cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anselmo de Canterbury
Frua vivo
Post la normanda kapto de Anglio, Bec akiris vastajn bienojn en tiu lando, kaj de tempo al tempo Anselmo devis viziti ilin. Tie li altiris la favoron de la popolo pro sia mildeco kaj sia rekteco. Lanfranc, kiu estis ĉefepiskopo de Canterbury ekde 1070, mortis en 1089 kaj multaj konsideris Anselmon lia plej taŭga sekvanto. Tamen Vilhelmo la 2-a (Anglio) ne nomumis iun ajn: anstataŭe, li forprenis la enspezojn de la ĉefdiocezo. En 1092 Anselmo, pro invito de Hugo (1-a Grafo de Chester), transiris la Manikon al Anglio. Tie Vilhelmo la 2-a malpermesis lian reiron al Normandio. La sekvantan jaron Vilhelmo grave malsanis, kaj, kredante ke tio estis Dia puno pro tio ke li ne nomumis iun ajn ĉefepiskopo de Canterbury, decidis ke li ja nomumos Anselmon. Tiu tamen rezistis, dezirante la pli trankvilan vivon de klerulo, sed fine la reĝon devigis lin akcepti. Li konsekriĝis en 1093. Antaŭ akcepti, tamen, Anselmo postulis du kondiĉojn: ke Vilhelmo redonu la enspezojn de la ĉefdiocezo (nur parte la reĝo faris tion); kaj ke li agnosku Urbanon la 2-a kiel papo, ne la kontraŭpapon Klementon la 3-an.
Konfliktoj kun anglaj reĝoj
Laŭ ekleziaj reguloj, Anselmo devis ricevi la paliumon de la papo. Tial li petis reĝan permeson iri al Romo. Vilhelmo malpermesis, ĉar li deziris limigi la potencon kaj rajtojn de la papo en Anglio. Konsilio de ekleziuloj kaj nobeloj konsilis al Anselmo ne insisti, sed li restis firma. Dume Vilhelmo sendis mision al la papo por agnoski lin kaj oni persvadis tiun sendi legaton kun la paliumo al Anglio. Por ke Anselmo ne ricevu la paliumon de la reĝo, oni metis ĝin sur la altaron de Katedralo Canterbury.
Baldaŭ la interrilatoj de Anselmo kaj Vilhelmo denove malboniĝis. Li decidis iri al Romo por konsulti la papon. Tre senentuziasme la reĝo permesis la vojaĝon, kaj en oktobro 1097 Anselmo eliris de Anglio. Tuj Vilhelmo forprenis la enspezojn de la ĉefdiocezo, kiujn li retenis ĝis sia morto. Papo Urbano ricevis Anselmon kun honoro sed decidis ne subteni lin en lia konflikto kun Vilhelmo.
Dum eklezia konsilio ĉe Bari, Anselmo defendis romkatolikan doktrinon pri la sankta spirito kontraŭ la ortodoksa eklezio. Poste li verkis religian traktaton, Cur Deus Homo.
Kiam Anselmo deziris reveni en Anglion, Vilhelmo elbaris lin.
En 1100 mortis Vilhelmo la 2-a, kaj Henriko la 1-a reĝiĝis. Henriko invitis Anselmon reveni al Anglio, kondiĉe ke li ricevu de la reĝo sian postenon de ĉefepiskopo. Tio kontraŭis ekleziajn regulojn, kaj Anselmo rifuzis. En tio la papo (nun Paskalo la 2-a) subtenis lin. Henriko ne ŝanĝis sian politikon. En 1103 Anselmo kaj reĝa delegito iris al Romo, kie denove la papo insistis ke oni sekvu la regulojn de la eklezio. La papo ekskomunikis ĉiujn kiuj ne faris tion, krom Henriko mem. Sed Henriko neflekseblis, kaj malpermesis la revenon de Anselmo al Anglio. Anselmo iris al Lyon. En 1105 Papo Paskalo la 2-a ekskomunikis ankaŭ Henrikon mem. La sekvantan jaron la reĝo fine permesis Anselmon reveni en Anglion, kie li ĉesigis la ekskomunikadon. En 1107 estis kompromiso: Henriko konsentis ke li ne investu episkopojn kaj ĉefepiskopojn, sed li retenis la rajton postuli omaĝon por la bienoj de tiuj postenoj.
Verkoj
Anselmo estis klera filozofo pri la kristana teologio. Li esploris aparte la interrilatojn de racio kaj religio. En De Veritate (Pri la Vero), li asertis ke estis Absoluta Vero - Dio - de kiu ĉiuj aliaj veroj devenis. Li klopodis evoluigi pruvon de la ekzisto de Dio, kaj elmontri la raciajn bazojn de la doktrinoj de la Triunuo kaj la Dia kreado de la mondo. Li ankaŭ verkis preĝojn kaj religiajn meditojn.
Kanonizo
En 1494 Papo Aleksandro la 6-a kanonizis Anselmon. Lia memortago estas la 21-a de aprilo.
En 1720 Papo Klemento la 11-a deklaris lin "Doktoro de la Eklezio", t.e. inter la homoj kiuj grave kontribuis al la eklezio, aparte en la doktrinaj kaj teologiaj kampoj.
Rogno
Rogno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Angolo Terme (BS), Artogne (BS), Castione della Presolana, Costa Volpino, Darfo Boario Terme (BS), Pian Camuno (BS) kaj Songavazzo.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Stefano, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
2603 Taylor
2603 Taylor estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la britan Gordon Taylor.
Kuŝiro
Kuŝiro (釧路市 [kuŝiro-ŝi]) estas japana urbo de la subgubernio Kuŝiro (Hokajdo). Ĝi estas la ĉefurbo de la subgubernio Kuŝiro kaj ĝi havas la pli grandan loĝantaron de la oriento de Hokajdo.
Historie, ĝi estis grava havenurbo, ĉar ĝi estis malpli ŝtopita pro glacio ol aliaj havenurboj kiel Hakodate. Ĝi iĝis grava fiŝkapta haveno ekde 1920.
Historio
Ĝi estas la naskiĝurbo de la astronomo Ŭatanabe Kazuro.
Kulturo
La simbola arbo estas la siringo. La simbola floro estas la granda tropeolo.
Nutha
Nutha ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Zerbst (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 285 loĝantojn.
Skismo en la Esperanto-movado
Skismo estas nomata la estiĝo de situacio kun du internaciaj Esperanto‑asocioj en la jaro 1936. Ili kunfandiĝis en 1947.
Antaŭhistorio
Antaŭ la unua mondmilito UEA subskribis kontraktojn pri kunlaboro kun diversaj naciaj societoj, kaj en 1922 stariĝis la Helsinko‑sistemo, en kiu UEA kaj la naciaj societoj komune pagis kaj kontrolis Internacian Centran Komitaton. Ĉar UEA en 1932 draste reduktis siajn pagojn, la naciaj societoj en la UK 1932 en Parizo deklaris la sistemon nuligita.
Aliĝo de landaj asocioj
Fine UEA post longa rezistado akceptis aliĝon de naciaj societoj, en la UK 1933 en Kolonjo: Interkonsento de Kolonjo. Per tio principe estiĝis tia UEA kian oni konas nuntempe, do kun Komitato de UEA kun plimulto de anoj senditaj de la landaj asocioj.
La reprezentantoj de la malnova UEA kiel prezidanto Eduard Stettler kaj direktoro Hans Jakob ne estis interne kontentaj pri la nova situacio, kaj kiam en la UK 1934 en Stokholmo tri amikoj ne estis reelektitaj al la Komitato de UEA, ili forlasis siajn funkciojn.
Oficeja demando
Dum la UK 1936 la ĉeestantaj anoj de la Komitato decidis peni pacan solvon, kaj alternative fondi novan asocion. Post kiam tiuj pacigo‑provoj malsukcesis, Louis Bastien alvokis la 18‑an de septembro 1936 la anojn de la Komitato kaj la Landajn Asociojn veni al fondota Internacia Esperanto‑Ligo (IEL).
En Svislando formiĝis "provizora Komitato" por daŭrigi la malnovan UEA, nun nomatan Ĝeneva UEA. Hans Jakob denove fariĝis direktoro, kaj la oficejo translokiĝis al Palais Wilson en 1937. Prezidanto fariĝis la sviso Karl Max Liniger, en 1941 lin sekvis Hans Hermann Kürsteiner. En 1942 UEA "fermis la butikon" kaj reaktiviĝis nur post la militfino.
János Bácskai (aktoro)
János Bácskai [jAnos bAĉkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bácskai János estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia patro estis Mihály Bácskai. János Bácskai naskiĝis la  en Szentes.
Skismo en la Esperanto-movado
Kunfandiĝo
Ĉar IEL estis multe pli sukcesa, Hans Jakob petis pere de Edmond Privat negocojn kun IEL pri kunlaboro aŭ kunfandiĝo de ambaŭ asocioj. En junio 1946 oni interkonsentis en Bern pri ĉefaj punktoj, por 1947 oni proklamis la kunfandiĝon, en 1948 per nova Komitato kaj statuto la proceduro plenumiĝis.
János Bácskai (aktoro)
Liaj filmaj roloj (elekto)
Lia voĉo ofte estis aŭdebla en kinejoj, kiel hungara voĉo ekzemple de Stephen Fry, Jim Meskimen, Steve Sandor, Tom Hanks, Ron Perlman.
Skismo en la Esperanto-movado
Kunfandiĝo
La nova UEA estas esence la daŭrigo de IEL, sed kun kelkaj ŝanĝoj en la statuto laŭ postuloj de Hans Jakob kaj kun dua centro, Serva Centro en Ĝenevo prizorgata de li. Pro financaj disputoj oni haltigis lian oficon en 1960, kaj en 1980 forstrekis tiun oficejon el la statuto.
István Török (teologo)
István Török [iŝtvAn torok], laŭ hungarlingve kutima nomordo Török István estis hungara kalvinana pastro, altlerneja instruisto, teologo.
István Török naskiĝis la en Tiszaeszlár, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
István Török maturiĝis en gimnazio en Karcag en 1923, poste li studis teologion en Scienca Universitato István Tisza, Berlino, Münster kaj Marburg. Liaj plej gravaj instruistoj estis Sándor Csikesz (Debrecen) kaj Karl Barth (Münster). Hejmenveninta en 1929 li ekinstruis en gimnazio de Pápa, post 2 jaroj en la sama urbo en la kalvinana teologia akademio. En 1932 li doktoriĝis el teologio en Debrecen, en 1940 li estis privata instruisto en la universitato, en 1945 publika ordinara instruisto. Inter 1950 kaj 1967 li instruis en la Kalvinana Teologia Akademio de Debrecen, en 1968 li pensiuliĝis. Li simpatiis kun la hungara revolucio de 1956, tial en la lernojaro 1957 li ricevis devigan libertempon. Li ricevis premion en 1995.
78432 Helensailer
78432 Helensailer estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, nemalproksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Robert D. Matson sur fotografioj faritaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de  Helen Rachel Sailer (1918 — 2019), kiu lernis la aviadon en 1939, ricevis sian rajtigilon kiel privata pilotino en 1945 post esti laborinta en la milita industrio kaj fine ricevis komercan rajtigilon por plurmotora aviadilo. Praonklino de la malkovrinto, ŝi markis sian 50-an naskodaton kiel dumviva membrino de la virina aviada organizo Ninety-Nines.
Natria piruvato
Proprecoj
La regenerigaj kaj energiigaj proprecoj de la natria piruvato igas ĝin ideala por uzo en la traktado de la vizaĝo kaj korpo. Ĝi stimulas ne nur la kolagenan sintezon, sed ankaŭ la aktivecojn de la fibroblastoj. Kiam kombinita kun aliaj regenerigaj agentoj, tiel kiel organika siliko aŭ Centella asiatica, la stimula solvaĵo de natria piruvato povas uzati en variaĵo da traktadoj inklude de haŭto-maljuniĝo, strioj kaj hararperdo. Ĝi ankaŭ montriĝas kiel lipidoliza akcelaganto, iu esenca propreco por multaj kokteloj kontraŭ oranĝohaŭto.
Sistemo de linearaj ekvacioj
Sistemo de linearaj ekvacioj estas sistemo de ekvacioj, en kiu estas laŭvola nombro de linearaj ekvacioj kaj samtempe ne estas nelinearaj ekvacioj.
Se estas m ekvacioj, en kiujn estas n variantoj, tiam oni povas prezenti en formo:
Skalaroj a_{ij} nomas koeficienton de sistemo , skalaroj b_i nomas liberajn elementojn. Solvo de sistemo de ekvacioj nomas laŭvolan n-elementojn de korpoK, kiuj substituanta x_i donas verajn ekvaciojn.
Ĉefa matrico de sistemo
Ĉefa matrico estas matrico, kiujn elementojn estas koeficiento de sistemo
Priskribo de matricoj de sistemo de linearaj ekvacioj
Ĉar koeficientoj de sistemoj de ekvacioj facile skribas per matricoj, tial oni uzas atributojn de matrica multipliko oni povas skribi sistemon de ekvacioj kiel:
kie:
do, oni povus solvi sistemo de linearaj ekvacioj, kiel:
se oni ekzistus divido de matricoj. Tamen oni scias ke divido de du elementoj de grupo estas multipliko de unue elemento kaj inverso de dua elemento, oni povas skribi:
(Rimarku!, ke X = BA^{-1} ne estas korekta, ĉar multpliko de matricoj ne estas komuteca. )
Sistemo de Kramero
Sistemo de Kramero estas sistemo n de linearaj ekvacioj (kun n variantoj), kiuj havas sekvan atributon:
Sistemo de Kramero havas nur strikte unu solvon, kiu estas difinata per formuloj de Kramero.
Homogena sistemo
Sistemo de ekvacioj estas homogena se ĉiuj liberaj elementoj de sistemo estas nuloj. Ekzemplo de homogena sistemo:
Atributoj de homogena sistemo:
Kvadrata sistemo
Se determinanto de ĉefa matrico ne estas nulo, tiam oni povas uzi formuloj de Kramero por solvi.
Se determinanto de ĉefa matrico estas nulo, tiam sistemo ne havas solvon aŭ havas infinite multe solvojn.
Signifas per A_i matricojn, kiel sube:
Ortangula sistemo
Laŭvola sistemo: nomas ortagulan sistemon, kiam m \not = n.
Otto-Ivar Meurman
Otto-Ivar MEURMAN, 1890–1994, estis finna arkitekto. Li faris speciale urboplanojn. Li estis planarkitekto en Viipuri en 1918–37. Li faris planojn ankaŭ por Joensuu, Kajaani, Karhula, Riihimäki kaj Tornio. Li agis kiel profesoro en 1940–59. Meurman planis ankaŭ en tombejo de Mouhijärvi situantan monumenton de heroa falintoj de finna enlanda milito. Li skribis ekzemple librojn Asemakaavaoppi (1947) kaj Viipurin arkkitehdit (1977). Kaj en Helsinko kaj en Espoo estas parkoj, kiuj estas nomitaj laŭ Meurman. Li mortis 104-jaraĝe en tempo, kiam en Finnlando ĝi estis vere escepta ago. Li estis entombigita en tombejo de Kangasala.
Landa sekcio de TEJO
Landa sekcio de TEJO estas junulara Esperanto-organizo, kiu membras en TEJO kaj reprezentas ĝin en koncerna lando aŭ teritorio. TEJO havas 46 landajn sekciojn. Oni povas trovi la liston de la landaj sekcioj en la TEJO-Vikio.
The New Yorker
The New Yorker estas usona ĉiusemajna gazeto kiu aperigas ĵurnalismon, komentarojn, kritikismon, eseojn, fikcion, satiron, bildoliteraturon kaj poezion. Starte kiel ĉiusemajna en 1925, la gazeto estas nun publikigita 47 fojojn jare, kaj kvin el la tiuj numeroj kovras dusemajnajn daŭrojn. Kvankam ties rezencoj kaj eventolistigoj ofte fokusas al la kultura vivo de Novjorko, The New Yorker havas ampleksan publikon ekster Novjorko kaj estas legata internacie. Ĝi estas bone konata pro siaj ilustraj kaj ofte pritemaj kovrilpaĝoj, siaj komentaroj pri popola kulturo kaj ekstravagancoj de la usona kulturo, sia atento al la moderna fikcio pere de inkludo de noveloj kaj literaturaj revizioj, sia rigora kontrolado kaj kopieldonado, sia ĵurnalismo pri politiko kaj sociaj aferoj, kaj siaj bildostrioj tra ĉiu numero.
Lamure-sur-Azergues (stacidomo)
Lamure-sur-Azergues estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lamure-sur-Azergues, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz
Rinderkennzeichnungs- kaj Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz (mallonge: RflEttÜAÜG, esperantlingve: bovidentig-kaj bovaĵetikedadkontroltasktransdonleĝo, elparolata:[ˌʁɪnt.flaɪʃ.ʔeti.kɛ.ˌtiː.ʁʊŋs.ʔyˑbɐ.ˌva.xʊŋs.ˌʔaʊf.ɡaː.bn̩.ʔyˑbɐ.ˌtʁ̥aː.gʊŋs.ɡə.ˈzɛts/]) estis leĝpropono kiu estis traktata en la jaro 1999 en la parlamento de la germana federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio.
Havante 63 literojn, la vorto Rindfleischetikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz estas la plej longa oficiale uzata vorto de la germana lingvo.
En 1999 Gesellschaft für deutsche Sprache (Asocio por la germana lingvo) proponis ĝin kiel vorton de la jaro (la germana "vorto de la jaro 1999" tamen fariĝis "Millennium").
Karl Max Liniger
La sviso Karl Max LINIGER (-1965) estis prezidanto de la "Ĝeneva UEA".
Liniger antaŭe estis delegito de UEA en Berno. En 1936 li (oficiale) estris la Provizoran Komitaton de UEA, fariĝis prezidanto de la Estraro elektita en 1939. Lia posteulo en 1940 estis Hans Hermann Kürsteiner (laŭ Esperanto, majo-julio 1940).
Kiam Ĝeneva UEA kaj Internacia Esperanto-Ligo kunfandiĝis al "kunfandita UEA"" en 1947, Liniger fariĝis Honora Prezidanto. Honora Membro (de la Ĝeneva UEA) li estis jam ekde 1940.
Heptila bromido
Heptila bromido aŭ 1-bromo-heptano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la halogenidoj, rezultanta el interagado de la bromida acido kaj heptanolo. Heptila bromido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heptila bromido prezentas bromatomon ligitan al heptila grupo. Ĝi konsistas je 7 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 1 bromatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Rogolo
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Andalo Valtellino, Cosio Valtellino, Delebio, Mantello, Pedesina, Premana (LC) kaj Rasura.
Partizánske
Partizánske (ĝis 1949 nomata Baťovany [batjovani]; hungare Simony [ŝimonj]) estas urbo en Slovakio en la regiono Trenčín. Ĝi havis 23,709 loĝantojn la 31-an de decembro 2013.
Historio
En nekonata pratempo estis tie fortikaĵo, sed en 1411 Sigismundo donis permeson konstrui pli novan fortikaĵon al figuro Simon laŭ bordo de Nitra (rivero). En 1910 loĝis tie 458 homoj, precipe slovakoj. La urbeto apartenis al la hungara departemento Bars ĝis 1919, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 ĉeĥa entreprenisto Tomáš Baťa fondis ŝu-fabrikon. Por siaj dungitaj laboristoj li konstruigis tie tipajn ruĝbrikajn domojn, sekve de kio la loĝantaro tre multiĝis. En 1949, pro malamo de la ĉeĥoslovaka komunisma reĝimo al la foririgita Baťa, la urbo ŝanĝis sian nomon al Partizánske, omaĝe al la partizanoj partoprenintaj en la slovaka nacia ribelo okazinta en 1944.
Geografio
La urbo situas sub la montaro Tribeč [tribeĉ], ĉe la kunfluejo de riveroj Nitra [njitra] kaj Nitrica [njitrica]. Krom la eksa Baťa-fabriko ekzistas tie ankaŭ manĝaĵ-industrio.
Monumentoj
La registro de naciaj kulturaj monumentoj en Slovakio enhavas dek kulturajn monumentojn en Partizánske.
Transporto
Tra Partizánske kondukas unurela nelektrizita fervoja linio numero 140 de Nové Zámky al Prievidza. Sume estas en urbo tri haltejoj: ĉefstacidomo (kie haltas rapidtrajnoj) kaj du haltejetoj (kie rapidtrajnoj ne haltas, nur personaj trajnoj). Proksime de ĉefstacidomo estas ankaŭ busa stacidomo, kiu estas de urbocentro atingebla per subirejo.
Esperanto
El la urboparto Veľké Bielice devenas esperantisto Peter Baláž. En la urbo okazis pluraj esperanto-aranĝoj - interalie en la stelobservejo de Partizánske okazis en 2005 internacia seminario de E@I kaj en 2006 tie SKEJ organizis Kreivan metiejon kun temo "Stel(ar)o".
Ekde la somero de 2011 troviĝas en la "domo de servoj" tuj apud la urbodomo de Partizánske la unua oficejo de E@I, kies sidejo estas jam de sia ekesto kiel asocio en 2005 registrita en la urbo.
Neŭra tubo
La neŭra tubo estas stado de malvolviĝo de nerva sistemo ĉe la embrioj de la Ĥorduloj. Ĝi formiĝas per invaginado de la neŭra plato en kava sulko kies randoj poste kunfandiĝas.
La neŭra tubo restas dum mallonga tempo malfermita ĉe siaj du finoj; tiuj orificoj (nomataj neŭroporoj) fermiĝas je la kvara semajno ĉe la homa embrio. Nefermo de la neŭroporoj kuntrenas anomaliojn, kiel anencefalio kaj bifida spino.
Liverpool FC
La klubo Liverpool FC (oficiala nomo Liverpool Football Club) - ankaŭ konata kiel the Reds ("la ruĝuloj") - estas futbalklubo el Liverpool, fondita en 1892. Per 18 ĉampionaj titoloj la klubo estas unu el la plej sukcesaj futbalkluboj de Anglio. Krome la klubo sepfoje gajnis la nacian pokalon de la futbala asocio de Anglio, kaj okfoje ĉampionis en la nacia ligo de futbalo. Je eŭropa nivelo gewann la klubo kvinfoje gajnis la konkurson Ligo de Ĉampionoj de UEFA kaj trifoje la turniron pri la UEFA-pokalo.
Ekde sia fondiĝo la klubo havas siajn hejmajn matĉojn en la stadiono Anfield. La kluba subtenantaro estas granda kaj tre lojala. Ĝi tamen ankaŭ partoprenis en du grandaj katastrofoj de la eŭropa historio de futbalo: en 1985 Liverpool-subtenantoj en la belga stadiono Heysel kaŭzis amasan panikon, kadre de kiu mortiĝis 39 subtenantoj de la itala klubo Juventus Torino, kaj en 1989 en la stadiono de Sheffield mortiĝis 96 subtenantoj de la klubo Liverpool.
La unua vira teamo de la klubo Liverpool FC ekde longa tempo havas apartan rivalecon al tiuj de la najbaraj kluboj Everton FC kaj Manchester United.
Jam la fondiĝo de la klubo Liverpool FC cetere forte ligiĝas kun la historio de la loka rivala klubo Everton FC. John Houlding, riĉa posedanto de loka bierfarejo, luis al la futbalklubo Everton ĉe la strato Anfied areon, sur kiu la klubo sekve povis okazigi siajn hejmajn matcoxjn. En la jaro 1892 John Houlding tamen pli ol duobligis la jaran lupagon por la areo, kio tre malkontentigis multajn klubanojn. Ili decidis forlasi la areon ĉe la strato Anfield kaj aĉeti alian areon aliflanke de la loka parko Stanley: tie stariĝis la Goodison Park kie sekve okazis la hejmaj matĉoj de la klubo Everton. John Houlding sekve fondis la klubon Liverpool FC, kiu de tiam havis siajn matĉojn en la Anfield-stadiono. spielen sollte. La teamo en la komencaj kvar jaroj havis bluajn-blankajn vestaĵojn, nur ekde la jaro 1896 ekhavis la ĝis nun konservitajn klubajn kolorojn ruĝo kaj blanko.
Teamo de la sezono 2018/19
stato: fino de aŭgusto 2018, post flago indikanta la naciecon indikatas la naskiĝdato
Trejnistaro
stato: 14-a de junio 2012
Rekordaj futbalistoj & rekordaj golfaristoj
stato: 3-a de majo 2011
Liverpool Ladies FC
La Liverpool LFC aŭ en longa formo Liverpool Ladies Football Club estas virina futbalklubo el Liverpool. Ĝi fondiĝis je la nomo Newton L.F.C., kaj post du jaroj ŝanĝis sian nomon Knowsley LFC. En 1994 la klubo FC Liverpool permesis al la virina klubo adopti la nomon Liverpool L.F.C..
Minderlittgen
Minderlittgen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
908 Buda
908 Buda estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Augustin Mouchot
Augustin MOUCHOT (n. 7-an de aprilo 1825 en Semur-en-Auxois (Bourgogne); m. 4-an de oktobro 1912 en Parizo) estis franca gimnazia instruisto pri matematiko.
Li komencis en 1860 eksperimentojn kun sunkaldrono, kiam li bazis je esploroj de Horace-Bénédict de Saussure. Li ellaboris en 1866 la unuan sun-vapormaŝinon, kiun li pluevoluigis kaj ekspoziciis dum la Pariza Mondekspozicio (1878) kaj ricevis oran medalon (tiu aparato funkciigis vapormaŝinon kaj pumpilon (2000 l/h), ĝi povis distiladi alkoholaĵon, kuiri manĝaĵojn, produkti glacikubetojn). En 1869 aperis lia sunteknika libro, la dua eldono en 1879 entenis ankaŭ historion pri la sunaparatoj kaj priskribon de sun-vapormaŝino.
Pro moderniĝo de la franca minado malmultekostiĝis la karbo kaj liaj laboroj iĝis neekonomiaj. Li retiriĝis al instruado (1880) kaj mortis forgesite (1912).
Ben Webster
Ben WEBSTER [vebster] (naskiĝis la 27-an de marto 1909 en Kansasurbo, Misurio; mortis la 20-an de septembro 1973 en Amsterdamo, Nederlando; kompleta nomo: Benjamin Francis WEBSTER) estis usono tenorsaksofonisto de la ĵazo, kiu foje ankaŭ ludis pianon kaj klarneton. Oni rigardas lin simile al Coleman Hawkins kaj Lester Young kiel unu el la grandaj tenorsaksofonistoj de la svingepoko. Lia ludmaniero oscilis ekde foje spirblovata sono en baladoj ĝis zum „gorĝe raŭa vibrado“ je li rapidaj tempoj. Li famiĝis ĉefe per siaj solooj en la Orkestro de Duke Ellington de 1940 ĝis 1943 kaj poste kiel majstra interpretanto de baladoj. Liaj ŝercnomoj estis Frog (rano) kaj Brute (krudulo).
Liberkomerca zono
Liberkomerca zono estas senimposta areo, kutime implikanta internacian komercan interkonsenton, en kiu grupo de landoj konsentas abolicii doganojn, importajn limigojn kaj aliajn preferojn pri la varoj (aŭ plej) interŝanĝitaj inter landoj.
Establi liberkomercan regionon estas la dua paŝo en ekonomia integriĝo. Ŝtatoj elektas ĉi tiun manieron de ekonomia integriĝo, se ilia ekonomia strukturo kompletigas unu la alian. En la kazo de landoj kun konkurencaj ekonomioj, ili elektos doganunion.
VAZ-2123
La VAZ-2123 (ВАЗ-2123) estis la rusia aŭto de la klaso kompakta SUV. Ĝi estis malgrandkvante fabrikata en la eksperimenta sekcio de AvtoVAZ en 1998-2002. Poste ĝi estis anstataŭigita de Chevrolet Niva. La ĉefa konstrukciisto estis Valerij Domanskij.
Liberkomerca zono
Iuj liberkomercaj zonoj
Eŭropo
Ameriko
3992 Wagner
3992 Wagner estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 29-an de septembro 1987 de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Liberkomerca zono
Iuj liberkomercaj zonoj
Azio
3992 Wagner
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana komponisto Richard Wagner (1813 – 1883).
Liberkomerca zono
Iuj liberkomercaj zonoj
Aliaj
VAZ-2123
Historio
Por testi ĉenan transmision en rapidumskatolo oni aĉetis tiun elementon de Mitsubishi Pajero de la unua generacio. Sed oni komprenis, ke por uzi tiun ĉi teknologion necesus aĉeti multekostan licencon kaj refari multajn rilatajn elementojn, do oni decidis lasi la antaŭan version, aprobitan en VAZ-2121. Por plua esplorado oni aĉetis du japanajn aŭtojn — Nissan Prairie kaj Honda Civic Shuttle, kiuj estis profunde esploritaj kaj ekzamenitaj. La ĉefaj diskutoj okazis pri ekvilibro inter la ajnagrundaj ecoj kaj komforto. Venkis la unuaj, do VAZ-2123 ne iĝis la unua miksaŭto (crossover SUV), restinte precipe la ajnagrunda veturilo.
Romagnese
Romagnese estas komunumo de Italio.
VAZ-2123
Historio
Estis faritaj du variantoj de la ekstera dezajno. Valerij Sjomuŝkin proponis dezajnon tre similan al VAZ-2121 dum A. Belakov proponis la kvinpordan flulinian korpuson kun mallarĝaj frontaj lumiloj kaj aerodinamika silueto. Ambaŭ konceptoj havis similiaĵojn al la estonta VAZ-2111. Poste Belakov provis fuĝi el Sovetunio. Li estis redonita de Svedio, sed ne revenis al la fabriko kaj lia dezajno estis forgesita. Rimarkindas ke ĝi estis prezentita al japanaj kolegoj kaj baldaŭ aperis Honda HR-V, kies dezajno tre similas al la Belakov-versio. Ekzistis ankaŭ la tria versio fare de V. Stepanov, kiu poste uzis ĝin por UAZ-3160.
La konstrukciistoj insistis starigi en la aŭto novan motoron — la 16-valvan VAZ-2110 kaj la dizelmotoron kun volumeno 1,8 litro, kiu estis tiutempe kreata por la nova Moskviĉ-2141. Iuj proponis uzi la motoron ELKO (Germanio). Finfine oni decidis uzi la antaŭan motoron de VAZ-2121 kun iom pli granda volumeno — tiel aperis la motoro VAZ-21213.
Granda defio estis dezajnado de la kvinporda salono, kiu estus komforta por ĉiuj, ne nur por la ŝoforo kaj fronta pasaĝero kiel antaŭe. Oni mezuris plurajn similajn aŭtojn, inkluzive de Suzuki Samurai kaj Suzuki Vitara, abunde uzis prototipon de la naskiĝonta LADA 110.
Ankaŭ la dezajno de la 1980-aj jaroj jam ne plu aspektis moderne, no oni ekserĉis novajn solvojn. En 1993 nova dezajno fare de Valerij Sjomuŝkin estis preta, en 1995 oni faris ĝin en plastilino kaj ekzamenis en ventotunelo. Kiel baza modelo estis elektita la kvinporda versio, sed oni prilaboris ankaŭ pliajn variantojn: pickup, furgono kaj eĉ kabrioleto.
En 1998 la aŭto estis prezentita en la Moskva Internacia Aŭtoekspozicio. Samjare komenciĝis fabrikado en la eksperimenta sekcio de AvtoVAZ. En januaro 2001 komenciĝis malgrandkvanta fabrikado de VAZ-2123 en la ĉefa sekcio de AvtoVAZ. Entute estis fabrikitaj ĉirkaŭ 1000 aŭtoj. Poste estis establita la kunlabora entrepreno de General Motors kaj AvtoVAZ, kiu decidis fabriki la aŭton sub sia propra marko — tiel aperis Chevrolet Niva, kiu ensorbis multajn teknikajn kaj dezajnajn ecojn de VAZ-2123. En septembro 2002 la fabrikado de VAZ-2123 komplete ĉesis, ĉar komenciĝis produktado de Chevrolet Niva.
Lamure-sur-Azergues
Lamure-sur-Azergues estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lamuriens.
Kulebra Tranĉo
La Kulebra Tranĉo, iam nomita Tranĉo Gaillard, estas artefarita valo kiu tranĉas tra la kontinenta divido en Panamo. La tranĉejo formas parton de la Panama Kanalo, kaj ligas la akvojn de la Lago Gatuno, kaj de tie de la Atlantika Oceano, kun la Golfo de Panamo kaj de tie kun la Pacifika Oceano. Ĝi estas 12.6 km longa el la kluzo Pedro Miguel ĉe la flanko de Pacifiko al la branĉo de la rivero Chagres de la Lago Gatuno, kun akva nivelo de 26 m super la marnivelo.
La konstruado de tiu tranĉo estis de granda atingo de inĝenierado en sia epoko; la enorma peno postulita por kompletigi ĝin estis kongrua kun la granda gravo de la kanao por ŝipotrafiko, kaj en partikularo por la strategiaj interesoj de Usono.
Culebra [kuLEbra] kun signifo en la hispana por serpento estas la nomo por la montarotra kiu ĝi tranĉas kaj estis dekomence ankaŭ aplikita al la propra tranĉo. El 1915 al 2000 la tranĉo estis nomita Gaillard Cut laŭ la usona oficiro David du Bose Gaillard, kiu estris la elfosadon. Post la kanala redono al Panamo en 2000, la nomo estis reŝanĝita reen al Culebra.
Dřevohostice
Dřevohostice estas kampurbo troviĝas en distrikto Přerov, Regiono Olomouc, Ĉeĥio. En la kampurbo vivas loĝantoj.
Béla Iványi-Grünwald (historiisto)
IVÁNYI-GRÜNWALD Béla [iva:nji-grynvald] estis hungara historiisto, radioredakroro. Li naskiĝis en Nagybánya la 2-an de marto 1902 kaj mortis en Londono la 22-an de januaro 1965. Li estis la filo de pentristo Béla Iványi-Grünwald.
Kariero
Béla Iványi-Grünwald doktoriĝis en la Universitato de Budapeŝto en 1927. En 1928–29 li faris arkivejajn esplorojn en Instituto de Hungara Historiesplorada de Vieno. Inter 1929 kaj 1939 li estis scienca oficisto de la Arkivejo de Hungara Nacia Muzeo. De 1935 li estis universitata privatprofesoro. De junio 1939 li vojaĝis kiel stipendiulo en Londonon antaŭ de hitlerismo. Inter 1941 kaj 1944 li gvidis la kontraŭhitleran hungarlingvan radiodisŭdigon de la brita radio BBC. Li estis post 1944 sekciestro de la sama radio. Li estis kunlaboranto de hungarlingvaj gazetoj Irodalmi Újság de Parizo, de Új Látóhatár de Munkeno de Szemle de Bruselo.
30955 Weiser
30955 Weiser estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana geologo Thorolf Weiser, kiu publikigis enketon in situ pri la Nerdlingena Rieso. Li pli malfrue ŝanĝis sian fakon por la mineralogio, uzante analizon per elektrona mikrosondilo por la determino de pluraj novaj mineraloj.
Vilémov (distrikto Olomouc)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1368.
Nuthetal
Nuthetal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Potsdam-Mittelmark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
12479 Ohshimaosamu
12479 Ohshimaosamu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Osamu Ohshima, instruanton en altlernejo kaj gvidan observanton de en Japanio. Li estis ano de la estraro de la Astronomia Observatorio de Bisei kaj ludis gravan rolon por fondi la observatorion, uzante sian kapablojn en mekanisma kaj komputila teknikoj
19861 Auster
19861 Auster estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Listo de komunumoj de Guanajuato
La meksika federacia subŝtato Guanajuato havas 46 komunumojn.
Ĝi estas la bazo de la politika organizado kaj teritoria divido. Ĝin formas diversaj loĝantoj kiuj vivas kune kaj havas la samajn devojn kaj rajtojn. Ĉiu komunumo havas ĉefurbon, la sidejon de la komunuma registaro.
Jenaj komunumoj ekzistas en Guanajuato
Belonchamp
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Romanikaj preĝejoj de la Valo Boí
La Preĝejoj de la Valo Boí estas ensemblo de naŭ romanikaj kirkoj deklaritaj kiel Monda heredaĵo de UNESKO en la jaro 2000 kaj situantaj ĉe la Valo Boí, en la kataluna komarko Alta Ribagorza, (Provinco de Ilerdo) en Hispanio. Ĉi tiuj romanikaj preĝejoj posedas en ilia interno riĉajn freskojn kaj aliajn elementojn esploritajn de fakuloj jam komence de la 20-a jarcento.
Monda Heredaĵo de Unesko
La Unesko deklaris kiel monda heredaĵo la jenajn naŭ preĝejojn en la jaro 2000:
Pista Sisa
Pista SISA [piŝta ŝiŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sisa Pista estis hungara eksterleĝulo, ŝafisto. Lia origina nomo estis (hungarsisteme) Benkó István. Pista estas karesnomo de István.
Pista Sisa naskiĝis la  en ekstera parto de Nagylóc aŭ Rimóc, li mortis la  en ekstera parto de Rimóc.
Biografio
Pista Sisa frekventis bazlernejon en Nagylóc, poste li estis ŝafisto en Iliny. En 1861 12 ŝafoj malaperis el la grego, tial la loka ĝendarmo tre torturis lin, spite tion ke pruvoj pri la ŝtelado mankis. Baldaŭ li estis ŝafisto en aliaj lokoj, sed en 1871 denove malaperis ŝafo. Li estis kondamnita je unu jaro. Post la liberiĝo denove malaperis ŝafoj, tial li denove sidis en prizono. Li sukcese rifuĝis kaj li aranĝis banditan trupon. Ili rabadis drinkejestrojn kaj aliajn personojn. En 1873 li murdis la menciitan ĝendarmon. Post 2 jaroj li estis kondamnita, li liberiĝis en 1894, poste li estis servisto en diversaj lokoj. Li edziĝis en 1901.
Takaheo
La Takaheo aŭ Sudinsula Takaheo, Porphyrio hochstetteri estas aŭstralazia nefluganta birdo endemiisma en Novzelando kiu apartenas al familio de Raledoj. Oni supozis, ke tiu specio ekstingiĝis post la lastaj vidoj de 4 ekzempleroj en 1898. Tamen post zorge planita priserĉado la specio estis denove malkaŝita de Geoffrey B. Orbell ĉe lago Te Anau en la Montaro Murchison, Suda Insulo, la 20an de Novembro de 1948.
Proksima specio, la Nordinsula Takaheo (P. mantelli) aŭ mōho estas ekstingita kaj konita nur laŭ skeletaj restaĵoj. Ambaŭ formoj estis konsiderataj kiel subspecioj de mantelli kaj estis kutime lokitaj en genro Notornis. Tamen poste oni konsideris, ke la diferencoj inter Porphyrio kaj Notornis estis nesufiĉaj por separigi la duan, dum la diferencoj inter la Nordinsula kaj la Sudinsula formoj pravigis la disigon en du specioj kiuj sendepende evoluis al neflugeco.
Aspekto
La Takaheo estas la plej granda vivanta membro de la familio de Raledoj; ties averaĝa longeco estas ĝis 63 cm. Ĝi estas malalta, sed fortika, kun mallongegaj flugiloj, fortaj kruroj kaj grandega beko.
Plenkreskuloj estas ĉefe purpurbluaj, kun verdecaj dorso kaj subflugiloj. Ili havas ruĝan frontan ŝildon kaj rozkoloran bekon kun ruĝa bazo. La kruroj estas rozkoloraj. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed la inoj estas iom pli malgrandaj, sed la junuloj estas ĉefe brunaj. Tiu specio estas iome bruema per laŭta klaŭp alvoko.
La Takaheo troviĝas en montaraj herbejoj. Ili manĝas diversaj tipoj de plantoj. Ties dieto estas simila al tiu de pukeko (Purpura porfirio), ties pli proksima parenco kaj la Moho. Tre ofte la Takaheo estas vidata plukantan tigojn de Danthonia flavescens prenante ĝin per unu krifo kaj manĝante nur la mildan parton de la planto, kio estas ties favorata manĝaĵo. La resto estas forlasata.
La Takaheo konstruas bulan neston sub arbustoj, kie la ino demetas du flavecajn ovojn. La specio defendas sian teritorion. La mezaveraĝo de pretervivo de la idoj atingas 73-97 %.
Preskaŭ ekstingiĝo de la Takaheo estis kaŭzata de troĉasado, malpliigo de medio kaj enmetitaj predantuloj, inter aliaj. Ĉar la specio estas is long-lived, pliiĝas malrapide, atingas seksan maturecon post kelkaj jaroj kaj pro tio malpliiĝis tro. Konservantaj klopodoj estas malhelpataj de malforta fekundeco de birdoj; oni faras genetikan analizadon por selektado de kaptotaj birdoj kun maksimuma genetika diverseco.
La Takaheo ĉeestas ankaŭ la lokon kie ili estis malkaŝitaj en la montaro Murchison. Etaj nombroj estis translokigitaj sukcese al kvar insuloj, kie ne estas predantuloj, nome, Tiritiri Matangi, Kapiti, Maud kaj Mana, kaj kie ili povas esti vidataj. Krome kaptivaj Takaheoj povas esti vidataj ĉe Te Anau kaj ĉe Sovaĝviva Centro Mt. Bruce. Junie de 2006 paro da Takaheoj estis translokitaj al Konservanta Projekto Maungatautari.
Ties scienca nomo omaĝas la Aŭstrian geologon Ferdinand von Hochstetter.
Edelmiro Farrell
Edelmiro Julián Farrell (Avellaneda (Bonaero), 12-a de februaro de 1887 – Bonaero, 31-a de oktobro de 1980) estis militisto, Prezidento, nome la kvara de facto, de Argentino el 1944 al 1946.
Dum la puĉo de 1943
En 1943 li partoprenis en la puĉo nomita Revolucio de 1943 kaj plenumis la postenojn de Militministro kaj Vicprezidento ĉe la registaro de facto fare de la generalo Pedro Pablo Ramírez ĝis kiam tiu estis elpostenigita, kaj li enposteniĝis (de facto) kiel Prezidento. Li prezidentis provizore el la 25a de februaro de 1944, kaj definitive pro rezigno de Ramírez, el la 9a de marto tiujare al la 4a de junio de 1946.
Prezidento de facto
En julio de 1945 Farrell anoncis prezidentajn elektojn, en kiuj elektiĝis demokratie kiel nova ŝtatestro Juan Domingo Perón, la 24an de februaro de la venonta jaro.
Essertines-sur-Yverdon
Essertines-sur-Yverdon estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 867 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Essertines-sur-Yverdon situas en nordo de la regiono Centro de Vaŭdo sur la molasaj montetoj de la Vaŭda Mezlando, proksimume 5 kilometrojn norde de la distriktĉefurbo Echallens kaj 20 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano. La okcidentan limon de la komunumo formas la rivero Bouron. La komunumo konsistas el la vilaĝo Essertines-sur-Yverdon kaj la vilaĝetoj Epautheyres, Nonfoux kaj La Robellaz, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,75 km², de kiuj 24,4% estas kovritaj de arbaro, 68,8% servas por agrikulturo kaj 5,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Essertines-sur-Yverdon limas en nordnordoriento al Valeyres-sous-Ursins, en nordoriento al Ursins, en oriento al Orzens, en sudokcidento al Pailly, en sudo al Vuarrens, en sudokcidento al Corcelles-sur-Chavornay, en okcidento al Suchy, en nordokcidento al Belmont-sur-Yverdon, kaj en nordnordokcidento al Yverdon-les-Bains.
Trafiko
Tra Vuarrens pasas la grava kantona ĉefvojo n-ro 5 de Laŭzano al Neŭŝatelo. Konektaj vojoj kondukas de la vilaĝocentro al Corcelles-sur-Chavornay, Pailly kaj Orzens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 3 kilometrojn oriente de la komunumo apud Chavornay. Pere do poŝtaŭtolinio de Echallens al Yverdon-les-Bains la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Essertines-sur-Yverdon datiĝas el la jaro 1180 kiel Essertines. Dum konstrua de tergasa kondukilo en la jaro 1979 estis trovitaj sur la komunuma teritorio restaĵoj de du prahistoriaj kaj du romiaj setlejoj. Dum mezepoko Essertines-sur-Yverdon apartenis al la Katedrala Kapitolo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Essertines apartenis al la Voktejo Yverdon. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Les Gaspards (filmo)
Les Gaspards (La Gaspard-oj) estas franca filmo, de Pierre Tchernia, aperinta en 1974.
Rakonto
En la vasta sub-grundo de Parizo, troglodita grupo nomita «les Gaspards» ("La Gaspard-oj": "Gaspard" estas samtempe antaŭnomo kaj slanga vorto por "rato") interalie kaptas turistojn kiel militanta ago por malhelpi al konstruistoj modernigi la urbon.
Jean-Paul Rondin estas libro-vendisto en Parizo. Sed li estas malkontenta ĉar lia butiko situas apud renoviga konstruejo de la urbo mendita de la Ministerio de publikaj konstruaĵoj. Iun vesperon, la filino de Rondin malaperas post ŝi forlasis grupon da amikoj. Komisaro Lalatte, kiun Rondin vizitis, pensas ke temas pri forfuĝo. Tamen tiu malapero ne estas la unua: aliaj homoj malaperis, inkluzive dudek turistojn, kiuj venis por viziti la katakombojn. Krome, aĵoj malaperas el muzeoj kaj manĝaĵoj estas rabitaj.
Fakte, temas pri grupo, "Les Gaspards", estrata de ĉefo Gaspard de Montfermeil, kiu forkaptis tiujn homojn, por ke konstruado ĉesu kaj Ministro pri publikaj konstruaĵoj rezignu. Rondin, sola, decidas iri por viziti la katakombojn...
Sunkaldrono
Sunkaldrono aŭ sunkuirilo estas (plej efike parabola) aparato kiu fokusigas la sunradiojn je unu punkto kaj tiel varmigas aĵojn en tiu punkto.
Vidu ankaŭ
Augustin Mouchot
Krestalcionoj
Megaceryle aŭ Krestalcionoj estas genro de tre grandaj alcionoj, tio estas birdoj de la familio de Ceriledoj. Ĝi enhavas kvar speciojn:
Ĉiuj esta specializitaj fiŝomanĝantoj kun elstaraj krestoj en siaj kronoj. Ili havas malhelgrizajn aŭ bluecgrizajn suprajn partojn, ne multe markitaj ĉe la du amerikaj specioj, sed tre punktitaj el blanko ĉe la azia Krestalciono (kio povus esti ankaŭ la nomo por la tuta genro) kaj ĉe la afrika Giganta alciono. La subaj partoj povas esti blankaj aŭ ruĝecaj, kaj ĉiuj formoj havas kontrastan brustozonon escepte la masklo de Ruĝventra akvalciono. La bildo de subaj partoj estas ĉiam diferenca ĉe la du seksoj de ĉiu specio.
Tiuj birdoj nestas en horizontalaj tuneloj faritaj en riverbordo aŭ sablejo. Ambaŭ gepatroj elfosas la tunelon, kovas la ovojn kaj manĝigas la idaron.
La alcionoj de la genro Megaceryle estas often vidataj ripoze elstare sur arboj, fostoj aŭ aliaj akurataj gvatejoj proksime de akvo antaŭ merĝosalti tuje al siaj predoj, kutime  fiŝo krustulo aŭ rano, sed foje ankaŭ akva insekto kaj aliaj taŭgograndaj animaloj.
Origino kaj taksonomio
Ŝajne estas erara la iama supozo, ke la alcionoj Megaceryle ekiĝis en la Nova Mondo el specializita fiŝomanĝanta alcedineda praulo kiu trapasis la beringan markolon kaj naskis tiun ĉi genron kaj poste tiun de la Amerikaj verdaj alcionoj nome Chloroceryle, specioj kun granda kresto, en la Plioceno, kiu trapasis la Atlantikan Oceanon por naski la Gigantan kaj la Krestalcionon (Fry & Fry, 2000). Pli verŝajne, nuntempe oni supozas, ke la genro probable originis en la Malnova Mondo, probable en Afriko, kaj la praulo de la Kolumalciono kaj de la Ruĝventra akvalciono estis kiu trapasis la oceanon (Moyle, 2006).
La alcionoj de la genro Megaceryle estis iam lokitaj en Ceryle kun la Blanknigra alciono, sed tiu lasta estas genetike pli proksima al la Amerikaj verdaj alcionoj.
5624 Shirley
5624 Shirley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de gesinjoroj William J. Shirley, en dankemo por ilia entuziasma subteno al Kaltek kaj al la Observatorio de Monto Wilson. Ili restarigis kaj riparis la Sunan observatorion Hale de Pasadena, gravan sciencan kaj historian limŝtonon, kiun ili disdividis kun la komunumo kaj la edukaj grupoj.
Pierre Janet
Pierre-Marie-Félix JANET, konata simple kiel Pierre JANET, (30-a de majo 1859 - 24-a de februaro 1947) estis franca psiko- kaj neŭrosciencisto, kiu grave kontribuis al la studo de mensaj kaj emociaj misordoj koncernantaj anksion, fobiojn kaj aliajn neordinarajn kondutojn.
Sântimbru (Alba)
Sântimbru [sıntimbru] (hungare: Marosszentimre [maroŝsentimre]) estas komunumo en Rumanio norde de Alba Iulia. Administre apartenas al ĝi: Dumitra, Galtiu, Coșlariu, Totoi kaj Oiejdea.
Loĝantaro
En 1910 Marosszentimre havis 586 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 150 (rumanoj, 3 % da hungaroj).
Historio
Johano Hunyadi la 18-an de marto 1442 suferis malvenkon de la turka milittrupo de bejo Mezid, sed atinginte ĝin ĉe Alba Iulia li venkis. En la batalo mortis Simon Kamonyai, Kemény, kiu laŭ la kroniko de Johano Thuróczy ŝanĝis siajn vestaĵon kaj batalilon kun Hunyadi. Laŭ novaj historiaj esploroj en tiu batalo mortis preskaŭ 20 000 turkoj kaj preskaŭ 3 000 soldatoj de Hunyadi. La sorton de batalo decidis la ĝusta konduto de la sikula militforto.
Rokmontara abio
La rokmontara abio (Abies lasiocarpa) estas abio el okcidenta Nordameriko, hejma en la montaroj de Jukonio, Brita Kolumbio kaj okcidenta Alberto en Kanado; sudorienta Alasko, Vaŝingtonio, Oregono, Idaho, okcidenta Montano, Vajomingo, Utaho, Koloradio, Nov-Meksiko, Arizono, nordoriena Nevado, kaj Triunuo-Alpoj en nordokcidenta Kalifornio en Usono. Ĝi vegetas je altaj altitudoj, ekde 300–900 m en la nordo de la arealo (malofte apud marnivelo en la ekstrema nordo), ĝis 2 400-3 650 m en la sudo de la arealo ; ĝi kutime estas trovebla ĉe kaj ĵus sub la arbarolimo.
Priskribo
Ĝi estas mez-granda arbo kiu altas ĝis 20 m, escepte ĝis 40–50 m, kun trunkodiametro ĝis 1 m, kaj tre mallarĝa konusa arbokrono. Ĉe junaj arboj la arboŝelo estas glata, griza, kaj kun rezinaj vezikoj, estiĝante malglata kaj sulkigita aŭ skvama ĉe maljunaj arboj. La folioj estas plataj, 1,5–3 cm longaj, glaŭk-verdaj supre kun larĝa strio de stomoj, kaj du blu-blankaj strioj sube; la freŝaj foliaj skrapaĵoj estas ruĝecaj. La folioj estas spirale aranĝitaj sur la ŝoso, sed kun la foliobazoj turnigitaj por esti aranĝitaj je la flankoj kaj la ŝoso-supro, kun malmultaj aŭ neniu je la ŝoso-malsupro. La strobiloj estas starantaj, 6–12 cm longaj, malhele nigrec-purpuraj kun finaj flav-brunaj haroj, maturante brunaj kaj disfalantaj por liberi la flugilitajn semojn fru-aŭtune.
Varioj
Estas du aŭ tri taksonoj ĉe tiu nearktisa abio, tre malsame konsiderate de diferencaj aŭtoroj :
Uzado
La ligno estas uzata por ĝeneralaj konstruadaj celoj kaj por fabrikado de papero. Rok-montara abio ankaŭ estas populara kristnaskarbo, kultivata por sia forte glaŭk-blua pinglaro.
Iuj indianaj triboj de la Nordokcidenta Altebenaĵo trinkis rok-montar-abian dekoktaĵon aŭ laviĝis en ĝi por purfikado aŭ por kreskigi sian hararon.
Hiroshi Matsuda
Hiroshi Matsuda (松田 浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima kaj Vissel Kobe.
(13973) 1991 UZ3
(13973) 1991 UZ3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).