cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Departemento La-Pazo (Honduro)
La departemento kovras areon de entute, kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 173,731.
Agnotologio
Agnotologio aŭ nescistudo (el la antikva greka: ἄγνωσις [agnoosis] "nescio" kaj λογία [logia], studo) estas studo pri kiel estas kaŭzitaj nescio kaj dubo pri temo, ĉefe la publikigo de malprecizaj aŭ misgvidaj datumoj. Ĉi tiu novvorto estas forĝita de Robert Neel Proctor, profesoro de scienchistorio kaj teknologio ĉe Universitato Stanford. Pli ĝenerale, la termino ankaŭ substrekas la pli kaj pli ofta kondiĉo en kie pli kono de temo lasas pli necerta ol antaŭe.
Ĝi ankaŭ studas kiel scio ne ĝisatingas homojn. Ekzemple nocio de platotektoniko ne estis konata, ĉar ĝi estis cenzurata por la sukceso de submarŝipa milito.
Châtenay-Malabry
Châtenay-Malabry estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Hauts-de-Seine (departemento n° 92, urba poŝta kodo: 92290) kaj en la Pariza Regiono. Ĝi havas proksimume 30 000 loĝantojn, kiuj nomiĝas Châtenaisiens.
Geografio
Ĝi situas je 104 m super la marnivelo, je 12 km rektlinie de la centro de Parizo. La plej proksima granda flughaveno estas tiu de Orly (proks. 12 km).
Temas pri kvieta urbo, kie loĝas preskaŭ 31 000 homoj. En ĝi estas multaj naturaj "verdaj" spacoj kaj parkoj, i.a. arbovartejo ("arboretum"), ĝardeno de bonsajoj, Centro de dokumentado kaj esplorado pri la ĝardenoj kaj arboj de la mondo, departementa parko de la Valo de la Lupoj (Vallée aux Loups) k.a..
Esperanto
En ĝi parte okazis en julio 2007 la 80-a SAT-Kongreso.
Kripo
Kripo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro unuavice estas "manĝujo por grandaj bestoj (ĉevaloj, bovoj ...)," kutime temas pri trogo en stalo. Ĉar Jesuo, laŭ la kristana tradicio, naskiĝis en manĝujo de bovo kaj azeno en grota aŭ kabana bestogardejo proksime de la israela urbo Betlehemo, la kristanoj ekde la jaro 1223 pli kaj pli kutimis starigi figurajn scenigojn de la eventoj antaŭ kaj post la naskiĝo de Infano Jesuo ĉirkaŭ la kripa lulilo okaze de la kristnaska festo; la vorto "kripo" (pli ekzakte "kristnaska kripo") aŭ "betlehemo" en dua senco ankaŭ fariĝis sinonimo de tia sceniga reprezentado en la hejmo de la naskiĝo de Jesuo konstruita per musko, trunkoj, korko, argilaj figuretoj de la kampara vivo. En tria senco krome temas pri stelaro en la konstelacio Kankro; laŭ tiu kunteksto kripo, estas ankaŭ alinomata "kribo" laŭ PIV.
Kristnaskaj kripoj
Tradicie sed tre diverse la kristnaskaj kripoj, artaj prezentoj de la sceno pri la "naskiĝo de Jesuo", ofte estas faritaj kiel konstruaĵo en formo de stalo, groto, aŭ kaverno, kun vivaj aŭ pupaj figurantoj. Multaj kristnaskaj kripoj estas arte influitaj de folkloraj tradicioj de la lokaj kristanoj, kiuj faras ilin: tradiciaj kripoj de la mediteraneaj landoj de suda Eŭropo diferencas de tiuj el alpaj pejzaĝoj de centra aŭ de marbordaj regionoj de norda Eŭropo, kripoj beduenaj el Arabio kaj okcidenta Azio diferencas de kripoj de andaj pejzaĝoj en Sudameriko, varmaj ebenaĵoj en Afriko, regionoj en Barato aŭ orienta Azio. La inter kristanoj tre populariĝinta arta tradicio eble devenis el la malnova kredaro havi bildojn de la dioj hejme kvazaŭ protekto, kvankam ĝi suferis tiom da evoluoj ke tio ne povas esti certigita. La origino de la kripo ankaŭ povas esti en la skulptaĵoj kaj pentraĵoj kiuj superŝutis la katedralojn kaj estis uzitaj por klarigi al la malpli instruitaj fideluloj la kristanan kredaron. Tiel, la unua reprezentado havas daton de la dua jarcento p.K., kiam en la romaj katakomboj de Priscila oni representis la virgulinon Maria jam tenante en siaj brakoj la knabon Jesuo. La pli antikva konata kripo havas daton de la tria jarcento p.K. en la germana monaĥejo de Füssen. La unua Kataluna reprezentado aperas je la komenco de la kvara jarcento en la katedralo de Barcelono. Ankaŭ apartenas al tiu historio la kristanaj reprezentadoj kiuj aperas en formo de reliefoj en la romiaj sarkofagoj de la kvara jarcento kie estas scenoj de la naskiĝo de Jesuo, kun la Reĝoj, iuj bestoj kaj ŝafistoj, skulptitaj en la ŝtono. Fine de la 13-a jarcento la roluloj akiras propran memstarecon kaj eniras en la pentraĵojn de la temploj. En la jaro 1223 Sankta Francisko de Asizo en la groto de la monto Alverno proksime de la itala vilaĝeto Greccio faris faman meson ĉirkaŭ besta staltrogo - stalo simila al tiu kie naskiĝis la knabo Jesuo -, konsiderita de multaj la origino de la kripo. En la 16-a jarcento, la pli tradiciaj katolikaj respondeculoj volis alfronti la Reformacion per la Koncilio de Trento impulsante novajn kultojn, kiel ekzemple la rememoro de la naskiĝo en la hejmo. La plej antikva kripo, farita en la hejmo, kiun oni konas, estis farita en Prago la jaron 1562. En Katalunio, la unuaj figuroj ne alvenis ĝis la 17-a jarcento, sed ili kaŭzas tian sindediĉon, ke en la 18a jarcento jam ekzistas rimarkindaj skulptistoj tie, kaj ili atingis unu el la plej altajn rangojn en la kripa grandiozeco de la tuta Mediteraneo. Ekde la 18a jarcento skulptistoj kiel Salzillo de la hispana regiono Murcio, la katalunoj Vallmitjana kaj Amedeu aŭ la valenciaj Josep Esteve Bonet kaj Josep Ginés kreis figurojn kiuj poste estis uzitaj kiel modeloj por aliaj.
Kristnaskajn kripojn aŭ betlehemojn oni foje aranĝis el vivantaj homoj kaj bestoj, sed plej ofte el paperaj, lignaj, argilaj, gipsaj aŭ ŝtone skulptitaj figuretoj. Multaj betlehemoj estas veraj artaĵoj, kolektataj en muzeoj. Kelkaj estas grandaj, kun komplika mekanismo, kiu movas la figuretojn.
Muzeoj kun kristnaskaj kripoj ekzistas en preskaŭ ĉiu lando forte influita per kristanismo, ekzemple en la urboj Třebechovice pod Orebem aŭ Česká Třebová de Ĉeĥio. Krom tutjaraj ekspozicioj, eĉ pli multas sezonaj prezentadoj de variaj kristnaskaj kripoj, ekzemple tradicie en la itala komunumo Massa Martana.
Terposedanto
La termino Terposedanto aludas al posedanto de tero aŭ bieno. Eblas uzi la terminon ĝenerale, sed ties uzado kutima korespondas al la posedantoj de grandaj bienoj. Lastatempe la malalta valoro de agrikulturaj kampoj kompare kun aliaj posedaĵoj (industrio, financaj kapitaloj ktp) senvalorigis la iaman socian kaj politikan situacion de terposedantoj.
El jura vidpunkto la koncepto de terposedanto implicas juran sistemon kie rajtas posedi teron aŭ bienon fare de individuo. El historia vidpunkto la terposedo montris tre diversajn kaj diferencajn manierojn el la reĝa aŭ imperia persona posedo, tra pasante per posedo de feŭdaj senjoroj pri la personoj kultivantaj la teron al simpla forgio de la terposedo fare de socialismaj revoloucioj, kiel ekzemple el la Rusa Revolucio aŭ en Ĉinio, kiam la figuro de la terposedanto estis anstataŭata de la kooperativoj, komitatoj ktp.
Leukerbad
Pri la komunumo
Leukerbad (prononcu Leŭkrbad, germane Leukerbad, france Loèche-les-Bains) estas komunumo en la distrikto Leuk de Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1563 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Leukerbad situas en la Bernaj Alpoj sude de Wildstrubel en la malantaŭa Dala-Valo sur alteco de inter 1411 kaj 2700 m s.m.. Sur la teritorio de la komunumo situas ankaŭ la Wildstrubel-Glaĉero.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Adelboden kaj Kandersteg (ambaŭ en (Kantono Berno), en oriento al Ferden, en sudo al Guttet-Feschel, Albinen kaj Inden, kaj en okcidento al Mollens kaj Lenk en Simme-Valo (Kantono Berno).
Trafiko
Leukerbad situas ĉe la fino de valo kaj atingeblas aŭtomobile kaj per poŝtaŭto ek de la distriktĉefurbo Leuk, kiu situas en la valo. Trans la Gemmipasejo oni piede atingas la komunumojn Adelboden kaj Lenk en Simme-Valo aliflanke de la Bernaj Alpoj en Kantono Berno. En la 1950-aj jaroj ekzistis planoj konstrui aŭtoŝoseon trans la Gemmipasejo de Leuk al Berno.
Aertelfero kondukas de Leukerbad al la kulmino de Gemmipasejo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Leukerbad datiĝas el la jaro 1229 kiel Boez.
Arkeologiaj trovoj montris, ke jam en la romia epoko la banejoj estis utiligitaj, kion ankaŭ dokumentas diversaj latinaj loknomoj.
En la jaro 1998 la komunumo Leukerbad bankrotis pro ekscesaj investoj en la infrastrukturon ek de 1980. La komunumo estis inter 1998 kaj 2004 submetita al  administracio de la kantono kaj perdis dum tiu-tempo sian aŭtonomecon. La ŝuldoj de la komunumo en tiu tempo akumuliĝis al 346 milionoj da sivsaj frankoj, tio estis po CHF 200000 por loĝanto. La iama komunumestro Otto G. Loretan estis pro la financa debaklo kondamnita al puno de 5 jaroj da karcero.
Zabereĵ
Zabereĵ estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust, en municipo de Drahovo.
48.22333°N, 23.54444°W
Situo
Zabereĵ kontaktiĝas kun Drahovo.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Zabereĵ apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Huszt, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio kun ĉefurbo de la proksima Ĥust. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Ĵovtneve. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Mülligen
Pri la komunumo
Mülligen estas komunumo en la distrikto Brugg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 932 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,16 km², de kiuj 1,01 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,89 de konstruaĵojl La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 500 m s.m. sur la kulmino de la monto Eiteberg, dum la plej malalta punkto situs sur alteco de 335 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Reuss.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Mülligen limas en nordo al Windisch, en nordoriento al Birmenstorf, en sudo al Birrhard, en okcidento al Lupfig, kaj en nordokcidento al Hausen.
Trafiko
Tra Mülligen pasas la kantona ĉefvojo de Brugg al Mellingen. Sur tiu vojo cirkulas poŝtaŭtolinio, per kiu la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Sur la komunuma teritorio en la nordo troviĝas la aŭtvojtriangulo Birrfeld, kie la svisa aŭtovojo A3 disbranĉiĝas de la svisa aŭtovojo A1. La plej prosima alvetrurejo al la svisa aŭtovojo A3 situas en Lupfig en distanco de proksimume 2 kilometroj de la vilaĝokerno kaj al la svisa aŭtovojo A1 en Birr en distanco de proksimume 4 kilometroj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Mülligen datiĝas el la jaro 1273 kiel Mulinon.
Ŝiroke (Ĥust)
Ŝiroke estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust, en municipo de Niĵnij Bistrij.
Mülligen
Historio
En mezepoko Mülligen apartenis al la propra voktejo de la Habsburgoj kaj do al ilia unua posedaĵo. En la jaro 1397 la Habsburgoj koncedis la posedorajtojn kaj la malaltan jurisdikcion al la Monaĥejo Königsfelden. En la jaro 1415 la trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, kaj Mülligen fariĝis nun parto de la Berna Argovio. En la jaro 1528 la Monaĥejo Königsfelden kadre de la reformacio estis mondigita, kaj la iama propra voktejo de la Habsburgo nun fariĝis la berna voktodistrikto Königsfelden.
Ŝiroke (Ĥust)
Situo
48.39528°N, 23.51611°W
Mülligen
Historio
En aprilo 1798 eksplodis la Helveta Revolucio kaj kun helpo de francaj trupoj Argovio estis liberigita de la ĵurkomunuma servuteco. Mülligen fariĝis nun komunumo de la nove fondita Kantono Argovio.
Pjapjako
La Pjapjako (Ptilostomus afer) estas birdospecio membro de la familio de Korvedoj kaj la ununura membro de la genro Ptilostomus. Laŭ ĵusaj studoj ĝi estas pli proksime rilata al la centraziaj grundogaroloj (Ericson et al., 2005).
La teritorio de tiu afrotropisa specio estas la regiono de tropiko kaj ekvatoro de centra Afriko el Senegalio en la okcidenta marbordo al la Golfo de Gvineo suden kaj orienten laŭ larĝa zono al Sudano kaj suda Etiopio. Ene de tiu teritorio ties preferata biotopo estas al pli malferma kamparo de kultivata tero kun kampoj kaj paŝtejoj kaj etaj asociaj urboj kaj vilaĝoj.
La manĝo estas akirita en aroj de dek aŭ pliaj birdoj moviĝantaj kunaj surgrunde kie prenas insektojn kaj aliajn senvertebrulojn sed ankaŭ iom da kadavraĵo, eble allogitaj de multaj el la asociaj insektoj kiujn allogas la propra kadavraĵo. Ili manĝas ankaŭ iom da frukto el arboj, el kiuj la oleofrukto de la Oleopalmo Elaeis guineensis estas la preferata. Ĉar ili kapablas kuri rapide kaj lerte, ili saltetas por kapti insektojn ĝenitajn de la piedoj de la gregoj, sur kiuj ili foje rajdas por plej facile kapti la predon.
László Egri (artisto)
EGRI László rumania hungara industriartisto, virtropentristo naskita en Sânpaul (Mureș) la 25-an de marto 1934 kaj mortinta en Kluĵo en 2006. Li estis la edzo de Enikő Nagy, la patro de artistoj András Egri kaj de István Egri.
Kariero
László Egri finis pentradon inter 1955-61 en Kluĵo. Je lia iniciato oni fondis la katedron pri vitroarto en la arta altlernejo de Kluĵo.
Pjapjako
La voĉo estas kutime priskribita kiel strida grincado ofte kun la tonoj de la Monedo. Estas ankaŭ kraka alarmo kolera dum kapobalancigo.
Ĉannapatna
Ĉannapatna aŭ Channapatna estas urbo situanta en la distrikto Ramanagara de la subŝtato Karnatako, en Barato, 60 km sudokcidente de Bengaluro, ĉe la ŝtata aŭtoŝoseo Bengaluro-Misore. Tiu urbo estas fama pro siaj lignaj ludiloj kaj lakaĵoj. En la indiĝena lingvo (Kannada lingvo), Ĉannapatna estas nomata ankaŭ "goMbegaLa ooru" kio signifas urbo de ludiloj. Tiuj ludiloj estas fabrikitaj laŭ tradiciaj kaj laŭ modernaj malgrandskalaj industrioj. Manfabrikado kaj tordigo de silko, rizo, la mileo ragi kaj la kokoso estas la ĉefaj produktoj de la zono de Ĉannapatna taluk. La templo de Sinjoro Aprameja Sŭami estas proksima. La urbo havas 71,912 loĝantojn.
Ásiyih Khánum, Navváb
Ásíyih Kh ánum (1820-1886), poste kaj pli vaste konata per sia titolo Navváb, estis la unua kaj plej konata edzino de Baháʼu'lláh (1817-1892), la profeto fondinto de la Bahaa Kredo. Ŝi estis la filino de persa nobelo, Mírzá Ismá'íl-i-Vazír. La dato de ŝia naskiĝo ne estas konata, tamen estis verŝajne iam en 1820.
Ŝi kaj Baháʼu'lláh geedziĝis iam inter la 24-a de septembro kaj la 22-a de oktobro 1835 en Teherano kaj ŝi naskis sep el Liaj infanoj, el kiuj nur tri plenkreskis :
Ŝi ricevis la titolon Navváb de Baháʼu'lláh, Kiu ankaŭ nomis ŝin la "Plej Ekzaltita Folio" kaj deklaris, ke ŝi estas Lia "eterna edzino en ĉiuj mondoj de Dio". Kiam la familio luis, kaj poste akiris la Domegon de Bahjí, ŝi restis en la Domo de 'Abbúd, eble por certigi apartiĝon inter la du edzinoj de Baháʼu'lláh. Ŝi mortis dum 1886 en Akko (ʻAkká). Ŝiaj fizikaj restaĵoj estis translokitaj de  Sh o gh i Effendi en decembro 1939 al nova tombo, kune kun ŝia plej juna filo Mirzá Mihdí en la Monumento-Ĝardenoj bahaaj malsupre de la Bahaa Arko, sur la deklivo de la Monto Karmel en Ĥajfo.
Ehingen (distrikto Augsburg)
Ehingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lagro
Lagro estas maŝina peco, kiu portas akson, ebligante kaj gvidante ĝian rotacian moviĝon (PIV).
Laŭ kontakto de ŝafto kun lagro oni distingas inter glit-lagroj (la ŝafto glitas sur cilindra surfaco de lagro) kaj rul-lagroj(la ŝafto kontaktas kun lagro nerekte, pere de rulaj korpoj; kontakto de rul-korpoj kun rulujo estas teorie nur punkto aŭ rekto-segmento).
Rusoj
Rusoj estas orient-slava etno, ĉefloĝantoj de Rusio (120 mln, ĉirkaŭ 80%). Loĝas ankaŭ en la teritorio de la eksa Rusia Imperio: Ukrainio (11,35 mln), Kazaĥio (6,23 mln), Uzbekio (1,65 mln), Belorusio (1,34 mln), Kirgizio (0,91 mln), Latvio (0,90 mln), Moldavio (0,56 mln), Estonio (0,47 mln), Azerbajĝano (0,14 mln), Taĝikio (0,38 mln), Uzbekio; krom tio ankaŭ en Usono (1,2 mln), Kanado, Mongolio, Turkmenio, Ĉinio kaj aliloke.
Ĝeneralaĵoj
Antropologie rusoj reprezentas diversajn tipojn de la granda eŭropida raso. Ili parolas en la rusa lingvo, ilin kunligas komuna historio kaj kulturo. La plej disvastiĝinta religio estas orienta ortodoksismo, multaj estas ateistoj.
Plejparto de rusoj loĝas en la centra, suda kaj nord-okcidenta parto de eŭropa Rusio kaj en Uralo. Laŭ datumoj de la jaro 2002, inter la subjektoj de Rusia Federacio la plej altan rilatumon de rusoj havas Vologda provinco (96,56%). La rilatumo de rusoj superas 90% en 30 subjektoj de la federacio: ĉefe estas regionoj de Centra kaj Nord-Okcidenta federaciaj distriktoj kaj en la suda Siberio. La malplej granda rilatumo de rusoj (malpli ol 5%) estas en Ĉeĉenio, Dagestano kaj Inguŝio.
Laŭ specialecoj de la lingvaĵo kaj ĉiutaga vivo oni distingas du aŭ tri grandajn etnografiajn subgrupojn de rusoj: La limo inter la norda kaj la suda subgrupoj trairas proksimume laŭ la linio Pskov — Tver — Moskvo — Niĵnij Novgorod.
Kelkaj esplorantoj (D. N. Uŝakov, D. K. Zelenin ka.) nomis tiujn subgrupojn apartaj etnoj kun koincidanta memidentigo rusoj, inter kiuj aperis la tria, surbaze de kiu procezas la unuiĝo de la lingvo kaj de la tuta rusa kulturo.
Dum la lastaj jardekoj pro interna migrado kaj ankaŭ pro la disvastiĝo de radio, televido kaj mezlerneja edukado la diferencoj inter la etnaj subgrupoj kaj iliaj dialektoj preskaŭ malaperis, temas pri malgravaj prononcaj diferencoj ks.
Pri specialaj etnaj subgrupoj de rusoj vidu ankaŭ: kozakoj, molokanoj ka.
Rusoj en la teritorioj de la eksa Sovetunio
En Rusio la rusoj plu konsistigas la plejmulton, sed en iuj regionoj ilia procentaĵo draste falis, ĉefe en Kaŭkazo. En Inguŝio rusa loĝantaro oble malkreskis kaj nun estas inter la plej etaj en Rusio, komparebla nur kun tiu en Ĉeĉenio.
Béthune (stacidomo)
Béthune estas franca stacidomo sur linio - -Locale, situanta en  Béthune, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Rusoj
Rusoj en la teritorioj de la eksa Sovetunio
Antaŭ la aliigo de Krimeo ene de Rusio okazinta en marto de 2014, estis en Ukrainio kie loĝis pli da rusoj ekster Rusio nome 7 866 275 el totalo de 45 469 800 ukrainaj civitanoj, kio estas ĉirkaŭ la 17,3%, kun ĉefaj teritorioj en Krimeo, Donecko kaj Lugansko. Dua loko estas Kazaĥio, kun 3 712 000 el totalo de 17 099 000 kazaĥaj civitanoj, kio estas 22%, eĉ pli alta ol en Uktainio (Vidu artikolon Rusoj en Kazaĥio). Same kiel okazis ĉe Krimeo, ankaŭ en Kazaĥio plej parto de rusoj loĝas en nordaj teritorioj kiuj iam estis el Rusio, parto el kiuj estis interŝanĝitaj inter Kazaĥio kaj Rusio en 1924.
Béthune (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Hauts-de-France.
Rusoj
Rusoj en la teritorioj de la eksa Sovetunio
Laŭ nombro de loĝantoj sekvas Belorusio kun 1 420 211 el totalo de 9 468 074, tio estas 15%, kaj Uzbekio kun 1 200 000 el totalo de 30 183 400, tio estas ĉirkaŭ 2,2%. Tamen laŭ procentaĵo sekvas Latvio, kie loĝas 802 000 rusoj el totalo de iom pli ol 2 milionoj da loĝantoj, tio estas alta 40%, kio jam okazigis politikajn problemojn kaj apartisman movadon, same kiel en la najbara Estonio. Fakte la rusa lingvo ne estas oficiala en Latvio, kun kolero de rusoj, dum en Kirgizio, kun nur 7%% da rusoj ja estas oficiala.
Béthune (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - Dunkerque-Locale (301000).
Rusoj
Rusoj en la teritorioj de la eksa Sovetunio
Speciala kazo estas la pli ol 200 000 rusoj de Moldavio, fakte ĉe Ĉednestrio, teritorio sendependa "de facto", kies polikestroj jam foje petis aliigon al Rusio. Tiuj rusoj estus ĉirkaŭ 6% el la totalo de moldavaj civitanoj.
Edison Studios
Edison Studios estis usona kina firmao posedata de la Edison-a Kompanio de la fama inventisto Thomas Edison. La studio entute verkis preskaŭ 1200 filmojn ĝis ties malaktiviĝo en 1918, inkluzive de 54 longaj filmoj.
Kontraŭpezilo
Kontraŭpezilo estas pezilo, uzata por malpligrandigi fortojn en iu sistemo.
Estas diversaj variantoj de uzado de kontraŭpeziloj. Jen estas kelkaj ekzemploj.
Kontraŭpezilo de lifto
La kajuto kun ŝarĝo igas en akson de la motoro momanton de unu signo, kaj la kontraŭpezilo igas momanton de la alia signo.
Ĉar pezo de la kajuto kun ŝarĝo povas esti diversa dum funkciado de la lifto, kontraŭpezado ne povas esti ĉiam ideala. Oni faras la kontraŭpezilo pli peza ol la kujuto mem, sed malpli pezan ol la kajuto kun maksimuma ŝarĝo.
Kontraŭpezilo de gruo
La kontraŭpezilo malpligrandigas renversigan momanton de la ŝarĝo RS*MS ĝis RS*MS-RK*MK, kie
Kaj ankaŭ tie kontraŭpezado ne povas esti ĉiam ideala pro diverseco de pezo de la ŝarĝo kaj ĝia moviĝo pli kaj malpli proksime al la akso.
Kontraŭpezilo de piŝta motoro aŭ piŝta pumpilo
1 - cilindro, 2 - kontraŭpezilo, 3 - balanciero, 4 - akso, 5 - piŝto.
Ankaŭ ĉi tie kontraŭpezado ne povas esti ideala pro komplikeco de moviĝoj, kiuj estas diversaj laŭlonge kaj laŭlarĝe de la cilindro.
Distrikto Euskirchen
La distrikto Euskirchen situas en la pleja sudokcidento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la samnoma urbo Euskirchen, kiu okcidente limas al Belgio.
Najbaras la distriktoj Düren kaj Rhein-Erft norde, Rhein-Sieg kaj Ahrweiler (Rejnlando-Palatinato) oriente, Vulkaneifel (same Rejnlando-Palatinato) sude kaj - krom al Belgio - al la distrikto Aachen okcidente.
La regiono samgrade proksimas al la pli grandaj urboj Akeno nordokcidente, Kolonjo nordoriente kaj Bonno oriente.
Administra divido
La distrikto konsistas el 11 komunumoj, el kiuj 5 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombroj de loĝantoj laŭ stato fine de.
Worcester
Worcester (/ˈwʊstər/) estas la ĉefurbo de Worcestershire en Anglio; la rivero Severno trafluas la mezon, kie la granda katedralo de la urbo superrigardas la riveron.
Historio
La urbo estis preskaŭ detruita en 1041 post insurekcio kontraŭ la puna imponado de Hardakanuto. La urbo estis atakita kelkfoje en la civila milito (en 1139, 1150 kaj 1151) inter reĝo Stefano kaj imperiestrino Matilda, filino de Henriko la 1-a.
Je la malfrua mezepoko la loĝantaro kreskis al ĉirkaŭ, kiam la fabrikado de tolo komencis esti granda loka industrio.
Worcester estis la loko de la Batalo de Worcester (3an de Septembro, 1651), en kiu la provo de Karolo la 2-a repreni la landon de Cromwell kaj la parlamentanoj estis decide venkita, en la kampoj proksime al la okcidento kaj sudo de la urbo, apud la vilaĝo Powick. Post sia malvenko Karolo revenis al sia sidejo (nun nomata "la domo de Reĝo Karolo") en la Maizvendoplaco, antaŭ ol fuĝi maskovestita al Boskobel-Domo en Shropshire kaj fine eskapi al Francio.
Worcester estis unu el la urboj lojalaj al la Reĝo dum tiu milito, pro kio ĝi ricevis la epiteton "La Fidela Urbo".
Dum la 18-a jarcento la komercado de Worcester malviglis kompare al pli modernaj urboj de la Okcidentaj Mezregionoj. La Birminghama kaj Vorcestra kanalo malfermiĝis en 1815 permesante transporti varojn de Worcester al pli vasta urbokomplekso.
Industrio kaj komerco
Industrio nun estas tute diversa; en la 19-a jarcento kaj la frua 20-a jarcento Worcester estis elstara centro por fabrikado de gantoj, sed tio vere malkreskis. Ankoraŭ lokita en la urbo estas la Worcester-fabriko de porcelano (proksime al la katedralo), kaj, iom ekster la centro, la fabriko, kiu faras la plej faman produkton de Worcester, "Vorĉetrosira saŭco". Worcester estas la hejmo de la plej malnova tagĵurnalo en la mondo, Berrow's Worcester Journal, kiu devenas de novaĵfolio, kiu komencis esti eldonita en 1690.
Publikaj lernejoj
Worcester estas la sidejo de la famaj publikaj lernejoj Reĝa Gramatika Lernejo de Worcester, fondita antaŭ 1291, kaj la Lernejo de la Katedralo de Worcester, kiu estis fondita en 1541 de Henriko la 8-a kiel The King's School, Worcester.
Famaj civitanoj
Probable la plej fama el la civitanoj de Worcester estis komponisto kavaliro Edward Elgar, kies patro kondukis muzikvendejon je la fino de High-Strato; statuo de Elgar staras apud la originala loko de tiu vendejo. Lia naskiĝloko estas ne malproksime ekster Worcester en la vilaĝo Broadheath.
Kavaliro Charles Hastings, fondinto de la Brita Medicina Asocio, loĝis en Worcester dum la plimulto de sia vivo – la nove konstruita Worcester-sira Reĝa Hospitalo staras ĉe la strato nomita omaĝe al li.
Poeto kaj aŭtoro pastro Geoffrey Anketell Studdert Kennedy, fame konata kiel Woodbine Willy, estis dum iom da tempo la paroĥestro de la Preĝejo de Sankta Paŭlo en la urbo. Li famiĝis dum la dua Mondmilito, kiam li fariĝis militpastro, ĉar liaj predikoj kaj poemoj helpis pligrandigi la kuraĝon de la trupoj. Li akiris sian ŝercnomon de sia kutimo disdoni "Woodbine"-cigaredojn al la viroj en la tranĉeoj.
Civila inĝeniero Edward Leader Williams, desegnisto de la Manĉestra Ŝipkanalo, naskiĝis kaj maturiĝis en Worcester, loĝante en Diglis-Domo (nun la Diglis-Hotelo) kun sia frato, notinda pejzaĝartisto Benjamin Williams Leader.
Edward Kelley (1555-1597) (Edward Talbot) estis angla alkemiisto, advokato, mediumo kaj glosopoeto.
Festivaloj kaj koncertoj
Ĉiun trian jaron Worcester fariĝas la hejmo de la Triĥorusa Festivalo, kiu devenas de la 18-a jarcento kaj estas la plej malnova muzikfestivalo en Eŭropo. La loko de la festivalo alternas ĉiutage inter la katedralaj urboj Gloucester, Hereford kaj Worcester. Fama pro sia subtenado de angla muziko, precipe tio de Elgar, Vaughan Williams kaj Gustav Holst, Worcester sekve gastigos la festivalon en Aŭgusto 2005.
La Worcester-Festivalo estas relative nova entrepreno establita en 2003. Okazante en malfrua aŭgusto, la festivalo konsistas el aro da diversaj muziko, teatro, kino kaj laborgrupoj, kiel ankaŭ la jam establita Biera Festivalo.
La Kristnaska Foiro estas granda allogaĵo de turismo ĉiudecembre.
La Membro de Parlamento por la elektodistrikto Worcester estas Michael Foster.
Gubernio Ŝizuoka
La gubernio Ŝizuoka (静岡県 [ŝizu-oka -ken]; Hepburn: Shizuoka; Kunrei: Sizuoka) estas gubernio de Japanio. La gubernia ĉefurbo estas la samnoma urbo Ŝizuoka.
Hesio-Kaselo
La Landgrafujo Hesio-Kaselo (aŭ Hesujo-Kaselo), Landgrafschaft Hessen-Kassel aŭ Hessen-Cassel en tiama ortografio, estis  princlando de la Sankta Romia Imperio kiu ekzistis de 1567 ĝis 1803 kaj estis restarigite kun rangaltiĝo al Elektoprinclando Hesio-Kaselo,  Kurfürstentum Hessen-Kassel aŭ Kurhessen, de 1814 ĝis 1866.
La landgrafujo Hesio-Kaselo ekestis en 1567, kiam la antaŭa landgrafujo Hesio estis dividita post la morto la landgrafo Filipo la 1-a inter liaj kvar filoj. Du filoj mortis sen aliaj heredantoj, tiel el la kvar partoj de la landgrafujo fine restis du: Hesio-Kaselo kaj Hesio-Darmstadt, du najbaraj kaj rivalaj regnoj kiuj dum jardekoj konkurencis kaj eĉ militis. Dum preskaŭ kvar cent jaroj, ĝis la 20-a jarcento, la du Hesioj restis disigitaj.
Inter 1730 kaj 1751 Hesio-Kaselo estis en persona unio kun Svedio, kiam la landgrafo estis sveda reĝo Frederiko, edzo kaj posteulo de Ulrika Eleonora.
Speciale konata iĝis Hesio-Kaselo dum la Usona revolucio, kiam landgrafo Frederiko la 2-a amase "ludonis" hesajn soldatojn por batali por Britio kontraŭ la usonaj sendependemuloj. Sekve de tio, germanaj soldatoj tie estis tiam ĝenerale nomataj "hesoj".
Dinastio Hesio-Kaselo
La landgrafoj kaj princoj-elektistoj de Hesio-Kaselo apartenis al la dinastio Hesio-Kaselo, branĉo de la pli granda dinastio Hesio. Alia branĉo, la dinastio Hesio-Darmstadt regis en la apuda Hesio-Darmstadt. En 1968 ambaŭ branĉoj reunuiĝis al ununura hesia dinastio (kvankam ne plu reganta).
En 1918 princo Frederiko Karolo de Hesio estis elektita de la germanema registaro de Finnlando por la planita posteno de reĝo de Finnlando, sed li neniam ekregis, kaj Finnlando iĝis respubliko.
Aliaj uzoj
La vilaĝo Hessen Cassel, Indiana proksime de Fort Wayne, fondita de germanaj enmigrintoj, havas sian nomon laŭ la landgrafujo Hesio-Kaselo.
26197 Bormio
26197 Bormio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj amatoraj astronomoj Francesco Manca kaj Piero Sicoli elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Ĝi sxuldas sian nomon al la tre malnova plaĉa vilaĝo Bormio en la Raetiaj Alpoj, je 200 km de Milano. La vilaĝo gastigas ĉiudujaran kunvenon pri planedoscienco, kaj la nomo estis sugestita de A. Manara okaze de la kvara kunveno de la serio.
IUHEI
IUHEI estas franca mallongigo por la svisa Institut de hautes études internationales (IUHEI), en internacia lingvo: Instituto de altaj studoj internaciaj.
Kantono Ĉenango
Kantono Ĉenango (angle Chenango County) estas usona kantono situanta en la sud-centra sekcio de la Usona ŝtato Novjorkio. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ties kantona sidejo estas Norwich. La kantona nomo originis el "oneida" vorto signifanta "granda bovo-kardo."
István Egri
EGRI István estas rumanihungara industriartisto, vitropentristo naskita en Kluĵo la 7-an de majo 1963. Li estas la filo de Enikő Nagy kaj László Egri kaj la pli juna frato de András Egri.
Kariero
István Egri studis inter 1982–1986 en Kluĵo, kie li akiris diplomon, poste inter 1990–1993 en Budapeŝto.
Geoparko Vulkanlando Ejfelo
La geoparko Vulkanlando Ejfelo (germane: Geopark Vulkanland Eifel) ekzistas ekde la 19a de aprilo 2005. Ĝi estas nocia geoparko en la regiono Vulkaneifel. La geoparko entendiĝas sur surfaco de 2.200 km² de la belgaŝtata limo okcidenten ĝis la Rejno oriente, do trans la tuta mezmontaro Ejfelo. La de vulkanismo de la pasinteco signita regiono havas multajn maarojn, skorikonusojn, lafofluaĵojn, lafokupolojn, kalderojn kaj bolantajn fonojn. La plej granda kaldero formis la antaŭ ĉ. 13.000 jaroj erupciita vulkano de la hodiaua lago Laacher See. Signo de la daŭranta vulkana aktiveco estas la ĉie videblaj elteriĝantaj vulkanaj gasoj.
En la regiono la turismo estas grava ekonomia faktoro. Estiĝis informcentroj kaj muzeoj. Ĉie en la regiono troviĝas geologiaj, kulturhistoriaj kaj industrihistoriaj monumentoj. Migropadoj, biciklaj vojoj kaj bone indikitaj aŭtoŝoseoj interligas la unuopajn staciojn.
La Geoparko Vulkanlando Ejfelo unuigas jenajn regionajn geoparkojn en Rejnlando-Palatinato:
Ensemblo
La vorto ensemblo povas havi plurajn signifojn.
Distrikto Klatovy
Distrikto Klatovy estas distrikto situanta en Regiono Plzeň, Ĉeĥio. La distrikto estas unu el sep distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 95 urboj kaj vilaĝoj.
Omar
Omar (arabe عمر), esperante foje Omaro estas araba vira persona nomo. La vorto devenas la tri-litera araba vorto por "vivo", kaj estas iofoje transliterigita kiel "Omar", "Umro", "Omur", kaj "Amr".
Ĉefepiskopa palaco (Eger)
Ĉefepiskopa palaco estas impona eklezia konstruaĵo kaj historia monumento en Eger, ĉe Baziliko-ĉefkatedralo de Eger.
Historio
En tiu loko estis tie diversaj domoj en la 16-a jarcento. Nova teretaĝa palaco estis konstruita inter 1715–1732, sed dum konstruo oni profitis parte la malnovajn konstruaĵojn. La palaco iĝis ĉefepiskopa rezidejo en 1740. Ĉefepiskopo Ferenc Barkóczy konstruis la unuan etaĝon, poste Károly Eszterházy pligrandigis ĝin inter 1761–1775, fine  János László Pyrker konstruis la sudan klasikisman parton en 1828.
La konstruaĵo
La unuetaĝa (kelkloke duetaĝa) palaco situas sur montodeklivo. Ĝi formas U-formon, inter la aloj kvinlatera korto etendiĝas. Balkonoj ornamas la eksteran parton. Interne menciindas la ornamaj ŝtuparejoj kaj stukoj. Ankaŭ kapelo estas apartenaĵo de la palaco.
En la palaco trovis lokon la ĉefepiskopa oficejo, trezorejo, muzeo kaj arkivo.
Freckenfeld
Freckenfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Franco da Rocha
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Franco da Rocha. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝi apartenas la urbaro de San-Paŭlo.
Geografio
Franco da Rocha situas en la sudorienta parto de la lando apud la urbo San-Paŭlo. Guarulhos troviĝas en distanco de 24, Campinas 61, Nova Iguaçu 341, Curitiba 346, Rio-de-Ĵanejro 360, Belo Horizonte 477, Goiânia 788, Braziljo 849, Porto Alegre 868, Campo Grande 876, Salvador de Bahio 1440, Maceió 1918, Teresina 2073, Recife 2116, Natalo (Brazilo) 2308, São Luís 2330, Belém 2441 kaj Manaus 2666 kilometroj.
Najbaraj municipoj
Jundiaí, Campo Limpo Paulista, Várzea Paulista, Atibaia, Mairiporã, Caieiras, Cajamar.
Historio
Konata historio de Franco da Rocha komenciĝis per aĉeto de tero fare de italo, kiu volis trovi oron. Baldaŭ fervoja linio estis konstruita, en 1867 haltejo funkciis tie, la stacidomo estis inaŭgurita en 1888, poste en la komenco hospitalo estis konstruita. La distrikto iĝis municipo en 1944.
Trafiko
Franco da Rocha havas trajnan kaj vojan ligojn.
Klimato
Franco da Rocha havas subtropikan klimaton. La jara pluvokvanto estas ĉirkaŭ 1400 mm. La vintro estas seka.
Indonezia ralardeo
La Indonezia ralardeo aŭ Java ralardeo, Ardeola speciosa, estas vadbirdo de la familio de ardeoj nome Ardeedoj, kiuj troviĝantas en neprofundaj salakvaj aŭ nesalakvaj humidejoj en Sudorienta Azio.
Aspekto
La Indonezia ralardeo estas tipe 45 cm longa kun blankaj flugiloj, flava beko kun nigra pinto kaj bluflavaj bridoj, flavaj irisoj kaj kruroj. Ĝi havas ĝenerale blankan gorĝareon, sablokolorajn kapon, kolon kaj supran bruston kun kelkaj pendantaj longaj plumoj el nuko, pli brunan suban bruston kun pendantaj longaj plumoj kontraste kun la suba blanka ventro, ardezgrizan dorson kaj blankecajn iom nuance al sablokoloraj flankoj dum la reprodukta sezono, kaj estas ĝenerale bruna kaj makulece je blanko for de la reprodukta sezono, nome kun tre strieca krono, pli larĝaj verrtikalaj strioj en brusto helbrunaj kaj malhelgrizaj, malhelgriza dorso kaj blanka ventro. La nereprodukta plumaro estas simila al tiuj de la Ĉina kaj de la Hinda ralardeoj kaj estas eventuale nedistingeblaj en kamparo.
Kutimaro
Ĝi reproduktiĝas el junio al septembro. Ĝi estas migranta birdo.
Subspecioj
Oni konas du subspeciojn de Ardeola speciosa:
Peristalto
Peristalto estas pinĉanta movado de tubforma organo, kiu antauenigas manĝon en la intestoj aŭ urino en la uretro inter la renoj kaj veziko. Tiel ekzemple eblas trinki akvon pendante fundalsupre.
Peristalta movado okazas en la ezofago, kie manĝo estas puŝita de la buŝo al la stomako; En la intesto, kie la digestita manĝaĵo kaj precipe la rubo estas puŝitaj malsupren la inteston, ĝis ili atingas la anuson; Kaj en la renoj, de kiuj la urino estas puŝita en la vezikon.
Peristalta movado en la stomako kaŭzas eĉ kiam ĝi estas malplena, kiam la besto sentas malsaton. Stomakaj krampoj en peristalta movado kaŭzas abdomenan kvakadon. La procezo akceliĝas per neŭralaj signaloj venantaj de la malsata centro en la hipotalamo.
Peristalta movado estas kaŭzita de "kontraŭvolaj" glataj muskoloj aktivigitaj de la aŭtonoma nerva sistemo.
La peristalta movado permesas la movadon de la enhavo trovita en la intesto de la besto eĉ kiam la movado estas en la kontraŭa direkto al gravito. Tiel, ekzemple, manĝaĵo moviĝos laŭ la ezofago al la stomako eĉ kiam persono plenumas kapstaron.
Kiam la peristalto estas en alta frekvenco, feko nomata "lakso" formiĝas kaj kiam la peristalto estas en malalta frekvenco, aparte seka feko formiĝas.
Ĉe homoj normala peristaltismo estas movado ĉiun 5-20 sekundon. Unu movado por minuto estas difinita kiel malrapida peristaltismo kaj movado ĉiun tri sekundojn estas difinita kiel rapida peristaltismo.
Juda tombejo Alsbach
La juda tombejo Alsbach estas juda tombejo en la germana komunumo Alsbach-Hähnlein en la sudo de Hesio, 12 kilometrojn sude de Darmstadt, ĉe la okcidenta rando de la mezalta montaro Odenvaldo. Ĝi viciĝas inter la plej malnovaj kaj plej grandaj tombejoj de la regiono. La tombejo okupas la areon inter la oriente situanta federacia ŝoseo B3 inter Darmstadt kaj Heidelberg kaj la okcidente situanta fervoja linio inter la du urboj, rekte norde de la vojo inter la komunumopartoj Alsbach kaj Hähnlein, kiuj historie estis sendependaj urbetoj.
La unua oficiala dokumento pri la tombejo estas el la jaro 1616 kaj troviĝas en historia juĝeja libro de la urbeto Alsbach. En fakturaj libroj de la 15. kaj 16-a jarcentoj tamen jam troveblas pli malnovaj indikoj pri ĝi (unuafoje el la jaro 1423, ankaŭ dum 1563). La tombeja areo, kiu origine ampleksis malpli ol kvaronan hektaro ampleksiĝis dum la jaroj 1743, 1793 kaj 1858 gixs pli ol 2 hektaroj: Laŭ la komisiono pri la historio de la judoj en Hesio la tombejo havas entute 2.128 konservitajn tombojn el la tempo inter la jaroj 1615 ĝis 1948 – nekonata nombro da pliaj tomboj estis detruitaj dum la tempo de Nazia Germanio.
La fama rabeno Abraham Samuel ben Isaak Baĥaraĥ de la juda komunumo de Worms, kiu kun sia komunumo estis forpelita dum kontraŭjuda pogromo de la jaro 1615, mortis en la proksima urbo Gernsheim la 2-an de majo 1615 en aĝo de nur 40 jaroj kaj estis entombigita en Alsbach. Tiu fakto kaŭzis, ke la juda tombejo de Alsbach iĝis la centra juda entombigejo de suda Hesio, en kiu judoj el 14 sinagogaj komunumoj kaj 32 civitanaj komunumoj ĉi-tie serĉis postmortan ripozon – el Darmstadt kaj Pfungstadt en la nordo ĝis Lorsch kaj Biblis en la sudokcidento plus Bensheim kaj Heppenheim en la sudo, de Gernsheim kaj Groß-Rohrheim en la okcidento ĝis Lautertal-Reichenbach (Odenvaldo) en la oriento, precipe tamen el la proksimaj komunumoj Alsbach kaj Hähnlein, Bickenbach, Zwingenberg, Seeheim kaj Jugenheim. Nur dum la jaro 1741 la loka juda komumo de la grafo Ludoviko la 8-a (1739-1768) de Hesio- Darmstadt ricevis la permeson ĉirkaŭigi la tombejon per muro, por protekti ĝin kontraŭ aproj kaj aliaj sovaĝaj bestoj, kiuj nokte damaĝigis ĝin.
Dum la kontraŭjuda pogromo kristala nokto 1938 la tombejo estis perfortita pere de nazioj. Multaj tomboŝtonoj estis detruitaj kaj la mortohalo eksplodigita. Kadre de tio estis bruligita la registro de ĉiuj mortintoj, kiuj tie entombiĝis dum la antaŭaj 300 jaroj.
Dum 1945 la tombejo rekonstruiĝis laŭ instigo de usona soldato, kiu estis elmigrinta el Lautertal-Reichenbach (Odenvaldo) kaj kies gepatroj postmorte ripozis en la tombejo. Nazioj devis restarigi kaj purigi la tomboŝtonojn. En la orienta parto de la areo tamen multaj tomboŝtonoj estis neripareble perditaj.
Okaze de la 70-jara maljubileo de la kontraŭjuda pogromo kristala nokto 1938 la tombejo dum novembro 1988 pli rekonstruiĝis laŭ iniciato de la tiama urbestro Schemel kaj aldoniĝis memortabulo en la loko de la detruita mortohalo.
Departemento Lempira
Departemento Lempira estas unu el la 18 departementoj de Honduro, Centra Ameriko, troviĝante en la okcidenta parto de tiu lando, kiu limiĝas al Salvadoro. Ĝin oni nomis departemento Gracias ĝis 1943, kaj la departementa ĉefurbo estas Gracias.
En la kolonia erao, Gracias estis frua grava administra centro por la Hispanoj. Ĝi iom post iom perdis sian gravecon al Antigvo, en Gvatemalo. La departemento estas nomita pro Lempira, tiea ĉefulo de la indiĝenaj Lenkoj, kiuj batalis kontraŭ la Hispanaj konkeristoj en la frua 16-a jarcento.
Lempira estas monta departemento, kaj ĝi estas iom izola el la cetero de la lando. La plej alta monto en Honduro, Cerro de las Minas, situas en Lempira. Opalojn oni minas proksime al la urbo Opatoro.
La departemento kovras areon de, kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 277,910.
Moose Jaw
Moose Jaw (Musjavo; Moose Javian = Musjavano) estas urbo en la sudo de Saskaĉevano (Kanado), tuj okcidente de la ĉefurbo Reĝino. Musjavo prenas sian nomon de la indiĝena nomo por tiu loko, kiu tradukiĝas kiel "Alka Makzelo".
Alphonse Colas
Alphonse-Victor Colas (1818-1887) estis franca pentristo pri historia kaj religia temaroj.
Melinda Jakab
JAKAB Melinda estas rumanihungara baletistino, koreografino naskita en Kluĵo la 1969.
Kariero
Melinda Jakab studis en Baletlernejo Octavian Stroia de Kluĵo en klaso de Erzsébet Hary, poste en la muzikakademio de Kluĵo en la fako pri koreografio. De 1988 ŝi estis anino de baletistaro de Kolozsvári Állami Magyar Opera, de 1990 ties solistino. Ŝi ankaŭ instruas en baletlernejo kaj en la fako pri teatrologio de UBB de Kluĵo.
School of Natural Philosophy
School of Natural Philosophy (Lernejo de natura filozofio) estas scienca lernolibro verkita de Richard Green Parker. Ekzistas diversaj versioj de la verko.
Oni supozas ke ĝi inspiris la inventisto Thomas Edison.
Sep Leĝoj de Noa
La Sep Leĝoj de Noa (שבע מצוות בני נח), referencata ankaŭ kiel Noahidaj Leĝoj aŭ la Noah-aj Leĝoj (el la Hebrea prononco de "Noaĥ"), estas serio de ordonoj kiuj, laŭ la Talmudo, estis donitaj de Dio kiel ligiga serio de leĝoj por la "filoj de Noa" – tio estas, la tutan homaron konsiderinte Noa-on kaj lian familion kiel nura praulo.
Laŭ la juda tradicio, ne-judoj kiuj aliĝas al tiuj leĝoj ĉar ili estis donitaj de Moseo estas sekvantoj de Noaismo kaj konsiderataj kiel justaj gojoj, kiuj ricevos lokon en Olam Haba (en Hebrea עולם הבא, nome la venonta mondo), la fina premio por la justuloj.
La Sep Leĝoj de Noa inkludas malpermesojn kontraŭ adorado de idoloj, nomi dion, murdon, adulton kaj seksan malmoralecon, ŝtelon, manĝon de vivanta animalo, same kiel la devigon establi tribunalojn.
Departemento Ocotepeque
Departemento Ocotepeque estas la plej okcidenta el la 18 departementoj de Honduro, Centra Ameriko, limiĝante al kaj Salvadoro kaj Gvatemalo. Ĝi formiĝis en 1906 el parto de la departemento Copán.
La departemento entute kovras areon de, kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 118,558.
Mitu (birdo)
Mitu  estas genro de mutuoj, nome grandaj birdoj de la familio Kracedoj. Ili troviĝantas en humidaj tropikaj arbaroj de Sudameriko. Ties plumaro estas brile nigra kun blankaj aŭ rufaj kloakareo kaj vostopinto, kaj ties kruroj kaj bekoj estas ruĝaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, do ne estas seksa duformismo.
Musarmovado
La Musarmovado (ankaŭ Musara movado) estas etika, eduka kaj kultura movado de Judismo kiu disvolviĝis en la 19a jarcento en Litovio, partikulare inter Ortodoksaj Litoviaj judoj. La hebrea termino Musar (מוּסַר), estas el la Libro de Proverboj 1:2 kun signifo de morala konduto, instruado aŭ disciplino. La termino estis uzita de la Musarmovado mem por referenci al klopodoj pliigi etikan kaj spiritan disciplinon. La Musarmovado faris gravajn kontribuojn al la Musara literaturo kaj al la Juda etiko. La movado estis reviviglita en la 21a jarcento inter kaj Ortodoksaj kaj ne-Ortodoksaj Judoj, speciale en Usono.
Gemmipasejo
Priskribo de la vojo
La pasejo kondukas trans la nordxa ĉefkresto de la Alpoj de Adelboden respektive Lenk en Simme-Valo inter la monto Daubenhorn kaj la Platenhornoj trans la pasejkulmino sur alteco de 2314 m s.m. al Leukerbad. La pado ireblas nur dank al la konstruoj en la proksimume 600 metrojn alta rokvando supre de Leukerbad. Antaŭ la konstruado de la rokvojo la pado pasis pli supre je alteco de 2730 m s.m. tra la Furggenvaleto kaj estis tre malfacila.
Alttensia linio
Trans Gemmipasejo kondukas grava alttensia linio, kiu konektas la elektrajn retojn de sudo kaj nordo de Eŭropo.
Aertelfero
Ek de Leukerbad aertelfero kondukas rekte al la pasejkulmino. La regiono vintre etstas ŝatata por skikurado.
Henriko
Henriko estas esperantigita vira persona nomo, kiu venas originale el la germana nomo Heinrich. Signifoj de la vorteroj: domo (aŭ ĉirkaŭbarita loko) kaj granda reganto. Virina varianto estas: Henrieta.
235 Carolina
235 Carolina estas mezgranda, meze hela, asteroido de la ĉefa asteroida zono. Malkovris ĝin la aŭstra astronomo Johann Palisa, elde la observatorio de Vieno, la 28-an de novembro 1883.
Nomo
Ĝia nomo aludas al Insulo Karolina, atolo, kiu apartenas al Kiribato de 1979.
Oni ne konfuzu ĝin kun 72632 Coralina
Omaro
Omaroj estas genro de dekpiedaj krustacoj; iliaj antaŭaj piedoj portas tre fortajn pinĉilojn kontraŭe al palinuroj.
Diversaj specoj de omaroj vivas rande de norda Atlantiko kaj de Mediteraneo; iuj specoj ankaŭ en la Hinda kaj Paca Oceanoj. Somere omaroj vivas en malprofundaj ĉebordaj akvoj, vintre ili retiriĝas al profundoj ĝis 50 metroj. Ĉar la karno de la pinĉilaj muskoloj estas ŝatata delikataĵo, la kaptado de omaroj estas ekonomie grava.
Omaroj povas atingi aĝon de pluraj jardekoj (eble ĝis 60 jaroj), pezon de naŭ kilogramoj kaj longon de 70 centimetroj; sed nur malmultaj atingas tiajn aĝon kaj grandecon. Mezuma pezo estas unu kilogramo, ĉe longo de 30 cm.
La femaloj frajas en ĉiu dua jaro, produktante ĝis 100.000 ovojn. Omaroj evoluas unue kiel larvoj, sed, male al insektoj, kreskas ankaŭ post la atingo de matureco (je aĝo de ĉirkaŭ ses jaroj, kun pezo de ĉirkaŭ 250 gramoj). Por povi kreski ili devas demeti sian krustecan haŭton (mudi); tio okazas komence plurfoje jare, poste malpli ofte, fine nur ĉiun duan jaron.
Freckleben
Freckleben ĝis la 29-a de decembro 2007 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis komunumoparto de la urbo Aschersleben. Freckleben troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 733 loĝantojn.
Aparta vidindaĵo estas mezepoka burgo, kiu disponas interalie pri okangula turo de la jaro 1200.
István Albu
ALBU István estas rumanihungara aktoro, reĝisoro naskita en Sfântu Gheorghe en 1984.
Kariero
István Albu diplomiĝis en 2007 en UBB de Kluĵo. Li ankax instruas en UBB en la teatra fako..
Astraĥana minejo
Astraĥana minejo estas la unika laŭ kapacito de libera gaso gasokondensata minejo kiu situas en Astraĥana provinco (Rusio), 60 km norde de la urbo Astraĥano kaj estas parto de la Ĉekaspia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1976 kaj ekspluatata ekde 1986. La minejo liveras gason al la Astraĥana gasa uzino.
Geologio
En sekco de la sedimenta kapoto apartigeblas du strukturo-tektonaj etaĝoj: la subsala (la rifeano-paleozoika) kaj la salokupola (malsupra permio — kvaternaro).
En la subsalaj sedimentaĵoj produktohavaj estas organodevenaj karbonataj sedimentaĵoj de la baŝkira ŝtupo de meza karbonio, tegmentitaj de tavolaro de argilo-sicilio-karbonataj rokaĵoj de la aselo-artina aĝo (permio). La hidrokarbona kolektujo estas formita de la organdeveno-rompoŝtonaj kalkoŝtonoj de la poraj, poro-kavernaj kaj fendaj tipoj. La efika gasohava dikeco en la centra parto estas 101 m, en la Maldekstraborda 76,4 m, poreco 9,18-8,37%, penetrebleco 0,001 mkm². La komenca tavolpremo estas 61,06 MPa, tavola temperaturo 109 °C.
Konsisto de la gaso: metano 51,67%, etano 2,45%, propano 0,92%, butano 0,59%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 3,65%, sulfuracido 25,34%, karbondioksido 14,62%, azoto 0,74%, heliumo 0,02%. La eventuala enhavo de gasokondensato estas 22,1 gramoj/m³, denseco 810 kg/m³.
En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 2648,8 miliardoj da kubaj metroj, la suma elminigado atingis 84,7 miliardoj da kubaj metroj.