cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kristana anarkiismo
Prauloj
Aktuale la ĉefa kritiko de la anarko-kristanoj, estas, ke la eklezio estas forte influita de la kapitalisma idearo, kaj la filozofiaj skoloj helenisma kaj platonisma, kiuj asertas, ke la eklezio deflankiĝis el la vojo de "amo kaj paco", por alproksimiĝi al la mondo kaj ties pekaj filozofioj.
La frua eklezio
Anarkiistaj kristanoj vidas la fruan eklezion kiel anarkiisma komunumo. La komunuma organizado estas priskribita en la libro de Agoj kiel kunhavo de mono kaj laboro egalece inter la membroj. Virinoj ludis tiom gravan roloj kiom viroj en la frua komunumo. Tiuj fruaj kristanoj ŝajne identigis sin kiel parto de rezista movado, ĉefe neperforta kiel oni respegulas en la Prediko sur la Monto.
Kelkaj, kiel Ammon Hennacy kaj Keith Akers, kredas, ke okazis iu "deflankiĝo" el la praktikoj kaj instruado de neperforto, simpla vivo kaj libereco fare de Jesuo ĉe la teologio de Sankta Paŭlo. Tiuj sugestas, ke la kristanoj rigardu reen al la momento antaŭ la "Paŭlina kristanismo". Kvankam estas pruvoj, ke ekzistis egalecaj Judaj kristanoj tuj post la morto de la supozata Jesuo, probable inkludante la Ebionitojn, la majoritato de kristanoj tuj sekvis la hierarkian kaj aŭtoritatan religian strukturon, kiun fondis Paŭlo. Dum la eklezio kreskiĝis, la centraj aŭtoritatoj reklamis obeon al la leĝo kaj al la eklezia doktrino. Tiu tipo de religia aŭtoritato estus komparebla kun la religia komercado de la israela kutimaro kiun Jesuo rekte atakis forpelante la monŝanĝistojn de la Templo (Mat 21:12).
La konverto de la Roma Imperio
Post la konverto de la imperiestro Imperiestro Konstantino, kristanismo estis leĝigita laŭ la Edikto de Milano en la jaro 313 finigante la persekutadon de kristanoj. Estas signifa ke Konstantino estis kristano konvertita al Arianismo kaj ne ortodoksa kristano laŭ la Kredo de Niceo. Laŭ la ariana konsidero de malpli dia personeco de Jesuo, la eblo de homa aŭtoritateco estas pli granda ol laŭ strikta triunueca kristanismo. Kelkaj kristanaj anarkiistoj asertas, ke tiu konfuzo de eklezio kaj ŝtato markas la komencon de la “konstantina ŝanĝo", laŭ kiu kristanismo laŭgrade identiĝis kun la reganta elito kaj, en kelkaj kazoj, iĝis religia justigo de povo.
Pacismo kaj senperforto
Multaj kristanaj anarkiistoj, kiel Ammon Hennacy, estas pacistoj kiuj malakceptas la uzadon kaj de aga (ofenda) kaj de reaga (defenda) fizika forto. Tiuj kredas, ke libereco estu gvidata de la gracio de Dio, se oni montras kompaton al aliaj kaj oni montras la alian vangon, kiam oni ricevas perforton. Kristanaj anarkiistoj ŝajnas pli pacismaj ol laikaj anarkiistoj aŭ neanarkiismaj kristanoj.
Kelkajn el la historiaj mesaĝoj kiuj multaj kristanaj anarkistoj praktikas estas la principoj de neperforto, nerezistado kaj montri la alian vangon, kiuj aperas en multaj eroj de la Nova Testamento kaj la Juda Biblio, ekzemple la sesa ordono.
Kelkaj konsideras grupojn kiel la Amiŝoj kaj Menonitojn, kiuj, kvankam ili ne konsideras sin mem kiel anarkiistoj, estas kvazaŭ anarkiistoj pro ties kompleta dediĉo al pacismo kaj ties kontraŭstaro al iu ajn partopreno en ŝtata perforto. Tamen, multaj menonitoj voĉdonas, partoprenas en politikaj kampanioj, kaj eĉ funkcias en publikaj oficejoj. Ĝenerale, ili akceptas protekton de polico kaj registarajn instituciojn kaj servas en tribunaloj, kiuj estas praktikoj malferme malakceptataj de anarkiistoj. Esti pacistoj por ili ŝajnas nur limigi ties partoprenon en ŝtata perforto.
Memdefendo
Estas kelkaj kristanaj anarkiistoj kiuj kredas en memdefendo kiam oni ricevas perforton, sed ili opinias, ke perforto kontraŭ abstraktaĵoj kiel ŝtato aŭ registaro ne estas akceptebla. Multaj alvenas al kristana anarkiismo, ĉar ili kontraŭstaras la registarojn kiuj uzas la fizikan forton.
Sendepende de la multfacetaj koncepto kaj praktiko de anarkiismo, oni ne desdegnas citi la konduton de Don Bosco, kiu defendis agresitan kunulon: defendis per pugnoj. La kunulo estis kutime mokata kaj ankaŭ insultata kaj foje batata: la juna Johano Bosco atendis la okazon por pugne bati kaj fugigi la elverŝantojn sian agresemon kontraŭ malfortulon (Maria Grazia Fida, La pedagogia dell'anima, Edizioni Berti, 2008).
Epizodoj de Arsène Lupin (unua sezono)
⇐ Al la ĉefartikolo: Arsène Lupin (televida serio)
Kristana anarkiismo
Simpla vivo
Kelkaj kristanaj anarkiistoj, kiel Ammon Hennacy, ofte sekvas simplan vivmanieron, pro variaj kialoj, ekzemple redukti impostadon.
Epizodoj de Arsène Lupin (unua sezono)
EPIZODOJ (1971)
En ĉi tiu unua serio, kune kun la mirindaj naturaj pejzaĝoj ĉe la klifoj de Étretat en Normandio, kie Lupin havas sian bazon, aperas la vidindaĵoj de urboj Parizo, Amsterdamo, Romo, Vieno, Saint Moritz, Bruselo kaj de diversaj lokoj en Germanio.
{| class="wikitable" !Sezona kaj seria n-ro !Originala titolo - En Esperanto !Premiera elsendo en Francio
Kristana anarkiismo
Ŝtatoj kaj ŝtatokontrolo
Oni supozas, ke dum la Tentado de Kristo, Satano proponis al tiu la dominadon super ĉiuj nacioj kaj Jesuo respondis, ke la ununura aŭtoritato "servenda" estas Dio. Laŭ tio multaj opinias necesa malobei la homajn regulojn por obei nur al Dio.
Imposta rezisto
Kelkaj kristanaj anarkiistoj malakceptas pagi impostojn laŭ la kredo, ke registaroj engaĝiĝas en malmorala, maletika aŭ detrua agado, kiel militoj, kaj pago de impostoj neevitebla helpas tiujn agadojn. Adin Ballou verkis, ke se tiu rezisto bezonas fizikan perforton, des pli bone akcepti la impostadon. Ammon Hennacy, kiu, kiel Ballou kredis en nerezisto, klopodis resisti impostadon sen perforto.
Vegetarismo
Multaj kristanaj anarkiistoj, kiel Tolstoj kaj Hennacy, ampleksigas sian kredon en senviolento kaj kompato al ĉiu viva estaĵo tra vegetarismo aŭ veganismo. Vegetarismo estas komuna ankaŭ inter nekristanaj anarkiistoj. Aliaj kristanaj anarkiistoj asertas, ke la decido iĝi vegetarana aŭ ĉiomanĝanta estas tute persona elekto, ĉar multaj pecoj de la Biblio povas esti interpretitaj kiel permeso inkludi viandon aŭ fiŝon en la dieto.
Spiriteco
La spiriteco de kristana anarkiisto povas esti tiom diversa kiom en ĉiu ajn kristana tradicio. Ĉe kristanaj anarkiistoj kiuj havas sian radikojn en la Nova Testamento, ties spiriteco povas esti priskribita kiel mistika. La estreco de Jesuo estus nur instruado. Por ili, manĝigi malriĉulojn, zorgi la kreadon, ami la malamikojn kaj resisti kontraŭ la povoj de tiu ĉi mondo, ne estas nur vortoj, sed praktiki spiritecon imite Kriston.
Aliaj anarkiistoj de la fino de la 20-a jarcento karakteriĝas pro eklektika kaj individua alproksimiĝo al spirita esploro, kiel miksi kristanajn principojn kun orientajn praktikoj, kiel meditado kaj jogo. Oni povas priskribi spiritecon kiel anarkiema, ĉar ĝi baziĝas sur individua libereco pli ol sur rigidaj reguloj.
La Duĥoboroj
La origino de Duĥoboroj datiĝas je la 16-a kaj 17-a jarcento Rusio. La Duĥoboroj ("Spiritaj luktantoj") estis radikala kristana sekto kiu kredis en pacismo kaj en komunuma vivmaniero, malkceptante laikan registaron. En 1899, la Duĥoboroj suferis forpremadon en la cara Rusio kaj elmigris al Kanado, ĉefe el la provincoj de Saskaĉevano kaj Brita Kolumbio. La forveturado estis pagita de Kvakeroj kaj de la rusa romanisto Lev Tolstoj. Kanado estis sugestita al Lev Tolstoj kiel savejo por la Duĥoboroj de la anarkiisto Petro Kropotkin kiu, dum prelegveturado tien, estis observinta la religian toleremon ĝuitan de la Menonitoj.
Katolika Laborista Movado
La Katolika Laborista Movado, fondita de Dorothy Day kaj Peter Maurin la 1an de majo 1933, estas kristana movado dediĉita al senperforto kaj simpla vivo. En Usono ekzistas ĉirkaŭ 130 katolikaj laboristaj komunumoj, kie oni zordas senhejmulojn en "hejmoj de gastamo". La Gastama Hejmo Joe Hill (kiu fermiĝis en 1968) en Salt Lake City, Utah montris enorman murpentraĵon de Jesuo kaj Joe Hill.
La Katolika Laborista Movado protestis konstante kontraŭ militon kaj perforton dum sep jardekoj. Multaj el la estroj de la movado estis kaj anarkiistoj kaj pacistoj. La Katolika Laboristo Ammon Hennacy difinis kaj verkis pri kristana anarkiismo. Maurin kaj Day estis ambaŭ baptitaj kaj konfirmitaj en la Katolika Eklezio kaj kredis en la institucio, kio montris ebla esti kristana anarkiisto kaj elekti resti ene de la Eklezio.
Tendencoj proksimaj al kristana anarkiismo
La sube menciataj estas disidentaj formoj de kristanismo kiu rilatas al la samaj originoj kaj regularoj de anarkiisma kristanismo aŭ estas sufiĉe similaj en kelkaj aspektoj:
Similaj nomigoj estas:
Ekzistas krome alproksimiĝoj de la liberecanaj kristanoj al diversaj kristanoj kun sintenoj ligitaj al Personismo kaj al la Teologio de liberigo en tiuj aferoj kie estas similpenso; samtempe ili markas distancon al sektoroj de tiuj samaj tendencoj, sed emaj al aŭtoritatismo tiom en religieco kiel en politiko.
Tekstoj
(En la hispana)
13820 Schwartz
13820 Schwartz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Schwartz, kiu kontribuis al la malkovro kaj mezuro de supernovaoj en kunlaboro inter profesiaj kaj amatoraj astronomoj kaj klopodis plibonigi la aŭtomatan astronomion ĉe la Observatorio Tenagra en Pategonia (Arizono).
Savannah
Historio
En 1733 Savannah estis fondita kiel ĉefurbo de nova kolonio Georgio por Britio. La celo estis bari la francajn kaj hispanajn strebojn akiri tiu ĉi regionon. Dum la Usona Enlanda Milito en 1864 generalo William Tecumseh Sherman kaj lia armeo de 62.000 soldatoj okupis Savannah. La kolonelo telegrafis al Abraham Lincoln proponante al li la urbon kiel kristnaska donaco.
Ekonomio
Agrikulturo estis esenca al la ekonomio de Savannah dum la unuaj du jarcentoj. La silkoj estis la plej grava varo por Britio. La milda klimato de Kartvelio ofertis perfektajn kondiĉojn por kultivado de kotonoj, kiu iĝis la domina krudvaro post la Usona Revolucio. Longe funkciis tie la plej granda paperofabriko de la mondo. Hodiaŭ Savannah estas industria centro. En la 21-a jarcento jam gravas ankaŭ la turismo.
Trafiko
Savannah havas internacian flughavenon. Aŭtoŝoseoj kaj fervojoj kuras al Atlanta (Georgio) kaj Miamo. Alia aŭtoŝoseo kuras al Richmond. La haveno estas la plej grava en Georgio. Pramo trafikas al la marbordaj insuloj.
Klimato
Savannah situas en humida subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 13-25 °C. La varmo kulminas en junio kaj julio kun rekordo 41 °C, inter oktobro-aprilo okazas eĉ frostoj. Jare pluvas po 1218 mm, en ĉiuj monatoj pluvas (vintre malofte neĝas). Malofte uraganoj trafas la urbegon, ekzemple David en 1979.
Itajá
Itajá estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1997, la municipo havas 6.629 loĝantojn.
Visvliet
Visvliet estas vilaĝo en la komunumo Zuidhorn en la provinco Groningen, Nederlando.
La vilaĝo havis 356 loĝantojn je la 1-a de januaro 2012.
Peleș (Lazuri)
Peleș hungare: Nagypeleske) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Lazuri.
Visvliet
La nomo Visvliet venas de vis (fiŝo) kaj vliet (rivereto) la Lauwers, ĉe kiu situas Visvliet.
Peleș (Lazuri)
Loĝantaro
En 1910 Nagypeleske havis 1018 loĝantojn (hungaroj), en 1992 809 (rumanoj, 90 % da hungaroj).
Visvliet
Ekde 1892 ĝis la 2-a de junio 1991 la vilaĝo havis stacidomon kie haltis la trajnon de Groningen al Leeuwarden kaj inverse.
Peleș (Lazuri)
Loĝantaro
En la censo de 2002 la 829 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1334. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al departemento Szatmár.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara landlimo, kontraŭe Zajta troviĝas.
Șeitin
Șeitin [ŝejtin] (hungare: Sajtény [ŝajtenj]) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Nădlac. En 1910 ĝi havis 4 965 loĝantojn (rumanoj, slovakoj, hungaroj), en 1992 2 713 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1138. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Csanád vármegye).
Viktor Uspaskiĥ
Viktor Uspaskiĥ (ruse Виктор Викторович Успасских, en la litova ankaŭ Viktoras Uspaskichas, naskiĝis la 24-an de julio 1959 en Urdoma, Arĥangelska provinco, Rusio) estas entreprenisto kaj politikisto en Litovio. Li estas prezidanto de la li fondita Partio de Laboro (litove Darbo partija) kaj estis inter aŭtuno de 2004 ĝis junio de 2005 ekonomia ministro de Litovio.
Ĉelobitjevo (stacio de Moskva metroo)
Ĉelobitjevo (Челобитьево) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur Kaluĵsko-Riĵskaja linio, ĝi situos inter la stacioj ' kaj ' en Mitiŝĉi. Ĝi estos malfermita en 2020.
Viktor Uspaskiĥ
Liaj firmaoj nun importas gason de Gazprom, produktas nutraĵojn kaj betajn furaĝojn.
Inter 1997 kaj 2003, li estis prezidanto de Asocio de Litovaj Dungitoj; dum 2000 li elektiĝis nepartia membro de la nacia parlamento Seimas.
Ultraismo
Ultraismo kaj en hispana ultraísmo estis literatura movado naskiĝinta en Hispanio en 1918, kun la deklarita intencio kontraŭi la modernismon, kiu estis hegemonia en la poezio en hispana lingvo el la fino de la 19-a jarcento. Ĝi estis lanĉita en la babilrondoj de la Kafejo Colonial de Madrido, preziditaj de Rafael Cansinos Assens. Inter aliaj, formis parton de la ultraisma kerno Guillermo de Torre, Juan Larrea, [la magiisto], Pedro Garfias, Ernesto López-Parra, Pedro Iglesias Caballero, Lucía Sánchez Saornil, kaj la sevila Isaac del Vando Villar.
Ĝiaj oficialaj esprimiloj estis la revuoj Grecia (Sevilo-Madrido) kaj Ultra (Madrido), sed estis afinaj al tiu movado ankaŭ aliaj kiel Alfar (Korunjo); Reflector (Madrido); Ronsel (Vigo) kaj Horizonte (Madrido).
Kelkaj karakteroj
En artikolo publikigita en la revuo Nosotros, de Bonaero, en 1921, Borges sintezigis tiele la celojn de la ultraismo:
Blastoĥorio
Blastoĥorio apartenas al la vegetativaj disvastigmeĥanismoj de planto. La lantoj formas stolonojn, kiuj servas al la vegetativa multigado.
Kelkaj plantoj, ekzemple la ĝardenfragoj kaj la arbaraj fragoj kapablas formi kelkmetrajn supergrundajn stolonoj. Tiuj formas adventivradiko kaj novan plantidon. herbeja kardamino formas en la rosetaj folioj bulbiloj,el kiu estiĝas junaj plantoj. La blastoĥia disvastigo esta por multaj plantoj kromstrategion. Arbaraj fragoj ekzemple multiĝas per la manĝado de la plurfruktoj, sur kiu troviĝas nuksetoj, kiujn bestoj manĝas kaj transportas certan distanson (endoĥorio). herbej kardamino disvastiĝas ĉefe per Balistoĥorio, t. s. per disigo de la semoj. Kelkfoje la fruktoj ne fariĝas maturaj, ĉar la klimato ne estas konvena. Tiam tiu formo de la mutigado garantias la pluekziston de la specio.
Tiu disvastigomeĥanismo estas subformo de la aŭtoĥorio. Ĝi estas tipa al multaj trudherboj, ekzemple ĉe kviko kaj agra konvolvulo.apud la herpoĥorio, la baroĥorio kaj la balistoĥorio,
Al la blastoĥoriaj palntoj apartenas ankaŭ planto, kiuj multobligas sin per bulberoj, ekzemple ajlo aŭ tulipo.
Blastoĥorio estas tre grava en hortikulturo, ĉar tie oni praktikas ofte la multobligadon de planoj per stikaĵoj aŭ metodoj de la vegetativa multigado. Tre ekstreman formon posedas la genro Kalanchoe. Tiu planto kapablas formi el ĉiu foliparto novan plantidon kaj ankaŭ planton post terenfalo de la nova folio.
Grijalva (rivero)
La rivero Grijalva —[griĤALba], aŭ rivero Mezcalapa [meskaLApa]― estas rivero de la sudoriento de Meksiko, rezulta de la kuniĝo de la riveroj Seleguá kaj Grandagalpa (Rincón Tigre), San Gregorio kaj San Miguel aŭ rivero Cuilco kiu elfluos en la Valo de Écija, San Carlos Sija, Gvatemalo, kiuj kunfluas en la diglago de la akvobaraĵo La Angostura, kaj el tie ĝi nomiĝas rivero Mezkalapa. Tiu apartenas al la baseno nomita rivero Grijalva, nome la dua plej akvenhava de la lando kaj la ĉefa produktanto de akvoenergio. Ties fontoj elfluas en la Valo de Écija kaj montaro Kuĉumatanes, en la municipo Chiantla, la unua en Huehuetenango, Gvatemalo, je ĉirkaŭ 70 kilometroj de la landlimo de Ciudad Cuauhtémoc, en Chiapas. En Gvatemalo ĝi nomiĝas Rivero Seleguá, estas la rivero kiu enirinte en teritorio meksika iĝas la rivero Rincón Tigre, en Chiapas post kunflui kun la rivero San Gregorio, kunfluas kun la rivero San Miguel (aŭ rivero Cuilco) kiu elfluas en la Valo de Écija, San Carlos Sija, Gvatemalo, kaj pluas flui norden kie ĝi formas la diglagon de la akvobaraĵo La Angostura, unu el la artefaritaj lagoj plej etendaj de Meksiko, post kunflui kun la rivero Rincón Tigre. Tiu rivero ŝanĝas fluejon el nordoriento norden ĝis alveni al Tuxtla Gutiérrez kie ĝi eniras en tio kio estas konata kiel Kanjono Sumidero kie ĝi atingas maksimuman profundecon registritan antaŭ alveni al la diglago de la akvobaraĵo Chicoasen.
Emile Oustalet
Jean-Frédéric Émile Oustalet (24a Aŭgusto 1844 – 23a Oktobro 1905 Saint-Cast) estis franca zoologo. Oustalet naskiĝis ĉe Montbéliard, en la departemento Doubs. Li studis ĉe la École des Hautes-Études kaj lia unua scienca laboro estis pri la spiraj organoj de la larvoj de libeloj. Li estis dungita ĉe la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo, kie li sukcedis al Jules Verreaux kiel helpa naturalisto en 1873. En 1900 li sukcedis al Alphonse Milne-Edwards kiel Profesoro de Mamulogio.
Li kunverkis Les Oiseaux de la Chine (1877) kun Armand David, kaj verkis ankaŭ Les Oiseaux du Cambodge (1899).
Tavernole sul Mella
Tavernole sul Mella estas komunumo de Italio.
Benzila trikloroacetato
Benzila trikloroacetato aŭ C9H7Cl3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trikloroacetata acido kun benzila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Benzila trikloroacetato estas solvebla en akvo, etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Oberwangen
Oberwangen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
BRU
La vorto havas plurajn signifojn:
10007 Malytheatre
10007 Malytheatre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Malij-Teatro de Moskvo (cirile : Малый театр), plej malnova teatro de Rusio. Konata ankaŭ kiel "Domo de Ostrovskij" kaj "La Dua Universitato de Moskvo", ĝi celebris sian 250-jaran jubileon en 2006.
Villavaliente
Villavaliente [biljabaLJENte] (Vilaĝo kuraĝa) estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Manĉeto aŭ La Manchuela, kun areo de 34,85 km². En 2019 estis 224 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE. Dum la someraj epokoj la loĝantaro estas plialtiĝas ĝis 400 loĝantoj.
Geografio
Villavaliente estas en la nordokcidento de la provinco Albacete. Limoj estas kun la municipaj teritorioj de Pozo-Lorente, La Recueja, Jorquera kaj Casas de Juan Núñez.
Villavaliente estas je 39 km de la provinca ĉefurbo Albacete.
Historio
Ĝis 1927 la vilaĝo apartenis al la najbara municipo de Jorquera disde kiu sendependiĝis la 13an de decembro, tago kiu nomigis straton de la vilaĝo.
Ekonomio
La ekonomio de Villavaliente estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj kaj malgrandaj fruktoĝardenoj.
Kapadociaj Patroj
La Kapadociaj Patroj estas aro de kristanaj helenaj filozofoj/teologoj de la 4-a jarcento, ĉiuj devenantaj el Kapadocio kaj formantaj kvazaŭ monaĥan familion: ili nomiĝas Bazilo la Granda (330-379), Gregorio de Nyssa (ĉ .330-395), kaj Gregorio de Nazianco (329-389).
Ilia doktrino
Ilia plej elstaraj kontribuoj estis dediĉitaj al la difino de la Sankta Triunuo diskutita kaj finfine difinita en la Nicea Kredo kiu post la unua koncilio de Konstantinopolo estis indikita kiel simbolo nicea-konstantinopola.
Post la Unua Koncilio de Niceo, la arianismo (reduktanta Jesuon al nura alta profeta figuro, ne do Difilo) ne malaperis. Ekprosperis, fakte, nova arianismo nomata duonariarismo, kiu konfesis ke la Filo (Jesuo) estus, ja jes, samsubstanca kun la Patro (homoousios, greke: ὁμοούσιος, el ὁμός, homós = "same" kaj οὐσία, ousía = "substanco") kiel laŭvorte diris la Nicea Koncilio, sed nur simila sed ne identa.
La Kapadociaj Patroj provis alproksimigi la duonarianojn al ortodoksa kredo. En iliaj verkoj ili faris intensan uzon de la formulo "tri personoj (hipostazoj en unusola substanco (ousia, greke: οὐσία,)" kaj do, implicite allasante distingon inter la Patro kaj la Filo, sed samtempe insistante pri ilia esenca unueco.
Bibliografio
Johannes Quasten (1960): Patrology, Vol. III, pp. 204, 236, 254, citita ĉe Børtnes (2006), p. 10
Pentano
n-Pentano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidrokarbonidoj kun kvin karbonatomoj. La vorto rilatas al tri strukturaj izomeroj aŭ al ilia miksaĵo, tamen pentano reprezentas nur la rektoĉenan izomeron, la du aliaj nomiĝas izopentano aŭ metilbutano kaj neopentano. Ciklopentano ne estas izomero de la pentano ĉar pentano havas 12 karbonatomojn kaj ciklopentano dek.
Ordinare hidrokarbonidoj estas uzataj kiel brulaĵoj kaj solvantoj en laboratorio. Iliaj proprecoj estas tre similaj al tiuj de la butanoj kaj heksanoj. Pentanoj estas malmultekostaj brulaĵoj kaj la plej rapidbola likva alkano sub media temperaturo, do ili estas ofte uzataj en laboratorioj kiel solvantoj povantaj konvene kaj rapide vaporiĝi. Pro ilia senpolareco kaj manko de funkcieco, ili dissolviĝas en nepolaraj kaj alkil-riĉaj kombinaĵoj. Pentanoj estas mikseblaj kun plej ordinara nepolaraj solvantoj tiaj kiaj organikaj kloridoj, aromataĵoj kaj eteroj.
La unuaj alkanoj metano, etano, propano, butano, pentano, heksano, heptano, oktano, nonano, dekano
Geranila acetoacetato
Geranila acetoacetato estas geranila estero de la acetoacetata acido, iu unuterpenoido estigita per kondensiĝo de geraniolo kun acetoacetata acido. Ĝi estas senkolora aŭ flava substanco uzata kiel odorigilo kaj agrablodora ingredienco de kelkaj esencoleoj. En 1913, M. O. Forster kaj D. Caldwell sintezis la geranilan acetoacetaton varmigante geranilan kloridon kaj natria acetoacetato estigante agrablodoran likvaĵon uzata ankaŭ en kemiaj sintezoj.
Taku Watanabe
Taku Watanabe (渡辺 卓, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Bellmare Hiratsuka, Cerezo Osaka, Consadole Sapporo, Mito HollyHock kaj Montedio Yamagata.
Brazii
Brazii [brazij] (hungare: Raj) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Chişineu-Criş. Apartenas al ĝi la vilaĝoj Brazii (ĉefsidejo), Buceava-Șoimuș, Iacobini, Mădrigești kaj Secaș.
En 1910 ĝi havis 276 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 129 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1553. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Martín Cortés Zúñiga
Martín Cortés Zúñiga (1533 - 1589), 2a markizo de la Valo de Oaĥako, militisto, aristokrato kaj filo de Hernán Cortés.
Calancasca
Fonto
La rivero Calancasca fontas en nordo de la komunumo Rossa ĉe la koordinatoj de firnkampo sur alteco de 3100 m s.m. sude de la monto Zapporthorn, kies kulmino havas altecon de 3152 m s.m.
Fluvojo
La rivero fluas de la fonto suden tra la Valo de Calanca. Dum la unuaj kvar kilometroj ĝis la alpopaŝtejo de Alögna la rivero trapasas altecdiferencon de 1500 metroj. Sur la alpopaŝtejo de Alögna alfluas al ĝi de oriento ĝia ĉefa alfluanto, la rivero de Passit, kiu senakvigas la Valon de Passit kaj fontas en samnoma lageto sur alteco de 2082 m s.m. La rivero pasas nun tra la vilaĝoj Valbella, Salüdin kaj Rossa, sekvas Augio, Santa Domenica, Cauco, Bodio, Selma, Arvigo, Molina (komunumo Buseno), kaj fine Grono.
Alfluejo
Sur alteco de 330 m s.m. en okcidento de Roveredo Calancasca alfluas al Moësa.
Ciferoj
La rivero havas longecon de la fonto ĝis al alfluejo de 31 km. Ĝia altecodiferenco estas 2770 m, ĝia baseno, kiu kongruas kun la komunumaro de Calanca, havas areon de 121 km². 1,1% de la basena teritorio estas kovritaj de glaĉeroj aŭ firnoj. La averaĝa akvolulo mezurita en la jaro 2010 en la stacio de Buseno estis 4,79 m³/sek.
Kanadaj poŝtaj mallongigoj
La sekva artikolo traktas la oficialajn poŝtajn mallongigojn por la provincoj kaj teritorioj de Kanado, kiel rekomendas ĝin la kanada poŝta institucio Canada Post Corporation resp. Société canadienne des postes. La mallongigoj faciligu la poŝtan servon kaj ebligu vojigon de poŝtaĵoj laŭ aŭtomatigita optika skanado de la adresoj. La mallongigoj estis elektitaj tiel, ke ne ekzistas kodigoj mikseblaj kun la poŝtaj mallongigoj por la ŝtatoj de Usono.
Adresaj ekzemploj
Anglalingvaj adresoj sekvu la ekzemplon:
<span style="font-family: Monaco,'Courier New',Courier,monospaced;"> PAT ANYONE
1643 DUNDAS ST W APT 27
TORONTO ON M6K 1V2
La provinca mallongigo (ĉi tie: ON) aperu inter la komunuma nomo (ĉi tie: Toronto) kaj la poŝtkodo (ĉi tie: M6K 1V2).
Laŭ simila modelo, franclingvaj adresoj sekvu la ekzemplon:
<span style="font-family: Monaco,'Courier New',Courier,monospaced;"> PAT AUCUNE
1643 RUE BEAUDRY O APP 27
MONTRÉAL QC H3Z 2Y7
La provinca mallongigo (ĉi tie: QC) aperu inter la komunuma nomo (ĉi tie: Montréal) kaj la poŝtkodo (ĉi tie: H3Z 2Y7).
Mária Biasini
Mária BIASINI (Mariska Biasini) hungara pentristino, grafikistino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro en 1866 kaj mortis en Riderau en 1937.
Kariero
Mária Biasini kiel dekkvar jarulino studis ĉe Vince Melka, poste en Munkeno ĉe Josef Flüggen, A. Kury kaj Ludwig von Herterich. Ŝi studvojaĝis en Parizo, Romo kaj Napolo. Ŝi laboris en sia naskiĝurbo, en Nederlando, Vieno, Munkeno.
Episkopujo de Beauvais
La episkopujo de Beauvais (Dioecesis Bellovacensis'') estas episkopujo de la romkatolika Eklezio en Francio. Kreita en la 4-a jarcento, ĝi estas la historia episkopujo de Beauvaisis, tradicia regiono de Pikardio. Nuligita en 1801, ĝi estis restarigita en 1822. Ĝi koincidas kun la departemento Oise. Ĝi estas sufragana de la ĉefepiskopujo de Reims. De 1851, la episkopoj de Beauvais estas ankaŭ episkopoj de Noyon kaj de Senlis. Monsinjoro Jakobo Benoit-Gonnin estas ĝia episkopo de 2010.
Historio
Laŭ la tradicio, Beauvaisis estintus evangelizita de Sankta Luciano, kiu estintus la unua episkopo de Beauvais. La episkopujo de Beauvais ŝajnas esti kreita nur en la 4-a jarcento. Marin estis la unua atestita episkopo.
En la Malnova Reĝimo, la episkopo de Beauvais estis la unua grafo kaj unu el la klerikaj pajroj de la reĝlando. Per tiu titolo, li asistis la ĉefepiskopon de Reims okaze de la kronado de la reĝoj de Francio kaj portis la reĝan mantelon, kiun ricevis la reĝo.
En 1790, la civila konstitucio de la klerikaro konservis la episkopujon de Beauvais.
Per la buleo Qui Christi Domini de la, la papo Pio la 7-a nuligis la episkopujon de Beauvais kaj enigis la teritorion de la episkopujo en tiun de Amiens, kiu tiam etendiĝis sur la departementoj Oise kaj Somme kaj estis sufragano de la ĉefepiskopujo de Parizo.
Per la buleo Paternae charitatis de la, Pio la 7-a restarigis la episkopujon de Beauvais por la departemento Oise.
La, la episkopo de Beauvais kaj ties posteuloj estis permesitaj aldoni al sia titolo tiujn de episkopoj de Noyon kaj de Senlis.
Bobrová
Bobrová (Bobrau) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou proksimume 10 km sudoriente de Nové Město na Moravě. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1252.
Unuafoje la distingo al Horní Bobrová kaj Dolní Bobrová estas registrita en la jaro 1338.
Per unuiĝo de Dolní kaj Horní Bobrová en la jaro 1950 estiĝis municipo Bobrová.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo renovigita statuso de kampurbo.
Poltergeist
La municipo en la pasinteco eniris krom aliaj en konatecon pro onidira apero de misteraj aperaĵoj, kiuj estadas iam priskribataj, kiel montro de la tn. poltergeist (propravola movo per objektoj, membruliĝado de objektoj, eksplodado de vitraj kaj porcelanaj objektoj, perturboj de elektraj instalaĵoj ktp.). Nome de komenco de marto de 2006 en domo n-ro 262, kie tiutempe vivis geedzoj Rudolf kaj Zdena Svobodaoj kun du infanoj.
Kelkaj misteraj aperaĵoj onidire okazis dum ĉeesto de kvanto de atestantoj, ekz. propravolaj fajroestingistoj, kiuj dum du semajnoj gardis la domon. La aperaĵoj onidire kulminis nokte el la 22-a je la 23-a marto 2006 ĉirkaŭ la dua horo nokte, dum kio la eventoj devis daŭrigi eĉ dum ĉeesto de kvanto de alvokitaj atestantoj (propravolaj fajroestingistoj kaj najbaroj) ĝis krepuskiĝo kaj en pli malgranda intenco ĝis la 27-a de marto. Sed eĉ spite al la onidira ĉeesto de granda kvanto de atestantoj estas alireblaj neniaj fotografiaj nek aliaj fidindaj pruvoj.
Jerry Lee Lewis
Jerry Lee Lewis (naskiĝis en Ferriday, Luisiano, Usono, la 29-an de septembro 1935 - 28-an de oktobro 2022) estis usona pianisto kaj kantisto, pioniro de rokenrolo. La disko "Crazy Arms" estis vendita en 300,000 kopioj en Suda Usono, sed la disko de 1957 nome "Whole Lotta Shakin' Going On" levis Lewis al tutmonda famo. Lewis plialtigis sian famon per kantoj kiaj "Great Balls of Fire", "Breathless" kaj "High School Confidential".
Kastelo de Bölcske
La kastelo de Bölcske (konata ankaŭ pri la iama posedanto kastelo de Szakáts [sakAĉ] aŭ pri la loka bieno kastelo de Szent András [sent andrAŝ] (=Sankta Andreo)) estas historia monumento, nuntempa hoteleto en Bölcske.
Historio
La klasikisma kastelo estis konstruita en la 1860-aj jaroj. En 1873 la familio Szakáts pligrandigis ĝin. Dum la frua socialismo ĉiuj kasteloj estis forprenitaj, tiu ĉi iĝis administracia centro de la loka kooperativo, ankaŭ loĝejoj. Depost la socialismo ĝi malpleniĝis kaj en 2009 ĝi plene renoviĝis. Dum laboro oni ektrovis spurojn de la keltoj. En 2015 hoteleto-gastejo ekfunkciis en la kastelo.
Konstruaĵo
La parte unuetaĝa, parte teretaĝa kastelo situas sola en granda parko, sed proksime situas ankaŭ aliaj konstruaĵoj. La kastelo similas al L-litero kaj sube parte keloj troviĝas. En la kastelo 9 dormoĉambroj kaj la restoracio kaj aliaj haloj funkcias.
Aliaj konstruaĵoj
Menciindas 2 gastodomoj nuntempe konstruitaj. Kune kun la kastelo la tranokta kapacito estas 48 homoj. Dumtage la kapacito estas 150 gastoj. Estas ankaŭ bienaj dometoj.
Parko
La iama parko estis rekonstruita, restis platanoj, ulmoj, eĉ Ginkgo biloba kun 150 aĝo, sed parte jam ankaŭ fruktoarboj kreskas. Ene situas 2 lagoj.
Herpoĥorio
Herpoĥorio estas disvastigmeĥanismo de planto, por disvastigo de diasporoj en proksima ĉirkaŭo.
Plantoj, kiuj uzas tiun meĥanismon, produktas semojn kaj fruktojn, kiu minimume havas unu langan haran ariston.Tiu aristo disetendas sin kiam ĝi fariĝas seka, kaj maldisetendas sin, kiam ĝi fariĝas humida. Dum ŝanĝiĝanta vetero, la diasporoj moviĝas sur la tersurfaco kelkajn centimetrojn.
Ekzemploj de tiu meĥanismo estas inter alia erodio-specioj kaj la ordinara pulsatilo.
La herpoĥorio estas apud baroĥorio, balistoĥorio kaj blastoĥorio subformo de la aŭtoĥorio.
Torrijas
Torrijas [toRRIĥas] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. La loknomo Torrijas estas ne-etimologie komprenebla kiel pankukoj; sed certe okazis popola etimologio kiu ne rilatas al tiu signifo. En provinco Toledo estas urbo Torrijos.
Geografio
Ĝi estas je 66 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, laŭ ŝoseo, je 38 km rektalinie. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu Albentosa estas la plej malproksima en la komarko, kaj de tie sudokcidente la A-1514 komunikas kun Manzanera, kaj poste kun Torrijas pli sudokcidente, inter tiu kaj Arcos de las Salinas.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Javalambre. La loĝloko staras je 1359 m super marnivelo, kaj ĉirkaŭe fluas la rivero Albentosa.
Historio
En la islama epoko la areo estis loĝata de berberoj, eble pro la geografia simileco de tiu zono kaj de la brutobredaj ebloj kun ilia devenregiono en Nordafriko.
Kristanoj konkeris la areon el islamanoj en 1202 fare de Petro la 2-a de Aragono, kiel unu el lastaj islamaj lokoj kiuj rezistis en Aragono.
Kristanoj konkeris la lokon el islamanoj en la 13-a jarcento, kaj post konstituo de la komunumo de domaroj de Teruelo, ĝi estis inkludita en la Sesma del Campo de Sarrión ĝis la provinca divido de 1833. Poste Torrijas prosperis pere de komerco de lano.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Torrijas oni malaltiĝis el 629 en 1900 ĝis nunaj 527 loĝantoj.
Inter vidindaĵoj menciindas preĝejo, urbodomo ktp.
Moosach
Moosach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Moosach apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Glonn.
Antarkta petrelo
La Antarkta petrelo (Thalassoica antarctica) estas tre markata malhelbruna kaj blanka petrelo, kiu troviĝas en Antarkto, kaj plej komune ĉe la maroj Ross kaj Weddell. Ili manĝas antarktajn krilon, fiŝojn, kaj malgrandajn kalmarojn. Ili manĝas dumnaĝe sed povas ankaŭ plonĝi el la surfaco kaj el la aero.
Taksonomio
La Antarkta petrelo estas la ununura konata specio de la genro Thalassoica, kaj siavice estas membro de la familio de procelariedoj kaj de la ordo de Procelarioformaj. Ankaŭ, tiu petrelo kun la Neĝopetrelo, la Kaba petrelo, ambaŭ gigantaj petreloj, kaj ambaŭ specioj de la grupo Fulmarus, estas konsiderataj separata grupo el la aliaj membroj de la Procelariedoj.
Kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Etimologio
La vorto petrelo derivas el Sankta Petro kaj la historio pri lia piedirado surakva. Tio aludas al la petrela kutimo ŝajnigi kuradon surakvan dum ekflugo.
Aspekto
Plenkreskulo de Antarkta petrelo havas malhelbrunajn kapon, flankojn, gorĝon kaj dorson. Ties beko estas nigra kaj ties piedoj estas flavaj. Ties subaj partoj estas blankaj kaj ties vosto kaj duarangaj flugoplumoj estas blankaj kun malhelbrunaj pintoj.
Teritorio kaj habitato
La Antarkta petrelo, kiel ties nomo sugestas, loĝas kaj reproduktiĝas en la sudaj oceanoj, kaj ĉe insuloj de Antarkto.
6-a de decembro
La 6-a de decembro estas la 340-a tago de la jaro (la 341-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 25 tagoj restas.
Je la 6-a de decembro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 6-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Churwalden (komunumaro)
La komunuaro Churwalden (prononcu: ĥurvaldn; historia romanĉa nomo: Circul da Curvalda) estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Plessur. Ĝi havis 1523 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Churwalden.
Geografio
La komunumaro Churwalden situas sude de Koiro kaj konsistas el la valo de Churwalden, kiun trafluas la rivero Rabiosa, kaj la nordokcidenta parto de la valo de Schanfigg, sudokcidente de la rivero Plessur, kiu formas la nordorientan limon de la komunumaro.
Komunumoj de la komunumaro Churwalden
La distrikto Churwalden konsistas (stato en 2010) el la sekvantaj 2 komunumoj:
Politika organizo
La supera organo de la komunumaro Churwalden estas la jare kunvenanta landkomunumo, kiu en la komunumaro Churwalden nomiĝas Bsatzig. Tiu institucio, kiun partopreni povas ĉiu elektorajtaj svisaj loĝantoj de la komunumaro elektas la komunumarajn aŭtoritatojn kaj la delegitojn de la komunumaro por la kantona parlamento de Grizono. Ĝis 2010 ĝi ankaŭ elektis la juĝistojn de la komunumara tribunalo. La nova kantona leĝo pri la jurisdikcio tamen kun efiko de la 1-a de januaro 2011 transdonis la kompletan jurisdikcian povon al la distiktoj, kial la komunumaraj tribunaloj je tiu dato malfondiĝis.
Historio
La komunumaro Churwalden estiĝis surbaze de la nova kantona konstitucio de la jaro 1851 el la malnova tribunalkomunumo Churwalden. Ĝi unue konsistis origine el la kvin komunumoj Churwalden, Malix, Parpan, Tschiertschen kaj Praden. Ĉar Tschiertschen kaj Praden je la 1-a de januaro 2009 kuniĝis al la nova komunumo Tschiertschen-Praden, kaj Malix kaj Parpan je la 1-a de januaro 2010 integriĝis al la komunumo Churwalden, restis hodiaŭ nur du komunumoj.
Pál Csanádi
Pál CSANÁDI [ĉanAdi] (Tasnádi Pál), hungara unitariisma episkopo, kuracisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro 1572 kaj mortis en Koloĵvaro la 5-an de decembro 1636.
Kariero
Pál Csanádi estis lernejestro en Torockó (1595–1597), en Ótorda (de la fino de 1598). Li studis eksterlande (1603–1608), en Italujo li akiris diplomon de kuracisto. La 1-an de septembro 1632 la sinodo de Dicsőszentmárton elektis lin episkopo, kiun postenon li okupis ĝis sia morto.
Marianna Wieber
Marianna Wieber, laŭ hungarlingve kutima nomordo Wieber Marianna estis hungara kostumisto, altlerneja instruisto. Ŝia persona nomvarianto estis Mariann.
Marianna Wieber naskiĝis la en Nové Zámky Ĉeĥoslovakio/Slovakio.
Biografio
Marianna Wieber apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio/Slovakio, sed post monatoj ŝi hungariĝis pro la Unua Viena Arbitracio. Ŝi abituriventis en industriarta mezlernejo en Budapeŝto en 1957, poste ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1962. Ŝia ĉefinstruisto estis Judit Schäffer. Post siaj studoj ŝi eklaboris en Hungara Televizio, sed kiel gasto, ŝi faris teatrajn kostumojn ankaŭ al aliaj teatroj, ankaŭ province. En 1974 ŝi ekinstruis en la Teatroarta Altlernejo. En la 1980-aj jaroj ŝi apartenis al Teatro Thália (Budapeŝto), poste al Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis kelkajn premiojn.
Ipueira
Ipueira estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 2.115 enloĝantojn.
Cravant - Bazarnes (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
BRY
La vorto havas plurajn signifojn:
3993 Šorm
3993 Šorm estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa kemiisto František Šorm (1913–1980).
Nacia Parko Jok Don
La Nacia Parko Jok Don (Vườn quốc gia Yok Don) estas nacia parko situanta en la komunumo Krông Na, distrikto Buôn Đôn, Provinco Dak Lak, Tây Nguyên de Vjetnamio, 40 km okcidente de la urbo Buôn Ma Thuột. La parko estis kreita en 1991 por protekti de biologia areo khộp de arbaroj de malaltaj teroj. La totala areo estas (sen inkludi ĉirkaŭan zonon de ). Ĝi estas ĉe la limo kun Kamboĝo nome kun la Protektata Arbar Mondulkiri okcidente kaj estas parto eble de la plej granda protektata komplekso en sudorienta Azio
BSA
BSA
Kaba petrelo
La Kaba petrelo (Daption capense) nomata ankaŭ Kabokolombo aŭ Pintado, estas komuna marbirdo de la Suda Oceano el la familio Procelariedoj. Ĝi estas la ununura membro de la genro Daption, kaj rilatas al la fulmaroj, kaj al la gigantaj petreloj. Ĝi estas foje konata ankaŭ kiel Kaba fulmaro. Ili estas tre komunaj marbirdoj kun ĉirkaŭkalkulata populacio de 2 milionoj da birdoj.
Taksonomio
La Kaba petrelo estas la ununura konata membro de la genro Daption kaj siavice estas membro de la familio de procelariedoj kaj de la ordo de Procelarioformaj. Ŝajne ili formas subgrupon ene de la familio konsista el la gigantaj petreloj, la membroj de la genro Fulmarus, la Antarkta petrelo, kaj la Neĝopetrelo.
Piaseczno
Piaseczno [pjaseĉno] estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando, situanta 3 km de la suda limo de Varsovio. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Piaseczyński. La urbo havas ĉirkaŭ 36000 loĝantojn.
Kaba petrelo
Taksonomio
Kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Subspecioj
La Kaba petrelo havas du subspeciojn nome:
Norio Haryu
Norio Haryu (波立 紀夫, n. ) estas japana futbalisto.
Kaba petrelo
Aspekto
La Kaba petrelo estas unikaspekta petrelo. Ĝi havas nigrajn kapon kaj kolon, kaj blankajn ventron kaj bruston, dum ties subflugiloj estas blankaj kun nigra bordo. Ties dorso, kaj supraflugiloj estas nigraj kun blanka makuleco, same kiel ties vosto kiu ankaŭ havas nigran bendon. Plenkreskuloj havas enverguron de 86 cm kaj ili estas 39 cm longaj.
Etimologio
Daption devenas el antikva greka signife eta vorulo, kaj la aludo al la Kabo referencas al loko kie la tipa specimeno estis kolektita. Fine, Pintado estas hispana vorto por pentrita alude al ties blankanigra plumaro. Alia el ties nomo, nome Kabokolombo, aludas al ties kutimo pluki manĝerojn el la akvo. La vorto petrelo derivas el Sankta Petro kaj al la historio pri lia piedirado surakva. Tio aludas al la petrela kutimo ŝajnigi kuradon surakvan dum ekflugo.
Kutimaro
Dum flugado, ĝi alternas inter kelkaj rapidaj flugilfrapoj kaj glitado per rigidaj flugiloj.
Antisepsilo
Antisepsilo estas malinfektaĵo por surkorpa uzado. Ĝi estas substanco kiu mortigas aŭ preventas la kreskon de la bakterioj, fungoj kaj virusoj (mikro-organismoj) sur la eksteraj surfacoj de la korpo. Antisepsilo diferencas de antibiotiko, kiu agas nur kontraŭ la bakterioj kaj estas administrata pere de injektaĵo aŭ pere de la buŝo, kaj de la "bakteriofagoj" kiuj estas produktoj kiuj enhavas virusojn portantaj bakteriojn.
Kaba petrelo
Teritorio kaj habitato
Dum la reprodukta sezono, la Kabaj petreloj manĝas ĉe la areo de Antarkto kaj dum la sudhemisfera vintro ili havas teritorion pli nordan, tiom for kiom ĝis Angolo kaj la Galapagoj. Ili reproduktiĝas sur multaj insuloj de Antarkto kaj de ĉeantarktaj insuloj, kelkaj tiom for kiom ĝis la Aŭklandoj, la Ĉathamoj, la Kampbelinsulo. Sed ĉiukaze ties ĉefaj reproduktejaj areoj estas ĉe la Antarkta Duoninsulo, Suda Georgio, la Insuloj Balleny, la Kergelenoj, same kiel insuloj de la Skotia Maro.
Antisepsilo
Antisepsaj produktoj
Ekzistas pluraj klasoj de antisepsaj produktoj, determinitaj laŭ ilia kemia strukturo kaj ilia efikeco. Inter la ĉefaj antisepiloj interalie natria hipokloritoo) kaj etanolo farita surbaze de alkoholo.
Kaba petrelo
Konservado
La Kaba petrelo havas loĝan teritorion de ĉirkaŭ 146,000,000 km² kaj en 2009 ĉirkaŭkalkulatan populacion de 2,000,000 da plenkreskuloj. Sekve la IUCN konsideras ĝin kiel specio Malplej Zorgiga.
Antisepsilo
Antisepsaj produktoj
La malpli gravaj antisepsaj produktoj konsistas el kolorigiloj kiel la eozino, la solvaĵo de Milian, la fluoreskeino aŭ la metilenbluo.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artikolo Antiseptique en la franca vikipedio, listo de aŭtoroj.
Piaseczno
Piaseczno estas unu el la plej malnovaj urboj en Mazovio – ĝi ricevis urbajn rajtojn de princo Janusz la 1-a la pli maljuna en la jaro 1429. La blazono de Piaseczno montras virŝafon.
Verando
Verando estas alkonstruaĵo de domo, plejofte nur tegmento kiu apogas sur lignaj fostoj.
La planko povas esti ekzistanta planko, sed plejofte ĝi estas ligna planko kiu estas samnivele kun la planko en la domo. La nomo verŝajne originas de la bengala vorto barandah.
Dijda
Dijda (Дийда, Дедoвo (djedovo), Beregdéda) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.
Verando
Laŭ Francisko Azorín verando estas Kovrita k. vitrita teraso aŭ balkonego. Li indikas etimologion el la hinda varanda (laŭbo, verando).
Per vitro fermita verando, ankaŭ nomata vitroverando taŭgas por uzi ankaŭ dum malbona vetero kiel salono.
Dijda
Historio
La loko estis loĝata dum la pratempoj. La unua mencio devenis el 1353 en formo Deda. En la preĝejo oni ofte aranĝis departementajn kunsidojn. En 1566 la tataroj detruis la komunumon. En 1910 loĝis en Beregdéda 898 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Beregdéda apartenis al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. La vilaĝo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Nun loĝas en Dijda 1932 da homoj, (1747 hungaroj).
Teglio
Teglio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj al la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aprica, Bianzone, Castello dell'Acqua, Chiuro, Corteno Golgi (BS), Paisco Loveno (BS), Ponte in Valtellina, Schilpario (BG), Valbondione (BG), Villa di Tirano kaj Vilminore di Scalve (BG).
Kristana patrono estas la sankta Eŭfemia de Kalcedono, kies memortago, la 16-a de septembro, sekve estas la komunuma festotago.
Kalia valerato
Kalia valerato aŭ C5H9KO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la saloj de la valerata acido kaj kalia hidroksido. Kalia valerato estas blanka solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝia estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer. Kalia valerato estas iom solvebla en akvo, sed pli solvebla en alkoholo, duetila etero kaj kloroformo. Kalia valerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Sarolta Zalatnay
Sarolta Zalatnay [ŝarolta zalatnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zalatnay Sarolta estis hungara ŝlagrokantisto (mezosoprano). Ŝia origina familia nomo estis Zacher, ŝia karesnomo estas Cini. Ŝia unua edzo estis Sándor Révész.
Sarolta Zalatnay naskiĝis la en Budapeŝto.