cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franca Parlamento
Elekto de la parlamentanoj
La senatanoj estas elektitaj per nerekta universala voĉdonrajto de « grandaj elektantoj ». La grandaj elektantoj estas la deputitoj, la regionkonsilianoj, departementkonsilianoj, kaj delegitoj de komunumaj konsilioj. Tiuj lastaj elektantoj, kiuj ne ĉiam estas komunumkonsilianoj, konsistigas 95 % de la elektantaro. La Senato, kiu estis antaŭ renovigita po triono post tri jaroj, estas nun renovigita po duono post tri jaroj.
10392 Brace
10392 Brace estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Robert Linderholm elde la Observatorio Lime Creek en Cambridge (Nebrasko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto DeWitt Bristol Brace (1859–1905), fondinto de la departemento pri fiziko kaj astronomio de la Universitato de Nebrasko en 1888. Li estis unua, kies rezultoj de studoj definitive malkonfirmis la teorion pri la "lumporta etero". Lia laboro estis rekonita kaj aprobita de Ernest Rutherford, inter multaj aliaj. En 1901 Brace estis elektita vic-prezidanto de la Amerika Asocio por la Antaŭeniro de la Scienco.
3569 Kumon
3569 Kumon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la japana edukisto Toru Kumon, fondinto de la Centro Kumon de esploroj pri eduko en Osako.
Pohoří (Plánice)
Pohoří estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plánice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 5 km nordoriente de Plánice. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pohoří situas en katastra teritorio Pohoří u Lovčic kun areo 4,06 km².
En la katastra teritorio de la vilaĝo troviĝas signifa fazanejo, kie estas krom komunaj fazanoj bredataj ankaŭ longvostaj fazanoj kaj antaŭe ankaŭ komunaj meleagroj.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.
Poltavskaja
Poltavskaja — urbeto, administra centro kaj plej granda loĝloko en Krasnodara regiono, Krasnoarmejska distrikto, Rusio.
La urbeto situas en la delto de rivero Kuban, kaj ĉirkaŭita de rizkampoj, pli nord-okcidente ol Krasnodaro kaj je 11 km pli norde ol Slavjansk-na-Kubani. En la urbeto funkcias fervoja stacidomo sur la branĉo "Krimsk-Timaŝjovsk".
En la loĝloko troviĝas motobola klubo "Kirovec".
Dutakta motoro
Dutakta motoro estas piŝtomotoro (tipo de eksplodmotoro) kiu liveras laboron dum ĉiu movo malsupren de la piŝto en la cilindroj. Kontraŭe al kvartakta motoro, de kiu la piŝtoj liveras laboron dum ĉiu dua movo malsupren.
Ĝenerala principo
Malglate oni povas kompari dutaktaktan motoron kun kvartakta motoro, kun la diferenco ke tio kio ĉe la kvartakta motor estas separita en tempo, ĉe dutakta motor estas separita en spaco. La krankŝaftujo dum la duono de la tempo tranprenas la rolon de la cilindrospaco. Tio tuj montras la malavantaĝon de tiu tipo motoro: la krankŝaftujo ne povas esti uzata por la lubrikado. Oni bezonas alian lubrikadon, interalie mikslubrikadon (miksado de fuelo kun oleo). La avantaĝo de la dutakta motoro estas ke dum la sama tempo ĝi liveras pli da laboro. La povumo estas por la sama maso ankaŭ pli granda, aŭ alie esprimata (plej ofte pli grava) dutakta motoro povas liveri la saman povumon per pli malgranda maso kiel kvartakta motoro.
Triklorofenokso-acetata acido
Triklorofenokso-acetata acido, triklorofenokso-etanoata acido aŭ C8H5Cl3O3 estas ĉefa kombinaĵo de la Oranĝa agento, tre uzata en la Vjetnama milito, kune kun napalmo, du alte mortigaj armiloj. La ambaŭa uzo estis malpermesata pro la kruelaĵo de la kaŭzataj konsekvencoj. Ĝi estas solvebla en etanolo kaj kristaliĝas ekde benzeno. En ĉeesto de natria hidroksido ĝi estigas akvo-solveblajn alkanolaminajn salojn. Komerca produkto kutime troviĝas sub la formoj de aminaj aŭ esteraj derivaĵoj, ofte miksita kun duklorofenokso-acetata acido.
Proprecoj
Triklorofenokso-acetata acido estas sinteza aŭksino, derivaĵo de la fenokso-acetata acido uzata kiel senfoliiganto de trudherboj. Ĝi estis disvolvita en la jardeko 1940 kaj estis vaste uzata en agrikulturo ĝis ĝia foruzo en 1970 pro la alta tokseco. Ĝi estas tre damaĝa substanco kaj ĝia manufakturado makuliĝas per spuroj da dioksano, kiu estas kancerogena kaj persista organika poluciaĵo kun longedaŭraj efektoj sur la vivmedio. Altaj dozoj de ĉi-herbicido rezultas en malforteco, kapdoloroj, kapturnoj, naŭzoj, abdomenaj doloroj, neŭromuskolaj malordoj, hipotensio, renaj kaj hepataj damaĝoj kaj malakcelata neŭropatio.
Halogenidaj derivaĵoj de acetata acido
<Gallery> Fluoroacetic acid 3D.png| Unufluoroacetata acido Difluoroacetic acid 3D 2.png| Dufluoroacetata acido Trifluoroacetic acid 3D.png| Trifluoroacetata acido </Gallery> <Gallery> Chloroacetic acid 3D.png| Unukloroacetata acido Dichloroacetic acid 3D.png| Dukloroacetata acido Trichloroacetic acid 3D.png| Trikloroacetata acido </Gallery> <Gallery> Iodoacetic acid 3D.png| Unujodoacetata acido Diiodoacetic acid3D.png| Dujodoacetata acido Triiodoacetic_acid3D.png| Trijodoacetata acido
</Gallery> <Gallery> Bromoacetic acid 3D.png| Unubromoacetata acido Dibromoacetic acid 3D 2.png| Dubromoacetata acido Tribromoacetic acid3D.png| Tribromoacetata acido
</Gallery> <Gallery> MCPA molecule ball.png| Unuklorofenokso-acetata acido 2,4-Dichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls-2.png| Duklorofenokso-acetata acido 2,4,5-Trichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls.png| Triklorofenokso-acetata acido </Gallery>
Morris William Travers
Morris William Travers (1872-1961) estis angla kemiisto, kiu laborante kun William Ramsay, malkovris la kemiajn elementojn Ksenono, Neono kaj Kriptono. Lia sindedico al la raraj gasoj donis al li la kromnomon Travers de la Raraj Gasoj en la sciencaj cirkloj. Li estis membro de la Reĝa Societo de Londono
Anglaj kemiistoj
<Gallery> dosiero:Cavendish_Henry_signature.jpg| Henry Cavendish (1731-1810) dosiero:Joseph_Banks_1773_Reynolds.jpg| Joseph Banks (1743-1820) dosiero:Charles_Hatchett_2.jpg| Charles Hatchett (1765-1847) </Gallery> <Gallery> dosiero:Wollaston_William_Hyde_Jackson_color.jpg| William Hyde Wollaston (1766-1828) dosiero:Dalton_John_desk.jpg| John Dalton (1766-1844) dosiero:William_Ramsay_working.jpg| William Ramsay (1852-1916) </Gallery>
Stanový
Stanový estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zlatá Olešnice en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sude de Zlatá Olešnice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Stanový estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1502.
Naskiĝintoj
En Stanový naskiĝis Antal Stašek kaj rezistmovadano Josef Zeman.
Memorindaĵoj
Signifa konstruaĵo estas naskodomo de verkisto Antal Stašek, patro de Ivan Olbracht. La domo estas alirebligita al publiko kaj troviĝas en ĝi ankaŭ biblioteko. Troviĝas ĉi tie statuaro de La plej sankta Triunuo el la jaro 1836.
Turismo
Kondukas tra ĉi tie verda turisma marko ĝis Návarov (5 km) kaj ĝis Vysoké nad Jizerou.
Elementoj de Eŭklido
Ĉi tiu libro siatempe estis tre grava paŝo antaŭen en la historio de matematiko, ĉar ĝi rigore pruvis matematikajn asertojn surbaze de malmultaj postulatoj, kaj tiel estis la bazo por la moderna koncepto de matematika pruvo.
Speciale, la 5-a postulato aperigis gravajn diskutojn inter matematikistoj pri ĝia neceseco; tiuj diskutoj daŭris ĝis la tempo de Carl Friedrich Gauss.
La verko de Eŭklido komencas en la unua libro kun serio de definoj, postulatoj kaj komunaj nocioj. Jen:
Difinoj
1. Punkto estas tio kio ne havas partojn.
2. Linio estas longitudo sen larĝo.
4. Rekta linio estas tia linio, kiu same kuŝas de la punktoj estantaj en si.
5. Surfaco estas tio kio nur havas longitudon kaj larĝon.
7. Ebena surfaco estas tia surfaco, kiu same kuŝas de la linioj estantaj en si.
8. Ebena angulo estas la reciproka klino de du linioj kiuj troviĝas en ebeno kaj ne estas en rekta linio.
9. Kiam la linioj, kiuj entenas la angulon, estas rektaj; la angulo tiam nomiĝas rektalinian angulon.
10. Kiam rekto starigita sur alia rekto formas egalajn apudajn angulojn, tiam ĉiu egala angulo estas rekta kaj la starigita rekto nomiĝas perpendiklan de tiu sur kiu ĝi estas.
11. Malakuta angulo estas la angulo kiu estas pli granda ol rekta angulo.
13. Limo estas tio, kio estas ekstremo de io.
14. Figuro estas la enhavito de unu aŭ pluraj limoj.
Bogata
Bogata povas esti:
Elementoj de Eŭklido
Difinoj
15. Cirklo estas ebena figuro entenita de unu linio [kiu nomiĝas cirkonferenco] tia ke ĉiuj rektoj, falantaj sur ĝi ekde unu punkto de la punktoj estantaj interne de la figuro, estas reciproke egalaj.
16. Kaj la punkto momiĝas centro de la cirklo.
17. Diametro de cirklo estas iu ajn rekto strekata tra la centro de la cirklo, ĉi tiu rekto ankaŭ dividas la cirklon laŭ du egalaj partoj.
''18. Duoncirklo estas la figuro entenita inter la diametro kaj la cirkonferenco sekcata de ĝi. Kaj la centro de la duoncirklo estas la sama centro de la cirklo.''
19. Rektaliniaj figuroj estas tiuj entenitaj de rektoj, trilateraj estas tiuj entenitaj de tri, kvarlateraj estas tiuj entenitaj de kvar, multlateraj estas tiuj entenitaj de pli rektoj ol kvar rektoj.
20. El la trilateraj figuroj, egallatera triangulo estas tiu kiu havas la tri laterojn egalajn, izocela estas tiu kiu havas nur du laterojn egalajn, skalena estas tiu kiu havas la tri laterojn malegalajn.
21. Krome, el la trilateraj figuroj, rektangula triangulo estas tiu kiu havas unu rektan angulon, malakutangula estas tiu kiu havas unu malakutan angulon, akutangula estas tiu kiu havas la tri angulojn akutaj.
22. El la kvarlateraj figuroj, kvadrato estas tiu kiu estas egallatera kaj rektangula, rektangulo estas tiu kiu estas rektangula tamen ne egallatera, rombo estas tiu kiu estas egallatera tamen ne rektangula, romboido estas tiu kiu havas la kontraŭaj anguloj kaj lateroj reciproke egalaj, tamen ĝi ne estas egallatera nek rektangula; kaj oni nomu trapezojn al ceteraj kvarlateraj figuroj.
23. Paralelaj rektoj estas tiuj kiuj estantaj en la sama ebeno kaj plilongigataj senfine al ambaŭ flankoj, ne troviĝas reciproke en neniu de ili.
Postulatoj
1. Oni postulu streki rektan linion ekde iu ajn punkto ĝis iu ajn punkto.
2. Kaj plilongigi senĉese finan rekton por rekta linio.
3. Kaj desegni cirklon kun iuj ajn centro kaj distanco.
4. Kaj ĉiuj rektaj anguloj esti reciproke egalaj.
5. Kaj se unu rekto incidanta sur du rektoj faras ke la internaj anguloj de la sama flanko estu malpli larĝa ol du rektaj anguloj, la du senĉese plilongigataj rektoj troviĝos en la flanko en kie estas la anguloj kiuj estas malpli largaj ol du rektaj.
Komunaj nocioj
1. La aĵoj egalaj je unu mem aĵo estas reciproke egalaj.
2. Kaj se oni aldonu egalajn aĵojn al egalaj aĵoj, la tutaĵoj estas egalaj.
3. Kaj se oni demetu egalajn aĵojn el egalaj aĵoj, la restaĵoj estas egalaj.
4. Kaj la reciproke koincidaj aĵoj estas reciproke egalaj.
5. Kaj tuto estas pli granda ol parto.
Post la definoj, postulatoj, kaj komunaj nocioj venas la propozicioj, kiuj disvolvas la geometriajn temojn.
PROPOZICIO 1: Konstrui egallateran triangulon sur donata fina rekto.
AB estu la donata fina rekto.
Do, oni devas konstrui egallateran triangulon sur la rekto AB. ''Priskribu la cirklon BCD kun la centro A kaj la distanco AB [Post. 3], kaj similmaniere priskribu la cirklon ACE [Post. 3], kaj streku la rektojn CA, CB ekde la punkto C en kie la cirkloj reciproke sekcas, ĝis la punktoj A, B.''
''Ĉar la punkto A estas la centro de la cirklo BCD, AC kaj AB estas egalaj [Def. 15]; ĉar la punkto B estas la centro de la cirklo CAE, BC kaj BA estas egalaj [Def. 15]; sed oni pruvis ke CA kaj AB estas egalaj; do ĉiu rekto CA, CB estas egala je AB. Nu, la aĵoj kiuj estas egalaj je unu mem aĵo, estas ankaŭ reciproke egalaj [K. N. 1]; do CA kaj CB estas ankaŭ egalaj; do la tri CA, AB, BC estas reciproke egalaj.''
''Do, la triangulo ABC estas egallatera kaj estas konstruita sur la donata fina rekto AB. Ĉi tio estas kion oni devis fari.''
PROPOZICIO 2: Meti rekton, kiu estu egala je donata rekto, en donata (laŭ ekstremo) punkto.
A estu la donata punkto, kaj BC estu la donata rekto.
Do, oni devas meti rekton, kiu estu egala je la donata rekto BC, en la punkto A.
''Do, streku la rekton AB ekde la punkto A ĝis la punkto B [Post. 1] kaj konstruu sur ĝi la egallateran triangulon DAB [I, 1], kaj AE, BZ estu la rezultatoj de plilongigi la rektojn DA, DB laŭ rekta linio [Post. 2] ; kaj desegnu la cirklon CHF per la centro B kaj la distanco BC, kaj similmaniere desegnu la cirklon HKL per la centro D kaj la distanco DH [Post. 3].''
''Ĉi tiel, ĉar la punkto B estas la centro de la cirklo CHF, BC kaj BH estas egalaj. Similmaniere ĉar la punkto D estas la centro de la cirklo HKL, DL kaj DH estas egalaj. Do la resta parto AL kaj la resta parto BH estas egalaj [K. N. 3]. Nu oni pruvis ke ankaŭ BC kaj BH estas egalaj; do ĉiu rekto AL, BC estas egala je BH. Kaj la aĵoj, kiuj estas egalaj je unu mem aĵo, estas reciproke egalaj [K. N. 1]; do ankaŭ AL kaj BC estas egalaj.''
Do, en la donata punkto A oni metis la rekton AL kiu estas egala je donata rekto BC Q. E. F. (Quod erat faciendum).
Sekvo
Oni atribuis al Teono de Aleksandrio la refandiĝon de la Teorioj de la Elementoj kaj de la Optiko de Eŭklido.
Münster
Münster (germane "granda preĝejo" aŭ "katedralo", el la latina monasterium = "monaĥejo") estas la nomo de pluraj lokoj:
Cristuru Secuiesc
Cristuru Secuiesc (hungare: Székelykeresztúr, germane : Kreutz) estas urbo situanta en la Târnava Mare nordoriente de Sighișoara. Administre apartenas al la urbo la vilaĝoj Betești (ekde 2004) kaj Filiaș.
Historio
Ĝi estis kamparurbo ekde la 15-a jarcento ĝis 1886 kaj post tiu komunumo ĝis 1956, kiam denove ĝi fariĝis urbo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Székelykeresztúr apartenis al Hungario (Udvarhely).
Daktari
Daktari estas konata usona televida serio el la jaroj 1966-1969 pri kuracejo, troviĝanta en sovaĝejo, por malendomigitaj bestoj, kiuj unue estis sovaĝaj kaj poste ili fariĝos amikaj. La serio havas estimatajn 89 partojn, el kiuj ĉiu daŭras 60 minutojn (la tempo varias en la diversaj landoj). La serion produktis la usona bestofilmisto Ivan Tors, kiu ankaŭ produktis Flipper kaj aliajn filmojn.
Enhavo
La nomo Daktari estas la svahila vorto por "kuracisto". La usona bestkuracisto Dr-o Marsh Tracy (Marshall Thompson - „Daktari“) laboras en Afriko kaj laboras en la Wameru-Beststacio. Helpas la filino Paula (Cheryl Miller) kaj la amerikano Jack Dane (Yale Summers) kaj Mike (Hari Rhodes). Krome lin subtenas Hedley (Hedley Mattingly). Plej konataj tamen estas la bestoj, la gaja simieto Judy kaj la leono Clerens, kiu suferas je strabismo. Ĉiu parto temas pri bestoprotektado. Multfoje oni batalas kontraŭ fihomoj, kiuj ĉasas neleĝe la kompatindajn bestojn. Ĉio ligita kun belaj pejzaĝaj registroj.
Cetere
La bazo de la serio estas la filmo Clarence, la leono kun strabismo (Clarence, the Cross-Eyed Lion, 1965) de la reĝisoro Andrew Marton. Kiel ĉe Daktari ankaŭ aktoras Marshall Thompson kaj Cheryl Miller. La tutan serion oni filmis en Kalifornio kaj ne en Afriko.
Jacques Pâris de Bollardière
Jacques Pâris de Bollardière (nask. 16-an de decembro 1907 en Châteaubriant, departemento Loire-Atlantique - mort. 22-an de februaro 1986 en Guidel, departemento Morbihan) estis franca generalo de brigado partopreninta en la Dua Mondmilito, la militoj de Hindoĉinio kaj de Alĝerio, kaj kiu fariĝis granda figuro de la neperforto en Francio.
Biografio
Filo de ŝipara oficiro, Jacques Pâris de Bollardière studis en la kolegio Saint-Sauveur de Redon antaŭ ol eniri la militlernejon Prytanée de La Flèche. Li eniris en 1927 en la speciala militlernejo de Saint-Cyr, de kie la estontaj oficiroj eliras post du jaroj kun la minimuma grado de sub-leŭtenanto. Tie li distingiĝis pro sia libera kaj kontestema spiritostato. Pro tio li eliris nur post tri jaroj el tiu fama lernejo nur kiel ĉefserĝento. Postenigita en la 103a RIA (Alpa Infanteria Regimento) de Bastia, en Korsiko, li ricevis en 1932 la gradon de leŭtenanto. Engaĝita en 1935 en la Fremdula Legio, li estis postenigita en la 1a Fremda Infanteria Regimento en Saïda, en Egiptio, sendita al Marrakech, Maroko la sekvantan jaron.
Postenigita en la 13a duon-brigado de la Fremda Legio en februaro 1940, li fariĝis kapitano kaj partoprenis en la kampanjo de Norvegio. Elŝipiĝinta en Brest la 13an de junio, li konstatis subitan armean disfuĝegon kaj decidis atingi Londonon. Enŝipiĝinta sur trolŝipo en Paimpol, li tuj aliĝis al la Liberaj Francaj Fortoj (Forces françaises libres : FFL), pro kio li estis kondamnita al morto fare de la registaro de Vichy (Marŝalo Pétain).
Jacques de Bollardière partoprenis en ĉiuj bataloj de la FFL kun la 13a duon-brigado de la Fremda Legio. Sine de tiu trupunuo, li partoprenis en la kampanjoj en Gabono en novembro 1940, kaj en Eritreo, kie lia rolo en la preno de Massaoua igis lin esti ordenigita je la Kruco de la Liberigo. Kun la 1a Libera Franca Leĝera Divizio, li poste partoprenis en kampanjo en Sirio. Promociita kiel batalionestro en septembro 1941, li komandis la 1an Fremdan Batalionon en Libio, i.a. dum la batalo de El Alamein, kie li estis vundita ĉe brako pro bombeksplodo. Enhospitaligita dum ok monatoj, li revenis al sia unuo la 15an de junio 1943 en Sousse, en Tunizio.
En oktobro 1943, li eniris la Centran Buroon de Spionado kaj Agado de la Libera Francio (Bureau central de renseignements et d'action - BCRA). Paraŝutita en Mourmelon la 12an de aprilo 1944, li komandis la mision "Citronnelle " (Citronelo), kiu devis organizi makison de Manises, loko proksima de Revin, en Ardenoj. Malbone armitaj, organizitaj kaj preparitaj, 106 makisanoj izolitaj en la arbaro, sen ebleco ricevi subtenon, estis masakritaj fare de SS-anoj. De Bollardière komandis poste la 3an Regimenton de Paraŝutistaj Ĉasistoj (Régiment de Chasseurs Parachutistes - RCP) / 3a SAS de la SAS-Brigado, kun kiu li estis paraŝutita en Nederlando la 7an de aprilo 1945.
Jacques de Bollardière estis unu el la francoj la plej ordenitaj de la Dua Mondmilito : Granda Oficiro de la Honora Legio, Kompano de la Liberigo, dufoje ordenita je la brita DSO (Distinguished Service Order - Ordeno de Distingita Servo), ktp.
Li estis promociita leŭtenanto-kolonelo fine de la milito kaj komandis la du françajn SAS-skadrojn (2a kaj 3a RCP), kunfanditaj en la 1a RPIMa (Régiment de Parachutistes d'Infanterie de Marine / Regimento de Paraŝutistoj de Mar-Infanterio] en februaro 1946. Elŝipiĝinta en Sajgono kun la ekspedicia franca trupo en Ekstrem-Oriento, unu monaton li revenis al Francio en 1948 kaj komandis la aertrupojn en Indoĉinio de 1950 ĝis 1953.
Postenigita en la Centro de altaj militistaj studoj en oktobro 1953, poste en la Milit-Lernejo, li komandis du brigadojn en Alĝerio en julio 1956. En decembro de la sama jaro, li estis promociita Generalo de brigado : tiam li estis la plej juna generalo de la franca armeo.
Engaĝiĝo kontraŭ la torturo en Alĝerio
Jacques de Bollardière estas la sola supera oficiro kiu malkaŝe kondamnis la torturon (oni diris : "iuj procedoj"), kiun praktikis parto el la franca armeo dum la milito de Alĝerio en la serĉado de informoj. Pro tiu publike esprimita opinio, li estis sankciita je 60-taga arestado (t. n. "arrêt de forteresse - "aresto de fortikaĵo", la plej alta nivelo de puno por oficiro) en la apudpariza urbo La Courneuve[2].
Kelkajn jarojn poste, li skribis : "Mi pensas kun senlima respekto al tiuj el miaj fratoj, arabaj aŭ francaj, kiuj mortis same kiel Kristo, en la manoj de siaj samuloj, skurĝitaj, torturitaj, kripligitaj je la vizaĝo pro la malestimo de la homoj".
Li subtenis Jean-Jacques Servan-Schreiber en lia publika kondamno de la torturo.
Demetita de sia funkcio, li estis poste nomumita adjunkto de la supera generalo komandanto de la armeaj fortoj de la defendo-zono AEF-Cameroun (Ekvatora Franca Afriko - Kameruno) kaj poste al Koblenco en Germanio, t.e. nur honorpostenoj kiuj malproksimigis lin je ordonpovo kja komanda funkcio. Li eksiĝis el la armeo en la momento de la puĉo de la Generaloj okazinta en Alĝero en aprilo 1961 ĉar li ne povis ricevi postenon tie, kiel li deziris.
Tiuokaze, li deklaris : "La militista puĉo de Alĝero decidigas min forlasi la armeon kiu kontraŭstaras la landon. Tute ne antaŭvideble estis por mi fariĝi kunkulpulo en totalisma aventuro."
Neperforto
Dum du jaroj, Jacques de Bollardière laboris kiel ataŝeo de direkcio en la entrepreno de ŝipkonstruado La Perrière à Lorient.
Harry Burleigh
Burleigh estis akceptita, per stipendio, en la prestiĝa National Conservatory of Music en Novjorko kiam li estis 26-jaraĝa. Li atingis stipendion kun la helpo de Frances MacDowell, patrino de la komponisto Edward MacDowell, kaj finfine ludis kontrabason en la konservatoria orkestro. Kvankam dekomence la Konservatorio malakceptis la aliron de Burleigh, citante malaltajn gradojn, Srino. MacDowell insistis, ke li klopodu sian eniran ekzamenon denove. Tagojn poste, li ricevis la stipendion.
Jacques Pâris de Bollardière
Neperforto
Li fariĝis aktiva membro, kun sia edzino Simone, de la Movado por Neperforta Alternativo. Li partoprenis en la movado de defendo de Larzako minacita pro plivastigo de militista trejneja kampo. La 17an de julio 1973, li estis arestita ekster la teritoria marzono de Moruroa dum li neperforte manifestaciis kontraŭ la atmosferaj nukleaj provoj (kaj pli ĝenerale kontraŭ la nuklea malinstigo). La franca militŝiparo kontrolis lian velŝipon "Fri" dum ĝi estis ekster la teritoria marzono (sed interne de la sekurecperimetro fiksita antaŭ provo de bombo). La "Komando Bollardière" konsistis el Jean Toulat, Jean-Marie Müller kaj Brice Lalonde.
Li estis ankaŭ prezidanto de la asocio Logement et promotion sociale (Loĝigado kaj socia promocio) de 1968 ĝis 1978, membro de bretonaj regionistaj asocioj kaj teoriisto de la neperforta civilia defendo. Tiuj konvinkoj estas nedisigeblaj de la kristana kredo.
Okaze de la leĝo de rehabilito de la puĉistaj militistoj de 1982, certaj oficiroj rezistintaj al la puĉo estis ree enigitaj inter la kadroj; generalo Bollardière opiniis tiun paralelecon neprava kaj tiun geston malfrua kaj rifuzis saman pritrakton.
Li mortis en sia hejmloko Vieux-Talhouët la 22an de februaro 1986, kaj estis entombigita en Vannes.
Memore al Jacques Pâris de Bollardière
Aliaj urboj jam antaŭe honirigis lian memoron per nomigo de placo ("place") aŭ skvaro ("square") kaj strato ("rue") :
En Redon, kie Jacques de Bollardière estis lernanto, kaj en Vannes, kie li estas entombigita, ne sukcesis ĝis nun klopodoj por nomigi vojon memore al li.
Ĉefa fonto
La baza materialo de tiu ĉi artikolo fontas el la franclingva versio de Wikipedia.
Obeluso
Obeluso povas signifi:
5265 Schadow
5265 Schadow estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
33346 Sabinedevieilhe
33346 Sabinedevieilhe estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
5265 Schadow
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana (prusa) skulptisto Johann Gottfried Schadow (1764–1850).
33346 Sabinedevieilhe
Nomo
Ĝia nomo honoras la suprenirantan francan sopraninon Sabine Devieilhe. Ŝi diplomoĝis kun unua premio ĉe la Nacia supera konservatorio de muziko kaj danco de Parizo en 2011 kaj triumfis en Lakmé ĉe la Komika-Opero en 2014.
Novbaso
Novbaso (propalingve Novbasa, el novi kaj basa, laŭvorte "nova lingvo") estas planlingvo farata de Elia Ansaloni ekde 2013. Ĝi estas izolanta lingvo kun tutmonda vortprovizo. Tiu estas reflektita en lia moto "Ab hol dunya, pro hol dunya", kiu signifas "El la tuta mundo, por la tuta mundo".
Fonologio
La Novbaso uzas 26 literojn de la latina alfabeto: a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z
Kelkaj literoj estas prononcata malsame al Esperanto:
Litero v povas esti prononcata ekvivalente kiel "v" aŭ "ŭ". La antaŭlasta silabo estas ĉiam la forta, krom de malmultaj vortoj en kiuj apostrofo markas alia silabo (ekz halo').
Morfologio
Substantivoj ne ŝanĝas en nombro. Kiam ĝi estas necesa, la singularo estas indikita per la determina artikolo al aŭ la nedetermina artikolo un, dum la pluralo estas indikita per la vorteto men.
Krom se ĝi estas precizigita alimaniere, substantivoj estas neŭtralaj. Maskla kaj ina substantivoj estas faritaj per aldono, respektive, de la prefiksoj man kaj fem. Malmultaj substantivoj havas distinga maskla, ina aŭ neŭtra formoj. Verboj ne ŝanĝas eĉ ne en tempoj aŭ modoj. Vortetoj estas uzata anstataŭ verba konjugacio. Es (esti) estas la nura neregula verbo.
Sintakso
La Novbaso havas neliberan sintakson. Ĝia baza vortordo estas: subjekto - verbo - objekto. Adjektivoj antaŭas la substantivoj.
Vortoj
La vortoj devenas de diversaj lingvoj de la tuta mondo. Vortoj pruntitaj de multaj lingvoj estas ofte preferitaj. La ĉefa fonto lingvoj estas eŭropaj, slavaj, hind-arjaj, araba, ĉina, bantuaj kaj indonezia.
Ekzemploj
Patro Nia en Novbasa.
Noy Patro, ke es in akax Tuy nam ba ge-fa santi Tuy van-go ba veni Tuy vol ba ge-fa Kam in akax, so sur arda Da hodi a no noy din pan Va pardon a no noy utan Kam no pardon le a noy utan-ja Va ne dukti no in temptati Lekin azad no ab mal
''Mey nam es Sol. Me es muce svetli. Me surit in tungi va, kvan me es sur, he es din. Me kan per voy janela yu mey ayk tam svetli kvam kin, va me bola a vo kvan he es sur-sta-vakti. Va me bola a vo: Lan-jen, sur. Me svetli ne ut vo nen sta in bed ra somni, lekin ut vo nen sur-sta va rabot, ut vo cita va jalan.''
Traduko: Mia nomo estas Suno. Mi estas tre brila. Mi leviĝas en la oriento, kaj kiam mi leviĝas, estas tago. Mi rigardas tra via fenestro per mia okulo tiel brila kiel oro, kaj mi diras al vi, kiam estas horo por leviĝi. Kaj mi diras al vi: Mallaboremulo, ellitiĝu. Mi ne brilas tial, ke vi povu resti en la lito dormante, sed ke vi povu leviĝi kaj labori, ke vi legu kaj promenu.
Riocaud
Riocaud - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Riucau - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bokel
Bokel havas diversajn signifojn:
Eduardo Zamacois
Eduardo ZAMACOIS (naskiĝis en 1876 en Piñar del Rio, Kubo, mortis en 1972), estis hispana verkisto.
Zamacois komencis sian karieron kiel ĵurnalisto, profesio en kiu li restis dum multaj jaroj. Dum la Unua Mondmilito li estis korespondanto en Parizo de La Tribuna. Kiam li estis 19-jaraĝa, li publikigis sian unuan libron La enferma (La Malsanulino). En Zamacois aperas unue la literaturo de stilo onirika kaj hedonista, evidenta ĉe la novelo La Enferma(La Malsanulino). En Barcelono li redaktis la revuon Vida Galante (Gracia Vivo), kiu elmontras la saman stilon. Poste li publikigis plurajn verkojn de realisma literaturo, ekz. la trilogio Las Raices (La Radikoj). Zamacois fariĝis konata kiel la unua homo, kiu alportis el Francio la pikareskan novelon, la artan erotikan novelon, kaj la unua kiu kulturigis ilin. Al tiuj noveloj, krude realistaj, li aldonis ankaŭ psikologion, elegantan dececon, la homan forton.
(13041) 1990 OS4
(13041) 1990 OS4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Kino no Tabi
Kino no Tabi (キノの旅 [Kino no Tabi], laŭvorte: Vojaĝo de Kino, por internacia merkato anglalingve nomata Kino no Tabi -the Beautiful World- aŭ Kino's Journey) estas serio de japanaj mangailustritaj romanoj fare de Ŝigusaŭa Kejiĉi. Originale unuaj serieroj de ĝi estas eldonataj en manga-magazino "Dengeki hp" de MediaWorks (branĉo de Kadokawa Bunko). Unua volumo de la serio estis publikigita en 10-a de julio 2000 fare de ASCII Media Works sub komercmarko "Dengeki Bunko". Ĝis 10-a de oktobro 2008 publikiĝis 12 volumoj kaj en Japanio vendiĝis pli ol 5.6 milionoj de kopioj.
13-epizoda animeo surbaze de la romanoj estis produktita fare de la studio A.C.G.T kaj Genco. Ĝi unue estas dissendita ĉe la kanalo WOWOW en Japanio. Ankaŭ aperis du vizualaj noveloj por PlayStation 2. Ili estas eldonitaj fare de ASCII Media Works, la unua en julio 2003, kaj la dua en decembro 2005. Krome, aperis du 30-minutaj OVA-oj, unu en februaro 2005 kaj la dua en aprilo 2007. Al la dua OVA estis aldonita nova epizodo de la mangailustrita romano kiel donaco por aĉetantoj. Krome, vendiĝas artlibro, tri bildlibroj kaj radiodramo. Ankaŭ aperis Gakuen Kino — aparta branĉo de la scenaro de la originala serio.
Scenaro
En la fantasta rakonto, ĉefrolulino Kino (キノ) vojaĝas de lando al lando tra la mondo. La mondo de rakonto estas ege diversa kaj eĉ iom kontraŭlogika. Landoj en ĝi estas malgrandaj, tute sendependaj je historio kaj teknologio, kaj ĉiu enhavas unikan kulturon kaj tradiciojn. Teknologioj ankaŭ tre malsamas de lando al lando, de primitiva nivelo ĝis preskaŭ scienc-fikcia. Ankaŭ foje aperas iuj magiaj elementoj kiel movanta insulo aŭ parolantaj bestoj. Ŝajnas, ke malsamaj landoj plej ofte havas neniun kontakton kun aliaj landoj kaj nur atingas informon pri ili el rakontoj de veturistoj kiel Kino.
En siaj vojaĝoj Kino rigore sekvas regulon, laŭ kiu ŝi ĉiam restas en ĉiu lando dum tri tagoj kaj du noktoj. Ŝi asertas, ke tiu tempo estas ĝuste sufiĉa por lerni ĉion gravan pri iu loko, lasante tempon por esplori aliajn landojn. Tamen, la rakonto havas aludojn, ke eble tio estas nur preteksto, kaj en unu epizodo Kino konfesas "mi timas, ke se mi restos pli longe, mi ne povos foriri".
Hans Rott
Hans Rott (n. 1-an de aŭgusto 1858 en Braunhirschen, hodiaŭ en Vieno; m. 25-an de junio 1884 Vieno) estis aŭstra komponisto kaj orgenisto.
Kino no Tabi
Scenaro
La slogano, kiu ade reaperas en animeoj kaj romanoj estas "La mondo ne estas bela, do ĝi estas" (世界は美しくなんかない. そしてそれ故に美しい. [Sekai ŭa ucukuŝiku nanka nai. Soŝite sore jueni ucukuŝii.]) Tiu slogano, komence ŝajne nelogika, priskribas koncepton, kion reĝisoro de la animeo Nakamura Rjutaro nomas "radikala sento de belo". Kaj en animeo, kaj en ilustrita romano en multaj landoj konfliktoj, malamo, reprezalio kaj absurdo ofte kunekzistas kun belaj pejzaĝoj kaj ĝenerale kun fabela etoso.
Hans Rott
Verkaro
La simfonion E-maĵora de Rott, kiel liaj aliaj verkoj gardataj ekde 1950 en la Aŭstra Nacia Biblioteko, prilaboris Paul Banks en la 1980-aj jaroj, publikis ĝin kaj prezentis unuan fojon en 1989 en Usono. Estas surprize modernaspekta verko, kiu anticipas elementojn el la simfonioj de Gustav Mahler. La komponaĵo ekestis samtempe kun la unua versio de la kantato Das klagende Lied de Mahler kaj naŭ jarojn antaŭ la unua prezentado de ties unua simfonio. Mahler estis kunlernanto de Rott en la kompoziciklaso de Krenn; li konis kaj ŝatis la verkaron de Rott kaj starigis ĝin - laŭmemoroj de Natalie Bauer-Lechner – konscie kaj apreze en ligon kun sia propra kreado. Ĉiuj komponaĵoj de Rotts estas postlasitaj, dumvive nepublikitaj verkoj. Dum kiam Mahler povis forigi aŭ prilabori siajn studo- resp. junaĝoverkojn en pli postaj jaroj, Hans Rott ne havis ĉi tiun ŝancon fronte al la postsekva akcepto.
Kino no Tabi
Scenaro
Apartaj epizodoj de la serio ofte ne havas konekton unu kun la alia, kaj ĉiun oni povas rigardi kiel apartan fablon, starigantan moralajn, etikajn kaj social-filozofiajn demandojn. En intervjuo de Ŝigusaŭa Kejiĉi, kiun li donis al Anime News Network, li asertis, ke, malgraŭ gravaj similecoj de tiu koncepto al "La Eta Princo" fare de Antoine de Saint-Exupéry, ĝi ne estis granda influo al "Kino no Tabi". Fakte, li eĉ ne estis leginta la libron antaŭ komenco de laboro pri la serio. Kiel plej grava inspiro li nomis na "Galaxy Express 999", populara manga-serio de 1970-aj jaroj. En ĝi ĉefrolulo Hoŝino Tecuro veturas per surrealisma kosma trajno tra multaj planedoj, kiuj, same kiel landoj en "Kino no Tabi", estas ege malsamaj kaj sendependaj. Fakte, "Galaxy Express 999" startigis tutan subĝenron de "voja rakonto", kiun poste je certa grado adresis multaj famaj manga- kaj anime-serioj kiel "Cowboy Bebop", "Samurai Champloo", "Ergo Proxy", "Muŝiŝi" kaj ceteraj.
Estas, tamen, grava diferenco inter tiuj serioj kaj "Kino no Tabi": en tiuj serioj la veturoj de ĉefroluloj havas iun pli-malpli difinitan celon, kiu limigas la rakonton kaj aludas al la fino (kvankam ne nepre la fino vere okazas). Do, la rakonto havas, almenaŭ potenciale, komencon kaj finon. Kino, tamen, vojaĝas sen iu celo aŭ kialo. Laŭ la epizodo, kiu priskribas komencon de ŝia vojaĝo, ŝi kreskis en la lando, kie ĉiuj infanoj, kiuj atingas aĝon de 12 jaroj, devas pasi operacion, post kiu ili ne plu havas iujn revojn aŭ emociojn kaj povas labori sen iuj pensoj kaj obei ĉiujn regulojn. Tamen, kiam en la urbo venis vojaĝisto (originala tenanto de la nomo "Kino"), ŝi, pro lia influo, ne volis akcepti la operacion. Pro tio ŝiaj gepatroj provis mortigi ŝin, sed anstataŭe ili hazarde mortigis la vojaĝiston. Kino prenis lian nomon, liajn vestaĵojn kaj lian motorbiciklon, kaj decidis daŭrigi lian vojaĝon, kvankam ŝi ne plu sciis, por kio kaj pro kio li vojaĝis. Tiu situacio kreis el Kino perfektan veturiston, kiu ne havas alian celon krom vojaĝo mem, kaj do ŝia vojaĝo povas esti, teorie, senfina.
Tranĉeo
Tamen la sama konstruaĵo tranĉeo povas celi diversajn atingojn, krom la militajn, ekzemple en konstruado. Laŭ Francisko Azorín tranĉeo estas Longa elfosaĵo farita en tereno por pasigi pli malpli nivele vojon, por formi defluotan kanalon, por serĉi fundamentotan terenon, por militaj celoj, k. c. Li indikas etimologion el la latina transcindere, de trans + scindere (tra tranĉi).
Kudrado
Kudrado signifas kunligon de du (aŭ pli da) partoj de teksaĵo aŭ alia materialo per kudrofadenoj. Tio okazas permane, per kudrilo kaj unu fadeno, aŭ per kudromaŝino kun du fadenoj, supra kaj suba.
La kudrado estas uzata por produkti vestaĵojn, ŝuojn,teksaĵojn por la domo (littukoj, kusenkovriloj, mantukoj, tablotukoj, kurtenoj, ktp), kaj ankaŭ ledaĵojn (valizoj, poŝoj, sakoj, monujoj, ktp), ktp.
Kudrado povas esti laboro (privata, familia aŭ industria) aŭ ŝatokupo.
La plej grava kampo de aplikado por kudrado estas la teksa industrio.
Krom kudrilo oni povas uzi fingringon, por protekti la mezan fingron de la dekstra mano, kiu puŝas la kudrilon.
Historio
La historio de kudrado datiĝas de la Paleolitiko. Kudrado kutime estis uzata por ligi je punkto por punkto haŭtojn de bestoj por produkti veston aŭ ŝirmejon. Ĉe la glacimumio Ötzi, kiu vivis antaŭ pli ol 5000 jaroj, estis trovitaj profesie kudritaj vestaĵoj el kaprofelo kaj bovoledo. La indiĝenaj popoloj de la amerikaj ebenaĵoj uzis kompleksajn metodojn de kudrado por kunigi la pecojn de la tipioj. La kudrado estas asociita al teksado de folioj en Afriko por krei korbojn. La produktado de vesto farita el naturaj fibroj devenas de la Meza Oriento ĉirkaŭ 4000 AC.
En la Mezepoko, eŭropanoj dungis kudristinojn kaj tajlorojn. Tiutempe, la kudrado estis farita ĉefe de virinoj. Por la plej multaj homoj, la vesto estis multekosta kaj la virinoj estis devigitaj tiam kudri ilin por plilongigi ilian vivodaŭron. Kudrado estis uzata ankaŭ por vivtenado.
Fantasmagorio
Fantasmagorio estis formo de teatro kiu uzis modifitan magian lanternon por projekcii terurigajn bildojn kiaj skeletoj, demonoj, kaj fantomoj sur muroj, fumo, aŭ duon-travideblaj ekranoj, ofte uzante reenan projekciadon. La projekciilo estis movebla, kaj permesas ke la projekciitaj bildoj moviĝu kaj ŝanĝu grandojn sur la ekrano, kaj multajn projekciajn aparatojn kiuj permesas rapidan ŝanĝon de diversaj bildoj. Inventita en Francio fare de belga kuracisto en la fino de la 18a jarcento, ĝi akiris popularecon tra plej el Eŭropo (ĉefe en Anglio) tra la tuta 19a jarcento.
Varmigilo
Varmigilo estas ĝenerala termino pri maŝino aŭ ilo kiu estas uzata por plialtigi la temperaturon de io. Ofte, ĝi estas peco da pli granda aparato. Ekzemple, forno, panrostilo kaj radiatoro uzas varmigilon, kaj iame estas konata kiel varmigilo.
Unu metodo por fari varmecon estas ŝangi elektron al varmo per ĵula efiko. Elektro kiu pasas tra la konduktilo plivarmigas kiam ĝi havas rezistancon.
Friedewald (Westerwald)
Friedewald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
21435 Aharon
21435 Aharon estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Terri Aharon, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2005, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Hunter College High School de Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
8-a simfonio (Dvořák)
La 8-a simfonio en G-maĵoro, Op. 88, B. 163, estas simfonio de Antonín Dvořák, komponita en 1889 en Vysoká u Příbramě, Bohemio, okaze de lia elekto por la Bohemia Akademio de Scienco, Literaturo kaj Artoj. Dvořák dirigentis la premieron en Prago la 2an de februaro 1890. Kontraste kun aliaj simfonioj kaj de la komponisto kaj de la periodo, la muziko estas feliĉa kaj optimisma. Ĝi estis origine publikigita kiel 4-a simfonio.
Tipa ludado de la simfonio daŭras ĉirkaŭ 36 minutojn, kio faras ĝin unu el la plej mallongaj simfonioj de Dvořák.
Giovanni Gabrieli
Giovanni GABRIELI (naskiĝis en 1553–1556?, mortis la 12-a de aŭgusto, 1612) estis Italia komponisto kaj orgenisto. Li estis unu de la plej influaj muzikistoj de lia tempo, kaj reprezentas la kulmino de la Venecia Skolo, ĉe la tempo de la ŝanĝo el Renesanca al Baroka stilo.
Vivo
Gabrieli ankaŭ unuiĝis kun la Kunfrataro de San Rocco, plia Venetian kirko, ĉe kio iom da la grandaj famaj kantistoj kaj instrumentistoj en Italio ludis; viva priskribo de la muziko tie travivas en la vojaĝadaj memuaroj de la Angla verkisto Thomas Coryat.
Gabrieli estas malsana pli kaj pli post proksimume 1606, ĉe kio tempo kirkaj autoritatoj komencis nomumi deputitojn transpreni devojn ke li ne povas plilonge fari, kaj li mortis en 1612, de komplikaĵoj el rena ŝtono.
Muziko kaj stilo
Kvankam Gabrieli komponis en multaj de la formoj aktuala ĉe la temo, li klare preferis sakran vokan kaj instrumentan muzikon. Tuto de lia sekula voka muziko estas relative frua; malfrua en lia kariero li koncentris sur sakra voka kaj instrumenta muziko kio ekspluatis sonorecon por maksimuma efiko.
Simila ol komponistoj antaŭ kaj post si, li uzis la nekutiman aranĝon de la kirko de Sankta Marko, kun ĝia du ĥoraj subtegmentoj frontas unu la alia, to krei trafajn spaciecajn efikojn. Plej de liaj verkoj komponiĝis por ke ĥoro aŭ instrumenta grupo unua audiĝas el la maldekstra, sekvanta de respondo el la muzikistoj al la dekstra (antifono). Kiam ĉi tio plurĥora stilo estis ekzistanta por jardekoj—eble Adrian Willaert estis la unua fari uzadon de ĝi, almenaŭ en Venecio—Gabrieli estis la unua uzi singarde determinatajn groupojn de instrumentoj kaj kantoj, kun precizaj instrukcioj por instrumentado, kaj en pli ol du grupoj. La akustikoj estis tiel en la kirko—kaj ili ŝanĝis malgrande en kvarcent jaroj—ke instrumentoj, rekte pozicigata, povis aŭdiĝi kun perfekta klareco ĉe malproksimaj punktoj. Tiel instrumentado kio aperas stranga sur papero, eksemple unuopa kordinstrumenta ludanto kontraŭ granda grupo de latunaj blovinstrumentoj, povas fariĝi soni, en Sankta Marko, en perfekta balanco.
GABRIELI estis originala ne sole en lia uzado de instrumentado, sed en lia evoluado de dinamika markaĵoj. Lia Sonata pian e forte (Sonato en mallaŭta kaj laŭta) esta eble la plej frua verko uzi dinamikaĵojn; certe ĝi estas la plej frua influeca verko fari tiel. En adicion, li estis unu de la unua komponistoj uzi konstanta baso, teknio populariĝis en muzika kolekto de 1602 de Viadana.
Likurgo
Likurgo (latine Lycurgus) estas en la helena mitologio nomo de kelkaj personoj.
La Kapitanfilino
La Kapitanfilino aŭ La Filino de la Kapitano ( Капитанская дочка) estas historia romano de Aleksandr Puŝkin pri la kamparana ribelo de kozakoj, gvidataj de Emeljan Pugaĉov, kontraŭ la Rusa Imperio en la jaroj 1773 ĝis 1775. La rusa originalo datiĝas de 1836, kiam ĝi aperis en la literatura gazeto Sovremennik. Ĝi estas esperantigita fare de Maria Ivanovna Ŝidlovskaja. La 176-paĝa tradukaĵo aperis en Berlino ĉe eldonejo Rudolf Mosse en 1927 en la serio "Biblioteko Tutmonda" kiel numerojn 15–17.
Likurgo
Likurgo - trakia reĝo
El la portantoj de tiu ĉi nomo estis la plej konata trakia reĝo Likurgo, filo de la reĝo Drianto. Origine li estis amiko de la dio Dionizo, sed pli poste li komencis persekuti lin, ĉar en vino li vidis ruiniĝon de la homaro. Kiam foje Dionizo kun sia tuta sekvantaro vizitis Trakion, Likurgo la sekvantaron dispeligis, kelkaj Bakĥantinojn kaptis, kelkajn eĉ mortigis kaj Dionizo mem devis savi sin per forkuro kaj salto en maron. Tiam alkuris por helpi al li diino Tetiso. Pro tiu ĉi perfido Dionizo Likurgon kruele punis: sendis kontraŭ li frenezecon, en kiu la reĝo mortigis sian propran filon kaj dehakis siajn krurojn opiniante, ke detruas viton. Laŭ alia versio tiun ĉi punon sendis kontraŭ Likurgo la plej alta dio Zeŭso mem. Tio ankoraŭ nesufiĉis, la reĝolandon masakris pesto, komencis longa rikoltmanko. Laŭ orakolo ĝi ne ĉesos ĝis kiam Likurgo vivos. Furiozanta popolo venigis la reĝon sur monto Pangaiono kaj tie disŝirigis lin per ĉevaloj.
Likurgo - nemea reĝo
Tiu ĉi reĝo havis edzinon Eŭridikon (ŝi havas nenion komunan kun edzino de Orfeo), lia filo estis Ofelto, kiu pereis tuj en komenco de la milito Sep kontraŭ Tebo, kio kulpigis lia vartistino Hipsipilo, estinta reĝino sur insulo Lemnos.
Likurgo - sparta leĝdonanto
deveninta el la reĝa familio. Eble en la 9-a jarcento a.K. li transprenis siajn leĝojn el Kreto kaj donis al Spartanoj ilian konstitucion. En Sparto li havis templon, kie estis adorata. Nun oni ne povas decidi, ĉu li estis historia figuro, aŭ li origine estis dio de lumo, kies kulto en Sparto ekzistis.
Lunery (stacidomo)
Lunery estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lunery, en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bourges - Miécaze (695000).
Recanto das Emas
Recanto das Emas estas administra regiono, neoficiale grandurbo en en Brazilo kun kodo RA XV. La loknomo devenis de tipa planto en tiu loko.
Klimato
Recanto das Emas situas en humida subtropika klimato. La jara averaĝa temperaturo estas 20 °C. Jare pluvas po 1540 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La pluva sezono daŭras de oktobro ĝis aprilo.
Amy Adams
Fruaj jaroj, komenco de la kariero
Ŝi naskiĝis en Italio, kiam ŝia patro - iama usona soldato - servis tie. Ŝi plenkreskis kiel meza el sep gefratoj de mormona familio en la provinca Castle Rock en usona federacia ŝtato Colorado. La patro estis aktoro, kiu libertempe verkis teatraĵetojn, kiujn oni prezentis en la familia rondo. Tiel Adams jam konatiĝis kun la aktorado jam en junaĝo. Ŝi vizitis mezlernejon en distrikto Douglas County, poste laboris en "Dinner Theater" ("Tagmanĝa Teatro", amuzejo, kie estas interligita la manĝado kaj la spektado de la aktorado) en Denver, Colorado, same mallongtempe kiel manaĝistino kaj kelnerino ĉe la konata usona gastronomia ĉeno Hooters. Poste ŝi laboris en Minnesota en Chanhassen Dinner Theater, kie ŝi ludis en muzikalo Good News.
Ŝi ricevis la unuan filman rolon en 1999 en la satiro Drop Dead Gorgeous de reĝisoro Michael Patrick Jann. Ŝi ludis roleton de kuraĝistino, kun Kirsten Dunst, Denise Richards kaj Kirstie Alley. Instigante de Kirstie Alley, ŝi translokiĝis al Los Angeles kaj post du monatoj jam ricevis rolon en la televida serio Manchester Prep. La serio estis mallongviva kaj ŝi ludis nur en tri epizodoj.
Sukceso kun Spielberg
Post malsukceso de Manchester Prep, Adams akiris roleton en horora komedio de Robert Lee King Psycho Beach Party kaj en la 36-minuta filmeto The Chromium Hook. Tion sekvis roletoj
En 2002 la artistelekta direktorino Deborah Zane ekatentis je la karisma aktorino. Zane proponis al Steven Spielberg, Amy Adams laborigi en sia filma projekto Catch Me If You Can. La kunlaboro kun Steven Spielberg helpis Adams al trarompo en la filma aktorado kaj igis ŝin konata por vasta kinejvizita publiko.
Štipoklasy (Plánice)
Štipoklasy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Plánice en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km oriente de Plánice. Estas ĉi tie registritaj 68 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Štipoklasy situas en katastra teritorio Štipoklasy u Lovčic kun areo 5,22 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1558.
Teritoria organizado de Uzbekio
La teritorio de Uzbekio estas dividita en 12 aŭtonomaj regionoj aŭ provincoj (viloyatlar, singulare viloyat), 1 aŭtonoma respubliko (Karakalpakio) kaj la urbo (ŝahar aŭ ŝahri) Taŝkento.