cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franz Martin
Vivo kaj agado
Li estis edzigita havante kvar infanojn kaj mortis en sia loĝejo en la iama domo de la kortega juĝisto (iudex curiae) ĉe la monaĥinejo Nonnberg. Entombigita estis li sur la historia tombejo de la Arkiabatejo Sankta Petro.
Kolekto privata
En lia loĝejo ĉe Nonnberggasse nr. 5 troviĝis ĝis 2006 riĉega kolekto da artaĵoj kaj antikvaĵoj kiuj inter 1944 kaj 1995 estis sub ŝtata monumentprotektada kontrolo. En ĝi estis aĵoj de elstaruloj kiel Johann Fischbach, Hubert Sattler, Johann Michael Rottmayr, Georg Pezolt k.a..
Russi
Russi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Raveno kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bagnacavallo, Faenza, Forlì (FC) kaj Raveno.
(16491) 1990 SA3
(16491) 1990 SA3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Stacio Niwase
Stacio Niwase (japane: 庭瀬駅 [Niŭase-eki], angle: Niwase Station) estas fervoja stacio en Kita-ku, Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Péró Jovánovics Szegedinác
Péró Jovánovics Szegedinác [jovanoviĉ segedinac], serbe Pera Jovanović Segedinac/Пера Јовановић Сегединац laŭ hungarlingve kutima nomordo Szegedinác Jovánovics Péró estis serba hungaria soldato, oficiro, antaŭlasta kamparana ribelulo de Hungario. Péró Jovánovics Szegedinác naskiĝis en 1655 en Hungara reĝlando en Pécska. Li mortis la en Buda.
Aerospaca scienco
Flugado dividiĝas en:
La pli ĝenerala nocio por flugado, kiu inkluzivas ambaŭ agadojn/teknologiojn angle nomiĝas aerospace. En Esperanto tio povus esti "aerospaca scienco".
Hubert Kessler
Hubert KESSLER hungara inĝeniero, speleologo, karsthidrologo. Li naskiĝis en Sibio la 3-an de novembro 1907 kaj mortis en Budapeŝto la 1-an de februaro 1994. Lia edzino estis Mária Szekula.
Kariero
Hubert Kessler akiris diplomon de inĝeniero en 1932 en Reĝa Teknikuniversitato József de Budapeŝto, poste pri geografio, geologio, paleontologio en 1936. Li doktoriĝis en 1938 kun disertaĵo Az Aggteleki barlangrendszer hidrográfiája. Laŭ lia disertaĵo la Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány en 1988 distingis lin kun ordiploma doktortitolo. De 1935 ĝis 1945 li estis direktoro de Kavo Baradla. De 1949 ĝis 1965 sekciestro de Karst- kaj Fonrsplorado VITUKI, de 1966 ĝis 1972 ĉefhidrologo de ALUTRÖSZT. Li estis la unua komisiita direktoro de Instituto de Speleologio fondita en 1975.
13380 Yamamohammed
13380 Yamamohammed estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Yahya Maqsood Mohammed, finaliston en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la C.W. Ruckel Middle School de Niceville (Florido, Usono).
Rekoleto (Salamanko)
Rekoleto, en hispana Recoletos, estas unu el 6 kvartaloj en kiuj dividiĝas la Distrikto Salamanko de la urbo Madrido. En tiu kvartalo troviĝas gravaj konstruaĵoj kiaj la Nacia Biblioteko de Hispanio, la Nacia Arkeologia Muzeo de Hispanio aŭ aliaj. Estas ankaŭ grava komerca areo por luksaj varoj, nome ĉe la strato Serrano.
Limoj
La kvartalo Rekoleto limiĝas kun la strato Don Ramón de la Cruz norde, Príncipe de Vergara kaj Menéndez Pelayo oriente, Promenejo Kastilia kaj Promenejo Rekoleto okcidente kaj la strato Álcala sude.
Sala Baganza
Sala Baganza estas komunumo de Italio.
Urbodomo de Weißensee
La historia Urbodomo de Weißensee (Rathaus Weißensee) nombriĝas inter la plej malnovaj urbodomoj de Germanio; en Turingio ĝi estas eĉ la plej malnova.
Priskribo
La unua endokumenta mencio estis en 1351, tamen ĝi estas multe pli malnova. Substanco de fortimpresa romanikstila ŝtona domo de ĉirkaŭ 1200 videblas ankoraŭ nuntempe meze de la alkonstruaĵoj el la 15-a kaj la 16-a jarcentoj. Tie loĝis kaj rezidis la urbestro, nomita tiam Marktmeister / merkatomajstro.
Antaŭkondiĉo por la akiro de la urbaj rajtoj estis la permeso je merkatado. La unua mencio de tia merkatomajstro estas el la jaro 1198-a. De li konservitis ankaŭ la sigelo, sekve verŝajne la plej malnova tiaĵo de urbo ludoving-ana en Turingio.
La romantika festosalonego estas uzata dum pli ol kvar jarcentoj por nuptoj.
David Easton
David EASTON (24a de Junio, 1917 – 19a de Julio, 2014) estis kanad-devena usona politiksciencisto. El 1947 ĝis 1997, li servis kiel profesoro pri politika scienco en la Universitato de Ĉikago.
Je la kunteksto de la revolucioj kaj kondutisma kaj post-kondutisma en la fako de politikal scienco dum la 1950-aj kaj 1970-aj jaroj, Easton havigis la plej uzatan difinon de politiko kiel "aŭtoritata lokigo de valoroj por socio". Li fmiĝis pro sia aplikado de la teorio de sistemoj al la studo de politika scienco. Politikanalizistoj uzis lian kvinpartan skemon por studi la politik-faran procezon: nome investado, konverto, produkto, nutrado kaj medio. Gunnell argumentas, ke ekde la 1950-aj jaroj la koncepto de "sistemo" estis la plej grava teoria koncepto uzata de usonaj politikasciencistoj. Tiu ideo aperis en sociologio kaj aliaj sociaj sciencoj, sed estis Easton kiu specifigis kiel ĝi povus esti plej bone aplikita al la kondutisma esplorado en politiko. Li estis prezidanto de American Political Science Association (Usona Politkscienca Asocio).
András Berecz
András Berecz [andrAŝ berec], laŭ la hungara skribmaniero Berecz András estis hungara kantisto kaj fabelisto.
András Berecz naskiĝis la 1957 en Budapeŝto.
Biografio
András Berecz frekventis lernejojn en Budapeŝto. Li ŝatis okupiĝi pri kantado kaj etnografio. Li fondis muzikan grupon Ökrös kun László Kelemen en 1987, sed tiutempe li faris etnografiajn laborojn ekzemple en Supra Hungarujo, Transilvanio, Somogy, orienta Hungario. Tie li kolektas popolkantojn, fabelojn, ŝercojn kaj intertempe li fondis alian muzikan grupon Egyszólam [edjsOlam]. Li instruis popolkantojn ne nur enlande, sed ankaŭ eksterlande en diversaj tendaroj. Li ricevis premion Kossuth en 2011, ekde 1985 ankaŭ aliajn premiojn.
Akvobaraĵo Homs
La Akvobaraĵo Homs estas Rom-konstruita akvobaraĵo ĉe la urbo Homs, Sirio, kiu estas uzata ĝis nuntempe.
Male al pli malnova hipotezo kiu provizore ligis la originojn de la akvobaraĵo al la egipta reganto Sethi (1319–1304 a.K.), la strukturo datas el 284 p.K. kiam ĝi estis konstruigita de la romia imperiestro Diokleciano (284–305 p.K.) por irigaciaj celoj. Kun enhavkapablo de 90 milionoj da m³, ĝi estas konsiderata la plej granda romia rezervejo en Proksima Oriento kaj povas eĉ esti estinta la plej granda artefarita rezervejo konstruita ĝis tiame. Rimarkinde, la rezervejo suferis malmultan siltadon ekde tiam.
En 1938, la nivelo de la akvobaraĵo estis iam plialtigita, pliigante la volumon de la artefarita lago al 200 milionoj da m³.
NGC 105
NGC 105 (aliaj indikoj — PGC 1583, UGC 241, MCG 2-2-8, ZWG 434.9, IRAS00226+1236) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Usagre
Usagre estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas usagreños. La censita populacio en 2008 estis de 1.968 loĝantoj.
Situo
Usagre estas situa en la suda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Campiña Sur, je altitudo de 566 m; je 100 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 240 km².
Pli precize ĝi situas inter la Tierra de Barros kaj la Campiña Sur, ĉe monteteta ebenaĵo, okupante la okcidentan deklivon de la monteto de la Pina, centre de triangulo limita de Zafra, okcidente, Hornachos, norde, kaj Llerena, sudoriente.
Historio
Baze sur la latinaj verkistoj Kluzio kaj Estrabono, Usagre jam ekzistis en la romia regiono Beturia Túrdula laŭ la nomo de Ursaria. En la teritorio troviĝas arkeologiaj kuŝejoj de la Ĥalkolitiko kaj oni supozas, ke la teritorio de Tartesos ampleksis ĝis Usagre. Je la romia epoko oni setligis vilaon laŭ nomo Urbs Sacra (Sankta urbo), dum lae epoko kiam estis tie ŝoseo de Hispalis (Sevilo) al Emerita Augusta (Mérida) kaj de tiu epoko troviĝis moneroj, abunda potaro kaj romia ponto ankoraŭ uzata. Tamen oni supozas ke ankaŭ la visigota epoko estis grava tie ĉar estas restaĵoj de visigota preĝejo kaj kelkaj tombejoj kun ĉirkaŭ 400 tomboj totale. Kiam la ordenanoj de la Ordeno de Santiago konkeris Usagre restis islama loĝantaro. La Superulo de tiu Ordeno nome Pelay Correa donis al Usagre ĝisn faman propran jurdokumenton aŭ leĝon nome "Fuero de Usagre" kiu ankoraŭ pro ties gravo estas studata en Jurfako.
Dum la 16a jarcento ĉirkaŭ 50 usagranoj elmigris al Ameriko. Multaj ne aperas kun siaj familinomoj en la oficialaj listoj aŭ nomiĝis simple de Usagre, tre verŝajne ambaŭkaze (sed ĉefe en la unua) ĉar ili estis novkristanoj. Kelkaj loĝigis teritoriojn de la nuna Venezuelo; aliaj akompanis kapitanojn kiel Hernán Cortés aŭ Pedro de Alvarado. En tiu jarcento ekzistis en Usagre 10 ermitejoj.
En la 17a jarcento funkciis miejoj de hidrargo kaj tre verŝajne oni poluciis la rojojn kaj tio damaĝis la loĝantaron. Komence de la 19a jarcento okazis ĉe la vilaĝo batalo dum la Hispana Milito de Sendependiĝo precize la 25an de majo de 1811 inter 2.300 soldatoj de la alianca armeo de hispanoj, britoj kaj portugaloj, sub estro de la brita generalo Sir William Lumley, kontraŭ 3.500 francoj de la armeo de la marŝalo Soult, kiu estis venkita post embusko.
Komence de la 20a jarcento okazis epidemioj unue kaj poste sociaj kaj laboraj konfliktoj (strikoj, polica perforto ktp). Dum la Hispana Enlanda Milito la maldekstruloj ne mortigis dekstrulojn, sed post la konkero de la vilaĝo fare de la trupoj de Francisco Franco oni mortpafis almenaŭ 50 supozitajn maldekstrulojn. Dum la dua duono de la jarcento la populacio malpliiĝis je malpli de 50 %, tio estas de 5,000 al malpli da 2,000.
Mala Subotica
Ne miskomprenu kun Subotica!
Mala Subotica, hungare Kisszabadka estas vilaĝo kaj samtempe centro de municipo en Kroatio, en distrikto Međimurje. La historia hungara loknomo estis Szobotica. Ankoraŭ 6 vilaĝoj apartenas al la municipo.
Situo
La komunumo situas sur tre mildaj deklivoj, inter Muro (rivero) kaj Dravo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Budapeŝto-Zagrebo.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Kisszabadka apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon el Hungario kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
(8673) 1991 RN5
(8673) 1991 RN5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
30070 Thabitpulak
30070 Thabitpulak estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Thabit Pulak, finaliston de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, kaj kiu gajnis la duan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair (ISEF) de 2013 pro sia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Richardson High School de Richardson (Teksaso).
Biglen
Geografio
Biglen situas en la valo de la rojo de Bilgen, okcidenta alfluanto de Emme kaj do fakte malgraŭ la politika aparteno al Berno-Mezlando estas parto de la regiono Emme-Valo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Biglen kaj la vilaĝeto Enetbach (en la alemana lingvo Änetbach), kaj diversaj izolitaj bienoj kaj domgrupoj. Sude de la komunumo etendiĝas la marĉo de Walkringen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,59 km², de kiuj 6,1% estas kovritaj de arbaro, 72,4% servas por agrikulturo kaj 21,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Biglen limas en nordoriento kaj oriento al Arni, en sudoriento al Grosshöchstetten, en sudo al Schlosswil, en okcidento al Worb, kaj en nordo al Walkringen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Affoltern en Emme-Valo al Konolfingen. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de la kompanio Berno-Lötschberg-Sempiono-Fervojo de Burgdorf al Thun.
Historio
La unua dokumenta mencio de Biglen datiĝas el la jaro 894 kiel Pigiluna. En la jaro 1236 aperis la mencio Biglun.
Hägen
Hägen estas komunumoparto en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dithmarschen de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio kaj ekde januaro 2009 estas parto de la komunumo Süderheistedt. Tiam la ĝis tiu momento memstara komunumo havis 48 loĝantojn.
Courtetain-et-Salans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Viktor Nagy (reĝisoro)
Biografio
Viktor Nagy frekventis muzikan bazlernejon inter 1960-1968, samtempe li lernis pianludon, poste li lernis en arta mezlernejo en Pécs, kie li lernis trumpetadon. Li akiris diplomon en Muzikakademio Franz Liszt en 1976, poste li instruis en muzika lernejo en Pécsvárad kaj li estis ankaŭ trumpetisto en orkestro de Pécs. Li akiris reĝisoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1988, lia ĉefinstruisto estis László Vámos. Intertempe en 1990 helpe de stipendio li lernis kelkajn monatojn en operejo de Berlino. Post la reĝisora diplomo li estis reĝisoro de Teatro Madách. Inter 1991 kaj 1993 li estis ĉefreĝisoro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste reĝisoro ĝis 2007. Li estis teatrestro de Nacia Teatro (Győr) inter 2008 - 2011, poste li reĝisoradas en diversaj lokoj, eĉ eksterlande ekzemple en Novi Sad. Li ricevis premiojn en 2012 kaj 2014.
46053 Davidpatterson
46053 Davidpatterson estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo David Healy elde la Observatorio Junk Bond en Sierra Vista (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras David Patterson, fonditan membron de la Astronomia Klubo de Huachuca en Suda Arizono. Li establis observatorion, kiu ricevis lian nomon, sur la suda kampuso de la Universitato de Arizono en Sierra Vista.
Caouënnec-Lanvézéac
(jen france, bretone Kaouenneg-Lanvezeeg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Valdecaballeros
Valdecaballeros [baldekabaJEros] (Valo de ĉevaliroj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
Efim Geller
Efim Petrovich GELLER (ефим Петрович Геллер, юхим Петрович Геллер; naskiĝis - mortis ) estis sovetia ŝakludanto kaj mondklasa grandmajstro. Li venkis en la Sovetunia Ŝaka Ĉampionumo dufoje (en 1955 kaj 1979) kaj estis kandidato por la mondĉampiona titolo dum ses okazoj (1953, 1956, 1962, 1965, 1968 kaj 1971). Li gajnis kvar Ukrainiajn Ŝakajn Ĉampionumojn (en 1950, 1957, 1958 kaj 1959). Geller ankaŭ estis trejnisto de la mondĉampionoj Boris Spasskij kaj Anatolij Karpov. Li ankaŭ estis ŝakverkisto. Geller naskiĝis en Odeso, Sovetunio kaj estis judo.
Anaerobia organismo
Anaerobia organismo aŭ metabolo signifas tion, ke la organismo vivas sen ĉeesto de, sen uzo de oksigeno, en „anoksa“ medio.
Valdecaballeros
La loĝantoj nomiĝas jabalinos. La censita populacio en 2008 estis de 1.254 loĝantoj.
Anaerobia organismo
Anaerobiaj organismoj estas mikroorganismoj, kiuj gajnas energion per redoksaj reakcioj, en kiuj ne partoprenas molekularaj oksigenoj.
Valdecaballeros
Situo
Valdecaballeros estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 401 m; je 190 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 130 km de Mérida, la regiona ĉefurbo kaj je 230 de Madrido, ŝtata ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 90,1 km².
Anaerobia organismo
Anstataŭ oksigeno kiel elektrona akceptanto, servas kombinaĵoj kun simile granda redoksa potencialo kiel ekz. nitrato, sulfato, Fe3+, sulfuro kaj fumarato kiel elektron-akceptantoj. Se ne ekzistas eksteraj elektron-akceptantoj, okazas fermentado kun interna elektron-akcepto.
Valdecaballeros
Ekonomio
Agrikulturo, ĉasado, fiŝkaptado en la Akvorezervejo de García de Sola kaj brutobredado. Ankaŭ rura turismo, natura turismo kaj banlokoj.
Anaerobia organismo
Ekzistas organismoj, kiuj povas estis anaerobiaj aŭ aerobiaj, tiujn oni nomas "fakultativaj anaeroboj".
Valdecaballeros
Historio
La vilaĝo de Valdecaballeros havas historion relative mallonga, sed tamen oni trovis arkeologiajn restaĵojn kaj romiajn kaj antaŭromiajn. La vilaĝo de Valdecaballeros portas en sia blazono la historiajn bildojn de la Kruco de Sankta Georgo, la taŭroj y la turon de Talavera de la Reina kaj la apro propra de la tereno.
Anaerobia organismo
Kelkaj ekzemploj pri anaerobiaj organismoj:
Valdecaballeros
Vidindaĵoj
La preĝejo de Sankta Mikaelo Ĉefanĝelo troviĝas sur monteto en la centro de la vilaĝo kaj enhavas erojn de mudeĥara arto. Alia monumento estas la Horloĝo, tureto de fino de la 19a jarcento situa en la placo. La Banloko de Valdefernanado estas alia grava konstruaĵo kaj interesa allogaĵo por turistoj kaj banemuloj.
Populacio
En la du lastaj jardekoj de la 20a jarcento la vilaĝo perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn pro elmigrado al Madrido kaj al la provincaj ĉefurboj. Antaŭe estis optimismo pro la projektita konstruado de atomcentralo, sed fakte la konstruistoj ĉefe loĝis en urboj kaj ĉiutage translokiĝis tie; post la definitiva malaprobo de tiu konstruo multaj iluzioj perdiĝis en la ĉirkaŭaĵoj.
Eksteraj ligiloj
(En la hispana)
Efim Geller
Teamaj turniroj
Geller reprezentis Sovetunion sep fojojn en Ŝakolimpikoj, dum 28-jara interspaco de 1952 ĝis 1980. Li gajnis tri orajn medalojn kaj tri arĝentajn medalojn sur sia tabulo. Lia totala poentaro estas: (+46−7=23) por 75.7 elcento.
Geller ankaŭ estis elektita dum ses okazoj kiel membro de la sovetunia teamo por la Eŭropa Teama Ĉampionumo. Lia teamo gajnis oron ĉiun fojon, kaj li gajnis kvar orajn medalojn sur sia tabulo.
Rezultoj kontraŭ la tiamaj plej fortaj ludantoj
Noto: nur oficialaj turniroj kaj matĉoludoj en klasika tempokontrolo estas nombritaj ĉi tie.
Neĝemberizo
La Neĝemberizo (Plectrophenax nivalis), foje populare nomata "neĝofloko", estas paserina birdo de la familio de Emberizedoj. Ĝi estas arkta specialisto, kun ĉirkaŭpolusa arkta reprodukta teritorio tra la tuta norda hemisfero. Estas malgrandaj izolataj populacioj en kelkaj altaj montoj sude de la arkta regiono, inklude Cairngorms en centra Skotio kaj la Montoj Saint Elias en la suda limo inter Alasko kaj Jukono.
Karakteroj
Ĝi estas granda kaj longflugila emberizo, 15–18 cm longa kaj kun enverguro de 32–38 cm, kaj peza 26–50 g. Dumfluge ĝi estas facile identigebla pro grandaj blankaj flugilmakuloj. La reprodukta masklo estas nekonfuzebla, kun la tuta plumaro blanka kaj nigreca aŭ helbruneca dorso; ĉe la reprodukta ino ĝi estas griznigra kio ĉe la masklo estas tute nigra. La flugiloj estas blankaj kun nigraj pintoj kaj la vosto estas nigra centre kaj blanka borde. En vintra plumaro, ambaŭ seksoj estas flavece punktecaj, nigreca kaj blanka supre, kaj flaveca kaj blanka sube, kun maskloj kun pli da blanko ol inoj. La beko estas mallonga, flava kun nigreca pinto kaj tutnigraj ĉe someraj maskloj. Malkiel ĉe plej parto de paserinoj, tiu specio havas plumajn tarsojn, kiel adaptaĵo al akraklimata medio. Neniu alia paserino povas vintrumi tiom norde kiom tiu ĉi specio krom la Korako.
La alvoko estas distinga entuziasma fajfo, "per,r,r,rit" kaj la tipa trilaĵo de la Plectrophenax nome "hudidi fiit fiit fiiux hudidi".
Ili kontruas sian diketan neston en rokfendoj. La ovoj estas bluecverdecaj, kun brunaj punktoj, kaj eloviĝo okazas post 12–13 tagoj, kaj la junuloj pretas flugi por elnestiĝo post pluaj 12–14 tagoj.
Estas 4 subspecioj, kiuj diferencas iome en plumarbildo de reproduktaj maskloj:
Ĝi estas tre proksime rilata al la Beringa emberizo, kiu diferencas pro pli da blanko en plumaro. Estas hibridoj inter ambaŭ specioj en Alasko, kaj ili estis konsiderataj samspeciaj fare de kelkaj fakuloj, kvankam ili estas ĝenerale traktataj kiel separataj specioj.
La reprodukta habitato estas tundro, senarbaj marĉoj, kaj nudaj montoj. Ĝi estas migranta, kaj vintrumas mallongdistance iom pli suden en malfermaj habitatoj en nordaj moderklimataj areoj, tipe en sablaj marbordoj, stepoj, prerioj aŭ malaltaj montoj, pli rare en farmaj stoploj. Vintre ili formas moviĝantajn arojn. Dum la lasta glaciepoko, la Neĝemberizo estis disvastigata tra la tuta kontinenta Eŭropo.
Eberhard Gmelin
Eberhard Gmelin (1751-1809) estis germana kuracisto kaj unu el la plej renomaj en la urbo Heilbronn. Li estas aŭtoro pri diversaj libroj je medicino kaj praktikanto de kuracado per uzo de la animala magnetismo. Li estis filo de Johann Georg Gmelin (1709-1755) kaj Marie Barbara Frommann (1709-1789).
Li estis frato de la juristo Christian Gottlieb Gmelin (1750-1823). Gmelin edziĝis en la 3-a de septembro 1772, en Heilbronn, kun Sophie Henriette Hartmann (05.09.1749 Neckar am Neckar - 02.11.1823 Heilbronn). Ŝi estis filino de la urbestro de Marbach am Neckar, Ferdinand Paul Hartmann (26.11.1706 Marbach - 09.11.1761 Marbach) kaj lia edzino Johanne Margarethe Schweikher (27.12.1710 Höfingen - 06.06.1753 Marbach).
Unuaj jaroj
En sia infaneco, Gmelin frekventis la Latinan Lernejon, en Tübingen kaj pli malfrue la Universitaton de Tubingeno. Li studis botanikon, kemion kaj la principoj de Herman Boerhaave kun sia onklo, la profesoro Philipp Friedrich Gmelin (1721-1768).
Lia unua disertacio temis pri la nova kuracado de la varicelo, kaj lia dua disertacio temis pri juraj eksperimentoj ĉe dronintaj bestoj. Post akiri sian doktorecan gradon pri medicino, en 1769, li frekventis klasojn kaj praktikajn lecionojn en la Universitato de Lejdeno, kaj inter 1770-1771, en la Universitato de Vieno, li konatiĝis interalie kun la aŭstra kuracisto Anton de Haën (1704-1776). En 1771, Gmelin oficis kiel kuracisto unue en Feldkirch, en la Vorarlberg, Aŭstrio, kaj en marto 1772, en Urach, Württemberg.
Somere de tiu jaro, Gmelin iĝis oficiala kuracisto de la urbo en Freudenstadt, kie li tute respondecis pri Freudenstadt, Dornstetten, la Monaĥejo de Alpirsbach, la Monaĥejo de Reichenbach, interalie. En 1772, li edziĝis. En 1776, li elektiĝis kiel membro de la Imperia Akademio de Natursciencoj de la Leopoldina. La severa klimato de la Nigra Arbaro kompromitis lian sanon, tiele li skribis al kuracisto en Heilbronn.
Kuracisto en Heilbronn
En la 15-a de junio 1778, Gmelin petskribis la oficon kiel "Physikus" (kuraciston) en Heilbronn, kvankam ne estis vakanta posteno. Pro siaj altaj kvalitoj, la Konsilantaro de Württemberg estrita de Christian Friedrich von Jäger (1739-1808) garantiis al li la provizoran postenon kiel kuraciston en Heilbronn en la 20-a de junio 1778. Post la neatendita morto de la tria kuracisto de la urbo, D-ro Johann Heinrich Sailer, en la 9-a de julio, 1778, Gmelin estis ricevita kiel Physicus ordinarius en la 10-a de oktobro 1778.
Malgraŭ la nova aktiveco, Gmelin enmatrikuliĝis, en 1779, en la "Universitato de Tübingen". En 1781-82 li bonsukcese kunbatalis kontraŭ gripo-epidemio, kaj tio rezultis al li salajran plialtigon de 150 florenoj. La Universitato de Tubingeno deziris lin kiel profesoron, sed Gmelin preferis ŝanĝi nenion en sia aktiveco-kampo. En 1785 li translokiĝis al Heilbronn kiel la dua kuracisto de la urbo. En 1791, li akiris domon en Heilbronn kaj estis nomumita la unua kuracisto de la urbo.
Kuraco-magnetismo
En septembro 1787, Gmelin plenumis je la unua fojo eksperimentojn kun animala magnetismo, iu alternativa kuraco-metodo per uzo de tuŝoj kaj hipnozo. Gmelin raportis laŭletere inter julio kaj septembro 1787 pri konsiderindaj kuracefikoj pere de ĉi-metodo, inkludante traktadon de Lisette Kornacher (1773-1858), filino de la urbestro de Heilbronn Georg Christoph Kornacher (1725-1803) kaj edzino de lia nepo Christian Johann Klett. Li rakontas ke li mem estis kuracata de iu certa "Madame Tschiffeli" laŭ tiu metodo.
Lastaj jaroj
En 1795, milithospitalo konstruiĝis en la orfejo kaj arestejo de Heilbronn, kaj la ĵus-alveninta malsanularo kunportis diversajn malsanojn trenitajn de la torentoj en la Napoleonaj Militoj. Kaj do Gmelin devis multe sindediĉi por la traktado de la bezonanta popolo. En sia testamento de 1805, la kuracisto raportas pri la progresiga fizika malkresko ekde 1797.
Do inter 1797 kaj 1798 li plenumis pli longajn ferivojaĝojn. En decembro 1800 la nepo de lia edzino kaj kuracisto Christian Johann Klett, kiu estis edziĝinta al lia antikva pacientino Lisette Kornacher en 1796, estis indikita kun posteno en Heilbronn, kaj tiam ekde 1801 Gmelin ekestis la tria doktoro de la urbo. Somere de 1803 li estris la enkondukon de la vacino kontraŭ la bova variolo, sed en septembro 1803 li rezignis al la posteno. Julie de 1805, lia nepo Klett iĝis lia sukcedanto. Printempe de 1805 Gmelin suferis apopleksian atakon, el kiu li ne rehavigis al si la fizikan sanon.
Paralela universo
Paralelaj universoj ankaŭ estas nomitaj "alternativaj universoj", "kvantumaj universoj", "interpenetrataj dimensioj", "paralelaj mondoj", "sinsekvaj realaĵoj", "alternativaj tempolinioj", ktp.
Mudeĥara arto
La mudeĥara arto estas stilo por kristanoj, sed kiu enhavas influojn, elementojn aŭ materialojn de hispanislama stilo, ĉar temas pri arto ekzistanta nur en Hispanio. Ĉefa kialo de tiu stilo (kiu ekzistis pleje en arkitekturo) estas ke multaj arkitektoj aŭ masonistoj ĉu moriskoj ĉu mudeĥaroj laboris por kristanaj dungistoj — ĉu ekleziaj ĉu nobeluloj. Tiel unu el la plej ĉefaj ecoj kaj distingiloj estas la uzado de briko kiel ne nur konstrua materialo, sed ĉefe kiel ornamaĵo, kiel estis kutima inter malriĉaj masonistoj aŭ konstruistoj, kiuj krome rajtis bildigi nur per geometriaj formoj kaj ne per homaj imagoj pro religiaj malpermesoj.
Laŭ Francisko Azorín mudeĥara arto estas Tipa arto de la maŭroj submetitaj de la kristanoj en la hispana duoninsulo dum 11ª-14ª j.c. La arkitekturo montras gotikan k. araban influon. Li indikas etimologion el la araba mudehan (tributulo); vorto elpensita en 1859ª j. de Amador de los Ríos. Krome li montras bildojn inter kiuj de tipaj elementoj, kiaj ahimezo, modilono kaj frizo, kaj de tipaj ekzemploj de mudeĥaraj monumentoj kiaj la Turo de Santiago, la Pordo de la Suno kaj Sankta Maria la Blanka en Toledo,
La Palaco de la markizoj de La Algaba en Sevilo estas hejmo de la Centro de Mudeĥara Arto de Sevilo.
Kleist-muzeo
Kleist-muzeo (germane: Kleistmuseum), situante ĉe Faberstraße 7 en Frankfurto ĉe Odro, Germanio, estas belega muzeo dediĉita al la vivo kaj laboro de Heinrich von Kleist.
Priskribo
Krom la prizorgo de la pluviva intelekta kaj literatura heredaĵo de Heinrich von Kleist la muzeo ankaŭ inkludas en si la literaturan heredaĵon de la parencoj Ewald Christian von Kleist kaj Franz Alexander von Kleist, kaj ankaŭ de Karolino kaj Friedrich de la Motte Fouqué. Laŭtlegadoj kaj literatur-muzikaj okazaĵoj pri verkoj de Kleist surloke okazas regule. En junio la somerfestivalo estas okazigita, kaj en oktobro la Kleist-festotagoj. La muzeokolektoj inkluzivas la artaĵkolekton, konsistante el verkoj inspiritaj fare de Kleist kaj liaj verkoj: "Theatralia", konsistante el materialoj rilatigantaj al la produktado de liaj dramecaj verkoj; "Musealia", kiuj estas objektoj asociitaj kun lia vivo; krome eroj alimaniere konektitaj. La biblioteko de la muzeo estas porspecialista kaj poresplorista estante en kunkteksto kaj kun Heinrich von Kleist mem kaj kun liaj samtempuloj. Ĝi enhavas proksimume 10.000 volumojn. La 17an de oktobro 2013 nova konstruaĵo estis malfermita, kostante 5.4 milionojn da eŭroj. Ĝi ligita al la nun protektita Garnizona lernejo per strukturo de vitro kaj ŝtalo.
Kružlová
Kružlová [kruĵlovA], (hungare Ruzsoly [ruĵoj], rutene Кружльова [kruĵljova]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kružlová situas laŭ traira flankovojo. Svidník troviĝas je 7 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1414 laŭ tiama hungara nomo kaj ortografio "Crusulwagasa". En 1600 oni komputis tie 8 domojn, en 1618 8 domojn kaj muelejon. En 1787 350 vilaĝanoj loĝis en 54 domoj, en 1828 433 vilaĝanoj en 56 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ruzsoly 321 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kružlová 558 homoj, (330 slovakoj, 117 ciganoj, 98 rutenoj).
4472 Navashin
4472 Navashin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta biologiisto kaj amatora astronomo Miĥail Sergejeviĉ Navaŝin (cirile : Михаил Сергеевич Навашин, 1896–1973).
2278 Götz
2278 Götz estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Paul Götz.
Glano (klitoro)
La klitora glano (glans clitoridis) estas la ekstera kaj videbla parto de la klitoro.
Anatomio
Ĝi estas kovrita de la klitora prepucio, kiu ankaŭ estas ekstera kaj konektita al la internaj vulvaj lipoj. Ĝi estas konektita al la klitora frenulo, kiu ankaŭ estas konektita al la internaj vulvaj lipoj
Fiziologio
La klitora glano havas similan grandecon kaj formon kiel pizo, kvankam ĝi povas esti signife pli granda aŭ pli malgranda. La klitora glano estas tre sentema, ĝi enhavas same multe da nervfinaĵoj kiel la homologa organo ĉe virseksuloj, la penisa glano, sed ili estas koncentriĝitaj en pli malgranda surfaco, kiu igas ĝin aparte taŭga por seksuma stimulado. Dum ekscitiĝo, multe da sango eniras la glanon.
Multuniverso
La multuniverso aŭ multiverso estas la hipoteza aro da multaj eblaj universoj (interalie nia universo) kiuj kune konsistigas la tutan realaĵon. La diversaj universoj ene de la multuniverso estas nomataj paralelaj universoj (aŭ "alternativaj universoj", "kvantumaj universoj", "interpenetrataj dimensioj", "paralelaj mondoj", "sinsekvaj realaĵoj", "alternativaj tempolinioj", ktp). La strukturo de la multuniverso, la naturo de ĉiu universo ene de ĝi kaj la interrilato inter la diversaj konsistigantaj universoj, dependas de la specifa konsiderata hipotezo pri koncerna multuniverso.
Multuniverso estas hipotezita en kosmologio, fiziko, astronomio, filozofio, transpersona psikologio kaj fikcio, precipe en sciencfikcio kaj fantazio. La specifa termino multuniverso (angle: multiverse), kiu estis elpensita en 1895 de psiĥologiisto William James estis popularigita de sciencfikcia aŭtoro Michael Moorcock. En ĉi tiuj kuntekstoj, paralelaj universoj ankaŭ estas nomitaj "alternativaj universoj", "kvantumaj universoj", "interpenetrataj dimensioj", "paralelaj mondoj", "sinsekvaj realaĵoj", "alternativaj tempolinioj", ktp.
Fervojlinio Havlíčkův Brod - Kúty
Fervojlinio Havlíčkův Brod - Kúty estas ĉeĥa fervoja elektrizita linio de Havlíčkův Brod al Kúty. Longeco de tiu ĉi linio en Ĉeĥio estas 191 km. La linio estas parto de unua fervoja koridoro de Děčín al Břeclav. En trajnhoraro tiu ĉi linio havas numeron 250. Tiu ĉi linio havas tri partojn:
Parto Břeclav - Kúty
Tiu ĉi parto estis finkonstruita en jaro 1900, tiam ankoraŭ kiel loka linio. De jaro 1918 tiu ĉi linio iĝis parto de ĉefa fervojlinio de Prago al Bratislava. Tiam oni aldonis duan relon. En jaro 1967 estis tiu ĉi parto elektrizita.
Liaoĉeng
Liaoĉeng (聊城, pinjine Liáochéng) estas duanivela urbo en la okcidenta parto de la provinco Ŝandongo de Ĉinio. Ĝi limas sudoriente je la provinca ĉefurbo Ĝinano, nordoriente je Deĝoŭ (德州; pinjine Dézhōu), sude je Tajan kaj okcidente je la provincoj Hebejo kaj Henano. La Granda Kanalo de Ĉinio trafluas la urbocentron.
Fervojlinio Havlíčkův Brod - Kúty
Parto Brno - Havlíčkův Brod
Brno kaj Havlíčkův Brod havis trajnan konekton jam en komenco de 20-a jarcento. En jaro 1885 estis konstruita regiona linio de Brno al Tišnov. En jaro 1898 estis finkonstruita linio de Havlíčkův Brod al Žďár nad Sázavou, kiu estis en jaro 1905 plilongigita al Tišnov. Tiu ĉi plilongigo ĝis hodiaŭ daŭre estas uzata, sed kiel linio 251 tra Nové Město na Moravě. En 30-aj jaroj oni planis konstrui novan linion de Prago al Brno. Tiam oni kalkulis kun uzado de jam ekzistanta linio de Kolín al Havlíčkův Brod, kiu de tiu tempo estus du-rela. Pro komenco de dua mondmilito ja estis planoj nuligitaj. La konstruado de nova konekto inter Prago kaj Brno do daŭris de jaro 1948, en decembro 1953 estis finkonstruita nova unu-rela linio inter Žďár nad Sázavou kaj Tišnov tra Křižanov, kie estis konektita linio de Velké Meziříčí. Dua relo estis finkonstruita en jaro 1958, elektrizita estis la linio en de novembro 1966. Kelkaj partoj inter Havlíčkův Brod kaj Brno tiam estis anstataŭgitaj, sed restoj de linioj oni povas sur pluraj lokoj ĝis nun vidi. Tiu ĉi nova linio servis kiel plej grava fervojlinio inter Prago kaj Brno, tiun ĉi linion uzis ekspres trajnoj, en 90-aj jaroj ankaŭ EuroCity trajnoj. Maljam de rekonstruado de fervojlinio Brno - Česká Třebová estas tiu ĉi linio malpli grava kaj malpli rapida. Tamen, en kazo de iuj problemoj je linio Brno - Česká Třebová, ĝi servas kiel ĉirkaŭvojo.
Liaoĉeng
Internaciaj partneroj
Inter la internaciaj partneroj de la urbo estas la
(16487) 1990 RV5
(16487) 1990 RV5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Sasinkovo
Sasinkovo, hungare Ság [ŝAg] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Hlohovec. La slovaka historia loknomo ĝis 1948 estis Šag.
Situo
Sasinkovo situas fine de sakovojo, fervojo preteriras. Hlohovec troviĝas je 9 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1256 laŭ tiama hungara ortografio "Sag". Tiam fiŝistoj de la reĝo estis la loĝantoj. En 1787 loĝis tie 670 vilaĝanoj en 137 domoj, en 1828 539 vilaĝanoj en 77 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ság 773 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Sasinkovo 882 homoj, (874 slovakoj).
Famuloj
En la iama Ság naskiĝis hungara militestro József Festetics.
Birke Dockhorn
Birke Dockhorn estas germana esperantistino, kiu membras en la Esperanto-movado ekde la fino de la 1980-aj jaroj. Post infaneco en Schwerin, ŝi studis koreanistikon en la Humboldt-universitato en Berlino, tie aktivante en Germana Esperanto-Junularo kaj ties landa asocio de Berlino kaj Brandenburgio, kaj post la finstudo laboris en la universitato de Tübingen. En 2002 ŝi edziniĝis kun la svedo Bertil Wennergren, kaj nun la paro vivas en la vilaĝeto Schossin de Meklenburgo-Antaŭpomerio. Plurajn jarojn ŝi aktivis kiel kursestrino en la internacia lingvolerna renkontiĝo Somera Esperanto-Studado (SES). Precipe tamen ŝi instruas universitatan pedagogion, lernejan pedagogion, pedagogion pri instruo de la germana al ne-germanoj kaj donas kursojn pri la korea lingvo.
Olympic
Olympic havas pli da esprimoj:
Plu ankaŭ ĝi povas signifi:
József Waldapfel
József Waldapfel [jOĵef valdapfel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Waldapfel József estis hungara literaturhistoriisto, instruisto, profesoro, membro (korespondanta en 1948, ordinara en 1958) de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis Imre Trencsényi-Waldapfel.
József Waldapfel naskiĝis la  1904 en Budapeŝto. Li mortis la 1968 en Budapeŝto.
Biografio
József Waldapfel frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1921-1925. Inter 1926-1944 li instruis en juda gimnazio, ekde 1946 jam en Universitato de Budapeŝto kiel privata profesoro. Post 2 jaroj li instruis ankaŭ en la universitata instituto, kie post jaroj li estis direktoro ĝismorte. Li okupiĝis ekzemple pri la hungara renesanco, Maksim Gorkij, József Katona. Li ricevis premion en 1964.
Gubernio Ar-Raka
Ar-Raka (الرقة, latinliterigo laŭ DMG alr-Raqqa) estas gubernio en la nordo de Sirio. La plej granda urbo de la gubernio estas la ĉefurbo Ar-Raka. Aliaj gravaj urboj estas at-Taŭra kaj Tal Ubajid. La gubernia areo ampleksas kvadratajn kilometrojn. Laŭ la stato de 2006, en la gubernio vivis 760,000 loĝantoj.
La gubernio limas norde al Turkio, okcidente al la gubernio Alepo, oriente al la gubernio al-Hasaka kaj sude al la gubernio Dair az-Zaŭr.
La ĉefa agrikultura branĉo estas kultivo de kotono laŭlonge de la rivero Eŭfrato. La plejparto de la loĝantoj estas araboj, kaj el ili signifa parto estas beduenoj. En la nordo de la provinco lime de Turkio plejparte vivas kurdoj.
Distriktoj
La distriktoj de la gubernioj estas:
11976 Josephthurn
11976 Josephthurn estas asteroido de la Hungaria familio (en la interna asteroida zono), malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la grafo Jozef Thurn (1761–1831), admiralo en la burbona floto, kiu komandis la trupojn de la Imperiestro de Aŭstrio. Li pasis parton de sia vivo en Gorizia, kie en 1831 estis fondita la Monte di Pietà kaj la Cassa di Risparmio.
Károly Schneller
Károly Schneller [kAroj ŝneler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schneller Károly estis hungara juristo, profesoro, statistikisto.
Akromatiko
Akroamatiko estis vorto uzata de la komentariistoj de Aristotelo, por distingi, en ties verkaro, verkojn por la ekstera publiko, nomataj eksoterikaj kaj verkojn por aŭdantoj jam alkutimitaj al la filozofio, nomataj akroamatikaj. Poste, ekde Klemento el Aleksandrio oni nomis esoteraj al tiuj lastaj, la akroamatikaj verkoj de Aristotelo. Tiu tradicio troviĝas en la apokrifaj leteroj de Aleksandro al Aristotelo, kaj donis al la akroamatikaj verkoj de Aristotelo karakterizon ezoteran, kontraste kun la ekzoteraj skribaĵoj. Kelkaj informoj atribuis al la lecionoj de mateno la akroamatikan karakterizon, kaj al tiuj de posttagmezo la eksoteran. Tamen la nomo esotera ne povas havi la sencon de fermita, okulta, hermetika instruado, sed nur kiel aparta didaktika pli scienca prezentado, kontraste kun la paroladoj al ekstera publiko.
Károly Schneller
Károly Schneller  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la en Szeged.
Biografio
Post unu jaro de la naskiĝo de Károly la familio translokiĝis al Kolozsvár. La juna Károly frekventis ĉiujn lernejojn en tiu ĉi urbo. Li akiris diplomon en 1917, poste li plulernis en Vieno. Post siaj studoj li laboris 2 jarojn en Budapeŝto en la ĉefurba statistika oficejo. En 1920 li ekinstruis en la jura luterana akademio en Miskolc. Li instruis ankaŭ en Scienca Universitato Ferenc József en Szeged ekde 1922, en Scienca Universitato Péter Pázmány ekde 1933, en Scienca Universitato de Kolzsvár ekde 1940. En la lasta universitato li estis katedrestro. Post la 2-a mondmilito li revenis al Szeged, kie li establis la juran fakultaton, samtempe li estis dekano ĝis 1947, katedrestro ĝismorte. Li estis rektoro en 1949.
Akromatiko
Alia klasado de la aristotelaj verkoj estas la jena: dialogoj kun dialogantaj personoj, kaj verkoj en prozo. La unuaj estis eksoterikaj, por la ekstera publiko, kaj la duaj estis akroamatikaj, por la disĉiploj. La akroamatikaj verkoj de Aristotelo konserviĝis. Eble la aliaj havis pli belan stilon, sed la akroamatikaj estas pli gravaj. Ili estis prezentitaj de la komentariistoj jene: verkoj teologiaj, praktikaj kaj logikaj.
Informoj diras, ke Sila (138-78 a.K.), romia venkinto de Mitridato el Ponto, kunportis al Romo la lecionojn de Aristotelo, kiujn Androniko el Rodo kunordige publikigis je la duona parto de la 1-a jarcento a.K.. La distingo inter akroamatikaj kaj eksoteraj skribaĵoj jam ekzistis antaŭ la eldonado de Androniko, ĉar jam menciita de Cicerono (106-43 a.K.). Tiu romiana stoikisto de la 1-a jarcento a. K. laŭdis la dialogojn de Aristotelo kaj informis pri la eksotera celo kaj ke la akroamatikaj skribaĵoj estis pli filozofiaj. La fontoj de informo de Cicerono estis Antioko el Askalono (ĉ. 125-68 a.K), kiu bone konis la doktrinojn de Akademio kaj Liceo.
Carlos Santana
Carlos Santana (naskita la 20-an de julio 1947 en Autlan, Meksiko) estas muzikisto kaj gitaristo, kiu forte influis la rokmuzikon per sia stilo, la latina roko.
Kariero
Jam kiam Carlos havis kvin jarojn, lia patro instruis al ni ludi violonon. Sed li ŝanĝis tion al gitaro en 1955, kiam aperis rokenrolo. Li ellaboris sian ludon en kluboj de Tijuana, kien lia familio translokiĝis kun la sepjara infano.
En 1969 aperis la unua sondisko Santana, kiu jam ĉe la unua fojo rikoltis sukceson kaj ebligis la sinprezenton dum la fama Woodstock-festivalo.
En 1972 eldonis Carlos sian unuan solo-diskon. Poste la sukceso de grupo venis al deklivo kiel ankaŭ la soloaj ambicioj de Carlos. Poste li estis tre invitita gastmuzikisto ĉe popularaj muzikgrupoj. Dum tio lia stilo iĝis nedubebla.
En 1999 li kaj lia grupo plenumis sukcesan revenon: la albumo Supernatural sukcesis dismonde kaj atingis ĉe Grammy en 2000 kun 9 premioj novan rekordon. Ekde tiam Santana ricevis multajn muzikpremiojn kiel grupgvidanto kaj soloa muzikisto.
La privathomo
Meze de la 1970-aj jaroj, Carlos Santana – kiel multaj tiutempe-, alprenis spiritualismon kaj alfidis provizore unu hindian guruon. Tiam trovas li vivmoton por si: Ni ĉiuj estas unu. Ekde la komenco de la 1990-aj jaroj, li estas aktiva ano kun lia edzino Deborah en kristana komunumo. Ili agadas kune dum jarcentoj en socialaj terenoj. Meze de la 1990-aj ajroj fondis ili Milagro Foundation unu komunutilan fondaĵon, kiu celas la lernigan helpon de malavantaĝuloj. Pro iliaj engaĝo, oni multfoje estimigis ilin ambaŭ. Tiel nomis ekzemple la urba registaro de San Francisco en 1987 la 6-an de junio Santana-tago.
Santana solo
Krom tiuj albumoj li estas aŭskultebla sur multaj diskoj, ĉar li gastis dum multaj koncertoj.
Stacio Nakashō
Stacio Nakashō (japane: 中庄駅 [Nakaŝō-eki], angle: Nakashō Station) estas fervoja stacio en Kuraŝiki, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Kladruby
Kladruby situas en distrikto Tachov en Ĉeĥio, proksimume 30 km okcidente de urbo Plzeň. Ĉi tie vivas. Kladruby havas plu 5 pli malgrandajn partojn, kie vivas 270 loĝantoj. Vilaĝo Kladruby estas natura centrejo de servoj kaj kulture socia vivo de Regiono Stříbro, en kiu ĝi estas aktive aligixinta. La plej signifa konstruaĵo estas benediktina monaĥejo kun belega templo, kie okazas ĉiujare muzika festivalo de klasika muziko.
Kladruby etendiĝas en trankvila, arbaroriĉa pejzaĝo, sur bordo de rivero Úhlavka. La unuaj mencioj pri la vilaĝo Kladruby, situinta devene en ĉirkaŭaĵo de hodiaŭa tombejo, notas jam reskribo de fondodokumento de la monaĥejo datita per la jaro 1115, kiam ĉeĥa přemyslida princo Vladislav la 1-a fondis tiun ĉi monaĥejon proksime de komerca vojo okupinte ĝin de monaĥoj de benediktina ordeno.
En fora historio Kladruby fariĝis unu el unuaj ĉeĥaj urboj kaj ĝi akiradis estimon en okuloj de la ĉeĥaj regantoj kaj simplaj vojaĝantoj aŭ aĉetistoj mem, kiuj tra ĉi tie vojaĝis sur frekventata landa pado ennajbaran Germanion.
Hodiaŭ Kladruby estas nur punkto sur mapo de Ĉeĥio, sed ties riĉa historio komune kun novepokaj aktivecoj allogas pluajn interesantoj je ekkono kaj refreŝigado.
Trilateropiramidigita dudekedro
Ĝi povas esti konsiderata kiel dudekedro kun ne nepre regulaj kvaredroj (triangulaj piramidoj) aldonitaj al ĉiu ĝia edro. Ĉi tiu interpretado estas esprimita en la nomo.
Povas esti diversaj formoj de ĉi tiu pluredro depende de alto de la aldonataj piramidoj. La ĉiuj variantoj estas topologie similaj; ili havas la saman edran koneksecon, sed la verticoj estas je malsamaj relativaj distancoj de la centro kaj unu de la aliaj.
Inter la variantoj:
Sklené (Malá Morava)
Sklené (Glassdörfel) estas malgranda vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malá Morava en distrikto Šumperk. Ĝi situas proksimume 2 km norde de Malá Morava. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 42 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Murgenthal
Pri la komunumo
Murgenthal estas komunumo en la distrikto Zofingo de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2870 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Sklené (Malá Morava)
Sklené situas en la katastra teritorio Sklené u Malé Moravy kun areo 17,73 km².
Murgenthal
Geografio
La komunumo situas ĉe la sudokcidenta pinto de Kantono Argovio kaj limas al la kantonoj Berno, Soloturno kaj Lucerno. La nordokcidentan limon de la komunumo formas la rivero Aro kaj la sudokcidentan limon la rivero Murg, kiu en la plej okcidenta pinto de la komunumo alfluas al Aro.
Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Murgenthal mem, la vilaĝoj kaj setlejoj Balzenwil, Glashütten, Riken kaj Walliswil.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Murgenthal limas en nordoriento al Rothrist, en oriento al Vordemwald, en sudoriento al Brittnau, en sudo al Pfaffnau (Kantono Lucerno), en okcidento al Roggwil kaj Wynau (ambaŭ en Kantono Berno) kaj Wolfwil (Kantono Soloturno), kaj en nordokcidento al Fulenbach (Kantono Soloturno).
Trafiko
Murgenthal situas ĉe la trajnlinio de Olten al Berno kaj ĝia stacidomo estas servata de regionaj trajnoj de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Olten al Langenthal.
Natria bisulfito
Natria bisulfito, bisulfito de natrio aŭ NaHSO3 estas kemia neorganika kombinaĵo, nutro-aldonaĵo identigita kiel E222, salo de sulfita acido kiu povas prepariĝi bobelante sulfura duoksido en akvosolvaĵo da natria bikarbonato. Natria bisulfito en kontakto kun klorakvo eligos varmon kaj estiĝos natria bisulfato kaj natria klorido.
Proprecoj
HSO3− ↔ SO32− + H+
Murgenthal
Historio
La unua dokumenta mencio de Murgenthal datiĝas el la jaro 1254 kiel Murgatun. La komunumoparto Balzenwil jam estis unuan fojon menciita en la jaro 1197 kiel Balzeuiler. La unua dokumenta mencio de Riken datiĝas el la jaro 1306 kiel Richen.
Natria bisulfito
Proprecoj
NaHSO3 + HCl → NaCl + H2O + SO2
Murgenthal
Historio
En mezepoko Murgenthal, Ricken kaj Balzenwil apartenis la la voktejo Arburgo, kiu apartenis unue al la Grafoj de Froburgo, kaj poste al la Grafoj de Kiburgo kaj fine al ties heredantoj la Habsburgoj. En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj la voktejo Arburgo fariĝis berna posedaĵo. Post la Helveta Revolucio la tiamaj komunumoj Murgenthal, Ricken kaj Balzenwil estis atribuitaj al la distrikto Langenthal de Kantono Berno. Post la fino de la Helveta Revolucio la komunumo estis aldonita al la distrikto Zofingo de la nove kreita Kantono Argovio.
NGC 106
NGC 106 (alia indiko — PGC 1551) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj. Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malkovro
La galaksion NGC 106 malkovris en la jaro 1886 la usona astronomo Francis Preserved Leavenworth.