cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rinko Kubota
Vivo
De licea tempo ŝi aktivis kaj en muzik-grupo kaj en solo kiel komponisto, verkisto de kantopoemoj, kaj kiel programisto. En universitato ŝi studis pri filozofio kaj religioj. Ĝis en 1999 ŝi ĉesis muzikumi, ŝi komponis muzikon. Intertempe ŝi prenis verkadon de noveloj.
Kralovice
Kralovice (Crelowicz, Chralowicz, Kralowicz; Kralowitz) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la urbo devenas el la jaro 1183.
Rinko Kubota
Vivo
Por 2 jaroj ŝi ne fiksis loĝejon kaj translokiĝis en ainan vilaĝon en Hokkajdo, kie ŝi okupiĝis pri agrikulturo kaj en Nagojon, kie ŝi laboris en turka restoracio.
Ŝia unua novelo Hane no shushi en la japana eldoniĝis en 2001. Ĝi estis verkita baze de la sperto en Vatikano.
En 2004 ŝi eklernis esperanton en la privata kurso de lingvisto KIRIKAE Hideo en Sapporo.
Okaze de la 92a UK en 2007 ŝia originala prozo Feliĉo de unu talanto prezentiĝis kiel teatraĵo. Ekde tiam ŝi komencis verki originalajn bildolibrojn ankaŭ en esperanto.
En 2009 ŝia originala prozo Feliĉo de unu talanto aperis en Beletra Almanako.
En 2012 ŝia esperanta kamiŝibajo premieris en germanio.
Coquimatlán
Klimato
La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C.
Rinko Kubota
Vivo
En 2012 ŝi translokiĝis en Tokion. Unu jaron poste ŝi revenis al sia hejmurbo Sapporo.
De 2016 ŝi instruas la japanan en la fakultato pri fremdaj lingvoj kaj en la fakultato pri vojaĝo de Zaozhuang-a Universitato.
Aliaj
Rinko KUBOTA kontribuis al BA4.
Coquimatlán
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rinko Kubota
Aliaj
Ŝi estas membro de Kamishibaism.
Dilma Rousseff
Dilma Vana ROUSSEFF (IPAˈdʒiwmɐ χuˈsɛf), naskita la 14-an de decembro, 1947 en Belo Horizonte, Minas-Ĝerajso, Brazilo) estas brazila ekonomisto, politikisto kaj eks-prezidanto de Brazilo, kiu regis de 1-a de januaro de 2011 ĝis ŝia elpostenigo la 31-a de aŭgusto de 2016. Ŝi estis la unua virina Prezidanto de Brazilo.
En junio 2005 kiam, tiam, la Prezidanto Luiz Inácio Lula da Silva nomumis ŝin kiel sia prezidenteca stabestro, tiam ŝi fariĝis la unua virino kiu okupas tian postenon. Lula proponis ŝin kiel sian posteulon en la prezidanteco de la respubliko, kaj ŝi venkis en la balotado de 2010.
Biografio
Dilma estas la filino de bulgara enmigrinto kaj brazila instruistino, kaj ŝi edukiĝis en mezklasa familio. Ŝi interesiĝis pri socialismaj idealoj en junularo, nelonge post kiam la brazila milita puĉo de 1964.
Fariĝinta batalemulo, ŝi aliĝis al organizaĵoj kiuj favoris armitan lukton kontraŭ la Brazila militista diktaturo, kiel la Nacia Liberiga Komando (Comando de Libertação Nacional, COLINA) kaj la Palmaresa Armita Revolucia Avangardo (Vanguarda Armada Revolucionária Palmares, VAR-Palmares). La diktaturo enkarcerigis ŝin dum preskaŭ tri jaroj, unue en Operacio Bandeirante, dum kiu ŝi suferis brutalan torturon, kaj poste en la iom ironie nomita Departemento de Politika kaj Socia Ordo (Departamento de Ordem Política e Social, DOPS).
Ŝi rekonstruis sian vivon en Suda Rio-Grando, kie — kune kun Carlos Araújo, sia kunulo dum pli ol tridek jaroj — ŝi helpis en la formado de la Demokrata Laborista Partio (PDT). Rousseff aktive partoprenis en kelkaj balotkampanjoj antaŭ forlasi la PDT en 1980 por fariĝi unu el la fondintoj de la Partio de la Laboristoj (PT).
Publika servado
Ŝi estis en 2002 ano de la grupo kiu formulis la energiplanon por la nova registaro de Luiz Inácio Lula da Silva. Poste en tiu jaro, li nomumis Rousseff kiel Ministro de Minoj kaj Energio. Ŝi daŭris en tiu laborposteno ĝis 2005, kiam li nomumis ŝin kiel Prezidenteca Stabestro. Ŝi anstataŭigis José Dirceu, kiu rezignis post la enketkomitato de la Nacia Kongreso de Brazil akuzita pro skandalo, ke li permesis la pagon de subaĉetaĵoj al Brazilaj deputitoj por kongresaj voĉdonoj.
En la jaro 2009, la semajngazeto Época enlistigis ŝin inter la 100 plej influaj brazilanoj de la jaro, kaj en novembro 2010 la anglalingva periodaĵo Forbes rangis ŝin kiel la 16a plej potenca persono en la mondo.
Prezidenteco
Dilma estis proponita de Lula da Silva kiel kandidato de ilia partio al la prezidentbalotoj de la jaro 2010. En la unua voĉdono, ŝi alvenis ĉekape, sed sen absoluta plimulto. La 30-an de oktobro, en la dua voĉdono, ŝi venkis, kaj tial estis elektita nova prezidento de la lando. Ŝi enposteniĝis en la 1-a de januaro 2011.
Ŝi estis elpostenigita la 31-a de aŭgusto de 2016. La vicprezidento Michel Temer fariĝis la nova prezidento ekde tiam.
Lingva disciplino
Lingva disciplino estas postulo uzi Esperanton dum Esperanto-aranĝoj kaj konversacioj. Problemo de Lingva disciplino rimarkeblas dum renkontiĝoj en kiuj partoprenas samlingvanoj. La problemo de uzo de Esperanto dum renkontiĝoj estas konata ekde komenco de la vivo de la lingvo.
Kompreneble tia lingva fenomeno okazas nur en lingvaj komunumoj, kiuj uzas nenaturajn lingvojn kaj krome kiuj enhavas parolantojn kiuj siavice uzas kutime alian nacian lingvon, kiu ĉi-kaze konkurencas kun Esperanto.
(12807) 1996 AW
(12807) 1996 AW estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
25014 Christinepalau
25014 Christinepalau estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca amatora astronomo Michel Bœuf elde la observatorio de Les Tardieux, proksime de Martigues (Francio).
Klaus Störtebeker
Klaus (aŭ Claas) Störtebeker (prononco platdiĉa "Klaŭs Stöatebejka" - ö kiel en la altgermana aŭ sveda lingvoj), kiu naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1360 kaj estis senkapigita la 20-an de oktobro 1401 en Hamburgo, estis gvidanto de la Likedeeler („egalaj dividantoj“) kaj la plej konata pirato el la vicoj de la pirata frataro Vitalienbröder. La frataro dum multaj jaroj fine de la 13-a kaj komende de la 14-a jarcento kontraŭ la "Pfeffersäcke" (laŭvorte "piprosakoj", konsciante ke pipro dum la mezepoko en Eŭropo estis ekstreme valora varo - laŭsignife blasfemo pri senskrupulaj riĉuloj) de la Hansa Ligo. Kunbatalantoj de Störtebeker kaj same famaj mezepokaj germanaj piratoj estis la kapitanoj Gödeke Michels, Hennig Wichmann kaj Magister Wigbold.
Vivo
La naskiĝurbo de Störtebeker nekonatas. Iuj historiistoj supozas, ke li venis el la urbo Verden ĉe rivero Aller inter Bremeno kaj Hamburgo, aliaj supozas, ke li venis el la havena urbo Wismar ĉe la balta maro.
Laŭdire li ricevis la nomon Störtebeker (el la platdiĉa lingvo por "verŝu la pokalon", do 'eltrinku alkoholaĵon el granda pokalo unuglute') pro sia impona kapablo trinki grandajn kvantojn da biero.
Klaus Störtebeker aliĝis al la piratoj, kiuj dum 1394 okupis la svedan insulon Gotlando, instalis sian centron en la fortikita historia urbo Visby kaj de tie batalis kontraŭ la ŝipoj de la reĝlando Danio kaj la Hansa Ligo. Li iĝis kapitano kaj iom post iom ilia gvidanto.
Socie konata la pirato iĝis dum la jaro 1398, kiam la piratoj de la armea ordeno de germanaj kavaliroj, kiu konkeris la "piratan respublikon" Gotlando kaj ties historian ĉefurbon Visby, estis forpelitaj de la insulo. Ekde tiam senhavenaj, la piratoj devis despli sukcese defendi sin surmare, kaj Klaus Störtebeker iĝis la plej sukcesa ŝipa navigisto el la pirataro.
Kune kun la dania reĝino Magarethe la 1-a nun la plej multaj urboj de la Hansa Ligo, inter ili la potenca urbo Hamburgo, deklaris militon al la pirata frataro, kaj parto de la junuloj forlasis la frataron kaj revenis al siaj familioj.
La "Likedeeler"
Multaj eksaj "Vitalienbröder" tamen restis piratoj en la norda maro, kaj ricevis apogon ĉe la orientfrisaj tribestroj Widzel kaj Keno la 2-a tom Brok: kontraŭ transdono de parto de la pirata konkeraĵo, la piratoj rajtis albordigi siajn ŝipojn en la haveno de Marienhafe. La eksaj "Vitalienbröder" nun nomis sin "Likedeeler" (egalaj dividantoj), ĉar ili egale dividis la piratan konkeraĵon inter ĉiuj ŝipanoj. Dum vastaj pirataj ŝipveturoj tra la norda kaj balta maroj ili prirabis ŝipojn de komercistoj el Anglio, Danio, Svedio kaj speciale de la Hansa Ligo. La mara komerco de Hamburgo pro tio dum la jaro 1400 preskaŭ nuliĝis.
La enorma premo de la piratoj al la mara komerco igis la Hansan Ligon ĉasi ilin per ĉiuj eblaj rimedoj. Dum la jaro 1400 militistoj de la episkopo de Bremeno bruligis la preĝejon de Detern en Orientfrislando kaj brulmortigis la tribestrojn Widzel, kaj la Hansa Ligo sukcesis devigi la alian tribestron Keno ĉesi sian subtenon de la piratoj. Dum la sekva jaro, 1401, mararmeo de la hansa urbo Hamburgo signife venkis la ŝiparon de la piratoj ĉe la insuleto Helgoland en la norda maro kaj sur la rivero Weser. Fine pro perfido eblis malliberigi la piratajn gvidantojn: Klaus Störtebeker, Gödeke Michels, Magister Wigbold kaj 70 aliaj Likedeeler estis senkapigitaj en Hamburgo.
Laŭ legendo antaŭ la mortigo la urbestro de Hamburgo starigis ĉiujn piratojn en vico kaj permesis, ke tiuj, kiujn Störtebeker ankoraŭ sukcesus preterpaŝi post la propra senkapigo, ne estu mortigotaj. Sen kapo, daŭrigas la legendo, la pirata gvidanto pasis preter 11 el siaj kunmaristoj, antaŭ ol morte fali teren. Post tio tamen la urbestro rompis sian donitan promeson kaj senescepte mortigis ĉiujn 73 piratojn.
En norda Germanio Klaus Störtebeker iĝis ekstreme konata, idealiĝis kaj fariĝis simbolo de batalanto por justeco kaj por la rajtoj de la senpotenta civitanaro, luktanto kontraŭ koruptaj riĉaj politikistoj kaj komercistoj. Iusence li fariĝis heroo komparebla al la figuro de Robin Hood en Anglio. Tamen ekzistas malmultaj historiaj detaloj pri lia vivo kaj tial la heroigita bildo supozeble pli estas produkto de fikcio ol de faktoj.
Konatigo de Störtebeker per artaĵoj
Antaŭ la urbodomo de la urbo Verden ĉiujara simbola "batalo pri haringoj kaj panoj" inter la civitanoj memorigas pri Störtebeker.
La baroka komponisto Reinhard Keiser dum la jaro 1701 verkis operon pri Störtebeker, kaj pluraj filmoj rakontas lian vivohistorion: interalie kineja filmo de 1919 de la reĝistoro Ernst Wendt, kaj aktuale duparta televida filmo de 2006, en kiu la rolon de la populara pirato ludas la juna aktoro Ken Duken.
Por literaturaj fontoj kaj eksteraj ligiloj germanlingvaj pri Klaus Störtebeker vidu la germanan version de tiu ĉi artikolo.
Libickozma
Situo
Libickozma situas sur ebenaĵo laŭ rojo inter arbaroj, fine de sakovojo 3 km-ojn longa. Marcali troviĝas 14, Balatonfenyves 26, Fonyód 29, Kaposvár 30, Pécs 94, Budapeŝto 178 kilometrojn.
Historio
Ekde la 14-a jarcento apudaj vilaĝoj "Lybycz" kaj "Kozma". Post la 1-a mondmilito baptistoj alvenis. Tiutempe vivis tie ĉirkaŭ mil homoj. Dum la 2-a mondmilito la bataladoj okazis tie 3 monatojn. En Libickozma migra poŝto servas.
Kastelo de Kaposújlak
Historio
Grafa familio Somssich aĉetis tie la bienon en 1824, la klasikisma kastelo mem estis konstruita en 1831. Ĝi estis pligrandigita en 1885, en la sama jaro en la apudaĵo ankaŭ akvoturo konstruiĝis. Ankaŭ la familio konstruigis la kapelon kaj la maŭzoleon. Dum la 2-a mondmilito la bieno estis deportejo, poste la ŝtato forprenis la kastelon. (En 2002 oni metis grandan krucon apud la kapelo por la deportitaj falintoj.) Dum la socialismo la kastelo estis instituto. En 1997 negocisto aĉetis la kastelon, kiu iĝis malgranda hotelo.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola sur monteto en la parko. La fasado estas malsimetria. En la flanka parto teraso reliefas, kiun 2 kolonoj tenas, pli interne la enirejo funkcias. Estas ankaŭ alia enirejo flanke. La alia flanko same reliefas, sed tie ne estas teraso, sed arkadoj, en interno de la arkadoj koĉero estas videbla. Interne la hotelo havas 10 ĉambrojn, 2 ĉambregojn por 37 gastoj kaj diversajn komunajn ĉambrojn (tamen restoracio mankas). La granda ornamĉambro kapacitas 60 gastojn.
Ella Némethy
Ella Némethy [nEmeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Némethy Ella estis hungara operkantisto (mezosoprano), kiu havis aktivan internacian karieron en operoj kaj koncertoj de 1919 ĝis 1948. Ŝia nobela antaŭnomo estis ilosvai-nyéki  [iloŝvai-njEki], ŝia origina persona nomo estis Gabriella.
Kastelo de Kaposújlak
Parko
Stato de la parko estas tre bona. En la parko troviĝas la menciitaj kapelo, akvoturo kaj maŭzoleo. La kapelo servas al la vilaĝanoj.
Ella Némethy
Gabriella Némethy naskiĝis la (laŭ hungara Vikipedio la naskiĝjaro estas 1891) en Sátoraljaújhely, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ella Némethy studis en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio kaj private kun Ettore Panizza en Milano. Post siaj studoj ŝi estis privata kantisto de la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Ŝi debutis en 1919 en rolo de Delila en opero de Saint-Saëns. En 1934 ŝi ricevis la titolon eterna membro de la Operejo. Ŝi ofte estis gastokantisto eksterlande, ĉefe en Italio inter 1929 – 1944. Ŝi estis la unua hungara kantisto de Teatro alla Scala. Ŝi dufoje edziniĝis kaj eksedziniĝis.
Kirill Rogovets-Zakon
Kirill Rogovets-Zakon (Кирилл Роговец-Закон; naskiĝis la 25-an de junio 2004, do nun -jara), ankaŭ konata sub lia artista nomo Kain Rivers, estas ukraina-rusa popkantisto.
Biografio
Kirill naskiĝis la 25-an de junio 2004 en Kievo. Lia patro estas Dmitrij Zakon, komercisto kaj investanto, kiu ankaŭ estas la produktanto de la filo. Kirill komencis kanti kiam li estis trijara, kaj li prezentas kantojn en la rusa, ukraina, hispana, angla kaj ĉina.
En 2017, li estis la duonfinalisto de la junula konkurso "Nova Ondo" (ruse Новая волна, Novaya volna, latve Jaunais Vilnis), kaj partoprenis la unuan sezonon de la programo "La Batalo de Talentoj" en la tusa televida kanalo МУЗ ТВ / Muz-TV.
En 2018, li ĉefrolis en la muzika mallonga filmo We Remember ("ni memoras") dediĉita al la memoro pri la holokaŭsto. La verko estis inkluzivita en la liston de konstantaj projekcioj de la Israela Nacia Memorejo pri la Holokaŭsto kaj Heroismo Jad Vaŝem.
José Carlos Garcia Leal
José Carlos Garcia Leal (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Lisarnja
Lisarnja, ukraine, rutene kaj ruse Лісарня, slovake Lesárna, hungare Erdőpatak estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve, en municipo de Verĥnja Viznicja.
Historio
La historia hungara loknomo estis "Liszárnya", kiu pro la hungariga politiko ŝanĝiĝis al Erdőpatak. En 1910 loĝis tie 605 rutenoj. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Lisarnja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Paavo Väyrynen
Paavo Matti VÄYRYNEN (naskiĝis la en Kampara komunumo de Kemi, nuntempe Keminmaa) estas finna politikisto de la politika partio Finnlanda Centro.
Kariero
Li estas eksa prezidanto de ĉi tiu partio. En prezidentelekto en la jaro 1988, li ricevis dualoke plejajn voĉojn kaj en prezidentelekto en la jaroj 1994 kaj 2012 trialoke plejajn voĉojn. Li estis la unuan fojon membro de finna parlamento, kiam li havis nur 23 jarojn. Li estis lerneja ministro en la jaroj 1975-1976, laborpotenca ministro en la jaroj 1976-1977, ministro de eksteraj rilatoj en la jaroj 1977-1982, 1983-1987, 1991-1993 kaj ministro de ekstera komerco en la jaroj 2007-2011.
Paavo Väyrynen proponis, ke Norlandoj prenas komunan monon.
Studenta Komitato de Solidareco
Studenta Komitato de Solidareco (SKS) - opozicia grupo kreita en Krakovo de la studentoj de Jagelona Universitato. Senpera kaŭzo de la ekesto de SKS estis morto de Stanisław Pyjas, kies korpon oni trovis la 7-an de majo 1977 en trapasejo ĉe la strato Szewska 7 en Krakovo.
Historio
La enterigo de Pyjas fariĝis manifestacio. Tra stratoj de Krakovo de la strato Szewska ĝis Vavelo trairis tiel nomata "Nigra Marŝo". Apud Vavelo oni relegis deklaron informantan pri fondiĝo de la Studenta Komitato de Solidareco, kies celo estis i.a. informado pri ĉiaj perfortoj flanke de Sekureca Servo.
SKS gajnis apogon de krakovaj altlernejoj. Ĝi organizis instruajn tendarojn dum ferioj, lekciojn pri malpermesitaj en Pola Popola Respubliko temoj, politikajn polemikojn pri situacio en la lando, kunkreis Societon de Scienca Kursaro.
Aŭtune 1977 similaj Studentaj Komitatoj de Solidareco fondiĝis en aliaj urboj: Varsovio, Gdańsk, Poznań, Vroclavo (la 14-an de decembro) kaj (printempe 1978) en Szczecin. SKS-ojn kreis kutime studentoj ligitaj kun Komitato por Defendo de Laboristoj kaj aktivis ĉefe en universitataj medioj, sed ne nur. Laŭ ebloj oni apogis laboristajn mediojn. Aŭtune 1980 studentoj estis en la Ŝipfarejo de Gdańsk apogante strikantajn laboristojn. En Krakovo ili kreis Interfakan Fondan Komitaton de Solidareco. Naturmaniere la agado de SKS-oj kondukis al kreo de Sendependa Asocio de Studentoj. Post aŭgusto 1980 SKS-oj spontane aliformiĝis je fondaj komitatoj de la nova asocio kaj post ĝia formigo ĉesis ekzisti. Inter ties aktivuloj ektroviĝis interalie konataj pli poste Ludwik Dorn kaj Bronisław Wildstein.
Studentaj Komitatoj de Solidareco estis la unua tiuspeca organizaĵo en Eŭropo.
Kralovice (apartigilo)
Nomon Kralovice havas pluraj setlejoj:
Štítary (apartigilo)
Nomon Štítary havas pluraj setlejoj:
Cerro Escorial
Cerro Escorial estas stratovulkano ĉe la limo de Argentino kaj Ĉilio. Ĝi estas parto de la vulkanaro Corrida de Cori kaj ties plej juna membro. Bone konservita 1 km larĝa kratero formas ties pintan areon. Lafofluaĵoj troviĝas en la ĉilia kaj pli malgrandaj en la argentina flanko, el kiuj la unua atingas tiom for kiom ĝis 3-4 km el la vulkano. Unu el tiuj estis datitaj je antaŭ 342,000 jaroj pere de argono.
Ministerio pri sportoj, junularo, popola edukado kaj asocia vivo (Francio)
La ministerio pri virinaj rajtoj, urbo, junularo kaj sportoj estas ministerio de la franca registaro de Manuel Valls komisiita pri la sporta politiko, kaj ĉio ligita al junualro, urbo kaj virinaj rajtoj. Ĝi estas estrata de la 2-a de aprilo 2014 de Najat Vallaud-Belkacem.
Historio
La ministerio pri sportoj estis unue sub-subministerio pri sportoj kaj organizado de libertempoj, konfidita en 1936, en la popola Fronto, al la franca sekcio de la dua Internacio (SFIO) Léo Lagrange, kiu tie restas ĝis en 1938, la posteno malaperis kun la registaro.
La unua ministerio komisiita pri junualro kaj sportoj en la 5-a Respubliko aperis kiel subministerio en la 2-a registaro Pompidou en 1963, kaj tiam estis konfidita al alpisto Maurice Herzog. Ĝi fariĝis memstara ministerio por la unua fojo en la sekvanta registaro Pompidou en 1966, kaj François Missoffe estis la unua ministro pri junularo kaj sportoj. Ĝi refariĝis poste subministerio ĉe la ĉefministro de 1968 ĝis 1974, poste ĉe la ministro pri nacia edukado en 1974 kaj ĉe la ministro pri vivkvalito de 1974 ĝis 1977, poste senkuratora ministerio de 1977 ĝis 1978. En 2004, en la 3-a registaro Raffarin, la asocia vivo aperis apud la junularo kaj sportoj. Kune, ili konsistigis memstaran ministerion konfiditan al Jean-François Lamour.
Post la nomumo de Martin Hirsch, alta komisaro pri junularo, la 12-an de januaro 2009, sportoj estis malligita al junularo kaj asocia vivo, sed restis sub estrado de Rama Yade, subministro pri sportoj kaj de Roselyne Bachelot, ministro pri sano kaj sportoj.
En la tria registaro de François Fillon, sportoj fariĝis memstara ministerio (konfidita al Chantal Jouanno), kiam junularo kaj asocia vivo iras al subministerio ĉe la ministerio pri nacia edukado, junularo kaj asocia vivo.
En la 2-a registaro de Jean-Marc Ayrault, unu sola ministerio arigas sportojn, junularon kaj asocian vivon, la esprimo « popola edukado » estis aldonita.
Eksaj ministroj pri sportoj
Ce poste a, à plusieurs reprises, été confié à des sportifs de haut niveau : -->
Keizan
Keizan (瑩山; 21-a de Novembro de 1268 - 29-a de Septembro de 1325) estis japana bikŝuo, konsiderita kiel la dua granda fondinto de la budhisma skolo Sōtō de Zeno. La unua fondinto, la bikŝuo Dōgen, estas konata ene de la skolo kiel Alta patriarko (Kōso, 高祖), dum Keizan estas konata kiel Granda patriarko (Taiso, 太祖).
Keizan kaj liaj disĉiploj estas konataj pro la disvastigo de la skolo Sōtō tra Japanio, for de la klostra bikŝua praktikado de la bikŝuejo Eiheiji de Dōgen, kaj ĉar transformis la skolon en pli popularan religion je ĉiu nivelo de la japana socio. Keizan fondis plurajn bikŝuejojn, inter ili, Yōkōji kaj la ĉefan bikŝuejon Sōjiji, unue konstruita en la duoninsulo Noto kaj translokigita al Curumi en Jokohamo en 1911. Sōjiji kaj Eiheiji estas nun la du ĉefaj trejnejoj de la skolo Sōtō.
Nomoj
Keisan estas ankaŭ konata per la nomoj Keizan Jōkin (瑩山紹瑾) kaj la postmorta titolo donita al li de la imperiestro Meiji, Taiso Jōsai-daishi (太祖常済大師).
Lia nomo de naskiĝo estis Gyōshō (行生).
Kanstancin Veranicin
Kanstancin Veranicin (beloruse - Канстанцін Вераніцын) n. 13-an de junio 1834, vilaĝo Astraŭljani, apud Vicebsk - m. 1903, Sankt-Peterburgo) - partoprenanto de literatura vivo en Belorusio dum 19-a jarcento, unu el kunfondantoj de moderna belorusa literaturo. Aŭtoro de satira poemo "Taraso sur Parnaso".
Biografio
Devenis el servutuloj. Komence, lia familinomo estis Vasiljev. Ricevis en la jaro 1851 liberecon, li translokiĝis en urbo, kaj prenis al si familinomon Wieranicyn.
Studis en Haradoka paroĥa lernejo, Vicebska gimnazio (1845-1852) kaj Peterburga ĥirurga akademio (1852-1854), el kiu li estis forigita, sed ĉi tiu ne haltigis lin. En la jaro 1854 li brile finis en terkulturada instituto en urbeto Hori-Horki, verkinte disertacion "Pri belorusa ekonomio". Dum 1863-74 vivis kaj laboris en Sankt-Peterburgo, kaj en 1874-79 instruadis en Maladzeĉna instruista lernejo, de la jaro 1880 laboris en Sankt-Peterburgo en Ministerio pri vojkomunikado.
Al li oni atribuas du anonimajn poemojn: "Taraso sur Parnaso" (1855) kaj "Du djabloj" (1860).
En la jaro 2001 en Astraŭljanu kaj urbo Haradok estis establitaj memoraj signoj en honoro de poemo "Taraso sur Parnaso" kaj ĝia ebla aŭtoro.
Stacio Family-Kōemmae
Stacio Family-Kōemmae (japane: ファミリー公園前駅 [Famirī-Kōemmae-eki], angle: Family-Kōemmae Station) estas fervoja stacio en Jamatokorijama, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
NGC 4881
NGC 4881 (aliaj indikoj — UGC 8106, MCG 5-31-75, ZWG 160.238, DRCG 27-217, PGC 44686) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
53843 Antjiekrog
53843 Antjiekrog estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sud-afrika verkistino Antjie Krog,kiu ricevis multenombrajn premiojn, inklude la Premion de la Instituto de Sud-Afrikaj Tradukistoj (SATI) pro Elstara Traduko.
Estro
Estro povas esti:
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri estro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
NGC 4881
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Röhrmoos
Röhrmoos estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dachau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Berchidda
Berchidda estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alà dei Sardi, Calangianus, Monti, Oschiri kaj Tempio Pausania.
7271 Doroguntsov
7271 Doroguntsov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), en tiama Sovetunio (nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sergej Ivanoviĉ Doroguncov, korespondanta ano de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio. Li estas eminentulo en la studo pri ekonomiko kaj ekologio, estro de fakultato ĉe la Kieva Nacia Universitato pri Ekonomiko kaj prezidento de la Ekologia Akademio de Sciencoj de Ukrainio.
Štítary
Štítary (Schiltern) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1346.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Osztopán
Osztopán [ostopAn] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár.
Situo
Osztopán situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Fonyód-Kaposvár. La lasta urbo kaj Igal troviĝas 25, Marcali 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 laŭ tiama hungara ortografio "Oztupan". Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo.
Kenjiro Ezoe
Kenjiro Ezoe (江添 建次郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Kataller Toyama kaj Sagawa Printing.
(12808) 1996 AF1
(12808) 1996 AF1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
5047 Zanda
5047 Zanda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca meneralogistino Brigitte Zanda, konservistino de la kolekto de meteorŝtonoj de la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo.
Račice (distrikto Třebíč)
Račice estas municipo en distrikto Třebíč en Regiono Vysočina, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Johann Friedrich Wilhelm von Charpentier
Johann Friedrich Wilhelm von CHARPENTIER (naskiĝinta la en Dresdeno, mortinta la  en Freiberg) estis germana naturscienculo kaj juristo. Lia filino Julie estis la fianĉino de Novalis.
Račice (distrikto Třebíč)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.
Johann Friedrich Wilhelm von Charpentier
Vivo
Charpentier studis jur- kaj natursciencojn en Lepsiko kaj vokitis en 1766 kiel profesoro pri matematiko kaj desegnado, pri mekaniko kaj fiziko ĉe la Ministan akademion de Freiberg (prelegoj ĝis 1784). Ampleksa ĝenerala scio feliĉe ĉe li unuiĝis al praktika agado. En 1773 li iĝis montarkomisiona konsilisto de la Saksia Supera Minejara Oficejo (Oberbergamt) kaj estis mallongan tempon direktoro de la aluna fabriko en Schwemsal. Li vojaĝis en Hungarion kaj starigis en 1787 la amalgamigan entreprenon en Halsbrücke. En 1800 li iĝis vicĉefministo, Vizeberghauptmann, en 1802 ĉefministo, Berghauptmann, estante ĉe la pinto de la saksia minadaro.
Graveco
Komisiite fari montaran mapon de Saksio li verkis la libron Mineralogische Geographie der Kursächsischen Lande (1778). Tiu ĉi elstara verko entenas la unuan geologian mapon de sufiĉe granda teritorio kie la plej gravaj ŝtonspecoj kaj montoformoj (gangoj, tavoloj feraj ktp) markitis per koloroj kaj akurataj signoj. Ĝi evidentiĝis helpilo elstara por konatigi la kompletan geologion de Saksio. Jen la listigo ĉefa de Charpentier (en la germana): Grundgebirge, Tonschiefer, Steinkohlengebirge kaj Flözgebirge. La pramontaro kaj la bazalto fariĝis - laŭ Charpentier kiu sekvas tie ĉi la neptunismon de G. A. Werner - el likvaĵoj. Influis la verkoj de Charpentier pli malfrue la perfektajn geologiajn mapojn pri Saksio de K. F. Naumann kaj B. von Cotta.
Krome li amikiĝis kun Johann Wolfgang von Goethe kaj helpis lin el lia laboro kiel oficisto responsa pri la minado proksime de Ilmenau.
1928 Summa
1928 Summa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 21-an de septembro 1938 de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finna urbeto "Summa", kie okazis batalo dum la vintra milito.
Bussnang
Geografio
Bussnang situas ĉe la suda bordo de la rivero Turo vid-al-vide de Weinfelden. La komunumo konsistas el la vilaĝoj kaj setlejoj Friltschen, Lanterswil, Mettlen, Neuberg, Niederhof, Oberbussnang, Ober Oppikon, Oppikon, Puppikon, Reuti, Rothenhausen, Schmidshof, Stehrenberg, Unter Oppikon, Weingarten, kaj Wertbühl.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,91 km², de kiuj 17,7% estas kovritaj de arbaro, 71,0% servas por agrikulturo kaj 9,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Bussnang limas en nordokcidento al Amlikon-Bissegg, en nordo al Weinfelden, en nordoriento al Bürglen, en sudokcidento al Schönholzerswilen, en sudo al Wuppenau, en sudoriento al Braunau kaj en oriento al Affeltrangen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bussnang datas supozeble el la jaro 822 kiel Pussinwanc. La unua skriba mencio de Friltschen datiĝas el la jaro 865 kiel Fridolteshova.
En la jaro 1978 oni trovis post la turinundo supre de la ponteto Ganggelisteg restaĵojn de romia lignoponto, kiu ek de la jaro 124 post Kristo traversis la Turon.
En la frua mezepoko la ĉefa bienposedanto en Bussnang estis la Monaĥejo Sankt-Galo. En la alta mezepoko la Libersinjoroj de Bussnang ricevis la vilaĝon kiel servuto, ili tamen post la Apencela Milito devis vendi sian posedaĵon, kiu tiel falis en la jaro 1442 sub la regado de Weinfelden.
La hodiaŭa politika komunumo Bussnang estis kreita kadre de la turgovia komunumreformo la 1-an de januaro 1996 per la kunigo de la antaŭa municipkomunumo Bussnang kun ties iamaj lokkomunumoj Friltschen, Lanterswil, Mettlen, Oberbussnang, Oppikon, Reuti kaj Rothenhausen.
Grado farenhejta
]]
Inguŝoj
Inguŝoj estas popolo en Norda Kaŭkazio, ĉefa loĝantaro de rusia respubliko Inguŝio. La plimulto de la inguŝoj estas islamanoj kaj parolas la inguŝan lingvon, kiu estas proksima parenco de la najbara ĉeĉena lingvo.
Grado farenhejta
La grado farenhejta (mallonge °F) estas mezurunuo de temperaturo, nomita laŭ Gabriel Fahrenheit.
Inguŝoj
Historio
La historio de la inguŝoj estas forte interligita kun tiu de la ĉeĉenoj. La prauloj de ambaŭ popoloj estis triboj konataj kiel naĥoj, unuafoje menciita en armeniaj fontoj de la 7-a jarcento. Ili vivis origine en la Kaŭkaza montaro. Ili eksetlis en nord-kaŭkazia malalatebenaĵoj en la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Dum fino de la 16-a jarcento, plimulto de la popolo islamiĝis, kvankam kristanismo kun paganaj elementoj estis praktikata inter inguŝoj ĝis la 19-a jarcento inkluzive. La triboj disiĝis en al 18-a jc. al la nuna ĉeĉena kaj inguŝa popoloj.
Grado farenhejta
La farenhejta skalo estis larĝe uzata antaŭ la 1960-aj jaroj, kiam nacioj tra la tuta mondo enkondukis la celsian skalon kiel parto de vasta normigo. Nuntempe, la skalo plej vaste uzatas parole en Usono kaj Jamajko, sed ankaŭ la celsia skalo malvaste (kaj en sciencaj ĉirkaŭtekstoj vaste) uzatas tie.
Inguŝoj
Historio
Inguŝoj venis sub rusan potencon en 1810. Oni akuzis ilin dum la Dua mondmilito je kunlaboro kun la nazioj kaj ĉiuj inguŝoj estis en 1944 urĝe deportitaj al Centra Azio, multaj mortis dum la deportado. Ili estis rehabilitaj en la 1950-aj jaroj, post morto de Stalin], ]kaj rajtis hejmenveni en [[1957.
En la jaro 1992 okazis armita konflikto inter inguŝoj kaj osetoj, rezulte de kiu inguŝoj de Nord-Osetio devis forlasi siajn hejmojn kaj fuĝi al Inguŝio, probable pli ol mil personoj estis mortigitaj de ambaŭ flankoj. Ĝis nun ne ĉiuj inguŝaj rifuĝintoj sukcesis reveni, tion forte malrapidigas tensio inter la du etnoj, ankaŭ rezulte de la Beslana tragedio (2004), kie plejmulto de teroristoj estis etnaj inguŝoj dum plejmulto de la viktimoj — etnaj osetoj.
Juan Hernández Saravia
Juan HERNÁNDEZ SARAVIA (Ledesma (Provinco Salamanko) 24a de julio 1880 - Meksikurbo, 3a de majo 1962) estis elstara hispana militisto kiu partoprenis en la Hispana Enlanda Milito, dum kiu li plenumis gravajn militistajn postenojn en la Popola Armeo de la Respubliko.
Dum la Diktaturo de Primo de Rivera li ekadoptis kritikajn sintenojn en la armeo kaj fariĝis respublikana. Tiam li atingis la rangon de leŭtenanta kolonelo.
Poste li estis amiko de Manuel Azaña, kiu en 1931 nomumis lin ĉefo de sia militista kabineto dum tiu estis ministro de milito. Li estis konsiderata artileriisto de granda teknika sciaro, kvankam li retiriĝis el aktiva servo en 1933, post la balota venko de la dekstro. Tiam li aliĝis al la Unión Militar Republicana Antifascista (UMRA), nome militista maldekstra organizo kiu celis fronti la sektoroj plej konservismajn en la Armeo reprezentataj de la Unión Militar Española (UME). Kiam venkis balote la Popola Fronto en 1936, li realiĝis en la armeon kaj ekokupis la personan sekretariecon de Azaña mem, kiu tiam jam estis Prezidento de la Respubliko.
Livobereĵna (stacidomo)
Livobereĵna (Лівобережна) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Juan Hernández Saravia
Enlanda Milito
La 6an de aŭgusto 1936 li estis nomumita Ministro de la Milito, kaj li okupis tiun postenon ĝis la 4a de septembro, do nur kelkajn monatojn. El tiu posteno li realigis grandajn klopodojn por reorganizi la fuŝan respublikan armeon kaj, samtempe, por daŭrigi la lukton en la batalfrontoj. Kiam okupis Francisco Largo Caballero la ministerion de milito — samtempe kun la cefministrecon -, li estis destinita al la fronto de Andaluzio, estre de la nova Armeo de la Sudo, kaj poste estris la artilerion respublikan en diversaj ofensivoj.
Poste li estis nomumita ĉefkomandanto de la Armeo de Oriento. ​ Saravia estis estro de la atako por la konkero de Teruelo. La 15a de decembro liaj subuloj ekatakis kaj rapide izoligis la urbon. Tamen ĉio rezultis en la akrega Batalo de Teruelo, en kiu Saravia ludis graan rolon. Estrante grandan nombron de respublikaj trupoj, li lerte operacestris, spite la akran klimaton kaj la frankismajn kontraŭatakojn. Finfine, la respublikanoj sukcesis konkeri la ĉefurbon malsupraragonan la 7an de januaro, kio havigis al Saravia la ascendon al la rango de generalo (25a de decembro). Tamen la premo fare de frankistoj okazigis la perdon de Teruelo por la respubliko nur post du monatoj de la konkero kaj tiele la dekomenca sukceso iĝis malsukceso. ​
La 2an de junio Saravia ekestris la Grupon de Armeoj de la Orienta Regiono, kaj tiele ĉiuj respublikaj trupoj de Katalunio restis sub lia zorgo, nome la Orienta Armeo, zorge de Perea, kaj la armeo de Ebro, zorge de Juan Modesto. Dum la Batalo de Ebro li ludis duarangan rolon, la ofensivo de la Respubliko ree malsukcesis kaj novembre la trupoj de la Armeo de Ebro revenis al siaj elirejoj. Kiam la frankismaj trupoj eniris en Katalunio,​ Saravia informis a Azlaña pri manko de pafiloj, kio poste rezultis malvera, kio montras la manko de organizo de la Respublika Armeo. ​ Li estis elpostenigita la 27an de januaro de 1939, oficiale pro "malvenkismo", sed reale pro diferencoj inter li unuflanke kaj la Ĉefo de la centra stabanaro, Vicente Rojo kaj la Prezidanto de la respublika registaro nome Juan Negrín, ĉar Saravia deziris elpostenigi Modesto el la estreco de la Armeo de Ebro por doni ĝin al Juan Perea. ​ Por eviti reprezaliojn, li estis nomumita milita helpanto de Azaña, kaj fakte kiam finis la milito li en la ekzilo plue estis lia partiano kaj konfidulo.​
Kastelo Weilerbach (Eifel)
La malgranda kastelo Weilerbach staras en la komunumo Bollendorf en la germana-luksemburga naturparko. Bollendorf estas vilaĝo en la distrikto Bitburg-Prüm, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis konstruita en 1780 de la abatejo Echternach kiel somera rezidejo por la abatoj kaj kiel administra konstruaĵo. La monaĥoj administris de ĉi- tie la fergisejon de Weilerbach. La kastelo estis detruita dum la Dua Mondmilito kaj nur ekde 1987 rekonstruita. Hodiaŭ ĝi estas koncertejo, kafejo kaj muzeo. La rekonstruita baroka ĝardeno estas viztebla senkoste.
Priskibo
La kastelo en baroka stilo estas ĉirkaŭata de 25 hektara tereno kie troviĝas kastela ĝardeno laŭ franca ekzemplo.
Tunguz-manĉura lingvaro
Al tunguz-manĉura lingvaro apartenas kelkaj lingvoj de Okcidenta Siberio, Mongolio kaj Manĉurio. Multaj lingvistoj kredas, ke la lingvaro apartenas al Altaja superlingvaro kune kun Tjurkaj kaj Mongolaj lingvoj. La Altaja superlingvaro mem, tamen, estas ege disputinda afero. Ĉar nun plimulto de tunguz-manĉuraj lingvoj estas en granda danĝero de formorto, la estonto de la lingvaro estas malklara.
Gramatike ĉiuj tunguz-manĉuraj lingvoj estas aglutinaj kun komplika sistemo de sufiksoj. Ili ankaŭ havas ege disvolvitan sistemon de kazoj, verbaj specoj kaj tempoj. Plimulto de tunguz-manĉuraj lingvoj havas specialan sistemon de vokala harmonio, nomitan ŝtupa sistemo. Ĝi estas bazita je vokala labialeco kaj tensieco.
Lingvoklasado
Laŭ lingvisto Valentin Avrorin, tunguz-manĉuraj lingvoj estu disdividitaj je tri grupoj: nord-tunguza, sud-tunguza kaj manĉura. Aliaj sciencistoj opinias, ke sud-tunguza grupo estas pli parenca al la manĉura ol al la nord-tunguza. Jen pli-malpli universale akceptata klasado por nun:
Etimologia tabelo
(proksimumaj latinaj transskriboj)
103733 Bernardharris
103733 Bernardharris estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas prosksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Bernard A. Harris Jr., kiu flugis en du misioj de la kosmopramo. En 1993, li estis fakulo pri misio, ki kondukis esploron kiel parto de Spacelab D-2. Kiel Komandanto pri Utilŝarĝo ĉe la kosmopramo en 1995, li fariĝis la unua afrik-usonano, kiu plenumis.
NGC 4882
NGC 4882 (aliaj indikoj — NGC 4886, MCG 5-31-76, ZWG 160.239, DRCG 27-151, PGC 44698) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4882, NGC 4886.
Kota Fujimoto
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
NGC 4882
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
2-Pentanolo
2-Pentanolo estas kemia kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo alkoholo, brulema, senkolora, klara likvaĵo solvebla en akvo kaj etanolo. Ĝi uzatas kiel gustigilo kaj odoragento en nutraĵoj por doni fruktaromon simile al aneto, kukumo, koriandro, melono, rabarbo, gujavo aŭ tomato.
Ĝi ankaŭ uzatas en bakitaĵoj, pudingoj, sukosaŭcoj, viandaĵoj, kondimentoj, supoj kaj ne-alkoholaj trinkaĵoj. 2-pentanolo same aplikiĝas kiel solvanto kaj interaĵoj en sintezo de aliaj kemiaĵoj. 2-pentanolo reakcias kun fortaj oksidigantoj kaj uzatas kiel solvanto por farboj, nitrocelulozoj, lakoj kaj fenolaj rezinoj samkiel gumaj kaj naturaj rezinoj. Ĝi uzatas ankaŭ kiel flotagento en minado kaj kiel hidraŭlika fluida-komponanto.
Schwörstadt
Schwörstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ekzista kvantizanto
En predikata logiko, la ekzista kvantizanto aŭ ekzistokvantigilo estas kvantizanto, kiu signas ke iu eco havas almenaŭ unu objekto. La eco estas esprimita per malferma formulo, do formulo, kiu entenas unu neligitan variablon. En la plej simpla kazo, tio estas unu-argumenta predikato.
Ekzemplo
Supozu ke vi iel volas logike esprimi formulon kiu estas vera se iu natura nombro multiplikita per si mem estas 25. Vi povus provi jenon:
Tio estas kvazaŭ logika disjunkcio, ĉar vi ĉiam uzas "aŭ". Sed la "ktp" malebligas esprimi tion en formala logiko. Anstataŭe, ni esprimas ĝin jene:
Tion oni formaligas en la predikata logiko kiel ∃x: (x·x = 25). La x en "(x·x = 25)" estas neligita variablo, do ĉi tiu formulo estas malferma. Kiam oni aldonas "∃x:" komence, oni ligas la x-on, kaj la formulo iĝas ferma, do ĝi iĝas logika frazo.
Laboristaj migradoj
Laboristaj migradoj aŭ labormigradoj okazas kiam multaj loĝantoj migras laborcele al alia regiono.
Imperiestro
Imperiestro (imperatore, empereur, emperor, imperador) estas plej alta rango de monarĥo, kiu norme kompreneble estras imperion.
Historie, la unuaj estroj, kiuj uzis la titulon de 'imperiestro', estis la estroj de la Romia imperio, kvankam oni tradukas tiel ankaŭ la titolojn de multaj pli fruaj regnestroj. Ekde la imperiestro Diokleciano la Romia imperio povis havi du imperiestrojn. De Diokleciano ĝis Napoléon neniam havis plu ol du imperiestroj en la okcidenta signifo.
En pluraj eŭropaj lingvoj la vorto devenas de la latina vorto imperator ("generalo, kiu havas imperiumon"). Post la fino de la Romia respubliko, la Romia ĉefulo uzis tiun kromnomon, kaj dum la jaroj ĝi perdis sian armean signifon kaj fariĝis titolo de politika potenco. Aliaj lingvoj uzas formojn el caesar.
Post la falo de Bizanca imperio, la estro de Osmanida imperio ofte estis nomata "imperiestro de Turkio, kvankam neĵuste. Ankaŭ oni tradukas per "imperiestro" titolojn kiaj estas la japanaj tennoo kaj mikado, kiuj dum epoko estis nur religiaj. Kiam hispanoj atingis Japanion en la 16-a jarcento, ili komence komprenis la imperiestron kiel japanan "papon" kaj la ŝogunon kiel la japanan "imperiestron". Oni tradukas per imperiestro ankaŭ tlatoani (la titolon de reganto de Aztekoj) kaj inkao.
Ankaŭ vortoj ne devenaj de “Caesar” aŭ “imperator”, sed kiuj estas la titoloj de kelkaj regantoj, estas tradukataj kiel “imperiestro”: “Huangdi” (regantoj de Ĉina Imperio), “Basileus” (regantoj de la Bizanca Imperio), “Ten-no” (Japanio), “Granda Mogolo” (Mogola Imperio – sed en tiu kazo oni ĝenerale konservas la esprimon aŭ vorton “Granda Mogolo / Grandmogolo”), “Negus Negesti” (kiu signifas “Reĝo de la reĝoj” en Etiopio).
Imperiestrino
La vorto imperiestrino havas du signifojn:
La plej multaj imperiestrinoj iam vivintaj estis "nur" edzinoj de imperiestroj. Inter la tre maloftaj veraj "inaj imperiestroj" estas ekzemple la japana Go-Sakuramachi, kaj la brita reĝino Viktoria kiel "imperiestrino de Hindio".
Listo de insuloj de Ferooj
Jen listo de la insuloj kaj insuletoj de Ferooj.
Károlyi
Károlyi estas hungardevena familinomo kongrua kun la jenaj:
Cuauhtémoc (Colima)
Cuauhtémoc estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Colima, kiu situas en la centro-okcidenta parto de Meksiko ĉe la pacifika oceano, ĉirkaŭ 500 kilometroj okcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Cuauhtémoc. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 06005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 25576 loĝantojn. El tiuj estis 12615 viroj kaj 12961 virinoj. La komunumo havas surfacon de 373,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.
Klimato
La averaĝa jara temperaturo estas 23,7 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 22657 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 248 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,09 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Reutigen
Reutigen estas komunumo de Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al distrikto Suba Simme-Valo. Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Thun. Ĝi havis 956 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Reutigen situas ĉe la okcidenta bordo de la rivero Kander en Berna Oberlando sude de la urbo Thun.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Reutigen limas en nordo al Höfen, en nordoriento al Zwieselberg, en oriento al Spiez, en sudoriento al Wimmis, en sudokcidento al Erlenbach en Simme-Valo kaj en oriento al Niederstocken.
Trafiko
Reutigen situas en la Stocken-Valo flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo Reutigen estas konektita per poŝtaŭtolinio al Wimmis kaj Spiez al la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Reutigen datiĝas el la jaro 1300 kiel Rötingen.
Piumhi
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Piumhi. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Predikato
Predikato povas signifi
Eco
Pri la aliaj signifoj de ECO rigardu en ECO.
Eco estas filozofia ento, kiu kunligas plurajn objektojn en unu klaso kaj distingas ilin de la aliaj. Plej kutime oni esprimas ecojn per adjektivoj. Ekzemple oni diras "La libro estas ruĝa" por esprimi ke la libro havas ruĝecon.
A kun nombro
Litero A kun nombro havas plurajn signifojn:
(ĉi tie n estas entjero)
Jukatanio
Jukatanio (Yucatán) estas federacia subŝtato de Meksiko sur la duoninsulo Jukatano, kies nordan parton ĝi ampleksas. En la subŝtato Jukatanio ekzistas 106 komunumoj (Vidu ankaŭ la liston de la komunumoj de Yucatán)
Ĝi havas loĝantaron de ĉirkaŭ milionoj kaj ampleksas  (indikoj varias). Ĝia ĉefurbo estas Mérida.
Antaŭ la konkerado de eŭropanoj (hispanoj) la majaoj loĝis la regionon. En Jukatanio situas gravaj restaĵoj de majaj konstruaĵoj, ekzemple en Chichén Itzá [ĉiĈEN iCA] kaj Uxmal [uŝMAL]. La nunan ĉefurbon Mérida la majaoj nomis T'ho.
Jukatanio estis inter la lastaj provincoj, kiuj aliĝis al Meksiko. Ankoraŭ en la 19-a jarcento iuj apartismanoj proklamis "Respublikon Jukatanio", kiu tamen havis nur efemeran vivon. Dum la regado de Porfirio DÍAZ okazis la divido de la duoninsulo (1902) al la teritorioj de nunaj Jukatanio kaj Quintana Roo.
1929 Kollaa
1929 Kollaa estas malgranda asteroido de la asteroida zono, ano de la Vesta familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rivero "Kollaa", ĉe kiu okazis batalo dum la vintra milito.
Kenta Tanno
Kenta Tanno (丹野 研太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, V-Varen Nagasaki kaj Oita Trinita.
NGC 4883
NGC 4883 (aliaj indikoj — ZWG 160.237, DRCG 27-175, PGC 44682) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Brazila Ŝaka Ĉampionumo
La Brazila Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Brazilo por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1927.