cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oliete
Geografio
Ĝi estas je 111 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipo estas inter Muniesa (okcidente kun Alacón mezvoje) kaj Andorra (oriente kun Alloza survoje) laŭ la regiona ŝoseo A-1402.
Krome iom nordoriente estas Ariño survoje al Albalate del Arzobispo laŭ la regiona ŝoseo A-1401.
La altitudo de la loĝloko ĉe monteto estas de 541 msm.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo.
Historio
Estis setlado en la areo jam en epoko de iberoj.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Oliete oni malaltiĝis el 2533 en 1910 ĝis nunaj 340 loĝantoj.
La demografio estas tipe karaktera de la interno de la duoninsulo tre forte. Rimarkindas la populacia malaltiĝo post la Hispana Enlanda Milito pri la rura elmigrado, kaj la sekva maljuniĝo de la aktuala loĝantaro, kun pli ol 40% ĉe aĝuloj de pli ol 65 jaroj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Oliete dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, domego, ermitejoj kaj tri arkoj kiel restaĵoj de iama murego; aparte arkeologiaj kuŝejoj de iamaj setlejoj de iberoj kaj piedirado tra tre interesaj naturaj lokoj.
Beauchamps-sur-Huillard
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Zajíčkov
Zajíčkov (Sajitschkow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1203.
Amilly (Loiret)
Amilly estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Auvilliers-en-Gâtinais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Felixstowe
estas marborda urbo kaj civila paroĥo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono oriento de Anglio, al la tradicia graflando Suffolk kaj al la distrikto East Suffolk. Laŭ la censo de marto 2011 en la urbo vivis, laŭ oficiala takso meze de 2020 estis , sur areo de 17 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de loĝantoj/km². La urba haveno estas la plej granda kontenera haveno de Brtitio kaj onidire de Eŭropo.
Júlia Sebestyén (arta sketisto)
Júlia Sebestyén [ŝebestjEn], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Sebestyén Júlia estas hungara arta sketisto, olimpiano, eŭropa ĉampiono, trejnisto, altlerneja instruisto.
Júlia Sebestyén naskiĝis la en Miskolc (sed edukita en Tiszaújváros).
Biografio
Júlia Sebestyén maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto en 1999. Ŝi akiris du diplomojn en Gimnastika Universitato de Budapeŝto en 2006, poste du diplomojn en Universitato de Óbuda en 2008 kaj 2010. En 2012 ŝi instruis en la Gimnastika Universitato. Ŝi ricevis premiojn inter 1995-2010.
Sporta kariero
jam en 1994 estis la dua en la hungara ĉampionumo, poste inter 2001-2009 estis hungara ĉampiono naŭfoje. Ŝi estis olimpiano inter Hungario en la Vintra Olimpiko 1998 kaj Hungario en la Vintra Olimpiko 2010 sen medalo, sed en eŭropa ĉampionumo ŝi estis la unua en 2004. Ŝi estis trejnisto ekde 2010, krome ŝi havis postenojn en la hungara sketa kaj olimpika vivoj.
Coupesarte
Coupesarte estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
László Csiky
László Csiky [lAslO ĉiki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csiky László estis hungara aktoro, reĝisoro. Lia nobela antaŭnomo estis szentkirályszabadjai [sentkirAjsabadjai], lia familia nomvarianto estis Csikász [ĉikAs]. László Csiky naskiĝis la  en Vác, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Csiky lernis en sia naskiĝurbo kaj Budapeŝto, en 1880 li abrupte aktoriĝis en Csurgó. Li apartenis al teatraj kompanioj de János Nyéki (1882), respektive Andor Sztupa (1883). Intertempe li studis nur lernojaron en Aktora Lernejo. Li rolis en Nacia Teatro (Kolozsvár) (1884–1886), poste li denove estis migra aktoro ekzemple de teatrestroj Lajos Jakab (aktoro) (1886–1888), Lajos Makó (1891, 1903–1905), Ignác Krecsányi (1894–1896), Károly Somogyi (1896–1898), Péter Andorffy (1905–1907). En tiu periodo liaj teatrejoj estis ekzemple Debrecen, Hungara Teatro en Kassa, Szeged, Temeŝvaro, Hungarlingva Teatro en Pozono, Pécs, Miskolc, li ankaŭ reĝisoris. Li estis sur scenejoj ĝis 1914, poste li havis filmajn rolojn, fine li estis oficisto. Li edziĝis en 1891.
Bazoches-sur-le-Betz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
91428 Cortesi
91428 Cortesi estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sergio Cortesi, iama direktoro de la Observatorio Specola Solare de Lokarno-Monti de 1957. Li estis unu el la kunfondintoj kaj longtempa prezidento de la Societo Astronomia de Tiĉino.
Crèvecœur-en-Auge
Crèvecœur-en-Auge estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crévigoriens.
Alacón
Alacón [alaKON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem.
Geografio
Ĝi estas je 108 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas inter Muniesa (okcidente) kaj Oliete (oriente) laŭ la regiona ŝoseo A-1401.
La altitudo de la loĝloko estas de 702 msm.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo, nome sur monteto en la kunfluejo de la ravinoj Muela kaj Mortero. Inter amboaŭ, profite de fonto staras la ermitejo de Sankta Mikaelo, kien lokanoj venas kamparfeste. La loko estas integrita en la Kultura Parko de la Rivero Martín.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Alacón dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco. Aktuale restas produktado de olivoleo kaj turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la Ermitejo de la Kalvario, kiu havigas kalvarion kaj pejzaĝan rigardejon, kaj la nomita Torre Vieja (Malnova Turo), de araba deveno. Krome estas Muzeo pri Olivoleo, nome olivmuelejo muzeiigita en kiu oni konservas iamajn maŝinaron kaj instalaĵojn. Apartaj estas la preĝejo kaj centoj da vinkeloj.
Croissanville
Croissanville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Croissanvillais.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Rizogoniacoj
La rizogoniacoj (Rhizogoniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo rizogonialoj (Rhizogoniales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 80 speciojn,. Ĝia tipa genro estas rizogonio.
Tibor Csernai
Pál Csernai naskiĝis la en Pilis, li mortis la  en Tatabánya.
Biografio
Pál Csernai futbalis en la loka junulara teamo, poste en ĉefurba junulara teamo. Li futbalis en plenkreska futbalklubo jaron en Cegléd, poste po 2 jarojn en Budapeŝto, respektive en Ózd. Inter 1962-1970 li apartenis al klubo de Tatabánya en 175 matĉoj kun 60 goloj. Li neniam estis membro de la nacia hungara team, sed en la Somera Olimpiko 1964 lia nacia teamo ricevis ormedalon. En 1970 li plene forlasis la futbalon, poste li okupiĝis pri liverado en minentrepreno de Tatabánya.
Gänsbrunnen (stacidomo)
Gänsbrunnen estas fervoja stacidomo en Gänsbrunnen, Svislando.
Němčice (distrikto Prachatice)
Němčice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 6 km oriente-sud-oriente de Netolice, 20 km oriente de distrikta urbo Prachatice kaj 16 km okcident-nordokcidente de regiona urbo České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1220.
Batilly-en-Puisaye
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Dezső Magos
Biografio
Dezső Magos devenis el juda familio. Li diplomiĝis kiel arkitekto en 1913. En la 1920-aj jaroj li kristaniĝis pro la kontraŭjudaj leĝoj. Li fariĝis membro de la Ĉambro de Inĝenieroj en 1930. Tiutempe Magos projektis plurajn armeajn objektojn, krome plej ofte plurajn konstruaĵojn en sia naskiĝurbo. De la fruaj 1940-aj jaroj li havis escepton el la kontraŭjudaj leĝoj pro bonaj personaj kontaktoj en la urbo. Dum la nazia erao tamen li estis deportita kaj dumvoje li mortigis sin.
Beaulieu-sur-Loire
(france: "bela loko ĉe la Luaro") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Bellegarde (Loiret)
Bellegarde estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Woodbridge (Suffolk)
Woodbridge estas urbo kaj civila paroĥo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono oriento de Anglio, al la tradicia graflando Suffolk kaj al la distrikto East Suffolk. Laŭ la censo de marto 2011 en la urbo vivis, laŭ takso de 2020 estis .. La loĝloko situas ĉe rivera estuaro kun tajdoj, proksimume 13 kilometrojn for de la norda Maro, kaj historie unuafoje menciiĝis en la jaro 970.
Iam ĝi estis havenurbo kaj estis konata kiel centro por boatkonstruado, ŝnurfarado kaj velfarado ekde la mezepoko. Reĝo Eduardo la 3-a en la 14-a jarcento kaj Sir Francis Drake en la 16-a havis batalŝipojn konstruitaj en Woodbridge.
Proksime al Woodbridge estas Sutton Hoo, la loko de 7-a-jarcenta anglosaksa (kun)ŝipa entombigo.
Le Mesnil-Mauger
Le Mesnil-Mauger estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Lécaude
Lécaude estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Le Mesnil-Mauger
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Lécaude
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lécaudais.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Saulges
Saulges estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Salviens.
Gerlafingen (stacidomo)
Gerlafingen estas fervoja stacidomo en Gerlafingen, Svislando.
Alloza
Alloza [aLJOza] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordoriento de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem. La loknomo Alloza estas etimologie devena el araba اللوزة al-laŭza, migdalarbo. ​
Geografio
La altitudo de la loĝloko ĉe monteto estas de 668 msm.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo.
Historio
Estis restaĵoj kaj setlejoj de Bronzepoko. La toponimio sugestas, ke estis setlejo ankaŭ en epoko de Al Andalus.
Crémines-Zoo (stacidomo)
Crémines-Zoo estas fervoja stacidomo en Crémines, Svislando.
László Lux
László Lux [lAslO luks], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lux László estis hungara arkitekto, subministro, altlerneja instruisto.
Grandchamp-le-Château
Grandchamp-le-Château estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Alloza
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. En 1179, Alfonso la 2-a de Aragono donis la domaron al la Ordeno de Kalatravo en Alcañiz.
Grandchamp-le-Château
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Kalomniacoj
La kalomniacoj (Calomniaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo rizogonialoj (Rhizogoniales). Ĝi enhavas ununuran genron kaj 9 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kalomnio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (24 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (24 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Alloza
Historio
Dum la Unua Karlisma Milito, en Alloza oni apogis la karlistojn kaj de tie eliris operaco kiu rezultis en malvenko de la karlistoj en la Cincomarzada en 1838. Same okazis batalo en la proksimeco de Alloza, kiel ĉe «Congostos», kie rifuĝiĝis la karlista generalo Ramón Cabrera. Dum la Hispana Enlanda Milito oni kreis en Alloza miksan komitaton de dekstruloj-maldekstruloj kio rezultis en malpliigon de viktimoj. En la 1940-aj jaroj alvenis al la minbaseno de la Val de Ariño la ŝtata entrepreno Calvo Sotelo por realigi esploron de lignito, aĉeti minojn kaj malfermi novajn ekspluatejojn. En la venonta jardeko, 61 % de la minareo de la zono korespondis al Alloza, kun totalo de 26 minoj. ​ ​
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Alloza oni malaltiĝis el 1946 en 1910 ĝis nunaj 577 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Alloza dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco. Tamen dum la 20-a jarcento la ĉefa ekonomia aktiveco estis bazita sur la karbominado por provizi al proksimaj termoelektraj centraloj, kiuj poste fermiĝis.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, ses ermitejoj, la Monto Kalvario havigas kalvarion kaj pejzaĝan rigardejon, urbodomo, akvedukto, ekspoziciejo kaj Skulptaĵejo pri fajro kaj festo en la kelo de la kastelo, kie oni ekspozicias ankaŭ elementojn de la vinproduktejo.
Cepoy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
László Lux
László Lux naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Lux akiris arkitekturan diplomon en teknikuniversitato, poste li laboris kaj enlande kaj eksterlande. En komenco de la socialismo la limoj fermiĝis, tial Lux aliĝis al "konstruo de komunismo". Inter 1949-1953 li estis entreprenestro, kie laboris 1300 homoj. Inter 1953 kaj 1961 li estis subministro. Tiutempe oni konstruis amase unuecajn loĝejojn por laboristoj. Lux favoris la pli variajn loĝejojn, tial li forlasis la ministerion kaj inter 1961-1980 li instruis en la Teknikuniversitato de Budapeŝto, kie li estis katedrestro inter 1961-1976, inter 1964-1967 vicrektoro. Intertempe en 1974 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Li retiriĝis en 1991. Li ricevis premion Kossuth en 1953, aliajn malpli valorajn premiojn inter 1950-1978.
Dehesa de Romanos
Dehesa de Romanos [deEsa deroMAnos] estas municipo en la nordoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Páramos-Valles kaj precize al la subkomarko La Ojeda. La loknomo Dehesa de Romanos povas esti komprenata etimologie kiel Malferma Arbaro de Romanoj, alude al nordaj hispanromanoj kiel reloĝantoj, kontraste al sudaj mozaraboj, reloĝantoj de aliaj apudaj lokoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 56 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 170 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 86 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fare de nordanoj, kio estas tialo por la nomo Romanos, kaj tiel ĝi estis menciita en don-dokumento de fino de la 12-a jarcento fare de Alfonso la 7-a. En la teritorio de Dehesa de Romanos estis iam mezepoka setlejo nome Miranda, kun la signifo de rigardejo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la romanika preĝejo de Sankta Eŭgenia, la preĝejo de Sankta Marteno kaj la ermitejo de Sankta Roĥo.
Sankta Tomaso (Karibio)
Sankta Tomaso (Saint Thomas, Sankt Thomas) estas la plej granda insulo el la Usonaj Virgulininsuloj en la Kariba maro. La insulo estas parto de la Deventaj Insuloj en la Malgrandaj Antiloj. Sankta Tomaso estas hejmo de la ĉefurbo de la regiono, Ĉarlotamalio (Charlotte Amalie). Laŭ la stato de sur la insulo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
De 1666 ĝis 1917, la insulo estis la plej grava el la tri insulaj kolonioj en la antaŭaj Danaj Karibaj Insuloj, kiuj ankaŭ inkludis la insulojn Sankta Kruco (Karibio) (Saint Croix) kaj Sankta Johano (Saint John), kaj intertempe ĝi mallongan temon, de 1685 ĝis 1693, kolonie apartenis al la Margraflando Brandenburgio.
Magny-le-Freule
Magny-le-Freule estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Magnyfreuliens.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Magny-la-Campagne
Magny-la-Campagne estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Zábrdí
Zábrdí estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono,, en distrikto Prachatice, proksimume 4,5 km okcident-nordokcidente de Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
Saint-Julien-le-Faucon
Saint-Julien-le-Faucon estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Bonny-sur-Loire
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Les Authieux-Papion
Les Authieux-Papion estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Monteille
Monteille estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Cernoy-en-Berry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Preĝejo Reĝino de Rozario (Kistarcsa)
Historio
La unua mencio pri kirko okazis en 1332, laŭ arkitektoj ĝi estis konstruita inter la 10-a kaj 13-a jarcentoj. Depost dominado de turkoj en 1721 ĝi estis jam ruina, fine en 1880 plene malkonstruiĝis. Pli nova kirko estis konstruita ekde 1776, sed oni profitis ŝtonojn de la menciita ruino. Ĝis 1913 la preĝejo estis filio de Kerepes, poste Kistarcsa ricevis paroĥan statuson. La orgeno estis kreita en 1914 kaj renovigita en 1975. La internaj instalaĵoj estis ŝanĝitaj en la 1940-aj jaroj. En 1949 Kálmán Istókovits pentris freskojn ĉe la altaro, en 1960 József Takács pentris la navon.
Konstruaĵo
La kirko situas sola inter trotuaroj, antaŭe ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la tre alta enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. La turpinto estas bulboforma. Apud la enireja pordo po unu malprofundaj kaj malplenaj niĉoj troviĝas. La absido estas rektangula kaj same larĝas, ol la navo. Sakristio aliĝas al la absido.
Kermeso okazas en la unuan de oktobro.
Zsuzsa Almássy
[ĵuĵa almAŝi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Almássy Zsuzsa estas hungara arta sketisto, trifoja olimpiano, trejnisto.
Biografio
ekde 1956 estis artsketisto en ĉefurba sportklubo. Ŝi estis hungara ĉampiono sesfoje inter 1963-1969, dum ŝi apartenis al la hungara nacia teamo inter 1964-1972. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1964, Hungario en la Somera Olimpiko 1968 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1972 sen medalo, sed en mondĉampionumo en 1969 ŝi estis la dua unuoble. Ŝi venkis en Universiado en 1970. En 1973 ŝi estis profesia revuano en Usono, post jaro ŝi hejmenvenis kaj akiris maŝininĝenieran diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto. Ŝi edziniĝis en 1980 kaj naskis ĝemelojn jam en Svislando, kie ŝi estis trejnisto.
Alila 4-jodobenzoato
Alila 4-jodobenzoato aŭ alila 4-jodo-fenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj alanolo. Alila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Alila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj alilkarboksilatan grupon ligitajn al la 1-a ka 4-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Ambrì-Piotta (stacidomo)
Ambrì-Piotta estas fervoja stacidomo en Quinto, Svislando.
Vieux-Fumé
Vieux-Fumé estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Fuméens.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Respubliko Rino-Insulo
La Respubliko Rino-Insulo aŭ simple Rino-Insulo (República de la Isla Rino) estas mikronacio kiu postulas la fantomajn insulojn Podestà, Tero de Davis, Minnehaha, la eble fantoman insulon Elizabeth, Emily, la Rivadeneyra sablobenkon, aliajn fantomajn insulojn en la sudpacifika oceano kaj la Transmaran Teritorion de la Vilaĝo de Pedro, kolonio en la montoj Pireneoj, Eŭropo.
Etimologio
La origino de la nacia nomo kuŝis en la familia nomo "Rino", en honoro de la fondinto de la mikronacio. Malgraŭ esti hispanlingva mikronacio, ĝia nomo estis elektita en la angla kiel Republic of Rino Island por faciligi ĝin al eksterlandanoj. Aliaj fontoj indikas ke don Rino estis la moknomo de la fondinto, kaj ne lia familia nomo.
Historio
Origine ĝi postulis nur la insulon Tero de Davis, renomita Rino-Insulo en honoro de la fondinto de la lando. En 2014 li komencis oficiale postuli la fantomajn insulojn Podestà, Tero de Davis, Minnehaha, la eble fantoman insulon Elizabeth, Emily, la Rivadeneyra sablobenkon, aliajn fantomajn insulojn en la sudpacifika oceano kaj la Transmaran Teritorion de la Vilaĝo de Pedro, kolonio en la montoj Pireneoj, Eŭropo.
Ĝi estis sinsekve regita de Vittorio Rino (2009-2014), Benedetto Samperi (2014-2016), Jair Meza (2016), Anastasio López (2017) kaj Marco Antonio Rino (2018 ĝis nun). Ĉi-lasta estas la nevo de la fondinto, kiu forpasis en 2015.
Ĝi subtenas duflankajn rilatojn kun la mikronacioj de Grandduklando Flandrensis. Ŝi estas konata ankaŭ pro apogado de la postulo de Hispanio je Ĝibraltaro.
111933 Alphonsetardif
111933 Alphonsetardif estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kanada abato Alphonse Tardif (1933 – 2022), instruisto pri fiziko kaj mentoro pri astronomio ĉe la Collège de Lévis, kie li inspiris studentojn, ke ili daŭrigu karieron en scienco En 1974, li planis kaj konstruis la observatorion de la kolegio, kiu nun portas lian nomon, por inici studentojn al astronomio kaj bildigo, helpita e siaj propraj inteligentaj elektonikaj aparatoj.
Babilonaj ciferoj
La babilonaj ciferoj estis la numeraj markiloj de la babilona nombrosistemo. Kiel ĉiuj aliaj kojnoskribaĵoj, ankaŭ ili estis skribitaj per kejlo sur molaj argilaj tabuletoj. Ĉi tiuj slaboj estis varmigitaj en porceramikaĵa forno kaj malmoligitaj, kaj tiele ili estas konservitaj ĝis hodiaŭ.
Metilakrilamido
N-Metilakrilamido aŭ N-Metil-2-propenamido estas organika kombinaĵo konsistanta je grupo metila kaj grupo 2-propenila ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Temas pri sekundara amido, blanka solidaĵo, solvebla en akvo, kun antifungaj proprecoj, uzata en kemiaj sintezoj.
Babilonaj ciferoj
Tiu ĉi metodo unue estis uzata ĉirkaŭ la 19-a jarcento a.K. Ĝi baziĝis sur la sesdekuma nombrosistemo, kaj estas la plej malnove konata, kiu uzas poziciajn valorojn (similaj al la dekuma nombrosistemo nuntempe akceptita), t.e. nombrosistemo en kiu la valoro de nombro estas determinita ne nur per ĝia formo sed ankaŭ per sia pozicio de la numero en la nombro.
La uzo de pozici-valoroj estis tre grava evoluo kaj aritmetike kaj matematike, ĉar kaj nombradaj kaj kalkulaj metodoj, kiuj ne uzas pozici-valorajn, ofte bezonas multajn signojn por reprezenti nombrojn de meza grandeco aŭ pli (ekzemple, en la hebrea numera sistemo estas 22 signoj, laŭlonge de la hebrea alfabeto ĉiuj litero reprezentas kreskantan numeran kvanton; dum la romaj ciferoj eĉ relative mezaj nombroj povas esti skribitaj per longa serio de signoj). La babilonanoj superis la bezonon uzi malsamajn markojn por ĉiuj el la 60 ciferoj necesaj por tiun ĉi nombrosistemo uzante sekundaran kalkulsistemon, bazitan sur grupiĝo: ili havis unu markon por 1 kaj unu markon por 10, kaj ĉiun el la nombroj inter 1 kaj 59 estus reprezentita skribante la taŭgan nombron da markoj.
La Nulo
Kvankam nombrosistemo bazita sur poziciaj valoroj bezonas specialan markon reprezentantan 0, tamen tia marko estis enkondukita por uzo en la babilonaj ciferoj nur en pli posta etapo. Ĝis tiam spaco estis lasita meze de la nombro por indiki nulon, kaj kiam la nuloj estis komence de la nombro, oni kutime povis kompreni tion el la kunteksto.
Ecoj kaj komparoj
Kelkaj malsamaj teorioj estis proponitaj pri kial oni elektis bazon 60. Unu teorio sugestas ke la babilonanoj dividis la jaron en 360 tagoj (60 oble 6 egalas 360). Tamen tute ne estas klare, ke la babilonanoj ne sciis, ke estas pli ol 360 tagoj (diurnoj) en jaro. Krome, la majaa nombrosistemo ankaŭ donis gravecon al la nombro 360, kaj la majaoj sciis tion, ke en suna jaro estas pli ol 360 diurnoj. Alia teorio montras la belajn divideblajn ecojn de la nombro 60: ĝi estas dividebla per 1,2,3,4,5 kaj 6, tio estas, per ĉiuj unuaj ses naturaj nombroj (kaj do ankaŭ per 10,12,15, 20 kaj 30). Al tiu hipotezo kuniĝas alia hipotezo, ke la babilona nombrosistemo estas la rezulto de la unuigo de du malsamaj nombrosistemo, unu el kiuj uzis bazon 10 kaj la alian bazon 6.
Moderna heredo
La babilona nombrosistemo ankoraŭ resonas hodiaŭ: oni dividas ĉiun horon en 60 minutojn, kaj ĉiun minuton en 60 sekundojn. Ankaŭ, kiam ni mezuras angulojn uzante gradojn, ni atribuas al unu rondo de cirklo 360 gradoj.
Percy-en-Auge
Percy-en-Auge estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Mézidon Vallée d'Auge.
Internacia Flughaveno Hamad
Internacia Flughaveno Hamad (Hamad International Airport, مطار حمد الدولي ‎, Maṭār Ḥamad al-Duwalī) (IATA-kodo:DOH, ICAO-kodo:OTHH) estas la sola internacia flughaveno en ŝtato Kataro, kaj hejmo de la nacia flugkompanio de Kataro, Qatar Airways. Situanta sude de ĝia ĉefurbo, Doho, ĝi anstataŭis la proksiman Internacian Flughavenon de Doho kiel ĉefan flughavenon de Kataro. Antaŭe konata kiel New Doha International Airport (NDIA), Internacia Flughaveno Hamad estis origine planita por malfermiĝi en 2008, sed post serio da multekostaj prokrastoj, la flughaveno finfine malfermiĝis la per inaŭgura flugo de Qatar Airways el proksima Internacia Flughaveno de Doho. Qatar Airways kaj ĉiuj aliaj flugkompanioj formale translokiĝis al la nova flughaveno la. La flughaveno estas nomita laŭ la antaŭa Emiro de Kataro, Hamad bin Ĥalifa Al Thani.
Ede Magyar
Ede Magyar [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo Magyar Ede estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis Oszadszki [osacki] ĝis 1880.
Ede Magyar naskiĝis la en Orosháza, li mortis la  en Szeged.
Biografio
Ede Magyar akiris neuniversitatan arkitekturan diplomon en Budapeŝto en 1901. Li studvojaĝis eksterlande, poste li laboris en suda parto de la lando, neniam en Budapeŝto. Li estis konata arkitekto de Szeged, liaj konstruaĵoj ankaŭ nun estas videblaj plejparte. Ili prezentas la secesion. Li havis edzinon, tamen li mortigis sin pro amora konflikto.
91429 Michelebianda
91429 Michelebianda estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michele Bianda, kiu studis pri fiziko ĉe la Eidgenössisch-Technische Hochschule en Zuriko. Li estas nun la scienca direktoro de IRSOL (Istituto Ricerche Solari di Locarno).
Nová Buková
Nová Buková (Neu Bukowa) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Okcidente de la surkonstruita parto de la municipo kondukas fervojlinio Tábor – Horní Cerekev, sur kiu estas ĉe la ŝoseo ĝis Rohovka establita fervoja haltejo Nová Buková. La fervojo ĉi tie atingas sian plej altan supermaran altecon 668 m kaj ĝi transpaŝas eŭropan akvodislimon Elbo – Danubo.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1203.
Herman Daly
Herman Daly - naskiĝis la 21-an de julio 1938 en Houston, Teksaso, mortis la 28-an de oktobro 2022 - estis usona ekologiisto, ekonomiisto kaj profesoro ĉe la Lernejo de Publika Politiko de la Universitato de Marilando en College Park, Usono, plej konata pro lia tempo kiel altranga ekonomiisto ĉe la Monda Banko de 1988 ĝis 1994. En 1996 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. La premia komisiono pri li elstarigis lian "difinadon de pado de ekologia ekonomiko kiu integras la esencajn elementojn de etiko, vivokvalito, medio kaj komunumo".
Bajo Martín
Bajo Martín (Malsupra Martín) estas komarko de Aragono (Hispanio) en la nordoriento de la provinco Teruelo. La nomo devenas el la rivero Martín, kiu trapasas ĝin en sia malsupra fluejo, kaj ĉe kies bordoj estas la plej granda parto de la lokoj kiuj kunformas la komarkon. Ties administracia ĉefurbo estas Híjar, sed la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. Ĝi havas areon de 795,20 km² kaj populacion de 6 307 loĝantoj.
La komarko enhavas naŭ municipojn, ĉiuj el ili apartenantaj al la provinco Teruel kaj al la regiono Aragono. La plej gravaj kaj loĝataj municipoj de la komarko estas Híjar (1 721 loĝ.) kaj Albalate del Arzobispo (1 980 loĝ.).
Municipoj
La komarko enhavas la jenajn naŭ municipojn:
Geografio
La komarko limas norde kun la Ribera Baja del Ebro, okcidente kun Campo de Belchite, ambaŭ de la provinco Zaragozo, kaj Cuencas Mineras, sude kun Andorra-Sierra de Arcos kaj oriente kun Bajo Aragón. La komarko estas konsiderata parto de la Historia Malsupra Aragono.
Ekonomio
La komarko estis tradicie dependa de agrikulturo kaj brutobredado. Nuntempe gravas rura turismo pro la interesa historia pasinteco; rokpentraĵoj, antaŭromiaj setlejoj, palacoj, preĝejoj ktp.
Regiona Konsilantaro de Defendo de Aragono
La Regiona Konsilantaro de Defendo de Aragono, en hispana Consejo Regional de Defensa de Aragón (CRDA), nomita ankaŭ Consejo de Aragón (Konsilio de Aragono), estis aŭtonoma administracia ento ekzistanta de 1936 ĝis 1937 dum la Hispana Enlanda Milito ene de la teritorio de Aragono kontrolita de la Respubliko — unue legalizita de tiu kaj poste mallegalizita de tiu — en la kunteksto de la hispana revolucio de 1936 okazinta en la komenco de la milito. La sidejo estis en Caspe kaj la decido krei la Konsilantaron estis adoptita la 6an de Oktobro 1936 fare de Eksterordinara kunsido de aragonaj sindikatoj kaj kolonoj okazinta en Bujaraloz.
Ties kontrolo etendiĝis al la orienta duono de Aragono, la ekonomio apogis sin sur la kreado de kolektivaĵoj, kiuj helpis la produktivecon kaj la interŝanĝon inter ili kaj kun aliaj regionoj de la respublika teritorio; en multaj el ili oni funkciis laŭ la reĝimo de liberecana komunismo. Oni kontrolis la prezon de la produktoj kaj oni evitis inflacion. La Konsilio de Aragono estis la unua aŭtonoma registaro de Aragono el 1707, kaj iĝis preskaŭ ŝtato ene de la respublika ŝtato. Dekomence ĝi estis konstituita ĉefe per anarkiistoj de la Confederación Nacional del Trabajo kiuj fakte haltigis la avancon de la frankisma armeo kaj organizis la funkciadon de la nova reĝimo (Oktobro ĝis Decembro 1936) kaj kun reprezentado de aliaj kontraŭfaŝistaj fortoj de la Popola Fronto el Decembro 1936 ĝis ĝia dissolvo. Ĝia daŭro estis mallonga ĉar ĝi estis nuligita de la respublikaj aŭtoritatoj, laŭ la influo de komunistoj, en Aŭgusto 1937. En tiu mallongdaŭro funkciis ekonomiaj kaj socialaj reformoj progresemaj kaj revoluciaj, oni apogis la disvolvigon de la kolektivaĵoj kaj samtempe oni luktis kontraŭ la faŝista malamiko.
La CNT eldonis esperantlingvan broŝuron pri la Konsilio de Aragono cele al propagando eksterlanden. Tamen ĝi aperis kiam la Konsilio jam ne plu ekzistis.
Betton-Bettonet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Rohovka
Rohovka (Rohowka) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Dobrá Voda en distrikto Pelhřimov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Dobrá Voda. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. Vivas ĉi tie.
Rohovka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,91 km².
Personecoj
Naskiĝis ĉi tie Jan Kušta (1845-1900), geologo kaj paleontologo faranta plejparte en ĉirkaŭĵo de Rakovník.
(149639) 2004 FU2
(149639) 2004 FU2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco : ĝia marsa MOID estas 0,12642 astronomia unuo (18,912 milionoj da km).
Vrbice (distrikto Prachatice)
Vrbice estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. En distanco 1 km sudoriente troviĝas municipo Vacov, 11 km sude situas urbo Vimperk, 16 km nordokcidente urbo Sušice, 19 km nordoriente urbo Strakonice kaj 25 km sudoriente urbo Prachatice. Tra la municipo kondukas ŝoseo II/171 (Janovice nad Úhlavou – Sušice – Vacov – Čkyně). Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1382.
Socinismo
Socinismo aŭ socinanismo estas netriunuisma skolo de kristana teologio fondita de Lelio kaj Fausto Sozzini en la 16-a jarcento. Tiuj, kiuj kredas je socinismo, nomiĝas socinanoj.
Doktrino
La doktrinoj de socinismo diferencas de plejmulta kristanismo (Katolikismo, Protestantismo, Ortodoksismo) pri netriunuismo, kristologio, kaj savteologio.
Kristologio
Laŭ socinismo, Jesuo Kristo ne ekzistis antaŭ la kreo de la mondo, kaj kreiĝis, kiel homo, ene de la utero de Maria. La esprimo “komenco” en la unua versiklo de la Evangelio laŭ Johano, ke “En la komenco estis la Vorto, kaj la Vorto estis kun Dio, kaj la Vorto estis Dio”, signifas ne la originon de la mondo en Genezo], sed fakte la “novan komencon”, aŭ la novan kreon estiĝintan en kaj per Jesuo Kristo, menciitan en la epistoloj de Paŭlo (Gal. 6:15, 2 Kor. 5:17).
Homa naturo
La socinanoj kredas, ke homoj estis kreita kiel mortuloj, kaj mortus eĉ se Adamo kaj Evo ne ekpekis per frukto en Edeno; ili ne kredas je la doktrino de prapeko.
Laŭ socinismo, homa volo estas vere libera; eĉ Dio ne povas antaŭscii tion, kion homo libervola faras. Dio estas ĉioscia tiom, kiom estas necese vera, sed ne scias tion, kio eblas okazi aŭ ne.
Historio
Socinismo devenas de la verko de la italo Lelio Sozzini (Esperante Socino). Li partoprenis en la sekreta Koncilio de Venecio en 1550, kies koncilianoj aprobis netriunuisman kredkonfeson. Poste, Sozzini verkis la latinan traktaĵon Mallonga Klarigo pri la Unua Ĉapitro de Johano (Brevis explicatio in primum Johannis caput), kiu estas komentario pri la Evangelio laŭ Johano, 1:1–15; tio estis eldonita en 1568, post la morto de sia aŭtoro en 1562.
Fausto Sozzini (Esperante Faŭsto Socino), nevo de Lelio, plu disvolvis la ideojn de sia onklo. Li eldonis samtitolan traktaĵon Mallonga Klarigo (Brevis explicatio), ankaŭ pri la unua ĉapitro de la Evangelio laŭ Johano, en 1562. Li transloĝiĝis al Bazelo, Svislando, kaj poste al Transilvanio, kaj postel al Pollando, kie lia doktrino (el kiu originis unitariismo) populariĝis.
Sankta Johano (Karibio)
Sankta Johano  (Saint John, de 1762 ĝis 1917 Sankt Jan) estas unu el la tri plej grandaj insuloj el la Usonaj Virgulininsuloj en la Kariba maro. La insulo estas parto de la Deventaj Insuloj en la Malgrandaj Antiloj. Laŭ la stato de sur la insulo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
De 1762 ĝis 1917 la insulo apartenis al la Danaj Karibaj Insuloj, kiuj ankaŭ inkludis la insulojn Sankta Tomaso (Karibio) (Saint Thomas) kaj Sankta Kruco (Saint Croix) kaj en la insularo organizis florantan sklavan komercon.
Billième
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Joseph Ki-Zerbo
Joseph Ki-Zerbo - naskiĝis la 21-an de junio 1922 en Toma, Franca Supra Volto, mortis 84-jara la 4-an de decembro 2006 en Vagaduguo, Burkino - estis historiisto, politikisto kaj verkisto en Burkino. Li estas rekonita kiel unu el la plej elstaraj pensuloj de Afriko. En 1997 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Nesovice
Nesovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono 6 km oriente de Bučovice sur kunfluejo de akvaj fluantoj Hvězdlička kaj Litava. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Letošov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.
Scribd
Scribd estas retejo 2.0 por konservi dokumentojn en la nubo kaj kunhavigi ilin inter ĝiaj uzantoj. Scribd estis fondita en majo 2007 en San Francisco, Usono. Uzantoj povas kunhavigi dokumentojn sed ankaŭ filmetoj estas kundivideblaj per Youtube. La retejo subtenas la plej konatajn formatojn kiel ekzemple Microsoft Office- dokumentojn, Google Docs, PDF kaj Epub- dosierojn. Uzantoj povas tiam enigi la dosierojn en siaj propraj retpaĝoj, blogoj aŭ Facebook- paĝoj uzante la iPaper-formaton de Scribd. Scribd havas proksimume 70 milionojn da uzantoj monate kaj pli ol 50 000 dokumentoj estas alŝutitaj ĉiutage. Scribd havas 80 milionojn da uzantoj, kaj estis referita kiel 'la Netflix por libroj'.
La e-libro-abonservo de Scribd estas havebla por Android- kaj iPhone-poŝtelefonoj kaj tabulkomputiloj, same kiel por bitlibroligiloj kiel Kindle Fire, Nook, kaj personaj komputiloj.
Sribd permesas per ĝia teknologio ke iu ajn dokumento povas fariĝi retpaĝo.
LibroID
Por kontraŭstari la alŝuton de neaŭtorizata enhavo, Scribd kreis BookID, aŭtomatigitan kopirajtoprotektan sistemon kiu helpas al verkintoj kaj eldonistoj identigi neaŭtorizitan uzon de verkoj en Scribd. Tiu teknologio funkcias analizante dokumentojn por semantikaj donitaĵoj, metadonitaĵoj, bildoj kaj aliaj elementoj kaj kreas ĉifritan (enkodigitan) 'fingrospuron' de la kopirajtigita verko.
Vidu ankaŭ
Wayback Maŝino
WebCite
Slideshare
Chailly-en-Gâtinais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Bessans
(jen france, arpitane Bèssans) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Ariño
Ariño [aRInjo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra. La loknomo Ariño estas evoluo de la latina areneum (sabla) kio estus tradukebla al sablejo. La vorto ariño estas ankaŭ en aliaj toponimoj de Aragono, kiel ĉe malaperinta loko en Monegros proksima al Sesa nomita Ariño, kaj estas ravino "Barranco de los Ariños" alfluanto de la rivero Cinca proksime al Graus. Krome la familinomo Ariño estas ofta en Bajo Aragón, ne nepre devena de tiu ĉi Ariño.
Geografio
Ĝi estas je 125 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio limas kun tiuj de Andorra, Alloza, Oliete, Alacón, Albalate del Arzobispo (Bajo Martín) kaj Muniesa (Cuencas Mineras). La loĝloko estas inter Alloza (sude) kaj Albalate del Arzobispo (norde) dum kaj Ariño kaj Alloza estas inter Oliete kaj Andorra.
Estas kvar tre apartaj kvartaloj: la malnova kerno «casco viejo», sur la montara deklivaro kun plej granda parto de la loĝantaro; la «casco nuevo» aŭ «SAMCA», ĉe la oficejoj de la minentreprenoj; la nomita «Patrón», inter la minoj kaj la loĝloko, preskaŭ sen loĝejoj sed kun la Interpretejo de Surroka Arto Antonio Beltrán, sidejo de la Kultura Parko de la Rivero Martín, krom industria zono; kaj «El Calvario», la plej alta parto de la loko kie estas la monto Kalvario.
Historio
La nuntempa historio de Ariño estis markita ekonomie kaj sociale per la minagado, eksde kiam en 1914 oni malfermis la unuan minputon. Joaquín Ascaso, prezidanto de la Regiona Konsilantaro de Defendo de Aragono, amplekse parolas en sia memorlibro pri Ariño kaj citas ĝin kiel ekzemplo de municipo en kiu sukcese disvolviĝis la ekonomi-socia programo de la liberecana komunismo dum la Hispana Enlanda Milito defendida partikulare de la anarkiistoj.
Kerala Sastra Sahitja Pariŝat
Kerala Sastra Sahitja Pariŝat (per malajala skribo  കേരള ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത് , en Esperanto "Kerala Scienca Literatura Movado") estas progresema organizaĵo en la barata subŝtato Keralo. Ĝi estis konceptita kiel popola scienca movado. Dum ĝia fondiĝo en 1962 ĝi estis 40-membra grupo konsistanta el sciencaj verkistoj kaj instruistoj kun intereso pri scienco de socia perspektivo. Ĝis la komenco de la 3-a jarmilo ĝia membreco kreskis al pli ol 60 000 individuoj, en pli ol 2 300 lokaj grupiĝoj disigitaj ĉie en Keralo. En 1996 al li estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio") "por sia plej grava kontribuo al modelo de evoluo fiksiĝinta en socia justeco kaj populara partopreno" - la premio aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Ariño
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ariño oni malaltiĝis el 1656 en 1960 ĝis nunaj 685 loĝantoj. La logantaro de Ariño atingis maksimumon dum la 1950-aj jaroj. Favoris tion faktoroj, inter kiuj gravas la prospero de la minbasenoj, kiuj postulis laboristaron, kaj la finon de la milito kun la sekva reveno de la soldatoj.​ Poste la loĝantaro malpliiĝis ĝis nuna loĝantaro en 2001, sed ne plu malpliiĝis pro la turisma altiro ĉefe de banloko de varmaj akvoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Ariño dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco. Tamen dum la 20-a jarcento la ĉefa ekonomia aktiveco estis bazita sur la karbominado por provizi al proksimaj termoelektraj centraloj, kiuj poste fermiĝis. Aktuale restas elfosado de argilo, produktado de olivoleo, mielo kaj turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun svelta sonorilturo, la ermitejo, interpretejo pri roka arto, kaj estas paleontologia kuŝejo de fosilioj de dinosaŭroj.
Chantecoq
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Sankta Kruco (Karibio)
Sankta Kruco  (Saint Croix, de 1733 ĝis 1917 Sankt Croix, "croix" estante franclingva vorto, de 1651 ĝis 1733 Sainte-Croix kaj antaŭ tio Isla de la Santa Cruz, nomo donita al la insulo fare de Kristoforo Kolumbo en 1493 - la indiĝena taina nomo estis Ay Ay) estas unu el la tri plej grandaj insuloj el la Usonaj Virgulininsuloj en la Kariba maro. Temas pri la plej suda insulo de la insularo. La insulo estas parto de la Deventaj Insuloj en la Malgrandaj Antiloj. Laŭ la stato de sur la insulo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
De 1651 ĝis 1695, la insulo formale estis kolonio de Francio, kvankam ĝi de 1695 ĝis 1733 estis neloĝata, poste de 1733 ĝis 1917 apartenis al la Danaj Karibaj Insuloj, kiuj ankaŭ inkludis la insulojn Sankta Tomaso (Karibio) (Saint Thomas) kaj Sankta Johano (Saint John) kaj en la insularo organizis florantan sklavan komercon.
Cindy Duehring
Cindy Duehring - naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1962 en Bismarck, Norda Dakoto, mortis 36-jara la 29-an de junio 1999 - estis mediprotekta aktivulo en Usono. En 1985, en prepara kurso por studado de medicino en Seatlo, Cindy estis grave venenita per misapliko de insekticidoj en sia loĝejo. Sekve de tiu poluado de insekticido kontraŭ puloj ŝi disvolvis aŭtoimunan malsanon. Luktante pri resaniĝo, ŝi en 1994 fondis kaj sekve direktis sciencan esploran reton pri medio kaj ĥemiaj vundiĝoj. En 1997 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Giorgios Vithoulkas
George aŭ fakte Giorgios Vithoulkas - greke Γιώργος Βυθούλκας, naskiĝis la 25-an de julio 1932 en Ateno - estas greka instruisto kaj fakulo pri homeopatio.
La Biolle
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.