cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉiela Regno
La ĉiela regno ĉe judismo
Tiuj celoj de la koncepto pri suvereneco de Dio estas certe dedukteblaj el la amplekso de la revelaciaj tekstoj, kvankam praktike ili estis vivitaj precipe referencigataj al politika liberigo. En la posta Kabalo (7-a kaj 8-a jarcentoj) oni trovas elementojn de granda spiriteco facile asimileblaj al koncepto de interna spirita regno: en ĝi estas ankaŭ parolate pri Jerusalemo ĉiela kaj Jerusalemo tera.
Disvastigita estis ankaŭ la esprimo leShem Shamayim kiu signifas “En la nomo de la Ĉielo” kaj kiu referencas al ago aŭ intenco plenumitaj aŭ plenumeblaj laŭ la dia instruo.
La dia regno laŭ katolikaj teologioj
La Katekismo de la Katolika Eklezio (sigle KKE) instruas ke ĉe la alestiĝo de la Dia Regno realiĝos regno de amo, paco kaj justeco (1807 de KKE). Justeco estas difinita kiel virto per kiu estas respektataj la rajtoj de ĉiuj personoj (782,1816), kiuj vivos en paco kaj harmonio kun ĉiuj. La Dia Regno komenciĝis kun la morto kaj resurekto de Jesuo kaj devas esti daŭre disvastigita de kristanoj ĝis kiam ĝi atingos la perfektecon volitan de Kristo en la finaj tempoj (2820). Kristanoj devas vivi kiel Kristo vivis per senlacaj preĝoj kaj kooperado (2632). Tio ĉio estas atinganta nur agante en la konkretaj cirkonstancoj laŭ la inspiro de la Sankta Spirito (541, 764). Kristo daŭrigas alvoki ĉiuj popolojn ĉe si por kune konstruu la Dian Regon kun la triumfo de Kristo mem en la tuta mondo (542). Tamen la triumfo de la Regno de Kristo ne okazos ĝis ties reveno surteren (8571). Dum sia reveno Kristo juĝos la vivantojn kaj la mortintojn: nur la justuloj regnos poreterne kun Li (1042, 1600). Nur la dua reveno de Kristo signos la kompletan malvenkon de la malbonaj potencoj, inter kiuj Satano (550, 671). Ĝis tiam, la Regno de Kristo daŭrigos esti atakita per la malbonaj potencoj kaj, politikaj kaj kulturaj: pro tio la kristanoj pacience kaj espere atendu la duan venon de la Savanto (671, 689). La kristanaro preĝas por plifruigi la revenon de Kristo, dirante al li ”Maranatha!”: kio signifas “Venu, Sinjoro Jesuo” (671, 2817),
Myslkovice
Myslkovice (Miskowitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. Municipo Myslkovice etendiĝas proksimume 16 km sudoriente de Tábor kaj 5 km nordoriente de urbo Soběslav. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1367.
Distrikto Nitra
Distrikto Nitra estas centra distrikto en Regiono Nitra. Ĉefa urbo de distrikto estas Nitra. La distrikto najbaras kun Distrikto Galanta, Distrikto Hlohovec kaj Distrikto Šaľa (okcidente), Distrikto Nové Zámky (sude), Distrikto Levice kaj Distrikto Zlaté Moravce (oriente), Distrikto Topoľčany (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Dolná Nitra (Suba Nitra).
U (cirila alfabeto)
"у" estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 21-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "U" kaj la prononcon "u" (laŭ Esperanta ortografio).
Ĝia majuskla formo estas "У".
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Neubrunn (Turingio)
Neubrunn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Dolmar-Salzbrücke. Fine de la nova urba komunumo havis  loĝantojn. La areo situas en la geografia regiono Turingia Arbaro.
Kazaĥio
Kazaĥio aŭ Kazaĥujo (ankaŭ Kazaĥstano, oficiale Kazaĥa Respubliko, en la kazaĥa: Қазақстан; en la rusa Казахстан) estas eŭrazia lando, ĝia teritorio dividiĝas inter Centra Azio kaj malgranda parto de Eŭropo. Ĝi estis membro de Sovetio ĝis 1991.
Kazaĥio havas landlimojn kun Rusio (6.846 landlimaj kilometroj), kun Uzbekio (2.203 km), kun Ĉinio (1.533 km), kun Kirgizio (1.051 km) kaj kun Turkmenio (379 km). Ĝi havas marbordojn ĉe Kaspia Maro. Kazaĥio estas la naŭe plej granda lando de la mondo laŭ areo kaj la plej granda internlanda ŝtato entute, sed ĝia duondezerto malhelpas la proporcian loĝantaron en la kazaĥa teritorio: ĝia loĝdenso estas nur 6 personoj por kvadrata kilometro.
Geografio
Kun areo de 2,7 milionoj da kvadrataj kilometroj, Kazaĥio estas la naŭa plej granda lando en la mondo. Ĝia grando preskaŭ ekvivalentas al okcidenta Eŭropo.
Situanta inter la okcidenta Azio kaj la plej orienta parto de Eŭropo, ĝia ampleksiĝo donas al ĝi varian topografion. La lando etendiĝas sur enorma stepo situanta inter la Kaspia Maro kaj la Altaj-montaro. En la Kaspia Maro estas la Insularo Tjulenij.
Sude, ĝi havas landlimojn kun la dezerto Kyzylkum, situanta inter la Arala Maro kaj la tiel nomata Stepo de la Malsato (Betpak Dala), en la nordo troviĝas la plataĵoj de la lago Balĥaŝo kaj oriente la montarbranĉoj de la montoj Altajo kaj Tianŝan.
La rivera reto estas tre neregula kaj la ĉefaj riveroj trairas plejparte rande de la lando. En Kazaĥio estas proksimume 48 000 lagoj kun suma areo de 45 000 km². 94 % havas surfacon malpli grandan ol 1 km². Parto de la lagoj entenas dolĉan akvon kaj parto salan. Tutmonda unikaĵo estas la lago Balĥaŝo (la 15-a plej granda en la mondo), kiu estas duone dolĉakva kaj duone salakva. Krome en la lando estis estigitaj pli ol 4 000 fiŝlagoj kaj akvobaraĵoj.
Rin-dezerto (ruse Рын-пески, kazaĥe Нарын құмы, Narın qumı) estas dezerto en okcidenta Kazaĥio. Ĝi situas norde de la Kaspia maro kaj sudoriente de la Ĉevolga Altaĵo, inter la subaj riverfluoj de Volgo kaj Uralo.
Historio
En la 1930-aj jaroj pli ol 1 miliono da Kazaĥoj mortis pro malsato, kvarono de la loĝantaro, sekve de la deviga kolektivigo de agrikulturo dum la komunista reĝimo de Stalin. En Karagando, sude de Astano, estis la dua plej granda kaptitejo de Sovetunio (KarLag). Pli ol 800 mil homoj el la tuta Sovetunio, plejparte politikaj malliberuloj, estis enkarcerigitaj tie de 1929 ĝis 1953.
Kronologio
Politika-administra organizado
Kazaĥio estas dividata en 14 regionoj aŭ provincoj (oblıstar; singulare: oblısı/облысы/وبلىسى kaj tri urboj de respublika signifo (qala; singulare: qalası):
Registaro kaj politiko
Kazaĥio estas konstitucia respubliko kun politika sistemo ege prezidentisma. La prezidanto estas la ŝtatestro kaj samtempe la ĉefkomandanto de la kazaĥa armeo. Li havas plenan nuligrajton pri la leĝoj kaj decidoj aprobataj de la parlamento. La eksprezidanto Nursultan Nazarbajev, kiu okupis la postenon ekde la kazaĥa sendependiĝo, estis reelektata por nova 8-jara regperiodo en 1999. La Unua Ministro, kiu regas laŭ la nomumado de la prezidanto, estas la 'kapo' de la Kabineto de Ministroj kaj li estas la videbla reprezentanto de la landa registaro. Ekde junio 2003 la posteno estas okupata de Daniyal K. Akhmetov. Ankaŭ ekzistas tri unuaj vicministroj kaj 16 ministroj en la kabineto.
Kazaĥio havas duĉambran parlamenton, konsistanta el Malalta Ĉambro kaj Senato. Dum la distriktaj balotadoj oni elektas reprezentantojn por 67 benkoj en la Malalta Ĉambro. Aliaj dek membroj estas elektataj per malsama proceduro.
La Senato havas 39 membrojn. Du el ili estas elektataj en ĉiu elekta asembleo en la 16 ĉefaj administraj dividoj de la lando. La restantaj sep senatanoj estas elektataj rekte de la respublika prezidanto.
Ekonomio
La ŝafbredado en Kazaĥujo ĉefe koncentriĝas en la duondezertaj sudaj regionoj de la lando kaj orientiĝas al la bredado de ŝafoj el la raso karakulo, kiu provizas lanon kaj "astraĥanajn" peltojn.
Kazaĥio ne nur estas konsiderata kiel unu el la plej grandaj minejoj (oro, oleo, gaso, uranio) en aziaj landoj, sed ankaŭ estas unu el la plej grandaj grajn-eksportantoj. Rilate al la mineja sektoro, estas elfosata karbo en Karaganda kaj Pavlodar; nafto kaj gaso en la baseno de Emba, situanta ĉe la Kaspia Maro. La elfosado de fero, mangano kaj kupro estas grandkvanta en la centra-orienta regiono kaj oro en strio rande de la baseo de la rivero Irtysh. La mineja ekspluatado favorigis la disvolviĝon de industria reto, kaj faktorioj pri maŝinaro, kemiaĵoj, kotonaj teksaĵoj kaj nutraĵoj.
Nuntempe la lando havas prosperan ekonomion. En la jaro 2005 ĝia ekonomio kreskis ĉirkaŭ 10% kaj dum la lasta jarkvino, 100%, kio igas ĝin unu el la plej prosperaj kaj viglaj ekonomioj de la azia kontinento kaj granda potenco en la centr-azia regiono. La riĉeco de la lando devenas de la abundegaj naturaj rimedoj, speciale nafto, kvankam procenton el la riĉeco, ĉiufoje pli grava ŝuldiĝas al la turismo. La plej grava defio de la ekonomio estas la reduktado de la dependeco je la naturaj rimedoj.
Sola nacia liveranto de akvolevadiloj, maŝinoj por bestobredejoj kaj paŝtejoj, kaj ankaŭ nenormita ekipo por naftogazeligada kaj uranoeligada industrioj estas la firmao AS "Sud-Kazaĥstana Maŝinkonstrua Uzino".
Allogo de eksterlandaj investantoj foje kaŭzis politikan streĉiĝojn. Tiel en septembro 2019 tra la lando okazis pluraj manifestacioj, postulantaj krom politika liberaligo, ankaŭ haltigon de la "ĉina ekspancio".
Fervojoj
La Fervoja transporto en Kazaĥio konsistas el fervoja reto de pli ol 13 000 km, ekspluatata de Kazaĥiaj fervojoj (KTZ). Heredaĵo de Sovetunio, ĝi suferis el manko de investoj post sendependeco. Sed tiuj ĉi forte kreskis, kaj ĝi nun estas moderniĝanta. Post kiam Kazaĥio fariĝis sendependa, la uzado de la fervoja reto malkreskis, kaj riparado fariĝis minimuma. Hodiaŭ konscia pri la bezono renovigi kaj modernigi la fervojan sistemon, grava komponanto de la transport-sektoro reprezentanta gravan parton de ĝia MEP, Kazaĥio komprenas ĝian lokon en la trafika spaco inter Eŭropo kaj Azio, kaj enkondukis tiun vastan projekton kiel gravan strategian fokuson de hejma politiko.
Flughavenoj
Estas 26 flughavenoj en Kazaĥio.
Demografio
La plimulto de la loĝantaro de la nuna Kazaĥio (datumoj de 1999) estas kazaĥoj (53,4%) aŭ rusoj (30%), kun malgrandaj grupoj de ukrainoj (3,7%), uzbekoj (2,9%), germanoj (2,3%), ujguroj (1,6%) kaj aliaj malplimultoj. Ekde la 1990-aj jaroj okazas amasa elmigrado de multaj eŭropdevenuloj (rusoj, judoj, germanoj, ukrainoj ktp), kiuj forlasis Kazaĥion por transloĝiĝi al Rusio aŭ landoj de iliaj foraj prauloj (Israelo, Germanio). Tiu ĉi fenomeno, kune al la pliiĝo de naskiĝoj, igis la kazaĥojn la plimulta etno en la lando. En februaro 2020, en Ĵambila provinco kie loĝas plejparto de la kazaĥaj dunganoj, okazis interetnaj tumultoj, 10 homoj pereis, pluraj estis vunditaj, iliaj domoj kaj aŭtoj bruligitaj.
La religioj estas sunaa islamo (47%), la rusa ortodoksa kristanismo (44%), protestantismo kaj aliaj. Kazaĥio estas dulingva lando. La kazaĥa lingvo estas la ŝtata lingvo kaj la rusa lingvo estas konsiderata kiel la oficiala lingvo. La rusa estas uzata en la negocoj kaj ĝi estas parolata de ĉirkaŭ 83% de la loĝantaro, dume 64,4% de la loĝantaro parolas la kazaĥan. La edukado estas deviga ĝis la supera lernejo kaj alfabetismo estas 99,9%.
Kulturo
Antaŭ la rusa konkero, la kazaĥa kulturo adaptiĝis al nomadismo kaj la tradicia vivstilo. Malgraŭ tio ke Islamo estis enkondukita en la plimulton de la kazaĥoj dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj, la religio ne estis asimilata post multa tempo. Kiel rezulto, Islamo kunvivis kun tradiciaj elementoj el ŝamanismo. La tradiciaj kazaĥaj kredoj asertas ke disaj spiritoj loĝis kaj vivigis la teron, la ĉielon, la akvon, kaj la fajron, krom la dombestoj. Ĝis niaj tagoj, la gastigantoj el kamparanaj regionoj kutime ricevas ŝafidon ĵusmortigitan. La gastoj kelkfoje estas invitataj beni la ŝafidon kaj peti permeson al sia spirito por ekigi la ceremonion. Krom la ŝafido, multaj pladoj havas simbolan valoron en la kazaĥa kulturo.
Hodiaŭ la kazaĥa kulturo, post la sendependiĝo disde la eksa Sovetio denove revigliĝas ĉar Islamo denove fariĝas la plejmulta religio de la loĝantaro. Malgraŭ tio, la kazaĥa kulturo radikale okcidentaliĝis pro la rekta kontakto kun Okcidento danke al la naft-eksportado. Kvankam nuntempe ankaŭ notindas proksimecon al Ĉinio en politika kaj ekonomika plano - multe da ĉiniaj kompanioj (precipe en nafta sektoro) laboras en Kazaĥio. Nombro da islamdevenaj kazaĥoj spertas persektuon kaj trapasas longan tempon en internejoj en la ĉina aŭtonoma regiono Ŝinĝango.
Moderna kazaĥa literaturo
Kiam Kazaĥio iĝis sendependa, serĉanta sian identecon, la lando honoris diversajn modernajn poetojn, inkluzive de Toumanbaï Mouldagayev, Kadyr Myrzaliev, Mouzafar Alimbayev kaj Jadyra Daribayeva.
La kazaĥa literaturo de la malfruaj 1990-aj jaroj kaj fruaj 2000-aj jaroj estas karakterizata de provo kompreni postmodernajn okcidentajn literaturajn spertojn kaj apliki ilin al kazaĥaj.
Nuntempe la literaturo de Kazaĥio daŭre disvolviĝas en la kunteksto de tutmondiĝo kiu absorbas kaj disvolvas novajn kulturajn tendencojn.
Muziko kaj kinarto
Je muzika nivelo, la pop-kulturo estas firme establita inter la kazaĥoj. Je kinarta nivelo, la lando bone ekdisvolviĝas: ekzemple, en Almaty ĉiujare okazas Evraziya (t.e. Eŭrazio), la plej prestiĝa filmfestivalo en Centra Azio, en kiu estas montrataj filmoj el la tuta Centra Azio kaj aliaj tjurklingvaj landoj: Azerbajĝano, Turkio kaj aliaj.
Vidu ankaŭ
Bajkonur
Kazaĥa lingvo
Kazaĥoj
Semej (eks-Semipalatinsk)
Eksteraj ligiloj
(eo
Oficiala retejo de la registaro de Kazaĥio (kazaĥe, ruse kaj angle)
(en) Jutuba filmeto: Kazakhstan: ''[https://www.youtube.com/watch?v=P3wF5FoyZz0 The new Silk Road? - BBC HARDtalk, On the Road (2018)]''
Informa retejo pri Kazaĥio en la angla
7035 Gomi
7035 Gomi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kazuro Watanabe kaj Kin Endate elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Metković
Metković estas urbo en Kroatio. Ĝi estas parto de la provinco aŭ ĵupo Dubrovnik-Neretva. En 2011 la municipo havis 16929 loĝantojn. Ĝi estas parto de la historia regiono Dalmatio, kiu laŭ nuntempa difino kovras partojn de Kroatio kaj de Montenegro.
Metković situas borde de la rivero Neretva, kiu ĉe la urbo disbranĉiĝas al fekunda riverdelto, kies ĉefa branĉo proksime de la urbo Ploče enfluas la Adriatikan Maron.
Jefferson Fredo Rodrigues
Jefferson Fredo Rodrigues (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki en Japanio kaj ĉe Grêmio, Rio Branco, Brasil, Esportivo kaj São José en Brazilo.
Balázs Barna
Balázs BARNA [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barna Balázs estas hungara biologo, agronomo, profesoro, membro (korespondanta (2013), ordinara (2019)) de Hungara Scienca Akademio.
Balázs Barna naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Balázs Barna frekventis kemian mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971. Post siaj studoj li eklaboris en plantoprotektanta instituto. En 1974 li doktoriĝis (MSc) en la universitato, li ricevis sciencajn gradojn (Ph.D) el biologio en 1978, (DSc) el agrikulturo en 1996 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 2000 kaj 2008 li estis vicinstitutestro, poste institutestro 4 jarojn. Li estas nomumita titulara profesoro en la menciita universitato kaj ankaŭ en Universitato Reĝo Sankta Stefano. Li ricevis premion en 1988.
Christiaan Hendrik Persoon
Pers. estas lia botanikista aŭtor-noma mallongigo. Kun kune Elias Magnus Fries, li estas patro de la nova fungoscienco.
Hachiro Arita
ARITA Hachiro (有田八郎, Arita Hachirou (21-an de septembro, 1884 - 4-an de marto, 1965) estis japana generalo kaj politika gvidanto, kiu laboris kiel militara ministro de Japanio en tri periodoj:
Guy-André Kieffer
Guy-André KIEFFER (n. la 25-an de majo 1949) estas franca-kanada ĵurnalisto. Li lastatempe laboris por la afriktema, ekonomikisma gazeto La Lettre du Continent kaj malaperis la 16-an de aprilo 2004 en la eburborda ĉefurbo Abiĝano en tre malprecizaj cirkonstancoj, kiuj ĝis nun ne estis klarigitaj.
Všeň
Všeň (Weschen) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Semily, regiono Liberec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Sainte-Marie (Ardennes)
Sainte-Marie estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
PBI
La vorto havas plurajn signifojn:
Fère-en-Tardenois (stacidomo)
Fère-en-Tardenois estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Fère-en-Tardenois, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Trilport - Bazoches (072000).
12609 Apolodoro
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten sur eksponita fare de Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka erudiciulo kaj stoikisto Apolodoro de Ateno (ĉ. -180 – ĉirkaŭ -110), verkinto de tre uzita Kronologio.
Fleksebla pluredro
Fleksebla pluredro estas pluredra surfaco, kiu permesas kontinuan ne-rigidan deformiĝon de si tian, ke ĉiuj edroj estas rigidaj. La koŝia malfleksebleca teoremo montras, ke en 3 dimensioj ĉi tiaj pluredroj ne povas esti konveksaj (ĉi tio estas vera ankaŭ en pli altaj dimensioj).
La unuaj ekzemploj de flekseblaj pluredroj (okedro de Bricard) estis esploritaj de Raoul Bricard en 1897. Ili estas sinsekcantaj surfacoj izometriaj al okedroj. La unuaj ekzemploj de nesinsekcantaj surfacoj (sfero de Connelly) estis esploritaj de Robert Connelly en 1977.
Ŝalma konjekto
En la 1970-aj jaroj Connelly kaj aliaj formulis la ŝalman konjekton kiu diras, ke la volumeno de fleksebla pluredro ne ŝanĝiĝas dum fleksado. Ĉi-tiu konjekto estis pruvita de I. K. Sabitov en 1996 per uzo de la elimina teorio komence por pluredroj homeomorfaj al sfero, kaj poste por ĝenerale orienteblajn 2-dimensiaj pluredraj surfacoj. Connelly kaj aliaj poste trovis simplan pruvon uzante la teorion de lokoj.
Invarianto de Dehn
Connelly konjektis, ke la invarianto de Dehn (vidu en tria hilberta problemo) de flekseblaj pluredroj estas invarianta je fleksado. La speciala okazo de meznombra malrekteco estas pruvita de Ralph Alexander.
Matteo Darmian
Matteo Darmian – prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Legnano, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto. Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo. Li partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014, kaj ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo.
45752 Venditti
45752 Venditti estas malgranda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Flaviane Venditti, observatoria sciencistino ĉe la Observatorio de Arecibo en Porto-Riko, fakulino pri radaraj observoj de, teknikoj de malseverigo de alfrapoj kaj dinamiko de la kosmoveturiloj.
Fère-en-Tardenois
Fère-en-Tardenois estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Férois.
Krašovice
Krašovice (Kraschowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
(17721) 1997 XT10
(17721) 1997 XT10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Krašovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252.
En la katastra teritorio de municipo oni minis nigran karbon. La plej malnova minejo Barbora estis malfermita jam antaŭ la jaro 1850. En la dua duono de la 19-a jarcento komencis trafikon minejoj Josef, Jan, Luisa kaj Terezie, el kiuj en la minejoj Jan kaj Luisa oni minis la karbon ankoraŭ komence de la 20-a jarcento.
Personecoj
En la vilaĝo naskiĝis en la jaro 1885 arkitekto Hanuš Zápal. Loka naskiĝinto estas ankaŭ František König (naskiĝinta en 1853), municipestro kaj pli poste deputito de Ĉeĥa landa deputitaro.
Sant Vicent del Raspeig
Sant Vicent del Raspeig estas urbeto kaj municipo de Valencia Komunumo kaj de la provinco Alikanto. Ĝi lokiĝas en la komarko Alacantí kaj limas al municipo Alakanto en ĝia sudo. Ĝia areo konsistas je. Laŭ la loĝantaregistro oficiala personoj rezidis en la municipo en la jaro 2018.
Carlos Henrique Raimundo Rodrigues
Carlos Henrique Raimundo Rodrigues (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Verdy Kawasaki.
Owens-Illinois
La usona entrepreno Owens-Illinois estas la plej granda fabrikanto en la mondo de vitraj ujoj. Ĝi fakturas 7.400 milionojn de usonaj dolaroj ĉiutage kaj dungas a 24 000 laboristojn.
Owens-Illinois Inc. estas kompanio (ĝi figuras en la listo de Fortune 500) specializita en la produktado de ujoj el vitro. Ĝi estas unu de la ĉefaj fabrikantoj de la mondo de produktoj de pakado, kaj la ĉefa de ujoj el vitro, kun hegemonia pozicio en Norda kaj Suda Ameriko, Azio-Pacifiko kaj Eŭropo (post akiri BSN Glasspack en 2004). ​ Proksimume ĉiu dua vitra ujo el la tutmonda produktado estas fabrikita de O-I, ĝiaj filioj, aŭ ties rajtigitaj entreprenoj.
Christopher Loeak
Christopher J. LOEAK (n. la 11-an de novembro 1952 en Ailinglaplap) estas marŝala politikisto kaj prezidanto de la Respubliko de la Marŝala Insularo depost januaro 2012.
Li difinis edukadon kiel sian ĉefan prioritaton por sia venonta mandato.
Lajos Csőgör
Lajos CSŐGÖR (ĉeo:geor) estis rumanuja hungara kuracisto, publicisto. Li naskiĝis en Nagysármás la 18-an de marto 1904 kaj mortis en Budapeŝto la 2-an de novembro 2003.
Biografio
Lajos Csőgör la mezlernejon li finis en Aiud, la universitaton en Szeged kaj Kluĵo. Ekde 1935 li estis dentisto de la Bethlen Kollégium de Aiud. Ekde 1940 li estis asisto, ekde 1944 universitata profesoro en dentistkatedro en Kluĵo, pli poste en Târgu Mureş ekde 1949. Ekde 1960 docento, ekde 1969 li estis la ano de prezidentaro de kuracista akademio, en 1971 Heroo de Socialista Laboro, merikuracisto (1972). Kiel studento li jam estis redaktoro kaj kunlaboranto de Erdélyi Fiatalok, pli poste Falvak Népe kaj Ellenzéki Közlöny. Post 1945 li estis vicprefekto de Departemento Kluĵo, unu el gvidantoj de MNSZ. Li estis ano de organiza komitato de establo de Universitato Bolyai, ekde 1945 ĝis 1948 ĝia rektoro, en 1948-49 kaj ekde 1964 ĝis 1967 rektoro de la Medicina kaj Farmacia Instituto de Târgu Mureş. Li estis plurfoje landkunvena deputito. En 1949 oni malliberigis lin laŭ falsaj akuzoj, sed 1956 rehonorigis lin kaj redonis lian postenon. Li publikis kaj en la hungaraj kaj en la rumanaj fakrevuoj (Stomatologie, Fogorvosi Szemle, Orvosi Szemle (Budapeŝto)). Inter 1964 kaj 1967 li ĉefredaktis la dulingvan revuon ''Orvosi Szemle-Revista Medicală.
János Irinyi
Biografio
Li frekventis lernejojn en Debrecen kaj Vieno. En 1836 li patentis tian alumeton, kiu ne eksplodas kaj brulas senbrue. Tial li ekhavis monon, el kiu li profitis la pluan lernadon en Berlino. Tie li verkis kemian faklibron. Li fondis la unuan fabrikon pri alumetoj en 1839 en Pest (urbo). Li diligente studis la kemian sistemon de Antoine Lavoisier. En 1848-1849 li partoprenis la hungaran liberecbatalon, kiel ĉefa respondeculo pri kemiaĵoj kaj eksplodaĵoj. Poste li estis kondamnita.
Vittorio Monti
Vittorio MONTI (naskiĝis la 6-an de januaro 1868, mortis la 20-an de junio 1922) estis itala komponisto, violonisto, kaj dirigento.
Monti naskiĝis en Napolo kie li studis violonon kaj komponadon je la Conservatorio di San Pietro a Majella. Ĉirkaŭ 1900 li dungiĝis kiel dirigento por la Lamoureux Orchestra en Parizo, kie li verkis plurajn baledojn kaj operetojn, ekzemple Noël de Pierrot.
Lia nura fama verko estas Csárdás, verkita ĉirkaŭ 1904 kaj ludata de preskaŭ ĉiu cigana orkestro.
Nigrakola selbekulo
La Nigrakola selbekulo, Azia selbekulo, Nigrakola cikonio aŭ Azia jabiruo (Ephippiorhynchus asiaticus) estas alta longkola vadbirdo de la familio de cikonioj nome Cikoniedoj. Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en Suda kaj Sudorienta Azio kun disa populacio en Aŭstralio. Ili loĝas en habitatoj de humidejoj por manĝi ampleksan gamon de animala predo. Plenkreskuloj de ambaŭ seksoj havas fortikan bekon kaj montras blankanigran brilan plumaron, sed ambaŭ seksoj diferencas en la koloro de la iriso. En Aŭstralio, ĝi estas foje nomata Jabiruo kvankam tiu nomo plej precize aludas al specio de cikonio kiu troviĝas en Ameriko. Ĝi estas unu el malmultaj cikonioj kiuj estas tre teritoriema dummanĝe.
Aspekto
La Nigrakola selbekulo estas granda birdo, 129–150 cm alta kiu havas enverguron de 230 cm. La averaĝa pezo estas ĉirkaŭ 4100 g. La bildo de plumaro estas tre rimarkinda kun junuloj tre diferencaj el plenkreskuloj. Tiuj havas brilajn bluecnigrajn irizecajn kapon, kolon, duarangajn flugoplumojn kaj voston; kuprecbrunan kronon; brile blankajn dorson kaj ventron; nigran bekon kun ioma konkava supra bordo; kaj brilruĝajn krurojn. Ambaŭ seksoj estas identaj sed la ina plenkreskulo havas flavan irison dum la maskla plenkreskulo havas ĝin bruna.
Junuloj malpliaĝaj ol 6 monatoj havas brunecan irison; distinge pli malgrandan kaj pli rektan bekon; kaj pluŝecan aspekton; brunajn kapon, kolon, supran dorson, flugilojn kaj voston; blankan ventron; kaj malhelajn krurojn. Junuloj pli aĝaj ol 6 monatoj havas makulecan aspekton ĉefe ĉe kapo kaj kolo kie irizeco jam parte disvolviĝis; malhelbrunajn eksterajn unuarangajn; blankajn internajn unuarangajn kiuj formas ŝultran makulon kiam la flugiloj estas fermitaj; fortikan bekon identan laŭgrande al tiu de plenkreskulo sed ankoraŭ pli rektan; kaj malhelajn al helrozkolorajn krurojn.
Taksonomio kaj sistematiko
Unuafoje priskribita de John Latham kiel Mycteria asiatica, tiu specio estis poste lokita en la genron Xenorhynchus baze sur morfologio. Baze sur kutimaraj similecoj, Kahl sugestis la lokigon de tiu ĉi specio en la genron Ephippiorhynchus, kiu tiam enhavis ununuran specion, nome la Selbekulon. Tiu lokigo kaj de la Nigrakola selbekulo kaj de la Afrika selbekulo en la saman genron estis poste subtenita de osteologia kaj kutimara informaro, kaj de hibridiĝo DNA-DNA kaj de informo pri citokromo - b. La genroj Xenorhynchus kaj Ephippiorhynchus estis ambaŭ starigitaj samtempe, kaj kiel unua revizianto, Kahl selektis tiun lastan kiel valida genro por ambaŭ specioj. Tiu ĉi kaj la Afrika selbekulo Ephippiorhynchus senegalensis estas la ununuraj specioj de cikonioj kiuj montras markatan seksa dimorfismon en iriskoloro.
Estas du agnoskataj subspecioj nome E. a. asiaticus de la orientazia regiono kaj E. a. australis de suda Novgvineo kaj Aŭstralio. Charles Lucien Bonaparte starigis la genron Xenorhynchus en 1855 kaj lokis du speciojn en ĝi, X. indica kaj X. australis. Tiu traktado sekvis en postaj verkoj. James Lee Peters en sia verko de 1931 traktis ilin kiel subspecioj. En 1989, McAllan kaj Bruce denove sugestis la plialtigon de ambaŭ subspecioj al du specioj: E. asiaticus aŭ Verdakola selbekulo de la orientazia regiono, kaj E. australis aŭ Nigrakola selbekulo de la regiono de Aŭstralio kaj Novgvineo. Tiu rekomendo estis bazata sur la disaj distribuadoj kaj diferencoj en irizeca koloro de la kolo kiu laŭ tiuj sugestoj povus speguli diferencajn kutimarajn memmontradojn. Tiu rekomendo ne estis sekvata kaj sekva studo ne trovis konsistajn diferencojn en la koloroj. Analizoj de la mitokondriaj sekvencoj de la citokromo b tamen montris signifan genetikan diverĝon. La genetika distanco de cikonio supozeble Ephippiorhynchus asiaticus asiaticus el konfirmita individuo de E. a. australis estis 2.1% multe pli granda ol la genetikaj distancoj inter individuaj cikonioj de la sama specio. La konservativa traktado kiel du subspecioj estis sekvata en la aŭstralia faŭna listo de Christidis kaj Boles.
Subspecioj
Estas agnoskataj du subspecioj:
Distribuado kaj habitato
Ĝi etendas al Sudorienta Azio, tra Novgvineo kaj al la norda duono de Aŭstralio. Kompare kun aliaj grandaj akvobirdoj kiaj gruoj, plataleoj kaj aliaj specioj de cikonioj, la Nigrakolaj selbekuloj estas abundaj almenaŭ en lokoj kun alta diverseco de specioj de akvobirdoj.
La plej granda populacio de tiu specio loĝas en Aŭstralio, kie ĝi troviĝas el rivero Ashburton, ĉe Onslow, Okcidenta Aŭstralio tra norda Aŭstralio al nordorienta Novsudkimrio. Ĝi etendas interne en la areo de Kimberley al sudo de Halls Creek; en la Norda Teritorio al Hooker Creek kaj Daly Waters; kaj en Kvinslando interne al areo de Boulia kaj al la limo kun Novsudkimrio, kun kelkaj registroj tiom sude kiom ĝis nordokcidentaj ebenaĵoj de Novsudkimrio, laŭlonge de la marbordo de Sidnejo kaj iam reproduktanta ĉe la rivero Shoalhaven. Ĝi estas rara laŭlonge de la sudorienta pinto de sia teritorio, sed komuna tra la nordo. Ĉirkaŭkalkule 1800 birdoj loĝis en la regiono de la rivero Aligatoro de la Norda Teritorio, kun ĝeneralaj nombroj dum enketoj pli malaltaj en ĉiuj sezonoj.
La plej granda konata reprodukta populacio loĝas en la tre kultivata pejzaĝo de sudokcidenta Utar Pradeŝo en Barato. Densecoj de ĉirkaŭ 0.099 birdoj por km² estis ĉirkaŭkalkulata en tiu regiono formata de mozaiko de kultivataj kampoj kaj humidejoj. Ĉirkaŭ ses paroj uzis la 29 km² de la Nacia Parko Keoladeo.
En Srilanko, la specio estas rara reproduktanta de loĝantaj birdoj, kun nur 4-8 reproduktantaj paroj en la Nacia Parko Ruhuna. Ĝi estas multe pli rara, kaj eble formortinta, kiel reproduktanta birdospecio, en Bangladeŝo kaj Tajlando.
La Nigrakola selbekulo manĝas en vario de naturaj kaj artefaritaj humidejaj habitatoj. Ili ofte uzas nesalakvajn, naturajn humidejajn habitatojn kiaj lagoj, flakoj, marĉoj, inundataj herbejoj, meandraj lagoj, riveroj kaj akvoprerioj. Nesalakvaj, artefaritaj humidejaj habitatoj uzataj de tiuj cikonioj estas inundataj stoplejoj kaj rizkampoj, humidaj tritikejoj, irigaciaj rezervejoj kaj kanaloj, elakvejoj kaj sekaj inundebenaĵoj. En kultivataj areoj, ili preferas naturajn humidejojn por manĝi, kvankam inunditaj rizkampoj estas prefere uzataj dum musono, verŝajne pro la troa inundo de lagoj kaj flakoj. Nestoj estas kutime en arboj kiuj estas en izolaj partoj de grandaj marĉoj  aŭ en kultivataj kampoj kiel en Barato.
Kutimaro kaj ekologio
Tiu granda cikonio havas dancecan memmontradon. Paro frontogvatas unu la alian, etendante siajn flugilojn, skuante siajn flugilpintojn rapide kaj antaŭigante siajn kapojn ĝis ili kuniĝas. Ili poste frapas siajn bekojn kaj foriras. La memmontrado daŭras unu minuton kaj povas esti ripetata kelkajn fojojn.
Nestokonstrado komencas dum la pinto de musono kun plej el la nestoj komencaj dum septembro al novembro, kaj kelkaj novaj nestoj konstruataj poste ĝis januaro. Ili nestumas en grandaj kaj izolaj arboj sur kiuj ili konstruas platformon. La nesto estas granda, ĝis 3 al 6 futojn larĝa kaj formata el bastonetoj, branĉoj kaj kovritaj el junkoj, akvoplantoj kaj foje per kototavolo sur la bordoj. Nestoj povas esti reuzata jaron post jaro. La kutima ovaro estas de 4 ovoj kiuj estas blankecaj kaj larĝaj ovalformaj, sed varias el 1-5 ovoj. La preciza periodo de kovado ne estas konata sed supozeble daŭras ĉirkaŭ 30 tagojn. La idoj eloviĝas havante blankan lanugon kiu estas anstataŭata de pli malhelgriza lanugo en kolo post unu semajno. La skapulaj plumoj eliras unue sekve de la unuarangaj. Junuloj faras sonon ĉak sekve de ripetaj alvokoj ŭii-ŭii-ŭii. Plenkreskuloj faras vicojn en la nesto kaj kiam oni revenas anstataŭi unu la alian, ili plenumas salutan memmontradon per malfermaj flugiloj kaj suprenajn kaj subenajn movojn de kapo. Ambaŭ plenkreskuloj alportas nutron al idoj kaj vomas ĝin sur la nestan platformon. Plenkreskuloj ĉesas nutradon de junuloj ĉe nesto post ili estas ĉirkaŭ 3 aŭ 4 monatojn aĝaj post kio plenkreskuloj tendencas esti agresemaj. Junuloj restas proksime dum ĉirkaŭ unu jaro sed tuje disiĝas. Tipe 1-3 idoj elnestiĝas el sukcesaj nestoj, sed ĝus 4 idoj povas elnestiĝi en jaroj kun eksterordinara alta pluvokvanto.
Ĉe nestarboj, kiuj estas tipe altaj kun grandaj trunkoj kaj ampleksa kanopeo, la birdoj de Bharatpur konkurencas kun la Bengala gipo foje suferanta nestomalsukceson pro ili. Dum multaj birdoj de humidejoj estas fortimigitaj de rabobirdoj, tiuj cikonioj ne estas kutime timigitaj kaj aliflanke povas esti tre agresemaj al aliaj grandaj akvobirdoj kiaj ardeoj kaj gruoj. Plenkreskuloj agreseme defendas malgrandajn depresiojn de neprofunda akvo kontraŭ egretardeoj kaj ardeoj (ĉe Malabanjbanjdju en la Nacia Parko Kakadu, Axustralio ), kaj sekiĝantajn humidejajn makulojn kontraŭ akvobirdoj kiaj plataleoj kaj la Lankolaj cikonioj (ĉe Nacia Parko Dudhwa, Utar Pradeŝo, Barato ).
La Nigrakola selbekulo estas karnomanĝulo kaj ties dieto estas akvobirdoj kiaj fulikoj, kaj specioj kiaj la Malgranda grebo, la Kuleranaso, la Longvosta jakanao, gamo de akvaj vertebruloj inklude fiŝojn, amfibiojn kaj reptiliojn kaj senvertebrulojn kiaj kraboj kaj moluskoj. Ili predas ankaŭ ovojn kaj idojn de testudoj. En la valo de rivero Ĉambal ili estis observataj dum lokigo de nestoj de la testudo Kachuga dhongoka enterigitaj sub sablo (supozeble pro la humideco de la freŝe kovrita nesto) kaj predado de la ovoj de la testudo. En Aŭstralio, ili estis vidataj nokte dummanĝe de elirantaj idoj de martestudoj. Stomakenhavaj analizoj de naŭ cikonioj en Aŭstralio montris ke ties dieto enhavis krabojn, moluskojn, insektojn (akridoj kaj skaraboj), amfibiojn, reptiliojn kaj birdojn. Tiuj cikonioj estis ankaŭ konsumintaj malgrandajn pecojn de plasto, ŝtonetojn, gregofekojn kaj plantomaterialon. Nigrakolaj selbekuloj manĝas preskaŭ nur fiŝojn en humidejoj situantaj ene de kontrolitaj, protektitaj areoj en Aŭstralio kaj Barato.
Ili foje ŝvebas dum la varmo de la tago aŭ ripozas sur siaj poplitoj. Kaze de ĝenado, ili povas foretendi siajn kolojn. Ties trinkokutimaro konsistas en subenigo de malferma beko kaj kolekto de akvo per antaŭeniga movo sekve de bekolevo por engluti akvon. Ili foje portas akvon en siaj bekoj por la idoj al la nesto aŭ eĉ dum la nestokonstruado aŭ ovodemetado.
Kiel ĉe aliaj cikonioj, ankaŭ tiuj ĉi estas silentaj escepte ĉeneste kie ili faras bekofrapadajn sonojn. La produktitaj sonoj estas altatonaj kaj resonaj kaj finas per mallonga spiro. Junuloj elnestiĝintaj povas foje alvoki uzante mildan trilan, altatonan serion de fajfoj, kutime akompane de malfermaj, tremblaj flugiloj. Tiuj alvokoj kaj kutimaro estas direktata al plenkreskuloj kaj estas memmontrado por manĝopeto, ĉefe en sekegaj jaroj kiam pli junaj birdoj estas ŝajne nekapablaj trovi manĝon per si mem facile.
Nigrakolaj selbekuloj estas tre nesociaj kaj estas kutime vidataj kiel solaj birdoj, paroj kaj familiaj grupoj. Aroj de ĝis 15 cikonioj estis observataj en Aŭstralio kaj Barato, kaj ŝajne formiĝas pro lokaj habitatokondiĉoj kiaj sekegoj for el humidejoj.
La Nigrakola selbekulo estas la tipa gastiganto de specio de ektoparazitaj birdolaŭsoj de la subordo “Ischnocera” nome Ardeicola asiaticus kaj de specio de endoparazita trematodo Dissurus xenorhynchi.
Statuso kaj konservado
La Nigrakola selbekulo estas amplekse disa kaj nenie troviĝanta en altaj densecoj, kio malfacilas ĉirkaŭkalkuli fidinde la populaciojn. La Srilanka populacio estis ĉirkaŭkalkulata je ĉirkaŭ 50 birdoj dum la specio iĝis tre rara en Tajlando, Birmo, Laoso kaj Kamboĝo. Eble ĝi iĝis formortinta en la Sunda regiono. Kombine la sudazia kaj sudorientazia populacioj estas ĉirkaŭkalkulataj je malpli da 1000 birdoj. La Aŭstralia populacio estis optimisme ĉirkaŭkalkulata je ĉirkaŭ 20,000 birdoj dum pli konservema ĉirkaŭkalkulo sugestas ĉirkaŭ 10,000 birdojn. Ili estas minacataj pro habitatodetruo, sekigado de neprofundaj humidejoj, troa fiŝkaptado, poluado, kolizio kun elektraj kabloj kaj ĉasado. Oni konas malmultajn reproduktantajn populaciojn kun alta reprodukta sukceso. Ĝi estas taksata kiel "Preskaŭ Minacata" ĉe la IUCN Ruĝa Listo.
En kulturo
La Mir Ŝikaroj, tradiciaj birdoĉasistoj de Biharo en Barato havis ritan praktikon kiu postulis ke edziĝonta junulo kaptu vivantan Nigrakolan selbekulon "Loha Sarang". Procesio lokigus birdon kaj la edziĝonto klopodu kapti la birdon per glueca bastoneto. La ĉikanata birdo estis terura kontraŭulo. Tiu rito estis ĉesita en la 1920-aj jaroj post kiam junulo estis mortigita dum la ĉasceremonio. Oni scias, ke oni kaptis birdajn junulojn el nestoj por viando en Asamo.
En Aŭstralio, indiĝena kreomito priskribas la originon de la beko de la "jabiruo" el lanco kiu eniris la kapon de birdo. La Binbinga popolo ofte konsideras la viandon de tiu birdo kiel tabuo kaj manĝi ties viandon kaŭzus ke naskiĝonta bebo kaŭzos la morton de sia patrino. La Jabiruo estas konata kiel "Karinji" kaj estas la totemo de grupo konata kiel Karinji popolo.
La diferenco en iriskoloro inter ambaŭ seksoj estis notata jam en 1865 de A D Bartlett, la direktoro zorge de la kolekto ĉe la Zoologia Societo de Londono. La simileco en tiu aspekto kun la Afrika selbekulo estis notata de Bartlett kaj komentata de J. H. Gurney. Charles Darwin kiu korespondis kun Bartlett bone konis tion kaj uzis ĝin kiel unu el ekzemploj de seksa dimorfismo inter birdoj. John Gould en sia gvidlibro pri la birdoj de Aŭstralio notis, ke la viando de tiu birdo "... has a fishy flavour, too over-powerful to admit of its being eaten by any one but a hungry explorer" (havas fiŝecan guston, tro forta por esti manĝata se ne de tro malsata esploristo)
Gurasada
Gurasada (hungare: Guraszáda) estas komunumo en Rumanio okcident-nordokcidente de Deva. En 1910 ĝi havis 735 loĝantojn (rumanoj); en 1992 441. Ĝia unua skriba mencio estas el 1292. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Boiu de Jos, Boiu de Sus, Câmpuri de Sus, Câmpuri-Surduc, Cărmăzănești, Dănulești, Gothatea, Runcșor, Ulieș kaj Vica.
Triptofano
Triptofano (α-Amino-β-Indolilpropionacido, IUPAC: 2-amino-3-(1H-indol-3-il)-propionacido) (simbolo Trp aŭ W) estas aminoacido kun aromata strukturo sur la flanka ĉeno. Ĝi apartenas al esencaj aminoacidoj, t.e. ĝin ne povas produkti la homa korpo kaj pro tio necesas akiri ĝin per manĝaĵo. Ĝi apartenas al la 20 proteinaj aminoacidoj, el kiuj la proteinoj de la homa korpo konstruiĝas. Plantoj kaj mikroorganismoj povas ĝin produkti.
Abraham Dee Bartlett
Abraham Dee Bartlett (1812–1897) estis brita zoologo.
Bartlett havis malgrandan vendejon pri natura historio ĉe la Brita Muzeo kie li vendis la produktojn de sia negoco de remburado.
Li poste iĝis direktoro zorgisto de la Zoo de Londono el 1859 al 1897. Li publikis nombrajn artikolojn pri observoj kiujn li estis farinta ĉe la bestoĝardeno. Tiuj estis publikitaj post lia morto en du libroj, Wild Animals in Captivity (naturaj animaloj en kaptiteco, 1898) kaj Life among Wild Beasts in 'the Zoo' (vivo inter naturaj bestoj en la bestoĝardeno, 1900).
Li estis la patro de la zoologo Edward Bartlett.
Bilhorod-Dnistrovskij (stacidomo)
Bilhorod-Dnistrovskij (Білгород-Дністровський) estas fervoja stacio en Bilhorod-Dnistrovskij (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.
La stacidomo provizore malfunkcias pro la milito inter Rusio kaj Ukrainio.
Fantoma insulo
Fantomaj insuloj estis insuloj, kiuj laŭkrede ekzistis kaj estis menciitaj sur variaj mapoj dum certa periodo, sed kiuj poste montriĝis neekzistantaj. Plejmultaj fantomaj insuloj estis registritaj de la plej fruaj esploristoj de novaj regionoj de la mondo. Ili kelkfoje originis pro malĝusta lokigo de veraj insuloj, aŭ pro aliaj geografiaj eraroj. La insulo Pepys estis ekzemple mislokigo de la Falklandoj.
Aliaj fantomaj insuloj originis pro navigaciaj eraroj aŭ konfuzo rilate al glacimontoj, nebulo aŭ optikaj iluzioj.
Aparte detale, kvankam mise, lokigita fantoma insulo estis Nova Suda Gronlando, ankaŭ kromnomita lando de Morrell, registrita en marto 1823 de Benjamin Morrell, la usona ŝipestro de la ŝipo Wasp, okaze de fokĉasada kaj esplorada vojaĝo al la Weddell-maro en Antarkto. Naŭ jarojn post la vojaĝo, Morrell verkis vojaĝraporton titolitan A Narrative of Four Voyages, en kiu li proponis precizajn priskribon kaj geografiajn koordinatojn de la marbordo, kiun la ŝipo liadire laŭiris je pli ol 480 kilometroj. La neekzisto de la insulo pruviĝis nur en 1912.
Radikala, Respublika, Demokrata kaj Progresisma Frakcio (franca Nacia Asembleo)
La Radikala, Respublika, Demokrata kaj Progresisma Grupo ( Groupe "radical, républicain, démocrate et progressiste") (RRDP) estas franca centra parlamenta grupo de partioj en la nacia Asembleo kreita la, en la tago de la malfermo de la 14-a parlamenta periodo de la kvina Respubliko. Ĝi konsistas el 12 deputitoj elektitaj sub standardo de Maldekstra Radikala Partio, el 2 deputitoj el la Socialisma Partio, el unu el la du elektitoj de Movado Demokrata (MoDem) kaj el la sola deputito el Movado Unuiga Progresisma (MUP).
Ĝia prezidanto estas Roger-Gérard Schwartzenberg, deputito de Val-de-Marne, malnova ministro. La, Ary Chalus, deputito de Gvadelupo, anoncis sian aliĝon al RRDP.
Visual Basic
Ĝeneralaĵoj
Ĝia ĉefa novaĵo (poste adaptita de aliaj programlingvoj) estis la uzado de speco dll, unue nomita vbx, kaj poste ocx, kiuj ebligas enhavi kontrolilon kaj reuzi ilin poste, aŭ eĉ en aliaj programoj.
Ĝia sintakso evoluis el BASIC por havi ecojn de la modernaj programlingvoj, kiel ekzemple objektojn.
Baldissero Torinese
Baldissero Torinese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castiglione Torinese, Torino, San Mauro Torinese, Pavarolo, Pino Torinese kaj Chieri.
Hipotezo de Sapir-Whorf
En lingvoscienco, la hipotezo de Sapir-Whorf (HSW, ankaŭ konata kiel "hipotezo de lingva relativeco") postulatas rektan kaj sisteman rilaton inter gramatikaj kategorioj de lingvo parolata de iu homo kaj kiel tiu homo kaj komprenas la mondon, sintenas kaj finfine agas en ĝi.
Kvankam nomata "Hipotezo" de Sapir-Whorf, ĝi estis diskutata fundamenta aksiomo de la usona lingvisto kaj antropologo Edward Sapir kaj de lia kolego kaj studento Benjamin Whorf. La nomo mem de la hipotezo estas diskutebla, ĉar ĝin oni ŝuldas al antaŭuloj de Sapir. Cetere Whorf ne kunaŭtoras la hipotezon, sed postdiris ĝin post Sapir, radikaligante ĝin.
La hipotezo postulatas ke la naturo de aparta lingvo influas la kutiman pensmanieron de ĝia parolantaro: ke malsamaj lingvaj ŝablonoj produktas malsamajn pens-ŝablonojn. Tiu ideo postulatas ke neeblas perfekte priskribi la mondon per lingvo ĉar ĝi implicas ke la meĥanismo de iu ajn lingvo determinas la pensmanieron de ĝia parolantaro. La hipotezo estas esprimita en radikala kaj milda formuladoj.
Tibeta nacia teamo de futbalo
La tibeta nacia teamo de futbalo estas futbalteamo el tibetaj viraj futbalistoj vivantaj ekzile en Barato, kiu futbale reprezentu la sendependan ŝtaton Tibeto oficiale malaperintan kiam Popola Respubliko de Ĉinio perforte aneksis Tibeton. La teamo estas parto de la Tibeta Nacia Futbala Asocio, angle nomata Tibetan National Football Association (TNFA). Kaj la teamo kaj ties tegmenta asocio forte ligiĝas al la Ekzilita tibeta registaro en Dharamsala, Barato kaj havas sian centran adreson en la sama barata urbo. Ĉar sendependa Tibeto ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj, la Tibeta Nacia Futbala Asocio ne estas membro de la Federacio Internacia de Futbalo Asocia, mallongigata FIFA, sed de alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster FIFA, nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ Nova Federacia Ligo aŭ Ne-FIFA-Ligo) respektive angle NF-Board.
Hipotezo de Sapir-Whorf
La tezo
The fact of the matter is that the "real world" is to a large extent unconsciously built up on the language habits of the group. No two languages are ever sufficiently similar to be considered as representing the same social reality. The worlds in which different societies live are distinct worlds, not merely the same world with the different labels attached.
Jen traduko :
« La fakto pri tio estas ke la "reala mondo" estas grandparte nekonscie konstruita el lingvaj kutimoj de la homgrupo. Neniu lingvoduopo sufiĉe intersimilas por esti konsiderata reprezentanta la saman socian realaĵon. La mondoj en kiuj malsamaj socioj vivas estas apartaj mondoj, ne simple la sama mondo kun malsamaj etikedoj ligitaj al ĝi. »
La diskuto ĉirkaŭ lingvistika relativeco estas konfuzita pro ambigueco pri nocia kaj semantika kampoj.
Lingvistika relativeco malvalidigas la esencisman komprenon de la nomo kiu postulatas ke : Por iuj homoj la lingvo, reduktita al ĝia esenca principo, estas nomenklaturo, tio estas listo de vortoj korespondantaj al tiom da objektoj
Por transiri de unu lingvo al alia necesus nur ŝanĝi la etikedojn. La malfacilaĵoj renkontitaj en la aŭtomata tradukado pruvas ankaŭ hodiaŭ kiagrade tia tasko estas malfacila.
Historio
La opinio ke lingvoj ankrigas pensojn estis unue detale defendita de pluraj germanaj pensuloj en la fino de 18-a kaj komenco de la 19-a jarcentoj. Fruaj versioj aperas en la verko de du studentoj de Immanuel Kant: Johann Georg Hamann kaj Johann Gottfried Herder. Fama frua defendo de la doktrino aperas en la eseo de Wilhelm von Humboldt Über das vergleichende Sprachstudium ("Pri kompara studo de lingvoj") publikigita en 1836.
Tiu nocio estis larĝe asimilita en la okcidenta pensmaniero. En 1976 Károly Kerényi ekis sian anglalingvan tradukon de Dyonisos per tiuj vortoj :
La interdependeco inter penso kaj parolo klare montras ke lingvoj ne tiom estas rimedoj esprimi jam establitan veron, sed estas rimedoj malkovri antaŭe nekonatan veron. Ilia diverseco ne nur estas diverseco de sonoj kaj signoj sed de manieroj rigardi la mondon.
Franz Boas
La originon de HSW kiel pli rigora ekzameno de tiu kutima kultura sento oni povas ŝuldi al la esploroj de Franz Boas, ofte konsiderata kiel fondinto de antropologio en Usono. Boas studis en Germanio fine de 19-a jarcento, kiam sciencistoj kiaj Ernst Mach kaj Ludwig Boltzmann klopodis kompreni la fiziologion de sensacoj.