cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
József Bognár
Biografio
József Bognár ricevis diplomon en Reĝa Universitato Pázmány Péter en 1940, dume li ankaŭ politikadis. Post lernado li instruis 2 jarojn, poste li soldatiĝis. Inter 1945 kaj 1990 li estis parlamentano, inter 1947 kaj 1949 ankaŭ urbestro de Budapeŝto. Li ekinstruis en Universitato Corvinus de Budapeŝto en 1954 (post 2 jaroj jam en rango katedrestro, inter 1957-1961 dekano), dume li doktoriĝis en 1960. Li estis plurfoje ministro inter 1946 kaj 1956, sed poste li rifuzis esti ministro dum erao de János Kádár. Li apartenis al stabo de reformuloj en 1968, krome li plurfoje ricevis ŝtatajn kaj partiajn taskojn. En 1948 li ricevis premion Kossuth, en 1970 alian premion. En 1993 li emeritiĝis. Dum jardekoj li konsekvence apogis ĉiujn iniciatojn por Esperanto.
Tunizia kuirarto
La tunizia kuirarto, estas miksaĵo de kuirartaj tradicioj de mediteraneaj kaj dezertaj loĝantoj de Tunizio. Ĝia karakteriza scipa gusto venas de multaj civilizoj, kiuj regis la landon nun konata kiel Tunizio: Romianoj, vandaloj, bizancanoj, araboj, hispanoj, turkoj, italoj (sicilianoj), francoj, kaj la indiĝenaj berberoj. Multaj el la kuirstiloj kaj iloj komencis formiĝi kiam la antikvaj triboj estis nomadaj. Nomadaj homoj estis limigitaj en siaj kuiradaj iloj per tiaj porteblaj potoj kaj ujuoj. La tunizia taĵino estas tre malsama de la alĝeria aŭ maroka plado. Ĝi estas speco de torta plado, farita el ovoj, viando kaj legomoj, simila al la itala frittata aŭ eggah. tipa tunizia manĝaĵo.
La malfermiteco al komerco kaj turismo ankaŭ alportis internaciajn kuirartojn, kiel la ĉina, barata, japana kuirarto aŭ rapida manĝo. Plie, la intensigo de komerca interŝanĝo kun Eŭropo kaj la resto de la mondo, disponigis iujn nekutimajn produktojn disponeblajn, kio permesis al lokaj spertoj eksperimenti kun aliaj kuirartoj.
Kiel ĉiuj landoj en la mediteranea baseno, Tunizio ofertas "sunan kuirarton", bazitan ĉefe sur olivoleon, spicojn, tomatojn, marmanĝaĵojn kaj viandon.
Protivanov
Protivanov estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi situas proksimume 15 km de Boskovice, 25 km de Prostějov kaj 23 km de Blansko. Ĝi estas plej multe situanta municipo en la tuta Drahana montetaro. Plej alta punkto estas Skalky 735 m s. m. Ĝi ne membriĝas en partojn. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1505.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Naturrilatoj
En la katastro de municipo troviĝas naturrezervejoj Skály, Skelná Huť, naturmemorindaĵoj U žlíbku, Louky pod Skalami kaj Protivanov. Tra la teritorio de municipo trafluas riveretoj Luha kaj Zábrana.
Nanteuil-sur-Aisne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Kontraŭciklono
Kontraŭciklono (aŭ anticiklono) estas atmosfera maso, kirla movo de aero kun la alta premo en la centro, dekstrumen — sur la norda duonglobo, maldekstrumen — sur la suda pro la koriolisfortoj.
Distinga specialeco de la kontraŭciklonoj estas preciza direkto de vento. Vento estas direktita de la centro al la randoj de la kontraŭciklono, t.e. direkte al malaltiĝo de la aerpremo.
La kontraŭciklonoj atingas grandon de la diametro je kelkaj mil kilometroj.
Same kiel la ciklonoj, la kontraŭciklonoj translokiĝas direkte al komuna transporto de aero en la troposfero, t.e. de okcidento al oriento, kaj deflankiĝante al malaltaj latitudoj. La mezrapido de la translokiĝo de la kontraŭciklono konsistigas ĉirkaŭ 30 km/h sur la norda duonglobo kaj ĉirkaŭ 40 km/h sur la suda, sed ne malofte la kontraŭciklono porlonge akceptas preskaŭ senmovan staton.
Indicoj de la kontraŭciklono: stabila kaj modera vetero, kiu daŭras kelkajn tagojn. En la somera periodo la kontraŭciklono alportas varmegan, preskaŭ sennuban veteron. En la vintra periodo ĝi karakteriziĝas per frosta vetero kaj nebuloj.
Urbodomo de Veszprém
La Urbodomo de Veszprém estas historia monumento en Veszprém (urbo), laŭ historia placo apud Fortikaĵo de Veszprém.
Historio
La pli frua urbodomo de Veszprém origine estis loĝejo de kanoniko. La konstruaĵo estis trakonstruita al urbodomaj celoj kaj ĝi estis urbodomo dum jarcento. La sekva urbodomo ekfunkciis en 1886. Tiu konstruaĵo estis kreita en 1857 kaj origine ĝi estis eklezia banko. Baldaŭe ĝi iĝis administra domo por distrikto, poste ĝi estis forlasita. Post plena renoviĝo ekde 1990 ĝi estas impona urbodomo, kie oni aranĝas ofte ankaŭ ekspoziciojn, edziĝfestojn, kulturajn aranĝaĵojn.
8829 Buczkowski
8829 Buczkowski estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Debra L. Buczkowski, anino de la estraro de la Laboratorio de Aplikata Fiziko de la Universitato Johns Hopkins. Sperta pri la topografia analizo de alfrapaj strukturoj, ŝi proponis scenarojn de formado por Saturnalia Fossa kaj Divalia Fossa : grandaj valoj de 4 Vesta.
Villagómez la Nueva
Villagómez la Nueva [biljaGOmez laNŬEba] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Villagómez la Nueva estas etimologie komprenebla kiel Vilaĝo de Gómez la Nova alude al iama posedanto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn el la 1950-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 78 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo kaj la Palaco de la familio Villagómez.
5696 Ibsen
5696 Ibsen estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu enketo, Tom Gehrels faris 130 fotojn de la ĉielo en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio). Tiuj estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la norvegia verkisto kaj dramisto Henrik Ibsen (1828–1906).
Imre Szobotka
Imre Szobotka [sobotka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szobotka Imre estis hungara pentristo, akvafortisto.
Imre Szobotka naskiĝis la en Zalaegerszeg, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Szobotka studis en Industriarta Lernejo (1905 - 1910), lia majstro estis Ignác Ujváry. Dum la studentaj jaroj li studvojaĝis kun Ervin Bossányi al Venecio (1908) kaj Romo (1909). Post siaj studoj (1910) li vojaĝis al Parizo, kie li pentradis kubismajn pentraĵojn. En la sekva jaro li iris al Transilvanio, li pentradis kaj aranĝis la debutan ekspozicion. Ekde 1912 li lernis en libera lernejo de Jean Metzinger kaj Henri Le Fauconnier. Dum la 1-a mondmilito li estis deportita al Saint-Brieuc, kiel malamika ŝtatano, tamen li povis ankaŭ tie pentradi. En 1919 li hejmenvenis kaj daŭris la pentradon, krome li kreis akvafortojn. Li ricevis premiojn inter en 1941, 1955, 1960.
Kurgano (urbo)
Kurgano (Курган) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Kurgana provinco, troviĝanta sur la maldekstra bordo de la rivero Tobol (Тобол) (baseno de rivero Obj) kaj proksimume 100 km for de la landlimo kun Kazaĥio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj urboj en Uralo.
Nomo
Jare 1662 sur la loko de nuna Kurgano estis fondita fortikigita vilaĝo "Carevo Gorodiŝje" (Cara urbego). Nomo de urbo Kurgano estis donita laŭ apude situanta kurgano. En la jaro 1738 la fortikaĵo estis detruita kaj la vilaĝo eknomiĝis Kurganskaja Sloboda, kaj en 1782 ĝi ricevis statuson de la urbo Kurgano.
Historio
Kurgano servis origine kiel fortikaĵo, defendanta kamparon de nomadaj invadoj. Ĝi ankaŭ akceptis ekzilitojn kaj militkaptitojn. En 1895 preskaŭ duono de la loĝantoj estis ekzilitoj, inkluzive de polaj ribeluloj ekzilitaj post la Januara Ribelo.
Komence de la 19-a jarcento la urbo iĝis centro de komerco de agrikulturaj produktoj (greno, viando, ledo, lardo, butero). Evoluis industrio, prilaboranta krudajn agrikulturajn materialojn. Fine de la 19-a jarcento pro konstruado de la Transsiberia fervojo la urbo rapide ekdisvolviĝis. En Kurgano funkciis ĉirkaŭ 60 fabrikoj, en ĉirkaŭaĵoj vastiĝis plantejoj de legomoj kaj tabako. Dum la Dua mondmilito al Kurgano estis evakuitaj pluraj fabrikoj, ofte kun personaro. En la 1950-aj jaroj, grandaj fabrikoj estis konstruitaj, kiuj hodiaŭ determinas la urbopejzaĝon. La urbo specialiĝas pri maŝinkonstruado kaj nutraĵoj.
Transporto
La urbo estas grava transpora tnabo, kun du fervojkruciĝoj kaj flughaveno. Ĝi estas ligita al la Transsiberia Fervojo. La plej proksimaj grandaj transportaj naboj estas Jekaterinburgo, Ĉeljabinsko,Omsko kaj Tjumeno.
Medicino
En Kurgano funkcias unu el la plej grandaj hospitaloj en la mondo — la Rusia Scienca Centro de Ilizarov por Rekonstrua Traŭmatologio kaj Ortopedio, kiu specialiĝas pri la traktado de kompleksaj ortopediaj problemoj.
(86666) 2000 FL10
(86666) 2000 FL10 estas tre malgranda, hela kaj malrapide rotacianta apolona asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde Observatorio de Monto Lemmon.
Orbito
Ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido: ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso.
Anizilamino
Anizilamino aŭ C8H11NO estas estas organika aromata komponaĵo, senkolora aŭ palflava likvaĵo kun malagrabla odoro, apartenanta al la familio de la aminoj kaj rezultanta el interagado de anizila karbinolo kaj amoniako. Metoksobenzilamino estas uzata en kemiaj sintezoj por fabrikado de anizilaj derivaĵoj kun komercaj interesoj.
Ĝi reakcias kun fortaj oksidigagentoj, anhidridoj, acidaj halogenidoj kaj kloroformiatoj. Per malkomponado, ĝi eligas toksajn nitrogenajn oksidojn, karbonan unuoksidon, kaj irite sufokigajn fumojn kaj gasojn kaj karbonan duoksidon. Fajro kaj varmo povas kaŭzi korodajn toksajn fumojn.
San Nicolás de los Garza
San Nicolás de los Garza estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. En la speciala kazo de San Nicolás de los Garza la teritorio de la komunumo estas samtempe la teritorio de la samnoma administra centro, do la urbo de San Nicolás de los Garza. Ne ekzistas alia loĝloko (nek fakte; nek statistike). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19046.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 476761 loĝantojn. El tiuj estis 236265 viroj kaj 240496 virinoj. La komunumo havas surfacon de 86,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 500 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 90 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 448502 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 795 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
En San Nicolás de los Garza loĝis en la jaro 2000 345169 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 348083 scipovis legi kaj skribi, sed 5745 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 1,62 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 1,23 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 1,99 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 399956 personoj apartenis al la katolika religio kaj 26483 personoj al la protestantisma religio. 56 apartenis al la judisma relegio kaj 22007 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Dogana
Dogana estas subkomunumo (curazia) de Serravalle en la respubliko San-Marino. Ĝi situas plej norde en la respubliko, ĉe landlimo al Italio kaj ĉe la supervojo liganta la urbon San-Marino al Rimini.
Per siaj sep mil loĝantoj ĝi estas la plej loĝata urbo en la respubliko. Pro tio ĝiaj loĝantoj postulis de la deputitaro (Arengo) altigon al la rango de aŭtonoma municipo ("kastelo"), kiu ampleksu la subkomunumojn Dogana Bassa (malalta Dogana), Falciano kaj Rovereta, deprenotajn de Serravalle.
Kiel sola loko de San-Marino Dogana havas propran poŝtkodon, kiu diferencas de tiu de la municipo: 47891 (Serravalle havas 47899).
La loka futbala teamo estas A. C. Juvenes/Dogana). Ĝi partoprenas ne nur en la san-marina, sed ankaŭ en la itala ĉampionado.
La landlimo
Ĉe Dogana la "supervojo" de Rimini atingas San-Marinon; tial la pliparto de la trafiko inter la du landoj ira tra ĝi. Ne ekzistas limaj kontroloj, sed oni markis la limon per piedira ponto en formo de pordego, inaŭgurita en 1996. La orienta flanko de la pordego portas mastegon kun la sanmarina flago kaj kun spirala ŝtuparo 5-etaĝa, kiu tamen ne estas publike uzebla. La ekstera flanko de la pordego portas la skribon Benvenuti nell'antica terra della libertà (bonvenon en la malnova lando de la libero).
Pro la malaltaj impostoj en San-Marino ekzistas tie "butikuma turismo".
Oni foje asertas (vidu la italan vikipedion), ke en 2002 tie okazis manifestacia fermo de la landlimo fare de la bosnia artisto Sejla Kamerić. Tiu manifestacio tamen okazis en Chiesanuova.
Ripetita logaritmo
En matematiko, la ripetita logaritmo de n, skribata kiel log* n (kutime nomata kiel "log stelo"), estas funkcio de unu argumento. Ĝia valoro estas la kvanto de fojoj je kiuj la logaritma funkcio devas esti ripete aplikita al la argumento por ke la rezulto estu malpli granda ol aŭ egala al 1. La plej simpla formala difino estas ĉi tiu rekursia:
Ekvivalenta nerekursia pseŭdokodo:
funkcio ripetita_logaritmo(reela n)    i = 0 dum n > 1 n = log(n) i = i + 1 redoni i
La ripetita logaritmo akceptas ĉiun reelan nombron kaj redonas entjeron.
Por la pozitivaj reelaj nombroj, difino per la kontinua superlogaritmo (retroĵeto de supereksponento) estas ekvivalenta:
sed sur la negativaj reelaj nombroj, log* estas 0, sed por pozitivaj x, tiel la du funkcioj diferenciĝas por negativaj argumentoj.
Grafike, ĝi povas esti komprenita kiel la kvanto de zigzagoj bezonataj en la figuro 1 por atingi la intervalon [0, 1] sur la x-akso.
En komputiko, skribo lg* estas ofte uzita por indiki la duuman ripetitan logaritmon, kiu ripetas la duuman logaritmon anstataŭe.
Ripetita logaritmo estas bone difinita ne nur por bazo 2 kaj bazo e, sed por ĉiu bazo pli granda ol
.
La ripetis logaritmo okazas kiel la ordoj de spaca komplikeco (uzata memoro) kaj rula tempo de iuj algoritmoj (vidu ankaŭ en granda O). Ekzemple:
Pli grandaj bazoj donas pli malgrandan valoron de ripetita logaritmo. La sola funkcio uzata en komplikteorio kiu kreskas pli malrapide estas la inverso de la akermana funkcio.
La ripetita logaritmo estas proksime rilatanta al la ĝeneraligita logaritma funkcio uzata en simetria nivelo-indeksa aritmetiko. Ĝi estas ankaŭ proporcia kun la alsuma persisteco de nombro, la kvanto de fojoj je kiu oni devas anstataŭigi la nombron per sumo de ĝiaj ciferoj antaŭ atingi ĝian ripetitan ciferecan sumon.
T-Butila jodido
t-Butila jodido aŭ jodo-t-butano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj t-butila alkoholo. t-Butila jodido estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila jodido prezentas jodatomon ligitan al t-butila grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 9 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Polinomo de logaritmo
En matematiko, polinoma de logaritmo funkcio en n estas polinomo en la logaritmo de n,
La funkcio estas malsama de multlogaritmo.
En komputiko, polinomaj de logaritmo funkcioj okazas kiel la ordoj de spaca komplikeco (uzatamemoro) kaj rula tempo de iuj algoritmoj (vidu ankaŭ en granda O).
Ĉiuj polinomaj de logaritmo funkcioj estas
por ĉiu eksponento ε > 0 (por la signifo de la simbolo o, vidu en malgranda o). Tiel, polinoma de logaritmo funkcio kreskas pli malrapide ol ĉiu pozitiva eksponento.
Pariza Komunumo (1871)
La Pariza Komunumo (france: la Commune de Paris) estis revolucia registaro en Parizo (Francio) de la 26-a de marto ĝis la 20-a de majo 1871. Ĝi nomis sin laŭ antaŭa revolucia registaro (Pariza Komunumo (1792)) kiu ludis gravan rolon en la Franca Revolucio en 1792.
Post la malvenko de Francio kontraŭ Prusio en la Franc-germana milito 1870-71, la parizanoj kiuj suferegis pro malsato kaj frostego dum vintra sieĝo, malvolonte akceptis planojn pri kapitulacio de la registaro. Insurekcia registaro elektiĝis la 26-an de marto kun multaj unuarangaj respublikanoj kiaj Charles Delescluzes, Jules Vallès, kaj regis la urbon ĝis la "Sanga semajno" (22-a ĝis 26-a de majo 1871).
Tiuj eventoj multe impresis la tutan socian movadon dum sekvantaj jardekoj en Francio sed ankaŭ en aliaj landoj de Eŭropo. Lenin eltiris lecionojn el la malvenko de la Komunumo por sukcesigi la oktobran revolucion. Certe ankaŭ Karl Marx verkis pri la komunumo de Parizo kaj komentis ĝian fiaskon.
La verko de la Pariza Komunumo.
Dum 72 tagoj, la Komunumo ellaboris kaj komencis uzon de la demokratia, sociala, humana verko kies moderneco, ankoraŭ alparolas nin, 140 jarojn post printempo 1871.
Svisa Dieto
La Svisa Dieto (germane Tagsatzung, france Diète fédérale, itale Dieta federale) estis la legislativa kaj ekzekutiva organo de la Svisa Ĵurkomunumo inter 1315 kaj 1798 kaj ankoraŭ foje inter 1803 kaj 1848, ĝia potenco tamen estis tre limigita, ĉar la plej multaj kompetencoj troviĝis ĉe la registaroj de la kantonoj. La Svisa Dieto estis kunsido de la deputitoj de la membro-ŝtatoj de la Svisa Ĵurkomunumo.
La Diet-lokoj
Unuan fojon ĝi kunvenis en Brunnen SZ en la jaro 1315 kaj en Beckenried, poste la Dieto kunvenis laŭ bezono en Zuriko, Berno, Lucerno, Baden, Araŭo, Altdorf (ek de 1357), Ŝvico, Belinzono, Stans (ek de 1320), Zugo, Sankt-Galo, Wil, Friburgo, Lugano, Locarno, Grandson (nur por Berno kaj Friburgo) kaj Neŭŝatelo (1512–1529). Por negocoj kun Austrio kaj sudgermanaj urboj la Dieto ankaŭ ofte okazis en Konstanco. En la 16-a jarcentoj oni preferis por la Dieto lokojn kiel Baden pro la ĝueblecoj de la banejoj, kiuj ebligis agrablan distran programon al la deputitoj.
Orda kunsidtempo
Ekde 1424 la orda Dieto ekkunsidis merkrede post Pentekosto. Post 1462 la kunsido-komenciĝo estis ŝovita al la dua dimanĉo post Kristokorpa Festo kaj en 1587 la dimanĉo post Johano Baptisto (la 24-a de junio), kaj fine ek de 1712 jare al la lundo post Petro kaj Paŭlo (la 29-a de junio).
Owain Yeoman
Owain Yeoman (2-an de julio 1978 en Kimrio, Britio) estas brita aktoro.
Biografio
Owain Yeoman studis en la Royal Academy of Dramatic Arts en Londono. Lia koneja debuto okazis en rolo Lysander en filmo Troja. Post kelkaj etaj roloj en diversaj televidaj serioj, Yeoman ludas pli gravan rolon ekde 2008 en la televida serio The Mentalist kiel Agent Wayne Rigsby. Yeoman estas ekde 2006 geedziĝinta kun aktorino Lucy Davis.
Strömgren
Strömgren estas...
Divanija
{{Informkesto urbo|regiono-ISO=IQ-QA|zomo=8}} Divanija, laŭ araba lingvo الديوانية estas metropolo, ĉefurbo de Gubernio Kadisija (Irako).
Geografio
Divanija situas sur ebenaĵo en meza landparto de Irako laŭ bordo de Eŭfrato. Bagdado troviĝas 158, Faluĝa 186, Amara (urbo) 213, Ramadi 220, Basra 321, Sulajmanija 400, Mosulo 511 kilometrojn.
Historio
Divanija estis fondita en 1854 en la Otomana Imperio. La turkaj impostistoj havis la unuajn domojn, poste la loko estis polica kaj armea centro. Ankaŭ nun la metropolo estas armea centro. En 2011 antaŭ la rezidejo de guberniestro de Kadisija estis eksplodigitaj du aŭtoj, farĉitaj per eksplodaĵoj. Pereis ĉ. 25 homoj, pli ol 30 estis vunditaj. En la sama jaro la aŭtoritatoj anoncis, ke komuna tombejo estis trovita okcidente de la urbo kun 220 korpoj. La mortintoj verŝajne estas kurdoj, kiuj estis ekzekutitaj en 1987.
Klimato
La klimato de Divanija estas seka dezerta. Jare pluvas 120 mm, inter junio-septembro ne pluvas. La jara averaĝa temperaturo varias inter 18-31 °C.
Vidindaĵoj
En Divanija vidindaĵo estas la bazarejo, kie estas aĉeteblaj belegaj teksaĵoj. Por ornitologoj la metropolo kaj apudaĵo estas vizitenda pro diversaj specoj pri birdoj.
Mutterstadt
Mutterstadt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Pfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Laboroj kaj tagoj
Laboroj kaj tagoj (greke : Ἔργα καὶ Ἡμέραι ) estas didaktika - antropologia poemo de ĉirkaŭ 800 linioj verkita de Heziodo.
La poemo estis verkita en daktila heksametro kaj enhavas 828 liniojn. Ĝi probable estis verkita ĉirkaŭ 700 a.K. Per kamparana almanako kiel la centro de la verko, Heziodo gvidas sian fraton, nomatan Perseo, en la agrikultura laboro kaj predikas al li moralon; pro tio li devas vivi sian vivon.
Heziodo priskribas juran disputon inter si kaj lia frato pri la heredo de ilia patro, en kiu Heziodo perdis, ŝajne pro maljustaj juĝistoj, kies decidon li kritikas en sia poemo. Perseo estas priskribita kiel nerespondeca nihilisto, kaj la poemo estas adresita al li por instrui al li la decan kaj saĝan vivostilon de tiutempa kamparano, kun la penso ke estas pli bone instrui al li la virtojn de laboro kaj doni al li saĝon, kiu helpos lin generi enspezojn. La maniero kompreni la verkon estas kompreni la rilaton inter la gefratoj.
La verko priskribas, interalie, la periodon de la komenco de la homaro, kaj de ĝia pinto ĉe la ora epoko, kiam homoj estis senmortaj kaj vivis en paco kaj bonfarto sur la tero.
Enhavo
Heziodo malfermas la poemon dirante, ke ekzistas du specoj de konkurenciva kverelo (greke Eris). La unua stimulas atingon, kaj la dua kaŭzas agreson kaj detruon. La verko estas dividita en du partojn, la unua parto estas didaktika, direktita al la frato de Heziodo - Perseo, kaj provas persvadi lin sekvi la rektan vojon, agi saĝe (ekzemple - eviti la malbonan Eris). Heziodo skribis etikan gvidilon, en kiu li alportis sian opinion pri kiel la homo devas vivi sian vivon sur la tero - laŭ lia opinio la ĝusta vivmaniero estas vivmaniero de justeco, virtoj kaj pieco. Poste Heziodo klarigas la sezonojn, kaj kion la farmisto devas fari en ĉiu de la sezonoj.
La dua parto parolas pri homaj generacioj (Aĝoj de Homo) kaj la mondo de la dioj, kie aperas la rakontoj pri Pandora, la mito de Prometeo, kiu klarigas la originon de malbono en la mondo, la komenco de kulturo, kiun simboliĝas de fajro, kaj la prapeko, (certe ne en la kristanisma signifo, ĉar tiu estus anaĥronismo, do en la kadro de greka mitologio kaj religio).
Heziodo ne priskribas paradizon kaj ne havas eliron al mondo malsama laŭ ĝiaj dimensioj de la nuna mondo. Homoj kreiĝis en la nuna mondo. Li plue rakontas pri la deveno de la generacioj de la homaro. Laŭ Heziodo estis kvin generacioj de homoj, kaj de generacio al generacio la virtoj de homoj malpliiĝis kaj la distanco inter ili kaj la dioj pliiĝis:
En ĉiuj ĉi tiuj praaj generacioj ne ekzistis nek virineco, nek vireco kaj nek sekseco, ĉio ĉi ekiĝis nur post kiam la unua virino kreiĝis - Pandora. Pandora estis tiu kiu kunportis kun si la voĉon, la parolon kaj skribon al la homaro.
Saint-Sylvain-d'Anjou
Saint-Sylvain-d'Anjou estas franca komunumo situanta en la departemento Maine-et-Loire en la regiono Luarlandoj. Ĝi havas 4 458 loĝantojn (2012).
Geografio
Estas servareo de aŭtoŝoseo, nomita «Aire des Portes d'Angers», situanta sur la komunumo je la kilometro 238, ĉe la Parc des Expositions de Angers. Ĝi enhavas benzinejon, du restoraciojn kaj hotelon.
Kartvela lingvaro
La kartvela lingvaro aŭ sudkaŭkaza lingvaro, ĉefa branĉo de la kaŭkazia lingvofamilio, unuigas popolojn, parolantajn en la lingvoj de kartvela lingvogrupo - la kartvela, mingrela, laza (tiuj du kune estas la zana lingvaro) kaj svana.
Kartvelaj judoj
Lazoj
Sándor Halmosi
Sándor HALMOSI [halmoŝi] rumania hungara poeto, matematikisto. Li naskiĝis en Satmaro la 5-an de septembro 1971.
Kariero
Sándor Halmosi pristudis matematikon en Kluĵo, Karlsruhe, Budapeŝto kaj en Stutgarto, kie li vivas ankaŭ nuntempe. Li estas la fondinto kaj gvidanto de Diskutrondo de Stutgarto, de Literatura, Arta kaj Scienca Asocio Echivox.
Monte San Giusto
Monte San Giusto estas komunumo de Italio.
Pajlovino
Pajlovino (france: vin de paille) estas tipo da vino farita el sekigitaj vinberoj. Ofte la vinbero estas sekigataj sur pajlo, tial la nomo pajlovino. Tiu sekigado produktas sukon kun pli alta sukerotitro. Pro tio dum la vinfarado ekestas vino kun alkoholelcento de 14 aŭ pli alta.
Pro la forteco tiu vino plej ofte ne estas trinkata dum ĉefmanĝaĵoj, sed kiel aperitivo, dum postmanĝaĵo aŭ post la manĝado. La vino bone kombinas kun nuksofromaĝo, torto, kaj ĉokolado.
Pajlovino estas en la franca vinregiono Jura konata kiel Vin de paille kaj en Italio Vin santo estas konata. El Hispanio venas Pedro Ximénez.
Nacia Heroo de Armenio
Nacia Heroo de Armenio (armene: Հայաստանի ազգային հերոս, Hajastani azgajin heros) estas la plej alta titolo en Armenio. La leĝo pri la titolo estis subskribita de prezidanto Levon Ter-Petrosjan la 22-an de aprilo 1994. Ĝi estas aljuĝita "pro elstaraj servoj kun nacia graveco al la Respubliko Armenio en defendo kaj plifortigo de la ŝtata sistemo kaj kreo de gravaj naciaj valoroj". Kune kun la titolo, ĝiaj ricevantoj ricevas la Ordon de Patrujo. Ĝi estis kreita kiel la armena posteulo de la premio Heroo de Sovetunio, kiu estis aboliciita post sendependeco de Armenio.
3330 Gantrisch
3330 Gantrisch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1985 de la svisa astronomo Thomas Schildknecht elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la svislanda monto Gantrisch, alta je 2175 m, en Berna Oberlando.
Fereto
Fereto (helene Φέρης, latine Pheres) estas en la helena mitologio filo de la reĝo Kreteo, fondinto kaj la unua reĝo de tesalia urbo Fero. Fereto, filo de Kreteo estis frato de Esono, Amitaono kaj Pelio.
(8830) 1988 VZ
(8830) 1988 VZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshio Kushida kaj Masaru Inoue elde la observatorio de la Suda Jacugatake apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Fereto
Li famiĝis per fondo de potenca sideja urbo Fero en Tesalio.
Suad Nufal
Suad Nufal (سعاد نوفل), estas instruistino kaj politika aktivulino en Sirio. En 2014 la ĉeĥia homrajta organizaĵo Člověk v tísni ("homo en bezono") honorigis ŝin per la premio Homo Homini, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.
Stacio Minami-Senri
Stacio Minami-Senri (japane: 南千里駅 [Minami-Senri-eki], angle: Minami-Senri Station) estas fervoja stacio en Sujta, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Senri.
Tisztaberek
Tisztaberek [tistaberek] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Fehérgyarmat. La loknomo signifas: pura-marĉaĵo.
Situo
Tisztaberek situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Csenger troviĝas 19, Fehérgyarmat 26, Mátészalka 43 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la komunumo devenis el 1332 laŭ tiama hungara ortografio "Chyzaberug". Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Saukopf (Palatinato)
Saukopf estas la nomo de 296,4, alta etendaĵo de la monto Zollstock (alteco de 300.3 m) en la Alzeyer Hügelland (montetlando de Alzey) apud Immesheim en la Rejnlando-Palatinata distrikto Donnersberg.
La altaĵo toviĝas en la suorienta parto de la distrikto Donnersberg ĉirkaŭ  1 km sudokcidente de Immesheim kaj ĉirkaŭ  700 m nordnordoriente de la altaĵo Zollstock. Sur maldense arbarkovrita norda flanko situas la naturprotektejo Saukopf, fondita en 1957 kaj havante grandecon de ĉirkaŭ  13 ha. Al la nordo malaltiĝas la pejzaĝo al la valo de la rivero Pfrimm kaj la Zellertal. Oriente de Albisheim kreskas vitojn. Sekvas la vilaĝoj Ottersheim ĉe Ammelbach kaj sude Rüssingen.
Arci Esperanto
Ĝi estas organizanto de la 82-a kongreso de Sennacieca Asocio Tutmonda okazinta inter la 18-a kaj 25-a de julio 2009 en Milano.
Celo
Arci Esperanto volas konigi la lingvon Esperanto kiel lingvon de paco kaj ekzalti ĉiujn kapablojn egalecajn de ĝi. Pro tio ĝi konstituiĝis en Arci Rondo kaj volonte aliĝas al ĉiuj tiaj iniciatoj kaj movadoj kiuj povos kontribui al la kresko homa, kultura kaj solidara.
Arci Esperanto sin mem priskribas tiel: ''Oni ne povas difini kulturan planon de Arci-rondo sen diri kio estas hodiaŭ Arci: asocio por aktiva solidareco inter siaj membroj kaj ne nur. La mutualismo de la frua dudeka jarcento trovas en Arci la spacon por esprimiĝi, por ebligi al la personoj farti bone, kune kreski kaj ludi, kune serĉi la plej taŭgajn rimedojn por malkovri novajn padojn kaj stratojn. Ĉion ĉi ni havas en nia menso kiam ni kunvenas kun tutmondaj gekompanoj parolantaj Esperante: ankoraŭfoje, post 120 jaroj, ni volas porti tiun ĉi homan historion en la plurfacetan mondon de Arci kaj de Italio.''
''Ĉu ni sukcesos plenumi nian taskon? Ĉu ni povos respondi jese nur se iam ĉiuj parolos Esperanton kiel duan lingvon? Ni opinias ke ne – eĉ se, kiel Esperantistoj, ni certe ne povus tion rifuzi. Ĉiukaze ni volas ĉeesti, ni volas kontribui al bela asocia historio kaj en ĝia kadro ree proponi tiun ĉi lingvon, vigle vivantan, ebligantan al ĉiuj homoj – vere al ĉiuj ! – egalrajtan komunikadon.''
Fonto
La Itala socialismo kaj Esperanto, 2008, eldonita de Eldona Fako Kooperativa de SAT kunlabore kun Arci Esperanto, p73-74.
Umarizal (mikroregiono)
Umarizal estas unu el la 19 mikroregionoj de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Ĝi estas en la mezoregionoj Oeste Potiguar.
Municipoj
Tiu mikroregiono enhavas 11 municipojn:
753
En la jaro 753 post Kristo okazis, interalie:
Plej ĵusa komuna praulo
En genetiko, la plej ĵusa komuna praulo, konata angle kiel most recent common ancestor (MRCA do PĴKP), el ajn serio de organismoj estas la plej ĵusa individuo el kiu ĉiuj organismoj en la grupo estas rekte descenda. La termino estas ofte aplikita al homa genealogio.
La PĴKP de serio de individuoj povas foje esti determinata per aludo al genealogia skemarbo. Tamen ĝenerale, maleblas identigi la specifan PĴKP de granda serio de individuoj, sed ofte oni povas fari ĉirkaŭkalkulon de la tempo kiam la PĴKP vivis. Tiaj ĉirkaŭkalkuloj por tempo al PĴKP (TPĴKP) povas rezulti baze sur ekzamenoj pere de DNA kaj starigitaj mutaciindicoj kiel praktikitaj en genetika genealogio, aŭ per referenco al negenetika, matematika modelo aŭ komputila ŝajnigo.
Sudorientaj insuloj (Indonezio)
La sudorientaj insuloj (indonezie Nusa Tenggara) estas la indonezia parto de la Malgrandaj Sundaj Insuloj. La insuloj situas oriente de Javo. Inter Balio kaj Lomboko troviĝas la linio de Wallace, kaj la flaŭro kaj faŭno de la sudorientaj insuloj pli proksime rilatas al tiuj de Aŭstralio ol al tiuj de Azio. La plej grandaj insuloj estas Balio, Lomboko, Sumbavo, Floreso kaj Timoro.
Al la teritorio ne apartenas Orienta Timoro, kiu estas sendependa ŝtato ekde 2002. Inter la jaroj 1975 kaj 1999, Orienta Timoro estis okupita de Indonezio, sed je la nomo Timor Timur (Orienta Timoro) estis propra provinco.
Loĝantaro
La insuloj estas loĝataj plejparte de malajoj, el kiuj, kontraste al la resto de Indonezio, 91 procentaĵoj apartenas al kristanismo (60 procentaĵoj da katolikoj, 31 procentaĵoj da protestantoj), aliaj 8 procentaĵoj estas islamanoj (enmigrintoj el Javo) kaj 0,6 pliaj procentaĵoj hinduoj kaj kelkaj minoritatoj de budhanoj kaj animistoj.
La regiono estas dividita en la sekvajn provincojn:
Meletios de Antioĥio
Sankta Meletios de Antioĥio (greke Μελέτιος) estis greka ekleziano de la 4-a jarcento naskita en Meliteno el elstara familio de kiu heredis proprieton en Malgranda Armenio kaj forpasis en 381.
Pro sia bona kaj milda karaktero ricevis grandan prestiĝon, kaj kiam Eŭstacio de Sebastea estis elpelita kiel episkopo de Sebastea en la koncilio de Meliteno en 357, li fariĝis la nova episkopo; sed la loko estis konfliktiva kaj li rezignis, forirante al Berea (Halepo) kie supozeble estis episkopo kaj estis favore al la hereza doktrino arianismo. Estis episkopo de Antioĥio en 360 aŭ 361.
7007 Timjull
7007 Timjull estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona geokemiisto A.J. Timothy Jull, de la Universitato de Arizono. Li estras laboratorion de monda klaso por la mezuro de la aĝo de la meteorŝtonoj kaj estas la redaktoro de la revuo Meteoritics & Planetary Science.
Joachim Meisner
Joachim MEISNER (naskiĝis la en Breslau, mortis la  en Bad Füssing) estis romkatolika episkopo kaj germana teologo. Li estis kolonja ĉefepiskopo inter 1989 kaj 2014. Li antaŭe funkciis kiel episkopo de Berlino de 1980 ĝis 1989. Kardinalo li estis kreita kardinalo en 1983. Li estis ĝenerale konsiderita kiel la gvida konservativa katolika figuro de Germanio.
Frua vivo
Meisner studis en la Porpastra Seminario de Erfurto de 1959 ĝis 1962 kaj fariĝis diakono la 8an de aprilo 1962. La 22an de decembro 1962, li estis ordinita pastro fare de episkopo Josef Freusberg, helpepiskopo Diocezo de Fulda. Inter 1963 kaj 1975, Meisner funkciis kiel armea pastro en Heilbad Heiligenstadt (Kirko Sankta Egidio) kaj en Erfurto (Preĝejo Sankta Kruco (Erfurto)). Li ankaŭ funkciis kiel dioceza direktoro de Caritas. Dum lia pastoreca laboro li antaŭenigis siajn studojn en la Pontifika Gregoria Universitato kie li doktoriĝis pri teologio en la jaro 1969-a.
Episkopeco
En 1975, li estis elektita titulara Episkopo de Vina kaj helpepiskopo al la Apostola administranto de la regiono Erfurt-Meiningen. Li estis elektita kiel delegito al la Kvara Sinodo de episkopoj ĉe Vatikano en 1977, kie li renovigis amikecon kun Karol Wojtyła. Li kreitis berlina episkopo en 1980 kaj kardinal sacerdoto de la ordeno de Santa Pudenziana dum la konsistorio de februaro 1983. En 1988 post la morto de Joseph Höffner, Meisner estis antaŭenigita al la pozicio de Ĉefepiskopo de Kolonjo, posteno kiun li daŭre tenis ĝis 2014. Li estis unu el la kapelektistoj kiuj partoprenis la 2005-a konklavo kiu elektis papon Benedikto la 16-a. Kardinalo Meisner estis la episkopo dum la 20-a Monda Junulara Tago en aŭgusto 2005 en la arkidiocezo en Kolonjo kiu altiris pli ol unu milionon da homoj. Kiel la gvidanto de la plej granda kaj plej riĉa diocezo de Germanio, la kardinalo tenas tre signifan moralan kaj socian pozicion, ankaŭ.
Meisner regule vojaĝis al Romo por renkonti papon Benedikto malpublike. La 21an de oktobro 2013, li renkontis papon Francisko. En la 18.9.2012 kardinalo Meisner estis nomumita fare de Benedikto la 16-a kiel sinoda patro Sinodo-Patro por la veninta orda plenkunsido de la episkopa sinodo.
En februaro 2013 kardinalo Meisner aprobis la uzon de kelkaj postkoitaj piloloj por seksperfortviktimoj post kiam li lernis ke ili ne stimulis abortojn kaj povus esti uzitaj en katolikaj hospitaloj. Li ŝanĝis sian politikon post kiam du katolikaj hospitaloj rifuzis trakti seksperfortviktimojn ĉar ili ne estis rajtintaj preskribi la pilolon. Kardinalo Meisner partoprenis en 2013 la konklavon kiu elektis papon Francisko. Ĉe la inaŭguro de papo Francisko, kardinalo Meisner estis unu el la ses kardinaloj kiuj faris la publikan agon de obeemo nome de la kardinalaro La 25an de decembro 2013, kardinalo Meisner fariĝis 80 kaj perdis la rajton partopreni estontajn konklavojn kaj li submetis sian eksiĝon, kiu papo Francisko akceptis. La 28an de februaro 2014, lia eksiĝo kiel ĉefepiskopo ekvalidis. Dioceza administranto Stefan Heße gvidis la arkidiocezon ĝis posteulo, Rainer Woelki, estis nomumita la 11an de julio kaj instalita kiel Ĉefepiskopo la 20an de septembro 2014.
En novembro 2016, Meisner, kune kun tri aliaj kardinaloj, en publika letero petis Francisko klarigi diversajn malklarajn punktojn de doktrino papa leviĝintajn post la publikigo de la encikliko Amoris Laetitia.
Majmuna bint al-Harith
Majmuna bint al-Harith aŭ Maymuna bint al-Harith (en araba ميمونه بنت الحارث), ĉirkaŭ 594–673, estis edzino de la profeto Mohamedo, kaj konsiderata de islamanoj kiel "patrino de la kredantoj". Pli longnome Majmunah bint al-Harith al-Hilalijah (مَيْمُونَة بِنْت ٱلَحَارِث ٱلْهِلَالِيَّة‎).
Füle
Füle estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Székesfehérvár. La loknomo estas hungare: ies orelo.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ fervojo inter Budapeŝto kaj norda Balatono, flankovoje Polgárdi estas proksime. Balatonkenese troviĝas 13, Enying 18, Várpalota 22, Székesfehérvár 26 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj kaj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1009 laŭ tiama hungara ortografio "Fyley". Dum la mezepoko peĉenegoj vivis en Füle. Dum la turkoj la vilaĝo restis viva.
Majmuna bint al-Harith
Ŝia origina nomo estis Burrah aŭ Barrah, sed Mohamedo ŝanĝis ĝin al Majmuna. Ŝia patro estis al-Harith ibn Hazn, de la tribo Banu Hilal de Mekko, kaj ŝia patrino estis Hind bint Aŭf, de la tribo Himyar de Jemeno. Ŝia fratino estis Lubaba bint al-Harith. Ŝi havis ankaŭ du patrinflankajn fratinojn, Asma bint Umajs kaj Salma bint Umajs, kiuj edziniĝis al Abu Bakr kaj al Hamza ibn Abdul-Muttalib, respektive. ​ Ibn Kathir mencias tradicion, laŭ kiu ankaŭ Zajnab bint Ĥuzajma (alia edzino de Mohamedo) estis ankaŭ patrinflanka fratino.
Ŝi edziniĝis al Mohamedo kiam li estis sesdek-jaraĝa kaj ŝi tridekses-jaraĝa, en la jaro 630. Per tio ŝi akiris bonan vivon kaj monon post lia morto, ĉar ŝi estis probable vidvino aŭ divorcinta. Zajnab bint Ĥuzajma, la antaŭa edzino de Mohamedo kiu estis mortinta iomete antaŭe, estis ŝia patrinflanka duonfratino. Majmuna dediĉis sin al Korano kaj vivis kun Mohamedo dum tri jaroj, ĝis lia morto, laŭ la libro "La edzinoj de la mesaĝisto de Allaho", de Muhammad Swaleh. Ŝi mortis dum la kalifeco de Mu'aŭija, estante okdek-jaraĝa.
Intiqam Aliyev
Intiqam Aliyev (azere İntiqam Əliyev), naskiĝis la 30-an de novembro 1962 en distrikto Bilasuvar, estas advokato kaj politika aktivulo en Azerbajĝano. En 2012 la ĉeĥia homrajta organizaĵo Člověk v tísni ("homo en bezono") honorigis lin per la premio Homo Homini, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.
Neuflize
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
Werner Arber
Werner ARBER, nobelpremiita pri medicino en 1978, svisa civitano, naskiĝis en Gränichen (Svislando) kaj longatempe docentis pri molekula genetiko kaj nun prezidentas en la Papa Akademio de la Sciencoj.
Biografio
Ekde 1959 ĝis 1970 li profesoris ĉe la universitato de Ĝenevo, en 1971 translokiĝis al Bazelo por instrui mikrobiologion en la samurba universitato.
Preĝejo Sankta Anna (Kiskassa)
Historio
La preĝejo estis konstruita en 1771. En la 19-a jarcento ĝi estis parte trakonstruita. En 2012 oni ekvidis signifan difektiĝon ĉe la turo. Ankaŭ la germana minoritato uzas ĉi tiun preĝejon.
Werner Arber
Biografio
Liaj studoj nun rezultas bazo de la Gentekniko kaj molekula biologio.
Preĝejo Sankta Anna (Kiskassa)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en proksimeco de la ĉefvojo, tamen en rando de la vilaĝo. La fasado estas la kvadrata turo mem, malantaŭe troviĝas la navo. Ĉe la enirejo estas videblaj 2 memortabuloj pri falintoj dum la mondomilitoj. La navo estas brikoforma, la sanktejo estas duonronda.
Werner Arber
Biografio
Nomumita membro, kvankam religie protestanta kristano, de la Papa Akademio de la Sciencoj en 1981 kaj ĝia konsilisto ekde 1995, li elektiĝis – rekte de Benedikto la 16-a post konsultado de la membraro – prezidanto de la sama akademio en 2011
Nitrica (rivero)
Nitrica (slovaka elparolo: []) estas rivero en okcidenta Slovakio, alfluanto de Nitra, do subalfluanto de Danubo tra Váh.
Ĝi fontas en la montaro Strážovské vrchy kaj enfluas en Nitra en la urbo Partizánske.
Levantena kuirarto
Levantena kuirarto estas la tradicia kuirarto de Mediteranea Oriento, nome Levantenio, konata en la araba kiel la Bilad al-Sham kaj Maŝreko, kiu kovras grandan areon de la orienta Mediteraneo. Ĝi plu havas influan ĉeftendencan karakteron en plej multaj pladoj hodiaŭaj. Ĝi troviĝas en la modernaj ŝtatoj Jordanio, Libano, Israelo, Palestino, Sirio kaj partoj de suda Turkio ĉe Adana, Gaziantep kaj Antakya. En la plej ampleksa familio de mediteranea kuirarto, kipra kuirarto ankaŭ havas fortajn influojn de Levantenio. Male, iuj el la platoj plej tradiciaj kaj oftaj eble havas fruajn originojn en najbaraj regionoj, sed delonge fariĝis tradicioj en la Oriento.
Eble la plej karakteriza aspekto de la orienta kuirarto estas mezeoj: tabuleo, humuso kaj babaganuŝo.
Hidalgo (Nuevo León)
Hidalgo estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Hidalgo. Al Hidalgo apartenas entute 23 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19047.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15480 loĝantojn. El tiuj estis 7778 viroj kaj 7702 virinoj. La komunumo havas surfacon de 220,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 540 metroj super la marnivelo.
Erdősmárok
Situo
Erdősmárok situas sur deklivoj, fine de longa sakovojo.
Hidalgo (Nuevo León)
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Erdősmárok
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1261 en mallonga formo "Mark". Meze de la 16-a jarcento la vilaĝo apartenis al abatejo de Pécsvárad. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
Hidalgo (Nuevo León)
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 12506 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 11 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,09 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Erdősmárok
Historio
En Erdősmárok migra poŝto servas.
Hidalgo (Nuevo León)
Sociogeografio
En Hidalgo loĝis en la jaro 2000 9339 personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 9135 scipovis legi kaj skribi, sed 482 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 5,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 4,52 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 5,49 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 11257 personoj apartenis al la katolika religio kaj 828 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 421 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
28390 Demjohopkins
28390 Demjohopkins  estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Demitri Joseph Hopkins, rekompensita kiel "Plej bona en lia Kategorio" kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Merlo Station High School de Beaverton (Oregono, Usono).
Monte San Martino
Monte San Martino estas komunumo de Italio.
Muzeo Lohmühle (Tambach-Dietharz)
La Muzeo Lohmühle (germane: Lohmühlenmuseum) estas parte liberaera muzeo ĉe la norda rando de Tambach-Dietharz, Lohmühle 4.
Priskribo de la loko
Ĉirkaŭ 30 per akvo movigitaj muelejoj flankis iam la bordoj de la rivereto Apfelstädt inter la Turingia Arbaro kaj la Erfurta Baseno. Nur kelkaj konservitis samkvalite kiel la Loh-muelejo. Ĝi servis plejtempe por malgrandigi bovajn felojn por tanistoj.La historia bieno servis 350 jarojn ne nur kiel muelejo tanista, sed ankaŭ kiel muelejo por segado, olefarado, grenpistado.
Nova uzo muzea
En 1997 malfermitis muzeo ricevante la nomon laŭ sia ĉefa iama uzo. La ampleksa elmontra oferto pri tre diversaj temoj ĉiam restas konektita al la regiono respektive al la iama teknikaj utiligoj. Kromas specialaj porfamiliaj ofertoj en la ĉ. 10 hektarojn granda aventurparko.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 160
Montigny-le-Bretonneux
Montigny-le-Bretonneux ([]) estas komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havas 33,337 loĝantojn, kiuj nomiĝas franclingve Ignymontains.
Montigny-le-Bretonneux apartenas al la kunurba komunumaro Saint-Quentin-en-Yvelines.
Geografio
Ĝia tuta teritorio estas urbo, krom malgranda arbarzono en suda parto.
Pri transportoj, komunikigas la urbon du stacidomoj (Saint-Quentin-en-Yvelines kaj Trappes), aŭtovojo A12 kaj naciaj vojoj N10, N12 kaj N286.
Historio
Montigny-le-Bretonneux longe estis vilaĝeto. Antaŭ la franca revolucio, la vilaĝo estis parto de la parko de la kastelo de Versailles.
Ĝi fariĝis parto de la interkomunumreto Saint-Quentin-en-Yvelines, kiam ĝi kreiĝis dum 1970-jardeko.