cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduard Norden
Vivo
Siaj plej influaj instruistoj li taksis Hermann Usener kaj Franz Bücheler, kies horizontegon kaj memkritikemon li admiris. Lia propra scienca verkaro hodiaŭ konatiĝis speciale pro Antike Kunstprosa (1898) kaj la komento je la sesa libro de Eneido (1903): la unua referencas al lia intensa okupiĝo pri retoriko, la dua al lia intereso pri religia scienco. Ĉe Kunstprosa Norden superrigarde komparas la evoluon de retorikaj mezoj de formata prozo ĉe verkistoj helenaj kaj romiaj. Ĉe la eneida komento Norden eksplikas la kanton rakontantan la Hadeso-migradon de la heroo Eneo. Tiel kreis Norden la bazojn de retorika esplorado kaj de religiscienca analizo por (klasikaj) filologoj de la 20-a jarcento. Ambaŭ kampoj tuŝas unu la alian ĉe Agnostos Theos (1913), kie krom latinaj kaj helenaj aferoj eĉ hebreaj, babilonaj kaj egiptaj rolludas kaj ĉio sume rezultigas kvazaŭ formhistorion de religiaj eldiroj.
Ĉe Geburt des Kindes (1924) la 63 versoj de la kvara eklogo de Vergilio ekzegeze priesploratas koncerne kaj motivojn kaj poetikan valoron.
En 1928 Norden, en la rolo de rektoro, ankoraŭ ĝuis honorojn faritajn okaze e la 60-a datreveno naskiĝtaga. Dek jarojn poste li alfrontis fifamiĝon pro la Nurenbergaj leĝoj estante (ekde 1885) de judismo al kristanismo konvertita ulo. Oni elpelis lin el ĉiuj oficialaj instancoj, ekz. el la Germana Arkeologia Instituto aŭ el la Berlina Akademio de la Sciencoj. Kelkajn semajnojn antaŭ eksplodo de la Dua mondmilito li atingis la pacan Svislandon. Disde Svisujo li publikigis en la sveda urbo Lund sian lastan verkon.
Jubileo (katolika)
Jubileo ĝenerale estas datrevena festo, foje nur civila pliofte religia. Kutime, per tiu vorto oni referencas al jubileo laŭ la Katolika Eklezio kiu ĝin celebras universale kaj por siaj adeptoj kaj por homoj kiuj inklinas al spiritaj valoroj. Tiuj universalaj jubileoj estas ankaŭ konitaj kiel “Sanktaj Jaroj”.
Jubileo, kiu reprenas sian nomon el tiu hebrea, estas la jaro de la pekopardono, de la repacigo, konvertiĝo kaj de la pentofara sakramento.
La katolika jubileo estas esence la jaro de Jesuo Kristo, donanto de vivo kaj graco al la homaro. En la Nova Testamento Jesuo sin prezentas kiel tiu kiu kondukas al plenumiĝo la antikvan jubileon, estante mem la anoncanto de la “jaro de graco de la Sinjoro” (Jesaja).
Jubileo, kutime estas dirata ankaŭ "Sankta Jaro" ne nur pro tio ke ĝi komenciĝas, disvolviĝas kaj konkludiĝas ene de la jaraj ritoj, sed ĉar ĝia celo estas destinita stimuli la sanktiĝon de onia vivo. Jubileo povas esti ordinara se ĝi okazas laŭ establitaj datoj, eksterordinara se lanĉita okaze de eventoj aparte gravaj.
Historio
Evento kiu anticipis, iumaniere, jubileojn estis la Pardono (okazo de la pardoniĝo) establita de papo Celesteno la 5-a: en la 29-a de septembro de 1294 per la Inter sanctorum solemnia (Inter la solenaĵoj de la sanktuloj) li dekretis ke vizitante la preĝejon Sanktan Marian de Collemaggio en la urbo Aquila, inter la 28a la 29a de aŭgusto, estas koncedita la plena indulgenco al la konfesitoj kaj pentintaj. La festo de “La Perdonanza", kiu daŭre estas celebrata ankaŭ en la nuna epoko, havas komuna kun la Jubileoj la simplan viziton – kun la spiritaj menciitaj animdispozicioj – al la preĝejo anstataŭ la pilgrimo kiel antaŭe.
Provinco Gran Chimú
Provinco de La Libertad (Peruo) en Sudameriko.
Jubileo (katolika)
Historio
Papo Celesteno anoncis la Plenan Indulgencon ankaŭ por aliaj urboj (bedaŭrinde la respektivaj buleoj ne plu konserviĝas), kies memoron konservas la lokaj eklezioj. .
Malmultajn jarojn poste, la posteulo de Celesteno, Bonifaco la 8-a, establis la unuan universalan jubileon per la Buleo Antiquorum habet fidem promulgita la 22an de februaro de 1300. Per tiu buleo estis koncedita la plena indulgenco al ĉiuj vizitantoj, se pentintaj kaj pentofarantaj, de la bazilikoj de Sankta Petro kaj Baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj, dum la jaro 1300. Tiu Sankta Jaro, laŭ la buleo, devintus okazi ĉiujn centjariĝon.
Dante raportas en la Dia Komedio ke la alfluo de pilgrimantoj al Romo estis tia ke necesis reguligi la trafikdirekton de la piedirantoj sur la ponto antaŭ Castel Sant'Angelo:
Pemba
Pemba povas esti:
Jubileo (katolika)
Historio
En 1350 Klemento la 6-a, por laŭperiode egaligi la du jubileojn, tiun kristanan kaj la iaman hebrean, decidis mallongigi la periodecon de la kristanaj jubileoj tiel ke ĝi okazu ĉiun multoblon de 50. Sekve la tempointervalo estis fiksita por multoblo de 33 (Urbano l8-a), periodo intencita kiel daŭro de la surtera vivo de Kristo, kaj poste plue mallongigita al 25 jaroj Paŭlo la 2-a ekde 1470.
Papo Benedikto la 16-a proklamis ankaŭ “Paŭla Jaro” speciala jubilea jaro la tempon ekde la 28a de junio 2008 ĝis 29a de junio de 2009, dediĉitan al la apostolo Paŭlo el Tarso okaze de dumila datreveno de lia naskiĝo (lokigita de historiistoj inter la 7a kaj la 10a post Kristo).
La lasta Sankta Jaro, aŭ Jubileo, estis la Granda Jubileo de 2000, dum la proksima venonta okazos en 2025.
Ankaŭ la kondiĉoj por gajni la indulgencon ŝanĝiĝis laŭlonge de la epokoj. Ekzemple, por la la lasta jubileo eblis akiri indulgencon ankaŭ pilgrimante al kelka sanktejo de sia diocezo indikita de dioceza episkopo aŭ per flego al malsanuloj aŭ enkarcerigitoj. Ĉiam tamen, restis normaj la pekkonfeso kun pentofara animo kaj komuniiĝo.
Kaito Abe
Kaito Abe (阿部 海大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Fagiano Okayama.
Tanque d'Arca
Tanque d'Arca estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 6.122 loĝantojn en 2010.
Waris Dirie
Waris Dirie naskiĝis en 1965 en nomada tribo de Somalio en la regiono de Gaalkacyo. Cirkumcidata en la aĝo de tri jaroj, kiel estas la tradicio, ŝi estas nur naŭ kiam ŝi forkuris el la tendaro kie lia familio vivis, por eskapi geedzecon interkonsentitan. En 2005, ŝi estis naturalizita aŭstra kaj, la 12-an de julio 2007, ŝi ricevis de Nicolas Sarkozy la titolon "Sinjor(in)o de la Legio de Honoro" pro sia humana laboro. Ŝi vivas en Gdansk, Pollando. Ŝi estas ankaŭ honora membro de la Klubo de Budapeŝto.
Eksteraj ligiloj
Amikoj de Wangari Maathai pri Waris Dirie
Alparolo de Waris Dirie ĉe UN (filmeto en la angla kun subtekstoj en Esperanto)
(angla) Waris Dirie Foundation
Mihály Gyerkes
GYERKES Mihály [djerkeŝ] estis rumania hungara bazlerneja instruisto, redaktoro, lernolibroverkisto, popolkultivinto. Li naskiĝis en Moha la 12-an de aprilo 1873 kaj mortis en Székelyudvarhely la 20-an de aŭgusto 1942.
Biografio
Mihály Gyerkes akiris diplomon de bazlerneja instruisto en la Ŝtata Porinstruista Instituto de Székelykeresztúr en 1893. Li estis ĝis 1930 direktoro de ŝtata bazlernejo en Odorheiu Secuiesc. Li fondis kooperativon por fruktokultivo kaj fruktovalorigo. Li redaktis la gazetojn Tanítók Lapja (1921-27) la Siculia Gazdalap (1934-36) kaj Gyümölcsöskert (1937).
2952 Liliputo
2952 Liliputo estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la fikcia insulo Liliputo, priskribita de Jonathan Swift en la vojaĝoj de Gulivero.
4317 Garibaldi
4317 Garibaldi estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala politikulo Giuseppe Garibaldi (1807–1882), rigardita kiel unu el la "patroj de la itala patrujo".
Pasiva domo
Pasiva domo aŭ pasivdomo estas energiŝpara domo. Ĝi diferencas de kutima domo pere de pli granda kvanto da energiŝparaj materialoj, ekz. pli granda kvanto da izolaĵo: 30 cm en la muro, 40cm en la tegmento, 20 cm sub la planko. La fenestroj estas el triobla vitro aŭ tn. superizoliga vitro. Mekanika bilancoventilado kun varmecoreakiro, energiŝparaj aparatoj kaj (parta) elektroproduktado pere de sunĉeloj. Pasivaj domoj precipe troviĝas en Germanio, sed en Eŭropo intertempe pli kaj pli tiaj domoj fariĝas popularaj, ankaŭ por la konstruado de novaj lernejoj.
18520 Wolfratshausen
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la germania urbo Wolfratshausen en suda Bavario, kies longa historio etendiĝas ekde la origina nomo trovita en justicaj dokumentoj de la imperiestro Henriko la 2-a de la Sankta Romia Imperio en 1003. Rainer Maria Rilke (1875–1926) restis en la urbo kun Lou Andreas-Salomé (1861–1937) en 1897.
Dümmer (komunumo)
Dümmer estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Stralendorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Placo Kolumbo
La Placo Kolumbo (Plaza de Colón) estas unu el la lokoj plej interesaj de la urbo Madrido, en Hispanio. Ĝi ricevas la nomon de Kristoforo Kolumbo, kiun ĝi honorigas. Ĝi estas limigita de la stratoj Serrano, Goya, Jorge Juan, kaj promenejoj Recoletos kaj La Kastilia. En ĝia orienta parto estas ampleksa malferma spaco konata kiel Ĝardenoj de la Malkovro.
En tiu spaco troviĝas la Arta Centro Teatro Fernán Gómez —antaŭe Kulturcentro de la Vilaĝo Madrido— kaj monumento al Kristoforo Kolumbo novgotstila starigita inter 1881 kaj 1885.
En 1977 instaliĝis la ĝardenoj Monumento al la Malkovro de Ameriko, realigata de Joaquín Vaquero Turcios. En la Plaza de Colón flosas unu el la plej grandaj flagoj de Hispanio.
Tornasioj
La tornasioj estas etno en norda Sudano. Ili parolas lingvon nomatan Kelo, kiu apartenas al la nilo-saharaj lingvoj. La tornasioj supozeble ne estas pli ol 1.000 homoj. La plej multaj aŭ ĉiuj tornasioj estas muslimoj.
Baseno de Transilvanio
La Baseno de Transilvanio (rumane: Podișul aŭ Depresiunea Transilvaniei aŭ Bazinul Transilvaniei / Transilvan, Erdélyi-medence) estas la plej ĉirkaŭfermata baseno en la orienta regiono de la Karpat-baseno en la ringo de la Karpatoj kaj de la randmontaro de Transilvanio en Rumanio. Ĝiaj plej valoraj krudmaterialoj estas la salo kaj la tergaso.
La loĝantaro estas miksa: kaj rumana kaj hungara. Plejgrandnombre popolumas ĝin rumanoj. La hungaroj kaj la saksoj loĝas en makuloj kaj en diasporoj. La teritorio de saksoj estas precipe la regiono de Sibiu, Mediaș kaj Bistrița. La setlegejoj de la hungaroj troviĝas precipe en Baseno de Călățele, Cluj kaj en la orienta parto de la Sikullando. La Ebenaĵo de Transilvanio estas loĝata kaj de rumanoj kaj de hungaroj. La trafika, kultura kaj industria centro de la baseno estas Cluj-Napoca, malnova universitata urbo.
Kálmán Esterházy
Grafo Kálmán Esterházy [esterhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Esterházy Kálmán estis hungara politikisto, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis galánthai. Kálmán Esterházy naskiĝis la  1830 en Transilvanio en Nagyiklód (nuntempa Iclod en Rumanio). Li mortis la 1916 en Hungario en Kolozsvár (nuntempa Cluj en Rumanio).
Biografio
Kálmán Esterházy lernis en Kolozsvár inter 1839-1848, poste li batalis por la hungara revolucio de 1848. Dum batalo li perdis unu el la brakoj. Dum periodo de la subpremo li okupiĝis nur pri la familia bieno. En 1865 li partoprenis en la lasta parlamento de Transilvanio. En 1869 li denove estis elektita parlamenta deputito, sed jam por la plena Hungara reĝlando. En 1871 li elektiĝis departementestro de Kolozs, baldaŭe li havis postenon en la loka teatro. Li seninterrompe estis parlamenta deputito inter 1887–1910.
Provinco Julcán
Julcán estas provinco de La Libertad (Peruo) en Sudameriko.
Piedo-bindado
Piedo-bindado (pied-bindado) estis kripliga metodo en Ĉinio, per kiu oni bindis piedojn de la virinoj, por ke ili konvenu al imagita belec-idealo. Tio okazis per forta subenklinigo de la pieda dorso, ofte per rompo de la ostoj. Ĉi tiun procedon oni faris dum la knabinaĝo kiam la piedoj estis ankoraŭ molaj, antaŭ ol ili plenkreskis. Tiun kripligitan piedon oni nomis lotuspiedo aŭ lilipiedo kaj oni celis atingi pli malgrandan piedon (fakte plandoparton). La virinoj fakte devis preskaŭ ungofingre iri, tiel ili apenaŭ povis forlasi la domon. Tiu kripligo preskaŭ neniam okazis inter la kamparanoj, kie la virinoj devis labori sur la kampo.
Historio
La kripliga metodo elformiĝis dum epoko de la neokonfucianismo kaj ekde la Song-dinastio estis kutimo, tiel mizerigi la piedojn eĉ de la infanoj.
La manĉuoj (regis 1644-1911) kaj la mongoloj ne alprenis tiun kutimon. La respublika Ĉinio malpermesis la kutimon en 1911, sed la kutimo daŭris eĉ en la 1930-aj jaroj. La kutimon finfine malpermesis Mao Zedong en 1949.
La lasta fabriko, en kiu oni pretigis la specialajn ŝuojn estis fermita nur en 1999. Ankoraŭ vivas kelkaj maljunulinoj kun bindataj piedoj en Ĉinio.
Metodo
Kiam la knabino havis inter kvar kaj naŭ jarojn, la familio komencis bindi ŝiajn piedojn malfruaŭtune kiam la vetero komencis malvarmiĝi. La celo estis, ke malpli doloru al la knabino ŝiaj piedoj. Oni preparis specialan likvan miksaĵon. Tio, kion enhavas la miksaĵo dependis de la familio kaj sia recepto. Oni poste trempis la piedojn de la knabino per la miksaĵo por moligi la piedojn kaj la piedungojn, kaj krome forigi troajn haŭterojn. Plejfoje, familiano bindis la piedojn de la knabino. Kelkaj riĉaj familioj pagis la servojn de profesia piedbindisto por fari la procedon. Iakaze, tiu, kiu respondecis la procedon komencis per tondi la piedungojn de la knabino tre mallongaj. Post tio, ŝi premis la piedojn de la knabino por rompi la ostojn, faldis ŝiajn piedojn por kunpremi ilin, kaj volvis ĉiun piedojn per bandaĝo. Post volvi la piedojn, la familianino kudris la bandaĝojn por tio, ke la knabino ne povu demeti la bandaĝon kaj malfari la procedon. Multaj knabinoj luktis kontraŭ la procedo, sed iliaj familianinoj insiste daŭrigis. Oni taksis lotuspiedojn belaj en Ĉinio. Foje, knabino de malpli riĉa familio povus aliri statuson kaj membrecon ĉe riĉa familio edziniĝe, kiun ŝi povus meriti per siaj belaj lotuspiedoj. Pro tio, eĉ familioj, kiuj bezonis, ke ankaŭ la virinoj laboru, foje bindis la piedojn de la plej aĝa filino por ke ŝi edziniĝu en riĉan familion estonte.
(119473) 2001 UO18
(119473) 2001 UO18 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, en la regiono de Tucson (Arizono, Usono).
Kiel Plutono, ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Neptuno kaj ĝia orbito krucas tiun de Neptuno. Ĝi do estas plutoneno. Ĝia neptuna MOID estas 1,05703 astronomia unuo, aŭ 158,129 milionoj da kilometroj.
Michael E. Brown listigis ĝin kiel verŝajne ne nanplanedon kun taksata diametro de 125 km.
(13007) 1984 AU
(13007) 1984 AU estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la de la usona astronomo Joe Wagner elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Jubilea jaro
Jubilea jaro estas laŭ juda-kristana kredo speciala jaro por universala pardono de pekoj. Laŭ la biblia libro Levidoj, jubilea jaro supozeble okazas ĉiun 50-an jaron kaj ĝi principe kaŭzas liberigon de la sklavoj kaj kaptitoj, forviŝon de monŝuldoj kaj precipe okulfrapajn signojn de dia mizerikordo.
Jubilea tradicio en kristanismo datiĝas de la jaro 1300, kiam papo Bonifaco la 8-a anoncis, ke la venonta jaro estis aparte sankta. Jubileoj estis poste celebritaj ĉiun 25-an aŭ 50-an jaron.
Carlos Duke
Carlos Duke (デューク・カルロス, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Fagiano Okayama.
Taglibro trovita en bankuvo
Taglibro trovita en bankuvo (pole Pamiętnik znaleziony w wannie) – romano de Stanisław Lem, unue eldonita de Wydawnictwo Literackie en 1961.
Taglibro... estas romano lokita en la jaro 3149 de la nova kalendaro (ĉ. 5000 laŭ la nuna), kiam la titola taglibro estas retrovita. La ĉefaj eventoj estas priskribitaj en la taglibro kaj rilatas al la eventoj de antaŭ 1680 jaroj.
Temas pri rememoroj de agento malliberigita profunde en la subtera armea komplekso Nova Pentagono, ie sub la Roka Montaro. La mondo kaj vivo de sekreta registara komplekso similas al kafka j vizioj pri burokratio kaj perdiĝo en la raddentoj de oficistaj maŝinoj. La heroo en ĉi tiu malamika mondo, kie nur li ŝajnas esti normala, devas, sub la minaco de sia vivo, daŭrigi la sekretan mision de milita agento, direktitan kontraŭ nekonataj internaj malamikoj. Ĉio estas organizita laŭ la stilo de ultra-sekretaj spionaj aventuroj.
La rakontanto trovas sin en paranoja distopio, kie nenio aspektas tia, kia reale estas, kaj ĉio ŝajnas esti regata de kaoso. Ĉiuj suspektas unu la alian. En danĝero perdi la menson, la ĉefrolulo komencas konservi la titolan taglibron, en kiu li notas la detalojn de la lastaj tagoj. Estonte, ĉi tiuj notoj estos eltiritaj el la ruinoj de Nova Pentagono, trovitaj en bankuvo, kiu estis la sola rifuĝejo de la heroo. Kiel kelkaj konservitaj paperaj datumportiloj (post la katastrofo de papyrolizo), ĉi tiu verko atestas pri la malnovaj tempoj.
Marian Langiewicz
Marian LANGIEWICZ (naskiĝis la 5-an de aŭgusto 1827 en Krotoszyn, mortis la 10-an de majo 1887 en Konstantinopolo) estis pola generalo kaj diktatoro de januara ribelo.
Vivo
Antaŭ eksplodo de la ribelo laŭ rajtigo de Centra Nacia Komitato venigis al Pollando pafilojn de Germanio kaj Belgio. La 9-an de januaro 1863 estis nomumita kolonelo de vojevodio de Sandomierz. Li devis koncentrigi fortojn de ribelantoj en Góry Świętokrzyskie (Santakrucaj Montoj) kaj fronte de ili ataki Varsovion. La 22-an de januaro lia grupiĝo faris tri venkajn batalojn kontraŭ rusaj fortoj en Jedlnia (proksime al Pionki), Bodzentyn kaj Szydłowiec (kie persone partoprenis), komencante - nomatan de historiistoj - Kampanjon de Langiewicz. En tendaro en monaĥejo en Wąchock kolektis 1400 virojn, formante taĉmentojn de kavalerio, infanterio kaj de servistaro. Li fondis tie staban kancelarion, ambulancon, presejon kaj fabriketon de armiloj. Rosoj komencis lin postkuri atakante samtempe en kelkaj lokoj. La 11-an de februaro li venkis rusojn en batalo apud Święty Krzyż (Sankta Kruco), akirante 1000 pafilojn kaj 8 kanonojn. Liaj fortoj daŭre kreskis. En Małogoszcz Langiewicz kunligis siajn fortojn kun taĉmento venanta de Mazovio. Nun li havis pli ol 2500 soldatojn. Tie li la 24-an de februaro 1863 ekbatalis kun plimulta nombro de rusoj. Danke al lerta komandado li eskapis de ĉirkaŭiro sen seriozaj perdoj, perdante 300 pafmortigitojn kaj 2 pafilegojn. La 11-an de marto 1863 li anoncis sin diktatoro de la ribelo. Unu semajnon poste post bataloj de Chroberz kaj Grochowiska (proksime al Pińczów), li trairis al Galicio.
La 19-an de junio 1937 la Ministro pri Militistaj Aferoj donis al kazerno de la 56-a Regimento de Wielkopolska-Infanterio en Krotoszyn la nomon de Generalo Marian Langiewicz.
En Muzeo de Pola Militistaro en Varsovio troviĝas lia oficira sabro.
Naciaj futbalaj mondĉampionoj FIFA
Ĉi tiu artikolo kolektas la naciajn teamojn de la monda ĉampioneco de FIFA. La du konkursoj kiuj premias oficialan titolon estas la du Olimpikaj Turniroj de 1924 kaj 1928 (organizita de la IOK) kaj la nuna FIFA Monda Pokalo (de 1930).
Historio
Urugvajo en la internacia nivelo atingis du Mondajn Pokalojn (la unua eldono de 1930 kaj la eldono de 1950) kaj gajnis du Orajn Medalojn en la Olimpikaj Ludoj (en 1924 kaj 1928), la du solaj okazoj rekonitaj de FIFA kiel ĉampionecoj de la mondo. La decido estis faritaj en 1924. Alia konfirmo venas de la libro aprobita de la FIFA kiu enhavas sekcion kiu atestas la jarajn oficialajn dokumentojn; tie videblas la pozicio de Urugvajo kiel kvarfoja "Monda Ĉampiono de la FIFA".
Provinco Otuzco
Otusco (hispane: Otuzco) estis ona urbo kaj provinco de La Libertad (Peruo) en Sudameriko.
József Kampfl
József Kampfl [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kampfl József estas hungara skulptisto, medalisto. József Kampfl naskiĝis la en Monor.
Biografio
József Kampfl frekventis belartan gimnazion en Budapeŝto, li lernis la skulptadon de József Somogyi. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1963, lia majstro estis Sándor Mikus. En la sekvaj jaroj, jardekoj li studvojaĝis al Aŭstrio, Svislando, Italio, Grekio, Sovetunio kaj Usono. Li kreas diverspecajn skulptaĵojn, tamen liaj plej ŝatataj verkoj estas la fontanoj. En 1985 li estis en Romo helpe de stipendio.
Esti en la sepa ĉielo
Esti en la sepa ĉielo estas fiksita vortkuniĝo, kiu eniris en la ĉeĥan vortaron kiel diraĵo, komparo. Ĝi esprimas precipe staton aŭ senton de granda feliĉo, feliĉego kaj kulmino de volupto.
La termino sepa ĉielo estas parto de mezepoka teologia terminologio, nedividebla parto de juda, kristana kaj islama tradicio. Ĝi markas la plej superan etaĝon de la ĉiela imperio (ankaŭ ĉielan ĉielon aŭ ĉielon de ĉieloj), la imperion de la plej alta perfekteco, la loko, kie havas sidejon Dio. La sep ĉielojn ni povas imagi kiel vicon de sep koncentraj rondoj, en kies centro estas Tero. Veni tien povis nur tiuj plej obeemaj el la plej obeemaj. Laŭ opinioj de ĉeĥaj antaŭuloj tien venis post siaj martiraj mortoj ĉeĥaj naciaj patronoj (sankta Venceslao kaj sankta Vojtěch) slavníkido. La kuniĝo la "sepa ĉielo" - do ties latina ekvivalento - aperis unuafoje en Ĉeĥa kroniko de Kosmas kaj la aŭtoro enmetis ĝin en la buŝon de Libuše, orakolanta estontan gloron de Burgo kaj de urbo Prago.
La markigo sepa koneksas kun simbolaro de numeroj, kiu havis en la mezepoko apartan signifon. La sepo simbolis plenecon kaj perfektecon. En metafora pensado tio plej bona.
Károly Zichy (reĝa juĝisto)
Grafo Károly Zichy [kAroj ziĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zichy Károly estis hungara reĝa juĝisto, ĉambelano, ministro, politikisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis zicsi kaj vásonkői. Lia plej fama filo estis la samnoma Károly Zichy (ĉambelano).
Esti en la sepa ĉielo
Pro ties tuteŭropa deveno, la esprimo estas uzata ankaŭ en aliaj malproksimaj landoj, kiel en Hispanio kaj Francio (Être au septième ciel).
Károly Zichy (reĝa juĝisto)
Károly Zichy naskiĝis la  1753 en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1826 en Vieno.
Biografio
Károly Zichy lernis en Vieno, poste li ricevis diversajn kortegajn postenojn (ekzemple ĉambelano), li estis en 1782 ankaŭ ĉefdepartenetestro de Békés (reĝa departemento). En 1785 li iĝis reĝa sekreta konsilisto, en 1788 jam reĝa juĝisto. En 1790 en la parlamenta kunsido li apogis la kompromisojn. En 1809 li estis ministro pri defendo, en 1813 ministro pri enlandaj aferoj. Li havis edzinon, kiu naskis 11 gefilojn. Li ricevis 3 premiojn.
Siculia Gazdalap
Siculia Gazdalap (Mastrumantgazeto) estis hungarlingva monata informilo aperinta en Odorheiu Secuiesc inter 1934 ka 1936, poste titolita Gyümölcsöskert (Fruktoĝardeno) (1937).
Celo
La gazeto celis konvinki la mastrumantojn pri la utilo de kooperativoj de fruktokultivo kaj fruktovalorigo.
Traipu
Traipu estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 25.702 enloĝantojn en 2010.
Novalis
Novalis, reala nomo Georg Philipp Friedrich von HARDENBERG (naskiĝis la 2-an de majo 1772 en Wiederstedt; mortis en aĝo de nur 28 jaroj la 25-an de marto 1801 en Weißenfels) estis germana poeto kaj sciencisto. Novalis estas grava reprezentanto de la frua romantikismo kaj mistikismo. Li estis filo de minejdirektoro kaj spertis strikton pietisman.
Vivo
Friedrich ĝuis perfektan edukon hejme; la gepatroj favorantaj la Herrnhutanojn ege influis lin. Ekde 1789 li frekventis la gimnazion en Eisleben studonte ekde 1790 en Jena; tie li konatiĝis kun Ŝilero kaj Carl Leonhard Reinhold. Post 1791 li estis en Lepsiko kie li konatiĝis kun Friedrich Schlegel. En 1792 li ekstudis en Wittenberg jursciencon kaj troviĝis ekde 1794 en Bad Tennstedt kiel staĝanto. Tie estis ĉefo lia Cölestin August Just kun kiu li amikiĝis kaj kiu iĝis ankaŭ lia biografo. En la proksima Greußen sur Kastelo Grüningen li konatiĝis la ankoraŭ ne 13-jaran Sophie von Kühn kies imago longan tempon aperis sub romantika aŭreolo. Modernaj esplorantoj tamen senprobleme plisobrigis ŝian personon. Al li Novalis fianciĝis jam en marto 1795. Per ŝia frua morto (19.3.1797) li profunde skuitis.
Intertempe li estis transloĝiĝinta al Weißenfeld laborante ĉe la salejo loka. Inter 1797-99 li studis en Freiberg ĉe Minakademio, ĉe la fama mineralologo Abraham Gottlob Werner. La dua fianciĝo lia estis en printempo 1800, al Julie, la filino de la ĉefministo Johann Friedrich Wilhelm von Charpentier. Baldaŭ poste Novalis iĝis ĉefoficisto mina de Turingio sed ne povis ekdeĵori pro sanecaj kialoj. Li jam ekde junaj jaroj daŭre pli kaj pli malsaniĝis. Li mortis 28-jara pro pulmomalsano.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, vol 8. Leipzig 1907, p. 802-803 (tie ĉi interrete)
En Esperanto
En Esperanto aperis, en la traduko de Willy Nüesch, Elektitaj poemoj kaj fragmentoj. Berno, 2007.
7495 Feynman
7495 Feynman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de usona teoria fizikisto Richard Feynman (1918–1988), nobelpremiita pri fiziko en 1965. Li estas konata pro siaj laboroj pri la likva heliumo, la kvantuma elektrodinamiko, la partikla fiziko kaj la solid-stata fiziko.
Pembroke (Pembrokeshire)
Pembroke estas urbo de Pembrokeshire, Kimrio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis iom pli ol loĝantojn.
En 1648, dum la angla enlanda milito, Oliver Cromwell sieĝis kaj kaptis la urbon, kie parlamentaj soldatoj, malkontentaj ĉar ili ne ricevis sian salajron, ribelis kaj aniĝis al la reĝa partio.
Norde de Pembroke situas Pembroke Dock, de kie pramŝipoj velas al Irlando.
Úlíkov
Úlíkov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Němčice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas sur orienta deklivo de monto Úlíkov en supermara alteco 655 metroj kaj ĝi do estas plej alte situanta vilaĝo en distrikto Domažlice. Norde de Úlíkov troviĝas ruino de burgo Netřeb. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nun Kun
Nun Kun estas monta masivo konsistanta el paro de montopintoj en Himalajo: nome Nun, 7,135 m kaj ties najbara pinto Kun, 7,077 m. Nun estas unu el la plej altaj montopintoj en la parto de Himalajo kiu kuŝas en la flanko de Barato de la Kontrollinio en Ladako. La masivo estas apud la valo Suru, en la distrikto Kargil ĉirkaŭ 250 km oriente de Srinagar, nome ĉefurbo de la najbara Ĝamuo kaj Kaŝmiro. La masivo Nun Kun estas limigita norde de la valo Suru kaj de la montaro Zanskar. Oriente ĝi estas flankigita de la valo Suru kaj de la monto Pensila (4400 m), pasejo kiu separas Suru el la valo Zanskar. Sude kuŝas la Kiŝtŭar Nacia Parko kaj la rivero Kraŝ Nai. Sudokcidente kaj sude estas amaso da glaĉeroj, pintoj kaj riveroj kiuj havigas aliron al la refionoj Kaŝmiro, Kiŝtŭar kaj Doda de la unia teritorio Ĝamuo kaj Kaŝmiro. La rokoj dominantaj estas stratigitaj sedimentaj rokoj komponitaj de argilo kaj sabloŝtono. Metamorfaj rokoj kaj granito estas en kelkaj lokoj. La areo estas riĉa en mineraloj speciale grenato.
Úlíkov
Úlíkov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,71 km².
Nun Kun
Kun estas norde de Nun kaj estas separata el ĝi per neĝokovrita altebenaĵo ĉirkaŭ 4 km longa. La montopinto Pinnacle kun 6,930 m estas la tria plej alta montopinto de la grupo.
Úlíkov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.
Ernesto de Bavario (Salcburgo)
Ernesto de Bavario aŭ de Bavarujo, germane Ernst von Bayern (naskiĝis en Munkeno, mortis  en la Graflando Glatz) estis bavara duko (denaska titolo, nereganta) kaj administranto de la episkopujoj Passau kaj Salcburgo. Lia patro estis duko Albrecht la 4-a (Bavario).
Vivo
Post edukado fare de Johano Aventino en Burghausen, München kaj Landshut kaj stud-/kleriĝvojaĝoj al Italujo, Franclando kaj Saksio li studis en 1515 en Ingolstadt kaj iĝis en 1516-40 administranto de la episkopujo de Passaŭ. Jam ekde 1525 li aspiris je la helepiskopeco en la Princĉefepiskoplando Salcburgo kaj iĝis fakte en 1540 posteulo de Matthäus Lang von Wellenburg. Sed li rezignis pri la digneco en 1554 rifuzante ricevi la pli suprajn ordinojn. Ekde 1549 li vivis en la Graflando Glatz, kie li prizorgis la kontraŭreformacion.
Destinite per la unuenaskiteca leĝo de sia patro (1506) je klerikeco li restis la tutan vivon malentuziasma pri tia vivostilo. Ernst havis longdaŭrajn heredkverelojn kun la fratoj Vilhelmo la 4-a kaj Ludoviko kiuj provis kontentigi lin per diversaj nesekularaj posedaĵoj. Post la heredaĵrezigno de 1536 la situacio trankviliĝis.
Komence Ernst tute ne estis kontraŭ la ideoj de Martin Luther, tamen li antaŭenpuŝis la kontraŭreformacion en la teritorioj de Passau kiel ankaŭ de Salcburgo. Li krome iniciatis katolikajn reformojn (1549 Sinodo de Salcburgo, 1553 Sinodo de Mühldorf)- sed vane, ĉefe pro manko de aŭtoritato, energio kaj persvademo. Li mem klare vidis siajn proprajn limojn kaj tipis ja por tipo de eklezia princo kian la reforma Koncilio de Trento malproponis.
Periodo de spekulanto-kompanioj
La termino Periodo de spekulanto-kompanioj (germane: Gründerzeit respektive Gründerjahre) estis jam uzata en la 19-a jarcento en Germanujo kaj centra Eŭropo por la periodo de 1871 (fino de la Francia-Prusia Milito) ĝis la borsofiasko de 1873.
Kialoj kaj konsekvencoj
Danke al la francaj reparacioj postmilitaj, la cedo de Alzaco-Loreno al la Germana imperiestra regno kaj aliaj ekonomiaj faciligoj (forigo de doganaj muroj ene de Germanujo; unuigo de la komerca leĝaro, de la mono kaj la mezurunuoj) la ekomonio en Germanujo ekfloris kiel neniam antaŭe: industrio, komerco kaj bankoj prosperegis.
Tipis por tiu tempo ankaŭ pasia konstruadfebro: oni intence imitis pli fruajn epokojn (t.n. Historiismo) kaj starigis konstruaĵojn laŭstile novbarokajn, novgotikajn, novrenesancajn.
La troa abundo da cirkulanta mono (la riparacioj el Franclando estis multoblo de la hejma monaro en Germanujo) logis al intensa aĝiotado. Nur inter 1871 kaj 1873 estiĝis en Germanujo ĉ. 700 akciaj kompanioj, dum inter 1790 kaj 1870 la sumo de novefonditaj tiaj akciaj societoj estis ne tute 300! El ili post la monda ekomia krizo de 1871 multaj bankrotis aŭ almenaŭ devis anonci bankroton. Granda depresio sekvis la altan konjunkturon.
Alia uzo de la vorto
En pli larĝa senco kaj rilate al aliaj landoj centreŭropaj la vorto aplikatas ankaŭ por la unuaj jardekoj kiuj sekvis la 1870-a jaron.
Alcobendas
Kun la alveno de la demokratia epoko en Hispanio, en la 1980-aj jaroj, ĝi kreskis konstante kaj nuntempe ĝi estas unu el la plej gravaj urboj de la Madrida Regiono.
(18521) 1996 VV5
(18521) 1996 VV5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Trosky
Trosky estas burgoruino troviĝanta sur du strangaj bazaltaj aerfumtubo super vilaĝo Troskovice proksimume 9 km sudoriente de Turnov en distrikto Semily. Ĝi troviĝas sur teritorio de PPR Bohemia paradizo kaj samtempe ankaŭ de Geoparko Bohemia paradizo.
La burgoruino kreas tipan dominaĵon de Bohemia paradizo. La konata germana vojaĝisto Alexander von Humboldt nomigis Trosky-on dum ties vizito kiel la oka miraklo de la mondo.
Zoltán Sztanity
Zoltán Sztanity [staniti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sztanity Zoltán estas hungara kajakisto, olimpiano, mondĉampiono.
Trosky
La burgo estis fondita antaŭ la jaro 1396, el kiu estas la unua mencio pri la burgo. Inter la jaroj 1395 kaj 1399 proprumis ĝin Venceslao la 2-a. En la jaro 1428 ĝi forbrulis kaj iliajn restaĵojn sieĝis husanoj.
La turoj havas siajn nomojn - la pli malalta, alta 47 m nomiĝas Ulino kaj la pli alta, alta 57 m nomiĝas Virgulino. Dum favora vetero eblas vidi el la alia turo urbojn Prago, Mladá Boleslav, Turnov kaj Rovensko pod Troskami, plu Bohemian mezmontaron, Luzacian montaron, Jizeran montaron, Gigantmontaron, grandan parton de Ĉeĥa paradizo kaj multajn aliajn belajn lokojn en la ĉirkaŭaĵo.
Zoltán Sztanity
naskiĝis la en Győr.
Biografio
komencis kajakadi en sia naskiĝurbo sur la Danubo. Li ricevis medalojn ankaŭ en internaciaj konkursoj en la junularaj kategorioj. Li estis hungara ĉampiono 11-foje, jam kiel plenkreskulo li estis aŭtomate membro de la hungara nacia teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo individue en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kaj tria en 1975, respektive 1977.
Regiono Dodomao
Dodomao estas unu el la centraj regionoj de Tanzanio. Ĝia ĉefurbo, Dodomao, estas ankaŭ la ĉefurbo de la regno.
La regiono havas ĉirkaŭ milionojn da loĝantoj (en 2002) kaj areon de. Ĝi estas administre dividita al kvin distriktoj:
Jakutio
Jakutio, oficiale la Respubliko Saĥao (Jakutio) estas federacia respubliko en Rusio. La respubliko havas aŭtonomion ene de la Rusia Federacio. En la jakuta (saĥaa) lingvo la respubliko estas nomata ĝuste " Saĥa'o ", kun la akcento al la silbo -ĥa-.
Ĝi konsistas el 18% de la Rusia teritorio. Ĝi estas proksimume samgrande kiel Barato kaj duone de la grandeco de la ne-rusa parto de Eŭropo (tri fojojn samgrande kiel okcidenta Eŭropo) kaj estas pli granda ol ekzemple Argentino, Gronlando kaj Kazaĥio. Ĝi estas la plej granda aŭtonoma regiono en la mondo, sekvata de okcidenta Aŭstralio laŭ grandeco.
Klimato
Jakotio estas konata pro ĝia ekstrema klimato. Ĝi estas la plej malvarma areo en la norda hemisfero. La plej malvarma loko situasa en Ojmjakono, kie la temperaturo en januaro 1964 estis -71,1 °C.
Historio
Prauloj de jakutoj aperis en la teritorio de Jakutio en la 12-a — 13-a jarcentoj, forpuŝinte evenkojn kaj jukagirojn, do kiel kutime en la historio, venis unu gento, foriris pli aŭtoktona gento.
Demografio
Loĝantaro: 973,8 mil.
Ekonomio
Jakutio estas riĉa je krudmaterialoj. La tersurfaco enhavas grandajn kvantojn de petrolo, gaso, karbo, diamantoj, oro kaj arĝento. La nuna industrio, precipe minado - produktas 43% de la malneta nacia produkto. La ekonomio ĉefe centriĝas ĉirkaŭ la produktado de diamantoj, oro kaj stano. Proksimume 99% de ĉiuj rusaj diamantoj estas elfositaj en Jakutio kaj la ĉefa tiucela firmao estas Alrosa.
Lingvo
Oficiala lingvo estas la Jakuta lingvo (ankaŭ konata kiel Saĥaa), parolata de proksimume 25% de la loĝantaro. La jakuta estas tjurka lingvo kun mongolaj influoj. En ĝi troveblas ankaŭ fremdaj vortoj en la denaskaj paleosiberiaj popoloj. La rusa estas parolata kiel lingua franca (aŭ kiel Esperanto) de ĉiuj etnaj grupoj, tamen same estas gepatra por ĉiuj loĝantoj.
En Rusia Federacio estas respektataj ĉiuj minoritataj lingvoj. Rusaj sciencistoj, lingvistoj zorge dum multaj jaroj aranĝis lernolibrojn, alfabetojn por multaj siberiaj kaj aziaj etnoj, loĝantaj en Ruslando.
Loĝlokoj
Jakutsk o
Tiksi
Vidu ankaŭ
Insulo Kotelnij
Eksteraj ligiloj
Oficiala paĝo
Fotoj el Jakutio
Ŝantar-insuloj
La Ŝantar-insuloj aŭ Ŝantaroj (Шантарские острова) estas insulgrupo en sudokcidento de Oĥotska Maro en malproksima Oriento de Rusio.
La insularo konsistas el 15 insuloj kun surfaco de ĉ. 2.500 km². La insuloj estas praktike neloĝataj. Ilin dividas de la kontinento malvasta markolo (kvar kilometrojn larĝa).
La surfaco de la insuloj estas montara, la bordo kruta. La insulojn formas sabloŝtono kaj  glimardezo. La montarojn kovras larikoj kaj abioj, la pintajn regionojn nanaj kaj montaj pinoj.
Takumi Kusumoto
Takumi Kusumoto (楠本 卓海, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Renofa Yamaguchi FC.
1171 Rusthawelia
1171 Rusthawelia estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Sylvain Arend elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle. Fakte, estis re-malkovro de perdita asteroido.
Nomo
Ĝia nomo honoras la kvartelan poeton Ŝota Rustaveli (ĉ. 1172 – ĉirkaŭ 1216).
La, Max Wolf malkovris la objekton A904 EB, kiun li nomis "525 Adelajdo", sed ne sukcesis re-observi la astron, kiu perdiĝis.
En 1958, la franca astronomo André Patry, de la Observatorio de Nico, konstatis, ke la objekto A904 EB estis identa al la asteroido 1171 Rusthawelia malkovrita de Sylvain Arend. La nomo de 1171 Rusthawelia kaj la kredito de la malkovro al Sylvain Arend estis garditaj. Asteroido malkovrita de Joel Metcalf la estis ricevinta la nomon de 525 Adelajdo.
Revü
Revü (Revuo) estis miksenhava semajna gazeto en Szatmárnémeti inter 19-a de novembro 1932 kaj 6-a de majo 1933: subtitolo "teatro, filmo, societo, literaturo, sporto". Respondecredaktis Szolga Ferenc, ĉefkunlaboris Lengyel István. Publikis en gazeto interalie Dénes Sándor, Farkas László, Fenyő László, Keleti Sándor, Kemény Simon, Kósa Lajos, Mihály Károly, Nádas Sándor, Pásztor Jenő, Somlyó Zoltán kaj Tereh Géza; respektive el Hungario Bárdos Arthur, Gyula Csermely, József Erdélyi, Fodor József, Forró Pál, Földi Mihály, Jenő Heltai, Gyula Illyés, Jakab Antal, Attila József, Frigyes Karinthy, Dezső Kosztolányi, Laczkó Géza, Béla Lantos, Sándor Márai, Markovits Rodion, Károly Pap, Árpád Pásztor, Béla Révész, György Sárközi, Szucsich Mária, Józsi Jenő Tersánszky, Gyula Szini, Zsolt Béla.
Romanshorn
Romanshorn (en Esperanto ankaŭ Romanshorno) estas komunumo en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 9292 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Romanshorn situas ĉe la norda bordo de Bodenlago sudoriente de la montoĉeno Seerücken.
Trafiko
La stacidomo de estas grava fervojnodo. Ĝi estas fina haltejo de unu el la du transsvisaj trajnlinioj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ĝenevo tra Bielo, Zuriko, Vinterturo kaj Fraŭenfeld ĝis Romanshorn. Romanshorn ankaŭ estas finhaltejo de la linio de Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Lucerno tra Rapperswil kaj Sankt-Galo al Romanshorn, kaj krome situas ĉe la trajnlinio de Konstanco al Rorschach.
Historio
La unua historia mencio de Romanshorn datiĝas el la jaro 779.
Tenio
Tenio estas biologia genro de longaj rubandoformaj vermoj vivantaj en intesto de homo aŭ besto. Tenioj apartenas al la biologia klaso de cestodoj (latine cestoda), al la subfilumo neodermatoj (latine neodermata, nur difinita en 1985, do relative nova termino), kaj al la biologia filumo de platvermoj (latine plathelmintes). Al la subfilumo neodermatoj krom la cestodoj apartenas la klaso de monogeneoj (latine monogenea) kaj de trematodoj (latine trematoda).
Tenioj en homa kaj besta medicino rigardatas parazitoj, kaj ilia ĉeesto en organismo nomatas teniinfekto, inter kiuj cisticerkozo.
NGC 7583
NGC 7583 (aliaj indikoj — NGC 7605, MCG 1-59-34, ZWG 406.47, PGC 70975) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco Patáz
Patáz estas provinco de La Libertad (Peruo) en Sudameriko. Ĝi estis fondita la. La ĉefurbo estas Tayabamba. Sur 1127 kvadrataj kilometroj loĝas ĉirkaŭ 73 mil homoj.
Erzsébet Mátray
Erzsébet MÁTRAY [ma:trai], D. Mátray estas rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 14-an de novembro 1936.
Kariero
Erzsébet Mátray diplomitiĝis pri historio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1959). Li estis kunlaborantino de gazeto Előre. Ŝi publikigis ankaŭ en Dolgozó Nőkaj en Brassói Lapok.
Stacio Daishōji
Stacio Daishōji (japane: 大聖寺駅 [Dajŝōĝi-eki], angle: Daishōji Station) estas fervoja stacio en Kaga, Gubernio Iŝikaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
(18522) 1996 VA6
(18522) 1996 VA6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Manipura koturno
La Manipura koturno (Perdicula manipurensis) estas specio de koturno ene de la familio de Fazanedoj kiu troviĝas en Barato, ĉe humidaj herbejoj, ĉefe herbejaroj de alta herbo, en Okcidenta Bengalo, Asamo, Nagalando, Manipuro, kaj Meghalajo.
Ĝi estis kolektita kaj priskribata de Allan Octavian Hume dum ornitologia ekspedicio al Manipuro en 1881, kaj tovita baze de montetoj de sudoriento de Manipura Ebenaĵo.
Tiu specio estis inkludata en la genro Cryptoplectron.
Statuso
P. manipurensis estis listita kiel Vundebla en la Ruĝa Listo de IUCN, ĉar ties habitato estas malgranda, fragmentata kaj rapide pliiĝanta. Ne estis konfirmita vidaĵo de tiu birdo el 1932 ĝis junio de 2006, kiam Anwaruddin Choudhury informis pri la vido de tiu koturno en Asamo. La novaĵoj de BBC citis la konservado-direktoron de Wildlife Trust of India, Rahul Kaul, kiu diris, "This creature has almost literally returned from the dead." (Tiu kreaĵo revenis fakte el morto)
Historio kaj aspekto
Jena priskribo de la specio fare de Frank Finn (1911) sugestas, ke la specio estis komuna iam.
Indiĝena nomo: Lankx-Sojbol, Manipura.
Unu el la plej rimarkindaj malkovroj de Sro. Hume en Manipuro, tiu bela koturno estas tre distinga laŭ aspekto el ĉiuj niaj specioj. Ties plumaro estas ardezkolora, makuleteca je nigra supre, kaj sablokolora sub la brusto, tiu koloro rompiĝas en grandaj punktoj kiel nigraj markoj kiuj formas krucon en ĉiu plumo. La virkoturno havas malhelan brunan vizaĝon, kiu tuj distingas lin el la ino. La beko estas malhela kornokolora, kaj la kruroj estas oranĝaj.
Laŭlonge tiu orientalisa specio estas ĉirkaŭ sep colojn, kun flugilo iom pli da tri, kaj vosto de du coloj.
Sro. Hume malkovris tiun specion en Manipuro, kaj akiris naŭ specimenojn (ĉiuj el kiuj li mem vidis escepte du kiuj perdiĝis) post granda peno dutaga serĉe ĉe elefanta herbejo kovranta ĉirkaŭ du kvadratajn mejlojn. La birdoj estis en du aroj, kaj tiuj pafitaj montris ke ili estis manĝintaj kaj semojn kaj insektojn. Unu birdo estis pafita post dek tagoj en la sama distrikto, kaj estas specimeno en la Brita Muzeo, kiu laŭdire estas el Sikimo. Sed escepte tiujn malmultajn specimenojn, neniu plu estis konata el la Manipura koturno ĝis 1899, preskaŭ 20 jarojn post kiam Sro. Hume malkovris la birdon, kiam kapitano H. S. Wood, de la Hindia Kuracservo, prezentis unu al la Hindia muzeo, kaj leŭtenanto H. H. Turner du aliajn. Kapitano Wood, kiu estis trovinte la specion tre komuna en Manipuro, poste verkis interesan noton pri ĝi en la Asiatic Society's Journal por 1899. Li estis pafinta ĉirkaŭ 80 el tiuj koturnoj, kaj ne estis konsideranta ilin kiel nekomuna. La indiĝena nomo signifas "kaptokoturno" ĉar la Nagaoj kaptas nombrojn el ili per kaptilaj snuroj post ĝangaklaj fajroj. La birdoj reproduktiĝas en Manipuro, kaj la ovo estas granda proporcie al la birdogrando, kaj verdeca kun nigraj kaj brunaj makuletoj; bedaŭrinde la specimenoj de la kapitano Wood rompiĝis survoje. Li malfacile vidis la birdojn escepte post la ĝangalaj fajroj el februaro al aprilo ĉar ili kaŝiĝas en densa kovro, kaj eĉ post fajro ties malhela koloro faras ilin malfacile videblaj sur la brulita herbo; ili ĉiam troviĝis ĉe akvo. La aroj tenas sin tre prokisme dumkurade, kaj kapitano Wood povis pafi ĝis kvar per unu pafo.
Manganeses de la Lampreana
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Manganeses de la Lampreana kaj Riego del Camino1, okupas totalan areon de 60,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 448 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 40 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Granja de Moreruela, Santovenia, Villarrín de Campos, Riego del Camino, Villalba de la Lampreana, San Cebrián de Castro, Pajares de la Lampreana, Piedrahíta de Castro kaj Arquillinos. Ĝi havas plurajn lagetojn, kiuj formas parton de la natura rezervejo de la Lagetoj de Villafáfila. Je du km de la domaro estas la mozaraba fonto de Junciel, kio aperas stiligita en la dekstra duono de la blazono.
Estas atestaĵoj de romia kaj visigota loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej fruaj mencioj estas de 1042, 1130, 1139, 1170. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, vinkeloj, historia heredo, piedirado).
NGC 7584
NGC 7584 (aliaj indikoj — MCG 1-59-35, ZWG 406.49, ARAK 580, PGC 70977) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo je Tragheim
La preĝejo je Tragheim - germane Tragheimer Kirche - estis luterana kirko en Kenigsbergo, tiutempe urbo en la Germana Regno.
La 24-an de novembro 1836 en la preĝejo de Tragheim okazis la geedziĝo de Richard Wagner kun Minna Planer. Fine de la Dua Mondmilito, dum printempo 1945 la kirko komplete ruiniĝis.
Preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco (Táplánszentkereszt)
La preĝejo Apoteozo de Sankta Kruco estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Táplánszentkereszt. La iama mezepoka vilaĝo ricevis la loknomon de patrono de la preĝejo.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La eniro povas okazi tra la turo, sed la iama malnova enirejo restis (vidu la malsupran foton!).
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Olho d'Água Grande
Olho d'Água Grande estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 4.957 loĝantojn en 2010.
Amila karbonato
Amila karbonato aŭ C11H22O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj per interagado de la fosgeno kaj amila alkoholo. Amila karbonato estas senkolora likvaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Amila karbonato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Amila karbonato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
G.I. Bill of Rights
La G. I. Bill of Rights, fakte Servicemen's Readjustment Act estis ellasita en 1944, por ke la usonaj soldatoj de la dua mondmilito povu facile realiĝi al la normala labora, paca vivo.
Tanítók Lapja
Tanítók Lapja (Gazeto por Instruistoj) estis hungarlingva instruafera kaj ekonomia gazeto aperinta en Odorheiu Secuiesc inter 6-a de oktobro 1921 kaj 24-a de marto 1927 (laŭ István Monoki 9-a de julio 1925).
G.I. Bill of Rights
La leĝo originale entenis la sekvajn:
Oni pridiskutis plej forte la lastan punkton. Tiu punkto kondukis al establo de amasuniversitatoj, kelkaj universitatoj triobligis siajn studentajn nombrojn de 1945 ĝis 1948. Tio ebligis studadon de personoj el socitavoloj, kiuj cetere tute ne partoprenis tion (malplimultoj, malriĉuloj).
Gerson Vieira
Gerson Vieira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC.
William Barak
William BARAK aŭ BERUK (n. ĉ. 1824 - m. la 15-an de aŭgusto 1903) estis la lasta tradicia maljunulo (ngurungaeta) de la aborigena tribo Wurundjeri, kiu malnovtempe vivis en la regiono de Melburno. Li fariĝis influa defendanto de la rajtoj de Aborigenoj, kaj strebis al la disvastiĝo de la Wurundjeri-a kulturo.
Aerradiko
Aerradikoj estas radikoj kiuj plej ofte sed ne ekskluzive aperas ĉe epifitaj (sur sidantaj (neparazitaj) plantoj). Ili povas kreski supren (negative gravitropaj aerradikoj) aŭ malsupren (pozitive gravitropaj aerradikoj).