cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bujaraloz
La enlanda milito en Bujaraloz (1936-39)
La 6an de Oktobro 1936, okazis en Bujaraloz la Eksterordinara Kunsido de Sindikatoj kaj Kolonoj de la Regiona Komitato de Aragono, Rioĥo kaj Navaro de la CNT kun ĉeesto de 174 reprezentantoj de 139 aragonaj loĝlokoj, de la Nacia Komitato de la CNT kaj de diversaj konfederaciaj kolonoj (Kolono Durruti, Kolono Roja y Negra, Kolono Los Aguiluchos de la FAI, "Kolono Carod-Ferrer»). Ĉefaj reprezentantoj de la kolonoj estis Buenaventura Durruti, Gregorio Jover, Antonio Ortiz Ramírez, Cristóbal Aldabaldetrecu, Julián Merino inter aliaj. Ili diskutis pri ebla kunlaboro kun la organismoj de la respublika registaro aŭ pri neceso krei aparte regionajn komitatojn por defendo por sekurigi la revoluciajn atingojn, laŭ la proponoj de la 15a de Septembro 1936 en Madrido fare de la Nacia Kunsido de Regionaj Komitatoj de la CNT. La bujaraloza kunsido decidis la kreadon de la Regiona Konsilantaro de Defendo de Aragono, kiu regis super la teritorio de Aragono en kiu estis proklamita la liberecana komunismo helpe de la kolonoj de liberecanaj milicoj, proksimume 450 ruraj kolektivecoj, ĉefe kontrolitaj de la CNT, sed en kelkaj lokoj kun partopreno ankaŭ de neorganizitaj kamparanoj kaj de aliaj revoluciemaj ideologiaj sektoroj.
Laurent de Gouvion-Saint-Cyr
Laurent de GOUVION-SAINT-CYR ​[loʁɑ̃ də ɡuvjɔ̃ sɛ̃ siʁ] (naskiĝis en Toul, mortis  en Hyères) estis franca generalo, Marŝalo de la Imperio kaj grafo de la Imperio sub Napoleono, markizo sub la regado de.
De malaltaj originoj, li distingiĝis pro siaj taktikaj kaj strategiaj kvalitoj sub la komando de Napoleono Bonaparte, iĝante Marŝalo de la Imperio en 1812, sekvante sian brilan venkon en la batalo de Polack. Li ne ludis elstaran rolon dum la Napoleonaj Militoj sed ludis gravan rolon kiel Ministro de Milito dum la. De glacia kaj silenta karaktero, li estis moknomita "la gufo" (le hibou) fare de liaj soldatoj.
Bujaraloz
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj elstaras la preĝejo de Sankta Jakobo restaŭrita en la 16-a jarcento, sed eble devena de alia de la 12-a jarcento; la Ermitejo de la Mizerikordo de la 17-a jarcento; la Ermitejo de Sankta Antono; kaj la Palaco Torres Solanot de la 17-a jarcento en kies interno estas la Ermitejo de la Virgulino del Pilar.
Inter naturaj vidindaĵoj estas fontoj kiuj liveris trinkakvon al la loĝloko: nome Balsa Buena, Balsa Pedrera, Balsa del Molino, ktp. Krome estis ankaŭ sallagetoj de kiu oni elfosis salon por komercado.
Estas ankaŭ ruinoj de iama ventomuelejo de la 16-a jarcento, same kiel ĉe Malanquilla, Tabuenca, Ojos Negros kaj aliaj aragonaj lokoj, kiu estis desegnita en 1668 de Pier María Baldí, en sia veturo tra Hispanio kaj Portugalio, akompananto de Kosme la 3-a de Médici.
Miklós Veress (ceramikisto)
Miklós Veress [miklOŝ vereŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veress Miklós estis hungara ceramikisto.
Biografio
Miklós Veress akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Miklós Borsos, István Gádor, Jenő Kerényi kaj József Somogyi. Li laboris en porcelanaj uzinoj en Kőbánya (1956-1966) kaj Hollóháza (1966-1989). Okazis mallonga interrompo, en 1983 li kreis en artista kolonio de Mezőtúr. Li pensiuliĝis en 1990, poste li estis privata ceramikisto kaj li partoprenis kelkfoje en la ceramika studio de Kecskemét. Li ricevis premiojn inter 1957-2006.
(153243) 2001 AU47
(153243) 2001 AU47 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de 2:3 kun la Tero kaj 8:1 kun Jupitero.
El Pedroso de la Armuña
El Pedroso de la Armuña estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Peñaranda de Bracamonte en la nordoriento de la provinco. El Pedroso de la Armuña estas tradukebla etimologie al La ŝtonejo de la A.
Péter Balázs (kanuisto)
Péter Balázs [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázs Péter estas hungara kanuisto, dufoja mondĉampiono.
El Pedroso de la Armuña
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj El Pedroso de la Armuña kaj La Ventosa, okupas totalan areon de 20,26 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 222 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Limas norde kun Espino de la Orbada, oriente kun Cantalpino, sude kun Arabayona de Mógica kaj okcidente kun Pitiegua kaj La Orbada.
Péter Balázs (kanuisto)
Péter Balázs naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Balázs estis kanuisto en sur la Danubo en sia naskiĝurbo. La unuaj signifaj rezultoj venis ekde 2006. Li estis en mondĉampionumo en 2007 la unua dufoje kvarope en 200 m kaj 500 m. En 2008 kaj 2009 li akiris kvarope 3 arĝentajn medalojn en mondĉampionumoj. En 2012 li estis hungara ĉampiono.
El Pedroso de la Armuña
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Bordères-et-Lamensans
(jen france, okcitane Bordèras e Lamensan), konsistanta evidente el la historie sendepndaj loĝlokoj Bordères/Bordèras kaj Lamensans/Lamensan, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bourriot-Bergonce
(jen france, okcitane Borriòt e Bergonsa), konsistanta evidente el la historie sendependaj loĝlokoj Bourriot/Borriòt kaj Bergonce/Bergonsa, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Saint-Bernard Express
Saint-Bernard Express (Martigny - Orsières / Sembrancher - Le Chable) estas longa fervojlinio. Ĝi ligas la Valezan ebenaĵon de Rodano, de Martigny tra Sembrancher, al la valo de Bagnes (Le Châble, Verbier) kaj al Orsières.
Tiu linio estas posedata de Transports de Martigny et Régions (TMR); la trafikanto estas RegionAlps.
Bougue
(jen france, okcitane Boga) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Johann Heinrich Jung-Stilling
Vivo
Pasiginte la junulajn jarojn en pietismo-rondoj li estis karbisto kaj tajloristo antaŭ ekstudado de medicino ĉe la Universitato de Strasburgo. La necesajn konojn li estis lerniginta mem al si tiel ke intertempe li ankaŭ povis labori kiel privata instruisto.
En Strasburgo li konatiĝis i.a. kun Johann Wolfgang von Goethe. Post deĵoro kuracista en Elberfeld kaj famiĝinte per sukcesaj katarakto-operacioj li dungitis en 1778 ĉe la Ĉambra lernejo en Kaiserslautern. Poste kune kun la instituto li translokiĝis el Hejdelbergo estante profesoro pri agrikulturo. En 1787 li vokitis profesoro pri ekonomio kaj financsciencoj je Marburg revenonte en 1804 Hejdelbergon kiel orda profesoro pri politika scienco; la lastan vivotempon li pasigis kiel badena sekreta konsilisto en Karlsruhe.
Kariero verkista
Famigis lin pli la multo da pietismaj kaj mistikaj skribitaĵoj, ekz. »Das Heimweh« (Marburg 1794–97, 4 volumoj), »Szenen aus dem Geisterreich« (Frankfurto 1797–1801), »Theorie der Geisterkunde« (Frankfurto 1808) kaj »Apologie der Theorie der Geisterkunde« (Frankfurto 1809) kie la interrilato de fantomoj kun la monduloj kreditis esti fakto; la tuton la aŭtoro eksplikas teologie-mistike. La multo da atakoj al tiaj verkoj ĉagrenigis la lastajn jarojn de Jung-Stilling. Liaj lastaj verkoj »Erzählungen« (Frankfurto 1814–15) kaj la de Schwarz eldonita antologio »Gedichte« (Frankfurto 1821) tute malgravas. Ĉarme kaj sprite karakterizis la amikon Jung en la verko »Dichtung und Wahrheit« Goethe. La unua kompleta verkareldono aperis inter 1843-44 en Stuttgart.
Bourdalat
(jen france, okcitane Bordalat) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Cikloheksila oktanato
Cikloheksila oktanato aŭ cikloheksila kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila oktanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al cikloheksila grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Cachen
(jen france, okcitane Caishen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Urduliz
Urduliz (Urduliz, Urdúliz) estas municipo de Biskajo (Eŭskio, Hispanio). Ĝi havis loĝantojn en 2022.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas urduliztar.
Estas granda Kospitalo Urduliz-Alfredo Espinosa, kiu servas al la tuta komarko Uribe-Kosta kaj Mungialdea.
Cazalis (Landes)
Cazalis (jen france, okcitane Casalís) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Castandet
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Canenx-et-Réaut
(jen france, okcitane Canens e Arriaub), konsistanta evidente el la historie sendependaj loĝlokoj Canenx/Canens kaj Réaut/Arriaub, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
40-a Ŝakolimpiko
La 40-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 27-an de aŭgusto kaj la 10-an de septembro 2012, en Istanbulo, Turkio.
Callen
(jen france, okcitane Calen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Cauna
(jen france, okcitane Caunar) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Entrages
(jen france, okcitane Entratges) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Farlete
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la okcidenta parto de la komarko Monegros, sude de tiuj de Perdiguera kaj Alcubierre, kaj okcidente de Monegrillo. Temas pri tre arida areo.
La loĝloko Farlete (413 msm) estas iom norde de la paga aŭtoŝoseo AP-2 kaj nacia ŝoseo N-2 kiu komunikas inter Candasnos oriente kaj Zaragoza nordokcidente. La regiona ŝoseo A-1104 ebligas la komunikadon kun Perdiguera (nordokcidente), Villamayor de Gállego kaj Zaragozo okcidente kaj Monegrillo kaj La Almolda (sudoriente).
Historio
La areo estis loĝata de araboj. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono.
En la komenco de la Hispana Enlanda Milito Farlete estis celo de la anarkiisma Kolono Los Aguiluchos de la FAI en ĝia avanco el Barcelono al Zaragozo, kaj la liberecanoj okupis la lokon post batalo sur la ĉirkaŭa kamparo kun pafado de artilerio kaj de aviado. Tio aperis en la dokumenta filmo La Batalla de Farlete.
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (fruktoĝardeno) kaj brutobredado al turismaj servoj (rura turismo).
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj elstaras la baroka preĝejo de Sankta Johano Baptista de la 16-a jarcento, la Sanktejo de la Virgen de la Sabina de la 17-a jarcento, la turo La Torraza de la 14-a jarcento je ĉirkaŭ 6 km, grotoj de la Sierra de Alcubierre en la montoj San Caprasio (812 m) kaj Monte Oscuro (822 m), kaj aliaj naturaj lokoj.
Tamás Buday
Tamás Buday [tamAŝ budai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Buday Tamás estas hungara kanuisto, dufoja olimpiano, kvarfoja mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto. Lia ofta paro en kanuo estis Oszkár Frey.
Biografio
maturiĝis en piarista gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970. Li akiris diplomon en 1983. Li edziĝis en 1973, lia edzino naskis plurfoje. Li ricevis ŝtatan premion en 2021.
Sporta kariero
estis kanuisto en signifa ĉefurba sportklubo, liaj signifaj rezultoj venis ekde sia aĝo 18, samtempe li apartenis al la hungara nacia kanua teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun du bronzaj medaloj pare, krome en tri mondĉampionumoj li estis la unua kvarfoje pare en 1978, 1981 kaj 1983. Li translokiĝis al Kanado en 1987, kie li estis ĉeftrejnisto de ties nacia teamo dum 25 jarojn.
30537 Matteocrismani
30537 Matteocrismani estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedan scienciston Matteo M. J. Crismani, kiu uzis la ultraviolan spektrografon de la kosmosondilo MAVEN por studi la konsekvencon de la meteorŝtormo sur Marson, estigita de la kometo C/2013 A1 (Siding Spring). Li malkovris daùran tavolon da meteoroidaj metalaj jonoj en la atmosfero, estigita de meteora ablacio.
Bretagne-de-Marsan
(jen france, okcitane Bretanha de Marsan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Rusalka (1910)
Rusalka (Русалка) estas filmo de reĝisoro Vasilij Gonĉarov.
La filmo estis bazita sur teatraĵo de Aleksander Puŝkin.
Zinka oktanato
Zinka oktanato aŭ zinka kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj zinka hidroksido. Zinka oktanato estas senkolora solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Zinka oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al zinka grupo. Ĝi konsistas je 16 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Oborona Sevastopolja
Oborona Sevastopolja (Оборона Севастополя) estas filmo de reĝisoro Aleksandr Ĥanjonkov kaj Vasilij Gonĉarov.
La filmo temas pri la Sieĝo de Sebastopolo dum la Krimea Milito.
Muzeo de la Kalaŝoj
La muzeo de la Kalaŝoj (laŭvorte «Domo de la Kalaŝaj homoj» aŭ «Kultura centro por la Kalaŝoj» en la kalaŝa lingvo), ankaŭ konata kiel Muzeo de la Valo Bumburet, estas muzeo kiu troviĝas en la valo Bumburet, en la distrikto suda Ĉitral en la provinco Ĥajber-Paŝtulando de Pakistano. La muzeo gastigas kolekton rilate al la kulturo kaj historio de la Kalaŝoj kaj ankaŭ de la komunumoj de la Hindukuŝa areo.
Estoublon
(jen france, okcitane -) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Muzeo de la Kalaŝoj
Konstruo
La konstruo de la muzeo komencis en 2001 kaj finiĝis en 2005. «Greek Volunteers» (laŭlitere en la angla «grekaj volontuloj»), greka NRO, respondecis por la konstruado sub instruisto Athanasios Lerounis. La greka registara organizaĵo «Hellenic Aid» (laŭlitere en la angla «greka helpo»), helpis ilin dum la projekto. La muzeo kaj ties apuda tero kovras ĉirkaŭ kvadratajn metrojn de lando. Kombinaĵo de tradicia dezajno kaj modernaj teĥnikoj estis uzita en ties konstruo. Muroj faritaj el ŝtono kovras la bituman skeleton de la konstruaĵo, kaj la karakterizaj paralelaj lignaj traboj kaj ĉizitaj verandoj ankaŭ havas ĉefrolon en la dezajno. Proksime de la enirejo, oni ankaŭ kontruis preĝejon dediĉita al Ĝestak, loka diaĵo kredita protekti generaciojn.
La dua etaĝo de la konstruaĵo enhavas lernejon pri la Kalaŝa kulturo, kun biblioteko enhavanta diversajn librojn pri la valo. Ekzistas ankaŭ halo kiu gastigas profesian trejnadan instituton por lokaj metiistoj.
Kolekto
La muzeo enhavas artefaktojn rilate al la indiĝena Kalaŝa loĝantaro, inkluzive de kolekto de armiloj, ĉiutagaj objektoj, iloj, ŝtofoj, juveloj, kaj muzikaj instrumentoj. Kelkaj el la artefaktoj estis aĉetitaj de aliaj areoj, dum kelkaj de ili estis donacita de la homoj de la tri Kalaŝaj valoj, t.e., nome Bumburet, Birir kaj Rumbur.
Etnologia kolekto
La konstruaĵo havas du etaĝojn – la teretaĝo kun la etnologia kolekto de la Kalaŝa kulturo kaj de la Hindukuŝa areo, dum la unua etaĝo gastigas lernejon de la Kalaŝa kulturo kun biblioteko de libroj skribitaj en la valo, kaj ankaŭ halo por profesia trejnado de lokaj metioj. La anoj de «grekaj volontuloj» respondecis por la plejparto de la kolekto en la muzeo; ili vizitis la Kalaŝajn valojn kaj aĉetis tradiciajn objektojn de la loĝantoj aŭ interŝanĝis ilin kun modernaj iloj. La grekaj volontuloj maltrankviliĝis pensante, ke la nova Kalaŝa generacio neniam vidu la tradiciajn objektojn de iliaj prapatroj. Ĉi tiu rimarko instigis la aĉetadon de objektoj, ŝtofoj kaj aliaj oftaj objektoj por ke ili ne malaperu el la valoj. Ilia ĉefa celo estis elmontri ĉiujn ĉi tiujn objektojn en la etnologia muzeo, por ke la estontaj generacioj estu kapablaj vidi kaj lerni pri la vivo de iliaj prapatroj. Poste, post la starigo de la muzeo, la nombro de rikoltitaj obektoj iĝis pli kaj pli granda. Fakte, multaj loĝantoj de la valo volonte oferis aliajn vidindaĵojn. La muzeo ankaŭ aĉetis tradiciajn ilojn kaj aliajn objektojn kiujn forlasis la setlejojn de la Hindukuŝo, el la antikvaj butikoj de Peŝavaro kaj Ĉitral, por ke la kolekto eĉ pli riĉiĝu.
Edvin Csabai
[ĉabai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csabai Edvin estas hungara kanuisto, mondĉampiono.
Biografio
depost fino de sia aktiva sporta kariero en 2013 li havis postenojn en la hungara kenusporta vivo. Li ricevis ŝtatan premion en 2010.
Sporta kariero
ekde 1995 estis kanuisto en signifa ĉefurba sportklubo. La unuaj sukcesoj venis en 1994. Post 2 jaroj li startis en mondĉampionumo. Li faris kanuistan paron kun Attila Györe en 1997. Inter 1999-2009 ili seninterrompe estis mondĉampionoj en maratona distanco (36 km). Li startis individue en 2004 kaj ĝis 2009 li ĉiam venkis en maratona distanco. Do li estis mondĉampiono resume 17-foje.
Aleksandr Ĥanjonkov
Aleksandr Aleksejeviĉ Ĥanjonkov (Александр Алексеевич Ханжонков) estis rusia reĝisoro kaj scenaristo.
Campagne (Landes)
Campagne (jen france [kɑ̃paɲ]; Campanha) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france [lɑ̃d], okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Internacia Islama Universitato de Malajzio
La Internacia Islama Universitato Malajzio (Universiti Islam Antarabangsa Malaysia; الجامعة الإسلامية العالمية بماليزيا; International Islamic University Malaysia, ankaŭ konata akronime kiel IIUM) estas publika universitato en Malajzio. Ĝi estis establita la 23an de majo 1983 kaj estis fondita laŭ islamaj principoj kaj islamaj valoroj estas daŭre enplektitaj en ĉiuj disciplinoj. . Ĝia ĉefa konstruaĵo estas en Gombak, Selangoro.
La universitato havas ses aliajn kampusojn en Malajzio: du medicin-centraj kampusoj kaj Centro por Fundamentaj Studoj en Gambang, Pahango, du urbokernkampusoj en Kuala-Lumpuro, kaj kampuso de lingvo kaj turismo en Pagoh, Johor.
La universitato estas sponsorita de ok registaroj kaj la Organizaĵo de Islama Kunlaboro (OIC). Ĝi estas distingigita de la Internacia islama Universitata de Islamabad, Pakistano kaj de la Internacia islama Universitato de Chittagong, Bangladeŝo.
Kvankam ĉi tiu universitato estas bazita sur islamaj instruoj, ne- islamaj studentoj ankaŭ estas akceptitaj kiel studentoj. Ekde 1987, IIUM produktis pli da ol 70,000 diplomiĝintoj kaj studentoj de pli da ol 100 landoj ĉirkaŭ la mondo. Plejparto de ili estis de Malajzio.
Fakultato
La universitato proponas Bakalaŭro, Magistro kaj doktorecaj gradaj kursoj ĉe ties 14 fakultatoj aŭ "Kulliyyah" ("Kulliyyat", en pluralo).
Brocas
(jen france, okcitane Brocars) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
1812 (1912)
1812 (1812) filmita en la jaro 1912 estas muta filmo de reĝisoro Vasilij Gonĉarov, Kai Hansen kaj Aleksandr Uralskij. Ĝi rakontas la venkon de Rusio super la napoleonaj trupoj en 1812, per filmo farita ĝuste post unu jarcento.
Preĝejo Koro de Jesuo (Piliscsaba)
La preĝejo Koro de Jesuo estas sakrala konstruaĵo en urbo Piliscsaba (Hungario), iam en memstara vilaĝo Klotildliget.
Historio
Klotildliget estis fondita en 1900, post 5 jaroj monaĥinejo ekfunkciis. La katolikoj eklezie ĝis 1946 apartenis al Piliscsaba kiel filio. Loke ekzistis 2 kapeloj. La katolikoj fondis grupon en 1937. Oni komencis konstrui kirkon en areo de la monaĥinoj en 1941. Ĝi estis konsekrita en 1944 spite tion, ke ĝi ne estis plene preta. La sola sonorilo estis kreita en 1947. La finkonstruo okazis nur post jaroj. En 1958 oni pligrandigis la navon, tiu parto iĝis kapelo. La preĝejo ricevis paroĥan rangon en 1965. La instalaĵo kaj mebloj estis ŝanĝitaj en 2000, samtempe la kampanilo kaj nova paroĥo.
Flughaveno Ĥarkiv-Pivniĉnij
La Flughaveno Ĥarkiv-Pivniĉnij (Міжнародний аеропорт «Харків-Північний», "Ĥarkiv-Norda") (IATA: neniu, ICAO: UKHV) estas flughaveno priservanta la urbon Ĥarkivo, Ukrainio. Ĝi situas 4 km norde de Ĥarkivo.
Preĝejo Koro de Jesuo (Piliscsaba)
Konstruaĵo
La preĝejo situas en herbejo kun arboj. La aspekto estas nekutima, la formo estas malsimpla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, sed antaŭe pluvŝirmilo estas videbla. Pli supre statuo estas. En fino de la navo dekstre estas L-forma konstruaĵo plene arkada. El tiu parto moderna kampanilo altiĝas. La navo malantaŭe havas alian konstruaĵparton.
Kermeso okazas dum tago de Sankta Koro.
Uĥod velikogo starca
Uĥod velikogo starca (Уход великого старца) filmita en la jaro 1912 estas filmo de reĝisoro Jakov Protazanov kaj Elizaveta Timan.
Leo Tolstoj en la lasta periodo de sia vivo estas ŝiriĝinta inter sia konvinkiĝo ke li kaj lia familio devas prirezigni posedaĵon, kaj amo por sia edzino Sofja Andrejevna, kiu postulas ke la grafo ne senigu la familion je ilian vivtenon.
La bela Lukanida
La bela Lukanida (Прекрасная Люканида, или Война усачей с рогачами) filmita en la jaro 1912 estas animacia filmo de reĝisoro Ladislas Starevich.
La filmo prezentas dramon el mezepoka vivo, kies ĉeffiguroj estas insektoj.
Jevgenij Onegin (1911)
Jevgenij Onegin (Евгений Онегин, "Eŭgeno Onegin") estas filmo de reĝisoro Vasilij Gonĉarov.
La filmo estis bazita sur la fama samnoma poemo de Aleksander Puŝkin.
Faucon-du-Caire
(jen france, okcitane Faucon dau Caire) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Motihari
Motihari, मोतिहारी estas urbego en norda Barato, en nordokcidenta parto de subŝtato Biharo, en kantono de Muzaffarpur, en distrikto de Orienta Ĉamparan, kie ĝi estas ties sidejo. Laŭvorte tradukite "Motihari" signifus: "loko, kiu perdis siajn perlojn".
Demografio
En 2011 Motihari havis da loĝantoj kun legopovo 87%, pli alta, ol la landa mezumo. Motihari atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) ĉirkaŭ 2000.
Geografio
Motihari situas sur ebenaĵo laŭ averaĝa alteco de 62 m super la marnivelo iomete malpli, ol 50 km de la nepala limo. Bettiah troviĝas 43, Sivan 73, kantona sidejo Muzaffarpur 75, Ĉapra 99, Haĝipur 110, subŝtata ĉefurbo Patnao 118, Kolkata 573, tutlanda ĉefurbo Delhio 789, Mumbajo 1505 kilometrojn (aere).
Historio
Motihari estis fondita iam en la nebula historio, neniuj aŭtentaj datenoj estas haveblaj. Dum la brita epoko la urbo prosperis kaj ĝi iĝis unu el la gravaj centroj de norda Biharo. En 1866 distrikto Ĉamparan estis formita kun Motihari kiel sia sidejo. En 1977 la okcidenta distriktoparto estis forigita por establi novan distrikton kun sidejo de Bettiah. La municipo de Motihari estis establita en 1879. Mahatma Gandhi venis al tiu areo por vidi kondiĉojn de kamparanoj.
Eduko
En Motihari universitato kaj 2 altlernejoj funkcias.
Lingvoj
En Motihari la oficialaj lingvoj estas la bojpura, hindia kaj urdua lingvoj.
Klimato
Motihari situas en humida subtropika klimato (Cfa). La temperaturo estas jare averaĝe inter 24 °C kaj varias inter 18-31 °C. Jare pluvas mezume 1290 mm, en ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter junio kaj septembro tre ofte pro la musono.
Trafiko
Motihari havas trairan fervojan linion inter Bettiah kaj Muzaffarpur. 4 ĉefvojoj kaj sola flankovojo kuras al la urbego. La mapo anoncas flughavenon en Muzaffarpur, sed dateno mankas. La plej proksima flughaveno fakte funkcias en Patnao.
31092 Carolowilhelmina
31092 Carolowilhelmina estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la Dukoj Karl kaj Wilhelm de Brunsvigo. En 1745 ili fondis la Collegium Carolinum, alma mater de Carl Friedrich Gauss, nun konata kiel la Brunsviga Universitato de Teknologio.
Louchats
- jen france, prononco laŭ sistemo IFA [], do simple, okcitane respektive gaskone Loishats - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ejkozila akrilato
n-Ejkozila akrilato aŭ akrilato de arakidilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj arakidolo. Ĝi estas senkolora, oleeca solidaĵo kun malalta fandopunkto, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de ejkozilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj.
Gornac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Mest kinematografiĉeskogo operatora
Mest kinematografiĉeskogo operatora (Месть кинематографического оператора) filmita en la jaro 1912 estas animacia filmo de reĝisoro Ladislas Starevich.
La ĉeffiguro, la vircerva skarabo Ĵukov, foriras al Sankt-Peterburgo "negoce", sed fakte por admiri la libeldanciston en kabaredo. Tamen, ŝia koro estas okupita fare de akrido-kameristo kiu pafas tra la serurtruo sur la fotilon la amludojn de Ĵukov kaj la libelo. Dume, la enuigita edzino de Ĵukov, ankaŭ vircerva skarabo, invitas la artiston Usachini (ĉevalskarabo), ŝian amanton. Revenante kaj trovante perfidon, Ĵukov riproĉas sian edzinon, kaj elirante en la straton, batas Usachini, kiu eskapis tra la kamentubo, kaj poste forpelas lin. Baldaŭ la akrido montras sian filmon ĉe la kinejo, kaj pro "hazarda" koincido, lia rivalo kaj lia edzino montriĝas por rigardi.
Cazères-sur-l'Adour
(jen france, okcitane Casèras d'Ador) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Jevgenij Bauer
Jevgenij Franceviĉ Bauer (Евгений Францевич Бауэр) estis rusia reĝisoro kaj scenaristo.
Domik v Kolomne
Domik v Kolomne (Домик в Коломне) filmita en la jaro 1913 estas filmo de reĝisoro Pjotr Ĉardinin.
Maljuna vidvino vivas en sia propra domo kun sia fraŭla filino Paraŝa. La vidvino petas al sia filino trovi nekostan kuiriston. Paraŝa alportas en la domon sub la alivestiĝon de la kuiristo Mavruŝa oficiron vestitan en virina robo, kun kiu ŝi estas nove enamiĝinte. Ĉi tiu vodevil-maskerado kondukas al tuta amaso da amuzaj situacioj. En la fino, la vidvino kaptas "Mavrusha" razi sian matenpajlon, kaj la trompo estas rivelita.
Faucon-de-Barcelonnette
(jen france, historie ankaŭ Faucon-sur-Ubaye, okcitane Faucon de Barcilona) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Barcelonnette kaj al la samnoma kantono Barcelonnette.
Djadjuŝkina kvartira
Djadjuŝkina kvartira (Дядюшкина квартира) filmita en la jaro 1913 estas filmo de reĝisoro Pjotr Ĉardinin.
La filmo rakontos pri viro nomita Koko, kiu decidas lui la loĝejĉambrojn de sia onklo, rezulte de kiu, en la sama apartamento, montriĝas absolute malsamaj homoj.
Gans (Ĝirondio)
Gans - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Guans - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Gajac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Cère
(jen france, okcitane Cèra) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sumerki jenskoj duŝi
Sumerki jenskoj duŝi (Сумерки женской души) filmita en la jaro 1913 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
La filmo malfermiĝas kun festo, unu okazanta en bela, komplekse ornamita ĝardenareo, inter riĉaj civitanoj, delikate vestitaj kaj ĉiuj elmontrantaj siajn plej bonajn manierojn. Tamen mankas gasto- la heroino de la rakonto- Vera. Ŝi estas naskita en familion de konsiderinda riĉaĵo, sed ŝi estas sufiĉe enuigita kaj laca de tiu luksa sed tro-sekura kaj izolita vivo. Vera estas en sia ĉambro dum la festo plenigita de homoj de ĝentila socio miksas kaj dancas ĉe la biendomo de ŝia patrino. La ĉefservisto venas por Vera, kaj ŝi kontraŭvole iras malsupren por saluti la gastojn. Eĉ ĉe la festo, tamen, ŝi estas enuigita, kaj ŝi falsas kapdoloron por foriri.
Universitato de Sud-Afriko
La Universitato de Sud-Afriko (University of South Africa; mallongigita: UniSA) estas publika universitato malferma kies ĉefsidejo estas en Pretorio, Ĥaŭtengo, Sud-Afriko. Tiu ĉi estas la plej granda universitato en Afriko, kaj altiras ĉirkaŭ trionon de ĉiuj altlernejaj studentoj en Sud-Afriko.
La universitato estas publika universitato kaj emfazas la eblecon de Dedistanca edukado. Pli ol 300,000 studentoj el Afriko kaj 130 landoj tra la mondo estas enskribitaj en ĝi, fakto kiu lokas tiun institucion inter la dek plej grandaj universitatoj en la mondo.
En la pasinteco, la universitato estis nomita la Universitato Kabo de Bona Espero.
Aliĝo
Studentoj devas havi lernejan diplomiĝintan kvalifikon, kiu rajtigus ilin eniri universitatan aŭ altlernejo en ilia propra lando. La plimulto de aplikoj estas nun pretigita enretan. Oni devos renkonti la postulojn por la kurso ke oni deziras studi.
Fakultatoj kaj kolegioj
La Universitato de Sud-Afriko havas ok kolegiojn :
Rangigo
En 2015, la Universitato de Sud-Afriko estis rangita la 6a plej bona universitato en Sud-Afriko de la Times Higher Education. Tio ĉi faras la universitatan la 6a plej bona universitato en Afriko, el 30 universitatoj.
Famaj diplomiĝintoj
Inter la famaj diplomiĝintoj de la Universitato de Sud-Afriko :
Vladimir Gardin
Vladimir Rostislavoviĉ Gardin (Влади́мир Ростисла́вович Га́рдин) estis rusia reĝisoro kaj aktoro.
Antioĥo de Sulcis
Antioĥo de Sulcis (naskiĝis en 95 en la romia provinco Mauretania Caesariensis, kiu ekestis en 42 el la orienta parto de eksa antikva regno Maŭritanio, mortis en 127, probable en la insuleto Sant'Antioco tuj apud Sardio, latine Antiochus Sulcis aŭ Antiochus Sardus, itale Antioco di Sulcis) estis kristana martiro kaj sanktulo.
Legendo kaj kultado
La hodiaŭa insuleto Sant'Antioco tuj apud la sudokcidenta marbordo de Sardio kaj la ĉefurbo de tiu ĉi insulo estas nomitaj laŭ la sanktulo. Origine ĉi tiu insulo nomiĝis Sulcis aŭ Plumbaria laŭ la plumbodeponaĵoj tie - la tuta insularo ankoraŭ nomiĝas arkipelago Sulcis. Laŭ legendo, Antioĥo estis kuracisto kiu, sub la regado de la romia imperiestro Hadriano veninte al Kapadokio kaj Galatio, konvertis multajn homojn al kristanismo. Poste li pri sia en la imperio malpermetita kredo estis juĝita al punlaboro en la plumbominejoj sur la insulo Sulcis. Tie, tamen, li konvertis sian kontroliston Cyriacus (Ciriako) kaj sekrete konstruis subteran kapelon antaŭ esti mortkondamnita kaj mortigita sur la insulo. Alia tradicio, aliflanke, movas la martirecon al Elaisa Sebaste (Ελαιούσα Σεβαστή), antikva helenisma urbo ĉe la suda marbordo de malgranda Azio tuj oriente de Korikos, kie li laŭdire estis ekzekutita kune kun Cyriacus (Ciriako).
Antioĥo estas venerata kiel sanktulo, lia formala festotago estas la 13-a de decembro, kvankam la anoj de la hodiaŭa insulo kaj loĝloko Sant'Antioco festas lin tradicie je la 15-a tago post la dimanĉo de pasko. La preĝejo Sant'Antioco Martire staras super lia supozata tombo. Precipe en Usono, la Antioĥia-Ortodoksa kaj Antioĥia-Greka-Ortodoksa kredo disvolviĝis post ĉi tiu sanktulo.
Fontienne
(jen france, okcitane Fontiena) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Buanes
(jen france, okcitane Buanas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Vladimir Kasjanov
Vladimir Pavloviĉ Kasjanov (Влади́мир Па́влович Касья́нов) estis rusia reĝisoro, aktoro kaj scenaristo.
Strekoza i muravej
Strekoza i muravej (Стрекоза и муравей) filmita en la jaro 1913 estas animacia filmo de reĝisoro Ladislas Starevich.
Anna Karenina (1914)
Anna Karenina (Анна Каренина) filmita en la jaro 1914 estas filmo de reĝisoro Vladimir Gardin.
Escalans
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Strekoza i muravej
Arbaro. Ĉiuj insektoj estas okupataj de siaj propraj aferoj. Formiko aperas puŝante pezan ĉarumon antaŭ li. La formiko estas serioza kaj laborema. Post la Formiko, la Libelo ekaperas, ŝi estas gaja kaj senzorga. La libelo dancas en la aero. La Libelo havas homan vizaĝon, kaj la membroj estas kiel tiuj de insekto. Libelaj flugiloj aspektas kiel kolora mantelo. En la manoj de la Libelo, botelo da trinkaĵo, el kiu ŝi trinkas. Kun ĉiu gluto, la ventro de la Libelo pliiĝas, kaj la insekto mem iĝas pli gaja.
Anna Karenina (1914)
La filmo estis bazita sur la samnoma romano de 1877 de Leo Tolstoj. Maria Germanova ludis la rolon de Anna Karenina.
Dvorjanskoje gnezdo
Dvorjanskoje gnezdo (Дворянское гнездо, "Nobela nesto") filmita en la jaro 1914 estas filmo de reĝisoro Vladimir Gardin.
Drama v kabare futuristov 13
Drama v kabare futuristov 13 (Драма в кабаре футуристов № 13) filmita en la jaro 1914 estas filmo de reĝisoro Vladimir Kasjanov
Julie von Webenau
Julie BARONI-CAVALCABÒ (la 16-an de oktobro, 1813 – la 2-an de julio 1887) aŭ laŭ sia edziĝa nomo Julie von WEBENAU, estis german-aŭstra elstara pianisto kaj komponistino.
Drama v kabare futuristov 13
La intrigo de la filmo estas nekonata, malgraŭ la fakto ke ĉi tiu filmo estas nur parte perdita: nur kelkaj kadroj pluvivis.
Julie von Webenau
Vivo
Ŝia familio estis de itala deveno, organizantoj de multaj muzikaj festivaloj. Ŝiaj gepatroj estis la registara konsilisto Ludwig Baroni-Cavalcabò kaj la amatora kantistino Josephine Baroni-Cavalcabò.
Julie estis studento ĉe la plej juna filo de Mozart, Franz Xaver Wolfgang Mozart ĝis 1836, al kiu ŝi dediĉis sian “Fantazion por Pianoforte” kaj la “Sonaton por pianoforte” … “fare de lia lernantino” ŝi signis.
En 1838, en Lemberg ŝi edziniĝis al la advokato Wilhelm von Webenau (1796-1841), membro de la Viena leĝdona kortuma komisiono, kun kiu ŝi translokiĝis al Vieno tiun saman jaron. Ili havis filon, sed baldaŭ ŝi vidviniĝis. Ŝi edziniĝis duan fojon al la D-ro Johann Alois Ritter von Britto, Sekretario de la Brazila Legacio. La paro havis du filojn kaj filinon.
Krom ŝiaj multaj pianverkoj, ŝi publikigis kelkajn bonegajn kantojn. Ŝi ankaŭ komponis lidojn, kiuj estis kvalifikitaj kiel rimarkindaj.
Robert Schumann, kiu jam konatiĝis kun Julie en 1835, renovigis ilian amikecon en Vieno. Li havis tre altan opinion pri la muzika verko de Julie von Webenau kaj li dediĉis al ŝi sian grandskalan komponaĵon "Humoresque", en 1838.
Origine li volis dediĉi al ŝi, la Arabeskon. Li skribis pri tio al sia edzino Klara: “La ‘Arabesko’ restis por Webenau, la ‘Florpeco’ restis por Serre, la ‘Humoreske’, al neniu.” Sed videble li ŝanĝis la dediĉon poste…
Julie von Webenau reciproke dediĉis al Schumann “L'Adieu et le Retour” kaj “Morceaux de fantaisie pour Pianoforte”, kiuj estis publikigitaj en marto 1840 fare de la eldonejo Kistner en Leipzig.
Li komentis ŝian Fantasie: "ŝi scias kiel plani kaj perfektigi muzikaĵon; ŝi alportas al ni elektitajn harmoniojn, ofte elegantajn kaj tenerajn; ŝiaj melodioj estas profundaj, tamen ofte resonancas kun itala moleco."
Schumann analizis kaj studis plurajn el ŝiaj verkoj. Laŭ liaj recenzoj, ŝia “Dua kapriĉo” estas "freŝa kaj ritma, plena de vivo kaj viveco kaj delikata talento". Ŝia fantazio, "L’Adieu et le Retour", havas du movojn kiuj estas "tre originalaj, karakterizaj kaj apenaŭ ofertas malfortan punkton”.
Laŭ recenzo de Schumann en lia Nova Muzika Revuo (Neue Zeitschrift für Musik) de 1836/37, la nomoj de ĉiuj virinaj komponistoj povus facile esti skribitaj sur "roza petalo", kiu aludis al la tiamaj sociaj konvencioj rilate al la artkreiveco de virinoj, same kiel al la tiama perceptita seksa rolo. Unu el la "roz-nomoj" certe estus Julie von Webenau.
Ĥrizantemi
La filmo rakontas pri la baletistino Vera Nevolina, la enamiĝinta granda ŝuldanto Vladimiro. Vera volas helpi Vladimiro repagi siajn ŝuldojn kaj ofertas al li ŝiajn juvelojn, sed Vladimiro komencas svati junan kaj riĉan vidvinon en la espero ke ŝi geedziĝos kun li kaj li pagos for kun ĉiuj siaj ŝuldoj.
Julie von Webenau
Vivo
Ŝia nepino estis la komponisto, Vilma von Webenau.
Slava - nam, smert - vragam
Slava - nam, smert - vragam (Слава - нам, смерть - врагам) filmita en la jaro 1914 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
La filmo rakontas pri la fratino de kompato, kiu, kune kun sia fianĉo, iras al milito.
Giscos
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Giscòs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ditja bolŝogo goroda
Ditja bolŝogo goroda (Дитя большого города) filmita en la jaro 1914 estas filmo de reĝisoro Jevgenij Bauer.
La filmo rakontas pri la filino de malriĉa lavistino, kiu enamiĝas al riĉa ulo, kaj kiam ŝi ĵetas lin, li memmortigas.
Grignols (Ĝirondio)
Grignols - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Granhòs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Faucon
Faucon (prononco [fo kɔ̃]) povas rilati al la sekvantaj francaj komunumoj:
Goualade
Goualade - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Gualada - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Eŭgenila akrilato
Eŭgenila akrilato aŭ akrilato de eŭgenilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj eŭgenolo. Ĝi estas senkolora, oleeca solidaĵo kun malalta fandopunkto, nesolvebla en akvo, sed solvebla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Eŭgenila akrilato posedas 13 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 3 oksigenatomojn. Akrilato de eŭgenilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Eŭgenila akrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Goualade
La teritorio havas komunan limon kun.
Le Fugeret
Le Fugeret (jen france, okcitane Lo Fugeiret) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
Esparron-de-Verdon
(jen france, okcitane simple Esparron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.