cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hinda Oceano
Historio
Dum la epoko de la islama ekspansio la arabaj komercistoj rapide ŝipveturis la tutan oceanon kontaktante tiom kun la orientafrikaj kulturoj, kiom kun la riĉaj landoj de Hindio aŭ Indonezio. Krome islamo disvastiĝis tra Hindio aŭ eĉ la Filipinoj oriente kaj al Somalio aŭ tie, kie nun troviĝas Tanzanio sude. Ĉar samtempe (komence de la dua jarmilo) ili kontrolis la tutan sudan flankon de la Mediteraneo, ili ĝuis monopolon de la komerco de aziaj varoj, ekzemple spicoj, kun la tiama Eŭropo. Eŭropanoj kompreneble serĉis manieron rompi tiun monopolon: en 1498 la portugala esploristo Vasco da Gama sukcesis rondveli (la unua eŭropano) la sudan parton de Afriko, eniri en la Hindan Oceanon kaj preter Mozambiko atingi sian celon, Hindion. Tiamaniere eŭropanoj (portugaloj unuaj, kaj poste britoj, francoj, nederlandanoj, ktp.) komencis unue komerci tra tiu oceano, poste setliĝi en jam konataj lokoj kaj poste eĉ alproprigi al si havenurbojn kaj internajn teritoriojn. Tiel naskiĝis koloniismo en Azio, antaŭ ol en Afriko.
Komerco
La Hinda Oceano havigas ĉefajn marvojojn kiuj konektas la havenojn de Meza Oriento, Afriko, kaj orienta Azio kun Eŭropo kaj Ameriko. Ĝi eltenas partikulare pezan trafikon de nafto kaj petrolaj produktoj el la naftejoj de la Persa Golfo kaj Indonezio. Grandaj rezervejoj de hidrokarbidoj estas komercataj el la marbordaj areoj de Saŭdarabio, Irano, Barato, kaj Okcidenta Aŭstralio. Ĉirkaŭkalkule 40% el la tutmonda ĉeborda naftoproduktado devenas el la Hinda Oceano. Strandaj sabloj riĉaj je pezaj mineraloj, kaj ĉebordaj kuŝejoj estas aktive espluatataj fare de marbordaj landoj, partikulare Barato, Pakistano, Sudafriko, Indonezio, Srilanko, kaj Tajlando.
Tertremoj en la Hinda Oceano
Terurajn efikojn havis tertremo en la Hinda Oceano, kiu okazis la 26-an de decembro 2004. Ĝi atingis 9,2 sur la skalo de Richter. La epicentro situis en la maro, proksime de la nordokcidenta pinto de Sumatro. La cunamo kaŭzita de la tertremo mortigis pli ol 300.000 homojn. Pleje suferis de la cunamo Indonezio, Tajlando, Hindio kaj Srilanko. Sed la ondoj atingis eĉ la 5.200 km foran Somalion.
Uragano Tomas
Uragano Tomas estis la 19-a nomita ŝtormo kaj dek dua uragano de la uragana sezono en 2010. La 29an de Oktobro rapide intensiĝis en uragano, moviĝis tra la Alventaj Insuloj kaj pasis tre apud Sankta Lucio, kie ĝi okazigis kaj damaĝojn kaj mortojn. Post atingi kategorion 2an laŭ la skalo Saffir-Simpson, Tomas rapide malfortiĝis al tropika ŝtormo en centro de la Kariba Maro.
Sukabumi
Sukabumi (Kota Sukabumi) estas urbego en Indonezio, en la ĉefa insulo Javo, en provinco Okcidenta Javo. Sukabumi havas sep distriktojn.
Geografio
Sukabumi situas en okcidenta parto de la insulo for de marbordo. Provinca ĉefurbo Bandungo troviĝas 76, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 84, Tangerang 90, Serang 124, Semarang 386, Jogjakarto 391, Palembang 499, Surabajo 643, Batam 951, Padango 985, Pekanbaru 1027, Makassar 1396, Medano 1485, Banda Aceh 1893 kilometrojn (aere).
Historio
La areo ĉirkaŭ Sukabumi jam estis loĝita minimume en la 11-a jarcento. Post jarcentoj la areo apartenis al sultanlando aŭ regno, sed en la 18-a jarcento la Nederlanda Orienthinda Kompanio komencis malfermi kafplantejojn. La fakta fondo de Sukabumi okazis en 1709. La Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj estis sub la britoj en 1811. La loknomo Soekaboemi unue estis uzita en 1815. En la sekvaj nederlandaj koloniaj tempoj Sukabumi estis loko de la kolonia policakademio kaj en 1914 la komunumo ricevis urban statuson en 1914. Japana okupo okazis dum la 2-a mondmilito.
Ekonomio
La plej signifaj branĉoj en Sukabumi estas la komerca kaj serva sektoroj. Pluraj grandaj kemiaj kaj nutraĵaj entreprenoj troviĝas ene, ekstere teo- kaj kaŭĉukproduktado.
Trafiko
Al Sukabumi kuras 3 vojoj. Ankaŭ trajno trairas la urbegon.
Religio
Loĝantoj de Sukabumi kredas precipe la Islamon.
Klimato
Sukabumi havas altecan moderan tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2806 mm. Inter majo-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 23,5 °C kaj varias inter 18-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Obermatt
Obermatt estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ĥonsu
Ĥonsu, luna dio en la egipta mitologio, rilatigita kun la medicino estis protektinto de la malsanuloj kaj kiu forigis la malbonajn spiritojn. Ankaŭ li reprezentis la fekudencon de la Tero, la ĝermopovon kaj la naskiĝojn. Li estas ankaŭ ligita al la tempopaso.
Ĥonsu estis bildigita kiel marŝanta barbulo (Malnova imperio de Egiptio), kiu transformiĝas en mumiforman infanon, kronita per kreska luno kaj sundisko; kun ureo kaj flanka harvosto, kiel simbolo de la juneco; li portas vas-sceptron, kun ĝedo, ansa kruco, hekao (paŝtista bastono) kaj draŝilo, kaj kelkfoje la kolĉeno menato sur la brusto aŭ ĉe la manoj.
Ankaŭ li estis reprezentita kiel falkokapulo, kronata per la lundisko kaj kreska luno; aliaj variantoj, kiel paviano (konsiderata luna besto de la antikvaj egiptoj), bovo aŭ duobla bovo (en lia ĝermiga aktiveco kaj en la Duato).
Ĥonsu estas menciata en la Piramidaj tekstoj kaj en la Tekstoj de la sarkofagoj kiel agresema kaj kruela dio, kies prizorgo estis la nutrigo de la gedioj, helpi la faraonon en la ĉasado kaj protekti kontraŭ la malbonaj spiritoj. Ĥonsu estis luna dio kiu nokte vojaĝis tra la ĉieloj per sia boato.
En la teba triopo li aperas kiel filo de Amono kaj Mut. Lia ĉefa adorejo troviĝis en Karnak, ene de la te mplo de Amono. En Kom Ombo estis adorita kiel filo de Sobek kaj Hatoro.
Rokytno (apartigilo)
Nomon Rokytno havas pluraj setlejoj:
Ferrante Imperato
Ferrante Imperato (1550-1612) estis itala kuracisto, apotekisto, naturalisto kaj botanikisto, kreinto de iu naturmuzeo en la Palaco Gravina, en Napolo. La muzeo fariĝis unu el la plej famaj en Eŭropo kaj estis vizitata de granda nombro da studemuloj. La kolekto kreskis dank'al la interŝanĝo de specimenoj ĉe aliaj eŭropaj naturalistoj. Ferrante multe vojaĝis tra sudo de italio, kaj tio permesis al li kolekti grandan kvanton da mineralaj, plantaj kaj bestaj specimenoj krom fari detalan observadon pri geologiaj ekaperaĵoj. Li elstarigis la gravecon de la akvo apud la formiĝo de la reliefoj kaj precize interpretis la salecon de la maro, krom priskribi la stratigrafian serion observitaj en la kavernoj de pucolano.
Blazono de Haitio
La blazono de Haitio estis unue enkondukita en 1807 kaj aperis en ĝia nuna formo ekde 1986.
Ferrante Imperato
La muzeo pri Natura Historio
La plejmulto el la kolektantoj da naturobjektoj estis kuracistoj, apotekistoj kaj naturfilozofoj, kvankam virtuale ajna homo kun minimuma edukadogrado, ajna eksperto pri vojaĝoj, aŭ kelke da aliro en la retoj tie kie erudiciuloj rutine komercas siajn objektojn, rajtas konsideri sin kiel kolektanto. Tre tipe, la studemuloj kiuj ĉefe rolas kiel advokatoj defende de la anatomiaj teatroj kaj botanikaj ĝardenoj, ĉiam havis iliajn privatajn kolektojn.
Blazono de Haitio
Ĝi montras ses kovritajn flagojn de la lando, tri sur ĉiu flanko, kiu estas troviĝinta antaŭ palma arbo kaj kanonoj sur verda gazono. Sur la gazono diversaj eroj troviĝas, kiel tamburo, longaj pafiloj kaj ŝipaj ankroj. Super la palma arbo, estas friga ĉapo kiel simbolo de libereco. Sur la gazono inter la tamburo kaj la rubando, estas du pecoj de ĉeno kun rompita ligo simbolanta la rompitan ĉenon de sklaveco.
Ferrante Imperato
La muzeo pri Natura Historio
Ĉirkaŭ 1560, la bolonja kuracisto Ulisse Aldrovandi (1522-1605) estis tre konata kiel kolektanto da naturobjektoj. En la proksimaj kelkaj jardekoj, lia domo fariĝis unu el la plej gravaj esplorcentroj pri natura historio. La minerala kolekto de la Vatikana Muzeo mirigis dum jardekoj. La kolekto de la faŭno de la Nova Mondo, apartenanta al Rudolfo la 2-a (1552-1612) en Prago faris grandan sukceson siaepoke kaj multaj malfermegis siajn okulojn antaŭ la Nilaj krokodiloj kiuj pendis el la muroj kaj plafonoj de la Natura Muzeo en Napolo, kreita de Ferrante Imperato kaj disvastigita en lia verko "Dell'historia naturale" (1599).
Blazono de Haitio
La rubando portas la nacian devizon de Haitio: L'Union Fait La Force (france, "Unueco faras la Forton").
La plej malnova uzo de simbolo por Haitio estas sciita ekde 1807. La simbolo montras plurajn naciajn flagojn, kun du kanonoj kaj palmaj arboj. La simbolo indikas la batalon por sendependeco de la respubliko. La devizo, en la franca, signifas 'Forton tra unueco'. La simbolo restita en uzo ĝis 1849, kiam Prezidanta Generalo Faustin Soulouque memkroniĝis kiel Imperiestro Faustin la 1-a. Samtempe li adoptis novan imperian blazonon, montranta du kanonojn kaj (francan) imperian aglon. Du leonoj estis uzitaj kiel subtenanto kaj la tutaĵo lokita en purpura ofico. La imperiestro estis forbarita el la lando en 1859, post kiam la malnova simbolo estis restarigita. Tial la kunmetaĵo estis la sama, sed la koloroj kaj eroj ŝanĝis iom.
Ferrante Imperato
Vidu ankaŭ
Federico Cesi|Federiko Ĉesi (1585-1630)
Tiĥoreck
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03429.
La urbo estis fondita en jaro 1874.
La interurba telefona kodo estas 86196, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Ekonomio
Ekonomio de la urbo bazas sur metalreciklado kaj stablokonstruado. La urbo produktadis konstruajn materialojn. Minkampoj de argilo ankaŭ troviĝas en la urbo.
En ĉirkaŭaĵo de la urbo oni kreskigas tritikon, avenon, hordeon, maizon kaj aliajn grenojn. En Tiĥoreck estas disvolviĝita bestobredado kaj prilaboro de lakto. Entute en la urbo estas 14 produktejoj de nutraĵoj.
The Lonely Villa
The Lonely Villa (La izolita vilao) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
NGC 869
NGC 869 (aliaj indikoj: h Persei, OCL 350) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo. Kune kun la objekto NGC 884 ĝi formas la faman Duoblan Stelamason. Ĉi tiu estas la pli granda kaj masa de ambaŭ. La stelamasoj verŝajne konverĝis sub la reciproka altira forto. NGC 869 enhavas proksimume 350, precipe blueta-blankajn stelojn apud kelkaj ruĝaj.
The Lonely Villa
Grupo de krimuloj atendas ĝis riĉa viro foriras por eniri sian domon kaj minaci siajn edzinon kaj filinojn. La edzino kaj filinoj rifuĝiĝas ene de unu el la ĉambroj, sed la ŝtelistoj enrompas. La patro malkovras tion kio okazas kaj kuras reen hejmen por provi savi sian familion.
Ciucea
Ciucea [ĉuĉa] (hungare: Csucsa ĉuĉa) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Huedin. En 1910 ĝi havis 2 001 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 396 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1384. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Administre apartenas al ĝi Vânători (Ciucea).
Andreas Scultetus
Andreas SCULTETUS (ankaŭ: Schultz, Scholtz; naskiĝinta en 1622/23 en Bolesławiec, mortinta en la 25-a de aprilo 1649 en Opava) estis germana verkisto kaj mistikisma poeto.
Vivo
Estante filo de ŝufaristo Scultetus frekventis en 1638/39 la evangelian gimnazion en Legnica. Tie li kunlaboris en la kolekto de latinlingvaj spontanee faritaj/farotaj poemoj. Ekde 1639 la ŝato etendiĝis ankaŭ je germanlingvaĵoj. La skribaĵoj estis dediĉitaj al urbanoj de la superaj klasoj, i.a. Nicolaus Henel, Matthias Machner aŭ lia duka moŝto Georg Rudolf. En tiuj skribitaĵoj montriĝas ankaŭ la emo de Scultetus je manierismaj retorikaj stilekzercadoj (i.a. anagramo, kronostiĥaĵoj). De 1639–44 li estis lernanto ĉe la Gimnazio Sankta Elizabeto en Vroclavo kie estis unu lia samklasano Angelus Silesius. Aliaj spontaneaj poemoj, kiujn Scultetis ankaŭ presigis, estis faritoj honore al liaj instruistoj, ekz. al Christoph Köler.
Dum la gimnazia tempo Scultetus skribis la etepopeojn Friedens Lob- Und Krieges Leid-Gesang (1641), Oesterliche Triumph Posaune (1642) kaj Blutt-schwitzend-Todsringender Jesus (1643), kiujn malkovris dum la restado en Wittenberg Gotthold Ephraim Lessing. Lessing poste eldonigis ilin. Tiu ĉi eldono ekfamigis Scultetus kiel "lernanton-poeton"; kritikoj venis en la 19-a jarcento fare de Georg Gottfried Gervinus aŭ August Heinrich Hoffmann von Fallersleben. La intrigoj havas ankaŭ influojn de tiutempaj novlatinaj kaj popollingvaj epikaĵoj, i.a. de religiaj laŭdpoemoj de Daniel Heinsius kaj Martin Opitz aŭ Andreas Gryphius. Sed ankaŭ diafanas la konkreta alnuntempigo de la pasiono de Kristo laŭ jezuita maniero. Por la epopeoj Scultetus uzis tipajn retorikajn figurojn de intelektaj aludoj kaj de "concetto".
En 1644 Scultetus, konvertiĝinte al katolikismo, alvokis sian instruinton pri religio Christoph Schlegel al kontroversa disputado. Pro tio li ekziligitis el Vroclavo. La lastaj atestoj pri Scultetus estis de la novembro de 1644 kiam li estis novico en Brunno kaj de 1646 kiam li estis instruisto de la malsupraj klasoj de la jezuita kolegio en Opava.
Olešenka
Olešenka (ĝis la jaro 1950 Olešná, Woleschna) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1356.
Ulanów
Ulanów estas urbo en Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Ulanów en distrikto Niżański.
Søndre Land
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Agerola
Agerola estas komunumo de Italio kun ĉirkaŭ 7 400 loĝantoj en la provinco Napolo, regiono Kampanio. Kristana patrono estas la sanktulo Antonio la Granda. Najbaras la komunumoj Amalfi (SA), Furore (SA), Gragnano, Pimonte, Positano (SA), Praiano (SA) kaj Scala (SA). Agerola estas konata pri siaj lakto-produktoj, speciale fromaĝo.
Demografio
Agerola havas 2.742 privatajn loĝejojn. Post multaj jaroj de kreskado la nombro da loĝantoj malkreskis inter 1991 kaj 2001 de 7.508 al 7.348. Do estis malkresko de 2,1 %. Fine de en la komunumo vivis.
Tradukisto
Tradukisto estas homo, kiu tradukas el iu lingvo al alia, ebligante homojn laŭeble kapti la esencon de fremdlingva teksto aŭ diro, ĉu laŭlitere aŭ ne.
Ekzistas diversaj tipoj de tradukistoj:
Esperanto-tradukoj
L.L Zamenhof, iniciatinto de Esperanto, estis dekomence grandkvanta plenumanto de tradukado. Tradukoj donis al la pioniraj esperantistoj manieroj kompreni la novan lingvon kaj kompari ĝin kun io konata. La defioj de tradukado plie montris al li, la malfortajn kaj kuracendajn punktojn en la evoluanta lingvo. Do, la unuaj tradukoj ne havis ĉefe literaturan celon, sed varban, diskonigan kaj edukan.
Esperanto-tradukistoj
Por videbligi la utilon de Esperanto necesas ĝia uzo kaj tial utilas daŭre flegi kulturon de trejnado en tradukado.
The Country Doctor
The Country Doctor (Kamparkuracisto) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Tradukisto
Esperanto-tradukistoj
Tradukisto kiu tradukas al Esperanto tute ne konas sian publikon, ĉar tiu publiko estas tutmonda. Aliflanke, ĉar la granda plimulto de la Eo-tradukistoj akiris la lingvon postnaske, ili povos esti unike kapablaj koni la cel-lingvon kaj ĝian kulturon. Kontraste, alilingvaj tradukistoj kutimas traduki el sia denaska lingvo al malpli konata lingvo. Gravegas koni intime la cellingvon kaj la gamon da kulturaj konoj posedataj de la ricevanto de la traduko – la tradukisto laboras klarigi idiomaĵojn kaj konceptojn, kiujn ili tre eble ne komprenos. Ĉe traduko al Esperanto, tiom flekseblas la lingvo, ke eblas ofte esprimi fajnajn nuancojn el la fonta nacia lingvo. Ne ĉiuj tradukistoj estas beletraj tradukistoj aŭ tradukas al Esperanto, sed ankaŭ tradukas el Esperanto.
The Country Doctor
Kuracisto (Frank Powell) forlasas sian malsanan filinon (Adele DeGarde) por helpi najbaron kiu estas grave malsana, kaj ignoras la petojn de sia edzino veni hejmen kaj prizorgi sian propran filinon kiu plimalboniĝas.
Tradukisto
Jen (ne limigita) listo de famaj Esperanto-tradukistoj
Konstantin Gusev, Nora Carage, Sten Johanssen, Sonja Lang, Song Yunsheng aŭ Gerrit Berveling, kaj en la pasinteco pri ekzemple Kabe -- Antoni Grabowski - Xú Shēngyuè (= Saint Jules Zee) -  Shi Chengtai - Venelin Mitev - Rudolf Hromada -  William Auld - Fernando de Diego - Viktor Pajuk - Sonja Lang - Wilhelm Theodor Oeste  - Theodor Kilian - Jiří Kořínek - Kálmán Kalocsay - Miloš Lukáš - Tomáš Pumpr - Georgo Saville - Josef Vondroušek - Claude Piron (por la Unuiĝintaj Nacioj) - Vilmos Benczik - Istvàn Nemere - István Ertl - Lucija Borčić - Gerrit Berveling - Paulo Sérgio Viana - Valentin Melnikov - Hans Becklin -  Sten Johansson -  Przemysław Wierzbowski - Marco Lucchesi - Probal Dasgupto - Julian Modest - Sebastian Schulman - Lidia Ligęza - Vlaďka Chvátalová, Jeong Ryeol Jang.
Lauperswil
Lauperswil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo en la distrikto Signau kaj ek de la 1-a de januaro 2001 de la administra distrikto Emme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2666 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Lauperswil situas en la Emme-Valo ambaŭflanke de la rivero Emme norde de la kunfluejo de Ilfis kaj Emme.
Al Lauperswil apartenas la vilaĝoj Lauperswil, Emmenmatt, Wittenbach, Längenbach, Moosegg, Obermatt, Mungnau kaj parto de Zollbrück.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lauperswil limas en nordo al Rüderswil, en ordoriento al Trachselwald, en oriento al Langnau en Emme-Valo, en sudo al Signau, kaj en okcidento al Landiswil, Arni ĉe Biglen kaj Oberthal.
Trafiko
Lauperswil situas ĉe la trajnlinioj de Langnau en Emme-Valo al Berno kaj de Burgdorf al Konolfingen, kiuj estas servataj de regionaj trajnoj de la Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo.
Historio
La 17-an de majo 2009 la loĝantaro de la du komunumoj Lauperswil kaj Rüderswil voĉdonos pri kunigo de la du komunumoj al unu sola politika komunumo.
Spionado
Spionado estas sekreta agado de spionoj. Celo de spionado estas kolektado de informoj pri kontraŭulo. Iam spionado estis oficiala rimedo de militado.
Spionado povas esti ne nur pure politike motivita sed oni parolas ankaŭ pri ekonomia spionado (akiro de informoj pri produktaĵoj, produktmanieroj, teknologioj, ktp. de aliaj firmaoj, en- aū alilandaj entreprenoj) por esti en pli avantaĝa situacio sur la merkato enlanda aŭ tutmonda. Kiam la spionado serĉas informado en la malamika servido de informado, ni parolas de kontraŭspionado.
Por transpasi la lojalecliniojn, labori por la malamiko kaj perfidi la landon, necesas fortaj motivoj. Estas kutime klasifiki kvar ĉefajn motivojn por spionado: mono, ideologio, ĉantaĝo kaj egoo. Iafoje pluraj motivoj kongruas.
Mallonga historio
Eblas diri, ke spionado unue ekiĝis samtempe, kiam ekiĝis unua milito. Dum la tuta Historio de homaro spionado ludis gravan rolon. La plej fruaj dokumentoj pri spionado estas trovitaj en Egiptio: ĉe la faraonoj ekzistis skoltaj taĉmentoj.
Ĉefe dum la Malvarma Milito, estis granda uzo de spionado inter la superpotencoj, de Usono kaj ĝiaj aliancanoj, kaj de Sovetunio kaj Ĉinio, ĉefe kun la celo ŝteli informojn pri nukleaj armiloj. Multaj spionagentejoj koncentriĝas pri malkaŝado de informoj pri terorismo kaj de internacia kontraŭleĝa drogkomerco, kiu oni aprezas de milliardoj da dollaroj.
Objektivoj
Plej oftaj objektivoj de spionado estas la akiro de informado por generi intelekto:
Spionado tipo
Mi povas identigi diferanca tipo de informado ke la spionado uzas:
Rimedoj
La rimedoj de spionado estas multaj kaj diversaj, de la tuta gamo de homa spionado de operaciaj kaj rekrutado de agentoj, legado de publikaj informoj en amaskomunikiloj, kie sufiĉe da detaloj estas publikigitaj pri la intencoj de diversaj landoj, tra la uzo de diversaj teknologiaj rimedoj kiel funkciigado de spionaviadiloj kaj spionsatelitoj kaj finiĝanta per ŝtelo de tekkomputiloj aŭ kodumula hakado per komputilaj retoj kaj precipe uzante la Interreton kontraŭ sekretaj instituciaj komputiloj. En la komputila epoko, komunikado kun agentoj fariĝis pli facila, la agento ne devas porti dissendilojn kaj endanĝerigas sin en malkovro kaj povas komuniki kun siaj funkciigistoj per la Interreto: per retpoŝto, babilejo, kaj rekta foliumado en sekretaj retejoj operaciitaj de diversaj agentejoj. Potenca ĉifrada programaro nun povas ĉifri liajn mesaĝojn en maniero kiu estos ege malfacila por nekonsentita deĉifristo. Kompreneble, ĉi tiuj opcioj estas disponeblaj ankaŭ por la ŝtatoj, ekzemple en la komunikado inter la ŝtatoj kaj iliaj ambasadoj.
Diplomatio
Diplomatio estas proksime ligita al spionado. Multaj ambasadoj tra la mondo estis kaj daŭre estas utiligitaj kiel bazo por diplomatoj kaj spionoj egale, kaj la fakto ke kelkaj diplomatoj estas spionoj estas konata al ĉiuj pro sia pozicio: Armeaj ataŝeoj, ekzemple, okupiĝas pri kolekti kiel eble plej multe da informoj pri la armeo de la lando, en kiu ili servas, kaj ne provas kaŝi sian rolon. Aliflanke, estas kamuflitaj spionoj, kiuj laboras en multaj ambasadoj. Ĉi tiuj estas privilegiitaj servi en pajlaj laboroj ĉe la ambasado, sed praktike ilia ĉefa tasko estas kolekti inteligentecon kontraŭleĝaj, kutime kunordigante kaj direktante lokajn aŭ eksterlandajn spionretojn. Plejparte, spionoj funkciigantaj en ambasadoj kolektas malabundajn informojn, kaj iliaj identecoj estas kutime konataj al la gastiga lando. La avantaĝo de tia spiono estas en la diplomatia imuneco donita al ili, sed se ili troigas siajn agadojn ili povas esti forpelita el la ŝtato sur la tereno kie ili estas "nedezirinda personeco" (Persona Non Grata). Multfoje la kontraŭspionaj aŭtoritatoj preferas kontroli ĉi tiujn agentojn proksime kaj longtempe.
35703 Lafiascaia
35703 Lafiascaia estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Egisto Masotti elde la Observatorio de Montelupo Fiorentino en Toskanio (Italio).
Fiascaia estas virino, kiu plektas la pajlan kovraĵon de oftaj boteloj da itala vino, kiel tiuj de Chianti. Tiaj boteloj estas produktitaj en la loĝa urbo de la gemalkovrintoj : Montelupo Fiorentino.
Ignácio de Loyola Brandão
Ignácio de Loyola Brandão /iˈna.sjʊ dɪ.loˈjɔ.lɐ bɾɜ̃ˈdɜ̃w̃/ (naskiĝis la 31-an de julio 1936 en Araraquara [Ararakvaro], SP) estas brazila verkisto kaj ĵurnalisto.
Ignácio, ĵurnalisto, rakontisto kaj romanisto, verkis sub la militista diktaturo, streĉa periodo, kiam registara cenzuro kontrolis verkistojn. Lia verko Zero (1975), esperante Nulo, estis eldonita unue en Italio, tradukita al itala lingvo. Post kvar jaroj la cenzuro rajtigis la eldonon en Brazilo.
En 2008, la romano O Menino que Vendia Palavras (esperante La knabo, kiu vendis vortojn), eldonita de eldonejo Objetiva, ricevis Premion Jabuti en la kategorio de plej bona fikcia verko de la jaro.
Teatro
Não verás país nenhum. Direktita de Júlio Maciel, Fortalezao, Teatro José de Alencar, 1987 (surbaze la romano)
Baŭtoŭo
Historio
Baŭtoŭo en la 18-a jarcento estis nur vilaĝo kaj malrapide evoluis al kampara urbo. Oni ĉirkaŭis ĝin en 1871 per muro, en 1925 akiris la rangon de prefekta urbo. Ĝian evoluon forte helpis, ke en 1922 ekservis la fervojo al Pekino. Ĝi havis centran rolon en komercado al Mongolio kaj Nordorienta Ĉinio. Ĝia ĉefe eksporta varo estis la pelto, lano kaj platigita lano, la importo konsistis el teksaĵoj, greno, plantaj ekstraktaĵoj kaj teo.
Oni liveris la lanon kaj pelton al Tjanĝino kaj oni eksportis de tie.
La urbo iĝis rezidejo de la aŭtonoma registaro de Meng-chiang, dum la japana okupado (1937–45). La japanoj evoluigis la malpezan industrion, la karbominadon, esploris ercejojn.
Post la dua mondmilito oni rekonstruis en 1953 la detruitan fervojon (1949) kaj fine de la 1950-aj jaroj, ĝi iĝis durelpara. Poste oni malkovris kaj ek-ekspluatis la proksimajn ercejojn, tiel la urbo iĝis grava industria centro de la regiono, de Ĉinio.
Ekonomio
Apuda estas unu el la plej grandaj tavoloj da rara tero metaloj en la mondo. 45% de mondo produktado de raraj teroj devenas apud Baŭtoŭo.
Don Abney
Don Abney, vere John Donald Abney, (* 10-an de marto 1923 en Baltimore, Marilando; † 20-an de januaro 2000 en Los-Anĝeleso, Kalifornio) estis usona ĵazpianisto.
Vivo
En la komenco Abney studis private en Baltimoro. Post la militservo, dum kiu li laboris kiel kornisto en la armebando, li ludis en 1946 komence ĉe Buddy Johnson kaj transloĝigis poste al Novjorko, kie li studis ĉe la Muziklernejo je Manhatano pianon kaj harmonisciencon. Sekve en 1948/49 li muzikis ĉe Wilbur de Paris diksilandon. En la 1950-aj jaroj li laboris kiel solopianisto (1950/51) kaj ĉe Bill Harris kaj Kai Winding, kun Chuck Wayne kaj kun Oscar Pettiford en 1952, post tio kun Sy Oliver, Thelma Carpenter kaj Louie Bellson. En 1955 Abney prezentis en la filmo Pete Kelly's Blues. Per sia studio-orkestro, en kiu ludis i.a. Al Cohn, Joe Wilder, Barry Galbraith kaj Milt Hinton, li akompanis en 1957 Merilinon Monroe je ŝia albumo Moody.
Kun Jazz at the Philharmonic li plurfoje koncertvojaĝis tra Eŭropo. Li prezentis kun multaj grandaj ĵazmuzikistoj, ekz. Louis Armstrong, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan, Oscar Pettiford, Carmen McRae aŭ Betty Carter. Ekde 1960 li laboris kiel studiomuzikisto de la radiostacio NBC; en 1962 li transloĝiĝis al Los-Anĝeleso, kie li muzikis ĉe Benny Carter, Stan Kenton (1966) kaj en diversaj studiobandoj. Ekde 1969 ĝis 1971 lli estris triopon, en la 1970-aj jaroj li laboris kiel muzikestro por Rosemary Clooney. En 1980 li transloĝigis al Japanujo, kiel li preskaŭ jardekon laboris kiel pianisto. Pro malsano li devis rezigni sian aktivan muzikistolaboron en 1993; nur mallonge antaŭ sia morto Abney reiris al Usono.
Don Abney ankaŭ kunverkis la sonregistraĵojn de Eddie South (1947), Al Sears (Swings the Thing!, 1960) kaj Carol Sloane (1982). Laŭ Leonard Feather kaj Ira Gitler lian ludon influis Nat Cole, Ellis Larkins kaj Art Tatum.
(19217) 1993 FE43
(19217) 1993 FE43 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Fülöp Elek László
Fülöp Elek LÁSzLÓ [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo László Fülöp Elek estis hungara-brita pentristo, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Laub ĝis 1891, lia nobela antaŭnomo estis lombosi [lomboŝi] ekde 1912. Fülöp Laub naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), li mortis la  en Londono.
Biografio
Laub devenis el juda familio. Li aĝis 14, kiam li eklaboris en metiejo pri blazonoj, poste en ateliero pri fotado. Inter 1884-1886 li lernis en Industriarta Lernejo, poste en Reĝa Modela Desegna Lernejo. En la lasta lernejo liaj plej gravaj instruistoj estis Bertalan Székely kaj Károly Lotz. Li plulernis en akademioj de Munkeno kaj Parizo. Post siaj studoj li faris precipe portretojn en sia naskiĝurbo, poste en Vieno inter 1901-1907, sed li ofte vojaĝis al pluraj landoj de Eŭropo. En 1900 li edziĝis, baldaŭ li havis 6 gefilojn. En 1907 li translokiĝis al Londono, en 1914 li iĝis brita civitano. En 1912 li estis nobeligita fare de reĝo Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio). Ekde 1914 li instruis en Royal Art School. Malgraŭ lia brita civitaneco, li kune kun la familio estis internigita inter 1917 kaj 1918 (dum la 1-a mondmilito). Li ricevis plurajn, ankaŭ reĝajn premiojn.
Uragano Rafael
Uragano Rafael estis la 17-a nomita ŝtormo kaj naŭa uragano de la uragana sezono en 2012.
Kiel disorganizita tropika ciklono en nordorienta Karibio, Rafael produktis gravajn inundojn tra la tuta mondoregiono. Multa pluvo falis sur partoj de Malgrandaj Antiloj, kaŭzante kotoglitojn, terglitojn, kaj riverajn inundojn. Aldone, la fortaj pluvoj kondukis al gravaj perdoj en agrikulturo. Fortaj ventoj de preskaŭ uragana forto estis registritaj ĉe Sankta Marteno, dum tropikaj ŝtorm-fortaj venteroj okazis ĉie. Fulmotondra aktiveco kiel rezulto de fortaj tondroŝtormoj kaŭzis multajn incendiojn kaj ĉesoj de energia disponeblo. Okazis unu morto kiam virino en Gvadelupo malsuccese klopodis ŝofori sian aŭton tra inundita ŝoseo.
Julianna Holányi
HOLÁNYI Julianna (hola:nji) estas hungara pentristino, grafikistino naskita en Aiud la 20-an de aŭgusto 1947.
Kariero
Holányi Julianna akiris diplomon de inĝeniero en la Teknikuniversitato de Kluĵo. De oktobro de 1989 ŝi vivas en Hungario.
Camillo Sitte
Camillo Sitte (n. la 17-an de aprilo 1843 Vieno – m. la 16-an de novembro 1903 Vieno) estis signifa aŭstra urbanizisto, arkitekto kaj pentristo.
La vivo kaj la kariero
Li naskiĝis kiel filo de la aŭstra arkitekto Franz Sitte, kiu devenis el Bohemio. Li finstudis arkitekturon en viena teknika lernejo, poste historion de arto kaj arkeologion. Li ŝatis vojaĝi eksterlanden, ekz. en Italion, Grekion, Egiption ks. En la jaro 1875 li fariĝis direktoro de nove establita Ŝtata artindustria lernejo en Salzburg. En la jaro 1883 li fondis kaj gvidis similan lernejon de tiu ĉi tipo en Vieno. Li estas krom aliaj aŭtoro de libro Konstruado de urboj laŭ artistaj principoj, priskribanta la principojn de proponado de spacoj kaj manierojn de manipulado kun dominaj elementoj de tiuj ĉi spacoj. En tiu ĉi libro li ankaŭ esprimis sian proteston kontraŭ grandegula konstruado de viena Ringstrasse. En la jaro 1894 li postulis postenon de profesoro de arkitekturo en viena Akademio de Belartoj, sed malgraŭ lia granda reputacio tio ne estis plenumita al li.
Li influis ĉeĥan arkitekturon en novembro de 1889, kiam en Olomouc li prelegis pri moderna konstruado de urboj. En la sekvantaj jaroj li prilaboris urbanistajn planojn por vico de moraviaj kaj bohemiaj urboj (ekz. Děčín, Olomouc, Liberec aŭ Teplice). Ni trovos liajn multajn proponojn kaj laboraĵojn en Ostrava. En la jaro 1893 li prilaboris teritorian planon de konstruado de urba centro en Ostrava-Přívoz. La plej signifaj konstruaĵoj estis novbaroka urbodomo konstruita en la jaroj 1896-1897 (hodiaŭa sidejo de Arkivo de urbo Ostrava) kaj novgotika paroĥa preĝejo de Senmakula koncipiĝo de Sankta Maria. Sitte proponis ankaŭ novan urban centron de Mariánské Hory kaj ĉi tiean dominaĵon, la paroĥan preĝejon Sankta Maria Reĝino.
Kunfaldaĵo
Tipe, en elektra inĝenierarto, la du funkcioj estas la impulsa reago de tempe nevaria lineara sistemo (nomita kerno), kaj la enigo en la sistemon. Tia kunfaldaĵo estas la sumo de la impulsaj reagoj pezigitaj laŭ la eniga amplitudo kaj rezultigas la eligon de la sistemo. .
Difino
La kunfaldaĵon de f\, kaj g\, oni skribas jene: f * g \,, per uzo de la signo *\,. Ĝi estas difinita kiel la integraĵo de la produto de la du funkcioj kiam unu estas inversigita kaj translaciita. Tial ĝi estas specifa speco de integralaj transformoj:
La integraĵa amplekso dependas de la domajno en kiu la funkcioj estas difinitaj; ofte a = -∞ kaj b = +∞. Dum la simbolo t\, estas uzata supre, ĝi ne devas reprezenti la domajnon tempan. Kaze de finita integraĵa amplekso, f\, kaj g\, ofte estas konsiderataj etendi periode en ambaŭ direktoj, por ke la termino ne implicu malobservi amplekson. Oni iam nomas tian uzadon de periodaj domajnoj cirkla kunfaldaĵo aŭ perioda kunfaldaĵo. Kompreneble etendigo per nuloj ankaŭ eblas. Uzi nul-etenditajn aŭ infinitajn domajnojn oni iam nomas linia kunfaldaĵo, precipe en la diskreta kazo sube.
Diskreta kunfaldaĵo
Por diskretaj funkcioj, oni povas uzi diskretan version de la kunfalda operacio. Ĝin donas
Kiam oni multiplikas du polinomojn, la koeficientojn de la produto donas la kunfaldaĵo de la originala koeficientaj sinsekvoj, en ĉi tiu senso (uzante etendojn kun nuloj, kiel menciite supre).
Por ĝeneraligi la suprajn kazojn, la kunfaldaĵo estas difinebla por ajnaj du integreblaj funkcioj difinitaj sur loke kompakta topologia grupo.
Komputi diskretajn kunfaldaĵojn per la supra formulo rekte aplikata prenas Landau-notacion O(N2) aritmetikaj operacioj por N punktoj, sed tio estas reduktebla al O(N log N) per diversaj rapidaj algoritmoj.
Rapidaj kunfaldaj algoritmoj
Praktike, cifereca signal-prilaborado kaj aliaj aplikaĵoj de diskretaj kunfaldaĵoj tipe utiligas rapidajn kunfaldajn algoritmojn por pliigi la rapidon de la kunfaldaĵo al komplekseco O(N log N).
La plej oftaj rapidaj algoritmoj uzas rapidajn Fourier-transformojn (FFT) per la kunfalda teoremo: la cikla kunfaldaĵo de du sinsekvoj estas trovebla, se oni prenas FFT-on de ĉiu sinsekvo, multiplikas laŭpunkte, kaj faras inversan FFT-on. Neciklaj kunfaldaĵoj, ekzemple liniaj kunfaldaĵoj estas komputeblaj per cikla kunfaldaĵo uzanta nul-pakadon.
Ekzistas ankaŭ multaj aliaj rapidaj kunfaldaj algoritmoj kiuj ne uzas FFT-ojn mem, ekzemple numerteoriaj transformaj algoritmoj.
Szentpéterfa
Szentpéterfa [sentpEterfa] estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Szombathely. La loknomo signifas hungare: Sankta Petro-vilaĝ', ricevinte la nomon pri sia preĝejo. La vilaĝo germane estas Prostrum, kroate Petrovo Selo.
Historio
Szentpéterfa estis loĝata de romianoj. Dum la turka erao ĝi neniiĝis, poste alvenis kroatoj. En 1920 la vilaĝo trovis sin en Aŭstrio, sed en 1923 revenis al Hungario. Post 1945 ferkurteno konstruiĝis laŭ la aŭstra limo. La vilaĝo estis vizitebla per permesilo. En 1989 la fer-kurteno nuliĝis, oni trovis ĉe la limo netuŝitan zonon dum 40 jaroj. La loĝantaro plejparte estas kroatoj. La vilaĝo estis limpasejo al Aŭstrio inter 1923-2008, poste ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas libere traireblaj.
Komunumoj de Sankta Petro en Hungara reĝlando
Pro grandeco de la tabelo vidu la ceterajn komunumojn en Transilvanio: Barcaszentpéter!
Savska Ves
Savska Ves (hungare Százkő) estas ne memstara vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Čakovec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Százkő apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Ĉakovec, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
Elek 'Sigmond
SIGMOND Elek (pro. ĵigmond) estis hungara prikemia inĝeniero, agrogeologo, teknikuniversitata profesoro, membro de MTA (k. 1915, o. 1925) naskita en Koloĵvaro la 26-an de februaro 1873 kaj mortinta en Bp. la 30-an de septembro 1939.
Biografio
Elek Sigmond estis la fondinto pri esploroj de la moderna hungara agrologio, ties interncie rekonita aganto. Li diplomiĝis en 1895 en Budapeŝto, doktoriĝis en Koloĵvaro en 1898. Li ricevis premion en 1930.
Valerius Herberger
Valerius Herberger estis germana luterana predikisto, historiisto kaj teologo. Li estis siatempe tre estimata poeto kaj ricevis la pseŭdonimon malgranda Lutero aŭ evangeliisto Abraham a Sancta Clara. Johann Sebastian Bach reprenis unu el liaj poemoj en sia kantato BWV 95.
Hernán Pérez del Pulgar
Hernán Pérez del Pulgar y García Osorio (Ciudad Real, 1451 - Granado, 1531) estis kapitano de la armeo kastilia indiĝena de Ciudad Real (Regno de Kastilio) kiu elstaris dum la Granada Milito, kie ricevis apogon de la reĝino Isabel la 1-a (Kastilio) kaj akiris grandan famon en la tuta regno.
Valerius Herberger
Biografio
Herberger estis filo de peltisto Martin Herberger kaj de la kantistino Anna Hoffmann. Li vivis kun sia onklino Barbara post la antaŭtempa morto de sia patro en la 8-a de februaro 1571, tiam kiam Herberger estis naŭjara. Lia baptopatro prenis lin sub sian edukadon kaj enkondukis lin en la latina lernejo de Fraustadt. Inter 1572 kaj 1584 li studis teologion en la Universitato de Frankfurto ĉe Odro kaj Universitato de Lepsiko.
Hernán Pérez del Pulgar
Biografio
Ekkarieris en la milito kontraŭ Portugalio, kiu estis apoginte al Johanino la Beltranida en ties klopodo akiri la kastilian tronon anstataŭ Isabel.
Valerius Herberger
Biografio
En 1584, li iĝis instruisto en la latina lernejo, en Fraustadt, sia hejmurbo, tie kie cetere li frekventis kiel studanto kelkajn jarojn antaŭe kaj por servi kiel pacjuĝisto. En la 21-a de marto 1590 li estis nomumita diakono en la preĝejo de Sankta Maria kaj edziĝis al Anna Rüdinger, filino de la urba konsilisto el Fraustadt. Okaze de la morto de la loka pastoro, Leonhard Krentzheim, Valerius estis nomumita la unua predikisto de la urbo en la 30-a de decembro 1598.
Demo
Demo estas muzike popola aŭ teknika mallongigo de Demonstro (fakte demonstra-bendo, -disko aŭ malnove -kasedo). Ĝi estas skiza prezento de artista muzikverko, ofte destinita al produktisto aŭ muzikeldonejo. La ricevinto tiam povas prijuĝi la stilon, la kvaliton, kaj eventuale konsili kaj plibonigi la version kun la kreintoj. Demonstra kanzono, male al albuma kanzono, emas esti nerafinita ĉar farita trorapide. Kelkfoje eblas aŭdi flustrojn kaj ceterajn fonsonojn. Se, finfine la demo estas akceptita, la artisto eventuale registras ĝin unufoje plu, kun pli da rafineco. Kaze de cenzuro, la artisto devas nuligi la ŝokantan parton.
Valerius Herberger
Biografio
En 1604, Sigismondo la Vasa, la pola reĝo, ordonis al lia luterana kongregacio cedi ĝian kultodomon al la romkatolikoj. Herberger tiam akiris du privatajn loĝejojn, kiujn li iom post iom transformis en preĝejon. La pesto de 1613 multe pezis sur la familio Herberger, sed lia filo Zacharias, tiel teologo kiel lia majstro, donis al li grandan subtenon. En 1623, Valerius suferis la unuancerbovaskulan akcidenton, la dua okazis en februaro 1627, kiu estos mortiga post kelkaj monatoj. Lia filo Zacharias sukcedis lin sed lia filo postvivis lin nur kvar jarojn. La nepo de Valerius, Valerius Herberger Jr, mortis en 1641, dum li studis en Königsberg.
Hernán Pérez del Pulgar
Biografio
En 1482, jam en la Granada Milito sieĝita kun la Duko de Kadizo en Alhama de Granada fare de la islamaj trupoj, estis protagonisto de riska eliroperaco kaj atingis ĝis Antequera kie petis helpon, evitante la perdon de Alhama, strategie situa en la centro de la tiama Regno de Granado.
Poste li konkeris la kastelon de Salar, strategie situa survoje inter Loja kaj Granado, kun nur 80 homoj.
Li estis nomumita delegito de la kastilia regno por la negocado de kapitulaco de la urbo de Malago. Poste li konkeris la urbojn de Baza kaj tiam mortigis la islaman ĉefon Aben-Zaid, komandanto de la granada armeo.
The Sealed Room
The Sealed Room (La sigelita ĉambro) filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Hernán Pérez del Pulgar
Biografio
Li estis pioniro de la psikologia milito. Kiam, en 1490, li estis sieĝata de la islamaj trupoj de Boabdil en Salobreña kaj la putoj sekiĝis, li malakceptis kapitulacon antaŭ islamanoj kaj konfirmis tion per elĵeto ekde alto de la muregoj de la lasta akvokruĉo kiun ili havis. Venkis la sekvan batalon kaj rompis la sieĝon. Samjare kun nur 15 kavaliroj kaj helpanto Pedro, enfiltriĝis dumnokte en la propra sieĝata urbo de Granado ĉe la turo de Bib-Altaubin kaj trakuris la urbon ĝis la ĉefa moskeo, kiujn ili intencis bruligi; sed ĉar tio ne eblis, li gluis surporde afiŝeton kun kristana diraĵo Ave Maria kaj defia frazo. Poste ili bruligis alian parton de la urbo, luktis kontraŭ gardistoj kaj profitis konfuzon por fuĝi al la rivero Genil kaj al kristana kampadejo de Santa Fe, kie li ricevis honorojn.
Post la milito li retiriĝis al Sevilo, edziĝis kaj verkis.
Sekvo
En 1834 la verkisto Francisco Martínez de la Rosa uzis lin kiel protagonisto de historia romano Hernán Pérez del Pulgar, el de las Hazañas.
Aktuale estas Honora Filo de Ciudad Real kaj tiea mezlernejo nomiĝas I.E.S. Hernán Pérez del Pulgar.
Trinitat Nova (Metroo de Barcelono)
Trinitat Nova estas stacio sur linio 3, linio 4 kaj linio 11 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Osborne 1
Osborne 1 estis unua vere portebla PK estis prezentita en 1981. Ĝi estis projektita kaj konstruita de firmao Osborne Computer Corporation, fondita de Adam Osborne (fama inĝeniero verkinta dokumentaron al mikroprocesoro Intel 4004). Osborne 1 havis programaron konsistanta el operacia sistemo CP/M 2.2, tekstilo, tabelkalkulilo kaj du versioj de BASIC. La PK havis 4-Mhz procesoron Zilog Z80, 64-Kb RAM, serian kaj paralelan konektilojn. Monokromata 5-cela katodradia ekrano funkciis nur en teksta formo kaj prezentis 24 liniojn po 53 simboloj.
Distrikto Paks
La Distrikto Paks [pakŝ] (hungare Paksi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna. Ĝi situas laŭ Danubo en la nordorienta parto de la departemento.
Edith Wharton
Edith WHARTON, aŭ origine Edith Newbold JONES (naskiĝis la 24-an de januaro 1862 en Novjorko, mortis la 11-an de aŭgusto 1937 en St.-Brice-sous-Forêt, Francio) estis usona verkistino.
Distrikto Paks
La distrikta ĉefurbo estas Paks, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj grandvilaĝo, la ceteraj 12 komunumoj estas vilaĝoj.
La areo estas 836,00 km², kie loĝas 49 610 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj (fruktoj, tritikoj, maizoj) kaj bestobredadoj. En Paks funkcias la unusola hungara atomcentralo.
Edith Wharton
La verkaro de Edith Wharton konsistas ĉefe el realismaj socikritikaj romanoj kaj rakontoj. Pro sia plej fama romano The Age of Innocence ŝi gajnis la Premion Pulitzer en la jaro 1921.
Distrikto Paks
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ĝis 1950 ĝia nomo estis „Distrikto Dunaföldvár”. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
NGC 870
NGC 870 (aliaj indikoj — PGC 8721, MCG 2-6-52) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Uniejów
Uniejów estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Uniejów en distrikto Poddębicki.
Glion (stacidomo)
Glion estas fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
Maŝinkodo
Maŝinkodo estas la maniero, laŭ kiu komputilo interne reprezentas datenojn aŭ instrukciojn. En strikta senco la vorto kutime distingas la fonto-kodon de programo aŭ ties pseŭdo-kodon de tiu interna reprezentaĵo. En preskaŭ ĉiuj nuntempaj komputiloj la maŝinkodo estas duuma.
La cirkvitoj estas duumaj sistemoj, t.e. ili laboras kun nur du tensiaj niveloj. Tiuj niveloj estas nomitaj 0 kaj 1, kaj la maŝinolingvo uzas nur tiujn du signojn. Tiel uzeblas la bulea algebro kaj la duuma sistemo por la dezajno de cirkvitoj kaj en ilia programado.
Antal Abt
Biografio
Li havigis diplomon de inĝeniero inter 1850–56, poste fizikon en Vieno. Inter 1871–72 li instruis en la gimnazio de Ungvár, resp. en la ĉefgimnazio de Buda. En 1871–72 li estis privatprofesoro en la eksperimenta fizika katedro de la Universitato de Pest, de 1872 en Universitato de Koloĵvaro li estis la unua profesoro pri la eksperimenta fiziko. En 1883–84 li estis la rektoro de la universitato. Li verkis plurajn eksperimentfizikajn lernolibrojn. Liaj artikoloj aperis en Annalen der Physik (1900).
Georges Salan
Georges Salan (Roquecourbe, la - Albi, la 5-an de februaro 1981) estis franca kuracisto kaj esperantisto.
Li estis filo de Louis Salan kaj de Emma Roucayrol, ambaŭ naskiĝintaj en lia regiono, Tarn. Lia pli aĝa frato Raoul fariĝis generalo, kiu en la fino de la kariero estis la plej ordenita militisto en Francio. Raoul Salan poste gvidis la fiaskontan puĉon kontraŭ De Gaulle en 1962, kaj Georges Salan, eksrezistanto, sukcese klopodis por akiri la pardonon pri dumviva enprizonigo de sia frato.
Li revenis al la Esperanto-Movado en 1973. En 1975 li aperigis la Esperanto-version de sia libro el 1946 sub la titolo La Nuda Vero, originala raporto pri propraj travivaĵoj en naziaj koncentrejoj 1944-1945. Li ne esperantigis la du unuajn ĉapitrojn pri la persekutado, kiun li suferis kaŭzita de francoj mem.
Bajtkodo
Duonkodo aŭ bajtkodo estas intera kodo - pli abstrakta ol maŝinkodo sed malpli abstrakta ol programlingvo.
Kutime estas traktita kiel la duuma dosiero kiu enhavas ruligelban programon simila al objekta modulo, kiu estas dosiero por la kompililo kaj kies enhavo estas la objekkodo aŭ maŝinkodo.
La duonkodo estas fojfoje nomita bajtkodo (de angla byte) ĉar kutime ĉiu operaciokodo havas longon de unu bajto, eble sekvata de parametroj. Ĉiu instrukcio havas instrukcion inter 0 kaj 255 sekvita de parametroj kiel la registroj aŭ la memorodirektoj. Tiu estus la priskribo de tipa kazo, sed la precize priskibo de duonkodo ege dependas de la lingvo.
La programoj en duonkodo devas esti interpretitaj de interpretilo (ĝenerale nomita virtuala maŝino, pro tio ke ĝi estas analoga al komputilo). Ĝia avantaĝo estas ĝia portebleco: la sama binara kodo eblas ekzekutita en diversaj platformoj kaj arkitekturoj. Estas la sama avantaĝo kiun prezentas la interpretitaj lingvoj. Tamen, ĉar la duonkodo estas ĝenerale malpli abstrakta, pli kompakta kaj pli orientita al la maŝino, ĝia rapideco estas pli bona ol tiu de la interpretitaj lingvoj. Pro tiu plibonigo de la rapideco, multaj interpretitaj lingvoj, fakte estas kompilitaj por konverti ilin al duonkodo kaj poste estas ekzekutitaj de interpretilo de duonkodo. Inter tiuj lingvoj trovas Perl, PHP kaj Python. La kodo de Javo estas disponigita kiel duonkodo al la maŝino, kiu uzas kompililon laŭbezone (angle: just-in-time) por traduki bajtkodo al maŝinkodo ĵus antaŭ ĝia ruliĝo.
Tramtransporto en Vroclavo
Tramtransporto en Vroclavo estas tram-sistemo kiu ofertas publikan transporton en Vroclavo, Pollando. Unue malfermita al servo la per ĉevaltira tramo, ĝi estas la tria plej malnova tramo en Pollando (post tiuj de Varsovio kaj Szczecin). La tram-sistemo estas funkciigata fare de MPK Wrocław (Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne Sp. z o.o. we Wrocławiu). La sistemo konsistas el 23 linioj kun entuta ret-longeco de. Estas ses deponejoj kaj 20 cirkloj. La sistemo uzas normalan ŝpuron.
Veturanta materialo
Nuntempe kvar tipoj de tramoj estas funkciantaj en Vroclavo: Konstal 105Na, Protram 204 WrAs, Protram 205 WrAs, Škoda 16 T, Škoda 19 T, Pesa Twist kaj Moderus Beta. La veturiloj de tipo 105N estas submetitaj al diversaj ĝisdatigoj (kaj post ĝisdatigo ili estas markitaj 105NWr).
En la periodo de 1991-2004, neniuj novaj tramoj estis aĉetitaj; nur riparoj kaj ĝisdatigoj de modeloj Konstal 105N kaj Konstal 105Na estis faritaj. Dum 2005-2008, ses 2-veturilaj Protram 204 WrAs kaj dek malaltplankaj veturiloj Protram 205 WrAs estis aĉetitaj, ĉiuj produktitaj de RMT Protram Wrocław. De decembro 2006 ĝis novembro 2007, dek sep malaltplankaj veturiloj Škoda 16 T estis akiritaj.
Irxleben
Irxleben estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 2267 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de nova komunumo Hohe Börde.
Flankaparato
Flankaparato (ankaŭ periferiaĵo) estas ajna aparato muntita al komputilo per eksteraj konektiloj. Nun plivastiĝas senkablaj flankaparatoj konektitaj al komputilo per radiaj konektiloj. Ekz. Wi-Fi, Bluetooth, IEEE 1394 k. a.
Sør-Aurdal
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Innlandet - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Oppland. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj konektiloj
Eksteraj konektiloj - estas aro da konektiloj kaj ŝtopiloj uzataj por munti al komputero ajnan flankaparaton.
The Hessian Renegades
The Hessian Renegades aŭ 1776 filmita en la jaro 1909 estas filmo de reĝisoro D. W. Griffith.
Juna soldato dum la Usona Revolucio havas la mision porti decidan mesaĝon al generalo George Washington, sed li estas ekvidita fare de grupo de malamiksoldatoj nomitaj Hessians (Hesse-anoj). Li trovas rifuĝon ĉe familio, sed liaj malamikoj baldaŭ malkovras lin. Post tio, la familio kaj najbaroj devas plani manieron sendi la gravan mesaĝon.
Uragano Gonzalo
Uragano Gonzalo estis la sepa nomita ŝtormo kaj sesa uragano de la uragana sezono en 2014.