cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krupp-Zono
Krupp-Zono nomiĝas urbokonstrua projekto, kiu nuntempe estas realigata en Essen. La areo granda je 230 hektaroj troviĝas en la Okcidenta Kvartalo inter la urbocentro kaj la urboparto Altendorf situanta okcidente de tiu. La tereno de la iama gisŝtalfabriko Krupp estis dum la Dua Mondmilito parte detruata, post la milito parte demuntita kaj restis inter 1945 kaj 2007 neuzata. Tie la 17-an de junio 2010 malfermiĝis kiel unua novkonstruaĵo la ĉefkomandejo de ThyssenKrupp de la ŝtalkonzernoj Krupp kaj Thyssen en 1999 kunfandiĝintaj. En ĝi nun loĝas la ĉefa konzernadministrejo de ThyssenKrupp AG, kiu ĝis 2010 ankoraŭ sidis en Duseldorfo. La urbo konstruis por ĝi la Berthold-Beitz-Bulevardon nomatan laŭ iama konzernestro de Friedrich Krupp AG, ĉefstrato longa je tri kiometroj, kiuj malfermas la Krupp-Zonon kaj estas komprenebla kiel plilongigo de la enurba ringostrato. Krom tio oni metis okcidente kaj paralele al la Berthold-Beitz-Bulevardo la Krupp-Parkon kun eta lago, kies norda parto estas jam finkonstruita. La parko estos post pretigo la kvara plej granda apudurba ripozumejo post Gruga-, la parko de Kastelo Borbeck kaj la parko de Vilao Hügel.
Traktato de Nijmegen
La traktato de Nijmegen estis subskribita inter Francio kaj Nederlando je la 10-a de aŭgusto 1678 en Nijmegen. Ĝi ĉesigis la Francan-Nederlandan militon, kaj estis tre favora al Francio, la ĉefa venkinto de la milito.
Enhavo
La franca reĝo Ludoviko la 14-a, kompense pro vastaj teritoriaj gajnoj, konsentis rezigni plurajn enklavojn lokitajn eksterlande :
La plej malvenkita lando estis Hispanio, kiu cedis al Francio jenon :
5826 Bradstreet
5826 Bradstreet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝia nomo honoras David Bradstreet, kiu havas katedron ĉe la Departemento Astronomio ĉe la Orienta Universitato (St. Davids Pensilvanio), rekonita pro lia disvolvo Binaraj Maker, programaro por luma kurbo. Li ankaŭ estas konata por la disvolvo de kursoj ĉe la Planetario Julia Fowler Planetario en St Davids.
Johano Frederiko la Grandanima
Vivo
Edukite de Georgo Spalatino li regis post la morto de la patro Frederiko la Saĝa kune kun la neplenaĝa frato Johann Ernst; tiu ĉi poste (1542) akiris la potencon super Coburg kaj rajton je pensiono de 14000 guldenoj.
Estante dika, drinkema kaj mania je ĉasado li tre engaĝiĝis pri la ekfloro kaj savo de la nove enkondukita protestantismo en siaj teritorioj. Sed por politikaj taskoj de granda politiko mankis al li kaj inteligento kaj energio. Ĉar li preferis regnodukan submetiĝon antaŭ la imperiestro de la Sankta Romia Imperio Johano Frederiko evitis rompon finan perante la Packontrakton de Kadan en 1534 inter Ferdinando la 1-a kaj landgrafo Filipo la 1-a el la Hesia dinastio. En 1535 li ricevis en Vieno la rajton elektistan. Per forto li forpelis el Naumburg la korekte elektitan katolikan episkopon Julius von Pflug kaj anstataŭigis lin per la protestanto Nikolaus von Amsdorf. Same li intervenis en aferojn de la Konvento Wurzen kaj tiamaniere malamikigis sian kuzon Moritz. Verŝajne ambaŭ ekbatalus sen la antaŭa pacperado de la hesia landgrafo (1542, la milito nomiĝis Fladenkrieg). Estrante la Ŝmalkaldan Ligon li forpelis samjare kun la hesiano la dukon Heinrich von Braunschweig, kiu intencis malhelpi la reformaci-enkondukemojn.
Imperiestra malamiko
Johano Frederiko ne ĝustatempe ekkonfrontis la imperiestrajn planojn kontraŭreformaciajn; kune kun la hesia Filipo li deklaritis en la 20.9.1546 krimulo fare de la imperiestro. Ambaŭ suverenoj gvidis la armeon de la Ŝmalkalda Liĝo ĝis la rivero Danubo sed ne kapablis uzi intertempan avantaĝon ekipan ĉe la propraj soldatoj. Post la ekkampanjado de duko Moritz kontraŭ Ernestido Johano Frederiko devis rehasti en Saksion. Per por li nekutima energio li sukcese liberigis la hejmlandon kaj akiris grandan parton de la albertida Saksio: sed la sukcesa sieĝo de Lepsiko signifis perdon de tempo dum kiu la imperiestraj trupoj povis alkproksimiĝi. Proksime de la brandenburgia Mühlberg (Elbo), en la 24.4.1547 li venkitis kaj malliberigitis. Por rapidigi la kapitulacion de Wittenberg la imperiestro Karlo la 5-a tuj kondamnis la saksian princelektiston je morto. Johano Frederiko nur tiam ekkromnomitis "grandanima" ĉar li senproteste kaj sen iu provo je sinturniĝo akceptis ĉion. Li eĉ akceptis la entronigon de Morico (Saksio) sed - estante sen iu ŝanco - malakceptis la far la imperiestro proponitan Aŭgsburgan provizoran kontrakton (Augsburger Interim; ok jarojn poste faritis la Paco de Aŭgsburgo).
Reveno en ŝrumpitan landon
Kiam Moritz ekribelis kontraŭ la imperiestro, Johano Frederiko liberigitis en 1552 en Innsbruck kaj revenis en la posedaĵojn turingiajn. La familianojn li renkontis sur Kastelo Fröhliche Wiederkunft. Lau la Kontrakto de Naumburg (24.2.1554), kiun li faris kun la princo-elektisto August li ricevis la teritoriojn de Altenburg, Eisenberg, Sachsenburg kaj Herbisleben krom rekompencon de 100.000 guldenoj. Post la morto de la frato Johann Ernst (1552) ankaŭ la potenco super Coburg revenis al Johano Frederiko. Li estis la lasta ernestido portanta la dignecon de princo-elektisto.
Privataĵoj
Lia edzino Sibylle von Kleve naskis por li tri filojn. Monumento fera belega sur la bazarplaco de Jena inaŭguritis en la 15.8.1858 kiam la urbo festis la datrevenon 300-an fondiĝan de la Universitato de Jena. Johano Frederiko estis ankaŭ grava mecenato, i.a. de Lucas Cranach la Maljuna.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 10. Leipzig 1907, p. 275, kio legeblas tie ĉi interrete.
17914 Joannelee
17914 Joannelee estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joanne June Lee, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la  Mira Loma High School de Sakramento (Kalifornio Usono).
Parola historio
La nocio parola historio ampleksas ĉiujn tradiciojn, precipe rakontojn kaj legendojn, kiuj estas transdonataj de generacio al generacio. Ĝi ofte estas antaŭulo kaj fonto de skribe dokumentita registrita historio. Ekzistis kaj ekzistas socioj (respektive etnoj) kaj sociaj tavoloj, en kiuj la parole transdonita estas la sola formo de historio.
Pluraj metodoj celas certigi la longatempan konservadon de parola historio. Farante ekzemple rakonton parto de ritualo, oni atingas ke kun la ritualo ankaŭ la rakonto estas regule ripetata.
Rimo kaj metriko plifaciligas la parkerigon kaj memoron de tekstoj.
Industriaj planoj pri Germanio post la Dua Mondmilito
La industriaj planoj pri Germanio post la Dua Mondmilito estis konceptoj, kiujn la Aliancanoj konsideris apliki en Germanio sekve de la Dua Mondmilito por redukti kaj administri la industrian kapablon de Germanio.
Parola historio
Komparu kun
tradicio ~ historio ~ legendo ~ sagao ~ epopeo ~ eposo  ~ fabelo ~ popolkanto ~ poemo
Industriaj planoj pri Germanio post la Dua Mondmilito
La Potsdaman konferencon la usona delegacio partoprenis sub influo de la tiel nomata "Morgenthau-plano" de la tiutempa usona ministro pri financoj, kiu alstrebis dividon kaj ekonomian malfortigon de Germanio por malebligi ke de tie plian fojon povus fonti mondmilito. Sekve en la konferenco la venkintaj Aliancanoj decidis malfondi la germanan armeon, ĉiujn germaniajn fabrikojn de armiloj kaj ĉiujn civilajn industriojn kiuj povus apogi rearmigon de la lando. Ĉi tio inkluzivis la detruon de ĉiuj produktejoj de ŝipoj kaj aviadiloj. Plue oni decidis, ke civilaj industrioj kiuj povus havi militan potencialon, kiu en la moderna erao inkluzivis preskaŭ ĉiujn industriajn branĉoj, estu severe limigita. La limigo de la civilaj industrioj difiniĝu per "aprobitaj pacaj bezonoj" de Germanio, kiuj estu tiaj, ke la ekonomio de Germanio estu je averaĝa nivelo de la aliaj landoj de Eŭropo. Por atingi tion, ĉiu industria unuo estis juĝata por vidi kiom da fabrikoj Germanio bezonus por teni ​​tiun minimuman nivelon de ekonomia forto.
Krom la politika intenco limigi la ekonomian forton de Germanio, la registaro de Sovetunio ankaŭ havis la fortan motivon ricevi rekompenson pri la grandegaj damaĝoj kiujn la milita atako de Nazia Germanio kaŭzis al Sovetunio, kvankam antaŭe la du diktaturoj havis traktaton ne ataki sin reciproke, sed per interkonsentita konkero hegemonie dividi inter si la pli malgrandajn ŝtatojn de centra kaj orienta Eŭropo, kaj Nazia Germanio klare rompis tiun traktaton. Tiel Sovetunio postulis kaj ricevis grandan teritorian kompenson (krom la relative malgranda norda parto de la germania provinco orienta Prusio Sovetunio ricevis la tutan orientan parton de Pollando, dum Pollando kompense ricevis la orientan parton de Germanio, do "ŝoviĝis plurcent kilometrojn okcidenten"), kaj krome ankaŭ transportigis multajn pliajn ekonomiajn valorojn (transportilojn, maŝinojn, kompletajn fabrikojn, krome ankaŭ artaĵojn kaj aliajn neindustriajn valoraĵojn) de Germanio al Sovetunio.
La registaro de Usono kompare apenaŭ konsideris ricevon de rekompenso, sed antaŭ la komenco de la Malvarma Milito ankoraŭ konsideris la venkitan Germanion eventuala estonta minaco pli ol onta aliancano. Por alfrunti tiun minacon, kadre de la klopodoj por malaltigi la germanan industrikapablon, por kiu oni bezonus karbon aŭ lignon, kaj planis ampleksan senarbarigon de Germanio. Fontoj de la usona registaro konfesis, ke tiu klopodo celis la "lastan detruon de la militeblo de la germanaj arbaroj." La tial okazinta senarbarigo povus "esti anstataŭita nur de grava forsta disvolviĝo eble post unu jarcento.". Dum pli klariĝis kaj akriĝis la Malvarma Milito inter okcidenta bloko gvide de Usono kaj orienta bloko gvide de Sovetunio, la registaro de Usono tamen jam en marto 1947 laŭ doktrino de la tiutempa usona prezidanto Harry S. Truman ŝanĝis tiun politikon kaj koncentriĝis starigi ekonomie fortan kaj politike usonecan okcidentan Germanion, kiu estu ŝirmilo de la okcidenta bloko kontraŭ la orienta "malamiko".
2769 Mendeleev
2769 Mendeleev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan kemiiston Dmitrij Ivanoviĉ Mendelejev (1834–1907).
Monterosso Grana
Monterosso Grana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castelmagno, Demonte, Dronero, Montemale di Cuneo, Pradleves, Rittana, Valgrana kaj Valloriate. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Komunuma festotago estas la 25-a de julio. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Somogybabod
Somogybabod [ŝomodjbabod] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Fonyód.
Situo
Somogybabod situas en valo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Balatonlelle. La lasta urbo troviĝas 15, Balatonboglár 18, Fonyód kaj Igal po 23, Tab 25, Kaposvár 40 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 en formo "Babodpuszta", kiu ĝis 1939 neniam estis municipo. Tiam el 5 setlejoj nova vilaĝo formiĝis. En Somogybabod migra poŝto servas.
Labirinto de la mondo kaj paradizo de la koro
Labirinto de la mondo kaj paradizo de la koro estas amara satiro de la fama eduksciencisto kaj propagandanto de la ideo de internacia lingvo Johano Amoso Komenio (1592-1670) verkita en la komenco de la tridekjara milito (1623). Junulo antaŭ elekto de sia profesio volas unue trarigardi la Mondon. Tuj aliĝas al li du gvidantoj, Scivolemo kaj Iluzio; la unua lin tiras per brido, la alia surnazigis al li okulvitrojn, tra kiuj ĉio aspektas bele, sed ili ne sidas bone sur lia nazo kaj li povas el sub ili vidi la realon. La Mondo mem estas granda ronda urbo kun ses ĉefaj stratoj: en la unua loĝas familioj, en la dua metioj, en la tria sciencoj, en la kvara religioj, en la kvina soldatoj kaj en la sesa regantoj. La junulo trarigardas la unuopajn stratojn kaj estas terurita, kiom da falseco ekzistas en la familia kaj profesia vivo de homoj, eĉ en la religioj. Fine de la urbo staras Kastelo de Fortuno: la blinda Fortuno kaptas hazarde personojn, kiuj ne meritas honorigon, kaj metas ilin en sian kastelon, por fari ilin feliĉaj kaj senmortaj. En la centro de la urbo sur granda placo troviĝas Kastelo de Saĝeco, reĝino de la Mondo. La junulo el sub la okulvitroj vidas, ke la Saĝeco en la realo estas malsaĝeco. Terurita li forkuras el la urbo kaj fermas sin en sia koro, kie li fine trovas paradizon en interparolo kn Kristo. La verko en koncizigita formo estis esperantigita kaj aperis en libro Lumo en tenebroj de František Kožík (biografio de Komenský, kun fragmentoj el lia verkaro, 1992).
Berzék
Berzék estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc.
Situo
Berzék situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Hernád, laŭ traira flankovojo. Tiszaújváros troviĝas 16, Miskolc 23, Szikszó 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1208 en formo "Bezegu". En 1241 tie estis tendaro de la tatara armeo.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Kastelo Ronneburg
Kastelo Ronneburg (germane: Schloß Ronneburg) estas hodiaŭ i.a. muzee uzata komplekso en Ronneburg en Turingio, Germanujo.
Administra
Ekzistis jam antaŭ 900 sur la hodiaŭa urba teritorio setlejo de soraboj kiu kompletigitis post 900 per milita postenaro kun pilastra ĉirkaŭfortikaĵo de sur la kastelmonto. Nur pli malfrue oni etendigis la tuton malantaŭan per antaŭaĵo (Vorderes Schloss). Post la enmigrado de germanoj ekde la 11-a jarcento la voktoj de Weida investiture alvenis laux disponigo de la imperiestro. Ili ja funkciis kiel ministroj kies tasko estis administrado de la ĉirkaŭaĵo kaj nomiĝis senjoroj de Ronneburg. La unua mencio estis en 1209 kaj la urbaj rajtoj donitis al la vilaĝanoj en la jaro 1304-a. La burga komplekso estis pligrandigita jam antaŭ 1200 fare de la weida-aj voktoj tiel ke estiĝsi kaj la antaŭburga loko kaj la setladbienoj. La antaŭaj grundaroj portis la nomojn Der Sande, Unterm Schloß, Das Buntemantel kaj Am Baderberge. Restoj de la ĉirkaŭfortikaĵo videblas kaj hodiaŭ ĉe la preĝeja placo, ĉe Röder-strato kaj Bergkeller-strateto. Urbopordegoj estis Oberes Tor/Steinernes Tor en la direkto de Großenstein, Unteres Tor/Ratzener Tor en la direkto de Raitzhain kaj Schloßtor ĉekastele.
En 1244 ekposedantis la voktoj de Plauen. Por protekti sin kontraŭ la Wettin-oj la voktoj de Weida, Gera kaj Plauen faris aliancon kun la senjoroj de Elsterberg el la gento de la Lobdeburg-oj en la jaro 1327-a (Ronneburger Vertrag). Post malvenko en la Milito vogtlanda (1354–1357) la voktoj de Plauen perdis la ronneburgan kastelon kiu iĝis feŭdaĵo wettin-a. Je la fino de la 15-a jarcento la malantaŭa kastelo poseditis fare de la dinastio de Ende kiujn posteulis en 1517 la Wildenfels-oj, dume la antaŭa kastelo estis ludonitaĵoj por la daŭro de kvar jarcentoj por la senjoroj de Gera-Liebschwitz.
Laŭ la Wittenberga kapitulaco post la fino de la Ŝmalkalda milito la kastelo venis en la manojn de la ernestida Duklando Saksio. Ekde tiam la tuto funkciis kiel administrada centro de la wettin-a oficejaro Amt Ronneburg kiu ekde la 16-a jarcento pro diversaj separiĝoj estis sub diversecego posedanta: Dukujo Saksio (1554 ĝis 1572), Duklando Saksio-Vajmaro (1572 ĝis 1603), Duklando Saksio-Altenburg (1603 ĝis 1672), Dukujo Saksio-Gotao-Altenburg (1672 ĝis 1680), Dukujo Saksio-Eisenberg (1680 ĝis 1707) kaj denove Dukujo Saksio-Gotao-Altenburg (1707 ĝis 1826). Okaze de novordigo de la ernestidaj dukujoj en 1826 kastelo, administradejo kaj urbo revenis al la Dukujo Saksio-Altenburg. Post nova reformeto ili troviĝis en la t.n. Eosta cirklo(Ostkreis) ĝis 1900. respektive al la landa konsilioficejo Ronneburg (landratsamt Ronneburg) (ekde 1900).
Post la Dua mondmilito troviĝis en la nova kastelo intertempe pionira domo, klasĉambroj de la Kastela lernejo, vartejo lerneja kaj salonoj de la t.n. kreivaj rondoj. Poste gastis la municipa biblioteko, la urba kaj lerneja muzeoj, la societo regionhistoria kaj la porjunula klubo. Korto kaj ĝardeno kasteloj aliaranĝitis okaze de la Federacia Ĝardenekspozicio en 2007.
Konstruadhistorio
Konsistas la kastelo el ne tute triflanka projekciaĵo situante sur uesten deklivega rokaro. Enkonstruaĵe reprezentatas multaj epokoj de romaniko ĝis historiismo. La nunan kastelon oni dividi povas je posta kaj malposta eroj. La posta, pli malnova konsistis el kavalira salonego, belfrido kaj pluraj ekonomiejoj. En la kavalirejo de la malantaŭa kastelo subsignitis en 1327 la supre menciita defendalianckonstrakto. Nuntempe estas en la malantaŭaĵo la kavalira salonego, novkonstruaĵero historiisma kaj kelkaj malnovaj kelopartoj. Vere etas la salonego la lasta restaĵo de la malnova burgo kaj uzatas por publikaj okazaĵoj kaj nuptoj civilaj/registro de la civila stato. La antaŭa historiisme refarita parto estis je la fino de la 19-a jarcento loĝejo por administristoj. La ĉefenirejo de la komplekso kastela, kiun iam protektis foso, estas eoste en la direkto de la urbo.
Alikonstruadoj estis dum la 15-a jarcento. Sub Anarg de Wildenfels faritis ĉ. 1520 ejo sudorienta. Post la Tridekjara milito novigitis en 1651 sub la regado de duko Frederiko Vilhelmo la 2-a (Saksio-Altenburg) la senjorejo kaj la muraro. Krome ricevis la belfrido inter 1651 kaj 1666 noviĝon. La supra etaĝo kastela faritis en 1662 kiel trabfakaĵo. En la 18-a jarcento kadukiĝis la malantaŭa kastelo tiel, ke la ronda belfrido devis malkonstruiĝi en 1772. Sekve restis en la malantaŭa kastelo nur la senjorejo kaj la kavalirsalono. En la antaŭa kastelo kreitis en al 17-a jarcento administradejo moderna kaj loĝejoj por oficistoj en la partoj malsubaj. Poste ene estis tribunalo de unua instanco kaj impostejo. En 1889 starigitis sur la eksteraj muroj de tiu ĉi tribunalo nova ejo tribunala kiu nuntempe estas la plej belega parto de ĉio. Tiam fariĝis en 1896 danke al alikonstruo de la antaŭa kastelo la nova kastelo kaj la ĝis hodiaŭ imponega kastela turo, kvazaŭ nova urba emblemo. Apud la tribunalejo estas Georgo-kapelo. La iama burga preĝejo (kiu funkciis ĝis Reformacio en 1529) kun krucripvolbaĵo estas la plej malnova kapelo en Ronneburg.
Muzeo
La urba kaj lerneja muzeo iĝis post la unuigo de la du kolektoj de la iamaj Museum der Friedrich-Schiller-Schule kaj de Heimatstube. En februaro de 1993 la muzeo malfermis siajn pordojn, en salonoj de Kastelo Ronneburg. La nomo de la institucio simboligas samtempe ties ekspoziciajn temojn. Objektoj informas pri klerigado kaj edukado en la pasinteco kaj donas enrigardojn en pasintajn jarcentojn.
Aliaj temokompleksoj estas: urba historio; labor- kaj vivokondiĉoj en la kampara regiono dum la pasintaj jarcentoj; geologio kaj mineralogio kun specialaj problemoj dum la 60 jarojn daŭrinta uranio-ekspluato fare de Wismut. Rekomendindas la muzeo aparte al lernantoj, regionhistoriemuloj kaj studentoj.
NGC 4176
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ernest Gellner
Ernest GELLNER (naskiĝis la 9-an de decembro 1925 en Parizo; mortis la 5-an de novembro 1995 en Prago) estis antropologo, sociologo kaj filozofo.
Suba Simme-Valo (distrikto)
La distrikto Suba Simme-Valo (germane Amtsbezirk Niedersimmental) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 21735 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefloko estis la komunumo Wimmis.
Geografio
La distrikto Suba Simme-Valo etendiĝas kiel la nomo indikas en la suba parto de la valo de la rivero Simme ĝis ties alfluo al la Lago de Thun en la urbo Spiez.
Najbaraj distriktoj
La distrikto limas en nordo al la distriktoj Schwarzenburg, Seftigen kaj Thun, en sudoriento al la distrikto Frutigen, en sudokcidento al la distrikto Supra Simme-Valo, kaj en okcidento al la distrikto Sense en Kantono Friburgo.
Historio
Ek e 1449 la Suba Simme-Valo estis berna kamparvoktejo (germane nomita Kastlanei). En de la 15-a jarcento la loĝantaro de Suba Simme-Valo liberaĉetis sin de la impostservuteco de Berno, akiris propran terensuverencecon kaj disponis interne de la urba ŝtato Berno pri propra landkomunumo, kiu eĉ postvivis la Helvetan Revolucion kaj pluekzsitis ĝis 1836. Dum la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la Suba Simme-Valo estis distrikto de la tiama Kantono Oberlando. Ek de 1803 ĝi estis berna ĉefdistrikto respektive ek de la konstitucio de 1831 berna distrikto (germane nomita Amtsbezirk). Ek de la jaro 1997 la distrikto apartenas al la administra regiono Berna Oberlando kaj al la tribunala distrikto kaj terenregistro Frutigen-Nordo, kies tribunalsidejo troviĝas en Wimmis kaj terenregistro en Frutigen.
Trafiko
Laŭlonge de la Lago de Thun pasas la svisa aŭtovojo A8, kiu havas flankan brakon al la Suba Simme-Valo.
Komunumoj de la distrikto Suba Simme-Valo
La distrikto Suba Simme-Valo konsistas (stato en 2009) el 9 komunumoj, el kiuj Spiez estas la plej granda kaj unika urbo. La distrikta ĉefloko Wimmis posedis historia urborajton ĝis 1449 kiam Berno akiris ĝin. Jen la listo:
Puto legadmuzea
Historio
Per urbokonsilia decido la putujo de la unua ĉeesplanada puto Esplanadenbrunnen aŭ Gänsemännchen-puto re-uzitis. Ĉar ĝi taksitis tro malgranda por Gänsemännchen-puto oni metis tiun ovalan pelvon en 1864 sub la ĉefkonstruisto Carl Heinrich Ferdinand Streichhan sur sian nunan lokon.
Laŭ la geologo Walter Steiner havas la ujo la grandecon de 1,7 × 1,1 metroj. Ĉe Steiner menciatas kiel materialo diorito. Ĝin faris la ŝtonskulptisto Ackermann el Weißenstadt. La antaŭa nomo de tiu ĉi puto estis Chemnitiusbrunnen. La puta pelvo estas laŭ Hans-Joachim Leithner el sienito (granita speco). Ĉe tiu ĉi puto muntitis, almenaŭ en Vajmaro, la unua fare de la hundema apotekisto Theodor Lüdde instigita hunda trinkigujo. La puta kolono el grejso havas grimackapon kiel gargojlon. La puto kuŝtas sur fundamento el kalkŝtono.
Venustiano Carranza (Puebla)
Venustiano Carranza estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Venustiano Carranza.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26465 enloĝantojn. El tiuj estas 12525 viroj kaj 13940 virinoj. La komunumo havas surfacon de 308.71 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 30′ norda latitudo kaj 97° 40′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 130 metroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21194a.htm
(8179) 1992 EA7
(8179) 1992 EA7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la UESAC, aŭ Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, (angla por "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj") elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nejŝaburo
Nejŝaburo (نیشابور en la persa) estas urbo en provinco Rezaa Ĥorasano nord-oriente de Irano. Ĝi situas preskaŭ 64 kilometrojn okcidente de Maŝhado, la centr-urbo de la provinco.
I.a., Omar Ĥajam (1048, 1122) kaj Farid-ud-din Attar, tre famaj persaj poetoj, naskiĝis kaj forpasis en Nejŝaburo, kie iliaj tombejoj trovas sin.
La urbo detruiĝis 3-foje dum la 13a jc; 2-foje per la tertremegoj, kaj 1-foje per mongoloj en 1221.
Walter Rauschenbusch
Walter Rauschenbusch (4-a de oktobro, 1861 - 25-a de julio, 1918) estis radikala baptista teologo de la Sociala Evangelio kaj pastoro en Novjorkio.
Inter liaj gravaj verkoj estas Christianity and the Social Crisis (Kristanismo kaj la Socia Krizo 1907) kaj Theology for the Social Gospel (Teologio por la Sociala Evangelio 1917). Oni foje nomas lin "la Patro de la Sociala Evangelio". Liaj verkoj influis la pensojn de Gandhi, King kaj Tutu, interalie.
La Pedraja de Portillo
La Pedraja de Portillo [lapeDRAĥa deporTIljo] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. La Pedraja de Portillo estas komprenebla etimologie kiel La Ŝtonejo de Portillo alude al la referenca urbo Portillo, komprenebla etimologie kiel Pordego.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj La Pedraja de Portillo, El Cardiel kaj novaj domaroj, okupas totalan areon de 56,77 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 122 loĝantojn. Ĝi apenaŭ perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj (kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono), pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj ekfunkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 23 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun municipoj Viana de Cega, Boecillo, Aldeamayor de San Martín, Valdestillas, Portillo, Mojados kaj Aldea de San Miguel. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj trapasata de la rivero Cega.
Historio
Estas restaĵoj de Romia Imperio. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado, ĉefare de paŝtistoj kiu malsupreniris el Portillo. Ĝi apartenis al la komunumo Comunidad de Villa y Tierra de Portillo formita de 18 domaroj nome nunaj municipoj Aldea de San Miguel, Aldeamayor de San Martín, Arrabal de Portillo (iam Reoyo), Camporredondo, La Parrilla kaj La Pedraja de Portillo, plus malaperintaj domaroj Aldea de Martín Fernández, Compasquillo, Cardiel,​ Comeso, Juarros, Revilla, San Cristóbal, La Torre, El Campo de la Aldehuela, Espardidas kaj Renedo.
Ĝis la 19-a jarcento ekzistis malsekejo nome Raso de Portillo kien venis la pŝtistoj; tiam oni sekigis ĝin.
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a al 18-a jarcentoj kun orumita baroka retablo prezidita de la Sankta Spirito kaj ermitejo Humilladero del Cristo.
15869 Tullius
15869 Tullius estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la mita tria reĝo de Romio Tullus Hostilius, kiu reĝis de -673 ĝis -642. Li estis milita reĝo, kaj dum la milito kontraŭ Alba Longa okazis la fama batalo de la Horacoj kaj la Kuriacoj.
Specialigo (logiko)
Specialigo estas grava vojo generi propozician scion, per apliko de ĝenerala scio, kiel la teorio de gravito, al specifaj kazoj, kiel "kiam mi liberigos ĉi tiun pomon, ĝi falos al la planko". Specialigo estas la malo de ĝeneraligo.
Favelo
Favelo estas ladurbo (kvartalo de plejmalriĉuloj) situanta rande de brazilaj urbegoj. Krom faveloj, aliaj tipoj de komunumoj estas cortiço, invasão kaj arrabalde.
Specialigo (logiko)
Koncepto B estas specialigo de koncepto A se kaj nur se:
Favelo
La faveloj konstruiĝis pli frue nur el kestobretoj, ladokanistroj kaj palmofolioj (konstrumaterialoj), nuntempe ekzistas ankaŭ konstruaĵoj el ŝtonoj kaj lignobretoj, sed ĉefe el brikoj.
La plej famaj faveloj estas en Rio-de-Ĵanejro. Rocinha (plantejeto) estas la plej granda, kun 70 mil loĝantoj. En aliaj urboj ankaŭ estas faveloj.
Ĝeneralaj karakteroj
Ne ĉiuj domoj en faveloj estas domaĉoj, kelkaj estas eĉ laŭ brazila vidpunto, ĉefe en plej malnovaj partoj. En grandaj faveloj estas ankaŭ vendejoj, bakejoj, sambo-lernejoj kaj eĉ klinikoj kaj lernejoj.
Ĝenerale la faveloj estas sur montetoj, tiu estas male al logiko de Eŭropaj urboj, kie la plej riĉaj homoj loĝas en malaltaj partoj de urbocentro kaj la malriĉuloj vivas en plej altaj partoj de la urbo. Tio kaŭzas problemojn, ĉar la domoj estas malbone konstruitaj, kaj dum pluvaj sezonoj okazas lavangoj kiuj detruas domaĉojn kaj mortigas homojn.
En faveloj ankaŭ okazas la plejparto de krimoj, drogkomerco kaj bataloj inter banditaroj. Ofte okazas atakoj de policistoj kontraŭ banditoj en faveloj kiuj kaŭzas mortoj al nekrimuloj en faveloj. En la flaveloj agadas t.n. mortotaĉmentoj, konsistantaj el iamaj policanoj kaj kiuj murdas ĉefe junulojn, senkulpulojn de la flaveloj.
Dum la militista diktaturo de 1964-79 oni provis pri drastaj metodoj solvi la problemon, sed sensukcese.
Oni kalkulas ke en 2004 ĉ. 30 % de la loĝanoj de Rio-de-Ĵanejro vivas en faveloj. La registaro en Rio de Janeiro komencis en 2000 la programon "Favela Bairro", kiu celas alkonduki ĝis 2010 en ĉiun favelon kurenton, akvon, kanalizadon ktp. Vere tiu ne eblas, ĉar la faveloj multkreskas kaj en 2010 tre eble jam estos novaj faveloj. Unu el aferoj kiuj malebligas la finon de faveloj estas la "industrio de mizero", t. e., NROj kiu petas helpon al favelloĝantoj. Tiuj NROj, tre ofte, havas estrarojn kiuj ricevas, rekte aŭ nerekte, "monhelpon" por sia laborado, kaj al ili kiom pli da faveloj, pli bone. Pro tio, ili ofte troigas la imiĝon de sufero en faveloj, ĉar tio estas utila al monpeto.
La plej granda favelo troviĝas en Rocinha, en la urbodistrikto São Conrado de Rio-de-Ĵanejro kun ĉ. 70 000 loĝantoj.
Kompareblaj marĝenaj setlejoj troviĝas ankaŭ en aliaj landoj, sed tie oni nomas ilin slumo, getto.
Lucciana (stacidomo)
Lucciana (Lucciana L'Allivella) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Lucciana, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Paul Morphy
Paul MORPHY [Pol MOrfi] (naskiĝis la en Nov-Orleano, mortis la  samloke) estis eminenta usona ŝakludisto.
Kvankam titolo de grandmajstro ankoraŭ ne ekzistis, oni konsideras lin kiel neoficialan mondĉampionon pri ŝako, ekde 1858 ĝis 1859.
Anna Pallay
Anna Pallay [palai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pallay Anna estis hungara baletisto, koreografo, instruisto pri baleto. Ŝia edzo estis Jenő Nádor.
Biografio
Anna Pallay lernis baleton en la Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1902-1905. Jam en 1903 ŝi atingis la titolon privata dancisto, tamen ŝia signifa rolo okazis nur post 4 jaroj. Ŝi estis membro de la Operejo inter 1907 kaj 1919. En 1911 ŝi baletadis en Berlino, en 1918 ŝi establis privatan baletan lernejon en Budapeŝto. En la fruaj 1920-aj jaroj ŝi faris turneojn kun sukcesoj en Amerikoj kaj Eŭropo. Tiutempe ŝi faris jam koreografaĵojn. En 1926 ŝi hejmenvenis kaj ŝi ne plu baletadis, nur instruis baleton. Inter 1930 kaj 1939 ŝi instruis ankaŭ en la Muzikakademio de Budapeŝto.
Ulisse Aldrovandi
Ulisse ALDROVANDI (ulisse aldrovandi] (konata ankaŭ kiel Ulysses ALDROVANDUS aŭ simple Aldrovandus); naskiĝis la 11-an de septembro 1522 en Bolonjo, mortis la 4-an de majo 1605 en Bolonjo) estis itala kuracisto kaj natursciencisto.
Li unue fariĝis komercisto. Poste studis diversajn fakojn, i.a. juron, filozofion, matematikon, naturan historion kaj medicinon. Ekde 1560 li okupis profesoran postenon en la Universitato de Bolonjo. En la jaro 1568 li samloke fondis Botanikan Ĝardenon.
Aldrovandi (apud Conrad Gesner) estas konsiderata unu el la fondintoj de la moderna zoologio. Precipe liaj detalaj sistematikaj ekzamenoj lin famigis.
Lia ĉefverko estas la 11-voluma Historia animalium. El ĝi ĉefe la tri volumoj pri birdoj (Ornithologia), kompletigantaj la samnoman verkon de Gesner, akiris famon.
En Historia Monstrorum li - sen kritika ekzameno - priskribis diversajn fabelajn estaĵojn (ekz. ĥimeron kaj centaŭron), kies ekziston oni tiutempe ne pridubis. Tria konata verko estas De Monstris. Ĝi temas pri diversaj misformaĵoj de homaj korpoj.
(17915) 1999 GU
(17915) 1999 GU estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
NGC 4177
NGC 4177 (aliaj indikoj — MCG -2-31-21, IRAS12101-1344, PGC 38937) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Duklando Berio
Unu el la dukoj de Berio, Johano, komisiis la ilustradon de la treege bela libro La tre riĉaj horoj de la duko de Berry ĉirkaŭ 1410.
7156 Flaviofusipecci
7156 Flaviofusipecci estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astrofizikisto Flavio Fusi Pecci, kiu faris gravajn kontribuojn al la studo pri. Li estis direktoro de la observatorioj de Bolonio kaj Kaljaro.
LED (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
1861 Komenský
1861 Komenský estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Luboš Kohoutek elde la Observatorio de Hamburgo (Germanio).
Tabelo
Tabelo estas metoda aranĝo kaj ordigo de nomoj, nombroj aŭ signoj tiamaniere, ke oni povas ĉirkaŭpreni la tuton per unu rigardo.
1861 Komenský
Nomo
Ĝia nomo honoras la 17-a jarcenta pedagogo Johano Amoso Komenio (vera nomo Jan Amos Komenský).
Tabelo
Tabelo estas malsimpla datumo kies komponantoj (kutime samtipaj) estas atingeblaj per unu aŭ pluraj indicoj (plej ofte, entjeraj numeroj). La unudimensian tabelon oni nomas vektoro, pri dudimensia (aŭ pli ol du) tabelo oni povas prezenti matricon.
Ekzemplo pri tabelo
Kiel fari tabelojn en la vikipedio?
Tabelvortoj en Esperanto
En Esperanto, ĉiuj el la 45 regule konstruitaj vortoj, kiujn oni povas aranĝi en tabelon, demonstras tian regulecon, kaj esprimas per seriojn da pronomoj kaj adverboj: oni povas diri, ke ĉiu tabelvorto konsistas el antaŭparto kaj postparto, sed oni tamen ne rigardu la tabelvortojn nur kiel kunmetitajn vortojn. La tabeleroj de kaŭzo estas ial, kial, tial, nenial, ĉial.
Vidu ankaŭ Tabelvortoj de fraŭlino.
Varango
La esprimo varango origine venas el ŝipkonstruado. Ĝi signifas ŝip-ripon aŭ specife ties suban parton, kiu estas ligita al la kilo.
Varango estas esenca konstruparto por plifortigi la trunkon (hulon) de boatoj, ŝipoj, aviadiloj kaj aliaj veturiloj.
Oni distingas laŭ la orientiĝo rilate al hulo kaj kilo transversajn respektive laŭlongajn varangojn.
Necesas fikse interligi la varangojn, por ke la hulo estu laŭeble stabila kontraŭ torsiaj fortoj.
Varangoj por ŝip- kaj boat-konstruado klasike estas el ligno. Dum longa tempo oni ankaŭ uzis lignon por aviadilaj varangoj. Hodiaŭ oni ĉefe uzas ŝtalon por grandaj ŝipoj (komercaj kaj militaj), dum oni uzas aluminion por aviadiloj kaj rapidegaj sportboatoj (ekz-e katamaranoj). Depost la fino de la 20a jarcento oni pli kaj pli uzas karbonfibrajn lamenaĵojn.
La konstruado per varangoj rezultigas multe pli malpezajn veturilojn kompare al masiva konstruado (ekzemple en trunkoboatoj.
Introitus
Introitus (lat. por ‚eniro‘ esperantigita formo) introito, estas parto de la Sankta Meso kaj de la el ĝi ekestintaj diservoj de la luteranaj kaj anglikanaj eklezioj. Laŭ origina senco la vorto signifas la eniron de la altarservistoj, deduktite de tio la (pli malfrue post la ŝtuparpreĝo) parolatan aŭ kantatan tekston de la proprio. La latinaj nomoj de la dimanĉoj en la liturgia jaro kutime estas elprenita el la komenco de la respektiva Introitus. En la bizanca rito oni kunportas je la Introitus je la eta eniro la evangeliaron kaj je la ega eniro ankaŭ la oferaĵojn.
Hajdú
Hajdú (reĝa departemento) (hajdU) (germane Haiduck) estis historia departemento en meza parto de la Hungara Reĝlando. La nomo estas hungare hajduko.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Administracio
Estis 3 distriktoj, nomo de distrikto kaj distriktejo samas:
La departemento situas ĉe senfinaj ebenaĵoj sen riveroj, Tiso nur iomete tuŝas la departementon. La alvenintaj hungaroj en 895 trovis la teritorion konvena por la paŝtejoj, kampoj. Post la mezepoko la turkoj okupis la departementon. Debrecen iomete havis aŭtonomion aŭ memstarecon, krome laŭeble ligiĝis al princlando Transilvanio. Post la turka erao restis senhomaj vilaĝoj, kiujn ricevis la hajdukoj kaj fondiĝis hajdukaj urboj. Ili ne apartenis al departementoj, simile al la kumanaj kaj jasaj teritorioj ili estis aŭtonomaj. En 1849 Debrecen estis provizora ĉefurbo de Hungario. La departemento mem formiĝis en 1876 el Debrecen, el la hajdukaj komunumoj kaj el najbaraj teritorioj. Ĝi enhavas regionon Hortobágy (hortobAdj), la plej karakteriza hungara Nacia parko.
Imre Gombos
Imre Gombos [gomboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gombos Imre estis hungara juristo, dramisto, ĉambelano, membro (honora en 1835) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis gombosfalvi.
Imre Gombos naskiĝis la  1791 en Sajólád. Li mortis la 1840 en Vieno.
Biografio
Imre Gombos akiris juran diplomon en 1810 en Pest (urbo). Konence li ricevis diversajn jurajn taskojn en Supra Hungarujo, baldaŭe li ricevis postenon en kortumo de Habsburgoj. En la 1810-aj jaroj li estis sekretario en la hungara reĝa ĉambelo, poste li ricevis pli altajn postenojn samloke. Ekde 1830 li partopremis en laboro de la juĝejo en urbo Pest. Li ricevis postenon ankaŭ en la departementa administrado en Heves (historia departemento).
Idealo (filozofio)
En filozofio idealo estas io enkorpiganta perfektecon, ekzemplodona modelo aŭ celimago de la homa strebado. Idealoj estas pensoskizoj de estonta realo. Ili dependas de la historiaj cirkonstancoj. Ĉiu epoko kreas proprajn idealojn.
Nové Sedliště
Nové Sedliště estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Sedliště, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 3 km sudokcidente de Staré Sedliště. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/198. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 46 adresoj.
Nové Sedliště estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 8,41 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1479.
Secaș (Arad)
Secaș [sekaŝ] (hungare: Alsószakács) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Arad. En 1910 ĝi havis 602 loĝantojn (rumanoj), en 1956 600. Ĝia unua skriba mencio estas el 1439. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Administre ĝi apartenas al komunumo Brazii.
Heinrich Moritz Horn
Heinrich Moritz Horn (n. 14-an de novembro 1814 en Chemnitz; m. 23-an de aŭgusto 1874 en Zittau) estis germana poeto kaj novelisto.
Vivo
Horn studis juron en Lepsiko, vivis poste kiel juĝeja asesoro komence en sia gepatra urbo, poste en Zittau en Luzacio.
Verkoj
La lirika-epopea poeziaĵo „Die Pilgerfahrt der Rose“ (Lepsiko 1851, 4-a eldono 1882), per la muzikigo de Robert Schumann konatiĝinta, estis lia unua verko. Ankaŭ aliaj rakontaj poeziaĵoj, ekz. „Die Lilie vom See“ (Lepsiko 1854) kaj „Magdala“ (Lepsiko 1855, 2-a eldono 1870), havis dumtempe sukceson. Malpli ĝojiga estas la idilio „Die Dorfgroßmutter“ (Lepsiko 1856) kaj „Neue Dichtungen“ (Prago 1858) kun siaj versigitaj krimhistorioj. La terenon de romano Horn surpasis per rakontoj: „Auf dem Schloß und im Thal“ (Prago 1858, 2 volumoj), „Die Dämonen“ (Prago 1862, 2 volumoj), „Der zerrissene Dreiklang“ (Lepsiko 1867, 2 volumoj) kaj aliaj. Ankoraŭ aperis: „Aus goldener Kinderzeit“ (Lepsiko 1862). Pri sempretenda kanto kaj bildo Horn evoluis profundan intimecon.
4957 Brucemurray
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedologon kaj geologon Bruce C. Murray, direktoro de la Jet Propulsion Laboratory de 1976 ĝis 1982.
Lum-eliganta diodo
Lum-Eliganta Diodo aŭ LED estas duonkonduktanta aparato, kiu elsendas malkoheran optikan radiadon al la antaŭa direkto. La koloro dependas je la uzita materialo, kaj povas esti videbla aŭ infraruĝa.
4957 Brucemurray
Orbito
Kvankam foje rigardita kiel Apud-Tera Objekto, ĝi ne proksimas al Tero je malpli de 63,6 milionoj da km. Ĝi pli aproksimiĝas al Marso: la ĝi pasis al 0,04914 AU (7,352 milionoj da km) de Marso.
Lum-eliganta diodo
LED-oj havas multajn uzojn. Videblajn LED-ojn oni uzas kiel indikilojn sur multaj specoj de elektronikaj aparatoj kaj en movant-mesaĝaj paneloj. Infraruĝajn oni uzas en teleregataj aparatoj por elsendi la signalojn.
Inkandeskaj aŭ gas-elektraj lumsistemoj estas malalte efikaj kompare kun LED-oj, do ekzistas eblo ŝpari per uzi LED-ojn.
Lastatempa progreso estas la kreado de LED-oj, kiuj povas elsendi bluan lumon. Oni povas uzi bluajn LED-ojn kune kun jam ekzistantaj ruĝaj kaj verdaj LED-oj por krei blankan lumon.
Blankaj LED-oj
LED-oj bezonas tre malmultan energion po lumeno. Post kiam nun ankaŭ blankaj LED-oj estas liverataj, ili estas kreskante uzataj por anstataŭi klasikajn inkandesklampojn, kiuj transformas tre grandan parton de la elektra energio ne en lumon, sed en varmon. La plej laste (2010) atingitaj rezultoj estas 250 lm/W (lumenoj por vato).
La avantaĝoj de LED, krom bonega efikgrado estas
Ĉar elektro estas speciale multekosta en aŭtomobiloj, kaj ĉar ankaŭ la kostoj de la ŝanĝo de difektiĝintaj lampoj estas multekosta, uzo de LED-oj en ili estas tre avantaĝa.
Port Harcourt
Geografio
Port Harcourt situas sude de la lando, en la Niĝera Delto. Ĉefŝoseo kaj fervojo kuras al Enugu, krome estas ĉefvojo al Owerri kaj aliaj malpli gravaj vojoj.
Historio
En 1995 oni ekzekutis la verkiston kaj civitjuriston Ken Saro-Wiwa en Port Harcourt
Ekonomio
La urbo havas gravan marhavenon kaj validas ankaŭ kiel naftourbo.
Klimato
Port Harcourt situas en tropika zono. La temperaturo varias inter 21-33 °C. Jare pluvas pli, ol.
31698 Nikolaiortiz
31698 Nikolaiortiz estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Nikolai Victorovitch Ortiz, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro lia projekto pri scienco de la medio kaj terscienco. Li estis lernanto ĉe la Seashore Middle Academy de Corpus Christi (Teksaso).
Dois Irmãos
Dois Irmãos signifas en la portugala "Du fratoj". Ĉe Sevilo, Hispanio, estas similnoma urbo nome Dos Hermanas, tio estas Du fratinoj.
2770 Tsvet
2770 Tsvet estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan plantoscienciston Miĥail Semjonoviĉ Cvet (cirile Михаил Семёнович Цвет, 1872–1919).
Sembej-supo
Sembej-supo (japane "せんべい汁"[sembej-ĵiru]) estas tradicia supo trovata ĉirkaŭ Haĉinohe. Ĝi estas nome supo kun sembejo.
Ĉefaĵo
Sembejo uzata por sembej-supo estas speciala "kajaki-sembejo", speco de nambu-sembejo. Oni kuiras ĝin post rompi mane, en likvaĵo bazita el sojsaŭco kaj daŝio el koko aŭ porko, kun legomoj kiel lapo, fungoj, kaj diversaj kunaĵoj.
Supozata ke ĝi estas anstataŭaĵo de "suiton"- ia japana supo, pro konservebleco de sembejo. Sembejo en sembej-supo estas simila al iom pli malmoligita bulo de "suiton".
(53431) 1999 UQ10
(53431) 1999 UQ10 estas tre malgranda sed eksterordinare hela marsrenkonta asteroido, foje rigardita kiel asteroido de la hungaria familio.
Ĝia estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito ĉirkaŭas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,229443 AU, tie estas 34,324 milionoj da km.
Bonda lingvo
Klasifiko
La bonda lingvo apartenas al la suda subgrupo de la munda lingvaro, branĉo de la aŭstralazia lingvaro. Ĝi plej proksime rilatas al la gutoba lingvo.
Skype
Skype (prononcata [skaɪp], kelkfoje esperantigita kiel Skajpo) estas tujmesaĝilo kaj interreta telefono-reto kiu funkcias per samtavola komunikado. Ĝin fondis Niklas Zennström kaj Janus Friis, tiuj kiuj ankaŭ kreis Kazaon. La reto konsistas el ĉiuj samtavolaj komputiloj uzantaj la necesan senpagan aplikaĵon, elŝuteblan el interreto. Uzanto povas senpage paroli kun aliaj Skype-uzantoj, page telefoni al normalaj telefonoj (SkypeOut), page akcepti telefonvokojn el normalaj telefonoj (SkypeIn), kaj page akcepti mesaĝojn el sia propra telefonrespondilo.
Skype estas sufiĉe vaste uzata de esperantistoj tra la mondo, kaj la programinterfaco inkluzivas Esperanton en la listo de lingvoj (per kiu oni povas serĉi eventualajn kunbabilontojn). La diskutogrupo Skajpanoj havas pli ol 300 membrojn, kiuj jam esperantigis la interfacon de Skype, kaj aranĝas demonstraciojn de la programo por diversaj grupoj.
En aprilo 2006 la nombro de registritaj uzantoj de Skype preterpasis 100 000.
eBay
EBay la atingis intertrakton aĉeti Skype, celante aldoni al siaj interretaj aŭkcio-servoj, la kapablon de Skype senpage telefon-alvoki sur-rete. EBay diris, ke ĝi pagos unue 1,3 miliardojn da usonaj dolaroj, kaj poste pagos ĝis totalo de 4 miliardoj da dolaroj por Skype.
Microsoft
Microsoft la atingis intertrakton por aĉeti Skype kontraŭ 8,5 miliardoj da usonaj dolaroj.
Kritiko
Malavantaĝe ĉe Skype estas la uzado de proprietaj protokoloj. La programaro ne estas kongrua al aliaj VoIP-proponoj, kiuj laboras per la malfermitaj normoj Session Initiation Protocol (SIP) aŭ H.323.
Skype ne estas permesita en multaj entreprenaj retoj, ĉar la respondeculoj taksas la uzatan P2P-teĥnologion kiel sekurecoriskon. CERT NRW severe malkonsilis uzi ĝin en la reto de la landa administracio: "Skype alportas nemalgrandajn danĝerojn. La programaro estas facile instalebla kaj mirige efika por trovi vojon en la interreton. Skype preteriras fajroŝirmilon. Aldoniĝas endanĝerigo per la ebla enportado de damaĝoprogramoj. La detala entrudovojo kaj la ekstena kaŭzanto en la interreto estas ne plu respureblaj. Plia grava punkto estas la mankanta fido. La centra ensaluta servilo staras en nekonata loko en la interreto, la distribuo okazas pere de supernodoj, pri kies detala labormaniero publikigoj ne ekzistas. Do la konfidenceco de la senditaj Skype-mesaĝoj ne povas esti garantiita."
Krome la uzado de Skype kaŭzas per ĝia P2P-teĥnologio la tipan kaj nepran datentrafikon (ekz-e per telefonlibraj demandoj de aliaj komputiloj). Oni supozas, ke tiu trafiko povas esti ĝis unu gigabitoko en monato, sen ke oni faris almenaŭ unu telefonadon. Onidire tio okazas al uzantoj, kies komputilo estas seninterrompe konektita al la interreto kaj kies komputilo estas uzata kiel Skype-retonodo. Sed konkretaj okazoj ne estas konataj. Cetere oni devas atendi inter po 20 megabitokoj ĝis 500 megabitokoj dum unu monato sen telefonadoj. Unu horo da telefonado bezonas proksimume 30 megabitokojn.
Por povi utiligi Skype, oni bezonas aliron al la interreto kun almenaŭ ISDN-rapideco; telefona modemo ne sufiĉas por utiligeblaj interparoloj, ĉar ĝi estas tro malrapida. La kondensiga kodaĵo adaptas sin al la malrapida rapideco de maksimume 33.600 bps. Lingvo tiel estas ankoraŭ mirinde klara, sed la atendotempoj dum la sendado malebligas senchavan parolon.