cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Péter Nagy (literaturhistoriisto)
Péter NAGY [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Péter (naskiĝis la en Budapeŝto,  mortis la  samloke) estis hungara literaturhistoriisto, kritikisto, filologo, tradukisto, profesoro, teatrestro, diplomato, membro (korespondanta (1973), ordinara 1982) de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis Adorján Nagy, lia patrino estis Piroska Szabados.
Biografio
Péter Nagy frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942 (en la sekva jaro li doktoriĝis), fine li lernis ankaŭ en Universitato de Ĝenevo ĝis 1945. Hejmenveninta li laboris en variaj laborlokoj (ministerio pri eksteraj rilatoj (dufoje), oficejo de la Akademio, ministerio pri eduko, eldonejo). Li akiris sciencajn gradojn CSc en 1953, DSc post jardeko antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1957 kaj 1963 li laboris en instituto pri literaturoscienco, poste li estis eldonejestro. En 1966 li ekinstruis en la universitato, inter 1969–1971 li instruis en Sorbono. Hejmenveninta li estis nomumita katedrestro de Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed en la studjaro de 1978 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1985-1988 li estis diplomato de UNESCO en Parizo (tiam li ne instruis en la universitato). En 1990 li pensiuliĝis, tamen li esploris en literatura muzeo ĝis 1997, poste li denove pensiuliĝis. Li ricevis hungarajn kaj francan premiojn.
Li edziĝis en 1966 (baldaŭ li ekhavis filinon, en 1998 li vidviĝis.
Ruvengoj
La ruvengoj estas etno en Sudano. La ruvenga lingvo apartenas al la ĝiengaj lingvoj. Multaj ruvengoj estas kristanoj. La ruvengoj estas malpli ol 100.000 homoj.
Jacques-Henri Lartigue
Jacques-Henri LARTIGUE (naskiĝis en Courbevoie, mortis  en Nico) estis franca fotisto kaj pentristo. Li estis plej konata per siaj fotoj de aŭtoj, aviadiloj kaj Parizo de la frua 20-a jarcento.
Li komencis pentradon en aĝo de ses jaroj kaj la temo de liaj pentraĵoj estis unuavice lia vivo kaj agoj kaj personoj kiuj estis integra parto de li.
Festivus
Festivus estas nereligia festo, kiu kreiĝis de la Usona televida serio Seinfeld, en epizodo 166, The Strike, kiu estis dissendita la 18-an de decembro 1997. Multaj homoj influiĝis per la programero kaj nun celebras Festivus la 23-an de decembro. La anglalingva devizo de la festo estas A Festivus for the rest of us! (festo por ni aliaj, laŭvorte festo por la resto de ni!; la angla rimo evidente influis la elekton de la nomo). Anstataŭ kristnaskan arbon la celebrantoj uzas longan aluminian stangon. Ĝi estas iafoje dekoraciita, iafoje nuda. Celebrantoj partoprenas en The Airing of Grievances (la ellaso de la plendoj) kaj The Feats of Strength (la prodaĵoj de forteco). La festo ne estas kompleta, ĝis la familiestro malvenkas en lukto kun aliaj celebrantoj.
Hindia tondilbekulo
La Hindia tondilbekulo aŭ Blankkola tondilbekulo (Rhynchops albicollis) estas birdo simila al marbirdo ŝterno, unu el la tri tre similaj specioj de la familio de tondilbekuloj.
Disvastiĝo
Tiu specio reproduktiĝas kaj loĝas ĉefe en norda Barato, sed ankaŭ en norda Pakistano, Bangladeŝo, Birmo kaj rare en suda Barato, Nepalo, Tajlando, Kamboĝo, Laoso aŭ suda Vietnamio kaj okcidente en Irano aŭ Omano. La entuta loĝantaro estas inter 5,000 kaj 10,000 birdoj, do bezonas protekton. Ĉefaj minacoj devenas el perdo de ties medioj -rezervejoj terkulturigas tiun medion-, ĝenado, poluado, ktp.
Aspekto
Ili havas tre longajn flugilojn kaj la dorso kaj krono estas nigraj sed la nuko estas blanka eĉ en reproduktuloj malkiel ĉe sia samfamilianoj. Kontraste kun tiuj nigraj supraj partoj, la frunto, subaj flugilbordoj kaj la resto de la korpo estas blankaj. La beko estas longa kaj ruĝoranĝa kun flava pinto; la suba makzelo estas pli longa kaj fleksebla. La vosto estas mallonga, blanka kaj forkoforma. La kruroj estas brilruĝaj. Ambaŭ seksoj esta similaj sed inoj iomete pli malgrandaj. Junuloj havas pli malhelajn bekon kaj krurojn kaj pli grizbrunan plumaron.
Kutimoj
Tiuj birdoj loĝas ĉe bordoj de riveroj, lagoj, apudaj marĉoj, ktp. Post reproduktado ankaŭ ĉe estuaroj. Ili nestas kaj ripozas kolonie. La ino demetas 3 aŭ 4 ovojn. Ili manĝas flugante malalte super la akvosurfaco kun la suba makzelo skrapanta la akvo kaj la supra malferma serĉe de etaj fiŝoj aŭ krustuloj, kiujn prenas per tuŝado kaj dumtage kaj dum plenlunaj noktoj. Ili ripozas longdaŭre socie en sablejoj ĉe riveroj, estuaroj, akvobordoj aŭ lagetoj.
Nahuja
Nahuja (Naüja) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nahujanais.
Rosenthal-Bielatal
Rosenthal-Bielatal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rosenthal-Bielatal troviĝas en la sudoriento de Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro maldekstre de rivero Elbo. En la komunumo troviĝas la vilaĝoj Rosenthal kaj Bielatal, kiu situas en la Bielatal valo, la valo de la rivero Biela.
Turismo
Rosenthal-Bielatal funkcias kiel elirpunkto al la turismaj celoj:
Kaj Rosenthal ofertas sin kiel elirpunkto al la turismaj celoj:
Bildaro
Rigardo al la valo Bielatal.
Schweizermühle, hodiaŭ parto de Rosenthal, ĉirkaŭ la 1890-aj jaroj.
Rosenthal, kun la preĝejo St. Gallus-Kirche.
Jagdschloss Bielatal – Jagdschloss signifas ĉasad-kastelo, kaj estas kasteleto aŭ granda domo usata dum ĉasado.
Junto
La vorto junto (el la verbo "junti", kiu signifas kunugi per io) havas pli ol unu signifo depende de la fako:
Douarnenez
Douarnenez estas franca komunumo, situanta en la departemento Finistère en la regiono Bretonio.
Douarnenez konservis sian famon de granda sardina haveno, eĉ se la kapricoj de la sardino, laŭlonge de la tempo, kondukis al diverseco de la antaŭlonge sezonaj fiŝkaptadoj.
Fiŝkapta haveno prospera ĝis fine de la 1970-aj jaroj kaj komence de la 1980-aj, ĝi travivis tre grandan malkreskon de tiam. La fiŝkapta aktiveco tie nun estas marĝena sed multaj ŝipoj tie malŝarĝas siajn kaptaĵojn. Ĝi estas ankaŭ grava plezurhaveno de Finistère kun Tréboul kaj Port-Rhu.
La komunumo pligrandiĝis en 1945 per fandiĝo kun la najbaraj komunumoj Ploaré, Pouldavid kaj Tréboul, ĝis estas nun konata kiel la urbo kun tri havenoj (port-Rhu, haveno de Rosmeur, plezurhaveno).
Shunsuke Tsutsumi
Shunsuke Tsutsumi (堤 俊輔, n. ) estas japana futbalisto.
Douarnenez
Geografio
Douarnenez situas je okcidente de Parizo,  nord-okcidente de Nantes kaj je  nord-okcidente de Quimper, funde de la Golfeto de Douarnenez.
Shunsuke Tsutsumi
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Roasso Kumamoto, Tochigi SC, Avispa Fukuoka kaj Kagoshima United FC.
Seggebruch
Seggebruch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Douarnenez
Geografio
Apartaĵo de la urbo, la insulo Tristan situas je proksimume de la bordo. Ĝi estas piedalirebla, je malalta tajdo. Nobeldomo, lumturo kaj fuorto tie staras.
La haveno, antaŭ ol fariĝi Douarnenez, en 1541, nomiĝis hameau de Saint-Michel (domgrupo) poste bourg de l'Insulo Tristan, en 1520.
La urbo, nestiĝinta funde de harmonie kurba golfeto, disvolviĝas siajn kolorplenajn kaj pitoreskajn fasadojn, kiuj ĉarmis multajn artistojn, kiaj Auguste Renoir, Eugène Boudin, Emmanuel Lansyer...
Prahistorio kaj antikveco
La ĉeesto de kuvoj por garumo en Plomarc'h atestas pri la antikveco de la loko, kiu plie estas unu el la plej bone konservataj lokoj en Eŭropo. La garumo de Plomarc'h, kondimento simila al nia nuoc-mâm, estis produktita inter la unua jarcento p.K. kaj 276. Dum tiuj jaroj la okcidentaj marbordoj de Armoriko estis prirabitaj per multaj rabatakoj de piratoj venantaj de la nordo de Eŭropo. La unua konata Douarnenez-ano estis romiano, Caius Varénius Varus, verŝajne el la narbona legio. Lia nomo estas skribita sur vota stelo konservata en la bretona departementa muzeo de Quimper. De Pouldavid, la toloj (nomataj « Olonnes ») de Locronan deiris eksterlanden. La nomo de Pouldavid, diversmaniere skribita, troviĝas sur multaj mezepokaj marmapoj. Ĝi indikis la lokon, kie venis iuj ŝipoj por provizi sin.
Mezepoko
Laŭ la legendo de la urbo Ys, prospera kaj nesubmetita, estis konstruita antaŭlongtempe en la golfeto, antaŭ ol esti mergita en la oceanon pro dia puno. Tiu legendo, ellaborita en la 12-a jc, rekreis mitan pasintecon al Kernevo, surbaze de historiaj personoj, kiuj markis la regionon antaŭ la jaro mil kaj la epoko de la skandinaviaj invadoj.
Komence de la 12-a jc, la episkopo de Kernevo, Robert, donacis la insulon Saint-Tutuarn al la monaĥejo de Marmoutier (apud Tours en departemento Indre-et-Loire). Tiu insulo estis identigita al Insulo Tristan kaj ĝia nomo, kiu referencas al sankta Tudy, eble estas la origino de la urbonomo. Alia kutima etimologia klarigo estas ke Douarnenez venas de misformado de la bretona « douar an enez » kiu signifas « la tero de la insulo ». La donacia akto indikas ke le preĝejo jam ekzistis, pli verŝajne eta monaĥejo ol paroĥa preĝejo. La donacio ŝajnas celi al renovigo de la religia vivo de la diocezo.
20-a jc
En 1902, la komandanto Barthélemy-Emmanuel Le Roy Ladurie, avo de la historiisto Emmanuel Le Roy Ladurie, estis eksigita el sia grado pro sia rifuzo fermi la lernejojn posedatajn de katolikaj kongregacioj en Douarnenez.
Inter la du mondmilitoj
En 1924, la striko de Penn Sardin, la sardinistoj de Douarnenez, spertis nacian reeĥon.
La dua mondmilito
La, la longlinia fiŝkapta ŝipo (franclingve palangrier) Mam-Doue de Douarnenez estis je proksimume 12h45 mitralita per du anglaj aviadiloj dum ĝi fiŝkaptis inter Ouessant kaj la lumturo de Ar-Men : du ŝipanoj estis mortigitaj kaj du aliaj vunditaj.
Heraldiko
La malnova blazono estas desegnita de Doktoro Benoiston, de Quimper, ano de la franca asocio pri heraldiko kaj sigeliko kaj de la departementa heraldika komisiono de Finistère.
''Lazura kun renversita ora ŝlosilo palise, kun romba ringo pomangule, kun ankroforma tigo.
La devizo
La devizo de la urbo estas :
Demografia evoluo
Laŭ la popolnombrado Insee de 2010, Douarnenez enhavas loĝantojn (tio estas malkresko de 3 % kompare al 1999). La komunumo rangas je la -a loko je la nacia nivelo, kiam ĝi estis je la -a en 1999, kaj je la -a je la departementa nivelo el 283 komunumoj.
La evoluo de la nombro de loĝantoj estas konata per la popolnombradoj faritaj en Douarnenez ekde 1793. La maksimumo estis atingita en 1946 kun loĝantoj.
<!--
Pyramide des âges
La population de la commune est relativement âgée. Le taŭ de personnes d'un âge supérieur à 60 ans (31,9 %) est en effet supérieur au taŭ national (21,6 %) et au taŭ départemental (24,5 %). À l'instar des répartitions nationale et départementale, la population féminine de la commune est supérieure à la population masculine. Le taŭ (54,7 %) est supérieur de plus de deux points au taŭ national (51,6 %).
La répartition de la population de la commune par tranches d'âge est, en 2007, la suivante :
Dăești (komunumo, Vâlcea)
Dăești [dəeŝtj] estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Băbuești, Dăești (la sidejo), Fedeleșoiu kaj Sânbotin.
Douarnenez
Administration
Le maire de la ville est Philippe Paul, élu dès le 1 tour en 2008, battant la maire sortante Monique Prévost.
Dăești (komunumo, Vâlcea)
Dăești situas sur la maldekstra (orienta) bordo de la rivero Olt, 10 kilometrojn norde de Râmnicu Vâlcea. La rivero tie formas baraĵlagon nomitan Gura Văii (laŭ aliflanka vilaĝo), kies baraĵo permesas transiron. Aliflanke preterpasas la nacia vojo DN7, samtempe la eŭropa vojo E81, inter Râmnicu Vâlcea kaj Tălmaciu. Sur la orienta flanko la distrikta vojo DJ703L sekvas la valon kaj iras norden al Jiblea Veche, suden al Fedeleșoiu kaj Sânbotin. Băbuești, kiu situas for de la rivero 300 metrojn pli alte, estas atingebla per la loka vojo DC17.
Douarnenez
Administration
-->
Attila Pataky
Attila Pataky [pataki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pataky Attila estis hungara ŝlagrokantisto, tekstopoeto, orkestrestro.
Douarnenez
Ekonomio
La urbo havas tri havenojn : <!-- De nombreŭ chantiers navals restent en activité ; le Port-Rhu continue à produire des bateaŭ traditionnels en bois, tandis que le Rosmeur fabrique des bateŭ modernes de pêche. Si le port de pêche connaît une période de mutations, le port de plaisance de Tréboul, lui, accueille de nombreŭ bateaŭ de croisière. Les deux places de marché (Douarnenez Centre et Tréboul) sont très fréquentées par les touristes. Le marché de Tréboul borde le port de plaisance tandis que celui des Halles est au cœur de la vieille ville.
La Communauté de communes du Pays de Douarnenez comptait 640 entreprises en 2006 (source CCI) dont 90 % sur la seule commune de Douarnenez, réparties dans les secteurs d'activités suivants :
Attila Pataky
Biografio
Attila Pataky akiris inĝenieran diplomon en Pezindustria Universitato de Miskolc, sed libertempe li kantadis en ŝlagrorkestro. En 1978 Pataky transprenis la gvidadon kaj rearanĝis la muzikgrupon kun profesiaj muzikistoj. Tio estis Edda (rokgrupo). Ilia unua sondisko aperis en 1980. Post 3 jaroj pro konfliktoj la rokgrupo paŭzis, tiam Pataky recitalis en amuzejoj de Norvegio. En 1985 li hejmenvenis kaj li denove kantas en Edda. Liaj filoj naskiĝis en 1976 kaj 2003. Li ricevis premiojn inter 1980-2014.
Douarnenez
Ekonomio
La répartition de ces établissements par tranche d'effectifs est la suivante :
La sardine (pêche et conserveries)
Face à la concurrence, la plupart des conserveries de la ville ont progressivement fermé leurs portes. Actuellement, il ne reste plus de ce passé que trois usines qui ont su se développer: Paulet (marque Petit Navire), COBRECO (marque Arok) et Chancerelle (marque Connétable). Douarnenez est toujours la capitale européenne de la conserve de poisson.
Transports
La ville met à la disposition de ses habitants un réseau urbain de bus (TUD'bus),. La ville ne possède plus de gare routière depuis 1974, la gare SNCF et l'aéroport étant à Quimper.
Langue bretonne
-->
Kino
La filmado de la filmo de Thierry Klifa Les Yeux de sa mère okazis en Douarnenez komence de 2010. La ĉefaj aktoroj estis Catherine Deneuve, Marina Foïs, Jean-Baptiste Lafarge, Jean-Marc Barr kaj Nicolas Duvauchelle.
Libertempoj
<!-- Douarnenez est une ville à forte identité culturelle. Les équipements municipaŭ sont importants eu égard à la taille de la commune : La ville possède également 2 cinémas, le K et le Club.
Infrastructures
Douarnenez compte près de 40 associations sportives représentant plus de 30 disciplines regroupant près de 3,500 pratiquants en loisir et compétition. La ville leur met à disposition, les équipements suivants :
Un aperçu de cette diversité et du nombre de pratiquants est vérifié chaque année lors de la Fête du Sport qui a lieu début septembre sur le site du Stade Lesteven.
Cuisine
Douarnenez est célèbre pour son gâteau local, le kouign-amann inventé par le boulanger Scordia vers 1860, son nom (« gâteau au beurre », en breton) est évocateur quant à la matière première utilisée pour sa confection.
Centre de loisirs
La commune met à la disposition des habitants un Centre de vacances ou de loisirs, permettant d'accueillir des enfants de 3 à 12 ans hors des heures scolaires.
Cet espace offre des jeux et des loisirs, qui favorisent l'éveil et la créativité des enfants.
Espaces verts
La commune est connue pour son Jardin des plantes aromatiques (qui regroupe bon nombre de plantes médicinales), ses Jardins de la baie qui possèdent notamment un atelier d'insertion sociale, et Les Plomarc'h, un espace naturel protégé de 20 hectares , qui encercle la ferme des Plomarc'h, une exploitation municipale pour la sauvegarde des races anciennes.
D'autre part, la ville est une des étapes du circuit randonnée allant de la baie d'Audierne à la baie de Douarnenez, jusqu'à la pointe du Raz.
Quartier maritime
Douarnenez est un quartier maritime dont le code est: DZ.
Jumelages
-->
7280 Bergengruen
7280 Bergengruen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana-balta verkisto Werner Bergengruen (1892–1964), reprezentanto de la kristana humanismo per liaj multnombraj raportoj, romanoj, fabeloj kaj ĉirkaŭ 400 poemoj.
Alytus (subdistrikto)
La "subdistrikto Alytus" (litove Alytaus rajonas) aŭ tutprecize subdistrikta komunumo Alytus (litove Alytaus rajono savivaldybė, laŭvorte "cirkla memregejo de Alytus") komplete ĉirkaŭas la urbon Alytus en Litovio. Ĝi situas en la centra suda parto de la lando, kaj apartenas al la historia regiono Dzukio. En en la komunumo vivis.
Loĝlokoj
Ene de la komunumo ekzistas:
Junto (lingvoscienco)
En lingvistiko, junto estas lingve signifa limo inter du morfemoj aŭ sintagmoj. Ĝia simbolo estas: #
Ekzemploj:
la # fiŝo — l' # afiŝo
ĉiu#jare — ĉiuj # are
Haruki Nishimura
Haruki Nishimura (西村 陽毅, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Arte Takasaki kaj FC Ganju Iwate.
Roudnice nad Labem
Roudnice nad Labem estas urbo en Ĉeĥio kun  situanta en Bohemio sur la maldekstra bordo de rivero Elbo. Al la urbo apartenas apuda vilaĝo Podlusky.
Historio
La unua dokumenta mencio okazis en la jaro 1167. La sinjorujo estis posedaĵo de la pragaj episkopoj, kiuj ĉi tie en la 13-a jarcento lasis konstrui burgon de la franca tipo. Roudnice iĝis urbo antaŭ la jaro 1279. La pragaj episkopoj kaj ekde la jaro 1344 ĉefepiskopoj proprietis la urbon ĝis la husanaj militoj en la jaro 1421 konkeris la urbon husanoj, poste posedantoj alternis. Industria evoluo estas kunigita kun alkonduko de fervojo en la 19-a jarcento. En la jaro 1910 estis konstruita nova ponto, en kies fundamentoj estas masonigita la malnova ponto.
En la jaroj 1652–1684 sur la loko de la burgo Lobkovic-anoj igis konstrui monumentan barokan kastelon. La kvarala, duetaĝa konstruaĵo kun rajdistejo kaj parko estis sidejo de armea muziklernejo. La kastelo ne estas publike alirebla, en la eksa rajdistejo estas galerio de belaj artoj de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj. La kolektaro el Roudnice estis transveturigita en kastelon en vilaĝo Nelahozeves.
Personoj
El famaj personecoj en Roudnice naskiĝis aŭtoro de Masopust Vavřinec Leandr Rvačovský (1529–1591), historiisto de artoj Max Dvořák (1874–1921), pentristo Otakar Nejedlý (1883–1957). En la jaro 1364 ĉi tie mortis ĉefepiskopo Arnošt el Pardubice, restadis ĉi tie la itala poeto Francesco Petrarca (1303–1374). En la urbo vivis poeto Josef Hora (1891–1945), en ĉi tiea gimnazio abiturientiĝis verkisto Fráňa Šrámek.
Stacio Hōrai
Stacio Hōrai (japane: 蓬莱駅 [Hōraj-eki], angle: Hōrai Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
Janka Olejnik
OLEJNIK Janka estis rumanuja hungara pentristino. Ŝi naskiĝis en Nagykanizsa la 13-an de majo 1887 kaj mortis en Baia Mare la 7-an de novembro 1954.
Biografio
Janka Olejnik inter 1909 kaj 1913 studis en Belarta Altlernejo de Budapeŝto. En 1927 ŝi venis al Artistkolonio de Baia Mare el Zalău. Ekde 1937 ŝi estis konstanta ano de asocio pentrista.
Vouillon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono .
Azat Arcaĥ
La ĵurnalo havis multajn nomojn, origine ĝi nomiĝis "Geghŝuk" (Գեղջուկ armene ĝi signifas "Vilaĝano"). Ĝia nomo poste estis ŝanĝita al "Ĥorherdajin Gharabagh" (Խորհրդային Ղարաբաղ - kio estas "Soveta Karabaĥo"), kaj post iom longa tempo al "Arcaĥ" (Արցախ); "Arcaĥ" estas la nomo en la armena por la regiono "Karabaĥo"), kaj poste, kun la establiĝo de la Respubliko Montara Karabaĥo, la nomo ŝanĝiĝis al "Respubliko Montara Karabaĥo" (ԼՂ Հանրապետություն ) kaj fine al "Azat Arcaĥ" (Ազատ Արցախ ). En 1980 en la redakcio laboris Arkadio Gukasjan, la dua prezidanto de Montara Karabaĥo.
La ĵurnalo disponigas elektronikan version en la armena, rusa kaj angla lingvoj.
Kariba ortalo
La Kariba ortalo (Ortalis garrula) estas specio de birdo de la familio Kracedoj parencaj de la aŭstralaxiaj nestamasuloj, sed loĝanta en Ameriko.
Distribuado
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, aŭ humidaj arbaroj de malaltaj teroj, kaj eĉ ĉe tre degraditaj iamaj arbaroj.
Oni ne konas subspeciojn.
Aspekto
Atingas longon averaĝan de 53 cm kaj 600 al 750 g de pezo. La kapo kaj la kolo estas helbrunaj al ruĝecbrunaj, dum la plumaro de flugiloj kaj la dorso estas grizecbruna, tiu de la brusto olivecbruna, kontraste la ventro estas tre blankeca kaj la vosto verdecnigra kun blankecaj pintoj en eksteraj plumoj.
La irisoj esta brunaj, estas nigreca ĉirkaŭokula nuda (senpluma) areo kaj gorĝa sako tre brilruĝa kaj tre videbla dum kantelsendado. La beko estas nigreca kaj iom subenkurba. La fortaj kruroj estas grizecaj.
Kutimaro
Ili loĝas en sekaj arbaroj kaj makisoj en grupoj de 6 al 12 individuoj, ĉe riveroj aŭ ĉe manglaroj, ili ĉeestas sur arbustoj kaj foje surgrunde. El aprilo al majo la ino demetas ĝis 3 ovojn kiuj estos kovataj dum 26 tagoj.
Kiel aliaj membroj de la genro, temas pri specio tre bruema, kio estas tialo por la latina scienca nomo (garrula).
Granda Grekio
La Granda Grekio (Μεγάλη Ἑλλάς, Magna Graecia) estis historia regiono kun antikv-grekaj kolonioj, lanĉitaj dum la antikvo (ekde la 8-a jarcento antaŭ nia erao), enteninta parte teritorion de la moderna suda Italio (Apenina duoninsulo)
La grekaj kolonioj de Sicilio ne estas konsiderataj kiel parto de Granda Grekio.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Balkány)
Historio
En tiu regiono nur malmultaj sekvis la romkatolikan eklezion, tial longe ili ne havis preĝejon. En 1848 ili petis preĝejon, sed la permeso alvenis nue en 1936. Sekve Balkány iĝis paroĥa loko de la romkatolika eklezio kaj en la sekva jaro ankaŭ la preĝejo pretiĝis. Apude kapeleto situas, kiu renoviĝis en 2007.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unu turon kaj unu navon. La enirejo estas sub la turo. Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Ina Tautorat
== Vivo == Post lerneja tempo Ina Tautorat iris en 1963 de Düsseldorf al Berlino por komenci edukiĝon al okup-terapiistino en Waldkrankenhaus (Arbara Malsanulejo) en Berlin-Spandau, poste ŝi profesipraktikumis en Landesnervenanstalt (Landa Psikiatria Hospitalo).
En 1966 en Düsseldorf  ŝi edziniĝis al Hermann D. Tautorat, kun kiu ŝi jam konatiĝis en 1960 en la Junulligo „Kristana Celado“ (Jugendbund für Entschiedenes Christentum – E.C.). Post edziniĝo la paro translokiĝis al Berlino, kie en 1967 naskiĝis la filino Vera.
Ina Tautorat laboris ekde 1968 en malsanulejo en la berlina distrikto Neukölln. De 1970 ĝis la emeritiĝo en 2008 ŝi estis muzea pedagogo en Juniormuseum (Muzea parto por infanoj) de Etnologia Muzeo en Berlin-Dahlem, ekde 1996 ŝi estris la Juniormuseum.
Ekde 2005 ŝi loĝas kun filino, bofilo kaj nepino en domo de generacioj, konstruita de la bofilo Holger Tautorat.
Esperanto-agado
En 1976 jam la loĝejo en Apostelstraße 6 fariĝis Esperanto-butiko, do renkontiĝejo por esperantistoj. Familio Tautorat per Pasporta Servo poste gastigis entute centojn da vizitantoj. En 1976 Ina Tautorat fariĝis estrarano de ELB, kies prezidanto estis Emmi Stox. En 1977 Ina Tautorat transprenis oficon de prezidanto.
Dum ŝia prezidanteco ELB sukcese evoluiĝis kaj moderniĝis. La kvanto de membroj altiĝis de 57 en 1977 al 110 en 1988.
Ŝia unua alvoko kiel ELB-prezidanto esprimas la spiriton de ŝia agado:
''“Kiel  vi legis  en  pasintmonata Berlina Informilo, oni elektis min prezidantino de nia Ligo. Bedaŭrinde mi devas konstati, ke multajn el vi mi ne konas kaj multaj nur malofte vizitas niajn kunvenojn.Sed mi volas kunlabori kun vi ĉiuj! Do mi ege petas vin: Venu al niaj renkontiĝoj. Eĉ se malnovaj kvereloj kaj poste la kutimo ĝis nun malhelpis vin: Venu! Montru vian interesiĝon je nia komuna afero. Malnovaj disputoj estu forgesitaj. Ni ĉiuj, ĉu junaj ĉu maljunaj,devas kunlabori  por finfine atingi niajn sukcesojn. Kun bonaj deziroj por  1977 salutas vin Ina Tautorat.“''
Informado kaj instruado estis intensigitaj laŭ instigoj de Hermann Tautorat, kiu mem nun daŭre instruis. La ĉiusemajna Ĵaŭda Rondo en la hejmo de familio Tautorat ekde 1978, origine fondita kiel kurso kaj studrondo, fariĝis institucio en la berlina Esperanto-vivo. . La renkontiĝejo Falkstraße 25 en Berlin-Neukölln kun espoteko (Bbiblioteko kaj arkivo de Esperanto-Ligo Berlino - ELB), evoluiĝis al daŭra Esperanto-Centro, kiu tie funkciis ĝis 2005.
Aperis novaj grupoj, renkontiĝejoj kaj homoj, ekz. grupo Lietzensee sub gvido de Hans Moser, Vilao Kreuzberg prizorgita de Roland Schnell, Lu Wunsch-Rolshoven kaj Gerd Bussing kun specife efika informlaboro.
Ferenc Zenthe
ZENTHE Ferenc (Salgótarján, 24-a de aprilo 1920 - Budapeŝto - 31-a de julio 2006 ) estis hungara aktoro (Aktoro de la nacio ekde 2005). Li finstudis en 1942, en la Teatroarta Akademio (Színművészeti Akadémia). Li aktorludis en Nacia Teatro (Pécs), Teatro Kisfaludy, Teatro Csokonai (Debrecen) kaj ekde 1952 ano de la budapeŝta Teatro Madách.
Miristila izocianato
Miristila izocianato aŭ izocianato de tetradekilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izocianata acido kaj miristila alkoholo. Miristila izocianato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Miristila izocianato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Miristila izocianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Cadaujac (stacidomo)
Cadaujac estas franca stacidomo sur linio - Sète-Ville, situanta en  Cadaujac, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Sète-Ville (640000).
4156 Okadanoboru
4156 Okadanoboru estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana amatora astronomo kaj montgrimpisto Noboru Okada (japane : 岡田昇, Okada Noboru, 1953–2002?), kiu malaperis en januaro 2002 dum soleca grimpado en la nordaj Japanaj Alpoj.
Concerto delle donne
La Koncerto de Virinoj (Concerto delle donne) estis virina grupo de profesiaj kantistoj kaj instrumentistoj de la kortego de Ferrara, en Italio, kiu disvolviĝis je la fino de la 16-a jarcento.
La ensemblo estis fondita en 1580 de la duko Alfonso la 2-a d’Este, granda sponsoro kaj protektanto de artoj kaj sciencoj. Tiu grupo atingis grandegan famon, pro sia arta nivelo kaj pro sia teknika virtuozeco. Ĝi restis aktiva ĝis la kortego dissolviĝis en 1598, kiam la duko forpasis sen heredanto.
En la kortego de Ferrara, muzikemaj virinoj inspiris komponiston Luzzasco Luzzaschi kaj kaptis la atenton de la duko. La korteganinoj kiuj kaŭzis la kreadon de la Koncerto de virinoj, estis prezentantaj regulan serion de ĉambraj koncertoj, kadre de la tiel nomata ‘sekreta muziko’. Tio estas, privata kaj ekskluziva renkontiĝo de la duko de Ferrara kaj liaj amikoj. Origine la grupo konsistis el talentaj sed amatoraj membroj de la kortego: la fratinoj Lucrezia kaj Isabella Bendidio, Leonora Sanvitale, kaj Vittoria Bentivoglio. Dum la unuaj jaroj partoprenis ankaŭ viro por la basa voĉo, sed poste li estis eksigita.
Ĉi tiu amatora ensemblo estis aktiva dum la 1570-aj jaroj, kaj ĝia membraro stabiliĝis en 1577. Nur poste profesiulinoj anstataŭis ĉi tiujn originajn kantistinojn. La grupo evoluis al ekskluzive virina triopo de profesiaj muzikistinoj, kies ensemblo prenis la nomon Koncerto de Virinoj. La unua registrita prezentado de tiaj profesiaj sinjorinoj estis la 20-an de novembro de 1580. La plej elstaraj membroj de la nova ensemblo estis Laura Peverara, Livia d'Arco kaj Anna Guarini.
La nova ensemblo ludis madrigalojn kaj diversajn aliajn pecojn komponitajn de kortegaj muzikistoj. Ili ankaŭ ludis instrumentojn: liuton, harpon kaj aldviolonon, sed koncentris siajn energiojn por disvolvi voĉan virtuozecon. Ili baldaŭ famiĝis, kaj estis konataj tra la tuta Italio kiel la Sinjorinoj de Ferrara. Okaze, la duko vojaĝis prezentante ilin tra aliaj italiaj kortegoj, kio donis al li famon kaj prestiĝon.
Unue tiuj virinoj estis registritaj en la juĝaj registroj kiel ‘honordamoj de la dukino’, sed poste ili aperis kiel ‘virinaj muzikistoj’, kio indikas ilian profesiigon. Sendube, la Koncerto de Virinoj revoluciis la profesian rolon de virinoj en la muziko. Ili estis dungitaj kiel kantistoj, ricevis salajrojn kaj aliajn avantaĝojn, kiel dotojn kaj apartamentojn en la duka palaco. Tiuj virinoj devis ludi ĝis ses horojn tage, kantante sian propran repertuaron, aŭ legante librojn, aŭ partoprenante en baletoj kiel kantistinoj kaj dancistinoj. Unu el la ĉefaj karakterizaĵoj de la kantostilo de ĉi tiu tre admirita ensemblo estis ĝia riĉa ornamado.
La koncertoj de la ‘Sinjorinoj de Ferrara’, konsistis el la interpreto de tiamaj madrigaloj, adaptitaj al virinaj voĉoj kiel soloj, duetoj kaj triopoj, akompanataj de instrumentoj, kiuj ludis la malaltajn voĉojn. La plej granda muzika novigo de la Koncerto de Virinoj estis la multobligo de la pli altaj voĉoj ornamitaj, el unu voĉo kantante diminuojn super instrumenta akompano ĝis du aŭ tri voĉoj kantante variajn diminuojn samtempe. Ĉi tio kondukis al la evoluo el la madrigalo en kiu regas la ekvilibro de voĉoj, al speco de kanto en kiu la ĉefa voĉo estas akompanata de pluraj instrumentoj aŭ voĉoj. Tio klare kondukis al la akompana melodio karakteriza por la baroko, tio estas la nova stilo (itale nuovo stile).
La muzika rondo de Ferrara en tiuj jaroj estis probable la plej moderna kaj pionira en Italio. Giacomo Vincenti, unu el la plej prestiĝaj muzikeldonistoj de tiu tempo, priskribis ĉi tiujn virinojn kiel "virtuozajn junulinojn". Tia estis la ĝenerala opinio de la tiamaj kortegaj muzikaj rondoj. Eĉ tia modelo de virinaj ensembloj komencis disvastiĝi, precipe al la prestiĝaj kortegoj de Gonzaga, en Mantuo, kaj al la kortegoj de Medici kaj Orsini, en Florenco, ankaŭ tra Eŭropo, kaj restis elstara dum preskaŭ kvindek jaroj. La Koncerto de virinoj atingis grandan prestiĝon interne kaj ekstere de Ferrara, inspirante komponistojn verki pecojn tre ornamitajn por unu, du aŭ tri sopranaj partoj.
Inkluzive de Carlo Gesualdo, Luca Marenzio kaj Claudio Monteverdi, inter aliaj estis komponistoj kiuj verkis muzikon inspiritan de la Concerto delle donne aŭ specife por ili. Tiaj verkoj estis karakterizitaj per alta ‘tessitura’, virtuoza kaj flora stilo, kaj vasta gamo. La tria libro de madrigaloj de Ludovico Agostini estis eble la unua eldonaĵo tute dediĉita al la nova kantmaniero. La ‘Canzonette a tre voci’ de Monteverdi probable estis influita de la "Sinjorinoj de Ferrara".
Fenetila cinamato
Fenetila cinamato aŭ C17H16O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cinamata acido kaj fenetila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun dolĉeca gusto, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila cinamato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila cinamato estas nature trovata en pluraj plantoj kaj planto-derivaĵoj kaj uzatas en fabrikado de parfumoj kaj kosmetikaĵoj.
Osséja
Osséja (Oceja) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Osséjanais.
Gesturi
Gesturi - jen itale, sarde Gèsturi - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Barumini, Genoni (OR), Gergei (CA), Isili (CA), Nuragus (CA), Setzu kaj Tuili.
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Learĥo
Learĥo - (helene Λέαρχος, latinsky Learchus) estis en la helena mitologio filo de la orĥomena reĝo Atamanto.
Patrino de Learĥo kaj de lia frato Melikerto estis Ino, la dua edzino de la reĝo Atamanto. La diino Hera, pro ĵaluzo kontraŭ sia edzo Zeŭso, sendis al la reĝo Atamanto frenezecon. En kolerŝtormo li mortigis Learĥon kaj priminacis ankaŭ lian fraton. Ino ĉirkaŭbrakis Melikerton kaj saltis kun li el klifo en maron. Dioj savis ilin kaj eĉ transprenis ilin inter si. Ino akceptis nomon Leŭkotoo kaj el Melikerto fariĝis Palaimono.
Malgraŭ Ino en sia vivo ne ĉiam estis afabla kaj homama virino, fine ŝi transformiĝis en protektantinon de naĝantoj, ĉiam voleman helpi al dronantoj. Pro tio grekaj kaj romaj maristoj adoris ŝin kaj Melikerton ĝis la kristanaj tempoj.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Learchos
Sinú (rivero)
La rivero Sinú estas rivero de nordokcidenta Kolombio kiu elfluas en la Kariba Maro kaj kiu fluas tute tra la departamento de Kordobo. Tiu rivero estas la tria plej grava rivero post la Magdalena Rivero kaj la Kaŭka Rivero en la kolombia Kariba Regiono. Ĝi ekfluas en Antjokio, fluas el sudo al nordo dum 415 km ĝis elflui al la Kariba Maro. La rivero estas navigebla dum nur duono de sia longo, 200 km starte en Montería, la plej granda urbo en ties baseno. La rivero estas ankaŭ la ĉefa turisma allogaĵo de Montería.
Akvorezervejo Urra
La Akvorezervejo Urra estis konstruita de entrepreno Urrá super la rivero Sinú.
Ot (cirila alfabeto)
Ot (Ѿ ѿ, kursive: Ѿ ѿ) estas litero de kirilico. Nun ĝi estas uzata nur en la eklezia Slavono. Ѿ estas ligaturo el la literoj Ѡ kaj Т. La ligaturo signifas la prepozicion ѡтъ/отъ (de aŭ ekde) aŭ la prefikson ѡт-/от-. En aliaj lokoj la literoj "от" aŭ "ѡт" ne povas esti anstataŭitaj per ѿ.
Elektoprinclando Saksio
La Elektoprinclando Saksio, mallonge Elekto-Saksio (aŭ -Saksujo), germane Kurfürstentum Sachsen aŭ Kursachsen, estis teritorio de la Sankta Romia Imperio, situanta proksimume en la hodiaŭaj federaciaj landoj Saksio, Saksio-Anhalto kaj Turingio. Ĝi estis grava lando por la protestanta Reformacio kaj dum tempo unu el la plej gravaj protestantaj potencoj en Germanio. Ĝi tamen perdis multe de sia influo, ĉefe pro la malfeliĉa "Lepsika divido" inter la du dinastiaj branĉoj de la reganta dinastio Wettin, la "Ernestidoj" kaj la "Albertidoj", kaj ĝian gvidan rolon multe transprenis la plifortiĝanta najbaro Prusio.
Eta kronologio
1356 1422 1440 1485 1539 1547 1697 1806
148 Gallia
148 Galio estas granda asteroido de la asteroida zono ; ĝi estas unu el la maloftaj R-tipaj asteroidoj.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita, la, elde la observatorio de Parizo fare de la fratoj Paul kaj Prosper Henry, kiuj interkonsentis por atribui ĉiun malkovron jen al unu jen al la alia frato. 148 Galio estis oficiale malkovrita de Prosper-Mathieu Henry.
Ĝi ricevis la latinan nomon de Gaŭlio : "Gallia".
Eugen Pascu
Biografio
Jenő Pászk edukiĝis sub influo de hungara kulturo, siaj prauloj ricevis hungaran nobilecon. La familio devenas el Dobra. El Zenta ili translokiĝis en Budapeŝton. En 1912-13 li komencis lerni en la Belarta Altlernejo de Budapeŝto, sed pro la unua mondmilito li povis fini nur en 1919. Li aliĝis al aktivista rondo de Lajos Kassák. Li loksidiĝis en Baia Mare, kie unue li estis en 1914. En 1922 oni elektis lin ano de asocio de pentristoj. Li instruis iom de tempo desegnon. En 1925 unu jaron li instruis skupltadon en Belarta Lernejo de Kluĵo. Inter 1935 kaj 1939 li vivis en Arad, sed en 1940 li revenis al Baia Mare.
Alison Barros Moraes
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Francisko
Francisko estas persona nomo el la vulgara latina Franciscus, a, um (t. e. franca, francema) anstataŭ la klasika Gallus, a, um.
Entombigo (Rafaelo)
La Entombigo de Kristo, konata ankaŭ kiel Pala Baglione, aŭ Entombigo Borghese aŭ pli simple La Entombigo, estas ole-pentraĵo fare de la itala renesanca pentristo Rafaelo. Subskribita kaj datita "Raphael Urbinas MDVII (1507)", la pentraĵo estas en la Galleria Borghese en Romo. Ĝi estas la centra ero de pli granda altaro (retablo) komisiita de Atalanta Baglioni de Perugia en honoro de ŝia murdita filo, Grifonetto Baglioni. Kiel ĉe multaj verkoj, ĝi kunhavas elementojn de komunaj temoj de Elkrucigo de Jesuo, la Lamento de Kristo, kaj la Entombigo de Kristo. La pentraĵo estas sur ligno kaj estas 184×176 cm.
Cadaujac
Cadaujac estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cadaujacais.
Gastino el estonto
Gastino el estonto (ruse Гостья из будущего) estas produktita en Sovetunio kvinparta televidserio pri aventuroj de Alisa Seleznjova, populara scienc-fikcia protagonistino de Kir Buliĉov. „Gastino el estonto“ estas unu el la plej popularaj sovetiaj porinfanaj filmoj de la 1980-aj jaroj. La unuan fojon la serio estis spektigita en marto de la jaro 1985.
Gábor Gaál (geologo)
Gábor Gaál [gAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gaál Gábor estis hungara-finna geologo, altlerneja instruisto.
Gábor Gaál naskiĝis la en Nitro (Ĉeĥoslovakio), li mortis la.
Biografio
Gábor Gaál apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Depost la 2-a mondmilito la familio translokiĝis al Budapeŝto pro Dekretoj de Beneš. La juna Gaál frekventis gimnazion, kiun interrompis la hungara revolucio de 1956. Iom post la falo de la revolucio li disidis al Aŭstrio, kie li maturiĝis en hungara gimnazio en 1957. Li akiris geologian diplomon en Universitato de Vieno kaj li doktoriĝis (Ph.D.) samloke en 1964. Li ekhavis aŭstran ŝtatanecon. Dum la studentaj jaroj somere li laboris en Finnlando, post la diplomo li vivis jam en Outokumpu, kie li edziĝis kaj finniĝis. En 1970 li ekinstruis en universitato de Oulu, ekde 1978 en Universitato de Helsinko. En 1983 li instruis en universitato de Salvador de Bahio. Reveninta al Finnlando li havis altajn postenojn en la geologia servo. Inter 1991-1996 li estis institutestro en Budapeŝto, poste 2 jarojn li estis konsilisto en Hungario kaj Finnlando, ekde 1998 nur en Finnlando. En 2003 li pensiuliĝis, sed li restis aktiva precipe en planoj de Eŭropa Unio. Li ricevis signifan finnan premion en 2007.
32058 Charlesnoyes
32058 Charlesnoyes estas tre malgranda, trege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Charles Noyes, plej bonan en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel ISEF de 2015 pro sia projekto pri sistema programaro. Li gajnis ankaŭ la premion Philip V. Streich Memorial Award de la London International Youth Science Forum. Li estis lernanto ĉe la Villa Park High School de Villa Park (Kalifornio, Usono).
Otepää
Otepää (antaŭe Nuustaku) estas urbeto de suda Estonio. Ĝi estas la ĉefurbo de samnoma paroĥo. Kääriku estas vilaĝo en la municipo Otepää
Villanueva de Duero
Villanueva de Duero [biljaNŬEba deDŬEro] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudoriento de la provinco. La loknomo Villanueva de Duero estas komprenebla etimologie kiel Nova Urbo de Doŭro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 37,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 227 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed tute male ĝi fakte akiris 70o el la 1900-aj jaroj pro ties strategia loko inter Valadolido kaj Tordesillas kaj nur iom sude de la rivero Doŭro kaj la aŭtoŝoseo A-62.
Ĝi distas 20 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj estas samproksime de Tordesillas. Ĝi limas kun municipoj Villamarciel, Aniago, Puente Duero, Viana de Cega, San Miguel del Pino, Serrada kaj Valdestillas. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trairata de la rivero Valcorba.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Dekomence la loknomo estis Las Cabañuelas (La Kabanetoj), kaj en 1109 Aldea Nueva (Nova Domaro), kaj poste Aldeanueva de Aniago, ĉar estis teritorio de Aniago (nun senhoma). En 1630 okazis la alinomigo al Villanueva de Duero.
En 1409, Juan Vázquez de Cepeda, episkopo de Segovio kaj konsilisto de la monarko Henriko la 3-a, aĉetis Aniago kaj Aldea Nueva el la Municipo Valadolido, por establi monaĥejonkiu finfine estos La Cartuja de Nuestra Señora de Aniago de Kartuzianoj. La historio de Villanueva ekde tiam estis ligita al tiu ĝis definitiva separo en 1807.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento, la ermitejo de Kristo kaj aparte La Cartuja de Nuestra Señora de Aniago.
NGC 4992
NGC 4992 (aliaj indikoj — UGC 8232, MCG 2-34-1, ZWG 72.6, PGC 45593) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mokotakan
Mokotan estas indiana vilaĝo en St Mathieu du Parc, Maŭricio, Kebekio, Kanado. Ĝi montras la ĉeeston de indianoj en Nordameriko de pli ol 5.000 jaroj danke al la rekonstruo de diversaj konstruaĵoj de la 11 indiĝenaj nacioj de Kebekio.
Etimologio
La vorto Mokotakan signifas kroĉtranĉilon en la lingvo atikameka. Ĝi estis nepra ilo en la vivo de ĉiuj ĉi nomadoj.
Reprezentitoj
La indianaj triboj reprezentitaj en la vilaĝo estas la
Celoj
La celo de tiu vilaĝo estas la divido, la disigo kaj la interpretado de la indiana kulturo. Komentata vizito ebligas lernadon pri la vivmaniero, la kulturo, la historio kaj la spiriteco de tiuj popoloj.
Rosian
Rosian ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 481 loĝantojn.
Stela Besenyei-Merger
Eszter "Stela" Besenyei-Merger (naskiĝis la 7-an de majo 1987 en Budapeŝto) estas hungara esperantisto kaj denaskulo.
En 2017 ŝi komencis la podkaston La Bona Renkontiĝo, pri la organizado de esperantaj renkontiĝoj.
Neferito la 1-a
Neferito aŭ Nefaarud fondis la 29-an egiptan dinastion poste venki faraonon Armiteon en malferma batalo kaj mortigis lin apud Memfiso. Neferito farigis Mendeson sian ĉefurbo.
Preĝejo Sankta Triunuo (Békés)
Preĝejo de Sankta Triunuo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Békés.
Amirteo
Amirteo, Amenardis aŭ Amenirdis (Ἀμύρταῖος Σαΐτης) estis la sola faraono de 28-a egipta dinastio. Li venkis la persajn okupantojn de Egiptio kaj reĝis de -404 ĝis -398. Oni konas lin per eksteraj informoj de grekoj kaj monumentoj. Eble li ne sukcesis plivastigi sian povon al tuta Egiptio, poste li estis venkita de Neferito la 1-a.
Preĝejo Sankta Triunuo (Békés)
Historio
La baroka preĝejo konstruiĝis en 1795. Apude marmora kruco situas, kiu pretiĝis en 1824.
Konstruaĵo
La preĝejo havas po unu turon, ĉefnavon kaj flankonavon. Interne Soma Orlai Petrich pentris la bildon pri bapto de Jesuo. Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.
Stela Besenyei-Merger
Ekde 2021 ŝi laboras por la literatura projekto Bobelarto.
FET y de las JONS
Falange Española Tradicionalista y de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista (mallongige, FET y de las JONS au FET kaj de la JONS, nome ) estis la nura laŭleĝa politika partio de Frankisma Hispanio. Ĝi aperis en 1937 el la kunigo, deviga fare de Francisco Franco kontraŭ la sento de multaj koncernatoj, de la Karlista Partio kun Falange Española de las JONS (siavice kunigo de Falange Española kun JONS kaj dissolvita en 1977 fare de la registaro de Adolfo Suárez al la Hispana transiro al la demokratio, kvankam fakte ĝi apenaŭ ekzistis de jardekoj kiel vera funkcianta partio. Poste ĝi disiĝis en diversaj funkciantaj organizoj pli mal pli uzantaj saman nombron.
Dum la Hispana Enlanda Milito la Falango iĝis unu el la ĉefaj fortoj de la naciista flanko, apoganta la generalon Franko kaj poste konsistigis la kernon de la oficiala unika partio en Hispanio, inter 1939 kaj 1975. Anoj de tiu partio estis nomitaj falangistoj.
Palau-de-Cerdagne
Palau-de-Cerdagne (Palau de Cerdanya) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Palauencs.
FET y de las JONS
Historio
La falango kreis junularajn organizojn, (Flechas, Pelayos; kompareblaj al Hitlera junularo kaj al la faŝistaj "Balilla", ĝi havis virinan sekcion (Sección Femenina) direktitan de la fratino de Primo de Rivera, kiu instruis al la junaj virinoj kiel iĝi "bonaj patriotoj, bonaj kristanoj kaj bonaj edzinoj".
Falangistaj ministroj havis gravan rolon en la frua frankismo, sed post la malfermo al Usono kaj la "hispana miraklo", Franko turnis sin al Opus Dei kaj pli junaj teĥnokratoj.
Energio de Planck
En fiziko, la energio de Planck EP estas la mezurunuo de energio en sistemo de naturaj unuoj unuoj de Planck.
Ĝi egalas al
kie c estas lumrapideco en vakuo;
Ĝia valoro estas
Hippolyte Michaud
Vivo
Li vivis en Bono ĝis 1840. Li studis en Diĵono poste en Parizo. Li iĝis la unua muzeestro en Bono.
Energio de Planck
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.
Pli elvolvita formo de ĉi tiu lasta esprimo estas EP = 1,95608 · 109 J ± 0,00010 · 109 J.
Necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto G. Relativa necerteco de EP preskaŭ egalas al tiu de G dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck.
Ekvivalenta difino surbaze de necerteca principo estas:
kie tP estas tempo de Planck.
Ekvivalenta difino surbaze de maso-energia ekvivalento estas:
kie mP estas maso de Planck.