cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marina Arrate
Ŝi studis psikologion en la Pontifika Katolika Universitato de Ĉilio kaj en la Universitato de Concepción.
Ŝi komencis eldoni en la revuo LAR en 1985. Ŝi estis direktorino de la eldonejo Libros de la Elipse kaj instruistino de pluraj centroj: Universidad Tecnológica Metropolitana, la Centro de Género y Cultura de América Latina (CEGECAL) de la Universidad de Chile…
Giuseppe Tornatore
Giuseppe Tornatore estas sicilia italia kinreĝisoro (1956 - ).
Biografio
Tornatore naskiĝis en Bagheria (Palermo) la 27-an de majo de 1956, estis foto-diletanto ekde sia infanaĝo.
Pli malfrue, li filmis, nur deksesjara, kelkajn scenarojn kaj de Pirandello kaj Eduardo. De tiam li alproksimiĝis al kinarto kiel reĝisoro de filmoj tre valoraj el arta vidpunkto.
En 2006 reĝisoris la filmon Giuseppe Tornatore – realigita revo en Sicilio.
Distriktaro Stuttgart
La distriktaro Stutgarto estas unu el kvar administraj distriktaroj de la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi inkluzivas
Regiono Stutgarto (Stuttgart):
Regiono Hajlbrono-Frankonio (Heilbronn-Franken):
Regiono Orienta Virtembergo (Ostwürttemberg):
Chassignelles
Chassignelles estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 305 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Distriktaro Stuttgart
Fine de la distriktaro havis sume  loĝantojn.
Chassignelles
La vilaĝo estas trafluata de la rivero Armançon kaj de la kanalo de Burgonjo.
Geografio
Chassignelles etendiĝas sur 13 km², kaj havis 305 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 23 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ino Anne Jerusalem, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Chassignelles apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Tondabajaŝi
La urbo Tondabajaŝi (富田林市 [tondabajaŝi-ŝi], laŭ Transskribado Hepburn: Tondabayashi-shi, Kunrej: Tondabayasi-si) estas japana urbo en Gubernio Osaka.
Ardenno
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Buglio in Monte, Civo, Dazio, Forcola, Talamona kaj Val Masino.
Josip Juraj Strossmayer
Josip Juraj STROSSMAYER (naskiĝinta la en Osijek, mortinta la  en Đakovo) estis romkatolika episkopo, kulturulo, teologo sed ankaŭ influega kroata politikisto kaj pioniro de sudslava unuiĝo politika.
Vivo
Lia patro originanta el Supra Aŭstrio eksetlis en Hungario kaj edziĝis al slavonino. Josip Juraj frekventis la gimnazion en sia naskiĝurbo antaŭ ol studi teologion en Đakovo kaj filozofion en Budapeŝto, kie li ekinteresiĝis la unuan fojon pri Iliriismo. En 1834 li doktoriĝis pri filozofio kaj ordinitis sacerdoto en 1838. Inter 1838 kaj 1840 li deĵoris kiel vikario en Petrovaradin. Jam en 1838 li kandidatis kun la permeso de la loka episkopo por aniĝo al la renomita plukleriginstituto Frintaneum en Vieno kiu preparu la disĉiplojn je la komplikaj ekzamenoj por teologidoktoriĝo. Ekaniĝo sukcesis en 1840 kaj jam post kvar semestroj li doktoriĝis en Vieno. Tie li havis multajn kontaktojn kiuj gravis por la estonta vivo patruje.
Reveninte li iĝis estro de la porpastra seminario en Đakovo. En 1846 li iĝis membro ĉe la viena Teologia fakultato post pago de multe da mono. En 1847 li kandidatis (sen sukceso) pri profesoreco ĉe la universitato de Peŝto kaj (sukcese) pri kaplaneco ĉe la imperiestra kortegparoĥujo ĉe Hofburg. Tio devigis onin ankaŭ docenti pri eklezihistorio kaj eklezijuro ĉe Frintaneum-akademio. Ĉe la Universitato de Vieno Strossmayer ekster tio helpe lernigadis kanonan juron. La deĵoroj vienaj konatigis lin larĝe kaj preparis lian karieron postan.
En 1849 nonumis lin imperiestro Francisko Jozefo, laŭ propono de Josip Jelačić, episkopo de Đakovo, kaj en 1850 sekvis la aprobo fare de lia papa moŝto Pio la 9-a. En 1851 Strossmayer iĝis ankaŭ apostola administranto por Serbio. En 1857 li konstruigis porpastran seminarion en Đakovo kaj samloke malfermitis ankaŭ posinstruista klerigejo. Danke al lia engaĝiĝo konstruitis krome la Katedralo de Đakovo. En 1859 Strossmayer subtenis la restaŭradon de la Hieronimo-instituto de Romo.
Politikista agado
Ekde 1860 Strossmayer sedis en la Imperiestra konsilantaro kie li favoradis monarkian federacion. Inter 1860 kaj 1873 li gvidis la Kroatian popolan partion (Hrvatska Narodna Stranka) en la hungaria landa parlamento kaj deputitis en 1861, 1865 kaj 1866 en la kroatia parlamento (Sabor). Inter 1861 kaj 1863 li gvidis la departementon de Virovitica. En 1866 li estris la kroatian-reĝan komitaton kie li vane pledis por plibonigo de la Kroata-hungara interkonsento. Pro tiu malsukceso li retiriĝis en 1873 el la politikaĵoj, ekde la 1890-aj jaroj li tute evitis aperi publike. Tamen li daŭre malantaŭ la kulisoj agadis politike danke al renomo kaj personaj kontaktoj.
Jam kiel studento li ekinteresiĝis pri Iliriismo aŭ Jugoslaviismo, la unuiĝo de ĉiuj sudaj slavoj sub la gvido de la Habsburgoj. Pro tio li ankaŭ ŝatis alproksimiĝon al la Serba Ortodoksa Eklezio kaj pledis eĉ por komuna liturgio por ortodoksoj kaj katolikoj. Modelis por tio la en Dalmatio flegita Malnova slava rito. Strossmayer ankaŭ pensis pri alproksimiĝo al la Rusa Ortodoksa Eklezio sen iu oficiala komisio fare de siaj superuloj. Li ankaŭ kritikis, kiel Ignaz von Döllinger, la dogmon pri papa neeraripovo kiu estus barilo grava pri alproksimiĝo al la ortodoksoj.
Kultura agado
Ĉar la episkoplando Strossmayer tre riĉis li povis fondi multajn institutojn respektive lernejojn kaj konstruigi multe da lernejoj. Tre grava estis lia rolo ĉe la fondo de la Sudslava akademio pri sciencoj kaj artoj 1866 kaj la subtenado dum la fondo de la Universitato de Zagrebo (1874). Helpis lin tiam lia amiko Franjo Rački. En 1884 li postlasis siajn privatajn kolektojn al la menciita akademio kaj finance subtenis la gimnaziojn en Osijek, Rijeka, Varaždin, Vinkovci kaj Senj. Krome li fondis bibliotekojn, arkivejojn kaj mecenate apogis unuopulojn talentitajn.
Kontraŭjudismaĵoj
Malgraŭ liberalaj kaj humanismaj ideoj sentitis ankaŭ kontraŭjudismo ĉe Strossmayer, kio legeblis ekz. en la korespondado kun Franjo Rački kaj Serafino Vannutelli. Tie li avertis pri ebla judigo de Kroatio kaj entrudiĝemo de pedikoj judaj en la landon. En 1884 li malhelpis la enkondukon de geedzecoj miksitaj inter kristanoj kaj judoj. Kiam li kritikitis fare de papo kaj imperiestro pro telegramo gratula sendita en 1888 okaze de la 900-a datreveno kristaniĝa al la rektoro de la Vladimiro-universitato en Moskvo Strossmayer responsigis judojn pri kaŝa fifamigo.
Honoroj
Por Josip Juraj Strossmayer nomitis multaj konstruaĵoj, stratoj kaj placoj; starigitis ankaŭ pluraj monumentoj. En Đakovo malfermitis eĉ muzeo en 1991. Lia bildo aperis sur poŝtmarkoj kaj de Jugoslavio kaj de Kroatio. Jen malkompleta listo prie:
NGC 2269
NGC 2269 (alia indiko — OCL 524) estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
PCI-Express
PCI-Express - estas buso normigata far PCI-SIG. La buso antaŭ normigo titoliĝis 3GIO. La buso ne estas kongrua al buso PCI. PCI-Express estas seria buso komutata laŭ arkitekturo punkto-punkto. La buso estas tre varibla, ĉar por transdono de datumoj eblas uzi 1, 2, 4, 8, 16 kaj 32 liniojn.
Homo naledi
Homo naledi estas formortinta specio de homeno, provizore atribuita al la genro Homo. En 2013 fosiliajn skeletojn oni eltrovis en la Sud-Afrika provinco Ĥaŭtengo, en la kaverna sistemo "Rising Star" (leviĝanta stelo), kiu situas en la Monda Heredaĵo nomata la "Lulilo de la Homaro". (Naledi signifas "stelo" en la sota lingvo.) Ĝis 2015 oni trovis ostojn de almenaŭ 15 individuoj. La individuoj montras indikojn ke oni intence metis iliajn ostojn en la kavernon nelonge post la morto.
La specio estas karakterizita de korpomaso kaj staturo similaj al malgrandakorpaj nunaj homoj, de pli malgranda interna krania volumo simila al aŭstralopiteko kaj de krania formo simila al frua specio de Homo. La skeleta anatomio kombinas primitivajn trajtojn konatajn en aŭstralopitekoj kun karakterizaĵoj konataj en fruaj homenoj.
La fosilioj ankoraŭ ne estis datitaj. La esplorintaj paleontologoj proponis ke la ostoj reprezentas novan specion en la genro Homo, dum aliaj fakuloj argumentas ke plua analizo estas necesa por subteni aŭ kontraŭi tiun klasifikon; kelkaj fakuloj asertas ke la specimenoj povus esti varianto de Homo erectus.
Améscoa Baja
Améscoa Baja (eŭske Ameskoabarren) estas urbeto kaj municipo en la provinco kaj aŭtonoma regiono de Navaro en norda Hispanio.
La komunumo estas parto de la Merindad de Estella. Ĝi situas en la ne eŭske parolata zono, laŭ la Ley Foral del Vascuence kiu reguligas la staton de la eŭska lingvo en Navaro.
Arbecey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Kolegieto
Kolegieto (latine: bursa / germane: Burse) estis formo de mezepoka studenta hejmo kiu servis ankaŭ kiel prelegejo. Por la studentoj estis deviga la aparteno al iu kolegieto (germane: "Bursenzwang"). Bona ekzemplo por tia kolegieto estas la Georgenburse Erfurt. Tie loĝis i.e. Marteno Lutero, la germana reformanto.
La loĝanto en tia kolegieto nomiĝis latine "bursarius". Tiu novlatina vorto havas la saman radikon kiel la franca "la bourse" kaj la germana "der Bursch", "Burschenschaft" (=asocio de studentoj).
Viba
La entrepreno Viba sweets GmbH fabrikas dolĉaĵojn, havas la sidejon en Floh-Seligenthal kaj dungis ĉ. 240 homojn.
Historio
Fondis en la jaro 1893-a Willi Viebahn kun la fratino Anna Reim kafejon en Schmalkalden. En 1920 ekis pluse produktado de nugato kaj marcipano kaj ili sukcesis vendadi tion en tuta Germanlando. En la jaro 1927-a oni starigis propran fabrikon, kiu ĝis 1935 havis 350 kunlaborantojn kaj faris 500 diversajn produktojn.
En 1958 la entrepreno ŝtatigitis parte, en 1972 plene. La VEB Nougat- und Marzipanfabrik faris ekde 1967 ankaŭ vafeletojn kun farĉo el fruktoj. En 1989 revenis la malnova nomo Viebahn Süßwaren. Privatigo de la entreprento okazis en 1992 kaj en 1996 ĝi nomitis Viba Süßwaren GmbH. En 1997 oni translokis la ejojn de Schmalkalden al Floh-Seligenthal. En 2002 aperis unuafoje la nomo angla Viba sweets.
Ekde 2004 oni instalis retejon vendadan en tuta Germanio.
Trivia
La 15-an de septembro 2000 faris Viba la plej grandan nugatbrikon en la mondo pezantan 750 kg, kun 38 m da longo kaj diametro je 50 cm. Temas pri oficiale agnoskita Guiness-rekordo.
Viba Nougat-Welt
La Mondo Viba en Schmalkalden estas muzeo pri la entrepreno kaj pri nugato-produktado en Schmalkaladen. Eblas samloke aĉeti dolĉaĵojn el grandega gamo. Pluse oni rajtas krei proprajn ĉokoladaĵetojn sub la gvidado de fakuloj.
(13589) 1993 XM
(13589) 1993 XM estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Heves
Heves (pron. heveŝ) estas mezgranda administra unuo de Hungario, kiu najbaras al la departementoj Nógrád, Borsod-Abaúj-Zemplén, Jász-Nagykun-Szolnok kaj Pest.
Komunumoj de la departemento
Strukturo de la komunumoj estas averaĝa, sed en la montara regiono troviĝas multe da malgrandaj vilaĝoj.
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Eger estas ankaŭ departementejo kune kun departementa rajto.
Siberia Suna Radioteleskopo
Siberia Suna Radioteleskopo (SSRT, ) — estas la radioteleskopo de tipo de kruca interferometro, unu el la plej grandaj astronomiaj instrumentoj. Ĝi situas sur la teritorio de Radioastrofizika observatorio Badaro en la kvazaŭnomo Badaro, Tunkinska rajono, respubliko Burjatio, Rusio.
SSRT estas administrata de la Instituto de Suna-Tera Fiziko (ISTF), Siberia Branĉo de la Rusia Akademio de Sciencoj. Teleskopo estas inkluzivita en la listo de unikaj instalaĵoj de Rusio.
Loko
SSRT situas en la pitoreska arbara valo kiun dividas la du montaroj de Orienta Sajano kaj Hamar-Dabano, 220 km de Irkutsk. De ~ 100 km oriente estas lago Bajkalo. En la 1,5 km de nordo-oriento estas situanta la alia granda radioteleskopo — plenturnebla RTF-32 de la Radioastronomia observatorio Badaro.
Historio
La konstruo de la radioteleskopo komenciĝis en 1974. Paŝon post paŝe oni lanĉis SSRT printempe de 1981 kaj finis aŭguste 1984.
Esploroj
Observoj de la Suna aktiveco en la mikroonda bendo de 5.7 GHz.
Prezidanto de UEA
La Prezidanto de UEA estas la plej alta reprezentanto de Universala Esperanto-Asocio, kaj estrarano.
Historio
Komence la Prezidanto de UEA estris la Komitaton, ĉar ankoraŭ ne ekzistis divido inter Estraro kaj Komitato (nur ekde 1920). Ĝenerale la funkcio de prezidanto dum la jardekoj ne ŝanĝiĝis. Dependas de la karaktero kaj tempo de prezidanto kiel li aŭ ŝi kunlaboras kun la aliaj estraranoj kaj la Ĝenerala Direktoro. La praktika gvido de la Asocio okazas laŭ la korespondado inter prezidanto kaj ĝenerala direktoro. Laŭ la planoj de Ivo Lapenna (1955), la prezidanto havu pli reprezentan funkcion, dum la ĉiutagan laboron lian faru la ĝenerala sekretario. Sed tio estis realigita nur dum la tempo kiam Lapenna mem estis ĝenerala sekretario (1955-1964).
Izopropanolamino
Izopropanolamino aŭ C3H9NO estas organika komponaĵo komponata je unu grupo alkoholo (-OH) kaj alia grupo amino (NH2), brulema, senkolora aŭ flava, koroda, higroskopa likvaĵo kun fiŝa odoro, uzata en kemiaj sintezoj. Izopropanolamino estas solvebla en akvo, alkoholoj, eteroj, acetonoj, benzeno kaj karbona kvarklorido.
Ĝi estas peraĵo en la sintezo de farmaciaj drogoj, farboj kaj konstrubloko en la produktado de la opioido metadono, de la metil-ziridino kaj aliaj derivaĵoj. Izopropanolamino estas amino alkoholo pro tio ke ĝi prezentas hidroksilon en la α-karbono. La vaporoj de la izopropilamino estas pli densaj ol aero kaj dum brulado ĝi eligas toksajn fumojn.
6698 Malhotra
6698 Malhotra estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la barata astronomino Renu Malhotra, fakulino pri ĉiela mekaniko ĉe la Lunar and Planetary Institute. Ŝi alportis gravajn komprenojn pri la maniero, laŭ kiu la afekcias la sistemojn da satelitoj, la  kaj ĉefe Plutonon.
Metempsikozo
En kelkaj helenaj filozofioj, metempsikozo (μετεμψῡ́χωσῐς, metempsȳchōsis) estas filozofia koncepto de transmigro de la animo. Ĝi estas formo de la ĝenerala doktrino de reenkarniĝo trovebla en diversaj religioj kaj filozofioj.
Metempsikozo en helena civilizo antaŭ Platono
En la helena civilizo, orfeismo, unu el la plej popularaj religioj en antikva Grekio, aperinta dum la 6-a jarcento a.K., kredis je ia formo de metempsikozo. Laŭ orfeismo, la senmorta animo kaj la mortema korpo estas unuiĝinta en la homo. La animo deziras liberon for de la korpo, sed la korpo katenas la animon. Postmorte, la animo estas libera dum mallonga periodo, sed devas reunuiĝi kun alia, eble besta, korpo.
Inter la filozofoj, la unua filozofo kredinta je metempsikozo estas Ferecido de Siros. La unua fama kredanto je metempsikozo estas Pitagoro, kiu estis disĉiplo de Ferecido. Pitagoro fondis religian filozifion Pitagorismo, kiu estis influita de orfeismo.
La Platona doktrino de metempsikozo
La grava filozofo Platono kredis je metempsikozo. En la lasta ĉapitro de La Respubliko, Platono priskribas la eskatologian kaj kosmologian miton de Er. En tiu mito, Er mortas sed mirakle reviviĝas post 12 tagoj; li rakontas pri la postmorta mondo. Laŭ Platono citante Er, post morto, animoj elektas novajn vivojn, kelkfoje homan, kelkfoje bestan. La animo de Orfeo reenkarniĝis en la korpon de cigno; tiu de la fama kantisto Tamiro (Θάμυρις), en najtingalon. Animoj de kantobirdoj enkarniĝis en homajn korpojn. Post elekto, la animoj trinkas la Letean akvon, kiu forgesigas ilin pri la pasinta vivo, kaj estas disĵetita kiel meteoroj al siaj novaj naskiĝoj. Tiel, laŭ Platono, la kvanto de animoj restas sama, kaj naskiĝo ne kaŭzas la kreon de novaj animoj, nek morto la detruon de animoj.
Metempsikozo en klasika helena-romia literaturo
Poste, Menandro mencias la koncepton; Luciano verkis satiron de la doktrino. Latinaj poetoj, kiel Lukrecio, Horaco, kaj Vergilio, ankaŭ mencias la koncepton.
Novplatonismo ankoraŭ kredas je metempsikozo, ekzemple en la verkoj de Plotino.
Metempsikozo en renesanco kaj moderna epoko
Post la kristaniĝo de Eŭropo, metempsikozo kiel doktrino iĝis herezo. La herezaj kataroj kredis je metempsikozo en Francio en la 12-a jarcento. Simile, rozkrucismo de la 17-a jarcento kredis je ia mistika formo de metempsikozo.
Malgraŭ la herezeco, metempsikozo menciiĝis en Eŭropa literaturo ekde la renesanco. La angla poeto John Donne verkis longan poemon titolitan Metempsikozo (Metempsychosis) en 1601. Edgar Allan Poe mencias metempsikozon en pluraj noveloj (Metzengerstein, 1832; Morella, 1835; The Oval Portrait, 1842).
En la moderna epoko, ĉapitro 98 de la romano Moby-Dick de Herman Melville mencias la koncepton; en Anna Karenina far Tolstojo, la rolulino Darja Aleksandrovna Oblonskij diras ke ŝi kredas je metempsikozo.
Metempsikozo ripete aperas en la romano Uliso far James Joyce. La ĉefrolulo Leopold Bloom pensas pri la koncepto, kaj rememoras ke lia edzino Molly Bloom misprononcis la anglalingvan vorton “metempsychosis” kiel “met him pike hoses” (sensencaĵo kun simila sono, laŭvorte tradukebla kiel “renkontis lin pikstango hosoj”).
Grafika fasonado
Grafika fasonado estas kunlabora procezo inter kliento kaj fasonisto - lige kun produktantoj de formo (t.e., presiloj, programistoj, ŝildfabrikistoj, ktp.) - por peri specifan mesaĝon al laŭcela spektantaro. La esprimo "grafike fasonita" ankaŭ povas plusendi al kelkaj artaj kaj profesiaj disciplinoj kiuj temigas vidan komunikadon kaj prezenton. La kampo ankaŭ estas ofte nomata Vida Komunikado aŭ Komunikad-fasonado. Diversaj metodoj kutimas krei kaj kombini tekstojn, vortojn, simbolojn, kaj bildojn por krei vidan reprezentadon de ideoj kaj mesaĝoj. Grafikisto povas utiligi tipografion, bildartojn kaj modelkonceptajn teknikojn por produkti la finrezulton.
Oftaj uzoj de grafika fasonado inkluzivas identecon (emblemoj kaj marko), retejojn, publikaĵojn (revuoj, gazetoj, kaj libroj), anoncojn kaj produktenpakadon. Ekzemple, produktopakaĵo eble inkluzivos emblemon aŭ alian arton, organizis tekston kaj purajn fasonelementojn kiel ekzemple formoj kaj koloro kiuj unuigas la pecon. Kunmetaĵo estas unu el la plej gravaj ecoj de grafika fasonado, aparte dum utiligado de antaŭe ekzistantaj materialoj aŭ diversspecaj elementoj.
Universitato Baylor
Universitato Baylor (Baylor University, angle) estas privata universitato en Waco (Teksaso), Usono. Ĝi estas la plej longe senĉese funkcianta universitato en Teksaso (fondita en 1845, funkcianta ekde 1846), kaj (kun pli ol 16 mil studentoj) la plej granda baptisma universitato en la mondo.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio, kun fotoj el la Komunejo.
Neal Cassady
Neal Leon CASSADY (naskiĝis en Sallaga Urbo, la 8-an de februaro 1926 - m. en San Miguel de Allende, februaro 1968) aŭtoro kaj poeto, li estis grava reprezentanto de la Beat-generacio de la 1950-aj jaroj kaj la psikedelaj kaj kontraŭkulturaj movadoj de la 1960-aj jaroj. Li estas fame konata pro sia apero en la romano On the Road de Jack Kerouac, kiel Dean Moriarty.
Tibor Oláh (komponisto)
Tibor OLÁH [ola:], Tiberiu Olah, estis rumania hungara komponisto. Li naskiĝis en Arpășel la 2-an de januaro 1928 kaj mortis en Târgu Mureș la 2-an de oktobro 2002.
Thaon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
(15325) 1993 QN7
(15325) 1993 QN7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Miklós Fenyő
Miklós Fenyő, [miklOŝ fenjO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyő Miklós estas hungara ŝlagrokantisto, ŝlagrokomponisto, tekstopoeto kaj orkestrestro.
Miklós Fenyő naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
La familio de Miklós Fenyő disidis al Novjorko depost falo de la Hungara revolucio de 1956. Tamen iom poste la familio tiel decidis, ke ili revenos al Hungario. Tiu periodo tamen faris profundajn memorojn al Fenyő pri la tiama usona ŝlagromuziko. Fenyő maturiĝis en gimnazio, dum lernado lia samklasano estis Tamás Barta. Fenyő dekomence ricevis private lecionojn pri pianado. Dum la gimnaziaj jaroj li jam fondis ŝlagrorkestron kun Tamás Barta. En 1968 la orkestro de Fenyő jam kun aliaj muzikistoj atingis la unuan lokon en konkurso de Hungara Televizio. Inter 1973-1979 la orkestro turneis en la socialismaj landoj kaj ankaŭ en Okcidenta Germanio. En 1977 la orkestro iomete imitis stilon de Beatles, tamen la kompetentuloj neglektis la orkestron, ilia muzikdisko povis aperi nur 2 jardekoj. En la sekvaj jaroj Fenyő apartenis al la plej popularaj muzikistoj kun grandaj sukcesoj. En 1983 pro personaj konfliktoj la orkestro disfalis, Fenyő muzikadis plu ofte kun aliaj muzikistoj aŭ sola. Lia familia nomo signifas pino, tial li ofte profitis la vortludon kaj dum Kristnasko li ofte faris pinan koncerton aŭ eldonis muzikdiskon (lastfoje en 2017). Li ricevis premiojn inter 1968-2017.
Maing
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
NGC 2270
NGC 2270 estas malfermita stelamaso en konstelacio Unukornulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Industria fasonado
Industria fasonado aŭ industria dezajno estas kombinaĵo de dekoraj artoj kaj aplikata scienco, per kio la estetiko, ergonomio kaj uzeblo de amasproduktitaj produktoj povas esti plibonigitaj por merkatigeblo kaj produktado. La rolo de industria dizajnisto estas krei kaj efektivigi dezajnosolvojn direkte al problemoj de formo, uzeblo, uzantergonomio, inĝenieristiko, merkatigo, markevoluo kaj vendo.
Vääräjärvi
Vääräjärvi estas lago en Finnlando en Jyväskylä. Ĝia areo estas 4,768 ha. Ĝi estas en Meza Finnlando. Estas en lal lando multaj dekoj da lagoj kun la sama nomo.
Industria fasonado
Ĝiaj originoj situis en la industriigo de konsumvaroj. Ekzemple la Deutscher Werkbund, fondita en 1907 kaj antaŭulo al la Bauhaus, estis ŝtatsubvenciita fortostreĉo por integri tradiciajn metiojn kaj industriajn amasproduktadoteknikojn, kaj meti Germanion sur konkurenca bazo kun Anglio kaj Usono.
Aroz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Libera Ŝtato Brunsvigo
La Libera Ŝtato Brunsvigo, germane Freistaat Braunschweig, estis germana ŝtato kun la samnoma ĉefurbo kiu ekzistis inter 1918 kaj 1945.
AFM
La trilitera mallongigo AFM havas plurajn signifojn. Interalie,
a labor union of musicians in North America
Orchies (stacidomo)
Orchies estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Orchies, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Belozersko
Belozersko (Белозерск) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.
Orchies (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Belozersko
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19210501.
La urbo estis fondita en jaro 862.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 81756, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 60°02' norde, longitudo 37°47' oriente.
La urbo estas sur suda bordo de lago Beloje (Белое),
En jaro 1959 la urbo havis 10.4 mil loĝantojn.
Brunsvigo (lando)
La lando Brunsvigo povas esti:
Graflando Sayn
La graflando Sayn estis iama senpera regna teritorio de la Sankta Romia Imperio en la regiono Westerwald en la hodiaŭa germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Proklamoj de Bab
La unua Proklamo de Báb pri sia profeta misio okazis private en lia domo en Ŝirazo (Persio) je la 23-a de majo 1844 (5-a de Jamádíyu’l-Awwal 1260 p.H.). Pli poste Báb dum sia pilgimado al Mekko (Arabio), okaze de sia proceso en Tabrizo kaj en siaj Skriboj publike deklaris esti la "Promesito" (Mahdí aŭ Qá'im) atendita de la islamanoj.
Namoj
La namoj (en la historia koloniista literaturo nomataj hotentotoj) estas tribo hejma en Sud-Afriko kaj Namibio, kiu nombriĝas kune kun la orlamoj al la kojoj. La plej multaj el la hodiaŭ prokimume 100.000 namoj vivas en Namibio - tie en la suda regiono Karaso, la antaŭa Namalando - kaj formas proksimume 5% de la tuta namibia loĝantaro. Malgranda parto de la namoj loĝas en la sude al Namibio limantaj regionoj de la Norda Kabo-provinco de Sud-Afriko - en la Namakalando.
Proklamoj de Bab
La "Promesito" de Islamo
La Korano ne parolas pri li sed multaj rakontoj (hadisoj) de la islama tradicio priskribas lin. La sunaistoj nomas lin Mahdí kaj la ŝijaistoj nomas lin Qá'im.
Namoj
Pro ilia iom ruĝeca haŭtkoloro la literaturfontoj uzas por la namoj ankaŭ la nomon "ruĝa nacio" (germanlingve "Rote Nation").
Proklamoj de Bab
Al Mahdí
Etimologie, la vorto Mahdí (arabe : مَهْديّ ) devenas de la trilitera verbo HADA kaj signifas "Tiu, kiu estas bone gvidata". En la religia terminaro islama tiu vorto indikas viron el la familio de la Profeto Mohamedo (titolitan Siyyid), kiu aperos dum la "Fino de la Tempoj" por restarigi sur la Tero pacon kaj justecon, post kiam ĝin estos reginta malpaco kaj maljusteco, antaŭ la "reveno" de Jesuo ( 'Ísá). La uzo de la difinita artikolo araba "AL" klare indikas, ke temas pri homo kaj ne pri simbolo aŭ ideo.
Namoj
Lingvo
Vidu nama lingvo
Proklamoj de Bab
Al Mahdí
Legeblas la jena hadiso en la kolekto titolita Musnad Aḥmad ibn Hanbal : "Dio malkaŝos la Mahdí-on el mia familio tuj antaŭ la "Tago de Juĝo"; eĉ se la mondo havus nur unusolan tagon por daŭre ekzisti, li restarigos sur la Tero justecon kaj malaperigos tiranecon kaj subpremadon"
Al Qá'im
Al-Qá'im (arabe : القائم = la Relevanta) estas figuro kvazaŭ mesia en la ŝijaisma islamo. Ĝi similas al Al Mahdí sed ankaŭ rilatas al la Kaŝita Imamo. Por la ismaelistoj tiu Kaŝita Imamo estas Ismá'íl filo de la sesa Imamo Ja'far aṣ-Ṣádiq (702-765), sed por la dekduimamistoj li estas la dekdua Imamo Muḥammad al-Mahdí (868 - ?) :
Kiam mortis la 11-a Imamo Ḥasan al-Askarí (846–874), lia 5-jara filo Muḥammad malaperis je la 24-a de julio 874 (4-a de  Sh awwál 260 p.H.) : tiam komenciĝis la "Mallonga Kaŝado" ( Gh aybatu'ṣ-Ṣu gh rá), dum kiu la Imamo daŭre gvidis la komunumon per mesaĝistoj titolitaj Abwáb (arabe: ابواب pordoj; s. باب báb).
Estis kvar tiaj homoj (arabe: الارْبع نُوّاب : la kvar reprezentantoj) :
Ŝijaistoj asertas, ke la Imamo ne mortis sed vivas kun siaj elektitaj disĉiploj en misteraj urboj Jábulqá kaj Jábulsá. Kiam finiĝos la tempoj ke regos surtere maljusteco kaj malpaco kaj la miskredantoj estos konfuzitaj kaj malesperigitaj, li reaperos kun Jesuo-Kristo por venki la miskredantojn kaj restarigi universalajn pacon kaj justecon dum mil jaroj. Li estos signo anoncanta tiun "Tagon de Dio" (Yawmu'lláh) aŭ "Tagojn de Dio" (Ayyámu'lláh), kiu havas diversajn nomojn en la Korano :
Kelkaj aludoj de la Imamoj kaj religiaj eminentuloj atentigis pri la jaro 1260 p.H., kiel ebla dato por la alveno de tiu Promesito : "Kiam oni demandis Imamon Ja'far, praido de Mohamedo, pri la jaro, en kiu la Qá’im estos malkaŝita, li respondis jene : << Vere, en la jaro sesdeka estos Lia Afero revelaciita kaj Lia nomo disvastigita. >> En la verkoj de la klera kaj ĉiekonata Muḥyi’d-Dín-i-'Arabí troviĝas multaj aludoj kaj pri la jaro de la alveno kaj pri la nomo de la promesita Malkaŝanto. Inter ili estas la jenaj : << La servantoj kaj la subtenantoj de Lia Kredo estos el la homoj de Persujo >> … << En Lia nomo, la nomo de la Gardanto ( 'Alí) antaŭas tiun de la Profeto (Muḥammad). >> … << La jaro de Lia Revelacio estas egala al duono de tiu numero, kiu estas dividebla per naŭ (2520 > 1260). >> En siaj poemoj pri la jaro de la Malkaŝanto, Mírzá Muḥammad-i-A kh bárí skribas la jenan antaŭdiron : << En la jaro  Gh ars (de kies literoj la nombra valoro estas 1260 laŭ la Abjad-numeraloj) la Tero iluminiĝos per Lia lumo, kaj en  Gh arasih (1265) la mondo pleniĝos per ĝia gloro. Se vi ĝisvivos la jaron  Gh arasí (1270), vi vidos, kiel la nacioj, la regantoj, la popoloj, kaj la Kredo de Dio ĉiuj estos renovigitaj. >> En tradicio atribuita al la Imamo  'Alí, la Komandanto de la Kredantoj, estas ankaŭ enskribite : << En  Gh ars estos plantita la Arbo de Dia gvidado.>>"
Ŝejĥismo
Sh ay kh Aḥmad-i-Aḥsá'í (1753-1826) estis barejna teologo ŝijaista, kiu fondis fine de la 18-a jarcento en Persio kaj Irako religian skolon, kies membroj estis nomitaj "ŝejĥistoj" ( Sh ay kh í) kaj atendantaj la baldaŭan reaperon de la Qá'im. Post lia morto Siyyid Káẓim-i-Ra sh tí (1793-1843) fariĝis skolestro. Siyyid Káẓim promesis al siaj sekvantoj, ke la Qá'im (aŭ Mahdí) baldaŭ alvenos. Li ne nomumis posteulon sed anstataŭe ordonis al la ŝejĥistoj ĵus antaŭ sia morto, ke ili serĉadu la Promesiton tra Persio. Tial, post la morto de sia gvidanto, Mullá Ḥusayn-i-Bu sh ru'í (1813-1849) preĝis kaj fastis dum 40 tagoj kaj poste vojaĝis al Ŝirazo ( Sh íráz), kie li finfine renkontiĝis kun la Báb.
Privata Deklaro en Ŝirazo
Dum sia esplora vojaĝo Mullá Ḥusayn fine atingis la urbon Ŝirazo kune kun lin akompanantaj parencoj. Li tie renkontiĝis kun Siyyid 'Alí Muḥammad-i- Sh írází, kiu invitis lin al sia domo. Mullá Ḥusayn akceptis la inviton kaj komencis interparoli kun li. Mullá Ḥusayn mem rakontis jene kio okazis en la privateco de la ĉambro : "Tiu nokto, tiu memorinda nokto, estis la antaŭvespero de la kvina tago de Jamádíyu’l-Avval, en la jaro 1260 p.H. (la 22-a de majo 1844). Estis ĉirkaŭ unu horo post sunsubiro, kiam mia junula gastiganto komencis interparoli kun mi : "Kiun, post Siyyid Káẓim," Li demandis min, "vi konsideras kiel lian posteulon kaj vian gvidanton?" - "Ĉe la horo de sia morto," mi respondis, "nia mortinta instruanto insiste admonis, ke ni forlasu niajn hejmojn, disiru ĉiudirekten, ade serĉante la promesitan Amaton. Tial mi vojaĝis al Persujo, leviĝis por plenumi lian ordonon, kaj ankoraŭ estas sercanta." – "Ĉu via instruanto," Li plie demandis, "donis al vi iajn detalajn signojn pri kiel distingeblas la Promesito?" - "Jes," mi respondis, "Li estas de pura deveno, de famega gento, de la idaro de Fáṭimih. Rilate al Lia aĝo, Li estas pli ol dudekjara kaj malpli ol tridekjara. Li estas dotita de ennaskita kompreno, Li estas mezalta, detenas sin de fumado kaj estas libera de iaj korpaj senperfektaĵoj." - Li paŭzis dum iom da tempo, kaj tiam kun vibranta voĉo Li deklaris : "Jen, ĉiuj ĉi tiuj signoj estas videblaj en Mi !" Tiam Li konsideris aparte ĉiun el la suprecititaj signoj kaj konvinkige pruvis, ke ĉiuj rilatas al Li."
Unue, Mullá Ḥusayn dubis, sed Siyyid 'Alí Muḥammad donis pliajn pruvojn kaj komencis nepetite kaj rapide revelacii la unuan ĉapitron de komentario pri la korana surao de Jozefo (Qayyúmu’l-Asmá’). Je du horoj kaj dekunu minutoj post la sunsubiro Mullá Ḥusayn agnoskis, ke lia kunparolanto estas ja tiu Promesito, kiun li serĉis kun tia fervoro. Tiam Siyyid 'Alí-Muhammad Sh írází donis al si la titolon Báb (Pordo de Dio) kaj al lia unua disĉiplo la titolon de Bábu’l-Báb (la pordo de tiu Pordo). Li ankaŭ admonis lin, ke li ne rivelu lian Aferon ĝis kiam 18 Literoj de la Vivanto estos sendepende agnoskintaj lin kiel la "Promesiton", la "Primaran Punkton" el kiu devenas ĉiuj literoj : "Ho vi, kiu estas la unua kredanto je Mi! Vere Mi diras, Mi estas Báb, la Pordo de Dio, kaj vi estas Bábu’l-Báb, la pordo de tiu Pordo. Dekok homoj devos komence, spontane kaj memvole, akcepti Min kaj ekkoni la veron de Mia Revelacio. Neantaŭsciigitaj kaj neinvititaj, ĉiu el ĉi tiuj devos serĉi aparte por trovi Min. Kaj kiam ilia nombro plenumiĝos, unu el ili devos esti elektita por akompani Min dum Mia pilgrimado al Mekko kaj Medino. Tie Mi transdonos la Revelacion de Dio al la Ŝarifo de Mekko. Poste Mi reiros al Kúfih, kie denove, en la moskeo de tiu sankta urbo, Mi malkaŝos Lian Aferon. Estas devige, ke vi ne malsekretigu al viaj kunuloj nek al iu alia persono tion, kion vi vidis kaj aŭdis."
Pilgrimado al Mekko
En 1844 la Báb pilgrimis al Mekko kaj Medino kun Quddús kaj sia etiopa servisto. Malagrablaj estis la vojaĝo kaj la akcepto de lia mesaĝo… Li tamen oficiale skribis leteron al la Ŝarifo de Mekko kaj dum la lasta tago de sia pilgrimo proklamis sian mision ĉe la Kaabo
Proceso en Tabrizo
La influo de la Báb daŭre kreskis malgraŭ ke li estis enkarcerigita en la azerbajĝanaj kasteloj de Máh-Kú (1847-1848) kaj poste de  Ch ihríq (1848-1850). Li estis juĝita esti apostato en proceso prezidita de la kronprinco Náṣiri'd-Dín Mírzá somere de 1848 en Tabrizo.
La raportoj malsimilas laŭ la fontoj - iuj asertas, ke la Báb rezignis siajn pretendojn, aliaj ke li firme konfirmis ili - sed laŭ la Kroniko de Nabil dum sia proceso en Tabrizo li publike deklaris al la mollahoj juĝantaj lin, ke li ja estas la "Promesito", kiun ili atendas jam de mil jaroj : "La prezido apartenis al Niẓámu’l-'Ulamá kiu, tuj kiam la proceso komenciĝis, en la nomo de la kunsido komisiis al armea oficiro enkonduki Báb-on en ilian ĉeeston. Popolamaso dume sieĝis la enirejon de la kunvenejo kaj malpacience atendis la tempon, kiam ili povus ekvidi Lian vizaĝon. Ili alamasiĝis tiel grandnombre, ke oni devis perforte fari vojon por Li tra la homamaso, kiu kolektiĝis antaŭ la pordo. Ĉe sia alveno, Báb rimarkis, ke ĉiu sidloko en tiu kunvenejo estas okupita krom unu, kiun oni rezervis por la Valí-'Ahd (la Heredonto de la Trono). Li salutis la kunsidon kaj, sen ajna hezito, ekokupis tiun vakan sidlokon. La majesto de Lia paŝmaniero, la esprimo de subiga memfido, kiu montriĝis sur Lia frunto – super ĉio, la spirito de potenco, kiu brilis el Lia tuta esto, momente ŝajnis elpremigi la animon el la korpoj de tiuj, kiujn Li salutis. Profunda, mistera silento subite kaptis ilin. Neniu el tiu eminenta kunsido kuraĝis flustri eĉ unuopan vorton. Fine la silento, kiu kaptis ilin, estis rompita de la Niẓámu’l-'Ulamá. "Kiu vi pretendas esti", li demandis al Báb, "kaj kio estas la komuniko, kiun vi alportas?" "Mi estas," trifoje ekvokis Báb, "Mi estas, Mi estas la Promesito! Mi estas Tiu, kies nomon vi dum mil jaroj alpreĝis, je kies mencio vi leviĝis, kies alvenon vi sopiris vidi, kaj la horon de kies Revelacio vi preĝis al Dio rapidigi. Vere Mi diras, estas devige, ke la popoloj de la Oriento kaj la Okcidento obeu Mian vorton kaj ĵuru lojalecon al Mi."
Sed la sangaj ribeloj de la babanoj en Mazenderano kaj Nayríz instigis la Amír-Niẓám Taqí- Kh án (1807-1852) de la reĝo de Persio Náṣiri'd-Dín Sh áh Qájár (1831-1896) al ekzekuto de la Báb dum la somero 1850, esperante tiel definitive estingi la fajron de Babismo.
Diversaj Titoloj de Báb
La unua titolo, kiun alprenis Siyyid 'Alí-Muḥammad-i- Sh írází, estis al-Báb, kies signifo en la araba lingvo estas "la Pordo". Sed tiu titolo estigis miskomprenon de la ŝijaistoj pri liaj pretendoj : pro tio ke la kvar mesaĝistoj de la "Kaŝita Imamo" dum la "Mallonga Kaŝado" tiel titoliĝis, kaj ĉar laŭ hadiso la Profeto Mohamedo diris "Mi estas la urbo de scio kaj  'Alí estas ĝia pordo" ili opiniis, ke la Báb estis peranto inter ili kaj la "Kaŝita Imamo". Tial, kiel rezignon pri liaj pretendoj, la ŝijaistaj religiestroj de Ŝirazo favore akceptis la konfeson de Báb dum Lia pridemandado en 1845 : "La kondamno de Dio estu sur tiu, kiu konsideras min aŭ kiel reprezentanton de la Imamo aŭ kiel ties pordon. La kondamno de Dio estu ankaŭ sur tiu, kiu akuzas min pri tio, ke mi neis la unuecon de Dio, ke mi malkonfesis la profetecon de Mohamedo, la Sigelo de la Profetoj, ke mi malakceptis la verecon de iuj el la antikvaj senditoj, aŭ ke mi rifuzis ekkoni la gardantecon de  'Alí, la Komandanto de la kredantoj, aŭ de iuj el la imamoj, kiuj postvenis lin."
Fakte li asertis esti NE la "pordo" de la Qá'im, sed tiu "Promesito" mem, la "pordo de Dio" (باب الله Báb'u'lláh) !
Referencoj
1) en la franca lingvo pri la "Promesito" :
2) en la angla lingvo pri la "Promesito" :
3) en la franca lingvo pri Ŝejĥismo :
4) en la angla lingvo pri Ŝejĥismo :
757 Portlandia
757 Portlandia estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Joel Hastings Metcalf elde Taunton (Masaĉuseco).
Nomo
Ĝia nomo derivas de tiu de la usona urbo Portland (Majno).
Sainte-Cécile (Manche)
Sainte-Cécile estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Céciliens.
19482 Harperlee
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona romanistino Harper Lee (1926–2016), vaste konata pro ŝia romano To Kill a Mockingbird (1960), inspirita per la rasismaj sintenoj, kiujn ŝi observis kiel infano en urbo de Alabamo.
33829 Asherson
33829 Asherson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jokto
Jokto estas prefikso, kun simbolo y, signifanta 10−24 do 0.000,000,000,000,000,000,000,001 (kvarilionono).
Ekzemple, protono pezas 1.6726 yg. La plej malgranda pezo mezurebla (ekde 2012) estas la joktogramo.
Distriktaro Freiburg
La distriktaro Freiburg estas unu el kvar administraj distriktaroj de la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi inkluzivas
Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago (Hochrhein-Bodensee):
Regiono Suda Supra Rejno (Südlicher Oberrhein):
Regiono Nigra Arbaro-Baar-Heuberg (Schwarzwald-Baar-Heuberg):
Blindvidado
La blindvidado estas speciala kazo de blindeco. La blindulo ne povas rekoni la objektojn en sia ĉirkaŭo, kiuj estas en la blinda parto de sia vidkampo, sed li scias ilian koloron, direkton, kaj povas montri al ili. Tamen li negas, ke li vidas la objektojn.
Kialoj
Plej plie unu latero de unua vidcentro traumatigas, do partoj en la vidkampo de alia latera okulo estas blindaj. La okulo povas esti ankaŭ tute blinda.
La restanta vidado
Larry Weiskranz inspektis tiujn, kiuj iam vidis, sed tiuj traŭmatoj detruis ilian unuan vidcentron. Do ili restis funkcionale blindaj, kaj ili ne vidas konscie. En la eksperimentoj ili devis solvi testojn, kiuj ekzamenis la vidadon en la blinda parto de vidkampo. Li stimulis per malsamspecaj stimuloj, ekzemple per lumsignoj, kiuj moviĝadis.
Weiskranz demandis, ĉu la uloj vidis iun, kaj ili respondis, ke vidis neniun. Se li demandis, al kiu direkto moviĝis la lumo, ili povis montri la direkton. Do Weiskranz pensis, ke ili komencis vidi en la blinda regiono de vidkampo, se la lumo estis pli forta.
Per PET oni mezuris, ke sen la primara vidcentro aliaj regionoj de cerbo aktiviĝis, kaj parte antataŭis la primaran vidcentron.
Similaj fenomenoj
Ne nur la vidado kaj ĝia konscio povas disigi. Oni konas ankaŭ la surdaŭdadon kaj malsentan palpadon. La sindromo de Anton–Babiński estas kontraŭo de blindvidado, kiam la uloj estas blindaj, sed bezonas multan tempon por rekoni tiun.
Ĝalal-ud-din Ĥalĝi
Ĝalal-ud-din Ĥalĝi (r. 1290-1296; m. 19-a de julio 1296) estis la fondinto kaj unua Sultano de la Ĥalĝia dinastio kiu regis en la Delhia Sultanlando de 1290 ĝis 1320.
Kiel sultano, li forpelis mongolan invadon, kaj permesis al multaj Mongoloj setliĝi en Hindio post konvertiĝo al Islamo. Li konkeris Mandaŭaron kaj Ĉain el la Ĉahamana reĝo Hammira, kvankam li ne kapablis konkeri la Ĉahamanan ĉefurbon Ranthambore. Dum sia regado, lia nevo Ali Gurŝasp rabadis Bilsa en 1293 kaj Devagiri en 1296.
Ĝalal-ud-din, kiu estis ĉirkaŭ 70-jaraĝa okaze de sia surtroniĝo, estis fama kiel mild-maniera, humila kaj afabla monarko kun la ĝenerala publiko. Dum la unua jaro de sia reĝado, li regis el Kiloĥri por eviti kverelojn kun la malnovaj Tjurkaj nobeloj de la imperia ĉefurbo Delhio. Kelkaj nobeloj konsideris lin malforta reganto, kaj malsukcese klopodis eltronigi lin kelkajn fojojn. Li ordonis nefortajn punojn al la ribeluloj, escepte al la derviŝo Sidi Maula, kiu estis ekzekutita pro akuzo konspiri por eltronigi lin. Ĝalal-ud-din estis finfine murdita de sia nevo Ali Gurŝasp, kiu poste altroniĝis kiel Alauddin Ĥalĝi.
Betulŝelaj dokumentoj
Betulŝelaj dokumentoj (Берестяные грамоты) estas cirilskribaj notoj kaj leteroj sur betulŝelo, konserviĝintaj specimenoj de rusa skribo el jarcentoj de la 11-a ĝis la 15-a. Trovitaj ĉefe en Velikij Novgorod, la betulŝelaj dokumentoj estas unika materialo por esplori historion de Rusio (speciale la Novgoroda respubliko), ĉiutaga vivo de tiutempaj homoj kaj la rusa lingvo de tiu periodo.
La unua betulŝela dokumento estis trovita la 26-an de julio 1951: ĝi estis listo de feŭdaj sendaĵoj al iu Foma. Dokumentoj tre bone konserviĝis, ĉar ili kuŝis en tre humida grundo, fakte en subtera akvo, ekster atingo de aero, kio malebligis putriĝon. Aldone, oni skribis sur la ŝelo ne per inko, sed simple skrapante literojn per speciala skrapilo. Tial ĉiuj trovitaj betulŝelaj dokumentoj estas tre bone legeblaj.
En la jaro 1951 estis trovitaj naŭ tiaj tekstoj (publikigitaj nur en 1953). Ĝis nun estas trovitaj 969 betulŝelaj dokumentoj en Velikij Novgorod, 41 en Staraja Russa, 19 en Torĵok, 15 en Smolensk kaj 8 en Pskov.
Betula ŝelo estis neprestiĝa informportanto, taŭga por personaj notoj, malnetaĵoj aŭ neformalaj leteroj. Pli seriozajn tekstojn oni skribis sur pergamento. Unu el la trovitaj dokumentoj enhavas eksplicitan direktivon: reskribu sur pergamento antaŭ ol sendi. Oni ĉesis skribi sur ŝelo, kiam en la 16-a jarcento papero iĝis malpli kosta.
Plejparto de la trovitaj betulŝelaj dokumentoj estas iam forĵetitaj pro nebezonateco, neniam estis trovita io simila al arkivo aŭ biblioteko. Trovitaj tekstoj ofte estas dispecigitaj (ĉar antaŭ forĵeto multaj homoj disŝiras siajn notojn kaj leterojn).
Periodigo
Por diveni daton de certa dokumento oni uzas diversajn teknikojn, plej grave la stratigrafian analizon. Ĉiu dokumento estas trovata en certa kultura tavolo, apud la aliaj dokumentoj, moneroj kaj ceteraj gravaj markiloj de sia periodo. En Velikij Novgorod aparte gravas la tiel nomata dendrokronologia metodo: en la urbo ĉiujn kelkajn jarojn oni ŝanĝadis la lignan pavimenton, kutime metante novan sur la malnovan. Tiel dokumentoj, trovataj inter la pavimentaj tavoloj aŭ apud ili povas esti datigitaj kun precizeco de 30-40 jaroj.
Alia periodiga ebleco estas mencio en la teksto de gravaj konataj personoj.
Lastatempe, pro multeco de esploritaj trovitaĵoj, oni jam povas datigi dokumentojn ankaŭ laŭ lingvaĵo kaj skribmaniero.
PCI-X
PCI-X - familio de busoj normigataj far PCI-SIG. La buso estas 64-bita paralela kaj reen kongrua al PCI.
PCI-X 2.0
Duobligo de efektiva frekvenco okazas dank'al transdono de 2 bit dum takto (Double Data Rate) kaj 4 bit (Quad Data Rate).
Betulŝelaj dokumentoj
Lingvo de betulŝelaj dokumentoj
Plejparto de la betulŝelaj dokumentoj trovitaj en la teritorio de la Novgoroda feŭda respubliko (do, en Novgorod Velikij, Staraja Russa kaj Torĵok) estas en la malnova novgoroda dialekto, kiu diferencas de la konataj tekstoj en la malnov-rusa lingvo en diversaj niveloj: fonetiko, morfologio, parte ankaŭ leksiko. Kelkaj apartaĵoj de la novgoroda dialekto estis konataj ankaŭ antaŭe, sed nur per mallongaj citaĵoj en kronikoj surfone de favoro al pli prestiĝa normo (la eklezia slavona aŭ la superdialekta malnovrusa lingvoj).
La dokumentoj preskaŭ senpere respegulas la vivan parolatan lingvaĵon de sia tempo kaj preskaŭ ne havas influon de libra tradicio en morfologio kaj sintakso.
Historia signifo
La betulŝelaj dokumentoj estas samtempe arĥeologiaj kaj skribaj fontoj: la loko, kie ili estis trovitaj, same gravas por historio, kiel ankaŭ ilia enhavo. La dokumentoj „nomas“ trovitaĵojn de arĥeologoj: anstataŭ „domo de nobela novgorodano“ oni ekscias pri „domo de pentristo Olisej Petroviĉ kromnomata Greĉin“. Menciataj nomoj, monsumoj, geografiaj lokoj parolas multon pri historio de konstruaĵoj kaj iliaj posedintoj.
Dank’ al la betulŝelaj dokumentoj estas esplorita genealogio de kelkaj bojaraj (nobelaj) familioj de la malnova Novgorod, estis eltrovita politika rolo de kelkaj personoj, pri kiuj oni nesufiĉe skribis en la konataj kronikoj. La dokumentoj klarigas multon pri la uzo de terpecoj kaj pri la ekonomiaj rilatoj de la Novgoroda ŝtato kun aliaj landoj.
La betulŝelaj dokumentoj tre reliefe rakontas pri la ĉiutaga vivo de la malnova Rusujo: kion oni manĝis, kiel vestis sin, kiel rilatis ene de familio. Mem ekzisto de la betulŝelaj dokumentoj atestas pri la vasta disvastiĝo de klero, pri kio oni ne havis imagon antaŭe. Urbanoj lernis alfabeton en infanaĝo (estis trovitaj kelkaj lernaj skribaĵoj de knabo Onfim, supozeble 6-7-jara tiam, en kiuj li ankaŭ mencias siajn lernejajn amikojn) kaj mem skribis siajn leterojn. Ankaŭ virinoj scipovis legi kaj skribi: la familia komunikado en Novgorod pruvas, ke virino havis relative altan socian pozicion: virinoj sendis al la edzoj „ordonojn“ kaj memstare partoprenis en financaj rilatoj. Tre interesa kaj riĉa je novaj eltrovoj estas amletero de junulino el la 11-a jarcento (dokumento numero 752 ).