cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(69466) 1996 VZ5
Malkovro
Ĝi estas malkovrita la 15-an de novembro 1996 de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,221387 AU, tie estas 33,119 milionoj da km.
Placento
Placento en besta anatomio estas spongeca kaj mola organo, kunliganta la embrion de plej multaj mamuloj al utero de la patrino antaŭ la nasko. Ĝi estas la nutra kaj spira organo de la placentaj mamuloj (placentuloj) dum la gravedo. Ĝia elformiĝo ekas per tio, ke sur la surfaco de korio evoluas viloj riĉaj je sangoangioj. Tiuj viloj kreskas en la sangan sinuson de dikiĝanta utera mukmembrano.
La placenta parto, apartenanta al korio estas la feta placento; la placenta parto, apartenanta al utero estas la patrina placento. Oni distingas laŭ la koriaj viloj (chorion frondosum) la sekvajn tipojn:
La placento de la homo evoluas en la 3-a monato de la gravedeco. Ĝi kreskas dum la gravedeco kun la embrio kaj atingas pezon de 500g, dikecon de 2,5–3 cm. Tiam ĝi havas ovalan formon kaj surfacon de 16x20 cm. Post la nasko, ĝi malligiĝas kaj ellasas la korpon, malligiĝo okazas en la spongeca tavolo de decidua membrano (decidua).
En pli malnova klasifika sistemo, placentuloj (Placentalia) estis subklaso de mamuloj, kies embrioj estas ligitaj al la patrina utero; kaj subklason senplacentuloj (Aplacentalia) konsistigis tiuj mamuloj, kies embrioj ne estas ligitaj al la patrina utero per placento: t.e. monotremoj kaj marsupiuloj. Nuntempe oni agnoskas ke la grupo "senplacentuloj" ne estas vera klado, do oni parolas pri tri grupoj de vivantaj mamuloj: placentuloj, monotremoj, kaj marsupiuloj (la rangoj de tiuj ĉi (subklaso, superordo, k.a.) varias laŭ la klasifika sistemo).
Placento ĉe plantoj estas tiu angia parto de perikarpo, al kiu la grajnoj estas alfiksitaj per la funiklo. Laŭ la placentolokiĝo oni distingas la sekvajn:
Sekreta voĉdonado
La Sekreta voĉdonado, nomita ankaŭ Sekreta voĉdonrajto, estas garantio de la balotsistemo, kiu malhelpas al homoj influi la voĉdonadon de specifaj voĉdonantoj aŭ eksscii kiel ili voĉdonas. Se voĉdono ne estas sekreta, la voĉdonado povas poste havi konsekvencon por la voĉdonanto, aŭ kaŭzi libermankon jam dum la voĉdonado. La ĉefa celo de la sekreta voĉdonado estas ke la voĉdonado estu libera kaj senkondiĉa, en kiu estu nur la suverena volo de la voĉdonanto. La sekreta voĉdonado havas la esencan valoron garantii ke la voĉdonado esprimu reale la volon de la voĉdonantaro, pro kio ties rompo povas esti punita kiel delikto.
Por garantii la sekretecon, en balotado kutimas organizado de apartaj ejoj konataj kiel malhelaj ĉambroj, kiuj permesas la privatecon dum voĉdonado, kie neniu povas rigardi aŭ kontroli la voĉdonadon. Elirinte el tiu ejo, la fermita koverto estas metita persone de la voĉdonanto en balotujo kun multaj aliaj kovertoj, kio malebligas postan identigon de unuopaj kovertoj. Same la balotkartoj devas ne montri personajn markojn. Kaj same estas malpermesita mencii la sencon de la voĉdonado parole, en la balotejo.
La sekreta voĉdonado estas la malo al la parola voĉdonado.
Marksuhl
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Marksuhl estas vilaĝo kaj estis komunumo en Germanio, urbokvartalo de Gerstungen. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. La komunumo havis (je 2016-12-31) totale 2 784 loĝantojn. Ekde Julio 2018, ĝi estas parto de municipo Gerstungen.
Michael Glawogger
Michael GLAWOGGER (3a de Decembro 1959 – 23a de Aprilo 2014) estis aŭstria kina reĝisoro kaj scenaristo.
El 1981 al 1982 Glawogger studis ĉe la San Francisco Art Institute, kaj el 1983 al 1989 ĉe Filmakademie Wien. Kiel sia kolego ankaŭ aŭstria reĝisoro Ulrich Seidl, kun kiu li kunlaboris kelkajn fojojn, li estis konata ĉefe pro siaj dokumentaj filmoj, kiaj Megacities (1998), Workingman's Death (2005) kaj Whores' Glory (2011). En 2008 li estis membro de la ĵurio ĉe la 30a Moskva Internacia Kinfestivalo.
Ernő Dohnányi
Ernő DOHNÁNYI [dohnAnji], laŭ la hungara skribmaniero Dohnányi Ernő (naskiĝis en Hungario, en Pozsony (nuntempa Bratislavo) la 27-an de julio 1877 -- mortis en Novjorko, la 9-an de februaro 1960) estis hungara-usona dirigento, komponisto, pianisto kaj pedagogo. Lia patro estis Frigyes Dohnányi. En 1984 la Hungaria registraro invitis la belgan pianiston kaj esperantisto Geert Dehoux serĉi neeldonitajn verkojn de Dohnányi kaj Franz Liszt.
Vivo
Li konatiĝis kun la piano jam en 1883. En la sekva jaro li komponis muzikaĵon Gebet. Li frekventis gimnazion, kie li konatiĝis kun Béla Bartók. Ekde 1894 li studis muzikan en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en Budapeŝto, sed li ankaŭ daŭre komponis kaj muzikadis. En 1898 li furore debutis en Londono. Inter 1903-1905 li vivis en Vieno, poste en Berlino, fine en Budapeŝto, kie li havis diversajn postenojn. En 1944 li devis rifuĝi, ekde 1948 li vivis en Argentino, fine en Florido.
Eneo
El impulso de sia patro Anĥizo li iam iris helpi al la troja reĝo Priamo, kiu estis kuzo de Anĥizo. En Troja milito li eminentiĝis per multaj heroaj faroj. Post Heraklo li estis la plej timiga kaj plej aŭdaca kontraŭulo de aĥajoj.
Sian novan patrujon Eneo atingis nur post longa migrado, aventuraj okazintaĵoj kaj ankaŭ sangaj bataloj, kiujn plej fame priskribis romia poeto Vergilio en sia Eneado.
Migrado de Eneo
Post falo de Trojo Eneo fuĝis el ĝi kun sia patro Anĥizo (kiun li portis dorse), sia edzino Kreŭzo (filino de Priamo), sia filo Askanio, la Penatoj kaj geamikoj. En proksima bosko, apud sanktejo de Cereso Eneo eksciis, ke Kreŭzo ne estas kun ili. Li revenis en Trojon, sed sian edzinon ne trovis. Kun aliaj fuĝintoj, kiuj venis al la sanktejo, li eliris en montaron. Tie, en regiono Frigio, ĉe piedo de la monto Ido, sur mara bordo, ili komencis konstrui ŝipojn. Printempe Eneo surŝipigis la patron, filon kaj siajn plej fidelajn geamikojn kaj eknavigis al nekonataj regionoj.
Trakio
Unue Eneo venis en Trakion kaj komencis tie konstrui novan kolonion: murojn, domojn kaj sanktejon konsekritan al sia patrino Afrodito. En sonĝo aperis al li spirito de Polidoro, filo de la reĝo Priamo, kaj anoncis, ke li pereis per mano de Trakia reĝo Polimestoro. Eneo okazigis omaĝe al Polidoro sepulton, por ke lia animo povu eniri en regionon de Orkuso kaj forlasis Trakion.
Deloso
Plua etapo de Enea vojaĝo estis insulo Deloso en Egea maro. Tie li vizitis pastron de la dio Apolono Aniuson, amikon de Anĥizo. En la sanktejo Eneo demandis ĉioscian Febon pri sia plua sorto. Tra li Apolono sciigis al Eneo, ke li iru en regionon de siaj antaŭuloj kaj antaŭdiris al li tie bonan estontecon - tronon kaj regadon.
Kreto
Laŭ orakolo Anĥizo difinis direkton kaj la ŝiparo navigis al la insulo Kreto, kie regis antaŭulo de trojaj reĝoj Teŭkroso. Kiam ili venis sur la insulon, ili ne evitis koleron de la diino Junono, kiu malamis trojanojn pro Parisa aljuĝo pri Pomo de la malakordo. Kiam Eneo kaj liaj amikoj jam ekloĝis, ŝi sendis al ili peston kaj sekecon. Vidante koleron de dioj Anĥizo ordonis sendi deputitaron en Deloson kaj en la sanktejo peti helpon kaj konsilojn por plua agado. Tiuteme Eneo havis sonĝon, ke la patro eraris ĉe interpretado de la orakolo. Jupitero difinis por Eneo Italion.
Strofadaj insuloj
Forlasinte Kreton Eneo kun la amikoj ne venis en la antaŭdiritan regionon, sed pro faro de la diino Junono ili albordiĝis ĉe Strofadaj insuloj, kie libere paŝtis sin aro de kastritaj bovoj. Kiam ili ĝojis kaj dankis al dioj por la donaco senatende atakis ilin posedantoj de la brutaro sangosoifaj Harpioj kaj Eneo kun amikoj devis fuĝi sur siaj ŝipojn kaj denove navigi sur la maron.
Ĥaonio
La ŝiparo albordiĝis en haveno Ĥaonio, kie Eneo renkontis trojanojn, inter ili Helenon, filon de Priamo, kiu estis profetanto de la dio Apolono. Tiu rivelis al Eneo parton de lia estonteco konfirmante sciigon pri trono kaj regado. Eneo eknavigis por plua vojaĝo, dum kiu en Sicilio mortis lia patro Anĥizo.
Kartago
Kiam Eneo fornavigis el Sicilio erarvagis sur maroj pro agado de la diino Junono, kiu sendis malfavorajn ventojn. Fine Eneo venis en la urbon Kartago. Ĉi tie li estis akceptita de la reĝino Didona, kiu omaĝe de Eneo aranĝis festenon. Eneo al ŝi rakontis pri Troja milito kaj pri siaj sortoj. Didona dum la rakontado forgesadis dolorojn pro morto de sia edzo Siĥeo, kiun murdis ŝia frato Pigmaliono. Laŭ aranĝo de la gedioj Venuso kaj Amoro Didona enamiĝis Eneon.
Raporto pri la amo venis al la Libia reĝo Jarbaso, kiu klopodis akiri manon de Didona. Li oferis al la dio Jupitero, kiu sendis sian mesaĝportiston Merkuron al Eneo rememorigi celon de lia vojaĝo. Tamen Didona petis Eneon resti, li forlasis Kartagon kaj daŭrigis sian vojaĝon. Malfeliĉa Didona ordonis bruligi stakon kaj sur ĝi mortigis sin mem per glavo, kiun ŝi iam ricevis donace de Eneo. Antaŭ sia morto Didona damnis Eneon dirinte, ke li nur nelonge ĝojos el la trono sed baldaŭ li mortos per mano de murdisto.
Migrado en Lando de Mortuloj
Eneo oferis en sankta groto de la dio Apolono kaj petis profetinon Sibilo montri vojon al la Lando de Mortuloj. Li volis iri tien post anonco de spirito de sia patro, ke li tie de la patro ekscios sekreton. Li akiris ŝoson de visko, kiu malfermos al li pordegon en la Subteran Mondon. Sur la vojo li renkontis spiritojn de siaj amikoj, inter ili ankaŭ spiriton de Didona. Al la dio de Subtero Dis Pater kaj al lia edzino Prozerpina Eneo oferis oran ŝoson kaj povis iri en boskon por renkonti sian patron. La patro malkovris al la filo lian venontan sorton kaj sortojn de liaj posteuloj.
Fino de la pilgrimado
Post reveno en la mondon de vivantoj Eneo kun siaj amikoj venis al Italiaj bordoj apud enmariĝo de la rivero Tibero en la lando Latio. En Latio tiam regis la reĝo Latino, filo de dio de fekundeco Faŭno. Latino bone akceptis Eneon kaj konforme kun orakolo proponis al li edziĝon kun sia filino Lavina.
Milito
Dum Enea foresto rutuloj atakis tendaron de trojanoj. Kurieroj kun informo pri sieĝo de la tendaro, Nizo kaj Eŭrio, estis mortintaj de rutuloj. Tion ne sciis la defendantaj trojanoj kaj pro atendo de la helpo en bataloj sukcesis kaj interkonsentis pacon kun rutuloj. Estro de la rutuloj Turno fuĝis sub protekto de la diino Junono.
Decida batalo kun latianoj kaj kun Turno, kiu metis sin al ili, okazis sub Laŭrento. En la batalo pereis ankaŭ unu el Amazonoj, Kamilo, kunmilitanta kun la latianoj. Post raporto pri ŝia morto Turno dueldefiis Eneon. Garantiaĵo en la duelo estis mano de Lavina kaj regado super latianoj kaj rutuloj. Eneo en la batalo venkis, restis en Latio, kaj fondis tie novan urbon, kiun li nomis laŭ la nomo de sia edzino Lavinio.
Eneo en arto
La vivon kaj vojaĝojn de Eneo oni priskribis en kelkaj verkoj. Li estas la ĉefa heroo de la epika poemaro "Eneado" de romia poeto Vergilio, figuron de Eneo priskribas Homero en Iliado, romia poeto Ovidio skribas pri li en siaj "Metamorfozoj". Eneo fariĝis ankaŭ heroo de klasikaj operaj libretoj. La plej konataj operoj kun figuro de Eneo estas "Didona kaj Eneo" de Henry Purcell, (1689) kaj "Trojanoj" de Hector Berlioz (1863).
Staturo de Eneo estis prezentata de pentristoj, ekzemple de Federico Barocci (Eneo foriras el brulanta Trojo), Jacob van Swanenburgh (Eneo kaj Sibilo en la Mondo Subtera - Muzeo Nacia en Gdańsk), Jean Raoŭ (Didona kaj Eneo).
NGC 3133
NGC 3133 (alia indiko — PGC 29417) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gorle
Gorle estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bergamo, Pedrengo, Ranica, Scanzorosciate, Seriate kaj Torre Boldone. Kristana patroneco de la komunumo estas la naskiĝo de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Dia Koncilio
Dia Koncilio aŭ Dia Asembleo estas ofte citata en la politeistaj religioj kaj foje, iamaniere, ankaŭ en la Biblio.
Historiaj originoj
La koncepto pri “dia asembleo” (aŭ ”dia koncilio”) estas atestata en la arkaikaj panteonoj de Sumeroj kaj Akada Imperio, en tiuj de antikvaj Babilono kaj Egipto kaj Kanaano kaj Grekio kaj Latianoj kaj Keltoj kaj en diversaj aliaj mitologioj. La priskriboj pri tiuj asembleoj leĝiĝas precipe en la mezopotamia literaturo: ĉi-tie la dia koncilio, gvidita de la supera dio Anu, kunvokiĝas por alfronti diversajn problemojn. .
Tekstoj kaj bibliaj referencoj
En la Biblio legiĝas diversaj rakontoj en kiu Javeo prezidas grandajn asembleojn, nome "ĉielaj rotoj". Iuj interpretas tiujn asembleojn kiel ekzemplojn de Dia Koncilio. Tamen diferenco rimarkindas. En la Malnova Testamento la identeco de la partoprenantaj membroj estas multe pli obskura ol tiu de la politeista medio. Ankaŭ en tio la izraelaj verkistoj kapablis esprimi la unikecon de sia Dio Javeo.
Sindromo de Anton–Babiński
Simptomoj
La malsanuloj longtempe ne rekonas, ke ili ne vidas. Nur post multaj akcidentoj rekonas ilian blindecon. Post malmulta tempo ili asertas, ke ili vidas, kaj priskribas la ĉirkaŭon plene kaj detale, sed tute false.
Ĝi estas multfoje ambaŭflanka, kaj ekstendiĝas je la plena vidkampo. Multfoje povas ankaŭ esti, ke iu nur rekonas, ke li ne vidas maldekstre, se li ofte puŝiĝas al la maldekstra murŝtuparo.
Karaktera estas ambaŭflanka cerebrala infarkto en la vidcentro de la cerbo. La cerbtrunka arterio gvidas la sangon al tiu regionoj. Tiu havas du branĉon por la du flanko de cerbo. Foje traŭmatiĝas la antaŭa vidvojo proksime al la okuloj.
Unue Gabriel Anton priskribis la sindromon ĉe Mrs. Ursula M. Ŝi ne rekonis sian plenan kortikalan blindecon, sed ŝi ne povis sin orientigi laŭ vidado. Ŝi estis pli embarasite, ke ŝi multfoje devis serĉi vortojn.
Plie konita estas alia malsanulo en Monakow. Li ankaŭ ne rekonis sian blindecon, kaj tenis sin, ke li estus tute sana. Li rekonis iujn simptomojn, sed li atribuis ilin al lian malforton. Post lia morto la kuracistoj trovis, ke lia cerbo estas ambaŭflanke traŭmatigita.
Historio
Oni nomigis la sindromon post Gabriel Anton kaj Joseph Babiński.
La aŭstra Gabriel Anton (1858-1933) estis neurologo kaj psikiatro. Oni konas lin per liaj nervokirurgiaj inventoj. Li esploris la kortikon de cerbo kaj bazalajn ganglionojn.
La pola Joseph Jules François Félix Babiński (1857-1932) estis en Francio unu el la plej pli fruaj klinika neurologo. Li faris sin konita per esplorado de malsanaj plandaj refleksoj. Poste li havis multan alian rezulton. La franca Akademio donis al li membrecon.
3216 Harrington
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Robert Sutton Harrington (1942–1993).
Loures-Barousse
Loures-Barousse estas franca situanta en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Lourais.
Rózsi Fekete
FEKETE Rózsi estis rumanuja hungara aktorino naskita en Galgóc (Slovakujo) la 22-an de marto 1905 kaj mortinta ?.
Kariero
Fekete debutis en sezono de 1922-1923 en Turda kaj ŝi elpaŝis en Temeŝvaro, Arad kaj Braŝovo.
Tataltepec de Valdés
Tataltepec de Valdés estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tataltepec de Valdés. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 543.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2680 indiĝenoj. El tiuj 2061 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2061 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Mihály Fekete (aktoro)
Mihály Fekete, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete Mihály estis rumanuja hungara aktoro, teatrestro naskita en Csongrád la 31-an de decembro 1884 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de aprilo 1960.
Kariero
Fekete debutis 1903 en la trupo de Ignác Krecsányi kaj li elpaŝis en Buda, Temeŝvaro, Pécs kaj Bratislavo. Inter 1911 kaj 1922 li reĝisoris kaj ludis ĉefrolojn en Kluĵo. En 1922 en Târgu Mureş kaj en 1923 en Temeŝvaro li estis direktoro de teatro. Ekde 1930 ĝis sia pensiuliĝo en 1959 li ludis en la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Gornate-Olona
Gornate-Olona estas komunumo de Italio.
Listo de politikaj partioj el Pakistano
Jen listo de politikaj partioj el Pakistano:
Miksozooj
La miksozooj aŭ mukosporuloj (Myxozoa, etimologie: el la greka myx- „muko” + zoa „animaloj”) estas parazitaj unuĉeluloj.
Ĝi estis longtempe grupo inter la unuĉeluloj (regno Protista), sed laŭ pruvoj el la ĉelfiziologio kaj molekulara genetiko, oni nun sistematigis ĝin inter la kniduloj (Kent et al. 1994, Siddall et al. 1995), aŭ en la duflanke simetriaj animaloj (Bilateria) (Cavalier-Smith 1998). Plimulto de la konataj specioj vivas en fiŝoj kaj/aŭ senvertebruloj.
Evolua ciklo
Multaj specioj evoluas tiel, ke miksosporoj (mukosporoj) eliĝas el la infektita fiŝo kaj infektas senvertebrulon. El la senvertebrulo eliĝas aktinosporoj, kiuj infektas denove fiŝon.
La infektaj formoj estas erare nomataj sporoj, ili estas fakte plurĉelaj knidulaj ĉeloj. En ilia evolua ciklo ne ekzistas embria fazo.
(16927) 1998 FX68
(16927) 1998 FX68 estas hilda asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Korjaĵma
Korjaĵma (ruse Коряжма) estas urbo en Arĥangelska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 11408.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1985.
La interurba telefona kodo estas 81850, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Viĉegda (Вычегда).
En jaro 1959 la urbo havis 10,9 mil loĝantojn.
Portato
Portato (itale: portate, portade) signifas en la muziko artikulaciado, kiu preskribas la neligatan ludadon aŭ kantadon de tonserio. Je tio oni klare apartigas, tamen ne dehakite (stakato), la tonojn sekvajn unu la aliajn.
Pianisto realigas la portaton kiel frapmaniero ĉe la piano per tio, ke ĉiuj fingroj same kiel je stakato restas momenteton en la aero, sed ili suben premas la klavojn la fingroj pli longe kaj peze ol ĉe stakato.
Grafike portato aperas kiel miksaĵo inter legato kaj stakato: pokaze la notoj estas markitaj per punkto kaj samtempe ligitaj per ligarko. Sama estas ankaŭ la notado de portato per ligarkoj kaj punktoj. Ekzemplo por tio estas la tria movimento el la arĉkvarteto op.18 de Ludwig van Beethoven. En la temo la portato estas ankaŭ markita per ligarkoj kaj punktoj.
Ofte oni notas la portaton en ĝia lud- kaj sonmaniero krome per (skribita) "flugante", ĉar oni imagas portaton kiel "kvieta salto" aŭ "flugo" de tono al tono. Ekzemple gravas precipe por la piano, ludi la portaton ne tiom laŭte kaj forte kiel la non legato, sed krei "glitan" impreson. Pro la ĉi-supre nomitaj ecoj de la portato ĝi aperas ofte kiel transirejo inter du motivoj aŭ frazoj.
NGC 3134
NGC 3134 (aliaj indikoj — MCG 2-26-31, ZWG 64.88, PGC 29722) estas galaksio en konstelacio Leono.
Gebre Kristos Desta
Gebre Kristos Desta Nego (1932–1981) (ankaŭ Gebrekristos Desta) estis etiopa moderna artisto. Li estis konata ankaŭ kiel poeto kaj patro de la moderna Etiopia arto. Kaj liaj pentraĵoj kaj liaj poemoj starigis polemikojn. Li mortis juna 50-jaraĝa, sed dum sia mallonga vivo li kapablis transformi Etiopian arton kaj plue influas sur la nuntempa generacio de artistoj je multaj niveloj.
NGC 3134
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gebre Kristos Desta
Li miksis tradicion kun eŭropaj influoj. Same li estis tre implikita en la reĝimo de Haile Selassie, kaj tiel kiam tiu falis li forirs al ekzilo en Usono kie li mortis.
David Criswell
David R. CRISWELL, Ph.D estas la nuna direktoro de Institute for Space Systems Operations ĉe la Universitato de Houston.
Criswell ricevis la sciencan gradon de baĥeloro en 1963 (cum laude) kaj la gradon Mastro de la scienco en fiziko (1964) de la Universitato de Norda Teksaso, en Denton, Teksaso. En 1968 li doktoriĝis pri kosmofiziko kaj astronomio ĉe Universitato Rice en Houston, Teksaso.
Nĝi (Rivero)
La rivero Nĝi (ankaŭ Ndji, Ndgii, Dji, Kpéo) estas rivero de la Centr-Afrika Respubliko. Ĝi estas maldekstra enflurivero de la Rivero Kotto.
David Criswell
Li estas aktiva membro de Power from Space Committee de la International Astronautics Federation.
Nĝi (Rivero)
Priskribo
La Nĝi rivero longas je 238 kilometroj. Ĝi fluas oriente de la grejsa altebenaĵo Pata kaj flankas ĝian orientan eskarpon antaŭ ol la rivero transiras ĝin. Ĝia fonto estas ĉe 7.33333°N, 21.51667°W kie la alteco estas 725 metroj. Ĝi malsupreniras je 158 metroj ĝis la Rivero Kotto ĉe 6.8°N, 22.26667°W kie la alteco estas 567 metroj.
La belga esploristo Léon Hanolet vojaĝis laŭ la valo de la rivero Bali (Mbali) kaj la supra Rivero Kotto je 1894, sekvante la vojon de la arabaj karavanoj. Ties vojaĝo atingis Dabagon ĉe 6.96667°N, 23.16667°W apud la Rivero Nĝi. Tiu priskribis ke la tereno estas plata, kaj tiu foje piediris ses horojn sen transiri rivereton.
Komarko de Cervera
Komarko de Cervera, en hispana Comarca de Cervera, populare konata ankaŭ kiel Alhama-Linares (laŭ trafluantaj riveroj), estas komarko en la plej sudoriento de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente), kune kun Komarko de Calahorra iom nordokcidente, Komarko de Alfaro plej nordokcidente, kaj Komarko de Arnedo sudokcidente.
David Criswell
La kalkulita konstrutempo extas ĉ. 10 jaroj kaj la projekto kostus 50 miliardojn da usonaj dolaroj.
Nĝi (Rivero)
Ekologio
La rivero estas hejmo de la subspeco Syncerus caffer aequinoctialis de la afrika bubalo.
Komarko de Cervera
La komarko estas formata de sep municipoj, el kiuj Cervera del Río Alhama estas konsiderata la komarka ĉefurbo, ĉar ĝi estis historia ĉefurbo de la jurisdikcia partio. La komunikado de tiu komarko fariĝas pere de la regiona ŝoseo LR-123, kiu estas vertebra akso de nordo suden (el Arnedo ĝis Valverde en Cervera del Río Alhama). En la lastaj jardekoj okazas forta senloĝigado pro elmigrado.
La bazo de la ekonomio estis agrikulturo kaj brutobredado, sed ankaŭ estis malgranda industrio de tolŝuoj en Cervera kaj tekstila industrio en Cornago. La unua iomete restas dum la dua malaperis komence de la 20-a jarcento. Estas ankaŭ sektoro de servoj ligita al banlokoj (La Albotea de Cervera, Ventas del Baño kaj Grávalos) el jarcentoj. La rura turismo celas viziton al lokoj kun iknitoj, la arkeologia kuŝejo Contrebia Leucade, la minado de pirito en Navajún kaj nigra kalkoŝtono en Igea.
Municipoj de la komarko
La komarko de Cervera estas formata de 7 municipoj, kaj 15 loĝlokoj, el kiuj Cervera del río Alhama estas la komarka ĉefurbo kaj ankaŭ la municipo kiu enhavas plej da loĝlokoj. La municipoj estas jenaj: Aguilar del Río Alhama, Cervera del Río Alhama, Cornago, Grávalos, Igea, Navajún kaj Valdemadera. Cervera del Río Alhama estas la municipo kun plej etenda municipa teritorio kaj kun plej granda loĝantaro keil komarka kaj porserva ĉefurbo.
Karitono
Karitono aŭ Karitono el Afrodizio en Kario (Anatolio, en hodiaŭa Turkio) allasis da spuroj malmulte pri sia biografio kaj nemulte pri sia verko, ĉar li estis verkisto en vesto de romanisto. Oni datas lian naskiĝon je la fino de la 1-a kaj komenco de la 2-a jarcentoj p.K. Ĉar en sia verko li montras koni la epokon de Nerono kaj ankaŭ de postaj romiaj imperiestroj duajarcentaj kiel Adriano, oni postdatis lian naskiĝon. El lia unika verkaludo oni informas, ke li estis sekretario de «retoro (oratoro) Atenagoro» nekonata de la historio. Lia famo ŝuldas al du aferoj koncerne lian verkon «Romano de Kalliroa» kiu, kvankam densa je eventoj ĝis penigi la memoron baraktantan inter homoj kaj mitoj, uzas la grekan lingvon per ĝusta stilo kaj eleganto inda lin membrigi inter bonaj klasikaj verkistoj de la malfrua helenisma epoko. Sed eĉ pli li famas ĉar lia verko ŝajnas paŭzi, en densa ĝia ero, la kristanajn Evangeliojn. Ĝuste pri tiuj similaĵoj, enhavaj kaj stillingvaj, interesas ĉi tie skizi.
Lia verko, La romano de Kalliroa, prezentas la paron Kereo kaj Kalliroa, feliĉaj ĝis kiam la belega Kalliroa estas suspektata, pro falsa akuzo, pri malfideleco, kie enmiksiĝas ankaŭ la dio Dionizo, kaj pro tio Kereo ŝin mortigas. Oni nun spektu la mortigon kaj la entombigon de Kalliroa kaj tiun de la punita Kreo por rimarki la similaĵojn kun la evangelioj (Krucumo, cirkunstancoj de la entombigo, rabado de la korpo kaj malkovro de la tombo malplena...).
Karitono vivis en Anatolio, zono de intensa kristaniĝo kiu povis lin interesi kiel nova socia afero. Li uzas la grekan eŭangelion kun la signifo de «bona anonco», kiel jam Jozefo Flavio, samtempulo de Karitono kaj de la Nova Testamento, kaj Appiano el Aleksandrio. La noto de Agoj 17,19-21, en la parolado de Paŭlo ĉe la Areopago, laŭ kiu la atenanoj ne havis tempopasigilon pli serĉatan ol babili kaj aŭskulti babilantojn, trovas konfirmon en la konstato de Karitono laŭ kiu la atenanoj ŝatas babili kaj por tio posedas la Arepagon. Geedza neatendebla fideleco kaj ĉasteco, amo al la filoj kaj rifuzo de la vola interrompo de gravedeco, ekzaltitaj de Kalliroa, kunsonas kun la kristana pensado, krom kun ero de de novstoika epoko. Kereo estas krucumita kune kun aliaj malbonfarantoj, ĝuste kiel Jesuo; estas defie invitita per la sama verba formo de Mt 27,40 por ke li montru kapablon descendi de la kruco: katabèthi. La sinteno de la reganto paralelas tiun de Poncio Pilato. Kereo ne eldiras vorton antaŭ ol supreniri el la kruco kaj kulpigas neniun, eĉ ne Kalliroan, responcan pri lia malfeliĉo: ankaŭ tio memorigas Jesuon sur la Golgoto. Li estas «transdonita» (para didonai) al la manoj de... (per la genitivo: esprimo analoga al tiu por Jesuo en la Evangelioj. En Lk 14,27 kaj Jo 19,17, Jesuo portis (hastazein) krucon (stauròs). Tiel Kereo diras: «Mi portis krucon (stauròn ebastasa) kaj estis transdonita al la manoj de mortiganto.
Post la nokto dum kiu Kalliroa, la trian tagon post la entombigo, malaperis el tombo age de «tymbòrykhoj» (enterigistoj), Kereo – ankoraŭ nepunita pro la mortigo de la edzino -alvenas al la tombo frumatene, sed trovas la tomban ŝtonon forigita el la tombenirejo. La Famo kiel ángelos disvastigas la novaĵon kaj ĉiuj alkuras al la tombo; sed neniu kuraĝas eniri antaŭ ol tion konsentu la patro de la fraŭlino. Kiu eniras poste eliras por rakonti la mirindaĵon: la mortintino ne plu ĉeestas. Kereo, sekvata de aliaj, eniras sed ne trovas Kalliroan kaj unu el ĉeestantoj kulpigas la tymbòrykhojn, dum Kereo, per okuloj direktitaj al ĉielo kaj per la manoj levitaj, proklamas la diiĝon kaj la ĉielenprenon de Kalliroa. La paraleloj kun la evangeliaj rakontoj ekleviĝas evidentaj. Kereo alvenas matenfrue al la tombo kun funebraj oferoj: ambaŭ elementoj estas ankaŭ en la Evangelioj dirantaj tion pri la virinoj. La tombo en Karitono estas ĉiam tàphos, kiel en Mt 28,2 por la tombo de Jesuo. Kereo «suprenveninte trovos la ŝtonon delokita» havas eĥon en ĉiuj Evangelioj, en Mt 28,2, Jo 20,1, kaj des pli en Mk 16,4 («Ili vidas ke ŝtono estis rulita flanken») kaj Lk 24,2 («Ili trovis la ŝtonon ruligita»). Kereo «restis konsternita kaj estis kaptita de horora sendecido»: samreage suferas la prizorgemaj virinoj apud la tombo malfermita; Lk 24,4 alproksimiĝas al Karitono: «Ili ne sciis kion fari (aporeithai)».
La Famo raportanta ĉe Sirakuzanoj la paradoxon (mirindaĵo) estas nomata de Karitono ángelos. Angelos staras sur la tombo de la Resurektinto (Mt 28,2) kaj la funkcio de la superveninta Famo, nome raporti al la kuncivitanoj de Kalliroa kion nur Kereo estis vidinta, havas fortan analogion kun la funkcio atribuita de la Evangelioj al la virinoj, unuaj atestantoj pri la malfermita tombo: la respondado kun Lk 24,9 estas ankaŭ leksika («La virinoj anoncis - epèggellan - ), kaj Mt 28,8 («Ili kuris anonci – epaggeìlai – kie la similaĵo estas etendita al la rapideco de la mesaĝistoj: ankaŭ Karitono epitetas la Famon «rapida». Des pli premanta estas la analogio kun Jo 2: Magdalena «aliras tre frue, kiam ankoraŭ mallumis, al la tombo, kaj vidas la ŝtonon delokigitan  el la tombo»; ŝi kuris, do (1-2), kaj anoncis al Johano kaj Petro kiuj tuj alkuris al la tombo (etrekhon, 4); poste Maria Magdalena «kliniĝis al eno de la tombo kaj vidas du ángeloi» (11-12). Poste ŝi renkontas la Sinjoron kaj «iras anonci» (erkhetai aggellousa) al la disĉiploj ke mem «vidis». Laŭ Karitono, aŭdinte la novaĵon, «ĉiuj alkuris amase – synetrekhon – al la tombo, sed neniu kuraĝis eniri antaŭ ol enirus Hermokrato, pro sia patra aŭtoritato: tio memorigas la saman johanan pasaĵon kie Petro kaj Johano, informite pri la malplena tombo, alkuris vidi (Jo 20,2;4: etrekhon), sed Johano ne aŭdacas eniri antaŭ ol Petro alvenas.
Pro mirindaĵa arto de la mitoj Kekeo kaj Kallirao reatingas la pro ili festantan Sirakuzon kie ili vivos feliĉaj. Ĉu vere Karitono inspiriĝis el la Evangelioj? Se temus pri koincidoj, eble oni rajtus krii al nova mirindaĵo de la mitologio. Se li sciis pri kristanismo, por li eblas ke fari malfacilaĵon estis la resurekto kiu laŭ Evangelioj reale okazis dum la malkovro de malplena tombo estis nur atentigilo pri tio kio poste konfirmos la kunvivado kun la resurektinto.
Bibliografio
IRamelli Ilaria, Cristianesimo-storia, Testi de Vicino Oriente, Paideia, 2008
Elektitaj Noveloj (Baekelmans)
Elektitaj Noveloj estas 84-paĝa novelaro verkita de Lode Baekelmans. La el la nederlanda de Jan Van Schoor tradukita verko estas eldonita en 1931 de Flandra Esper­anto-Instituto en Kortrejko. Ĝi estis unu el la plej ŝatataj tradukaĵoj de populara aŭtoro en Flandrujo.
La tradukinto Jan Van Schoor en la enkonduko de la libro priskribas la verkon jene: "Per tiu ĉi libro, en kiu mi kolektis kelkajn kiel eble plej diversajn novelojn de Baekelmans, mi deziras fari honoron al unu el la plej ŝatataj flandraj verkistoj kaj bona amiko de Esperanto, kaj antaŭ ĉio vekigi ĉe la alilandaj samideanoj interesiĝon por la flandra literaturo."
Markt Berolzheim
Markt Berolzheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Brú na Bóinne
Brú na Bóinne estas loko de prehistoriaj kultejoj, kameroj, tombejoj, megalitoj ks. en Irlando, norde de Dublino, en graflando Meath. Ili estiĝis verŝajne inter 3500 kaj 2500 a. K.. La arkeologiaĵoj de Dowth, Knowth kaj Newgrange apartenas ekde 1993 al Monda kulturheredaĵo de UNESKO.
Dua Konferenco de Kairo
La Dua Konferenco de Kairo de 4a al 6a de decembro 1943 okazis en Kairo, Egiptio, kaj celis la eblan kontribuon de Turkio al la flanko de la Aliancanoj en la Dua Mondmilito. Partoprenis la Usona Prezidento Franklin D. Roosevelt, Winston Churchill, Ĉefministro de Unuiĝinta Reĝlando, kaj la Prezidento İsmet İnönü de la Respubliko Turkio.
Ĝis 1941, kaj Roosevelt kaj Churchill havis la opinion ke la neŭtraleco de Turkio estas utila al la interesoj de la Aliancanoj malhelpanta la Akson atingi la strategiajn naftorezervojn de Mezoriento. Sed la komencaj venkoj de la Akso ĝis la fino de 1942 kondukis Roosevelt kaj Churchill re-taksi eblan Turkian partoprenon en la milito de la flanko de Aliancanoj. Turkio havis mezgrandajn Armeon kaj Aerforton dum la milito, kaj partikulare Churchill deziris, ke Turkio malfermu novan fronton en Balkanio. La 30an de januaro, 1943, Churchill sekrete kunsidis kun İnönü ene de vagono en la Ĝenice Stacio, 23 kilometrojn el Adana en Turkio, por studi la aferon.
Roosevelt, siaflanke, ankoraŭ kredis, ke Turkia atako estus tro riska kaj ke ebla turka malsukceso estus katastrofa por la Aliancanoj.
İnönü bone konis la malfacilaĵojn kiujn lia lando devis suferi dum 11 jaroj de senĉesa milito (nome Ital-turka milito, la Balkanaj militoj, la Unua mondmilito, kaj la Turka milito de sendependeco) inter 1911 kaj 1922, kaj estis determinita reteni Turkion for de alia milito tiom longe kiom li povos. İnönü ankaŭ deziris sekuron pri financaj kaj militaj helpoj por Turkio, same garantion ke Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando staru kun Turkio okaze de soveta invado de la Turkaj Markoloj post la milito, kiel Josif Stalin malferme estis espriminta. La timo al soveta invado kaj la nekaŝita deziro de Stalin kontroli la trafikon de la Turkaj Markoloj finfine okazigis, ke Turkio lasu sian dekomencan principon de neŭtraleco en internaciaj rilatoj kaj eniris en NATO en 1952.
Por la momento Turkio pluhavis sian neŭtralecon.
30596 Amdeans
30596 Amdeans estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Matthew Deans, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Academie Ste Cecile International School de Windsor (Ontario, Kanado).
(17416) 1988 RR10
(17416) 1988 RR10 estas nerapide rotacianta troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero; ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
11099 Sonodamasaki
11099 Sonodamasaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Masaki Sonoda, asociata prezidento de la Astronomia Societo de Saga de 1989, aktiva en organizo de lokalaj festoj de la steloj kaj volontula ano de la Observatorio de Saga.
San Miguel de Corneja
San Miguel de Corneja [sanmiGEL dekorNEĥa] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo San Miguel de Corneja estas komprenebla etimologie kiel Sankta Mikaelo de Valo de Corneja.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 6 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 53 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 60 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Mesegar de Corneja, Bonilla de la Sierra, Piedrahíta, Villafranca de la Sierra kaj Navaescurial. La rivero Corneja [korNEĥa], faras limon nordan kun Mesegar de Corneja kaj Bonilla de la Sierra. La altitudo gamas inter 1130 m sude en la ascendo al la montaro Villafranca, kaj 1020 m borde de la rivero Corneja. La loĝloko staras sur 1054 m super marnivelo.
Historio kaj aktualo
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. La preĝejo estas de la 18-a jarcento.
Komunumna tradicio de Mezepoko regulas, ke la kvarkoj estas publikposedo, eĉ se la tero estas privata, kio rezultis en la koservado de kvarkoj kaj anzinoj vere jarcentaj, inter kiuj paŝtiĝas la brutaro.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj ĉefe fazeoloj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, kuirarto).
Estas interesante etnografia muzeo kiu montras la kamparanan vivmanieron ĝis 1970-aj jaroj, same kiel ĉiutagaj iloj. En la teretaĝo oni ekspozicias grandan kvantoj de agrikulturaj laboriloj kaj oni rekreas tipan domon. En la supra etaĝo oni ekspozicias laborilojn el la profesioj plej tipaj en la vilaĝo: forĝisto, barbiro, instruisto, ŝuriparisto, ĉarpentisto ktp.
En 2019, pro detruo de pajlstokejo konsekvence de ŝtormo, oni malkovris ene de muro grandan ŝtonon iam uzitan kiel konstrumaterialo, kio rezultis prahistoria skulptaĵo de "verraco" [beRAko] (bovo-porko) plej verŝajne de epoko de vetonoj. Ekde Majo 2021 ĝi estas ekspoziciita je la enirejo de la vilaĝo.
(157470) 2005 AG61
(157470) 2005 AG61 estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Fathi Terbil
Fathi Terbil (Fatih Turbel, arabe فتحي_تربل) estas libia advokato kaj homrajta aktivisto kaj membro de la Nacia Transira Konsilio, reprezentante la libian junularon. Li reprezentas ankaŭ la parencojn de la pli ol 1000 murditaj fare de la libiaj sekurecaj fortoj en Prizono Abu Salim en 1996.
La aresto de Fathi Terbil en februaro de 2011 ĵetis fajreron en socian malkontentecon kaj ekis demonstradon en Bengazi la 15-an de februaro, fare de 200 parencoj de la karmemoraj murditaj enprizonigitoj. Tiu evento donis la puŝon por la ĝeneralaj manifestacioj dise en Libio kaj kondukis al la libia interna milito de 2011. Li estis liberlasita iom poste danke al la manifestacioj.
La 30-an de majo 2011, oni aljuĝis al li la premion Ludovic-Trarieux International Human Rights Prize ("Premio donita fare de advokatoj al advokatoj"), pro agado por la homrajtoj.
Li enoficiĝis en la libia Nacia Transira Konsilio reprezentante la junularon.
Ernő Kovácsházy
Ernő Kovácsházy aŭ Kovácsházi [kovAĉhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovácsházy Ernő estis hungara inĝeniero, profesoro.
Ernő Kovácsházy naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Kovácsházy akiris diplomon en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1937. Post siaj studoj li unuparte instruis samloke (baldaŭ li iĝis titulara docento), aliparte li laboris en signifa fabriko en Csepel, kiu estis centro de la hungara maŝinproduktado. Inter 1945 kaj 1948 li laboris en instituto pri veturiloj, poste en alia fabriko pri maŝinoj. Li estis ankaŭ gastoprofesoro en Universitato de Miskolc.
DAISY (sonlibra formato)
Digital Accessible Information System (DAISY) estas teĥnika normo por digitalaj sonlibroj, periodaĵoj kaj komputilaj tekstoj. Ĝia celo estas anstataŭi skribitan tekston per aŭdebla teksto por homoj, kiuj ne aŭ malfacile povas legi skribitan tekston, precipe uloj kun blindeco, parta vida malkapablo aŭ disleksio. La DAISY-konsorcio mem disponigas la tielnomitan DAISY Pipeline, malfermfontecan konvertan ilon por la produktado de DAISY-libroj.
Ernő Kovácsházy
Biografio
Kun la kolegoj antaŭ la 2-a mondmilito li projektis tankojn kaj similajn armeajn veturilojn, poste traktorojn kaj similajn agrikulturajn maŝinojn, se ne paroli pri motoroj por diversaj veturiloj. Li ricevis premion Kossuth en 1954.
DAISY (sonlibra formato)
Bazita sur MP3 kaj XML ĝi ekstendas kapablojn de tradiciaj sonlibroj kun novaj funkcioj: uzanto povas eki kaj removi markojn, akurate navigi, kaj konfiguri rapidecon de parolo sen distordoj. Redaktoroj povas eki strukturojn kiel tabeloj kaj bibliografioj alireblaj per aŭdo. Tiu ebligas, ke legantoj povas navigi akurate ankaŭ en enciklopedioj kaj lernolibroj, kiu ne eblus en tradiciaj formatoj.
Ĝi eblas sekan nivelon en navigado por prilabori tekston, ankaŭ bildojn kaj formulojn kodiĝitaj en MathML formato. La teksto estas sinkronigita per marklingvo, kiu ebligas navigadon en ĉiuj direktoj. Pli novaj versioj havas alian strukturon: DAISY 2 baziĝas sur XHTML kaj SMIL, DAISY 3 sur XML, kaj estas normo kun nombro ANSI/NISO Z39.86-2005.
DAISY Consortium estas kreita en 1996, kaj enhavas pliajn internaciajn organizaĵojn por egaleco de homoj, kiuj ne aŭ malfacile povas legi ebenan aŭ ĉian skribon, kaj helpi ilin akiri informon Oficiale la usona (National Information Standards Organization, NISO) delegis taskon de subteno de normo DAISY/NISO.
Specifikado
Digital Talking Book (DTB) estas aro de dosieroj, kiun celo estas informi uzantojn per alternativaj kanaloj. Tiuj povas esti tekstoj kun grandaj literoj, parolo aŭ teksto preparita por Brajla linio. DAISY uzas tiujn dosierojn?
Alirebleco
DAISY formato populariĝas ĉe organizoj por alirebeleco de rajte defenditaj fontoj, ĉar DAISY formato estas ofte uzita de malkapabluloj. Ekzemploj estas en Usono Learning Ally, frue Recording for the Blind and Dyslexic; AMAC Accessibility, Bookshare and National Library Service for the Blind and Physically Handicapped (NLS) por vidaj malkapabluloj. Learning Ally kaj Bookshare havas pli grandan celgrupon, ili helpas ankaŭ disleksiulojn kaj aliajn malkapablulojn, kiuj ne aŭ malbone povas povas tradicie legi. NLS funkcias kial tradiciaj bibliotekoj: malkapbluloj povas prunti senpage. Oni devas registri por Learning Ally kaj Bookshare. Membreco de Bookshare estas pagata de Ministrejo pri edukado por lernantoj kaj studentoj, do ili ne devas pagi por membreco.
DAISY Protected Digital Book (PDTB) estas sekretigita tipo de DAISY formato. Tiu formato estas uzita de provizantoj. Oni devas deĉifri ĝin per klavo. Sekretigo estas en audio dosiero kaj SMIL datoj. Normalaj DAISY legiloj ne povas legi tiujn, do oni bezonas specialajn legilojn kaj klavon, kiun oni povas eki de la provizanto. Bookshare uzas personajn klavojn. Tiu estas por obsevado de legoj, kiuj priskribas, ke aliaj ne rajtas eki tiujn enhavojn.
Legado
Oni povas legi tiujn enhavojn per komputilo kun speciala programo, per speciala DAISY-legilo, poŝtelefono, kaj MP3-legilo. Oni povas eki DAISY dosierojn en CD/DVD, per interreto aŭ memorkarto.
Oni povas legi DAISY dosieron per Brajla linio, per ekranlegilo, presi en Brajlo, konverti en sonlibro, aŭ presi per grandaj literoj. Oni povas bildigi ĝin en ekrano per grandaj literoj.
Vidu ankaŭ
RaboBrajlo
Brajlo de IFA
Biblioteko
Esperanto-biblioteko
Kosterjovo
Kosterjovo (ruse Костерёво) estas urbo en Rusio.
La urbo estas ĉe rivero Lipnja (Липня), enfluaĵo de rivero Klazjma (Клязьма).
En la urbo estas fervoja stacio.
Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Tapalapa
Tapalapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tapalapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07090.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3928 loĝantojn. El tiuj estis 1867 viroj kaj 2061 virinoj. La komunumo havas surfacon de 32 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1720 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2043 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1567, do 77 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 466 personoj respektive 23 % estis analfabetoj.
3639 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2980 personoj respektive 81 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Shrewsbury
Shrewsbury estas la ĉefurbo de Shropshire, Anglio. Ĝi situas apud Rivero Severn. Fine de en la komunumo vivis.
La loko estas okupita ekde la antaŭromia epoko. Multajn jarojn post tiu epoko ĝi estis posedata de Powys (regno), sed en 778 Offa (Mercia) kaptis ĝin. En 1069 la kimroj sieĝis la urbon sed estis forpelataj de armeo de Vilhelmo la konkerinto. En 1403 okazis grava batalo, kiam Henriko la 4-a decide venkis ribelon estritan de Henry Percy, la 2-a grafo de Northumberland, konata kiel Henry Hotspur.
Dum la mezepoko ĝi ege prosperis pro lan-komerco, kaj ankoraŭ videblas multaj mezepokaj konstruaĵoj.
En 1552 fondiĝis grava lernejo Shrewsbury School.
Inter la vizitindaĵoj estas:
Shrewsbury estas la ĉefa lokalo de la detektiv-romanoj de Ellis Peters kies enketanto Frato Cadfael estas monaĥo de la abatejo.
50768 Ianwessen
50768 Ianwessen estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Gary Hug elde la Observatorio Farpoint proksime de Eskridge (Kansaso, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ian Remington Wessen, bonegan studenton de mezlernejo, kiu pasis du somerojn por lerni la, kaj ses semajnojn por labori kun la teamo de la Europa Jupiter System Mission. Lia celo estas fariĝi astrofizikisto.
Universitato de Kalifornio en San-Diego
La Universitato de Kalifornio en San-Diego (University of California, San Diego) estas fondita en 1960 kiel la branĉo de la Universitato de Kalifornio. Ĝi situas en la urboparto La Jolla, en la urbego San-Diego.
La lernejo aktuale enhavas pli ol 29 000 studentoj.
Tramtransporto en Caen (TVR)
Tramtransporto en Caen (TVR) estas praktikata per du-sistema transportilo sur pneŭoj, fabrikita de Bombardier, veturanta sur segregita vojo per unu centra gvid-relo kaj ankaŭ sur normala ŝoseo. La sistemo estas ekspluatata de kompanio Kéolis, ene de reto Twisto organizita de sindikato Viacités. Ĝi ĉefe veturas en Caen kaj kunligas la urbon Hérouville norde, al Ifs sude.
El teĥnika vidpunkto, tiu transportilo konsistas el grandega tri-parta aŭtobuso, veturanta sur segregita vojo, gvidata de ununura centra relo per aldonaj metalaj radetoj. La elektra motoro normale prenas sian kurenton de supertraka kontakta lineo per pantografo (male de la tramo de Nancy kiu uzas troleon). Ĝi ankaŭ povas veturi memstare dank'al dizela generatoro.
La tramo de Caen estas ankaŭ nomata TVR ("Transport sur voie réservée"), t.e. transporto sur segregita vojo.
Kronologio
Caen forlasis sian antaŭan reton de tramoj en 1937, kaj anstataŭigis ĝin per reto de aŭtobusoj.
La kreado de nova reto de tramoj estis elpensita en 1988, kaj la teĥnologio de tramo sur pneŭoj estis akceptita en 1991, pro atendita ŝparo kompare kun klasika tramo.
La deklaro de publika utileco de tiu nova reto estis akirita en 1999 kaj la ekstarto de la tram-servo okazis en la mezo de novembro 2002.
La konstruo kostis 214 milionojn da eŭroj, t.e. po milionoj da eŭroj per km, inkluzive kromajn laborojn.
Reto
La tramo veturas sur norda/suda linio kun du branĉoj A kaj B kuniganta la universitatajn loĝejojn de Épron al Ifs kaj la urbon Hérouville-Saint-Clair al kvartalo Grâce de Dieu. Ĝi estas longa, disponas 34 haltejojn kaj la rapideco averaĝas 19 km/hore.
Ekspluatata 7 tagojn/semajne (krom la 1-an de majo) de la 5-a h.30 ĝis 30 mn. post noktomezo de lundo ĝis sabato, kaj de la 9-a h. ĝis noktomezo dimanĉe, la tramo transportas averaĝe vojaĝantojn/tage (La tramo transportis  vojaĝantojn la 13-an de oktobro 2004), per frekvenco de 7 ĝis 10 minutoj semajne en ĉiu branĉo, t.e. de 3' 30 ĝis 5 minutoj en la komuna trunko.