cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abdullah Gül
Biografio
Ĉar li estas religia kaj lia edzino surmetas kapotukon, tiel li estis jure obstaklita plurfoje por iĝi prezidento. Pro tio okazis novaj elektoj en Turkio en 2007, sed li estis finfine elektita (de la parlamento) en la tria raŭndo, per simpla plimulto. Malgraŭ ke formale li iĝis per tio ĉefkomandanto de la turkaj trupoj, neniu el altpostenaj militistoj venis al la inaŭguro ; tradicie militistaro estas konsiderata gardistoj de laikeco en Turkio.
La 6-an de septembro 2008 Gül vizitis Armenion, kio iĝis, en la tuta malfacila historio de turk-armenaj rilatoj, la unua vizito de alta registaro de unu lando en la alian.
Zenono de Elajo
Unua argumento
Citaĵo de Simplicio - "La unua argumento: se ekzistas moviĝo, necesas ke la moviĝanto trairu senfinajn spacojn je unua tempo; sed tio neeblas; do moviĝo ne ekzistas. Zenono elmontris sian propozicion asertante ke tio moviĝanta devas unue trairi la mezon de la distanco kaj poste la tuton. Tamen antaŭ trairi la mezon de la tuta distanco, la monviĝanto devas trairi la mezon de ĝi kaj denove trairi la mezon de tiu lasta. Sed pro tio ke la mezoj estas senfinaj, ĉar oni povas konsideri la mezon de iu ajn distaco, estas neebla trairi, je fina tempo, senfinajn distancojn (...). Do, pro tio ke ĉio mezurebla permesas senfinajn dividojn, estas neebla trairi ian ajn distancon je tempo fina".
Dua argumento
vidu la ĉefartikolon Paradokso de Akilo
Citaĵo de Aristotelo - "La dua argumento, nomita de Aĥilo, asertas ke dum kurado, la kuranto pli rapida neniam atingas la malrapidan, ĉar tiu postkuranta devas ĉiam ekatingi la punkton kie ekkuris la antaŭulo. Ĝi estas la sama argumento de la dikotomio: la nura diferenco estas ke, se la grando sinsekve aldonita estas bone dividita, ne estas plu due. La konsekvenco de ĉi tiu argumento estas ke oni ne atingos la malrapidulon, sed al tiu konkludo oni ankaŭ alvenas pere de simila rezonado de dikotomio. En ambaŭ la kazoj, fakte, la konsekvenco estas ke oni ne atingos la punkton ĉar la grando estas dividita; okazas ke en la zenona argumento a vetkura ĉampiono ne povas atingi la malrakpidan kunkuranton.
Tria argumento
Citaĵo de Aristotelo - "(...) diras ke la sago moviĝanta estas senmova. Ĝi fundamentiĝas de la premiso ke la tempo estas komponita de momentoj. Fakte, se oni ne akceptas tion, oni ne povas fari silogismon. Sed, Zenono faras paralogismon: se, fakte, - li diras - ĉiu objekto estas ĉiam, ĉu moviĝanta, ĉu senmova, kaj nenio moviĝas dum okupas spacon egalan al sim mem, kaj ke tio moviĝanta okupas ĉiam, dum la tuta tempo, spacon egalan al si mem, do, la sago moviĝanta estas senmova". citaĵo de Simplicio - "La argumento de Zenono, ekde la premiso ke ĉio kiu okupas spacon egalan al si mem, aŭ estas moviĝanta aŭ estas senmova, ke nenio moviĝas je momento, kaj, ke la moviĝanto okupas ĉiam, je la sama momento, spacon egalan al si mem, ŝajnas klarigi la jenon: la sago moviĝanta, je ĉiu momento, okupas spacon egalan al si mem, kaj tiel dum la tuta tempo de la moviĝado. Tamen ĉio okupanta, je momento, spacon egalan al si mem, ne moviĝas, ĉar nenio moviĝas je momento. Do, la moviĝanta sago ne moviĝas la tutan tempon de sia moviĝo".
Monaĥejo Zverin
La monaĥejo Zverin de la Kovrofesto (Зверин-Покровский) en Velikij Novgorod estas eksa virina monaĥejo de Rusa Ortodoksa Eklezio, kiu situas sur la maldekstra bordo de la rivero Volĥovo, norde de la novgoroda Kremlo. Estas unu el plej malnovaj rusiaj monaĥejoj, fondita ne pli malfrue ol la 12-a jarcento. Ĝi situas en la listo de Monda heredaĵo kiel parto de la objekto № 604: Historiaj monumentoj de Novgorod kaj de ties ĉirkaŭaĵo.
Historio
La monaĥejo estis konstruita apud la arbaro Zverinec (Зверинец — bestejo). La arbaro estis loko por ĉasado de novgorodaj princoj. Tiuo arbaron oni unuafoje menciis en la Unua Novgoroda kroniko ĉe la jaro 1069. La monaĥejo mem unue estas menciita ĉe la jaro 1148, tamen temis ne pri la fondiĝo, sed pri jam ekzistinta monaĥejo, en kiu pro fulmo forbrulis ligna preĝejo. . La precizan daton de la fondiĝo oni nun ne scias, ekzistas diversaj versioj de la fino de la 11-a jarcento ĝis la unua triono de la 12-a.
En la Soveta periodo, en 1919 la monaĥejo estis fermita, kelkaj ĝiaj preĝejoj fariĝis paroĥaj, sed monaĥinoj plu loĝis en la monaĥejo. En 1930 ankaŭ la paroĥo estis fermita.
Dum la Dua Mondmilito konstruaĵoj de la monaĥejo estis difektitaj, restaŭrado komenciĝis en 1960-aj.
En la jaroj 1989 kaj 1990 du preĝejon de la monaĥejo oni redonis al la Eklezio. Nun en ili ekzistas paroĥo, sed monaĥejo ne estis refondita.
Arkitekturo
Plu ekzistas tri preĝejoj de la monaĥejo:
Cicciano
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Camposano, Comiziano, Nola, Roccarainola kaj Tufino.
-492
En la jaro 492 antaŭ nia erao okazis, interalie:
NGC 1066
NGC 1066 (aliaj indikoj — PGC 10338, UGC 2203, MCG 5-7-42, ZWG 505.44, NPM1G +32.0112, IRAS02407+3217) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Antal Pór
Antal PÓR, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pór Antal estis hungara pastro, historiisto, instruisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1892). Lia origina nomo estis Bauer ĝis 1863.
Antal Pór naskiĝis la  1834 en Esztergom. Li mortis la 1911 en Esztergom.
Biografio
Antal Pór frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li aliĝis al la hungara armeo en 1848. Fine li estis militkaptito, hejmenveninta li plulernis por esti romkatolika pastro. En 1857 li pastriĝis, li precipe instruis. Inter 1875-1881 li estis elektita parlamenta deputito. Li atingis diversajn pastrajn rangojn, ekzemple li estis nomita titulara abato en 1886. Li okupiĝis precipe pri la malfrua mezepoka historio.
Paschalis Gratze
Paschalis GRATZE (vere: Theodor Wilhelm Gratze, ankaŭ: Grace; naskiĝinta la en Essen-Werden, mortinta la  en Dingelstädt) estis germana orgenfaristo, preĝejplanisto kaj ĉefarkitekto apartentante al la ordeno de la franciskanoj.
Vivo
Post la lernejstudfino Gratze komencis trejniĝon ĉe la orgenfaristo Heinrich Anton Weitz en Düsseldorf, kiu specialiĝis je la riparo de orgenoj. Okaze de orgenriparo en Neviges Gratze ekinteresiĝis pri monaka vivo kaj frokuliĝis en la 3.10.1844 en Warendorf. Sekve Gratze riparis kaj konstruigis orgenojn por multaj klostroj, ĉefe den Vestfalio, kaj iĝis krome ŝatata ekspertizfaranto. En la jaro 1852 li akompanis la ministron ordenprovincan Xaverius Kaufmann dum vojaĝo tra Italujo kio unue vidigis Romon al Gratze. Tiaj impresoj vekis en li la volon iĝi konstruanta arkitekto. Per la perfekta novigo de la volbaĵoj de la monakeja kirko de Warendorf li la unuaj fojon vere furoris.
Estante aŭtodidaktulo arkitekta Gratze faris pli ol 20 ekleziajn konstruojn, plejofte en novgotika stilo. Komence li uzis planojn de aliaj arkitektoj.
Ankaŭ arkitekture li faris ekspertizojn. La unuaj sakraj ejoj estis en Rejnlando kaj la apudaj regionoj. Dum la Francia-Prusia Milito li zorgis pri malsanuloj suferantaj pro tifo. Dum la akra kulturbatalo en Prusio li komisiitis fare de la okulisto Albert Mooren el Düsseldorf pri la administrado kaj alikonstruo de Kastelo Allner apud Hennef. En 1888 Gratze revenis monakejen kaj ĝismorte li planadis kirkojn kaj klostrojn, ĉefe por Eichsfeld kaj Turingio.
Konstruaĵoj kaj planoj (elekto)
La Jozefo-kirkon en Düsseldorf-Oberbilk Gratze pro monproblemoj finis kun duone finita turo; la turon finis finfine en 1897 la arkitektoj August Rincklake kaj Caspar Clemens Pickel.
Du tagojn post la meto de la fundamenta ŝtono por la Stefano-preĝejo en Berlingerode li mortis. Li entombigitis en la monakeja tombejo. Gratze postlasis planojn pretajn por la kapelo en Etzelsbach kaj la katolikaj preĝejoj en Breitenberg, Ershausen und Großtöpfer. La Stefano-preĝejojn finfaris Fritz Cordier.
Takeshi Aoki
Takeshi Aoki (japane 青木 剛, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2008 ĝis 2009 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Traktato de Rastatt
La Traktato de Rastatt estis internacia traktato subskribita la 6-an de marto 1714 en Rastatt, Badeno. Kune kun la antaŭa traktato de Utrecht, ĝi ĉesigis la Militon de hispana sukcedo.
La teksto estis subskribita de la Francio de Ludoviko la 14-a kaj de Aŭstrio post longa traktado, kiu komenciĝis en novembro 1713.
La traktato de Rastatt gravas en la historio de interlingvoj; ĝi estis la unua, kiu estis diskutita kaj skribita per la franca lingvo (komencante du jarcentojn da "franca lingvo: lingvo de diplomatio"); ĝis tiam la internaciaj traktatoj estis traktataj kaj skribitaj en Latino.
Pohledy
Municipo Pohledy situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Svitavy, 8 km norde de urbo Březová nad Svitavou. Vivas ĉi tie.
Partoj de la komunumo
Al la municipo apartenas vilaĝoj:
Historio
Historio de vilaĝoj Pohledy (germane Pohler) kaj Horní Hynčina (Ober Heinzendorf) estas interligita kaj ankaŭ nuntempe ili kreas unu municipon. La vilaĝoj estis onidire fonditaj okaze de germana koloniigo de episkopo Bruno el Schauenburk ĉirkaŭ la jaro 1270. Lokisto estis Henriko, vilaĝestro el Boleň apud Krakov. Pri tiu ĉi deveno de la vilaĝo Horní Hynčina atestas konservita fonda dokumento. Pri la sama deveno de la vilaĝo Pohledy estas duboj, ĉar ĝi estas pli malnova kaj situis en sinjorejo de Boreš el Rýznburk. Vilaĝo Pohledy ankaŭ ne disponas per iu fonda dokumento.
Kapelo
En centro de la vilaĝo, apud la ŝoseo, troviĝas kapelo de Sankta Vito el la unua duono de 18-a jarcento. Ĝi estas oblonga kun duoncirkla presbiterejo. Oblongaj fenestroj estas duoncirkle fermitaj. Volbo estas barela kun segmentoj.
La ekipaĵo estas nuntempa, duonpopola, sur ĉefa altaro estas bonega lignoskulptaĵo de Pieto, pacák-forma el la 18-a jarcento, origine el la kapelo en Sklené.
Antaŭ la kapelo estas ŝtona krucifikso el la jaro 1847.
Kapelo en arbaro
En arbaro proksime de ŝoseo al Křenov situas ruino de kapelo, ligna sur masonita bazamento. La ekipaĵo estis nuntempa, lignoskulptaĵo de Pieto kaj krucifikso duonpopola, baroka.
La Charité-sur-Loire
La Charité-sur-Loire estas loĝloko kaj franca komunumo, situanta en la departemento Nièvre en la regiono Burgonjo. La urbo situas ĉe la bordo de la rivero Luaro je 25 km norde de Nevers kaj je 53 km oriente de Bourges.
Historio
En 1429 Johana de Arko intencis vane repreni la urbon laŭ ordono de Karlo la 7-a. En 1559 incendio detruis la monaĥan citadelon kiun ĝi havis.
Timiș
Timiș [timiŝ] estas maldekstra flankorivero de Danubo, kiu fontas en Rumanio kaj fluas en Danubon en Serbio.
Aliaj nomoj:
La rivero longas 359 km. Ĝia akvokolekta areo estas 13085 km².
Iom gravaj apudriveraj urboj: Caransebeș, Lugoj, fine en Serbio ĉe la enverŝiĝo Panĉevo.
La rivero kolektas la akvon el la Sudaj Karpatoj. Ankaŭ kanalo aliĝas al la rivero pro la inundodanĝero.
Nepre menciinde:
La nomo Tibisko estas en PIV2002, kun la malpreciza difino 'Hungaria rivero, enfluanta en Danubon'. Kálmán Kalocsay uzis la vorton en ĉiuj siaj tradukaĵoj. Laŭ Hungara-Esperanta Mezvortaro (1993) Tibisko estas Tisza (Tiso).
Tramtransporto en Zagrebo
Tramtransporto en Zagrebo, ekspluatata de Zagrebacki Električni tramvaj (ZET), konsistas el 15 tagaj linioj kaj 4 noktaj linioj en Zagrebo, Kroatio. Tramoj veturas sur da fervojoj kun metra ŝpuro. Dumtage, ĉiu linio funkcias kun meza intervalo de 5-10 minutoj, kaj preskaŭ ĉiuj stacioj estas priservataj de almenaŭ du linioj. Noktaj linioj havas akuratan horaron kun meza intervalo de 40 minutoj. La unua linio de ĉevaltira tramo estis malfermita en 1891, kaj la unua elektra tramo verturis en 1910. La reto de tramvojoj de Zagrebo transportis 204 milionojn da pasaĝeroj en 2008.
Veturanta materialo
La plej malnovaj vagonaroj povas veturi kun senmotoraj remorkoj, de tipo: TP 591, TP 701 ou TP 801.
György Almásy
György Almásy [djordj almAŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Almásy György estis hungara ornitologo, etnografo, vojaĝisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis zsadányi kaj törökszentmiklósi. Lia filo estis László Almásy.
György Almásy naskiĝis la  1867 en Hungara reĝlando en Felsőlendva (nuntempa Grad en Slovenio). Li mortis la 1933 en Aŭstrio en Graz.
Biografio
György Almásy akiris juran diplomon en Graz. Post siaj studoj komence li laboris en la ŝtata administrado en Budapeŝto, poste li okupiĝis pri lia bieno. En 1897 li faris la unuan esploran vojaĝon al Dobroĝo kaj Riverdelto de Danubo. Post 3 jaroj li vojaĝis al Centra Azio (iomete en Eŭropo Batumo, Taŝkento, Samarkando, Almato, Tianŝan, Bakuo, Moskvo). En 1906 li vojaĝis al Ĉinio, poste li restis hejme. Dum la vojaĝoj li kolektis rarajn etnografiaĵojn kaj ornitologiaĵojn.
Waldorf-Astoria
La Waldorf-Astoria estas la nomo de du luksaj hoteloj en Novjorko. La unua staris en la loko de la nuna Empire State Building ĉe la Fifth Avenue, la nuntempa estas 42-etaĝa 1925-stila konstruaĵo, konstruita en 1931 ĉe Park Avenue en Manhatano (numero 301). La Waldorf-Astoria estas parto de la hotelĉeno Hilton.
En la nuna Waldorf-Astoria troviĝas tri amerikanaj kaj klasikeŭropaj restaŭracioj, belecejo kaj diversaj luksaj butikoj. La enirejo ricevis plurfoje premion pro sia prezento Art Déco.
La supera parto de la Waldorf-Astoria, konata kiel The Waldorf Towers (la valdorfaj turoj), estas ankoraŭ pli luksa ol la malsupera parto: hotelo en hotelo.
Historio
En 1893 William Waldorf Astor malfermis la 13-etaĝan Waldorf-hotelon sur la loko de sia gepatra domo, kie troviĝas nuntempe la Empire State Building. En 1897 li malfermis tuj apude la kvar etaĝojn pli altan Astoria-hotelon, kie antaŭe staris la hejmo de lia onklino.
La pasejo inter la du hoteloj estis konata kiel Peacock Alley kaj simbolas ĝin en la nuna nomo la duobla streketo - Waldorf=Astoria. La unuiĝinta Waldorf-Astoria estis la tiam plej granda hotelo en la mondo, kiu konservis la altan nivelon de la originala Waldorf-hotelo.
(36274) 2000 AV107
(36274) 2000 AV107 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Waldorf-Astoria
Waldorf-Astoria-cigaredfabriko
Posteulo de Astor fondis en la 19-a jarcento en Stutgarto, Germanio, cigaredfabrikon, kiun li nomis laŭ sia usona parenco Waldorf-Astoria.
Nuntempe la marko Astor kun portreto de Johann Jacob Astor estas produktata de Reemtsma. En 1919 Emil Molt, helpe de Rudolf Steiner kreis por la infanoj de siaj laboristoj la unuan valdorfan lernejon. La nomo de la valdorfa lernejo nur tre malrekte (vidu la retan ligilon "De kie venas la vorto Valdorfo?" sube) rilatas al la loko Walldorf ĉe Heidelberg.
William Cooper Nell
Li ankaŭ helpis fondi la Nov-Anglian Liberecan Asocion en la fruaj 1840-aj jaroj, kaj poste la Boston Vigilance Committee, por helpi rifuĝintajn sklavojn. La Komitato de Vigleco subtenis reziston al la Leĝo pri Fuĝantaj Sklavoj de 1850, kiu pliigis punojn kontraŭ civitanoj eĉ en sensklavaj ŝtatoj, kiuj helpis rifuĝintajn sklavojn.
-462
En la jaro 462 antaŭ nia erao okazis, interalie:
William Cooper Nell
Fruaj jaroj
Nell naskiĝis en 1816 en Bostono, Masaĉuseco, al Louise Cooper, de Brookline, kaj William Guion Nell, de Charleston, Sud-Karolino. Lia patro estis grava persono en la aboliciisma movado, kiu helpis krei la Masaĉusecan Ĝeneralan Kolor-Asocion dum la 1820-aj jaroj. Nell renkontis rasan diskriminacion kiel studento. En 1829 li preteratentiĝis por premio, donita al bonegaj studentoj, je la diplomiĝo de la Lernejo Abiel Smith, ŝajne pro sia etneco, kaj ekskludita de la celebra festomanĝo. Li sukcesis ĉeesti kiel kelnero. La premio estis finance subtenita de la bieno de la proponanto de kontraŭ-sklaveco Benjamin Franklin. La lerneja komitato anstataŭe donis al Nell membiografion La vivo de Ben Franklin.
Aboliciista laboro
Inspirita de la fondado de la ĵurnalo de William Lloyd Garrison, La Liberiganto, William Cooper Nell decidis defii ras-bazitan diskriminacion kaj apartigon tiel, kiel lia patro faris. Nell estis precipe interesita en la plibonigo de la intelekta kaj socia bonfarto de junaj afrik-usonanoj. Li estis dediĉita al integrigo kaj kontraŭis la apartigadon de aboliciistaj organizoj por nigruloj kaj blankuloj. En lia sindediĉo al integrigo, li malfondis la aboliciistan Masaĉusecan Ĝeneralan Kolor-Asocion, kiu estis organizita de lia patro.
Nell studis juron en la fruaj 1830-aj jaroj. Li neniam membriĝis en la advokataro, ĉar li ne volis ĵuri lojalecon al la Konstitucio de Usono, ĉar li opiniis, ke ĝi estis dokumento, kiu favoris sklavigon. Li influiĝis de la opinioj de Garrison kaj Wendell Phillips. Ĉirkaŭ ĉi tiu tempo, Nell ankaŭ komencis sian asocion kun Garrison kaj La Liberiganto. Ĉi tiu konekto daŭrus ĝis la gazeto fermiĝis en 1865. Nell batalis por la idealoj de Garrison dum la tuta aboliciisma kampanjo.
Nell komencis labori kontraŭ la ekzistanta sistemo de apartaj lernejoj por nigraj kaj blankaj infanoj en Masaĉuseco, kaj kolektis 2 000 subskribojn de la nigra komunumo sur petskribo al la ŝtata parlamento. En 1855 Nell kaj liaj kolegoj gajnis venkon; apartigo estis finigita en la Bostonaj lernejoj. Nell ankaŭ instigis junajn afrik-usonanojn lerni ekstere de la publika lerneja sistemo. Garrison diris pri li, "Eble neniu faris tiom — certe neniu faris pli — por la intelekta kaj morala plibonigo de nia kolora junularo."
En 1843, Nell daŭrigis sian kampanjon kontraŭ apartigo ene de la aboliciisma movado, kondamnanta la Nacian Nigrulan Kongreson de Buffalo. Li asertis, ke ili servis, kaj pluenigis, ĝuste la specon de aparta aboliciismo, kiun li kontraŭbatalis.
Aliflanke, li estis influa en la fondado de la Novanglia Liberiga Asocio, tute nigra organizo, kiu helpis fuĝantajn sklavojn en la Nordon. En ĉi tiu okazo, Nell subtenis afrik-usonan grupon, ĉar li opiniis, ke ties afero estis pli proksima al la koroj de nigruloj ol blankuloj. Nell diskonigis la rektan helpon de la Liberiga Asocio al fuĝantaj sklavoj, samkiel la aboliciisman aferon. Li ankaŭ batalis por postduagrada edukado, kaj promociis la plibonigon de junaj afrik-usonanoj; kun John T. Hilton, li fondis la Adelphian Union kaj la Literaturan Socion de Junaj Viroj de Bostono.
Li estis gvidanto en kampanjoj por malapartigi publikajn servojn en Bostono: li sukcesis gajni malapartigon de la Bostona fervojo en 1843 kaj, en 1853, de teatroj kaj muzik-haloj en la urbo.
Postaj klopodoj
Nell servis kiel eldonisto ĉe La Norda Stelo de Frederick Douglass, de malfrua 1847 ĝis 1851, kaj transloĝiĝis intertempe al Roĉestro, Nov-Jorko, dum ĉi tiu periodo. Li ankaŭ aliĝis al Nov-Jorkaj kontraŭ-sklavecaj socioj, kaj fondis literaturan socion. Li finis sian laboron kun Douglass dum ties kverelo kun lia proksima amiko Garrison. Nell ĉesigis ĉiun kontakton kun Douglass fine en 1853, kiam la gvidanto subtenis la Nacian Kolor-Konsilion kaj la Permanan Laboran Lernejon, kiu reprezentis la tipojn de apartigitaj institucioj, kiun Nell abomenis. Douglass atakis Nell-on kaj aliajn eminentajn nigrajn aktivulojn, kiuj subtenis Garrison-on, inkluzive de Robert Purvis de Filadelfio kaj Charles Lenox Remond.
En 1850, Nell kandidatiĝis kiel kandidato de la Libera Grunda Partio por la Masaĉuseca ŝtata parlamento, sed malgajnis. Leĝiĝo de la federala Fuĝanta Sklava Leĝo de 1850 postulis obeigon, eĉ en sensklavaj ŝtatoj, por helpi en la rekapto de rifuĝintaj sklavoj, kaj ĝi pliigis punojn, por tiuj civitanoj, kiu helpis sklavojn. Nell estis inspirita renovigi sian batalon kontraŭ sklaveco. Li kreis la Komitaton de Vigleco en Bostono, kies membroj ĵuris helpi eskapintajn sklavojn. Ĝi servis similan celon, al tiu de la Liberiga Asocio de 1842, sed estis kontraŭleĝa sub la nova federacia leĝo. Nell ankaŭ subtenis la Subteran Fervojon, kiu havis multe\nombrajn subtenantojn, kiu helpis sklavojn atingi liberecon en la Nordo, kun kelkaj, kiuj daŭrigis la vojaĝon ĝis Kanado.
Kelkajn jarojn poste, en 1855 Nell atingis alian sukceson, kiam la parlamento finfine aboliciis apartigon en publikaj lernejoj. En rekono de la klopodoj de Nell pri ĉi tiu afero, oni okazigis memorfestan bankedon por honori lin. Dum 1855, La Liberiganto de Garrison dungis Nell por vojaĝi ĉirkaŭ la Mez-oriento kaj studi afrik-usonajn kontraŭ-sklavecajn klopodojn. Li ĉeestis diplomiĝon ĉe la Kolegio de Oberlin, ŝatanta la facilajn rilatojn inter la integrigitaj studentoj.
Nell estis koleregigita de la decido de la Supera Kortumo de Usono en la kazo "Dred Scott kontraŭ Sandford" en 1857, kiu diris, ke etnaj afrikanoj havis nenian laŭleĝan statuson en Usono, ĉar oni ne konsideris ilin civitanoj laŭ la Konstitucio. En 1858, li organizis monumentan feston de Crispus Attucks ĉe Faneuil Halo, tradicia ejo de memorigaj festoj, kaj laboris kun aliaj por nomigi "Tagon Crispus Attucks" en Bostono. Li rememorigis homojn pri la partopreno de afrik-usonanoj en la batalo por sendependeco disde Britio, kaj helpis rekonigi Attucks-on dum la memoriga festo pri la Bostona Masakro. Tiun saman jaron, Nell organizis la Kongreson de Kolorajn Civitanojn de Nova Anglio. Malgraŭ tio, ke ĝi estis kontraŭa al lia pli frua malŝato de apartigitaj aboliciismaj klopodoj, li argumentis, ke la Scott decido estis tia insulto al nigruloj, ke ili devis agi aparte.
En sia tempo aparte de la ĵurnaloj, Nell laboris favore al leĝo, por permesi, ke nigruloj membriĝu en la Masaĉusecan milico. Li ne sukcesis en tio ĉi, sed vivis por vidi, ke nigruloj servis en la armitaj fortoj de Usono dum la Enlanda Milito.
Enlanda Milito kaj lastaj jaroj
Kun la komenco de la Enlanda Milito, Nell laboris akceptigi nigrulojn kiel soldatoj en la Unia Armeo. En 1861, li dungiĝis kiel poŝta komizo en Boston, gajnanta la distingon, esti la unua afrik-usonano, teni federacian civilan postenon. La 14an de aprilo, 1869, Nell edziĝis al Frances Ann Ames, la dudek ses-jaraĝa filino de Philip Osgood Ames, razisto de Nashua, Nov-Hampŝiro, kaj lia edzino Lucy B. (Drake) Ames. La Nell-oj havis du filojn, William Cooper, Jr. (1870–92) kaj Frank Ames (1872–81).
Nell mortis pro apopleksio en 1874, je la aĝo de 58. Lia edzino postvivis lin dum pli ol dudek jaroj, mortanta en Nashua, Nov-Hampŝiro, la 13an de septembro, 1895.
Heredaĵo kaj honoroj
La Domo de William Cooper Nell, nun privata loĝejo en Beacon Hill, estis nomita Nacia Historia Loko por rekoni liajn kontribuojn al la aboliciisma movado. Li vivis ĉe tiu hejmo en la 1860-aj jaroj.
Tagelmusto
Tagelmusto kaj ankaŭ litamo, ankaŭ alilingve litham aŭ tagelmust (Tamasheq, la homoj de la vualo) sed ankaŭ konata kiel cheich (ŝeŝo) aŭ en la berbera : cheche aŭ éghéwed) estas lin-vestaĵo el tinkturita kotono ofte en indigo sed nuntempe ankaŭ en aliaj koloroj, iel inter turbano kaj vualo. Gin portas tuaregaj viroj en diversaj ŝtatoj de Okcidentafriko kaj povas esti ĝis15 metroj longa.
Funkcioj
La tagelmusto trovis praktikan uzadon en Saharo, ĉar ĝi ne nur protektas kontraŭ la suno kaj sablo, sed pro la vualo, malhlepas la enspiradon de sablo (precipe dum sabloŝtormoj). Tuaregoj vidas en ĝi idealon de beleco kaj kredas ke la koloro indigo subtenas la sanon de tiu kiu portas ĝin kaj protektas la haŭton. Kune kun la tagelmusto oni ĉiam portas longan pantalonon, ĉar oni konsideras ke la du vestaĵpecoj estas fratoj (proverbo de la Tuarego).
La tagelmuston oni turbanstile envolviĝas ĉirkaŭ la kapo kaj depende de la longeco ĝi ankaŭ estas ligita al iu socia prestiĝo aŭ festa karaktero: ju pli grava personeco des pli longa kaj je pli longa, ankaŭ despli festa.
Kulture la tagelmusto aperas ankaŭ inter aliaj etnaj grupoj kiel ekzemple la Haŭsoj aŭ la Sonhajoj. En la hodiaŭa tempo, aliaj koloroj ol indigo regule ekaperas. La novaj generacioj de Tuaregoj (Ishumar) ankaŭ portas helajn kolorojn kiel ekzemple flava, ruĝa, turkiso, rozkolora, oranĝa kaj verda.
Pola-ukraina milito
Pola-ukraina milito estis armea kunpuŝiĝo pri ŝtata aparteneco de Orienta Galicio, ekloĝata de poloj kaj ukrainoj. Flankoj de la konflikto estis proklamita la 1-an de novembro 1918 Okcident-ukraina popola respubliko kaj pola loĝantaro de Lvovo (pola lingvoinsulo, kiu estis plie signifa pola kultura centro). Post la 11-a de novembro (fakte ekde la 22-a de novembro) la flanko iĝis renaskiĝinta Dua Pola Respubliko.
La kunpuŝiĝio finiĝis per pola venko kaj alligo de la disputata teritorio al Pollando.
Hipoksio
Hipoksio estas stato ĉe kiu la histoj en la korpo aŭ en parto de la korpo ne plu estas provizataj per sufiĉe da oksigeno.
Jöhstadt
Jöhstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hipoksio
Hipoksio ofte estas asociita kun restado je grandaj altoj, la tiel nomata altomalsano. Ankaŭ en la aviado hipoksio estas uzata termino, ĉar ĝi preskaŭ tuj okazas ĉe forfalo de la kajuta premo je grandaj altoj. Je 40.000 futoj (12 km) oni jam post 15-20 sekundoj ("Tempo por Utila Konscieco") ne plu povas normale funkcii.
6531 Subashiri
6531 Subashiri estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Lanleff
(jen france, bretone Lanleñv) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
6531 Subashiri
Subaŝiri estas la punkto en mez-vojo de la orienta pado al la Fuĵi-Monto. Ĝia alto de 2000 super marnivelo igas ĝin idealan observ-lokon por amatoraj astronomoj.
Nana papageto de Sclater
Nana papageto de Sclater (Micropsitta pusio) estas specio de tre malgrandaj verdaj papagoj kiuj loĝas en tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Nova Britio kaj Nova Gvineo. Ĝi apartenas al genro Micropsitta (nanaj papagetoj), kiu estas genro de la plej malgrandaj papagoj, kaj ĝi estas la plej malgranda el ili.
Sistematiko
La specio estas unue priskribita kun nomo Nasiterna pusio far angla naturalisto Philip Lutley Sclater en 1866. La genra nomo Micropsitta devenas de antikva-grekaj vortoj μικρός [mikros] ("malgranda") kaj ψιττακός [psittakos] ("papago"). La specia nomo devenas de latina vorto pūsiō, kiu signifas "eta knabeto".
Oni priskribis 4 subspeciojn, kvankam ekzistas ioma dubo pri iliaj statusoj. La tipa subspecio M. p. pusio troveblas en Bismarka insularo kaj sud-eosta Novgvineo; birdoj troveblaj sur Fergusson-insulo kaj insularo D'Entrecasteaux havas bluecajn makulojn sur gorĝoj kaj do estas apartigataj en apartan subspecion M. p. harterti; birdoj de insuloj Misima kaj Tagula el Insularo Louisiade, kiuj estas iomete pli grandaj kaj havas pli flavecajn ventrajn partojn de plumaro, estas M. p. stresemanni; tiuj, kiuj arealas en uesta Novgvineo inter Golfo Sarera kaj rivero Kumusi havas pli malhelan plumaron kaj nomatas subspecio M. p. beccarii.
Priskribo
La specio Micropsitta pusio estas nur iomete studita kiel individua specio kaj ĝia plej notata eco estas tio ke ĝi estas la plej malgranda papago kun averaĝa longo de 8.6 cm kaj pezo de 11.5 g. Tamen estas trovitaj ses specianoj kun mirinde granda pezo de 14 g, t.e. pli peza de du pli grandaj specioj, la nana papageto de Geelvink (M. geelvinkiana) kaj la Nana papageto de Salvadori (M. keiensis).
Seksa duformismo estas nerimarkinda en nana papageto de Sclater. Ambaŭ iĉoj kaj inoj estas plejparte verdaj kun iom flaveca ventro kaj ventraj partoj de flugiloj. La plumaro ĉirkaŭ la okuloj kaj apud la beko estas pli dika, kreante impreson de lanugoza vizaĝo, kaj sablokolora. Sur la malantaŭa parto de la kapo la birdoj havas malhele bluan makulon. En inoj la makuloj estas iom pli malgrandaj kaj iliaj koloroj malpli brilaj, kvankam ne tiom rimarkeble ke oni povu facile distingi inter seksoj laŭ aspekto. Junuloj antaŭ la unua mudo entute ne havas la bluan koloron kaj estas preskaŭ tute verdaj nur kun iom pli flavecaj ventroj kaj vizaĝoj. La okuloj estas malhele brunaj, la beko estas griza kaj haŭto sur la piedoj estas bluece aŭ rozece griza.
Distribuo kaj habitato
Nanaj papagetoj de Sclater troveblas tra nordaj partoj de Novgvineo en arbaroj de altecoj ĝis 800 m super marnivelo kaj ankaŭ en la Bismarkoj. Ilia ekologia niŝo estas la tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj kie ili formas grupojn po ĝis 6 specianoj. Ili estas tre aktivaj kaj movivaj, rapide grimpante laŭ arbajn trunkojn kaj manĝante fungojn kaj likenojn kiuj kreskas sur ili.
Konserva statuso
Kvankam tuta grandeco de populacio de nanaj papagetoj de Sclater estas nesciata, la specio troveblas en tre granda arealo kaj pro tio IUCN listis ĝin kiel malplej zorgiga.
Mejbono
Mejbono aŭ Mabono (angle Mabon) estas rikolta festivalo kiu festiĝas dum la aŭtuna ekvinokso (Sep. 21-24). Principe ĝin festas novpaganismanoj, kaj inter tiuj ĉefe vikanoj.
Mabono laŭ Vikana Mitologio
La Dio nun iĝas multe pli aĝa ol la Diino, kaj do estas oldulo. Li komencas esti dormema, kaj mortiĝos dum Saveno.
José do Nascimento Marques
José do Nascimento M ARQUES  (naskita en 1920 en Galveias, Portugalio; mortinta en 2004 en Argentino) estis portugala esperantisto.
Post la unuaklasa lernado lia patro portis lin al Barreiro, lokita en la maldekstra bordo de l’rivero Tejo, antaŭ Lisbono, al la hejmo de pliaĝa fratino lia. En Barreiro li viriĝis, kaj en ĝi li estis edukita en la ŝipkonstruejo kie li eklaboris 13-jaraĝa. Li fariĝis anarkiisto.
Li fariĝis esperantisto 15-jaraĝa en 1936 post la perforto de la sekreta polico PIDE dum la diktaturo de António de Oliveira Salazar en Portugalio. Li forlasis Portugalion persekutita de la terura diktatorado de Salazar, kiu tiom da esperantistoj kaj liberpensuloj mortigis, kaj iris al Argentino, kie li vivis dum 40 jaroj.
Pluraj liaj tekstoj, ĉefe pri movadhistorio de urbeto Barreiro, aperis en Nia Bulteno.
1496 Turku
1496 Turku estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä.
NGC 1067
NGC 1067 (aliaj indikoj — PGC 10339, UGC 2204, MCG 5-7-43, ZWG 505.45) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
1496 Turku
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda urbo Turku, ede kiu ĝi estis malkovrita.
NGC 1067
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hyacinthe Rigaud
Hyacinthe RIGAUD, aŭ laŭ sia kompleta nomo Jacint-Ferran-Honorat-Matias-Pere-Martir-Andreu Joan Rigau Ros i Serra (naskiĝis la 20-an de julio 1659 en Perpignan - mortis la 27-an de decembro 1743 en Parizo) estis franca pentristo de la komenco de la 17-a jarcento.
Dum 62 jaroj, li plenumis ĉirkaŭ tridek aŭ kvardek portretojn ĉiujare. Unu el siaj plej famaj verkoj estas portreto de la franca reĝo Ludoviko la 14-a. Liaj pentraĵoj plejofte manifestas la barokan stilon de la franca absoluta monarkio je tiu epoko.
Clarkston (Vaŝingtonio)
Clarkston estas la plej granda urbo en Kantono Asotin, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi situas ĉe la vaŝingtonia bordo de la Serpenta Rivero transe de la enfluejo de la rivero Clearwater. Ĝi havis loĝantojn laŭ la usona censo de 2000. Ĝi apartenas al la aglomera regiono de Lewiston (Idaho).
Joël Veltman
Joël Veltman, plennome Joël Ivo Veltman, naskiĝis en Velsen, do nun -aĝa) estas nederlanda futbalisto. Li ekde la jaro 2013 estas membro de la vira nederlanda nacia teamo de futbalo kaj en la teamo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la nederlanda teamo sukcesis atingi la trian pozicion. Ekster naciaj matĉoj, li ekde la jaro 2012 estas profesia futbalisto en la klubo Ajax Amsterdam, kaj antaŭe jam ekde la jaro 2001, do ekde la 9-a vivjaro, membris en ties junulaj teamoj kaj la futbalista "junula akademio" de la klubo. En tiu periodo li ankaŭ estis membro de la nacia teamo de junuloj sub 17 jaroj en 2009, de junuloj sub 19 jaroj en 2010–2011 kaj de junuloj sub 19 jaroj en 2012–2013. En matĉoj de la vira nacia teamo li en 2014 rekoneblis per la ĉemiza numero "13".
Clarkston (Vaŝingtonio)
Clarkston oficiale municipiĝis la. Antaŭe ĝi nomiĝis Jawbone Flats ("Makzel-osta Platejo" aŭ "Babilaĉa Platejo"). Urbiĝante, ĝi alprenis la nomon de la fruusona esploristo, William Clark, de la Ekspedicio de Lewis kaj Clark. Lewiston, trans la Serpenta Rivero en Idaho, estas pli granda.
4582 Hank
4582 Hank estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Clarkston (Vaŝingtonio)
<!--
4582 Hank
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Henry Reid Holt, filo de la usona astronomo Henry E. Holt.
Clarkston (Vaŝingtonio)
Geography
Clarkston is situated in the Lewis-Clark Valley, at the confluence of the Snake and Clearwater rivers.
Clarkston is located at (46.413545, -117.048742). Immediately across the Snake River from Clarkston is the town of Lewiston, Idaho.
Demographics
As of the census of 2000, there were 7,337 people, 3,120 households, and 1,790 families residing in the city. The population density was 1,467.8/km² (3,805.4/mi²). There were 3,414 housing units at an average density of 683.0/km² (1,770.7/mi²). The racial makeup of the city was 94.43% White, 0.34% African American, 1.61% Native American, 0.65% Asian, 0.03% Pacific Islander, 0.79% from other races, and 2.15% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.56% of the population.
There were 3,120 households out of which 29.9% had children under the age of 18 living with them, 37.1% were married couples living together, 15.7% had a female householder with no husband present, and 42.6% were non-families. 35.7% of all households were made up of individuals and 15.6% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.26 and the average family size was 2.92.
In the city the population was spread out with 25.7% under the age of 18, 9.7% from 18 to 24, 26.6% from 25 to 44, 20.0% from 45 to 64, and 18.0% who were 65 years of age or older. The median age was 36 years. For every 100 females there were 86.9 males. For every 100 females age 18 and over, there were 79.3 males.
The median income for a household in the city was $25,907, and the median income for a family was $32,093. Males had a median income of $31,434 versus $20,654 for females. The per capita income for the city was $14,673. About 15.5% of families and 20.6% of the population were below the poverty line, including 27.6% of those under age 18 and 8.1% of those age 65 or over.
Port
The Port Of Clarkston is home to one of the largest cranes on a navagable waterway east of Portland. Logging is a major industry in the area and the port sees a lot of traffic from the logging company Potlatch. Due to its inland location on the Snake River, The port handles goods headed out to Portland, and inland to distributors upstream.
The port's marina has accommodations for personal boats and yachts, many of which travel through the nearby Hells Canyon. -->
B 612 (asteroido)
B 612 estas la asteroido el kiu la Eta Princo, ĉefrolulo de la samnoma verko de Antoine de Saint-Exupéry, estus deveninta. Ĝi estus "apenaŭ pli granda ol la domo"
Tiu asteroido estus eltrovita en 1909 de turka astronomo, sed tiu malkovro estus agnoskita nur en 1920.
B 612 havus tri vulkanojn (el kiuj du aktivajn) kaj atmosferon kun ventoj.
Estas ankaŭ menciitaj papilioj.
Verŝajne, de Saint-Exupéry ne intencis kongruigi sian fikcian asteroidon kun reala astro : Kiam asteroido estas malkovrita, ĝi unue estas indikata per maldaŭra nomo, kiu indikas la daton kaj la rangon de la malkovro, (ekzemple, la asteroido 1936 FQ estis malkovrata en la dua duono de marto 1936, kaj estas la deksesa asteroido malkovrita dum tia periodo). Kiam ĝia orbito estas precize kalkulita, ĝi ricevas daŭran nomon: la numero de ĝia malkovro kaj nomo, ekzemple "1421 Esperanto".
La asteroido portanta la numeron 612 estas 612 Veronika, malkovris ĝin en 1906 la germana astronomo August Kopff.
Aeschi SO
Aeschi estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,018 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Post la integriĝo de Aeschi je la 1-a de januaro 2012 la komunumo havis 1,177 loĝantojn.
Geografio
La komunumo konsistas el la partoj Aeschi kaj Burgäschi, kiu lasta sitas ĉe la norda bordo de la Lago de Burgäschi. La Lago de Burgäschi estas la plej granda lago en Kantono Soloturno. La teritorio de la komunumo sen Steinhof etendiĝas sur areo de 3,80 km², de kiuj 17,1 % estas kovritaj de arbaro, 63,2 % servas por agrikulturo kaj 14,5 % por setlado. Ek de la 1-a de januaro 2012 al la komunumo apartenas ankaŭ la iama komunumo Steinhof, kiu estas eksklavo en Supra Argovio en Kantono Berno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Aeschi limas en nordo al Bolken kaj en unu punkto al Niederönz (Kantono Berno), en oriento al Niederönz (Kantono Berno) kaj Herzogenbuchsee (Kantono Berno), en sudo al Seeberg (Kantono Berno) kaj Heinrichswil-Winistorf, kaj en okcidento al Hersiwil kaj Etziken.
Trafiko
Aeschi situas ĉe la ĉefstrato de Soloturno al Herzogenbuchsee. Al la publika trafikreto la komunumo estas konektita per la loka buslinio n-ro 7 de Herzogenbuchsee al Soloturno, kiu cirkulas en duonhora kadenco dum la semajno kaj hora kadenco dum la festotagoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Aeschi datiĝas el la jaro 1252. Okaze de la Milito de Gümmenen en la jaro 1332 la urbo Soloturno akiris la suverenecon kaj patronecon pri Aeschi. En la jaro 1382 Soloturno detruis la Kastelon Aeschi. Ĝis la reformacio Aeschi apartenis eklezie al la paroĥaro de Herzogenbuchsee, ek de tiam ĝis 1577 al Hüniken kaj poste al Kriegstetten. En la jaro 1679 estis kontruita propra preĝejo en Aeschi, kiu estis grandigita inter la jaroj 1918 kaj 1919. Sub la soloturna regado Aeschi ĝis la Helveta Revolucio estis submetita al la tribunalo de Subingen kaj formis parto de la voktejo Kriegstetten, konservis tamen sian propran tribunalestron. La superan jurisdikcion pri Aeschi la urbo Soloturno akiris de Berno nur en la jaro 1665. Kun efiko de la 1-a de januaro 2012 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo kaj eksklavo Steinhof estis integrita al la komunumo Aeschi.
Municipoj de la provinco Avilo
La hispana provinco Avilo, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 248 municipoj, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.
La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.
Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili. La plej malgranda municipo estas Poyales del Hoyo, kun areo de nur 3,38 km².
Internacia Psikoanaliza Asocio
Internacia Psikoanaliza Asocio (International Psychoanalytical Association, mallongigita IPA) estas asocio kiu inkludas 12 000 psikoanalizistoj kiel membroj kaj funncias per 70 konstituantaj organizoj. Ĝi estis fondita en 1910 fare de Sigmund Freud, laŭ ideo proponita de Sándor Ferenczi.
La Usona Psikoanaliza Asocio, en angla American Psychoanalytic Association ("APsaA") estas asocio kiu havas membrajn societojn kiuj kovras ĉirkaŭ 75% de la psikoanalizistoj de Usono (la ceteraj estas membroj de "sendependaj" societoj kiuj estas en rekta rilato kun la IPA).
Historio
En 1902 Sigmund Freud startis kunsidi ĉiusemajne kun kolegoj por studi sian laboron, kaj tiel naskiĝis la Psikologia Merkreda Societo. Ĉirkaŭ 1908 estis 14 regulaj membroj kaj kelkaj gastoj estis Max Eitingon, Carl Jung, Karl Abraham, kaj Ernest Jones, ĉiuj estontaj prezidantoj de IPA. Tiu Societo iĝis la Viena Psikoanaliza Societo.
En 1907 Jones sugestis al Jung le oni devus aranĝi internacian kunsidon. Freud bonvenigis la proponon. La kunsido okazis en Salcburgo la 27an de aprilo, 1908. Jung nomis ĝin la "Unua Kongreso por Freud-a Psikologio". Ĝi estis poste rekonita kiel la unua Internacia Psikoanaliza Kongreso. Tamen, la IPA ne estis ankoraŭ fondita.
La IPA estis establita en la venonta Kongreso okazinta en Nurembergo en marto 1910. Ties unua prezidanto estis Carl Jung, kaj ties unua sekretario estis Otto Rank. Sigmund Freud konsideris ke internacia organizo estu esenca por antaŭenigi siajn ideojn.
Ferdinando la 4-a (Sankta Romia Imperio)
Ferdinando la 4-a (naskiĝis la 8-an de septembro 1633 en Vieno, mortis la 9-an de julio 1654 samloke) estis Reĝo de la Sankta Romia Imperio, de Hungario kaj Kroatio kaj de Bohemio.
Ourcq (pariza metrostacio)
Ourcq [uʁk] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 5, en la 19-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio estis malfermita la okaze de la plilongigo de la linio ĝis .
-447
En la jaro 447 antaŭ nia erao okazis, interalie:
Tekstoredaktilo
Tekstoredaktilo estas kutime simpla peco de programaro por redakti (krei, modifi) tekston. Oni distingas inter ĝi kaj dokumentoredaktilo, ĉar ĝi ne kontrolas la aranĝon de dokumentoj aŭ aliajn funkciojn ofte uzatajn en surtabla tipografio. Operaciumoj kaj programadaj medioj ofte enhavas tiajn programojn. Ofte tekstoredaktilo estas uzata por redakti konfigurajn dosierojn por la operaciumo, aplikaĵoj kaj komputillingvajn fontodosierojn.
Iuj tekstoredaktiloj estas malgrandaj kaj simplaj, dum aliaj ofertas vastan kaj malsimplan kapablaron. Ekzemple, Uniks-similaj operaciumoj kutime havas la simplan programon vi, sed multaj ankaŭ havas la grandan kaj multkapablan Emakson. Microsoft-Vindozaj sistemoj uzas la tre simplan programon Notepad (Notbloko), sed multaj personoj(speciale programistoj) uzas pli kompletan programon kia TextPad (TekstBloko). Por la Makintoŝo ekzistas ĝia propra SimpleText (SimplaTeksto), kiu WorldText-on (MondoTeksto) anstataŭiĝis, kaj ankaŭ la HTML-redaktilo BBEdit.
Morcenx
Morcenx estas malaperinta franca situanta en departemento Landes, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas morcenais.
Ĝi nun formas parton de Morcenx-la-Nouvelle.
Saubusse
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sibusate.
Cicerale
Cicerale - prononco - estas malgranda komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Georgo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Agropoli, Capaccio, Giungano, Monteforte Cilento, Ogliastro Cilento, Perito, Prignano Cilento kaj Trentinara.
Triobla Krono
La Triobla Krono (aŭ Triple Crown en la angla; 三冠 [sankan]) konsistas el la gajno de la tri klasikaj ĉevalvetkuroj de trijaraĝaj ĉevaloj. Estas granda atingo por ĉevalo gajni ĉe ĉiuj tri vetkuroj, ĉar la ĉevalo devas montri flekseblecon kaj la forton dum la tuta vetkursezono. En la lastaj jaroj la gajno de la Triopla Krono fariĝis malofta okazo, ĉar la ĉevaloj nuntempe specialiĝas en iu distanco. Krom Usono, Japanio, la Triobla Krono ekzistas en Britio, Kanado, Germanio kaj aliaj landoj.
Usono
En Usono temas pri jenaj ĉevalvetkuroj: Kentukia Ĉevalvetkuro, Vetaĵo Preakness, kaj Vetaĵo Belmont.
La ĉevaloj kiuj "gajnis la trioblan kronon":
Sir Barton neniam estis nomita gajninto de la Triobla Krono pro tio ke la nomo ekaperis en la 1930-aj jaroj, post ĝia kariero. Omaha estas filo de Gallant Fox, farante ĝin la nura gajninto de la Triobla Krono kiu generis gajninton.
Karl Moik
Karl Moik (naskiĝinta en la 19-a de junio 1938 en Linz, mortinta en la 26-a de marto 2015 en Salcburgo ) estis aŭstra televida prezentisto kaj amuzigisto.
Vivo
Post la lernejo li trejnitis kiel il-faristo, sed jam kiel junulo li ŝatis distri aliajn. Jam frue li lernis ludi pianon kaj tirharmonikon. En 1970/71 li trejnitis voĉe ĉe la konservatorio Mozarteum en Salcburgo.
Li komencis fari ilojn, por vendi poste fotokopiilojn kaj televidajn antenojn. Pro la sentita proksimeco al televidaĵoj li e- lkster la normala profesia okupo - vojaĝadis tra Aŭstrio kiel membro de la ĵazmuzik-bando Jolly Austrians. En tiu kunteksto li kelkfoje ankaŭ provis interpreti popolajn muzikaĵojn. En 1964 li edziĝis al Edith, kun kiu li havas du infanojn, Wolfgang kaj Evelyn.
Moik kiel radiofonia kaj televida prezentisto
En 1973 Moik gvidis por la ORF (landa studio de Supra Aŭstrio) la radielsendon Volkstümliche Hitparade, kiu iĝis ege ŝatata ĉe la aŭskultantaro. Meze de la 1970-aj jaroj la germana sendostaciaro ARD ekinteresiĝis pri li. Kune oni elpensis formaton televidan kombinantan kaj distran babilaĉon kaj popolan muzikon. De tio naskiĝis Musikantenstadl, kies komenco estis en 1981 en la aŭstria, ekde 1983 pluse en germana televido.
De 1981-91 funkciis kiel helpdistrianto la - de tempo al tempo - intence vulgareta sed ĉiam amebla kantisto kaj akordionvirtuozo Hias. Karl Moik tiel iĝis konata ĉe milionoj da televidspektantoj. Kune kun la svisa televido finfine la elsendo kunproduktitis kaj dissenditis je la plej atrakciaj elsendotempoj. La teamo gastis eĉ ekster la germanlingva Eŭropo, ekz. en Sud-Afriko, Sovetunio kaj Ĉinio. La 21-an de junio la stacioj ARD kaj ORF maldungis Karl Moik kontraŭ ties volo kaj en 2006 Andy Borg iĝis lia posteulo. Dum la jubilea elsendo de la 30-a datreveno Moik, ofendinte, jam ne aperis.
Krom Musikantenstadl Moik gvidis ĝis 1999 ankaŭ la muzikkonkurson Grand Prix der Volksmusik kune kun la gekolegoj el Germanujo respektive Svislando Carolin Reiber kaj Sepp Trütsch.
De junio ĝis septembro 2006 li moderigis la radielsendon Rund um die Welt de la salcburgia studio de ORF.
Indignon ĉe la stalinisme persekutitoj li provokis post intervjuo por la gazeto Hamburger Abendblatt, kie li komparis sian vivon kun Stalino: ĉar ankaŭ li ne estintus geniulo dum la lerneja tempo kaj devintus batali multajn intrigojn. ("Er war in der Schule auch nicht der Beste. Und er hat sich mit harter Arbeit durch viele Intrigen durchkämpfen müssen")
Krome la finomo de italoj en unu el liaj elsendoj kiel manĝadaĉantoj de spagetoj (Spaghettifresser) ŝokis. Li dum sekvonta elsendo pardonpetis dirante ke pro narkotikoj li ne tute estus mastro de la situacio. Post korinfarkto li ricevis operacie tri pontetojn ĉe la koronaria angio.
Kiel diabetulo li helpis la fondaĵon Chance bei Diabetes kaj propagandas vivstil-ŝanĝojn ĉe diabetuloj de speco 2.