cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Pospíšil
Li estas aktivulo de la scienc-teĥnika sekcio de ĈEA, kunfondinto kaj ekskomitatano de TEC de UEA, aktivulo pri terminologio, kunlaborinto en DLT-projekto kaj en Esperanta Bildvortaro en fakoj aviado, aviada meteorologio, aerodromoj, aviada medicino kaj aliaj fakoj rilataj al aeronaŭtiko, aviado, kosmonaŭtiko, flugado.
Por la DLT-projekto li en la 1980-aj jaroj uzis sian UEA-kodon jopo kiel pseŭdonimon: en Esperanto elparolitaj jp, do jopo.
En 1992-1993 li laboris profesie por terminologio kadre de UEA kiel direktoro de Terminologia Esperanto-Centro (la 4-a oficejo de UEA, en Ĉeĥio).
István Kamotsay
István Kamotsay [iŝtvAn kamoĉai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kamotsay István estis hungara skulptisto. István Kamotsay  naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Budapeŝto.
Franz Danzi
Franz DANZI (naskiĝis la 15-an de junio 1763 en Schwetzingen, mortis la 13-an de aprilo 1826 en Karlsruhe) estis Germana dirigento kaj komponisto de kaj klasika kaj romantisma muziko. Li estas konata pro siaj komponaĵoj por blovinstrumentoj. Li ankaŭ komponis ekzemple operojn (Singspiel).
Lia patro estis violonĉelisto; lia fratino estis Francesca Lebrun (1756–1791) kantisto kaj komponisto.
Klein Gartz
Klein Gartz ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Salzwedel en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 177 loĝantojn.
Maryna Viazovska
Maryna Sergiivna VIAZOVSKA (naskiĝis en 1984) estas ukraina matematikistino konita por la solvado en 2016 de la problemo de la sfera pakada problemo en dimensio 8 poste 24.
Tiam studanta en la Nacia Universitato Taras Ŝevĉenko de Kiev, Viazovska partoprenis en la Internacia Matematika Konkurso por Universitataj Studentoj en 2002, 2003, 2004 kaj 2005; ŝi estis pri tio premiita en 2002 kaj 2005.
Studoj
Viazovska atingis la titolon de kandidatino pri sciencoj en la Instituto de matematiko de la nacia Akademio de la sciencoj de Ukrainio en 2010 kaj doktoriĝis en la Universitato de Bonn en 2013. Ŝia tezo, Modular Functions and Special Cycles, koncernas la analizan teorion de la nombroj sub la superrigardo de Don Zagier. Ŝi plenumis siajn postdoktoriĝajn esploradojn ĉe Berlina Matematika Lernejo kaj en la Universitato Humboldt de Berlino. Ekde januaro 2018 ŝi estas profesoro en la federacia politeknika Lernejo de Laŭzano (EPFL).
Laboroj
Maryna Viazovska estas rekonita pri la solvado en 2016 de la problemo de kompakta staplo en dimensio 8; En kunlaboro kun aliaj matematikistoj, ŝi poste solvis la problemon en dimensio 24.
Premioj
Krom ŝiaj laboroj sur la staploj de sferoj, Viazovska estas same konita por ŝiaj esploradoj pri sferaj dezajnoj kun Andrij Bondarenko kaj Danylo Radchenko. Kune, ili pruvis konjekton de Jacob Korevaar kaj Meyers pri la ekzisto de malgrandaj dezajnaj arbitraj dimensioj. Tiu rezulto estas unu el la kontribuoj por kiuj sia kunaŭtoro Andrij Bondarenko sukcesis la premion Vasil A. Popov en teorio de la proksimumo en 2013. En 2016 ŝi ricevis la premion Salem por ŝiaj laboroj pri la staploj de sferoj kaj pri la modularaj formoj. En 2017, ŝi ricevis la Clay Research Award kaj la Premion SASTRA Ramanujan, la eŭropan Premion de kombina same kiel unu el la tri New Horizontoj. En 2020, ŝi estis laŭreatino de la premio de la eŭropa matematika Socio. En 2021 ŝi donas la Konferencon Gauss. En 2022 ŝi ricevis la medalon Fields.
Schillerhaus (Rudolstadt)
La Ŝilera-domo (germane: Schillerhaus; Schiller-strato nr. 25) estas literatura muzeo en Rudolstadt, troviĝante en la iama loĝdomo de la familio Von Lengefeld. Alia nomo de la bieno estas Beulwitzsches Haus. En la 7-a de septembro 1788 renkontiĝis unuafoje surloke Ŝilero kaj Goeto.
Priskribo de la loko
Konstruite ĉirkaŭ 1720 la domo enloĝitis post 1775 de Louise von Lengefeld kaj ŝiaj filinoj Caroline kaj Charlotte. Post la edzigo de Friedrich von Beulwitz al Caroline (1784) la paro transloĝiĝis al la antaŭa domoparto, dum la du aliaj virinetoj restis en la malantaŭa parto.
Batalo de Arnhemo
La Batalo de Arnhemo estis grava batalo de la Dua Mondmilito en la avangardo de Operaco Market Garden fare de Aliancanoj. Ĝi okazis en kaj ĉirkaŭ la urboj de Nederlando nome Arnhemo, Oosterbeek, Wolfheze, Driel, kaj la ĉirkaŭa kamparo el la 17-a al la 26-a de Septembro 1944.
Schillerhaus (Rudolstadt)
Priskribo de la loko
Rondo de eminentuloj (nobeloj kaj burĝoj) baldaŭ kunvenis regule la vendredojn (Freitagsgesellschaften). Novalis, la fratoj Alexander kaj Wilhelm von Humboldt, Johann Gottlieb Fichte kaj Carl Ludwig von Knebel i.a. ne malofte gastis surloke.
Batalo de Arnhemo
La Aliancanoj estis pretaj eniri en Nederlando post trairi Francion kaj Belgion en la somero de 1944, post la Batalo de Normandio. Market Garden estis la rezulto de la klopodo de la marŝalo Sir Bernard Montgomery favori unusolan vojon norde laŭ la branĉoj de la Malsupra Rejno, kio permesus al la Brita Dua Armeo preteriri la Linion Sigfrido kaj ataki la areon de la rivero Ruhr. Aliancanaj aertransportitaj trupoj estis faligitaj en Nederlandon por sekurigi la ŝlosilajn pontojn kaj urbojn laŭlonge de la akso de antaŭeniro de la Aliancanoj. Pli norde, la Brita 1-a Aertransportita Divizio surteriĝis en Arnhemo por sekurigi la pontojn super la rivero Nederrijn, helpita de homoj de la Glitpilota Regimento kaj de la pola Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado de generalo Stanisław Sosabowski. Oni esperis, ke la brita 30-a Korpuso alvenu atingi la britajn aertransportitajn fortojn en du aŭ tri tagoj.
Schillerhaus (Rudolstadt)
Priskribo de la loko
Okaze de mallonga vizito la 28-jaraĝa Schiller konatiĝis kun la Lengefeld-klano kaj entuziasmiĝis pri la ĉarmo kaj la klereco de la du fratinoj. Li decidis pasigi la sekvantan someron en Rudolstadt; li loĝis en la najbara vilaĝo Volkstedt (nuntempe urboparto de Rudolstadt).Tie li ellaboris sian historian verkon pri la Historio nederlanda kaj porĉiamigis literature la grafinon Katharina de Schwarzburg (1509-67), kiu sukcesis protekti en 1547 la loĝantojn kontraŭ elrabadoj fare de marodantaj trupoj de Fernando Álvarez de Toledo. De ŝi estis konata la moto "Grafan sangon anstataŭ bova sango (germane: Fürstenblut für Ochsenblut"). Katharina krome enkondukis la Reformacion en sia regiono. Ankaŭ la rakonto Die Geisterseher grandparte verkitis en Rodolstadt. En sonorilfarejo proksima li trovis inspiron por la konata balado Lied von der Glocke.
Osieczna (regiono Wielkopolskie)
Osieczna estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Osieczna (distrikto Leszczyński) en distrikto Leszczyński.
Batalo de Arnhemo
La Britaj aertransportitaj fortoj surteriĝis je ioma distanco el siaj celoj kaj estis baritaj de neatendita rezistado, ĉefe el elementoj de la 9-a kaj 10-a Kirasitaj Divizioj de SS. Nur malgranda forto estis kapabla atingi la ŝoseponton de Arnhemo dum la ĉefa kerno de la divizio estis haltigita en la ĉirkaŭoj de la urbo. Dume, la 30a Korpuso estis nekapabla antaŭeniri tiom rapide kiel oni antaŭvidis kaj ili malsukcesis anstataŭi la aertransportitajn trupojn laŭplane. Post kvar tagoj, la malgranda brita forto de la ponto estis superita kaj la cetero de la divizio estis kaptita en malgranda sakstrato norde de la rivero, kie ili ne sufiĉe estis plifortigitaj de Poloj aŭ de la 30-a Korpuso kiam ili alvenis sur la suda bordo, nek de liveraj flugoj de la RAF. Post naŭ tagoj de lukto, la disaj restaĵoj de la divizio retiriĝis al la Operaco Berlino (Arnhemo). La Aliancanoj estis nekapablaj antaŭeniri plie sen sekuraj pontoj super la Nederrijn, kaj la frontolinio stabiliĝis suden de Arnhemo. La Brita 1a Aertransportita Divizio preskaŭ ¾ el sia forto kaj ne iris al batalo denove. Totale estis preskaŭ 2 000 mortintoj el la Aliancanoj kaj 6 854 kaptitoj, dum la germanoj suferis 1 300 mortojn kaj ĉirkaŭ 2 000 estis vunditaj.
Schillerhaus (Rudolstadt)
Priskribo de la loko
Schiller estis diligenta - tamen li profitis de ĉiu momento de libertempo por viziti la Lengefeld-bienon. Iĝis intima kun ambaŭ fraŭlinoj; en la 1790-a jaro finfine li edzigis al Charlotte. Lia bopatro estis la forstisto Carl Christoph von Lengefeld.
En Rudolstadt ja estis manipulataj la trakforkoj por la vivo kaj kreiva agado de Schiller. La fratinoj konis influan personon kiu antaŭenpuŝis la alvokon de Schiller al la Universitato de Jena. Menciindas ankaŭ la unua renkontiĝo de Schiller kun Goeto samloke.
Impresoj por la vizitanto de hodiaŭ
Post la finrestaŭrado en 2009 la nuna muzeo ofertas al la vizitantoj vivan ekspoziciaron, kiu ne nur konsistas el historia dokumentaro kaj originaj elmontritaĵoj sed frapas oniajn okulojn kaj orelojn ankaŭ teknike: en la salonego oni invitatas ekrane sekvi enscenejigitajn renkontiĝojn de la poetoj; en alia salono eblas aŭskulti la enamiĝan leterinterŝanĝon inter Schiller kaj la du fraŭlinoj.
Teretaĝe kaj en ensorĉita ĝardeno allogas la kulturemulojn kafejo kaj restoracio nome Schiller! per turingiaj, ŝvabaj kaj mediteraneaj frandaĵoj. Samtempe permesas tegmentita interna korto la aranĝon de prelegoj, laŭtlegadoj, koncertoj kaj teatraĵludado.
La muzetenantoj kvazaŭ intencas hejmigi la vizitanton de hodiaŭ samnivele kiel la iamaj posedantoj Schiller-on siatempe!
Premio
En 2011 la urbo Rudolstadt ricevis pro la restaŭradlaboroj la Turingian premion pri monumentprotektado (Thüringer Denkmalschutzpreis).
Demotika skribo
La termino egipta demotiko temas kaj pri la skribo kaj pri la egipta lingvo kiu estiĝis en la lasta etapo de la Antikva Egiptio. Por ĝin skribi estis uzata la demotika ideografia skribo. Ĝi deriviĝas el la hieratika skribo uzata ĉe la Nildelto. La termino estis uzata unuafoje de la greka historiisto Herodoto, por distingi ĝin disde la skriboj hieratika kaj hieroglifa.
Post ĝia enkonduko, la hieratika skribo estis daŭre uzata por religiaj celoj, dum la demotiko estis pli uzata kun ekonomiaj kaj literaturaj celoj. kontrasto kun la hieratiko, kiu estis kutime skribita sur papirusoj aŭ ostrakono, la demotiko kelkfoje estis skribita sur ŝtonoj kaj ligno.
La egipta demotika skribo estis ekuzita ĉirkaŭ la jaro 660 a. K. kaj iĝis la reganta skribsistemo de la Antikva Egiptio en la jaro 600 a. K. Komence de la 4-a jarcento ĝi estis anstataŭita de la greka lingvo en la oficialaj tekstoj; ĝia lasta konata uzo estis en 452 p.K., skribita sur la muroj de la templo dediĉita al Iziso, en Philae.
Harvey Henderson Wilcox
Malsano en infanaĝo
Kiam li estis infano, Harvey Wilcox suferis pro poliomjelito (laŭ aliaj fontoj tifo), kiu kaŭzis kompletan paralizon de liaj gamboj kaj igis lin rulseĝulo. Malgraŭ tio, li sukcesis atingi sukcesojn kaj akiri grandan havaĵon per komerco pri nemoveblaĵoj.
Fondo de Holivudo
Ĉirkaŭ la jaro 1883 li translokiĝis el la urbo Topeka en la usona ŝtato Kansaso al la regiono de Los-Anĝeleso en la ŝtato Kalifornio. En 1886 li aĉetis tie 160 akreojn (0,6 km²) da tero de la kamparo okcidente de la urbo kaj tie konstruis ranĉon. En 1887 li desegnis planon por urbo ekkreskonta ĉirkaŭ la ranĉo kaj deponis ĝin je la 1-a de februaro 1887 ĉe la kontea terenregistrejo. Tio samtempe estis la unua oficiala ekapero de la nomo "Hollywood". La urbo ekkonstruiĝis en 1888. Wilcox aĉetis tri erojn da tero apud Los-Anĝeleso kaj disdividis ilin. Per liaj penoj ekestis ankaŭ multe de la hodiaŭa universitata distrikto.
Daeida Hartell Wilcox
Daeida HARTELL WILCOX estis la edzino de Harvey kaj lia konstanta konsilisto. La sola ido de la geedzoj mortis en la aĝo de 19 monatoj kaj por konsoli sin, la geedzoj okazigadis longajn vojaĝojn dum dimanĉaj posttagmezoj. Unu el iliaj plej ŝatataj vojaĝceloj estis la belega valo Cahuenga Valley. Ili speciale admiris kaj poste aĉetis unu konkretan figan kaj abrikotan fruktarbejon, kiu troviĝis ĉe la hodiaŭa vojkruciĝo de la Holivudo-bulvardo kaj la Cahuenga-avenuo. Baldaŭ post la aĉeto, sinjorino Wilcox devis veturi orienten kaj tiam en trajno ŝi konatiĝis kun riĉa virino, kiu ofte parolis pri ŝia ripozejo en Ohio, kiun ŝi nomis Hollywood, laŭ iu usona komunumo enloĝata de nederlandanoj. Al sinjorino Wilcox la nomo ekplaĉis kaj kiam ŝi revenis al Los-Anĝeleso, ŝi konvinkis sian edzon doni la saman nomon al ilia ranĉo. Daeida ankaŭ per sia propra peno kontribuis al la evoluigo de la komunumo, ĉar ŝi gajnis monon per kiu ŝi konstruigis du preĝejojn, lernejon kaj bibliotekon.
Evoluigo de Holivudo fare de Wilcox
Al la evoluigo de Holivudo helpis la fakto, ke en 1885 atingis la regionon de Los-Anĝeleso la granda fervojo nomata The Santa Fe Railroad (fervojo Santa Fe). Wilcox gajnis multe da mono disvendante erojn de sia disdivita tero, sed li ne vendis multe en la tuja ĉirkaŭaĵo de Holivudo mem. Tiam li vendis sian ornamitan domon en Los-Anĝeleso (ĉe la strato Hill Street; ĝi poste fariĝis stacidomo Hill Street de la fervojo Los Angeles Pacific) kaj ekloĝis permanente en Holivudo. Inspirita per la nomo de la loko (Hollywood en la angla signifas "ileksa arbaro"), li importis du arbustojn de angla ilekso, kiuj malgraŭ zorgema flegado ne prosperis en la loka klimato.
Wilcox ne estis surprizita pri la florado de la komunumo kaj en 1889 li disdividis la 160 akreojn de sia ranĉo per avenuoj nomataj ekde Gower ĝis Hudson kaj ekde Franklin ĝis Sunset kaj bordigis ilin per piproarbedoj. En la sama loko la regiono suferis periodon de granda sekeco, kiam ĉiuj putoj malpleniĝis kaj oni devis rompadi melonojn ĉirkaŭ la junaj piproarbedoj por travivigi ilin. La sekvan jaron, kontraste, venis inundo.
Post nelonge disvolviĝis en Holivudo ankaŭ turismo, kiam Wilcox sukcesis konvinki la fervojan firmaon Cahuenga Valley Railroad, ke ili plilongigu sian vaportrajnan fervojon tra la stratoj Western Avenue kaj Prospect Avenue (la Holivud-bulvardo) ĝis Wilcox Avenue. Pro tio ekalvenadis turistoj kaj kelkaj de ili eĉ aĉetis teron tie, sed tio ne sufiĉis por daŭrigi la ekziston de la fervojo linio.
Al la prospero de Holivudo mem ne tre helpis eĉ la riĉa ministo el Colorado, E. C. HURD, kiu aĉetis terpecon ĉe la vojkruciĝo de la avenuoj Wilcox kaj Prospect kaj kreis tie grandegan fruktarbejon de citronoj kiu kostis lin 50.000 usonajn dolarojn pro akvo. Hurd aĉetis la fervojan linion kaj plilongigis ĝin ĝis la kanjono Laurel Canyon.
Morto de Wilcox
Malgraŭ tiu ĉi etsignifa evoluo, la ranĉo Holivudo ne tre prosperis, kiam en 1891 Wilcox mortis, sekvata de Hurd kelkajn jarojn poste. Harvey Henderson Wilcox estas entombigita en la tombejo Hollywood Memorial Park Cemetery (hodiaŭ nomata Hollywood Forever Cemetery), apud sia edzino Daeida. Origine oni entombigis lin apud lia patrino kaj fratino ĉe la tombejo Rosedale Cemetery, sed oni translokigis liajn korpajn postrestaĵojn en 1937.
István Mikola
István Mikola [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj komplete) Mikola István Ferenc estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, kuracisto.
István Mikola naskiĝis la  1947 en Veszprém (urbo).
Biografio
István Mikola akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1972, poste li laboris en hospitalo de Ajka ĝis 1990. Li plulernis en Kanado kaj Usono en 1991. Hejmenveninta li havis postenojn en Budapeŝto. Inter 2000 kaj 2002 li estis ministro pri sano en Unua Kabineto Orbán. Li estis parlamenta deputito inter 2006 kaj 2011, poste li laboris en Parizo en OECD. En 2014 li estis nomumita subministro. Li havas edzinon, kiu naskis 3 filojn.
(9591) 1991 FH2
(9591) 1991 FH2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Eŭnomio
Eŭnomio estis diino pri ordo, ĵuroprotekto kaj leĝaro, do eterna malamikino de Disnomio, Hibriso (Insolento) kaj Ato (Ruiniĝo). Ŝi kontrolis la agadon de la ĵurianoj dum juĝoj, sed oni ankaŭ rilatis ŝin al printempo, sezono de verdaj pastejoj (νομία en la greka). Laŭ Pindaro, ŝi kaj la eksterordinara fonto Diko, ŝia fratino, estis subteno de urboj; kune kun Ejreno, el la sama familio, konservas la homaran riĉecon. La nomo de Eŭnomio kaj tiuj, de siaj fratinoj, iĝis taŭga ekzemplo de hendjatriso: «Bonordo, Justeco kaj Paco».
Oni ofte prezentis ŝin inter la akompanantaro de Afrodito, kiel adverto al edziniĝintaj virinoj pri agi ĉiam laŭleĝe kaj obeeme. Pro tio, oni identigis ŝin al Eŭrinomo, patrino de la Karisoj.
La asteroida familio Eŭnomio kaj la asteroido 15 Eŭnomio ricevis ilian nomon de ĉi tiu diino.
Pavel Polnický
Pavel POLNICKÝ (naskiĝis la 10-an de aprilo 1943) estas ĉeĥa esperantisto, sekretario de KELI, prezidanto de la ĉeĥa KELI-sekcio kaj eksa estrarano de ĈEA. En 2008 li estis nomita honora membro de ĈEA.
Pavel Polnický naskiĝis en Nymburk, sed post la dua mondmilito la familio translokiĝis al Poděbrady, la bazan lernejon li frekventis en Přední Lhota (nun parto de Poděbrady), poste Agrikulturan Mezlernejon en Poděbrady.
Post abiturienta ekzameno li laboris dum ses semajnojj kiel zooteknikisto en Ratenice, poste kvin jarojn en Řečany nad Labem ĉe arbidejoj. Sekvis profesioj de asekuristo, oficisto en direktorejo de restoracioj, provizisto en bakejo.
Li esperantistiĝis en 1965 kaj tuj aktivis en junulara sekcio, ekde 1969 laboris profesie kiel sekretario de ĈEA. En 1974 li perdis tiun ĉi laborpostenon pro sia rifuzo eniri komunistan partion.
La 21-an de aŭgusto 1968 li sekrete filmis okupaciajn tankojn. La sekreta polico lin poste enketis pro liaj eksterlandaj kontaktoj per Esperanto kaj postulis kunlaboron ĉe tradukado de esperantlingvaj tekstoj, sed tion li rifuzis. La projekto Paměť národa (Memoro de la Nacio) lin envicigis en sian retejon.
Volontule li funkciis kiel vicprezidanto en 1990-1996 kaj denove kiel sekretario ekde 2000 ĝis 2011.
Li multe vojaĝis tra la mondo kaj laboras en loka klubo de turistoj.
Li estas ĉeforganizanto de la Kongresoj de KELI en Janské Lázně (2000), Bystrice pod Hostynem (2004), Strážné (2006), Pribylina (2008), Poděbrady (2011), Zöblitz, Germanio (2012), Svitavy (2013), Bratislava (2016), Zöblitz, Germanio 2017) kaj ekumena en Poděbrady (2018). Krome li kunorganizis multajn aliajn aranĝojn (ekz. tradiciajn renkontigojn en Poděbrady, kongresojn de IFEF kaj SAT en Ĉeĥio) kaj estis kasisto de la LKK de la Universala Kongreso 1996 en Prago. Organizis du asociajn konferencojn en Poděbrady.
Ekde 2005 li zorgas ankaŭ pri la presado kaj ekspedado de la gazeto Dia Regno de KELI.
Dum multaj jaroj li estas peranto de Esperanto-gazetoj (La Gazeto, Femina, Heroldo de Esperanto, Literatura Foiro, Juna Amiko, Monato, La Ondo de Esperanto) en Ĉeĥio.
La 2-an de marto 2018 la urbo Poděbrady transdonis al Pavel Polnický Záslužný list (Diplomo pri meritoj) pro multjara laboro en KELI.
La 4-an de marto 2023 en Tago de Poděbrady la banurbo honoris jam tradicie siajn civitanojn por ilia laboro. Inter la honoritoj estis ankaŭ Pavel Polnicky pro sia multjara agado en ĈEA, klubo de turistoj kaj en la evangelia eklezio. Li ricevis Honoran medalon de Poděbrady.
En 2023 li eldonis proprakoste sian ĉeĥlingvan aŭtobiografion Jak šel můj život (Kiel pasis mia vivo).
Částkov (distrikto Tachov)
Částkov (Schossenreith) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1272.
Allenby-ponto
La Allenby-ponto aŭ Alenbi-ponto (גשר אלנבי) aŭ Ponto Reĝo Husejno (جسر الملك حسين), estas ponto, kiu etendas super la Jordan-rivero kaj interligas Jeriĥon en la Okcidenta Teritorio de Palestino al Jordanio. Ĝi estas la sola limtrapasejo al Jordanio por la palestinanoj, kiuj vivas en la de Israelo okupitaj partoj de Palestino.
La originala ponto estis konstruita en 1918 sur restaĵo de malnova otomana ponto, direktita de brita generalo Edmund Allenby. Ĝi estis detruita dum nokto de la tiel nomita "operaco de Palmaĥ" aŭ "nokto de la pontoj" la 16-an de junio 1946, kaj estis detruita denove dum la sestaga milito, sed estis anstataŭigita en 1968 per provizora krad-ponto. Danke al la jordana-israela packontrakto kaj la monhelpo de la japana registaro, oni konstruis novan kvar-stratan ponton el betono.
56088 Wuheng
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Heng Wu (1914 – 1999), fondinto kaj organizinto de antarktaj esploroj en Ĉinio.
121132 Garydavis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary T. Davis, kiu kontribuis al la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx de la NASA kiel Inĝeniero pri Kosmoveturilaj Sistemoj.
Hot Wheels
Hot Wheels (prononco [], "flamantaj rulaŭtoj") estas marko de stampgisita ludil-aŭto, kiun la fabrikaro usona de ludiloj Mattel komencis vendi en 1968. Ĝis la jaro 1996 ĝia ĉefa konkursanto estis la marko Matchbox ("alumetujo"), kiun la kompanio Tyco proprietis; en tiu jaro Mattel aĉetis la rajtojn al la Matchbox-marko de ĝia rivala kompanio.
Monterosso Calabro
Monterosso Calabro estas komunumo de Italio.
(12114) 1998 QJ8
(12114) 1998 QJ8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 689
NGC 689 (aliaj indikoj — PGC 6724, ESO 414-5, MCG -5-5-19, AM 0147-274, IRAS01475-2742) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Futbala Mondpokalo 1998
La 16-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 10-a de junio kaj la 12-a de julio 1998 en Francio. Francio gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Brazilo. La finalo okazis en la urbo de Parizo en la Stadiono de Francio, aŭ Stade de France en la franca lingvo.
La konkurso havis du fazojn: unue la teamoj de 32 landoj konkursis en grupoj de po kvar teamoj, kaj en ĉiu grupo restis la du plej bonaj, do entute 16 teamoj. Poste en la "finala fazo" unue ludis po du teamoj el tiuj 16, parigitaj laŭ antaŭe difinita sistemo (la okon-finalo), do restis 8 gajnantoj, sekve interbatalis tiuj 8 teamoj (la kvaron-finalo), el tio restis 4 gajnantoj, el kiuj po du interludis en la duon-finalo, kaj - post kiam la malgajnintoj el tio elbatalis la trian lokon - la gajnintoj el la duon-finalo komparis siajn fortojn en la finalo. Ĉi tio mondpokalo estis la unua pokalo, kiu uzis la novan sistemon.
Akkitham Achuthan Namboothiri
AKKITHAM Achuthan Namboothiri [AKKIdam aĉuutan namBUUdiri; അക്കിത്തം അച്യുതൻ നമ്പൂതിരി (La, en Brita Hindio – la , en Thrissur, Keralo, Barato), konata kiel Akkitham, estis barata poeto, dramisto, kaj eseisto kiu verkis en la malajala. Li famis pro sia simpla kaj lucida stilo en kiu li esploris la temojn de amo kaj kompato. Inter la pluraj premioj belartaj kiujn oni atribuis al li, estis ankaŭ la premio Gjanpith en 2019. La juĝkomisiono nomis lin, "poeto de rara honesteco, kreinto de pluraj verkoj, ĉiuj konsiderataj klasikaĵoj... [Lia poezio] montras nesondeblan kompaton, stampojn de barataj filozofiaj kaj moralaj valoroj, kaj ponton inter la tradicio kaj la moderneco, [la poezio] profunde eniras homajn emociojn en rapide ŝanĝiĝanta socia spaco".
Inter liaj pli ol 50 verkoj la plej konataj estas jenaj: La versrakontoj La epopeo de la 20-a jarcento (Irupatham Noottandinte Ithihasam, 1952), La vizio de Bali (Balidarsanam, 1970), kaj la poemaro La sankta momento (Nimishakshetram, 1972). Li ankaŭ tradukis en la malajalan la Bagavata-Puranon (2002).
Lerneje li studis sanskriton, astrologion kaj muzikon. Li ne bakalaŭriĝis. Li laboris kiel redaktoro en diversaj revuoj. En 1956, li aliĝis al la ŝtata radiostacio All India Radio.
Vaumeilh
(jen france, okcitane Vaumelha) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Forcalquier kaj al la kantono .
Almsee
Almsee estas lago en Supra Aŭstrio en valo Almtal, sude de urbo Grünau im Almtal. La lago kuŝas en la norda parto de montoj Totes Gebirge kaj estas 2.3 km longa kaj 700 m larĝa.
Károly Ábel
Károly Ábel [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ábel Károly estis hungara matematikisto, gimnazia instruisto, verkisto pri lernolibroj. Károly Ábel naskiĝis en 1836 en Buda, li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Károly Ábel post la maturiĝo akiris diplomon en Joseph Politechnicum. En la jaro 1860 li estis arkitekto en ŝtata entrepreno, poste asistanto en la Politechnicum, pli poste gimnazia instruisto. Li verkis lernolibrojn kaj artikolojn pri matematiko. Kelkaj el liaj lernolibroj aperis aŭ estis reeldonitaj jam postmorte.
Préaux-Bocage
Préaux-Bocage estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Préauxois.
Muzeo de Publika Arto
La Muzeo de Publika Arto, antaŭe nomata Muzeo de Subĉielaj Skulptaĵoj de la Kastilia (Museo de Escultura al Aire Libre de la Castellana) kiu gastigas dek sep abstraktajn skulptaĵojn de hispanaj aŭtoroj, troviĝas en Madrido (Hispanio), sub la ponto Enrique de la Mata Gorostizaga, kiu kunigas la straton Juan Bravo kun la strato Eduardo Dato ĉe la Avenuo de la Kastilia, inter la madridaj distriktoj Ĉamberio kaj Salamanko.
Ĝi estis elpensaĵo de la artisto Eusebio Sempere, kiu ankaŭ okupiĝis de la dizajno de la manreloj. La verkaĵoj distribuiĝas sub la planko de la ponto. La muzeo inaŭguriĝis en la jaro 1970.
Andrej Ĵdanov
Andrej Aleksandroviĉ Ĵdanov (Андрей Александрович Жданов) (naskiĝis la 26-an de februaro 1896 en Mariupol, nun en Ukrainio — mortis la 31-an de aŭgusto 1948 en Moskvo, nun en Rusio) estis soveta politikisto, unu el la gvidantoj de la Sovetunia Komunista partio kaj ĉefa apoganto de la dogma kulturpolitiko, nome Socialisma realismo.
Biografio
Li aliĝis al la bolŝevika partio en 1915. Post la oktobra revolucio de 1917, li faris rapidan partian karieron kaj, post la mortigo de Sergej Kirov, anstataŭis lin kiel la "unua sekretario" de la urba partia komitato (ĉefa politika gvidanto de la urbo). Li estis strikta kunlaboranto de Iosif Stalin kaj iĝis membro de la Politika Komitato en 1939. Inter 1941 kaj 1944, li direktis la defendon de la urbo kontraŭ la atakantaj nazioj. En la jaroj 1944-1947 Ĵdanov estris la kontrolkomision de aliancanoj en Finnlando.
Postmilite li direktis la kulturan vivon de la Sovetunio en ideo de ekstrema ideologia rigoro direkte al la hegemonio de la Socialisma realismo. Oni kreis per lia gvido la Kominformon (1947).
Li mortis en 1948 inter nebulaj cirkonstancoj. Verŝajne malamikoj de Ĵdanov — Georgij Malenkov kaj Lavrentij Berija — iniciatis purigon en Leningrado (kondamnis pli ol 2000 homojn interalie multajn kunlaborantojn de Ĵdanov). La morto de Ĵdanov mem iĝis preteksto por la fifama "kazo de kuracistoj": multaj homoj estis akuzitaj (9 ĉefaj akuzitoj kaj multaj ligitaj kun ili) pri venenigo de partiaj altranguloj, tamen post la morto de Stalin la kazo estis fermita, neniu ricevis punon.
Ĵdanov estis entombigita ĉe la muro de moskva Kremlo, la plej prestiĝa tombejo de Sovetunio.
Interesaj faktoj
Omaĝe al Ĵdanov multaj objektoj portis lian nomon en Sovetunio, inkluzive de la urbo, kie li naskiĝis (Mariupol), la Leningrada Ŝtata Universitato, strato kaj distrikto en Moskvo ka. Dum Perestrojko la komunista partio proklamis sian malaprobon al la agoj de Ĵdanov, kaj ĉiuj objektoj portintaj lian nomon estis alinomitaj (1988).
La filo de Ĵdanov, elstara kemiisto Jurij Ĵdanov, post morto de sia patro parenciĝis al Stalin, edziĝinte al lia filino Svetlana Allilujeva.
Var (Jibou)
Var (Jibou) (hungare: Szamosőrmező) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Jibou. Administre Var apartenas al Jibou.
Loĝantaro
En 1910 Szamosőrmező havis 505 loĝantojn (rumanoj); en 1992 551 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1469. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al departemento Szilágy.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Medaltabelo de la Somera Olimpiko 2000
Jen la medaltabelo de la Somera Olimpiko 2000.
Johann Jakob von Tschudi
Johann Jakob von Tschudi estas svislanda diplomato, esploranto kaj natursciencisto, naskiĝinta la 25-an de julio 1818 en Glaruso (Svislando) kaj mortinta la 8-an de oktobro 1889 en Edlitz apud Vieno (Aŭstrio).
Biografio
De 1834 ĝis 1836, li studas en la Universitato de Zuriko kie li interalie sekvas kursojn de Lorenz Oken (1779-1851) kaj Heinrich Rudolf Schinz (1777-1861). De 1836 ĝis 1837 li estas en Neŭŝatelo kie li ekkonas Louis Agassiz kiu havos gravegan influon al li. Li foriras en Leiden en 1837 kie li laboras kun Hermann Schlegel (1804-1884) kaj poste iras al Parizo kun Gabriel Bibron (1806-1848). En 1838, li publikigas gravan verkaĵon pri amfibioj en kiu li proponas klasifikmanieron envolvantan fosiliajn kaj nuntempajn speciojn. En tiu verkaĵo, la influo de Louis Agassiz estas evidenta. La saman jaron, li doktoriĝas en Zuriko kaj realigas sian unuan ekspedicion en Sudameriko kie li restas 5 jarojn, ĉefe en peruaj Andoj.
Post lia reveno, li plustudas en la universitatoj de Berlino kaj de Würzburg. En Vieno kaj Munkeno, li pretigas elementojn cele publikigon de raporto pri sia vojaĝo, Untersuchungen über die Fauna Peruana (1846), kiu koncernas ĉiujn vertebrulojn. Li aperigas du gramatikajn librojn kaj unu vortaron dediĉitajn al la keĉua lingvaro. Li revojaĝas al Sudameriko en 1857 kaj tie restas ĝis 1859. Nova misio, ĉi-foje komisie de la svisa registaro, kondukas lin al Brazilo. En 1866, li iĝas komisiito de la svisa ambasadorejo de Vieno kaj en 1868, li iĝas ambasadoro. Li konservas tiun funkcion ĝis sia emeritiĝo en 1888. Tiam, li retiriĝas en Edlitz kie li mortas la sekvontan jaron.
Li publikigis multnombrajn etnografiajn, lingvistikajn, geografiajn, meteorologiajn aŭ medicinajn verkaĵojn. Estas li, kiu interalie donis la sciencan nomon al fosilio de salamandro Andrias Scheuchzeri, kiu estis konsiderata de multe da homoj, dum preskaŭ unu jarcenton, kiel homan restaĵaron, viktimon de la diluvo (estas Georges Cuvier (1769-1832) kiu demontris ke temas pri giganta salamandro).
Ollantay
Ollantay [ojanTAj] estas drameca teatraĵo, origine skribita en la keĉua lingvo. Laŭ kelkaj estas de inkaa origino -- kaj kiel tia la plej malnova kaj plej profunda esprimo de keĉua literaturo -- dum aliaj kredas ĝin de kolonia hispanida origino. La plej malnova konata manuskripto de Ollantay apartenis al la pastro Antonio Valdes (18-a jarcento), kiu por iom da tempo laŭsupoze estis la origina verkinto; tamen, aliaj malsamaj manuskriptoj estis trovitaj kio sugestas la ekziston de komuna deveno, pli malproksima, origino. La plej vaste akceptita teorio estas ke la rakonto estas de inkaa origino kaj estis konservita tra parola tradicio ĝis ĝi estis adaptita por teatra prezento en koloniaj tempoj. Ollantay unue estis publikigita en 1857 fare de Johann Jakob von Tschudi, en la keĉua kaj la germana.
Karel Procházka
Karel PROCHÁZKA [proĥaska] (naskiĝis la ; mortis la 21-an de novembro 1957) estis landa konsilisto en Prago kaj ĉeĥa esperantisto.
De 1906 ĝis 1914 li faris propagandajn paroladojn en Prago kaj en provincaj urboj kaj instruis Esperanton. Antaŭ la unua mondmilito li estis komitatano kaj vicprezidanto de la Esperanto-klubo en Prago kaj de Bohema Unio Esperantista (BUE). Li estis membro de ekzamena komisiono. Post la unua mondmilito li kunreorganizis Ĉeĥoslovakan Asocion Esperantistan (ĈAE). Li estis komitatano de ĈEI. Kun Eduard Kühnl li verkis Ĉeĥan-Esperantan vortaron (1914, ĉ. 25.000 kapvortoj) kaj sisteman lernolibron. Kun Vladimír Tobek li tradukis la ĉeĥan romanon „Avinjo“ de Božena Němcová. Kun Eduard Kühnl li verkis ĉeĥan-esperantan vortaron.
Idenheim
Idenheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 690
NGC 690 (aliaj indikoj — PGC 6587, MCG -3-5-21, A 0145-16) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Vilma Babits
BABITS Amália Vilma, [babiĉ] edzino de Béla Vályi, estis hungara operkantistino (soprano) naskita en Arad la 6-an de novembro 1891 kaj mortinta la 21-an de septembro 1975.
NGC 690
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vilma Babits
Kariero
Ŝi debutis en 1913 kaj ŝi kantis en Temeŝvaro, Budapeŝto. En Salzburg Bianchi Bianca kvalifikigis ŝin Mozart-kantistino. En la dua parto de sia kariero ŝi estis koncertkantistino. Ŝi ne revenis el sia okcidenteŭropa gastkantado.
Angviso
Angviso (Anguis fragilis) estas senpieda specio de lacertuloj el la familio de la angvedoj.
Zsolt Kötő
KÖTŐ Zsolt [koetoe:] estas rumania hungara kameristo. Li naskiĝis en Kluĵo la 17-an de marto 1966. Li estas la filo de teatrohistoriisto, politikisto József Kötő, la pli aĝa frato de pupaktoro Áron Kötő.
Biografio
Zsolt Kötő diplomitiĝis en 1999 en Budapeŝto en la Altlernejo de Teatro- kaj Filmarto. Li laboras de 1993 ĉe la hungara elsendo de la Radio Rumana kaj ĉe la hungara elsendo de la Radio Televido de Bukareŝto.
Drchlava
Drchlava (Dürchel) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Chlum. Ĝi troviĝas proksimume 3 km okcidente de Chlum. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Drchlava estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,77 km². En la katastra teritorio Drchlava situas ankaŭ Hradiště. La vilaĝo estis konstruita en kruda tereno sur deklivo de monto Mariánský vrch.
Brejolândia
Brejolândia estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 11.077 loĝantojn en 2010.
Károly Vasas
Biografio
Károly Vasas frekventis skulptistan liberan lernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis András Beck, Pál Pátzay kaj Iván Szabó (skulptisto). Ekde 1957 li kreis skulptaĵojn kaj partoprenis en ekspozicioj. Li longe havis atelieron en Miskolc, krome li instruis en la industriarta mezlernejo en Budapeŝto ĝis 1970. Li ricevis premiojn inter 1963–1990.
15093 Lestermackey
15093 Lestermackey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lester Wayne Mackey, finalisto en 2003 de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Half Hollow Hills High School West en Dix Hills (Nov-Jorkio, Usono).
Ostracismo
Ostracismo (el la greka ὀστρακισμός, ostrakismos) estis proceduro en Ateno dum antikvo. Tiam, oni metis en ostracismon, kies povo kaŭzis timon pri publika libereco. Por tia celo, oni kunigis la popolanojn, oni donis peceton el kuirita argilo aŭ konko, sur kiu ĉiu skribu la nomon de la homo, kion oni volis elpeli. La vorto "ostracismo", sekve, devenis de la moro skribi sur ostra konko.
Mormanno
Mormanno estas komunumo de Italio.
Milena Hübschmannová
Milena HÜBSCHMANNOVÁ (naskiĝis la 10-an de julio 1933 en Prago, mortis la 9-an de septembro 2005 en Sud-Afrika Respubliko) estis eminenta ĉeĥa ciganistino, kiu faris tre multe por emancipiĝo de romaoj.
Ŝi studis en Universitato de Karolo en Prago la hindan, urduan kaj bengalan lingvojn, poste komencis interesiĝi pri la cigana lingvo, nome pri ĝia ĉefa branĉo, la romaa. Ŝi eklernis la lingvon inter la romaoj, fondis la ĉeĥan romaistikon kaj gvidis ĝian katedron. Ŝi prilaboris la romaajn fabelojn, ĉeĥan-romaan kaj romaan-ĉeĥan vortaron kaj plurajn aliajn verkojn.
Distriktoj de Ekstremaduro
La regiono de Ekstremaduro estas subdividita en 26 distriktoj aŭ komarkoj, 11 en la provinco de Badajoz, kaj 15 en la provinco de Cáceres. Tamen la koncepto de distrikto ne estas precize markita en la administra sistemo, almenaŭ ne tiom kiel aliaj konceptoj kiel tiuj de provinco, regiono aŭ eĉ jurteritorio. Ne estas tradicia ties uzado en la administraj taskoj kaj en kelkaj kazoj ja ekzistas socia sento kaj aparteno al la distrikto, kaze de valoj aŭ tre homogenaj distriktoj, sed en aliaj ne tiom kaj temas nur pri koncepto de la fino de la 20a jarcento kaj de ties administraj plinovaĵoj.
Kameo
Kameo en juvelarto estas gemo, ĝenerale de varia koloro kaj kun delikataj figuroj. Por kameoj, la uzataj ŝtonoj estis agatoj kaj ĉefe el tiuj la variaĵoj sardona kaj onikso, profitante la distingon de koloroj kiun havigas la diversaj tavoloj de tiaj ŝtonoj, tiel ke polurante kaj malpliigante konvene la unuan tavolon oni lasis la duan tavolon kiel fono kaj restis la unua kun la reliefoj de la figuro. ​ Sed kaj pasintece kaj nuntempe oni imitas kaj falsigas tiujn ŝtonojn pere de vitroj kaj emajloj, kunigante reliefon el ŝtono aŭ vitro kun alia ŝtono de alia koloro.
Valernes
(jen france, okcitane Valèrna) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Aristido la Justulo
En la pragreka historio, oni trovas multajn nomojn de kuraĝaj generaloj, de famaj poetoj kaj filozofoj; sed el ĉiuj, nur unu dum surtera vivo estis alnomita "Justulo": Tiu viro estis Aristido, filo de Lizimaĥo. Li naskiĝis en Ateno en -580. Lia vivo estis bonega ekzemplo de civitismo kaj nobleco. Aristido estis ĝeneralo kaj heroo en la batalo de Maratono.
Tamen Temistoklo, posedanta fascinan elokvencon, klopodis malutili la honestan viron, dirante tion, ke li arogis al si suspektan kaj danĝeran aŭtoritatecon al respubliko. Temistoklo sukcesis havigi ostracismon kontraŭ Aristido.
(138846) 2000 VJ61
(138846) 2000 VJ61 estas terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Aristido la Justulo
En tago de ostracisma balotado, Aristido iris al agoro kaj civitano kiu ne scipovas skribi petis al li por skribi la nomon de Aristido sur la konko. Li faris tion, kaj demandis, ĉu la viro konas Aristidon, aŭ se li scias kian krimon Aristido atencis por meriti punon. Respondis la civitano: "Mi ne konas Aristidon, sed mi ne povas plu suferi ke ĉiu popolo alnomas lin Justulo".
(138846) 2000 VJ61
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:12 kun Marso.
Aristido la Justulo
Tiel la plej honesta homo de Ateno estis kondamnita al puno de ekzilo dum dek jaroj, pro liaj altaj virtoj. Tamen, post kvin jaroj, la samaj atenanoj nuligis la maljustan verdikton, por profiti la talenton de Aristido en la milito kontraŭ Kserkso, reĝo de Persio.
(138846) 2000 VJ61
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso. Ĝia orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de la Tero, sed ĝia suprenira nodo estas proksima de la marsa orbito.
Aristido la Justulo
Poste Aristido estis elektita prezidanto de la publika kaso de la greka konfederacio, kaj ĝin plenumis kun tiom da nekorupteblo, ke li mortis malriĉega en -465 kaj nenion postlasis al siaj filinoj, kiuj estis edukitaj de la ŝtato.
22402 Goshi
22402 Goshi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma (gubernio Ehime, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la filo de la malkovrinto : Goshi Nakamura (naskiĝinta en 2001), kies komencliteroj "GN" estas tiuj de la provizora nomo de la asteroido.
Emme-Valo (administra distrikto)
La administra distrikto Emme-Valo estas administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 93274 loĝantojn la 1-an de januaro 2010. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Langnau en Emme-Valo. La administra distrikto Emme-Valo estas parto de la administra regiono Emme-Valo-Supra Argovio.
Geografio
La administra distrikto Emme-Valo kongruas plimalpli kun la akvokoleta bazeno de la rivero Emme.
Komunumoj de la distrikto Emme-Valo
La administra distrikto Emme-Valo konsistas (stato en 2010) el 42 komunumoj. Jen la listo:
Arondismento Dunkerque
La arondismento Dunkerque aŭ plene esperante arondismento Dunkirko (arrondissement de Dunkerque, Arrondissement Duinkerke, okcidentflandre Arroundissement Duunkerke) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche). La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Dunkerque (nederlande Duinkerke, okcidentflandre Duunkerke). Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La homoj de la teritorio kiu situas rekte ĉe la limo de Flandrio, la nederlandlingva parto de Belgio, historie estis je granda parto flandralingvaj - nuntempe precipe iuj loknomoj kiuj estas malkomplete francigitaj memorigas pri tio.
La arondismento ekde administra reformo de marto 2015 inkludas komunumojn de sep kantonoj.
(12116) 1999 JA34
(12116) 1999 JA34 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Levente Imecs-Magdó
IMECS-MAGDÓ Levente [imeĉ-magdo:] estas rumania hungara pupaktoro. Li naskiĝis en Kluĵo la 28-an de novembro 1986.
Barcarrota
Barcarrota [barkarOta] (Rompita boato, sed plej verŝajne de Rompita ŝuo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
Levente Imecs-Magdó
Biografio
Levente Imecs-Magdó diplomitiĝis en UBB de Kluĵo kaj li laboris ĉe Váróterem Projekt, de februaro 2011 ĉe la Pupteatro PUCK.
Barcarrota
La loĝantoj nomiĝas barcarroteños.
Situo
Barcarrota estas situa en la okcidenta parto de la provinco de Badajoz, je altitudo de 467 m; je 49 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 136,1 km². Ĝi troviĝas norde de la distrikto de la Sierra Suroeste kaj sude de Llanos de Olivenza, oriente de Portugalio kaj okcidente de Tierra de Barros.
Populacio
La censita populacio en 2021 estis de 3.505 loĝantoj.
2,3-Butanoduolo
2,3-Butanoduolo aŭ 2,3-BDO estas organika alkohola kombinaĵo, posedanta tri stereoizomerojn: dekstrorotaciajn, levorotaciajn kaj mezorotaciajn. Ili ĉiuj estas senkoloraj, viskozaj kaj preskaŭ senodoraj likvaĵoj.
Biologie, 2,3-butanoduolo produktatas dum fermentiga procezo tra la metabolo de la duacetilo per la bieroĝisto. Eloj povas enhavi litre inter po 50 kaj 130 ml da 2,3-BDO. La levorotacia 2,3-BDO estas pli efika ol glicerolo kaj malpli efika ol etilena glikolo kiel deprimanto de la frostiga punkto de la akvo.
Barcarrota
Historio
La zono de Barcarrota eble estis loĝata de la unuaj tempoj iberoj, pro tio ke ekzistas ŝtonaj spuroj funebraj kiuj atestas ties fruan loĝadon. Inter ĉi tiuj spuroj, estas la plej granda aro de tomboj de la prahistorio de la Provinco de Badajoz krom la dolmenoj konitaj kiel “La Milano” kaj “La Lapita” kiu atestas la prahistorian loĝadon. Nuntempe oni konas neniun indikon de ties malnova loĝloko, ĉar oni supozas, ke la fundamentoj de la aktuala setligo estis agado de la araboj dum la invado kaj reloĝado de tiu zono. Post la eventoj de la Rekonkero, Barcarrota konvertiĝis en feŭdo de la Episkopo de Badajoz.
Dum la 16a jarcento la feŭdo pasis de unuj sinjoroj al aliaj.
2,3-Butanoduolo
Proprecoj
La ĉefa malakordo kiu estis raportita inter observitaj frostpunktoj kaj valoroj kalkulitaj ekde la leĝo de Raoult por solvaĵoj de ĉi-kemiaĵoj atribuiĝas al la hidratigo. La antifrosta propeco de la BDO ne eltenas longedaŭrajn refluojn aŭ la uzon en sistemoj de aŭtomobilmalvarmigoj.
Barcarrota
Militoj kun Portugalio
Dum longe, kaj ekde antaŭ la Centjara milito, Barcarrota jam suferis la atakojn de homoj de Portugalio ĉar la vilaĝo troviĝas proksime de la landlimo kiu atingis ĝis la teritorion de Olivenza, sed post 1640 kaj dum la Milito de Restarigo, Barcarrota suferis ankaŭ la detruon kaj konstantan sieĝon de la portugaliaj armeoj, same kiel Valverde de Leganés kaj la aliaj landlimaj vilaĝoj de la distrikto.
2,3-Butanoduolo
Proprecoj
La miksaĵoj de BDO-izomeroj estigitaj per Aerobacter aerogenes, Aeromonas hydrophila, kaj Bacillus subtilis estas bezonaj je antifrostaj proprecoj pro ilia alta enhavo de la mezo-izomero. Dum la 2-a mondmilito la BDO estis senhidratigita en butadueno, la unumero uzata por fabrikado de sinteza kaŭĉuko.
BDO estas grava komponaĵo kun odoro je krema butero kaj avelo. En naturo, ĝi troviĝas en kakaa butero, en la radikoj de la Ruta graveolens, dolĉa maizo kaj en la putraĵo de kelkaj moluskoj. zorotaciaj
Barcarrota
Militoj kun Portugalio
Ankaŭ la Milito de hispana sukcedo al la hispana krono produktis detruan efikon en la distrikto, kie la hispanaj loĝintoj suferis grandajn penojn, abandoninte siajn hejmojn kaj havaĵojn por eviti perdi la vivon en tiu epoko de malcerto.
Amerika konkero
Barcarrota kontribuis al tiu procezo per 76 el siaj loĝintoj. Inter la kapitanoj plej elstaraj estas Gómez de Tordoya kaj Juan de Acosta, konkeristoj de Peruo, kaj Francisco de la Bastida, kiujkiel komponinto de la grupo de Diego García de Paredes, troviĝas inter tiuj kiuj fondis la urbon de Trujillo en Venezuelo.
Attila Balázs
BALÁZS Attila, [bala:ĵ] estas rumanuja hungara aktoro naskita en Vlăhiţa la 9-an de decembro 1969.
Silence (Sonata Arctica)
Silence (angle: "Silento") estas la dua muzikalbumo de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita en 2001.
Attila Balázs
Kariero
Attila Balázs diplomiĝis en Színművészeti Egyetem Szentgyörgyi István Tagozat en jaro 1994 kaj ekde tiam li estas ano, poste direktoro de la teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház de Temeŝvaro.
Barcarrota
Amerika konkero
Aliflanke (kaj kvankam estas dokumentoj kiuj ŝajne pruvas, ke li naskiĝis en Jerez de los Caballeros), pro la estimo al li en la vilaĝo, oni menciu unu el la plej elstaraj kapitano de la 16a jarcento, nome Hernando de Soto, konkeristo de la sudo de Usono, post esti en aliaj punktoj de Ameriko, inter ili Peruo, kie partoprenis aktive en la konkero de Cajamarca.
Silence (Sonata Arctica)
Trakoj
La tekstoj estas skribita de Tony Kakko.
Klein Gladebrügge
Klein Gladebrügge estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Barcarrota
Monumentoj
Monumentoj plej famaj estas la jenaj:
Festoj
Patronaj festoj de la 7a ĝis la 12a de septembro honore al la Virgulino de Soterraño (Subtero), kiun oni celebras la tagon 8a.
Sándor Várady
Sándor Várady [ŝAndor vAradi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várady Sándor estis hungara skulptisto. Sándor Várady naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.