cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leonor Cortés Moctezuma
Biografio
Leonor Cortés Moctezuma estis filino de Hernán Cortés kaj Isabel Moctezuma (nomita Tekuiĉpo antaŭ esti baptita), kvankam ŝi neniam estis rekonita de tiu lasta, sed nur de Korteso mem. Oni rakontis, ke Isabel neniam volis vidi Sìn, el la naskomomento, kaj le ŝi lasis ŝin ekster testamento, sed Juan Gutiérrez Altamirano boparenco de Korteso, al kiu li mem zorgigis pri sia filino Leonor Cortés Moctezuma, helpante la realigon de la demarŝoj de la testamento de Isabel de Moctezuma, konservis la restaĵojn de la kvinono de la heredo por doni ĝin al Leonor Cortés Moctezuma.
Ŝiaj gepatroj kaj tutoro
Oni diras, ke ŝia patrino ne amis ŝin ĉar ŝi estis filino nedezirita. La patrino, estante 17 aŭ 18 jaraĝa, jam estis edzino kaj vidvino kvarfoje. Lia patro, la imperiestro Moktezumo la 2-a, petis al Korteso, ke li zorgu pri ŝi, kaj tiel la denove vidvino venis ĉe Korteso. Oni ne certas ĉu ŝi estis perfortita de la konkistadoro, sed ja certis ke iliaj rilatoj estis tre malbonaj. Korteso, laŭ kronikisto, estis "konkerinto kaj de virinoj kaj de popoloj." La azteka princino estis jam graveda kiam Korteso edzinigis ŝin al sia subulo, Pedro Gallego de Andrade. Post kvar aŭ kvin monatoj, nome en 1528, naskiĝis Doña Leonor. Tuj ŝi estis separita el sia patrino kaj edukiĝis ĉe Juan Gutiérrez de Altamirano.
Edziniĝo kaj familio
Leonor Cortés Moctezuma estis tre riĉa virino. Ŝia patro, Hernán Cortés, mortis en 1547 en Hispanio, kaj lasis al sia filino 10,000 dukatojn. En 1546, ŝi veturis kun sia duonfrato, Luis Cortés, el Meksikurbo al Zacatecas por edziniĝi. La kolonia nobelaro de Zacatecas estis tre kohera komunumo de eŭskoj edziniĝintaj kun hispanaj kaj aztekaj nobelulinoj. Leonor edziniĝis al la hispana Juan de Tolosa, malkovrinto de minoj el arĝento en la monteto Bufa en Zacatecas. La geezoj loĝis en Nochistlán, Zacatecas, kie dekomence oni fondis la originan Gvadalaharon, liman kun Teocaltiche, Jalisco, tre proksime de la subŝtato Aguascalientes.
Romkatolika Preĝejo St. Mary (Monmouth)
La Romkatolika Preĝejo St. Mary (St Mary's Roman Catholic Church, Eglwys Gatholig y Santes Fair) sur St Mary's Street apud la centro de Monmouth, estas la plej malnova post-Reformacia Katolika publika loko de kulto iam permesita en Kimrio. La preĝejo estas malfru-Georga Romkatolika preĝejo kun postaj Viktoriaj aldonoj fare de arĥitekto Benjamin Bucknall konvertita al Katolikismo. Ĝi estas listigita konstruaĵo de Grado II ekde la, kaj ĝi estas unu el la 24 vidindaĵoj de la Monmouth Heritage Trail.
Ministerio pri Defendo de la Rusia Federacio
La Ministerio pri Defendo de la Rusia Federacio (Министерство обороны Российской Федерации, Минобороны России, mallongigita МО aŭ МО РФ) estas la ministerio kiu plenumas la administran kaj funkcian gvidadon super la Armitaj Fortoj de Rusia Federacio. Li sukcedis la Sovetan Militministerion kiam Sovetunio kolapsis.
Organizo
En la soveta organizo, la Militministerio havis administran rolon, la planado de operacioj estas certigita fare de la estro de la Ĉefa stabo, kun sub liaj ordoj Ĉefkomandanto de la terarmeoj. Nun la ministro ĉiam pli alprenas faktan komandon de la armitaj fortoj. Same kiel en la plej multaj landoj de la mondo, la rusia ŝtatestro (nuntempe Vladimir Putin) estas la supera komandanto de la armetrupoj. Li respondecas pri la fina decido pri armea interveno aŭ implikiĝo de sia lando, kaj decidas pri ebla nukleatako.
Ferenc Irmei
Ferenc IRMEI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Irmei Ferenc estis hungara ĵurnalisto, instruisto, membro de Societo Petőfi.
Ferenc Irmei naskiĝis kiel Gruber Ferenc la 1846 en Pest (urbo). Li mortis la 1907 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Irmei frekventis mezlernejon, poste universitaton en urbo Pest. Samloke li komencis ĵurnaladi, krome li instruis ekde 1873. Liaj artikoloj aperis en tiutempaj gazetoj, ekzemple en Athenaeum, Pesti Napló, Koszorú, Pesti Hirlap.
Oberotterbach
Oberotterbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Bad Bergzabern, kiu kovras la sudan parton de la distrikto.
Torre Beretti e Castellaro
Torre Beretti e Castellaro estas komunumo de Italio.
1087
En la jaro 1087 post Kristo okazis, interalie:
Quincieux (stacidomo)
Quincieux estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Quincieux, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
(15615) 2000 HU1
(15615) 2000 HU1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Jin Hiroi
Jin Hiroi (広井 仁, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Bellmare Hiratsuka.
Cinamila alkoholo
Cinamila alkoholo estas organika kombinaĵo, senkolora aŭ blanka solido trovata sub la estera formo en la Liquidambar styraciflua, perua balzamo kaj foliaro de la cinamo. Kiam nepura ĝi trovatas kiel flava oleo kaj estas sintezebla per hidrolizo de la rezina stirakso.
Cinamata alkoholo posedas distingan odoron priskribitan kiel dolĉecan, balzaman, hiacintan, pikantan, verdecan kaj uzatas en parfumfabrikado kiel odorigagento. Cinamila alkoholo okazas nature nur en etaj kvantoj, do, ĝia industria konsumo ordinare pleniĝatas per kemiaj sintezoj komencante ekde la cinamaldehido. Rozarino kaj rosavino estas glukozidoj de la cinamila alkoholo izolitaj el la Rhodiola rosea.
Ibolya Vigh
VIGH Ibolya (vig) estas hungara operkantistino naskita en Kluĵo la 29-an de novembro 1979.
Kariero
Ibolya Vigh finis fakon de kanto en 2003 en Muzikakademio Gheorghe Dima de Kluĵo. De 1998 ŝi kantis en ĥoro, de 2007 ŝi estas solistino de Kolozsvári Állami Magyar Opera.
Luga (urbo)
Luga (Луга) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41438.
La urbo estis fondita kaj havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 81272, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Luga (Луга).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 25,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 40,4 mil loĝantojn.
Orator F. Cook
Orator Fuller COOK (28-a de majo 1867 Clyde, Novjorkio - 23-a de aprilo 1949, Lanham, Marilando) estis usona agronomo, botanikisto, pteridologo, mikologo, entomologo, miriapodologo, kulturgeografo, verkisto kaj profesoro. ​
Li laboris en Liberio ĝis 1898. Tiun jaron li ekapartenis al la Usona Departamento de Agrikulturo (United States Department of Agriculture; USDA) kiel plantosciencisto kaj poste li iĝis Ĉefa Botanikisto. Li specialiĝis en kotono kaj en specio utilaj por produktado de kaŭĉuko kaj en la klasigo de palmoj.
Li publikigis almenaŭ 400 librojn kaj artikolojn dum sia kariero, kaj li ricevis Honoran Doktorigon je Sciencoj de la Universitato de Sirakuzo en 1930.
Smižany
Smižany [smiĵani], (Szepessümeg [sepeŝumeg], Schmögen [ŝmogen]) estas municipo kaj la plej granda vilaĝo de Slovakio.
Situo
Smižany situas laŭ maldekstra bordo de Hornád, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Poprad-Spišská Nová Ves. La lasta urbo troviĝas je 3, Poprad je 21 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum 7000 jaroj. En la bronzepoko kaj poste dum la Grandmoravia Regno tera fortikaĵo estis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1246 en formo "Micha", poste en 1254 en hungara formo "Sumugh". Tiam la germana loĝantaro ricevis privilegiojn. En 1433 la husanoj bruldetruis la setlejon. En la 17-a jarcento armeoj de Stefano Bocskai, Gabrielo Bethlen kaj Emeriko Thököly prirabis la loĝantojn, baldaŭe pro pesto multaj mortis. En 1781 loĝis tie 868 vilaĝanoj en 113 domoj, en 1828 913 vilaĝanoj en 126 domoj. Tiutempe salodeponejo kaj fornofandejo funkciis. En 1861 epidemio pri ĥolero okazis, poste pro miskompreno la loĝantoj ribelis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepessümeg 1360 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Nová Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Smižany 7847 homoj, (6982 slovakoj, 761 ciganoj).
Bohema Klubo Esperantista
Bohema Klubo Esperantista en Wien estis organizo de vienaj ĉeĥoj-esperantistoj. La organizon fondis kaj gvidis Karel Macháček.
La fondiĝon de la klubo priskribis ĝia vicprezidanto Rudolf Koutník jene: ''En oktobro 1908 aperis en „Vídeňský Denník“ kelklinia noto, ke Karel Macháček parolados pri la helpa lingvo internacia Esperanto kaj ke li poste malfermos senpagan kurson. Pro scivolemo mi vizitis lian paroladon per kiu mi estis gajnita por nia afero. Ĉe tiu okazo mi ekkonis la tablan societon de Macháček kaj ĝian helplaboron por la nacio, konsistantan en kolektado de mondonacoj kaj aranĝado de bibliotekoj por la germanige minacataj regionoj de Moravio kaj Silezio de kiu laboro Macháček estis animo. Post finiĝo de la kurso kelke da ni fervoruloj kuniĝis kaj efektivigis lian ideon fondinte la „Boheman Klubon Esperantistan“ en Wien, kies unua ĝenerala kunveno (21.V.1909) unuanime elektis lin prezidanto, kiun funkcion li okupadis ĝis sia morto. Estis interese aŭskulti lian instruadon, kun kia amo li sciis paroli pri Esperanto, kiel li posedis la tutan lingvan materialon, kiel li estis informita pri la tuta movado. Lia nelacigebla energio estis plene dediĉita al Esperanto; en diversaj kvartaloj de Wien li aranĝadis senpagajn kursojn, en la lokaj gazetoj bohemaj li publikigadis propagandajn artikolojn, kaj oni ne povas imagi, kia estis lia doloro, se antaŭjuĝema redaktoro ilin aŭ ne presigis aŭ ŝanĝis je domaĝo  por Esperanto.''
Klasika Grekio
Klasika Grekio estis 200jara periodo de la greka kulturo daŭra el la 5a tra la 4a jarcento a.K. Tiu klasika periodo atestis la aneksigon de multe el la teritorioj de la moderna Grekio fare de la Persa Imperio, kaj ties sekvan sendependecon, kaj ĝi ankaŭ havis fortan influon sur la Romia Imperio kaj ege influis sur la fondoj de la okcidenta civilizo. Multo de moderna okcidenta politiko, arta pensaro, kiel ekzemple arkitekturo, scienca pensaro, literaturo, kaj filozofio venas de tiu periodo de la greka historio. En la kunteksto de la arto, arkitekturo, kaj kulturo de Antikva Grekio, la klasika epoko, foje nomita la helena periodo, korespondas al la plej multo el la 5-a kaj 4-a jarcentoj a.K. (la plej oftaj datoj estantaj la falo de la lasta atena tirano en 510 a.K. al la morto de Aleksandro la Granda en 323 a.K.). La klasika epoko en tiu signifo sekvas post la Arkaika Epoko kaj estis en victurno sukcedita de la helenisma civilizo.
Casio
Casio (jap. カシオ計算機株式会社 Kashio Keisanki Kabushiki-gaisha) estas japana entrepreno produktanta elektronikaĵojn, kiun fondis la kvar fratoj Kashio en 1946 sub la nomo Kashio Seisakujo (樫尾製作所, „Kashio-fabriko“) en Tokio. Celo de ĉi tiu firmao estis plialtigi la vivkvaliton kaj plifaciligi la laboron per elektronikaj aparatoj. Nun la tutmonde vendata produktaro de Casio ampleksas horloĝojn, ciferecajn filmilojn, poŝtelefonojn, eletronajn vortarojn, komputilojn, muzikilojn, projekciilojn, kasosistemojn kaj elektronikajn komponantojn.
Gallery
<Gallery> File:Casio G-SHOCK MR-G The G MRG-7100BJ-1AJF02s5.jpg|G-Shock MRG-7100BJ-1AJF File:Casio EX-S600 front.jpg|Exilim EX-S600 </Gallery>
László Papócsi
László Papócsi [lAslO papOĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Papócsi László estas hungara bestkuracisto, profesoro.
Biografio
László Papócsi frekventis bestokuracistan mezlernejon en Budapeŝto, poste li laboris 2 jarojn en sia naskiĝurbo en bestofekundiga stacio. Li akiris diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1964. Post la diplomo li eklaboris en ŝtata bieno de Bábolna, kie paŝo post paŝo li havis pli gravajn postenojn. En 1974 li aliĝis al Hungara Socialista Laborista Partio, post 2 jaroj li ricevis diplometon en Marksisma-Leninisma Universitato. En 1980 li iĝis docento. En 1982 li akiris PhD, poste li estis subministro en ministerio pri agrikulturo. Inter 1990 kaj 1997 li estis gvidanto de bieno en Bábolna. En 1990 li iĝis universitata profesoro en Universitato de Panonio en fakultato en Mosonmagyaróvár. Ekde 2005 li instruas en Universitato Reĝo Sankta Stefano, en ties veterinara fakultato.
Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. Li ricevis 6 premiojn aŭ medalojn.
1088
En la jaro 1088 post Kristo okazis, interalie:
Lins (mikroregiono)
La mikroregiono de Lins estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ok municipojn.
Vironvay
Vironvay estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ambrosius Rhodius (kuracisto)
Biografio
Ambrosius Rhodius estis filo de la Kemberger-pastro Jacob Rhode (1580-1636) kaj de Elisabeth Freywaldin (1585-1636); do li estis samnoma nevo Ambrosius Rhode. Ĝis la aĝo de 15 jaroj li ricevis lecionojn de sia patro.
Poste li ricevis liberan postenon en la Princa Lernejo de Sankta Aŭgusteno en Grimma. Iom antaŭ la fino de la trejnado, Rhodius interrompis ĝin pro emerĝa pesta epidemio. Tiam li komencis, en aprilo 1627, studi en la Universitato de Wittenberg, kie li estis studento de sia onklo Ambrosius Rhodius, kiu tre influis lin.
En 1629 li akiris titolon kiel magistron pri filozofio, post kio li daŭrigis siajn studojn en la kampo de medicino kaj kunrilataj direktoj. Li ankaŭ intense interesiĝis pri astrologio. En 1632 Rhodius translokiĝis al la Universitato de Königsberg, kie li daŭrigis siajn studojn.
Por vivteni sin, li ankaŭ instruis pri fiziko kaj matematiko tie. Post tri jaroj li translokiĝis al Kopenhago. Tie li daŭrigis siajn studojn, sed finfine li ne doktoriĝis, ĉar li ne povis pagi la kostojn.
Odetta (kantistino)
Odetta Holmes, sed fame konata simple kiel Odetta (la 31-an de decembro 1930, la 2-an de decembro 2008) estis afro-usonana popolkantisto, aktorino, gitaristo, lirikisto, kaj civitanrajta aktivulo, ofte referita kiel "La voĉo de la afrikusona civilarajta movado" kaj la "Reĝino de usona popolmuziko". .
Odetta marŝis kune kun Martin Luther King Jr., aperis antaŭ prezidantoj John F. Kennedy kaj Bill Clinton kaj influis la junan Bob Dylan. Kiel unu el la plej eminentaj kantistoj de usonaj popolkantoj en la 20-a jarcento, Odetta prezentis ĉirkaŭ la mondo en multaj koncertoj kaj partoprenis sennombrajn bonfarajn okazaĵojn.
Ambrosius Rhodius (kuracisto)
Biografio
Rhodius tiam akceptis postenon kiel kuracisto en la kopenhaga infanhejmo. Kvankam danĝera epidemio eksplodis en la urbo, li decidis resti tie. Intertempe li konatiĝis kun multaj influaj homoj kaj enamiĝis ankaŭ al fraŭlino Anna Severinus, la filino de lia luiganto Frederici Severini (Sörensen). En 1637 Rhodius estis nomumita profesoro pri fiziko kaj matematiko en la bazlernejo de Christiania.
Odetta (kantistino)
Vivo kaj kariero
Odetta naskiĝis en Birmingham, Alabamo kaj sesjaraĝa ŝi translokiĝis kun sia familio al Los-Anĝeleso. De juna aĝo ŝi koncertis en la preĝeja ĥoro kaj elstaris per sia klara kaj forta voĉo. En la aĝo de 13, ŝi komencis studis voĉpedagogion ĝis ŝia patrino ne povis pagi plue subteni ŝian edukadon. La pupartisto Harry Burnett venis al ŝia helpo kaj financis la daŭrigon de voĉevoluaj klasoj. Poste ŝi daŭre studis muzikon, klasikan kaj operecan kantadon en la Kolegio de Los Angeleso.
Ambrosius Rhodius (kuracisto)
Biografio
Krome li ricevis la postenon de oficiala kuracisto tie. Kiel rezulto, kaj finance sekura, li povis edziĝi kun Anna Frederiksdotter, en 1638; ĉi tiu geedza paro restis sen idoj. En 1647 Rhodius estis akceptita en la honoran rondon de la kanonikoj de Kristianja.
Odetta (kantistino)
Vivo kaj kariero
La unua albumo de Odetta estis publikigita en 1945 kaj estis nomita La Stana Anĝelo. En la aĝo de 19, ŝi partoprenis la teatraĵon Finian's Rainbow kiu venis al San Francisco, kie ŝi unue malkovris blusmuzikon. La sekvan jaron, ŝi aperis dum la somera ferio en la teatraĵo Bernesh and Pieces. En la venonta lerneja jaro en kolegio, ŝi laboris kiel mastrumisto kaj aperis kun la legenda baskantisto Paul Robeson. En 1953, Odetta translokiĝis al Novjorko kaj komencis prezenti en popolmuzika klubo konata kiel Blue Angel. Pete Seeger kaj Harry Belafonte, sekvis ŝian karieron kaj invitis ŝin por prezenti kun ili: Harry Belafonte ĉe Carnegie Hall kaj Pete Seeger ĉe New York City Hall.
Komence de ŝia kariero, Odetta akompanis sin sur gitaro kaj estis konsiderita soprankantisto. Kiam ŝia kantado evoluis ŝia voĉo iĝis mezosoprano, kaj poste, dank'al la trejnado kaj maturiĝo, ŝia voĉo intervalis de soprano ĝis baritono kaj kontraldo.
Ambrosius Rhodius (kuracisto)
Biografio
Dum tiuj jaroj li verkis plurajn publikaĵojn kaj ankaŭ intense traktis astrologion. Do li profetis, en formo de latina poemo, en 1657 al la dana reĝo Frederiko la 3-a la suverenecon kaj sinsekvon de lia domo, kiuj realiĝis tri jarojn poste.
Ŝajne ankaŭ aktiva kiel astrologo, unuflanke la influo de Rodio kreskis, dum aliflanke li ankaŭ kreis potencajn malamikojn. La ŝajne malprudenta memfida parolado de lia edzino Anna pri aliaj homoj rezultis en ŝia ekzilo kaj de ŝia edzo al la fortikaĵo Vardöhus en Laponio.
En 1666 Rhodius ricevis permeson por reveni. Malgraŭ diversaj provoj, li ne sukcesis liberigi sian edzinon, kiu mortis en ekzilo. Poste li revenis hejmen, al Kemberg.
Odetta (kantistino)
Vivo kaj kariero
En 1999, la Prezidanto de Usono Bill Clinton, aljuĝis al ŝi la "National Medal of the Arts & Humanities" (Nacian Medalon de la Arto & Humaneco) por ŝia kontribuo al usona popolmuziko.
Ambrosius Rhodius (kuracisto)
Biografio
Ĉi tie Rhodius reedziĝis, en 1675, kun Anna Dorothea Gröllmann († 1729), filino de inspektoro de Graefenhainichen. Por vivteni sin, Rhodius instruis en la universitato en proksima Wittenberg ĝis li maljuniĝis.
12516 Karenyoung
12516 Karenyoung estas tre malgranda, treege hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Framasonismo en Kubo
Framasonismo en Kubo aperis fine de la 18-a jarcento kaj baldaŭ disvastiĝis tra la lando. Kompreneble tion influis eksterlandaj fontoj, ĉefe el Usono. Ekzemple la unua loĝio El Templo de las Virtudes Teologales estis fondita en Kubo en 1804 fare de la Granda Loĝio de Pensilvanio.
12516 Karenyoung
Nomo
Ĝia nomo honoras Karen Young, kiu mentoris finaliston de la Regeneron Science Talent Search 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Paul Laurence Dunbar High School, Lexington (Kentukio).
Framasonismo en Kubo
Fondiĝo kaj evoluo
En 1830 la hispana reĝo malpermesis framasonajn aktivadojn en la tuta imperio, tamen la grandaj loĝioj de Virĝinio kaj Luisiano fondis tiutempe en la insulo plurajn organizaĵojn. En 1855 Andrés Cassard, naskiĝinta en Santiago de Kubo, fondis en Novjorko loĝion Fraternidad #387 kaj iĝis ĝia unua majstro. Tiu loĝio ĝis nun funkcias kaj uzas la hispanan lingvon. Du jarojn poste li fondis la Grandan Loĝion de Colón en sia naskurbo. En 1862 li establis Gran Oriente de Cuba y las Antillas, en kiu anis la ĉefaj gvidantoj de la Dekjara milito.
La en Trinidado estis fondita framasona loĝio Luz del Sur (Lumo de la Sudo). Ĝia nomo aludis al la situo de la urbo kaj humanisma lumo kiu radios de tiu ĉi loko al la tuta lando. La okazis la unua kunveno en novkonstruita templo en la strato Lino Pérez #33.
Post la Kastrisma revolucio
En 316 loĝioj anas 30 mil kubanoj, kio kompareblas kun la ciferoj de 1958. Ili plu disponas 220 templojn, kvankam la registaro konfiskis 5 aŭ 6 el ili kaj kaptis 8 el 11 etaĝojn de la ĉefa templo en Havano. Triono de la membroj loĝas en Havano kaj multaj el ili apartenas al la Kuba Komunisma Partio. La registaro postulas ke oni eksigu la elmigrintojn kaj detale raportu pri sia agado.
La Granda Nacia Framasona Templo de Kubo
La Granda Nacia Framasona Templo de Kubo aperis en Havano surloke de malnova domo, aĉetita de la loĝio en 1908. Evidente la frataron altiris ĉefe ĝia adreso: Avenida Carlos III, 508, do en la koro de la urbo. Tamen reala konstruado komenciĝis nur la, kiam la granda majstro Dr. Carlos M. Piñero y del Cueto kaj arkitekto Emilio Vasconcelos Frayde solene metis la unuan ŝtonon en la fundamenton de la templo. La konstruaĵo havas 11 etaĝojn, el kiuj 5 (3-5, 10, 11) okupis la framasona unio, muzeo de la frataro kaj granda biblioteko. En tri aliaj etaĝoj (8-10) troviĝis la Nacia Framasona Universitato de José Martí (ankaŭ framasono), kiu estis inter la unuaj kaj plej prestiĝaj privataj altlernejoj de la lando. La unuan etaĝon okupas poŝtejo, aliajn dividas la Ministerio pri Edukado, Radio Havano Kubo kaj la telekomunikada entrepreno ETECSA.
La oficiala malfermo okazis la, dum la 3-a Interamerika Konferenco de Simbola Framasonismo, ĉeeste de la reprezentantoj de ĉiuj grandaj loĝioj de Ameriko kaj multaj el Eŭropo kaj Azio.
Oni konsideras tiun ĉi konstruaĵon, en kies stilo unuiĝis eklektismo kaj modernismo, inter la plej interesaj arkitekturaj verkoj de la ĉefurbo. Rimarkindas horloĝo sur ĝia fasado, ankaŭ la zodiakaj signoj kaj turniĝanta terglobo sur la pinto.
Gerald Haug
Gerald H. HAUG (14a de Aprilo 1968 en Karlsruhe, Germanio) estas germana geologiklimatologo, kiu ricevis la premion Leibniz kaj ekde 2007 estis profesoro en la ETH de Zuriko en Svisio. En 2015 li iĝis direktoro de la Klimat-Geokemia Departemento kaj Scienca Membro de la Instituto Max Planck pri kemio en Mainz kaj ekde Marto 2020, li iĝis la nova prezidanto de la Nacia Akademio de la Sciencoj Leopoldina.
Władysław Dybowski
Władysław Dybowski (naskiĝis la 18-an de aprilo 1838 en Adamaryn, proksime al Maladzeĉna, mortis la 27-an de aŭgusto 1910 en Wojnów, proksime al Navahrudak) – pola biologo, frato de sciencisto kaj esperantisto Benedykt Dybowski, aŭtoro de pluraj valoraj sciencaj publikaĵoj pri zoologio kaj paleontologio.
Vivo
Naskita en distrikto Minsk. Gimnazion finis en Litova Minsk, universitaton en Dorpat. Membro de studenta korporacio Konwent Polonia. De 1876 lekciis en Dorpat kiel docento, sed pro turmenta kormalsano kaj kripleco el infanaĝo devis forlasi la universitaton kaj setliĝi en Niańkowo, proksime al Navahudak, kie de tiu ĉi momento okupiĝis science.
La frato, ekziligito, kaj samtempe biologo, liveris al li de Siberio riĉajn materialojn, ĉefe akvajn senvertebrulojn. Władysław prilaboris ilin kun eksterordinara precizeco, publikigante disertaĵojn kaj monografiojn, kiuj famigis lian nomon en la scienca mondo. La lastajn 10 vivojarojn pasigis en bieno de sia fratino en Wojnów, laborante, malgraŭ plifortiĝanta malsano.
Sciencaj atingoj
Władysław Dybowski verkis ĉ. 100 publikaĵojn, ĉefe pri zoologio kaj paleontologio. Al la plej gravaj apartenas disertaĵoj pri elfoseblaj koraluloj kaj pri sistematiko kaj anatomio de moluskoj kaj sponguloj. Krom la ĉefa kampo de siaj esploroj li ankaŭ interesiĝis pri flaŭristiko kaj etnografio, presante en diversaj sciencaj revuoj. El la laboraĵoj valoras mencii:
Harald Bielfeld
Harald BIELFELD (naskiĝinta la 14-an de junio 1863 en Szprotawa, mortinta la 15-an de septembro 1933 en Arnstadt) estis germana politikisto.
Vivo
Post la abiturienta ekzameno li studis de 1883-88 historion, politikan ekonomion kaj jursciencon. En 1887 li doktoriĝis kaj estis inter 1889 kaj 1893 asistento en la distrikto de la Supera landa kortumo de Schleswig.
Moderniganto de Arnstadt
Je la 23-a de januaro 1894 li estis elektita ĉefurbestro de Arnstadt. De 1895 ĝis sia retiriĝo la 31-an de marto 1928 li deĵoris tiufunkcie. Dum sia longa deĵorperiodo li realigis multe da gravaj aferoj, por ekzemplo:
Li estis fondanta membro de la Muzea Societo de Arnstadt (Museumsgestellschaft Arnstadt), kiun li estris 4 jarojn. Li direktis i.a. ankaŭ la fondaĵon Museumsstiftung.
Agadoj ekstere de Arnstadt
Krome li estis prezidanto de la komisiono de la Karl-Günther-Fondaĵo en Sondershausen kaj ekde 1913 sekreta registarkonsilisto. De 1905-23 li estis membro de la landa parlamento de Schwarzburg-Sondershausen kaj de 1911-19 parlamentestro.
Baroĥorio
Baroĥorio estas unu el la disvastigmeĥanismoj de plantoj. Ĉe tiu meĥanismo la planto uzas la graviton. Temas pri formo de topoĥorio.
Baroĥorio estas ofte ĉe foliarboj, kies maturaj fruktoj malfiksiĝas de la frukttigoj kaj falas pro la gravito teren. Kverkoj kaj avelujoj ekzemple uzas tiun disvastigomeĥanismo. Ankaŭ pli malgrandaj plantoj uzas ĝin. Ĉe arbaraj fragujoj la fruktoj sekiĝas, kiuj ne estas manĝitaj de bestoj kaj la nuksetoj falas teren.
Diversaj subformoj
Gravitmigrantoj estas malofta fenomeno, ĉe kio la  kapsuloj rompiĝas kaj la semoj rulas kelkajn metrojn. Tio estas ekzemple ĉe la ordinara hipokastano.
Krom la vera baroĥorio, t.e. la simpla falo de unuopaj, nudaj kaj pezaj semoj el frukto, kiu restas ĉe la patrinplanto, ekzistas kelkaj variantoj:
1089
En la jaro 1089 post Kristo okazis, interalie:
Slabo
Slabo temas ĝenerale pri plata kaj ne tro dika ŝtono. Kutime slabo estas mezdika, ordinare oblonga plato el marmoro, ŝtono, betono aŭ cemento. Tiele slaboj estas abunde uzataj por pavimoj kaj tegmentoj. La slabo el skisto aŭ kalkŝtono estas relative malmola kaj uziĝas por la tegmento de domoj, precipe ĉe montaraj regionoj.
Isabel Moctezuma
Tecuixpo Ixtlaxóchitl, Isabel Moctezuma aŭ Isabel Moktezumo (ĉ. 1509 – 1550) estis filino de la tlatoani Moktezumo la 2-a. Ŝi estis baptita kiel Isabel Moctezuma.
Isabel Moktezumo, estante 17- aŭ 18-jaraĝa, jam estis edzino kaj vidvino kvarfoje. Ŝia patro, la imperiestro Moktezumo la 2-a, petis al Korteso, ke li zorgu pri ŝi, kaj tiel la denove vidvino venis ĉe Korteso. Oni ne certas ĉu ŝi estis perfortita de la konkistadoro, sed ja certis ke iliaj rilatoj estis tre malbonaj. Korteso, laŭ kronikisto, estis "konkerinto kaj de virinoj kaj de popoloj." La azteka princino estis jam graveda kiam Korteso edzinigis ŝin al sia subulo, Pedro Gallego de Andrade. Post kvar aŭ kvin monatoj, nome en 1528, naskiĝis Doña Leonor. Tuj ŝi estis separita el sia patrino kaj edukiĝis ĉe Juan Gutiérrez de Altamirano.
Akihiro Yoshida
Akihiro Yoshida (吉田 明博, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Bellmare Hiratsuka kaj Yokohama FC.
Känerkinden
Pri la komunumo
Känderkinden estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 493 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Känerkinden situas en plata kaldrono de montoĉeno de la Ĵurasa Montaro inter la valoj de Diegten kaj de Homberg sur alteco de 551 metroj s.m.. La ĉefa setlejo, la vilaĝo Känerkinden, komplete kunkreskis kun la najbara vilaĝo Buckten. Al la komunumo apartenas ankaŭ la setlejoj Stapflen en nordokcidento, Luftmatt en nordoriento, Riedmatt en sudo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Känerkinden limas al en nordo al Wittinsburg, en oriento al Buckten, en sudo al Läufelfingen, kaj en okcidento al Diegten.
Trafiko
Känerkinden situas flanke de la gravaj trafikvojoj, ĉe flanka vojo de la kantona ĉefvojo n-ro de Buckten al Diegten. Al la publika trafikreto la vilaĝo estas ligita per la buslinio 108 al Sissach. La plej proksima aliro al la nacia aŭtoŝoseo A2 de Bazelo al Tiĉino troviĝas 2 kilometrojn okcidente de la vilaĝo en Diegten.
Historio
Känerkinden estis vilaĝo de la senjorujo Homburg, kiu en la jaro 1305 fariĝis posedaĵo de la episkopo de Bazelo. En la jaro 1400 la urbo Bazelo aĉatis senjorujon. Ek de 1814 Känderkinden apartenas al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi en la jaro 1833 fariĝis parto de la Kantono Bazelo Kampara.
Vidindaĵoj
Aparte vidinda estas la Walter-Eglin-Muzeo en la malnova lernejo, kiu montras verkojn de la artisto kaj konata civitano de la komunumo.
Literatura unio "Junularo"
Literatura Unio "Junularo" (beloruse - Литаратурнае Аб'яднанне "Маладняк", Tutbelorusa unio de poetoj kaj verkistoj "Junularo") estis unio de belorusaj sovetuniaj verkistoj, kiu ekzistis dum la jaroj 1923-1928. Unua literatura unio en Belorusio.
Fondo
La unio estis fondita la 28-an de novembro 1923 pro iniciato de aro de junaj verkistoj, al kiuj aliĝis kelkaŭ pli aĝaj verkistoj.
Nomo "Tutbelorusa Unio..." estis prenita post fondo de filio en Moskvo (majo 1924) kaj grupoj en Vicebsko kaj Maĥiljovo.
Agado
Filioj de unio estis fonditaj en tuta Belorusio kaj krom tio en Latvio, Rusio kaj Ĉeĥio. Unio konsistis ankaŭ de naciaj sekcioj de rusaj, polaj, hebreaj kaj litovaj verkistoj. En septembro de la jaro 1925 en unio aniĝis 507 membroj.
La Unio eldonis ĵurnalon "Junularo", kaj de majo 1925 etajn verkarojn de siaj membroj. Dum la jaroj 1924-1925 estis eldonitaj ĉirkaŭ 60 prozaj kaj poeziaj verkaroj, pli ol 20 numeroj de ĵurnalo.
Estris union komence Prezidiumo, poste - Centra Buroo (de februaro 1925), kiun gvidis Miĥas Ĉarot, Anatol Volni, Uladzimir Duboŭka, Platon Halavaĉ.
La unio efektivigis edukadan kaj klerigadan laboron inter junularo, kunhelpis evidentigi talentojn, aranĝis kontaktojn kun literaturaj unioj de aliaj sovetuniaj respublikoj, librinterŝanĝon kun aliaj landoj.
Fino de agado
Pro krizo en la unio, el ĝi en la jaro 1926 formembriĝis multaj anoj, kiuj fondis novan organizon nome literatura unio "Altaĵo", en fino de la jaro 1927 kaj komenco 1928; de "Junularo" foriĝis ĝiaj fondistoj kaj estroj, kiuj fondis siajn uniojn, inter kiuj kaj "Junularo" komencis ideologiaj kvereloj.
En novembro de la jaro 1928 la unio estis reformigita en Belorusa asocio de proletaraj verkistoj. Dun la 1930-aj jaroj multaj membroj de "Junularo" estis reprezaliitaj.
Luza
Luza (ruse Луза) estas urbo en Kirova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 33222501.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1944.
La interurba telefona kodo estas 83346, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Luza (Луза) (kiu enenfluas en riveron Jug (Юг)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 13,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 12,3 mil loĝantojn.
6987 Onioshidashi
6987 Onioshidashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al "Onioŝidaŝi" (japane : 鬼押出し, Onioshidashi), altebenaĵo de lafo formita pro erupcio de la monto Asama en 1783.
Pedologio (edukado)
Pedologio (el grekaj pais, paidos 'infano', kaj logos 'studo') estas la fiziologia kaj psiĥologia studo de infano.
Jam en 1896, Oscar Chrisman reklamis la neceson de holisma kaj interfaka scienco por fronti la temon de la infaneco kiel tuto kaj studobjekto. Tiel naskiĝis la "pedologio" kiu tamen kiel akademia fako havos mallongan vivodaŭron pro diversaj cirkonstancoj, inter kiuj, la ĉeso de akademiaj esploroj kaj interagado pro la eksplodo de la Unua Mondmilito kaj krome pro la alproprigo de la temo fare de branĉoj de aliaj fakoj, ĉefe de la psikologio. Siaflanke, la pedagogio centriĝis en la procezo de edukado.
1090
En la jaro 1090 post Kristo okazis, interalie:
Imre Csenki
Imre Csenki [ĉenki], hungare Csenki Imre, Esperante Emeriko Csenki estis hungara komponisto, dirigento kaj instruisto. Lia nepo estis Alex Szilasi.
Imre Csenki naskiĝis la 1912 en Püspökladány - mortis la  1998 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Csenki studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1935-1937, kie li lernis de Zoltán Kodály, Jenő Ádám, Viktor Vaszy, Zoltán Vásárhelyi kaj Lajos Bárdos. Li instruis kantadon en gimnazio de Mezőtúr inter 1937-1940, poste li instruis en Debrecen. Li fondis, poste estris koruson, sed li estris ankaŭ koruson de Hungara Radio. Kun koruso li gastroladis en multe da urboj. Li esploris muzikon de hungaraj ciganoj. Li ricevis premion Kossuth en 1952, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Žilov
Žilov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1269.
Sergio Fajardo Valderrama
Persona vivo
Krom matematikisto kaj urba administranto, Sergio Fajardo estas granda leganto kaj ŝatanto de literaturo, precipe de la verkaro de Jorge Luis Borges, Julio Cortázar, Alejo Carpentier, Manuel Puig, Juan Carlos Onetti, Mario Vargas Llosa, Mario Benedetti, William Faulkner, Vladimir Nabokov, Milan Kundera kaj José Saramago. Li havas du gefilojn, Alejandro kaj Mariana, el sia unua geedziĝo, kun sinjorino María Clara Arboleda Castro. Poste li edziĝis al psikiatrino Lucrecia Ramírez Restrepo.
La matematikisto
Li studis matematikon en la Universitato de la Andoj en Bogoto ĝis 1977. En la Universitato de Viskonsino en Madison (Usono) li atingis titolon de magistro en 1981 kaj doktoriĝis en 1984 pri matematiko. Li poste estis profesoro kaj direktoro pri esplorado en la Universitato de la Andoj, kaj profesoro pri matematiko en la sidejo de Medellín de la Nacia Universitato de Kolombio.
Erdős-numero
Kvankam la matematika laboro ne estas nuntempa okupiĝo de Sergio Fajardo pro sia laboro en politika agado, tamen, estas kuriozaĵo ke li havas Erdős-numeron 3. Jen kial: Informo-fonto: Listo de kunaŭtoroj de Paul Erdős
Agado ekster matematiko
Sergio Fajardo estis, i. a., direktoro de la Centro de Scienco kaj Teknologio de Antjokio, membro de la Nacia Konsilantaro pri Bazaj Sciencoj por la Kolombia Instituto por Disvolvado de Scienco kaj Teknologio, membro de la Nacia Komisiitaro por Magistrigo kaj Doktorigo, subdirektoro de tagĵurnalo El Colombiano, kaj skribisto por pluraj ĵurnaloj kaj gazetoj.
La urbestro
En la jaro 2000 li fondis movadon Compromiso Ciudadano ("Civitana Kompromiso"), kaj lanĉis sian kandidatecon por esti elektota kiel urbestro, en alternativo al tradiciaj partioj kolombiaj t.n. liberalismo kaj konservatismo.
La 26-an de oktobro de 2003, Sergio Fajardo Valderrama estis nomumita, per rekta popola voĉdonado, urbestro de Medellín por la periodo 2004.01.01 — 2007.12.31. En tiu elektado li atingis preskaŭ 45.7% el la balotoj, dum sia plej proksima konkuranto nur atingis 22%. La kampanjon favoran al sia elekto li faris i.a. disdonante mem persone flugfoliojn ĉe la stratoj. Pro sia deveno el akademiaj medio kaj etoso, pro sia sendependo de politikaj partioj, kaj per sia laborado kiel urbestro de Medellín kun homgrupo de nova generacio — ne el tradiciaj partioj —, Sergio Fajardo fariĝis rimarkinda fenomeno en la nuntempa publika administrado en la kolombia nacio.
Li aplikas al publika administrado sian matematikistan penson kaj principojn; plurfoje li ripetis: "La unua paŝo estas kompreni bone la probemon, antaŭ ol komenci solvi ĝin"
Kampanjo por prezidenteco de 2010—2014
Por la prezidenta periodo 2010-1014 en Kolombio, kun balotelektoj la 30-an de majo de 2010, Sergio Fajardo lanĉis ekde frue sian kampanjon kiel kandidato, kaj vojaĝadis tra la lando eldirante sian regadan programon. Tamen, li metis finon al sia kandidateco komence de aprilo, kiam li akceptis proponon kunuiĝi al la kandidateco de Antanas Mockus Šivickas, tiel ke se ĉi-lasta kandidato iĝus prezidento, Fajardo iĝus vicprezidento.
Tamen, kiel kolombia prezidento estis elektita fine Juan Manuel Santos Calderón, finiginte la pretendon de Antanas Mokcus kaj, konsekvence tiun de Sergio Fajardo por vicprezidenteco.
Kampanjo por fariĝi departementestro de 2012—2015
En 2011 Sergio Fajardo fariĝis kandidato de la Verda Partío de Kolombio celante fariĝi departementestro de Antjokio, dum la periodo 2012.01.01—2015.12.31, en popola balotelekto okazinta la 30-an de Oktobro de 2011. En tiu elekto li estis elektita departementestro danke al ≈ 922.403 voĉdonoj (≈ 49.4% el la validaj voĉdonoj).
Amparo (mikroregiono)
La mikroregiono de Amparo estas unu de la 64 mikroregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas ok municipojn.
Keisuke Nakagawa
Keisuke Nakagawa (中川 圭介, n. ) estas japana futbalisto.
Gemerská Hôrka
Situo
Gemerská Hôrka situas sub monto 359 m-ojn alta, Sajó preterfluas, laŭ flankovojoj, laŭ fervojoj Plešivec-Jelšava kaj Plešivec-Tornaľa. Rožňava troviĝas 19 km-ojn.
Keisuke Nakagawa
Li futbalis ĉe Bellmare Hiratsuka.
Japi
Japi estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1959, la municipo havas 5.693 enloĝantojn.
1091
En la jaro 1091 post Kristo okazis, interalie:
Vojnův Městec
Vojnův Městec (Münchsberg) estas kampurbo en Ĉeĥio, en Regiono Vysočina, en distrikto Žďár nad Sázavou. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas en areo de PPR Žďárské vrchy, proksimume 5 km sudoriente de Ždírec nad Doubravou kaj 14 km nordokcidente de Žďár nad Sázavou. La konstruareo mem, samkiel ankaŭ preskaŭ la tuta katastro etendiĝas en Bohemio, sed ĉar en la tempoj de komunisma reĝimo estis farita reguligo de la katastra limo kun la najbara moravia Cikháj, la katastro de Vojnův Městec trafas ekde tiu tempo ankaŭ en Moravion.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1293.
Ekde la 23-a de januaro 2007 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Károly József Batthyány
Grafo (baldaŭ duko) Károly József Batthyány [kAroj jOĵef batjanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Batthyány Károly József estis hungara oficiro, militestro, magnato, banuso. Lia nobela antaŭnomo estis németújvári, lia patro estis Ádám Batthyány (reĝa juĝisto).
Károly József Batthyány naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Rohonc (nuntempa Rechnitz en Aŭstrio), li mortis la  en Habsburga Imperio en Vieno.
Biografio
Károly József Batthyány jam frue lernis la militsciencon. Li partoprenis en la kontraŭturkaj militoj en 1717, 1734 kaj 1737 paŝo post paŝo havanta pli altajn rangojn. Li estis diplomato en Berlino en la jaroj 1739 kaj 1740. Dum la prihereda milito inter 1741-1748 li gvidis armeon en diversaj landoj. Inter 1742 kaj 1756 li estis banuso de Kroatio-Slavonio-Dalmatio. En 1745 li estis nomumita ĉefarmeestro, samtampe departementestro. Ekde la sekva jaro li estis ankaŭ la ĉefa respondeculo pri edukado de Habsburgidoj (baldaŭaj reĝoj). En 1755 li ricevis la rajton uzi la nomon Batthyány-Strattmann. En 1764 li ricevis la titolon duko. Li ricevis Ordenon de la Ora Ŝaffelo en 1756, alian premion en 1765.
Róbert Dolák-Saly
Róbert Dolák-Saly [ŝali], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dolák-Saly Róbert estas hungara aktoro, humuristo, komponisto, tekstopoeto. Róbert Dolák-Saly naskiĝis la en Győr.
Donecka baseno
La Donecka baseno (Донецький басейн; Донецкий бассейн; latinliterigite Doneckij basejn), ofte nomata per la sovetunie kreita vortokunfando Donbas aŭ DonBas (Донбас, Донбасс), foje eĉ esperantigita Donbaso, estas neformala historia, ekonomia kaj kultura regiono en orienta Ukrainio kaj suda Rusio kiu antaŭe estis landlima teritorio inter la regnoj de la kozakoj de Zaporiĵo kaj de la rivero Don. La nomo venas de la rivero Donec. Tereno de vasta karbominado ekde la malfrua 19-a jarcento, ĝi fariĝis forte industriigita teritorio kiu suferis je urba kadukiĝo kaj industria poluo.
Saint-Fons (stacidomo)
Saint-Fons estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Saint-Fons, en departemento  (Metropolo Liono), regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
José Salomé Pina
José Salomé Pina (Meksikurbo, 1830 - 1909) estis meksika pentristo. Pina, kun Santiago Rebull, Eugenio Landesio kaj José Maria Velasco Gómez, estis unu de la ĉefaj figuroj de la meksika arto de la 19-a jarcento. Pelegrín Clavé estis lia instruisto, kaj Pina sukcedis lin en la Akademio de San Carlos.
En 1859 li ekspoziciis en Parizo La Piedad, pro kio li ricevis honoran mencion. Sansón y Dalila kaj San Carlos Borromeo en la peste de Roma estas liaj ĉefaj verkoj. Ambaŭ estas ekspoziciataj en la Nacia Muzeo de Arto de Meksikurbo. Germán Gedovius kaj, poste, Diego Rivera estis lernantoj de Salomé Pina.
Pintkruco
Pintkruco aŭ montkruco estas  kruco sur  pinto de monto aŭ monteto, kiu servas kiel markilo de pinto kaj ankaŭ kiel religia simbolo. Ofte troviĝas ĉe la kruco ujo aŭ minimume veterrezista kovraĵo kun pintlibro.
Darmstadt-Eberstadt
Eberstadt – prononco – estas la suda parto de la eksterdistrikta urbo Darmstadt en la suda parto de la federacia lando Hesio de Germanio. La urboparto havas proksimume 23 000 loĝantojn, kaj ĝis la administra integrigo en la urbon Darmstadt en 1937 estis memstara administra komunumo (samtempe integrigis la nuna nordo de la urba teritorio, nomata Arheilgen). Eberstadt post la urbocentro de Darmstadt estas la plej dua norda punkto de la historia monta vojo kondukanta plu suden al Heidelberg kaj Wiesloch; rande de tiu vojo viciĝas multaj historiaj urbetoj kaj mezepokaj kasteloj – la unua estas la burgo Frankenstein tuj sudoriente de Eberstadt, facile promene atingebla de la loĝloko.
Geografio
Al Eberstadt limas nordoriente la urboparto Darmstadt-Bessungen, oriente la komunumo Mühltal, sude la komunumo Seeheim-Jugenheim, okcidente la urbo Pfungstadt kaj nordokcidente la kvartalo Heimstättensiedlung en la okcidento de la urba teritorio.
La loko situas ĉe la orienta rando de la en la lasta glaciepoko formiĝinta vasta ebenaĵo de la rivero Rejno, kies nuna vojo de sudo norden pasas proksimume 10 kilometrojn pli okcidente. Oriente kaj sudoriente de Eberstadt etendiĝas la mezalta montaro Odenvaldo. El tiu montaro, de oriento okcidenten pasas la rivereto Modau, kiu pli okcidente enfluas la Rejnon. Sude de la rivereto la lokan geografion dominas ne-maraj dunoj, kiuj oriente - proksime de la burgo Frankenstein – tuŝiĝas kun la granitaj rokoj de la Odenvaldo.
Historio
En la epoko de Karolo la Granda, komence de la 9-a jarcento, Eberstadt estis malgranda setlejo sude de la rivereto Modau, ĉe la kruciĝo de du signifaj komercaj vojoj. Jam antaŭe romia vojo inter Ladenburg sude kaj Seligenstadt nordoriente pasis la lokon, evitante la plej rektan vojon inter tiuj du loĝlokoj, kiu kondukiĝus tra multe pli monta teritorio. La unua dokumenta mencio de la loĝloko Eberstadt estis de la 1-a de septembro 782: tiam la franka nobelo Walther kaj ties edzino Williswind heredis al la monaĥejo Lorsch siajn bienajn posedaĵojn. Eble tiu franka nobelo ankaŭ estis la donacinto de la loka kirko, tiam dediĉita al la sanktulo Laŭrenco, kiu sur sabla monteto dominas la loĝlokon. Poste plurfoje trakonstruita, ĝi nun estas protestantisma kirko dediĉita al la Sankta Triunuo kaj daŭre situas en la historia monteta loko. La nomo Eberstadt en nuna germana lingvo cetere signifas „virporka urbo“, tion respegulas la loĝloka blazono, kiu bildigas virporkon kun tri glanoj, kaj ankaŭ pluraj lokaj monumentoj kaj fontanoj temas pri virporko respektive virapro. Etimologie la nomo tamen probable rilatas al franka nobelo, kiu proksimume jarcenton antaŭ Walther, do fine de la 7-a jarcento, fondigis la nunan loĝlokon, kaj nur hazarde poste transformiĝis al la signifo de „virporka urbo“.
De la 13-a ĝis 17-a jarcento Eberstadt apartenis al la nobela dinastio Frankenstein. La nobeloj, kies burgo unuafoje menciiĝis en 1252, entombiĝis en la loka kirko, kie ankoraŭ nun reliefoj, blazonoj kaj enskribaĵoj memorigas pri ili. La persistaj penoj de la landgrafoj de Hesio-Darmstadt, akiri la malgrandan regnon tuj sude de sia teritorio, en 1661 estis sukcesaj: la nobeloj de Frankenstein vendis siajn teritoriajn posedaĵojn kaj translokiĝis al meza Frankonio.
Iom antaŭe la sveda armeo detruis preskaŭ la tutan loĝlokon. Multaj loĝantoj, kiuj sukcesis fuĝi al la fortikigita urbo Darmstadt, tie mortis je la pesto. Pli ol 40 jarojn daŭris la rekonstruo de la loĝloko.
En la 19-a jarcento la fervoja linio Frankfurto ĉe Majno, Darmstadt kaj Hajdelbergo, nomata Main-Neckar-Bahn kaj la komenciĝanta industriigo plu favorigis la loĝlokan evoluon. La loĝantaro forte plimultiĝis, kaj viglis multaj civitanaj asocioj. La en 1847 konstruita urbodomo ankoraŭ nun atestas pri la memfido de tiuepoka kreskanta komunumo.
Nuntempe
Nun en Eberstadt interalie aktivas la entreprenoj Goldwell, kiu produktas priharajn kosmetikaĵojn, kaj Software AG, kiu produktas komputilajn programojn. Krom la lokaj ŝtataj lernejoj, la valdorfa lernejo estas la sola tiaspeca edukejo en distanco de pli ol 20 kilometroj: ĝi interalie fote reprezentiĝas en la esperantlingva vikipedia artikolo „valdorfa lernejo“.
Porte-Joie
Porte-Joie (esperante: Pordo-Ĝojo) estas malaperinta franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio. Ĝi situas ĉe la marrivero Sejno. Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Porte Joyeux.
Ĝi nun formas parton de Porte-de-Seine.
BYE
La vorto havas plurajn signifojn:
Anseroj de Lorenz
La Anseroj de Lorenz estis grizaj anseroj kiuj konsideris Konrad Lorenz kiel patrina figuro (kaj tiele sekvis lin ĉien ajn ktp.).
Estas same esprimo por aludi al la sekvo de eksperimentado de tiu etologo kiu evidentigos la principon de impregnado (aŭ de psikologia stampaĵo):
Lorenz interesiĝis en siaj espertoj pri la anseridoj ĵus eloviĝintaj. Li konstatis, ke la anseridoj ligiĝas al sia patrino kaj eksekvas ŝin sisteme, sed li konstatis same ke la anseridoj povas ligiĝi, kvazaŭ al patrino, al la unua moviĝebla objekto kiun vidas post sia naskiĝo. Ili akiris tiele anseridojn kiuj sekvas lin, kaj aliajn kiuj sekvas eĉ koloran pilkon. La posta prezentado de ties vera patrino nenon ŝanĝas: estas certe la unua veninta, vidita objekto de la anseridoj, kiu lasas sian stampon.
Tiun procezo estis uzata de Carroll Ballard, nome la filmisto de Fly Away Home por akiri la fidon de la migrantaj birdoj kun kiuj li flugas en migrado per Ultramalpeza aviadilo.
La instinkto tute funkcias, sed ankaŭ estas sistemo de situo (en la ekzemplo de la anseridoj: la identigo de la "patrino") kiu permesas strangajn asociojn.
10009 Hirosetanso
10009 Hirosetanso estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Hirose Tanso (japane 広瀬 淡窓, 1782–1856), konfuceisma erudiciulo kaj verkisto de la epoko de Edo, naskiĝinta en Hita (gubernio Oita).
1092
En la jaro 1092 post Kristo okazis, interalie:
Morbach
Morbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.