝis la germana invado de Pollando (1939-09-01). La hororoj de la dua mondmilito igis lin dubi pri la ekzisto de Dio kaj la validecon de pacismo. Li do celis konstruon de pli bona mondo per nerevolucia agado ene de la institucioj.
Harry spertis sukcesan karieron kiel diplomato. Li estis membro de la aŭstralia delegitaro, kiu helpis krei la strukturon de UN tuj post la milito. Li fieris pri sia kontribuo al la vortumado de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, la Ĉarto de UN kaj de la internacia mara juro. Poste li agis kiel la aŭstralia ambasadoro en diversaj landoj, inter ili en Sajgono, Sud-Vjetnamio, dum la tiea enlanda milito, kaj en Bonno, Federacia Respubliko Germanio, kaj fine li reprezentis sian landon kiel ambasadoro ĉe UN.
Vortara kaj terminara agado
Harry tradukis gravajn dokumentojn de UN antaŭ la olimpikaj Ludoj de Munkeno (1972) kaj eldonis multlingvan broŝuron de sportaj terminoj kun Esperanto kiel la baza lingvo; li laboradis dum jardekoj pri vortaro de specife aŭstraliaj kaj nov-zelandaj vortoj. Mallonge antaŭ sia morto li eldonis kolekton de flugilhavaj vortoj el multaj lingvoj kun traduko en Esperanton. Li entuziasmis pri briĝo kaj ellaboris terminaron de tiu kartludo en la internacia lingvo. Li reviziis la Comprehensive English-Esperanto Dictionary (CEED) de Peter Benson, kiu akceptis plurajn de Harry kolektitajn aŭstraliismojn.
Literatura agado
Li konstante verkis artikolojn kaj ŝercajn analojn laŭ la modelo de Raymond Schwartz, kaj multon kontribuis al la traduklaboro de Aŭstralia antologio. Kiam li publikigis kolekton da memoraĵoj en 1983, The Diplomat who Laughed (la diplomato, kiu ridis), li daŭre aludis al Esperanto.
Agado en la organizita Esperanto-movado
Harry neniam ambiciis postenon en iu el la internaciaj Esperanto-movadoj, sed en 1960-1961 kaj dum multaj jaroj post la emeritiĝo li prezidis la Aŭstralian Esperanto-Asocion (AEA), prelegis, propagandis, kaj agis en la ekzamena komisiono. Multajn financajn projektojn de AEA li lanĉis per malavara kontribuo de duono de la celita sumo. Kun Ivo Lapenna li aktivis en Internacia Esperanto-Asocio de Juristoj (IEAJ) kaj kontribuis al ties organo Internacia Jura Revuo (IJR).
Eble lia plej grava laboro estis la Harry-Plano por enkonduki Esperanton en UN en sesjara periodo.
Jam frue dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio (UEA), Harry en 1967 membriĝis en la malgranda grupo de la Honora Patrona Komitato.
Pacan saluton al la universo
Eble lia historia plej rimarkinda kontribuo al Esperanto estis kiam li servis kiel aŭstralia ambasadoro al Unuiĝintaj Nacioj en 1977. Tiam NASA lanĉis la kosmosondiloj Voyagers 1 kaj 2 al ekstertero, tra la sunsistemo kaj ekster ĝi.
La pli longa versio estas menciita jene:"„ Amikoj, mi parolas al vi el la planedo Tero. Mi reprezentas la landon Aŭstralion, la insulan kontinenton en la suda hemisfero de nia planedo. Ni strebas vivi en paco kun la popoloj de la tuta mondo, de la tuta kosmo, kaj labori kun ili por la komuna bono de ĉiu homa estaĵo. Mi salutas ĉiun, kiu komprenas. Adiaŭ. ”"
Turismo en Charente-Maritime
Turismo en Charente-Maritime estas grava parto de la ekonomio de tiu departemento de okcidenta Francio.
Statistiko
En 2009, 3500 turismaj firmaoj en Charente-Maritime donis laboron al 8550 homoj kaj produktis 1,6 miliardojn da eŭroj. En 2011, 35,1 milionoj da turistoj tranoktis en la departemento. 85 % el la turistoj estis francoj, kaj la ceteraj plejparte devenis de Britio, Nederlando, Germanio kaj Belgio. Inter la francoj, kvarono devenis de Francilio kaj 18 % de Puatuo-Ĉarentoj.
Mara turismo
La unua allogaĵo de Charente-Maritime estas la oceano: la departemento havas da marbordo, inkluzive de  da sablaj strandoj.
La turismaj strandoj plejparte koncentriĝas en tri sekcioj:
Joué-lès-Tours
[] estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco [], en la ĉirkaŭurbo de la urbo Turo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours, al la kantono  kaj al la komunumaro Tours Métropole Val de Loire.
Turismo en Charente-Maritime
Mara turismo
La ĉefaj banurboj de la departemento estas:
Joué-lès-Tours
La urbo estas loĝantare la dua plej granda komunumo de la departemento. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Joué-lès-Tours konsistis el du kantonoj (Joué-lès-Tours-Nord kaj Joué-lès-Tours-Sud). Ekde 2015, estas nur unu kantono Joué-lès-Tours, kiu konsistas nur el la urbo.
Turismo en Charente-Maritime
Mara turismo
Charente-Maritime havas plurajn kuraclokojn; la ĉefaj estas en Rochefort, Jonzac kaj Saujon.
Joué-lès-Tours
Geografio
La areo de la komunumo estas granda je 32,41 km².
Turismo en Charente-Maritime
Mara turismo
Ĝi havas ankaŭ 42 plezurhavenojn. La plej grandaj estas Les Minimes (en La Rochelle), Royan kaj Saint-Denis-d'Oléron.
Joué-lès-Tours
Ĉirkaŭaj lokoj
La samlimaj komunumoj de Joué-lès-Tours estas :
Turismo en Charente-Maritime
Naturo
En Charente-Maritime troviĝas kvarono de la Potevia Marĉo. La departemento havas 4 naturajn rezervejojn :
Joué-lès-Tours
Transporto
Joué-lès-Tours estas trapasita de la tramvojo de Tours ekde 2013.
Tirsopteridacoj
La tirsopteridacoj (Thyrsopteridaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo ciatealoj (Cyatheales). Ĝi entenas nur unu genron, kaj unu specion, la eleganta tirsopterido (Thyrsopteris elegans),.
Turismo en Charente-Maritime
Oficiale agnoskita heredaĵo
Charente-Maritime havas kvin lokojn enskribitajn al la prestiĝa listo de la monda heredaĵo de Unesko:
Tirsopteridacoj
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Joué-lès-Tours
Ĝemeleco
Joué-lès-Tours havas kvin ĝemelurbojn :
Turismo en Charente-Maritime
Oficiale agnoskita heredaĵo
Ĝi havas ankaŭ 838 historiajn monumentojn. Multaj el ili estas preĝejoj kaj kasteloj.
Kvar komunumoj de Charente-Maritime apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio” :
Religia heredaĵo
Religiaj konstriuaĵoj estas tre multaj en Charente-Maritime: preskaŭ ĉiu urbo aŭ vilaĝo havas preĝejon. Plej multaj el ili estas konstruitaj en romanika stilo. Inter centoj da ili, eblas mencii la preĝejojn Sainte-Radegonde en Talmont-sur-Gironde, Notre-Dame en Surgères, Saint-Louis en La Rochelle, Saint-Martin en Esnandes, la abatejon Notre-Dame-de-Ré en La Flotte, ktp.
Kasteloj
Kvankam ne tiel riĉa, kiel la valo de Luaro, Charente-Maritime havas plurajn kastelojn. La plej famaj estas La Roche-Courbon, La Gataudière, Buzay, Jonzac, Plassac kaj Dampierre-sur-Boutonne.
Fortikaĵoj
Fortikaĵoj estas aparte multaj en Charente-Maritime, plejparte konstruitaj en la 16-a kaj 17-a jarcentoj por protekti la armean arsenalon en Rochefort. Krom la fama fortikaĵo Bojardo estas ankaŭ la fortikaĵo Louvois, la citadelo de Le Château-d'Oléron, la fortikaĵo Vauban en Fouras, la fortikaĵo Liédot en la insulo Aix kaj la fortikaĵo Énet apud ĝi, kaj la citadelo de Saint-Martin-de-Ré. La citadelo de Brouage, kune kun la ĉirkaŭa marĉo, estis nomita “granda loko de Francio”.
Romia heredaĵo
En Charente-Maritime estas pluraj gaŭl-romiaj restaĵoj. La ĉefaj estas la amfiteatro de Saintes, la arko de Germanicus (ankaŭ en Saintes) kaj la arkeologia loko de Barzan, kie ekzistis romia havena urbo.
Muzeoj
Charente-Maritime havas pli ol 85 muzeojn kaj similajn lokojn (ekzemple bestoĝardenojn). La plej famaj estas:
Štěnovice
Štěnovice (Stienowitz, arĥaike Stenowitz; en loka dialekto Štěnojce) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň proksimume 8,5 km de centro de Plzeň. Tra la municipo trafluas rivero Úhlava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1327.
12988 Tiffanykapler
12988 Tiffanykapler estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tiffany L. Kapler, kontribuintino al la Troja asteroida misio Lucy de la NASA kiel Fakulino pri Komuniko al la Publiko.
Nonnenwald (apartigilo)
Nonnenwald estas la nomo de
Jodocus Temme
Jodocus Donatus Hubertus TEMME (naskiĝinta en la en Oelde-Lette, mortinta la  en Zuriko) estis germana verkisto.
Vivo
Estante filo de reĝa oficulo li studis jursciencon en Münster kaj Göttingen inter 1814-17. Inter 1822--24 li akompanis, finekzamenita fare de prusaj aŭtoritatuloj, la princon de Bentheim-Teckelnburg ĉe la altlernejojn de Heidelberg, Bonn und Marburg. Sub la pseŭdonimo "H. Stahl" li publikigis la verkon Westphälische Sagen und Geschichten, legendojn/historiojn pri sia patrujo. Kune kun Wilhelm Johann Albert von Tettau li eldonis en la 1837-a jaro en la berlina eldonejo Nicolai Die Volkssagen Ostpreußens, Litthauens und Westpreußens, ĉ. 270 popolajn legendojn. Unue li prenis jam skribe transdonitajn fontojn, poste sekvis nur buŝajn. Temme bedaŭrinde neniam citis iliajn nomojn. Fine oni legis atestaĵojn pri enpopole radikitaj tradicioj duonsuperstiĉaj.
En 1839 li iĝis direktoro de la berlinaj urba kaj landa tribunaloj, estante unu el la plej gravaj kritikantoj de la tiamaj antaŭkortumaj praktikoj. Li verkis serion da lernolibroj pri la prusiaj, poste ankaŭ pri la svisa civila kaj kriminala leĝoj. Aperis en la sama jaro la libro Die Volkssagen der Altmark. En ĝi Temme volas dokumenti la legendojn malnovajn de Altmark, tial ke li inkluzivigis pecojn el la distriktoj Stendal, Gardelegen, Salzwedel kaj Osterburg, krome de la regionoj de Wolmirstedt kaj Neuhaldensleben. Fontoj estas plejparte kronikoj kaj aliaj surpaperigitaĵoj. Parton de lia antologio rezervita estis al superstiĉajoj de Altmark (Abergläubischen Meinunge und Gebräuche in der Altmark, sur la paĝoj 71–88).
En 1840 oni rimarkis lian lastan publikigon sur la kampo popollegenda, nome Die Volkssagen von Pommern und Rügen. Ankaŭ tiu ĉi kolekto (283 historietoj) estis pionira en la koncernita regiono. Temme denove substrekis la superstiĉajn elementojn; en antaŭparolo li interese temigis la konekton inter legendoj, historio kaj superstiĉo.
Rodeneck
Rodeneck - por kiu aldona itallingva nomo Rodengo estis elektita dum la unua duono de la 20-a jarcento - estas komunumo de Italio. Ĝi troviĝas en la sume plejparte germanlingva norda landoparto Aŭtonoma Provinco Sudtirolo, kiu post la Unua Mondmilito forpreniĝis de Aŭstrio kaj la norda parto de la kultura regiono Tirolo, kaj doniĝis al Italio.
Tre fama estas la kastelo de la komunumo, en kiu videblas ciklo de freskoj pri la Iwein-legendo laŭ Hartmann von Aue - la freskoj kreiĝis de 1200 ĝis 1230 kaj konsideratas la plej aĝa konservita murpentraĵo ene de Germanlingvio.
Jodocus Temme
Vivo
En 1848 li iru al Sovetsk, poste li iĝu estro de la apelacia juĝejo en Münster. Post kiam li elektitis deputito en la prusia Nacia asembleo li ne plu devis iri tien.
Aresto
Unu jaron pli poste li malliberigitis kiel membro de la trunkoparlamento de Stuttgart ("Stuttgarter Rumpfparlament") pro ŝtatperfido. En 1850/51 estis proceso kontraŭ li, en kiu li ja venkis: tamen la reakcia politiko de reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a daŭre malkonfidis lin. En 1851 Temme maldungitis pro preteksta impostofraŭdo kaj oficmalplenumo. En Vroclavo Temme tiam prenis la ĉefredaktoradon de la opozicia gazeto "Neue Oderzeitung".
En 1852 li iris en la ekzilon al Zuriko. Tie li perlaboris la vivtenon kiel verkisto kaj docento de juraĵoj (en la rango de profesoro, sed honorofice). En 1855 komenciĝis fruktodona agado kiel verkisto de romanoj kaj kriminalhistorioj. Inter 1863-64 li iĝis denove prusia deputito, kion li jam en 1864 lasis pro malsufiĉa politika subteno. En 1878 Temmo transloĝiĝis al Sovetsk, de kie li revenis Svislandon post la morto de la edzino.
Wataru Sasaki
Wataru Sasaki (佐々木 渉, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Preĝejo Sankta Jozefo (Ilmenau)
La Kirko Sankta Jozefo (germane: St. Josef) estas katolika preĝejo en Ilmenau, Germanujo (Unterpörlitzer Straße nr. 15). Hodiaŭ ĝi apartenas al la komunumo Sankta Elizabeto (Arnstadt).
Katolikoj en Ilmenau
Longtempe la fideluloj sonĝis pri nova, granda kirko: je la komenco la komunumo estis tro malmultnombra, poste mankas la rimedoj financaj. Ankaŭ la politika situacio kontraŭis, ĉar "socialisma urbo ne bezonus kirkon"!
Pro industriigo estis venintaj ĉ. 5000 polaj gastlaboristoj (ofte masonoj) al Ilmenau, el ili la plejmulto de katolika kredkonfeso. Multaj kristanoj sidis dimanĉe dum diservoj en la ŝtuparo antaŭ la kapelo malgraŭ pluraj dimanĉaj diservofertoj.
Nur en la kadro de la Limex-konstruprogramo (farita ankaŭ por havigi valutojn el FRG) la ŝtato favoris konstruon de nova kirko. La unuaj konsultoj fariĝis fare de la arkitekto Lukassek. Kvankam oni planis komenciĝi jam en printempo de 1980, la konstruoj startis nur en 1981. En la 8-a de januaro 1982 oni festis la finkonstruon. Transdonitis la konstruaĵo je la 10-a de decembro 1982; la solena konsekro okazis en la 6-a de novembro de la sekvinta jaro.
La plej grandan parton de la financado faris la t.n. Bonifaco-fondaĵo, sed kontribuis ankaŭ la komunumanoj al starigo de belega, meditaciiga kaj pro harmonio inter pieco kaj moderneco fortimpresa ejo!
NGC 6432
NGC 6432 (alia indiko — ESO 520-**25) estas kvaropa stelo en konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Selekta plantoplibonigo
Selekta plantoplibonigo celas genetikan ŝanĝiĝon de plantopopulacioj por plibonigi la biologiajn aŭ ekonomiajn ecojn. Ĝiaj metodoj estas plantoselektado, semtraktado aŭ krucado kaj posta selektado de fil/in/aj plantoj por la sekvanta kultivciklo aŭ la multigado de la nova planta kultivaro.
Celoj
Celoj de la plantoplibonigo povas esti :
Ĉe ornamplantoj aldoniĝas la plibonigaj celoj kiel novaj koloroj kaj aliaj morfologiaj karakterizaĵoj. Tiuj celoj gravas ankaŭ ĉe legomoj kaj fruktoj.
Romallo
Romallo estas eksa komunumo de Italio, kiu ekde januaro 2020 apartenas al nova komunumo Novella. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaraj komunumoj ĝis la fino de 2019 estis Revò, Cloz, Dambel kaj Sanzeno.
Jednov
Jednov (en pli malnovaj versioj el la 19-a jarcento Gednow aŭ Ainserov, germane devene Einsersdorf, en la 20-a jarcento Ainsersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Suchdol en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Suchdol. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 81 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jednov situas en katastra teritorio Suchdol u Konice kun areo 5,1 km².
En Jednov troviĝas municipa ofico de municipo Suchdol, poŝto, infanĝerdeno, vendejo de nutraĵoj.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Hu Ŝih
Hu Ŝih aŭ Hu Shih   ( 胡适; 17a de Decembro 1891 – 24a de Februaro 1962), konata ankaŭ kiel Hu Suh en fruaj referencoj,  estis ĉina diplomato, eseisto, literatura fakulo, filozofo, kaj politikisto. Hu estas amplekse agnoskita nuntempe kiel ŝlosila kontribuanto al la ĉinaj liberalismo kaj lingva reformo en sia defendo de la uzado skriba de la popola ĉina lingvo. Li estis influa en la Movado de la 4-a de majo, unu el la estroj de la Ĉina Novkultura Movado, estis prezidanto de la Pekina Universitato, kaj en 1939 estis nomumita por la Nobel-premio pri literaturo. Li havis ampleksan gamon de interesoj kiel literaturo, filozofio, historio, teksta kritiko, kaj pedagogio. Li estis ankaŭ influa fakulo en "redologio" kaj tenis la faman Jiaxu manuskripton ( 甲戌本) dum multaj jaroj ĝis sia morto.
Riku Matsuda
Li futbalis ĉe FC Tokyo kaj Cerezo Osaka.
Uttenweiler
Uttenweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tibeta spanielo
Tibeta spanielo aŭ Tibio estas raso aŭ speco de difinitaj, malgrandaj, inteligentaj hundoj originantaj dum 2,500 jaroj antaŭe en la himalajaj montoj de Tibeto. Ili havas saman devenon de la pekina hundo, japana ĉin, ŝih cu, lasaa apso, tibeta teriero kaj pug.
Ĉi tiu raso ne estas vera spanielo; ĝia reproduktado kaj rolo malsamas sufiĉe iomete. (Spanieloj estas ĉashundoj). La spanielnomon eble ricevis pro sia simileco al la portita-falintaj kareshundaj versioj de la ĉasspanieloj, kiel ekzemple la Cavalier King Charles Spaniel.
La tibetaj spanieloj ankaŭ estas nomataj "Simkhyi", kio signifas domhundon, ĉambrohundon aŭ eĉ dormoĉambrohundon. Ili estas la hundo de plej alta ordo kaj estas konservitaj kiel Lamaj hundoj aŭ kun aristokratoj.
Aspekto
Tibeta spanielo havas kupolhavan kapon kiu estas malgranda, en komparo al la korpo. Ĝi havas mallongan malakran muzelon liberan de sulkoj. Dentoj renkontas en subpafo aŭ ebenigas mordon. La nazo estas nigra. La okuloj estas mezaj sed en harmonio kun la vizaĝo kaj estas rezervitaj larĝe, tiuj estas ovalaj laŭ formo. Tibeta spanielo ne havas ekstran haŭton ĉirkaŭ la okuloj; tio helpas rakonti la specion krom la Pekina hundo. La oreloj pendas laŭ ambaŭ flankoj de la kapo al vangonivelo kaj estas plumumis kun v-formo. La kolo estas kovrita per kolhararo de hararo, kiu estas pli videbla en la masklo de la specio. La antaŭaj piedoj de tibeta spanielo estas malgranda riverencis kaj la piedoj estas "lepor-similaj". Tiu hundo havas grandan plumitan voston kiu estas metita alte kaj estas portita ilia dorso. La mantelo estas silkeca duobla mantelo kuŝanta apartamento kaj estas mallonga kaj glata en la vizaĝo kaj gambofrontoj; ĝi estas meza en longo sur la korpo; ĝi havas plumuman sur la oreloj, piedfingroj kaj vosto.
Tibetaj spanieloj venas en ĉiuj koloroj kaj estu solidaj, ombris kaj plurkolora. Koloroj kiuj vidiĝas estas ruĝaj, cervido, oro, blanka, kremo, nigra kaj sunbruno, kaj parti. Ofte ekzistas blankaj markaĵoj sur la piedoj. De AKC-rasnormo, tiu specio kreskas al proksimume 10 in (25 cm) ĉe la ŝultro, kaj la pezo estas 9-15 funt. (4.1-6.8 kg). Iomete pli grandaj tibetaj spanieloj ofte povas esti trovitaj ekster la spektakloringo.
Temperamento
Ekstreme inteligenta, tibeta spanielo estas unu el la plej katecaj hundaj specioj. Ilia favoratŝatokupo rigardas la fenestron ĉe la mondo. Ili grimpos sur la sofon, tablon, telerbretaron, ktp., por vidi kio iras sur eksteran flankon. En la sama tempo, ili estas tre amaj kaj ofte salutas siajn posedantojn per saltado en sian rondiron kaj lekado de sia vizaĝo.
Tibetaj spanieloj estas socia specio kiu bezonas regulan kontakton kun iliaj homoj. Ili ne respondas bone al estadoj lasitaj solaj dum longa tempo. Estinte evoluigita kiel kunulhundo fare de tibetaj monaĥoj ili estas emociaj kaj kompataj al la bezonoj de siaj posedantoj.
Estas grave socianigi tibioj en frua aĝo al gamo da homoj kaj situacioj. Ili estas protektaj de sia familio. Eĉ post socianiĝo, ili estas tipe nealireblaj kun fremduloj. Se mirigite aŭ maltrankvila, Tibie esprimos ilian malfidon kun laŭta alarmbojado.
Dum tute dediĉite al iliaj familianoj, Tibioj estas tre sendependa kun emo malaperi kaj esplori prefere ol veni kiam vokite. Tiu kvalito - difinita, sendependa, kaj atentema - estas la norma temperamento postulita per kaj la AKC- kaj FCI rasnormoj.
Tibeto
Malgrandaj monaĥejhundoj, opiniitaj esti fruaj reprezentantoj de la tibeta spanielo, lojale malantaŭis siaj Lama-majstroj kaj estis rigarditaj kiel "malmultleonoj" pro sia simileco al la ĉinaj kuratorleonoj kiuj donis al ili grandan valoron kaj prestiĝon. La praktiko de sendado de la hundoj kiel donacoj al la palacoj de Ĉinio kaj aliaj budhanaj landoj kreskis signife, kaj pli da "leonhundoj" estis prezentitaj reen al Tibeto, daŭrante ĝis same malfrue kiel 1908. Kiel rezulto de interŝanĝoj de tibetaj spanieloj inter palacoj kaj monaĥejoj, la hundraso havas supozeble oftajn prapatrojn kun orientaj rasoj kiel ekzemple la japana mentono kaj la pekina hundo.
Ne nur estis la tibeta spanielo aprezita kiel dorlotbesto kaj kunulo, ĝi estis utila membro de tibeta monaĥa vivo. La malgrandaj hundoj sidus sur la monaĥejmuroj, konservado protektas la kamparon. Ilia fervora vido kaj kapablo vidi grandajn distancojn igis ilin elstaraj gardohundoj. Ili maltrankviligus ŝelon por alarmi la monaĥojn kaj la tibetajn hundojn malsupre. Aldone al funkciado kiel observejoj, la tibetaj spanieloj estis dresitaj por reklami la preĝoradojn de la monaĥo. Ili ankaŭ amoris kun la monaĥoj dum la nokto por disponigi varmecon.
Vilaĝ-portitaj tibetaj spanieloj variis multe en grandeco kaj tipo, kaj la pli malgrandaj hundidoj estis kutime donitaj kiel donacoj al la monaĥejoj. En victurno, tiuj pli malgrandaj hundoj uzitaj en la monaĥejaj reproduktoprogramoj estis verŝajne kombinitaj kun la pli elegantaj tibetaj spaniel-specaj hundoj alportitaj de Ĉinio. Tiuj breditaj pli proksime al la ĉinaj limoj estis karakterizitaj per pli mallongaj muzeloj.
Okcidenta mondo
Tibetaj spanieloj estis breditaj en Britio en la 1890-aj jaroj. La unua aŭtentikigita referenco kiun ni trovas al tibetaj spanieloj en Usono estas idaro naskita el du importitaj hundoj de tibeta monaĥejo en 1965. En januaro 1971, la Tibeta Spanielo-Klubo de Ameriko estis formita kun 14 ĉartanoj. Sincera sekundara registro estis konservita. Post periodo en la diferencaj klasoj, la tibeta Spanielo estis akceptita por AKC registrado kaj iĝis elektebla konkuri kiel Non-sporta raso, efikan januaron 1, 1984. La raso estis rekonita fare de la Fédération Cynologique Internationale en 1987 kaj metita en grupo 9 kunulon kaj ludhundojn, Sekcio 5: tibetaj rasoj.
Genetika historio
Profesoro Ludvic von Schulmuth studis la originojn de skeletrestaĵoj de hundoj en homaj setlejoj same malnovaj kiel dekmilo jaroj. La profesoro kreis genealogian arbon de tibetaj hundoj. Ĝi montras ke la Gobia Dezerta Kuireja Sambakia Hundo, malgranda kadavromanĝanto, evoluis en la Malgranda-Mola-Tegita-Falo-Orelhava-Ĉashundoj kiu tiam evoluis en la tibetan spanielon, pekinan hundon, kaj japana ĉin. Miksado de la tibeta spanielo kun la tibetanrasaj Lĥasa apso kaj Ŝiĥ Cu rezultigis ambaŭ ĉi-lastajn rasnaskadon la foja "Prapso", hundido kun deĵeta mantelo proksime similan al la tibeta spanielo.
Sano
La tibeta spanielo estas ĝenerale sana hundo kun vivdaŭro de 13-16 jaroj.
Progresinta retina atrofio
Progresinta retina atrofio estas genetika malsano kiu povas okazi en la hundraso. La malsano estas heredita formo de blindeco en hundoj kiu havas en du formoj: ĝeneraliganta PRA kaj centran PRA. Ĝeneraliganta PRA estas ĉefe fotoreceptormalsano kaj estas la formo trovita en tibetaj Spanieloj. La klinikaj signoj estis observitaj inter 1½ kaj 4 jaroj, sed kiel malfrue je sep jaroj. La malsano estas sendolora kaj trafitaj hundoj iĝas tute blindaj. Nuntempe ekzistas neniu terapio, sed trafitaj hundoj ĝenerale adaptiĝas bone al sia progresinta blindeco.
Respondecaj bredistoj laboras forte por elimini PRA ene de la hundraso. Nuntempe, la Internacia Tibeta Spanielo-Laborgrupo kolektas sandatenojn inkluzive de PRA-antaŭhistorio.
Portosistema ŝunto
Portosistema ŝunto estas nenormala angio kiu permesas al sango preteriri la hepaton, unu el la korpfiltriloj, tiel ke ĝi ne estas purigita. Tiu rara kondiĉo en tibetaj spanieloj ofte estas referita kiel "hepato manovri".
La plej multaj ŝuntoj kaŭzas rekoneblajn simptomojn de la tempo kiam hundo estas juna plenkreskulo sed estas foje diagnozitaj nur poste en vivo. Ĉar la severeco de la kondiĉo povas varii vaste depende de kiom multe da sangtorento estas deturnita preter la hepato ĝi estas ebla por multe da vario en klinikaj signoj kaj tempo de komenco. Ofte, tiu kondiĉo estas agnoskita post kiam hundido ne kreskas, permesante fruan diagnozon. Signoj de portosistemaj ŝuntoj inkludas malbonan plipeziĝon, sentemo al sedativoj (aparte diazepamo), depresio, premi la kapon kontraŭ solida objekto, epilepsiatakoj, malforto, salivado, vomi, malbona apetito, pliigis drinkadon kaj pisadon, balancproblemojn kaj oftan urinduktomalsanon aŭ fruan komencon de vezikŝtonoj. Rimarkinda pliiĝo de tiuj signoj post manĝado estas forta subtena signo de portosistema ŝunto.
Aliaj temoj
Kiel multaj hundrasoj, tibetaj spanieloj estas sentemaj al alergioj. Ili ankaŭ povas travivi ĉerizokulon, prolapsitan tria palpebro. Plie, la formo de la vizaĝo de tibeta spanielo igas ĝin ema al ofta kosmetika kondiĉo nomita ploranta okulo.
Pálma Unger
Pálma Unger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Unger Pálma estas hungara aktoro. Ŝia edzo estis Sándor N. Szabó.
Pálma Unger naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pálma Unger devenis el aktora familio, ŝia vojo rekte kondukis al scenejo. Ŝi komencis sian aktoran karieron en migra teatro en 1965, kie ŝi estis komence dancisto. Inter 1967-1972 ŝi apartenis al Nacia Teatro (Miskolc), inter 1972-1974 al Teatro Csokonai (Debrecen), poste al Nacia Teatro (Pécs). En Pécs ŝi establis ankaŭ infanan teatreton. Ŝi ricevis plurajn premiojn kaj havis la titolon "eterna membro de Teatro Pécs". Ŝi edziniĝis kaj en 2011 ŝi vidviniĝis.
Ŝiaj teatraj roloj (elekto)
Endre Fejes – Gábor Presser – Dusán Sztevanovity: Bonan vesperon somero, bonan vesperon amo - S-ino Hűvös
25832 Van Scoyoc
25832 Van Scoyoc estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Elizabeth Van Scoyoc, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la East Hampton High School de East Hampton (Nov-Jorkio, Usono).
Lorraine TGV (stacidomo)
Lorraine TGV estas franca stacidomo sur linio Paris - Strasbourg, situanta en, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Ouigo.
Střížovice (distrikto Plzeň-sudo)
Střížovice (Strischowitz ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
(6382) 1988 EL
(6382) 1988 EL estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Jeff T. Alu elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Ĝi estas ano de la hungaria familio, sed ne ankoraŭ ricevis nomon.
NGC 6433
NGC 6433 (aliaj indikoj — UGC 10962, MCG 6-39-15, ZWG 199.13, IRAS17422+3649, PGC 60766) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pierre Hahn
Pierre HAHN (naskiĝis la 5-an de aprilo 1936 - mortis memmortigita la 19-an de februaro 1981) estis unu el la unuaj aktivuloj de la samseksema movado en Francujo.
Natria tiokarbonato
Natria tiokarbonato, tiokarbonato de natrio aŭ Na2CS3 estas natria salo de tiokarbonata acido, brile ruĝa likvaĵo kun odoro je sulfuro, derivaĵo el karbonata acido kie ĉiuj oksigenatomoj estis anstataŭataj de sulfuratomoj.
Saint-Martory
Saint-Martory estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Saint-Martory (stacidomo)
Saint-Martory estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Saint-Martory, en departemento Haute-Garonne, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Inkaa imperio
La inkaa imperio (Tawantinsuyu, Taŭantisuju, laŭvorte "La kvar regionoj" ) estis inter la 13-a kaj 16-a jarcentoj grandega, bone organizita imperio, kie regis la inkaoj, sudamerika indiĝena etno, dum la de ili regata periodo plimulto de la loĝantaro estis keĉuoj. Dum la tempo de sia plej granda etendiĝo, la imperio atingis influon de la hodiaŭa Ekvadoro ĝis Ĉilio kaj Argentino. Ĝi estis la plej granda imperio en Antaŭkolumba Ameriko.
La rita, ekonomia, administracia, politika, militista kaj kultura centro estis la ĉefurbo Kusko en la hodiaŭa Peruo. La oficiala lingvo estis keĉua.
La kerno de la imperio estis konkerita de hispanoj el 1526 ĝis 1572.
Superrigardo
La oficiala lingvo en la imperio estis la keĉua, nomata ankaŭ runasimi (runa = 'homo'; simi = 'lingvo'). La reganta nobela tavolo inter si uzis alian, kvazaŭ sekretan lingvon, la pukvinan (laŭ hispana ortografio: puquina) alinome inkasimi - do lingvo de la inkaoj. Ĝi estis verŝajne la origina lingvo de tiu etno. Pli malfrue oni konsideris ĝin lingvo de la dioj pro la kredo, ke la imperiestra familio rekte devenas de la dioj. Skribo per literoj ne estis konata; anstataŭe oni uzis nodoskribon nomatan kipuo (quipú), kiu esprimis nur ciferojn. Ankoraŭ ne regas certeco ĉu plia speco de skribo estis la tokapuoj (tocapu) - ĉiam ripetiĝantaj desegnoj en teksaĵoj.
Ne konante monon, la inkaoj ankaŭ ne evoluiigis impostojn laŭ eŭropa kompreno. Kompense ili konstruis ŝtatan aparaton de oficistoj, kiu amplekse kaj precize registris ĉiujn necesojn, servojn, tributajn devojn, resursojn kaj harmoniigis ilian disdividon. Pro tio la laboroj necesaj por la ŝtato plenumiĝis per strikte organizita kolektiva laboro. Triono de la labortempo estis destinita por Inti, la suno, enkorpigita en la reganta inkao. La dua triono oni devis labori por maljunuloj, malsanuloj, vidvinoj, orfoj kaj helpobezonuloj. La lasta triono la laboristoj rajtis uzi por vivteni sian familion.
La nobeluloj kaj la oficistoj ĝuis multajn privilegiojn. Ili ne devis partopreni en kampolaboro kaj militservo, rajtis havi plurajn edzinojn kaj porti ornamaĵojn. La aktuala imperiestro estis adorata kiel dio, apud la sunodio Inti, la kreodio Virakoĉa kaj la terdiino Paĉamama.
Grandiozajn laborojn plenumis arkitektoj, ŝose- kaj pontokonstruistoj. La ŝosea reto estis proksimume 40.000 km longa. La arkitektoj starigis konstruaĵojn el ciklopaj ŝtonoj, kiuj pezis plurajn tunojn kaj senfende intertenis sin per konvenaj angulaj formoj.
Por nutri grandegan loĝantaron en altmontaraj kondiĉoj kaj por eviti malsatmizerojn, oni terasigis preskaŭ ĉiujn deklivojn kaj akvumis ilin per kanaloj. Verŝajne en la imperio okazis kultivo de proksimume 70 plantospecioj por nutraj celoj. Plusaĵoj estis konservataj en specialaj magazenoj.
Estiĝo
Pri la estiĝo de la Inkaa imperio ekzistas diversaj legendoj. La plej konata venas de la kronikisto Inkao Garcilaso de la Vega. Laŭ lia skribo, la unua inkaa reganto Manku Kapak, filo de la Suno kaj lia frato Oqllo estis senditaj de la Sun-Dio Inti al la Tero por plibonigi ĝin. Ili atingis la Teron sur la suninsulo en la Lago Titikako. La Sun-Dio donacis al ili oran bastonon; kie ili sukcesos enterigi la bastonon per unu bato, tie ili fondu setlejon. Post longaj vagadoj ili trovis en la jaro 1200 la urbon Kuzko, kiu laŭ ilia kompreno estis la umbiliko de la mondo.
La mitan Titikaka-lagon, en kiu troviĝas ankaŭ la Lun- kaj Suninsulo - sur kiu kuŝas la rita ŝtono Titi-Khar'ka -, traktis sankta la keĉue parolantaj inkaoj kaj la ajmare parolantaj posteuloj de la popolo de Tiahuanaco. La du kulturoj havis samajn radikojn: la vorto "titi" signifas ajmare "montara kato", "kaka" keĉue "roko"n.
Laŭ tradicio, la inkaa imperio havis 13 regantojn. La unuaj 8 estas duone historiaj, duone mitologiaj personoj. La lastaj 5 inkaaj regantoj estas historie pruvitaj.