cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distriktoj de Kantono Zuriko
La hodiaŭa rolo de la zurikaj distriktoj
La distriktoj en la Kantono Zuriko havas pure administran funkcion. Pro la vasta aŭtonomieco de la komunumoj la distriktaj aŭtoritatoj en Zuriko male ol en aliaj landoj apenaŭ havas signifon. La funkcio de distriktaj konsilantaroj, kies membroj elektiĝas de la popolo ĉiun kvaran jaron, estas do praktike nur tiu de rekursinstanco kontraŭ decidoj de la komunumaj registaroj kaj/aŭ parlamentoj.
La Kantono de Zuriko estas dividita en 12 distriktojn, kiuj portas la nomon de siaj ĉefkomunumoj.
Tribunalaj distriktoj
Pli signifa la distriktoj en la kantono estas rilate la jurisprudencon. Sur nivelo de distrikto estas organizitaj a unuinstancaj tribunaloj, la tiel nomitaj distrikttribunaloj. Lasta-tempe oni komencis por limigi kostojn organizi ankaŭ la civilstatregistrojn pri naskiĝoj, geedziĝoj kaj mortoj je nivelo de distrikto.
Lernejaj distriktoj
Distritko ludas ankaŭ rolon rilate la kontrolon de la ŝtataj lernejoj. La lernejaj komunumoj estas submetitaj al la distrikta lernejkontrolo, kiu fakte rolas kiel supera rekursinstanco en demandoj de ekzamenoj kaj disputoj kun instruistoj kaj lernejaj aŭtoritatoj.
Historiaj distriktoj
Antaŭ la la akcepto de zurika konstitucio 1831, unu jaron post la tago de Uster la Kantono Zuriko konsistis el historiaj distriktoj (tiel nomitaj voktdistriktoj, germane Vogtei), kiujn regis voktoj, kiujn nomumis la registaro de Zuriko. En diversaj lokoj ankoraŭ hodiaŭ troviĝas la kasteloj de tiuj foktoj, ekzemple la Kastelo Greifensee aŭ la Kastelo Kiburgo apud Vinterturo. La voktoj estis unuflanke guberniestroj, kiuj reprezentis la registaron de Zuriko, aliflanke ili ankaŭ esits la lokaj juĝistoj.
Famecon akiris la libro de la zurika verkisto Gottfried Keller kun la titolo la Kamparvokto de Greifensee, kiu baziĝas sur vera biografio de iama zurika vokto. Tiu vokto Landolt estis konata kiel tre saĝa juĝisto, kaj la libro vivas de la diversaj kvereloj kaj etkrimoj inter najbaroj, kiujn tiu viro devis solvi.
Reorganizo 1989
La Distrikto Zuriko konsistas nuntempe nur ankoraŭ el la urbo Zuriko mem. Okaze de reorganizo de la distriktoj de la kantono la tiama Distrikto Zuriko estis dividita al nova Distrikto Dietikon al kiu nun apartenas la komunumoj de la Limatvalo. La komunumo Zollikon estis dume aligita al la Distrikto Meilen.
Listo de la distriktoj de la Kantono Zuriko
Aktuale (2011) Kantono Zuriko konsistas el 12 distriktoj. La sumo de ilia areo estas malpli ol la aero de la tuta kantono, ĉar la 67,95 km², kiuj apartenas al la lagoj ne estas nombritaj kiel distriktaj teritorioj. La distrikto Zuriko estas identa kun la urbo Zuriko.
Eksteraj ligiloj
Bezirk (Schweiz) Districts suisses
Dupropila okzalato
Dupropila okzalato aŭ C8H14O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la okzalata acido kaj propanolo. Propila okzalato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Dupropila okzalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila okzalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Masakro de Bleiburg
La masakro de Bleiburg (germane: Massaker von Bleiburg, kroate: Bleiburška tragedija aŭ Bleiburški pokolj) estis serio de militkrimoj, kiuj okazis en 1945 kaj kiujn efektivigis la Jugoslava Liberiga Armeo je trupanoj de la Sendependa Ŝtato Kroatio kaj je tiuj de Slovenio, kiuj kunlaboris, kune batalis kun germanaj kaj italaj okupaj fortoj. Ĝia nomo venas de la loko Bleiburg (Karintio, Aŭstrio). Tiuj trupoj, kiuj daŭrigis siajn batalojn kontraŭ la jugoslava liberiga armeo eĉ post oficiala fino de la Dua mondmilito, post kapitulaco kaj senarmiligo iĝis viktimoj de ekzekutoj kaj mortomarŝoj. Oni murdis eĉ ankaŭ civilulojn kaj militkaptitojn.
Post venko de la Jugoslava Liberiga Armeo, okazis amasmurdo de la soldatoj sen iu ajn juĝproceso, kiam oni masakris membrojn de la ustaŝo kaj de Domobrani, la regulara kroata armeo.
La atakita armeo de Kroatio provis atingi la areon de Karintio en Aŭstrio, kiun okupis la aliancanoj. Karintion okupis kaj la britaj kaj la jugoslavaj fortoj, tiel komenciĝis post la militfino bataloj inter la partizanoj. En Bleiburg kapitulacis la gvidantaro de la kroata armeo antaŭ britaj trupoj senkondiĉe kaj ili devis akcepti la transdonon al la jugoslava popolarmeo. Dum la retransporto de la kaptitoj, okazis mortomarŝo kaj oni ekzekutis multe da kaptitoj.
Oni trovis kolektan tombejon de amasmurditoj ĉe la aŭstria-jugoslavia landlima punkto Holmec, 200 viktimoj), ĉe Opicina apud Triesto. Granda masakro okazis en Tezno proksime al Maribor, kie oni ekzekutis kompletajn trupojn (ĝis 15.000, ĉefe kroatajn soldatojn).
Mortomarŝo okazis sudoriente de la transdonejo, celo estis ofte Vojvodino, kie la restintajn soldatojn atendis trudlaboro. Amnestio okazis en aŭgusto de 1945.
Ilona Földesi
FÖLDESI Ilona  [føldeŝi] estis rumanuja hungara aktorino naskita en Kolozsvár en 1904 kaj mortinta en Satu Mare en 1970.
Esplanado
Esplanado (prenita el la franca esplanade, siavice pruntita el la itala spianata, «ebenita», derivita de la latina plānus, «unuigita, egala») estas ebena tereno antaŭ citadelo aŭ taluso etendanta ĝis la pordegoj de urbo, por ekzemplo la esplanado Champ de Mars de Lille antaŭ la citadelo aŭ, pli ĝenerale, situa antaŭ edifico, por ekzemplo la esplanado de Invalides antaŭ la Hotelo de la Invalidoj en Parizo.
Por etendo, la termino referencas ankaŭ granddimensian ejon, foje aranĝita arte, kaj dediĉita al promenado, nome promenejo. Tiukadre esplanado aŭ promenejo estas longa, malferma, samnivela areo, kutime ĉe rivero. lago aŭ granda akvejo, kie homoj povas promeni, distri kaj havi socian vivon.
Laŭ Francisko Azorín esplanado estas ''Ebena, ampleksa tereno antaŭ konstruaĵo. Paradoplaco. Kaj li indikas alian sed kongrueblan etimologion nome el la latina explanata'' (ekstera ebenaĵo).
Szárföld
Szárföld (sArfold) estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Kapuvár. La loknomo signifas hungare: seka-tero.
Situo
Szárföld situas sur ebenaĵo laŭ ĉefvojo kaj fervojo inter Győr kaj Sopron. Kapuvár troviĝas 9, Csorna 12, Fertőd kaj Fertőszentmiklós po 22, Répcelak 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1230. La turkoj dufoje detruis la vilaĝon post la mezepoko. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Inter 1955 kaj 1956 kolĥozo pri Paco funkciis, ekde 1956 pri Lajos Kossuth formiĝis.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Sankta Luko.
Terijoki (eksa komunumo)
Terijoki estas eksa komunumo de Finnlando en cedita areo en Karelia istmo sur bordo de Balta maro sur limito de eksa ŝtatlimito. Nuna urbo Zelenogorsk, kiu estas finne Terijoki, inkludas multe ankaŭ aliaj areoj ol areon de eksa komunumo Terijoki. Ekde jaro 1870 en Terijoki aperis libertemploĝejaro de loĝantoj de Sankt-Peterburgo. La komunumo havis 70 km longan sablan strandon. Post sendependiĝo de Finnlando (1917) rusoj perdis sian eblon vaste uzi la areon do. Poste en la areo multaj finnoj pasigis somertempon. Terijoki estis konata kiel "Riviero de Finnlando." Komunumo Terijoki estis fondita en 1911, kiam ĝi estis distingita el Kivennapa. Poste ĝi ricevis pli areojn el komunumoj Kivennapa kaj Uusikirkko. Vilaĝoj en Terijoki estis ankoraŭ Haapala, Kellomäki, Keskikylä, Koivikko, Kuokkala, Käkösenpää, Luutahäntä, Ollila, Ollinpää, Puhtula, Rajajoki, Tulokas kaj Tyrisevä. Loĝantaro de Terijoki estis escepte multeflanka. Ekzistis pli ol 20 naciecoj. Ekzistis ortodoksuloj, luteranoj, katolikoj, judoj kaj muslimoj. Ekzistis luterana kaj ortodoksa kirko. El Kuokkala komencis la ago de Herran Kansa. La 31-an de decembro la komunumo havis 7 913 loĝantojn. Ĝia terareo estis 121,92 km². Postmilite plejparto de terijokianoj estis movita al Tuusula. Luterana kirko de Terijoki estis igita postmilite kinejo. Ortodoksa kirko de Terijoki estis igita terpomejo.
Bertrada de Laon
Bertrada de Laon (naskiĝis inter 710 kaj 727, mortis la ), konata ankaŭ kiel Bertrada la Juna aŭ Berta Larĝpieda (cf. latina: Regina pede aucae tio estas la reĝino kun anserpiedo), estis reĝino de la Frankoj. Ŝi estis la edzino de Pipino la pli juna kaj la patrino de Karlomagno, Karlomano kaj Gisela. La tialo de la kromnomo ne certas ĉu rilatas al ebla bulpiedo aŭ al mito.
Villar de Corneja
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 37 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 74 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Navamorales, La Horcajada, Santa María del Berrocal kaj Hoyorredondo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo estis konstruita en diversaj epokoj; plej frua mencio estas de 1650 ĉe la mudeĥara kasonaro; la baroka ĉefaltaro estas de 1704 kaj aliaj ankaŭ barokaj altaroj de mezo de la 18-a jarcento.
Vera Eklezio de Jesuo
La Vera Eklezio de Jesuo (ĉine 真耶穌教會) estas konfesio de Pentekostisma Kristanismo, kies membroj troviĝas plejparte en Ĉinio.
VEJ estis fondita en 1917 en Pekino. En 2004, laŭ la eklezio, ĝi havis 1,5 milionojn da anoj kaj 440 preĝejojn. Ĝia plej granda internacia dividaĵo estas la Ĉinia asembleo, kun pli ol miliono da kredantoj.
Ĉefaj Doktrinoj
Jen la kvin ĉefaj kredaĵoj de VEJ. (La citoj estis tradukita el la angla versio de ties proklamo de kredo, oficiale aprobis dum la 9-a VEJ-a Delegito-Konferenco en 2005).
Glosolalio
1. "Ricevi la Sanktan Spiriton, elmontratan de glosolalio, estas la garantio de nia heredaĵo de la Regno de la Ĉielo".
Bapto
2. "Akva bapto estas la sakramento por la pardonado de pekoj por renaskiĝi. La bapto devas okazi en natura viva akvo tia, kiel rivero, maro, aŭ lago."
"La baptanto, kiu jam ricevis bapton de akvo kaj la Sanktan Spiriton, faras la bapton je la nomo de la Sinjoro Jesuo Kristo. Kaj la persono ricevanta la bapton devas tute subiĝi en akvon kun kapo riverencita kaj vizaĝo direktita malsupre".
Lavado de piedoj
3. "La sakramento de lavado de piedoj ebligas, ke oni povas esti ano de la Sinjoro Jesuo. Ĝi ankaŭ servas kiel konstanta rememorigilo, ke oni havu amon, sanktecon, humilecon, pardonemon kaj servemon."
Sankta Komunio
4. "La Sankta Komunio estas la sakramento de rememorado pri la morto de la Sinjoro Jesuo Kristo."
"Ĝi ebligas, ke ni povas preni el la karno kaj sango de nia Lordo kaj povas esti en komunio kun Li, por ke ni havu eternan vivon kaj leviĝu je la Fina Tago. Ĉi tiu sakramento okazu tiel ofte kiel eble. Nur nefermentitaj pano kaj vinbersuko uziĝos".
Sabato
5. "Sabato, la sepa tago de la semajno, estas Sankta Tago, benita kaj sanktigita de Dio. Ĝi ĝuste observiĝu pro la graco de la Lordo por la rememorado de Diaj kreado kaj savado kaj kun la espero de eterna ripozo en la vivo venonta".
La Dek Kredaĵoj
7. "La Sankta Biblio, kiu konsistas el la Malnova kaj Nova Testamentoj, estas inspirita de Dio, la sola revelaciita vero, kaj la normo por Kristana vivo".
8. "Savado estas donata de la Graco de Dio per fido. Kredantoj devas kredi je la Sankta Spirito por serĉi sanktecon, honori Dion, kaj ami la homaron".
9. "La Vera Eklezio de Jesuo, fondita de nia Sinjoro Jesuo Kristo, per la Sankta Spirito dum la tempo de tiu ĉi "lasta pluvado", estas la restarigita Vera Eklezio de la Apostola erao".
Aliaj Kredaĵoj
VEJ-anoj ne festas Kristnaskon, nek sanktan vendredon (t.e. la vendredo antaŭ pasko), ĉar ili kredas, ke tiuj estas "paganaj" festoj.
Simile al multaj aliaj pentekostismanoj, VEJ-anoj ne kredas je la "Sankta Triunuo", sed kredas anstataŭe, ke Dio ne estas tri "personoj" -- ke Jesuo sole estas Dio. Tion oni nomas la doktrino de unueca pentekostismo.
Kritikoj
VEJ ne estas sen kritikantoj. Multaj ne ŝatas ĝian aserton, ke ĝi estas la sola vera eklezio. Kritikantoj ankaŭ montras, ke "unueca pentekostismo" ne estas ortodoksa kristana doktrino.
Hrubá Borša
Hrubá Borša, hungare Nagyborsa [nadjborŝa] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Senec.
Situo
Hrubá Borša situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Senec troviĝas 8 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1244. En 1910 loĝis en Nagyborsa 410 homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Senc, poste al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Hrubá Borša 360 homoj, (239 slovakoj, 114 hungaroj).
NGC 3220
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tampa Golfo
"Tampa Bay" ne estas nomo de municipo. Tiu miskompreno probable devenas el nomoj de kelkaj lokaj profesiaj sportkluboj kiaj la Tampa Bay Buccaneers, Tampa Bay Lightning, Tampa Bay Rays kaj Tampa Bay Rowdies kiuj serĉas subtenon el la tuta areo de la Tampa Bay, kies kerno estas la urbo Tampa.
Marquartstein
Marquartstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Traunstein kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Marquartstein.
Kvodlibeto
kvodlibeto (lat. ‚kiel plaĉas‘) estas muzikaĵo, en kiu melodioj estas polifonie kombinitaj, kiuj origine ne rilatis unu kun la aliaj kaj samtempe sonas kune. Tiu formo estas la malnova formo; Kvodlibeto ankaŭ povas esti muzikaĵo kombinita el pluraj laŭplaĉaj melodioj, kiuj eksonas unu post la alia.
La malnova formo de kvodlibeto
La unuaj plurvoĉaj voĉkantaj komponaĵoj, kiuj celis ŝercan efikon per intenca sinsekvigo de ne interrilataj teksteroj kaj melodieroj, datiĝas el la jaro 1544 („Guter, selzamer, und künstlicher teutscher Gesang, sonderlich ettliche künstliche Quodlibet“ = Bona, stranga kaj arta germanlingva kantado, aparte kelkaj artaj kvodlibetoj). La kompontekniko de kvodlibeto tamen estas pli antikva, kiel dokumentas la Kodekso Montpellier (14-a jarcento) per diversaj kvodlibetecaj verkoj. Ankaŭ kelkaj motetoj el la 13-a jarcento surmontras kvodlibetecajn elementojn, ĉar ili kombinas diversajn antaŭekzistajn melodiojn.
En la glogaŭa kantaro el Germanio ekzistas tri kvodlibetoj pri O rosa bella de John Dunstable (1390–1453), kiuj konservas la originan kanton, kontrapunktatan en la tenoro kun komencaĵoj de diversaj germanaj popolkantoj. La unua kvodlibeto citas ne malpli ol 22 amkantojn.
Renesanca muziko
Kiel distra kantformo la kvodlibeto estis tre ŝatata en la renesanco kaj baroko. Unuafoje Wolfgang Schmeltzl (ĉ. 1505–1564) nomis ilin kvodlibeto.
En Francio kaj Hispanio dum la renesanco evoluis memstaraj formoj de la kvodlibeto: fricassée kaj ensalada.
Baroka kaj klasikisma muzikoj
Ankaŭ Johann Sebastian Bach komponis kelkajn kvodlibetojn, ekz. BWV 524 okaze de la geedziĝfesto de Johann Friedrich aŭ la finmovimenton de la goldbergaj variaĵoj. En la familio Bach onidire dum kunvenoj estis improvizataj ankaŭ kvodlibetoj.
Mozart verkis en 1766 kvodlibeton titolitan Galimathias Musicum (fr. Galimathias‚ sensenca babilaĉo, sensencaĵo‘) kun 18 numeroj por orkestro (KV 32), en kiu li kompilis konatajn kantojn siatempajn laŭ maniero de la tiam disvastiĝinta suito kaj krome eksperimentis per fugaj teknikoj. Li uzis en la fina fugo kiel temon la melodion de la nederlanda himno Willem van Nassau. Okazo estis la surtroniĝo de la princo Vilhelmo la 5-a en marto en Hago, kiun ĉeestis familio Mozart.
Romantisma muziko
Dum la bidermajro la kvodlibeto estis reekprenata de la komponistoj de la viena popolkomedio kaj precipe en la pecoj de Johann Nestroy adaptitaj kiel scena kantoserio.
Albert Lortzing verkis kvodlibetojn pri Der Kapellmeister von Venedig de L. Breitenstein, la magia farso Der verkaufte Schlaf de Karl Haffner (1844) samkiel Einen Jux will er sich machen (Freunde, kommt zu Tische, 1842) de Johann Nestroy.
El la opero Rienzi de Richard Wagner Josef Schantl aranĝis kvodlibeton.
Nova Muziko
De Kurt Weill ekzistas kvodlibeto op. 9, suito por orkestro el la pantomimo Zaubernacht op. 4 (1923).
De John Cage ekzistas kvodlibeto el la jaro 1949, minimumisme ŝanĝbrila movimento el la 5-a arĉkvarteto de Philip Glass.
La moderna kvodlibeto
La moderna kvodlibeto distingiĝas de la malnova formo per tio, ke citaĵoj de konataj melodioj eksonas unu post la alia, dum kiam ĉe la malnova formo diversaj melodioj povas eksoni samtempe. Regionaj variaĵoj de tiaj sinsekvoj de melodioj esta la jam menciitaj fricassée en Francio kaj la ensalada en Hispanio. La francaj „comédies en vaudevilles“ de la pariza jarfoiro en la 17-a kaj 18-a jarcentoj estis iaspeca novtipa kvodlibeto. Ekde ĉ. 1800 ankaŭ fariĝis kutime, kompili teatrajn uverturojn el konataj melodioj.
Komponistoj kiel Grieg, Sibelius aŭ Ĉajkovskij uzis la nocion por sinsekvo de malgrandaj pecoj, kiuj estas ligitaj per komuna temo. Aranĝistoj ofte ligis la konatajn melodiojn kaj temojn operoj kaj operetoj en novajn viciĝojn, por plaĉi al vasta publiko. Grandajn stilkontrastojn oni ofte povis uzi por parodiaj efektoj.
Lavenone
Kristana patrono estas la sankta Apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Rusiaj Interretaj Brigadoj
La Rusiaj interretaj brigadoj (ankaŭ nomitaj rusiaj troloj, rusiaj robotoj, Kremlorobotoj, aŭ Kremlaĵoj) estas ŝtatsubvenciitaj anonimaj interretaj politikaj komentistoj kaj troloj ligitaj al la Registaro de Rusio. Partoprenantoj raportas ke ili estas organizitaj en teamoj kaj grupoj de komentistoj kiuj partoprenas en rusiaj kaj internaciaj politikaj blogoj kaj interretaj forumoj uzante gantopupojn, sociajn robotojn kaj grandskalajn reĝisoritajn troladajn kaj misinformadajn kampanjojn por antaŭenigi por-Putin kaj por-rusian propagandon. . Artikoloj en la Ruslingva Vikipedio koncerne la MH17-kraŝon kaj la Rus-Ukrainan Militon estis celitaj fare de rusiaj interretaj propagandistoj. En junio de 2019 grupo da 12 redaktistoj enkondukantaj kunordigan porregistaran kaj kontraŭ-opozician biasaron estis blokita en la ruslingva Vikipedio. Dum la milito de Rusio kontraŭ Ukrainio en 2022, Kremlo-troloj daŭre estis aktivaj en multaj sociaj platformoj kaj disvastigis misinformadon rilate al la militaj eventoj.
Kremlo-troloj estas proksime ligitaj al la Interreta Esplora Agentejo, kompanio bazita en Sankt-Peterburgo, administrata de Evgenij Prigoĵin, kiu estas konata kiel proksimulo de Vladimir Putin, kaj gvidando de privata milita grupo "Vagner".
Oroksilino
Oroksilino aŭ  C16H12O5 estas organika substanco apartenanta al la familio de la flavonoloj, flava solidaĵo ne solvebla en akvo, sed solvebla en acetono, duetila etero, glacia acetata acido, alkalaj solvaĵoj, varma benzeno kaj malmulte solebla en kloroformo. Ĝustadire oroksilino estas duhidroksa- kaj unumetoksa- flavono en kiu la hidroksaj grupoj situiĝas en la 5-a kaj 7-a pozicioj de la kromenonila grupo kaj la metoksila grupo en la 6-a pozicio de la sama kromenonila grupo.
Ĝi estas nature trovata en la plantoj de la Scutellaria baicalensis kaj Oroxylum indicum. Raportoj asertas ke oroksilino montriĝis antikancera kaj in vivo kaj in vitraj eksperimentoj. Oroksilino ankaŭ malaltigas la tumorajn ĉelojn kaj krom tio ĝi posedas antiinflamajn kaj antioksidigajn proprecojn.
Monto Lassen
La monto estis nomita en honoro de la dana forĝisto Peter Lassen, kiu gvidis enmigrintojn proksime de la montopinto okcidenten al la valo de Sacramento en la 1830-aj jaroj. La vojo de Lassen neniam kutimiĝis en ĝeneraligita longdaŭra uzo ĉar ĝi estis konsiderita nesekura. Anstataŭe kutimiĝis la vojo Noble Emigrant Trail, kiu konektis nordokcidentan Nevadon kun la norda parto de la valo de Sacramento.
Kantono Conliège
La kantono de Conliège ( prononcu "Konlieĵe) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estas Conliège.
Komunumoj
La kantono de Conliège enhavas 17 komunumojn :
8711 Lukeasher
8711 Lukeasher estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Carl W. Hergenrother elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward; tiu stacio troviĝas sur la Montaro Santa Catalina, ĉirkaŭ 29 km nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Luke Asher Hergenrother (naskiĝinta en 2010), filo de la malkovrinto.
Gete Wami
Getenesh "Gete" Wami Degife (en Geeza skribo: ጌጤነሽ 'ጌጤ' ዋሚ ደግፌ; 11a de decembro 1974) estas etiopia longdistanca kuristo kiu konkurencis en vojkampa atletiko, transterena kuro kaj ŝosekurado ĝis la distanco de maratono.
Ankaŭ ŝia fratino, Mulugeta Wami, estas profesia maratonkuristo.
Gete atingis ormedalon en la Atletika Monda Ĉampioneco de 1999 en Sevilo, kun tempo de 30:24.56, kio estis nova kaj afrika kaj mondĉampionaj rekordoj. Ŝi atingis ormedalon ankaŭ en 10,000 m en la Tutafrikaj Ludoj de 1999 tiun jaron. Ŝi estis dufoje venkinto en la Monda Transterena Ĉampioneco, por longdistanca titolo en 1996 kaj por mallongdistanca titolo en 2001.
Gete venkis en 2006 en la Berlina maratono, finante antaŭ Salina Kosgei kaj Monika Drybulska la 24an de septembro. Gete klopodis atingi mondan rekordon en 15 km dum la Zevenheuvelenloop de Nijmegen la 19an de novembro 2006, sed ŝi malsukcesis. Gete finis la duan, naŭ sekundojn post Mestewat Tufa, kiu finis en 47:22.
13734 Buklad
13734 Buklad estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gete Wami
En 2007, Gete venkis denove en la Berlina Maratono. Ŝi konkurencis en la Novjorka Maratono 35 tagojn poste kaj ŝi finis 23 sekundojn malantaŭ Paula Radcliffe.
13734 Buklad
Nomo
Ĝia nomo honoras Naomi Buklad, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la Altamont School de Birmingham (Alabamo, Usono).
Tibor Szántó
Tibor Szántó [sAntO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szántó Tibor estis hungara tipografo, presisto, altlerneja instruisto.
Tibor Szántó naskiĝis la en Kispest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Szántó devenis el malriĉa juda familio, tial li aĝis 10, kiam li eklaboris en presejo. En 1926 li estis faklaboristo. Li studis en privata artlernejo de Sándor Bortnyik inter 1931-1934, li ricevis stipendiojn en la jaroj 1936 kaj 1937. Li estis trudlaboristo en 1941 kaj 1944. Post la 2-a mondmilito li estis presisto en Népszava ĝis 1949, poste li estis lernejestro. Li instruis en Belarta Altlernejo (1950–1965), en Industriarta Altlernejo (1965-) kej en Malpezindustria Altlernejo (1973-tól). En 1955 li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös, poste li havis postenojn en eldonejoj. Li redaktis grafikan revuon inter 1950–1975. Li ricevis premio Kossuth en 1996, krome precipe antaŭ tio aliajn premiojn ekde 1972.
Subdivido de Skotlando
Skotlando estas dividita al 32 administraj areoj. Ĉiu estas administrata de unitary authority, nomata council (konsilio). Pro tio la areoj nomiĝas ankaŭ council area (konsilia areo).
Tiu ĉi sistemo validas de la. Antaŭe la administraj unuoj de Skotlando estis "regionoj"; tiu sistemo validis ekde 1975. Antaŭ tiu jaro validis historia subdivido al "graflandoj".
Aliaj subdividoj
Sktolando havas plurajn aliajn administrajn subdividojn, kiuj servas por specialaj celoj.
Vilĉek-lando
La Vilĉek-lando aŭ Vilĉek-insulo (Земля Вильчека) estas unue el la plej grandaj insuloj de la Lando Francisko Jozefo, en Rusio, en la Glacia maro, proksime al la Norda poluso.
La Vilĉek-insulo estas la dua plej granda insulo de la insularo, ĝin kovras preskaŭ tute glacio – glaĉero –, krom du etajn areojn en la okcidenta parto de la insulo. Ĝia plej alta punkto estas 606 m. Inter ĝi kaj la Zichy-insulo situas la Aŭstria kanalo.
La insulo estis nomumita post la grafo Johann Nepomuk Wilczek de la Aŭstra-hungara monarĥio. La grafo estis la plej granda financa apoganto de la aŭstra-hungara nord-polusa ekspedicio. Krom la Vilĉek-insulo ekzistas similnoma Vilĉek-insulo, kiu situas sudokcidente de la Salm-insulo.
parto de la insulo estas la Geller-kabo, kie plenumis la vintron de 1899 du membroj de la Welle-ekspedicio, atendante kunulojn el la Norda Poluso.
(19739) 2000 AL104
(19739) 2000 AL104 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Paraskeva de Pirinem
Paraskeva de Pirinem (Параскева Пиринемская) estas loka ortodoksisma sanktulino de nordokcidento de Rusio, kies korpo estis trovita en 1610 en la kapelo de la vilaĝo nomata undefined. Preskaŭ nenio estas sciata pri ŝia vivo, sed ŝi estas kultata pro multaj mirakloj, kiuj okazis danke al ŝi. Laŭ popolrakonto, Paraskeva estis fratino de alia nordrusa sanktulo - Artemij de Verkola.
Vivo
Malmulte estas sciata pri la tervivo de Paraskeva. Krom ŝia nomo oni scias nur ke ŝi estis junulino kaj terkulturistino - tiu informo estis transdirita per viziuloj.
Laŭ popolrakonto, Paraskeva estis fratino de alia nordrusa sanktulo - Artemij de Verkola, - pri la vivo de kiu estas ankaŭ malmulte sciata kaj kiu estas ankaŭ konata kiel postmorta miraklofaristo. Eble, la rakonto aperis por aldoni gravecon al la nova sanktulino per asertado de ŝia interrilato kun la oficiale kultata sanktulo Artemij.
Trovo de la korpo kaj mirakloj
Je la 9-a aŭgusto de 1610 vilaĝanoj kunvenis en la Pirinema kapelo por ripari ĝin. Antaŭ, dum tri jaroj, ili rimarkadis, ke de sub la planko de la kapelo varmo disradias. Kiam ili malkonstruis la plankon, ili trovis ĉerkon kun nekonata korpo. Kiam ili provis pririgardi la korpon, kandelo estingiĝis, kaj reflamiĝis kiam oni forigis ĝin. Krome, unu el kunvenantoj resaniĝis kiam li tuŝetis la ĉerkon.
Unue, la nomo de la nova sanktulino estis viziita de la pastro Feofilakt de najbara vilaĝo undefined(Pirinem tiam estis parto de la Ĉakola paroĥo). Post duonjaro la sanktulino venis en la sonĝo al terkulturisto nomata Evfimij de alia najbara vilaĝo. Ŝi diris al li sian nomon kaj ordonis al li transdiri al paroĥanoj ke ili povas peti de ŝi resanigojn. La edzino de Evfimij antaŭtimis mokadon, do ŝi petis, ke Evfimij ne rakontu pri sia vizio. Tamen, Evfimij disdiris la informon al la samvilaĝanoj, sed ili efektive mokis lin. Kiam li revenis al la hejmo li trovis sian edzinon blinda. Poste, li refoje viziis Paraskevan kaj ŝi refoje al li diris, ke la vilaĝanoj honorigu ŝian relikvon kaj petu resanigojn. Kiam Evfimij informis la popolon pri la dua vizio, aro de vilaĝanoj, inkluzive la edzinon de Evfimij, ekiris al Pirinem. Tie la edzino malblindiĝis kaj multaj aliaj mirakloj okazis.
Je 1710 almenaŭ 18 mirakloj estis surpaperigitaj kaj nun konataj, sed multaj aliaj skribaĵoj pereis en 1643 dum brulo en Pirinema preĝejo.
Kulto
Ĉefpastroj ne aprobis la novan kulton. Tamen, la vilaĝanoj ne nur de Pirinem, sed ankaŭ de proksimaj kaj eĉ malproksimaj vilaĝoj daŭrigis honorigi Paraskevan kaj preĝi al ŝi. En 1711 en la Pirinema preĝejo jam estis ikono de Paraskeva. La relikvo de Paraskeva ankaŭ restis en la preĝejo.
En 1981 Paraskeva de Pirinem estis oficiale enkanonigita kiel ano de la sanktularo de Novgoroda regiono.
Nacia Parko Chagres
La parko enhavas tropikajn pluvarbarojn, kaj aron da riveroj kiuj provizas sufiĉan akvon por garantii la funkciadon de Lago Gatuno, ĉefa lago de la Panama kanalo: rivero Chagres kaj rivero Gatun.
Akvodisigo de Panama kanalo
La parko estis kreita en 1985, kun la celo prezervi la naturan arbaron kiu formas ĝin por produkti akvon en kvanto kaj kvalito sufiĉaj por garantii la normalan funkciadon de la Panama kanalo, por provizi trinkeblan akvon al la urboj de Panamo, Colón kaj La Chorrera, kaj por produkti elektron por la urboj de Panamo kaj Colón.
Por la funkciado de la Panama kanalo este necese subteni altan akvonivelon, ĉar ĉiu ŝipo kiu transiras la kluzojn bezonas ĉirkaŭ 52 milionojn da nerehaveblaj galjonoj de freŝa akvo.
Estrado
Estrado estas termino simila al podio ekzemple por ĉirkaŭkradita estrado.
Laŭ Francisko Azorín estrado estas Levita plankoparto por prezidantaro, oratoro, artisto. Kaj li indikas etimologion el la latina stratum (el kio poste strato) kaj siavice el sternere (etendi).
Nice Contieri
Nice Contieri (naskiĝis la 19-an de oktobro 1912 en Sale (Piemonto), mortis la 12-an de aŭgusto 1965 en Napolo) – itala slavistino, polistino kaj tradukistino.
Vivo
Ŝi finis slavistikon en Istituto Orientale en Universitato de Napolo. De 1953 instruis lingvojn kaj gvidis lekciojn pri la pola literaturo kaj pola lingvo. En 1965 habilitiĝis. Ĉefe okupiĝis pri influo de la verkaro de Francesco Petrarca al verkoj de polaj verkistoj kaj poetoj, kaj pri la verkoj de Adam Mickiewicz; ŝi tradukis al la itala lingvo versojn interalie de Tadeusza Peiper, Miron Białoszewski, Julian Tuwim, Jan Brzękowski, Julian Przyboś, Zbigniew Bieńkowski, Stanisław Grochowiak.
Ŝiaj publikaĵoj aperis en "Tempo di Letteratura", "Annali. Sezione Slava" kaj "Ricerche slavistiche".
William Goate
Detaloj
Goate estis 22-jaraĝa, sub-kaporalo en la "9-a Reĝinaj Lancisto", Brita Armeo, dum la Hinda ribelo kiam la sekvanta faro okazis la en Laknaŭo, Hindujo pro kio al li estis atribuita la VC:
Li poste atingis la rangon de Kaporalo.
Entombigo
Goat estis entombigita en Tombejo de Highland Road, Portsmouth, kaj la tombo estis reuzita depost tiam. Neniu tomboŝtono signis lian tombon kiu estis lokita en Bloko E, Linio 5, Tombo 20, sed memorŝtono estis starigita en oktobro 2003
Viktoria kruco
Lia Viktoria kruco (VC) estas ekspoziciita en la Regimenta Muzeo de la 9-a/12-a Reĝaj Lancistoj ĉe Muzeo de Derby, Anglio.
Margit Lux
Margit Lux [luks], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lux Margit, eksterlande konata Margarete Lux estis hungara filma aktoro. Ŝia edzo estis Sándor Pósta. Margit Lux naskiĝis la  en Szombathely, ŝi mortis depost 1952.
Biografio
Margit Lux akiris diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi. Ŝi estis aktoro inter 1918–1921 en mutaj filmoj. Ŝi edziniĝis en 1923, poste ŝi malaperis antaŭ la publiko.
NGC 3221
NGC 3221 (aliaj indikoj — UGC 5601, MCG 4-25-13, ZWG 124.17, IRAS10195+2149, PGC 30358) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Frédéric Bastiat
Frédéric BASTIAT (naskiĝis la 30-an de junio 1801 en Bayonne, Akvitanio, Francio, mortis la 24-an de decembro 1850 en Romo, Italio) estis franca klasika liberala verkisto kaj ekonomikisto.
Li estis ŝatata de multaj libertarianoj por kaj lia tre vigla, komprenebla stilo kaj lia profunda teoria kompreno.
Lia publika kariero kiel ekonomikisto komenciĝis nur je 1844, kaj finiĝis pro lia mistempa morto je 1850. Bastiat malsaniĝis de tuberkulozo, verŝajne dum siaj vojaĝoj tra Francio por antaŭenigi libertarianismajn ideojn, kaj tiu malsano finfine malebligis lin plue prelegi (precipe ĉe la leĝdona asembleo al kiu li estis elektita je 1848 kaj 1849) kaj mortigis lin.
Bastiat ne partoprenis en la debato inter anarkiistoj kaj minarkiistoj (li mortis tro frue por tio); ŝajnas ke li rigardis la Ŝtaton kiel io neevitebla kiel tuja praktika afero, io kio devus esti konsiderata kiam ĝi ekzistis. Li ankaŭ eksplicite bedaŭris perfortan revolucion kiel rimedon por forigi registarojn. Finfine, lia amiko Gustave de Molinari eldonis lian fundamentan verkon pri libermerkata anarkiismo je 1849, kaj Bastiat, konscia de tio, deklaris ĉe sia mortlito ke Molinari estas lia spirita heredonto.
Berzosa del Lozoya
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 14,32 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Ádám Réz
RÉZ Ádám (re:z) estis hungara tradukisto, kritikisto, publicisto naskita la 4-an de junio 1926 kaj mortinta en Budapest la 13-an de septembro 1978.
28095 Seanmahoney
28095 Seanmahoney estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sean Mahoney, mentoro de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la Commack Middle School de Commack (Nov-Jorkio).
Lazzate
Lazzate estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
Georgij Pleĥanov
Georgij Valentinoviĉ Pleĥanov (Георгий Валентинович Плеханов; naskiĝis la en Gudalovka, Rusio, mortis la  en Terijoki, Finnlando (nun Zelenogorsk, Rusio)) estis marksisma teoriulo. Li ekis kaj gvidis en Rusio la marksisman movadon.
Pleĥanov fuĝis en 1880 al Svislando por eviti la areston kaj ne revenis ĝis 1917 en Rusion.
Li plenigis la grandan parton de la elmigraj jaroj en Ĝenevo. Li fondis en 1883 kun siaj amikoj la unuan rusan marksisman revolucian organizon (Liberigo de la Laboro). En liaj du gravaj verkoj (Socialismo kaj politika batalo; 1883 kaj en Niaj malakordoj; 1885), li atakis senkompate, neniige la ideojn de la narodnikoj kaj metis bazojn de la rusa marksisma ideologio. Laŭ liaj opinioj, en la tiama Rusio ekis kapitalisma evoluo, kiu transformas la socian strukturon kaj kreas la antaŭkondiĉojn por renverŝi la caran diktaturon kaj establi burĝan, demokratian sistemon. La marksistoj havas la devon – laŭ li - organizi la industriajn laboristojn kontraŭ la cara arbitreco. Post kolapso de la cara sistemo, la kapitalisma evoluo multobligus la nombron de la proletoj kaj fine la proletoj – sub gvido de socialdemokrata partio – liberigus sin per socialisma revolucio. Tiu ideo pri la dutakta revolucia proceso karakterizis dum jardekoj taktikajn kaj strategiajn pensojn de la rusaj maksistoj.
Daniel Kehlmann
Daniel KEHLMANN (n. 13a de Januaro 1975) estas germanlingva aŭtoro de kaj aŭstria kaj germana ŝtatanecoj. Lia verko Die Vermessung der Welt (tradukebla kiel Mezurante la mondon) estas la plej vendata romano en germana lingvo ekde la verko de Patrick Süskind Parfumo estis publikigita en 1985. La verkoj de Kehlmann, kaj partikulare Die Vermessung der Welt, estas tre influita de la magia realismo kaj reprezentas spektaklan ŝanĝon el la celoj de la influa Grupo 47. Li ricevis la premion Heimito von Doderer Prize pro tiu romano. En 2006 oni aljuĝis al li la Literaturpremion de la Konrad-Adenauer-fondaĵo.
Georgij Pleĥanov
En dek jaroj, Post apero de la Socialismo kaj politika batalo, grupo de Pleĥanov aperigis multajn socialismajn eldonaĵon, sed inter la marksistoj kaj rusa laborista klaso ne estiĝis strikta kontakto, rilato.
Meze de la 1890-aj jaroj – pro la kontraŭregistara agado – ili havis multajn sekvantojn, inter ili eĉ Lenin. La intelektulaj revoluciuloj konstruis kontaktojn al la fabrikaj laboristoj, Pleĥanov kaj liaj sekvantoj aliĝis al tiuj grupoj. Pinto de ties agado estis la fondo de la Rusia Socialdemokrata Laborpartio en 1898.
Pleĥanov daŭrigis sian diskuton kun la narodnikoj en la 1890-aj jaroj. Tiutempe verkis li la „Al problemo de evoluo de la monisma historia koncepto". En siaj verkoj post 1898, li defendis la ortodoksan marksisman koncepton (kontraŭe al t.n. reviziismo de la germana socialdemokrata Eduard Bernstein). Zur Frage der Entwicklung der monistischen Geschichtsauffassung.
Tiujn kampanjon li faris en interlaboro kun Lenin kaj aliaj. Lenin kaj aliaj revoluciuloj aperigis en 1900 la marksisman gazeton Iskra (Fajrero). En 1903 povis okazi la dua kongreso de la Rusia Socialdemokrata Laborpartio, sed la partoprenantojn disigis la diskuto pri la partio, tiel estiĝis la bolŝevika kaj menŝevika frakcioj. Pleĥanov komence apogis Leninon, sed baldaŭ aliĝis al la menŝevikoj kaj atakis Leninon. Dum sia posta politika agado – ĉefe inter 1906 kaj 1914 – agadis li por la reunigo de la partio, sed sensukcese.
Pleĥanov, kiel influa membro de la 2-a Internacio, reprezentis „defetisman” vidpunkton dum la rusa-japana milito de 1904-1905. Li apogis la ententon dum la unua mondmilito, ĉar li havis la konvinkon, ke venko de la germana militarismo estus fina malvenko je la internacia laborisma movado.
Pleĥanov bonvenigis en 1917 la februaran revolucion, kiel la longe atenditan burĝan revolucion. Li revenis al Rusio kaj instigis Rusion batali ĝis la fina venko en la unua mondmilito. Li pretendis, ke la kamparanoj kaj laboristoj preferu la nacian defendon al la politikaj postuloj. Kvankam li kritikis la provizoran registaron, sed apogis ĝin en la gravaj aferoj.
Montlouis (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Samuel Butler (poeto)
Por la 19-jarcenta romanisto Samuel Butler, vidu Samuel Butler (romanisto) Samuel BUTLER (n. la 8-an de februaro 1612, m. la 25-an de septembro 1680) estis angla poeto kaj satiristo.
Li estis filo de kultivisto kaj edukiĝis en Worcester ĉe la reĝa lernejo. Kiel junulo li estis paĝio de la grafino de Kent. Poste li servis kiel aktuaro de pluraj puritanaj juĝistoj. Per la grafino de Kent li renkontis la klerulon kaj juriston John Selden. Li klopodis pentri sed ne sukcesis: laŭdire, kiam estiĝis fenestro-imposto, liaj pentraĵoj estis uzataj por bloki fenestrojn (tiel malpliigante la imposton).
Niedenstein
Niedenstein estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwalm-Eder de la federacia lando Hesio, kelkajn kilometrojn sudokcidente de Kaselo. Fine de la jaro la urbo havis  loĝantojn.
Samuel Butler (poeto)
En 1663 eldoniĝis la unua parto de lia ĉefverko, longa poemo Hudibras; la dua kaj tria partoj eldoniĝis en 1664 kaj 1678. La poemo satiris la puritanojn, kaj furoris. Ĝi estis influata de Kiĥoto de Miguel de Cervantes kaj pritraktas la aventurojn de aroganta kavaliro nomata Hudibras kiu estas fervora protestanto. Karlo la 2-a (Anglio) ege ĝuis la poemon kaj donis al Samuel Butler pension.
Samuel Butler entombiĝis en Abatejo Westminster.
6873 Tasaka
6873 Tasaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Ichiro Tasaka, observanto de Marso kaj farinto de multenombraj speguloj por teleskopoj, uzitaj ambaŭe de amatoraj kaj profesiaj astronomoj.
Uwe Ochsenknecht
Uwe Adam Ochsenknecht [uve oksnkneĥt] (naskiĝis la ) estas germana aktoro kaj kantisto.
Naskiĝinte en Biblis, li jam frue interesiĝis pri la aktorado kaj kantado, tiel ke li pli kaj pli neglektis siajn lernejajn devojn kaj mallonge antaŭ la abiturienta ekzameno devis forlasi la lernejon. Li tamen sukcese trapasis la enirekzamenon de la aktora lernejo en Bochum kaj ankaŭ sukcese finis la lernadon tie.
En la jaro 1977 li ricevis siajn teatrajn rolojn, mallonge poste sekvis roloj en televidaj kaj kinaj produktaĵoj. Famon li akiris per rolo en la filmo Das Boot, kiu interalie gajnis ses nomumojn por la Oskaro. Ekde la 1990-aj jaroj li krome agas kiel kantisto.
Liaj filoj Wilson Gonzales kaj Jimi Blue estas same kinejaj aktoroj kaj kantistoj.
Voujeaucourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
16938 Nalanimiller
16938 Nalanimiller estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Nalani Leah Miller, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri biomedicinaj kaj sanaj sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Kamehameha Schools Kapalama, kampuso de Kapālama, Honoluluo (Havajo, Usono).
3222 Liller
3222 Liller estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo William Liller.
Fervojo Grande Ceinture de Parizo
La Fervojo Grande Ceinture de Parizo (Ligne de la grande ceinture de Paris) estas fervoja linio ĉirkaŭ Parizo 15 kilometrojn for de "Periferia Bulvardo" (Boulevard Périphérique). La decido konstrui ĝin estis alprenita en la fino de la 19-a jarcento, por interkonekti la radiusajn liniojn kunligantajn la ĉefurbon kun la regionoj kaj por malŝarĝi la ekzistantan Fervojon Petite Ceinture (Ligne de Petite Ceinture).
Priskribo
Okcidente, mallonga parto, inter Stacidomo de kaj, estas komune uzata kun linio Parizo-Rueno, kaj kun unu el la branĉoj de RER A.
La suda parto, inter Stacidomo de kaj Stacidomo de Juvisy-sur-Orge estas ankaŭ uzata de suburbaj trajnoj (RER C) kaj de TGV (Le Havre-Rueno-Liono-Marsejlo).
Nur la parto Achères-Versailles ne plu estas uzata; ĝi estis parte remalfermita al pasaĝera trafiko la en la parto Saint-Germain-en-Laye- (projekto GCO).
[[Dosiero:Grande Ceinture map.svg|centra|500px|eta| a -
b -
d -
e -
f -
g -
h -
i -
j -
k -
l -
m -
n -
u - Gare Montparnasse
v - Gare Saint-Lazare
w - Gare du Nord
x - Gare de l'Est
y - Gare de Lyon
z - Gare d'Austerlitz ]]
34277 Davidxingwu
Nomo
Ĝia nomo honoras David Xing Wu, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando).
Antal Gulyás
Antal Gulyás [gujAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gulyás Antal estis hungara altlerneja instruisto.
Biografio
Antal Gulyás maturiĝis en gimnazio en Hódmezővásárhely en 1903, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Ferenc József en 1908. Lia plej grava instruisto estis Aladár Richter. Post la doktoriĝo li estis asistanto en la universitato kaj en 1910 li akiris agronomian diplomon en Ekonomia Akademio (Kolozsvár). En 1910 li ekinstruis en simila akademio en Kassa, sed li estis soldato dum la 1-a mondmilito. Inter 1921 kaj 1949 li instruis en la Ekonomia Akademio (Debrecen) (inter 1939-1945 li estis akademiestro), poste li pensiuliĝis. Lia habilitiĝo okazis en 1938 en Universitato István Tisza, poste li prelegis ankaŭ en la sama loko. Tamen inter 1951-1956 li laboris en agronomia instituto. Li kandidatiĝis en 1952 ĉe la Hungara Scienca Akademio. Lia ĉeftemo estis malsanoj de la tabakoj. Li ricevis premiojn.
Braojos
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Norda Montaro (hispane Sierra Norte) de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 24,93 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
Zapardiel de la Cañada
Zapardiel de la Cañada [zaparDJEL delakaNJAda] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Zapardiel de la Cañada estas komprenebla etimologie kiel Zapardiel de la Brutovojo, alude al apuda rivero Zapardiel. Tiu nomo eble devenas el hebrea vorto capardelh kiu signifus «rivero de ranoj» nome «ranrivero», transigita tra la lokaj araboj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Zapardiel de la Cañada, Castellanos de la Cañada kaj Serranos de la Torre (kie estis kastelo de la 15-a jarcento). Ĝi okupas totalan areon de 40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 85 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 73 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Narrillos del Álamo, Horcajo Medianero (Salamanko), Martínez, El Mirón, Zapardiel de la Cañada, Collado del Mirón kaj Becedillas.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En la 14-a jarcento estis sendependa senjorlando. En 1488 kaj 1492, la Katolikaj Gereĝoj rajtigis la lokanojn kontraŭ ambicio de senjoro Pedro de Barrientos. En la 14-a jarcento la institucio de transmigra brutobredado Mesta konstruis hospitalon, rilatan al la brutovojo, el kio restas fasado kaj arko. La preĝejo estas de la dua duono de la 16-a jarcento.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Vangaedoj
La Vangaedoj (Vangidae) estas afrotropisa familio en la ordo de la Paseroformaj birdoj. Ĝi konsistas el 13 genroj kun 16 specioj.
Vivejo kaj evoluo
Vangaedoj estas endemiaj en Madagaskaro kaj en la najbaraj Komoroj.