cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sejtano
Sejtano en Ĉinio
La vaporumita sejtano (蒸 麵筋, zhēng miàn jīn), estas kruda gluteno ĉirkaŭita de si mem por formi longan kolbasan formon, kiu poste estas vaporumita. Ĉi tiu speco de sejtano havas densan teksturon kaj etendiĝas el malhelblanka al helverda griza koloro. Ĝi estas disŝirita en striojn antaŭ ol esti uzata kiel ingredienco en receptoj. Kiam ĉi tiu kolora sejtano estas dika tranĉaĵo je medaljonoj, la rezulta formo nomiĝas miàn lún (麵 輪, laŭlitere "glutenaj radoj"). Pli grandaj blokoj de vaporumita sejtano estas foje rozkoloraj kaj vendataj kiel vegetara ŝinko. Bakita spongeca sejtano (tradicia 麩; simpligita 麸; pinĝina: kǎo fū) estas simila laŭ teksturo al spongo, kao fu estas farita el fermentado de kruda sejtano, poste bakado aŭ vaporado de ĝi. Ĉi tiuj estas venditaj kiel malgrandaj blokoj en ĉinaj bazaroj kaj poste tranĉitaj. Ĉi tiu tipo de sejtano sorbas ĝian kuiradan likvaĵon kiel spongo kaj ĝuas ĝin pro ĝia "suka" karaktero. Ĉina kao fu havas malsaman teksturon de ĝia japana ekvivalento, jaki-fu, pro la relative pli grandaj aerenhavaj vezikoj kiujn ĝi enhavas. Kao fu disponeblas en freŝaj, frostaj kaj dehidratigitaj kaj endosigitaj formoj.
Miàn jīn ankaŭ haveblas en aziaj butikoj en konservitaj kaj baritaj formoj, ofte marinataj kombine kun arakidoj aŭ fungoj. Tiaj konservitaj sejtanoj estas kutime manĝataj kiel akompano por tradicia ĉina matenmanĝo.
Freŝe preparita miàn jīn povas esti malfacile trovebla en ĉinaj restoracioj krom tiuj specialiĝantaj pri budhana aŭ vegetara kuirarto. Depende de ĝia metodo de preparado kaj uzitaj ingrediencoj, kaj freŝa kaj konservita miàn jīn povas esti uzata por simuli porkaĵon, kokaĵon, bovaĵon aŭ eĉ marmanĝaĵon.
Okcidento
Ampleksa gamo de viand-imitaĵoj, bazitaj sur sejtano aŭ tofuo, vendiĝas en vendejoj Veganz en Germanio kaj en aliaj eŭropaj landoj. Ekde la mezo de la 20-a jarcento, sejtano estis pli kaj pli adoptita de vegetaranoj en okcidentaj landoj kiel viandaj alternativoj. Ĝi estas vendita en bloko, strio kaj aliaj formoj en Nordameriko, kie ĝi troviĝas en kelkaj aziaj superbazaroj, ekologiaj manĝaĵvendejoj kaj kooperativoj.
La bloka formo de sejtano ofte estas gustumita per fungoj ŝitako aŭ ĉampinjonoj, freŝa koriandro aŭ cepo, ĉe rostokrado, aŭ pakita en legomo-bazita buljono. En stria formo, ĝi povas esti pakita por esti manĝita tuj el la pakaĵo kiel alt-proteina manĝeto. Formitaj sejtanaj produktoj, en la formo de "ripoj" kaj paketoj, estas ofte aromigitaj kun rostokrada saŭco, terijakio aŭ aliaj bongustaj saŭcoj.
Sejtano ankaŭ estas uzata en multaj vegetaraj produktoj en diversaj landoj, ekzemple de komunumo de Nigraj Hebreoj, vegana afrika-usona religia sekto kiu mastrumas ĉenon de restoracioj, por produkti vegetarajn sandviĉojn. En Nordameriko, ekzistas pluraj markaj viand-alternativoj, kiuj estas uzataj en la restoracioj kaj manĝoservaj merkatoj.
Karl Shuker
Dr. Karl P. N. SHUKER (n. en 1959) estas brita zoologo kaj verkisto.
Li vivas en West Midlands. Krom per verkado li perlaboras ankaŭ kiel konsilanto pri zoologio kaj kunlaboranto de amaskomunikiloj - li aperas en radio, televido, vojaĝas tra la tuta mondo. Lia specialiĝo estas kriptozoologio, en kiu li estas rekonata kiel unu el la plej signifaj nuntempaj ekspertoj. Michal Newton pri li deklaris: "Shuker estas nuntempe tutmonde rekonata kiel libro-aŭtoro kaj esploristo de ĉiuj aspektoj en la vivo de bestoj kaj de neeksplikitaj fenomenoj, daŭriganto de Heuvelmans mem."
Aŭtoro
D-ro Shuker verkis dek tri librojn; al ok aliaj li kontribuis kiel kunaŭtoro. Plie li verkis centojn da artikoloj por gazetoj pri misteroj, gazetoj kiel Fortean Times (por ĝi li verkas regule kolumnon), Fate, kaj Strange Magazine. Li estas konsultanto por la zoologia parto de Guinness-libro de rekordoj; la saman funkcion li plenumis ankaŭ por la programo Into the Unknown en Discovery TV.
Al la vasta publiko li prezentis malmulte konatajn kriptaĵojn, kiel ekzemple srilanka kornohava ŝakalo, gambia marserpento Gambo, nov-gvinea ropeno kaj gazeko, indoneziaí veo kaj kornohava kato, irlanda dobhar-chú, zanzibara makalalo, etiopia mortobirdo, kaj multaj aliaj. En angleparolantaj landoj li estis la unua, kiu detale skribis pri Olgoj chorchoj. En kelkaj libroj li menciis legendon pri la Drako de Brno.
Analoga komputilo
Analoga komputilo estas tipo de komputilo kiu uzas kontinue ŝanĝeblajn aspektojn de fizikaj fenomenoj kiel elektraj, mekanikaj aŭ hidraŭlikaj kvantoj por modeli la problemon solvotan. Kontraste, ciferecaj komputiloj reprezentas variajn kvantojn simbole kaj per diskretaj valoroj kaj de tempo kaj de amplekseco.
Аналоговый компьютер
Ĉefepiskopa ĉaskastelo (Hajós)
La Ĉefepiskopa Ĉaskastelo estas baroka historia monumento en Hajós, en la ĉefplaco.
Historio
Grafo Gábor Patachich konstruigis la kastelon en 1740, tial ĝi estas la plej malnova kastelo en la departemento. Origine ĉasparko aliĝis al la kastelo. Inter 1765 kaj 1767 la ĉaskastelo estis trakonstruita, inter 1907-1998 orfejo funkciis en la konstruaĵo. Plena rekonstruo okazis en la jaroj 2009 kaj 2010. La nuna posedanto estas la municipo, kiu uzas la konstruaĵon kiel muzeo n pri ĉasado, vinberkultivo, mebloj de magnatoj kaj kermesoj.
Konstruaĵo
La ĉefkonstruaĵo de la ĉaskastelo estas brikoforma kaj unuetaĝa, ĉe la anguloj po unu duetaĝaj bastionoj estas videblaj. La fasado rigardas al la belega ĝardeno. La ĉefkonstruaĵo kune kun du aloj formas kvadraton, ene de la kvadrato situas la jam menciita ĝardeno. Interne ĉefe la stukoj gardis la iaman lukson.
Ducentjariĝo de Argentino
La Ducentjariĝo de Argentino aŭ en hispana Bicentenario de la República Argentina okazis la 25-a de majo de 2010, ducent jarojn post la Revolucio de Majo de 1810 en kiu oni elpostenigis la hispanan vicreĝon Baltasar Hidalgo de Cisneros kaj oni kreis unuan registaran Junta formitan de elstaraj reprezentantoj de la popolo de Bonaero, kiu iĝis tiele la unua registaro de Argentino.
La Revolucio de Majo en 1810 kaj la unua registaro argentina el 25a de majo de 1810 ricevis (laŭ la tiamaj ebloj de transportoj) la apogon de malproksimaj urboj distance el Bonaero kiaj Tarija, Mendoza, Corrientes kaj Yapeyú. La plej parto de la tre etenda teritorio kiu aliĝis dekomence al la Revolucio de la 25a de majo de 1810 kunformis la Unuiĝintaj Provincoj de Rivero Plata (dekomenca nomo de Argentino kaj kiu ankoraŭ nun estas unu el la oficialaj nomoj de la lando).
Festo de la Ducentjariĝo
En la urbo Bonaero, la ŝtata registaro organizis la ĉefan eventon rememoran de la jaro kiu okazis ĉefe en aro de la plej grava strato de la urbo, nome la Avenuo 9a de Julio. La festo ekis la 21-a de majo kaj finis la Ducentjariĝo Tago, nome la 25-a de majo. Kvankam la memoraĵo okazis dum la tuta 2010 en la tuta lando, tiu evento estis la unika kie estis reprezentataj la provincoj kaj landoj invititaj.
8223 Bradshaw
8223 Bradshaw estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott, en Arizono (Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Montaro Bradshaw, sude de Prescott. Tiuj maldense enloĝataj montoj, kovritaj de pinoj, provizas malluman ĉielon al la observatorio de Prescott. La montoj mem estas nomitaj laŭ William D. Bradshaw, vesterna aventuristo kaj ministo.
NGC 4809
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maroko
Maroko (المملكة المغربية, Al-Mamlaka al-Maghribija, berbere ⴰⵎⵔⵓⴽ, amrok, Royaume du Maroc) estas lando en nordokcidenta Afriko, okcidente de Alĝerio. Kvankam lando de suprasahara Afriko, ĝi historie havis rilaton ĉefe kun Hispanio, sed ankaŭ kun Francio poste, ankaŭ kun Portugalio dekomence, kaj lastatempe kun aliaj eŭropaj landoj pro aferoj rilataj ĉefe al elmigrado tiaj kiaj Italio, Belgio aŭ Nederlando. Ekde la nordafrika vidpunkto, ĝi estis ĉiam kultura kaj religia referenco por la tuta Berbero, sed ankaŭ por islama mondoj kiuj vidis okcidenten tiun referencan landon. Same estas unu el la du anguloj de Nordafriko kune kun Egiptio oriente, kun kiu ĝi estas unu el la du plej loĝataj landoj en kaj norde de Saharo.
Geografio
Maroko situas nord-okcidente de Afriko en regiono Magrebo. Ĝi estas limata okcidente de Atlantika Oceano, norde de Mediteraneo, sude de la dezerto Saharo. Ĝin oriente kaj sud-oriente landlimas Alĝerio kaj sude Maŭritanio kaj Okcidenta Saharo. Ĝi havas ankaŭ landlimon kun Hispanio ĉe la mediteranebordaj urboj Ceŭto kaj Melilo.
Tago de gefrata penso
Tago de gefrata penso – simbola festo de amikeco celebrata la 22-an de februaro ĉiujare fare de skoltoj en la tuta mondo.
Maroko
Geografio
Maroko estas montara lando: ĝi entenas la montarmasivojn Atlaso (fakte tri montoĉenoj) kaj Rif-montaro. La plej alta monto estas Tubkal, kiu atingas 4.162 m de alto. Inter Rif kaj Meza Atlaso estas la valo de Sebuo. Ekde Laraŝo ĝis Agadiro estas la atlantika ebenaĵo kaj inter tiu kaj la Meza Atlaso estas altebenaĵo situanta super 500 m de altitudo. Sude de Anti-Atlaso jam komenciĝas la dezerto de Saharo.
Tago de gefrata penso
Historio
La 22-a de februaro estas nasko-tago de la fondinto de skoltismo Robert Baden-Powell (la 22-an de februaro 1857) kaj de lia edzino Olave Baden-Powell (la 22-an de februaro 1889). La ideo pri elekto de tiu tago naskiĝis dum la 4-a Internacia Konferenco de Skoltinoj kaj Gvidantinoj en 1926 en Usono. Oni elektis la 22-an de februaro pro la datreveno de naskiĝo de la fondintoj de skoltismo Robert Baden-Powell, la Ĉefa Mondo-Skolto kaj de lia edzino Olave Baden-Powell, la Ĉefa Mondo-Skoltino. Komence ĝi estis festo de knabinoj, sed poste ankaŭ skoltoj aliĝis al la festado.
Maroko
Geografio
La klimato estas mediteranea, kun klare vintra distribuado de pluvokvanto (kiu varias inter 300 kaj 800 mm (kaj 1000 mm en la regiono de Tanĝero-Tetuano) kaj januaraj temperaturoj ĉirkaŭ 12 – 13 °C ĉe marbordo kaj 10 °C en Fez, Meknes, Uĥda kaj Marakeŝo. La juliaj temperaturoj ĉirkaŭas 25 °C ĉe marbordoj kaj internaj lokoj. En la montaroj pluvo estas pli abunda kaj temperaturoj estas pli malaltaj. En Saharo la klimato estas tute dezerta.
Tago de gefrata penso
Signifo
Tago de gefrata penso konsciigas skoltojn de la tuta mondo kiom multaj ili estas kaj ke ĉiuj estas por si fratoj, sendepende de haŭt-koloro, nacieco aŭ aĝo.
Maroko
Geografio
La precipaj riveroj estas la jenaj: Sebu, Muluja, Rbia kaj Dra.
Tago de gefrata penso
Signifo
Ĉi tage skoltoj pensas pri si, bondeziras al si, sendas poŝtkartojn, organizas diversajn teren-ludojn aŭ renkontiĝas ĉe la lignofajro. Por kelkaj medioj de skoltoj la tago de gefrata penso estas okazo por kolekti monon, ofte por karitata celo.
Maroko
Ekologio
La precipa parto de la vegetaĵaro estas de la tipo mediteranea. Estas tre karakteriza de la lando la t.n. mediteraneaj nordafrikaj arbaroj kaj duonarbaroj, la mediteraneaj koniferaj kaj miksaj arbaroj, la mediteraneaj sekaj duonarbaroj de akacio kaj arganio kaj la mediteraneaj sekaj duonarbaroj kaj stepo.
Antikveco
En tiu tempo aŭ malpli poste venis la loĝantoj kiuj povas esti konsiderataj antaŭuloj de la nunaj berberoj. La fenicoj okupis diversajn koloniojn en la marbordo. Tiu nordokcidenta parto de Afriko, en nuna Maroko kaj ĉirkaŭaĵoj, estis en la antikveco nomata Maŭritanio, ne konfuzinda kun la nuna samnoma lando.
Tiun areon okupis la romianoj, kiu kreis la provincon Mauritania Tingitana.
En la 5-a jarcento invadis tiun regionon la vandaloj kaj aliaj gotaj popoloj. Parton rekonkeris la Bizanca Imperio, sed la montarojn plu dominis la berberaj triboj, praktike sendependaj.
Araba dominado
Fine de la 7-a jarcento alvenis al la regiono la araboj, kiuj konkeris, regis kaj islamigis la loĝantojn.
La Idrisidoj (arabe الأدارسة al-Adārisah, berbere: Idrisijen) estis araba Zajdisma-Ŝijaisma dinastio de Maroko, kiu regis el 788 al 974.
La plej alta povo de la regiono pli simila al la nuna Maroko estis atingita per la regado de du dinastioj devenantaj el la suda dezerta parto, kaj de berbera origino, la almoravidoj unue, kaj la almohadoj poste, kiuj regis eĉ en parto de la nuna Hispanio (Al-Andalus)
La Ŭattasida dinastio estis reganta en Maroko ĉefe dum la 15a kaj 16a jarcentoj, kiel Regno de Fez. Abu Abd Allah al-Ŝeiĥ Muhammad ibn Jahja al-Mahdi estis la unua Ŭattasida Sultano. Li kontrolis nur la nordan parton de Maroko, dum la sudo estis dividita en kelkaj princlandoj. La Ŭattasidoj estis finfine anstataŭitaj en 1554, post la Batalo de Tadla, fare de la Saadiaj princoj de Tagmadert kiuj estis regantaj la tutan sudon de Maroko ekde 1511.
17-a ĝis 19-a jarcentoj
En la 17-a jarcento, la aliidoj (idoj de Mulay Ali Sharif) akiris la kontrolon de la lando kaj formis dinastion, kiu regas ĝis nun, dekomence kun la titoloj de sultanoj.
Parton de la marbordo okupis Portugalio kaj Hispanio. Ankaŭ la ceteraj landoj de Eŭropo ekinteresiĝis pri la regiono, sekve al la impulso de la koloniismo en Afriko.
20-a jarcento
Dum la lasta parto de la 19-a jarcento la lando estis okupita de Francio kaj Hispanio, kiuj kreis Protektoratojn, sub la laŭnoma regado de la sultano, sed baze dominis la landon. La plej granda parto de la lando iĝis la Franca protektorato de Maroko. En ambaŭ zonoj okazis insurekcioj kaj militoj kontraŭ la eŭropa hegemonio, ĉefe en 1912 kaj 1919 en la zono de Marakeŝo. La berberoj de Rif ribeliĝis kontraŭ la hispanoj inter la jaroj 1909 kaj 1926. En 1931 okazis nova ribelado berbera en la Meza Atlaso kaj en la Antaŭatlaso.
Post la Dua Mondmilito la sento por sendependeco pliampleksiĝis kaj la tiam nomata sultano Mohamedo la 5-a petis la sendependecon; la francoj ekziligis lin al Madagaskaro, sed la protestado pliiĝis kaj UN traktis la aferon.
Maroko akiris oficialan sendependecon en 1956, malgraŭ tio Hispanio kontrolas Mediteraneajn havenurbojn ĉe la Afrika bordo - Ceŭto kaj Melilo.
La Sablomilito (arabe حرب الرمال ḥarb ar-rimāl) okazis laŭlonge de la landlimo inter Alĝerio kaj Maroko en Oktobro 1963, kaj estis klopodo fare de Maroko postuli la areojn de Tinduf kaj de Beŝar kiujn Francio estis aliginta al Franca Alĝerio kelkajn jardekojn antaŭe. Tiu mallonga konflikto finis per restigado de landlimoj en la sama antaŭa loko kaj malstreĉigado inter Alĝerio kaj Maroko kiu pluas ĝis nuntempe.
En proksima pasinteco Maroko havis teritoriajn pretendojn kun Maŭritanio pro la iama hispana dependa teritorio en Okcidenta Saharo. En 1979 Maŭritanio rezignis pri siaj pretendoj kaj nun la tutan teritorion de Okcidenta Saharo okupas Maroko, kiu konstruis en la dezerto 2.720 kilometrojn longan Marokan muron por protekti sin kontraŭ atakoj de la gerilo de Fronto Polisario, kiu celas proklami en Okcidenta Saharo sendependan ŝtaton, dum ĝi organizas liberan kolektivan survivadon en rifuĝejojn de okcidenta Alĝerio.
La 30an de januaro 2017 Maroko estis reakceptita en la Afrika Unio.
Teritoria organizado
Post la lastaj reformoj post la konstitucio de 1992 la Regno de Maroko estas organizata laŭ unua nivelo en 16 regionoj, kiuj siavice estas dividitaj. Maroko havas dek vilajojn (wilayas) kiuj enhavas 13 provincojn, 24 prefektaĵojn kaj aliajn 31 provincojn, siavice dividitaj en municipoj (komunumoj) kaj ruraj kaj urbaj. La aŭtoritato estas la guberniestro de la ĉefurbo regiona.
Sube listiĝas la administraj regionoj (inklude la regionojn okupitajn de la Okcidenta Saharo; la okupa intenco de Maroko pri tiu teritorio ne estas agnoskitaj de la internacia komunumo):
Politiko
Maroko estas monarkio, fakte la ununura restanta monarkio en Afriko; en ĝi la reĝo havas pli da povo ol reĝoj ekzemple de Eŭropo. Regule okazas balotadoj por alekti membrojn de la parlamento.
Granda Maroko
La koncepto iredentista de Granda Maroko ekuziĝis komence de la 1940-aj jaroj fare de la Naciista Maroka Partio Istiqlal, kiel armilo de propagando por allogi la apogon de la maroka popolo kontraŭ la kolonia reĝimo franca. Post la sendependo maroka en 1956, kaj post la morto de la sultano Mohamedo la 5-a (1961), lia filo Hasano la 2-a revivigis la koncepton de "Granda Maroko" kiel plilongigo de la proceso sendependisma. Tiu proceso ekis per la finigo de la protektorato franca, la rekupero de Tanĝero kaj la fino de la hispana protektorato de la nordo de Maroko. Tuj poste Maroko akiris la teritoriojn de Ifni post milito kontraŭ Hispanio, (1957-1958), kaj aliajn sudajn teritoriojn (Tarfajo).
Unuiĝinta Maldekstro
La Unuiĝinta Maldekstro (Izquierda Unida, IU, en la hispana, Ezker Batua, EB, en la eŭska, Esquerra Unida, EU, en la kataluna, Esquerda Unida, EU, en la galega lingvoj kaj Izquierda Xunida, IX, en la asturia lingvo) estas politika organizaĵo en Hispanio, kiu sin deklaras socialista, respublikista kaj federaciista. Ĝi apartenas al la Partio de Eŭropa Maldekstro.
IU estas ligo fondita en 1986 de pluraj maldekstraj partioj, inter ili, la Komunista Partio. Ĝis novembro 1992 ĝi estis nur ligo por balotadoj, sed de tiam ĝi enregistriĝis kiel politika partio.
Ĝia ideologio kunigas aspektojn de politika maldekstro, socialismo de la 21a jarcento, komunismo, respublikismo, federismo, ekologiismo, pacismo.
Maroko
Granda Maroko
La justigo de tiu koncepto de la "Granda Maroko" estus je memproklamita sinsekvo inter la diversaj dinastioj kiuj estis regintaj en la nuna maroka teritorio (nome almohadoj aŭ benimerinoj) kaj la aktuala Maroko. Tiele oni inkludus la teritoriojn de la Okcidenta Saharo, de la tuta Maŭritanio, de la okcidentaj areoj de Alĝerio (provincoj de Beĉaro kaj Tindufo, kaj de la areoj loĝataj de la tuatoj, Ceŭto, Melilo, kaj de la aliaj hispanaj nordafrikaj teritorioj.
Religio
Majoritato islama (98,3%, ĉefe sunaistoj; la Islamo alvenis al la teritorio de la aktuala Maroko en 682). Minoritatoj kristana (0,6%, ne rilata kun la kristanismo kiu setlis en la teritorio en romiaj tempoj), juda (1%; judoj ĉeestas la teritorion ekde la romiaj tempoj) kaj de aliaj religioj (1,8%). (2000).
Unuiĝinta Maldekstro
En la elektoj al la Kongreso de la Deputitoj de Hispanio de 2008, ĝi akiris 963.040 voĉdonojn (3,80% de la landaj voĉdonoj), kio tradukiĝis en du parlamentaj lokoj. Malgraŭ esti la tria plej grava politika organizaĵo en Hispanio laŭ nombro da voĉdonoj en la tuta lando, ĝi restis en sesa loko laŭ nombro da parlamentaj seĝoj, sen eblo formi propran parlamentan grupon. Ĝi disponas de senatano laŭ elekto de la parlamento de Katalunio.
Maroko
Religio
La reĝo estas la supra religia islama aŭtoritato, nome Emiro de ĉiuj kredantoj.
Lingvoj
Estas du oficialaj lingvoj en Maroko: klasika araba kaj berbera, kvankam la leĝoj estas ankaŭ tradukataj al la franca.
Razoŝaŭmo
Razoŝaŭmo estas kosmetika produkto, kiu helpas razadon, precipe de vizaĝaj haroj, do barbo kaj llipharoj, per razilo. La celo uzi la ŝaŭmon estas moligi la harojn kaj tiel ĝi malhelpas dolorojn kaj vundojn sur la haŭto per la razilo dum razado.
Unuiĝinta Maldekstro
Interna funkciado
Unuiĝinta Maldekstro havas organizon formatan de 17 federacioj kun specifa nomado:
Razoŝaŭmo
Plej multe de la razŝaŭmo vendiĝas en premaeraj tanketoj (aerosoloj), aŭ ŝaŭmo de razĝelo. Ĝis la disvolviĝo de la sprajilo (ĉirkaŭ la 1960-aj jaroj) (sed ankaŭ pliposte) oni plej ofte uzis razosapon kiun oni per razopeniko ŝaŭmigis.
Razoŝaŭmo do ne estas uzata por purigi la haŭton.
Unuiĝinta Maldekstro
Interna funkciado
Krome ekzistas du suverenaj organizoj, konfederitaj al IU: Ezker Batua-Berdeak en Eŭskio kaj Esquerra Unida i Alternativa en Katalunio. Inter 1987 kaj 1997 la referenco en Katalunio estis Iniciato por Katalunio - Verduloj, kun kiu ĝi denove koaliciis en la tri lastaj balotoj.
Fondo
IU partoprenis en la ĝeneralaj elektoj de junio de 1986 kun nesufiĉaj rezultoj (7 parlamentaj benkoj kun la 4,6% de la voĉdonoj). Tamen, ĝi decidis ne nur daŭrigi kiel koalicio, sed firmigi sin kiel politika forto kun komuna strategia programo. En la municipaj elektoj de 1987 ĝi rikoltis iom pli bonajn rezultojn, kun 7,18% de la voĉdonoj, ankoraŭ plibonigante la rezulton en la ĝeneralaj landaj elektoj de 1989: Unuiĝinta Maldekstro iĝis la tria politika forto akirante 17 deputitojn kun la 9,07% de la voĉdonoj.
Inter 1986 kaj 1988 forlasis IU-n iuj el la plej malgrandaj partioj kiuj komence estis konstituintaj ĝin: la Partio Humanisma, la Progresema Federacio kaj la Karlista Partio. IU transformiĝas ĉiufoje pli en organizo de partioj kaj asocioj kolektitaj ĉirkaŭ la PCE, kiu posedas plej grandan nombron da membroj, siavice integrante konsiderindan nombron da sendependuloj ne membroj de la PCE.
En februaro de 1989 oni okazigas la 1-an Ĝeneralan Asembleon, kiu aprobas ĝian transformon el balota koalicio al "socia kaj politika movado". Oni elektas Kolegian Prezidantecon (poste alinomitan kiel Federalan Prezidantecon) kiu elektas kiel ĝeneralan kunordiganton al Gerardo Iglesias.
Julio Anguita
En novembro de 1989 Gerardo Iglesias demisias kiel ĝenerala sekretario de la PCE kaj kiel kunordiganto de IU, kaj estas anstataŭita en ĉi tiu dua posteno de Julio Anguita, urbestro de Kordovo inter 1979 kaj 1986, kaj politikisto tre rekonita tiam ene de la PCE. En novembro de 1990 oni okazigis la 2-an Federalan Asembleon de IU, kiu konfirmis Julio Anguita kiel kunordiganton, kaj kiu kaŭzis la transigon de suvereneco de la PCE kaj la aliaj partioj al la organoj de IU.
Maroko
Lingvoj
La plimulta parolata lingvo estas la maroka araba, iom post iom tre influita de la nomata klera lingvo. Fakte estas diglosio kaj eĉ triglosio. La reĝo de Maroko kiu volas, ke sia parolado atingu la plejparton de la loĝantaro parolas la dialektan araban.
Interkonsento pri teksaĵoj kaj vinoj
Interkonsento pri teksaĵoj kaj vinoj aŭ Methuen-traktato estis akordigo inter Portugalio kaj Britio komence de la 18-a jarcento. Ambaŭ landoj, Anglio kaj Portugalio, produktis kaj vinon kaj teksaĵojn, sed pro klimato kaj infrastrukturo en Portugalio vin-produktado havis avantaĝojn super teksaĵ-produktado, en Anglio inverse. Do, portugala vino havis komparan avantaĝon al portugalaj teksaĵoj, kvankam ne nepre al brita vino (aŭ franca vino importita).
Tial la brita ambasadoro John Methuen proponis, ke ambaŭ landoj koncentriĝu al la pli avantaĝa varo kaj aĉetu la alian de la partnero, sen dogano. Tiusenca traktato estis subskribita je la 27-a de decembro 1703. Pro ĝi ja profitis la vin-produktado de Portugalio, sed ĝia industriigo estis severe bremsita.
Unuiĝinta Maldekstro
Julio Anguita
Anguita estis reelektita en la 3-a, 4-a kaj 5-a Federalaj Asembleoj (1992, 1994 kaj 1997), sed post 1992 li devas fronti la kritikojn de interna kurento nomata Nova Maldekstro, kun malgranda bazo sed konataj publikaj figuroj, kiu poste sendependiĝos kaj fine aliĝos al la socialista partio PSOE.
IU sukcesis reveni en 1993 kaj 1996 al la balotaj niveloj kiujn la PCE estis akirinta en la 1970-aj jaroj: ĝi superis la 10 % de la voĉdonoj, atingante parlamentan grupon de 21 deputitoj en 1996. Ili rikoltis sukcesojn ankaŭ en la urbaj elektoj, kun la 11,68 % de la voĉdono en tiu de 1995, kio ebligis al ĝi atingi interkonsentojn kun la PSOE por regado en multnombraj urbestraroj, speciale en la sudo de Madrida regiono aŭ en Andaluzio.
Post la alveno al la Registaro de la Popola Partio, estrita de José María Aznar, en 1996, pliiĝas la streĉiĝoj en la sino de IU. Julio Anguita daŭre direktas la plej grandan parton de siaj atakoj kontraŭ la PSOE kaj kontraŭ la eksprezidanto de la Registaro Felipe González, kaj li ellaboras la teorion de "la du bordoj" kaj la "sorpasso", laŭ la itala esprimo por indiki avancon de la pli radikala partio, fronte al la pli modera, kiu estis tiam enmetita en skandaloj de korupteco, kaj kiu sekvis politikojn kontraŭajn al siaj postulatoj. Tiu opinio estas kontraŭita de aliaj partoj de la koalicio, kaj specife de la tendenco Nova Maldekstro, kiu formis propran politikan partion, la Demokratia Partio de la Nova Maldekstro (PDNI). Tiu ĉi baldaŭ eniras en gravan krizon kun la direkto de IU kaj ĝi fine forlasas la koalicion, por integri sin iom poste en la PSOE. Krome, parto de la galega federacio de IU forlasas la organizon kaj formas Maldekstro de Galegio kiu integriĝos en la balotaj listoj de la PSOE en la aŭtonom-komunumaj elektoj de 1997.
Same, la organizo konfederita al IU en Katalunio, Iniciato por Katalunio ([Iniciativa per Catalunya, IC), rompiĝas en en du sektorojn: la unua, pli proksima al la tezoj de Julio Anguita, forlasas la partion kaj formas alian nomitan PSUC viu; la dua konservas la kontrolon kaj rompas sian interligon kun IU. Poste IC difiniĝos kiel organizo eko-socialista nomita Iniciativo por Katalunio - Verduloj, kaj la PSUC viu kreos kun aliaj partioj la koalicion Maldekstro Unuiĝinta kaj Alternativa federita kun IU.
Maroko
Lingvoj
La zonoj berberoparolantaj ŭzas ĉiutage siajn tri dialektojn de la Berbera lingvaro (nome tarifit, tamazight kaj tachelhit).
Unuiĝinta Maldekstro
Francisco Frutos
En la komenco de la jaro 2000, Julio Anguita suferis gravajn malsanajn problemojn, kaj devis longe ripozi. Dum tiu tempo estris la koalicion Francisco Frutos, tiam ĝenerala sekretario de la PCE.
Maroko
Lingvoj
La franca estas la lingvo de komerco, ekonomio kaj universitato. Krome tre granda parto de la loĝantaro scipovas ĉu la hispanan ĉu la francan depende de la regiono ĉu tiu estis parto de la respektivaj protektorujoj. Tiele en la nordokcidenta parto, tio estas ĉirkaŭ la urboj de Tetuano kaj Nador oni scipovas la hispanan, krom la okcidentsahara populacio de la antikva Hispana Saharo; ankaŭ en plejparto de la populacio de Laraŝo, Tanĝero, Alhucemo kaj Sidi Ifni. Male majoritate oni scipovas la francan ĉirkaŭ urboj kiaj Rabat, Agadir, Kenitro, Kasablanko, Taza, Fez, Marakeŝo, Meknes kaj Uĥda. Krome estas en ambaŭ zonoj minoritataj grupok kiuj scipovas ankaŭ la alian lingvon.
Unuiĝinta Maldekstro
Francisco Frutos
En la ĝeneralaj elektoj de marto 2000 li estis la kandidato de Unuiĝinta Maldekstro en la balotaj listoj al la Kongreso de la Deputitoj, por la listo por Madrido. Li estis ĉefrolulo de la interkonsento subskribita por tiuj elektoj kun la PSOE kaj de la grava malsukceso de IU, kiu perdis la duonon de lia elektantaro.
Maroko
Maroko en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas ties 29an ĉapitron "Fabelo el Maroko" al komentoj pri la lando; poste ŝi rakontas fabelon pri berbero kiu serĉas edukitan edzinon.
Esperanto-movado
Unuaj pioniroj estis en 1906 francaj oficiroj. Kapitano Fernando Redondo Ituarte en 1913 fondis en Melilla Esperanto-societon. Laboris en Tanger R. Manfred (fotografisto, 1925), gvidis ankaŭ kursojn Vincent C. Richard. En la 1930-aj jaroj esperantistoj troviĝis en urboj Ceuta, Tetuano, Casablanca, Meknes, Kenitra kaj Tanger; UEA havis delegitojn en kvar urboj.
Občina Železniki
Občina Železniki estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Gorenjska. La municipo konsistas el 30 komunumoj kovrante areon de 163,7 km². Komence de 2018 tie loĝis 6709 homoj. Administra centro de la municipo estas la urbo Železniki.
Loko, priskribo
La apudaj municipoj estas:
Urba Municipo Kranj en la nordoriente, Občina Škofja Loka en la oriento kaj sudoriento, Občina Gorenja vas-Poljane en la sudo, Občina Cerkno sudokcidente, Občina Tolmin okcidento, Občina Bohinj en la nordokcidento kaj nordo.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 30 vilaĝoj:
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-gorenjska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:146_x432202.59349999996_y119750.3005_s12_b4
Maroko
Esperanto-movado
Poste la movado ne estis tiom vigla. Sed Mohamed Gharbi, juna viro el Tanger, estis membro de la komisiono pri agado en arablingvaj landoj de UEA.
En 1944 fondiĝis Maroka Esperanto-Asocio, sed ĝi malaperis iam post la sendependiĝo de la lando en 1956.
Unuiĝinta Maldekstro
Gaspar Llamazares
Post la ĝeneralaj elektoj de marto de 2000, en kiu la rezulto estis klara fiasko de la du maldekstremaj partioj, kaj la venko por absoluta plimulto de la Popola Partio, Unuiĝinta Maldekstro suferis redukton de apogo al la duono de ĝia elektantaro, akirante nur 8 deputitojn, kun la 5,45% de la voĉdonoj. Fine de tiu sama jaro, Gaspar Llamazares estis elektita en la 6-a Federala Asembleo por mallarĝa plimulto fronte al Francisco Frutos kiel ĝenerala kunordiganto, rikoltante la voĉdonojn de diversaj fluoj de IU maltrankviligitaj kun la direkto de la tiama estraro. Gaspar Llamazares plibonigas la rilatojn kun Iniciativo por Katalunio - Verduloj, samtempe konservante Maldekstron Unuiĝintan kaj Alternativan kiel formalan referencon en Katalunio. Same, ĝi klopodas direkti la organizon al orientiĝo pli eko-socialista ol komunisma aŭ liberecana.
La balota ciklo 2003-2004 finis en rezultoj sufiĉe negativaj, ĉefe en la ĝeneralaj kaj eŭropaj elektoj. En la ĝeneralaj elektoj de 2004, IU reduktis la voĉdonojn akiritajn, kaj la diferenco kun la voĉdonoj de la PSOE pliiĝis konsiderinde. Kiel konsekvenco, ĝi nur akiris tri deputitojn, kiuj formis en la Kongreso de la Deputitoj parlamentan grupon apud la du deputitoj de la kataluna koalicio.
En la eŭropaj elektoj de 2004 Unuiĝinta Maldekstro prezentis sin apud Iniciativa per Catalunya Verds - Esquerra Unida i Alternativa kaj aliaj minoritataj partioj. La kandidateco atingis procenton de voĉdonoj ankoraŭ pli malgrandan ol en la ĝeneralaj elektoj kaj ĝi akiris du eŭrodeputitojn, unu de Unuiĝinta Maldekstro mem, kaj alia de la kataluna organizo. Ambaŭ disiĝis post la elekto: Willy Meyer aliĝis al la parlamenta grupo de la Eŭropa Maldekstro, dum la kataluno Raül Romeva formis parton de la eŭropa parlamenta grupo de la Verduloj.
En junio de 2004 minoritata sektoro de Unuiĝinta Maldekstro, Ruĝa Fluo, grupo al la kiu apartenas la eks-deputitino Ángeles Maestro kaj kiu reprezentis la plej maldekstrismajn sintenojn, eliris el la koalicio pro fortaj ideologiaj diferencoj kun la politiko de la estraro.
Unuiĝinta Maldekstro konservas elektan bazon superan al la miliono de voĉdonantoj, kaj historian bazon de apogo en Katalunio, Asturio, Madrido, Valencio kaj Andaluzio, pro la komunisma tradicio de zonoj de tiuj regionoj. Tamen, ĝi ankaŭ atingis avancojn en regionoj kie la PCE neniam havis multan enplantadon, kiel Eŭskio (fare de la tiea filio Ezker Batua-Berdeak) aŭ Navaro, frukto de la integriĝo de diversaj fluoj de maldekstro. Same, ĝi subtenas specialan interligon kun la unua hispana sindikata centralo, Laboristaj Komisionoj (CC.OO.), de komunista tradicio dum la faŝismo kaj la unuaj jaroj de la transiro, kun miliono de membroj.
En decembro de 2004 okazis eksterordinara 8-a Federala Asembleo de Unuiĝinta Maldekstro, post la krizo malfermita de la pluaj balotaj malvenkoj suferitaj de la koalicio kaj pro la divido en ĝia estraro. Ĉi tiu Asembleo reelektis Gaspar Llamazares kiel ĝeneralan kunordiganton en tre polemika procezo kiun iuj sektoroj kvalifikis de malregula, kaj kiu kreis pluan malstabiliĝon en la koalicio.
Komence de 2005 Unuiĝinta Maldekstro faris kampanjon petante negativan voĉdonon en la referendumo pri la Eŭropa Konstitucio. Tamen dum tiu periodo ĝi estis unu el la organizaĵoj kiuj apogis en la Parlamento la registaron de José Luis Rodríguez Zapatero.
En la elektoj de 2007 (municipaj kaj por plejmulto de aŭtonomaj regionoj), ĝi sin prezentis solece en ok aŭtonomaj komunumoj (Galegio, Nafaro, Aragono, Rioĥo, Komunumo de Madrido, Kastilio-La Manĉo, Andaluzio kaj Kanariaj Insuloj), kaj sin prezentis en koalicio kun naciismaj aŭ regionismaj partioj aŭ kun la Verduloj en la naŭ aŭtonomaj komunumoj ceteraj kaj en la du aŭtonomaj urboj (Ceŭto kaj Melilo). Ĝi rikoltis similajn rezultojn al la antaŭaj lokaj balotoj de 2003.
Temperaturo de Planck
En fiziko, la temperaturo de Planck TP estas la mezurunuo de temperaturo en sistemo de naturaj unuoj unuoj de Planck.
Ĝi egalas al
kie c estas lumrapideco en vakuo;
Ĝia valoro estas
Unuiĝinta Maldekstro
Gaspar Llamazares
La rezultoj en la ĝeneralaj elektoj de 2008 estis la plej malbonaj en la historio de la partio. Unuiĝinta Maldekstro akiris nur 2 deputitojn, enkalkulante unu (Llamazares mem) por la koalicio mem, plus alia por la kataluna federita koalicio Iniciativo por Katalunio - Verduloj (ICV). La perdo en nombro de voĉdonoj ne estis tiel granda, sed la balota sistemo en Hispanio forte punas la minoritatajn partiojn kiuj sin prezentas en la tuta lando. Post tiu malvenko, Gaspar Llamazares informis pri sia intenco forlasi sian postenon kiel ĝenerala kunordiganto en la sekva asembleo. En la Kongreso de la Deputitoj, IU devis formis parlamentan grupon ku aliaj maldekstremaj naciistaj partioj.
9-a Asembleo
La 9-a Federala Asembleo de la koalicio, okazigita dum la tagoj 15 kaj 16 de novembro de 2008, ne sukcesis nomi novan Ĝeneralan Kunordiganton kiu anstataŭos al Gaspar Llamazares, pro la malakordo inter la malsamaj fluoj de la koalicio. Prezentiĝis eĉ kvin malsamaj kandidatoj. Komisiono, prezidita de Cayo Lara, kiu estis kandidato de la tendenco favorita de la PCE al la Ĝenerala Kunordigo kaj kunordiganto de IU en Kastilio-Manĉo, estis komisiita prepari la kunvokon de la plena Politika Konsilio.
Temperaturo de Planck
La ĉeferarujo de la pritaksita valoro estas metita en krampoj.
Unuiĝinta Maldekstro
9-a Asembleo
Fine, la Federala Politika Konsilio, kunvokita la 14-an de decembro, elektis al Cayo Lara kiel ĝenerala kunordiganto de la koalicio.
Cayo Lara
La 14 de decembro de 2008 Cayo Lara estas elektita ĝenerala kunordiganto de Unuiĝinta Maldekstro, kaj tiel fariĝas la posteulo de Gaspar Llamazares (kiu restis kiel parlamenta proparolanto), kun la misio refondi la organizaĵon kiel socia politika movado. Cayo Lara, eĉ se estinte la reprezentanto de la PCE en la sino de IU, integris en la nova estraro de la organizo personojn de ĉiuj sektoroj kaj kurentoj de la movado. Li anoncis ke li vetas por malproksimigi al IU disde la PSOE, kaj denove igi movadon kiu kunigu la voĉojn de la laboristoj kiuj vetas por la kontraŭkoloniisma sistemo kaj por la lukto maldekstrema, forlasante la socialdemokratajn tendencojn por fariĝi denove la proparolanto de la lukto de maldekstraj ideoj de Hispanio.
En la elektoj al la Eŭropa Parlamento de 2009 IU ripetis koalicion kun ICV, perdante iomete el siaj apogoj, akirinte la 3,71% de la voĉdonoj kaj konservante siajn du deputitojn.
Temperaturo de Planck
Relativa necerteco de la valoro estas ĉefe pro necerteco de la gravita konstanto G. Relativa necerteco de TP preskaŭ egalas al tiu de G dividita je 2. Vidu plu en unuoj de Planck.
Fizika signifeco
Laŭ kvantuma teorio, 1 temperaturo de Planck devus esti la plej granda temperatura kiun fiziko povas konsideri en signfa vojo. Je temperaturoj pli grandaj ol TP, la nunaj fizikaj teorioj ne taŭgas pro manko de teorio de kvantuma gravito.
Estas opinio ke je 1 tempo de Planck post la praeksplodo, universo havis temperaturon de proksimume 1 temperaturo de Planck.
Unuiĝinta Maldekstro
Cayo Lara
En la eŭropaj balotoj de 2014 la partio ne atingis la rezulton atenditan, kaj estis superita de alia nova partio kiu disputis la spacon de transformado, apenaŭ ĵus kreita, kun la nomo Podemos. Tio kreis krizon en Unuiĝinta Maldekstro, kaj kondukis al periodo de juniĝo de la estraro.
Alberto Garzón
En 2015 estis elektita nova kunordiganto Alberto Garzón.
En la lastaj balotoj la partio prezentiĝis en koalicio kun Podemos, sub la nomo Unidas Podemos. En la ĝeneralaj balotoj de 2019 la koalicio atingis sufiĉe da voĉdonoj por, kune kun la socialista partio PSOE atingi la registaron. Kelkaj membroj de Unuiĝinta Maldekstro, inter kiuj Alberto Garzón mem, nun estas ministroj de la hispana registaro.
Evoluado de la elektantaro
Oni notu ke la rezulto inkludas ankaŭ la rezultojn de la koalicio kun Iniciativo por Katalunio - Verduloj (ICV), kaj foje ankaŭ kun aliaj naciistaj partioj kaj en iuj zonoj kun La Verduloj.
Ŝtata reprezentado
Post la ĝeneralaj elektoj de 2008 en Hispanio, krom Madrido kaj Barcelono en la cetero de Hispanio la koalicio atingis neniun reprezentanton, perdante tiel la antaŭan deputiton de Valencio. Unuiĝinta Maldekstro akiris deputiton por Madrido, dum ICV akiris alian deputiton por Barcelono, perdante pli da 300.000 voĉdonoj kaj restante sen eblo formi propran parlamentan grupon.
Regiona reprezentado
Unuiĝinta Maldekstro disponas de deputitoj en naŭ el la dek sep leĝdonaj asembleoj de la aŭtonomaj komunumoj de Hispanio, kaj en la du aŭtonomaj urboj:
En la ok ceteraj aŭtonom-komunumaj asembleoj (Kanarioj, Kantabrio, Kastilio-Leono, Kastilio-La Manĉo, Ekstremaduro, Galegio kaj Rioĥo) Unuiĝinta Maldekstro ne havas reprezentadon.
Loka reprezentado
Nuntempe, ĝi konservas iujn estrecon de la municipoj en la t.n. «ruĝaj areoj» de laborista plimulto de la ĉirkaŭaĵoj de Barcelono kaj Madrido, kvankam ĝia povo iom post iom malfortiĝadis post la politika transiro al demokratio.
En la lastaj urbaj elektoj de 2007, IU-ICV akiris 1.473.992 voĉdonojn (la 6,63%): 2.484 magistratanojn, 64 absolutajn plimultojn kaj 70 relativajn plimultojn.
Internaciaj rilatoj
Unuiĝinta Maldekstro estas membro fondinto de la Partio de la Eŭropa Maldekstro, kaj pere de la PCE, ĝi konservas bonajn rilatojn kun la komunismaj partioj kaj iliaj politikaj posteuloj. IU havas eŭrodiputiton en la Eŭropa Parlamento, Willy Meyer, kiu estas membro de la grupo de la Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj (EUL-NGL).
György Kerényi
György Kerényi [djordj kerEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerényi György estis hungara komponisto, korusestro, redaktoro, muziklerneja instruisto. György Kerényi naskiĝis la en Csorna, li mortis la  en Budapeŝto.
Sankt Leonhard am Hornerwald
St. Leonhard am Hornerwald estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Krems. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
György Kerényi
Biografio
György Kerényi akiris filozofian kaj muzikan diplomojn en Scienca Universitato Péter Pázmány, respektive en Tutlanda Hungara Muzikarta Altlernejo en 1925. Lia muzika majstro estis Zoltán Kodály. Post siaj studoj li instruis en muziklernejo en Győr, gvidis korusojn, kontribuis en la loka gazeto, fine li kolektis popolkantojn. Ekde 1930 li vivis en Berlino, respektive en Romo helpe de stipendioj. Hejmenveninta en 1933 li redaktis muzikan revuon, ekde la sekva jaro ankaŭ kolektis popolkantojn kaj laboris en muzikscienca instituto ĝis 1970. Li partoprenis en redaktadoj de pluraj lernolibroj pri muziko.
1917 Cuyo
1917 Cuyo estas tre malgranda Amora asteroido, malkovrita la de la argentinaj astronomoj Carlos Ulrrico Cesco kaj A. G. Samuel, elde la Observatorio Félix Aguilar,en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Nacia Universitato de Cuyo grava universitato en la provinco de Mendoza, en Argentino.
Ĝi trairas la marsan orbiton kaj tanĝas tiun de Tero. La, ĝi proksimiĝos al 13,411 milionoj da km de Tero, kaj la , al 10,913 milionoj da km.
Kantono Vianden
La kantono Vianden kaj laŭ aero kaj laŭ nombro de loĝantoj estas la plej malgranda el la dek du kantonoj de la Grandduklando Luksemburgio. Ĝi situas en la nordo de la lando kaj limas norde je la kantono Clerf, oriente je la federacia lando Rejnlando-Palatinato de Germanio, kaj sude plus okcidente je la kantono Diekirch. Antaŭ la ekesto de la kantono la teritorio estis la historia Graflando Vianden.
Administra divido
La kantono Vianden ampleksas tri komunumojn (nombroj de loĝantoj laŭ la stato de ).
Enkidu
Enkidu estas diaĵo de la sumera mitologio. Laŭ tradiciaj tekstoj li estas nomata ankaŭ Enkimu, Eabani aŭ Enkita. Post batalado kontraŭ Gilgameŝ, li fariĝis lian plej fidela akompananto. La enhavo de la Eposo pri Gilgameŝ rakontas iliajn aventuroj.
Almondiĝo de Enkidu
Laŭlegende, Enkidu estis kreita per argiloiniciate de Diino-Patrino Aruru por helpi la reĝon Gilgameŝ reveni al la justa vojo, laŭ la peto de la popolo de Uruk. Tiu patrino Aruru ellaboris Enkidu-n laŭ la bildo de la dio de la ĉielo, Anu, kaj de Ninurta la dio de la milito.
Alia tradicio priskribas ke la rolo plenumita de Anu estas plenumita de diaĵo Enki. Tio eksplikos ankaŭ la devenon de nomo Enkidu, kiu sumerlingve signifus "Enki lin kreis" aŭ "Kreaĵo de Enki".
Transformiĝo
Dekomence Enkidu reprezentas la arketipon de la sovaĝa homo: «Abunde vila sur la tuta korpo, li havis virinan hararanĝon… Ne konante nin civitanojn… sovaĝe aranĝita…»
Enkidu travivas inter la sovaĝaj bestoj kaj ilin defendas el la kaptiloj. Sed tio incitas ĉasiston, kiu decidas lin denunci ĉe la reĝo Gilgameŝ.
Renkonto kun Gilgameŝ
Okazas, fine, la renkonto de Enkidu kun Gilgameŝ, kiu estas lin atendanta en Uruk. Sekvas titana lukto, dum unu rekonas la forton de la alia, nome unu rekonas en la alia sian egalulon. Finfine, la du herooj amikiĝas per eterna amikeco.
Enkidu helpas Gilgameŝ en ties lukto kontraŭ Humbaba, la monstra gardanto de la cedra arbarego; krome li partoprenas en la lukto kontraŭ la ĉiela Taŭro sendita de diino Iŝtar.
Morto de Enkidu
Post malfavora sonĝo, Enkidu komencas malfortiĝi; pro tio li malbenas la ĉasiston kaj la korteganinon senditan por lin civilizi. Gilgameŝ senespere ploras la morton de la amiko, kaj finiĝas por ekvojaĝi por serĉi la senmortecon.
Historia analizo
Kelkaj tiel analizas la mitaĵon: la metamorfozo de Enkidu povas reprezenti la allogan potencon influatan de la urboŝtatoj de Mezopotamio. Liaj originoj (la stepoj) kaj lia vivo inter la sovaĝaj bestoj kaj lia eniro en la civila kunvivado povas aludi al la similiĝo de la nomadoj al la terkulturista civilizo.
Katedralo de Halberstadt
La protestantisma katedralo de Halberstadt (plena nomo Dom St. Stephanus und St. Sixtus) estas unu el la malmultaj grandaj preĝejoj de la franca katedrala skemo en Germanujo. Ĝi estas ero de ensemblo el romanikaj, barokaj, novgotikaj kaj modernaj konstruaĵoj rande de la historia urbocentro de Halberstadt en la norda Antaŭharco kaj suferis same kiel la urbo gravajn difektojn dum la Dua Mondmilito.
Konstruhistorio
La episkopujo de Halberstadt ekestis en la unua jardeko de la 9-a jarcento kiel centro de misio kaj administrado en la novkonkerita saksa gentujo.
En 1209 konkurenca Magdeburgo komencis konstrui katedralon, kiu estis treege influata de la arĥitekturo de franca katedrala gotiko. La katedrala kapitulo de Halberstadt nun siaflanke decidis la laŭgradan konstruon de „moderna“ gotika katedralo, kiu nekutime komenciĝis per la okcidenta konstruaĵo. La kapitulo volis uzi la ekzistantan katedralon ankoraŭ kiel eble plej longe, ĉar ja mallonge antaŭe oni estis investinta multan monon por la volbo.
Kalvinana preĝejo (Dömsöd)
La Kalvinana preĝejo estas religia Monumento historia en Hungario, en Dömsöd.
Katedralo de Halberstadt
Konstruhistorio
La okcidenta konstruaĵo kombinas la lokan malfruromanikan konstrutradicion kun la modernaj frugotikaj influoj, aparte el l' arĥitekturo de la Cistercianoj. La supra parto de la nuna okcidenta fasado tamen devenas plejparte el la 19-a jarcento.
Kalvinana preĝejo (Dömsöd)
Historio
Origine mezepoka katolika kirko funkciis tie ĝis komenco de la 18-a jarcento. En 1774 la kalvinanoj ekkonstruis preĝejon, sed iom da fundamento restis. En 1776 la turo pretiĝis, kiu estis la lasta fazo de la konstruado.
Katedralo de Halberstadt
Konstruhistorio
Proksimume 1260 komenciĝis la konstruo de la altgotika laŭlonga domo, kies dimensioj – verŝajne ree kiel konkurenco kun Magdeburgo – estis esence pliigatoj. La meznavo atingas kompare kun la tiamaj cirkonstancoj la imponan altecon da 27,0 metroj, la flanknavoj altas 14,0 metrojn. Tamen dum ĉi tiu konstrufazo oni starigis nur la unuajn naverojn de la laŭlonga domo, ĉar oni ja volis konservi la malnovan katedralon funkcikapabla. Kontraste al Magdeburgo ĉi tiuj unua naveroj orientiĝas esence pli proksime je la francaj modeloj, aparte la malferma kontraŭforto ĉi tie estas plene evoluinta, tamen lau „germana“ redukto. Kiel ekzemplo verŝajne servus la katedralo de Reims. Pro la daŭre malbona financa situacio de la katedrala kapitulo la konstruo tamen prokrastiĝis trans proksimume 50 jaroj.
Kalvinana preĝejo (Dömsöd)
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas unue kvadratan turon antaŭ la fronto, kiun sekvas la unusola navo, flanke estas antaŭhalo. Ekstere apogpilieroj apogas la navon. La konstruaĵo finiĝas per plata arko, kiu ne estas pli larĝa, ol la navo. Interne la predikejo kaj la mebloj estis faritaj laŭ stilo de malfrubaroko. Laŭ la muroj estas galerioj, sub ili fenestroj donas lumon.
Katedralo de Halberstadt
Konstruhistorio
Ĉar la financa situacio de la episkopo ne tiom rapide pliboniĝis, oni decidis uzi la malnovan katedralon ioman tempon, kaj oni komencis meze de la 14-a jarcento starigi la Maria-Kapelon. Proksimume 1350 komenciĝis la malkonstruado por la starigo de la kapelo, kiu orientiĝis je la mezuraj proporcioj de la okcidentaj laŭlongdomaj naveroj. Tiu ĉi konstrufazo denove daŭris proksimume 60 jarojn ĝis la konsekrado en la jaro 1401. Pli malfrue oni alkonstruis aliajn kapelojn.
(15951) 1998 BB2
(15951) 1998 BB2 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Luciano Lai elde la Observatorio Madonna di Dossobuono en Verono (Italio).
Katedralo de Halberstadt
Konstruhistorio
La katedralo tiam prezentus iom strangan aspekton, ĉar inter la gotikaj partoj orientaj kaj okcidentaj ja ankoraŭ troviĝis la otida laŭlonga domo. Tiun ĉi staton oni ne volis longe toleri, La konstruado de la mankaj gotikaj orientaj naveroj de la laŭlonga kaj de la transversa domoj komenciĝus mallonge post konsekrado de la ĥorejo. Post pliaj 90 jaroj la tuta katedralo estis konsekrebla (1491).
Lasta malfrugotika kompletigo estis la kapitulejo finkonstruata en 1514 (ĝian volbon en 1945 detruis aliancanaj bombatakoj), kaj en 1516 alvenis la bronza radolustro en la meza navo.
La 8-a de aprilo 1945 finfine alportis la pereon de malnova Halberstadt kun ĝiaj pli ol mil konserviĝintaj trabfakaj domoj. Ankaŭ la katedralon grave difektis 12 aliancanaj bomboj. Post la milito la historia urbocentro plie kadukiĝis, nur la gotikan katedralon la GDR-a monumenta prizorgo sekurigis kaj rekonstruis. Post anekso de GDR fare de okcidenta Germanujo la riparado daŭriĝis. La 15-an de septembro 2010 la navokruciĝo denove ricevis tegmentotureton.
Priskribo
La interno restis preskaŭ netuŝata de post-mezepokaj ŝanĝoj. La halo kun simplaj krucripovolboj havas nur en la flanknavoj kaj en la transversa navo pli riĉajn (malfrugotikajn) volboformojn. Ĥorejon kaj profanulejon separas malfrugotika ĥorbarilo.
Same kiel je la francaj modeloj la flankaj navoj ĉirkaŭas la ĉefĥorejon kiel ĥorĉirkaŭirejo, tamen mankas absidokapelaro – anstataŭe ekzistas kiel vertokapelo la Maria-Kapelo.
Izoliĝejo kaj klostro
La izoliĝejo de la antaŭa otida katedralo troviĝis proksimume samloke kiel la nuna. Konserviĝis ankoraŭ du ĉambroj el la unua duono de la 12-a jarcento, inter ili la dunava, krucverto-volbita tiel nomata Malnova Kapitulejo.