cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masatoshi Hara
Masatoshi Hara (原 祐俊, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara.
La Unión de Campos
La Unión de Campos [laŭNJON deKAMpos] estas municipo en la nordokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. La Unión de Campos estas etimologie komprenebla kiel La Unio de Kampoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 36,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 216 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 81 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. La totalo de la municipa teritorio estas ene de la Birdoprotekta Areo ZEPA Penillanuras-Campos Norte.
Historio kaj toponimio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Laŭ la verko de Madoz, La Unión formiĝis el unuigo de Villagra kaj Villar de Roncesvalles «por eviti tumultojn kaj konfliktojn kiuj estis okazintaj ofte pro jurisdikciaj tialoj inter ambaŭ loĝlokoj, dividitaj per nur unu malgranda rojo». 1​ Reĝa Dekreto de 27a de Junio 1916 ŝanĝis la nomon al La Unión de Campos.​ En ŝtataj popolnombradoj ĝi aperis kiel Villar de Roncesvalles ekde 1842 ĝis 1860, kiel La Unión ekde 1877 ĝis 1910 kaj kiel La Unión de Campos ekde 1920.
La parto konata kiel Roncesvalles datas de la 13-a jarcento, ĉar en Roncesvalles (Navaro) ekzistis religia ordeno kiu zorgis pri la protekto de la pilgrimantoj kiuj survojis laŭ la Jakoba Vojo. Alfonso la 9-a de Leono permesis ilin setliĝi en zono de Villagra konata kiel Villar kaj en Junio 1215 oni fondis en Villar la vilaĝon Villar de Roncesvalles, kaj la membroj de la Ordeno de Roncesvalles starigis monaĥejon kiu pluis ĝis la 17-a jarcento. Ili abandonis la monaĥejon en la 17-a jarcento, kaj en la 14-a jarcento estis kvar preĝejoj kiuj estas administritaj ekonomie de la monaĥoj de Roncesvalles. Tiu estis la flora etapo de La Unión de Campos.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la ermitejo.
Chester (Pensilvanio)
Chester (Ĉester aŭ Ĉestero en Esperanto) estas urbo de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Ĝi apartenas al la kantono Delaware  kaj situas en la sudorienta parto de la subŝtato. Fine de en la urbo vivis. Ĉester estas situanta ĉe la Rivero Delavaro, inter la urboj Filadelfio kaj Wilmington.
La unuaj eŭropaj setlantoj estis svedoj kaj nomigis la setlejon Finlandia kaj poste Uplando. Ili konstruis Fortikaĵon Mekoponakka en 1641 por defendi la setlejon.
Ledao (luno)
Ledao estas neregula satelito de Jupitero.
Ĝi estas malgranda objekto. Se ĝia albedo estas 0,04 kaj ĝia denso 2,6 g/cm3 (kiel la aliaj anoj de la himalia grupo) oni povas estimi ĝian grandon al 20 km kaj ĝian mason al 1,1 × 1016 kg.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de Charles T. Kowal en la Observatorio de la Monto Palomar en Usono, post ekzameno de fotoj faritaj de la 11-a ĝis la 13-a de septembro.
Ĝi estis maldaŭre nomata Jupitero XIII (La nuna sistemo de maldaŭraj nomoj ne estis tiam uzata).
Nomo
En 1975, Internacia Astronomia Unio aprobis la nomon Ledao proponita de Charles T. Kowal, laŭ Leda, amatino de Zeŭso kaj patrino de Helena, Klitemnestro, Kastoro kaj Polukso.
Orbito
Ĝi estas ano de la himalia grupo, grupo de kvin satelitoj, kies orbitoj havas grandan duonakson inter 11 160 000 kaj 12 555 000 km, kaj klinangulon inter 25,8° kaj 30,7° rilate al la jupitera ekvatoro.
Gols
Gols, hungare Gálos, kroate Gojza estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Neusiedl am See. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Gols situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Pamhagen-Parndorf, laŭ fervojo Fertőszentmiklós-Parndorf. La distrikta ĉefurbo Neusiedl am See situas proksime.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1217 latine villa Galus. Poste ĝi estis grava centro de luteranoj. La turkoj detruis ĝin en 1529 kaj en 1683. Dum la historio oni kultivis vinberon. En 1910 la loĝantoj estis precipe aŭstroj. Ĝis 1920 la vilaĝo apartenis al Moson, al distrikto de Nezsider. Poste ĝi apartenas al Aŭstrio.
Leda
Leda povas nomi: En astronomio, oni donis ŝian nomon al du kosmaj objektoj:
La adjektivo leda signifas "rilata al ledo".
Cenizate
Cenizate estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la nordokcidento de la komarko Manĉeto aŭ La Manchuela, kun areo de 63,26 km². En 2019 estis 1 181 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE. Ĝi estas je 46 km de la provinca ĉefurbo Albacete.
Geografio
Cenizate estas en la nordokcidento de la provinco kaj nordokcidento de la komarko Manĉeto lima kun la municipoj albacetaj Navas de Jorquera, Mahora, Golosalvo, Fuentealbilla kaj Villamalea, kaj kun la municipo de la Provinco Kvenko Ledaña.
Ekonomio
La ekonomio de Cenizate estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, malgrandaj fruktoĝardenoj kaj naturaj fontoj.
Vermenton
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vermentonnais.
BLI
La vorto havas plurajn signifojn:
iliaj medioj.
Torporo
En zoologio, torporo, foje nomata portempa vintrodormo estas (kutime mallongperspektiva) stato de malkreskinta fiziologia agado en besto, kutime karakterizita per reduktita korpotemperaturo kaj indico de metabolo.
Priskribo
Torporo ofte kutimas helpi bestojn pluvivi dum periodoj de pli malvarmaj temperaturoj, kiam ĝi permesas al la organismo ŝpari la kvanton de energio kiu kutime ebligas konservi altan korpotemperaturon.
Torporo povas esti ĉiujara (ofte dum vintro — tiukaze nomita vintra dormo) aŭ ĉiutaga (ofte dum nokto).
Dum la aktiva parto de sia diurno (tagnokto), bestoj kiuj spertas ĉiutagan torporon garantias normalan korpotemperaturon kaj agadonivelojn, sed faligas iliajn temperaturojn dum parto de la diurno (kutime nokto) por konservi energion.
Ekzemploj
Bestoj kiuj uzas torporon inkluzivas la jenon:
Pendantaj papagetoj
Loriculus estas genro de birdoj, komune nomataj pendopapagoj, pro sia kutimo dormi pendante el la fingroj. Ili estas membroj de la familio de Papagedoj aŭ Psitakedoj. Ili estas malgrandaj papagoj el tropika suda Azio.
Pimpernel Smith
Pimpernel Smith estas aventura filmo el 1941, enscenigita kaj ĉefrolita de Leslie Howard, kiu transformas, aperigas la historieton de Ruĝa Anagalo el la revolucia Francio en Eŭropo antaŭ la Dua Mondmilito.
Albert Meltzer, brita anarkiisto, havis neĉefrolulan ludon en tiu filmo, ĉar Howard volis pli aŭtentajn aktorojn ludante anarkiistojn.
Velboata indico
Velboata indico estas kalkula formulo, kiu en la sporto velado celas kompari velboatojn el diversaj klasoj en regatto, do velada konkurso: La diversspecaj boatoj ĉiuj velas la saman konkursovojon sur akvosurfaco, por ĉiu boato oni mezuras la tempon, kiun ĝi bezonis por la vojo, kaj poste la pli etaj, malrapidaj boatoj laŭ sia klaso ricevas pli altan kaj la grandaj, rapidaj boatoj laŭ sia klaso pli malaltan indicon, el kiu kalkuleblas "indica tempo" - kaj la regatton gajnas la boato, kiu havas la plej malaltan indican tempon, do laŭ la kompariga indico estis la plej rapida.
Béla Lomniczi
Béla Lomniczi [lomnici], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lomniczi Béla estis hungara bestkuracisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio ekde 1987 (li abdikis pri la akademiano en 1990).
Velboata indico
La norma velboata indico havas la anglan nomon yardstick (prononco pli-malpli "ja:dstik", en Esperanto "jarda longomezurilo"). Ĝi kalkuliĝas laŭ la sekva formulo:
Ekzistas unuopaj listoj de velboataj indicoj de la unuopaj velboataj klasoj laŭ individuaj naciaj asocioj pri velado. Aparte konataj estas la indico-listoj de la Britia Reĝa Jaĥta Asocio "Royal Yachting Association" (RYA), de la Germania Velista Asocio "Deutscher Segler-Verband" (DSV) kaj la skandinavia indica sistemo "Lingdö-Yardstick-System" (LYS).
Béla Lomniczi
Biografio
Béla Lomniczi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris bestkuracistan diplomon en Veterinara Altlernejo de Budapeŝton en 1962. Post siaj studoj li laboris en esplora akademia instituto ĝis sia pensiuliĝo en 2008. En 1973 li kandidatiĝis, en 1984 li doktoriĝis, li studvojaĝis en la lernojaroj 1968, 1975, 1979 en Britio, poste dufoje estis en Usono. Li okupiĝis pri bestaj epidemioj kaj virusoj. Li inventis 4 vakcinojn kontraŭ epidemioj. Li ricevis premiojn en 1993 kaj 1998.
Heiberger (Alabamo)
Heiberger, Alabamo estas malgranda vilaĝo konsiderita "Unincorporated community" (nealigita komunumo) ĉirkaŭ 10 mejlojn norde de Marion en la Kantono Perry (Alabamo). Ĝi estas konata ĉefe ĉar estis naskoloko de la porcivilrajta aktivulino Coretta Scott King, edzino de Martin Luther King.
Monzernheim
Monzernheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Katedralo de Bristolo
La Katedralo de la Sankta kaj Maldividita Triunuo, ("The Cathedral Church of the Holy und Undivided Trinity" estas katedralo de la anglikana eklezio de Anglujo en la angla urbo Bristolo. Ĝi estis fondata en la jaro 1140 kaj fariĝis en la jaro 1542 sidejo de la episkopo kaj la katedralo de la episkopujo de Bristolo. La harmonia aspekto de altaj gotikaj fenestroj kaj murdentoj kaŝas, ke la katedralo ekestis en konstrutempo trans 700 jaroj. La katedralo famas pro arĥitekturaj apartaĵoj, monumentoj kaj historia orgeno. La konstrumaterialo estas kalkoŝtono el la regiono de Bath.
Konstruhistorio
En la jaro 1140 Robert Fitzharding, riĉa bienestro kaj reĝa oficisto, fondis la katedralon de Bristolo kiel abatejo Sankta Aŭgusteno. Oni konstruis la originan abatopreĝejon, de kiu nur postrestis framentoj, inter 1140 kaj 1148 laŭ romanika stilo, kiu en Anglujo ankaŭ nomiĝas normana stilo. Sur la tereno oni starigis pluajn ŝtondomojn inter 1148 kaj 1164, interalie la kapitulejon kaj la pordegodomon de la abatejo, krome pluan romanikan pordegon, kiu origine kondukis en la loĝoĉambrojn de la abato.
Abato Davido (1216–1234) konstruigis novajn domojn, interalie proksimume 1220 errichtete kapelon konsekratan laŭ la Sankta Virgulino, kiu apudas la nordan flankon de la ĥorejo. Abato Edward Knowle komencis ampleksan modernigon de la abatopreĝejo. Oni transkonstruis inter 1298 kaj 1332 la orientan parton de la abatopreĝejo laŭ angla gotika stilo. Meze de la 15-a jarcento oni finfine starigis la transversan navon kaj la centran turon.
Abato John Newland (1481–1515) komencis el- kaj konstruigi la navon, kiu tamen ĝis la plena malfondado de la abatejo en la jaro 1539 ne estis finkonstruita. Oni malkonstruis la nur parte finfaritan navon kaj fermis la orientan parton de la preĝejo.
Laŭ dekreto el junio de 1542 Henriko la 8-a kaj ĉefepiskopo Thomas Cranmer rangaltigis la konstruaĵon al katedralo kaj faris ĝin episkopa sidejo de Bristolo. La nova katedralo estis konsekrata laŭ la Sankta kaj Maldividita Triunuo. Inter 1868 kaj 1877 George Edmund Street alkonstruis novan navon laŭ stilo de la orienta parto de la preĝejo. La solena malfermado okazis la 23-an de oktobro 1877. La okcidenta fasado kun siaj du turoj tamen estis finkonstruata nur en 1888. La kvin sonoriloj ĉiuj ekestis en la sama metiejo inter 1726 kaj 1789.
Arĥitekturaj apartaĵoj
La orienta parto de la katedralo estas tre malkutima pro diversaj kaŭzoj. Ĝi estis tiel konstruata, ke la pasejoj havas la saman altecon kiel la ĥorejo. Dum kiam tio estas ofte trovebla en gotika arĥitekturo en Germanujo, tio en Britujo tamen maloftas, kaj la katedralo de Bristolo estas la plej elstara ekzemplo por tia halopreĝejo. La volbo estas nur proksimume duone alta kiel tiu de la abatejo Westminster, tamen la interno de la katedralo aspektas larĝa kaj grandspaca.
Alia rimarkinda apartaĵo de la bristola katedralo estas la volbado de la diversaj mezepokaj ĉambroj. La verko realigita sub abato Knowle tiurilate estas unika kaj ĝi konsistas ne nur el unu, sed el tri individuaj volboj.
Dum la 16-a jarcento la spaco en la katedralo je diservoj estis tre mallarĝa. Tio necesigis ĝisfundan ŝanĝon de la katedrala ekipaĵo. Post plena starigo de la ĉefnavo la ĥorejo estis denove formebla laŭ la formo antaŭ la reformacio. Tiun transformadon inkluzive tiun de la altarejo respondecis Pearson.
Arĥitektura priskribo
La katedralo longas ekstere 91,4 metrojn kaj interne 87 metrojn. La laŭlonga navo longas 38 metrojn kaj larĝas 21 metrojn. La transversa navo longas 35 metrojn kaj larĝas 9 metrojn. La volbo en la laŭlonga navo altas 16 metrojn kaj en la ĥorejo 15 metrojn. La tuta katedralo etendiĝas sur areo da 2.096 kvadrataj metroj.
La okcidenta fasado de la katedralo aspektas entute pli hispana ol angla kaj similas al la gotika katedralo de Burgos en Hispanujo, tamen sen ties pinakloj. Ĝi estas relative larĝa kompare kun sia alteco kaj havas nur ununuran, tre grandan portalon treege ornamitan. Krom tio la katedralo havas – malkutime por anglaj katedraloj de gotika arĥitekturo – fenestrorozon laŭ franca aŭ hispana stilo super la meza portalego. La detaloj tamen estas eroj de angla frugotiko kompareblaj al tiu de la katedraloj de Wells kaj de Jorko.
Yamamoto Isoroku
Ĉefadmiralo YAMAMOTO Isoroku [jamamoto] (japane 山本五十六; n. 4-an de aprilo 1884 en Nagaoka, Prefekturo Niigata, Japanio; m. 18-an de aprilo 1943 Bougainville, Salomon-insuloj) estis unu el la plej konataj japanaj armeaj gvidantoj en la Pacifika milito, dum la dua mondmilito.
Vivo
Yamamoto estis adoptita junaĝe. Lia vera familia nomo estis Takano (高野).
Li finstudis en la japana Flota akademio en 1904 kaj vundiĝis en la marbatalo ĉe Ĉuŝima dum la rusa-japana milito, en 1905. Li perdis du fingrojn el la maldekstra mano.
Li studis de 1919 ĝis 1921 en la Harvarda Universitato, poste komenciĝis lia rapida kariero. Li estis de 1925 ĝis 1928 marataŝeo en Usono, en 1930 vicadmiralo, en 1936 vicministro pri mararmeo, en 1939 ĉefa komandanto de la 1-a floto kaj en 1940 tiu de la unuigita floto.
Admiralo Yamamoto iĝis komandanto de la tuta japana floto jam antaŭ la komenciĝo de la milito kontraŭ Usono, li komandis la floton dum 16 monatojn en la pacifika milito. Li estis respondeca pri planado de atako kontraŭ Pearl Harbor kaj aliaj postaj operacioj. Li volis elimini unuafoje la usonan transportan floton, sed tio kondukis al batalo de Midway en junio de 1942. Tie perdis la japanoj kvar aviadilportajn ŝipojn kaj ilian superecon pri Pacifiko.
Spite al la malvenko, Yamamoto gvidis la japanan floton ĉe batalo de Guadalcanal en la Salomonoj. Ankaŭ tio estis malvenko por la japanoj.
Morto
Kiam admiralo Yamamoto volis viziti la 18-an de aprilo 1943 nordajn Salamonojn, subpafis lian aviadilon usonaj dist-flugaj aviadiloj Lockheed P-38, kvankam lian aviadilon defendis ses Zero-ĉasaviadiloj. Kun li mortis du vicadmiraloj, lia sekretario kaj la piloto.
La usona armeo kaŝaŭskultis la konvenan radioparolon de la japanoj, tiel ili precize konis la alvenan tempon de la admiralo. Li alvenis precize, ne malfruis...
La japanoj cindrigis lian kadavron post du tagoj kaj ne informis pri la vera kaŭzo de la morto. Yamamoto estis nomumita ĉefadmiralo postmorte.
6974 Solti
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara dirigento kaj pianisto Georg Solti (1912–1997).
Coronel Ezequiel
Coronel Ezequiel estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1953, la municipo havas 5.399 enloĝantojn.
Tadahiro Akiba
Tadahiro Akiba (秋葉 忠宏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara, Avispa Fukuoka, Cerezo Osaka, Albirex Niigata, Tokushima Vortis, Thespa Kusatsu kaj SC Sagamihara.
Târnova
Târnova [tirnova] havas diversajn signifojn:
Krome ekzistas:
Vărădia de Mureș
Vărădia de Mureș [vərədia de mureŝ] (hungare: Tótvárad) estas komunumo en Rumanio oriente de Lipova. En 1910 ĝi havis 1 103 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 768 (rumanoj). Administracie apartenas al ĝi la vilaĝoj Baia, Julița, Lupești, Nicolae Bălcescu, Stejar și Vărădia de Mureș. Ĝia unua mencio estas el 1369. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Spirano
Spirano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Brignano Gera d'Adda, Cologno al Serio, Comun Nuovo, Lurano, Pognano, Urgnano kaj Verdello. Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj Gervasio kaj Protasio, kies komuna religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Antinoopoliso
Antinoopoliso (greka: Ἀντινόου πόλις, kopta Ansena, araba El-Sheik Ibada) estas la greka nomo de urbo en Antikva Egiptio kiu iĝis la ĉefurbo de la nomoso 15 de la Supra Egiptio, situanta apud Ĥmun ĉe la orienta rivero de Nilo, je 38 km sude de Al-Minya.
BLR
La vorto havas plurajn signifojn:
Robledillo de Mohernando
Robledillo de Mohernando (Kverketo de M.) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Krom la ĉefa kerno, estas malgranda urbanizaĵo proksime de Humanes tra kiu pasas rivero kaj kiu havas loĝantaron de ĉirkaŭ 30 personoj.
Károly Viszolajszky
Károly Viszolajszky [kAroj visolajski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Viszolajszky Károly estis hungara pastro, eklezia verkisto.
Robledillo de Mohernando
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas robledillense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 115 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,68 loĝ/km².
Károly Viszolajszky
Károly Viszolajszky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Érsekújvár, li mortis la  en Ĉeĥoslovakio en Dolné Semerovce.
Biografio
Károly Viszolajszky frekventis gimnaziojn en Buda kaj Esztergom, poste li studis filozofion en Nagyszombat, teologio en Esztergom. En 1868 li pastriĝis. Lia unua pastra stacio estis en Hontnádas, poste en aliaj lokoj. Inter 1874 kaj 1929 li estis pastro en Alsószemeréd, kiu dum la ĉeĥoslovakia erao prenis la nomon Dolné Semerovce. En 1909 li akiris la eklezian titolon subdekano, baldaŭ dekano. Li kreis ankaŭ taglibron, kiu poste iĝis ankaŭ etnografiaj fontoj.
Robledillo de Mohernando
Situo
Robledillo de Mohernando situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 896 m super marnivelo; je 34 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29,65 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°51′17″N 3°14′02″Ok.
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam inter 500 kaj 600 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis. Fakte tio pluis ĝis la 1960-aj jaroj, sed jam post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 556 loĝantoj en 1960 al 115, tio estis oni perdis pli ol 400 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Robledillo de Mohernando, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Robledillo de Mohernando kie oni falis al la nunaj 115.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Ruta turismo: antikva fonto, sportejo, placo, parko, preĝejo kaj ermitejo. Proksime estas ankaŭ flughaveneto.
1041
En la jaro 1041 post Kristo okazis, interalie:
Kapetidoj
La Kapetidoj (Capétiens), aŭ oficiale dinastio de Francio, estas familio kaj dinastio devena de la bordoj de la Rejno, sude de Majenco. Ilia genealogio datiĝas de iu Roberto, kiu mortis antaŭ 764 kaj estis la grafo de Oberrheingau kaj Wormsgau. La Kapetidoj fariĝis la tria dinastio de francaj reĝoj, post la Merovidoj kaj la Karolidoj.
La nomo Capétiens, plejofte uzita sed neoficiala, devenas de la unua kapetida reĝo de Francio, Hugo Kapeto (Hugues Capet).
Pliposte, la Kapetidoj ankaŭ regis multajn aliajn landojn aŭ ŝtatojn, interalie Portugalion, parton de la Bizanca imperio, Sicilion, Navaron, Hungarion, Pollandon, Andoron, Hispanion, Parman, Brazilon, Luksemburgon ktp.
La kapetida dinastio havis multnombrajn durangajn branĉojn, kiuj progrese malaperis ĝis 1768, kiam la sola postvivinta branĉo estis tiu de la Burbonoj. Hodiaŭ, du kapetidoj ankoraŭ reĝas en Eŭropo: La reĝo de Hispanio (el la plejaĝa branĉo de la Kapetidoj) kaj la grand-duko de Luksemburgo (el la branĉo de la dukoj de Parmo).
Branĉoj
La kapetida dinastio havis multajn branĉojn kaj flankajn liniojn, inter ili:
Listo de la kapetidaj reĝoj de Francio
"Rektaj kapetidoj"
Membroj de Kapetida dinastio
En tiu ĉi listo jenas listo de membroj de dinastio de Kapetidoj, regantaj en Francio, Portugalio, Hispanio, Luksemburgo, Parmo, Brazilo.
Vidu ankaŭ: Robertidoj
Ĉefa Branĉo
Hugo la 1-a (940-996), reĝo de Francio (987-996) = Adelaïde (945-1004)
La 2-a domo de Vermandois
Hugo la 1-a (1057-1102), grafo de Vermandois kaj de Valois (1080-1102)
Domo de Dreux
Roberto la 1-a (1123-1188), grafo de Dreux
Domo de Artois
Roberto la 1-a (1216-1250)
Domo de Évreux
Ludoviko d'Évreux (1276-1319)
Valois
Karlo (1270-1325), reĝo de Aragono (1285-1295)
Domo de Valois-Orléans
Ludoviko de Valois (1372-1407)
Domo de Valois-Anjou
Ludoviko la 1-a (1339-1384)
Domo de Valois-Burgonjo
kaj liaj idoj, Johano la Sentima, Filipo la Bona, Karlo la Brava.
Domo de Valois-Alençon
Karlo la 2-a (1297-1346)
Burbonoj
Vidu: Burbonoj
Roberto (1256-1317)
Anjou-Sicilia domo
Vidu: Anĵuo-Sicilio
Karlo la 1-a (1227-1285), reĝo de Sicilio (1266-1282), de Napolo (1282-1285), de Albanio (1272-1285)
Malgranda rombo-tri-seslatera kahelaro
En geometrio, la malgranda rombo-tri-seslatera kahelaro (aŭ simple rombo-tri-seslatera kahelaro) estas duonregula kahelaro de la eŭklida ebeno. Estas unu triangulo, du kvadratoj, kaj unu seslatero ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝia simbolo de Schläfli estas t0,2{3,6} aŭ t0,2{6,3}.
La kahelaro povas esti konstruita per laterotranĉo de la regula seslatera kahelaro aŭ per laterotranĉo de la regula triangula kahelaro.
Estas nur unu unuformaj kolorigoj de malgranda rombo-tri-seslatera kahelaro. La koloroj estu priskribataj per ciferoj 1, 2, 3. Tiam la 4 edroj (3.4.6.4) ĉirkaŭ ĉiu vertico havas kolorojn 1232.
Vico de rilatantaj pluredroj kaj kahelaroj
La malgranda rombo-tri-seslatera kahelaro estas ero de vico de laterotranĉitaj regulaj pluredroj kaj regulaj kahelaroj de la eŭklida kaj hiperbola ebenoj kun verticaj figuroj (3.4.n.4).
Sullens
Sullens estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 880 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,92 km², de kiuj 12,4% estas kovritaj de arbaro, 71,3% servas por agrikulturo kaj 16,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Sullens limas en nordo al Bournens, en nordoriento al Boussens, en sudoriento al Cheseaux-sur-Lausanne, en sudsudoriento al Crissier, en sudo al Mex, en sudokcidento al Vufflens-la-Ville, kaj en nordokcidento al Penthaz.
Trafiko
Tra Sullens pasas la kantona ĉefvojo n-ro 124 de Cheseaux-sur-Lausanne al Penthalaz, kiu konektas la kantonan ĉefvojon n-ro 5 kun la kantona ĉefvojo n-ro 9. Ĝi kruciĝas en la komunumocentro kun la kantona ĉefvojo n-ro 134 de Chavornay al Ecublens. La alveturejo Cossonay al la svisa aŭtovojo A1 situas sur la komunuma teritorio apud la nordokcidenta komunumlimo.
Ciugudul de Jos
Ciugudul de Jos [ĉugudul de ĵos] (hungare Alsófüged germane Unterfigid) estas vilaĝo en Rumanio norde de Aiud. Administre ĝi apartenas al Unirea (Alba).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 585 loĝantojn (rumanoj); en 1992 estis 664 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Je t'aime... moi non plus
Je t'aime... moi non plus (esperantigite Mi amas vin... mi ankaŭ ne) - diskuta franca kanto skribita en 1967 de franca tekstisto kaj komponisto Serge Gainsbourg. La kanto estis farita pro la deziro de Brigitte Bardot, kiu petis Gainsbourg skribi "la plej romantikan kanton, kian oni nur povas imagi". Unue Gainsbourg registris la kanton kun Bardot, tamen ŝia tiama edzo Gunter Sachs ne permesis publikigi ĝin. Anstataŭ Bardot, Gainsbourg kantis ĝin en 1969 kun sia tiama amantino, brita kantistino Jane Birkin, kies ĉi-tiu kanto malfermis la vojon por kariero en Francio.
La kanto, kies titolo oni povas traduki kiel "Mi amas vin... mi ankaŭ ne", ekestis tempe de seksa revolucio. Ĝi provokis multe da diskutoj, ĉefe pro la seksaj subtekstoj kaj la maniero de kantado (ia. suspiroj de Birkin kiuj memorigas sonojn de virina orgasmo). En kanto estas ia. jenaj tekstoj:
La kanto havis grandan sukceson en la tuta Eŭropo, malgraŭ ke elsendado de ĝi estis malpermesita en kelkaj ŝtatoj (ia. en Hispanio, Islando, Jugoslavio, Svedio, Italio kaj Britio).
En 1976 Serge Gainsbourg faris filmon sub sama titolo, en kiu ankaŭ ludis Jane Birkin.
László Feszt (patro)
FESZT V. László (fest) estas rumanuja hungara grafikisto, universitata profesoro naskita en Kluĵo la 17-an de oktobro 1930 kaj mortinta la 3-an de majo 2013 en Kluĵo. Li estas patro de belartisto László Feszt
Biografio
László Feszt V. en 1949-50 li studis en Magyar Művészeti Intézet, inter 1950-54 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ekde 1954 li estis profesoro de la altlernejo, inter 1976 kaj 1985 ĝia rektoro.
Artamoj
Artamoj estas milde plumaraj, malhelaj paserinaj birdoj. Estas ununura genro, nome Artamus. Tiuj artamoj estas traktataj ĉu kiel subfamilio, Artamenoj en pli etenda familio Artamedoj, kiuj inkludas la birdojn de la genro Cracticus inklude la konatan specion de la Aŭstralia flutopigo, aŭ kiel la ununura genro en tiu familio. La genra nomo, kiu siavice okazigas la familian nomon, devenas el la antikva greka artamos, kio signifas buĉisto aŭ murdisto. Tiu nomo estis tiam donata pro tiame rimarkita ŝajna simileco kun la lanioj, dum alia komuna nomo por tiu grupo estis "hirundaj sturnoj".
Ořechov (distrikto Žďár nad Sázavou)
Ořechov (Orzechow) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En vivis en la vilaĝo.
Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Havlíčkův Brod – Brno, sur kiu estas establita fervoja haltejo Ořechov, kaj ŝoseo I/37.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1366.
Lvova ribelo
La Lvova Ribelo (en pola: powstanie lwowskie, akcja Burza) estis armita insurekcio fare de la sekretaj fortoj de la Pola Enlanda Armeo (en pola: Armia Krajowa) nome de la Pola Rezistomovado kontraŭ la okupacio fare de Nazia Germanio de la urbo Lwów aŭ Lvovo (nune Lviv, Ukrainio) en la lastaj stadioj de la Dua Mondmilito. Ĝi startis la 23an de julio 1944 kiel parto de sekreta plano lanĉi la tutlandan insurekcion kodnomita Operaco Tempesto antaŭ la avanco de la Ruĝa Armeo en la Orienta Fronto. La Lvova Ribelo daŭris ĝis la 27a de julio kaj rezultis en la liberigo de la urbo. Tamen, tuj post la liberigo, polaj soldatoj estis arestitaj de la liberigintaj sovetoj. Sekve kelkaj estis devigitaj aliĝi al la Ruĝa Armeo, dum aliaj estis senditaj al Gulagaj malliberejoj. La urbo mem estis okupita de Sovetunio.
1042
En la jaro 1042 post Kristo okazis, interalie:
Langlade (Sankta-Piero kaj Mikelono)
Geografio
Ĝi situas en Norda Atlantiko, okcidente de la Burina Duoninsulo de insulo Novlando. Ĝi kovras areon de 91 km², kaj estas ligita al insulo Mikelono per 8 mejlojn longa istmo el sablo.
Nuna situacio
Langlade perdis sian solan loĝanton dum la tuta jaro, Charles Lafitte, kiam li mortis en julio 2006. Tamen Langlade estas somera feriejo por multaj loĝantoj de la insulo Sankta-Piero. Somere la loĝantaro de Langlade povas kreski ĝis loĝantoj.
Weilerskopf
Weilerskopf estas la nomo de 470 m alta monto en arbara eksklavo de Herxheim am Berg nordokcidente de Bad Dürkheim. La pinto estas starejo de antenturo de Deutschen Telekom AG.
15611 Leejoonyoung
15611 Leejoonyoung estas granda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
1686 De Sitter
1686 De Sitter estas mezgranda asteroido de la asteroida zono, ano de la Temisa familio.
15611 Leejoonyoung
Nomo
Ĝia nomo honoras Lee Joonyoung, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Koreia Scienca Akademio de KAIST en Pusano (Sud-Koreio).
1686 De Sitter
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan astronomon, fizikiston kaj matematikiston Willem de Sitter.
Johann Baptist Jenger
Vivo
Ekde sia translokado al alia laborposteno en Vieno li estris la sekretariejon de la tiea muzikasocio. Li estis pianakompananto de Carl von Schönstein kaj ofte ankaŭ muzikis kun Schubert aŭ dum ties ĉeesto. Sur Jenger, kiu postlasis el septembro kaj oktobro de 1828 lastajn privatajn leterojn de Schubert falis la organizado de muzika vespero kun la prezentado de la lastaj tri pianosonatoj kaj lidoj (la 27-an de septembro 1828 ĉe d-ro Ignaz Menz). Proksimume 1830 Jenger verkis biografian skizon pri Anselm Hüttenbrenner.
Intime amika Jenger estis kun la fratoj Hüttenbrenner kaj familio Marie, Karl kaj Faust Pachler en Graz samkiel Sophie Müller, aktorino ĉe Burgtheater kaj desegnisto kaj litografiisto Joseph Teltscher]].
Cristóbal de Olid
Cristóbal de OLID (Kristoforo de O.) estis hispana militisto kaj esploristo, naskiĝinta en Linares, provinco Ĥaeno, en 1488 kaj mortinta en Nako (Honduro) en 1524.
Militkariero en Kubo kaj Meksiko
En 1515 li veturis al Kubo por servi al la hispana krono sub la estreco de la guberniestro Diego de Velázquez. En 1518 li estis sendita de la guberniestro mem al la marbordo de Jukatano (Meksiko) serĉe de la ekspedicio de Juan de Grijalva, tamen li devis reveni al Santiago de Cuba pro malbona vetero, sen esti kontaktinta kun tiu ekspedicio.
En 1519 li akompanis Hernán Cortés en la konkero de Meksiko estre de unu de la ŝipoj per kiuj la hispanoj navigis el Kubo al Meksiko. Post la elŝipiĝo en Kozumelo li elstaris pro sia kuraĝo. Li montris tiun kuraĝon en la batalo de Centla kontraŭ la majaoj de la popolo de ĉontaloj, kaj en Tlakskalo kontraŭ la tlakskalanoj estritaj de Ksikohtenkatl; tuj poste li estris tiujn samajn tlakskalanojn, kiuj iĝis aliancanoj kontraŭ la ĉolulanoj, en la masakro de Ĉolulo; en la retiriĝo de la tiel nomita Trista Nokto post la batalo de Otumba. Li estis nomumita kapitano de la soldataro de Coyoacán en la sieĝo de Tenoĉtitlano. Post la konkero de tiu urbo li edziĝis al azteka princino, fratino de Moktezumo la 2-a.
En 1522 li estis sendita al la konkero de la teritorio de la aktuala subŝtato Michoacán, provinco kiun li konkeris en la nomo de Cortés. Li estis poste sendita por helpo al Juan Álvarez Chico en la provinco Kolimo, kvankam tiam tiu jam estis venkita en la batalo; alveninta Olid al Kolimo, ankaŭ li estis venkita de la armeo de la reĝo Kolimano.
La perfido
En 1523 Hernán Cortés decidis antaŭi al Gil González Dávila en la konkero de Honduro kaj por tio li komisiis Pedro de Alvarado al surtera ekspedicio, dum Olid ricevis la estrecon de alia ekspedicio, tiu mara. Por provizii kaj rekruti homojn por la ekspedicio, Olid translokiĝis al Kubo kaj perfidis Cortés interkonsente kun Diego de Velázquez (klara malamiko de Cortés), kiu promesis al li nomumon de guberniestro de Honduro se li venis denove al liaj ordonoj.
En Honduro li fondis la vilaĝon kiu poste estis nomita Triunfo de la Cruz kaj iĝis iel regionestro. La respondo de Cortés tuj alvenis, ĉar li sendis kontraŭ li ŝipan ekspedicion estre de sia kuzo Francisco de las Casas. Olid sukcesis kapti kaj González Dávila kaj de las Casas, ambaŭ partianoj de Cortés. En momento de surprizo González Dávila kaj de las Casas sukcesis vundi Olid, kiu fuĝis tro vundita. Li estis kaptita la venontan tagon. Aliginte al Cortés la homojn kiuj estis akompanintaj al Olid, de las Casas retenis lin kiel prizonulo. Abandonita de liaj sekvantoj kaj procesita, li estis senkapigita en la publika placo de Nako (Honduro) en 1524.
Nürburg (burgo)
La burgo Nürburg estas ruino de altaĵburgo en la Ejfelo apud la vilaĝo Nürburg sude de Adenau en la distrikto Ahrweiler en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi staras sur 678 m alta vulkana bazaltkonuso. Proksimas la fama aŭtokurejo Nürburgring, do „ringo ĉirkaŭ la Nürburg“.
Historio
Unuafoja mencio en la jaro 1166 kiel Noureberg aŭ Mons Nore (ambaŭ: monto Noure aŭ Nore). Verŝajne jamen romia tempo tie ekzistas signalstacio por sekurigi la gravan romian straton tra la regiono.
2623 Zech
2623 Zech estas malgranda duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1919 de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nuntempan germanan astronomon Gert Zech, de la Astronomisches Rechen-Institut kaj redaktoro de "Astronomy and Astrophysics Abstracts". Li ankaŭ laboris por determini la termason kaj la per observoj de 433 Eroso.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de D. Pray, P. Pravec, V. G. Chiorny, Yu. N. Krugly, V. Benishek, J. Pollock, D. B. Caton, A. B. Smith, R. L. Hawkins, R. Inasaridze, R. Montaigut, A. Leroy, D. E. Reichart, J. B. Haislip kaj A. LaCluyze per observoj de far'de diversaj observatorioj, anoncita en novembro 2014.
Tiu satelito havas taksata diametron de 2,01 km, de 4,883 ± 0,012 tagoj (117,192 ± 0,288 horoj) kaj orbitan  de ĉirkaŭ 44 km. Ĝia rotacia periodo estas 18,718 ± 0,008 h (0,7799 tago)
BLU
La vorto havas plurajn signifojn:
Wilhelm Müller
Johann Ludwig Wilhelm MÜLLER (naskiĝis la en Dessau; mortis la  en Dessau) estis germana  poeto.
Lia plej fama verko estas la poemciklo Winterreise, kies emociigaj kaj plej ofte malesperaj poemoj estis surmuzikigitaj de Franz Schubert. La plej konata ero de tiu poemaro estas Der Lindenbaum.
Shinji Otsuka
Shinji Otsuka (大塚 真司, n. ) estas japana futbalisto.
Wilhelm Müller
Vivo
En rondoj de kelkaj poete talentitaj amikoj li ekinspiritis. La de Müller kun ili kune eldonita verko »Bundesblüten« (Berlino 1815) atestas liajn unuajn muzo-provojn. En 1817 li akompanis grafon Sebastian Albert von Sack al Italujo el kio naskis la eleganta kaj informplena literatura frukto »Rom, Römer und Römerinnen« (Berlino 1820). Baldaŭ post la reveno (1819) li vokiĝis kiel instruisto pri klasikaj lingvoj al Dessau kaj mallonge post li krome dungitis kiel bibliotekisto de la ĵus fondita duka biblioteko.
Poetece li furoris per »Gedichte aŭs den hinterlassenen Papieren eines reisenden Waldhornisten« (Dessau 1821–24) kaj »Lieder der Griechen« (Dessau/Leipzig 1821–24) kie li esprimis la simpation de la germanoj por la grekoj en ilia sendpendiĝo-milito. Enhavsimile flankis ilin tuj »Neugriechische Volkslieder« (Leipzig 1825) kaj »Lyrische Reisen und epigrammatische Spaziergänge« (Leipzig 1827). Krome verkis li la novelon »Der Dreizehnte« (1827) kaj »Homerische Vorschule« (Leipzig 1824), kie li konfesis esti diligenta disĉiplo de Friedrich August Wolf; ekster tio li verkis ankoraŭ etajn prigrekiajn eseojn.
Meritis Müllers ankaŭ tradukante la verkon »Faustus« de Christopher Marlowe (Berlin 1818); krome li eldonis la antologion »Bibliothek der Dichtungen des 17. Jahrhunderts« (Leipzig 1822–27; daŭrigo far Karl August Förster).
Graveco
Müller estis unu el la plej freŝaj germanlingvaj kantopoentoj. Hela, sincera ĝojo elaŭdeblas el kantoj kiuj estis bonege kanteblaj (ekz. »Es lebe, was auf Erden«, »Im Krug zum grünen Kranze«) kaj ofte muzikigitis (plej bele de Franz Schubert la cikloj »Die schöne Müllerin« kaj »Winterreise«).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 14. Leipzig 1908, p. 234-235 (ĉi tie interrete)
Pirkko Saisio
Pirkko SAISIO (naskiĝinta 1949) estas finna verkisto. Ŝi verkis romanojn, scenarojn por filmoj kaj televidaj programoj, teatraĵojn, kantojn kaj libretojn. Ŝi ankaŭ aktoris kaj reĝisoris iujn siajn proprajn teatraĵojn. Ŝi uzas ankaŭ pseudonimojn Jukka Larsson kaj Eva Wein. En 1997–2001 ŝi agis kiel profesoro de dramaturgio. Ŝi estas lesbo kaj havas inan kunulon.
38237 Roche
38237 Roche estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en la Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la franca astronomo kaj matematikisto Édouard Roche (1820–1883) de la Universitato de Montpellier, konata pro lia laboro pri la suno, kometoj, ĉiela mekaniko kaj, plej notinde, pro la " limo de Roche ".
Voutenay (stacidomo)
Voutenay estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Voutenay-sur-Cure, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Cravant-Bazarnes - Dracy-St-Loup (755000).
Ferenc Magyary-Kossa
Ferenc Magyary-Kossa [madjari-koŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Magyary-Kossa Ferenc estis hungara bestkuracisto, advokato, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis nagysarlói.
Ferenc Magyary-Kossa naskiĝis la  1826 en Tiszaroff. Li mortis la 1890 en Budapeŝto.
Obernbreit
Obernbreit estas merkata komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kitzingen kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jakab Ábrahám
ÁBRAHÁM Jakab (a:braha:m) estas rumanuja hungara grafikisto naskita en Lăzăreşti la 2-an de aŭgusto 1952.
Biografio
Jakab Ábrahám finis en 1976 la Belartan Altlernejon Ion Andreescu en Kluĵo, kie liaj majstroj estis László Feszt, Nica Ioachim, Horvat Bugnariu Ioan, Șerban Constantin.
Leș
Leș [leŝ] (hungare Váradles [va:radleŝ]) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Nojorid.
1043
En la jaro 1043 post Kristo okazis, interalie:
Leș
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 891 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj), en 1992 1 835 (rumanoj, 6,8 % da hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Esperanto-Grupo Alena
Esperanto-Grupo Alena (EGA) estas la loka grupo de esperantistoj en la urbo Aleno (Aalen), urbo en la germana federacia lando Baden-Virtembergo. La grupo prizorgas la tiean Germanan Esperanto-Bibliotekon.
Historio
La Esperanto-Grupo Alena fondiĝis en la jaro 1948 per iniciato de Fritz Betzler. En la 1950-aj jaroj ĝi pli kaj pli ĝi malaperis post grava malsano de la fondinto. Ĝi estis refondita en la jaro 1982 pere de Franz Zeller kaj Karl Heinz Schaeffer, kiu ekde tiam estas ĝia prezidanto.
Fine de 1980-aj jaroj la grupo tradukis la germanan urboprospekton de Aalen Esperanten, aperinta en la 4-a eldono. La grupo proponas ankaŭ ĉiĉeronadojn tra la urbo kaj regiono.
1992, okaze de 10-a jubileo de la refondiĝo – anstataŭ diboĉi bufede – la grupo tradukis la libron de Peter Härtling: Das war der Hirbel.
1994 ricevis la grupo la Zamenhof-Medalon pro ĝiaj meritoj.
Ĝemela grupo
Ek de la 13-a de Aprilo 1987 la Esperanto-Grupo Alena havas ĝemeliĝon kun Esperantista Esperanto-Grupo en la hungara urbo Tatabánya. La ĝemeligan dokumenton subskribis la du prezidantoj Péter Tihany kaj Karl Heinz Schaeffer en Tatabánya. En la sekvantaj jaroj reciprokaj vizitoj de la grupoj aŭ de unuopaj grupanoj firmigis la interligon. Menciinda estas, ke la ĝemeliĝo povis okazi duonan jaron pli rapide ol la oficiala ĝemeliĝo inter la urboj mem, ĉar ne ekzistis lingvaj malfacilaĵoj.
5609 Stroncone
5609 Stroncone estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone en Italio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la itala urbo Stroncone en Umbrio, kie troviĝas la observatorio elde kie ĝi estis malkovrita.
Dir
Dir (Dird) — estis kieva princo. Laŭ unu versio li estis ido de Princo Kio.
Nomo
Origino de nomo de princo estas diskutebla. La ĉefa versio estas norena: laŭ ĝi «Dir» devenas el «dýr» aŭ «djur» (besto). Aliversie lia nomo devenas el slavaj aŭ turkaj lingvoj.
Laŭ kronikoj
Laŭ Komenca kroniko Askoldo kaj Dir estis bojaroj de novgoroda princo Rjurik. Je 864 ili estis senditaj al Konstantinopolo. Ili stopiĝis en Kievo, liberinte ĝin de Ĥazario. Sed en ĉi tia tempo Komenca kroniko diras ankaŭ, ke en Kievo regis ido de Kio.
Poste en Kroniko estis dirita, ke je 866 estis farita unua ekspedicio al Konstantinopolo (sed laŭ bizancaj kronikoj ĉi tiu ekspedicio okazis je 860).
Poste en Kroniko estis dirita, ke je 882 novgoroda princo Olego la Saĝa aneksiis Kievon kaj murdis Askoldon kaj Diron.
Laŭ Dua Pskova Kroniko de 15a jarcento, Askoldo, Dir kaj Rjurik alvenis al Rusio kune.
Laŭ Jan Długosz Askoldo estis ido de Kio — fondanto de Kievo.
Verŝajne Askold kaj Dir regis nekune. Laŭ Al-Masudi Dir regis post Olego la Saĝa, kaj estis murdita de Olego la 2-a (kiu estis ekzilita de sia kuzo Igor je 936). Laŭ tio, aŭtoro de Komenca kroniko unuigis novelon pri murdo de Askoldo, farita de Olego la 1-a, kun novelo pri murdo de Dir, farita de Olego la 2-a. Laŭ alia versio Dir regis antaŭ Askoldo.
BLZ
La vorto havas plurajn signifojn:
Doutor Severiano
Doutor Severiano estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 6.616 loĝantojn.
(86212) 1999 TG21
(86212) 1999 TG21 estas tre malgranda sed tre hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,213653 astronomia unuo, tie estas 31,962 milionoj da km.
Spriana
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Montagna in Valtellina, Sondrio kaj Torre di Santa Maria.
Lumina Domestica
Lumina Domestica estas lampomuzeo en Bruĝo, Belgio. La muzeo montras la privatan kolekton de Eddy Van Belle, kiu ekspluatas du pliajn privatajn muzeojn en Bruĝo: la fritomuzeon kaj la ĉokoladomuzeon Choco-Story.
La muzeo donas historian superrigardon de la endoma lumigado, ekde torĉo tra kandelo ĝis ampolo kaj lum-eliganta diodo (LED).
La kolekto havas proksimume 6500 erojn, el kiuj 1000 estas montrataj.
Shinobu Nagata
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara.
Luterbach-Attisholz (stacidomo)
Luterbach-Attisholz estas fervoja stacidomo en Luterbach, Svislando.
Ljubljano
Ljubljano aŭ Labako (Ljubljana, Laibach, Emona estas la ĉefurbo de Slovenio kaj de la samnoma municipo. La urba areo havas 310.000 loĝantojn (2003) kaj situas ĉe la rivero Ljubljanica.
Ljubljano ne estas granda, sed certe multflanka. La malnova urbo enhavas konstruaĵojn el multaj periodoj, kiel la Renesanco kaj la Klasikismo, sed ankaŭ troveblas multaj modernaj konstruaĵoj. La plej konataj konstruaĵoj estas la tri pontoj kaj la kastelo "Ljubljanski Grad". En la urbopartoj ĉirkaŭ la urbocentro ofte troviĝas konstruaĵoj el la komunista periodo. Multaj konstruaĵoj en la urbo estas formplanitaj de la slovena arkitekto Jože Plečnik, kiu emfaze premis sian stampon sur la urbon. Konstruaĵoj kiel la universitata biblioteko, diversaj preĝejoj kaj la stadiono de Ljubljano estas de li formplanitaj, samkiel la vendoplaco, la tri pontoj kaj la tombejo.
Transporto
Ljubljano havas propran flughavenon: Ljubljana Brnik. La aŭtobusa kompanio LPP ekspluatas interligojn inter la urbocentro kaj la urbopartoj kaj vilaĝoj ĉirkaŭ Ljubljano. La urbo ankaŭ estas haltejo de internaciaj fervojlinioj el Munkeno kaj Venecio.
Historio
Dum la tempo de la romia hegemonio, de la 1-a jarcento antaŭ Kristo ĝis la 5-a jarcento post Kristo, oni nomis la kolonion, sur la loko de la hodiaŭa Ljubljano, 'Emona'.
Poste Emona diversfoje estis invadita de inter aliaj la barbaroj kaj en 452 antaŭ Kristo finfine estis detruita de la Hunoj sub gvido de Atilo. La slavoj eksetlis en tiu ĉi areo en la komenco de la 6-a jarcento post Kristo. Pri tiu slava koloniigo ne multo estas konata, sed la malnovaj slavaj tomboj, kiuj estis trovitaj en diversaj partoj de Ljubljano, konfirmas la iom-post-ioman disvolviĝon de la setlado. La unua feŭda superrego estis ĉirkaŭ la jaro 1 kaj Ljubljano fariĝis la centro de ĝi.
Ljubljano estis ĉefurbo de la Duklando Krajino el 1364 ĝis la ŝtata dissolvo de Aŭstrio-Hungario en 1918, tuj post la fino de la Unua Mondmilito.
Verda urbo kun multaj vidindaĵoj
Antaŭ jardeko (2008) la stratoj apud la rivero estis malpuraj kaj plene de trafiko, sed nuntempe (2019) la urbo estas unu el la plej verdaj kaj viveblaj ĉefurboj en Eŭropo kies historia kvartalo konvertiĝis al piediranta spaco ankoraŭ nur escepte alirebla por busoj kaj biciklantoj. Tiu urboplanado estis tiom sukcesa ke Ljubljano ricevis kiel unua orienteŭropa urbo la "Premion de Verda Ĉefurbo de Eŭropo" [fr]
En la urbo videblas multaj paŝtelkoloraj domoj kaj arkitekturaj belaĵoj de la fama arkitekto Jože Plečnik, kiu fariĝis grava persono en Slovenio post la tn. "10-taga milito" kiu estas la nomo por la slovena lukto por sendependeco.
La plej vizitindaj lokoj troviĝas en malgranda piediranta areo. La plej grava historia loko estas la Ljubljanski Grad (Kastelo) el la 15-a jarcento en kies internco estas restoracioj. La kastelo estas atingebla pere de kablolifto el la centro de la urbo aŭ piedirante (inter 20-30 minutoj).
Monzingen
Monzingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Balta Ofensivo
La Balta Ofensivo, konata ankaŭ kiel Balta Strategia Ofensivo, referencas al kampanjo luktita inter la nordaj Frontoj de la Ruĝa Armeo kaj la Germana Armegrupo Norda en la Baltaj landoj dum la aŭtuno 1944 en la Dua Mondmilito. La rezulto de la serio de bataloj estis la izoligo kaj ĉirkaŭo de la Armegrupo Norda en la sako de Kurlando kaj la soveta re-okupacio de baltaj ŝtatoj.
La sovetaj trupoj duoble superis la nombron de la germanoj (730 000). La sovetoj informis pri 61 468 mortintoj aŭ malaperintoj krom 218 622 vunditoj aŭ malsaniĝintoj.
1044
En la jaro 1044 post Kristo okazis, interalie: