cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schwarzheide
Schwarzheide estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio, kaj estas parto de la historia regiono Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Manabu Kubota
Manabu Kubota (久保田 学, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj New Wave Kitakyushu.
Luz-Ardiden
Luz-Ardiden estas vintrosportejo en Pireneoj, situanta en la departemento Hautes-Pyrénées de la regiono. Situanta en alteco de 1720 metroj, ĝi estis inaŭgurita la. La vintrosportejo estas la alvenpunkto por iuj etapoj de la Tour de France kaj la Vuelta a España.
Detalo de la grimpado
Ekde Luz-Saint-Sauveur, la supreniro al Luz-Ardiden longas. La nivel-diferenco super ĉi tiu distanco estas, kun averaĝa deklivo de 6,9% kaj maksimuma deklivo de 10%.
Tra la jaroj ĝi vidis la triumfon de biciklistoj kiel Pedro Delgado (Tour 1985), Miguel Induráin (Tour 1990), Richard Virenque (Tour 1994), Laurent Jalabert (Vuelta 1995), Lance Armstrong (Tour 2003), Samuel Sánchez (Tour 2011).
Alila aminoacetato
Alila aminoacetato aŭ C5H9NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la aminoacetata acido kun alila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Alila aminoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Écaussinnes
Écaussinnes (, ; Les Scåssenes) estas belga municipo en la provinco Hainaut, situanta je 40km sude de Bruselo. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Soignies (nederlande Zinnik).
Ekde 1977 la municipoj Écaussinnes-d'Enghien, Marche-lez-Écaussinnes kaj Écaussinnes-Lalaing apartenas al Écaussinnes, la ĉefa municipo.
Tra la centro fluas la rivereton "La Sennette".
Écaussinnes estas la naskiĝurbo de la franclingva kantisto Julos Beaucarne.
Historio
Qian Xiuling (elp. cjen siuling), surloke ankaŭ nomata Perlinghi, ĉinadevena virino, savis en 1944 preskaŭ 100 lokajn civitanojn de la mortigo fare de la nazioj. Estas strato nomata Rue Perlinghi honore al ŝi.
La viadukto Pont des Douces Arcades kiu celis ligi la urbojn Nivelles kaj Soignies pere de tramo, sed la projekto estis haltigita post la unua mondmilito.
Turismo
Ĉiujare en julio okazas festivalo de klasika muziko en la 14-jarcenta kastelo Château de la Folie.
Écaussinnes estas esenca haltejo suvoje al vizito de la parko kanaloj kaj kasteloj (Parc Canaux et Châteaux).
La pitoreska ĉirkaŭaĵo povas esti malkovrita per la promenado nomata Val de la Sennette, en kiu pasis la malnova fervoja linio 106, kiu iam ligis Écaussinnes al Clabecq (Tubize) kaj kiu nuntempe estas parte verda vojo (en Belgio konata sub la nomo RAVEL).
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la municipo (france)
Elemér Jakobovits
JAKOBOVITS Elemér jakoboviĉ, plumnomo Jákó Elemér, estis rumanihungara ĵurnalisto, sportverkisto naskita en Nagyvárad la 5-an de junio 1897 kaj mortinta en Oradea la 26-an de januaro 1979.
Kariero
Jakobovits Elemér pro la unua mondmilito devis interompi siajn jurajn studojn kaj de 1930 li fariĝis kunlaboranto kiel sportrubrikestro de la gazetoj Nagyvárad, poste Szabadság''. .
Saint-Denis-de-Pile (stacidomo)
Saint-Denis-de-Pile estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Saint-Denis-de-Pile, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
The Flying Missile
The Flying Missile ("La Fluganta Misilo") estas usona aventura filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Henry Levin. The Flying Missile estis originale filmita en la angla lingvo. Ĝi estis inspirita de la unuaj usonaj prototipoj de misiloj lanĉitaj ekde la pontoj de submarŝipoj.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Glenn Ford, Viveca Lindfors, Kenneth Tobey.
La filmo entute daŭras 91 minutojn.
Mal (Oțelu Roșu)
Mal (Oțelu Roșu) (hungare: Mál) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 539 loĝantojn (rumanoj); en 1992 422 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas en 1433. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Oțelu Roșu.
Igor Ŝafareviĉ
Igor Ŝafareviĉ (ruse: Игорь Ростиславович Шафаревич; naskiĝis la 3-an de junio 1923 en Żytomierz, mortis la 19-an de februaro 2017 en Moskvo) – rusa matematikisto okupiĝanta pri algebro, algebra geometrio kaj algebra nombroteorio.
En 1940 finis Moskvan Universitaton, kie lekciis en la jaroj 1944–1975. De 1953 kiel profesoro. De 1943 laboris en Matematika Instituto je la nomo al Steklov ĉe Soveta Akademio de Sciencoj, kie de 1960 estis gvidanto de la fako. En la jaroj 1970–1974 estis prezidanto de Moskva Matematika Instituto. Li estis membro de la germana Leopoldina (1960), Londona Matematika Societo (1974), Usona Nacia Akademio de Sciencoj (1974), Reĝa Societo de Londono (1981). En 1978 ricevis honoran doktorecon de Pariza Universitato.
De la 60-aj jaroj engaĝiĝis en apogo de la viktimoj de komunistaj reprezalioj, Rusa Ortodoksa Eklezio kaj defendmovado pri la homrajtoj kreita de Andrej Saĥarov. Kun la tempo transiris al kritiko de la komunista sistemo laŭ pozicio de la rusa naciismo, ne evitante elementojn kontraŭjudistajn, per kio alproksimiĝis al Aleksandr Solĵenicin, sed malproksimiĝis de demokratiaj medioj.
Znojmo
Znojmo (Znaim) estas urbo en Ĉeĥio, en suda Moravio, proksime de ŝtatlimo kun Aŭstrio. Ĝi havas. Tra urbo fluas rivero Dijo. La urbo estas fama pro siaj kukumoj kaj vino. En la urbo mortis imperiestro Sigismondo de Luksemburgo en 1437. La urbo fieras per sia rotondo, sur kies muroj estis pentrita (en 1132) genealogio de la reganta familio de Přemyslidoj. Znojmo estas fama pro kultivado de kukumoj kaj vinberkulturo. En Znojmo estas ankaŭ unu bierfarejo, kiu produktas bieron Hostan.
La najbaraj municipoj de la setlejo estas Kravsko, Citonice, Strachotice, Podmolí, Dobšice, Chvalovice, Dyje, Havraníky, Nový Šaldorf-Sedlešovice, Tasovice, Mašovice, Suchohrdly, Únanov, Vrbovec, Plenkovice, Žerůtky, Hluboké Mašůvky kaj Kuchařovice.
Blazono
Blazono de urbo evoluis de la blazono de moraviaj margrafoj. Sur blua ŝildo en la hodiaŭa blazono estas gorĝ-blanka aglino kun ora kroneto sur kapo. Sur brusto la aglino havas bluan ŝildeton kun ora litero "Z".
Demografio
En Znojmo estas evidenta longtempa malmultiĝo de loĝantaro. De 34 759 loĝantoj loĝis en fino de jaro 2008 16 579 da viroj kaj 18 180 da virinoj.
Senlaboreco
Znojmo kaj ĝia disktrikto estas ekonomie malforta regiono kaj interbatiĝas kun senlaboreco, kiu en la unua kvaronjaro 2008 estis preskaŭ 10 %. Tamen eblas diri, ke de longtempa vido la senlaboreco malkreskiĝas. Tio estas ankaŭ dank al aktiveco de entreprenistoj. En la unua kvaronjaro de jaro estis 5 kandidatoj por unu pozicio. Laŭ la popolnombrado en jaro 2001 3 648 da loĝantoj vojaĝis regule en aliajn urbojn kaj vilaĝojn labori.
Historio
La historio de Znojmo estas longa kaj eventoplena. Jam en la 9a jarcento fortikigita setlejo apartenis al plej gravaj lokoj de Grandmoravia imperio. En la 12a jarcento estis en ĉirkaŭaĵo de princa kastelo romana setlejo, kiu estis en jaro 1226 de Přemysl Otakar la 1-a promociita al reĝa urbo. En sekvaj jarcentoj la urbo estis en favora rilato kun ĉeĥaj reĝoj kaj ĝia signifo kreskis. Inter reĝoj, kiuj estis en bona rilato kun Znojmo, estis ankaŭ Přemysl Otakar la 2-a, kies korpo estis konservitaj dum 17 jaroj post Batalo sur Morava kampo en kripto de minorita klaŭstro. Jam tiam estis Znojmo fama pro kultivado de vino kaj pli malfrue ankaŭ de kukumoj, kiuj estis importitaj en 1571 de Hungara reĝlando pere de abato Šebestián Freytag. Sed, dum la Tridekjara milito mortis kelk-mil da loĝantoj (ne nur pro la milito, sed ankaŭ pro la pestaj epidemioj). Fino de la 18a jarcento kaj komenco 19a jarcento signifis nuligadon de klostrojn kaj komencon de manufakturoj. En la fino de 19a jarcento estiĝas en urbo multe da ĉeĥaj societoj kaj progresas kultura kaj socia vivo. Inter du mondmilitoj urbo Znojmo promesplene evoluadis, sed ĝi estis finigita pro germana okupado. Post jaro 1948 evoluis daŭre industrio kaj samtempe estis konstruitaj novaj domoj en proksimaj vilaĝoj. Kelkaj de ili iĝis iompostiome partoj de Znojmo.
Partoj de urbo
Konsisto de la urbo estis antaŭe ankaŭ municipoj Dobšice, Dyje, Kuchařovice, Nový Šaldorf-Sedlešovice kaj Suchohrdly.
Urba trafiko
Urbo Znojmo havas de la unua januaro 2010 kvin tagajn busliniojn kaj du noktajn busliniojn. De la unua de julio 2010 tiuj ĉi linioj estas plene parto de Integrita trafika sistemo de la Sudmoravia regiono. Nuntempe pri urba trafiko zorgas du kompanioj: Znojemská dopravní společnost PSOTA s.r.o. kaj Bítešská dopravní společnost, spol. s r.o..
Trajna kaj ŝosea konektoj
Urbo Znojmo havas direktan trajnan konekton kun Břeclav kaj de decembro 2009 ankaŭ kun Vieno. Konekto al Vieno estas priservita de ÖBB. Lokaj trajnoj veturas ankaŭ al Okříšky aŭ iam al Jihlava. Al ĉefurbo de Moravio, Brno trajnoj veturas ankaŭ, sed ne direktaj. Loĝantoj de Znojmo, kiu veturas al Brno, plej ofte uzas ŝoseon numero 53 al Pohořelice, de kie jam uzas aŭtovojon numero 52 al Brno. Al Jihlava, de kie estas aŭtostrado, gvidas ŝoseo numero 38. Tiu ĉi ŝoseo numero 38 poste gvidas al limtransirejo Hatě–Kleinhaugsdorf (poste gvidas al Vieno). Ŝoseo numero 413 gvidas al Retz.
Sporto
Ekde 2008 ĉi-jare fine de septembro okazas konkurso de kanuoj.
Esperanta agado
En urbo estas ZEO - arbo.
Leĝo de Kirchhoff pri radiado
Absorbeco de korpoj
Nur parto de elektromagneta radiado alvenanta sur korpo absorbiĝas, la resto reflektiĝas aŭ trairas la korpon. Sume tiuj tri partoj de energio - la absorbita, la reflektita kaj la trairinta - egalas al la alveninta energio, la koncernajn partojn priskribas la koncernaj koeficientoj:
Ofte la absorba koeficiento esence dependas de la frekvenco. Korpo kiu perfekte absorbas (t.e. a=1) je ĉiu frekvenco nomiĝas nigra korpo.
Emisia koeficiento de korpoj
La intenseco, kun kiu iu korpo termoradias grave dependas de sia temperaturo. La intenseco de radiado de iu korpo rilate al samtemperatura nigra korpo estas priskribita per la emisia koeficiento de tiu korpo laŭ la formulo:
kun
Leĝo de Kirchhoff
La leĝo de Kirchhoff eldiras:
Aŭ koncize:
Pro tio:
Limigoj al la valideco de la leĝo
Ĝenerale la absorba koeficiento de iu korpo dependas de ĝia temperaturo, de la direkto el kiu la radiado alvenas, kaj - grave - de la frekvenco. Pro tio la leĝo ekzakte nur validas, se oni komparas emision kaj absorbon sub samaj kondiĉoj.
Tial la (videbla) koloro de iu korpo ĝenerale ne taŭgas por juĝi la emisian econ de tiu korpo. Per la koloro oni nur povas taksi la absorbecon de la korpo en la videbla frekvencintervalo (t.e. lumo). Sed plejofte la esenca frekvencintervalo de ĝia emisio estas en la transruĝo, je kie ĝia aborbeco (kaj same emisieco) eble tre malsamas. Por tio ekzistas eĉ blankaspektaj termoradiiloj, kiuj bone efikas.
Kial la leĝo validas
Ni rigardu specialan kazon menciitan en la fiziklibro de Grimsel :
Supozu fermitan fizikan sistemon limigitan de perfekta spegulo. En la sistemo troviĝu nur du korpoj:
Ĉiu radiado elsendita de unu korpo atingu la alian. La sistemo estu en termodinamika ekvilibro. Per kalkulado oni povas pruvi, ke se estus la korpoj aŭ gajnus aŭ perdus energion, do baldaŭ havos aliajn temperaturojn. Tio kontraŭus la unuan aŭ duan leĝon de termodinamiko.
Punkva
Punkva estas merga rivero en distrikto Blansko en Ĉeĥio. Ĝi estas longa 29 km kaj ĝi estas la plej longa subtera akva fluanto en Ĉeĥio. Akvokolekta areo havas areon 170 km².
Paso de la fluo
Punkva estiĝas en la subterejo de Moravia karsto en supermara alteco 350 m s.m. per kunfluo de Sloupský potok kaj Bílá voda. La pli longa el la fontriveroj estas Sloupský potok, kies ĉefa fontrivero Luha fontas sub la plej alta monto de Drahana montetaro – Skalky, same kiel ĝia plej signifaj alfluantoj sur la supra fluo – Huťský potok kaj Žďárná. Super municipo Sloup enfluas en ĝin Němčický potok kaj plu la akva fluanto nomiĝas Sloupský potok. Sub la municipo Sloup Sloupský potok trafalas sin en la subterejon, trafluas tra subaj etaĝoj de Kavernoj de Sloup-Ŝoŝuvka kaj Sloupa koridoro de Amatora kaverno en abismon de Macocha. Post ties kunfluiĝo kun rojo Bílá voda, kiu fontas ĉe Protivanov, la rivero nomiĝas Punkva. Bílá voda ĉe Holštejn trafalas sin en Nová Rasovna en la subterejon kaj ĝia fluo daŭrigas tra ĝi en Amatoran kavernon. La paso de la fluo en regiono de Amatora kaverno estas konata nur parte, tamen en parto de la kaverno nomata Labirinto Sloupský potok kuniĝas kun Bílá voda. Sur la fundo de Macocha Punkva aperas por momento en la taga lumo kreante ĉi tie du lagetojn, sed tuj ĝi malaperas denove reen en la subterejo. La supra lageto estas profunda proksimume  13 metrojn kaj ĝi estas videbla desupre el belvideja plataĵo. La malsupra lageto estas kaŝita inter la rokoj kaj do ne estas videbla desupre kaj ĝia profundeco atingas 49 metrojn (ĝis nun ne estis atingita la fundo). El Macocha la rivereto trafluas tra akvaj katedraloj de Punkvaj kavernoj, kie enkadre de trarigardo okazas navigado tra la subterejo sur boatoj. Post tio, kiam la rivereto forlasos la kavernan subterejon, en kiun ĝi ankoraŭ unufoje por kelke da dekoj da metroj revenos, ĝi unuiĝas kun la subteraj akvoj de rojo Lopač kaj Krasovský potok kaj elfontas en la tn. Malgranda elfluejo de Punkva. Poste la rivereto trafluas tra profunda Valo de Punkva kun kelke da fiŝlagoj kaj sekva valo de Ernesto konstruigitaj per hangaroj de maŝinfabriko ČKD Blansko. Surrande de Blansko Punkva poste enverŝiĝas en supermara alteco 267 m s.m. en riveron Svitava.
Eluzo
Spite al sia negranda longeco ĝi estas unu el la plej interesaj kaj la plej vizitataj akvaj fluantoj en Ĉeĥio, nome dank' al tio, ke la parto de la fluo trafluas tra la subterejo de PPR Moravia karsto. La subtera Punkva estis en la jaro 2004 enskribita en liston de malsekejoj de internacia signifo enkadre de Ramsar-Interkonsento.
Algoritmo de Coppersmith-Winograd
En lineara algebro, la algoritmo de Coppersmith-Winograd estas asimptote la plej rapida sciata algoritmo por matrica multipliko de kvadrataj matricoj (kiel en 2008).
La algoritmo estas nomita post Don Coppersmith kaj Shmuel Winograd.
Ĝi povas multipliki du n×n matricojn en tempodaŭro O(n2,376). Ĉi tio estas plibonigo super la bagatela O(n3) de norma algoritmo kaj la O(n2,807) de algoritmo de Strassen.
La norma matrica multiplika algoritmo uzas senperan kalkulon laŭ difino de matrica multipliko
Eble eblas plibonigi la eksponenton super la matrica amplekso n plu. Tamen, la eksponento devas esti minimume 2 ĉar n×n matrico enhavas n2 valorojn, kaj ili ĉiuj devas esti legitaj dum kalkulado por ricevi la akuratan rezulton.
La algoritmo de Coppersmith-Winograd estas ofte uzata kiel parto en aliaj algoritmoj por pruvi teoriajn tempajn komplikecajn barojn. Tamen, malsimile la algoritmo de Strassen, ĝi ne estas uzata en praktiko ĉar ĝi donas avantaĝon nur por matricoj tiel grandaj ke ilin ne povas prilabori moderna aparataro.
Henry Cohn, Robert Kleinberg, Balázs Szegedy kaj Christopher Umans rederivis la algoritmon de Coppersmith-Winograd per grupo-teoria konstruado. Ili ankaŭ montris ke ĉiu el du malsamaj konjektoj implicas ke la eksponento por tempodaŭro de matrica multipliko estas 2, kiel estas longe suspektite.
Vitiligo
Vitiligo (Leukopathia aquisita) signifas, ke la haŭto perdas pigmenton kaj tial estiĝas helaj makuloj. Ĉe kelkaj pacientoj senkoloriĝas nur unu regiono de la korpo, ĉe aliaj samtempe pliaj regionoj kaj la procedo povas daŭri dum jaroj. La kaŭzo de la malsano ne estas konata, vitiligo ne doloras kaj ne estas kontaĝa. Se la vizaĝo estas afekciita, vitiligo povas premi la psikon. Sendepende de la raso aŭ la sekso ĉirkaŭ 1 ĝis 2 procentoj de la loĝantaro malsaniĝas.
Ne ekzistas terapio, kiu helpas ĉiujn pacientojn, sed ekzistas eblecoj manipuli la haŭtkoloron per ŝminko. Alia metodo estas provi repigmenti la haŭton per medikamento kaj ultraviola radiado. Ekzistas ankaŭ terapiprovoj per nutrado kaj banado en speciala salakvo.
.tl
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Jukka Puotila
Jukka Petri Pauli Puotila (naskiĝinta 9-a de septembro 1955) estas finna imitulo, humuristo kaj aktoro. Li aktoris longe en nacia teatrejo de Finnlando. En televido li aktoris kun alie en Kotikatu kaj Yökyöpeli. En Kotikatu lia rolfiguro estis Pertti Mäkimaa. En 1998 kaj 1999 li havis en televido imitprogramon Kulta-Jukka, "ora Jukka". Li aktoris ankaŭ en multaj longaj finnaj filmoj.
Fornorda Kvinslando
Fornorda Kvinslando (Far North Queensland, mallongigita FK aŭ FNQ) estas la plej norda parto de la subŝtato Kvinslando, Aŭstralio. La regiono, kiu enhavas grandan parton de la areo de la Tropika Norda Kvinslando, etendas el la urbo Cairns norden al la Toresa Markolo. Okcidente kuŝas la Golfo Country kaj Norda Kvinslando estas la regiono suda.
Tiu regiono havas pli ol 70 naciajn parkojn kaj eltenas gravan agrikulturan sektoron.
Demografio
Ĉefa urbo estas Cairns kun ĉirkaŭ 153,075 loĝantoj.
La Australian Bureau of Statistics ĉirkaŭkalkulis la regionan populacion ĉe 275,058 en 2010. La regiono enhavas 25.6% el la indiĝena populacio de la subŝtato, tio estas 28,909 homoj, kio faras ĝis 11.8 % el la regiona populacio.
24967 Frištenský
24967 Frištenský estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov en la vilaĝo Ondřejov (distrikto Prago-oriento, ĉ. 35 km sud-oriente de Prago).
Fornorda Kvinslando
Demografio
Historia urbo estas Kuktaŭno.
24967 Frištenský
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa luktisto Gustav Frištenský, (1879–1957), amatora kaj profesia eŭropa ĉampiono en klasik-stila luktado. Dum sia kariero de preskaŭ unu duona jarcento, li gajnis ĉirkaŭ 10 000 matĉojn. Granda ĉeĥa patrioto, li subtenis la vidvinojn de la policistoj mortigitaj en ago kaj la emeritiĝintajn sportistojn sen deca vivrimedo.
14148 Jimchamberlin
14148 Jimchamberlin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada inĝeniero James (Jim) Chamberlin (1915–1981), kiu laboris pri la projektoj Avro Jetliner kaj Avro CF-105 Arrow de de Avro Canada. Poste li iris al NASA kie li kunlaboris al la kosmaj programoj Mercury, Gemini kaj Apollo.
Ministraro dua de Jacques Chirac
La ministraro dua de Jacques Chirac estis:
Ĝi oficis de la 20-a de marto 1986 ĝis la 10-a de majo 1988, t.e. dum 2 jaroj kaj 51 tagoj.
La maldekstra prezidento Mitterrand nomumis la dekstrularan gvidanton Jacques Chirac ĉefministro post la dekstra venko okaze de la deputitara balotado. Unuafoje en la historio de la Kvina Franca Respubliko prezidento kaj ĉefministro ne estis el sama partiflanko. Tiun situacion oni nomis kunestado (france: cohabitation), t.e. kunestado de du kontraŭaj politikaj fortoj en unu sama plenuma povo.
En majo 1988 ĉefministro Chirac kun sia ministraro eksiĝis post sia balota malvenko kontraŭ François Mitterrand, kiu estis reelektita prezidento.
Pitako el Mitileno
Pitako el Mitileno (greke : Πιττακός filo de Hyrradius (ĉ. 640-568 a.K.), estis unu el la sep saĝuloj de Grekio.
Laŭ Diogeno Laertio lia granda devizo estis jena: "Kion ajn vi faras, faru ĝin bone."
Pitako naskiĝis en Mitileno, kaj servis kiel armegeneralo, kiu gvidis siajn soldatojn al venko super Ateno kaj la armekomandanto Frinon. Kiam la atenanoj atakis Mitilenon, Pitako defiis la atenan armegeneralon por batali en duelo (unu kontraŭ unu) sur la kompreno ke la rezultoj determinos la militon kaj malhelpos nenecesan sangoverŝadon. Poljeno en siaj "Stratagemoj" skribis, ke Pitako sekrete kaŝis reton sub sia ŝildo. Li kaptis Frinon per la reto, trenis lin malsupren kaj mortigis lin. Laŭ li, tio kaŭzis la uzon de retoj en dueloj inter gladiatoroj. Post tiu venko li estis elektita reganto de Mitileno. Post dek jaroj da regado, Pitako eksiĝis, kaj Mitileno ricevis konstitucion por garantii la bonan ordon.
Kelkaj verkintoj mencias, ke li havis filon nomitan Tireo. Legendo diras, ke lia filo estis mortigita kaj kiam la murdinto estis alportita antaŭ Pitako, li liberigis kaj forsendis lin dirante, "Pardono estas pli bona ol pento"; tamen alia versio de la fama diraĵo estas ke "Pardono estas pli bona ol puno."
Malu Dreyer
Marie-Luise „Malu“ DREYER (naskiĝinta la en Neustadt an der Weinstraße) estas germana socialdemokratia politikistino. Ekde la ŝi estas ministroprezidantino de la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio. Ŝi estas la unua virino havanta tiun postenon.
<!-- Seit März 2002 gehörte sie bereits als Ministerin für Soziales, Arbeit, Gesundheit und Demografie der rheinland-pfälzischen Landesregierung an.
Herkunft, Ausbildung und berufliche Laufbahn
Dreyer wurde als zweites von drei Kindern eines Schulleiters und einer Erzieherin geboren. Nach einem Auslandsschuljahr im kalifornischen Claremont 1977 und dem Abitur im Jahr 1980 am Käthe-Kollwitz-Gymnasium Neustadt begann Dreyer ein Studium der Anglistik und Katholischen Theologie an der Johannes Gutenberg-Universität Mainz. Im folgenden Jahr wechselte sie zur Rechtswissenschaft. Sie absolvierte sowohl die Erste Juristische Staatsprüfung 1987 als auch die Zweite Juristische Staatsprüfung drei Jahre später mit einem Prädikatsexamen.
Ab 1989 arbeitete Dreyer an der Mainzer Universität als Wissenschaftliche Assistentin von Hans-Joachim Pflug. 1991 wurde sie zur Richterin auf Probe ernannt und erhielt einen Dienstleistungsauftrag als Staatsanwältin in Bad Kreuznach.
Politische Laufbahn auf lokaler und Landesebene
Dreyer ist Mitglied der SPD. Von 1995 bis 1997 war sie hauptamtliche Bürgermeisterin der Stadt Bad Kreuznach. Ab 1997 leitete sie als Dezernentin den Bereich Soziales, Jugend und Wohnen der Stadt Mainz.
Am 15. März 2002 berief sie der damalige Ministerpräsident Kurt Beck als Nachfolgerin von Florian Gerster in sein Kabinett. Dreyer war seitdem bis Januar 2013 rheinland-pfälzische Ministerin für Arbeit, Soziales, Gesundheit und Demografie. Unter Druck geriet sie im Jahr 2004, als ihr die Opposition im Landtag im Zuge der sogenannten „Rodalben-Affäre“ (im November 2003 wurde eine Erzieherin von zwei 16- und einem 17-jährigen Heiminsassen erstochen) schwere Versäumnisse bei der Planung und Umsetzung des Projekts „Heimunterbringung statt Untersuchungshaft“ vorwarf und – erfolglos – ihren Rücktritt forderte.
Seit dem 15. Januar 2005 ist Dreyer Vorsitzende der SPD Trier. Bei der für die SPD äußerst erfolgreich verlaufenen Landtagswahl am 26. März 2006 trat Dreyer für den ausscheidenden Landtagspräsidenten Christoph Grimm als SPD-Kandidatin für den Wahlkreis Trier an und setzte sich hier gegen den CDU-Landesvorsitzenden und Spitzenkandidaten Christoph Böhr durch, der im Anschluss an die Wahl als Konsequenz aus der Niederlage seiner Partei sämtliche Parteiämter niederlegte. Bei der Landtagswahl 2011 gewann sie mit 40,6 Prozent der Erststimmen das Direktmandat im Wahlkreis Trier.
Privates
Malu Dreyer ist seit Juli 2004 mit dem amtierenden Trierer Oberbürgermeister und früheren Staatssekretär Klaus Jensen verheiratet. Die bekennende Katholikin lebt mit ihrem Ehemann in einem Wohnprojekt für behinderte und nicht behinderte Menschen nahe der Benediktinerabtei St. Matthias in Trier. Seit Mitte der 1990er-Jahre leidet Dreyer an Multipler Sklerose. Deswegen ist sie auf längeren Wegstrecken auf den Rollstuhl angewiesen.
Einzelnachweise
-->
Zeiningen
Pri la komunumo
Zeiningen estas komunumo en la distrikto Rheinfelden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2199 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Zeiningen situas ĉe la rivereto Möhlinbach, tie, kie la Möhlin-Valo transiras al la leŭso-ebenaĵo sude de Rejno, kiu nomiĝas Möhliner Feld, de kiu signifa parto apartenas al la teritorio de la komunumo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zeiningen limas en nordokcidento al Möhlin, en nordoriento al Wallbach, en oriento al Mumpf, en sudoriento al Zuzgen, en sudo al Buus (Kantono Bazelo Kampara), kaj en sudokcicdento al Maisprach (Kantono Bazelo Kampara).
Trafiko
La viliaĝo mem situas flanke de la gravaj trafikvojoj, sed per la norde preterpasanta kantona ĉefvojo n-ro de Bazelo al Zuriko kaj la proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 en Rheinfelden, la komunumo tre bone atingeblas.
Historio
En mezepoko la Grafoj de Homberg-Thierstein kaj poste iliaj heredantoj la Habsburgoj, regis pri Zeiningen. Post la Milito de Waldshut en la jaro 1468 la Habsburgoj pandigis la tutan Frick-Valon al Burgonjo, sed post la burgonja malvenko dum la Burgonjaj Militoj kontraŭ la Svisa Ĵurkomunumo, la regiono revenis sub la kontrolon de la Habsburgoj, kiuj pluregis tie ĝis la jaro 1797, kiam la francoj okupis la regionon. Ek de tiam la Frick-Valo formis francan protektoraĵon, kiu en la jaro 1802 estis integrita kiel Kantono Frick-Valo al la Helveta Respubliko kaj en la jaro 1803 fariĝis parto de Kantono Argovio, kaj Zeiningen estiĝis komunumo de la argovia distrikto Rheinfelden.
Ferenc László (muzikologo)
LÁSZLÓ Ferenc (la:slo:) estis rumanuja hungara muzikverkisto, muzikkritikisto, flutisto naskiĝinta en Kluĵo la 8-a de majo 1937 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de marto 2010. Li estis la filo de Dezső László.
Biografio
László finis la Muzikan Liceon en sia naskiĝurbo (1954), li akiris diplomon en la flutfako de la Muzika Altlernejo Gheorghe Dima (1959). Inter 1959-65 li estis flutisto en la filharmonio de Sibio, pli poste instruisto en la muzikliceo de Kluĵo (1966-70), pli poste lektoro en la Konservatorio Ciprian Porumbescu de Bukareŝto. Ekde 1991 li estas profesoro en la kluĵa muzikakademio. Li estis aŭtoro de muzikpublicista rubriko de revuo A Hét kaj redaktoro de ĝia muzika paĝo (1970-73), konstanta kunlaboranto de la hungara sekcio de la Rumana Radio kaj Televido. Li estas unu el la fondintoj de la Romániai Magyar Zene Társaság, pli poste ĝia prezidanto. Ekde 1990 li estis fondintprezidanto de Junimea Muzicală din România, ekde 1991 de la Societatea Mozart, ekde 1992 li estas vicprezidanto de rumana sekcio de Paneŭropa Unio. Liaj fakartikoloj aperis en Korunk, Forschungen zur Volks- und Landeskunde, Musik und Kirche, Utunk, Studii de Muzicologie, Művelődés, Brassói Lapok, Secolul 20, Muzica, A Hét, Karpathenrundschau. Li estas kunlaboranto de la revuo budapeŝta Magyar Zene.
5915 Yoshihiro
5915 Yoshihiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana sciencisto Yoshihiro Yamada, popularigisto pri astronomio.
La muelejo (Rembrandt)
La muelejo estas pentraĵo de la nederlanda artisto Rembrandt, farita inter 1645 kaj 1648, kaj nun ekspoziciata en la Nacia Galerio de Arto, Vaŝingtono. Dum longe, la atribuo al Rembrandt estis konsiderita dubinda; ĝi estis restaŭrita lastatempe, kvankam ĝi ne estas universale akceptita. La pentraĵo estis iam en la Orleana Kolekto. Ĝi estis iam posedo de Peter Arrell Brown Widener.
La pentraĵo montras sur krutaĵo ventomuelejon inter disaj dometoj. Maldekstre pado iras al rivero (same virino kun infano), kie alia virino lavas tolaĵojn dum viro rigardas ŝin kaj alia viro venas per boato en kiu li remas. Dekstre, trans la rivero estas densa arbaro. Ĉefa trajto de la aranĝo estas la kontrasta kombino de lumo, heleco kaj malheleco. La lastaj sunradioj de la tago heligas la dekstran duonon de la ĉielo (kontraste al la malheleco supre kaj malsupre) ĉirkaŭante la muelejon per brila helo, kiu siavice respeguliĝas en la rivero (malsupre dekstre). La lumaranĝo tute celas la fokuson al la muelejo, kiu staras brile kiel simbolo de la industrio super la ĉiutagaj aktivecoj.
Svingo (ritmo)
Svingo estas flua, „svinga“ ritmo, vaste aperanta aparte en ĵazo. Ĉi tiu ritmo apartenas al la plej gravaj elementoj de la plej multaj ĝenroj de ĵazo. Ĝi troviĝas tamen ankaŭ pokaze en aliaj muzikspecoj, ekz. en sovaĝ-okcidenta svingo apartena al kontreo.
Teorioj
Pri la klarigo de la fenomeno svingo aparte okupiĝis la eŭropa ĵazesploro.
Afrika heredaĵo
Muzik-etnosciencisto Alfons M. Dauer atribuis en siaj klasikaj esploroj el 1958 kaj 1961 svingon al ĝia origino el afrika muziko. Li nomis kiel centra momento por la ekesto de svingo la rilaton inter pulso kaj interpulso, do la akcentadon de batoj inter la batoj de la pulso (sur taktotempo +). Laŭ Dauer pulso estas senorda egala sinsekvo da samdistancaj batoj aŭ aŭdsenseblaj aŭ nur senteblaj. El ĉi tiu statika pulso elpaŝas la interpulso, kio generas senteblan internan streĉon, kiu postulas "malstreĉan kompenson“.
Ne malsimile al Slawe ankaŭ Dauer supozas formon de ritma streĉo, kiun li tamen rilatigas sur plurtavola ritmosenton radikantan en afrika muziko, en kiu jam la pulso prezentas viglan tavolon.
Akcentado de la tempo
Joe Viera pliampleksigis en 1970 la ĝistiamajn klarigoprovojn, klarigante svingon per la modelo de „akceloakcentoj“ kiel tempoaperaĵo: Super konstanta baza ritmo iomete forŝovataj tonoj efikas la impreson de akceladoj. La akcelakcentoj situas je tio nur je iometo (do tute ne je okono) antaŭ la pulso; tiamaniere jam unuvoĉa melodilinio povas "svingi" (ekz. je paŝanta baso). Li ankaŭ montris sur tio, ke la maniero de la svingado ege varias - depende de la tempo de la peco, sed ankaŭ individue de muzikisto al muzikisto kaj inter malsamaj ĵazstiloj.
Per tio Viera subigas la malhistoriajn teoriojn kaj de Slawe kaj ankaŭ de Dauer kaj konsideras, ke "svingado" ne en ĉiuj periodoj de la „historio de ĵazo“ signifas la saman.
"Anatomio de svingo"
Carlo Bohländer vidas laŭ sia samnoma esploro el 1986 la kaŭzon de la svingo ĉefe en interferado de eŭropa taktperioda sistemo kun „afrika multpulsa sento.“ Ĉi tiu multpulsa sento ekestas laŭ Bohländer per super- kaj subtavoligo de la kvaronopulso superreganta en ĵazo per pulsgrupigoj de pli alta ordo (okonopulso, deksesonopulso). Ĉi tiu malregula akcentado, kiu ekestas ene de ĉi tiu plurtavola sistemo, kreas lige kun la simetria peza-malpeza-ordo de la eŭropa taktsistemo la kondiĉon por „svingo-favorigo“.
Kiel ajn multklariga la (vere kompleksa) analizo ankaŭ estas detale, tiel problema estas la muzikscienca eŭrocentrismo de Bohländer, per kio li (simile al Viera) ne sukcesas prilumi ankaŭ la delikatajn, etritmajn nuancojn.
Sintezo
Ekkehard Jost evoluigis kunige jenan klarigon por svingo:
Similaj formrimedoj
Ankaŭ Nova Muziko uzas, ekzemple tiu de Igor Stravinskij, similajn formelementojn, aparte je kelkaj tangoj. La plej klara historia modelo estas la ankaŭ malregule ludendaj „malegalaj notoj“ de la franca barokmuziko.
Opština Dolneni
Opština Dolneni estas unu el la 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 13 568 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Dolneni.
Loko, priskribo
Opština kun areo de 412,43 km² situas en la norda parto de la regiono Pelagono.
La suda parto de la komunumo de estas lokita al alteco de ĉirkaŭ 600 m, sed la nordo estas preskaŭ 2000 m. Opstine konsistas tuta de 37 vilaĝoj:
Dolneni, Belo Polje, Brajilovo, Vranče, Gornje Selo, Gostiražni, Dabljani, Debrešte, Desovo, Dolgajec, Drenovci, Dupljačani, Žabljani, Žitoše, Zabrčani, Zapolžani, Zrze, Kostinci, Košino, Kutleševo, Lažani, Lokveni, Malo Mramorani, Margari, Nebregovo, Novoselani, Peštalevo, Rilevo, Ropotovo, Sarandinovo, Sekirci, Senokos, Slepče, Slivje, Sredorek, Strovija, Crnilište.
Laŭ la censo de 2002 loĝis tie makedonanoj (35,9%), albanoj (26,7%), turkoj (19,1%), bosnianoj (17,5%) kaj aliaj.
Najbaraj municipoj estas:
Opština Caska en la nordoriento, Opština Prilep en la sudoriento, Opština Krivogastani sude, Opština Krusevo en la sudokcidento, Opština Makedonski Brod en la nordokcidento.
Referencoj
Statistikoj:
Klingo-servilo
Pri la temo estas Portalo:Komputilo
NGC 4783
NGC 4783 (aliaj indikoj — MCG -2-33-51, VV 201, 3C 278, PGC 43926) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Klingo-servilo
La ĉefa avantaĝo de klingo-serviloj estas eblo kunigi kelkajn klingojn en spacon de unu servilo. Kaj ĉiu klingo estas aparta kalkulpova sistemo. Pro la avantaĝo en la sama spaco klingo-serviloj havas multe pli grandan kalkulpovon, kompare kun tradiciaj serviloj. Klingo-servilojn inventis en 2001-a jaro firmao RLX Technologies.
Historio de klingo-serviloj
Klingo-serviloj de unua generacio aperis en majo de 2001 jaro. Inventanto de la serviloj estas firmao RLX Technologies kaj komenca evoluo de de klingo-serviloj estas firme ligita kun la firmao. Unua klingo-servilo havis nomon ServerBlade 663. Por plimalmultigi varmoradiadon en la servilo estis uzitaj procesoroj Crusoe far firmao Transmeta. Tamen la paŝo ne estis sukcesa, ĉar la serviloj ne havis grandan kalkulkapablon kaj tro varmiĝis. La dua generacio de klingo-serviloj aperis jam en decembro de la sama jaro. ServerBlade 667 havis je 30% pligrandan kalkulpovon kompare kun 663. Por faciligi migradon de la unua generacio al la dua estis uzita kongrua muntujo. Kvankam ServerBlade 667 uzis procesorojn Crusoe, similajn al ServerBlade 663, ĝi havis pli da memoro kaj povis funkcii kun diversaj modifikoj de operaciumoj Vindozo Server 2000 kaj Red Hat Linukso. Krom tio, en serviloj de la dua generacio, estis lanĉita aparta servilreto por kunlaborigi klingo-servilojn kaj sistemo de ties direktado RLX Control Tower Blade. La lasta realigis prizorgon de klingoj kaj direktas ilin, kiel unu sistemon kaj permesis per reto regi klingojn per fora konzolo. Por plifaciligi regadon de sistemo de klingo-serviloj estis realigita TTT-interfaco, kio permesis organizi Linukso-klasterojn. Klingo-serviloj de la tria generacio estis lanĉitaj en februaro de 2002. ServerBlade 800i uzis malalttensiajn procesorojn Intel Pentium III kun frekvenco 800 MHz. Bazaj serviloj havis 512 MB de ĉefmemoro (pligrandigebla ĝis 1 GB) kaj diskaron de 20 ĝis 80 GB. Ĉefa trajto de la tria generacio estis apero de nova speco de klingo-servilo – reganta klingo-servilo. Ĝia ĉefa rolo estas regi sistemon de klingo-serviloj. La generacio de klingo-serviloj funkciis kun diversaj specoj de Vindozo kaj Linukso. ServerBlade 1200i, aperintaj en septembro de 2002 jaro, jam uzis procesorojn Intel Pentium III, kun frekvenco 1,2 GHz kaj saplo L2 512 kB, havis diskaron ĝis 120 GB kaj ĉefmemoron ĝis 2 GB. Arkitekturo de klingo-serviloj de la kvina generacio ServerBlade 2800i jam permesis uzi multprocesorajn klingojn – po du procesoroj Intel Xeon kun frekvenco 2,8 GHz kaj staplo L2 512 KB. Krome, la klingoj havis interfacajn kartojn Infiniband, kio rimarkeble altigis prezon de la klingo-serviloj. La sesa generacio de klingo-serviloj de RLX ServerBlade 6400 aperis en novembro de 2004 jaro. La klingoj de la serviloj uzis 64-bitajn procesorojn Intel Xeon kun frekvenco de 2,8 ĝis 3,6 GHz kaj havis untegritajn interfacojn Ethernet, Infiniband, Fibre Channel kaj kontrolilon PCI-Express.
Aurél Liffa
Aurél Liffa, laŭ hungarlingve kutima nomordo Liffa Aurél estis hungara geologo, mineralogo, altlerneja instruisto, institutestro. Li estis malkovrinto de la hungara kaolino. Aurél Liffa naskiĝis la en Korpona (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Krupina en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Aurél Liffa maturiĝis en luterana liceo en Selmecbánya en 1891, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1895. Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Than, Béla Lengyel (1844), Vince Wartha, Miksa Hantken, József Sándor Krenner, Sándor Schmidt, Loránd Eötvös. Post siaj studoj li laboris 5 jarojn en Hungara Nacia Muzeo, sed li estis ankaŭ soldato kaj asistanto en la universitato. En 1900 li eklaboris en la geologia instituto, post 6 jaroj li doktoriĝis en la universitato kaj en 1909 li plustudis en Heidelberg. En la sekva jaro li habilitiĝis en Reĝa Universitato palatino József. Li batalis dum la 1-a mondmilito. En 1934 li estis nomumita institutestro, en la sekva jaro li pensiuliĝis. Li kandidatiĝis en 1955. Tiutempe li partoprenis en serĉado de perlitoj. Li ricevis premiojn inter. Li havis edzinon, kiu naskis gefilojn.
Piedade do Rio Grande
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono São João Del Rei. Fondita en 1953, laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Algoritmo de Strassen
En lineara algebro, algoritmo de Strassen estas algoritmo por matrica multipliko, pli rapida ol la norma matrica multiplika algoritmo.
Algoritmo de Strassen estas utila en praktiko por grandaj matricoj.
La norma matrica multiplika algoritmo uzas senperan kalkulon laŭ difino de matrica multipliko
havas komplikecon O(N3) kie N estas amplekso de la matrico
Algoritmo de Strassen havas komplikecon O(N2,807).
Tamen ekzistas asimptote ankoraŭ pli rapida algoritmo, la plej rapida sciata algoritmo, algoritmo de Coppersmith-Winograd, kiu havas komplikecon O(N2,376)
Algoritmo de Strassen estas ĝeneraligo de algoritmo de Karatsuba por multipliko de nombroj al multipliko de matricoj.
Algoritmo
Estu A kaj B du N×N kvadrataj matricoj, kie N = 2n. La matricoj povas esti super reelaj nombroj, kompleksaj nombroj aŭ iu ringo R. Bezonatas kalkuli la produton C=AB.
Se la matricoj A, B estas ne de amplekso 2n×2n oni aldonu nulajn liniojn kaj kolumnojn ĝis ĉi tiu amplekso. Post multiplikado, la produto havos nulajn liniojn kaj kolumnojn kiujn eblos forigi.
Disdividu A, B kaj C en blokajn matricojn de egala amplekso
kun ĉiu al Ai, j, Bi, j, Ci, j de amplekso 2n-1×2n-1.
Tiam
kaj
La elekto de Pk estas tia ke estas eliminita unu matrica multipliko kaj la kvanto de multiplikoj estas malpligrandigita al 7 (po unu multipliko por ĉiu Pk).
Necesas ripeti ĉi tiun disdividan procezon n fojojn ĝis kiam la submatricoj estas 1×1 kaj do degeneras en nombrojn (erojn de la ringo R).
Praktikaj realigoj de algoritmo de Strassen reŝaltiĝas al norma maniero de matrica multipliko por sufiĉe malgrandaj submatricoj, por kiuj la norma maniero estas pli rapida. La amplekso ekde kiu algoritmo de Strassen estas pli rapida dependas de la specifa realigo kaj aparataro. Estas pritaksoj ke algoritmo de Strassen estas pli rapida por matricoj de amplekso N ekde valoro inter 32 kaj 128 por optimumigitaj realigoj, kaj 60000 aŭ pli multe por bazaj realigoj.
Ekzemplo de realigo
Jen estas ekzemplo de fontokodo de la algoritmo en Fortran por N×N matricoj kie N=k2m kie k≤64.
Funkcio MUL estas multipliko per algoritmo de Strassen, funkcio MUL2 estas multipliko per la norma algoritmo. V estas la amplekso de matricoj.
Komputado de P1 ... P7 povas esti paralela, kio povas pligrandigi rapidon je multprocezilaj komputiloj.
Ĉi tiu versio kopias la submatricojn Ai, j, Bi, j, kio ne estas bezonata; eblas fari pli kompetentan realigon, kiu uzas la submatricojn tie kie ili jam kuŝas en la memoro.
Algoritmo de Bodrato-Strassen
Algoritmo de Bodrato-Strassen estas optimumigita simetria versio de algoritmo de Strassen. Ĝi bezonas 7 mutiplikojn kaj 15 adiciojn (anstataŭ 18 adicioj por algoritmo de Strassen) je ĉiu disdivido je submatricoj.
La matricoj A, B, C estas disdividataj je blokoj same kiel en algoritmo de Strassen.
Tiam oni kalkulu submatricojn S1 ... S4, T1 ... T4, P1 ... P7, U1, U2 kiel:
kaj
Por 2×2 nekomutaj matricoj, ne nur tiu versio atingas la plej malaltan kvanton da linearaj operacioj, sed ĝi ankaŭ bezonas eĉ malpli operaciojn por kvadratigi matricon: en tiu kaso Si = Ti; plue P1, P2 kaj P3 estas ne multiplikoj, sed kvadratigoj.
Tempodaŭro de ruligo
La norma matrica multipliko bezonas proksimume 2N3 aritmetikajn operaciojn (adicioj kaj multiplikoj), do la asimptota komplikeco estas O(N3).
La kvanto de adicioj kaj multiplikoj postulata per la algoritmo de Strassen povas esti kalkulita kiel sekvas. Estu f(n) la kvanto de operacioj por 2n×2n matrico. Tiam konsiderante rikuran aplikon de la algoritmo de Strassen, f(n) = 7f(n-1) + a4n, por iu konstanto a kiu dependas de la kvanto de adicioj plenumataj je ĉiu apliko de la algoritmo. De ĉi tie f(n) = (7 + o(1))n. Tiel la asimptota komplikeco de multipliko de matricoj de amplekso N = 2n per la algoritmo de Strassen estas
La malpligrandiĝo de la kvanto de aritmetikaj operacioj tamen rezultas je la prezo de ia malpligrandiĝo de la cifereca stabileco.
Kantono Esch-sur-Alzette
La Kantono Esch-sur-Alzette estas la plej suda kaj plej dense loĝata kantono de la Grandduklando Luksemburgio. Ĝi norde limas je la kantonoj Capellen kaj Luksemburgo, oriente je la kantono Remich, sude je la francia regiono Loreno kaj okcidente je la belgia provinco Luksemburgo.
Algoritmo de Strassen
Historio
La algoritmo de Strassen estas nomita post Volker Strassen, kiu publikigis la algoritmon en 1969. Kvankam la algoritmo estas nur malmulte pli rapida ol la norma algoritmo por matrica multipliko, ĝi estis la unua kiu montris ke la norma maniero estas ne optimala. Lia papero startis la serĉon por eĉ pli rapidaj algoritmoj kiel la pli komplika algoritmo de Coppersmith-Winograd.
Kantono Esch-sur-Alzette
Administra divido
La Kanton Esch-sur-Alzette ampleksas 14 komunumojn (nombroj de loĝantoj laŭ la stato de ). Se en la sekva listo indikiĝas tri loĝlokaj nomoj, temas pri la franca, germana kaj luksemburga lingvoj, se indikiĝas nur du, la franca kaj germana formoj identas kaj la dua indikita nomformo do estas la luksemburga.
Luz-Saint-Sauveur
Luz-Saint-Sauveur [lys sɛ̃ sovœʁ] estas franca situanta en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
The Flying Saucer
The Flying Saucer ("La fluganta subtaso") estas usona sciencfikcia filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Mikel Conrad. The Flying Saucer estis originale filmita en la angla lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Mikel Conrad, Pat Garrison, Hantz von Teuffen.
La filmo entute daŭras 69 minutojn.
Helma Sanders-Brahms
Helma Sanders-Brahms (* 20-an de novembro 1940 en Emden, Orientfrislando) estas germana filmreĝisoro.
Verkoj
Filmoj
Dokumentaj filmoj
Radiodramoj
Libroj
Metabolito
Metabolitoj estas perantoj kaj produktoj de metabolismo. La termino metabolito estas kutime limigita al malgrandaj molekuloj. Metabolitoj havas variajn funkciojn, inklude energiajn, strukturajn, signalajn, stimulajn kaj malstimulajn efikojn sur enzimoj, katalitikan agadon de si mem (kutime kiel kunfaktoro al enzimo), defendon, kaj interagadon kun aliaj organismoj (ekz. pigmentoj, odoragantoj, kaj feromonoj). Unuaranga metabolito estas rekte koncernata en normala kresko, disvolviĝo, kaj reproduktado. Alkoholo estas ekzemplo de unuaranga metabolito produktita grandskale de industria mikrobiologio.Duaranga metabolito ne estas rekte koncernata en tiuj procezoj, sed kutime havas gravan ekologian funkcion. Ekzemploj estas antibiotikoj kaj pigmentoj kiaj rezinoj, terpenoj ktp.
Yusuke Murayama
Yusuke Murayama (村山 祐介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Omiya Ardija kaj Oita Trinita.
Orverta regolo
La Orverta regolo, Regulus regulus, estas tre eta paseroforma birdo. Ĝi estas membro de la familio de regoledoj, kies scienca nomo Regulidae devenas el la latina vorto regulus aŭ "eta reĝo" aŭ princo, kaj derivas el la koloraj kronoj de plenkreskuloj. Ĝi apartenas al la grupo de etaj birdoj ene de paseroformaj birdoj.
Disvastiĝo
Tiu palearktisa birdo reproduktiĝas en milda zono de Eŭropo kaj Azio. Ĝiaj populacioj ne estas rekte ligataj sed ofte izolitaj. La specio kreas kelkajn subspeciojn. Ĝi loĝas el Britaj insuloj, en Skandinavio kaj centra kaj orienta Eŭropo, tra nordokcidenta Rusio al orienta Ĉinio, Siberio, sur Kaŭkazo, insulo Saĥaleno, Kuriloj kaj Japanaj Insuloj. Ĝi estas nemigranta specio, sed nordaj populacioj vintre migradas pli suden. La birdo preferas koniferajn arbarojn kaj vintre kreas vintrajn birdarojn, precipe kune kun paruoj. Dum la vintraj migradoj aŭ traflugoj, ĝi povas troviĝi ankaŭ en foliaj arbaroj.
Aspekto
Malgranda specio. Kun longeco 9,5 -8,5 cm kaj pezo 5 g, ĝi prezentas unu el la malplej grandaj birdoj en Eŭropo. Iom ete ĝi aspektas, kiel eta paruo. Pli eta ol filoskopo, kiun ĝi rememoras. Flugiloj kaj vosto estas mallongaj, kruroj maldikaj. Malino: Subo de kapo kun laŭlonga flava strio, meze oranĝa, je flankoj nigre limigita. Flankoj de kapo grizaj kun malhela okulringo. Supre korpo estas flavece verda, pugo pli flava. Brusto malpure grizflave bruna. Ventro grizblua. Sur flugiloj du blanketaj strietoj. Ino: ne havas sur verto oranĝan koloron. La birdo havas mallongan akran bekon, kiu estas nigre-griza. Ĝiaj piedoj brunaj.
Ĝi diferenciĝas el la parenca Fajroverta regolo ĉefe pro manko de traokula strio.
Nestumado
La birdo serĉas por nesto kutime koniferajn arbarojn, precipe piceoj. Tre rare birdo faris neston en foliarbaroj.
La nesto estas duonglobo, kiu estas pendita kaj plektita inter flankaj penditaj branĉoj de la arbo, iam ĝis 4 m supergrunde. La neston konstruas ambaŭ birdoj de paro, dum ĉirkaŭ 20 tagoj, dum alia nestado malpli. La konstruado komencas kiel maldensa korbo de araneaj fibroj, kiuj ĉirkaŭvolvas kelkajn penditajn branĉetojn. Sinsekve estas enplektitaj en ĝi pecoj de muskoj kaj likenoj. Ankaŭ en nesto povas esti pecoj de malsekaj herbejoj, radiketoj, branĉetoj. Nestkaldroneto estas sternita per haroj aŭ plumoj. Dimensio de nesto (meze): Alteco 9-10 cm, larĝeco 8-11 cm, kaldroneto 3,5-4 cm, ĝia profundeco 4-5,5 cm. Kutime nestas dufoje jare. Ovmetado 4-12 ovojn. Nur ino kovadas dum 18-19 tagoj. Idoj estas nutritaj dum 7-8 tagoj. Post elnestiĝo ili restas kun la gepatroj 18-37 tagojn. Sekse maturiĝas dum venonta jaro.