cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jonas Basanavičius
Jonas Basanavičius (n. la 23-an de novembro 1851 en Vilno, m. la 16-an de februaro 1927 samloke) estis aktivisto de la movado por la Nacia Litova Renaskiĝo, fondinto de la unua ĵurnalo en la litova lingvo, Aušra ("aŭroro"). Kiel kuracisto, li de 1880 kaj 1882 kaj de 1884 ĝis 1905 laboris en Bulgario; en 1891 li ricevis bulgaran ŝatanecon. Li estis aprezata kuracisto en Bulgario, medicine traktis la reĝon de Bulgario, aktivis politike, kaj elektiĝis membro de la Bulgara Literatura Societo, sed tamen ripete dum tiuj jaroj petis permeson de la aŭtoritatoj de la Cara Imperio rajti reveni al Litovio. Tamen nur kadre de la rusia revolucio de 1905 ekestis la ŝanco - li revenis al Vilno en majo 1905. Kiel membro de la Konsilio de Litovio, li estis unu el la dudek subskribintoj de la Deklaro de Sendependo de Litovio la 16-an de februaro 1918.
Langsa
Langsa (indonezie: Kota Langsa) estas urbego, ankaŭ universitata urbo en Indonezio, en la insulo Sumatro, en provinco Aĉeo. La urbego konsistas el kvin distriktoj.
Geografio
Langsa situas en nordorienta parto de la insulo ĉe la marbordo, sed inter la urbo kaj maro mangrovoj etendiĝas. Medano troviĝas 126, la provinca ĉefurbo Banda Aceh 317, Pekanbaru 585, Batam 770, Palembang 1121, Jogjakarto 1398, ĉefurbo Ĝakarto 1539, Bandungo 1657, Semarang 1880, Surabajo 2095, Makassar 2612 kilometrojn (aere).
Historio
Dum la historio ĉinoj kaj malajoj alvenis al la insulanoj, iom poste oni alvenis el la aliaj indoneziaj insuloj. Langsa estiĝis kun riĉaj etna kaj religia diversecoj, ĝia populacio tendencas esti tolerema. La urba statuso alvenis en 2001.
Ekonomio
Langsa estas proksima al la suda limo de ĝia provinco kaj same al alia provinca ĉefurbo Medano. Tio igas Langsa strategia loko por komerco kaj trafiko inter la du provincoj.
Klimato
La klimato de Langsa estas klasifikita kiel ekvatora klimato kun influoj de musonoj. Jare pluvas averaĝe po 2077 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter februaro-aprilo iomete malpli. La averaĝa temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Religio
Islamo estas la religio de la plimulto en Langsa, sed ankaŭ aliaj religioj ekzistas (kristanismo, budhismo).
Eduko
Langsa gastigas plurajn universitatojn kaj akademiojn.
Trafiko
Ĉe Langsa pretriras la ĉefvojo, kiu sekvas la marbordon. Laŭ la ĉefvojo estas atingebla rekte Medano kaj Banda Aceh.
57 (nombro)
Kvindek sep (57) estas la natura nombro kiu sekvas 56 kaj antaŭas 58.
Jastrabie nad Topľou
Jastrabie nad Topľou (hungare Tapolybánya [tapojbAnja], germane Jestreb an der Töpl) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Jastrabie nad Topľou situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1363 en formo "". En 1600 oni komputis tie 13 servutulajn domojn, luteranan preĝejon kaj paroĥon. En 1663 epidemio pri pesto okazis. En 1715 8, post 5 jaroj 9 familioj pagis imposton. En 1828 364 vilaĝanoj loĝis en 49 domoj. En 1831 pro ĥolero ribelo okazis. En 1893 inundo okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Tót-Jesztreb, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tapolybánya 316 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jastrabie nad Topľou 390 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Mezfranka dialektaro
La mezfranka dialektaro (altgermane Mittelfränkisch) estas grupo de dialektoj de la germana lingvo en okcidenta centra Eŭropo. La nomo rilatas al la antikva ĝermana etno frankoj kaj tute ne al la distriktaro Meza Frankonio de Bavario.
Marbaix
Marbaix estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais).
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Avesnes-sur-Helpe (france Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe, nederlande Arrondissement Avenne aan de Helpe), kaj ekde marto 2015 al la samnoma kantono .
Geografio
Marbaix estas vilaĝo, kiu troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe. Ĝi situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Marbaix etendiĝas sur 6,62 km².
La vilaĝo situas ĉe la departementa vojo RD 962, mezvoje inter Avesnes-sur-Helpe kaj Maroilles.
Historio
Laŭ variaj historiaj dokumentoj, Marbaix sinsekve nomiĝis Merbasium, Merbasia, aŭ Marbaix en la 12-a jarcento, kaj poste Merbatia, Merbaix aŭ Merbais.
Ĝi estis unu el la kvar vilaĝoj (kune kun Maroilles, Noyelles-sur-Sambre kaj Taisnières-en-Thiérache), kiuj formis la terenon de Sankta Humbert. Marbaix mezepoke apartenis al la abatejo de Maroilles, kiu posedis farmobienon proksime al la preĝejo. La ĉefa ekonomia aktiveco de la loĝantoj longe restis la ekspluatado de la loka blua ŝtono.
Lokaj famuloj
La generalo Jacques Fromentin, kiu famiĝis okaze de la batalo de Wattignies en 1793, mortis en Marbaix en 1830. Li estis interalie la militista guberniestro de Landrecies kaj, post kiam li edziĝis kun ino el Grand-Fayt, Joséphine Lebrun, li enloĝiĝis en Marbaix. Lia eksa domo fariĝis la urbdomo, kaj estis renovigita en 2006.
Administrado
Marbaix apartenas la kantono de Avesnes-sur-Helpe-Sud, kies ĉefurbo estas Avesnes-sur-Helpe. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Dead or Alive
Dead or Alive estas brita muzika grupo el Liverpool kies populareco estis dum 80-aj jaroj.
Ilia plej multe konata kanto fariĝis "You Spin Me Round (Like a Record)".
Acciano
Acciano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Atestilo
Atestilo (aŭ simple atesto) estas tipo de administra teksto uzata por konstati kaj pruvi difinitan tekston. En la procezo de postulo al laborloko kaj speciale se temas pri posteno en oficiala institucio, atestiloj estas fundamentaj por pruvi la ricevitajn edukadon kaj eventuale labor-sperton. Estas tipo de teksto kiu estas eldonita normale je peto de la ricevanto, kaj fare de persono kun sufiĉa aŭtoritato ene de la institucio por establi, ke estis plenumita tio asertita kaj atestita en la dokumento. Se oni atestas neregulaĵon aŭ falsaĵon en tio deklarita, la falsa atestilo povas rezulti en proceso fare de la Kriminala juro.
(18815) 1999 LT8
(18815) 1999 LT8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Poklonnaja Gora (stacio)
Poklonnaja Gora ("Monteto por Riverencoj", Поклонная Гора) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Imagine Entertainment
Imagine Entertainment (aŭ simple Imagine; antaŭe konata kiel Imagine Films Entertainment) estas usona sendependa filmkompanio konata pro produktado de Apollo 13, A Beautiful Mind kaj The Da Vinci Code. Ĝi estis establita en novembro 1985 de Brian Grazer kaj Ron Howard.
Jancjuan
Yangquan estas urbo en Ĉinio, en orienta parto de provinco Shanxi, okcidente de Tai-hang-montaro, en prefektujo Chin-chung, kun ĉ. 420.000 loĝantoj. Ĝi havis dum sia historio strategian rolon, ĉar de ĉi tie oni povis regi vojojn al la norda, kaj nordokcidenta partoj de la ĉina imperio.
Pro la tiea karbominado, ĝi iĝis minurbo kaj poste aperis eĉ la ŝtal-industrio.
Oni minas ekde 1949 antraciton, ferercon, piriton kaj fajrorezistan argilon.
Nacia Park-Rezervejo Nahanni
Nacia Park-Rezervejo Nahanni ( Nahanni National Park Reserve of Canada, Réserve de parc national du Canada Nahanni) estas 30.050 km² granda protektejo kun Nationalpark koresponda statuso en la kanadaj Nordokcidentaj Teritorioj. Ĝi etendiĝas 500 km okcidente de Yellowknife laŭ la South Nahanni River kaj estis etendita en 2009 de originaj 4765 km² al la hodiaŭa grandeco, kvankam la rajta situacio de la landoj inter la Kanada federacia registaro kaj tiuj kiel Dehcho First Nations organizitaj Indianoj de la popolo de Dene kaj Métis ankoraŭ ne komplete estas klarigita. Pro ĉi tiu kialo ankoraŭ ne estas difinita Nacia Park-Rezervejo Nahanni formale kiel nacia parko, sed havas ekde 1976 por la fondiĝa fazo intencitan dediĉon de Naciparka Rezervo.
La protektejo esti fondita en 1976 kaj metitan en 1978 en la Monda heredaĵo de Unesko. Pro sia malfacila atingeblo la parko jare havas nur ĉirkaŭ 7000 vizitantojn.
En la nacia parko troviĝas la 96 m altaj Virginia Falls.<br style="clear:left;" />
Saulon-la-Rue
Saulon-la-Rue estas franca komunumo kiu situas en la Departemento Kostodorio (Département de la Côte-d'Or) en la regiono Burgonjo (Région Bourgogne)
Ekonomio
La Sonofep kiu provizas ilojn por ĝardeno havas tie ĝian vendejon.
En la kastelo estas fama restoracio
58 (nombro)
Kvindek ok (58) estas la natura nombro kiu sekvas 57 kaj antaŭas 59.
La nombro 58 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Giovanni Francesco Straparola
Giovanni Francesco "Gianfrancesco" Straparola kaj ankaŭ Zuan Francesco Straparola da Caravaggio (1485? - 1558) estis itala kolektanto kaj verkinto de fabeloj de la renesanca periodo. Unu el la unuaj kiuj eldonis librojn de fabeloj en Eŭropo.
Lia libro, kiu estis publikigita en du eldonoj La Agrablaj Noktoj (Le piacevoli notti; 1553), inkluzivas 75 fabelojn, la plej multaj el ili kolektitaj de li de antikvaj aŭ popularaj fontoj kaj estis modelo por la fabeloj de la fratoj Grimm kaj Charles Perrault. Precipe notindaj estas la fabeloj la "Porko Reĝo" kiu servis kiel modelo por la fabelo Belulino kaj la Besto kaj la Costantino Fortunato kiu servis kiel modelo por la fabelo Kato en Botoj.
Vivo
Ne multe estas konata pri lia vivhistorio. Li naskiĝis en la urbo Caravaggio, sur la lombardia ebenaĵo oriente de Milano. En 1508 li jam estis en Venecio, kie en la sama jaro estis publikigita lia libro Opera nova de Zoan Francesco Straparola da Caravaggio novamente stampata ("Novaj verkoj de Zoan Francesco Straparola"), kiu inkluzivis sonetojn kaj "Siciliajn oktetojn " Ok liniojn, 11 silaboj longaj, rimitaj laŭ la ŝablono de ABAB). En la eldono de lia libro el 1558 estis presita la frazo All'instanza dall'autore ("en la foresto de la aŭtoro", t.e. post lia morto).
La Noktoj
La ĉefverko de Straprola estis strukturita laŭ la modelo de la Dekamero de Boccaccio ( 1350-1352 ), la kadra rakonto prezentas grupon de aristokratoj, viroj kaj virinoj, kiuj amuzas sin dum pluraj noktoj rakontante fabelojn. Ĉiu nokto estas ĉapitro en la libro, kiu inkluzivas plurajn fabelojn. La libro unue estis publikigita en Venecio. En 1551 estis publikigita la unua volumo titolita "La agrablaj noktoj" ( Le piacevoli notti ), enhavanta 25 fabelojn, kaj en 1553, la dua volumo estis publikigita, enhavanta 50 fabelojn.
La fabeloj inkluzivas hororajn kaj humurajn rakontojn, enigmojn kaj similajn.
La libro estis inkluzivita en la Indekso de malpermesitaj libroj de la Katolika Eklezio en 1624.
Virneburg (burgo)
La burgruino Virneburg estas ruino de montburgo en alteco de 430 m s.m. sur ardeza kupolo ĉirkaufluanta de la rivero Nitzbach super la samnoma komunumo en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Prozelitismo
Prozelitismo estas varbado per religia propagando kiu celas agado de tiu kiu povas fari prozelitojn, nome intrigas por konverti aŭ kuntreni aliajn homojn al certa religio aŭ doktrino (ekzemple Esperantismo). La termino devenas el la antikva greka προσ (pros = direkto) έρχομαι (erchomai = veni).
Prozelitismo jud-kristana
En la Malnova Testamento la vorto "prozelito" indikas personon konvertiĝintan al Judismo. Tiun prozelitismon judoj praktikadis ankaŭ en epoko de Jesuo kiel estas dirate en Mateo 23, 15: “15 Ve al vi, skribistoj kaj Fariseoj, hipokrituloj! ĉar vi ĉirkaŭiras maron kaj teron, por varbi unu prozeliton; kaj kiam li tia fariĝis, vi lin faras filo de Gehena, duoble kiom vi mem.”
Kristanoj kiuj konsideras ia anoncon kaj proponon de la Evangelio al ĉiuj ĉiutempe morala devo propra de la baptito distingas prozelitismon, aspekton ruzan kaj malpli respekteman pri la propagando, ĝuste el la anonco kiu favoras samtempe la kreskiĝo de la libera elekto de la volo. Elekstere de la kristanaj eklezioj, kaj ene de la samaj, foje leviĝis kritikoj kontraŭ evangelizantaj metodoj kiuj ŝajnis ne respekti la supran principon. Kristanoj intencas obei al ordono de Kristo kiu en la Evangelio laŭ Mateo sonas: “19 Iru do kaj disĉipligu ĉiujn naciojn, baptante ilin en la nomon de la Patro kaj de la Filo kaj de la Sankta Spirito; 20 instruante ilin observi ĉion, kion mi ordonis al vi. Kaj jen mi estas kun vi ĉiujn tagojn, ĝis la maturiĝo de la mondaĝo (28, 19-20).
La aktiveco de kristana prozelitismo estas ankaŭ nomata evangelizado, kvankam ne ĉiuj akordas pri la efektiva egalvaloreco de la terminoj ĉar en la nocio “prozelitismo” superregas la negativajn aspektojn. Sur tiu distingo kunvenas ankaŭ papo Francisko kiu citas sian antaŭulon Benedikto la 16-a kiu diris ke la Eklezio “ne kreskas per prozelitismo sed per “altiro kaj atesto”
Evangelizado kaj prozelitismo
La terminoj evangelizado kaj prozelitismo, kiuj se konsideritaj laŭ la evangelia spirito, povus aperi sinonimoj, kiel supredirite, trovas ekzemplojn de unu kaj alia en la historio de la koloniismo, kiu foje ruze altrudis la kristanan kredon, al kies agado, foje, partoprenis ankaŭ misiistoj.
Laŭ iuj, la morala rajto prozeliti descendas el la rajto de la parollibereco; aliaj ĝin vidas kiel senrajtan interferon kaj ĝin kondamnas. Kulturaj antropologoj kiel Nathan Lerner rimarkigas ke la juĝo pri prozelitismo kuntrenas konflikton inter du rajtoj: rajto libere esprimi sian opiniaron kaj rajto ne ricevi instruaĵojn nedemanditajn.
Falkenstein (Vogtland)
Falkenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbaraj komunumoj Grünbach kaj Neustadt ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Falkenstein (Vogtland) – atentu ke en la federacia lando Bavario ekzistas dua komunumaro Falkenstein.
Hingangat
Geografio
Hingangat havas averaĝan altecon de 217 metrojn sur montetaro en valo de rivero, kiu tuŝas la urbegon. La distrikta ĉefurbo Vardha troviĝas 33, Nagpuro 71, Javatmal 77, Ĉandrapur 81, Adilabad 102, Raipur 300, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 655, tutlanda ĉefurbo Delhio 914, Kolkato 1010 kilometrojn (aere).
Historio
Hingangat aĝas 1500 jarojn. La urbo estis nomita Dandungram en la 5-a jarcento 5 post Kristo. La loko komencis evolui, kiam la britoj donis municipan statuson en 1873. La municipa halo estis konstruita en 1904.
Ekonomio
Hingangat estas centro de la kotonindustrio de Barato (same ankaŭ historie estis). Ekzistas ankaŭ sojfaba naftoindustrio en la najbareco.
Religioj
La ĉefaj religioj en Hingangat estas hinduismo (78%) kaj budhismo (13%), sed ekzistas kun malgranda procento islamo (7%), iomete ĝajnismo, kristanismo kaj sikismo malpli, ol 1%.
Lingvoj
La ĉefa (oficiala) lingvo en Hingangat estas la marata lingvo.
Edukado
Hingangat havas altlernejon (kolegion), ĉe rando de la urbego agrikultura esplorstacio funkcias.
Trafiko
En Hingangat trairas ĉefvojo tra ponto, krome ekzistas alia loka vojo al la regiono. La urbego havas ankaŭ trairan fervojan linion inter Delhi kaj Ĉenajo kun stacidomo kaj aparta fervoja ponto. La plej proksima internacia flughaveno funkcias ĉe Nagpur.
Klimato
Hingangat havas tropikan klimaton (Aw) kun influo de musono. La averaĝa pluvo jare estas pli, ol 900 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter junio-septembro. La temperaturo varias inter 20-34 °C.
29585 Johnhale
29585 Johnhale estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Edward Hale, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li estis lernanto ĉe la Morristown Hamblen High School East en Morristown (Tenesio, Usono).
Askeran
Askeran (armene Ասկերան) estas unu el la ok provincoj de la neagnoskata Respubliko Montara Karabaĥo, limante kun la azerbajĝana rajono Ĥoĝali. Ĝi estas la centro de Montara Karabaĥo, ĉirkaŭante la ĉefurbon Stepanakerto.
Askeran limas kun Martakert norde, la azerbajĝana rajono Agdam oriente. Hadrut kaj Ŝuŝi sude, Martuni en la sudoriento kaj Kaŝatag en la okcidento. Stepanakerto, la landa ĉefurbo, situas en la sudokcidento de la provinco.
La provinco Askeran etendiĝas sur 1222 km² kaj en ĝi loĝas 16,979 personoj. Preskaŭ ĉiuj loĝantoj estas karabaĥaj armenoj.
2173 Maresjev
2173 Maresjev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Aielli
Aielli estas komunumo de Italio.
59 (nombro)
Kvindek naŭ (59) estas la natura nombro kiu sekvas 58 kaj antaŭas 60.
La nombro 59 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
Ĉuko
En mekanika inĝenierio, ĉuko estas krampo, kiu tenas akson, ŝafton, aŭ cilindron en laborilo aŭ maŝino.
Priskribo
La sincentriga ĉuko uzas plurajn makzelojn por centrigi kaj firme teni la ŝafton. En tia ĉuko, la movoj de la makzeloj estas kunordigitaj, tiel ke neniu makzelo povas moviĝi sendepende de la aliaj. Plej ofte, la nombro de makzeloj en tia ĉuko estas tri (trimakzela ĉuko).
En ĉuko de sendependaj makzeloj, la makzeloj povas moviĝi sendepende. Plej ofte, la nombro de makzeloj en tia ĉuko estas kvar (kvaramakzela ĉuko). Tia makzelo povas sekure teni objekton, kiu ne estas perfekte ronda.
Historio
La termino ĉuko devenas de la angla chuck.
Dum la 19-a jarcento, pluraj inventistoj (Simon Fairman, Austin F. Cushman, ktp.) inventis novajn, pli sekurajn tipojn de ĉukoj.
Jabloňovce
Jabloňovce, hungare Hontalmás estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
Jabloňovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Levice troviĝas je 19 km-oj.
Historio
Felsőalmás (=Supra Almás) menciiĝis unuafoje en 1428 laŭ la tiama hungara ortografio "Felseualmas". La turkoj faris ĝin senhoma en la 16-a jarcento. En 1828 vivis tie 430 homoj en 72 domoj. En 1910 loĝis en Alsóalmás 424, en Felsőalmás 207 homoj(plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Bát, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio (ankaŭ inter 1938-1945). En 1943 la vilaĝoj unuiĝis havanta la loknomon Amlás, ekde 1945 uziĝas la nuna nomo. En 2001 loĝis tie 226 homoj (223 slovakoj).
Miĥail Borodin
Borodin membriĝis en la bolŝevika partio de Rusio en 1903. Oni arestis lin en 1906 kaj ekzilis lin. Li samjare elmigris al Usono, kie li estis studento de Universitato Valparaiso en Indiana, poste fondis lernejon en Ĉikago por la elmigrintoj.
Post la oktobra revolucio de 1917, li reiris al Rusio kaj poste agadis kiel komunista spiono en Skandinavio, Meksiko, Hispanio, Turkio kaj en Britio.
Lajos Jakab (kantisto)
JAKAB Lajos estis rumanuja hungara kantisto (tenoro) naskiĝinta en Sândominic la 29-an de septembro 1929 kaj mortinta en Kluĵo la 18-an de julio 2000.
Miĥail Borodin
En 1923 iĝis konsilanto de Sun Jatsen en Ĉinio, post kiam la nacia gvidanto plenumis lian peton, ke oni permesu membriĝon de la komunistoj en la Kuomintang. Borodin helpis transformi ideologion kaj strukturon de la Kuomingtang. Li donis sovetan helpon por elkonstruo de partia armeo. Post kiam Sun Jatsen mortis en 1925, Ĉang Kajŝek iĝis gvidanto de la armeo, kiu antaŭe estis trejnita en Moskvo. Ĉang rompis la kontakton en 1927 al la komunistoj kaj Borodin forlasis la landon.
Lajos Jakab (kantisto)
Kariero
Lajos Jakab estis operkantisto de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Miĥail Borodin
Post kiam li revenis al Moskvo, Borodin laboris kiel laborafera popola komisiito, vicdirektoro de TASS kaj redaktanto de angla gazeto Moscow Daily News ekde 1932. Li malaperis en februaro de 1949 dum aresta ondo, kiun Stalin ekis kontraŭ la judaj intelektuloj. Li mortis en gulago.
Pure Reason Revolution
Pure Reason Revolution estas brita progresivroka grupo, fondita en 2003 de Jon Courtney (kantado, gitaroj, klavaro), Chloë Alper (kantado, basgitaro, klavaro), Jamie Willcox (gitaro kaj kantado) kaj Paul Glover (drumo). Ĝia muziko, influita de grupoj kiel Pink Floyd, Nirvana, Led Zeppelin, Porcupine Tree, The Smashing Pumpkins, Kraftwerk, Justice, Fleetwood Mac evoluis lauŭ tri albumoj el luma progresivroko al malluma elektronika muziko.
Náměstí Míru (Praga metroo)
Náměstí Míru estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 1978.
Jenő Haranghy
Jenő Haranghy [jenO harangi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haranghy Jenő estis hungara grafikisto, pentristo, ilustristo, afiŝisto, vitralisto, poŝtmarkoplanisto, altlerneja instruisto, membro de Societo Benczúr. Lia nobela antaŭnomo estis nagyrévi [nadjrEvi], lia frato estis László Haranghy. Jenő Haranghy naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Haranghy akiris diplomon en Reĝa Industriarta Lernejo de Budapeŝto, sed li lernis ankaŭ en Artistkolonio (Nagybánya) en 1912. Liaj plej gravaj instruistoj estis Ferenc Helbing, Imre Révész (pentristo) kaj Imre Simay. Inter 1915 kaj 1918 li estis asistanto, poste instruisto ĝis 1945 en la Industriarta Lernejo. Intertempe li studvojaĝis al Francio, Hispanio, Italio, Germanio, Etiopio. Li ankaŭ lernis arthistorion en Universitato István Tisza (1924–1931). Li ricevis premiojn inter 1922-1941. Li havis edzinon, kiu naskis gefilojn.
Elektitaj libroilustraĵoj
Resume li kreis ĉ 200 libroilustraĵojn
Thibaw Min
Thibaw Min aŭ Reĝo Tibo (1-a de januaro 1858, Mandalajo, Birmo (Mianmaro) – 19-an de decembro 1916, Ratnagiri, Hindio) estis lasta reĝo de Birmo, lian regadon (1878–85) finis okupado de Supra Birmo, fare de Britio, dum la epoko nome Brita Birmo.
La britoj konkeris dum regado de lia patro malsupran Birmon, Thibaw en 1883 sendis komisionon al Parizo por peti helpon de la francoj kontraŭ la agreso. Post du jaroj, la du landoj subskribis komercan traktaton kaj alvenis la unua reprezentanto de la franca registaro en Mandalajo. Ĉar la ekonomiaj avantaĝoj estis por la francoj, la britoj postulis tutan okupon de Birmo.
La okupado okazis en 1885 kaj la britoj forpelis la reĝon en Hindion.
La hinda aŭtoro Amitav Ghosh verkis pri sia ekzila vivo en sia romano La vitra palaco.
David George Hogarth
David George HOGARTH, membro de la Reĝa Geografia Societo (23a de Majo 1862 – 6a de Novembro 1927), konata ankau kiel D. G. Hogarth, estis brita arkeologo kaj fakulo asocia al T. E. Lawrence kaj Arthur Evans. Li estis zorganto de la Muzeo Ashmolean, Oksfordo, el 1909 ĝis sia morto en 1927.
Hogarth estis komisiita en la Ŝiparmea Rezervo dum la Unua Mondmilito, kaj servis por la Ŝiparmea Spionservo. Dum 1916, li estis la plenumdirektoro de la Araba Buroo, kaj estis poste respondeca pri la liverado de la nomita mesaĝo Hogarth al Mekko kiel klarigo de la Balfour-deklaro.
21656 Knuth
21656 Knuth estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov, en Ondřejov ; sud-oriente de Prago (Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona komputadisto Donald Knuth, profesoro ĉe la Universitato Stanford, aŭtoro de The Art of Computer Programming, kreinto de la fajna sistemo de kompostado TEX kaj de la grafika sistemo Metafont. TEX estis uzita por produkti multajn tutmondajn sciencajn tekstojn pri fiziko kaj matematiko, inklude la Minor Planet Circulars.
9334 Moesta
9334 Moesta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto kaj astronomo Carl Wilhelm Moesta (1825–1884), observinto de la steloj, kometoj kaj. De 1852 ĝis 1867 li estis la unua direktoro de la Nacia Observatorio de Ĉilio.
Uffizi
La Galerio Uffizi (en itala: Galleria degli Uffizi, itala prononcado: [ˌɡalleˈria deʎʎi ufˈfitsi]) estas muzeo en Florenco, Italio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj kaj el la plej multfamaj artmuzeoj de la okcidenta mondo.
Historio
La konstruado de la palaco estis komencita fare de Giorgio Vasari en 1560 por Kozimo la 1-a de Mediĉo kiel la oficejoj por la florentinaj magistratoj - tial la nomo "ufizi" ("oficoj"). Konstruado estis daŭrigita al la dezajno de Vasari fare de Alfonso Parigi kaj Bernardo Buontalenti kaj finiĝis en 1581. La cortile (interna korto) estas tiel longa kaj mallarĝa, kaj malferma al la Arna Rivero ĉe ĝia malproksima fino tra dorika ekrano kiu markas la spacon sen blokado, kion arkitekturaj historiistoj traktas kiel la unuan normaligita pejzaĝa strato de Eŭropo. Vasari, pentristo same kiel arkitekto, emfazis la perspektivan longon proksime de la kontinuaj tegmentaj kornicoj de la egalaj fasadoj, kaj nerompitaj kornicoj inter etaĝoj kaj la tri kontinuaj ŝtupoj sur kiuj la palaco-frontoj staras. La niĉoj en la pilastroj kiuj alternas kun kolonoj pleniĝis per skulptaĵoj de famaj artistoj en la 19-a jarcento.
La Palazzo degli Uffizi alportis kune sub unu tegmenton la administrajn oficojn, la tribunalon kaj la ŝtatarkivon (Archivio di Stato). La projekto kiu estis planita fare de Kozimo la 1-a de Mediĉo, Grandduko de Toskanio, aranĝis ĉefajn artaĵojn en la Medici-kolektoj sur selektadon de la elstaraj majstraĵoj en kolekt-ensemblo kiu estis ĉefa allogaĵo de la Grandioza Turneo kiun faris gravaj veturantoj.
Post kiam la domo de Medici estis estingita, la artaj trezoroj restis en Florenco laŭ esprimoj de la fama Patto di famiglia negocita fare de Anna Maria Luisa, la lasta Medici-heredantino; ĝi formis unu el la unuaj modernaj muzeoj. La galerio estis malferma al vizitantoj per peto ekde la 16a jarcento, kaj en 1765 ĝi estis oficiale malfermita al publiko.
Pro ĝia enorma kolekto, kelkaj el ĝiaj verkoj estis en la pasinteco transdonitaj al aliaj muzeoj en Florenco - ekzemple, kelkaj famaj statuoj al la Palaco Bargello. Projekto estas nuntempe survoje por vastigi la ekspoziciejon de la muzeo en 2006 de proksimume 6,000 m² (64,000 ft²) ĝis preskaŭ 13,000 m² (139,000 ft²), permesante publikan spektadon de multaj artaĵoj kiuj kutime estis en stokado.
En 1993, aŭtobombo eksplodigita en Via dei Georgofili difektis partojn de la palaco, mortigante kvin homojn. La plej severa difekto estis al la Niobe ĉambro kaj klasikaj skulptaĵoj kaj neoklasika interno, kio estis poste reestigita, kvankam ĝiaj freskoj estis difektitaj preter riparo. La identeco de la bombisto aŭ bombistoj estas nekonata, kvankam ĝi preskaŭ estis certe atribuebla al la Sicilia Mafio kiuj estis engaĝita pri periodo de terorismo en tiu tempo.
Hodiaŭ, la Uffizi estas unu el la plej popularaj vidindaĵoj de Florenco. En ĉefsezono (precipe en julio), atendadoj povas esti ĝis kvin horoj. Vizitantoj kiuj rezervas bileton anticipe havas altagrade pli mallongan atendon. Biletoj ankaŭ povas esti aĉetitaj de pli malgrand-uzita biletfenestro ĉe la Preĝejo Orsanmichele kiu servas multoblajn muzeojn.
Komence de aŭgusto 2007, Florenco estis kaptita de granda pluvego, kaj la galerio estis parte inundita, kun akvo likanta tra la plafono, kaj la vizitantoj devis esti evakuitaj. Ekzistis multe pli signifa inundo en 1966 kiu difektis la plej multajn el la artaĵkolektoj en Florenco grave, inkluzive de la Uffizi.
Noachis Terra
Noachis Terra ("Lando de Noa") estas etenda suda teramaso (terra) de la planedo Marso. Ĝi kuŝas okcidente de la giganta Hellas alfrapbaseno, iom inter latitudoj −20° kaj −80° kaj longitudoj 30° okcidente kaj 30° oriente, centrita sur 45°S 350°Or. Ĝi estas en la Noachis kvarangulo.
La termino "Noaa epoko" estis derivita el tiu regiono. Noa-epokaj terenoj en Marso estas unuarangaj dezirataj surterigejoj por kosmoŝipoj por serĉi fosilian pruvaron de vivo.
Veterdisfalo de surfacaj rokoj produktis diversecon de argilaj mineraloj (filosilikatoj) kiuj formiĝis sub kemiaj kondiĉoj kondukaj al mikrobia vivo. Ĉi-epokaj regionoj aparte riĉas je grandaj alfrapaj krateroj. La vulkana altebenaĵo Tharsis supozeble formiĝis dum tiu ĉi periodo kaj spertis abundajn inundojn de likva akvo dum la lasta parto de la epoko.
Distrikto Wartburg
La distrikto Wartburg - germane Wartburgkreis [prononco "Vartburkkrajs"] - situas en la pleja okcidento de la germana federacia lando Turingio, lime al la najbara federacia lando Hesio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Bad Salzungen. La distrikto nomiĝas laŭ la mezepoka fortikaĵo Wartburg, kie komence de la 16-a jarcento plurjare estis kaŝita la kristana reformisto Martin Luther. La distrikta areo ampleksas 1304 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn.
Najbaras la distriktoj Unstrut-Hainich norde, Gotha oriente, Schmalkalden-Meiningen sudoriente, Fulda sude kaj sudokcidente kaj Hersfeld-Rotenburg plus Werra-Meißner (la lastaj tri en Hesio) okcidente. La eksterdistrikta urbo Eisenach en la nordo kiel fingro de okcidento "enŝoviĝas" en la distriktan teritorion.
La sudokcidento de la distrikto apartenas al la mezalta montaro Rhön, kies pli granda parto pli okcidente troviĝas en la najbara federacia lando Hesio. La rivero Werra trafluas la teritorion, kaj la pleja nordo estas parto de la "nacia parko Hainrich". La mezepoka fortikaĵo Wartburg, laŭ kiu baptiĝis la distrikto kaj kiu apartenas al la teritorio de la urbo Eisenach, ekde la administra sendependiĝo de tiu urbo ne plu apartenas al la distrikta teritorio.
Stela bonmaniereco
En matematiko, en la studi en topologio de malfermitaj kovroj de topologia spaco X, stela bonmaniereco estas aparta afabla de bonmaniereco de malfermita kovro de X. Donita x en X kaj malfermita kovro de X, kun indeksa aro Mi, la stelo de x kun respekto al la kovri estas la aro de mi en Mi tia (tiu, ke)
Por ĉiu x ni povas preni la unio de la aroj en ĝia stelo, diri Vx. La kondiĉo sur malfermita kovro
por j en J al esti stela bonmaniereco de la Umi estas tiam
Oreské (distrikto Michalovce)
Oreské (hungare Ordasfalva) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Oreszka, poste pro la hungariga politiko la nomo ŝanĝiĝis al fantazia, sed belsona hungara nomo.
Situo
Oreské situas fine de sakovojo. Michalovce troviĝas 12 km.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1358. En 1910 loĝis en Ordasfalva 464 homoj, (453 slovakoj, 6 hungaroj, 1 ruteno). Ĝis Traktato de Trianon Ordasfalva apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Michalovce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Oreské 499 homoj, (492 slovakoj, 2 ĉeĥoj).
Gleiszellen-Gleishorbach
Gleiszellen-Gleishorbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Bad Bergzabern, kiu kovras la sudan parton de la distrikto.
Würenlos
Pri la komunumo
Würenlos estas komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 5270 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Würenlos situas ĉe la nordorienta bordo de la rivero Limato sur vasta ebenaĵo. Norde de la komunumo leviĝas brako de la montoĉeno Lägern. De oriento alfluas en Würenlos la rivereto Furtbach tra la tiel nomita Furt-Valo al Limato. La svisa aŭtovojo A1 disigas la vilaĝon de la rivero Limato. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝoj Kempfhof kaj Oetlikon, kiuj ĝis 1900 estis memstaraj komunumoj.
Ek de la 1-a de januaro 2008 la teritorio de la argovia eksklavo de la Monaĥejo Fahr apartenas al la komunumo Würenlos.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Würenlos limas en nordokcidento al Vetingo, en nordoriento al Otelfingen, en oriento al Hüttikon, en sudoriento al Oetwil ĉe Limato, en sudo al Spreitenbach kaj Killwangen, kaj en sudokcidento al Neuenhof im Südwesten.
Trafiko
Würenlos disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Vetingo al Zuriko-Oerlikon.
Sur la teritorio de la komunumo situas la fama ponta aŭtovojgastejo Würenlos, kie la komunumo ankaŭ disponas pri alveturejo al la svisa aŭtovojo A1.
Historio
La unua dokumenta mencio de Würenlos datiĝas el la jaro 870 kiel Wirchilleozha.
En mezepoko Würenlos apartenis unue al la Grafoj de Kiburgo kaj poste al ties heredantoj, la Habsburgoj. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Würenlos estis atribuita al la voktejo Vetingo de la Grafejo Baden. Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio Argovio estis kun helpo de francaj trupoj liberigita de la ĵurkomunuma servuteco, Würenlos dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la restaŭracio de la jaro 1803 Würenlos fariĝis komunumo de la distrikto Baden en la nove fondita Kantono Argovio.
En la jaro 1900 al Würenlos aliĝis la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Kempfhof kaj Oetlikon. Kun valideco de la 1-a de januaro 2008 al la komunumo ankaŭ estis atribuita la ĝis tiam eksterkomunuma argovia eksklavo de la Monaĥejo Fahr.
Primara idealo
En ringo-teorio, primara idealo (primary ideal, idéal primaire) estas ĝeneraligo de la koncepto de primaj idealoj. Ĝi estas ĝeneraligo de la potencoj de primoj en la ringo de entjeroj.
Difino
Idealo en komuta ringo R estas primara se ĝi plenumas la jenajn du aksiomojn.
Ecoj
Ĉiu prima idealo estas primara idealo.
La radikalo de primara idealo estas prima idealo.
Se \mathfrak p estas prima idealo, tiam ĉia primara idealo, kies radikalo estas \mathfrak p, nomiĝas \mathfrak p-primara idealo.
Ekzemploj
En la ringo de entjeroj \mathbb Z, la primaraj idealoj estas la ĉefidealoj (q), en kiu q estas aŭ pozitiva potenco de primo p^n aŭ nul.
Ekzemple, estu en la ringo de entjeroj \mathbb{Z}. Supozu ke sed. Tiam 125 \mid xy, sed 125 ne dividas x. Tial 5 devas dividi y, kaj tial iu potenco de y (konkrete y^3), devas esti en \mathfrak q
Apliko
La koncepto de primaraj idealoj gravas en algebra geometrio: ĉiu idealo en Noether-a ringo havas la t.n. primaran malkomponaĵon, t.e. esprimo kiel komunaĵo de finia familio de primaraj idealoj.
(65097) 2002 CC4
(65097) 2002 CC4 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero; ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Mozelfranka dialektaro
La mozelfranka dialektaro (altgermane Moselfränkisch, prononco ) estas grupo de dialektoj de la germana lingvo en okcidenta centra Eŭropo. La nomo rilatas al la regiono de la rivero Mozelo kaj al antikva ĝermana etno frankoj, kaj tute ne rilatas al la regiono Frankonio de Bavario.
La dialektaro parolatas en grandaj partoj de Rejnlando-Palatinato, en la ĉirkaŭaĵo de la urbo Siegen en orienta Nordrejn-Vestfalio, en parteto de Hesio nurde de la urbo Limburg, kaj en norda kaj kcidenta Sarlando. Tre proksime parencas (kaj laŭ iuj lingvistoj inkluziviĝas)
Ĉiuj tiuj dialektoj respektive dialektaroj apartenas al la mezfranka dialektaro de la altgermana lingvo.
Listo de urboj de Etiopio
Jen listo de urboj de Etiopio : [[Dosiero:Et-map.png|280px|eta| Mapo pri kelkaj el la plej gravaj urboj de Etiopio
(krom iujn de la liste menciataj urboj, la mapo ankoraŭ bildigas la urbetojn Ŭerder kaj Dolo (Dolo Odo, 31000 loĝantoj) en la somala regiono, kaj la limurbon Majale kiu grandparte situas en Oromio, Etiopio, 34000 loĝantoj, kaj malgrandparte en Kenjo) ]]
Sânnicolaul German
Sânnicolaul German [sınnikolau ĝerman] hungare Németszentmiklós, germane: Deutsch-Santnikolau) estas vilaĝo nordokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 740 germanajn loĝanton. Németszentmiklós estis fondita de germanaj koloniistoj ĉirkaŭ 1720. Oni aligis ĝin al Sânnicolau Mare.
Tramtransporto en kunurbaĵo de Supra Silezio
Tramtransporto en kunurbaĵo de Supra Silezio estas la plej granda tramsistemo en Pollando, kiu funkcias sur teritorio de 13 komunumoj : Będzin, Bytom, Chorzów, Czeladź, Dąbrowa Górnicza, Gliwice (tramvojo el limoj de urbo ĝis tramdeponejo en Gliwice, sur kiun lokitas nur unua haltejo), Katowice, Mysłowice, Ruda Śląska, Siemianowice Śląskie, Sosnowiec, Świętochłowice kaj Zabrze. Antaŭe, tiu tramsistemo funkciis ankaŭ en Piekary Śląskie, Wojkowice kaj en vilaĝo Wieszowa. Nuntempe funkcias 30 tramlinioj kun suma longeco de tramvojoj 200,6 km. Tramtransporton en pola Supra Silezio sekurigas la akcia kompanio Tramwaje Śląskie, kiu funkcias en la nomo de KZK GOP.
La unua tramlinio de vaportramoj estis malfermita per la berlina kompanio Oberschlesische Dampfstraßenbahnen AG la 27-an de majo 1894; ĝi havis vojon: Wielkie Piekary – Szarlej – Bytom.
Tramlinioj
La 20-an de januaro 2016 tramsistemo en Supra Silezio konsistis el 28 linioj.
Padovo
Padovo (Padova [pAdova]) estas urbo kun ĉirkaŭ 210mil loĝantoj, ĉefurbo de samnoma provinco en la regiono Veneto.
Ĝi estas sidejo de malnova universitato kaj posedas multajn atestaĵojn de glora kultura kaj arta pasinteco. Pro tio Padovo estas celo de multaj turistoj, kaj nuntempe ankaŭ grava ekonomia centro.
En katolikismo Padovo estas tre konata pro Sankta Antonio de Padovo.
Historio
La antikva Padovo (nomata de la romianoj Patavium) situis ĉe rivero Brenta, kiu tiam nomiĝis Medoacus kaj fluis en la nuna fluejo de rivero Bachiglione [bakiljOne]. Ĝi estis unu el la ĉefaj centroj de la praveneta kulturo.
Tito Livio skribas ke en 302 a.K. ŝipoj el Sparto atingis la buŝon de la rivero kaj la spartanaj militistoj atakis la urbon, kiu tamen sukcesis defendi sin kaj eĉ detrui plejparte la spartanajn ŝipojn.
Patavium estigis aliancon kun Romo kontraŭ la padanaj gaŭloj ekde 226 a.K.. En 49 a.K. ĝi iĝis romia municipo. Ĝi estis unu el la plej riĉaj urboj de la Romia imperio, nelaste danke al la bredado de ĉevaloj.
Dum Mezepoko Padovo estis disrabita almenaŭ tri fojojn (de Hunoj en 452-53; de Lombardoj en 601; de Hungaroj en 899) sed, kvankam malfacile, daŭre estis loĝata.
En 1405 Venecio konkeris Padovon, kiu restis sub la Venecia Respubliko ĝis kiam tiu ĉi estis transdonita al Aŭstrio (1797).
Padovo eniris Italion en 1866.
Famuloj
En Padovo naskiĝis pluraj famuloj, inter kiuj:
Kelkaj el tiuj famuloj ankaŭ mortis en Padovo, kelkaj ne.
Alanno
Alanno estas komunumo de Italio.
8558 Hack
8558 Hack estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini kaj elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astrofizikistino Margherita Hack, direktorino de la Observatorio de Triesto (1964-1987), direktorino de la astronomia depatemento de la Universitato de Triesto (1985-1991 kaj 1996-1997) kaj eksa prezidantino de la Komisiono 29 de IAU. Kvankam ŝia studoj iris de la sunaj optiko kaj fiziko al la radioastronomio (galaksia elsendo ĉe 21 cm), ŝia ĉefaj kampoj de esploro restas la stela spektroskopio, la stelaj atmosferoj kaj la observeblaj efikoj de la stela evoluo. Ŝia aktualaj interesoj estas la ultraviola kaj optika spektroskopio de proksime interagantaj duopaj steloj, atmosferaj eklipsaj duopaj steloj kaj simbiozaj steloj.
Korouhev
Partoj de municipo
Al la municipo apartenas vilaĝoj: Bazaj setlejunuoj:
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo Korouhev estas el la jaro 1167 pri limregiona komandanto, kiu ĉi tie ĉasadis.
En la jaro 1659 fondis grafo Max Valentin el Martinice apud la rivero Svratka en Lačnov martelmaŝinon, en kiu oni prilaboradis ferercon kaj produktis diversajn feraĵojn. La arbaroj en ĉirkaŭaĵo estis por bezono de la ferproduktado amase faligataj. Partojn de ekestintaj senarbejoj la grafo dediĉis al familioj, kiuj konstruis tie dometojn. Tiel ekestis domaro nomata laŭ la grafino Kateřinky kaj domaro nomata laŭ la grafo Maxičky. Jam en la jaro 1677 estis la martelmaŝino pro malalta profito nuligita.
Preĝejo
Preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo, origine frugotika el la 13-a jarcento estis post barokaj aranĝoj en la fino de 19-a jarcento regotigita. Ĝi estas ununava kun ortangule fermita presbiterejo kun apogpilieroj, kun sakristio kaj kapelo sur norda flanko kaj antaŭĉambro sur okcidenta flanko. La presbiterejo estas volbita kruce sur ripoj, en la navo estas plata plafono. Triumfa arko, fenestroj kaj portalo sur suda flanko estas pintarkaj, al la sakristio gvidas ortangula ŝtona portalo. En orienta flanko de la presbiterejo estas sankta ŝranko kun vimperko ornamita per giraĵaj motivoj.
La ĉefaltaro kaj flanka altaro kun bildo de Sankta Francisko, baroka predikejo kun statuetoj de evangeliistoj el la dua duono de 18-a jarcento kaj relikvioj de Sankta Benedikto estis ĉi tien veturigitaj el nuligita minoritata monaĥejo el Pardubice. Altaron de Sankta Maria ornamas lignoskulptita rokaja kadro ĉirkaŭ la niĉo. Super la enirejo al sakristion troviĝas bonkvalita statueto de Sankta Maria. La baptujo el la jaro 1847 troviĝas sub la predikejo.
Sonorilturo
Baroka prismoforma sonorilturo el la 17-a jarcento estas trietaĝa, en teretaĝo kaj en la dua etaĝo estas embrazuraj fenestretoj, la tria etaĝo estas ligna kun ŝinda tegmento.
Ostejo
Baroka teretaĝa ostejo sur poligona plano kun alta konusa ŝinda tegmento devenas el la 17-a jarcento. En ĝi troviĝas altaro el kranioj kaj ostoj.
La preĝejo, sonorilturo kaj ostejo estas ĉirkaŭigitaj per defenda muro.
Statuo
Ŝtona statuo de Sankta Johano Nepomuka en la vilaĝo apud la ŝoseo estas el la jaro 1869.
Persono
En Korouhev naskiĝis Josef Ehrenberger, ĉeĥa beletristo (1815 - 1882).
Barnabás Bara
BARA Barnabás estas hungara skulptisto naskiĝinta en Sândominic la 6-an de majo 1960.
Kariero
Barnabás Bara havigis diplomon en 1988 en Iaşi en la fako pri skulptoarto kaj ĝis 1990 li laboris en la Entrepreno pri Marmorprilaborado de Simeria. Ekde 1990 li laboris en Miercurea Ciuc kiel instruisto.
Severe pozitiva tradona funkcio
En rega teorio, severe pozitiva tradona funkcio estas tradona funkcio kie grado de la numeratoro estas malpli granda ol grado de la denominatoro.
Ekzemplo
Jena tradona funkcio estas ne severe pozitiva ĉar
Jena tradona funkcio estas severe pozitiva ĉar
Implikacioj
Severe pozitiva tradona funkcio proksimiĝas al nulo kiam la frekvenco iĝas malfinion: kio estas vero por ĉiuj fizikaj procezoj.
Horky (Frýdštejn)
Horky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Frýdštejn en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Frýdštejn. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 7 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Horky situas en katastra teritorio Ondříkovice kun areo 2,49 km².
Stacio Ibaraki-shi
Stacio Ibaraki-shi (japane: 茨木市駅 [Takacuki-ŝi-eki], angle: Ibaraki-shi Station) estas fervoja stacio en Ibaraki, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa).
Sainte-Enimie
Sainte-Enimie estas franca komunumo, kiu situas en departemento Lozère kaj en regiono Okcitanio.
(29591) 1998 FK121
(29591) 1998 FK121 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Fambach
Fambach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(5373) 1988 VV3
(5373) 1988 VV3 estas asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
En 2012, ĝi ne ankoraŭ estis ricevinta nomon.
Zoltán Vámossy
Zoltán Vámossy [vAmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vámossy Zoltán estis hungara kuracisto, farmaciisto, profesoro, membro (korespondanta en 1920) de Hungara Scienca Akademio.
Zoltán Vámossy naskiĝis la  1868 en Pest (urbo). Li mortis la 1953 en Leányfalu.
Biografio
Zoltán Vámossy akiris medicinan diplomon en Universitato de Budapeŝto. Komence li estis akuŝisto, ekde 1893 li laboris en farmacia instituto. En 1898 li iĝis privata profesoro en la universitato, en 1908 jam titulara eksterordinara profesoro, fine en 1914 publika eksterordinara profesoro. Li akiris PhD-n en 1952. Inter 1923-1944 li redaktis gazeton Orvosi Hetilap (=Medicina Gazeto), kie li ofte kontribuis.
2174 Asmodeo
2174 Asmodeo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj astronomoj Schelte J. Bus kaj John Huchra elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la demono Asmodeo, menciita en la Libro de Tobit.
Listo de uzbekaj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj el Uzbekio:
Aŭtonoma sistemo (matematiko)
En matematiko, aŭtonoma sistemo estas sistemo de diferencialaj ekvacioj de la formo kie x prenas valorojn en n-dimensia eŭklida spaco kaj t estas kutime tempo. Ĝi estas distingata de sistemoj de diferencialaj ekvacioj de la formo kie dekstra parto dependas ankaŭ de t rekte, tiaj sistemoj estas ne aŭtonomaj.
En apliko al fiziko ne aŭtonoma sistemo priskribas moviĝon de partiklo, en kiu la leĝo reganta kurzon de moviĝo de la partiklo dependas ne nur de loko de la partiklo, sed ankaŭ de tempo.
Listo de membroj de la Konstitucia Konsilio de Francio
Tiu artikolo prezentas liston de membroj de la Konstitucia Konsilio de Francio.