cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Herr Mannelig
Herr Mannelig (aŭ ankaŭ konata kiel "Herr Mannerlig") estas mezepoka, malnov-sveda balado, kiu temas pri la rakonto de trolino, kiu ŝatus esti homarano (eble denove – ”estus mi liberigita de mia turmentiĝo”). Ŝi estas konvinkita, ke ŝi povas iĝi homo, se ŝi geedziĝos kun sinjoro Mannelig. Ŝi intencas superŝuti lin per donacoj, tamen li rifuzas precipe pro la fakto de ŝi estas ne ”kristana virino”, sed trolino. La kanto ekzistas en multaj variaĵoj kaj ĝis nun ĝin ludis pluraj grupoj en diversaj lingvoj, tamen la baza rakonto ĉiam samas.
NGC 2813
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Herr Mannelig
Ĉi-kadre la sveda prateksto klare reprezentas anakronismon. Ja temas pri mezepoka balado, sed Garmarna kaj aliaj ne uzas la "fornsvenska"n (t.e. la malnovnorda lingvo) por interpreti ĝin, tamen prefere formon de la pli posta "nysvenska" (novsveda), kiu ĉirkaŭ la tempo de Gustavo Vasa komenciĝis kaj poste pluevoluis al la "nusvenska" (nunsveda). Krome, kelkaj nekonsekvencaĵoj en la lingvostrukturo indikas, ke jenas teksto miksita kun elementoj de novsveda kaj nunsveda. Tial la lingvaĵo verŝajne egalas al tiu parolata en Svedio antaŭ 200–250 jaroj, sed kun kelkaj arkaikaj nuancoj.
Prezentita de
Inter la multnombraj artistoj, kiuj ludas tiun ĉi baladon en diversaj lingvoj, troviĝas ankaŭ konataj nomoj kiel
Richard Wright
Richard William WRIGHT aŭ Rick WRIGHT, (naskiĝis la en Londono kaj mortis la  en Londono) estis angla muzikisto, komponisto, verkisto kaj kantisto. Li famiĝis pro sia partopreno kiel klavaristo al la brita rokgrupo Pink Floyd kaj estis la kreinto de la fama glisanta sono de la grupo. Li ankaŭ publikigis tri soloajn albumojn.
Herr Mannelig
Melodio
Tonsilabe la balado estas:
Richard Wright
Junaĝo
Rick Wright naskiĝis la 28-an de julio 1943 en London de Daisye Hughes kaj de Robert Charles Wright, biokemiisto. Li trapasis sian infanaĝon en nord-okcidenta Londono kun siaj du fratinoj. Li frekventadis la elitan lernejon Haberdasher kaj komencis muziki kiam 12-jaraĝa, lernante gitaron,pianon, trumpeton, saksofonon kaj trombonon. Li poste ekinteresiĝis pri la antika greka arĥitekturo kaj tiel li aniĝis al Regento-Strata Politeknika Universitato, kie li konatiĝis kun la postaj grupanoj Nick Mason kaj Roger Waters. Li kreis grupon kun ĉi-lastaj kaj la samlernejano Clive Metcalf, nome Sigma 6, en kiu le ne havis fiksa muzikilon: li muzikis per piano kiam la trinkejo en kiu la koncerto okazis havas tiun, kaj ritman gitaron aŭ trombonon kiam ne. Post unu jaro li forlasis la arĥitekturan studadon kaj komencis studi en la Londona Kolegio de Muziko. Post multaj nomoj, la grupo finfine decidas konservi la nomon Pink Floyd fare de la gvida gitaristo Syd Barrett.
Herr Mannelig
Melodio
(#: /mifa mire /dodo LaTi /dolre doTi /La; LaTi /do dodo /re dore /mi i /do; h /mifa mire /dodo LaTi /dore doTi /La; hTi /do dodo /re3re dore /mi i /do o;mi /mifa mire /dodo LaTi /dolre doTi /La a;Ti /do dodo /re dore /mi i /so o;mi /milfa mire /dodo LaTi /dolre doTi /La aa;LaTi /dore eedoTi /La ah)
+
Richard Wright
Kariero kun Pink Floyd
Vidu la ĉefan artikolon: Pink Floyd
Hansa ligo
eta|300px|La [[Hansa Ligo ĉirkaŭ la jaro 1400
Herr Mannelig
Melodio
(&:
Richard Wright
Soloa kariero
Rick Wright surbendigis sian unuan soloan albumon Wet Dream en januaro kaj februaro 1978 en la studio Super Bear en Berre-les-Alpes (Francio) helpe de kelkaj muzikistoj kies Snowy White kaj Mel Collins. Publikigita samjare en septembro, ĝi estis komerca fiasko. Post sia eksigo de Pink Floyd, Wright konatiĝis kun Dave Harris el la grupo Fashion. La duopo nomiĝis "Zee" kaj publikigis albumon Identity en 1984, kiu ankaŭ estis recenza kaj komerca fiasko. Wright pli malfrue priskribis ĝin kiel "forgesenda spertaĵo". En 1996, Wright publikigis trian kaj lastan albumon, Broken China.
Hansa ligo
Ekesto
Oni ne certas pri kiam ĝi komenciĝis. Origine, la nomo "Hansa" signifis kompanion de komercistoj komercantaj kun fremdaj landoj. Post la germana puŝo orienten kaj la setlado de germanaj urboj en la slavaj landoj de la Balta maro, la komercaj gildoj kaj urbaj asocioj evoluis (13-a jarcento) al ligoj. Plej rimarkinda estis la roto de germanaj komercistoj kun estrejo en Visby. Puŝante orienten, ili fondis branĉon en Novgorod. En Londono, kie germanoj komercis ekde la 11-a jarcento, la privilegioj donitaj al komercistoj de Kolonjo estis etenditaj al aliaj germanoj, kaj "Hansa" de germanaj komercistoj formiĝis.
Gramatika kontrolilo
Gramatika kontrolilo estas programo, aŭ parto de programo, kiu provas kontroli skribitan tekston laŭ gramatika ĝusteco. Gramatikaj kontroliloj plejofte estas faritaj kiel kapabloj de pli grandaj programoj, kiel ekzemple dokumentoredaktilo, sed estas ankaŭ disponeblaj kiel apartaj programoj kiuj povas esti aktivigataj ene de programoj kiuj laboras per redaktebla teksto.
Hansa ligo
Ekesto
Grava impeto de la evoluo de la ligo estis la manko de potenca germana nacia registaro por provizi sekuran komercadon. Por konservi komunan sekurecon, ekskluzivajn komercajn rajtojn, kaj, kiam ajn eblas, monopolon, la urboj pli intimiĝis. En 1241, Lübeck (Lubeko) kaj Hamburgo findecidis traktaton de reciproka protektado. Aliaj urboj aliĝis al tiu ĉi asocio kaj forta ligo kreskis, kondukita de Lübeck. Havenoj kaj landinternaj urboj de Nederlando ĝis hodiaŭa Pollando aliĝis la ligon, sed la nord-germanaj urboj restis la ĉefaj membroj. La ligo vigle pliampleksigis sian agadon, fondante ĉefajn fremdajn branĉojn en Bruĝo (Flandrio) kaj Bergen (Bergeno, Norvegio). La Hanso-urboj atingis la supron en siaj venkoj super Valdemaro la 4-a de Danio, gajnante la Traktaton de Stralsund (1370), efektiva komerca monopolo en Skandinavio. Tio estis avantaĝo por urbo, kiu povas nomi sin hansa urbo. La balta hegemonio daŭris dum pluraj militoj ĝis sia malvenko pere de la nederlandoj en 1441.
Richard Wright
Familia vivo
Richard Wright edziĝis trifoje. La 7-an de aŭgusto 1969, li geedziĝis kun Juliette Gale, kiu estis kantinta kun Sigma 6. Ili havis du infanojn, James kaj Gala, kaj disiĝis en 1982. Lia dua edzeco, kun Franka daŭris de 1984 ĝis 1994. Wright geedziĝis lastafoje kun la verkistino Mildred Irene Hobbs (kromnomata Millie) la 16-an de junio 1994. La paro havas filon, Ben. Ili disiĝis en 2007.
Herr Mannelig
Melodio
'1 Ma/te2no2n frue antaŭ /a2ŭrora sun', ; pre ol /ekis la birdo2j /kanti ; /montogrino svatis sin al /bela fraŭlo juna, ; kaj /falsa estis ŝia /lango.
Hansa ligo
Disfalo
Malgraŭ la sukceso, la ligo suferis pro manko de organizado. Kvankam asembleoj de la ligo kunvenis neregule en Lübeck, multaj urboj ne sendis reprezentantojn, kaj decidoj estis kondiĉaj de reviziado de la individuaj urboj. La nombro de membroj fluktuis, plejeble de malpli ol 100 ĝis pli ol 160. Ĝis la 16-a jarcento, interna malkonsento, ĉesado de liberoj pere de la germanaj reĝidoj, kreskado de centraj fremdaj ŝtatoj kaj rezulta perdiĝo de ligaj privilegioj, progresoj de la nederlanda kaj brita ŝipado, kaj diversaj ŝanĝoj en komercado, precipe pro la malkovro de Ameriko en 1492, ĉiuj kontraŭagis la ligon. La fina dieto okazis en 1669, sed la ligo neniam formale disiĝis. Lübeck, Hamburgo kaj Bremeno estas ankoraŭ konataj kiel hansaj urboj.
Richard Wright
Familia vivo
Lia filino Gala estis de 1996 ĝis 2016 la edzino de Guy Pratt, la turnea basgitaristo de Pink Floyd kaj David Gilmour.
Herr Mannelig
Melodio
(×:; Sin/jo2ro2 Mane-lig, fi/a2nĉu al mi ; ĉar o/fertas mi vo2/lonte. ; Vi /po2vas respondi nu2r /je2s a2ŭ ne, ; ĉu vi /volas a2ŭ ne.)
Richard Wright
Hobioj
Richard Wright ege ŝatis veladon, kiun li ofte praktikis en grekaj insuloj. Li opiniis navigadon kuraca, malpeziganta la nervozecon kaŭzita de la muzika industrio. Li ankaŭ kolektis persajn tapiŝojn.
Hansa ligo
Nuntempe
Fine de la 20a jarcento oni refondis Hansan Ligon, denove internacie, kvankam ĝis nun en eta amplekso. La celo nuntempe estas ĉefe stimuli turismajn kontaktojn. Vidu Nova Hanso.
Gramatika kontrolilo
Historio
La plej fruaj gramatikaj kontroliloj estis baze programoj kiuj kontrolis interpunkcion kaj stilajn malbonaĵon, sed ne serĉis realajn gramatikajn erarojn. La unua sistemo estis nomita la Writer's Workbench - Stablo de verkisto, kaj estis aro de skribaj iloj inkluzivitaj en Unikso-sistemoj en la 1970-aj jaroj. La tuta pakaĵo Writer Workbench enhavis plurajn apartajn ilojn por kontroli diversajn skribajn problemojn. La ilo diction kontrolis por multvortaj, banalaj, ŝablonaj aŭ misuzitaj frazoj en teksto. La ilo produktis liston de suspektindaj frazoj, kaj disponigis sugestojn por plibonigado de la skribo. La ilo style analizis la skribostilon de donita teksto. Ĝi faris kelkajn testojn de legebleco de la teksto kaj redonis iliajn rezultojn, kaj ĝi donis iujn statistikajn informojn pri la frazoj de la teksto.
Aspen Software el Albuquerque publikigis la plej fruan version de stila kontrolilo por personaj komputiloj, Grammatik, en 1981. Grammatik estis unue havebla por Radio Shack - TRS-80, kaj baldaŭ havis versiojn por CP/M kaj IBM PC. Reference Software el San Francisco akiris Grammatik en 1985. Evoluo de Grammatik daŭris, kaj ĝi iĝis fakta gramatika kontrolisto kiu povis detekti skribajn erarojn krom simpla stila kontrolado.
Richard Wright
Morto
La 15-an de seprembro 2008, Richard Wright mortis hejme pro kancero de pulmo. Je la tago de lia morto, Elton John, koncertanta en Saskatuno, dediĉis la kanton "Believe" al li. Li ĉeestis postmorte en la lasta albumo de Pink Floyd The Endless River eldonita en 2014, kiu estis dediĉata al li.
Gramatika kontrolilo
Historio
Aliaj fruaj stilaj kontroladaj programoj estis Punctuation & Style, Correct Grammar kaj RightWriter. Ĉiuj plej fruaj programoj komenciĝis kiel simplaj stilaj kontroliloj, ĉiuj poste aldonis diversajn nivelojn de lingvoprilaboro, kaj ekenhavis iun nivelon de vera gramatika kontrola kapablo.
Richard Wright
Stilo
Lian ludon influis ĵazo, ĉefe Miles Davis kaj John Coltrane, kaj klasikaj verkoj de Bach kaj Beethoven. Dum la 70-aj jaroj, li ŝatis aŭskultadi la tiamajn Progresivrokajn grupojn, kun prefero por Genesis. Por sia albumo Broken China, li dungis muzikistojn antaŭe dungitajn de Peter Gabriel dum lia soloa kariero. Wright ne mem-konsideris kiel verkisto: multaj komponaĵoj de Pink Floyd subskribitaj aŭ kunsubskribitaj de li ekestis el improvizaĵoj pri kiuj liaj samgrupanoj entuziamiĝis. Li deklaris: "Mi kontentiĝas ludante, sen vere pripensi pri tio kion mi faras, mi nur lasas tion okazi."
Gramatika kontrolilo
Realigo
La plej fruaj skribostiloprogramoj kontrolis multvortajn, banalajn, ŝablonajn, aŭ misuzitajn frazojn en teksto. Ĉi tiu procezo estis bazita sur simpla ŝablona koincido. La kerno de la programo estis listo de multaj centoj aŭ miloj de frazoj kiuj estas konsiderataj kiel malbone skribitaj de multaj fakuloj. La listo de suspektindaj frazoj havis alternativan vortigon por ĉiu frazo. La kontrolada programo simple fendis la tekston en frazoj, kontrolis por iuj koincidoj en la frazovortaro, kaj markis suspektindajn frazojn kaj montris alternativojn. Ĉi tiuj programoj ankaŭ povis elfari kelkajn simplajn kontrolojn. Ekzemple, ili tipe markis duobligitajn vortojn, duobligitan interpunkcion, kelkajn majuskligajn erarojn, kaj aliajn simplajn mekanikajn erarojn.
Richard Wright
Aparataro
La unua preferata muzikilo de Richard Wright ĉe Pink Floyd estis la Farsifa-orgeno, kiun li konektis al eĥilo Binson por krei apartan sonon. Li ĉesis uzi ĝin post The Dark Side of the Moon kaj denove uzis ĝin por la albumo de Gilmour On an Island. Li ankaŭ ŝatis uzi pianon kaj Hammond-orgenon kaj kelkfoje uzis melotronon. Li komencis uzi sintezilojn dum la 70-aj jaroj, precipe la EMS VCS3, la ARP String Ensemble kaj la Minimoog. Ekde la turneo de A Momentary Lapse of Reason, li uzis ciferecajn sintezilojn Kurzweil. Diversokaze, Wright uzis multajn aliaj klavarajn muzikilojn, kies klaviceno, celesto, vibrafono kaj harmoniumo.
Gramatika kontrolilo
Realigo
Vera gramatikokontrolado estas pli malsimpla. Dum ĉiu komputila programlingvo havas tre specifajn sintakson kaj gramatikon, ĉu tio estas ne tiel por naturaj lingvoj? Kvankam eblas skribi iom plenan formalan gramatikon por natura lingvo, ekzistas kutime tiel multaj esceptoj en reala uzokutimo ke formala gramatiko estas de minimuma helpo en skribado de gramatika kontrolilo. Unu el la plej gravaj partoj de natura lingva gramatika kontrolado estas vortaro de ĉiuj vortoj de la lingvo, kune kun la vortklaso de ĉiu vorto. La fakto ke naturaj vortoj povas preni multajn malsamajn vortklasojn tre pligrandigas la komplikecon de gramatika kontrolilo. Gramatika kontrolilo prenas ĉiun frazon en teksto, kontrolas ĉiun vorton en la vortaro, kaj tiam provas analizi kaj disfendi la frazon en formo kiu kongruas kun gramatiko. Uzante diversajn regulojn, la programo tiam povas detekti diversajn erarojn, kiel ekzemple malkongruo en tempo, pluraleco, vortordo.
Estas ankaŭ eble detekti kelkajn stilajn problemojn ĉe la teksto. Ekzemple, peza uzo de pasiva voĉo ne estas konsiderata kiel bona skriba stilo. Post kiam frazo estas analizita, eblas detekti pasivan voĉon, kaj reverki la frazon en bonorda formo.
La programaj elementoj necesaj por gramatika kontrolado estas proksime rilataj al kelkaj el la evoluaj aferoj kiuj devas esti traktataj per voĉorekona programaro. En voĉa rekono, analizo kaj disfendo povas helpi antaŭdiri kiu vorto estas pli verŝajne ĝusta surbaze de vortklaso kaj pozicio en la frazo. En gramatika kontrolado, la analizado estas uzata por detekti vortojn kiuj ne sekvas veran gramatikon.
Arbitracio
Arbitracio, en Juro, estas formo solvi juĝ-aferon sen turni sin al la ordinara juĝinstanco.
Kiam arbitracio kongruas kun la leĝareco, anstataŭas komplete la ordinaran juraĵon, kiu devos sin deteni sin eĉ de koni la konflikton. Tamen, necese oni devos turniĝi al tiu (pere de plenuma agado) kiam estos necesa la interveno de las aŭtoritatoj por plenumigi la arbitran traktaton.
Inter la avantaĝoj de la arbitracio troviĝas rapideco, fleksibleco kaj la fakto ke oni povas interkonsenti antaŭe la kostojn.
Tipoj de arbitracio
Ekzistas du tipoj de arbitracio, la jenaj:
Ĝenerale tiuj du tipoj de arbitracio baziĝas sur reguloj similaj al tiuj de Uncitral, realigitaj de Ununiĝintaj Nacioj.
Bath
Bath estas urbo situanta en SU de Anglio (51° 22'N - 2° 21'U) proksime al urbo Bristol. Ĝi estas tre konata pro siaj varmobanejoj nutrataj de tri termofontoj.
Mezgranda urbo kun 169.040 loĝantoj (2001) laŭ la legendo ĝi estis kreita de la keltoj, dediĉata al Diino Sulis; krom la legendo kion oni ja konas estas, ke ĝi estis okupita de romianoj ekde ilia alveno al Britio en jaro 43 A.K. kreantaj multajn konstruaĵojn por uzi la termofontoj.
La ĉefa profitdona agado nuntempe estas turismo, ĝi estas la dua angla urbo plej vizitata de eksterbrituloj post Londono, vizitantoj kiuj povas ĝui la varmobanejojn, plurajn parkojn kaj la arkitekturo (plejparte de la 19-a jarcento) kun gravaj konstruaĵoj kiel la Romiaj Banejoj kaj la Abatopreĝejo de Bath.
Esperanto en Bath
En Bath naskiĝis Robert Augustus Davis.
Santana do Garambéu
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Campo das Vertentes kaj en la mikroregiono São João del-Rei. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Dammarie-lès-Lys
Dammarie-lès-Lys [damari-le-lis] estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Seine-et-Marne kaj en la regiono Francilio. La urbo situas apud Melun kaj havas proksimume 21 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomas Dammariens en la franca.
Geografio
Dammarie situas en meandro de la rivero Sejno, ĉe la suda bordo (Melun etendiĝas sur la norda bordo kaj sur la pinto de la suda bordo). Sude de Dammarie-lès-Lys troviĝas la arbaro de Fontainebleau.
Dammarie-lès-Lys havas landlimojn kun la komunumoj Le Mée-sur-Seine, Melun, La Rochette, Villiers-en-Bière, Boissettes kaj Boissise-le-Roi.
Historio
Dammarie estas menciita ekde la 11-a jarcento. La nomo de la urbo devenas de preĝoĉambro dediĉita al la Virgulino Mario (Dame Marie signifas "Sinjorino Marie" en la franca). La urbo entenas la ruinojn de la reĝa abatejo de Lys, komunejo fondita en 1251 far Ludoviko la 9-a.
Milk And Kisses
Milk And Kisses estas albumo de Cocteau Twins eldonita en 1996. Ĝi estis ilia lasta albumo; kunveno du jarojn poste por registri alian albumon finis en la disiĝo de la muzikgrupo.
Milk And Kisses estis rigardata de multaj aŭskultantoj kiel reiro al la radikoj de la muzikstilo post la antaŭa albumo Four Calendar Cafe. Revenis pli buntaj sonoj kaj la "muro de sono" gitarumado kiu estis la plej distinga eco de la grupo. Ankaŭ la kantado de Elizabeth FRASER reiris al nekomprenebleco, kaj la unua kanto "Violaine" eĉ havas renversitan kantadon por des pli malfacili la rekonon de ŝiaj vortoj.
Sándor Sajó
Sándor SAJÓ [ŝAndor ŝajO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sajó Sándor estis hungara poeto, instruisto, dramisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1932), membro de Societo Kisfaludy (1917). Sándor Sajó naskiĝis kiel Heringer Sándor la  1868 en Hungara reĝlando en Ipolyság (nuntempa Šahy en Slovakio. Li mortis la  1933 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Sajó frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li akiris diplomon en 1895, sed pli frue ekde 1891 li jam instruis. Depost 1903 li translokiĝis al Budapeŝto. Inter 1917-1930 li estis direktoro de gimnazio en Kőbánya. En 1930 li instruis pensiuliĝis.
Liaj poemoj aperis jam ekde 1885 en diversaj gazetoj, ekzemple en Toll kaj Kaviár. Liaj poemoj estas patriotaj kaj naciismaj.
Aouste
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Natria oleato
Natria oleato, oleato de natrio aŭ H3C(CH2)7(CH)2-(CH2)7-COONa estas organika kombinaĵo de natrio kaj oleata acido aŭ 9-oktadekenoata acido, blanka aŭ flava pulvoro kun iom da sebodoro. Komerce ĝi estas produktita ekde miksaĵo kaj hejtada de natria hidroksido kaj oleata acido. La ingredienco uzatas kiel emulsianto, ligento, anti-aglomeragento kaj manĝa aldonaĵo.
Compay Segundo
Compay Segundo [kom-PAJ se-GUN-do] (naskiĝis la 18-an de novembro 1907, mortis la 14-an de julio 2003) estis kuba muzikisto kaj kantisto. Lia reala nomo estis Francisco REPILADO.
(15383) 1997 SE3
(15383) 1997 SE3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Aŭstralio).
Compay Segundo
En la jaro 1955 Segundo pro kvereloj disiĝis de sia partnero, eklaboris ĉe cigarproduktisto kaj forlasis sian muzikan karieron. Nur en 1970 li revenis al la muziko, ludante mem-inventitan gitaron kun sep kordoj, armónico. En 1989 li vojaĝis al Usono, kie li prezentis sian novan kanton Chan Chan kaj produktis sondiskon.
Mondfamon li akiris en 1997: Wim Wenders faris la filmon Buena Vista Social Club, kaj Segundo (apud Ry Cooder) ricevis ĉefrolon. Kun eksterordinara sukceso li en la aĝo de 90 jaroj fariĝis stelulon! Malgraŭ sia aĝo, li ne ĉesis fumi tabakon kaj trinki rumon.
La 14-an de julio 2003 Compay Segundo - sekve de rena malsano - mortis en Havano. Hazarde, post tri tagoj, mortis alia stelulo de kuba muziko, Celia Cruz.
(17363) 1978 VF3
(17363) 1978 VF3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Paradou
(jen france, okcitane Lo Parador) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Nacia Galerio de Armenio
Historio
La Nacia Galerio de Armenio estis fondita en 1921 laŭ la dekreto de la Armena Soveta Socialisma Respubliko (Armena SSR) kaj reprezentas la artan sekcion de la Ŝtata muzeo. Post ĝia estiĝo la artsekcio de la Nacia Galerio renkontis malfacilaĵojn, plejparte ĉar al Erevano mankis ŝtataj kaj privataj artaj kolektoj por formi la kernon de la kolekto. La unuaj verkoj enirantaj en la kolekton, kie la dekoj da verkoj estis aĉetitaj de ekspozicio de armenaj pentristoj en aŭgusto de la jaro 1921.
Decida faktoro en la fondo de la arta kolekto de la Nacia Galerio estis la translokigo de la fama kolekto de La Armena Kultura Centro (la antaŭa Lazarjan Seminario, Moskvo) kaj ankaŭ la donacoj faritaj de armenaj artistoj al la Galerio. Antaŭ 1925, 400 artaĵoj de armenaj, rusaj kaj eŭropaj artistoj estis ekspoziciitaj tra la ses salonoj, kiuj formas la artan sekcion de la muzeo.
Antaŭ 1935, la ŝtata artsekcio, kiu spertis multajn renovigojn, fariĝis aparta Artmuzeo. En 1947 la galerio estis renomita Ŝtata Bildgalerio de Armenio kaj poste renomita kiel Nacia Galerio de Armenio en 1991. La granda kolekto de verkoj de la bildgalerio ekspoziciiĝas danke al la klopodoj de multaj diligentaj samlandanoj kaj amikaj donacoj de eksterlandaj partneroj.
La Nacia Galerio de Armenio nuntempe enhavas ĉirkaŭ 26.000 artaĵojn, multaj el kiuj estas konstante montrataj en la 56 galerioj kaj salonoj de la muzeo.
Priskribo
Armena arto konsistigas grandan parton de la kolekto, komencante per antikva kaj mezepoka arto: Urartaj freskoj kaj kopioj de la mozaikoj de la templo de Garni kaj mezepokaj murpentraĵoj kaj miniaturoj, inkluzive de 7-ajarcenta fresko Kristo surtronigita de la preĝejo Sankta Stefano. (Lmbatavank), freska fragmento de la 10-a jarcento de "La Lasta Juĝo" de Sankta Paŭlo kaj Petro (Tatev), kaj fresko de la 13-a jarcento prezentanta la Naskiĝon de Sankta Dipatrino (Aĥtala),
La muzeo havas ampleksan kolekton de la nacia armena eklezio, t.e. Armena Apostola Eklezio, kiuj plejparte rilatas al pentraĵoj de la 17a-19a jarcentoj, same kiel arĝentaj librokovraĵoj de manuskriptoj, krucoj kaj altarkurtenoj de la 18a jarcento el tuta Azio.
La kolekto de historia armena arto estas la plej granda en la mondo. Estas precipe fortaj kolektoj de verkoj de Hakob Hovnatanjan, Ivan Ajvazovskij, Gevorg Baŝinjaghjan, Panos Terlemezjan, Vardges Surenianc, Vartan Mahokjan, Martiros Sarjan, Hakob Koĝojan, Hakob Gjurĝjan, Edgar Ŝahin, Grigor Ĥanĝjan, Minas Avetisjan.
La nacia galerio aparte fakas en la kampo de arto de diasporaj armenoj, kaj ĝi inkluzivas verkojn de Zakar Zakarjan (Parizo), Edgar Ŝahin (Parizo), Hovsep Puŝman (Novjorko), Jean Carzou (Parizo), Jean Jansem (Parizo), Gerardo Oragjan (Romo), kaj Paul Guiragossian (Bejruto).
Rusa arto ankaŭ multe ĉeestas en la kolekto de la nacia galerio. Ĉi tiuj inkluzivas religiajn ikonojn kaj bildojn de la 16a kaj 17a jarcentoj kaj verkojn de konataj rusaj artistoj de la 18a - 20a jarcentoj, inkluzive de F. Rokotov, Ivan Argunov, F. Shubin, Ilja Repin, Valentin Serov, Ilja Maŝkov, Sergej Konenkov, Kuzma Petrov-Vodkin, Vasilij Kandinskij, Natalja Gonĉarova, Marc Chagall, kaj aliaj.
La nacia Galerio de Armenio ankaŭ enmetis multajn ekzemplojn de "eksterlanda arto" (ĉefe okcidenta) en sian kolekton, multaj el kiuj estis origine parto de la "Armena Kultura Centro" (la antaŭa Lazarjan Seminario, Moskvo), kiu estis naciigita dum la sovetia periodo kaj sendita al Erevano.
La malnovaj kolektoj inkluzivas ekzemplojn de antikva arto el Egiptujo (Nova Regno, Grek-Romia, Kopta), Grekio (Korinto, Atiko), Romio kaj Irano. La fako Dekoracia Arto havas ceramikajn kaj porcelanajn kolektojn de ĉina, irana, itala, japana, germana, aŭstra, dana kaj ampleksa kolekto de la 18a - 19a-jarcentoj de la Carisma Imperia Porcelana Fabriko en Rusio. Ekzistas ankaŭ malgranda kolekto de bronzaĵoj de 18-ajarcenta Ĉinio (Qing-dinastio) kaj 16-a-17-ajarcentaj okcidenteŭropaj lignaj mebloj.
Enestas kelkaj eŭropaj malnovmajstraj verkoj en ĝiaj posedaĵoj, inkluzive de verkoj de konataj artistoj de Italio, Nederlando, Belgio kaj francaj artaj movadoj, inkluzive de signifaj verkoj de Donatello, Tintoretto, Antonio Canova, Joos de Momper, Caspar Netscher, Matthias Stom, Jan Van Goyen, Pieter Claesz, Étienne Maurice Falconet, Carle Vanloo, Jean-Baptiste Greuze, Claude Joseph Vernet, Robert Hubert, Théodore Rousseau, Adolphe Monticelli.
En 2008, pavilono estis malfermita specife por la verkoj de Hakob Gurĝjan.
La konstruaĵo de la nacia galerio ankaŭ gastigas la restarigajn kaj konservadajn studiojn aligitajn kun la muzeo. La komplekso ankaŭ havas modere grandan bibliotekon kaj arkivon, malgrandan kafejon, memoraĵejon kaj librovendejon, kaj halon uzitan por filmaj projekcioj kaj prelegoj.
La galerio ankaŭ pruntedonas internaciajn ekspoziciojn kun verkoj de la kolekto, helpante organizi ekspoziciojn de armena arto en diversaj landoj por vidi, ke la verkoj de Armenio estas ŝatataj de civitanoj tra la mondo.
Armena arto
Kolekto de armenaj pentraĵoj de la 17-a jarcento konsistas plejparte el la arta heredaĵo de la dinastio de Hovnatanjan. Apud verkoj de Hovnatan Hovnatanjan, forta kolekto de pecoj de Hakob Hovnatanjan, fondinto de portreta ĝenro en armena pentrarto, montriĝas en la Galerio.
La Galerio stokas pli ol 62 kanvasojn de Ivan Ajvazovskij, rusa pentristo de armena origino, kiu verkis multajn pentraĵojn pri armenaj ĉeftemoj.
La plej granda parto de la armena kolekto estas dediĉita al la laboro de klasikaj armenaj pentristoj de la 19a-20a jarcento - Vardges Surenianc, Stepan Aghaĝanjan, Jeghiŝe Tadevosjan, Panos Terlemezjan, Gevorg Baŝinĝaghian, Martiros Sarjan, Hakob Koĝojan, Arŝak Fetvaĝjan kaj aliaj.
Okcidenta arto
Okcidenta arta kolekto nombras ĉirkaŭ 170 pecojn kaj konsistas el 4 ĉefaj sekcioj: itala, flandra, nederlanda kaj franca arto, sed ankaŭ inkluzivas verkojn de hispanaj, germanaj kaj aliaj artistoj.
Estas kelkaj eŭropaj majstraj verkoj en ĝiaj posedaĵoj, inkluzive de verkoj de konataj artistoj de Italio, Nederlando, Belgio kaj francaj artaj movadoj, inkluzive de signifaj verkoj de Donatello, Tintoretto, Antonio Canova, Joos de Momper, Caspar Netscher, Matthias Stom, Jan Van Goyen, Pieter Claesz, E.M Falconet, Carle Vanloo, J.B Greuze, Joseph Vernet, Robert Hubert, Théodore Rousseau, Adolphe Monticelli.
Estas pli ol 180 folioj de eŭropaj grafikoj de la 16a-17a jarcentoj.
Itala artkolekto
Itala kolekto komenciĝas per la verkoj de la 14-a jarcento. Unu el la plej rimarkindaj estas "Kristnasko", tolaĵo de nekonata artisto de la rondo de Botticelli. "Apolono kaj Pan" de fama Tintoretto estas elstara ekzemplo de la Renesanco. Portreta ĝenro de la 17-a jarcento estas reprezentita per la verko de Bernardo Strozzi "Portreto de Nikola Kuĉi" kaj 2 portretoj de Guercino, membro de la Bolonja skolo. La tolajo de Pontormo ilustras pli fruan periodon de portreta ĝenro.
La muzeo havas ampleksan kolekton de Biblia arto - "La naskiĝo de Jesuo kaj Adoro de la Paŝtistoj" de Jacopo Bassano (lastatempe la galerio ricevis ankoraŭ unu plian kanvason de Bassano), "Bona Samariano" de Leandro Bassano, verkoj de Luca Giordano, Pietro da Cortona, Sebastiano Ricci, Luca Signorelli, Pompeo Batoni , Bernardino Luini, Paolo Farinati, Giovanni Battista Salvi da Sassoferrato, Alessandro Turchi, Giacomo Cavedone. Estas kelkaj rimarkindaj portretoj pri la Dipatrino de Benvenuto Tisi, Sebastiano Conca, Elisabetta Sirani kaj aliaj.
Pejzaĝa arto de la 18a jarcento estas reprezentita de Francesco Guardi, Francesco Zuccarelli, Gisolphi kaj pluraj nekonataj artistoj.
Flandra kaj nederlanda kolektoj
Laŭ enketo de 1982, ĉirkaŭ 30 verkoj de flandra kaj 60 verkoj de nederlanda artoj estis ekspoziciitaj en la galerio. Plej multaj el ili apartenas al la 17a jarcento.
Flandra arta skolo estas reprezentita per rimarkindaj pecoj inkluzive de "Procesio de Sileno" de Peter Paul Rubens, "Malsupreniro de la Kruco" de Anthoon van Dyck, elstaraj pentritaj Aranĝitaĵoj de Verbruggen kaj Jan Fyt kaj "Monta pejzaĝo" ” De Joos de Momper. Portreta ĝenro estas reprezentita per pluraj kanvasoj, plej rimarkindaj estas virina portreto de Pieter Pourbus kaj portreto de nekonata artisto de la 17-a jarcento. Du verkoj de David Teniers la Juna malkaŝas ĝenropentraĵon. Verko de relative malmulte konata artisto Jan Cossiers "Faŭno vizitanta kamparanojn" estas ekzemplo de realisma arto.
La nederlanda kolekto inkluzivas verkojn de famaj artistoj de la nederlanda orepoka pentrarto. La sekcio enhavas "Kantlecionon" de Caspar Netscher, "Kompanio ĉe la Tablo" de Pieter Codde, "Ferio" Joost Cornelisz Droochsloot, verko de Cornelis Dusart, kaj pentraĵojn prezentantajn tavernajn motivojn ktp. Menciindas la verko "Milito kaj Paco" de Hendrick Goltzius. "Naskiĝo de Kristo" de Joos van Cleve baziĝas sur la biblia intrigo.
Kanvasoj de pluraj pejzaĝaj artistoj estas ekspoziciitaj en la galerio inkluzive de "Vido de Dordrecht" de Jan van Goyen, "Pejzaĝo kun rompita arbo" de Allaert van Everdingen kaj mara pejzaĝo de Ludolf Bakhuizen. Tiutempe en Nederlando la tiel nomata "Italeca pejzaĝo" fariĝis tre populara. En la galerio "Italeca pejzaĝo" estas reprezentata de la verkoj de Nicolaes Pieterszoon Berchem, Cornelis van Poelenburgh, Karel Dujardin kaj Frederik de Moucheron. La galerio enhavas verkojn de tiaj nederlandaj pentritaj artistoj kiel Pieter Claesz, Jan Weenix kaj Abraham van Beijeren. Nederlanda portreta ĝenro estas reprezentita de "La Monŝanĝisto" de Stom kaj virina portreto de Caspar Netscher.
Nederlanda kolekto inkluzivas verkojn de milita arto, ekzemple "Poloj en la batalo kontraŭ la svedoj" de Philips Wouwerman kaj "Batalo" de Esaias van de Velde.
La kolekto inkluzivas grafikajn verkojn de Adriaen van Ostade, Jan Lievens, Jan van der Heyden, Maerten van Heemskerck, Godfried Schalcken, Abraham van Diepenbeeck, Adriaen van de Velde, Jan Dirksz Both kaj aliaj.
Franca arto
Kolekto de francaj pentraĵoj estas la plej granda kvante inter aliaj okcidentaj kolektoj. la sekcio komenciĝas per verkoj de rimarkindaj artistoj de la 17a jarcento inkluzive de "Rinaldo kaj Armida" de Jean-Honoré Fragonard, "Kapo de Juna Virino" de Jean-Baptiste Greuze kaj verkoj de Jean-Marc Nattier , Nicolas de Largillière , François-Hubert Drouais , Charles-André van Loo , Jacques Courtois ktp. Lastatempe la galerio ricevis tolaĵon "Junulino kun floro" de unu el la plej elstaraj reprezentantoj de rokoko: François Boucher. Estas aliaj verkoj en la sama stilo: "La italaj aktoroj" de Nicolas Lancret kaj "Dormanta infano kun anĝeloj" de François Lemoyne. Sentimentalismo kaj klasikismo estas prezentitaj per portretoj de Élisabeth Louise Vigée Le Brun.
Evoluo de la pejzaĝa ĝenro en franca pentrarto povas esti spurita reen al la 17a jarcento kun la laboro de Gaspard Dughet. Pejzaĝa ĝenro de la 18a jarcento estas reprezentata de 3 pecoj de Hubert Robert kaj 3 verkoj de Claude-Joseph Vernet.
La galerio enhavas verkojn de artistoj de la skolo Barbizon, arta movado, kiu forte influis disvolviĝon de realismaj tradicioj en la franca arto de la 19a jarcento, Théodore Rousseau "Krepusko en arbaro", 2 pentraĵoj de Narcisse Virgile Díaz kaj mara pejzaĝo de Félix Ziem. La Galerio elmontras "Portreton de knabino" de la gvidanto de la realisma movado en la franca pentrarto Gustave Courbet de la 19-a jarcento. Franca kolekto de tiu periodo inkluzivas verkojn de Horace Vernet, Alexandre-Gabriel Decamps, Théodore Gudin kaj aliaj.
Verkoj de Eugène Boudin, Louis Anquetin, Bernard Buffet kaj Adolphe Monticelli donas mallongan superrigardon pri la posta evoluo de la franca arto.
Galeria kolekto inkluzivas grafikajn verkojn de Jean-Antoine Watteau, Jean-Baptiste Greuze, Jacques Bellange, Jules Pascin, Auguste Rodin kaj aliaj, skulptaĵojn de Antonio Canova kaj Étienne Maurice Falconet.
Hispanaj, germanaj kaj aliaj artistoj
Hispana skolo estas reprezentita per pluraj verkoj, unu el ili estas La malsupreniro de la kruco, pentraĵo de la elstara reprezentanto de hispana manierismo, Luis de Morales. La kolekto inkluzivas akvafortajn "Virbovojn" de la elstara majstro de romantika periodo, Francisco Goya, "La Momento de Prelego" de Marià Fortuny, unu el la gvidantoj de romantika orientalismo. Lastatempe la Galerio ricevis 4 grafikajn verkojn de Salvador Dalí. Germanan arton reprezentas pejzaĝistoj Jacob Philipp Hackert, Johann Heinrich Roos kaj aliaj. Kolekto ankaŭ inkluzivas 9 grafikaĵojn de la elstara germana pentristo Albrecht Dürer, enhavantaj "Kristo prezentita al la popolo" de Sebald Beham, grafika verko de Franz Stuck kaj aliaj.
Apud verkoj de hispanaj kaj germanaj artistoj, la Galerio posedas pentraĵojn de svisaj artistoj Alexandre Calame, Louis Léopold Robert, pentraĵojn de Daniel Chodowiecki, January Suchodolski, Ion Andreescu, Ștefan Dimitrescu kaj aliaj.
Rusa arto
Rusa arto ankaŭ multe ĉeestas en la kolekto de la Nacia Galerio de Armenio. Ĉirkaŭ 230 artaĵoj estas ekspoziciitaj en la galerio. Rusa sekulara arto estas reprezentata ekde la mezo de la 18a jarcento. Kolekto de la galerio ampleksiĝas al portretoj kaj skulptaĵoj de la fino de la 18a kaj komenco de la 19a jarcentoj inkluzive de verkoj de Ivan Argunov, Dmitro Levickij, Fjodor Rokotov, Vladimir Borovikovskij, Ivan Martos kaj Fedot Ŝubin. Rusa pejzaĝa arto de la 18a jarcento estas reprezentita de pluraj tolaĵoj de Fjodor Matvejev kaj Miĥail Ivanov.
Rusa pentrarto de la unua duono de la 19-a jarcento estas reprezentita per verkoj de Orest Kiprenskij, 4 kanvasoj de Vasilij Tropinin, 3 verkoj de Sylvester Shchedrin, verkoj de Karl Brjulov, Pjotr Basin kaj aliaj. Artaĵoj de Henryk Siemiradzki, Sergej Zarjanko, Ivan Ĥruckij kaj Vasilij Serebrjakov prezentas la duan duonon de la 19a jarcento.
La turno de la 19a-20a jarcentoj estas prezentita de verkoj de Alexandre Benois, artistoj de la simbolisma movado Boris Anisfeld kaj Viktor Borisov-Musatov, kaj verkoj de rusa avangardo. Kolekto de tiu periodo inkluzivas tiajn ĉefverkojn kiel "Somera loĝejo" de Marc Chagall kaj 2 verkoj de Vasilij Kandinskij. Ekzistas ankaŭ 5 verkoj de Ivan Ŝiŝkin, 10 verkoj de Isako Levitan, multnombraj verkoj de Vasilij Surikov, Ilja Repin, Valentin Serov, Arĥip Ivanoviĉ Kuindĵi, Vasilij Vereŝĉagin, Konstantin Makovskij, Vladimir Makovskij, Vasilij Polenov, Mikaelo Vrubel, Mikaelo Nesterov, Kuzma Petrov kaj aliaj. La muzeo enhavas la plej kompletan kolekton de pentraĵoj de Ivan Ajvazovskij, ĉirkaŭ 60 pentraĵoj.
Direktoroj
Jen listo de ĝiaj direktoroj ekde la fondiĝo de la Nacia Galerio:
Bedő
Bedő (bedO) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Berettyóújfalu.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana landlimo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Nagyvárad estas ne tro for. Berettyóújfalu troviĝas je 24, Debrecen je 49, Budapeŝto je 239 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo en 1555. La turkoj faris senhoma la komunumon en 1686, baldaŭ rumanoj refondis ĝin. Komence de la 20-a jarcento oni komputis tie 237 vilaĝanojn en 47 domoj. En 1919 la rumanoj okupis la vilaĝon. En 2002 vivis en Bedő rumanoj (53%), hungaroj (45%).
En Bedő migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
La grekokatolika (ortodoksa) preĝejo konstruiĝis inter 1845-1850, kies turo plialtiĝis en 1889. Apud la vilaĝo estas restaĵo de Remparo de Ĉorso.
Zalavég
Zalavég estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót. La loknomo signifas: Zala-fino.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1247 en formo "Véged". La komunumo iĝis bazarejo en 1346, kermesejo en 1418, doganprena loko en 1508. En 1532 la turkoj disrabis la vilaĝon, fine en 1670 senhomiĝis. En 1834 incendio okazis. En 1945 oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la malriĉaj vilaĝanoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
Pivotradiko
Pivotradiko, aksradiko aŭ palisradiko (ĉefradika sistemo) estas radiko, kiu estas pli forta, dika ol la flankaj radikoj. Aksradiko ofte penetras pli suben en la grundon ol la aliaj radikoj.
Aksradiko karakterizas pinojn, juniperojn, larikojn, abiojn, kverkojn, cedrojn, fraksenojn, baobabojn, panfruktarbojn.
La aksradiko servas kiel rezervaĵa organo de iuj legomoj. Oni trovas ankaŭ multjarajn kaj unujarajn herbojn (ekz. Oenothera biennis) kun aksradiko uzata kiel manĝaĵo. Vidu la apudan bildon pri leontodo.
La alia ĉefa tipo de radiko estas kvasta radiko (plata, fibra, difuza radiko).
Kalvinana preĝejo (Gacsály)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Gacsály.
Historio
La gotika, tiam katolika kirko estis menciita en la 1330-aj jaroj. Ĉirkaŭ en la 16-a jarcento la loĝantoj forlasis la katolikismon kaj prenis la kalvinismon, tial la kirko iĝis kalvinana. En 1717 tataroj grandparte detruis ĝin. Inter 1734-1759 la preĝejo estis rekonstruita, sed oni uzis la restintajn turon kaj murojn. La preĝejo iĝis pli longa kaj larĝa. Inter 1902-1911 la preĝejo estis renovigita, en la jaroj 2013 kaj 2014 restaŭrita.
(19622) 1999 RY2
(19622) 1999 RY2 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Kalvinana preĝejo (Gacsály)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en herbejo. En mezo de la fasado la turo plene reliefas. La sube kvadrata turo havas originan gotikan enirejon. Ankaŭ du pilieroj apogas la turon. Super la nava nivelo la turo transformiĝas al okangula. La turopinto estas okangula piramido. Ankaŭ la navo havas enirejon el la historiaj tempoj. Kaj la navo kaj la absido havas apogpilierojn. La absido estas plurlatera. Interne la pentrita kasona plafono (origine kun 172 kasonoj) estis farita en 1759. La predikejo estis farita el ligno.
The Science of Discworld
Tiu libro celas samtempe amuzi kaj instrui la leganton. La kovrilpaĝo de la libro, desegnita de Paul Kidby, estas parodio de la fama pentraĵo Eksperimento pri birdo en aerpumpilo, plenumita en 1768 de Joseph Wright of Derby kaj videbla en la Nacia Galerio de Londono.
Interkrura seksumado
Interkrura seksumado, ankaŭ konata kiel interfemura seksumado, estas ne-penetra seksa praktiko, en kiu viro metas sian penison inter la kruroj de alia viro (aŭ virino, kvankam ĉi tiu agado inter aliseksemoj estas malpli ofta), kaj kun la pelva movado ĝi produktas frotadon ĝis li atingas orgasmon.
La interkrura seksumado estis speco de komuna geja seksa praktiko de pederastio en antikva Grekio ĉar penetrema seksumado estis konsiderata humiliga ago por la pasiva membro de la paro. Nuntempe ĝi ne estas tiel komuna praktiko. La biografo de Oscar Wilde diras, ke la verkisto preferis ĉi tiun praktikon anstataŭ anusan aŭ buŝan seksumadon.
Historie, ĝi havis gravecon en socioj, kiuj donis grandan gravecon al la virgeco.
Újezd u Boskovic
Újezd u Boskovic (ĝis la jaro 1950 sole Újezd) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1505.
Ekde la 1-a de januaro 1981 ĝis la 31-a de decembro 1992 la municipo estis konsisto de urbo Boskovice.
NGC 2814
NGC 2814 (aliaj indikoj — UGC 4952, MCG 11-12-4, ZWG 312.3, IRAS09170+6428, PGC 26469) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Stacio Shin-Kawasaki
Stacio Shin-Kawasaki (新川崎駅 [Ŝin-Kaŭasaki-eki], Shin-Kawasaki Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Saiŭai, Kaŭasaki, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tōkaidō (ĉefa).
25154 Ayers
25154 Ayers estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Brasiko
Brasiko (Brassica el kruciferacoj) estas genro de unu-, du- aŭ plur-jaraj herboj, kun floroj ĝenerale flav-petalaj, kun preskaŭ cilindra ovario apenaŭ pli dika ol la mallonga stiluso, kaj kun longaj, bekohavaj silikvoj enhavantaj rondajn semojn po pluraj; ĉirkaŭ 35 specioj en Eŭropo, Azio kaj la Mediteranea regiono, kelkaj kultivataj kiel legomoj aŭ por oleo.
25154 Ayers
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Martin Ayers, longtempa subrenanto de la Observatorio Lowell, samtempe sekretario de la Plenumanta Komitato kaj dum multenombraj jaroj ano de la Konsulta Konsilantaro. Li pasis someron ĉe la Observatorio Lowell kiel antaŭdiplomita en 1961. Li emeritiĝis kiel ĉefa sciencisto el Adobe en 2005.
Brasiko
Specoj de brasiko
Estas diversaj specoj de brasiko (nomoj laŭ PIV2):
Březina (distrikto Jičín)
Březina estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1393.
Zsolt Herceg
Zsolt Herceg [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herceg Zsolt estis hungara aktoro. Lia familia nomvarianto estis Herczeg.
Zsolt Herceg naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zsolt Herceg frekventis gimnaziojn en Szombathely kaj en sia naskiĝurbo, poste li studis en Teatra Akademio, kiun li ne finlernis. Komence li ricevis rolojn en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Li aliĝis al trupo de Teatro Kisfaludy en 1961, al Teatro Csokonai (Debrecen) en 1966, fine al Nacia Teatro (Szeged) en 1972. Li ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged".
Jenő Buzánszky
Jenő Buzánszky [buzAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Buzánszky Jenő estis hungara futbalisto (defendisto), membro de la hungara orteamo, olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto kun titolo Sportisto de la nacio.
Biografio
Jenő Buzánszky maturiĝis katolika gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris licencon en fervoja lernejo. Li futbalis loke inter 1938-1946, poste en aliaj kluboj. Longe li estis en klubo de Dorog (1947-1960). Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1950–1956 resume 49-foje. En la Somera Olimpiko 1952 lia nacia teamo ricevis ormedalon, post jaro en Londono li venkis por la unua ne-brita nacia teamo, se temas pri venki Anglion hejme. En 1954 en la mondĉampionumo li akiris arĝentan medalon. Li akiris diplomon en 1964 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto kaj li estis trejnisto enlande inter 1961-1972, precipe en Dorog. Li edziĝis en 1947.
Delegado de domajno
Teknike, delegado estas realigata per rikordo "NS" en kiu estas indikata la adreso de (plej ofte apartenanta al tria flanko) respondeca pri subtenado de la domajna zono kaj difinanta ĝian enhavon.
Delegado de diapazonoj de IP-adresoj estas farata per la domajna zono, tiu de diapazonoj de IPv6-adresoj — per la domajna zono ip6.arpa.
Kiam finiĝas la tempo de registrado de domajno tiu domajno estas maldelegita kaj por certa periodo blokita. Post la finiĝo de tiu periodo la domajno estas malregistrita.
Pegnitz-ordeno
Pegnitz-ordeno (germane: Orden der Gesellschaft der Pegnitzschäfer, Gekrönter Blumenorden an der Pegnitz, Pegnesischer Blumenorden; latine: Societas Florigera ad Pegnesum) estas famekonata germana literatursocieto portanta la nomon de la rivero Pegnitz.
Historio
La societo fondiĝis en Nurenbergo en 1644 fare Georg Philipp Harsdörffer kaj Johann Klaj. Ekde 1648 ĝi tre subtenitis fare de la poeto Siegmund von Birken (lia latinigita nomo estis Betulius) kiu samjare ekmembris. Ĝiaj emblemoj estis pasifrukto kaj pajnofluto kun la motoj Mit Nutzen erfreulich (ĝojige kun utileco) respektive Alle zu einem Ton einstimmig (ĉiuj je unu tono harmoniaj). Ĝia ĉefa okupiĝo estis poetaj ludaĵoj laŭ la modelo de italaj akademioj.
La membroj, kiuj portis nomojn de pastoroj klasikaj, tre ŝatis verki poeziaĵojn kun amaso da atributoj, strofaj formoj artefaritaj, lingvaj pentradoj. Tiamaniere al multaj ili ŝajnis esti malspritaj imitantaĉoj de italoj kaj hispanoj kontribuante vole nevole al la natura malevoluo de la germana lingvo.
La komence en privataj ĝardenoj faritaj kunvenoj translokitis en 1681 al arbaro apud Kraftshof (hodiaŭ norda urboparto de Nurenbergo). Tie kreitis promenejo kun kabano por la unuopaj membroj kaj starigitis kelkaj bustoj. En 1794 faritis reformo de la ordeno kiu ekzistas ĝis hodiaŭ. Ĝiaj membroj ankaŭ instigis la refondon de la Fruktodona Societo en 2007 en Köthen sub la nomo Neue Fruchtbringende Gesellschaft. Unu ĝia honora membro estis la historiisto kaj leksikografo Johann Georg Meusel.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 15. Leipzig 1908, p. 538, kio legeblas tie ĉi interrete.
Sierra de Alto Rey
La sierra de Alto Rey (montaro de Alta Reĝo), situa je la nordokcidento de la provinco Gvadalaĥaro, estas unu de la orientaj montaraj deklivaroj de la Centra Sistemo de Hispanio. Same kiel ĉe ĝia najbara sierra de Ayllón okcidente, ĝi estas de formado pere de faltoj, elstare en ĝia kompono la ardezo. Ĝi etendas, de okcidento orienten, el la rivero Sorbe al la Bornova kaj, de nordo suden, el la rivero Pelagallinas ĝis la rivero Cristóbal. Limas norde kun la sierra de Pela, okcidente kun la sierra de Ayllón, oriente kun la sierra de la Bodera kaj sude kun la sierra Gorda, submontaro de la sierra de Alto Rey.
Kelkaj montopintoj kunformas tiun montaron, inter kiuj elstaras Alto Rey (la plej alta kun 1.858 m de alto) kaj ĝiaj subpintoj Peña de los Gavilanes (1.759 m), Peña de los Rollos (1.730 m), Peña de Peribáñez de la Casa (1.584 m), Peña de Mediodía (1.538 m), Mojón Gordo (1.452 m) kaj Bartibáñez (1.342 m); Los Mojones (1.823 m) kaj ĝiaj subpintoj Peña del Reventón (1.752 m) kaj Peña de la Ventana (1.663 m); Cerveguilla (1.779 m) kaj subpintoj Cerro del Capetón (1.763 m), El Cerrajo (1.711 m) kaj Peña del Campanario (1.669 m); Mojón Cimero (1.589 m) kaj ĝiaj subpintoj Moroquero (1.547 m), Peña del Tomillar (1.436 m), Cerro del Castillar (1.383 m), Sierra de los Picuzos (1.362 m de maksimuma alto) kaj Cabeza de Veguilla (1.202 m); Peña del Osar (1.561 m), kaj Majabillares (1.485 m) kaj ĝia subpinto Cabeza Tozano (1.454 m).
Sanga vaskulo
En anatomio, la sangaj vaskuloj aŭ sangvaskuloj estas duktoj, el kiuj konsistiĝas la kardiovaskula sistemo kiu cirkuligas la sangon aŭ limfon tra la organismo de Homo kaj la ceteraj vertebruloj.
Sierra de Alto Rey
Sur la deklivaro de la montaro kuŝas vilaĝoj kiel Albendiego, Condemios de Abajo, Condemios de Arriba kaj Galve de Sorbe norde; Aldeanueva de Atienza, Arroyo de las Fraguas, Bustares, Gascueña de Bornova, Hiendelaencina, La Nava de Jadraque, El Ordial, Prádena de Atienza kaj Las Tainas sude, kaj La Huerce, Umbralejo kaj Valdepinillos okcidente.
Sanga vaskulo
Tipoj de sangvaskuloj