cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tamás Bárdos
Tamás Bárdos [tamAŝ bArdoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárdos Tamás estis hungardevena-usonana kemiisto, profesoro, membro (honora (1983)) de Hungara Scienca Akademio. Lia nomo en Usono estis Thomas J. Bardos. Lia patro estis Artúr Bárdos. Li havis tutmondan famon pri esplorado de kancero.
Tamás Bárdos naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Masaĉuseco en Amherst.
Biografio
Tamás Bárdos frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kemian diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1937, poste li laboris en rafinejo de Almásfüzitő. En la sekvaj jaroj lia familio estis molestita, eĉ lia frato mortis en koncentrejo. En 1946 li migris al Usono, en 1949 li denove akiris kemian diplomon en Universitato Notre Dame, poste li esploris biokemion en universitato en Teksaso. Ekde 1951 li esploris en Ĉikago, kiel laboratoriestro. Ekde 1960 en universitato en Bufalo li esploris la kanceron 50 jarojn, sed li ankaŭ instruis (kelkfoje ankaŭ en aliaj landoj). Li ricevis usonajn premiojn. En sia libertempo li helpis kulturajn movadojn de la usonaj hungaroj.
Landa parlamento (Aŭstrujo)
En Aŭstrujo, landa parlamento (germanlingve Landtag) estas la leĝodonanta institucio de federacia lando. Ĝin elektas la balotrajtaj aŭstroj kun ĉefa loĝejo en tiu federacia lando al kvinjara agperiodo, krom en Supra Aŭstrujo, kie la agperiodo daŭras ses jarojn. En Vieno, kiu estas kaj federacia lando kaj komunumo, la landa parlamento estas ankaŭ komunuma konsilio.
La landaj parlamentoj elektas la landan registaron kaj la landestron (Landeshauptmann). Laŭ la konstitucio, la federaciaj landoj havas kompetenton fari leĝojn en ĉiuj kampoj, por kiuj la konstitucio ne difinas, ke la federacio havas kompetenton; tamen la listo de tiuj difinitaj "federaciaj kampoj" estas longa, do la landaj parlamentoj ne havas grandajn decidpovojn.
La landa parlamento kreas ankaŭ la konstitucion de sia lando, kiu tamen ne rajtas kontraŭi la federacian konstitucion.
Johannes-Passion (Schütz)
La Johannes-Passion (SWV 481), eo: Johano-Pasiono, plena titolo: Historia des Leidens und Sterbens unseres Herrn und Heilands Jesu Christi nach dem Evangelisten St. Johannes, estas religia ĥorverko, kiun komponis Heinrich Schütz. Frua versio ekestinta proksimume 1665 havas en la Schütz-Werke-Verzeichnis (registro de la verkaro de Schütz) la numeron 481a. La nun kutima fina versio devenas el la jaro 1666, kiam Schütz ankaŭ komponis la pasionon laŭ Mateo.
La dum pli ol 200 jaroj ne plu estis prezentata. Nur komence de la 1880-aj jaroj Arnold Mendelssohn laŭ instigo de Friedrich Spitta denove prezentis ĝin en Bonn.
Boditago
Bodiarbo estas budhisma festo por soleni la tagon ke la budho Ŝakjamuni, la fondinto de budhismo atingis sian bodion.
Felix Steiner
Felix Martin Julius STEINER (23a de majo 1896 – 12a de majo 1966) estis germana komandanto de SS dum la epoko de la Nazia Germanio. Dum la Dua Mondmilito, li servis en la Waffen-SS, nome batala branĉo de SS, kaj komandis kelkajn SS diviziojn kaj korpusojn. Kun Paul Hausser, li grave kontribuis al la disvolvigo kaj transformado de Waffen-SS en batala forto formita de kaj volontuloj kaj de rekrutitoj el okupitaj kaj neokupitaj landoj.
Steiner estis elektita de Heinrich Himmler por superrigardi la kreadon de kaj poste komandi la estron de la SS Divizio Vikinga. En 1943, li estis promociita al la komando de la 3a SS Panzer-Korpuso. La 28an de januaro 1945, Steiner estis metita en komando de la 11a SS Panzer-Armeo, kiu formis partoj de nova Armegrupo Vistula, nome formacio por defendi Berlinon el la sovetaj armeoj kiuj avancis el la rivero Vistulo.
La 21an de aprilo, dum la Batalo de Berlino, Steiner estis metita en komando de la Armea Taĉmento Steiner, dum Adolf Hitler ordonis Steiner ĉirkaŭi la 1an Belorusan Fronton pere de pinĉila movo, avancante el la nordo de la urbo. Tamen, ĉar lia unuo estis superita dekoble, Steiner klarigis, ke li ne havas kapablon por kontraŭ-atako la 22an de aprilo dum la ĉiutaga situacia konferenco en la Führerbunker.
Post la kapitulaco de Germanio, Steiner estis enprizonigita kaj esplorita pri militkrimoj. Li frontis akuzojn en la Nurenbergaj procesoj, sed ili estis nuligitaj kaj li estis liberigita en 1948. Kun aliaj iamaj altrangaj oficiroj de Waffen-SS, Steiner estis fonda membro de HIAG, grupo de defendantoj de Neadismo formita en 1951 por kampanji por jura, ekonomia kaj historia rehabilitigo de Waffen-SS. Li mortis en 1966.
Batalo de Consuegra
Consuegra estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono Kastilio-Manĉo.
En la jaro 1097 mortiĝis en la batalo de Consuegra la filo de La Cido, Diego. En tiu batalo, la armeo de Kastilio estre de la reĝo Alfonso la 6-a, estis venkita de la almoravidoj estre de Juzuf ben Taŝfin, kaj la areo ŝanĝis denove de posedanto. Ĝi estis rekonkerita poste de la kristanoj. La batalo de Consuegra okazis la 15-a de aŭgusto de 1097. La batalo finis per klara venko de la almoravidoj.
NFK
La vorto havas plurajn signifojn:
Streĉo (mekaniko)
La streĉo havas la saman dimension kiel la premo, tio estas forto dividita per areo. Premo estas aparta kazo de streĉo.
Orta streĉo (tiro aŭ kunpremo)
Tiro estas streĉo, kiu plilongigas la korpon kaj kunpremo estas streĉo kiu mallongigas ĝin. En ambaŭ situacioj la ŝarĝado okazas orte al la sekco de la korpo kaj la streĉo estas egala laŭ la tuta sekco. kie estas la forto direktita laŭ la normalo al la sekco kaj A estas ties areo.
Fleksa streĉo
La skizo montras konzolon (elstaranta trabo) ŝarĝata je flekso. Super la neŭtrala fibro okazas tiro kaj sub la neŭtrala fibro kunpremo.
Alberto Rabagliati
Alberto Rabagliati (naskiĝis la en Milano, mortis la  en Romo) estis itala kantisto.
Biografio
Li restis en la Unuiĝintaj Ŝtatoj kvar jarojn, sed lia kariero kiel aktoro de usona kino ne tre sukcesis kaj ĝi abrupte interrompiĝis kiam li estis trovita en la lito kun la amorantino de la produktoro Fox kiu kompreneble tuj maldungis lin. En tiuj kvar jaroj li tamen havis la eblecon profundigi sian konon de la novaj muzikaj ĝenroj kiuj komencis tiam sukcesi en Usono: ĵazo, svingo kaj skato.
Reveninta en Eŭropo, li komencis sian karieron kiel kantisto, unue kun la orkestro Blue Star de Pippo Barzizza, poste kun la kuba orkestro Lecuona Cuban Boys, montrante sin kun la vizaĝo nigre pentrita kaj kun la kanzono Maria la O.
Rabagliati edziĝis kun Maria Antonietta Tonnini en Romo en 1954.
Stelo de la radio
Dum vespero kun la Lecuona Cuban Boys, li renkontiĝis kun Giovanni D'Anzi, kiu proponis al li labori por la radio. Li iĝis unu el la kantistoj de la orkestro Cetra dirigentita de Pippo Barzizza, kaj en mallonga tempo Rabagliati iĝis famulo de la itala radio, kaj en 1941 li obtenis semajnan radioelsendon por si.
Ĉiun lundan vesperon EIAR (RAI) elsendis Canta Rabagliati (Kantas Rabagliati), kie la kantisto kantis siajn plej famajn kanzonojn, kiel Ma l'amore no, Mattinata fiorentina, Ba-ba-baciami piccina, Silenzioso slow, Bambina innamorata, Amigos vamos a baillar, Guarda un po', Ho perduto i tuoi baci. Li iĝis tiom fama ke li estis citata en la tekstoj de la kanzonoj La famiglia canterina, Quando canta Rabagliati, Quando la radio (verkita de majstro Carlo Prato). Li estis idolo de la tiutempaj italaj virinoj. La faŝismo toleris lin malgraŭ lia stilo estis klare usoneca; li estis tro fama, kaj la reĝimo eĉ pensis utiligi lian popularecon elektante unu lian kanzonon C'è una casetta piccina (sposi) (Estas malgranda dometo - geedzoj), kiel simbolan himnon de la faŝisma naskokampanjo por la demografia politiko.
En Esperanto
De unu el la kanzonoj sukcesigitaj de Rabagliati (“Bambina innamorata”, vortoj de Alfredo Bracchi, muziko de Giovani D’Anzi) ekzistas la versio en Esperanto (“Knabin’ enamiĝinta”). La traduko estas de Antonio De Salvo, kiu tradukis ĝin kiam li havis 16 jarojn, precipe ĉar… li estis enamiĝinta, kaj urĝe bezonis la tradukon por praktikaj celoj. Ĉiel ajn, la traduko havis la honoron esti akceptata en la meritplenan kolekton prizorgatan de Pier Luigi Cinquantini.
Jen la traduko kune kun la itala teksto::
BAMBINA INNAMORATA
Bambina innamorata
stanotte t’ho sognata
sul cuore addormentata
Leonard Kornoš
Leonard KORNOŠ (naskiĝis en 1956) estas slovaka astronomo, kiu observas elde la Observatorio de Modra.
Alberto Rabagliati
En Esperanto
e sorridevi tu
Leonard Kornoš
Laŭ Minor Planet Center li malkovris 37 asteroidojn inter 1996 kaj 2004 elde la Observatorio de Modra, ĉiuj en kunlaboro kun aliaj malkovrintoj : Adrián Galád, Štefan Gajdoš, Dušan Kalmančok, Peter Kolény, Juraj Tóth kaj Jozef Vilagi.
La asteroido 23899 Kornoš estis nomita en lia honoro.
Alberto Rabagliati
En Esperanto
la bocca t’ho baciata
NFL
La mallongigo NFL havas plurajn signifojn:
Alberto Rabagliati
En Esperanto
non lo scordare più
M’hai detto t’amo
voglio il tuo amor
risposi t’amo
con tutto il cuor
KNABIN’ ENAMIĜINTA
Knabin’ enamiĝinta,
ĉi nokton mi vin sonĝis
sur kor’ endormiĝinta,
kun dolĉa rid’ en buŝ’...
en sonĝo mi vin kisis:
pro kiso vi vekiĝis...
Vi diris: "Amo,
mi volas vin!"
Mi diris: "Amas
mi kore vin!"
La kanzono, efektive, estis lanĉita de Luciana Dolliver. sed ĝi ne estas ŝia (la aŭtoroj estas Bracchi kaj D’Anzi), kaj ĝia sukceso ŝuldiĝas al Rabagliati (cetere, sonas strange aŭdi virinon kiu diras: “Bambina innamorata/ la bocca t’ho baciata” – “Knabin’ enamiĝinta/ surbuŝe mi vin kisis”; aŭ almenaŭ, tio aspektis strange en 1934).
Zoltán Klement
Zoltán Klement, laŭ hungarlingve kutima nomordo Klement Zoltán estis hungara agronomo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1983).
Zoltán Klement naskiĝis la  1926 en Budapeŝto. Li mortis la 2005 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Klement frekventis ĉeflernejon en Gödöllő inter 1945-1949, poste li havis postenon en agronomia esplora instituto. Li ricevis diplomon en 1953. Baldaŭe li estis gastoprofesoro en Bari kaj Göttingen. En 1976 li iĝis titulara profesoro jam en universitato de Gödöllő. En 1979 li doktoriĝis antaŭ MTA. Ekde 1987 li instruis en Universitato de Budapeŝto. Li partoprenis en redaktadoj de Acta Phytopathologica kaj Acta Microbiologica. Li okupiĝis precipe pri bakteriaj malsanoj de la kreskaĵoj. Li ricevis premiojn kaj memormedalojn inter 1973-2000.
Kontraŭ ĉiuj (filmo)
Kontraŭ ĉiuj (ĉeĥe Proti všem) estas ĉeĥoslovaka ludata filmo filmita de reĝisoro Otakar Vávra en la jaro 1956 laŭ motivoj de samnomata verko de verkisto Alois Jirásek. Temas pri la tria parto de filma husmovada revolucia trilogio. La okazintaĵo de tiu ĉi historia filmo, ki ligas al filmo Jan Žižka kaj finas la tutan trilogion, okazas en la jaro 1420. La centra motivo de la filmo estas luukto de husanoj kontraŭ soldataroj de la unua krucmilito, en kies frunto alveturas en Bohemion heredanto de la ĉeĥa trono, hungara kaj romia reĝo Sigismondo Luksemburga. Ni observas ankaŭ evoluon de Tábor kaj disputojn inter modera partio de Jan Žižka kaj radikalaj pikardoj de Petr Kániš.
(17699) 1997 GX7
(17699) 1997 GX7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Salomon ben Isaak
Salomon ben Isaak - hebree רבי שלמה יצחקי [Rbi Slmh Icĥki], ankaŭ jide Schlomo Jizchaki [Ŝlomo Jicĥaki], Schlomo ben Jizchak [Ŝlomo ben Jicĥak] aŭ Schelomo ben Isaak [Ŝelomo ben Isaak], francigite Chlomo ben Itzhak, latine Salomon Isaacides, sed ofte nomata laŭ la akronimo RaŜI (רש"י‬) por Rabi (jide Rebe, esperante rabeno) Ŝlomo ben Icĥak (naskiĝis en 1040 en Troyes; mortis la 5-an de aŭgusto 1105 samloke) estis franca rabeno kaj signifa komentisto de la Tanaĥo kaj Talmudo. Li estas unu el la plej signifaj judaj kleruloj de la eŭropa mezepoko kaj la plej konata biblia kritikisto entute. Lia biblia komentario ĝis la nuntempo studiĝas kaj represiĝas en la plej multaj presitaj eldonoj de la Tanaĥo, kaj lia komentario pri la babilona Talmudo ankaŭ en ĉiuj presitaj eldonoj de ĝi aldoniĝas al la teksto. Li signife ankaŭ impresis kaj influis kristanajn biblia kritikistojn. Inter la jaroj 1055 kaj 1065 li studis en la tiutempe tre renomaj jeŝivoj de la sinagogo de Majenco kaj sinagogo de Worms en la duklando Frankonio de la Sankta Romia Imperio. Post reveno al sia hejmurbo li pli flegis la kontaktojn kun la frankaj judaj kleruloj ĉe la Rejno, kaj en 1070 malfermis sian propran jeŝivon en Troyes.
Muhamad al-Badr
Muhamad al-Badr (arabe محمد البدر, latinliterigo laŭ la normo de DMG Muḥammad al-Badr; naskiĝis en 1926; mortis 1996 en Londono) estis la lasta reĝo el la dinastio de zaididoj en Norda Jemeno (1962).
Kajto
Kajto estas objekto kiu flugas per kontraŭado al la forto de la vento kun la streĉo de fiksita ŝnureto, kies alia fino estas tenata enmane.
Muhamad al-Badr
La patro de Muhamad al-Badr, reĝo Ahmad ibn Jahja (1948-1962) jam dum sia vivado nomumis la filon lia posteulo pri la reĝa posteno. Sed rapide ekestis tensioj inter patro kaj filo, kiam la filo celis plirapidigi la tre hezitan patran politikon pri modernigo de la lando. Ekzemple la filo dum kuracripoza restado de la patro eksterlande invitis konsilistojn el Sovetunio kaj Popola Respubliko Ĉinio, por instali iujn reformojn. Ahmad je sia reveno al Jemeno forte subpremis tiujn iniciatojn. Kadre de atenco en marto 1962 la patro tamen estis grave vundita kaj transdonis la regadon de la lando al sia filo, kiu post la morto de Ahmad la 19-an de septembro 1962 ankaŭ formale iĝis reĝo de Norda Jemeno.
Kajto
Kajto tipe konsistas el unu aŭ pluraj sparoj (stangoj), kiuj tenas velon streĉita. Tradiciaj kajtoj uzas bambuon, rotangon aŭ alian fortan sed fleksan lignon por la sparoj, kaj paperon aŭ malpezan teksaĵon kiel silkon por la veloj. Modernaj kajtoj ofte fariĝas el sintezaj materialoj, kiel nilono por la veloj kaj vitrofibro aŭ karbona fibro por la sparoj.
Muhamad al-Badr
Sed jam la 26-an de septembro 1962 efektiviĝis puĉo de respublikemaj oficiroj en la jemena ĉefurbo Sanao. Muhamad al-Badr sukcesis fuĝi. Dum la puĉistoj deklaris Jemenon respubliko, Muhamad alianciĝis kun la montaraj triboj en norda Jemeno. En la sekva interna milito inter la jaroj 1962 kaj 1969) la respublikanoj estis subtenitaj fare de la registaro kaj armeo de Egiptio, kaj la monarkianoj de la registaro kaj armeo de Sauda Arabio. Nur kiam la egiptia armeo post la sestaga milito de 1962 retiriĝis el Jemeno kaj la monarkiistoj malsukcesis en provo konkeri la ĉefurbon Sanao, ekestis pactraktadoj inter la du flankoj de la enlanda milito. Post packontrakto, kiu signifis respublikigon de la lando, sed garantiis al la monarkiistoj nepersekuton, Muhamad al-Badr la 8-an de marto 1969 forlasis Jemenon. Li mortis en 1996 ekzile en Londono.
Kajto
Kajtoflugado estas populara ŝatokupo en multaj landoj, kiel Japanio, Barato kaj Tajlando. En tiuj kaj aliaj landoj, okazas 'kajtaj bataloj', en kiuj multaj homoj amasiĝas kaj flugas kajtojn kaj penas kroĉi aŭ tranĉi malsupren la kajtojn unu de la alia. En Brazilo por bataloj de kajtoj oni uzas gluaĵo kun muelita vitro en linio, nomita cerol (/serol/) kiu estas sufice akra por tranĉi homan kolon kaj disigi kapon el la korpo. Multaj homoj estas mortigitaj de kajtbatalantoj en Brazilo. La uzo de cerol estas leĝe malpermesata ekde 1986, malgraŭ tio, neniu partoprenas en kajtbatalojn en Brazilo sen "cerol", kaj ĉiuj jaroj multaj homoj mortas.
Kajtoj ankaŭ havas praktikaj uzoj, ĉefe en komunikado. En Brazilo, ĉefe en Rio-de-Ĵanejro oni uzas kajtojn por interkomuniko, ĉefe de banditoj por kontroli movojn de policanojn. Tiu moro estas centjara en Brazilo. La fuĝitaj sklavoj komunikiĝis per kajtoj.
Kajtoflugado radikas en la disvolviĝo de papero en frua Ĉinio.
Kiel fari kajton
La kajto, antikva inventaĵo de la ĉinoj, dum la pasintaj du mil jaroj disvastiĝis unue tra Azio kaj poste tra Arabio, Eŭropo kaj Ameriko, kiel amuza ludilo kaj ŝatinda metiartaĵo. Flugigante kajton en agrabla vetero, oni konscie aŭ senkonscie baniĝas en freŝa aero kaj milda sunlumo, kaj tiel plenĝuas la donacojn de Patrino Naturo. Samtempe la movoj de la membroj, kiel dum gimnastiko, vigligas la sangocirkuladon. La animo, provizore sin liberiginte de la amaso da zorgindaĵoj en la surtera vivo, ŝvebas kun la kajto alten en la vasta firmamento... Ĉio ĉi utilas al la sano korpa kaj mensa. Kajtojn protesie ornamitajn kun buntaj pentraĵoj oni konservas kiel ekzotikajn artaĵojn en orienta stilo... Sendube ekzistas nemalmultaj inter vi, kiuj iam ludis per kajtoj aŭ eĉ estas spertuloj pri kajtoj. Ekzistas tre diversaj specoj de kajtoj, de tre krudaj al tre komplikaj. La simpla kvarangula kajto bezonas nur du maldikajn bambu-stangetojn (elastajn, nerompiĝemajn, kun pli-malpli la sama longeco de ĉirkaŭ 50-100 cm kaj diametro de ĉirkaŭ 3 mm), ĵurnalpaperon, bobenon da fadeno (sufiĉe longan), kaj iom da gluo. Se ĉio ĉi estas preta, oni bezonos nur dekkelkajn minutojn - kaj paciencon - por fari la unuan flugludilon. Unue, faru la "skeleton" de la kajto. Mezuru unu el la stangoj kaj marku ĝian mezan punkton. Tio estos la horizontala "osto" de la skeleto. Sur alia stango, kiu estos la vertikala osto, marku la punkton, kies distanco al unu fino de la stango estas ĉirkaŭ triono de la longeco de la stango. Per tranĉileta aŭ tondilo iomete segu la stangojn ĝuste je la markitaj punktoj, por tie fari breĉetojn (sulketojn). Same faru breĉetojn ankaŭ je punktoj je 5 mm distanco al ĉiu fino de la stangoj. Trapasinte tiajn breĉetojn aŭ sulketojn, la fadeno, kiu kunligos la stangojn, ne povos facile degliti. Nun per fadeno fiksu la du stangojn en formon de kruco, kun la markitaj punktoj kiel intersekco. Ankaŭ trapasigu fadenon laŭvice tra la breĉetoj proksiniaj al la stangofinoj. Jen la kvarangula skeleto estas preta.
Tondu el ĵurnalpapero (aŭ prefere pli leĝera papero) pecon kvarangulan, iomete pli grandan ol Ia skeleto, kaj gluu tíun "vizaĝon" al la skeleto. Multaj el la kajtoj vendataj surstrate ne bone flugas ĝuste pro neglekto de tiu simpla postulo. Per alia streĉita fadeno, ĉe la dorsa flanko de la kajto, ligu kaj ion proksimigu la du finojn de la horizontala osto, tiel, ke la stango fariĝas ark-forma, kaj la vizaĝo kurba surfaco. Tio estas tre efika metodo por eviti konstantan ruliĝadon. kiu estas ofta por kajtoj kun ebena vizaĝo (tiun "ruzaĵon" oni probable lernis de birdoj, kaj la saman principon oni aplikas al aviadiloj: la du flugiloj aŭ aloj estas iom suprenlevitaj, por teni la t.n. flankan ekvilibron dum flugado). Plie, oni povas eltondi longan paper-strion kaj glui gin al la malsupro de la kajto kiel "voston". Fine oni povas jungi la kajton al la bobeno da fadeno, kiun mi nomas "trenfadeno". Por tio oni rekomendas kotonan fadenon, kiu estas nerompiĝema, kaj bone rezistas al eksteraj fortoj. Sed antaŭ tio, por ke la "klin-angulo" de la kajto estu ĝusta, necesas du `jung-fadenoj", ligitaj respektive al la supra kaj malsupra finoj de la vertikala osto, kaj samtempe kunligitaj al la tren-fadeno. La elkalkulo de la "optimuma klinangulo", teorie farebla, estas tro komplika, do praktike la longecon de la du jung-fadenoj oni alĝustigas dum provflugigoj.
Disvolvu la tren-fadenon ĉirkaŭ la bobeno, lasu la venton forporti vian kajton, plu disvolvu la fadenon; kiam la vento malplifortiĝas, iom forte trenu la kajton por ke ĝi restu en la aero, kaj tiel plu kaj tiel plu. Ju pli alte la kajto restas, des pli trankvila pri ĝi estu! Ĉar en pli alta tavolo de la atmosfero regas konstanta vento, tial la kajto povas resti tie senmove. Por "rehejmigi" la kajton, simple revolvu la tren-fadenon. Atentu! La plej danĝera tempo estas tiam, kiam la kajto proksimiĝas al la tero. Tiam kaj tie, la aerfluo ŝajnas multe malpli stabila, kaj estas malfacile manovri la kajton, kaj ofte ĝi subite falas teren aŭ kroĉiĝas al arbobranĉoj.
Yosuke Nozawa
Yosuke Nozawa (野澤 洋輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Albirex Niigata, Shonan Bellmare, Matsumoto Yamaga FC kaj Albirex Niigata Singapore.
Tavenna
Tavenna estas komunumo de Italio.
NGA
La vorto havas plurajn signifojn:
Fonografo
Fonografo estas akustika-mekanika registrilo (gramofono). La nocio signifas parolmaŝinon de Thomas Alva Edison, eltrovitan en 1877 kaj nomitan fonografo.
Funkciado
Fonografo konsistas el cilindro, kovrita per staniolfolio. Antaŭ la cilindro staras funelo, kies fino estas fermita per maldika membrano kaj je kiu estas alfiksita pinglo.
La latunan (flav-kupran) cilindron (C) portas la akso A–A', en kies duono A' estas entranĉita ŝraŭbkanelo, al kiu servas la aksa lagro kiel ŝraŭbingo. Sur la supra surfaco de la cilindro estas ŝraŭboforma kanelo kun sama helico kiel A'. La cilindro estas kovrita per staniolfolio kaj la aparato pretas akcepti la signojn.
<!-- mi ne havis energion, paciencon, tempon por traduki la tutan Meyers-enciklopedion :narvalo::)) iam daŭrigota
Spricht man nun in das Mundstück, während der Cylinder gleichmäßig gedreht wird, so vibriert die Metallplatte, und der Stift bringt auf dem Stanniolblatt Eindrücke hervor, welche den gebrochenen Lauten vollkommen entsprechen. Um diese wieder hervorbringen, schlägt man den Zeichengeber zurück, dreht den Cylinder rückwärts und bringt Stift und Mundstück wieder in die anfängliche Lage. Dreht man jetzt die Kurbel wie anfangs, so versetzt der Stift, indem er den Vertiefungen des Stanniolblattes folgt, die Metallplatte in Schwingungen, welche mit denjenigen, die sie vorher beim Aufzeichnen gemacht hatte, übereinstimmen.
Sprach man, während die Walze langsam gedreht wurde, in den Trichter hinein, wurde die Membrane durch die Schallschwingungen der Luft auf und ab bewegt und die Nadel ritzte die Töne in verschieden tiefen Eindrücken als wellenförmige Erhöhungen und Vertiefungen in die Stanniolfolie ein.
Führte man nun die Walze wieder unter der Nadel mit der gleichen Geschwindigkeit durch, so bewegte die aufgezeichnete Tonspur über die Nadel die Membrane, und die Schwingungen wurden wieder im Trichter hörbar.
Noch war keine Vervielfältigung, also die Erstellung einer Kopie, möglich, so dass jede Walze einzeln besprochen wurde. Der Ton wirkte blechern und flach.
Ab 1888 verwendete Edison Walzen aus einem speziellen Wachs. Dies verbesserte die Klangqualität erheblich.
Die ersten zu befriedigender Musikwiedergabe geeigneten, haltbaren Walzen erfand 1893 der französische Uhrmacher Henri Lioret, der anstelle des Wachses Zelluloid einsetzte. Seine Walzen blieben kommerziell erfolglos, weil es auch ihm nicht gelang, ein praxistaugliches Kopierverfahren zu entwickeln.
Für Edisons Wachswalzen wurden dagegen ab 1893 pantographische 1:1 Kopiermaschinen eingesetzt, die weitestgehend ab 1902 durch das Goldguss-Verfahren abgelöst wurden. Die Spieldauer betrug ungefähr zwei bis zweieinhalb Minuten. Der größte Vorteil des Phonographen war die Möglichkeit zur Selbstaufnahme von unbespielten Walzen. Die Walzen liefen in der Regel mit einer Geschwindigkeit von 120, 125, 144 oder 160 Umdrehungen pro Minute, Sprachaufnahmen auch langsamer.
eta|dekstra|150px|Edison Blank - Leerwalze zur Selbstaufnahme Das Aufnahmematerial Wachs hatte Edison ursprünglich von Bell und Tainter übernommen, die bereits 1886 einen verbesserten Phonographen konstruiert hatten. Dieser verwendete Walzen aus Pappe, die mit Wachs beschichtet waren. Edison lehnte jedoch jegliche Zusammenarbeit ab. Kurz darauf wurde die Columbia Graphophone Company als Konkurrenzbetrieb gegründet. -->
Aŭtune de 1929, Edison devis ĉesigi – pro la tutmonda ekonomia krizo – la produktadon de sonportantoj; tiel finiĝis la erao de la fonografoj. Specialaj vaks-cilindraj aparatoj kun suriga funkcio restis surmerkate en Usono ĝis la 1950-aj jaroj kiel diktiloj por la burolaboroj.
Pearsall (Teksaso)
Pearsall estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la Kantono Frio, sude de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Azerbajĝano en la Vintra Olimpiko 2002
Arta sketado
Mallongigoj: LD = Libera Danco, LG = Libera Glitilo, OD = Originala Danco, MP = Mallonga Programo
Termoli
Termoli estas komunumo de Italio.
El libro de piedra (filmo de 1969)
El Libro de piedra (La Ŝtona Libro) estas meksika supensa kaj drama filmo de 1969 reĝisorita de Carlos Enrique Taboada, kreinto de filmoj de sama ĝenro.
Rakonto
Julia Septién (Marga López), bona kaj kompetenta instruistino, estas dungita de sinjoro Eugenio Ruvalcaba (Joaquín Cordero), reedziĝita negocisto, kiu konfidas al ŝi la edukadon kaj zorgon de lia eta filino Silvia (Lucy Buj). Silvia, kiu estas eta infanino ŝajne normala kaj sana, havas amikon nomitan Hugo. Julia rimarkigas al sinjoro Ruvalcaba, ke la kompanio de Hugo bonfaras al lia filino. Tamen, li klarigas al ŝi, ke Hugo reale ne ekzistas.
Silvia reale ĝuas tiel la klasojn disdonatajn de sia instruistino, kiel ludi ĉe lageto apud ŝia domego, kie troviĝas statuo de infano tenanta libron siamane, el kiu rezultas Hugo. Post iuj tagoj, la obsedo de Silvia pro Hugo ŝanĝas ŝian konduton kaj ŝian rilatmanieron kun siaj familianoj, speciale kun ŝia duonpatrino Mariana (Norma Lazareno) al kiu ŝi farigas sorĉon. La instruistino eksciis pri ĉio kio okazas ĉirkaŭ Silvia kaj intencas komuniki ĝin al ŝia baptopatro Carlos (Aldo Monti), kiu ekkredas ĝin, kaj poste al la patro vane.
Tra la paso de l' tempo, okazas serio da misfortunoj kiuj afektas ĉiujn en la familio eĉ al Silvia; situacio kiu malboniĝas kiam la patro, sinjoro Ruvalcaba, decidas liberigi lian familion de la statuo. Ekde ĉi-momento, la realeco kaj la sorto de Silvia turniĝas tragedie kaj neinversigeble, aferoj kiujn ŝia patro lamentas profunde kaj elkore.
Filmejo
La lokaro de filmado troviĝas en Meksikurbo kaj en Ŝtato de Meksiko.
Osterrönfeld
Osterrönfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la komunumaro Eiderkanal, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
NGC
La vorto havas plurajn signifojn:
Mieczysław Augustyn
Mieczysław Augustyn (naskiĝis la en la vilaĝo Lipka) estas pola politikisto, municipano, senatano de la 6-a, 7-a, 8-a kaj 9-a oficperiodoj, ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE).
Biografio
En la jaro 1978 li finis la Fakultaton pri Pola Filologio en la Universitato de Adam Mickiewicz en Poznano. En la jaro 1998 li akiris specialiĝon pri la organizado de la socia helpo en la Centro de la Disvolvo de la Sociaj Servoj ĉe la Ministerio pri Laboro kaj Sociaj Aferoj en Białobrzegi. Dum la jaroj 1978 – 1980 li laboris kiel instruisto en la Baza Lernejo n-ro 5 en Piła (legu: Piŭa), kaj de la jaro 1980 ĝis 1990 – kiel Direktoro de la Oficejo de la Katolika Asocio "Caritas" (Karitato).
Li estas kunfondinto, de la kreita en la jaro 1990, la Fondaĵo de Humana Helpo en Piła (nun: Asocio de Humana Helpo). Li proponis la ideon pri kreo de la Domo de Socia Helpo je la nomo de Johano Paŭlo la 2-a en Piła kaj li estis ĝia direktoro dum la jaroj 1990 – 2005. La kreo de la Nutraĵ-banko en Piła kaj Grandpolia Nutraĵ-banko (1966) estis lia iniciato. Li estis la prezidanto de la estraro de ambaŭ asocioj de ilia fondo. En la jaroj 1996 – 2005 li estis la estrarano de Pola Federacio de Nutraĵbankoj kaj estrarano de la Konvento de la Ŝtata Alt-Faklernejo je la nomo de Stanisław Staszic en Piła.
Dum la epoko de Pola Popola Respubliko li estis ano de la Patriota Movado por Nacia Renaskiĝo.
Dum la jaroj 1998 – 2005 li estis en la Urba Konsilantaro de Piła, kaj dum la jaroj 2002 – 2005 ĝia prezidanto.
Li estis vicprezidanto de la estraro de Asocio "Centro de la Volontula Servo" en Piła kaj de la Asocio PRO-SENIOR, kreita en la jaro 2001, kies kunfondinto ankaŭ ki estis, krome li estas Prezidanto de la Fondaĵo 500-jaroj de Urbo Piła, kreita en la jaro 2011.
Dum la parlamentanaj balotoj en la jaro 2005 kaj en la jaro 2007 kadre de Civitana Platformo li dufoje estis elektita en la balotregiono Piła kiel senatano. Same en la jaro 2011 reelektita kiel senatano sed nun en unumandata balotregiono akirante 60.565 balotvoĉojn.
En la Pola Senato de la 6-a elektoperiodo li estis prezidanto de la Komisiono pri Familio kaj Socia Politiko kaj Komisiono pri Regularo, Etiko kaj la Senatanaj Aferoj. Dum la Pola Senato de la 7-a elektoperiodo li estis same prezidanto de la Komisiono pri Familio kaj Socia Politiko kaj Komisiono pri Regularo, Etiko kaj la Senatanaj Aferoj.
Li apartenas al la partio Civitana Platformo.
Esperanto
Li estas ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE). Al la PGAE apartenas i.a. Prezidanto de Eŭropa Komisiono de Pola Senato prof. d-ro habil. Edmund Wittbrodt (la prezidanto de PGAE), parlamentanino de Sejmo Ligia Krajewska (la vicprezidantino de PGAE), Vicprezidanto de Pola Senato Jan Wyrowiński, Vic-Prezidantino de Pola Senato Grażyna Sztark, Ĉef-ministro de Pola Registaro Włodzimierz Cimoszewicz, senatanoj: Roman Zaborowski, Andrzej Grzyb, Kazimierz Kleina, Stanisław Jurcewicz, Jan Maria Jackowski, Sławomir Preiss, tri aliaj geparlamentanoj de Pola Sejmo: Teresa Hoppe, universitata prof., poligloto kaj esperantisto Tadeusz Iwiński, alia poligloto kaj esperantisto d-ro Robert Biedroń ... kaj pluraj aliaj. Senatano Augustyn partoprenis la E-konferencon en Pola Senato kiu okazis la 17-an de oktobro 2012, li ankaŭ vizitis la E-ekspozicion "125 jaroj de Esperanto" kiu la saman tagon estis inaŭgurita en la Senato. Jen ligilo al la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (PGAE): (en la pola). Senatano Augustyn kunlaboras kun esperantistino el urbo Wągrowiec Irena Grochowska kiu estas sekretario de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto kaj ĝuste ŝi konvinkis li aliĝi al PGAE en la oficperiodo 2012-2015 kaj de la jaro 2016, ili ambaŭ loĝas en la sama balotregiono n-ro 88 – distrikto Chodzieski, distrikto Czarnkowsko-Trzcianecki, distrikto Pilski, distrikto Wągrowiecki kaj distrikto Złotowski en Grandpolio.
Blatten
Blatten estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Nigrakapa parulio
La Nigrakapa parulio, Oporornis philadelphia, estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj malgranda genro de Oporornis, kie ĝi estas unu el la kvar specioj.
Tiu brido estas 13 cm longa kaj havas flavajn subajn partojn, olivverdecajn suprajn partojn kaj rozkolorajn krurojn. Masklaj plenkreskuloj havas grizan kapuĉon kaj nigran makulon en gorĝo kaj brusto. Inoj kaj nematuruloj estas grizbrunaj kape kun hela gorĝo kaj nekompleta okulringo. La suba makzelo de ĉiuj estas pli hela ol la supra.
Ĝi reproduktiĝas en arbustaro kaj duonmalfermaj areoj kun densa makiso tra Kanado oriente de la Roka Montaro kaj nordorienta Usono. La nesto estas malferma tasformo lokita surgrunde en bone kaŝita situo sub densaj arbustoj aŭ alia vegetaĵaro.
Tiuj birdoj migras al Centrameriko kaj norda Sudameriko.
Intersteno
Intersteno (= Internacionalstenografio) de Felix von Kunowski, moderna stenografia sistemo. Vere internacia, ĉar aplikebla por ĉiu lingvo. La eltrovinto mem verkis malgrandajn lernilojn por proks. 30 lingvoj; li kaj aliaj ankaŭ pli detalajn lernolibrojn por unuopaj lingvoj (E, germana, angla, franca, hispana, pola, rusa, hebrea, greka, japana.) La fundamento de I. estas tiel simpla, ke ĝin povas lerni infanoj, kiuj ankoraŭ ne scias la komunan (long-) skribon, dum kelkaj semajnoj. Jam lernis ĝin tiaj infanoj en diversaj landoj. La ortografio estas pure fonetika, kiel la E-a; la signoj estas: simplaj strekoj; ĉiu signo signifas ĉiam la saman sonon. Ankaŭ la metodo de plimallongigado en la debatskribo estas simpla, kaj preskaŭ la sama en ĉiuj lingvoj. Dum la lastaj jaroj Kunowski eltrovis plue presliterojn por sia sistemo, tiel ke I. nun estas ne nur skribebla, sed ankaŭ presebla per proks. 200-300 tipoj. Presita I. estas pli klare legebla kaj malpli longa ol nuna gazetpresaĵo. La interstenano celas ke I. anstataŭu la nunajn skribajn kaj presajn alfabetojn en ĉiuj lingvoj. Provizore tiu ĉi celo estas malhelpata en multaj landoj per ŝtata protektado de aliaj sistemoj. Por disvastigi siajn ideojn en la diversaj landoj, kaj por interkompreniĝadi, la interstenanoj uzas E-n (la supre nomitaj malgrandaj lerniloj estas verkitaj en E). Gazetoj eliris ĝis nun en Germanujo: du preslitere (unu germana, unu E-a) kaj tri aŭtografitaj (du germanaj, unu multlingva.) Unuopaj pluaj gazetoj aperas en aliaj landoj (Grekujo, Japanujo, ktp.) H. FRlESZ (Interstenano).
Nigrakapa parulio
Ili manĝas malalte inter vegetaĵaro, foje kaptinte insektojn dumfluge. Tiuj birdoj manĝas ĉefe insektojn, sed ankaŭ iom da plantomaterialo vintre.
Jazid la 1-a
Abu Ĥalid Jazid ibn Mu'aŭija (أبو خالد يزيد بن معاوية‎, ankaŭ nomata Jazid la 1-a, (naskiĝis en 644; mortis la ĉe Damasko) estis de 680 ĝis sia morto la dua Umajida Kalifo, kiu ekhavis la regadon de la dinastio post la morto de sia patro Mu'aŭija la 1-a en 680. Lia kaliflando estis agnoskita nek de Ĥusejn ibn Ali nek de Abd Allah ibn al-Zubajr.
Nigrakapa parulio
La kanto de tiu birdo estas rimarkinda ripeteca trilado. La alvoko estas akra ĉip.
Intersteno
La gvidideo de I. estas tre simpatia precipe por E-istoj. Sed estas dube, ĉu unusola skribsistemo povus kontentigi tiel multajn kaj diversajn bezonojn, tiujn de la skribaj kaj presaj aIfabetoj, tiujn de la stenografio en la malalta kaj alta gradoj kaj por ĉiuj lingvoj, (kvankam kun modifoj) Tamen, eĉ se I. signos nur ĝustan direkton en la plisimpligo kaj unuecigo de la skribformoj, ĝi havos gravan signifon en la skriba tekniko, malgraŭ tio, ke multaj tradicioj, la tuta librotrezoro kaj ĉiuj presejoj de la mondo ne estas ofereblaj eĉ al la plej perfekta skribsistemo.
Jazid la 1-a
Li batalis kontraŭ Ĥusejn ibn Ali, filo de Ali kaj nepo de Mahomedo, kaj venkis super li en la batalo de Karbalo en la jaro 680. Post la morto de Ĥusejn, Karbalo iĝis pilgrimejo por la venkitoj, la ŝijaistoj, kiuj rememoras la funebran tagon aŭ "Aŝuro" ĉiujare, la 10an de la monato mujarram.
Zubajr, antaŭ la malkontento kontraŭ la Umajidoj, deklariĝis ribele kaj rifuĝiĝis en Medino, kie li proklamiĝis kalifo. Jazid klopodis finigi la ribelon, sendante al Mekko Ŭalid ibn Utbah por aresti Zubajr. Ŭalid invadis Heĝazon, kaj konkeris Medino post la sangelverŝa batalo de al-Harra de la jaro 683 sekvita de la sieĝo al Mekko. La subita morto de Jazid la 11an de Novembro 683 metis finon al la kampanjo kaj la umajadoj eniris en kaoso. Jazid estis entombigita en Damasko kaj estis sukcedita de sia filo Mu'aŭija la 2-a.
Kohei Hiramatsu
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, FC Ryukyu kaj Fujieda MYFC.
Teliucu Inferior
Teliucu Inferior [teljuku inferior] (hungare: Alsótelek, germane: Untertelek) estas komunumo en Rumanio sude de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 823 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1956 1 477 (rumanoj). La unua skriba mencio estas el 1477. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Cinciș-Cerna, Izvoarele kaj Teliucu Superior.
23875 Strube
23875 Strube estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katherine Michaela Strube, finalistino en 2007 de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por mezlernejoj, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Nipher Middle School de Kirkwood (Misurio).
The Incredibles
The Incredibles (anglalingve por La Nekredeblaj) estas usona komputile animaciita komedia filmo el 2004 produktita de Pixar Animation Studios kaj publikigita de Walt Disney Pictures. Ĝi estis reĝisorita de Brad Bird kaj produktita de John Walker. La ĉefaj voĉoj estas de Craig T. Nelson, Holly Hunter, Sarah Vowell, Spencer Fox, Jason Lee, Samuel L. Jackson kaj Elizabeth Peña.
Béla Mátis
Béla MÁTIS [mAtiŝ] rumania hungara verkisto, poeto. Li naskiĝis la 10-an de septembro 1927 en Borla kaj mortis en Baia Mare la 10-an de februaro 1987.
Kariero
Béla Mátis estis laboristo. Li finis la paptistan seminarion en Bukareŝto (1947). Li laboris en Baia Mare, instruis en Săcăşeni (1948-50). Li estis ses monatoj en preventa arestaĵo senkulpe (1966). Li prezentiĝis kun poemoj baptistaj revuoj de Budapeŝto (1943). Li estis ekstera redaktoro de religia revuo Igazság Tanúja en Zalău (1946-47), raportisto de Bányavidéki Fáklya (1957-59). Li publikigis en gazetoj: Előre, Ifjúmunkás, Munkásélet, Igazság, Falvak Dolgozó Népe, Új Élet, Utunk. Lia aŭtobiografia romano restis en manuskripto (Egyetemem az Élet).
Dangun
Dangun Wanggeom aŭ Tangun estas en la korea mitologio fondinto de Go-Joseon, la unua korea reĝlando.
Legendo
Dangun estis nepo de ĉielreganto Hwanin (환인; 桓因), nomo, kiu estas menciita jam en malnovaj budhismaj tekstoj el Hindio.
Hwanin havis filon Hwanung, kiu volis vivi sur la Tero. Hwanin elektis la monton Taebaek kiel loĝejon por sia filo Hwanung kaj sendis lin tien kun 3.000 akompanantoj. Hwanung fondis sur la pinto la urbon Sinsi (신시; 神市), urbon de la Dioj. Hwanung kun siaj ministroj donis al la homoj leĝojn, moralon, kulturon, medicinon kaj agrikulturon.
Tigro kaj urso petis Hwanung por transformi ilin al homoj. Hwanung donis al ili ajlon kaj artemizion kaj ordonis al ili manĝi nur tiujn dum 100 tagoj kaj eviti dum tiu tempo la lumon. La tigro rezignis post dudeko da tagoj, dum la urso eltenis kaj transformiĝis al virino. La virino nomiĝis Ung-nyeo (웅녀; 熊女; ursino) kaj montris sin tre dankema, sed ŝi volis gefilojn kaj ne havis viron. Hwanung estis kortuŝita de ŝia peto kaj edzinigis ŝin. Ilia komuna filo iĝis Dangun Wanggeom.
Laŭ disvastiĝinta opinio en Koreio, Dangun surtroniĝis en 2333 a.K. kaj fondis la urbon Pjongjango kaj la reĝlandon Go-Joseon. Tiu tempo venas el enskribo en Dongguk Tonggam, kiu nomas la 25-an regojaron de ĉina imperiestro Yao. Tio kontraŭdiras al prezentoj en Sejong Sillok kaj Samguk Yusa de Il-yeon, kiuj donas la 1-an resp. la 50-an regojaron de Yao.
La mita fondo de Koreio fare de Dangon estas hodiaŭ festata en Koreio kiel Gaecheonjeol.
Monto Taebaek
La geografia situo de monto Taebaek estas disputata. Oni supozas tri montojn kiel naskiĝlokon de la korea civilizo:
Maŭzoleo
En nord-koreia distrikto Kangdong, parto de la urba teritorio de Pjongjango, en 1994 estis finita rekonstruado de supozata tombo de Dangun. Temas pri komplekso de 45 ha, en kies centro staras blanka piramido kun supozata tombeja ĉambro de Danguns kaj ties edzino.
Akvedukto (Brey)
La romia akvedukto ĉe Brey en sudokcidenta Germanio estis denove trovita dum la Dua Mondmilito. Ĝi probable liveris akvon al tiel nomata villa rustika en la valo de la Rejno. Ekde 2002 la elkavaĵoj estas parto de la monda heredaĵo supra meza rejnvalo de UNESCO.
Historio
La restoj de la romia akvedukto estis hazarde trovitaj de homoj, kiuj dum la Dua Mondmilito serĉis protekton kontraŭ bombadoj. Arkeologoj serĉadis en 1963 kaj mallonga parto estis alirebligita. Ekde 2003 arkeologoj klarigis plie la situon de la akvedukto je 500 metroj.
Ĝis nun tamen estas nekonata la fontareo kaj la ekzakta fino.
Tekniko
La tunelo estis konstruita en la Kanato-metodo. Tiu metodo estis uzita jarcentojn antaŭ la romianoj en Persio kaj poste en suda Arabio, norda Afriko kaj la etruska Italio.
13928 Aaronrogers
13928 Aaronrogers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la instruisto pri matematiko Aaron Rogers (1905–1989), kiu instruis ĉe la Emanuel School de Londono de 1937 ĝis 1970. Lia boneco por la malkovrinto ekzempligis zorgan viron kun forta karaktero.
Kaj Tiel Plu
Kaj Tiel Plu estas profesieca grupo, kiu ludas popolkantojn ĉefe el Katalunio, sed kun Esperanto-teksto.
La grupo debutis en 1986 en Internacia Junulara Festivalo kiel duopo de Pep Tordera kaj Xevi Rodon. Sekvis kelkaj disaj aperoj ĉefe en junularaj aranĝoj en Hungario, Nederlando, Italio, Francio, Okcitanio, Eŭskio kaj, kompreneble, en Katalunio. Dume, la grupo triopiĝis kaj kvaropiĝis per la aniĝoj de Jomo Milla kaj Carles Vela. Sekvis kelkaj koncertoj sub diversaj grupnomoj (Kordoj, Kataluna kvaropo, Kaj Tiel Plu). En 1989 la ensemblo eldonis Fajreroj (1-a Kataluna kantareto).
Iliaj du albumoj Sojle de la klara temp' (2000) kaj Plaĉas al mi (2004) enhavas kantojn okcitanajn, sefardajn, jud-katalunajn, tradiciajn katalunajn, kaj eĉ kanton el la hispana enlanda milito.
Torella del Sannio
Torella del Sannio estas komunumo de Italio.
(52381) 1993 HA
(52381) 1993 HA estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Bosaso
Bosaso aŭ Boosaaso (Boosaaso, بوساسو) estas granda urbo en Somalio kaj la ĉefa haveno de Somalio (ekde la komenco de la Somalia Enlanda Milito en 1991). Situa en la suda marbordo de la Golfo de Adeno ĉe la estuaro de la rivero Baalade Wadi, ĝi estas fakte la ĉefurbo de la regiono (gobolka) de Bari en la aŭtonoma regiono de Puntlando. Sudokcidente situas la montaro Al Mado. Fakte la urbo estas en la plej nordokcidenta parto de Somalio sen konsideri la teritorion de la sendependa Somalilando, kiu estas iomete pli okcidente.
Iam konata kiel Bender Qassim, Boosaaso regas sep distriktojn: Qandala, Caluula, Iskushuban, Bandar Bayla, Carmo, Baargaal kaj Qardho. La populacio en aŭgusto de 2006 estis ĉirkaŭkalkulata en 450,000 (sed ĝis 30,000 en la 1990-aj jaroj). Boosaaso havas miksitan loĝantaron kun urbanoj reprezentantajn la plej gravajn klanojn de Somalio, sed plej parto de ties populacio estas el la Harti subklano de la Darodoj. Ĝi havas ankaŭ signifan nombron de araboj Mehri, konataj ankaŭ kiel Araboj (Maksamuud) Saalaks.
Aŭtoŝoseo konektas la urbon Bosaso al Garoowe (la ĉefurbo de Puntlando), Las Anod, Galkacyo kaj, el tie, al Mogadiŝo kaj Berbera. Boosaaso havas la plej aktivan havenon en Somalio, kaj gravan flughavenon (Internacia Flughaveno Bender Qassim).
Relative stabila kompare al la sudaj partoj de Somalio, Bosaso estas rapide kreskanta urbo. Kiel ĉe Hargejso kaj Berbera, la rapida konstruo kiun ĝi ĝuis estis financita ĉefe de somaloj de eksterlande. Bosaso kreskis ĉefe ekde la komenco de la Somalia Enlanda Milito, ĉar ĝi allogis homojn de la tuta Somalio. Ekonomie, ĝi estas aktuale pli bone ol antaŭ la milito.
Bosaso estas ankaŭ grava haveno por ŝipoj kiuj elportas somaliajn elmigrantojn tra la Golfo de Adeno por setliĝi (foje kontraŭleĝe) en Jemeno, Saŭdarabio, kaj la aliaj landoj de la Persa Golfo. Ĉato estas enŝipita ankaŭ el tiu haveno.
Historio
Ŝajne Bosaso jam estis konata en la epoko de antikva Grekio. Poste ĝi estis la iama setlejo de Bender Qassim, kaj estis setlita en la 14a jarcento de somala komercisto konata kiel Qassim kiu posedis kamelon nome Bosa aŭ Boosaas. Tiele la urbo dekomence nomita Bender Qassim ("La urbo de Qassim") iĝis poste Boosaaso, devene el la nomo de la kamelo. Tio tamen estas nur legendo. Ankaŭ membroj el diversaj subklanoj Mora'ase (kaj aliaj Harti) postulas deveni el la unuaj setlantoj de la urbo.
Pro la Somalia Enlanda Milito kaj la formado de Puntlando, Bosaso iĝis administra kaj negoca ĉefurbo de la nordorientaj regionoj de Somalio. Ĵuse, ĝi evoluis al ejo por rehavigo de nafto por martransporto inter la havenoj de la Ruĝa Maro kaj la Persa Golfo. La reĝimo de Siad Barre konstruis ĉi tie la ĉefan havenon de tiu regiono en la 1980-aj jaroj kaj la aŭtoŝoseon por la sendo de brutaro al Meza Oriento.
Ekonomio
La ekonomia kresko ege rilatas la la pliigo de la loĝantaro. Ekde la komenco de la milito la populacio kreskiĝis el 50,000 loĝantoj al 500,000, ĉar multaj subklanoj elmigris el konfliktaj regionoj de Puntlando al tiu urbo. Spite tio fiŝkaptado estas ankoraŭ grava spezofonto, krom la ĵusa piratado.
Berberio
Berberio aŭ Berberujo estas nomo por la landoj de la berberoj. Historie, eŭropanoj de la 16-a ĝis la 19-a jarcentoj tiel nomis la tutan nordan bordon de Afriko okcidente de Egiptio, do pli-malpli la nunajn Marokon, Alĝerion, Tunizion kaj Libion. Preskaŭ sinonimaj terminoj estas la arabdevena Magrebo kaj la berbera Tamazgha. La "berbera marbordo" do estis la norda limo de Berberio, kaj la suda bordo de Mediteraneo.
Monto Forno
Monto Forno estas trilanda punkto inter Aŭstrio, Italio kaj Slovenio.
La punkto situas en la sudaj Alpoj sur monto, kiu en la tri lokaj lingvoj havas la nomon Forno (de: Ofen, friule: Mont Fuar, it: Monte Forno, sl: Peč). Iuj uzas ankaŭ la nomon Trilandangulo (de: Dreiländereck, sl: Tromeja), kiu je tut-tera nivelo estas iom ambigua.
La punkto situas supre de la urbo Arnoldstein en Karintio, en alto de 1508 metroj, kaj estas grava punkto en Eŭropo, konsidere, ke ĉi tie allimas ne nur simple tri landoj, sed ankaŭ tri grandaj eŭropaj kulturaroj. Nome, la aŭstroj (kaj aliaj ĝermanidoj), romanidoj kaj slavoj. Ĝi situas en pitoreska, montara regiono kaj prezentas ankaŭ belegan vidon al la famekonataj karintiaj lagoj.
Turismo
Pro la proksimeco de Adriatiko (80 km) regas tre agrabla, sunriĉa klimato kun multe da neĝo dumvintre. Pro tio oni kreis modernan ski-sportejon kun unu el la plej grandiozaj skiejoj de Eŭropo. Vintre kaj somere funkcias seĝa telfero, kiu estas atingebla de la fervojstacio post 20-minuta promenado. La veturado daŭras 18 minutojn kaj post plia 30-minuta promenado oni atingas Trilandangulon.
Seminole (Teksaso)
Seminole estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Gaines, en la okcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Kareksejo
Kareksejo (aŭ kanejo) estas naturaj habitatoj troviĝantaj en ĉeriveraj herbejoj, inundebenaĵoj aŭ humidejaj depresioj kaj estuaroj. Kareksejoj estas parto de sukcesio el junaj kareksoj koloniigante malferman akvon aŭ humidan grundon tra gradado de pliiĝanta seka grundo. Dum kareksoj kaj kanoj aĝas, ili konstruas konsiderindan bedon aŭ tavolon kiu eventuale leviĝas super la akvonivelo, kaj laste havigas oportunojn por invado de arbustoj aŭ arbaro. Artefaritaj kareksejoj estas uzataj kiel metodo por forigi poluantoj el grizakvo.
Porte de Clichy (pariza metrostacio)
Porte de Clichy [pɔʁt də kliʃi] estas stacio sur linio 13 de la Metroo de Parizo situanta en la 17-a arondismento de Parizo en Porte de Clichy, sur la Bulvardoj de Marŝaloj.
Stacio
La stacio estis malfermita la, kiel finstacio de unu el la branĉoj de linio B Nord-Sud (nuna linio 13).
Molekuloj (libro)
Molekuloj, verkita de János Nyilasi kaj eldonita ĉe Scienca Eldona Centro en Budapesto en 1984, estas Esperantlingva legolibro kun scienc-populariga karaktero, traktanta pri fundamentaj problemoj de ĝenerala, organika, neorganika, fizika, polimera kaj biologia kemioj. Tradukis Lajos Kovács kaj fake reviziis Zdeněk Pluhař kaj Anatolij Gonĉarov.