cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2,4-Dumetilbenzoata anhidrido
2,4-Dumetilbenzoata anhidrido aŭ 2,4-dumetilfenilmetanata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigo de la 2,4-Dumetilbenzoata acido aŭ oksidado de la 2,4-Dumetilbenzila alkoholo. 2,4-Dumetilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2,4-Dumetilbenzoata anhidrido estas la kuniĝo de du 2,4-dumetilbenzoataj grupoj ambaŭ ligital al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Anhidridoj
Rimsdorf
(jen france, origine germane kaj alzace, prononco ekzakte kiel en Esperanto ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Kropsburg
La Kropsburg situas sur la teritorio de la sudpalatinata vinkomunumo St. Martin en la distrikto Südliche Weinstraße, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Antaŭ ĝia detruo en 1689 la spronburgo estis sidejo de la supraj baronoj de la regno, la kavaliroj de Dalberg. Konstruaĵo rekonstruita en la jaro 1771 el la ŝtonoj de la detruita burgo servis ĝis antaŭ nelonge kiel restoracio.
Hattori Tôru
Hattori Tôru (1911-1944?) estis japana esperantisto. Li estis studento pri fiziko kaj de tiam li ekesperantistiĝis. Li estis redaktoro de La Tempo (1934-37). Li verkis ekzemple la kolekton "Karcero" el tradukitaj noveloj de Simaki (Kensaku, 1937). Du liaj poemoj estis inkluditaj en la antologio Japana Kvodlibeto.
Vortospeco
Vortospeco (ankaŭ: vortklaso, parolparto, gramatika kategorio, vortkategorio, frazparto (latine: partes orationis); anglalingve: part of speech aŭ word class) aŭ leksika kategorio estas klaso da vortoj de unu lingvo pro la rilato laŭ komunaj gramatikaj distingoj.
En Esperanto kelkaj gravaj vortospecoj estas markitaj per finaĵoj, ekzemple -o por substantivoj, -a por adjektivoj, -i por verboj en infinitivo, -e por adverboj. Tiaspecan principon apenaŭ eblas trovi en la plejmultaj aliaj lingvoj. En la sveda ekzemple, le plejmultaj sed ne ĉiuj verboj finiĝas per "-a", kaj multaj aliaj vortoj povas ankaŭ finiĝi per "-a", precipe adjektivoj.
Ne ekzistas universala nedisputebla sistemo pri vortospecoj por ĉiuj lingvoj, sed ankaŭ en nur unu lingvo povas ekzisti pluraj sistemoj de klasado kun malsama kvanto da vortospecoj, aŭ vortospeco foje povas esti malklara aŭ dubinda. Kelkaj vortospecoj mankas en kelkaj lingvoj. Ekzemploj:
Adolf Wertheimer
WERTHEIMER Adolf (verthajmer) estis hungara bankestro, artkolektisto naskita en Nadjvarado la 12-an de marto 1868 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de aprilo 1955.
Kariero
Wertheimer estis de 1895 estro de borsa sekcio de la Pesti Magyar Kereskedelmi Bank (Hungara Komerca Banko de Pest), poste unu el la afergvidantaj direktoroj de la banko. Li estis prezidanto de la Izraelita Magyar Irodalmi Társulat (Izraelida Hungara Literatura Asocio), de la Magyar Zsidó Múzeum (Hungara Juda Muzeo). Liaj ekonomirilataj artikoloj aperis en fakrevuoj kaj ĵurnaloj.
Ŝlosilromano
Ŝlosilromano (de la franca roman à clef) estas romano kiu prezentas realajn okazaĵojn malantaŭ fikcia apero. La "ŝlosilo", kiu ne estas en la teksto, estas la korespondo inter eventoj kaj personoj en la romano kaj realaj eventoj kaj personoj. Ili estas ofte satiraj.
12050 Humecronyn
12050 Humecronyn estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Bedřich Havránek
Bedřich Havránek (naskiĝis la 4-an de januaro 1821 en Prago - mortis la 11-an de marto 1899) estis ĉeĥa romantisma pentristo.
Christoph Demantius
Christoph Demantius (15-a de decembro, 1567 en Reichenberg, Bohemio; † 20-a de aprilo 1643 en Freiberg 1643) estis germana komponisto, muzikteoriisto, verkisto kaj poeto. Li ekzakte estis samtempulo de Monteverdi, kaj representis transiran fazon en la Germana Lutera muziko ekde la polyfonia de la renesanca stilo ĝis la frua baroko.
Bedřich Havránek
Lia patrino estis Francino, filino de fervojinĝeniero, kiu elmirgis al Bohemio en la tempo de napoleonaj militoj. Kiel dekkvinjaraĝa li komencas studi en la praga Akademio pejzaĝpentroarton ĉe Antonín Mánes. Post lia morto li daŭrigas ĉe Christian Ruben kaj poste ĉe Max Haushofer.
Li apartenis al favorataj pentristoj de aŭstra ĉefduko kaj vojaĝisto Ludvík Salvátor Toskánský, por kiu li prilaboris bildomaterialon por liaj libroj.
Christoph Demantius
Vivo
Lia venonta posteno estas ankaŭ tiu, kiun li plenumis por la resto de sia vivo, estis la de kantoro ĉe la katedralo en Freiberg. Se li ja estis kapabla tenadi tiun pozicion, la Tridekjara Milito tamen efikis detrue por lia vivo, kaj la plejparto de la gefiloj el kvar geedzecoj mortis pro la durecoj kaŭzita de la milito.
Verkoj
Demantius estis ege prospera komponisto, kvankam multaj el liaj verkoj perdiĝis. Stile li estas posteulo de Lasso, kiu jam laboris en Germanio dum la unua fazo de la vivo de Demantius.
12050 Humecronyn
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada politikisto Hume Cronyn (1864–1933), dank'al kies streboj la Kanada National Research Council estis establita en 1920. Post lia morto, lia vidvino donacis fonduson por la konstruo de la Memoriga Observatorio Hume Cronyn ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario en Londono (Ontario)
Christoph Demantius
Verkoj
En la kampo de la sakrala muziko Demantius verkis motetojn, mesojn, magnificatojn, psalmojn kaj himnojn. Kiel lia plej grandioza komponaĵo validas la sesvoĉa pasiono laŭ S-kta Johano, verkita en 1631, unu el la plej gravaj pasiono de la malfrua renesanco. Liaj motetoj estas la lastaj de la malfrurenesanca tipo, kaj ĉiuj Luteranaj motetoj; kelkaj en la Germana kaj aliaj en la Latina. Ili estas konservativaj evitante kelkajn el la novaĵoj de la Itala baroko, ekzemple la stilo concertato kaj la basso continuo, kiuj ambaŭ estis vaste uzataj en Germanio de la jaro 1610; tamen li kreis altgrade individuan muziklingvon uzante tradiciajn formojn kaj rimedojn, kion distingas lin de la siatempaj komponistoj kutime rigardataj kiel „konservativaj“, kiuj adaptiĝis al la polifonio de Giovanni Pierluigi da Palestrina,.
Li ankaŭ verkis profanan muzikon voĉkantan kaj instrumentan inkluzive lamentojn, dancojn, edziĝkantojn kaj sennombrajn aliajn laŭokazajn komponaĵoj. Tre verŝajne li mem verkis la poeziaĵojn por sia propra muziko.
Christoph Demantius estis ankaŭ grava kiel muzikteoriisto, ĉar en 1602 li kompilis la unuan Germanlingvan alfabetan fakvortaron pri muziko titole“Isagoge artis musicae“. Jam en la jaro 1592 li verkis la kantinstruan libron „Forma musices“, kiu spertis multnobrajn eldonojn.
Ŝlosilromano
Ŝlosilromanoj estas ĝenerale verkitaj por raporti internajn informojn sen krei akuzojn de kalumnio. Ili ankaŭ donas al verkisto la eblecon direkti rakonton laŭ sia volo.
Manuel Vicent
Manuel VICENT Recatalá ​(Villavieja, Provinco Castelló, 1936) estas hispana verkisto kaj ĵurnalisto. Liaj artikoloj aperas ofte en la ĵurnalo El País. Inter liaj plej konataj romanoj estas El anarquista coronado de adelfas kaj Balada de Caín. Liaj romanoj Tranvía a la Malvarrosa kaj Son de mar estis adaptitaj al kino fare de la reĝisoroj José Luis García Sánchez kaj Bigas Luna (Son de mar), respektive.
28444 Alexrabii
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Jahan Rabii , kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la L. C. Anderson High School en Aŭstino (Teksaso, Usono).
Rabaul
Rabaul estas urbo en la provinco Orienta Nov-Britujo, en la insulo Nova Britio, en Papuo-Nov-Gvineo. Ĝi kuŝas je ĉirkaŭ 60 kilometrojn oriente de la insulo Nov-Gvineo. Rabaul estis la provinca ĉefurbo kaj la plej grava setlejo en la provinco ĝis estis detruita en 1994 pro la cindro falinta el vulkana erupcio sur sian havenon.
Dum la erupcio, cindro estis sendita milojn da metrojn en la aero kaj la posta cindropluvo okazigis la detruon de 80% el la konstruaĵoj de Rabaul. Post la erupcio la ĉefurbo estis translokigita al Kokopo, ĉirkaŭ 20 kilometrojn for. Rabaul estas kontinue minacata de vulkana aktiveco je la rando de la Rabaul kaldero, nome inundita kaldero de granda piroklasta materialo.
Historio
Rabaul estis planita kaj konstruita ĉirkaŭ la havena areo konata kiel Simpsonhafen (Simpson Harbour) dum la administracio de la Germana Novgvineo kiu kontrolis la regionon inter 1884 kaj formale tra 1919. El 1910 Rabaul estis la sidejo de Germana Novgvineo ĝis ĝi estis kaptita de la Brita Imperio dum la komencaj tagoj de la Unua Mondmilito. Ĝi iĝis la ĉefurbo de la aŭstralia mandata Teritorio Novgvineo ĝis 1937 kiam ĝi estis la unuan fojon detruita de vulkano.
Dum la Dua Mondmilito ĝi estis konkerita de Japanio en 1942, kaj iĝis ĝia ĉefa bazo de militista kaj ŝiparmea aktiveco en la Suda Pacifiko. Aviadilatakoj kontraŭ Rabaul estis batalo de la Pacifika Fronto en la Dua Mondmilito okazinta ĉefe la 11-an de novembro 1943.
Setlejoj kaj militistaj instalaĵoj ĉirkaŭ la rando de la kaldero estas ofte kolektive nomataj Rabaul, kvankam la malnova urbo Rabaul estis reduktita al praktika malgravo fare de la vulkana erupcio en 1937.
Hanak
Hanak estas urbo en provinco Ardahan en Turkio.
M.C. Davies
Maurice Coleman Davies estis naskita en Londono la 24-an de septembro 1835. Lia familio migris al Aŭstralio kiam li estis proksimume kvin jaroj, kaj ekloĝis en suda Tasmanio kiel farmistoj. En 1847, la familio translokiĝis al Nova Norfolko (Tasmanio), kie la patro de Davies trovis laboron kiel butikisto. En 1851 la Davies-familio sin turnis al la orimpetego en la viktoriaj orkampoj.
M. C. Davies translokiĝis al Suda Aŭstralio en 1856, establante sin kiel provizanton de konstrumaterialoj. Lia projekto estis financa sukceso, kaj antaŭ 1867 li funkciis kiel ĝenerala peristo kaj komercisto en Adelajdo, specialigante en la liverado de durligna konstruligno al la fervojo- kaj konstruindustrioj. En 1872, Davies estis parto de sukcesa oferto por la konstruado de fervojosekcio de Adelajdo al Melburno. Tio postulis stabilan provizon de bonkvalita durligno, kiu estis malabunda en Suda Aŭstralio. Davies estis engaĝata en la malfacila tasko de kontraktado por konstruligno, kaj dum tiu tempo li iĝis interesata pri la grandaj arbaroj de ĵarah- (Eucalyptus marginata) kaj kari-eŭkalipto (Eucalyptus diversicolor) en Okcidenta Aŭstralio. En 1875 li migris al Okcidenta Aŭstralio, kaj la sekvan jaron li obtenis licencon por ekspluati konstrulignon. Li tiam konstruigis du segejojn ĉe Koli-Rivero. La sukceso de tiuj segejoj estis limigata, plejparte pro la malbona kvalito de la vojoj inter la segejoj kaj la haveno de Bunbury.
Rabaul
Aktualo
Kiel turisma destinejo, Rabaul estas populara pro siaj vulkanoj, kaj lokoj por subnaĝado, spektakla haveno kaj aliaj pejzaĝoj, pro la historio de la Dua Mondmilito, flaŭro kaj faŭno, kaj la kultura vivo de la Tolaioj. Antaŭ la erupcio de 1994, Rabaul estis populara komerca kaj distra ŝipdestinejo; nun malmultaj privataj malgrandaj aviadiloj vizitas ĝin, sed almenaŭ 10 al 12 krozoŝipoj vizitas Rabaul ĉiujare, kiel la Queen Elizabeth kiu portas ĝis 2000 pasaĝeroj. Turismo estas grava industrio en Rabaul kaj en Orienta Nov-Britujo ĝenerale.
Perloj el la Oriento
Perloj el la Oriento estas la nomo de kolekto de versaj kaj prozaj tradukoj el la japanaj kaj ĉinaj klasikaj verkoj. Trad. Ossaka Kenji. 1921, 38 paĝoj. Bona lingvo.
M.C. Davies
Ekde 1877, Davies iĝis ĉiam pli interesata pri la ligno-lando norde de Augusta. Tiu areo enhavis elstarajn arbarojn de ĵarah- kaj kari-eŭkaliptoj, kaj ekzistis golfoj proksime kie ŝipoj estus ŝarĝeblaj. Davies provis obteni licencon por labori en la areon en 1879, sed estis malaprobata. Li fine obtenis permeson en 1882, kaj dum la sekvantaj jaroj li estis konfimata per multaj pliaj terenoaĉetadoj kaj licencoj. Lia komerco prosperis, kaj li konstruigis multajn segejojn kaj pli ol 100 kilometrojn da fervojo por transporti la lignon. Pieroj estis konstruataj por ebligi ŝarĝadon de ŝipoj en Hamelin- kaj Flinders-Golfoj, kaj la urbo Karridale estis establata por loĝigi la centojn da laboristoj dungitajn fare de Davies. La komerco de Davies iĝis tiom sukcesa ke antaŭ 1890 li estis responda pri 32% de ĉiu konstruligno eksportata ekde Okcidenta Aŭstralio.
Antaŭ 1894, ĉiuj ses el la filoj de Davies estis engaĝataj en la komerco de Davies, kaj la nomo de la komerco estis ŝanĝata de M.C.Davies al M.C.Davies Company Ltd. La komerco daŭre prosperis kaj disetendiĝis, sed la ligno-merkatoj kreskis eĉ pli rapide, kaj antaŭ 1897 la firmao jam ne havis la resursojn por samrapidi kiel la merkatkresko. En tiu jaro, Davies iris al Londono por starigi la komercon kiel publikan firmaon, sub la nomo M.C.Davies Karri and Jarrah Company Ltd.
La sekvaj kvin jaroj estis malfacilaj por la komerco de Davies. Multaj novaj firmaoj eniris la ligno-merkaton en Okcidenta Aŭstralio, kaj ekzistis furioza konkurado. La sudafrika demando je konstruligno estis grave trafata fare de la Dua Buro-Milito, kaj aliaj transoceanaj merkatoj estis inundataj kun ĵarah- kaj kari-eŭkalipto. En 1902, la M.C.Davies Karri and Jarrah Co. Ltd unuiĝis kun sep aliaj firmaoj por formi la Millars Karri and Jarrah Company, neformale konatan kiel la Millars Combine (Segejista Kombinaĵo). La precipa karidala segejo baldaŭ estis fermata poste, kaj antaŭ 1913 ĉiuj firmao-segejoj de M.C.Davies estis fermataj.
Maurice Coleman Davies demisiis post la formado de la Segejista Kombinaĵo. Li mortis en sia hejmo en Perto la 10-an de majo 1913.
Ferenc Bajáki
Ferenc Bajáki, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Bajáki Ferenc József estis hungara laboristo, komisaro.
Kunkonsilado
Kunkonsilado estas psikologia usondevena (1950) memhelpa terapio per kiu oni lernas eksterigi emociojn kaj prilabori emociajn traŭmatojn en formo de rololudo senhelpe de profesia terapiisto. Antaŭ ol komenci tiun terapio oni unue sekvu memstudadon de 40 horoj kun manlibro. Kerno de la metodo estas ke oni nur aŭskultas la alian, nur ripetante ŝlosilfrazojn aŭ trarompi kaŝigajn manovrojn. Ekster komuna trejnado du partneroj povas ĉiusemajne memstare kune kokonsili, laŭvice en la rolo de konsilanto aŭ kliento.
Bibliografio
Pli pri kunkonsilado en la esperanta libro
Miroslav Klose
Miroslav Klose (origine Mirosław Kloze) estas german-pola futbalisto. Li naskiĝis en Opole, Pollando), do momente estas -jara. Ekde 2007 li estas profesia futbalisto ĉe la klubo "FC Bayern München", antaŭe li dum tri jaroj ludis en la teamo de la klubo "Werder Bremen". La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "11". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 kaj la Futbala Mondpokalo 2014, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, li partoprenis per tiu ĉemiza numero.
Monfalcone
Monfalkono (Monfalcone, Tržič, friule Monfalcon) estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Carso Isonzo Adriatico, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico" - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Kunkonsilado
Bibliografio
Harvey Jackins. "La homa flanko de Homoj - la teorio de retaksa konsilado". Seatle, Eld. Rational Island Publishers, 1972.
Monfalcone
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 29 400: sekve daŭre temas pri la dua plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristana patroneco estas la dogmo pei entempligo de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Doberdò del Lago, Duino-Aurisina (TS), Ronchi dei Legionari kaj Staranzano.
Twardogóra
Twardogóra (ĝis 1945 germane Festenberg, "fortikaĵa monto") estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Oleśnica (Oels).
Kleopatro (filmo, 1917)
Kleopatro estas usona muta filmo el 1917 reĝisorita de J. Gordon Edwards, kiu estis granda sukceso siatempe. La kino ĉefroligas Theda Bara en la ĉefrolo de Kleopatro, Fritz Leiber en la rolo de Julio Cezaro kaj Thurston Hall en la rolo de Marko Antonio.
Ĉi tiu estas unu el la plej multekostaj filmoj produktitaj en Holivudo ĝis tiu tempo, kaj ĝi inkluzivis sensaciajn kostumojn kaj spektaklajn scenejaĵojn. Ĝia produkto kostis 500 mil dolarojn, laŭ la produktadstudio, kio voloras ĉirkaŭ 8,3 milionoj da dolaroj en la nuntempo, kaj la dungitaro implikita en ĝia preparado nombris proksimume 2,000 homoj. La intrigo de la filmo estas loze bazita sur la intrigo de la tragedio Antonio kaj Kleopatro de William Shakespeare. Thida Bara aperis en la filmo en ampleksa vario de kostumoj, kelkaj el ili sufiĉe aŭdacaj.
Tamen, jarojn post ĝia liberigo, kun la trudo kaj devigo de la Hays-kodo, estis decidite ke la filmo ne renkontis la establitajn moralajn normojn kaj tial ĝia montrado estis malpermesita. La lastaj du kopioj de la filmo estis perditaj en fajroj ĉe Studioj de 20th Century Fox kaj ĉe la Muzeo de Moderna Arto en Novjorko. Nuntempe konserviĝis nur kelkaj fragmentoj de la filmo, kiuj estas ĉe muzeoj.
Ferenc Bajáki
Biografio
Ferenc Bajáki aĝis 17, kiam li aliĝis al socialdemokratoj kaj sindikato kiel simpla ferlaboristo en Csepel. Li edziĝis en 1910. En 1917 li havis signifan sindikatan postenon. En la sekva jaro li estis fidelulo de socialdemokratoj, sed en 1919 li aliĝis al la komunistoj. Dum Hungara Sovetrespubliko li estis komisaro (komprenu ministro) pri ekonomia produkto. Post falo de la Soveto li estis kondamnita je tutviva mallibero, sed en 1921 Soveta Rusio ŝanĝis lin. Li aliĝis al la komunistoj ankaŭ en Soveta Rusio kaj li ricevis ekonomiajn taskojn. En 1938 li estis arestita, en la sekva jaro mortpafita. En 1956 oni oficiale nuligis la verdikton.
Dum la socialismo strato kaj lernejo portis la nomon Bajáki Ferenc.
3706 Sinnott
3706 Sinnott estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1984 de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Roger W. Sinnott, asociata ĉefredaktoro de la revuo Sky & Telescope kaj scienca verkisto.
Linio Hanshin-Namba
Tipoj de trajnoj
Estas 4 tipoj de trajnoj:
Handeloh
Handeloh estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Vratišinec
Vratišinec, estas vilaĝo kaj samtempe centro de municipo en Kroatio, en distrikto Međimurje. Ankoraŭ 1 vilaĝo apartenas al la municipo.
Situo
La komunumo situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Lendava-Ĉakovec.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon el Hungario kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
Tuczno
Tuczno (kaŝube: Tëczno, Thuitz 1266, Tuczna 1349, Thuczna 1364, latine: terra Tucznieuiensis 1390, Tuczino 1571, Tuczin 1584, Tütz,Tuczno, germane: Tütz) estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Tuczno en distrikto Wałecki.
Historio de Tuczno en la Mezepoko
La teritorio sur kiu oni establigis Tuczno, jam en frua Mezepoko ekloĝadis tie setlantoj de Grandpolio, do la samaj etnaj gentoj. Samtempe kiel la ĉelima regiono, do estis la danĝeroj de ekspansio fare de Okcidenta Pomerio. Finfine Tuczno fariĝis kiel la ĉelima la defendburgo de Pomerio kiu post la militoj fare de pola reĝo Boleslavo la 3-a Kurbabuŝa, kune kun Wałcz, Człopa kaj Czaplinek eniris denove en la limojn de Grandpolio. En la 13a jc la viglan setladon en tiuj terenoj faris princo de Grandpolio Władysław Odonic. Fine de la 13a jc kaj komence de la 14a jc Tuczno kun la ĉirkaŭaĵo estis por 50 jaroj en la manoj de Brandenburgio. De tiu tempo devenas la skriba mencio pri Tuczno, en tiu dokumento el la jaro 1305 estas pri la dono de Tuczno kiel la feŭdo al la kavalira familio von Wedel. Tamen la unua skriba mencio estas pri kavaliro Hesse von Wedel kiu venkis kaj la akiris la masonita gardoturon en Tuczno en la jaro 1296. Ĉirkaŭ la jaro 1300 tiuj terenoj inter la riveroj Drawa kaj Gwda eniris en la limojn de Margraflando Brandenburgio. En la jaro 1331 Tuczno ricevis la urborajtojn de Brandenburgio, kaj la privilegiojn kiuj plibonigis la disvolvon de la urbo. Okazis la nova konstruado de la urbo en la komenco de la 14a jc. Tiam estis jam la preĝejo, kaj en la jaro 1338 oni komencis la konstruon de la kastelo. En la jaro 1375 la imperiestro Karolo la 4-a (Sankta Romia Imperio) enlistigis la urbon kiel unu el la dekdu urboj la plej bonaj fortijaĵoj orienten de la rivero Odro. Ĉirkaŭ la jaro 1400 la kastelo havis fosaĵojn.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Tuczno de la 16a jc ĝis la 20a jc
Tuczno ĝis la tempo de Reformacio estis katolika. De la jaro 1546 populariĝi tie luteranismo, tamen danke al Kristoforo denove fariĝis katolika. Ĝuste li en la jaro 1602 invitis al Tuczno katolikan ordenon de jezuitoj. De la jaro 1810 Tuczno estis la privata urbo. Tute liberan la urban registaron oni fondis tie en la jaro 1820 roku. Estinte nur ĉe la dua ranga la komerca vojo, Tuczno neniam fariĝis la pli granda urba centro. En la jaro 1772 estis nur 715 loĝantoj, en la jaro 1916 - 815, en 1925 - 2132, en 1939 - 2747, kaj en la jaro 1946 - 1647. Nun en la urbo loĝas iom pli ol 2300. La urbanoj ĉefe okupiĝis pri la agrikulturo, bredado de bovoj kaj pri fiŝkaptado. La lignaj konstruaĵoj estis tute bruligitaj dum la incendioj. La plej grandaj bruligoj okazis en la jaroj: 1581, 1660, 1740 kaj 1834. La konstruita en la 14a jc la katolika preĝejo estis transformita al la evangelia (la Protestantisma) preĝejo en la 16a jc - pro la disvastigo de Protestantismo. En la jaro 1622 katolikoj konstruis la novan preĝejon. En la 17a jc estis tie la parokeja lernejo. kaj en la 18a jc la urbo konstruis la socian prizorgejon. Dum la Napoleonaj militoj (1807) la urbon Tuczno konkeris por iom da tempo la pola armeo. Fine de la 19a jc kaj la komence de la 20a jc la urbo estis iom periferia centro de la komerco kaj la produktejo de la agrukulturaj fruktoj kaj legomoj. Dum la dudekaj kaj tridekaj jaroj de la 20a jc la germanaj regantoj ordonis tie konstrui grandegajn milit-fortikaĵoj, kiuj dum la Dua Mondmilito esti unu el la elementoj de t.n. la Defendfortikaĵoj de Pomerio. La bunkroj kiuj postrestis posta la Dua Mondmilito estis grandparte estis eksplodigitaj fare de la soldatoj de la Ruĝa Armeo. Tuczno estis ekokupita de la sovetiaj taĉmentoj la 11an de februaro 1945. Tiam 80% estis detruita la urbo. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon). Post la milito okazis la rekonstruo kaj disvastigo de la urbo, tamen la urbo perdis la antaŭan arkitekturan karakteron.
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Gerald Asamoah
Gerald Asamoah estas ganaa-germana futbalisto. Li naskiĝis en Mampong, centra Ganao, do momente estas -jara. Post naskiĝo en Ganao, li kun sia familio translokiĝis al Hannover, Germanio dum la jaro 1990, do kiel 12-jarulo. Ekde 1999 li estas profesia futbalisto ĉe la klubo "FC Schalke 04" en Gelsenkirchen, antaŭe li dum kvin jaroj profesie ludis por la klubo "Hannover 96". La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006.
Jukio Onoda
Jukio Onoda (?-1945) estis japana esperantisto. Li verkis ekzemple Esperanto en Kvar Semajnoj. Mankas detaloj pri lia vivo pro pereo de lia familio dum la Dua Mondmilito. Aperis kelkaj liaj tankaoj de 1935 en la antologio Japana Kvodlibeto.
Vřesina (distrikto Opava)
Vřesina estas vilaĝo de Hluĉinio en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1270, kiam ĉi tieaj loĝantoj fariĝis posedaĵo de monaĥejo en Velehrad. La vilaĝo etendiĝas en deklivoj de valkaldrono de rojo Bečva en Hlučína montetaro. En orienta parto de la vilaĝo troviĝas baniĝejo.
Memorindaĵoj
Dařanec – naturrezervejo kun troviĝejoj de rara flaŭro. En suda limo de la katastro estas en arbaroj kaŝitaj ferbetonaj fortikaĵoj konstruitaj en la jaro 1935–1938.
Preĝejo de sankta Vilém Aquilánský – konstruita en la jaro 1930.
Lamaoj
Lamaoj (aliaj nomoj: Lamba, Lima oder Namba) estas etno en Benino, Togolando kaj Ganao. Ili estas parto de la aŭtoktona (frua), tiel nomata "paleonigrita" praloĝantaro de la norda kaj meza Togolando kaj de la apudlimaj ganaaj kaj beninaj teritorioj.
La lamaoj kulture estas parencaj kun la kabijeoj, kiuj loĝas nordoriente de ilia kernregiono ĉirkaŭ Lama-Kara.
Dinarĥo
Dinarĥo (greke: Δείναρχος, latine: Dinarchus; naskiĝinta ĉ. la jaro 361 a.K. en Korinto, mortinta post 291 en Ateno) estis unu al la Dek atikaj oratoroj.
Vivo
En Ateno li brilis sub la administrado de Demetrio Falereo skribante paroladojn por aliaj. Enmiksiĝinte en la falo de Demetrio li fuĝis en 307 al Ĥalkido sur Eŭbeo kaj revenis ne antaŭ la jaro 292, duone blinda kaj priŝtelite far amiko.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 4. Leipzig 1906, p. 592, kio legeblas tie ĉi interrete.
Malplantado
La termino malplantigado signifas la daŭrantan forigadon aŭ malplantadon de plantoj, precipe lignoplantoj (do arboj kaj arbustoj, kune kun iliaj radikoj. La ĉefa celo estas forigi arbaron aŭ vepron, por transformi la areon en agro aŭ tereno por kultivi aŭ konstrui ion. La termino ankaŭ estas uzata en arbokultivejo por rikolti arbidojn aŭ arbustidojn. En fruktkultivejo ĝi signifas la forigadon de la fruktarboj.
Ekzistas diversaj maŝinoj por tiu laboro.
22038 Margarshain
22038 Margarshain estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Margaret Shain, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Ŝi estas instruistino ĉe la Our Lady of Perpetual Help School de New Albany (Indianao).
Kuracao kaj Dependaĵoj
La kolonio Kuracao kaj Dependaĵoj (Kolonie Curaçao en onderhorigheden; en Papiamento: Colonia di Kòrsou i las dependenshas) estis nederlanda kolonio el 1815 ĝis 1828 kaj el 1845 ĝis 1936. Inter 1936 kaj 1948, la areo estis konata kiel Teritorio Kuracao (nederlande: Gebiedsdeel Curaçao; papiamente: Teritoria di Kòrsou), kaj post 1948 kiel Nederlandaj Antiloj. Post la proklamo de la Ĉarto de la Reĝlando de Nederlando la 15an de decembro 1954, la Nederlandaj Antiloj akiris egalecan statuson kun Nederlando mem kaj Surinamo por la formado de la Reĝlando de Nederlando.
Thomas Hitzlsperger
Thomas Hitzlsperger (naskiĝis la 14-an de majo de 1982) estas germana futbalisto. La sportisto partoprenis en la Futbala Mondpokalo 2006 kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kun la germana nacia teamo. Ekster naciaj matŝoj, inter 2005 kaj 2010 li ludis por la futbala klubo VfB Stutgarto, kaj ekde 2010 por la klubo Lazio Romo.
Līgatne
Līgatne estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la centro de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Cēsis kaj situas en okcidenta parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 19 km de Sigulda kaj 73 km de Rigo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Historio
Līgatne (historie Līgate) unue estis menciita en skribaĵoj dum la sveda Vidzeme periodo en la 17-a jarcento.
En 1816 en Līgatne estis konstruita paperfabriko. En 1830, nova konstruaĵo estis konstruita por ĝi, kiun ĝi funkciigis ĝis sia fermo en 2014. La fino de la 19-a jarcento estas rilata al la glortempo de Līgatne. Dum tiu tempo, la paperfabriko spertis ampleksan konstruon, inkluzive de laboristoj kaj administraciohejmoj, same kiel hospitalon, akuŝejon, fabrikklubon, lernejon, hejmon por handikapuloj, kaj apoteko. La fabriko havis unikan socian modelon de sia tempo en Rusio: laboristoj ricevis senpagan loĝejon, elektron, hejton, medicinan prizorgon, edukadon por infanoj, provizon por maljunuloj. Pro tiuj vivkondiĉoj, la tempo de la sanga revolucio de 1905 en Līgatne pasis pace.
Dum la Unua Mondmilito la paperfabriko estis evakuita al Rusio. Paperproduktado rekomencis en 1921. En 1935, Līgatne estis renomita la Līgatne Paperfabriko por distingi ĝin de la vilaĝo de Līgatne Stacio, kiu estis establita ĉe stacidomo 6 km fore.
En 1949, Līgatne ricevis la statuson de laborista vilaĝo (de 1961 - urbvilaĝo). En 1993, Līgatne akiris urborajtojn.
Geografio
La urbo situas en la Vidzeme altebenaĵo kaj en la antikva valo de rivero Gauja. La centro de Līgatne situas 2 km sude de Gauja, ĝia alfluanto rivero Līgatne fluas tra la urbo.
Transporto
Gravaj aŭtovojoj de urbo estas V284 (Līgatne-Nītaure), V83 (Sigulda-Līgatne), V328 (Līgatne-Lieltītmaņi), V283 (Drabeši-Līgatne) kaj Brīvības strato al vilaĝo Augšlīgatne kaj fervoja stacio (en 2022 5 persontrajnoj ĉiutage veturas al Rigo).
Ringendorf
(jen france, origine germane kaj alzace, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Horné Obdokovce
Horné Obdokovce, hungare Felsőbodok [felŝObodok] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Horné kaj felső signifas: supra. La historiaj hungaraj loknomoj estis Bodok kaj Nagy-Bodok. 2 apudaj vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Situo
Horné Obdokovce situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Topoľčany troviĝas 12 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam en la paleolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1246 laŭ la tiama hungara ortografio "Bodoch". En 1828 vivis en Bodok 366 homoj en 52 domoj. En 1910 loĝis en Felsőbodok 788 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Horné Obdokovce 1656 homoj, (1627 slovakoj, 16 hungaroj, 4 ĉeĥoj kaj aliaj).
Ester (nomo)
Ester estas virina nomo.
Signifo
La akada vorto «Iŝtar» kaj la persa vorto «Stare'» signifas «stelo». Laŭ rabena tradicio Ester signifas «la kaŝita».
Objektoj
Ester estas ankaŭ la nomo de asteroido.
Mirafra
Mirafra estas genro de birdoj de la familio de Alaŭdedoj, kiuj estas brunaj aŭ sablokoloraj malgrandaj birdoj. La familio havas multajn genrojn kaj speciojn kiuj loĝas en Eŭropo, Afriko kaj Azio. Tiu ĉi genro ne loĝas en Eŭropo, kie loĝas multaj aliaj membroj de la familio. Krome ne estas klara la taksonomio de tiu ĉi genro. tiele almenaŭ tri el tiuj specioj estas foje lokitaj de kelkaj fakuloj en la genro Calendulauda.
Krestotinamo
La Krestotinamo aŭ Kebraĉa krestotinamo (Eudromia formosa) estas birdospecio de la familio de Tinamedoj troviĝanta en sekaj arbaraj habitatoj en Paragvajo kaj norda Argentino en Sudameriko.
Etimologio
Eudromia devenas el du grekaj vortoj, eu signife bone, kaj dromos signife kuro aŭ elkuro pli taŭge por tiu celo. Tiun difinoj kune signifas, bona elkuro, kio aludas al ties kutimo fuĝi predantojn per kurado.
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
Subspecioj
Estas du subspecioj de tiu tinamo nome:
Aspekto
La Krestotinamo estas proksimume 39 cm longa. Ties supraj partoj estas grizecbrunaj al nigrecaj kun kelkaj disaj malgrandaj blankaj punktoj. Ties subaj partoj estas pale sablokoloraj al blankecaj kaj tre striecaj je nigra. Ties kapo havas nigran kreston kiu estas longa, fajna, kaj rekta. Ĝi havas malhelan strion malantaŭokulan, borde supre kaj sube per blankaj strioj.
Kutimaro
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Krestotinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.
Teritorio kaj habitato
La Krestotinamo troviĝantas en sekaj arbaroj de ĝis 500 m. Ĝi troviĝs ankaŭ en seka savano. Ties teritorio estas norda Argentino kaj Paragvajo.
Konservado
La IUCN listigis tiun specion kiel Malplej Zorgiga, kun loĝa teritorio de 290,000 km².
74400 Streaky
74400 Streaky estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)
La nomo estis elektita de  Eve Canovan de Lancaster, (Britio), kiel gajnantino de nacia konkurso por verki rakonton, kiu inkludas "asteroido" aŭ "asteroidoj", lanĉita de la Centro por la Vivo kune kun la revuo Times Eureka Science por entuziasmi kaj engaĝi la infanojn pri la kosmo.
Kolorterapio
Kolorterapio aŭ kromoterapio, estas alternativa kurac-metodo, kiu uzas diversajn kolorajn vibradojn sur la korpo en formo de blanka lumo projektita tra diverskoloraj filmoj. La terapio baziĝas sur la ideo, ke la lumo estas speco de elektromagneta vibrado kiu influas la nematerian energikampon (aŭro). La terapeŭta valoro de infraruĝa lumo estas vaste rekonata en la ĝenerala medicino, sed ne la influo de videbla lumo.
Studo pri la efiko de la ruĝa kaj la blua koloroj
Por atingi tiun konkludon, Ravi Mehta kaj Rui Zhu disvolvis eksperimentaron kun pli ol sescent homoj por taksi la efikojn de ambaŭ koloroj pri la efektivigo de pluraj mensaj taskoj, kiel ekzemple solvi anagramojn, enmemorigi vortlistojn kaj evoluigi ideojn por infanaj ludiloj.
La plimulto de la provoj estis prezentitaj sur komputilaj ekranoj, kie la partoprenantoj devis solvi la taskojn per blua, ruĝa aŭ neŭtrala fono.
La rezultoj indikas ke la ruĝaj fonoj kreas grandan atentemon pri detaloj, kiuj plibonigas do interalie memoron kaj leg-komprenon. Alikaze, bluaj koloroj invitas vin esplori novajn eblojn kaj estas asociita kun kreiva pensado. La ĉielo, la oceano kaj akvo asociiĝas kun vereco, paco kaj trankvileco laŭ klarigoj de Zhu, kiu asertas ke tio provizas sekurecon esti kreiva kaj riskiĝi.
Ostricourt
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas ostricourtoises.
Listo de instruistoj en Hungara Belarta Universitato
Jen listo de pli gravaj instruistoj en Hungara Belarta Universitato (ekde Hungara Reĝa Modela Desegna Lernejo):
1435 Garlena
1435 Garlena estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Santa María de Ordás
Santa María de Ordás [santamarRIa deorDAS] estas municipo en la centro de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de León, en la centroriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Adrados de Ordás, Callejo de Ordás, Formigones, Riocastrillo de Ordás, Santa María de Ordás, Santibáñez de Ordás, Selga de Ordás, Villapodambre kaj Villarrodrigo de Ordás, okupas totalan areon de 45,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 332 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 250 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 29 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
8697 Olofsson
8697 Olofsson estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (angle :Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kjell Olofsson, direktoro pri la antaŭgrada studado en la Observatorio de Upsalo. Li ankaŭ studas la galaksiojn.
Prusa Akademio de Sciencoj
La Prusa Reĝa Akademio de Sciencoj kaj Beletroj de Berlino, origine Scienca Societo, estis fondita formale la 18-an de marto, fakte la 11-an de julio 1700 en Berlino. Ĝia unua prezidanto estis Gottfried Wilhelm von Leibniz. Tiu institucio, laŭ la vidpunkto de la tre francfavora 18-a jarcenta Eŭropo, estis rigardita kiel malpli grava frato-akademio de la Franca Akademio de Parizo.
Famaj membroj
Jacques Abbadie (1654-1727) ~ d’Alembert (1717-1783) ~ Charles Ancillon (1659-1715) ~ Jacques Basnage (1653-1723) ~ Isaac de Beausobre (1659-1738) ~ Bitaubé (1732-1808) ~ Boyer d'Argens (1704-1771) ~ Chauvin (1640 -1725) ~ Denis Diderot (1713-1784) ~ Albert Einstein (1879-1955) ~ Leonhard Euler (1707-1783) ~ Formey (1711-1797) ~ Johann Homann (1664-1724) ~ Montesquieu (1689-1755) ~ Kant (1724-1804) ~ Johann Samuel König (1712-1757) ~ Johann Heinrich Lambert (1728-1777) ~ Ferdinand Georg Frobenius (1849-1917) ~ Hermann von Helmholtz (1821-1894) ~ La Croze (1661-1739) ~ Gotthold Ephraim Lessing (1729-1781) ~ Karolo Lineo (1707-1778) - Maupertuis (1698-1759) ~ Max Planck (1858-1947) ~ Friedrich Schleiermacher (1768-1834) ~ Jacob Christian Schäffer (1718-1790) ~ János András Segner (1704-1777) ~ Voltaire (1694-1778)
Monrupino
Najbaras la komunumoj Sežana (Slovenio), Sgonico kaj Triesto.
Paweł Kowal
Paweł Robert Kowal (naskiĝis la 22-an de julio 1975 en Rzeszów) – pola politikisto kaj politologo, habilita doktoro pri socia scienco, profesoro de Pola Scienca Akademio, historiisto, publicisto, en la jaroj 2005–2009 parlamentano de Sejmo, 2006–2007 ŝtatsekretario en Ministerio de Eksterlanda Aferoj, eŭrodeputito, 2011–2014 prezidanto de la partio Unue Pollando, de 2013 ĝis 2017 prezidanto de la landa konsilio de La Pollando Ensemble.
Tychy
Tychy (jen pole, germane almenaŭ de 1526 ĝis 1922 Tichau) estas urbo en la en 1999 kreita provinco Silezio de Pollando. Ĝi estas eksterdistrikta urbo.
Ekonomio
En la urbo oni produktas la bieron Tyskie.
Morschach
Pri la komunumo
Morschach estas komunumo en la distrikto Ŝvico en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 1017 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Morschach situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Urio, la sudorienta baseno de la Kvarkantona Lago. La vilaĝo mem troviĝas sur natura teraso 220 metrojn super la laga nivelo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Morschach ankaŭ la fama vintrosportloko Stoos kaj la setlejo Binzenegg ĉe la enirejo al la Valo de Riemenstalden. La plej alta punkto de la komunumo estas la kulmino de Fronalpstock kun alteco de 1922 m s.m.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Morschach limas en nordo al Ingenbohl, en nordoriento al Ŝvico, en oriento al Muotathal, en sudoriento al Riemenstalden, en sudo al Sisikon (UR), kaj en okcidento aliflanke de la lago al Seelisberg (UR).
Trafiko
Laŭ la lagobordo kondukas la konata Aksovojo (germane Axenstrasse) kiu inter Brunnen kaj Flüelen konektas la svisan aŭtovojon A4 kun la svisa aŭtovojo A2. De la aksa vojo kondukas dekliva vojo supren al la vilaĝo Morschach. Sur tiu vojo cirkulas poŝtaŭtolinio ek de Brunnen, kiu konektas la vilaĝon al la publika transportreto. De Morschach aertelfero kondukas al Stoos, kaj de tie plien al la kulmino de Fronalpstock. De Ŝvico funikularo kondukas al Stoos.
De 1905 ĝis 1968 ekzistis dentoradofervojo de Brunnen al Morschach. Iam ekzistis planoj longigi tiun dentoradofervojon ĝis la kulmino de Fronalpstock, sed post la konstruo de la aertelfero de Stoos al Fronalpstock, tiu projekto fariĝis superflua. Kiam post la fermo de la gravaj hoteloj en Morschach la dentoradofervojo ne plu estis rentodona, ĝi estis malkonstruita kaj anstataŭigita per la hodiaŭa poŝtaŭtolinio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Morschach datiĝas el la jaro 1261 kiel Morsacho. Jam en la 9-a jarcento en Morschach ekzistis unua preĝejo. En la jaro 1302 la paroĥo Morschach sendependiĝis de la paroĥo Ŝvico. En la jaro 1880 estis konstruitaj la unuaj hoteloj, kaj komenciĝis la glora epoko de la vilaĝo kiel kurac- kaj feriloko. Famaj gastoj kiel la brita reĝino Viktoria, la bavara reĝo Ludoviko la 2-a kaj Winston Churchill restadis en Morschach. Kiam dum kaj post la 2-a mondmilito forrestis la gastoj, komenciĝis la krizo kaj la falo de Morschach kiel turisma loko. La grandhoteloj devis esti fermitaj. La hotelo Axenfels estis malkonstruita en la jaro 1947 kaj la grandhotelo Axenstein en la jaro 1967. Tio definitivigis ankaŭ la sorto de la neniam tre rentodona dentoradofervojo, kiu estis malkonstruita la jaron poste. Komence de la 21-a jarcento nun oni komencas revivigi la gloran epokon de la turisma loko. En la jaro 2007 estis malfermita ferivilaĝo de Reka, 9-trua golfludejo kaj komenciĝis la konstruo de la Swiss Holiday Park, la plej granda libertempa parko de Svislando, kun 4-stela hotelo, endomaj kaj subĉielaj banejoj kaj bonfartocentro.
Hopa
Hopa (laze: Xopa; kartvele: ხოფა; armene: Հոպա; ruse: Хопа; konata ankaŭ kiel Khupati, Khopta, aŭ Khopa) estas distrikto en Provinco Artvin, Turkio. Ĝi havas ĉirkaŭ 14.350 logantoj kun diversaj nacioj kiel ekz. lazoj, kartveloj, armenoj, turkoj.
Philipp Lahm
Philipp Lahm (naskiĝis la 11-an de novembro 1983 en Munkeno) estas germana futbalisto. La sportisto interalie estis membro de la germana nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008 kaj la Futbala Mondpokalo 2010. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "16". Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012 kaj la Futbala Mondpokalo 2014, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, li partoprenis per tiu ĉemiza numero.
Hopa
Ĝi situas 67 km de la urbo Artvin, ĉe la orienta fino de Turkio ĉe la marbordo de la Nigra maro, ĉe limo al Kartvelio. Oni malfermis la limon al Kartvelio en 1989 kaj tio alportis reviviĝon al la urbo.
Samsun
Samsun (greke Amisos, latine Amisus) estas urbo en norda Turkio, ĉe suda marbordo de la Nigra maro kun ĉ. 400.000 loĝantoj. Ĝi estas administra centro de la samnoma provinco.
Oni fondis la urbon en la 7-a jc. a.K. kaj ĝi estis grava greka kolonia urbo. La defendantoj de la urbo bruligis la urbon en 71, kiam taĉmentoj de Romio penetris la urbon.
La nuna nomo de la urbo venas de la selĝukoj, kiuj okupis la urbon en la 12-a jc.. Dum ilia regado, Samsun estis pli grava komerca kaj trafika centre ol Sinope. La urbon okupis fine de la 14-a jc. la turkoj (Bajazido la 1-a), poste Timur Lenk, kiu redonis al la Ĝandar-dinastio en 1402. La Ĝenovanoj bruligis la urbon en 1425, poste la urbon okupis turkoj.
Ekonomio
La ĉirkaŭo de Samsun gravas pro la tabakkultivado. La haveno de Samsun estas la plej granda havenurbo de Turkio en la Nigra maro.
Samsun estas la finstacio de tiu fervojo, kiu liveras ferercon el Divrini. La urbo havas flugkontaktojn al Istanbulo kaj Ankara, vojkontaktojn al Ankara kaj Sivas.
Kulturo
Oni fondis en 1975 la Universitaton Deknaŭa de Majo.
Hassa (Turkio)
Hassa urbo kaj distrikto de Turkio. Ĝi situas en la provinco Hatay, en la plej suda parto de Turkio, lime de Sirio, kaj apartenas al la Mediteranea regiono (turke Akdeniz Bölgesi) de la lando. Fine de en la distrikto vivis.
Agustín Yáñez
Agustín YÁÑEZ Delgadillo (Guadalajara, Jalisco; 4-a de majo 1904 - Meksikurbo, 17-a de januaro 1980) estis meksika romanisto, eseisto, rakontisto kaj politikisto. Unu de la plej grandaj reprezentantoj de la meksika romano poste de la Meksika Revolucio, kaj tamen, konsiderata pioniro de la moderna meksika romano.
Lia plej elstara verko Al filo del agua publikigita en 1947, estas mejloŝtono en la literaturo de Meksiko ĉar ĝi enhavas plinovigajn rakontajn kaj stilajn teknikojn de eŭropaj kaj usonaj influoj kiel Faulkner, Kafka, Claudel kaj Joyce.
Li ludis gravan rolon en la kultura kaj politika etosoj de Meksiko kiel guberniestro de la ŝtato Jalisco de 1953 ĝis 1959 kaj Sekretario de Publika Edukado de Meksiko en la jarseso de la prezidento Gustavo Díaz Ordaz.
Tjumena Ŝtata Cirko
La Tjumena Ŝtata Cirko situas sur Kolora bulvardo, ĉe angulo de stratoj Herzen kaj Pervomajskaja en Tjumeno (Rusio). Ĝi funkcias tutjare. La cirko ne havas artistan teamon, sed kiel parto de la ŝtata kompanio “Rosgoscirk” (Rusia Ŝtata Cirko) akceptas aliurbajn artistojn.
Antaŭ la revolucio
La unuaj prezentaĵoj de cirkaj artistoj estis registritaj en Tjumeno en 1839 kaj okazis surstrate. Angla vojaĝanto Harry De Windt, vizitinta la urbon fine la 19-a jarcento, mencias en sia libro «Siberia as It Is» (1892) pri foje gastanta cirko el Niĵnij Novgorod.
Komence de la 20-a jarcento kompanio de E. Strakaj konstruis sur Bazarplaco someran cirkan tendon. La unua prezentado en ĝi okazis la. En junio 1906 la cirko transiris al V. T. Sobolevskij.