cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaromír Babička
Jaromír Babička kaj Esperanto
Post reveno el karcero Babička fariĝis ano de Praga Esperanto-klubo. Li multe kontaktis kun sia amiko Bohumil Král, kiu laboris en fervoja ministerio. Evidente oni observis la evoluon en IFEF, kaj kontaktis ekzistantajn Esperanto-rondetojn de fervojistoj precipe en Česká Třebová, Děčín kaj Havlíčkův Brod. Babička kun Král kaj ilia amiko Bartošík ankaŭ estis ĉe fondo de ĉeĥa sekcio de IFEF, akceptita en la 17-a IFEF-kongreso en Hamar la 26-an de majo 1965 kun unue 60 membroj. Post morto de s-ro Král centro de la sekcio transiris al Česká Třebová, kie funkciis forta Esperanto-klubo sub gvido de s-ro Jiří Pištora kaj multaj aliaj samideanoj. Babička restis en Prago kaj funkciis kiel instruisto en multaj Esperanto-kursoj.
Dum la 43-a kongreso de IFEF en 1991 en Olomouc Jaromír Babička estis pro meritoj de Esperanto honorigita kiel „Honora Membro de IFEF“. Kiel li tiam konfesis, tio estis por li la plej granda premio pro ĉio, kion li por kara Esperanto sukcesis fari, kaj li sentis sin feliĉega.
Alpha Oumar Konaré
Kiel prezidento
En septembro 2021, Alpha Oumar Konaré, estis urĝe enhospitaligita en Maroko en la hospitalo Cheikh Zaid en Rabato.
Familio
Konaré geedziĝis en 1971 kaj havas 4 gefilojn. Lia edzino, Adame Ba, estas profesorino de la historio.
Daniel De Leon
Daniel De Leon (14-a de decembro, 1852 – 11-a de majo 1914) estis usona socialisto kaj sindikatisto.
Naskiĝinta en Curaçao en juddevena familio, li studis en Germanio kaj Nederlando kaj alvenis en Usono en 1874. Fama lektoro en usona kolegio li eksimpatiis al la labor­ista movado en 1886. Baldaŭ poste li marksistiĝis kaj aniĝis al la Socialist-Labor Party al kiu li apartenis, kaj por kiu li senlace kaj fidele laboris, ĝis sia morto. Li aukaŭ estis gvidanto de la IWW.
Sub lia influo stariĝis la marksisma tendenco konata kiel deleonismo.
Noda Junko
Noda Junko (野田淳子 prononco: noda ĵunko) estas japana kantisto kaj kanto-verkisto. Kaj poezion kaj melodion ŝi verkas. Krom siaj propraj poezioj, ŝi donas melodion al ne malmultaj poemoj de KANEKO Misuzu ( 金子みすゞ).
En koncertoj ŝi kantas en kvar lingvoj: japana, angla, korea kaj Esperanto.
Ŝia edzo NAKAJIMA Koichi (中島光一), amatora muzikisto, estas konata kiel la verkinto de "La Granda Kantado (大きなうた)".
Interesiĝo pri Esperanto
TAKARAGI Minoru, ŝia amiko, estas esperantisto. Li verkis libron pri sia frato TAKARAGI Yutaka, kiu mortis en la 26-jara aĝo. Dum la Dua Mondmilito, pro sia agado por Esperanto kaj paco li estis mortigita de polico. Noda Junko estis kortuŝita de la libro kaj mem verkis kanton en 1987 pri Yutaka: 時を超えて(Trans la tempo).
Tio estis komenco de interesiĝo pri Esperanto.
En 1990 oni invitis ŝin al la 38-a Kongreso de Esperantistoj en Kansajo. Tio estis ŝia debuto en Esperantio. Nun ŝi apartenas al Kioto-Esperanto-Societo.
Ubuntu Cola
Ubuntu Cola estas senalkohola kaj gasita trinkaĵo, kiu estas farita sole per sukero devenanta el Malavio kaj Zambio per justa komerco. Ĝi disponeblas en ladskatoloj de 330 ml, PET-boteloj de duona litro kaj vitraj boteloj de 275 ml.
La nomo devenas el la filozofia koncepto Ubuntu.
Protezado
Protezado aŭ proteziko en medicino estas la branĉo, kiu okupiĝas pri la anstataŭigo de partoj aŭ funkcioj de la korpo per artefaritaj rimedoj.
Sensaj organoj
Estas neklare, ĉu okulvitroj kaj aŭd-amplifiloj apartenas striktasence al la protezoj. Ekzistas tamen aparatoj, kiuj ĉe ne funkcianta orelo povas transdoni son-signaloj rekte en la orelan nervon. Ili estas konsiderendaj kiel orelaj protezoj.
Internaj organoj
Protezoj kapablas transpreni la funkcion de kelkaj internaj organoj de la homa korpo. Konata ekzemplo estas la kor-ritmigilo kaj artefaritaj kor-valvoj.
Le Hohwald
Le Hohwald (jen france, origine germane kaj alemane Hohwald, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Jarmila Čejková
Jarmila ČEJKOVÁ, fraŭlinnome RYBOVÁ (naskiĝis la 1-an de januaro 1939 en Brno) estas ĉeĥa esperantistino, vivanta en Frýdek-Místek. Ŝi frekventis ekonomian mezlernejon kaj sekve socialan-juran lernejon kaj laboris en la persona sekcio de la tekstila entrepreno Slezan.
Kun Esperanto ŝi konatiĝis kune kun Věra Podhradská en 1951 kaj ŝia unua instruistino estis operkantistino Věra Borská. Ŝi fariĝis membrino de la artgrupo Verda Masko, kun kiu ŝi prezentiĝis ne nur en Brno, sed ankaŭ en la ceteraj kluboj enlande. En la 1950-aj jaroj partoprenis Esperanto-tendarojn en Chvalatice, Žimrovice kaj Červená nad Vltavou. Pro intensa okupiĝo pri atletiko kaj ĉevalrajdado pro tempkialoj poste paŭzis pri Esperanto dum 35 jaroj kaj revenis al ĝi en 1992. En 1993 ŝi membriĝis en ĈEA.
Dum 12 jaroj partoprenis Somerajn Esperanto-Tendarojn en Lančov kiel grupestrino kaj sekve kiel mastrumantino de la kuirejo. El Esperanto-Klubo en Frýdek-Místek transiris en 2000 al la klubo en Ostrava-Vítkovice, kie laboras kiel membro de ĝia komitato.
Aktivas kiel membrino de la grupo Verda Stacio de Pavol Kaščák, kie okupiĝas pri sonregistrado kaj dramaturgio de radioelsendoj kaj pri helpa filmado. Inter 2005-2017 zorgis pri la "eltonda servo" de Ĉeĥa Esperanto-Asocio kaj prizorgis kolektadon kaj arkivadon de artikoloj pri Esperanto en la ĉeĥa gazetaro. Ekster Esperanto-movado ŝi agas i.a. kiel sporttrejnantino en la seniora klubo en Frýdek-Místek kaj en la seniorgimnazio.
Eksteraj ligiloj
Fotaĵo de Jarmila Ĉejková kiel membrino de la artgrupo Verda Masko en la Bildarkivo de la Kolekto pri Planlingvoj kaj Esperantomuzeo en Vieno
Irina Ĥakamada
Irina ĤAKAMADA (Ирина Хакамада; japane イリーナ・ハカマダ, naskiĝis la 13-an de aprilo 1955) estas populara rusia politikistino. Laŭ informo de "Novaĵoj el Rusio", la partio de Ĥakamada "Nia Elekto" unuiĝis kun la Demokratia partio de Miĥail Kasjanov en decembro 2005.
Laŭ sia deveno Ĥakamada estas filino de japana komunisto, kiu enmigris Sovetunion en 1939.
Flago de Iovao
La Flago de Iovao (subŝtato en Usono) konsistas el tri vertikalaj stangoj (blua, blanka kaj ruĝa) kiuj memorigas la historion de Iovao kiel parto de la franca Luiziano, kun bildo de la blankkapa maraglo kun rubando kie legeblas la frazo Our liberties we prize and our rights we will mantain ("Niajn liberecojn ni gajnis kaj niajn rajtojn ni tenos"), prenita el la ŝtata blazono, en la centro de la blanka stango. La vorto "Iowa" (Iovao), kun ruĝaj majuskloj, troviĝas tuj malsupre. La flago, aprobita en majo 1917 de la Konsilio por la Defendo de la Ŝtato Iovao, estis oficiale adoptita en 1921. Ĝi estis dizajnita de Dixie Debhardt.
Juliaj Feniksidoj
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Juli-Phöniciden en la germanlingva vikipedio.
Rupert Murdoch
Keith Rupert MURDOCH (naskiĝis la en Aŭstralio) estas usona civitano, nun firmaestro de amasmedia firmao News Corporation kaj miliardulo. Li komencis kun ĵurnaloj kaj televidstacioj en sia hejmlando Aŭstralio, poste aktivis en britaj kaj usonaj amasmedioj. Nun li estas unu el la ĉefaj investantoj de satelita televido, la kinoindustrio, la interreto, ktp.
Noemi (muzikalbumeto)
Noemi estas muzikalbumeto de Noemi.
Afrika orelstrigo
La Afrika orelstrigo, Asio abyssinicus, estas mezgranda malhela strigo, tio estas specio de birdo el la ordo de strigoformaj, familio de strigedoj, kun plumtufoj super kapo. Ĝi estas indiĝena de Afriko.
Ĝi havas flavajn okulojn, nigran bekon kaj grizajn brovojn. Ĝi estas simila laŭ aspekto al la Orelstrigo, Asio otus, sed tiu ĉi estas iom pli malhela kaj la teritorioj ne koincidas. Ĝi havas longajn, brunajn, blankoborditajn oreltufojn kiuj estas iom centre lokitaj sur la kapo.
Tiu afrotropisa strigo preferas malfermajn herbejojn aŭ stepojn kun arbaroj de kverkoj aŭ cedroj, kaj ĝi ĉeestas en montovaloj kaj gorĝoj ĝis 3900 metrojn super marnivelo. Ĝi loĝas en granda teritorio en Afriko el Kongo tra Kenjo kaj Ruando ĝis Etiopio (BirdLife International 2007).
Referencoj
BirdLife International 2004. Asio abyssinicus. In: IUCN 2007. 2007 IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. 29a Januaro 2008.
Komunumaro Otterbach-Otterberg
La Verbandsgemeinde Otterbach-Otterberg (mallonge VG Otterbach-Otterberg) estas komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la komunumo Otterberg, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj ene de ĝi, en la suda parto, la historia regno Palatinato (germane Pfalz respektive historie Kurpfalz). Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. En sia nuna formo la komunumumaro nur ekestis la 1-an de julio 2014, per kunigo de la du antaŭe sendependaj komunumaroj Otterbach kaj Otterberg, el kies kombino kreiĝis la nova nomo de la administra unuo.
Kaniljeĥo
Kaniljeĥo, aŭ Canillejas [kanijEĥas] en hispana origine, estas kvartalo (antikve municipo) apartenanta al la distrikto San Blas, en Madrido, Hispanio.
Historio
Historie estas unu el la plej antikvaj vilaĝoj de la regiono de Madrido, situanta nordoriente de la ĉefurbo, ĉar ĝi estis fondita ĉirkaŭ la 13a jarcento. En studo pri vilaĝoj mendita de la Kardinalo Cisneros en la 16a jarcento jam aperas Canillejas ene de la municipoj de Toledo. Aperas ankaŭ ene de la dokumento Relaciones Topográficas de Filipo la 2-a same kiel en la Catastro de Ensenada. La mencioj al la municipo ĉiam rilatas al la riĉo pri la tritiko produktita. Same oni aludas al la ekzisto de la mudeĥara paroĥo mudéjar de Santa María la Blanca, de la 15a aŭ 16a jarcentoj (en bona stato de konservado) kaj al gastejo ĉe la iama ŝoseo al Aragono, kiu ligis Madridon kun Alcalá de Henares, Gvadalaĥaro, Zaragozo kaj Barcelono.
La aktuala distrikto de San Blas aperas kiel plugebla tero en la unua mapo de Kaniljeĥo, de la jaro 1875, kiu estis la ununura homa setlejo.
La municipo de Canillejas apartenis al la jurisdikcia teritorio de Alcalá de Henares ĝis ties aneksigo al la municipo de Madrido farita per Dekreto de 24a de junio de 1949. Kiam okazis la administra divido de Madrido en distriktoj ne rekuperiĝis la nomo de Canillejas, male al ĉe aliaj distriktoj de la ĉefurbo kiuj ja konservis la nomon de la municipoj malaperintaj, kiaj: Barajas, Vicálvaro, Carabanchel, Chamartín aŭ Villaverde inter aliaj.
Poste alvenis multaj enmigrintoj kiuj venis por labori en proksima industrio, kaj pro tio estis grava centro de laborista movado. Aktuale prezentas en sia teritorio sportaj instalaĵoj.
Eolo (praulo)
Eolo de Eolio (Αἴολος ὁ Αἰολικός ) estas, en la Helena mitologio, filo de Heleno kaj la nimfo Orseida, la prapatro de la eolianoj, unu el la praaj "triboj"de la helenoj (grekoj). Liaj fratoj estas Doro kaj Ksuto.
Kiam Heleno disdividis sian regnon inter siaj tri filoj, Eolo ekloĝis en Tesalio. Kiel tiea reĝo kun Enareta, filino de Deimaĥo, li fariĝis patro de sennombraj gefiloj. Konataj estas elinter ili: la filoj Sizifo, Kreteo, Atamaso, Salmoneo, Dejono, Magneso, Periero kaj Makareo kaj la filinoj Kanaka, Alkiona, Pejzidika, Kalika kaj Perimela. Inter lia posta idaro estas ankaŭ Odiseo, konata el la epopeo Odiseado de Homero.
Vidu ankaŭ
Vidu ankaŭ la Dion de la ventoj: Eolo.
Tirozolo
Tirozolo aŭ C8H10O2 estas feniletanoida kunmetaĵo prezentanta fenolan radikalon ligitan en la 4-a pozicio de la benzena ringo al etanola radikalo. Ĝi estas la plej grava reprezentanto en la Oliv-oleo kie ĝi okazas nature aŭ sub la estera formo. Tirozolo estas senkolora solidaĵo sub media temperaturo kaj solvebla en akvo, etanolo, acetono, duetila etero kaj acetata acido.
Ĝi posedas antioksidigajn proprecojn kaj povas protekti la ĉelojn kontraŭ la oksidiva streso. Ĝi estas abunde trovata en naturo kaj en la blanka vino, kaj ankaŭ estas korprotektaĵo. Kvankam ĝi ne estas tiel potenca kiel aliaj oksidigantoj en la olivoleo kiel la "oleuropeino" kaj la "oleokantalo", ĝi tamen estas vaste uzata en la mediteranea dieto kaj plenumas signifan rolon por la sano kaj la bonaj rezultoj de ĉi tiu dieto.
Laŭ nuntempaj eksperimentoj en la Universitato de Pizo kaj Universitato de Milano, oni konstatis ke la tirozolo sendube influas pozitivmaniere sur la ĉelojn per ĝia antioksidiga agado kaj abrupte malaltigas la ekaperon de inflamigaj procezoj kiuj kondukas al produktado de la ostoporozo aŭ reŭmatoida artrito.
Ĝia derivaĵo, la hidroksotirozolo, posedas antimikrobiajn proprecojn. Laŭ multaj raportoj, la hidroksotirozolo estas la plej grava biofenolo en la olivoleo simila al la fenolaj komponaĵoj trovataj en la verda teo kaj en la ruĝa vino.
Stelo (figuro)
En geometrio, la stelo aŭ steloplurlatero estas nekonveksa egallatera egalangula plurlatero, nomita tiel pro sia steleca aspekto, kreita per interligo de vertico de simpla, konveksa regula n-latera plurlatero alimaniere, al nenajbara vertico, kaj daŭrigo de ĉi tiu procedo ĝis oni denove atingas la originan verticon. Ekzemple, en regula stelokvinlateron, oni povas ekhavi kvinpintan stelon per pentrado de linio de la unua vertico al la tria vertico, de la tria vertico al la kvina vertico, de la kvina vertico al la dua vertico, de la dua vertico al la kvara vertico, kaj de la kvara vertico al la unua vertico. Tio utiligas ripetatan adicion kun modulo de n, kie n estas la nombro de lateroj de la plurlatero kaj la ade adiciata numero x estas pli alta ol 1 kaj malpli ol n-1, aŭ: 1 < x < n-1. La notacio por tia plurlatero estas {n/x} (vidu la Schläfli-simbolon), kiu egalas al {n/n-x}. La plurlatero montrita dekstre estas {5/2}.
Kali Linux
Kali Linux estas de Linux bazita sur Debiano kaj estas destinita por informadika sekureco kaj analizo, precipe per plenumado de penetra testo. Ĝi estas kreita kaj administrata de la grupo Offensive Security. Ĝi estas konsiderata kiel evoluo de BackTrack. La ĝisdatigo de la distribuaĵo estas de tipo daŭra eldono.
3020 Naudts
3020 Naudts estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Kali Linux
Kali ofertas al uzantoj simplan aliron al granda kolekto da iloj por sekurigi pord-skanadon kontraŭ pasvorto-ŝtelisto. Ĝia GUI estas GNOME 3 sed ekzistas aliaj versioj kun KDE, MATE, Xfce aŭ LXDE. Ĝi subtenas startkapablajn KD kaj USB, ĉi tiu funkcio donas al la uzantoj la eblon ekfunkciigi Kali rekte de KD/USB sen instalado, eĉ se la opcioj inkluzivas la eblon de instalado en la diskaparaton. Ĝi estas platformo subtenata de Metasploit Framework de Metasploit Project (disvolvita de rapid7), ilo por disvolvi kaj funkciigi ekspluatojn al foraj maŝinoj aŭ al maŝinoj apartenantaj al sia propra LAN. Ĝi ankaŭ enhavas sekurecajn programojn: Wireshark, John the Ripper, Nmap kaj Aircrack-ng.
Stelo (figuro)
Ekzemploj
Se la modulo n estas pare dividebla per x, la akirota stela plurlatero estas regula plurlatero kun n/x lateroj. Oni akiras novan figuron, rotaciante ĉi tian regulan n/x-angulon je unu vertico maldekstren sur la origina plurlatero ĝis kiam la nombro de rotaciitaj verticoj egalas al n/x minus unu, kaj kombinante tiujn ĉi figurojn. Ekstrema kazo de tio ĉi okazas kiam n estas para nombro kaj n/x estas 2, kio produktas figuron konsistantan el n/2 rektliniaj segmentoj; tion oni nomas kiel degenerinta stela plurlatero.
Kali Linux
La versio 2022.1 de la estas la plej lasta versio.
Notorious
Notorious estas usona prispiona nigra filmo de 1946 reĝisorita kaj produktorita de Alfred Hitchcock, en kiu stelulas Cary Grant, Ingrid Bergman, kaj Claude Rains kiel tri personoj kies vivoj estas intime interplektitaj dum spiona operaco. Ĝi estis filmita fine de 1945 kaj komence de 1946, kaj estis elsendita de RKO Radio Pictures en aŭgusto 1946.
3020 Naudts
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan Ignace Naudts.
390 Almo
390 Almo estas meze granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.
Notorious
En 2006, Notorious estis elektita por konservado en la usona National Film Registry de la Kongresa Biblioteko kiel "kulture, historie aŭ estetike grava".
Stelo (figuro)
Stelaj figuroj
En aliaj kazoj kiam n kaj x havas komunan divizoron, oni ricevas stelan plurlateron por pli malalta n, kaj rotaciitaj versioj povas esti kombinataj. Tiaj ĉi figuroj estas nomataj kiel stelaj figuroj aŭ nepropraj stelaj plurlateroj aŭ plurlateraj eroj. La sama notacio {n/x} estas uzata ankaŭ por ili. La nedegenera ekzemplo kun plej malalta n estas la komplekso {10/4} konsistanta el du stelokvinlateroj, kiuj malsamas per rotacio de 36°.
390 Almo
Ĝi estas la ununura asteroido malkovrita de la franca astronomo Guillaume Bigourdan, la elde la observatorio de Parizo.
Notorious
Notorious (1946) sekvis Spellbound (1945). Hitchcock diris al François Truffaut, ke Selznick estis vendinta lin, Ingrid Bergman, Cary Grant, kaj la scenaron de Ben Hecht, al RKO Radio Pictures kiel tuto por 500,000 dolaroj (ekvivalento al $6,555,461 en 2019) pro la trokosto de la filmo de Selznick nome Duel in the Sun (1946). En Notorious stelulas Bergman kaj Grant, ambaŭ oftuloj de Hitchcock, kaj prezentas intrigon pri Naziistoj, uranio kaj Sudameriko. Lia antaŭscia uzado de uranio kiel intrigero kondukis al la fakto ke li estis por mallonge metita sub kontrolo de la FBI. Laŭ McGilligan, en aŭ ĉirkaŭ marto 1945 Hitchcock kaj Ben Hecht konsultis kun Robert Millikan de la California Institute of Technology pri la disvolvigo de la uranibombo. Selznick plendis, ke la afero estis "sciencfikcio", nur por eviti la rilaton kun la novaĵoj pri la du atombomboj de Hiroŝima kaj Nagasaki en Japanio en aŭgusto 1945.
Stelo (figuro)
Geometriaj enoj
Konveksaj plurlateroj dividas spacon en du klarajn regionojn, la eno kaj la ekstero. Kontraste al tio stelaj plurlateroj postlasas ambiguecon de interpretoj. La suba diagramo demontras tri interpretojn de stelokvinlatero.
390 Almo
Nomo
Ĝia nomo memorigas la krimean riveron Almo, sur kies bordoj okazis la Batalo de Almo, dum la Krimea milito.
Stelo (figuro)
Ekzemplaj stelaj prismoj kun diferencaj reproduktitaj fruntaj enoj
Steloseplatera prismo (7/2):
Simetrio
La simetria grupo de {n/k} estas kojna grupo Dn de ordo 2n, sendependa de k.
Certaj stelaj plurlateroj ludas prominentajn rolojn en arto kaj kulturo. Tiuj inkluzivas: La stelaj plurlateroj estis unue studitaj de Thomas Bradwardine.
György Aranka
ARANKA György, zágoni, estis hungara verkisto, sciencorganizanto naskita en Szék la 15-an de septembro 1737 kaj mortinta en Marosvásárhely la 11-an de marto 1817. Lia patro estis la samnoma György Aranka (episkopo).
Stelo (figuro)
Simetrio
Kelkaj simboloj bazitaj sur stela plurlatero enhavas interplektadon, pere de etaj breĉoj, kaj/aŭ, kaze de stela figuro, uzante diferencajn kolorojn.
György Aranka
Biografio
György Aranka pristudis filozofion kaj juron en Sibio. Li fondis en 1790 la societon Erdélyi Magyar Nyelvmívelő és Kéziratkiadó Társaság (Transilvanuja Hungara Lingvokultivanta kaj Manuskripteldona Societo) en Koloĵvaro 1791-1806) kaj li estis ties sekretario. Lia riĉa biblioteko alvenis al Erdélyi Múzeum. Laŭ li apartenis al framasonoj.
Tilly Aston
Matilda Ann ASTON (naskiĝis la en Carisbrook (Viktorio); mortis la  en Windsor (Viktorio)), konata tiel Tilly ASTON, estis blinda aŭstralia verkisto kaj instruisto. Ŝi fondis Viktorian Asocion de Brajlo-Skribistoj (Victorian Association of Braille Writers) kaj Asocion por Progresigo de Blinduloj (Association for the Advancement of the Blind).
Ŝi fondis Viktorian Asocion de Brajlaj Verkistoj en 1894. Ĝi fariĝis Viktoria Brajla Biblioteko (Victorian Braille Library). En 1895 ŝi fondis Asocion por Progresigo de Blinduloj, kiu sukcese batalis por sendependiĝo de blinduloj, sociaj ŝanĝoj kaj novaj leĝoj: Blinduloj ekrajtis baloti; la fervojoj ekde 1899 senpage transportis brajlaĵojn; blinduloj rajtas senpage uzi publikajn transportilojn.
De 1901 ĝis 1940 Tilly Aston publikigis ok volumojn da poemoj. Ŝi korespondis mondvaste per Esperanto. Ŝiaj memoroj publikiĝis en 1946 anglalingve (Memoirs of Tilly Aston: Australia's blind poet, author and philanthropist).
Arkeomagnetismo
Arkeomagnetismo aŭ arĥeomagnetismo (el la greka αρχαίος, malnova, do magnetismo, kiu iam ekzistis) estas apliko de paleomagnetismo al arkeologio. Ĝi utiligas la modifon de la termagneta kampo registrita de magnetigitaj mineraloj en argilo.
Inter la teraj magnetaj plusoj kaj la trafpunktoj de la imagita tera akso, ĉirkaŭ kiu la tero rotacias, estas deklinaciangulo. Inter la horizontala direkto kaj la direkto de la tera magneta kampo ekzistas inklinaciangulo. Tiuj anguloj en diversaj lokoj de la tersurfaco estas diversaj. Sed ilia grando ŝanĝiĝas ankaŭ laŭ la paso de l' tempo. Ekzistas materialoj, kiuj konservas tiujn direktojn, estintajn iam: oksidoj de fero: magnetito (Fe3O4), hematito (Fe2O3). Oni nomas ilin feromagnetaj materialoj. En argilo ĉiam troviĝas multe da ili. Tial la efekto estas uzebla por determini la aĝon de certaj arkeologiaj objektoj.
Pro forta vibrado pro varmo, la magneta direkto de ties atomaj magnetoj turniĝas al la direkto de la tie reganta magneta kampo, kiu plej ofte estas la magnetkampo de la tero. Se la temperaturo de la objekto estas super 675 °C (Curie-punkto), ĝi perdas la feromagnetajn ecojn kaj la antaŭan magnetigitecon. Sed dum la malvarmiĝo sub 675 °C la direkto de la atomaj grupoj turniĝas en la direkton de la magneta kampo, kaj tiun direkton ili konservas ankaŭ post la malvarmiĝo. Estas do konservita la intenso kaj direkto de la magneta kampo, kiu regis en ia tempo de la malvarmiĝo de la koncerna ceramikaĵo. Plej utilas objektoj, kiuj restas en la sama loko post la malvarmiĝo, ekzemple fornoj.
Oni eltranĉas kaj enkadrigas pecojn, kaj sur la kadro indikas la horizontalan direkton, kaj laŭ la steloj, la geografian nordan direkton por poste precize determini la inklinaci- kaj deklinaciangulojn kaj la magnetan kampintenson en la tempo, kiam okazis la lasta ardigo. En tiaspecaj fornoj ĝenerale restas karbidiĝintaj lignopecoj, kies aĝo per la izotopa metodo estas determinebla. Tiel eblas determini la aĝon ankaŭ de nekonataj ceramikaĵoj.
Ronald Prescott Reagan
Ronald Prescott Reagan (20-an de majo 1958 en Los Angeles), pli konata kiel Ron Reagan, estas usona ĵurnalisto, filo de iama usona prezidento Ronald Reagan kaj ties edzino Nancy.Li studis nur unu semestron en la Universitato Yale, poste komencis karieron kiel baleta dancisto. Li ekprovis sin kiel aktoro en televidaj serioj, sed tio restis nur mallonga provo.
Li do restis ĉe la televidado kaj moderis televidajn elsendojn kaj estis gastiganto de diversaj klaĉprogramoj. Lia aktuala klaĉprogramo estas "Connected: Coast to Coast with Ron Reagan and Monica Crowley" sur MSNBC. Lastatempe li esprimas sin pli kaj pli en politikaj temoj kiel komentisto. Li apogas la liberalajn ideojn, la demokratajn kandidatojn. Li publike kritikis George W. Bush, sed li mem ne volas fari politikan karieron, ĉar: "Mi estus neelektebla. Mi estas ateisto. Kiel ni konas, tio estas io, kion la homoj ne akceptas."
Reagan vivas nuntempe kun sia edzino (ili geedziĝis en 1980) en Seattle, sen infanoj.
Poliestero
Poliestero aŭ plurestero estas komuna nomo de tiuj organikaj kombinaĵoj, kies grandaj aŭ retaj polimeraj molekuloj interligiĝas (inter la monomeroj) per estera ligo. Oni produktas ĝin el samnombra glikolo kaj dubaza acido.
Ecoj
La poliesteraj fibroj post etendiĝo rapide reakiras la pli fruan formon. Ili apenaŭ sorbas akvon, fandiĝas je 260 °C. Se oni ne traktas la poliesterojn kontraŭ ŝargado, ili – pro la malata akvoenteno – facile ŝargiĝas.
Ili konservas sian koloron, sed la materialo je longtempa lumefiko perdas je forteco. La poliesteroj estas tre rezistaj kontraŭ kemiaj substancoj.
La insektoj, mikrovivaĵoj ne damaĝas ĝin.
Oni povas eĉ teksi poliesterojn propre aŭ kiel miksaĵo kun aliaj materialoj. Tiuj estas laveblaj, purigeblaj per la kutimaj purigaĵoj.
Uzoj
Oni produktas el poliesteroj ŝnuregojn, filtrilojn, ĉenbendojn, kiel aldonaĵojn por produktado de pneŭoj. En ĥirurgio, oni fiksas, fortigas damaĝitajn histojn per poliestero.
Oni produktas per dubazaj acidoj kiel malein- aŭ fumaracido fluidan, ĉensimilan poliesteron, kiun oni povas uzi por impregnado de vitrohisto kaj similaj materialoj. La tiel estiĝanta produkto transformiĝas al longdaŭra, rezinsimila poliestero je efiko de varmotraktado aŭ retigo. Oni pretigas el tiuj kompozitoj eĉ boatojn aŭ korektas la karoseriojn de aŭtomobiloj.
La alkidaj rezinoj en la kolorigaĵoj, lakoj estas tiaj retaj poliesteroj, kies ĉefa komponento estas la glicerino kaj ftalacido.
Oni produktas el la longĉena etilen-glikola kaj tereftalacida poliestero dakronan, fortrelan kaj terilenaj sintezaj fibroj.
Publika biblioteko
Publika biblioteko estas biblioteko kiu estas alirebla fare de la ĝenerala publiko kaj estas ĝenerale financata el publikaj fonto, kiaj impostado. Ĝi estas funkciigita de bibliotekistoj kaj eble de bibliotekaj paraprofesiuloj, kiuj estas ankaŭ civilservantoj.
Priskribo
Estas kvin fundamentaj karakteroj kunhavataj de publikaj bibliotekoj. La unua estas ke ili estas ĝenerale eltenataj pere de impostado (ĉu loka, kvankam ajna nivelo de regado povas kaj devas kontribui); ili estas regataj de stabanaro por servi al la publika intereso; ili estas malfermaj al ĉiuj, kaj ĉiu komunumano povas aliri al la kolekto; ili estas tute ankaŭ volontaj en la senco ke neniu estas iam devigita uzi la proponitajn servojn; kaj ili havigas bazajn servojn plej ofte sen ajna pago.
Publikaj bibliotekoj ekzistas en multaj landoj tra la tuta mondo kaj estas ofte konsiderataj esenca part por havin edukitan kaj legoscian loĝantaron. Publikaj bibliotekoj estas distingaj el esploraj bibliotekoj, lernejaj bibliotekoj, kaj aliaj specialaj bibliotekoj je tio ke ties funkcio estas servi al la informonecesoj de la ĝenerala publiko pli ol al la necesoj de partikulara lernejo, institucio, aŭ esplora tavolo de la loĝantaro. Publikaj bibliotekoj ankaŭ havigas senpagajn servojn tiajn kiaj antaŭlernejaj rakontaktivaĵoj por kuraĝigi fruan legoscion, aŭ areoj por trankvila studado kaj laborado por studentoj kaj profesiuloj, aŭ librokluboj por kuraĝigi aprezadon de literaturo ĉe plenkreskuloj. Publikaj bibliotekoj tipe permesas al la uzantoj pruntepreni librojn kaj aliajn kulturajn materialojn, kiaj filmoj, muziko aŭ aliaj aĵoj; ili havas ankaŭ neprunteblajn referencverkojn kaj havigas komputilojn aŭ aliron al Interreto por uzantoj.
21706 Robminehart
21706 Robminehart estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Francis Minehart, III, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Dominion High School en Sterling, (Virginio, Usono).
Andrew Homzy
Andrew HOMZY (naskiĝis la 31-an de oktobro 1945 en Toledo, Ohio) estas usona ĵazmuzikisto (piano, tubjo, aranĝado, komponado), dirigento kaj muziksciencisto.
Vivo kaj verkado
Homzy ricevis tubjolecionojn de Harvey Phillips kaj studis muzikon ĝis 1967 ĉe Altlernejo Baldwin-Wallace je Berea en Ohio. Post ekzameno li komencis en Montrealo muziksciencan majstrostudon ĉe Universitato McGill, kie li ankaŭ laboris instruiste. Ĝis 1972 li instruis ĉe Universitato Sir George Williams, el kiu en 1974 ekestis Universitato Concordia. Post laboro kiel muzikisto por sonregistrejo, sed ankaŭ por baleto, opero kaj la loka simfoniorkestro same kiel pr la Bandego Vic Vogel kaj kiel estro de propraj bandoj kiel Saxophone No End (1975-77) lin reirigis Universitato Concordia en 1977. Tie Homzy instruis ĵazon kaj estris ekde 1980 kiel helpprofesoro la ĵazprogramon. En 1984 li fondis la Ĵazorkestron Andrew Homzy, kiu sin dediĉis al la repertuaro de klasikaj ĵazaranĝaĵoj, sed anakaŭ prezentis novajn verkojn de Francy Boland kaj Genesis de Stan Tracey.
Homzy kiel muziksciencisto intense okupiĝis pri la postlasaĵoj de pokaze Duke Ellington kaj Charles Mingus, kies ampleksan verkon Epitaph li remalkovris kaj rekonstruis kune kun Gunther Schuller tiom, ke en 1989 ĝi estis sukcese prezentebla. Ankaŭ li rekonstruis de Ellington Jump for Joy, kiun li en 1991 prezentis kun la orkestro de Bill Berry en Los-Anĝeleso. Inter 1989 li 1994 transskribis multajn klasikajn ĵazaranĝaĵojn, por prezentis ilin per Smithsonian Jazz Masterworks Orchestra. Krome li verkis proprajn komponaĵojn kaj multajn aranĝaĵojn pri mingusaj komponaĵoj por bandego. Krome li verkis la akompantekstojn por kelkaj republikigoj de klasikaj ĵazalbumoj.
16358 Plesetsk
16358 Plesetsk estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kosmodromo de Pleseck, fondita en 1957. Je la fino de la 1960-aj jaroj tiu kosmodromo fariĝis la ĉefa lanĉejo en iama Sovetunio. Ĉirkaŭ 2000 satelitoj — unu triono de la monda tuto — estis lanĉitaj el Plesetsk dum la duona jarcento de ties ekzisto.
Ĉontales (departemento)
Ĉontales (Chontales [ĉontAles]) estas departemento en Nikaragvo, situanta nordoriente de la Lago Nikaragvo. Ĝi kovras areon de kaj havas populacion de 182,000 (censo de 2005). La ĉefurbo estas Juigalpa.
33626 Jasonsmith
33626 Jasonsmith estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jason Tanner Smith, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Jasper High School de Plano (Teksaso, Usono).
Chépy - Valines (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Hauts-de-France.
29647 Poncelet
29647 Poncelet estas tre malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Marianus Brockie
Marianus BROCKIE, vere Daniel Brockie, (naskiĝinta en 1687 en Edinburgh, mortinta en la 2-a de decembro 1755 en Regensburg) estis skota teologo, filozofo kaj benediktano.
29647 Poncelet
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto kaj inĝeniero Jean-Victor Poncelet (1788–1867), unu el la fondintoj de la projekcia geometrio. Li enkondukis la koncepton pri punktoj kaj linioj ĉe senfineco kaj imaginaraj punktoj, gvidante al pli granda ĝeneraligo en la eldiro de geometriaj teoremoj.
Marianus Brockie
Vivo
Marianus naskiĝis kiel filo de George Brockie kaj Isabel Farquharson kaj pasigis siajn junajn jarojn en Arbroath. En 1705 li venis al Regensburg, kie li studis filozofion (ĉe la franciskanoj) kaj teologion (en la Monaĥejo Sankta Emmeram). Surloke li faris solenan porĉiaman voton de monaĥo kaj iris Erfurton en 1711 por kontinuigi la studojn. En 1713 li sacerdotiĝis tie. Post la finaj ekzamenoj en la 7-a de novembro 1714 li komencis fari prelegojn filozofiajn, ĝis li estis nomumita profesoro. Kiel prioro de la Monaĥejo de la Skotoj en Erfurto li kontraŭbatalis kaj la jansenistojn kaj la jezuitojn - kaj provokis tiel ilian malamikecegon. Aparte ĉe la Universitato de Erfurto li intrigis kontraŭ ilin, tiel ke la jezuito Anton Gruber estis eĉ maldungita.
Chépy - Valines (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Abbeville - Eu (323000).
Marianus Brockie
Vivo
Por ke tiaj bataloj ĉesu, oni resendis lin al Skotlando en 1727. Reveninte en 1731 al Regensburg li baldaŭ poste denove iris en sian patrujon. Kun kvin aliaj teologoj skotaj li por la resto de la vivo transloĝiĝis al Regensburg en 1739. La sekvintajn jarojn li skribis plurajn verkojn. La tiama abato Stuart - nemire - iĝis lia malamiko ene de la klostraj muroj; eĉ post ties morto en 1753 la daŭraj kvereloj kontinuis. Tamen ne restis tiaj luktoj sen konsekvencoj koncerne la sanstatojn fizikan kaj spiritan de Brockie mem: finfine li mortis pro apopleksio.
Literaturo
Georgios Fatouros: "Brockie, Marianus", en: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Vol. 17, Bautz, Herzberg 2000, ISBN 3-88309-080-8, rubrikoj 192–194.
Duel in the Sun (filmo)
Duel in the Sun (Duelo subsuna, kromnomita Lust in the Dust, Volupto polve) estas usona psikologia vakera filmo de 1946 reĝisorita de King Vidor, produktorita kaj verkita de David O. Selznick, kiu rakontas la historion de mestiza (duon-indiana) junulino kiu iras loĝi kun siaj blankaj parencoj, kaj estas enkotigita en antaŭjuĝoj kaj malpermesita amafero. En la filmo produktita per Technicolor stelulas Jennifer Jones, Joseph Cotten, Gregory Peck, Lillian Gish kaj Lionel Barrymore.
La filmo estis filmita en la Regiona Parko Wildwood en Thousand Oaks, Kalifornio.
Nirmala Srivastava
Nirmala Srivastava (Sri Mataĝi Nirmala Devi; naskiĝis la 21-an de marto 1923, mortis la 23-an de februaro 2011) – barata hinduisma guruo de sahaĝa jogo, aktivistino por paco.
Vivo
Ŝi naskiĝis en la centra regiono de Barato en Ĉhindvara, dum la printempa punkto, precize meztage. Astrologoj certigas, ke tia horoskopo aperas nur ĉe personecoj kun granda spirita potencialo. Naskiĝis en klera nobela kristana familio. Ŝia patro estis konata advokato batalinta por sendependeco de Hindujo. Li konis 14 lingvojn kaj tradukis Koranon en la hindian lingvon. Ŝia patrino havis sciencan gradon pri matematiko. Dum infaneco Nirmala ofte vizitis aŝramon de Gandhi, kiu malkovris ŝiajn eksterordinarajn talentojn. Poste Nirmala Srivastava studis medicinon kaj aktive partoprenis la agadon por sendependigi Baraton.
Spirita vojo
En 1970 Nirmala Srivastava malkovris unikan metodon de memkono, memperfektiĝado, memrealigo donanta eblecon de pozitiva transformiĝo de personeco kaj de socio kiel tuto surbaze de la principoj de bono, paco kaj amo, nomata sahaĝa jogo.
Socia agado
Nirmala Srivastava iniciatis kaj partoprenis multe da internaciaj konferencoj. Pro sia porpaca agado akiris pac-medalon de Unuiĝintaj Nacioj. En pluraj urboj de la mondo ricevis la titolon de honora civitano kaj la 8-an de julio 2006 titolon de la Honora Civitano de Italio.
Respubliko Krakovo
La Respubliko Krakovo (pole Rzeczpospolita Krakowska) aŭ Libera Urbo Krakovo (pole Wolne Miasto Kraków) estis urboŝtato kreita per la Viena Kongreso de la jaro 1815. Ĝi ekzistis ĝis la jaro 1846 sub komuna protekto de la najbaraj ŝtatoj Aŭstrio-Hungario, Prusio kaj la Rusa Imperio. Tiuj tri ŝtatoj inter la jaroj 1772 kaj 1795 aneksis la feŭdan respublikon Pollando-Litovio. Dum la jaro 1807 Napoleono post armea venko super la ŝtato Prusio fondis la ŝtaton Varsovia Duklando, kiu post la Viena Kongreso iĝis Kongresa Pollando.
Historio
La Libera Urbo Krakovo oficiale ekestis dum la 3-a de majo 1815 baze de kontrakto inter la tri potencoj. La urboŝtato havis 88.000 loĝantojn, kiuj grandparte estis poloj kaj katolikoj. La areo de la ŝtateto ampleksis 1.164 km². Per la kontrakto de 1815 la urbo samtempe ekhavis urban konstitucion. Urba deputita parlamento decidis pri leĝoj, kaj reganta senato el 12 membroj sub prezidento estis la urba registaro. Ekzistis jura kortumo de unua instanco, kaj apelacia dua jura kortumo. La jura sistemo baziĝis sur la Franca Civila Kodekso de Napoleono, kaj aldona komerca kaj puna leĝaro de Francio. Oficiala lingvo de la ŝtato estis la pola.
La respubliko estis sendogana zono kun komercaj rilatoj al Aŭstrio-Hungario, Prusio kaj la Rusa Imperio. La urba universitato havis la privilegion povi akcepti studentojn el ĉiuj tri landoj.
Dum la novembra revolucio de la jaro 1830 kaj 1831 la urbo estis bazo de la kontrabandado de armiloj en la najbaran ŝtaton Kongresa Pollando, kiu estis regita fare de la Rusa Imperio. Post la venko de la rusia armeo super la revoluciuloj la aŭtonomio de Krakovo estis limigita. Ekzemple la elekton de la senata prezidento post la jaro 1833 devis aprobi ĉiuj tri protektaj potencoj, kaj la urban policon ekkontrolis Aŭstrio-Hungario. Inter 1836 kaj 1841 la urbo estis okupita de la armeoj de ĉiuj tri protektaj ŝtatoj. La senato iĝis dependa de la tri armeoj, kaj la sendependa jura sistemo de la urbo grandparte malinstaliĝis. Post sensukcesa urba revolucio de la jaro 1846 la urbo estis aneksita fare de la Aŭstria imperio.
Grandduklando Krakovo (1846-1918)
Post la sensukcesa ribelo de 1846, la Aŭstra imperio aneksis la respublikon Krakovo kaj alinomis ĝin al grandduklando. La imperiestro de Aŭstrio (ekde 1867 de Aŭstrio-Hungario) estis tiel ankaŭ grandduko de Krakovo en persona unio. Por administraj celoj la formale memstaraj landoj "reĝlando Galicio kaj Lodomerio", "grandduklando Krakovo", "duklando Auschwitz" kaj "duklando Zator" estis kunigitaj al la administra unuo "reĝlando Galicio kaj Lodomerio kun grandduklando Krakovo kaj la duklandoj Auschwitz kaj Zator". (Vidu ankaŭ: Titolaro de la imperiestro de Aŭstrio.)
Listo de britaj monarkoj
Skotlando
Vidu: Listo de skotlandaj monarkoj
Domo de Vindzoro
Tronheredonto: Lia Princa Moŝto Princo Vilhelmo
Novaĵoj el Rusio
Novaĵoj el Rusio estas Esperant-lingva novaĵ-servo pri eventoj en Rusio. La nuna adreso de la servo estas http://novajxojelrusio.blogspot.com/
En la servo kunlaboris kelkaj personoj, sed la plej aktiva inter ili estis la lanĉinto, Kirill el Moskvo.
La lasta novaĵo en la paĝaro aperis la 14-an de majo 2006. Tamen sukcesa sperto de "Novaĵoj el Rusio" ne restis sen postsekvoj.
Malgraŭ ke estas misa aserto ke "modelo" de la Novaĵoj el Rusio estas reuzita en retejoj http://rusio.ru/ (Rusio.ru) kaj http://rusio.info/ (Rusio.info) ĝi ambaŭ estas la rezulto de disvolviĝo de sendependa projekto "Novaĵoj el Rusio", kiu ekde 1996 funkciis kiel dissendolisto de novaĵoj al retpoŝtaj adresoj. La transiro de ĝi al la retejo-formato okazis en 2007.
Februaraj Leonidoj
La Februaraj Leonidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 1-a ĝis la 28-a de februaro, kun kelkaj tagoj de makismumo. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Leono. Je la tago de la maksimumo povas fali 5 meteoroj ĉiuhore.
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Lutowe Leonidy en la pollingva vikipedio
Paul Graener
Paul Graener (fakte Paul Hermann Franz Gräner; n. 11-an de januaro 1872 en Berlin; m. 13-an de novembro 1944 en Salzburg) estis germana komponisto, dirigento kaj nazia kulturpolitikisto.
Vivo
Paul Gräner estis filo de zonista majstro. En 1881 li fariĝis kantknabo en la katedralĥoro, ekde 1884 ĝis1890 li lernis ĉe Askana Gimnazio en Berlino. En 1888 li ricevis enpagan studon ĉe Veitschen Konservatorium; tie li studis kompozicion je Albert Becker. Post unuaj engaĝoj kiel kapelestro en Stendal, poste en Bremerhaven, Königsberg kaj Berlino li estis ekde 1898 ĝis 1906 muzikdirektoro ĉe Teatro Royal Haymarket en Londono, kie li ankaŭ instruis ĉe Reĝa Akademio de Muziko. La negermanan skribmanieron de sia nomo (Graener) li poste daŭrigis. Antaŭ ol translokiĝi al Anglio li geedziĝis kun Maria Elisabeth (nask. Hauschild; 1872–1954); el la geedzeco devenis tri gefiloj: Heinz (kiu mortis 10-jara), Franz (1898–1918) kaj Klara (Claire; 1903-193?). Post mallonga restado en Vieno, kie li laboris kiel kompoziciinstruisto ĉe Nova Konservatorio, Paul Graener estis ekde 1911 ĝis 1913 direktoro de la muzikklerigejo kaj koncertejo Mozartejo en Salzburg. Ekde 1914 li vivis kiel liberkrea komponisto en Munkeno. Ekde 1920 ĝis 1927 li instruis – sukcede de Max Reger – kiel kompozicia profesoro ĉe Konservatorio Lepsiko. En 1930 Graener fariĝis, sukcedante Alexander von Fielitz, direktoro de la Stern’sches Konservatorium en Berlino. En 1934 li transprenis la estradon de maĵstroklaso ĉe Universitato de Artoj Berlino.
Post la morto de sia filino Klara komence de la 1930-aj jaroj li adoptis ties gefilojn. Li estis krome patro de la pentristo Paul Corazolla samkiel de la violoncelisto kaj dirigento Jan Corazolla (1931–1998). Ties patrino, kantistino Margarete Corazolla (1902–2001), apartenis dumtempe kune kun sia fratino(?), pianistino Berti Corazolla, al la loĝantoj de la Artista Kolonio Berlino.
Ekde fino de la 1920-aj jaroj Paul Graener membris la nazian Batalligo por Germana Kulturo. En kelkaj voĉkantaj komponaĵoj li rekviziciis tekstojn de la germana romantismo por nazia propagando, ekz. en 1932 militkanto de Theodor Storm kaj Kanto de la memoro (1807) de Friedrich Schlegel (kun la tekstlinio „La savanto ne foras“).
Februare 1933 Graener kaŭzis furoron, kiam li kune kun aliaj membroj de la „Batalligo“ perturbis koncerton de Michael Jary. La 1-an de aprilo 1933 li aliĝis la NSDAP (numero de aliĝintoj 1.597.250). En 1933 li transprenis la estradon de la fakultato kompozicio de la Regna Muzikĉambro. Ekde 1934 li estis ties vicprezidanto (post demisio Wilhelm Furtwängler); en 1941 li demetis tiun postenon, lia posteulo fariĝis Werner Egk.
Graener ricevis multajn dekoraciojn de la nazia reĝimo. En 1944 lia Berlina loĝejo estis detruita; ĉiuj manskribaĵoj perdiĝis. Graener vojaĝis kun sia familio trans Wiesbaden, Munkeno, Vieno kaj Metz al Salzburg, kiel li 72-jara mortis en malsanulejo.
Tonlingvo kaj akcepto
Precipe kiel lidkomponisto Graener sekvis la tradicion de Johannes Brahms, Hugo Wolf kaj Richard Strauss. Foje li tamen ankaŭ uzis maltonalan tonlingvon (en la Galgenliedern laŭ Morgenstern) aŭ orientiĝas je la impresionismo (en la opero Don Juans letztes Abenteuer kaj la orkestrokomponaĵo Aus dem Reiche des Pan).
en la 1920-aj jaroj Graener estis komponisto de ofte prezentitaj operoj. Pro sia turniĝo al naziismo li progresis ekde 1933 al unu el la plej ofte prezentita vivanta komponisto en Germanio. Post lia morto oni preskaŭ neniam ludas liajn komponaĵojn, ofte oni rigardas lian verkaron kiel kopieca. Nuntempe plej konataj estas liaj lidoj laŭ Morgenstern, kiuj estas akireblaj en diversaj historiaj sonregistraĵoj.
Voĉkantaj komponaĵoj
Por kantvoĉo kaj piano:
Por kantvoĉo(j) kaj aliaj instumentoj/ orkestro:
Ĉambromuziko
Por piano:
Por soloinstrumento kaj piano:
Por arĉkvarteto:
Santa Rosa (La Pampa)
Santa Rosa estas urbego kaj grava universitata urbo (ekde 1958) en meza Argentino en Pampa Provinco, kies ĉefurbo estas.
Geografio
Santa Rosa situas en la nordorienta-centra parto de la provinco en koro de la pampo (ebenaĵo). Neuquén troviĝas 422, San Luis (Argentina urbo) 482, Rosario 525, Bonaero 555, Quilmes 583, La Plata 601, Mar del Plata 615, Corrientes (urbo) 1140, San Miguel de Tucumán 1094, Saltaurbo 1321 km.
Historio
Santa Rosa estis fondita en 1892. Longe ĝi estis nur negrava agrikultura centro de prilaboradoj de tritikoj kaj brutoj. La urbo daŭre estas unu el la plej malgrandaj provincaj ĉefurboj de la lando.
Trafiko
Santa Rosa havas enlandan flughavenon. Du naciaj aŭtovojoj trairas la urbegon.
Madagaskara orelstrigo
La Madagaskara orelstrigo, Asio madagascariensis estas mezgranda malhela strigo, tio estas specio de birdo el la ordo de strigoformaj, familio de strigedoj, kun plumtufoj super kapo. Ĝi estas indiĝena de Afriko.
Ĝi estas el 31 ĝis 50 cm longa. Ĝi ĝenerale havas malhelbrunan vizaĝan diskon, nigran bekon kaj oranĝaj okuloj. La longaj oreltufoj estas malhelbrunaj, makulitaj cinamokolore, kongrue kun la kapo. Supraj partoj estas nigraj kaj cinamokoloraj, punktitaj kaj striitaj je bruno. La ventro kaj brusto estas iome sablokoloraj.
Tiuj orelstrigoj troviĝas je 1600-1800 metrojn super marnivelo en vario de habitatoj inkludante humidajn ĉiamverdajn arbarojn, sekajn deciduajn arbarojn, kaj duarangajn kaj degraditajn arbarojn.
Tiu ĉi specio manĝas ĉefe mamulojn kiel lemurojn, senvostajn vespertojn kaj ratojn. Ili ĉasas dumnokte, kutime en aŭ apud arbaroj.
Ili ripozas en densa foliaro dumtage, kaj probable nestumas en arboj, sed oni ne konas multe plie pri ties reproduktado. Oni supozas, ke la ino ovodemetas en nestoj el branĉetoj konstruitaj de aliaj animaloj.
La voĉo estas kutime serio de bojaĵoj, variaj laŭ tono kaj volumeno, sed foje povas produkti serion de sirenhutaj notoj, priskribita kiel uluh.
Tiu ĉi specio ne estas tutmonde minacata, sed ties statuso estas necerta. Ĝi estas endemismo de Madagaskaro, kaj estas malfacile videbla.
Disartrio
La disartrio estas perturbo de la artikulado kaj de la kunordigo de la parolmovoj. Ĝiaj kialoj estas cerbaj traŭmoj, aŭ traŭmoj de iuj cerbaj nervoj, nome: nervus trigeminus, nervus facialis, nervus glosspharyngeus, nervus hypoglossus kaj la vago.
La loko kaj la severeco de la lezo karakterigas la simptomojn. Ĝi povas kaŭzi la anomalio de la spirado, difekti la eldonadon de la voĉoj, la artikualadon kaj la melodion de la parolado. Ankaŭ la ritmo povas esti difektita, stakata, spirblovita, malklara, monotona aŭ neregulara.
Plejofte la disartriuloj povas eldiri parolvoĉojn kaj silabojn, sed ne povas ilin kunordigi en vortojn aŭ en frazojn. Plejofte ili povas ĝuste legi kaj skribi, ĉar nur la parolo estas difektita, ne la lingvo mem, malsame al la afazio.
Ĝi plejofte povas esti korigita per la kuna laboro de kuracisto, de logopediisto, kaj de sangimnastikisto.
Rømø
Rømø aŭ Römö (Röm, frise: Rem) estas la plej suda dana insulo en la Norda Maro. Ĝi situas proksimume tri marajn mejlojn norde la germana insulo Sylt.
Disartrio
La anartrio estas la severa formo de la disartrio, kiu faras la paroladon neinteligebla, aŭ neeblas la artikuladon mem (muteco). Ankaŭ la melodio de la parolado, la regulado de la spirado estas difektita, kaj la subjekto povas malfacile gluti. La movado de la lipoj kaj de la lango estas perturbitaj.
Stregheria
Stregheria (malnova itallingva vorto por "sorĉafero") estas moderna, itala movado pri religia sorĉarto. La vorto estis unue uzita de Raven Grimassi, sed la movadon oni ankaŭ kelkfoje nomas La Vecchia Religione ("La Malnova Religio"). La kultobservo de Stregheria inkludas uzon de magio kaj sorĉoj.
Rømø
Geografio
La insulo havas areon de 128,86 km² kaj 677 loĝantojn (stato je 1-a de januaro 2006). Per la t.n. Rømø-digo (dane: Rømødæmningen, germane Römödamm) ĝi estas ligita kun la kontinento.
Disartrio
La anartrio estas kaŭzita de la lezio de la movadokrusto de la dominanta hemisfero, aŭ de la cerba trunko.
Rømø
Geografio
Turismo estas grava faktoro en la loka ekonomio.
Stregheria
Religia itala sorĉarto estis atenteme studita en la fino de la 19-a jarcento fare de la folkloristo Charles Godfrey Leland, kiu renkontis en Italio plurajn personojn, kiuj asertis esti sorĉistinoj. El tio rezultis lia fama libro, Aradia aŭ la Evangelio de la Sorĉistinoj. La religianoj de Stregheria rigardas Aradia kiel fundamentan verkon por sia kultobservo. Male de la aliaj sorĉ-movadoj (escepte de gardnera viko), Stregheria vekis grandan intereson ĉe la publiko.
Žimutice
Žimutice (Schimutitz) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.