cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hetauda
Priskribo
Hetauda estas unu el la plej puraj kaj verdaj urboj de Nepalo. Pro ĝiaj geografiaj plusoj kaj klimato, ĝi estis populara elekto por homoj kiuj volas migri de la nordaj montaj regionoj al la sudon. Hetauda havas valsimilan geografion. Ĝi estas ĉirkaŭita de montoj je ĉiuj flankoj, ĝi estas tre proksima al la hindia limurbo Birganj, kaj ambaŭ ŝoseoj al la ĉefurbo iras tra la urbo. Hetauda estas ankaŭ populara pro ĝia kreskanta nombro da industrioj. Hetauda Industria Distrikto (HID) estas la plej granda inter la industriaj distriktoj de la lando. Kelkaj popularaj fabrikoj kiuj funkcias en la distrikto estas The Textile Mill (teksaĵofabriko), Star (bierfarejo), Vanaspati Ghee (gio), ktp. Hetauda plejmulte estas rezideja urbo, pro tio la negoca merkato ne kapablis evolui kiel ĝi devus.
Jacquin
Vidu ankaŭ:
Hetauda
Vidu ankaŭ
Listo de urboj de Nepalo
Ekteraj ligiloj
Hetauda (nepale/angle)
Pluvofalo en Hetauda (angle)
Marto 1968 (Pollando)
Marto 1968 aŭ Marto '68 (la 8–23a de marto 1968) estis la politika krizo kiu komenciĝis el la studentaj manifestacioj, interalie en Varsovio, Gdansko, Krakovo, Radom, Lodzo kaj Poznano, brutale dispelitaj de komunisma civitana milico (MO), ĝiaj rezervo-taĉmentoj (ORMO) kaj tiel nomata "laborista aktivularo".
La genezo kaj la historia fono
La Pola oktobro 1956 donis al poloj multe da espero. La iom liberalaj ŝanĝoj iniciatitaj fare de Władysław Gomułka dum la 8-a Plena Kunsido de Centra Komitato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio (PULP, pole: PZPR) en la jaro 1968, ekzemple amnestio por la politikaj malliberuloj, plibonigo de la rilatoj kun la Katolika Eklezio, limigo de cenzuro aŭ limigo de arbitrecoj de la komunismaj sekurservoj - tamen tio baldaŭ iĝis utopio. La nova kumunisma estraro tute ne volis realigi la postulojn kaj la oktobra ribelo iĝis nur taktika faro de la nova oficista kadro de komunistoj, elpremita pro la komplika interna situacio en Pollando.
Jam en la lastaj monatoj de 1956 Gomułka en siaj publikaj paroladoj atakis tiel nomatajn "reviziistojn" kaj ilian programon de liberigo de la komunisma sistemo. Dum ĉiuj jaroj de 1956 ĝis 1968 estis iom post iom la retreto (reiro) de la "liberalaj ŝanĝoj (atingoj)" de Pola oktobro 1956. Okazis la personaj ŝanĝoj en la Pola Unuiĝinta Laborista Partio, oni likvidis la semajn-revuojn de intelektularo: „Po prostu” ("Simple") kaj „Przegląd Kulturalny” ("Kultura Revuo"), oni disvastigis la milicon kaj ĝiajn administraciajn instituciojn, oni pliakrigis kaj disvastigis la cenzuron, oni revenis al la anti-klerikala politiko (ekzemple oni nuligis instruadon de religio en polaj lernejoj). Akompanis tiun agadon intensiva anti-intelektulara propaganda kampanjo en la komunisma gazetaro.
Tiamajn transformiĝojn en Pollando oni plifortigis somere 1967 rezulte de la eksplodo de la Sestaga milito (inter Israelo kaj ĝiaj arabaj najbaroj). Sovetunio kondamnis (malaprobis) Izraelon kaj rompis la diplomatiajn rilatojn; same faris la polaj komunismaj aŭtoritatoj kaj registaro. Komunistoj organizis popolkunvenojn (mitingojn) en entreprenoj, kaj devigis la partoprenantojn kondamni (malaprobi) la judajn "imperialismajn vervojn". La aŭro kontraŭ judoj aperis en la Pola Unuiĝinta Laborista Partio, en armeo kaj milico, ankaŭ en la porregistara katolikaro de la Societo „Pax” arigita ĉe la PULP/PZPR. Pola Katolika Eklezio, kun la ĉefo kardinalo Stefan Wyszyński estis kontraŭ starpunkto de la komunisma partio, kaj estis por-israela. Kelkaj poloj juddevenaj, kune kun militisto]j, oficiale manifestaciis apogon por la agado de armeo de [[Israelo.
La etoso en pola socio devigis la registaron de Sovetunio por doni instrukciojn por PULP/PZPR, por ke la pola registaro ne permesu manifestaciojn malamikaj por Sovetunio. Lige kun tio la Unua Sekretario de la PULP/PZPR Władysław Gomułka la 19an de junio 1967 alparolis la aŭskultantaron de la 6a Kongreso de Sindikatoj. Li elparolis la tezon pri ekzisto en Pollando de la "cionisma kvina kolono" (tiu frazo ne aperis tamen en la gazetaro, sed fakte estis elparolita), ke kvina kolono akceptas kaj apogas la agreson de Israelo kontraŭ la Araba mondo. Li ankaŭ asertis, ke „agreso de Israelo estas rezulte de komploto de reakciaj fortoj de la internacia imperiismo".
Gomułka tiel konvinkadis: „Al tiuj, kiuj opinias, ke Israelo estas ilia partujo, ni estas pretaj doni pasportojn por elmigro.” Kaj oni komencis enmanigi ne pasportojn, sed vojaĝdokumentojn, en kiuj estis noto kun rimarko: "la posedanto de la vojaĝdokumento ne estas civitano de Pola Popola Respubliko. (Vidu la apudan fotokopion de la dokumento).
Laŭ la prof. Dariusz Stola en la publikaĵo „Emigracja pomarcowa” ("La elmigrado post la Marto 1968", dum la jaroj 1968-1971 el Pollando elmigris preskaŭ 13 mil civitanoj.
Tiu parolado de Gomułka permesis preni la regpovon fare de „Partizanoj" (la frakcio de Pola Unuiĝinta Laborista Partio), kiu estis naciisma kaj populisma, kaj ĝi estis arigita ĉe generalo Mieczysław Moczar (de la jaro 1964 Ministro de Internaj Aferoj; en la jaro 2018 li estis degradita de generalo al simpla soldato!). La "Partizanoj" atakis dum la kunvenoj kaj kongresoj la tn. „cionistojn". Persone Moczar komparadis la agojn de la israela armeo kun la metodoj de NSDAP (de hitleranoj) dum Dua Mondmilito. La komunisma Ministerio de "Sekur-Servo" (pole: UB) akuzis la polajn civitanojn juddevenajn interalie pri fraŭdoj. Aliĝis al la „partizanoj” ankaŭ la Societo „PAX” de Bolesław Piasecki, kiu atakis "reviziistojn" kaj „kosmopolitojn”.
Rezulte de tiu agado akriĝis la etoso inter la antisemitoj ne nur en partiaj medioj, sed ankaŭ inter la laboristaro kaj homoj de la "socia basejo" ("socia malalto"). La specifa agado kontraŭ judoj atingis la strukturojn de PULP/PZPR, de armeo fare de generalo Wojciech Jaruzelski (nun ne generalo ĉar Pola Sejmo en marto 2018 faris decidon pri lia degrado) (t.n. antisemita "purigado" en Pola Popola Armeo), de milico, de sekur-servoj kaj en aliaj ŝtataj institucioj. Homojn pri kiuj oni supozis la probablan juddevenon aŭ tiuj, kiuj malkaŝe, laŭte parolis pri siaj simpatioj por-judoj (al-judoj) - ili ĉiuj perdis laboron, postenojn, estis degraditaj, kaj iliajn liberigitajn lokojn anstataŭis aliaj homoj. La samo okazadis ankaŭ en altlernejoj. Juddevenaj profesoroj estis maldungataj de la lernejoj. La "akrigo" de la interna politiko en la Pola Popola Respubliko estis influata ankaŭ post la eventoj en Ĉeĥoslovakio ligitaj kun la ekrego de Alexander Dubček komence de 1968 kaj tiel nomata Praga Printempo, tio estas provoj de liberigo de la komunisma sistemo en tiu lando.
„Dziady” (la dramo de Adam Mickiewicz) kaj manifestacioj
En novembro 1967 estis la 50-a datreveno de la Oktobra Revolucio. Pro tio en Pollando oni komencis prepari la vicon de la propagandaj aranĝoj kulturaj kaj sciencaj. Direktoro de la varsovia Nacia teatro Kazimierz Dejmek decidis fari la modernan surscenigon de la dramo "Dziady" de Adam Mickiewicz. La premiero de la dramo okazis la 25an de novembro 1967.
La spektaklo ne plaĉis al la Kultur-Fako de Centra Komitato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio, lige kun tio oni malpermesis presi la pozitivajn recenzojn. Jam post la unua ludo de dramo "Dziady" aperis la kvereloj pri la temo ke la spektaklo estas klare kontraŭsovetia. La 13-an de decembro 1967 la estro de Kultura Fako de Centra Komitato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio Wincenty Kraśko riproĉis al la dramo "Dziady" de reĝisoro Kazimierz Dejmek ĝian politikan damaĝon kaj la tendencan karakteron. Laŭ Wincenty Kraśko polemiko devenis de la selektado de la tekstoj kaj la gvido de la surscenigo de la unuopaj fragmentoj kaj la konduto de la aktoroj, tute ne menciante pri la "aldonita" finanta sceno kiu karakterizis ian ideo-politikan simbolikon. La 21-an de decembro Kazimierz Dejmek estis alvokita por klarigi al la Kultura Fako de Centra Komitato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio. Oni kritikis la spektaklon, ke ĝi estas kontraŭsovetia kaj iom „religieca”. Kazimierz Dejmek klarigis, ke la dramo ne estas kontraŭsovetia sed kontraŭcara. Władysław Gomułka asertis, ke „Dziady” enbatas la tranĉilon en la dorson de amikeco pol-sovetia.
Oni klaĉis en Varsovio, ke ambasadoro de Sovetunio Avierkij Aristov postulis malpermeson de spektakloj (sed fakte en sovetia ĵurnalo "Pravda" aperis bona recenzo kaj eĉ oni konsideris prezenti la spektaklon de dramo "Dziady" en Moskvo).
La onidiroj pri la malsimpatio (antipatio) de ŝtataj aŭtoritatoj pri la spektaklo de dramo "Dziady" (kredingidis i.a. la malsano de Gustaw Holoubek, pro kio estis nuligitaj du ludoj) kaŭzis pli grandan interesiĝon pri "Dziady" kaj tio sekvis pli viglan reagon de la spektantaro. Laŭta aplaŭdo dum la kontraŭsovetiaj scenoj sekvis ke oni agnoskis la spektaklon kontraŭsovetia kaj tio influis la decidon pri haltigo (nuligo) de la ludoj de "Dziady". Samtempe oni decidis, ke se la situacio post ia paŭzo silentiĝos, tiam eblas restarigi la ludojn.
Post la kvar unuaj ludoj de la dramo "Dziady", la cenzuro informis la reĝisoron Dejmek, ke la dramo povas esti ludata nur unufoje semajne, kaj oni povas vendi biletojn rabatitajn nur por maksimume 100 junulojn kaj oni devigis reĝisoron noti la reagon de la publiko (preteksto aŭ ŝajnmotivo estis ke la publiko dum la spektaklo laŭte kriis kontraŭrusiajn (kontraŭcare) kaj kontraŭsovetiajn malamikajn frazojn/agitvortojn). La 16-an de januaro oni informis reĝisoron Dejmek, ke la 30-an de januaro okazos la lasta prezentludo. Post la lasta (la dekunua) spektaklo okazis la studentaj manifestacioj. La senpera kaŭzo de la eksplodo de la incidentoj estis la manifestacioj de studentoj ĉe la monumento de Adam Mickiewicz en Varsovio (30-an de januaro 1968) pro la malpermeso fare de cenzuro de la spektaklo de dramo Dziady reĝisorita de Kazimierz Dejmek en la varsovia Nacia Teatro. Dum la manifestacio studentoj laŭte kriegis i.a. "la Sendependeco sen cenzuro" („Niepodległość bez cenzury”), elpensita de Karol Modzelewski, kaj ankaŭ "Ni deziras kulturon sen cenzuro!" („Chcemy kultury bez cenzury!”), "Ni postulas la likvidon de la cenzuro" („Żądamy zniesienia cenzury”), „Mickiewicz – Dejmek”) kaj studentoj metis florojn en la koloroj de la pola flago, do blankajn kaj ruĝajn florojn kaj montris la panelon kun la teksto: "Ni postulas daŭrigon de la spektakloj" („Żądamy dalszych przedstawień”). La proteston preparos la "avanuloj" kaj la studentoj de la Ŝtata Teatra Altlernejo en Varsovio. La komunisma milico intervenis fakte jam post la manifestacio, ili dispelis la manifestantajn studentojn per la gumbastonoj arestante 35 partoprenantojn, el kiuj 9 estis punitaj antaŭ la pun-administra kolegio, ili ricevis monpunojn de 500 zlotoj ĝis 3000 zl. (inter la punitaj estis i.a. Andrzej Seweryn kaj Jan Lityński).
"La flugfolia milito"
Pri la eventoj en Pollando multe informis la eksterlandaj amaskomunikiloj, ekzemple „The New York Times” (mondkonata, influhava usona ĵurnalo) kaj „The Washington Post” (anglalingva ĉiutaga gazeto) kaj „Radio Libera Eŭropo/Radio Libero”. Komenciĝis la „flugfolia milito”, iniciatis ĝin la tekstoj de du „reviziistoj” (la anoj de komunisma partio, kiuj kritikis la politikon de Pola Unuiĝinta Laborista Partio pro la laso de la doktrino de pura socialismo) – Jacek Kuroń kaj Karola Modzelewski sub la titolo "La politika senco de la peticio en la afero "Dziady" ("Polityczny sens petycji w sprawie „Dziadów"). La studentoj de Varsovio kaj Vroclavo organizis sin en la grupojn, kolektante la subskribojn sub la peticioj direktitaj al la registaro, en kiuj ili protestis kontraŭ la limigoj (restriktoj) en kulturo kaj ili postulis la kontinuon de la spektakloj de dramo "Dziady". La peticion subskribis 4 mil da personoj. La plej aktivaj inter ili (en tiu medio) estis t.n. „komandosi” (la filoj de la regantaj aŭtoritatoj de komunisma partio (Pola Unuiĝinta Laborista Partio): Jacek Kuroń, Adam Michnik, Henryk Szlajfer, Seweryn Blumsztajn, Jan Lityński, Irena Lasota, Karol Modzelewski, Barbara Toruńczyk, Teresa Bogucka, Witold Holsztyński, Aleksander Perski).
La 22-an de februaro gvidantoj de la studenta movado decidis pri manifestacio defende de studentoj forigitaj de la universitato. La dato estis indikita al la 8-a de marto. La 4-an de marto du studentoj de Varsovia Universitato, laŭ postulo de ministro pri alta edukado Henryk Jabłoński, estis forigitaj de la altlernejo pro raporto pri la eventoj al raportistoj de la franca gazetaro. Ili estis Adam Michnik kaj Henryk Szlajfer. La 7-n de marto regopovoj de la Varsovia Universitato disponis pri tio, ke la manifestacio estos eksterleĝa. La komunistaj regopovoj ne pripensis cedojn kaj decidis aresti gvidantojn de la protesto. La 8-an de marto, frumatene estis arestitaj Henryk Szlajfer, Andrzej Seweryn, Seweryn Blumsztajn, Jan Lityński, Karol Modzelewski kaj Jacek Kuroń.
Granville
Granville estas franca komunumo de la departemento Manche kaj de la regiono Malsupra Normandio. Ĉefurbo de kantono kaj sidejo de la komunumaro Granville, terre et mer, estas banurbo kaj sanigaera urbo en la golfo de monteto Sankta-Mikaelo ĉe la fino de côte des havres, malnova gada haveno kaj la 1-a konka haveno de Francio. Ĝi estas kelkfoje kromnomita « norda Monako » pro sia situo sur roka promontoro.
Marto 1968 (Pollando)
Bibliografio
Peter Raina, ''Czy Gomułka był antysemitą. Kulisy "Marca 68"'' (Ĉu Gomułka estis kontraŭjudisto. Kulisoj de la marto 68)
Granville
Situo
Granville situas borde de la Manika Markolo ĉe la fino de la natura regiono Cotentin, ĝi estas la norda fino de la golfo de la monteto Sankta-Mikaelo kaj la suda fino de côte des havres. La alta urbo staras sur duoninsulo borderita de skistaj klifoj, nomita pinto de Roc aŭ kabo Lihou.
Enmare, la insularo de la insuloj Chausey estas administrata de la komunumo Granville. Tio estas unu el la solaj insulaj kvartaloj de Francio.
Najbaraj komunumoj
Granville, situanta sur la Pointe du Roc estas lavata de nordo ĝis sudo kaj en la okcidento de La Manche. En la nord-oriento troviĝas la komunumo Donville-les-Bains, en la oriento la vilaĝo Yquelon kaj en sudoriento la malgranda apudmara banloko Saint-Pair-sur-Mer kaj la vilaĝo Saint-Planchers. La insula kvartalo Chausey situas en la nord-okcidento kaj Le Mont-Saint-Michel sude.
Klimato
Ĉar Granville situas borde de Manika Markolo, ĝi estas do sub oceana klimato.
Okaze de la ŝtormo de 1987, la vento rekorde kulminis je laŭ skaloj.
Toponimio
La nomo de la urbo aperas laŭ la formoj Grandivilla en 1054, de Grande villa en 1056 , Grandvilla en 1172 , Granville en 1175.
Origino de la urbo
Laŭ la legendo pri la golfo de monteto Sankta-Mikaelo, Granville kaj la insula kvartalo Chausey staris en la arbaro Scissy, submarigita en 709. Granville, termeze, estus tiam fariĝinta kiel Dinard aŭ Saint-Malo marborda urbo kun la nomo Roque de Lihou.
Demografia evoluo
De 6,649 homoj komence de 1793, la komunumo demografie kulminis en 1861 kun 17,180 loĝantoj, antaŭ la grava frapo per la Francia-Prusia Milito de 1870 kiu perdigis al ĝi preskaŭ 1,000 homojn.
Loka politiko
Granville estas la ĉefurbo de la Kantono Granville kaj estas en la 2-a deputita distrikto de Manche.
Tridek tri elektitoj kunvenas en la Municipa Konsilio.
La urbo estas en la komunumaro Granville, terre et mer.
Listo des urbestroj
Sesdek ok urbestroj sin sekvis kape de la municipa administracio de Granville ekde la elekto de la 1-a en 1692.
Haveno de Granville
La haveno de Granville datiĝas de la 16-a jc. En 2005, ĝi rangis je la 32-a nacia rango kun 197,000 tunoj da frajto kaj 44,100 pasaĝeroj.
Turismo
La komunumo estis klasita sanigaera urbo ekde la, turisma urbo kaj banurbo ekde la.
Homoj ligitaj al la komunumo
Diversaj famuloj naskiĝis, mortis aŭ vivis en Granville :
25049 Christofnorn
25049 Christofnorn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christoffer Norn, kiu gajnis la unuan rangon en 2008 en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la Teknika Liceo de Lyngby en Kongens Lyngby, Danio.
Pierre Cardin
Pierre Cardin (la 2a de‏ julio 1922 - la 29a de decembro 2020) estis franca modokreanto naskita en Italio. Carden estas konata pro sia avangarda stilo kaj dezajnoj inspiritaj de la spaca epoko. Li preferis geometriajn formojn kaj ĉeftemojn, foje kontraste al la korpostrukturo de la virino. Li reklamis unuseksan modon, foje eksperimente kaj ne nepre praktike. Ankaŭ konata pro la "vezikrobo" kiun li prezentis en 1954. Pierre Cardin estis nomumita Bonvola Ambasadoro de Unesko en 1991, kaj la 16-an de oktobro 2009 li estis nomumita Bonvola Ambasadoro de la Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (FAO).
Vivo
En 1945 li translokiĝis al Parizo, kie li studis arkitekturon kaj laboris kun Jean Paquin. Li ankaŭ laboris kun Elsa Schiaparelli ĝis li iĝis la ĉefdezajnisto de Christian Dior en 1947, sed estis maldungita de sia laboro ĉe la moddomo de Cristobal Balenciaga.
En 1950 li fondis sian propran moddomon.
Lia publikigo komenciĝis kiam li dezajnis proksimume tridek kostumojn por la "Partio de la Jarcento", maskobalo ĉe la Palaco Lavia en Venecio, kiu okazis la 3-an de septembro 1951.
Carden komencis dezajni altan modon en 1953.
Carden estis la unua modokreanto se temas pri dezajni luksajn vestaĵojn por la japana merkato, post turneado de Japanio en 1959. En la sama jaro, li estis forpelita de la Asocio de Biciklantoj post kiam li lanĉis kolekton de vestaĵoj por la masoj por la Farentane-sekcio en Parizo, sed baldaŭ estis reenpostenigita en la organizon. Li retiriĝis de la organizo en 1966 kaj prezentis siajn kolektojn en sia propra loko, "Espace Cardin", (malfermita en 1971) en Parizo, kie la "Théâtre des Ambassadeurs" antaŭe troviĝis, proksime de la Usona Ambasado en la grandurbo. "Espace Cardin" ankaŭ estas uzata por promocii novajn artajn talentojn, kiel teatrajn ensemblojn kaj muzikistojn. Li ankaŭ subskribis kontrakton kun flugkompanio Pakistan International Airlines por dezajni uniformojn por iliaj flugteamoj; la uniformoj estis prezentitaj en 1966 kaj 1971, kaj iĝis furoraĵo.
Carden vastigis ĝiajn agadojn al aliaj merkatoj. Li subskribis kontrakton kun la aŭtokompanio " American Motors " ‏ AMC) post la sukceso de Aldo Gucci kiu dezajnis la internon de la familia aŭto "Hornet Sportabout". La aŭdaca kaj kurioza dezajno de Carden "kun kelkaj el la plej sovaĝaj teksturoj kaj formoj iam viditaj en amerika aŭto", estis inkludita AMC Javelins modeloj de 1972 kaj 1973 . La originaj vendoj estas taksitaj je 2,500 luksaj muscle cars . ‏ AMC Javelins ricevis aŭdacajn multoblajn formojn en nuancoj de ruĝa, pruno, blanka kaj arĝento kontraŭ nigra fono. Ĝi estis unu el la unuaj amerikaj aŭtoj se temas pri havi novan internan dezajnon de bonkonata modokreanto. La emblemo de la dezajnisto ankaŭ estis alkroĉita al la Javelin-veturilo sur la antaŭa bufro. Ĝi inkludis limigitan elekton de koloroj por la fronto de la aŭto (helruĝa, neĝblanka, brila arĝento, diamantbluo, kaj ruĝa pruno) por egali sian unikan internan aspekton.
Carden estis membro de la "Chambre Syndicale de la Haute Couture et du Prêt-à-Porter" inter 1953 kaj 1993. Kiel aliaj dezajnistoj, Carden decidis en 1994 prezenti kolekton nur al limigita rondo de elektitaj klientoj kaj ĵurnalistoj. Post paŭzo de 15 jaroj, li prezentis novan kolekton antaŭ grupo de 150 ĵurnalistoj en sia bobeldomo en Cannes.
Lia kolega dezajnisto Andre Oliver, kiu aliĝis al li en 1971, estis nomumita respondeca por la altmodaj kolektoj en 1987, ĝis sia morto en 1993.
Aliaj entreprenoj
Carden aĉetis la Maxim-restoracion en Parizo en 1981, kaj malfermis kromajn filiojn de la restoracio en New York, Londono kaj Pekino (1983). La hotelĉeno Maxim nuntempe estas inkluzivita inter liaj proprietoj. Multaj manĝmarkoj estas nomitaj laŭ Carden.
En 2001, Carden aĉetis la ruinojn de Chateau en Lacoste, Vaucluse, kie la Markizo de Sade siatempe loĝis. Li parte renovigis la ejon kaj okazigis muzikspektaklojn. Interalie, en 2003 li invitis la premiitan ĉeĉenan infandanctrupon "Lobazar" prezenti la muzikan spektaklon Tristan kaj Iseult en Moskvo.
Gubernio Mie
La gubernio Mie (三重県 [mie -ken] ; Hepburn/Kunrei: Mie-) estas gubernio de Japanio. Administra centro de la gubernio estas la urbo Tsu (aŭ Cu).
Norman Thavaud
Norman Thavaud (naskiĝinta je la 14-a de aprilo 1987), kelkfoje nomita "Norman fait des vidéos" (Norman faras filmetojn) estas franca humuristo kaj bloganto konata por siaj komikaj videoj "Norman fait des vidéos" ĉe YouTube kaj Dailymotion. Liaj videoj estas milionfoje viditaj. Speciale la filmeto «Apple Addicts» kiu havas pli ol 5 milionoj da vidintoj.
Antaŭ nelonge, li komencis televidan karieron ludante akcesorajn rolojn.
Je la 12-a de januaro 2012, Norman organizis spektaklon "Zapping Amazing" kiu kuniĝis ĉirkaŭ 3 000 personojn en Le Grand Rex (Parizo)
Dum marto 2012, li partoprenas en reklama kampanjo organizita de la cereala firmo "Crunch", nomita "Crunch sort Norman de sa chambre" (Crunch irigas Norman el sia ĉambro) kiu irigas lin tra la tutmondo por fari vojaĝon.
Rossin
Rossin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Anklam-Land de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝloko Charlottenhof.
Dehidratiĝo
En fiziologio kaj medicino dehidratiĝo (hipohidratiĝo) estas troa perdo de korpa akvo, kun akompana rompo de metabolaj procezoj. Ĝi estas laŭvorte la forigo de akvo (en greka ὕδωρ hýdōr) el objekto; tamen, en fiziologiaj terminoj, ĝi aludas al manko de fluido ene de organismo. Dehidratiĝo de la homaj haŭto kaj mukozoj povas esti nomata medicina sekeco.
Kálmáncsa
Kálmáncsa [kAlmAnĉa] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Barcs. Kálmán signifas hungare: Kolomano.
Situo
Kálmáncsa situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, fine de longa sakovojo. Szigetvár troviĝas 17, Barcs kaj Kadarkút po 22, Kaposvár 55 km-ojn.
Toru Morino
Toru Morino (森野 徹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Friant
Friant estas la nomo de jenaj personoj:
Ilbono
Ilbono - jen itale, sarde Irbono - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
(13139) 1994 VD2
(13139) 1994 VD2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Ilbono
Najbaraj komunumoj estas Arzana, Bari Sardo, Elini, Lanusei, Loceri kaj Tortolì.
Ĝia nomo eble devenas de la vorto "silvone", kiu signifis apro en la lingvo de la Nuragoj, gento, kiu tie vivis en la bronza epoko.
Hodonín
Hodonín (Göding) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas proksime al la ŝtatlimo kun Slovakio, en Sudmoravia regiono, sur la dekstra bordo de rivero Moravo, 50 km sudoriente de Brno. En ĝi havis. Naskiĝloko de la unua ĉeĥoslovaka prezidento Tomáš Garrigue Masaryk kaj la plej juna ĉeĥa banloko.
Historio kaj vidindaĵoj
Surloke de la nuna urbo staris origine fortikigita setlejo, fondita supozeble de la princo Břetislav la 1-a kaj menciita la unuan fojojn jam en 1046. Apud ĝi ekkreskis vilaĝeto unuafoje skribe mencita en 1196, kiu en la jaro 1228, samtempe kun renovigo de la loka burgo, akiris la urbajn rajtojn danke al la hungara reĝino Konstancia, edzino de la ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 1-a.
La situo ĉelime al Aŭstria reĝlando signifis oftan endanĝerigon, maltrankvilan evoluon kaj alternon de posedantoj. En la 16-a jarcento ĉi tie staris gotika burgo kun akva fortikaĵo, alikonstruita je kvarala renesanca kastelo. Post la tridekjara milito novaj posedantoj faris pluajn reguligojn kaj estis konstruita alta turo. Komence de la 18-a jarcento la kastelo venis en posedadon de la reĝfamilio kaj ĝi malfloris. En la jaro 1787 ĝi estis ŝanĝita al tabakfabriko.
En la jaro 1642 elkreskis nova renesanca kastelo, ĉirkaŭ la jaro 1746 alikonstruita je baroka unuetaĝa triala objekto (nuntempe tie troviĝas muzeo de T. G. Masaryk).
Okulfrapa secesia urbodomo el la jaro 1904 signas ekfloron, al kiu kontribuis, simile kiel ĉe aliaj urboj en Moravio, konstruo de Norda fervojo kaj komenco de minado de lignito. En naskoloko de T. G. Masaryk estis en la jaro 1990 denove instalita (en loko de la origina monumento el la jaro 1931) statuo, kiu estis forigita en la jaro 1977.
Se temas pri evoluo post la dua mondmilito, estas konvene mencii konstruadon de vaporenergia elektrejo kaj minadon de krudnafto kaj gaso en la ĉirkaŭaĵo. Malkovro de bromjodaj akvoj, dank‘ al kiuj Hodonín fariĝis en la jaro 1978 ĉeĥa la plej juna banloka urbo, koneksas kun tio. Oni kuracas tie malsanojn de angioj kaj cirkulorganoj.
Transporto
Tra Hodonín gvidas grava durela elektrizita fervoja linio numero 330 de Břeclav al Přerov.
32067 Ranganathan
32067 Ranganathan estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la okaze de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Noopur Ranganathan, kiu gajnis en 2015 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Trinity Preparatory School de Winter Park (Florido, Usono).
Nebulozo Laguno
La Nebulozo Laguno, ankaŭ konata kun la nomo M8 (Messier 8; aliaj indikoj: NGC 6523, LBN 25) estas emisia nebulozo en la konstelacio Sagitario.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bukovany (distrikto Příbram)
Bukovany estas municipo en distrikto Příbram en Ĉeĥio proksimume 16 km sudoriente de Příbram. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Matthías Bjarnason
Matthías Bjarnason (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1921, mortis la ) estis islanda politikisto, kiu havis la postenon de san- kaj fiŝkaptada ministro. Li estis parlamentano por la Sendependecpartio seninterrompe inter 1963 ĝis 1995.
Marc William Buie
Li laboras ĉe de la Observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono).
Li kreskis en Baton Rouge (Luiziano), li ricevis sciencan bakalaŭron pri fiziko de la Luiziana Universitato en 1980 kaj sian Ph.D pri planedoscienco de la Universitato de Arizono en 1984. Li faris post-doktoran staĝon ĉe la Universitato de Havajo de 1985 al 1988. De 1988 al 1991, li laboris ĉe la Space Telescope Science Institute al la planado kaj la kunaranĝo de la unuaj planedaj observoj iam faritaj per la kosmoteleskopo Hubble. Li aliĝis al la estraro de la Observatorio Lowell en 1991.
Marc Buie ĉefe esploras pri Plutono depost 1983, li pruvi, ke la metano videbla sur Plutono estas ĉe ties surfaco kaj ne en ties atmosfero. Li laboris pri mapoj de albedo kaj surfaca komponiĝo de Plutono kaj Karono, precizigo de la orbitojn de Karono kaj de la ĵus malkovritaj satelitoj, mezuroj de la strukturo de la atmosfero, kaj aliaj mezuradoj de la surfacaj ecoj de Plutono kaj Karono. Ĝi estas ankaŭ unu el la kun-malkovrintoj de la plutonaj lunoj, Nikso kaj Hidro (Plutono II kaj Plutono III).
Li laboris kun la teamo de Deep Ecliptic Survey, kiu permesis la malkovron de pli ol 1000 objektoj de la Kujper-zono. Krom malkovri tujn objektojn, li plibonigis la scion pri ties strukturo kaj naturo. Samtempe li partoprenis al projekto por lokalizi Kuiper-zonajn objektojn atingeblajn de la misio New Horizons post superflugo de Plutono.
Krom liaj esploroj pri Plutono kaj la Kujper-zono, Buie ankaŭ studas miks-tipajn objektojn kiel 2060 Ĥirono kaj 5145 Folo kaj foje kometojn, kiel ekzemple la misio Deep Impact, al la Kometo Tempel 1. Li ankaŭ studas la por provi pli kompreni pri ĉi tiuj danĝeraj najbaroj. Li faras la plimulton de tiuj esploroj per teleskopoj de la Observatorio Lowell, krom okaza uzo de la Hubble kaj Spitzer. Ankaŭ aktiva en la disvolvo de astronomiaj instrumentaro, li kompletigis la konstruon de infraruĝa bildiga spektroskopo Mimir, en kunlaborado kun Dro Dan Clemens de la Universitato de Bostono. Buie estas ano de la American Astronomical Society (AAS) kaj de ties Divido pri Planedaj Sciencoj (DPS), de la American Geophysical Union (AGU), de la Internacia Astronomia Unio (IAU), kaj de la International Dark-Sky Association (Internacia Malluma-Ĉielo Asocio).
Kapelo Koro de Jesuo (Gödöllő)
Kapelo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Gödöllő (Hungario), en urboparto Blaha.
Historio
Katoliko konstruis kapelon en sia areo. Ĝi estis konsekrita en 1928, baldaŭ en la 1950-aj jaroj renovigita. En 1978 la tegmento estis riparita, en 2004 kaj ekstre kaj interne renovigita. Diservoj dekomence okazis, pastroj alvenis el la komencaj preĝejoj. Ankaŭ la grek-katolikoj uzis la kapelon dum longaj jaroj.
Árpád Dékáni
DÉKÁNI Árpád (de:ka"ni) estis hungara industriartisto, desegninstruisto naskita en Alsójára la 11-an de aprilo 1861 kaj mortinta en Borbánd en 1935.
Kariero
Árpád Dékáni havigis diplomon de desegninstruisto en 1885 en Budapeŝto. De 1885 li estis instruisto en la reformita gimnazio de Kiskunhalas. De 1906 li instruis en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo en Budapeŝto, poste en la gimnazio de Újpest. En jaroj 1893–94 li redaktis la ĵurnalon Kiskunhalas. Post sia pensiuliĝo en 1915 li translokiĝis al Borbánd. Li projektis la desegnaĵojn pri puntoj, kiujn faris Mária Markovits kaj kiuj ankaŭ eksterlande fariĝis rapide favoritaj: dum mondekspozicioj en 1904 en Saint-Louis, en 1906 en Milano gajnis Grand Prix. Li organizis puntkudrajn kursojn al la peto de ministerio pri religio kaj publikedukado. Tiel ekiĝis la hungara ĉedoma industria movado.
108096 Melvin
108096 Melvin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Leland D. Melvin, kiu helpis konstrui la kun flugoj en la kosmopramo Atlantis en 2008 kaj 2009. Melvin estas inĝeniero kun sperto pri sensiloj por taksi la damaĝojn de la aerospacaj veturiloj. Li ankaŭ estas futbalisto.
La Algaba
La Algaba estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 18 km2 kie loĝas 14064 geloĝantoj, do loĝdenso estas 781.3 loĝ./km2. La Algaba situas je 7 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 14064 geloĝantoj de la municipo La Algaba estas 7021 inoj kaj 7043 viroj. En la 18-kvadratkilometra teritorio estas 2 loĝlokoj, la urbeto La Algaba kaj El Aral, kie kune loĝas 13753 geloĝantoj, kaj aliaj 311 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 177, 80 inoj kaj 97 viroj, kaj mortis 113, 45 inoj kaj 68 viroj. Tiel la natura kresko estis 64 (0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 5429 homoj (38.6%).
Nizo Neto
Nizo NETO, kies vera nomo estas Francisco Anízio de Oliveira Paula Neto (naskiĝis la  en Rio-de-Ĵanejro), estas brazila aktoro de kino kaj televido, humuristo, specialigita en dublado. Li estas filo de la humuristo Chico Anysio kaj aktorino Rose Rondelli Li estas konata ĉefe por enkorpigi la karakteron de Seu Ptolomeu en la spektaklo Escolinha Profesoro Raimundo kaj ankaŭ estis direktoro de la Circulo Brasileiro de Ilusionismo.
Biografio
Naskiĝinta en Rio-de-Ĵanejro la, li studis ĉe la Teatro Tablado kaj komencis labori en televido en 1972 kun sia patro Chico.
En Brazilo faris voĉojn por diversaj aktoroj, inter ili Michael J. Fox, Seann William Scott, Matthew Broderick kaj Patrick Dempsey
En la 2012, en la programo Dercy de Verdade, li ludis la rolulon de sia patro Chico Anysio
Privata vivo
Li estas edziĝinta al Tatiana Presser, psikologo. Ili havas du filinojn, Isabela kaj Sofio. Kune kun kiu li laboras en la eduk-programo humura Vem Transar Com a Gente
61402 Franciseveritt
61402 Franciseveritt estas asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la orbita resonanco 1:4 kun Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita fizikisto Francis Everitt, profesoro ĉe la Universitato Stanford kaj ĉefa esploristo por la eksperimento Gravity Probe B.
Bela virino (filmo)
Bela virino (Pretty Woman) estas usona romantika komedia filmo de 1990 reĝisorita de Garry Marshall kaj verkita de J. F. Lawton kun ĉefroloj de Richard Gere kaj Julia Roberts. La rakonto centriĝas pri holivuda malmultekosta sekslaboristino Vivian Ward, kiu estas dungita de Edward Lewis, riĉa komercisto por esti lia akompanantino dum pluraj komercaj kaj sociaj tagoj kaj ilia evoluanta rilato dum ŝia tutsemajna restado kun li.
Intrigo
Edward Lewis (Richard Gere) estas riĉa komercisto, kiu vojaĝas regule al Los-Anĝeleso, kie li loĝas en luksa hotelo Beverly Wilshire. Dum hazarda decido prostituitinon Vivian Ward (Julia Roberts) gvidas lin al la hotelo. Ŝi kondutas sin iom vulgare sed Eduardo estas allogita de la virino kaj ofertas al ŝi resti kun li la tutan semajnon kontraŭ 3 000 dolaroj, ŝi konsentas pri la transakcio. Dum tiu semajno, ili du ekkonos unu la alian kaj intime disvolvos sentojn. Eduardo pagas multekostajn vestaĵojn por Vivian, por ke ŝi povu sin vesti laŭ sia sociekonomika statuso kaj povi akompani lin al la sociaj eventoj, kiujn li kutime ĉeestas. La hotelestro (Héctor Elizondo) montras empation kun Vivian kaj ŝia amikino Kit (Laura San Giacomo).
Fine ili enamiĝos kaj formos stabilan paron, kie la influo, kiun ŝi havos sur la sinteno de Eduard al komerco, estos reliefigita kaj en kiu li rezignos sian detruan politikon aĉeti kompaniojn kaj poste dispecigi kaj vendi ĝin, favore al politiko pri konstruado kaj prizorgado de kompanioj.
Géza von Bolváry
Géza von Bolváry [fon bolvAri], kompleta nomo Géza Maria von Bolváry-Zahn, hungare Bolváry Géza, (naskiĝinta la 26-an de decembro 1897 en Budapeŝto; mortinta la 11-an de aŭgusto 1961 en Munkeno ) estis hungara aktoro, scenaristo kaj reĝisoro. Lia edzino estis Ilona Mattyasovszky.
Vivo
Bolváry vizitis en Budapeŝto la reĝan Ludovikan Akademion kaj servis poste ĉe la hungara terarmeo (honved-husaroj). Post la Unua Mondmilito li forlasis la militservon kiel kapitano. Poste li perlaboris je la novekestinta hungara filmindustrio. Li komencis sian karieron proksimume 1920 kiel aktoro en diversaj silentfilmoj, transiris tamen baldaŭ al la firmao Star-Film, kie li unuafoje laboris kiel reĝisoro kaj dramaturgo. En 1922 lin dungis la filmkkartelo Emelka en Munkeno por kvar jaroj kiel reĝisoro. Inter 1926 kaj 1928 li laboris en Berlino ĉe la filmfirmao Fellner & Somlo kaj iris post tio por unu jaro al Londono al British International Pictures. Ree en Berlino, li laboris ĝis 1933 ĉe Superfilm Berlin kaj poste ĝis 1935 ĉe Boston Films, ankaŭ en Berlino. Ekde 1936 Bolváry laboris por pluraj produktofirmaoj en Vieno, i.a. por Styria-Film, Terra Film kaj Wienfilm. Post la Dua Mondmilito Bolváry iris al Romo kaj kreis ĝis 1949 denove kiel reĝisoro por Cinopera plurajn filmojn. En 1950 li ekloĝis en Munkeno kaj antaŭeniĝis kvar jarojn al ptroduktestro de la firmao Starfilm. Inter 1920 kaj 1958 li reĝisoris je 100 filmoj kaj verkis foje ankaŭ filmscenarojn. Liaj lastaj fimoj ekestis en 1958. En la aĝo de 63 Géza von Bolváry mortis la 10-an de aŭgusto 1961 en Altenbeuern ĉe Rosenheim. Bolváry laboris krome post la Dua Mondmilito kiel opereto-reĝisoro ĉe la Popola Operejo de Vieno.
Uniqlo
Uniqlo (株式会社ユニクロ) estas japana firmao kiu desegnas kaj surmerkatigas vestaĵojn.
Aktuale en 2020, la firmao laborigas proksimume 30,000 homojn kaj funkciigas proksimume 2249 butikojn en malsamaj landoj ĉirkaŭ la mondo.
La ĉefa ĉefsidejo de la firmao estas en la grandurbo de Tokio, Japanio.
Depresio de Arundo
La depresio de Arundo estas altebeno enklavigita en la Penibetika Montĉeno, en la aŭtonoma regiono Andaluzio, Hispanio.
Uniqlo
Historio
La firmao estis establita en 1949 sub la nomo Men's Shop OS en la grandurbo de Oba, Yamaguchi, Japanio.
Depresio de Arundo
Temas pri plataĵo situanta inter la 700 kaj 1.000 metroj super la marnivelo kie la sedimentaj materialoj kiel la grejso, argilo kaj konglomeraĵoj regas. Ĝi estas ĉirkaŭata de pluraj masivoj de la Montaro de Arundo kaj tio kreas la unuigaĵon de la valo de la rivero Guadalteba kiu malfermiĝas norden, la valo de Gvadiaro, sudokcidente kaj la valo de Genal, sudoriente. La reliefo estas plata trairata de kanjonoj populare konataj kiel tranĉoj.
Uniqlo
Historio
En 1988, Tadashi Yanai ŝanĝis la nomon de la firmao al Uniqlo.
Depresio de Arundo
La ĉefaj rivroj estas Guadalevín kaj Guadalcobacín, kiuj en la kunfluado kreas la riveron Gvadiaro. La reganta klimato estas mediteranea kun fortaj nuancoj kontinentaj; malvarmaj vintroj kaj varmaj someroj.
La vegetaĵaro estas formata de anzinoj kaj korko-kverkaj arboj kun ĉeesto de malgrandaj kverkoj en la malsekaj regionoj.
Uniqlo
Historio
En April 1994, la firmao funkciigis proksimume 100 butikojn ĉie en Japanio.
En 2001, la firmao funkciigis proksimume 500 butikojn ĉie en Japanio.
En 2002, la firmao malfermis filiojn en Ŝanhajo kaj Londono.
En 2005, la firmao malfermis butikojn en Novjorko, Tsim Sha Tsui, Seulo, kaj antaŭ la fino de la jaro, la firmao funkciigis proksimume 700 vendojn kaj la volumeno de siaj vendoj transiris la 4 miliardojn da dolaroj.
En 2010, la firmao malfermis filiojn en Malajzio.
En 2011, Uniqlo malfermis la plej grandan branĉon en Sudazio en Bangkok.
En 2012, la firmao malfermis filiojn en Filipinio.
En 2013, la firmao malfermis filiojn en Bangladeŝo.
En 2015, la firmao malfermis filiojn en Belgio.
En 2016, la firmao malfermis filiojn en Hispanio.
En 2018, la firmao malfermis filiojn en Hindio.
Ceccaldi
Ceccaldi estas la familia nomo de jenaj personoj:
László Iván
László Iván [lAslO ivAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Iván László estis hungara kuracisto, psikiatro, neŭrologo, gerontologo, profesoro, parlamentano.
Biografio
László Iván akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1957, fakdiplomojn pri psikiatrio en 1961, pri neŭrologio en 1963. Post sia kuracista diplomo li laboris en la universitata psikiatria kliniko ĝis 1982, poste en psikiatria laboratorio. Inter 1972 kaj 1988 li laboris en la ministerio, inter 1993 kaj 2003 li estis katedrestro. En 1980 li kandidatiĝis, en 1993 li akiris PhD. Inter 2006–2014 li estis parlamentano.
Li edziĝis en 1971, poste li havis filinon. Li ricevis premiojn inter 1994 kaj 2001.
Sankt-Peterburga Konservatorio
Sankt-Peterburga Rimskij-Korsakov Ŝtata Konservatorio (Санкт-Петербургская государственная консерватория имени Н.А. Римского-Корсакова) estas plej malnova muzika akademio en Rusio.
NGC 5017
NGC 5017 (aliaj indikoj — MCG -3-34-16, PGC 45900) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sankt-Peterburga Konservatorio
En ĝi funkcias sep fakultatoj: Piana, Orkestra, Popolaj muzikiloj, Komponado kaj Direktado, Vokala, Reĝisora, Muzikologia. En 2016 tie studis ĉirkaŭ 1400 studentoj.
Historio
La Konservatorio aperis en 1861 surbaze de la muziklernejo, kiun establis kaj gvidis elstara rusia pianisto, komponisto kaj dirigento Anton Rubinŝtejn. Ĝia oficiala inaŭguro okazis la 20-an de septembro 1862.
Inter 1871 - 1908 katedron de teorioj pri komponado kaj direktado okupis elstara rusa muzikisto Nikolaj Rimskij-Korsakov, kies nomon la Konservatorio portas ekde 1944.
En 1896 la Konservatorio plu funkciis en la nova konstruaĵo, kiu havas du halojn: Granda kaj Malgranda (kun la orgeno). En ĝi estas pli komforaj kondiĉoj por studado kaj muzikado.
Inter 1905 - 1928 la Konservatorion gvidis eminenta rusa komponisto Aleksandr Glazunov. Li sukcesis arigi grandan nombron de spertaj instruistoj edukintaj multajn novajn muzikistojn, fortigi mondan famon de la rusia arto.
Vilmos Beck
Vilmos Beck [vilmoŝ bek], hungare Beck Vilmos estis hungara operokantisto (baritono).
Vilmos Beck naskiĝis la 1869 en Pest (urbo). Li mortis la 1925 en Chicago.
Biografio
Vilmos Beck devenis el juda familio. Li lernis kantadon en Parizo. En 1892 li aliĝis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1901–1903 li roladis en Hofoper de Vieno, poste hejmenvenis kaj denove kantadis en Budapeŝto ĝis 1908. Poste laŭvice li apartenis al operejoj de Parizo, Madrido kaj Chicago, sed li ankaŭ gastroladis ekzemple en Novjorko, Italio, Britio. Laŭ li apartenis al framasonoj.
Horriwil
Geografio
Horriwil situas en la Svisa Mezlando sur la flotebenaĵo de la rivero Emme, sep kilometrojn orientsudoriente de la kantonĉefurbo Soloturno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Horriwil la setlejoj Wil, Hintermatt, Teilmatt, Eichacher, Breitiacher kaj Horbacher. La nordokcidentan limon de la komunumo formas la rivero Ösch. En la arbaro Buechwald sudoriente de la vilaĝo troviĝas sura alteco de 501 m s.m. la plej alta punkto de la komunumo. La teritorio de la komunumo kovras areon de 2,60 km², de kiuj 27% estas kovritaj de arbaro, 59% servas por agrikulturo kaj 13% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Horriwil limas en nordo al Subingen, en nordoriento al Hüniken, en oriento al Etziken, en sudo al Hersiwil, kaj en okcidento al Oekingen.
Trafiko
Horriwil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Flankaj vojoj ĝis konektas kun Hersiwil, Kriegstetten kaj Subingen. Kvankam kaj ĉe la norda kaj ĉe la suda limo de la komunumo pasas fervojlinioj, la komunumo ne disponas pri stacidomo. Per la buslinio de Herzogenbuchsee al Soloturno Horriwil estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 4 kilometrojn sudokcidente de la komunuma centro apud Kriegstetten.
Historio
La unua dokumenta mencio de Horriwil datiĝas el la jaro 1263 kiel Horgenwile. En la 14-a jarcento Horriwil apartenis al la Senjorujo Wangen, kiu estis feŭdo de la Grafoj de Kiburgo. En la jaro 1356 ĝi transiris al la Grafo Rudolfo de Neŭŝatelo-Nidau kaj poste al Berno. En la jaro 1466 ĝi estis kune kun la Senjorujo Halten vendita al la urbo Soloturno.
Kantono Nacogdoches (Teksaso)
La kantono Nacogdoches situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro same nomiĝas Nacogdoches.
Kovácshida
Kovácshida [kovAĉhida] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós. La loknomo signifas: ponto de forĝisto.
Situo
Kovácshida situas sur ebenaĵo, fine de tre mallonga sakovojo. Harkány troviĝas 6, Siklós 12, Beremend 25, Villány 26, Kozármisleny 29 km-ojn.
Historio
En Kovácshida migra poŝto servas.
8258 McCracken
8258 McCracken estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 15-an de septembro 1982 de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia fizikisto Kenneth G. McCracken, kiu faris pioniran laboron pri la kosma kaj iksoradia astronomioj, kontribuante al la kompreno pri la protonaj sunaj eventoj kaj ties propagadoj tra la heliosfero. Li planis instrumentojn por kvar misioj de Pioneer kaj du de Explorer, kaj havis gvidan rolon en la disvolvo de tekniko por minerala esploro.
Le Chambon-sur-Lignon
Le Chambon-sur-Lignon estas franca komunumo kun ĉ. 2600 loĝantoj en departemento Haute-Loire, kiu situas en Auvergne.
Loko de la alfuĝo
Ekde 1942, la loĝantoj akceptis - laŭ iniciato de la pastro André Trocmé, lia edzino Magda kaj aliaj civitanoj - judojn, kiujn minacis transportado al la neniiga lagero. La judoj estis kaŝitaj en la propraj loĝejoj, komunaj konstruaĵoj, kamparanaj kortoj, en la ĉirkaŭo. Se la patrolo de nazioj proksimiĝis, ĉiuj judoj devis fuĝi provincen. Se la patrolo estis for, la loĝantoj iris en la arbaron kaj kantis difinitan kanton, kiu montris por la judoj, ke la danĝero estas for.
La loĝantoj certigis eĉ necesajn dokumentojn, manĝokuponojn kaj apogis eĉ la limtrapason al Svislando. Kelkaj loĝantoj estis arestitaj kiel Daniel Trocmè, kuzo de la pastro kaj kiu mortis en Majdanek.
En la ĉirkaŭo de Chambon-sur-Lignon travivis tiel 3000 ĝis 5000 personoj. En 1990, la registaro de Israelo rekonis la tutan regionon kiel „Justuloj inter la popoloj“.
Literaturo
Philip Hallie: Lest innocent blood be shed: The story of the village of Le Chambon and how goodness happened
Enverguro
Enverguro estas
Futbala Mondpokalo 1934
La 2-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 27-a de majo kaj la 10-a de junio 1934 en Italio. Italio gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Ĉeĥoslovakio. La finalo okazis en Romo.
20572 Celemorrow
20572 Celemorrow estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Spock's Brain
"Spock's Brain" [La Cerbo de Spock] estas la unua epizodo de tria sezono de Star Trek. Verkita de Gene L. Coon (sub la pseŭdonimo Lee Cronin) kaj reĝisorita fare de Marc Daniels, ĝi estis unue elsendita la 20-an de septembro 1968.
20572 Celemorrow
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Celeste Morrow, mentorino de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Ŝi estis instruistino ĉe la Our Saviour School de Jacksonville (Ilinojso, Usono).
Spock's Brain
Ĝi estis la unua epizodo post kiam NBC movis la spektaklon de 20:30 h. al 20:00 h vendrede, la tielnomata "morta horaro" de tiama usona televido.