cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruĝokula ortalo
La Ruĝokula ortalo aŭ Ruĝokula ĉaĉalako (Ortalis poliocephala) estas specio de birdo de la familio Kracedoj kiu estas parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj. La latina scienca nomo por la specio estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signifantaj respektive griza kaj kapo, sed la nomigo grizkapa jam ekzistas por la Grizkapa ortalo.
Distribuado
Ĝi troviĝantas nur en Meksiko, pli specife ĉe la deklivaro al Pacifiko (kaj apuda interno) en dornarbaroj el Jalisco al Oaxaca, nome el sudo de Sonora ĝis la Istmo de Tehuantepeko (subŝtato Chiapas). Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, arbustaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Oni ne konas subspeciojn.
Aspekto
Estas birdo de 625 al 675 mm longa, simila laŭ aspekto al la Golfa ĉaĉalako (Ortalis vetula), sed pli grandaj kaj kun pli rimarkinda kresto; eĉ tiele povas malfacili la identigo en naturo inter ambaŭ specioj, kies distribuado koincidas ĉe la Istmo de Tehuantepeko.
Temas pri ĝenerale grizecbruna specio kun pli bruna dorso kaj flugiloj, pli malhelaj kolo kaj kapo, kie ege kontrastas tre ruĝa ĉirkaŭokula nuda (senpluma) haŭtaĵo, kio estas tialo por la komuna nomo, ĉar certe estas la plej rimarkinda trajto. La beko estas bluecgriza same kiel la fortaj kruroj. La ventro estas blankeca kun flaveca nuanco ĉe flankoj kaj femuroj. La vosto estas el malhelbruna al nigreca kun helbrunaj pintoj ĉe eksteraj vostoplumoj.
Kutimaro
Ili manĝas foliojn, semojn, insektojn kaj fruktojn.
Romualdo
Sankta Romualdo (ĉ. 951 en Ravenna – ) estis membro de nobela familio, iĝis monaĥo 20-jaraĝa en abatejo de la Baziliko de Sankta Apolinaro en Ravenna. La imperiestro Oto la 3-a igis lin abato de tiu abatejo en 998, sed Romualdo, por polemiko pri disciplino de la monaĥejo, rezignis la oficon. Lia festo sanktula estas la 7-a de februaro.
Romualdo do unue estis benediktano, antaŭ ol vivi diversloke ĉe ermitoj en Francujo kaj Italujo. Inter la de li fonditaj ermitaj kolonioj la grupo apud Camaldoli proksime de Arezzo, kiuj poste fariĝis la Romualdanoj, plej bone observis liajn leĝojn.
15971 Hestroffer
15971 Hestroffer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Daniel Hestroffer, kiu laboras ĉe la Institut de Mécanique Celeste en Parizo por la determino de inercia kadro el la observadoj per Hipparcos de malgrandaj planedoj. Li ankaŭ laboris por determini la formojn de la malgrandaj planedoj.
Kopulo
En gramatiko, estas nomata kopulo (el la latina: copula = "unio", "ligo"; el cum + apio = "ligi") la funkcio efektivigita de la verbo “esti” kiam ĝi troviĝas en pozicio inter substantivo kaj la parto predikativa.
Kiam la verbo “esti” plenumas la funkcion de kopulo, ĝi, kune kun la predikativa parto liganta, estas difinita noma predikato; en mala okazo, ĝi estas verba predikato.
Kvankam en la hindeŭropaj lingvoj kaj Esperanto la predikato de kopulo estas en la nominativo, tio ne estas lingve universala. Ekzemple en la klasika kaj moderna normiga araba la kopulo كان postulas akuzativan predikaton.
Ekzemploj
Male, en la frazo: Marko estas en la futbala loka ekipo, la verbo "esti" estas verba predikato, ĉar ne priskribas la subjekton (pere de uzo de substantivoj aŭ atributoj), sed havas prefere la sencon de "ludas" (en la loka futbala ekipo).
Aparte, povas prezentiĝi kvar kazoj en kiuj la verbo "esti" ne funkcias kopule:
Kopulantaj verboj
Eblas etendi la koncepton pri kopulo al diversaj verboj funkciantaj kiel la verbo "esti", diritaj pro tio verboj kopulantaj. En la klaso de la verboj, ĉiuj verboj nekopulantaj estas difinitaj "predikantaj". Estas kopulantaj la verboj: ŝajni, aspekti, aperi, rezulti, fariĝi ktp.
Plenumas kopulantan funkcion ankaŭ la verboj nomantaj (alvoki, voki, diri...), kaj aliaj similaj kategprioj. Povas kopulative agi aliaj verboj kiel naskiĝi, vivi, morti... (ekzemple: Jozef estas naskinta, mortinta kaj Tereza estas mortinta malriĉa).
Anselme Lanturlu
Anselme Lanturlu estas la ĉefrolulo de serio da 14 bildliteraturaj libroj pri scienco-vulgarigo. Akompanata per scioplena, sed ankaŭ alloga enbankostuma kunokulvitra junulino Sofio, per saĝa korvo kun docentĉapo, per pelikano kaj impertinenta heliko Tiresias, li malkovras, kaj malkovrigas al publiko kun nur abiturnivela (kaj ofte tio ne eĉ necesas) scio pri matematiko, la plej profundajn kaj konsternajn problemoj pri ekzemple neeŭklidaj geometrioj, relativeco, kosmologio (kie li roligas ankaŭ ian blankbarbulan sed petolan Dion), ktp.
Ilin verkis kaj desegnis franca sciencisto Jean-Pierre Petit, ekde 1979, kiam li estis petata doni iom da sciencinstruo al universitataj, sed ne-natursciencaj studentoj pri filozofio en la universitato de Aix-en-Provence. Konstatinte, ke pure klasika kaj matematika instruado tute ne eniris en iliajn kapojn, prefere ol rezigni li provis pli konkretajn kaj amuzajn rimedojn. El tio estiĝis la unuaj libroj.
Ili estis eldonitaj al ok lingvoj: Angla, Germana, Itala, Portugala, Rusa, Pola, Japana, Persa.
Amuze estas konstati, ke en du landoj lia seksalloga kaj malmultevestita saĝulino Sofio estis cenzurita: en Irano oni devis vesti ŝin tute, inkluzive de la kaptuko, sed ankaŭ en Usono ŝia bankostumo estis cenzurita kaj anstataŭigita per T-ĉemizo.
Péter Szabó (poeto)
Péter SZABÓ [sabo:] estas rumania hungara poeto. Li naskiĝis en Arad la 10-an de decembro 1952.
Anselme Lanturlu
Nun Ili legeblas kaj elŝuteblas senpage en 30 lingvoj, interalie Esperanto el la TTT-ejo "savoir-sans-frontières" (scioj sen landlimoj)
Péter Szabó (poeto)
Biografio
Péter Szabó pristudis pentradon kaj grafikon en la loka arta popollernejo.
Betty Salt
Betty SALT (naskiĝis la 21-an de februaro 1907 en Loughborough, Anglio - mortis la 24-an de marto 1994 en Kalgario, Kanado) estis kanada esperantistino.
Ŝi estis unu el tiuj movadanoj, kiuj relative malfrue "malkovras" Esperanton kaj rapidas ĝin subteni maksimume, kvazaŭ por kompensi tiun malfruan konatiĝon kun la lingvo. Ŝiaj gepatroj elmigris kun la tuta familio al Kanado jam en 1911. Kvankam ŝi konatiĝis kun la ideoj de Esperanto pli frue, ŝi eklernis la lingvon nur en 1961, per koresponda kurso de W. D. B. Hackett, multjara kanada ĉefdelegito de UEA. Ŝi samjare partoprenis la usonan landan kongreson. Ŝi spertis la funkciadon de la lingvo tie, revenis al Kalgario kaj tuj mem ekinstruis ĝin. Kreiĝis baldaŭ - sub ŝia gvido - Kalgaria Esperanto-Klubo, kiun ŝi daŭre animis dum la lastaj tridek jaroj. Ŝi estis dum pluraj jaroj kasisto de Kanada Esperanto-Asocio, kaj elektiĝis ties Honora Membro en 1993. Betty Salt estis inter la plej grandaj mecenatoj de la E-movado - kaj de UEA aparte - en la lastaj jardekoj. Apenaŭ eblas elkalkuli la sumon de ŝiaj malavaraj donacoj. Kiam UEA estis en vera financa krizo, kaj prezidanto Humphrey Tonkin lanĉis (1975) la Financan Programon por stabiligi la financojn de la Asocio, Salt estis la unua granda kontribuanto per dekmiloj da guldenoj. Poste fariĝis tradicio, ke Betty Salt reekzamenis sian financan situacion almenaŭ dufoje jare kaj sendis al UEA kelkmil-guldenajn ĉekojn. Ŝiaj donacoj plej ofte celis la ĝeneralan bonfarton de la Asocio, sed profitis el ili, i.a., ankaŭ la skolta E-movado kaj la provoj ellabori sportan terminaron. Salt financis almenaŭ unu eldonon (1984) de la terminareto Esperanto: lingvo de la sporto, kaj ankaŭ nun ĉe UEA kuŝas rezervita ŝia donaco de pli ol 6000 guldenoj por sporta terminologio.
Betty Salt estis dumviva membro, regula ano de Societo Zamenhof kaj Honora Membro (de post 1980) de UEA. Postrestis ŝin manuskripto de senpretendaj, sed belstilaj rakontoj. Tiun volumeton UEA eldonis en 1999 kiel omaĝon al unu el siaj plej fidelaj apogantoj. Apenaŭ necesas diri ke Betty Salt rezervis monsumon por financi tiun eldonon.
4162 SAF
Ĝi ricevis kiel nomon la akronimon "SAF" de la Société Astronomique de France (Societo astronomia de Francio) fondita en 1887 de Camille Flammarion.
Ctidružice
Ctidružice (Schidrowitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Roßtal
Roßtal - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fürth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Roßleben
Roßleben [prononco "Roslebn"] estas loĝloko kaj eksa urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urba komunumo Roßleben-Wiehe. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn. Roßleben situas borde de la rivero Unstrut.
Servoj
En Roßleben funkcias la tradiciriĉa Monaĥeja lernejo Roßleben.
Situo
Roßleben troviĝas en la valo de Unstrut inter la monteto ĉe la arbaro Ziegelrodaer Forst kaj la altebenaĵo Hohe Schrecke.
Najbaraj komunumoj
Jen estis la komunumoj kun landlimo kun Roßleben (en la horloĝodirekto disde nordo): Querfurt, Memleben, Wiehe, Donndorf, Nausitz, Gehofen, Kalbsrieth kaj Heygendorf.
Klimato
Roßleben estas en regiono kun malmulte da pluvo.
Nagykároly és Vidéke
Nagykároly és Vidéke (Nagykároly kaj ĝia regiono) estas socia semajngazeto en Nagykároly de 1884. Ĝiaj kunlaborantoj estis Gyula Kovács, aktoro, Gusztáv Lauka, memuaristo. De 1906 ĝi estis la gazeto de Függetlenségi és 48-as Párt (Sendependa kaj 48-a Partio). Post 1920 respondecredaktis Samu Gál, sekve kiel ĉefredaktoroj redaktis Ferenc Ádám (1924-26), Sándor Benedek (1926), Géza Berey (1930-31). Post malpermeso de hungaraj loknomoj ĝi titoliĝis Szabad Szó ĝis aŭgusto 1940. En septembro 1994 denove aperis kun la originala titolo. Ĝia fondanta ĉefredaktoro: Balázs Béla Végh, redaktoroj Zoltán Silimon-Várday kaj Angéla Gui.
Roßleben
Historio
La unua mencio estis en la 9-a jarcento (inter 881 kaj 899) en registro dekona de Abatejo Hersfeld. En 1140 donacis grafoLudoviko de Wippra kaj lia edzino Mathilde monaĥejon de la Aŭgustenanoj kaj Andreo-kirkon. La konfirmo papa faritis en 142. En la jaro 1177 fontoj skribas pri Rusteleva (heredbieno de certa Rusto). La Ruĝa korto, la hodiaŭa evangelia paroĥujo, iel koneksiĝas. Ŝanĝiĝo je monaĥejo de la cistercianoj estis en 1250. La dinastio Rusteleben, aperinta en la 13-a jarcento, estingiĝis je la komenco de la 16-a jarcento.
Gornja Zasavica
Gornja Zasavica, serbe Засавица I, aŭ Горња Засавица estas vilaĝeto en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica. Gornja (Горња) signifas: supra. Kontraste estas Donja Zasavica.
Roßleben
Historio
Ĝis 1815 la vilaĝo estis saksa, poste ĝi estis prusa (ĝis 1945). En 1851 ĉe la orienta rando vilaĝo starigitis zukerfabriko, kiu poste alifaritis je vaporsegilejo kaj ŝufabriko. La unuja surloka ĵurnalo aperis en la jaro 1895. Ekde 1889 la loko havis propran stacidomon. En 1857/58 estiĝis dua zukerfabriko inter Roßleben kaj Bottendorf. En la 15-a de junio 1903 komenciĝis ekspluato de kalio. En 1905 estis 72 memstaraj metiistoj en la vilaĝo. En 1912 konstruitis akvotubaro; elektrika kurento el la vaporsegilejo efektivigis ĝeneralan ekonomian ekfloron. En 1921 detruitis la zukerfabriko fajrege. En 1926 aŭtobuso anstataŭigis la antaŭan servon de poŝta kaleŝo inter Roßleben kaj Wiehe. En 1927 la unua knabino eklernejanis en la monakeja lernejo. Inter 1939 kaj 1946 ĉesis la kalia ekspluato pro akcidento enŝakta. Dum la nacisocialisma tempo ekzistis ekde 1934 en Bottendorf tre aktiva komunisma rezistadgrupo kies anoj post 1945 honoritis ekz. per stratonomoj (Otto-Römer-strato, Richard-Hüttig-placo). Punlaboristoj el Orienta Eŭropo devis labori surloke dum la Dua mondmilito.
Inter 1962 kaj 1964 plimodernigitis la kalia entrepreno, pro kio venis ne malmultaj laboristoj de ekstere. Fariĝis pli ol mil novaj loĝejoj. Ĝis 1990 ekzistis la komunumo Unstruttal kiu konsistis en la vilaĝoj Roßleben, Wiehe, Langenroda kaj Donndorf. En 1992/93 la Lingel-ŝufabriko iĝis klerigcentro. Nova ejo fajrobrigada inaŭguritis en 1996. En la 1-a de aprilo 1999 Roßleben iĝis unuigkomunumo kun la kvartaloj Bottendorf kaj Schönewerda. La urbaj ratjoj ceditis solene en la 17.6.1999.
Gornja Zasavica
Situo
Gornja Zasavica situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Sremska Mitrovica troviĝas 12 km.
Roßleben
Loĝantaro
Evoluo de la loĝantaro (31.12.): ekde 1999 kun kvartaloj
Gornja Zasavica
Historio
Post disfalo de Serbio la vilaĝo longe apartenis al la Turka Imperio. Ekde 1977 la loko estas ankaŭ medioprotektata areo. En Serbio escepte vivas tie kastoroj. En 2002 loĝis en Gornja Zasavica 821 serboj (98 %), 8 ciganoj, 2 kroatoj kaj ankaŭ aliaj).
Roßleben
Loĝantaro
Fonto: Thüringer Landesamt für Statistik
Urba konsilantaro
Post la landaj elektoj de 2014 en Turingio la konsiliantaro ĝis la fuzio al Roßleben-Wiehe jenis:
1 Freie Wählergemeinschaft Bottendorf    2 Dorfgemeinschaft Schönewerda      3 Bürger für Bürgerinteressen 4 … für eine bürgerfreundliche und bezahlbare Kommunalpolitik
Johano de Luksemburgo
Johano de Luksemburgo, ankaŭ nomata Johano la Blindulo (naskiĝis la 10-an de aŭgusto 1296; mortis la 26-an de aŭgusto 1346) estis grafo de Luksemburgo, kiu en 1310 en Speyer edziĝis al Elizabeto de Bohemio, heredantino de la bohemia trono, kaj sekvajare fariĝis reĝo de Bohemio. Liaj gepatroj estis imperiestro Henriko la 7-a kaj Margareta de Brabanto. Lia filo Venceslao fariĝis imperiestro sub la nomo Karolo la 4-a.
Johano de Luksemburgo estis fama en la tuta Eŭropo kiel kavaliro kun nekredebla kuraĝo. Kiam li devis militi, li ĉiam atakis kiel la unua eĉ kontraŭ granda superforto kaj per tiu surprizo venki. En 1340 li blindiĝis, sed eĉ kiel blindulo li kapablis elpeli agresinton kontraŭ Bohemio. En 1346 li partoprenis - kiel blindulo - en Batalo de Crécy kontraŭ angloj kaj tie estis mortigita.
Dum sia vivo li akiris ankaŭ aliajn titoloj: Ĝenerala Vikario de Sankta Roma Imperio, reĝo de Pollando, margrafo de Moravio, duko de Silezio k.s.
Lian literaturan portreton oni trovas en la romano de Lion Feuchtwanger pri Margareta de Tirolo.
Armea Spaco Javorina
Javorina (ankaŭ hungare) estas ekzercejo de soldatoj en Slovakio, en regiono Prešov, en distrikto Kežmarok. La poŝtkodo estas speciala: 5956.
Historio
Dum la historio tie estis 3 vilaĝoj Balázsvágás/Blažov, Szepesudvard/Dvorce/Bürgerhof kaj Ruszkin/Ruskinovce/Rißdorf. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1952 la ŝtato evakuis la vilaĝojn, detruis la domojn kaj fondis ekzercejon. Ankaŭ kampopartoj de aliaj proksimaj vilaĝoj forpreniĝis. (Kiel la kampopartoj povus mem forpreni sin?) Depost la socialismo politikistoj disputis pri kompenzo de la iamaj loĝantoj, sed solvo ne naskiĝis.
Wildberg ZH
Pri la komunumo
Wildberg ZH estas komunumo en la distrikto Pfäffikon, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 898 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Wildberg, Schalchen kaj Ehrikon.
Geografio
Weisslingen situas en la Tössvalo. Ĝi limas norde al la komunumoj Zell ZH kaj Turbenthal en la distrikto Vinterturo, oriente al Wila, sude al Bauma kaj Pfäffikon ZH kaj okcidenta al Russikon kaj Weisslingen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wildberg limas en nordo al Zell, en nordoriento al Turbenthal, en oriento al Wila, en sudoriento al Bauma, en sudo al Pfäffikon, en okcidento al Russikon, kaj en nordokcidento al Weisslingen.
Trafiko
Wildberg estas konektita per aŭtobusoj al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La veturado al Vinterturo per buso kaj trajno daŭras proksimume duonan horon.
Historio
La komunumo estiĝis en la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento per la kuniĝo de la municipoj Wildberg, Schalchen kaj Ehrikon, kiuj ĝis tiam estis sendependaj komunumoj.
Ferenc Kresznerics
Ferenc Kresznerics [kresneriĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kresznerics Ferenc estis hungara pastro, instruisto, lingvisto, membro honora de Hungara Scienca Akademio (1831).
Ferenc Kresznerics naskiĝis la  1766 en Ivánc. Li mortis la 1832 en Alsóság (nuntempa urboparto de Celldömölk).
Biografio
Ferenc Kresznerics frekventis gimnaziojn en Szombathely, Sopron kaj Pozsony. En 1790 li pastriĝis, poste li havis postenojn en diversaj preĝejoj. Inter 1793-1812 li instruis en Szombathely. En 1794 li doktoriĝis el filozofio. Ekde 1812 ĝismorte li estis pastro de Ság.
Li estis grava pioniro de la scienca hungara lingvo. Lian laboron baldaŭe daŭris ekzemple Ferenc Kazinczy.
NGC 5032
NGC 5032 (aliaj indikoj — NGC 5032A, UGC 8300, MCG 5-31-160, ZWG 160.166, KCPG 366B, PGC 45947) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 5032, NGC 5032A.
Kristalina Georgieva
Kristalina Ivanova GEORGIEVA-KINOVA (Кристалина Иванова Георгиева-Кинова; naskiĝis la 13-an de aŭgusto 1953) estas bulgara ekonomikisto kiu okupas la postenon de Proparolanto kaj Plenumdirektoro de la Internacia Monunua Fonduso ekde 2019. Ŝi estis Ekzekutiva Estro de la Grupo de la Monda Banko de 2017 ĝis 2019 kaj Defakta Prezidanto de la Grupo de la Monda Banko de la 1-a de februaro 2019 ĝis la 8-a de aprilo 2019 post la rezigno de Jim Yong Kim. Ŝi antaŭe estis Vic-Prezidanto de la Eŭropa Komisiono sub estreco de Jean-Claude Juncker de 2014 ĝis 2016.
Lucas Chiaretti
Lucas Chiaretti (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Kristalina Georgieva
De 1993 ĝis 2010, ŝi plenumis diversajn postenojn en la Grupo de la Monda Banko, kaj finfine ascendis kiel Vicprezidanto kaj korporacia sekretario en marto 2008. Ŝi estis ankaŭ membro de la estraro kaj asocia profesoro en la ekonomika departamento de la Universitato de Nacia kaj Tutmonda Ekonomio en Bulgario. La 27-an de septembro 2016, la bulgaria registaro nomumis Kristalina Georgieva por la posteno de Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj. Ŝia mallonga kariero al tiu posteno finiĝis post voĉdonado en la UN Sekureckonsilio la 5an de oktobro, en kiu Georgieva rangiĝis la oka inter dek kandidatoj. En tiu sama voĉdonado, António Guterres akiris la subtenon de la Sekureckonsilio por la posteno de Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj. La 28-an de oktobro, la Monda Banko anoncis, ke Georgieva estos la unua CEO de la banko ekde la 2-a de januaro 2017. La 29-an de septembro 2019 Georgieva estis nomunita venonta administra direktoro de la Internacia Monunua Fonduso. Ŝi estis la nura nomumita por la posteno kaj estas la unua persono el disvolviĝanta lando kiu tenas tiun postenon.
Lucas Chiaretti
Li futbalis ĉe Gamba Osaka en Japanio, Cruzeiro, Cabofriense, Resende kaj Bragantino en Brazilo, Andria BAT, Taranto, Pescara, Cittadella kaj Foggia en Italio.
Kristalina Georgieva
Georgieva estis nomunita "Eŭropano de la Jaro" en 2010 kaj "EU-Komisionano de la Jaro" kiel agnosko al sia laboro, partikulare pri la homkatastrofoj de Haitio kaj Pakistano.
La Georgieva avertis ke la kronvirusa pandemio de 2019-2020 povos kaŭzi la plej grandan mondan ekonomian krizon ekde 1929.
20573 Garynadler
20573 Garynadler estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary Nadler, mentoro de unu finalist(in)o de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004. Li instruis ĉe la John Glenn Middle School of International Studies de Indio (Kalifornio, Usono).
Víctor García
Komencoj
En 1987 Víctor komencas en la mondo de la metalroka muziko kiam li malkovris grupojn kiaj Europe aŭ Bon Jovi; ĉisaman jaron li aĉetis sian unuan gitaron, de tiam, kune kun amikoj, li fondis metalrokan grupon kiu nomigis WarCry. En 1994, li eniris en la metalroka bando Avalanch kiel gitaristo. Tiam li songravuris album-skizon kaj faris serion de koncertoj ĉe diversaj lokoj de Asturio ĝis kiam, en 2001, la grupo decidis ne uzi lin plu kiel kantisto.
Poste sia eliro de la grupo, en Februaro de 2002 li refondis WarCry. Tiuokaze, Víctor okupis por unua fojo la kantistan kaj ĉef-komponistan oficon. Tiamaniere li songravuris sian unuan album-skizon kun WarCry, kiu nomiĝis Demon 97.
Laŭ sia kanto-registron, oni povas konsideri lin kiel tenoro.
Etapo en Avalanch
Ĉe la jaro 1998, Avalanch elpelis al Juan Lozano kaj al Mario Saiz en la turneo de sia KD "La Llama Eterna", do, Victor revenas al la asturia grupo, sed tiufoje kiel ĉef-kantisto. Li alternis WarCry kaj Avalanch ĝis kiam li decidis forlasi WarCry ĉar ĉiufoje plu Avalanch postulis lin pli da tempo. Kiel kantisto de Avalanch, Victor songravuris "Llanto de un héroe", kie li komponis du kanzonojn: "Por mi libertad” kaj “Aquí estaré”. Poste la sukcesa rondiro kiu permesis al Avalanch prezenti sian kodoon por la tuta Hispanio, ankaŭ dum la rondiro, ili songravuris la vivean muzikalbumon "Días de gloria". Post tio, Víctor songravuris sian lastan KD kun Avalanch, kiu nomiĝis “El ángel caído”.
Dum sia etapo en Avalanch, sia famo kaj rekono kiel kantisto kreskis. Li prenis la decidon ricevi kantan klason porperfektigi sian kanto-teknikon.
Etapo en WarCry
La gitaristoj Pablo García, Adrian Ruiz, Fernando Mon kaj Jonathan Torres, kiujn kunlaboris en la kodoo kun la gitaraj soloj, eniras la grupon. Álvaro Jardón, de la asturia grupo "Darna", eniras al la grupo kiel basgitaristo, kaj fine aldoniĝis la galego Manuel Ramil kiel pianisto. Antaŭ ol finis tiu jaroj, estis publikiĝita El Sello de los Tiempos, kie denove Victor montris sian talenton de komponisto kaj sian karakteran voĉon. Ĉi tiu kodoo permesis ilin traveturi Hispanion en rondiro. Post tiu rondiro, Álvaro Jardón decidis forlasi la grupon. Je la komenco de 2004 ili denove eniris en muzikan studion por eldoni Alea Jacta Est.
Post la bonaj kritikoj de ambaŭ kodooj, Victor ricevis ĉe 2004 la premion "radial" kiu rekonis lin kiel la plej bona hispana kantisto je streĉa balotado kun Leo Jiménez, kantisto de Stravaganzza. Ĉe 2005 WarCry publikigis "Dónde está la luz" kaj Víctor atingis denove la premion "radial" kiel plejbona nacia kantisto. Ĉisaman jaron, Victor faris la plej vastan rondiron de sia profesio kun WarCry, krom tio, li kunlaboris denove kun la grupo Mägo de Oz por la songravuro de sia kodoo "Gaia II", kie li partropenis en la kanzono "La Cantata del diablo" kune kun aliaj elstaraj kantistoj de la Metalroka muziko kiel José Andrea kaj Leo Jiménez. De la ludado de WarCry ĉe Madrido la 5-a de novembro de 2005 ili publikos en 2006, vivan DVD kaj KD nomitan "Directo a la Luz”.
La 29-an de aŭgusto de 2007 per komuniko en sia oficiala interreta paĝo, la membroj de la grupo, Fernando Mon kaj Alberto Ardines, gitaro kaj drumo respektive, lasis la grupon pro nekonataj aferoj, kvankam ili insistis ke la fino estis amike kaj ke ne ekzistas rankoro inter ili. Manuel Ramil estis forpelita je la komenco de 2008 kaj la 30-a de aŭgusto eniris la grupon la drumisto Rafael Yugueros devenanta de Darksun.
La 20-an de septembro, estis akceptita al la grupo la kordovano José Rubio, gitaristo devenanta de la grupo Trilogy. Je komenco de 2008, WarCry eniris en muzikan studion por songravuri la kodoon "Revolución", sia sesa studio-albumo. Jam dum la rondiro de "Revolución", eniris kiel pianisto Santi Novoa, kio malmulte poste estus la nova oficiala pianisto de la grupo. Poste ĉe februaro de 2009 kaj dum la rondiro de "Revolución", José Rubio forlasis la grupon pro familiaj interesoj.
Ĉe la 2009 estis paro da grandaj koncertoj kiel tiu de Madrido kun pli da 5.000 personoj kaj sia partoprenado en la "Metalway" festivalo (kune kun elstaraj metalroka grupoj kiaj Heaven and Hell, Opeth, Saxon, Lita Ford,ktp) kaj ankaŭ denove sia partoprenado en la festivalo "Leyendas del Rock".
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Taszár)
La preĝejo Patrono de Hungaroj, hungare: Magyarok Nagyasszonya estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Taszár (Hungario).
Neil Kinnock
Neil Kinnock, naskiĝinta la 28-an de marto 1942 en Tredegar, Kimrio, estas brita politikisto. Li interalie estis vicprezidanto de la Eŭropa Komisiono Prodi, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 16-a de septembro 1999 (post la demisio de la antaŭa Komisiono Santer) ĝis la 31-a de oktobro 2004. En tiu Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon administraj reformoj. Jam dum la antaŭa Eŭropa Komisiono Santer, li oficis kiel respondeculo pri la fako transporto. Neil Kinnock estas membro de la socialisma Brita Laborista Partio.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Taszár)
Historio
La gotiko kirko supozeble estis konstruita en la 15-a jarcento. Dum dominado de turkoj ĝi ruiniĝis. Inter 1738-1748 ĝi estis renovigita, en 1782 trakonstruita laŭ baroko. La paroĥo estis fondita en 1747. La orgeno estis farita en 1915.
Neil Kinnock
De 2004 ĝis 2009 li estis prezidanto de la British Council, kies celo estas la disvastiĝo de la angla lingvo kaj de la kulturo de Britio tutmonde.
Preĝejo Patrono de Hungaroj (Taszár)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, du grandaj kvadrataj kolonoj reliefas en la fasado por teni la turon. Meze la enirejo funkcias. En la fasado estas ankaŭ du malplenaj niĉoj por statuoj. Pinto de la turo estas piramido. La navo finiĝas en plurlatera absido, kiun kelkaj apogpilieroj apogas.
Kermeso okazas en la 8-an de oktobro.
Nove Davidkovo
Nove Davidkovo (Нове Давидково, rutene Новоє Давидково [novoe davidkovo], Новое Давыдково [novoje davidkovo], Nové Davidkovo, Újdávidháza) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve. Nove (ankaŭ similaĵoj), új signifas: nova, David (ankaŭ similaĵoj) signifas: Davido. Antonimo de tiu ĉi vilaĝo estas Stare Davidkovo.
Historio
La vilaĝo fondiĝis proksimume en 1400. Ĝis Traktato de Trianon Újdávidháza apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. La komunumo rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Svisa centra asocio por la bono de blinduloj
Svisa centra asocio por la bono de blinduloj estas la svisa ĉefa asocio pro la blinduloj.
Helpiloj
Per reto oni povas aĉeti diversajn helpilojn por blinduloj.
Edukado por plenkreskaj personoj
La asocio faras diversajn kursojn.
Optikaj helpiloj
Per la optikaj helpiloj oni volas helpi uzi la optikan kapablecon de personoj.
Biblioteko pri ludiloj
La biblioteko enhavas specialajn bildlibrojn kaj  ludilojn pro blinduloj.
Surdaj blinduloj
La asocio havas specialan konsilan oficejon por la surdaj blinduloj.
Informiloj kaj simulado-iloj
La asocio eldonas informilojn kaj simulado-ilojn. Kun la simulado-ilojn oni povas montri la problemojn de blinduloj en la societo al la vidaj personoj.
Fako-biblioteko kaj video-teko
La asocio havas ankaŭ bibliotekon kun faklibroj.
Reprezentado de interesoj de blinduloj
La asocio faras ankaŭ la reprezentadon de interesoj de blinduloj en naciaj kaj internaciaj oficejoj pri blinduloj.
Etila izocianato
Etila izocianato aŭ C3H5NO estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izocianata acido kaj etila alkoholo. Etila izocianato estas senkolora, toksa likvaĵo kun penetranta odoro kaj pli maldensa ol akvo, uzata kiel analiza reakciaĵ o en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de agrikulturaj pesticidoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila izocianato estas nesolvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila izocianato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Kantono Refugio (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Refugio (en la hispana Rifuĝejo) situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro same nomiĝas Refugio.
Glaucus atlanticus
Glaucus atlanticus estas specio de blua mara limako. Ĝi estas pelaga nudbrankulo, senkonka gastropoda molusko kiu estas unu el kvin specioj en la familio Glaucidae. Ili flosas ĉe la surfaco de la maro uzante la surfacan tension por resti tie kaj moviĝi kun la vento kaj akvofluo. Ĝi uzas kontraŭlumon: la supro estas blua kaj la malsupra estas blanka/arĝenta. Kutime ĝia longeco atingas 6 centimetrojn. Ĝi manĝas aliajn pelagan vivaĵojn, inkluzive la fizalion kaj aliajn venenajn sifonoforojn (hidrozoojn). La limako metas la knidojn de la sifonoforoj en sin mem kaj uzas ĝin por defendi sin kontraŭ atakantojn per dolorigaj kaj danĝeraj pikoj.
Karl-Erik Forsslund
Karl-Erik Forsslund (naskiĝis 1872, Ljusnarsberg — mortis 1941), estis sveda verkisto, popoledukisto, prizorganto de la hejma regiono kaj redakcia sekretario en gazeto Strix 1897-1898.
En 1906 li estis, kune kun Gustaf Ankarcrona kaj Uno Stadius, kunfondinto de Brunnsvik Popolaltlernejo. Li ankaŭ estris la lernejon 1907 - 1912. Li fariĝis honora doktoro en Uppsala 1927.
Forsslund debutis 1896 per naturrakonto Skog (arbaro) kaj translokiĝis kune kun sia edzino Fejan (naskita Öhman en Sörvik) 1898 al Storgården en Brunnsvik ĉe la lago Väsman en komunumo Ludvika. Lia bieno donis nomon al lia libro Storgården (1900) kiu fariĝis la tre fama vendaĵo de la tempo.
Forsslund estis aktiva politikisto kaj popoledukisto. Li estis aktiva socialdemokrato kaj kandidatiĝis al la parlamento por la partio. Li ánkaŭ aktivis en asocio de hejma regiono kaj en asocio por natura protektado. Li iniciatis la fondadon de Ludvika Gammelgård 1922.
Nomindaj verkoj liaj estas Göran Delling (1906) kaj Per rivero Dalälven de la fontoj al la maro (granda verkaro en 27 eroj, 1918 - 1939).
Li estas entombita en tombejo Lyviken en Ludvika.
Scienca rasismo
Scienca rasismo, foje terminigita kiel biologia rasismo, estas pseŭdoscienca kredo, ke ekzistas empiria pruvaro por subteni aŭ justigi rasismon (rasa diskriminacio), rasan malsuperecon aŭ rasan superecon. Historie, scienca rasismo ricevis kredindecon tra la scienca komunumo, sed ĝi ne plu estas konsiderata scienca. Dividi la homaron en biologie distingaj grupoj estas ofte nomata rasa realismo aŭ rasa scienco fare de ties proponantoj. Nuntempa scienca interkonsento malakceptas tiun vidpunkton kiel malkongruebla kun la moderna genetika esplorado.
Scienca rasismo uzas antropologion (partikulare la fizikan antropologion), antropometrion, kraniometrion, kaj aliajn fakojn aŭ pseŭdo-fakojn, por proponi antropologiajn tipologiojn kiuj subtenu la klasigon de homaj populacioj en fizike evidentaj homajn rasojn, kelkaj el kiuj estus konsiderataj superaj aŭ malsuperaj al aliaj. Scienca rasismo estis ofta dum la periodo el la 17-a jarcento ĝis la fino de la Dua Mondmilito. Ekde la dua duono de la 20-a jarcento, scienca rasismo estis kritikita kiel absolute malvalida kaj senkreditigita, kvankam estis konstante uzita por suporti aŭ klopodi validigi rasismajn mondokonceptojn, bazite sur kredoj en la ekzistado kaj signifo de rasaj kategorioj kaj hierarkio de superaj kaj malsuperaj rasoj.
Post la fino de la Dua Mondmilito, scienca rasismo kaj en teorio kaj en agado estis formale denuncita, speciale en frua publikaĵo de UNESCO pri kontraŭrasismo nome "The Race Question" (La rasafero, 1950): "La biologia fakto de raso kaj la mito de 'raso' devas esti distingitaj. Por ĉiuj praktikaj sociaj celoj 'raso' ne estas tiom multe biologia fenomeno kiom socia mito. La mito 'raso' kreis enorman kvanton de homa kaj socia damaĝo. En ĵusaj jaroj, ĝi okazigis enormajn perdojn en homaj vivoj, kaj kaŭzis nediritan suferadon." Ekde tiu epoko, disvolvigoj en hom-evolucia genetiko kaj en fizika antropologio kondukis al nova interkonsento inter antropologoj ke homaj rasoj estas socipolitika fenomeno pli ol biologia.
Sermages
Sermages  estas franca komunumo en la departemento Nièvre, en la regiono Burgonjo.
Historio kaj vidindaĵoj
En 1981 François Mitterrand faris tie sian afiŝon por la franca prezidenta kampanjo.
Famuloj
La kuracisto Georges Mathé (1922-2010) naskiĝis tie.
(15972) 1998 FM27
(15972) 1998 FM27 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Melinda Varga (kantistino)
VARGA Melinda [pr. varga] estis rumanuja hungara kantistino (soprano) naskiĝinta en Kluĵo 1952.
Kariero
Melinda Varga ekde 1980 estis koloratursopranulino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Integra katolika lernejo en Nitra
Integra katolika lernejo en Nitra estas komplekso de konstruaĵoj de Gimnazio de sanktaj Cirilo kaj Metodo, Elementa lernejo de sanktaj Svorad (Zoerardus) kaj Benedikto kaj Preĝejo de Vizito de Maria, kies sidejoj estas en la paroĥa (Farská) strato en Nitra. Origine memstaraj lernejoj post decido de la episkopa ofico en Nitra kuniĝis en Integra katolika lernejo celante pli efike utiligi financojn.
La lernejo estis fondita en 1991 fare de la episkopa ofico en Nitra. Nuntempe vizitas ĝin ĉirkaŭ 600 lernantoj en 17 klasoj. El vidpunkto de klerigado ĝi estis plene komparebla kun ŝtataj gimnazioj, kion atestas rezultoj de la pilota testado Monitor dum pasintaj jaroj, konkludoj de kompleksa ŝtata inspektado kaj nelaste eniro de abiturientoj en universitatojn enlande kaj eksterlande, kie la sukceso tangas inter 80-90 %.
Károly Péterfi
PÉTERFI Károly [pe:terfi] estis hungara reformista pastro, instruisto, filozofo, ano korespondanta de la Hungara Scienca Akademio (1834) naskita la 17-an de aprilo 1790 en Sóvárad kaj mortinta la 23-an de januaro 1873 en Marosvásárhely.
Piroska Szabó (kemiistino)
Piroska SZABÓ [sabo:] estas rumania hungara kemiistino. Ŝi naskiĝis en Sepsiszentgyörgy la 20-an de julio 1943. Ŝi estas la filino de József Szabó (1915).
Biografio
Piroska Szabó diplomitiĝis pri kemio en UBB de Kluĵo en 1966. Inter 1966–90 ŝi laboris kiel kemiistino en radioizotoplaboratorio de Kliniko de Internaj Malsanoj no. 3-a de Kluĵo. De 1990 ŝi vivas en Germanujo. Ŝi publikigis en fakrevouj kaj en gazetoj Családi Tükör, Dolgozó Nő, Művelődés.
Károly Péterfi
Biografio
Péterfi finis siajn studojn en Marosvásárhely kaj Vieno. Ekde 1815 ĝis 1817 li estis pastro en Marosvásárhely, ekde 1818 li instruis en la reformita kolegio, poste li estis pastro ekde 1836 en Tordos, ekde 1850 en Déva, ekde 1855 denove en Marosvásárhely. Li pensiuliĝis en 1867. Li estis pioniro de la hungara estetika literaturo.
Integra katolika lernejo en Nitra
Granda avantaĝo estas propra interneulejo kun manĝejo, kiu liveras al la internuloj la tuttagan manĝadon.
Gimnazio estas ekipita per komputila klasĉambro, per rekonstruitaj fizikaj kaj kemiaj laboratorioj. Ĝi estas fama pro sia eksterlerneja aktivado, kiu rilatas la valorskalan konvinkon de la studentoj kaj de la fondinto. La gimnaziejo estis ligita kun Preĝejo de Vizito de Maria kaj ene de la komplekso troviĝas ankaŭ la Elementa lernejo de sanktaj Svorad (Zoerardus) kaj Benedikto.
NGC 5032B
NGC 5032B (aliaj indikoj — MCG 5-31-159, ZWG 160.165, KCPG 366A, PGC 45940) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Občina Oplotnica
Občina Oplotnica estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 21 komunumoj kovrante areon de 33,2 km². Komence de 2018 tie loĝis 4100 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Oplotnica.
Loko, priskribo
Municipo situas ĉirkaŭ 24 km sudokcidente de Maribor. La centraj kaj sudaj partoj de la teritorio kuŝas en larĝa valo laŭ la Oplotnica Rivero kaj ĝiaj alfluantoj. La alteco estas proksimume 295 m en la suda parto, ĝis 940 m en la ruĝa norda parto de la municipo.
La apudaj municipoj estas: Občina Slovenska Bistrica en la nordo kaj oriento, Občina Slovenske Konjice en la sudo kaj Občina Zreče en la okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 21 vilaĝoj:
Božje, Brezje pri Oplotnici, Dobriška vas, Dobrova pri Prihovi, Čadram, Gorica pri Oplotnici, Koritno, Kovaški Vrh, Lačna Gora, Malahorna, Markečica, Okoška Gora, Oplotnica, Pobrež, Prihova, Raskovec, Straža pri Oplotnici, Ugovec, Zgornje Grušovje, Zlogona Gora, Zlogona vas.
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:171_x534721.78_y138458.5_s13_b4
László Varga (operkantisto)
VARGA László [pr. varga] (naskiĝis la 28-an de novembro 1916 en Máramarossziget, mortis la 3-an de julio 1995 en Kluĵo estis rumanuja hungara kantisto (tenoro).
Kariero
Varga finis en 1949 en la Magyar Művészeti Intézet de Kluĵo, poste ĝis 1969 li estis solisto de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo. Kiel koncertkantisto li prezentis regule la kanzonojn de Bartók kaj Kodály. Li havis ankaŭ popolkant-diskojn.
Orlen Lietuva
Orlen Lietuva estas litova kompanio de komercado pri tergaso kaj nafto. Ĝi situas en la nordokcidento de la lando kaj en 2009 havis preskaŭ 3000 dungitojn. Sian nunan nomon la firmao havas nur ekde la jaro 2009, la antaŭa nomo estis Mažeikių Nafta.
Historio
Orlen Lietuva posedas la solan naftorafinejon en la baltiaj ŝtatoj. La rafinejo en la urbo Mažeikiai konstruiĝis ankoraŭ en la epoko de Sovetunio, kaj ekrafinis nafton en 1980. La nuna jara kapacito estas prilaboro de 12 milionoj tunoj da nafto.
En 2000 la firmao startis programon por adaptiĝo al la normoj de la Eŭropa Unio pri benzino, dizelo, keroseno kaj hejta oleo. En 2005 la firmao Mažeikių Nafta prilaboris 9 milionojn tunojn da nafto, el kiuj 44 procentaĵoj eksportiĝis al okcidenta Eŭropo kaj 21 procentaĵoj al Usono.
La akcia kompanio Mažeikių Nafta kreiĝis la 28-an de marto 1995 per restrukturigo de la antaŭe ŝtata entrepreno samnoma. 90 procentaĵojn de la akcioj ricevis la ŝtato Litovio, la restaj 10 procentaĵoj estis disdonitaj inter la firmaaj dungitoj.
Kadre de ŝtata programo pri ekonomia privatigo, en 1998 la firmao fuziis kun la marborda nafta terminalo en Būtingė (firmao Būtingės Nafta) kaj la firmao Naftotiekis kiu posedas kaj prizorgas la litoviajn naftoduktojn. En oktobro 1999 la usona firmao Williams International transprenis 33 procentaĵojn de la akcioj de Mažeikių Nafta de la litova ŝtato.
En julio 2002 la litova registaro subskribis kontrakton kun Williams International kaj la rusia prinafta konzerno Jukos, kiu donis al Jukos 26,85 procentaĵojn de la akcioj pri Mažeikių Nafta. En septembro 2002 Jukos de la firmao Williams International aĉetis pliajn 26,85 procentaĵojn de la akcioj kaj la koncernajn balotrajtojn.
La 25-an de majo 2006 juĝejo en Novjorko permesis al Jukos libere decidi pri plua uzo de la akcioj pri Mažeikių Nafta, kio ebligis ilian vendon. Pri aĉeto de la 53,7 procentaĵojn de la akcioj penis la konzernoj PKN Orlen (Pollando), KazMunaiGas (Kazaĥio), Lukoil kaj TNK-BP (ambaŭ Rusio). La konzerno PKN Orlen la 9-an de junio 2006 kun la litova registaro decidis pri aĉeto de la 30,66 procentaĵoj de la ankoraŭ ŝtataj akcioj pri Mažeikių Nafta je prezo de 852 milionioj da usonaj dolaroj. Fine de majo 2006 la konzerno PKN Orlen same aĉetis la akciojn de la firmao Jukos - je prezo de 1,49 miliardoj da usonaj dolaroj. Antaŭ tio, en Litovio fortis demonstracioj kontraŭ la kapitalisma komercado pri antaŭe ŝtata posedo - pri tiuj demonstracioj ankaŭ raportis la esperantlingva gazetaro, ekzemple en la numero marto 2006 de la magazino Monato.
La 15-an de decembro 2006 la registaroj de Pollando kaj Litovio definitive permesis la aĉeton. Temis pri la plej granda prienergia investo en nordorienta Eŭropo de la antaŭaj 10 jaroj. Du reprezentantoj de la konzerno PKN Orlen iĝis membroj de la estraro de Mažeikių Nafta: la PKN-Orlen-prezidanto Igor Chałupec kaj Piotr Kownacki. El ili, Chałupec nomumiĝis prezidanto ankaŭ de la firmao Mažeikių Nafta. Lin sekvis Marek Mroczkowski, kaj la 31-an de julio 2009 Krystian Pater.
La 1-an de septembro 2009 la firmaa nomo estis ŝanĝita al Orlen Lietuva.
Preĝejo Sankta Francisko el Asizo (Ferencváros)
Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Budapeŝto, en Ferencváros (distrikto) en proksimeco de Danubo.
Historio
Franciskanoj konstruis preĝejon en 1822, sed estis tie ruina preĝejo supozeble el la mezepoko. La inundo detruis la franciskanan preĝejon en 1838. Baldaŭe impona, nova preĝejo konstruiĝis. La freskoj pretiĝis inter 1879-1881. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 la preĝejo parte detruiĝis. Dum la revolucio en 1956 oni metis provizore kadavrojn apud la preĝejo.
Valgerður Sverrisdóttir
Valgerður Sverrisdóttir  (naskiĝinta la 23-an de marto 1950) estas islanda politikisto, kiu havis la postenojn de diversaj ministroj. En 2008-2009 ŝi estis mallongtempa partiestro de la Progrespartio. Ŝi estas parlamentano ekde 1987. En februaro 2009 ŝi anoncis ke ŝi kandatiĝos en la parlamentelektado en printempo 2009.
Bareyo
Bareyo estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio. Ĝiaj limoj estas norde la Kantabra Maro, okcidente Ribamontán al Mar, sude Ribamontán al Monte kaj oriente Arnuero kaj Meruelo. Ĝi situas en la historia distriko Trasmiera.
La municipo enhavas tri loĝatajn vilaĝojn: Ajo [Aĥo], Bareyo kaj Güemes.
La municipo estas en la plej norda areo de la kantabra marbordo kaj enhavas la Kabon de Ajo, ĉe la enfluejo de la rivero Campiazo en la maro (Estuaro de Ajo). La marbordo de la municipo ampleksas plurajn strandojn kaj klifojn, kiuj allogas multajn turistojn dum somero. En la interna parto de la municipo ekzistas pluraj montetoj, ne pli altaj ol 230 metroj, kiuj konsistigas la Valon de Güemes.
Dum Mezepoko Bareyo apartenis al aro da vilaĝoj nome Sep Vilaĝoj, ene de la distrikto Trasmiera. En moderna tempo tiaj kunariĝoj de vilaĝoj malaperis kaj ekaperis la sistemo de municipoj. Tiam la vilaĝaro Sep Vilaĝoj malaperis kaj ekekzistis la nunaj municipoj. La nuna municipo Bareyo havis la nomon Ajo de la jaro 1822 ĝis 1835, kiam ĝi alinomiĝis al Bareyo.
Selb
La komunuma teritorio situas en la mezalta montaro Fichtelgebirge.
Ágnes Deli
Ágnes Deli [Agneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deli Ágnes estas hungara skulptisto, altlerneja instruisto.
Ágnes Deli naskiĝis la en Mohács.
Biografio
Ágnes Deli akiris diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1987, poste ŝi lernis en akademio Gerrit Rietveld de Amsterdamo (1988-1991) de Helly Österreicher, fine en Hungara Belarta Altlernejo (1991-1995) de György Jovánovics. Ekde 1994 ŝi havis eksterlandajn kaj hungarajn stipendiojn. Inter 2001-2003 ŝi estis asistanto en Hungara Belarta Universitato, poste ŝi akiris sciencan gradon DLA samloke. En la lernojaro 2007 ŝi instruis en Altlernejo de Nyíregyháza, poste en Universitato de Kaposvár, kie ŝi akiris la instruan rangon docento en 2010. Post 3 jaroj ŝi habilitiĝis en Universitato de Pécs. Ŝi ricevis premiojn inter 1993-2015. Ŝia edzo estas skulptisto.
Sankta Bystrik
La sankta Bystrik estas en mezepokaj dokumentoj kaj fontoj menciita en latina formo kiel Beztertus Nitriensis, Bestredius, Bestridus, Bestricius, Bistridus, Bistritus. Hungaraj aŭtoroj mencias lin kiel Beszteréd, Besztrik. La loko kaj dato de lia naskiĝo ne estas konataj, sed laŭ historiaj dokumentoj li devenis de nobela familio el la ĉirkaŭaĵo de Nitra, kie estis forta kristana slava etno, kiu konservis sian fidon eĉ post la disfalo de la Grandmoravia imperio en la jaro 907. Ni povas supozi, ke la sankta Bystrik studis en la lernejo de la sankta Hipolito en Zobor, kiu estis fondita dum la tempo de Granda Moravio. Ni scias, ke la monaĥoj kaj studentoj de la monaĥejo de Zobor klopodis disvastigi la slavan liturgion. Post la disfalo de Granda Moravio sacerdotoj de la lernejo de la sankta Hipolito en Zobor klopodis kristanigi la nuntempan Hungarion. Krom la sankta Bystrik en la grupo estis Astrik, la sankta Benedikto, sankta Maŭro, Prokop, Radla kaj la sankta Svorad.
La sanktaj Bystrik kaj Maŭro misiis en la tuta teritorio de Piliŝ en la nuntempa Hungario. Kiam cistercianoj en la 12-a – 13-a jarcentoj venis en ĉi tiun teritorion, ili konstruis grandan monaĥejon en Pilisszentkereszt kaj ili plu evoluis la misian agadon de la sanktaj Bystrik kaj Maŭro. La politika, ekonomia, kultura kaj religia situacio en la hungara regno en la unua duono de la 11-a jarcento estis tre komplika. Post la morto de la sankta Stefano regis lia nevo Peter Orseolo el Venecio. Lia familiano Samuel Aba elpelis Petron el Hungario, sed en la jaro 1044 li revenis al sia trono. En Hungario li estis konsiderita kiel fremdulo kaj en la jaro 1046 oni ribelis kontraŭ li. La malkontentuloj deklaris Vazul kiel reĝon. Li estis subtenita per la pagana parto de la nacio. Poste venis tempo de internaj religiaj bataloj. Paganaj ribeluloj gviditaj per Vatha detruis preĝejojn, monaĥejojn en Nitra somere de 1046. Episkopo Bystrik kune kun la landestro Samalmier kaj slavoj el la regiono de Nitra kaj Vah elpelis la paganojn malantaŭ Danubon.
La kristanaj civitanoj defendis sian kredon. Ili volis helpi al siaj kristanaj gefratoj malantaŭ Danubo. Intertempe la paganoj gviditaj de Vatha okupis la tutan teritorion malantaŭ Danubo kaj la episkopoj Gerhard, Buldus kaj Benetus devis fuĝi. Unu legendo mencias la sanktan Bystrik kiel kunmartiron de la sankta Gerhard dum la ribelo de Vatha en la jaro 1046. Kiam ili venis al Danubo, la armeo de la pagana Vatha ĝiskuris ilin. Gerhard estis martirigita kaj Bystrik kun la landestro Salamier klopodis transiri al la dua bordo de Danubo en Kelenfold (hodiaŭa Budapeŝto). Tamen ankaŭ tie estis ribeluloj, kiuj vundis lin per glavo kaj post tri tagoj li mortis. Sankta Bystrik estas interesa kiel defendanto, daŭriganto kaj disvastiganto de la cirilometodiaj tradicioj. Li iĝis episkopo de Nitra pro sia slovaka deveno. Lia nomo estas origine slovaka. Ĝuste pro sia slovaka deveno kaj la disvastigo de la liturgio en malnovslava lingvo li ne aperis en hungaraj kronikoj kaj legendoj. Sankta Bystrik estis kultita post lia morto ĉefe en Nitra, sed hungaroj volis forigi memorojn pri li. Post la jaro 1918 denove ekvivis kulto pri li en Nitra.
Fonto
La tekstojn surbaze de la retpaĝo http://www.zivotopisysvatych.sk/slovenski-svati/. Tradukis: Pavol Petrik.
Sankta Albino
Vivo
Albinus estis monaĥa pastro laŭ la regulo de Sankta Aŭgusteno proksime de Angers. En 504 li fariĝis abato en la monaĥejo Tincillacense en okcidenta Francio kaj elektiĝis episkopo de Angers ĉirkaŭ 529. Li partoprenis en la koncilioj de Orleano en la jaroj 538], 541 kaj 549. Li mortis en sia okdeka jaro, estante episkopo dum dudek ses jaroj.