cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dulliken
Historio
La unua dokumenta mencio de Dulliken datiĝas el la jaro 924 kiel Tullinchova. La malalta jurisdikcio pri Dulliken apartenis dum mezepoko al la Abatejo Schönenwerd kaj pere de la Habsburgoj estis transdonita al la protektovoktoj de la abatejo, la Baronoj de Gösgen-Falkenstein. Ili vendis Dulliken en la jaro 1458 kun la tuta voktejo al Soloturno. En la jaro 1627 Dulliken estis deprenita de la voktejo Gösgen kaj atribuita al la ĉefejo Olten.
(155959) 2001 QF127
(155959) 2001 QF127 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Membroŝtatoj de Unuiĝintaj Nacioj
[[Dosiero:United Nations (Member States and Territories).svg|eta|450px|Mapo de la UN-membroŝtatoj kaj iliaj dependaj regionoj, tiel kiel agnoskataj de UN.
Tajvano ne estas agnoskita de UN, ĉar la nura reprezentanto de Ĉinio estas la Popolrespubliko de Ĉinio (laŭ rezolucio numero 2758 de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj).]]
La listo de membroŝtatoj de Unuiĝintaj Nacioj entenas entute 193 ŝtatojn.
Ili estas listigitaj ĉi tie laŭ alfabeta vicordo:
Kaldoŝoj
Nov-Kaledonio estis utiligita kiel punkolonio de 1854 ĝis 1922 fare de Francio. De tiu periodo kaj de tiam antaŭen, multaj eŭropanoj (precipe de franca kaj, iagrade, germana originoj) setlis en la teritorio kaj miksiĝis kun aziaj kaj polineziaj setlantoj. La Code de l'indigénat (kodo por indiĝenoj), lanĉita en 1887, provizis la liberan setlantan loĝantaron per avantaĝa statuso super la indiĝenaj melaneziaj homoj, konataj kolektive kiel Kanakoj. La Kaldoŝoj ekloĝis kaj gajnis posedaĵon sur la seka okcidenta marbordo de la ĉefinsulo Grande-Terre kie situantas ankaŭ la ĉefurbo Noumeo, puŝante la Kanakojn al malgrandaj rezervejoj en la nordo kaj oriento. Kun la supera pozicio, ili konstituis la regantan klason de la kolonio kaj ili estis tiuj kiuj larĝigis la uzokutimon de la vorto kanako kiel pejorativa.
Oportuna butiko
Oportuna butiko (angle: convenience store) estas butiko, kiu havas malgrandan areon sed vendas diversspecajn vendaĵojn.
Kaldoŝoj
La kulturo de Kaldoŝoj ofte estas komparita kun kulturoj de kamparaj aŭstralianoj kaj buroj. Ili estas, ĉe politika nivelo, tipaj lojaluloj (en la kunteksto de Nov-Kaledonio, ili kontraŭbatalas sendependecon disde el Francio). Ili estis viditaj kiel subtenantoj de forta kaldoŝa RPCR (Rassemblement pour une Calédonie dans la République, Amaskunveno por Kaledonio ene de la Respubliko) ĝis 2004, kiam sia subteno ŝanĝis konsiderinde direkte al L'Avenir Ensemble ("Estonteco Kune"), kiu havas la celon de multrasa Nov-Kaledonio ene de la kadro de la franca respubliko.
Oportuna butiko
Multaj ĉenmagazenoj disvastigas servon de oportunaj butikoj.
Zadní Jetřichovice
Zadní Jetřichovice (germane Hinterdittersbach, ankaŭ Kirnitzschschänke) estas jam pereinta domaro sur rivereto Křinice sur teritorio de Nacia parko Bohemia Svislando en distrikto Děčín. En la jaro 1833 ĝi havis kvar domojn, ĉirkaŭ la jaro 1900 estis da ili sep. Post la dua mondmilito la vilaĝo estis neniigita, restis el ĝi nur surkreskintaj ruinoj kaj elkreskintaj kaŝtanarboj ĉe eksa gastejo "Křinická hospoda".
Oportuna butiko
Multaj butikoj troviĝas apud trunkaj vojoj, fervoja stacio, doma kvartalo. En Usono ili ofte troviĝas en benzinstacioj apud trukaj vojoj. En Japanio, ili troviĝas ankaŭ en malsanulejoj, universitatoj kaj administraciaj domoj.
Zadní Jetřichovice
Tra la teritorio kondukas Bohemia ŝoseo, kiu dividis ĝin en senjorujojn de Bynovec kaj de Česká Kamenice. En bynoveca parto, kiun proprumis Clary-Aldringenidoj, estadis ĉasarbaro. En la jaro 1943 estis en ĝi konstruita kruco por memoro de Jeroným Clary-Aldringen, kiu falis en la jaro 1941 ĉe Sokolovka en Ukrainio. La parto de Česká Kamenice apartenis al Kinskýidoj; ĉi tie situadis gastejo ĉe Křinice (Kirnitzschschänke). Ŝatataj estis ankaŭ gastejo Zum Hirsch (Gastejo ĉe Cervo), gastejo Hegerhaus (Arbaristejo) kaj gastejo Waldfrieden (Arbara paco).
Historio de tekokomputiloj
IBM 5100
La unua "portebla" komputilo (PK) estis prezentita en 1975 modelo 5100, produktita fare de IBM. Ĝi estis plenfunkcia PK muntita en la sama korpo kun klavaro kaj 5-cola monokromata katodradia ekrano. Ĝi havis ĉefprocesoron, ĉefmemoron kaj bandan datumportilon. Kiam aperis IBM 5100 oni ĝin titolis “mikrokomputilo”, ja kompare kun tiutempaj komputilegoj (mainframe), okupantaj grandajn halojn, la PK aspektis tre mikra. Tamen hodiaŭ IBM 5100 ŝajnas ne portebla, sed transportebla, ĉar ĝi pezis pli ol 20 kg.
Osborne 1
Unua vere portebla PK estis prezentita en 1981 kaj estis titolita Osborne 1. Ĝi estis projektita kaj konstruita fare de firmao Osborne Computer Corporation, fondita de Adam Osborne (fama inĝeniero verkinta dokumentaron al mikroprocesoro Intel 4004).
Osborne 1 havis programaron konsistanta el propra mastruma sistemo Osborne Sistem One, tekstilo, elektronika tabelo kaj du versioj de BASIC.
Osborne 1 estis komerce tre sukcesa. Kvankam ĝi kostis pli ol 1800 USD, dank al unikaj teknikaj kaj poruzantaj ecoj la PK estis vendita en 10 000 ekzempleroj dum monato.
Bedaŭrinde, la historio de sukceso de la firmao de Osborne Computer Corporation estis tre mallonga: en 1982, tro frue antaŭ lanĉo, estis anoncitaj novaj modeloj Executive (kun granda ekrano kaj malvarmiga ventumilo) kaj Vixen (MS-DOS-kongrua). Antaŭtempa anoncado puŝis aĉetantojn atendi novajn komputilojn de Osborne, kaj Osborne 1 ĉesis vendiĝi.
Commodore SX-64 kaj Compaq Portable
Danke al ideoj prezentitaj en Osborne 1 aperis novaj specimenoj de porteblaj komputiloj. Plej famaj estis IBM-kongrua Compaq Portable (aperinta en marto de 1983) kaj Commodore SX-64 (prezentita en januaro de 1984). Commodore SX-64 fare de Commodore Computers aspektis tre brile por sia tempo: unue ĝi estis la unua portebla komputilo kun kolora grafika ekrano (5-cola, 320·200 punktoj, 25 linioj da teksto po 40 signoj), krom tio ĝi havis ŝtopilojn S-Video kaj RCA, trikanalan sonan kontrolilon kaj du konektilojn por aldoni ludostirilojn. Unuvorte Commodore SX-64 estas multimedia tekokomputilo de 1984. Ĝia pezo estis “nur” 8,6 kg, la korpo aspektis kiel valizo. Kvankam la prezo de Commodore SX-64 estis nealta — ĉ. 1 000 USD — ĝi ne havis komercan sukceson, ŝajne pro malgranda ekrano, manko de baterio aŭ pro nekongrueco kun la arkitekturo IBM, rapide kreskanta tiutempe.
Compaq Portable estis iom pli peza (10,5 kg), sed havis pli fortan ĉefprocesoron (5 Mhz Intel 8088), du diskilojn kontraŭ unu ĉe Commodore SX-64, 9-colan ekranon (monokromata teksta). Plej grava estis ĝia kongrueco kun MS-DOS, kio permesis uzi programojn funkciantaj ĉe la operaciumo.
La korpo ankaŭ de Compaq Portable estis valizforma, klavaro rolis kovrilon de antaŭa panelo (la ideo estis prenita de Osborne 1), bateria bloko ne estis proektita. Kvankam prezo de Compaq Portable estis pli ol 3 500 USD, ĝi estis grande sukcesa: dum unua jaro estis venditaj 53 mil ekzempleroj. Jaron poste estis anoncita komputilo IBM Portable, tamen ĝi teknike simila estis pli peza kaj pli multekosta ol Compaq Portable.
Antaŭuloj de nunaj tekokomputiloj
Unua paŝo direkte al nunaj tekokomputiloj estis prezentita en 1982 komputilo Epson HX-20. La aparato estis pli malpeza kaj plimalgranda ol Osborne 1 kaj ĝiaj posteuloj - Epson HX-20 pezis nur 1,6 kg. Plej interesaj trajtoj de la PK estis ene muntita akumulila baterio kaj likvokristala ekrano. Estas interese, ke la komputilo estis duprocesora: en ĝi funkciis du 0,6 Mhz procesoroj Hitachi 6301. Kapabloj de Epson HX-20 estis ne mirigaj, ĉar la procesoroj ne estis tro fortaj, dimensio de RAM – nur 16 kB, monokromata ekrano prezentanta nur 4 liniojn po 20 signoj. Tamen ĝi estis vera PK – en ĝia ROM estis enskribita Microsoft BASIC, ĝi havis ŝtopilon de seria buso kaj enan bendan datumportilon.
Ankoraŭ unu interesa aparato estis Gavilan Computer, produktita fare de samnoma firmao ek de 1983. Ĝi estis MS-DOS-kongrua tekokomputilo. Laŭ aspekto tre simila al modernaj tekokomputiloj: ĝi havis ĉarniran LK-ekranon kaj pezis nur 4 kg. Gavilan havis procesoron Intel 8088, 64 kB da RAM kaj aldone enan printilon, kiu pli pezigis ĝin ĝis 6,4 kg. La komputilojn oni aktive uzis en NASA, tamen vastan sukceson ne ricevis. Malgraŭ kongrueco kun MS-DOS, Gavilan havis propran operaciumon kaj pro tio la firmao fiaskis. Tamen, same kiel Osborne 1, Gavilan Computer lanĉis ideojn, kiuj plukreskis en pli sukcesaj aparatoj.
Jam en 1984 estis prezentitaj tekokomputiloj Hewlett-Packard HP 110 kaj Radio Shack TRS-80 model 200. Ili havis akumulilaj bateriojn kaj ĉarniran ekranon, kiu en fermita formo kovras klavaron. HP 110 kaj TRS-80 havis grafikajn monokromatajn LK-ekranojn kaj enmuntitajn 300 bit/s modemojn, kaj ilia pezo estis 3,4 kg kaj 1,6 kg. Modelo 200 TRS-80 estis nekongrua kun MS-DOS kaj pro tio ne havis vastan uzon. HP 110 funkciis kun operaciumo MS-DOS 2.11, havis sufiĉe grandan ekranon (480·120) kaj danke al tio estis sufiĉe populara, malgraŭ la prezo 3 000 USD.
En 1989 jam kelkaj firmaoj prezentis novajn modelojn de tekokomputiloj: NEC UltraLite, Zenith MinisPort kaj Compaq LTE. La PK praktike ne havis diferencon de modernaj tekokomputiloj.
NGC 944
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ferrigno Rifto
Ferrigno Rifto (angle : Ferrigno Rift) estas rifto kiu estas profunde kaj longe situanta sub glacia fluo Ferrigno en la Lando Ellsworth, kiu situas en Antarkto.
La profundo de la valo estas 1,5 kilometroj ; Ĝia larĝo estas 10 kilometroj  ; Kaj ĝi longas pli ol 100 kilometrojn.
Pro sia grandeco, ĝi aperis kompare kun la Granda Kanjono en Usono.
Nobel-premiitoj aprobintaj, studintaj aŭ uzintaj Esperanton
Nobelpremiitoj kaj Nobelmemorpremiitoj studintaj aŭ uzintaj Esperanton, kaj aliaj kun aliaj rilatoj al la lingvo. La listoj estas malkompletaj.
Premiitoj studintaj (+) aŭ uzintaj (*):
Ferrigno Rifto
Malkovro de la rifto
La rifto estis malkovrita per glacia penetranta radaro dum glacia enketo farita en 2010 de teamo de la Brita Antarkta Enketo kunlabore kun Universitato de Aberdeen, kiu studis la efikon de mondvarmiĝo sur la satelit-mezurita glacia fluo.
Nobel-premiitoj aprobintaj, studintaj aŭ uzintaj Esperanton
Premiitoj iel alie en rilato kun Esperanto:
Hannes Alfvén, premiito pri fiziko 1970, kaj Linus Pauling estis honoraj prezidantoj de la Universala kongreso 1972 en Portlando, Usono.
Ferrigno Rifto
Origino de la nomo
La rifto estas nomita laŭ la glacia fluo sub kiu ĝi situas.
21360 Bobduff
21360 Bobduff estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ferrigno Rifto
Origino de la nomo
La nomon de la glacia rivereto donis al ĝi Rekomenda komitato pri antarktaj nomoj.
Subhoko
Subhoko estas diakrita signo (¸) kun similo al hoketo. La subhoka arketo ĉiam malfermas sin kontraŭe al la legodirekto, samkiel dekstra parentezo. (Krom ĉe minuskla g en la Latva, kie ĝi pro kialo praktika-estetika aperas 180-grade turnita super la litero.) Subhoko originas en subskribo de minuskla Z post C: cz al cz al ç; la nomo "cedilo" venas de la malnov-Hispana cedilla aŭ zedilla "zo-eto".
21360 Bobduff
Je la epoko 2457600,5 ( TDB), ĝia orbita granda duonakso estis 3,19675352, tio faras, ke ĝi orbitas 485 666 km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Universitato de Westminster
Universitato de Westminster estas universitato en Britio. Ĝi situas en interna urbo City of Westminster, Londono. Ĝi estis fondita en jaro 1838. En jaro 2005 en ĝi studis ĉirkaŭ 22 000 studentoj.
Ferrigno Rifto
Origino de la nomo
La glacia rivereto nomiĝas laŭ Jane G. Peregrine (Jane G. Ferrigno) de la Geologia Enketo de Usono.
Ferrigno estis la spertulo por pluraj jardekoj, ekde la 1970-aj jaroj pluen, en la uzo de satelitaj bildoj por glaciaresplorado kaj mapkreado, kaj estis unu el la gvidantoj de la Geological Survey teamo en preparanta radiométrika mapojn de Antarkto.
Por plua legado
• Andrea Mustain, Ferrigno Rift, Antarkta 'Granda Kanjono', Malkovrita Sub Glacio, 25/07/2012 03:02 pm ET Ĝisdatigita la 6an de Dec 2017 • Jozef Vango, Nove malkovrita Valo de Rifto Ferrigno en Okcidenta Antarkto, Internacia Polusa Fondaĵo
21360 Bobduff
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan amatoran astronomon Robert Ian Duff, kiu servis kiel bibliotekisto kaj kunordiganto de popularigo ĉe la centro de Londono de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado.
Universitato de Westminster
La historio de la universitato estas iom nekutima. La jaro 1838 efektive vidis provon establi politeknikon en strato Regent Street en Londono, sed nur en 1881 okazis la sukcesa fondo de Regent Street Polytechnic, fare de Quintin Hogg. En 1971 ĝi kuniĝis kun Holborn College of Law, Languages and Commerce al London Polytechnic. Tiu en 1992 ricevis la permeson nomi sin "universitato" kaj elektis la nomon University of Westminster.
Subhoko
La plej vaste uzata litero subhoka estas Ç. Subhokoj ankaŭ aperas ĉe la litero S, kaj en la Latva ortografio ĉe G, K, L, N. La subhoko en latva skribo ofte pli similas al fiksita komo ol ĉe C kaj S.
Sázava (apartigilo)
Sázava estas nomo por urbo, pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio kaj por rivero en Ĉeĥio.
Subhoko
En rumanlingvaj tekstoj oni ofte vidas subhokajn S kaj T. Tio tamen estas eraro, estigita pro mankohava teĥniko. Tiuj S kaj T devas havi subkomojn.
Subhokaj literoj
A̧ a̧ - Ç ç -Ḑ ḑ -Ȩ ȩ -Ɛ̧ ɛ̧ - Ə̧ ə̧  - F̧ f̧  - Ģ ģ - Ḩ ḩ - I̧ i̧ - Ķ ķ - Ļ ļ - M̧  m̧  - Ņ ņ - O̧ o̧ - Ɔ̧  ɔ̧  - Q̧ q̧  - Ŗ ŗ  - Ş ş - Ţ ţ - U̧ u̧ - X̧ x̧  - Z̧  z̧
Ne konfuzu kun: subkomo, ogoneko
Slovena literaturo
Slovena literaturo estas la literaturo verkita en slovena lingvo. Ĝi ampleksiĝas al ĉiuj literaturaj ĝenroj el kiuj historie la slovena historia fikcio estas la plej disvastigita ĝenro de fikcio. La romantisma eposa poezio de la 19-a jarcento verkita de la elstara figuro de la slovena literatura kanono, nome France Prešeren, inspiris praktike la tutan slovenan literaturon.
La literaturo ludis gravan rolon en la disvolvigo kaj konservado de la la identeco de Slovenio ĉar la slovena nacio ne havis sian propran ŝtaton ĝis 1991 post la Respubliko Slovenio aperis el la dissolvo de Jugoslavio. Poezio, rakonta prozo, teatro, eseo, kaj kritiko tenis la slovenajn lingvon kaj kulturon vivaj, kio ebligis - en vortoj de Anton Slodnjak - ke la slovenoj iĝu reala nacio, partikulare dum foresto de "masklaj" atributoj kiel la politikaj povo kaj aŭtoritato.
Aliaj gravaj slovenaj verkistoj estas jenaj: Gustav Januš, Martin Kojc, Ferenc Sbüll, Erna Starovasnik, Jožef Stefan, Aleš Šteger, Vinko Ošlak, Janko Prunk kaj Damjan Vahen.
Historio
La unua libro en la slovena estis presita de la protestanta reformisto Primož Trubar (1508-1586). Vere estis du libroj, Catechismus (katekismo) kaj Abecedarium, kiu estis eldonita en 1550 en Tübingen, Germanio.
La verkistoj konsiderataj kiel la plej gravaj de la slovena lingvo estis la poeto France Prešeren (1800-1849) kaj la prozisto Ivan Cankar (1876-1918). De la unua ekzistas monumento en la urbocentro de Ljubljano, kontraŭ la Tromostovje (en la slovena, la triobla ponto), verko de Jože Plečnik (1872-1957), la plej fama slovena arkitekto, kiu laboris en Prago, Vieno kaj Beogrado. La literaturo ĉiam havis gravan signifon por la slovena popolo, kiu postvivis multnombrajn invadojn, okupadojn kaj koloniigojn ĝis sia sendependiĝo en 1991. Slovenio estas unu el la eŭropaj landoj kie la loĝantaro plej legas librojn kaj eldonas ĉirkaŭ 4000 libroj jare.
Inter ĝiaj verkistoj indas mencii Anton Tomaž Linhart (1756-1795), Matija Čop (1797 - 1835), unua natursciencisto Fran Govekar Anton Aškerc (1856 - 1912), Josip Jurčič (1844 - 1881), Fran Saleški Finžgar (1871-1962), Oton Župančič (1878-1949), France Bevk (1890-1970), Vladimir Bartol (1903-1967), Edvard Kocbek (1904-1981), Srečko Kosovel (1904-1926), Ciril Kosmač (1910-1980), Boris Pahor (1913-), Alojz Rebula (1924-), Drago Jančar (1948-), Aleš Debeljak (1961-) aŭ la konata filozofo Slavoj Žižek (1949-).
Caiazzo
Caiazzo estas komunumo de Italio.
Denain (stacidomo)
Denain estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Denain, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lourches - Valenciennes (254000).
16602 Anabuki
16602 Anabuki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
13423 Bobwoolley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Woolley, kiu instruis pri astronomio, estis direktoro de planetario ĉe Montgomery College (1976 - 1981) kaj prezidanto de la Astronomia Societo Von Braun (1993 - 1994). De 1994 li plenumis astronomiajn / geologiajn semajndaŭrajn edukajn eksperimentojn en malluma loko proksime de Flagstaff (Arizono).
Anna Rossinelli
Anna ROSSINELLI, n. 20-a aprilo 1987, Bazelo, Svisujo, estas svisa ĵaza kantistino.
Hari Poter kaj la Duonsanga Princo
Hari Poter kaj la Duonsanga Princo, ellasita en 16a de julio 2005, estas la sesa de sep romanoj de la populara serio pri Harry Potter verkita de la brita verkistino J. K. Rowling.
Alexandre Guilmant
Félix Alexandre GUILMANT (* 12-an de marto 1837 en Bulonjo ĉe maro; † 29-an de marto 1911 en Meudon) estis franca orgenisto kaj komponisto.
Hari Poter kaj la Duonsanga Princo
La romano esploras la sesan jaron ĉe Hogwarts de Hari Poter, la historion de Lord Voldemort, la preparaĵojn de Hari por la fina batalo, kaj la kreskado de amo kaj emocia konfuzo en lia amikaro.
Alexandre Guilmant
Biografio
Guilmant komence studis ĉe sia patro, orgenisto Jean-Baptiste Guilmant (1793–1890), sekve ĉe Gustave Carulli (1801–1876), poste ĉe la belga orgenisto Jacques-Nicolas Lemmens (1823–1881) kaj deĵoris ja 16-jara kiel orgenisto, en la aĝo de 20 jaroj kiel kapelmajstro kaj instruisto ĉe la konservatorio de sia naskiĝurbo.
Eksterordinarajn sukcesojn li atingis per siaj koncertvojaĝoj tra Anglio, Italio kaj Rusio (Riga), krome per siaj koncertoj en la Trocadéro dum la internacia ekspozicio de Parizo de 1878.
Ekde 1896 ĝis 1900 li estris la Schola Cantorum en Parizo.
Per siaj komponaĵoj (simfonio por orgeno kaj orkestro, ok sonatoj kaj multaj koncertaĵoj por orgeno, unu ĥoraĵo: „Bellazar“, k. a.) Guilmant kontribuis esence al la formado de memstara franca-romantika-simfonia orgenstilo.
Verkoj (elekto)
Voĉkanta muziko - 4 mesoj, 1856-1859 - motetoj kaj litanioj, 1856-1891 i.a.: Quam dilecta op. 8, 12 Motets op. 14, Christus vincit op. 64, Ecce panis op. 66, Pie Jesu op. 73 - virĥoraĵoj: C'est la grande fête de l'onde (1866), Sainte Geneviève de Paris (1873-1875, ne kompletita) - kantoj: Ce que dit le silence (1876), Balthazar, scène lyrique für Chor, Soli und Orch. op. 51, Ariane, symphonie-cantate op. 53
Instrumenta muziko
- ĉambromuziko: Prière por violonĉelo kaj piano op. 22, 2 romances sans paroles op. 67, berceuse op. 79, Morceau Symphonique op. 88 por trombono kaj piano - Orgemuziko:
Kantono Morgan (Okcidenta Virginio)
Ĝi estis nomita laŭ Daniel Morgan, generalo de la Usona Revolucio.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Avellanosa de Muñó
Avellanosa de Muñó [abeljaNOsa demuNJO], estas la nomo de vilaĝo kaj municipo, kodo INE-032, en regiono de Arlanza, provinco Burgoso, Kastilio la Malnova, hodiaŭ regiono Kastilio kaj Leono, (Hispanio).
Geografio
Avellanosa estas la ĉefurbo de la municipo, kiu havas ankaŭ aliajn tri vilaĝojn:
Ĝeneralaĵoj
Je 45 km. de la ĉefurbo, ĉe la valo de la rivero Arlanza. Avellanosa de Muñó estas proksime de Lermo en inter Burgoso kaj Aranda de Duero.
Municipo kun malgrandaj vilaĝoj kiuj suferis, pro la mekanizado de la kamparanaj aktivecoj, perdon de loĝantoj kaj maljunigon de la enloĝantaro en la lastaj 50 jaroj.
Vidindaĵoj
La vidindaj monumentoj estas: la romanika preĝejo de la jarcentoj 12-a ĝis 17-a (Avellanosa de Muñó), la mezepoka turo (Torrecitores del Enebral) kaj la gotika preĝejo (Paúles del Agua).
Ekonomia aktiveco
La ĉefa ekonomia aktiveco de la regiono estas la agrikulturo.
Meline's Bar
Meline's Bar estas la sola ejo (trinkejo) tipe geja de Armenio. Ĝi troviĝas en Erevano, en la distrikto Kentrono, proksime de la Placo de la Respubliko. Pro la ĝenerala regado de homofobio en la socio, la tradicia influo de la Armena Apostola Eklezio kaj dum la longaj jardekoj kiam samseksemo estis punata kiel delikto ekde 1936 sub la komunisma reĝimo de Stalino ĝis 2006 kiam estis ŝanĝata la ankoraŭ vigla sovetepoka leĝaro malgraŭ la sendependiĝo de la lando en 1991, ne ekzistas aliaj lokoj kie la armena GLAT-a komunumo povas organizi gej-etosajn aktivecojn sub la registara agnoskado. La trinkejo mem estas en danĝero je fermiĝo kaj ĝia estonto ŝajnas obskura. Ĝi malfermiĝas al la publiko nur ĵaŭde, vendrede kaj sabate ekde la 11:00 ptm ĝis frumateno. Tamen, eblas lupreni la ejon ajnan tagon de la semajno por privataj festoj de la GLAT-komunumo.
Sabiñánigo Alto
Sabiñánigo Alto [sabiNJAnigo ALto] estas loĝloko de la municipo Sabiñánigo de Hispanio​, en la okcidento de la komarko Alto Gállego (kies ĉefurbo estas Sabiñánigo mem) apartenanta al la nordo de la Provinco Huesko (regiono Aragono). Fakte ĝi estas unu el pli ol 50 loĝlokoj de Sabiñánigo, kiu estas la municipo kiu enhavas pli da loĝlokoj en la provinco.
Jahrsdorf
Jahrsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohenwestedt, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
Sabiñánigo Alto
La loĝloko Sabiñánigo Alto mem estas en la okcidenta Valo Val Estrecha je du km de Sabiñánigo. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun deklivaj ardezaj tegmentoj, kaj tre tipaj konustrunkaj kamenoj.
Historio
Fine de la 19-a jarcento oni ekkonstruis fervojon konektantan Zaragozon kun Francio tra Canfranc, kiu revivigis la lokon, sed poste la loĝantaro malaltiĝis pro alurba migrado kaj malalta naskindico.
Dum la Hispana Enlanda Milito, Sabiñánigo Alto suferis pro operacoj de la batalo de Sabiñánigo —inter septembro kaj novembro de 1937—. Pli forta respublika truparo konkeris lokojn, sed ne la celitan ĉefurbon Sabiñánigo, dum totalaj homperdoj estis preskaŭ 6 000 (pli inter frankistoj). Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado kaj en la areo ĉefe pro la milito, kaj ĉe Sabiñánigo Alto oni malaltiĝis el 117 loĝantoj en 1980 ĝis nunaj 43 loĝantoj (2019).
Aktualo
La ĉefa ekonomia enspezofonto tradicie estis malgrandaj agrikulturo kaj brutobredado, kio pluas ĉi tie male al aliaj apudaj lokoj, sed lastatempe la komarko turnis sin ankaŭ al kreskanta turismo ligita al la pirenea akso (valoj de Tena kaj de Aragón) kaj al la proksimeco al Sabiñánigo.
22470 Shirakawa-go
22470 Shirakawa-go estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la turisma vilaĝo Ŝirakaŭa-go (japane: 白川郷; Shirakawa-gō) ĉe la limo inter la gubernioj Gifu kaj Tojama. La vilaĝo estas fama pro siaj grandaj domoj kun ĉevronaj fragmittegmentoj kaj estis registrata kiel Monda Heredaĵo de Unesko en 1995.
Oni ne konfuzu ĝin kun 6198 Shirakawa.
Vajoj
La vajoj estas konataj pro ilia silaboskrib-sistemo - la vaja skribo - kiu, evoluigita en la 1820-aj jaroj, dum la daŭro de la 19-a jarcento trovis larĝan disvastiĝon, ĝis kiam ĝia graveco sinkis en la 20-a jarcento. La vaja lingvo apartenas al la mandea lingvaro.
La usona ĵurnalisto kaj verkisto Hans-Jürgen Massaquoi estas nepo de la vaj-reĝo Momolu Massaquoi (1870-1938).
András Eőssi
Datenoj de la informkesto estas falsaj!
András Eőssi [andrAŝ Oŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eőssi András estis hungara riĉa nobelo, fondinto de sabatista religio.
Pri datenoj pri naskiĝo kaj morto de András Eőssi ekzistas nur supozoj, li vivis en Szenterzsébet (Transilvanio, nuntempa Eliseni en Rumanio), kie plejparte etendiĝis la familia bieno.
Biografio
Oni scias malmulte pri la fruaj jaroj de András Eőssi. En 1567 li aliĝis al unitariismo. Lia vivo estis vico de tragedioj, mortis lia edzino, ankaŭ 3 idoj. Li trovis pacon en la religio, li multe legis la religian literaturon, sed li ne havis teologian diplomon. Eőssi havis kontakton kun la germana teologo de:Matthias Vehe kaj tradukis partojn de sia verko al la hungara. Ĉirkaŭ 1588 li iĝis unu el la fondintoj de la transilvanaj sabatistoj. Li verkis plurajn religiajn kantojn, psalmojn, en kiuj li propagandis la sabatismon. En siaj skribaĵoj Eőssi argumentis interalie, ke al la Nova Testamento ne estis koncedita jura statuso kaj tiel ne povis anstataŭigi la Malnovan Testamenton. Post la morto de siaj edzino kaj infanoj Eőssi adoptis Simon Péchi-n kaj sendis lin eksterlanden por studvojaĝo. Parte paralizita kaj ligita al lito dum pluraj jaroj Eőssi mortis ĉirkaŭ 1600. La unua grava studo pri sabatistoj estis eldonita en la hungara en 1899.
Elektitaj kontribuoj
Dum vivo de Eőssi neniam aperis presita eldono pri liaj kontribuoj, ili ekzistis en manuskriptoj.
Axbridge
Axbridge estas urbeto en la graflando Somerset, Anglio. Ĝi situas ĉe la rivero Axe. La kirko estas el la 13-a jarcento.
Hermann Wichelhaus
Karl Hermann Wichelhaus (1842-1927) Frankfurto ĉe Majno estis germana kemiisto, asistanto kaj lernanto de August Kekulé, diplomiĝis pri kemio en la Bonna Universitato, vizitadis la lecionojn de Edward Frankland en Londono, kaj doktoriĝis en la Universitato de Hajdelbergo. En 1873, li fondis en Berlino, la unuan Teknologian Instituton apud germana universitato kaj fariĝis ties direktoro. Dum la milito, inter 1870-71, li respondecis pri la malinfektaj procezoj de hospitaloj kaj batalkampoj. En 1902, li partoprenis en la Organiza Komitato de la 5-a Internacia Kongreso pri Aplika Kemio, okazinta en Berlino inter la 2-a kaj la 8-a de junio 1903.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Robert Wilhelm Bunsen (HeidICON 116097).jpg| Robert Bunsen (1811-1899) dosiero:Goldberger_M%C3%BChle_am_Goldberger_Teich_(Mettmann)_20090823.jpg| Johannes Wichelhaus (1819-1858) dosiero:Edward_Frankland.jpg| Edward Frankland (1825-1899) dosiero:Heinrich_von_Angeli_-_Friedrich_August_Kekul%C3%A9_von_Stradonitz.jpg| August Kekulé (1829-1896) dosiero:Schleswig_WT2005.jpg| B. W. Feddersen (1832-1918) dosiero:Rudolph_Fittig2 (cropped).jpg| Rudolph Fittig (1835-1910) dosiero:Guido_Bodl%C3%A4nder (cropped).jpg| Guido Bödlander (1855-1904) dosiero:Neisse_bei_skerbersdorf_640x480.jpg| Martin Freund (1863-1920) dosiero:Richard_Abegg (cropped).jpg| Heinrich Abegg (1869-1910) </Gallery>
Sangoprodukto
Sangoprodukto estas ajna komponanto de sango kiu estas kolektata el donanto por ties uzado en sangotransfuzo. Kompleta sango estas malofte uzata en transfuza medicino nuntempe; plej sangoproduktoj konsistas el specifaj procezitaj komponantoj kiaj eritrocitoj, sangoplasmo, aŭ trombocitoj.
Rilato kun aliaj substancoj
Sangoproduktoj povas esti nomataj ankaŭ sangobazitaj produktoj por diferenci ilin el sangosurogatoj, kiuj ĝenerale referencas al artefarite produktitaj produktoj. Kompleta sango povas esti klasita kiel sangoprodukto aŭ kiel separata ento. Ankaŭ, kvankam multaj sangoproduktoj havas la efikon de voluma etendo, tiu grupo estas kutime distingata el volumetendigiloj, kiuj ĝenerale referencas al artefarite produktitaj substancoj kaj estas tiele en la fako de sangosurogato.
Tipoj
Diferencaj sangoproduktoj {Cooper and Gunn`s Tutorial Pharmacy Ed. S.J.Carter}
Caprivi-streko
La Caprivi-streko (Caprivi-Zipfel, Caprivi strip; elparolu [ka'pʀi:vi]) estas geografia regiono en nordorienta Namibio. Ĝi estas mallarĝa strekforma elstaraĵo de la namibia teritorio, kiu protrudas ĉirkaŭ 450 km orienten ĝis al la Zambezo-rivero. Ĝia nomo devenas de la germana regna kanceliero Leo von Caprivi.
Geografio
La Caprivi-streko limas norde al Angolo kaj Zambio, sude al Bocvano kaj oriente al Zimbabvo. Ĝi estas trafluata de pluraj tutjare akvohavaj riveroj, tiel la Okavango, la Kwando kaj pluraj flankaj riveroj de la Zambezo. Malsame la plejparto de la namibia teritorio ĝi do estas tre humida kaj konsekvence konsiderinde bestohava regiono. Grandaj partoj de la Caprivi-regiono estas okupataj de la naturrezervejoj de Bwabwata, Mudumu, Lizauli, Okcidenta Caprivi, Mahango kaj Mamili; cetere aliflanke de la nevidebla ŝtatlimo troviĝas la bocvana Chobe-a Nacia Parko. Ĉirkaŭ 70 % el la en Namibio troviĝeblaj birdospecioj registriĝis en la Caprivi-streko.
Administre la streko konsistas el du provincoj: la orienta, pli granda parto okupiĝas de la provinco Caprivi; la okcidenta Caprivi-streko estas parto de la provinco Kavango. La pli granda urbo de la regiono estas Katima Mulilo, la ĉefurbo de la provinco Caprivi. Aliaj urboj estas Choi, Chinchimane, Bukalo, Sibinda kaj Impaliola.
La ĉefa perlanda ligejo al la resto de Namibio estas la nacia strato B 8, kiujn oni dum la lastaj jaroj pliampleksigis tiel, ke ĝi nun estas tutjare perveturebla.
Loĝantaro
Ĉirkaŭ 80.000 homoj vivas en la Caprivi-provinco (kiu okupas la plej grandan parton de la Caprivi-streko), egalante al ĉ. 4 % el la tutnamibia loĝantaro. Ĉirkaŭ 17.000 el ili estas lozioj, etna grupo da ĉ. 556.000 homoj, kiuj vivas ankaŭ en la zambian, zimbabvan kaj bocvanan ĉirkaŭaĵon.
Aliaj loĝantoj apartenas al la fvea, subiaa, boŝmana aŭ njembaa popoloj.
Historio
La 1-an de julio, 1890 la Unuiĝinta Reĝlando enkadre de la Helgoland-Zanzibara traktato cedis la landstrekon al la Germana Imperio, kiu tiutempe regis la plejparton de la hodiaŭa Namibio kiel kolonion Germana Sudokcident-Afriko. Unu el la celoj de la germana registaro dum la negocado de la traktato estis realigi kondiĉojn de perlanda ligejo inter siaj tiamaj kolonioj en sudokcidenta kaj en orienta Afriko. (Tian ligejon oni tamen neniam akiris.) Leo von Caprivi estis la germanioflanka negociestro.
La 27-an de januaro, 1909 oni administre aldonis la Caprivi-strekon al la kolonio Germana Suokcident-Afriko. Kiam eksplodis la unua mondmilito en la jaro 1914, dum kiu Germanio perdis ĉiujn siajn koloniojn, la Unuiĝinta Reĝlando aneksis la strekon. Tiu oficiale fariĝis brita kolonio je la fino de la milito (1918).
Dum la brita administrado la Caprivi-streko unue estis parto de la tiama kolonio Beĉuanalando, la nuntempa Bocvano. Sed en la jaro 1929 ĝi reunuiĝis kun Sudokcident-Afriko, kiu laŭ decido de la Ligo de Nacioj estis devenita mandatejo de la britkontrolata Sud-Afrika Unio.
Fuengirola
Fuengirola estas granda urbo kaj komunumo je la Costa del Sol (Suna Marbordo) en suda Hispanio en la provinco Málaga Andaluzio. Ĝi estas grava turistejo, kun pli ol 8 km da plaĝoj, kaj havas mezepokan maŭran fortikaĵon. Simile al la plej granda parto de ĉi tiu marbordo, ĝi havas konsiderindan urban disvolviĝon kun altaj apartementaroj.
Caprivi-streko
Historio
En la jaro 1990 Sudokcident-Afriko sendependiĝis kiel Respubliko de Namibio, kaj la Caprivi-streko ekde tiam estas parto de sia ŝtatteritorio. La okcidenta parto de la streko devenis parto de la namibia provinco Kavango, la orienta parto pluportis la nomon Caprivi.
Fuengirola
La areo havas subtropikan mediteranean klimaton, kun jara averaga temperaturo de 18°C.
Caprivi-streko
Historio
Multfoje parto de la Caprivi-anoj postulis sendependecon aŭ aŭtonomion por sia hejmlando. Ekzistas eĉ armata movado (CLM: Caprivi Liberation Movement, t.e. Caprivi-a Liberiga Movado), kiu strebas al tiu celo, kaj okazis bataletoj kontraŭ la namibia armeo, ekz. en aŭgusto de 1999 en la provinca ĉefurbo Katima Mulilo. La konflikto spegulas malharmoniojn inter lozioj kaj ovamboj, la plej granda etna grupo de Namibio. Kelkaj suspektis ankaŭ, ke la leviĝo havus bocvanajn instigantojn.
Alia fonto de maltrankvilo estis la efektoj de la civilmilito en Angolo: Post la oficiala fino de la bataloj en la norda najbarlando anoj de la venkita UNITA-armeo marodante tramarŝis Caprivi-on, persekutataj de kaj angolaj kaj namibiaj trupoj. Okazis multaj surprizatakoj, kaj intertempe la situacio tiel malbonis, ke la civila trafiko kaj transportado nur eblis sub militara protekto.
György Verestói (reformita episkopo)
VERESTÓI György (vereŝto:i) reformita episkopo de Transilvanio. Li naskixis en Bonyha la 25-an de januaro 1698 kaj mortis Koloĵvaro la 6-an de marto 1765.
Biografio
György Verestói inter 1718 – 20 György Verestói estis publikinstruisto en Koloĵvaro. Post longa eksterlanda vojaĝo en 1727 li iĝis kortega pastro de Farkas Bánffy, en 1728 akademia instruisto en Koloĵvaro, en 1758 samloke teologia instruisto. Oni elektis lin en 1760 episkopo.
Quillan
Quillan (okcitane: Quilhan) estas nova franca komunumo en la departemento Aude, en la regiono Okcitanio.
La loĝantoj nomiĝas france Quillanais.
La urbo Quillan estas la plej grava komunumo de la Haute-Vallée de l'Aude kaj la dua de la arondismento Limoux. La urba teritorio amplekas ankaŭ Espéraza, Couiza kaj Campagne-sur-Aude kun pli ol 10,000 loĝantoj.
Geografio
La komunumo troviĝas ĉe la piedoj de la Pireneoj apud la rivero Aude.
Trajne atingebla per SNCF, stacidomo  sur la linio de Carcassonne al Rivesaltes, kiu ne plu funkcias ekde Quillan. La linio apartenas al TER de Languedoc-Roussillon
Busoj regule iras al Limoux kaj Carcassonne sed ankaŭ al Perpignan kaj Foix.
Vidindaĵoj
Post la paco de la Pireneoj kaj la okupo de Rusiljono en la jaro 1659 la landlimo al Hispanio estis malproksima kaj la kastelo perdis sian militan signifon. La ŝtonoj estis utiligitaj por konstrui la Malnovan Ponton kaj parton de la sonorila turo de la preĝejo.
Flosado
Antaŭ la konstruado de fervojo de Carcassonne la transporto de ligno okazis per flosado sur la Aude.
La flosado ekestis en la 19-a jarcento kaj de Quillan iris grandegaj flosoj al Carcassonne kaj eĉ ĝis Narbonne. En la jaro 1860 foriris 982 flosoj, kiu egalis al volumeno de 5,758 kubaj metroj. Dufoje jare okazis granda merkato de ligno.
Micheline
Micheline estis aŭtobuso, kiu povis uzi la relojn de la fervojo. La antaŭaj radoj troviĝis sur vagoneto kaj la malantaŭaj radoj havis specialan radon kaj movigis la aŭtobuson. Ĝi funkciis en la 1940-aj jaroj inter kaj.
Luterana preĝejo (Szentes)
La luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en mezo de la urbo Szentes.
Historio
La malnova luterana preĝejo estis konstruita en la 19-a jarcento, sed ekde 1793 jam okazis mesoj por luteranoj. En 1820 ili konstruis preĝdomon. La nun videbla, pli nova preĝejo konstruiĝis en la 1900-aj jaroj. La orgeno estas aŭdebla ekde 1905. En la 2000-aj jaroj plena renoviĝo okazis.
Konstruaĵo
La svelta preĝejo situas sola. En la fasado meze estas la ĉefenirejo, pli supre turo etendiĝas. Ankaŭ ĉe la flankoj situas po unu malpli altaj turoj, krome estas ankaŭ sonoriloturo. Super la enirejo fenestrorozo estas videbla. La absido estas okangula. Interne laŭ la kutimoj estas galerio, la muroj estas blankaj. La vitraj fenestroj ĉe la sanktejo prezentas okazintaĵojn pri Kristo. La predikeja bildo prezentas virinon el Samario kun Kristo pentrita de László Hegedűs (pentristo).
La konstruaĵo estas en stato provizora historia monumento.
Vt
La literkombino havas plurajn signifojn:
Inkaa ŝterno
La Inkaa ŝterno, Larosterna inca, estas marbirdo de la familio de ŝternoj aŭ Ŝternedoj. Ĝi estas la ununura membro de la genro Larosterna.
Disvastiĝo
Tiu unikplumara birdo reproduktiĝas en marbordoj de Peruo kaj ĝis la nordo de Ĉilio, kaj ĝi estas limigita de la marfluo de Humboldt, tio estas disigas post reproduktado, sed nur iomete norden kaj sufiĉe suden ĝis centra Ĉilio.
Aspekto
Ĝi povas esti identigita facile pro la malhelgriza korpo kaj ĉefe pro blanka “lipharo”, tio estas spirala ĉefine longa plumo en ambaŭ flankoj de la kapo, elirante el la bekobazo kaj super flavega brido sub la okulo kaj al la nuko. Tiu ornamaĵo estas kaj en maskloj kaj en inoj; oni supozas, ke la kvalito de tiu plumo rilatas kun la supozebla sukceseco de la reproduktuloj. La larĝa beko kaj kruroj estas malhele oranĝoruĝaj.
Tiu ĉi estas granda ŝterno, 41 cm longa kaj 190 ĝis 230 g peza. Ambaŭ seksoj estas similaj; plenkreskulo estas ĉefe ardezgriza kun blanko nur ĉe tiu menciita vizaĝa plumo kaj en malantaŭa bordo de flugiloj, kio estas videblaj eĉ kiam la birdo staras. Nematuruloj estas purpurbrunaj, kaj ili ekhavas la vizaĝajn plumojn iom post iom.
Kutimoj
La Inkaa ŝterno reproduktiĝas en rokaj klifoj. Unue okazas ceremoniaj pariĝado per persekutado kaj propono de fiŝo de masklo al ino; poste oni elektas ne malferman nestolokon, malkiel aliaj ŝternoj. Ili nestas en truo, rokaj fendaĵoj aŭ foje en malnova nesto de Humboldta pingveno, kie la ino demetas unu aŭ du brunmakulitajn ovojn, kiuj estas kovotaj de ambaŭ gepatroj dum unu monato; la idoj elnestiĝas post 7 semajnoj.
Tiu neotropisa birdo manĝas per plonĝado fiŝojn el ĉirkaŭ 15 m, kiel la ŝternoj de la genro Sterna. Ili ne lerte naĝas, sed ripozas surakve. La voĉo estas kateca alvoko kiel miaŭ.
Ĉin
Ĉin estas etno en Birmo. Ĝi loĝas en Ĉin (subŝtato).
Ĝi havas ĉirkaŭ 2 000 000 homojn.
Veluro
Veluro estas ŝtofo produktata per teksado. Dua vefto- aŭ varpo-fadeno estas enmetita. Tiu ĉi fadeno formas maŝojn, kiuj rezultigas post sia distranĉado la karakterizan fenotipon. La deir-materialo povas esti silko, kotono, tolo, lano aŭ plastoj, ekz.: poliestero, nilono. En Eŭropo veluro jam aperis en la 13-a jarcento en Italio kiel kovrilo (ekz. por kusenoj) aŭ por pomp-vestaĵo.
Japana tajpilo
La unua japana tajpilo aŭ skribmaŝino estis inventita de Kjota Sugimoto en 1929.
Aŭgusto de 2014
Jen estas listo de okazaĵoj en aŭgusto 2014.
Becherov
Situo
Becherov situas laŭ traira flankovojo, laŭ la pola landlimo, kie estas limpasejo nefunkcianta pro Traktato de Schengen. Bardejov troviĝas je 16 km.
Vv
La literkombino havas plurajn signifojn:
Charlotenburg
Charlottenburg estis fondita en 1771 de la "dua ondo" de germana koloniantoj. Ĝi estas la sola vilaĝo cirkloforma en Banato kaj estis deklarita historia monumento.
Tsuneyasu Miyamoto
Tsuneyasu Miyamoto (en Esperanto Cuneĝasu Mijamoto kaj japane 宮本 恒靖, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2000 ĝis 2006 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 71 matĉoj.
Marbatalo ĉe Curzola
Marbatalo ĉe Curzola (nuntempe Korčula, suda Dalmatio, nune en Kroatio) estis marbatalo kiu okazis la 9an de Septembro 1298 inter la Ĝenova kaj Venecia ŝiparmeoj; ĝi estis katastrofo por Venecio, unu el inter multaj bataloj luktitaj en la 13-a kaj 14-a jarcentoj inter la Pizo, Ĝenovo kaj Venecio en longa serio de militoj por la kontrolo de la Mediteranea kaj Levantenia komerco.
Batalo
La batalo okazis en la kanalo inter la insulo Curzola (Korčula) kaj la ĉeftera duoninsulo Sabbioncello (Pelješac), kaj sur marbordo, kie venecianoj estis surteriĝintaj. La venecianoj estis estritaj de Admiralo Andrea Dandolo, filo de la doĝo Giovanni Dandolo, kaj la ĝenovanoj de Lamba Doria, kies filo mortis en la lukto.
Ambaŭ ŝiparmeoj estis ŝajne pli malpli egalaj laŭnombre, sed, post la venecianoj metis siajn ŝipojn surborde klopodante kapti la ĝenovajn ŝipojn, Doria montris superan strategion kaj sukcesis venkegi super siaj malamikoj. La katastrofo iĝis preskaŭ kompleta por Venecio: 83 el ties 95 ŝipoj estis detruitaj kaj ĉirkaŭ 7 000 homoj mortis. La ĝenovanoj estis venkintaj kaj Dandolo memmortigis sin en siaj unuaj tagoj de mallibereco. Venecio suferis fortajn perdojn, sed sukcesis tuj ekipi aliajn 100 galerojn kaj klopodis atingi favorajn packondiĉojn kiuj ne tro malhelpu ties povon kaj prosperon.
Laŭ posta tradicio (16-a jarcento) registrita de Giovanni Battista Ramusio, Marko Polo estis unu el tiuj inter veneciaj prizonuloj kaj diktis sian faman libron dum la malmultaj monatoj de sia malliberigo; sed ĉu li estis vere kaptita en tiu batalo aŭ en antaŭa minora konflikto ĉe Laiazzo (Yumurtalık) estas neklara.
Antimajdan
"Antimajdan" estis organizita kelkfoje en novembro kaj decembro de 2013.
Laŭ asertoj de la kontraŭstarantoj (deflanke de Eŭromajdan), la organizantoj kolektas partoprenantojn de Eŭromajdano per pagado de mono. La organizantoj neas tion.
En Kievo / Kievo
En Kievo / Kievo estis organizita 20-taga "Antimajdan" en Mariinskij parko (ukraine Марії́нський парк), defendita de ukrainia milico Berkut. Ĝi finiĝis antaŭ novjara festo.
En aliaj urboj
En Ĥarkivo / Ĥarkovo
La 28an de marto 2014 en Ĥarkivo / Ĥarkovo la Eŭromajdano kaj Antimajdan negocis fini la interbatalon inter si, kaj komenci kunlaboron. La homoj, kiuj ĝis nun staris post la du malaj flankoj de la barikadoj nun havas la komunan malamikon, tio estas la diktatoron, prezidenton de Rusia Federacio Vladimir Putin.
Sternula
Sternula estas genro de etaj blankaj ŝternoj. Ĝi estas aŭ estis ofte submetita en la plej granda genro Sterna.
Saŭndersa kaj Nana ŝternoj estis ekse konsideritaj subspecioj de Malgranda ŝterno.
NGC 945
NGC 945 (aliaj indikoj — PGC 9426, MCG -2-7-13, IRAS02261-1045) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Raddomo
Raddomo estas ronda ŝtonkonstruaĵo sur la Britaj insuloj, kies interna ejo estas ĉirkaŭata de radie situantaj niĉoj, kiuj aŭ estas enkonstruitaj en tre dikaj muroj aŭ per krommuro separita de la ekstera muro.
Priskribo
La raddomoj sur Ŝetlando nome la spokoj konsistas nur el sekmasonaĵoj el relative malgrandaj ŝtonoj. Ĉe la raddomoj de la atlantika tipo de la okcidentaj insuloj (South Clettraval) la spokoj konsistas el radiaj septoj, kiuj konsistas el vertikale starantaj grandaj ŝtonoj. Escepto estas Cnip raddomo, Valtos, Lewis kaj Harris kaj la raddomoj de Ŝetlandoj.
La plej famaj kaj plej bone konservitaj raddomoj (kvar instalaĵoj) ekzistas ĉe la Jarlkorto sur la Mainland (Ŝetlando). Parto de la raddomoj estas rigardata de kelkaj aŭtoroj kiel piktaj kvankam ili estas malsamaj al la sendube piktaj terdomoj, kiel oni trovis ili en la jarlkorto (en formo de pikta terdomo) kaj ĉe la Broch de Gurness trovita domo.
Pri la daŭro de la uzado oni nenion scias, kiel ŝtonrompejo ili estis uzataj ĝis antaŭ kelkaj jaroj. La raddomoj de Allathasdal, sur Barra kaj Scalavat 1 sur South Uist estis konstruitaj kun keletaĝo.
La raddomoj similas al la skota Broch, kiu estis multe pli alta, al la Skara Brae sur la Orkadoj, al la nordiaj raddomoj de Eketorp aŭ Ismantorp sur Öland kaj al la anatolia Demircihöyük.
Cairano
Cairano estas komunumo de Italio.
Cambrai-Annexe (stacidomo)
Cambrai-Annexe estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Cambrai, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de vartrajnoj.
Lhotka
Lhotka estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio. Samtempe tio estas nomo por multaj urbopartoj de urboj en Ĉeĥio. Tiu ĉi nomo ankaŭ aperas en multaj plurvortaj nomoj de aliaj vilaĝoj.
Adamov
Adamov estas nomo por urbo kaj pluraj vilaĝoj situantaj en Ĉeĥio.
Gajdobra
Gajdobra, serbe Гајдобра, germane Schönau, hungare Szépliget estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka en municipo de Baĉka Palanka.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao precipe germanoj alvenis tien. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szépliget 2 732 homoj (2 386 germanoj). Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj iĝis parto de Hungario ĝis 1944. Fine de la 2-a mondmilito la serboj funkciigis deportitan tendaron precipe por germanoj. En 2002 loĝis en Gajdobra 2968 homoj, (serboj 2808 (95%), slovakoj 34, kroatoj 21, hungaroj 19, jugoslavianoj 16 kaj aliaj).
Katherine Mansfield
Katherine MANSFIELD, aŭ origine: Kathleen Mansfield BEAUCHAMP (* la 14-an de oktobro 1888, † la 9-an de januaro 1923) estis angla modernisma verkistino.
Naskiĝinte en Wellington, Novzelando ŝi pasigis la plej grandan parton de sia vivo en Anglio. Ŝia vivo estis plena de sortobatoj: Sian unuan edzon ŝi post tre mallonga tempo forlasis; graveda ŝi vojaĝis al Germanio, kie ŝi naskis mortan bebon. Reveninte al Londono ŝi konatiĝis kun la verkisto John Middleton MURRY, kiu en la jaro 1918 fariĝis ŝia dua edzo. Pro tuberkulozo ŝi pasigis longan tempon en diversaj sanatorioj en Svislando kaj Francio. Ŝi mortis en 1923 en Fontainebleau, Francio.
Atsushi Yoneyama
Atsushi Yoneyama (en Esperanto Acuŝi Ĝonejama kaj japane 米山 篤志, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2000 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Jahrstedt
Jahrstedt ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 813 loĝantojn.
Arŝino
La arŝino (arşin, аршин, аршин) estas malnova turka kaj rusa mezurunuo de longo.
Comines (stacidomo)
Comines estas franca stacidomo sur linio - Comines-France, situanta en , en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Arŝino
Difino
La arŝino de la Rusia Imperio estis 0,711167 metro; ĝi estas triono de saĵeno kaj 1500-ono de versto.
Comines (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Hauts-de-France.
Arŝino
Difino
La arŝino de la Otomana Imperio estis 0,75774 metro.
Historio
La nomo de la mezurunuo arŝino devenas de la persa: la antikva persa mezurunuo 𐎠𐎼𐏁𐎴𐎡 (arašni) respondas al la ulno. Poste tiu mezurunuo uziĝis en la Otomana Imperio, kiel arşin (آرشون laŭ la tiama arabalfabeta ortografio), kaj ankaŭ en la Rusa Imperio.
En Rusio, la arŝino estis uzata ĝis 1918, kiam la Sovetia registaro abolis la tradician sistemon de mezurunuoj kaj devigis la uzon de la Internacia Sistemo de Unuoj.
Kruh
Kruh estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1386.
Colin Ross
Colin ROSS (naskiĝinta la en Vieno, sinmortiginta la  en Kochel am See) estis aŭstra verkisto kaj inĝeniero.