cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gregorio Palamas
Antropologio de Gregorio Palamas
La Palamasa antropologio, repreninte la klasikajn asketajn konceptojn, estas animita per profundo optimismo ĉar al la homo estas donita la eblon esti “ontologie similigita al Dio per la dia Graco. Li alvokas, ĝin adaptante al siaj epoko, la faman moton de Atanazio el Aleksandrio: “Dio fariĝis homo por ke la homo fariĝu dio”. .
Tiu genro de antropologio optimista ne estas multe akceptita de tiu kiu sin movas kun la filozofiaj-tomismaj premisoj kaj estas absolute ekskluzivigita en la premisoj de la Lutera kaj luterana penso (laŭ kiuj la homo povas nur esti justigita ĉar nesaneble pekulo kaj do fora el Dio: liaj pekoj povas esti ja jes pardonitaj sed ne forstrekitaj).
Teologio de Palamas
El tio supre skizite aperas ke la teologio de Palamas ripetas tiun monaĥecan ĉar ĝi energie substrekas la neceson de la asketo. Teologo ne estas tiu kiu verkas sed, antaŭ ĉio, tiu kiu vidas, spertas, “ardas” pro la dia ĉeesto en la animo. Alikaze li estas ne teologo sed pura akademiano. Por atingi la teologion, tiu homo devas trapasi la purigon de la sensoj kaj pro tio asketo kaj teologio intime ligiĝas.
Palamas ne disvolvas paroladon pivotigitan ĉirkaŭ la sakramentoj kaj ilia uzo en la kristana vivo, kiel faras, ekzemple, Nikolao Kabasilas lia samtempulo. Li koncentriĝas en la konservado de la bazoj de la kristanaj spertoj kiuj “povas esti endanĝerigitaj de iu teologio raciiga”.
Utilas, ĉipunkte, pliekspliki ĉar estas ĝuste sur tiu apartaĵo ke disvolviĝos la malsama religia sensemo inter Oriento kaj Okcidento.
Popla parantreneo
La popla parantreneo (Paranthrene tabaniformis) estas noktpapilio el la familio de Sesiidae. Ĝi havas holarktisan disvastiĝon : ĝi vivas kaj en la palearktisa kaj en la nearktisa ekozonoj.
Gregorio Palamas
Teologio de Palamas
Laŭ Palamas la historio de la savo estas procezo en daŭra realiĝo: Dio aktivas ĉiumomente en la mondo pere de diaj energioj. Estas la diaj energioj kiuj plu ekzistigas la mondon, agadas en la homo, lin konvertas kaj lin altiras al Dio. Ene de tiu kadro ĝenerale situas la laŭsakramenta vivo: la fidelulo en la momento en kiu ricevas la sakramentojn (aŭ misterojn) partoprenas specialmaniere la diajn energiojn kiuj trapenetras la realaĵojn. La vivo kiun Dio donas pere de la sakramenta agado devenas de Li mem kaj do estas nekreita ago: “Ĉiuj aĵoj kiuj ĉi-kaze estas donitaj de Dio al ni - diras Palamas – estas nek eroj, nek ĉiu el ili estas kreitaĵo”. Do, Dio donas reale sin mem, ne sian kreitan efikon: punkto tiu kiu distancigas Palamason el la teologia vidpunkto aristotela-tomisma inkliniĝanta al pli precizan distingon inter Dio kaj liaj donacoj.
Popla parantreneo
La flugila larĝeco estas ĉirkaŭ 30 mm. La longeco de la antaŭ-flugiloj estas c.14 mm. La noktpapilio flugadas ekde majo ĝis aŭgusto depende de la ejo.
Gregorio Palamas
Teologio de Palamas
Krome, la palamasa mistikulo estas ricevanta la agadon de la tri diaj personoj, kies efikojn li inspire priskribas. Pro tio oni diras ke lia teologio estas Triunueca; plue li ne ignoras la eklezion kvazaŭ mistikulo estus dehokita el la videbla ekstera aparato, volita de Dio. Jen lia ekleziologio:
Ekleziologio de Palamas
La Eklezio en Palamas ne estas konsiderata subaspekte de la leĝo kaj kiel institucio; laŭ li, ĝi estas, precipe karismeca realo: la komunumo de la sanktuloj diigitaj'.
Popla parantreneo
La larvoj nutriĝas malprofite al poplo, sed kelkafoje ankaŭ malprofite al hipofeo kaj saliko.
Gregorio Palamas
Ekleziologio de Palamas
Ĝi estas deponprenanto, pli ol de paroladoj pri dogmoj, de vero naskiĝanta el la sperto. Dehaki la veron el la sperto multe danĝeras kaj misformas la realon de la Eklezio. En tiu senco, Gregorio Palamas devis havi klare antaŭ si la vortojn de alia mistikulo, Niceta Stethatòs de la 11-a jarcento, laŭ kiu laiko aŭ monaĥo aŭ diakono plenplena de la dia graco valoras pli ol episkopo kiu preterlasus sian sanktiĝon.
Ĉiam la karisma supereco, kiu emfazas la sperton, igas proklami, ekzemple, la sakramentan gracon nekreita (dum laŭ tomismo, la graco, malgraŭ ĝia supernatureco, estas difinita kreita . Laŭ li, la Eklezio estas vere reprezentita de tiuj kiuj spertis tian gracon.
Tamen, Palamas provas eviti la redukton de la Eklezio al anarkio ĉar eĉ mem ekzercas la aktivecon de episkopo. Okazas ke la urĝo de la persona sanktiĝo puŝas lin duarangigi la aspektojn jurajn en la Eklezio, kiuj (kaj tio estas lia intenco) devas kunvivi kaj esti nutritaj de la karisma elemento.
La sacerdota funkcio en la Eklezio havas rolon medicinan. La sacerdoto, krom administri la medicinojn de la Graco, estu scianto de la vojo kiu kondukas al Dio kaj antaŭu la fidelulojn laŭ tiu vojo. Malkaze, li ne transdonas la apostolan karismon. Lia rolo ne estas tiu de pura instruisto sed tiu de viva atestanto. Pro tio li instigas la fidelulojn serĉi tiajn pastrojn, aparte unu el kiu alprenis la vojo al la viva Kristo.
Tiu koncepto pri karisma eklezio pivotas ĉirkaŭ la sperto de la sanktiĝo. Kaj ĝuste pro tio okazas ke la Eklezio ne povas esti esprimo de simpla demokratio, de formala konvencio de iu homa plejmulto. Gregorio Palamas, eĉ kiam li havas kontraŭ la tuta mondo kaj viva enprizonigita en karcero, sentas ke mem apartenas al la Eklezio laŭ la sama maniero per kiu al ĝi apartenis Sankta Maksimo la Konfesanto kontraŭa al la Monovolismo aŭ Sankta Atanazio el Aleksandrio kontraŭa al la arianismo.
La koncepto pri Eklezio ellaborita de Gregorio Palamas forte influas eĉ hodiaŭ en la Kristana Oriento, kaj ne nur, dum en Okcidento oni emfazas samtempe ankaŭ la aspekton institucian kaj juran.
Studoj pri Palamas
MEYENDORFF JOHN, Introduction à l’étude de Grégoire Palamas, Éditions du Seuil, Paris, 1959, p. 11. Laŭ tiu esploristo, malsame ol la mezepoka Okcidento, kiu organike evoluis kaj progresive al la modernaj tempoj, la bizanca Oriento ne havis rektajn heredojn kapablajn antaŭenirigi la bizancan kulturon: Turkoj mortigis ne nur imperion sed precipe kulturon. Nur en Rusujo naskiĝis io disvolviganta entreprenojn kiel tiu de G. Palamas. Preskaŭ ĉiuj verkoj de Palamas, kiam verkis tiu aŭtoro, estis ankoraŭ neeldonitaj.
Kromaj, sed kelkaj antaŭaj, studuloj pri Palamas estis: Jean Boivin (17-a jarcento), Porfirio Ouspensky, Polihronij Syrku (19-a jarcento), Mons. Louis Petit, Martin Jugie, Vitalien Laurent, Rodolphe Guilland, Raymond-Joseph Loenertz, Giovanni Schirò (20-a jarcento).
Inter ĉiu elstaris Martin Jugie. Guste pro tio ke lia penso ne estis plenkompleta kaj sistema, li sinsekve alportis diversajn klarigojn, en kiuj Palamas ŝajnas (laŭ Jugie) “trouzi la aŭtoritaton de la Patroj” kaj inspiriĝis al konceptoj platonizantaj. La palamasa diskuto estas natura disvolviĝo de la instruoj grekaj-patristikaj, en kiuj pli elstaraj la mistikaj elementoj en la priskriboj de la rilatoj de la kristkredanto kun Dio.
En 1991 Amphilokios Radovic prezentis “La mistero de la Sankta Triunuo en Gregorio Palamas” en kiu estas elstarigita la persona rilato inter la tri diaj Personoj kaj la asketulo. Kelkaj jam parolis pri nepersona rilato, atribuante al Palamas tiun ekstercentraĵon kiu kontraŭus lian koncepton pri “preĝo de koro”.
Estas ankaŭ studuloj “konraŭpalamasaj, Unu el tiuj estas Juan Nadal Cañellas. Alia simila estas kapucena episkopo Yanni Spiteris.
En priteologiaj fakultatoj de Grekio notiĝas granda estimo kaj elastarigo de la penso de Palamas kvankam, laŭ fakuloj, ankoraŭ ne vidiĝaras sistemajn studojn.
Bibliografio
Primaraj fontoj. Verkoj tradukitaj al la latina, itala aŭ angla aŭ franca aŭ hispana... lingvoj. Por titoloj kaj tekstoj de ok verkoj en la origina greka lingvo oni vidu.
Akcesoraj fontoj:
Neustadt ĉe la Vinvojo
Neustadt ĉe la Vinvojo aŭ ĉe la Vinŝoseo (antaŭe Neustadt ĉe Haardt) - germane Neustadt an der Weinstraße - estas eksterdistrikta urbo (kreisfreie Stadt) en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La urbo havas ĉirkaŭ 53 000 loĝantojn. La areo estas 117,11 km². La loĝloko situanta inter multaj vitejoj situas ĉe la turisma vojo Germana Vinvojo aŭ Vinŝoseo, kiu donis la urban kromnomon.
Weinbiet estas la nomo de 554 m alta monto sur la teritorio de la sendistrikta urbo Neustadt ĉe la Vinvojo. Ĝi estas rimarkinda monto en Haardt, nome la orienta rando de la Palatinata Arbaro direkte al la Malaltebenaĵo de Supra Rejno.
(128858) 2004 SQ20
(128858) 2004 SQ20 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 17-an de septembro 2004 de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,4486 astronomia unuo, tie estas 67,110 milionoj da km. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : Ĝia plej malgranda distanco kun Jupitero estis 1,990 astronomiaj unuoj, tie estas 297,738 milionoj da km.
-378
En la jaro 378 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Internet Assigned Numbers Authority
Se vi venis ĉi tien per ligilo, kiu ne temis pri la superregado de Interreto, klaku ĉi tie por vidi aliajn eblecojn.
Internet Assigned Numbers Authority (tre ofte mallongigite: IANA), do Interreta Aŭtoritato pri Numeroj Apartenaj, estas organizaĵo kiu regas la disporciumadon de retadresoj, domajnoj, kaj retprotokolaj kodpunktoj. Ĝi estas fako de ICANN ekde ĉi ties fondiĝo fine de septembro 1998.
-381
En la jaro 381 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Kantono Henry (Georgio)
Kantono Henry (angle Henry County) estas kantono de la usona ŝtato Georgio. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 119 341 loĝantojn, kaj en 2006 ĝi enhavis 178 033. La kantona ĉefurbo estas McDonough (Georgio).
Purigado de anuso
Purigado de anuso estas grava higiena aktiveco en tereno de rektumo kaj pugo sekvanta post fekado.
La plej ofta maniero de la purigado de anuso estas helpe de neceseja papero kaj akvo. En kelkaj kulturoj estas uzata teks-ŝtofo, sablo, folioj de kreskaĵoj, branĉetoj, maizo aŭ ligno. Iam estas uzata klistiro. Tradiciaj hinduistaj komunumoj kaj plimulto de muslimaj komunumoj uzas al tiu ĉi celo la propran maldekstran manon (la dekstra servas por manipulado kun nutraĵo kaj al salutado). En la mezepoka Eŭropo pro tiu ĉi celo estis uzataj muskoj kaj likenoj, per kiu oni pro tiu ĉi celo vigle komercis en urboj.
Akvo
La purigado de anuso per akvo estas farata tamen per lavo per varma aŭ varmeta akvoj kiel aliajn partojn de la korpo, kaj tamen sub fluanta akvo super bideo- La bideo estas uzata plejparte en Hispanio, Italio, Grekio aŭ Francio. En kelkaj landoj ĝi estas uzata komune kun la neceseja papero, en Japanio male sen ĝi. En pli moderaj kondiĉoj estas uzata duŝilo kunigita kun la necesejo (ankaŭ malofte muslima duŝilo) aŭ duŝilo kun varma akvo kunigita kun lavujo (en Eŭropo pli ofta).
Problemoj kun la purigado de anuso
Tekniko de la purigado de anuso estas kulture kondiĉita, tial ankaŭ al la malgrandaj infanoj ĝis la 4-a jaro de aĝo post farigo de la neceso purigas la anuson kutime unu el la gepatroj. La plej ofta problemo estas neperfekta lavo kaj estiĝo de la t.n. brunaj strioj sur subvesto. Restoj de la fekaĵo nome restos traplektitaj en viletoj, kiuj aperas plejparte sur anusoj de ambaŭseksaj viroj ĉirkaŭ la rektuma aperturo, eventuale pro forviŝo de la anuso per la neceseja papero ili disiĝos plu sur la pubo, kaj pase de la tempo ili transpreniĝos per premo al la subvesto. Laŭ merkatikaj esploroj la blankan subveston havas (trejnpantalono, kalsono) ĉe viroj ŝatatecon nur 30%, ĉe viroj super 40 jaroj poste nur 15%.
Kun kreskanta ŝatateco de anusa seksumado estas uzata pli ofte en hejnoj eĉ ellavoj aŭ klistiroj, nome ne nur pro higienaj motivoj. Se objekto de seksa ekscitiĝo de viro estas virina klistiro, temas kutime pri fetiĉisma devio, en pornografia industrio estas uzata markigo de klinika seksumado, kelka geopoj aŭ grupoj faras la purigon helpe de seksa tekniko nomata anuslekado.
Ofta problemo dum la purigado estas doloro kaŭzita per hemoroidoj kunigita kun eta sangado aŭ la t.n. ŝvitiĝo kaŭzita precipe de portado de kostumoj en varmegaj tagoj.
Diversaj manieroj de la purigado de anuso
En okcidenta kulturo kaj sur malproksima oriento estas uzata en plej granda plimulto neceseja papero, eventuale bideo. En kelkaj devenaj indianaj kulturoj aperas diversaj kutimoj rilate al naturaj kondiĉoj. La purigadon komprenata pli vaste ordonis eĉ Malnova testamento al judoj, sed ne ordonis ties manieron. Nova testamento jam havas neniajn destinojn de tiu ĉi tipo kaj ne kunigas la purecon de animo kun higienaj priskriboj.
En kelkaj nordiaj landoj kiel estas Norvegio aŭ Svedio ekzistas banejoj kun du neapartigitaj necesejoj por geedzoj, kiuj faras la neceson kaj la purigadon komune. En malproksima oriento, ekz. en Tibeto, estas kutimo amasa vizito de necesejoj, en areto minimume po tri. En kelkaj afrikaj landoj oni iradas en naturon aŭ sur strandon, kie kun la fekaĵoj kaj la purigado de anuso konsilos al si ondoj de maro aŭ varma sablo.
Pridisputata teorio estas, ke ĉirkaŭ la Ora epoko kiam neceseja papero ankoraŭ ne ekzistis, la maristoj uzis finaĵon de ŝnuro por purigi la anuson. Post la fekado oni purigis la anuson per la disfadenigita ŝnurfinaĵo kiu normale pendis en la marakvo. Post la purigado la uzinto reĵetis la finaĵon (kiu per la alia finaĵo estis fiksita sur la pavezo aŭ busprito) en la maron. Pro la sala marakvo kaj la rapideco de la ŝipo la finaĵo ĉiufoje estis purigata. Ekzemploj de tio estas videblaj sur la kopiaĵo de la VOC-ŝipo Batavia je la Bataviavarfo en Lelystad kaj sur la Halve Maen en Hoorn ambaŭ en Nederlando.
Bismarkoj
La Bismarkoj aŭ Bismarka Insularo estas grupo de insuloj for de la nordorienta marbordo de la insulo Nov-Gvineo en okcidenta Pacifiko kaj parto de Papuo-Nov-Gvineo. Ili ricevas la nomon de germana kanceliero Otto von Bismarck, ĉar dum la 19-a jarcento la Germana Imperio ekdisvastigis siajn koloniismajn klopodojn en tiu mondoregiono.
Alfred Warner
Alfred WARNER (n. en Bromberg, nun Bydgoszcz, Pollando, f- ) estis germana elektroinĝeniero kaj fakulo pri kvalitkontrolado de elektrotekniko, historio de tekniko kaj terminologia normigado. En Esperantujo li precipe estas konata kiel kunlaborinto de PIV por elektrotekniko.
Bismarkoj
Geografio
La Bismarkoj inkludas ĉefe vulkanajn insulojn disvastigitajn en 4 provincoj kun areo de 49,700 km² kie la plej gravaj insuloj inkludas:
Alfred Warner
Biografio
Warner post studado de elektrotekniko en Hanovro oficis interalie kiel direktoro de instituto por kvalit-kontrolado kaj kvalit-atestado en Offenbach (Prüf- und Zertifizierungsinstitut, 1971-1996), afergvidanto de la kvalitkontrolejo de Asocio de Germanaj Elektroteknikistoj (Verband Deutscher Elektrotechniker, VDE, 1986-1996), prezidanto de la Komisiono pri Terminologiaj Normoj (Normenaussschuss Terminologie, NAT) en Germana Instituto pri Normigado (Deutsches Institut für Normung, DIN, 1974-1983), vicprezidanto de Societo pri Germana Lingvo (Gesellschaft für Deutsche Sprache, GDS, 1977-1999), honora profesoro por la fako „Eŭropaj normoj, kontroloj kaj permesoj en elektrotekniko“ ĉe la Teknika Universitato de Darmstadt (Technische Universität Darmstadt, 1986-2000).
Li forpasis en Darmstadt.
Bismarkoj
Geografio
Biogeografie la insularo troviĝas en la Aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso ( WWF ). Fitogeografie, Bismarkoj estas aparta flaŭra provinco el la Malesia Regiono de la Paleotropika Regno.
Historio
La unua loĝantaro de la insularo alvenis tien ĉirkaŭ 33 000 jarojn post elŝipiĝo el kio aktuale estas Papuo-Nov-Gvineo. Postaj alvenoj inkludis la popolon Lapita.
Alfred Warner
Fakulo pri Esperanto
Warner fariĝis kunaŭtoro de Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV, 1970) por la fako "elektrotekniko". Kiam DIN/NAT fine de la 1950-aj jaroj diskutigis en fakaj rondoj la malneton de normo pri terminologiaj principoj, Warner ellaboris aron da proponoj. Pro tio, en aprilo 1960, li konatiĝis kun Eugen Wüster. En majo lia laborejo VDE delegis lin al kunsido de ISO/TC 37 (Internacia Organizo por Normigado / Teknika Komitato 37) kaj samjare li fariĝis membro de DIN/NAT kaj poste ties honora prezidanto. Sekvis vigla kunlaboro kun Wüster.
Jam frue en sia terminologi-normiga kromkariero li konfesis: „Mian intereson pri tiaspeca trakto de lingvaj aferoj vekis Esperanto, pri kiu mi okupiĝas dum naŭ jaroj“ (en letero al Günther Kandler de 11-a de aprilo 1957). Kaj retrorigarde li substrekas, „ke la kunlaboro en la Teknika Sekcio de ISAE al mi donis la bazon por kunlaboro en DIN kaj ISO“ (en letero al Detlev Blanke de 11-a de aprilo 1999).
Bismarkoj
Historio
La unua eŭropano kiu vizitis la insularon estis la nederlanda esploristo Willem Schouten en 1616.
La insuloj restis nesetlitaj de okcidentaj eŭropanoj ĝis kiam ili iĝis parto de la germana protektorato de Germana Nov-Gvineo en 1884.
La 13an de marto de 1888, vulkano erupciis en Insulo Ritter kaŭzante megacunamo. Preskaŭ 100% el la vulkano falis en la oceanon lasante etan krateran lagon.
Post la eksplodo de la Unua Mondmilito, la Aŭstralia Armeo kaj Ŝiparo konkeris la insularon en 1914 dum Germanio estis tro okupita en siaj eŭropaj militfrontoj; poste Aŭstralio ricevis el la Ligo de Nacioj mandatoj por pluokupi la insularon, kiuj restis sub aŭstralia regado kaj kontrolo ĝis la japana okupado dum la Dua Mondmilito — ĝis kiam Papuo-Nov-Gvineo sendependiĝis en 1975.
Pacfosto
Pacfosto estas fostforma instalaĵo portanta la mesaĝon Paco regu sur la tero (la t.n. Monda pacpreĝo), kutime en la loka aŭ landa lingvo kaj ankaŭ ĝenerale en pluraj aliaj lingvoj.
La ideon de la Pacfosto elpensis la japano Masahisa Goi en 1955. La unuaj pacfostoj ekster Japanujo instaliĝis en 1983. Hodiaŭ la projekton disvastigas kaj subtenas la Monda Pacpreĝa Societo. Ĝis nun pli ol cent mil pacfostoj estas instalitaj en pli ol 180 landoj. La fostoj mem kaj la surskribaĵoj troviĝas en plej diversaj stiloj kaj materialoj, jen el granito, jen el ligno, jen el plasto, kun jen gravurita, jen presita, jen bele pentrita teksto. Ili povas esti grandaj (unu en Janesville (Viskonsino), Usono, altas proksimume 15 metrojn.
Pacfostoj instaliĝis en rimarkindaj lokoj (ekz-e ĉe la Pacparko en Hiroŝimo, apud la piramidoj en Egiptujo, kaj ĉe la norda magneta poluso); ankaŭ multaj komunumaj parkoj, preĝejoj ktp havas ilin.
Saliŝa lingvaro
La saliŝa lingvaro estas grupo da lingvoj de okcidenta Kanado kaj nordokcidenta Usono. Ĉiuj el ili karakteriziĝas de aglutineco kaj mirigaj konsonantaroj—ekzemple la vorto xłp̓x̣ʷłtłpłłskʷc̓ de la lingvo Nuxálk, kiu signifas "li estis havinta kornuson" havas 13 sinsekvajn konsonantojn sen vokala interrompo.
La vorto saliŝa devenas de la lingvonomo de la montana tribo Saliŝ. Poste la nomon etendis lingvosciencistoj por referenci aliajn lingvojn parencajn. Multaj el la apartaj lingvoj ne havas proprajn nomojn, anstataŭe havante specifajn nomojn por lokaj dialektoj, ĉar historie pli kulture gravis lokaj grupoj ol pli vastaj tribaj rilatoj.
Famili-divido
I. Belakula
III. Interna saliŝa
Pentlaĉa, nuksaka, tvana, suba ĉehalisa, supra ĉehalisa, kaŭlica, kaj tilamuka estas nun mortintaj. Pluse, la Lummi, Semiahmoo, Songhees, kaj Sooke dialektoj de Norda markolo ankaŭ mortintas.
Genetikaj rilatoj
Estas proponite, ke la saliŝa lingvaro eble parencas al la lingvaroj Wakaŝan kaj Ĉimakuan en la hipoteza lingvo-familio Mosan. Ankaŭ estas klopodoj montri rilaton inter la izolita lingvo Kutenaj al Mosan.
Díly
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1839.
Monda Tago de Televido
En decembro de 1996 la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj proklamis la 21-an de novembro Monda Tago de Televido memorfestante la daton, en kiu la unua Monda Televida Forumo okazis en 1996
Opozicio al ĉi tiu deklaro prenis la formon de 11 sindetenoj al voĉdono pri la rezolucio; espriminte sian opozicion, diris la delegacio de Germanio
Jam ekzistas tri tagoj de Unuiĝintaj Nacioj enhavantaj similajn temojn: Monda Gazetara Tago; Monda Tago de Telekomunikado; kaj Monda Informa Tago pri Informoj. Por aldoni alian tagon ne multe havas sencon... [T]elevido estas nur unu rimedo de informo kaj informo al kiu konsiderinda plimulto de la monda loĝantaro ne havas aliron... Tiu granda plimulto povus facile rigardi Mondan Tagon de Televido kiel porriĉulan tagon. Ili ne havas aliron al televido. Estas pli gravaj informaj amaskomunikilaroj kaj ĉi tie mi menciis radion. Ni pensas, ke estas pli grave plibonigi la rolon de tiuj amaskomunikiloj ol la rolon de televido.
Quéménéven
Quéménéven [kemenevɛ̃] (Kemeneven) estas franca situanta en departemento Finistère, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Quéménévénois.
Camaragibe
Camaragibe [kamaraĝibe] estas municipo kaj grandurbo de la brazila subŝtato Pernambuko. Ĝi apartenas al urbaro de Recife.
Geografio
Camaragibe situas sur la apudmara ebenaĵo en orienta parto de la lando. Recife troviĝas 8, Maceió 201, Natalo (Brazilo) 250, Salvador de Bahio 675, Teresina 927, São Luís 1198, Belo Horizonte 1638, Braziljo 1652, Belém 1666, Goiânia 1826, Nova Iguaçu 1873, Rio-de-Ĵanejro 1876, Campinas 2101, Guarulhos 2115, San-Paŭlo (urbo) 2126, Curitiba 2457, Campo Grande 2525, Manaus 2826, Porto Alegre 2976 km.
Historio
La plej frue indiĝenoj vivis en tiu areo. Post la portugala alveno ĉirkaŭ en 1500 la indiĝenoj vivis plu paceme. La teroj estis utiligitaj komence kiel "minejo" de lignoj, poste oni kultivis sukerkanojn. En Camaragibe en 1549 jam funkciis mueliloj por la sukerkanoj. Nederlanda invado okazis en 1645, poste la bienoj estis bruligitaj fare de la indiĝenoj. Inter 1891 kaj 1895 estis establita tekstila uzino. En 1963 kreiĝis la municipo, Camaragibe urbiĝis en 1982.
Ekonomio
En Camaragibe oni okupiĝas pri komerco kaj industrio.
Klimato
Camaragibe situas en tropika klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C, dum la jaro ĝi varias inter 20-30 °C. Jare pluvas po 1691 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter majo-julio pli ofte, inter oktobro-decembro pli malofte.
Trafiko
Camaragibe estas ligita al Recife per metroo.
Brutovce
Brutovce (hungare Szepesszentlőrinc germane Brutowetz) estas vilaĝo en Slovakio en regiono Prešov, en distrikto Levoča. Ĝis 1899 la hungara nomo estis Brutóc.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ traira flankovojo. Levoča troviĝas 20 km de ĉi tie.
Historio
La unua mencio devenis el 1268. En 1910 loĝis tie 526 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. En 2001 loĝis tie 221 da homoj, (220 slovakoj).
Eritreo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 2000 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en 6 someraj eldonoj de la sporta evento. Krome en 2018 kaj 2022 ĉiufoje unu sportisto eritrea ankaŭ partoprenis en la vintraj olimpikoj, sen gajni medalon. La teamo ĝis la stato de 2021 sume atingis ekzakte unu someran medalon: Temis pri bronza medalo pri la vira kuro de 1000 metroj en la Somera Olimpiko 2004.
Matiakoj
La Matiakoj - latine Mattiaci - laŭ la priskribo de Tacito estis antikva ĝermana tribo rilataj al la ĥatoj (Chatti), iliaj ĝermanaj najbaroj oriente. La Mattiaci vivis ĉe la limo de la Romia Imperio ĉe la dekstra bordo de la Rejno en la areo de la aktuala urbo Wiesbaden (Aquae Mattiacorum), en la suda parto de la mezalta montaro Taunus kaj en la regiono Wetterau norde de la nuna urbo Frankfurto ĉe Majno. Dum la kultado de diversaj keltaj diaĵoj kiel Sirona aŭ Epona estas atestita, ekzistas ĝis nun pruvo nek pri adoro de ĝermanaj dioj nek pri uzo de specifaj produktoj de ĝermana origino.
Beiuș
Beiuș [bejuŝ] ( Belényes bele:njeŝ) estas urbo en Rumanio sur la dekstra bordo de la rivero Körös, sud-oriente de Oradea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 4 223 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 11 923 (90 % rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar). Ekde 1828 ĝi havis gimnazion en la rumana lingvo.
Galovany
Galovany (hungare Gálfalu germane Gallendorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Galovany situas laŭ akvorezervujo Liptovská Mara, laŭ ĉefvojo kaj aŭtovojo Žilina-Liptovský Mikuláš. La lasta urbo troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la setlejo en 1297. En 1784 77 vilaĝanoj loĝis en 8 domoj, en 1828 113 vilaĝanoj loĝis en 14 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1863 najbara vilaĝeto aliĝis al Gálfalu. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en la municipo (konsistanta el 3 vilaĝetoj) 565 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptovský Mikuláš, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Galovany 297 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Katedralo de Tri Hierarkoj (Timișoara)
Historio
La 2-a mondmilito malhelpis la konstruadon, tial kelkaj negravaj partoj pretiĝis poste.
Konstruaĵo
La katedralo trovis malpenan lokon en iama marĉo, tial oni metis 20 metrojn longajn betonajn kolonojn en la teron. La preĝejo havas 11 turojn. La ikonaro havas 135 m2.
Eklezia juro
Eklezia juro en la frua kristanismo
La historio pri la okcidenta eklezia juro estas, iom senfundamente, naskigita, doktrine… en 313 per la edikto de Milano emisiita de romia imperiestro Konstantino kaj la akcepto de iu komenca religia libereco, nome kristanismo fariĝas religio "licita", nome konsentita. Modernaj esploristoj preferas vidi la originon de tiu koncepto inter la la luktoj por atingi veran “laikecon, almenaŭ en la formoj ellaboritaj kaj akceptitaj de la Katolika Eklezio.
Kun la alestiĝo de la Katolika Eklezio en forta kaj hierarkia strukturo, okazis diversaj eventoj kiuj markis la eŭropan historion: unue la Unua koncilio de Niceo kiu kondamnis la herezon de Ario; sekve la Edikto de Tesaloniko kaj la barbaraj invadoj. Se dekomence la Eklezio sin sentis universala, jam ne multe post komenciĝis fortaj kontrastoj por la spirita supereco inter Romo kaj Konstantinopolo, la nova ĉefurbo de la antikva imperio.
La barbaraj invadoj kaŭzis izoladon de la Roma Eklezio el la fora imperia regeco, sed tio utilis por la itala eklezia medio ĉar ĝi povis kreskigi sian aŭtonomion, per kiu ĝi povis leviĝi al politika karisma figuro ĉe la okuloj de la lokaj popoloj.
En tiu historia periodo evidentiĝis kelke da Cezaropapismo flanke de la Sankta Romia Imperio kaj flanke de Konstantinopolo: jam epoke de Konstantino tio komenciĝis spite de la supera pozicio gajnita de la episkopoj. Dume, preskaŭ senvole kreiĝis la Foruma privilegio kaj fortiĝis la miksaĵo inter la tera kaj la spirita.
Eklezia juro ĉe Judoj kaj Islamanoj
Inter la 4-a kaj 7-a jarcento realiĝis en la mediteranea maro la ekspansio de islamo, favorita de la milita forto de la popoloj konkeritaj kaj konvertiĝintaj kaj de la fatalaj dividiĝoj en la kristana medio kaj, fine de la miksado de imperio kaj religio en Konstantinopolo.
Dume kreiĝis eklezia juro ankaŭ ĉe judoj kaj islamanoj.
Ankaŭ la rilatoj de la religio kun la barbaraj ŝtatoj alestigas novan eklezia juro:iuj konserviĝos preskaŭ ĝis la moderna epoko.
Kristana skismo kaj Respublica gentium (respubliko de la popoloj)
Kun la ekspansio de Islamo en mezorientaj landoj iam kristanaj kaj en Iberio, kristanismo eksuferas pro la gravega historia evento de la skismo Orienta-Okcidenta, evento okazinta pli pro politikaj motivoj ol pro kredaj. Per tiu definitiva rompo, la Katolika Eklezio direktiĝas al profunda reorganizo de sia strukturo, iniciate de papoj kiel Nikolao la 2-a kaj, precipe, Gregorio la 7-a, kiu per la Dictatus Papae diktis gravegajn kanonajn normojn de la eklezia juro, kiel la kompletan eklezian antaŭ la Imperio ene de ties organizo. Elvenis, el tiu evento, la formiĝo de jura interplekto en la imperio en kiu la civitano fariĝas samtempe civitano kaj fidelulo (civis-fidelis) en jurordo tipa de Mezepoko nomata Respublica Gentium. La bapto estas publika evento… La Eklezio akiras fine kompletan aŭtonomion en la administrado kaj regulado de la geedziĝo kaj porfamiliaj kaj aliaj normoj.
La influo de la Eklezio en la socia kaj jura medio ĉiam pli plifortiĝas, kaj naskiĝas tri apartaj figuroj de la eklezia juro:
Plivastiĝas la zonoj en kiuj eblas praktiki la foruman privilegion, kiu iom post kiom generis la inkvizicion.
En Oriento, dume, Konstantinopolo kiu rigardis ĉiam pli rankore la Roman kristanaron, provas eltiri avantaĝon okaze de la krucmilitoj por sukcesi reakiri la perditajn teritoriojn kontraŭ la Otomana Imperio, sed suferas gravegan disrabadon ĝuste pro invado de la krucmilitaj armeoj. Tiu epizodo estos unu el la kaŭzoj plifortigantaj la orientan romian imperion kiu pretigos sian forfalon. Sub la Sultano la influo kaj konsisto de la kristana eklezio ĉiam pli malfortiĝis kaj eniras en amplekso de novaj ekleziaj leĝoj
La lutera Reformacio de 1517 kaŭzis tre dolorigan rompon ene de Kristanismo kaj diversajn novaĵojn kaj en la religia medio kaj en la jurordo: Lutero ellaboris apartan teorion pri la rilatoj inter ŝtato kaj religio, nome la “teorio de du regnoj”, unu “spirita regno” la alia “sekulara regno”, ambaŭ sugestitaj de Dio sed tre malsamaj: la unua gvidata de Dio pere de lia vorto, la Evangelio, kaj direktita esence al la kredo kaj al la konscienco de la civitanoj, tial ne rajtigita gvide estri la duan; la dua, devenanta laŭ tiu aŭgustena monaĥo el la peko kaj el la kulpo jam ena en la socio kiuj devigas la homon organiziĝi kaj uzi la forton por defendi la valorojn kaj sian ekziston. La Eklezio nenion rajtas pretendi el la ŝtato, male la ŝtato devas ĝin protekti kaj defendi… tiel ke la eklezio fariĝas “teritoria” kaj “ŝtateca” praktike subtenata de Konsistorio formato de teologoj kaj aliaj kulturitaj kaj aŭtoritataj personoj.
Diferencoj kompare kun la kanona juro
Eklezia juro estas alia nocio ol kanona juro – amplekso de normoj promulgitaj de la Katolika Eklezio por reguligi la rilatojn de la eklezio kun siaj fideluloj kaj strukturoj.
Normaj fontoj
La normoj de la eklezia juro ne konstituas organikan korpuson, sed ili estas disaj en ĉiuj medioj en kiuj dividiĝas la jurordo kaj en ĉiuj ŝtataj leĝoj. Kompreneble, ili povas aperi ankaŭ en akordoj inter la du agantoj… el tio ankaŭ la “konkordata juro”.
Notoj
1: ''Principo de entrudiĝo
2: Principo de konfesi aŭtonomio
Kálmán Németh
NÉMETH Kálmán [ne'met], P. Gellért, (pseŭdnimoj Fegyverneki, Krónikás, Pukk Pál) (7-a de aprilo 1897, Szamosújvár – 26-a de marto 1966, Brownsville, (USA) ?), estis rumanuja hungara romia katolika eklezia verkisto, redaktoro.
Biografio
Li komencis la mezlernejon en sia naskiĝurbo kaj finis en Medgyes en seminario de franciskanoj (1916). Siajn teologiajn studojn li finis en Vajdahunyad en la franciscana instituto teologia (1919). Li estis instruisto en Odorheiu Secuiesc, Făgăraş (1922-24), vikario en Kluĵo (1924-31). Li estis kunredaktoro de A Hírnök (1926-28) kaj de Katholikus Világ (1926-30). Ekde 1931 li estis pastro en Dej, poste en Bukovino en vilaĝoj Józseffalva, Hadikfalva kaj Istensegíts. Post la forbrulo de tiu lasta vilaĝo li organizis la helpadon de damaĝitoj. Li partoprenis en la transloĝigo de la vilaĝanoj al Bácska (Hungarujo), poste li rifuĝigis la loĝantojn al Dunántúl por savi ilin de militfronto. Post 1945 li loksidiĝis en Usono kaj iĝis pastro de kongregacio en Brownsville. Ekde 1963 li estis la redaktoro de la hungarlingvaj paĝoj de la kvarlingva gazeto Catholic World. Li verkis ankaŭ arthistoriajn studojn (Albrecht Dürer).
Eckartsberga
Eckartsberga estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Ekde la 1-a de julio 2009 ankaŭ la antaŭe sendependaj najbaraj komunumoj Burgholzhausen kaj Tromsdorf estas partoj de Eckartsberga. Fine de la pliampleksigita urba komunumo havis  loĝantojn.
Amorvjolo
La amorvjolo aŭ viola d'amore (prononce [ˈvjɔːla daˈmoːre] ; en itala por "vjolo de Amoro") estas 7- aŭ 6-korda muzika instrumento kun simpatiaj kordoj uzata ĉefe en la periodo de Baroka muziko. Ĝi estas ludita sub la mentono per la sama maniero kiel la violono.
La viola d'amore kunhavas multajn trajtojn de la familio de vjoloj. Ĝi aspektas kiel pli fajna vjolo sen fretoj kaj foje kun simpatiaj kordoj aldonitaj. La ses-korda viola d'amore kaj la akuta vjolo havas proksimume la saman gamon de ludeblaj notoj. Kiel aliaj vjoloj, ĝi havas ebenan dorson.
La nomo viola d'amore rilatas al la bildo de Amoro kiu kutime estis metita sur la pinto de la fretmasto.
Ora manpremo
En Nederlando ĝis antaŭ nelonge ekzistis la t.n. distriktjuĝista formulo (kantonrechters formule) en kiu la dunginto pagas por ĉiu dungojaro unu monatsalajron al la dungito.
Surplacen venu vi
Surplacen venu vi estas la tria muzikalbumo de Kaj Tiel Plu.
Bob Luitweiler
Preston (Bob) Luitweiler (nask. en 1918 - mort. la 13an de aprilo 2008 en Bellingham, Vaŝingtonio, Usono), estis militrezistanto, obĵetanto pro konscienco, aktivulo por la civitanaj rajtoj kaj la paco, iniciatinto kaj ĉefa fondinto de la internacia edukcela asocio Servas Open Doors.
Li vojaĝis unuafoje Eŭropen en 1948. En Askov, sude de Jutlando, Danio, en 1949, en kunlaboro kun pacorganizoj, li fondis asocion de "Peace builders" (packonstruantoj) kiu ricevis en 1952 la Esperantan nomon "SERVAS" pro tio ke ĝi portis ideon pri servo (el la Esperanto-verbo "servi" je la as-tempo), ke pli kaj pli da esperantoparolantaj membroj partoprenis en tiu agado, kaj ke la vorto "Peace" (Paco), en la historie histeria periodo de Makartiismo, estis suspekta, konsiderata kiel ligita al komunismo. En orienta Eŭropo, ne multe da personoj parolis la anglan kaj preferis interŝanĝi en Esperanto.
Bob Luitweiler mortis 89-jara. La asocio, kiun li fondis funkcias en pli ol 120 landoj kiel gastiga servo. Ekzistas pli ol 20 000 "malfermitaj pordoj" tra la mondo. Kun Germanio, Italio, Usono, Francio estas unu el la plej reprezentitaj landoj kun inter 1500 kaj 2000 membroj.
Zielebach
Zielebach estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 322 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Zielebach situas en la Svisa Mezlando sur la orienta flanko de flotebenaĵo de la rivero Emme. La komunumo konsistas el la vilaĝo Zielebach, kiu praktike kunkreskis kun la vilaĝo Obergerlafingen, la setlejo Ischlag en sudo de la komunumo kaj la eksklavo Schachen, kiu situas nordokcidente de la cetera komunuma teritorio ĉe la bordo de la rivero Emme. Okcidente de la vilaĝo Zielebach etendiĝas la arbaro Wilerwald.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,92 km², de kiuj 48,4% estas kovritaj de arbaro, 40,1% servas por agrikulturo kaj 8,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zielebach limas en nordo al Gerlafingen (SO), en oriento al Obergerlafingen (SO), en sudsudoriento al Koppigen, en sudo al Utzenstorf, kaj en okcidento al Wiler ĉe Utzenstorf.
Trafiko
La komunumo Zielebach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona ĉefvojo n-ro 270 de Gerlafingen al Koppigen pasas okcidente de la komunumo sur teritorio de la komunumo Obergerlafingen. Zielebach atingeblas pere de flankaj vojoj de Obergerlafingen, Wiler ĉe Utzwil kaj Gerlafingen. La trajnlinio de Burgdorf al Soloturno pasas tra la teritorio de Schachen, kie troviĝas granda ranĝostacio. Stacidomo por persona transporto tamen ne ekzistas sur la komunuma teritorio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zielebach datiĝas el la jaro 1320 kiel Zielibach. Ek de 1514 Zielebach apartenis al la berna Kamparvoktejo Landshut. En 1803 Zielebach estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen kaj per ties malfondo ĝi la 1-an de januaro 2010 ĝi estis integrita al la administra distrikto Emme-Valo.
Kinorgeno
Kinorgenoj estas fajfilorgenoj, kiujn oni uzis komence de la 20-a jarcento por akompani mutajn filmojn en kinejoj en Usono. Ili disvastiĝis ankaŭ sur tuta Eŭropo, sed post enkonduko de la sonfilmo ili perdis pli kaj pli sian gravecon. Kinorgenoj disponas pri diversaj efektregistroj por produkti bruojn (ekz. telefontintadon, ventbruon, hufklakadon).
Produktantoj kaj tipoj
Renomaj produktantoj kaj markoj en Germanio estis:
Kantono Houston (Georgio)
Kantono Houston (angle Houston County, pronuncata /ˈhaʊstən/, kaj ne /ˈhjustən/ kiel la Teksasa urbo Houston) estas kantono de la usona ŝtato Georgio, kreita je la 15-a de majo 1821. Laŭ la popolnombrado en 2000, ĝi enhavis 110 765 loĝantojn, kaj en 2005 ĝi enhavis 126 163. La kantona ĉefurbo estas Perry (Georgio).
La Roche-Maurice
La Roche-Maurice estas franca situanta en departemento Finistère, regiono.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Rochois.
(21277) 1996 TO5
(21277) 1996 TO5 estas tre malgranda amora asteroido malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj tanĝas tiun Tero, ĝi estas marsrenkonta asteroido kaj, teknike, terrenkonta, kvankam ĝi ne tre proksimiĝas de Tero pro sia orbita klinangulo.
La ĝi pasis al 0,033427 AU (5,001 milionoj da km) de Marso.
Sérifontaine (stacidomo)
Sérifontaine estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Sérifontaine, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Hadi Ĥamenei
Hadi ĤAMENEI (naskiĝis en 1947) estas ajatolo, influa irana politikisto kaj kleriko, pli juna frato de Ali Ĥamenei.
Antaŭ 1979 li estis partoprenanto de la movado de pastraro kontraŭ ŝaho, kelkaj fojoj estis malliberigita pro tio. Hadi Ĥamenei estis la subtenanto de la severa kurso, en 1988 akre kritikis la iniciintoj de la skismo en la Societo de la luktanta klerikaro kaj de kreado de pli modera la Societo de la luktantaj klerikoj. Poste ŝangis sian pozicion kaj subtenis la iomaj reformoj. En 1998 fondis la Koalicion de la adeptoj de la islama linio. Estis la ĉefredaktoro de la populara ĵurnalo «Ĝahan-e-Eslam» (La islama mondo), kiu estis fermita en 1995 laŭ decido de tribunalo. Aktive subtenis Mohammad Ĥatami dum la prezidanta balotado 1997. Post la venko de tiu estis nomumita la prezidanta konsiliano kaj reeldonadis sian ĵurnalon. Lia parolado en Ĥomo estis rompita de junaj radikaluloj, Ĥamenei mem estis vundita. Havis sukceson dum la parlamenta balotado 2000. Post la fermo de la menciita ĵurnalo li fondis la ĵurnalon «Hejat-e Nou» («La nova vivo»), kiu en 2000-aj jaroj havis plej grandan eldonkvanton inter ĉiutagaj nestataj periodaĵoj.
Salaunes
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Salaunas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Komplikeco
Komplikeco en sistemoj aŭ konduto estas ofte priskribita kiel tio, kio estas "sur la rando de kaoso" - inter ordo kaj hazardo.
Studado de komplikeco
Komplikeco ĉiam jam ekzistas en onia ĉirkaŭaĵo, kaj pro tiaj kialoj multaj sciencaj kampoj enhavas konsideron de komplikaj sistemoj kaj fenomenoj. Ja, iu devus diri, ke nur tio, kio estas iel komplika - kio elmontras variadon sen estado pure hazarda, estas inda de interezo.
Dum ĉi tiu gvidisiujn kampojn al specifaj difinoj de komplikeco, estas pli ĵusa agado de regrupigo de observadoj de malsamaj kampoj por studi komplikecon en si mem, sendepende de tio ĉu ĝi aperas en formikejoj, homaj cerboj, aŭ stokaj merkatoj.
Komplikaj sistemoj
Sistema teorio longa estas koncernata kun la studado de komplikaj sistemoj. En ĵusa tempo, terminoj komplikteorio kaj komplikaj sistemoj ankaŭ estas uzata kiel nomoj de la kampo. Ĉi tiuj sistemoj povas esti biologiaj, ekonomiaj, teknologiaj, kaj tiel plu.
Komplikaj sistemoj emas esti alta-dimensia kaj ne-linearaj, sed povas elmontri malalto-dimensian konduton.
Komplikaj simuladoj
En socia scienco, la studado estas pri la apero de makroo-propraĵoj de la mikro-propraĵoj, ankaŭ sciata kiel makroo-mikro vido en sociologio. Ĉi tio estas kutime agnoskata kiel socia komplikeco, kaj estas ofte rilatanta al la uzo de komputila simulado en socia scienco, kio estas komputa sociologio.
Komplika konduto
Konduto de komplikaj sistemoj estas ofte pro la aperado kaj mem-organizado.
Kaosa teorio esploras la sentkapablon de sistemoj al variadoj en komencaj kondiĉoj kiel unu kaŭzo de komplika konduto.
Estas tamen opinio, ke ĉi tia konduto povas esti generita per simplaj sistemoj, kiel la ĉela aŭtomato de regulo 110.
Komplikeco en datumoj
En informa teorio, algoritma informa teorio estas koncernata kun la komplikeco de linioj (ĉenoj) de datumoj, ekzemple de literoj de teksto.
Leslie Cheung
Leslie Cheung Kwok-Wing (12-an de septembro 1956 - 1-an de aprilo 2003), ankaŭ konata sub la kromnomo Pliaĝa frato (哥哥), estis aktoro kaj muzikisto de Honkongo. Cheung estis konsiderita kiel unu el la fondintoj de la stilo Cantopop kaj "kombinis treege sukcese filman kaj muzikan karieron".
Komplikeco
Komplikeco en datumoj
Komplikaj linioj estas pli malfacilaj por kunpremi. Dum kiam intuicio diras, ke ĉi tio povas dependi de la kodigilo uzata por kunpremi la linion (la kodigilo povas esti teorie kreita kiel iu lingvo, inkluzivante ekzemple tiun, en kiu tre malgranda komando "X" povis kaŭzi la komputilon eligi tre komplikan linion kiel ekzemple '18995316'), iu du plenaj laŭ Turing lingvoj povas esti realigita unu per la alia. Ĉi tio signifas, ke la longo de du kodoprezentoj en malsamaj lingvoj varias per maksimume la longo de la tradukilo inter la lingvoj, kiu estas malatentebla por sufiĉe grandaj datumaj linioj.
Devus esti notite, ke ĉi tiuj algoritmaj mezuroj de komplikeco emas asigni altan valoron al 'hazarda bruo'. Tamen, studantaj komplikajn sistemojn devus ne konsideri hazardecon kiel komplikeco.
Leslie Cheung
En 2000, Cheung estis de Ĉina Centra Televido nomata Azia Plej granda Superstelo, kaj per voĉdonado konsiderata kiel La plej Preferata Aktoro en 100 jaroj de ĉina kinematografio en 2005.
Komplikeco
Komplikeco en datumoj
Informa entropio estas ankaŭ iam uzita en informa teorio kiel indikilo de komplikeco.
Leslie Cheung
Infanaĝo kaj edukado
Leslie Cheung Kwok-Wing naskiĝis en Kowloon, Honkongo. Lia naskiĝnomo estis Cheung Fat-chung (張發宗), kiu estis poste ŝanĝita al lia podia nomo, Cheung Kwok-Wing. Cheung estis la plej juna el dek infanoj en mezklasana Hakka-familio. Cheung Wut Hoi - lia patro estis tre konata tajloro, inter kies klientoj troviĝis la usonaj aktoroj William Holden kaj Cary Grant. Liaj gepatroj eksedziĝis kiam li estis tre juna. Estante en Honkongo, Leslie Cheung lernis en Rosaryhill-Lernejo.
Komplikeco
Komplikeco de problemoj
Komputa komplikeca teorio estas la studado de la komplikeco de problemoj - tio estas, la malfacileco de solvado de ili. Problemoj povas esti klasifikitaj per komplikeca klaso laŭ la tempo de komputado bezonata por algoritmoj kiu solvas ilin kiel funkcio de la problema amplekso. Ekzemple, la vojaĝa komiza problemo povas esti solvita dum tempodaŭro O(n22n), kie n estas la amplekso de la reto kiun necesas viziti.
Leslie Cheung
Infanaĝo kaj edukado
Kiam li estis 13-jara, li estis sendita al Anglio kiel pensionano ĉe Lernejo Eccles Hall, kie li frontis rasan diskriminacion. Li laboris kiel drinkejisto ĉe restoracio de familianoj kaj kantis dum la semajnfinoj. Ĉirkaŭ ĉi tiu periodo li elektis por si la nomon "Leslie". Laŭ Cheung, li elektis ĉi tiun nomon, ĉar "mi amas la filmon Gone with the Wind. Kaj mi ŝatas la aktoron Leslie Howard. La nomo povas esti vira aŭ virina, estas por ambaŭ seksoj. Tial mi ŝatas ĝin."
En kelkaj liaj intervjuoj, Cheung deklaris: "Mi ne havis feliĉan infanaĝon. Ĉikanoj, bataloj, ni ne kunvivis; mi estis edukata de mia avinjo. Kiel mi diris, plej influis min en mia junaĝo, ke miaj gepatroj ne estis hejme kun mi. Kiel juna infano, oni ne povus ĉiam interpreti kial la gepatroj ne estis hejme. Ĉi tio min deprimis foje."
En Universitato de Leeds en la norda Anglio, Cheung studis pri komerca administrado de teksaĵoj. Li retiriĝis de la universitato fine de sia unua jaro, kiam lia patro malsaniĝis. Post la patra resaniĝo, Cheung ne revenis Anglion por kompletigi la studojn.
Frua kariero
En 1977, Cheung gajnis duan premion ĉe la Azia Muziko-Konkurso kiun organizis Rediffusion Television (RTV). Li subskribis kontrakton kun RTV, kiu poste iĝis Asia Television Limited (ATV) kaj komencis sian karieron en la distro-industrio. Li subskribis ankaŭ muzikan kontrakton kun Polydor Records, per la diskoj Taga Sonĝo (1977) kaj Sago de Amanto (1979).
La fruaj tagoj de lia kariero ne estis facilaj. Li iam estis huita for de la podo dum publika apero, kaj liaj unuaj du albumoj ne estis bonvenigitaj de la publiko. Li forlasis Polydor Records fine de sia kontrakto. La unua filmo de Cheung, La Erotika revo de la Ruĝa Ĉambro (紅樓春上春) en 1978 estis mola pornofilmo. Cheung poste deklaris ke li ne sciis pri la seksa naturo de la filmo kiam li subskribis la kontrakton.
Dum la 1970aj jaroj kaj 1980aj jaroj, li aperis en pluraj televiddramoj kiel La Juna Konkubino (我家的女人), Agentejo 24 (甜甜廿四味), Pariĝo (對對糊), kaj La Spirito De La Glavo (浣花洗劍錄). Ĉi tiuj televiddramoj kaŭzis ke lia nomo fariĝis konata en Sud-Orienta Azio.