cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karol Szymanowski
Dum sendependiĝo de Pollando; epoko impresionisma
Karol Szymanowski malkovris orientalismon ankoraŭ dum siaj unuaj vojaĝoj al Italio. Centro de lia intereso estis nun, en 1913, la mistikismo. Lia unua provo esprimi tiun valoron de arto estis opero Hagith, kiun li finverkis en 1914. Unue li trapasis plej gravan vojaĝon en sia tuta artistika vivo - la vojaĝo al Italio, Sicilio kaj Afriko (arabaj landoj). Post tiu vojaĝo Szymanowski skribis jam tute alian muzikon ol ekspresionisman. Jam estante en Parizo li ekkonis bone kun muziko de Claude Debussy. Revenante al Tymoszówka li kreis siajn plej gravajn verkojn por piano- Metopy, Maski, Mity (Metopoj, Maskoj kaj Mitoj)- hodiaŭ opiniataj kiel plej geniaj komponaĵoj de monda impresionismo. Por mencio meritas sendube "Kantoj de princino de fabelo" kun vortoj de Zofia Szymanowska kaj "Kvar Kantoj" kun vortoj de Rabindranath Tagore. Post sanga Revolucio de Bolŝevikoj en oktobro 1917, Szymanowski lasis domon en Tymoszówka kaj post mallonga loĝado en Elizavetgrado li hejmiĝis en Varsovio. Li skribis tiam unu el plej interesan komponaĵon sub influo de araba kulturo- "Pieśni muezina szalonego" (Kantoj de malsaĝa muezzin). Post granda influo de araba, malnova greka, malnova slava kaj ortodoksa kulturoj li komencis skribi sian plej grandan verkon- opero "Król Roger" (Reĝo Roger). Libreto skribis unu el plej grandaj polaj verkistoj de Młoda Polska kaj lia kuzo- Jarosław Iwaszkiewicz. Szymanowski komponis ĝin tre longe ĉar de 1918 ĝis 1924. Dum tiu tempo Szymanowski venis kun Artur Rubinstein al Usono farante grandajn sukcesojn. Plej grava sukceso koncerta estis tamen en Parizo, en majo 1922. En tiu jaro li venis ankaŭ al Zakopane kie tre gravan impreson faris sur li longe ne aŭskultata muziko montana, kiu estis ja tre proksima al li dum lia infaneco. En 1924 Szymanowski skribis romanon "Efebos" omaĝante ĝin al dekkvina Boris Kochno - postea grava rusa poeto. Tiu romano estis esprimo de amo por juna knabo. Romano tiu estus pove unu el plej grandaj verkoj de samseksema literaturo se Szymanowski ne brulus ĝin. Nur post morto de li, Jarosław Iwaszkiewicz publikis kelkajn fragmentojn. En la sama jaro, en junio estis premiera de "Król Roger" en Varsovio. Opero tiu estas grava kunigo- Szymanowski kreis tie kunigon de partoj ekspresionismaj, orientalismaj, romantikismaj kaj modernismaj. La opero hodiaŭ estas opiniata kiel unu el plej geniaj verkoj de tiu tempo inter "Turandot" de Giacomo Puccini kaj "Elektra" de Richard Strauss. Ĝi tamen ne estas konata pro "tre malfacila muziko en percepto" (kiel opinias J.Kański) aŭ pro ĝia malbona unua ricevo de aŭskultantoj. Nur hodiaŭ opero tiu revenas al plej grandaj domoj operaj (en Britio, Usono, Francio kaj Germanio; ekzemple en 2009 Polo- Krzysztof Warlikowski preparos ĝin en Pariza Opero).
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1984
La sep urboj kaj stadionoj, kiuj gastigis la matĉojn, estis
Karol Szymanowski
Lastaj jaroj - epoko de pola muziko
En 1926 Szymanowski forĵetis propozicion estiĝi estro de Kaira Konservatorio de Muziko. Li tamen estiĝis estro de Varsovia Konservatorio kaj poste li estis rektoro de Akademio Muzika en Varsovio. Tiam li loĝis en sia legenda domo en Zakopane - "Atma". Dum tiu tempo li skribis "Kvar Kantoj" kun vortoj de James Joyce. Mirigita per pola kulturo li komencis skribi inspirante per muziko popola kaj malnova. Tiel li kreis Stabat Mater. Ĝi estis unua komponaĵo de tiu motivo en lingvo nacia. Ĝi estas ankaŭ rekviemo, ĉar homo kiu mendis tiun komponaĵon esperis komponaĵon en ĝuste tia speco. Ekde 1925 li komponadis ankaŭ balteon- "Harnasie". La popola muziko de Montanoj, partoj de tenoro kaj motivo popola en moderna stilo de komponado de Szymanowski montras hodiaŭ al muzikologoj unu el plej geniajn verkojn de popola epoko en muziko moderna. Kune kun "Król Roger" kaj "Stabat Mater" ĝuste "Harnasie" estas opiniata kiel plej grava komponaĵo de Karol Szymanowski. En 1935 li renkontis Witold Lutosławski. Problemoj kun sano emigis lin por saniĝadi en sanatorioj en Francio. Karol Szymanowski mortis subite en Laŭzanio en 1937.
La jaro 2007 estas en Pollando la jaro de Karol Szymanowski, Stanisław Wyspiański kaj Joseph Conrad.
Blanquefort (stacidomo)
Blanquefort estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Karl Julius Lohnert
Karl Julius LOHNERT (1885 – 1944) estis germana astronomo kaj psikologo.
Li laboris de 1905 ĝis 1907 kiel helpanto de Max Wolf. Li studis pri psikologion en Leipzig kaj akiris sian doktorecon sub la instruo de Wilhelm Wundt, en kies honoro estis nomita la asteroido 635 Vundtia.
Blisa skribo
La blissimbola skribo aŭ la blisa skribo (angle Blissymbolics, Blissymbols, aŭ simple “Bliss”) estas pasigrafio. Ĝin proponis Charles Kasiel Bliss unuafoje en 1949. La blisan skribon inspiris la ĉina skribo kaj la prilingvaj pensoj de la germana filozofo Lejbnico. La blisan skribon ĉefe uzas neparolkapablaj homoj, jen kiel ponton al la lingvo parolata en sia komunumo, jen kiel sendependan lingvon.
Historio
Bliss laboris kun la helpo de sia edzino Klara Bliss. Ilia ideo kreskis el la Ĉina skribo, kiu povas esti legata laŭ malsamaj ĉinaj dialektoj, kiuj ne estas interkompreneblaj parole. La celo estis solvi konfliktojn per interkomprenigo. La sistemo publikiĝis dufoje, en 1949 kaj en 1965, sub la nomo "Sencoskribo" (Semantography). La sistemo estis intencata al tutmonda interkompreniĝo, sed ĝi ricevis malgrandan atenton.
En 1971 ĝi estis ekuzita por la komunikado de spasme paralizitaj personoj en Kanado. Tiel ĝi iĝis parto de aŭgmenta kaj alternativa komunikado. En 1975 Bliss cedis plenan licencon pri sia invento al la fondaĵo Blissymbolics Communication Foundation, nuntempe nomata Blissymbolics Communication International, por ties uzo. Post kelkaj disputoj, la permeso estis konfirmita en 1982 kaj la fondaĵo plu evoluigas la sistemon.
Gramatiko
La lingvo estas facile adaptebla al individuaj uzantoj, al iliaj niveloj, kapabloj kaj necesoj. Ĝi helpas al homoj kun grandaj prononcaj problemoj, mutuloj, ne parolantaj homoj iri de unuvortaj frazoj al kompleksaj kunmetitaj propozicioj, kaj lerni legi kaj skribi. Uzate en komunikado, simboloj havas tekston, alskribitan al ili, por ke oni povu legi ilin ankaŭ ne konante la Blisan skribon.
Reguloj
Por instruado glosoj aperu sub la simboloj. Gloso de litero estu en etaj majuskloj. Gloso de vorto aŭ tuta frazo estu skribita per klinitaj literoj (kursive).
Ekzemplo
La ĉi-supra ekzemplo konsistas el kvar simboloj kaj signifas "mi - volas - iri - kinejen".
Movado:
El la simbolo oni povas fari novajn signojn:
Vidu ankaŭ
Charles Bliss
Eksteraj ligiloj
http://www.blissymbolics.org
http://www.symbols.net/blissre.htm
Somogygeszti
Somogygeszti [ŝomodjgesti] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. Ĝis 1942 la oficiala loknomo estis Geszti.
Situo
Somogygeszti situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 15, Kaposvár 22 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1302 laŭ tiama ortografio "Geste". Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, migra poŝto.
Grizkapa sudpasero
La Grizkapa sudpasero (Passer diffusus) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en savano kaj arbaro en Angolo kaj Zambio suden al Sudafriko.
Ĝi estas foje traktata kiel subspecio de la Grizkapa pasero, kiu estus pli norda specio.
Ĝi esta specio de tre griza kapo (iom pli malhelgriza traokule) kaj malhelgrizaj subaj partoj, dum la supra dorso estas grizbruna, la suba dorso kaj pugo estas tre markate helbruna, same kiel ŝultro kie videblas blanka flugilstrio; flugiloj kaj vosto estas de nigrecaj plumoj kun blankaj bordoj.
Chiara Margarita Cozzolani
Chiara Margarita COZZOLANI (1602 - 1678) estis kantistino kaj baroka komponistino, kiu naskiĝis en Milano, Italio.
Vivo
Ŝi estis la plej juna infano de riĉa komercista familio. Oni povas supozi, ke ŝi ricevis ampleksan muzikan edukadon ekde sia infanaĝo, kiel estis kutimo en tiu epoko por la knabinoj de riĉaj familioj. Je la aĝo de 18, Chiara Margarita sekvis la paŝojn de kelkaj el siaj familianoj: ŝia fratino, onklino kaj nevinoj prenis siajn religiajn votojn en la benediktina monaĥejo Santa Radegonda en Milano. Ŝi elektis 'Chiara' kiel sian religian nomon. Multmaniere ŝia vivo karakterizas la sorton de milanaj noblaj virinoj, el kiuj la plej multaj fariĝis monaĥinoj en la frua 17-a jarcento.
Multaj monaĥejoj de tiu periodo estis famaj pro ilia muzika agado. Tiusence la monaĥejo Santa Radegonda fieris pro tio, ke ĝi havis la plej bonajn muzikistojn en Milano, kiuj regule koncertis por familiaj kaj fojaj eminentuloj. Cozzolani estis la reĝisoro de almenaŭ unu el la du korusoj, kiujn havis la monaĥejo. Lerta komponistino, ŝi publikigis plurajn kolektojn de motetoj kaj konĉertoj. Chiara Margarita Cozzolani estis la plej elstara kaj fekunda komponistino el ĉirkaŭ dekduo da monaĥinoj, kiuj publikigis sian propran muzikon en la unuaj dekoj de la XVII-a jarcento.
Tiel alte estimata estis la verko de Cozzolani, ke en 1640 ĝia unua eldono, Primavera di fiori musicali, estis rajtigita de la eklezio, dediĉita al ĉefepiskopo Monti. Bedaŭrinde, ĝi perdiĝis dum la dua mondmilito kune kun kelkaj el ŝiaj sekularaj kantatoj.
Mühlbach (Lahn)
La rojo Mühlbach estas maldekstra flankrivero de la rivero Lahn, kiu fontas en la mezmontaro Taunus.
Chiara Margarita Cozzolani
Vivo
Ĉi tiuj eksterordinaraj sanktaj pecoj, kun alta malfacileco en la verkado por voĉoj, malkaŝas la konsiderindan kantkapablon de la ĥoristinoj reĝisoritaj de Cozzolani.
La sama eldonaĵo prezentis psalmojn, motetojn kaj kripan pecon dediĉitaj al la Virgulino Maria por ok voĉoj, kiuj enhavis partojn por viroj. Tio montras ankaŭ la komencon de spiritaj kaj muzikaj rilatoj pli rafinitaj kaj inkluzivaj.
Mühlbach (Lahn)
Rivervojo
La valo de la Mühlbach estas entranĉita profunde en la altebenaĵo Einrich. La rokaj deklivoj de la meandroriĉa V-valo estas arbarkovrita escepte de la rokblokaj ŝutdeklivoj. Antaŭ la enfluejo, la rojo fluas meandron al okcidento ĉirkaŭ la akra dekliva burgomonto de la burgo Nassau, antaŭ ĝi enfluas nordokcidente de Nassau en la riveron Lahn.
Chiara Margarita Cozzolani
Vivo
Kvankam ŝi pasigis sian plenkreskan vivon en klostro, for de la ĉefaj tendencoj de la socio, Cozzolani certe konis la muzikon de Monteverdi. Ŝajnas ke ŝi havis kontakton kun la opero kaj aliaj specoj de fruaj unuvoĉaj scenejoj, kio evidentiĝas en la granda sendependa sento de ŝiaj voĉaj linioj, Ŝia publikigita muziko cirkulis ankaŭ en Germanio kaj Francio, kio montras ŝin kiel rimarkinda komponistino de sia tempo. La unua moderna eldono de ŝiaj kompletaj motetoj estis farita en 1998.
Cozzolani komponis malpli ofte por la resto de sia vivo, kiam ŝi entreprenis pli da monaĥejaj devoj, funkciante kiel priorino kaj abatino.
Kiel abatino ŝi firme defendis la muzikan rajton de la monaĥinoj, kiam ĝi estis atakita de la strikta ĉefepiskopo Alfonso Litta. Li volis enkonduki reformon en la konvento limigante muzikan praktikadon de la monaĥinoj, kaj aliajn kontaktojn kun la ekstera mondo. La intencoj de la ĉefepiskopo malsukcesis, parte pro la refuto de ŝia samtempulo Filippo Picinelli, kiu en raporto al la Ateneo de milanaj literaturistoj, en la jaro 1670 skribis: "La monaĥinoj de Sankta Radegonda estas dotitaj de tia malofta kaj delikata muzika talento, ke ili estas agnoskataj kiel la plej bonaj kantistinoj en Italio [...] ili portas la nigran benediktan veston de Benedikto el Nursio, sed por la aŭskultantoj ili similas melodiajn blankajn cignojn, plenigante la koron per miro kaj levante la spiriton en siaj preĝoj. Inter ĉi tiuj fratulinoj, Donna Chiara Margarita Cozzolani meritas la plej altan laŭdon: ŝia nomo estas Chiara, laŭ vorte Klara, sed ŝi pli valoras, kaj Margarita, laŭ vorte Perlo  pro sia nekutima kaj bonega spriteco en la muzikkomponado.”
Mezozoiko
Mezozoiko estas la dua erao post la Antaŭkambrio, dum kiu formiĝis la triasa, ĵurasia kaj kretacea formacioj. Oni supozas, ke tiam (antaŭ proksimume 225 - 65 milionoj da jaroj), el unu-nura superkontinento nomita Pangeo komencis formiĝi la sep nunaj kontinentoj. La ŝtonaĵformacioj de Mezozoiko ankaŭ atestas la kreskon de rampuloj, interalie la grandaj dinosaŭroj. Tio okazis dum Frua Kretaceo, kiu komenciĝis antaŭ 195 milionoj da jaroj kaj daŭris 60 milionojn da jaroj. Populara nomo: Aĝo de Rampuloj.
1 En milionoj da jaroj.
Ludwig Bohnstedt
Ludwig BOHNSTEDT (naskiĝinta en la 27-a de oktobro 1822 en Sankt-Peterburgo, mortinta en la 3-a de januaro 1885 en Gotha) estis germana arkitekto.
Vivo
Bohnstedt ekstudis filozofion ĉe la universitato de Berlino ekde 1839. Sed baldaŭ li ŝanĝis al la fako arkitektura kaj konfrontiĝis tiel i.a. al la konstruoj de Karl Friedrich Schinkel. Studvojaĝoj en Italio kaj Francio plilarĝigis lian horizonton kaj ampleksigis lian trejnadon. En 1843 li reiris Ruslanden kie li iĝis tre ŝatata arkitekto.
Setlo en Gotha
En Gotha videblas liaj ideoj ĉe: Feuerversicherungsbank (Bahnhofstraße nr 12), iama Grundcreditbank (Bahnhofstraße nr 5a), iama Notenbank (Ekhofplatz); ĉio konstruitis laŭ la stilo de itala novrenesanco. Krome estas de li en Gotha i.a. Villa Petermann (Neubauerstraße), loĝejkomplekso Bürgeraue-Bergallee-Burgfreiheit; ekster Gotha menciindas i.a. Reuter-vilao en Eisenach.
La stacidomo de Gotha troviĝanta malproksime de la urbokerno ricevis harmonian unuigon al la urbocentro danke al la bohnstedt-aj konstruaĵoj flankantaj la Stacidoman straton.
Graveco kaj honoro
Sendube Bohnstedt estis unu el la plej gravaj personoj de Gotha kun internacia famo. Por li nomitis en Gotha strato preterkondukanta la urban naĝejon. Kunlaboranto lia estis Heinrich Carl Scheel. Troviĝas lia tomboŝtono ekde 1951 sur la Ĉeftombejo de Gotha.
Verkaro
Zu den von Bohnstedt entworfenen Bauten gehören:
Bonjang
Bonjang estas projekto de planlingvo kreita de Viktor Medrano en 2003, kiun la aŭtoro deklaras esperantido. Bonjang estas projekto kun influoj de indoneza lingvo, svahila, tagaloga lingvo, oficiala ĉina lingvo kaj Esperanto. La vortprovizo estas markataj de afiksoj je vortkategorioj: substantivoj finiĝas per -ng; adjektivoj per -m; nula sufikso por verboj kaj nombroj. Tiu permesas liberan vortordon.
Oni vidas laŭ la sekva teksta ekzemplo, ke ne estas facile rigardi ĝin kiel esperantidon, nur la deklaro de proponanto ebligas tion.
Edama fromaĝo
La edama fromaĝo estas duonmola nederlanda fromaĝo el bovina lakto. Oni verŝas el ĝi ĝenerale rondajn formojn kun pezo de 1–2 kg kaj kovras ĝin per ruĝa parafina tavolo. Ankaŭ ekzistas brikoformaj, ruĝkolorigitaj specoj. Oni originale kolorigis la ŝelon de la fromaĝo per cinabro por distingi ĝin disde la aliaj nederlandaj fromaĝoj. Hodiaŭ, la rolon de cinabro transprenis la parafino.
La interno de la edama fromaĝo estas sentrua, orflava, la gusto estas leĝere pikanta, tial oni uzas ĝin volonte por apetitvekaj nutraĵoj. Ĝi estas unu el la plej malnove venditaj fromaĝoj de Eŭropo (simile al la gouda-fromaĝo). Oni eksportas ĝin al multajn landojn.
La maturigo de la fromaĝo daŭras minimume du monatojn, sed kelkfoje eĉ unu jaron. La pli longa maturiĝo donas pli fortan guston, la fromaĝo iĝas pli malmola kaj milde fend-ŝela.
La fromaĝo ricevis sian nomon pro la devenejo, la nederlanda municipo Edam. .
Rilatoj al Esperanto
La esperantlingva bardo Claude Piron sub pseŭdonimo Johán Valano prikantis la laktaĵon per la kanzono "fromaĝ' el Edamo", publikigita fare de la eldonejo LF-koop en 1982 per la muzika kasedo "Frandu piron", realigita helpe de Gianfranco Molle kaj aliaj en Romo.
Viro de Tollund
La viro de Tollund (dane: Tollundmanden) estas marĉomumio malkovrita la 6-an de majo 1950 en torfejo en Bjaeldskovdal, 10 km okcidente de Silkeborg en Danio, de Viggo kaj Emil Højgaard. La stato de la viro estis tiom bona, ke la trovintoj unue opiniis, ke li estis nuntempa murdviktimo.
La viro de Tollund kuŝis malstreĉite sur unu flanko, la kruroj fleksitaj. Oni taskis lin 40-jara, kaj sufiĉe malgranda (161 cm). La fingraj premsignoj kaj haŭtlinioj sur la plandumoj tute ne malsimilas al tiuj de nuntempaj homoj. Li ŝajnis flegita, liaj haroj estis tonditaj. Ĉefe la vizaĝo estas bone konservita, tiel ke eblas vidi liajn personajn vizaĝtrajtojn, sulketojn kaj barboharojn.
La manko de vestoj indikas, ke li estis vestita de ŝtofoj el plantaj fibroj, kiel lino, kanabo aŭ urtikacoj, kiujn detruis la marĉa acido.
Scienca analizo
Post lasta analizo per karbono 14 oni determinis ke la viro de Tollund, vivis ĉirkaŭ -350, t.e. en la antaŭ-romia ferepoko.
Li estis verŝajne ano de ĝermana tribo.
La analizo de la poleno trovita en la bone konservita stomakenhavo indikis kiel periodo de la morto la malfruan vintron aŭ fruan printempon. La enhavo konsistis el kaĉo aŭ griaĵo konsistanta nur el plantosemoj kiel Hordeo kun ergota fungo, lino, Camelina sativa, Setaria, Matricaria kaj poligono. Oni supozas, ke la viro manĝis sian lastan manĝon nur kelkajn horojn antaŭ sia morto.
Dum la frua ferepoko oni kutime ne enterigis kadavrojn, sed bruligis ilin. Marĉoj estis por la tiamaj homoj rite gravaj lokoj; multaj oferaĵoj kaj ankaŭ bestoj estis submarĉigitaj. La kordo, kiu troviĝas daŭre ĉirkaŭ lia kolo, montras, ke li perforte mortis, aŭ per pendumo aŭ per strangolado. Verŝajne la viro de Tollund estis mortigita kiel homofero kaj submarĉigita poste.
La viro de Tollund kaj la cirkonstancoj de la trovaĵo ne estas esceptaj. Ili similas al multaj aliaj marĉomumioj, kiel la virino de Elling, trovita je nur 90-metra distanco, aŭ la du jarojn poste malkovrita viro de Grauballe, kies mumio videblas en la muzeo de Moesgard ĉe Arhus.
Konservado
Kiam marĉomumioj estas eltorfigitaj ili tre rapide sekiĝas kaj diseriĝas. Ĉar la vizaĝo de la viro de Tollund konservis ĝis la plej fajnaj detaloj kaj donas impreson de trankvila, dormanta korpo, tial oni decidis konservigi la kadavron kaj ekspozicii ĝin al la publiko.
Dum la 1950-aj jaroj la konservado per polietilenglikolo estis la nura eblo, tial nur la kapo konserviĝis, dum la korpo sekiĝis. En postaj jaroj la korpo estis tute renovigita per silikono, tiel ke nun la viro de Tollund denove videblas tia, kia li trapasis jarcentojn en la marĉo.
Nuntempe la mumio videblas en la muzeo de Silkeborg en Jutlando.
Festeno
Festeno estas luksa kaj abunda manĝo kun aparta nombro da partoprenantoj, ekzemple okaze de edziĝo. En antikva Grekio festeno estis baza elemento de la socio kaj estis kadro de tiurilata literaturo, ekzemple "La festeno de Platono". La tradicia festeno Lūʻau en Havajo estas kombinaĵo de manĝo, muziko kaj la fama danco hulahulo.
Mezoregionoj de Mato-Groso
La brazila subŝtato de Mato-Groso estas dividata de la Instituto Brazila de Geografio kaj Statistiko en kvin regionoj, poste subdividataj en mikroregionoj:
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Menasha
Menasha estas urbo en la ŝtato Viskonsino Usono, kiu administracie apartenas al la konteoj Calumet kaj Winnebago.
Demografio
Dum censo en 2000 la nombro da loĝantoj estas fiksita je 16 331. En 2006 la nombro da loĝantoj estas taksita je 16 709, kresko de 378 (2,3%).
Kordoĥoro
Plukinstrumentoj
Ĥoraj plukinstrumentoj estas ekzemple baroka gitaro, buzuko, liuto, al-udo, mandolino kaj dekdu-korda gitaro. La du kordoj, kiuj konsistigas ĥoron, estas kune prenataj kaj plukataj resp. frapataj. Dekdu-kordan gitaron oni ofte agordas tiel, ke la kvar malsupraj ĥoroj sonigas oktojn kaj la du supraj unutojn, ekzemple  Ee Aa dd' gg' h'h' e'e' .
Kordaj klavinstrumentoj
Je pianoj kaj prapianoj la kordotegaĵoj estas nur en la subbasa registro unuĥoraj. Jam baldaŭ la tegaĵo fariĝas duĥora, kaj ekde la tenoro ĉiam triĥora, malofte (je eksperimentaj konstruaĵoj) ankaŭ kvarĥoraj. La kordoj ene de ĥoro ĉiam estas agordataj samfrekvencaj. Je moderna pianego funkciigo de la maldekstra pedalo ŝovas la meĥanikon maldekstren, tiel ke la marteletoj frapas nur unu kordon; tio malpliigas la laŭtecon kaj ŝanĝas la sonkoloron.
Klavikordoj havis kaj havas preskaŭ ĉiuj duopajn kordojn, do estas duĥoraj. Ankaŭ ĉikaze la ideala agordo estas tiu je la sama frekvenco, tamen validis resp. validas minimumaj disagordoj unu kontraŭ la aliaj kiel sonvigligaj. Je klavikordo ĉiam ambaŭ kordoj estas frapataj.
Pârvova
Pârvova [pırvova] (hungare: Porhó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Reşiţa. En 1910 ĝi havis 1 230 loĝantojn (rumanoj), en 1992 702 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 15-a jarcento. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Lăpuşnicel.
Ronsberg
Ronsberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sinagogo Leonostrato Zuriko
Sinagogo Leonostrato Zuriko estas sinagogo de liberala judaro de Israelita Kulta Komunumo de Zuriko.
La Sinagogo Lenonstrato (Löwenstrasse) en Zuriko estas hodiaŭ en jaro 2009 ĉirkaŭ 125 jarojn aĝa. En 1884 la famaj arkitektoj Teofilo Tŝudjo kaj Alfredo Giodero (Theophil Tschudy) konstruis la sinagogon.
Tagoj de malferma pordo
Grupoj povas viziti la sinagogon. Por telefona aliĝo de grupoj, vidu la telefonan numeron de sekretario en oficiala retejo.
Mallonga historio de judaro en Zuriko, en Svislando
En malfrua mezepoko ĝis 1423 la judaro havis sinagogon en "Froŝaustrateto 4"/ "Sinagoga strateto 4 (germane "Froschaugasse") en "nova merkato" en "malsupra vilaĝo" (germane "Neumarkt" en "Niederdorf"), en parto de malnova mezepoka centro de Zuriĥo.
Oni ofte diaboligis kaj plurfoje forpelis la judaron. En la 17-a kaj 18-a jarcentoj la judaro nur rajtis vivi en la argoviaj vilaĝoj Endingen kaj Lengnau.
Nur en 1866 la judaro ricevis civitanajn rajtojn kaj la rajton pri libera setlado en tuta Svislando.
Hodiaŭ cirkaŭ 18000 ĝis 30000 judoj vivas en Svislando, 0,2 ĝis 0,3 procentaĵoj de la tuta loĝantaro, la duono loĝas en la zurika regiono.
En la urbo Zuriko hodiaŭ ekzistas pluraj judaj komunumomj.
Vilmos Rohonyi
Vilmos Rohonyi [rohonji] estis rumania hungara inĝeniero pri mekaniko. Li naskiĝis en Budapeŝto la 3-an de julio 1906 kaj li mortis en Kluĵo la 14-an de julio 1989. Li estas la patro de literaturhistoriisto Zoltán Rohonyi.
Biografio
Vilmos Rohonyi diplomitiĝis en la teknikuniversitato de Budapeŝto (1930). Li komencis kaj daŭrigis sian karieron en Kluĵo.
Oddi Altaro (Rafaelo)
La Oddi Altaro estas retabla verkaro pri la Kronado de la Virgulino Maria pentrita en 1502-1504 fare de la itala renesanca majstro Rafaelo por la altaro de la kapelo de la familio Oddi ĉe la preĝejo de Sankta Francisko ĉe Prato, en Perugia, Italio, nune en la Vatikana Pinakoteko.
Centra pentraĵo
Ĝia centra pentraĵo (267 cm × 163 cm) konsistas el du niveloj. En la supra, Jesuo kronigas la Virgulinon, dum ambaŭflanke anĝeloj muzikas. En la suba, la apostoloj ariĝas ĉirkaŭ la malplena tombo de Maria, dum Sankta Tomaso havas la florgirlandon falitan de Maria kiel atestilo de ŝia ĉieliro.
La predelo
La predelo (39 × 190 cm) estas komponita el tri 27 × 50 cm pentraĵoj:
Blanquefort (Ĝirondio)
Blanquefort estas franca situanta en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Blanquefortais.
NGC 4935
NGC 4935 (aliaj indikoj — UGC 8159, MCG 3-33-23, ZWG 100.23, PGC 45093) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Muzikpedagogio
Muzikpedagogio okupiĝas pri la interligo inter muziko kaj homo en alproprigaj kaj instruaj procesoj. Rolas perspektivoj de edukado, de klerigo, de lernado kaj de instruado. Muzikpedagogio estas kiel scienco distingenda disde la muzikpedagogia praktiko, kiu nomiĝas muzikedukado.
György Frunda
György FRUNDA rumania hungara advokato, politikisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 22-an de julio 1951.
Kariero
György Frunda akiris diplomon pri juro en UBB de Kluĵo (1970–1974), estis ano de Advoka Laborgrupo de sia naskiĝurbo (1975–1995). De 1996 la havas privatan advokatejon. Li estis deputato de rumana parlamento de RMDSZ (1990–1992), senatano (1992-1996, 1996-2000, 2000–), dufoje kandidato de ŝtatprezidanto, ano de Eŭropa Parlamento (2007-2009).
Šarkan
Šarkan, hungare Sárkányfalva estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
la vilaĝo situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Štúrovo troviĝas 16 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1247. En 1910 loĝis en la vilaĝo 419 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al distrikto de Párkány, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj estis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 350 da homoj (300 hungaroj, 37 slovakoj).
Yoshinobu Harada
Yoshinobu Harada (原田 欽庸, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock, Tochigi Uva FC, V-Varen Nagasaki kaj Zweigen Kanazawa.
Edam
Edam (: Edamo ) estas vilaĝo kun ĉ. 7000 loĝantoj en nordokcidenta parto de Nederlando, parto de la municipo Edam-Volendam, ĉe la bordo de la IJsselmeer. La nomo venas de digo („dam”) en la rivereto E.
Ĝi estis grava komerca kaj fiŝista haveno kaj ŝipokonstrua centro. Ĝi ricevis la urborajtojn en 1357, kiam oni konstruis ĉe la Zuiderzee dokon. Post kiam oni konstruis kluzon en la doko (1567) kontraŭ la inundoj, la haveno ŝlimiĝis, la industrio kaj la komerco malgraviĝis. Poste oni fermis la havenan golfon kaj formis internan lagon. (poldero)
La loko estas konata pro edama fromaĝo.
Viŝhorodska (stacidomo)
Viŝhorodska (Вишгородська) estas fervoja stacio en Kievo, ĉefurbo de Ukrainio.
Polány
Polány [polAnj], germane Polern estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Polány situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 16, Lengyeltóti 19, Kaposvár 22, Pécs 91, Budapeŝto 168 kilometrojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229. Dum dominado de turkoj la vilaĝo senhomiĝis. En la 18-a jarcento luteranaj germanoj refondis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas drinkejo kaj migra poŝto.
Stacio Katata
Stacio Katata (japane: 堅田駅 [Katata-eki], angle: Katata Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Kosei.
1100 Arniko
1100 Arniko estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Koronisa familio, laŭ siaj orbitaj parametroj.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la floro Arniko (el la familio de la Asteracoj).
Kakono
Kakono (Cacone) estas internacia planlingvo proponita de lingvisto Daniel Sacks ankaŭ nomata SACHS (eble erare) en 1960. Estas projekto kiu proponas ne nur parolajn, sed ankaŭ gestajn elementojn de lingvo. Sacks proponis kelkajn regulojn kiuj permitas l' eksprimojn de gestojn dum la parolado.
Ekzempleto (sen traduko): "Mede Ra Rafa Uy Ca Eyay. Yiegpil Di Co Di Medel Eoao Di Minieg Nino".
Bibliografio
Sacks, Daniel Cacone, a universal approach to universal communication St. Louis: 1960 (17 p.)
Chesalles
Chesalles estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Chaumont-en-Vexin (stacidomo)
Chaumont-en-Vexin estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Chaumont-en-Vexin, en departemento  regiono Hauts-de-France.
Mutoskopo
Mutoskopo estis frua filmaparato, patentita de Herman Casler la 21-an de novembro 1894. Kiel la kinetoskopo de Thomas Alva Edison ĝi ne projekciis sur ekrano, kaj disponigis spektadon al nur unu persono je fojo. Pli malmultekosta kaj pli simpla ol la kinetoskopo, la sistemo, surmerkatigita de la America Mutoscope Company (poste nomata America Mutoscope and Biograph Company), rapide dominis la komercadon de seksgapejo.
Ettendorf
Eschbach havas diversajn signifojn:
Lingvo intermonda
Lingvo intermonda estas la unua muzikalbumo de Dolchamar. Ĝi aperis en 2000 kiel parto de Kolekto 2000.
Trakoj
La kantoj estas verkitaj kaj produktitaj de P. Austin, ekcepte la teksto de la kanto Lingvo intermonda estas verkita de M. Saarnio kaj P. Austin; F--iĝu! estas verkita de D. Esperanto. Aparte la kanto Chu vi pretas?! iĝis furoraĵo inter la Esperanto-junularo kaj estas ankoraŭ ofte ludata en festivalaj diskĵokeoj.
Registroloko
Laŭ la kajero la disko estas registrita en Springfield Studios, Londono, kaj en Studio Gallstén, Porvoo kaj miksita en Studio Intermonda, Helsinko. Tiuj nomoj aludas al la loĝejo de Pieĉjo en Londono kaj Helsinko kaj al la ekzercejo de Dolcxamar en Porvoo. La disko estas efektive registrita kaj miksita de Piechjo kaj Hipo per persona komputilo.
Muzikistoj
Dolchamar estis la unua bando en Esperantio, kiu nomis sintezilon 'zilo kaj kantadon voĉo. La bando vere ne havis drumiston, sed uzis sekvencilon kiel drumomaŝinon. Tiu drummaŝino estis nomata "Doctor Esperanto" alude al la bando Sisters of Mercy, kiu nomis sian drummaŝinon "Doctor Avalanche" (eo. Doktoro Avalanĉo). Pieĉjo neniam ludis la sintezilon koncerte nek Hipo Ohvo la gitaron, ĉar ili interŝanĝis instrumentojn tuj post registrado de la albumo.
Turneo Intermonda
Por promocii la albumon, Dolcxamar havis koncerton en Kulturcentro Caisa, Helsinko, maje de 2000 kaj somere koncertis en la festivaloj KAFE kaj KEF. Jarŝanĝe ĝi koncertis en IS 2000/01. La bando rapide populariĝis inter la Esperanto-junularo ĉar ĝi ludis pli modernan kaj junecan muzikon ol aliaj Esperantoartistoj. La koncertoj estis tre energiaj kun la karismata kantisto Sarĉjo.
Hormel
Hormel Foods Corporation estas usona kompanio fondita en 1891 en Austin, Minesoto, de George A. Hormel kiel George A. Hormel & Company. Origine temigis la pakadon kaj vendadon de ŝinko, kolbaso kaj aliaj porkaj produktoj, kokido, bovaĵo kaj ŝafido al konsumantoj; antaŭ la 1980-aj jaroj, Hormel komencis oferti pli larĝan gamon de pakitaj kaj fridigitaj manĝaĵoj. La kompanio ŝanĝis sian nomon al Hormel Foods en 1993. Hormel servas 80 landojn kun markoj kiel Applegate, Columbus Craft Meats, Dinty Moore, Jennie-O kaj Skippy.
Ferenc Pataki (gimnastikisto)
Ferenc Pataki, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Pataki Ferenc estis hungara gimnastikisto, olimpiano, olimpika ĉampiono, akrobato, instruisto.
Ferenc Pataki naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Pataki en cirka spektaklo li ekŝatis la akrobatikon kaj la gimnastikon. Depost sia sporta kariero li iĝis akrobatisto en cirkoj en la tuta mondo kune kun sia edzino, kiu same estis akrobato kaj naskis dufoje. Fine li instruis en la akrobatista instituto en Budapeŝto. Li ricevis premiojn inter 1951-2014 (la lastan jam postmorte).
Codrongianos
Codrongianos estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Paŭlo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Cargeghe, Florinas, Osilo, Ploaghe kaj Siligo.
Kazuma Kita
Kazuma Kita (北 一真, n. ) estas japana futbalisto.
Mezoregionoj de Gojaso
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Kazuma Kita
Li futbalis ĉe The Spa Kusatsu Gunma.
Muziko de Uzbekio
La muziko de Uzbekio montras diversajn influojn kiujn ricevis la lando. Ĝi estas tre simila al la muziko de Mezoriento kaj estas karaktera per komplikaj ritmoj kaj metrikoj. Pro la longa historio de muziko en la lando kaj la granda vario de muzikaj stiloj kaj muzikinstrumentoj, Uzbekio estas ofte konsiderita kiel unu el plej muzike diversaj landoj en Centra Azio.
Post Uzbekio akiris sendependecon el Sovetunio komence de la 1990-aj jaroj, publika intereso revivis en la tradicia uzbeka muziko. Nuntempe la uzbekaj televido kaj radio regule ludas tradician muzikon.
NGC 4936
NGC 4936 (aliaj indikoj — ESO 443-47, MCG -5-31-28, AM 1301-301, IRAS13016-3016, PGC 45174) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Antal A. Wonaszek
Antal A. Wonaszek [vonasek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wonaszek A. Antal (naskiĝis en 1871 en Ĉeĥio en Liblin (pri la majusklo A la fontoj ne donas informon), mortis la en Budapeŝto) estis astronomo, fizikisto, instruisto (pri la ekzakta nacieco mankas informo).
Biografio
Antal A. Wonaszek studis en Reĝa Universitato de Budapeŝto, ekde 1893 li laboris en observatorio en Kiskartal kiel asistanto de Radó Kövesligethy. Baldaŭ li estis observatoriestro kaj li ankaŭ instruis en pluraj gimnazioj en Budapeŝto. Li okupiĝis pri Suno, Luno, kometoj, planedoj. Li sisteme kolektis datenojn pri strioj de Jupitero (planedo) kaj ringoj de Saturno (planedo). Lia frua morto baris la plian karieron.
NGC 4936
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Seosan Futbala Stadiono
Seosan Futbala Stadiono estas multuza stadiono en Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi povas akcepti 25,000 personojn.
Fenetila propionato
Fenetila propionato aŭ C11H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propionata acido kaj fenetila alkoholo, senkolora likvaĵo kun fruktodoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila propionato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Fenetila propionato estas nature trovata en pluraj plantoj kaj planto-derivaĵoj tiaj kiaj Psidium guajava, Arachis hypogea, pomcidro, biero, rumo, pombrando, kaj diversaj fromaĝoj. Fenetila propionato estas uzata kiel gustigilo kaj odorigagento, samkiel insekticido.
Kasuelo
Kasuelo (Casuela) estas naturalisma projekto de internacia planlingvo proponita de sveda esperantisto Gustaf Henrik Lundquist sub plumnomo Sébastien VOIROL, en 1922 (Parizo) kaj reprezentita en 1927 (Torino). La projekto do klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj.
Li estis kunrespondanto de Giuseppe Peano. Casuela estas en meza vojo inter Latino sen fleksio kaj Interlingvao.
Ekzempleto: "De ziente internacionala lingues cognita, la mas simpla e eleganta estaz sine dubito La Casuela".
Traduko: "El centoj de internaciaj lingvoj konataj, la plej simpla kaj eleganta estas, sen dube, la Kasuelo".
Wilfred Owen
Wilfred OWEN (n. la 18-an de marto 1893, m. la 4-an de novembro 1918) estis angla poeto fama pro siaj poemoj pri la Unua Mondmilito.
Placo de repaciĝo
La Placo de repaciĝo (Platz der Versöhnung) troviĝas en Arnstadt sur herbejo-parketo situanta antaŭ la Geschwister-Scholl-lernejo, inter Kasseler-strato, Richard-Wagner-strato kaj Thomas-Mann-strato, tre proksime al la ĉefa stacidomo.
Wilfred Owen
Frua Vivo
Li naskiĝis proksime al Oswestry, Shropshire en komforta domo posedata de sia avo, sed, post ties morto en 1897, la familio devis translokiĝi al malriĉa distrikto de Birkenhead. En 1911 li deziris eniri la Universitato de Londono, sed li ne gajnis stipendion kaj sen tio mankis al li la necesa mono pagi universitatajn studojn. Li iĝis helpanto de pastro en Reading kaj ankaŭ instruis en lernejo de la urbo. Li ĉeestis lecionojn pri botaniko ĉe University College (nuntempe la Universitato de Reading), Reading kaj poste senpage studis tie la anglosaksan lingvon. Post tio li instruis la anglan kaj francan lingvojn en Berlitz-lernejo, Bordeauxx, Francio.
Unua Mondmilito
La 15-an de oktobro 1915 li eniris la britan regimenton la Artists Rifles. En januaro 1917 li iĝis duranga leŭtenanto en la Manchester Regimento. En Francio la armeaj vivkondiĉoj kaj la militado konsternegis lin, sed li konscience batalis. Unu fojon li pasis tri tagojn en obus-truo antaŭ ol esti savata. Suferinte pro obus-ŝoko li iris al hospitalo proksime al Edinburgo kie li renkontis la poeton Siegfried Sassoon, kiu instigis lin daŭre verki poemojn pri la milito. Post mallonga periodo de instruado en lernejo, li realiĝis al la regimento kaj faris malpezajn devojn. Sassoon forte klopodis persvadi Wilfred Owen ne plu batali en Francio, sed, sen diri ion al sia amiko, en 1918 Owen reiris al Francio. Tie en oktobro li kaj siaj soldatoj kaptis fortajn germanajn lokojn proksime al la vilaĝo Joncourt. Li mortis batalante la 4-an de novembro 1918, nur unu semajnon antaŭ la militpaŭzon. Li estis entombigita en milittombejo en Ors, en nordorienta Francio. Postume li ricevis la medalon Military Cross.
Placo de repaciĝo
Kialo
La ideo estis de la frakcio Pro Arnstadt. Per la nomigo de la ĝis nun sennoma placo oni volas esprimi la altestimon antaŭ la sukcesega integriĝo kaj la diligenteco de la post 1945 rasisme kaj venĝeme forpelintaj germanlingvanoj el Eosta Eŭropo.
Wilfred Owen
Poemoj
En liaj poemoj li ŝoke kaj realisme priskribis la tranĉean militadon. Foje li uzis satiron. Lin inspiris kolerego pri la milito kaj la malŝparo de homaj vivoj. Pluraj poemoj enhavas samsekseman tonon. Parte pro la influo de Siegfried Sassoon, ekde 1917 lia stilo iĝis pli simpla kaj familiara. Li ofte uzis duonrimojn kaj asonancon.
Placo de repaciĝo
Kialo
Ĉ. 14.000 rifuĝintoj pliriĉigis la kulturan, societan kaj ekonomian vivon de Arnstadt post la Dua mondmilito. Ekzemplo estas la konataj vitraĵfabrikoj de Arnstadt, kiujn fondis homoj el Norda Bohemujo.
Wilfred Owen
Poemoj
La komponisto Benjamin Britten uzis naŭ poemojn por sia War Requiem (1962).
Placo de repaciĝo
Kialo
Estas intencita doni signon de aktiva memorigkulturo, kiu ne volas akuzi sed repacigi la homojn. Pri la aspekto de ebla monumento oni ankoraŭ ne konsentis; eble ankaŭ lernantoj de la apuda Geschwister-Scholl-lernejo povus patronadi la monumenton.
Wilfred Owen
Monumentoj
Krom la tombo ĉe Ors, estas monumentoj en Oswestry kaj Shrewsbury. La 11-an de novembro 1985, en Abatejo Westminster, senvualiĝis monumento memore al dek ses militpoetoj, inter kiuj estis Wilfred Owen.
Placo de repaciĝo
Fonto
Artikolo gazeta de la 9-a de januaro 2014 pri la kunsido de la urba konsilantaro favore al la nomdono.
Ferenc Alexander
Ferenc ALEXANDER [aleksander], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Alexander Ferenc Gábor, ofte germane nomata Franz Alexander, estis hungara-usona kuracisto, psikiatro, profesoro. Lia patro estis Bernát Alexander. Ferenc Alexander naskiĝis la  1891 en Budapeŝto. Li mortis la 1964 en Kalifornio en Palm Springs.
Biografio
Ferenc Alexander devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Göttingen en 1914. Hejmenveninta li laboris en universitata instituto en Budapeŝto. En 1919 li vivis en Vieno, en la sekva jardeko en Berlino. En 1921 li edziĝis. Ekde 1932 li vivis en Usono, kie komence gvidis instituton en Ĉikago, inter 1956 kaj 1964 li laboris en esplorinstituto de Los-Anĝeleso, poste li instruis ĝis 1964 en universitato.
Hipostaza unuiĝo
Hipostaza unuiĝo (ἕνωσῐς κᾰθ’ ὑ̆πόστᾰσῐν, ūniō hypostatica) estas teknika termino de la kristana teologio, uzata en la tradicia kristologio por priskribi la union de la dieco kaj homeco de Kristo en hipostazo.
La unua koncilio de Efezo rekonis tiun doktrinon kaj reasertis ĝian gravecon, subtenante ke la homeco kaj dieco de Jesuo Kristo estas en unio nivele de la naturo kaj ne nivele de la hipostazo en la Logos.
Hipostazo
Hipostazo jam estis uzita en la Nova Testamento reflektante iamaniere la postan teknikan signifon, aparte en la pasaĵo 2,3 de la epistolo al la hebreoj, kvankam ĝi povas esti tradukita laŭlitere per "substanco", kio kreis ian konfuzon, tiel ke nun ĝi estas ofte tradukita per "ekzisto". Ĝi aludas realan kaj konkretan ekziston, en kontrasto kun la abstraktaj platonaj kategorioj (vidu lian teorion pri la ideoj).
Historio
Apolinario de Laodikeo estis la unua uzanto de la termino hipostazo provante plipenetri kaj logike difini la enkarniĝon. Apolinario priskribas la union (unuiĝon) de la dia kaj homa en Kristo kiel unika naturo kun unika esenco – unika hipostazo.
Nestorianismo de Teodoro de Mopsuestio transiris al alia direkto, asertante ke en Kristo kunekzistas du naturoj (dufizikismo), homa kaj dia, kun du hipostazoj (laŭsence de "esenco" aŭ "persono").
La difino de Kalcedono akordiĝis kun tiu de Teodoro rilate la du naturojn en la Enkarniĝinto. Tamen, la koncilio de Kalcedono volis ke estu uzata ankaŭ la termino “hipostazo” ĉar ĝi estis difina elemento en la Triunuo: por indiki la personon kaj ne la naturon, malsame ol la difino de Apolinario. La koncilio, fakte, instruas ke en Kristo kunekzistas du naturoj: ĉiu konservas siajn prerogativojn kaj propraĵojn kaj kununuiĝas en unika persono (εἰς ἓν πρόσωπον καὶ μίαν ὑπόστασιν, eis hèn prósōpon kaì mían hypóstasin). Ĉar la preciza naturo de unio-unuiĝo estas nekomprenebla al la homa menso, la hipostaza unuiĝo estas indikata ankaŭ per la sintagmo "mistika unio". Iuj Orientaj ortodoksaj eklezioj, post la forĵeto de la kalcedona kredo, estis konsiderataj herezaj. En nia epoko ili akceptis novajn formulojn, kiuj identiĝas aŭ alproksmiĝas al tiu de Kalcedono.
Márton Tarnóczi
Márton Tarnóczi [tarnOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tarnóczi Márton estis hungara pastro, luterana episkopo.
Márton Tarnóczi en 1620 en Hungara reĝlando en Beckó (nuntempa Beckov en Slovakio). Li mortis la 1685 en Blatnica.
Biografio
Márton Tarnóczi frekventis lernejojn komence en sia naskiĝurbo, poste en Vágújhely, Győr, Pozsony, Rajec, Lőcse, fine en Wittenberg inter 1644-1648. Hejmenveninta li estis rektoro en Szenice, poste lernejestro en trencsén. Li iĝis pastro en 1651 en Vágújhely. En 1656 li estis elektita episkopo en Bajmóc. En 1660 la katolika ŝtato forpelis lin, sed li trovis lokon en Divékújfalu kiel luterana pastro. En 1673 pro sia kredo li estis akuzita, li devis forvojaĝi al Germanio. Li rajtis hejmenveni en 1681, komence li denove estis pastro en Divékujfalu, poste en Privigye.
Adele
Adele, naskiĝnome Adele Laurie Blue ADKINS, (naskiĝis la en Londono) estas angla kantistino kaj komponistino.
En 2009 ŝi gajnis du Grammy-ojn: unua, por plej bona nova kantistino, kaj dua, por plej bona pop-kantistino.
Ŝiaj plej famaj kanzonoj estas: Rolling In The Deep kaj Set Fire to the Rain.
5054 Keil
5054 Keil estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona profesoro Klaus Keil de la Universitato de Havajo ĉe Maona, fakulo pri la meteorŝtonoj.
Kun ikso
Kun ikso estis la unua demo-KD de Dolchamar. La fondinto Patrik Austin programis, registris kaj kantis la muzikon en sia loĝejo en Londono printempe de 1999. La nomo aludas al tio, ke la nomo de la bando estas skribita ikse anstataŭ ĉapelita ĉ.
Patrik Austin sendis la demon al Vinilkosmo, kiu tuj proponis eldonkontrakton inter la bando kaj la diskeldonejo. Austin interkonsentis kun la basisto Paul Ronchi kaj la gitaristo Nikira pri fari albumon kune. Austin tamen jam somere de 1999 ŝanĝis siajn planojn kaj reloĝiĝis en Porvoo, Finnlando kaj tie daŭrigis la projekton kun aliaj muzikistoj.
Marŝo
Marŝo signifas:
Teutsch
La nomo Teutsch povas aludi al diversaj nocioj inter kiuj:
Kapoly
Kapoly [kapoj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Tab.
Situo
Kapoly situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Tab troviĝas 6, Siófok kaj Igal po 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1337 en formo "Keetkapul". En la 18-a jarcento germanoj alvenis.
Tupungato
Tupungato, unu el la plej altaj montoj en Ameriko, estas amasa Anda stratovulkano datita el Plejstoceno. Ĝi kuŝas ĉe la limo inter la Metropola Regiono de Ĉilio (ĉe grava internacia aŭtoŝoseo ĉirkaŭ 80 km oriente de Santiago) kaj la Argentina provinco Mendoza, ĉiekaŭ 100 km sude de Akonkagvo, la plej alta pinto kaj de la Suda kaj de la Okcidenta Hemisferoj. Tuj sudokcidente estas la aktiva vulkano Tupungatito, kiu lastatempe erupciis en 1987.
La vorto Tupungato signifas en la lingvo de Huarpes «stelrigardanto».
La granda alto de Tupungato faras el ĝi giganto de Andoj, inter la plej altaj de Sudameriko. Oni diskutas aktuale pri ĝia vera alteco kiu laŭ kelkaj atingus 6 800 m kaj laŭ aliaj nuu 6 500 m. Pro la grava neĝotavolo de ĝis pinto, estas malfacila pritaksi ĝuste ĝian altecon.
Palmerston Insulo
Palmerston Insulo estas unu el la Kukinsuloj kaj situas en la Pacifiko. Ĝi estas atolo, kaj malkovriĝis en 1774 fare de kapitano James Cook.
La insulo estas ringo el koralo ĉirkaŭ laguno. La plej alta punkto sur la insulo estas 6 metroj, kaj grandaj ŝipoj ne povas albordiĝi. Dum la malkovriĝo la insulo ne estis loĝata, kvankam poste oni trovis spurojn de loĝado.
Gérard Gertoux
Anstataŭ akcepti la ekzistantan interkonsenton de fakuloj pri la probabla prononco originala de la kvarlitera hebrea nomo de Dio, יהוה (JHVH), Gertoux defendas elparolon "Yehowah" (Jehova). . Seninforma mencio de lia libro troviĝas ankaŭ en The Encyclopedia of Christianity kaj Dictionnaire encyclopédique de la Bible.
Palmerston Insulo
En 1862 la anglo, William Masters (ankaŭ nomata Marsters), ekloĝis sur la insulo kune kun siaj tri polineziaj virinoj. Li luprenis la insulon de la brita krono kaj fondis propran kolonion. Ĝis lia morto en 1899 li estis la estro de la insulo, kaj la populacio kreskis. En 1936 tie loĝis proksimume 100 homoj, kaj la lupreno de la insulo ankoraŭ daŭre estas transdonata al la ĉefoj de la tri diversaj familioj.
Gérard Gertoux
Edukado
Gertoux akiris diplomon pri fizika inĝenierado ĉe École nationale supérieure d'ingénieurs électriciens de Grenoble (I.N.P.G.) en 1979. En 1985 li akiris la diplomon por instrui en mezlernejo, kaj ekinstruis ĝis 2012. En 2005, li akiris titolon de Majstro pri Arkeologio kaj Historio de Antikvaj Mondoj ĉe la Maison de l'Orient et de la Méditerranée (Universitato Lumière-Lyon II) per tezo titolita: ''L'Oeil de l'histoire: la chronologie. Les éclipses dans l'antiquité: approche scientifique d'une chronologie absolue''.