cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perturboj de kolorvidado
Heredado
Heredaj perturboj de kolorvidado povas esti denaskaj aŭ povas komenci en infana aŭ adulta aĝo. Depende de mutacio, ĝi povas esti konstanta aŭ progresiva. Progresivaj fenotipoj malkonstruas retinon kaj aliaj partojn de okuloj, kiu povas okazi ankaŭ blindecon.
Laŭ Sewell estas 2% de virinoj kaj 8% de viroj dikromataj. (Sewell, 1983). Tiuj kialo estas, ke oftas tipoj de dikromatio, kiuj herediĝas en X-a kromosomo. Viroj havas unu, virinoj du X-ajn kromosomojn.
Se knabo havas X-an kromosomon kun erara alelo, li iĝas dikromato. Knabinoj havas du X-ajn kromosomojn, do necesas ankaŭ havi eraron en sama geno, por iĝi dikromata. Se unu kromosomo havas iujn eraron, ŝi havas normalajn kaj erarajn pigmentojn, do ŝi ne estas dikromato, sed ŝi heredigas ĝin. Ili estas regule tetrakromataj, havantaj kvar tipojn de konusetojn.
Interesaj faktoj:
Malofte ankaŭ viroj povas iĝi trerakromatoj, per sindromo de Klinefelter, per mozaikismo aŭ genduplikado.
Alia estas, se virino heredigas proto- kaj deŭter-anomalion. Oni signas normalajn alelojn kiel P kaj D, protoanomalian alelon per p, deŭteranomalian alelon per d. Tiel la virino havas X-an kromosomon kun pD Pd, kaj ŝi iĝas pentakromata. Ŝi heredigis proto- kaj deŭter-anomalion el ŝia patro kaj patrino separate.
Tipoj
Perturboj de kolorvidado havas plian tipojn. Plej ofta estas daltonismo, kiu estas plifoje hereda, sed ĝi povas iĝi per lezoj aŭ per drogoj. Okuloj, vida nervo kaj altaj centroj en cerbo povas esti vundigitaj. Cerbaj centroj enhavas corpus geniculatum lateralen en talamo kaj V4 regiono.
Havigitaj perturboj diferencas de hereditaj, ekzemple ili iĝas nur en iuj partoj de vida kampo. Iuj povas resaniĝi, ekzemple kiuj estas inicitaj per drogoj, tiuj malaperas se la drogo ne estas pli en korpo. Migreno povas kaŭzi iujn perturbojn en komenco de atako.
Heredaj formoj de dikromatio ŝovas sentivecon de unu aŭ du konusetoj. Pli oftaj estas en homo mutacio de ruĝa kaj verda pigmentoj, kiuj malhelpas diferenci kolorojn en ruĝa, flava kaj verda regionoj. Tiuj tipoj estas nomitaj daltonismo, sed tiu tro simpifikas kaj malhelpas inteligentadon de tiuj tipoj.
Aliaj perturboj de kolorvidado estas pli raraj. Al tiuj apartenas kolorblindeco kaj blu-flava tipo. En kolorblindeco koloroj ne estas rekoneblaj, kiel en nigraj-blankaj fotoj kaj filmoj.
Klasifikado
Perturboj de kolorvidado povas esti:
Ĝiaj ĉefaj tipoj estas monokromazio, dikromazio kaj trikromataj anomalioj.
Kolorblindeco havas du tipojn, unu kun konusetoj (monokromazio) kaj unu sen konusetoj (akromatopsio). Kun kolorblindeco oni povas vidi nur lumecon, sed kolorojn ne.
Monokromazio egalas du severajn anomaliojn, kiuj ŝovas sentimecon de konusetoj ĉirkaŭ unu koloro. Akreco de vidado estas normala, elektoretinogramo kaj elektro-okulogramo estas normalaj.
Akromatopsio estas severa kaj rara, kaj oni rigardas ĝin kiel malsano, ĉar ĝi venas kun malgranda vidakreco, la ulo povas vidi malklare.
Dikromazio estas severa anomalio, unu koloro estas malbone videbla, ĉar unu tipo de konusetoj havas ŝovitan sentimecon. Praktike la ulo vidas per du bazaj koloroj. Ĝi povas esti protoanopio (ruĝa), deŭteranopio (verda) aŭ tritanopio (blua). Proto- kaj deŭter-anopioj herediĝas en X-a kromosomo, tritanopio alie; do ĝi estas maldependa de sekso. Tritanopio estas la plej severa kaj plej rara, ĉar en tiu perdiĝas la plejaj nuancoj. En protoanopio ruĝaj nuancoj similas al nigra, en deŭteranopio ruĝa kaj verda koloroj estas similaj. Ĝiaj ofteco estas je 1%.
Anomalioj povas esti mildaj kaj severaj, ne estas limo inter variaĵoj de normala kolorvidado, anomalioj kaj dikromazio. En anomalioj oni havas alternativan kolorvidadon, iuj koloroj havas malpli grandan regionon en spektro, sed praktike restas tri bazaj koloroj. La tipoj estas protoanomalio (ruĝa), deŭteranomalio (verda) kaj tritanomalio (blua); protoanomalio kaj deŭteranomalio herediĝas en X-a kromosomo, tritanomalio alie; do ĝi estas maldependa de sekso. La plej ofta estas deŭteranomalio kun 5%, tritanomalio estas rara.
Heredaj perturboj
Ĉiu tipoj de perturboj de kolorvidado povas esti hereda.
Kolorblindeco
Kolorblindeco estas stato, en kiu nur lumeco estas videbla, koloroj ne estas distingeblaj. Ĝi havas du formojn:
Akromatopsio estas kolorblindeco sen konusetoj. Konusetoj ne estas en retino, aŭ ili ne funkcias. Vidakreco estas kutime inter 20/50 kaj 20/400, precipe en normale intensa lumo. Karaktera estas sentimeco kontraŭ lumo. Ĝin ofte akompanas miopio. En Pingelap insulo (ŝtato Pohnpei, Mikronezio) 1/12 de loĝantoj havas tiun formon. En la 18-a jarcento estis ŝtormo, kiun malmultaj loĝantoj travivis, kaj unu viro heredis akromatopsion. Hodie 30% de loĝantoj heredas ĝin.
La vorto akromatopsio estas ankaŭ uzita intersanĝe kun kolorblindeco, sed pleje oni pensas pri hereda kolorblindeco sen konusetoj.
Monokromazio estas stato, en sentimeco de konusetoj ŝovis ĉirkaŭ unu koloron. La ulo vidas kun normala vidakreco ankaŭ tage. Tiu estas pleje ĉirkaŭ 440 nm (blua).
Tiuj estas konfuzeblaj kun havigita agnosio de koloroj aŭ cerba akromatopsio. La ulo ne povas distingi kolorojn, kiujn liaj okuloj vidas. Iuj aŭtoroj ne rigardas tiujn kiel kolorblindeco, ĉar ili estas agnosiuloj.
Dikromazio
Uloj kun protoanopio, deŭteranopio kaj tritanopio estas praktike dikromatoj, do ili vidas kolorojn, kiuj estas mikseblaj el du koloroj. Kun protoanopio kaj deŭteranopio ne estas diferenco inter ruĝaj, oranĝaj, flavaj kaj verdaj koloroj; kune oni nomas ilin daltonismo. Pleje ili konas, ke ili vidas alie, kaj ĉiŭtage havas problemojn ligitajn al tiu. En ĉielarko ili vidas ankaŭ blankon, oni nomas tiun ondolongon kiel neŭtrala punkto.
Oni provis diagnozon de John Dalton per genetika analizo post 151 jaroj de lia morto.
Anomalia trikromazio
En anomalia trikromazio oni vidas iujn kolorojn alie ol la plimulto. Severa anomalio povas esti dikromacio aŭ kolorblindeco. Kun protoanomalio oni bezonas pli ruĝan, deŭteranomalia ulo pli verdan koloron por flava koloro. Tiuj malofte okazas problemojn; oni povas pripensi tiun, se aliuloj vidas iujn kolorojn alie, aŭ la infano ne certas pri iuj koloroj. Nur testoj kaj anomaloskopo povas pruvi tiujn.
Anomaloskopo estas ĝustita al standarda flava koloro. Oni povas miksi tiun koloron el ruĝa kaj verda koloroj. Oni povas kompari tiun kun referencio. Se en publiko estas multa viroj, oni povas fari eksperimenton kun kolorojn. Komence projektas verdon, kaj grade donas al ĝi ruĝan koloron. Li diras, ke oni levu sian manon, kiam vidas flavan. Plej frue deŭteranomaliaj participiantoj komencas anoncigi, frue pli severaj (kiuj ne estas dikromataj), poste mildaj. Pli kaj pli manoj leviĝas, ĝis kiam la plimulto vidas flavon. Poste malpli kaj malpli homoj anoncigas, ili estas milde protoanomaliaj. Poste igas malpli anoncigantoj, ili estas pli severaj (kiuj ne estas dikromataj). La plimulto vidas flavon de lastaj partocipantoj oranĝan. La testo bezonan multan virojn, cetere oni eble ne trovas anomaliajn partocipantojn, kaj la demonstado ne sukcesas.
Protanomalio reduktas sensiblecon por ruĝa koloro, ĉar sensibleco de la ruĝa pigmento moviĝis en direkto de verda. Ruĝa fino de spektro mallumas. Ruĝa, oranĝa kaj flavaj regionoj estas mallarĝaj, iuj miksitaj koloroj estas aliaj ol por plimulto, ili vidas malpli nuancojn. Ĝi estas ligita al sekso. Ĝia ofteco estas 1% ĉe viroj, 0,01% ĉe virinoj.
Deŭteranomalio estas simila, sed ruĝa fino de spektro ne mallumas. Sensibleco de la verda pigmento moviĝis en direkto de ruĝa. Ruĝa, oranĝa kaj flavaj regionoj estas pli ruĝaj. Oni vidas malpli nuancojn en mallarĝaj ruĝa, oranĝa kaj flavaj regionoj, kaj iuj miksitaj koloroj estas aliaj ol por plimulto. Ekzemple nokte malhelaj verdaj aŭtoj igas pli frue nigra. Ĝi estas ligita al sekso. Ĝia ofteco estas 6% ĉe viroj, 0,04% ĉe virinoj.
Tritanomalio reduktas sensiblecon por blua koloro, ĉar sensibleco de la blua pigmento moviĝis en direkto de verda. La blua regiono estas mallarĝa. Ĝi estas la plej malofta anomalio. Ĝi herediĝas en 7-a kromosomo, OMIM gena kodo estas 304000 “Colorblindness, Partial Tritanomaly”. Az OMIM génkód 304000 “Colorblindness, Partial Tritanomaly”.
Aperaĵo
Multa homoj vidas kolorojn alie ol la plimulto. Proporcioj variagĝas laŭ regionoj, specoj kaj nacioj. En Aŭstralio, 8% de viroj, 0,4% de virinoj; en Usono, 7% de viroj kaj 0,4% de virinoj vidas ruĝan kaj verdan kolorojn similie aŭ alternative.(Howard Hughes Medical Institute, 2006) Iuj forbaritaj regionoj povas ofti perturboj de kolorvidado. Estas ekzemploj en Finnlando, Hungario kaj skotaj islandoj. 95% de perturboj de kolorvidado estas anomalioj de ruĝa aŭ verda pigmento; blua kolorblindeco estas tre rara.
Rekonado
Oni ekzaminas ruĝajn-verdajn perturbojn per Ishihara testo. Tiu enhavas imagojn komponitaj el malgrandaj punktoj. Oni povas rekoni imagojn nur laŭ koloroj, ne laŭ heleco. Normalvidantoj povas vidi la nombrojn aŭ figurojn, sed kolorvidaj perturboj kaŝas ilin. Plena testo enhavas pli kombinadojn, kiu eblas pli precizan rekonadon de tipo de perturbo.
Anomalioj de ruĝaj aŭ verdaj pigmentoj estas rekoneblaj per anomaloskopo, pri kiu ni skribis pli frue.
Oni uzas klinikajn testojn por esti facilaj, rapidaj kaj povu efike klasifiki la perturbojn, elfiltrantan erarojn. Esploroj bezonas pli fleksiblajn testoj ĉar ili volas fari grandajn datumbasojn, indentigi sekcantojn kaj mezuri la plej malgrandajn mezureblajn diferencojn (ekzemple ).
Helpo kaj korektado
Oni ne povas resanigi perturbojn de kolorvidado, sed oni povas korekti ilin per kolorfiltroj. Okulistoj rekomendas ofte ruĝan filtorn por dominanta okulo, kiu helpas plenumi testojn. efiko de filroj similas al ruĝa-bluaj okulvitroj: proporcio de iuj ondolongoj pligrandigas.
Estas programo, kiu helpas vidi kontentojn. En Gnome Desktop ĝi estas uzebla per gnome-mag kaj libcolorblind paketoj. La uzanto povas aktivigi kaj alĝusti kolorfiltrojn. Per tiu la uzanto ankaŭ povas vidi nombrojn en Ishiara-testo.
Konsekvoj
Uloj kun perturboj de kolorvidado havas problemojn kun kolorkoditaj informoj; do bona grafika projekto uzas ne nur koloroj aŭ kontrastojn. Tiu helpas inteligi ĝin ankaŭ por la plimulto. En Interreto per CSS eblas difini alternativan kolorskemon. Generatoroj, ekzemple eblas, ke oni kun bona kolorvidado vidu same kiel kiu havas ian perturbon de kolorvidado.
Kutima kolorado de mapoj estas ambaŭ problemaj ĉar se verda kaj oranĝa samas, la mapo ne estas uzebla.
La perturboj povas dependi de materio kaj grandeco de pecoj, prefere se oni estas en limo de anomalio kaj dikromatio. Povas esti, ke li ne povas diferencigi iujn kolorojn en papero, sed en ekrano jes. Iuj povas pli bone diferencigi kolorojn en akrilo aŭ plasto, on en papero aŭ ligno. Eblas, ke maldika lineo estas nigra, sed samkolora dika lineo havas la farbon.
Antauxjugxo kap kompensado
Ulo kun kolorvida perturbo vidas iuj koloroj same, sed ne interŝanĝas ilin. Oni kiu interŝanĝus kolorojn, kaj vidas grason ruĝe kaj STOP signoj verde, ne estus rekonita per Ishiara-testoj, ĉar li vidus ĉiun nombrojn. Uloj kun deŭteranopio ofte interŝanĝas ruĝajn kaj verdajn objektojn, kaj ne povas diferencigi ruĝan kaj verdan trafiklumojn. En kazo de protoanomalio helpas iom, ke ruĝa estas pli malluma, sed ankaŭ ili ne povas diferencigi malluman grizon, nigron kaj ruĝon. Oni demonstras tiun per pomoj:
Anomalioj gvidas atendon al teksturoj kaj formoj, do oni kun ia anomalio povas pli bene rekoni kamuflagon (vestaĵon, reton), kaj povas pli frue solvi enigmojn, en kiuj la bildo enhavas kamuflagitajn partojn. Ili vidas la du pomojn malsame, ĉar la desegnaĵo estas alia.
Iuj dikromatuloj vidas ruĝan kaj flavajn lampojn simile. Verda kaj natriumlampoj similas al malpura lumo. Tiu povas esti hazardo en rapidvojoj. En Unuiĝinta Reĝlando koloroj de trafikumoj estas tre karakteraj.
Foje oni nomas ĉiun kolorblindan, kiuj havas iun ajn kolorvidan perturbon. Plena kolorblindeco estas rara; multe pli oftaj estas anomalioj, en kiuj oni vidas malpli bone diferencon en ruĝa-verda akso ol en flava-blua akso.
Iuj neniam havas problemojn en vivo, nur la testoj povas montri ilian perturbon.
Laboro
Oni kun ia perturbo de kolorvidado povas aŭ estas malpermesita fari iujn laborojn. Ĝuste rekoni farbojn povas esti gravas parto de laboro aŭ de sekureco.
Iuj landoj malpermesas stiradon por uloj kiuj havas iujn perturbojn de kolorvidado, precipe kun daltonismo aŭ kolorblindeco. Ekzemploj estis aŭ estas Singapuro antaŭ 1990, Rumanio kaj Turkio. En Rumanio oni iniciatis ĉesadon de la malpermeso. Oni pravigas la malpermeson tial, ke la uloj kiuj ne vidas kolorojn ĝuste, ne povas rekoni kolorajn semaforojn.
En iuj landoj kolorvidaj perturboj malhelpas igi piloto. En aliaj landoj, ekzemple en Usono oni kun milda anomalio povas tiun. Oni bezonas rekoni multan kolorajn kodojn, sed nur malmulta estas kritikaj, kaj oni povas rekoni ilin kun milda anomalio.
Literaturo
Jameson K.A., Richer color experience in observer with multiple photopigment opsin genes, Psychomomic Bulletin & Review, 2001, 8(2),244-261
Benedicto Silva
Benedicto SILVA [bene'ditŭ 'siłva] (naskiĝis la 27-an de septembro, 1927) brazila esperantisto, oomotano.
Benedicto Silva naskiĝis en Cravinhos, San-Paŭlio. Esperanton li eklernis aŭtodidakte en la jaro 1945.
Li laboris kiel instruisto de portugala kaj latina lingvoj en ŝtata duagrada lernejo kaj kiel advokato.
En Esperantujo li famiĝis kiel tradukisto de beletro kaj religiaj verkoj. En ĵurnaloj kaj revuoj aperis poeziaĵoj kaj rakontoj, originale verkitaj de li en Esperanto.
Perakva malvarmigo
La perakva malvarmigo (pli ĝenerale perlikva malvarmigo) estas tiu malvarmiga sistemo, ĉe kiu la primara varmoforkonduka malvarmigaĵo estas akvo. Tiu metodo povas servi malvarmigon de motoro, varmocentraloj, atomelektrejoj, altfornoj, klimatiziloj, komputiloj kaj aliaj instalaĵoj. Oni uzas grandamase plej ofte akvon de apudfluanta rivero, dum la kvartaktaj eksplodmotoroj oni devas nur malofte postkompletigi la necesan malvarmigaĵon.
NGC 2839
NGC 2839 (aliaj indikoj — MCG 6-21-23, ZWG 181.31, PGC 26425) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(17370) 1980 CJ
(17370) 1980 CJ estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Mondelez International
Mondelez International, Inc. estas usona multnacia kompanio de sukeraĵejoj, manĝaĵoj, kaj trinkaĵoj kaj manĝetaĵoj kun sidejo en Ĉikago, Ilinojso. Mondelez havas jaran enspezon de ĉirkaŭ 26 miliardoj da dolaroj kaj funkcias en ĉirkaŭ 160 landoj. Ĝi vicis n-ron 117a en la listo Fortune 500 2018 de la plej grandaj usonaj kompanioj laŭ totala enspezo.
La nomo Mondelez estas kreita vorto adoptita en 2012, kiu laŭdire estis proponita de tiamaj dungitoj de Kraft Foods. Ĝi devenas de la latina vorto mundus ("mondo") kaj delez, fantazia modifo de la vorto "bongusta".
La kompanio Mondelez International fabrikas ĉokoladon, kuketojn, biskvitojn, maĉgumon, dolĉaĵojn kaj pulvorajn trinkaĵojn. La biletujo de Mondelez International inkluzivas plurajn milojn da milionoj de dolaroj. Ĉi tiuj eroj inkluzivas kuketajn kaj krakajn markojn Belvita, Chips Ahoy!, Oreo, Ritz, TUC, Triscuit, LU, Klubo Socia, Sour Patch Kids, Barny kaj Peek Freans; ĉokoladaj markoj Milka, Côte d'Or, Toblerone, Cadbury, Green & Black's, Freia, Marabou, Fry's, kaj Lacta; markoj de maĉgumo Trident, Dentyne, Chiclets, Halls, kaj Stride; same kiel elleleo-O, Bakbutiko de Tate kaj pulvora trinkaĵa marko Tang.
Blinduloj kaj elefanto
Blinduloj kaj elefanto estas rakonto, kiu devenas de Hindujo de kie ĝi disvastiĝis. Ĝi uziĝis por ilustri de vero ĝis paralogismo. Je diversaj epokoj ĝi ebligis enrigardon al relativeco, malklareco au neeksprimebla naturo de vero, la konduto de fakuloj en kampoj, kie mankas aŭ neatingeblas informo, la bezono de komunikado kaj la respekto por diversaj perspektivoj.Ĝi estas parabolo, kiu troviĝas en multaj religiaj tradicioj kaj estas parto de jainismo, budhismo, sufismo kaj hinduismo. La rakonto estas ankaŭ bone konata en Eŭropo. En la 19-a jarcento la poeto John Godfrey Saxe kreis sian propran version en formo de poemo. De tiam la rakonto estis publikigita en multaj libroj por plenkreskuloj kaj infanoj kaj estis interpretita pli kaj pli diversmaniere.
La bazo de la rakonto estas blinduloj (aŭ homoj en mallumo) kiuj tuŝas diversajn partojn de elefanto (kruro, vosto, rostro, orelo, ventro kaj dentego) kaj el tio ili devas konkludi kia ĝi estas, kaŭzante diversajn teoriojn kaj eĉ polemikon.
Corrido
Corrido estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Materno kaj Marteno.
Najbaras la komunumoj Carlazzo, Porlezza kaj Val Rezzo.
Hedy Lamarr
Hedy LAMARR, naskiĝis kiel Hedwig Eva Maria Kiesler (Vieno, la 9-an de novembro 1914 – Altamonte Springs (Kalifornio), la 19-an de januaro 2000) kaj estis aŭstra-usona aktorino kaj inventistino.
Hedy Lamarr estis filino de la aŭstra bankdirektoro Emil Kiesler kaj de la hungara pianistino Gertrud Lichtwitz.
Ŝi sekvis la aktoredukadon de Max Reinhardt en Berlino, kaj havis jam en la aĝo de dek sep jaroj la unuan filmrolon, en la germana filmo Geld auf der Straße (Mono sur la strato) (1930). En 1933 se ŝi aperis kiel la unua virino nuda en filmo, en la ĉeĥoslovaka filmo 'Extase' (Ekstazo). Dum dek minutoj ŝi videblis nuda, unue banante sin en lageto, kaj poste kurante tra la arbaro. La filmo estis malpermesata en multaj landoj aŭ almenaŭ cenzurita ĉar en ĝi estis amorsceno, cetere ŝajnigita, en kiu videblis preskaŭ nur ŝia vizaĝo en stato de ekstazo. Eĉ la papo Pio la 11-a enmiksiĝis en la afero.
En 1933 ŝi edziniĝis al la Viena armilkomercisto Fritz Mandl kiu, kvankam li estis juda, havis intensajn kontaktojn kun Adolf Hitler kaj Benito Mussolini. Mandl estis tre ĵaluza, eĉ ne unu momenton perdis sian edzinon el la vido, kaj malpermesis al ŝi filman karieron. Ŝi malamis sian edzon kaj la nazio-rondojn en kiuj li interrilatis, kaj fuĝis en 1937 for de li al Londono, kie ŝi alprenis la artistnomon Hedy Lamarr. Post tio ŝi daŭrigis sian filmkarieron en Usono. Lamarr ofte ludis rolojn kiel eleganta kaj mistera malhela belulino, sed ne estis tre feliĉa en la elekto de ŝiaj filmoj. Tiel ŝi malakceptis la ĉefrolon en la filmo Casablanca. Ŝia plej granda komerca sukceso estis la rolo kiel Delilah en Samson and Delilah de Cecil B. DeMille (1949). En 1958 ŝi ludis en sia lasta filmo (The Female Animal) (La virina besto).
Invento
Krom ŝia filmkariero ŝi ankaŭ estis ĉe la lulilo de la moderna komunikadotekniko. Fritz Mandl, la unua edzo de Lamarr, ne nur estis armilkomercisto, sed ankaŭ konstruis aviadilojn kaj faris esplorojn pri stirsistemoj. Lamarr interesiĝis kaj poste elpensis la principon de la frekvenco-saltado; metodo per kiu oni povas fari radiokomunikadon ne ĝenatan de eksteraj perturboj. En kunlaboro kun la komponisto George Antheil ŝi kapablis ellabori uzeblan metodon por la tre alte fluganta observo-aviadilo kaj la stirado de torpedoj. Ili nomis la inventon Secret Communications System ("sekreta komunikado-sistemo") kaj la 10-an de junio 1941 ili petis patenton. La 11-an de aŭgusto 1942 ĝi estis donita (numero 2292387). Ĉar la usona armeo ne tre serioze taksis la inventon de aktorino kaj komponisto kaj krom tio la elektroniko en tiu tempo ne estis tiom progresa, daŭris ĝis 1962 antaŭ ol ilia invento estis aplikita.
Lamarr fariĝis en 1953 usona civitano, sed konsideris Usonon kiel prizonon, neloĝatan insulon. Ŝi sesfoje edziniĝis kaj havis filon kaj filinon, kaj adoptitan filon. Lamarr mortis je 85-jaraĝo en Altamonte Springs (apud Orlando, Florido). Ŝi estis kremaciita, kaj laŭ ŝia lasta deziro la cindro estis disĵetita en la Viena Arbaro apud Vieno.
Honore al ŝi, en la germanlingvaj landoj Aŭstrujo, Germanujo kaj Svislando la 9-a de novembro estas la Tago de la inventistoj.
La asteroido 32730 Lamarr estis nomita pro ŝia memoro.
Elma (Vaŝingtonio)
Elma estas malgranda urbo en la orienta parto de Kantono Grays Harbor, Vaŝingtonio, Usono. En 2000 ĝi havis loĝantojn.
Pula
Ne konfuzu ĝin kun samnomaj loĝlokoj en Italio aŭ Hungario.
Pula (itale Pola) estas marborda havenurbo en Kroatio. Ĝi situas en la suda pinto de la duoninsulo de Istrio, en la nordokcidento de Kroatio kaj en ties provinco Istarska Županija.
Situo
La urbo situas fine de ĉefvojo kaj fervojo, laŭ Adriatiko.
Historio
La urbo estis grava loko de la romianoj; tiam konstruiĝis teatro, preĝejoj, palacoj kaj similaj. Post la mezepoko la urbo apartenis al Venecia respubliko. La Habsburgoj akiris ĝin en 1848 kaj ĝi iĝis milita haveno kun ŝipofabriko. Inter la mondmilitoj la urbo apartenis al Italio, poste al Jugoslavio. Dum la disiĝo de Kroatio el Jugoslavio, tiu urbo estis plej malproksime de la milita teritorio. Nuntempe ĝi estas tre vigla turisma allogejo, ĉefe pro sia proksimeco al Italio.
Krucbekuloj
La krucbekuloj estas birdoj de la familio de Fringedoj. El 3 al 5 (aŭ eble multaj pliaj) specioj estas ĉiuj klasitaj en la genro Loxia. Tiuj birdoj estas karakteraj pro makzeloj krucitaj je ties pintoj, kio estas kialo por la komuna nomo de tiu grupo. Masklaj plenkreskuloj kutime estas ruĝaj aŭ oranĝecaj, kaj inoj verdaj aŭ flavaj, sed estas multe da variado, krom la seksa duformismo.
Estas specialistaj manĝantoj de strobiloj de konifero, kaj la malkutima bekoformo estas adapto por helpi la elprenon de la semoj el la strobilo. Tiuj birdoj troviĝas tipe en plej altaj nordhemisferaj latitudoj, kie kreskas ties manĝofontoj. Ili subite aperas for de la reprodukta teritorio kiam la rikolto de strobiloj malsukcesas. Krucbekuloj reproduktiĝas frue en la jaro, ofte en vintraj monatoj, por profiti avantaĝon de la maksimuma disponeblo de strobiloj.
Manĝokutimo
Ĉiuj el la diversaj specioj estas adaptataj al specialigo en manĝo ĉe diferencaj koniferspecioj, kun preciza bekoformo por taŭge malfermi tiun specion de konifero. Tio funkcias per enmeto de la beko inter la koniferaj strobilaj skvamoj kaj per turnigo de la suba makzelo al la flanko kie ĝi krucas, permesante la birdon elpreni la semon je la pinto de la skvamo per sia lango.
Ĝi estas tre probable ke estas genetika bazo sub tiu fenomenono (junuloj kies bekoj estas ankoraŭ rektaj faras strobilmalferman konduton se iliaj bekoj estas milde premataj, kaj la krucigo disvolviĝas antaŭ definitiva elnestiĝo kaj sendependiĝo), sed almenau ĉe la Ruĝa krucbekulo (la ununura specio kiu estis studata tiurilate) ne estas rekta mekanismo de heredeco.
Ambilly
Ambilly (prononcu [Ãbiji]) estas franca komunumo lokita en la departemento Haute-Savoie kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi situas okcidente de Annemasse, ĉe la landlimo inter Francio kaj Svislando, proksime de Ĝenevo kaj sude de la lago Lemano. Fine de en la komunumo vivis. Ĝi estas la plej malgranda komunumo el la departemento Haute-Savoie.
Krucbekuloj
Manĝokutimo
Dum la direkto de la kruciĝo ŝajne estas rezulto de almenaŭ 3 genetikaj faktoroj funkciantaj kune kaze de epistazo kaj plej probable aŭtosomo, ne klaras ĉu la proporcio 1:1 de ambaŭ morfoj en plej parto de kazoj estas rezulto de genetiko, aŭ de media selekto. Populacioj kiuj manĝas strobilojn sen forigi aŭ turnigi ilin montras similan morfodistribuon 1:1 sendepende de la genetika bazo: la taŭgeco de ĉiu morfo estas inverse proporcia al sia frekvenco en la populacio. Tiaj birdoj povas atingi la strobilerojn nur per la pinto de la suba makzelo pintanta al ĝi por sukcese elpreni semojn, kaj tio sekvos ke alta nombro de birdoj de unu morfo vidos malpliigon de manĝodisponeblo por ĉiu birdo de tiu morfo.
Ambilly
La loĝloko estas parto de la Aglomeraĵo de komunumoj de Annemasse - Les Voirons (Annemasse - Les Voirons Agglomération aŭ Annemasse - Agglo)
Krucbekuloj
Manĝokutimo
Ili povas uzi aliajn koniferojn krom la preferatajn, kaj ili ofte bezonas fari tion kiam ties preferataj specioj montras rikoltajn malsukcesojn, sed estas malpli efikaj en sia manĝo (ne sufiĉe por certigi survivadon, sed probable sufiĉe por redukti reproduktan malsukceson).
Sistematiko kaj evoluo
Analizoj pere de DNA indikas, ke krucbekuloj kaj flamkardeloj kunhavas komunan praulon kaj diverĝis nur dum la Tortoniano (antaŭ ĉ. 8 milionoj da jaroj, fine de Mioceno). La priserĉado sugestas ke la genroj Loxia kaj Carduelis povus esti mergitaj en unusola genro, por kiu la nomo Loxia estus prioritata. Sed tio devigus ŝanĝi la nomojn de granda nombro de specioj, kaj ĉar la adaptaĵoj de la krucbekuloj reprezentas unikan evoluan vojon, ŝajnas pli taŭge disigi la genron Carduelis kiel oni faris jam dum plej parto de la 20a jarcento. Malfeliĉe la fosilia restaĵo estas limigita al specio de fina Plioceno (antaŭ ĉ. 2 mj), nome Loxia patevi, trovita ĉe Varŝeco, Bulgario.
La specioj de krucbekuloj estas malfacile separeblaj, kaj necesas zorgo eĉ ĉe la Rubanda krucbekulo kaj la Hispaniola krucbekulo, la plej facilaj. La aliaj specioj estas identigitaj danke al subtilaj diferencoj en kapoformo kaj bekogrando, kaj la identigaj problemoj iam kondukis al granda taksonomia spekulativado, kun kelkaj fakuloj konsiderante ke la Granda krucbekulo kaj la Skota krucbekulo kaj eble la Hispaniola kaj la Rubanda krucbekuloj estas samspecifaj.
Abraham Vater
Abraham Vater (1684-1751) estis germana matematikisto, kuracisto, botanikisto, anatomo kaj pioniro por unue mencii la "hepatopankrean ampolon" en siaj esploroj (1720). Pro tio, la eponimo "ampolo de Vater" estis kreita liaomaĝe. Li same estis profesoro pri botaniko kaj medicino en la Universitato de Wittenberg. Tie li fondis gravan kolekton je anatomiaj preparaĵoj. Abraham Vater estas tre konata ankaŭ pro la “Papilla Vateri” ("Papilo de Vater" aŭ Papilla duodeni major, "Duodena papilo plej granda") kaj la “Corpuscula lamellosa” (aŭ Korpusklo de Vater-Paĉini ), kiuj ricevis tiun nomon honore al Abraham Vater kaj Filippo Pacini (1812-1883).
Krucbekuloj
Sistematiko kaj evoluo
Pristudo de voĉo en Nordameriko sugestas, ke estas 8 aŭ 9 diskretaj populacioj de Ruĝa krucbekulo nur en tiu kontinento, kiuj ne interreproduktiĝas kaj estas (kiel la menciata specio) adaptitaj al specializo ĉe diferencaj koniferaj specioj. Tamen malmultaj ornitologoj ankoraŭ kliniĝis doni al tiuj formoj specistatuson. Komencaj studoj en Eŭropo kaj Azio sugestas saman, se ne pli grandan, komplikon, ĉe kelkaj diferencaj alvokotipoj identigitaj; tiuj alvokotipoj estas tiom diferencaj unu disde alia kiel el la menciataj specioj Skota kaj Granda krucbekuloj – sugeste ke ĉu ili estas veraj specioj (diferencaj alvokoj), aŭ ke la Skota kaj la Granda krucbekuloj povus ne esti du distingaj specioj.
Abraham Vater
Biografio
Vater doktoriĝis pri filozofio en la Universitato de Wittenberg, en 1706, kaj ricevis sian medicinan diplomon en la Universitato de Lepsiko, en 1710. Poste li ekis sciencan vojaĝon tra Germanio, Nederlando kaj Anglio. En Amsterdamo li konatiĝis kun Frederik Ruysch (1638-1731). Li poste akiris sian kapabligon en Wittenberg, iĝante asocia lektoro en 1719, titulara profesoro pri anatomio en 1732, kaj profesoro pri terapeŭtiko en 1746.
Krucbekuloj
Sistematiko kaj evoluo
Genetika studo de DNA malsukcesis montri diferencon inter iu ajn el la krucbekuloj (inklude la morfologie distingan Rubandan), kun varioj inter individuoj pli grandaj ol inter taksonoj. Tio kondukas al sugesto, ke limigita interreproduktado inter la diferencaj tipoj malhelpus gravan genetikan diferencon, kaj permesus al ĉiu tipo pluhavi gradon de morfologia plastikeco, kiu estus necesa por permesi ilin manĝi ĉe diferencaj koniferoj kiam la preferata manĝospecio malsukcesas je rikolto. Studoj en Skotio, tamen, montris, ke la Granda kaj la Skota krucbekuloj estas reprodukte izolataj, kaj ankaŭ el la Malgranda krucbekulo, spite subitaj invadoj de tiu specio en ties teritorioj, kaj la diagnozaj alvokoj kaj bekograndoj ne perdiĝis. Ili estas tamen veraj specioj.
Abraham Vater
Biografio
Vater estas ĉefe konata pro sia laboro pri anatomio, sed li ankaŭ publikigis verkojn en la kampoj de kemio, botaniko, farmakologio kaj ginekologio. Li estis la unua kiu priskribis la hepatopankreatan ampolon, kiu estas la kuniĝo de la pankreata dukto kun la komuna galdukto, kaj nun estas nomata "ampolo de Vater".
Krucbekuloj
Sistematiko kaj evoluo
Nunaj akceptataj specioj kaj kelkaj el ties preferataj manĝofontoj estas la jenaj:
Abraham Vater
Biografio
En 1719, Vater estis la unua, kiu rimarkis ovalformajn organojn de samcentraj tavoloj de la konektiva histo envolvita ĉirkaŭ nervaj finaĵoj de la haŭto. Ili longis inter 1 kaj 4 mm kaj estis nomitaj la strukturoj papilaj nervaj. Ŝajne lia esploradoj estis forgesita, ĉar en 1831 ili estis retrovitaj de anatomo Filippo Pacini (1812-1883) dum plenumado de mandissekcio.
Pacini estis la unua kiu priskribis ilian funkciecon kiel mekanikan receptorojn sentemajn al vibradaj kaj premaj ŝanĝoj, kaj tiel la strukturoj estis konataj kiel Pacini-aj korpuskloj.
Hodiaŭ la esprimo "Korpuskloj de Pater-Pacini" foje estas uzata por kreditigi la eltrovaĵojn de ambaŭ. Ĉi tiuj organoj estas unu el pluraj tipoj de mekanikaj receptoroj en la korpo, iuj aliaj estas "Korpuskloj de Meissner" (ili estas tuŝaj riceviloj), la Korpuskloj de Ruffini (kiuj respondas al haŭto-streĉado kaj haŭtotordo), kaj la Korpuskloj de Krause.
Lia nomo ankaŭ rilatas al "Faldoj de Vater", difinitaj kiel faldoj en la mukoza membrano de la duodeno situanta tuj super la hepatopankrea ampolo.
Katolika Armena Eklezio
La Armena Katolika Eklezio (armene: Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցի; latine: Ecclesia armeno-catholica) estas unu el la orientaj apartaj eklezioj sui iuris de la Katolika eklezio. Ili akceptas la gvidadon de la Episkopo de Romo, konata kiel la papa supereco, kaj tial ĝi estas en plena komunio kun la Katolika eklezio, inkluzive de kaj la latina eklezio kaj de la 22 aliaj orientaj katolikaj eklezioj. La Armena Katolika Eklezio estas reguligita de orienta kanona juro, nome la Kodo de Kanonoj de la Orientaj eklezioj.
Fondremand
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Barenaked Ladies
Barenaked Ladies (Esperante: tutnudaj sinjorinoj) estas Kanada alternativa rokbando en kiu membras la kantisto kaj gitaristo Steven Page, kantisto kaj gitaristo Ed Robertson, pianisto kaj gitaristo Kevin Hearn, basludanto Jim Creeggan, tamburisto Tyler Stewart, kaj eksa pianisto kaj tamburisto Andy Creeggan.
Katolika Armena Eklezio
Historio
Post la oficiala rompiĝo en la Koncilio de Kalcedono, de la Armena Apostola Eklezio kune kun la aliaj orientaj ortodoksaj eklezioj, multnombraj armenaj episkopoj intencis starigi la komunion kun la Romia Katolika Eklezio. En 1195 dum la Krucmilitoj, la eklezio de la armena reĝlando de Kilikio unuiĝis al la romiaj katolikoj ĝis la konkero de Kilikio far la mamelukoj en 1375.
Barenaked Ladies
Fruaj jaroj
La unua bendo de la grupo, Buck Naked, aperis en 1989, estis registrita en keletaĝoj kaj dormoĉambroj, kaj prezentis nur Steve kaj Ed. Barenaked Lunch (ankaŭ titoliĝis la Pink Tape) aperis en 1990 kaj prezentis du novajn grupanojn, Andy kaj Jim Creeggan. Bedaŭrinde, la grupo estis primajstrita neĝuste kaj ludiĝas ankaŭ rapide. Pro tio ke estis faritaj tre malmultaj kopioj el la du, ĉi tiuj bendoj estas aktuale ekstreme malofte troveblaj.
Dum Andy faris vojaĝon al Ekvadoro kaj al la aro mankis tamburisto, Tyler Stewart alproprigis la postenon, kaj restis post la reveno de Andy.
La unua notinda aperigaĵo de la grupo estis la sendependa Yellow Tape (1991), la unua india muzikaĵo atinginta platenan statuson en Kanado. Vendoj de la bendo estis spronita kiam BNL estis malpermesita prezenti sin dum koncerto antaŭ la Toronta Urbodomo ĉar stabano de la tiama urbestrino June Rowlands vidis la nomon de la grupo kaj sentis ke ĝi objektigas virinojn, kio altiris la atenton de la amaskomunikiloj.
1990j
La unua albumo de la grupo, Gordon, aperis en 1992, estis furoraĵo en Kanado kaj inkluzivis iujn el la plej konataj kantoj de la grupo, interalie "Be My Yoko Ono" (la unua persono kiu helpis financi la albumon), "If I Had $1.000.000" (kiu iniciatis tradicion ĵeti makaronojn okaze de personaj prezentadoj (tradicio kiun la grupo provas malinstigi lastatempe), kaj "Brian Wilson" (nomita laŭ la grupo Beach Boys kiu poste kovris la kanton sur viv-albumo).
La dua albumo de BNL, Maybe You Should Drive, aperis en 1994, kun sukceso konsiderinde malpli bona ĉe la Kanada publiko. Post la apero, Andy Creeggan lasis la grupon por komenci altlernejan studadon kaj apartigi sin de la kverelado inter grupanoj kiu okazis post la albuma malsukceso.
La grupo aperigis Born on a Pirate Ship en 1996 kiel kvarteto. La albumo ricevis du grandajn stimulojn de la videofilmo reĝisorita de Jason Priestley por "La Malnova Apartamento" kaj de la inkluzivigo de la kanto "Shoebox" sur la sona enkonduko de la televida filmaro Friends. Kevin Hearn estis dungita kiel la klavaristo por la posta travojaĝo kaj poste oni petis ke li aliĝu al la grupo.
De du datoj sur la Born on a Pirate Ship travojaĝo dum 1996, BNL registr kaj ellas viv albumo nom Rock Spectacle, kiu havis modestan radion frap kun "Brian Wilson.".
La ara plej granda sukceso ĝis nun kaj plej granda rekono interne de Usono havas ven de ilia kvara albumo, Stunt, ellas en 1998, kuraĝigita de la #1 unu "One Week". Tuj post Stunt estis ellas, tamen, Kevin Hearn estis diagnoz kun leukemia kaj dev elspez kelkaj monatoj en la hospitalo retrovanta. La aro travojaĝis, sed kun amikoj Chris Brown kaj Greg Kurstin sur klavaros ĝis Kevin retrovita sufiĉan al realiĝi al ili sur la vojo. La singloj " Ĝi estas tute Est Far" kiu estis ankaŭ uz kiel la malferm temokanto sur la mallonga viv vigla TV serio Baby Blues kaj la kanto "Call and Answer" ankaŭ venis de ĉi tiu tre sukcesa albumo.
2000j
Maroon, ellas en 2000, ankaŭ faris juste bone en vendejoj, gvidata per la unu "Pinch Me". En 2001, ili ellas kompilitan albumon, kun la titolo Disc One: All Their Greatest Hits 1991-2001. Ĝi enhavas 17 vojoj de antaŭaj albumoj, ( ili ĉiuj estis unu, havis sian propran videofilmon, aŭ ambaŭ) kaj du novaj vojoj, "It's Only Me(The Wizard of Magicland)" kaj "Thanks, That Was Fun". La lasta estis pensita per iuj fervoruloj esti disrompo kanto, pro ĝia titolo, la fakto, ke estis la fina kanto sur la KODISKO, kaj ĉar ĝia videofilmo prezentis tranĉetojn de antaŭaj videofilmoj, sed uzita la Syncro-Vox teknikon tiel, ke la homoj ..us lip-sync al la nova kanto.
Everything to Everyone estis ellas Oktobron 21, 2003. La unua ununura nulig tio, ke albumo estis "Another Postcard," kiu ricevita modestan radioteatraĵon. "Testing 1,2,3" estis la dua unu de la albumo.
Kun la ellaso de Vastan gamon Ĉiuj, BNL havas plenumitan ilian kontrakton kun Reprise Rekordoj.
La ara plej lasta albumo estas ilia ferio albumo, "Barenaked for the Holidays," kiu estis ellas sur Oktobro 5, 2004. Estas ilia unua sendependa rekordo ekde la Flava Bendo kaj estis distribu per Warner Muziko.
Ĝi... isita anoncitan ke la aro estas filmanta piloto por varieteo sur la FOX reto tio, ke eble estas aŭ ne estas elsendiĝo.
Parencaj Bandoj
Kaj Jim Creeggan kaj Kevin Hearn havas flankajn projektojn tio, ke estas prilabor dum hiatus de BNL travojaĝo kaj studio tempo. Jim Estas parto de la alternativo/ĵazo triopo The Brothers Creeggan, kun frato kaj eks.. BNL membro Andy Creeggan kaj amiko Ian McLauchlan. Kevin Estas la frontman de Kevin Hearn and Thin Buckle, kiu lud miksajo de alternativo roko kaj ĵazo kun multaj aliaj eklektikaj influoj. Maldensa Tord.. ..iĝ ..iĝo ĉefaĵoj ludistoj de kelkaj aliaj Kanada alternativo aroj, kiel La Rheostatics.
Biografia Libro
Barenaked Ladies havas rajtigitan biografion, Public Stunts, Private Stories, kiun verkis amikon de la aro kaj kun.. "Scarberian" Paul Myers, frato de aktoro Mike Myers. Estas eldoniĝita en Kanado per Madrigal Press. Ĝisdatigita 2003 versio inkluzivas malsaman kovrilon, informojn pri Disko Unu kaj Vastan gamon Ĉiuj, kaj senpaneigoj kelkaj preseraroj trovis en la originala versio.
Katolika Armena Eklezio
Historio
La unuiĝo estis restarigita dum la Florenca Koncilio en 1439, per la dekreto Exultate Deo de la 22an de novembro, sed ĝi ne estis praktike efektivigita ĝis la jaro 1740, kiam Abraham Bedros Ardzivian, kiu antaŭ konvertiĝis al katolikismo, estis nomumita patriarko de Kilikio (aŭ Sizo) kaj memnomiĝis Abrahamo Petro la 1-a, de tiam, ĉiuj armenaj katolikaj patriarkoj duenomiĝas Petro. Du jaroj antaŭe la papo Benedikto la 14-a formale starigis la Armenan Katolikan Eklezion. Estas ankaŭ notinde ke dum la antaŭaj jardekoj pluraj grupoj de armenoj jam serĉis tian unuiĝon; la plej grava el tiuj klopodoj estis verŝajne la fondo de la Mekitarista kongregacio en 1700, fare de la armena monaĥo Mekitar.
La patriarkejo, kvankam konservis la nomon, estis translokita al Bejruto, kiu jurisdikcias por ĉiuj armenaj katolikoj en la orientaj provincoj de la Otomana Imperio, kaj la okcidentaj estas sub la jurisdikcio de la latina apostola vikario de Istanbulo. En 1829 estis starigita la Arkieparkio de Konstantinopolo kun jurisdikcio en la tuta iperio kaj ekde 1846 ricevis la civilan aŭtoritaton de ĉiuj katolikaj armenoj de la Otomana Imperio, dume la patriarko nur restis kun la spirita aŭtoritateco. Tial, la papo Pio la 9-a unuigis ambaŭ sidejojn translokiĝante la patriarkaton al Istanbulo en 1867. Dum la armena genocido inter 1915 kaj 1918 la armena eklezio disiĝis inter la najbaraj landoj, ĉefe en Sirio kaj en 1928 realigita sinodo en Romo decidis translokiĝi la patriarkaton al Bejruto, kaj Konstantinopolo restis kiel arkidiocezo.
Post la jaro 1828 armenaj katolikaj komunumoj restis sub la kontrolo de la Rusa Imperio en Armenio, tial la papo Pio la 9-a kreis por ili la eparkion de Artvino en 1850, kun jurisdikcio en la tuta imperio. La subpremo de la caroj kaŭzis dum la sekvaj 40 jaroj la abandonon de la diocezo kaj ekde 1912 la armenaj kredantoj restis sub jurisdikcio de la latina episkopo de Tiraspolo.
Liturgio kaj praktikoj
La eklezio apartenas al la grupo de orientaj katolikaj eklezioj kaj uzas la armenan riton kaj la armenan lingvon en sia liturgio. La Armena rito estas uzata ankaŭ de la Armena Apostola Eklezio kaj de signifa nombro de orientaj katolikaj kristanoj en la Kartvelia Respubliko. Ĝi estas strukturigita laŭ la gvidado de Sankta Gregorio la Iluminanto, fondinto kaj patrono de la Armena Eklezio. Male al la bizanca eklezio, preĝejoj de la armena rito estas kutime sen ikonoj kaj havas kurtenon kaŝantan la pastron kaj la altaron de la homoj dum partoj de la liturgio. La uzo de episkopa mitro kaj de nefermentita pano rememorigas la influon, kiun iam havis okcidentaj misiistoj sur ambaŭ miafizitaj ortodoksaj armenoj kaj ankaŭ sur la armenaj ritkatolikoj.
Katolik-armenaj komunumoj
Krom Armenio, Kartvelio kaj Rusio, Armena Katolika Eklezio troviĝas vaste en la armena diasporo, precipe en Libano (kie la Armena Katolika Eklezio havas sian sidejon), Sirio, Egiptio, Turkio, Irano, Francio, Usono, Kanado, Argentino, Urugvajo, Aŭstralio.
Armenio, Kartvelio kaj Orienta Eŭropo
Hodiaŭ katolikaj armenoj de Samcĥe-Javaĥeti loĝas kune en Aĥalciĥe kaj en la proksimaj vilaĝoj, same kiel en la regionoj Aĥalkalaki kaj Ninotsminda. La komunumoj en la lastaj du regionoj, ĉefe kamparaj, estas en sufiĉe malproksimaj lokoj, sed la plej grava ligo estas la historia memoro pri katolikismo.
Malgranda seminario estis establita en Gjumri, Armenio, en 1994; tie kandidatoj por la pastraro okupiĝas pri bazaj studoj antaŭ ol translokiĝi al la Pontifika Kolegio de Armenoj (establita en 1885) en Romo, kie ili okupiĝas pri filozofio kaj teologio.
Estas ankaŭ dekoj da miloj da armenaj katolikoj en Rusio, pro la granda kvanto de migrado de Armenio al Rusio okazinta de post la disfalo de Sovetunio.
Usono kaj Kanado
Nuntempe ĉirkaŭ 1,5 milionoj da armenoj loĝas en Nordameriko, el kiuj 35 000 apartenas al la Armena Katolika Eklezio.
En la 19-a jarcento katolikaj armenoj de okcidenta Armenio, ĉefe de la urboj Karin (Erzurum), Konstantinopolo, Mardin ktp., venis al Usono serĉante dungadon. Fine de la sama jarcento, multaj postvivantoj de la Hamidaj masakroj koncentriĝis en pluraj usonaj urboj, ĉefe en Novjorko. Katolikaj armenaj komunumoj ankaŭ estis fonditaj en Nov-Ĵerzejo, Bostono, Detrojto, Los-Anĝeleso kaj aliaj urboj de Kalifornio.
Katolikaj armenaj edukaj organizaĵoj ankaŭ estis fonditaj en multaj urboj. En Filadelfio kaj Bostono fondiĝis altlernejoj de armenaj fratinoj, edukantaj centojn da infanoj. Poste, simila kolegio fondiĝis en Los-Anĝeleso. Mekitaristoj zorgis pri la problemo konservi armenan identecon. Per la penoj de la mekitaristoj de Venecio kaj Vieno, la Mekitarista Kolegio estis fondita en Los-Anĝeleso.
Multaj armenoj venis al Usono kaj Kanado el sudokcident-aziaj landoj kiaj Libano kaj Sirio en la 1970-aj jaroj kaj en postaj jaroj. Ankaŭ multaj armenoj enmigris el Argentino, pro la ekonomia krizo. Samtempe multaj katolikaj armenoj en Usono translokiĝis al San-Francisko, San-Diego, Ĉikago, Vaŝingtono, Atlanto, Miamo kaj Indianapolo.
En 2005, laŭ la decido de papo Benedikto la 16-a, la Katolika Eksarkejo de Usono kaj Kanado progresis al la statuso de diocezo. Ĝi servis 35 000 katolikajn armenojn en Usono kaj ĉirkaŭ 10 000 en Kanado. La episkopo, aŭ eparko, de la diocezo, kiu havas jurisdikcion super kanadaj kaj usonaj katolikoj, kiuj estas membroj de la Armena Katolika Eklezio, fariĝis Manuel Batakjan. Laŭ novaĵa komuniko de lundo, la 23-a de majo 2011 de la Usona Konferenco de Katolikaj Episkopoj, Papo Benedikto la 16-a nomumis ĉefepiskopon Mikaël Antoine Mouradian, superulon de la Episkopejo de Sia Sinjorino en Bzommar, Libano, kiel la novan episkopon de la Episkopujo de Nia Sinjorino de Nareg en Novjorko por armenaj katolikoj. La nomumo de liban-naskita episkopo Muradjan estis diskonigita en Vaŝingtono, la 21-an de majo, de ĉefepiskopo Pietro Sambi, apostola nuncio en Usono.
Francio
Kune kun Nordameriko, Francio posedas la plej grandan nombron de armenaj katolikoj ekster la regionoj de Mezoriento kaj Orienta Eŭropo. La Episkopujo de Sainte-Croix-de-Paris estis establita en 1960 kun episkopo Garabed Armadouni kiel episkopo. Ekde 1977, la episkopejo estas gvidata de episkopo Krikor Gabrojan.
Estas ĉirkaŭ 30.000 armenaj katolikoj en la franca episkopejo, kies sidejo estas en Parizo. La episkopejo havas ses preĝejojn krom la Katedralo de la Sankta Kruco en Parizo: Arnouville-lès-Gonesse, Liono, Marsejlo, Saint-Chamond, Sèvres kaj Valence. Komunumo de mekitaristoj loĝas en Sèvres kaj monaĥejo de armenaj fratinoj de la Senmakula koncipiĝo administras lernejon en Marsejlo.
Demografio
Laŭ artikolo de C. W. Russell el 1842 en The Dublin Review estis 150.000 armenaj katolikoj tutmonde. Tamen alia fonto, la Societo por la Disvastigo de la Kredo taksis ĉirkaŭ 40.000 katolikajn armenojn en 1847. En 1871 Roswell Dwight Hitchcock taksis 100.000 katolikajn armenojn el la entute 3-5 milionoj da armenoj.
23071 Tinaliu
23071 Tinaliu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Katolika Armena Eklezio
Demografio
Malakia Ormanjan, historiisto kaj armena apostola patriarko de Konstantinopolo, taksis 136 400 armenajn katolikojn tutmonde en sia libro de 1911: 83 500 (61%) en la Otomana Imperio, 30 000 en la Rusa Imperio, 15 000 en Eŭropo (Pollando, Italio, Aŭstrio), 5.000 en Bukovino kaj Hungario, 1.500 en Egiptio kaj 1.400 en Persio. La imperia censo en 1897 en Rusio trovis 38,840 katolikajn armenojn, dum statistikoj de otomana registaro en 1914 disponigis 67,838 kiel la nombron de katolikaj armenoj.
(16889) 1998 BD27
(16889) 1998 BD27 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Katolika Armena Eklezio
Demografio
Artikolo de United Press International de 1971 taksis la nombron de anoj de la Armena Katolika Eklezio je ĉirkaŭ 100.000.
Plata nodo
Plata nodo — ŝnura nodo por kunigado (kunligado) de ŝnuroj kaj haŭseroj.
Dum kunligado, kutime oni alfiksas la movfinon al la radikfino per bendselo. Ĉi-kaze, la plata nodo ne tre dikigas la lokon de la kunigo de la haŭseroj, kaj ne embarasas sur la bobeno de kapstano. Se la movfino ne estas fiksita, sub tensio la nodo streĉfortiĝas, ĝia bildo distordiĝas, sed la fidindeco de la nodo restas alta.
En kelkaj landoj ĉi tiu nodo estas rekomendata al sanitaraj servoj por alligi vunditajn kaj rompitajn brakojn (kun surmetitaj splintoj) al la kolo.
Oni ne miksu ĝin kun rekta nodo.
Katolika Armena Eklezio
Demografio
Laŭ Annuario Pontificio, la ĉiujara adresaro de la Sankta Seĝo, la eklezio havis 142 853 anojn tutmonde en 1990. La nombro altiĝis al 736 956 en 2015 laŭ la sama fonto. Tamen la nombro estas ŝveligita pro supertakso de katolikoj en Orienta Eŭropo kaj Armenio (supozeble je 600.000). Laŭ la censo de 2011 en Armenio estis 13 247 katolikoj (de ajna etno) en la lando, multe sub la 600 000-cifero.
4844 Matsuyama
4844 Matsuyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la amatora astronomo Masanori Matsuyama (japane : 松山 正則, Matsuyama Masanori), loĝanto de Kuŝiro kaj ano de la grupo Hokkaido Showakusei Suisei Kaigi.
Katolika Armena Eklezio
Demografio
Sendependaj fontoj taksas la nombron de katolikaj armenoj en la frua 21-a jarcento je 150,000.