cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ŝumiĥa
La interurba telefona kodo estas 35245, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Giacomo Matteotti
Murdo
Li mistere murdiĝis en junio de 1924 post la eldono de sia libro La Faŝistoj Eksponitaj: Jaro de Faŝisto Dominado kaj du ferocaj kaj longaj prelegoj en la Ĉambro de Deputatoj denuncantaj Faŝismon kaj ĝiajn vulgarajn kaj fortegajn taktilojn. Kvin viroj (Amerigo Dumini - grava membro de la Faŝista Ceka-o, Giuseppe Viola, Albino Volpi, Augusto Malacria kaj Amleto Poveromo) estis arestitaj pro la krimo, nur tri estis konviktitaj sed liberigitaj du monatojn poste laŭ amnestio per Reĝo Viktoro Emanuelo la 3-a; la sesa faŝista gangstero, Filippo Panzeri, estis lasita eskapi antaŭ la arestoj de siaj kunkulpuloj. Estas tre verŝajna, ke Mussolini estis responda por la okazo iamaniere; ja, parolante al la Parlamento la 3-an de januaro, 1925, Mussolini deklaris, ke li sole prenis ĉiun "politikan, moralan, kaj historian respondecon pro ĉio, kio okazis" (Prelego al la Ĉambro: 3-a de januaro, 1925).
Ŝumiĥa
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1896).
Giacomo Matteotti
Konsekvencoj de la Murdo
Eminentaj historistoj de la epoko, inkluzive de Pollard kaj Mack Smith, pensis, ke Mussolini verŝajne prisciis la intrigon sed ne komandis ĝin. Tamen, freŝdataj studoj per Mauro Canali atingis malsaman konkludon. Canali kontraŭas, ke Mussolini donis komandojn murdi Matteotti'n ĉar la Socialista deputato estis akirinta dokumentojn, kiuj pruvis, ke Mussolini kaj aliaj Faŝistaj estroj estis akceptintaj subaĉentojn de la Amerika Olekompanio Sinclair interŝanĝe por ekskluzivaj rajtoj esplori kaj ekspluati iujn italajn oleajn trovaĵojn. Matteotti estis faskigita en aŭton kaj ripete pikadita dum li luktis eskapi. Lia korpo estis trovita 20 mejlojn for de Romo post ampleksa serĉado kaŭzita per pledo de la edzino de Matteotti al Mussolini mem. Kiu ajn estis la murdisto, li estis konsiderita heroo per multe da la zelotaj faŝistoj en Italio.
La morto de Matteotti sparkis vastan faŝistan kritikadon: ĝenerala striko estis menacita kiel respondo kaj por iom da tempo, ŝajnis ke la enlanda kaj internacia insistado devigus Viktoron Emanuelon agi, sed kiel la Reĝo estis tiel forte subtenata per Mussolini kaj zorgis ke li estus anstataŭigita per sia kuzo, li faris nenion. Tiel, Mussolini baldaŭ povis uzi sian influon sur la amaskomunikiloj regajni la konfidencon de la popolo. La plejparto da kontraŭ-Faŝistaj partioj forlasis la Itala Parlamento kiel protesto - okazo, kiu eknomiĝis la Aventina Secesio; kvankm en malpli evidenta maniero ol la antaŭa Acerbo'a Leĝo, tiu okazo eble servis perfektigi la kapton de la PNF je itala socio.
Ŝumiĥa
En jaro 2002 la urbo havis 19,1 mil loĝantojn.
Itri
Itri estas komunumo de Italio.
Merkava
Merkava estas israela tanko, kiun sukcese pripafis Hizbulaho per laseraj granedoj Kornet-E. Ĝi pezas 63 (I-II)-65 (III-IV) tunojn, longas 7,6m, larĝas 3,72 m, altas 2,66 m, kun sekreta kiraso. Ĝi havas la armilojn de kanonoj de 105 mm (I-II) aŭ 120 mm (III-IV) kaj unu-du maŝinpafiloj (12,7 mm aŭ 2 x 7.62 mm) kaj kirasdetruaj pafiloj. La dizela pelilo havas 900 ĈP (I, II), 1.200 ĈP(III), 1.500 ĈP (IV). Atingopovo estas 500 km.
Izraelo decidis en 1970 ellabori propran tankon, ĉar neniu volis vendi al ili tiajn.
Ili lokigis la motoron en la antaŭan parton de la tanko, uzis kavan duoblan kirasadon, efektivigis malaltan konstruon kaj deklivitan kirasadon. ĝi kapablas savi 9 soldatojn.
Tipoj estas Merkava Mk 1 (ekde 1979), Merkava Mk 2 (ekde 1983), Merkava Mk 3 (ekde 1990), Merkava Mk 4 (ekde 2004). Oni ellaboris pluajn subspecojn por urbaj bataloj, savoj, teknikaj savoj ktp.
Sokolce
Sokolce, hungare Lakszakállas estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, vojo. Veľký Meder troviĝas 5, Komárno 20, la ĉefurbo 70 km-ojn for. La komunumo kontaktiĝas kun Brestovec.
Historio
Preĝejo funkciis en la vilaĝo en 1268. La unua mencio devenis de 1428 en formo ''Lak al. nom. Zakalus''. La turkoj bruldetruis la vilaĝon. Poste fondiĝis apudaj diversaj vilaĝoj. Incendio okazis en 1861. En 1910 loĝis tie 782 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz. La vilaĝo trovis sin en Ĉeĥoslovakio ekde 1920. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En 1940 Lakszakállas kaj Túriszakállas unuiĝis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis, kiu funkcias ankaŭ nun en la 5 najbaraj vilaĝoj.
Henry McMahon
Siro Arthur Henry McMahon (naskiĝis la, mortis en 1949) estis brita soldato kaj diplomato.
Henry McMahon naskiĝis kiel filo de brita generalo. Li vizitis la Imperial College en London, en 1885 soldatiĝis en la kolonia Hindia Armeo, poste ŝanĝis en 1890 al la brita hindia kolonia administrado.
Li mezuris kaj fiksis la limojn - je persa peto - inter 1896 kaj 1905 inter Baluĉio, Afganujo kaj Persa Reĝlando.
Ekde 1911 ĝis 1914 laboris li kiel eksterafera ministro de reĝoreprezentanto de Brita Hindio. En tiu posteno decidis li pri norda limo de Hindia Imperio kaj Ĉinio, Tibeto en la Konferenco de Ŝimla (1914). (legu McMahon-linio).
Oni transmetis lin en 1915 al Kairo, kie li laboris kiel posteulo de Lordo Kitchener, brita ĉefkomisaro en Egiptio. Li sekrete korespondis - en nomo de la brita registaro de Edward Grey - kun ŝerifo de Heĝas, Hussein ibn Ali. Ili interŝanĝis dek leterojn kiuj tuŝis la senpependecon de la pure arabaj landoj, se ili agadas kontraŭ Otomana Imperio. McMohan komprenis tiun pure-vorton ne al Palestino, kio kaŭzis konflikton kaj fiaskon de la korespondado. (legu pli Hussein-McMahon-korespondado) McMohan estis ŝanĝita en Egiptio en 1916 per la arabe parolanta Francis Reginald Wingate (1861 – 1953).
San Juan Bautista Suchitepec
San Juan Bautista Suchitepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Bautista Suchitepec. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 181.
Geografio
San Juan Bautista Suchitepec apartenas al la distrikto Huajuapam al kiuj apartenas entute 28 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 412 loĝantojn. El tiuj estis 194 viroj kaj 218 virinoj. La komunumo havas surfacon de 38,28 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1840 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.
Skotaj Limoj
La Skotaj Limoj (Scottish Borders, The Mairches) estas unu el 32 adminstraj areoj de Skotlando. Ĝi kunhavas limojn kun municiparoj Dumfries and Galloway, Suda Lanarkshire, Okcidenta Lothian, la Urbo Edinburgo, Midlothian kaj Orienta Lothian; kaj limas sude kaj oriente kun la ne-metropolaj kantonoj Cumbria kaj Northumberland en Anglio. La administra centro de la areo estas Newtown St. Boswells.
San Juan Bautista Suchitepec
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Skotaj Limoj
Historie, la nomo Scottish Borders nomumis la tutan liman regionon de suda Skotlando kaj, kun la najbaraj areoj de Anglio, estis parto de la historia regiono Anglo-Scottish borders.
Ekesto
La nuna administra regiono estis kreita en 1975, kunfandante la historiajn graflandojn de Berwickshire, Peeblesshire, Roxburghshire kaj Selkirkshire kaj parto de Midlothian, kun la distriktoj de Berwickshire, Ettrick kaj Lauderdale, Roxburgh kaj Tweeddale ene de ĝi.
Distrikto Wschowa
Distrikto Wschowa - pole powiat wschowski, do "distrikto de Wschowa" - estas distrikto en la regiono Lubuŝio de Pollando. Administra centro estas la urbo Wschowa (historie germane Fraustadt). Fine de en la distrikto vivis.
Kalvinana ligna kirko (Miskolc)
La Kalvinana ligna preĝejo estas religia historia monumento (imitanta similajn transilvaniajn preĝejojn) en Hungario, en urbo Miskolc.
Historio
La unua (supozeble tombeja) preĝejo konstruiĝis en tiu loko en 1637. Kiel ligna preĝejo, ĝi iomete kadukiĝis, tial oni konstruis pli novan en 1724. Inter 1808-1817 oni profitis ĝin tombeja preĝejo, sed poste 2 jarojn la luteranoj pruntepetis ĝin. Ĝi renoviĝis en 1874, tamen kiel pli frue, pro kadukiĝo oni konstruis pli novan preĝejon 1938. En 1950 la orgeno ekfunkciis. Frenezulo kaŭzis fajron en 1997 kaj la preĝejo plene cindriĝis. Post 2 jaroj oni konstruis la nun videblan preĝejon. Pli nova orgeno alvenis en 2000.
Cordău
Cordău (kordo) (Kardó) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 915 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1 113. Ĝi estis unue menciita skribe en 1273. Originale ĝi estis hungara vilaĝo. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Sânmartin.
(11143) 1997 BF7
(11143) 1997 BF7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Sikima lingvo
La Sikima lingvo (en la tibeta skribo: འབྲས་ལྗོངས་སྐད་) estas ĉinotibeta lingvaro kaj la nacia lingvo de Sikimo, en norda Barato. Ĝi estas parolata ĉefe en Sikimo, Nepalo kaj Butano, en Himalajo.
La Sikimanoj aludas al sia propra lingvo kiel Drendzongké kaj al sia hejmlando kiel Drendzong (en tibeta: འབྲས་ལྗོངས་, en Wylie: 'bras-ljongs; "Rice Valley").
Prezidanto de Pollando
La ofico ekzistas seninterrompe ekde 1922; post la jaro 1939 la devojn plenumis Prezidentoj en ekzilo en Londono. En t.n. Popola Pollando (1944-1989) la ofico ekzistis en la jaroj 1947-1952. En 1989, pro decidoj de Ronda Tablo, la ofico estis restarigita kaj oni elektis la nuran Prezidenton de Pola Popola Respubliko (Wojciech Jaruzelski). En 1990 Ryszard Kaczorowski, la lasta Prezidanto en ekzilo, transdonis siajn rajtojn al Lech Wałęsa, nove elektita Prezidento de la 3-a Pola Respubliko.
Ekde la 23-a de decembro 2005 ĝis sia morto en 10-a de aprilo 2010 Lech Kaczyński estis Prezidento de Pollando. En la 4-a de julio 2010 Bronisław Komorowski estis elektita kiel Prezidento. Li komencis efektivigi ĉi tiun funkcion en la 6-a de aŭgusto 2010.
De la 6-a de aŭgusto 2015 la oficon de la Prezidento de Pollando plenumas Andrzej Duda.
Oficperiodo kaj metodo de voĉdonado
Dum la voĉdonado ĉiu elektanto voĉdonas por unu kandidato. Fariĝas prezidenton tiu kandidato, por kiu voĉdonis pli multe ol duono de voĉdonantaj elektantoj. Se neniu kandidato ricevis tian voĉplimulton, oni efektifigas ripetan voĉdonadon kun du kandidatoj ricevintaj plej multe de voĉoj.
Prezidenta ĵuro
Laŭ la 130-a artikolo de Konstitucio, la nove elektita Prezidento ekokupas la oficon post jena ĵuro ĉe la Nacia Konvento:
Al la ĵuro oni povas aldoni dirante:
Tiel helpu min Dio.
Sonseca
Sonseca estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La prefikxo "son" povus deveni el mallongigo de font, fonte aŭ fontes, kiu siavice devenus el latina "fonte sica" kiu signifas seka fonto aŭ sekaj fontoj, alude al nombraj putoj ekzistantaj en la fruktoĝardenoj de ties municipa teritorio. LAŭ tio koincidus kun lokoj cititaj en tiu komarko dum la 11a kaj 12a jarcentoj kiaj Fonte Sicca, Fontes, Selcal, aŭ Fonte de Yuncar.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Sonsecano. La censita populacio en 2011 estis de 11.530 loĝantoj kaj la denseco estas de 192,17 loĝ/km². Ĝi estas la sepa urbo de la provinco kaj la 28a de Kastilio-Manĉo laŭ censita populacio.
Krome Sonseca, pro ties ampleksa industria komplekso, ĝuas de pliiĝanta nombro de nefiksa populacio devena el la najbaraj vilaĝoj kaj komarkoj, kaj tiu ampleksiĝas dum la epoko de produktado de marcipano kaj nugato (antaŭ Kristnasko). Oni kalkulas, ke proksimume la urbo generas ĉirkaŭ 10 000 laborlokojn dum la alta laborsezono.
Situo
Sonseca estas situanta en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj de Toledo en la suda centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 754 m; je 24 km el Toledo, provinca kaj regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 60 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°40′44″ N 3°58′13″ Ok.
Limas kun la municipaj teritorioj de Ajofrín, Mazarambroz kaj Orgaz, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Geografio
La municipo troviĝas situanta en la komarko de los Montoj de Toledo, el kiu ĝi estas ĉefurbo. Ĝci havas submunicipon, Casalgordo, kie loĝas nur du personoj.
AT-14 Kornet
AT-14 Kornet estas moderna kontraŭ-tankaj misilo, produktata en Rusio. Ĝi estis publike prezentita en oktobro de 1994 kaj estis pluevoluigita modelo de AT-4 Spigot kaj AT-5 Spandrel.
Sonseca
Geografio
Limas, kiel dirite, kun la municipaj teritorioj de Mazarambroz, Ajofrín kaj Orgaz, ĉiuj ankaŭ de la komarko Montoj de Toledo (provinco de Toledo). Tiu komarko limas kun Manĉo sudoriente kaj norde kun la komarko de la Sagra.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Poste industrio (marcipano, mebloj). Sektoro servoj.
AT-14 Kornet
Ĝi longas 1.200 mm, havas la diametron de 152 mm, pezon de 27 kg. La misilo estas laserdirektita kaj havas la atingopovon de ĉ. 3,5 km (0,1-5,5 km).
Taĉibana Takaŝi (aktivisto)
TAĈIBANA Takaŝi (, naskiĝis la en Izumiocu, Gubernio Osaka, Japanio) estas socia activisto, ĵurnalisto, YouTuber kaj politikisto. En la 26-an de aprilo 2015, li estis elektita kiel membro de la urba asembleo de Funabaŝi, Ĉiba. Poste en la 21-an de julio 2019, li estis elektita kiel senatano de japana Ĉambro de Konsilistoj.
Shota Aizawa
Shota Aizawa (相澤 祥太, n. ) estas japana futbalisto.
Sonseca
Historio
Dum tiuj jarcentoj kaj ĉefe en la 18a jarcento disvolviĝis teksa industrio, dum la 19a jarcento oni instalis la unuajn atelierojn por produktado de marcipano, kaj en la 1950-aj jaroj le entreprenisto Antonio Moraleda iniciatis la nune etendan industrion de mebloj de Sonseca, sektoroj industriaj plej elstaraj en la sonseka industrio.
En areoj de la okcidento kaj oriento de la regiono meze de la 20a jarcento la populacio atingis pintojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kaj tiu draste oniĝis; tamen en la kazo de Sonseca la populacio malrapide sed tutregule kreskis al la komenco de la 20a jarcento el pli da 4,000 loĝantoj, meze de la jarcento jam atingis 6,000 kaj fine de la jarcento jam superis 9,000 kaj nune estas jam 11.530 loĝantoj. Tion helpas la industria disvolviĝo kaj proksimeco al la regiona kaj provinca ĉefurbo Toledo.
Vidindaĵoj
Estas kvin ermitejoj, ruinoj de la visigota preĝejo de Sankta Petro de la Mata, preĝejo de Sankta Johano, interesa domo (domo de la ĉenoj), la turo Tolanka kaj la urbodomo.
Shota Aizawa
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Roasso Kumamoto.
Taĉibana Takaŝi (aktivisto)
Kariero
Li estis financa administranto, programa produktisto kaj estra helpanto de Kacuĵi Ebisaŭa, kiu estis la prezidento de NHK el 1986 al 2005. Li likis informon pri la kontadaj skandaloj de NHK al la semajna gazeto Ŝuukan Bunshun en 2005. Li estis devigita emeritiĝi. En 2011, li fondis surobservan elsendanta-stacion interrete (nun ĉefe sur YouTube), kio koncentriĝas pri problemoj de NHK.
En novembro 2017, li gajnis la elekton por membroj de la kvartala asembleo de Kacuŝika en Tokio, kun 2954 voĉdonoj. La 27-an de decembro, La Distrikta Tribunalo de Tokio malakceptis lian peton kaj postulis la spektan kontrakton de la posedanto de ĉelfono (lerta poŝtelefono) kun la funkcio de "unua sego", kie oni povis televidi. En junio 2018, La Plej Supera Tribunalo en Tokio subtenis la decidon de la distrikta tribunalo.
Taĉibana fondis kaj ĉefas la partion pro protekti la popolon kontraŭ NHK (: NHKから国民を守る党 [enu-etĉi-keː kara kokumin ŭo mamoru toː]), kio disdonas sigelafiŝetojn kun la celo elpeli NHK-ajn komisio-entreprenistojn, kiuj petas aŭ minacas onin pri kontraktoj kaj monkolektado. Esperante, ke suferoj malaperos kaŭzata de ili, li apogas la mikskrucan disvidigadilon de NHK, ke nur tiuj necesas pagi televidadan koston por NHK kaj povas vidi ĝiajn programojn, kiuj volas vidi ilin, kio estus juste kiel publika servo. Li insistas, ke la kontrakto estas devo laŭ la leĝo, tamen se oni ne vidus NHK'n, pagi por ĝi estus libere kaj malnecese ĉar tia devo ne klare estas en la leĝo.
Li estis elektita per proporcia reprezentado kiel membro de japana Ĉambro de Konsilistoj en 2019, kie li laboras el la 1-a de Aŭgusto, apogante dume direktan demokratismon per Interreto.
San Ciro de Acosta
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9885 loĝantojn. El tiuj estis 4654 viroj kaj 5231 virinoj. La komunumo havas surfacon de 614,73 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 900 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 789,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 21,0 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 9250 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 42 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,45 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 9250 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 8956 apartenis al la katolika religio kaj 92 al la evangelia religio. 202 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Komuniklingvo
Komuniklingvo, Communicationssprache, Universal Glot aŭ Weltsprache estas internacia planlingvo proponita en 1839 de J. Schipfer (Leipzig) surbaze de la franca lingvo kun simpligita senescepta gramatiko kaj ortografio. La substantivo havas deklinacion.
Tiu projekto havas historian intereson pro du kialoj. Unue, ĝi estas bazita sur la franca, ĝi reflektas la sentumon de tiu tempo, kiam la franca estis “preskaŭ universala” lingvo. Interese estas atenti la tempon, kiam la projekto komencis bazi sur la angla. En 1879 jam Volapuko prenis la anglan kiel bazon. Due, la Schipfer-a projekto reflektas la novan konscion pri pli grandaj eblecoj de internacia komunikado kiuj aperis en la mondo per la trajno kaj vaporŝipo. La aŭtoro rekomendis uzi sian projekton en "novaj vojaĝmedioj".
Numeroj 1 - 10:
Patro nia: '''No Pera, wia ete Cielu ta Noma sanctiferii; ta Royoma Ais arrivii; ta volonta färerii com Cielu änsi Terru. Donne Ais noa Päno quotidien; pardonne Ais noa offansos, com pardonnas Aos offanding; non permette que succombias tantationi; mä delivre Aos malu'''.
"Respondo al Kara Amiko"
Komuniklingvo: Cher Amia! Ei demanda mil Par donos, que no repondia ta obligeant Lettro dan tamsu a devea. Non puveia excuser tis Foto, si non puveia Eo assurer, que etia plusior moasos malad. Voala veritabel Coso ma silanse, Eo assurang, que sava etimer dan tu sa Etandu Priso tas Amitie et Bonte, wie Continuationo Eo most humbly pria. Rien subata avec plu Ardoru que occasiono, pur puver Ei donner Provos reel tis Paroles, Ei montrer par Effetos avec was respectfu, et Amitia eta, e restua Ei adonne. M. 28 Janvier 1839, ma most cher Amie, ta most devue Amia.
La germana: Theurer Freund! Ich bitte tausendmal um Nachsicht, daß ich Ihr sehr verbindliches Schreiben nicht zu gehöriger Zeit beantwortet habe. Diesen Fehler könnte ich nicht entschuldigen, wenn ich Ihnen nicht versichern könnte, daß ich mehrere Monate krank gewesen bin. Das ist die einzige Ursache meines langen Stillschweigens, wobei ich Sie zugleich versichere, daß ich den Werth Ihrer Freundschaft und Güte, um deren Fortsetzung ich unterthänig bitte, in ihrem ganzen Umfange zu schätzen weis. Ich wünsche nichts sehnlicher, als eine Gelegenheit zu haben, um Ihnen thätige Beweise dieser Aeußerung geben zu können, um Ihnen thätig zu zeigen, mit welcher hochachtungsvollen Freundschaft ich Ihnen ergeben bin und bleiben werde. M. d. 28. Jan. 1839, meines werthesten Freundes ergebenster Diener und Freund.
Bibliografio
La projekto ricevas la bibliotekan kodon 417.4"1839” de Biblioteko Butler.
Vango
Vango (bucca) estas karna flankparto de la vizaĝo. La du vangoj flankas la buŝon, kaj subtenas ilin la zigimoj.
Vestado - Felo
Vango - felo el vangaj partoj de la bestkapo
Jegor Jakovlev
Jegor JAKOVLEV (1930 — 2005) estis rusia ĵurnalisto kaj verkisto.
Vango
Tekniko
Horní Kamenice (Česká Kamenice)
Horní Kamenice estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Česká Kamenice. Ĝi troviĝas oriente de Česká Kamenice. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Děčín – Rumburk. Estas ĉi tie registritaj 140 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vango
Vango estas ĉiu el la du flankaj kaj plataj partoj aŭ pecoj de aparato, maŝino.
Jegor Jakovlev
Jegor Jakovlev estis fondinto kaj posedanto de "Obŝĉaja gazeta", kiu estis eldonita ekde printempo de jaro 1993.
En jaro 1970 Jakovlev fariĝis laŭreato de premio de la Tutmonda konsilantaro de paco. En jaro 1990 li ricevis premion "Ĵurnalisto de Eŭropo". Jakovlev estas aŭtoro de libroj "Kamarado Zorge. Dokumentoj, rememoroj, intervjuoj", "Kvin historioj el kvin landoj", "Portreto kaj tempo: V.I.Lenin - strekoj al biografio, rakontoj en dokumentoj, raportaĵo el jaro dekoka", "Teni animon je flugiloj" kaj aliaj.
Jakovelv mortis dimanĉe en Moskvo en 23-a urba hospitalo post longtempa malsanado. La artikolo estas farita laŭ informo de Novaĵoj el Rusio
Vango
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri vango en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Avelstria saksikolo
La Avelstria saksikolo (Campicoloides bifasciatus) estas birdo el la Muŝkaptuledoj, iam konsiderata de la Turdedoj en la genro Saxicola. Saxicola devenas el la latina saxum, roko + incola, loĝanto, dum bifasciatus estas latina por “duvizaĝa” aŭ “kun du partoj en vizaĝo” kio aludas al la vizaĝa aspekto, kiel dirote sube.
Horní Kamenice (Česká Kamenice)
Horní Kamenice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,35 km².
Avelstria saksikolo
Temas pri nekonfuzebla saksikolo ĉu en unu genro aŭ en alia. La kapa bildo estas tre rimarkinda ĉar havas nigrajn vizaĝon el supraokule suben, mentonon, gorĝon kaj supran bruston, dum hela helbruna (preskaŭ blankeca) superokula strio tre larĝa kaj elstara iras el la kola flanko antaŭen kaj kuniĝas kun la aliflanka strio super la beko en frunto kiu estas samkolora. La beko estas nigra kaj la iriso malhelbruna. La krono estas nigra sed la nuko kaj supra dorso estas bruneca iom strieca. La flugiloj montras tri zonojn: el ŝultro al meza dorso blankeca sed iom helbruna tre merkita, sube nigra kaj pli sube malhelbruna al samkolore malhelbruna aŭ nigrecavosto. La subaj partoj estas homogene heloranĝaj nuance al blanko en centro.
Ĝi estas endemio de Sudaffriko nome en la ŝtatoj de Lesoto, Sudafriko kaj Svazilando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj. Ĝi estas konsiderata Malplej Zorgiga de IUCN.
Lutjegast
Lutjegast estas vilaĝo en Westerkwartier en la provinco Groningen en Nederlando. La vilaĝo apartenas al la municipo Westerkwartier.
La etimologia signifo de 'lutje' estas 'malgranda'. Gast estas sableca altaĵo en cetere marĉeca malsekejo.
Abel Tasman
Lutjegast estas la naskiĝloko de la fama maristo Abel Tasman, kies naskiĝodomo jam ne plu ekzistas. Tamen monumento kaj memorŝtono rememoras al la fama "filo" de Lutjegast, samkiel stratnomo en la vilaĝo, nome la strato kie Abel Tasman mem vivis.
Stratvido
Leps
Leps ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Zerbst (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 312 loĝantojn.
Papalotla de Xicohténcatl
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24616 loĝantojn. El tiuj estis 11793 viroj kaj 12823 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1,89 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2220 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 789,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,4 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 17541 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 340 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 1,94 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(19326) 1996 XD19
(19326) 1996 XD19 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
3-a arondismento de Parizo
La 3-a arondismento (IIIe arrondissement) estas unu el la dudek arondismentoj de Parizo. Ĝi troviĝas sur la dekstra bordo de Sejno, kaj estas unu el la plej malvastaj arondismentoj de la franca ĉefurbo (pli malgranda estas nur la 2-a arondismento).
La 3-a arondismento enhavas la nordan parton de la mezepoka kvartalo Le Marais, hodiaŭ konata kiel geja centro.
Ĝi entenas proksimume 35000 loĝantojn kaj kovras 1,17 km².
Ŝuja
Ŝuja (ruse Шуя) estas urbo en Ivanova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 24411.
La urbo estis fondita en jaro 1393.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La interurba telefona kodo estas 09351 (ĝis 2005), 49351 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Distrikto Wyrzysk
Distrikto Wyrzysk - pole powiat wyrzyski - estis distrikto en la provinco (historie vojevodio) Kujavio-Pomerio de Pollando, kiu malfondiĝis en 1975. Distrikta centro estis la urbo Wyrzysk. Fine de 1973 en la distrikto vivis 74 200 loĝantoj.
Ŝuja
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Ednam
Ednam estas malgranda vilaĝo ĉe Kelso en la areo de Skotaj Limoj de Skotlando.
Ŝuja
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Ednam
Ties lokoj estas Stichill, Sprouston, Nenthorn, Eccles, Gordon, Greenlaw kaj la kastelo Floors. La vilaĝo estis iam en Roxburghshire. Ties nomo estas adapto de la anglosaksa "Edenham", t.e. la urbo ĉe la rojo Eden Water.
Ŝuja
La urbo estas inter riveroj Volgo kaj Klazjma.
Ednam
Ednam estas elstara pro asocioj kun kelkaj skotaj poetoj, ĉefe Henry Francis Lyte, verkisto de la himno Abide With Me; William Wright, John Gibson Smith kaj James Thomson, verkisto de Rule Britannia.
Aliaj homoj asociaj kun Ednam estas la bankisto William Purves kaj John 'Coocke' aŭ 'Cuke'- avo de la Kapitano Cook.
Ŝuja
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 64,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 62,4 mil loĝantojn.
Theodor Zincke
Ernst Carl Theodor ZINCKE (1843-1928) estis germana apotekisto kaj kemiisto, konata pro la "Reakcio de Zincke" kaj profesoro en la Universitato de Marburgo. En 1868, li diplomiĝis kiel Doktoro pri Filozofio en la Universitato de Göttingen, kaj en 1873 li iĝis asocia profesoro en Bonno.
En 1875 li estis indikita kiel profesoro en Marburgo kaj publikigis en pluraj branĉoj de la organika kemio. Li ankaŭ estis akademia konsilisto de Otto Hahn kaj profesoro de Kurt Heinrich Meyer (1883-1952). Li unue uzis kupran aŭ zinkan pulvoron en kondensiĝaj reakcioj de aromataj substancoj kaj elmontris, kune kun Kekuleo, ke la tiam konata "kloroaceteno" (C2H3Cl) estis miksaĵo da aldehido, paraldehido kaj karbonila klorido.
Kune kun Rudolph Fittig (1835-1910) li elmontris la korektan formulon de la antrakinono kaj malkovris la nitroanilinon. Li same konstatis la ekziston de tio kio pli malfrue estis konata kiel taŭtomerio, dirante ke la acetoacetata estero kaj aliaj kombinaĵoj povus havi malsamajn strukturajn formulojn. Zincke klarigis la formadon de kloroformo en la agado de la natria hipoklorito sur alkoholo per intera formado de acetaldehido kaj "trikloro-etanalo", ankaŭ konata kiel "kloralo".
Biografio
Teodoro Cinke unue kompletigis sian lernadon kiel apotekiston kaj en 1863 li komencis labori en apoteko, en urbo Clausthal, kie li aktivis ĉefe en la laboratorio. En la Teknika Universitato de Clausthal li partoprenis kiel invitito en kursoj pri metalurgio, mineralogio, kemio kaj geologio.
Tiam, li iris al la Bonna Universitato kaj tie li kuniĝis al la teamo de August Kekulé. Post kapabliga kurso, en Bonno, kaj servi kiel asocia profesoro dum tri jaroj, li iĝis titulara profesoro en la Universitato de Marburgo, kie li restis ĝis sia emeritiĝo, en 1913. Lia sukcedinto estis Karl von Auwers (1863-1939), iama direktoro de la Instituto pri Kemio en la Universitato de Greifswald.
Cinke mortis en Marburgo, en 1928, kaj inter liaj lernantoj inkludiĝas Karl Theophil Fries (1875-1962) kaj la estonta ricevanto de la Nobela Premio Otto Hahn, kiu doktoriĝis en 1901 gvidate de Cinke. Cinke renomiĝis pro siaj sennombraj aktivecoj en la kampo de la kemiaj sintezoj.
Produktado de benzofenono laŭ Zincke
Zincke unue produktis benzofenono varmigante benzoilan kloridon kun metalo kaj benzeno:
Reakcio de Zincke kaj König
Kreita en 1873, la Reakcio de Zincke kaj König estas organika reago en kiu la piridino transformiĝas en piridinan salon per reagado de la 2,4-dunitro-klorobenzeno kun primara amino. König uzis la "cianogenan bromidon" por prepari la saman salon:
Aldehidoj de Zincke
Aldehidoj de Zincke estas reakcia produkto inter salo de piridino kaj ajna sekundara amino, sekvata per hidrolizo:
Nitrigo de Zincke
Produktita unuafoje en 1900, ĝi estas organika reago en kiu la bromatomoj estas anstataŭataj de nitritaj grupoj. Kiel ekzemplo, oni povas uzi la konvertadon de la 2,4,6-tribromofenolo en pikratan acidon:
Reakcio de Zincke-Suhl
Ĉi-reakcio estis kreita en 1906 de T. Zincke kaj R. Suhl, kaj kiel ekzemplo oni povas menciis la sintezon de la 2,5-cikloduenono ekde la p-krezolo. La intera komponaĵo estas nur iu aromata-triklorometana derivaĵo kiu taŭgas nur por la molekula rearanĝo de la ketono sintezita. La kataliziloj estas restarigitaj kaj la fina produkto akirita:
Preĝejo Sankta Jozefo (Szálka)
La preĝejo Sankta Jozefo estas romkatolika historia monumento en Hungario en vilaĝo Szálka.
Historio
La preĝejo estis konstruita dum la mezepoko, kiun la turkoj detruis depost 1526. József Batthyány rekonstruigis ĝin en 1797, ŝajnas, la konstruistoj profitis la restintajn murojn. La katolika grupo reorganiziĝis en 1837. Renovigaj laboroj okazis en 1864, 1922, 1933 kaj 1997. La turopinto estis farita en 1922. La internaj muroj estis pentritaj en 1933 kaj 1961. La orgeno estis farita en 1890.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en mezo de la vilaĝo sur malalta monteto. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. Ŝtupoj kuras al la enirejo. En la fasado krom la enirejo estas rektangula fenestro kaj 2 malplenaj niĉoj. La navo finiĝas en rektangula kaj pli mallarĝa absido. Pilieroj apogas la navon.
Kermeso okazas en la 19-an de marto.
Doetinchem
Doetinchem (, esperante Dutinĥemo) estas hansourbo (kun urborajtoj) kaj municipo kiu situas ĉe la Oude IJssel en la regiono Achterhoek de la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 0,6 km2 estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. Per tio Doetinchem estas la plej dense loĝata municipo de la Achterhoek. Preskaŭ duono de la loĝantaro estas de protestantkristana deveno kaj preskaŭ sama kvanto estas de romkatolika deveno.
Ekde la 1-a de januaro 2005 la municipo Wehl kaj Zelhemse Broek aliĝis.
Trisekcant-Teoremo de Morley
La Trisekcant-Teoremo de Morley en la ebena geometrio, diras, ke en ajna triangulo, la tri punktoj de interkruciĝo de la apudaj angul-trisekcantoj formas egallateran triangulon. La teoremo estis malkovrita fare de angla-usona matematikisto Frank Morley.
Estas multe da pruvoj de la Trisekcant-Teoremo de Morley, iuj el kiuj estas tre teĥnikaj. Kelkaj fruaj pruvoj estis bazitaj sur delikataj trigonometriaj kalkuloj. La unua eldonita geometria pruvo estis fare de M. T. Naraniengar en la jaro 1909. Lastatempaj pruvoj inkluzivas algebran pruvon fare de Alain Connes (1998, 2004) etendantan la teoremon al ĝeneralaj kampoj, kaj de John Conway elementan geometrian pruvon. Ĉi lasta komenciĝas kun egallatera triangulo kaj montras, ke oni povas konstrui triangulon ĉirkaŭ ĝi kiu estos simila al ajna selektita triangulo.
Roseville (Kalifornio)
Geografio
Roseville situas sur ebenaĵo en la sudokcidenta landparto de Usono, en nordorienta parto de la subŝtato. Pluraj riveretoj fluas tra Roseville.
Historio
Roseville fondiĝis en 1864, tiam diliĝenca poŝtoservo ekfunkciis en tiu loko sub nomo Griders. Kiam la trajno alvenis, la nomo estis ŝanĝita al Junction baldaŭe al Roseville. Ĝi oficiale urbiĝis en 1909.
Klimato
Roseville situas en mediteranea klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La temperaturo averaĝe varias inter 10-24 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 35 °C, la malvarmo kulminas inter decembro-januaro averaĝe 4 °C. Jare pluvas po 625 mm. La pluvo kulminas januare kaj malkulminas en aŭgusto.
Trafiko
El Roseville aŭtovojoj kaj fervojoj kuras al Sakramento kaj Nevado, krome kuras ĉefvojo kaj fervojo al Oregono.
Côte-Nord-du-Golfe-du-Saint-Laurent
estas municipo de Kanado. Ĝi situas en la grandparte franclingva provinco Kebekio kaj kadre de ĝi en la regiono Nord-Bordio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 0,27 loĝantoj/km².
Jugoslava Popola Armeo
Ekipaĵoj
Danke al neŭtrala doktrino, JNA povis uzi militajn ekipaĵojn el Usono, Francio, Sovetunio ktp. En 1950-aj jaroj JNA aĉetis usonan ĉasaviadilon F-86 kaj tankon M47 Patton, kaj en 1980-aj jaroj aĉetis francajn helikopterojn Aerospatiale SA 330 Puma.
JNA ankaŭ uzis jugoslavajn ekipaĵojn kiel Soko J-21 Jastreb kaj Soko G-2 Galeb, M-84 tankojn.
Dissolvo
En 1990, post la 14-a kongreso de Ligo de Komunistoj de Jugoslavio, konflikto inter Serbio kaj aliaj respublikoj rapidiĝis procezon de dissolvo. La 20-an de majo JNA dissolviĝis kaj integriĝis en militfortojn de Federacia Respubliko Jugoslavio.
Gros-Mécatina
estas municipo de Kanado. Ĝi situas en la grandparte franclingva provinco Kebekio kaj kadre de ĝi en la regiono Nord-Bordio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 0,32 loĝantoj/km².
Saint-Quantin-de-Rançanne
Saint-Quantin-de-Rançanne [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 287 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Quantin-de-Rançanne situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
9737 Dudarova
9737 Dudarova estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (de 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia dirigentino Veronika Borisovna Dudarova (cirile : Вероника Борисовна Дударова, (1916–2009), ununura virino dirigentino de Rusio. Artistino de la Popolo de Sovetio 1977, ŝi estis arta direktorino kaj ĉefa dirigentino de la Ŝtata Simfonia Orkestro de Moskovo.
Benedikto la Afrikano
La sankta Benedikto OFMCap (Kromnomo la Afrikano; * 31-an de marto 1526 en San Fratello; † 4-an de aprilo 1589 en Palermo estis nigra afrikdevena sklavo kaj monaĥo, kiu en Sicilio vivis kaj bonagis.Li naskiĝis sur la bieno de la Chevalier de Lanza en San Fratello, provinco Messina kiel filo de Christopher kaj Diana Manasseri, du etiopoj. La gepatroj kiel sklavoj estis transportitaj tien kaj poste konvertiĝis al kristanismo. Pro ilia lojaleco oni promesis al ilia filo en la aĝo de 18 jaroj la liberecon, kiun li ankaŭ ricevis. Kiam Benedikto estis 21-jara, li iris kiel ermito en la monaĥejon ĉe la Monte Pellegrino kaj samtempe ĉesis sian laboron kiel taglaboristo.
Benedikton en la jaro 1743 Benedikto la 14-a beatigis kaj en 1807 Pio la 7-a sanktigis. Benedikto estas unu el la malmultaj nigruloj sanktigitaj. Li estas la patrono de sia morturbo Palermo. Lia (katolika) memortago estas la 4-a de aprilo.
Defendkirko Wipfra
La preĝejo kaj tombejo en Wipfra (germane: Wehrkirche Wipfra) prezentas ĝis hodiaŭ impreson de mezepoka Dia burgo. Ĝi fakte servis kiel defend-kirko.
Preterveturantaj aŭtistoj vidas kirkon bone konservitan malantaŭ la iama tombeja murego. Aliro internen iam permesis nur eta pordeto ŝlosfermebla. Simile al aliaj vilaĝoj (ekz. Hausen, Reinsfeld) de la ĝis 2019 ekzistintaj komunumo Wipfratal la remparo konstruitis ne antaŭ la malfrua Mezepoko.
Priskribo
La kirko mem estas eta halo kun duonronda apsido estiĝinte ĉ. la jaroj 1150/60. En 1969 malkovritis romanika murpentraĵo ĉe a volbo de la apsido kiu montras Kriston kiel juĝiston de la mondo kaj la kvar apokalipsajn trajtojn (latine: Maiestas Domini - majesteco de Dio).
Pro la starigo de la muro en la malfrua Mezepoko plialtigitis ankaŭ la preĝejo je du etaĝoj. Orielo ĉe la nove farita orienta gablo (nuntempe ankoraŭ oni vidas la truojn por la traboj kaj etan fendon) povis esti uzata ankaŭ kiel gvatteraso por protekti sin kontraŭ danĝeroj. La Kastelo Wipfra estis meze de la 1400 ankaŭ gastigejo por soldatoj. Tio eksplikas la fortikigon de la komplekso.
Post la Reformacio la interno ŝanĝitis laŭ la novaj protestantaj bezonoj. Ĝi ricevis en 1667/68 barelvolbon el ligno, galeriojn kaj pli grandajn fenestrojn. Tiam oni kovris pentraĵojn de la paradizo de nekonata pentristo el 1600 ĉe la orienta flanko. Ĝi malkovritis antaŭ malmultaj jaroj (en 2001). Ĝi montras pejzaĝon kun diversaj bestoj kaj kreskaĵoj kiel ankaŭ la de super natura grando estantaj figuroj de Adamo kaj Eva. Ties nudeco kaŭzis eĉ surpentradon en la jaro 1810-a pro maldeco de la bildo enkirke. La anatomio de la figuroj estas bonege videbla kaj unikaĵo. En tiu ĉi tempo faritis ankaŭ la ambono, artiste mirinda verko pro la samtempa uzo de klasikismaj kaj novgotikaj formoj. En la superkronanta predikeja tegmento troviĝas i.a. la simbolo de la Sankta Triunuo kiel ankaŭ la torturinstrumentojn de la krucumota Kristo.
En 2004 ĉiuj restaŭradlaboroj malekis kaj la kirko solene rekonsekritis. La sonorilo estas de 1682, la baptopelvo de 1596. La preĝejo apartenas al la eklezia komunaro Neuroda. Ekde 2007 oni montras ankaŭ 24 restaŭristajn pentraĵojn kiuj troviĝis sur la galerioj.
Preĝejo Aŭspicio de Dipatrino (Nyíregyháza-Oros)
La preĝejo Aŭspicio de Dipatrino (origine hungare Istenszülő oltalma) estas grek-katolika konstruaĵo en Hungario, en Nyíregyháza, antaŭ 1978 en memstara vilaĝo Oros.
Historio
La unua mencio pri grek-katolikoj okazis en 1747: "ilia preĝejo estas kaduka, la tegmento estis kovrita per fragmitoj". La fondo okazis nepre antaŭ ol 1733. Nombro de la grek-katolikoj estis 150 (mezo de la 18-a jarcento), 600 (frua 19-a jarcento), 1600 en 1918. Ili konstruis la nun videblan preĝejon inter 1835-1854. Dum la konstruado ili uzis la lokan romkatolikan preĝejon. La ikonostazo estis farita en 1897. La preĝejo estis renovigita en 1913, la turo estis konstruita en 1933, la bildoj estis pentritaj en 1975. Pli nova sakristio konstruiĝis anstataŭ la malnova en 2003.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas simetria, plej supre la turo altiĝas, malsupre la enirejo funkcias. La absido kaj la apuda sakristio estas duonronda.
Jugorsk
Jugorsk (Югорск) estas urbo en Rusio. De 1963 ĝis 1992 ĝia nomo estis Komsomolskij (Комсомольский).
En la urbo estas fervoja stacio Geologiĉeskaja (Geologia, Геологическая).
San Martín Chalchicuautla
San Martín Chalchicuautla estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas San Martín Chalchicuautla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24029.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21576 loĝantojn. El tiuj estis 10800 viroj kaj 10776 virinoj. La komunumo havas surfacon de 411,52 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 190 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1558,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 19573 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9962 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 50,9 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 19573 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 16352 apartenis al la katolika religio kaj 2562 al la evangelia religio. 659 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
San Juan Bautista Tlacoatzintepec
San Juan Bautista Tlacoatzintepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Juan Bautista Tlacoatzintepec. Ambaŭ evidente havas sian nomon honore al la kristana sanktulo Johano la Baptisto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 182.
Geografio
San Juan Bautista Tlacoatzintepec apartenas al la distrikto Cuicatlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la kanjona regiono de Oaĥako (regiono Cañada), kiu apartenas al la norda parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2241 loĝantojn. El tiuj estis 1061 viroj kaj 1180 virinoj. La komunumo havas surfacon de 183.72 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 560 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1871 indiĝenoj. El tiuj 1576 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1576 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Xicohtzinco
Xicohtzinco estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Xicohtzingo. Krom la ĉefurbo 0 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29042.
Baziliko Patrono de Hungaroj (Márianosztra)
Malgranda baziliko Patrono de Hungaroj (hungare Magyarok Nagyasszonya-bazilika) estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Márianosztra.
Xicohtzinco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10732 loĝantojn. El tiuj estis 5076 viroj kaj 5656 virinoj. La komunumo havas surfacon de 9,79 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2200 metroj super la marnivelo.
Baziliko Patrono de Hungaroj (Márianosztra)
Historio
Ludoviko la 1-a (Hungario) donacis lokon al paŭlanoj en 1352, kie nun funkcias la malgranda baziliko. La monaĥoj konstruis kaj preĝejon, kaj monaĥejon, kie estis edukita Jadviga (Pollando). Dum bataladoj la kontraŭ la turkoj la kirko-monaĥejo ruiniĝis, en 1711 helpe de György Széchényi komenciĝis la rekonstruaj laboroj laŭ baroko. Tiam oni kopiis sanktan bildon de Częstochowa por la renovigenda preĝejo. Origine restis nur la absido. La orgeno estis farita en 1774, la pli nova en 1904. En 1786 la paŭlanoj estis forigitaj, samtempe katolika paroĥo estis fondita. En 1989 la paŭlanoj revenis. En 2012 la kirko estis nomumita Bazilika minor.
Xicohtzinco
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 886,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,9 °C.
Baziliko Patrono de Hungaroj (Márianosztra)
Malgranda baziliko
La konstruaĵo situas kune kun la monaĥejo en korto. La fasado estas simetria kun du flankaj kvadrataj, malaltaj turoj. Meze funkcias la enirejo. La navo kaj la sanktejo havas la samajn longecojn. La absido estas okangula kun pilieroj. Sub la navo kriptoj etendiĝas. En la sanktejo troviĝas la menciita sankta bildo kun lignaj skulptaĵoj pri sanktuloj. Krom la ĉefaltaro estas ankaŭ 6 flankaj altaroj pri:
Xicohtzinco
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8541 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 24 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,28 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Baziliko Patrono de Hungaroj (Márianosztra)
Monaĥejo
La monaĥejo en la mezepoko estis laŭ rango la 3-a en Hungara reĝlando. Tie edukiĝis ekzemple Benedek Virág, Pál Ányos, Ferenc Verseghy, Georgo Martinuzzi. post forigo de la paŭlanoj la monaĥejo restis malplena, poste dum bataladoj kontraŭ Napoleono ĝi estis hospitalo. Inter 1858-1948 ĝi estis malliberejo por virinoj kun zorgado de manaĥinoj. En 1949 la ŝtato deklaris ĝis propra posedaĵo, en la sekva jaro la sekreta polico estis la zorginto. Dum la Hungara revolucio de 1956 el la malliberejo liberiĝis József Mindszenty.
Kermesoj okazas
Jubilejnij
Jubilejnij (Юбилейный) estis urbo en Moskva provinco (Rusio). La loĝloko estis fondita en 20-a jarcento, ĝi ricevis statuson de urbo en 1992. Jubilejnij estis centro de urboteritorio. ĝi fariĝis parto de urbo Korolov.
Urbo Jubilejnij estis ĉe rivero Klazjma. Ĝi havis fervojan stacion Bolŝevo (Болшево) en linio de Jaroslavla stacidomo (Moskvo).
Loĝantaro de Jubilejnij laŭ jaroj (en miloj):
Druskininkai
Druskininkai estas urbo kaj kuracloko en la sudo de Litovio. Ĝi troviĝas en la historia regiono Dzukio, 130 kilometrojn sudokcidente de Vilno, proksime al la limo al Belorusio.
Politika aparteno, statistikoj
Inter la jaroj 1995 kaj 2010 ĝi apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Alytus. Ĝi formas kun ĉirkaŭaj vilaĝoj kaj la urbeto Ratnyčia memstaran administran komunumon (savivaldybė). En en la urbo vivis.
Naturo
Druskininkai konatas pro sia situo en bela pejzaĝo meze de arbaraj montetoj ĉe la rivero Nemunas. Nordoriente, malmulte ekster la urbo, komenciĝas la Nacia Parko Dzukio. Tuj okcidente troviĝas la lago Druskonis.
Turismo
Kune kun la banlokoj ĉe la litova bordo de la Balta Maro en la urbaj komunumoj Neringa kaj Palanga, la urbo Druskininkai estas la ĉefa ferioloko de Litovio. Al tio kontribuas la kuraca infrastrukturo (sanatorioj, parkoj ktp.). Tamen nombro da vizitantoj malkreskis post disfalo de Sovetunio, do troveblas ankaŭ malplenaj domoj de eksaj sanatorioj.
En la urbocentro ekzistas muzeo memoranta pri la pentristo kaj komponisto M. K. Čiurlionis, kiu tie naskiĝis kaj certan tempon vivis.
Proksime de la urbo troviĝas:
Ĝemelaj urboj
Inter alie