cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Memfisa Kruĉobando
Dekomence en 1926, afrik-usonaj muzikistoj en la areo de Memfiso gropiĝis ĉirkaŭ la kantisto, kantoverkisto, gitaristo kaj harmonikisto Will Shade (konata ankaŭ kiel Son Brimmer aŭ Sun Brimmer). La personaro de bando variis el tago al tago ĉefe por la aranĝo de registraj sesioj. La kruĉobando estis iel trejnejo por muzikistoj kiuj deziris fari karierojn de si mem.
Moral de Calatrava
Situo
Moral de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 671 m; je 40 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 188.20 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°49′49″ N 3°34′50″ Ok.
NGC 1327
NGC 1327 (aliaj indikoj — PGC 12795, ESO 481-26, MCG -4-9-8, IRAS03232-2551) estas galaksio en konstelacio Forno.
Moral de Calatrava
Ekonomio
Agrikulturo (vinberoj kun averaĝa jara produktado de 15 milionoj de kilogramoj, kaj ankaŭ kvante kaj kvalite elstaras olivoleo; lastatempe irigacio) kaj brutobredado. Konstruado. Rura turismo kun ruraj gastejoj.
NGC 1327
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Moral de Calatrava
Historio
Prasetlejo en Paleolitiko. Domaro de fiŝkaptitstoj ĉe la rivero Jabalón de la epoko de romianoj, kiam estis kunfluejo de vojoj al Merido (Ekstremaduro) okcidenten kaj al Valencilando orienten. Ŝajne la preĝejo kaj la ermitejo de San Blas estas konstruita sur fundamentoj de iamaj romiaj konstruaĵoj.
Tamen pri la ekzisto de la vilaĝo kiel tia en Mezepoko estas polemiko ĉu jam ekzistis en la epoko de la batalo de Las Navas de Tolosa, 1212. La unua mencio devenas el la 14-a jarcento, nome, laŭ Hervás y Buendía, pemeso por konstrui muelejon ĉe la rivero Jabalón fare de la Superulo Álvarez Pereira al vilaĝano de Moral Pedro Cáceres en 1386. Sed Manuel Corchado Soriano, aliflanke, mencias tiun permesilon, sed notigas, ke tiu Superulo mortis la 15-a de aŭgusto de 1385 en la batalo de Aljubarrota kaj ne eblas trovi la menciitan dokumenton.
En 1895 Moral de Calatrava estis proklamita urbo dum regado de la Reĝino Regentino Maria Kristina.
En la unua duono de la 20a jarcento okazis granda florado en agrikulturo kaj industrioj de transformado (vinfarejoj kaj olemuelejoj) kaj demografia eksplodo, favore de la alveno de la fervojo. La elektro alvenis en Moral la 23-a de novembro de 1904.
Gastronomio
La gastronomio de Moral de Calatrava estas bazata en la tradicia manĉa kuirarto. La ajo arriero baziĝas je moruo, terpomoj, pano, bakitaj ovoj, petroselo, ajlo kaj olivoleo. Ankaŭ aliaj pladoj baze sur pano kaj miksaĵo de legomoj.
Procesio
Procesio estas ceremonia marŝado de klerikaro kaj popolo, kantantaj himnojn, okaze de religia festo.
Multaj religioj faras procesiojn. La procesio de diino Iŝtar estis fama en Babilono, la ŝijaisma procesio, ekzemple, malpermesata dum la tempo diktatoreca de la eksprezidento Saddam Hussein, estas unu el la ĉefaj religiaj manifestacioj de la irakaj ŝijitoj. En la plej fama procesia festo en kristanaj landoj, la Kristokorpa festo de la Corpus Domini (aŭ Corpus Christi), la Katolika Eklezio simbole akompanas Jesuon al la Olivarbara Monto. En Hungario la plej granda procesio okazas en la 20-a de aŭgusto ĉe Baziliko de Sankta Stefano.
Hirschthal AG
Pri la komunumo
Hirschthal estas komunumo en la distrikto Araŭo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1429 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Hirschthal troviĝas ĉe la bordo de la rivero Suro en la sudo de la distrikto Araŭo, proksimume 8 kilometrojn sude de la kantona ĉefurbo Araŭo. La vilaĝa kerno situas kelkcent metrojn oriente de la rivero, ĉe la fino de plata flanka valo, kiu nomiĝas simple Tal, kio en la germana lingvo signifas valo. La surkonstruita teritorio praktike kunkreskis kun la loĝata parto de la najbara komunumo Schöftland.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,53 km², de kiuj iom pli ol la duono, nome 1,81 km², estas kovritaj de arbaro kaj 0,57 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 653 m s.m. sur la monteto Hochwacht, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 437 s.m. ĉe la bordo de la rivero Suro.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Hirschthal limas en nordo al Muhen, en oriento al Unterkulm, en sudo al Schöftland, kaj en okcidento al Holziken im Westen.
Trafiko
Hirschthal estas konektita kun la publika trafikreto per la trama etŝpur-fevojo Suhrentalbahn [Surovalo-Fervojo], kiu estas funkciigita fare de loka fervoj- kaj buskompanio de Araŭo.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 24 de Araŭo al Sursee. La vojo ĉirkaŭas la vilaĝokernon okcidente. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en Araŭo-Okcidento en distanco de proksimume 7 kilometroj norde.
Historio
En mezepoko Hirschthal troviĝis unue sub la jurisdikcio de la Grafoj de Lencburgo kaj poste de la Grafoj de Kiburgo, kies havaĵo post ties formorto transiris al la Habsburgoj en la jaro 1264. La malalta jurisdikcio apartenis ekde 1380 al la habsburgaj vasloj Senjoroj de Rupperswil.
Post la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Hirschthal fariĝis berna posedaĵo kaj nun dum preskaŭ kvar jarcentoj sub berna servuteco apartenis al Berna Argovio. En la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion el la ĵurkomunuma servuteco kaj atribuis la komunumon Hirschthal dum la tempo de la Helveta Respubliko al la distrikto Kulm de la nove fondita Kantono Argovio. Per la mediacia akto de la jaro 1803 Hirschthal estis atribuita al la distrikto Araŭo.
Mensomapo
Mensomapo aŭ mensmapo estas diagramo uzita por vide organizi informojn. Mensomapo ofte estas kreita ĉirkaŭ ununura koncepto, desegnita kiel bildo en la centro de malplena pejzaĝpaĝo, al kiu rilataj reprezentadoj de ideoj kiel ekzemple bildoj, vortoj kaj partoj de vortoj estas aldonitaj. Gravaj ideoj estas ligitaj rekte al la centra koncepto, kaj aliaj ideoj disbranĉigas eksteren de tiuj. Mensomapoj povas esti desegnitaj permane, aŭ kiel "malglataj notoj" dum prelego, renkontiĝo aŭ planadsesio, ekzemple, aŭ kiel bildoj kiam pli da tempo estas havebla.
Originoj
Kvankam la esprimo "mensomapo" unue estis popularigita fare de brita verkinto kaj televida personulo Tony Buzan, la uzo de diagramoj kiun vide "mapo-" informoj uzantaj disbranĉigon kaj radialaj mapoj estis jam konata antaŭ jarcentoj. Tiuj bildaj metodoj registras scio- kaj modelsistemojn, kaj havas longan historion en lernado, Cerboŝtormado, memoro, pensado, kaj problemsolvado de edukistoj, inĝenieroj, psikologoj kaj aliaj. Kelkaj el la plej fruaj ekzemploj de tiaj grafikaj rekordoj estis evoluigitaj fare de Porfirio, konata filozofo de la tria jarcento, kiam li grafike bildigis la konceptokategoriojn de Aristotelo. Filozofo Ramon Lullo (1235-1315) ankaŭ uzis tiajn teknikojn. La semantika reto estis evoluigita en la malfruaj 1950-aj jaroj kiel teorio por kompreni homan lernadon kaj evoluigita plu fare de Allan M. Collins kaj M. Ross Quillian dum la fruaj 1960-aj jaroj. Mensmapoj estas similaj en radiala strukturo al konceptaj mapoj, evoluigitaj lernante ekspertojn en la 1970-aj jaroj, sed malsamas en tio, ke la unuaj estas simpligitaj per fokusado ĉirkaŭ ununura centra koncepto.
Krombach (Malsupra Frankonio)
Krombach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Naturparko Hohe Mark
La Naturparko Hohe Mark - germane Naturpark Hohe Mark - estas la (laŭ areo) plej granda naturparko de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio en Germanio. Ĝi kovras areon de 1040,87 kvadratkilometroj, ekestis en 1964. Intertempe (2010-2019) ĝi nomiĝis Naturpark Hohe Mark - Westmünsterland.
Nomo
La germanlingva vorto "Mark" signifas margraflando aŭ markio, t.e. limregiono de imperio (ĉi tie la mezepoka germanlingva Sankta Romia Imperio). La adjektivo "alta" al homoj el aliaj regionoj eble ŝajnas troigita, ĉar la plej akta punkto de la montetaro "Hohe Mark" situas ne pli ol 145 metrojn super la marnivelo, sed en pejzaĝo ĉirkaŭe tute malmonta tiu montetaro reliefe tamen impresas kompare "alta". La regiono tamen ampleksas multe pli grandan areon de la okcidenta parto de la historia regiono Monastera Lando ol nur la montetaron; tial ekde la jaro 2010 uzatas la pli ampleksa titolo.
Geografio
La naturparko etendiĝas de la urbo Bocholt kaj Wesel en la okcidento ĝis la urbo Datteln kaj Olfen en la oriento, de Velen en la nordo ĝis Bottrop kaj Oberhausen en la sudo. Ĝi kovras partojn de la regiono Malsupra Rejno ("Niederrhein"), la sudokcidenton de la regiono Monastera Lando kaj la plej nordan parton de la Ruhr-regiono.
Aldone nur je parto situas en la naturparko la areoj de la urboj kaj neurbaj komunumoj Borken, Bottrop, Coesfeld (minimuma parto), Datteln, Dinslaken, Dorsten, Dülmen, Hamminkeln, Lüdinghausen, Marl, Oberhausen, Oer-Erkenschwick, Olfen, Rhede Velen kaj Wesel.
Le Mesnil-Eury
Le Mesnil-Eury estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnileuryais.
Párc na Binne
Proksime estas la netipa kortotombo de Párc na Binne.
Samtgemeinde Lathen
Samtgemeinde Lathen estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland, rekte ĉe la limo al Nederlando. Administra centro estas la komunumo Lathen. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
Geografio
La komunumaro Lathen konsistas el riverborda pejzaĝo laŭlonge de la Emso, kie troviĝas la plej malnovaj vilaĝoj, kaj torfeja pejzaĝo okcidente de tio kun novaj vilaĝoj. La komunumaro atingeblas laŭ la germana aŭtovojo A31. Lathen estas konata pro tiea testotrako de la glistrajno Transrapid.
Szirmabesenyő
Szirmabesenyő (sirmabeŝenjO) estas grandvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc.
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Putnok, Miskolc estas proksime.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, kuprepoko, bronzepoko, el la ferepoko restis terfortikaĵo. Antaŭ la hungaroj loĝis tie skitoj, keltoj kaj hunoj. La unua skriba mencio devenis el 1332. La turkoj faris senhoma la komunumon. Dum la historio estis du apudvilaĝoj Szirmabesenyő kaj Sajóbesenyő, kiuj unuiĝis en 1944. En 1762 katolika preĝejo konstruiĝis, sed la grandvilaĝo havas ankaŭ grekokatolikan kaj kalvinanan preĝejojn. Dum la socialisma erao kolĥozo pri "Paco" formiĝis.
17094 Sarahsyed
17094 Sarahsyed estas meze granda, hela asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sarah Sajila Syed, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Hayfield Secondary School de Alexandria (Virginio, Usono).
Jelino (distrikto Klin)
Jelino (Елино) estas vilaĝo en distrikto Klin, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 56 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Oliver Wendell Holmes, Sr.
Oliver Wendell Holmes, Sr. (29a de Aŭgusto, 1809 – 7a de Oktobro, 1894) estis usona kuracisto, poeto, profesoro, preleganto, kaj aŭtoro baze en Bostono. Membro de la grupo de Poetoj Fireside, liaj revizioj aklamis lin kiel unu el plej bonkvalitaj verkistoj tiutempe. Liaj plej famaj prozaĵoj estas la serio "Breakfast-Table", kiu ekis per The Autocrat of the Breakfast-Table (1858). Li estis ankaŭ grava medicina reformisto.
Naskiĝinta en Kembriĝo (Masaĉuseco), Holmes estis edukita ĉe la Phillips Academy de Harvard College. Post gradigo el Harvard en 1829, li dum mallonge studis juron antaŭ turniĝi al medicina profesio. Li ekverkis poezion je komenca aĝo; unu el liaj plej famaj verkoj, "Old Ironsides", estis publikigita en 1830 kaj estis influa en la eventuala konservado de la fregato USS Constitution. Sekve de trejnado ĉe prestiĝaj medicinaj lernejoj de Parizo, Holmes ricevis sian M.D. el Medicina Altlernejo de Universitato Harvard en 1836. Li instruis ĉe la Medicina fakultato de Kolegio Dartmouth antaŭ reveni al instruado ĉe Harvard kaj, dum ioma tempo, servis kiel dekano tie. Dum sia longa profesoreco, li iĝis defendanto por variaj medicinaj reformoj kaj elstare enkondukis la polemikan ideon ke doktoroj estis kapablaj porti puerperan? febron el paciento al paciento. Holmes retiriĝis el Harvard en 1882 kaj pluverkis poezion, romanojn kaj eseojn ĝis sia morto en 1894.
Ĉirkaŭita de la literatura elito de Boston — kiu inkludis amikojn kiaj Ralph Waldo Emerson, Henry Wadsworth Longfellow, kaj James Russell Lowell — Holmes lasis neforviŝeblan spuron sur la literatura mondo de la 19a jarcento. Multaj el liaj verkoj estis publikigitaj en The Atlantic Monthly, nome gazeto kiun li nomigis. Pro siaj literaturaj atingoj kaj aliaj plenumoj, li ricevis nombrajn honorajn gradojn el universitatoj tra la tuta mondo. La verkoj de Holmes ofte rememoris sian indiĝenan areon de Bostono, kaj multo el ĝi estis humora aŭ babileca. Kelkaj el liaj medicinaj verkoj, elstare lia eseo de 1843 rilate al kontaĝo de puerpera febro, estis konsideritaj plinovigaj tiame. Li estis ofte alvokita al eldono de porokaza poezio, aŭ poemoj verkitaj specife por evento, kiaj multaj okazoj ĉe Harvard. Holmes ankaŭ popularigis kelkajn terminojn, kiaj "Boston Brahmin" kaj "anestezo".
Eksteraj ligiloj
Fontoj
Jaume I (Metroo de Barcelono)
Jaume I estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Le Mesnil-Garnier
Le Mesnil-Garnier estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Mesnil-Garnierais.
Kvadratvosta milvo
La Kvadratvosta milvo, Lophoictinia isura, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kiu inkludas multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiaj la milvojn, aglojn kaj cirkuojn.
Aspekto
Temas pri mezgranda rabobirdo 50 al 56 cm longa kun enverguro de 131–146 cm kaj pezo de 660-680 gr. Ĝi havas sveltan konturon, malgrandan kapon kun fajna beko kaj mallongan kreston. Ties kruroj estas fajnaj. Ambaŭ seksoj estas similaj, kaj la la ino preterpasas la masklon je 8% laŭ grando kaj ĝis 25% laŭ pezo. La junuloj estas facile diferenceblaj el plenkreskuloj ĉar ili ne akiras tutan plenkreskan plumaron ĝis la tria jaro.
Ĉe plenkreskuloj vizaĝo kaj frunto estas kremokoloraj. La nuko kaj subaj partoj estas ruĝecaj kun strieco nigra, plej abunde bruste. La supraj partoj estas ĉefe malhelbrunaj, escepte la centro de flugilplumoj kie estas hela makulo. La vosto estas svage grizbrune strieca. Ĉe plenkreskuloj la irisoj estas flavecaj, dum la vaksaĵo kaj kruroj estas blankecaj. Junuloj havas brunajn irisojn kaj kremokolorajn krurojn.
Tiu rabobirdo estas ofte silentema, eĉ dum la ceremoniaj flugadoj. Vere bruas nur dum interagado kun aliaj specioj. Ĉefe dum ĉikanado fare de malgrandaj paserinoj aŭ kiam eventualaj predantoj kiaj korvedoj klopodas eniri al ties teritorio. Tiu kaze ĝi elsendas akrajn kaj ripetajn "jik-jik". Dum nestado ĉe alveno al la loko, la paro elsendas "jip jip" antaŭ komenco de materialkolekto.
Habitato
Ili loĝas en malfermaj arbaroj kies arboj havas densan foliaron adaptitajn al sekeco. Ĉefe ĉe eŭkaliptoj, angoforoj, en arbustaroj kaj terkultivejoj najbaraj. Interne videblas ĉe ĉeriveraj arbarareoj kaj montetoj aŭ ravinoj arbarecaj. Pli rare ili okupas ankaŭ pluvarbarojn kaj klarejojn. Pli ĵuse ili koloniigis ankaŭ ĉeurbajn areojn kun multa vegetaĵaro. Ili ŝatas ĉefe la foliojn de la pinto aŭ de la supra tavolo de la arboj. Ili vivas el marnivelo al ĉirkaŭ 1000 m de altitudo.
Distribuado
Tiu specio estas endemia de la aŭstralia kontinento. Observeblas ĉefe ĉe la regionoj proksimaj al marbordo kaj forestas el la centro de la lando kiu apenaŭ havas arbojn. Tiu specio estas migranta, ili nestumas en Suda Novkimrio, Viktorio kaj en sudaj partoj de la kontinento. Dum la sudhemisfera vintro ili troviĝas en Kvinslando, en la Norda Teritorio kaj en la nordaj regionoj de Okcidenta Aŭstralio (ebenaĵo de Kimberley).
Kutimaro
La Kvadratvosta milvo vivas ĝenerale solecaj, sed ili formas malgrandajn familiajn grupojn de 3 aŭ 4 individuoj. Se ili estas pli nombraj, estas ke ili asociiĝis kun Fajfomilvoj (Haliastur sphenurus). Revene de migrado, malgrandaj grupoj de 5 birdoj ankoraŭ videblas. Ili kutime faras cirklajn flugojn. Maskloj persekutas inojn kaj flugomerĝas en ties direkto. Ili ne akceptas intervenon de aliaj specioj ene de sia ceremoniaro.
Manĝo
Ili konsumas grandan varion de malgrandaj predoj. Insektoj, ovoj kaj birdidoj, malgrandaj paserinoj, arbaj ranoj, lacertoj, serpentoj, musoj kaj kunikletoj formas parton de la dieto. Malofte kadavraĵo. Inter insektoj, akridoj, griloj, koleopteroj, fasmoj, mantoj kaj formikoj estas aprezataj.
Plejparto de predoj estas kaptataj inter foliaro, kaj malmulte surgrunde. Ili kaptas per diversaj metodoj: dumfluge, ŝvebe, post gvatado sur elstara ripozejo. Surgrunde ĉefe por akridoj. Foje ĉe akvo. Foje detruas nestojn. Foje ĉe incendioj kie ili facile povas trovi insektojn kaj aliajn predojn.
Konservostatuso
La Kvadratvosta milvo ne estis listata kiel minacata ĉe la aŭstralia Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999. Tamen ties konservostatuso varias el ŝtato al ŝtato ene de Aŭstralio. Ekzemple:
Jakob Joseph Wandt
Jakob Joseph WANDT (naskiĝis la  en Dingelstädt, mortis la  en Hildesheim) estis inter 1842 kaj 1849 la tria episkopo de la episkopujo Hildesheim post fino de la princepiskopa epoko kaj la necesa novdifino de diocezaj landlimoj.
Kariero
Jakob Joseph Wandt studis, post la abiturienta ekzameno trapasita ĉe Josephinum-gimnazio en Hildesheim, teologion ĉe la surloka filozofia-teologia lerniginstituto. En la 7.3.1805 li ordinitis sacerdote. Tri jardekojn, inter 1804 kaj 1934 li instruistis ĉi-gimnazie, ekde 1824 kiel lernejestro. En 1830 li iĝis kapitulano katedrala.
Kiam en 1834 instalitis ĉe Brühl en Hildesheim la nova porpastra seminario, Wandt iĝis ties unua estro laŭ ordono de la tiama episkopo Godehard Joseph Osthaus.
Episkopiĝo
En 1840 mortis episkopo Franz Ferdinand Fritz (ekde 1836). Ĉe novelekto la kapitulanaro ŝanceliĝis inter Wandt kaj la dekano katedrala Merz. Kiel normale tiutempe, gravis tensioj inter la nova sekulara ŝtato kaj la ekleziaj tradicioj. La reĝa hanovra registaro favoris la pli mildan ekleziulon Merz. Sekve la kapitulanoj pretis rezigni pri sia elektorajto kaj petis la roman kurion mem decidi. Post malakcepto de tia stranga procedo fare de la registaro la kapitulanoj elektis en la 9.12.1841 - sian favoritulon Wandt. Konfirmiĝo disde Romo estis en la 22.5. kaj en la 14.8.1842 Wandt ordinitis fare de la helpepiskopo de Osnabrück Karl Anton Joseph Lüpke.
Agadoj episkopaj
Kio jam dum la elektproblemoj evidentiĝis restis ankaŭ tipa por la deĵortempo de Wandt. Aparte en la demandoj pri konfesie miksitaj geedzoj kaj pri lernejoj iĝis akraj konfliktoj inter episkopo kaj la ŝtato. Kateĥismon, kiun Wandt estis eldoninta sen ŝtata permeso, li devis finfine repreni el la publiko. Sume liaj sintenoj estis pli rigoraj ol ĉe liaj antaŭuloj.
Kulmino de lia episkopeco estis la partopreno en la episkoparkonferenco en 1848 en Würzburg kiun li mem tre laŭdis.
Samtgemeinde Spelle
Samtgemeinde Spelle estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland, relative proksime de la limo al Nederlando, kaj rekte lime al la najbara federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
Montes Claros
Montes Claros (nomo kiu signifas helaj montoj, oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Montes Claros. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Esperanto en Montes Claros
Kvankam en la regiono jam estis esperantistoj ekde 1922, nome Wilson de Castro Veado (en la urbo Coração de Jesus), Ezequiel Pereira, Raimundo Lyrio Brant, Lafayete Spínola de Castro, Luís Veloso kaj aliaj, tamen nur en 1981, kiam la instruisto Antônio Felix da Silva alvenis al Montes Claros komenciĝis kurso de Esperanto en la urbo ĉe ĉambroj ceditaj de Filozofia Fakultato, sub respondeco de la Esperanto-Klubo Montes Claros fondita la 11-an de novembro 1981 ĉe “Academia Montes-Clarense de Letras”, Praça Dr. Chaves, 32 – Montes Claros, MG. Jen la unua estraro (1981-1983): Antônio Felix da Silva, prezidanto, Wanderlino Arruda, vicprezidanto, Walda Rocha Ataíde, sekretariino, Antônia Rosa de Souza, helpa sekretariino, Júlio Felix da Silva, kasisto, kaj Alfredo Lourenço Santos, helpa kasisto kaj bibliotekisto.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Fenilpropanolamino
Fenilpropanolamino aŭ norefedrino estas psikoaktiva drogo konsistanta je grupoj benzilaj, hidroksilaj kaj aminaj kaj apartenas al la klaso de la amfetaminoj kaj feniletilaminoj. Ĝi uzatas kiel stimulaĵo, naza malkongestaĵo kaj anoreksiagento. Ĝi ordinare uzatas en preskribado de preparaĵoj kontraŭ trodikiĝo, priapismo, tuso kaj malvarmumo. En veterinara medicino, ĝi uzatas por kontrolado de urina malsufiĉo por hundoj sub la komerca nomo "Propalino".
Proprecoj
Fenilpropanolamino estis unue sintezita en 1910 fare de George Barger (1878-1939) kaj Henry Dale (1875-1968) Barger kaj Dale ankaŭ estis la inventistoj de la vorto simpato-mimetika, ĉar ili konstatis ke la noradrenalino mokimitis la agadon de la simpatika nervosistemo pli efike ol adrenalino, sed la unua usona patento estis registrita nur en 1939.
Zoltán Latinovits
Zoltán LATINOVITS [latinoviĉ], hungare Latinovits Zoltán, konata, kiel aktororeĝo, estis elstara hungara aktoro. Liaj duonfratoj estis Károly Frenreisz kaj István Bujtor. Zoltán Latinovits naskiĝis la 9-an de septembro 1931 en Budapeŝto. Li mortis la 4-an de junio 1976 en Balatonszemes.
16646 Sparrman
16646 Sparrman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Fenilpropanolamino
Proprecoj
Multaj simpatikaj hormonoj kaj nervotransigiloj prezentas la saman strukturon de la fenetilamino kaj ordinare funkcias kiel defendotipaj aŭ fuĝotipaj respondoj, tiaj kiaj plialtigo de korrapido kaj sangopremo, dilatigo de pupiloj, energipliigo, sekeco de la mukozaj membranoj, ŝvitopliigo kaj signifoplena gamo da aldonefikoj.
16646 Sparrman
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda naturalisto Anders Sparrman (1748–1820), kiu studis medicinon kaj plantosciencon kaj fariĝis unu el plej estaraj disĉiploj de Karolo Lineo. En 1772 li aliĝis al James Cook por lia dua vojaĝo ĉirkaŭ la mondo, kaj poste verkis pri tiu-ĉi en  Resa till Goda Hopps-Udden, södra Polkretsen och omkring Jordklotet, samt Till Hottentott- och Caffer-Landen Åren (Vojaĝo al la Kabo de Bona Espero, al la antarkta Polusa cirklo kaj ĉirkaŭ la Mondo, sed Ĉefe en la Landoj de la Hotentotoj kaj Kafroj; 1789).
Fenilpropanolamino
Proprecoj
Ekzistas kvar optikaj izomeroj por la fenilpropanolamino: la dekstrorotaciaj kaj levorotaciaj norefedrinoj kaj la dekstrorotaciaj kaj levorotaciaj norpseŭdoefedrinoj. Norpseŭdoefedrino estas ankaŭ konata kiel ĉatino ĉar ĝi nature okazas en la Catha edulis.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Clocinizine.png| Klocinizino Racemic_amphetamine_2.svg| Amfetamino Cathine3DanJ.gif| Ĉatino Hippuric acid.svg| Hipurata acido P-hydroxynorephedrine.png| p-hidrokso-norefedrino P-Hydroxyamphetamine.svg| p-hidrokso-amfetamino Acetophenone sticks.png| Fenilketono Phenylephrine.png| Fenilefrino </Gallery>
Zoltán Latinovits
Biografio
Zoltán Latinovits frekventis gimnazion en Budapeŝto, poste li eklaboris, kiel simpla laboristo. Inter 1952-1956 li lernis en universitato kaj iĝis diplomita inĝeniero pri konstruado, dume li okupiĝis pri sporto kaj deklamado. Poste li eklaboris en Teatro Csokonai (Debrecen), baldaŭe ankaŭ en aliaj teatroj. Ekde 1959 li rolis ankaŭ en diversaj filmoj. Depost 1971 li havis konflikton kun la komunistoj, tial li estis "ekzilita" al Veszprém, kie li ankaŭ reĝisoradis. Li mortis tragike: trapasis super li trajno. Ankaŭ nun estas diskutoj, ĉu li havis akcidenton, aŭ li mortigis sin?
Parseko
Parseko (mallongigo pc) estas mezurunuo, uzata en astronomio por esprimi distancojn de steloj, rilate al la Suno. Ĝi egalas al 206265 AU, aŭ 3,085 68 × 1016 m, aŭ 30,856 8 Pm (petametroj), aŭ 3,261 6 lj (lumjaroj). Ĝi ne estas SI-unuo. Ĝi respondas al la longo de latero de triangulo, kies la plej akuta angulo valoras unu angulan sekundon.
Zoltán Latinovits
Biografio
Li ricevis en 1990 (post la morto) premion Kossuth kaj dum la vivo 2 premiojn.
Dave Schildkraut
David „Dave“ Schildkraut (* 7-an de januaro 1925 en Novjorko; † 1-an de januaro 1998) estis usona ĵaza aldosaksofonisto de bibopo kaj moderna ĵazo. Li famiĝis pro la albumo „Walkin’“ de Miles Davis en 1954.
Vivo kaj verkado
La karieron de Dave Schildkraut kiel profesia muzikisto komencis en 1941 ĉe Louis Prima, ekde 1946 Schildkraut muzikis plurajn fojojn kun Buddy Rich, en 1947 kun Anita O’Day. Kun la bando de Stan Kenton li vojaĝis en 1953 tra Eŭropo. Sekvis dungitecoj ĉe Pete Rugolo en 1954, Oscar Pettiford en 1954, George Handy en 1955 kaj en 1959 denove ĉe Stan Kenton. Komence de la 1960-aj jaroj li estris kvaropon en Novjorko kaj laboris tie liberprofesie ekz. kun Eddie Bert en la klubejo West End Cafe. Krome li faris diskojn kun Tony Aless, Eddie Bert, Ralph Burns, George Handy, Kenton, Tito Puente kaj Johnny Richards. Plej famaj tamen estas liaj sonregistraĵoj kun Miles Davis, kiuj aperis sur la disko Walkin’: La pecojn „Solar“, „Love Me or Leave Me“ kaj „You Don’t Know What Love Is“ Davis, Schildkraut, Horace Silver (p), Percy Heath (b) kaj Kenny Clarke (dr) surdiskigis la 29-an de aprilo 1954.
La ludo de Schildkraut estis flua kaj eleganta ĝis brila kaj orientiĝis je la bibopstilo. En senvida testo de Down Beat per lia soloo sur Solar Charles Mingus intermiksis lin eĉ kun Charlie Parker.
En 2000 diskeldonejo Endgame Records publikigis lian ununuran albumo de bandestro je propra nomo, Last Date (el 1979, kun Bill Triglia).
Parseko
Unu mezurmetodo por taksi la distancon estas mezuri la angulan mezuron de la stelo dum unu tago, kaj ĝian angulan mezuron je duonjaro poste; la diferenco inter la du anguloj mezuritaj en angulaj sekundoj estas la duoblo de la esplorata akuta angulo. Ju pli tia angulo estas malgranda, des pli la stelo estas malproksima.
Unu megaparseko (Mpc) estas 1 000 000 parsekoj.
Strasbourg-Roethig (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Infekteco
La infekteco priskribas la kvanton je kapablo de mikroorganismo, post la transdono al nova organismo tie fakte kaŭzi infektan malsanon. Ĝi dependas de pluraj faktoroj, kiuj difinas la kapablon de mikroorganismo resti en la nova organismo, sukcese invadi ĝin kaj efike plimultiĝi en ĝi.
Por medicinistoj gravas kaj koni la infekteblecon kaj la kontaĝecon de mikroorganismo respondeca pri certa infekta malsano, por povi taksi jam en komenca fazo de malsano, kiel ĝi evoluos, kaj ĉu el ĝi povus ekesti pandemio aŭ epidemio. Tia tasko ne nur gravas por efika terapio de la malsaniĝinto, sed ankaŭ por laŭeble efika higieno cele al evito de plua disvastiĝo de la malsano, kaj okaze de epidemio ankaŭ pli ampleksaj sociaj protektopaŝoj (ekzemple kvaranteno).
Encikliko
Encikliko estas cirkulero de la papo pri la katolika doktrino kaj/aŭ aktualaj temoj de kristana vivo. Ĝi direktiĝas al la episkoparo, sed ankaŭ al la tuta (katolika) eklezio. Papo Johano la 23-a eĉ direktis enciklikojn al "ĉiuj homoj de bona volo".
Historie ankaŭ la imperiestroj de la Sankta Romia Imperio dissendis enciklikojn, kutime okaze de sia kronado.
La katolikaj enciklikoj kutime estas nomataj laŭ siaj unaj vortoj. Plej ofte ili estas en la latina lingvo, sed ekzistas esceptoj; ekzemple Pio la 10-a verkis la enciklikon Mit brennender Sorge (kun brula zorgo) en la germana lingvo, ĉar ĝi direktiĝis precipe al nazia Germanio. Alian enciklikon, non abbiamo bisogno (ni ne bezonas) li verkis en la itala lingvo.
Enciklikoj de Benedikto la 15-a
Inter liaj 12 enciklikoj:
Enciklikoj de Pio la 11-a
Inter liaj 16 enciklikoj:
NGC 1328
NGC 1328 (aliaj indikoj — PGC 12805, NPM1G -04.0149) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3806 Tremaine
3806 Tremaine estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Alinda familio.
(19253) 1994 RN28
(19253) 1994 RN28 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
3806 Tremaine
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada astrofizikisto Scott D. Tremaine.
Hungara Antologio
En 1983 aperis samtitola volumo, redaktita de Vilmos Benczik. Tiu nova Hungara Antologio entenas nur parton de la volumo el 1933, sed ĝi prezentas multajn verkojn kiujn la volumo el 1933 ne enhavas. Komunaj aŭtoroj estas 28, la sumo de la aŭtoroj en la volumo el 1983 estas 73.
Kipra reĝlando
Kipra reĝlando estis krucista ŝtato fondita post la tria krucmilito sur Kipro.
Historio
La insulon konkeris de ĉi tiea greka reganto Izako Komnenos la angla reĝo Rikardo la Leonkora survoje al Sankta Lando dum la tria krucmilito.
Listo de monarĥoj de Kipro
Dinastio Lusignan
Kontaĝeco
La vorto kontaĝeco priskribas la kvanton je kapablo de infekte malsaniga mikroorganismo transiri de unu organismo al alia, kaj priskribas, kiom facile aŭ malfacile ĝi povas esti transdonata per la diversaj infektigaj vojoj, ekzemple pere de vundo aŭ pere de korpolikvaĵo. Kontaĝeco do estas kvanta indiko pri la ebleco, en kazo de kontakto transdoni malsanigan mikroorganismon el difinita korpoparto al alia organismo.
Harald Juhnke
Harald JUHNKE [Haralt Junke], plennome: Harry Heinz Herbert JUHNKE (naskiĝis la 10-an de junio, 1929, mortis la 1-an de aprilo, 2005) estis germana aktoro kaj kantisto.
Kiel filo de polic-oficisto li naskiĝis en Berlino. En la jaro 1949 li unuafoje prezentis sin en teatro. Ekde la 1950-aj jaroj li gajnis popularecon ankaŭ kiel filmaktoro, kaj ekde la 1970-aj jaroj li ofte aperis en televidaj roloj kaj kiel kantisto: Plej fama estis lia versio de la kanto My Way, per kiu jam brilis lia idolo Frank Sinatra.
Dum liaj fruaj roloj estis ĉefe komediaj, Harald Juhnke poste pli kaj pli prezentis ankaŭ karakterajn rolojn. En la jaro 1995 li per la ĉefrolo en la filmo Der Trinker (= La drinkulo, filmigo de verko de Hans Fallada) esprimis la ombran flankon de sia propra vivo: alkoholmalsano.
La klaĉ-ĵurnaloj en Germanio regule raportis pri la lukto de la aktoro kontraŭ sia malsano. Disputojn elvokis libro verkita de lia edzino Susanne Juhnke (In guten wie in schlechten Tagen, 2003), kiu priskribis la kunvivon de la paro kvazaŭ inferon.
Harald Juhnke, kiu ekde decembro 2001 pasigis sian vivon ĉefe en hospitaloj, mortis la 1-an de aprilo 2005, de la sekvoj de sia malsano.
48171 Juza
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa stela astronomo Václav Juza (1952–1994) kiu laboris ĉe la observatorioj de Valašské Meziříčí, Tatranská Lomnica, Skalnaté Pleso kaj Ondřejov. Liaj studoj centriĝis sur la eklipsa duopa stelo AR Aurigae (aŭ AR de Koĉero) kaj la steloj Be. Li trofrue mortis ĵus antaŭ fini sian disertaĵon de Ph.D
Tamás Krasznai
Tamás Krasznai [tamAŝ krasnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krasznai Tamás estis hungara aktoro, operetkantisto (tenoro).
Tamás Krasznai naskiĝis la en Csorna.
Torralba de Calatrava
Torralba de Calatrava estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
Kvankam Torralba atingis preskaŭ 6.000 loĝantojn en la 1950-aj jaroj, la kampara krizo kaj la industria kresko for de Manĉo devigis multajn anojn elmigri al Eŭskio, Katalunio, Valencilando kaj ĉefe al la regiono de Madrido. Lastajn jarojn la populacio ekrekuperiĝas ĉar multaj junuloj elektas Torralba ĉar tie loĝejoj estas multe pli ĉipaj ol en Ciudad Real, kiu estas nur je 15 km laŭ aŭtoŝoseo.
Pro denseco de 30,56 hab/km², Torralba de Calatrava posedas densecon populacian pli altajn al tiu de la provinca averaĝo.
Situo
Torralba de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 620 m; je 15 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La geografiaj koordinatoj estas 39°00′59″ N 3°45′00″ Ok.
La limaj municipoj estas Carrión de Calatrava, Almagro, Daimiel, kaj Malagón.
Etendo
La totala areo de ties teritorio estas de 101,58 km², kio estas nur 0,47% de la provinca areo.
La vilaĝo kuŝas sude de la teritorio, kiu estas longa kaj mallarĝa sude, kaj iom klina okcidenten. La maksimuma distanco norde al sudo estas de 19 km, el la punkto situa plej norde de Campomojado en direkto nordokcidente – sudoriente. Maksimuma larĝo de oriente okcidenten estas de 7,5 km, en la suda parto. Tiu distanco malpliiĝas dum ascendo norden, ĝis la punkto kie la rivero Guadiana trapasas la teritorion kiu estas la zono plej mallarĝa, kiu havas unusolan km de larĝo, kaj poste malfermiĝas en formo triangula al Campomojado.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Sed lastatempe konstruado kaj gastado (trinkejoj kaj restaŭracioj). Ĉarpentado, panfarado, oraĵ-arto. Aliaj servoj. Urba dormejo. Industria areo.
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
(67368) 2000 LH33
(67368) 2000 LH33 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,48014 astronomia unuo, tie estas 71,828 milionoj da km. Pro tio ĝi estas rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido; kvankam ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, propreco de la korpoj de la Hilda grupo, tenas ĝin malproksima de ĉi tiu planedo.
Lorenzo Tiepolo
Lorenzo Baldissera Tiepolo (aŭ Lorenzo Tiepolo) (naskiĝis en Venecio, mortis  en Somosaguas) estis itala pentristo kaj gravuristo, filo de la fama Giovanni Battista Tiepolo.
En 1750, li vojaĝis al Würzburg kun sia patro kaj sia frato, Giovanni Domenico Tiepolo, kie li laboris kune kun ili pri serio de ornamaj freskoj en la Rezidejo de Würzburg. Multaj desegnaĵoj estis atribuitaj al li el ĉi tiuj lernojaroj.
(15127) 2000 EN45
(15127) 2000 EN45 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
16647 Robbydesmet
16647 Robbydesmet estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio,
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robby De Smet, bofilo de la malkovrinto kaj proceza vokto ĉe kompanio en Zwijndrecht (Antverpeno, Nederlando). Robby lokalizis ĉi-tiun objekton sur pluraj prenitaj en 1993 ĉe ESO.
Sigmund Freud
Sigmund FREUD (naskiĝis kiel Sigismund Schlomo Freud la  en Příbor, Moravio, tiam Aŭstra imperio, mortis la  en Londono, Anglujo) estis neŭropsikiatro kaj neŭrologo laboranta en Vieno, Aŭstrujo. Li estas la ekpripensinto kaj fondinto de la psikoanalizo, nome klinika metodo por traktadi psikopathologion pere de dialogo inter paciento kaj psikoanalizisto.
Freud naskiĝis en galicia familio de judoj en la moravia urbo Freiberg, en la Aŭstra imperio. Li kvalifikiĝis kiel doktoro de medicino en 1881 en la Universitato de Vieno. Post finigi la habilitigon en 1885, li estis nomumita kiel instruisto pri neŭropatologio kaj iĝis helpoprofesoro en 1902. Freud loĝis kaj laboris en Vieno, kie li plenumis klinikan praktion tie en 1886. En 1938, Freud lasis Aŭstrion por fuĝi el Naziismo. Li mortis en ekzilo en Unuiĝinta Reĝlando en 1939.
Fondinte psikoanalizon, Freud disvolvigis terapeŭtikajn teknikojn kiel la uzado de la libera asocio kaj malkovris la koncepton de alligiteco, establante sian centran rolon en la analiza procezo. La redifino fare de Freud pri sekseco por inkludi ties infanajn formojn kondukis lin formuli la nun tre popularan koncepton de Edipa komplekso kiel centra temo de la psikoanaliza teorio. Lia analizo de sonĝoj kiel dezir-postulado havigis al li modelojn por la klinika analizo de simptomformado kaj la subtavolaj mekanismoj de subpremado. Sur tiu bazo Freud prilaboris sian teorion de senkonscio kaj disvolvigis modelon de psika strukturo kiu enhavas id, ego kaj super-ego. Freud postulis la ekziston de libido, nome seksa energio el kiu mensaj procezoj kaj strukturoj estas investitaj kaj kiu generas erotajn alligitecojn, kaj eĉ mortodrivon, nome fonto de kompulsia ripetado, hato, agresemo kaj neŭrozan kulpo-senton. En siaj lastaj verkoj, Freud disvolvigis ampleksan interpretadon kaj kritikon kaj de religio kaj de kulturo.
Liaj teorioj estas pridiskutataj kaj nuntempe kontraŭuloj konsideras la metodojn psikanalizajn pli-malpli malefikaj ol aliaj terapimetodoj. Tamen Sigmund Freud daŭre famas kiel influa filozofo de la 20-a jarcento. Kvankam en ĝenerala malaltigo kiel diagnoza kaj klinika praktiko, psikoanalizo restas influa ene de psikologio, psikiatrio, kaj psikoterapio, kaj en homa scienco. Ĝi plue generas etendan kaj tre polemikan debaton rilate al sia terapeŭta efikeco, sia scienca statuso, kaj ĉu ĝi progresas aŭ estas malprofita al la celoj de feminismo. Tamen, la verkaro de Freud kovris nuntempan okcidentan filozofion kaj popularan kulturon. La poezia omaĝo de W. H. Auden en 1940 al Freud priskribas lin kiel kreinto de "tuta opiniklimato / sub kiu ni kondukas niajn diversajn vivojn."
Infanaĝo kaj junaĝo
Lia patro Jakob Freud (1815 - 1896), malriĉiĝinta lankomercisto, estis jam preskaŭ kvardekjara kaj trian fojon edziĝinta, kiam naskiĝis Sigmund. Freud havis du pli aĝajn duonfratojn, nome Emanuel (1833–1914) kaj Philipp (1836–1911) el la unua geedzeco, kaj sep pli junajn gefratojn, nome plenfratojn. Kiam Sigmund naskiĝis, lia plej aĝa duonfrato jam estis patro, kaj tiel Sigmund estis onklo denaske, kaj lia nevo Johano estis konstanta (kaj pli aĝa) kunludanto en liaj pli fruaj jaroj. Ernest Jones spekulacias ke la malkutima familia fono eble kondukos poste Sigmund al frua intereso en familidinamiko.
En 1859 la familio transloĝiĝis pro ekonomiaj kialoj unue al Leipzig kaj iom poste al Vieno. La duonfratoj de Freud jam estis elmigrintaj al Manĉestero, Anglio, kio senigis Sigmund el sia "neseparebla" kunludanto de lia ekinfaneco, nome la filo de Emanuel nome John. Jakob Freud portis sian edzinon kaj du filojn (la fratino de Sigmund, Anna, estis naskiĝinta en 1858; frato, Julius, naskiĝinta en 1857, estis mortinta infanece) al Leipzig kaj poste en 1860 al Vieno kie naskiĝis pliaj kvar fratinoj kaj unu frato: Rosa (n. 1860), Marie (n. 1861), Adolfine (n. 1862), Paula (n. 1864), Alexander (n. 1866). Tie en 1865, Freud estante naŭ-jaraĝa, iris al la elstara lernejo "Leopoldstädter Communal-Realgymnasium", kie li montriĝis kiel unuaranga studento kaj sukcesis en 1873 la "Matura" kun honoroj. Li amis literaturon kaj estis flua en germana, franca, itala, hispana, angla, hebrea, Latino kaj greka.
Post unuaj planoj studi juron, li estante 17-jaraĝa, aliĝis en 1873 al la medicina universitato de Vieno, kie liaj studoj inkludis filozofion kun Franz Brentano, fiziologion kun Ernst Brücke, kaj zoologio kun la darvinisma profesoro Carl Claus. En 1876, Freud pasigis kvar semajnojn en la zoologia esplorstacio de Claus en Trieste, dissekcante centojn da angiloj en malsukcesa serĉado de la masklaj reproduktaj organoj. En 1877 Freud translokiris al la fiziologia laboratorio de Ernst Brücke kie li pasigis ses jarojn komparante cerbojn de homoj kaj de aliaj vertebruloj kun tiuj de ranoj kaj senvertebruloj kel kankroj kaj petromizoj. Lia esplora laboro pri la biologio de la nerva histo iĝis ŝlosila por la posta malkovro de la neŭrono en la 1890-aj jaroj. La esplora laboro de Freud estis interrompita en 1879 pro devigo komenci sian unujaran militservon. La longdaŭraj militservaj tempoj permesis al li plenumi komision traduki kvar eseojn el la koelktitaj verkoj de John Stuart Mill. Li gradiĝis kiel MD en marto 1881.
Ekkariero kiel kuracisto
En 1882 Freud eklaboris en la viena ĝenerala malsanulejo sub Theodor Meynert; tiun laboron li daŭrigis ĝis 1885. Lia esplorado pri cerba anatomio kondukis al la publikigo de influa artikolo pri la paliativaj efikoj de kokaino en 1884 kaj lia verko pri afazio estos la bazo de lia unua libro "Pri afazioj: kritika studo", publikigita en 1891. La verko "Pri kokao" aperis post memeksperimentoj. La provo kuraci morfindependan amikon per kokaino malsukcesis. Dum trijara periodo, Freud laboris en variaj departementoj de la hospitalo. Li pasigis tempon en la psikiatra kliniko de Meynert kaj kiel anstataŭanto en loka psikiatria hospitalo kondukis al pliiĝanta intereso en klinika laboro. Lia substanca korpuso de publikigita esplorado kondukis al lia nomumo kiel universitata preleganto aŭ docento en neŭropatologio en 1885, na-salajrita posteno sed unu el kiuj permesis lin prelegi en la Universitato de Vieno.
Dum studvojaĝo al Parizo en 1885 li vizitis interalie la psikiatrian sekcion de la malsanulejo Salpêtrière, kie laboris Jean-Martin Charcot. Post ricevo de la kapablo instrui en la jaro 1885, Freud komencis instrui en la universitato de Vieno. En 1886, Freud rezignis pri sia hospitala posteno kaj eniris en privata praktiko specializira en "nervaj malordoj". De 1886 li gvidis la neŭrologian sekcion de la infanmalsanulejo de Max Kassowitz ĝis 1897.
En 1886 Freud kaj Martha Bernays (1861-1951), nepino de Isaac Bernays, grava rabeno en Hamburgo, geedziĝis. Naskiĝis la gefiloj Mathilde (1887-1978), Jean Martin (1889-1967), Oliver (1891-1969), Ernst (1892-1970), Sophie (1893-1920) kaj Anna (1895-1982). En 1891 Freud transloĝiĝis ene de Vieno al la strato Berggasse 19 en "Interna Urbo", historia distrikto de Vieno, kie li loĝis dum la ontaj 47 jaroj ĝis ili lasis Vienon en 1938.
En 1896, Minna Bernays, fratino de Martha Freud, iĝis permanenta membro de la hejmo Freud post la morto de ŝia fianĉo. La forta rilato kiun ŝi havis kun Freud kondukis al onidiroj, starte ĉe Carl Jung, pri amafero. La malkovro de registro en svisa hotelo de 13a de aŭgusto 1898, subskribita de Freud dum la veturado kun lia bofratino, estis prezentita kiel pruvaro de la amafero.
Freud ege estis admirinta sian filozofian tutoron, Brentano, kiu estis konata pro siaj teorioj pri percepto kaj introspekto. Brentano studis la eblan ekziston de nekonscia menso en sia Psychologie vom empirischen Standpunkte (1874). Kvankam Brentano neis ties ekziston, lia studo de nekonscio probable helpis enkonduki Freud al la koncepto. Freud posedis kaj uzis la ĉefajn prievoluciajn verkojn de Charles Darwin, kaj estis influita ankaŭ de la verko de Eduard von Hartmann nome Philosophie des Unbewussten (1869). Aliaj tekstoj gravaj por Freud estis de Fechner kaj Herbart el kiu Psychologie als Wissenschaft ŝajne estis konsiderata de subvalorita gravo tiurilate. Freud laboris ankaŭ pri la verkaro de Theodor Lipps kiu estis unu el la ĉefaj tiutempaj teoriuloj pri la konceptoj de nekonscio kaj de empatio.
Kvankam Freud estis malpreta asocii siajn psikoanalizajn konceptojn kun antaŭaj filozofiaj teorioj, oni altiris atenton al la analogioj inter lia verkaro kaj tiuj kaj de Schopenhauer kaj de Nietzsche, sed li postulis ke li legis ilin nur malfrue en sia vivo. Unu historiisto konkludis, baze sur la korespondado de Freud kun lia juna amiko Eduard Silberstein, ke Freud jam estis leganta la verkon de Nietzsche nome Die Geburt der Tragödie aus dem Geiste der Musik kaj la unuan el la du Unzeitgemässe Betrachtungen kiam li estis nur deksep. En 1900, nome jaro de la morto de Nietzsche, Freud aĉetis liajn kolektitajn verkojn; li diris al sia amiko, Fliess, ke li esperas trovi en la verkoj de Nietzsche "la vortojn por multo kiu restas muta en mi." Poste, li diris, ke li ankoraŭ ne estis malferminta ilin. Freud eĉ traktis la verkojn de Nietzsche "kiel tekstoj rezistotaj pli ol studotaj." Lia intereso en filozofio malpliiĝis post li decidis al la kariero en neŭrologio.
La juda deveno de Freud kaj lia fideleco al sia nereligia juda identeco estis de grava influo en la formado de lia intelekta kaj morala rigardoj, speciale rilate al lia intelekta ne-konformismo, ĉar li mem estis la unua kiu indikis en sia Membiografia studo. Ili ankaŭ estus farinta esencan efikon sur la enhavo de psikoanalizaj ideoj, partikulare rilate al liaj komunaj temoj pri profunda interpretado kaj "la regado de la deziro fare de leĝo".
Naskiĝo de psikanalizo
Post li komencis en privata praktiko reen en Vieno en 1886, Freud ekuzis hipnoton en sia klinika laboro. Li adoptis la alproksimigon de sia amiko kaj kunlaboranto, Josef Breuer, en tipo de hipnoto kiu estis diferenca el la francaj metodoj kiujn ki estis studinta, en tio ke ĝi ne uzas sugeston. La traktado de unu partikulara paciento de Breuer montriĝis transformiga por la klinika praktiko de Freud. Priskribita kiel Anna O., ŝi estis invitita paroli pri siaj simptomoj sub hipnoto (ŝi stampis la esprimon "parolkuracado" por sia tretkmado). Dum tia parolado, ŝiaj simptomoj estis limigitaj en severeco dum ŝi rekuperis memorojn de traŭmataj okazaĵoj asociataj kun ilia enhavo.