cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tibetobirma lingvaro
La tibetobirma lingvaro formas lingvan familion en Sud-Azio. La grupo enhavas ĉirkaŭ 350 lingvojn, parolatajn en Centra, Orienta kaj Suda Azio, ekzemple en Birmo (Mjanmao), Tibeto, Tajlando, Butano, Nepalo, Barato kaj Pakistano. La tuta nombro de parolantoj estas ĉirkaŭ 70 milionoj.
Dunavecse
Historio
En la tiama vilaĝo vivis gepatroj de Petőfi inter 1840-1844, sed ankaŭ la poeto ofte frekventis la komunumon. Tie li verkis multe da elstaraj poemoj. La gepatra domo estas muzeo.
Tibetobirma lingvaro
Etnografio > Etno > Ĉinotibeta familio > Tibetobirma grupo
Etnoj
BHOTIOJ
Dunavecse
Famuloj
En Dunavecse naskiĝis universitata profesoro Mihály Samu.
Tibetobirma lingvaro
Etnoj
BIRMANOJ, Mjanmanoj
ĤANOJ
IZUOJ
KAĈAROJ
KAĈINANOJ
KARENOJ
MANIPURANOJ
NAGAOJ
ŜERPOJ
TIBETANOJ
Różan
Różan estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Makowski.
San Pietro Apostolo
San Pietro Apostolo estas komunumo de Italio.
Laterotranĉita 5-ĉelo
En geometrio, la laterotranĉita 5-ĉelo estas uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per laterotranĉo de la regula 5-ĉelo.
Amoksicilino
La amoksicilino estas antibiotiko beta-laktama, modera-spektra, baktericida uzita por trakti bakteriajn infektojn kaŭzitajn per suceptiblaj organismoj. Ofte, estas unua-elekto antibiotiko el ĝia grupo ĉar estas plibone sorbita ol la aliaj beta-laktamoj post buŝa konsumado. Ĝi estas ankaŭ la plej elektita antibiotiko por kuraci infanajn infektojn.
Amoksicilino estas fendebla per beta-laktamasaj produktantaj bakterioj, kiuj iĝas rezistaj al multaj samklasaj antibiotikoj. Tial, ĝi estas ofte donita kune al la klavulanika acido, kiu malebligas la agadon de la beta-laktamasoj preventanta malkonstruadon de la antibiotiko kaj tiel pliboniganta ĝian efikon.
(35432) 1998 BG9
(35432) 1998 BG9 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido, malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Amoksicilino
Medicina uzado
Amoksicilino estas uzata en pluraj infektoj kiel otito meza akuta, faringito streptokoka, pneŭmonio, infekto de urinaj vazoj, Salmonella infektoj, Lyme-malsano, antrakso, inter multaj aliaj. Ĝi estas ankaŭ uzata kiel preventanta trakto por bakteria endokardito dum dentistaj procedoj kaj en homoj el kiuj la lieno estis fortirita. La Unuiĝinta Reĝlando ne rekomendas la uzon de ĉi kuracilo por preventi bakterian endokarditon.
(35432) 1998 BG9
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun Tero kaj 3:1 kun Jupitero, proksime de 1:2 kun Marso, tio estas karakterizaĵo de la alindaj asteroidoj.
Amoksicilino
Adversaj efektoj
Ili estas samaj al tiuj de aliaj beta-laktamikoj, inkluzivante naŭzojn, vomon, haŭtajn afektojn, lakson kaj antibiotikrilatan kojliton. Malplifrekvontaj, aliaj flankaj efektoj referitaj enhavas mensajn afektojn kiel konfuzon, anksion kaj sendormecon.
(35432) 1998 BG9
Orbito
Ĝia discentra orbito pasas inter la orbitoj de Tero kaj Marso, sed pro ĝia granda klinangulo, ĝi pasas iom malproksime de ambaŭ planedoj. Ĝia tera MOID estas 0,169727 AU (25,3908 milionoj da km) kaj ĝia marsa MOID estas 0,299362 AU (44,7839 milionoj da km).
12131 Echternach
12131 Echternach estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Okaze de tiu astronomia kampanio, ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). La fotaj platoj tiam eksponitaj estis poste senditaj en la Observatorion de Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan sciencan verkiston Eddy Echternach, helpantan redaktoron de la nederlanda astronomia revuo Zenit, populariganton pri astronomio ekde la fino de la 1980-aj jaroj. Li estas kun-aŭtoro de multnombraj libroj pri astronomio kaj astronomia problemoj por uzo en elementaj kaj altaj lernejoj.
Stacio Nate
Stacio Nate (japane: 名手駅 [Nate-eki], angle: Nate Station) estas fervoja stacio en Kinokaŭa, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
Acora pirolo
La Acora pirolo (Pyrrhula murina), konata ankaŭ kiel la Sanmigela pirolo, aŭ loke en portugala kiel Priolo, estas endanĝerita specio de birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de piroloj kiuj estas fortikaj paserinaj birdoj kun diketaj bekoj ciam kaj maskloj kun oranĝaj aŭ ruĝaj brustoj, sed ne ĉiam. Ĝi troviĝas kiel endemio de la Insulo Sanmigelo, en la insularo de Acoroj de la Makaronezio de Portugalio en la Nordatlantika Oceano.
Taksonomio
La Acora pirolo estis unuafoje priskribita en 1866 de la brita ornitologo Frederick Godman. Ĝi estis iam konsiderata kiel subspecio de la Eŭrazia pirolo (Pyrrhula pyrrhula), sed ĝi disiĝis en 1993.
Aspekto
La Acora pirolo havas longon de 15–17 cm kaj pezon de ĉirkaŭ 30 g, kun maskloj iom pli grandaj ol inoj. Parenca al plej parto de aliaj fringedoj ĝi estas diketa, kun mallongaj flugiloj kaj pli longa vosto. La plumarbildo estas simila al tiu de la Eŭrazia pirolo, sed kolore pli malhela, kaj sen brilrozaj subaj partoj. Ĝi havas nigrajn kronon, vizaĝon, flugilojn (kun flugilstrio) kaj voston; la resto estas grizeca al palgrizbruna, pli griza en dorso, pli bruneca en vango kaj pli hela en subaj partoj. Ĉiukaze la pugo estas rimarkinda blanka. Maskloj kaj inoj estas preskaŭ identaj laŭ aspekto, kvankam maskloj povas montri iom da rozkoloreca nuanco en ventro kaj flankoj. Sed ne estas tiom da seksa duformismo kiel ĉe la Eŭrazia pirolo. Ambaŭ seksoj havas, kiel ĉe ĉiuj piroloj, tre fortikan, dikan kaj mallongan bekon, kies supra makzelo estas iom hokoforma pinte, kiel ĉe la Eŭrazia pirolo.
La kontaktalvoko estas distinga mallonga, fluteca, melankolia fajfo “fiuuu”.
Distribuado kaj vivejo
Tiu palearktisa specio estas nuntempe limigita al malgranda areo (ĉ. 580 hektaroj ) de indiĝena laŭrisilvaj arbaroj en la orienta pinto de la Insulo Sanmigelo, 300–-800 m super mn, ĉefe centre en Pico da Vara en la teritorio de la Serra da Tronqueira, sed ankaŭ laŭsezone (septembre al decembre) ĉe Salto do Cavalo, pli okcidente en la sama teritorio, probable junuloj sekve la postelnestiĝa disigo. Ĝi neniam estis vidata en la okcidenta pinto de la insulo.
Reproduktado
Reproduktado okazas el meza junio al fina aŭgusto. La nestoj estas konstruitaj en densa vegetaĵaro en laŭrarbaro, kun du konstatitaj nestoj je 3 m supergrunde, kaj estas similaj al tiuj de la Eŭrazia pirolo. La nestoj estas duoble-tavolitaj kun ekstera tavolo de branĉetoj kaj interna tavolo de herbo, radiketoj kaj musko. La ovonombroj estas nekonata. Elnestiĝo okazas el meza julio, kaj plumoŝanĝado de plenkreskuloj el septembro antaŭen.
Manĝo
La dieto de tiu pirolo estas ĉefe herbivora, kun birdoj konsumante ampleksan gamon de semoj, fruktoj, floroburĝonoj, sporoj de filikoj kaj folioj (malkutime ĉe birdoj), kaj muskopintoj, same kiel kelkaj senvertebruloj kiaj hemipteroj. Ĉiukaze ili preferas indiĝenan vegetaĵaron; kiam la teritorio estis pli etenda en la 19a jarcento, tiu specio estis konsiderata plago de la oranĝaj fruktoĝardenoj ĉe Furnas. Tiuj piroloj moviĝas supren kaj suben tra sia teritorio laŭ la manĝodisponeblo dum la jaro. Tiuj movoj povas esti de ĝis 3 km el altaĵoj de 700 m suben al 300 m sekve de maturiĝintaj semoj.
La arbo de Vallilio (Clethra arborea) kontribuas al la pirola dieto. Tiu ĉiamverda arbedo aŭ arbeto estis iam konsiderata endemia de Madejro sed nun oni konas ke ĝi ekzistis en la pasinteco en Kanarioj (kie ĝi estis konsiderata formortinta), estigas demandon pri kiel traktu ĝin ĉe Acoroj. Dum ĝi estas konsiderata ekzota, eblas ke ĝi estus ankaŭ indiĝena de Acoroj, malaperis el tie antaŭ kiam iu ajn botanikisto havu eblon konstati ĝin, kaj estis reenmetita pli ĵuse. Spite esti ne indiĝena specio, ĝi estas grava elemento de la birda dieto kaj tiele ludas gravan rolon en ties survivado.
Statuso kaj konservado
La populacio de la Acora pirolo estas malgranda; oni ĉirkaŭkalkulis 30-40 paroj en la fino de la 1970-aj jaroj, 100 paroj en 1989, kaj inter 60 kaj 200 paroj koemnce de la 1990-aj jaroj, kvankam en 2008 oni ĉirkaŭkalkulis 775 individuojn. Ĝi estas la plej mincata paserina birdo kaj la dua plej rara birdo post la Norda senhara ibiso en Eŭropo. La populacio estis iam pli granda, kaj disvastiĝis ĉe pli ampleksa teritorio, sed kaj nombroj kaj teritorio malpliiĝis el 1920-aj jaroj sekve la detruo de areoj de ilia arbarhabitato per senarbarigo por paŝtado kaj agrikulturo, same kiel pro ĉasado kaj invado de enmetitaj plantoj, ĉefe la Sugio. La tuta teritorio de la specio estas protektita laŭ ŝtataj regularoj kaj de la Eŭropa Unio. La ĉefa klopodo konservi tiun specion estas la protekto kaj restorado de la minacata indiĝena laŭrarbara vegetaĵaro.
Post protektado de la habitato oni diris, ke estas jam inter 500 kaj 800 paroj.
Pro ties densarbara habitato, ĉiam estis kaŝema brido, kio pravigas la elekton de la latina scienca nomo kie murina signifas “museca” ĉu pro la kaŝema kutimaro ĉu pro la griza koloro, pli griza ol tiu de la Eŭrazia pirolo.
Ivančiná
Ivančiná (hungare Ivánkafalva) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Ekieca helmintoteko
Ekieca helmintoteko (Helminthotheca echioides (L.) Holub) aŭ Pikro (latine: Picris L, 1753) kaj Pikro eĥia (Picris echioides L.) estas herbeca jara planto el la familio Asteracoj, plej ofte konsiderata, kiel trudherbo.
Ivančiná
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1248, pri kiu la unua mencio okazis en 1423 en hungara formo "Iwankafalua". En 1715 15 familioj pagis impostojn. En 1785 196 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj, en 1828 284 vilaĝanoj loĝis en 36 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ivánkafalva 224 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ivančiná 95 homoj, (92 slovakoj).
Ekieca helmintoteko
La specio echioides estas nomata tiel pro la simileco kun specioj de la genro Echium (Ekio), kiuj posedas etajn aspraĵojn surface de la folioj.
Kreskloko
Ĝi kreskas de julio ĝis septembro ĉu en kultivataj lokoj, kiel trudherboj, ĉu en nekultivejoj, ĉu borde de vojoj. Ĝi ŝatas varmon kaj sekecon kaj estas nitroema. La vivmedio estas kultivejoj, senkultivejoj, vojbordoj, digoj. Nitrogenema. Ĝi troviĝas ĉefe en suda Eŭropo (mediteranea regiono), en Sudokcidenta Azio, en Nordafriko kaj Makaronezio, sed pli kaj pli disvastiĝas en orienta Eŭropo, kie ĝi fariĝas adventica.
Florado okazas de julio ĝis septembro.
NGC 780
NGC 780 (aliaj indikoj — PGC 7616, UGC 1488, MCG 5-5-41, ZWG 503.72, 5ZW 164, NPM1G +27.0080) estas galaksio en konstelacio Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Alfons Bertoli
Alfons BERTOLI (naskiĝis en 1895 en Zadar; mortis la en Zagrebo) estis kroata esperantisto. Li tre frue aliĝis al Esperanto. Post la unua mondmilito li multe laboris en Zagreba Esperanto-Societo, samtempe estante helpanto de la redaktoro de La Provo kaj Konkordo. Li estis la unua funkcianta sekretario de Sudslava Esperanto-Ligo kaj estis kunlaboranto de Heroldo de Esperanto.
Saint-Victor (stacidomo)
Saint-Victor, plennome Saint-Victor-L'Abbaye estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Maclou-de-Folleville, apud Saint-Victor-l'Abbaye, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Normandio (Nomad).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Malaunay-Le Houlme - Dieppe (350000).
Ponte Vecchio
La Ponte Vecchio (aŭ Malnova ponto aŭ Olda ponto) estas ponto en interna urboparto de Florenco, Italio, kiu kondukas super rivero Arno. La ponto estas tute surkonstruita per dometoj de la juvelkomercistoj, ĝi estas inter la plej konataj pontoj de la mondo.
Historio
Tra la Ponte Vecchio kondukas koridoro, kiu interligas la Pitti-palacon kaj la Vecchio-palacon. La koridoro mem estis konstruita laŭ planoj de Giorgio Vasari en 1564 por geedziĝo de iu princo de la Mediĉioj.
En fino de la 16-a jarcento, oni malpermesis laboron de buĉistoj kaj tanistoj, poste laboris tie nur oraĵistoj.
Tiu estis la sola ponto en Florenco dum la dua mondmilito, kiun la retiriĝanta germana armeo ne eksplodigis.
La ponton karakterizas la metiejoj de juvelartistoj, oraĵistoj, kiuj tie laboras eĉ hodiaŭ - krom suvenir-vendistoj ks. -, tiel oni mencias la ponton ankoraŭ hodiaŭ kiel straton de la oraĵistoj. Tiuj metiistoj formis la statuon de Benvenuto Cellini (1500-1571) en la pontomezo, kiu estis la plej respektata oraĵisto de Firenze en sia tempo. La statuo estis inaŭgurita en 1901.
Fontanivent (stacidomo)
Fontanivent estas fervoja stacidomo en Montreux, Svislando.
Corcondray
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sianów
Sianów estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Sianów en distrikto Koszaliński.
Saint-Victor-l'Abbaye
Saint-Victor-l'Abbaye (esperante: Sankta Viktoro la Abatejo) estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Victoriens.
17003 Poojanpandya
17003 Poojanpandya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Poojan Pandya, plej bonan en lia Kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia teama projekto pri mikrobiologio. Li ricevis ankaŭ la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Half Hollow Hills High School West de Dix Hills (Nov-Jorkio Usono).
Sultan Jakub
Sultan Jakub estas vilaĝo en Libano en la Valo Bekaa, lokata sep kilometrojn de la landlimo kun Sirio.
Tie okazis la batalo de Sultan Jakub dum la Libana Milito de 1982 okaze de la invado fare de Israelo.
En la vilaĝo loĝas multaj homoj kiuj parolas la portugalan, ĉefe brazilanoj kaj libananoj kiuj jam loĝis en Brazilo antaŭe.
Volgogermanoj
Post la Naziisma invado de Sovetunio en 1941 dum la Dua Mondmilito, la soveta registaro konsideris la Volgogermanojn eventualajn kunlaborantojn kaj transportis multajn el ili orienten, kie multaj mortiĝis. Post la milito, Sovetunio forpelis kelkajn etnajn germanojn okcidenten. Fine de la 1980-aj jaroj, multaj el la restintaj etnaj germanoj moviĝis el Sovetunio al Germanio.
Orsolya Fecske
Orsolya Fecske naskiĝis la  en Szőny [sOnj] (nuntempa urboparto de Komárom).
Biografio
Orsolya Fecske estis edukita en Lábatlan, poste ŝi maturiĝis en Budapeŝto. Ŝi akiris pedagogian diplomon pri desegno en Pedagogia Altlernejo Berzsenyi Dániel (Szombathely) en 1996, plian diplomon helpe de stipendio en en:Accademia di Belle Arti di Roma en 2000. Ŝia majstro estis László Patay. Ŝi specialiĝis pri sekpentraĵoj. En 2003 ŝi aliĝis al Asocio de Socialaj Fratinoj kiel monaĥino. Ekde 1997 ŝi pentras religiajn murpentraĵojn aŭ plumbovitrajn fenestrojn. Ŝi kreas en Budapeŝto.
Galveston (Teksaso)
Galveston estas insula urbo en Usono. En la jaro 2000 ĝi havis 57.247 loĝantojn. Ĝi situas ĉe la marbordo de la Meksika Golfo.
Orienta provinco de Kenjo
La orienta provinco (svahile Mkoa wa Mashariki, angle Eastern Province) estis unu el sep provincoj de Kenjo, ĝis ĉiuj provincoj laŭ nova konstitucio de aŭgusto 2010 malfondiĝis. La provinco kovris areon de 154 354 kvadrataj kilometroj kaj laŭ kalkulo de 2008 ĝi havis 5 456 190 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 35 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estis la urbo Embu (Kenjo). La provinco plu dividiĝis je dek tri distriktoj.
Galveston (Teksaso)
Sur la insulo origine loĝis anoj de la triboj Karankavoj kaj Akokisoj. La hispana esploristo Cabeza de Vaca tie kun ŝipo averiis en 1528 kaj de ĝi ekis la malkovron de Meksiko. La insulo estas nomita honore al Bernardo de Gálvez en 1785 de la hispana esploristo Jose de Evia.
Orienta provinco de Kenjo
Kiel la nomo indikas, la provinco situis tendence en la oriento de la lando, almenaŭ oriente de la nacia ĉefurbo Najrobio. Pli oriente tamen ankoraŭ situis la nordorienta provinco de Kenjo, lime de Somalio kaj ne vere pli norde ol la orienta provinco. Ĉe la norda flanko la areo de la eksa orienta provinco limis je Etiopio.
Preĝejo Sankta Nikolao (Madrido)
La Preĝejo Sankta Nikolao de Bario aŭ Preĝejo de la Servistoj de Mario troviĝas sur la Placo Sankta Nikolao de Madrido (Hispanio) estante unu el la plej antikvaj preĝejoj de la urbo.
La Preĝejo Sankta Nikolao estas menciata en la Foruo de Madrido en 1202 kiel unu el la paroĥejoj de la urbo. Nuntempe ĝi estas la plej antikva de Madrido, post la malkonstruado de la Preĝejo Sankta Maria de la Almudeno. La konservataj arkeologiaj restaĵoj kaj ĝia situo pensigas la historiistojn pri ebla muzulmana moskeo, kvankam tre probable ĝia konstruado estis en la 12-a jarcento, ĉar ĝia turo, deklarata nacia monumento en 1931 havas ĉiujn karakterojn de mudeĥara sonorilturo de tiu epoko. La navo kaj la kapeloj estis reformitaj en la 17-a jarcento.
Devuŝka s korobkoj
Devuŝka s korobkoj (Девушка с коробкой) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Boris Barnet.
Nataŝa kaj ŝia avo loĝas en dometo proksime de Moskvo, farante ĉapelojn por sinjorino Irène. Sinjorino kaj ŝia edzo diris al la loĝkomitato, ke Nataŝa luas ĉambron de ili; tiu ĉi fiulo donas al la maldiligenta edzo de sinjorino ĉambron por ripozi. La loka fervojoficisto, Fogelev, amas Nataŝa sed ŝi klinas al Ilja, mallerta studento kiu dormas en la fervoja stacidomo. Por helpi Ilja, Nataŝa geedziĝas kun li kaj prenas lin ĉe sinjorino por vivi en la ĉambro kiun la domkomisiono opinias ke estas ŝia.
Althof
Althof signifas en la germana lingvo Malnovbieno. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
San Pietro a Maida
San Pietro a Maida estas komunumo de Italio.
Juro kaj Justeco
Prawo i Sprawiedliwość (prononco:ˈpravɔ i spravjɛdˈlivɔɕtɕ, PiS), esperante Juro kaj Justeco aŭ ĝusta nomo Rajto kaj Justeco, estas dekstra-flanka politika partio en Pollando, fondita la 13-an de junio 2001 fare de Lech Kaczyński. Ekde 2007, post parlamentaj balotoj, ĝi estas partio kun la dua plej granda subteno en Pollando.
Juro kaj Justeco postulas pligrandigi rajtojn de viktimoj kaj plialtigi punojn por krimuloj. La partio proponis fondi la Centran Kontraŭkoruptan Buroon kaj eniri la regulon de publikeco de havaĵaj deklaracioj de politikistoj kaj oficistoj. JkJ kontraŭas laŭleĝigi eŭtanazion, aborton, registritan partnerecon por samseksaj paroj kaj molajn drogojn. La partio subtenas restituon de mortpuno.
La junulara organizo de Juro kaj Justeco (Rajto kaj Justeco) estas Forumo de Junuloj.
Pola parlamento
2001: 44 parlamentanojn en Sejmo, malsupera ĉambro de pola parlamento (9,6%).
2005: 153 parlamentanojn en Sejmo (33%) kaj 50 en Senato (50%). JkJ/RkJ kunkreas la registaron.
2007: 166 parlamentanojn en Sejmo (36%) kaj 39 en Senato (39%).
2015: 235 parlamentanojn en Sejmo (51,09%) kaj 61 Senato (61%). JkJ/RkJ sole kreas la registaron
Prezidento
En 2005 kandidato de JkJ/RkJ, Lech Kaczyński, venkis la prezidentajn balotojn kaj ekestis Prezidento de Pollando.
En 2015 kandidato de JkJ/RkJ, Andrzej Duda, venkis en la Prezidentaj balotoj en Pollando 2015 kaj ekestis Prezidento de Pollando.
Eŭropa Parlamento
En la Eŭropa Parlamento, Juro kaj Justeco/Rajto kaj Justeco membris en frakcio Unio por Eŭropo de Nacioj (UEN) dum la oficperiodo 2004-2009. Ekde 2009 JkJ membras en la frakcio de Eŭropaj Konservativuloj kaj Reformemuloj.
2004: Dum la eŭropaj balotoj 2004 JkJ/RkJ ricevis 12,67% voĉdonojn (la tria plej bona rezulto) kaj gajnis 7 mandatojn el 51.
2009: Dum la eŭropaj balotoj 2009 JkJ/RkJ ricevis 27,4% voĉdonojn (la dua plej bona rezulto) kaj gajnis 13 mandatojn el 51.
2014: Dum la eŭropaj balotoj 2014 JkJ/RkJ ricevis 31,78,4% voĉdonojn (la dua plej bona rezulto) kaj gajnis 19 mandatojn el 51, inter ili unu esperantisto Ryszard Czarnecki.
Interesaĵoj
Kiel opozicia konservativa partio la 25-an de oktobro 2015 gajnis parlamentan voĉdonon en Pollando — duone de la kadenco realigis socian programon, Familio 500+ k.a., akirinta unuan lokon en la monda rangolisto por 2018
Esperanto
Jen politikistoj de Rajto kaj Justeco favoraj al Esperanto kaj anoj de la Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE)
Krome pri Esperanto ekinteresiĝis politikisto de Rajto kaj Justeco Mateusz Morawiecki, tiam la vic-Ĉefministro de Pollando, nun li estas Ĉefministro de Pollando.
Embu
En iuj lingvoj, ankaŭ la etno de embuoj respektive la embua lingvo el la bantua lingvaro, ambaŭ rilataj al la regiono de la kenja urbo, simple nomatas Embu.
Publio Kvintilio Varo
Publio Kvintilio Varo (latine Publius Quinctilius Varus) estis guberniestro en la romia provinco Africa proconsularis, poste en Sirio, poste en Ĝermanio. Tie en la jaro 9 p.K. li estis venkita en la batalo kontraŭ la ĝermanoj sub Arminio en Kalkriese iom norde de la montaro Teŭtoburga Arbaro. Je la fino de la batalo li mortigis sin mem.
Literaturo
Pri la batalo inter la armeoj de Arminio kaj Varus verkis la romiaj aŭtoroj:
En Esperanto
- Parton de la verko de la latina historiisto Velleius Paterculus (Velejo Paterkulo) oni retrovas en volumo 3 de la Antologio latina de Gerrit Berveling.
Hungara Vivo
Hungara Vivo estis kultura gazeto, eldonita en Hungario inter 1961 kaj 1990. Ĝin fondis Lajos Kökény, la ĉefredaktoro de 1961 ĝis 1969. La revuo Hungara Vivo danke al la pli ol 20-jara redaktado (1977-90) de Vilmos Benczik iĝis grava internacia kultura revuo kun ĉirkaŭ du mil abonantoj (duono en Sovetunio). Aperis entute 154 numeroj. Pro manko de financa apogo la gazeto ĉesis.
Holstein Frisa
Holstein Frisa (ofte mallongigita kiel Frisa en Eŭropo, kaj Holstein en Nordameriko) estas raso de bovoj, nome de laktobovinoj, konata nuntempe kiel la plej alte produktantaj laktanimaloj. Originanta en Eŭropo, Frisaj estis bredataj en la teritorio kie nune estas Nederlando kaj pli specife en la du nordaj provincoj de Norda Holando kaj Frislando, kaj Norda Germanio, pli specife en la historia regiono Holstinio (germane Holstein), parto de la nuna federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio (germane Schleswig-Holstein) de Germanio. Tiuj animaloj estis la regiona bovo de frisoj kaj de saksoj.
Nederlandaj kaj germanaj bredistoj bredis kaj superrigardis la disvolvigon de la raso kun la celo akiri animalojn kiuj povu plej bone uzi la herbejojn, nome la plej abunda rimedo de la areo. Dum jarcentoj, la rezulto estis blankanigra bovino tre alta produktanto de lakto. Ĝi estas blankanigra pro artefarita selektado fare de la bredistoj.
Kun la kresko de la amerikaj merkatoj por lakto kaj en Nordameriko kaj en Sudameriko, la bredistoj de laktoproduktantaj bovinoj turniĝis al Nederlando serĉe de brutaro. Post ĉirkaŭ 8,800 Frisaj estis importitaj, malsanaj problemoj en Eŭropo kondukis al ĉesado de eksportoj al la eksterlandaj merkatoj.
En Eŭropo, la raso estis uzata por lakto-produktado en la nordo, kaj por viando en la sudo. Ekde 1945, eŭropa nacia disvolvigo kondukis al fakto ke la brutobredado kaj sekve la laktoprodukta produktado iĝis pli kaj pli regionigita. Pli ol 80% el la laktoproduktado okazas norde de linio kiu kunigas Bordozon kaj Venecion, kio havas ankaŭ pli ol 60% el la totala brutaro. Tiu ŝanĝo kondukis al neceso por specializitaj animaloj por produktado de lakto (kaj viando). Ĝis tiame, kaj lakto kaj bovoviando estis produktita el ducelaj animaloj. La rasoj, naciaj derivitaj el la nederlanda Frisa, iĝis tre diferencaj animaloj el tiuj disvolvigitaj de bredistoj en Usono, kiuj uzis Holstein nur por laktoproduktado.
Bredistoj importis specializitajn laktoproduktajn Holstein el Usono por krucigi ilin kun la eŭropaj blankanigraj. Pro tiu tialo, en moderna uzado, "Holstein" estis uzata por priskribi nord- aŭ sud-amerikan brutaron kaj ties uzado en Eŭropo, partikulare en la Nordo. "Frisa" estas animaloj de tradicia eŭropa praularo, bredita kaj por lakto kaj por viando. Krucoj inter ambaŭ estas prikribitaj per la termino "Holstein-Frisa".
Immenhausen
Immenhausen - prononco  - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kassel de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Kaselo, la norda triono de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. havas areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Trafiko
18 kilometrojn sudoriente de la komunumo (rekta vojo estus pli mallonga, sed tie mankas pramo aŭ ponto super la rivero Weser) situas la nord-suda germana aŭtovojo A7, kiu norde ligas al Hamburgo, Flensburg kaj Danio, kaj sude al Aalen, Füssen kaj Aŭstrio. Ĉe Kaselo ankaŭ konektiĝas la germana aŭtovojo A44, kiu okcidente gvidas al Dortmund, la Ruhr-regiono kaj plu ĝis la limo inter Germanio kaj Belgio, kaj oriente plugvidas ĝis oriente de Kaselo, kie nur mankas kelkaj kilometroj ĝis la urbo Eisenach. Krome en Kaselo ankaŭ estas ICE-rapidtrajna stacidomo, kie same nord-sudaj konektoj ligas al Hanovro kaj Hamburgo norde kaj al Frankfurto ĉe Majno sudokcidente aŭ al Nurenbergo sudoriente.
Embu (Kenjo)
Embu estas urbo de la afrika ŝtato Kenjo. Ĝi situas ĉe la suda flanko de la Monto Kenja, la dua plej granda monto de Afriko, kaj estas la administra centro de la orienta provinco de Kenjo. La urbo laŭ la stato de 1999 havis 41 092 loĝantojn. Embu situas proksimume 120 kilometrojn nordoriente de la nacia ĉefurbo Najrobio.
Izsák
Izsák [iĵAk] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Kiskőrös. La loknomo estas hungare biblia nomo de Isaak.
Situo
Izsák situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kecskemét-Fülöpszállás. Tiu lasta troviĝas 13, Szabadszállás 14, Kiskőrös 24, Kecskemét 29, Nagykőrös 46, Budapeŝto 95 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1279 en formo Isak, en 1426 ĝi jam havis preĝejon. Dum dominado de turkoj oni menciis ĉi tie 4 domojn. La urbo famas pri vinkulturo, la produktado estas impona. Aparta muzeo prezentas alkoholaĵojn. Apud la urbo lago troviĝas kun maloftaj kreskaĵoj.
Famuloj
En Izsák naskiĝis:
Ĝemelurboj
Strullendorf, Germanio
NGC 781
NGC 781 (aliaj indikoj — PGC 7577, UGC 1482, MCG 2-6-10, ZWG 438.11, KARA 81) estas galaksio en konstelacio Ŝafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jevrei na zemle
Jevrei na zemle (Евреи на земле) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Abram Room.
La filmo montras kiel judaj kolonianoj loĝas ĉe la Nigra Maro kaj Krimeaj landoj. Por pli sukcesa evoluo de forlasitaj teroj kreiĝas komunumoj kiuj vivas nur sian propran internan kolonian vivon.
Birdokanto
Birdokanto estas ĉiu ajn sono, kiun birdo eligas por komuniki kun samspecianoj. Eĉ sonoj nemelodiaj por la homa orelo nomiĝas birdokanto.
La paseroformaj birdoj havas la plej disvolvitajn kantojn. La viraj birdoj estas pli emaj kanti ol la inaj. Kanto de ĉiu birdo konsistas el denaskaj partoj, sed ankaŭ la kanto povas enhavi partojn lernitajn dum vivo kopiitajn laŭ aliaj birdoj.
Kantoj kaj krioj
Malsame je la kanto, kiu normale kaj preskaŭ ĉiam estas eligita nur de la virbirdo, la krioj estas eligitaj de ambaŭ seksoj.
Rolo
Ili rolas je kelkaj kutimaj momentoj:
Ĝenerala diskuto
Imitado, ĉu de fonmediaj bruoj, ĉu de apudaj birdoj (sed foje nur de certa parenca specio), renkontiĝas en multaj birdokantoj. Foje la birdo imitas la tutan kanton, pli ofte imitadoj estas enmetitaj (kiel en simfonioj de kelkaj komponistoj) meze de la propra kanto (kalandra alaŭdo)
Dialektoj
En la kanto de birdoj kun granda distribuareo foje estas konstateblaj geografiaj diferencoj. Plej kurioze ĵusa studo pruvis, ke dialektaj diferencoj povas etendiĝi malprofite al aliaj diferencoj ene de la sama specio kaj en tre mallonga tempodaŭro. Tiu studo analizis la kanton de migrobirdo Blankgorĝa emberizo (Zonotrichia albicollis) en Kanado kaj nordorienta Usono, kies kanto finis per sama noto ripetita trifoje; tamen jam en 1990-aj jaroj oni konstatis ripeton de tiu noto de nur du fojoj en Brita Kolumbio, do plej okcidente en la distribuareo. En la provinco Alberto en 2004 la duono de maskloj ankoraŭ kantis la trioblan noton, sed dek jarojn poste faris tioni neniu, kaj en 2019 la dunota kanto jam estis atinginta okcidentan Kebekion, je 3 300 km el la naskoloko de tiu dialekta difernco. Oni supozas, ke tio estis helpita de kunvivado de populacioj vintre. Oni konstatis pere de markado per GPS, ke parto de la birdoj de Brita Kolumbio vintrumas tra la Roka Montaro kaj eble tie oni instruis la novan "modon". Ĉiuokaze estis surprizo por la fakuloj, ke tiu ŝanĝo tiom rapide okazis kaj krome oni spekulativas ĉu inoj estis allogitaj per la novaĵo, kio decidigis la masklojn al la kantoŝanĝo.
Kuriozaĵo
La Rizobirdo, (Padda oryzivora aŭ Lonchura oryzivora) klakas la bekon dum kantado. Ĵusa studo konstatis, ke maskloj kongruigas tiun klakadon kun la kantosekvencoj je maniero simila al tiu de perkutado en muziko.
Valea Seacă (Bacău)
Vidu ankaŭ
Listo de ĉangohungaraj urboj kaj komunumoj en Moldovo
Saint-Maclou-de-Folleville
Saint-Maclou-de-Folleville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Follevillais.
Miklós Kocsár
Miklós Kocsár [miklOŝ koĉAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsár Miklós estis hungara komponisto. Lia plej konata filo estis Balázs Kocsár.
Miklós Kocsár naskiĝis la 21-an de decembro 1933 en Debrecen kaj mortis la 29-a de aŭgusto 2019.
Biografio
Miklós Kocsár frekventis muzikan lernejon en Debrecen, poste li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en Budapeŝto inter 1954–1959. Lia plej grava instruisto estis Ferenc Farkas. Baldaŭe li havis diversajn postenojn en teatroj, en muzika lernejo kaj en Hungara Radio. Li ŝatis komponi muzikaĵojn al hungaraj poemoj. Li ricevis premion Kossuth en 2000, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Joseph Görres
Johann Joseph GÖRRES (n. la 25-an de januaro 1776 en Koblenz - m. la 20-an de januaro 1848 en Munkeno), sciencisto, publicisto kaj laika teologo. Gravulo de la germana politika katolikismo.
Viva evoluo
Fariĝinta racionalisma propagandisto de la idealoj de la franca revolucio, Görres foriras de sia infana katolika kredo. Sed ankaŭ la realo de la franca politiko lin seniluziigas. Post 1800 li estas instruisto en la Koblenz-a sekundara lernejo. Kavankam aŭtodidakto dum la tuta vivo, li fariĝas en 1806 privata docento en Heidelberg. Ekde 1808 li denove vivas en Koblenz.
1814 li fondas la ĵurnalon "Rheinischer Merkur", kiu lin famigas en tuta Germanujo. Li forte kritikas la prusan politikon kiel reakcian. Sekve en 1819 li devas fuĝi al Aarau kaj Straßburg, kie li en 1823/24 definitive revenas al la katolika kredo.
En 1827 la bavara reĝo Ludwig 1-a vokas lin al la nov-fondita universitato en Munkeno kiel profesoro pri ĝenerala kaj literatura historio. Li havis la famon, regi preskaŭ ĉiujn fakojn de la scienco. Sed lia ĉefa klopodo estas la publicista kaj scienca defendo de la malnova kredo.
Görres-societo
Fondita je la 26-a de januaro 1876 en Koblenz okaze de la 100-a naskiĝtago de J.J. Görres por la prizorgo de la scienco bazita sur la kredo por interŝanĝo kun la moderna mondo. Institutoj en Romo (ekde 1888), Jerusalemo (1908), Madrido (1926), kaj Lisbono (1962). Görres-societo eldonas 24 revuojn respektive seriojn da libroj, eldonas kaj subtenas multajn librojn. Ĝi havas plur-mil membrojn en 18 sekcioj. La Görres-societo estas la plej maljuna germana scienca societo en privata posedo kaj reprezentas gravan parton de la germana scienca kaj katolikisma historio.
Laterotranĉita 600-ĉelo
En geometrio, la laterotranĉita 600-ĉelo estas uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per laterotranĉo de la regula 600-ĉelo.
Eksteraj ligiloj
Cantellated 120-cell
Komplutensa Universitato de Madrido
La Komplutensa Universitato de Madrido (Universidad Complutense de Madrid; mallongigita UCM) estas hispana publika universitato kiu estas unu el la plej malnovaj universitatoj en la mondo, kaj la plej malnova universitato de Hispanio. Ĝi troviĝas en la Universitata Urbo de Madrido kaj en la Universitata Areo de Somosaguas, en Pozuelo de Alarcón (Hispanio).
La originoj de la Komplutensa Universitato troviĝas en la Cisneriana Universitato de Alcalá de Henares por Sanĉo la 4-a la 20-a de majo 1293. Post ĝia malapero dum la 18-a jarcento, pere de la Reĝa Ordono de la Reĝino Regento de la 29-a de oktobro 1836, dekretiĝis la malaperigo en Alcalá kaj translokiĝo al Madrido, kie ĝi nomiĝis Centra Universitato.
En 1927 estis elpensita la konstruado de universitata kvartalo, en la zono de Monkloo, en la terenoj ceditaj de la reĝo Alfonso la 13-a. La Hispana Enlanda Milito konvertis la kvartalon en batalkampo, kaŭzante la detruadon de fakultatoj kaj institutoj kaj la perdon de ĝia riĉa heredaĵo (sciencaĵoj, artaĵoj kaj ampleksaj bibliografiaĵoj ĉefe el la antikva komplutensa universitato). Ankaŭ perdiĝis, grandparte pro ekzilado, multajn prestiĝajn profesorojn.
Ĝiaj aktivaĵoj disvolviĝas en du areoj, unu en la Universitata Urbo en la distrikto Monkloo-Aravako kaj la alia en Somosaguas, Pozuelo de Alarcón.
La Komplutensa Universitato estas la edukcentro kun pli da ĉeestaj studentoj en tuta Hispanio (laŭ datumoj de la Universitato mem, en la lerneja jaro 2006–2007 ĝi havis entute 88.177 studentojn) kaj ĝi estas la dua en tuta Eŭropo. En tiu sama lerneja kurso ĝi havis pli ol 6.000 profesorojn.
Cetere, la biblioteko de la Universitato estas unu el la plej gravaj de Hispanio, ĝi estas la dua laŭ bibliografiaj arkivoj post la Nacia Biblioteko de Hispanio.
Villamartín de Don Sancho
Villamartín de Don Sancho [biljamarTIN dedonSANĉo] estas municipo en la oriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Sahagún, en la sudoriento de la provinco. Villamartín de Don Sancho estas komprenebla etimologie kiel Vilaĝo Marteno de Don Sancho alude al du nomoj de loĝantoj aŭ posedantoj.
Villanueva de San Carlos
Villanueva de San Carlos [bijanuEba de san kArlos] (Nova vilaĝo de Sankta Karlo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Villamartín de Don Sancho
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 31,66 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 156 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 52 km de Leono, provinca ĉefurbo; trapasas la municipan teritorion la rivero Cea.
Villanueva de San Carlos
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas villanueveños. La censita populacio en 2010 estis de 373 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,41 loĝ/km².
Villamartín de Don Sancho
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono. Estis apude parto de la Jakoba Vojo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Villanueva de San Carlos
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Ĉasado.
Historio
Post la konkero de la teritorio al araboj (13a jarcento) ĝi estis administrata de la ordeno de Kalatrava, keis kruco aperas en la blazono de la vilaĝo.
109712 Giger
109712 Giger estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa artisto Hans Ruedi Giger (1940–2014) pentristo, skulptisto, scenaranĝisto kaj reĝisoro. Liaj temoj inkludas sciencfikcion, okulton kaj fantaston. Li estis ano de la teamo, kiu gajnis Oskar-premion por plej bonaj vidaj efikoj por la filmo Alien.
Plavi Horizonti
Plavi Horizonti, serbe Плави Хоризонти estas loĝata loko en Serbio, en distrikto Beogrado (sed geografie en Srem (regiono)), en municipo de Zemun. La loknomo signifas: bluaj horizontoj.
Geografio
Plavi Horizonti etendiĝas inter Zemun kaj Beogrado laŭ fervojo Beogrado-Novi Sad.
Historio
Ĝis la 1990-aj jaroj la areo estis neloĝata herbejo. Poste dum disfalo de Jugoslavio multe da serbaj rifuĝintoj alvenis. Post 2000 oni komencis konstrui pavimitajn stratojn.
Immenreuth
Immenreuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tirschenreuth kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Paul Boulet
Paul BOULET [bule] (naskiĝis en la 2-a de januaro 1884 en Brebières (apud Arras) estis franca esperantisto kaj vortaristo, profesie supera administranto de la Doganoj ĉe la Ministrejo de la Financoj.
Boulet esperantiĝis en 1902. Li estis sekretario de la Organiza Komitato de la 1-a Universala Kongreso 1905 en Bulonjo ĉe Maro. Li kunfondis la grupon de Rouen, gvidis kursojn, kunlaboris en La Revuo. Ano de la Lingva Komitato de 1909. Li eksiĝis pro troa laboro.
San Pietro di Caridà
San Pietro di Caridà estas komunumo de Italio.
Grossmatt
Grossmatt signifas en la alemana lingvo granda herbejo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Tiopurino
Tiopurino estas grupo da familio de citotoksaj agentoj vaste uzataj en la traktado de akuta limfocitoblasta leŭkemio, aŭtoimunigaj perturboj (ekzemple malsano de Crohn, reŭmatosimila artrito) kaj riceviloj por organtransplantoj.
Medicinaĵoj kun tiopurino povas indukti malsamajn efektojn en malsanuloj kun nesufiĉo da TPMT, aparte mjelosubpremado tiaj kiaj neŭtropenio, anemio, trombocitopenio kaj pancitopenio. Mjelosubpremado elmontriĝas kiel laceco, naŭzoj, paleco, ĉefe sur la lipoj kaj ungaj litoj, takikardio, febro, tremetoj, diareo, ktp.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Tioguanine.svg| Tiogvanino Tisopurine.svg| Tizopurino Azatiopryna.svg| Azatioprino Thiouric_acid_skeletal.svg| Tioureata acido </Gallery>
Modern Times
Modern Times ("Modernaj Tempoj") estas komedia filmo de Charlie Chaplin de 1936, kiu rakontas pri lia "Trampo", fikciulo luktanta kontraŭ la vivo en la moderna mondo. La filmo estas komentario pri la senespera laborkrizo de la Granda Depresio, problemoj kaŭzitaj (laŭ Chaplin) pro moderna industriigo. Chaplin mem aktoris en la filmo, kun Paulette Goddard, Henry Bergman, Stanley Sandford, kaj Chester Conklin. Ĝi ankaŭ estis verkita kaj direktita de Chaplin. Ĝi estis la lasta apero de la Trampa fikciulo, kaj lia lasta muta filmo, kun tamen sonefikoj kaj muziko aŭdeblaj.
En 1989, ĉi tiu filmo estis elektita de la Usona Kongresa Biblioteko kiel "kulture grava", kaj tial prezervita ĉe la Usona Nacia Film-Registro. La filmo estas ofte listigita inter la plej bonaj filmoj iame faritaj. Vidu ekzemple ĉe Sight & Sound.
Faraoani
Faraoani [faraŭanj] (hungare: Forrófalva) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Bacău. En 1992 ĝi havis 3 498 loĝantojn (rumanoj, 74% ĉangohungaroj).
Januaro de 2005
Aktualaĵoj en januaro de 2005
Merkredo, 26-a de januaro
En la ekstreme sekura tribunalo en Amsterdamo-Osdorp la juĝistaro komencas hodiaŭ kriminalan kazon kontraŭ Mohammed Bouyeri, kiu estas la supozata murdinto de filmfaristo Theo van Gogh.
Vendredo, 14-a de januaro
La evento markas la unuan alsurfaciĝon el la homa mondo al aliplaneda luno.
2005
Valentinas Vytautas Toločka
Valentinas Vytautas TOLOČKA (naskiĝis la en Vieštovėnai, distrikto Plungė, mortis la  en Vilnius, enterigita en Kuliai, distrikto Plungė ) estas tiflologo , doktoro de socialaj sciencoj (1992), esperantisto.
Vivo
En 1936 V. V. Toločka hejme vundiĝis kaj vidkapablo komencis malfortiĝi. En 1940 li venis al Kaŭna Instituto por Blinduloj. En 1954 li vundis la duan okulon kaj blidiĝis. En 1955 finis Kaŭnan mezlernejon por blinduloj. En Vilna Universitato li studis germanan lingvon kaj literaturon (ekde 1956), litovan lingvon kaj literaturon, plenumis ĉiun studprogramon, tamen ne partoprenis en ŝtatekzamenoj. Dum 1971-1976 V. V. Toločka studis tiflopedagogikon en Pedagogia Instituto de Šiauliai. En 1992 defendis disertacion Evoluo de klerigado de blinduloj en Litovio ĝis la jaro 1940 kaj al li estis havigita scienca grado de doktoro de socialaj sciencoj (edukologio). La disertaĵo esti eldonita per aparta libro (1994)
V. V. Toločka komencis labori en Kaŭna Produktada-Instrua Kombinato ĉe Litovia Societo de Blinduloj (LSB) (en 1955). En kursoj li instruis blindulojn analfabetojn kaj preskaŭ analfabetojn (1957-1962), dum 1962-1964 havis lecionojn de germana lingvo. Dum 1960-1963 V. V. Toločka laboris kiel unua prezidanto de Kaŭna Interdistrikta Estraro de LSB, gvidis brajlan presejon en la Kaŭna kombinato (ekde 1964), laboris kiel direktoro kaj supera redaktoro de eldonejo de LSB en Vilnius (ekde novembro 1965). En 1966 V. V. Toločka organizis Respublikan Centran Bibliotekon de LSB kaj ĝis 1969 laboris kiel ties direktoro. Laŭ lia iniciato en la biblioteko estis fondita Tifloesplora fako (1969). En 1969 V. V. Toločka komencis labori kiel redaktoro de tiflo-literaturo en eldonejo de LSB. Ekde 1991 ĝis fino de la jaro 2004 li laboris kiel supera redaktoro en Litova Biblioteko de Blinduloj.
Li preparis kaj eldonis lernolibron de brajla skribo Vaga ("Sulko") por plenkreskuloj, kiuj antaŭ la blindiĝo scipovis skribon de vidantoj (1966), Mūsų šviesa ("Nia lumo", kun V. Stanaitis kaj V. Zaikauskas) por plenaĝaj blinduloj, kiuj estis analfabetaj kaj frekventis nenian lernejon (1968). En 1976 (la 2a eldono en 1997, la 3a korektita kaj kompletigita eldono en 2009) estis eldonita lia libro Skaitantys pirštai ("Legantaj fingroj", eseo pri historio de blindula skribo). LSB ĝin aprecis per Tiflologia Premio.
V. V. Toločka iniciatis aperigon de daŭraj eldonaĵoj: Jarlibron de Litovia Asocio de Blinduloj kaj Malfortevidantoj (ekde 1966), Tiflologian Kalendaron (ekde 1972) kaj estas ilia kompilinto. Li preparis kaj eldonis kolekton de tiflologiaj dokumentoj el periodo 1880-1965 Šaltiniai ("Fontoj"), iniciatis eldonadon de verkoj de komponistoj blinduloj kaj eldonadon de literatura almanako de verkistoj blinduloj. V. V. Toločka kompilis kaj redaktis multajn bibliografiajn indeksarojn, preparis kaj eldonis enciklopedian libron pri litovaj tiflopedagogoj (Lietuvos tiflopedagogų sąvadas, 2002).
En 2008 estis eldonita analiza laboro de V. V. Toločka libreto Kad gyventų... ("Por ke ili vivu..."). En ĝi la aŭtoro esploras problemon de suicidoj inter membroj de Litovia Asocio de Blinduloj kaj Malfortevidantoj.
Li verkis kelkajn poeziajn libretojn, kelkcent artikolojn en eldonaĵoj de blinduloj kaj tiuj de vidantoj pri organizita movado de blinduloj, elstaraj homoj de la societo, edukado ktp. En 1972 li estis akceptita al Litova Ĵurnalista Asocio.
Esperantista agado
Li partoprenis en 46a kongreso de blindaj esperantistoj (Varna, 1978), vizitis Vilnan Kongreson (2005).
Stacio Kokawa
Stacio Kokawa (japane: 粉河駅 [Kokaŭa-eki], angle: Kokawa Station) estas fervoja stacio en Kinokaŭa, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
László Vastagh
László Vastagh [lAslO vaŝtag], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vastagh László estis hungara skulptisto, medalisto, restaŭristo. Lia nobela antaŭnomo estis alsó-torjai [alŝOtorjai], lia patro estis György Vastagh, lia patrino estis Olga Benczúr, lia fratino estis Éva Vastagh, liaj avoj estis György Vastagh (pentristo) kaj Gyula Benczúr, fine apartenis al la pli fora familio Géza Vastagh, Ida Benczúr kaj Gyula Benczúr (kuracisto).
László Vastagh naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Vastagh frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis medicinon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, iom poste agrikulturon en Georgikon, sed nature li lernis skulptadon en la familio. Li kreis skulptaĵojn ekde 1925, en la sekva jaro li jam ekspoziciis. Li studvojaĝis en Germanio, Italio kaj Francio. En 1931 li kreis bestoskulptaĵojn en Kairo. Dum la socialismo li restis iom en ombro, ja li estis nek laboristo, nek kamparano, tial ekde 1950 li estis restaŭristo.
Fuzeo
Fuzeo estas organo, per kiu oni provizas obuson, bombon ks., per eksplodigi ĝin, kiam ĝi trafas malmolan surfacaĵon (perkuta fuzeo) aŭ antaŭ tiu momento (fuza fuzeo) aŭ post ĝi (prokrasta fuzeo).
Ĝi povas esti mekanika, kemia kaj elektronika.
Herman Boucon
Herman BOUCON (bukon), franco, profesoro. Naskiĝis en la 4-a de oktobro 1856 en Villars-Saint-Georges (apud Besançon). Esperantisto de 1898. En 1902 post multaj klopodoj Boucon fondis en Annecy (Savoie) unu el la unuaj francaj grupoj. Gramatikisto, li batalis energie kontraŭ reformemuloj.
Multaj artikoloj en diversaj gazetoj, ofte subskribitaj per "H. B.". Lia rakonto Mia lasta klaso en la vilaĝa lernejo aperis en la kolekto Laŭroj. Verkis tradukon de Molière: La Mizantropo, en amfibrakaj versoj (1930). Membro de la Lingva Komitato (LK) de 1909 ĝis minimume 1929 (vd. tiujaran jarlibron de UEA).
Kleinmühlingen
Kleinmühlingen ĝis la 29-a de decembro 2007 estis memstara komunumo en Germanio; tiam ĝi fariĝis parto de la tiutage novkreita komunumo Bördeland. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 658 loĝantojn.
Poceluj Mary Pickford
Poceluj Mary Pickford (Поцелуй Мэри Пикфорд) filmita en la jaro 1927 estas filmo de reĝisoro Sergej Komarov.
Kuracdrogo
Ĉi tiu artikolo temas pri la kuracdrogo. Por la aliaj signifoj de la vorto vidu: drogo (apartigilo)
La kuracdrogo aǔ simple drogo (en la vara, farmacia senco) estas parto de plantoj, fungoj aǔ mikrorganismoj, kiuj estas uzataj por fari medikamentoj. Ili estas sekigitaj por esti konserveblaj. Ankaǔ biologiaj substratoj sen ĉela strukturo, kiel ekzemple vakso kaj rezino kaj similaj substancoj apartenas al la drogoj. Nuntempe farmaciaj drogoj devenas grandparte el plantoj.