cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Princlando Valaĥio
Valaĥio estis fondita kiel princlando komence de la 14-a jarcento fare de Basarab la 1-a, post ribelo kontraŭ Karolo la 1-a de Hungario, kvankam la unua mencio de la teritorio de Valaĥio okcidente de la rivero Olt datas el ĉarto donita al la vojvodo Seneslau en 1246 de Béla la 4-a de Hungario. En 1417, Valaĥio akceptis la suzerenecon de la Otomana Imperio; tio daŭris ĝis la 19-a jarcento, kvankam kun mallongaj periodoj de okupacio fare de Rusio inter 1768 kaj 1854. En 1859, Princlando Valaĥio unuiĝis kun Princlando Moldavio por formi la regnon de la Unuiĝintaj Princlandoj, kiu adoptis la nomon Rumanio en 1866 kaj oficiale iĝis la Reĝlando de Rumanio en 1881. Poste, sekve de la dissolvo de la Aŭstri-Hungaria Imperio kaj la rezolucio de la elektitaj reprezentantoj de Rumanoj en 1918, Bukovino, Transilvanio kaj partoj de Banat, Crișana kaj Maramureș estis alligitaj al la Reĝlando de Rumanio, formante la modernan Rumanian ŝtaton.
Dno
La urbo estis fondita en jaro 1897.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1925.
La interurba telefona kodo estas 81135, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 57°50' norde, longitudo 29°58' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 13.2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 10 mil loĝantojn.
Geranila glutamato
Geranila glutamato aŭ C25H41NO4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutamata acido kaj geraniolo. Geranila glutamato estas kemia reakciaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Geranila glutamato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila glutamato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
La ciutat cremada
La ciutat cremada estas filmo de Antoni Ribas, farita en Hispanio en 1976, en la kataluna lingvo. Ĝi priskribas la historion de Katalunio inter 1899 (hispana-usona milito) kaj 1909 (Tragika Semajno de Barcelono, la "bruligita urbo").
La filmo suferis cenzuron en Hispanio dum pli ol unu jaro.
En unu sceno aperas anarkiismaj laboristoj, kiuj studas Esperanton.
Xabier Elorriaga en 1977 ricevis premion kiel plej bona protagonista aktoro. Reĝisoro Ribas en 1978 ricevis specialan premion de la ĵurio en la monda filma festivalo de Montrealo.
Edmond Hervé
Edmond Hervé, naskiĝinta la en La Bouillie en departemento Côtes-du-Nord), estas franca politikisto ano de la Socialista Partio, urbestro de Rennes de 1977 ĝis 2008 kaj de tiam senatano de departemento Ille-et-Vilaine. Li okupis plurajn postenojn, el kiuj tiu de ministro pri sano en la dua sepjara prezidenteco de François Mitterrand.
Biografio
Filo de partfarmistoj, li estas licenciulo en publika juro de la universitato de Parizo. Li posedas ankaŭ diplomon pri superaj studoj en publika juro kaj alian en politika scienco. Li fariĝis docento pri administracia juro kaj pri konstitucia juro en 1969. Li estas patro de tri infanoj : filino kaj du ĝemelaj filoj.
Urbestro de Rennes
Li progresis en politiko per la vojo de batalanto. Li fariĝis urbestro de Rennes en 1977. Du jarojn poste, li forlasis sian profesion de instruisto por dediĉi sian tempon al sia mandato.
Prezidanto de la "Distrikto de Rennes", fariĝinta poste Communauté d'agglomération "Rennes Métropole", li komencis intensan urban politikon : socia mikseco, subteno al kulturo, ekologio, piedira reto, kreskigo de la publikaj transportoj (VAL, aŭtomatigita Metroo de Rennes) kaj esplorado ligita al novaj teknologioj (teknopoluso Rennes Atalante).
Rennes estas regule klasita de magazinoj (L'Express, Le Point, Le Nouvel Observateur) kiel unu el la plej agrablaj urboj en Francio.
Li oficiale anoncis la ke li ne kandidatos por sesa mandato en la urba baloto en 2008.
La eliranta urbestro de Saint-Jacques-de-la-Lande, Daniel Delaveau, estis elektita la per la Socialista Partio (PS) por konduki la socialistan liston okaze de tiu elekto. Daniel Delaveau estis elektita kiel urbestro de Rennes la, sekve de la urba baloto en 2008.
Afero de la infektita sango
Edmond Hervé estis kondamnita en la afero de la infektita sango de la supra kortumo pri ministroj pro manko al devigo pri sekureco kaj singardo, sed li estis liberigita je puno, ĉar, laŭ la kortumo, li « ne profitis absolutan probablecon pri senkulpo » kaj li estis « submetita antaŭ juĝo, al ekscesaj taksadoj ».
Dokumenta filmo pri Edmond Hervé
Tiu filmo farita de Thibaut Boulais estis filmita en la dua jaro de lia urbestra mandato. (Kunprodukto de "Mille et Une Film", "France 3 Ouest" kaj TVR)
Castenedolo
respektive Castenédol aŭ Castignìdol en la loka dialekto de la lombarda lingvo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Borgosatollo, Brescia, Calcinato, Ghedi, Mazzano, Montichiari kaj Rezzato.
Kristana patrono estas la sanktula apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Aŭgmentado (muziko)
Sub aŭgmentado oni komprenas en la muziko la pligrandigon de tempovaloroj de la notoj de metita temo aŭ motivo. Se oni aŭgmentas temon, oni plilongigas la notojn ekz. per iliaj propraj valoroj; tiel el kvarona iĝas duona noto. Se oni male plimalgrandigas la notvalorojn, tiam temas pri diminuado.
Aŭgmentado ankaŭ povas koncerni la intervalstrukturon de muzikaĵo; tiam oni pligrandigas tonsaltojn en melodio. Ankaŭ jen la mala metodo estas diminuado.
Aŭgmentado estas ŝatata metodo de variaciado. Se tamen notodaŭroj aŭ intervalstrukturoj de muziko estas parametrigataj, pro manko de rilato oni ne plu povas paroli pri aŭgmentado respektive variacio/diminuado: La nocio fariĝas arkaika. Tio okazas precipe en la seria muziko.
Dave Brubeck
David Warren „Dave“ Brubeck (6-an de decembro 1920 en Concord, Kalifornio - 5-an de decembro 2012 en Norwalk, Konektikuto) estas usona ĵaz-pianisto, komponisto kaj bandestro. Li estras per sia kvarteto unu el la plej longvivaj kaj sukcesaj ĵazbandoj de la modernĵazo kaj konkeris kun la intelektula mezklaso novan publikon. En siaj pecoj li kombinas ĵazon kun eŭropa koncertmuziko kaj ankaŭ kun ekstereŭropa muziko. En la sonharmonio de Brubeck blokakordoj kaj en la ritma strukturo de liaj melodioj neparaj ritmoj tenas grandan spacon.
Vivo kaj verkado
Brubeck alkreskis sur bieno, lia patro estis bestobredisto (en la ĵazfilmo-serio de Ken Burns li ŝerce diris, ke lia junaĝa revo estis, ke la brutaro paŝtata de li haltigu la vojaĝo-aŭtobuson de la Benny-Goodman-Orkestro, tiel ke li povus ludi antaŭ tiu), siajn unuajn kontaktojn al muziko li havis kun kontreo. La patrino de Brubeck studis pianon en Anglio kun la celo fariĝi pianisto kaj estis konato de Henry Cowell. Ŝi krome ankaŭ instruis pianon, ekde lia kvara vivojaro ankaŭ sian filon, kiu daŭrigis lerni la violonĉeloludadon. Brubeck ne estis aparte interesata, lerni laŭ certa metodo, sed li preferis krei siajn proprajn melodiojn - per tio li neniam lernis ludi notojn unuavide.
Brubeck komence studis bestmedicinon ĉe la Universitato de la Pacifiko (tiutempe konata kiel College of the Pacific), kie li ankaŭ direktis la orkestron, sed li ŝanĝiĝis en 1941 al muziko. En 1942 li translokiĝis al Mills College. Kiam unu el liaj profesoroj malkovris, ke li ne povis legi notojn, li preskaŭ estis eksigita de la altlernejo. Pluraj el liaj profesoroj engagiĝis por li kaj montris sur liaj kapabloj pri kontrapunkto kaj Harmoniscienco; ĉar la lernejo timis, ke povus ekesti skandalo, ĝi cedis al li onidire la akademian gradon nur kompense de lia promeso, neniam instrui pianon.
En 1943 la usona armeo rekrutigis lin. Komence de la militservo li havis la eblecon viziti prelegojn de Arnold Schönberg ĉe Universitato de Kalifornio. Poste li servis en la Tria Armeo de George Patton dum la batalo en la Ardenoj. Li ludis en bando, kiun li mallongtempe kunmetis (antaŭ ĉio kun nigrulaj muzikistoj) kaj akiris rapide konatecon kaj rekonon. Post tri jaroj da militservo li revenis al Mills College kaj studis en 1946 duonjaron ĉe Darius Milhaud, kiu kuraĝigis lin okupiĝi ne nur pri klasika piano, sed ankaŭ pri kontrapunkto kaj aranĝado. (Strange la plej multaj kritikistoj taksas Brubeck-on kiel klasikan koncertpianiston, kiu ludas ĵazon.) Krome li denove direktis sian atenton al la ĵazo.
Ankoraŭ kiel studento Brubeck ekigis okteton, interalie kun Cal Tjader kaj Paul Desmond. La okteto The Jazz Workshop Ensemble estis ege eksperimentema, faris tamen nur malmultajn sonregistraĵojn kaj ekhavis nur malmultegaj prezenteblecojn. Iomete senkuraĝigite Brubeck ekigis en 1949 trion kun du el la membroj, kiun li en 1951 pligrandigis per Desmond al kvarteto kaj pasigis plurajn jarojn per tio, nure ludi ĵazo-normkantojn. Unua sukceso estis lia prezentado en Oberlin College en 1953, poste publikigita kiel Jazz at Oberlin. En 1954 Brubeck aperis kiel unua muzikisto post Louis Armstrong sur titolbildo de revuo Time Magazine; li ofte estis elektita por premiado. Tiam li formis la „Dave Brubeck Quartet“, kun Joe Dodge, frapinstrumentaro, Bob Bates, kontrabaso, Paul Desmond, saksofono kaj Brubeck, piano. Meze de la 1950-aj jaroj Eugene Wright kaj Joe Morello anstataŭis Bates-on kaj Dodge-on. en la malfruaj 1950-aj jaroj Brubeck malaranĝis plurajn koncertojn, ĉar la posedanto de la ĵazklubejo postulis de li, serĉi alian basiston ol la nigrulon Eugene Wright. Li ankaŭ malaranĝis plurajn televido-prezentadojn, kiam li eltrovis, ke oni intencis ne surekranigi Wright-on.
En 1959 li prezentis Dialogue for Jazz Combo and Symphony de sia frato Howard Brubeck kun Leonard Bernstein kaj Novjorka Filharmonio. En 1959 la kvarteto eldonis la sondiskon „Time Out“, kiun ĝia muzikeldonejo ja fervore akceptis, sed malgraŭe publikigis nur malvolonte: ĝi enhavis nure originalkomponaĵojn, kaj preskaŭ neniu el ili staris en kutima taktospeco. Malgraŭ tio la sondisko gajnis baldaŭ ordiskan pozicion. En 1961 li sonregistris kune kun Louis Armstrong, Jon Hendricks, Dave Lambert, Annie Ross kaj Carmen McRae pecojn el la muzikalo The Real Ambassador kaj koncertis ĉe la Berlina muro. Ĉe la Ĵazfestivalo je Berlino en 1964 li prezentis siajn Elementals por ĵazkvarteto kaj simfoniorkestro; samjare li koncertis en la Blanka Domo je Vaŝingtono.
La unua kvarteto de Brubeck malfondiĝis en 1967; Brubeck prezentis ekde 1968 kune kun Gerry Mulligan, kun kiu li ankaŭ ludis por sonregistraĵoj. Paralele Brubeck formis novan bandon kun Perry Robinson resp. Jerry Bergonzi kiel blovinstrumentistoj, kaj tri el siaj filoj, Dan ĉe frapinstrumentaro, Darius ĉe kontrabaso kaj Chris ĉe muzikklavaro. En 1972 li revivigis la kunlaboradon kun Paul Desmond, koncertis en 1975/76 reuniĝinte kun la klasika kvarteto kaj Mulligan kiel foja gasto. Post la morto de Desmond en 1977 Mulligan kaj Brubeck dum la sekva ses jaroj faris sonregistraĵojn.
Brubeck ankaŭ okupiĝis pri la muziko de la amerikaj indianoj. Pojare li koncertis en proksimume 80 urboj, el tiuj kutime en printempo en 20 eŭropaj. Dum la lastaj jaroj aldosaksofonisto Bobby Militello, basisto Michael Moore (kiu anstataŭis Alec Dankworth kaj Jack Six) kaj frapinstrumentisto Randy Jones apartenis al lia kvarteto. Ekde 2006 Dave Brubeck ne plu koncertas en Eŭropo.
Brubeck komponis ĵazo-normkantojn kiel „In Your Own Sweet Way“ aŭ „The Duke“. Kelkaj el liaj pecoj staras en malkutimaj taktspecoj: „Pick Up Sticks“ en 6/4, „Unsquare Dance“ en 7/4, kaj „Blue Rondo A La Turk“ en 9/8. Ĉi tiuj eksperimentoj jam komencis sur la bieno de liaj gepatroj en malgranda urbo en la okcidento de Usono, kie li provis fari muzikon pri la malparaj ritmoj, kiujn generis la diversaj maŝinoj; lia longjara muzika kunulo Paul Desmond verksi la certe plej faman pecon de la Dave-Brubeck-kvarteto, „Take Five“ en 5/4-takto. Krome li ankaŭ okupiĝis pri la verkoj de la tria fluo kaj aliaj elspeze strukturitaj komponaĵoj. Krom simfoniaj kaj ĉambromuzikaj verkoj, ekz. por la arĉkvarteto Brodsky Quartet, li ankaŭ komponis oratoriojn, baletmuzikaĵojn kaj sakralan muzikon (To Hope! A Celebration).
Honorigoj kaj distingaĵoj
Dave Brubeck ricevis en 1996 dum tutmonde transsendata spektaklo de Grammy Award la honorpremion por sia vivoverkaro. Krome li ricevis dum sia vivo pluajn honoradojn, inter ili stelon sur „Holivuda Paŝejo de Famo“, honordoktorigojn de ses usonaj universitatoj, honortitolon de Universitato je Nottingham (Anglujo), honordoktorigon de Universitato de Friburgo (Svisujo) kaj la honordoktorigon de Universitato je Duisburg. En 1994 donacis al li Bill Clinton la Nacian Medalon pri Artoj. Per fondado de la „Brubeck Institute“, kiu engaĝiĝas por la disvastigo de modernaj muzikstiloj, University of the Pacific honoras la nomdonanton Dave Brubeck. Decembron 2009 prezidanto Barack Obama donacis al Brubeck la premion de Kennedy Center en Vaŝingtono.
Michal Lukniš
Prof. RNDr. Michal Lukniš, DrSc. (* 26-an de februaro 1916, Zlatno - † 20-an de septembro 1986, Malacky) estis grava slovaka geografo kaj univerzitata profesoro.
Profesoro Lukniš studis en Naturscienca fakultato de Komenia Universitato en Bratislavo, sub gvidado de profesoro Ján Hromádka. Kun lia nomo estas ligita ega disvolvo de moderna geomorfologio, geomorfologia mapado kaj regiona geografio. Lia geomorfologia lernejo atingis internacian sukceson kaj signifon. En jaro 1977 li estis aprecita per Nacia premio de Slovaka socialisma respubliko. Kiel unua geografo en iama Ĉeĥoslovakio li komencis kun detala geomorfologia mapado, li interesiĝis krome pri regiona geografio, pri spaca planado, kaj pri problemaro de natura medio. La plej grava laboro, kiun li faris komune kun akademiano Emil Mazúr estis ĝis hodiaŭ valida Geomorfologia divido de Slovakio. Krome, konata estas lia altkvalita mapo kaj verko Geomorfologio de Altaj Tatroj kaj ilia antaŭmontaro, kaj detala Geomorfologio de Žitný ostrov. Kiel profesoro li prelegis en Naturscienca fakultato de Komenia Universitato en Bratislavo. Li estis unua prezidanto de Slovaka geografia societo.
2499 Brunk
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon William E. Brunk.
Georgo Kaliksto
Post studi filologion, filozofion, kaj teologion en Helmstedt (1603), Jena, Gießen, Tübingen kaj Heidelberg, kie li havis Johannes Caselius kaj Cornelius Martini, kiel siaj profesoroj, li vojaĝis dum kvar jaroj tra Nederlando, Francio kaj Anglio, kie li konatiĝis kun la ĉefaj reformistoj. Kiam li revenis, en 1614, li estis nomumita profesoro pri teologio ĉe Helmstedt de la Friedrich Ulrich, Duko de Brunsvigo (1591-1634), kiu admiris lian kapablon dum lia juneco en disputo kun la jezuito Augustine Turrianus (1566 - 1644).
Sciante la diferencojn inter la protestantismo kaj la instruoj de la Katolika Eklezio, li penis krei "unuigan teologion". Post publikigo de tri el liaj verkoj, la romankatolikuloj sentis ke ili atingis ties celon, sed la luteranoj tiom furiozis ke Statius Buscher (1560-1641) eĉ akuzis lin ke li havis sekretan tendencon al la katolokismo. Li apenaŭ defendiĝis kontraŭ la akuzoj de Buscher, kiam, kaŭze de lia amikeco kun la reformitaj teologoj dum la Konferenco de Thorn (1645), kaj lia deziro pri repacigo inter ili kaj la luteranoj, novaj ondoj da akuzoj leviĝis kontraŭ li, ĉefe flanke de Abraham Calovius (1612-1686), rilate al sekreta alligiteco al kalvinismo.
Tiamaniere ke, lia grande celo pri repaciĝo de la kristanaro, neniigante malgravajn diferencojn, rezultis ke li estis akuzita pri sinkretismo, pro la ekumena spirito sub kiu li mezuris la katolikajn kaj kalvinismajn kredojn, kaj pro tio ke li konsideris la Apostolan Fidon kiel bazon sufiĉe granda por brakumi la unuiĝon kaj la kristanan komunecon sub unu sola standardo. Tiuj disputoj daŭris lian tutan vivolongon.
Anthéor-Cap-Roux (stacidomo)
Anthéor-Cap-Roux estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Saint-Raphaël, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
796 Sarita
796 Sarita estas mezgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
La kialo de ĝia nomo estas nekonata.
1596 Itzigsohn
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de sia malkovrinto : Miguel Itzigsohn.
Pierre et Marie Curie (pariza metrostacio)
Pierre et Marie Curie [pjɛʁ e maʁi kyʁi] (antaŭe Pierre Curie ) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 7, en komunumo Ivry-sur-Seine.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1946.
Oraĵisto
Oraĵisto tradicie lernas sian metion de majstro, sed nuntempe aliaj instruebloj ekzistas en universitatoj kaj lernejoj.
Regna Universitato de Groningen
La Regna Universitato de Groningen (Rijksuniversiteit Groningen; RUG) fondiĝis en 1614 en Groningen, Nederlando. La oficiala malfermo okazis la 23-an de aŭgusto.
Pierre et Marie Curie (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi omaĝas al Pierre kaj Marie Curie laŭ la nomo de apuda strato. Depost ĝia re-malfermo al publiko la, la stacio ŝanĝis sian nomon al Pierre et Marie Curie, ŝanĝo oficialigita la okaze de Internacia tago de virinoj.
Oraĵisto
Historio
Oro kaj aliaj valoraj metaloj estis prilaboritaj de homoj tra ĉiuj kulturoj, kiam la metaloj estis haveblaj, surloke aŭ importitaj. Ekzistas belegaj tiaj objektoj el antikvaj kulturoj en Eŭropo, Afriko, Hindio, Azio, suda, centra kaj norda Ameriko.
Regna Universitato de Groningen
La universitato komenciĝis kun kvar fakultatoj: Protestanta teologio, juro, medicino kaj filozofio. La unua rektoro estis Ubbo Emmius, konata frisa historiisto. Ĝis 1876 la laborlingvo de la universitato estis la latina.
Zsigmond Szirtes
Zsigmond Szirtes [ĵigmond sirteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szirtes Zsigmond estis hungara sismologo, profesoro. Lia familia nomo estis Schucitzky [ŝucicki] ĝis 1901.
Regna Universitato de Groningen
Pro la franca okupado la universitato iĝis parto de la Imperia Universitato de Paris en 1812. En 1815, kiam la Reĝlando Nederlando estiĝis, la universitato iĝis ŝtata instanco. Je la 5-a de junio 1872 Aletta Jacobs kiel unua virino en Nederlando ekstudis en Groningen. En 1925 la universitato havis pli ol mil studentojn, post fajro en 1906 kaj sekva renovigo kaj konstruo de novaj konstruaĵoj. En 1953 profesoro Frits Zernike ricevis la Nobel-premion pri fiziko.
Oraĵisto
Historio
En la mezepoka Eŭropo oraĵistoj estis organizitaj en gildoj kaj ili kutime estis unu el la plej grava kaj riĉa gildo en iu urbo. La gildo konservis liston de membroj kaj de la simboloj, kiujn ili uzis sur siaj fabrikaĵoj. Tiaj listoj multe helpas al historiistoj.
Zsigmond Szirtes
Zsigmond Szirtes naskiĝis la  en Balassagyarmat. Li mortis la en Budapeŝto.
Oraĵisto
Historio
Oraĵistoj ofte oficis kiel bankistoj, ĉar ili traktis oron kaj havis sufiĉe da sekureco por stoki la metalon.
Regna Universitato de Groningen
En 2005 la Regna Universitato de Groningen havas jenajn fakultatojn:
Zsigmond Szirtes
Biografio
Zsigmond Szirtes frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, li doktoriĝis samloke en 1906. Li lernis precipe de Lajos Lóczy kaj Radó Kövesligethy. Li laboris en internacia sisma asocio en Strassburg ekde 1907, li prilaboris sismajn datenojn pri Japanio, Kolumbio, Armenio. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato. En 1918 li estis nomumita privata profesoro en la menciita universitato. En la sekva jaro li estis akuzita, eĉ en 1920 la instrurajto estis retirita. En la sekvaj jaroj li foje vizitis la meteologian instituton.
Takasugi Ichiro
TAKASUGI Ichiro (naskiĝis la 17an de julio 1908, mortis la 9an de januaro 2008) estis japana esperantisto. Li estis literatura kritikisto, instruisto kaj tradukisto de la angla lingvo, tradukisto de infan-literaturo.
Kiel esperantisto, li tradukis japanen la verkojn de Vasilij Eroŝenko, kaj prezentis la vivon de Verda Majo. En la jaro 1997 li eldonis la libron Rememoroj el mia vivo kun la verda stelo.
Nová Ves (distrikto Třebíč)
Nová Ves estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Třebíč. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1214.
Doeoj
La doeoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en la norda ĉemarborda Tanzanio, en la distrikto Bagamoyo en la regiono Pwani. En 1987 la doeoj estis taksitaj 24.000 homoj.
Esperanto (horloĝmarko)
Esperanto estas marknomo de horloĝoj uzita de la franca firmao Cupillard-Vuez et Rieme el Morteau.
La horloĝoj estas fabrikitaj dum la 1950-aj jaroj ĝis en la 1970-aj jaroj.
Kelkfoje ili estas aĉeteblaj dum aŭkcioj aŭ per interretvendejo.
Grizflugila vermivoro
La Grizflugila vermivoro aŭ Bluflugila vermivoro, Vermivora pinus, estas tre komuna specio de la amerika familio de Paruliedoj kaj genro de Vermivoroj, kio signifas “manĝantoj de vermoj”, tio estas de raŭpoj, kiuj estas grava parto de la dieto de kelkaj tiaj specioj.
Aspekto
Ĝi estas 11.5 cm longa kaj pezas 8.5 g. La reproduktanta masklo de Grizflugila vermivoro estas nekonfuzebla. Ĝi estas flava supre kaj sube. Supre estas iom da olivvderdeca nuanco en dorso kaj la frunto kaj antaŭkrono estas rimarkindege tre brile sulfurflavaj kun iomete da oranĝeca nuanco. La flugiloj estas grizaj kun du blankaj strioj, kaj estas nigra traokula strio tre markata el la beko al la okulo, sed svaga poste. La beko estas nigra, rekta kaj tre akrapinta. Inoj estas pli senkoloraj, sed similaj; ĉiukaze temas pri kazo de seksa duformismo. La fakto ke nur flugiloj ne estas flavaj en la korpo de tiu specio nomigas ĝin, en Esperanto kiel Grizflugila vermivoro, ĉar vere la flugiloj estas grizaj, dum en la angla kaj aliaj lingvoj oni preferis la pli metaforan nomon de Bluflugila vermivoro, ĉar vere la kontrasto belas pli ol pro simple grizaj eroj.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en orienta Nordameriko en suda Ontario kaj orienta Usono. Ties teritorio estas etendiĝanta norden, kie ĝi estas anstataŭante la tre proksime rilatan specion de la Orflugila vermivoro, Vermivora chrysoptera.
Ĝi estas migranta specio, kiu vintras en suda Centrameriko. Ĝi estas tre rara vaganto en okcidenta Eŭropo, kun almenaxu unu birdo kiu vagadis al Irlando.
Varsenare
Varsenare estas vilaĝo apud Bruĝo en la belga provinco Okcidenta Flandrio. Ekde 1977 ĝi estas partkomunumo de Jabbeke. Pro ĝia situo inter la provinca ĉefurbo Bruĝo kaj la ĉefkomunumo Jabbeke, ĝi iĝis ties plej loĝata kvartalo (5038 loĝantoj en 2007).
Grizflugila vermivoro
Ekologio
Tiuj birdoj manĝas insektojn, kaj araneojn.
Varsenare
Historio
Unua oficiala mencio datiĝas el 1003, kiel Fresnere.
Grizflugila vermivoro
Ekologio
La kanto estas serio de zumantaj notoj. La alvoko estas akra ĉip.
Castiglione Olona
Castiglione Olona estas komunumo de Italio.
Grizflugila vermivoro
Ekologio
Tiu specio formas du distingajn hibridojn kun la Orflugila vermivoro. La plej komuna, genetike hegemonia nome Vermivoro de Brewster estas griza supre kaj blankeca (masklo) aŭ flava (ino) sube. Ĝi havas nigran traokulan strion kaj du blankajn flugilstriojn.
La plej rara nehegemonia Vermivoro de Lawrence havas masklan plumaron kiu estas verda kaj flava supre kaj flava sube, kun blankaj flugilstrioj kaj la sama vizaĝa bildo kiel la masklo de Orflugila vermivoro. La ino estas griza supre kaj blankeca sube kun du flavaj flugilstrioj kaj la sama vizaĝa bildo kiel la ino de Orflugila vermivoro.
NGC 2691
NGC 2691 (aliaj indikoj — UGC 4664, IRAS08515+3943, MCG 7-18-64, ZWG 208.68, MK 391, ZWG 209.6, KUG 0851+397, PGC 25020) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Analemo
La analemo estas figuro konstruita metante apude la poziciojn de la suno ĉiutage samtempe kaj dum jaro. Ĝi estas do akirita per fotilo aŭ sur komputilo kun programaro, aù sur grundo.
Elijah Wood
Elijah Jordan WOOD [elajĝa ŭud] (naskiĝis la 28-an de januaro, 1981 en Cedar Rapids, Iowa, USA) estas juna usona aktoro, kiu akiris mondan famon kiel Frodo el La Mastro de l' Ringoj. Tamen jam antaŭe li rolis en multaj sukcesaj filmoj.
9820 Hempel
9820 Hempel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan amatoran astronomon Rolf Hempel, kiu determinis multenombrajn bonkvalitajn poziciojn de asteroidoj per tute nekonvencia mezurilo. Liaj programaroj de orbita determino estas daŭre uzitaj ĉe la Astronomisches Rechen-Institut.
Mario Bellini
Mario Bellini (* 1-an de februaro 1935 en Milano) estas itala fasonisto kaj arkitekto.
Kiel fasonisto Bellini laboris interalie por la germana skribilfirmao Lamy, la itala fabriko de elektronikaj aparatoj Brionvega kaj por kelkaj altfidelaj aparatoj de la japana Yamaha-konzerno. Ankaŭ li laboris por la itala firmao Olivetti.
Attila László (gitaristo)
Attila László [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo László Attila estis hungara ĵazmuzikisto (komponisto, gitaristo), muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Attila László naskiĝis la en Kaposvár.
Biografio
Attila László studis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto inter 1972-1977, poste jam ĵazon en muzikarta mezlernejo inter 1977-1980. Jam en 1975 li fondis propran ĵazorkestron, post siaj studoj li aliĝis al elstaraj ĵazorkestroj. Inter 1980 kaj 1988 li laboris en studio de Hungara Radio. Ekde 1987 li instruas en la muzikarta mezlernejo, ekde 1990 ankaŭ en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. En 1992 li denove fondis ĵazorkestron, kun kiu estis turneo en Usono en 2004. En tiu longa periodo li muzikis ekzemple kune kun Randy Brecker kaj David Friedman. Li ricevis premiojn inter 1997 - 2017.
Mihai Ticlete
Mihai Călin ȚICLETE [mihaj kəlin ciklete] (naskiĝis en 1960, mortis la en Kluĵo) estis rumana esperantisto.
Li mortis en la Placo de la Libereco en Kluĵo, en Rumanio, en la tiama revolucio.
Li estis aktiva membro de pluraj humanismaj movadoj, kaj esperantisto de kvin jaroj.
Miss Marple
Miss MARPLE, plennome: Jane MARPLE, estas protagonistino en pluraj krimromanoj de Agatha Christie.
En la filmigoj Miss Marple estis prezentata interalie de Margaret Rutherford, Joan Hickson kaj Angela Lansbury. Ekde 2004 estis produktita kvarparta televida serio, en kiu ŝin prezentas Geraldine McEwan.
En la filmoj kun Margareth Rutherford Miss Marple havas helpanton, la bibliotekiston Stringer, rolo prezentata de Stringer Davis. Tiu bibliotekisto ne havas bazon en la noveloj; oni kreis ĝin por havigi rolon al Davis, la edzo de Rutherford.
1474
En la jaro 1474 post Kristo okazis, interalie:
Anda alno
La anda alno (Alnus acuminata) estas arbospecio en la familio de la betulacoj. Ĝi troviĝas en Argentino, Bolivio, Kolumbio, Kostariko, Ekvadoro, Gvatemalo, Meksiko, Panamo, Peruo kaj Venezuelo.
En Peruo la specio estas konata sub la nomo de lambras kiu devenas de lámran en keĉua lingvaro.
Priskribo
Tiu neotropisa arbo altas ĝis 20 metroj. La tigo ĝenerale estas unutrunka, kelkfoje multtrunka ekde la bazo. La arboŝelo estas skvama, griza, kun lenticeloj kiuj tuj videblas. La foliaro estas ĉiamverda kiam la arbo vegetas en humidaj starejoj kaj decidua en kvazaŭsekaj medioj. La folioj estas alternaj, simplaj, ovalaj, iomete rezinecaj, kun pinta apekso kaj segiligita rando. La floroj estas monoikaj, la masklaj kaj femalaj troviĝas sur unu sama arbo sed en diferencaj infloreskoj. La masklaj floroj estas pendantaj amentoj, la femalaj havas brakteojn kiuj konstituas ŝajnstrobilojn. La fruktoj estas flugilhavaj nuksetoj, protektitaj de la ligneca ŝajnstrobilo. Ili liberiĝas kiam ili maturiĝas, kaj estas vente kaj akve dissemitaj.
Disvastiĝo kaj ekologio
Ĝi troviĝas en kavaĵoj kaj en humidejoj kaj altitude vegetas inter 1 400 kaj 3 200 m. Ĝi preferas profundajn aŭ mezprofundajn grundojn kun roka subgrundo. Tamen ĝi kapablas disvolviĝi en ejoj kun malpli da humideco, submetataj al sekaj ventoj; sed tie ĉi la kreskado estas malpi abunda. En la humidaj kavaĵoj povas formiĝi arbareroj kvazaŭ unuspeciaj; sur la montodeklivoj anda alno asociiĝas kun Polylepis besseri, Schinus andinus, Escallonia salicifolia, Escallonia resinosa, Escallonia tucumanensis kaj Berberis commutata.
Taksonomio
Anda alno estas priskribita de Carl Sigismund Kunth kaj publikigita en Nova Genera et Species Plantarum en 1817.
(19588) 1999 NL11
(19588) 1999 NL11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(16867) 1998 AX
(16867) 1998 AX estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Sándor Gálfalvi
GÁLFALVI Sándor (ga:falvi) estis rumania hungara pedagogo, kulturorganizinto, publicisto naskita en Cădaciu la 26-an de majo 1919 kaj mortinta en Cristuru Secuiesc la 12-an de januaro 1996.
Le Trayas (stacidomo)
Le Trayas estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Saint-Raphaël, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Al-Farabi
Al-Farabi (Farabi, ابو نصر محمد بن محمد الفارابي Abū Naṣr Muḥammad ibn Muḥammad Al Fārābī; por aliaj registritaj variantoj de lia nomo vidu sube), konata en Okcidenta mondo kiel Alfarabius aŭ Alfarabio (ĉ. 872 en Farab aŭ Otrar (nuntempa Kazaĥio) – inter 14a de Decembro, 950 kaj 12a de Januaro, 951 en Damasko), estis fama Turka filozofo kaj juristo kiu verkis en la fakoj de politika filozofio, metafiziko, etiko kaj logiko. Li estis ankaŭ sciencisto, kosmologo, matematikisto kaj muzika fakulo.
En araba filozofia tradicio, li estis konata laŭ la honora titolo "la Dua Majstro", post Aristotelo. Li estis konsiderata kiel konservinto de originaj greklingvaj tekstoj dum la Mezepoko pro siaj komentarioj kaj traktaĵoj, kaj influo super multaj elstaraj filozofoj, kiaj Aviceno kaj Maimonido. Pere de siaj verkoj, li iĝis bone konata kaj en Oriento kaj en Okcidento.
Le Trayas (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Al-Farabi
Poligloto
Estus legendo laŭ kiu Al-Farabi estus poligloto kiu scipovus 70 lingvojn.
Vidu ankaŭ
Poligloto
Le Trayas (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
(17327) 4155 T-1
(17327) 4155 T-1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Fipaoj
La fipaoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en la distriktoj Sumbawanga kaj Nkansi en la regiono Rukwa en sudokcidenta Tanzanio. En 1992 la fipaoj estis taksitaj 200.000 homoj.
Zlata Zacho
Zlata ZACHO (1939- mortis la 31-an de oktobro 1989) estis blinda jugoslava esperantistino vivinta en Danio.
Ŝi tre aktive kontribuis al la blindulaj kaj esperantistaj movadoj. La novelisto Srdj Arandjeloviĉ eternigis ŝiajn volon kaj kuraĝon en la rakonto "Sur dalmata fiŝistinsulo" (Paŝoj al plena posedo kaj Trezoro).
3887 Gerstner
3887 Gerstner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa (bohema) astronomo kaj fizikisto František Josef Gerstner (1756–1832) kaj de ties filo, la fervoja inĝeniero František Antonín Gerstner (1795–1840).
Dobrjanka
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 57416.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 58°28' norde, longitudo 56°25' oriente.
La urbo estas en meza Uralo, ĉe rivero Kama (Кама).
En jaro 1959 la urbo havis 15.5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 36.4 mil loĝantojn.
MacOS
macOS, antaŭe Mac OS X kaj OS X, estas operaciumo de Apple por Macintosh-komputiloj. Ĝi estas Unix-, OpenStep-, kaj Darwin-bazita kun lingvoj C++ kaj Objective-C. Ĝi debutis en 2001, kaj ĝi havas dek ses ĉefajn versiojn:
Nomo
La nomo Mac OS X venas el la angla kaj indikas: "Mac" por Macintosh, OS indikante Operating System (operaciumo). X havas du indikojn: Unue ĝi estas la latina versionnumero 10, ĉar Mac OS X sekvas Mac OS 9. Due ĝi atentigas al aparteneca al la uniksaj sistemoj kies aglaj nomoj tradicie finas per X: AIX, IRIX, A/UX, Sinix, HP-UX, Xenix kaj Linux.
Ĉar la oficia angla prononco estas "Mac OS Ten" [ˌmæk oʊ ɛs ˈtɛn], oni povus esperante prononci "Makoso Dek."
macOS Server
Apple ankaŭ produktas macOS Server, operaciumon por serviloj, en sekvaj versioj: 1.0, 10.0, 10.1, 10.2, 10.3, 10.4, 10.5, 10.6, 10.7, 10.8,10.9, kaj 10.10
Kongrueco
Apple vendas macOS nur por uzi per komputiloj de Apple. Ĉi tiuj enhavas MacBook, MacBook Air, MacBook Pro, iMac, Mac mini, Power Mac, kaj Mac Pro. La vendita versio de Mac OS X nur lanĉas per procesoro PowerPC, sed macOS v10.5 "Leopard" lanĉos per procesoroj PowerPC kaj Intel, ĉar Apple vendos komputilojn, kiuj enhavos procesorojn Intel, ekde 2005.
Esperanto-versio (parta)
Mac OS X en Esperanto estas projekto por traduki macOS al Esperanto. Ĝi nun estas ekanta, ĉar (je Junio 2007) nur du eroj de la sistemo estas tradukitaj: la utilaĵoj Kalkulilo (Calculator) kaj Tekstredaktilo (TextEdit). Ili estas elŝuteblaj je la Internet Archive.
Brück (apartigilo)
Brück estas la nomo de jenaj lokoj:
Arondismento Charleville-Mézières
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de dek unu kantonoj.
Brück (apartigilo)
Brück estas la familia nomo de jenaj personoj:
Brück staras por:
Vidu ankaŭ :
12-a de januaro
La 12-a de januaro estas la 12-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 353 tagoj restas (354 en superjaroj).
Antony Flew
Antony Flew (ofte skribita erare Anthony Flew) (11-an de februaro 1923 - 8-an de aprilo 2010) estis brita filozofo, konata kiel reprezentanto de libertarismo kaj ateismo, sed kiu ŝanĝis sian ideologion al diismo en 2004, post 50-jara ateismo.
Flew bazis la ŝanĝon de sia ideologia direkto per tio, ke la DNA-esploroj de la lastaj 50 jaroj probabligas ekziston de kreinto kaj la materialistoj ne povis vere pruvi estiĝon de la vivo. Suspektigita, de ateista biologo Richard Dawkins en verko The God Delusion, pri cedo al "deismo" antaŭ senileco supereniranta, Few respondis priskribante sian personan evoluon: li forlasis marksismon jam en la tempo de la pakto Molotov-Ribbentrop kaj la sciencaj biologiaj malkovroj ĉiam pli lin inklinadis akcepti la fundatecon de la vortoj de Charles Darwin, la patro de la teorio de la evoluo: “La racio parolas al mi pri preskaŭ neeblo koncepti la universon kaj la homon kiel rezulton de blinda neceso. Tiu penso devigas ke mi reiras al Kaŭzo Unua dotita per inteligento”; kaj plievoluigis sian pensadon sur tiu de Francis Collins, tiu kiu kompletigis la mapadon de la homa genomo kaj aŭtoro de bestsela The Language of God. Li reasertas: “Mi kredas ke la universo estis kreita de senfina inteligento kaj ke ties leĝoj manifestas kion scienculoj nomis la Menso de Dio”.
12-a de januaro
Je la 12-a de januaro okazis, interalie:
Antony Flew
Flew estas membro de Committee for the Scientific Investigation of Claims of the Paranormal.
Flew mortis la 8-an de aprilo 2010
12-a de januaro
Tagoj de semajno
La 12-a de januaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Saint-Marien
Saint-Marien estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 186 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Saint-Marien etendiĝas sur 12,78 km², kaj havis 186 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Marien apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Thierry Briault, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Marien apartenas al la kantono de Boussac, kies ĉefurbo estas Boussac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Konstantinos Zappas
Konstantinos Zappas (en greka: Κωνσταντίνος Ζάππας 1814–1892) estis greka entreprenisto kaj nacia bonfaranto. Kune kun sia kuzo Evangelos Zappas, li ludis esencan rolon en la revivado de la Olimpiaj ludoj.
Zappas naskiĝis en 1814 en la vilaĝo Labova e Madhe (Mega Lambovo), inter Gjirokastër (Argyrokastro) kaj Tepelenë, en la nuntempa Albanio, tiam en la Otomana Imperio. Post la morto de Evangelis Zappas li iĝis la plenumanto de la heredo de sia kuzo kaj de la pliiĝanta revivado de la Olimpiaj ludoj. Li estis nomumita manaĝero de la Olimpia Komitato kiu organizis la tiel nomitajn Zappas Olimpikoj, nome greka atleta festivalo okazinta en 1859, 1870 kaj 1875 kaj antaŭaĵo de la modernaj internaciaj Olimpikoj.
En 1881, li aĉetis etendajn kampareojn en Tesalio kaj la venontajn jarojn kontribuis al la konstruado de la Zapejo en Ateno, kiu estis oficiale malfermita en la 28a de Oktobro 1888. Krome, nombraj grekaj lernejoj kaj edukaj instalaĵoj estis konstruitaj pere de lia persona financa subteno inklude la porvirinajn lernejojn en Konstantinopolo (Istanbulo), en sia hejmubo Labovë, same kiel en aliaj nombraj urboj en Epiro (Tepelene, Delvine) kaj Tesalio. Multaj studentoj profitis el liaj stipendioj por post-gradaj studoj en Okcidenta Eŭropo (ĉefe en la scienca kampo de agrikulturo).
Inercia forto
En fiziko, inercia forto estas forto kiu estiĝas en neinercia referenckadro, kie ĝi ŝajnas efiki tute same kiel la aliaj fortoj. Ĝi ankaŭ nomatas ŝajnforto, aŭ fikcia forto, ĉar ĝi ne fontas el efektiva fizika interago inter korpoj, sed estiĝas pro la akcelo de la referenckadro rilate al inercia referenckadro.
Foje, fizikaj problemoj pli facile solveblas en neinercia referenckadro; tiam oni devos enkalkuli inerciajn fortojn, por ke la inercia principo povu aplikiĝi ankaŭ en la neinercia sistemo. Ekzemple, ofte komforta referenckadro estas la supraĵo de Tero, kiu tamen ne estas inercia pro la turniĝo de la planedo: tial ekestas inercia fortoj, kiel ekzemple la forto de Coriolis, kiu ludas gravan rolon en veterscienco ĉar ĝi rimarkinde influas la horizontalan movon de aeramasoj en la atmosfero.
(143527) 2003 EN16
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:8 kun Marso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere tanĝas la orbiton de la Tero ; ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo.
Le Dramont (stacidomo)
Le Dramont estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Saint-Raphaël, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
László Bogsch
BOGSCH László (bogŝ) hungara paleontologo, universita profesoro. li naskiĝis en Vajdahunyad la 28-an de septembro 1906 kaj mortis en Budapeŝto la 19-an de februaro 1986.
Tamanja duoninsulo
Tamanja duoninsulo estas terpeco inter la Azova kaj Nigra maroj, en la sudo de Kerĉa markolo. Administracie ĝi apartenas al Krasnodara regiono de Rusio. Ĝia reliefo estas plejparte plata, kun tre varia marborda linio. En la duoninsulo troviĝas kelkaj kotaj vulkanoj.
Fine de la 980-aj jaroj la duoninsulon konkeris trupoj de la kieva princo Svjatoslavo, kaj tie estiĝis slava princlando, kiu ekzistis ĝis proksimume 1100. Poste ĝi apartenis al kipĉakoj, kiam en 1239 ĝin prirabis mongoloj. Post 1783 dum mallonga periodo la duoninsulo estis parto de la Osmana Imperio, kiu cedis ĝin al la Rusia Imperio rezulte de la rus-turka milito de la jaroj 1787-1792.
En la Tamanja duoninsulo estas trovitaj nafto kaj tergaso.
La duoninsulo estas ligita kun Krimeo per pramlinio.
Konstruata ponto estos preta en decembro 2018 (aŭtovojo) kaj decembro 2019 (fervojo).
Castiglione d'Adda
Castiglione d'Adda estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Lombardio kaj al la provinco de Lodi. En 2005 la komunumo havis 4 750 loĝantojn. Kiel la nomo indikas, la komunumo situas borde de la rivero Adda.
Santa Cruz Papalutla
Santa Cruz Papalutla estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Papalutla. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 380.
Geografio
Santa Cruz Papalutla apartenas al la distrikto Tlacolula al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1910 loĝantojn. El tiuj estis 914 viroj kaj 996 virinoj. La komunumo havas surfacon de 11,48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1580 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 707 indiĝenoj. El tiuj 589 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 589 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
129969 Bradwilliams
129969 Bradwilliams estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en omaĝo al Bradley Williams, kiu laboris kiel sistema inĝeniero por la fotilo OCAMS de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li ankaŭ laboris por la marsa misio Phoenix.
NGC 2692
NGC 2692 (aliaj indikoj — UGC 4675, MCG 9-15-57, ZWG 264.36, KCPG 179B, PGC 25142) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dolgoprudnij
Dolgoprudnij (Долгопрудный) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46416.
La urbo estis fondita en jaro 1914.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1957.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°56' norde, longitudo 37°31' oriente.
En la urbo estas kvin fervojaj stacioj: Novodaĉnaja, Dolgoprudnaja, Vodniki, Ĥlebnikovo kaj Ŝeremetjevskaja.
En jaro 1959 la urbo havis 25.3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 68.8 mil loĝantojn.
1768
1768 estis superjaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1768 post Kristo okazis, interalie:
19589 Kirkland
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tyler Hollis Kirkland, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Emily Gray Junior High School de Tucson (Arizono, Usono).
Atlixtac
Atlixtac estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Atlixtac. Atlixtac apartenas al la regiono La Montaña, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Atlixtac apartenas entute 80 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23371 loĝantojn. El tiuj estis 11124 viroj kaj 12247 virinoj. La komunumo havas surfacon de 694.00 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1660 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 17687 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 12086 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 68,33 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
10903 de la loĝantoj de Atlixtac en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 5658 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 51,89 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 61,81 % (3584 el 5798 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 40,63 (2074 el 5105 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 17687 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 15669 apartenis al la katolika religio. 2018 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Niccolò Paganini
Niccolò PAGANINI (n. 27-an de oktobro 1782, Ĝenovo, Italio – m. 27-an de majo 1840, Nizza, Francio) estis itala komponisto, la plej grava violonartisto de la 19-a jarcento. Lia virtuoza ludo kaŭzis revolucion en la violonludo.
Elemér Ragályi
Elemér RAGÁLYI [ragAji], hungare Ragályi Elemér estis hungara kameraisto, scenaristo, reĝisoro, altlerneja instruisto.
Niccolò Paganini
Komence instruis al li la violonludon lia patro, poste la loka violonisto Servetto kaj la renoma Giacomo Costa, pli poste li studis ĉe Alessandro Rolla kaj Gaspare Ghiretti en Parma.
Elemér Ragályi
Elemér Ragályi naskiĝis la 1939 en Rákosliget kaj mortis la 30-an de marto 2023.
Biografio
Elemér Ragályi laboris en produktejo de filmoj ekde 1957. Inter 1964-1968 li frekventis en ĉeflernejo pri filmado en Budapeŝto. Li laboris ankaŭ en Usono kaj Eŭropo, en Hungario li ofte kunlaboradis ekzemple kun Pál Zolnay, Judit Elek. En siaj filmoj li sukcese profitis diversajn novajn teknikojn. Li ricevis premion Kossuth en 1991, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn (eĉ eksterlandajn) premiojn.