cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
José Antonio Abreu
El sistema, nacia reto de infan- kaj junulorkestroj de Venezuelo
La infanoj ricevas multan atenton kaj konfirmon. Ili estas kuraĝigataj en pozitiva etoso. Kiam ili eklernis iom ludi, ili jam povas instrui pli junajn infanojn. Multaj muzikinstruistoj laboras por la projekto - plejparte laŭ la metodoj de Kodály, Suzuki kaj Solfeĝo.
De 1975 Abreu sukcesis la apogon de ĉiuj administracioj. Tiel El Sistema havis (en 2007) 90 muziklernejojn kun pli ol 250.000 lernantaj infanoj, 125 junularorkestrojn, 57 infanorkestrojn kaj 30 profesiajn simfoniorkestrojn. 1500 muzikinstruistoj laboras en la sistemo Fundación del Estado para el Sistema National de las Orquestas Juveniles e Infantiles de Venezuela (Fesnojiv). Entute la kostoj estas 29 milionoj da dolaroj, sumo eksterordinare alta por evoluanta lando.
Abreu mem komentas: „La registaro subtenas mian projekton ĵus pro ties socia orientiĝo. La ŝtato bone komprenis, ke la projekto - kvankam funkcianta per muziko kiel rimedo - unuavice estas socia: projekto por apogado de ĝeneralaj homaj kvalitoj. Ĉar por la infanoj, kun kiuj ni laboras, muziko estas preskaŭ la sola vojo al digna homa vivo. Malriĉeco - tio signifas: soleco, tristeco, anonimeco. Orkestro - tio signifas: ĝojo, motivigo, teama spirito, strebado al sukceso. Ni estas granda familio serĉanta pri harmonio kaj tiaj belaj aferoj, kiujn nur muziko povas alporti al homo.“
Foje, kiam mankis mono por ekipi ĉiujn infanojn per muzikinstrumentoj, El Sistema eltrovis novan virton en tiu manko: la infanoj ricevis memfaritajn instrumentojn el papero kaj kartono kaj per tiuj ludiloj-instrumentoj ili trovis tre kreivan aliron al muziko. La "paperorkestro" montriĝis nova, tre ĝojiga vojo al muziko. - Ankaŭ handikapitaj infanoj ne estas ekskludataj, eĉ surdaj infanoj povas kunmuziki.
La "sistemo" aperigis orkestrojn kaj muzikistojn de elstara kvalito. Altrenomaj dirigentoj kiel Claudio Abbado, Sir Simon Rattle kaj Zubin Mehta venas al Venezuelo ĉiujare por muziki kun la junuloj.
Kelkaj el la junaj muzikistoj intertempe mem akiris mondfamon, interalie Gustavo Dudamel (dirigento de la Sinfónica de la Juventud Venezolana Simón Bolívar) kaj Aléxis Cárdenas (violono). Edicson Ruiz (kontrabaso) estis alvenigita al El sistema, kiam la patrino afliktiĝis pro pli kaj pli agresema konduto de sia filo; kiam li aĝis 17, la Berlina filharmonia orkestro akceptis lin, la plej juna muzikisto iam ajn akceptita en tiu orkestro.
Honorigoj
La Sistemo de junular- kaj infanorkestroj de Venezuelo en 1993 estis distingita per la Internacia muzikpremio de UNESKO. En 1998 Abreu estis nomumita de UNESKO kiel pacambasadoro, kaj en 2001 li ricevis la Alternativan Nobelpremion. En 2005 Germanio distingis lin per meritordeno pro lia elstara muzikpedagogia laboro. Krome li ricevis la Blue Planet Award (2008) de germana fondaĵo Ethecon kaj la Frankfurtan muzikpremion (2009).
Muzikverkoj
Abreu komponis ĉambran muzikon kaj verkojn por piano, kaj por korusoj, interalie rekviemon a cappella, du simfoniojn.
Castiello de Jaca
Castiello de Jaca [kasTJEljo deĤAka] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la centroriento de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolas variaĵon de la aragona lingvo uzitan en la okcidentaj Pireneoj. La loknomo signifas "kastelon", kaj tiukadre aperas kastelo en la municipa blazono.
Castiello de Jaca estas vilaĝo grava en la pasinteco kiel komerca kaj financa kerno de la zono survoje de Jaca al Canfranc. Rimarkindas belaj stratetoj kaj tipaj ŝtonaj domoj. Ĝi estas proksime de Jaca sur la Valo de la rivero Aragón.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centroriento de la komarko Jacetania. Ĝi estas inter Borau okcidente, Villanúa oriente, kaj Jaca sude. Ĝi estas en aragonaj okcidentaj Pireneoj. Parto de la municipa teritorio estas alirejo al la valo La Garcipollera). Apartenas al la municipa teritorio ankaŭ la loĝloko Aratorés, kun 32 loĝantoj en 2020.
Yahiro Kazama
Yahiro Kazama (japane 風間 八宏, n. 16-an de oktobro 1961) estas japana futbalisto. Li de 1980 ĝis 1983 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Castiello de Jaca
Geografio
La municipa teritorio estas trapasata per la nacia ŝoseo N-330, inter la km 650 kaj 655, krom per lokaj ŝoseoj kiuj konektas kun Borau kaj la Valo Garcipollera. La altitudo gamas inter 1548 m, en la nordokcidenta parto (Roda) kaj 830 m borde de la rivero Aragón.
La loĝloko Castiello de Jaca mem (921 msm) estas je 78 km norde de Huesca. La ĉefa kurba kerno estas dividita en du kvartaloj per la rojo Casadioses, kiu enfluas en la riveron Aragón. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj ardezaj tegmentoj, trunkokonusaj kamenoj kaj balkonoj kun lignaj prilaboritaj apogreloj.
Historio
Castiello de Jaca estis grava en la pasinteco kiel komerca kaj financa kerno de la zono, ĉefe por agrikulturo, brutobredado kaj forstado rilate al la vojo inter Jaca kaj Canfranc. En la 11-a jarcento oni fondis la monaĥejon de Santa María de Iguácel, de kiu restas la romanika preĝejo. En la 12-a jarcento oni konstruis la ankaŭ romanikajn preĝejojn de Castiello kaj de la najbaraj Atrosillo, Carastué, kaj Sankta Juliana, nune ermitejoj de senhomejoj.
Anastigmato
Anastigmato estas speco de fotila objektivo, kiu preskaŭ ne havas aberaciojn.
Castiello de Jaca
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Castiello de Jaca: oni malaltiĝis el 544 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 249 loĝantoj (2022).
Anastigmato
Anastigmato havas tutan bildon akran samtempe kun granda relativa truo. Konstrukcie ĝi estadas simetria, kiu havas la samajn lensojn je du flankoj de la diafragmo, kaj nesimetria, kiu havas malsamajn lensojn.
Castiello de Jaca
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus forstado, natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Anastigmato
Anastigmatoj povas havi kungluitajn lensojn, parte kungluitajn lensojn kaj ne kungluitajn lensojn.
Castiello de Jaca
Aktualo
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, montara arkitekturo, tuta urba kerno de ardezaj tegmentoj kun mirinda kolekto de kamenoj, monaĥejo de Santa María de Iguácel ktp.
Estas eksterordinara montara faŭno en kiu menciendas cervoj, aproj, lutroj, pegoj, rabobirdoj, gipoj, ŝafgrifoj, kadavrogrifoj, urogaloj, ktp.
Deutsch hoch drei
Deutsch hoch drei ("Germana en kubo", Немецкий в кубе) estas festivalo de germana lingvo, organizita de Goethe-Institut la 13-an — 14-an de septembro 2014 en Moskvo, Rusio. Per la festivalo komenciĝis Jaro de germana lingvo kaj literaturo en Rusio 2014/2015.
La festivalo okazis en Ĝardeno Ermitejo. Dume estis pli ol 40 diversaj aranĝoj, kiujn partoprenis entute (laŭ organizantoj) 18000 homoj.
Celoj
La gvidantoj de Goethe-Institut Moskau opinias, la festivalo helpas montri, ke la germana lingvo estas interesa, havas bonegan literaturon. Ili asertis, ke la Jaro de germana lingvo estas ilia ĉefa projekto por la sekva jaro. La nomo de la festivalo signifas, ke oni povus vidi la lingvon de diversaj flankoj.
Aranĝoj
La ĉefa aranĝo estis "la plej amasa leciono de germana lingvo en la mondo", prezentita de Aleksandr Puŝnoj. Ĝin partoprenis 3000 "lernantoj" kaj ankoraŭ 10000 rigardis ĝin enrete.
En multaj pavilonoj okazis aliaj aranĝoj: kaj aliaj.
Sinagogo en Caransebeș
Historio
En la iama malgranda hungara urbo Karánsebes (nun Caransebeș en Rumanio) vivis 50 da judoj en 1819. Ili konstruis sian sinagogon inter 1893-1894. Post la 2-a mondmilito jam dum dominado de Rumanio iom da judoj elmigris al Palestino kaj Usono. En 2004 oni deklaris la sinagogon historia monumento. Ĝi estas ankoraŭ malferma, kelkfoje oni aranĝis orgenokoncertojn.
Konstruaĵo
La sinagogo estis konstruita en eklektika arkitektura stilo, sed dominas la novgotiko. La konstruaĵo estas unu el la plej distingaj kaj originalaj konstruaĵoj en la urbo. Ĝi situas laŭ la strato kaj kontaktiĝas kun la najbaraj domoj. Ĝi havas areon de 191 m². Inter la karakterizaj elementoj estas la du maldikaj turoj kun sur la pinto stelo de Davido. Inter la turoj meze malgranda fenestrorozo situas.
Klein Wittensee
Klein Wittensee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Hüttener Berge, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Groß Wittensee.
NGC 733
NGC 733 estas stelo en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Baja
Baja estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Baja, kies centro estas. Baja praturke signifas taŭro.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo havanta gravajn havenon kaj ponton, laŭ ĉefvojoj Budapeŝto-Sombor kaj Bátaszék-Szeged, laŭ fervojo Kiskunfélegyháza-Bátaszék. Budapeŝto troviĝas 167 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La turkoj konstruis fuorteton, kion la aŭstra-hungara armeo okupis en 1687. La komunumo iĝis kampurbo en 1696. Inundo en 1751, incendio en 1840 okazis. Inter 1919-1921 la serboj okupis la urbeton kun Pécs kaj proklamis apartan respublikon. Pli frue la urbeto estis distriktejo. Inter 1920-1941 kaj 1945-1950 ĝi estis departementejo de Bács-Bodrog.
Esperanto
Estas delegito de UEA kaj gastiganto de Pasporta Servo tie.
Pilgrimloko
Proksime estas pilgrimloko kun kapelo kaj golgoto.
Engelbert Dollfuss
Engelbert Dollfuß (naskiĝinta la 4-an de oktobro 1892 en Texing, mortinta la 25-an de julio 1934 en Vieno) estis aŭstria Federacia Kanceliero.
Li demokratie enoficiĝis en 1932, sed provis agadi per diktatorecaj metodoj (elimini de la parlamenton kaj la opozicion) per dekretoj (aŭstrofaŝismo). Pro kontraŭstaro al Germanio, li proksimiĝis al Hungario kaj Italio. Lin murdis en puĉ-provo aŭstraj nazioj.
Li studis juron, okupiĝis ĉefe pri agrikulturo, agrikulturaj reformoj.
Li estis unu gvidanto de la Kristansociala Partio (CP). Li servis en 1931-32 kiel agrikultura ministro. Unu lia peranto de kontaktoj al socialdemokratoj estis la sociologo Ernst Karl Winter.
Kokakolao
Kokakolao (Coca-Cola) estas popularega karbonata trinkaĵo, speco de kolao vendata ĉe restoracioj, vendejoj kaj vendmaŝinoj tutmonde. Ĝi estas produktata de The Coca-Cola Company (La Kokakolaa Firmao). Kokakolao estas unu el la plej vaste konataj kaj vendataj komerc-produktoj. Originale ĝi estis vendita kiel kuracilo por multaj malsanoj en la malfrua 19-a jarcento. Kokakolao estas nigra trinkaĵo, enhavanta multe da sukero kaj kafeino.
La ĉefa usona konkurencanto de la firmao Coca-Cola estas Pepsi.
En Francio, elparolu klare mendante ĝin, por ne ricevi anstataŭe la similsonan Cacolac.
Kokakolao estas vendita en ĉiuj landoj en la mondo, krom Kubo kaj Nord-Koreio, kaj pli lastatempe en Rusio, kiel protesto kontraŭ la rusa-ukrainia milito.
Kritikoj
La firmao Coca-Cola estas kritikata pro supozeble malbonaj efikoj de sia ĉefa produktaĵo. Tamen, kutima kritiko al Coca-Cola, baziĝinta sur supozitaj toksikaj acidec-niveloj, demonstriĝis senfundamenta al la plejmulto de la esploristoj; pro tio, procesoj baziĝintaj sur tiu kritiko estas malakceptitaj en pluraj usonaj kortumoj.
La plejmultaj nutradistoj avertas, ke kokakolao kaj aliaj gastrinkaĵoj povas esti malutilaj se konsumataj malmodere, speciale al junaj infanoj, kies gastrinkaĵoj disputas kun ekvilibra dieto, anstataŭ ĝin kompletigi. Esploroj montris, ke kutima trinko de gastrinkaĵoj kaŭzas malgrandan kalci-sorbadon (kio povas kontribui por ostoporozo), magnezio, askorbata acido, vitaminoj A kaj B2. La trinkaĵo ankaŭ suferis kritikojn pro ĝia enhavo de kafeino, kio estas dependiga substanco.
Kiel la plejmultaj aliaj kolaoj, kokakolao enhavas H3PO4. Esplorstudo montris, ke tio akceligas ostoperdon, kontribue al malsanoj kiel ostoporeco.
Ekzistas ankaŭ zorgo pri la uzo de multfruktoza maiza siropo en la produktado de kokakolao. Ekde la malfruaj jaroj de la 1980aj jaroj en Usono, kokakolao estas farata per multfruktoza maiza siropo, anstataŭ per sukera glukozo aŭ fruktozo, por malpliigi kostojn. Tio fariĝis kritikata pro zorgoj pri tio, ke la maizo uzata por produkti maizan siropon povas veni de gen-ŝanĝitaj vegetaĵoj. Kelkaj nutrosciencistoj ankaŭ avertas kontraŭ konsumado de multfruktoza maiza siropo pro eblaj ligoj kun trodikeco kaj diabeto.
Korrika
La Korrika (kurante) estas vetkuro okazigita ĉiun duan jaron en Eŭskio kun la celo promocii la eŭskan lingvon. Ĝia kurejo estas ĉiufoje la tradicia lando de la eŭskoj kaj daŭras dekon da tagoj.
La vetkuron organizas Alfabetatze Euskalduntze Koordinakundea, asocio por la instruado de la eŭska lingvo. Ĉiufoje la kurejo havas alian itineron; ĝi amplekas proksimume 2300km. Unikas ke la vetkuro ne haltas nokte. En la urboj kaj vilaĝoj laŭ la tuta itinero de la kurejo okazas festoj, koncertoj, bertso kaj konferencoj.
Historio
La unua Korrika okazis en 1980.
Santa Cecília (Paraibo)
Santa Cecília estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 6.583 loĝantojn en 2015.
Unio de Kalmar
Teritorio
Krom la nunaj ŝtatoj Danio, Norvegio kaj Svedio la unio ampleksis ankaŭ partojn de Finnlando, kiuj tiam estis parto de Svedio, la insulon Islando kaj la insularon Ferooj, kiuj estis parto de Norvegio, kaj dumtempe ankaŭ Ŝlesvigo-Holstinion, la plejan nordon de Germanio. La Regnaj Konsilantaroj en Danio, Svedio kaj Norvegio neniam subskribis la unian dokumenton, ĉar la reĝino Margareta la 1-a volis multe pli unuecan union ol la nobelaro en la tri nordiaj ŝtatoj. La insuloj kaj urboj de la burĝa komerca Hansa ligo en la regiono ne estis parto de la unio, kaj estis en forte konkurenca rilato al la najbaraj monarkioj. La okcidenta marbordo de Svedio kaj la insulo Bornholm tiuepoke estis okupitaj de Danio.
Krom la Unio de Kalmar, kiu dominis preskaŭ la tutan nordon de la Balta Maro, en la sudo de la maro ekzistis pluraj regnoj de la germanlingva Sankta Romia Imperio, nome la duklandoj Holstinio, Meklenburgo kaj Pomerio, la ŝtato de la Ordeno de germanaj kavaliroj ĉirkaŭ la urbo Königsberg (ekde 1945 Kaliningrado), aldone la regnoj Pollando kaj Litovio kaj dumtempe flanke la Grandduklando Moskvo, kiu kun ŝanĝiĝanta sukceso bataladis kontraŭ Svedio, Litovio kaj la germanlingva Livonia ordeno pri iom da aliro al la Balta Maro.
La Unio de Kalmar estis dominita de la reĝlando Danio, kaj en Svedio kaj Norvegio nur estis tolerita fare de parto de la nobelaro kaj la ekleziaj gvidantoj. Gravaj temoj en la unio daŭre estis la libera aŭ monarkie kontrolita komerco, aparte pro la komerce fortaj Hansaj urboj de la regiono, la propraj interesoj de la plej altaj svedaj nobeloj kaj la posedo de la duklando Schleswig (Ŝlesvigo) en norda Germanio.
Antaŭhistorio
Dum la jaro 1035 la Ferooj iĝis parto de Norvegio, dum 1261 Grenlando kaj inter 1262 kaj 1264 Islando. Ekde 1319 la sveda reĝo ankaŭ restis reĝo de Norvegio, kaj tiel restis ĝis 1355.
Margareta la 1-a
Margareta la 1-a estis la filino de la dana reĝo Valdemaro la 4-a kaj edzino de la norvega reĝo Håkon la 6-a Magnusson. Kiam ŝia patro mortis dum la jaro 1375 kaj ne havis filon, ŝi helpe de diplomatoj kaj konsilantoj aranĝis, ke la dana Regna Konsilio elektis ŝian neplenaĝan filon Olaf la 3-a reĝo de Danio. Ŝi mem transprenis la regadon por sia filo.
Eriko de Pomerio
Juna parenco de Margareta la 1-a la Princo de Slupsko (Pomerio, Pollando) el la pomeria princa dinastio Grifoj Eriko de Pomerio iĝis unue reĝo de Norvegio, poste ankaŭ de Danio, kaj fakte Margareta ĝis ŝia morto restas regantino de ambaŭ regnoj.
Dum 1397 Margareta krome sukcesis establi la Union de Kalmar kaj unuigi la duoblan regnon Danio-Norvegio kun Svedio. Post ŝia morto Eriko de Pomerio transprenis la regadon de ĉiuj tri regnoj, kvankam la rilato al la sveda Regna Konsilio restis problema.
Nur dum 1523 Svedio sub la reĝo Gustavo Vasa malmembriĝis el la Unio. Norvegio kun siaj kolonioj plue restis ligita al Danio.
Regantoj
Listo de regantoj de la Kalmara unio.
Flago de Orienta Timoro
Ĉe noktomezo de la 19-a de majo, kaj dum la unuaj momentoj de Tago de Sendependiĝo je la 20-a de majo 2002, la flago de Unuiĝintaj Nacioj estis malaltigita kaj la flago de sendependa Orienta Timoro estis unuafoje oficiale hisita.
Laŭ la konstitucio de la Demokrata Respubliko de Orienta Timoro, la flava triangulo reprezentas "la spurojn de koloniismo en la historio de Orienta Timoro". La nigra triangulo reprezentas "la obskurantismon kiu devas esti venkita"; la ruĝa bazo de la flago reprezentas "la lukton por nacia liberigo"; la blanka stelo, reprezentas pacon.
Grâce-Uzel
(jen france, bretone Gras-Uzel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Uragano Cindy (2005)
Uragano Cindy estis la tria nomita ŝtormo kaj unua uragano de la uragana sezono en 2005. Ĝi iĝis uragano en la Golfo de Meksiko, oreiente de Jukatano, kaj poste tuŝis Luizianon. Ĝi kaŭzis fortajn pluvegojn en Luiziano, Misisipio, Alabamo kaj Marilando, en Usono.
Ilberstedt
Ilberstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nimnica
Nimnica (hungare Nemőc) estas vilaĝo kaj kuracbanloko en Slovakio, en Regiono Trenčín, en Distrikto Púchov.
Situo
Nimnica situas laŭ akvorezervujo, kiu estas ankaŭ dekstra bordo de Váh (kontraŭe insulo troviĝas), laŭ traira vojo Bytča-Púchov (fervojo estas en la alia riverobordo). La lasta urbo troviĝas 3 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1408 en formo "Nywnycze". En 1784 en 54 domoj vivis 64 familioj (306 homoj. Jam en la 19-a jarcento menciiĝis fonto kun acidema akvo. En 1910 loĝis en Nemőc 339 homoj, (317 slovakoj, 6 hungaroj, 8 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1939-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1950 oni trovis kuracakvon, en 1959 kuracbanloko konstruiĝis. En 2001 loĝis en Nimnica 619 homoj, (603 slovakoj, po 7 ciganoj kaj ĉeĥoj).
Guarapari
Guarapari estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 105.286 loĝantojn en 2010.
Sinjoro Hulot
Sinjoro Hulot (: Monsieur Hulot) estas fikcia kina persono kreita kaj interpretita de Jacques Tati, unuafoje en la filmo Les Vacances de M. Hulot aperinta en 1953.
Priskribo
Tiom lia karakteriza alpaŝo, kiom liaj eterna pluvmantelo, pipo kaj ĉapelo, lia neadapto al la socio faras el li kortuŝan personon.
Sinjoro Hulot estas persono transirinta el kino muta al mondo parolanta. Li kunpuŝiĝas kun teĥnologio, kun senpersona mondo plena de aĵoj. Jacques Tati uzis liajn mimo-kapablojn por konfronti lin kun misfunkcioj, ritoj kaj ridindeco de ŝanĝiĝanta mondo.
Jen kion Jacques Tati diras pri li: «Tiam mi ekhavis la ideon prezenti Sinjoron Hulot, tute sendependan personon, absolute malavaran, kies nepripenso, lia ĉefa difekto, faras el li neadaptiton al nia funkcia epoko.»
Inspiro
Sinjoro Hulot estas la posteulo de grandaj komikuloj kiel Max Linder, Charlie Chaplin, Harold Lloyd, Buster Keaton, ktp.
Por krei tian personon, Jacques Tati inspiriĝis el sia najbaro arĥitekto, la avo de Nicolas Hulot.
Nova Gradiška
Nova Gradiška, germane Neu-Gradischka aŭ Neugradiska, hungare Újgradiska estas urbo en Kroatio. Ankoraŭ 3 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Požega-aŭtoŝoseo inter Zagrebo-Beogrado, laŭ fervojo Zagrebo-Beogrado.
Historio
Post la mezepoko la Osmana Imperio okupis ĝin dum 150 jaroj, poste iĝis limgarda zono (kaj regimentejo) rekte apartenanta al la Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon la urbo apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento de Pozsega (reĝa departemento), al distrikto de Nova Gradiška/Újgradiska, kies distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Randaberg
Randaberg estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
Mátészalka
Geografio
Mátészalka situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Debrecen-Szatmárnémeti, laŭ fervojo Debrecen-Mátészalka-Záhony. La urbo troviĝas 60 km oriente de Nyíregyháza, 2 km okcidente de Crasna (rivero).
Historio
Mátészalka elformiĝis el vilaĝoj Máté (1231) kaj Szalka (1268). La komunumo estis ekde komence de la 15-a jarcento kampara urbo, inter 1920-1950 departementejo de restSzatmár. Pli frue ĝi estis distriktejo kune kun distriktorajtoj. Mátészalka iĝis urbo en 1969.
Mátészalka estis la unua vilaĝo en Hungario (1888), kie estis establita publika lumigo.
Ekonomie gravas la pomarba kultivado, produkto de optikaj iloj, industriaj, agrikulturaj maŝinoj, mebloj, laktopulvoro.
La urbo estas grava trafika krucpunkto (kvin fervojaj linioj, du landaj ĉefvojoj).
José Olallo Valdés
Frato Olallo estis ricevita la en la orfejo Sankta Jozefo en Havano. Nenion oni scias pri la gepatroj: paperslipo trovita apud la bebo nur tekstis: „Li naskiĝis la lastan 12-an de februaro kaj ne estas baptita.” La familinomon Valdés li ricevis memore al la episkopo Jerónimo Valdés, fondinto de la orfejo.
Lomonosova Kresto
La Lomonosova Kresto (Хребет Ломоносова, Lomonosovryggen) estas malkutima subakva kresto de kontinenta terkrusto en la Arkta Oceano. Ĝi etendas 1800 km inter la Novaj Siberiaj Insuloj ĉe la centra parto de la oceano al la insulo Ellesmere de la Kanada Arkta Insularo. La larĝo de la Lomonosova Kresto varias el 60 al 200 km. Ĝi staras je 3300 al 3700 super la 4200 m profunda marfundo. La minimuma profundo de la oceano ĉe la kresto estas malpli ol 400 m. Deklivoj de la kresto estas relative krutaj, rompitaj de kanjonoj, kaj kovrita de tavoloj el silto.
Cafu
Cafu /kafu/ estas la artistnomo de Marcos Evangelista de MORAES (naskiĝis la en San-Paŭlo), brazila futbalisto. Li partoprenis 138 maĉojn kiel membro de la brazila nacia teamo de futbalo, interalie dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006. En 2001, la itala gazetaro kromnomis lin Il Pendolino (la ekspresa trajno).
José Olallo Valdés
Dum preskaŭ 54 jaroj, ekde 1835, kiam furiozis ĥolera epidemio, frato Olallo dediĉis sin al flegado de malsanuloj kaj malriĉuloj en la hospitalo de la komunumo hospitalana en la nuna urbo Camagüey. Dum la malsukcesa dekjara sendependiga milito (1868-1878) la frato prizorgis vunditojn el ambaŭ armeoj, kaj iufoje evitis amasan murdadon de civiluloj. Krome, li riskis sian vivon, kiam li zorgis kaj lavis la kadavron de la fama ribelulo Ignacio Agramonte, forĵetita surstrate de la koloniaj militistoj.
La oni proklamis lin beata, pro la mirakla resanigo de la infano Daniela Cabrera Ramos, suferinta pri kancero kaj renaj problemoj.
Keith Rivich
Keith RIVICH estas usona astronomo.
Li aniĝis al la Fort Bend Astronomy Club de Stafford (Teksaso). , kies li estis prezidento inter 2001 kaj 2002.
Laŭ Minor Planet Center, li kunmalkovris kvin asteroidojn inter 1997 kaj 2000 en kunlaboro kun Joseph A. Dellinger, Cynthia Gustava kaj William G. Dillon.
Polia
Polia estas komunumo de Italio.
Karadjordjevo (Bačka Palanka)
Bazaj informoj
Karadjordjevo, slave ’’’Karađorđevo,’’’ serbe Карађорђево, hungare Bélamajor estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Baĉka Palanka.
Situo
Karadjordjevo situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Karadjordjevo 1012 da homoj, (serboj 809 (80 %), hungaroj 53 (5 %), jugoslavianoj 34 (3 %), kroatoj 31 kaj aliaj).
János Gyöngyössi
GYÖNGYÖSSI János (djoedjoeŝi) estis hungara reformita pastro, poeto naskita en Kraszna la 4-an de decembro 1741 kaj mortinta en Újtorda la 15-an de marto 1818.
Biografio
János Gyöngyössi studis en Koloĵvaro kaj Lejdeno, poste li estis ĝis sia morto pastro en Újtorda.
Platì
Platì estas komunumo de Italio.
Situo
En Platì vivas 3765 loĝantoj (stato de la ). Tipa specialaĵo el Platì estas la pano.
La vilaĝo situas ĉe la piedo de Aspromonte, la plej suda montaro de Italio, proksime al la samnoma nacia parko.
Najbaraj komunumoj estas Ardore, Benestare, Careri, Ciminà, Oppido Mamertina, Santa Cristina d'Aspromonte und Varapodio
Socio
Platì estas taksata la centro de la kalabria mafieca krimorganizaĵo "Ndrangheta". La riĉeco tiel akirita ne montriĝas al eksteraj okuloj, oficiale Platì eĉ estas la komunumo kun la plej malalta popersona enspezo. La itala ŝtato klopodas restarigi la kontrolon, foje per gigantaj aranĝoj kiuj efikas kontraŭe: sum operacio "Marine" en la nokto de la mil policistoj faris razion en la vilaĝo, malkovris reton de sekretaj subteraj koridoroj kaj ĉambroj kaj arestis 131 homojn (tridekonon de la loĝantaro). .
Odoakro
Odoakro (ĉ. 433 – 493), eble derivas de la praĝermana *Audawakraz (“kiu serĉas la riĉon”) estis tribestro ĝermana de la popolo de heruloj, de origino el hunoj kaj sciroj. En la historio elstaras ĉar estis kiu elpostenigis la lastan romian imperiestron de Okcidento, Romulo Aŭgustulo, en 476, kiu estis portita al 'Ovokastelo' en la golfeto de Napolo.
Gregory Olsen
Gregory OLSEN (20-an de aprilo 1945 en Brooklyn, Nov-Jorko, Nov-Jorkio, Usono) estas usona entreprenisto kaj ekde 1991 kunfondinto kaj estrara prezidanto de usona firmao Sensors Unlimited, kiu evoluigas infraruĝajn kameraojn. Li famiĝis kiel tria kosmoturisto, en la Internacia Kosmostacio.
Odoakro
Post elpostenigi Romulon Aŭgustulon Odoakro povis nomumi novan imperiestron kaj regadi tra li, aŭ regadi kiel agentejo de la romia imperiestro de Oriento. Diference el multaj prauloj, kiel Ricimero, decidis la duan eblon, redonante la imperiajn simbolojn de Okcidento al la imperiestro Zenono en Konstantinopolo, kun letero kiu petis esti konfirmita dux de Italio. Zenono akceptis tiun peton kaj donis al li la postenon de patricio.
Gregory Olsen
Olsen flugis kun ISS Expedition 12 per Sojuz TMA-7 la 1-an de oktobro 2005 al la kosmostacio kaj revenis la 11-an de oktobro 2005 per Sojuz TMA-6 kaj kun teamo de ISS-Expedition 11. Pli fruaj komercaj kosmoflugantoj estis la usona Dennis Tito (2001) kaj la sudafrika Mark Shuttleworth en 2002.
Odoakro
Ĝis sia morto en 480, la legitima imperiestro de Okcidento Julio Nepote pluestis teorie la superulo de Odoakro, dum tiu eĉ stampis moneron je lia nomo. Tamen Odoakro titoliĝis ankaŭ rex Italiae (Reĝo de Italio) kaj tiele ĝi estis agnoskita dum la resto de sia vivo.
Gregory Olsen
Por la vojaĝo pagis li 20 milionojn da usona dolaro.
Odoakro
Tamen la rilatoj inter Odoakro kaj la orienta Romio malboniĝis poste, kaj en 489, kun apogo de la imperiestro Zenono, la ostrogotoj sub Teodoriko la Granda invadis la regnon de Odoakro, detruis sian armeon de ĝermanoj foederati (federaciigitaj) (kaj la malmultaj trupoj romiaj kiuj ankoraŭ ekzistis), kapitulacigante lin en 493. Teodoriko invitis lin al bankedo, kaj oni supozas, ke li murdis lin, kaptante lian tutan regnon.
Gregory Olsen
Olsen studis elektroteknikon en Universitato Fairleigh Dickinson en New Jersey. Olsen faris sian unaun gravan negocon, kiam li vendis la firmaon Epitaxx (produktanta lumsensilojn kaj ledojn) je 12 milionoj da USD kaj en 1992 fondis la similprofilan Sensors Unlimited-on, kiun li vendis en 2000 je 700 milionoj da usona dolaro. Li reaĉtis tiun firmaon du jarojn post je 6 milionoj kaj post ties vigligo, vendis li denove ĝin je 60 milionoj.
Praszka
Praszka (Praschkau) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Praszka en distrikto Olesno.
Gregory Olsen
Olsen estas divorcita kaj havas du infanojn.
Praszka
Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
Llamas de la Ribera
Llamas de la Ribera [LJAmas delariBEra] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco en tradicia komarko Ribera del Órbigo inter Carrizo de la Ribera kaj Las Omañas ĉe la rivero Órbigo, reprezentata en la blazono per tri trutoj sur blua fono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Llamas de la Ribera, Quintanilla de Sollamas, San Román de los Caballeros kaj Villaviciosa de la Ribera, okupas totalan areon de 59,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 807 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 700 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas atestaĵoj de antaŭromiaj kaj de romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (iam lino, poste lupolo, pro kio aperas ties flava branĉo en la blazono sur verda fono), brutobredado kaj servoj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, karnavalo).
Yoshio Kato
Yoshio Kato (japane 加藤 好男, n. 1-an de aŭgusto 1957) estas japana futbalisto. Li de 1980 ĝis 1981 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
(155772) 2000 SM240
(155772) 2000 SM240 estas marsrenkonta asteroido, rigardita ankaŭ kiel hungaria asteroido.
Barna Győrffy
Barna Győrffy [djOrfi], laŭ la hungara skribmaniero Győrffy Barna (malofte Kőhalmi Győrffy Barna) estis hungara biokemiisto, genetikisto, profesoro, instruisto, postmorta korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio. Lia patro estis István Györffy (botanikisto).
(155772) 2000 SM240
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 25-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Barna Győrffy
Barna Győrffy naskiĝis la 1911 en Hungario, en Szepesbéla (nuntempa Spišská Belá en Slovakio). Li mortis la 1970 en Budapeŝto.
Biografio
Barna Győrffy akiris 2 diplomojn en universitaton de Szeged, poste samloke li eklaboris. Inter 1937-1939 helpe de stipendio li faris esplorlaborojn en Germanio, poste li laboris en instituto de Tihany, dume li instruis en gimnazio. Inter 1944-1948 li laboris en Esplora Instituto de Mosonmagyaróvár, poste li gvidis esploradon en genetika instituto en Budapeŝto. Li instruis ankaŭ en universitatoj de Gödöllő kaj Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1949, poste ankaŭ aliajn 2 premiojn.
Ŝoseo de Sein
Ŝoseo de Sein estas la plilongigo okcidenten laŭ proksimume 25 km, de la granitaj formacioj de la pinto de Raz, en Bretonio. Ĝia plej alta punkto, kiu situas oriente, konsistigas la insulon de Sein. La lumturo de Ar-Men, kiu signalas la okcidenton de tiu areo, utilis kiel fono de la rakonto de Henri Queffélec, Un feu s'allume sur la mer (eo: Lumo ekbrilas sur la maro).
Eksteraj ligiloj
Projekto de mara eŭropa reto Natura 2000 - Directive Habitats - Ŝoseo de Sein
Aranea pumpejo
La aranea pumpejo estas malgranda piramida pumpejo kun enverguro (longo de du aloj kune) de proksimume 8 ĝis 15 m. Ĝi taŭgas por la drenado de malgrandaj polderoj. Pro la simpleco de la konstruo ĝi estas facile funkciigebla.
La supra domo sur kiu la aloj estas fiksitaj povas turniĝi horizontale, pro kio la alokruco plej bone povas kapti la venton. La malsupra parto estas fiksita. Tra ligna tubo iras la ĉefakso de la supra domo al la malsupra, kie estas la transmisio al la Arkimeda ŝraŭbo.
En Nederlando ankoraŭ restas pli ol 25 araneaj pumpejoj, el kiuj 15 en la provinco Frislando. La plej granda el tiuj estas la Doris Mooltsje en la najbareco de Oudega. Ĉi tiu estas ankaŭ la plej malnova aranea pumpejo de Frislando.
Piramida pumpejo
La piramida pumpejo estas la plej malnova tipo da polderpumpejo en Nederlando kaj evoluis komence de la 15a jarcento el la pivota muelejo.
Ĉe ĉi tiu pumpejo la tuta supra domo kun vosto estas turnebla ĉirkaŭ ligna tubo, kiu estas tenata en vertikala pozicio de piramidforma konstruo de la subturo. Pli grandaj piramidpumpejoj enhavas loĝejo en la subaĵo. La supra domo de la piramida pumpejo kelkfoje estas farbita en intensaj koloroj (ekzemple ruĝa-blanka en la Rejnregiono). En la riveraj areoj la supra domo multfoje estas gudrita per malhelbruna koloro. La pumpejo skuas kiam ĝi rapide turnas tial la nederlanda nomo estas 'wipmolen' (skumuelejo). Ĉi tiu tipo da polderpumpejo plejofte estas ekipita per akvorado je la ekstera flanko; la Arkimeda ŝraŭbo estis uzat nur post la jaro 1634.
(155772) 2000 SM240
Orbito
Ĝia klinita orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,2749 astronomia unuo, tie estas 41,125 milionoj da km.
Ribera del Órbigo
La Ribera del Órbigo estas tradicia komarko en nordokcidenta Hispanio en la centra zono de la provinco Leono.
La komarko enhavas teritorion tra kiu fluas la rivero Órbigo, kiu ekfluas ĉe Secarejo, pro kunfluado de la riveroj Omaña kaj Luna, kvankam la nordaj limoj estas iom pli norde kaj inkludas mallongan sektoron de la rivero Omaña. De nordo suden ĝi enhavas la municipajn teritoriojn de Las Omañas, Llamas de la Ribera, Cimanes del Tejar, Carrizo de la Ribera, Turcia, Santa Marina del Rey, Benavides de Órbigo, Villares de Órbigo, Hospital de Órbigo kaj Villarejo de Órbigo.
Plej tradicia enspezofotno estas agrikulturo (legomoj), helpata per irigacio kaj brutobredado (produktado de viando). En kuirarto menciindas ankaŭ la truto el la rivero Órbigo kaj la kukobakado.
Lucimar da Silva Ferreira
Lucimar da Silva Ferreira (naskiĝis la en Planaltina) estas brazila futbalisto kiu uzas la kromnomon "Lúcio" laŭ la brazila moro nomiĝi futbalistojn per pseŭdonimoj. Li ludis por Planaltina Teamo, Sport Club Internacional, União São João Esporte Clube, Sociedade Esportiva do Gama,  Bayer Leverkusen (2000-2004) kaj Bayern München (post 2004). La sportisto interalie estis membro de la brazila nacia teamo de futbalo dum la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2006.
Arondismento
Arondismento (subdepartemento) estas administra divizio en iuj france aŭ nederlande parolantaj landoj. Ĉi tia subdivizioj estas uzata en la jenaj landoj:
Rennesøy
Rennesøy estas komunumo kaj samnoma insulo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.
10782 Hittmair
10782 Hittmair estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra teoria fizikisto Otto Hittmair (1924–2003). Li estis prezidento de la Aŭstra Akademio de Sciencoj en Vieno. Liaj ĉefaj kontribuoj estis pri problemoj de kvantuma mekaniko, superkonduktiveco kaj ĝenerala kvantuma kampa teorio.
Makurio
Makuria (arabe: مقرة; al-Muqurra; ankaŭ al-Mukurra) estis de la 6-a ĝis la 14-a jarcento kristana ŝtato en Nubio, la nuntempa norda Sudano
Historio
La kristanismo en Nubio, sed ankaŭ la nubia ŝtato kaj ĝiaj administracio kaj arto ricevis grandan influon de Bizanco.
La sekvaj jarcentoj estis la oraj jaroj de Makuria. Ĉie en la lando oni konstruis grandajn preĝejojn, ofte bunte pentritaj de kristaj scenoj. Kreiĝis multaj monaĥejoj kaj fortikaĵoj. Skribaĵoj atestas, ke granda parto de la popolo estis klera. Skribitaj lingvoj estis la greka.
Nur en la 13-a kaj 14-a jarcentoj islamaj atakoj multnombriĝis. Fine en 1365 estis forlasita la ĉefurbo Malnova Dongalo. Tiel malaperis Makuria el historiaj fontoj, sed ŝajnas ke ĝi pluvivis kiel la reĝlando Dotawo.
Ekonomio
Produktado de potoj kaj ŝtofoj estis gravaj metioj.
En Makuria oni neniam uzis monon. Oni ĉefe interŝanĝis varojn.
Karadjordjevo (Bačka Topola)
Bazaj informoj
Karadjordjevo, slave Karađorđevo, serbe Карађорђево, estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Norda Bačka, en municipo de Bačka Topola.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1944 tio estis parto de Hungario. En 2002 loĝis en Karadjordjevo 590 da homoj, (serboj 535 (91 %), hungaroj 21 (4 %) kaj aliaj).
Simon Wiesenthal
Simon WIESENTHAL [ZImon VIZ'ntal] (naskiĝis la sub la nomo Szymon Wiesenthal en Buczacz, nuntempe Buĉaĉ (Бучач), Ukrainio, tiam en Aŭstrio-Hungario, mortis la  en Vieno, Aŭstrio) estis travivinto de la naziaj koncentrejoj dum la Dua mondmilito kaj iĝis la plej konata postmilita ĉasisto de la naziaj militokrimuloj.
Miroslav Tůma
Miroslav TŮMA (naskiis la 18-an de marto 1920 - mortis la 22-an de januaro 1992 en Nový Jičín - parto Libhošť, Ĉeĥio) estis ĉeĥa esperantisto, inĝeniero, aŭtoro de Pri la varmo, membro de AIS San Marino.
Simon Wiesenthal
Li mem konsideris sin kiel serĉanton, kies tasko konsistis el legado kaj skribado de notoj: la nombron de la 1100 kondamnitaj militokrimuloj li komparis kun la nombro de la kondamnendaj, pri kiuj li okupiĝis dum kvindek laborjaroj. Li rigardis sian laboron nelaste kiel "plenumadon testamentan" por juna judino, kiu, en la koncentrejo, skribis en sia taglibro, ĵus antaŭ sia forpereo: "Ne forgesu nin, kaj ne forgesu niajn murdistojn!"
Miroslav Tůma
Verkoj
Ing. JUDr. M. Tůma, CSc.
Simon Wiesenthal
Vivo
Simon Wiesenthal naskiĝis la 31-an de decembro 1908, en Aŭstrio-Hungario. Post sia bakalaŭro (1928) Simon Wiesenthal studis arkitekturon ĉe la teknika altlernejo en Prago kaj akiris inĝenieran diplomon en la jaro 1932. En 1936, li edziĝis kun la judino Cyla Müller kaj malfermis arkitekturan oficejon en Lvivo.
Miroslav Tůma
Verkoj
PRI LA VARMO
Simon Wiesenthal
Vivo
Post kiam la sovetia Ruĝa Armeo invadis la orientan parton de Pollando en 1939, lia juda duonpatro estis enkarcerigata kaj eksproprietigata. Sekve, li finfine mortis pro tio. Simon Wiesenthal devis fermi sian oficejon kaj ne plu rajtis labori krom kiel teknikisto. Post la germana invado de 1941, li estis kiel judo arestata. Sur la merkata placo en Lvivo, germanaj soldatoj el la SS kaj el la Wehrmacht-armeo devigis la virojn de la urbo, stari apud lignaj kestoj grandaj kiel viroj. Komencis la pafmortigoj. Je la 12-a, tagmeze, la sonoriloj de la kristana preĝejo sonoris. Unu el la murdistoj ekkrias : "Schluss jetzt, Vesper" [Fino nun: ni iru manĝi!] (Originala interparolado kun Simon Wiesenthal) kaj la murdo ĉesis proksimume 10 ĝis 20 virojn antaŭ Simon Wiesenthal.
Guaçuí
Guaçuí estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 27.853 loĝantojn en 2010.
Simon Wiesenthal
Vivo
Sekve de tio, li estis internigata en la koncentrejo. Entute, li estis enkarcerigata en 12 koncentrejoj kaj estis liberigata (1945) el la koncentrejo Mauthausen fare de la Usona armeo. Tamen, lia vivo estis ankoraŭ minacata poste, kiam li (1982) apenaŭ evitis bombatencon de nov-nazioj.
Clarksville
Clarksville estas nomo de kelkaj urboj en Usono:
Miroslav Tůma
Verkoj
La fundamentaj konsideroj de la scienco pri la varmo
Simon Wiesenthal
Vivo
Dum la Holokaŭsto, la geedzoj Wiesenthal perdis 89 familianojn.
Jam en la jaro 1953 Wiesenthal retrovis, danke al la helpo de filatelistoj, spurojn de Adolf Eichmann en Argentino. En 1954, li trovis peranton, kiu deklaris sin preta por identigi Adolfon Eichmann. Tamen ankoraŭ mankis al li nur kvin cent dolaroj por ties veturadaj kostoj. Tial, Wiesenthal petis la tiaman prezidanton de la Juda Mondkongreso, Nahum Goldmann, pri la monsumo, kion li tamen rifuzis. Ne antaŭ 1960 estis arestata, en Argentino, la germana Holokaŭsto-plananto Adolf Eichmann, fare de la israela sekretservo "Mossad" [Mosad], laŭ ordono de David Ben Gurion. Ĝis sia aresto, Eichmann povis vivi kaŝata en Argentino danke al la kompliceco de argentinaj diplomatoj kaj de funkciuloj de la katolika Eklezio, samkiel de la organizaĵo ODESSA [Odesa].
En 1975 estiĝis disputo kun la aŭstra kanceliero Bruno Kreisky, kiu alvenis sub la nomo "Kreisky-Wiesenthal-afero" en la historiaj libroj: temis pri la pasinteco de la prezidanto de la dekstrisme popolisma Libereca Partio de Aŭstrio (FPÖ) Friedrich Peter kiel SS-ulo.
Miroslav Tůma
Verkoj
En Esperanto konsistigis: Ing. JUDr. Miroslav Tu~ma, CSc
Simon Wiesenthal
Vivo
En oktobro 1994 Wiesenthal vizitis Varsovion kaj estis distingita per la Ordeno de Renaskiĝinta Pollando. La medalon li ricevis el la manoj de prezidanto Lech Wałęsa.
Ĉar Simon Wiesenthal ne volis rigardi la eksan Prezidanton de la Federacia Respubliko Aŭstrio Kurt Waldheim kiel nedezirata persono pro lia membreco al la SA, la reprezentanto de la Justico-ministerio de Usono Eli Rosenbaum riproĉis al li (1996) nekapablecon dum serĉado de la plej gravaj militokrimuloj. Tiu riproĉo damaĝis nur provizore la prestiĝon de Wiesenthal kaj kontrastas la kunlaboron de la usonaj aŭtoritatoj kune kun la naziaj sciencistoj kaj spionoj post 1945 (Operacio Overcast).
Miroslav Tůma
Verkoj
Vintre 1971-1972 Post la unua korekto laŭ PIV
Simon Wiesenthal
Vivo
Kiam li mortis, je la 20-a de septembro 2005, en sia domo de Vieno-Döbling, li estis 96-jaraĝa. Li postlasis sian filinon Paulina. Sekve de siaj antaŭmortaj deziresprimoj, laŭ kiuj li ripozu en Israelo, li estis entombigata, je la 23-a de septembro 2005, en Herzlija-Pituach, en ĉeesto de reprezentantoj de la aŭstraj kaj israelaj registaroj.
NGC 734
NGC 734 (alia indiko — PGC 7121) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Simon Wiesenthal
Filmoj
Tiu dokumentado ricevis la plej altan premion por la aŭstra gazetistaroj Dr. Karl Renner Publizistik-Preis por la jaro 2000,
Miroslav Tůma
Verkoj
Antaŭparolo
NGC 734
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miroslav Tůma
Verkoj
Tre efikaj bremsoj de la tuthomara scienca kaj teknika evoluo estas la lingvaj baroj. Ili ne nur malhelpas la tuthomaran interkompreniĝon en ĉefaj kaj bazaj filozofiaj, kulturaj kaj politikaj problemoj, sed bremsas ankaŭ la ĉiutagan praktikan vivon de laboro. La transporto de pensoj estas malfacila. Oni bedaŭrinde devas konstati, ke eĉ evoluintaj kaj grandegaj nacioj ne havas unuecan sciencan kaj teknikan terminaron. Pri la tutmonda internacia scienca kaj teknika terminologio oni povas ĝis nun nur sonĝi. Ĝian senduban valoron bontrovas ĉiu, kiu laboras en la scienca fako, kie oni ankoraŭ uzas la postvivantan latinan terminaron. Sed la moderna, rapide evoluanta scienco kaj tekniko urĝe bezonas ankaŭ la modernan precizan, fonetikan, gramatike facilan kaj tamen senlime esprimriĉan internacian sciencan lingvon.
La homaro ne havas jam nun superfluajn fortojn kaj tempon, por ke oni lasu lerni la plej bezonajn homojn de la ekonomia vivo kelkajn fremdajn lingvojn. La fremdlingva scipovo estas por lingvistoj nepra preferindaĵo alportanta profiton, sed por ĉiu teknikisto kaj ĉiu sciencisto ĝi estas nur la perdo de tutaj laborjaroj el lia fruktodona vivo en la kazo, kiam ĝi ne estas amokupo kaj amuzo.
Unu nacia lingvo bezonas minimume du mil laborhorojn da studo por la normala homo. Sed pri iu perfekteco oni ankoraŭ ne povas paroli. Bedaŭrinde nuntempaj sciencistoj kaj teknikistoj treege bezonus ne nur kompreni aŭ pasive legi la fakan literaturon, sed flue paroli, diskuti, precize difini siajn pensojn, prelegi kaj verki pri plej gravaj kaj malfacilaj fakaj problemoj. Alvenis jam sendube la tempo, kiam nia movado devas denove pruvi sian vivkapablecon, kulmini plenumon de sia misio kaj prepari celkonscie nian multfoje elprovitan internacian lingvon Esperanto, por ke ĝi estiĝu ankaŭ la universala internacia lingvo de scienco kaj tekniko.
Esperanto estas ankoraŭ ĝis nun en la tekniko kaj ĝiaj sciencoj malmulte uzata. Oni devas formi teknikan fakan terminaron. La malfacilecon de ĉi tiu laboro ekkonas ĉiu, kiu volas precize difini necesajn fundamentajn pensojn, kiujn eble neniu antaŭ li en Esperanto esprimis.
Mi ekkonis, ke la tuta energetika maŝinkonstruado teorie bazas sur la scienco pri la varmo. Pro tio mi decidiĝis konsistigi necesajn artikolojn de ĉi tiu scienco. Pli poste, se la fortuno al mi permesos, mi intencas daŭrigi en la konsistigado de fundamentoj pri la energetika maŝinkonstruado.
Mi strebis uzi internaciajn vortojn tie, kie mi en Esperantaj vortaroj ne trovis sufiĉe trafajn esprimojn. Certe ne ĉio sukcesis. Mi malgraŭ ĉiu klopodo restas profunde en la pensado de nia nacia kulturo.
Karaj gesamideanoj, mi petas vian kritikon kaj recenzon. Bonvolu juĝi mian klopodon juste. Plibonigu tion, kio estas plibonigenda. Sed precipe komencu skribi pri viaj fakoj tiel, kiel kuraĝis mi. Esperanto tion urĝe bezonas!
Ing. JUDr. Miroslav Tůma, CSc.
Hřebeny (Josefov)
Hřebeny (Hartenberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Josefov, troviĝanta en distrikto Sokolov. Ĝi troviĝas 1,5 km nordokcidente de Josefov. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hřebeny situas en katastra teritorio Luh nad Svatavou kun areo 4,76 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1214.
Grâces (Côtes-d'Armor)
Grâces (jen france, bretone Gras-Gwengamp) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Schaffhouse-près-Seltz
(jen france, origine germane kaj alzace Schaffhausen bei Selz, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Marie Turková
Marie TURKOVÁ (naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1915 - mortis la 19-an de majo 2010 en pesnsiono por emeritoj en Pilzeno) estis ĉeĥa esperantistino, aktivulino en Plzeň, iama membrino de kontrola kaj revizia komisiono de ĈEA.
En la jaro 1967 s-ino M. Turková kun Jaroslav Klement kunorganizis en Pilzeno sukcesan E-aranĝon, kiun partoprenis pli ol 250 enlandaj kaj eksterlandaj esperantistoj. Tiam ankoraŭ ne ekzistis ĈEA, tiaj aranĝoj estis tiom pli gravaj por ĉeĥoslovaka esperantistaro.
Sandnes
Sandnes estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Rogaland. Fine de en la komunumo vivis.