cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José Gaspar Rodríguez de Francia
José Gaspar Rodríguez de FRANCIA (naskiĝis la 6-an de januaro 1766, mortis la 20-an de septembro 1840) estis paragvaja politikisto kaj advokato kaj la unua gvidanto-diktatoro (1814–1840) de sendependa Paragvajo sekve ties 1811 sendependecon de la hispana Vicreĝlando de Río de la Plata. Lia oficiala titolo estis "Supera kaj Eterna Diktatoro de Paragvajo", sed li estis popularly konata kiel El Supremo.
Listo de asteroidoj (101001–102000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 101001 ĝis 102000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
José Gaspar Rodríguez de Francia
Interalie, li estas konsiderita esti la ĉefa ideologo kaj politika gvidanto de la frakcio kiu rekomendis por la plena sendependeco de Paragvajo de la Unuecaj Provincoj de la Río de la Plata kaj de la Imperio de Brazilo.
Vivo
Francia naskiĝis en religian familion. Lia patro estis brazila farmisto kiu kultivis tabakon. La deveno de lia patro estis miksita, kaj Francia ŝajnis ekstere esti mulato. Francia doktoriĝis pri teologio ĉe la Universitato de Montserrat en Córdoba. Li estis destinita iĝi pastro, sed neniam eniris la vicojn de la pastraro. En 1790, li akceptis postenon kiel teologia preleganto en la universitato de Asunciono, kaj samtempe studis juron. Kiel advokato, li fidele reprezentis membrojn de la pli malfortajn klasojn en la socio - la malriĉajn kaj simplajn kamparanojn. En 1809 li estis nomumita estro de la konsilio (Cabildo) nome de la hispana kolonia registaro en Asunciono. Ĉi tiu estas la plej alta pozicio al kiu li povus aspiri pro sia miksita deveno.
Listo de asteroidoj (101001–102000)
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
José Gaspar Rodríguez de Francia
Vojo al sendependeco
La 14-an de majo 1811, la paragvaja popolo deklaris sendependecon de Hispanio, kaj Francia aliĝis al la reganta ĥunto. La reala potenco estis en la manoj de la armeo, sed la talentoj de Francia altiris la atenton de la homoj.
En oktobro de 1811 Francia estis la moviganta forto malantaŭ la alianco kun la regantoj de Argentino. Argentino rekonis la sendependecon de Paragvajo kaj subskribis armean aliancon kun ĝi. Tio estis politika atingo de la unua ordo, kaj ĝi estas atribuita al la saĝeco kaj internacia sperto de Francia.
Post la konkludo de la alianco, pro lia malkontento kun la rolo ludita de la armeo en regado de Paragvajo, Francia retiriĝis al kabano en Ibaray, malgranda vilaĝo proksime de Asunciono. De tie li daŭre agis kontraŭ la reganta ĥunto. En la sama tempo, Argentino ekkomprenis ke ĝi estis perfidita fare de la alianco de 1811, kaj sendis reprezentantojn por remalfermi la diplomatiajn negocojn. En novembro 1812, la ĥunto vokis Francian por reveni por fari la negocojn kun Argentino, kiu nun esprimis sian deziron al unio kun Paragvajo, kies praktika signifo estis la anekso de malgranda Paragvajo al granda Argentino. Francia nun estis la plej potenca figuro en la paragvaja registaro. Kiam la argentina sendito, Herrera, alvenis al Paragvajo en majo 1813, li estis rakontita ke li devas atendi la renkontiĝon de la Kongreso de Paragvajo okazonta en septembro. La Kongreso, kiu kunvenis la 30-an de septembro 1813, inkluzivis pli ol mil reprezentantojn. Por la unua fojo, ĉiu plenkreska vira paragvaja civitano havis la rajton voĉdoni por la Kongreso. La Kongreso malaprobis la proponojn de Herrera por unuiĝo kun Argentino, kaj anstataŭe definitive deklaris la "Respublikon de Paragvajo", nomumante Francian kiel "Unua Konsulo", en stilo bone lernita de la transoceana administracio de Napoleona. La potenco de Francia ne plu dependis de la armea elito, sed de la rekta subteno de la popolamasoj.
Regardo
Dank al sia eduko, Francia estis bonsperta en la verkaĵoj de la francaj filozofoj de sia tempo. Li intencis krei utopian socion bazitan sur la socia kontrakto laŭ la linioj de Jean-Jacques Rousseau kaj la heredaĵo de la Franca Revolucio, sed en praktiko, ila regado estis pli simila al tiu de Robespierre kaj Napoleono. Lia regado estis kaj diktatoreca kaj popolista, kaj li nomis sin Kaŭdilo, titolo kiu priskribas aŭtoritatajn gvidantojn.
Persone, Francia vivis spartan vivstilon kaj atendis ke la aliaj faru la saman. Li redonis sian salajron al la ŝtata trezorejo, kaj fermis la landlimojn, por malhelpi nacian ŝuldon en la spirito de protektismo, sed ankaŭ por malhelpi eksterlandajn influojn.
Notindas ke Francia naciigis la posedaĵojn de la Romkatolika Eklezio kaj kun la helpo de tiu posedaĵo fondis kolektivismajn agrikulturajn bienojn, kiuj estis sukcesaj. Li deklaris sin la estro de la eklezio en Paragvajo, iom rememoriga de Henriko la 8-a kiu deklaris sin mem Supera Kapo de la Eklezio de Anglio. En respondo la Papo Pio la 7-a ekskomunikis lin.
Kiel estro de la eklezio, Francia decidis ke li propre farus ĉiujn geedziĝceremoniojn en la lando, kaj trudis pezan imposton kaj multajn restriktojn sur geedziĝo. Interalie, li malpermesis al la supra klaso de pura hispana origino geedziĝi inter si. La privata vivo de Francia estis izola, kaj verŝajne li ne havis multajn interhomajn rilatojn, kvankam estas konata ke li havis filinon.
Por atingi la daŭran subtenon de la kamparanojn li antaŭeniris agraran reformon. Liaj policioj faris Paragvajon unu el la plej moderna kaj sociale antaŭenirita lando en Latin-Ameriko: la redistribuo de riĉeco estis tiel granda ke multaj fremdaj vizitantoj raportis ke la lando havis neniun almozpetulojn, malsaton aŭ konflikton. Francia ankaŭ kredis la ŝtatojn de Latin-Ameriko devus formi konfederacion bazita sur egaleco de nacioj kaj komuna defendo.
Post lia morto en 1840, la povo pasis al lia nevo Carlos Antonio López, kaj poste al Francisco Solano López.
Nuntempe, iuj konsideras Francia-n tiun kiun respondecas por la konstruado de forta kaj sendependa Paragvajo el politika kaj ekonomia vidpunkto, kaj pro la fakto ke la potenco de la malnovaj elitoj, de hispana origino, malkreskis, kio ebligis la unuiĝon de Paragvajo en unu politikan enton. Aliaj vidas lin kiel kruela kaj ekscentra diktatoro, prototipo por diktatoroj de lia tipo ĉie en Latinameriko. Francia estas la heroo de la romano de unu el la plej grandaj paragvajaj verkistoj, Augusto Roa Bastos, "Yo, el Supremo" (Mi, la Supera), kiu estis publikigita en Paragvajo en 1974. Eĥoj de la vivo de Francia troviĝas ankaŭ en la verko de Gabriel García Márquez "Aŭtuno de patriarko". En lia hejmurbo Yaguarón estis establita muzeo en lia memoro.
Butovice
Butovice povas esti:
30286 Klesman
30286 Klesman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de la 1:5 kun la Tero, 3:8 kun Marso kaj 7:3 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Alison Klesman, ĉefredaktorino de la revuo Astronomy traktante esplorajn novaĵojn pri kometojn kaj asteroidojn. Ŝi tenas Ph. D. de la Universitato de Florido. La esplora fono de Klesman inkludas spektroskopiajn studojn de kometoj-asteroidoj kaj lumkurbajn mezurojn de la Koronisa familio.
Harty
Harty (germane Lilien) estis vilaĝo en Ĉeĥio, situinta en Moravio, ĝi troviĝis proksimume 1 km okcidente de municipo Petřvald. Ĝi estis detruita kaj egaligita kun la tero en la jaro 1956 du konstruado de Flughaveno Ostrava-Mošnov. Ĝis hodiauŭ ekzistas katastra teritorio kaj baza setlejunuo Harty, kiu estas konsisto de Petřvald.
Historio
La vilaĝo estis fondita en la jaro 1780 fare de grafoj Vetteridoj el Lilie (germane Vetter von der Lilien). Ilia nobela predikato fariĝis ankaŭ nomo de la municipo; la ĉeĥa nomigo devenas el pli maljuna loka nomo de arbaristejo Na Hartách, kiu antaŭ situuadis en la lokoj de nove fondata vilaĝo. La estiĝo de la setlejo koneksis kun raabiga parcela reformo.
Louer
(jen france, okcitane Loèr) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Jilem
Nomon Jilem havas pluraj municipoj:
Ĉapra
Ĉapra,, छपरा estas urbego en norda Barato, en okcidenta parto de subŝtato Biharo, kie ĝi estas kantona kaj distrikta sidejo.
Demografio
En 2011 Ĉapra havis da loĝantoj kun legopovo 81%. Ĉapra atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) en fino de la 2000-aj jaroj.
Geografio
Ĉapra situas sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 40 m super la marnivelo en proksimeco de subŝtato Utar-Pradeŝo sur la norda bordo de Gango nur kelkajn kilometrojn post kunfluo de flankorivero. Arrah troviĝas 27, subŝtata ĉefurbo Patnao 45, Haĝipur 50, Ballia 58, Sivan 61, Muzaffarpur 75, Motihari 99, Kolkata 515, tutlanda ĉefurbo Delhio 807, Mumbajo 1439 kilometrojn (aere).
Historio
Laŭ la mitologio en tiu areo okazis batalo, la fakto estas, ke arkeologoj trovis plurjarmilajn restaĵojn. Dum la konata historio ĉi tie estis signifa foiro pri bestoj. Ĉapra formiĝis kiel foirejo laŭ la riverbordo post kiam la nederlandanoj, francoj, portugaloj kaj britoj establis salpetro-rafinajn unuojn en la 18-a jarcento. En 1864 la municipo estis formita.
Ekonomio
Ĉapra estas agrikultura komerca centro, dum salpetro-produkto estas la ĉefa industrio. Relradoj kaj fervojaj motoroj ankaŭ estas produktitaj, fine estas ankaŭ sukeruzinoj.
Eduko
En Ĉapra la plej altnivelaj instruoj okazas en universitato, altlernejo, seminario kaj akademio.
Religioj
La ĉefa religio en Ĉapra estas hinduismo kun 81,5%, poste islamo 11%, la ceteraj religioj estas malpli ol 1%.
Trafiko
Al Ĉapra alvenas 4 fervojaj linioj el Haĝipur, Ballia (tra ponto), fine 2 linioj el Sivan. 5 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego el Muzaffarpur, Haĝipur, Ballia (tra ponto), Sivan kaj Motihari. La menciita ponto estis plene preta en 2022. La mapo anoncas flughavenon loke, sed dateno mankas. La plej proksima flughaveno fakte funkcias en Patnao.
Klimato
Ĉapra situas en humid subtropika klimato (Cwa), kiu taŭgas por la agrikulturo. La temperaturo varias jare averaĝe inter 18-31 °C. Jare pluvas mezume 1166 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter junio kaj septembro tre ofte pro la musono.
Famuloj
En Ĉapra naskiĝis politikisto Ĝajaprakaŝ Naraĝan.
Petřvaldík
Petřvaldík (Klein Peterswald) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petřvald en distrikto Nový Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Petřvald. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 65 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1389. La ĉefa vivtenado estis agrikultuuro. En la vilaĝo estis konstruita kapelo kaj duklasa lernejo.
La municipo estas konsisto de Regiono Poodří en Protektita pejzaĝa regiono Poodří.
Heugas
(jen france, okcitane Heugars) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Lamothe
(jen france, okcitane La Mòta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
Arcediano (municipo)
Arcediano estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Arcediano estas tradukebla etimologie al ĉefdiakono, reference al unua senjoro de la loko, nome ĉefdiakono Rozalino aŭ Rozalín, de galega deveno, ĉirkaŭ la jaro 1120.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 103 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 16 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. Post la unua senjoro ĉefdiakono, la loko dependis de la episkopo de Salamanko. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La murdoj en la Kadavrejo-strato
La murdoj en la Kadavrejo-strato (The Murders in the Rue Morgue) estas novelo de Edgar Allan Poe publikigita en la revuo Graham's Magazine en 1841. La rakonto estas konsiderita la unua moderna detektiva rakonto.
Kiel la unua fikcia detektivo, Dauphin de Poe elmontras multajn trajtojn kiuj iĝis literaturaj konvencioj en postaj fikciaj detektivoj, inkluzive de Sherlock Holmes kaj Hercule Poirot. Ekzemple, lia persona amiko kiu funkcias kiel la rakontanto de la rakonto kaj la fina eltrovo prezentita antaŭ la rezonado kondukanta al ĝi.
Arapiles
Arapiles estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arapiles, El Ventorro, La Pinilla, Las Torres kaj Orejudos, okupas totalan areon de 25,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 653 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj ties proksimeco al la provinca ĉefurbo. Ĝi distas nur 11 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. Tiukadre la 22an de Julio 1812, sur la montetoj de la teritorio okazis la grava batalo de Arapiles, en kiu la trupoj de la aliancanoj, hispanaj, britaj kaj portugalaj, estritaj de la duko de Wellington, venkis sur la francaj trupoj estritaj de Auguste Marmont.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis kaj helpo al la provinca ĉefurbo (dormurbo).
Bluestack Mountains
Bluestack Mountains (irlande: Na Cruacha Gorma) estas la plej grava montaro en la suda parto de Graflando Donegal en Okcidenta-Ulstero en Irlando. Ili formas preskaŭ nepenetreblan limon en la sudo de la graflando, kun Donegal kaj Ballyshannon, kaj la urboj en la nordo kaj okcidento, kiel Dungloe kaj Letterkenny.
Jilem (distrikto Jindřichův Hradec)
Jilem (Jelmo) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1358.
Sankta Klara (rivero)
Sankta Klara (en angla St. Clair River, en franca Rivière Sainte-Claire) estas rivero 40.5-mejla-longa (65.2 km) en centra Nordameriko kiu fluas el la Lago Hurono al la Lago Sankta Klara, formante parton de la landlimo inter la Kanada provinco Ontario kaj la usona subŝtato Miĉigano. La rivero estas grava komponanto en la Akvovojo de la Grandaj Lagoj, kies navigkanaloj ebligas ke ŝarĝo-ŝipoj navigu inter la supraj kaj malsupraj Grandaj Lagoj.
La rivero estas 65.2 km longa kaj fluas tra alto de 2 m el la Lago Hurono al la Lago Sankta Klara. La fluindico averaĝas ĉirkaŭ 5,200 m³/s, kaj la akvokolekta areo estas de 579,000 km². Tio enkalkulas la kombinitajn akvokolektajn areojn de la Lagoj Hurono, Miĉigano, kaj Supra.
100000 Astronautica
100000 Astronautica estas hungaria asteroido de la interna asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Tiu asteroido estis nomita Astronautica por agnoski la kvindekan datrevenon de la komenco de la Spacepoko, inaŭgurita per la lanĉo de la unua artefarita satelito de la Tero la. La nomo estas asociata kun signifa nombro : la kosmo estas difinita kiel komencanta ĉe la altitudo de 100 000 metroj super la tera surfaco.
La Batalo de Alĝero
La Batalo de Alĝero (itale: La battaglia di Algeri, arabe: معركة الجزائر), estas alĝeria-itala filmo de Gillo Pontecorvo, publikigita en 1966. La rakonto okazas ĉefe inter 1954 kaj 1957 kaj okazas en kiel ĝia titolo sugestas, la batalo de Alĝero. Ĝi estas rekonstruo de la vera batalo de Alĝero en 1957, okaze de la tumulto de la alĝeria islama loĝantaro fare de la FLN kontraŭ la franca kolonia potenco kaj la provo de la paraŝutista taĉmento de la franca armeo "pacigi" la sektoron.
La filmo ĉefe trakuras la historion de Ali la Pointe dum la "Batalo de Alĝero", kaj la batalon por regado de la distrikto Casbah en Alĝero, inter FLN-aktivuloj kaj francaj paraŝutistoj de la 10a DP, dum la Alĝeria Milito.
Laŭ la rangotabelo establita de Sight & Sound, kineja revizio de British Film Institute, La Batalo de Alĝero estas la 48-a filmo el la 50 plej bonaj filmoj de ĉiuj tempoj, kaj la 120-a sur la listo de 500 plej bonaj filmoj de la revuo Empire. tuta tempo.
El Arco (Salamanca)
El Arco estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Mancomunidad Comarca de Ledesma. El Arco estas tradukebla etimologie al La Arko.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 87 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 100 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 28 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Goos
(jen france, okcitane Gòs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dax (france arrondissement de Dax, okcitane Arrondiment de Dacs) kaj al la kantono .
El Arco (Salamanca)
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Tarek Alarabi Tourgane
Tarek Al Arabi Tourgane (en araba: طارق العربي طرقان), naskiĝinta en 1959 en Damasko, Sirio, estas alĝeria kantisto, kantverkisto kaj muzikisto. Li estas konata pro sia laboro ĉe la siria socio de dublado de animacio, nome Centre de Vénus, kaj pro la kanto en araba por animacio ĉe Spacetoon kie por Mowgli, Captain Tsubasa kaj Simba.
Beleña
Beleña estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparoj Cuatro Caminos kaj Pantano de Santa Teresa.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Beleña, La Matilla, Mataseca, Sanchotuerto kaj Sayaguente, okupas totalan areon de 26,63 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 229 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj nordoriente kun Buenavista, oriente kun Sieteiglesias de Tormes kaj Fresno Alhándiga, sude kun Pedrosillo de los Aires, kaj okcidente kun Monterrubio de la Sierra. Ĝi distas 27 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (porkoj, bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Butovice (Studénka)
Butovice (Botenwald) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Studénka. Ĝi situas nordokcidente de Studénka. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 644 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Butovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 13,41 km².
Historio
Butovice en siaj devenaj katastraj limoj kreas eksklavon de Moravio tute ĉirkauŭita de teritorio de Silezio (konkrete de teritorio de eksa Opava princlando), dum kio ili apartenis al Kunvalda senjorujo (centro estis Kunvald - hodiaŭ Kunín). Al la 1-a de januaro 1959 Butovice estis alligita al Studénka. En tempoj de komunisma reĝimo estis al Butovice alligitaj ankaŭ kelkaj parceloj, devene apartenantaj al sileziaj katastraj teritorioj Bílov, Pustějov kaj Studénka.
Owen Sound
Owen Sound (en popolnombrado de 2016 estis 21 341 loĝantoj), kantona sidejo de la Kantono Grey, estas urbo en la norda areo de Sudokcidenta Ontario, Kanado. Owen Sound estas je la elfluejoj de la rivero Pottawatomi kaj Sydenham sur insuleto de la Georga Golfo.
La ĉefaj altiroj por turistoj estas la ĉefaj akvofaloj tre proksime de la urbo.
Barbalos
Barbalos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Alcazarén, Barbalos, Corral de Garcíñigo, Hondura de Huebra kaj Moraleja de Huebra krom la senhomejo Garcíñigo, okupas totalan areon de 37,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 77 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi distas 46 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. La urbestro estas de dekstra partio PP.
Franĉizo (populara kulturo)
La franĉizita materialo povas esti uzata en plej variaj manieroj, ekz-e: en novaj rakontoj, libroj, bildstrioj, filmoj, videoludoj, ludiloj; konstrumodeloj, ludfiguroj; aŭ simple surpreso de figuroj aŭ logotipoj sur ajnaj varoj kiel skribiloj, tasoj, sakoj, vestoj, ktp.
Barbadillo
Barbadillo estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco.
Franĉizo (populara kulturo)
Firmao kiu produktas popularan kinofilmon povas kelkfoje profiti pli el la franĉizo de rilataj varoj ol el la venditaj kinobiletoj.
Barbadillo
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barbadillo kaj Castrejón krom la senhomejoj Carrascalino, Gejo de Doña Mencía, Muñovela kaj Valverde de Valmuza, okupas totalan areon de 36,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 414 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 900 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Adone Zoli
Adone ZOLI (al 16-an de decembro 1887 en Cesena, Emilia-Romagna – la 20-an de februaro 1960 en Romo) estis itala politikisto kiu servis kiel la 35a ĉefministro de Italio de majo 1957 al julio 1958; li estis la unua senatano al iam ajn tenis la oficejon.
Kiel membro de la kristana demokratia partio, Zoli servis ankaŭ kiel ministro de justico, financo kaj buĝeto, dum la 1950aj jaroj.
Vivo
En 1907, li diplomiĝis en leĝo ĉe la Universitato de Bologna, komencinta karieron kiel advokato unue en Genoa, tiam en Bologna kaj fine en Florenco, kie li renkontis Tommaso Brunelli, katolika advokato, elektita viculo de itala Popola Partio (PPI) en 1919, kiu tre influis la politikan ideologion de Zoli.
Zoli batalis en la Unua Mondmilito kiel volontulo, partoprenanta en la batalo de Caporetto kaj akiris, fine de la konflikto, du krucoj por milita merito kaj unu por militista honoro. Post la milito li partoprenis en diversaj kongresoj de la PPI. En 1920, li fariĝis membro de nacia konsilio de la partio, dum en oktobro 1921 li estis nomumita en la nacia direkto, pozicio ke li tenis ĝis la likvido de la partio en 1926, trudita de la faŝisma reĝimo de Benito Mussolini. Tralonge de lia politika kariero, Zoli restis fortan anti-faŝisto.
Rezista movado
En 1943, li aliĝis al la partizana kontraŭnazia rezistmovado instalinta la anti-faŝisma komitato en Florenco kaj poste aliĝis al la Nacian Liberigan Komitatan (CLN), politika ombrela organizo kaj la ĉefa reprezentanto de la Itala kontraŭnazia rezistmovado.
En novembro 1943 li estis arestita kun du el siaj infanoj kaj kondamnita al morto de la nazioj, sed li estis liberigita helpe de siaj partizanaj kamaradoj. En februaro 1944, li evitis alian provon aresti lin, sed lia edzino kaj tri infanoj ja estis arestitaj.
Politika kariero
Post la ĝenerala balotado de 1948, Zoli estis elektita al la Senato de la Respubliko por Florenco, kun preskaŭ 70 000 voĉdonoj.
Dum sia ministerio li laboris plibonigi kondiĉojn de malliberuloj, kiuj estis ankoraŭ submetita al faŝismaj leĝoj kaj reguligoj, en konsento kun la principo de la re-eduka funkcio de la puno, esprimita de la nova respublikana konstitucio. Zoli efektivigis gravajn mezurojn kiuj inkluzivis la abolicion de la kaprazado por malliberuloj kondamnitaj al mallongaj punoj kaj la devontigo porti prizonajn uniformojn. Li ankaŭ establis ke la kondamnitoj devus esti vokita de prizonaj oficiroj de sia propra nomo kaj ne de matrikulacia nombro. Li ankaŭ pliigis kursojn de edukado, cinematografio kaj teatraj prezentoj kaj permesis teni en la ĉelo la necesaĵoj por skribi, tiel kiel la fotoj de familianoj.
Krome, Zoli subtenis la planon, komencita de komunista gvidanto, Palmiro Togliatti, doni amnestion por krimoj faritaj "por politikaj finoj" de la Marŝo al Romo ĝis la 18-a de junio 1946. Ĉi tiu leĝo, aprobita de parlamento en 1953, pliigis la popularecon de Zoli.
Ĉefministro
Prezidanto Gronchi donis Zoli la taskon formi novan ministraron kaj je la 20-an de majo, Zoli estis ĵurita kiel nova ĉefministro de registaro. Li formis unu-partia ministraro, kunmetis nur de membrojn de la kristana demokratia partio, en kiu li ankoraŭ tenis la ministerion de buĝeto.
Dum lia ĉefministerado, la parlamento aprobis leĝon kiu etendis devigan universalan socian sekurecon kaj asekuron al ĉiuj laboristoj.
Artenara
Geografio
Artenara estas en la okcidenta parto de la insulo Gran Canaria, je 50 km de la provinca kaj insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 66.7 km², kiel la oka plej granda teritorio de la insulo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de La Aldea de San Nicolás (okcidente), Tejeda (sude) kaj Agaete kaj Gáldar (norde). Krome Moya kaj Valleseco atingas pinton en la orienta ekstremo. La teritorio estas preskaŭ interna kun nur malgranda marborda ravina areo.
La municipa ĉefurbo, nome la urba kerno, estas je 1270 m.s.m., nome la plej alta en la insulo, kaj la plej alta loko estas 1 770.6 m.s.m. en Monto Moriscos. La municipa teritorio deklivas el orientaj altaĵoj ĝis la marbordo. Tiukadre, Artenara estas unu de la municipoj de la insulo kun plej granda teritoria deklivo, ĉar ĝi malaltiĝas el 1 770 m ĝis la marnivelo. Miguel de Unamuno senmortigis la esprimon «Tempestad petrificada» (Ŝtonŝtormo) por priskribi la centran montaron de la grankanaria insulo, geologia formacio de vulkanaj rokoj gigantaspektaj. ​
Artenara posedas parton de sia teritorio protektita ene de la Kanaria Reto de Protektitaj Naturaj Areoj, nome kunhavante kun najbaraj municipoj la Naturan Parkon Tamadaba, la Ruran Parkon Nublo kaj la protektitan pejzaĝon Las Cumbres. Tiuj lokoj estas inkluditaj en la Reto Natura 2000 kiel Zono de speciala konservado (ZSK). ​
La municipa teritorio formas parton de la Rezervejo de la Biosfero de Gran Canaria kaj de la Kultura Pejzaĝo Risco Caído kaj Montañas Sagradas de Gran Canaria, deklaritaj Monda Heredaĵo de UNESKO la 7an de julio 2019. Artenara posedas ankaŭ parton de la publika monto El Pinar kaj malgrandan parton de Tamadaba.
Historio
En la areo estis grava setlado de guanĉoj. Ili praktikis brutobredadon kaj agrikulturon, kiel atestas pluraj restaĵoj de tiu epoko (Acusa, Artenara, Tirma kaj Risco Caído (Artevigua)). Post la konkero de Gran Canaria en 1478, la novaj kolonoj, kastilianoj kaj portugaloj, dediĉis sin al la samaj taskoj, ĉefe cele al cerealoj.
Dum la 19-a kaj unua duono de la 20-a jarcentoj okazis malsatego kaj krizo ĉefe ĉar la insula registaro dediĉis agrikulturajn terojn al forstado, kaj tial elmigrado celis la marbordajn turismajn areojn de Gran Canaria. En la 21-a jarcento oni klopodis por kombinado de la montaj pejzaĝoj kun la profito por turismo.
Menciendas, ke ĝis la 1930-aj jaroj apenaŭ nur kelkaj malmultaj domoj estis ĉe la preĝejo, dum la plej granda parto de la loĝantaro loĝis en groto-domoj ĉe la krutaj deklivoj en parto de la Kaldero de Tejeda. Ankoraŭ nuntempe oni uzas kutime la grotojn en la tuta municipo Artenara, ĉu kiel loĝejoj, por agrikulturo kaj eĉ por turismo, kaj estas entreprenoj kiuj ludonas tiun tipon de loĝejoj por rura turismo. Tiu loĝejoj retenas la temperaturon inter 18 °C kaj 20 °C la tutan jaron.
Demografio
La municipo havis 1 046 loĝantojn je 2021, estante la malplej loĝata en la provinco kaj la 2a en la insulo.
Historie oni preskaŭ atingis 2 000 loĝantoj en la 1950-aj jaroj sed poste oni malkreskiĝis ĝis nunaj 1 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Artenara dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Artenara bazigis sian ekonomion en agrikulturo (terpomo, cerealoj, vitoj, citrusoj) kaj brutobredado (kaproj) por viveltenado, malfacila pro la izoleco de la areo, malbone komunikita ŝosee. Metie oni fabrikas balailojn, lanaĵojn, ceramikon kaj oni produktas oleon el migdaloj.
Turismo
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Muskegon (Miĉigano)
Muskegon (/mʌˈskiːɡən/) estas urbo en la Usona subŝtato Miĉigano, kaj la plej granda loĝata urbo de la okcidentaj bordoj de Miĉigano. En la popolnombrado de 2010 estis 38 401 loĝantoj. La urbo estas la kantona sidejo de la kantono Muskegon. Ĝi estas en la sudokcidenta angulo de Muskegon Township, sed ĝi estas administracie aŭtonoma.
La Muskegon Metroareo havis 154 729 loĝantojn en 2010. Ĝi estas ankaŭ parto de la pli granda Kombinita Statistika Areo Grand Rapids-Kentwood-Muskegon kun 1 433 288 loĝantoj.
Litia heptanato
Litia heptanato aŭ litia enantato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la litiaj saloj, rezultanta el interagado de la heptanata acido kaj litia hidroksido. Litia heptanato estas senkolora solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Litia heptanato prezentas heptanatan grupon ligitan al litia katjono. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 13 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Berrocal de Huebra
Berrocal de Huebra estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Berrocal estas tradukebla etimologie al Rokaro.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Berrocal, Coca de Huebra, Coquilla de Huebra kaj Domingo Señor krom la senhomejoj Gallinero de Huebra, Torre de Velayos y Villar del Profeta, okupas totalan areon de 38,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 69 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi distas 42 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Heinrich Schnepper
Heinrich Schnepper [pron. hajnriĥ ŝneper] (mortis la en Neuburg) estis germana pastro kaj volapukisto, kiu longe agadis en Munkeno.
Li pastriĝis en la urbo Einschtatt en la jaro 1878. Inter 1884 kaj 1886 li estis prefekto de studseminario en Munkeno. Li eklernis la volapukan en la jaro 1885 kaj jam en tiu jaro li ekhavis diplomon pri instruisto de la lingvo (n-ro 174) kaj du jarojn poste en la grado "profesoro". Kiel bonega oratoro, li multe disvastigis la volapukan per paroladoj kaj libroj.
Jilem (distrikto Havlíčkův Brod)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Val de Drôme
Val de Drôme estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Val d'Arry
Val d'Arry estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Malegaon
Malegaon, laŭ urdua lingvo مالیگاؤں, marate मालेगाव estas urbego, ankaŭ municipo en federacia ŝtato Barato, en subŝtato Maharaŝtro, en distrikto de Nasiko.
Val-de-Vie
Val-de-Vie estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Malegaon
Geografio
Malegaon situas laŭ rivero en alteco de 438 m. Dule troviĝas 47, Nandurbar 95, distrikta sidejo Nasiko 99, Aŭrangabado (Maharaŝtro) 111, Ĝalgaon 121, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 251, tutlanda ĉefurbo Delhio 938, Kolkato 1449 kilometrojn (aere).
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Malegaon havis populacion de, kun la aglomeraĵo.
Historio
Malegaon (antaŭe Maligaon) estiĝis krucvojo. Ekde 1740 komencis konstrui fortikaĵon dum 25 jarojn, tial konsiderinda nombro da islamaj laboristoj kaj metiistoj ekloĝis en la areo. Post kiam la britoj konkeris la fortikaĵon en 1818, islamanoj el Hajderabado migris al la regiono. Ribelo okazis en 1857, malsatkatastrofo en 1862. Komunumaj tumultoj, precipe pro islamanoj okazis en la 1960-aj jaroj.
Ekonomio
Malegaon estas konata kiel teksa centro de Maharaŝtro, sed menciindas ankaŭ la filma industrio. La proksimaj vilaĝoj produktas ĉefe cepojn.
Lingvoj
78.23% de la populacio de Malegaon parolis la urduan, 16.76% la maratan, 1.77% la hindan lingvon kiel sia gepatra lingvo.
Religioj
En Malegaon vivas majoritate islamanoj 78,95%, hinduoj 18,50% budhanoj 1.42%.
Edukado
En Malegaon akademioj kaj kolegioj funkcias.
Trafiko
Maleagon ne havas fervojan kontakton, sed 5 vojoj kuras al la urbego. 2 pontoj helpas la trafikon. La mapo montras la plej proksiman flughavenon en Dhule.
La Vespière-Friardel
La Vespière-Friardel estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Balanoforacoj
La balanoforacoj (Balanophoraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo santalaloj (Santalales). Ĝi enhavas 16 genrojn kaj 45 speciojn,. Ĝia tipa genro estas balanoforo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (14 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Valorbiquet
Valorbiquet estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Buenavista (Salamanca)
Buenavista estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparoj Cuatro Caminos kaj Pantano de Sta. Teresa. Buenavista estas tradukebla etimologie al Bona Vidaĵo. En 1910 la loĝloko ŝanĝis sian tradician nomon Pocilgas (Porkejoj) por la aktuala Buenavista.
Žvan
Žvan (makedone: Жван) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en norda Makedonio. En 2002 ĉi tie loĝis 428 loĝantoj.
Buenavista (Salamanca)
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Buenavista, Caloco, Coto de Don Luis, Cuatro Calzadas, Los Majadales, Terrados kaj Vaqueril, okupas totalan areon de 27,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 350 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Sed en la komenco de la 21-a jarcento pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj konstruado de novaj domaroj en Cuatro Calzadas la ĝenerala loĝantaro plialtiĝis al denove pli ol 300 loĝantoj kaj Cuatro Calzadas estas multe pli loĝata ol la kerna Buenavista.
Žvan
Loko, priskribo
La vilaĝo situas meze de la Opština Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 660 - 1000 m. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 9,3 km².
La rivero Nigra rivero (Črna Reka) fluas de la centro de la vilaĝo de okcidento al oriento.
Buenavista (Salamanca)
Limas kun loĝlokoj norde kun Mozárbez; oriente kun Martinamor kaj Encinas de Arriba; sude kun Sieteiglesias de Tormes kaj Beleña; kaj okcidente kun Monterrubio de la Sierra kaj Morille. Ĝi distas 26 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Žvan
Loko, priskribo
La regiona vojo R1305, kiu ligas la urbojn Demir Hisar kaj Kičevo, kuras paralela al la rivero.
Buenavista (Salamanca)
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Žvan
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 172 homoj. Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Buenavista (Salamanca)
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
(100004) 1983 VA
(100004) 1983 VA estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la elde la infraruĝa kosma observatorio IRAS.
Buenavista (Salamanca)
La urbestro estas de dekstra partio PP.
(100004) 1983 VA
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Venuso, krucas tiujn de la Tero kaj de Marso kaj etendiĝas preskaŭ ĝis tiu de Jupitero. Ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la Tero kaj de Marso.
112 (kriza telefonnumero)
112 estas kriza telefonnumero uzata en pluraj landoj por alvoki krizajn servojn (ambulancon, fajrobrigadistojn, policon).
La krajono de naturo
La krajono de la naturo (The Pencil of Nature) estas la nomo de ses-albuma serio publikigita fare de la angla fotisto kaj fotarta pioniro William Henry Fox Talbot. La albumoj, kiuj enhavis kolotipajn (calotype) fotojn kiuj estis mane presitaj de negativoj kaj gluitaj al la albumoj, konsistigas la unuan publikigon de libro kiu estas tute ornamita per fotoj. La unua parto de la albumo estis publikigita en junio 1844. La ses albumoj kune enhavis 24 platojn da fotoj.
112 (kriza telefonnumero)
La telefonnumero estas parto de la GSM-standardo, do ĉiuj poŝtelefonoj kongruaj kun GSM devas esti kapablaj alvoki la numeron 112 ankaŭ kiam la telefono estas ŝlosita aŭ en kelkaj landoj eĉ sen enigita SIM-karto.
La krajono de naturo
Tiu ĉi verkaĵo estas rigardita kiel grava kaj influa laboro en la historio de fotografio kaj estis priskribita de la Metropola Muzeo de Arto kiel "mejloŝtono en la arto de la libro pli granda ol iu ajn ekde la invento de Gutenberg de moveabla tipo."
Priskribo
En la enkonduko, Talbot priskribis la inventon de la kolotipo kaj la instigon por kreado de la albumo. "La fotografiaj platoj en ĉi tiu verko", skribis Talbot, "ĉerpas ilian inspiron de lumo sole, sen la helpo de la krajono de ilustristo. Tiuj estas sunpentraĵoj, kaj ne, kiel pluraj homoj supozis, kuprogravuroj en alivestiĝo."
Ĉiu foto estas akompanata de titolo kaj mallonga klarigo pri la krea procezo. La temoj de la fotoj prezentis diversajn eblecojn por uzi la Calotypan procezon. Kune kun la teknika reproduktado de presaĵoj, Talbot ankaŭ priskribis, en kelkaj el la klarigoj, la artan valoron de la fotoj. La plej multaj el la fotoj prezentas malferman pejzaĝon aŭ mortvivon. Granda parto de la fotoj estis prenita ĉe la familia biendomo de Talbot en Lacock Abbey.
Nur kelkaj el la fotoj prezentas figuron. Unu el ili montras homan figuron en la alivestiĝo de biblia priskribo. En alia foto figuroj aperas apud ŝtupetaro.
Listo kaj fotoj
La kompleta listo de platoj estas kiel sekvas:
Buenamadre
Buenamadre estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Buenamadre estas tradukebla etimologie al Bona Patrino.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldeávila de Revilla, Buenamadre kaj Los Campos, okupas totalan areon de 59,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 133 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 63 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis komence de la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Georges Berthoin
Biografio
Georges Berthoin estas la filo de Jean Berthoin, alta funkciulo kaj franca politikisto. Kiel lia patro, Georges Berthoin studis ĉe la universitato de Grenoble, kie li atingas magistron pri filozofio kaj magristron pri juro (licence en droit). Siatempe li membriĝis en la Unio de la patriotaj studentaj kaj eniris en la francan rezistadon.
En 1946, post liaj studoj en Grenoble, li prezentas sin al la konkurso de la nacia lernejo de administracio (Ecole nationale d'administration), sed li malsukcesis pro malbona scio de la angla. Li daŭrigas siajn studojn ĉe la Instituto de Politikaj Studoj de Parizo. En 1947 li dum jaro ankaŭ en Usono por gvidi esploradojn ĉe la universitato Harvard (John F. Kennedy School of Government) por prepari doktoriĝon en politika scienco. Ĉar la stipendio sole validis por unu jaro, li ne povis fini la doktoriĝon.
Profesia kariero
Inter 1952 kaj 1955 li estis la kabinetestro de Jean Monnet ĉe la Alta Aŭtoritato de la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo. Poste li fariĝis la alta adjunkt-reprezentanto de la Komisiono de la Eŭropa Ekonomia Komunumo en Unuiĝinta Reĝlando (1959-1970), poste alta reprezentanto de la Komisiono de la Eŭropa Ekonomia Komunumo en Unuiĝinta Reĝlando (1970-1973).
Eŭropano konvinkita de la unua horo, li konsideras ke Eŭropo naskiĝis el sufero kaj el la interkonsiliĝo pri la direkto kiu necesis doni al ĝi post la du mondmilitoj por ke ĉiu milito inter eŭropaj ŝtatoj ne plu eblu ekde nun. Ekde la unuaj diskutadoj kiuj sekvis la deklaron de Robert Schuman de la 9-a de majo 1950 kiu desegnis la du grandajn gvidliniojn kiuj karakterizas ankoraŭ hodiaŭ la konstruan evoluon de la Eŭropa Unio: la interregistara kaj la komunuma evoluigoj.
Por Georges Berthoin, la interregistara evoluigo nekapablas gvidi Eŭropon. Laŭ li, la aktuala krizo de Eŭropo estas la konsekvenco de la fakto ke la Traktato de Mastriĥto (Maastricht) enkondukis pli ol interregistaran materion en Eŭropon, kaj de tiu fakto, "la aktuala krizo estas tiu de la interregistara".
Georges Berthoin estas historia pioniro kaj unu el la ĉefaj aktoroj de la eŭropa integrado. Li donis multnombrajn konferencojn por klarigi la longan vojon de eŭropaj landoj "de malamikeco al frateco".
Li estis prezidanto de la Eŭropa M.ovado inter 1978 kaj 1982 kaj prezidanto de la eŭropa grupo de la Triflanka Komisiono inter 1976 kaj 1992. En intervjuo kun la Gazette de Lausanne dum la 2-a "Simpozio de la internacia gazetaro" organizita de la usona grupo Sperry Rand en Saint-Paul-de-Vence en novembro 1978, li donis klarigojn pri la ligoj inter la Triflanka Komisiono kaj la usona prezidento Jimmy Carter, same kiel pri la financado de la Triflanka Komisiono.
Eksteraj ligiloj
(18 lingvoj) Historio de la Eŭropa Unio, Kla.tv
(152941) 2000 FM10
(152941) 2000 FM10 estas tre malgranda, hela marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:1 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso kun ne tre granda orbita klineco, kaj ekstere tanĝas tiun de Merkuro.
Cabezabellosa de la Calzada
Cabezabellosa de la Calzada estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Cabezabellosa [kabezabeLJOsa] estas tradukebla etimologie al Hararkapo alude al monteto kovrita per vegetaĵaro kaj de la Calzada aludas al la antikva ŝoseo inter Salamanko kaj Medina del Campo.
Ĝi fondiĝis komence de la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Lugaritz (Euskotren)
Lugaritz estas stacio sur linioj E1 kaj E2 de la Metroo de Donostio, situanta en Donostio.
Cabezabellosa de la Calzada
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Listo de asteroidoj (168001–169000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 168001 ĝis 169000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, okazas, ke kelkaj raraj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
30288 Conelalexander
30288 Conelalexander estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan sciencan esploriston Conel Michael O'Donel Alexander, de la Carnegie Institution for Science, kie li estas gvidanto en studo pri organikaj materialoj en asteroidoj, kometoj, meteorŝtonoj kaj ĉirkaùstelaj grajnoj.