cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heinrich Campendonk
Heinrich Campendonk (naskiĝinta la 3-an de novembro 1889 en Krefeld; mortinta la 9-an de majo 1957 en Amsterdamo) estis germana-nederlanda pentristo kaj grafikisto.
912 Maritima
912 Maritima estas meze granda asteroido de la ĉefa zono, ne tre hela, kvankam pli hela ol la averaĝaj C-tipaj asteroidoj. Ĝi estas malrapide rotacianta kun longa rotacia periodo de 55,5 tagoj.
Portoprinco
Portoprinco (Port-au-Prince [] en la franca; en Haitia kreola: Pòtoprens) estas la ĉefurbo kaj plej granda urbo de Haitio. Ĝia kresko, ĉefe en troloĝataj kvartaloj sur proksimaj ebenaĵoj kaj montetoj, altigis la loĝantaron de la areo de Portoprinco al inter 2,5 kaj 3 milionoj da loĝantoj. Ĝi situas sudokcidente en la lando kaj pli precize ĉe la golfeto de Gonâve. La formo de la urbo similas al tiu de amfiteatro; la komercaj distriktoj estas ĉe maro; loĝejaj kvartaloj situas en ĉirkaŭaj montetoj.
Heinrich Campendonk
Vivo
Inter 1923 kaj Heinrich Campendonk vivis en la Rejnlando. Ĉe la artmetia lernejo en Essen li fariĝis instruisto en 1923. En 1926 oni vokis lin kiel profesoron por vitropentrado, murpentrado, mozaikofarado kaj gobelenteksado al la arta akademio en Duseldorfo, kie li laboris ĝis 1926. Post la potencopreno de Adolf Hitler en la jaro 1933 li estis maldungata en Duseldorfo surbaze de la „Leĝo por la Rekonstruado de la Profesia Oficisteco“. En 1934 Heinrich Campendonk forlasis Germanujon kaj elmigris al Belgujo. La fifamigon de liaj bildoj per la ekspozicio „Degenerita arto“ (87 el liaj verkoj estis konfiskitaj) li devis travivi ekde sia ekzilo en Amsterdamo. Tie li akceptis en 1935 profesorpostenon ĉe la Regna Akademio de Bildartoj. En 1937 li estis reprezentata en la munkena ekspozicio „Degenerita arto“ per ses el siaj verkoj. En la sama jaro li prezentis dum la Internacia Ekspozicio en Parizo por Nederlando fenestrobildon, por kiu li gajnis la Grandan Premion. Post la Dua Mondmilito Heinrich Campendonk ne revenis al Germanujo, sed restis en Amsterdamo, kie li mortis la 9-an de majo 1957, nederlandaniĝinte kaj alte honorite.
Portoprinco
Historio
La urbo estis fondita en 1749 de francaj koloniaj plantistoj de sukerkano. En 1770 ĝi anstataŭis Cap-Haïtien kiel ĉefurbo de la kolonio de Sante-Domingue; en 1794 ĝi estis konkerita de la brita armeo, profitanta la malordon de la Franca revolucio, kaj en 1804 pro samaj kialoj ĝi iĝis la ĉefurbo de Haitio, unua sendependa ŝtato de Latinameriko.
912 Maritima
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Observatorio de Hamburgo.
Nomo
Ĝia nomo estas (verŝajne) inspirata de la ĉiujara krozo organizita de la universitato de Hamburgo.
Portoprinco
Historio
Antaŭ la alveno de la unuaj eŭropanoj (hispanoj) la regiono ne estis daŭre loĝata: pro sia proksimeco al la maro kaj la danĝero, ke indiĝenoj de aliaj insuloj atakus transmare, la areo estis nur ĉasejo.
Je la alveno de la hispanoj la ĝistiama estro, Boheĉio, senfila, estis sukcedita de sia fratino, Anakaona, kiu klopodis paciĝi kun la hispanoj, kiuj igis la landon protektoraton kaj postulis pli kaj pli da impostoj. Finfine, la hispana kolonia administrado volis rekte regi, kaj en 1503 la guberniestro Nicolas Ovando perfidis la tribestrinon kaj aliajn tribestrojn dum bankedo kaj mortigis ilin kaj ŝin en posta publika ekzekutado. Per perforto kaj enportitaj malsanoj, la hispana koloniigo kaŭzis milionon da mortoj en la tuta insulo Hispaniolo inter 1492 kaj 1507.
Dum la 16-a jarcento la hispanoj klopodis setligi urbon en la regiono, sed suferis la atakojn de francoj kaj britoj; finfine la hispanoj forlasis la regionon. Poste, kelkaj piratoj ekuzis la regionon kiel bazon por siaj veturadoj, kaj nederlandaj komercistoj ekvenis tien serĉe de ledo, abunda en la regiono. Ĉirkaŭ 1650, francaj piratoj (filibustiers) ekvenis tien ekde la norda Testudinsulo, kaj setligis kolonion en Trou-Borded. Post ties kresko ili instalis tie hospitalon en Turgeau. Pro tio la regiono estis konata kiel Hôpital. Dum tiu epoko jure Hispanio daŭre estis posedanto de la teritorio kaj sendis trupojn por forigi aŭ regi la kreskantan francan populacion, sed ili estis venkitaj, kaj en 1697 Hispanio subskribis la traktaton de Ryswick, rezignante sian postulon pri Hôpital.
La francaj piratoj estis utilaj al Francio, ĉar ili forpuŝis la britojn, sed ili estis sufiĉe sendependaj kaj ne obeis la kolonian administradon. Vintre de 1707, Choiseul-Beaupré, la guberniestro de la regiono, luktis kontraŭ la piratoj kaj finfine ili estis venkitaj kaj setlis kiel koloniuloj (la unuaj eŭropaj konstantaj loĝantoj en la regiono). Dum plifortiĝis la franca kolonia administrado, la britoj interesiĝis pri la teritorio, kaj defende la kapitano Saint-André vrakis en la golfeto en sia ŝipo La Princo, ĝuste ĉe la hospitalo. Pro tio la zono estis renomita kiel Port-au-Prince (Portoprinco), kvankam kaj la haveno kaj la regiono ĉirkaŭe plu nomiĝis Hôpital. Kiam la francoj devis decidi pri lokigo de ĉefurbo, ili konstruis tiam novan urbon, nome Portoprincon.
Kolonia kaj postkolonia historio
En 1770, Cap-Français (la aktuala Cap-Haïtien) estis anstataŭita kiel ĉefurbo de la kolonio de Sankta Domingo de Portoprinco, kaj en 1804 post la sendependiĝo de Haitio disde Sankta Domingo, ĝi iĝas la nova ĉefurbo. Antaŭ la sendependeco de Haitio, ĝi estis konkerita de britaj trupoj la 4-an de junio 1794. Dum la franca revolucio, ĝi estis konata kiel Port Republicain (Respublika haveno), antaŭ esti renomita Portoprinco de Jacques la 1-a, la unua imperiestro de Haitio. Kiam Haitio estis dividita laŭ norda regno kaj suda respubliko, Portoprinco estis la ĉefurbo de la respubliko, regata de Alexandre Pétion. Henri Christophe renomis la urbon kiel Port des crimes (Krimohaveno) post la murdo de Jacques la 1-a en Pont Larnage, (nune konata kiel Ruĝa Ponto, situa norde de la urbo).
Dum la tuta 19-a jarcento Portoprinco atestis la historion de Haitio. Post la reunuigo de la lando, la franca reĝo Karlo la 10-a sendis armeon al la insulo por rekonkeri Haition, kion haitianoj sukcesis haltigi post traktato kaj monkompenso. Sama atestado okazis dum la 20-a jarcento. Usono invadis la landon ekde 1915 ĝis 1934. Dum la dua duono de la jarcento okazis longa epoko diktatoreca fare de la familio Duvalier ĝis 1986, sed tiam ne venis stabileco al la haitia ĉefurbo kaj daŭris la malstabileco inter partianoj de la diversaj politikistoj kaj kun partopreno de Usono, kiu ege intervenis en tiuj malfacilaĵoj, ekzemple en 2004.
Tertremo en 2010
La tertremo de Haitio en 2010 estis katastrofa tertremo de magnitudo 7 sur la skalo de Richter, kiu trafis la ĉefurbon Portoprinco je la 16:53 (laŭ loka tempo). La Internacia Ruĝa Kruco diris, ke almenaŭ 3 milionoj da homoj suferis la sekvojn de la katastrofo, ĉu kiel mortintoj, vunditoj aŭ homoj kiuj iĝis senhejmaj kaj senhavaj, kun verŝajne 100.000 mortintoj, laŭ la unuaj deklaroj de la ĉefministro, kiu post kelkaj horoj parolis pri ĉirkaŭ 50.000.
Laŭ la unuaj informoj ĉio estas detruita en la ĉefurbo Portoprinco, ne funkcias elektro, transportoj, aŭ telekomunikado, ŝoseoj estas neuzeblaj, restintaj hospitaloj troplenigitaj kaj detruitaj la Parlamento, la Prezidantejo kaj la sidejo de Unuiĝintaj Nacioj.
Poste
Akcidento dum festo de karnavalo en Portoprinco la 17an de februaro 2015 okazigis 18 mortintojn.
Ekonomio
Aktuale la urbo eksportas kafon kaj sukeron, kaj iam eksportis aliajn varojn, kiel ŝuojn aŭ pilkojn por basbalo. Portoprinco posedas fabrikojn de manĝeblaj plantoj, sapo, teksaĵoj, kaj betono. La urbo dependas ankaŭ de la industrio de turismo kaj la entreprenoj de konstruado.
Ĉar en Portoprinco la senlaboreco estas tre alta, estus pli precize diri, ke la laboristoj estas subdungitaj. Kiu promenas surstrate en Portoprinco povas vidi la altan nivelon de aktivado, ĉefe inter personoj, kiuj vendas kaj varojn kaj servojn. En la priserĉa libro de Simon Fass Political Economy in Haiti: The Drama of Survival oni asertas, ke vere neniu estas maldungita en Portoprinco, ĉar alimaniere oni ne povus pluvivi.
Lokoj
La ĉefaj monumentoj kaj intereslokoj de la urbo estas jenaj: la Universitato de Haitio, la Reĝa Palaco, la Nacia Muzeo, la Katedralo de Notre Dame, la Dujarcenta Monumento pri la Haitia Sendependo kaj la havenkajo.
En Portoprinco troviĝas la Palaco de la registaro, kie rezidas la ŝtataj aŭtoritatoj, tio estas la Prezidento de la Respubliko kaj aliaj registoj.
Servoj
Universitato Quisqueya (france Université Quisqueya) estas privata universitato, situanta en Portoprinco. Ĝi estis fondita en 1988.
Turismo
Portoprinco sukcesis ĝui la turisman industrion spite al la politika malstabileco. La areo de Petion-Ville en Portoprinco estas la loko plej vizitata de la turistoj dum ties ĉeesto. Eksterurbe estas la Plaine du Cul de Sac (Ebenaĵo de la Sakofundo), serio de ebenaĵoj kiu atingas eĉ la Domingan Respublikon. La katedralo plej vizitata de la turistoj pro sia arkitekturo estas la Katedralo de Portoprinco. alia grava loko estas la Musee d'Art Haitien du Collège St Pierre, kiu enhavas kelkajn el la plej bonkvalitaj artaĵoj de la lando, kaj la Nacia Muzeo de Portoprinco, kiu enhavas kuriozaĵojn kiaj la pistolo, per kiu sinmortigis la reĝo Henri Christophe, kaj ankro laŭdire de ŝipo de la ŝiparo de Kristoforo Kolumbo, la Santa María.
1293
En la jaro 1293 post Kristo okazis, interalie:
Paulo Silas
Paulo SILAS RODRIGUES SENA (naskiĝis la 30-an de julio 1990 — mortis en oktobro 2017) estis juna esperantista poeto el Brazilo.
Li profesie laboris kiel administra asistanto ĉe la Universidade da Integração Internacional da Lusofonia Afro-Brasileira (UNILAB) en Fortalezo, la ĉefurbo de la brazila ŝtato Ceará. Ĉe la sama universitato li instruis Esperanton, kion li mem lernis en 2008. Li estis tre aktiva membro de la internacia esperantista movado, kontribuante al diversaj publikaĵoj. Interalie al la literatura revuo Beletra Almanako, al la feminisma blogo Egalecen kaj al la porjunulara revuo Kontakto. Li ankaŭ estis tre aktiva ĉe sia YouTube-kanalo, kie li publikigis diversajn videojn en kaj pri Esperanto. Aldone al Esperanto, li ankaŭ estis defendanto kaj antaŭenpuŝanto de la indiĝenaj lingvoj de Ameriko, kiel la papiamenta lingvo. Li ankaŭ kontribuis al la Esperanto-traduko de Ubuntu.
Li klarigis en sia poemaro Sinmortigo kion li faros. Li mortigis sin en oktobro 2017.
(12488) 1997 GD15
(12488) 1997 GD15 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hopârta
Hopârta [hopırta] (hungare: Háporton) estas komunumo en Rumanio oriente de Aiud. Administre apartenas al ĝi: Silivaş, Şpălnaca, Turdaş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 841 loĝantojn (rumanoj), en 1992 407.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1177. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye).
Ŝubioj
La ŝubioj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en la regiono Kagera en Tanzanio. En 1987 la ŝubioj estis taksitaj 153.000 homoj.
Departemento Magdalena
Departemento Magdalena iĝis departemento de Kolombio la 1-an de januaro 1886. Ĉi situas en la nordo de la lando, borde de la Atlantika Oceano.
György Sipos
György SIPOS [ŝipoŝ] estis rumania hungara agronomo. Li naskiĝis en 1925 kaj mortis en 1987.
Kariero
György Sipos diplomitiĝis en 1948 en Agrikultura Akademio de Kluĵo, kaj li laboris poste samloke, en Bukareŝto, en Lovrin, en esplorcentro de Fundulea. Liaj studaĵoj aperis en Analele ICCS (Braŝovo), Analele ICCPT (Fundulea), Probleme Agri­cole, Revista de Protecţie vegetală – Cereale şi plante tehnice.
Departemento Magdalena
<LI>Ĉefurbo: Santa Marta (406 000) <LI>Areo: 25 188 km² <LI>Loĝantaro: 1 356 000 <LI>Urboj:  Fundacion (56 000), Aracataca (27 000)
Puniko
Puniko (Punica) estas malgranda genro de frukto-portantaj deciduaj arbustoj kaj arbetoj. Ĝia plej bone konata specio estas la granatujo. La unu alia specio de la genro, Punica protopunica, estas indiĝena planto de la insulo Socotra; malkiel la granatujo ĝi havas rozajn (ne ruĝajn) florojn kaj fruktojn malpli grandaj kaj malpli dolĉaj. La franca kemiisto Petro Jozefo Peletiero (1788-1842) unue izolis alkaloidon kun kontraŭ-helmintaj proprecoj el la granatujo, kiu ricevis lian nomon.
Kvankam oni antaŭe faris por ĝi apartan familion (Punicaceae) lastatempaj filogenezaj studoj montris ke la puniko apartenas al la familio de litrumacoj, kaj ĝin tiel klasas la Angiosperm Phylogeny Group.
Marennes
Marennes estas la nomo de du francaj komunumoj:
(17530) 1993 FZ23
(17530) 1993 FZ23 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Lilian Faschinger
Lilian FASCHINGER (naskiĝinta la 29-an de aprilo 1950 en Tschöran ĉe Steindort, Karintio) estas aŭstra verkistino kaj tradukistino.
Vivo
Inter la jaroj 1969 kaj 1975 ŝi estis studanta anglistikon kaj historion ĉe la universitato de Graz, kie ŝi deĵoris ĝis 1992 kiel helpantino kaj kontraktasistantino. En la 1979-a jaro ŝi promociis en angla literaturscienco. Depost tiam ŝi laboras kiel verkistino kaj beletra tradukistino. Internacie diseĥata estis ŝia en 1995 aperinta romano Magdalena Sünderin (=Magdaleno pekulino), kiun oni tradukis en ne malpli ol 17 lingvojn. Aktuale ŝi loĝas en Vieno.
Hochstatt (Alzaco)
Hochstatt (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Beas (rivero)
Ties totala longo estas 470 km kaj ties akvokolekta baseno estas 20,303 km² granda.
Radikfrukto
Radikplanto aŭ rastroplanto estas agrikultura termino. Temas pri kulturplanto, kiu bezonas kelkfojan prilaborado (rastrado) de la grundo, por ke la grundo ne surface firmiĝas aŭ krustiĝas kaj ke kresku malmulte da fiherboj. Agrikulturaj rastroplantoj ankaŭ estas kultivataj plantoj, kiuj estas dissemitaj en la vico tro malvaste kaj de kiuj oni poste devas forhaki parton de la plantoj por ke la restantaj havu sufiĉe da kreskospacon (disigi la plantojn). Tiu disigado per rastro necesis ĉe sukerbeto antaŭ la apero de driblomaŝino.
La multfoja rastrado necesas, ĉar la plantoj komence nur relative malrapide kreskas kaj tial la fiherbo povas superkreskigi la kulturplantojn. Hodiaŭ la fiherboj oni forprenas per hakmaŝino aŭ per herbicidoj (kemiaj substancoj). En ekologia kultivado la uzo de herbicidoj ne eblas.
Radikfruktoj aŭ rastrofruktoj estas:
Oberbettingen
Oberbettingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Joseph von Eichendorff
Joseph Karl Benedikt von EICHENDORFF (* la 10-an de marto 1788 ĉe Kastelo Lubowitz apud Racibórz, † la 26-an de novembro 1857 en Neisse) estis germana poeto kaj unu el la plej famaj reprezentantoj de la germana romantikismo. En Halle starigitis Eichendorff-benko por lia honoro.
Verkokarakteriziĝo
En sia verkaro li montras la kontraston inter la reala mondo, karakterizita de la strebo al posedo, kaj sopirita fabeleca mondo, en kiu la homoj finfine trovu pacon kaj harmonion. Oftaj temoj en lia verkaro estas sopiroj al la foro kaj al la patrio. Tre bone tio videblas en la rakonto El la vivo de netaŭgulo. Ĝi temas pri junulo, kiu forlasas sian hejmon por serĉi sian feliĉon en la malproksimo. Post multaj aventuroj li finfine revenas hejmen kaj konstatas, ke li povas trovi ĉion sopiritan ankaŭ en sia hejmo.
La lirikan verkaron de Eichendorff karakterizas simpla lingvaĵo kaj – ofte ripetiĝantaj – naturaj motivoj, kiel ekz. montoj, arbaroj kaj ĝardenoj. Multaj lirikaĵoj aperis en la prozaj verkoj de la aŭtoro kaj famaj komponistoj (ekz. Robert Schumann) faris el ili kvazaŭ popolkantojn.
Rillieux-la-Pape
Geografio
Rillieux-la-Pape situas nordoriente de Liono, ĉe la rivero Rodano.
Hermagoro-Fratio
La Hermagoro-Fratio en Klaŭdiforumo (germane: Hermagoras-Verein Klagenfurt; slovene: Mohorjeva družba v Celovcu) fondiĝis laŭ sugesto de la episkopo Anton Martin Slomšek (1800-1862) fare de etnaj slovenoj en Klaŭdiforumo. Ĉefrespondecis Anton Janežič kaj Andrej Einspieler. Nomodonanto estas Sankta Hermagoro. Hodiaŭ la ĉefaj societaj celoj estas eldonado de libroj kaj edukado de etna malplimulto.
Ordo-3 dusekcita seplatera kahelaro
En geometrio, la ordo-3 dusekcita seplatera kahelaro estas kahelaro de la 2-dimensia hiperbola ebeno.
Ĝi estas markita V4.6.14 ĉar ĉiu orta triangula edro havas tri specojn de verticoj: unu kun 4 trianguloj, unu kun 6 trianguloj, kaj unu kun 14 trianguloj. Ĝi estas la duala kahelaro de la granda rombo-tri-seplatera kahelaro kiu havas unu kvadraton, unu seslateron kaj unu dekkvarlateron je ĉiu vertico.
Malsat-plano
Aliaj historiistoj kiel Klaus Jochen Arnold asertas, ke forpreno de ĉiuj manĝaĵoj por la germanaj trupoj estis kaŭzita de pure ekonomiaj konsideroj kaj ne celis malsatmortigon de la loĝantaro. Laŭ ili la vera celkonscia malsatmortigo okazis nur dum la Leningrada blokado.
István Barabás
BARABÁS István (baraba:ŝ) estas rumanuja hungara pentristo naskita en Lapusnyak la 19-an de januaro 1914 kaj mortinta en Târgu Mureș la 12-an de februaro 2007. Li estis la edzo de pentristino Irén Bortnyik, la patro de pentritinoj Éva Barabás kaj Irén Barabás (Csengeri).
Biografio
En la gimnazio de Târgu Mureș István Barabás estis lernanto de Károly Gulyás en la Urba Pentristlernejo, inter 1932-36 de Aurel Ciupe, Gerő Daday, en somero de 1933 en Baia Mare de János Krizsán. Ekde la 1930-aj jaroj li vivis en Târgu Mureş. Inter 1950-76 li instruis en la Belarta Liceo.
Charente (rivero)
Charente [] estas franca rivero. Ĝi fontas en Haute-Vienne kaj trairas la departementojn Vienne, Charente kaj Charente-Maritime (al kiuj ĝi donas sian nomon) kaj enfluas en la Atlantikan Oceanon inter Port-des-Barques kaj Fouras, ĉe la insuloj Madame kaj Oléron.
Beraranta parametro
En statistiko kaj partikla fiziko, povas esti oportune konverti la oblecan distribuon al la berarantaj parametroj:
kie Pn estas probablo de observado de n objektoj en iuj regionoj de faza spaco.
La berarantaj parametroj mezuras dekliniĝojn de la obleca distribuo Pn de distribuo de Poisson, pro tio ke por distribuo de Poisson estas ηq=1.
Nekorelaciigita produktado de partikloj donas la statistikon de Poisson, tial dekliniĝoj de la berarantaj parametroj de la valoroj de Poisson signifas ekziston de korelacio inter partikloj aŭ inter dinamikaj fluktuoj.
Ankaŭ normaligitaj faktorialaj momantoj havas similajn propraĵojn. Ili estas difinitaj kiel
Domaĵo
Domaĵo aŭ domacio estas termino el botaniko. Ĝi estas plantparto, kiu donas al bestojn, plej ofte insektoj, loĝlokon.
La nomo de la bestogrupo estas ofte antaŭmetitaj. Ekzemple akarodomaĵoj estas loĝejoj por akaroj. Formikdomaĵoj ofte estas kavaĵoj, kiuj estas uzataj de formikoj.
Nikono
Nikono (rusa: Ни́кон, malnov-ruse: Нїконъ), naskita Nikita Minin (n. la 7-an de majo 1605 en Valmanovo, Rusio - m. la 17-an de aŭgusto 1681), estis la sepa patriarko de la Rusa Ortodoksa Eklezio. Tiu estis unu el la plej gravaj periodoj en la historio de la eklezio, kiam Nikon lanĉis multajn reformojn kiuj poste kondukis al daŭranta skismo konata kiel Raskol en la rusa lingvo.
Kelkaj ekleziaj eminentuloj, konataj kiel la partio de la protopopoj (dekanoj), akceptis la respondecon por la revizio de la preĝejaltarlibroj inaŭguritaj de la forpasinta patriarko Joasafo, kaj kelkaj aliaj tre sensignifaj rektigoj de certaj antikvaj observoj. Sed ili estis longe tro timemaj por iĝi vere efika.
Nikon estis multe pli aŭdaca kaj ankaŭ multe pli liberala. Li konsultis la plej grandan parton de la grekaj prelatoj eksterlande; invitis ilin al konsulto en Moskvo; kaj finfine la akademiuloj de Konstantinopolo kaj Kievo estis konvinkitaj de Nikon ke la moskvaj altarlibroj estis heterodoksaj, kaj ke la ikonoj fakte en uzo tre vaste foriris de la antikvaj konstantinopolaj modeloj, estante plejparte influitaj de baroko. Post esplorado estis konfirmita ke la moskvaj altarlibroj apartenas al malsama revizio de tio kio estis uzita de la grekoj.
Nikon tuj (1654) alvokis sinodon por reekzameni la altarlibrojn reviziitajn fare de la patriarko Joasaf, kaj la plimulto de la sinodo decidis ke "la grekoj devus esti sekvitaj prefere ol niaj propraj antikvuloj". Dua konsilio, okazinta en Moskvo en 1656, sankciis la revizion de la altarlibroj kiel sugestite de la unua konsilio, kaj anatemita la opozician malplimulton, kiu inkludis la partion de la protopopoj kaj Paŭlo, episkopo de Kolomna. La reformoj koincidis kun granda pesto en 1654 kaj rusoj ankaŭ estis tre maltrankvilaj pro la alveno de la jaro 1666 por kiuj estis la jaro de la apokalipso.
Peze pezbalancita kun la plej plena ekumena aŭtoritato, la patriarka stabo de Nikon descendis kun giganta forto sur tiuj kun kiuj li disputis. Lia skemo de reformo inkludis ne nur altarlibrojn kaj ceremoniojn sed la uzon de la novmodaj ikonoj, por kiuj li ordonis dom-al-doman serĉon. Liaj soldatoj kaj servistoj estis serĉantajn la malnovajn ikonojn kaj mokis publike tra la urboj de ties posendantoj. Li ankaŭ emisiis ukazon minacanta kun la plej severaj punoj por tiuj kiuj dezirus uzi la malnovajn ikonojn en la estonteco. Konstruado de tend-similaj preĝejoj estis strikte malpermesitaj, kaj multaj aĝaj nekanonikaj preĝejoj estis disfaligitaj por fari modelon por novaj, dizajnitaj en la "malnov-bizanca" stilo.
Tamás Deák (komponisto)
Tamás Deák naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
Pri lernojaroj de Tamás Deák plene mankas informoj. Li estas hejme en ŝlagroj, ĵazoj, distraj kaj akompanaj muzikoj. Li ekinstruis ĵazon en 1969 en muziklernejo en Budapeŝto. Li establis ĵazorkestregon, sed tiaspeca orkestro ne povas vivteni sin en malgranda lando. Plej ofte li komponis melodiojn por filmoj. Li ricevis premion en 2007.
Mihály Matura
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
laboris en la ĉefurba serva sektoro, baldaŭ samloke li havis postenon. Li ricevis premiojn inter 1948-1972.
Sporta kariero
inter 1917–1944 estis luktisto en ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono trifoje en 1924, 1927 kaj 1928. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1924 sen medalo, krome en eŭropaj ĉampionumoj li estis la tria en 1925 kaj 1926. Depost la 2-a mondmilito li estis trejnisto, ekde 1951 li havis postenojn en la hungara kaj internacia sportaj vivoj.
Orgam-ŝtono
Ogam-ŝtonoj (ankaŭ Ogam-kolonoj) nomiĝas la ŝtonaj stargitaj portantoj de la Ogamo-signoj. Ili troviĝas grandparte de la insulo Irlando (ĉirkaŭ 310) kaj tie plej ofte el la graflando Kerry kaj Cork (Ballycrovane) en la sudo. Nur ses venas el Nordirlando.
Disvastigo
Ĉirkau 35 ŝtonoj estas malkovritaj en Kimrujo, kvar en Kornvalo, du en la sudokcidenta angla graflando Devon. Ses Ogam- kaj runaj ŝtonoj venas de la Manksinsulo (ekzemple Speke Farm Keeill ŝtono), tri kun gaela enskribaĵo el Skotlando sed pluraj kun pikta enskribaĵo kaj nur la Ogam-ŝtono de Silchester, venas el Anglujo. La aŭtenteco de la lasta estas necerta.
Krome troviĝis 27 ŝtonoj respektive enskribaĵoj en pikta lingvo (ok sur la Orkanoj, videblaj en la Tankerness House Museum), kiuj ne povas esti deĉifritaj krom kelkaj irlandaj pruntvortoj kaj kelkaj nomoj.
Ĝis nun (stato 1991) oni konas pli ol 360 Ogam-ŝtonoj. La plej malnova estas el Roovesmore Rath apud Aglish im graflando Cork. Ĝi staras en la Brita muzeo. Pli ol 40 Ogam-ŝtonoj venis el Souterrains (ekzemple 15 el Ballyknock North, graflando Cork kaj sep el Coolmagort respektive Dunloe kaj pliaj sep el Ballinrannig kaj Ballintaggart, ĉiuj graflando Kerry).
De tempo al tempo oni trovas novajn, ĉare al longaj kaj masivaj ŝtonojtre taŭgis por konstrui. Ili estas en murojn aŭ en malnovajn stratojn. Ogam-ŝtonoj ankaŭ estis konstrumaterialo de preĝejoj pontoj kaj pordovolbaĵoj.
Sosigeno el Aleksandrio
Sosigeno el Aleksandrio (en greka: Σωσιγένης ὁ Ἀλεξανδρεύς) estis Greka astronomo el Ptolemea Egipto kiu, laŭ la Romia historiisto Plinio la Maljuna, estis konsultita de Julio Cezaro por la dizajno de la Julia kalendaro.
Oni scias pri lia figuro ĉefe el la verko Naturalis Historia de Plinio la Maljuna. Laŭ tiu, Sosigeno laboris ekzemple pri la orbito de Merkuro.
Heĝaza fervojo
La Hiĝaz-fervojo (HR) estas fervoja linio dum 1308 km de Damasko en Sirio al Medino en Sauda Arabio, tra la Hiĝaz-regiono de Arabio. Ĝi estas samnoma kun entrepreno, kiu funkciigas tiun linion kaj ties flankajn liniojn. La linio havas branĉon al Haifa, Israelo. Ĝi havas la larĝon de trako de 1050 mm.
Ĝi estis parto de la Otomana fervoja linio, konstruita por atingi la sanktan urbon Mekaon. La linio fakte atingis nur Medina (400 km de Mekao) pro eventoj de la unua mondmilito.
Celo estis - krom facila atingo de Mekao por la islamaj pilgrimantoj - la integrigo de la arabaj provincoj en la otomanan ŝtaton, faciligo de transporto de ekonomiaj varoj, soldataj taĉmentoj.
Historio
La konstruado komenciĝis en 1900 kaj daŭris kun germana teknika kaj financa helpo (ili samtempe konstruigis la bagdadan fervojon).
Post la konstruado, dum la unua mondmilito, la fervojo estis atakita fare de lokaj arabaj triboj. Post kolapso de la Otomana imperio, la fervojo estis neniam re-malfermita sude de Jordanio kaj la limo de Sauda Arabio.
Nuna stato
Du konektitaj sed nur provizore uzataj sekcioj de hiĝaz-fervojo estas:
Oni rezervis originalajn vaporlokomotivojn en Sirio (9) kaj en Jordanio (7).
Malgrandaj partoj de la fervojo estas turismaj vizitindejoj.
Valea Lungă (Alba)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 638 loĝantojn (germanoj, rumanoj, hungaroj), en 1992 1 858 (rumanoj, 7% hungaroj, 5% germanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1309. Ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Naza konsonanto
Naza konsonanto (mallonge nazalo, aŭ pleonasme nazala konsonanto, sed la termino nazalo povas ankaŭ inkluzivi la nazajn vokalojn) produktiĝas kiam la velo — tiu mola karna parto de la palato proksima al la malantaŭo de la buŝo — malleviĝas, ebligante la aeron libere eskapi tra la nazo. La buŝa kavaĵo ankoraŭ funkcias kiel resona ĉambreto por la sono, sed la aero ne eskapas tra la buŝo, ĉar tion baras la lango. Do, ne estas la nazo mem kiu kreas la distingojn inter la nazaloj, sed anstataŭe la artikulacio far la lango, kiel en la plozivoj. Malofte, aliaj tipoj de konsonantoj povas esti nazaligitaj.
Akustike, nazaloj estas sonorantoj, kio signifas, ke ili ne limigas la eskapon de aero, kaj tra la lingvoj de la mondo ili estas preskaŭ ĉiam voĉaj. (Komparu plozivojn, kiuj tute baras la aer-fluon, kaj frikativojn, kiuj obstrukcas la aeron per streta kanalo. Kaj plozivoj kaj frikativoj estas pli komune senvoĉaj ol voĉaj, kaj estas nomataj obstruentoj.)
Tamen, ankaŭ nazaloj similas al plozivoj en sia artikulacio, ĉar la aerfluo tra la buŝo estas tute barita. Tiu dualeco, sonoranta aerfluo tra la nazo kune kun obstrukco en la buŝo, signifas ke nazaloj kondutas kaj kiel sonorantoj kaj kiel obstruentoj. Por la celoj de akustika priskribo ili estas ĝenerale konsiderataj sonorantoj, sed en multaj lingvoj ili povas evolui de aŭ en plozivojn.
Akustike, nazaj konsonantoj havas zonojn de energio je po ĉirkaŭ 200 kaj 2000 Hz.
Ekzamploj de lingvoj havantaj nazajn konsonantojn:
La angla, la germana kaj la kantona lingvoj havas, kaj
La kataluna, la okcitan, la hispana, kaj la itala havas, , kiel fonemojn, kaj  kaj  kiel alofonojn. (En kelkaj usonaj dialektoj de la hispana, ne estas palatala nazalo, sed nur palataligita nazalo,, kiel en la angla canyon.)
La termino 'naza konsonanto' ofte estas mallongigita al nura "nazalo". Tamen, ankaŭ ekzistas nazaj vokaloj, kiel en la franca, la portugala, la kataluna (dialekta trajto), la joruba, la gbea, la pola, kaj la ljubjanan slovena. En la IFA, nazaj vokaloj estas indikataj per tildo (~) super la koncerna vokal-signo: france sang.
Ekzistas dua motivo pretendi ke nazaj vokaloj nazaligas la ne-kontinuantojn, anstataŭ ke vokaloj denazaligas ilin. Supozado de nazaj vokaloj anstataŭ nazaj konsonantoj helpas klarigi la verŝajnan nestabilecon de nazalaj interrespektivoj trae tra la niĝer-konga ligvaro kompare al, ekzemple, la hind-eŭropa.
Tamen, kelkaj el la ĉimakuaj, saliŝaj, kaj wakashaj lingvoj ĉirkaŭaj al Puget Sound, kiaj la Quileute-a, la laŝucida, kaj la makaha, estas vere sen iu ajn nazaleco, nek en konsonantoj nek en vokaloj, krom en specialaj parol-registeroj kiel la beb-babila aŭ la arĥaika parolmaniero de mitologiaj figuroj (kaj eble eĉ ne tio kaze de la Quileute). Ĉi tio estas area trajto, kiu aĝas nur kelkajn jarcentojn, kie nazaloj iĝis voĉaj plozivoj ([m] iĝis [b], ktp). La sola alia loko en la mondo kie tio okazas estas en dialekto de la rotokasa lingvo de Papuo-Nov-Gvineo, kie nazaj konsonantoj estas uzataj kiam oni imitas fremdajn akĉentojn. (Iu dua dialekto ja havas nazajn konsonantojn.)
Listo de asteroidoj (71001–72000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 71001 al 72000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi plurajn jarojn post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
Apera spica-venti
Apera spica-venti aŭ ventospika apereo estas vegetala specio de la subfamilio de Pooideae ; spica-venti signifas spiko de la vento.
Priskribo
Apera spica-venti altas 30–150 cm. Ĝi estas senhara. Ĝi havas malebene dentan ligulon. Ĝi havas paniklon kun unuflorajn spiketojn. Grajno estas kariopso kaj paleoj. Ĝi longas de 10 gis 25 mm X 0,5 mm. La ekstera paleo havas longan ariston. Bazo de la foliingo estas ofte grosa ruĝa.
Biologio
Ĝi estas unujara. Ekgermado okazas je la fino de vintro. Ĝi estas trudherbo en kampoj de grenoj precipe de sekaloj.
Disvastiĝo
Temas pri palearktisa specio. Oni trovas ĝin en acidaj aŭ neŭtraj grundoj.
Odete Semedo
Maria Odete da Costa SEMEDO (Bissau, 7-a de novembro 1959) estas Gvine-bisaŭa verkistino kaj politikistino.
Ŝi studis en la Universidade Nova de Lisboa kaj ŝi estis la prezidantino de la komisiono UNESCO-Bissau, kaj ministrino pri edukado (1996-1999) kaj pri sano (2004-2005) kaj nuntempe esploristino de la Instituto Nacional de Estudos e Pesquisas.
János Gáspár
GÁSPÁR János (ga:ŝpa:r) estis hungara pedagogo, lernolibroverkisto naskita en Torockószentgyörgy la 27-an de oktobro 1816 kaj mortinta en Nagyenyed la 6-an de marto 1892.
Biografio
János Gáspár studis en Nadjenjedo. Inter 1844 kaj 1856 li estis ĉefamilia instruisto ĉe la familio Zeyk, per kies helpo li pristudis pedagogion inter 1841–1844 en Berlin. Inter 1856 kaj 1868 li instruis en Nagyenyed, li estis direktoro, ekde 1868 lernejinspektoro. Li redaktis plurajn bazlenejajn lernolibrojn. Lia ĉefverko aperis en pluraj eldonaĵoj. Li uzis la folkloron en instruado.
33932 Keane
33932 Keane estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jacqueline V. Keane, Helpanta Astronomino ĉe la Instituto de Astronomio de la Universitato de Havajo, kies esploraj interesoj inkludas la uzon de ĉegrundaj kaj kosmaj instalaĵoj por studi la hararojn kaj la kernojn de kometoj.
Departemento Amazonio (Kolombio)
Departemento Amazono estas departemento de Kolombio.
Komparu kun: Amazono (rivero)
(17531) 1993 FU25
(17531) 1993 FU25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC") elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Appennino Forlivese
Appennino Forlivese (laŭvorte "parto de la Apeninoj ĉirkaŭ la urbo Forlì") estas parto de la montaro Apeninoj en Toskanio kaj Romanjo. En strikta senco ĝi estas aro de italaj administraj komunumoj en provinco Forlì-Cesena, kies plena nomo estas Comunità Montana Appennino Forlivese.
Appennino Forlivese ampleksas la valojn de la torentoj/riveroj Tramazzo, Montone, Rabbi kaj Bidente/Ronco. Ĝia plej alta loko estas monto Falco, kun alto de 1 657 metroj super marnivelo.
Al ĝi apartenas la komunumoj
Turisme la loko situas ĉe la "vojo de vinoj kaj gustoj" (Strada dei Vini e dei Sapori).
Odo de Cluny
Odo de Cluny (naskiĝis ĉirkaŭ 878 apud Le Mans; mortis la 18-an de novembro 942 en Tours) estis la dua abato de la benediktana abatejo de Cluny kaj iniciis la Cluny-an reformon de la monaĥejoj. Ekde 1407 li estas sanktulo.
Vivo
Filo de nobelo, Odo ricevas bonan edukadon ĉe Vilhelmo de Akvitanio. Poste li aliĝis al la benediktanoj kaj studas en Tours kaj Parizo. Li konsekriĝis pastro en la abatejo Baume-les-Messieurs. Post la morto de la unua abato Berno, Odo transprenis en 927 la estrado de la abatejo de Cluny. Li zorgis pri ekzakta obeo al la ordenaj reguloj kaj sukcesis kontraŭ rezisto de monaĥejaj altranguloj, sed kun la aprobo de nobelaro kaj de la Papo, ke multaj monaĥejoj estis metitaj sub la estrado de Cluny. Tiel kreskis la influo de la reformideoj.
Odo estis ankaŭ muzikema kaj mem komponis ĥoralojn kaj verkis kelkajn muzikoteoriajn verkojn.
1295
En la jaro 1295 post Kristo okazis, interalie:
Aleksandr Sergejeviĉ Karpov
Aleksandr Sergejeviĉ Karpov, Александр Сергеевич Карпов, artistnomoj: Aleksandr O’Karpov, Ŝurman (naskiĝis la en Moskvo, Sovetunio; mortis la ) en Moskvo, Rusio) estis poeto, verkisto, tradukisto de poezio kaj kantisto-bardo, ano de artista asocio "32-a de aŭgusto".
Li ankaŭ popularigis keltan kulturon, gvidis keltmuzikan ensemblon Ruadan.
Biografio
Aleksandr Karpov naskiĝis la en Moskvo, Sovetunio. Estante 5-jaraĝa li ekstudis muzikon, en 1985 komencis gitarludi.
En 1987 Karpov ekstudis en MPŜU; samtempe li okupiĝis pri muziko, kreadis versaĵojn kaj kantojn.
En 1995 li aliĝis al asocio de junaj bardoj "32-a de aŭgusto" (32 августа).
Li pereis en Moskvo dum ŝturmo de rusiaj militfortoj post terorisma atako de Nord-Ost.
Je memoro de Karpov en Moskvo estas organizataj festivaloj
Bokobá
Bokobá estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Bokobá. La komunumo situas en la centra parto de Yucatán en la regiono 4 "Centro". La regiono "Centro" limas norde al la regiono 3 "Litoral Centro", oriente al la regiono 1 "Litoral Oriente", sude al la regiono 5 "Centro Sur" kaj okcidente al la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1958 loĝantojn. El tiuj estis 991 viroj kaj 967 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 73,1 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,2 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1310 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1036 scipovis legi kaj skribi kaj 272 personoj estis analfabetoj. Do 20,76% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1974 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 865 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 43,8% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
10-a de oktobro
La 10-a de oktobro estas la 283-a tago de la jaro (la 284-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 82 tagoj restas.
Je la 10-a de oktobro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 10-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Tulčík
Geografio
Tulčík situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Bardejov-Prešov. La lasta urbo troviĝas je 15 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248 en formo "Teuchik", poste en 1342 en hungara formo "Kyustultzeek". En 1348 ĝi estis doganprena loko. En 1427 58 familioj pagis impostojn. En 1787 735 vilaĝanoj loĝis en 77 domoj, en 1828 802 vilaĝanoj en 109 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Töltszék 779 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Tulčík 1306 homoj, (1297 slovakoj).
Sizakioj
La sizakioj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en nord-okcidenta Tanzanio, proksime al la Viktoria-lago. En 1987 la sizakioj estis taksitaj 82.000 homoj.
József Komócsy
József Komócsy [jOĵef komOĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Komócsy József estis hungara ĵurnalisto, poeto, instruisto, fondinta membro kaj subprezidento de Societo Petőfi (1875).József Komócsy naskiĝis la 1836 en Vencsellő. Li mortis la 1894 en Budapeŝto.
Biografio
József Komócsy komence estis junŝuisto, poste helpinstruisto, fine instruisto. Li komencis sian ĵurnalistan karieron en 1858. Inter 1859-1861 li instruis en Ungvár, poste li iris al Pest (urbo), kie komence li instruis. En 1863 aperis lia unua poemo. Ekde 1868 li redaktis gazeton, kiu levis lin el la malriĉeco, dume li verkis al aliaj revuoj, ekzemple: Hölgyfutár, Pesti Hírlap.
Regiono Žilina
Regiono Žilina (Slovake: Žilinský kraj) estas unu el la ok slovakaj administraj regionoj. La ĉefurbo estas urbo Žilina. Ĝi lokiĝas en la norda parto de meza Slovakio kaj konsistas el dekunu distriktoj:
(12489) 1997 GR36
(12489) 1997 GR36 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bylochov
Bylochov (Wallach) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Snědovice. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la vilaĝon kondukas ŝoseo de domaro Strachaly, kiu daŭrigas kiel loka komunikilo al Bukovec.
Bylochov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,87 km². Ĝi estas konsisto de teritorio PPR Kokořínsko. En la katastra teritorio Bylochov situas ankaŭ domaro Nová Ves.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1446.
Loĝantaro
Ĝis la dua mondmilito la loĝantaro estis la germana, ekde ilia postmilita forŝovo la ĉeĥa, nun kun alta kvociento de refreŝigeja loĝado de praganoj.
Gusztáv Szeberényi
Gusztáv Szeberényi [gustAv seberEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Szeberényi Gusztáv Adolf estis hungarlandana slovaka luterana pastro, episkopo, parlamentano. Lia familia nomvarianto estis Szeberini. Lia patro estis János Szeberényi (superintendanto), lia filo estis Lajos Zsigmond Szeberényi.
Gusztáv Szeberényi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kohanóc (nuntempa Adamovské Kochanovce en Slovakio), li mortis la  en Békéscsaba.
Biografio
Gusztáv Szeberényi apartenis al la slovaka minoritato de la lando. Li frekventis luteranan liceon en Selmecbánya. Li parolis ankaŭ germane kaj li lernis ankaŭ la hungaran lingvon. Inter 1835 kaj 1838 li lernis teologion kaj filozofion en Pozsony, poste li lernis 2 jarojn en universitato de Jena. Hejmenveninta en 1840 li estis familia edukisto, poste pastro en diversaj lokoj. Ekde 1853 li servis en Békéscsaba, kie li estis elektita en 1867 eklezia dekano, en 1872 episkopo. En 1870 li iĝis honora doktoro en Vieno. En 1879 li estis elektita parlamenta deputito, en 1890 senatano. Li havis edzinon, kiu naskis kvinfoje. Li ricevis reĝan premion kaj titolon reĝa konsilisto.
Carex sylvatica
Carex sylvatica (esperante arbara karekso) estas palearktisa specio de la familio de ciperacoj. La specia nomo signifas arbara.
Priskribo
Tiu karekso estas ofta planto en holarktaj foliarbaroj, de ebenaĵo ĝis mezalta montaro. Ĝi emas kreski apud padoj, kiuj retenas malsekecon.
Pontet
Pontet (elparolata Pont-E-t) estas loĝloko en la komunumo de Imèr.
Meet The Beatles!
Traka listo
Flanko 1:
Pontet
Ĝi estas formata de malmultaj loĝejoj supre (en oriente) lago Schener.
Meet The Beatles!
Traka listo
Flanko 2:
Pontet
Dum multaj jaroj, tie ĉi estis dogano inter Aŭstrio kaj Venecia respubliko. Hodiaŭ estas landlimo inter Trentino kaj Veneto.
Teoremo de Carmichael
En matematiko, teoremo de Carmichael, nomita pro usona matematikisto Robert Daniel Carmichael, statas ke por ĉiu n pli granda ol 12, la n-a fibonaĉi-nombro F(n) havas minimume unu priman faktoron kiu ne estas faktoro de iu ajn pli frua fibonaĉi-nombro. La nuraj esceptoj por pli malgrandaj n estas:
Se primo p estas faktoro de F(n) kaj ne estas faktoro de iu ajn F(m) kun m<n do p estas nomata kiel karakteriza faktoro de F(n). La teoremo de Carmichael statas ke ĉiu fibonaĉi-nombro, krom la esceptoj listigitaj pli supre, havas almenaŭ unu karakterizan faktoron.
(30997) 1995 UO5
(30997) 1995 UO5 estas tre malgranda marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Kvankam klasita kiel terrenkonta asteroido, ĝi pasas iom maproksime de la tera orbito pro ĝia granda orbita klinangulo:
Ĝi pasas pli proksime de Marso, Venuso kaj Merkuro:
Anna Mária Tahy
Anna Mária TAHY [tahi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tahy Anna Mária estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Tachler Gizella Anna.
Arthalo Budapeŝto
La Arthalo Budapeŝto (Műcsarnok Budapest) estas ekspoziciejo ĉe la Heroa Placo (Hősök tere) en Budapeŝto, Hungario. Ĝi uzas ankaŭ la germanan nomon Kunsthalle. Antaŭ la malfermo la malnova "arthalo" funkciis en alia loko. La Arthalo estis malfermita en decembro 1895; la planojn por ĝia konstruado verkis Albert Schickedanz kaj Fülöp Herczog. La konstrustilo uzas elementojn de diversaj stildirektoj, sed ne de la tiam ekestanta secesia stilo. Lajos Deák-Ébner pentradis la murpentraĵojn.
Anna Mária Tahy
Anna Mária Tahy naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Bonaero (Argentino).
Arthalo Budapeŝto
Kontraŭe situas (tra la placo) Belarta Muzeo (Budapeŝto). Al la halo ne apartenas propra kolektaĵo de artaj verkoj, ĝi servas al ŝanĝiĝantaj ekspozicioj.
Anna Mária Tahy
Biografio
Anna Mária Tahy studis en Max-Reinhardt-seminario, poste ŝi private lernis de Aranka Hettyey. En 1938 Artúr Bárdos taksis ŝin talenta, tial li iĝis primadono en Teatro Belvárosi. En la sekva jaro ŝi estis videbla en Teatro Magyar, en 1940 en Teatro Városi, inter 1941-1942 en Ŝtata Hungara Teatro de Kolozsvár. En 1942 ŝi plulernis en la nazia Germanio helpe de stipendio, poste ŝi revenis al Budapeŝto. En 1944 ŝi edziniĝis, poste ŝi naskis 3 filinojn. Ekde 1948 ŝi vivis en Bonaero, kie ŝi aliĝis al la loka hungara teatreto. Ŝi mortis pro akcidento.
Arthalo Budapeŝto
Menciindas, ke en 1989 en ŝtuparoj de la Arthalo okazis ceremonio pri reentombiĝo de martiroj de Hungara revolucio de 1956.
En la 2010-aj jaroj direktoro de la Arthalo estas György Szegő (arkitekto).
Oberbillig
Oberbillig estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Edmundo Ironside
Edmundo Ironside (Edmundo la Fervolulo, n. ĉ. 990, m. la 30-an de novembro 1016) estis reĝo de Anglio de la 23-a de aprilo ĝis la 30-a de novembro 1016.
Li estis la dua filo de Ethelred la 2-a, moknomata "Ethelred la Malpreta" (angle Ethelred the Unready) kaj lia unua edzino Elgifu de Nortumbrio. Liaj fratoj nomiĝis Atelstano, Edred kaj Egbert. Lia patrino mortis ne post 996, kiam Ethelred edziĝis duan fojon, al Emma de Normandio.
Lia pli aĝa frato Atelstano mortis en 1014, kaj Edmundo iĝis heredonto de la angla trono. Sekvis baraktado inter Edmundo kaj Ethelred, kiu ekzekutis du subtenantojn de sia filo, Sigeferth kaj Morcar. Post tio Edmundo forprenis la vidvinon de Sigeferth el Abatejo Malmesbury, kie ŝi enkarceriĝis, kaj edziĝis al ŝi kontraŭ la patra volo. Dume la dana reĝo Kanuto la 1-a invadis Anglion. En 1016 Edmundo ribelis, kune kun grafo Uhtred la Kuraĝa (angle Uhtred the Bold) de Nortumbrio, sed, post kiam Uhtred transiris al Kanuto, Edmundo faris pacon kun Ethelred.
Ethelred mortis la 23-an de aprilo 1016, kaj Edmundo reĝiĝis. Li komencis finan klopodon revivigi la defendon de la regno kontraŭ la danoj. Dum tiuj sieĝis Londonon, Edmundo iris al Wessex, kie li kunigis armeon. La danoj postkuris lin sed li haltigis ilian antaŭenpuŝon, poste forpelis ilin de Londono (kiun ili denove sieĝis), kaj plurajn fojojn venkis ilin. Tamen la 18-an de oktobro okazis la decida batalo ĉe Ashingdon en Essex, kie Edmundo tute malvenkis. Sekvis akordo per kiu Edmundo retenis Wessex kaj Kanuto regis Anglion norde de la Tamizo, kaj kiam unu el ili mortos, la alia heredos la landon.
Edmundo mortis la 30-an de novembro, eble pro naturaj kialoj, eble pro murdo. Li entombiĝis en Abatejo Glastonbury.
Li havis du infanojn: Kanuto sendis la infanojn al Svedio, celante ilian murdon, sed ili estis sekrete plusendataj al Kiev kaj fine al Hungario.
Estas teatraĵo Edmund Ironside inter la apokrifaj verkoj de William Shakespeare.
Kadra konvencio por la protekto de naciaj malplimultoj
Ĝi "estas la unua laŭleĝe deviga multŝtata jura instrumento en Eŭropo, kiu dediĉiĝas al la protekto de naciaj malplimultoj ĝenerale. Ĝia celo estas protekti la ekziston de naciaj malplimultoj en la respektivaj teritorioj de la kontraktaj ŝtatoj". Laŭ la stato de junio 2016 la plena teksto de la konvencio en la retejo de la Konsilio de Eŭropo haveblas en 37 lingvoj, interalie en la samea kaj la taliŝa. Ĝis la jaro 2009 formale ratifis ĝin sume 39 eŭropaj ŝtatoj.
Sekcio I (artikoloj 1 ĝis 3) donas al ĉiu membro de nacia malplimulto la rajton elekti esti traktata kiel membro de nacia malplimulto aŭ ne (artikolo 3). La klariga raporto de la konvencio specifigas ke tio ne signifas ke individuo povas elekti membrecon en iu ajn nacia malplimulto libere, sed ke nur ekzistas la rajto de malplimultano elekti ĉu traktiĝi kiel malplimulto aŭ kiel ĉiuj civitanoj.
Plue fiksiĝas rajtoj pri la uzo de lingvo, pri edukado kaj la translima kunlaboro kaj tiel plu.
Pri la efektivigo de la konvencio atentas la Komitato de Ministroj de la Konsilio de Eŭropo (artikolo 24).