cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tiffauges
Tiffauges estas franca situanta en departemento Vendée, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Teiphaliens.
NGC 2926
NGC 2926 (aliaj indikoj — UGC 5125, MCG 6-21-60, ZWG 181.71, KUG 0934+330, IRAS09345+3304, PGC 27400) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Art & Language
Art & Language estas kunlabora verko de konceptartaj artistoj, kiuj spertis multajn ŝanĝojn ekde ĝia kreado fine de la 1960-aj jaroj. La grupo estis fondita de artistoj, kiuj komune deziris kombini ideojn kaj intelektajn interesojn per la kreado de arto. La unua temo de la revuo de la grupo Art & Language estis publikigita en novembro 1969 kaj havis gravan influon sur lakonceptarto en Usono kaj Britio.
La grupo Art & Language estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1967 en la Unuiĝinta Reĝlando fare de Terry Atkinson (naskita en 1939), David Bainbridge (naskita 1941), Michael Baldwin (naskita 1945) kaj Harold Hurrell (naskita 1940). Ĉi tiuj kvar artistoj komencis sian kunlaboradon ĉirkaŭ 1966 kiam ili estis artaj instruistoj en Coventry.
Vidu ankaŭ
Jenny Holzer
Miklós Orszáczky
Miklós Orszáczky [miklOŝ orsAcki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Orszáczky Miklós, en Aŭstralio Jackie Orszaczky [ĝeki] estis hungara-aŭstrala ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto, orkestrestro). Miklós Orszáczky naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Sidnejo.
György Korbuly
György Korbuly [djordj korbuj?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Korbuly György estis hungara kuracisto, profesoro, akuŝisto.
György Korbuly naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Nemesócsa (nuntempa Zemianska Olča en Slovakio). Li mortis la en Ĉikago.
Biografio
György Korbuly frekventis katolikajn gimnaziojn laŭvice en Nagyszombat kaj Komárom, poste universitatojn en Halle, Berlino, Zuriko kaj Budapeŝto. Li akiris medicinan diplomon en 1932. Post siaj studoj li laboris en diversaj hospitaloj aŭ klinikoj en Budapeŝto, dume li akiris plian fakdiplomon pri akuŝo. En 1936 li estis nomumita privata profesoro en Scienca Universitato Pázmány Péter, en 1941 ankaŭ direktoro de centra akuŝejo. Li okupiĝis ankaŭ pri historio de la hungara akuŝo. En 1944 li estis nomumita titulara profesoro. En la sama jaro li akompanis la plenan akuŝejon al Germana Regno, poste li jam ne hejmenvenis. Post la 2-a mondmilito li vivis en Usono, kie li estis ĉefkuracisto en diversaj hospitaloj.
Jablůnka
Jablůnka estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Valaĥio, apude ŝoseo kaj fervojlinio el Valašské Meziříčí ĝis Vsetín. Vivas ĉi tie. La vilaĝo najbaras kun katastroj de vilaĝoj Bystřička, Pržno, Růžďka, Ratiboř kaj Vsetín.
La unua skribmencio estas el la 24-a de junio 1505, sed fakuloj konjektas, ke la vilaĝo estiĝis pli antaŭe, jam dum kamparana kolonigado en la 13-a jarcento. Nuntempe Jablůnka estas industrie-agrikultura vilaĝo.
Ludwigswinkel
Ludwigswinkel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Károly Maróthy
Károly Meizler naskiĝis la en Keszthely, li mortis la  en Bonaero.
Biografio
Károly Maróthy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris advokatan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li estis memservanta soldato, poste li estis agema politikisto, samtempe li malfermis advokatan atelieron. Dum la Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Szeged, kie kontraŭkomunismaj figuroj kreis kontraŭkabineton. Post fiasko de la Sovetrespubliko li daŭris sian politikan kaj advokatan vivon, li multe strebis por doni teron al la malriĉaj kamparanoj. Inter 1936 kaj 1944 li estis parlamentano, ekde 1940 membro de la Sagokruca Partio. En 1944 li rifuĝis al nazia Germanio, post 3 jaroj al Argentino. En Bonaero li fondis kaj redaktis hungasrlingvajn gazetojn.
Bone funkcianta aŭtismo
Bone funkcionanta aŭtismo estas aŭtismo sen intelekta malkapablo. Oni povas havi mildajn aŭ severajn simptomojn, precipe en komunikado, kaj per kaj senvorta komunikado, kaj en sociala interago. Ĝi ne estas en DSM-5 aŭ ICD-10.
Karakterizado
Bone funkcionanta aŭtismo similas al sindromo de Asperger. Oni pensis pri kategorioj de aŭtismo, do iuj ŝovas ankaŭ sindromon de Asperger tien. Diferencoj estas pli malbonaj lingvaj kapabloj, precipe en infanaĝo. Aliaj diferencoj estas:
En aŭtismuloj oftas anksio, kiu estas plej ofta en bone funkcionantaj infanoj kaj adoleskantoj. Alia ofta problemo estas dupolusa perturbo. Psiĥiatriistoj ofte diagnozas obsesivan-kompulsivan perturbon, kiu povas esti aŭtisma simptomo. Oni esploris la ligilon, kaj trovis, ke ĝi estas la serotonino.
Oftas ankaŭ ADHD, sindromo de Tourette, kaj karakteristikoj, kiuj kontribuas al kriminaleco. Tiuj povas esti sociala naiveco, violenco, kaj difektoj de empatioj. Oni bezonas plian sondojn por ekkoni ligilojn inter aŭtismo kaj kriminaleco. Malliberejoj estas tre malfacile eltenablaj por aŭtismuloj, ĉar ili ne havas tempon sen neŭrotipikaj homoj por ripozi. Tiu kaj mallibereco ofte ekigas meltdown, kaj ili povas ataki iliajn gardistojn. En multaj landoj estas ebleco por liberigi pli frue, se oni memtenis sin bone. Aŭtismuloj ne povas memteni sin bone, ĉar ili ofte havas meltdown; do ili devas resti tien pli longe, ankaŭ se tiu estas malpli bona ĉirkaŭaĵo por ili.
Bone funkcionanta aŭtismo estas aŭtismo sen intelekta malkapablo. Teorie ankaŭ neparolantaj aŭtismuloj povas esti bone funkcionantaj, sed oni opinias, ke ili funkcionas malbone, ĉar ili ne parolas. Oni taksas raton de malbone funkcionantan aŭtismuloj inter 40 kaj 55%.
Kaŭzoj
Oni konas malmulte pri kaŭzoj de aŭtismo, sed oni trovis anomaliojn en iuj regionoj de cerbo. Regionoj de sociala cerbo estas en amigdalo, en superior temporal sulcus, en fusiform gyrus kaj orbitofrontal cortex. Oni trovis anomaliojn ankaŭ en caudate nucleus; oni opinias, ke tiu estas ligita al restriktiva konduto. Aliaj kialoj povas esti atipikaj ligoj inter cerbaj regionoj kaj signifika pligradigita kvanto de griza materio.
Estas opinioj, ke vakcino, nome MMR (morbilo, mumpso, rubeolo), povas kaŭzi aŭtismon. Oni pensas tiun laŭ esploro de Andrew Wakefield. Oni montris, ke tiu estas ne vera, la sondo estis falsita; sed la kredo disvastigis. Parentoj volis antaŭmalhelpi aŭtismon per vetado de vakcinado de iliaj infanoj, kaj ili riskis malsanojn, kiuj povas ekigi intelektan malkapablon aŭ morti la malsanulon. Por refuti la fraŭdon oni faris esplorojn en pli landoj, ekzemple en Japano kaj en Usono.
Rekonado
Oni povas rekoni bone funkcionantan aŭtismon post 35 monata aĝo, pli frue ol sindromon de Asperger, laŭ lingva kaj parola evolvo. Oni uzas la plej bazajn simptomojn de aŭtismo: konstantaj deficitoj de sociala komunikado, socialaj deficitöj, kaj restriktiva kaj repetitiva konduto. Ĝi ne estis oficiala kategorio; ĝi ne estas en DSM-4; oni devis priskribi ĝi per aŭstismo sen inteligenta malkapablo. Ankaŭ DSM-5 ne enhavas ĝin; oni povas elekti el tri niveloj de aŭtismo.
Terapioj
Oni havas multan formojn de terapioj, kiuj povas esti utilaj por diferencaj homoj.
Oni ne havas medicinojn kontraŭ aŭtismo, sed povas uzi tiujn por akompanaj simptomoj, kiel deprimo, ankscio, kaj iuj nedezireblaj kondutoj. Sed oni preferas aliaj metodojn.
Se la ulo ne parolas por komuniki, li povas uzi aliajn metodojn. Tiu enhavas skribadon, imagojn, metakomunikadon, interaktivajn ilojn kaj komputilojn. Por aŭtismuloj estas metakomunikado kaj signolingvoj malpli uzeblaj ol aliaj metodoj. Oni preferas la kartan sistemon nominata PECS, kiu enhavas kartojn kun imagoj. Uzantoj lernas, ke ili povas kombini imaĝojn, por fari pli longajn sentencojn. Tiuj povas helpi lerni legi kaj skribi.
Lingva terapio helpas uzi lingvon. La celoj estas diferencaj, akomodantaj al statuso de ulo. Iuj devas lerni, ke oni povas uzi parolon por komuniki. Aliuj devas kompreni metaforojn, kaj aliajn ilojn. Aliuj povas lerni paroli pli bele. Iuj kun sindromo de Asperger povas pligrandigi ilian vortaron. Ĉiu en la spektro povas lerni, kiun oni diras en diferencaj situoj. La terapio kunordigas meĥanismon, signifikon kaj sociala uzado de parolo.
Okupa terapio helpas lerni ĉiŭtagajn kapablojn, kiel movado kaj higienio. Tiuj kapabloj estas integritaj en ilia vivo hejme, lerneje, kaj laboreje. Oni povas lerni akomonodi lian ĉirkaŭaĵon al liaj kapabloj. Ĝi helpas pli partopreni en vivo de homo en ilia ĉirkaŭaĵo.
Aplikita sintenado celas instrui per premioj kaj punoj al aŭtismuloj, kiel sinteni en neaŭtisma ĉirkaŭaĵo. and diminishing problematic behaviors like eloping or self-injury Oni preferas premiojn, ĉar punoj povas plimalbonigi situojn. Laŭ Usona Pediatria Akademio ĝi estas la plej utila metodo. Aŭtismulaj aktivistoj diras, ke tiu trejnado ne lasas la infanojn sinteni naturale, kaj parolas pri maltoleranco de neŭrotipa socio.
Sensora integrado helpas adaptiĝi al diferencaj stimuloj. Iuj auxtismuloj estas tre sensiblaj al iuj stimuloj, ekzemple al lumo aŭ sonoj, kaj ne reagi al aliaj, kiel esti alparolita. Estas metodoj, kiuj uzas muzikojn, aŭ iujn ludilojn, kiujn aŭtismuloj amas por ilia ripeteco, kiel balanciloj, pendoliloj kaj plonĝtabuloj.
Kritikoj de labeloj pri funkcionado
Aktivistoj kritikas labelojn pri funkciado, precipe la malbone funkciantan labelon, kiu plimalbonigas ekspektojn pri infano, do li evolviĝos malpli. Estas aliaj kritikoj, ke aŭtismuloj povas funkcii malsame en malsamaj tagoj. Ekzemple post traŭmo oni funkcias pli malbone, li povas ankaŭ perdi sian laboron, kaj longe ne trovi novan. Prefere oni dirus aŭtismo kun aŭ sen intelekta malkapablo.
Kamenka
Kamenka povas esti:
Martin Bril
Marten Walther (Martin) Bril (Utrecht, 21-an de oktobro 1959 - Amsterdamo, 22-an de aprilo 2009) estis nederlanda kolumnisto, verkisto kaj poeto.
Vivo
Martin Bril, naskiĝis en Utrecht kiel la filo de vendoreprezentanto R.M. Bril kaj J. Bril-Pilat, pasigis siajn unuajn tagojn en De Bilt. La familio baldaŭ moviĝis al Livingstonelaan en la Kanaleneiland distrikto de Utrecht. Bril kreskis en Dieren, Drachten kaj 't Harde. Reformita Protestantismo ludis gravan rolon en la gepatra familio.
De 1978 Bril studis filozofion ĉe la Universitato de Groningen. Li ne finis siajn studojn. Li tiam kompletigis la manuskriptokurson ĉe la Nederlanda Filmakademio en Amsterdamo. La televidprogramo de VPRO het Lab elsendis sian diplomiĝan filmon pri flagfabriko. Dum siaj studentaj tagoj en Groningen li verkis por la maldekstra studenta revuo Nait Soez'n kaj konatiĝis kun Dirk van Weelden. En Amsterdamo li aliĝis al la rondo de artistoj, kiuj ankaŭ inkludis pentriston Rob Scholte kaj la pli postan verkiston Joost Zwagerman. Van Weelden kaj Bril formis verkistduopon de 1987 kaj publikigis plurajn kolektojn da noveloj. Dum ĉi tiu periodo Bril luktis kun alkohola, kokaina, hazardluda kaj seksa dependeco. Kiel sendependa publicisto li laboris inter aliaj por Het Parool, Vrij Nederland, NRC Handelsblad, VPRO (radio) kaj De Morgen. Lia bonega ekzemplo estis la usona ĵurnalisto Jimmy Breslin, reprezentanto de New Journalism.
En 1997 li verkis serion da kolumnoj por Het Parool, kie li jam estis dungita en tiu tempo, pri la proceso kontraŭ drogestro Johan Verhoek (De Hakkelaar). Ankaŭ en 1997 li gajnis la Pop Pers Prijs, por serio de artikoloj pri pop-muziko en Vrij Nederland. De ĉi tiu periodo lia produktado rimarkinde pliiĝis, kio estis parte la rezulto de la ĉeso de la konsumo de alkoholo kaj kokaino. Ekde 1998, pluraj libroj de lia mano estis publikigitaj ĉiujare. En septembro 2001 li interŝanĝis Het Parool kontraŭ de Volkskrant, en kiu li verkis ĉiutagan rubrikon. En Vrij Nederland li publikigis la semajnan serion Evelien de la 22-an de decembro 2001, de kiu la televidserio Evelien poste estis farita sub la direkto de Rita Horst. Li publikigis en diversaj revuoj kaj aperis en teatroj kun Ronald Giphart kaj Bart Chabot. Krome, li estis regule vidita kiel gasto de prezentisto Matthijs van Nieuwkerk en la televidprogramo De Wereld Draait Door. Tie li ankaŭ montris sian preferon por la geografio de Nederlando. En 2006 Bril verkis la deksepan Grandan Dikton pri la Nederlanda Lingvo. La teksto, kiun li mem deklamis, temis pri la streketo kaj enhavis vortojn kiel beatjuggelen (bitĵonglado), guppy (gupio) kaj caipirinha (kajpirinjo).
Jara temo en liaj kolonoj estis la tielnomita jupotago, tiu unu tagon en la printempo kiam ĉiuj virinoj subite portas jupon, kun nudaj kruroj sube. La famo kiun Bril donis al tiu koncepto kondukis al la vorto rokjesdag (jupotago) estanta inkludita en la vortaro Dikke Van Dale.
En 2014, ĉirkaŭ la publikigo de biografio pri Bril, ekzistis iu diskuto pri ĉu Bril faris aŭ ne okupiĝis pri kaŝreklamo por la aŭtomarko Volvo.
Ankaŭ en 2014, Coen Verbraak faris la dokumentan filmon Martin Bril - Enfin pri la vivo kaj laboro de Bril.
Lokativo
Lokativo, aŭ lokkazo (latine locativus) estas gramatika kazo de substantivoj kaj iam adjektivoj en pluraj hindeŭropaj lingvoj, ekzemple sanskrito, latino kaj nuntempaj baltaj kaj slavaj lingvoj. Oni supozas, ke la hindeŭropa pralingvo havis lokativan kazon. La lokativo ankaŭ troviĝas en kelkaj tjurkaj kaj finn-ugraj lingvoj.
Helena civilizo
Helena civilizo (1450 a.K. - 300 p.K.) estas la antikva greka civilizo, kiu evoluis ĉirkaŭ la Egea Maro post la Troja Milito. Ĝi estis disvastigita de Baktrio ĝis Hispanio, de Britio ĝis Egipto, per la imperioj de Aleksandro la Granda kaj Romio. Ĝi estas la civilizo de Homero, Herodoto, Sofoklo, Platono, Aristotelo, Eŭklido, Arkimedo, Cezaro, Kleopatra, Plutarko, Marko Aŭrelio, Ptolemeo, Galeno, Plotino, ktp. Ĝia belarto, literaturo, filozofio kaj matematiko estis tre alta, sed antaŭ la romia imperio, ĝi estis civilizo tre sanga kaj malstabila politike.
Lokativo
La lokativo indikas lokon, kie ago okazas. Atentu, ke por indiki lokon, kien movado okazas, oni ĝenerale uzas la akuzativon (aŭ alativon). Esperanto ne havas lokativan kazon; anstataŭe, oni uzas prepozicion, ekzemple ĉe, en, sur, apud, kun la nominativo; krome, similan signifon povas esprimi loka adverbo: Mi restos hodiaŭ dome (t.e. en la domo, hejme, en la hejmo).
En latino, la vorto Roma (Romo) iĝas en la lokativo Romae (en Romo). La vorto domus (hejmo) iĝas domi (en la hejmo).
Helena civilizo
Helena civilizo estas la ido de la minoa civilizo kaj la patrino de okcidenta kaj ortodoksa civilizo, kiuj esence estas kristanigitaj (kaj poste modernigitaj) versioj de helena civilizo.
De -1000 ĝis -500, ĝi disvastiĝis per koloniado al Sicilio kaj suda Italio. En tiu tempo, la etruskoj en norda Italio heleniĝis kaj helenigis Romon.
Lokativo
En sanskrito, la lokativo estas ofta kazo. La lokativo esprimas ne ĉiam lokon, sed iam tempon, cirkonstancon, aŭ temon. Prepozicioj pri loko ktp estas sufiĉe maloftaj. Sanskrito ankaŭ havas absolutan lokativon -- tio estas, participa frazelemento simila al la latina absoluta ablativo.
Helena civilizo
De -500 al 100, la imperioj de la grekoj kaj romianoj disvastigis la civilizon de Hispanio ĝis Baktrio.
Dum la jaroj 100-800, kristanismo transformis la civilizon al iu nova en Eŭropo, kaj islamo forviŝis ĝin el Azio kaj norda Afriko.
Lokativo
En la rusa, oni uzas la lokativon nur post prepozicioj; tial ĝi nomiĝas ankaŭ la prepozicia kazo.
Helena civilizo
Kvankam la civilizo estas delonge mortinta, ĝi daŭras kiel modelo kaj inspiro al la Okcidento per helenismo. Pro tio, okcidentuloj iafoje nomas la civilizon klasika.
Vidu ankaŭ: greka mitologio
Lokativo
La finna havas ses kazojn klasitajn kiel lokativaj. Oni uzas ilin kiel la diversajn prilokajn prepoziciojn en aliaj lingvoj. Inter la finnaj lokativaj kazoj estas la alativo.
TIWAG
La Tiroler Wasserkraft AG (Tirola Akvoenergia AK) estas aŭstria entrepreno, kiu produktas kaj vendas elektron. Ĝi apartenas al la federacia ŝtato Tirol kaj estas ano en la aŭstra elektra asocio.
TIWAG produktas – kile la nomo montras – la elektron ĉefe el akvoenergio. Krom la kompleta funkcianta energiocentralo posedas TIWAG multajn pumpcentralojn. La pumpcentraloj uzatas nur por plenumoj en pintotempo. Oni interŝanĝas la pintan kurenton en proporcio de 1:4 kun la elektra entrepreno en Bayern. Tiel la energiobezono de Tirol estas kovrita ĉ. 75 %-e.
La translim-luaj negocoj (angle-germane Cross-Border-Leasing) de la entrepreno estas diskutitaj. Marte de 2005, TIWAG prezentis plendon en valoro de 500.000 eŭroj kontraŭ Tirola aktivisto, kiu aperigis sur sia retpaĝo liston kun 20 ĉefe usonaj firmaoj kaj bankoj, kun kiuj TIWAG verŝajne negocis. La domeno www.dietiwag.at estis fermita je postuloj de TIWAG.
Gravaj centraloj
Oni planas pliajn centralojn.
(11068) 1992 EA
(11068) 1992 EA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Ezequiel Lavezzi
Ezequiel Lavezzi, per plena nomo Ezequiel Iván Lavezzi (prononco laŭ sistemo IFA ), estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en Villa Gobernador Gálvez, provinco Santa Fe, do nun estas -jara. Profesia futbalisto ekde la jaro 2003, do ekde la plenaĝiĝo, ekde la jaro 2011 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Paris Saint-Germain F.C. de Parizo. Krome ekde la jaro 2007 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Antaŭe li en 2005 membris en la nacia teamo de sub—20-jaruloj, kaj en 2008 paralele al la membreco en la vira nacia teamo ankaŭ membris en la olimpika nacia teamo de sub-23-jaruloj, kiu gajnis la oran medalon en la Somera Olimpiko 2008. Kadre de la vira nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblis per la numero "22".
Füzéra burgo
Fortikaĵo de Füzér estas parte rekonstruita Monumento historia en Hungario, apud vilaĝo Füzér sur monto 552 metrojn alta.
Historio
Dokumentoj el la jaroj 1264 kaj 1270 mencias tion, ke tiu ĉi fortikaĵo jam estis havaĵo de la reĝo, la konstrudato do mankas. En 1264 estonta reĝo Stefano la 5-a akiris la fortikaĵon, kiun poste la reganta reĝo Béla la 4-a ne povis reakiri. Baldaŭe diversaj familioj havis ĝin. En 1526 oni gardis ĉi tie la hungaran kronon. Tiutempe ankaŭ diversaj trakonstruoj okazis laŭ renesanco. En 1626 Gabrielo Bethlen okupis ĝin, tamen ne longe havis ĝin. En 1676 la lastaj soldatoj forlasis la fortikaĵon, poste la loĝantoj forprenis la ŝtonojn. La fortikaĵo iĝis ruino. Oni komencis la restaŭrojn en 1977, tio estas nun turisma vidindaĵo.
Ferreira Gomes
Ferreira Gomes estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 5.772 loĝantojn en 2010.
Theodor Richter
Hieronymus Theodor RICHTER (naskiĝis la 21-an de novembro, 1824 en Dresdeno, mortis la 25-an de septembro, 1898) estis germana kemiisto.
Richter naskiĝis en Dresdeno, Saksio. De 1843 ĝis 1847 li studis en la saksa urbeto Freiberg, poste li laboris en metalurgiaj uzinoj. En la jaro 1863 li fariĝis profesoro de la Freiberga Bergakademie (= Minakademio), kies direktoro li estis de 1875 ĝis 1896.
Angola Avante
Angola Avante (portugale, esperantlingva prononcindiko, titolo en Esperanto "Antaŭen Angolo") ekde la jaro 1975 estas la nacia himno de Angolo. La kantotekston verkis Manuel Rui Alves Monteiro, la muzikon Rui Alberto Vieira Dias Mingas.
Boksado
Boksado estas luktosporto nome starlukto, ĉe kiu du personoj de la sama pezoklaso pugnobatas unu la alian laŭ difinitaj reguloj ĉiam stare.
Historio
La unuaj spuroj pri la pugnobatalo por amuzado de la homoj venas jam el la 30-a jarcento a.K. de Egiptio. En la sekvaj du jarmiloj, la boksado disvastiĝis en la egea areo (antikva grekio).
La pugnobatalo aperis unuafoje en la jaro 688 a. K. dum la 23-aj Olimpiaj ludoj de antikva epoko. En la antikva Romo, la pugnobatalo okazis nur en la areno inter la gladiatoroj.
La moderna bokso originas el la 18-a jarcenta Anglio, kie la unuajn regulojn fiksis la skerma ĉampiono James Figg. En 1719 venkas Figg la unuan oficialan boksan turniron ekde post la antikva tempo kaj iĝas Ĉampiono de Anglio. En la jaro 1743 oni publikigas la unuan regularon (London Prize Rules). Plej grava novigo: la bandaĝado de la manoj por malgravigi la vundojn. Oni povas nomi modernan boksadon angla boksado, por kontrastigi kun taja boksado aŭ franca boksado.
En 1810 iĝas la nigrulo Tom Molineaux boksa mondĉampiono en Copthall Common, Essex. En 1867 oni enkondukis la Queensberry-regulojn. La boksado debutas kiel olimpika sporto en la Somera Olimpiko 1904 en St. Louis.
Reguloj
La matĉo okazas en boksa areno en triminutaj (por profesiuloj) aŭ duminutaj (por amatoroj, neprofesiuloj) raŭndoj. La amatoroj ludas 4 raŭndojn. En la boksado decidas la nombro de la sukcesaj batoj (trafoj). Unu trafo iĝos akceptita, se tion rekonas ene de unu sekundo 3 el 5 poentojuĝisto. Tio okazas per komputilo, kiu analizas la alŝutojn kaj montras la trafojn.
En la profesia boksado la nombro de raŭndoj varias libere, ĝenerale de 6 ĝis 12. Dum la matĉo, 3 ludojuĝistoj taksas la unuopajn raŭndojn (sendepende de la aliaj juĝistoj) kaj decidas pri la pli bona, forta boksisto de la raŭndo. Fine de la matĉo la taksoj montras la venkanton.
Profesiaj organizaĵoj
Internaciaj organizaĵoj, asocioj (kelkaj asocioj havas proprajn aldonajn regulojn)
Maniero
La ludotempo ĉe la Olimpikoj estas 4 x 2 minutoj (efektive), kun 3 unuminutaj paŭzoj. Unu arena juĝisto direktas la batalon, 5 poentojuĝistoj taksas laŭ difinita poentiga sistemo.
Olimpika historio
En la moderna historio de la olimpika programo aperis la bokso en 1904 en St. Louis, kiam nur usonanoj partoprenis en la ludo (44 en sep pezokategorioj kiel muŝo, bantamo, lanugo, malpezego, veltero, mezo kaj pezego). Al tiuj venis ĝis hodiaŭ la kategorioj kiel duonmuŝo (1968), duonveltero kaj duonmezo (1952), duonpezego (1920); en 1984 oni dividis la kategoriojn ĝis 91 kg da korpopezo (pezego) kaj super 91 kg (superpezego).
Nun estas viraj kaj virinaj (ekde la Somera Olimpiko 2012) konkuradoj, sed nur amatoroj rajtas interbatali.
Damaoj
La damaoj (aliaj nomoj: damara, bergdamara, bergdama) estas afrika etna grupo interalie en Namibio (la nomformo damara estas ina dualformo). Ili parolas lingvon similan al tiu de la namoj kaj la sanoj (boŝmanoj). Kune kun la sanoj ili estas taksataj la plej fruaj setlantoj de suda Afriko.
Németfalu
Németfalu estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. La loknomo signifas: germana-vilaĝo.
Situo
Németfalu situas ĉe monto 308 m-ojn alta, fine de sakovojo. Zalaegerszeg troviĝas 15, Nova 18, Őriszentpéter 25, Körmend 28, Lenti 30 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1266. En Németfalu migra poŝto servas.
Ken O'Keefe
Kenneth Nichols O'Keefe, nask. je la 21-a de julio 1969 estas eksa usona marinfanteriisto, kiu militiris dum Golfa milito en 1991. Li iĝis nun aktivulo porpaca kaj por justeco ĉefe konita pro lia provo malhelpi la duan aliraka militon de 2003 per iri kun centoj pliaj kiel "homaj ŝildoj" lokante sin ĉe strategiaj lokoj endanĝeritaj esti bombitaj.
Nun li provas starigi planon P10K kies fundamento estas per ĉeesto de 10 mil okcidentdevenaj atestantoj en la okupaciita Palestino malhelpi atencojn al homaj rajtoj fare de la Israela armeo, kaj tiel atingi ambaŭflankan militpaŭzon kaj pacon.
Citaĵo
(Demandinte en 2003, ĉu li timis estis juĝita en Usono:) "Kelkaj el la plej bravaj kaj noblaj homoj, kiuj en mondo iam ajn konitis, estis ĵetitaj malliberejen pro siaj kredoj. Opinias mi, ke iri malliberejen estas preskaŭ nepra afero pri iu, kiu vere serioze provas efektivigi pli bonan mondon kaj batalas por justeco kaj libero."
Le Longeron
Le Longeron estas malaperinta franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Longeronnais.
Ĝi nun formas parton de Sèvremoine.
Neĝa petrelo
La Neĝa petrelo, Neĝopetrelo aŭ Pagodromo (Pagodroma nivea) estas birdospecio kaj la ununura membro de la genro Pagodroma. Ĝi estas unu el nur tri birdospecioj kiuj reproduktiĝas nur en Antarkto kaj estis vidata en la Suda Poluso. Ĝi havas la plej sudan reproduktan distribuadon inter ĉiuj ajn birdoj.
Taksonomio
La Neĝopetrelo estas la ununura birdospecio de la genro Pagodroma, kaj membro de la familio Procelariedoj kaj de la ordo Procelarioformaj. La prionoj estas malgrandaj kaj tipe manĝas nur zooplanktonon; tamen kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Subspecioj
Estas du subspecioj, Ili diferencas laŭgrande, kaj la plej granda formo havas pli fortikan kaj grandan bekon.
Nomenklaturo
La temo pri taksonomio kaj nomenklaturo por tiu specio estas komplika, kaj reprezentas ekzemplon de la multaj kaj malkutimaj problemoj kiuj stariĝas el la varia uzado de la terminologio.
La Neĝopetrelo estis dekomence nomita Procellaria nivea de Georg Forster, dum la tria veturo de la kapitano James Cook en 1777. Ĉar la mencio fare de Forster pri la petrelo estis nur observaĵo, la aŭtoritato de la nomo falis al Gmelin, en sia verko Systema Naturae. Krome haŭtaĵo estis akirita de Cook, kiu notis ĝin en sia propra rakonto (1777). Estis J. R. Forster kiu pentris la specion kaj faris ties mezurojn, sed nur tio lasta estis publikita, postmorte, fare de M. H. K. Lichtenstein en 1844. Dum Gmelin estis agnoskita kiel aŭtoritato por P. nivea ĝis komenco de la 20a jarcento, la pruvaro permesis Forster iĝi tio ĉar li kreis la nomon. Aldone, Latham (1785) priskribis la tipon, kiu estis en la Leveria Muzeo, sed tio ne implicis postulon de la scienca nomo de Forster.
Tiu temo estis poste klarigita de Gregory Mathews, kiu en Birds of Australia, volumo 2 (1912), priskribis la plej grandan formon kiel Pagodroma confusa. Tamen Mathews ne identigis tipon por tio, kaj estis Ernst Hartert (Novitates Zoologicae, 1926) kiu identigis P. confusa kun lektotipojn de la Brita Muzeo, (Tring). El tiam pluis la debato ĉu la neĝopetrelo reprezentas unu monotipan specion, unu specion kun du subspecioj, aŭ du diferencajn speciojn. Aldone, J. Prevost (Oiseaux, 1969) identigis Pagodroma nivea major kun la plej granda neĝopetrelo, tiele lasante validan la nomen nudum de Bonaparte.
En la 1850-aj jaroj la ekspedicio "Rattlesnake" serĉis specimenojn de la neĝopetrelo el la regiono de Suda Georgio/Falklandoj ĉe Sudameriko. Ankaŭ germana antarkta esplora ekspedicio, 1882–83, akiris haŭtaĵojn, kaj aperis opinio ke la petrelaj populacioj estis unikaj el P. nivea. Kio distingis la haŭtaĵojn estis la nigraj truoj de la flugoplumoj. Heinrich Pagenstecher en 1885 proponis la dunoman nomon por subspecio, Pagodroma novegeorgica (Jahrbuch Wiss. Hamburg II). La publikigo de tiu nomo estis neatentita de anglaparolantaj naturalistoj, kaj simila rakonto de Karl von der Steinen (1890) kiu estis neformale faliginta la nomon novegeorgica, estis atentita; tiu ĉi posta informo finfine reprezentis la sciencan aŭtoritaton por la sudgeorgiaj petreloj. Gregory Mathews, en sia verko Birds, atribuis la tipon el la ekspedicio de "Rattlesnake" al la nomo de Steinen. Por plua konfuzo, li akceptis ke la nomo novegeorgica ne estu uzata por la sudgeorgiaj petreloj: la uzado fare de Steinen de la termino ne estis valida en taksonomia senso, kaj tiu sama termino estis plifortigita de ties uzado ene de resumoj de aliaj iamaj verkoj. Tiele li kreis nomen novum (novan nomon) por la tipo kiun li pentris en Birds, kiel Pagodroma nivea falklandica (Bulletin of the British Orn. Club, 1926). Eventuale, Hellmayr kaj Conover (Museum of Nat. Hist. Publications, Chicago; 1949) solvis la aferon per agnosko de Pagenstecher kiel aŭtoritato por novegeorgica, kaj forigis referencon al Steinen.
En la jardeko post la Usona Esplora Ekspedicio, Titian Ramsay Peale (1848) verkis informon pri birdaj kaj mamulaj specimenoj kolektitaj, inklude la priskribon de netipa neĝopetrelo kiu estis tute blanka — eĉ ĉe la brida areo antaŭokula. La nomo Procellaria candida estis publikita kiel alternativa sinonimo por Procellaria nivea. Mathews (1912) agnoskis Pagodroma nivea candida kiel subspecio, prenita el la nomo de Peale. Tamen, pro la tiama tendenco ke nomoj uzataj kiel sinonimo ne estu uzata por identigi formojn, li poste sentis, ke P. n. candida ne estu uzata kaj poste korektis tion per kreado de la nomo Pagodroma nivea pealei. (Bulletin of the British Orn. Club, 1928). Mathews priskribis ankaŭ la subspecion Pagodroma nivea alba (Bulletin of the British Orn. Club, 1928) por la tipo kiun li priskribis en sia libro Birds of Norfolk and Lord Howe Islands (1928); tiu inkludis ankaŭ informon pri birdaro de la aŭstralazia kvarono de Antarkto.
En la verko de Du Cane Godman nome Monograph of the Petrels, fasc. 4, 1909, aperas ilustraĵo de John Gerrard Keulemans (pl. 73).
Etimologio
La vorto petrelo derivas el Sankta Petro kaj la historio pri lia piedirado surakve. Tio aludas al la petrela kutimo ŝajne kuri surakve por ekflugi. Ankaŭ, Pagodroma povas esti disdividita en pagos nome greka vorto por "glacio" kaj dromos por "kurkonkurenco". Nivea devenas el latina el ĉu nix aŭ nivis signife "neĝo" aŭ niveus signife "neĝeca". La neĝo aludas probable al la blanka koloro.
Aspekto
La Neĝopetrelo, Pagodroma nivea, estas malgranda, tutblanka petrelo kun nigra subaĵo, karbonigraj okuloj, malgranda nigra beko kaj bluecgrizaj piedoj. Ties korpolongo estas 36–41 cm kaj ties enverguro estas 76–79 cm. Ties flugmaniero estas pli flugilfrapeca ol tiu de plej petreloj. Oni scias, ke ili vivas ĝis 14 al 20 jaroj.
Reproduktado
La reproduktado okazas en kolonioj ĉe la Antarkta Duoninsulo, kaj diversaj insuloj de Antarkto. Nestumado estas kolonia en malgrandaj al grandaj kolonioj en klifoj, kutime ĉe la maro, sed ankaŭ interne. Kelkaj birdoj restas ĉe la kolonio la tutan jaron, sed la ĉefa veno al la kolonioj okazas el meza septembro ĝis komenco de novembro. La nestoj estas simplaj skrapaĵoj kovritaj el ŝtonetoj kutime en profunda rokofendo kun iom da supra protekto. La ino demetas unu blankan ovon fine de novembro al meza de decembro. La ovo estas kovata dum 41 al 49 tagoj kaj la ido estas same kovata dum 8 tagoj. La elnestiĝo okazas post 7 semajnoj fine de februaro al meza de majo. La kolonioj estas ankaŭ purigejoj kie la Neĝopetreloj, for el maro, banas sin en neĝo.
La neĝopetrelaj partneroj fidelas porvive (ĝis ĉirkaŭ 20 jaroj).
Manĝo
La Neĝopetreloj manĝas ĉefe fiŝojn, kelkajn cefalopodojn, moluskojn kaj krilon same kiel ankaŭ kadavraĵojn. Dum la sudhemisfera vintro ili disiĝas al la flosglacio, la glacimontoj kaj al malferma maro. Oni vidas facile neĝopetrelarojn sidantaj sur glacimontoj. Nur tre rare ili estas observataj norde de la flosglacio.
Konservado
La Neĝopetrelo havas teritorion de 35,900,000 km², kaj ĉirkaŭkalkulatan populacion de 4,000,000 plenkreskuloj. Baze sur tiuj nombroj la IUCN klasigis tiun birdon kiel Malplej Zorgiga.
Béla Szőke
Béla Szőke [sOke], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőke Béla estis hungara inĝeniero, inventisto.
Béla Szőke naskiĝis la  en Jósvafő. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Béla Szőke frekventis mezlernejojn en Miskolc kaj Eger. Li batalis en la 1-a mondmilito, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1922. Post siaj studoj li laboris en fabriko de Manfréd Weiss, poste en aliaj signifaj fabrikoj. En la 1940-aj jaroj li jam kreis diversajn maŝinojn, ilojn. En 1955 li pensiuliĝis, en 1972 li kandidatiĝis (CSc). En 1958 lia maŝino ricevis premion en Bruselo en la Internacia ekspozicio. Li havis pli ol 20 patentojn. Li ricevis 4 premiojn inter 1962-1975.
Josef Matthias Hauer
Josef Matthias HAUER (19a de Marto, 1883 – 22a de Septembro, 1959) estis aŭstria komponisto kaj muzik-teoriulo. Li estas plej fama ĉar disvolvigis, sendepende de kaj unu jaron aŭ du antaŭ Arnold Schoenberg, metodon por komponi el ĉiuj el la 12 notoj de la kromata gamo. Hauer estis ankaŭ grava frua teoriulo de la dekdu-tonaj muziko kaj kompono.
Bossière (stacidomo)
Bossière estas fervoja stacidomo en Lutry, Svislando.
Dossena
Dossena estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Lenna, Roncobello, San Giovanni Bianco, San Pellegrino Terme kaj Serina. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago de lia martireco estas la komunuma festotago.
69288 Berlioz
69288 Berlioz estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Lien Chan
Lien Chan (連戰, pinjino: Lián Zhàn) (n. 27-an de aŭgusto 1936 en Xi'an) estas tajvana politikisto. Ekde 1996 ĝis 2000, li estis la vic-prezidento de Tajvano (Ĉina Respubliko). Ekde 2000, li estas prezidanto de Kuomintango.
Ioniaj Insuloj (administra regiono)
La regiono Ioniaj Insuloj (greke Ιόνια Νησιά - Iónia Nisiá) estas unu el 13 administraj regionoj ("periferioj", περιφέρειες - periféries) de Grekio. La regiono konsistas el la teritorio de la nordaj insuloj de la samnoma insularo en la Ionia Maro, proksimaj al la okcidenta marbordo de Grekio, ekskluzive de la insulo Kitero, kiu laŭ geografia difino do jes ja estas parto de la insularo.
Historio
Ĝis la jaro 1797 la insularo apartenis al la Respubliko Venecio. Tiujare la insulo Korfuo, kiu ĝis 1805 iĝis "protekta areo" de Rusio, kaj la aliaj insuloj iĝis konkeritaj de la napoleona armeo de Francio. Jam dum la jaro 1800 la armeo de Britio transprenis la potencon. Sub brita "protekto" el la insularo inkluzive de Kitero kaj Antikitero kreiĝis "Respubliko de la Ioniaj Insuloj". Dum 1864 la ioniaj insuloj, post voĉdono en la respublika parlamento, aliĝis al la ŝtato Grekio.
Provincoj
La administra regiono Ioniaj Insuloj konsistas el la provincoj ("prefektujoj", νομοί - nomí): La nomoj Korfuo, Lefkado kaj Zakinto poe kaj signas geografian insulon, administran provincon kaj la ĉefan loĝlokon sur la koncerna insulo.
Oksalidacoj
La oksalidacoj (Oxalidaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo oksalidaloj (Oxalidales). Ĝi enhavas 6 ĝis 8 genrojn kaj ĉirkaŭ 600 speciojn,. Ĝia tipa genro estas oksalido.
La plimulto de la specioj kreskas en la tropiko aŭ subtropiko, ilia folio estas karakterize - triope, kvarope - kunmetita. Ili ne havas stipulojn. la folieroj moviĝas depende de la lumo, okaze de lummanko, la folieroj kunfermiĝas kaj subenkliniĝas. La aktinomorfaj folioj estas kvinrondaj kaj kvinmembraj po rondoj. La stigmoj staras libere, la stamenoj en du rondoj.
La en kvinĉambreta ovario havas meze koloneton. La frukto estas kapsuloaŭ bero kun multaj grajnoj. Ka kapsulo malfermiĝas stelforme, ĉar la kapsuleroj ne defalas. La tigo de la planton entenas kristalojn de kalcia oksalato pro kio ili havas acidetan guston.
Manĝado
La junaj folioj kaj tigoj manĝeblas en salato au (mallonge) kuirita. Ankaŭ la radiko manĝeblas, ĝi havas guston de terpomo. Ne manĝu tro grandkvante pro la okzala acido.
Lüerdissen
Lüerdissen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Holzminden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tuhaň (distrikto Česká Lípa)
Tuhaň (Tuhan) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352. Post la dua mondmilito estis el la municipo ellandigitaj devenaj germanaj malnovekloĝintoj kaj la nombro de loĝantoj rapide sinkis.
Memorindaĵoj
Super la municipo situas baroka preĝejo de sankta Gallus el la jaro 1711, ĉe kiu situas memstara empira sonorilejo konstruita en la jaro 1833. En la municipo situas multe da konservitaj lignaj konstruaĵoj kaj ankaŭ vico da barokaj statuoj el la 18-a jarcento.
Alirebleco
En Tuhaň estas vojkruciĝo de ŝoseo II/260 kaj II/269. Fervojlinio proksime ne kondukas, en la municipo estas aŭtobusa haltejo. Al la municipo apudas de nordo monteto Stráž (328 m s. m.), kondukas tra ĉi tie biciklovojo 0057 kaj ankaŭ okcidenta limo de PPR Kokořínsko-Regiono de Mácha. La katastra teritorio Tuhaň estas samtempe konsisto de eŭrope signifa loko Roverské skály.
Croix-de-feu
La Croix-de-feu (Kruco de Fajro) estis franca politika ligo kaj kvazaŭarmea organizaĵo de dekstro aktiva dum la intermilita periodo inter 1927 kaj 1936 kaj antaŭulo de "Parti social français" (PSF).
Historio
La ligo estis fondita la kiel asocio de veteranoj de la Unua mondmilito fare de Maurice d'Hartoy. En 1932 François de La Rocque fariĝis prezidanto de tiu. Dum ĝia historio ĝiaj militantoj —konataj kiel « la malvarmaj vostoj » (les froides queues)— plenumis kvazaŭarmeajn operacojn, kaj partoprenis (kvankam aparte, malfrue kaj per malpli granda rolo ol militantoj de aliaj ligoj) en la perturboj de la. La membraro de Croix-de-feu —kiu nutriĝis ĉefe el la meza klaso— atingis nombron inter kaj  da militantoj antaŭ ol dissolviĝi en julio 1936 pro la malpermeso de la ligoj okazinta per la venko en la balotoj de la Popola Fronto en Francio, ŝanĝiĝante tiam en "Parti social français". , Ĝi kalkulis kun granda proporcio de virinoj en sia militantaro.
Ideologio
Ekzistas historia debato pri la kvalifiko «faŝista» de la ligo. La Croix-de-feu, kies naciismo estis unu el ĝiaj plej distingaj trajtoj, minacis per uzo de politika perforto por atingi siajn celojn jam en 1933. Ili havis la celon ŝtopi la breĉon malfermitan inter dekstro kaj maldekstro; la sistemo per kiu ili respondus al marksismo estus, laŭ la propra partio, «korporaciisma». Stanley G. Payne notas ke temis pri organizaĵo kun nur modera naciisma aŭtoritato.
Ida rubuso
Ida rubuso, frambujo (science: Rubus idaeus) estas specio de plantoj el rubuso. la fruktoj nomiĝas framboj kaj estas plurfruktoj.
Santiago Ixcuintepec
Santiago Ixcuintepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Ixcuintepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 465.
Geografio
Santiago Ixcuintepec apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1441 loĝantojn. El tiuj estis 711 viroj kaj 730 virinoj. La komunumo havas surfacon de 102,07 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 800 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 988 indiĝenoj. El tiuj 831 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 831 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Provinco Pastazo
Pastazo aŭ Pastaza estas provinco de Ekvadoro.
NGC 2927
NGC 2927 (aliaj indikoj — UGC 5122, MCG 4-23-16, ZWG 122.32, PGC 27385) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Itaubal
Itaubal estas municipo de la brazila subŝtato Amapao, kiu taksis 4.267 enloĝantojn en 2010.
Urbo sur monto Magdalensberg
La urbo sur monto Magdalensberg estas elfosaĵo de norika-romia urbo loĝita inter la unua jarcento a.K. kaj la mezo de la unua jarcento p. K. Ĝi troviĝas sur la deklivoj kaj sur la pintebenaĵo de la monto Magdalensberg. Antaŭ kaj en la frua periodo de la romia okupo ĝi estis grava komerca punkto aparte por la norika fero. La setlejo estis forlasita post la konstruo de la romia urbo de Virunum. La plej grava trovaĵo  estas la junulo de Magdalensberg.
La nuntempa arkeologia parko etendiĝas je kvar hektaroj kaj la elfositaj ruinoj montras la plej gravajn aspektojn de la tiama setlejo.
Komenco de la setlejo
En la tria jarcento a.K. la kelta j norikoj loĝis en la teritorio de la hodiaŭa Karintio. Pro la trovejoj de altkvalita fero (ferrum Noricum - norika fero) estiĝis vigla komerco kun la mediteranea regiono. En la jaro 170 a. K., la norikoj subskribis kontrakton de gastamo kun la romianoj (hospitium publicum). Meze de la unua jarcento a.K. pro la komercaj rilatoj multaj romiaj komercistoj venis al Magdalensberg kaj fondis forumon (emporium).
Pri la komenca fazo de la romia setlejo oni scias malmulte. Verŝajne ĝi estis ĉefe uzata por fandi feron kaj la loĝejoj estis tre simplaj. La graveco de la loko jam en ĉi tiu epoko estas montrita pro la dediĉo de la junulo de Magdalensberg pere de du negocistoj, okazinta en tiu periodo.
Meze de la 1-a jarcento a.K. la komerco kun Romo ege kreskis pro la granda bezono de armiloj sekve al  la Gaŭla milito de Cezaro kaj la postaj civilaj militoj. En tiu epoko en la setlejo estiĝis forumo. La forumo estis ĉirkaŭata de domoj, la tiel-nomitaj tabernoj, kiuj parte estis enprofundigitaj en la grundo kaj uzataj kiel magazenoj, oficejoj kaj apartamentoj. Sur la okcidenta flanko estis Baziliko, kiu servis kiel banejo. Sur la orienta flanko toviĝis merkato-baziliko kiu mezuris 30 × 17 m. Post tiu pre - kaj frua aŭgusta periodo de konstruo sekvis, tri pliaj: aŭgusta, malfrua aŭgusta-frua tiberia, kaj frua-Klaŭdia.
En la frua klaŭdia periodo, la urbo atingis etendaĵon de proksimume tri km². La nombro de loĝantoj estis verŝajne inter 3000 kaj 5000.
Konstruaĵoj ĉirkaŭ la forumo
La centro de la romia setlejo estis lokita sur la suda deklivo, proksimume 200 metrojn sub la pinto en iometa kavaĵo.
Arkeologia parko Magdalensberg
La setlejo estis forlasita en la 50-aj jaroj p.K. kaj defalis. En 1502 estis trovita hazarde la junulo de Magdalensberg sed oni supozas ke la loko sur la pinto, kie troviĝas la nuna preĝejo, estis daŭre uzata kiel sanktejo. La unuaj elfosadoj okazis en la mezo de la 19-a jarcento. Ekde la jaro 1948, ĉiujare estas efektivigitaj elfosaĵoj kaj nuntempe la plejparto de la formumo estas elfosita kaj parte rekonstruita. Ĝi estas alirebla kiel Arkeologia Parko Magdalensberg, kiu estas branĉo de la Landa Muzeo de Karintio.
Torfou (Maine-et-Loire)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Torfousiens.
Ĝi nun formas parton de Sèvremoine.
Le Grand-Bourg
Le Grand-Bourg estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 1244 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Ĝi estas etapo de la Jakoba Vojo el Bourges.
Geografio
Le Grand-Bourg etendiĝas sur 78,91 km², kaj havis 1244 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 16 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Le Grand-Bourg situas je alteco de 497 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Grand-Bourg apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Mireille Ricard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La preĝejo Dipatrino de Le Grand-Bourg estas unu el la malmultaj gotikstilaj religiaj konstruaĵoj en la departemento Creuse. Ĝi havas navon de la 12-a jarcento.
Administrado
Le Grand-Bourg estas la ĉefurbo de la kantono de Le Grand-Bourg. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Orensberg
La Orensberg, ankaŭ nomata laŭ la impona  rokformacioj sur sia pinto Orensfels(en), estas 581,2 m alta  monto en la Palatinata Arbaro. Ĝi situas apud Frankweiler en la  rejnlando-palatinata distrikto  Südliche Weinstraße kaj apartenas al la regiono roklando de Dahn.
Ĉirkaŭ la pinta kupolo iras malnova ringremparo kun la statuso de kulturmonumento. Sur la plej alta punkto de la suda sprono ( alteco 564,5 m) staras la  naturmonumento   Orensfelsen.
Situo
La monto Orensberg staras en la Naturparko Palatinata Arbaro kaj en la biosfera rezervejo Palatinata Arbaro-Nordaj Vogezoj. Ĝi pinto situas sur la arbarkovrata teritorio de Frankweiler, kiu situas 2,8 km sud oriente. La norda parto de la monto inklude de la pinto apartenas al la komunuma teritorio de Böchingen, kiu troviĝas 4,7 km orientsudoriente Similaltaj pintoj en la ĉirkaŭaĵo estas la  Roßberg (alteco 637,0 m) 2 km en la nordo kaj  Teufelsberg (alteco 597,6 m) 2,1 km en la nordoriento.
Laŭ la okcidenta piedo de la Orensberg fluas la rivereto Dernbach suden, kies akvo atingas tra la rivereto  Eisbach la rivero Queich. Oriente iras la rivereto Hainbach estante ankoraŭ en la Palatinata Arbaro, sudorienten, antaŭ ĝi fluas samdirekte kiel la Queich. La akvo de la Hainbach atingas la rivereton Woogbach kaj poste la Rejn-alfluanton Speyerbach.
Nomo
La monto antaŭe nomiĝas Urlesberg. La nomo vens de la malnovgermana vorto Urlaß, kiu signifas paŝteja monto.
Elfosaĵoj
Sur la monto troviĝas restaĵoj el la frua mezepoko. Tial jam de jaroj arĥeologoj sub gvido de Jochen Braselmann esploras la regionon. Trovitaj estis neolitikaj sagopintoj el fajroŝtono kaj ceramiko el la frua mezepoko. La esploristoj ankaŭ trovis la iaman enirejon de la ringremparo.
Oferaĵpelvo
La menciita oferaĵpelvo estas pelvosimila muldo en la sabloŝtonon, kiu ekestis pro eroziode la diversduraj ŝtonaĵoj. Nur la tiel nomata sangodefluejo estas permane farita. Ĝis nun ne eblis ekzakte datiĝi la prilaboron de la pelto. Verŝajne ĝi estis el kelta tempo.
Vidindaĵoj
De la pinta plataĵo, kiu estas sekurigita per balustrado, la vizitantoj havas bonan rondrigardon trans la Palatinata Arbaro kaj orienten trans la malaltebensĵo de la supera Rejno. En la ĉirkaŭejo de la monto troviĝas multajn burgoj kaj burgaj ruinoj. Iomet pli norde estas la burgo Scharfeneck malantaŭ ĝi en norda direkto videblas la  burgo Meistersel. En lasudoriento trans la valo de la rivero Qeich staras du parencaj burgoj Anebos kaj burgo Scharfenberg kaj la regna burgo Trifels. En la nordo situas la ruino de la Ramburg.
Lilia montpasejo
Lilia montpasejo (slovake Ľaliové sedlo) aŭ Lilia selo apartigas Okcidentajn kaj Altajn Tatrojn. Ĝi troviĝas inter Kaspra monto kaj Svinica.