cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alexei Shirov
Ilustrita ludo
Dum la Linares Ŝakturniro 1998 li ludis per nigraj ŝakpecoj kontraŭ la estonta mondĉampiono Veselin Topalov kaj venkis per ofero de sia sola kuriero, kiu kondukis la ludon al peonfinalo gaknita de li malgraŭ la granda valordiferenco. Tiu ofero estas konsiderata de John Emms kiel #1 en la libro “La plej nekredeblaj ŝakmovoj el ĉiuj tempoj”.
1.d4 Ĉf6 2.c4 g6 3.Ĉc3 d5 4.cxd5 Ĉxd5 5.e4 Ĉxc3 6.bxc3 Kg7 7.Kb5+ c6 8.Ka4 0-0 9.Ĉe2 Ĉd7 10.0-0 e5 11.f3 De7 12.Ke3 Td8 13.Dc2 Ĉb6 14.Kb3 Ke6 15.Tad1 Ĉc4 16.Kc1 b5 17.f4 exd4 18.Ĉxd4 Kg4 19.Tde1 Dc5 20.Rh1 a5 21.h3 Kd7 22.a4 bxa4 23.Ka2 Ke8 24.e5 Ĉb6 25.f5 Ĉd5 26.Kd2 Ĉb4 27.Dxa4 Ĉxa2 28.Dxa2 Kxe5 29.fxg6 hxg6 30.Kg5 Td5 31.Te3 Dd6 32.De2 Kd7 33.c4 Kxd4 34.cxd5 Kxe3 35.Dxe3 Te8 36.Dc3 Dxd5 37.Kh6 Te5 38.Tf3 Dc5 39.Da1 Kf5 40.Te3 f6 41.Txe5 Dxe5 42.Da2+ Dd5 43.Dxd5+ cxd5 44.Kd2 a4 45.Kc3 Rf7 46.h4 Re6 47.Rg1 Kh3!! (diagramo) 48.gxh3 Rf5 49.Rf2 Re4 50.Kxf6 d4 51.Ke7 Rd3 52.Kc5 Rc4 53.Ke7 Rb3 0–1
Parlamento de Ganao
La laŭ la stato de la lasta elekto de decembro 2012 275 parlamentanoj rekte elektiĝas per majoritata balotsistemo en unuopaj voĉdonaj distriktoj. La politika partio Nacia Demokratia Kongreso de la partiestro kaj nuna ŝtata prezidanto John Dramani Mahama fine atingis 47,51 procentaĵojn de la voĉoj. Samtempe rekte okazis prezidanta baloto, kiun John Dramani Mahama gajnis per 50,70 procentaĵoj de la voĉoj.
La nuntempa parlamento de Ganao estas bazita sur la nun kvara konstitucio de Ganao, validiĝinta en 1992. En ties ĉapitro 10 estas fiksata la jura bazo de la parlamento, en alineoj 93-123 de la konstitucia teksto. La minimuman nombron de 140 parlamentanoj difinas paragrafo 93 de ĉapitro 10. En paragrafoj 42 ĝis 56 de ĉapitro 7 de la konstitucio estas reguligataj la balotsistemo kaj la formo de politikaj partioj.
Berveni
Berveni [bervenj] (hungare: Börvely [boervej]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi Lucăceni.
Berveni situas ĉe rivero Crasna. Okcidente kaj norde ĝi limas al Hungario. La plej proksima limtransirejo estas en Urziceni.
Loĝantaro
En 1910 la vilaĝo havis 1455 loĝantojn (hungaroj); en 1992 2652 (rumanoj, 90 % da hungaroj).
Dum en Berveni estas plimulto de hungaroj, en Lucăceni estas forta plimulto de rumanoj. Inter la censoj de 2002 kaj 2011 Berveni perdis 317 loĝantojn, Lucăceni gajnis 426.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1216. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye).
Hermolaus Barbarus la Maljuna
Hermolaus Barbarus, la Maljuna (1410-1471) (naskiĝis en Venezio, en 1410 - mortis en Venezio, en 1471) estis itala humanisto, episkopo de Verono (1443) kaj Treviso (1453), filo de Zaccaria Barbaro kaj nepo de Francesco Barbaro. Li studis la grekan kun Guarino Veronese (1374-1460).
Barbaro studis en la Universitato de Padovo, kie li diplomiĝis en 1425. Pli malfrue li translokiĝis al Romo kie li estis parto de la papa servistaro. En 1435, la papo Eŭgeno la 4-a nomumis lin protonotario kaj en 1443 li indikiĝis kiel Episkopo de Treviso.
En 1447, la papo promesis al li la nomumon por la episkopeco en Bergamo, sed anstataŭe li indikis Polidoron Foskari-on (1410-1450) al la posteno. Barbaro lasis Romon kaj komencis travojaĝi Italion, tamen, li revenis por labori en la kurio kaj tie li restis ĝis 1453. Nikolao la 5-a lin indikis kiel Episkopo en Verono kaj Barbaro tie ekloĝis longatempe, escepte de mallonga periodo, kie li vojaĝis al Peruĝo inter 1460 kaj 1462, kiel guverniestro. En 1459, Barbaro ĉeestis la konsilion okaziĝinta de Pio la 2-a en Mantovo. En 1460, li sendiĝis kiel papa legato en la kortegon de Karlo la 7-a. Barbaro estis respondeca de la konstruado de la episkopa palaco en Monteforte d'Alpone inter 1453 kaj 1471, dezajnita de Michele da Caravaggio. Li ankaŭ tradukis la biografion de Sankta Atanazio kaj Eŭsebio de Cezareo.
Koolkerke
Historio
Kvankam estas trovitaj romiaj restaĵoj, nur ekde la 12-a jarcento ekzistas la vilaĝo. La nomo Coolkercke unuafoje estas menciita en la jaro 1243. Antaŭe la malnova marbranĉo Zwin, kiu liĝis Bruĝon al la maro, situis flanke de la vilaĝo; poste ĝi estis anstataŭita per kanalo. En la 17-a jarcento estis konstruitaj du fortikaĵoj, la Fort Lapin sude de Koolkerke kaj la Fort van Beieren, kies restaĵoj ankoraŭ nun videblas.
Politiko
Koolkerke havis propran komunuman estraron ĝis la anekso al Bruĝo en 1971. Jen la listo de estroj:
Cobeta
Cobeta [koBEta] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Cobeta situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1116 m super marnivelo; je 128 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 43,59 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°52′00″N 2°08′28″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 118, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cobeta, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Cobeta kie oni falis al la nunaj 118.
Mokrá Lúka
Bazaj informoj
Mokrá Lúka, hungare Vizesrét (vizeŝrEt), germane Nassewiese estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca.
Situo
Mokrá Lúka situas laŭ rojo, laŭ vojo kaj fervojo Muráň-Rožňava. Revúca troviĝas 3 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1427. En 1910 loĝis en Vizesrét 770 da homoj, (717 slovakoj, 40 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Nagyrőce, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Mokrá Lúka 508 da homoj, (479 slovakoj, 6 ĉeĥoj, 4 ciganoj, 3 hungaroj, 2 ukrainoj).
Mórichida
Mórichida [mOrichida] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét. La loknomo signifas hungare: ponto de Maŭrico. Temas pri bienulo, kiu farigis ponton.
Geografio
Mórichida situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojo, laŭ dekstra bordo de Marcal, Rába estas proksime. Tie estas ponto, grava trapasejo.
Historio
La turkoj detruis la vilaĝon, poste en 1945 denove detruiĝis la komunumo. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. En 1959 kolĥozo pri Lajos Kossuth formiĝis.
Famuloj
En Mórichida naskiĝis botanikisto Dániel Fehér.
Tweng
Tweng estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Tamsweg (germane Bezirk Tamsweg aŭ simple Lungau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Pavlovo
Pavlovo estas la nomo de:
Fazenda Nova
Fazenda Nova estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 6.322 loĝantojn en 2010.
Nienstädt
Nienstädt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schaumburg de la federacia lando Malsupra Saksio.Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
South Ayrshire
South Ayrshire ( Suda Erŝiro, Sooth Ayrshire, Siorrachd Inbhir Àir a Deas) estas unu de la ŝiroj de Skotlando kaj la ĉefurbo de Suda-Erŝiro estas Ayr. Ĝi limas kun Dumfries kaj Galloway, Orienta Ayrshire kaj Norda Ayrshire.
Suda-Erŝiro havas Culzean Kastelon, unu de la Kasteloj kiujn la Kennedy Klano posedis. Suda-Erŝiro estis parto de Strathclyde sed en 1996 Strathclyde estis disiĝi.
La 11an de Majo 2017, spite ke konservativuloj akiris du sidlokojn, la Skota Nacia Partio kaj la Skota Laborpartio, kun apogo de du sendependuloj, anoncis ke ili ekkontrolis la konsilion.
Zmeinogorska distrikto
Zmeinogorska distrikto (ruse Змеиногорский район) estas administracia distrikto en Altaja regiono en Rusio. La administracia centro estas urbo Zmeinogorsk, situanta 360 km for de Barnaul. La areo de la distrikto estas 2801 kvadrataj kilometroj.
12447 Yatescup
12447 Yatescup estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la kanada sporta trofeo Yates Cup, kiun ricevas ĉiujare en aŭtuno la gajnanto de piedpilka konkurso de la Universitatoj de Ontario. Fondita de Henry Brydges Yates de la Universitato McGill kaj unue prezentita en 1898, ĝi estas la plej malnova piedpilka trofeo kiu estis daŭre konkurita.
Sergei Movsesian
Sergei MOVSESIAN (սերգեյ Մովսիսյան naskiĝis en Tbiliso) estas armena ŝaka grandmajstro, kiu ludis por Ĉeĥa Respubliko dum la plej granda parto de sia kariero. Poste li reprezentis Slovakion, kiu ofertis al li civitanecon. La 30-an de decembro 2010 Movsesian komencis reprezenti sian pralandon Armenio.
Kuršėnai
Kuršėnai estas urbo ene de la subdistrikta komunumo Šiauliai kaj ankaŭ ene de la distrikto Šiauliai, en la nordo de Litovio. En en la urbo vivis. Ĝi troviĝas 25 kilometrojn okcidente de la distrikta centro, Šiauliai. Fakte Kuršėnai estas la plej granda urbo de la komunumo, kaj tial neoficiala centro, kvankam la administrado de la komunumo troviĝas en la urbo Šiauliai, kiu kiel insulo troviĝas meze de la komunuma teritorio, sed ne apartenas al ĝi.
Skribe la urbo unuafoje menciiĝis dum la jaro 1561.
En Litovio la urbo precipe konatas pro multaj artmetiistoj, kiuj produktas argilaĵojn kaj keramikaĵojn. Tion eĉ reflektas la urba blazono, kiu montras argilan ujon. Kompreneblas, ke la urbo posedas muzeon pri keramikaĵoj.
Dietmar Schönherr
Dietmar Otto Schönherr (17-a de majo 1926 en Innsbruck, Tirolo; 18-a de julio 2014 en Santa Eulària des Riu, Ibizo, Hispanio estis Aŭstrio aktoro kaj moderatoro. Samtempe li laboris kiel tradukisto, verkisto kaj reĝisoro. Famon Schönherr akiris pro la rolo en la unua kaj plej ŝatata (ĝis nun) germana serio de scienca fikcio "Spacŝipo Orion". Ekde 1985 Schönherr laboris por sociaj kaj kulturaj projektoj en Nikaragvo.
Morsa kodo
Morsa kodo estas sistemo de kodoprezento por sendi literojn, ciferojn, kaj simile per "longoj", "kurtoj" ("mallongoj") kaj "paŭzoj". La sistemo de malnova/usona morso estis inventita de Alfred Vail kaj Samuel Morse en 1835. La unua mesaĝo estis sendita la 24-an de majo 1844 inter Baltimore kaj Vaŝingtono. La morsa kodo nun internacie uzata estas versio plibonigita de Friedrich Clemens Gerke.
Dum normo ITU-T F.1 difinas la kernon de internacia morso, alilingvuloj mem kreis multajn morsunuojn por aliaj literoj el Unikodo. Post pluraj jardekoj da senŝanĝo, nova simbolo @ = AC = .--.-. aperis en 2004 en oficiala internacia kodo.
Por ŝpari tempon telegrafistoj kaj radioamatoroj uzas mallongajn literokodojn anstataŭ kompletaj vortoj aŭ frazoj, ekzemple QRV = mi estas preta por ricevado, vidu Q-kodo.
Post katastrofo de ŝipego Titanic SOS estis fiksita kiel internacia simbolo de urĝa helpo. Nuntempe ekzistas populara voksono por poŝtelefono, kiu morse signas "SMS" kaj estas uzata por signali ricevon de mallonga teksta mesaĝo.
Ĉapelitaj literoj
Por la ĉapelitaj Esperanto-literoj specialaj signoj estis proponitaj, vidu en la sekvanta listo, sed Esperanto-Radioamatoroj ofte ne uzas ilin, sed transskribas laŭ la Zamenhofa metodo sh por ŝ, ch por ĉ, ktp.
Monda kultura heredaĵo
La germana nacia amatora klubo DARC en 2011 iniciatis aktivecon listigi la morsadon kiel monda kultura heredaĵo. IARU akceptis tion en sia kunsido en 2011 unuanime kaj proponis tion al UNESCO en 2014.
En tiu kunteksto ĵurnaloj skribis, ke la morsado estas preskaŭ mortanta kaj tial devas esti protektata. Tio nur parte estas vera. En multaj areoj, ekzemple komunikado inter ŝipoj, morsado estas anstataŭigita per aliaj pli komfortaj metodoj. En amatora radio la aŭtoritatoj ne plu postulas kapablon morsi kiel parto de la radioamatora licenco. Sed inter radioamatoroj la morsado estas ankoraŭ tre populara. Tri kaŭzoj estas
Propono de morso-kodo kiel universala skribo
La svisa originalulo Parzival' proponadas la uzadon de Esperanto-morso-kodo kiel universala alfabeto por Esperanto, tiel emancipante Esperanton de ĝiaj eŭropaj radikoj.
Los Villares de Soria
Los Villares de Soria [losbiLJAres deSOrja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco, foje atribuita ankaŭ al la subkomarko Almarza.
La loknomo Los Villares de Soria estas etimologie komprenebla kiel La Vilaĝoj de Soria. Iam ĝi nomiĝis Los Villares de Almajano ĉar estis hejmo de la servistoj de la nobeloj kaj gravuloj de Mesto kiuj loĝis en Almajano.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 81 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 22 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn La Rubia, Pinilla de Caradueña kaj Los Villares de Soria. Ĝi limas kun Ausejo de la Sierra, Aldealices, Aldealseñor, Cirujales del Río kaj Almajano.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 24 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.​ En frua dokumento ĝi aoeras kiel nur Los Villares, formante parton de la Sexmo de San Juan.
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Pinilla de Caradueña kaj La Rubia (La Blondulino).
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Yasushi Matsumoto
Yasushi Matsumoto (松本 安司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Bystřice (distrikto Frýdek-Místek)
Bystřice aŭ ankaŭ Bystřice nad Olší estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta en distrikto Frýdek-Místek. Vivas ĉi tie. Bystřice nad Olší situas sur ĉefaj trafikaj vejnoj - fervojo Bohumín - Žilina kaj internacia komunikaĵo E 75 - I/11 kondukanta el Ĉeĥio al Slovakio kaj kiu estas vojo de historia signifo, ĉar de pratempoj ĝi kunigis Silezion kun Hungario.
Bystřice situas en proksimeco de 5 km de industria urbo Třinec, tiu ĉi třineca aglomeraĵo kreas nordokcidentan limon de la katastro de vilaĝo Bystřice. La vilaĝo situas sur kunfluejo de riveroj Olše, Hluchová kaj Kopytná. El ĉiuj flankoj ĉirkaŭas ĝin longaj beskidaj montoj Ĉantorijo, Javorový, Ostrý kaj Kozubová.
Apekso (geometrio)
En geometrio, apekso estas nomo por kutime evidente plej alta aŭ plej malproksima punkto aŭ vertico en izocela triangulo, piramido aŭ konuso, kutime kontrastanta kun la transa flanko nomata la bazo.
Formosa (Gojaso)
Formosa estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 100.085 loĝantojn en 2010.
Mendig
Mendig estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mayen-Koblenz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cinkledoj
Ilia nutraĵo konsistas el akvo-insektoj, kiujn ili serĉas aŭ mergiĝante aŭ kurante sur la grundo de malprofundaj torentoj. Ofte oni vidas la cinklon staranta sur ŝtono meze de rivero kaj baskulanta. De tie ĝi saltas sur la akvosurfacon, turnas sin plurfoje cirkloforme kaj subite formerĝiĝas. Cinklo, naĝanta sur la akvosurfaco, unuamomente aspektas kiel birdo misfortune falinta en akvon.
Cinkledoj flugas rapide kaj rektlinie kaj plej ofte etdistance super la akvo.
Preskaŭ la tutan jaron oni povas aŭdi la birdon kanti, ankaŭ en sunaj vintrotagoj. Maskloj kaj inoj kantas krude, pepadante kaj kun trilaj kaj gratantaj sonoj. Ofte oni preteraŭdas la kantadon pro la konstanta akvomuĝado.
La cinkledoj bezonas rapide fluantan riveron aŭ rojon; kelkregione ili tamen reproduktiĝas en vilaĝoj aŭ eĉ en urboj. En la montaro oni trovis reproduktantajn parojn ĝis en la alto de 2000 m. En la vintra duonjaro ili ofte vagadas kaj tiam ili estas troveblaj ankaŭ ĉe malrapide fluantaj riveroj kaj ĉe lagoj.
Ilia granda, tegmentita elmuska nesto havas enirejon je sia flanko, kaj plej ofte estas konstruita je riverborda deklivo, sub ponto, en rokfendo aŭ en speciala nestoskatolo.
La Cinklo estas la Nacia Birdo de Norvegio.
Aspekto
Cinkloj estas malgrandaj, fortikaj, mallongvostaj, mallongflugilaj, kun fortaj gamboj. La diferencaj specioj estas ĝenerale malhelbrunaj (foje preskaŭ nigraj), aŭ brunaj kaj blankaj, escepte la Rustgorĝa cinklo, kiu estas bruna kun ruĝecbruna gorĝomakulo. La grandoj de la specioj gamas el 14 al 22 cm longe kaj el 40 al 90 g peze, kaj maskloj estas pli grandaj ol inoj. Ties mallongaj flugiloj kaŭzas zuman karakteran flugmanieron.
Distribuado kaj habitato
Cinkloj troviĝas en taŭgaj habitatoj de fluanta akvo en altaj teroj de Ameriko, Eŭropo kaj Azio. En Afriko ili troviĝas nur en la Atlasa Montaro de Maroko. Ili loĝas la bordojn de altaj rapidaj riveroj aŭ torentoj de malvarma, klara akvo, sed for de la reprodukta sezono, ili povas viziti lagobordojn kaj marbordojn.
Adaptado
Malkiel multaj akvobirdoj, cinkloj estas ĝenerale similaj laŭ formo al multaj terbirdoj (ekzemple ili ne havas retajn piedojn), sed ili havas kelkan morfologian kaj fiziologian adaptadon al la akvaj kutimoj. La flugiloj estas relative mallongaj sed forte muskolaj, permesante ilin uzi tiujn kiel naĝiloj subakve. Ili havas densan plumaron kaj povan oleoglandon por akvoprotekti siajn plumojn. La okuloj havas bone disvolvigitajn fokusmuskolojn kiuj povas ŝanĝi la kurbecon de la lenso por plibonigi sian subakvan vidkapablon. Ili havas nazŝtopilojn por eviti ke la akvo eniru siajn naztruojn. La sango havas altan koncentrigon de hemoglobino, permesante pli grandan kapablon stoki oksigenon ol al terbirdoj, kaj permesante ilin resti subakve dum almenaŭ 30 sekundoj.
Manĝo
Cinkloj manĝas etajn animalojn predatajn en kaj laŭlonge de bordoj de freŝakvaj rojoj kaj riveroj. Illi ripozas sur rokoj kaj manĝas borde de akvo, sed ili ofte firmiĝas sur roke kaj piediras parte aŭ tute merĝitaj. Ili tiam serĉas subakve predojn inter kaj sub ŝtonoj kaj restaĵoj; ili povas ankaŭ naĝi per siaj flugiloj. La du sudamerikaj specioj naĝas kaj plonĝas malpli ofte ol la tri nordaj specioj. La predaĵo konsistas ĉefe el senvertebruloj kiaj nimfoj aŭ larvoj de Efemeroj, Simuliedoj, Plekopteroj kaj Trikopteroj, tiel kiel etaj fiŝovoj. Ili manĝas ankaŭ moluskojn kaj krustulojn, ĉefe vintre kiam insektolarvoj estas malpli disponeblaj.
Reproduktado
Reproduktaj teritorioj estas konsiderataj de paroj de cinkloj laŭlonge de taŭgaj riveroj kaj defenditaj kontraŭ entrudoj de aliaj cinkloj. Ene de la teritorio la paro devas havi bonan nestolokon kaj ripozejojn, sed la ĉefa faktoro por la longo de la teritorio estas la disponeblo de sufiĉa manĝo por ili kaj ties idaroj. Sekve la longo de teritorio povas varii el ĉirkaŭ 300 m ĝis 2500 m.
La kutima ovodemetado de la tri nordaj cinklospecioj estas de 4-5 ovoj; tiu de la sudaj specioj ne estas bone konata, kvankam indicoj sugestas ke tiu de la Rustgorĝa cinklo estas de 2 ovoj. La kovado daŭras 16-17 tagojn kaj la zorgo de la idaro faras nur la ino dum la venontaj 12-13 tagoj. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn dum ĉirkaŭ 20-24 tagoj. Cinklidoj kutime sendependiĝas de la gepatroj du semajnojn post elnestiĝo. Cinkloj povas fari duan ovodemetadon, se tion permesas la kondiĉoj.
Komunikado
La alvokoj de cinkloj estas laŭtaj kaj altatonaj, similaj al alvokoj fare de aliaj birdoj de rapidaj riveroj; la sonfrekvenco varias ene de mallarĝa gamo de 4.0-6.5 kHz, super la frekvenco de la torento de <2 kHz. Cinkloj komunikiĝas ankaŭ pervide per sia karakteraj movoj por subiĝi aŭ kliniĝi, krom per rapida palpebrumado por montri siajn palajn suprajn palpebrojn kiel serio de blankaj ekbriloj dum pariĝadaj kaj minacaj ceremonioj.
Konservado
Cinkloj komplete dependas el rapidfluantaj riveroj kun klara akvo, atingebla manĝo kaj sekuraj nestolokoj. Ili povas esti minacataj de io ajn kiu damaĝus tiujn necesojn kia akvopoluado, acidiĝo kaj malklariĝo kaŭzita de erozio. Riverregulado pro kreado de akvobaraĵoj kaj akvorezervujoj, krom riverkanalizado, povus degradi kaj detrui la habitaton de cinkloj.
Cinkloj estas foje ĉasataj aŭ persekutataj de homoj pro diversaj kialoj. La raso de Cipro de la Cinklo estas formortinta. En la Atlasa Montaro oni supozas, ke cinkloj estas afrodiziigaĵo. En areoj de Skotio kaj Germanio, ĝis la komenco de la 20a jarcento, oni pagis stipendiojn por mortigi cinklojn pro miskomprenata koncepto ke ili damaĝas fiŝarojn per predado de ovoj kaj idoj de Salmonedoj.
Spite minacoj al lokaj populacioj, la konservostatuso de plej parto de cinklospecioj estas konsiderata kiel Malplej Zorgiga. La ununura escepto, la Rustgorĝa cinklo, estas klasita kiel vundebla pro ties malgranda, fragmentata kaj malpliiĝanta populacio kiu estas minacata, ĉefe en Argentinio, pro ŝanĝoj en riverkontrolado.
Formoso (Gojaso)
Formoso estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 4.883 loĝantojn en 2010.
(19793) 2000 RX42
(19793) 2000 RX42 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Unternberg
Unternberg estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Tamsweg (germane Bezirk Tamsweg aŭ simple Lungau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Thornton Wilder
Centra temo en lia verkaro estas filozofiaj kaj religiaj problemoj. Trifoje li gajnis la renoman Premion Pulitzer: en 1928, 1938 kaj 1943, kaj en 1957 li en Germanio estis honorata per la Friedenspreis des Deutschen Buchhandels. Pluraj verkoj estas filmigitaj.
Thornton Wilder mortis en Hamden, Konetikuto.
Lajsano
Lajsano, Lajsana Insulo aŭ en angla origine Laysan, en havaja Kauō, situanta je 1,496 km nordoriente de Honolulu je N 25° 42' 14" Or 171° 44' 04", estas unu el la Nordokcidentaj Havajaj Insuloj. Ĝi enhavas areon de 4.11 km² (1.6 por 2.4 km).
Ĝi estas atolo, kvankam la tero tute ĉirkaŭas malprofundan centran lagon proksimume 2.4 m super marnivelo kiu havas salecon ĉirkaŭ tri fojojn pli granda ol la oceano. La havaja nomo de Lajsano nome Kauō signifas ovon, pro ĝia formo kaj pro kiom multe da vivo elvenas de la insulo.
Fábiánháza
Fábiánháza estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Mátészalka. La loknomo signifas: domo de Fabiano.
Situo
Fábiánháza situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Nagyecsed troviĝas 5, Mátészalka 15, Nyírbátor 21, Fehérgyarmat 23, Csenger 29, Nyíregyháza 70 km-ojn. Komunumo Előtelek (=nova parcelo) apartenas al la municipo.
Blazono de Germanio
La dekstre bildigita ŝtata blazono de Germanio - oficiale federacia blazono de Germanio, germane Bundeswappen Deutschlands - en sia nuna formo oficialas ekde la jaro 1950. Ĝi uzas la naciajn kolorojn nigro, ruĝo kaj heraldika orkoloro (fakte flavo) samkiel la flago de Germanio. Centro de la bildo estas stiligita nigra aglo kun ruĝaj ungoj, beko kaj lango. La centra bildo identas al tiu de Karl-Tobias Schwab en 1926 kreita kaj ekde la jaro 1928 oficiala blazono de la Vajmara Respubliko - la respublika regoformo de la Germana Regno, kiu en februaro 1919 rezultis el la novembra revolucio de 1918 kaj ekzistis ĝis 1933.
Mária Fekete
Mária FEKETE rumania hungara aktorino. Ŝi naskiĝis en Sfântu Gheorghe en 1981.
Kariero
Mária Fekete studis aktorarton en UBB de Kluĵo. Ŝi estas aktorino de Teatro Tamási Áron de Sfântu Gheorghe.
Blazono de Germanio
Historio
En la antikva epoko la aglo konsideriĝis mesaĝisto de la dioj. En la helena mitologio ĝi estas simboligo de Zeŭso, en la romia mitologio simboligo de Jupitero kaj en la romia mitologio de la ĉefa dio Odino. Krom la dian eternecon ĝi simboligas kuraĝon kaj forton, kaj sekve la birdo estis ofte bildigita en armeaj simboloj. Ekde proksimume la jaro 100 antaŭ nia erao, la aglo estis la armea signo de la romiaj legioj.
La ora koloro de la blazonŝildo referencas al la valorigo de la imperio - kaj la antikva romia imperio kaj la mezepoka germana "Sankta Romia Imperio". La nigra koloro origine simple ekesti pro la strebo je laŭeble granda kolora kontrasto, por ke la blazono laŭeble facile rekoneblu ankaŭ el pli granda distanco.
Telemaĥo
Telemako aŭ Telemaĥo (greke: Τηλέμαχος) estas en malnovgreka mito la filo de Odiseo kaj de Penelopo.
Vivo laŭ la mito
Kiam foriris lia patro Odiseo al la troja milito, Telemako estis ankoraŭ infano. Plenkreskulo, li ricevis konsilon de Atena, kiu dum lia juneco estis lia helpanto, serĉi informojn pri lia patro ĉe Nestoro en Piloso kaj Menelao en Sparto. En Sparto li eksciis ke lia patro daŭre vivas. Rehejmenirinte li renkontis ĉe la porkinisto Eŭmeo sian patron alformigitan al almozulo far de Atena. Lia patro konigis sin kaj post tio Telemako helpis lin mortigi la svatiĝantojn de Penelopo.
Poste la rakontoj malsamas. Unu versio rakontas ke post la morto de Odiseo, li estas forrabita de lia duonfrato Telegono kaj kondukita al Aiaia, kie Kirko edziniĝis al li kaj donacas al li malmorteblecon.
Beletro
Fénelon verkis eposon pri li.
Valdecuenca
Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Albarracín, je 34 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj kaj transmigra brutobredado de ŝafoj. Valdecuenca estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono.
Valdecuenca estas sur tre montara areo je 1 331 msm, tre malfacile komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1513 tra Bezas oriente al Teruelo.
Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj.
Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Moscardón, Terriente kaj la ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo Sesma de Jabaloyas en la komunumaro Comunidad de Santa María de Albarracín, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el 445 loĝantoj en 1930-aj jaroj ĝis nunaj 29 loĝantoj.
Altiraĵoj estas la preĝejo, la du ermitejoj, popola arkitekturo, naturaj lokoj, pinaroj.
6882 Sormano
6882 Sormano estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Valter Giuliani kaj Piero Sicoli elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monta vilaĝo Sormano apud kie troviĝas la observatorio. La instalaĵo, konstruita en 1986 de de la Gruppo Astrofili Brianza, troviĝas en lombardaj antaŭalpoj inter la sudaj brakoj de la Lago de Como. De ties fondo, la observatorio partoprenis al astrometria laboro pri asteroidoj kaj kometoj, ĉefe por la sekvo de.
Sepedro
En geometrio, sepedro estas pluredro kun sep edroj.
Sepedroj estadas de multaj malsamaj formoj, topologie ne ekvivalentaj unu al la alia.
La plej familiaraj sepedroj estas la seslatera piramido kaj la kvinlatera prismo. Ankaŭ rimarkinda estas la kvar-duon-sesedro, kies sep egallateraj triangulaj edroj formas surfacon topologie ekvivalentan al projekcia ebeno.
Konveksaj
Estas 34 topologie diversaj konveksaj sepedroj, malinkluzivantaj spegulajn bildojn. (Du pluredroj estas "topologie diversaj" se ili havas malsamajn ordigojn de edroj kaj verticoj, tiel ke neeblas malformigi unuon el ili en la alia simple per ŝanĝo de longoj de lateroj kaj anguloj inter lateroj aŭ edroj.)
Ekzemploj de ĉiuj specoj estas prezentita pli sube, kune kun kvanto de lateroj de ĉiu el la edroj. La bildoj estas ordigitaj laŭ malpligrandiĝo de kvanto de seslateraj edroj, poste laŭ malpligrandiĝo de kvanto de kvinlateraj edroj, kaj tiel plu.
Ne konveksaj
Ses topologie diversaj konkava sepedroj (malinkluzivante spegulajn bildojn) povas esti formitaj per komponigo du kvaredroj en diversaj konfiguroj. La tria, kvara kaj kvina el ĉi tiuj havas edron kun samrektaj najbaraj lateroj, kaj la sesa havas edron kiu ne estas simple koneksa.
13 topologie diversaj sepedroj (malinkluzivante spegulajn bildojn) povas esti formitaj per tranĉo de noĉoj el la lateroj de triangula prismo aŭ kvadrata piramido. Du ekzemploj estas montritaj.
Diversaj ne simple koneksaj sepedroj ekzistas. Du ekzemploj estas montritaj.
Jaime Borda Martelo
Jaime Borda Martelo estas kolombia fotisto, naskita en 1940, piloto de aviadiloj kaj helikopteroj, instruisto pri flugado, libroeldonisto, entreprenisto kaj civitisma gvidanto.
Li ekprenis fotografadon en 1963 kiel ŝatokupo, kaj fotis i.a. pejzaĝojn, animalojn kaj nudajn virinojn. Kiel fotisto, nun li estas pli konata kiel aerfotisto. La fotoj far Borda Martelo aperis en pluraj magazinoj kolombiaj kaj el eksterlando. Li estas ĝenerale konsiderata kiel la plej bona elaera fotisto de Kolombio.
Li publikigis plurajn librojn, inter ili kelkaj kun fotoj el aviadiloj pri sia havenurbo Kartageno:
Egitaledoj
La egitaledoj (Aegitalidae) estas familio el la ordo de Paseroformaj birdoj (Paseriformes), subfamilio de Kantbirdoj (Passeres). Ĝi enhavas 8 aŭ 9 speciojn en 3 genroj.
Jaime Borda Martelo
Ekster fotado, en sia entreprenisma agado li estis fondinto de la Komerca Ĉambro Kolombia-Usona (Cámara de Comercio Colombo-Americana), ano de direktantaro de pluraj kompanioj, direktoro pri turismo kaj iam komisiita kiel urbestro.
Orio al Serio
Orio al Serio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Azzano San Paolo, Bergamo, Grassobbio, Seriate kaj Zanica. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Sankta Georgo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Jaime Borda Martelo
Borda Martelo estas patro de sinjorino Sandra Borda Caldas, ekonomistino kiu estis nacia belecreĝino en Kolombio en 1984, kaj nun estas entreprenistino.
Egitaledoj
Genroj kaj specioj
Plej parto de specioj loĝas en montaraj habitatoj de kaj ĉirkaŭ Himalajo, sed la Nana psaltriparo estas indiĝena de Nordameriko, dum la Longvosta paruo loĝas tra Eŭrazio, el Britio al Japanio. Tiuj du birdoj estas multe pli konataj ol la resto de la familio.
Jaime Borda Martelo
Aleksteraj ligiloj
Libroj, fotoj, servoj
Orio al Serio
En ĝia teritorio situas la flughaveno Orio al Serio, nomata ankaŭ "flughaveno Bergamo".
Egitaledoj
Genroj kaj specioj
Temas pri etaj birdoj, 9 al 14 cm longaj, inklude la relative longan voston, kaj 4.5 al 9 g pezaj. Ties plumaro estas tipe griza aŭ bruna, kvankam kelkaj specioj havas blankajn markojn kaj la Longvosta paruo havas kelkan rozkoloron. Ili estas ĉiomanĝantaj, ĉefe nutrante sin el insektoj kaj semoj, kaj havas etajn bekojn, pli ol ekzemple la rilataj Remizedoj aŭ Paruedoj.
Jaime Borda Martelo
Aleksteraj ligiloj
Jaime Borda Eldonejo
Auroville
Auroville (prononcata franclingve, ஆரோவில்) estas homa komunumo de proksimume internaciaj loĝantoj ekkonstruita en 1968 laŭ la ideoj de Sri Aŭrobindo, barata filozofo kaj la direktoj de la franca Mirra Alfassa, ankaŭ nomita «La Patrino». La tiel nomata urbo troviĝas en la sudorienta Barato, sude de Ĉenajo kaj  norde de Pondiĉero, en Tamilnado, ĉe la marbordo. Auroville aspektas nun pli kiel arbaro inter kiu staras pli ol 100 komunaĵoj ol kiel vera urbo. La projekto iom post iom popularigis kaj allogas nun multajn turistojn el la tuta mondo, scivolemajn pri tiu originala entrepreno.
Egitaledoj
Genroj kaj specioj
La birdoj de tiu familio vivas en aroj de 6 al 12 grandan parton de la jaro. Ili kontaktas per susuraj alvokoj; ties kanto estas silentema.
Auroville
Auroville, internacia urbo, ofertas multajn eblecojn kaj ŝancojn en preskaŭ ĉiuj kampoj. Laŭ sia Ĉarto, Auroville apartenas al la tuta homaro kaj al neniu specife. Auroville estos loko de edukado.
Egitaledoj
Genroj kaj specioj
Egitaledoj faras kupolajn sakformajn nestojn de teksita araneretoj kaj likenoj, kion ili kovras per plumoj. Ili faras la nestojn en arboj de densa foliaro, malfacilante la atingon al predantoj. La ino demetas 6 al 10 blankajn ovojn, kiuj en multaj el la specioj havas ruĝajn makuletojn. Plenkreskuloj kovas la ovojn dum 13 aŭ 14 tagoj; junuloj restas en la nesto 16 aŭ 17 tagojn. Almenaŭ en la du plej bone studitaj specioj, ŝajne nur la ino kovas.
Auroville
Komencoj
Kiam la unuaj pioniroj alvenis sur la Aŭrorurban plataĵon en 1968, ili devis konstati ke laborego estis farenda. La grundo estis evidente mortanta, tie kaj tie, kelkaj dornarbustoj kaj rakitaj palmoj ankoraŭ pene rezistis, sed la ĝenerala pejzaĝo estis dezerta. 4 kilometrojn for de la marbordo, oni senpene povis ekvidi la bluan oceanon. Tiu situacio havis plurajn kialojn. Interalie la senĉesaj militoj inter angloj kaj francoj cele de la posedo de la teritorio kaj poste la senarbarigo por plukonstrui la proksiman Pondiĉeron grave difektis la pejzaĝon. Kaj la kaprinaro kaj bestaro, kiujn la najbaraj vilaĝanoj lasis vagi libere por formanĝi ĉiun etan plantidon ne aranĝis la aferon en areo ĉiujare frapata de la musono. La erozio kaj la formado de kanjonoj lasis la teron komplete sterila, la tiel nomata laterito.
Egitaledoj
Genroj kaj specioj
La Psaltrio estas lokita en tiu familio ĉar ĝi moviĝas en aroj kaj ties nestoj similas al tiuj de la Longvosta paruo, sed informo estas tiom malabunda ke tiu lokigo estas ankoraŭ nur provizora.
Auroville
Komencoj
Ombro kaj akvo, tio estis la nepraj necesoj de la unuaj aŭrorurbanoj. Kelkaj komunaĵoj kiel Forecomers devis iri 3 kilometrojn for por akiri akvon. La plejmultaj homoj ne havis la postulatan sperton kaj monon por krei ĉion el nenio, sed ili havis la volon. Iom post iom kaj sub ardega suno, ili fosis putojn por atingi la subteran akvon (24 metrojn sube) kaj multaj ventmotoroj estis starigitaj. Ili akiris multajn kompoŝtojn de la ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj ekkreis la unuajn arbidejojn. Malgraŭ kelkaj malakordoj kun la praloĝantoj pro paŝtaj rajtoj, la tutnovaj arbaroj estis ĉirkaŭbarataj por protekti ilin.
Situacio
Kio ekzakte estas Auroville? En 1994, franca ĵurnalisto tion skribis: "Auroville estas babelturo kie 1 000 plenkreskuloj cirkulas mopede sur ruĝlateritaj vojoj kaj strebas reinventi la mondon, kie 500 infanoj iras lernejen nudpiede kaj sen uniformo, sed parolas minimume kvar lingvojn." La urbo estas tio kaj ankoraŭ pli, ĉar oni trovas tie ekologian, spiritan kaj politikan dimensiojn kiujn La Patrino, kiu mortis kvin jarojn post la ekkonstruado, iniciatis. Konkrete, Auroville kuŝas kvar kilometrojn for de la maro, ĝi estas trairata de ununura asfalta strato (pli-malpli truoplena), unika helpo de la barata registaro. Ĝi entenas pli ol 100 domaretojn, nomatajn komunaĵoj, kies plejparto ankaŭ servas kiel gastejoj por la ĉiam kreskanta turistaro.
Loĝantaro
La urbo komence estis planita por 50 000 loĝantoj. En la unuaj 20 jaroj nur 400 personoj el 20 landoj loĝis en ĝi. Dum la sekvaj 20 jaroj tiuj nombroj kreskis ĝis 2 000 personoj el 40 landoj. En 2018, ĝi havis 2 814 loĝantojn (2,127 plenkreskulojn kaj 687 infanojn) el 54 landoj, dutrione el Barato, Francio kaj Germanio. La komunumo estas dividita en kvartalojn kun nomoj tamilaj, anglaj, francaj kaj sanskritaj kiel Aspiration, Arati, La Ferme, Auromodel kaj Isaiambalam.
Proksimaj urbetoj
Auroville kunlaboras kun najbaraj vilaĝoj, kie loĝas ĉefe tamiloj, per la Aŭrovila Vilaĝa Agada Fondo (kiu inkludas ankaŭ aliajn projektojn). La plej granda projekto estas la Aŭrovila Vilaĝa Agada Grupo (AVAG), kiu havas programojn por virina povigo, edukado, kaj financa helpo, kaj ankaŭ vendas siajn produktojn nome de AVAL, Surya kaj Kudumbam kiel socientreprena laboro. Aliaj agadoj okazigataj de la fondo estas la Edukada Centro por Vivo, Aŭrovila Industria Lernejo, kultura centro Mohanam, Aŭrovilaj Sanservoj, lernejo Deepam por handikapitaj infanoj, komunuma centro Thamaraj, Saniga Arbaro Martuvam, kaj la programo Streĉu Vin al la Steloj, kiu ebligas altlernejan edukadon por junaj urbetanoj. Polemiko ekzistas pro perfortaj agoj laŭdire faritaj de krimuloj envenintaj el la urbetoj.
Ekonomio
En tiu loko, mono ne plu estus la suverena moŝto. Ies persona valoro estus supere pli grava ol ies riĉeco aŭ ies socia rango. La esprimo "perlabori sian vivon" fariĝus eksvalida. Per laboro oni povus sin esprimi kaj disvolvi siajn kapablecojn dum oni helpus la tutan grupon, kiu, siaflanke, prizorgus la vivbezonojn kaj agkadrojn de ĉiuj.
Skeme, Auroville funkcias kiel kibuco. Ĝiaj loĝantoj laboras averaĝe kvin horoj tage kontraŭ iom da mono kiu sufiĉos por la elementaj necesoj. Loĝado, elektro, flegado, edukado, sportado kaj kulturo estas preskaŭ senpagaj. Tamen la salajro ne ebligas pagi aviadilon por viziti la hejmlandon, financi altgradan lernadon por la infanoj aŭ subteni longdaŭran kuracadon.
La aŭrorurbanoj, kiuj vendis sian havaĵon antaŭ ol veni aŭ la firmaestroj kies varoj eksportas eksterlanden, posedas pli altan vivnivelon ol la pioniraj loĝantoj, kiuj sin ŝovis per korpo kaj mono en la ekkonstruoj. Tio kreas neegalecon kiu kontraŭdiras la unuajn ideologiajn volojn celante esti "ŝablono pri egaleco por la Tero".
La enspezo de la civito devenas de internaciaj subvencioj, apogantaj donacoj kaj imposto kiun disponigas firmaoj kaj gastoj. La monsumo estas investata por helpoj al familioj kaj prizorgado de la komunaj havaĵoj (vojoj ktp...)
Lingvoj
En internacia komunejo, la lingva problemo rapide fariĝas ĉefa, precipe en loko kie oni jam spertas gravajn komunikajn problemojn: Laŭ kelkaj spertuloj, Barato posedas duonon el la tutteraj lingvoj kaj tiuj povas esti tute malsimilaj. Efektive, averaĝa keralano apenaŭ povas ekkompreni tamilnadanon, kvankam la du popoloj estas najbaraj. Oni do parolas la anglan, malgraŭ la fakto ke 95% de la populacio ne komprenas ĝin. Ĝi tamen estas sisteme preferata al la hinda lingvo, kiun la registaro provas altrudi kiel ĉefan lingvon en la tuta Barato. Do, ne mirindas ke planlingvoj kiel Esperanto tre malfacile disvastiĝas en tiu medio, kiu jam spertis dekojn da lingvaj konfliktoj. Kelkaj tamen argumentas, ke ĝi facile solvus la aferon.
Tie stariĝis Auroville (laŭ francdevena nomo), apud Pondiĉero, eksa franca kolonio, kiu fatale kaj eksponenciale tamiliĝas kaj angliĝas. Antaŭvidante tiun gravan problemon, kiu povas riveliĝi mortiga por la disvolviĝo de la civitanoj, 'La Patrino' decidis oficialigi kvar lingvojn en Auroville:
Nun ekzistas en la civito pluraj dekoj da malsamdevenaj estuloj kompreneble parolantaj siajn proprajn denaskajn lingvojn. La etnoj estas proksimume apartigeblaj tiel:
Sume, kunvivas pli ol 30 naciecoj en tiu utopiejo.
Pli kaj pli, la lingvo kiu elpuŝas la aliajn tri estas la angla. Efektive, ĝi jam estas la rezerva lingvo de baratanoj kaj ĉiuj turistoj pli-malpli konas ĝin. Tamen, popolanoj kiel precipe francoj aŭ koreoj nun konfesas ne partopreni en kelkaj publikaj debatoj (en la angla, kompreneble) pro lingvaj malfacilaĵoj. La lingva demando do estas ankoraŭ tikla en la urbo. Des pli ke nun pli kaj pli disvolviĝas nova lingvo, la "aŭrorurba lingvo", kiu elprenis partojn el la ĉefaj lingvoj (la tamila, la franca, la germana kaj precipe la angla) por krei komunikilon.
Lingva laboratorio
La Language Lab (laboratorio de lingvaro) kie troviĝas lernlibroj, lernprogramaroj en multaj lingvoj proponas ankaŭ lingvan kurson en kelkaj lingvoj (la sanskrita, la angla, la franca, la itala, la hinda, la tamila ktp...). Rimarkinde estas ke planlingvoj kiel esperanto aŭ ido estas tute forlasitaj (verŝajne pro nescio). Foje ja okazas kurso de Esperanto se estas kaj instruisto kaj studentoj.
Lernado
’‘Auroville’’ estos la loko por ĉiama edukado, konstanta progreso de junuleco, kiu ne maljuniĝas.
Ekzistas pluraj lernejoj, vartejoj kaj infanĝardenoj kun originaj instrumetodoj: nenia noto, diplomo aŭ aliĝo al supera grado! Aplikiĝas en la lernejoj la kleraj teorioj de unu el la plej famaj barataj filozofoj, politikistoj kaj poetoj: Sri Aŭrobindo, kunfondinto de la civito.
10031 Vladarnolda
10031 Vladarnolda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Auroville
Lernado
''La unua principo de vera instruado estas ke nenio estu instruenda! La instruisto ne estas lernigisto nek lernejestro, li estas helpisto kaj gvidisto. Lia laboro konsistas el sugesti kaj ne trudi. Fakte, li ne formas la lernjanan menson sed li nur montras kaj kuraĝigas al li kiel plibonigi liajn konilojn.''
10031 Vladarnolda
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia matematiko Vladimir Igoreviĉ Arnold (cirile: Владимир Игоревич Арнольд, 1937–2010), eminentulo pri la teorioj de la dinamikaj sistemoj, funkcioj, kaj matematikaj metodoj de klasika mekaniko.
Auroville
Lernado
La unua lernejo konstruita tiel nomiĝis Last school (lasta lernejo). Unu jaron poste -la aŭrorurbanoj estas aparte multobliĝemaj- la dua naskiĝis sub la nomo de No school (neniu lernejo). Dum iom da tempo, infanoj eĉ ne plu iris lernejen sed anstataŭe lernis senpere ĉe manlaboristoj, artistoj, farmistoj la konkretajn konojn. Tiu generacio scias kiel uzi siajn dek fingrojn, sed kelkaj ne scias kiel legi aŭ skribi.
Nuntempe ekzistas ia kompromiso: la 700 infanoj, ĉiuj naciecoj kaj rasoj miksitaj, lernas de bonvoluloj kiuj kontraŭpezas siajn mankojn pri instruaj trejnadoj per persona plena engaĝiĝo por lernigi bonhumore, debatante kaj spertante. La "perantoj de la kono" tiel sinsekvas dum la tuta tago por enkadrigi la plej diversajn atelierojn: la kutimaj subjektoj (lingvoj, matematiko) sed ankaŭ jogon, skulptarton, poezion, teksadon, naĝadon, teatron, tajĝiĉuano ktp...
Problemoj okazas kiam studentoj trafas superan lernadon: tiaj lernejoj ne ekzistas aŭrorurbe kaj la barataj universitatoj ne toleras fremdulojn. Flanke, la eŭropaj aŭ usonaj altgradaj lernejoj postulas naciajn diplomojn. Ne facilas sperti apartajn metodojn kiam la plimultoj ne sekvas vin!
Sekureco
Reguligaj instancoj estas komisiitaj por solvi konfliktojn. La ĉiusemajna gazeto regule ilin recenzas kaj detalas. Tamen, la situacio draste ŝanĝis de 1968, ĉar la flaŭro, la faŭno kaj ankaŭ medicinaj, edukaj kaj kulturaj instalaĵoj eksplode floris. Tiel ke kelkaj Aŭrorurbanoj nun povas ŝajni pavi je riĉeco kaj havaĵpleno. Ĝi kontrastas kun la tuj najbaraj barataj vilaĝoj kies vivkondiĉoj estas bazaj (ili plejparte apartenas al la plej malaltaj kastoj), sed ankaŭ kun la plej mizeraj aŭrorurbanoj. De kelkaj jaroj multobliĝis rompŝteloj kaj poŝŝteloj precipe sur la tervojoj dum noktoveno. Depost seksatenco kontraŭ usona studentino, oni nun konsilas al virinoj (precipe turistaj) ne eliri post la 6-a vespere kaj ne surhavi provokemaj aŭ seksallogaj vestoj.
Komence de 2004, okazis elektroŝoko, kiu kreskigis la psikozan etoson: franca farmisto kiu loĝis en izolita areo plendis post agreso kaj minaco, ĉar li provis kontraŭataki rompŝtelistojn. Kelkaj monatoj poste, li estis maĉete pecigita. La barata aŭtoritato tuj prizorgis la aferon kaj estis legeble iom poste en The Hindu (unu el la plej gravaj anglalingvaj barataj gazetoj) ke la supozita kulpulo mortis hospitale pro vundoj dum polica pridemandado. Oni konkludis ke la polico turmentis lin por eltiri informojn, kaj li finfine mortis, sen alia procezo. Polico retrovis la ŝtelaĵon kaj redonis duonon da ĝi al la familio de la aŭrorurba mortigito.
Depost tiu sanga evento, elektitaj bonvoluloj sekvis memdefendajn kursojn kaj patroladas nokttempe tra la terstratoj de la civito.
Spiriteco
Laŭ la kredo de La Patrino, la epoko de religio estas malantaŭ ni kaj oni devas krei lokon por epoko de spiriteco transcendante religion, konforme al la ĉarto de Auroville kiu diras "neniuj religioj" 10.
En Auroville, por eviti religiajn konfliktojn, ne eblas konstrui templo n, kirkon, moskeo n, sinagogon aŭ alian preĝejon. La centra konstruaĵego de la civito, la matrimandiro, kiu aspektas kvazaŭ sfero kovrita de orornamitaj diskoj, estas proponita kiel ejo por mediti.
Urbaniĝo
Eblas apartigi la loĝantojn en tri kategorioj, eĉ se ĉiuj el ili kunfandiĝas sur la stratoj de la civito:
En la plejparto de la aŭrorurbaj butikoj, mono ne estas la interŝanĝilo. Konforme al la skemo de Ŝri Aŭrobindo, mono ne plu estas valida en la urbo. Ĉiuj preterpasantoj, fulmvizitantoj ne povas aĉeti ion ajn en Auroville. Ĉiu turisto kiu deziras viziti la urbon kaj "intime" trafi ties loĝantojn devas unue registriĝi ĉe la Financial Center (financejo) kaj deponi monon (parto el ĝi rekte iros al la civita konto, kiel monata imposto) kaj konsekvence akiri gasto-karton.
Gastoj
Per tiu karto kaj ĝia sekreta kodo oni povas pagi ĉion en la urbo, sub la evidenta kondiĉo regule provizi sian konton per rupioj, eŭroj, dolaroj, enoj, pundoj ktp... Tiu sistemo ebligas kontroli la irojn kaj reirojn de tiuj kiuj implikiĝas minimume en la aferoj de tiu utopiejo. Tiu karto utilas ankaŭ kiel legitimaĵoj, kaj pli gravas ol via pasporto en la civito.
Ekipite per tiu "aŭrorurba pasporto kaj kreditkarto" la guests (gastoj) povas finfine dormi en gastejoj, manĝi en restoracioj kaj povas bonvole helpi ĉe laborejoj aŭ partopreni kursojn. La prezo de la gastejoj povas varii de cent rupioj nokte al pli ol mil rupioj nokte, kaj la vivo restas pli multekosta ol en Barato. Kelkaj gastejoj pli kaj pli similas al riĉa feriejo kun naĝejo, sportejo, televidĉambroj, retejoj kaj luksaj dormoĉambroj. La gastoj estas tamen ofte flankenpuŝitaj pro sia efemereco kaj sia kutima nekoneco -kelkfoje ankaŭ malestimeco- pri la civita filozofio kaj spiriteco.
Novalvenantoj
Malgracian taskon do realigas la membroj de la eniriga komisiono kies legitimeco kaj elektoj estas regule kontestitaj. Kelkfoje antaŭjuĝita kiel fiska kaj tropika paradizo (laŭ kelkaj aŭrorurbanoj, tiu estas cetere tute prava takso), la komisiona celo resumas forpeli la simplajn ekonomiajn elmigrintojn fidante akceptajn kriterojn, kiuj teorie ebligas rekoni la sincerajn petantojn. Tiel la novalvenanto disponas pri jarparo por montri al ĉiuj ke ŝi aŭ li ne estas danĝera psikopato kaj harmonie kunestas kun siaj najbaroj. Oni akuzas tiujn parametrojn emi rifuzi junulojn (ofta manko je mono), artistoj (ne sufiĉe produktivemaj), gravedaj virinoj aŭ "embarasitaj" de bebo (ne disponebla por laboro), maljunuloj kiuj ne enspezas regulan emeritan pension ktp...
Laŭ la t.n. klaĉuloj, restas nur la riĉuloj, kiuj vendis siajn bienojn antaŭe, kiuj dungas servistaron, ne laboras matene, siestas posttagmeze kaj, certaj je siaj plenpovoj, tute fajfas pri la urbaj objektivoj.
La novalvenantoj ankaŭ ofte malfacile trovas loĝejon ĉar la gastejestroj kutime preferas ludoni ĉambron al gastoj, kiuj estas pli mondonaj.
Rezidantoj
Tiu estas la tria kaj lasta etapo de aŭrorurba vivo. Ekzistas multaj profesioj en la civito. Kompreneble ankaŭ eblas elpensi novan revolucian laboron. Eĉ instaliĝis potencaj firmaoj kies produkto vojaĝas tutmonden.