cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robert Monroe
Robert Allan Monroe (naskiĝis la 30-an de oktobro 1915, mortis la 17-an de marto 1995) – usona parapsikologo, aŭtoro de trilogio pri spertoj nomataj "ekster la korpo" (OBE – out-of-body expeirence), en kiu li priskribis siajn travivaĵojn en tiu ĉi alia stato de la konscio. Robert Monroe loĝis en Virginio, estis entreprenisto, proprietulo de radioricevilo. Li estis raciisto, kiu tamen radikale ŝanĝis sian mondkoncepton. En 1958 li spertis siajn unuajn vojaĝojn "ekster la korpo". La timo, kiun komence sentis, kun fluo de la tempo ŝanĝiĝis al interesiĝo, kiu puŝis lin al pluaj esploroj de tiu ĉi alia mondo. Poste Robert Monroe fondis sian esplorcentron Monroe-Instituton, en kiu prilaboris kunmetaĵojn de sonsurbendigoj nomataj Hemi-Sync (angle Hemispheric Synchronisation – sinkronigo de la cerbaj duonsferoj). La sonoj ebligas sinkronigon de la cerbo-ondoj permesante atingi aliajn statojn de la konscio, interalie de OBE. Li forpasis en la aĝo de 80 jaroj per natura morto.
Pozuelo del Páramo
Pozuelo del Páramo [poZŬElo delPAramo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Páramo (Altebenaĵo aŭ Stepo), en la sudo de la provinco. Pozuelo del Páramo estas etimologie komprenebla kiel Puteto de la Stepo, kaj tial puto aperas en la malsupra pinto de la blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Altobar de la Encomienda, Pozuelo del Páramo kaj Saludes de Castroponce, okupas totalan areon de 36,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 404 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 61 km de Leono, provinca ĉefurbo; la municipa teritorio esta stepo inter la riveroj Esla kaj Órbigo. Ĝi limas kun Roperuelos del Páramo, La Antigua, Alija del Infantado, Maire de Castroponce (Zamora) kaj San Adrián del Valle.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Wustrow
Wustrow estas slavdevena vorto kun la signifo "setlejo ĉirkaŭigita de akvo" aŭ "setlejo sur insulo". Ĝi estas la nomo de jenaj germanaj komunumoj:
Artikola preĝejo
Artikola preĝejo - slovake Artikulárny kostol, hungare Artikuláris templom, germane (la precipa lingvo de la tiutempa Habsburga Imperio) Artikularkirche - estas kirko, do kristana sakrala konstruaĵo, konstruita surbaze de artikoloj akceptitaj en la jaro 1681 en la parlamento okazinta en Urbodomo de Sopron, kiuj ebligis konstruadon de protestantismaj ekleziaj objektoj en kelkaj departementoj kaj urboj en Hungara reĝlando.
Historiaj koneksoj de la estiĝo de la artikolaj konstruaĵoj
Morala falo de la socio en la 15-a kaj la 16-a jarcentoj evitis eĉ ne al eklezio kaj ties reprezentantoj. Maltrankviloj en okcidenta imperio kaj eklezio kulminis per Avinjona paparo (1308–1378) kaj papa skismo (1378–1416), gradigita per milito inter nobelaro, ribeloj de kamparanoj kaj disvastiĝanta korupto en ordena sistemo. Tiuj ĉi eventoj apartenis al kaŭzoj de estiĝo de reformacia movado. Reformacio devene disvastiĝis el okcidento kaj nordo ĉefe el Germanio kaj se kun tiuj ĉi landoj ekzistis proporcie bonaj komercaj interrilatoj. Novaj ideoj subtenataj de la nobelaro signifis certajn liberigojn. Ekleziaj ceremonioj estis simpligataj kaj diserva lingvo estis tiu, al kiu ĉiuj komprenis. Eĉ kiam periodo de la plej granda evoluo de la reformacio en Hungara reĝlando estis en la jaroj 1521-1523, kie senĉese regis katolikistaj Habsburgoj.
Kontraŭreformacio kaj rekatolikigo
Dum koncilio en Trento (j. 1550) la reformacio estis kondamnita kaj komencis kontraŭreformacio kaj rekatolikigo. Ankoraŭ en la 1-a duono de la 17-a jarcento la ideoj de reformacio estis en Slovakio tiel alparoligemaj, ke al la reformacio anonciĝis 90 % kredantaj slovakoj eĉ kun mezepokaj preĝejoj.
Regantoj volis atingi repaciĝon inter Romo kaj protestantoj, sed la provoj frakasiĝis kaj estis renovigita severa inkvizicio. Kiam la reformigitoj postulis religian liberecon, reganto Rudolfo la 2-a, diference de sia patro Maksimiliano, kiu estis pli renkontiĝema, kategorie rifuzis tion kaj proklamis, ke nek en aliaj landoj la evangelikoj ne havas la religian liberecon, tiel li ne vidas motivon, kial ĝi devus esti en Hungara reĝlando. La kontraŭreformacio celiĝis al forprenado de temploj kaj forpelado reforme pensantajn predikantojn kaj instruistojn. Estis uzataj diversaj metodoj, por ke la loĝantaro revenu reen al la katolikismo, esceptante eĉ ne la plej kruelajn punojn kaj ekzekutojn.
Sur la hungara trono venis Leopoldo la 1-a, kiun edukis jezuitoj. Venis dekjaro de absolutismo. Estis forprenitaj 888 preĝejoj.
Ribelo de Thököly
La religia subpremo, ekonomia mizero kaj perforto kaŭzis reziston. Frunte de la malkontentuloj stariĝis Emeriko Thököly el Késmárk, kromnomata ankaŭ „Reĝo de Supra Hungarujo“, kiun li konkeris. Sukceso de la ribelo kaj turka minaco devigis la aŭstran reĝon kunvoki en aprilo de 1681 kunvenon en Sopronon. Romkatolikaj episkopoj estis nerenkontiĝemaj kaj intertraktado pri la religia libereco frakasiĝis.
Artikoloj
La 8-an de oktobro 1681 la imperiestro eldonis rezolucion, laŭ kiu la evangelikoj povis en Bratislavo konstrui templon. Sed malkontentaj estis kaj katolikoj kaj evangelikoj kaj la reĝo do eldonis novan rezolucion, en kiu li permesis al la evangelikoj en ĉiu departemento konstrui po du temploj, sed kun certaj limigoj:
Tiel ĉi formulitaj dispono kaŭzis, ke anstataŭ la redono de 888 konfiskitaj templojla sopronaj artukoloj ebligis nur limigitan konstruadon de 38 novaj preĝlokoj, kiuj estis dislokendaj en dek unu fare de turkoj ne konkeritaj departementoj de Hungara reĝlando. En Zvolena ĵupo tio estis en municipo Hronsek kaj en municipo Ostrá Lúka.
En tempo de la konstruado de temploj la habsburgaj oficistoj faris ĉion por tio, por ke ili ankoraŭ pli malgrandigu la rezistemon de la evangeliaj religiaj konstruaĵoj. Per propravola misdirado de la sopronaj artikoloj ili severigis eĉ tiel la limigantajn sankciojn.
Unikaj memorindaĵoj
La protestantismaj artikolaj preĝejoj en Slovakio estas rara historia memorindaĵo, ĉar en ĉirkaŭaj landoj, kie ne regis tiel maltoleremaj interrilatoj, ne estis por similaj konstruaĵoj limigoj. Ĝis hodiaŭ en Slovakio konserviĝis 5 artikolaj lignaj preĝejoj: en Svätý Kríž (devene en Paludza), Leštiny, Istebné, Hronsek kaj Kežmarok.
La evangeliaj artikolaj preĝejoj en Kežmarok, en Hronsek kaj en Leštiny estis la 7-an de julio 2008 dum la 32-a kunsido de komitato de Unesko en kanada Kebeko enskribitaj en Liston de Monda heredaĵo en Eŭropo.
Niasa montominao
Tiu specio, G. indicus kaj G. enganensis ofte estis traktataj kiel sanspecifa kun la G. religiosa. Ĝi estas monotipa, tio estas, ne estas agnoskataj subspecioj.
Aspekto
Tiu estas granda fortika korveca minao, 30 – 36 cm longa, kun ĉefe purpurbrila nigra plumaro. ĝi havas briloranĝoflavajn makulojn de nuda haŭto kaj grandajn karnecaj flavaj bridoj flanke de kapo kaj nuko.
Estas grandaj blankaj flugilmakuloj rimarkindaj dumfluge. La fortika beko estas ĉefe ruĝa, kaj la fortaj kruroj estas brilflavaj.
Kutimaro
Tiu orientalisa birdo estas fama pro siaj parolkapabloj, kaj atingas altan prezon. Draste malpliiĝis pro la premo por kaptado por kontraŭleĝa maskotokomerco, kaj el habitatodetruo, ĉar plej parto de indiĝenaj arbaroj estis destruita. Dum birdoserĉado en Niaso en 1990, Dymond malsukcesis trafi iun Niasan montominaon dum 17 tagoj.
Haynsburg
Haynsburg, nomata laŭ loka mezepoka burgo, estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Wetterzeube en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 539 loĝantojn. Haynburg situas borde de la rivero Blanka Elster.
Kesseldorf
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco, signifo "kaldrona vilaĝo", kion montras ankaŭ la komunuma blazono) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Samea Parlamento de Finnlando
La Samea Parlamento de Finnlanda (Saamelaiskäräjät: Saamelaiskäräjät), estas la reprezenta instanco por samea heredaĵo en Finnlando. La parlamento konsistas el 21 elektitaj mandatuloj. En 2015 la prezidanto estis Tiina Sanila-Aikio, la unua vicprezidanto estis Heikki Paltto kaj la dua vicprezidanto estis Tuomas Aslak Juuso.
Loko
La finna Samea Parlamento troviĝas en Sajos. La Samea Kultura Centro troviĝas en Inari.
Respondecoj
Kelkaj de la respondecoj de la finna Sámi Parlamento inkluzivas aferojn rilataj al la lingvoj kaj kulturo de la sameoj, kaj ankaŭ al ilia statuso kiel etno en Eŭropo. La finna samea parlamento decidas pri la distribuo de la ricevitaj financoj destinataj al ĝia uzo fare de la sameoj.
La parlamento havas laborgrupojn pri edukado kaj edukada materialo, sameaj rajtoj, kulturo, sociaj aferoj kaj sano, balotado kaj la samea lingvo.
Dürrbach
Dürrbach estas la nomo de la sekvantja lokoj:
6530 Adry
6530 Adry estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio de Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Adriano (Adry) Casulli, filo de la malkovrinto.
Almas (Tokantinso)
Almas estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 7.586 loĝantojn en 2010.
Ĥaraĉo
En ŝario, la Ĥaraĉo (el la turka haraç) estas imposto por agrikulturaj landoj, kiun la otomana imperio kolektis en la neislamaj provincoj kiujn ĝi konkeris.
Tiu termino estis foje uzita interŝanĝe kun "ĝizia",  nome impostoj starigitaj al ne-islamaj subjektoj estis inter la ĉefaj rimedoj de la enspezoj kolektitaj de kelkaj islamaj entoj, kiel la Otomana Imperio kaj la Hindiaj Islamaj Sultanlandoj.
Itokawa Hideo
ITOKAWA Hideo (japane 糸川 英夫, naskiĝis la 20-an de julio 1912 en Tokio, mortis la 21-an de februaro 1999) estis pioniro de la japana raketotekniko kaj de la japana kosmoesplora programo. Oni nomas lin en Japanio kiel D-ro Raketo.
Itokawa havis enorman talenton kaj trasaltis lernojarojn. Li finstudis en 1935 pri avia tekniko en Universitato Tokio. Li laboris ekde 1941 samloke kiel docento.
Dum la dua mondmilito, li konstruis aviadilojn ĉe Nakajima Aircraft Company. Li planis la ĉasaviadilon Nakajima Ki-3 Hayabusa.
Oni nomumis lin en 1948 ordinara profesoro en la Universitato Tokio. Li pensiiĝis en 1967 kaj fondis propran instituton.
Itokawa interesiĝis pri diversaj fakterenoj, okupiĝis pri sporto, filozofio, muziko kaj eĉ aranĝis orĥestron, agadis kiel verkisto. Li verkis 49 librojn, el kiuj pluraj iĝis plejvendataj (bestselero).
Honore je lia agado, oni nomumis asteroidon (25143) al Itokawa, kiu estas celo de la kosmosondilo Hayabusa.
Kastelo de Miramare
La Kastelo de Miramare (Castello di Miramare, Schloß Miramar) estis rezidejo de la Habsburgoj: ĝi estis konstruita en la samnoma kvartalo Miramare de Triesto laŭ volo de Maksimiliano, arkiduko de Aŭstrio kaj imperiestro de Meksiko, por fari el ĝi loĝejon por si kaj sia edzino Charlotte de Belgio. Nun ĝi estas la ĉefa Monumento kaj ĉefa turisma vidindaĵo de Triesto.
En 2014 ĝi estis la 24-a plej vizitita ŝtata posedaĵo en Italio, kun 253.609 vizitantoj kaj malneta enkaso de 715.678 Eŭro.
9384 Aransio
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la franca urbo Orange (Francio) en departemento Vaucluse (regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura). Origine la urbo estis famkonata romia kolonio nomata Aransio. Tie estas kelkaj romiaj restaĵoj kiel la triumfa arko kaj la antikva teatro de Orange, kie nuntempe ankoraŭ okazas ĉiujara teatra festivalo.
Kartelo
Kartelo estas interkonsento de produktistoj, vendistoj por forigi la liberan konkuradon kaj influi la prezojn, merkaton favore al siaj interesoj. Ili tiel provas formi komunan monopolon pri produktado aŭ vendo de varo aŭ varogrupo.
La reguligo de naciaj kaj internaciaj karteloj varias, oni plej ofte punas la naciajn kartelojn. Plej konata internacia kartelo nuntempe estas la OPEC, kiu celas influi naftoprezojn per produktad-ŝanĝiĝo, sed ĝi fakte ne reprezentas decidan monopolon kaj la unuopaj landoj ofte neglektas la kartelajn decidojn, tiel la prezoinfluigo ne ĉiam sukcesas.
Ĉar la kartelaj interkonsentoj okazas inter gvidantaj personoj de la entreprenoj, tiel tio estas malfacile pruvebla.
En Hungario oni punis pro kartela interkonsento ekz. pro:
Aliaj signifoj
Kartelo ankaŭ estas
Blasius Hueber
Vivo
Hueber pasigis la junajn jarojn sen bona instruado kune kun 7 gefratoj en familio kamparana. Tri jarkekojn li vivis trankvile en sia naskiĝvilaĝo, kiam la fama Peter Anich faris lin en 1765 helpanto por geodeziaj laboroj en Sudtirolo. Helpate de la jezuito Weinhart, profesoro pri matematiko en Insbruko, Anich trejnis lin kaj kunvojaĝigis lin en junio de la sama jaro en la regionon de Bozen. Tie ambaŭ malsaniĝis grave. Anich mortis en 1766. La timo ke tio signifus ankaŭ la nefinfaradon de la Tirola Maparo evidentiĝis superflua. Ĉar Ignaz Weinhart rimarkis la lertecon de Hueber kaj pensis ke li povus finfari la tuton. Ĝi finfine presitis en 1774 sub la titolo Atlas Tyrolensis.
En la meztempo (1771-74) Hueber mezuris ankaŭ la landon Vorarlbergo kaj la apudajn habsburgajn landojn. Subtenis lin la nevo Anton Kirchebner. Post alidesegnado fare la artisto kaj juristo Johann A. von Pfaundler la mapoj gravuritis kupre fare de Johann E. Mansfeld kaj presitis en 1783.
Ankoraŭ multe pli granda tasko por Hueber estis fari la geodezion de la Landaj voktujoj Supra kaj Malsupra Svabio por kio li laboris inter 1775-77. Pro sanaj kialoj li transdonis la laborojn al Kirchebner en la 1778-a jaro kiu finfaris ilin en 1780. En 1781 Hueber desegnis kune kun Kirchebner la tri priskribitajn projekciaĵojn de la mapo (kuprogravuraĵo kaj presitaĵo en 1782). La sekvintajn jarojn Huber konsultitis - krom alie - kiel eksperto ĉe la limodifino inter Tirolo kaj la regiono de Mittenwald. La lasta laboro de Hueber estis la mezuro de la Wolkensteinaj bienoj en Vorarlbergo en 1792. Poste li kontentiĝis pri agrikulturo. Li akiris bienon Doblaten ĉe Inzing.
Kontraŭe al la ferma Anich, Hueber estis gaja homo. Ne malpli talenta ol Anich en geodezio li eĉ superis Anich en la prezentado/bildigado de la terenoj. Jam frue la registaro agnoskis liajn meritojn kaj jam en 1769 li ricevis jaran pension de 200 guldenoj, en 1771 blazonon kaj en 1772 oran meritmedalon. En Insbruko nomitis strato Blasius-Hueber-Straße por li.
La post la morto de Anich de Hueber finfarita Tirola mapo nombriĝas enhave kaj forme inter la plej bonaj kartografiaĵoj de la 18-a jarcento!
Sohodol (Bran)
Sohodol (hungare: Szohodol, germane: Dürrbach) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Râșnov. En 1910 ĝi nombris 1.365 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1.825. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Bran.
Wörth
Wörth havas diversajn signifojn:
Kienheim
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Universitato de Kvinslando
La Universitato de Kvinslando aŭ en angla lingvo University of Queensland (UQ aŭ UK) estas publika esplor-universitato situa ĉefe en la ĉefurbo de Kvinslando nome Brisbano, Aŭstralio. La ĉefa kampuso okupas multon de la riverflanka interna ĉeurbo Sankta Lucia, sudokcidente de la centra negocdistrikto de Brisbane. Aliaj kampusoj kaj instalaĵoj de la UK estas tra la tuta Kvinslando, el kiuj la plej granda estas la Gatton kampuso kaj la medicina altlernejo Herston. Fondita en 1911, la UK estas populare konata kiel sabloŝtona universitato (sandstone university). La Universitato de Kvinslando estas kontribua ĉartomembro de reta altedukada koalicio edX, fondomembro de la Grupo de la Ok universitatoj de Aŭstralio por intensiva esplorado, kaj la tutmonda reto Universitas 21.
(14793) 1975 SE2
(14793) 1975 SE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
26935 Vireday
26935 Vireday estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Christian B. Luginbuhl elde la stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Carol Claire Vireday, edzinon de la malkovrinto.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Buda
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Buda:
Gergely Csiky
CSIKY Gergely (ĉiki) estis hungara dramverkisto, tradukisto naskita en Pankota la 8-an de decembro 1842 kaj mortinta en Budapest la 19-an de novembro 1891.
Biografio
Ekde 1859 li estis katolika teologistudento. Post sia ordino (1864) ĝis 1868 studis en Augustineum en Vieno. Li ellernis ok fremdajn lingvojn kaj li havigis jursciencan kaj mondliteraturan kulturon. Ekde 1870 studis eklezijuron kaj li instruis ĝin en teologifakultato en Temeŝvaro kaj kiel sankseĝa prokuroro li konatiĝis kun problemoj de multaj familioj. Lia unua novelvolumo (Az életből) aperis en 1872 pseŭdonime. En 1878 li translokiĝis Budapeŝton kaj tutan sian tempon li dediĉis al literaturo. En 1879 li havis konfliktojn kun siaj ekleziaj superuloj kaj tial por duonjaro li vojaĝis Parizon. Hejmenveninte en 1880 li elpaŝis el la eklezia ordeno kaj la sekvan jaron li edziĝis. Li fariĝis dramaturgiisto de Nacia Teatro (Budapeŝto), profesoro en aktorakademio kaj la sekundara sekretario de Societo Kisfaludy.
József Miĥalik
MIĤALIK József (naskiĝis la en Kassa – 1959 ) estis hungara esperantisto kaj profesoro de instruistina seminario. Longajn jarojn li estis militkaptito en Siberio, kie li konatiĝis kun Esperanto. Li propagandis la lingvon ĉe oficialaj personoj kaj en pedagogiaj rondoj. De 1928 li gvidis la aferojn de HES kaj en 1931 kaj 1932 estis ĝia prezidanto. En 1932 li fondis la Hungaran Esperanto-Pedagogian Asocion. Li estis la ĉefa organizinto kaj prezidanto de la 21-a UK 1929 en Budapeŝto. En la Universalaj Kongresoj en Oxford 1930 kaj Kraków 1931 li reprezentis la ministron de la instruado. En 1930 aperis lia hungarlingva broŝuro. De 1931 ĝis 1932 li redaktis Hungaran Heroldon.
Melitta Hollós
Melitta Hollós [holOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hollós Melitta estis hungara aktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Hölle Melitta Gizella.
Melitta Gizella Hölle naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis en 2002.
Mezőladány
Mezőladány (mezOladAnj) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono de Kisvárda.
Situo
Mezőladány situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ flankovojoj, fervojo Mátészalka-Záhony preteriras. Tuzsér troviĝas 12, Záhony 20, Vásárosnamény 22 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La vilaĝo formiĝis en la 19-a jarcento el vilaĝoj Őr-Ladány kaj Őrmező. Őr-Ladány unue menciiĝis el 1332, Őrmező en 1435.
Wandemberg Ribeiro Morais
Wandemberg RIBEIRO MORAIS (nask. ), kuracisto, estas delegito de UEA por la urbo Fortalezo kaj por la regiono nordorienta - unu el kvar UEA-delegitaj regionoj de Brazilo.
Li eklernis Esperanton en 1982 en kurso de Paulo Amorim Cardoso kaj de 1995 aktivas en la loka, ŝtata kaj tutbrazila Esperanto-movado. Li estis la ĉefa organizanto de la 82-a Universala Esperanto-Kongreso (2002) kaj de la 43-a Brazila Kongreso de Esperanto (2008) en Fortaleza.
Li ankaŭ estas prezidanto de la Cearaa Esperanto Asocio - CEA.
Lubjanka
Lubjanka (ruse Лубянка) aŭ Lubjanko estas neoficiala nomo de konstruaĵo sur la Lubjanka-placo en Moskvo. Ĝi estis konstruita en 1898, servis de 1920 ĝis 1991 kiel ĉefsidejo, centra prizono kaj arĥivejo de la soveta sekretservo en Moskvo. Hodiaŭ tie sidejas la rusa sekretservo FSB. La flava brika konstruaĵo situas ĉe Lubjanka Placo n-ro 2, kontraŭ la metrostacio "" (pli frue "Dzerĵinskaja").
Post malfondo de KGB, Lubjanka iĝis ĉefsidejo de la rusaj limtrupoj kaj entenis la novan gvidantaron de sekretservo FSB. Sub gvido de FSB-ĉefo Vladimir Putin, Lubjanka estis reorganizita en 1998. Li konstruigis apartan rus-ortodoksan kapelon proksime al la konstruaĵo.
Lubjanka havas grandnombran ĉelaron por politikaj akuzitoj. Oni aŭskultis kaj turmentis tie ekde 1920 plurcentmilojn da homoj. Multaj mortigis sin, aliajn oni ofte ekzekutis senjure. La prizono funkcias ankaŭ post 1991.
Granda parto de la arĥivitaj materialoj kaj multaj politikaj enprizonigitoj estis neniigitaj, ekzekutitaj je nazia minaco de okupo de Moskvo. Tiam neniiĝis materialoj de Ĉeka pri fruaj jaroj de Sovetunio. Sekva neniigo okazis post morto de Stalin, en 1953. La biblioteko restis netuŝita kun la malpermesitaj libroj en Sovetunio (ekz. verkoj de Aleksandr Solĵenicin, Passos, Sergej Jesenin, Boris Pasternak).
Stacio Ŝin-Okubo
Stacio Ŝin-Okubo (japane: 新大久保駅 [Ŝin-Ookubo-eki], angle: Shin-Okubo Station) estas fervoja stacio de tut-japania fervoja reto Japana Fervojo (JR) en Kvartalo Ŝinĝuku en Tokio, Japanio. La stacio servas Linion Jamanote de Orient-Japania Fervoja Kompanio.
La stacio de Linio Ĉuo-Sobu situas je 200 metroj de la stacio Ŝin-Okubo.
Institucio Hodler
Institucio Hodler '68 estas institucio laŭ nederlanda juro starigita en 1968 omaĝe al Hector Hodler, la fondinto kaj unua granda mecenato de UEA. Ĝi akumulas kapitalon, kies renton ĝi uzas por apogi UEA k.a. movadajn instancojn kaj projektojn.
Historio
La julia-aŭgusta numero de "Esperanto" en 1968 raportis pri plano de la Estraro de UEA lanĉi kampanjon por "fortikigi la financan bazon de la Asocio". La artikolo emfazis: "Ne ekzistas en la mondo kulturaj organizaĵoj, laborantaj sen iu ajn subvencio, kiuj povas funkcii sen deficitoj nur per siaj membrokotizoj. Iliaj manoj estas ligitaj pro konstanta monmanko. Prosperas nur tiuj, kiuj trovis aliajn fontojn de enspezoj."
La kampanjo celis kolekti kapitalon, kies rento liveru al UEA ekstrajn rimedojn aldone al kotizoj. Rezulte, la 28-an de oktobro estis starigita fondaĵo, kies oficiala nomo fariĝis Institucio Hodler '68. Ĝi ricevis propran juran personecon en Nederlando, kun estraro nomumata de la Estraro de UEA. Ekde la komenco ĝi kolektis donacojn kaj pruntojn sen rento aŭ kun malalta rento. La unua estraro konsistis el E.L.M. Wensing (prezidanto), Maurice Jaumotte kaj Evert J. Woessink, kiuj membris ankaŭ en la Estraro de UEA. Marianne Vermaas, kiu samjare rezignis kiel Direktoro de la Centra Oficejo, fariĝis la unua administranto.
Institucio Hodler estas la iama posedanto de la Esperanto-domo de Antverpeno, kiun ĝi ludonis al Flandra Esperanto-Ligo kaj al La Verda Stelo Antverpeno.
Kelkaj el la subvencioj asignitaj de IH’68 en la periodo 2016-2020 estis: € 3.000 kaj € 5.000 al Fondaĵo Canuto; € 5.000 al TEJO, por trejnseminario kaj partoprenigo de aktivaj afrikaj esperantistoj (loĝantaj en Afriko, kun aparta atento pri partoprenigo de virinoj) al la afrika IJK; € 2.000 por produktado de varbofilmo, cele al akiro de sufiĉe da financoj por realigi teatran/televidan filmon pri Zamenhof; entute € 10.000 por UEA en la jaro 2018 por Fondaĵo Canuto, Oficejo Afrika Komisiono, 9-a TAKE kaj kunordiganto de subvencipetoj; € 3.000 por voluntuloj de UEA de ekster EU; € 1.000 por la programo de la 101-a UK; € 500 por nova eldono de “La Danĝera Lingvo”; € 358 favore al eldono de pola Esperanto-lernolibro laŭ aktuala metodo.
Estraro
La Estraro de UEA en marto 2020 renovigis la estraron de Institucio Hodler '68. En ĝi nun troviĝas: s-ino Ans Bakker-ten Hagen, Nederlando (prezidanto); s-ino Loes Demmendaal, Nederlando (sekretario); s-ro Bert de Wit, Nederlando; kaj s-ro Rakoen Maertens, Belgio. Ĉi tiu grupo pli facile kunsidos regule laŭbezone kaj ĉiuj povas trakti dokumentojn kaj en la nederlanda kaj en Esperanto.
Antaŭaj estraranoj estas interalie Gregoire Maertens, Renato Corsetti, Ilja De Coster kaj Pasquale Zapelli.
Turisma tramvojo de Deûle-valo
La Turisma tramvojo de Deûle-valo (Tramway touristique de la vallée de la Deûle) estas tramvojo kun metra ŝpuro kiu veturas de Marquette-lez-Lille ĝis Wambrechies en departemento Nord de Francio. Ĝi estas ekspluatata de AMITRAM (Asocio de Muzeo Internacia de Transportoj Metropolaj).
Priskribo
La metra vojo situas laŭlonge de kanalo de Deûle kaj komenciĝas ĉe "Pont Mabille" en Marquette, direkte al Wambrechies.
Post irado laŭlonge de strato Deûle ĉirkaŭ 500 metrojn longe la linio trapasas inter la kanalo kaj la tramdeponejo "Deûle". En tiu deponejo estas remizitaj kvar veturantaj tramoj kaj dizela traktoro kiu utilas por la prizorgo de la reto. La vojo poste laŭiras la haŭl-vojon borde de Deûle. En la punkto de periferia ponto troviĝas preterpasejo ebliganta al tramoj preterpasi.
Ilku Marion Zoltanoviĉ
Ilku Marion Zoltanoviĉ, [ukraine] Ілку Маріон Золтанович, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ilku Marion József estis hungara-ukraina pentristo, altlerneja instruisto. Lia patra nomo estis Zoltanoviĉ. Ilku Marion Zoltanoviĉ  naskiĝis la  en Užhorod (Ĉeĥoslovakio (nuntempe en Ukrainio)), li mortis la  en Lviv (Ukrainio).
Turisma tramvojo de Deûle-valo
Priskribo
Post kelkcent metroj la linio eniras en Wambrechies en punkto de "S de vojeto de Casino". Ĝi laŭiras la vilaĝeton de la Bouverie, kaj la relo "Vignole" estas anstataŭita de relo "Broca" en la ŝoseo. La vojo poste transiras la straton Pont-levis per samnivela pasejo kaj alvenas al "Vent de Bise", kie troviĝas haltejo. La vojo iras poste al la farmo Saint Chrysole, antaŭe nomita "Ghestem". Tiu 800 metrojn longa plilongigo de la linio, malfermita en 2003, enhavas trian trapasejon kaj apudiras modernajn loĝejojn. La linio finiĝas en la zono de ebenaĵo, pasante apud fiŝkapta akvejo kaj formante grandan kurbon alirantan al farmo Saint Chrysole ekipita de du-traka centra kajo.
Tute renovigita, Farmo Saint Chrysole enhavas salonojn por restoracio kaj akceptejo.
BS Nymph
La BS Nymph (BS Nimfo) (kelkfoje nomita Bohanna Stables Nymph) estis veturilo por la libertempo, simila al la Mini Moke kun malfermita karoserio el plasto kaj kvar sidlokoj. (bildo: ); ĝi estis produktita inter 1975 kaj 1977, entute nur 42 ekzempleroj.
La BS Nymph estis konstruita laŭeble malpeza kaj malmultekosta, eĉ sen tegmento kaj kovrita planko interna. Kontraŭ krompago oni povis liveri tegmenton el teksaĵo, pordojn el PVC aŭ kun t.n. hardtop, interŝanĝebla solida supra parto.
Ilku Marion Zoltanoviĉ
Biografio
Ilku Marion Zoltanoviĉ apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li abiturientis en arta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Erdélyi kaj József Boksay. Li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1958 en Lviv. Post la diplomo li restis samloke por instrui, baldaŭ li havis la instruajn rangojn docento (1982) kaj katedrestro. Li edziĝis al polino. Depost fino de la socialismo li fondis hungaran grupon. Li ricevis ukrainian kaj 2 hungarajn premiojn.
BS Nymph
Historio de la produktado
Unua ekzemplero estis konstruita en 1975. Chrysler UK montris grandan intereson, ĉar ili juĝis ĝin forta konkuranto kontraŭ la Mini Moke de ilia konkuranto British Leyland; Chrysler UK promesis, liveri partojn de ilia modelo Hillman Imp, (motorojn, transmisiilojn kaj partojn de la ĉasio). La Imp estis produktita tiam en la fabriko Linwood ĉe Glasgovo, en skotlando. Oni esperis vendi ĉirkaŭ 4000 Nymph. Muntado estus en la fabriko de Chrysler en Ryton. Merkaton Chrysler UK vidis precipe en la antaŭaj britaj kolonioj en la kariboj, en Azio kaj Afriko.
Verrès
Verrès estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arnad, Challand-Saint-Victor, Champdepraz, Issogne kaj Montjovet.
BS Nymph
Historio de la produktado
Sed Chrysler UK devis sekvi decidon de sia usona posedanto, ĉesi la produktadon de la Imp, ĉar ĝi estis teknike kaj optike maljuna, en 1976, antaŭ ol la masproduktado de la BS Nymph estis komencita. Tial Bohanna Stables Ltd. decidis, oferi la veturilon kiel konstru-kunmetaĵo, angle Kit Car.
Ĝis majo 1976 la Nymph estis ofertita en unua versio Mk.1, ekde majo 1976 sekvis la Nymph Mk.2. Tiu havis multajn plibonigojn, kiuj plifaciligis la kunmetadon.
Verrès
Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
BS Nymph
Historio de la produktado
La prezo estis meze de 1976 ĉirkaŭ 398 £ por la baza versio.
Normale la kliento devis mem havigi al si la mekanikajn komponentojn, aŭ lia riparejo devis fari tion. Plejofte tio funkciis per dismuntado de uzita Hillmann Imp. Per tiu metodo ĝis 1977 nur entute 42 aŭtoj povis esti venditaj, inter ili ses kompletaj ekzempleroj. Tial Bohanna Stables Ltd. perdis la intereson pri la veturilo kaj ĉesis la projekton. Dum la sama jaro la kompanio finiĝis tute.
Nuna situacio
Laŭ la model-registro de la angla aŭtomobilklubo The Imp Club ankoraŭ ekzistas almenaŭ dekunu ekzempleroj el la origine 42. La plimulto de la posedantoj estas membroj de tiu klubo, kiu regule organizas renkontiĝojn kaj kiu kunordigas liveradon de partoj kaj produktadon de partoj. En 1990 Robin Stables vendis la matricojn por la plasta karoserio kaj la desegnaĵojn al la klubo.
Nun la BS Nymph estas estimata kiel treege rara, malmultekosta junaĝulo, kaj je aĉetado kaj je uzado.
Aĵpentraĵo
Aĵpentraĵo aŭ (Pentrita) Aranĝitaĵo aŭ Muta naturo aŭ Neanimita Komponaĵo estas artaĵo prezentanta plejparte senvivan enhavon, tipe: oftaj objektoj kiu povus esti naturaj (manĝaĵo, floroj, ktp.) aŭ homfarita (glasoj, libroj, juveloj, moneroj, tuboj, ktp.) en pli-malpli artefarita scenejo.
Dum kelkaj epokoj ekde Renesanco tiu subĝenro de pentrarto estas kutima. Ĝi montras avantaĝon ke la modelo ne moviĝas kaj tiele la pentristo pli komforte povas dediĉi sin al la pentrado, male al personoj aŭ aliaj bestoj moviĝantaj.
BS Nymph
Similaj veturiloj
Kromaj modeloj sen tegmento, kun nur du movigitaj radoj:
Kastelo de Hőgyész
La Kastelo de Hőgyész (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Apponyi [aponji]) estas baroka historia monumento en Hungario, en mezo de Hőgyész, laŭ la ĉefvojo.
Historio
La familio Mercy akiris la bienojn en Hőgyész en 1722, la familio supozeble trovis tie jam malgrandan teretaĝan kastelon. Tiu kastelo estis pligrandigita inter 1722-1733, okazis pli malgrandaj trakonstruoj inter 1734-1767. La familio Apponyi aĉetis la grandan bienon en 1772. En 1784 la kastelo estis signife trakonstruita. En 1858 renoviĝo okazis laŭ projekto de Miklós Ybl, poste en 1890 la fasado estis trakonstruita. En 1939 la ŝtato aĉetis la kastelon, en la sekva jaro incendio okazis. Dum la 2-a mondmilito polaj rifuĝintoj, poste grekaj rifuĝintoj vivis en la kastelo, eĉ inter la 2 rifuĝintaro armea hospitalo funkciis. Dum la pli pacaj tempoj infana edukejo, lernejo funkciis en la kastelo. Ekde la 1980-aj jaroj la nepre necesaj riparoj estis faritaj. En 1999 firmao aĉetis la kastelon, post perfekta renoviĝo en 2001 hotelo ekfunkciis.
Konstruaĵoj
La konstruaĵo sitas en parko, kiu origine estis pli granda. La unuetaĝa kastelo kun keloj kaj mansardoj formas kvadraton, en ties mezo estas interna korto. Fasado de la kastelo estas simetria, la meza parto kaj same la anguloj reliefas.
Parko
La pejzaĝa parko estis kreita inter 1785-1789. En la parko troviĝas rondforma maŭzoleo troviĝas. Dum la socialismo en mezo de la parko nova domo konstruiĝis. Botanika esplorado okazis en 2000, nur unu platano estas protektata.
Johano (evangeliisto)
Sankta Johano la Evangeliisto (Ἰωάννης, hebree יוחנן, ĉ. 3 al 101), tradicie konsiderata kiel la juda fiŝkaptisto, kiu estis unu el la Dek du Apostoloj de Jesuo Kristo kaj verkis iun evangelion. Laŭ aliaj teologoj temas pri malsamaj personoj.
Verkoj atribuitaj al Johano
Laŭ tradicio, li estas la aŭtoro de kvin libroj de la Biblio: Laŭ la ĉi-supra tradicio, Johano estas la ĉefa aŭtoro de la Nova testamento post Sankta Paŭlo, verkinte 20% da ĝi. Iuj el tiuj libroj eble estis verkitaj de liaj sekvintoj, precipe la pli malfruaj leteroj.
Tradicia biografio
Inter la apostoloj, li estis la plej bona amiko de Jesuo. Kiam Jesuo estis mortanta sur la kruco, li donis al Johano la zorgon de sia patrino, Maria. Post la krucumado de Jesuo, laŭ frua tradicio Johano plejparte loĝis en Efezo, centro de la granda kulto de la virga diino — samtempe praa Patrino-Diino — Diana. Li predikis la evangelion tra Anatolio kaj faris miraklojn (inkluzive la revivigo de la vidvino Drusiana). En la 90-oj, li estis ekzilita portempe al la insulo de Patmo en la Egea Maro. Tie li skribis sian apokalipson. Multaj ekzegezistoj tamen pridubas ĉi lastan aŭtorecon, ne nur pro stilistikaj sed ankaŭ pro teologie enhavaj kialoj. El la Dekdu Apostoloj, Johano laste mortis, ĉirkaŭ 97. Li konis Sanktan Polikarpon, kies disĉiplo estis Sankta Ireneo.
Aleksander Chodźko
Aleksander Borejko Chodźko, blazono Kościesza (naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1804 en Krzywicze (Belorusio), mortis la 27-an de decembro 1891 en Noisy-le-Sec en Francio) – pola poeto, orientalisto kaj slavisto.
La filo de Jan kaj Klara Korsak. En gimnazio edukito de Tomasz Zan. En la jaroj 1820-1823 studis en Universitato Vilno. En kuntuŝo de la jaroj 1823-24 malliberigita pro partopreno en organizo Asocio de Filaretoj. En 1824 forveturis studi orientajn lingvojn kaj literaturojn al Sankt-Peterburgo kaj de 1830 restadis en rusaj konsulejoj en Teherano kaj Raŝto (Gilano) esplorante la persan kulturon. En 1842 ekloĝis en Parizo komence laborante en franca ministerio pri eksterlandaj aferoj. En la jaroj 1857-1883 estis profesoro de slavaj literaturoj en Kolegio de Francio transprenante katedron antaŭe okupatan de Adam Mickiewicz.
Li estis amiko de Adam Mickiewicz pere de kiu subiĝis al influoj de Andrzej Towiański.
Eldonis Poezje (Poezioj) kun fama balado Maliny (Framboj), konata kanto Stach mi pierścionek przyniósł z jarmarku (Staĉjo fingroringon kunportis al mi el foiro) kaj oriento-romantika poemo Derar. Poste jam en la angla kaj franca lingvoj publikigis multajn disertaĵojn pri orienta kaj slava filologioj. Li tradukis la persan romanon Ŝahanŝaho kaj kvar derviŝoj (1859). Ankaŭ skribis multe da verkoj pri lingvoscienco, etnografio, kaj literaturo de Mezoriento.
Kun la edzino Helena Dunin-Jundziłł, havis kvar infanojn (filojn - Wiktor, Adam, Aleksander kaj filinon – Maria).
Prosačov
Prosačov (hungare Porszács [porsAĉ], rutene Просачів [prosaĉiv]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Aleksander Chodźko
Enterigita en Montmorency-tombaro.
Prosačov
Situo
Prosačov situas fine de mallonga sakovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 25 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1363. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Porszács 115 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Prosačov 176 homoj, (100 slovakoj, 73 ciganoj).
István Joós
István Joós [iŝtvAn jOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Joós István estas hungara kajakisto, olimpiano.
naskiĝis la en Győr.
Biografio
inter 1969-1984 estis kajakisto en sia naskiĝurbo, sed interrompe en ĉefurba sportklubo inter 1973-1975. Li estis hungara ĉampiono 8-foje inter 1977-1983 individue aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta medalo duope en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumoj inter 1977-1981 kun du arĝentaj kaj bronza medaloj. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1984.
Greimersburg
Greimersburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cochem-Zell de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Alburquerque
Alburquerque [alburkErke] (Alburkerko esperante) estas municipo de Hispanio, en la provinco Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Laŭ la nomo de tiu vilaĝo fondiĝis kaj estas urbo en Usono, nome Albuquerque (Nov-Meksiko) [albukErke] (notu la maleston de unu ro en tiu ĉi varianto).
Situo
Alburquerque troviĝas en la montoĉeno Sierra de San Pedro. Nordokcidente de la Provinco de Badajoz, Ekstremaduro, tre proksima al Portugalio. Je 45 km de la provinca ĉefurbo Badajoz.
Loĝantaro
La aktuala loĝantaro estas ĉirkaŭ 5.805 loĝantoj, nome "alburquerqueños", alburkerkanoj.
Geografio
La ampleksa municipa teritorio (72.000 Hek.) estas formita de montaraj zonoj kaj aliaj pli ebenaj, kun grandaj anzinaroj kaj senarbaj kampoj por kultivo, de riveroj kaj rojoj de diversa akvokvanto, laŭ sezono. Partikulara ero de tiu municipo estas la nomitaj Baldíos de Alburquerque, 7500 hektaroj de fruktodonaj anzinaj teroj, de komunuma posedaĵo, administrataj de la municipo.
Pri hidrografio, la municipo apartenas al la baseno de la rivero Gvadiano. Tra ĝia teritorio fluas la rivero Gévora, alfluanto dekstre de la ĉefa rivero.
Etimologio
La nomo de Alburquerque (Albus querqus, de latina deveno, kiu eble signifus 'blanka anzino'). Ĉefe gravas la ĝemeligo kun la usona urbo de Albuquerque, kaj la konstantaj kontaktoj inter ambaŭ.
Deveno
La Vilaĝo de Alburquerque konservas riĉan historian heredaĵon, precipe de la Mezepoko, kvankam arkeologiaj priserĉadoj datigas la devenon en araba epoko, aŭ eĉ antaŭa, en la jaroj de la Romia imperio.
Mezepoko
La plej gravaj monumentoj estas tiuj starigitaj dum la Mezepoko: tiele, la historia kerno estas kronita de la elstarega Kastelo de Luna (la konestablo Álvaro de Luna estis unu el la proprietuloj); ekzistas murego kiu ĉirkaŭas plejparte la gotikjudan kvartalon, nomita Villa Adentro, kaj tie konserviĝas inter ties stratetoj multnombraj domoj kun gotikaj markoj, kelkaj el kiuj kun elementoj kiuj pruvas la judan devenon de siaj loĝintoj antaŭ la Forpelo de la judoj el Hispanio de 1492.
Militoj kun Portugalio
La historio de Alburkerko ĉiam estis ligita al la militoj de Hispanio kontraŭ Portugalio, kaj pro tio la populacio, en la antikveco, suferis sinsekvajn militepokojn kun periodoj de senloĝigoj, pro tio ke la teroj detruiĝis, la viroj estis rekrutitaj kaj eĉ mortigitaj en bataloj.
Amerika konkero
En la epoko de la koloniigo de Ameriko kaj Filipinoj, multaj alburkerkanoj iris tien, ĉu sukcese ĉu malsukcese: kelkaj tie mortis; aliaj, male, revenis riĉaj. Laŭ Navarro del Castillo, Alburquerque kontribuis per 96 personoj al la konkero kaj amerika kaj filipina. En la konkero kaj refondo de Caracas estis iu Juan Castaño, kiu krome partoprenis en la fondo de la venezuelaj urboj de El Tocuyo kaj La Borburata.
Aliflanke, en la konkero de Peruo partoprenis la fama kapitano Juan Ruiz de Arce, kiu korme verkis kronikon de la eventoj de la kapto de la Inkao Atahualpa kaj pri la priskribo de la longa veturado kiun la soldatoj de Pizarro faris ekde Cajamarca ĝis Cuzco.
Lastaj jaroj
Dum la Hispana Intercivitana Milito la frankismaj armeo kaj reĝimo mortigis multajn alburkerkanojn kiuj estis ĉu maldekstruloj ĉu kunlaborintoj de la ĝistiama reĝimo ĉu simplaj kamparanoj.
Festoj
Rememorigante la mezepokan pasintecon oni celebras lastatempe ĉiujare, en la dua monatduono de aŭgusto, la Mezepokan Festivalon Villa de Alburquerque kun teatro, pasakaljo, turniroj, sabatorgioj kaj aŭtodafeoj, inter aliaj, pri la tiama vivo, invitante la vizitanton merĝi en la pasinteco kaj vivi tiaman scenaron.
Por junularo oni celebras la lastan semajnfinon de julio muzikan festivalon indie-pop, nomita ContemPOPránea, kiu kunigas muzikistojn kaj junulojn de la tuta Hispanio en la senegala etoso de la promenejo de "Las Laderas ", en la deklivo de la majesta fortikaĵo de la "Kastelo de Luna".
Gravuloj
Gravuloj naskitaj en Alburquerque, inter aliaj, estas la jenaj:
Arraias
Arraias estas urbo kaj municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 10.645 loĝantojn en 2010.
Alfred Sisley
Alfred Sisley (naskiĝis en Parizo, mortis  en Moret-sur-Loing) estis franca-brita impresionisma pentristo.
Biografio
De anglaj gepatroj, li estis sendita al Anglio por lerni la lingvon kaj fari studojn de komerco, male al liaj artistaj deziroj. Li tre ŝatis pentradon kaj eniris en la studion de Charles Gleyre kie li konatiĝis kun Pierre-Auguste Renoir kaj Frédéric Bazille. La Francia-Prusia Milito de 1870 ruinigis lian familion kaj devigis Sisley foriri al Londono. Li tiam decidis fariĝi pentristo. En 1874 li ekspoziciis en la unua ekspozicio de impresionistoj kaj li daŭrigis en 1876, 1877 kaj 1882.
Sisley estis eminenta pejzaĝisto, kio distingis lin de liaj impresionistaj kolegoj per la decidiga interveno en liaj pentraĵoj de la plej nepeseblaj elementoj: akvo, neĝo, ĉielo, nebulo, tiamaniere ke li estis konsiderata, kune kun Claude Monet, kiel unu el la plej puraj impresionistoj. Inter 1872 kaj 1880 li faris la plejbonon de sia produkto: pejzaĝoj de granda spontaneco de la ĉirkaŭaĵoj de Parizo, de Marly, Louveciennes, Bougival, Sèvres, Saint-Cloud aŭ Meudon.
Sisley neniam atingis la renomon de la plejparto de siaj impresionistaj kunuloj kaj vivis en mizero ekde kiam li ĉesis ricevi monhelpon de sia familio. Tiu situacio okazis pro la sinko de la familia negoco en 1871. Li mortis same kiel li vivis, en malriĉeco, antaŭ ol povi konstati kiel siaj pentraĵoj, kiujn en angoraj momentoj de malhavo li vendis je mokindaj prezoj, iom antaŭ sia morto komencis esti aprezataj de la kritiko kaj de la publiko kaj atingis altajn valorojn en la arta merkato.
Angelândia
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Capelinha (esperante: Kapelija). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Daniel François Malan
Daniel François MALAN (Afrikansa prononco: [ˈdɑːnijəl frɐnˈswɑː mɑːˈlɐn]; 22a de Majo 1874 – 7a de Februaro 1959), plej ofte konata kiel D. F. Malan, estis politikisto de Sudafriko kiu estis Ĉefministro de Sudafriko el 1948 al 1954. Li estis konsiderata kiel pioniro de la afrikanera naciismo. Lia registaro de la Nacia Partio enpoviĝis laŭ la programo de apartismo kaj ĝi ekis sian kompletan plibonigon.
Li estis fakulo pri Teologio kaj arda defendanto de la Afrikansa lingvo.
Glen or Glenda
Glen or Glenda (angle por "Glen aŭ Glenda") estas usona filmo de 1953. Unua longa filmo de Ed Wood, filmita per malgranda buĝeto, temas pri transseksismo. Ĉi filmo estas ofte listigita de filmkritikistoj inter la plej malbonaj filmoj faritaj. Tamen kelkaj konsideras ĝin pro la persona stilo kulta filmo, kiu apelacias pro toleremo.
Intrigo
Diulo aŭ scienculo (Bela Lugosi) rakontas la historion de ulo hezitanta inter la du seksoj (Ed Wood), naskiĝinta kiel knabo, sed kiu ŝatas vesti sin kiel knabino. La temo facilas: kial li agas kiel viro kaj kial li emas virinajn vestaĵojn? En la filmo li ŝtelas vestaĵojn de sia edzino Barbara.
Anekdotoj
La rakonto de la filmo estas evidente tiu de la vivo de Ed Wood. Temas pri la unua filmo de Ed Wood kun Bela Lugosi.
Dániel Hamvas
Dániel Hamvas [hamvaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hamvas Dániel estis hungara voĉoaktoro, tradukisto, scenaristo, televizia anoncisto.
Dániel Hamvas naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Dániel Hamvas frekventis bazlernejojn en pluraj lokoj, eĉ en Anglio, gimnazion en sia naskiĝurbo. Li kelkfoje havis rolojn kaj en teatroj, kaj en filmoj. Li akiris komunikadan diplomon en Usono. Ekde 1990 li plej ofte estas voĉoaktoro. Li estas anoncisto de de la hungara eldono de Cartoon Network, krome li havas memstaran programon en malgranda radio.
7677 Sawa
7677 Sawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Henryk Zygalski
Henryk Zygalski (naskiĝis la 15-an de julio 1908 en Poznań, mortis la 30-an de aŭgusto 1978 en Liss, Anglio) – pola matematikisto kaj kriptologo.
7677 Sawa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takeyasu Sawa, profesoro pri edukado ĉe la Universitato de Aiĉi kaj fakulo en esploro pri galaksioj kaj eduko pri astronomio. Li estas prezidanto de la Societo por Instruado kaj Popularigo de Astronomio.
Henryk Zygalski
Vivo
Edukito de Gimnazio Mario Magdaleno en Poznań, laboristo de Universitato de Poznań kaj de armea kontraŭspionejo (Ĉifr-Oficejo).
Skipo konsistanta el Marian Rejewski, Jerzy Różycki kaj Henryk Zygalski januare 1933 rompis kodon de la germana ĉifranta maŝino Enigma kaj konstruis ties kopion.
Li estas inventinto de la koncepto pri t.n. toloj de Zygalski, tre laborpostulaj dum pretigado de perforataj folioj, helpantaj fiksi laŭvicon de kodigantaj rotaciiloj de Enigma. Post la dua mondmilito li restis inter pola enmigrantaro de Grand-Britio, kie li instruis matematikon en provinca lernejo. Li ricevis honoran doktorecon de Pola Universitato en Ekzilo. Postmorte honorigita per Granda Kruco de la Ordeno de Renaskiĝo de Pollando. Enterigita en Londono.
Memorigo
Memoraĵojn pri Henryk Zygalski oni povas rigardi en Wielkopolskie Muzeum Wojskowe (Grandpollanda Armea Muzeo) en la Malnova Foirejo en Poznań. Antaŭ Imperiestra Kastelo en 2007 oni starigis monumenton de kriptologoj en la formo de obelisko
Pola Poŝto por omaĝi atingojn de poloj en la mondo enkondukis en 2009 kvar poŝtmarkojn. Sur unu kun valoro 1,95 zlotoj estas bildo de Henryk Zygalski en ĉirkaŭo de la ceteraj rekreintoj de Enigma.
Traktato de Saadabad
La traktato de Saadabad estis ne-ataka pakto, subskribita de Turkio, Irano, Irako kaj Afganujo la. La traktato daŭris 5 jarojn kaj celis kunagadon kontraŭ la kurdaj ribeloj kaj soveta danĝero.
Zarrentin
Zarrentin estas la nomo de diversaj lokoj en Meklenburgo-Antaŭpomerio en Germanio:
Similan nomon havas Zarrenzin, parto de Klausdorf en distrikto Norda Antaŭpomerio.
Tetrametilena dubenzoato
Tetrametilena dubenzoato aŭ 1,4-butanoduola dubenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj 1,4-butanoduolo. Tetrametilena dubenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tetrametilena dubenzoato prezentas du benzoatajn grupojn ligitajn al tetrametilena grupo en la 1-a kaj 4-a pozicioj. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Arĝenta fazano
La Arĝenta fazano, Lophura nycthemera el la ordo de kokoformaj birdoj kaj familio de fazanedoj troveblas ĉefe en arbaroj, ĉefe de montoj, de kontinenta Sudorienta Azio, precize en multaj provincoj de orienta kaj suda Ĉinio, en orienta Birmo, norda kaj centra Tajlando kaj la Hindoĉina Duoninsulo. Estas enmetitaj populacioj de Havajo kaj en kelkaj lokoj de kontinenta Usono.