cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hiskiamo
Floraroj kaj floroj
La stamenoj estas bone videblaj kaj en la mezo kunkreskintaj. La anteroj longas 2,9 ĝis 3,8 mm.
2445 Blazhko
2445 Blazhko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Pelageja Fjodorovna Ŝajn elde la Simeiza observatorio, en Krimeo (tiam, en Sovetunio).
Hiskiamo
Fruktoj kaj semoj
La frukto estas speciala formo de la kapsulfrukto, nomata piksidio (kovrilkapsulo). Ĝi longas (5 ĝis) 9 ĝis 15 mm. La kapsulo enhavas inter 200 kaj 500 semojn.
(15266) 1990 UQ3
(15266) 1990 UQ3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Hiskiamo
Kromosomnombro kaj enhavosubstancoj
Oni esploris minimume sep el la 23 konataj specioj pri ilia kariotipo. Oni nombris kromosoman bazonombron de x = 14 aǔ x = 17.
Kelkaj specioj de la genro enhavas alkaloidojn, hiosciaminon kaj skopolaminon. En la specio nigra hosciamo (Hyoscyamus niger) oni trovis vianolidojn.
Disvastigo kaj habitato
Origine la specioj de hiskiamo kreskas en Eŭropo, en Nordafriko ĝis Ĉinujo kaj Hindujo, sur la Kanariaj insuloj kaj en Madejro. Kiel neofito ĝi kreskas en la nordo de Usono, Kanado, respektive en Aǔstralio. La planto kreskas apud stratoj. Gis alteco de 2000 m en la Atlasa montaro kaj ĝis 3000 m  en Himalajo.
Sistematiko
La genro konsistas el ĉ. 23 specioj. .
Somalia enanto
La Somalia enanto (Oenanthe phillipsi) estas malgranda paserina birdo kiu estis iam klasita kiel membro de la familio de Turdedoj, sed estas nuntempe pli ĝenerale konsiderata membro de malnovmonda grupo de la familio de Muŝkaptuledoj. Ĝi estas specio endemia de Etiopio kaj Somalio, de kio devenas la nomo.
La genra nomo, Oenanthe, estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka oenos (οίνος) "vino" kaj anthos (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj. .
Tiu enanto havas, kiel multaj el la membroj de la genro, blankan pugon kaj nigran renversitan T en la vostofino. Ankaŭ vizaĝo, brusto (pli malpli sube) kaj flugilplumoj estas nigraj, dum ventro estas blanka. Estas ankaŭ blanka superokula strio, multe pli latĝa kaj markata ol en aliaj samgenranoj, inter la nigra vizaĝo kaj la griza krono, kiu sekvas tra la ankaŭ griza nuko al ankaŭ griza dorso.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj.
2445 Blazhko
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astronomon Sergej Nikolajeviĉ Blaĵko (cirile Сергей Николаевич Блажко, 1870 — 1956).
Chueca
Chueca [ĉŭeka] estas konata kvartalo situanta en la centra distrikto de la urbo Madrido (Hispanio) kaj pli precize oficiale en la kvartalo Justico. Ĝi estas proksime de "Gran Vía" inter la stratoj Fuencarral kaj Barquillo. En la 1990-aj jaroj ĝi definitive iĝis la geja kvartalo de Madrido, pro iom-post-ioma elektado de la samseksama madrida komunumo por ĝia amuziĝo, babilado, renkontiĝejo kaj rezidejo jam de la 1980-aj jaroj. En la kvartalo estis malfermitaj kelkaj ejoj destinitaj al la geja publiko de Madrido, kaj kelkaj el ili ankoraŭ restas tie ekde la komenco kiaj la Kafejo Figueroa aŭ la Librejo Berkana. La kvartalo aliiĝis de tipa madrida kvartalo al kvartalo kun geja etoso, tre komerca kaj distra, malferma kaj respektema al la seksa diverseco.
Tiu ĉi kvartalo transformiĝis de fikvartalo en la 1970-aj jaroj pro drogtrafiko kaj prostituado al trankvila kaj komerca kvartalo por ĉiaj gejoj. En ĝiaj stratetoj oni povas trovi, krom la tradiciaj komercejoj, modernajn restoraciojn, seksvendejojn, saŭnojn, kafejojn, dancejojn kaj pliajn nekalkuleblajn servojn pli malpli destinitaj al la samseksama publiko: vojaĝagentejoj, klinikoj...
Unu el la plej turismaj allogaĵoj de Chueca estas la festo dum la Tago de la Geja Fiero kiu okazas regule fine de junio. Ĝi jam fariĝis klasikaĵo por ĉiu madridano aŭ pro amuziĝema vizitanto.
Institutum Judaicum et Muhammedicum
Institutum Judaicum et Muhammedicum (Instituto juda kaj mahometana) en Halle (Saale), Germanujo, estis inter 1728 et 1792 pietisma ligo kiu antaŭenpuŝis la misiadon inter eŭropaj judoj precipe.
Historio
Fondis la societon en 1728 Johann Heinrich Callenberg. Liaj posteuloj estis Stephan Schultz (1714–1776) kaj Israel Beyer (1728–1813). Iniciatojn valorajn liveris krome Paul Anton, Joachim Justus Breithaupt kaj August Hermann Francke. Spiritaj patroj estis Johann Müller (1649–1729) kaj Johann Christoph Wagenseil. Okaze de ĝia abolicio en 1792 la postlasitaĵoj ligaj transiris en la posedon de Franckesche Stiftungen.
Mondoubleau (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Institutum Judaicum et Muhammedicum
Agadoj
Ĉefa influantoj estis halle-aj pietistoj, kiuj jam en la komenco de la 18-a jarcento misiadis interkontinente ene de Dänisch-Halleschen Mission. Intenco ilia estis anonci la kristanisman savon kaj fari misiadon inter judoj. Fundamento estis la respekto kaj la scienca intereso pri malsamkredoj. Dum misivojaĝoj faritis prelegoj en la respektiva landa lingvo kaj speciala literaturo disdonitis al la judaro prezenta. Post la estiĝo de la t.n. Mesianistoj de Jakob Frank en Pollando oni ankaŭ en tiu kadro predikigis institutanojn el Halle. Skribitis multaj aĵoj en la lingvoj araba kaj hebrea, kiujn studentoj el Halle disdoni devis; krome estis ilia tasko raporti pri la reagoj de la ricevintoj de tiaj donaĵoj.
En la jaro 1994-a komencitis la prilaboro de la institutaj aferoj kaj en 1997 fonditis fare de sep scienculoj (sub la gvido de profesoro Walter Beltz) aparta esplorgrupo.
Brevier-Legaĵoj – Kristnaska festociklo
Brevier-Legaĵo estas teksto por la Liturgio de la Horoj.
Tiu ĉi artikolo, post kelkaj klarigoj, entenas kompletan liston de la tiel nomataj «duaj legaĵoj» el la romkatolika breviero laŭ ilia sinsekvo dum la liturgia kaj kalendara jaro. La tekstojn mem oni trovas, sekvante la ligilojn, en Vikifonto.
La artikolo volas instigi vin, verki la ankoraŭ mankantajn esperantajn tradukojn kaj enmeti ilin en Vikifonton.
Pro troa amplekso (pli ol 32 kb) la artikolo «Brevier-Legaĵoj» konsistas el 5 partoj:
Jen la kompleta listo de «duaj legaĵoj» laŭ la ordo en la breviero.
Advento
1-a adventa semajno 2-a adventa semajno
3-a adventa semajno
lasta tagoko laŭkalendare
Ponferado
Ponferado (Ponferrada) estas urbo, municipo kaj ĉefurbo de la komarko Bierzo, Provinco Leono, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Silo kaj Boezo, kaj ĝi estas la dua plej grava urbo en la provinco kun aglomeraĵa areo kun pli ol 94 000 loĝantoj. La urboparto de Ponferado, senkalkuli Flores del Sil, Cuatrovientos, Fuentesnuevas, Dehesas... havas loĝantojn, el kiuj  estas viroj kaj  inoj.
Geografio
Ponferrada okupas totalan areon de 283,17 km² kaj limas norde kun Camponaraya, Cabañas Raras, Cubillos del Sil, Congosto, Carracedelo, Molinaseca, Santa Colomba de Somoza, Priaranza del Bierzo, Benuza, Castrillo de Cabrera kaj Lucillo.
Demografio
Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 747 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 60 000 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj absorbo de najbaraj malgrandaj loĝlokoj. Ĝi distas 113 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado. En 1082 oni ordonis konstruon de ponto super la rivero Sil kaj faciligi la trapason de pilgrimantoj de la Jakoba Vojo. De tiu ponto devenas la loknomo kun la senco de ponto plifortigita fere aŭ simple ponto plifortigita, ideo kiu inspiris la blazonon. La areo apartenis al la Regno Leono kaj apartenis al la Templanoj ĝis ties dissolvo en 1312. Dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj la urbo prosperis komerce, havis muregon, kvar pordegojn kaj judan kvartalon. En la 15-a jarcento okazis konfliktoj inter diversaj nobeloj kaj pro la ribelo "irmandiña".
Ĝi suferis ankaŭ pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (kelkajn fojojn sidejo de la provinca stabanaro). En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. Poste la urbo prosperis per industrio kaj instalado de elektra termocentralo.
Lingvo
Ponferado estas trilingva municipo, ĉar, krom la hispana, oni konservas en ĝia municipa teritorio la leonan kaj la galegan. Tiusence, la tradicia lingvo de plej parto de la municipo estas la leona, sed la hegemonia parolmaniero de kvar okcidentaj submunicipoj (nome Fuentesnuevas, Dehesas, Toral de Merayo kaj Rimor) estas galega, tre miksita kun la leona (ĉefe ĉe Toral de Merayo kaj Rimor). Aliflanke, lingve la historia toponimio de tiuj kvar galegparolantaj lokoj estas propra de asturileona, de kio eblas dedukti, ke la hegemonia lingva elemento en la tuta municipo estis dekomence la asturileona, poste iom anstataŭigita de la galega en la okcidento de la municipo, dum en la cetero de la municipo restas hegemonia la leona, kaj parole kaj toponimie, sed suferanta pli kaj pli kastiliigon.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj kaj produktado de vino, fruktoj kaj legomoj), brutobredado kaj ĉasado. Gravas industrio pri konstru-ardezo, pecoj por ventogeneratoroj, siderurgio, kaj diversaj sektoroj kiel vitro, viando, cemento ktp.
Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, muzeoj, piedirado, parkoj) kune kun komerco kaj servoj.
Estas tri dek bazlernejoj, kvar mezlernejoj, universitata kampuso (1 500 lernantoj) kaj aliaj lernejoj; kvar sancentroj kaj universitata hospitalo; 31 apotekoj; kaj diversaj komercaj centroj.
Kingston upon Thames
Kingston upon Thames aŭ Kingston ĉe la Tamizo (origine "king's town", reĝa urbo) estas municipo de Granda Londono. Ĝi situas ĉirkaŭ dek mejlojn (dekses kilometrojn) sudokcidente de Charing Cross (en la centro de Londono). Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La urbo estis fondita ĉe la unua Tamiza transejo enlande de la Ponto de Londono. Ĝi estis okupata de la romianoj, kaj poste iĝis anglosaksa reĝa bieno.
Sep anglosaksaj reĝoj kroniĝis tie, kaj la kronadŝtono ankoraŭ videblas. La sep reĝoj estis:
Hodiaŭ Kingston upon Thames estas grava butikejo.
(12265) 1990 FG
(12265) 1990 FG estas malrapide rotacianta asteroido de la Hungaria familio, aŭ interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Medaltabelo de la Vintra Olimpiko 1936
Tiu-ĉi listo estas medala tabelo de la Vintra Olimpiko 1936. La rango kalkuliĝas unuavice laŭ la nombro de gajnitaj oraj medaloj po ŝtato, duavice laŭ la nombro de arĝentaj kaj triavice de bronzaj medaloj. Se pli ol unu ŝtato havas identan nombron de olimpikaj medaloj, ili havas la saman rangon kaj listiĝas alfabete. Tio respegulas la sistemon uzatan de la Internacia Olimpika Komitato. La gastiganta lando de la Olimpiko estas markita per helblua fono de la koncerna tabela linio.
Ruĝa vakcinio
Ruĝa vakcinio estas bera planto kun la latina nomo Vaccinium vitis-idaea. Ĝi estas specio de la genro vakcinio, kies koloro brile helruĝas. En Esperanto ĝi kutime nomatas ruĝa vakcinio, kvankam atentindas ke ankaŭ aliaj specoj havas pli-malpli ruĝan koloron, ekzemple oksikoko, kiu malhelruĝas.
Priskribo
La arbusteto atingas grandon de inter 10 kaj 40 centimetroj. Ĝiaj ovalaj folioj, malhelverdaj kaj ledecaj, estas ordigitaj en du vicoj.
Inter la fino de majo kaj komenco de aŭgusto el la komence malhelruĝaj burĝonoj ekestas blankaj, foje iom rozecaj, sonoriletoformaj unuopaj floroj. Ekde la fino de aŭgusto ĝis la komenco de septembro el ili en kvin ĝis ses semajnoj maturiĝas komence blankaj, poste brile helruĝaj beroj.
En tre favoraj klimataj cirkonstancoj, kiuj troveblas ekzemple en iuj partoj de Nederlando, jam ekde la fino de junio troveblas maturaj beroj.
Teritorio de disvastiĝo
Ĉar la plantoj de ruĝa vakcinio senprobleme toleras froston de ĝis -22 °C, ili tutmonde ekzistas en la norda tera hemisfero, de la klimate modera zono ĝis la arkta kaj ĉirkaŭpolusa areo de 71° norda latitudo, en Gronlando eĉ pli norde. Tiu holarktisa planto preferas sunajn kaj sekajn lokojn kun iom acida grundo, sed ankaŭ toleras lokojn en tre ombraj arbaroj aŭ sablaj grundoj malriĉaj je nutraj substancoj.
Utiligo
Ruĝaj vakcinioj en la kuirartoj de multaj landoj estas aprezata frukto, aparte kiel aldonaĵo al rostita viando de ĉasitaj sovaĝaj bestoj. Pro la granda kvanto da fruktaj acidoj ĝi tamen malofte manĝatas krude, sed pli ofte kuirite kvazaŭmarmelade. La fruktoj enhavas, krom grandaj kvantoj da vitamino C, ankaŭ la vitaminojn B1, B2, B3 kaj A, kaj krome valorajn kvantojn de mineralaj substancoj. Iuj beraj acidoj efikas kontraŭbakterie kaj helpas bonan konserviĝon de vakciniaj produktaĵoj. Medicine uziĝas ankaŭ la sekigitaj folioj de la planto.
Listo de verkoj de Bab
En sia verko titolita Sources for Early Bab Doctrine and History (fontoj por fruaj historio kaj dogmaro de la Bab) Denis MacEoin priskribas multajn el la verkoj ankoraŭ haveblaj.
Pilgrimado al Mekko
Je la 10-a de septembro 1844 la Báb foriris al Mekko por partopreni la ĉiujaran pilgrimadon islaman. Alveninte en Mekko, Li publike deklaris sian mision ĉe la Kaaba kaj al la Ŝarifo de Mekko, sed oni ne akceptis Lin. Lia vojaĝo daŭris naŭ kaj duonan monatojn, dum kiuj Li multe skribis:
Reveno al Ŝirazo
La Báb revenis al Bú sh ihr (persa haveno) je la 15-a de majo 1845 kaj instaliĝis en Ŝirazo sed estis arestita pro la tumulto, kiun okazigis Liaj sekvantoj en la urbo. Dum tiu enkarceriĝo Li ankaŭ multe verkis.
Restado en Esfahano
Pro epidemio de ĥolero, la Báb transloĝiĝis al Esfahano (Iṣfáhán), kie la guberniestro Manú ch ihr Kh án protektis Lin. Ĉar Li vivis tiam kvazaŭ sekretan vivon, Li ne plu multe skribis.
Enkarcerigo en Máh-Kú
Post la morto de la guberniestro de Esfahano Manú ch ihr Kh án en marto 1847, la Báb estis arestita kaj eskortita al Teherano, poste al Tabrizo kaj fine dum la somero 1847 al la montara fortikaĵo de Máh-Kú ĉe la landlimo de Turkio kaj Rusio. Liaj vivkondiĉoj estis komence tre severaj kaj striktaj sed pli kaj pli malseveriĝis : Li havis multan tempon por skribe proklami Sian mision kaj gastoj povis viziti Lin.
Enkarcerigo en Ch ihríq
Pro la insistaj petoj de la rusa registaro, post sep monatoj oni transloĝigis Lin al la montara fortikaĵo de  Ch ihríq, kiu estas pli malproksima al la rusa landlimo. Tie Li restadis de majo 1848 ĝis julio 1850, escepte dum tri monatoj por Lia proceso en Tabrizo. La verkoj, kiujn li tiam revelaciis, estis pli esoteraj kaj mistikaj ol la antaŭaj.
Aliaj verkoj
Aliaj verkoj ne havas precize konatan daton
Enĥeiridion
La Enĥeiridion aŭ Manlibreto de Epikteto (Ἐγχειρίδιον Ἐπικτήτου, Enkheirídion Epiktḗtou) (enĥeiridion estas greka por "tio, kion oni tenas en la mano") estas mallonga manlibro de stoika etika konsilo kunmetita de Ariano, 2a-jarcenta disĉiplo de la greka filozofo Epikteto.
Enhavo
Tamen, "kelkaj aferoj dependas de ni, aliaj ne" kaj ni devas agi laŭe, prenante respondecon plani kaj ek-efikigi tion, kion ni povas, kun virto kaj sen ĉagreniĝo aŭ senkuraĝiĝo per malhelpaĵoj kaj renversaĵoj preter nia povo.
Dum multaj jarcentoj, la Enĥeiridion restigis sian aŭtoritaton kaj kun kristanoj kaj kun paganoj. Du kristanaj aŭtoroj—Nilus kaj sennoma samtempulo — skribis parafrazojn de ĝin en la frua 5-a jarcento kaj Simplicio de Kilikio skribis komentarion pri ĝi en la 6-a. La verkon unue eldonis en latina traduko Poliziano en Romo en 1493; Filippo Beroaldo eldonis alian eldonon en Bolonjo en 1496. La origina greka unue eldoniĝis en Venecio kun la komentario de Simplicio en 1528 kaj angla traduko aperis tiel frue kiel en 1567. La libro estis ofta lerneja libro en Skotlando dum la Skota Klerismo. Adam Smith havis 1670-an eldonon en sia libraro, akirita kiam li estis lernejano.
Palaco de la Princo de Monako
La Palaco de la Princo de Monako, kelkfoje konata kiel Grandioza Palaco, estas la oficiala rezidejo de la Princo de Monako en Montekarlo. Origine fondita en 1191 kiel ĝenova fortikaĵo, dum ĝia longa kaj foje drameca historio ĝi estis bombardita kaj sieĝita de pluraj foraj armeoj. Ekde la fino de la 13-a jarcento, ĝi estis la fortikaĵo de la familio Grimaldi kiu kaptis ĝin en la jaro 1297. La Grimaldi-familio unue reĝis kiel feŭdaj senjoroj kaj ekde la 17-a jarcento kiel suverenaj princoj, sed ĝia povo estis foje ricevata pro malfortaj interkonsentoj kun ĝiaj grandaj kaj fortaj najbaroj. En la 21-a jarcento, la palaco daŭre estas la rezidejo de la princo de Monako.
Les Salles-sur-Verdon
(jen france, okcitane Lei Salas de Verdon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Fátima Jiménez García
Fátima JIMÉNEZ GARCÍA estas hispana esperantistino de Arundo, Provinco Malago, Andaluzio. Ŝi estas Supera Teknikistino pri Infana Edukado kaj Diplomita pri Sociala Laboro en la Universitato de Granado. Ŝi gvidis diversajn seminariojn en municipa informejo de la Urbodomo de Arundo pri virinaj aferoj.
Ŝi ankaŭ instruis esperanton en pluraj kulturaj centroj en sia urbo. Ŝi estis membro de la LKK kiu organizis la 73-an Hispanan Kongreson de Esperanto okazinta en Arundo. Ŝi prelegis dum la Andaluzia Kongreso de Esperanto 2016 okazinta en Antekero pri dolmenoj kaj gvidis atelieron pri mikroliteraturo.
NGC 1978
NGC 1978 (alia indiko — ESO 85-SC90) estas globa stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Fátima Jiménez García
Ŝi estis lernantino en la postdiplomaj Interlingvistikaj Studoj en la Universitato Adam Mickiewicz en Poznano (Pollando). Ŝi estas delegito de UEA en Arundo kaj vicprezidantino de Andaluzia Esperanto-Uniĝo.
NGC 1978
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lajos Bónis
Lajos Bónis [lajoŝ bOniŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bónis Lajos estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia nobela antaŭnomo estis tolcsvai [tolĉvai].
Lajos Bónis naskiĝis la  en Érsekújvár (nuntempa Nové Zámky en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Bónis estis korusano inter 1881-1884, poste li aliĝis al gravaj provincaj teatroj. Li denove estis en la ĉefurbo en trupo de Zsigmond Feld inter 1893-1895, poste li denove havis rolojn province (ekzemple trupo de Lajos Makó (1895), de Ignác Krecsányi (1896-1898), Mihály Szendrey (1901-1902)). Li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1906 kaj 1926, poste li pensiuliĝis.
Li edziĝis en 1894, poste 3 gefiloj naskiĝis.
Insuloj de la Toresa Markolo
La Tores-Markolaj Insuloj estas insulgrupo en la Toresa Markolo inter la norda pinto de Aŭstralio, la Kabjorka Duoninsulo, kaj la suda marbordo de Papuo-Novgvineo. Ĝi apartenas grandparte al la aŭstralia federacia ŝtato Kvinslando. Kelkaj insuloj laŭlonge de la suda marbordo apartenas al Novgvineo.
22730 Jacobhurwitz
22730 Jacobhurwitz estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Insuloj de la Toresa Markolo
Al la insula grupo apartenas pli ol 270 insuloj, el kiuj nur 21 estas loĝataj (19 ĉe la aŭstralia flanko kaj Daru kaj Parama ĉe la flanko de Papuo-Novgvineo). La ĉefa insulo estas Thursday (Ĵaŭdo) sur la aŭstralia flanko. Daru ĉe la flanko de la okcidenta provinco de Novgvineo estas multe pli granda. La laŭ la surfaco plej granda insulo nome Princo de Kimrujo estas apenaŭ loĝata.
22730 Jacobhurwitz
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jacob Benjamin Hurwitz, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta scienco. Li estis lernanto ĉe la Robert Frost Middle School de Rockville (Marilando).
Insuloj de la Toresa Markolo
Historio
En la jaro 1606, ses monatojn antaŭ Luiz Váez de Torres de kiu la insuloj ricevis lian nomon, la nederlandano Willem Janszoon per la ŝipo Duyfken, atingis la insulojn. En 1770 la insulgrupo estis okupita de britoj estritaj de James Cook kiel parto de Aŭstralio.
Politika disdivido
La precipe al Aŭstralio apartenantaj insuloj de la Tores-Markolaj Insuloj. La nordaj insuloj kiel Daru apartenas al Papua Novgvineo. Ili situas proksime al la marbordo de Novgvineo kaj estas administataj de la komunumo Torres Shire; ili estas dividitaj de nordo al sudo en kvin insulaj regionoj:
Loĝantoj
Sur la insulo oni parolas krom la oficialan lingvon nome anglan, interalie mabuiagan, meriaman kaj la lingvafrankaon Toresa kreola lingvo, nome kreola lingvo parenca al tokpisina de Papua-Novgvineo. En 2001 loĝis 8069 homoj sur la insuloj, escepte de la insuloj Daru kaj Parama. Inter ili estis 6214 Insulanoj de Toresa Markolo (Melanezianoj respektive el Papuo) aŭ Aŭstraliaj aborigenoj.
La insuloj suferis de longe pro elmigrado al la aŭstralia ĉeflando.
Aŭstralia glareolo
La Aŭstralia glareolo (Stiltia isabella), estas eta vadbirdo de la familio de glareoloj nome Glareoledoj el la ordo de Ĥaradrioformaj, sed ĝi estas la ununura glareolo kiu ne apartenas al genro Glareola sed al genro Stiltia.
Disvastiĝo
La aŭstralia glareolo estas loĝanta birdo kiu reproduktiĝas en Aŭstralio nome en nordokcidento, nordo, centro kaj suden ĝis ĉirkaŭ Adelajdo kaj vintras en la tuta norda teritorio - ĉefe nordoriente - kaj for de Aŭstralio en suda insuloj kaj regionoj de Indonezio kaj Novgvineo. Movoj okazas ne nur pro sezonoj sed ankaŭ pro okazantaj aŭ neokazantaj pluvoj.
Aspekto
Temas pri vadbirdo de tre specifa konturo, sed pli svelta ol la glareoloj de la genro Glareola. Ĝi havas mezlongajn krurojn kaj kolon, longajn pintajn flugilojn - pli malhelaj ĉepinte - kaj forkoformajn vostojn. Ili havas mallongajn bekojn kio estas adaptiĝo al aera manĝado; pli precize la beko estas mallonga, dika ĉebaze kaj meze kaj tre akrapinta subenkurvita; krome ĝi estas nigra ĉepinte kaj ruĝa ĉebaze. La kapo, brusto, dorso kaj la flugiloj estas helbrunaj. Pli precize reproduktuloj havas ruĝbrunan unuan parton de la ventro kaj blankan duan parton pli sube. La kruroj estas verdbrunecaj.
Kutimoj
Ilia plej nekutima eco inter birdoj klasitaj kiel vadbirdoj estas ke ili ĉasas siajn predojn inter insektoj dumfluge kiel hirundedoj, kvankam ili povas manĝi ankaŭ surplanke per rapida kurado. Iliaj mallongaj bekoj estas adaptiĝo al aera manĝado.
La ino demetas 2-4 ovojn en grunda truo.
Ilij estas birdoj de maferma kamparo kaj estas vidataj ofte apud akvo vespere, gvatantaj insektojn.
6794 Masuisakura
6794 Masuisakura estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (gubernio Ŝiga, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana verkistino kaj eseistino Sakura Masui, konata pro ŝiaj libroj pri. Ŝi ankaŭ estas interesita pri astronomio.
1953
1953 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1953 post Kristo okazis, interalie:
Guaynabo
Guaynabo [gŭajnabo] estas urbego, universitata urbo kaj municipo en norda parto de Porto-Riko. Ĝi apartenas al urbaro de San-Juano (Porto-Riko).
Geografio
Guaynabo situas preskaŭ ĉe la norda marbordo de la insulo. En la proksimeco troviĝas urbegoj Bayamón (Porto-Riko), Caguas kaj San-Juano.
Historio
Caparra estis fondita en 1508 kiel la unua hispana komunumo de la insulo. Ĝi estas hodiaŭ parto de Guaynabo. Caparra estis forlasita en 1521, la loĝantoj translokiĝis al San-Juano. Guaynabo estis fondita en 1769.
Trafiko
Guaynabo havas servon de tiuj turismaj busoj, kiuj similas al tramoj. La urbo ankaŭ havas busan sistemon, kiu kovras la tutan metropolan areon, krome du stacidomoj funkcias. Guaynabo havas ŝoseon al San-Juano.
Klimato
En Guaynabo tropika musona klimato regas. Jare pluvas (neniam neĝas) 1318 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 21-30 °C.
Zarautz
Zarautz [] eŭske, en hispana Zarauz []) estas urbo en la provinco Gipuzkoa en Eŭskio. Ĝi estas je ĉ. 20 km okcidente de Donostia-San Sebastián ĉe la golfo de Biskajo. La urbo havas 20079 loĝantojn (stato 2007).
La 2,5 km longa kaj 80 m larĝa strando estas ŝatata de surfistoj kaj aliaj akvosportemuloj.
Politiko
Ekzistas ĝemelado kun la franca urbo Pontarlier kaj kun Cardano al Campo en la itala provinco Varese.
Longbeka milvo
La Longbeka milvo, Helicolestes hamatus, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ la aglojn, akcipitrojn kaj vulturojn.
Ĝi troviĝas ĉe akvo en arbaraj partoj de tropika norda kaj centra Sudameriko, kaj en malproksima orienta Panamo.
Kiel ĉe la Helikomilvo, la ne kutima hokegoforma beko estas adapto manĝi akvajn helikojn, kaj dum ĝi foje prenas krabojn, ĝi manĝas ĉefe helikojn el la genro Pomacea.
Trith-Saint-Léger (stacidomo)
Trith-Saint-Léger estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Trith-Saint-Léger, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lourches - Valenciennes (254000).
Z kun nombro
(ĉi tie n estas entjero)
San Juan Yatzona
Geografio
San Juan Yatzona apartenas al la distrikto Villa Alta al kiuj apartenas entute 25 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Norda montaro de Oaĥako (regiono Sierra Norte), kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 561 loĝantojn. El tiuj estis 267 viroj kaj 294 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1300 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 430 indiĝenoj. El tiuj 368 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 368 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 1979
NGC 1979 (aliaj indikoj — ESO 487-24, MCG -4-14-4, AM 0531-232, PGC 17452) estas galaksio en konstelacio Leporo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rosita Amores
Rosita AMORES estas kantistino naskita je la 26-a de januaro 1938 en Algemesí (Valencilando). Estis pionirino en la erotika kabaredo meze de la 1960-aj jaroj, kun artistoj kiel Rafael Conde (la "Titi"), en lokoj kiel teatro Alkazar de Valencio. Rosita Amores scipovis eviti la frankistan cenzuron en epokoj kiam erotismo en Katalunio estis io privata. Ŝi iĝis tre populara ikono en la mondo de la spektaklo en Valencilando. 'Ponle menta' estis unu el siaj plej konataj kanzonoj.
Ramon Menezes
Ramon Menezes (n. ) estas brazila futbalisto. Li en 2001 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Mamborê
Mamborê estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 13.968 loĝantojn en 2010.
María Teresa León
María Teresa León Goyri (Logroño, la 31-an de oktobro 1903 — Madrido, la 13-an de decembro 1988) estis hispana verkistino integrita en la generacio de la 27a. Ŝi estis virino engaĝigita en la malfacila epoko kiam ŝi devis vivi, kaj ŝi frontis kritikojn kaj sociajn konvenciojn.
Biografio
María Teresa León, naskiĝis en Logroño, kaj pasigis siajn infanaĝon kaj junaĝon inter Madrido, Barcelono kaj Burgos, ĉar la patro estis militisto. Ŝia onklino María Goyri, unua doktorino pri Homaj Sciencoj (Filosofía y Letras) en Hispanio kaj universitata profesoro, ege influis en ŝia liberala kaj feminisma pensaro. Poste, ankaŭ María Teresa studis Homajn Sciencojn.
María Teresa edziniĝis ankoraŭ deksepjara al Gonzalo de Sebastián, kun kiu ŝi havis du filojn, sed la geedzeco ne bone funkciis. Tiuepoke, inter 1924 kaj 1928, ŝi kunlaboris kun la ĵurnalo Diario de Burgos, en la urbo kie ili loĝis, unue uzante pseŭdonimon Isabel Inghirami, poste sub sia vera nomo. Por tiu ĵurnalo ŝi verkis tridekon da artikoloj pri tiutempaj temoj, kulturo kaj indefendo. Tiam ŝi verkis ankaŭ infanrakontojn publikigotajn iom poste, kiam ŝi ekloĝis en la madrida ĉefurbo. La definitiva geedza krizo kaj la tedo de provinca vivo puŝis sin veni Madriden. Tie ŝi refaris la kontakton kun la familio Menéndez Pidal-Goyri, kiu enkondukis ŝin en la kulturan etoson de la ĉefurbo.
Tiutempe ŝi konatiĝis kun Rafael Alberti, kiu iĝis ŝia viva kaj literatura kompano. Post la proklamo de la Dua Hispana Respubliko, la Konsilio por Stud-Vastigo aljuĝis al ili stipendion por studi la teatrajn evoluon kaj tendencojn en Eŭropo. Tio ebligis al ili ofte vojaĝi tra la kontinento kaj konatiĝi kun la plej interesaj aŭtoroj de la 1930-aj jaroj.
En 1933 ili kunfondis la beletran revuon Octubre (oktobro, pro la Rusa Revolucio), kaj ŝi aperigis sian porinfanan rakontaron Rosa Fría, patinadora de la luna (Rozulin’, sketantino ĉe la luno) kun ilustraĵoj de Alberti.
En 1934 ili vojaĝis al Sovetunio por partopreni la Unuan Kongreson de Revoluciaj Verkistoj kaj, revenonte Hispanien, ili sciiĝis pri la okzintaĵoj de la revolucio de Asturio kaj la subpremega reago de la dekstrema registaro. Ili do decidis, anstataŭ reveni al Hispanio, iri al Ameriko kun la celo disinformi pri la asturiaj okazintaĵoj kaj kolekti monon por helpi la viktimojn de la subpremado. Tie María Teresa skribis serion da artikoloj por la ĵurnalo New York Post. Poste ili plu vojaĝis al Kubo, Meksiko kaj Centrameriko. Sekvis reveno al Hispanio kaj aktiva kunlaboro por kunfondi la Popolan Fronton.
Milito kaj ekzilo
La someron de 1936 ili pasigis en la insulo Eivissa/Ibiza. Tie, do, ili troviĝis kiam okazis la militista puĉo de la 18-a de Julio. Danke al la helpo de kamparanoj, ili sukcesis fuĝi de la polico kaj enŝipiĝi direkten al Valencio. Jam en Madrido, dum la milito, María Teresa iĝis sekretario de la Alianco de la Kontraŭfaŝisma Intelektularo, kaj kadre de tiu institucio ŝi entreprenis tre interesajn teatrajn projektojn jen kiel aŭtoro, jen kiel reĝisoro (aŭ eĉ kiel aktoro disfoje). Kune kun Alberti ŝi fondis la gazeton El mono azul (La blua supertuto, pro la "uniformo" de la laboristaj milicanoj). Ŝi verŝis siajn spertojn en la milita Madrido en du romanojn: Contra viento y marea (Spite ĉian malfacilon) kaj Juego limpio (Sentrompa ludo).
Kune kun aliaj intelektuloj ŝi partoprenis en la kampanjo por protekti la artan heredaĵon de la lando eksterlandigante la artaĵojn de la Muzeo Prado kaj de la Reĝa Palaco de Madrido (inter aliaj), bombarditaj de la naziaj aviadiloj de la Legio Kondor.
Post la milito, komenciĝis por María Teresa kaj Rafael Alberti longa ekzilo, unue en Parizo, poste en Bonaero (kie naskiĝis la filino Aitana kaj kie ili loĝis dum 23 jaroj), kaj fine en Romo, kie ili estis pli proksimaj al Hispanio. Dume ili intense dediĉis sin al verkado. María Teresa finis en 1968 sian membiografion Memoria de la melancolía (Memoro pri la melankolio), historie gravan dokumenton kiun ŝi verkis, ĉar ŝi timis morti en ekzilo. Ŝi verkis ĝin, ĉar ŝi pensis, ke la defendantoj de la Respubliko, havas devon fronte al la Historio ekde tiu 14a de aprilo kiam proklamiĝis la Respubliko, kaj ke ili ne rajtas morti sen fini tion, kion ili komencis.
María Teresa León kaj Rafael Alberti revenis Hispanien en aprilo 1977, sed ŝi ne longe ĝuis ĉi novan vivetapon, ĉar baldaŭ ŝi eksuferis alchajmeron.
István Irsai
István Irsai [iŝtvAn irŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Irsai István, en Israelo פסח עיר-שי (Pesaĥ Ir-Ŝai) estis hungara-israela grafikisto, afiŝisto, arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj, scenejdekoraciisto, poŝtmarkoplanisto.
Biografio
István Irsai devenis el juda familio. Li abiturientis en sia naskiĝurbo en 1914, poste li studis violonadon en Muzikakademio Franz Liszt. Li batalis kontraŭ la italoj dum la 1-a mondmilito kaj li vunduĝis. Tio poste faris malfacila la violonadon. Inter 1916-1919 li studis en Reĝa Teknikuniversitato József, poste li estis forigita. Li finis la lernadon en la Muzikakademio, poste li violonadis. Li vivis en Palestino de 1925 ĝis 1929, kie li estis arkitekto, grafikisto, scenejdkoraciisto kaj li kreis novstilan literaron de la hebrea abozo (Haim). Li ankaŭ edziĝis. Li revenis al Hungario en 1929, kie li laboris kiel fama grafikisto ĝis 1944, poste li estis deportita, sed li postvivis la holokaŭston. La familio Irsai revenis al Palestino, kiu post kelkaj jaroj iĝis Israelo. Li denove faris diversajn grafikajn kaj arkitektajn laborojn, depost la maljuniĝo li kreis pentraĵojn kaj skulptaĵojn.
Vladimir Jakovleviĉ Solovjov
Vladimir Jakovleviĉ SOLOVJOV (Владимир Яковлевич Соловьёв) estas rusia astronomo, ankaŭ konata sub la transliterada nomo Vladimir Yakovlevich Solovyov
De 2004 ĝis 2014 li estis ĉe la astronmia stacio de la Ŝtata Universitato de Kazano
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris la asteroidon 48650 Kazanuniversity la.
(12266) 1990 FL
(12266) 1990 FL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
János Tellyesniczky
TELLYESNICZKY János (tejeŝnicki) estis inĝeniero-hidrologo naskita en Élesd la 11-an de septembro 1864 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de aŭgusto 1938.
Alejandro Núñez Alonso
Alejandro NÚÑEZ ALONSO (Ĥiĥono, Asturio, 1905 - Kebekio, Kanado, la 7-an de oktobro de 1982) estas romanisto, ĵurnalisto kaj scenaristo de hispana kino. Li estas konata, ĉefe, pro siaj historiaj romanoj pri Benasur de Judujo kaj Semiramiso, inter aliaj.
Biografio
Komence li sentis inklinon al la teatro. Meze de la dua jardeko de la 20-a jarcento, celante prosperi kiel dram-verkisto, li translokiĝis al Madrido post la verkado de kelkaj dramoj. Dumtempe li rolis kiel ĵurnalisto por pergajni sian vivon, sed ne sukcesis ke oni prezentu siajn teatrajn verkojn. Kiel ĵurnalisto li laboris en la tagĵurnaloj El heraldo kaj La Libertad; en ĉi lasta li rolis kiel kino-kritikisto. Fine de la jaro 1929 li translokiĝis al Meksiko, kaj tie li iome dediĉiĝis al la pentr-arto kaj laboris en iuj tag-ĵurnaloj: Excelsior, El universal... li fondis du revuojn: Imagen, Mapa (t. e. Bildo, Mapo) kaj Arte y Plata (t. e. Arto kaj Arĝento) kaj publikigis siajn unuajn romanojn: Konco (el kiu oni faris filmon), Noktmeza Virino, historio de uua prostituitino, kaj Tagoj de uragano.
En la jaro 1949 li translokiĝis al Eŭropo. Dumtempe li estis ĵurnal-korespondanto en Romo kaj Parizo kaj revenis al Hispanio en 1953. Ĉi tie estis publikigita, en la jaro 1954, lia verko: La gota de mercurio (t. e. La guto da hidrargo), kiu estis favore taksita de la priliteraturaj kritikistoj. Poste, en 1955, aperis liaj verkoj: Segunda agonía (t. e. Dua agonio) kaj Tu presencia en el tiempo (Via ĉeesto en la tempo), romanoj enetosigitaj en Meksikio. Dum la sekvintaj jaroj, krom multenombraj diverstemaj verkoj, li disvolvigis du ciklojn de historiaj romanoj: tiu de Benasur de Judujo kaj tiu de Semiramiso. Siaj romanoj atingis, dum lia vivo, grandan sukceson inter la publiko kaj la kritikistoj. Li atingis, en la jaro 1957, la Landan Premion pri Literaturo, kaj en 1965 la Premion de la Literatura Kritiko. Post lia morto sia verkaro iome perdis la intereson de la publiko, sed ĝi sufiĉe rekuperiĝis ekde la jaro 2008, kiam estis reeldonitaj siaj ĉefaj historiaj romanoj Benasur de Judujo kaj Semíramiso.
Ciklo de Benasur de Judujo
Kvinvoluma historia romano enetosigita en la Romia imperio de la unua jarcento p. K. Ĝia protagonisto estas Benasur, iu ruza juda ŝipar-posedanto kiu ŝajnigas loĝalecon al Romo, sed klopodas sekrete la ruinigon de la Imperio. Lia kontakto kun Kristo kaj la apostoloj profunde ŝanĝis sian karakteron, kondukante lin al neesperita fino. La kvin volumoj de tiu ciklo titoliĝas:
Ciklo de Semíramiso
Tetralogia historia romano, enetosigita en la 9-a jarcento a. K., pri la famkonata reĝino Semiramiso. Post la morto de sia edzo, la asiria reĝo Ŝamshiadad la 5-a, Semiramiso sukcesis kontroli la povon sur la tuta Mezopotamio. La kvar-voluma romano priskribas la intrigojn de tiu reĝa kortumo, tiaj kiaj ili estis interpretitaj de la aŭtoro. La titoloj de la kvar volumoj de ĉi tiu kolekto estas:
Milton Santos
Milton Almeida dos SANTOS (Brotas de Macaúbas, la 3-a de majo 1926 – San-Paŭlio, la 24-a de junio 2001) estis grava brazila geografo. Diplomita je Juro, Milton elstaris pro sia verkaro en diversaj kampoj de geografio, aparte pri urbigo en la Tria Mondo. Li estis unu el la grandaj uloj, kiuj reviglis brazilan geografion dum la 1970-a jardeko. Li ankaŭ notiĝis pro siaj verkoj pri tutmondiĝo en la 1990-aj jaroj. La verkaro de Milton Santos prezentas kritikan posicion rilate al la kapitalisma sistemo kaj siaj teoriaj postuloj, kiuj estis dominintaj en tiu epoko.
Milton Santos gajnis la Vautrin Lud premion en 1994, la plej prestiĝa prizo en la geografia kampo. Oni konsideras ĝin la Nobel de geografio. Milton Santos estis la unua kaj nura geografo de Latinameriko, kiu gajnis tiun premion.
Boulogne - Pont de Saint-Cloud (pariza metrostacio)
Stacio
Ĝi troviĝas sub la kruciĝejo Rhin-et-Danube de Boulogne-Billancourt, proksime al Ponto de Saint-Cloud kiu transiras Sejnon. Ĝi ebligas priservon de kvartalo situanta ĉirkaŭ la kruciĝejo kaj de la centro de Saint-Cloud kelkcent metrojn trans la alia bordo de la riverego.
Waikaremoana
Waikaremoana estas lago situanta en Nacia Parko Te Urewera en la Norda Insulo de Nov-Zelando, je 60 kilometroj nordokcidente de Wairoa kaj je 80 kilometroj sudokcidente de Gisborne.<!-- Ĝi kovras areo de 54 km².
La Nordo Insula plej profunda lago (256 m profunda), ĝia surfaco estas je alto de 600 metroj pli supre marnivelo. Alia geografia (esprimiloj, esprimas) inkluzivi _Panekiri_ Krutaĵo kaj _Puketukutuku_ Duoninsulo, kiu estas la situo de (apterigedoj, kivio) konservada programo. Ĉirkaŭbarita kiel ĝi estas per montoj _clad_ kun aŭtoĥtona arbaro kiu havas neniam estas logita, ĝi estas larĝe estimita kiel la Nordo Insula plej alloga lago. Multaj aŭtoĥtonaj birdaj specoj _scarce_ en plej aliaj partoj de la Norda Insulo povas troviĝi en la areo. _Possum_-(ĉasado, ĉasanta) programo operacias en la areo al helpi protekti la arbaro.
Vostok (lago)
Vostok (lago) (la nomo venas de la rusa vorto por "oriento") estas la plej granda el pli ol 140 subglaciaj lagoj estantaj sub surfaco de tera plej suda kontinento - Antarkto. Ĝi situas je, sub Rusia Vostok-stacio,  sub la surfaco de la centra Antarkta glacia folio. Ĝi estas 250 km longa per 50 km larĝa je ĝia plej larĝa punkto, tial simila en amplekso al Ontaria Lago, kaj estas dividita en du profundajn basenojn per kresto. La akvo super la kresto estas proksimume 200 m (650 (futojn)) profunda, kompare al malglate 400 m (1,300 (futoj)) profunda en la norda baseno kaj 800 m ) profunda en la suda. Vostok (lago) kovras areon de . Ĝi havas taksitan volumenon de   kaj konsistas el pura akvo. <!-- Vostok (lago) estas videbla de spaco kiel la glacia folio pli supre ĝi estas (plata, apartamento). (NASA _GSFC_)]]
Waikaremoana
La lago (mensogoj, mensogas, kuŝas) en la koro de _Tuhoe_ lando. La hamleto de _Āniwaniwa_ kaj la _Waikaremoana_ Motoro Kamp(ad)i estas situita sur la _lakeshore_. Estas ankaŭ Departemento de Konservada oficejo.
Vostok (lago)
Averaĝa akva temperaturo
La averaĝa akva temperaturo estas ĉirkaŭ −3 °C; ĝi restas fluido pli sube la normala frostanta punkto pro alta premo de la pezo de la glacio pli supre ĝi. _Geothermal_ varmo de la Tera eno varmaj la fundo de la lago. La glacia folia sin izolas la lago de malvarmaj temperaturoj sur la surfaco.
Waikaremoana
Waikaremoana estas populara kiel (festa kaj feriaj tagoj, ferio) valorizato per popolo kiu uzi la lago por fiŝkaptado, piedfrapado kaj alia (aliformiga, ripoza) agadoj. La Waikaremoana Trako, unu de Nov-Zelanda "Granda Marŝas", estas tri al kvar-tago _tramp_ kiu sekvas proksimume duono de la laga cirkonferenco. La trako povas esti marŝita sendepende, aŭ kiel parto de (direktis, gvidita) grupo.
Vostok (lago)
Glacia kerno esplori
(Esploristoj, Esploristas) laborante je _Vostok_ Stacio produktis unu el la monda plej longaj glaciaj kernoj en 1998. Artiko Rusia, Franca, kaj U.S. teamo alezis kaj analizis la kerno, kiu estas 3623 m (11,886 (futo, piedoj)) longa. Glaciaj specimenoj de kernoj alezis proksime al la supro de la lago havi estas analizita al esti kiel malnova kiel 420,000 jaroj, (pensiganta, sugestanta) (tiu, ke, kiu) la lago havas estas sigelita sub la _icecap_ por inter 500,000 kaj pli ol milionaj jaroj. Alezanta de la kerno estis intence (digita, endigigita, haltita) malglate 120 m (400 (futo, piedoj)) pli supre la suspektis rando kie la glacia folio kaj la fluidaj akvoj de la lago estas penso al verigi al malebligi infektado de la lago de la 60 (tuno, tonelo) kolumno de _freon_ kaj aviada bruligaĵo la (Rusoj, Rusaj, Rusujanoj, Rusujanas, Ruslandanoj, Ruslandanas, Rusujaj, Ruslandaj, Rusas, Rusiaj) plenigita ĝi kun al malebligi ĝi frostanta super.
Waikaremoana
Nombroj de vizitantoj al la areo estas _mitigated_ per la nesigelita vojo (tiu, ke, kiu) devas esti prenita al atingi ĝi.
Vostok (lago)
Glacia kerno esplori
De ĉi tiu kerno, aparte de glacia tio estas penso al havi formita de laga akvo frostanta sur la bazo de la glacia folio, indikaĵo havas estas fundamenti, en la (formo, formi) de mikroboj, al (pensigi, sugesti) (tiu, ke, kiu) la laga akvo (apogas, subtenoj, subtenas) vivo. (Sciencistoj, Sciencistas) sugestita (tiu, ke, kiu) la lago povis posedi unika loĝloko por antikvaj bakterioj kun izolita _microbial_ gena bilardo enhavanta (karakterizoj, karakterizas) ellaborita eble 500,000 jaroj antaŭe.
Waikaremoana
La pli malgranda Lago _Waikareiti_ (mensogoj, mensogas, kuŝas) kvar kilometroj al la nordorienta.
Vostok (lago)
Verŝajna du apartigi (ekosistemoj, ekosistemas)
Ekde ĝi havas estas esplorita (tiu, ke, kiu) ĝi konsistas de du apartigi basenoj (dividita, dividis) per kresto, ĝi havas estas sugestita (tiu, ke, kiu) la (kemiaĵo, kemia) kaj biologia (kompozicioj, kompozicias, vortkunmetoj, vortkunmetas, kunligoj, kunligas, komponaĵoj, komponaĵas) de ĉi tiuj du (ekosistemoj, ekosistemas) estas verŝajna al diferenci.
Alta premo kaj alta oksigena kunmetigo
Vostok (lago) estas malmultvivsubtena ege ĉirkaŭaĵo, unu tio estas _supersaturated_ kun oksigeno, kun oksigenaj niveloj 50 (tempoj, fojoj) pli alta ol tiuj tipe fundamenti en ordinaraj purakvaj lagoj sur Tero. La kruta pezo de la _continental_ _icecap_ (sidanta, kovanta, seanco) supre sur Vostok (lago) estas kredita al (kotizi, kontribui) al la alta oksigena kunmetigo. Ekster solvanta en la akvo, oksigeno kaj aliaj gasoj estas kariolita en speco de strukturo nomita _clathrate_. En _clathrate_ (strukturoj, strukturas), gasoj estas enmetita en glacia kaĝo kaj aspekti pakita neĝo. Ĉi tiuj (strukturoj, strukturas) (formo, formi) je la alta-premaj profundoj de Vostok (lago) kaj devus iĝi labila se aĉetita al la surfaco.
Pro al ĉi tiu alta-premo ege ĉirkaŭaĵo, se akvo estis al malmobiliziĝi de Vostok (lago) (de alezanta, ekzemple), ĝi povis ŝpruci ŝati kraketita karbonatita (trinkaĵo, drinkaĵo, drinki, trinki, alkoholaĵo) povas kaj, se ne enhavis, (malfermi, malfermita) la lago al ebla infektado kaj afekti potenciala hazardo al (sciencistoj, sciencistas).
Spekulativo sur ebla vivo kaj komparoj al _Europa_
Ne alia natura laga ĉirkaŭaĵo sur Tero havas ĉi tiu multa oksigeno. (Ĉiu, Iu) (organismoj, organismas) en Vostok (lago) devas esti pova _overcoming_ tre alta oksigena streĉo. Iu havi (spekulita, spekulaciita, spekulativita) (tiu, ke, kiu) tia (organismoj, organismas) (majo, povas) havi havita al evolui speciala (adaptadoj, adaptadas), tiaj alta (kunmetigoj, kunmetigas) de _protective_ (enzimoj, enzimas), por ke travivi la laga oksigeno-riĉa ĉirkaŭaĵo.
Pro al la laga simileco al luno de Jupitero, _Europa_, konfirmacio (tiu, ke, kiu) vivo povas travivi en Vostok (lago) povus fortikigi la argumento por la ekzisto de vivo sur _Europa_.
_Tidal_ (fortoj, fortas) en Vostok (lago)
En Aprilo de 2005, Germana, Rusia, kaj Japana (Esploristoj, Esploristas) fundamenti (tiu, ke, kiu) la lago havas (tajdoj, tajdas). Dependanta sur la pozicio de la Suno kaj la Luno, la surfaco de la lago (altiĝas, pligrandiĝoj, pligrandiĝas) inter 1 kaj 2 cm. La (esploristoj, esploristas) alpreni (tiu, ke, kiu) la fluktuo de la laga surfaco havas la efiki de (pumpilo, pumpi) (tiu, ke, kiu) konservas la akvo cirkulanta, kiu devus esti necesa por la elviva de (mikroorganismoj, mikroorganismas) se estas (ĉiu, iu).
Ĵusa esplori
En Januaro de 2006, Rubekola Sonorilo kaj (Mikaelo, Miĥaelo) _Studinger_, _Geophysical_ (esploristoj, esploristas) de Universitata Kolumbio, anoncis en _Geophysical_ Esplori (Leteroj, Literoj) la malkovro de du pli malgrandaj lagoj sub la _icecap_, nomis 90 Gradoj Oriente kaj _Sovetskaya_.
Ĝi estas ankaŭ suspektis (tiu, ke, kiu) antarktaj subglaciaj lagoj (majo, povas) esti koneksa per reto de _subterranean_ riveroj. _Glaciologists_ _Duncan_ _Wingham_ (Universitata Kolegio, Londono) kaj _Martin_ _Siegert_ (Universitato de Bristol, nun Universitato de Edinburgo) (publikigita, publikigis) en Naturo en 2006 (tiu, ke, kiu) multaj de la subglaciaj lagoj de Antarkto estas almenaŭ kelktempe _interconnected_. Evidente pro varianta akva premo en personaj lagoj, granda, sub-surfacaj riveroj (majo, povas) subite (formo, formi) kaj tiam (forto, forto (fiziko)) grandaj kvantoj akva tra la solida glacio.
Al sondilo la akvoj de Vostok (lago) por vivo sen infektado, (planoj, planas, projektas) estita iniciatita per _JPL_ al starti kun _melter_ sondilo- la (do, tiel)-nomita "_cryobot_" - kiu fandas suben tra la glacio super Vostok (lago), _unspooling_ (komunikadoj, komunikadas) kaj pova kablo kiel ĝi iras. La _cryobot_ portas kun ĝi malgranda _submersible_, nomita "_hydrobot_", kiu estas _deployed_ kiam la _cryobot_ havas fandita al la glacio-akva interfaco. La _hydrobot_ tiam naĝas for kaj "(aspektas, aspektoj, rigardas) por vivo" kun (fotilo, kamerao) kaj alia (instrumentoj, instrumentas).<_ref_>Glacia Esploristo Koncipis por Alia (Mondoj, Mondas) Prenas (Arkto, Arkta) Provo</_ref_><_ref_>Roboto al Esplori Enfosita Glacia Lago</_ref_>
30173 Greenwood
30173 Greenwood estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Floyd S. Greenwood, finalisto de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio, medicino, scienco de la sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Andover West Middle School en Andover (Masaĉuseco).