cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Historia Muzeo (Lahoro)
Historio
La 29-a januaro 2014, la Panĝaba registaro aprobis la renovigadon kaj la pejzaĝon de la Turo de Pakistano kaj de la areo «Rondaj Ĝardenoj» (Circular Gardens) dum la 28-a renkontiĝo de la Provinca-Evoluada Labora Partio. Laŭ la projekto, la nova nomo de la parko devis esti «Parko Granda-Iqbal». Post pluraj prokrastoj, la unua fazo de la projekto estis inaŭgurita la 17-an decembro 2016 fare de Ĉefministro Navaz Ŝarif.
La historia muzeo estis inaŭgurita dum la dua fazo de la projekto, ĉe la norda fino de la parko. La 17-an aprilo 2018, la ĉefministro de Panĝabio Ŝehbaz Ŝarif ĉeestis la inaŭguran cerimonion. La projekto kompletiĝis post 14 monatoj kun kosto de 300 milionoj da rupioj. Dum la unuaj semajnoj, ĝi gastigis studantojn el publikaj lernejoj en partnereco kun la Panĝaba Departemento pri Lerneja Edukado. Ĝi malfermiĝis por la publiko la 1-an de julio 2018.
Kolektoj
La kolektoj de la muzeo estis disigitaj en kvin sekcioj, ĉiu el ili temanta pri malsama eco de la kulturo kaj de la historio de Pakistano.
Ĉambro 1
La ĉambro 1 estas dediĉita al la historio de la subkontinento, ekde la alveno de la Orienthinda Kompanio ĝis la gravaj eventoj de la Pakistana Movado. Ĝi inkluzivas aŭdvidajn montriĝojn pri la Rezolucio de Lahoro (kiu estis aprobita ĉe la Turo de Pakistano, kiu ankaŭ troviĝas en la Parko Granda-Iqbal), la interparoladoj Gandi-Ĝinah de 1944, la Plano de la 3 junio kaj la leĝo pri la sendependeco de Hindio de 1947.
Ĉambro 2
Ĉi tiuj sekcio temas pri la Dispartigo de Hindio kaj inkluzivas voĉajn rakontojn de la homoj kiu migris al Pakistano kiel parto de la plej granda amasa migrado en la homa historio. La ĉambro ankaŭ montras videojn pri la komunajn tumultojn de 1947.
Ägidius Rehm
Ägidius REHM (ankaŭ Aegidius Rehm; Egidius Rem; naskiĝinta en 1486 en Augsburg, mortinta la ) estis germana teologo kaj inter 1526 kaj 1535 episkopo de Chiemsee.
Nacia Historia Muzeo (Lahoro)
Ĉambro 3
La ĉambro 3 temas pri la ĉefaj eventoj kiuj okazis en la naskiĝinta lando, inkluzive de la formado de la registaro kaj la nacia armeo. La gastojn povas almiri dioramojn pri la fervoja stacio Vagah kaj post-sendependecaj tendaroj de rufiĝintoj. Virtuala-realeca montriĝo en 3D klarigas la malfacilecojn spertitaj fare de la migrantoj. Fotbudo permesas foti flanke de la Fondinto de la Nacio kaj de aliaj Fondintaj Patroj.
Geranila akrilato
Geranila akrilato aŭ geranila 2-propenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj geraniolo. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo, solvebla en akvo, DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de geranilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Geranila akrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Ägidius Rehm
Vivo
Post studoj en Parizo kaj Italujo li doktoriĝis pri jursciencoj kaj estis ekde 1514 katedralkapitulano en Passau. Okaze de la reformkunveno en Mühldorf am Inn en 1522 li faris la malfermparoladon. Post 1522 li estis spirita konsilisto de la salcburga arkiepiskopo Matthäus Lang von Wellenburg, kiun li influis tre koncerne la demandojn pri pluklerigo de la klerikaro kaj kontraŭreformacion. Kune kun li li troviĝis dum la Unua salcburgia kamparana ribelo sur Citadelo Hohensalzburg. Pri la tie travivita dusemajna sieĝo li verkis en la latina lingvo.
Post abdiko de Berthold Pürstinger la Rehm posteulis lin kiel episkopo. Pro la Dua salcburgia kamparana ribelo lia konsekro eblis nur en aŭtuno 1526 en Mühldorf. Neestante kontenta pri la kvanto da punado de la ribelestroj li cedis al la anoj de Taxenbach rekompencon pri 1000 guldenoj pro la detruo de Kastelo Fischhorn. Dumepiskopece li havis tamen nur malgrandan influon politikan.
Nacia Historia Muzeo (Lahoro)
Ĉambro 4
La 4-a ĉambro temas pri la populara kulturo de Pakistano: Lolivudo, la evoluo de Pakistana muziko kaj de la tradiciaj metiartoj. La vizitantoj ankaŭ povas rigardi filmetojn el famaj Pakistanaj filmoj kaj aŭskulti klasikajn kantojn.
Ĉambro 5
Ĉi tiuj sekcio elmontras la sportan historion de Pakistano, kun portretoj kaj bustoj de famuloj el la lando.
Originalulo
Originalulo estas persono kiu konatiĝis pro neinterŝanĝebla, parte ankaŭ ekscentra sinprezento ekz. en grandurbo.
Tion helpas aberacio de normalaj kutimoj, neatendotaĵoj kaj eĉ miraklaj momentoj. Ankaŭ pozitiva, modela karaktero por aliaj aŭ kaj eĉ socia kritikado fare de la originalulo (ekz. en maniero de publika arlekeno) eblas.
Šišma
Šišma estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1348.
László Foltán
László Foltán [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Foltán László estis hungara kanuisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto, instruisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. Li akiris diplomojn en 1983, 1988 kaj 1994 en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto. Ekde 1986 li estis trejnisto, inter 1992-2010 li instruis gimnastikon en mezlernejo. Lia filo same estis kanuisto.
Sporta kariero
estis kanuisto en ĉefurba sportklubo ekde sia aĝo 17, sed rezultoj venis nur post jaroj. Li estis hungara ĉampiono 12-foje, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1977-1984. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora medalo, krome en mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1977, 1978, 1981. Li konkursis precipe teame. Hungario bojkotis la sekvan Someran Olimpikon, tial li finis sian aktivan sportan karieron en 1984.
Graište
Graište (makedone Граиште) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 145 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas ne malproksime de la urbo Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 610 - 700 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 3,6 km².
Tra la vilaĝo fluas rivero Nigra rivero (Črna Reka), en kiun el sudo fluas rivero Obedničica. Tra la vilaĝo pasas la regiona vojo R2239, kiu ligas la urbojn Demir Hisar kaj Prilep.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Ernő Szenes
Ernő Szenes [seneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szenes Ernő estis hungara aktoro, komikisto. Lia origina familia nomo estis Schwarcz ĝis 1913.
Ernő Szenes naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Buchenwald (laŭ alia informo en 1945 en Budapeŝto).
Universitato de Jordanio
La Universitato de Jordanio (الجمعة الأردنية, transliterumo : Al-Jamaa Al-Ardaniya ) estas ŝtata universitato funkcianta en Amano, la ĉefurbo de la Reĝlando Jordanio. La universitato estis fondita en 1962 en la regiono Jubiha kaj estas la plej granda kaj plej malnova altlernejo en la Regno de Jordanio. La universitato havas proksimume 2,700 akademiajn laborantaranojn kaj pli ol 38,000 studentojn. La universitata kampuso situas en la universitata distrikto en la grandurbo de Amano. La Universitato de Jordanio estas inter la plej elstaraj universitatoj en la araba mondo. La universitato kaj la Jordania Universitato de Scienco kaj Teknologio estas la du elstaraj institucioj por alteduko, inĝenieristiko kaj medicinaj studoj en Jordanio.
Organizo
La universitato havas la jenajn fakultatojn  :
Ernő Szenes
Biografio
Ernő Szenes devenis el juda familio. Li studis en privata aktorlenejo de Szidi Rákosi kaj li komencis sian aktoran karieron en 1915. Plej ofte li estis komikisto en kabaredoj aŭ li rolis en Gaja Teatro. Li ofte havis ankaŭ filmajn rolojn. En 1928 li translokiĝis al Berlino, iom poste li havis rolojn en en:Kabarett der Komiker (Vieno). En 1931 li hejmenvenis. Lia aktora kariero finiĝis en 1939 pro la kontraŭjudaj leĝoj. Li estis viktimo de la nazia teroro. Li havis edzinon inter 1922-1924.
Gergely Pattantyús
Gergely Pattantyús [gergej patantjUŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pattantyús Gergely estis hungara vitroartisto, vitralisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Gergely Pattantyús naskiĝis la en Pécs.
Biografio
Gergely Pattantyús maturiĝis en industriarta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1990, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1995. Liaj plej gravaj instruistoj estis Árpád Csekovszky, Zoltán Bohus kaj Márton Horváth. Inter 1995-1997 li studis en majstra kurso, en 1997 li havis stipendion. inter 1997-2000 li instruis en la menciitaj mezlernejo, ekde 1998 en la altlernejo. Intertempe en 1996 li fondis kun iu firmaon. En 2004 li akiris sciencan gradon DLA, en la sama jaro li havis stipendion en Dublino. Li ricevis premion en 1997.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. La sudafrikaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj. La la konkursoj de 2010 partoprenis la alpa skiisto Peter Scott kaj la skikuristo Oliver Kraas.
Imre Farkas (kanuisto)
Imre Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Imre estis hungara kanuisto, olimpiano, pentristo, pastoro. Lia baldaŭa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Kassai-Farkas András.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo. Post sportaj fiaskoj li ricevis paciencon en la religio, li estis pastoro en sekto. Baldaŭ li studis arthistorion en Scienca Universitato Loránd Eötvös kaj komencis pentradi. Lia unua ekspozicio okazis en 1963 en Budapeŝto. Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1996.
Sporta kariero
estis kanuisto dum la mezlernejaj jaroj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1960 kun du bronzaj medaloj. Lia plej konata sportpartnero en kanuo estis József Hunics.
30569 Dybczyński
30569 Dybczyński estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la polan profesoron Piotr Andrzej Dybczyński ĉe la Instituto de la Astronomia Observatorio de la Universitato Adam Mickiewicz. Liaj sciencaj interesoj koncernas diversajn aspektojn de la kometa dinamiko, la kaj la mekanismojn de alporto de dinamike novaj kometoj en la internan sunsistemon.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. La sudafrikaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Airbus Defendo kaj Kosmo
Airbus Defendo kaj Kosmo (angle Airbus Defence and Space) estas parto de Airbus respondeca pri defendo kaj aerkosmaj produktoj kaj servoj. La dividado estis formita en januaro 2014 dum la entreprena restrukturado de European Aeronautic Defence and Space (EADS), kaj konsistas el la antaŭaj Airbus Military, Astrium, kaj Cassidian sekcioj. Ĝi estas la dua plej granda kosma kompanio de la mondo post Boeing kaj unu el la plej bonaj dek defendokompanioj en la mondo.
Airbus Defendo kaj Kosmo havas ĝian entreprenan ĉefsidejon en Ottobrunn, Germanio kaj estas estrita de Michael Schoellhorn. La firmao havas kvar programliniojn: Militaviadiloj (estrita de Alberto Gutiérrez), Kosmaj Sistemoj (estrita de Jean-Marc Nasr), Komunikado-Inteligenteco-Sekureco (estrita de Evert Dudok) kaj Senpilotaj Aeraj Sistemoj (estrita de Jana Rosenmann). Kun ĝia ĉeesto en 35 landoj, la firmao laborigas 40,000 homojn el 86 naciecoj kaj kontribuas al 21% de Airbus-enspezoj.
Hidroleacoj
La hidroleacoj (Hydroleaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo solanaloj (Solanales). Ĝi enhavas ununuran genron (hidroleo) kaj 11 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (22 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Sádaba
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centrokcidenta parto de la komarko Cinco Villas, ĉe la rivero Riguel. Ĝi limas sude kun Ejea de los Caballeros kaj okcidente kun Biota.
La loĝloko Sádaba (454 msm) estas je 90 km de Zaragozo. Ĝi estas apid Layana oriente kaj komunikata kun Ejea de los Caballeros sud kaj kun Castiliscar laŭ la ŝoseo A-127.
Historio
Oni trovis restaĵojn de romianoj, sed eble de ne tre grava setlejo. La areo certe estis loĝata de araboj, kiuj lasis la heredon de mudeĥara arkitekturo kaj reton por irigacio. En la 11-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono.
La zono de Sádaba ekreloĝiĝis en la 11-a jarcento. En 1099 estis ties senjoroj García Garcés kaj lia edzino Blanquita (aŭ Velasquita). En 1125 oni konstruis kastelon pli fruan ol tiu aktuala fare de Alfonso la 1-a. En 1159 ĝi estis propraĵo de filo de la senjoroj, nome Pedro García, kio indikas heredan senjorlandon, io ne ofta en Aragono dum la 12-a jarcento.
Komence de la 13-a jarcento Arnaldo de Alascún tiranis la lokanojn de Sádaba kaj rabadis ĉe apuda Navaro, pro kio Sanĉo la 7-a de Navaro militis kontraŭ li kaj metis Sádaba sub sia protektado en 1215. En 1221, li devis ripeti la agadon kontraŭ la filo de la antaŭa, nome Fortanet de Alascún, kaj lia patrino María, kiuj devis fordoni la lokon.
En 1223 estis Fernando de Leret posedanto dn “Nova Sádaba”, dato de la nova kastelo. Lia sukcedanto Teobaldo la 1-a redonis la lokon kaj la kastelon al Fortanet en 1244, laŭ peto de la grafo de Verán, sed kun devigoj de vasalo. Sádaba revenis al Aragono pro peto de siaj lokanoj en 1261.
En la Milito de la Du Petroj, Sádaba estis donita kiel ostaĝo al Karolo la 2-a de Navaro dum la negocado inter ambaŭ reĝoj. Petro la 4-a vendis la lokon al Francisco de Villanueva en 1384, sed la lokanoj elaĉetis sian liberecon en 1399 kaj Sádaba jam ne plu foriris el la Regno Aragono. En 1452 ĝi resuferis atakojn de navaranoj, same kiel aliaj lokoj de la lima areo. En 1518 Karolo las 1-a konfirmis la privilegiojn de la loko.
Jam en la 20-a jarcento, alvenis fervojo nome la konstruado de la fervoja linio de Sádaba al Gallur.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Sádaba: oni malaltiĝis el 2 971 loĝantoj en 1960 ĝis nunaj 1 291 loĝantoj.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Demografio
Demografia evoluo de Sádaba inter 1842 kaj 2020:
45688 Lawrencestacey
45688 Lawrencestacey estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras K. Lawrence Stacey, longtempan, komence kiel junulo en Southfield (Miĉigano), kaj pli malfrue en Asheville (Norda Karolino). Li fakiĝis en la observo de.
Nerila akrilato
Nerila akrilato aŭ propenato de nerilo estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj nerolo. Ĝi estas senkolora, brulema likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo, sed solvrbla en DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Akrilato de nerilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Nerila akrilato posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Kastelo Nimritz
Kastelo Nimritz (germane: Schloss Nimritz) estas historia konstruaĵo en Nimritz, Germanujo, en la turingia Distrikto Saale-Orla.
Historio
La kastelo menciitis unuafoje en 1074 endokumente. Unue temis pri akvokastelo kun rektangula horizontala projekciaĵo kaj enirejo ĉe la suda flanko. La akvofoso ekzistis ĝis 1870; rojo ankaŭ nun ankoraŭ fluas. La senjoroj de Etzdorff alikonstruigis la konstruaĵon inter 1565 kaj 1569 je renesanckastelo. Tiutempe estiĝis ankaŭ la norda ŝtupara turo kaj la nordokcidenta orielo. En la dua supra etaĝo troviĝas tri diversaj farbaĵoj el la renesanca tempo (de aranĝoj inter 1565 et 1569) atestantaj la grandajn aranĝojn tiutempajn. En 1640 svedaj soldatoj dum la Tridekjara milito marodis kies tendaro troviĝis apud Saalfeld (Saale). Sed la masiva kverka pordo defendas la internon kaj eltenas la hakilojn kies spurojn oni vidas ĝis nun. Ĉirkaŭ la jaro 1740 la interno nove farbitis kaj kelkaj ĉambroj ricevis alian parceligon; la plafonoj plibeligitis per stukaĵoj. La familio Bünau aĉetis ĉ. 1600 la kastelon kaj aranĝis la alikonstruadon. La longa cepa spajo de la ŝtuparturo datumas de 1760.
Dum la malfrua 19-a jarcento fariĝis multaj ŝanĝoj konstruaj kaj meblaroj, kio kutimis en multaj aliaj kasteloj tiutempe. La t.n. suda korto inter la aloj surkonstruitis. En 1773 akiris la senjoroj de Beust la domon. La lasta proprietulo estis ĝis 1945 majoro Joachim von Beust.
Dum la Dua mondmilito nenio damaĝitis; komunistoj ordonis la malkonstruon de eron kastelan. En aŭtuno 1947 la sovetiaj okupantoj donis la ordonon SMAD nr 209 je malkonstruo de nobelaj sidejoj kion la parte jam reduktita kastelo povis ŝpari al si servante kiel loĝejoj por el Eosta Eŭropo forpelitaj germanoj.
La vendo fare de la komunumo al t.n. investanto iĝis fiasko. Sekvis diversaj posedantoj novaj kaj en 2000 la estonteco de la kastelo estas severe endanĝerigita. Salvo venis ekde 2001 danke al nova posedanto serioza. Estante en privata posedo la kastelo ne povis vizitiĝi. Por la sukcesa restaŭrado aljuĝitis en 2006 la Turingia premio monumentprotekta.
Marta Kaczyńska
Marta Kaczyńska (naskiĝis la 22-an de junio 1980) – pola juristino, advokato; de 2014 felietonisto de la semajnrevuo "Sieci".
Vivo
Marta Kaczyńska estas filino de Lech Kaczyński, prezidanto de Pollando en la jaroj 2005–2010, kaj de Maria Kaczyńska, krome nevino de Jarosław Kaczyński, ĉefo de la pola registaro en la jaroj 2006–2007.
Dum infaneco partoprenis lekciojn de baleto. Finis studojn ĉe Jura Fakultato de la Universitato de Gdańsk; gajnis rajton al profesio de advokato.
Ŝi estas heroo de la dokumenta filmo de Maria Dłużewska titolita Córka (Filino) el 2011. Ankaŭ rolis en dokumentaj filmoj Gorycz i chwała (Amaro kaj gloro) de Ewa Świecińska el 2010, Lista pasażerów (Listo de pasaĝeroj) de Ewa Stankiewicz el 2011 kaj Lider (La gvidanto) de Jan Pospieszalski el 2011 (pri Jarosław Kaczyński). En la flmo Dama (Damo) de Maria Dłużewska el 2015 (pri Maria Kaczyńska) rolanta en ĝi Marta Kaczyńska legas aldone fragmentojn el memorlibro de sia patrino.
En 2014 aperis ŝia libro Moi rodzice (Miaj gepatroj), kies kunaŭtorino estas Dorota Łosiewicz.
De 2014 verkas felietonojn al la semjnrevuo "Sieci", en kiu i.a. okupiĝas pri etikaj, moralaj kaj sociaj problemoj.
Eksteraj ligiloj
Marta Kaczyńska
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 2002
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. La sudafrikaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Gerd Reichenbach
Agadoj
Reichenbach estis speciala gastejestro kiu responsis inter 1979 kaj 2017 pri la tenado de la kafejo Euro Café kiun oni simple nomis ankaŭ Café Gerd. Posteulis lin Sandra Herrmann. En 2015 filmigis Solveig Kasten liajn agadojn ene de la serio WeimarLeben. La aĵo pri Reichenbach tiam venkis kaj gajnis publikan premion okaze de la kvina eldono de la konkurso Quellinale organizita fare de la alternativa filmklubo Landcineasten.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 2006
La tripersona sudafrika teamo estis la plej granda (!) de la kontinento en Torino.
Gerd Reichenbach
Agadoj
Okaze de la 80-a datreveno naskiĝtaga li ĝuis honoriĝon kantan, pri kio raportis la gazeto "Thüringische Landeszeitung" en la 3.5.2020. En tiu ĉi artikolo li titoliĝis legenda ulo. La gazeto "RathausKurier", oficiala periodaĵo municipa, simile taksis lin en sia eldono de la 30.1.2016. Homoj pretaj eniri lian knajpon admiritis pro ilia kuraĝo.
Sud-Afriko en la Vintra Olimpiko 2006
Kunordigis la teamon la nuna Sud-Afrika Sporta Konfederacio kaj Olimpika Komitato fondita en 1991. La sudafrikaj sportistoj estas plia el tiuj teamoj kiuj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko kaj kutime sendas tre malmultajn teamanojn, kvankam iliaj kolegoj kompare relative sukcesas en la someraj olimpikoj.
Gerd Reichenbach
Agadoj
Venis la gastoj ne sole pro konsumemo sed pro travivemo de la gastejestro mem. Li eĉ garantiis epizodojn de spontanea aktorado sen kabarede malkritiki la gastojn! Pri li ankaŭ faritis filmeto en la serio Weimarleben. Michael Rötsch 2021 komponis melodio pri la kafejo reichenbach-a. Ĉe budo je Geleit-strato li ankoraŭ antaŭ sia kariero gastejestreca vendadis fiŝsandviĉojn - kun simila humuro. Klientino ĵus aĉetinta la laŭdire milionan fiŝsandviĉon senditis de Reichenbach al la magistrato por ricevi kuponon pri senkosta vojaĝo al Hamburgo. La oficialuloj nesciantaj eĉ kredis tion, kio poste evendentiĝis nura humuraĵo. Pri tio legeblis ĉe la gazeto "Weimarer Zeitung".
45518 Larrykrozel
45518 Larrykrozel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Gerd Reichenbach
Agadoj
Ankaŭ piedpilkado de la sportklubo SC 1903 Weimar ŝatitis de Reichenbach kiel bredado de ekzotikaj birdoj. Pro tio oni iam anoncis karnavalŝerce alinomon de sia lokalo je Ĉe la nuda papago kio tute ne ĝojigis la kafejestron mem.
45518 Larrykrozel
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Larry Krozel (1964–2020), planetaria lektoro ĉe la Planetario Treworgy en Mystic Seaport, (Konektikuto). Li sciis klarigi malsimplajn astronomiajn konceptojn al la vizitantoj de ĉiuj aĝoj kaj estis aktiva membro de la Internacia Asociio de Kolektantoj de Meteorŝtonoj kaj de la Suna Sekcio de la AAVSO.
El Rosario (Tenerife)
El Rosario [elroSArjo] (La Rozario) estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sude de la nomita metropola zono de la insulo Tenerifo.
La municipa ĉefurbo estas La Esperanza, je 900 m.s.m. El Rosario estas municipo tre diversa pri la socigeografiaj trajtoj, el ebenaĵoj de La Esperanza ĝis la marbordo de Tabaiba. La municipo formas parton de la Metropola areo de Sankta Kruco de Tenerifo kun San Cristóbal de La Laguna, Tegueste, Tacoronte, El Sauzal kaj Santa Cruz de Tenerife mem. Tiu metropola areo havas pli ol 449 472 loĝantojn.
La loknomo El Rosario (La Rozario) estas rilata al la tiea patronino Virgulino de la Rozario.
Geografio
El Rosario estas en la nordorienta parto de la insulo Tenerifo, en la orienta pinto de la montokresto Pedro Gil, lime kun la municipoj Santa Cruz de Tenerife, San Cristóbal de La Laguna, Tacoronte, El Sauzal kaj Candelaria.
El Rosario posedas areon de 39,43 km², okupante la 18an plej grandan teritorion de la insulo kaj la 33an de la provinco. Ĝi havas averaĝan altitudon de 754 m.s.m.
Grava aparteco de El Rosario, ene de la insularo, estas la ŝanĝo de la administraciaj limoj. Meze de la 1970-aj jaroj la municipoj de Santa Cruz de Tenerife kaj El Rosario interkonsentis cedon fare de tiu lasta de parto de la orienta lima sektoro inter ambaŭ municipoj, ĉar ĝi integriĝis ene de la influa areo de la ĉefurba metropola zono. Tial okazis perdo de 13,2 km², nome unu kvarono de la tiama totala areo de la municipo, sed eĉ pli granda perdo de loĝantoj, ĉirkaŭkalkule du trionojn de la tuta loĝantaro. Precize pro tio la loĝantaro evoluis tute netipe.
La municipo enhavas parton de la natura loko protektita pejzaĝo Las Lagunetas, kiu estas ankaŭ Speciala Konservozono kaj Zona de Especial Protección para las Aves (Birdoprotekta Zono), inkluditaj en la Reto Natura 2000.
El Rosario havas ankaŭ Monton de Publika Utileco nomita «La Esperanza».
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj, precize en la regno Güimar.
En 1813 oni akiris municipecon, kun ĉefurbo en La Esperanza, laŭ la nova reĝimo de la Hispana konstitucio de 1812. En 1972, El Rosario cedis la menciitan parton de teritorio kaj loĝantoj al la urbo Santa Cruz de Tenerife.​
Loupiac (Ĝirondio)
Loupiac - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Lopiac aŭ pli longe Lopiac de Seron - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
El Rosario (Tenerife)
Demografio
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis laŭlonge de la unua duono de la 20-a jarcento kaj ĉefe el la 1960-aj jaroj pro disvolvigo de irigacio kaj proksimeco al la provinca kaj insula ĉefurbo ĝis 15 783 loĝantoj en 1970, sed poste okazis la cedo de du trionoj de la loĝantaro kaj oni malaltiĝis ĝis iom pli ol 5 000 loĝantoj; poste oni plialtiĝis ĝis nunaj pli ol 17 000 loĝantoj profite de la servoj al la ĉefurbo.
Teritoria organizado
El Rosario dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Loupiac (Ĝirondio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Preĝejo Sankta Georgo (Ják)
La baziliko Sankta Georgo estas signifa historia monumento en vilaĝo Ják (Hungario). Ĝi estas elstara simbola verko, unike bone konservita de la hungara romanika arkitekturo.
Historio
Arkeologoj trovis en la sanktejo restaĵojn de pli frua kirko el la 11-a aŭ 12-a jarcentoj. La nun videbla preĝejo kun benediktana monaĥejo estis konstruita ekde ĉirkaŭ 1220. La tatara invado en 1242 faris finon de la konstruado, sed poste ĝi estis finkonstruita kaj kaj konsekrita en 1256. La osmana armeo atingis Ják-on en 1532 kaj ili faris detruojn. Tamen la armeo retiriĝis, renovigaj laboroj okazis, sed laŭ dokumento la monaĥoj forlasis la vilaĝon certe en 1562. En la sekvaj jardekoj detruoj okazis (ankaŭ pro fulmo), sed precipe la monaĥejo suferis. Inter 1660 kaj 1666 diversaj konstruadoj okazis en la preĝejo, dum la monaĥejo tiutempe grandparte estis malkonstruita. Frigyes Schulek faris grandan restaŭran laboron inter 1896 kaj 1904, dum en 1902 József Angster muntis novan orgenon. Ekstere okazis renovigaj laboroj en 2013.
Abateja preĝejo
La preĝejo situas en mezo de la vilaĝo en korto, kiu estas ĉirkaŭita parte per ŝtona muro. La fasado estas simetria, ĉe la fasadaj anguloj turoj altiĝas kun piramida supro. Meze la impona portalo estas videbla, eble la plej bela en Hungario. La ĉefnavo havas po unu flankonavojn. La ĉefabsido estas duonronda, same la absidoj de la flankonavoj, tamen pli malgrandaj. Interne oklateraj kolonoj distribuas la flankonavojn de la ĉefnavo. Fresko estas videblaj el la 13-a jarcento.
Kermesoj okazas en la 25-a de aprilo kaj 18-a de septembro.
Kapelo
En la korto antaŭ la kirko Kapelo Sankta Jakobo (Ják) situas. Tiutempe la monaĥejaj kirkoj prezentis nur diservojn. La aliaj ekleziaj renkontiĝoj (baptadoj, geedziĝoj, ktp) povis okazi en diocezaj preĝejoj. Tial oni konstruis aparte tiu ĉi kapelon, fakte rotondon aŭ preĝejon.
Kopio en Budapeŝto
En Zugló en Kastelo Vajdahunyad oni konstruis kopion de la portalo de Preĝejo Sankta Georgo (Ják).
El Rosario (Tenerife)
Ekonomio kaj vidindaĵoj
El Rosario bazis sian ekonomion en agrikulturo (tradicie por cerealoj, terpomoj, vitejoj, kaj fruktarboj por propra konsumado). Estas ankaŭ brutobredado de bovoj. Sed lastatempe servoj kaj turismo iĝis ĉefa ekonomia rimedo.​
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, akvosportoj kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Jordania Universitato de Scienco kaj Teknologio
La Jordania Universitato de Scienco kaj Teknologio (جامعة العلوم والتكنولوجي الأرودنية; Jordan University of Science and Technology ; ankaŭ konata akronime kiel JUST) estas ĝenerala, ŝtata universitato, situanta en la antaŭurbo de la grandurbo de Irbid, en la Ar-Ramatha areo, en la nordo de la Reĝlando de Jordanio. Ĉi tiu universitato kaj la Universitato de Jordanio estas la du elstaraj institucioj por supera edukado kaj Inĝenierarto kaj medicina studoj en la Reĝlando de Jordanio. La universitato havas pli ol 20,000 bakalaŭrajn studentojn, kaj pli ol 1,500 diplomiĝaj studentoj. La universitato havas 11 fakultatojn ofertantajn 52 bakalaŭrajn studtrakojn kaj 95 postbakalaŭrajn kursojn.
Historio
La Jordania Universitato de Scienco kaj Teknologio estis fondita en 1986. La nukleo de ĝia establado estis formita fare de kvin lernejoj de Universitato Jarmuk: fakultato de Medicino, fakultato de Dentokuracado, fakultato de Farmacio, fakultato de Flegado, kaj fakultato de Inĝenieristiko. Tra la jaroj, fakultato de Sciencoj kaj Artoj, fakultato de Aplikataj Medicinaj Sciencoj, fakultato de Veterinara medicino, fakultato de Komputiloj kaj Informa teknologio, kaj fakultato de Agrikulturo estis aldonitaj al tiuj fakultatoj.
Kampuso
La kampuso de la Jordania Universitato de Scienco kaj Teknologio situas ĉirkaŭ 20 km oriente de la urbo Irbid, en norda Jordanio, kaj havas areon de ĉirkaŭ 11 kvadrataj kilometroj. La kampuso havas instruajn konstruaĵojn, bibliotekon, same kiel sportinstalaĵojn inkluzive de futbala stadiono kun 7,000 sidlokoj. La kampuso ankaŭ gastigas la Universitathospitalo nomita laŭ reĝo Abdullah (King Abdullah University Hospital) kun 638 litpacientoj.
La universitata kampuso estas dividita en du: la konstruaĵo de medicina fakultato kaj la konstruaĵo de inĝenieraj fakultatoj. Biblioteko funkcias en ĉiu el la du konstruaĵoj. La biblioteko en fakultato de Medicino-konstruaĵo enhavas 115,000 librojn same kiel multajn periodaĵojn.
Roelof Antonius Quintus
Roelof Antonius Quintus estis filo de Jhr Willem Jan Quintus kaj Aleida Sibilla Sara Wichers. Li studis juron ĉe la Groninger Hogeschool (Groninga altlernejo) kaj akiris sian doktorecon en 1840 per sia disertaĵo De separatione thori et mensae, praesertim de ea, quae fit mutuo conjugum consensu (Pri la disiĝo de la lito kaj la tablo, precipe tiuj, kiuj estas faritaj per reciproka konsento de la partneroj). Li establis sin kiel advokato post siaj studoj. En 1842 li geedziĝis kun sia kuzino, Junkrino Catharina Johanna Quintus (1822-1870).
Quintus iĝis urbestro de Oldekerk en 1845. En tiu jaro li aĉetis Huis Bijma de iama urbestro Van Hasselt. De 1851 ĝis 1852 li ankaŭ estis urbestro de Zuidhorn. En 1856 li retiriĝis kiel urbestro de Oldekerk kaj iĝis distrikta juĝisto en Zuidhorn. Poste li fariĝis juĝisto ĉe la distrikta juĝejo en la urbo Groningen. La 1-an de julio 1864 li estis nomumita notario en Groningen kiel posteulo de sia frato Johan Wichers Quintus, kiu mortis la 14-an de februaro 1864. En 1881, li heredis la malnovan biendomon Huis te Glimmen kaj rilatajn arbarajn kaj luitajn bienojn. Quintus estis civila jura notario en Groningen ĝis la 1-a de julio 1890, je tiu dato li ricevis honorindan malŝarĝon laŭ sia propra peto. La Quintus-arbaro en Glimmen estas nomita laŭ tiu junkro.
Quintus mortis en Groningen en junio 1894 en la aĝo de 77.
Marimbault
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Masrimbaud - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Naosuke Nobuki
S-ro Naosuke Nobuki (naskiĝis la 21-an de novembro 1928, mortis en 2016) estis japana esperantisto. Li estis membro de Japana Esperanto-Instituto inter 1977 kaj 2015. Li loĝis en Okajamo kaj aktivis en Okajama Esperanto-Asocio, fondita en 1920. Li membris en Universala Esperanto-Asocio en 1987. Rilate al la Universala Kongreso de Esperanto (UK) li aliĝis al la UK 1986, UK 1987, UK 1994, UK 1998, UK 2000 kaj UK 2001. Li kunlaboris en la kadro de la Esperanto-movado ekde la fondo de Japana Fervojista Ligo Esperantista kaj subtenis la gravecon de la lingvo Esperanto en la fervojfaka tereno. Li estis elektita honora membro de Internacia Fervojista Esperanto-Federacio (IFEF) en 2006.
Originalulo (Vajmaro)
Vajmara originalulo (germane: Weimarer Original) estas ulo persone konata en Vajmaro, Germanujo, ekz. pro sia persona misio kaj mesaĝsendemo kiu furoras kaj de tempo al tempo eĉ literature surpaperigatas respektive interrete plukonatigatas.
Vardino
Vardino (makedone Вардино) estas vilaĝo en Opština Demir Hisar en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 266 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas proksimume 3.5 km nordoriente de Demir Hisar. La alteco estas ĉirkaŭ 610 - 1460 m.
La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 8,8 km².
Ĉe la norda rando de la vilaĝo fluas rivero Nigra rivero (Črna Reka).
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 266 homoj.
Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj.
La loĝantoj laboras ĉefe en agrikulturo. La populacio kultivas tabakon, maizon, tritikon, hortikulturon, kaj ankaŭ bredas ŝafojn, bovinojn kaj kokaĵon.
En la vilaĝo estas kafmuelilo "Pella" kaj aliaj cerealoj. Estas ankaŭ du butikoj.
Estas du preĝejoj en la vilaĝo.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Batalo de Roncesvalo
La Batalo de Roncesvalo (aŭ de Roncevaux laŭ literumado en franca kaj angla, Roncesvalles en hispana, Orreaga en eŭska) en 778 estis luktita de embuska forto de eŭskoj kontraŭ parto de la armeo de Karolo la Granda en Roncesvala Montopasejo, nome alta montopasejo en Pireneoj nun en la landlimo inter Francio kaj Hispanio, post lia invado de Iberio.
Inter tiuj mortigitaj en la batalo estis la relative malhela Franka komandanto, Roland, kies morto plialtigis lin kaj liajn paladinojn, nome la plej elstaraj militistoj de la kortego de Karolo, en la legendon, iĝante la kvintesenca rola modelo por kavaliroj kaj ege influanta la kodon de kavalireco en la Mezepoko. Estas nombraj verkoj pri la bataloj, plej el kiuj kun ŝanĝoj kaj troigoj rilate al la historia realo. Ekzemple la batalo estas rerakontita en la verko de la 11a jarcento La Chanson de Roland, nome la plej antikva survivanta grava verko de la Franca literaturo, kaj en Orlando Furioso, unu el la plej famaj verkoj de la Itala literaturo. Modernaj adaptoj de la batalo estis libroj, teatraĵoj kaj verkoj de fikcio, kaj monumentoj en Pireneoj.
Miss Mend
Miss Mend (Мисс Менд) filmita en la jaro 1926 estas prispiona filmo de reĝisoroj Fjodor Ocep kaj Boris Barnet. Ĝi estis origine farita el tri partoj. La survivinta versio estas kvarhora. Ĝi estas iel bazita sur la libroj de Marietta Ŝaginjan. La historio sekvas la aventurojn de tri ĵurnalistoj kiuj klopodas haltigi biologian atakon al Sovetunio fare de povegaj okcidentaj negocistoj.
Blažim
Nomon Blažim havas pluraj municipoj:
… aŭ partoj de municipoj:
Fjodor Ocep
Fjodor Aleksandroviĉ Ocep (Фёдор Александрович Оцеп) estis sovetunia reĝisoro kaj scenaristo.
Durandal
Durandal aŭ Durendal estas la glavo de Roland, legenda paladino de Karolo la Granda en la eposa literaturo de Francio. Oni diras ankaŭ, ke ĝi apartenis al la juna Karolo dekomence, kaj, tra araboj, venis al la posedo de Roland.
Chanson de Roland
Laŭ la La Chanson de Roland, (La kanto de Rolando) la glavo estis alportita de anĝelo al Karolo kiu estis en la valo de Moriane, kaj Karolo poste donis ĝin al Roland. La sceno de la anĝelo donante la glavon al Karl (Karolo la Granda) estas priskribita en manuskripto de Karl der Große de Der Stricker. En tiu poemo, oni diras, ke la glavo enhavas ene de sia ora tenilo denton de Sankta Petro, sangon de Sankta Bazilo, hararon de Sankta Denizo, kaj pecon de la robo de Maria (patrino de Jesuo), kaj ke ĝi estis la plej akrigita glavo en la tuta mondo.
En la Batalo de Roncesvalo, Roland estris la ariergardon el la atako de la trupoj de araboj sufiĉe longe por ebligi la retiriĝon de la armeo de Karolo en Francion. Roland mortigis vastan nombron de malamikoj svingante Durandal. Per tiu glavo Roland eĉ sukcedis fortranĉi la dekstran brakon de la araba reĝo Marsile, kaj senkapigis la filon de la reĝo, nome Jursaleu, devigante la cent-milan armeon retiriĝi.
Roland poste klopodis detrui la glavon frapante ĝin kontraŭ blokoj da marmoro, por eviti, ke ĝi estu kaptata de la atakantaj araboj. Sed Durandal ŝajnis nedetruebla. Estinte mortonte vundita, Roland kaŝis ĝin sub sia korpo dum li falis mortonta kun sia olifanto, nome la korno uzita por alerti Karolon antaŭ finmorti.
El la detalo de malsukceso rompi la glavon kontraŭ rokoj estas diversaj lokoj intermontaj kiuj estas nomitaj tradicie kiel la Glavofrapo de Rolando, la Fendo de Rolando aŭ io tia. LA plej konata estas sur la landlimo inter Francio kaj Hispanio en la Nacia parko Ordesa y Monte Perdido.
Boris Barnet
Boris Vasiljeviĉ Barnet (Бори́с Васи́льевич Ба́рнет) estis sovetunia reĝisoro, aktoro kaj scenaristo.
LUVOIR
LUVOIR (angla akronimo por Large UV/Optical/Infrared Surveyor, "Granda UV/videbla/Infraruĝa Vaĉanto") estas unu el kvar proponoj por kosmaj observatorioj kiujn la usona spaca agentejo, NASA planas disvolvi dum la jardeko 2025-2035. LUVOIR uzas la ĉefajn trajtojn de la teleskopo Hubble observante la samajn ondolongojn: Ultraviola radiado, Videbla spektro kaj proksima infraruĝa. Du arkitekturoj estas konsiderataj: unu kun 8-metra segmentita spegulo, la alia kun 15-metra spegulo. Ambaŭ versioj reproduktus la arkitekturon de la JWST-teleskopo kun segmentita spegulo stokita por lanĉo en la faldita pozicio kaj granda kontraŭvarma ŝildo. Se tiu tre multekosta projekto (8 ĝis 16 miliardoj da usonaj dolaroj) estus akceptita, la teleskopo estus lanĉita ĉirkaŭ 2039 kaj metita en orbito ĉirkaŭ la Lagrange-punkto L2.
Tizona
La Tizona aŭ Tizón estas unu de la glavoj (kun la Colada) kiujn la tradicio aŭ la literaturo atribuas al Cid Campeador. Laŭ la Cantar de mio Cid (komponita ĉirkaŭ 1200) la Tizón (tiu estis ties nomo ĝis la 14a jarcento) ĝi estis apartenanta al la reĝo Bukaro de Maroko kaj Cido akiris ĝin batale en Valencio.
Estis historie multaj versioj de glavoj kiuj intencis esti la vera glavo de Cid laŭ iliaj posedantoj. La lasta eniris en polemiko pro la vendo fare de la markizo posedanto al ŝtataj institucioj kaj plendoj de la justa heredanto. Ĝi estas ekspoziciata en la Muzeo de Burgoso.
La unua referenco al la Tizona aperas en la Cantar de mio Cid, kie ĝi estas nomata Tizón. Tiu nomo, laŭ la Tesoro de la lengua castellana o española de 1611, devenas de la latina titio, sinonimo de 'braĝo, arda ligno'.
Fifty Fifty
Fifty Fifty (hangule: 피프티 피프티; stiligita) estas sudkorea knabingrupo formita en 2022, konsistante el Sio, Saena, Aran kaj Keena. Formita fare de Attrakt, sendependa muzikeldonejo, la grupo debutis en novembro 2022 per sia muzikalbumeto The Fifty. Ili spertis komercan sukceson per sia virussukcesa unuopaĵo "Cupid". La unuopaĵo, kiu estis liberigita en februaro 2023, igis Fifty Fifty la plej rapida K-populara grupo por eniri la usonan Billboard Hot 100 kaj britan Singles Chart, ene de kvar monatoj da debuto. Krome, ĝi igis ilin la unua K-popo knabingrupo se temas pri eniri la furordekon de la UR-furorlisto. En 2023, ili signis al Warner Records.
Nomo
La nomo de la grupo, Fifty Fifty, indikas la kunekziston, en egalaj partoj, de esperplena idealo kaj severa realeco, kaj ilian esperon esti tuta 100 kun siaj adorantoj.
Ciklotena oktanato
Ciklotena oktanato aŭ ciklotena kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj ciklotena alkoholo. Ciklotena oktanato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklotena oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al ciklotena grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 28 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Praplaneda disko
Praplaneda disko estas ĉirkaŭstela disko konsistanta el gaso kaj polvo el kiuj formiĝas korpoj (planedoj, nanplanedoj, malgrandaj korpoj kaj iliaj satelitoj).
Steloj formiĝas el nubo de gaso kaj polvo kies centra parto kolapsas sur si mem. Tiam, ene de la resta nebulozo, la materio kolektiĝas en disko , kiu naskos la planedojn. Astronomoj parolas pri praplaneda disko.
El primitiva nebulozo ĝis protoplanedoj
Komence, nubo de interstela materio atingas kritikan staton (perturbado aŭ regula mekanismo) kie ĝia kuntiriĝo komenciĝas. Tiu ĉi nubo, turniĝanta sur si mem, posedanta internan magnetan kampon, enhavantan masojn da plasmo, estas la sidejo de interagoj inter gravitaj, centrifugaj, termikaj kaj magnetaj fortoj; ĝi kuntiriĝas dum ĝi varmigas, akcelante sian rotacion, kaj platiĝas en neforman diskon. Ĉirkaŭ la pezocentro evoluas masiva prastela kondensaĵo, kiu al si altiras la plej grandan parton (99%) de la nuba materialo (esence hidrogeno kaj heliumo). La neforma disko, aliflanke, malvarmiĝas, maldensiĝas kaj ŝrumpas, alprenante ringoforman strukturon kie aperas ekvatora kondensaĵo de pli densaj korpuskloj (polvo, kristaloj, glacio, rokaj korpoj, ktp.), animita de kaosaj movoj en tre malsamaj orbitoj.
Estis sugestite ke la trairejo de multaj interstelaj objektoj tra praplaneda disko povus helpi pliigi la rapidecon de planedformado.
Tetrahidropiranila akrilato
2-Tetrahidropiranila akrilato aŭ 2-oksanila 2-propenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la akrilata acido kaj 2-tetrahidropiranolo. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, solvebla en akvo, DMSO, etanolo, kloroformo, acetatoj kaj eteroj. Propenato de tetrahidropiranilo uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de akrilataj polimeroj. Tetrahidropiranila akrilata posedas antiinflamajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Goupillières (Calvados)
Goupillières estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Lesnaja byl
Lesnaja byl (Лесная быль) filmita en la jaro 1926 estas filmo de reĝisoro Jurij Tariĉ.
Goupillières (Calvados)
Ĝi nun formas parton de Montillières-sur-Orne.
Lesnaja byl
La filmo rakontas la aventurojn de juna skolto Griŝka kaj lia amikino - la filino de forstgardisto, kiu helpas partizanojn en la lukto kontraŭ la okupaciantoj.
Jurij Tariĉ
Jurij Viktoroviĉ Tariĉ (Ю́рий Ви́кторович Та́рич) estis sovetunia reĝisoro kaj scenaristo.
Patrino (filmo, 1926)
Patrino (Мать, do Patrino) farita en la jaro 1926 estas filmo de reĝisoro Vsevolod Pudovkin. Ĝi montras la radikaligon de patrino, dum la rusia revolucio de 1905, post ŝia edzo estis mortigita kaj ŝia filo estis enprizonigita. Bazita sur la novelo "Patrino" de Maksim Gorkij (1906), ĝi estis la unua ero de la "revolucia trilogio" de Pudovkin, kun La fino de Sankt-Peterburgo (1927) kaj Ŝtormo super Azio (alinome La Heredanto de Ginĝis Ĥan) (1928). La filmo estis malpermesita en Britio en 1930 kaj okupis la 8-an lokon en la prestiĝa Brusela 12-a listo de la Internacia Ekspozicio de 1958.
Kep1er
Kep1er (hangule: 케플러) estas sudkorea knabingrupo formita tra la Mnet realeca pluvivkonkuradspektaklo Girls Planet 999 en 2021 kaj administrita fare de Swing Entertainment kaj Wake One. La grupo estas kunmetita de naŭ membroj: Kim Chae-hyun, Huening Bahiyyih, Choi Yu-jin, Kim Da-yeon, Seo Young-eun, Kang Ye-seo, Hikaru Ezaki, Mashiro Sakamoto, kaj Shen Xiaoting. Ili faris sian oficialan debuton la 3-an de januaro 2022, kun la muzikalbumeto (EP) First Impact.
Nomo
"Kep1er" estis nomo proponita fare de spektantoj de Girls Planet 999 tra la retejo Naver. La nomo estas referenco al la planedoj en la Kepler stelsistemoj nomitaj laŭ la 16-ajarcenta astronomo Johano Keplero.
Dahod
'''Averto! La plej malsupra mapo prezentas Dahod en falsa loko! Fakte sude de la urbo ĉelime.'''
Dahod aŭ Dohad, laŭ guĝarata lingvo દાહોદ, laŭ hindia lingvo दाहोद, estas urbego kaj municipo en okcidenta Barato, en orienta parto de subŝtato Guĝarato, en la samnomo distrikto, kie Dahod estas ties sidejo. La loknomo signifas: "du limoj", ĉar la urbego kuŝas proksime al limo de Madja-Pradeŝo. Dahod estas modelurbo, ĉar ĝi estis elektita kiel unu el la cent barataj inteligentaj urboj.
Demografio
Dahod havis populacion de en 2021 kun legopovo de 84%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Dahod situas laŭ bordoj de rivero en alteco 279 m. Godhra troviĝas 66, Bansvara 81, Vadodara 125, Anand 136, Nagda 137, Nadiad 144, Indaur 165, nova subŝtata ĉefurbo Gandinagaro 169, iama subŝtata ĉefurbo Ahmedabado 171, Mumbajo 456, tutlanda ĉefurbo Delhio 709, Kolkato 1448 kilometrojn (aere).
Lingvoj
En Dahod la oficiala lingvo estas la guĝarata.
Religioj
En Dahod plejparto de la populacio estas hinduoj (65%), muslimoj (20%), iomete ĝainistoj (preskaŭ 4%) kaj aliaj.
Massugas
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Massugàs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Oleg Freliĥ
Oleg Nikolajeviĉ Freliĥ (Олег Николаевич Фре́лих) estis sovetunia reĝisoro kaj aktoro.
Friedrich von Schmidt
Friedrich Wilhelm von SCHMIDT (naskiĝinta la en Gschwend-Frickenhofen, mortinta la  en Vieno) estis germana-aŭstra arĥitekto. Li konvertiĝis pro profesiaj kialoj je katolikismo en 1858.
Oleg Freliĥ
Li gradiĝis en la fakultato pri juro en la Moskva Universitato kaj en 1911 en la teatra departmento de la Moskva Filharmonia Societo. Antaŭ kaj malantaŭ la revolucio li laboris kiel aktoro de teatro kaj kino. Meze de la 1920-aj jaroj li komencis reĝisori filmojn per si mem.
Friedrich von Schmidt
Vivo
Post la vizito de Supera realisma lernejo en Stuttgart finis Schmidt inter 1810 kaj 1843 metian lernejon kie estis lernigantoj liaj Johann Matthäus Mauch (1792-1850) kaj Gustav Adolf Breymann (1807-1859). En 1843 Schmidt trejniĝis lernoknabe ĉe katedrallaborejo de Katedralo de Kolonjo, tiam elirpunko de eksplicite novgotika orientiĝo artista. Mastriĝo sekvis en 1848. Krom kunlaboro ĉe katedrallaboraĵoj (konkrete ĉe la suda transepto) li ekde 1851 ankaŭ privatulis. Liaj unuaj memstaraj projektoj koncernis antaŭ ĉio preĝejojn kaj restaŭradlaborojn sed baldaŭ mankis mendoj pro ke li estis de aŭgsburga konfesio.
Colada
La Colada [koLAda] estas unu de la du glavoj, kun la Tizona, kiujn la legenda tradicio atribuas al Cido. Ne estas mencio en fonto tiutempa de Rodrigo Díaz, el Campeador, ku estis vera glavo kun tiu nomo apartenanta al la kastilia kavaliro.