cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Princlando Erfurto
La Princlando Erfurto (germane: Fürstentum Erfurt, france: Principauté d'Erfurt) ekzistis inter 1806 kaj 1814. Ĝi enhavis Erfurton kaj la ĉirkaŭaĵojn kun la Grafejo Blankenhain. La tuto rekte restis sub ordono de la franca imperiestro mem.
Historio
Erfurto administritis de senatoj civila kaj milita estantaj sub la kontrolo de la imperia franca guberniestro (pli malfrue li nomiĝis intendanto). Lia rezidejo estis la (eksa) Majenca guberniestrejo.
En 1808 Napoleono okazigis en la erfurta eksklavo la pompegan Erfurtan Kongreson i.a. por varbi la rusan caron Aleksandro la 1-a je komunaj strategiaĵoj.
Ekde la 25-a de oktobro 1813, post la Batalo de Leipzig, Erfurto sieĝitis fare de taĉmentoj prusiaj, aŭstriaj kaj rusiaj. En januaro 1814 la prusoj okupis laŭkontrakte la urbon. En majo 1814 ili konkeris krome sen sangoverŝo la citadelojn Petersberg kaj Cyriaksburg.
Erfurto post la liberiĝo
Post la Viena kongreso Erfurto iĝis prusia post cedo de orienta kaj okcidenta partoj de la erfurtaj landaj teritorioj kiel ankaŭ de la Blankenhain-zono al da duklando Saksio-Vajmaro-Eisenach. Erfurto mem iĝis ĉefurbo de la nove kreita registardistrikto Regierungsbezirk Erfurt ene de la saksia provinco.
John Lennon
John Winston LENNON [Ĝon Lenon]-(Prononco Esperanto) (naskiĝis en Liverpool, la 9-an de oktobro, 1940 - mortis en Novjorko la 8-an de decembro, 1980) estis brita muzikisto, komponisto kaj pacaktivulo, kiu akiris tutmondan famon kiel fondinto de rokbando The Beatles. Kune kun George Harrison, Ringo Starr kaj Paul McCartney, Lennon kreis la plej sukcesan kaj influan rokmuzikan grupon de la dudeka jarcento. En 2004, la revuo Rolling Stone vicigis lin 38-a en la listo "100 plej grandaj artistoj de ĉiuj tempoj".
Lennon estis unu el la plej fekundaj kaj influaj rokenrolaj muzikistoj, kantistoj kaj kantverkistoj kaj estas konata pro du ĉefaj aferoj: La unua estas lia muzika laboro, precipe kiel membro de Beatles, kiu alportis al li tutmondan famon. La dua estas la fakto, ke de certa periodo en sia vivo, li decidis uzi sian diskonigon por disvastigi mesaĝojn, kiujn li kredis - kiel paco kaj gefrateco-solidareco, kaj tiel aĉetis la admiron de la amasoj, kiuj identiĝis kun li kaj liaj principoj.
Vivo
John Lennon devenis de humilda origino. En la aĝo de 15 jaroj li decidis fariĝi rok-muzikisto, same kiel Elvis Presley, kiun li admiris.
En la jaro 1957 li kune kun Paul McCartney fondis sian unuan muzikgrupon: The Quarrymen. Poste aliĝis George Harrison kaj en 1962 Ringo Starr. El ili formiĝis la grupo Beatles. Per siaj kantoj John Lennon esence kontribuis al la tutmonda sukceso de la Beatles.
En la jaro 1970 la Beatles disiĝis. Samjare John Lennon kune kun sia japandevena edzino Yoko Ono fondis la grupon Plastic Ono Band.
Ankaŭ kiel solisto li furoris. Li komponis aron da kantoj, ofte kun politika mesaĝo kontraŭmilita.
La 8-an de decembro 1980 John Lennon fariĝis viktimo de atenco: Li estis mortpafita de mense malsana viro (Mark David Chapman) antaŭ sia domo en Novjorko.
Stilo
Laŭ la aliro de Lennon, kanto estas simpla kaj mallonga muzikaĵo. Lennon evitis aldonojn kaj ornamojn kaj certigis, ke liaj kantoj estu simplaj. Iuj diras, ke malfacilas trovi en Lennon nenecesan muziknoton aŭ nenecesan vorton. Kritikistoj demontris al la minimuma evoluo, kiu videblas en la komponado de la unuaj kantoj de Beatles ĝis lia plej nova albumo. Laŭ ili, simplaj amkantoj kaj baza rokenrolo estis la recepto ĉe la komenco kaj fino. Pli akraj kritikistoj eĉ argumentas, ke la ĉefa rolo de Lennon estis kiel la perfekta kritikisto por Paul McCartney, por malhelpi lin de la troigoj, kiuj ofte karakterizis liajn kantojn post la disiĝo de Beatles. Ili plue asertas, ke Lennon falis en plurajn vicojn de McCartney kiel muzikisto kaj liaj ĉefaj atingoj en Beatles tre intensiĝis post la kontribuo de George Martin, la produktanto de Beatles, kaj McCartney mem en la procezo de materialo.
ISO 3166-2:AD
ISO 3166-2:AD estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Andoron. La kodojn havas sep paroĥoj. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas AD, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Andoro. La dua parto estas du ciferoj.
Aparecida (San-Paŭlio)
Aparecida (oficiale Município de Aparecida) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo, ankaŭ konata pove kiel Norda "Aparecida".. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Guaratinguetá. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Potim, Guaratinguetá, Lagoinha kaj Roseira.
La loĝloko iĝis municipo en 1928. La subŝtata ĉefurbo San-Paŭlo situas en distanco de 168 kilometroj.
Pilgrimloko
La 12-an de oktobro 1717, tri fiŝistoj de la loko eltiris de la akvoj de la rivero Paraíba do Sul statuon poste nomitan "Nia Sinjorino de Aparecida", kiu iĝis la patrona sanktulino de Brazilo fare de la papo Pio la 11-a en 1929.
Juankoski
Juankoski estis urbo en la provinco Norda Savonio de Finnlando. La 30-an de aprilo de 2015 ĝi havis 4 877 loĝantojn, kaj ĝia ter-areo estis 465,36 km² kaj akvoareo 120,99 km². Juankoski estis dua plej malgranda urbo de Finnlando (la plej malgranda urbo de Finnlando estas Kaskinen). Nun la dua plej malgranda urbo de Finnlando estas Pyhäjärvi. Najbaraj komunumoj estas Juuka, Kaavi, Kuopio, Rautavaara kaj Tuusniemi.
La komunumo Juankoski estis fondita en 1925, kaj ĝi fariĝis urbo en 1998. La 1-an de januaro 2017 Juankoski fariĝis parto de Kuopio.
Muuruvesi estas eksa komunumo kiu estis ligita al Juankoski en 1971.
Citizo
Citizo estas genro kun pli ol 33 specioj de arbustoj kiuj apartenas al la familio Fabacoj (Fabaceae).
Ili nature troviĝas en Eŭropo, Mezoriento kaj la nordo de Afriko.
Camerino Z. Mendoza
Camerino Z. Mendoza estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ciudad Mendoza. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 030.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 39002 loĝantojn. El tiuj estis 18352 viroj kaj 20650 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 48 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 11 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1340 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 37819 personoj. En la jaro 2000 temis pri 39308, do temis pri kresko / malkresko je 0.78 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 35140 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5274 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 15.01 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30030a.htm
Samerberg
Samerberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rosenheim kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kalvinana preĝejo (Alsózsolca)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Alsózsolca.
Historio
En tiu loko la loĝantoj prenis la kalvinismon en fine de la 16-a jarcento. Ili profitis la mezepokan katolikan kirkon. Post fiasko de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la loĝantoj konstruis propran lignan preĝejon. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1789-1795. La turo estis konstruita inter 1800-1815. En 1939 oni konstruis galerion por la orgeno, kiu estis renovigita en 2002. Renovigo de la preĝejo okazis en 1976.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto laŭ la strato. En mezo de la fasado estas la kvadrata, larĝa turo, ties la pinto estas bulboforma. La ĉefenirejo troviĝas en suba parto de la turo. La navo estas brikoforma. La sanktejo estas duonronda.
Wolfgang Schmieder
Wolfgang Schmieder (n. 29-an de majo 1901 en Bromberg, provinco Posen; m. 8-an de novembro 1990 en Fürstenfeldbruck) estis germana muziksciencisto.
Schmieder ĉefe estas konata pro la Bach-Werke-Verzeichnis (BWV), kiun li kompilis inter 1946 kaj 1950, katalogante la verkojn de Johann Sebastian Bach. Bach-Werke-Verzeichnis fariĝis ekde tiam fakte tutmonda normo por muzikistoj kaj muzikŝatantoj. Schmieder laboris ekde 1942 ĝis sia pensiiĝo en 1963 ĉe la urba kaj universitata biblioteko de Johann Wolfgang Goethe-Universitato en Frankfurto ĉe Majno. Poste li vivis ĝis sia morto en Freiburg.
(18173) 2000 QD8
(18173) 2000 QD8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroataj astronomoj Korado Korlević kaj Mario Jurić elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
Zoltán Zsebők
Biografio
Zoltán Zsebők frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1934. Post siaj studoj li laboris en Malsanulejo Rókus ĝis 1939, poste li laboris en radiologia instituto. Dum la 2-a mondmilito li estis ĉefkuracisto en tiam hungaraj urboj Munkács kaj Beregszász, en la lastaj urboj jam kiel armea kuracisto. Inter 1945 kaj 1948 li estis subministro apud Erik Molnár. En 1947 li estis nomumita privata profesoro, inter 1948-1962 li estis docento en kliniko, poste li estis klinikestro, ankaŭ publika ordinara profesoro. Li kandidatiĝis en 1952, post 6 jaroj li ricevis premion Kossuth. Li havis postenon ankaŭ en la kalvinana eklezio. Li pensiuliĝis en 1978.
(116280) 2003 YH47
(116280) 2003 YH47 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
3502 Huangpu
3502 Huangpu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la distrikto de Huangpu (ĉine : 黄浦区, pinjine Huángpǔ Qū), plej dense enloĝata distrikto de Ŝanhajo.
Saint-Ségal
(jen france, bretone Sant-Segal) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Endemiaj birdoj de orienta Nordameriko
Sube estas listo de birdospecioj endemiaj aŭ preskaŭendemiaj de orienta Nordameriko.
Por pliaj detaloj pri tiu temo vidu artikolon Endemiismoj ĉe birdoj.
Endemiaj taksonaroj
Orienta Nordameriko, tio estas regionoj de Usono kaj Kanado kiuj estas oriente de la Roka Montaro ne havas endemiajn familiojn, sed ja altan proporcion de la specioj de la jena familio estas endemiaj aŭ preskaŭ-endemiaj:
Kelkaj specioj endemiaj de orienta Nordameriko
Jene estas endemio kiel nur kanada:
Mankas paserinoj aldonotaj
Krome jenaj estas endemiaj reproduktantaj specioj:
Jenaj specioj estas preskaŭ endemiaj:
Villagrande Strisaili
Villagrande Strisaili - jen itale, sarde Biddamanna Istrisàili - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio. estis parto de la en februaro 2016 malfondita provinco Ogliastra kaj de tiam apartenis al la provinco Nuoro, sed per nova administra reformo en 2021 la provinco Ogliastra reviviĝis kaj ekde tiam denove apartenas al ĝi. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la ĉefanĝelo sankta Gabrielo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Arzana, Desulo (NU), Fonni (NU), Girasole, Lotzorai, Orgosolo (NU), Talana kaj Tortolì.
La unua parto de ĝia nomo estas simple la itala traduko (granda vilaĝo) de la sardia loknomo Bidda Manna, kiu deriviĝis de la latina Villa Magna; do iel ĝi revenis al siaj radikoj. La dua parto Strisaili devenas de la sarda Tres Ailes (tri ŝafejoj).
Labo
Labo - Bayan ng Labo - estas kvinaklasa urbego (municipo) en Filipinoj, en insulo Luzono, en Bikola Regiono, en provinco Nordaj Kamarinoj. Labo konsistas el 52 distriktoj, el tio 10 estas urbaj distriktoj.
Geografio
Labo kuŝas en la sudorienta parto de la insulo for de la maro laŭ malgranda rivero. Provinca ĉefurbo Daet troviĝas 13, regiona ĉefurbo Legazpio (Albajo) 149, Kezonurbo 199, ĉefurbo Manilo 206, Baguio 348, Cebuurbo 443, Puerto Princesa 663, Dabao 845, General Santos 930 kilometrojn (aere).
Historio
Labo estis fondita en 1800 dum regado de hispanoj. Post la filipina revolucio en 1898 Usono dominis, kiun interrompis la japanoj inter 1942-1945. Labo en la fruaj 2010-aj jaroj atingis la internacian klasifikadon urbego (pli granda, ol cent mil).
Ekonomio
Labo estas la agrikultura, iomete ankaŭ komerca centro. Ĝi abundas je ercoj (oro, nikelo, fero, kupro, plumbo kaj mangano). Agrikulturo estas la ĉefa vivtenado de la loĝantoj. Pro abundaj arbaraĵoj kiel rotangoj kaj bambuoj, lokaj homoj emas produkti kaj vendi manmetiaĵojn. En la kampoj oni kultivas kokosojn, bananojn, ananasojn, rizojn.
Trafiko
Labo estas alirebla laŭ traira aŭtovojo, krome estas kelkaj flankovojoj.
Ekstravaganca nombro
Ekstravagancaj nombroj povas esti difinitaj en ĉiu bazo. Estas malfinie multaj ekstravagancaj nombroj, en ĉiu bazo.
Labo
Religio
La loĝantoj estas plejparte katolikoj en Labo.
Klimato
La klimato de Labo estas klasifikita kiel ekvatora klimato, sed iomete la montoj baras parton de la nuboj. Jare pluvas 1635 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-decembro pli ofte pluvas. La jara averaĝa temperaturo varias inter 24-29 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
14424 Laval
14424 Laval estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kebeka Universitato Laval, fondita kiel Séminaire de Québec en 1663 fare de François de Montmorency-Laval (1623–1708), unua episkopo de Nova Francio. Konceciita per Reĝa Ĉartro en 1852, tiu institucio estis la unua en Nordameriko, kiu proponis altan edukadon en franca lingvo.
Vincenzo Silvano Casulli
Vincenzo Silvano CASULLI, (komune nomita Silvano CASULLI) estis itala amatora astronomo naskiĝinta la en Putignano (Apulio), mortinta la  en Fonte Nuova (Latio). Laŭ Minor Planet Center, li malkovris 200 asteroidojn inter 1993 kaj 2011.
Li estis la unua amatora astronomo, kiu akiris precizajn astrometriajn mezurojn per ŝargkuplita aparato.
Heuriger
Heuriger (rekta traduko en eo: ĉijara) signifas en Aŭstrujo kaj novvinon kaj ankaŭ la lokon, kie la vino estas poglase aŭ pokruĉe vendata por surkoka trikado. Je tio povas temi pri laŭsezone limigita vintrinkejo aŭ pri profesia entrepreno. La rajto de la vinkulturistoj, vendi mem kulturitan kaj produktitan vinon en la propra domo sen aparta rajtigilo, en Aŭstrujo devenas de dekreto de Jozefo la 2-a el 1784. Origine oni okazigis la distrinkigon por prezenti al la vinkulturistoj kaj la loĝantaro de la loko kaj de la tuja ĉirkaŭaĵo la vinon de la aktuala rikolto. Dua ĉiujara dato estis kutima, por malplenigi la barelojn por la venonta vinberorikolto.
Tia laŭsezona distrinkigo de vino okazas ankaŭ en aliaj germanlingvaj regionoj, kie ili havas nomojn kiel Straußwirtschaft aŭ Heckenwirtschaft
Antal Edelspacher
EDELSPACHER Antal (edespaher) estis hungara lingvisto naskita en Arado la 14-an de aprilo 1846 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de septembro 1894.
Koki Otani
Koki Otani (大谷 幸輝, n. ) estas japana futbalisto.
Antal Edelspacher
Kariero
Antal Edelspacher pristudis juron en la universitato de Peŝto kaj dume li priokupiĝis lingvistikon. Li studis en Okcidenta Eŭropo plurajn okcidentajn kaj orientajn lingvojn. De 1880 ĝis sia morto li vivis en mensmalsanulejo. Li estis ano de pluraj eksterlandaj sciencaj asocioj. Li priokupiĝis komparlingvistikon kaj tradukis (inter alie de Agost Schleicher: A nyelvészet és a természettudományok (Bp., 1878), Darwin és a nyelvtudomány (Bp., 1878) ktp).
Koki Otani
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Giravanz Kitakyushu kaj Albirex Niigata.
Mária Fáskerti
FÁSKERTI Mária [pr. faŝkerti] estis hungara aktorino naskiĝinta en Máriaradna la 16-an de aprilo 1893 kaj mortinta ?.
Kariero
Fáskerti debutis en septembro de 1911. Ŝi estis anino de la trupoj de Vilmos Fehér, Mihály Szendrey kaj Gábor Miklósy, László Szbados en la 1910-aj jaroj kaj en la trupo de Géza Kardos de Eger en la jaroj 1930-aj.
Carrillo Puerto
Carrillo Puerto estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tamarindo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 031.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 13992 personoj. En la jaro 2000 temis pri 14628, do temis pri kresko / malkresko je 0.89 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 12873 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 33 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.26 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30031a.htm
Plato's Stepchildren
Plato's Stepchildren [Anstataŭfiloj de Platono] estas la deka epizodo de la tria sezono de la usona televidserio Star Trek, unue elsendita la 22-an de novembro 1968. Ĝi estis verkita de Meyer Dolinsky kaj reĝisorita de David Alexander.
La epizodo estas rimarkinda ĉar ĝi prezentis interrasan kison inter blankulo (James T. Kirk) kaj nigra virino (Uhura), kiu estis aŭdaca je usona televido en la 1960-aj jaroj. Tiu estis unu el pluraj epizodoj ne elsenditaj de la BBC pro sia "malagrabla" enhavo (la aliaj estis "The Empath", "Whom Gods Destroy" kaj "Miri").
Intrigo
Kapitano Kirk, kune kun Unua Oficiro Spock kaj Dr. McCoy iras al planedo riĉa je raraj mineralo "kironido" por esplori helpan alvokon. Tie, ili estas akceptitaj de amika nano nomata Alexander (Michael Dunn), kiu gvidas la teamon renkonti la reston de sia popolo, kiu adoptis klasikan Grekan kulturon, kaj nomis sin Platonianoj honore al la greka filozofo Platono.
Ĉiuj platonanoj, escepte de Alexander, ŝajnas posedi telekinezon. La platonanoj klarigas, ke ili "allogis" la Enterprise al sia planedo, ĉar ilia ĉefo, Parmen (Liam Sullivan), bezonas medicinan helpon. Post traktita de doktoro McCoy, Parmen postulas ke la kuracisto restu sur la planedo por trakti aliajn platonianojn. Kiam la kapitano Kirk neas, la platonanoj uzas siajn potencojn por puni lin.
Ili arogante humiligas Kirkon kaj Spockon dum doktoro McCoy rigardas, devigante ilin kanti kaj danci kiel stultuloj. Parmen devigas al Spockon ridi malgraŭ la forta obĵeto de d-ro McCoy. Poste, la platonanoj uzas siajn potencojn por devigi du aliajn anojn de "Enterprise" veni al la planedo por sia distro: Komunika Oficisto Leŭtenanto Uhura kaj Christine Chapel. Poste tiun nokton, Kirk, Spock, Chapel, kaj Uhura, devis eluzi grekajn vestojn de Parmen, kiu ilin prezentis por la kolektitaj platonanoj kaj kaptita McCoy, inkluzive devigante ke Kirk kaj Uhura pasie kisiĝi, same kiel Spock kaj Kapelo.
Alexander koleras post kiam li observas la humiligojn. Li provas, malsukcese, ataki Parmen per tranĉilo. Pli frue tamen, McCoy sukcesis izoli kaj identigi la kironidan mineralon, kiu provizas al la loĝantoj siajn specialajn potencojn; ĝi estas abunda en la natura manĝaĵo kaj akvoprovizado de la planedo. McCoy kapablas prepari serumon kaj injekti Kirk kaj Spock kun dozo de ĝi. Plue, ĉar Aleksandro diras al ili, ke ĉiu persono havas malsaman kaj nekongruan psionan oftecon, ili ne devos timi amasan atakon. Kiel rezulto, Kirk uzas siajn novajn telekinezaj potencojn por venki Parmenon kaj savi la vivon de Alexander.
Parmen finfine akceptas malvenkon kaj petas kompaton. Li tiam promesas ripari siajn intimajn vojojn. Kirk ne kredas lin, kaj avertas Parmen pri la okazaĵoj, kiujn Kirk kaj lia skipo renkontis ĉi tie estos raportitaj al Stelfloto kaj se Parmen revenos al sia vorto, la potencoj povas esti rekreitaj de iu ajn kiam ili volas venki lin. Kirk promesas sendi taŭgajn medicinajn teknikistojn al la planedo. McCoy trovas manieron ebligi al la korpo de Alexander uzi la kiriron, sed li ne volas tion, ĉar li ne volis "fariĝi unu el  ili. Li estas liberigita de sia devo servi la loĝantojn de la planedo kiel sklavo kaj "bufro", kaj petas iri kun la "'Enterprise" por komenci novan (kaj supozeble pli feliĉan) vivon aliloke en la Galaksio.
NGC 5358
NGC 5358 (aliaj indikoj — UGC 8826, MCG 7-29-13, ZWG 219.22, HCG 68E, PGC 49389) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
145559 Didiermüller
145559 Didiermüller estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Michel Ory elde la Observatorio de Ĵuraso en Vicques (Svislando).
Flago de Keila
La flago de Keila estas la flago de estona urbo Keila. Ĝi konsistas el tri nesamaltaj horizontalaj strioj (blua, blanka kaj blua). Blanka strio estas 1/7 de la vertikala larĝeco de la flago.
Flaga larĝeco kaj longeco rilatumo estas 2:1. La stilo de la flago similas al la flago de Latvio, la flago de Valga (Estonio), la flago de Rakvere, la flago de Silezia Provinco kaj al la flago de Sulejówek.
Programo Sokrato-Leonardo
La Programo Sokrato-Leonardo estis iniciativa programo de la Eŭropa Unio, kiu ekde la jaro 1995 subtenis la transnacian kunlaboron en eduko kaj scienco. Ĝi fine transiris al nova programo Erasmus+ (2014-2020).
La iniciativa programo kovris ok subprogramojn:
La unua fazo de la programo kovris la jarojn 1995 ĝis 1999, la dua fazo inter la jaroj 2000 kaj 2006 havis suman buĝeton de 1,85 miliardoj da eŭroj. Ekde 2007 la Programo Sokrato-Leonardo anstataŭiĝis per la nova eŭropa programo por "tutviva lernado" (LLLP) - tiu nova programo ĝis la jaro 2013 eĉ havos buĝeton de 7 miliardoj da eŭroj (parto de ĝi estas la kvara fazo de la programo TEMPUS).
En la Programo Sokrato-Leonardo fine partoprenis 31 ŝtatoj:
Kapuĉmerĝo
La Kapuĉmerĝo (Lophodytes cucullatus) estas malgranda anaso kaj ununura membro de la genro Lophodytes. Ĝi ofte estis klasata en la genro Mergus. Oni informis rare pri hibridiĝo kun specioj de la genro Mergus en kaptiteco. Ĝi distribuiĝas el sudorienta Alasko suden al Oregono en Usono; sudorienta Kanado suden al valo de Misisipo.
Aspekto
Unuavintruloj diferencas el inaj plenkreskuloj je tio ke ili havas grizbrunajn kolon kaj suprajn partojn (nigraj ĉe inaj plenkreskuloj), kaj pli mallarĝajn blankajn bordojn en triarangaj ol plenkreskuloj; ĉiuj inoj havas malhelajn okulojn dum ĉe maskloj, oni akiras palajn irisojn dum vintro.
La Kapuĉmerĝo havas segilecan bekon sed ĝi ne estas klasita kiel tipa merĝo.
Kapuĉmerĝoj estas la dua plej malgranda specio de merĝanasoj, kaj nur la Blanka merĝo de Eŭropo kaj Azio estas pli malgranda, kaj estas ankaŭ la ununura merĝanaso kies indiĝena habitato estas limigita al Nordameriko.
Kutimaro
Ties preferata habitato por reproduktado estas en marĉoj kaj arbaraj lagetoj de la norda duono de Usono kaj suda Kanado. Ili preferas nestumi en arbokavaĵoj ĉe akvo, sed ili uzas nestoskatolojn por Arbanaso se estas disponeblaj kaj neokupitaj. Ili formas parojn komence de vintro. La masklo alloĝas inon per memmontra ceremonia naĝado dum kiu li etendas kaj skuas la kapon kaj kolon, ŝveligas la kreston tiele ke la blanka makulo aspektas enorma kaj eĉ faligas la kapon malantaŭen. La masklo abandonas la inon tuj post la ovodemetado, kaj nur ŝi respondecas pri la tuta kovado. Post eloviĝo, la frumaturaj idoj elnestiĝas kun sia patrino post 24 horoj; ili estas jam kapablaj plonĝi kaj manĝi per si mem, kvankam ili restas kun sia patrino dum pliaj kvin semajnoj.
Kapuĉmerĝoj estas mallongdistancaj migrantoj, kiuj vintras en Usono kie ajn kie vintraj temperaturoj permesas senglaciajn kondiĉojn en lagetoj, lagoj kaj riveroj.
Kelkaj el tiuj anasoj estis iam kiel vagantoj en Eŭropo; tamen tiu bela specio estas tre komuna en kaptiveco, kaj plej birdoj vidataj en naturo en Eŭropo plej verŝajne estas eksfuĝintoj. Nur kelkaj estis konsiderataj veraj naturaj vagantoj. Britia ĵusa unua akceptita registro estas birdo kiu estis vidata en North Uist oktobre de 2000. . Malgrandaj nombroj estas vidataj regule en Dublino, sed tiuj estas supozeble eksfuĝintoj.
Tiuj anasoj manĝas per plonĝado kaj naĝado subakve por kolekti malgrandajn fiŝojn, krustulojn kaj akvajn insektojn. Ili trovas siajn predojn subakve per vido.
Taksonomio kaj evoluo
Specio de anaso el fosilio de fina Pleistoceno de Vero Beach (Florido), estis priskribata kiel Querquedula floridana (genro nune inkludata en Anas), sed kiu post reekzamenado rezultis specio tre proksime rilata al la Kapuĉmerĝo; ĝi estas nune nomata Lophodytes floridanus, sed la preciza rilataro inter tiu birdo kaj la moderna specio estas nekonata.
Palaco Branconio dell'Aquila
La Palaco Branconio aŭ Palazzo Branconio dell'Aquila estis jam perdita palaco en la kvartalo Borgo de Romo (inter la Kastelo de Sankta Anĝelo kaj la Vatikano), dezajnita de Rafaelo por Giovanbattista Branconio dell'Aquila, papa konsilisto kaj oraĵisto.
Ĝi estis dezajnita de la itala artisto en siaj lastaj jaroj, ĉirkaŭ 1520. La palaco estis detruita ĉirkaŭ 1660 kun la apudaj domblokoj, nome "Isola del Priorato" ĉe la najbara priorejo de la Malta Ordeno, por malfermi placon antaŭ la kolonaro de la Placo Sankta Petro, nome Piazza Rusticucci.
Insurekcio de Januaro de 1933 en Hispanio
La Revolucio de januaro de 1933 estis strika insurekcio kiu daŭris ĉirkaŭ tri semajnojn en Hispanio, dum kiu okazis la nomitaj mortigado de Casas Viejas kiuj kortuŝis la tiaman hispanan publikan opinion.
La insurrekcio kongruas kun la anarkiista strategion de la CNT kaj de la FAI, konsista je realigi socian agistadon kiu denoncas la ege malriĉajn vivkondiĉojn de la hispana laborista klaso, situacioj kiuj produktus la nomatan "revolucian kontaĝon" per kiu ekis la liberecana revolucio en Hispanio. Por la 1-a de januaro oni konvokis Ĝeneralan strikon en la lando.
La plej tragediaj okazintaĵoj okazis en la suda vilaĝeto de Casas Viejas kaj ricevis la nomon de Eventoj de Casas Viejas.
Brtnička
Brtnička (germane: Klein Pirnitz, Klein Pürnitz, ĝis la jaro 1925 Brtničky) estas municipo en Ĉeĥio, en okcidenta Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina situanta sudoriente de urbo Jihlava. En ĉi tie vivis. Al la 1-a de januaro 2007 la municipo estis transgvidita el distrikto Třebíč en distrikton Jihlava.
Historio
La vilaĝon verŝajne fondis loĝantoj de Dlouhá Brtnice.
Brtnička estis domaro de Opatov ĝis la jaro 1875. En la jaroj 1949–1960 ĝi apartenis al distrikto Třešť, en la jaroj 1961–2006 al distrikto Třebíč, ekde la jaro 2007 ĝi apartenas al distrikto Jihlava.
Kristoforo de Bavario
Kristoforo de Bavario (naskiĝis kiel Christoph von Pfalz-Neumarkt la en Neumarkt in der Oberpfalz; mortis la  en Helsingborg) estis reĝo de Danio ( Christoffer af Bayern, Kristoforo la 3-a, ekde 1440), Svedio (: Kristofer av Bayern, ekde 1441) kaj Norvegio (: Kristoffer av Bayern, ekde 1442). Li estis filo de duko Johano de Pfalz-Neumarkt kaj Katarina, la fratino de sia antaŭulo el la pomeria dinastio Grifoj Eriko de Pomerio, kaj Kristoforo de Bavario apartenis al la vitelsbaĥa dinastio, branĉo Pfalz-Neumarkt.
Distrikto Vrancea
Vrancea [vranĉa] estas distrikto (rumane județ) en la orienta Rumanio, en provinco Moldavio. Ĝia ĉefurbo estas Focșani.
Najbaroj: oriente: distrikto Galați; sud-oriente: distrikto Brăila; sude: distrikto Buzău; okcidente: distrikto Covasna; norde: distrikto Bacău; nord-oriente: distrikto Iași.
Arondismento Chaumont
La arondismento Chaumont (france arrondissement de Chaumont) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Haute-Marne (konsistanta la sudan parton de la departemento) kaj en la nuna administra regiono Grand Est (france, en Esperanto Granda Oriento) respektive en la historia kultura regiono Ĉampanjo-Ardenoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Chaumont, kiu ankaŭ estas la administra centro de la departemento. Komence de la jaro en la arondismento vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantonoj
La arodismentaj komunumoj ekde administra reformo de 2015 apartenas al ok kantonoj:
El tiu la kantonoj Chaumont-1, Chaumont-2 kaj Chaumont-3 reprezentas la ĉefurbon.
Ĝis 2015 apartenis al la arondismento Chaumont la jenaj 11 kantonoj :
Vidu ankaŭ
ATENTU: La komunumoj de 1000 aŭ pli da loĝantoj ĉiuj ricevis artikolon. Por komunumetoj de signife malpli ol 1000 loĝantoj tio ne sencas, kaj en la departemento ekzistas multaj vilaĝetaj komunumoj kun malpli ol 100 vilaĝanoj (la komunumo Curmonten tiu ĉi arondismento havas nur 12, dek du!). Tial forpreniĝu la ruĝaj ligiloj de tiuj ekstreme malgrandaj adiminstraj unuoj (ofte sen foto, kutime sen reta ligilo), kiuj probable en la venontaj jaroj ankoraŭ transformiĝos al iom pli grandaj "novaj komunumoj".
Herbord von der Marthen
Herbord von der Marthen, (naskiĝinta ĉ. 1480 en Erfurto, mortinta en 1529 en Majenco) estis germana juristo kaj humanisto katolika.
Vivo
Herbord von der Marthen ekstudentis en 1496 ĉe la Universitato de Erfurto kie li bakalaŭriĝis en 1500 kaj magistriĝis (magister artium) en 1504. Poste li dediĉis sin al juraj studoj kaj iĝis en la vintra semestro 1507 bakalaŭro de kanona kaj malkanona juroj. En somero 1512 li iĝis licenciulo kaj samjare doktoro jurscienca. Sekve li dungitis kiel profesoro en Erfurto.
Li posteulis la pro simpatio kun la saksoj en 1514 ekzekutitan urban ĉefadvokaton; ĉi tiun deĵoron li plenumis por la daŭro de du jaroj. En 1515 li iĝis rektoro altlerneja. Tiufunkcie li denuncitis pro ŝtatperfido pro falsa ĵuro de tribunale defendatoj (denove temis pri kvereloj kun saksoj) kaj sukcesis fuĝi en 1517 al Majenco. Tie li eklaboris por Albrecht von Brandenburg kaj iĝis imperiestra konsilisto sub la imperiestroj Maksimiliano la 1-a (Sankta Romia Imperio) kaj Karlo la 5-a (Sankta Romia Imperio).
Danke al siaj ligoj al la erfurta humanista rondaro inter 1506 kaj 1516 ĉirkaŭ Mutianus Rufus kaj Eobanus Hessus li ankaŭ verkistis. Rimarkeblas en la verkoj vere altkvalita klereco lia. Rufus ankaŭ zorgis ke Herbord iĝu posteulo de Georg Spalatin kiel instruisto de klasikaj lingvoj ĉe Monaĥejo Georgenthal. Kelkfoje li taksitis modelo de moderna juristo kiel aludo al humanisma jurscieco kie renovigitis ĉefe disde Franclando.
Sornac
Sornac estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 815 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Sornac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jean-François Loge, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Urba municipo Ptuj
Urba municipo Ptuj (slovena Mestna občina Ptuj) estas unu el 11 urbaj municipoj kaj unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La konsistas el 10 komunumoj en la areo de 66,7 km². Komence de 2018 estis 23.162 loĝantoj. La administra centro de la urba municipo estas la urbo Ptuj.
Loko, priskribo
La municipo situas en la okcidenta parto de la valo de Ptujsko polje, inter la riveroj Drava kaj Pesnica. La alteco estas ĉirkaŭ 220 m en la rivervalo al 420 m en la norda rando. Ĉe la suda rando de la lago verŝas Ptujsko.
La apudaj municipoj estas:
Občina Lenart kaj Občina Destrnik nordo, Občina Juršinci kaj Občina Dornava oriente, Občina Markovci sudoriente, Občina Videm la sudo, Občina Hajdina kaj Občina Starše al la sudokcidento, Občina Duplek nordokcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 10 komunumoj:
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:96_x566475.4375_y144506_s13_b4
São Miguel dos Campos (mikroregiono)
La mikroregiono de São Miguel dos Campos estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Alagoaso. Ĝi enhavas naŭ municipojn.
József Szendi
Biografio
József Szendi studis teologion en Scienca Universitato Péter Pázmány, li doktoriĝis en 1946. Pli frue en 1944 li pastriĝis. Li komencis sian karieron en kirko en Csákvár en 1945, en la sekva jaro en Pesthidegkút, poste li estis teologia instruisto en sia naskiĝurbo. En 1948 li estis seminariestro, inter 1952–1957 li estis pastro en hospitalo. Depost falo de la Hungara revolucio de 1956 li estis arestita pro falsaj akuzoj. Li liberiĝis post 3 semajnoj. Liaj sekvaj postenoj estis: En 1993 diocezo de Veszprém estis levita al ĉefdiocezo, sekve József Szendi iĝis ĉefepiskopo. Li pensiuliĝis en 1997.
Obersteckholz
Obersteckholz estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 409 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Obersteckholz situas en monteta regiono en la Svisa Mezlando rekte sude de la urbo Langenthal. La komunumo Obersteckholz konsistas el la vilaĝo Obersteckholz kaj la setlejoj Habcherig, Hübeli, Pfyfferloch, Chleebe kaj Am Wald.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,90 km², de kiuj 27,9% estas kovritaj de arbaro, 66,5% servas por agrikulturo kaj 5,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Obersteckholz limas en nordo al la komunumo Langenthal, en oriento al Untersteckholz, kiu ek de la 1-a de januaro 2010 apartenas al la komunumo Langenthal, en sudo al Busswil ĉe Melchnau, kaj en oriento al Lotzwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Steckholz datiĝas el la jaro 1255 kiel Stechcholz. Obersteckholz estis parto de la havaĵo de la Baronoj de Langenstein. Kune kun Untersteckholz ĝi apartenis al la malalta tribunalo de Langenthal kaj ek de la jaro 1406 al la supera tribunalo de la berna Voktejo Wangen. En la jaro 1831 Obersteckholz fariĝis aparta politika komunumo.
Masato Hashimoto
Masato Hashimoto (橋本 真人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Tochigi SC, V-Varen Nagasaki, SC Sagamihara kaj Grulla Morioka.
Monterey
La urbo Monterey [monteREj] aŭ Monterejo situas ĉe la suda bordo de Golfo Monterejo, sur la marbordo de Pacifiko en Centra Kalifornio. Ĝi kuŝas je alteco de 8 metroj super marnivelo. Ĝi havas landareon de 8,466 kvadrataj mejloj (21,927 km²). La popolnombrado de 2010 indikis 27 810 loĝantojn.
Monterey estis la ĉefurbo de Alta Kalifornio sub la reĝado de kaj Hispanio kaj Meksiko. Ĝi estis la sola haveno por eniro de imposteblaj varoj en Kalifornio. En 1846, la usona flago leviĝis super la doganejo, kaj Kalifornio iĝis parto de Usono post la sekvinta Meksik-Usona Milito.
La urbo havis la unuan teatron, publikan konstruaĵon, publikan bibliotekon, publike financitan lernejon, presejon kaj ĵurnalon en Kalifornio. La urbo kaj ĉirkaŭaĵoj altiris artistojn ekde la fino de la 19-a jarcento, kaj multaj famaj pentristoj kaj verkistoj loĝis tie. Ĝis la 1950-aj jaroj, ekzistis abunda fiŝkaptado.
Inter la rimarkindaj hodiaŭaj altiroj estas la Akvario de la Gulfeto de Monterey (angle: Monterey Bay Aquarium), la strato Cannery Row, la Varfo de Fiŝkaptistoj, kaj la ĉiujara Ĵazo Festivalo de Monterey.
Amerindiana periodo
Longe antaŭ la alveno de hispanaj esploristoj, la tribo Rumsen Ohlone, unu el sep lingve distingaj Ohlone grupoj en Kalifornio, loĝis en la areo nun konata kiel Monterey. Ili vivtenis per ĉasado, fiŝkaptado, kaj kolektado de manĝaĵoj sur kaj ĉirkaŭ la biologie riĉa duoninsulo de Monterey. Esploristoj trovis plurajn rubamasojn de konkoj en la areo kaj, surbaze de la arkeologiaj indikaĵoj, konkludis ke la ĉefa mara manĝaĵo konsistis, je diversaj tempoj, el mituloj kaj haliotoj. Pluraj lokoj de Ohlone rubamasoj estis lokitaj laŭlonge de la 12 mejloj de roka marbordo de la duoninsulo de la nuna loko de Varfo de Fiŝkaptistoj en Monterey al la urbeto Karmelo.
Hispania periodo
En 1602, hispana mara esploristo Sebastian Vizcaino registris la hispanlingvan nomon "Bahia de Monterrey" (Golfeto de la monto de la reĝo), kiu evoluis en Monterey Bay. Vizcaino alteriĝis ĉe la suda rando de la golfeto, kaj priskribis grandan havenon, taŭga por uzo kiel ankrejo de sudenirantaj ŝipoj. Vizcaino ankaŭ notis kaj nomis la "Punkto de Pinoj" (etikeditaj en hodiaŭaj mapoj kiel "Punkto Pinoj", la plej norda punkto de la Duoninsulo de Monterey). Ĉiuj aliaj uzoj de la nomo Monterey derivis de la nomo de Vizcaino por la golfeto. Variantoj de la nomon de la urbo estas registritaj kiel Monte Rey kaj Montery.
En 1769, la unua eŭropa lando-esplorado de Alta Kalifornio, nome la hispana ekspedicio Portolà vojaĝis norden de San Diego, serĉante la "Havenon de Monterey", priskibita de Vizcaino 167 jarojn antaŭe. Ial, la esploristoj ne sukcesis rekoni la lokon kiam ili venis al ĝi en la 1a de oktobro, 1769. La grupo daŭrigis norden ĝis la golfeto de San Francisco antaŭ reiri. Dum la reiron, ili kampadis proksime de unu el la lagetoj de Moneterey en la 27a de novembro, sed ili ankoraŭ ne estis konvinkitaj ke ili trovis la lokon kiun Vizcaino priskribis. Franciskana misiisto Juan Crespi notis en sia taglibro, "Ni haltis en vido de la Punkto de Pinoj (rekonita, kiel dirite, en la komenco de oktobro) kaj kampadis proksime de malgranda lageto, kiu havas iom ŝliman akvon, sed abundas en paŝtejoj kaj brulligno."
Portolà revenis tra tero al Monterey la sekvantan jaron, konkludante ke li nepre devis esti finfine ĉe la haveno de Monterey trovita de Vizcaino. La portero-partio renkontiĝis al Monterey de Patro Junipero Serra, kiu vojaĝis por maro. Portolà starigis la Garnizonon de Monterey por protekti la havenon kaj je la 3 de junio, 1770, Serra fondis la Katedralon de Sankta Karolo Borromeo ene de la Presidio areo. Portolà revenis al Meksikio, anstataŭita en Monterey de kapitano Pedro Fages, kiu estis tria en komando sur la esploristinaj ekspedicioj. Fages fariĝis la dua reganto de Alta Kalifornio, servante de 1770 ĝis 1774.
La misiistaj celoj de Serra baldaŭ konfliktis kun Fages kaj la soldatoj, kaj li movis la misio al Karmelo la sekva jaro por gajni pli granda sendependeco de Fages. La ekzistanta ligno kaj adobo konstruaĵo iĝis la kapelo por la Garnizono.
Monterey fariĝis la ĉefurbo de la "Provinco de Ambaŭ Kalifornioj" en 1777, kaj la kapelo estis renomita la Reĝa Garnizono Kapelo. La originala preĝejo estis detruita per fajro en 1789 kaj anstataŭita de la nuna sabloŝtono strukturo. Ĝi estis kompletigita en 1794 per indeĝena laboro. En 1840, la kapelo estis redediĉita je la patroneco de Sankta Karlo Borromeo. La katedralo estas la plej malnova kontinue operacianta paroko kaj la plej malnova konstruaĵo de ŝtono en Kalifornio. Ĝi ankaŭ estas la plej malnova (kaj la plej malgranda) utilata katedralo kune kun St. Louis Cathedral en New Orleans, Louisiana. Ĝi estas la sola ekzistanta Presidio kapelo en Kalifornio kaj la sola postvivanta konstruaĵo el la originala Garizono de Monterey.
La urbo estis origine la sola haveno de eniro por ĉiuj imposteblaj varoj en Kalifornio. Ĉiuj sendoj en Kalifornio por maro estis postulita por iri tra la Doganejo, la plej malnova registara konstruaĵo en la ŝtato kaj la unua historia monumento de Kalifornio. Konstruita en tri fazoj, la hispanuloj komencis konstruadon de la Doganejo en 1814, la meksikia registaro kompletigis la centran sekcion en 1827, kaj la Usona registaro finis la malsupran parton en 1846.
Meksikia periodo
Meksikio akiris sendependecon de Hispanio en 1821, sed la civilaj kaj religiaj institucioj de Alta Kalifornio restis multe same ĝis la jaroj 1830, kiam la sekularigo de la misioj konvertis la plejparton de la paŝtaĵaj landoj de la misioj en privatajn subvenciajn terenoj namataj "ranchos".
Monterey estis la loko Batalo de Monterey, la 7-a julio, 1846, dum la Meksikia-Usona Milito. Estis je tiu dato ki kiu John D. Sloat, Commodore en Usono Mararmeo, levis la usona flago super la Monterey Custom House kaj asertis Kalifornio por Usono.
Krome, multaj historiaj " novecoj " okazis en Monterey. Tiuj inkludas Kalifornio unua teatro, briko domo , publike financita lernejo , publika konstruaĵo , publika biblioteko, kaj presilo , kiu presis La Kalifornio , Kalifornio unuan ĵurnalon. Larkin House, unu el Monterey State Historic Park National Historic Landmarks, konstruita en la Meksika periodo de Thomas Oliver Larkin , estas frua ekzemplo de Monterey Kolonia arkitekturo. La malnova Custom House, la historia distrikto kaj la Royal Presidio Kapelo estas ankaŭ Nacia Historic Landmarks. La Cooper - Molera Adobo estas National Trust Historic Site
Kalifornio
Colton Hall, konstruita en 1849 de Walter Colton, estis origine kaj publika lernejo kaj registaro renkontiĝejo. Ĝi gastigis la Unuan Konstitucian Kongreson en 1849, kiun formis la dokumentojn necesajn por apliki al Usono por ŝtatiĝo. Hodiaŭ ĝi tenas muzeon, dum najbaraj konstruaĵoj servas kiel la Urbodomo. La poŝtejo de Monterey malfermiĝis en 1849. Monterey estis korpigita en 1889.
Monterey delonge estis fama pro la abunda fiŝkaptado en la Gulfeto de Monterey. Tio ŝanĝiĝis en 1950, kiam la loka fiŝkaptado-industrio kolapsis pro trorikoltado. Kelkaj el la malnovaj kajutoj de la fiŝkaptistoj de la frua 20-a jarcento jam staras kiel originale sur Cannery Row.
Krom pentristoj, multaj rimarkindaj aŭtoroj ankaŭ vivis en kaj ĉirkaŭ la areo de Monterey, inkluzive de John Steinbeck, Robinson Jeffers, Robert A. Heinlein, Henry Miller, Ed Ricketts kaj Robert Louis Stevenson.
Pli lastatempe, Monterey estis rekonita por lia signifa partopreno en post-malĉefa lernado de lingvoj aliaj ol la angla kaj ĝia grava rolo en transdonante tradukado kaj interpretado servoj ĉirkaŭ de la mondo. En Novembro 1995, Kalifornio Reganto Pete Wilson proklamis Monterey kiel "La Monda Ĉefurbo de Lingvoj".
Geografio
Laŭ la Usona Buro de la Censo (Angle: The United States Census Bureau), la urbo havas totan areon de 11.7 kvadrataj mejloj ( 30.4 km2 ), de kiuj 8.5 kvadrataj mejloj (21.9 km2) estas tero kaj 3.3 kvadrataj mejloj (8.5 km2) (28.05%) estas akvo. Sablo-deponejoj en la norda, marborda zono konsistigas la nurajn konatajn mineralajn resursojn.
Loka grundo estas Kvaternara Aluvio, kaj la urbo sidas en modera al alta sisma risko zono, la ĉefa minaco estas la aktiva faŭlto de San Andreas proksimume 26 mejloj (42 km) oriente. La faŭlto de Monterey Bay, kiu spuras tri mejlojn (4.8 km) norde, estas same aktiva, kiel estas la Palo Colorado faŭlto sep mejlojn (11.3 km) sude. Ankaŭ apude, minoraj sed potenciale aktivaj, estas la Berwick Kanjono, Seaside, Tularcitos kaj Chupines faŭltoj.
La maksimuma kredinda cunamo en la Golfeto de Monterejo en la lastaj du jarcentoj havis alton de 2,7 metroj. La konsiderinda subevoluinta areo en la nordokcidenta parto de la urbo havas altan potencialon por terglitoj kaj erozio.
La urbo estas apud la Nacia Mara Sanktejo de Montereja Golfeto (Monterey Bay National Marine Sanctuary), kiu estas federacie protektita oceana areo etendiĝanta 444 kilometrojn en la oceanon. Kelkfoje oni konfuzas tiun sanktejon kun la multe malpli granda loka golfeto, kiu ankaŭ nomiĝas Golfeto de Monterejo.
La Kalifornia mara lutro, minacata subspecio, loĝas en la loka mara medio de Monterejo, kaj kampo stacimo de la Centro de Maraj Mamuloj situas en Monterejo por subteni marajn rekuperajn operaciojn en tiu sekcio de la Kalifornia marbordo. Monterey estas hejmo al kelkaj endanĝerigitaj birdospecioj: Kalifornia Clapper rail, trovitaj en marmarĉoj; ankaŭ la Kalifornia bruna pelikano kaj Yuma Ridgway Rail, ambaŭ de kies habitato estas dunoj kaj rokaj promontorios. La malofta Sankta Joakimo kit vulpo troviĝas ankaŭ en Monterey kverko-arbaro kaj ĉaparalaj habitatoj. La ĉaparalo, trovita ĉefe en la pli sekaj orientaj deklivoj de la urbo, gastigas plantoj kiel manzanita, chemise kaj ceanothus. Pliaj specioj de intereso (t.e. eblaj kandidatoj por endanĝerigitaj speciaj statuso) estas la Salinas kanguruo-rato, kaj la arĝenta-flanka sengamba lacerto.
En Monterejo ekzistas diversaj naturaj habitatoj: marborda zono kaj sablodunoj; pina arbaro (kun kalifornia pino/Pinus radiata, Pinus attenuata, Pinus muricata, Arctostaphylos montereyensis); kaj montereja cipreso. Ne estas laktofarmoj en la urbo de Monterrey; la duon-mola fromaĝo konata kiel Monterey Jack originas el apuda Karmela Valo kaj estas nomita tiel laŭ la entreprenisto kaj terospekulaciisto David Jack.
Sulpa
Sulpa (ruse Сульпа) estas rivereto en Rusio, en Sverdlovska kaj Tjumena provincoj. Ĝi estas maldektsra alfluanto de rivero Lozva, situas je 607 km de ties alfluo al Tavda. La rivereto longas 17 km.
Monterey
Klimato
La proksimeco de Monterejo al la Pacifika Oceano reguligas la klimato de la urbo. Ĝi havas milda-somera mediteranea klimato (klimata klasifiko de Köppen: Csb). La mezuma alta-termperaturo de Monterejo estas 16 °C vintre kaj 22 °C somere. Mezuma jara pluvfalo estas proksimume 500 mm. La plejparto de pluvo falas inter Octobro kaj Aprilo. Apenaŭ pluvas dum la someraj monatoj. Ĉiu jaro havas, mezume, 70 tagojn kun mezurebla pluvfalo. Someroj estas malvarmetaj kaj nebulaj.
Neĝas temp' al tempe en la pli altaj partoj de la Montoj Santa Lucia kaj Gabilan, sed neĝo en Monterey mem estas ege malofta okazo. Kelkaj surprizaj eventoj en Januaro 1962, Februaro 1976, kaj Decembro 1997 alportis maldikan neĝtegaĵon al Monterejo. En Marzo 2006, totalo de 81 mm de neĝo falis sur Monterjo, inkluzive de 56 mm je 10 Marzo, 2006. La neĝofalo je 21 Januaro, 1962, estas memorita ĉar ĝi malfruiĝis la Bing Crosby Golfludo-turniron en najbara urbeto Pebble Beach.
La plej malalta temperaturo iam ajn registrita estis −7 °C je 22 Decembro, 1990. Ĉiu jare estas, mezume, 2.9 tago kun termperaturoj super 32 °C, kaj 2 tago kun temperaturoj de 0 °C aŭ malpli.
La plej pluva jaro iam ajn registrita estis 1998, kiam 1,042 mm da pluvo falis. La plej seka jaro estis 1953, kiam nur 227 mm de pluvo falis. La plej grand kvanto da pluvo, kiu falis dum unu monato estis 326 mm en Februaro 1998. La plej grand kvanto da pluvo, kiu falis dum unu tago estis 98 mm je 23 December, 1995.
John McMahon (politikisto)
Kolonelo Siro John McMAHON, 1-a Baroneto (n. ĉ. 1754 - m. la 12-an de septembro, 1817) estis irlande naskita brita politikisto kaj kortega funkciulo. Li estis soldato, kiu de 1802 ĝis 1812 elektiĝis por reprezenti la lokon Aldeburgh en la brita parlamento. De 1811 aŭ 1812 ĝis sia morto, li estis membro de la reĝa privata konsilantaro kaj Privata Sekretario de la Brita Reĝo. Dum la kariero li servis ankaŭ en diversaj aliaj postenoj, ekzemple kiel la dispagisto de pensioj al vidvinoj, kaj kiel konsilisto al la duko de Kornvalo. Nelonge antaŭ la morto, oni kreis por li baronetecon. Li ankaŭ rolas (malflate) en unu romano, Regency Buck de Georgette Heyer.