cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gandhinagaro
Historio
La urbo estis establita kiel rezulto de la deziro de la hinda registaro konstrui laŭplanan urbon, novan ĉefurbon por la lando, tiel mildigante la trafikŝtopiĝon kaj obstrukciĝon kiuj ekzistas en Ahmadabado. La urbo estis oficiale inaŭgurita la 16-an de marto 1960. La 2-an de aŭgusto 1965, la fundamenta ŝtono estis metita por la unua konstruaĵo en la urbo ĉe GEB Power Station Colony. La 13-an de julio 1970, la urbo estis deklarita ĉefurbo de la ŝtato Guĝarato.
Lingvoj
En Gandhinagaro la oficialaj lingvoj estas la guĝarata kaj la hindia lingvoj.
Aŭstralia trielo
La Aŭstralia trielo (Burhinus grallarius) estas aŭstralia birdo kiu reprezentas en nordo kaj oriento de tiu kontinento la genron Burhinus, vadbirdoj de la familio Burinedoj. Ĝi estas endemismo.
Aspekto
Kvankam ĝi ŝajnas vadbirdo rilatanta hematopojn, avocetojn kaj pluviojn, ĝi estas sekeja predanto kaj surtera karnovorulo.
Tiu specio estas alta, maldika. Ili estas mezgrandaj birdoj -ĉirkaŭ 55 cm kaj pezo de ĉirkaŭ 450 g- kun fortikaj kapoj kaj nigraj etaj bekoj, larĝaj flavaj okuloj kaj kamufla bruna plumaro. Diferenco kun aliaj trieloj estas, ke la plumaro estas pli griza dorse, iom ruĝbruna ĉebruste. Kiel en aliaj trieloj la flava okulo estas en la centro de de hela cirklo, kiu en tiu ĉi specio okupas la tutan vizaĝon fendita de malhela larĝa strio kiu komencas subokule kaj subigas la kolon. Dumfluge en flugiloj estas videblaj nigraj pintoj. La kruroj estas dikaj, longaj kaj grizhelaj.
Kutimoj
Kiel plej granda parto de trieloj, tiu ĉi estas ĉefe nokta kaj specialiĝas en ĉasado de etaj herbejaj bestoj: ranoj, araneoj, insektoj, moluskoj, krustuloj, serpentoj, lacertoj kaj etaj mamuloj estas plukitaj el grundo aŭ putra ligno; ankaŭ semoj aŭ tuberoj, ĉefe en sekaj jaroj. Birdoj kutime manĝas solece aŭ laŭ paroj en ampleksa teritorio, ĉefe en lunbrilaj noktoj.
Dumtage tiuj aŭstraliaj trieloj kutime restas senagaj, kaŝitaj inter alta herbaro aŭ malalta arbustaro kaj fidante je sia kamufla plumaro kontraŭ siaj nuraj naturaj predantoj: rabobirdoj. Kiam ili estas ĝenataj, ili ŝtoniĝas senmovaj, ofte laŭ strangaj korposintenoj. Kontraŭ pervidaj predantoj kiel rabobirdoj (kaj homoj), tio funkcias bone, sed ĝi malfunkcias kontraŭ aliaj bestoj kiuj ĉasas perflare, nome vulpoj kaj katoj.
Spite ties ŝajna pigreco kaj ŝtoniĝokutimo, tiu specio povas rapide kuri kaj kvankam ili ne kutimas flugi dumtage, ili ne estas mallertaj flugantoj, ĉar ties flugmaniero estas rapida kaj akurata per longaj kaj mallarĝaj flugiloj.
Reproduktado
Unue okazas rimarkindaj ceremonioj. Ili paradas per koloj, vostoj kaj flugiloj streĉitaj. La ino demetas 1 ĝis 3 ovojn en surgrunda truo kaj ambaŭ gepatroj kovas dum monato kaj duono kaj zorgas la idojn.
(19209) 1992 UW2
(19209) 1992 UW2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Aŭstralia trielo
Disvastiĝo
Tiu aŭstralazia birdo restas sufiĉe komuna norde de Aŭstralio kaj iome oriente kaj malpli okcidente -malmultege centre-, sed rariĝis en pli fruktodona sudo, nome Viktorio aŭ Novsudkimrio kaj estas klasita de tiu ŝtato kiel minacata. Multaj spertuloj opinias, ke predo farita de vulpoj estas plej grava faktoro por ties malpliiĝo, kvankam estas zonoj kie kaj vulpoj kaj trieloj estas komunaj. Malpliigo de medio kaj parceligo ankaŭ endanĝerigis la specion en tiuj regionoj sudaj.
38-a IS
La 38-a Internacia Seminario de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1994 kaj la 3-a de januaro 1995 en la universitata urbo Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo en la sudokcidento de Germanio.
Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per plurdekmil germanaj markoj, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj, kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.
Ĉi-foje la temo de la semajno - kiu laŭ nombro de partoprenantoj kaj komparoj de aliaj Esperanto-aranĝoj estis pli "kongreso" ol "seminario" - estis "Rubo - pinto de civilizacio".
Garbage
Garbage (rubujo en la angla) estas internacia rokgrupo fondita en 1993 (la ĉefkantistino Shirley Manson estas skota kaj la muzikistoj Duke Erikson, Steve Marker kaj Butch Vig estas usonaj) kun popa kaj elektronika influoj, kies eksteraĵa kelkfoje ŝajnas eksa aŭ eĉ kiĉa. Pro tio ili estas ofte konsiderita kiel apartenanta al alternativa muziko aŭ nova ondo; iu kulturema gazeto eĉ taksis ilin de ciberpopa, reference al la emo uzi modernajn kaj altteknologiajn muzikilojn.
Jenő Zichy
Grafo Jenő ZICHY [ziĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zichy Jenő estis hungara politikisto, orientalisto, membro (honora en 1899) de Hungara Scienca Akademio. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis zicsi kaj vásonkői. Jenő Zichy naskiĝis la  1837 en Sárszentmihály. Li mortis la 1906 en Merano.
František Kavan
František KAVAN (naskiĝis la 11-an de majo 1875 en Malšovice -mortis la 25-an de oktobro 1949 en Plzeň) estis ĉeĥa esperantisto.
Kiel tre ŝatata komercisto en Pilzeno, li estis aktiva funkciulo en diversaj komercistaj organizaĵoj, en sia maljunaĝo honorita per la titolo komerc-ĉambra konsilanto.
Kun Bedřich Tittl kaj I. Gross li fondis en 1918 gazeton „La Progreso“, kiun li gvidis administracie ĝis 1923, kiam la gazeto transloĝiĝis en Prahan. La tiama intereso de fremdlando pri la nova respubliko kaŭzis, ke La Progreso dum lia administrado havis relative multajn abonantojn en la eksterlando, kaj ankoraŭ pliajn legantojn.
Dum tiuj jaroj estis Kavan ankaŭ ĉefdelegito de UEA. Kiam ankaŭ tiu ĉi funkcio elloĝiĝis el Pilzeno, li estis kelkajn jarojn loka delegito kaj komencis kun Václav Pechoč organizi esperantistojn el la tuta regiono, el kio rezultis ligo de „Okcidentbohemiaj Esperantistoj“, en kiu enestis 8 grupoj de Plzeň kaj kelkaj el okcidenta Bohemio.
Post la 2-a mondmilito Kavan estis prezidanto de tiu ĉi organizaĵo kaj samtempe akceptis funkcion de regiona peranto; li klopodis fervore starigi perantojn en ĉiuj distriktoj de la regiono. Kiam oni fine sukcesis kunigi ĉiujn esperantistajn aktivulojn en Plzeň en unusolan grupon de EAČSR, estis Kavan elektita ĝia honora prezidanto kaj laboris seninterrompe ĝis sia forpaso.
(laŭ Esperantista, 10/1949, p. 80)
Hüttingen an der Kyll
Hüttingen an der Kyll estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Josef F. Khun
Josef F. Khun (naskiĝis la 8-an de marto 1869 en Staré Město - mortis la 17-an de decembro 1928 en Jičín) estis ĉeĥa instruisto, tradukisto de rakontoj por junularo kaj propagandanto de Esperanto kaj poste Ido.
Aŭtoro de "Majstro Jan Hus", unua ĉeĥa libro, kiu estis esperantigita (1905) kaj idigita.
J. F. Khun estis propagandisto de Esperanto inter ĉeĥoj en la unua pionira epoko dum la jaroj, kiam Theodor Čejka eldonis unuan eldonon de sia lernolibro. Khun tiam verkis kaj eldonis broŝuron en Esperanto Majstro Jan Hus, kiu siatempe signifis gravan faron.
Khun sciis pasive 20 linvojn, el kiuj li tradukadis. Esperanton li ankaŭ ne sciis funde, la relative bona lingvaĵo de lia libreto pri Hus estas verko de Čejka, kiu legis la manuskripton kaj lingve ĝin korektis antaŭ la preso.
Pli poste Khun estis allogita de reformoj, kaj estis citata de idistoj kaj okcidentalistoj, sed ne ŝajnas, ke li estus estinta tro aktiva tiurilate.
Profesie li estis instruisto, vivis multajn jarojn en Jičín, kie li ankaŭ mortis.
Béla Jancsó
Biografio
Béla Jancsó abiturientiĝis en sia naskiĝurbo (1921). Li pristudis medicinon en Budapeŝto, Koloĵvaro kaj Segedo. Apud sia dentista okupo kaj siaj medicinhistoriaj esploroj li verkis ekde siaj lernantjaroj. Li doktoriĝis en 1933. Inter (1940–44) li estis universitata asistanto. Reveninte el militkaptiteco, li estis bibliotekisto en Bolyai Tudományegyetem. Li mortis pro trafiakcidento. Liajn verkojn publikigis la gazetoj Vasárnap, Ellenzék, Újság, Vasárnapi Újság, Brassói Lapok, Erdélyi Helikon, Erdélyi Fiatalok, Pásztortűz, Erdélyi Szemle, Keleti Újság, Ifjú Erdély, Művelődés.
Mikko Kuustonen
Mikko KUUSTONEN (naskiĝinta la en Leppävirta) estas finna kantisto kaj gitaristo. Li faras gospelmuzikon. Li publikigis sian unuan solalbumon en 1979. Li apartenis al bandoj Pro Fide kaj Q-stone. En 2011 Kuustonen ricevis Premion Juha Vainio. Li faris kunlaboron ekzemple kun Edu Kettunen. Li ludas ankaŭ buŝharmonikon.
La Vecilla
La Vecilla [labeZIlja] estas municipo en la nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montaña de Riaño, en la nordoriento de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Campohermoso, La Cándana de Curueño, Sopeña de Curueño kaj La Vecilla, okupas totalan areon de 44,29 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 414 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 900 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 40 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Maraña, Burón, Puebla de Lillo, Riaño kaj Crémenes.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). En la areo oni bredas kokojn por fabriki el iliaj plumoj la logaĵojn por fiŝkaptado de truto.
Zürich Selnau (stacidomo)
Zürich Selnau estas subtera fervoja stacidomo en Zuriko, Svislando.
Triunuo de Andreo Rublov
La Triunuo de Ruvlov aŭ Gastemo de Abrahamo estas renoma ikono de Andreo Rublov, realigita en 1422, konservita en la Tretjakova galerio en Moskvo.
La pentraĵo prezentas la scenon de la vizito de la tri personoj, adoritaj por unu de Abrahamo. por promesi al li kaj al lia edzino Sara posteulon. Dum la ortodoksa Koncilio de la cent ĉapitroj de Moskvo en 1551, tiu verko estis konsiderata kiel la Ikono de la ikonoj.
Historio
Rublov. Eble monako, realigis tiun ikonon okaze de la kanonizo de la fondinto de la monaĥejo de la Triunuo de Sankta Serĝo. La 'egumeno de la monaĥejo, komisianto de la verko, petis al la artisto reprezenti la Triunuon kaj ke tiu reprezentado evidentigu la ekzemplon de la unueco kiu estas donata al la Eklezio.
Jan Amos Kajš
Jan Amos KAJŠ (naskiĝis la 9-an de junio 1875 en Ublo en Moravio, Ĉeĥio - mortis la 9-an de marto 1955 en Brno) estis ĉeĥa tipografo, eldonisto kaj librovendisto, propagandisto de planlingvoj. Sinsekve li dediĉis sin al Esperanto, Ido, Occidental, fine lin inter siaj adeptoj listigis ankaŭ Nov-Esperanto.
Triunuo de Andreo Rublov
La geometriaj strukturoj
La ikono vidas kiel formon de komponado la ĉirklon. La aŭtoro, fakte, utiligas tiun geometrian formon kiel modelon por enskribi ene de ĝi la tri personojn. Rublov, tamen, ne fariĝas sukubo de tiu metodo sukcesante eviti tian rigidan skemon tuj apenaŭ estas postulate de teologia kriterio aŭ por doni elanon al la figuro. Ĉi-kaze, la kapo de la maldekstra anĝelo estas levita.
Jan Amos Kajš
En 1901 li kunfondis la Unuan societon de aŭstraj esperantistoj en Brno, estis ĝia unua kasisto kaj kurs-gvidanto, vojaĝis al Rusio por viziti tieajn esperantistojn. En 1906 li fariĝis eĉ prezidanto de la societo, kiu en 1905 dividiĝis je Klubo de Bohemaj Esperantistoj kaj Germana Grupo Esperantista.
Triunuo de Andreo Rublov
Priskribo
Laŭ la tradicio, la persono pentrita en la maldekstra zono estas Dio Patro, en la centra lokiĝas [Jesuo|Dio Filio]] kaj en la dekstra instaliĝas la Sankta Spirito. Centre de la pentraĵo aperas kaliko simbolo de la eŭkaristia sinofero de Kristo. Eblas rimarki kiel la flankaj figuroj formas, ili mem, kun la enaj konturoj, pokalon La koloroj ripetas rimarkindan simbolan gravon de la ikonografia arto. En la verko aperas: .
Aliaj Projektoj
KOMUNA:
Jan Amos Kajš
Post ekesto de Ido li transiris al tiu ĉi lingvo kaj poste al Occidental, al kiuj li dediĉis siajn verkojn kiel aŭtoro, eldonisto kaj librovendisto. La rilatoj inter J. A. Kajš kaj esperantistoj post lia foriro al aliaj planlingvoj ne estis bona, kiel atestas aserto de Stanislav Kamaryt:
"J. Kajš kaj liaj kunuloj persekutadis esperantistojn, agis kontraŭ Esperanto kun pasia malamo, senskrupule, fanatike kaj kun ĉia ruzo. Tiaj obstakloj verŝajne ne ekzistis en alia urbo, certe ne en tia grado. Kaj de post 1929 ripetis Kajš la samon kun Occidental. Sed tiam la situacio tamen diferencis. Esperantistoj ne polemikis kontraŭ li, kiel okazadis dum la Ido-epoko, ne akceptis defiojn al turniroj, kiel deziris Kajš, sed preferis publikigi en ĵurnaloj unu noteton aŭ informon. Sed kiam Kajš kaj kompanio aranĝis prelegon pri lingvo internacia, tiam la Brno-anoj venis. Ne mirinde, ke tia agado konsumis la fortojn kaj energion de esperantistoj el la unua tempo kaj perdigis iliajn laborrezultojn, almenaŭ la eksterajn. La vivo sub ĉiamaj embuskoj estis ĉagrena, kaj krome, la publiko ĉesis kredi al ambaŭ flankoj kaj forte dubis pri la problemo." (Stanislav Kamarýt, Historio de Esperanto-movado en Ĉeĥoslovakio, Ĉeĥa Esperanto-Asocio, Praha 1983, p. 61)
(Tiu priskribo estas kompreneble subjektiva, el vidpunkto de la tiamaj esperantistoj. Al Kajš verŝajne ŝajnis, ke esperantistoj malame kaj fanatike agas kontraŭ li, kiam ili venadis al liaj publikaj prelegoj por polemiki.)
En 1930 J. A. Kajš eldonadis revuon Jazyk mezinárodní (Lingvo internacia) kun suplemento Učitel světomluvy (Instruisto de mondolingvo).
Li eldonadis ankaŭ ĉeĥlingvajn verkojn de aliaj aŭtoroj pri diversaj temoj (geografio, konstruado, lignoprilaboro k.s.). Lia firmao havis sidejon en vilaĝo Židenice apud Brno, kiu post la unua mondmilito fariĝis kvartalo de Brno.
Burhinus
Burhinus estas genro de birdoj de la familio de Burinedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj. La Burinedoj estas familio de birdoj, kiu enhavas du genrojn, nome Esacus kaj Burhinus kiu pli precize donas la nomon al la familio kaj enhavas pli da specioj. La alia genro en la familio, nome Esacus havas pli grandajn kaj longajn bekojn kaj pli buntajn vizaĝajn bildojn.
Vere vorto trielo povus utili por nomigi ĉiujn speciojn de la genro Burhinus, sed pli precize oni uzas por nomigi la eŭrazian trielon.
Trieloj estas vadbirdoj de longaj kruroj kaj brunkamufla plumaro. Ĉar ili estas pli ofte noktaj aŭ krepuskaj, ili havas grandajn flavajn okulojn por vidi senlume aŭ noktolume. Multaj specioj havas helajn aŭ malhelajn striojn aŭ partojn ĉirkaŭ la okulojn. Voĉoj estas laŭtaj kaj facile aŭdeblaj nokte.
Birnie
Birnie staras por:
Paa
Paa estas genro de rano.
Birnie
Birnie estas la familia nomo de jenaj personoj:
Luís Eduardo Magalhães (Bahio)
Luís Eduardo Magalhães estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 60.105 loĝantojn en 2010.
Maierato
Maierato estas komunumo de Italio.
Eschenbach LU
-
NGC 652
NGC 652 (aliaj indikoj — UGC 1184, MCG 1-5-17, ZWG 412.14, NPM1G +07.0048, IRAS01380+0743, PGC 6208) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eschenbach LU
Geografio
Eschenbach situas 9 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Lucerno sur la akvodislimo inter la Reuss-Valo kaj la valo Seetal.
Trafiko
La stacidomo de Eschenbach situas ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lencburgo al Lucerno, tio estas la tiel nomita Seetal-Fervojo.
La plej proksima alveturejo al la nacia svisa aŭtovojo A2 troviĝas en Emmen-Sudo en distanco de 8 km kaj al A14 en Gisikon en distanco de 7 km.
Historio
La unua dokumenta mencio de Eschenbach datiĝas el la jaro 924 kiel Eskinpah kaj Essinpahc.
La vilaĝo Eschenbach estis ĝis la jaro 1309 servuto de la Baronoj de Eschenbach. Ĉar Walter la 4-a partoprenis en la komploto por mudi la reĝon Albrecht, la Habsburgoj konfiskis lian posedaĵon kaj Eschenbach tiam apartenis ĝis la jaro 1385 al la habsburga distrikto Rothenburg. En 1385 la distrikto Rothenburg estis konkerita de la urbo Lucerno kaj fariĝis lucerna voktejo ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Eschenbach apartenis nun al helveta distrikto Hochdorf, el kiu fariĝis en la jaro 1803 la nuna lucerna distrikto Hochdorf.
Orizuru
Orizuru (japane: 折鶴, faldita gruo) estas eble la plej konata origamiaĵo en Japanio. La gruo estas bona aŭguro en la japana kulturo. Legendo diras, ke tiu kiu faldos mil paperajn gruojn realigos koran deziron.
Eschenbach LU
Vidindaĵoj
La plej signifaj vidindaĵoj en Eschenbach estas la baroka katolika preĝejo kaj la cistercianina Monaĥejo Eschenbach kun ĝia monaĥeja preĝejo kaj la gastodomo kun la sunhorloĝo.
Orizuru
La faldita gruo, orizuru, iĝis pacsimbolo pro tiu legendo kaj pro japana knabino Sasaki Sadako. Sadako ricevis radiojn de la atombombo kiu estis lanĉita sur Hiroŝimon en 1945, kiam ŝi estis 2-jara kaj tio damaĝis ŝian sanon. Ŝi estis hibakusha, supervivanto de la atombombo. 12-jara, en 1955, ŝi estis mortanta pro leŭkemio. Kiam ŝi aŭdis la legendon pri paperaj gruoj, ŝi decidis faldi mil el ili por supervivi. Tamen, vidante ke la aliaj infanoj, kiuj estis en la sama stato mortis, ŝi komprenis, ke ŝi ne vivos kaj anstataŭis sian deziron per deziro pri paca mondo kaj fino de suferoj.
Iuj diras, ke Sadako faldis 644 gruoj antaŭ ol morti. Tiam ŝiaj klasanoj faldis la mankajn gruojn por honori sian amikinon. Sed fakte Sadako faldis pli ol 1.300 gruoj antaŭ ol morti. Ŝi estis enterigita kun 1.000 gruoj omaĝe al ŝia revo. Kvankam ŝiaj klopodoj ne plilongigis ŝian vivon, ili instigis ŝiajn amikojn starigi granitan statuon de Sadoko en la pacparkon de Hiroŝimo. La statuo reprezentas kun etenditaj brakoj starantan knabinon, el kies manoj forflugas faldita gruo. Ĉiujare tiu statuo estas ornamata de miloj da orizuru-oj.
Natria heksafluoro-aluminiato
Natria heksafluoroaluminiato, heksafluoroaluminiato de natrio aŭ Na3[AlF6] estas neorganika kombinaĵo de fluoro, natrio kaj aluminio, blanka salo kiu nature okazas kiel la mineralo kriolito, kaj vaste uzata en industria produktado de aluminio. En 1957, natria aluminia heksafluorido estis registrita kiel pesticido en Usono, hodiaŭ kvar aliaj substancoj per tiu formulo estas registritaj.
Uzoj
La ĉefa apliko de sinteza kriolito estas kiel solvaĵo aŭ fluo por elektrolizo de la aluminia oksido samkiel baŭksito. La konvertado de aluminiaj oksidoj en metalan aluminion necesas ke la metalaj jonoj dissolviĝu por ke ili povu akcepti elektronojn provizitajn per la elektroliza ĉelo. Iu miksaĵo da kriolito kaj iom da "aluminia bifluorido" agas kiel solvanto. Kontraŭe al normalaj solvaĵoj, ĉi-salo bezonas temperaturojn atingantajn 1000 °C por fandiĝi. Aliaj uzoj de la natria heksafluorido de aluminio estas kiel komponaĵo por vitraĵoj kaj emajloj kaj en la kaŭĉuka industrio.
Leandro e Leonardo
Leandro e Leonardo estis brazila kantoduopo de sertaa muziko.
La du fratoj Emival Eterno Costa, artistonomo Leonardo, (naskiĝinta la 25-an de julio 1963 en Goianápolis, federaciero Gojaso) kaj Leandro (mortinta la 23-an de junio 1998) apartenis al la plej sukcesaj muzikistoj ĉi-stilaj, kies stelulojn la brazilaj amaskomunikiloj antaŭenigis laŭ la modelo de usonaj kontreo-kantistoj. Post kiam Leandro en 1998 estis mortinta pro kancero, Leonardo ekigis sukcesan solokarieron.
Frank Tichý
Frank TICHÝ (naskiĝis 1926 - mortis la 18-an de marto 1980 en Šlapánov, Ĉeĥio) estis ĉeĥa esperantisto, oficisto.
Li lernis la Internacian Lingvon en sia junaĝo kaj poste aktivis i. a. kiel kursgvidanto kaj multjara delegito de UEA.
Staroje Aĥperdino
Staroje Aĥperdino (Кивӗ Ахпӳрт; Старое Ахпердино) estas vilaĝo en Rusio, en Batireva distrikto de Ĉuvaŝio.
Geografio
Staroje Aĥperdino situas sur la dekstra bordo de rivero Bulá, je 8 km oriente de la grandvilaĝo Batirevo, je 132 km sude de la urbo Ĉeboksari. Apude de vilaĝo estas aliaj setlejoj: Kozlovka kaj Bulakovo. Tra Staroje Aĥperdino estas trabatata la aŭtovojo "Batirevo—Jalĉiki".
Valaoj
La valaoj (ankaŭ nomataj: Waali aŭ Wali) estas etno en Ganao kun 138.000 (2003) aŭ 153.000 anoj. La valaa lingvo apartenas al la gur-lingvoj. La valaoj vivas je la 10-a grado de norda latitudo kaj okcidente de la 2-a grado de okcidenta longitudo en la okcidento da Ganao. Ili estas najbaroj de la biriforoj, la dagareoj kaj la vaglaoj. Ĉefurbo kaj sidejo de la reĝo (Wa Na) de la valaoj estas Wa, la ĉefurbo de la Supera Okcidenta Regiono.
Rimatara kanbirdo
La Rimatara kanbirdo (Acrocephalus rimitarae ) estas birdo de la genro Acrocephalus aŭ kanbirdoj kiuj estas brunecaj birdoj kiuj loĝas en kareksejoj kaj apartenas al la familio de Akrocefaledoj, sed iam estis inkludataj en la grupo de Silviedoj.
Ĝi troviĝas kiel endemio nur en Franca Polinezio en insulo Rimataro.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj marĉoj.
Ĝi estas birdo bruneca supre kaj blankeca sube kun flaveca nuanco en ventro. En vizaĝo videblas tre malhela traokula strio kaj hela superokula strio ne tiom markata.
Ili manĝas ĉefe insektojn.
Péter Erdei
Péter Erdei, laŭ hungarlingve kutima nomordo Erdei Péter estas hungara korusestro, altlerneja instruisto.
Péter Erdei naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Péter Erdei frekventis muzikartan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1968. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Vásárhelyi, István Párkai, Erzsébet Szőnyi, Zoltán Gárdonyi, György Kroó, András Szőllősy kaj Lajos Bárdos. Inter 1968 kaj 1972 li instruis en muzika instituto en Bostono, eĉ li partoprenis en ties fondo. Hejmenveninta li instruis en altlernejo en sia naskiĝurbo. Inter 1974 kaj 2005 li estis institutestro en Kecskemét (li estis la fondinta institutestro). En tiu longa periodo li fondis kaj gvidis plurajn korusojn, krome li instruis ankaŭ en la Muzikarta Altlernejo en rango docento inter 1973-tól 2003, eĉ li gvidis majstrokursojn en pluraj lokoj. Li ricevis premiojn inter 1992-2018.
Historio de Angolo
La historio de Angolo estis karakterizita de longa kolonia periodo (ĝi estas unu el la landoj de Afriko kiuj aste akiris sendependecon) kaj de forta malstabileco kaj intercivitana milito dum plejparto de la sendependa ekzistado.
Antaŭkolonia periodo
La originalaj loĝantoj de la aktuala Angolo estis ĉasistoj kaj rekolektantoj kaj ili parolis la kojsanajn lingvojn. La ekspansio de la bantoj, ĉ. la 10an jarcento a.K., igis ilin perdi dominadon en la zono. En grupoj malgrandaj, tiuj popoloj ankoraŭ loĝas iujn zonojn de la sudo de la lando.
La bantuoj estis popolo de terkulturistoj, rekolektantoj kaj ĉasistoj kiuj probable komencis siajn migradojn de la humida praarbaro, en kio hodiaŭ estas la limo inter Niĝerio kaj Kamerunio. Ĝia ekspansio okazis en malgrandaj grupoj, kiu resetlis responde al ekonomiaj aŭ politikaj cirkonstancoj. Inter la jarcentoj 14a kaj 17a, ili establis serion de reĝlandoj, el kiuj tiu de Kongo estis la ĉefa. Ĉi tiu enhavis la strion kiu nuntempe estas limo inter Angolo kaj la Demokratia Respubliko de Kongo kaj ilia apogeo okazis dum la jarcentoj 13a kaj 14a.
Kolonia epoko
La eŭropanoj alvenis ekde la 15-a jarcento. En 1483 la portugaloj fondis bazon laŭ Kongo. Portugalio establis en 1575 portugalan kolonion en Luando bazitan sur la sklaveco. La portugaloj prenis laŭgrade la kontrolon de la marborda strio laŭlonge de la 16a jarcento per serio de traktatoj kaj militoj, kaj ili formis la kolonion de Angolo. Inter la 16-19-aj jarcentoj la portugaloj sendis 3 milionojn da sklavoj al Amerikoj. En 1575 kolonio Kabindo formiĝis, baldaŭe ankaŭ Angolo.
Nzinga Mbande estis reĝino (Ngola) de la afrikaj ŝtatoj Ndongo (1624-1663) kaj Matamba (1631-1663) en la nuna Angolo. Ŝi estas fama pro sia milita kaj diplomatia talentoj kaj estas konsiderata simbolo de sendependeco en Angolo. Inter 1641-1648 Nederlando okupis Luandon kaj la ĉirkaŭaĵon. En 1648, Portugalio reprenis Luandon kaj iniciatis procezon de milita konkero de la ŝtatoj de Kongo kaj Ndongo kiu finis per la portugala venko en 1671. Poste Portugalio paŝo post paŝo konkeris la ceterajn partojn de Angolo. La kompleta administra kontrolo de la interno ne okazis ĝis komencoj de la 20a jarcento.
En la 19-a jarcento ekspluatado de la lando komenciĝis. Ladislao Magyar malkovris regionojn en Kongo, Zambezi kaj Okavango. Vojoj, fervojoj konstruiĝis.
Sendependa Angolo
Post sendependisma milito de geriloj de 14 jaroj, iniciatita la 4-an de februaro de 1961, kaj sekvante la Revolucion de la Diantoj en Portugalio, Angolo sukcesis akiri sendependecon en 1975. En la tuj eksplodanta civila milito de 1975, la Populara Movado de Liberigo de Angolo (MPLA) prenis la povon de la tiam nomita Popola Respubliko Angolo, kun helpo de Sovetunio kaj Kubo. Ĝia ĉefa oponanto estas la Nacia Kuniĝo por la Tuta Sendependeco de Angolo (UNITA), helpata de Usono kaj Sudafriko. En 1994 oni subskribas unuan interkonsenton de paco kiu favoras registaron de nacia unuiĝo. En 1998 la milito denove eksplodas kaj ĝi finas per la interveno de UN en 1999 kaj la reakiro de la registaro fare de la MPLA. Tion sekvis civila milito, kiu daŭris ĝis 2002, kiam mortis gvidanto de la opozicia UNITA, Jonas Savimbi. Granda malsato sekvis.
En 2008 oni efektivigis la parlamentajn elektojn, post dek jaroj de establo de garantioj kaj demokratiaj proceduroj, kun la ĝenerala aprobo fare de la internaciaj observantoj, kiuj tamen denuncis ankaŭ pluraj malregulaĵojn. En la elektoj la MPLA venkis per tre granda plimulto.
Dum jardekoj, la politika povo koncentriĝis en la Prezidanteco kiu ĝin praktikis de formo sufiĉe aŭtoritateca. La nuna prezidanto estas José Eduardo dos Santos.
10760 Ozeki
10760 Ozeki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Mazda
Mazda Akcia Kompanio (マツダ株式会社; Mazda Motor Corporation)(pli frue (1927–84) Toyo Cork Kogyo Ltd.) estas japana veturilprodukta entrepreno kun sidejo en Fuĉu-urbeto en Aki-distrikto en la Hiroŝima Prefektujo, kiu produktas aŭtomobilojn, ŝarĝaŭtojn, aŭtobusojn. La firmao estas ano de la Sumitomo-grupo. La nunan nomon uzas la firmao ekde 1984.
La entreprenon fondis en 1920 Matsuda Jujiro (prononco: macuda ĝuuĝiroo), por prilaboro de korko. Ekde 1931 ekproduktis la firmao la unuajn veturilojn, triradan ŝarĝaŭto-familion, el kiu ĝi produktis dum la sekvaj 25 jaroj ĉ. 200 000 ekzemplerojn. Dum la dua mondmilito, ĝi produktis similajn veturilojn kaj ankaŭ pafilojn por la japana armeo. La firmao travivis la eksplodigon de la atombombo, ĉar holmo donis ombrelon.
La nomo de la entrepreno venas de Ahura Mazda, kies prononco proksimas al la nomo de la marko.
La entrepreno ekproduktis en 1960 la personajn aŭtomobilojn kaj en 1967 decidis sin je uzado de la turn-piŝta Vankel-motoro. Komence de la 1970-aj jaroj jam pli ol duono de la Mazda-aŭtoj estis muntita per tiu motoro. Malavantaĝo de la Vankelmotoro estis la malbona efikgrado de la pelaĵoj. Kiam la benzinprezoj altiĝis komence de la 1970-aj jaroj abrupte, la vendo de Mazda-oj falis krute.
La firmao maldungis laboristojn plibonigis la produktemecon kaj revenis al la pli tradiciaj, ekonomiaj motoroj kaj evoluis al unu el la plej grandaj japanaj veturil-produktistoj. En 1981 produktis ĝi kelkajn tipojn ankoraŭ kun pli efikgrada vankelmotoro.
La refortiĝon de la Mazda helpis la kontaktoj al Ford Motor Company. La Mazda liveris duonaksojn al Ford kaj la aŭtojn produktitajn en Usono surmarketigis Ford. Ford ankaŭ aĉetis 33 % de Mazda-akcioj en 1996.
La entrepreno Mazda produktas ankaŭ ŝtonborajn maŝinojn, il-maŝinojn kaj instrumentojn.
Diversaj modeloj
Mazda 6
Mazda RX-8
Mazda MX-5 RoadsterMazda Carol
Mazda AZ-Wagon
Mazda Axela
Mazda Premacy
Magno
Liaj fratoj estis:
Niña de La Puebla
Dolores Jiménez Alcántara, La Puebla de Cazalla (Sevilo), 28-an de julio 1909 Malago, la 14-an de junio 1999), konata kiel La Niña de la Puebla estis la plej granda flamenka kantistino. Blinda ekde sia infan-aĝo, ŝi estis la plej altkvalita kaj konata flamenka kantistino de la 20-a jarcento.  Ŝi kantis sur scenejo unuafoje en la vilaĝo Morón de la Frontera, kie ŝi loĝis, kaj poste ŝi atingis du premiojn en flamenk-konkursoj en Marchena kaj Osuna, aliaj vilaĝoj de la provinco Sevilo. En Sevilo ŝi debutis en la jaro 1931 kaj je la sekvanta jaro en Madrido. Unu el ŝiaj unuaj diskoj estis ŝia versio de la popola kanto Los Campanilleros, la kantaĵo fariĝis en ŝia voĉo tiel fama, ke ekde tiam prezenti al La Niña de la Puebla ĉe iu ajn festivalo estis kiel aŭdi tiun kantaĵon.
En la jaro 1936 ŝi organizis turneon tra Hispanio kun sia flamenka festivalo. Post la hispana civila milito, en la jaro 1947, ŝi denove vojaĝis tra la hispana ŝtato kun sia flamenka festivalo kie kantis imponaj kantistoj kiel Juanito Valderrama, Pepe Marchena, Pepe Pinto, Rafael Farina kaj multaj aliaj. Ekde la jaro 1978 ŝi ricevis nombrajn omaĝojn, inter tiuj elstariĝas tiu okazinta en Malago en la jaro 1986. En la jaro 1999, naŭdekjaraĝa, en Onubo ŝi ekkantis post la ricevo de omaĝo kaj ŝi, subite, suferis koratakon. Laŭ la flamenkaj fakuloj, La Niña de la Puebla estis sen-egala kantistino en kantaĵoj kiel malagueñas, granaínas kaj tarantos.
Lytton Strachey
Giles Lytton STRACHEY (/ˈdʒaɪlz ˈlɪtən ˈstreɪtʃi/; 1a de Marto 1880 – 21a de Januaro 1932) estis angla verkisto, biografo kaj kritikisto.
Biografio
Li estis la dekunua el la dek tri filoj de la aristokratoj sir Richard Strachey, generala leŭtenanto de la kolonia armeo, kaj Jane Maria Grant, aktiva sufragistino. Unu el liaj fratoj, nome James Strachey, estis elstara psikoanalizisto kaj tradukisto al la angla de la verkoj de Sigmund Freud. Ekstudinte historion en Liverpulo, li eniris en la Trinity College de Kembriĝo (1899-1905), specializiĝis en franca literaturo, kaj aniĝis en la grupo de la nomitaj Apostoloj de Kembriĝo; de tie li iris al la londona Grupo Bloomsbury, kie li intimiĝis kun la filozofo George Edward Moore, la ekonomikisto John Maynard Keynes kaj la eldonisto Leonard Woolf. Tie li konis sian grandan amikinon, la pentristino Dora Carrington, kiu enamiĝis de li spite la fakton, ke Lytton ne korespondis pro sia samseksemo, kaj la verkiston Gerald Brenan.
Li dediĉis sin al la literatura kritiko en The Spectator. Pacisto, li estis deklarita neutila por la militservo kiam ekokazis la Unua Mondmilito. Li moviĝis al la ĝenro de la biografio, en kiu li majstris, sed kiun li uzis ankaŭ por satirigi la moralan hipokritecon kaj la maltoleremajn kondutojn de la Viktoria Anglio; li verkis unue Landmarks in French Literature (1912, Mejloŝtonoj en la franca literaturo), kaj poste sian famegan Eminent Victorians (1918, Elstaraj Viktorianoj), kolekto de kvar skizoj pri elstaraj herooj de la antaŭa generacio: la katolika kardinalo Manning, la fama flegistino Florence Nightingale, la pedagogo kaj humanista direktoro de la Lernejo de Rugby Thomas Arnold kaj la maniema generalo Charles Gordon, kiu pereis en la sieĝo de Ĥartumo.
La ironia kaj malrespektema stilo kiun li adoptis rilate al tiuj adorataj figuroj formis novan manieron verki biografiojn, en kiu gravis pli la trajtojn de la rolulo kiel personeco ol la dokumenta akumulado de historiaj detaloj malmulte gravaj. Lia majstroverko en la ĝenro estas lia biografio de Queen Victoria (1921, La reĝino Viktoria), sed li verkis aliajn biografiojn kiel, "Elizabeta kaj Essex", kaj kelkajn rakontojn, kiel Ermyntrude and Esmeralda, nome leternoveleto en kiu du viktorianaj sinjorinoj de alta klazo interŝanĝas leterojn informante pri sìaj malkovroj pri sekso. Li verkis ankaŭ du eseojn en kiuj li traktis la samsekseman problemaron kiuj restis nepublikigita en lia vivo: nome Arabaj noktoj, pri la historio de reĝo kiu enamiĝas el juna paŝtisto, kaj defendo de la samseksemo. Komence de 1931 li eksuferis malsanon kiu rezultis en kancero de stomako, kiam li vivis kun Dora Carrington; li mortis la 21an de Januaro 1932, kaj Dora ne povis superi tiun doloron kaj memmortigis sin.
Juan O'Donojú
Juan José Rafael Teodomiro de O’Donojú y O’Ryan ​ (Sevilo, Hispanio, 30a de julio 1762 – Meksikurbo, 8-a de oktobro 1821) estis hispana militisto kaj guberniestro de irlanda deveno.
Kvankam relative ofte kelkaj fontoj indikas lin kiel la lasta Vicreĝo de Nova Hispanio, certe Juan O'Donojú neniam plenumis tiun postenon. ​ Ja certe li estis la lasta Politika Supera Ĉefo (guberniestro) de la provinco Nova Hispanio, kiu estis nomumita de la aŭtoritatoj de Madrido. Li estis tiukadre unu de la subskribintoj de la Traktatoj de Córdoba kaj de la Akto de Sendependeco de la Unua Meksika Imperio kvankam Hispanio poste plendis, ke O'Donojú ne havis aŭtoritaton por agnoski en tiuj aktoj la sendependeco de la iama Vicreĝlando.
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo li militis kontraŭ la francoj, estis kaptita, kaj malliberigita en Bajono, sed li fuĝis al Kadizo, kie li partoprenis en kiel liberalo favore al la Hispana konstitucio de 1812. Post la enpovigo de Fernando la 7-a, li estis denove malliberigita en Majorko. Kiam en 1820 la liberaloj rekuperis la povon, nomumis lin alta funkciulo unue en Andaluzio kaj poste en Nova Hispanio.
Kläden (apud Arendsee)
Kläden ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Arendsee en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 223 loĝantojn.
Esperanto-movado en Danio
Esperanto-movado en Danio. Jam antaŭ 1850 du danoj, la lingvisto Rasmus Rask kaj la komedi-verkisto Thomas Overskou sendepende unu de la alia sin okupis pri konstruado de artefarita lingvo. Sed la ĝenerala publiko ne konatiĝis kun tiu demando antaŭ ol Volapük eniris en Danlandon en 1886 kaj post malmultaj jaroj malaperis.
Unuaj paŝoj
La unua dana lernolibro de Esperanto, verkita de Christian Nielsen aperis en Flensburg en 1890. Verŝajne nur tre malmultaj adeptoj de Esperanto troviĝis en Danlando antaŭ la apero de vortaro kaj lernolibro de Frederik Skeel-Giørling (1904), "la patro de la dana Esperanto-movado". Li faris siajn unuajn kursojn en Aalborg ĉirkaŭ 1904, sed poste li transloĝiĝis al Kopenhago, kie li daŭrigis sian laboron kun granda sukceso.
La konata lingvisto, prof. Otto Jespersen (aŭtoro de la lingvoprojekto "Novial") varme interesiĝis pri Esperanto kaj publikigis longan rekomendan artikolon pri ĝi en la multe legata revuo "Tilskueren" (1905). Samtempe alia fama lingvisto prof. Vilhelm Thomsen verkis kaj eldonis broŝuron pri "la komuna lingvo de la scienco".
Unuaj Esperanto-grupoj
Fine en 1906 fondiĝis la unua Esperanto-grupo dana, "Esperantist-foreningen", kies unua prezidanto estis magistro Holger Wiehe kaj ĝia sekretario f-ino Gunvar Monster. Post unu jaro tiu grupo ekeldonis la unuan danan Esperanto-gazeton "Esperanto-Bladet: Helpa Lingvo", kiun redaktis Wiehe. Fervoraj esperantistoj faris paroladojn pri la nova lingvo, precipe Skeel-Giörling kaj Monster.
En 1907 la plej granda Kopenhaga gazeto "Politiken" ekinteresiĝis pri Esperanto kaj aranĝis kursojn kun 350 kursanoj. Skeel-Giörling instruis ilin. Ankaŭ en Kristana Unuiĝo por Junuloj en Kopenhago li aranĝis kursojn. Post tiuj kursoj fondiĝis Esperanto-grupo por junuloj, kies prezidanto fariĝis Svend Rehling. En laboristaj rondoj gvidis Leo Abraham kursojn kaj fondis poste grupon. Tiuj du grupoj ne vivis longe.
Centra Dana Esperantista Ligo
En januaro 1908 fondiĝis laŭ instigo de f-ino Marie Schröder Centra Dana Esperantista Ligo (CDEL), poste nomita Dana Esperanto-Asocio. En 1909 fondiĝis la Esperanto-klubo de Aalborg (prezidita de E. Friis), "Esperanto-klubo de Vejle" (Martin Packness), Esperanto-klubo de Randers (serĝento Rasmussen) "Konversacia Klubo de Aarhus" (Arhuzo, Christian Petersen Heilskov) kaj en 1910 "Esperanto-Societo de Esbjerg".
Naciaj kongresoj
La unua jarkunveno de danaj Esperantistoj okazis en Arhuzo en 1909. Jen la listo laŭ jaroj:
Ido-skismo
Post la granda antaŭenpuŝo de 1907 ĝis 1909 la dana Esperanto-movado dum pluraj jaroj pli malrapide progresis. Tre notinda tamen estas la agado de Esperanto-oficejo en Kopenhago, kiu en la komenco de la unua mondmilito interrilatis kun la militantaj landoj kaj faris gravan kaj plejparte sukcesan laboron por serĉi vunditajn kaj malaperintajn homojn el ĉiuj landoj kaj doni informojn al iliaj parencoj. Danio en la unua mondmilito estis neŭtrala ŝtato.
Esperanto en radio
En la vintro 1925-26 okazis disaŭdigo de Esperanto-kurso per la danaj radiostacioj. Ĝin gvidis ĉefinstruistino Rybo. Grandamase estis aĉetataj lernolibroj, sed la radioestraro post kelkaj monatoj malpermesis tiun Esperanto-kurson (motivo: tro malmultaj interesas sin pri Esperanto). Aŭtunon 1927 denove disaŭdiĝis Esperanto per la radio-stacioj, sed nur kiel ĉiusabata program-resumo. La 31-an de decembro 1927 vespere la dana radiofonio sendis saluton al eksterlando en dana, angla, franca, germana kaj Esperanta lingvoj. Post tiu tempo la radio-estraro ne plu volis permesi Esperanton.
Lernolibroj
Ne ekzistas multaj lernolibroj en dana lingvo. Tiuj de Chr. Nielsen kaj de Martin Packness ne estas multe konataj. La plej bona estis la lernolibro de Frederik Skeel-Giørling. Unua eldono baldaŭ elĉerpiĝis kaj sekvis novaj; post la morto de la aŭtoro ĝi ne plu estis eldonata. En 1918 Peter Zoffmann eldonis sian lernolibron; 1922 aperis dua eldono. En 1924 aperis lernolibreto de Margrethe Noll. En 1930 aperis nova lernolibro de Lorenz Friis.
Vortaroj
La unuan Esperanto-vortaron eldonis Skeel-Giørling (1907). En 1909 eldonis Kaj Bendix sian vortaron danan-Esperantan. Post la morto de Skeel-Giørling lia vortaro ne aperis en dua eldono, sed Anton Peder Dueholm eldonis bonegan Esperanto-danan vortaron. En 1922 Peter Zoffmann eldonis sian vortaron kun Esperanto-dana kaj dana-Esperanto partoj. Ĝi estas multe aĉetata de komencantoj, ĉar ĝi enhavas ambaŭ partojn, sed ĝi ne estas tiel detala kiel la aliaj.
Perkorespondan kurson, kiu konsistas el 6 lecionoj, eldonis CDEL en 1928. Kvankam ĝi estas tre konciza, ĝi tamen estis multe vendata pro vigla propagando.
Esperanto-periodaĵoj
La unua dana Esperanto-gazeto aperis dum 1907 sub la nomo "Esperantobladet Helpa Lingvo". Post la fondo de CDEL aperis 1908-1912 Dana Esperantisto, redaktita de A. Nissen; 1912-1913 "Danlando", sama redaktoro. De 1913 ĝis 1919 aperis Esperanto-raporto de CDEL. Dum 1920 ĝis 1922 denove ne ekzistis dana Esperanto-gazeto. En 1922-1926 aperis raporto pri la dana Esperanto-movado en revuo Esperanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA). En 1926-1928 Paul Neergard je propraj kostoj kaj risko eldonis "La Forta Voko"-n, sed ĉar li kontraktis kun la revuo "Sind og Samfund" pri aperigo de "La Forta Voko" en ĝi, CDEL decidis mem eldoni sian gazeton Dansk Esperanto-Blad (poste kromtitolita "Dana Esperanto-Bulteno"). Ties unua redaktoro estis Martin Petersen Palsberg el Århus.
Esperanto-ekzamenoj
La stato de CDEL en la fino de 1932 estas: 15 grupoj kun proks. 500 membroj. Kelkaj kluboj ne apartenas al CDEL, kaj izoluloj ne povas esti membroj de CDEL sen aniĝo al klubo. Entute estas venditaj proks. 15 000 lernolibroj en Danio.
En diversaj urboj fondiĝis laboristaj grupoj, kiuj ne apartenas al CDEL, sed intencas starigi propran landan organizon. R. Jorgensen, Aabyhoj, faris tiurilate grandan laboron.
En 1929 okazis Ĉe-kurso en Odense gvidata de la rumana Esperanto-instruisto Tiberio Morariu. En 1931 venis Ajo, Karlsruhe, al Danlando por je propraj kostoj kaj risko gvidi Ĉe-metodajn kursojn. Tion li tre sukcese faris. Li propagandis kaj instruis en Sönderborg, Lunderskov, Kolding, Arhuzo, Aalborg kaj Randers. En somera ferio 1932 aranĝis L. Friis en Silkeborg Ĉe-metodan kurson por geinstruistoj kun Ajo kiel gvidanto. Tie pli ol 30 geinstruistoj ne nur lernis la lingvon, sed hejmenveninte preskaŭ ĉiuj propagandis kaj gvidis Esperanto-kursojn. Aŭtune 1932 alvenis Ĉe-instruistino Margarete Saxl, Berlino, por gvidi kursojn. Ŝi instruis en Silkeborg, Arhuzo, Aalborg, Hobro, Hjorring, Brönderslev kaj Randers.
Jaroslav Klement
Jaroslav KLEMENT (naskiĝis en 1935 - mortis la 10-an de junio 1986) estis ĉeĥa esperantisto el Karlovy Vary, grafikisto, estro de propaganda komisiono de ĈEA, komitatano de ĈEA, gvida persono en okcidenta Bohemio. Edzo de Alena Klementová.
Dum multaj jaroj li okupiĝis pri informado pri Esperanto, verkis artikolojn pri la ĝusta aranĝo de montrokestoj, aranĝis ekspozicipojn dum la kongresoj de ĈEA kaj ĉe aliaj okazoj, laboris kiel prezidanto de la Gazetara kaj informa komisiono de ĈEA, eldonanto de ties Bulteno kaj iniciatinto de ĉeĥlingva Esperantské noviny, kunaŭtoro kaj aranĝanto de diversaj flugfolioj, informiloj kaj afiŝoj, iniciatinto de ĉeĥlingva informilo pri Esperanto (bedaŭrinde ne efektivita). Li estis motoro de la movado en Karlovy Vary, aranĝanto de la Ercmontaraj renkontiĝoj de la ĉeĥoslovakaj kaj germanaj esperantistoj.
Lia granda hobio estis heraldiko kaj veksilologio; en tiuj sciencoj li estis vera fakulo, li verkis heraldikan terminaron en Esperanto kaj dum mallonga eldonadis „blazon‘ kaj flag‘ bultenon“.
(13518) 1990 VL1
(13518) 1990 VL1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
9578 Klyazma
9578 Klyazma estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusia rivero Kljazma (cirile Клязьма), kiu fontas norde de Moskvo kaj trankvile fluas orienten laŭ de 686 km. Ĝi ĉiam estis grava rivero pro transporto, pro tio ke ĝi estas konektita al la riveroj Okao kaj Volgo ĉe Niĵnij Novgorod.
Alnus cordata
La korfolia alno aŭ Alnus cordata ankaŭ nomata itala alno, estas specio de foliarbo el la genro Alno (Alnus) en la familio Betulacoj (Betulaceae).
NGC 653
NGC 653 (aliaj indikoj — UGC 1193, MCG 6-4-58, ZWG 521.70, PGC 6290) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Alnus cordata
Priskribo
La korfolia alno estas arbo kiu atingas alton de ĉ. 27 m. Ĝi kreskas al regula konusforma krono, kiu estas relative densa. La folioj estas malhelaj kaj brilaj kaj similas al la folioj de pirarbo; ili havas grandecon de 5 × 5 ĝis 8 ×7 cm. Ĉe la rando la folio havas dentojn. Sur la malspra folisurfaco estas en la eĝoj de la nervuroj bone videblaj faskoj de oranĝkoloraj haroj. Junaj folioj somere havas oranĝkoloran nuancon.
Disvolviĝo
Tiu alno hejmiĝas en suda Italujo kaj Korsiko.
Koda nomo — Sejla Vi
Koda nomo — Sejla Vi (コードネームはセーラーＶ [Kōdo Nēmu ŭa Sērā Bui], angle: Codename: Sailor V, laŭvorte: Kodnomo estas "Maristino Vi") estas mangao de la manga-verkistino Takeuĉi Naoko, publikigita de "Kodanŝa" en la magazino "RunRun" (るんるん [runrun]). Origina eldono konsistas el 3 volumoj kaj reeldono konsistas el 2 volumoj. La ĉefrolulo estas heroino, surhavanta maskon kaj vestita per speciala vesto, kvazaŭ maristo. La vorto Sejla (angle: Sailor) signifas mariston aŭ maristinon.
Kiam oni proponas filmi animeon laŭ tiu ĉi mangao, oni decidis anstataŭigi unu Sejla-bataliston per grupo de Sejla-batalistoj. Tiel Takeuĉi Naoko komencis sian tre faman mangaon "Sejla Mun", kiu parte baziĝas sur la mangao "Kodo nomo — Sejla Vi".
Roluloj
La ĉefaj roluloj Sejla Vi (Ajno Minako) kaj Artemis aperas ankaŭ en la mangao kaj animeo "Sejla Mun". Ili estas priskribitaj en la artikolo Listo de roluloj de "Sejla Mun".
Sándor Képíró
Sándor Képíró [ŝAndor kEpIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Képíró Sándor Tibor estis hungara oficiro, policano, pli precize ĝendarmo, dum la 2-a mondmilito akuzita je militkrimoj. Iuj nomumis lin "la lasta nazio".
Nowe Warpno
Nowe Warpno estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Nowe Warpno en distrikto Policki.
Sándor Képíró
Sándor Képíró naskiĝis la en Sarkad, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Képíró frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, gimnaziojn en Mezőtúr kaj Békéscsaba, poste en la jaroj 1932 kaj 1933 li estis soldato. Li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1937, poste li frekventis kursojn en la komerca akademio, pli poste en militakademio. En 1940 li iĝis ĝandarma leŭtenanto en Szolnok, en la sekvanta jaro li instruis ĝendarmojn en Makó. En 1942 li partoprenis en fifama razio (konata Malvarmaj tagoj) en tiam hungara urbo Újvidék. Poste li estis akuzita, fine kondamnita ja 10 jaroj, sed li ne estis en prizono ĉar intertempe en 1944 nazia erao komenciĝis kaj la nazioj nuligis la verdikton. En 1944 li partoprenis en defendo de Miskolc, poste lia taĉmento retiriĝis al nazia Germanio. Li faris agrikulturajn laborojn, fine en 1948 li rifuĝis al Argentino. En tiu periodo li denove estis kondamnita je 14 jaroj en Hungario sen lia ĉeesto. En Bonaero li estis teksisto komence en uzino, poste hejme. Li edziĝis en 1950, lia edzino naskis dufoje. Depost la socialismo en 1996 li revenis al Budapeŝto. En 2011 li denove estis akuzita pro la razio, sed la juĝejo konstatis, ke li ne kulpis. Kiam la afero estis sendita al la ĉefjuĝejo, Képíró mortis, do ne okazis plia proceduro. Li ricevis postmortan premion pro konduto dum la Hungara revolucio de 1956.
C-3PO
C-3PO estas fikcia roboto en la filma serio de Star Wars. Ĝi estas la protokola roboto, tradukisto "parolanta 6 milionojn da lingvoj", servanta en "homaj-robotaj kontaktoj", farita de Anakin Skywalker sur planedo Tatooine.
Ĝi ludas en ĉiuj ses filmoj de Star Wars, ofte estas videbla kun sia kamarado, roboto R2-D2. C-3PO travivas multajn aventurojn, servas al Padmé Amidala. Post multaj jaroj Princino Leia Organa sendas ilin al Tatooine por trovi Obi-Wan kiu povus helpi al la Ribela alianco. Venditaj al Luke Skywalker, la robotoj komencas novajn, eksterordinarajn aventurojn.
Figuren aus Star Wars מלחמת הכוכבים - דמויות
Maierà
Maierà estas komunumo de Italio.
Kazumi Takada
Kazumi Takada (japane 高田 一美, n. 28-an de junio 1951, m. 1-an de oktobro 2009) estis japana futbalisto. Li de 1970 ĝis 1975 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
CAPS
La centroj por psiko-socia prizorgado (Centros de Atenção Psicossocial - mallonge CAPS) estas brazilaj institucioj kiuj celas la anstataŭigon de la psikiatriaj hospitaloj - antikvaj grandaj frenezulejoj - kaj ĝiajn metodojn por pritrakti la psikiatriajn malsanojn.
CAPS, starigitaj per la ordono Nº 224 - 29 de januaro de 1992, estas centroj oferantaj zorgojn trovatajn inter la ambulatoria reĝimo kaj la enhospitala interniĝado, en unu aŭ du vicoj de kvar horoj, de plurprofesiaj skipoj, konsistigante ankaŭ enirpordon por la asistanta-reto por la agadoj rilataj al menso-sano.
Proponita modelo
Proponita modelo en Italio, en Triesto, kaj poste konstruita kaj adaptita en Brazilo ekde 1986, ĝi konsistigas instituciojn kiuj oferas intensivajn zorgojn, preskaŭ intensivajn, aŭ ne intensivajn al pacientoj en psika sufero diagnozitaj kiel intensaj neŭrozuloj aŭ psikozuloj kiuj havas aŭ ne historion pri interniĝo kaj/aŭ flegado.