cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alice Szellay
Alice Rippel naskiĝis la  (laŭ alia informo la naskiĝjaro estas 1918) en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Alice Rippel estis nekonata virino, kiu vivis en Rákospalota (iama urbo), ŝi edziniĝis al negocisto en 1934. Ŝi konatiĝis kun István Szőts, kiu aprezis ŝin talenta filmoaktoro kaj ŝi estis tuj ĉefrolanto en filmo. Tiu filmo akiris la unuan lokon en Venecia Bienalo. Inter 1942 kaj 1947 estis produktita 5 filmoj fare de Szőts kun ina ĉefrolanto Alice Szellay (ŝi jam prenis novan nomon). Intertempe ili geedziĝis. En 1948 ŝi eterne forlasis la filman vivon, ŝi denove edziniĝis al Lajos Pándy.
(13944) 1990 OX1
(13944) 1990 OX1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ebreichsdorf
Ebreichsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Baden. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Illés Láni
Illés Láni [ilEŝ lAni], slovake Eliáš Láni, laŭ hungarlingve kutima nomordo Láni Illés estis hungaria slovaka luterana pastro, superintendanto, instruisto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Lány, Lányi kaj Lani, lia pseŭdonimo estis Petrus Petschius.
Illés Láni naskiĝis en 1570 en Tót Próna (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Slovenské Pravno en Slovakio), li mortis la en Bittse (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio, nuntempa Bytča en Slovakio).
Biografio
Illés Láni post la necesaj lernejoj pastriĝis kaj komence li estis vicinstruisto en 1595 en Sztraszka. Post 2 jaroj li estis pastro en Mosóc, kie li estis elektita eklezia dekano. En 1608 li estis kortega pastro de magnato György Thurzó. En la sekva jaro en Bittse li denove estis dekano (samtempe li ricevis nobelecon), en 1610 jam superintendanto. En 1616 li aranĝis sinodon.
Brusta kruco
La brusta kruco estas, en Katolikismo, unu el la episkopaj insignoj.
La uzo de la brusta kruco daŭras en preskaŭ ĉiuj kristanaj eklezioj, aparte en la eklezioj de la ortodoksismo.
Champlost
Champlost estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 797 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Louis Queret, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Champlost apartenas al la kantono de Brienon-sur-Armançon, kies ĉefurbo estas Brienon-sur-Armançon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
7063 Johnmichell
7063 Johnmichell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de John Michell (1724–1793), brita ano de la Reĝa Societo de Londono, kiu sudis geologion, magnetismon kaj graviton. Li aplikis la statistikon al la astronomio kaj montris, ke la gravito povas kialigi la duopajn stelojn kaj la stelamasojn. Li ankaŭ estis la unua, kiu sugestis, ke povus ekzisti.
NGC 3581
NGC 3581 (aliaj indikoj — ESO 129-EN9, AM 1109-610) estas emisia nebulozo en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Artikolo nedifinita
Artikolo nedifinita aŭ nedifina artikolo estas speco de gramatika artikolo, do partikulo indikanta nedifinitecon, uzata en substantiva subfrazo.
En la Gramatiko de la Fundamento de Esperanto Zamenhof skribis ke:
Por bone kompreni kion li celis per tiu rimarko, oni devas scii ke en la eŭropaj okcidentaj lingvoj latinidaj aŭ germanidaj (kiel ekz. la franca, hispana, la itala, la portugala, la angla, la germana, la nederlanda kaj la sveda) la difinitaj kaj nedifinitaj artikoloj servas por indiki ke la sekvanta vorto estas substantivo (nomo). La germana lingvo eĉ montras la substantivojn skribe per majusklo.
Kun escepto de la angla (the/an) en ĉiuj aliaj la difinita kaj nedifinitaj artikoloj ankaŭ indikas la gramatikan "sekson" de la nomo (vira, ina aŭ neŭtra) kaj la nombron (singulara aŭ plurala). En la germana ili ankaŭ indikas la kvar gramatikajn kazojn.
Sed en la slavaj lingvoj kiel ekzemple la rusa kaj la pola, ekzistas nek difinita nek nedifinita artikoloj. Ili tute ne estas necesaj por atentigi ke la sekvanta vorto estas nomo, ĉar la finaĵo montras tion kaj samtempe la gramatikan sekson. Do por denaskaj parolantoj de tiaj lingvoj la uzo de la artikoloj en Esperanto povas ja esti konfuziga.
Minestrono
Minestrono estas itala legomsupo. Minestra estas itale por (legom)supo, minestrone la aŭgmentativo de tio. Minestrono ankaŭ estas nomata "la granda supo" pro la multaj ingrediencoj kiujn ĝi povas enhavi.
Couzon-au-Mont-d'Or
Couzon-au-Mont-d'Or estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Minestrono
Minestrono estas densa supo, kiu depende de la regiono ofte estas manĝata kun rizo aŭ pasto. Ne ekzistas vera recepto por minestrono, ĉar ĝi estas preparata kun freŝaj legomoj kiuj estas haveblaj en la sezono. Antaŭe ĝi ofte estis farata kun la legomoj kiuj restis post preparado de aliaj manĝaĵoj.
Ayotoxco de Guerrero
Geografio
La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2005 havis 7883 loĝantojn. El tiuj estas 3840 viroj kaj 4043 virinoj. La komunumo havas surfacon de 130.12 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 6′ norda latitudo kaj 97° 25′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 300
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21025a.htm
Mennessis
Mennessis estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Doctrina pueril
Doctrina pueril (1274-1276) estas verkaĵo de Ramon Llull kiel kateĥismo por infanoj, dediĉita al la filo, kiun li edukis en Mallorca.
Llull konsideris, ke tiuj religiaj scioj estas bazo por plua instruiĝo, kiel montras la aludo al la sciencaj scioj. Por pli bone komprenigi la konceptojn, Llull utiligas metaforojn kaj simplan lingvaĵon, kio igas la libron elstara inter la kateĥismoj de tiu tempo.
Giganta sito
Giganta sito estas malgranda paseroforma birdo, sed la plej granda inter sitoj. Ĝi apartenas al sita genro. Simile kiel aliaj membroj de sitedoj (krom roka sito kaj persia sito) ĝi loĝas en arbaraj aŭ arbar-similaj teritorioj.
Disvastiĝo
Tiu specio loĝas en suda Ĉinio, Birmo kaj Tajlando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj. Ĝi estas minacata pro perdo de habitato kaj la specio estas konsiderata kiel Vundebla, kio estas la unua ŝtupo en la specioj minacataj.
Aspekto
Tiu specio estas 19.5 cm longa, kio faras el ĝi la plej granda inter sitoj kun sufiĉe diferencoj rilate la aliajn speciojn kaj eĉ la dua nome la Belega sito, disde kiu tiu ĉi facile diferenciĝas, ĉar la alia estas pli kolore markita, dum tiu ĉi havas tipe sitecajn grizecajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn. Kiel ĉe aliaj sitoj, estas nigra traokula strio kiu estas sufiĉe larĝa, plilarĝiĝas malantaŭ la okulo kaj eĉ atingas la flankojn de la kolo kaj ŝultrojn. Similan strion havas inter sitoj nur malproksimaj specioj kiaj estas la Kaŝmira sito, Kaŝtanventra sito, Himalaja sito kaj la Viktoria sito, el kiuj ĉiuj havas flavecajn al brunecajn subajn partojn anstataŭ blankecajn. Krome estas aliaj nigraj markoj en ŝultroj, tute malkutimaj inter sitoj. Tiu specifeco kaj la grando ege diferencigas tiun specion ene de la genro kaj ĉefe la grando, kiu nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo, kie magna signifas precize "granda". Krome ankaŭ la beko estas grizeca kun blanka pinto, dum la gamboj estas nigrecaj kun frota krifoj; la subpugo montras helbrunecajn markojn.
Nutrado
Ili manĝas ĉefe insektojn.
Vivmaniero
Ili vivas ĉefe solecaj.
Reproduktado
Ili faras nestojn en srbotruoj.
Jubbada Hoose
Malsupra Juba (Jubbada Hoose) estas administra regiono (gobolka) en la tradicia regiono de Jubalando en suda Somalio. Ties ĉefurbo estas Kismajo. Ĝi limas kun Kenjo okcidente, la somaliaj regionoj de Gedo kaj Meza Juba norde kaj oriente respektive kaj la Hinda Oceano sude.
La regiono nomiĝas tiele laŭ la rivero Jubba kiu trapasas tiun regionon kaj enfluas en la Hinda Oceano ĉe Goobweyen kaj tie la ruĝaj akvoj de la rivero Jubba miksiĝas spektakle kun la bluaj akvoj de la Hinda Oceano. Kismajo estas la dua plej loĝata urbo en suda Somalio.
Komerce, Kismajo estas konektita al Bardera kaj Baidoa, la plej proksimaj komercaj urboj. La haveno de Kismajo estis la juvelo de la markomerco en Somalio, ĉefe por la punktoj sude de Mogadiŝo.
La regiono de Jubbadda Hoose konsistas el kvar distriktoj:
Komerco kaj disvolvigaj projektoj
Ĝis meze de la 1980-aj jaroj, la distriktoj Jilib kaj Bu'aale estis parto de la plej granda regiono de Malsupra Juba. Tiuj du distriktoj kune kun aliaj tri distriktoj (Sakow, Ceel Waaq, kaj Dujuma) prenitaj el la tiamaj Supra Juba nunutempe formas parton de la regiono Meza Juba.
Administrado kaj sekureco
Ekde la 1990-aj jaroj la milito eksplodis en tiu regiono. La Alianco de la Juba Valo (JVA), estrita de Kolonelo Barre Aden Hirale, regis la urbon kaj la regionon ĝenerale. La homoj en Kismajo vivis normale kaj negocis ĝis kiam la Islamaj Kortumoj (IK) konkeris Kismajon kaj kontrolis la areon septembre de 2006. La Transira registaro helpita de la Etiopia armeo konkeris la urbon en januaro de 2007.
Enzesfeld-Lindabrunn
Enzesfeld-Lindabrunn estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Baden. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Vivostelo
Kvankam neniu aparta agentejo havas taskon plifortigi ties uzadon kiel marko de atestilo, la vivostelo estis tradicie uzata kiel rimedo de identigilo de la medicina personaro, ekipaĵaro, kaj vehikloj. Multaj ambulancaj servoj markas la simbolon en siaj vehikloj, kaj la ambulancanoj ofte montras la desegnon kiel parto de sia uniformo. Ĝi aperas en kelkaj medicinaj lernolibroj same kiel sur ampleksa gamo de varoj cele al la medicina merkato. En hospitalo kaj aliaj konstruaĵoj, liftoj estas markitaj pere de la simbolo, kio indikas, ke la lifto estas sufiĉe granda por enhavi brankardon.
La serpent-bastona elemento de la simbolo havas unikodan signe al la Bastono de Asklepio kaj kelkaj fontoj povas montri la vivostelo tiukadre. Unikodo ne dediĉis kodsignon por la Vivostelo (varmarka simbolo).
Paulinenaue
Paulinenaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Canale
Canale estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castellinaldo, Cisterna d'Asti (AT), Montà, Monteu Roero, Priocca, San Damiano d'Asti (AT), Santo Stefano Roero kaj Vezza d'Alba.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Die Rote Zora
Die Rote Zora ("La ruĝa Zora") estas porinfana filmo surbaze de la klasika germanlingva infana romano "La ruĝa Zora kaj ŝia bando", verkita dum la jaro 1941 de la aŭtoro Kurt Held. La filmo produktiĝis dum la jaro 2007 per germania-svedia teamo en Montenegro, kaj ekprezentiĝis en kinejoj la 24-an de januaro 2008. La porinfana aventura romano ekde sia publikiĝo iĝis legenda kaj ĝis hodiaŭ tre ŝatata legaĵo de generacioj de junuloj en Germanlingvio kaj la ĉirkaŭaj landoj.
TAA
La vorto havas plurajn signifojn:
Die Rote Zora
Enhavo
30-aj jaroj de la 20-a jarcento: La 12-jara kroata knabo Branko post la morto de sia patrino ekserĉas sian patron. En la urbeto Senj en Dalmatio, borde de la Adriatika Maro, li hazarde ekscias, ke la urbestro Iveković kaj la fiŝkomercisto Karaman forĝas planojn, kiuj celas bankrotigi la lokajn fiŝistojn kaj garantiu al Karaman la monopolon pri freŝa fiŝo en la regiono. Kiam Karaman rimarkas, ke la knabo ilin subaŭskultis, li aranĝas la enkarcerigon de Branko pro laŭdira ŝtelo. Ke la fiŝisto Gorian engaĝiĝas por li, ne helpas al la knabo, kaj do li enŝlosiĝas en la malliberejo. Tamen jam post mallonga tempo kuraĝa kaj imprese ruza junulo liberigas lin, kaj dum la fuĝo Branko ekscias, ke la knabece riskema liberiginto verdire estas knabino, la ruĝhara Zora, kaj ke Zora estas ĉefino de infana bando, kiu vivas en forlasita fortikaĵa ruino antaŭe konstruita per la uskokoj, partizanaj historiaj herooj de la regiono: la infana bando komprenas sin transprenantaj la heredaĵon de la uskokoj, kaj mem nomas sin tiel. Ĉar la orfaj infanoj de la bando estas sen posedaĵo, ili devas ŝteli manĝaĵojn por pretervivi, kaj tial estas persekutataj de la lokaj aŭtoritatoj kvazaŭ krimuloj, same kiel jarcentojn antaŭe la lokaj aŭtoritatoj (de la Venecia Respubliko konkerinta la regionon) persekutis la partizanajn uskokojn. La infana grupo decidas ekbatali kontraŭ la planoj de Karaman, kaj estas subtenataj de Gorian. Komplika la afero fariĝas, kiam Branko enamiĝas al Zlata, la filino de la urbestro, kaj la infana bando pro ĵaluzo preskaŭ disrompiĝas.
Laŭdoj kaj kritikoj
La filmo de nacia germania instanco por prijuĝo de porinfanaj filmoj en Wiesbaden ricevis la etikedon "aparte valora". La klarigo estas inter alie, ke "la eternaj temoj amikeco, konfido, familio kaj sopiro pri protektiĝo, sed ankaŭ unua enamiĝo, revado kaj esperoj estas traktitaj humure kaj singarde, kaj la same bildigitaj negativaj flankoj de la vivo, kiel ĵaluzo, seniluziigoj kaj emociaj vundiĝoj evitas ke la filmo prezentus tro naivan bildon de la mondo". “
NGC 3582
NGC 3582 (alia indiko — ESO 129-EN10) estas emisia nebulozo en konstelacio Kareno.
Die Rote Zora
Laŭdoj kaj kritikoj
Iuj ĵurnaloj kritikis, ke tia laŭdo unuavice trafus la porinfanan romanon, inteligente socie kritikeman, kaj ke la filmo transportus nur malmulton de la socia kritiko kaj de la atentonkapta rakonto en la kinejojn. La rakonto laŭ la kritikoj tro simpliĝis, kaj la filmon anstataŭe plenigas viglegaj ĉasoj tra pitoreskaj stratetoj kaj spektakla batalo kun giganta sepio. Rezulte la filmo laŭ ili iĝis tro surfaca, la infanaj rolintoj kaj la infana perspektivo ne starus en la fokuso. Multaj infanoj, spektintaj la filmon, tamen tute ŝatas ĝin, kaj ĉiukaze ĝi rekonsciigas pri escepte valora infana romano, kiun ja eblas aldone legi.
NGC 3582
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Candelo
Candelo estas komunumo de Italio en la regiono de la Piedmonto
János Bánffy (departementestro)
János BÁNFFY [ba:nfi] estis hungara politikisto: departementestro, deputito. Li naskiĝis en Fugad la 17-an de septembro 1810 kaj mortis en Beresztelke la 8-an de decembro 1873.
Craponne
Craponne estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Maurizio Pozzi
Maurizio Pozzi, artiste nomata Maury (naskiĝis en 1974 en Bazelo, Svislando) estas svisa haŭzmuzika kantisto-kantoverkisto kaj muzikproduktisto. Li estas la kantisto de multaj el la produktaĵoj de la svisa diskĵokeo kaj muzikproduktisto DJ Antoine, kaj ankaŭ memstare aktivas kiel muzikisto. Interalie li verkis kaj kantis la oficialan himnon de la Street Parade 2005, ĉiujara teknomuzika parado en Zuriko.
Craponne
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Craponnois.
Mark Pemflinger
Mark Pemflinger estis saksa reĝjuĝisto en Hungario naskita ĉirkaŭ 1480 kaj mortinta en 1547.
Biografio
Mark Pemflinger translokiĝis en 1521 Sibion, kie ĝis 1531 li oficis la postenon de reĝjuĝisto. En 1523 li estis ĉambra grafo. En tiu tempo li agadis por intereso de Ferdinando la 3-a (Sankta Romia Imperio) kaj por disvastigo de luteranismo. En 1531 li retiriĝis en Kassa.
Pottendorf
Pottendorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Baden. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Esnon
Esnon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 386 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-Yves Moyse, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Esnon apartenas al la kantono de Brienon-sur-Armançon, kies ĉefurbo estas Brienon-sur-Armançon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Trnová (distrikto Plzeň-nordo)
Trnová estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1180.
(13945) 1990 OH2
(13945) 1990 OH2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Montescourt (stacidomo)
Montescourt estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montescourt-Lizerolles, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Creil - Jeumont (242000).
Kobalta (II) jodido
Kobalta (II) jodido aŭ dujodido de kobalto estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj kobalta (II) hidroksido. Kobalta (II) jodido estas blanka higroskopa solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kobalta (II) jodido prezentas jodatomon ligitan al kobalta grupo. Ĝi konsistas je 1 karbonatomoj, PbI2 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Kroata aŭtovojo A11
En Kroatio, A11 (kroate Autocesta 11) estas aŭtovojo. Ĝi situas en la regiono Istrio. Pri la proksimuma situo vidu la mapon dekstre.
Belega sito
La belega sito estas eta paseroforma birdo. Ĝi apartenas al sita genro. Simile kiel aliaj membroj de sitedoj (krom roka sito kaj persia sito) ĝi loĝas en arbaraj aŭ arbar-similaj areoj.
Aspekto
Tiu orientalisa specio estas granda sito, nigreca supre kun blankeca kaj blueca strekado. La supra dorso, ŝultroj, pugo kaj flankoj estas tre markitaj brilblue. La subo estas paloranĝa iom bruneca, kvankam la vizaĝo estas iom pli pala. En flugo, blanka makulo kontrastas kun la malhela subflugilaĵo. Seksoj estas similaj, kiel ankaŭ birdidoj. Kiel ĉe aliaj sitoj, ankaŭ tiu ĉi montras nigran traokulan strion kaj supre pli helan superokulan strion samkoloran kun la vizaĝo.
Nutrado
Ĝi esplorserĉas insektojn sur altaj arboj en densa arbaro.
Stato de protektado
Tiu rara specio ĉiam estas malfavore influata per elhakado de arbaroj (senarbarigo). Ĝia rareco, malaperanta vivmedio, kutimoj kaj la politika kaj geografia nealirebleco de ĝia teritorio kauzas, ke tiu specio estas malgrande konata. Krome ĝi estas minacata pro perdo de vivejo kaj la specio estas konsiderata kiel vundebla, kio estas la unua ŝtupo en la specioj minacataj.
Calpan
Calpan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo nomiĝas San Andres Calpan.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13319 loĝantojn. El tiuj estas 6318 viroj kaj 7001 virinoj. La komunumo havas surfacon de 53.59 kvadratkilometroj.
Ver-sur-Mer
Ver-sur-Mer estas franca komunumo situanta en departemento Calvados en regiono Normandio. Ĝi havas areon de kaj nombris  loĝantojn en 2013. Kodo laŭ INSEE estas 14739 kaj poŝta kodo 14114. Ĝi estas membro de komunumaro de komunumoj "Communauté de communes de Bessin, Seulles et Mer".
Calpan
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21026a.htm
Kuba Instituto de Kinaj Arto kaj Industrio
La Kuba Instituto de Kinaj Arto kaj Industrio (Instituto Cubano de Arte e Industria Cinematográficos, mallongigo ICAIC) estis kreata la 24-an de marto 1959, do mallonge post la kuba revolucio, per la unua kulturleĝo de la nova registaro.
Historio
La kulturleĝo tekstas programe: „Kino estas arto“. Per tio estis fiksita la disigo disde la preskaŭ nure komercaj kubaj kionoproduktaĵoj de antaŭ la revolucio el 1959. La unuaj kunlaborantoj de ICAIC estis plejofte membroj de la revolucia Movado 26-a de Julio estrata de Fidel Castro. Fonda direktoro Alfredo Guevara estis ekde la komuna studotempo ĉe la Universitato de Havano intimulo de Castro.
Dum kiam en la 1960-aj jaroj produktis krom malmultaj aktorfilmoj precipe dokumentajn, mallongajn kaj instruajn filmojn, ekde la 1970-aj jaroj ekestis pli kaj pli elspezaj tutvesperaj aktorfilmoj de tre propra stilo, kiuj parte gajnis gravajn internaciajn kinartajn premiojn.
Komence de la 1990-aj jaroj ICAIC ekhavis financajn problemojn sekve de la kuba ekonomia krizo kaj pro tio preskaŭ ne kapablis produkti proprajn filmojn. Kubaj filmoj el ĉi tiu periodo ebliĝis pro fremdfinancadoj precipe el Hispanujo, adaptiĝis tamen ofte ankaŭ al la bezonoj de siaj mondonantoj. Multaj kinartistoj forlasis Kubon, por plue povi produkti filmojn.
Post la komenco de la nova jarmilo surbaze de la refortikiĝo de la ekonomiaj kondiĉoj ree ekestis nova kuba filmverkado kun junaj reĝisoroj. Filmoj kiel La vida es silbar (La vivo estas fajfado) aŭ Suite Habana sin ligas al la tradicioj de la postrevolucia kino kuba, verkas tamen per klare apartaj, novaj enhavaj kaj formaj impulsoj.
En 2009 la kliŝoj de ICAIC estis enprenataj en la Memoron de la Mondo.
Malmultajn monatojn post la morto de la fondinto kaj multjara estro de ICAIC, Alfredo Guevara, aŭguston de 2013 la psiĥologiisto kaj ĝistiama vicestro Roberto Smith fariĝis nova prezidanto de la filminstituto.
Muzikaj eksperimentoj
Por la evoluo de la muzika stilo Nueva Trova estis decida la fondado de la Grupo de Experimentación Sonora (Grupo por Soneksperimentoj) de ICAIC en 1969 sub direktado de Leo Brouwer. Tasko de ĉi tiu grupo estis vere la produktado de filmmuziko, fakte tamen ĝi evoluis al tereno por junaj muzikistoj kun propra diskeldonejo kaj granda memstareco. Al la plej eminentaj membroj apartenis Silvio Rodríguez, Pablo Milanés kaj Sergio Vitier.
Okcidentsahara Milito
La Okcidentsahara Milito (حرب الصحراء الغربية, Guerre du Sahara occidental, Guerra del Sahara Occidental) estis armita lukto inter la Sahara indiĝena Fronto Polisario kaj Maroko inter 1975 kaj 1991, kiu iĝis la plej grava fazo de la Okcidentsahara konflikto. Tiu konflikto apeis post la retiriĝo de Hispanio el la Hispana Saharo laŭ la Madridaj Interkonsentoj (subskribitaj sub la premo de la nomita Verda Marŝo), per kiu oni transdonis administran kontrolon de la teritorio al Maroko kaj al Maŭritanio, sed ne la suvereneco. Fine de 1975, la maroka registaro organizis la Verdan Marŝon kun ĉirkaŭ 350,000 marokaj civitanoj, protektitaj de ĉirkaŭ 20,000 trupoj, kiuj eniris en Okcidenta Saharo, invadante ĝin kaj establante marokan eston. Kvankam dekomence estis malmulto da rezistado fare de POLISARIO, Maroko poste devis fronti longan periodon de geriloj fare de la Saharaj naciistoj. Dum la fino de la 1970-aj jaroj, la Fronto Polisario, dezirante establi sendependan ŝtaton en la teritorio, sukcese luktis kaj kontraŭ Maŭritanio kaj kontraŭ Maroko. En 1979, Maŭritanio retitriĝis el la konflikto post subskribi pactraktaton kun la POLISARIO. La milito pluis en malalta intenseco laŭlonge de la 1980-aj jaroj, kvankam Maroko faris kelkajn klopodojn por finigi ĝin en 1989–1991. Interkonsento por batalpaŭzo estis finfine atingita inter la Fronto Polisario kaj Maroko en Septembro 1991. Kelkaj fontoj metas la finan mortokalkulon inter 10,000 kaj 20,000 personoj. Krome tre polemika kaj kritikata agado estis la persekutado de civiluloj fuĝantaj al Alĝerio fare de la marokaj trupoj tuj post la Verda Marŝo.
Tiu konflikto ŝanĝis el milita al civila rezistado. Pacprocezo, klopodante solvi la konflikton, produktis ioman solvon por la Saharaj rifuĝintoj kaj teritoria interkonsento inter Maroko kaj la Sahara Respubliko. Nuntempe plej el la teritorio de Okcidenta Saharo estas sub Maroka kontrolo, dum la internaj partoj (multe malpli riĉaj) estas regataj de la Araba Demokratia Sahara Respubliko, administraciata de la Fronto Polisario.
Monieux
(jen france, okcitane Monius) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Natria telurido
Natria telurido, telurido de natrio aŭ Na2Te estas kemia kombinaĵo, blanka salo kaj konjuga bazo de la termomalstabila telurida acido, ordinare preparata per reduktado de teluro kaj natrio en amonia medio.
Na2Te estas malfacila materialo por manipulado pro tio ke ĝi estas tre sensiva al aero, unue oksidigante al politeluridoj, kaj finfine al metala teluro. Specimenoj de Na2Te, kiuj estas absolute senkoloraj kiam puraj, ĝenerale aspektas purpuraj aŭ malhelgrizaj pro la efektoj de la aeroksidigo.
BA6
BA6 estas la sesa numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en oktobro 2009.
Enhavo
Prezento (Jorge Camacho)
Debatoj
Pri la Belartaj Konkursoj de UEA: Pri revuoj: Pri poezio:
Rezultoj (premiitaj tekstoj) de la Belartaj Konkursoj 2009
Verkoj de
István Mogyoróssy
MOGYORÓSSY István [pr. modjoro:ŝi] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Oradea la 28-an de oktobro 1928.
Lia kariero
István Mogyoróssy dungiĝis al la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea en 1947 kiel helpaktoro. En 1960–61 li ludis en la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare, poste denove en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea ĝis 1990.
Caltepec
Caltepec estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Caltepec.
Geografio
La komunumo laŭ la popolnombrado de la instituto INEGI en 2005 havis 4523 loĝantojn. El tiuj estas 2109 viroj kaj 2414 virinoj. La komunumo havas surfacon de 473.28 kvadratkilometroj.
Eleganta eŭfonjo
La Blukapuĉa eŭfonjo aŭ Eleganta eŭfonjo (Euphonia elegantissima) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.
Caltepec
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21027a.htm
Eleganta eŭfonjo
Estas tri tre similaj eŭfonjoj kun helbluaj krono kaj nuko (kasko) kaj seksa duformismo laŭ kiu maskloj havas reston de supraj partoj malhelbluaj kaj subaj partoj oranĝecaj, dum inoj estas respektive supre pli malhelverdaj kaj sube pli helverdaj. Krom aliaj detalaj diferencoj, la Eleganta eŭfonjo loĝas en Centrameriko, la Antila eŭfonjo en Karibio, kiel ties nomo sugestas kaj la Blukapa eŭfonjo en Sudameriko.
Konstruaĵo Louise-Weiss
La Konstruaĵo Louise-Weiss, ankaŭ nomata Konstruaĵo de Eŭropa Parlamento n ° 4 (KEP 4), estas la sidejo de la Parlamento de Eŭropa Unio situanta en Strasburgo, Francio.
Eleganta eŭfonjo
Tiu ĉi specio troviĝas en Belizo, Kostariko, Salvadoro, Gvatemalo, Honduro, Meksiko, Nikaragvo kaj Panamo.
Konstruaĵo Louise-Weiss
Historio
La konstruaĵo estis konstruita antaŭvide al la pligrandigo de Eŭropa Unio en 1995 kaj 2004 por gastigi ĝis 1000 deputitojn; antaŭe la Parlamento kunuzis la instalaĵojn de la Konsilio de Eŭropo kaj la duonciklon de la Eŭropa Palaco, inaŭguritan en 1977.
Eleganta eŭfonjo
La plenkreskuloj de tiu specio estas 11 al 14 cm longaj el beko al vostopinto. La maskloj havas malhelbluajn vizaĝon kaj gorĝareon, ŝajne nigra, kaj helblua "kapuĉo" (krono ĝis okulo, nuko kaj kolumo nekompleta flanke kaj malantaŭe). Ankaŭ la dorso, flugiloj kaj vosto estas malhelbluaj sed ne tiom kiom la vizaĝo kaj brusto kaj ventro oranĝecaj. La ino estas simila pri la helblua kapuĉo, sed ne tiom markata; kio estas malhelblua ĉe masklo estas olivverdeca ĉe ino nome vizaĝo kaj supraj partoj, sed gorĝo montras oranĝecan makulon, dum la resto de la korpo helverdeca. Ambaŭ seksoj montras oranĝecan punkton en frunto.
Konstruaĵo Louise-Weiss
Historio
La konstrulaboroj komenciĝis en novembro 1993 kaj daŭriĝis 6 jarojn; la konstruaĵo Louise-Weiss estis inaŭgurita la 14-an de decembro 1999 de la prezidanto de la franca respubliko Jacques Chirac kaj la prezidanto de la Eŭropa Parlamento Nicole Fontaine, ĝi portas la nomon de Louise Weiss, ĵurnalisto kaj franca politikisto, kiu kreis la samnoman fondaĵon celitan etendi sian agadon favore al eŭropa unueco kaj la sciencoj pri paco. Piedira ponto estis konstruita super la Ill por ligi la Parlamenton al la Eŭropa Palaco.
Strukturo
La konstruaĵo konsistas el 220,000 m2 da oficejoj disigitaj sur 20 niveloj (17 superteraj kaj tri en la kelo) kaj la tereno reprezentas 4,5 hektarojn. La duonciklo havas 750 sidlokojn por deputitoj kompletigitaj per 785 sidlokoj por publiko. La totala kosto de la konstruaĵo kalkuliĝis al 337 milionoj da eŭroj.
Eleganta eŭfonjo
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj el norde de Meksikio (sude de Sonora, sude de Nuevo León) laŭlonge de ambaŭ deklivaroj, suden ĝis okcidenta Panamo, en montaraj kaj kultivejaj areoj.
Choustník (burgo)
Burgo Choustník (prononcu Ĥoŭstnik) estas burgo situanta en samnoma vilaĝo Choustník en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, distrikto Tábor, 25 km sudoriente de la urbo Tábor.
Romantiketosa ekskursocelo kun bela panoramo de la ĉirkauaĵo.
Historio
Gotika burgo, konstruigita inter 1262 kaj 1282 de Beneš z Choustníka, estis ekde 1322 posedaĵo de elstara nobela familio Rožmberkidoj, kiu en 1430 konsiderinde ampleksigis ĝin. En 1597 Petr Vok z Rožmberka vendis ĝin kaj ekde 1614 la burgo estas konsiderata kiel neloĝata. Komence de la 21-a jarcento estis realigita ampleksa konservado de la muraro.
Neŭtono (mezurunuo)
La neŭtono (mallonge: N) estas la mezurunuo de forto laŭ la Sistemo Internacia de Unuoj.
Nomo
La neŭtono estis tiel nomita omaĝe al la brita fizikisto Isaac Newton, elstarulo en la fako de klasika mekaniko. La enkonduko de tiu mezurunuo en la internacian sistemon estis oficialigita dum la Ĝenerala Konferenco pri Pezoj kaj Mezuroj en 1960.
En Esperanto, la mezurunuo kutime nomatas "neŭtono", kvankam oni malofte uzas ankaŭ la alternativan formon "nutono".
Difino
Unu neŭtono estas laŭdifine la forto, kiu akcelas unu kilogramon da materio je 1 m/s², alivorte, kiu altigas ties rapidon ĉiusekunde je 1 metro/sekundo.
Ĉar kilogramo, metro kaj sekundo estas bazaj SI-unuoj, tio estas kompleta difino de la neŭtono.
La neŭtono estas ankaŭ la mezurunuo de pezo, ĉar pezo estas esence la forto kiu ekestiĝas inter du korpoj pro gravito. Unukilograma maso, ĉe la supraĵo de la tero, havas pezon egalan al 9,81 neŭtonoj (kiu povas varii je kelkaj elmiloj laŭ la ekzakta situo sur la tera supraĵo). Pro tio, en la ĉiutaga vivo oni plej ofte esprimas pezon per kilogramoj. Tamen, dum la maso (kalkulebla per kilogramoj) estas eco de la korpo, la pezo (kalkulebla per neŭtonoj) dependas de la gravita forto; homo sur alia planedo havus la saman mason, sed malsaman pezon.
Dekoblaj kaj dekonaj unuoj
La grando de unu neŭtono estas sufiĉe taŭga por priskribi plurajn fenomenojn el la ĉiutaga vivo. Tamen, por fakaj studoj eblas uzi dekoblajn kaj dekonajn unuojn, kies nomoj formeblas per la oficialaj prefiksoj de SI.
Ekzemple, kiloneŭtonoj (kN) ofte uzatas en konstruado por priskribi la rezistokapablon de konstruaĵoj.
25234 Odell
25234 Odell estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Andy Odell, profesia astronomo, kiu partoprenas al la vespera programo de popularigo de la Observatorio Lowell de 2002; li operacias porteblajn teleskopojn kaj dividas sian konon pri la nokta ĉielo kun la vizitantoj. Li estas long-tempa volontulon ĉe la Observatorio Lowell.
31482 Caddell
31482 Caddell estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de John Chapman Alexander Caddell, rekompensita kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri astronomio. Li estis lernanto ĉe la Stevenson School de Pebble Beach (Kalifornio, Usono).
TAC
La vorto havas plurajn signifojn:
Péter Fülöp Kocsis
Péter Fülöp Kocsis [koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Péter Fülöp estas hungara grekokatolika pastro, monaĥo, episkopo, instruisto.
Biografio
Péter Fülöp Kocsis lernis parte en grekokatolika altlernejo, parte en eklezia universitato en Romo. Inter 1990-1992 li instruis en gimnazio en Hajdúdorog. Sekvis laboro 3 jarojn en kirko deTornabarakony. En 1995 li vojaĝis al Chevetogne por lerni la monaĥecon. En 1998 li monaĥiĝis, ki prenis la monaĥan nomon Fülöp, poste li longe vivis en monaĥejo. En 2008 li iĝis episkopo de Miskolc.
Romy Monteiro
Romy Monteiro (Utrecht, 13-an de novembro 1992) estas nederlanda kantistino kaj muzikaloaktorino. Post kiam ŝi en 2014 partoprenis en la talentkonkurso The voice of Holland (La voĉo de Holando) ŝi trarompis en 2015 per la ĉefrolo en la nederlanda muzikalo The Bodyguard (La korpogardisto).
Kariero
En 2014 ŝi partoprenis la talentkonkurson The Voice of Holland. Kun Trijntje Oosterhuis kiel akompanantino ŝi atingis la kvaronfinalon. En septembro 2015 ŝi debutis en la muzikalo The Bodyguard, en kiu ŝi akiris la ĉefrolon kiel Rachel Marron. Je la 16-a de oktobro 2015 ŝi akcidente falis de la podio kaj rompis la radiuson. Pro tio ŝi dum semajnoj ne povis aktori.
Petronas-turoj
La turoj estis konstruataj de la jaro 1992 ĝis 1998. La turoj havas 88 etaĝojn kaj la supra etaĝo estas en nivelo de 375.0 metroj. La tegmento estas en nivelo de 378.6 metroj; inkludante la antenon, la alto estas 451,9 metroj. La konstruaĵoj havas entute da plankspaco.
Nacia Parko Pan de Azúcar
La Nacia Parko Pan de Azúcar estas nacia parko de Ĉilio. La parko ĉevalrajdas ĉe la limo inter la regionoj Antofagasto kaj Atakamo. Ties nomo, Pan de Azúcar, signifas en la hispana "sukerpano".
Geografio
La parko kuŝas je 30 km norde de Chañaral kaj je 180 km norde de Copiapó. Ĝi estis fondita en 1985 kaj havas etendon de 437.54 km² (inklude 1.1 km² de insula tereno). Ĝia gravo devenas el la relativa diverseco de specioj.
Insulo Pan de Azúcar
Insulo Pan de Azúcar kuŝas je 24 km for. La Humboldta pingveno reproduktiĝas sur tiu insulo. La insulo povas esti atingata per boato el kontinento sed la pasaĝeroj ne rajtas elboatiĝi.
Caleta Pan de Azúcar
Caleta Pan de Azúcar estas malgranda setlejo de fiŝkaptistoj kiu iĝis turismejo. Iam estis tie kuprominado. Eblas sporta subnaĝado.
Norde de Caleta Pan de Azúcar
El la vilaĝo norde estas pado kiu konektas al la Tut-Amerika Ŝoseo. Survoje estas nombraj interesaj geologiaj formaĵoj.
Biologio
La NP Pan de Azúcar estas dividata en du ekosistemoj: la marborda dezerto Taltal kaj la stepa dezerto Sierra Vicuña Mackenna. Foresto de pluvo estas kompensata de marborda nebulo, konata surloke kiel kamanĉaka.
La Gvanako estas la ĉefa mamulo troviĝanta en la parko. Aliaj gravaj mamuloj estas la Kulpeo, la Griza lupovulpo kaj la Eŭropa leporo. La marborda areo estas hejmo al marmamuloj, kiaj la Mara lutro kaj la Sudamerika marlupo. Inter birdoj estas la Humbolta Pingveno kaj la Perua pelikano. Ankaŭ reptiliaj specioj de la genroj Tropidurus kaj Callopistes loĝas en la parko.
NGC 3583
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Curis-au-Mont-d'Or
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Curissois.
Klejstogameco
Precipe ĉeestante ĉe ternuksoj, pizoj, kaj faboj, tiu konduto estas plej ĝeneraligita ĉe la poacoj, kvankam la plej granda genro de klejstogamaj plantoj estas fakte violo.
La pli komuna kontraŭaĵo de klejstogameco ("fermita edziĝo"), estas nomita ĉasmogameco ("malfermita edziĝo"). Virtuale ĉiuj plantoj kiuj produktas klejstogamajn florojn ankaŭ produktas ĉasmogamajn. La ĉefa avantaĝo de klejstogameco estas ke ĝi bezonas malpli da plantaj resurcoj por produkti semojn ol ĉe ĉasmogameco, ĉar disvolviĝo de petaloj, nektaro kaj grandaj kvantoj da poleno ne estas postulata. Tiu efikeco de klejstogameco estas speciale utila por semo-produktado en malfavoraj kreskejoj aŭ en malfacilaj cirkonstancoj. Impatiens capensis, ekzemple, estas vidita produkti nur klejstogamajn florojn post esti damaĝita de paŝtado, kaj ĝi povas subteni populaciojn en malfavoraj ejoj kun nur klejstogamaj floroj. La klara malavantaĝo de klejstogameco estas la fakto de mempolenado kiu povas subpremi la kreadon de genetike superajn plantojn.
Por genetike modifita (GM) kolzo, la sciencaj esploristoj, esperantaj minimumigi la miksadon de GM kaj ne-GM kultivaĵoj, klopodas uzi klejstogamecon por preventi genfluon. Tamen, provizoraj rezultoj de Co-Extra, projekto ene de eŭrop-unia esplorprogramo, montras ke kvankam klejstogameco reduktas genfluon, ĝi ne estas nuntempe kohera fidinda ilo por biologia regado : kaŭze de certa nestabileco de la klejstogameca trajto, iuj floroj povas malfermiĝi kaj liberigi genetike modifitan polenon.
Jakob Knoblauch
Jakob Knoblauch (* la 27-an de septembro 1992 en Berlino) estas germana aktoro.
Li estas unu el du ĉefaj junaj rolantoj en la kineja porjunula aventura filmo Die rote Zora ("la ruĝa Zora"), filmita per germania-svedia teamo en Montenegro, kiu ekprezentiĝis en kinejoj la 24-an de januaro 2008. La filmo temas pri infana bando de orfoj, kiu sovaĝe vivas en la ruinoj de forlasita marborda fortikaĵo, klopodas batali por pli da socia justeco en la regiono kaj provas eskapi al la lokaj aŭtoritatoj. Flanke de la samaĝulino Linn Reusse, kiu ludas la rolon de la kroata knabino Zora, dum la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento en Dalmatio gvidanta bandon de junaj orfoj, la dum la filmado sum somero 2007 14-jara Jakob Knobloch vivigas la rolon de la 12-jara knabo Branko, kiu post morto de sia patrino dum serĉo de la nekonata patro nekulpe enkarceriĝas kaj la bando de Zora liberigas lin.
Weissenbach an der Triesting
Weissenbach an der Triesting estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Baden. Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Neuhausen (distrikto Enz)
Neuhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Alexander Dobrindt
Alexander Dobrindt (naskiĝis en la komunumo Peißenberg de Bavario, do nun -jara) estas germana politikisto, kiu membras en la konservativa politika partio CSU. Ekde la 9-a de februaro 2009 li estis ĝenerala sekretario de sia partio, kiu nur aktivas en la federacia lando Bavario. La 15-an de decembro 2013 li demisiis el tiu posteno kaj nomumiĝis ministro pri transporto, konstruo kaj urba evoluo en la nova registaro de Germanio. Alexander Dobrindt transprenis la ministran postenon de la sampartiano Peter Ramsauer, same bavaro.
Urba muzeo en la aŭgustenana monakejo (Bad Langensalza)
Priskribo de la loko
La muzeon gastigas eksa aŭgustenana monakejo. De la gotika komplekso konserviĝis la turo de la monakeja kirko, partoj de la orienta alo kun sakristio kaj de la okcidenta alo kiel ankaŭ de la klostro.
La monakejon donace fondis en 1280 Günther von Salza; ĝi funkciis ĝis 1539, kiam iĝis la sekularigo en la kuro de la Reformacio. Poste instalitis en la alo orienta la unua publika lernejo.
La historio de muzea uzo komenciĝis jam en 1898 per ekspozicio memorige al la batalo apud Langensalza (27-a de junio 1866). Ties sukceso spronis la urban konsilantaron fondi muzeon, kiun oni inaŭguris en la 27-a de junio 1900. De la militaĵa kolekto konsistinta el pluraj miloj da objektoj restis, post la Dua mondmilito, nur malmultaj aĵoj. En 1954 eblis remalfermi la muzeo.
Je la fino de la 1980-aj jaroj ekis la restaŭradlaboroj kun enkorpigo de tri najbaraj loĝdomoj kaj la turo.
Kolektoj
Krome la muzeo posedas tiutempajn librajn eldonojn de la kuracisto kaj higienisto Christoph Wilhelm Hufeland, filo de la urbo, kaj de Friedrich Gottlieb Klopstock. Oni kolektis ankaŭ objektojn koncerne la kuracurban rolon de Bad Langensalza: ĉar en 1812 malfermitis la sulfurbanejo. Pluaj elmontritaĵoj pri apoteka scienco tamen hodiaŭ troviĝas en la nova apotekomuzeo.
En la sekcio Johann Christian Wiegleb, 1732-1800: apotekisto, kemiisto, pioniro de scienca farmacio videblas apoteko kaj laboratorio reproduktitaj. Ili bone donas enrigardon en la farmakologion de la 18-a jarcento.
Krome oni trovas ĉambron el ligno de la 17-a jarcento, tipa modelo de komforta loĝejero por multaj burĝaj domoj, eĉ ĝis hodiaŭ.
La kolekto pri artoj dum la lastaj jaroj enriĝiĝis senteble. Menciindas en ĝi verkoj de:
Historio de la monakejo
Post la sekularigo de 1539 la urbo aĉetis la tuton kaj instalis en la orienta alo en 1541 lernejon, la unuan urban lernejon. La aliaj ne plu bezonataj ejoj malkonstruitis grandparte ankoraŭ dum la 16-a jarcento. La granda incendio de 1717 damaĝis ankaŭ la centrajn ejojn. La restoj nur post 1990 unuafoje profunde restaŭritis kaj estas hodiaŭ la kerno de la muzeo.
Oni sukcesis ankaŭ surgrimpebligi la turon de la iama kirko kaj enkorpigi ĝin en la muzea rondirado. Ŝtuparo komforta el ligno gvidas onin al alteco de ĉ. 25 metroj al vera belvidejo. Danke al la malkonstruo de ekonomiaj ejeroj faritaj nur dum la 19-a kaj la 20-a jarcentoj la restoj de la klostro (orienta alo kaj apudaj muroj) konservitis. Sekve ekde 1995 la klostro denove alireblas por la muzeovizitantoj. Ĉiujare okazas koncertoj kaj muzea festo tie ĉi. En la klostro kaj la korto de la muzeo plastikaĵoj de la lokaj artistoj estas starigitaj.
De la iama dormitorio restis la salonoj en la teretaĝo de la orienta alo. La t.n. sakristio estis verŝajne kapelo. Ĝi ekde 1994 denove viziteblas. Dum la restaŭrado la originala ĉambrokadro el la 2-a duono de la 14-a jarcento refaritis. La vandoj, volbaĵoj kaj la krucoripa volbo regajnis la aŭtentikan farbon. Ankaŭ la planko el ŝtono kaj ĝia alteco refaritis grandparte laŭ la originala stato. Retrovitis ankaŭ la malnova enirejo al la sakristio. Ĝi estas nuntempe la ununura parto de la abatejo kiu konservis sian originan aspekton.
Fonto
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 31-32
Eksteraj ligiloj
Pri la muzeo ĉe la oficiala retpaĝaro de la urbo.
Rezső Nyers
Rezső NyERS [reĵO njerŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyers Rezső estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, partiestro, ekonomikisto, laboristo. Rezső Nyers  naskiĝis la  1923 en Hungara reĝlando en Budapeŝto - mortis la  2018 (pri la loko mankas informo).
Biografio
Rezső Nyers eklaboris en 1938 en presejo, post 2 jaroj li aliĝis al la socialdemokratoj. Post la 2-a mondmilito li laboris en Népszava, poste li ricevis partiajn taskojn. Inter 1948-1953 li estis parlamenta deputito. Li frekventis universitaton inter 1951 kaj 1956. En 1956 li estis ministro pri nutroindustrio en Kabineto Hegedüs, poste li apartenis al stabo de János Kádár. Inter 1958- 1998 li denove estis parlamentano. En 1960 li estis nomumita ministro pri financo. En 1968 li estis unu el la kreantoj de la nova ekonomia mekanismo, kiu fiaskis pro okupado de Ĉeĥoslovakio, tial li devis resti en ombro dum kelkaj jaroj. En 1988 li estis unu el la motoroj de transformo de la socialismo, li estis nomumita subĉefministro, poste partiestro. En 1998 li retiriĝis de la politiko pro vidviĝo. Li edziĝis trifoje, resume li havis 4 gefilojn. Li estas titulara profesoro. Li ricevis premiojn en 2007 kaj 2009.
Muzeo Burgo Reichenfels (Hohenleuben)
La Muzeo Burgo Reichenfels (Museum Reichenfels) troviĝas en Hohenleuben, Germanujo (Reichenfels nr 1a).
Priskribo de la loko
La muzeo taksatas la plej malnova burĝa muzeo de tuta Germanlando! Ĝin fondis en 1825 la historia societo Vogtländischer Altertumsforschender Verein zu Hohenleuben, kies sidejo estas ekde 1990 en la muzeo.
Kolektoj
Krome influis la scienca biblioteko kun ĉ. 35.000 volumoj, inter ili gravaj fakliteraturaĵoj pri la historio de Vogtlando kaj la iamaj Reuß-aj teritorioj; finfine gravis por la karakterizo de la muzeo la arkivo de la societo.
Aliaj temoj jenas:
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 98
János Pável
PÁVEL János (pa:vel) estis hungara entomologo naskita en Nadjvarado la 31-an de decembro 1842 kaj mortinta en Zagrebo la 15-an de julio 1901.
Biografio
János Pável finis la universitaton en Peŝto, en 1863 li fariĝis la kunlaboranto de bestarejo de MNM. En 1870 li kolektis kune kun Imre Frivaldszky en ĉirkaŭaĵo de Konstantinopolo kaj Brusa, poste en Hungario. Li riĉigis la bestarejon kun pluraj specoj. Li eldonis kune kun Géza Horváth la nomliston de granda papilikolekto de Hungario (Magyarország nagy pikkelyröpűinek rendszeres névjegyzéke, Bp., 1875); kune kun Lajos Abafi-Aigner la katalogon de papilioj en verko Fauna Regni Hungariae.
Msvati la 3-a
Msvati la 3-a (la 19-an de aprilo 1968) estas la reĝo de la reĝlando Esvatinio (kies antaŭa nomo estis Svazilando), kaj la estro de la Dlamini reĝa familio ekde 1986.