cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Júlia Ferenczy
Biografio
Júlia Ferenczy studis inter 1931-35 en Belarta Altlernejo de Kluĵo kaj Temeŝvaro de Kluĵo kaj Temeŝvaro. Ŝi ekspoziciis unuafoje en grupo de junuloj de Barabás Miklós Céh, en 1939. Li laboris ofte kune kun Béla Gy. Szabó en Kluĵo, Baia Mare, en Sikullando kaj en ĉirkauaĵo de Balaton.
Jeníkovice (Meclov)
Jeníkovice (Dingkowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Meclov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km oriente de Meclov kaj proksimume tri kilometroj sude de Horšovský Týn. Estas ĉi tie registritaj 18 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Jeníkovice situas en katastra teritorio Jeníkovice u Horšovského Týna kun areo 3,47 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Tumaoj
La tumaoj estas etno en Suda Kordofano en Sudano. La tumaa lingvo estas nomata Katcha-Kadugli-Miri kaj apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La tumaoj estas pli ol 10.000 homoj.
Gene Lees
Frederick Eugene John „Gene“ Lees (naskiĝis la 8-an de februaro 1928 en Hamilton, Ontario; mortis la 22-an de aprilo 2010 en Ojai, Kalifornio) estis kanada ĵurnalisto, verkisto pri ĵazo, kantotekstisto, kantisto kaj muzikrecenzisto.
Jutta Zilliacus
Laŭ onidiroj, Jutta Zilliacus asertis eksterlande, ke en Finnlando nur svedlingvanoj estas civilizitaj kaj finnlingvaj homoj estas idiotoj, kio tamen ne estas certa. Aliflanke, Zilliacus kritikis la fakton, ke ĉiuj junaj finnoj devas lerni la svedan en bazlernejo.
Gene Lees
Traktaĵoj
Ĵazbiografioj: Kolekto de liaj ĵazrecenzoj: Aliaj ĵazlibroj, parte miksitaj kun personaj memoroj: Aliaĵoj:
Duvensee
Duvensee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn. La kompare malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Sandesneben-Nusse, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Tuliŝioj
La tuliŝioj estas etno en Sudano. La tuliŝia lingvo apartenas al la niĝer-kongaj lingvoj. La tuliŝioj estas priksimume 1.000 homoj.
.
Torres (Suda Rio-Grando)
Torres estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 34.656 loĝantojn en 2010.
(42501) 1992 YC
(42501) 1992 YC estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la franca astronomo Christian Pollas elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Keita Yamauchi
Keita Yamauchi (山内 恵太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe YSCC Yokohama.
2063 Bakĥo
2063 Bakĥo estas tre malgranda apolona terrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la romia dio Bakĥo.
Ĝia afelio tanĝas la orbiton de Marso, sed ĝi ne tre proksimas ĉi-tiun planedon, pro ĝia orbita klineco. Ĝia perihelio tanĝas la orbiton de Venuso ĝi do estas terrenkonta kaj venusrenkonta asteroido.
La 26-an de septembro 2003, ĝi pasis je 18,198 milionoj da km de Tero (0,1216 AU), kaj la, ĝi pasos je 10,538 milionoj da km (0,07044 AU) de nia planedo.
Kantono Santa Clara
La kantono Santa Clara [santa klara] situas en la subŝtato Kalifornio de Usono, en la areo de la Golfo de San-Francisko. Ĝi konsistigas la kernon de la Silicia Valo. Je la censo de 2000 ĝi havis 1.682.585 loĝantojn. Ĝia ĉefurbo estas San-Joseo.
La kantono estis unu el la originaj kantonoj de la usona subŝtato Kalifornio post ties aneksado (1850). En 1853 ĝi cedis parton de sia teritorio al Kantono Alameda.
La nomon de la kantono donis samnoma misiejo, fondita en 1777 kaj nomita laŭ Sankta Klaro de Asizo en Italio.
La kantono konsistigas grandan parton de la Silicia Valo.
Ira ŝraŭbaĵo
Por ke la frota rezisto estu malpli granda ĝi havas specialan profilon - kontakta faco de la ŝraŭbaĵo estas pli proksima al perpendikulareco al la akso, ol en kuniga ŝraŭbaĵo. Tamen pro tio la profilo havas malpli grandajn enajn radiusojn, kio donas pli grandajn lokajn meĥanikajn streĉoj n el la materialo je la sama entuta ŝarĝo, kaj tiel la junto estas malpli firma ol ĝi povas esti. Sekvas, ke ĝi utilas por ne tro ofta uzo.
Cosmópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campinas kaj en la samnoma mikroregiono Campinas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Akvitanio
Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone gs) estas historia regiono de sudokcidenta Francio, kaj antaŭa administria regiono de la lando. Akvitano estis en la antikva epoko regiono de Gaŭlio, post tio provinco Aquitania en la Romia Imperio, kaj poste parto de la Franka Imperio.
Akvitanio situas en sudokcidenta Francio ĉe la Atlantiko kaj la montaro Pireneoj, natura limo kun Hispanio. Ĝia areo estas kaj ĝi havis 3,254,234 loĝantojn en 2011. Ĝis teritoria reformo de la francaj regionoj en 2016 ĝi estis unu el la 22 regionoj de Francio.
Julio Cezaro en sia libro pri la gaŭlia milito, De Bello Gallico, donas priskribon de Gaŭlio kaj komencas la libron per la priskribo (jen tradukita) de la loĝantaro:
Dum la Romia Imperio, ĝi estis la provinco Aquitania. Ĝi estis ankaŭ nomita Guyenne, Guienne, esperantigite Gujeno, en la okcitana Guiana (alia radiko ol Gujano aŭ Gvajano en landonomoj, kiu venas de indiĝena sudamerika lingvo).
La regiono konsistas el kvin departementoj:, Pyrénées-Atlantiques, Dordogne, Gironde, Lot-et-Garonne kaj Landes. Ĝia ĉefurbo estas Bordozo (Bordeaux). Aliaj gravaj urboj estas Agen, Mont-de-Marsan, Pau, Périgueux, kaj Lourdes. La ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-B</tt>. Grava geografia elemento estas la Golfo de Arcachon okcidente kaj la elfluejo de la riverego Garono nordokcidente ĉe Bordozo.
Krajnja Martinka
Krajnja Martinka (Крайня Мартинка, Крайняя Мартынка, [krajnjaja martinka], Krajná Martinka, Végmártonka) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Irŝava, en municipo de Ĉornij Potik (Irŝava).
Situo
Krajnja Martinka situas laŭ traira flankovojo.
Historio
La historia hungara loknomo estis "Martinka", kiu baldaŭe ŝanĝiĝis al pli hungareca nomo. Ĝis Traktato de Trianon Végmártonka apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Krajnja Martinka. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Tumtumoj
La tumtumoj estas etno en la Nuba-montetaro en Sudano. La tumtuma lingvo apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La tumtumoj supozeble estas malpli ol 10.000 homoj.
Sean Astin
Sean ASTIN (naskiĝis la 25-an de februaro, 1971) estas usona aktoro, reĝisoro kaj produkciulo. Mondfamon li gajnis pro sia rolo de Sam en La Mastro de l'Ringoj (filmoj).
Düvier
Düvier estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2010 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 516 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2012 ĝi apartenas la la komunumo Loitz.
Les Belles-sœurs
Les Belles-sœurs (La Bofratinoj) estas duakta drama komedio, unua kreaĵo de la Kebekia verkisto Michel Tremblay, verkita en 1965 kaj unuafoje publike legata je la 4-a de Marto 1968 de la Cercle des auteurs dramatiques en Centre du Théâtre d'Aujourd'hui, en Montrealo. La premiero okazis je la 28-a de Aŭgusto 1968 en Théâtre du Rideau Vert, en Montrealo, sub reĝisorado de André Brassard. Ĝi estas la unua Kebekia teatraĵo en Kebekia popola lingvo, nomata joual. En 1987, la franca revuo Lire metis tiun teatraĵon en la liston de la 49 spektendaj teatraĵoj konsistantaj la idealan bibliotekon de la tutmonda teatro.
En oktobro de 2018, Tamara Anna Koziej, Pola Esperantistino loĝanta en Saguenay, en Kebekio, decidis traduki la verkon en Esperanton kaj akiris la rajton tion fari.
Enhavo
Germaine Lauzon, Montreala dommastrino, gajnas milionon da glumarkoj Gold Star, (kutime ricevitaj kontraŭ aĉetoj en iuj nutraĵvendejoj), ebligantaj ŝin aĉeti diversajn varojn montratajn en la katalogo de la firmao. Ĉar necesas glui ilin en kajerojn, ŝi invitas parencinojn kaj amikinojn por dividi sian ĝojon kaj la laboron.
Tamen la etoso baldaŭ malboniĝas. Germaine vekas ĵazulon ĉe la aliaj virinoj, kiuj ŝtelas glumarkojn, amikecoj estas detruitaj, kaj Pierrette Guérin, fratino de Germaine, pekulino laboranta en kabaredoj, revenas post longa foresto, kio forte malplaĉas al iuj ĉeestantinoj.
En la fino, Germaine rimarkas la ŝtelon de la glumarkoj kaj finiĝas sola kun la restantaj glumarkoj.
Rolaro
Aperas en la verko 15 virinoj, kies aĝo varias de 20 ĝis 93 jaroj:
Temoj
La teatraĵo priskribas la vivon de la tiutempaj virinoj, submetitaj de katolikismo (ili ĉiuj genuiĝas antaŭ la radioaparato dum la diro de Rozario) kaj ĉiutagaj aktivaĵoj (ili kreas pri ili plendokanton listigantan ilian semajnajn taskojn, por konkludi, ke ilia vivo estas teda). Unu post la alia, ili venas al la fronto de la scenejo por vidigi sian ĵaluzon (Marie-Ange), denunci la seksumemon de edzo, al kiu ne eblas rifuzi, kiam li venas «postuli ŝian devon» (Rose), aǔ sciigi ilian maltrankvilon pri la estonteco (Pierrette).
Kantono Haywood (Tenesio)
La kantono Haywood - angle Haywood County - estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Zoologia Societo de Francio
La Zoologia Societo de Francio, en franca origine kaj oficiale La Société zoologique de France, estas scienca societo dediĉita al la Zoologio. Ĝi estis fondita en 1876. Ĝi publikigas bultenon kaj organizas la Premion Gadeau de Kerville de la Zoologia Societo de Francio.
Pilgrimanta madono
La katolika tradicio de la pilgrimanta madono aŭ pilgrimado de Maria, latine Peregrinatio Mariae estas la kutimo solene transporti marian kopifiguron laŭ itinero kiu tuŝas la diversajn lokojn de diocezo aŭ pli larĝa teritorio, foje reprezentata de tuta lando, foje etendanta preter naciaj limoj.
NGC 7620
NGC 7620 (aliaj indikoj — UGC 12520, MK 321, ZWG 476.8, KUG 2317+239, IRAS23176+2356, PGC 71106) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Pilgrimanta madono
La kutimo havas signifon de misio por kredantoj kaj estas akompanata de evangelia predikado kaj donado de la sakramentoj, por akiri la konvertiĝon de homoj per la modela personaĵo de Maria.
NGC 7620
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pilgrimanta madono
Kvankam la tradicio jam historie konatis, ĝi aparte disvolviĝis en Eŭropo en la 1940-aj jaroj, post granda reviviĝo de la mariana kulto inter la 19-a kaj 20-a jarcentoj. En Italio la pilgrimadoj de la tuja postmilita periodo (1946-1951) estis signifaj. Tiel la tradicio eĉ iĝis la patroneco de tutaj katolikaj paroĥoj kaj ankaŭ de politikaj administraj komunumoj, kiel ekzemple de la loĝloko Berzo Inferiore en Lombardio.
Oficina alteo
La oficina alteo (Althaea officinalis) estas speco de alteo farmacie uzata kiel antitusaĵo.
Pri hungara nomo de tiu ĉi kreskaĵo nomiĝis hungara vilaĝo Ziliz.
Oficina alteo en la medicino
Kiel drogo estas uzata:
La ŝlimsubstancoj efikas malgrandigi iriton kaj reduktas la inflamon kaj stabiligas la imunan sistemon. Ekzistas diversaj preparaĵoj kontraǔ la inflamo de la buŝo kaj gorĝo. Ĝi ankaŭ helpas kontraǔ tusado kaj kontraǔ malpezaj inflamo de la stomako kaj intesto
Libera danco
Libera danco estas formo de danco populariĝinta dum la unua duono de la 20-a jarcento, kiu antaŭis la formo de moderna danco. Ribelante kontraŭ la rigidaj limigoj de la klasika baleto, la teatraj artistoj Loie Fuller, Isadora Duncan kaj Ruth St. Denis en Usono dum sia laboro en teatraj scenejoj evoluigis siajn proprajn stilojn de libera danco kaj tiel fundamentigis la koreografion kaj instruon de la usona stilo de libera danco. En Eŭropo, Rudolf Laban, Emile Jaques-Dalcroze kaj François Delsarte evoluigis siajn proprajn teoriojn pri arta homa movado kaj trovis instruajn metodojn, kiuj gvidis al eŭropa stilo de moderna danco kaj (aparte en Germanio) al ekspresionisma danco (germanlingve nomata Ausdruckstanz, "esprima danco").
Libera danco populariĝis precipe en centra kaj orienta Eŭropo, kie kreiĝis pluraj naciaj akademioj (kaj skoloj) de la danca formo - interalie la "Lernejo pri Muzika Movado Geptaĥor" en Rusio kaj la Danca "Lernejo Orkesztika" en Hungario.
21257 Jižní Čechy
21257 Jižní Čechy estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
La Sudbohemia regiono (ĉeĥe Jižní Čechy) estas regiono de Ĉeĥio, konata pro siaj belaj pejzaĝoj, historiaj urboj kaj kasteloj, pitoreskaj riveroj kaj lagetoj. La Observatorio Kleť tie troviĝas. La nomo estis proponita de Jana Tichá kaj Miloš Tichý.
Denfert-Rochereau (pariza metrostacio)
Denfert-Rochereau [dɑ̃fɛʁ ʁɔʃʁo] estas stacio de la linioj 4 kaj 6 de la Metroo de Parizo. Ĝi troviĝas en la 14-a arondismento de Parizo. Eblas transtrajniĝi al RER B en la supertera Denfert-Rochereau. La stacio de la linio 4 situas sub Avenuo du Général-Leclerc kaj havas aldonan nomon Colonel Rol-Tanguy. La stacio de la linio 6 situas sub Bulvardo Saint-Jacques.
La stacio estis ekfunkciigita la kun la malfermo de la linio 2 (hodiaŭ linio 6). Tiu veturis tiam sur la linia parto -. La la parto de la linio 2 estis transprenita de la linio 5. La la stacio de la linio 4 estis malfermita. La la linia kondukado de la linioj 5 kaj 6 estis ŝanĝita, tiel ke ekde tiam la linio 6 haltas ĉe ĉi tiu stacio.
Distrikto Misrata
Misrata (مصراتة, latinliterigo laŭ DMG Miṣrāta) estas distrikto de Libio, en la nordokcidento de la lando. distrikta ĉefurbo estas la samnoma urbego Misrata.
Geografio
La teritorio estas parto de la historia regiono Tripolio. Norde ĝi limas al la Mediteranea Maro respektive la Golfo de Sirto. Enlande ĝi limas al la najbaraj tri libiaj distriktoj:
Kohei Shin
Kohei Shin (進 昂平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe YSCC Yokohama.
Alteo
La Alteo (Althaea) estas rekte staranta staŭdo kun fortaj tigoj, kiu krome estas valora abelnutra planto. Ĝi apartenas al la familio de malvacoj. La botanika nomo Althaea venas de la antikva greka vorto „altho“, kiu signifas 'kuraci'. La vorto „malvo“ venas de la antikva greka vorto „malakos“, kiu signifas 'mola' kaj 'kvietiga'. Ĝi aludas la incitmildigan, protektan econ de la planto.
Oni antaŭ kalkulis kelkajn speciojn inter la alteoj, kiujn oni nun metas inter la alceoj.
Je la subfamilio malvedoj la multnombraj stamenoj kaj la pistilo estas kunkreskinta al tubo, la tielnomita androginoforo.
Manĝeblo
En multaj specioj la folioj estas manĝitaj kiel legomo. La junaj folioj kaj tigoj prepareblas kiel spinaco. Eblas ankaŭ sekigi la foliojn kaj florojn por fari infuzaĵon. La junaj folioj de malvo, kun milda gusto, estas bona anstataŭanto de laktuko, dum la pli malnovaj folioj estas pli bonaj kiam kuiritaj. Floroj estas vaste uzataj en salatoj.
Vidu ankaŭ
Malvoj estas planta genro el la familio malvacoj.
Malvoj estas ofte uzitaj kiel ornamaj plantoj kaj kiel manĝeblaj plantoj.
Marcel Sembat (pariza metrostacio)
Marcel Sembat [maʁsɛl sɑ̃ba] estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Parizo situanta inter stacioj ' kaj ', en komunumo Boulogne-Billancourt.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1934. Ĝi formas parton de la tri unuaj stacioj malfermitaj ekster Parizo intra-muros.
Situanta apud samnoma placo, ĝi omaĝas al ĵurnalisto Marcel Sembat (1862-1922) kiu estis socialista deputito de la 18-a arondismento (Grandes-Carrières) de Parizo de 1893 ĝis sia morto, respondeculo de La Petite République de 1892 ĝis 1897 kaj ministro pri publikaj konstruoj de 1914 ĝis 1916.
16158 Monty
16158 Monty estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills, proksime de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan ĉeval-trejniston Monty Roberts, veran flustriston. Li senlace instruis, ke la homaj-bestaj interagoj, kiel ekzemple la traŭma dreso de ĉevaloj, estas helpita per neperfortaj rimedoj. Liaj verkoj etendis tiujn ideojn kaj favoris pacemajn homajn-al-homajn interagojn.
Artikolukto
Artikolukto estas kaptolukta tekniko kiu implicas manipuladon de la artikoj de luktanto tiele ke la artikoj atingas sian maksimuman gradon de movo.
Tiuj tipe celas izoladon de partikulara artiko kaj leviladon ĝin en klopodo perforti la artikon por movi ĝin trans ties normala movareo. Artikopremoj kutime inkludas variajn gradojn de doloro en la artikoj kaj, se aplikita perforte kaj/aŭ subite, povas kaŭzi vundon, aŭ damaĝon kiaj ĉe muskoloj, tendenoj kaj ligamentoj kaj eĉ luksacion aŭ frakturon.
En ĵudo, la kombino de staraj premoj kun ĵetoj estas malpermesata pro la risko de fizika damaĝo fare de la falinta oponanto, dum ĵuĵicuo, taijucuo, aikido kaj hapkido ja permesas ties uzadon.
Polinomo de Lagrange
En cifereca analitiko, polinomo de Lagrange, nomita pro Joseph-Louis de Lagrange, estas la interpola polinomo por donita aro da datumaj punktoj en la formo de Lagrange. Ĝi estis unue esplorita de Edward Waring en 1779, kaj poste reesplorita de Leonhard Euler en 1783 antaŭ, ke Lagrange eldonis ĝin en 1795.
Pro tio, ke estas nur unu interpola polinomo por donita aro da datumaj punktoj, estas iom iluzie voki la polinomon kiel interpola polinomo de Lagrange. La pli preciza nomo estas interpola polinomo en la formo de Lagrange.
Difino
Por donita aro da k+1 datumaj punktoj
kie neniuj du xj estas la samaj, la interpola polinomo en formo de Lagrange estas lineara kombinaĵo de bazaj polinomoj de Lagrange
kun la bazaj polinomoj difinita kiel
Pruvo
La serĉata funkcio al esti polinoma funkcio L(x) de grado k kun
Laŭ la teoremo de Stone-Weierstrass ĉi tia funkcio ekzistas kaj estas unika. La polinomo de Lagrange estas la solvaĵo al la interpola problemo.
Tial la funkcio L(x) estas polinomo kun grado k kaj
pro tio L(x) estas la serĉata unika interpola polinomo.
Ĉefa ideo
Solvado de interpola problemo kondukas al problemo en lineara algebro, kiun oni devas solvi per matrica algebro. Per uzo de norma unuterma bazo por la interpola polinomo, oni prenas la tre komplikan matricon de Vandermonde. Per elekto de la alia bazo, la bazo de Lagrange, oni prenas la multe pli simplan identan matricon, kio fakte signifas, ke uzo de la matrica algebro tute ne bezonatas.
Ekzemplo
Oni deziru interpoli je la punktoj
La bazaj polinomoj estas:
Notoj
La formo de Lagrange de la interpola polinomo montras la linearecon de polinoma interpolo kaj la unikeco de la interpola polinomo. Pro tio, ĝi estas preferata en pruvoj kaj teoriaj rezonadoj. Sed, kiel povas vidiĝi de la konstruado, ĉiufoje se iu vertico xk ŝanĝiĝas, ĉiuj polinomoj de la bazo de Lagrange devas esti rekalkulitaj. Pli bona formo de la interpola polinomo por praktikaj aŭ komputaj celoj estas la neŭtona polinomo. Uzo de nestitaj multiplikoj (skemo de Horner) gvidas al la sama ideo.
Interpola polinomo je egale spacitaj punktoj, kiel en la ekzemplo pli supre, estas oscilanta pli supre kaj pli sube de la vera funkcio. Ĉi tiu oscilado estas malpliigita per elektanto de la interpolaj punktoj je verticoj de Ĉebiŝev.
La polinomoj de bazo de Lagrange estas uzataj en cifereca integralado por dedukti la formulojn de Neŭtono-Cotes.
Vidu ankaŭ
אינטרפולציה
János Kanizsai Pálfi
János Kanizsai Pálfi [jAnos kaniĵai pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kanizsai Pálfi János estis hungara pastro, kalvinana episkopo.
János Kanizsai Pálfi naskiĝis en 1584? en Nagykanizsa. Li mortis la 1641 en Pápa.
Biografio
János Kanizsai Pálfi frekventis lernejon en Komárom, poste en 1608 li estis lernejestro en Somorja. En la sekva jaro li interrompis la postenon por unu jaro kaj li plulernis en Heidelberg. En 1611 li instruis en Komárom, poste en Pápa li iĝis pastro, en 1614 eklezia dekano. En 1629 la sinodo en Körmend li estis elektita episkopo. En 1633 la katolikoj forpelis lin, li iĝis simpla kalvinana pastro en Komárom.
Armita luktado
Armita luktado estas intencita violenta konflikto tendence al malfortigo, kontraŭ establigo de dominado super, aŭ mortigi la opozicion, aŭ por konduki la opozicion for el loko kie ĝi estas ne dezirata aŭ bezonata.
La termino armita luktado tipe aludas al armita konflikto inter kontraŭaj militfortoj en milito, dum la plej ĝenerala termino "luktado" povas referenci al ajna fizika aŭ parola konflikto inter individuoj aŭ nacioj. Lukta violento povas esti unuflanka, dum luktado inkludas ankaŭ defenda reago. Grand-skala lukto estas konata kiel batalo. Parola lukto estas ofte konata kiel polemiko.
Lokitj
Lokitj, ukraine Локіть, ruse Локоть [lokotj], slovake Lokeť, hungare Nagyábránka [nadjAbrAnka] estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Irŝava, en municipo de Ĉornij Potik (Irŝava).
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Nagyábránka apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Ilosva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Lokitj. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ferenc Hoffmann
HOFFMANN Ferenc estis hungara/rumanihungara komponisto naskita en Šťáhlavy la 6-an de januaro 1873 kaj mortinta en Budapeŝto la 28-an de julio 1945.
Kariero
Ferenc Hoffmann diplomiĝis en Vieno. Ĝis 1919 li estis militdirigento. Poste en 1919 li loksidiĝis en Satmaro. Li estis tie la fondintano de la Asocio Filharmnia, ĥorestro ties kaj de tiuj de Industria Ĥoro, de Hildegarda Ĥoro kaj unu el kapelestroj de Romániai Magyar Dalosszövetség.
Asocio (sociologio)
Asocio (aŭ foje ankaŭ (mem)vola asocio) estas grupo de homoj, kiuj kuniĝis por komuna celo (ekzemple praktikado de hobio aŭ plibonigo de la mondo). Ĝi havas propran nomon kaj fiksas siajn celojn en statuto. Kontraŭe al firmaoj, asocioj ofte ne celas financan profiton. Tamen ekzistas ankaŭ asocioj kun financaj celoj.
Se la asocio ne pagas salairojn, repagon de elspezoj, aŭ eĉ iom vivtenaj monsumetojn, al ties aktivulojn, ĉar ili ne estas dungitoj kaj ne estas dungitaj, tiu nomigas volontula asociiĝo.
En multaj landoj ekzistas leĝoj por reguligi la laboron de asocioj.
Třebnice (Meclov)
Třebnice (Trebnitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Meclov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km sudoriente de Meclov. Estas ĉi tie registritaj 69 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Třebnice situas en katastra teritorio Třebnice u Domažlic kun areo 5,08 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.
Stacio Sakai
Stacio Sakai (堺駅 [Sakai-eki], Sakai Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakai, Sakai, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa).
Romániai Magyar Demokrata Szövetség
Demokratia Unuiĝo de Hungaroj en Rumanio (Romániai Magyar Demokrata Szövetség, mallongigite RMDSZ; Uniunea Democrată Maghiară din România, UDMR) estas partio de la hungaroj en Rumanio fondita la 25-an de decembro 1989 en Bukareŝto.
Konsisto de Unuiĝo
La Unuiĝo konsistas krom la individuaj membroj el pluraj juran personecon havantan organizoj: Románia Magyar Keresztény Demokrata Párt, Romániai Magyar Kisgazdapárt, Magyar Ifjúsági Szervezetek Szövetsége, Románia Magyar Dolgozók Egyesülete, Országos Magyar Diákszövetség, Bolyai Társaság, Erdélyi Magyar Közművelődési Egyesület, Románia Magyar Közgazdásztársaság, Romániai Magyar Pedagógusok Szövetsége, Kelemen Lajos Műemlékvédő Társaság, Romániai Magyar Gazdák Egyesülete.
Decidfarado
Inter du kongresoj ĝia decidfaranta korporacio estas la Konsilantaro de Unuiĝaj Reprezentantoj.
Parlamenta partio
Ĝis 1996 ĝi politikis en parlamento kiel opozicia partio, inter 1996 kaj 2000 akceptis registaran rolon. De 2000 ĝi subtenis la maldekstran regantan partion ekstere. De 2004 ĝi denove havas registaran rolon.
Je internacia nivelo ĝi estas asociita membro de la konservativa Eŭropa Popola Partio (EPP).
Preĝejo Sankta Antonio (Zugló)
Preĝejo de Sankta Antonio el Padovo estas romkatolika paroĥa preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en Zugló.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la placo. La fasado konsitas el porĉo kun 3 arkoj. Malantaŭe troviĝas la enirejo. En mezo de la fasado estas senornama granda fenestrorozo. En la maldekstra flanko etendiĝas la malalta kvadrata turo. Interne freskoj de la sanktejo prezentas vivon de Sankta Antonio, pentritaj en 1961. Interne estas skulptaĵoj pri Sankta Antonio, Reĝino de Ĉieloj kaj Sankta Maria. La altaroj pretiĝis pri Sankta Jozefo, pri Jesuo kaj pri Kruco. La orgeno estas altkvalita. La fenestrorozo estas laboro de Sándor Légrády.
Kermeso okazas en la 13-an de junio.
Cărmăzănești
Cărmăzănești [karmazeneŝtj] (hungare: Karmazinesd) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 598 loĝantojn (rumanoj); en 1992 159 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1468. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Gurasada.
Kantono San Mateo
La kantono San Mateo estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko, sur la San-Franciska Duoninsulo inter la Pacifiko kaj la Golfo de San-Francisko. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝia ĉefurbo estas Redwood City, sed la plej granda urbo de la kantono nomiĝas San Mateo.
La kantono kaj urbo San Mateo nomiĝas laŭ historia hispana kristanisma misiejo de la franciskanoj, kiu dediĉiĝis al la kristana sanktulo Mateo.
Romániai Magyarság
Romániai Magyarság (Rumania Hungararo) estis tutlanda politika, ekonomia kaj literatura ilustrita semajna gazeto aperinta en Lipova en jaroj 1929-30 ĉefredaktite de Hehs Aladár, respondecredaktite de Kajdy László, eldonita de Grell V. A.
La Mastro de l' Ringoj (apartigilo)
La Mastro de l' Ringoj povas esti
11736 Viktorfischl
11736 Viktorfischl estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov; en Ondřejov (Distrikto Prago-oriento), sud-oriente de Prago, en Ĉeĥa Respubliko.
Rumendingen
Rumendingen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Burgdorf kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 79 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Rumendingen situas en la Svisa Mezlando en la valeto de la rojo Chänerechbach, alfluanto de Oesch, proksimume 6 kilometrojn nordnordoriente de la urbo Burgdorf. La plej alta punkto de la komunumo situas en Birchliwald sur alteco de 601 m s.m. oriente de la vilaĝo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,43 km², de kiuj 31,0% estas kovritaj de arbaro, 58,9% servas por agrikulturo kaj 8,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rumendingen limas en nordo al Alchenstorf, en oriento kaj sudo al Wynigen, en sudsudikcidento al Kirchberg, en sudokcidento al Ersigen, en okcidento al Oberösch, kaj en nordokcidento al Niederösch.
Trafiko
Rumendingen situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas nur per mallarĝaj vojoj de Niederösch kaj de Wynigen. La vilaĝo ne disponas pri konekto al la publika transportreto sur la komunuma teritorio. La stacidomo de Wynigen troviĝas en distanco de 1,5 km.
Ekonomio
Ĉe la suda flanko de la vilaĝo situas gruzominejo, kiu estas la grava labordonanto de la vilaĝo. En la vilaĝo troviĝas ankaŭ hejmo por mense handikapitaj homoj de la Fondumo Karolinenheim.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rumendingen datiĝas el la jaro 886 kiel Rumaningun. La vilaĝo tiam apartenis al la reĝo de Burgonjo, respektive al la paroĥo de Kirchberg, kun kiu ĝi en la jaro 994 fariĝis havaĵo de la alzaca Monaĥejo Selz. En la 13-a kaj 14-a jarcentoj la Grafoj de Kiburgo fariĝis bienposedantoj en Rumendingen. En la jaro 1423 la malalta jurisdikcio pri Rumendingen estis aĉetita de la urbo Burgdorf, kiu atribuis la vilaĝon al sia voktejo Grasswil. La alta jurisdikcio apartenis al la berna Kamparvoktejo Wangen.
Heřmaneč
Heřmaneč (Hermantsch) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec 12,5 km nordoriente de Dačice. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1350.
Zlatno (distrikto Zlaté Moravce)
Zlatno (hungare Kisaranyos [kiŝaranjoŝ], germane Petschaft) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. Vivis tie laŭvice keltoj, kvadoj kaj sarmatoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1038. Longe oni lavis tie oron, sed tio elĉerpiĝis kaj la setlejo provizore senhomiĝis en 1564. En 1601 oni komputis tie 28 domojn. En 1828 loĝis tie 233 vilaĝanoj en 34 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kisaranyos 338 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondmilito parto de la loĝdomoj detruiĝis. En 2001 vivis en Zlatno 257 homoj, (255 slovakoj).
René Grousset
René Grousset, naskiĝis la 5-an de decembro 1885 en Aubais (Gard), mortis la 12-an de septembro 1952, estis franca historiisto, orientalisto kaj studinto de aziaj artoj, kulturoj kaj historio. Li verkis multajn librojn, kiel:
kaj ties lasta libro:
Shoto Ashino
Li futbalas ĉe YSCC Yokohama.
Kaiserpfalz Ingelheim
La Kaiserpfalz en Ingelheim am Rhein estas la plej grava imperiestra palaco el la dua duono de la 8a jarcento. Ĝi servis al la imperiestroj kaj reĝoj ĝis la 11a jarcento kiel loĝ- kaj regloko. La palaca komplekso situas en la hodiaŭa Nieder-Ingelheim, 15 km okcidente de Majenco. Ingelheim estas urbo en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. De la konstruaĵo de la Kaiserpfalz restis ĝis hodiaŭ imponaj partoj. La plej granda parto de la komplekso kuŝas kiel fundamento sub la grundo kaj permesas surbaze de arĥeologiaj elfosadoj la rekonstruon de la tuta instalaĵo.
NGC 7621
NGC 7621 (aliaj indikoj — MCG 1-59-55, ZWG 406.74, PGC 71129) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Charlotta Seuerling
Charlotta SEUERLING (ĉ.1782/84 -1828) estis blinda sveda koncertpianisto, klavicenisto, harpisto, komponistino, poeto, aktorino kaj inventinto. Ŝi estis konata kiel “La Blinda Junulino de la Kanzono”.
Vivo
Ŝiaj gepatroj Margareta kaj Carl Seuerling estis aktoroj kaj direktoroj de la plej granda vojaĝanta teatra kompanio de Svedio, prezentante famajn teatraĵojn, turneante en Svedio kaj Finnlando.
Rózsaeső
Rózsaeső (Rozofalo) estis romia katolika monata gazeto de 3-a de junio 1933 ĝis aprilo 1938 en Nagyvárad. Redaktis Béla Tombory, helppastro. Al inter rubrikgvidantoj aprtenis Bikfalvy Marika, Székely László, Vidosits Gyula. ĝiaj konstantaj kunlaborantoj estis Bikfalvi Marika, Dévald László, Galló Géza.
Charlotta Seuerling
Vivo
Post la morto de la patro (1795), la patrino translokiĝis al Finnlando kiel direktoro de la unua stabila teatrokompanio de la lando. Iom poste Charlotta vojaĝis al Stokholmo kie du famaj kuracistoj promesis restarigi ŝian vidkapablon per okulkirurgio. Tamen, la operacio malsukcesis, kaj Charlotta Seuerling ne havis monon por reveni al Finnlando. Tial ŝi devis resti en pensiono por malriĉaj virinoj. Tie estis malkovrita ŝia muzika talento (1806) fare de Pär Aron Borg, kiu instruis pianon al malriĉaj virinoj. Li, impresita de la kapablo de Charlotta akceptis ŝin kiel sian privatan muzikteorian studenton (1807), ricevante ŝin en sian familian hejmon.
Li konstatis la lernokapablon de Charlotta, do li aldonis pli da fakoj. Ŝi rapide lernis la germanan kaj la francan kaj baldaŭ ŝi elstaris ankaŭ en la natursciencoj; li instruis ŝin eĉ pri la arto de kuracado kun tia sukceso, ke Borg asertis ke virinoj estus egalaj kaj eĉ pli bonaj kiel kuracistoj ol viroj.
Inspirite de ŝia kapablo lerni, en 1808 Borg fondis la unuan instituton por blinduloj kaj surduloj en Svedio. Tiam estis ofte opiniite ke blinduloj kaj surduloj ne povus esti edukitaj, do Borg faris demonstradon, dum kiu Seuerling elmontris sian kapablon kaj talenton en legado kaj skribado, ludante la harpon kaj klavicenon, legante muziknotojn, parolante la francan kaj la germanan, same kiel kudrante kaj trikante. Tiu prezentado de Charlotta Seuerling estis merito por akiri subtenon por la fondita Instituto.
En publika ekzameno de la Instituto antaŭ kvincent gastoj, inkluzive de la reĝino Elisabeth Charlotte de Svedio kaj Norvegio, Charlotta Seuerling prezentis sian propran kanton "Mi, kiu ne ĝuas la plezuron vidi la amatan Reĝinon." Kortuŝita, la reĝino gratulis ŝin pro la kanto, kaj fariĝis la protektanto de la Instituto.
Charlotta verkis kanton por harpo: "Kanto en melankolia momento" (Sång i en melankolisk stund), kiu traktis deprimon, perfidon kaj memmortigajn pensojn: “De supre neniu lumradio brilis, Terura estis la nokto, Mallumo ĉirkaŭvolvis min...” Sed la longa poemo finas per la feliĉo de amikeco kiu donas esperon: "...tiam kiel la unua radio de tagiĝo, lumo trarompis la nebulon kaj alvenis amikeco.” Tio sendube reflektis ŝiajn proprajn sentojn kiam la instruado de Borg ŝanĝis ŝian vivon.
Tiu verko iĝis populara dum la 19-a jarcento, publikigita anonime multajn fojojn post 1828; nur en 1852 estis publikita sub ŝia nomo en la kantaro Miniaturvisbok kune kun verkoj de Johan Olof Wallin, Fredrika Bremer kaj Gunnar Wennerberg.
Charlotta Seuerling translokiĝis al Finnlando (1810), revenante al aktorado kun sia patrino. Iom poste ŝi vojaĝis al Sankt-Peterburgo, kie ŝi estis dungita kiel instruistino en la Instituto por blinduloj, sub la direktoreco de la franca pedagogo Valentín Haüy (1745-1822).
La harpo, la manskribitaj leteroj kaj poemoj de Charlotta Seuerling estas konservitaj en la Stokholma Muzika Muzeo.
Žikava
Situo
Žikava situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Zlaté Moravce troviĝas je 8 km.
João José Santos
João José Santos (João José Mendes Quitério dos Santos), subskribinta unue kiel "Johano" kaj poste kiel "Ĝoano" en la esperanto-movado, estas la fondinto de la literatura revuo La Karavelo.
Nuksrompulo
La Nuksrompulo pli simple, kaj pli precize Punktita nuksrompulo aŭ Eŭrazia nuksrompulo, (Nucifraga caryocatactes) estas paserina birdo iom pli granda ol la Eŭrazia garolo. Sed ĝi havas multe pli granda bekon kaj pli sveltaspektan kapon sen kresto. La tutkorpa plumaro estas hegemonie malhelbruna kun strioj de tre markitaj blankaj punktoj, kiuj havigas al la specio unu el siaj nomoj. Ĝi estas unu el la du specioj de Nucifragoj, dum la alia, la Kolumbia nucifrago (Nucifraga columbiana), anstataŭas ĝin en okcidenta Nordameriko.
João José Santos
Biografio de Ĝoano
João José Santos [ĵuAŬN ĵuZE SANtuŝ] naskiĝis en Lisbono, la ĉefurbo de Portugalio, en la 15-a de majo 1958. Adoleske, dum la amikoj ludis kaj studis, li devis labori por helpi la familion. Tiam, lia konstanta mensa eskapo de la ĉiutagaj problemoj estis la legado de literaturo. Trapasinte diversajn profesiojn, adolte li decidis reveni al la lernejo. Tiam, João studis portugalan, latinan kaj helenan lingvojn kaj literaturojn, dum tri jaroj. Poste li eniris ses jaran superan kurson, en kiu li licenciiĝis en tiuj tri filologiaj fakoj, jen en la scienca branĉo, jen en la didaktika. Eniris li magistrigan kurson pri latina literaturo, kiun li ne finis. La unta tezo estus pri la romia poeto Ovidio. Esperanton li lernis 27-jaraĝan. Estis esperanto kiu influis lin al klasika filologio; kontraŭe li estus psikologo.
Nuksrompulo
Taksonomio
La Nuksrompulo estis unu el la multaj specioj originale priskribitaj de Linnaeus en sia verko de la 18a jarcento, Systema Naturae, kaj ĝi ankoraŭ portas sian originan nomon Nucifraga caryocatactes. La scienca nomo fakte estas duobligo ĉar Nucifraga baze sur latina: nucis nukso + frangere disrompi, kaj caryocatactes baze sur greka: karuon nukso + kataseio disrompi.
João José Santos
Biografio de Ĝoano
Politike João ĉiam estis livisma viro senpartia, pro la nekapablo kompreni ke la plej granda parto de la homaro vivas mizere, dum ĉirkaŭ dek du familioj posedas pli ol 50% de la planeda riĉeco. Li ne havas partian politikan agadon.
Nuksrompulo
Aspekto
La Nuksrompulo estas korvedo iom pli granda ol la Eŭrazia garolo, larĝflugila kaj mallongvosta. Sed ĝi havas multe pli grandan bekon kaj pli sveltaspektan kapon sen kresto. La tutkorpa plumaro estas hegemonie malhelbruna kun strioj de tre markitaj blankaj punktoj, kiuj havigas al la specio unu el siaj nomoj. La krono estas tutbruna ĝis la nuko sen punktoj kaj la vizaĝo (ĉefe ĉe bridoj kaj okulringo) estas tre blanka kie kontrastas la bruna okulo. La flugiloj estas nigrecaj kun bluverda brilo. La suba vostobazo estas tutblanka kaj la malhela vosto havas blankajn angulojn supre kaj blankan finan strion sube. Dumfluge la larĝaj flugiloj, blanka suba vostobazo kaj mallonga vosto estas rimarkindaj; la flugo estas ondeca. La nigra beko estas svelta kaj tre longa, akrapinta kaj varias laŭ grando depende de la rasoj. La iriso, gamboj kaj piedoj estas nigraj.
João José Santos
Biografio de Ĝoano
Religie li estas spiritisto. La fido en Dio kaj la kredo en la reenkarniĝo apartenas al lia mensa konstituo.
Nuksrompulo
Aspekto
La voĉo estas simila al tiu de la Eŭrazia garolo kaj estas laŭta kaj akra. Ĝi estis priskribita kiel kraak-kraak-kraak-kraak.
João José Santos
Pri interesoj
Al João plej interesas spiritismo, esperanto, literaturo, filozofio, lingviko, lingvoj, informadikaĵoj kaj, ĝenerale, kulturaj aferoj. Cetere, li ŝatas konversacii pri multaj aferoj, babilas kun amikoj, ŝakas kiam havas partneron, promenas ĉe la Naturo, legas pri diversaj fakoj, studas lingvojn kaj ne perdas bonan filmon. Malofte vojaĝas, sed ankaŭ tio tre plaĉas al li. La literaturo absorbas lin, ĉefe la poezio.
Nuksrompulo
Manĝo
La plej grava manĝoresurso por tiu specio estas semoj (pinsemoj) de diversaj Pinoj (Pinus sp.), ĉefe tiuj specioj de malvarmaj klimatoj (malproksima norda kaj alta altitudo) de Vejmuta pino (Pinus subgenro Strobus) kun grandaj semoj: P. armandii, P. cembra, P. koraiensis, P. parviflora, P. peuce, P. pumila, P. sibirica kaj P. wallichiana, kaj ankaŭ la du pinsempinoj de la subgenro Ducampopinus, nome P. bungeana kaj P. gerardiana. En kelkaj regionoj kie ne estas iu ajn el tiuj pinoj, la semojn de Piceo (Picea sp.) kaj Avelujo (Corylus sp.) formas gravan parton de la dieto. La formoj kiuj manĝas avelojn havas pli dikajn bekojn por por rompi ties malmolajn ŝelojn per speciala bordo en la interno de la bekobordo ĉebaze. Se la ŝelo estas tro malmola, la birdo tenas la pinsemon inter siaj piedoj kaj frapas per sia beko kvazaŭ per ĉizilo. Malmankaj semoj estas ĉiam stokitaj por posta uzaso kaj tiele tiu specio estas responsa pri semado de novaj arboj de siaj preferataj pinoj, inklude la repliiĝo de la Cembro (Pinus cembra) ĉe grandaj areoj de Alpoj de centra Eŭropo iam klarigitaj de homo.
João José Santos
Esperanta agado
La biografiato estis reprezentanto de ILEI, en Portugalio, dum ĉirkaŭ 20 jaroj, instruis en la 1990-aj jaroj ĉiusabate en Portugala Esperanto-Asocio, kie estis diversfoje estrarano, kaj unufoje vic-prezidanto. En sia tempo de studento, li instruis esperanton en du semestroj en la Beletra Fakultato de la Universitato de Lisbono. Kiel instruisto de la portugala dum 13 jaroj, João instruis en 13 lernejoj, de la nordo al la sudo de Portugalio. En duono de tiuj lernejoj, li instruis esperanton, kiel kroman fakon, al aliaj instruistoj kaj al lernantoj. Kelkaj el la nuntempe plej elstaraj portugalaj esperantistoj sidiĝis en lia klasĉambro, por esperanto-lernado en niveloj 1, 2 aŭ 3; ĉiu el la niveloj estis jaraj. El la tri gefiloj de João, la unua estas denaska esperantisto.
Nuksrompulo
Manĝo
Ili manĝas ankaŭ diversajn insektojn kaj ovojn kaj birdidojn kaj eĉ kadavraĵojn de ĉasitaj animaloj en kaptiloj aŭ fiŝojn uzitajn kiel allogilo. Ili elfosas nestojn de burdoj kaj vespoj por avide manĝi ties larvojn.
Reproduktado
Nestumado okazas ĉiam frue en tiu specio tra sia tuta teritorio por fai plej bonan uzadon de pinsemoj stokitaj la antaŭan aŭtuno. La nesto estas kutime konstruita alte en konifero (foje oni uzas larĝajn foliojn) kaj kutime ĉe la suna flanko. La ino demetas kutime 2-4 ovojn kiuj estas kovataj dum 18 tagoj. Ambaŭ seksoj manĝigas la idojn kaj elnestiĝo okazas post ĉirkaŭ 23 tagoj, sed la junuloj restas kun siaj gepatroj dum multaj monatoj kaj sekvas ilin por lerni la teknikojn de manĝostokado.
João José Santos
Vivihistoria resumo de la lastaj jaroj
Post 13 jaroj da profesia instruado en publikaj mezgradaj lernejoj, kaj unu jaro en privata universitato, João decidis lasi la periplan vivon de instruisto en lando kie nun oni malrespektas tiun klason, kaj do li fariĝis eldonisto. En tiu kunteksto naskiĝis La Karavelo. De 2005 ĝis 2011, post pli ol kvar jardekoj da vivado en Lisbono, João forlasis la fetoron de la urbo por la florodoro de la kampo, kie li loĝis en kamparana domo. En 2012, li elmigris al Brazilo, loĝanta nun en Tagvatingo Suda, en la Distrikto Federacia.
Nuksrompulo
Distribuado
La Nuksrompulo havas etendan teritorion formante larĝan zonon oriente-okcidente el Skandinavio rekte tra norda Eŭropo, Siberio kaj al orienta Azio, inklude Japanion, loĝante la arbarojn de koniferoj de la alta tajgo norde.
Tri disaj populacioj loĝas en montkoniferaj arbaroj pli sude, unu centre en la montoj de centra kaj sudorienta Eŭropo (Alpoj, Karpatoj kaj Balkanio); alia en okcidenta Himalajo; kaj la tria en okcidenta Ĉinio marborde kaj separata el la norda populacio de relative malgranda malpleno en la norda centro de Ĉinio. Vidu la supran liston de subspecioj por la rasdistribuo. Kelkaj el la populacioj povas esti separataj pro la beko grando.
João José Santos
Fontoj
La Karavelo. N-ro 2.
Nuksrompulo
Distribuado
Tiu palearktisa kaj orientalisa specio havas grandan teritorion, etende al 10,000,000 km² tutmonde. Ĝi havas ankaŭ grandan tutmondan populacion, kun ĉirkaŭkalkule 800,000-1,700,000 individuoj en Eŭropo.
Nuksrompuloj ne estas migrantaj, sed ili eliras el teritorio kiam estas malmultaj pinsempinoj kaj la maldikbeka orienta raso macrorhynchos estas tiu kiu plej faras tion. Vidaĵoj en Britio estas de ĉirkaŭ 8 vagantoj por jaro, sed en 1968 ĉirkaŭ 300 Nuksrompuloj vizitis Brition kiel parto de pli granda invado en okcidentan Eŭropon, probable pro antaŭvido de frua malvarma vetero en Siberio. Vagantoj de tiu specio en okcidenta Eŭropo povas esti tre fidemaj kaj birdoj de Nederlando kaj de Anglio estis fotitaj stare sur kapoj de birdumantoj.
Jiří Pištora
La nomo Jiří PIŠTORA povas signifi la jenajn:
Fort Lauderdale
Fort Lauderdale, kromnomata „La Venecio de Usono“, estas urbo en la distrikto Broward County de la ŝtato Florido en Usono. Dum la jaro 2005, la urbo havis 167.380 loĝantojn. La urba areo ampleksas 93,3 km². Fort Lauderdale konatas pro sia vasta reto de kanaloj kaj tial estas ŝatata fare de turistoj, kiuj emas fiŝkapti ĉe la kanaloj aŭ traveturi ilin per jaĥtoj.
Ekonomio
Dum la 1970-aj jaroj Fort Lauderdale estis konataj pro regule grandaj kvantoj da studentoj, kiuj ĉi tie pasigis siajn printempajn universitatajn feriojn (Spring Break). Kiam alkoholaj kaj drogaj ekcesoj trooftiĝis, la polico sereve restarigi la "ordon". Sekve de tio la studentaj turistoj ne plu grandkvante venis. Rezulte al tio, oni plibonigis servojn por feriantoj interesitaj pri velado kaj aliaj akvaj sportoj, kaj sukcesis altiri alispecajn turistojn. Dum la lasta jardeko la urba centro tre plikonstruiĝis.
Partneraj urboj
Fort Lauderdale havas partnerajn rilatojn al la sekvaj urboj:
Religioj
En la urbo ekzistas 184 diversaj preĝejoj el 29 diversaj, plejparte kristanaj, konfesioj (stato de 2004). Laŭ nombro de preĝejoj, la konfesio de Baptistoj estas la plej granda paroĥejo. 28 el la preĝejoj tute ne estas kategoriigeblaj laŭ konfesio.
Demografioj
Parolante pri Fort Lauderdale oni ofte komprenas alijan urbetojn kiuj troviĝas ene de la urblimitoj de Fort Lauderdale. Wilton Manors, Oakland Park, Lauderdale-by-the-Sea estas memstaraj komunumoj kun propraj urbestraroj. Pratike vidite ili apartenas geografe al Fort Lauderdale se nur ĉar la stratoj havas la samajn nomojn dum ili trakuras aliajn komunumojn. Ekzemple Andrews Avenue, la nord-suda radakso, trakuras Wilton Manors kaj Oakland Park kun la sama numerado kiu komencas en la urbcentro de Fort Lauderdale. La granda Fort Lauderdale havas tre viglan samseksemulan komunon. En Fort Lauderdale Beach oni trovas multajn gejajn gastejojn. Dum multaj jaroj la urbeto de Wilton Manors havis ne nur gejan urbestron sed nur gejajn magistratanojn. Ĉiujare la samseksemuloj de Fort Lauderdale festas du Gejfierecojn: unu en marto kaj alia en el fino de junio.
Provincia
Provincia estis hungarlingva varianto de monata socia revuo inter aprilo 2000 kaj aŭgusto-septembro 2002 en Kluĵo.
Genetika elemento
Genetika elemento estas DNA-parto kiu ne aliras al aliaj formoj, sed kiu funkcias nur kiel DNA-sinsekvo in situ. Ĉar ĝi nur afektas la DNA-on al kiu ĝi ligiĝas, oni povas pli ĝuste ĝin priskribi kiel cis-aga elemento (kelkfoje ĝi agas pli simile al RNA ol al kutima DNA).
Ekzemploj pri cis-agaj elementoj:
11739 Baton Rouge
11739 Baton Rouge estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj amatoraj astronomoj Walter R. Cooney, Jr. kaj Matthew Collier.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉefurbo de Luiziano : Baton Rouge, sur la bordo de Misisipo. Tiu nomo ("Ruĝa Bastono" en la franca) devenas de indiana marka fosto ĉe la loko vidita de franca ekspedicio en 1699. En la urbo estas la Observatorio de Highland Road Park, elde kie la asteroido estis makovrita.
Furisode
Furisode aŭ hurisode (振袖) estas japana tradicia vesto por needziniĝintaj virinoj.
Ĝi havas longajn manikojn kaj estas portata dum ceremonioj kaj diplomtransdonadoj kaj kiam knabinoj atingas 20 jarojn.
Klostronovburga Altaĵo-ŝoseo
Post la Viena Altaĵo-ŝoseo, konstruata inter 1934 kaj 1936 kaj havas longecon de 14,9 km, estis konstruata inter 1937 kaj 1940 la Klostronovburga Altaĵo-soseo kaj havas longecon de 4 km.
Ĝi ebligas belegajn enrigardojn en la Vienan Arbaron kaj grandiozajn elrigardojn super la Urbon de la Interpopola Kompreniĝo nome Klostronovburgo, germane Klosterneuburg. La Klostronovburga Altaĵo-ŝoseo komenciĝas en Saksokvartalo de Klostronovburgo Urbo kiel daŭrigo de la Grabmandl-strateto kaj finiĝas ĉe la selo inter Leopoldomonto kaj Kahlenberg. Tie staras bonveniga ŝildo al Klostronovburgo.