cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katedralo de Avinjono
Ĝi apartenas al la romanika stilo, ĉefe de la 12-a jarcento. La orienta turo estis detruita en la jaro 1405, dum la sieĝo de la urbo fare de la kontraŭpapo Benedikto la 13-a, sed baldaŭ estis rekonstruita. Oni aldonis kapelojn al ĝi ekde la 14-a jarcento, kaj la lastaj reformoj okazis en la 17-a jarcento. La absido estis detruita kaj konstruita alia pli ampleksa en 1671-1672.
Ĝi pleja elstaraĵo estas la statuo el plumbo orkolora de la Virgulino, kiu kronas la okcidentan turon, sonorilturo ekde 1859. La maŭzoleo de la papo Johano la 22-a estas unu el la plej belaj verkoj ene de la katedralo, majstra verko simila al la gotika de la 14a jarcento. Ĝi estas la sidejo de la Ĉefepiskopo de Avinjono.
(133566) 2003 UZ27
(133566) 2003 UZ27 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Kroata Fervojista Esperanto-Asocio
La Kroata Fervojista Esperanto-Asocio (KFEA) estas landa asocio de IFEF.
Nuna KFEA ekestis sekve de la konataj eventoj en la Civitana Milito en Jugoslavio. Kroataj fervojistoj esperantistaj jam en la dudekaj jaroj konsiderinde agadis en la internacia fervojista movado kaj en la kvindekaj jaroj grave kontribuis al ekesto de la fervojista movado (tiam Jugoslavia Asocio de Fervojistoj-Esperantistoj (JAFE) en Jugoslavio. La anoj de la nuna asocio jam tre aktivis en la okdekaj jaroj - tiam ankoraŭ en kadro de JAFE - kaj fondis la asocion 1991 post ekesto de memstara ŝtato Kroatio.
39335 Caccin
39335 Caccin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Bruno Caccin (1944–2004) kiu laboris ĉe la Observatorio de Capodimonte en Napolo dum 15 jaroj. En 1986 li fariĝis profesoro pri astronomio ĉe la Universitato de Romo "Tor Vergata". Lia ĉefa sciencaj plenumadoj temas pri la radiada transporto en la Suno kaj en diversaj tipoj de steloj, precipe la cefeidoj.
Clue
Cluedo ([KLUdoŭ] en Britio) (aŭ Clue [klu] en Usono) estas tabulludo, kiu temas pri murdomistero. La angla titolo signifas "indiko" aŭ "spuro". Cluedo unue eldoniĝis de Waddington Games, Britio, en 1948. Nun usona firmao Hasbro eldonas ĝin, post kiam Hasbro akiris la usonan firmaon Parker Brothers, kiu originale produktis la ludon.
Resumo
La mapo prezentas anglan kamparan domegon, kun diversaj ĉambroj. Ĉiu ludanto regas personon, kiu estas gasto en la domo, kies posedanto Dr. Black ([blek], Doktoro Nigro) estis murdita (Mr. Boddy = Sinjoro Korpo en usona versio).
La ludantoj provas solvi la murdon. La solvo konsistas el tri elementoj: Suspektato, Armilo, kaj Ĉambro.
La ĉambroj
Estas naŭ ĉambroj, kie la murdo povis okazi.
Ludado
Komence, oni hazarde sekrete enmetas po unu el ĉiuj tri specoj de elementkartoj en specialan koverton, kiu reprezentas la verajn suspektaton, armilon, kaj ĉambron. Oni dividas la aliajn kartojn inter la ludantoj, do ĉiu ludanto scias kelkajn informojn pri la kazo.
Finfine, iu ludanto havos sufiĉan informon por Akuzi. Li anoncas sian Akuzon (ludanto, armilo, ĉambro) kaj sekrete ekzamenas la enhavojn de la speciala koverto. Se li pravas, li gajnas la ludon. Se li eraras, li malgajnas kaj ne plu ludas.
Filmo
Estas komedia filmo bazita sur la tabulludo. La filmo kuriozas, ĉar ĝi aperis en teatroj kun kelkaj malsamaj finoj.
Televido
Estis du televidaj ludprogramoj bazita sur la tabulludo. Inter 1990 kaj 1993 estis brita versio, kaj inter 1992 kaj 1993 estis aŭstralia versio.
Aliaj ludoj
Estas multaj aliaj versioj de Clue
Libroj
Eldonejo Scholastic eldonis 18 amuzajn infanlibrojn inter 1992 kaj 1997 pri Clue.
4074 Sharkov
4074 Sharkov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa astrofizikisto Viktor Ivanoviĉ Ŝarkov
Casanova Elvo
Casanova Elvo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verĉelo de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Collobiano, Formigliana, Olcenengo, San Germano Vercellese, Santhià kaj Villarboit. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Melinda Kistétényi
Melinda Kistétényi [kistEtEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kistétényi Melinda estis hungara komponisto, orgenisto, korusestro, altlerneja instruisto. Ŝia origina familia nomo estis Kaindl.
Melinda Kaindl naskiĝis la en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Nana skutelario
Nana skutelario - latine Scutellaria nana - estas specio de herbaj plantoj, kaj reprezentanto de la genro Skutelario (Scutellaria).
Medicina uzo
La plantoj de la genro Skutelario havas plurajn medicinajn uzojn kaj pluraj specioj de la genro uziĝas sammaniere. Literaturaj fontoj priksibas kontraŭtiman, trankviligan kaj dormemigan efikojn.
Megatherium
Megatherium (el la greka mega [μέγας], signife "granda", kaj therion [θηρίον], "besto", el kio en Esperanto megaterio) estis genro de elefant-grandaj sugrundaj bradipuloj endemiaj de Sudameriko, foje nomitaj la giganta grundobradipo, kiu vivis el komenca Plioceno tra la fino de la Pleistoceno. Nur kelkaj malmultaj aliaj termamuloj egalis aŭ superis la megaterion laŭgrande, kiel ekzemple la grandaj Rostruloj (ekz., elefantoj) kaj la giganta rinocero Paraceratherium. La Megatherium estis por la unua fojo malkovrita en 1788 sur bordo de la rivero Luján en Argentino, la holotipa specimeno estis poste enŝipigita al Hispanio la venontan jaron kie ĝi altiris la atenton de la fama paleontologo Georges Cuvier, kiu estis la unua kiu determinis, ke la megaterio estas bradipulo. Tiu specimeno estas konservita en la Muzeo de Naturaj Sciencoj de Madrido. Ĝi estis remuntita de la muzea laboristo Juan Bautista Bru, kiu ankaŭ desegnis la skeleton kaj kelkajn unuopajn ostojn.
Nana skutelario
Medicina uzo
Tiu nearktisa planto estas unu el pluraj deklaritaj herboj en la produktaĵo "Spico" origine vendita sub la pretendo esti incenso de pluraj herboj, sed fakte provizita per aldona sintetika narkotaĵo kaj uzita kiel moda drogo. La droga efiko do probable ne rilatas al la aldono de la planto al la miksaĵo, sed al la aldona sintetika narkotaĵo, kaj la deklaritaj herboj "ŝajnigu" sendanĝerecon de la produktaĵo.
Megatherium
Post la origina malkovro, nombraj aliaj fosilioj de Megatherium estis malkovrita tra Sudameriko, en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Kolombio (Quipile, Kundinamarko), Gujano, Paragvajo, Peruo kaj Urugvajo. Novaj specioj en la genro Megatherium, M. urbinai kaj M. celendinense, estis priskribitaj en 2004 kaj 2006 respektive. M. celedinense estis nomita laŭ Celendin, Departemento Kaĥamarkio en la Peruaj Andoj.
István Szegedi Szabó
István Szegedi Szabó [iŝtvAn segedi sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szegedi Szabó István estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis Szegedi-Szabó, lia origina familia nomo estis nur Szabó.
Norbert Duka-Zólyomi
Norbert Duka-Zólyomi [zOjomi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Duka Zólyomi Norbert estis ĉeĥoslovakiana hungara advokato, politikisto, instruisto, historiisto.
István Szegedi Szabó
István Szegedi Szabó naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Szegedi Szabó frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis en privata aktorlernejo same en Szeged en 1919. Li komencis sian aktoran karieron en provinco, sed plej longe li apartenis al Nacia Teatro (Szeged). Post la 2-a mondmilito li ricevis rolojn en Teatro Belvárosi, inter 1953-1960 en Teatro de Hungara Armeo, poste en Teatro Madách. Tiutempe li faris programon por infanoj dum 9 jaroj en la Hungara Radio. Li pensiuliĝis en 1960.
Vesperto
La gloso Ady Endre havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Norbert Duka-Zólyomi
Norbert Duka-Zólyomi naskiĝis la  en Esztergom. Li mortis la en Bratislavo.
Biografio
Norbert Duka-Zólyomi abiturientis en Ĉeĥoslovakio en Bratislavo en 1925, poste li akiris juran diplomon en la sama urbo en 1929, fine ĝis 1934 li lernis samloke lingvojn. Inter 1934 kaj 1945 li estis advokato, krome li kontribuis en gazetoj. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je prizono, inter 1949 kaj 1953 li estis simpla laboristo. En 1954 li akiris pianistan diplomon, poste li instruis ĉefe en hungarlingva muzika lernejo. Ekde la 1960-aj jaroj li okupiĝis pri medicina historio. En 1970 li kandidatiĝis el historio. Li partoprenis en socia vivo de hungara minoritato. En 1972 li ricevis hungaran memormedalon.
Association for Computing Machinery
Asocio pri Komputila Maŝinaro (, mallongigita ACM) estas erudicia societo en la kampo de komputado kaj Informadiko (komputiko). La asocio estis fondita en 1947 kaj estas konsiderata grava en sia fako. En 2011, la asocio havis pli ol 100 000 membrojn. La ĉefoficejo de la asocio situas en Novjorko. La prezidanto de la ACM, ekde la 1-a de julio 2012, estas Vint Cerf.
Agadoj
La asocio funkcias per 170 lokaj ĉambroj kaj 35 specialinteresaj grupoj (SIG), ĉiu el kiuj fokusiĝas al specifa areo de scio. Krome, la asocio havas filiojn en pli ol 500 universitatoj kaj altlernejoj tra la mondo (la unua estis fondita en 1961).
La asocio havas multajn dediĉitajn konferencojn kiuj fariĝis signifaj en la kampo de komputiko. La fakaj grupoj publikigas grandan nombron da revuoj kaj bultenoj. La asocio financas diversajn agadojn por disvastigi scion en la kampoj de komputiko. Interalie ĝi subtenis la ŝakkonkurson inter la ŝakisto Garri Kasparov kaj Deep Blue komputilo.
Revuoj
La asocio eldonas plurajn revuojn. La ĉefa estas Communications of the ACM, kiu estas distribuata al ĉiuj membroj de la asocio. Journal of the ACM estas la akademia ĵurnalo de la asocio. Kromaj ĵurnaloj temigas specifajn areojn de informadiko, kelkaj el kiuj estas publikigitaj ene de la specialiĝogrupoj. Kelkaj el la ĵurnaloj estas publikigitaj en kunlaboro kun la societo IEEE (kies agadoj parte interkovras kun tiu de la ACM). Preskaŭ ĉiuj ĵurnaloj estas disponeblaj interrete por abonantoj.
Premioj kaj rekono
La asocio distribuas premiojn kaj atestojn pri aprezo en siaj agadkampoj, inkluzive de:
10061 Ndolaprata
10061 Ndolaprata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Andrew J. Noymer elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Triorkilo
La Triorkilo laŭ genro aŭ Monta triorkilo laŭ la specio (Thryorchilus browni) estas malgranda birdo de la familio de Trogloditedoj en Ameriko. Ĝi estas monotipa, tio estas ununura specio en sia genro Thryorchilus.
Ĝi troviĝas en Kostariko kaj Panamo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.
Ĝi estas, kiel aliaj trogloditedoj, bruna supre (kun flugiloj kaj vosto nigre striitaj) kaj blankeca aŭ helgriza sube. Ankaŭ kiel ĉe aliaj trogloditedoj, tiu montras tre markitan kaj larĝan blankan superokulan strion, sed krome kaj malkiel ĉe aliaj trogloditedoj, estas ankaŭ alia blanka traorela strio kiu el la blankeca vizaĝo iras al la nuko, kuniĝas kun la superokula strio kaj tiele ĉirkaŭas la tre bruna traokula strio, fakte nur malantaŭokula. Tiele la vizaĝo montras pli grandan blankecan etendon ol aliaj trogloditedoj kaj ene de ĝi la nigreca okulo kun bruna malantaŭokula strio ege kontrastas. La beko estas pli rekta ol ĉe aliaj trogloditedoj. La gamboj estas grizrozkolorecaj
Săpânța
Săpânța [sapinca] (hungare: Szaplonca) estas komunumo en Rumanio okcidente de Sighetu Marmației. En 1910 ĝi havis 3 475 loĝantojn (rumanoj, germanoj, hungaroj), en 1992 3 118 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1373. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye). Estas fama ĝia tielnomata gaja tombejo.
Săpânța situas norde en la distrikto, ĉe la enfluo de la rivero Săpânța en la riveron Tiso, kiu tie estas la limo al Ukrainio. Aliflanke de Tiso estas la urbo Teresva, sed ponto tie ne ekzistas; la plej proksima estas en Sighetu Marmației, 15 km oriente.
Memor-Tago pri Holokaŭsto de Ciganoj
Memor-Tago pri Holokaŭsto de Ciganoj – festo celebrata la 2-an de aŭgusto, memoriganta unu el la plej tragikaj eventoj en la historio de ciganoj, la likvidon en Aŭŝvico en 1944 de la cigana familia tendaro t.n. Zigeunerlager.
Historio
Nokte de la 2/3-a de aŭgusto 1944 germanoj mortigis en gasejoj 2897 de ciganaj infanoj, virinoj kaj viroj. Entute en Auschwitz pereis pli ol 20 mil de ciganoj el inter ĉ. 23 mil deportitaj el 14 landoj.
En la tagoj 21-23 de novembro 1996 en Oświęcim, laŭ iniciato de Stowarzyszenie Romów w Polsce (Asocio de Ciganoj en Pollando), oni organizis konferencon Zagłada−Pamięć−Nadzieja (Porajmos-Memoro-Espero). Ĝin partoprenis ciganaj gvidantoj de 10 ŝtatoj de Eŭropo kaj Usono. Fine de la debato oni proklamis la 2-an de aŭgusto de ĉiu jaro internacian Memor-Tagon pri Holokaŭsto de Ciganoj. La proklamon subskribis ĝenerala sekretario de la Internacia Memor-Konsilio pri Holokaŭsto de Ciganoj d-ro Dragoljub Acković kaj prezidanto de la Konsilio Roman Kwiatkowski.
Celebrado
De 1997 en la Muzeo Auschwitz-Birkenau, kiu simbolas doloron kaj morton de centoj da miloj de ciganoj, okazas renkontoj de ciganaj reprezentantoj kun registaranoj de eŭropaj ŝtatoj, por omaĝi la memoron pri mortfalintaj ciganoj kaj viktimoj de cigana holokaŭsto en Eŭropo. Ĉefa organizanto estas la Asocio de Ciganoj en Pollando.
En sia parolo la 2-an de aŭgusto 2009 prezidanto de la asocio Roman Kwiatkowski diris:
Nin ligas la memoro pri krimoj faritaj al la cigana nacio fare de germanaj nazioj kaj konvinko pri neceso daŭrigi la memoradon ne nur por honoirigi la viktimojn, sed ankaŭ por averti la nunan kaj postajn generaciojn.
Memor-Tago pri Holokaŭsto de Ciganoj
La 29-an de julio 2011 Pola Sejmo voĉdonis la 2-an de aŭgusto Memor-Tago pri Holokaŭsto de Romaoj kaj Sinti. Honoran patronecon de la unua festado akceptis la prezidento de Pollando Bronisław Komorowski.
Sándor Falvai
Sándor Falvai [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Falvai Sándor estis hungara pianisto, altlerneja instruisto.
Sándor Falvai naskiĝis la en Ózd.
Biografio
Sándor Falvai aĝis 4, kiam hejme li komencis pianludi. Li studis en la Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt (1967-1972) kaj konservatorio de Moskvo (1972–1973). Lia ĉefinstruisto estis en Budapeŝto Mihály Bächer. Hejmenveninta li ekinstruis en la Muzikarta Altlernejo, krome li koncertis en la tuta mondo. Ekde 1987 kelkfoje li estis katedrestro, inter 1997-2004 li estis rektoro. Li estis gastoprofesoro en Usono, Suomio kaj Japanio. Li ricevis plurajn eksterlandajn kaj enlandajn premiojn.
Li edziĝis en 1972, en 1976 kaj 1984 filinoj naskiĝis.
Károly Palotai
Károly Palotai [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palotai Károly estis hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, arbitraciisto. Lia origina familia nomo estis Priskin [priŝkin].
Károly Priskin naskiĝis la en Békéscsaba, li mortis la  en Győr.
Biografio
Károly Palotai devenis el slovaka familio. Li futbalis en la loka junulara teamo inter 1950-1953 kaj li maturiĝis en 1953 en mezlernejo. Pli poste li futbalis jam inter la plenkreskuloj ĝis la hungara revolucio de 1956, poste li disidis al Okcidenta Germanio kaj li futbalis en Freiburg kaj li laboris en fabriko. En 1958 li revenis en Hungarion kaj inter 1959-1967 li futbalis en prestiĝa teamo de Győr en 171 matĉoj kun 45 goloj (aldoniĝis la jaroj en 1955 kaj 1956). Li neniam estis membro de la nacia hungara teamo, sed en la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon. En 1967 lia genuo iom rompiĝis, tial lia futbala kariero plene finiĝis. Intertempe en 1959 li akiris licencojn pri arbitracio kaj trejno. Li estis trejnadis nur infanojn, sed li estis elstara arbitaciisto inter 1970-1983, ankaŭ en internaciaj matĉoj. Li ricevis premiojn inter 1963-2015. Li edziĝis en 1960, lia edzino naskis dufoje.
Ĉefministro de Armenio
La Ĉefministro de Armenio estas la estro de registaro kaj plej altranga ministro en la registaro de Armenio, kaj la konstitucio postulas "determini la ĉefajn direktojn de la registaro, administri la agadojn de la registaro kaj kunordigi la laboron de la membroj de la Registaro". Laŭ la konstitucio de Armenio, la ĉefministro estras la Sekurecan Konsilion, kiu priskribas la ĉefajn direktojn de la defenda politiko de la lando; tiel, la ĉefministro efektive estas la ĉefkomandanto de la Armitaj Fortoj de Armenio. Laŭ la nova konstitucio de 2015, la ĉefministro estas la plej potenca kaj influa persono en armena politiko. La ĉefministro estas nomumita de la prezidanto de Armenio laŭ la voĉdono de la Nacia Asembleo. La ĉefministro povas esti forigita per konfida voĉdono de la parlamento. En la konstitucia referendumo okazinta en 2015, civitanoj voĉdonis favore al parlamenta respublika sistemo en Armenio.
La oficejo de la ĉefministro unue estis establita en 1918 per la fondo de la Unua Respubliko de Armenio. Ĝi malaperis kiam la Unua Respubliko de Armenio estis enmetita en la Transkaŭkaza Socialisma Federacia Soveta Respubliko. Kiam Armenio reakiris sian sendependecon, la posteno de ĉefministro estis reestablita.
Denfert-Rochereau (stacidomo)
Denfert-Rochereau [dɑ̃fɛʁ ʁɔʃʁo] estas stacidomo sur linio B de RER, en la 14-a arondismento de Parizo.
Stacidomo
Stacidomo Paris-d'Enfer aŭ Embarcadère de Sceaux sur Linio de Sceaux estis inaŭgurita la. Temas pri unu el la plej malnovaj stacidomoj de Francio.
Almansa
Almansa en la hispana kaj Almanso en Esperanto estas vilaĝo de la provinco Albaceto en la regiono de Kastilio-Manĉo en Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Monte Ibérico-Corredor de Almansa en la oriento de la provinco. La areo estas de 531,91 km² kaj la loĝantaro de 24 419 loĝ. (2019), dum la denseco estas de 46,18 loĝ./km².
Toponimio
La toponimo «Almansa» derivas de la termino araba المنصف («al-manṣaf») «la mezo de la vojo», nomo kiu eble aludas al la vojero de la Via Augusta kiu el la zono de Ad Turres (probable Fuente la Higuera) iris al Saltigi (Chinchilla de Monte-Aragón) survoje al Gades (Kadizo).
Geografio
La municipa teritorio limas kun Valencilando (provinco Alikanto kaj provinco Valencio) kaj kun la Regiono Murcio. Almansa estas en la zono en kiu kuniĝas la montaroj iberia kaj betika, kio kreas altebenaĵon situa je ĉirkaŭ 700 msm, kun ĉirkaŭaj montoj kiuj permesas aliran koridoron al la Meseta kaj al Valencilando formante la nomitan Altebenaĵon aŭ Koridoron de Almansa, konsiderata kiel uno de la 17 naturaj montopasejoj de la Iberia Duoninsulo.
Limas kun la municipoj Ayora, Enguera, Fuente la Higuera, Villena, Caudete, Yecla, Montealegre del Castillo, Bonete kaj Alpera.
Tiu speciala geografia loko okazigis la kreadon de grava infrastrukturon de komunikvojoj, kiu faras la municipon strategian komunikcentro el la centro de la Iberia Duoninsulo al Valencilando.
Historio
El la prahistorio restis rokpentraĵoj en «Barranco del Cabezo del Moro» kaj «Cueva de Olula», el kiuj elstaras scenoj de ĉasado kaj gravaj figuroj de virinoj, kio ludas gravan rolon en la kompreno de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko. El la epoko de la Romia Imperio oni scias ke estis vilao nomita «Ad Aras», sed oni ne scias kie precize.
En la municipa teritorio de Almansa okazis en la 25a de aprilo 1707, la Batalo de Almansa, dum la internacia koflikto de la Milito de Hispana Sukcedo. Kiel rezulto de la batalo de Almansa, Filipo de Anjou malfermis sian vojon al Valencio, sed tiu venko ne estis ankoraŭ decida ĉar la milito ne finis ĝis 1713, pere de la Traktato de Utrecht.
Ekde 1778 pro ordono de Karolo la 3-a tiu antikva "villa" ektitoliĝis urbo.
En la mezo de la 19a jarcento estis du gravaj okazoj: unuflanke la konstruado de la fervojo inter 1857 kaj 1859, pere de kio la municipo ekestis tiel komunikita kun la urboj Madrido, Alikanto kaj Valencio. La stacio de Almansa estis unu de la plej gravaj de la hispana sudoriento, generante multan dungadon kaj aperon de laborista klaso. Aliflanke oni malfermis gravan fabrikon de ŝuoj nome Calzados Coloma, kiuj estis eksportataj kaj iĝis la ekonomia motoro de la municipo. Jam en 1913 Almansa iĝis la dua produktanto de ŝuoj de Hispanio, post nur Barcelono. En 1930 tiu entrepreno dungis pli ol 1200 laboristoj, el kiuj la duono estis virinoj, kio helpis la pliampleksigon de la laborista klaso.
Post la fino de la Hispana Enlanda Milito (dum kiu Almansa restis en teritorio de la respublika registaro) en aprilo 1939, Almansa estis hejmo de frankisma koncentrejo por respublikanaj malliberuloj.
Ekde la Hispana Transiro al la Demokratio la urbestro estis socialistoj, sed el 2007 dekstruloj.
Ekonomio
La industrio tradicia estis produktado de ŝuoj. Ekde la dua duono de la 1980-aj jaroj, pro la konstruado de la industria zono «El Mugrón», oni diversigis parte la ekonomian agadon. Ekde komenco de la 21a jarcento la ŝuindustrio ekdekadencis, kio konsiderinde plialtigis la sendungecon en la municipo, unuigite al la fermo de multaj aliaj entreprenoj de diversaj sektoroj. La nombro de registritaj sendungitoj en la koncerna Publika Servo (SEPE) ascendis al 2 342 personoj januare 2020. Tiu cifero estas tre supera al la tutlanda averaĝo.
196
En la jaro 196 post Kristo okazis, interalie:
Almansa
Ekonomio
En agrikulturo estas forta dediĉo al kultivado de vitejoj kaj produktado de vino kun protektita devennomigo. Krome estas multaj servoj kiel grava urbo por la tuta komarko.
39 Laetitia
39 Leticio estas granda kaj hela asteroido de la asteroida zono. Malkovris ĝin la franca astronomo Jean Chacornac elde Parizo (Francio) la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Laeticia, unu romia diino de la gajeco.
Pluraj observoj de kaŝado la premesis mezuri ĝiajn dimensiojn: 219 × 142 km.
Penzberg
Penzberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Partneraj rilatoj
La urbo havas partnerajn rilatojn kun la urbodistrikto Tempelhof-Schöneberg de Berlino.
Honorio la 4-a
Honorio la 4-a (latine Honorius Quartus, naskonome Giacomo Savelli) estis papo de la katolika eklezio, elektita en la jaro 1285. Li oficis ĝis sia morto la 3-an de aprilo 1287, dum 2 jaroj kaj 2 tagoj. Sume temis pri la 190-a papo.
Ponto de Avinjono
La Ponto de Avinjono (Pont d'Avignon), ankaŭ konata kiel Pont St-Bénézet, estas fama ponto de la Mezepoko sur la rivero Rodano; ĝi transiris ekde la urbo Avinjono ĝis Villeneuve-lès-Avignon, en la sudo de Francio. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko ekde 1995, kune kun la Palaco de la Papoj, la Katedralo kaj la Palaceto, krom la antikvaj muregoj de la urbo. Ĝi reprezentas la teknikan disvolviĝon atingita en la 12-a jarcento, kaj estas fame konata pro franca kanto Sur le pont d'Avignon. En la komenco ĝi transiris la riveron Rodano inter Avinjono kaj Villeneuve-lès-Avignon en la maldekstra bordo. Ĝi estis konstruita inter 1171 kaj 1185, el ĉirkaŭ 900 metroj. Nuntempe nur restas kvar el la tiamaj dudek du arkoj. Sur unu el ili ekzistas malgranda kapelo romanika, dediĉita al sankta Nikolao, patrono de la navigistoj de la rivero Rodano.
Honorio la 4-a
Lia blazono estas la sama kiel tiu de papo Honorio la 3-a, kiu estis lia praonklo, ankaŭ el la familio Savelli.
Saĝo (teologio)
La saĝo en la teologia medio estas atributo de Dio aŭ karakterizo de la homo iluminita el Alto. Ĝi manifestiĝas en la kreado kaj en la regado de la universo.
Judismo
En la spiriteco de juda religio la saĝoprovizito estas la saĝulo kiu kapablas adekvate sinteni en la diversaj vivaj okazaĵoj, ĉar li konas la leĝon kaj vivas konformiĝante al ĝi. Ekzemplo de tiu saĝo estas reĝo Salomono. Temas, do, pri saĝo kiu orientigas la penson kaj la konduton de la homo. Tiu idealo brilas en la Prisaĝaj libroj.
Kristanismo
Saĝo de Dio estas ankaŭ la maniero per kiu estas alvokita Jesuo kaj lia identigo kun la Saĝo de la Malnova Testamento trovis larĝan konsenton inter la Patroj de la Eklezio.
Laŭ katolika, anglikana kaj parto de protestanta teologio, saĝo estas unu el la sep donoj de la Sankta Spirito, kiu kapabligas kompreni la supernaturajn realojn. La saĝo distingiĝas el la "intelekto" dono de la Sankta Spirito ĉar ĝi ne temas pri nocia scio pri la diaj aferoj, sed ĝi enkondukas al la scio kaj kontemplado pri Dio mem.
La saĝo estas, laŭ difino de Sankta Tomaso de Akvino, supernatura vesto nedisigebla el la karitato (pro tio ĝia ĉeesto ne eblas en la animoj opresataj per la morta peko. Virte de tiu dono oni juĝas korekte pri Dio kaj pri la diaj aferoj pere de la lastaj kaj altegaj kaŭzoj: oni vidas la supernaturajn aferojn el la vidpunkto de Dio mem.
4 La saĝeco estis kreita antaŭ ĉiuj aferoj, kaj la prudenta kompreno de eterne. 5 [Fonto de saĝeco estas la vorto de Dio, ĝiaj vojoj estas la eternaj ordonoj.] 6 La radiko de saĝeco: al kiu ĝi malkaŝiĝis? Kaj ĝiajn planojn: kiu scias? 7 [La scio de saĝeco: al kiu ĝi sin manifestas? Kaj kiu komprenas ĝiajn multajn vojojn?] 8 Unu estas saĝa, tre timinda,"(Siraĥ 1,1.4-8)
La saĝo estas la intima scio pri Dio: per ĝi oni persone kaj intime spertas Dion kaj liajn aferojn Verkas [biblia profeto [Jeremia]]: “33 sed jen estas la interligo, kiun Mi faros kun la domo de Izrael post tiu tempo, diras la Eternulo: Mi metos Mian leĝon en ilian internon, kaj sur ilia koro Mi ĝin skribos, kaj Mi estos ilia Dio, kaj ili estos Mia popolo. 34 Kaj ne plu instruos ĉiu sian proksimulon kaj ĉiu sian fraton, dirante: Ekkonu la Eternulon; ĉar ĉiuj Min konos, de iliaj malgranduloj ĝis iliaj granduloj, diras la Eternulo; ĉar Mi pardonos iliajn kulpojn, kaj iliajn pekojn Mi ne plu rememoros” (31, 33-34).
Saĝo laŭ nekristanaj kulturoj
…
Ossa de Montiel
Ossa de Montiel estas municipo de Hispanio apartenanta al la provinco Albacete, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Manĉo. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de Alcaraz kaj Campo de Montiel en la okcidento de la provinco, sed en la nordo de la parto Kamparo de Montiel. Estas areo de 243,50 km² je 901 msm kaj je 85 km de Albacete, nome provinca ĉefurbo.
Ossa de Montiel havas 2 307 loĝantojn (2019) kun denseco de 9,9.
Historio
Dum ses jarcentoj ĝi estis parto de la iama "Campo de Montiel": el komenco de la 13a jarcento, post la konkero de tiu teritorio fare de kristanoj kaj ĝis 1833 kiam okazas la provinca divido ankoraŭ valida. Tiam ĝi iĝis la nura municipo de la Kamparo de Montiel kiu integriĝis en la provinco Albacete, dum la cetero ekformis parton de la provinco Ciudad Real.
En la mezo de la 20a jarcento oni superis pinton de 3000 lokanoj, sed poste okazis elmigrado kaj oni alvenis al nunaj pli ol 2000.
Vidindaĵoj
Preĝejo de Sankta Maria Magdalena, kun bela sonorilmuro kaj mudeĥara kasonaro. La Kavo de Montesinos estas je 5 km de la urbo en direkto al la Lagetoj de Ruidera. Miguel de Cervantes centrigis la disvolvigon de la 22a ĉapitro de la dua parto de Don Quijote de la Mancha en tiu kavo.
Je 7 km de la urbo estas la Kastelo de Rochafrida, kiu enhavas restojn klare de visigotoj, sed rekonstruita dum la epoko de Al Andalus en la 12a jarcento. Granda parto de la Natura Parko Lagunas de Ruidera apartenas al tiu municipo.
Ekonomio
La ĉefa elemento de la loka ekonomio estas turismo. La lagetoj de Ruidera, kiuj troviĝas parte en ĝia municipa teritorio, estas grava turisma altiro. La Natura Parko disponas de ampleksa propono por distrado. Alia grava altiro estas la proksimeco de la monumenta kaj arta urbo de Alcaraz.
La dua grava ekonomia sektoro estas la agrikulturo, ĉefe de vitejoj kaj cerealoj. La sektoro de la konstruado konstituis gravan parton de la ekonomio ĝis ekdekadencis pro la alveno de la ekonomia krizo.
Libres
Libres estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ciudad de Libres.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 28333 loĝantojn. El tiuj estas 13735 viroj kaj 14598 virinoj. La komunumo havas surfacon de 304.89 kvadratkilometroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21094a.htm
Želešice
Želešice (Schöllschitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas proksime de urbo Modřice surrande de Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie.
Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Velké Pavlovice.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1228.
Nueva Trova Cubana
La Nueva Trova Cubana aŭ mallonge Nueva Trova estas muzika ĝenro, kiu ekestis meze de la 1960-aj jaroj en Kubo, sed nur en 1973 ĝi organiziĝis sub ĉi tiu nomo. La organizaĵo Movimiento de la Nueva Trova [Movado Nueva Trova] sin malfondis en 1986, dum kiam la muzikĝenro pluekzistas laŭ plej diversaj elformaĵoj. La nomo formiĝis el la tradicia arnomo por popolkantistoj trova (deduktita de la trobadoroj de la mezepoko) kun la aldonaĵo „nova“, estas do tradukebla kiel Novaj Kubaj Trobadoroj. Nueva Trova kombinas tradiciajn elementojn de kuba popolmuziko kun aliaj muzikaj ĝenroj kaj estas forte destinita per siajn politikaj kaj poeziaj tekstoj, kio limigas ĝian disvastiĝon precipe en la hispanlingvanaro.
Simile al nueva canción en Ĉilio, la kantverkisto-movado en Eŭropo aŭ la protestkantistoj de Usono Nueva Trova okupiĝis pri la temoj, kiujn la junularo de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj sentis siajn temojn: vjetnama milito, imperiismo, malriĉeco. Ekestis tamen ankaŭ multaj kantoj, kiuj esprimis personajn spertojn kaj sentojn, inter ili tre poeziaj amkantoj.
Casapinta
Casapinta estas komunumo de Italio.
Lech Kaczyński
Lech Aleksander KACZYŃSKI (naskiĝis la en Varsovio, mortis la  apud Smolensk) - pola politikisto kaj juristo, je la 23-a de oktobro 2005 estis elektita al ofico de Prezidento de Pollando. Prezidanto de la Plej Supera Kontrolĉambro en la jaroj 1992-1995, ministro pri justico kaj ĝenerala prokuroro en la registaro de Jerzy Buzek en la jaroj 2000 - 2001. De 2002 ĝis 2005, prezidanto de Varsovio.
Nueva Trova Cubana
En Porto-Riko evoluis paralele kaj parte ankaŭ en kontakto kun la kuba Nueva Trova la sama ĝenro kun kantistoj kiel Roy Brown, Andrés Jiménez, Antonio Caban Vale kaj Haciendo Punto en Otro Son.
Lech Kaczyński
Kunkreinto de la partio Juro kaj Justeco aŭ ĝusta nomo Rajto kaj Justeco kaj ties unua prezidanto, senatano kaj deputito al Sejmo. Doktoro habilita pri labora juro, eksterordinara profesoro en la Universitato al Kardinalo Stefan Wyszyński en Varsovio kaj en la Universitato de Gdańsk.
Lia frato-ĝemelo Jarosław Kaczyński ĝis 2007 estis ĉefministro de Pollando. Dum tiu tempo ili ambaŭ nomigis tiun periodon la kvara Respubliko.
Infaneco
Lech Kaczyński naskiĝis en varsovia kvartalo Żoliborz. Lia patro, Rajmund Kaczyński (1922-2005), profesie inĝeniero, estis soldato de Pola Enlanda Armeo kaj partoprenanto de Ribelo de Varsovio. La patrino, Jadwiga Jasiewicz (n. 1926), eduke estas pola filologo, profesie ligita al Instituto de Literatura Esplorado. Pere de la patrino Lech Kaczyński estas posteulo de polaj nobelaj familioj de la 16-a jarcento.
Lia frato-ĝemelo estas Jarosław Kaczyński. En 1962 ambaŭ aktorlude plenumis la rolon de Jacek (Lech) kaj Placek (Jarosław) dum ekranigo de la romano de Kornel Makuszyński Pri duopo, kiu ŝtelis la lunon reĝisorita de Jan Batory.
Edukiteco
Li lernis en la 41-a Ĝenerala Liceo je la nomo de Joachim Lelewel en Varsovio kaj finis la 39-an Ĝeneralan Liceon je la nomo de Pola Aviado en Bielany. Diplomito de la Fakultato de Juro kaj Administrado de Varsovia Universitato (studis en la jaroj 1967-1971). Dum la jaroj 1971-1997 laboris science en la Katedro de Labor-Leĝo ĉe Universitato en Gdansko. Ĉi tie doktoriĝis en 1979 helpe de la disertaĵo Zakres swobody stron w zakresie kształtowania treści stosunku pracy  (Ambaŭflanka agosfero de libereco kaj ties enhav-formigado dum laborigo). En 1990 habilite doktoriĝis danke al la disertaĵo Renta socjalna (Socia rento). Estis profesoro superordinara de la Universitato en Gdansko (1996-1999) kaj ekde 1999 okupis identan lokon ĉe Universitato al Kardinalo Stefan Wyszyński en Varsovio (paŭzigata pro la prezidanteco).
Politiko eksterlanda
Vizito de eksterlanaj ĉefŝtatuloj en Pollando
Ĉe la prezidento Lech Kaczyński gastis en Pollando i.a.:
- pilgrimanta en Pollando papo Benedikto la 16-a, maje 2006
- kanceliero de Germanio Angela Merkel, marte 2007
- ĉefministro de Granda Britio kaj Norda Irlando Tony Blair, aprile 2007
- la prezidento de Francio Nicolas Sarkozy, junie 2007 kaj maje 2008
Polaj soldatoj en Irako kaj Afganio
Lech Kaczyński subtenis eksterlandan politikon de Aleksander Kwaśniewski pri armea misio en Irako, daŭrantan de septembro 2003, kiu laŭ la propono de ĉefministro Donald Tusk finiĝis oktobre 2008. Laŭ propono de ĉefministro Jarosław Kaczyński ekde majo 2007 kadre de NATO-misio en Afganio restas 1200 polaj soldatoj, kio laŭ proponoj de Donald Tusk estas prokrastata por laŭvicaj periodoj.
Kartvelio kaj Ukrainio
La prezidento apogis Kartvelion kaj Ukrainion por ilia aliĝo al la Nordatlantika Pakto (NATO), kion prezentis dum la 59-a pintokunveno de NATO aprile 2008 en Bukareŝto.
La 12-an de aŭgusto 2008 dum la milito en Sud-Osetio kune kun la prezidentoj de Ukrainio Viktor Juŝĉenko, Litovio Valdas Adamkus, Estonio Toomas Hendrik Ilves kaj ĉefministro de Latvio aperis dum la politika manifestacio en Tbiliso apogante la prezidanton de Kartvelio Miĥail Saakaŝvili. Dum unu tago kaj duono kapablis iniciati tiun renkonton por kontraŭi agresan regadon de Vladimir Putin. La manifestacio de Solidareco de gvidantoj el Mez-Orienta Eŭropo estis unu el la plej gravaj atingoj de lia prezidenteo.
Politiko energidona
Kadre de deklarataj planoj krei komunan energipolitikon ligantan landaron de Eŭropa Unio, Ukrainion kaj kaŭkaziajn respublikojn aranĝis t.n. energipinton en Krakovo maje 2007, kiun partoprenis prezidantoj de Azerbajĝano, Kartvelio, Litovio kaj Ukrainio. Dum la kunveno rezultis interkonsento pri t.n. energiponto inter Pollando kaj Litovio kaj pri konstruo de nuklea centralo liveronta energion por la bezonoj de la regionaj landoj.
Traktato de Lisbono
Dum la negocpinto de Eŭropa Konsilio en Bruselo junie 2007 Lech Kaczyński reprezentante la registaron postulis, kun apogo de ĉeĥoj, kadre de balotsistemo por venonta Traktato de Lisbono la t.n. radikan sistemon kontraŭ proponata de la ceteraj 25 pintomembroj t.n. principo de duobla plimulto. La propono ne ricevis aprobon de la prezidantino de Eŭropa Konsilio kanceliero de Germanio Angela Merkel. La pola flanko rezulte negocis nur daŭrigon de la nicea sistemo el 2000 ĝis 2014.
Pollando laŭ planoj de Lech Kaczyński devus aparteni al sesopo de la plej gravaj ŝtatoj de Eŭropa Unio kaj ludi rolon de gvidanto por grupo da membro-ŝtatoj el Mez-Eŭropo. Li traktis la Union ne kiel superpotenco, kiu deprenas suverenecon al membro-landoj, sed kiel "Eŭropo de patrujoj". Por Pollando vidis ŝancon por daŭra sekureco, evoluo kaj modernigo.
Politiko de distingado
La plej altan polan distingo, la Ordenon de la Blanka Aglo, ricevis de la prezidento
- reprezentantoj de la pola katolika eklezio: Andrzej Maria Deskur, Ignacy Tokarczuk, Kazimierz Majdański, Henryk Gulbinowicz
- agantoj de la kontraŭkomunisma opozicio en Pola Popola Respubliko: Jan Józef Lipski (postmorte), Andrzej Gwiazda kaj Anna Walentynowicz
- herooj de la dua mondmilito kaj hitlera okupado, kondamnitaj al mortpuno aŭ persekutataj dum la stalina periodo: generalo August Emil Fieldorf, kavaleria kapitano Witold Pilecki, Łukasz Ciepliński, Franciszek Niepokólczycki, Wincenty Kwieciński.
La Ordenon de la Blanka Aglo ricevis ankaŭ la reĝo de Sauda Arabio Abdulah bin Abdul-Aziz Al Saud, prezidentoj de Ĉeĥio kaj Slovakio – Vaclav Klaus kaj Ivan Gasparovic. La 10-an de julio 2007 la Kapitulo de la Ordeno decidis doni la plej altan polan distingon al la amerika prezidento Ronald Reagan.
Fine de 2005 - post sia elekto – Lech Kaczyński konstatis, ke de la prezidento Aleksander Kwaśniewski la plej altajn distingilojn, kune kun la Ordeno de la Blanka Aglo, ricevadis personoj meritintaj, sed nur pri la Pola Popola Respubliko. Responde al tio el la funkcio de la kapitula kanceliero rezignis profesorino Barbara Skarga, kiu estis deportita al Siberio en 1944, de kie ŝi revenis en 1955. Ekde nun dum nomumado de kandidatoj ne plu okazis kunvenoj de la kapitulo, sed telefonaj konsultiĝoj. Printempe 2007 ĉesis kapitula membreco de Tadeusz Mazowiecki kaj Bronisław Geremek, ĉar ili ne donis inspektajn deklarojn postulataj de la leĝo. Poste rezignis Władysław Bartoszewski, sed restis Andrzej Gwiazda, nomumita de la prezidento. Irena Sendlerowa ne akceptis la proponon pro siaj aĝo kaj sanstato. Nova aliĝinto fariĝis Wiesław Chrzanowski kaj poste estis akceptitaj arkiepiskopo Ignacy Tokarczuk kaj juĝisto Bogusław Nizieński.
Aŭguste 2006 la prezidento nuligis Komandoran Krucon de la Ordeno de Polonia Restituta atribuitan de la Ŝtata Konsilantaro (1954) kaj Kavaliran Krucon de la Ordeno de Polonia Restituta atribuitan de la Landa Nacia Konsilantaro (1945) al Helena Wolińska. Marte 2006 erare distingis per la Kruco de la Siberiaj Deportitoj la generalon Wojciech Jaruzelski, kiu resendis la ricevitan distingilon.
En 2007 avancis postmorte ĝis la grado de generalo 88 soldatojn kaj 2 klerikojn murditaj en Katin kaj Ĥarkovo.
Ordenoj, distingoj kaj premioj
Postmorte atribuitaj
Li ricevis postmorte titolojn de honora civitano de Bogatynia, Warszawa, Leszno, Malsupra Silezio, Turku, Tarnobrzeg, Wadowice, Skórcz kaj Radom.
La 17-an de aprilo 2010 estis postmorte honorigita de la Honora Kruco de Skolta Asocio de la Respubliko, kaj unu tagon pli frue per insigno Merita por Ĉekarpata Provinco.
Per rezolucioj de urbaj konsilantaroj je la nomo de Lech Kaczyński i.a. eknomiĝis: planata ponto super la rivero Brda en Bydgoszcz, publika ĝardeno en Sopot, strato en Kielce, la plej granda trafikcirklo en Sieradz, ĝardenplaco en Świdnica, publika ĝardeno en Gdynia, trafikcirklo en Stalowa Wola, ĝardenplaco en Ostrołęka, Balkona Ĉambrego de la Urbodomo en Głogów, trafikcirklo en Rumia, placo en Lublin, publika ĝardeno en Zakopane kaj trafikcirklo en Starachowice. La 14-an de majo 2010 en Skórcz oni malkovris la unuan obeliskon memorigantan Lech Kaczyński.
La 4-an de aprilo 2011 Nacia Banko de Pollando lanĉis moneron kun valoro de 100 zlotoj kaj bildo de Lech Kaczyński kun Maria Kaczyńska. En 2011 moneron kun valoro de 2 dolaroj kun bildo de Lech Kaczyński enkondukis Kukinsuloj.
Eksterlande per nomo de la mortinta prezidento oni nomis en Ukrainio parton de la str. Pola en Odesa kune kun memortabulo kaj straton en Mukaĉeve. La nomon de Lech Kaczyński ricevis ankaŭ str. Nigramara en kvartalo Isani de la kartvela ĉefurbo Tbiliso, strato en Batumo, strato en Kiŝinevo en Moldava Respubliko kaj strato en Ĉikago en Usono. Per nomo de Maria kaj Lech Kaczyński oni decidis nomi hospitalon en Essassa en la regiono de Librevilo en Gabono.
La lasta mesaĝo de la Prezidento
Alparolo de la prezidento, kiu estis prezentota la 10-an de aprilo 2010 en Katin
Estimataj Reprezentantoj de la Katinaj Familioj! Estimataj Gesinjoroj!
Aprile 1940 pli ol 21 miloj de polaj militkaptitoj el internigejoj kaj malliberejoj de NKVD estis murditaj. Tiun ĉi krimon de genocido oni faris laŭ la volo de Stalin, laŭ ordono de la plej superaj instancoj de Sovetunio. Alianco de la Nazia Germanio kaj Sovetunio, la Pakto Ribbentrop-Molotov kaj la agreso kontraŭ Pollandon la 17-an de septembro 1939 trovis sian animskuan kulminon en la katina krimo. Ne nur en arbaroj de Katin, ankaŭ en Tver, Ĥarkovo kaj en aliaj konataj kaj ankoraŭ nekonataj ekzekut-lokoj oni murdis civitanojn de la Dua Pola Respubliko, tiujn, kiuj kreis fundamenton de nia ŝtataneco, neflekseblajn dum patrujservo.
En la sama tempo la familioj de la murditaj kaj miloj de loĝantoj de la antaŭmilitaj Polaj Limregionoj estis deportataj profunden en Sovetunion, kie iliaj nevortigitaj suferoj markis la vojon de la pola Orienta Golgoto.
La plej tragika stacio de tiu ĉi vojo estis Katin. Polajn oficirojn, animzorgantojn, oficistojn, policanojn, landlimgardistojn kaj funkciulojn de malliberejoj oni murdis sen procesoj kaj verdiktoj. Ili estis viktimoj de neproklamita milito. Estis murditaj kun perforto de leĝoj kaj konvencioj de la civilizita mondo. Oni surtretis ilian soldatan, polan kaj homan dignon. Mortokavoj por ĉiam estis kovrontaj la korpojn de la murditoj kaj la veron pri la krimo. La mondo neniam estis sciigota. Familioj de la viktimoj estis senrajtigitaj al publika funebro, lamentado kaj digna memorigo de proksimuloj. La tero surkovris spurojn de la krimo kaj malvero estus forviŝonta ĝin el la homa memoro.
197
En la jaro 197 post Kristo okazis, interalie:
Lech Kaczyński
La lasta mesaĝo de la Prezidento
Sekretigo de la vero pri Katin - rezulto de la decido de krimigantoj – fariĝis unu el fundamentoj de la politiko de komunistoj en postmilita Pollando: fonda mensogo de Pola Popola Respubliko. Estis la tempo, kiam memori kaj scii la veron pri Katin estis danĝere. Tamen la proksimuloj de mortigitoj kaj aliaj kuraĝaj homoj fidele konservis la memoron, defendis ĝin kaj transdonis al venontaj generacioj de poloj. Transportis ĝin dum komunista regado transdonante al samlandanoj de libera, sendependa Pollando. Tial al ili ĉiuj, kaj precipe al la Katinaj Familioj, ni ŝuldas estimon kaj dankemon. Je la nomo de la Respubliko mi transdonas la plej profundan dankon pro tio, ke defendante la memoron pri siaj proksimuloj vi savis gravan dimension de nia pola konscio kaj identeco.
Katin fariĝis dolora vundo de la pola historio, sed ankaŭ por longaj jardekoj venenigis rilatadon inter la poloj kaj la rusoj. Ni faru, ke la katina vundo povu fine resaniĝi kaj cikatriĝi. Ni jam estas sur ĉi tiu vojo. Ni, poloj, aprecas la agadon de la rusoj el la lastaj jaroj. Laŭ la vojo, kiu proksimigas niajn naciojn, ni devus iri plu, nek haltante nek retiriĝante.
Ĉiuj cirkonstancoj de la krimo en Katin devas esti ĝisfine esploritaj kaj klarigitaj. Gravas, ke estu leĝe konfirmita senkulpeco de la viktimoj, ke malkovritaj estu ĉiuj dokumentoj koncernantaj la krimon. Por ke la mensogo pri Katin malaperu por ĉiam el la publika spaco. Ni postulas tian aktivadon antaŭ ĉio pro la memoro pri viktimoj kaj estimo pri sufero de iliaj familioj. Sed ni insiste petas ankaŭ nome de la komunaj valoroj, kiuj devas krei la bazon por konfido kaj kunuleco inter najbaraj nacioj en la tuta Eŭropo.
Ni komune omaĝu al la murditoj kaj preĝu super iliaj kapoj. Gloron al la herooj! Honoron al ilia memoro!
NGC 3641
NGC 3641 (aliaj indikoj — UGC 6370, MCG 1-29-34, PGC 34780) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
SCons
SCons uzas la programlingvon Python kiel fundamento, same tiel ke ĉiuj programaraj projektaj konfiguroj kaj implementoj de konstruadprocezo estas pythonaj programoj.
Historio kaj rilataj projektoj
La historio de la programo SCons komencis kun la programkonstruilo Cons kreita de Bob Sidebotham en 1999. Cons estis redaktita en la programlingvo Perl. Ĝi fariĝis bason por la muntilo ScCons, kiu gajnis la Software Carpentry Design Competition en la kategorio de la muntiloj en Aŭgusto 2000. ScCons estis la fundamento de SCons.
SCons inspiris la kreadon de Waf, antaŭe konata kiel SCons/BKsys, kiu aperis en la KDE komunumo. Dum iom da tempo, oni planis uzi ĝin kiel muntilo por KDE 4 kaj sekvantaj, sed oni finfine preferis CMake.
Cistotoro
Cistothorus estas genro de birdoj de la familio de Trogloditedoj.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Temas pri malgrandaj birdoj, ĝenerale brunaj supre kaj blankaj sube kun mallonga vosto, kiun ili ofte levas, di tipaj trogloditedoj.
Pastobulo
Pastobulo povas esti:
Dobricu Lăpușului
Dobricu Lăpușului [dobriku lapuŝuluj] (hungare: Láposdebrek) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al la urbo Târgu Lăpuș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 548 loĝantojn (rumanoj); en 1992 14ö (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1548. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Tupolev I-14
La Tupolev I-14 (ankaŭ: ANT-31) estis soveta ĉasaviadilo. Ĝin planis Pavel Suĥoj, kiu laboris tiutempe en konstrukta teamo de Andrej Tupolev.
La unuaj planoj estiĝis en 1932, la aviadilo devus esti kun subaj flugiloj, el tuta metalo kaj kun entireblaj radoj.
Pli poste aperis ankoraŭ la versio I-14bis kun motoro de Wright R-1820 F-3. Fine oni produktis el tiu du versioj nur 18 aviadilojn entute, ĉar la modelo havis pli komplikan konstruon kompare al Polikarpov I-16, kiu estis malavantaĝo en la porduktada tiel atenda tempo.
Ponto Emilia
La ponto Emilia (pons Æmilius; Ponte Rotto, «rompita ponto») estas la plej malnova ŝtona ponto de Romo. Ĝi krucis Tiberon inter la Tibera insulo supre kaj la Fostoponto malsupre.
Multfoje difektita kaj riparita, la ponto ekzistis ĝis la jaro 1598ª, kiam ĝian orientan parton faligis inundo. Ĝian alian ekstremon oni malkonstruis en la jaro 1887ª, dum plilarĝigo de la fluejo de Tibero, tiel ke el ĝiaj 7 arkoj restas nur unu.
Orienta Ruĝo
"Orienta Ruĝo" (ĉine: 东方红; Pinjino: Dōngfāng Hóng) estas kanto de laŭdi al la Komunista Partio kaj Mao Zedong. Kreiĝis en Shaanxi-provinco en la 40-aj jaroj de la 20-a jarcento, kaj disvastigita al la ruĝ-revolucia bazloko Yan'an de Ĉinio.
teksto (la unua parto)
东方红，太阳升，
中国出了个毛泽东.
呼儿咳呀，他是人民大救星.
Pinjino
Dōngfāng hóng, tàiyáng shēng,
Zhōngguó chū liǎo ge Máo Zédōng,
Hū ěr hei yo, tā shì rénmín dà jiù xīng!
esperante
Ruĝas oriento, leviĝas suno,
en Ĉinio aperis Mao Zedong,
li strebas feliĉiĝi la popolon,
li estas savanto de la popolo.