cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alila acetilsalikato
Alila acetilsalikato aŭ C12H12O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetilsalikata acido kaj alila alkoholo. Alila acetilsalikato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Alila acetilsalikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Alila acetilsalikato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Fervojlinio Brno - Česká Třebová
Fervojlinio Brno - Česká Třebová estas ĉeĥa fervoja elektrizita linio de Česká Třebová al Brno. Longeco de tiu ĉi linio estas 91 km. La linio estas parto de unua fervoja koridoro de Děčín al Břeclav. En trajnhoraro tiu ĉi linio havas numeron 260.
Historio
Konstruado de tiu ĉi linio komencis en jaro 1843. Plej malfacila parto de tiu ĉi linio estis parto inter Brno kaj Blansko, kiun gvidis firmao de Felix Tallachini kaj kie oni devis konstrui 10 tunelojn. Malgraŭ tio, ke tiam estis konstruita nur unu relo, Felix Tallachini kalkulis, ke en estonteco estos du reloj kaj laŭ tio li planis ankaŭ tunelojn. La 1-an de januaro 1849 estis solene lanĉita regula trafiko je tiu ĉi linio. En jaro 1869 estis konstruita dua relo. En jaroj 1992 kaj 1999 estis tiu ĉi linio elektrizita kaj tio signifis reveno de gravaj internaciaj EuroCity trajnoj, kiuj ĝis tiu tempo uzis fervojan linion Brno - Havlíčkův Brod.
9-kvadrato
En matematiko, 9-kvadrato estas plurkvadrato de ordo 9, kio estas plurlatero en la ebeno el 9 egale ampleksaj kvadratoj koneksaj je latero al latero. Se turnadoj kaj reflektoj estas ne konsiderataj kiel generantaj malsamajn formojn, estas 1285 malsamaj liberaj 9-kvadratoj. Se reflektoj estas konsiderataj kiel malsamaj, estas 2500 unuflankaj 9-kvadratoj. Se ankaŭ turnoj estas konsiderataj kiel malsamaj, estas 9910 fiksitaj 9-kvadratoj.
Simetrio
La 1285 liberaj 9-kvadratoj povas esti klasifikita laŭ iliaj simetriaj grupoj:
Malsimile al 8-kvadratoj, ne estas 9-kvadratoj kun turna simetrio de ordo 4 aŭ kun du aksoj de reflekta simetrio laŭ la diagonaloj.
Se reflektoj de 9-kvadrato estas konsiderataj kiel malsamaj, kiel ili estas ĉe unuflankaj 9-kvadratoj, do la unua kaj kvaraj kategorioj pli supre duobliĝas en amplekso, rezultante en superfluaj 1215 9-kvadratoj por tuto de 2500. Se ankaŭ turnadoj estas konsiderataj kiel malsamaj, do la 9-kvadratoj de la unua kategorio kalkulatas okoble, la aĵoj de la sekvaj tri kategorioj kalkulatas kvaroble, la aĵoj de la kvina kategorio kalkulatas duoble, kaj la aĵoj de la lasta kategorio kalkulatas nur unuoble. Ĉi tio rezultas je 1,196 × 8 + (38+26+19) × 4 + 4 × 2 + 2 = 9910 fiksitaj 9-kvadratoj.
Pakado kaj kahelado
37 9-kvadratoj havi truo. Tiel bagatele la plena aro de 9-kvadratoj ne povas esti pakita enen ortangulo, kaj ne ĉiuj 9-kvadratoj povas kaheli ebenon. Tamen, 1050 liberaj 9-kvadratoj, kio estas ĉiuj krom 235, kahelas ebenon.
Berno (distrikto)
Distrikto Berno (en la germana lingvo nomata Amtsbezirk Bern) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo en Kantono Berno en Svislando. Ĝia ĉefurbo estis la federacia urbo Berno. La distrikto havis 238069 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Kaj ĝia surfaco ampleksis 234 km². Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Berno-Mezlando.
Geografio
La distrikto Berno kovras la plej grandan parton de la aglomeraĵo de la federacia urbo. La tuta distrikto estas urbeca, tiel ke la limoj inter la unuopaj komunumoj el la aero apenaŭ rekoneblas.
Historio
La distrikto Berno estis formita post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 el parto de la antaŭa tribunaldistrikto Berno unue kiel distrikto de la Helveta Respubliko ĝis la jaro 1803. Ek de tiam ĝi nomiĝis en la germana lingvo Oberamt Bern kaj per la enkonduko de la nova kantono konstitucio ĝi estis alinomita al Amtsbezirk Bern. Kiel ununura distrikto de Kantono Benno la distrikto Berno konsistas el du prefektejo, nome la prefektejo Berno urba kaj la prefektejo Berno kampara, kiuj kongruas kun la elektodistriktoj por la kantonaj elektoj. Al la prefektejo Berno kamparo ek de 1997 ankaŭ apartenas la distrikto Laupen.
Komunumoj de la distrikto Berno
La distrikto Berno konsistis en printempo 2009 el la sekvantaj 13 komunumoj:
Spira sistemo
La spira sistemo (latine apparatus respiratorius) estas la tuta organa sistemo komponita de organoj kaj strukturoj de homoj kaj aliaj bestoj, kiu zorgas pri la spirado. Oni diferencigas la "aerovojojn", kiuj nur gvidas la aeron al kaj el la korpa interno, de la pulmo (bronkoj, bronketoj kaj alveoloj), kie okazas la vivnecesa gasa interŝanĝo inter oksigeno kaj karbondioksido kaj tiele inter la viva estaĵo kaj la medio.
Ĉe aer-spiraj vertebruloj kiaj homaj estaĵoj, spirado okazas en la spiraj organoj nome pulmoj. La pasado de aero al la pulmoj kiu disponigas al la korpo el oksigeno estas konata kiel enspiro, kaj la pasado de aero el la pulmoj por elpeli karbondioksidon estas konata kiel elspiro; tiu procezo estas kolektive nomata spirado. Ĉe homoj kaj aliaj mamuloj, la anatomiaj elementoj de la spira sistemo estas traĥeo, bronkoj, bronketoj, pulmoj, kaj diafragmo. Molekuloj de oksigeno kaj karbondioksido estas pasive interŝanĝataj, pere de difuzo, inter la gasa ekstera medio kaj la sango. Tiu interŝanĝa procezo okazas en la aersakoj de la alveoloj en la pulmoj.
Ĉe fiŝoj kaj ĉe multaj senvertebruloj, spirado okazas tra la brankoj. Aliaj animaloj, kiaj insektoj, havas spirajn sistemojn kun tre simplaj anatomiaj trajtoj, kaj ĉe amfibioj eĉ la haŭto ludas gravan rolon en gasa interŝanĝo. Ankaŭ plantoj havas spirajn sistemojn sed la direkto de gasa interŝanĝo povas esti la mala al tiu de animaloj. La spira sistemo ĉe plantoj havas ankaŭ anatomiajn trajtojn kiaj truoj en la subflankoj de folioj konataj kiel stomoj.
Organoj
Partoj de la spira sistemo konsideriĝas jenaj:
Funkciado
La spirado konsistas el du apartaj agoj - la enspiro kaj la elspiro. La diafragmo sub la pulmoj estas la muskolo, kiu onin helpas en la spirado. En la enspiro, la aero pasas unue tra la du naztruoj. En la naza kavo, la ekstera aero varmiĝas, humidiĝas, kaj puriĝas. Ĉi tie, milionoj da cilioj, etaj haroj, balaas preskaŭ ĉiun ereton pli da dek mikronojn granda al la gorĝo. Se estas obstrukco en la nazo, aŭ se oni devas spiri rapide, la aero povas eniri tra la buŝo.
La pulmoj enhavas proksimume 300 milionojn da alveoloj. Alveolo estas aera ĉelo sur bronketo. En la alveolo, oksigeno povas pasi tra maldika membrano kaj pasi en la sangan angion. Samtempe, karbona dioksido povas pasi de la angio tra la membrano en la pulman aeron. La sango kondukas la oksigenon al ĉiuj korpaj ĉeloj. Sen oksigeno, oni mortus en kelkajn minutojn.
Homa spirsistemo
Ĉe homoj, la spirsistemo estas formata de la aertuboj, la pulmoj kaj spirmuskoloj kiuj okazigas la movadon de aero kaj enen kaj eksteren de la korpo. En la alveoloj la molekuloj de oksigeno kaj de karbona dioksido interŝanĝiĝas pasive, per difuzo inter la gasa medio kaj la sango. Tiel la spira sistemo ebligas la oksigenigon kaj la eliminadon de la karbona dioksido kiu estas forĵetenda substanco de la ĉela metabolo. La sistemo plenumas ankaŭ la funkcion reteni la ekvilibron inter acidoj kaj bazoj en la korpo pere de la eliminado de karbona dioksido de la sango.
Partoj de la spira sistemo
La homa spirsistemo konsistas de la jenaj elementoj:
Aerumado
La aerumado estas cikla procezo kiu konsistas de du etapoj: nome la enspirado, kiu estas la enirado de aero al la pulmoj, kaj la elspirado, kiu estas la elirado. La enspirado estas aktiva fenomeno, karakterizita per la pliigo de la toraka volumeno kio okazigas intrapulman negativan premon kaj determinas la forigon de aero el la ekstero ĝis la pulmoj. La kuntiriĝo de la ĉefaj spiraj muskoloj, nome diafragmo kaj eksteraj interripaj, estas responsaj pri tiu procezo. Kiam la intrapulma premo egalas al la atmosfera, la enspirado haltiĝas kaj tiam, pere de la elasta forto de la toraka javaĵo, tiu retiriĝas, generante pozitivan premon kiu superas la atmosferan premon determinante la eliradon de aero el la pulmoj.
Laŭ normalaj kondiĉoj la elspirado estas pasiva procezo: je la maltiriĝo de la diafragmo, tiu plialtiĝas kaj revenas al sia dekomenca pozicio. Tamen, en la perforta elspirado, la rekta ventromuskolo kuntiriĝas, kio pelas la ventrajn internaĵojn supren; tiu procezo plie malpliigas la intratorakan volumenon kaj pliigas la kvanton de aero kiu foriras eksteren.
Kontrolo de la aerumado
La aerumadon oni kontrolas tre zorge por ebligi ke la arteraj niveloj de PaO2 kaj PaCO2 restu ene de mallarĝaj limoj spite ke la postulado de kaptado de O2 kaj de eliminado de CO2 povas varii ege multe. La spira sistemo disponas de aro de sensiloj kiuj arigas informadon, kiu alvenas al la centra kontrolilo de la encefalo, kiu kunordigas la informadon kaj sendas elanojn al la realigaj spiraj muskoloj, kiuj okazigas la aerumadon.
Estas kemiriceviloj kaj en la encefalo kaj en la arterioj. Ankaŭ en la pulmoj estas sensoriceviloj kiuj intervenas en la kontrolo de la kalibro de la aervojoj, en la bronka sekrecio, kaj en la liberigo de perantoj por la nutritaj ĉeloj aŭ aliaj inflamaj ĉeloj; tiu informado alvenas al la superaj centroj tra la sensofibroj de la pigra nervo.
Centra cerbokontrolo
La kontrolo de la aerumado eblas pere de kompleksa interkonekto de neŭronoj situaj en variaj lokoj de la cerbo de kie eliras la ordonoj kiuj laŭ la nervoj alvenas al la diversaj muskoloj kiuj zorgas pri la pulma aerumado. La normala aŭtomata procezo de la spirado estas senvola kaj originiĝas en impulsoj kiuj devenas de la cerba tigo, tamen, oni povas havi ioman volontan kontrolon ene de determinitaj limoj, ĉar la stimulojn de la kortekso oni povas prioritatigi rilate al tiuj de la cerba tigo.
La ĉefaj spiraj cerbaj centroj estas en la mjela plilongigo kaj establas aŭtomate la ritman modelon de la spirado. Eblas distingi Dorsan Spiran Grupon kiu povas modifi la bazan ritmon laŭ la necesoj de la organismo kaj Ventran Spiran Grupon kiu enhavas neŭronojn kiuj aktiviĝas kiam necesas alta nivelo de aerumado. Ekzistas aliaj du neŭronaj kernoj situaj en la elstaraĵo nomitaj respektive Neŭmotaksa Centro kaj Apneŭstika Centro kiuj ambaŭ influas super la frekvenco kaj profundeco de la spirado.
La kortekso ludas gravan rolon en la volonta kontrolo de la aerumado, ĉar eblas realigi volontajn hiperaerumadon aŭ hipoaerumadon dum mallongaj tempoperiodoj. Ankaŭ aliaj partoj de la cerbo kiel la limba sistemo kaj la hipotalamo povas tuŝi la modelon de la spirado, por ekzemplo dum emociaj ŝanĝoj.
Gasa interŝanĝo
Kiam la pulmaj alveoloj estas plenaj je aero post la procezo de enspirado, la oksigeno devas difuzi ĝis la sango, dum la karbona dioksido sekvas la malan vojon, tio estas, ĝi pasas el la sango al la pulmaj alveoloj. Tiu procezo okazas per mekanismo de simpla difuzado okazigita per interplekado hazarda de la molekuloj kiuj pasas el la loko kie ili troviĝas je plia koncentriĝo ĝis kie la koncentriĝo estas pli malgranda. La fenomeno okazas ĉar la molekuloj troviĝas je konstanta movado kaj ili moviĝas en ĉiuj direktoj frapante kaj resaltante inter ili ripete. Ekzistas fizika leĝo laŭ kiu kiam gaso troviĝas en fermita ĉambro kaj ĝia koncentriĝo estas diferenca en ambaŭ pintoj, la partikloj tendencas moviĝi el tie kie la koncentriĝo estas alta ĝis tie kie ĝi estas malalta, alvenante finfine al situacio de ekvilibro, procezo konata kiel simpla difuzo. En la spira aparato la difuzo okazas en la alveolo tre rapide, fakte en la unuaj 0,25 sekundoj de la 0,75 sekundoj de la tempo de cirkulado de la sango laŭ la pulma tubetaro.
Transporto de oksigeno laŭ la sango
Kiam la oksigeno pasas al la eltubara sango en la pulmaj alveoloj, ĝi devas distribuiĝi tra la tuta organismo por kontentigi la postulojn de la ĉeloj, kiuj bezonas tiun elementon prioritate. La parta premo de oksigeno estas pli alta en la pulmaj alveoloj ol en la eltubara sango, pro kio okazas la procezo de simpla difuzo inter ambaŭ medioj. Aliflanke la parta premo de oksigeno estas pli malalta en la ĉeloj de la histoj ol en la sangp, pro kio kiam la sango jam oksigenhava alvenas al la histoj de la tuta korpo ĝi senigas sin de parto de sia oksigeno, kiu aliĝas per simpla difuzo tra la membrano al la interno de la ĉelo por ebligi la ĉelan spiradon kiu okazas en la mitokondrio.
La kapablo de la sano transporti oksigenon dissolvitan rekte estas tre malalta, ĉar tiu elemento estas malmulte solvebla en akvo. Pro tio la organismo disvolvis proteinon nomitan hemoglobino kiu havas la kapablon kapti la oksigenon kaj transporti ĝin tre efike. Se ne ekzistus hemoglobino, la koro devus pumpi ĉirkaŭ po 80 litrojn de sango por minuto, kio estus tute malebla. Pere de la hemoglobino la kora produkto estas nur de po 5 litroj da sango por minuto, estante tiu kvanto sufiĉa por elteni oksigenhavaj ĉiujn ĉelojn de la korpo en ripoza situacio. Ĉiu molekulo de hemoglobino havas kapablon transporti kvar molekulojn de oksigeno, kaj unusola eritrocito disponas de 250 milionoj de molekuloj de hemoglobino kaj en unu millitro de sango ekzistas ĉirkaŭ 5 milionoj de eritrocitoj.
Hb= Hemoglobino, O=Oksigeno.
Adaptado al la alteco
Ju pli pliiĝas la altitudo des pli malaltiĝas la atmosfera premo. Pro tio je grandaj altaĵoj povas okazi la fenomeno de la hipoksio ĉar la organismo devas produkti kroman energian elspezon por ke la sama kvanto de oksigeno eniru en la korpon.
Komunumoj de Vienne
Jen listo de la 281 komunumoj de la franca departemento Vienne, laŭalfabete.
Spira sistemo
Premoj en la spira sistemo
Oni konsideru kvar diferencajn premojn por kompreni la funkciadon de la homa spira aparato. Tiuj premon ne estas konstantaj, ĉar ili modifiĝas laŭlonge de la spira ciklo.
Klokoč (apartigilo)
Klokoč povas esti:
Spira sistemo
Ĉevaloj
Ĉevaloj estas devigaj nazspirantoj, kio signifas, ke ili estas diferencaj el multaj aliaj mamuloj ĉar ili ne havas eblon spiri tra siaj buŝoj kaj devas elpreni oksigenon tra siaj naztruoj.
Elefantoj
La elefanto estas la nura konata animalo kiu ne havas pleŭron. Pli bone dirite, la ekstera pleŭro kaj la interna pleŭro estas ambaŭ komponitaj el densa konektiva histo kaj kuniĝas unu al alia pere de izola konektiva histo. Tiu manko de pleŭra spaco, kun malkutime dika diafragmo, ŝajne estas evoluaj adaptaĵoj kiuj permesas la elefanton resti subakve dum longaj tempoperiodoj dum spiras tra sia rostro kiu eliras el akvo kiel subnaĝa tubo.
Birdoj
La spira sistemo de birdoj diferencas ege grave el tiu troviĝanta ĉe mamuloj, kaj enhavas unikajn anatomiajn trajtojn kiaj aersakoj. La pulmoj de birdoj ankaŭ ne havas la kapablon ŝveli ĉar birdoj havas nek diafragmon nek pleŭron. Gasa interŝanĝo ĉe birdoj okazas inter aerkapilaroj kaj sangokapilaroj, pli ol ĉe alveoloj.
Reptilioj
La anatomia strukturo de la pulmoj estas malpli kompleksa ĉe reptilioj ol ĉe mamuloj, ĉar reptilioj ne havas la tre etendan aervojaran arbostrukturon kiu troviĝas ĉe mamulaj pulmoj. La gasa interŝanĝo ĉe reptilioj okazas tamen en alveoloj, ĉar reptilioj ne posedas diafragmon. Tiele, spirado okazas pere de ŝanĝo en la volumo de la korpa kavaĵo kiu estas kontrolita pere de kuntiriĝo de interripaj muskoloj ĉe ĉiuj reptilioj escepte ĉe testudoj. Ĉe testudoj, la kuntiriĝo de specifaj paroj de flankaj muskoloj regas la enspiradon aŭ elspiradon.
Amfibioj
Kaj la pulmoj kaj la haŭto utilas kiel spiraj organoj ĉe amfibioj. La haŭto de tiuj animaloj estas tre vaskulara kaj humida, kies humideco restas danke al elproduktado de muko el specializitaj ĉeloj. Dum la pulmoj estas de unuaranga gravo por la spira kontrolo, la unikaj propraĵoj de la haŭto helpas al rapida gasa interŝanĝo kiam amfibioj estas submergitaj en oksigen-riĉa akvo.
Saint-Domet
Geografio
Saint-Domet etendiĝas sur 15,33 km², kaj havis 176 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 11 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Domet situas je alteco de 544 metroj.
Spira sistemo
Fiŝoj
Ĉe plej fiŝoj, spirado okazas tra brankoj. Pulmofiŝoj, tamen, posedas unu aŭ du pulmojn. La labirinta fiŝo disvolvigis specialan organon kiu permesas al ili profiti la oksigenon de la aero. Spirtruoj estas malfermaĵoj ĉe la surfaco de kelkaj animaloj, kiuj kutime kondukas al spiraj sistemoj de kelkaj fiŝoj kaj artropodoj.
Saint-Domet
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Domet apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Spira sistemo
Artropodoj
Kelkaj specioj de kraboj uzas spiran organon nome brankostega pulmo. Ties branka histo estas formata tiele por pligrandigi la surfacan areon kaj la pulmo estas pli taŭga por peni oksigenon el la aero ol el la akvo. Kelkaj el plej malgrandaj araneoj kaj akaroj povas spiri simple per interŝanĝado de gaso tra la surfaco de la korpo. Pli grandaj araneoj, skorpioj kaj aliaj artropodoj uzas primitivan folipulmon.
Saint-Domet
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Timbert, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Spira sistemo
Insektoj
Plej insektoj spiradas pasive tra siajn spirakloj aŭ spirtuboj (specialaj malfermaĵoj ĉe la ekzoskeleto) kaj la aero atingas la korpon danke al serio de pli kaj pli malgrandaj tubetoj nome 'trachaea' kiam ties diametro estas relative granda kaj 'trachaeola' kiam ties diametro estas tre malgranda. Difuzo de gasoj estas efika al malgrandaj distancoj sed ne al pli grandaj, tiu estas unu el la tialoj kiaj insektoj estas relative malgrandaj. Insektoj kiuj havas nek spiraklojn nek trachaea, kiaj ĉe Collembola, ili rekte spiras tra siaj haŭtoj, ankaŭ per difuzo de gasoj.
La nombro de spirakloj kiujn insekto havas estas varia laŭ specioj, tamen ili ĉiam estas paraj, po unu en ĉiu flanko de la korpo, kaj kutime po unu por segmento. Kelkaj el la Diplura havas dekunu, kun kvar paroj ĉe la torako, sed en plej el la antikvaj formoj de insektoj, kiaj ĉe libeloj kaj saltuloj estas du torakaj kaj ok abdomenaj spirakloj. Tamen ĉe plej el la restaj insektoj estas amlpli.
Saint-Domet
Administrado
Saint-Domet apartenas al la kantono de Bellegarde-en-Marche, kies ĉefurbo estas Bellegarde-en-Marche. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Ajakso
En la helena mitologio, Ajakso estis la nomo de du herooj de la Troja milito :
Spira sistemo
Insektoj
Estas je tiu nivelo de traĥeoloj kie oksigeno estas liverita al la ĉeloj por spirado. La traĥeoj estas akvoplenaj pro la ĉelmembranoj de la ĉirkaŭaj histoj. Dum ekzercado, la akvonivelo malpliiĝas pro pliiĝo en la koncentriĝo de lakta acido en la muskolĉeloj. Tio malaltigas la akvoenhavo kaj la akvo retiriĝas reen al la ĉeloj pere de osmozo kaj aero estas portata pli proksime de la muskolĉeloj. La difuzia vojo estas tiam malpliigita kaj gasoj povas esti transmetitaj plej facile.
Ajakso
Aliaj :
Spira sistemo
Moluskoj
Moluskoj ĝenerale havas brankojn kiuj ebligas interŝanĝon de oksigeno el akva medio en la vaskula sistemo. Tiuj animaloj posedas ankaŭ koron kiu pumpas sangon kiu enhavas hemocianininon kiel ties oksigen-kapta molekulo. Tiele, tia spira sistemo estas simila al tiu de la vertebrulaj fiŝoj. La spira sistemo de gastropodoj povas inkludi ĉu brankojn aŭ unu pulmon.
Fauske
Fauske estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Parto de la komunuma teritorio estas la lago Blåmannsisvatnet.
Kravaře (apartigilo)
Kravaře estas nomo por vilaĝo kaj urbo en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Kudahuvadhoo
Kudahuvadhoo estas unu el la loĝataj insuloj de la Dhaalu-atolo kaj apartenas al la Maldivoj. Kudahuvadhoo estas la ĉefurbo de la Dhaalu-atolo.
Kudahuvadhoo havis (marto 2007) 773 virinojn kaj 789 virojn.
En marto 2014 la insulo mondvaste konatiĝis, post kiam loĝantoj menciis ke ili vidis la malaperintan aviadilon de Flugo 370 de Malaysia Airlines
Lev Ĉjornij
Lev Ĉjornij (Leo la Nigra, vera nomo Pavel Dmitrieviĉ Turĉaninov, aliaj pseŭdonomoj Pavel, Vsevoloĵskij G.A; 19.02.1878 - 27.09.1921) estis grava rusia anarkiisto, teoriisto kaj revoluciulo.
Biografio
Pavel Turĉaninov naskiĝis en 19.02.1878 en Voroneĵ. Lia patro estis nobelo kaj eksa kolonelo de Rusia Imperia armeo. En 1896 Pavel estis elpelita el gimnazio de Roslavl kaj daŭrigis studon en gimnazio de Ĉernigov, el kiu gradiĝis en 1899. Post tio li eniris Medicinan fakultaton de Moskva universitato, sed en 1901 estis elpelita pro organizo de studentaj mitingoj kaj elsendita en Roslavl sub triajara malkaŝita observo de polico. En fino de 1901 organizis na Grupo de Roslavlaj intelektuloj, la rondeto de social-revoluciista emo. Propagandis inter kamparanoj kaj laboristoj.
En 1902 estis arestita. En prizono elektis sian ĉefan pseŭdomon Lev Ĉjornij kaj komencis prilabori sian teorion de asocia anarkiismo. La bazaj ideoj de tiu ĉi teorio jam legeblas en la leteroj, kiuj li sendis el prizono al siaj amikoj. En stilo de anarki-individuismo, Ĉornij asertas ke estas nur du tipoj de vera anarkiismo - la anarkiismo de Pierre-Joseph Proudhon kaj la "anarkiismo de ascioj", kies apogantoj estis Max Stirner, Benjamin Tucker kaj li, Lev Ĉjornij. Miĥail Bakunin, Petro Kropotkin kaj Lev Tolstoj estis kritikitaj fare de Ĉjornij, ĉar ili estis komunistoj, kaj komunismo, laŭ li, neeviteble kreos dependon por homo de la socio kaj naskigos burokration. Ĉjornij demandas neniigon de ŝtata sistemo, ekspropron de kapitalo kaj konservon de malgrandaj entreprenoj kaj metioj. Li detale pridiskutas la detalojn de estonta socio kaj ĝia funkciado. En bazo de anarkiista socio, laŭ Ĉjornij, estu politika asocio de produktistoj anstataŭ ŝtato kaj mikso de individuismaj kaj kolektivismaj etikaj principoj. Interalie, Ĉjornij kredis je neniigo de merkata konkuro kaj kolektaj propraĵoj en formo de akcia sistemo. En strategio de lukto por tia socio Ĉjornij kredis je teroro kaj deklaris necesa kreo de teroristaj grupoj en ĉiuj grandaj urboj kaj guberniaj centroj. Kiel fonto de mono por revolucia lukto Ĉjornij apogis kaj kolekton de mono de samideanoj kaj eksproproj el ŝtataj kaj ekleziaj kasoj.
En 1903 Lev Ĉjornij estis administre elsendita en Siberion por 6 jaroj. Sed en 17.10.1905, pro amnestia manifesto estis liberigita kaj revenis en Moskvon. Kune kun sia edzino (N.Egudina) kreis Moskvan grupon de anarki-asociistoj, kvankam la grupo ne faris iujn signifajn agojn. En komenco de 1907 Ĉjornij laŭleĝe (t.e. sen forma malpermeso) eldonis sian plej gravan verkon Nova tendenco en anarkiismo: Asocia anarkiismo («Новое направление в анархизме: ассоциационный анархизм»). Jam en 01.04.1907 li kaj ĉiu lia grupo esris arestitaj kaj elsenditaj en Turuĥanska regiono. En decembro 1907 Ĉjornij eskapis kaj revenis en Moskvon por kontraŭleĝa anarkiista agado. En april 1908 ree aresita kaj sendita reen al Turuĥansko. En oktobro 1908 ree eskapis, sed estas kaptita post du semajnoj.
En ekzilo Lev Ĉjornij loĝis en vilaĝo Osinovo apud Jenisej. Tie li propagandis sian asocian anarkiismon inter aliaj ekzilitaj revoluciuloj kaj lokaj kamparanoj. Pro influo de Ĉjornij en 1908 en la regiono aperis movado de militista komuno - kvazaŭ-organizaĵo de anarkiistoj kaj social-revoluciistoj kiuj planis kelkajn eksproprojn kaj teroraktojn kontraŭ lokaj registoj. Ili ankaŭ planis amasan eskapon en printempo de jaro 1909.
Ekde novembro 1910 laboris kiel ŝoforo de taksio en Parizo. Post amnestio de 1913 revenis kaj loĝis en Moskvo, laboris en regiona administracio. Faris kelkajn sciencajn verkoj pri historio de kulturo, politika ekonomio, sociologio ktp. Ekde 1917 ree partoprenis en Rusia anarkiista movado. En aprilo 1917 proponis kreon de t.n. Federacio de Unioj de Penslaboristoj, kiu estu tut-Rusia sindikato de intelektuloj. Redaktis gazeton Voko («Клич») - la ĉeforganon de la federacio. Ĉeloj de federacio baldaŭ aperis en kelkaj urboj, sed jam en somero 1917 la federacio disfalis. Post tio Lev Ĉjornij aliĝis al Federacio de Anarkiistaj grupoj de Moskvo (FAGM) kaj baldaŭ iĝis unu el ĝiaj plej gravaj pensantoj kaj membro de ĝia Sekretariaro. Ekde septembro 1917 estis unu el plej gravaj aŭtoroj de gazeto Anarkio («Анархия»), multe prelegis pri historio kaj teorio de anarkiismo.
Lev Ĉjornij ne partoprenis en Oktobra revolucio kaj traktis ĝin negative. Ekde la revolucio li sisteme malapogis iun ajn partoprenon en sovetoj kaj kunlaboron kun bolŝevikoj kaj Soveta registaro. En 31.01.1918 partoprenis en okupo de konstruaĵo de eksa Komercista klubo, kie la anarkiistoj kreis komunon Domo de anarkio («Дом Анархии»). La komuno baldaŭ iĝis de fakto ĉefsidejo de FAGM. Ekde la sama tago Ĉjornij estas elektita en Konsilo de FAGM kaj partoprenis en kreado de anarkiistaj militaj grupoj (t.n. Nigra gardistaro).
En komenco de marto 1918 aperis programa artikolo fare de Ĉjornij La ŝtato kaj Anarkio («Государство и Анархия»), en kiu Ĉjornij pruvis, ke socialista ŝtato estas sama malamiko por anarkiistoj kiel la burĝa ŝtato. Tiu pozicio estas rekte kontraŭa al pozicio de plej gravaj tiatempaj anarki-komunistoj (A.A.Karelin, A.J.Ge k. aliaj), kiuj subtenis kunlaboron kun bolŝevika registaro (kaj eventuale aliĝis al VKPB). Krome, en la sama tempo Ĉjornij ree komencis priskribi la sistemon de asocia anarkiismo. En Anarkio li publikis projekton de popaŝa neniigo de la ŝtato kaj anstataŭigo de ĝi per politika asocio - laŭvola unuiĝo de regionaj konsiloj kaj de Anarkiista Fonda Kunveno - organoj, rekomendantaj plej efikan taktikon kaj regularon por socia vivo.
En 12.04.1918 agentoj de VĈK detruis na FAGM kaj arestis na Ĉjornij. 03.06.1918 oni akuzis lin kaj liajn kamaradojn je kaŝo de rabistoj, sed la juĝo ne okazis kaj en somero 1918 Ĉjonij estis liberigita. Anataŭ tiu tempo FAGM disfalis pro reprezalio. Post liberigo Ĉjornij forlasis esperon krei unuigitan organizaĵon anarkiistan kaj apogis taktikon de multaj sendependaj grupoj. Ĉjornij mem ne aliĝis al iu el ili, sed kunlaboris kun anarkiistaj eldonoj kaj prelegis, kun granda sukceso, pri anarkiismo. En junio 1918 Ĉjornij renkontis kun Nestor Maĥno, kiu priskribis lin kiel interesan intelektulon sed opiniis lin sentaŭga por praktika anarkiisma laboro.
En 1919 vizitis kunvenojn de Moskva organizaĵo de kontraŭleĝaj anarkiistoj, konstante disputante kun ĝiaj gvidantoj kontraŭ troa teroro. En 25.09.1919 li presis flugfoliojn de la grupo pri eksplodo en Moskva Komitato de VKPB. Pro lia konektoj kun kontraŭleĝuloj estis arestita fare de VĈK en 04.11.1919; samtempe en loĝejo de Ĉjornij oni arestis na kontraŭleĝa anarkiisto P.E.Isaev. 30.03.1920 Ĉjornij esti kondamnita por koncentrejo ĝis fino de civila milito. Estis en koncetrejo apud Ivanovo.
Liberigita en 1921, li revenis en Moskvon. Estis estro de malgranda grupo de anarki-asociistoj (Libera asocio de anarkiistoj). Partoprenis en sepulto de Kropotkin. Laboris en eldonoj de Tut-Rusia sekcio de anarki-universalistoj kaj aliaj moskvaj anarkiistaj organizaĵoj. En 1921 recevis monon de kontraŭleĝaj anarkiistoj por laŭleĝa anarkiista propagando kaj disvastigo de literaturo. En somero 1921 VĈK enfiltrigis du provokistojn en lia grupo. En fino de aŭgusto 1921 la provokistoj persvadis na Ĉjornij konservi presmaŝinon en lia loĝejo. Tuj VĈK arestis lin kaj akuzis je preparo por presado de falsa mono. Krome, oni asertis ke li estis estro de kontraŭleĝa anarkiista grupo. Malgraŭ protestoj de multaj anarkiistoj, kondamnita por mortigo. Mortpafita 27.09.1921.
En arkivoj de KGB troviĝas multaj verkoj de Ĉjornij pri biologio, filozofio, historio kaj ankaŭ granda verko pri rolo de intelektuloj.
Portomaggiore
Portomaggiore estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 12158 loĝantojn.
Abc-sistemo (muziktajpa)
ABC-sistemo estas porkomputila normo noti muzikon per ASCII-kodo. Ĝi apenaŭ estas uzebla sen komputilo kaj do maltrafas gravajn avantaĝojn kaj de muziknotoj kaj de tonsilaboj.
Viforoasa
Viforoasa (hungare: Havadtő) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al Fântânele (Mureș).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 773 loĝantojn (hungaroj ), en 1992 910 (96% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1501. Ĝi estis sikula komunumo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Tiermas
Tiermas estas senhoma vilaĝo, kiu apartenas al municipo Sigüés en provinco Zaragozo, sed en komarko Jacetania de la historia hispana regiono Aragono.
Loknomo
Ĝia nomo devenas de la romiaj banejoj, kiuj loĝis en tiu loko, kiuj nun estas alireblaj en tempo de sekeco, kiam estas malaltaj la akvoj de la diglago Yesa, kiuj kovras la fonton, estas malaltaj.
Geografio
Ĝi estas ĉe la bordo de la rivero Aragono apud la akvorezervujo Yesa, kiu parte inundas ĝin. De kio estis la malnova urbo, restas nur la supra parto de ĝi, ĉar la malsupra parto malaperis sub la akvoj, kiel la plej granda parto de ĝia termino, kune kun tiuj de Escó kaj Ruesta.
Historio
En mezepokaj tempoj, la loko iĝis strategia punkto kiel la limo inter Aragono kaj Navaro. En 1201 reĝo Pedro la 2-a subskribis la fondon de Tiermas ĉe la supro de la monto, kie liaj restaĵoj hodiaŭ restas, donante al ĝiaj loĝantoj gravajn privilegiojn kaj liberecojn.
La fortika urbo Tiermas eltenis plurajn atakojn de Navaro (1283-85, 1363) kaj la severan sieĝon de 1366.
Tiu strategia graveco en la defendo de la aragona limo estis konservita en la Moderna Epoko kaj estis reakirita en specifaj momentoj kiel la Kronsinsekvaj militoj, la Sendependiĝa milito kaj la Karlistaj militoj.
Tiermas havis proksimume 700 loĝantojn antaŭ ol la komenco de la inundo de la terenoj fare de la akvoj de la rivero Aragono, kiuj poste estis tute kovritaj per la Yesa-rezervujo. Kvankam ĝi ne influis la supran urbon de Tiermas, la tri kvartaloj en la malsupra parto estis totale aŭ parte sub akvo: Los Baños, Aringo kaj la domoj de Eso, krom ĉiuj fekundaj teroj ĉe la fundo de la valo. Elmigrado estis devigita, ĉar preskaŭ la tuta loĝantaro perdis sian vivtenon.
La banloko Los Baños estis tiu, kiu donis al Tiermas la plej grandan ekonomian kaj socian akcelon, ĝis ĝi forbrulis en 1940. La fina bato komenciĝis en 1959, kiam la akvoj de la akvorezervejo komencis inundi la teron.
Ĝiaj iamaj najbaroj kaj posteuloj batalas por la reveno kaj rekonstruo de la vilaĝo, kun la espero, ke iutage justeco donos al ili kialon, ĉar La hodiaŭa senhomigita Tiermas estis aĉetita de la najbara municipo Sigües en 1982 kun subvencio de la Zaragoza Deputitejo kaj ankoraŭ ne ekzistas serioza projekto por ĝia reakiro, fakte la vilaĝo estas tute forlasita.
Varmaj fontoj
La oraj jaroj de la banurbo Tiermas estis dum la unua triono de la 20-a jarcento. La komplekso havis trietaĝan hotelon, plurajn naĝejojn kaj hidroterapioĉambrojn, kaj la malsupran ĉambron kun la banoj. Ekzistis ankaŭ la Hotelo "Infanta Isabel", kun tri etaĝoj. Plurfoje estis ĉi tie la infantino Isabel de Borbón y Borbón, fratino de Alfonso la 12-a, inaŭgurinte ĝin la 18-an de julio 1908 post vizito al la Hispana-Franca Ekspozicio en Zaragozo. En la 40-aj jaroj ĉi tiu konstruaĵo suferis fajron kaj neniam estis rekonstruita. Poste, ĉio estis eksproprietigita por la konstruado de la Yesa-rezervujo.
Estas menciinde
Kiam la akvonivelo tion permesas, ĝenerale ekde la monato septembro, el la fundo aperas la ruinoj de la antikvaj romiaj banejoj kaj denove eblas aliri la sulfuran akvofonton.En ĉi tiu sezono oni praktikas banojn, ke Ĝi estis efektivigita ekde antikvaj tempoj kaj estas multaj homoj, kiuj venas ĉi tien por efektivigi ĝin.
Hirschberg (Saale)
Hirschberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 85
NGC 85 (aliaj indikoj — PGC 1375, NGC 85A, MCG 4-2-7, ZWG 479.9, NPM1G +22.0017) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 85, NGC 85A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zhang Jingchu
Zhang Jingchu (ĉine: 张静初, pinjine: Zhāng Jìngchū) ( en Fujian) estas ĉina aktorino, kiu ludis ankaŭ en neĉinaj filmoj.
Vivo
Zhang Jingchu plenkreskis en provinca Ĉinio, ŝi studis en la Centra Altlernejo pri Teatro en Pekino. Ŝi studis ankaŭ la anglan lingvon por ampleksigi siajn enspezojn. Ŝi finis la studadon en 1997, poste ekludis roletojn en televidaj serioj kaj reklamoj.
Ŝi sukcesis en 2005 atingi internacian konatecon per la filmoj La sep glavistoj kaj la Jade-batalistoj.
Ĉeĥlingva literaturo
Literaturo > Ĉeĥlingva literaturo < Ĉeĥa lingvo
Ĉefverkoj de la ĉeĥa literaturo
Literaturo mezepoka
Ĉeĥaj legendoj - Ĉeĥaj kronikoj - Malnovĉeĥaj kantoj - Malnovĉeĥa beletro
Literaturo de la nacia renaskiĝo (komenco de la 19-a jarcento)
Gelasius Dobner - Josef Dobrovský - František Martin Pelcl - Karel Ignác Thám - Václav Thám - Václav Matěj Kramerius - Antonín Jaroslav Puchmajer - Jan Nejedlý - Vojtěch Nejedlý - Šebestián Hněvkovský - Josef Jungmann - Jan Evangelista Purkyně - Pavel Josef Šafařík - Jan Kollár - František Ladislav Čelakovský - František Palacký - Josef Jaroslav Langer - Karel Jaromír Erben - Jan Nepomuk Štěpánek - František Turinský - Václav Kliment Klicpera - Josef Kajetán Tyl - Karel Hynek Mácha - Josef Krasoslav Chmelenský - Václav Bolemír Nebeský - Karel Sabina - Karel Havlíček Borovský - Božena Němcová - Josef Václav Frič - František Matouš Klácel - František Jaromír Rubeš - Alois Vojtěch Šembera - Josef Jiří Kolár
Flago de Delavaro
La flago de Delavaro (subŝtato en Usono) konsistas el diamanto oranĝkolora sur blua fono, kun la blazono de la ŝtato ene de la diamanto. Sub ĝi, la dato 7-a de decembro 1787, memorigas la tagon kiam Delavaro iĝis la unua ŝtato kiu ratifis la Konsitucion de Usono. La koloroj de la flago reprezentas la koloron de la uniformo de la Generalo George Washington.
Ĉeĥlingva literaturo
Poezio
Jan Neruda - Vítězslav Hálek - Adolf Heyduk - Rudolf Mayer - Václav Šolc - František Chládek - Svatopluk Čech - Josef Václav Sládek - Eliška Krásnohorská - Rudolf Pokorný - Ladislav Quis - Josef Boleslav Pecka - Jaroslav Vrchlický - Bohdan Jelínek - Josef Thomayer - Bohdan Kaminský - Antonín Klášterský - Jaromír Borecký - Otakar Mokrý
Flago de Delavaro
La blazono en la centro estis adoptita la 17-an de januaro 1777. Ĝi estas formata el tri strioj (verda, blanka kaj blua) situantaj horizontale, kun memoraĵoj de la loka agrikulturo. Supre de la blazono troviĝas fiŝkapto-ŝipo. Flankiĝante la blazono estas farmisto maldekstre kaj soldato maldekstre. La moto de la ŝtato sub la blazono: "Liberty and Independence" ("Libereco kaj Sendependeco").
La nuna flago estis adoptita la 24-an de julio 1913.
Ĉeĥlingva literaturo
Prozo
Karolína Světlá -Sofie Podlipská - Gustav Pfleger Moravský - Alois Vojtěch Šmilovský - Jakub Arbes - Antal Stašek - Ignát Herrmann - Jan Karafiát - František Herites
Dramo
František Věnceslav Jeřábek - Emanuel Bozděch - František Ferdinand Šamberk
Kritiko
Josef Durdík - Ferdinand Schulz
Historia romano
Julius Zeyer - Václav Beneš Třebízský - Alois Jirásek - Zikmund Winter - Josef Svátek
Kamparana prozo
Josef Holeček - Karel Václav Rais - Teréza Nováková - Karel Klostermann
Dramo
František Adolf Šubert - Ladislav Stroupežnický - Josef Štolba - Gabriela Preissová
Kritiko
Jan Evangelista Kosina - Josef Jireček - Jaroslav Vlček - František Bartoš - Leandr Čech - František Rybička - Václav Zelený
Renesanca magio
Ekzistis granda necerteco en distingado de praktikoj de superstiĉo, okultismo, kaj perfekte saĝe scienca scio aŭ pia rito. La intelektaj kaj spiritaj streĉitecoj erupciis en la ĉasado de sorĉistinoj komence de la frua moderna epoko, plue plifortigita per la tumulto de la Protestanta Reformacio, precipe en Germanio, Anglio, kaj Skotlando.
Ĉeĥlingva literaturo
Dramo
František Xaver Svoboda - Matěj Anastazia Šimáček - Jaroslav Kvapil - Jaroslav Hilbert - Jiří Mahen
Kritiko
Arnošt Procházka - Otakar Hostinský - Tomáš Garrigue Masaryk - Hubert Gordon Schauer - František Xaver Šalda - Miloš Marten - František Václav Krejčí - Jindřich Vodák - Jan Jakubec
Germanlingva literaturo en Ĉeĥio
Gustav Meyrink - Rainer Maria Rilke - Franz Kafka - Max Brod - Franz Werfel - Ludwig Winder - Egon Erwin Kisch
Poezio
Otakar Theer - Rudolf Medek - Josef Hora - Jindřich Hořejší - Jiří Haussmann - Jiří Wolker - Konstantin Biebl - Jaroslav Seifert - Vítězslav Nezval - Bohuslav Reynek - František Halas - Vilém Závada - Vladimír Holan - František Hrubín - Josef Palivec - Jaroslav Kolman Cassius - Jan Čarek - Josef Florian - Jan Zahradníček - František Lázecký - Václav Renč - Josef Kostohryz - Vladimír Vokolek - Jan Dokulil - Klement Bochořák - Kamil Bednář - Jiří Orten - Jindřich Chalupecký - Jiří Kolář - Josef Kainar - Jiřina Hauková - Ivan Blatný - Jindřich Heisler - Zdeněk Lorenc - Ludvík Kundera - Rudolf Altschul
Humuro
Jaroslav Žák - Václav Lacina - Zdeněk Jirotka - T. R. Field
Historia prozo
Karel Schulz - Jiří Mařánek - František Kubka - Miloš Václav Kratochvíl - Václav Kaplický - František Kožík - Dominik Pecka - Nina Svobodová - Vladimír Neff - Miroslav Hanuš
Dramo
Jaroslav Kvapil - Karel Hugo Hillar - Arnošt Dvořák - Stanislav Lom - Otokar Fischer - Jan Bartoš - František Langer - Emil Artur Longen - Jiří Frejka - Jindřich Honzl - Jiří Voskovec - Jan Werich - Adolf Hoffmeister - Emil František Burian
Kritiko
Arne Novák - Albert Pražák - Miloslav Hýsek - Roman Jakobson - Jan Mukařovský - Felix Vodička - Vojtěch Jirát - Anton Matěj Píša - Karel Teige - Bedřich Václavek - Bedřich Fučík - Miroslav Rutte - Václav Černý
Poezio
Vladimír Holan - František Hrubín - Josef Kainar - Jiřina Haudková - Jan Hanč - Ivan Slavík - Ludvík Kundera - Oldřich Wenzl - Jan Noha - Jiří Šotola - Miroslav Holub - Karel Šiktanc - Miroslav Florian - Oldřich Mikulášek - Jan Skácel - Josef Hanzlík - Antonín Brousek - Ivan Wernisch - Zbyněk Hejda - Jiří Pištora - Jiří Gruša - Petr Kabeš - Pavel Šrut - Ivan Diviš - Jan Zábrana - Emil Juliš - Ladislav Dvořák - Josef Hiršal - Bohumila Grögorová - Jiří Suchý - Václav Hrabě
Poezio samizdata kaj ekzila
Vratislav Effenberger - Karel Hynek - Ludvík Šváb - Milan Nápravník - Stanislav Dvorský - Petr Král - Karel Šebek - Ivan Sviták - Zbyněk Havlíček - Egon Bondy - Ivo Vodseďálek - Jana Krejcarová - Vladimír Boudník - Bohumil Hrabal - Karel Marysko - Milan Knižák - Milada Součková - Ivan Jelínek - Robert Vlach - Pavel Javor -František Listopad
Prozo
Jiří Weil - Karel Ptáčník - Arnošt Lustig - Josef Škvorecký - Jan Otčenášek - Ladislav Fuks - Vladimír Körner - Ladislav Grosman - Ota Filip - Jan Procházka - Norbert Frýd - Sonja Špálová - Jarmila Loukotková - Josef Sekera - Adolf Branald - Eugen Liška - Arnošt Vaněček - Alexej Pludek - Oldřich Daněk - Ivan Kříž - Karel Michal - Jiří Mucha - Karel Pecka - Ivan Klíma - Bohuslav Březovský - Milan Kundera - Ludvík Vaculík - Eva Kantůrková - Jaroslav Putík - Josef Jedlička - Petr Pujman - Alexandr Kliment - Věra Linchardová - Jiří Fried - Jindřiška Smetanová - Alena Vostrá - Karel Misař - Eduard Petiška - Josef Nesvadba - Miroslav Ivanov - Dušan Hamšík - Václav Erben - Vladimír Páral - Viktor Fischl - Ota Pavel
Dramo
Miloslav Stehlík - Milan Jariš - Pavel Kohout - František Pavlíček - Vratislav Blažek - Josef Topol - Václav Havel - Ladislav Smoček - Milan Uhde - Pavel Dostál
Kritiko
Jindřich Chalupecký - Jan Grossman - Zdeněk Nejedlý - Ladislav Štoll - Jiří Opelík - Milan Suchomel - Milan Jungmann - Jan Lopatka - Lubomír Doležel - Zdeněk Kožmín - Miroslav Černenka - Jiří Levý - Milan Jankovič - Mojmír Grygar - Jiří Brabec - Zdeněk Pešat - Květoslav Chvatík - Oleg Sus - Oldřich Králík - Dušan Jeřábek
Poezio
Jan Pilař - Jiří Taufer - Ivan Skála - Oldřich Vyhlídal - Karel Sýs - Jiří Žáček - Petr Skarlant - Michal Černík - Jaroslav Čejka - Jaromír Pelc - Josef Peterka - Josef Šimon - Josef Suchý - Emanuel Frynta - Antonín Bartušek - Miroslav Huptych - Jarmila Urbánková - Jana Štroblová - Svatava Antošová - Zuzana Trojanová - Markéta Procházková - Zdena Bratršovská - František Hrdlička - Lenka Chytilová - Jitka Stehlíková - Jiřina Salaqardová - Dagmar Sedlická - Naděžda Slunská - Silva Fischerová - Dáša Voňková - Vladimír Merta - Jaromír Nohavica - Jiří Dědeček - Karel Plíhal
Humuro
Miloslav Švandrlík - Jan Šmíd
Samizdata poezio
Bohuslav Reynek - Miloš Dvořák - Josef Kostohryz - Václav Renč - Vladimír Vokolek - František Daniel Merth - Zdeněk Kalista - Jan Kameník - Klement Bochořák - Zdeněk Rotrekl - Ivan Slavík - Jiří Kuběna - Iva Kotrlá - Jiří Olič - Zdeno Kaprál - Jiřina Hauková - Ladislav Dvořák - Jan Vladislav - Emil Juliš - Ladislav Fikar - Oldřich Kryštofek - Miloš Vacík - Lumír Čivrný
Ceteraj aŭtoroj
Zdenka Bergrová - Stanislav Bubeníček - Miroslav Horníček - Jiří Karen - Amálie Kutinová - Tomáš Xaverius Laštůvka - Věra Ludíková - František Omelka - Františka Omelková - Vojtěch Rakous - Josef Rumler - Čestmír Vidman - Jan Welzl - Vláďa Zíka - Václav Šolc - Zdeněk Mareš - Václav Klička - Ondřej Neff - Lukáš Luhan - Ladislav M. Pařízek - Marie Dolistová - Miroslav Fišmeister
Algarhud
Algarhud (Arabe: القرهود Al-Qarhud, Emirlanda dialekto: Al-Garhud) estas loĝloko en Dubajo proksime al Dubaja Internacia Flughaveno. La pilotoj de Emirates Airlines preferas loĝi en Algarhud.
(19100) 1981 EH5
(19100) 1981 EH5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Algarhud
Al la areo apartenas la 'Aviation Club', kiu enhavas 'The Irish Village' (La Irlanda Vilaĝo), kiu estas Irlanda trinkejo, kiun administras Dubai Duty Free. La areo ankaŭ havas aĉetejon 'City Center' kaj la hotelon Le Meridien, krome la gravegan ponton Algarhud Ponto.
Multaj popoloj, kiuj ne estas arablingvaj, elparolas la nomon "Algarhud" sen la Al- (kiu signifas la difinan artikolon en la Araba lingvo), do elparolas la nomon kiel "Garhud".
2276 Warck
2276 Warck estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle (Belgio).
Epistoloj de Paŭlo
Epistoloj de Paŭlo estas grupo de libroj de Nova testamento atribuitaj al Sankta Paŭlo kaj liaj kunuloj. La leteroj de Paŭlo estas konsiderataj en la „Kanono”, tial super ĉia kritiko, kun nediskutindaj aŭtoritato de ĉiuj ĉefaj kristanaj eklezioj. La leteroj de Paŭlo kompletigas laAgoj de la apostoloj kaj, tre eble, estas la unuaj kristanaj skribaĵoj. Oni pensas ke unua skribaĵo de Paŭlo estis la Epistolo al la Galatoj.
2276 Warck
Nomo
Ĝia nomo honoras Evelyne Warck, nepino de la malkovrinto.
Epistoloj de Paŭlo
Epistoloj de Paŭlo estas dividita tradicie en du grupoj: Ekleziaj Leteroj kaj Paŝtistaj (aŭ pastoraj) Leteroj. Ekleziaj leteroj estas adresitaj al tiamaj kristanaj grupoj laŭ tradicia ordo:
Paŝtistaj (aŭ pastoraj) leteroj estis senditaj persone al episkopoj de skolo de Paŭlo. Kaj estas:
Krom tiuj du grupoj, ankaŭ estis la preskaŭ persona Epistolo al Filemon (ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ), la plej malgranda livro de Biblio.
Indre Fosen
Indre Fosen estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Årnset (ankaŭ nomata Rissa). Fine de en la nuna komunumo vivis. Parto de la komunuma teritorio estas la lagoj Botn, Storvatnet, Meltingvatnet kaj Tørstadvatnet.
Spokane
Spokane povas nomi
Nikolaj Ostrovskij
Nikolaj Aleksejeviĉ Ostrovskij (Николай Алексеевич Островский, Микола Олексійович Островський; naskiĝis la, mortis la ) estis ruslingva soveta verkisto.
Historion
Li naskiĝis en ukraina vilaĝo Vilija situanta en sud-okcidenta parto de Rusia Imperio nomata Volinj (nun Rovni provinco, Ostrog ragiono de Ukrainio).
Lia patro Aleksio Ivanoviĉ Ostrovskij estis laboristo de la loka maltoproduktanta fabriko. Patrino Olga Jozefovna originis el ĉeĥaj kolonianoj venintaj tien en la deknaŭa jarcento. Aleksio Ivanoviĉ estis vidvo kaj multe pli aĝa ol lia dua edzino. La gepatroj havis alian filon nomitan Demetrion.
Juna Nikolao havis neordinarajn mensajn kapablojn, pro kio oni permesis al li lerni en la loka klerika-paroĥa lernejo pli frue ol kutime. Li ĝin sukcese finis en 1913 kun la laŭdinda atesto, kiam li estis naŭjara knabo.
Post komenco de la Unua mondmilito en 1914 la familio translokiĝis al urbo Ŝepetovka situanta pli oriente ol tiama milita fronto.
En 1917 post disfalo de Rusia Imperio en ĝia sudokcidenta parto aperis Ukraina Popola Respubliko, kiun gvidis hetmano Skoropadskij. La 10-an de marto 1919 estis proklamita la memstara Ukraina Soveta Socialisma Respubliko kun ĉefurbo Ĥarkivo, kiu la 30-an de decembro 1922 subskribis la unian pakton kaj eniris Sovetion.
En Ŝepetovka juna Nikolao laboris kiel nekvalifika laboristo en kelkaj lokoj. Samtempe li daŭrigis sian klerecon en la baza kolegio, kiu uzis la nacian ukrainan lingvon. Multe efikis konscion de adolesko Nikolao rimarkinda balado "Kobzar" far eminenta ukraina verkisto Taras Ŝevĉenko.
En 1918 Ukrainion invadis armeo de la aŭstra-germana koalicio kaj baldaŭ okupis la tutan landon. Tiam Nikolao konatiĝis kun lokaj bolŝevikoj, kiuj kaŝe agadis kontraŭ la konkerintoj, kaj plenumis iujn ties komisiojn.
Ekde la 20-a de julio 1919 Ostrovskij estis komsomolano. Iom poste li aliĝis kiel volontulo al Ruĝa Armeo kaj sukcese militis sub gvido de Kotovskij kaj Budenij. Aŭguste de 1920 Nikolao estis serioze vundita, pro kio liaj movokapablo kaj vidpovo grave malboniĝis. Tiam li demisiis.
Ekde 1921 Nikolao loĝis en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio, kaj laboris kiel elektristo en la Ĉefa metiejo. En ĝi li estris tiean komsomolan organizon.
Kvankam lia sano ne estis bona, en 1922 li aktive partoprenis kune kun ceteraj komsomolanoj en konstruado de la mallarĝa fervojo inter Kievo kaj stacio (ĉ.20 km), por debiti hejtolignon en la frostantan ĉefurbon. Ili sukcesis savi multajn homvivojn de terura morto.
Pro malfacila, longa laboro kaj netolereblaj malbonaj vivkondiĉoj Nikolao grave malsaniĝis je tifo kaj malvarmumo.
Post resaniĝo Ostrovskij okupiĝis pri klerigo en kelkaj okcidentukrainiaj urbetoj ĝis 1924. Tiam li aliĝis al Tutunia komunista partio de bolŝevikoj kaj estis elektita kiel komsomola sekretario de urbo Ŝepetovka.