cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nagyszakácsi
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1272, sed pli frue en 1250 jam abatejo konstruiĝis. Dum la mezepoko la loĝantoj estis kuiristoj de la reĝo. La komunumo iĝis kampurbo en la 15-a jarcento. En 1869 kaj en 1873 incendioj okazis. En 1959 kolĥozo formiĝis. Ekde 1993 oni aranĝas ĉiujare festivalon pri mezepoka kuirado. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto, drinkejo, bakejo, vendejo.
Balatonfenyves
Situo
La vilaĝo situas laŭ suda bordo de Balatono, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Budapeŝto-Nagykanizsa.
Historio
La loko apartenis al Fonyód dum la historio. En la 18-a jarcento oni disdonis parcelojn por la malriĉaj vinberistoj, kiuj plantis ankaŭ pinojn. En 1912 nomumis tiun parton Balatonfenyves. Tiutempe oni konstruis ripozdomojn ĉe la Balatono. En 1933 la tiama vilaĝparto ricevis la rangon feriejo. Balatonfenyves ricevis rangon municipo en 1991.
Lanioj
Lanius estas la genro de la tipaj lanioj, genro de paserinaj birdoj de la familio de Laniedoj. Plej parto de la specioj de tiu familio estis lokigita en tiu genro. La afrikaj specioj estas konataj kiel fiskaloj (esperante akuzistoj aŭ kolumlanioj) el la afrikansa vorto fiskaal ("oficiulo", ĉefe ekzekutisto), pro tio ke tiuj birdoj pendas sain predon el dornoj por stokado.
Plej parto de la specioj de Lanius loĝas en Eŭrazio kaj Afriko, sed la Granda lanio havas ĉirkaŭpolusan distribuadon, dum la Nordamerika lanio estas limigita en Nordameriko. Ne estas membroj de tiu genro aŭ eĉ de la tuta familio de Laniedoj en Sudameriko aŭ Aŭstralio.
La birdoj de la genro Lanius estas birdoj de malfermaj habitatoj tipe vidataj ripoze per rekta sinteno sur elstara ripozejo kiel arbopinto aŭ telefonfosto. Ili eksaltas al predo, kiun kaptas dumfluge aŭ surgrunde. Tiuj specioj ĉefe manĝas grandajn insektojn, sed manĝas ankaŭ malgrandajn birdojn, reptiliojn kaj eĉ mamulojn. Ĉe la grandaj nordaj specioj kiaj la Granda lanio, majoritato de predo estas vertebruloj, ĉefe vintre.
Spite ties dieto, tiuj ne estas veraj rabobirdoj, ĉar ne havas la fortajn kalkanumojn de rabobirdoj. Kvankam ili uzas siajn piedojn por teni pli malgrandajn insektojn, pli grandaj predoj estas palisumitaj ĉe akra pinto, kia dorno aŭ pikiloj de pikdratoj. Tio sekuras la disŝiron per la hokoforma beko.
Plej parto de la lanioj de Lanius estas solemaj, escepte dum reproduktado kaj tre teritoriaj. Nordaj aŭ moderklimataj specioj kiaj la Granda aŭ la Ruĝdorsa lanioj estas migrantaj kaj vintras sude de siaj reproduktaj teritorioj.
Ambaŭ seksoj de plej parto de specioj estas nedistingeblaj, kaj la masklo estas certe la plej brila birdo kie estas diferenco.
Estas kelkaj naturaj grupigoj ene de la genro, kiaj la sep afrikaj kolumlanioj, al grandaj grizaj specioj (ludovicianus, excubitor, meridionalis kaj sphenocercus) kaj la eŭraziaj brundorsaj specioj (tigrinus, bucephalus, collurio, isabellinus, cristatus kaj gubernator). En tiu lasta grupo estis malfacile difini la specilimojn, kaj iam kelkaj el tiuj lanioj estis grupigitaj kiel sampecifaj.
La prahistoria lanio Lanius miocaenus estis priskribita el fosilioj de la Komenca Mioceno troviĝintaj ĉe Langy, Francio, kvankam ties lokigo en tiu genro ne estis universale akceptata pro malproskimeco tempa.
Wardell Gray
Wardell Gray (naskiĝis la 13-an de februaro 1921 en Oklahomaurbo, Usono; mortis la 25-an de majo 1955 en Lasvegaso Usono) estis usona tenorsaksofonisto de la frua moderna ĵazo.
Vivo
Gray alkreskis en Detrojto, kie li ellernis klarnetludon, studis ĉe la Instituto de Teknologio kaj muzikis en lokaj bandoj. Ekde 1943 ĝis 1945 li laboris kiel jam antaŭe Charlie Parker ĉe Earl Hines (sonregistraĵoj el 1945), kie li ludis komence aldosaksofonon kaj klarneton, antaŭ ol li transiris al tenorsaksofono. En 1945 li iris al Los-Anĝeleso, kie li en la ĵazklubejoj ofte ternorsaksofoniste duelis kun Dexter Gordon (famiĝis The Chase, sonregistrita por Dial). Li muzikis en la bando de Billy Eckstine, Kiam ĉi tiu koncertaris ĉe la pacifika marbordo, kaj kun Benny Carter. En 1947 li muzikis kun Charlie Parker, kiam ĉi tiu vizitis la okcidentan marbordon, kaj en 1948 kun Benny Goodman en Novjorko, kiam ĉi tiu mallongtempe eksperimentis per bibop-orientiĝinta bandego. Krome li surdiskigis kun Tadd Dameron. En 1949 li havis registradkunsidon kun Al Haig, Tommy Potter kaj Roy Haynes (Twisted, solaĵo Would you like to swing on a star). En 1950 kaj 1951 li aktivis en la Count Basie Orchestra (solaĵo Little Pony) kaj muzikis ankaŭ en ties sepopo. En 1952 kaj 1953 li muzikis ĉe Louie Bellson kaj poste liberprofesie kun propraj ensembloj. En la 1950-aj jaroj tamen ankaŭ evoluis drogomanio. Li mortis je misteraj cirkonstancoj en 1955 je Lasvegaso, kie li estis pro prezentadoj kun Benny Carter en la kazino Moulin Rouge. Gray iris al la provludoj kun Carter, je la malfermado de la klubejo li tamen forestis senkulpiĝinte. Li estis trovita kun rompita nuko en la dezerto, evidente ĵetita el aŭto. Oficiale li mortis pro droga trodozo, sed la esploro ne efektiviĝis tre diligente, tiel ke ĝis nun restas onidiroj.
Li validas krom Dexter Gordon kiel unu el la plej bonaj tenorsaksofonistoj de bibopo ĉe la okcidenta marbordo. Per sia sono influita de Lester Young li validas nuntempe al kelkaj kiel iaspeca antauŭlo de Stan Getz.
Biografio pri Gray de Richard Carter (Easy Swing) estas preparata.
Earl Hines pri Wardell Gray
''..li estis bona muzikisto. Neniu iam ajn superis lin kaj li igis multajn tenorsaksofonistojn estimi lin. Li estis ĝuste kiel Lester Young en la maniero, laŭ kiu li volis ludi sian instrumenton''. Krome li memoras, ke li estis retenema, ne multe rendevuis kaj legis multe. Krome li havis strangajn manĝokutimojn: ekzemple li ĉiam kunhavis botelon da Tabasko kaj entombigis siajn frititajn ovojn en pipro.
Romano
Bill Moody, "Moulin Rouge,Las Vegas", Unionsverlag 2002 (krimromano de frapinstrumentisto Bill Moody)
Mike
Mike estas vilaĝo en Hungario, en departemento Somogy kun ĉirkaŭ 700 loĝantoj.
Geografio
Mike situas apud rivereto Rinya (rinja).
Historio
La unuaj skribaj fontoj venis el 1213, kiam oni mencia la komunumon kiel Mica. En 1554, en turka imposta priskribo aperis la formo Miske kaj tiam oni notis ekziston de nur 5 loĝejoj. Oni setligis en la vilaĝon (senhoman pro bataloj) ekde la 18-a jarcento germanojn, pli poste hungarojn. En 1821 oni konstruis la kastelon Somssich, kies grafa posedanto fondis en 1838 lernejon. Tiutempe la komunumo havis rajton kiel kampurbo, kiu rajtigis por organizado de foiroj (6 foiroj/jaro).
Post 1977 ĉesis la sendependeco de la komunumo kaj ĝis la potenco-ŝanĝo (1989) ĝi apartenis al Kadarkút.
Ekonomio
Gravas la agrikulturo (terpomo, porko), kudra uzino.
Ĝemelurbo
ekde 1994 Ingstetten, (nun parto de Schelklingen), kie oni nomis placon laŭ Mike.
Mongolaj-manĉuraj herbejoj
Priskribo
La Mongolaj-manĉuraj herbejoj kovras areon de 887 300 kvadratajn kilometrojn. Ili konstituas vastan lunarkon ĉirkaŭ  Gobio-Dezerto, etendiĝantan tra centra kaj orienta Mongolujo en la orienta parto de Interna Mongolujo, en de orienta kaj centra Manĉurujo, kaj tiam sudokcidenten tra la nord-ĉina ebenaĵo.
Flaŭro
La superreganta flaŭro konsistas el mezaltaj ĝis altaj herbejoj, dominataj de stipoj (Stipa baicalensis, Stipa capillata kaj Stipa grandis), Festuca ovina, Leymus chinensis, Filifolium sibiricum kaj Kengia squarrosa. La pli sekaj regionoj ĉirkaŭantaj Gobion, gastigas trosekecotoleremaj gresoj, kune kun herbecaj ne-poacaj, ne-junkacaj, ne-ciperacaj angiospermoj kaj malalta veprejo.
La sudokcidentaj deklivoj de Granda Ĥingan-Montaro subtenas arbarerojn de decidua foliarbaro, ĉu de la mongola kverko (Quercus mongolica), aŭ miksaĵo de poplo (Populus davidiana kaj Populus suaveolens), orientazia betulo (Betula platyphylla), kaj saliko (Salix rorida).
Faŭno
Pluraj specioj de krize minacataj mamuloj verŝajne troviĝas en la Mongolaj-manĉuraj herbejoj, kvankam la restantaj populacioj estas severe fragmentitaj. La hemiono (Equus hemionus) eble ankoraŭ troviĝas apud la mongol-limaj regionoj, kaj populacioj de neĝleopardo  (Panthera uncia) eble malgrandnombre vivus en la montaraj areoj, kvankam neniuj registraĵoj el tiu ekoregiono estas sciataj. Baktria kamelo (Camelus bactrianus), Przewalski-gazelo (Procapra przewalskii), kaj Prĵevalski-ĉevalo (Equus przewalskii) estis ekstermitaj en tiu ekoregiono rezultante de ĉasado kaj eble de delokigado kaŭze de brutaro. Aliaj mamuloj vivantaj en la ekoregiono estas : azia marmoto (Marmota bobak), griza lupo (Canis lupus), mongola gazelo (Procapra gutturosa) kaj stepa vulpo (Vulpes corsac).
La bruna fazano (Crossoptilon mantchuricum) estas la sola endemia birdo en la ekoregiono.
Manzanaro
Manzanaro, hispane Manzanares (laŭsignife Pomarbaroj), estas rivero de la centro de Hispanio, alfluanto dekstre de Ĥaramo, kiu, siavice, estas alfluanto de la rivero Taĵo. Ĝi estas la rivero trairanta la urbon de Madrido.
Ĉi tiu rivero tute trakuras la Madridan Regionon: ĝi naskiĝas en la Gvadarama Montaro, en la Glaĉero de la Grafino —la suda bordo de la Montaro de la Longa Ŝnuro, proksime de Globo de la Mondo—, kaj pasas tra Madrido. Ĝi elfluas en la municipa termino de Rivas-Vaciamadrid, post trakurado de 92 km.
La rivero gastigas diversajn ekosistemojn kaj trairas altvalorajn zonojn de la ĉirkaŭa medio, kiuj ricevis malsamajn protektonivelojn. Ĝia alta baseno, ekde ĝia naskiĝo ĝis la Monto El Pardo (inkluzive de La Pedriza), konstituas la Regionan Parkon de la Alta Baseno de Manzanaro, kun surfaco de 52.796 hektaroj. Ĝia malalta kursado ankaŭ estas protektata, ene de la Regiona Parko de la Sudoriento. La sola peco de la rivero kiu ne estas protektata estas tiu parto kiu trakuras la madridan urboparton.
Tonnay-Charente (stacidomo)
Tonnay-Charente estas franca stacidomo sur linio Nantes-Orléans -, situanta en Tonnay-Charente, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
NGC 5130
NGC 5130 (aliaj indikoj — MCG -2-34-44, PGC 46866) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Tonnay-Charente (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Nantes-Orléans - Saintes (530000).
NGC 5130
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lendak
Lendak (hungare Lándok germane Landeck) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
18110 HASI
18110 HASI estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la 44 anojn de la teamo de la Instrumento pri Atmosfera Strukturo de Huygens (Huygens Atmospheric Structure Instrument).
Lendak
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1288 en formo "Landok". Inter 1313-1593 monaĥejo funkciis en la vilaĝo. Ekde 1772 oni minadis marmoron. En 1787 750 vilaĝanoj loĝis en 81 domoj, en 1828 985 loĝantoj en 136 domoj. En 1898 kaj en 1946 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lándok 1084 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo (ankaŭ por infanoj, dentokuracejo, 2 apotekoj.
Maria Składanek
Maria Barbara Składanek (naskiĝis en 1932, mortis en 2017) – pola iranistino, profesoro kaj scienca laborantino de Iranistika Fako de Orientalistika Fakultato ĉe Varsovia Universitato.
Vivo
De 1956 eklaboris en Turkologia Katedro de Orientalistika Instituto ĉe Varsovia Universitato (de 1968 Fako de Turkologio, de 1971 Katedro de Turkologio kaj Iranistiko). Doktoriĝo tie en 1966 (Strukturo de poezia bildigo en gazaloj de Hafizo). Habilitiĝo en 1979. En 1989 iĝis profesoro de homa scienco. Ekde 1996 gvidantino de Iranistika Fako de Orientalistika instituto ĉe Varsovia Universitato. Ŝia edzo estas Bogdan Składanek.
Iksan
Iksan estas urbo kaj grava fervoja ligloko en provinco Nord Jeolla (Jeollabuk-do aŭ Chollabuk-do) Sud-Koreio.
Rilato kun Esperanto
En Iksan estas filio de Korea Esperanto-Asocio, kaj ĝi sukcese okazigis la 36-an Korean Kongreson de Esperanto en Univ.Wonkwang. Iksan tri-foje invitis Komunan Seminarion en la jaroj 1986(5-a), 2004(23-a), kaj 2007(26-a). Iksan-a Esperanto-filio ĉiujare propagandas Esperanton al urbanoj dum Aha-tago, kaj havas ĉiusemajnan kurson en sia oficejo. La oficejo nomiĝas 'Iksan-a Esperanto-Domo'
25108 Boström
25108 Boström estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Johan Ingemar Boström, kiu gajnis la duan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Donnergymnasiet Göteborg en Göteborg, Svedio
Severin (Meklenburgo)
Severin ekde la 25-a de majo 2014 estas parto de la urba komunumo Dombühl en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ekde la 4-a de septembro 2011 ĝi troviĝas en la pligrandigita distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2012 la komunumo havis 293 loĝantojn.
Einstein - La Enigmo de la matematiko
Einstein - La Enigmo de la matematiko estas verko de Huberto Rohden esperantigita de Délio Pereira de Souza. La aŭtoro pasigis la jarojn 1945 kaj 1946 ĉe la Universitato Princeton, en Usono, por sciencaj esploroj proponitaj de tiu universitato. Tie li ekkonis Einstein, kun kiu li longe konversaciis, ĝis la punkto krei "universalan filozofion", kiun poste li instruis en Brazilo. Ofte la aŭtoro supreniris monteton flanke de Einstein, kiu tute ne perceptis lin, ĉar li estis tute koncentrita. La aŭtoro diras ke Einstein trovis Dion per la matematiko.
Šurany
Šurany, hungare Nagysurány estas urbo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
Šurany situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárno-Nitra. Nové Zámky troviĝas 10 km.
Historio
La urbo estis loĝata dum la neolitiko kaj setlis ankaŭ keltoj. La unua mencio devenis el 1138 en formo villa Suran dum regado de reĝo Béla la 2-a. La bienoj apartenis al la reĝo dum la 13-a jarcento, tiutempe ĉe la rivero akvomuelejoj funkciis. Familio Szegedi (segedi) konstruis fortikaĵon en la 14-a jarcento, kiun ribeluloj kontraŭ reĝo akiris, fine en 1401 Sigismondo la 1-a (Sankta Romia Imperio). Inter 1663-1684 la turkoj havis la fortikaĵon. Francisko la 1-a en 1832 donacis al la komunumo rangojn reĝa urbo kun foirorajto. Sukerfabriko ekfunkciis en 1854 la unua en Hungario, sed en 2000 finiĝis la produktado. En 1910 loĝis tie 5225 homoj (3413 slovakoj, 1626 hungaroj, 176 germanoj). La urbo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de érsekújvár.
Ekde 1920 la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la regiono rehungariĝis. En 2001 loĝis en la urbo 10 491 homoj (10 206 slovakoj, 88 hungaroj, 67 ĉeĥoj).
Famuloj
En la iama Nagysurány naskiĝis:
Alfréd Klein
KLEIN Alfréd (klajn), hungaro, komercisto. Naskiĝis 15 aprilo 1900 en Miskolc (Hung.) Ellernis E-n en 1921 en Miskolc, daŭrigis la E-an laboron en Freiberg i. S. De 1923 agadas en la vienaj E-aj grupoj, precipe en Danubio. Estis estrarano de AED ktp. Kunfond. kaj gvidanto de la EG de la Naturamikoj. Artikoloj en HDE. La Socialisto kaj Sennaciulo, precipe pri naturamika movado.
Orosei
- jen itale, sarde Orosèi - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Dorgali, Galtellì, Onifai kaj Siniscola.
Universitato de Karlstad
La Universitato de Karlstad (Karlstads universitet) estas la universitato en la urbo Karlstad en okcidenta Svedio. La universitato, estante iama universitato kolegio, fondita en 1977), en 1999 ricevis universitatan statuson per la registaro de Svedio. Origine ĝi estis branĉo de la universitato de Gotenburgo. Estas ĉirkaŭ 50 edukaj programoj, 20 programaj pligrandigoj kaj 800 kursoj ene de la fakultatoj homaj sciencoj, sociaj sciencoj, natursciencoj, teknologio, instruado, sano kaj arto. Hodiaŭ, ĝi havas proksimume 12 500 studentojn kaj 1 200 dungitojn. La universitata eldonejo estas angle nomata Karlstad University Press.
La Centro pri Servo-Esplorado (svede Centrum por tjänsteforskning), aŭ "CTF", en la universitato estas unu el la unua mondaj esploraj centroj fokusiganta en servo-mastrumado kaj valorokreo tra servoj.
La 26-an de marto 2009 la fakultato de ekonomiko, komunikado kaj informa teknologio (IT) kreis Komercan Alternejon ĉe la Universitato de Karlstad (svede Handelshögskolan vid Karlstads universitet) kiel marko de iliaj prikomercaj edukaj programoj.
Wolfsbach
Wolfsbach - prononco, germane: "lupa rojo", estas la nomo de pluraj geografiaj objektoj. Interalie:
Anhalt-Zerbst
Anhalt-Zerbst povas esti:
Mont-Louis (Pyrénées-Orientales)
Mont-Louis (Montlluís [muɲʎu'is]) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montlouisiens.
Cindro kaj diamanto
Cindro kaj diamanto havas kelkajn signifojn:
Listo de francaj ministroj pri virinaj rajtoj
La listo de francaj ministroj pri virinaj rajtoj enhavas la politikistojn, kiuj okupis en francaj registaroj la postenon de ministro, delegita ministro, aŭ subministro komisiita pri virina situacio, virina dungado, virinaj rajtoj aŭ virinoj aŭ ankaŭ pri pareco.
NGC 5131
NGC 5131 (aliaj indikoj — UGC 8422, MCG 5-32-14, ZWG 161.43, PGC 46819) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Listo de francaj ministroj pri virinaj rajtoj
Referencoj
Dekretoj pri la konsisto de la registaro, publikigita en la Journal officiel de la République française (JORF), sur Légifrance :
NGC 5131
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
The Little Match Seller
The Little Match Seller (La alumetvendistineto) estas britia mallonga muta filmo el la jaro 1902 reĝisorita de James Williamson, rakontanta fabelon de Hans Christian Andersen pri vivo kaj tragika morto de knabino kun alumetoj.
Resumo
Estas vintro, lasta tago de la jaro. Knabino strebas vendi al preterpasantoj surstrate alumetojn, sed neniu volas aĉeti ilin de ŝi. Ŝi sidiĝas, frotas alumeton kaj vidas bildon de kameno kun fajro. Ŝi frotas duafoje kaj vidas plenan preparitan tablon kun manĝaĵo. Ŝi frotas triafoje kaj vidas belan kristnaskan arbon. Ŝi frotas kvarafoje kaj vidas sian mortintan avinon. Tuj poste la knabino mortas kaj anĝelo kunportas ŝian spiriton en la ĉielon. Ŝian korpon trovas preteriranta policano.
De Francisko el Asizo por vi
De Francisko el Asizo por vi estas verko de Humberto Leite Araújo, tradukita de Délio Pereira de Souza, por lanĉo dum la 66-a UK okazinta en Braziljo, Brazilo. Ĝi konsistas en biografio de Johano Bernadone, kiu prenis la nomon Francisko, alnomita "el Asizo", la urbo de lia naskiĝo. La libro priskribas la fenomenojn al li okazintajn laŭ vidpunkto de spiritismo.
Korçë
Korçë (ankaŭ literumata Korca, Κορυτσά [Koritsá], Corizza, Curceaua) estas urbo en Albanio. Ĝi estas administra centro de la samnomaj distrikto Korçë (Rrethi i Korçës) kaj provinco Korçë. ISO-kodo kaj samtempe ankaŭ regiona aŭtokodo de la distrikto kaj do ankaŭ la urbo estas la dulitera kodo <tt>KO</tt>. En 2007 la urbo havis 86 176 loĝantojn, dum en la tuta distrikto laŭ takso de 2010 de la Albania Instituto pri Statistiko temas pri 138 898 loĝantoj.
Johann Gottlob Lehmann
Johann Gottlob LEHMANN (1719-1767) estis germana mineralogo kaj geologo kaj unu el la malkovrintoj de la kemia elemento kromio. Li famiĝis pro siaj kontribuaĵoj en la kampo de la geologio. Kune kun Georg Christian Füchsel (1722-1773) kaj Giovanni Arduino (1714-1795), li estas konsiderata unu el la fondintoj de la stratigrafia scienco.
Biografio
Li vizitadis la Universitaton de Wittenberg kie li doktoriĝis en 1741, kaj poste li ekoficis en Dresdeno. Naskita en Saksio, li disvolvis intereson pri la minindustrio, kaj publikigis verkon pri komponado de ercaj deponaĵoj. En 1750, li estis komisiita de la Reĝa Akademio pri Sciencoj el Prusio por studi la minpraktikadojn tra la tuta lando.
En 1761, la Imperia Akademio pri Sciencoj el Rusio invitis lin al Sankt-Peterburgo, kie li fariĝis profesoro pri kemio kaj direktoro de la imperia muzeo de tiu urbo. Dum esploroj en la deponaĵoj de Berjozovskojo, 13 km-ojn nordoriente de Jekaterinburgo, en la montaro Uralo, li malkovris plumban ercon ruĝecan-oranĝan (Plumba (II) kromiato), kiun li nomis "Rotbleierz" (ruĝa plumba erco), ankaŭ konata kiel krokoito.
La ĉefa meritaĵo de Johano Gotlobo Lemano estas lia ekzakta priskribo pri la stratigrafiaj rokoj (Flötzgebirge). Li distingis tridek tavolojn da sinsekvaj rokoj en la stratigrafia sistemo de Ilfeldo kaj Mansfeldo, kaj difinis la geologian strukturon de tiu distrikto laŭ senĉesa serio da diagramoj kaj sekcioj.
Lemano mortis en Sankt-Peterburgo pro vundoj kaŭzataj de eksplodo el retorto plena je arseno.
14149 Yakowitz
14149 Yakowitz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Sidney Yakowitz (1937–1999), profesoro ĉe la departemento pri sistemoj kaj industria inĝenierarto fako de la Universitato de Arizono de 1966 ĝis 1999. Li verkis librojn pri la adapta regado, la simulado kaj la ciferecaj metodoj.
Rottleberode
Rottleberode estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la ampleksigita komunumo Südharz ("suda Harco") en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 1502 loĝantojn.
Binn
Binn estas komunumo de la Distrikto Goms en la germanlingva parto de Kantono Valezo en Svislando.
Geografio
Binn situas proksimume 160 km (aerdistance) oriente de Ĝenevo kaj 120 km (aerdistanco) sudokcidente de Zuriko.
Ĝi situas en la valo de rivero Bina, kies fonto troviĝas sur la komunuma teritoiro je alteco de 530 m s.m..
La ĉefvilaĝo situas je alteco de 400 m s.m., la komunuma teritorio etendiĝas en sudoriento ĝis la montĉeno markanta la italan landlimon, kies kulmino estas la monto "Ofenhorn" aŭ "Punta d'Arbola" (kun alteco 3235 m s.m.).
Binn estas konata pro la mineraloj kiujn oni tie trovas, 19 el ili ekzistas nur tie.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Binn limas en okcidento al Grengiols en nordo al Ernen kaj Reckingen, kaj en oriento al Formazza en itala Piemonto kaj en sudoriento al Baceno ankaŭ en itala Piemonto.
Balatonkeresztúr
Balatonkeresztúr (balatonkerestUr) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo kaj samtempe feriejo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Fonyód. La nomo signifas: Balatono-kruco-Sinjoro.
Situo
La vilaĝo situas laŭ suda bordo de Balatono, laŭ ĉefvojo, aŭtoŝoseo kaj fervojo Budapeŝto-Nagykanizsa, krome estas fervojo al Somogyszob. La loko kontaktiĝas kun Balatonmáriafürdő.
Historio
Antaŭ la hungaroj vivis tie keltoj, romianoj kaj hunoj. La unua mencio devenis el 1316. Inter 1698-1945 la kampoj apartenis al familio Festetics. Ekde 1891 vinkulturado komenciĝis. En la 20-a jarcento apud la lago feriejo formiĝis. La komunumo apartenas al vinregiono de Balatonboglár.
Grewia asiatica
Aspekto
Grewia asiatica estas arbusto aŭ malgranda arbo, kiu kreskas ĝis 8 m. La folioj estas larĝe rondaj, 5-18 cm longaj kaj kun folitigo de longeco de 1-1,5 cm. La floroj staras en zimoj kunigitaj je pluraj; la unuopaj floroj havas diametron de ĉ. 2 cm, estas flavaj kun kvin grandaj (12 mm) sepaloj kaj kvin pli malgrandaj (4-5 mm) petaloj. La frukto estas manĝebla drupo. Ĝia diametro 5-12 mm kaj ĝi estas lila ĝis nigra dum matureco.
Kultivado kaj uzado
Grewia estas kultivata pro sia dolĉ-acida frukto, kiu dum la someraj monatoj estas proponita. La ŝerbeto estas farata el la fruktkarno per miksado kun sukero.
Moritz Klemm
Moritz KLEMM ( en Gablenz – ? ) estis germana esperantisto kaj emerita supera instruisto. Specialisto de instruado de infanoj en la unuaj klasoj, por kio li kreis specialan metodon kaj aparatojn por legi, skribi, kalkuli. Antaŭbatalanto por plisimpligo de la Germana ortografio. Esperanto-kursoj laŭ propra metodo; gazetartikoloj. Mondenketo pere de „Chemnitzer Tageblatt“, 1928.
Győző Somogyi
Győző SOMOGYI [djOzO ŝomodji], hungare Somogyi Győző estas hungara pentristo, grafikisto kaj verkisto. Lia duonfilo estis Dávid Raffay.
Győző Somogyi naskiĝis la 1942 en Budapeŝto.
Biografio
Győző Somogyi lernis en arta gimnazio inter 1956-1960, poste li eklaboris en presejo, kie li studis la grafikaĵojn. Inter 1962-1968 li frekventis katolikan universitaton en Budapeŝto, fine li iĝis pastro. En la 1970-aj jaroj li studvojaĝis al Parizo, Romo, Rumanio, Grekio. Depost 1975 li ne plu estas pastro. Poste li pentradis, ekde 1985 li faras ankaŭ kamparanajn laborojn en Salföld. Li profunde studis kostumojn en la hungara historio, pri kio li desegnis kaj redaktis faklibrojn. Li ricevis premion Kossuth en 2012, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
For Whom the Bell Tolls
For Whom the Bell Tolls estas anglalingva romano de Ernest Hemingway, kiu temas pri okazintaĵoj dum la Hispana Enlanda Milito kaj poste inspiris samnoman filmon de Sam Wood. Ĝi unue publikiĝis en oktobro 1940 fare de la usona eldonejo Scribner (foje ankaŭ citata en pli longa formo "Charles Scribner's Sons"). La romano enpreniĝis en la liston de la 100 (plej signifaj) libroj de la 20-a jarcento laŭ Le Monde.
Ĉefaj temoj
La centra temo estas la morto. Ekde la momento, kiam la ĉefrolulo ricevas la mision, estas klare al ĉiuj, ke li ne povos eliri el ĝi viva. Maria, enamiĝinta al li, estas la sola, kiu ne konscias pri ĉi tiu fakto. Alia temo estas la proksima kamaradeco kiu formiĝas dum batalado inter la membroj de la batala militunuo. La amo al la lando kaj la kulturo ankaŭ estas emfazita. Krome oni povas sperti la volon oferi - la roluloj pretas morti pro la afero kaj ne esti kaptitaj kaj perfiditaj de amikoj. Alia temo, kiu ricevis la plej malgrandan atenton en la libro, estas kritiko de la konduto de la respublikana flanko - inkluzive de ekzekuto de civiluloj kaj la konduto de la milito laŭ la sovetia modelo.
La nomo de la romano (la angla originalo havas iomete alian nuancitan signifon: "Al kiu sonoras la sonorilo") estas prenita el fragmento en la prozo de la 17-a-jarcenta poeto John Donne, kiu signifas la fundamentan unuecon de la homaro:"Neniu homo estas insulo, tuta de si mem; ĉiu homo estas peco de la kontinento, parto de la ĉeftero; se terpeco estus forlavita de la maro, Eŭropo estas des malpli, same kiel se promontoro estus, same kiel se grandbieno de viaj amikoj aŭ de via propra estus; la morto de iu ajn malpliigas min, ĉar mi okupiĝas pri la homaro; kaj tial neniam sendu sciigon, por kiu sonas la sonorilo; ĝi sonas por vi."
En muziko
La usona bando Metallica ankaŭ havas kanton kun la sama nomo.
Listo de rimarkeblaj maljunaj arboekzempleroj
Grandaj kaj maljunaj arboj en Mezeŭropo aĝas inter 300 kaj 600 jaroj. En multaj vilaĝoj ekzistas tiel nomataj „miljaraj kverkoj aŭ tilioj“, kiuj ne aĝas tiom. La datoj pri la aĝo grandparte baziĝas je taksado. Nur ĉe malmultaj unuopaj arboj oni faris esploron de la aĝon. Krome ekzistas arboj, kiuj aspektas tre interese.
Literaturo
Germanlingve:
Volvulo
Volvulo estas tordiĝo de intesta anso tiel, ke ĝi malhelpas trapason de solidaĵoj, likvaĵoj aŭ gasoj.
La procedo forigi volvulon nomiĝas senvolvuligo. Senvolvuligon oni povas fari endoskopio (per medicina sondilo).
Tamen, kiam pro denaska trolongeco de la intesto ĉi tiu emas volvuli en difinita punkto, preferindas operacio en kiu oni eltranĉas la malmankantan intesteron.
Márton Dési
DÉSI Márton [de:ĵi] estis hungara reformita instruisto kaj teologo, filozofia verkisto naskita en 1639 en Dés kaj mortinta la 24-an de julio 1681 en Nagyenyed.
Biografio
Márton Dési studis ekde 1665 en la universitato de Leiden, kie por kvar jaroj estis favorita disĉiplo de Johano Coccejus. Poste li estis pastro en Kézdivásárhely, pli poste instruis teologion en Nagyenyed. La koncilio de 1671–1673 en Radnót malpermesis al li kaj kelkaj aliaj instruistoj la predikon de ideojn de Coccejus. Inter jaroj 1674–85 li havis fervorajn disputojn kun János Pósaházi.
Skvamortalo
La Skvamortalo, Skvameca ortalo aŭ Skvameca ĉaĉalako (Ortalis squamata) estas specio de birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj.
Ĝi troviĝantas en arbaroj de sudorienta Brazilo. Ĝi estis iam konsiderata subspecio de la Punktortalo, sed laŭ studoj pri diferencoj kaj voĉaj kaj morfologiaj krom konsideroj pri biogeografio, ene de la genro (el kiu oni postulis, ke ĉiuj membroj povus esti konsiderataj ununura superspecio), oni agnoskis ĝian specian karakteron.
Taksonomio kaj distribuado
Tiu specio estis priskribita en 1829 fare de la botanikisto kaj naturalisto franca René Primevère Lesson. Ĝi loĝas en sudorienta Brazilo al la subŝtato Suda Rio-Grando. Laŭ Nores la specio eble troviĝas ankaŭ en nordorienta Urugvajo, sed tio ne estis citita en publikaĵo pri la birdaro de la lando. Krome oni registris ĝin ankaŭ en la provinco Misiones, en nordorienta Argentino, kvankam tio estis konsiderita malmulte probabla fare de Juan Carlos Chébez.
Karakteroj kiuj diferencas ilin el aliaj membroj de Ortalis
En O. squamata, la plumaro estas en nuko kaj dorso pli ruĝecbruna; ventre estas pli griza ol ĉe O. guttata, kaj tiele intermeza inter O. guttata kaj O. araucuan, kun brustaj plumoj prezentantaj blankan bordon kiu havigas skvamecan aspekton, kio estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo.
En O. squamata la fina noto de la rekantaĵo “ĉa -ĉa- lak” estas pli malaltatona ol ĉe la du unuaj, dum ĉe O. guttata kaj O. araucuan ĉiu noto tendencas esti de simila frekvenco.
La distribuado de la menciitaj specioj estas disa. O. squamata distribuiĝas en la atlantika arbaro de sudorienta Brazilo. Dume Ortalis guttata loĝas en la regiono amazonia oriente de la deklivaro de Andoj, dum O. araucuan loĝas nur en plej nordorienta Brazilo, kaj tiele ili havas tre disan distribuadon, ĉar la plej proksimaj populacioj inter ambaŭ troviĝantas je 1300 kilometrojn inter si, kaj intermeze estas la distribuado de alia specio de la genro: nome Ortalis superciliaris. Tiu tipo de modelo de disa distribuado, kun alia rilata specio intermetita kiel separilo, estas tre maltipa, ĉefe en la genro Ortalis.
Hennig Brand
Hennig Brand (1630-1710) (n. en 1630 - m. en 1710) estis germana kuracisto, apotekisto kaj alĥemiisto, kiu malkovris fosforon cirkaŭ 1669.
Malkovro
Kiam li distilis miksaĵon de urino kaj sablo serĉe de la filozofa ŝtono, kiu supozeble transformis ajnan metalon en oron. Kiam ureo vaporiĝis, li sukcesis blankan materialon, kiu brilis en la mallumo, kaj ardis kiel lumiga flamo. Dank'al al ĉi-efekto, Brand nomis ĝin fosforo. Brand tenis sekrete ĉi-malkovron ĝis 1675, kiam li decidis montri la materialon al sia amikrondo, kaj tiam fariĝis furoro en Hamburgo. Por superigi siajn financajn malfacilaĵojn, li vendis certan kvanton da fosforo al la komercisto kaj alĥemiisto, Johann Daniel Kraft, kaj petis ke li ne malkaŝu la procedon, tamen Johannes Kunckel, iom poste, malkovris similan manieron sukcesi la fosforon. En 1677, dank'al perado de Gottfried Wilhelm Leibniz, li vendis la sekreton de sia produktado interŝanĝe de fiksita salajro.
La malkovro de la elemento fosforo okazis dank'al lia provo je produktado de oro el la urino. En 1669, Brand kunigis 50 galjonojn da urino en sia domkelo kaj aldonis kemiajn produktojn, kiujn li arbitre kolektis. La rezultinta pasto submetiĝis al distilprocedo, kies vaporaĵoj certe transformiĝos en oron post akva malvarmigado. Tamen, kion li sukcesis, tio estis brila substanco kiu lumiĝis en la mallumo. Anstataŭ sukcesi oron, li malkovris la fosforon, ĉar, pere de la aldonaĵoj, kiujn li faris, la urino, kiu enhavas natrian fosfaton de amonio (Na2NH4PO4), transformiĝis en natrian fosfiton (Na3PO3), kiu, dum boliĝo, malkomponiĝis en siaj elementoj kiuj liberigis la fosforon.
La sveda kemiisto Carl Wilhelm Scheele malkovris, en 1769, procedon similan al pasteŭrizado, kiu ebligis la larĝaskalan fosforproduktadon, rangante Svedion kiel ĉefa produktanto de fosforderivitajn varojn. Dank'al sia elpenso, li ricevis pension de Johano Frederiko (1625-1679), Princo-Elektisto de Brunsvigo-Lüneburg. .
Kees de Klerk
Kees de KLERK (naskiĝis la en Bennebroek) estis nederlanda esperantisto kaj stratpurigisto. Li estis aktiva sindikatisto, kaj adepto de anarĥiista idealo, kontraŭmilitismo. De 1926 li seninterrompe gvidis kursojn, precipe konversacion. Paroladoj kaj artikoloj.
Erich Thummer
Erich THUMMER (naskiĝinta la en Hart im Zillertal/ Distrikto Schwaz, mortinta la  ) estis aŭstra filologo klasika.
Vivo
Post frekvento de la humanisma kaj episkopa gimnazio Paulinum en Schwaz li ekstudis filologion klasikan ĉe la Universitato de Innsbruck, ĉe Karl Jax kaj Robert Muth. La 17-an de novembro 1954 li trapasis la ekzameniĝon pri instruadrajteco gimnazia en la fakoj de la latina kaj la helena lingvoj. En la 25.5.1957 li doktoriĝis per disertacio pri la religieco de la verkoj de Pindaro. Dum la somera semestro 1957 li restadis ĉe la Universitato de Vieno por pliprofundigi konojn siajn. Post kiam li deĵoris dum 1957/58 kiel docentadkomisiitulo ĉe la Instituto pri filologio klasika en Innsbruck li nomumitis asistanto en la 1.9.1958. Inter 1963 kaj 1964 Thummer krome esploradis en Vaŝingtono ĉe la Centro pri helenismaj studoj.
Danke al eldono de dulingva eldono de la Istmaj odoj pindaraj sukcesis al li habilitiĝo en 1968 en Innsbruck. En la 17.7.1968 li iĝis docento orda pri klasika filologio; eksterorda profesoreco ekis en la 14.2.1973. Retiriĝo lia estis en 1996.
Bielo (mekaniko)
Bielo estas maŝinelemento, kiu kunligas du pecoj de mekanismo por transmisii movon.
Bieloj estas uzataj en multaj maŝinoj. Ili estis esenca parto de la transmisilaro de vaporlokomotivoj. En eksplodmotoro la bielo transmisias la rektilinian alternan movon de la piŝto al la rotacianta krankoŝafto.
Distrikto Anhalt-Zerbst
ATENTU: La 1-an de julio 2007 la distrikto Anhalt-Zerbst malfondiĝis kaj ĝiaj komunumoj dispartiĝis al la novaj distriktoj Anhalt-Bitterfeld, Jerichower Land kaj Wittenberg. Ĉi-tie ankoraŭ priskribiĝas la malnova distrikto!
La distrikto Anhalt-Zerbst (germane: Landkreis) ĝis ties malfondo la 1-an de julio 2007 situis en la nordokcidento de la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio. La urbo Zerbst estis la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 1.131,69 km² loĝis 70.889 homoj; do meznombre 63 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio-Anhalto la koncerna nombro estas 124, en Germanio 231. En la sekva skema mapo de la distriktoj antaŭ la administra reformo julio 2007 la distrikto Anhalt-Zerbst estas signita per 2.
Biogenaj aminoj
Biogenaj aminoj estas aminoj, kiuj ekestas en la metabolo de mikroorganismoj, plantoj, bestoj kaj homoj. Ili kreiĝas per enzima dekarboksiligo de aminacidoj. Pro tio, ke ili havas aminogrupon, la biogenaj aminoj reagas baze kaj kiel protono-akceptanto, simile kiel amoniako. Pluraj biogenaj aminoj estas sintezaj antaŭŝtupoj de alkaloidoj aŭ hormonoj. Pluraj ankaŭ servas kiel konstruelementoj por la sintezo de koenzimoj, vitaminoj kaj fosforolipidoj. Iuj liberaj biogenaj aminoj ankaŭ mem havas fiziologiajn efikojn - tiajn substancojn oni nomas nervotransigiloj.
Distrikto Anhalt-Zerbst
Najbaraj distriktoj estis norde Jerichower Land (9) kaj Potsdam-Mittelmark (ĉi lasta en Brandenburgio), oriente Wittenberg (21), sude la eksterdistrikta urbo Dessau kaj la distrikto Köthen (10), en la okcidento la distrikto Schönebeck (17).
Dúo Dinámico
Dúo Dinámico (Dinamika duopo) estas hispana muzika duopo formita en 1958 de Manuel de la Calva kaj Ramón Arcusa. Oni konsideras ilin unu el la pioniraj grupoj plej influaj de la hispana popo en la jardeko de 1960. Inter ĝiaj plej konataj temoj elstaras Quince años tiene mi amor, Quisiera ser, Amor de verano kaj Resistiré. Ili ankaŭ estis komponistoj kaj produktantoj por aliaj artistoj, inkludante la aŭtorecon de la kanto "La, la, la" per kiu Massiel gajnis la Eŭrovido-Kantokonkurson en 1968 en reprezento de Hispanio.
Unua etapo (1958-1972)
La "Dúo Dinámico" estis formita en 1958 de Manuel de la Calva (1937-) kaj Ramón Arcusa (1936-), du junuloj el Barcelono kiuj konatiĝis en fabriko de motoroj de aviado. Ambaŭ estis inklinitaj al la muziko kaj sekve de ilia amikeco komencis vizitadi lokalojn de ĵazo en sia urbo. La unua oficiala publika kantado okazis la 28an de decembro 1958, en Radio Barcelono. Kvankam ili planis nomiĝi The Dynamic Boys, la prezentisto rifuzis uzi anglan nomon kaj tradukis lin per la hispana nomo «Dúo Dinámico».
Post pluraj aperoj en la radio, De la Calva kaj Arcusa lasis siajn postenojn en aŭtuno de 1959 por surbendigi unuan diskon de kvar kantoj kun Gramófono Odeón, kompanio de EMI, kies unua temo estis Recordándote (Memorante vin). De la komenco, la duopo elstaris por propra muzika stilo, tiel en originalaj kantoj kiel en usonaj adaptoj, kio igos ilin pioniroj de la fenomeno juna fano en Hispanio. La alia okulfrapa aspekto estis ilia flegita estetiko, bazita sur buntaj vestaĵoj, kiuj kontrastis kun la sobraj kantistoj de la epoko. Komence de la jaroj 1960 ili surbendigis entute 36 diskojn kun po kvar temoj, plejofte sen titolo.
Ilia unua granda sukceso je nacia nivelo alvenis kun la filmo Butono de ankro (1961), filmita kiam ambaŭ militservis. En la muzikakompano estis inkluditaj iliaj plej popularaj kantoj, inter kiuj elstaras Quince años tiene mi amor (Dek kvin jarojn aĝas mia amo), unu el iliaj plej gravaj sukcesoj de ilia kariero. Post tio, ili fariĝis unu el la unuaj hispanaj bandoj kiuj faris turneon laŭlonge de Latin-Ameriko. Ili poste rolis en aliaj muzikaj filmoj.
Krome, la Dúo Dinámico havis bonan sukceson en la festivaloj de la kanto kiu okazis en Hispanio en tiu epoko. En 1961 ili atingis la duan lokon de la Festivalo de Benidorm kun "Quisiera ser" (Mi volus esti). En 1966 ili venkis en la Festivalo de Mediteraneo danke al Kiel hieraŭ, kantita ankaŭ de Bruno Lomas. Kaj ilia plej granda triumfo estis la komponado de "La, la, la", la kanto per kiu Hispanio gajnis la Festivalon de Eurovido 1968. Kvankam ĝia interpretisto estis Massiel, la kanto estis kreita origine por Joan Manuel Serrat, persona amiko kun kiu ili dividis reprezentanton. Tamen, la rifuzo de la frankisma diktatoreco al tio ke Serrat povus interpreti parton en la kataluna lingvon okazigis la ŝanĝon de kantisto.
En 1968 la grupo eknomas sin «Manolo kaj Ramón», kun nova etapo en kiu ili ŝanĝas sian muzikan stilon pro la ekapero de novaj grupoj kun alia stilo. Kvankam ili ne havis la sukceson atenditan kun la nova nomo, ili daŭre ludis gravan rolon en la hispana muziko kiel produktantoj de novaj artistoj kiel Miguel Gallardo, Manolo Otero kaj Camilo Sesto.
La Duopo anoncis sian retiriĝon en 1972 por centri sin en la son-diska produktado Arcusa kaj De la Calva iĝis la produktantoj de artistoj kiel José Vélez, Rosa León, Ángela Carrasco, Los Chunguitos kaj speciale Julio Iglesias, kun kiu Arcusa laboris preskaŭ en ekskluziveco de 1978 ĝis 1995.
Dua etapo (de 1978)
En 1978, la Dinamika Duopo renkontiĝis denove kun motivo de la koncerto de prezento de la ĵurnalo El Periódico de Catalunya. Kvankam ambaŭ planis labori plu nur kiel produktantoj, en 1980 la son-diska komapnio EMI eldonis kompilaĵon de la grupo, 20 oraj sukcesoj, el kiu vendiĝis pli ol 500 000 kopioj en Hispanio kaj Latinameriko, pro kio ili decidis reveni al la scenejo.
De 1986, ili subskribis kontrakton kun Sony Music por surbendigi tiel reeldonojn de siaj klasikaj kaj ankaŭ novaj kantoj. El la albumo En Forma (1987) elstaris speciale la kanton "Resistiré" (Mi rezistos), komponita de Carlos Toro, kiu estis granda sukceso, kaj oni uzis ĝin en la filmo ¡Átame! (Ligu min!), de la reĝisoro Pedro Almodóvar. Tiu kanto estas plu tre populara en Hispanio, kaj eĉ taŭgis kvazaŭ popola himno en malfacilaj cirkonstancoj, kiel sociaj protestoj aŭ dum la pandemio de Covid-19.
Okaze de ĝia 50a datreveno, la duopo eldonis la albumon de omaĝo "Ni estas junaj: 50 Jaroj" (2011) en kiu ili interpretis siajn plej grandajn sukcesojn kune kun Miguel Ríos, Soledad Giménez, Alaska, Lolita, Andy & Lucas, Carlos Baute, Ana Torroja, Diana Navarro, Los Pecos, Leslie (de Los Sírex) kaj Santi Carulla (de Los Mustang), Julio Iglesias, kaj Joan Manuel Serrat. Danke al tiu laboro ili ricevis la diskon el plateno kun pli ol 40 000 kopioj venditaj.
Premioj
La Dinamika Duopo ricevis la sekvajn distingojn laŭlonge de ilia kariero:
En Esperanto
La kanto "Resistiré", ofte uzata en Hispanio kiel instigo por rezistado, estis adaptita al Esperanto okaze de la pandemio de kronviruso en 2020, kun titolo "Rezistos mi", kantita de Jomo, kaj spektebla ĉe Youtube.
Štěpánov (distrikto Olomouc)
Štěpánov estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi situas proksimume 10 km norde de Olomouc, 10 km oriente de Litovel kaj 6 km sudokcidente de Šternberk. Per areo temas pri unu el la plej grandaj hanakaj municipoj. Vivas ĉi tie.
Tra la katastro de la urbo, kiu konsistas el kelke da antaŭe memstaraj municipoj, trafluas riveroj Moravo kaj Oskava kaj rivereto Sitka. La teritorio de urbo trafas ankaŭ PPR Litovelské Pomoraví. Tra Štěpánov kondukas fervoja koridoro Olomouc–Praha (fervojlinio n-ro 270).
Historio
Relative granda municipo, plejparte de ĉeĥa karaktero, sed kun germana minoritato, atingis grandan evoluon post la jaro 1842, kiam ĉi tie František Klein fondis konatan ferfabrikon. Kialo estis avantaĝa komuniko Vieno–Olomouc–Prago, kiun donis tiam konstruata Norda fervojo de imperiestro Ferdinando. Sed dum granda ekonomia krizo en la jaro 1932 la ferfabriko finis sian trafikon.
En la jaro 1938 estis en Štěpánov internejo por henleinanoj. En la jaro 1939 poste la spacoj de la eksa ferfabriko de fratoj Kleinoj servis kelke da monatoj kiel spaco de kon centrejo por amasigado de plejparte la juda loĝantaro de Olomouc kaj la ĉirkaŭaĵo antaŭ forŝovo en pluajn koncentrejojn. En la jaroj 1945–1946 la areo de la ferfabriko male estis uzata por internejo de germanoj en konekso kun ilia labor-enmembrigo kaj li posta forŝovo.
La 22-an de julio 2020 Štěpánov fariĝis urbo.
Partoj de urbo
Konsisto de la urbo estas ankaŭ Hutě, kvankam ne temas pri registra parto de municipo. Tio estas devene laborista kolonio kaj ĝi troviĝas inter tiamaj ferfabriko, trajna stacidomo kaj parto Březce.
Březce estis al Štěpánov alligita en la jaro 1960, Moravská Huzová eĉ kun Stádlo kaj Benátky en la jaro 1974. Ekde la jaro 1976 konsisto de la municipo estis ankaŭ Liboš, sed tiu fine de la jaro 1990 denove memstariĝis.
Orotelli
- jen itale, sarde Oroteddi - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bono (SS), Benetutti (SS), Bottidda (SS), Illorai (SS), Oniferi kaj Orani.
Pratinha
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Araxá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Universitato de Tartu
Universitato de Tartu (aŭ mallonge UT, estone nun Tartu Ülikool, historie komence Academia Gustaviana, de 1802 ĝis 1893 Kaiserliche Universität zu Dorpat respektive Императорский университет Дерпта) estas la plej granda kaj plej malnova universitato en Estonio. La institucio apartenas al la Koimbra Grupo, internacia asocio de 41 universitatoj en Eŭropo.
Post la restarigo de la estona ŝtato en 1991, la universitato, kiel la plej malnova, plej granda kaj plej antaŭa universitato de Estonio, evoluis en internacian medion, kun pli da studeblecoj en la angla kaj kun ĉirkaŭ 4% internaciaj studentoj inter la doktoraj studentoj. En 2007, la universitato havis totalon de iom malpli ol 18,000 studentoj.
Terbia (III) karbonato
Terbia (III) karbonato aŭ karbonato de terbio (III) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la terbia (III) hidroksido kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka, higroskopa solidaĵo, nesolvebla en akvo. Terbia (III) karbonato posedas 2 terbiatomojn, 3 karbonatomojn, kaj 9 oksigenatomojn. Terbia (III) karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj terbiaj derivaĵoj.
Metro (rokgrupo)
Metro estis hungara rokgrupo fondita en 1962. La grupo apartenis al la plej gravaj ŝlagrorkestroj en la 1960-aj jaroj.
Historio
En 1960 Zorán Sztevanovity fondis ŝlagrorkestron, ili muzikadis en junulara klubo de Stacidomo Nyugati. En la sekva jaro ili translokiĝis al klubo Metro. Iam tio estis klubo de metrolaboristoj. La muzikgrupo iĝis populara komence per tralaboroj de eksterlandaj ŝlagroj (The Shadows, Cliff Richard, Roy Orbison) kaj la gejunuloj nomumis la gitarorkestron pri nomo de la klubo, kiu estis Metro. Kiel estas videbla sur la bildo, ili ricevis permeson nur tiam, se ili muzikadis en decaj malhelaj kostumoj. Tiutempe tio necesis ankaŭ en aliaj lokoj en Hungario. Iom poste ili muzikadis ankaŭ en aliaj kluboj, junularaj amuzejoj, eĉ ili estis videblaj en Hungara Televizio. Al orkestro de Zorán Ottó Schöck (1963), Dusán Sztevanovity (1964), drumisto Győző Brunner (1965), kantisto Sarolta Zalatnay kaj gitaristo Károly Frenreisz. En mezo de la 1960-aj jaroj ili jam komponadis ŝlagrojn aŭ ili muzikadis jam aliajn hungarajn ŝlagrojn. En 1969 aperis ilia unua sondisko, tiutempe la drumisto estis András Veszelinov. La orkestro en 1972 ĉesis, poste Zorán faris solistan karieron.
25109 Hofving
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tobias Olof Hofving, kiu gajnis la duan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Donnergymnasiet Göteborg en Göteborg, Svedio
Medicina sondilo
En medicino, sondilo estas ilo, ĝenerale tubforma, per kiu oni esploras vundojn, korpajn kanalojn, aŭ per kiu oni malplenigas aŭ purigas organajn kavaĵojn.
Eblas ankaŭ nutri senkonsciulon per sondilo enigita en la stomakon tra la ezofago.
Aliaj uzoj povas esti por biopsio aŭ por endoskopio (ekzemple por senvolvuligo).