cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo de Bajna
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola en granda parko. Kun la aloj ĝi fermas 2 internajn kortojn. En mezo de la fasado la enirejo troviĝas, sed antaŭe estas rizalita portiko, sur la teretaĝo kun arkadoj, sur la etaĝo 4 grekaj kolonoj tenas timpanon. Dum vivo de la grafo Móric Sándor sur la teretaĝo funkciis ĉambro pri bilardo, manĝoĉambro, kapelo, ĉambroj por fumado, kartludo. En la etaĝo funkciis la dormoĉambroj, biblioteko, ĉambro por babilado. En la aloj troviĝis la servaj ĉambroj kaj ĉambroj por la gastoj. La ĉambroj havis stukojn, kiuj dum la socialismo grandparte perdiĝis. Menciindas, ke eĉ la stalo estis hejtita.
La iama parko iam havis anglan sistemon, nun ĝi estas pene sovaĝa arbaro.
Karlismo
Tuj post ekis milito inter ambaŭ flankoj: la Unua Karlisma Milito. Post la malvenko de la karlistoj, ili estis integritaj denove en la reĝimo, sed ne forlasis siajn pretendojn, kaj komenciĝis propra sinsekvo de sin nomitaj reĝoj.
Ankoraŭ estos du pliaj militoj dum la 19-a jarcento. La karlistoj defendis la malnovajn foruojn de la malnovaj regnoj, kaj ĉefe tiujn de Eŭskio kaj Navaro, pro kio ili havis plejan forton en tiuj regionoj. Samtempe ili estis integristoj en religio, kun forta influo de la Eklezio.
Dum la Hispana Enlanda Milito de 1936-1939, la karlistoj estis unu el la apogoj de la flanko gvidata de Francisco Franco, formante la unuaojn konatajn kiel requetés, videblajn danke al ĝia karakteriza ruĝa bereto. Dum la milito la movado estis unuigita kun la Hispana Falango, por formi la ununuran partion de la reĝimo.
Kelkaj movadanoj plu konservis la pretendon al monarĥia legitimeco de la descendantoj de la dinastio, kaj formis la Karlistan Partio, kiu poste evoluos al socialismaj ideoj. La partio plu ekzistas kvankam ĝi havas marĝenan influon en la nuna politika sistemo de Hispanio.
Dai Tsukamoto
Dai Tsukamoto (塚元 大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Chaulnes
Chaulnes estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Chaulnois.
Kamarino
Kamarino (greke Kamarina) estis greka urbo de Sicilio en la suda marbordo de la insulo, ĉe la enfluejo de la rivero Hiparis, je 35 kilometroj oriente de Gela kaj je 28 kilometroj sudokcidente de Raguzo.
Moskva-2-Mitkovo (stacio)
Moskva-2-Mitkovo (Москва II-Митьково) estos haltejo kun nomo Mitkovo (Митьково) sur la Linio MCD-3 Leningradsko-Kazanskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Preĝejo de la Tuko
La Preĝejo de la Tuko de la Dipatrino (Церковь Ризоположения Пресвятой Богородицы) estas rusortodoksa preĝejo situanta ĉe la Placo de la Katedraloj en la Kremlo de Moskvo, Rusio. Ĝi estis ekkonstruita en 1484 fare de la arkitektoj de Pskovo, la sama grupo de arkitektoj kiuj konstruis la apudan Katedralo de la Anunciacio.
La preĝejo estis konstruita sur la loko de antaŭa preĝejo, konstruita de Jonaso Metropolito de Moskvo en 1451. La nomo de la preĝejo, ricevas plurajn tradukojn kiel ekzemple Preĝejo de la Robo de la Virgulino, Preĝejo de la Tuko de la Sankta Virgulino, Preĝejo de la Vualo aŭ simple Preĝejo de la Deponejo. Laudire, temas pri kristana festo kiu devenas de la 5-a jarcento, kiu festas la tukon aŭ robon de la Virgulino Maria, transportita de Palestino al Konstantinopolo, kie ĝi protektis la urbon kontraŭ la konkerantoj. Ekzemple, tradicio rakontas ke dum la Rus-Bizanca Milito en 860 la patriarko metis la robon de la Virgulino sur la maron, kaj ĝi kaŭzis ŝtormon kiu detruis la invadantajn rusajn ŝipojn.
Komence, la preĝejo funkciis kiel la privata kapelo de la Patriarko de Moskvo, sed dum la duono de la 17-a jarcento ĝi estis transprenita de la rusa reĝa familio. La preĝejo estis grave damaĝita pro fajro en 1737. Hodiaŭ ĝi gastigas ekspozicion pri lignoskulptaĵoj de la 14-a ĝis la 19-a jarcento.
(18732) 1998 KP19
(18732) 1998 KP19 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Irena Schirtładze
Filino de Arkadiusz Schirtładze kaj Janina Schirtładze el domo Kicińska. En la jaroj 1937-1939 loĝis en Dęblin. Ŝia patro estis kartvela oficiro (aviada kapitano). En Dęblin instruis polajn pilotojn. Partoprenis germanan invadon en Pollando. Malliberigita de Ruĝa Armeo, murdita en Katin.
Irena Schirtładze aliĝis al bataliono "Parasol" en la unuaj tagoj de la ribelo de Varsovio aŭguste 1944 dum bataloj de tiu ĉi taĉmento en Wola. Aldelegita al la 3-a kompanio trapasis la batalitineron de "Parasol" el Wola, tra Malnova Urbo, Śródmieście, ĝis Czerniaków, kie estis grave vundita ĉe la str. Ludna. 16-jarulino.
Distingita de Batal-Kruco. Entombigita en la segmentoj de soldatoj kaj sanitariistinoj de la bataliono "Parasol" en Tombejo Powązki Wojskowe en Varsovio.
Georgsmarienhütte
Georgsmarienhütte - ofte mallongigata "GM-Hütte" - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osnabrück de la federacia lando Malsupra Saksio, tuj sude de la samnoma urbo Osnabrück, kiu mem ne apartenas al la distrikto. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Nevidzany (distrikto Zlaté Moravce)
Nevidzany, hungare Néved estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Zlaté Moravce.
Situo
La vilaĝo situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ traira flankovojo. Zlaté Moravce troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1113. La turkoj kelkfoje (ekzemple en 1716) bruldetruis la vilaĝon. En 1910 loĝis tie 591 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo apartenis al la sendependa Slovakio, ĝuste laŭ la nova landolimo. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 627 da homoj, (620 slovakoj).
Val d'Or (Penang)
Val d'Or (ĉine: 华都） estas urbeto en Penang, Malajzio. La urbeto situas proksime de Sungai Bakap.
La nomo de Val d'Or ne estas en loka lingvo, eble el la portugala.
Tie ankaŭ oni havas la novan vilaĝon, kiu nomigas Val d'Or New Village, en la ĉina 华都村.
Brusturesc
Brusturesc [brusturesk] (hungare: Borosztok) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad administracie apartenanta al la komunumo Gurahonţ. En 1910 ĝi havis 177 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1597. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye). En 1933 oni aligis ĝin al Zimbru.
Val d'Or (Penang)
La loĝantoj festas la Dao-religion.
Internacia Poezia Festivalo de Granada
La Internacia Poezia Festivalo de Granada estas kultur-riĉa evento dediĉita al poezio. Tiu evento okazas ĉiujare meze de februaro en la urbo Granada, Nikaragvo, ekde 2005, en la evento partoprenas dekoj da famkonataj poetoj el la tuta mondo.
La Festivalo: Renkontiĝo kun la muziko kaj danco
La nokta legado de poezio finiĝas per koncertoj kaj dancaj spektakloj, per festoj kaj varmaj renkontiĝoj. La Festivalo enhavas ankaŭ en sia agendo legaĵojn de amatoraj poetoj ĉe malferma mikrofono, literaturajn atelierojn por junaj poetoj kaj verkistoj, diskut-rondojn, belartajn ekspoziciojn, librofoirojn kaj manfaritaĵojn, kaj aliajn kulturajn agadojn.
La Festivalo: Siaj spuroj en la urbo
Ekde sia komenco, la Festivalo celis kontribui al la beligo de la urbo Granada. Kunlabore kun la urba registaro, oni nomis unu el la ĉefaj parkoj per la nomo "Parko de la Poezio". Ĉiujare, en tiu parko kaj kadre de la Festivalo, oni ekmontras novajn skulptaĵojn dediĉitajn al la plej elstaraj nikaragvaj poetoj. La juna aŭstra skulptisto, Johannes Kranz, estis la aŭtoro de serio da originalaj omaĝ-reprezentoj al tiuj poetoj omaĝitaj en la Festivaloj.
LIGO (astronomio)
Principo
LIGO konsistas el du identaj detektiloj, unu en Livingston (Luiziano) la alia sur la Hanford-ejo en Richland (Vaŝingtono). Ekstertera signalo estas registrita en ambaŭ detektiloj kun tre malgranda tempo-diferenco. Tiuj du grandaj detektiloj funkicas kiel observatorioj por eltrovi gravitajn ondojn helpe de lasera interferometrio. Ĉi tiuj gravitaj ondoj povas detekti ŝanĝon en la 4-kilometra spegula interspacigo de malpli ol dekmile la ŝarĝdiametro de protono, ekvivalente al la mezurita distanco inter la Tero kaj la Proksima Centaŭro (4.0208x1013km) kun precizeco pli malgranda ol la larĝeco de homa haro.
Gazeran
Gazeran estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Gazeranais.
Kalvinana preĝejo (Mór)
La kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Mór (Hungario).
Historio
En 1543 Mór senhomiĝis pro la turka dominado, nur en 1570 oni refondis la iaman vilaĝon. En 1627 estis menciita la kalvinana pastro. La nun videbla kirko estis konstruita en 1787, sed la turo nur en la 1880-aj jaroj. En 2004 la preĝejo estis renovigita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, plej supre la kvadrata turo altiĝas. Ĉe flanko de la navo porĉo troviĝas, kie estas la ĉefenirejo. Interne la instalaĵoj estas la kutimaj, ankaŭ orgeno funkcias.
11775 Köhler
11775 Köhler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana biokemiisto Georges J. F. Köhler (1946–1995), kunricevinto de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino 1984 kun Niels K. Jerne kaj César Milstein. Jerne kaj Köhler laboris ĉe la Instituto de Imunologio de Bazelo.
9280 Stevenjoy
9280 Stevenjoy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kontaktdanco
Kontaktdanco, ankaŭ nomata kontaktimprovizado, estas danco-praktiko en kiu la kontaktpunktoj inter la partoprenantoj estas deirpunkto de esplorado tra improvizitaj movoj. Temas pri tre libera movoformo kiu konsistas el moderna danco, gimnastiko kaj luktosporto kaj kiu metas grandan emfazon sur komuna improvizado. Kontaktdanco povas esti praktikata kun du aŭ pli da partoprenantoj. Kontaktdanco estas konsiderata kiel speco de improvizita danco kaj estas unu el la plej konataj formoj de postmoderna danco.
Historio
La kontaktdanco estis disvolvita en Usono ene de la 1970-aj jaroj fare de grupo de dancistoj, gvidataj de Steve Paxton kaj Nancy Stark Smith. Multaj nuntempaj koreografoj ankaŭ uzas kontaktimprovizadon kiel elemento en siaj kreaĵoj, lasante tutan liberecon al la kreivo de la dancistoj. La partoprenantoj ofte havas intensan fluosperton. Kontaktdanco ankaŭ facile dsivastiĝis kiel socia dancfenomeno en formo de improvizitaj kunvenoj (en anglalingva ĵargono nomata Jam) en parkoj ktp, pro malalta barilo: plejparte sufiĉas ludema kaj esplorema menso kaj korpo en bona formo. Ekde 1976 ekzistas la internacia faka revuo Contact Quarterly. En kontaktdanco oni kutimas, almenaŭ parte, rezigni je muzika akompanado, ĉar ĝi deflankigas la koncentriĝon kaj ĉar ĝi havas influon sur la movo-improvizado. Ekzistas ankaŭ en la anglalingva vikipedio listo de ĉiujaraj festivaloj de kontaktdanco.
5414 Sokolov
5414 Sokolov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Viktor Georgieviĉ Sokolov, fakulo pri analizaj metodoj de ĉiela mekaniko kaj scienca sekretario en la Instituto pri Teoria Astronomio.
Universitato Federacia de Norda Rio-Grando
La Universitato Federacia de Norda Rio-Grando (UFRN) havas sian centran kampuson en Natalo. Ĝi estas la ĉefa universitato de Norda Rio-Grando kaj unu el la dek plej grandaj federaciaj universitatoj de Brazilo laŭ nombro de unuarangaj studentoj. Ĝi antaŭe estis Universitato de Norda Rio-Grando, kiu estis kreita per subŝtata leĝo la 25-an de junio de 1958, formata de la tiam aparte ekzistantaj fakultatoj pri farmacio kaj dentokuracado, medicino, inĝenierarto, natursciencoj, beletristiko, juro kaj filozofio. Ĝi estis federaciigita en decembro de 1960.
Dum la 1970-a jardeko komenciĝis la konstruado de la centra kampuso, kiu nun entenas la plimulton de la konstruaĵoj de la universitato en Natalo, sur areo granda je 123hm².
Ĝi funkciigas 45 kursojn, el kiuj 38 havas majstrigan kurson kaj 18 havas doktorigan kurson.
Nuntempe, ĝia komunumo konsistas el pli ol 27 mil studantoj, 3.062 laboristoj teknikaj aŭ administraj kaj 1.638 instruistoj.
Jenő Kócsy
KÓCSY Jenő (ko:ĉi) estis hungara ĵurnalisto, redaktoro naskiĝita en Budapest la 14-an de decembro 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 11-an de majo 1962.
Kariero
Jenő Kócsy edukiĝis en Borosjenő. Li debutis kiel ĵurnalisto en Arado, kie kune kun Andor Boda en 1919-20 li redaktis la gazeton de Kölcsey Egyesület kun titolo Szezon. Ĝis 1930 li laboris ĉe Aradi Közlöny, poste mallongtempe li estis posedanto kaj redaktoro de gazeto Reggel. En 1934 kune kun Elvira Prohászka li ekirigis la gazeton Magyar Család, kiu atingis nur kvin numerojn. De 1935 li aperigis la raportgazeton Ez Arad, kies titolon li ŝanĝis pli malfrue al titolo Társaság, kiun en printempo de 1941 oni malpermesis.
Heloro
Heloro aŭ Eloro (latine Helorum, Helorus aŭ Elorus, en la greka, Eloros, Ἕλωρον, Ἕλωρος) estis urbo en la insulo Sicilio, sude de Sirakuzo (ĉirkaŭ 40 km), ĉe la buŝo de la rivero Heloro.
Ĝi supozeble estis kolonio de Sirakuzo, sed ĝia fonda dato estas nekonata; ĉiam dependis de Sirakuzo. En la traktato inter Hierono la 2a de Sirakuzo kaj Romo en la jaro 263 a.K., Heloro estis unu el la urboj kiuj restis en la povo de la sirakuzanoj.
En la dua punika milito ĝi estis favora al la kartaganoj kaj estis okupita de Klaŭdio Marcelo.
Amonia mandelato
Amonia mandelato, mandelato de amonio aŭ C6H5CH(OH)COONH4 estas amonia salo el "mandelata acido". Ĝi estas tre delikveska, kristala polvo; senodora aŭ kun iom da amoniodoro. Ĝi senkoloriĝas sub lumekspozicio, estas tre akvosolvebla kaj tre malmulte solvebla en alkoholo.
La akvosolvaĵo estas milde acida al lakmuso. La substanco devas enstokiĝi firme sigelita kaj for de la sunlumo. Amonia mandelato estas tre uzata kontraŭ urinaj infekcioj.
Transterena skiado
Transterena skiado - malpli longe ankaŭ nomebla terenskiado - estas konkurso de skiado kiu asimilas terenajn trajtojn tradicie trovitajn en liberstila skiado kun kursoj kiuj inkludas grand-aerajn saltojn kaj vastajn turnojn. Malgraŭ la fakto ke ĝi estas tempigita vetkura okazaĵo, ĝi ofte estas konsiderita speco de liberstila skiado. Kio distingas terenskiadon de aliaj disciplinoj de alpa skiado estas ke ĝi implikas pli ol unu skianton konkurante laŭ la kurso - kutime kvar skiistoj samtempe ekas. Ajna intencita kontakto kun aliaj konkurantoj kiel kaptado aŭ ajnaj aliaj formoj de kontakto intencitaj doni al la konkuranto avantaĝon kondukas al malkvalifikigo.
Festo de la lumoj en Lyon
La Festo de la lumoj, ankaŭ nomata Festo de la 8a de decembro aŭ Iluminadoj, estas popola manifestacio, kiu okazas ĉiujare ĉirkaŭ la 8a de Decembro, tradicia dato de la evento, en Liono (Francio).
Transterena skiado
Transterena skiado estas parto de la "liberstila monda skia ĉampioneco", la mondĉampioneco organizita de la Federacio Internacia de Skiado (FIS) por liberstila skiado. Unue organizita en 1986, la mondĉampioneco nun estas okazigita ĉiun neparan jaron. En la Vintra Olimpiko 2010 la sporto debutis en la Vintraj Olimpikoj kaj estas parto de la vintraj eventoj ekde tiam.
Festo de la lumoj en Lyon
Originoj de la kultado al Maria
La urbo Liono kultas Virgulinon Marian jam en Mezepoko kaj estiĝis sur ŝia ŝirmado dum 1643, jaro kiam sudo de Francio estis trafita de pesto: la skabenoj de Liono, la provosto de negocistoj kaj la eminentuloj sanktpromesis omaĝi ĉiujare al la Virgulino se la epidemio ĉesos.
De tiam, solena municipa irantaro vojis al la baziliko je Nia-Sinjorino en Fourvière, de la katedralo je Sankta-Johano ĉiun 8an de Septembro (ankoraŭ ne la 8an de decembro), tago de la urba konsekrado al la Virgulino, por oferi kandelojn kaj orajn eskudojn.
La unuaj iluminadoj de la 8a Decembro
En 1852 estis inaŭgurita la statuo de la Virgulino Maria starigita sur la kapelo de la Fourvière-monteto. Verkita de la skulptisto Joseph-Hugues Fabisch, ŝi estis proponita de kelkaj Lionaj eminentuloj kaj fervoraj katolikoj kaj akceptita de la episkopo, kardinalo Bonald, en 1850. La inaŭguro de la statuo devintus okazi la 8an de Septembro 1852, festo de la naskiĝo de la Virgulino kaj datreveno de la skabena sanktpromeso de 1643. Sed riveraltiĝo de Saône malhelpis ke ĝi estu preta. La ĉefepiskopo, konkorde kun la laika komisio, tiam decidis alitagigi la inaŭguron je la 8a de Decembro.
Nu, la 8a de Decembro estas festo de Senmakula Koncipiĝo de la Virgulino, festo celebrata ekde la 9a jarcento, kvankam oficialiĝo de la dogmo okazis nur en 1854. Dum la tagoj ĵus antaŭ la inaŭguro, ĉio pretas por la festado : la statuo estas iluminota per bengala fajro, piroteknikaĵoj estas preparitaj sur la pinto de la monteto kaj fanfaroj muzikos sur la stratoj. La katolikaj eminentuloj de Liono proponas iluminigi fasadojn de domoj, kiel tio okazas, tradicie, dum grandaj eventoj (reĝaj vizitoj, militaj venkoj...).
Sed, jen, matene de la 8a Decembro, forta fulmotondro trafas Lionon. La ceremonia estro tuj decidas ĉion halti kaj alitagigi la noktan festadon al la posta dimanĉo. Poste, finfine, la ĉielo klariĝas kaj la Liona loĝantaro, kiu tiom atendis tiun ceremonion, spontane iluminigas siajn fenestrojn, eliras sur la stratojn kaj kelkaj bengalaj fajraĵoj rapide ŝaltitaj lumigas la statuon kaj la kapelon de Nia-Sinjorino en Fourvière (la aktuala baziliko ankoraŭ ne ekzistas). La Lionanoj kantas kantikojn kaj krias «Vivu Maria!» ĝis malfrue dum la nokto.
Listo de bierfarejoj en Nederlando
Tiu ĉi estas  Listo de bierfarejoj en Nederlando ordigita laŭ la provincoj.
Festo de la lumoj en Lyon
Daŭrigo de la tradicio
Ekde 1852, la festo okazis ĉiujare. Laŭ la tradicio, ĉiu Liona familio jam konservas, kune kun la Kristnaskaj ornamaĵoj, sian kolekton da glasoj por la 8a de decembro, dikaj kaj kelkfoje koloritaj. Oni nomas tiujn glasojn kun kandelo ene "lumiletoj" (france "lumignons"). Ekde la monato novembro, oni trovas en vendejoj sakojn da tiaj famaj kandeloj mallongaj kaj kanelitaj kiel kukoj, kaj ankaŭ sortimentojn da glasoj. Vespere de la 8a de Decembro, la kandeloj estas ŝaltitaj kaj metitaj sur la fenestraj randoj.
Listo de bierfarejoj en Nederlando
Groningen
Produktoj: Grunn Bock, Grunn Dreidubbel, Grunn Hail en Zegen, Grunn Winterbier, Hunebed Bockbier, Grunn Hoagelwit, Grunn Goudhaantje, Grunn Rode Haan, Hunebed Wit, Hunebed Blond, Hunebed Amber
Frislando
Produktoj: Delftsch Grachtenbier, Sint Martinus Bockbier, Nuchtere Heit, Us Heit Buorrenbier, Us Heit 11 Stedentocht, Us Heit Fryske Bier, Us Heit Dubbel Tarwe Bock, Us Heit Twels Bockbier, Us Heit Twels Pilsner, Us Heit Twels Speciaal, Us Heit Kerstbier.
Flevoland
Produktoj: Kasparus Pilsener, Kasparus Witje, Schokkers Lust, Schokkers Last, Bokkus, Patrix, Prestice; Cidro Produktoj: 't Koelschip Meibock, Koelschip Oerbier, Almeers Blond Bier, Almeers Amber Bier, Almeers Tarwe, Almeers Tripel, Almeers Zomerbier
Overijssel
Produktoj: Grolsch Premium Pilsner, Grolsch Oud Bruin, Grolsch 2.5, Grolsch Lemon 2.5, Grolsch Pink Grapefruit 2.5, Het Kanon, Grolsch Premium Blond, Grolsch Herfstbok, Grolsch Lentebok, Grolsch Special Malt, Grolsch Premium Weizen Produktoj: Goud Bier, Witbier, Landbier, Winterbock, Donker Bier Produktoj: Mommeriete Blond, Scheers Tripel, Gramsberger Najaarsbock, Toeter Blond Produktoj: Pauw Bokbier Herfsttrots, Honingbier Blonde Trots, Speciaalbier Trots, Witbier Zomertrots, Zwaar Bier Wintertrots
Gelderland
Produktoj: Bok, Winterbier, Dubbel, Veluws Blond Produktoj: Bokse Bier, Prins Frederik Hendrik Pilsener Produktoj: Haneberg's Bier, Mariken, Nieuw Ligt, Rooie Tiep Top Produktoj: Gelders Ale, Gelders Bockbier, Gelders Tripel, Sinterklaasbier, Gelders Blond Produktoj: Veluws heidebier, Edenoartje
Norda Brabanto
Produktoj: Drakenbloed, Horn's Bock, Horn's Wit, Kandeleir, Trippelaer, Wit Voetje Produktoj: Bavaria Premium Pilsener, Bavaria Oud Bruin, Bavaria Hooghe Bok, Bavaria 2.5, Bavaria 8.6, Millennium Brew, Bavaria Malt Bier Produktoj: Budels Pils, Budels Bock, Budels Oud Bruin, Budels Parel, Budels Capucijn, Budels Vuurtoren, Budels Winterbier, Budel Mei Bock, Budels Alt, Batavier Produktoj: Dommelsch Pilsener, Dommels Oud Bruin, Dommelsch Ice, Dommelsch Winterbokbier, Hertog Jan Primator Extra Pils, Albert Heijn Herfstbock
Limburgo
Produktoj: Alfa Edel Pils, Alfa Bokbier, Alfa Lente Bok, Alfa Oud Bruin, Alfa Super Dortmunder Produktoj: Brand Pilsener, Brand Lentebock, Brand Oud Bruin, Brand Imperator, Brand Sylvester, Brand UP, Brand Weizen, Brand Dubbelbock Produktoj: Christoffel Blond, Christoffel Robertus, Christoffel Pombie Produktoj: Gulpener Gladiator, Gulpener Dort, Gulpener Lentebock, Gulpener Oud Bruin, Gulpener Pilsner, Gulpener Korenwolf, Gulpener Korenwolf Rosé, Gulpener Sjoes, Gerardus Kloosterbier Dubbel, Gerardus Kloosterbier Blond, Château Neubourg Pilsener, Gulpener Puurzaam, Gulpener Jaarling, Mestreechs Aajt. Produktoj: De Veldwachter, Elfenbier Produktoj: Hertog Jan Pilsener, Hertog Jan Oud Bruin, Hertog Jan Dubbel, Hertog Jan Tripel, Hertog Jan Grand Prestige, Hertog Jan Bockbier, Karakter Produktoj: Lindeboom Pilsener, Lindeboom Oud Bruin, Lindeboom Bock Bier, Gouverneur, Venloosch Alt, Venloosch Wit
Literaturo
NN (sen jarindiko) 1000 Biere aus aller Welt. Naumann & Göbel, Köln, ISBN 3-625-10351-6
Jamajko en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1948 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento - el tio en 1960 kiel parto de olimpika teamo de la Federacio de Karibaj Insuloj. En vintraj olimpikoj nur en 1988 ĝis 2002 kaj ekde 2010 estis malgrandaj portugalaj teamoj, kiuj ĝis nun neniam atingis medalon. Tial pri la someraj aperoj kreiĝis apartaj artikoloj, kaj pri la vintraj aperoj resume informas listo sube de tiu ĉi paĝo, krom pri la vintra Olimpiko 2014, pri kio tamen raporteblas io. Ekde la unua apero de jamajka teamo en la vintra olimpiko 1988 ĝis inkluzive de 2010 ĉiam la lando sendis nur atletojn pri bobado, foje por du-, foje por kvar-persona bobo (en 1998 sendiĝis eĉ ambaŭ). Ekde 2010 tio ŝanĝiĝis.
La Jamajka Olimpika Asocio kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1936 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare, sed pro la dua mondmilito, kiu malebligis la olimpikojn de 1940 kaj 1944, daŭris ankoraŭ 12 jarojn ĝis unuafoje eblis jamajka partopreno en olimpiko.
Someraj Olimpikoj
Vidu ligilojn en la navigilo "Nacia teamo de Jamajko" sube de la paĝo.
1988
En la Vintra Olimpiko 1988 en Kalgario partoprenis 4 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la bobisto Dudley Stokes. Medaloj ne atingiĝis.
1992
En la Vintra Olimpiko 1992 en Albertville partoprenis 5 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto duan fojon estis la bobisto Dudley Stokes. Medaloj ne atingiĝis.
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 6 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la bobisto Ricky McIntosh. Medaloj ne atingiĝis.
2002
En la Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo partoprenis 2 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la bobisto Winston Watt. Medaloj ne atingiĝis.
2010
En la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero partoprenis unusola jamajka sportisto. La terenskiisto Errol Kerr sekve estis la honora flagoportanto. Medaloj ne atingiĝis.
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 2 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la bobisto Marvin Dixon. Medaloj ne atingiĝis.
Sidney van den Bergh
Naskita en Nederlando, li sudis en Usono kaj Germanio, kaj karieras en Kanado.
Li estas filo de la nederlanda komercisto kaj politikulo (VVD) Sidney James van den Bergh kaj nepo de Samuel van den Bergh, kun-fondinto de Unilever.
Jamajko en la Olimpikoj
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 3 jamajkaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la antaŭa sprintistino kaj nuna bobistino Audra Segree, kiu tamen ne aktive partoprenis en konkurso. Medaloj ne atingiĝis.
Sidney van den Bergh
Tre interesita pri astronomio, geologio kaj arkeologio, li sudis en la Université de Leiden de 1947 al 1948 kaj ricevis stipendion por studi en en la Universitato Princeton, de kiu li estis bakalaŭro pri arto (B.A.) en 1950, li ricevis altgradan diplomon en la Universitato de Ohio en 1952 kaj doktorecon en la Universitato de Göttingen en 1956.
De 1956 al 1958, li havis postenon de profesoro en la Universitato de Ohio, poste li transloĝis en Toronton (Kanado) kaj komencis sian karieron en la Observatorio David Dunlap de la Universitato de Toronto. Tie li konatiĝis per siaj laboroj pri ekstergalaksia astronomio. Li faris novan kalkulon de la aĝo de la universo kaj malkovris la nanan sferan galaksion Andromedo 2. Kun
Jamajko en la Olimpikoj
2022
En la Vintra Olimpiko 2022 en Pekino partoprenis 6 jamajkaj sportistoj. La honoraj flagoportantoj estis la slaloma skiisto Benjamin Alexander kaj la bobistino Jazmine Fenlator-Victorian en la malferma ceremonio kaj la bobisto Rolando Reid en la ferma. Medaloj ankaŭ ĉi-jare ne atingiĝis.
Sidney van den Bergh
Li estis prezidento de la Kanada societo de astronomio kaj vicprezidento de la Internacia Astronomia Unio de 1972 al 1982. De 1982 li estas prezidento de la Observatorio Kanado-Francio-Havajo.
Honoroj
Li estis :
Oni donis lian nomon al :
La Ebriuloj
La Ebriuloj aŭ La venko de Bako, en hispana Los borrachos [borAĉos] aŭ El triunfo de Baco estas pentraĵo de la hispana Velázquez, konservita en la Muzeo Prado ekde 1819.
En 1632 Velázquez ricevis cent dukatojn, kiel rekompencon pro la pentraĵo La Ebriuloj, pentrita en 1629, kelkajn jarojn post sia alveno al Madrido, sed antaŭ sia forveturo al Romo. Eble li jam povis rigardi la kolekton pri mitologio de la reĝo kaj ankaŭ nudaĵojn.
Tiu sufiĉe humura pentraĵo bildigas la parodian omaĝon, kiun grupo da ebriuloj adresas al juna viro (eble Bakĥo), kapvestita de hedero-krono kaj sidanta sur vinbarelo. Bakĥo siavice omaĝas surgenuan homon, eble poeton eble inspirita de vino, per same hedera krono. Alia rolulo estas same mitologiulo. Kelkaj el la ĉeestantoj rigardas la spektanton.
En la pentraĵo oni reprezentas Bakĥon kiel la dio kiu regalas, premias aŭ donacas al la homoj la vinon, kiu liberas portempe la homojn el ties problemoj. En la baroka literaturo, Bakĥo estis konsiderita alegorio de la liberigo de la homo kontraŭ ties sklaveco de la ĉiutago. Eble Velázquez faras parodion de tiu alegorio, ĉar konsideras ĝin nur mezvalora.
La dio estas metita en la verko kiel normala persono ene de la malgranda celebro kiu reprezentiĝas sed havante haŭton pli helan ol tiu de la aliuloj por esti rekonita pli facile.
La sceno povas esti dividita en du duonoj. Tiu maldekstra, kun la figuro de Bakĥo tre lumigita estas proksima al itala stilo inspirita en Caravaggio. Bakĥo kaj la alia mitologiulo aludas al la klasikaj mitoj kaj estas reprezentitaj laŭ tradicia stilo. Rimarkindas la ideigo ĉe la dia mieno, la hela lumo kiu lumigas lin kaj la klasicisma stilo. La dekstra parto male prezentas ebriulojn, surstratajn homojn kiuj invitas partopreni en festo, kun tre hispana sinteno simila al Ribera. Estas ĉce ili nenia ideigo, sed maljuniĝintaj kaj elĉerpitaj vizaĝoj. Ankaŭ ne estas tiuflanke la hela lumo kiu lumigas Bakĥon, sed evidenta klarobskuro. Ĉio estas pli impresionisma.
En tiu verko Velázquez enkondukas nereligian aspekton en mitologian temon, laŭ tendenco kiun li post kultivos eĉ plie en la venontaj jaroj.
La pentraĵo, plena de ĝojo kaj sprito, iom rememorigas la etoson de la literaturaj verkoj de Miguel de Cervantes. La Ebriuloj estas krome tipa de la maniero, laŭ kiu Velázquez atenteme studadis kaj bildigis la vivkondiĉojn de la tiamaj kamparanoj : la streko estas firma kaj tute asekura, kaj la pentristo majstras ombron kaj lumon multe pli bone ol en siaj antaŭaj verkoj. Oni povas aserti, ke La Ebriuloj estas la pentraĵo, kiu plej karakterizas la stilon de Velázquez dum la unua parto de lia vivo.
Distrikto Minden-Lübbecke
La distrikto Minden-Lübbecke situas en la pleja nordoriento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Minden, plia grava urbo estas Lübbecke - jen la du eroj de la distrikta nomo. La distrikto de tri flankoj - okcidento, nordo kaj oriento- estas ĉirkaŭata de la najbara federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la distrikto sume havis  loĝantojn.
Najbaras la distriktoj de Malsupra Saksio Osnabrück okcidente, Diepholz kaj Nienburg norde plus Schaumburg oriente. Krome sude najbaras la distriktoj de Nordrejn-Vestfalio Lippe kaj Herford.
Geografio
Partoj de la distrikto, aparte ĉirkaŭ la urboj Minden kaj Lübbecke, apartenas al la nordgermana ebenaĵo. Kun tio kontrastas la montetaroj Wiehengebirge, Wesergebirge kaj la distrikta parto de la Ravensberger Hügelland. Sude de la distrikto troviĝas la same montetara Teŭtoburga Arbaro. En la oriento de la distrikto de sudo al nordo fluas la rivero Weser [prononco "Veza"], el kies fluovojo 59 kilometroj troviĝas ene de la distrikta teritorio. La kanalo Mittellandkanal tranĉas la distrikton centre de okcidento al oriento. Tradicie en la distrikto troviĝis aparte multaj historiaj muelejoj. La parte ebena, parte milde monteta pejzaĝo bone taŭgas por biciklado, kaj en pluraj fervojaj stacidomoj eblas lui bicikojn - unu el la turismaj vojoj por biciklantoj nomiĝas "mueleja vojo".
La rivero Hunte okcidente troviĝas nur en distanco de 350 metroj de la distrikta limo, la lago Dümmer (la dua plej granda lago de Malsupra Saksio) nordokcidente foras malpli ol 10 kilometrojn.
13146 Yuriko
13146 Yuriko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yuriko Okuni, edzino de la malkovrinto.
Bei
La mallonigo BEI povas interalie aludi
Gražina Opulskienė
Gražina Opulskienė (naskiĝis la 1-an de decembr o 1958 en urbo Mažeikiai, nordokcidenta parto de Litovio) estas litova esperantistino.
En la jaro 1965 Gražina komencis lernadon en lernejo. En 1970, kiam estis en la 7-a klaso rimarkis, ke samklasanino parkeraĉas iujn strangajn vortojn kiuj laŭ ŝi tre bele sonis. Al demando kio estas tio, ŝi rakontis pri Esperanto. Gražina tuj havis la emon lerni tiun lingvon kaj petis ŝin ekscii, ĉu instruisto akceptus ankaŭ ŝin. Post kelkaj tagoj ŝia amikino diris, ke, bedaŭrinde, la E-rondeto estas organizita nur por infanoj de laboristoj de la fabriko, en kiu ŝiaj gepatroj ne laboris. Tamen ekde tiam Gražina ekinteresiĝis pri Esperanto, kaj se estis okazo aĉetis librojn kaj vortarojn, nur la okazoj ne estis oftaj, ja dum soveta tempo Esperanto estis “danĝera lingvo”. Kaj ŝi neniam estis vere diligenta lernantino, pro tio, eĉ posedante kelkajn librojn kaj vortaron, ŝi neniam klopodis memstare lerni lingvon, nur daŭre planis, ke foje ŝi tion faros.
Gražina ricevis la maturatestaton en la jaro 1976 kaj tuj eklaboris en la sama fabriko kie daŭre laboris ŝia patrino. En la jaro 1977 ŝi komencis studi en teknika lernejo la fakon de la prilaborado de metaloj, ne pro speciala intereso pri metaloj, sed pro la fakto, ke tio estis la sola lernejo kie ŝi povis studi ne forlasante sian urbon kaj ŝi sciis, ke diplomo de tiu lernejo helpos al ŝi ricevi pli bonan pozicion en fabriko.
En 1978 ŝi edziniĝis al sia kolego kaj samkursano kaj studojn ili akordigis kun laboro, ĉar eblis studi en la vespera fako. Printempe de la jaro 1980 naskiĝis ŝia filo. Post unu jaro, en 1981, ankaŭ printempe ŝi finis la studojn kaj diplomiĝis kiel teknikisto-teknologo pri la prilaboro de metaloj. Aŭtune de le sama jaro naskiĝis ŝia filino.
En la jaro 1990 hazarde ŝi vidis anonceton pri Esperanto-kurso en loka gazeto de urbo. Ŝi tuj aliĝis kaj jam post unuaj lecionoj konstatis, ke neniam ankoraŭ en sia vivo ŝi lernis ion kun tia plezuro kaj entuziasmo kiel Esperanton. Tamen post la fino de la kurso, iom post iom ŝi forlasis la regulan lernadon: kelkfoje ŝi skribis leterojn al Ĉinio kaj Francio kie ŝi havis korespondamikojn, kelkfoje iomete legis, ĉefe nur post hazardaj renkontiĝoj kun instruistino kaj sugestita de ŝi ne forgesi la lingvon.
En printempo de 1992, dum unu tia renkontiĝo, la instruistino rakontis al ŝi pri SAT-kongreso okazonta en Kaŭnas, urbo de Litovio, kaj ŝi proponis, ke ili kune iru tien kaj ŝi povu en realeco uzi Esperanton. Tiamaniere ŝi venis al unua SAT-kongreso, fakte kun la ideo, ke ŝi povos paroli ruse kun ekssovetianoj kaj observi ĉu vere Esperanto funkcias.
Aŭtune de 1993 jaro ŝi ricevis proponon instrui Esperanton kiel ne devigan studobjekton en la gimnazio kaj ĝis nun (stato: 2015) ŝi daŭrigas tiun laboron. Parton de tago ŝi laboras en lernejo kiel bibliotekistino. Tiamaniere, danke al Esperanto, ŝi ne restis longe senlabora post la fermo de la fabriko.
Fine de la jaro 1995 germana esperantistino Nora Caragea invitis ŝin al Internacia Festivalo en la germana urbo Würzburg. Tiu festivalo okazas ekde la 27a de decembro ĝis la 3-a de januaro ĉiam en alia urbo de Germanio kaj partoprenas ĝin 150 – 200 esperantistoj el la 21 – 26 landoj. Dum sia unua festivalo ŝi prelegis pri la litovaj ritoj kaj tradicioj okaze de la jarfinaj festoj kaj post tiu prelego ricevis inviton fari kelkajn prelegojn pri Litovio en la Kultura Semajnofino de Saarlanda Esperanta Ligo (Homburgo, Germanio). Aprile de la jaro 1997 ŝi estis kiel ĉefprelegantino en tiu semajnofino. La teksto de prelego farita en Würzburg estis publikigita en la revuo “Sennaciulo” de la jaro 1997 kaj la homburgaj prelegoj estas surbendigitaj kaj distribuataj de Saarlanda Esperanto-Ligo.
En 1999 la unuan fojon ŝi partoprenis en la UK en Berlino kaj en la konferenco de ILEI en Karlovy Vary. En la jaraj kongresoj de Litova Esperanto-Asocio ŝi konstante partoprenas ekde la jaro 1992. Ekde 1999 ŝi estas en la estraro de LEA. Kelkfoje ŝiaj artikoloj estis publikigitaj en “Litova stelo”, “Sennaciulo”, “Mankanta ĉenero” (Pollando), “La informilo” (Francio), aperis artikoletoj en “Sennacieca Revuo” kaj “Internacia Pedagogia Revuo”.
Pro partopreno en diversaj E-aranĝoj kaj pro personaj kontaktoj ŝi vizitis 16 landojn.
Fonto: http://esperanto.toulouse.free.fr/Dokumentoj/Grazina_Opulskiene.htm
Sudĉina maro
La Sudĉina maro (ĉine 南中国海, Nán Zhōngguó Hǎi, "Suda Ĉina maro") estas parto de la Ĉina maro, la plej okcidenta parto de la Pacifika Oceano. Al ĝi apartenas la Golfo de Tajlando kaj la Golfo de Tonkin.
La maro situas inter Ĉina Popola Respubliko, la duoninsulo de Vjetnamio, la duoninsulo de Malajzio kaj la insuloj Tajvano, Luzono, Palavano kaj Borneo.
Marbordojn al la Sudĉina maro havas la ŝtatoj Ĉina Popola Respubliko, Tajvano (Respubliko de Ĉinio), la Filipinoj, Malajzio, Brunejo, Indonezio kaj Vjetnamio.
Pluaj insuloj estas interalie Hajnano, la Natuna-insuloj, la Anabas-insuloj, la Spratly-insuloj kaj la Paracel-insuloj. Pri la lastaj du insularoj konkurencas pluraj regionaj ŝtatoj. Kialo por tiu konkurenco estas la strategia signifo de la maro kiel trafika vojo de ŝipa komerco.
Nomoj
La maro havas diversajn nomojn.
Insularoj
Estas multaj senhomaj insuloj en la maro. Jenaj naciaj nomoj estas de landoj postulantaj la teritorian rajton
Teritoriaj disputoj
La maro estas disputata inter Ĉinio, Vjetnamio, la Filipinoj kaj kelkaj aliaj landoj. Ĉinio aktive kreskigas sian ĉeeston, interalie konstruante en la maro gigantajn platformojn, uzeblajn por elminigado de nafto kaj priservado de militŝipoj. Aliaj landoj forte kontraŭas tion.
En 2014, okazis rekta konfrontiĝo de vjetnamaj kaj ĉinaj militŝipoj, kiam Ĉinio starigis la platformon Haijang Ŝijou 981 en disputataj akvoj. La incidenton sekvis kontraŭĉinaj pogromoj en Vjetnamio, kaŭzintaj evakuadon de proksimume 3000 etnaj ĉinoj el Vjetnamio, organizitan de la ĉina registaro.
En 2019 Vjetnamio postulis ke Ĉinio forlasu la benkon Vanguard, kie estas serĉata nafto. Spite al tio en septembro 2019 Ĉinio instalis anstataŭ ĝi novan platformon Haijang Ŝijou 982 kaj anoncis planojn serĉi nafton je la fundo ĝis 9000 metroj.
Yuto Nagao
Yuto Nagao (長尾 優斗, n. ) estas japana futbalisto.
29464 Leonmiš
29464 Leonmiš estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Leon Miš, astronomo ĉe la Observatorio de Úpice, kiu multe kontribuis al la organizado ce astronomiaj junulaj someraj tendaroj kaj semajnfinaj kunvenoj de observantoj de la ĉielaj belecoj. Li ankaŭ kontribuis al la rekonstruo de la kupolo kaj la teleskopoj de la observatorio.
Muĝahidoj
Muĝahido (مجاهدين muĝāhidīn, pluralo da مجاهد muĝāhid) estas vorto kiu indikas islamanon kiu partoprenas en ĝihado, aŭ lukto de iu ajn speco por islamo. La vorto estas araba kaj venas de la sama radiko kiel la vorto ĝihado, kaj ĝi signifas iun kiu strebas aŭ luktas por io.
La vorto ofte estas uzata por indiki la afganajn opoziciulojn kiuj dum la Afgana milito (1979—1989) batalis kontraŭ la afgana registaro kaj subtenanta ĝin sovetia armeo.
Valaská
Valaská (hungare: Garamolaszka ) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. Ĝis 1886 la oficiala loknomo estis Valaszka, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Valaská situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Hron, laŭ fervojo Brezno-Banská Bystrica, ĉefvojo estas sur la alia riveroflanko (ankaŭ 2 pontoj helpas la trafikon). Valaská kontaktiĝas kun Hronec. Brezno troviĝas 6 km.
Ernstroda
Ernstroda estis memstara komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 1035 loĝantojn. Kunfandiĝo kun Friedrichroda kaj sekva neniiĝo administra fariĝis en 2007.
Valaská
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1470. Paŝtistoj estis la loĝantoj. En 1828 vivis tie en 108 domoj 814 homoj. Post 10 jaroj incendio okazis. En 1910 loĝis en Garamolaszka 2378 homoj, (2006 slovakoj, 265 hungaroj, 51 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Valaská 3862 homoj (3552 slovakoj, 200 ciganoj kaj aliaj).
Zsolt Bogdán
BOGDÁN Zsolt [bogda'n] estas rumanuja hungara aktoro. Li naskiĝis la 23-an de decembro 1964 en Miercurea Ciuc.
Ernstroda
Geografio kaj trafiko
La kiel stratvilaĝo aranĝita Ernstroda troviĝas ĉe la norda rando de Turingia Arbaro nordeoste de Friedrichroda; kvartaloj ĝiaj estas Ernstroda kaj Cumbach. La vilaĝo situas en la t.n. Naturparko "Turingia Arbaro" rekte ĉe la piedo de la sudokcidente staranta monto Eichberg kun alteco de 396,9 metroj. Fluas tra la vilaĝo la rojo Schilfwasserbach kiu fontas norde de la migradopado Rennsteig ĉe la norda flanko de la monto Kleiner Jagdberg (726 metroj) en alteco de ĉ. 712 metroj sudueste de Friedrichroda. Laŭ la landa ŝoseo L 1026 ĝi kondukas tra la valo Kühles Tal trafonte inter Gänsekuppe kaj Gottlob al la unuaj loĝdomoj de Friedrichroda. Post la urbo ĝi trafluas Ernstroda fontonte post ĉ. 1 kilometron post la vilaĝrando je Leina. La torento disde la fonto trapasas altecdiferencon de ĉ. 380 metroj kaj distancon de 11 km. Tra Ernstroda kondukas la landa ŝoseo L 1025 (Waltershausen – Georgenthal), je kiu trafas vilaĝmeze la distrikta ŝoseo K 14 el Friedrichroda kiu tuj poste en la nordo forlasas la vilaĝon en la direkto de Cumbach. Regulaj buslinioj ekzistas inter Georgenthal kaj Friedrichroda. La fervojlinio en la direkto Georgenthal respektive de Friedrichroda post la Dua mondmilito lau ordono de la sovetiaj okupantoj forigitis; la stacidomo nomiĝis Schönau vor dem Walde-Ernstroda.
Historio
Ernstroda unue endokumente menciitis ĉ. la jaro 1200-a kiel posedaĵo de la benediktanoj de Reinhardsbrunn. Malnovaj skribmanieroj estis Erphisrot kaj Ersrode, kiu etimologie signifas posedaĵon senradikigitan aludante al la estiĝo de la vilaĝo kiel setlejo pretigita je terenkultivado. Je la komenco de la 15-a jc la vilaĝo akiris la rajton je publikaj trinkigado kaj bierfarado kio kaŭzis kvereletojn kun la koncernitaj konkurenculoj el Waltershausen kaj Friedrichroda.
Zsolt Bogdán
Kariero
Zsolt Bogdán inter 1990 kaj 1994 studis en la Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola. Ekde 1994 li estas ano de teatro de Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Ernstroda
Historio
Post abolicio de la klostro de Reinhardsbrunn post Reformacio la vilaĝo apartenis al la Administradujo Reinhardsbrunn, kiu iĝis en la jaro 1640 parto de la Duklando Saksio-Gotha, en 1672 de la Duklando Saksio-Gotao-Altenburg kaj en 1826 de la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao. Historie grava metio en Ernstroda estis la transportado kiu en la 19-a jc ekmalgravis pro la konstruo de modernaj stratoj kaj la alveno de la fervojo. Poste la loĝantoj laboris en la industrioj lignoprilaboraj kaj ludilaj kiel ankaŭ en la teksado de hosoj. En la 1.7.1950 komenciĝis la malmemstareco de Cumbach iĝinte parto de Ernstroda. En 1977 Ernstroda unuiĝis al la Komunuma unio Friedrichroda antaŭ ĝia kompleta friedrichroda-iĝo en la jaro 2007-a.
Vidindaĵoj
Plej grava vidindaĵo estas memkompreneble la protestantisma Katarino-kirko de 1599. Ĉekonstrue oni uzis la turon de la antaŭula ejo. La teretaĝo tura havas krucripovolbon. En la 1817-a jaro instalitis nova orgeno farita fare de firmao Ratzmann el Ohrdruf. En la 19.7.1990 restaŭradlaboroj turaj finiĝis kaj festitis, unu jaron poste ekfunkciis moderna turhorloĝego. La kirko ricevis ankaŭ novan orgenon de la firmao Rudolf Böhm el Gotha, kiu estis konstruita en 1980.
Politiko
Lasta honorofice deĵoranta urbestro de Ernstroda estis la kristanemokrato Frank Schuchardt,
Strachovičky
Historio
Strachovičky estis fondita en la jaro 1798 per parceligo de korto apartenanta al posedaĵo de voktejo en Velké Kunětice. Nomita ĝi estis laŭ tiama tenanto de la voktejo, Karolo libera senjoro von Strachwitz.
Ekde duono de la 19-a jarcento ĝis duono de la 20-a jarcento ĉi tie estis minita granito kaj marmoro.
Strachovičky apartenis ĉiam al Velké Kunětice - ĝis la 1-a de januaro 1976 kiel parto de municipo (domaro), poste nur kiel loka parto (baza sidej-unuo) - kaj estis kun ĝi en la jaroj 1976-1990 konsisto de Supíkovice. En la jaro 1836 ĉi tie estis 27 domoj, en la jaro 1930 estis da ili 32, en la jaro 2001 nur 19, el tio 13 daŭre loĝigitaj.
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Strachovičky laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:
Vjetnama Pacdefenda Esperantista Asocio
La Vjetnama Pacdefenda Esperanto Asocio (VPEA) estis kreita en 1956 de Nguyên Minh Kinh kaj Nguyen Van Kinh.
Ĝi poste fariĝis Vjetnama Esperanto-Asocio.
Organo
La organo de VPEA nomiĝis Informado (neregule, 1965-1970), kaj poste Informado el Vjetnamio (kvaronjare,1971-1975).
Jablonica
Jablonica, germane Jablonitz, hungare Jablánc estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Senica.
Vjetnama Pacdefenda Esperantista Asocio
Organo
De la jaro 1990 ĝis 1992, la VPEA-gupo de Ho Chi Minh urbo revuon Vjetnamio.
Jablonica
Situo
Jablonica situas laŭ ĉefvojo Senica-Trnava, fervojaj kontaktoj estas al Brezová pod Bradlom, Trnava kaj Senica. La lasta urbo troviĝas je 9 km-oj.
Historio
Post fondiĝo de Hungara reĝlando la loko apartenis al limgarda zono. En 1116 Stefano la 2-a tie venkis la ĉeĥojn. La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1262 en latina formo "villa Jobluncha". En 1621 kaj post 2 jaroj Gabrielo Bethlen, en 1663 la turkoj disrabis la vilaĝon. En 1687 Emeriko Thököly okupis la vilaĝon kaj en 1704 Francisko Rákóczi la 2-a tie venkis la Habsburgojn. En 1866 pro ĥolero multaj mortis. En la 19-a jarcento la komunumo havis la rangon kampurbo. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Jablánc 2195 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szenice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jablonica 2261 homoj, (2179 slovakoj).
Vladimir Krstić - Laci
Vladimir Krstić, artista nomo Laci, (naskiĝinta la 21-an de februaro 1959 en Niš) estas serba aŭtoro de bildrakontoj kaj pentristo.
Li estas fama pro, interalie, Billy Wanderer, Il Grande Blek, Sherlock Holmes, Adam Wild kaj Ghosted.
Persepolo
Persepolo (en malnovpersa lingvo: Pārśa, en novpersa lingvo: ‏تخت جمشيد‎ Taĥt-e Ĝamŝid aŭ Pārseh), laŭvorte kun signifo "urbo de Persoj", estis la ceremonia ĉefurbo de la Aĥemenida Imperio (ĉ. 550–330 BCE). Persepolo situis je 70 km nordoriente de la urbo Ŝirazo en la Provinco Fars en Irano. La plej fruaj restoj de Persepolo datiĝas el 515 a.K.
Filmita bildstrio
Ekzistas bildstrio Persepolo kaj surbaze de ĝi ankaŭ franca animfilmo titolita 'Persepolis'.
Monda heredaĵo de Unesko
Ĝi estas ekzemplo de la akemenida stilo de arkitekturo. UNESCO deklaris la ruinojn de Persepolo Monda heredaĵo de Unesko en 1979.
Kluzoparko Waltrop
Kluzoparko Waltrop (laŭ la germana nomo Schleusenpark Waltrop) estas tereno kun kvar ŝip(mal)suprigaj konstruaĵoj je la forkiĝo de la Rejn-Herne-Kanalo disde la Dortmund-Ems-Kanalo. La kluzaro troviĝas ĉe la kanala kilometro 45,6 de la Rejn-Herne-Kanalo respektive ĉe kanala kilometro 14,7 de la Dortmund-Ems-Kanalo en Waltrop/ Ruhr-Regiono, limiĝe kun la nomdoma urboparto Henrichenburg de la urbo Castrop-Rauxel.
Partoj de la tereno apartenas al la LWL-Industriemuseum, kiu ekspozicias tie interalie historiajn kanalŝipojn, ŝipmaŝinojn kaj modelojn. Krome la Akva kaj Ŝiptrafika Administrejo je Duisburg-Meiderich tie tenas ekspoziciejon.
La plej malnova konstruaĵo estas la malnova Ŝiplifto Henrichenburg. Ĝi estis konstruata inter 1894 kaj 1899 por alligo de la Haveno Dortmundo kaj estis la unua siaspeca en Germanujo. Kun la konstruo de la Rejn-Herne-Kanalo oni planis ŝparkluzon kaj finkonstruis ĝin en 1914. Post kiam en 1962 ekfunkciis la nova ŝiplifto, oni eksfunkciigis en 1969 la malnovan ŝiplifton. En 1989 ekestis nova kluzego. En la jaro 2005 oni ankaŭ eksfunkciigis la novan ŝiplifton pro teĥnikaj difektoj. Nun la tuta ŝiptrafiko pasas tra la nova kluzo.
Ĉiuj historiaj ŝipmallevaj konstruaĵoj staras sub monumentprotekto kaj estas viziteblaj.
Kvartaloj de Bonaero
La kvartaloj de Bonaero estas la administraj unuoj en kiuj Bonaero estas dividita laŭleĝe.