cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Barack Obama
Infaneco kaj junaĝo
Post kvar jaroj, en 1971, Obama revenis al Havajo por loĝi kun siaj patrinflankaj geavoj, Madelyn (1922-2008; ŝi mortis nur du tagojn antaŭ la balotoj pro kancero) kaj Stanley Dunham (1918–1992). En Havajo li vizitis la faman privatan lernejon Punahou School. Li finis la lernejon kun speciala laŭdo.
Studoj kaj profesio
En 2006, li publikigis la libron The Audacity of Hope ("La aŭdaco de espero").
Privata Vivo
Li edziĝis kun Michelle Obama en 1992. Michelle ankaŭ studis en Harvard kaj laboris poste en la urboadministracio de Ĉikago. Ili interkonatiĝis en la advokatejo kie la juna Obama laboris kiel staĝanto. Ili havas du filinojn (naskitajn en 1998 kaj 2001). Barack Obama vivis kun sia familio en Ĉikago ĝis lia prezidantiĝo.
Politika vivo
Obama aktiviĝis en la politiko de la federacia ŝtato Ilinojo en 1992. En Ĉikago li subtenis politikan kampanjon por konvinki afrikusonajn balotontojn registriĝi por la naciaj balotoj por subteni Bill Clinton. En 1996 li fariĝis senatano por la suda balot-distrikto de Ĉikago. Kiel parlamentano li estis konvinkita politikisto de la maldekstra-liberala spektro. Li estis kunverkanto de pluraj leĝaj proponoj por helpi al malriĉaj laboristaj familioj. En 2000 li ne sukcesis eniri la domon de la reprezentantoj, ĉar li malsukcesis jam en la antaŭbalotoj kontraŭ Bobby L. Rush.
Antaŭbalotoj
En 2004 Obama estis kandidato por la Demokrata Partio por fariĝi senatano. En la antaŭbalotoj li gajnis 52 % de la voĉoj.
Balotlukto
Post la gajno en la antaŭbalotoj Obama kandidatis kontraŭ la respublikano Jack Ryan. Post skandaloj Jack Ryan retiriĝis kaj Alan Keyes iĝis la nova kandidato de la respublikanoj la 8-an de aŭgusto 2004. Obama fine gajnis 70 % de la voĉoj, Keyes nur 27 %.
Balotoj
Obama venkis vaste kaj kun multe da voĉoj kontraŭ John McCain. Por fariĝi prezidento de Usono necesas minimume 270 de la voĉdonreprezentantoj. Estas probable, ke Obama havos minimume 365 reprezentantojn, kiuj voĉdonos por li la 15-an de decembro 2008. Li eĉ estas la unua kandidato post 1892, kiu kaŭzis splitiĝon de la voĉdonreprezentantoj de Nebrasko gajninte la elekton en la 2-a elektodistrikto de Nebrasko (Nebrasko estas unu el la du ŝtatoj, kiuj dividas voĉdonreprezentadon laŭ kongresdistriktoj). Tiu rezulto garantias al li komfortan plimulton por fariĝi la 44-a prezidanto de Usono.
Postena ŝanĝo al Barack Obama
La ŝanĝo de la prezidanta posteno al Barack Obama komenciĝis, kiam li gajnis la prezidantecan elekton de Usono la 4-an de novembro 2008.
La 20-an de januaro Barack Obama ricevis povon en solena ceremonio en Vaŝingtono kiel la unua nigrula aŭ duonnigrula prezidento de Usono.
Pivota muelejo
La pivota muelejo estas tre malnova tipo da ventmuelejo. En Nederlando ankoraŭ restas proks. 40 da ili, ĉefe en Gelderlando, Nord-Brabanto, Limburgo kaj Zelando. En Belgio ankoraŭ troviĝas, inter aliaj, unu en Onze-Lieve-Vrouw Ten Duinen (komunumo Koksijde). En norda Francio ankaŭ ekzistas tre belaj pivotaj ventmuelejoj, ekzemple en Hondschoote kie oni povas viziti la "Noordmeulen" - eble la plej malnova pivota muelejo el Eŭropo.
Muelejo de tia tipo estas muntita sur pivoto, kiu ebligas turni ĝin laŭ la direkto de la vento. En la nederlanda lingvo tia muelejo nomiĝas standerdmolen = "stabla muelejo", pro la stablo, kiu tenas la pivoton.
Historio
Jam komence de la 12-a jarcento oni skribe menciis pivotajn muelejojn en Belgio kaj norda Francio. En Germanio ili oftiĝis en la 15-a jarcento. Per pivotaj muelejoj oni ĉefe muelis grenon.
2-a de junio
La 2-a de junio estas la 153-a tago de la jaro (la 154-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 212 tagoj restas.
Je la 2-a de junio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 2-a de junio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Konskripcia krizo de 1917
La Konskripcia krizo de 1917 (france Crise de la conscription de 1917 kaj angle Conscription Crisis of 1917) estis politika kaj armea krizo okazinta en Kanado dum la Unua Mondmilito.
Post la Batalo ĉe la Somme, Kanado estis en urĝa bezono replenigi sian liveradon de soldatoj; tamen, ekzistis tre malmultaj volontuloj por anstataŭigi ilin. La rekrutada iniciato en Kebekio malsukcesis, kaj Kanado kontaktis sian nuran neuzatan opcion: deviga militservo.
Preskaŭ ĉiuj francaj kanadanoj kontraŭbatalis devigan militservon: ili sentis ke ili havis neniun specialan lojalecon ĉu al Britio ĉu al Francio. Gvidita fare de Henri Bourassa, ili sentis sian nuran lojalecon al Kebekio. Angloparolantaj kanadanoj ĝenerale apogis la militinveston kiam ili sentis pli fortajn ligojn al la Brita Imperio. La Konskripcia krizo de 1917 kaŭzis konsiderindan vakuon laŭ etnaj linioj inter angloparolantoj kaj francparolantoj.
Post vizitado de Britio por renkontiĝo de ĉefministroj en majo 1917, Borden sciigis ke li lanĉos la Militservan Leĝon la 29-an de aŭgusto 1917. La Leĝo estis aprobita: permesante al la registaro konskripcii virojn tra la lando se la ĉefministro sentis ke ĝi estas necesa.
12097 Peterlowen
12097 Peterlowen estas malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Peter Lowen, mentoron de unu finalisto de la Regeneron Science Talent Search 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Ravenwood High School, Brentwood (Tenesio).
Masanori Takeishi
Masanori TAKEISHI (japane : 武石正憲, Takeishi Masanori), naskiĝinta en 1950, estas japana amatora astronomo. Li estis ĉefredaktanto de la "Japanaj Astronomiaj Cirkuleroj" de 1975 al 1993.
Li kunmalkovris 13 asteroidojn, ĉiujn kun Masaru Mukai.
La asteroido 7776 Takeishi estis nomita en lia honoro.
László Jéki
László Jéki [lAslO jEki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jéki László estis hungara fizikisto, redaktoro.
László Jéki naskiĝis la  en Pécs. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
László Jéki frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Eötvös Loránd en 1965. Post siaj studoj li esploris en fabriko en Budapeŝto monatojn, poste en laboratorio, fine en esplora instituto. Inter 1975 kaj 1980 li estis vicdirektoro. En 1971 li edziĝis, en 1975 kandidatiĝis. Li ĉiam okupiĝis pri atomfiziko, krome li verkis tiajn artikolojn, kiujn eĉ la simpla homo komprenas; (li partoprenis en redaktado de popularaj gazetoj). Li ricevis 8 premiojn inter 1980-2005.
Hünfeld
Hünfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fulda de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rilatoj al Esperanto
En la 1980-aj jaroj la esperantisto Thomas Bormann, tiam laboranta kiel radia ĵurnalisto en la proksima urbo Fulda, dum pluraj jaroj loĝis en Hünfeld. Plurajn teatraĵojn la esperantlingva teatra grupo Kia Koincido provsurscenigis en la urbo.
San Antonio Tepetlapa
San Antonio Tepetlapa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Antonio Tepetlapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 111.
Geografio
San Antonio Tepetlapa apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3873 loĝantojn. El tiuj estis 1832 viroj kaj 2041 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65.07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 390 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2946 indiĝenoj. El tiuj 2503 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2503 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Radioastrofizika observatorio Badaro
La Radioastrofizika observatorio (Badaro) estas radioastronomia observatorio situanta en la kvazaŭnomo Badaro, Tunkinska rajono, respubliko Burjatio, Rusio. Koordinatoj :, je alto de 813 m.
Pseŭdomuelejo
Pseŭdomuelejo estas konstruo kiu similas al muelejo sed ne enhavas muelilon. Ĝi povas servi por fari oleon, farbon ktp. aŭ por segi, pumpi, ŝlifi ion. Pseŭdomuelejo povas esti propulsita de vento, akvo, elektro, aŭ de muskolforto de homoj (mano, paŝrado) aŭ aliaj bestoj (ĉevalo, bovo).
Radioastrofizika observatorio Badaro
Ĝi estas observatorio de la Instituto de Suna-Tera Fiziko, Siberia Branĉo de la Rusia Akademio de Sciencoj. La ĉefa astronomia instrumento de observatorio estas la Siberia Suna Radioteleskopo (SSRT).
Pseŭdomuelejo
Laŭ starloko
altaĵa pseŭdomuelejo - remparpseŭdomuelejo
Radioastrofizika observatorio Badaro
Historio
...
Pseŭdomuelejo
Laŭ konstruo
ventmotoro - ĉapturnulo - surtera pseŭdomuelejo - pfalcmantela segejo - aranea pumpejo - platforma pseŭdomuelejo - tjaskero -  herbeja pumpejo - piramida pumpejo
Radioastrofizika observatorio Badaro
Esploroj
Observoj de la Suna aktiveco en la mikroonda bendo (5.7 GHz).
Pseŭdomuelejo
Laŭ funkcio aŭ produkto
olefarejo - paperfarejo - polderpumpejo - ŝlifejo - fulejo - segejo
Abydos (stelpordo)
Abydos estas fikcia planedo de la universo Stelpordo.
Ĝi unue aperis en la filmo Stargate, kiu komencigis la universon Stelpordo. Poste ĝi aperis en diversaj epizodoj de la serio Stargate SG-1, ĝis kiam ĝi estis detruita de la goa'uld Anubis, mortigante ĝian tutan loĝantaron.
Ĝi troviĝas en nia galaksio, fakte estas la plej proksima planedo al la Tero de la reto de Stelpordoj.
Ĝin regis dum miloj da jaroj la goa'uld Ra, kiu naskiĝis en la planedo kiel homo antaŭ transformiĝi en goa'uld.
List of recurring alien characters in Stargate SG-1
Anna Kukovetz
Anna Kukovetz [kukovec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kukovetz Anna estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Ŝia persona nomvarianto estis Nana.
Anna Kukovetz naskiĝis la  en Szeged, ŝi mortis la  en Szatymaz.
Biografio
Anna Kukovetz studis kelkajn monatojn en 1902 en Artistkolonio (Nagybánya). Ŝiaj majstroj estis Károly Ferenczy kaj István Réti. Post 4 jaroj ŝi denove lernis en la artistkolonio helpe de stipendio. En 1908 ŝi lernis kelkajn monatojn en privata Académie de la Grande Chaumière en Parizo. Ŝi studvojaĝis al Parizo kaj Italio en 1913. Dum la 1-a mondmilito ŝi estis deportita en Francio, poste ŝi hejmenvenis al Szeged. Ŝi estis aktiva apoganto de la Hungara Sovetrespubliko, post la falo ŝi estis murdita en nekonataj cirkonstancoj.
Mera
Mera (hungare: Méra me:ra) estas vilaĝo de Baseno de Călățele en Rumanio nordokcidente de Kluĵo. Administre apartenas al Baciu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 383 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 493 (rumanoj, 83% hungaroj).
Hisorio
Ĝia unua mencio estas en 1299. De 1332 Méra estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Méra apartenis al Hungario (Kolozs).
(12098) 1998 HV122
(12098) 1998 HV122 estas malhela meze granda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo " LINEAR " elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Homo, ne koleru!
Homo, ne koleru! (germane ) estas unu el la plej disvastigitaj tabulludoj en la mondo. Temas pri infanludo por du kaj pli da ludantoj.
Historio
La ludo estis patentita en la jaro 1896 en Granda Britio (patento 14636) kaj temas pri modifo de malnova barata ludo Paĉisi.
Reguloj
Tasko de la ludo estas alkonduki figuretojn (kutime 4) el starta dometo ĝis cela dometo. La ludantoj movas la figuretojn je nombro de kampoj egalanta al ĵeto de ĵetkubo. Se figureto estos finanta sur kampeto okupita de fremda figureto, tiu estos redonita en la startan dometon. Sur kampeto okupita per figureto de la sama koloro ne eblas eniri. Por aktivigi figureton necesas ĵeti seson, se ludanto ne havas aktivan figureton, li ĵetas trifoje. Post la seso ludanto ĵetas ankoraŭ unufoje.
Ekzistas reguligoj, kiam parto de figuretoj povas eĉ retroiri.
Glaciaĵo
Historio
Faraonoj en la antikva Egiptujo konis fruktosukojn malvarmigitajn de neĝo. Sed al la glaciaĵo, kiun ni konas hodiaŭ, tio apenaŭ similis. Ni scias ankaŭ, ke la angla reĝo Jakobo la 2-a havigis al si ion similan al glaciaĵo jam en la jaro 1686. Karolo la 2-a, pli aĝa frato de Jakobo, manĝis glaciaĵon ankoraŭ pli frue, en la jaro 1660, en sia pariza ekzilo. Ni eĉ scias, ke ŝatanto de glaciaĵo estis ankaŭ George Washington, la unua prezidanto de Usono.
La produktadon de glaciaĵo verŝajne ebligis la invento de Blasius Villafranco el Romo. En la jaro 1550 li eltrovis, ke eblas atingi punkton de frosto, se oni almetas al neĝo pecon de salpetro aŭ salo. Danke al tio li sukcesis produkti glaciigitan kreman miksaĵon.
La unua permana produktilo de glaciaĵo estis inventita en la jaro 1846. En la jaro 1851 Jacob Fussell, liveranto de lakto el Baltimore, rimarkis, ke en iuj jarsezonoj laktokremo ne estas multe aĉetata. Li komencis profiti la neaĉetitan kremon produktante el ĝi glaciaĵon. Li poste liveris ĝin ankaŭ al aliaj laktovendistoj. Li mem fondis la unuan fabrikon de glaciaĵo. En Londono estis tia fabriko fondita en la jaro 1870 danke al granda nombro de italaj almigrintoj, kiuj venis ĉi tien tiutempe. Ili baldaŭ fariĝis konataj vendistoj de glaciaĵo, kiujn oni nomis hokey-pokey men, ĉar ili vokis itale Ecco un pocco, kio signifas" "jen estas peco". La korneton por glaciaĵo inventis itala almigrinto en Usonon, Italo Marcioni, kiu en la jaro 1903 patentis ĝin.
En Britio, glaciaĵo fariĝis vere populara en la jaro 1922, kiam Thomas Wall, produktanto de kolbasetoj en Acton, komencis havi problemojn, kiel okupi siajn laboristojn en someraj monatoj, kiam oni vendis la kolbasetojn multe malpli aktive. Li decidis produkti, paki kaj malmultekoste vendi glaciaĵon. Li havis senduban sukceson, malgraŭ tio, ke vendejoj ne volis dekomence aĉeti lian produkton. Wall komencis vendi siajn varojn en stratoj el triradaj veturiletoj kun surskribo Stop me and buy one ("Haltigu min kaj aĉetu unu"). Tiutempe aperis ankaŭ glaciigita kremo inter du vafloj kaj en la 30-aj jaroj glaciaĵoj sur ligna stangeto.
En la 40-aj jaroj la glaciaĵindustrio stabiliĝis kaj la produktado restis sen esencaj ŝanĝoj ĝis la 70-aj jaroj. Tiutempe tradicia glaciaĵo komencis cedi al kresko de pakitaj glaciaĵaj produktoj ĉe grandaj magazenoj.
Disvendado
Estas pluraj glaciaĵejoj kiel Dairy Queen kaj Chocolats Favoris, kiuj vendas plejparte sed ne nur glaciaĵon.
Glaciaĵo en Brazilo
En la 23-a de aŭgusto 1834, Lourenço Fallas malfermis en Rio-de-Ĵanejro du glaciaĵejojn. Pro tio, li importis el Bostono per la usona ŝipo Madagascar, 217 tunojn da glacio, kiu daŭris kvar monatojn.
Erika Fuchs
Erika FUCHS (fraŭline Petri; naskiĝinta la en Rostock, mortinta la  en Munkeno) estis germana filologino kaj tradukistino de komiksoj.
Vivo
Estante la 2-a el 6 infanoj de August Petri, direktoro de elektroprovizofirmao, kaj lia edzino Auguste Horn (kantistino kaj kvalifikita instruistino) venis baldaŭ post la naskiĝo al Reichenbach en Silezio (hodiaŭ Pollando). En 1912 ŝi translokiĝis al la urbeto Belgard an der Persante kie Erika Petri pasigis sian tutan lernejanan tempon. Post la frekventado de mezlernejo por knabinoj, Erika Petri sukcesis esti akceptita en urba knaba lernejo en 1921, kio kaŭzis tumulton en la urbodelegitaro kaj povis esti realigita nur kun la helpo de la socialdemokrata frakcio. Post diplomiĝo mezlerneja ŝi studis arthistorion ekde 1926, unue en Laŭzano, poste en Munkeno kaj dum du semestroj en Londono. Ŝiaj flankaj studfakoj estis arkeologio kaj mezepoka historio. Ŝi doktoriĝis sub laŭdegoj en 1931 per defendo de disertaĵo pri la baroka skulptisto Johann Michael Feuchtmayer la Juna.
En 1932 ŝi edziniĝis al la produktisto kaj inventisto Günter Fuchs kaj translokiĝis kun li en 1933 al la malgranda industria urbo de Schwarzenbach an der Saale en Supran Frankonion. Kun Günter Fuchs ŝi havis du filojn, 1934 Thomas, 1938 Nikolaus. Post la Dua Mondmilito Erika Fuchs engaĝiĝis en la Asocio gepatra de Schwarzenbach kaj komencis traduki novelojn kaj artikolojn por la revuoj Story kaj Reader's Digest. En 1951, kiam ŝi venis al la stutgarta redakcio de Reader's Digest por akiri novajn mendojn, estis sortodecida tago: sen multe da antaŭparolado, ŝi fariĝis tuj ĉefredaktorino de la nove fondita germana sekcio de Mickey-Mouse-komiksoj (MM).
Kompreneble ŝi povis tute realigi sian redakcian influon nur komence, ĉar baldaŭ la kompilo de la MM-libretoj estis plejparte kontrolita fare de Gutenberghus, la dana ŝirma kompanio de la stutgarta eldonejo Ehapa. Post komenca skeptiko pri tiu nova agadkampo ŝi baldaŭ centprocente dediĉis sin al la traduklaboro. Tioma laboremo speguliĝas ankaŭ per la fakto de ekde la mezo de la 1960-aj jaroj, kiam multaj klasikaj rakontoj pri Barks estis represitaj en specialaj eldonoj pri Donald Duck (TGDD), ŝi mem reverkis proprajn laboraĵojn el la 1950-aj jaroj repoluronte la tuton.
Ĝis la mezaj 1970-aj jaroj, Erika Fuchs tradukis praktike ĉiun Disney komikan materialon publikigitan fare de Ehapa-eldonejo. Post tio, ĉefe pro okulproblemoj, ŝi iom malpliigis kaj iom post iom rezignis pli kaj pli da serioj ĝis ŝi finfine nur tradukis la MM-komencajn rakontojn kun Anaso Donaldo kaj la daŭrigrakontojn. En 1988 ŝi transdonis la ĉefredaktiston de MM al Dorit Kinkel.
En la mezaj 1990-aj jaroj, tamen, ŝi iĝis aktiva denove precipe por Biblioteko Barks kaj tradukis kelkajn el la lastaj netradukitaj Barks-rakontoj kaj tekstpaŝoj kiuj estis mallongigitaj en la unua eldono en la germanan. Post la morto de sia edzo, Erika Fuchs translokiĝis al Munkeno en 1984.
Graveco
Fuchs-tekstoj ja eniris la germanan lingvon. La plej okulfrapa ekzemplo estas certe la verba radikformo, kiun ŝi ŝatas uzi onomatopee. Vortoj kiel "klirr" kaj "plumps" kompreneble jam ekzistis antaŭe, sed Erika Fuchs donis al ĉi tiu stila aparato neimageblajn dimensiojn uzante ĝin ankaŭ ĉe verboj kun vortradiko, kiu ne estis precipe onomatopea, kiel "grübel" aŭ "seufz". Tiu senfinaĵa verbformo foje estas nomata Erikativ honore al ŝi. Fuchs-tekstoj fakte ne estas tradukoj, sed adaptoj. Erika Fuchs trarompis la ebenigitan parollingvon de usonaj komiksoj kaj aktivigis ĉiujn registrojn, de citaĵoj el la klasikaĵoj ĝis adoleska slango (kiun ŝi ŝatis kopii el la buŝo de la junuloj strate kaj trame).
Drágszél
Drágszél (drAgsEl) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kalocsa.
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kuracejo, biblioteko, migra poŝto.
Kashiwa Reysol
Kashiwa Reysol aŭ iom esperantigite Kaŝiŭa Reysol (japane 柏レイソル, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Kashiwa Reisoru) estas japana profesia klubo de piedpilkado (futbalo). La unua vira teamo ekde 1995 kun du esceptoj de la jaroj 2006 kaj 2010 kontinue apartenas al la 1-a divido de la Japana Ligo. Ĝi havas sian sidejon en la samnoma urbo Kaŝiŭa (柏市) en la gubernio Ĉiba.
Reysol estis fondita en 1940 kiel Futbala Klubo de (la kompanio) Hitachi en la urbo Koganei, antaŭurbo de Tokio. En 1966, nur unu jaron post la fondiĝo de la unua nacia ligo de Japanio, la teamo translokiĝis al sia nuna loko en Kaŝiŭa. La unua teamo havis la plej sukcesan tempon tie meze de la 1970-aj jaroj: kun liga titolo kaj du Imperiestraj Pokalaj venkoj, ili kun la konkurencaj teamoj Yanmar Diesel (nun Cerezo Osaka) kaj Mitsubishi (hodiaŭ Urawa Red Diamonds) estis inter la plej bonaj teamoj en la lando. Ĉi tiu famo tamen baldaŭ malaperis, tiel ke la klubo komence de la 1990-aj jaroj, kiam konsentiĝis la starigo de profesia ligo, ne plu ludis grandan rolon.
Kvankam Hitachi tial ne estis inter la unuaj teamoj de la Japana Profesia Futbala Ligo, la profesiigo de la futbala sekcio antaŭenpuŝiĝis: la klubo estis fondita en 1992 sub la nomo Kashiwa Reysol kaj provizita per nova blazono kaj maskoto. La nomo Reysol derivatas de la hispanaj vortoj rey (reĝo) kaj sol (suno), kaŝita referenco al la kompanio Hitachi (日立), kiu estas skribita kun la signo 日 (suno). La kompanio ankaŭ restis, male al plej multaj aliaj kluboj, sola posedanto kaj ĉefa sponsoro de la klubo.
Samseksemo en Nord-Ameriko
Samseksemo en Nord-Ameriko ne estas punata en iu ajn lando kaj en Kanado estas samseksa edzeco leĝe agnoskataj.
Usono
]] En 1973 la Usona Psikiatra Asocio decidis forigi la samseksemon el la listo de mensmalsanoj, sed ne estis ĝis la jaro 2003 kiam la Supera Kortumo nuligis la leĝojn kontraŭ la sodomio, kiu dum tiu epoko estis viglaj en 13 ŝtatoj. Tiu avanco en la plej konservemaj ŝtatoj estas akompanataj de novaj rajtoj en la liberismaj ŝtatoj, tiaj kiaj la rajto de samseksa edzeco (en Masaĉuseco, ekde 2004), la civila ligo (en Vermonto, 2000, kaj Connecticut, 2005) aŭ la civilaj ligoj sub la nomo "domkunul(in)o" (Havajo, 1997, Kalifornio, 1999, Maine, 2004, kaj Nov-Ĵerzejo, 2004).
Kelkaj religiaj movadoj de Usono predikas ke la seksa orientiĝo ŝanĝeblas pere de "riparigaj terapioj". Tio estis denuncita de usonaj organizoj de fakuloj pri fizika kaj mensa medicino kiel neefika, nenecesa kaj ege danĝera.
Malgraŭ tio, la homofobio estas tre forta en kelkaj kristanaj grupoj, kiel tiu de la reverendo Fred Phelps, kies ĉefa celo estas la mokado kaj persekutado de la samseksemuloj.
Ferruzzano
Ferruzzano estas komunumo de Italio.
Batalo de Smolensko (1943)
La dua Batalo de Smolensko (7a de Aŭgusto–2a de Oktobro 1943) estis sovetunia strategia ofensiva operaco fare de la Ruĝa Armeo kiel parto de la Somer-Aŭtuna Kampanjo de 1943 dum la Dua Mondmilito. Okazinta preskaŭ samtempe kun la Ofensivo de Malsupra Dnepro (13a de Aŭgusto–22a de Septembro), la ofensivo daŭris du monatojn kaj estis estrita de la generalo Andrei Jerjemenko, komandanta la Kalininan Fronton (Tverj), kaj Vasilij Sokolovskij, komandanta la Okcidentan Fronton. Ties celo estis malaltigi la germanan ĉeeston el la regionoj de Smolensko kaj Brjansko. Smolensko estis estinta sub Germana okupacio ekde la unua Batalo de Smolensko en 1941.
Samseksemo en Nord-Ameriko
Meksiko
thumb|400px|Egaleco de [[samseksa edzeco en meksikiaj ŝtatoj
Batalo de Smolensko (1943)
Spite impresan Germanan defendon, la Ruĝa Armeo kapablis elteni kelkajn elrompojn, liberante kelkajn ĉefajn urbojn, inklude Smolenskon kaj Roslavlon. Kiel rezulto de tiu operaco, la Ruĝa Armeo kapablis starti planadon por la liberigo de Belarusio. Tamen, la ĝenerala antaŭenirado estis malgranda kaj malrapida antaŭ la forta Germana rezistado; kaj tiele la operaco devis esti plenumita en tri etapoj: 7a–20a de Aŭgusto, 21a de Aŭgusto–6a de Septembro, kaj 7a de Septembro–2a de Oktobro.
Samseksemo en Nord-Ameriko
Meksiko
]] En Meksiko, post la reformo de la unua artikolo de la konstitucio en 2001, kiu malpermesas la diskriminacion, la meksika registaro ekigis publikajn politikojn favore al la GLAT-a komunumo. Inter ili elstaras la kampanjo kontraŭ homofobio, kunordigata kun la Nacia Konsilio por Preventado de la Diskriminacio.
Batalo de Smolensko (1943)
Kvankam ludanta gravan militan rolon en si mem, la Smolenska Operaco estis grava ankaŭ pro sia efiko sur la Batalo de Dnepro. Oni ĉirkaŭkalkulis, ke tiom multe kiom ĝis 55 Germanaj divizioj estis implikitaj por kontraŭi la Smolenskan Operacon — divizioj kiuj estus ludintaj gravajn rolojn por eviti, ke la Sovetaj trupoj trapasu la riveron Dnepron sude. En la daŭro de la operaco, la Ruĝa Armeo ankaŭ definitive forigis la Germanajn fortojn el la Smolenska terponto, historie la plej grava alproksimiĝejo por elokcidenta atako kontraŭ Moskvo.
Samseksemo en Nord-Ameriko
Leĝo de Socia Kunvivado
[[Dosiero:Homosexuality laws in Central America and the Caribbean Islands.svg|thumb|400px|Samseksaj partnerecoj en Centrameriko
Ulèë Lheuë
Ulèë Lheuë estas areo en la subdistrikto Meuraxa, Aĉeo, Indonezio. Ĝi estis la antaŭa ĉefa marhaveno de Aceh. Ulèë Lheuë konsistas el du vortoj. Ulèë kun la signifo "kapo" kaj lheuë kun la signifo de eta duoninsulo. Ulèë Lheuë vere estas marborda urbo situante ĉe la pinto de la insulo Sumatro.
Samseksemo en Nord-Ameriko
Leĝo de Socia Kunvivado
La 9-a de novembro 2006 estis aprobata de la Leĝdona Asembleo de la Federala Distrikto la Leĝo de Socia Kunvivado, kiu permesas la leĝan agnoskadon de la civilaj ligoj inter gesamseksemuloj en Meksikurbo; ankaŭ la kongreso de la ŝtato Coahuila, Meksiko agnoskis la ligon de samseksaj personoj sub la nomo civila solidara pakto.
Ulèë Lheuë
Tiu urbo estis plej populara dum la regado de la Sultanlando Aceh kiel vigla internacia marhaveno por spickomerco.
Abatejo Romainmôtier
La Abatejo Romainmôtier estas la ĉefa vidindaĵo de la komunumo Romainmôtier-Envy en la Distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo en Svislando.
Ulèë Lheuë
La areo estis rekonstruita en 2005. Oni konstruis novan albordiĝejon por pramoj, fondita de la aŭstralia registaro (konstruita de PUND).
Samseksemo en Nord-Ameriko
En Gronlando
En Gronlando dependa teritorio de Danio, estas laŭleĝa la civila ligo, kiu respektas kaj protektas la rajtojn de la gesamseksemuloj.
Abatejo Romainmôtier
Historio
La Abatejo Romainmôtier estis fondita en la mezo de la 5-a jarcento. Tiu unua monaĥejo estis detruita en la 6-a jarcento. En la jaro 632 Félix Chramnélène fondis duan monaĥejojn laŭ la reguloj de Sankta Kolumbano. En la jaro 753 la papo Stefano la 2-a vizitis la monaĥejon kaj submetis ĝis rekte al la Vatikano. Poste la abatejo perdis sian rangon kaj fariĝis krona monaĥejo de la burgonjaj reĝoj, kiuj ĝin en la jaro 928 koncedis al la reforma Abatejo de Klunizo. Ĝis 1447 Romainmôtier estis nur ankoraŭ priorejo, tiam ĝi denove ricevis la rangon de abatejo. Post la konkero fare de Berno la monaĥejo post la reformacio en la jaro 1536 estis malfondita kaj ĝiaj havaĵoj transprenitaj de la berna ŝtato. El la abateja preĝejo en la jaro 1537 fariĝis reformita pastra preĝejo.
Samseksemo en Nord-Ameriko
En Sankta-Piero kaj Mikelono
En Sankta-Piero kaj Mikelono departemento aŭ transmara teritorio de Francio, la situacio estas simila al la de Danio rilate al Gronlando, ambaŭ kundividas la samajn leĝojn kun la resto de la transmaraj departementoj, kiel Franca Gujano, Gvadelupo, Martiniko, Nov-Kaledonio ktp. Laŭ la leĝaro de Francio laŭleĝas la civila ligo kie estas respektataj kaj protektataj ĉiuj rajtoj de la samseksemuloj.
József Willer
József WILLER rumania hungara publikoficisto, politikisto, redaktoro, muzikisto. Li naskiĝis en Kecskemét la 22-an de majo 1884 kaj mortis 29-an de decembro 1972 en Budapeŝto.
Samseksemo en Nord-Ameriko
En Bermudoj
En la insuloj Bermudoj, kolonio aŭ teritorio apartenanta al Britio, samseksemo estas laŭleĝa kaj ĝi ne estas punata. Kvankam ĝi ne havas la samajn leĝojn de Britio, ne estas aplikataj leĝoj kiel la civila ligo.
Trpín (distrikto Krupina)
Trpín, hungare Terpény [terpEnj] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
József Willer
Kariero
József Willer pristudis juron kaj muzikon en Budapeŝto. En 1922 kune kun Elemér Jakabffy kaj István Sulyok li establis la revuon Magyar Kisebbség en Lugoj kaj ĝis 1942 li estis ĝia kunlaboranto kaj nome kunulredaktoro. En 1925 li estis redaktoro de Brassói Lapok, ĥorestro de Brassói Dalárda. Li estis elektita parlamenta deputito de Departemento Ciuc en 1926 kaj 1927. En 1938 li retiriĝis el politika vivo, relokiĝis en Lugojon kaj li instruis muzikon. Inter siaj disĉiploj troviĝas interalie Traian Grozăvescu, Zeno Vancea, Ede Teller, Ferenc Balogh, Mária Neumann, Franz Metz, Zoltán Udvardy. Li estis entombigita en Lugoj la 16-an de februaro 1973.
Trpín (distrikto Krupina)
Situo
Trpín situas laŭ flankovojoj. Krupina troviĝas je 10 km-oj.
Felikso Zamenhof
Feliks ZAMENHOF (naskiĝis la en Bjalistoko, mortis la  en Varsovio) (esperantigo Felikso ZAMENHOF, uzis pseŭdonimon FeZ aŭ Zef; laŭ iuj indikoj origine nomiĝis Fabian kaj lia mortojaro iom malsamas de la ĉi-suba) estis pola farmaciisto kaj frato de L. L. Zamenhof.
Trpín (distrikto Krupina)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en formo "Terpen". En 1828 loĝis tie 196 vilaĝanoj en 32 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis , poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Terpény 137 homoj, (plejparte). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Trpín 134 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Felikso Zamenhof
Li okupis sin pri orfoj. Li estis unu el la unuaj en la familio Zamenhof, kiu lernis Esperanton. Kiel juna knabo li konatiĝis kun la ideo de sia frato, do la aŭtoro de Esperanto havis iun, kun kiu li povis konversacii en la nova lingvo.
Felix Zamenhof helpis ankaŭ al la disvastigo de la Unua Libro, post ties aperigo okupiĝis pri la administra flanko de la afero: li pakis, adresadis kaj dissendadis la broŝuron laŭ diversaj pene akiritaj adresoj. Partoprenis la lokan kiel ankaŭ la int. movadon dum sia tuta vivo. Ĉeestis multajn UK-jn, estis ano de ICK. Ekde la unuaj jaroj li laboris sur la literatura kampo kaj jam en La Esperantisto (Nürnberg) aperis liaj versaĵoj. Lia unua verko estis la poemo "Vizito de la steloj sur la tero" publikigita en 1891. Poste ofte li aperigadis siajn originalajn - plejparte humorajn - versaĵojn, precipe en La Revuo, Ondo de Esperanto, Pola Esperantisto, Literatura Mondo.
Dediĉe al UK 1905 en Boulogne, li verkis la poemon "Homa doloro“. Du poemoj ankaŭ en Fundamenta Krestomatio. En la jaro 1920 li gvidis E-kongreson en Leszno apud Varsovio organizitan de pastro mariavitisma, esperantisto Adam Maria Bazyli Furmanik (1870-1957).
Walter Willmann
Walter WILLMANN rumania hungara poeto, ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la 25-an de februaro 1958.
Kariero
Walter Willmann publikigas poemojn de 1975 en Utunk, Megyei Tükör, Fáklya. De 1975 li havis recitalojn. En 1990 li estis unu el fondintoj de gazeto Európai Idő, paralele kunlaboranto de Háromszék ĝis printempo 1991. Li tradukis el rumana, germana kaj angla presaro.
3077 Henderson
3077 Henderson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1982 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la skotan astronomon Thomas James Henderson (1798–1844), unuan astronomon kiu mezuri la distancon al Alfa Centaŭro.
Tunkás
Tunkás estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Tunkás. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31097.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3421 loĝantojn. El tiuj estis 1698 viroj kaj 1723 virinoj. La komunumo havas surfacon de 514,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 15 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 104,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2327 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1805 scipovis legi kaj skribi kaj 521 personoj estis analfabetoj. Do 22,39% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Yutz (stacidomo)
Yutz estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Yutz, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Thionville - Anzeling (177000).
Elek
Elek estas urbo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Gyula. Elek estas ankaŭ malofta hungara virnomo.
Situo
Elek situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana ŝtatlimo (ne havanta limpasejon), laŭ flankovojoj. Ĝis 1972 fervojo trafikis.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1232. La turkoj okupis la regionon, kiu senhomiĝis. Poste germanoj refondis la vilaĝon. Ekde 1854 ĝi ricevis la titolon kampurbo, poste pro ĉeso de tiu titolo grandvilaĝo, en 1996 urbo.
En 1919 la rumanoj okupis la urbeton ĝis 1920, kiam la grandvilaĝo trovis sin apud la nova landlimo. Inter 1920-1923 ĝi estis departementejo de restArad. Dum la 2-a mondmilito la judoj, poste la germanoj estis deportitaj.
La urban ekonomion karakterizas okupiĝo pri agrikulturo.
David Broza
David Broza (דויד ברוזה) estas israela kantisto, kiu naskiĝis la 4-an de septembro 1955 en Haifa.
Miklós Kengyel
Miklós Kengyel [miklOŝ kendjel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kengyel Miklós estis hungara juristo, altlerneja instruisto.
Miklós Kengyel naskiĝis la en Kaposvár, li mortis la  en Pécs.
Biografio
Miklós Kengyel maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1971, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1977. En la sama jaro li edziĝis. Inter 1977-1983 li estis asistanto, poste lektoro, inter 1987–1994 docento, poste profesoro en la universitato. Inter 1991 kaj 2015 li estis katedrestro, inter 1991–1993 li estis vicdekano, inter 1993–1999 dekano. Intertempe en 1985 li kandidatiĝis, en 2006 li doktoriĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. En la studjaro 1990 li havis stipendion en Frankfurto ĉe Majno. Inter 2003-2007 li estis ankaŭ rektoro de Universitato Andrássy, de 2015 ĝis sia morto li instruis en Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Ekde 1991 li verkis studentajn lernolibrojn. Li ricevis germanan premion en 2004.
Gösta Åsbrink
- naskiĝis en Stokholmo, mortis la 19-an de aprilo 1966 samurbe - estis sveda eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1912 en Stokholmo individue akiris arĝentan medalon. Antaŭe li jam kontribuis ormedalon en la somera Olimpiko 1908 pri vira teama gimnastiko.
Saessolsheim
(jen france, origine germane kaj alemane Sässolsheim, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Simon Watson Taylor
Simon Watson TAYLOR (naskiĝinta je la 15-a de majo, 1923 en Oxfordshire - mortinta je la 4-a de novembro, 2005 en Londono) estis brita aktoro kaj tradukisto, ano de la superrealisma movado.
Mistrovice (Nový Oldřichov)
Mistrovice (Meistersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nový Oldřichov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km okcidente de Nový Oldřichov. Estas ĉi tie registritaj 111 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Mistrovice situas en katastra teritorio Mistrovice u Nového Oldřichova kun areo 1,59 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.
Romainmôtier-Envy
Geografio
La komunumo Romainmôtier-Envy situas sur la suda flanko de la Ĵurasa Montaro, proksimume 17 kilometrojn okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains kaj 20 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la historia urbeto Romainmôtier, la vilaĝo Envy kaj la setlejo Derrière Croy.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,97 km², de kiuj 65,0% estas kovritaj de arbaro, 28,8% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Romainmôtier-Envy limas en nordnordoriento al Bretonnières, en nordoriento al Bofflens, en okcidento al Croy, en sudoriento al La Sarraz, en sudsudoriento al Moiry, en sudo al eksklavo de Croy, en sudsudokcidento al Ferreyres, en okcidento al Juriens, en nordokcidento al Vaulion, kaj en nordnordokcidento al Premier.
Natria germaniumato
Natria germaniumato, germaniumato de natrio aŭ Na2GeO3 estas neorganika kombinaĵo de germaniumo kaj natrio, blanka salo preparita per fando de germaniuma oksido kaj natria oksido sub altaj temperaturoj. Ĝi estas disponebla en du formoj: natria meta-germaniumato aŭ Na2GeO3 kaj natria orto-germaniumato aŭ Na4GeO4.
Romainmôtier-Envy
Trafiko
Tra Romainmôtier-Envy pasas la kantona ĉefvojo n-ro 130 de Orbe trans la montopasejo al Pétra Félix al la Lago de Joux. En oriento tra la komunumo pasas ankaŭ la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Vallorbe. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas proksime 5 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chavornay. La stacidomo ĉe la trajnlinio de Cossonay al Vallorbe situas sur la komunumlimo al Croy. De Croy tra Romainmôtier-Envy kondukas la poŝtaŭtolinioj al L'Isle kaj al Vaulion.
Natria germaniumato
Uzoj
Natria germaniumato enhavas polimerajn anjonojn GeO32− konsistantaj je kvaredra kundividantaj verticoj. Germaniumato de natrio ĉefe uzatas por sintezo de aliaj germaniumaj kombinaĵoj.
Romainmôtier-Envy
Abatejo Romainmôtier
La ĉefa vidindaĵo de la komunumo Romainmôtier-Envy estas la historia Abatejo Romainmôtier, kiu estis fondita en la mezo de la 5-a jarcento. Tiu unua monaĥejo estis detruita en la 6-a jarcento. En la jaro 632 Félix Chramnélène fondis duan monaĥejojn laŭ la reguloj de Sankta Kolumbano. En la jaro 753 la papo Stefano la 2-a vizitis la monaĥejon kaj submetis ĝis rekte al la Vatikano. Poste la abatejo perdis sian rangon kaj fariĝis krona monaĥejo de la burgonjaj reĝoj, kiuj ĝin en la jaro 928 koncedis al la reforma Abatejo de Klunizo. Ĝis 1447 Romainmôtier estis nur ankoraŭ priorejo, tiam ĝi denove ricevis la rangon de abatejo. Post la konkero fare de Berno la monaĥejo post la reformacio en la jaro 1536 estis malfondita kaj ĝiaj havaĵoj transprenitaj de la berna ŝtato. El la abateja preĝejo en la jaro 1537 fariĝis reformita pastra preĝejo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Romainmôtier datiĝas el la 7-a jarcento kiel monasterio qui […] cognominatur Romanus. La historio de la vilaĝo Romainmôtier estas konektita kun la historio de la Abatejo Romainmôtier, ĉirkaŭ kiu ĝi estiĝis. La vilaĝo estiĝis el la setlejoj ĉirkaŭ la abatejo. En la jaro 1266 ĝi ricevis urborajton. En la jaro 1323 la grafo Ludoviko la 2-a de Savojo kreis jaran merkaton, kiu pluekzistis ĝis la jaro 1901. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Romainmôtier estis la centro de la samnoma berna Voktejo. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
La komunumo Romainmôtier-Envy estis fondita en la jaro 1970 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Romainmôtier kaj Envy.
József Képessy (bilardisto)
József Képessy [jOĵef kEpeŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Képessy József Antal estis hungara juristo, bilardisto, atleto. Lia nobela antaŭnomo estis bélteki, lia samnoma patro estis József Képessy. József Képessy naskiĝis la en Törökbecse (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Novi Beĉej en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Képessy akiris juran diplomon, dum lernado li ankaŭ estis sportisto, eĉ li apartenis al la unuaj hungaraj sportistoj. Li estis kuristo kaj altosaltisto. En 1897 li apartenis al fondintoj de sportklubo en Budapeŝto. Dum 9 jaroj li estis prokuroro de la klubo. Baldaŭ li estis bilardisto, membro de la hungara elektita taĉmento. Li edziĝis dufoje en 1907 kaj 1938. Depost la 1-a mondmilito kaj Granda Depresio li plene malriĉiĝis, sed kiel vera sportisto li neniam rezignis.
Aragüés del Puerto
Aragüés del Puerto [araGŬES delPŬERto] (Aragüés de lo Puerto aŭ Aragüés d'o Puerto, en aragona) estas municipo de Hispanio​, en la nordo de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolas variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la okcidentaj Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordo de la komarko Jacetania. Ĝi estas oriente de Valle de Hecho kaj okcidente de Aísa. Ĝi estas en aragonaj okcidentaj Pireneoj.
La loĝloko Aragüés del Puerto mem (970 msm) estas je 98 km nordokcidente de Huesca kun konekto nur kun Jasa sude. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj tegmentoj, trunkokonusaj kamenoj kaj balkonoj kun lignaj prilaboritaj apogreloj.
Historio
Ekde la 11-a jarcento la loko estis defendejo el la apuda Regno Navaro.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Aragüés del Puerto: oni malaltiĝis ĝis nunaj 117 loĝantoj (2022). Tradicie oni parolis pri "emigración golondrina" (hirunda migrado), ekde fino de la 19-a jarcento, kiel portempa migrado de junaj virinoj por labori en fabrikoj de "espardeñas" (tolŝuoj) en Mauléon-Licharre, suda Francio. Tio okazis el aŭtuno ĝis printempo: tial la nomo "hirunda".
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas trinava preĝejo kun grava retablo; montara arkitekturo, tuta urba kerno kun mirinda kolekto de kamenoj; dolmeno de Lizara ktp.
Estas eksterordinara montara faŭno en kiu menciendas cervoj, aproj, lutroj, la raraj miogaloj, pegoj, rabobirdoj, gipoj, ŝafgrifoj, kadavrogrifoj, urogaloj, tikodromoj, ktp.
Ignaz Steinwender
Ignaz STEINWENDER (naskiĝinta la en Tamsweg) estas aŭstra pastro romkatolika kaj porpolicista animzorganto de la Salcburga arkidiocezo.
Vivo
Originante el farmista familio kaj havante sep gefratojn li trejniĝis kiel feraĵfakvendisto. Poste li dum du jaroj estis blovmuzikanto en soldataraj kapeloj de Salcburgio. Poste li ekdeĵoris ĉe la salcburgia polico kaj deĵoris diversloke. Vokiĝon sian je spirita vivo li sentis dum prediko de prelato kaj katedralkapitulano Johann Maier en 1988 okaze de la ordinacia datreveno. Do Steinwender iĝis en 1989 ŝoforo por ekleziuloj kaj ekstudis teologion kaj filozofion en Salcburgo post trapaso de ekzamenoj anstataŭigantaj abiturientan ekzamenon. En 1991 li transloĝiĝis je la porpastra seminario de Salcburgo kaj ordiniĝis sacerdoto en 1995. En 2002 li doktoriĝis pri eklezia historio.
Inter 1995 kaj 2001 Steinwender estis kapelano en Bad Hofgastein kaj paroĥestra vikario en Dorfgastein. En 2001 li ekparoĥestreis en Zell am Ziller (Distrikto Schwaz). Inter 2004 kaj 2007 li estis docento pri eklezia historio ĉe la filozofia-teologia altlernejo en St. Pölten. Inter la de li publikigitaj verkoj troviĝas multo pri interesaj personoj el la katolikaro de Aŭstrujo. Krome li aktivis dum la teologiaj someraj akademioj en Aigen.
Laŭtparolilo
Laŭtparolilo estas elektromeĥanika ilo kiu transformas elektran signalon en sonon. Ili povas esti uzataj kiel gravaj fortaj aparatoj por publikaj spektakloj kaj eventoj ĉu por hejmaj necesoj.
Je hejma nivelo ekvaliziloj ĝenerale estas uzataj por plifortigo de kelkaj frekvenczonoj, ĉu por kompensi la respondon de la sonekipaĵaro (amplifilo + laŭtparoliloj) ĉu por alĝustigi la rezulton rilate al la personaj plaĉoj.
Futsalo
Futsalo (portugale futsal kiu estas derivita de futebol de salão signifanta futbalo sportsalona) estas ĉambra versio de futbalo. Ĝi estas sporto ludata de du kvinhomaj teamoj sur ortangula ludokampo (ĉambro). La celo estas enŝoti la pilkon, ne uzante la brakojn (ĉu per kapo, ĉu per brusto, sed ĉefe per la piedoj), en la golejon defendatan de golulo de la kontraŭa teamo. La golulo estas la nura ludanto kiu povas tuŝi la pilkon per manoj.
La sporto aperis en Brazilo en San-Paŭlo ĉirkaŭ 1940. Oni komencis ludante ĝin en korbopilkaj ludokampoj.
Internaciaj Ĉampionadoj
Ĉampionadoj de FIFUSA:
Ĉampionadoj de AMF (Asocio Monda de Futsalo):
Ĉampionadoj de FIFA:
Laura Iancu
IANCU Laura (jaAnku) hungara poetino, verkistino, doktoro pri etnografio (2011), ano de EMIL naskita en Podu Turcului, (Rumanujo) la 30-an de decembro 1978.
Biografio
Sia familio loĝis en Arini (Bacău). La lastajn du klasojn de la ĝenerala lernejo kaj la mezlernejon ŝi finis en Miercurea Ciuc en 1997. En 2001 ŝi diplomitiĝis en Eötvös Lóránd Tudomány Egyetem ELTE la altlernejon pri porinfanĝardeno, en 2005 la teologion en Katolika Universitato Pázmány Péter de Budapeŝto, en 2006 la politiksciencon en Universitato Corvinus de Budapeŝto kaj la etnografion en Scienca Universitato de Szeged. Ŝia esplorkampo estas la popola religieco, popolkredo – popola „metafiziko”; vivhistorio, foto-antropologio. Ŝiaj beletristikaj verkoj aperis en Bárka, Hitel, Magyar Napló, Moldvai Magyarság, Napút, Szépirodalmi Figyelő, Új Ember. De 2010 ŝi estas kunlaboranto de Filologiscienca Esplorcentro de MTA.
NGC 603
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Francisco Oller
Biografio
Oller naskiĝis en Bayamón, Puerto-Riko, la tria de kvar infanoj de Cayetano Juan Oller y Fromesta kaj María del Carmen Cestero Dávila. En la dek-unua vivjaro, li ekstudis arton sub Juan Cleto Noa, pentristo kiu estris artan akademion en San Juan, Puerto-Riko. Ĉi tie, Oller demonstris enorman talenton kaj en 1848 estis ofertita okazon daŭri siajn studojn en Romo per Generalo Juan Prim, Gubernatoro de Puerto-Riko; la oferto ne estis akceptita ĉar sia patrio pensis, ke li estis tro juna.
En la okdeka vivjaro Oller translokiĝis al Madrido, Hispanio por studi pentradon ĉe la Regna Akademio de San Fernando, sub Federico de Madrazzo y Kuntz, direktoro de la Muzeo Prado. En 1858, li ekloĝis en Parizo, Francio, kie li studis sub Thomas Couture kaj kie li varbiĝis studi arton en la Luvro sub la instruado de Gustave Courbet. Dum sia libera tempo, Oller trovis laboron kiel baritonulo en lokaj italaj operoj, kaj vizitadis kafejojn kie li renkontiĝis kun kunartistoj kiel Picasso.
En 1859, Oller ekspoziciis iujn el siaj artaĵoj flanke de tiuj de Bazille, Renoir, Monet, kaj Sisley. Antaŭ 1865, Francisco Oller estis konata kiel la unua Puerto-Rika kaj Latin-Amerika Impresionista artisto kaj en 1868 li fariĝis la fondinto de La Libera Akademio de Arto de Puerto-Riko.
En 1884 li fondis artlernejon por junulinoj, kiu pli malfrue konatiĝis kiel "Universidad Nacional." En 1871, Oller honoriĝis per Hispanio, nomiĝinta "Caballeros de la Orden de Carlos III" kiu signifas: "Kavalireco de la Ordo de Carlos III" kaj unu jaro poste li fariĝis la oficiala pentristo de la Regna Kortumo de AMadeo I. Oller disvolvis intereson pri elpreni la realecon de Puerto-Rikaj pejzaĝoj, de ĝiaj popolo kaj kulturo, per siaj artaĵoj. La pentraĵoj de Oller troviĝas en muzeoj sur la tuta mondo, enhavante la Luvron en Francio.
Francisco Oller mortis la 17-an de majo en San Juan, Puerto-Riko.