cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Myslejovice
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Naturaj rilatoj
Okcidente de la municipo etendiĝas arbaroj de armea spaco Březina.
Paimpol (stacidomo)
Paimpol estas franca stacidomo sur linio - Paimpol, situanta en  Paimpol, en departemento Côtes-d'Armor, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj  kaj turisma trajno "La Vapeur du Trieux".
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Guingamp - Paimpol (486000).
Banská Bystrica
Banská Bystrica, hungare Besztercebánya germane Neusohl estas minejurbo en Slovakio kun ĉirkaŭ 82.000 loĝantoj (2004). Ĝi estas administra centro en Mez-Slovakio.
Geografio
Banská Bystrica situas apud la rivero Hron, ĝin ĉirkaŭas montoj.
Historio
Germanoj fondis ĝin en la 12-a jarcento. El la praa komunumo evoluis al la 13-a jarcento grava centro de la minado (precipe kuprojn kaj arĝentojn oni minadis).
Alianco de minurboj dum la mezepoko en la regiono (la loknomoj estas unue hungare (uzataj ĝis 1920)), poste laŭ la nuna slovaka formo:
Tiam ĝi ricevis liberajn reĝajn urbajn rajtojn. En 1620 Gábor Bethlen aranĝis parlamenton, kie oni kronis lin reĝo. Inter 1703-1708 Francisko Rákóczi la 2-a tenis ĝin. Baldaŭe la urbo iĝis ankaŭ episkopejo.
La urbocentraj konstruaĵoj en gotika kaj renesanca stiloj (burĝaj domoj, urbodomo kaj preĝejoj sur loko de la iama fortikaĵo) devenas el la 16-17a jarcentoj, el tiu tempo, kiam la arĝento kaj kupro - minita en la ĉirkaŭo - estis bone vendita en tuta Eŭropo.
En 1910 loĝis tie 10776 da homoj (5261 hungaroj, 4388 slovakoj, 879 germanoj). La urbo estis distriktejo de Zólyom.
La 29-an de aŭgusto de 1944, Banská Bystrica estis la loko de la slovaka nacia ribelo kontraŭ la nazioj. En la konstruaĵo de la malnova urbodomo (1479), funkcias muzeo montranta la eventojn.
Post la dua mondmilito, Banská Bystrica evoluis al industria centro, kie oni produktas teksaĵojn, paperojn, metalaĵojn kaj cementon (hodiaŭ cementon ankoraŭ ne). La urba ĉirkaŭajo estas ŝatata somera kaj vintra ripozejo.
En 2001 95% de la loĝantoj estis slovakoj.
Esperanto
En urbo okazos en jaro 2015 Somera Esperanto-Studado.
Renesanca Humanismo
Renesanca Humanismo estis revivigo en la studo de klasika antikveco, dekomence en Italio kaj poste etende tra tuta Okcidenta Eŭropo en la 14a, 15a kaj 16a jarcentoj. Dum tiu periodo, la termino humanisto (umanista) referencis al instruistoj kaj studentoj de studia humanitatis — en la senco de homaj sciencoj kiel gramatiko, retoriko, historio, poezio, kaj morala filozofio. Nur en la 19a jarcento tio eknomiĝis humanismo anstataŭ la origina humanistiko, kaj poste per la retronimo Renesanca humanismo por distingi ĝin el postaj humanismaj disvolvigoj. Dum la periodo de la Renesanco plej humanistoj estis vole nevole religiaj, kaj tiel ilia sinteno estis "purigo kaj renovigi kristanismon". Ilia vidpunkto estis reveni ad fontes ("al la fontoj") nome al la simpleco de la Nova Testamento, preterirante la kompleksecojn de la mezepoka teologio. Nuntempe, kontraste, la termino humanism evoluis por signifi "mondorigardon kiu malakceptas la ekziston aŭ la elstarecon de Dio, aŭ kiu engaĝiĝas al pure nereligia vidpunkto."
Humanismo, kvankam kreita de malgranda elito kiu havis aliron al libroj kaj edukado, estis intencita keil kultura modo por influi la tutan socion. Ĝi estis programo revivigi la kulturan kaj literaturan heredojn, kaj la moralan filozofion de la klasika antikveco. Estis gravaj centroj de humanismo en Florenco, Napolo, Romo, Venecio, Ĝenovo, Mantovo, Ferrara, kaj Urbino.
Komunumaro Wilstermarsch
Wilstermarsch estas komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Observatorio Junk Bond
La Observatorio Junk Bond estas astronomia observatorio situanta en la Sonora-Dezerto en Sierra Vista, Arizono, Usono. Ĝi estis establita en 1996 de la amatora astronomo David Healy en ties korto. Ĝia MPC kodo estas 701.
La nomo "Junk Bond" aludas al la iama profesio de David Healy ĉe la banko Drexel Burnham Lambert, kiu bankrotis en 1996 pro la krizo de la putraj obligacioj.
Esploroj
Komence, David Healy uzis teleskopon Celestron 14 SCT de 14 coloj (355 mm) kaj teleskopon Meade LX200 de 16 coloj (406 mm), ambaǔ en ŝirmejo kun ŝovebla tegmento. En 2000, Ritchey-Chrétien-teleskopo de 20 coloj (508 mm) estis instalita, anstataǔita per teleskopo Ritchey de 32 coloj (813 mm) en 2004.
Esploroj pri asteroidoj komencis en 1998 per lokala komputila reto kaj serĉa programaro. La unua malkovro, far'de Jeffrey S. Medkeff, estis 38203 Sanner la.
En novembro 2016, 272 numerotitaj asteroidoj estis malkovritaj elde la observatorio per la teleskopo de 32 coloj ; Minor Planet Center kreditas 219 el tiuj malkovroj al David Healy aŭ Jeff Medkeff, la restantaj 53 numerotitaj malgrandaj planedoj estas senpere atribuatay al la Observatorio Junk Bond.
Ĝis sia morto en 2011, David Healy estis ofta kontribuanto al la sekvado kaj la observo de objektoj de la paĝo de konfirmo de de Minor Planet Center kun averaĝe po kvar malkovroj ĉiuj monatoj ekde januaro 2007. Li faris la malkovron kaj fotometian konfirmon de la pasadoj de kaj faris fotometion de kataklismaj  kaj de. La teleskopo estis aǔtomate regata sen superrigardo dum plej granda parto de la nokto, regata per programaro far'de Bob Denny kaj Jeff Medkeff.
La Observatorio Junk Bond estas daǔre uzata por noktaj serĉoj de pasadoj de ekstersunsistemaj planedoj sub superrigardo de la teamo de Spectrashift.com.
Eksteraj ligiloj
Videoj far'de Blue Collar Scientist ĉe You Tube :
Komunumaro Windeby
Windeby estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 31-an de decembro 2004 la komunumaro havis 5099 loĝantojn.
(9085) 1995 QH2
(9085) 1995 QH2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Anuschka De Coster
Anuschka DE COSTER (naskiĝis la en Gento) estis estrarano de FLEJA de 2002 ĝis 2005.
Komence ŝi estis kasisto dum du jaroj. Ŝi ankaŭ okupiĝis pri la organizado de la ĉiujara PSKK (PostSomera KlaĉKunveno). Krome ŝi zorgis pri internaciaj rilatoj.
Cento (Italio)
Cento estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 31475 loĝantojn.
Suvi-Anne Siimes
Suvi-Anne Siimes (n. 1963) estas eksa finna politikisto. Ŝi estis parlamentano de maldekstra ligo jare 1998–2007 kaj ĝia prezidanto en la jaroj 1999–2006. 1998–1999 ŝi estis ministro pri kulturo.
Wilsdruff
Wilsdruff estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saksa Svislando-Orienta Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Thouars (stacidomo)
Thouars estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Thouars, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Fontenelle
Fontenelle estas la nomo de pluraj loĝlokoj franclingvaj. Interalie temas pri
Wilsecker
Wilsecker estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Amt Woldegk
Amt Woldegk estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
Amt Wittenburg
Amt Wittenburg estas administra komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj por kuna plenumo de iuj servoj por la komunumaj loĝantoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Globa fulmo
Globa fulmo (kuglofulmo) estas meteorologia fenomeno, kiu aperas en formo de moviĝanta, lumanta globo kun diametro de kelkaj centimetroj.
Ĝi aperas malofte proksime al la tera surfaco dum fulmotondro kaj povas havi ruĝan, oranĝan aŭ flavan koloron. Ĝin akompanas ofte siblanta sono kaj karakteriza odoro. Ĝi estas videbla nur dum kelkaj sekundoj kaj abrupte malaperas, mallaŭte aŭ eksplodsimile.
La globa fulmo povas kaŭzi fajron kaj degeli objektojn. En 2006, israelaj sciencistoj sukcesis ĝin produkti en laboratorio.
Wilstedt
Wilstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Milo (Italio)
Milo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, itale provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Giarre, Sant'Alfio kaj Zafferana Etnea.
Nonio
Nonio (Morinda citrifolia) estas arbeto el la familio de la rubiacoj. Origine ĝi estis orientalisa sed oni disvastigis ĝin en plurajn tropikajn regionojn kaj landojn, kiel en la pacifikan ekozonon, Sejŝelojn, Kostarikon, Porto-Rikon kaj freŝdate en Domingon. Tahitio kaj ĝenerale Polinezio restas grava kreskadloko por nonio kiel nekulturite kreskanta planto.
Ekde jarcentoj nonio estas unu el la plej ofte uzataj kaj la plej alte pritaksataj kaj aprecataj plantoj. Ĝia frukto estas vera hejmapotekaĵo, pro tio la tiea loĝantaro nomas la arbeto "Reĝino de la plantoj".
La reĝino de la plantoj
La frukton de tiu ĉi planto, kreskanta en tropikaj landoj, homoj uzas jam 2000 jarojn por manĝo kaj por sanigo de multaj malsanoj. En Afriko oni aplikas ĝin kiel laksigilo, ĝenerala skorioforigilo, en Hindio ĝi estas uzata precipe kiel vitaligilo, libidofortigilo, en Aŭstralio ĝi estas la plej grava sanigilo de malsanoj: astmo, alergio, malvarmumo, en Centrameriko kaj en Brazilo ĝi estas rekomendita por sanigi inflamaĵojn, kapdolorojn, reumojn kaj tumorojn.
La noniarbeto apartenas al la daŭrfoliaj plantoj kaj en ĉiu monato de la jaro produktas fruktojn, tiel oni povas ilin rikolti 12-14-foje en la jaro.
Morinda citrifolia estas intense esplorata. En la okcidentaj landoj oni ekatentis al nonio unue en la komenco de la 90-aj jaroj, kiam post konsumo de nonisuko kaptis la atenton de la loĝantaro la perpleksiĝaj saniĝoj. Dum la esplorado ĝis nun pli ol 100 bioaktivaj efikaj komponantoj estas identigitaj en ĝi, inter ili multaj vitaminoj, aminoacidoj, enzimoj, alkaloidoj, flavonoidoj, spurelementoj, mineraloj, plurfoje malsaturitaj gras-acidoj. La imunperfektiga kaj ĉelo-regenera efikoj de nonifrukto dankeblas al la komuna aktivado de la supre nomitaj komponantoj.
Efikaj komponantoj kaj efiko
Antrakinono, prokseronino, polisaharidoj, aminosukeroj kaj vitaminoj lau opinioj de esploristoj estas la plej gravaj efikaj komponantoj de la nonifrukto. Sed oni nepre menciu la duaefikajn komponantojn: - skopoletino, alizarino, damnakantalo - kiuj per siaj tonigilaj kaj skorioforigilaj efikoj subtenas la disvolviĝon de ĉiuj efikprocedoj.
Nonio subtenas la normalan ĉelfunkciadon kaj regeneriĝon: tio estas la efiko de aminoacidoj, vitaminoj, mineraloj, terpenoj kaj prokseronino.
Nonio aktivigas metabolon de la ĉeloj: ĉi tie efikas precipe enzimoj, aminoacidoj, malsaturitaj gras-acidoj, vitaminoj kaj mineraloj, sed ankaŭ la alkaloido: prokseronino efikas, ĉar dum ĝi transformiĝas al kseronino ĝi faciligas al la nutrosubstancoj penetri en la ĉelojn.
Senmikrobigilo: danke al kumarino, antrakinono kaj skopoletino.
Subtenas la funkciadon de imunsistemo: hodiaŭ pri tio ĉi scias la esploristoj plej multe:
Polisaharidoj kaj aminosukeroj provokas nespecifikan imunreakcion, tio estas: ili ekfunkciigas la produktiĝon de gama-interferono, interleukinoj, T-limfocitoj kaj makrofagoj, kaj pro tio la ekkonon kaj forigon de patogenaj mikroboj, virusoj, parazitoj.
Flavonoidoj estas potencaj ligiloj de liberaj radikoj.
Skopoletino pliigas la produktadon de nitrogena-monoksido, kiu baras plimultiĝon de entrudantoj. Vitaminoj, spurelementoj kaj enzimoj kontribuas al la sumefiko.
Nonio estas kontraŭinflama ilo: en la inflamreduktado partoprenas precipe beta-sisterolo, terpenoj, malsaturitaj gras-acidoj, enzimoj kaj el la alkaloidoj la prokseronino. Ili reduktas la produktiĝon de prostaglandinoj, kiuj respondecas pri la estiĝo de inflamoj, kaj ili defendas kontraŭ liberaj radikoj.
Nonio reduktas alergiajn simptomojn: per sia granda flavonoid-enhavo ĝi malhelpas la liberiĝon de histamino, kiu ekfunkciigas alergian reagon, ĝi baras sur mukmembranoj la edemestiĝon (nazkataron, asfiksion).
Nonio subtenas la cirkuladon, reduktas la sangopremon/tension: skopoletino plivastigas vaskulojn, flavonoidoj baras permeablon de vaskulmembranoj, tio estas: estiĝon de edemo, kaj kun malsaturitaj gras-acidoj, vitaminoj kaj spurelementoj ili defendas kontraŭ aterosklerozo.
Nonio plibonigas laborkapablon kaj animstaton: kseronino helpas ligiĝon al ĉeloj de la humor-pliboniganta serotonino. Per tio ĝi kontribuas al ekvilibra dormado kaj harmonia animstato.
Nonio malhelpas reproduktiĝon de tumorĉeloj: damnakantalo baras efikon de tumorgenoj kaj helpas rapidan malkombiniĝon kaj forigon de fuŝaj ĉeloj. La laste menciitan funkcion subtenas ankaŭ la gama-interferono, tumornekroza faktoro (TNF) kaj interleukinoj, kiujn la imunsistemo produktas en pli granda kvanto. Tio ne signifas, ke nonio povas memstare neniigi ekzistantajn tumorojn, kancerojn, karcinomojn, skirojn kaj miksomatozojn, sed ĝi povas kontribui al pliboniĝo de sanstato.
Nonio stimulas digeston: danke al efiko de antrakinonoj.
Kiam estas proponata la konsumado de nonio? Nonio en niaj tagoj en multaj landoj estas uzata en kapsulformo, pulvorformo kaj en formo de fluidaĵo, por protekti la sanon kaj kompletigi kuracadon de malsanoj. Plej efikus memkompreneble la freŝa frukto, sed homoj, kiuj vivas ne en unu el la tropikaj landoj, devas kontentiĝi per la produkto el ĝi. Estas multaj diskutoj pri la efiko de la unuopaj produktaĵoj. Multaj homoj insistas pri la plej bona efiko de la fluidaĵo, aliuloj emfazas la stabilecon de la liofilizita pulvoro en kapsuloj. Estas ege malfacile prijuĝi kiu pravas, ĉar ni ne povas fari konfirmitajn mezurojn. Ni devas kalkuli ankaŭ pri militiroj kontraŭ la fidindeco fare de medikamentaj konzernoj. Pro tio restas nur la solvo: konsumi unu el la produktoj kaj kredi al siaj propraj spertoj. Estas certe, ke nonikonsumantoj estas multe pli energiaj, aktivaj kaj rezistopovaj, ili pli rapide saniĝas el malsanoj. Laŭ la fakliteraturo kaj esploroj rekomendindas nonikonsumado en la sekvaj kazoj:
En literaturo
Bjørn A. Bojesen en sia rakonto La suksavanto parolas pri nonio, nome la suko el la frukto de noniujo (Morinda citrifolia) kun mirindaj propraĵoj kaj ties entuziasma vendisto.
Nataliya Chumak
Nataliya CHUMAK [natalija ĉumak] (ukraine Наталія Чумак; naskiĝis ) eklernis Esperanton en 1989, en Odeso (Ukrainio). Ŝi loĝas en Antverpeno (Belgio) kaj provis establi bruselan Esperantodomon en 1997.
Nataliya havas filon, Pjotr. Oni ŝin nomas ankaŭ "Nataŝa".
En 2004 kaj 2005 ŝi estis la vicprezidantino de FLEJA.
Ŝi estas edzino de la esperantisto Klaas Dijkstra
Elsene
Elsene (nederlande: [ELs'ne]) aŭ Ixelles (france: [ikSEL']) estas municipo en Belgio, unu el la 19 municipoj de la Brusela Ĉefurba Regiono.
Ixelles estas dividita en du partojn de la avenuo Louise (Louizalaan nederlande), kiu apartenas al la municipo Bruselo. Per tio ĉi Ixelles estas unu el tri belgaj komunumoj, kies teritorio ne estas konektitaj (la du aliaj estas Mesen kaj la multparta Baarle-Hertog).
Ĝinza revolucio
Ĝinza revolucio (джынсавая рэвалюцыя), konata ankaŭ kiel „cejana revolucio” – evento, kiu okazis en Belorusio ĉ. la 19-an de marto, kuntekste de la prezidenta voĉdonado en 2006.
90 km (stacio)
90 km (90 км) estas stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo ĉe la rando de la urbo Kurovskoje de la urba distrikto Likino-Dulovo de la Moskva provinco.
Ĝinza revolucio
La "revolucio" ne sukcesis venki kiel en la aliaj postkomunismaj ŝtatoj, ekz. Ukrainio, Kartvelio, Kirgizio.
La termino estis elpensita en 2005, kiam dum unu el la publikaj manifestacioj kontraŭ politiko de Aljaksandr Lukaŝenka belorusa polico konfiskis blankan-ruĝan-blankan flagon uzatan de opozicio kaj malpermesitan en la ŝtato. Unu el gvidantoj de junulara movado "Bizono", Mikita Sasim, levis tiam sian ĝinzan ĉemizon, proklamante, ke nun ĝi estos ilia flago.
90 km (stacio)
La stacio estis malfermita en 1989.
Ĉirkaŭ 23 paroj da elektrotrajnoj haltas potage ĉe la stacio sur la itineroj Moskvo-Kazanskaja - Ĉerusti, Moskvo-Kazanskaja - Ŝatura kaj Kurovskaja - Ĉerusti. La deponejo Kurovskaja situas apud la stacio, lige kun kiu la stacio antaŭe nomiĝis "Elektrodepo".
Ĝinza revolucio
Nuntempe la esprimo estas uzata dum priskribo de la situacio sur Oktobra Placo. Tuj post la lastaj balotoj opoziciistoj kune kun siaj adeptoj tie kunvenis por protesti kontraŭ falsigita voĉdonado kaj aliaj neregulaĵoj (ekz. manko de aliro al amaskomunikiloj po la opozicio). Fronte de la protesto staris Aljaksandr Milinkeviĉ kaj Aljaksandr Kazulin, kandidatoj al la posteno de prezidento.
Malgraŭ promesoj de la registaro, la homamaso post la elektoj estis la plej granda, kiun ĝis nun la opozicio sukcesis kolekti, atingante ne malpli ol 10 000, kiel informis ĵurnalistoj de Novaĵagentejo.
Opoziciistoj, samkiel en la similaj revolucioj, apelaciis nur pri paca agado.
Ben Indestege
Ben INDESTEGE (naskiĝis la 23-an de aŭgusto 1979 en Haselto) estas belga esperantisto, finstudinto de politikaj sciencoj en Bruselo. Li eklernis Esperanton aŭtodidakte dum la kristnaskaj ferioj de 1996-1997. Ben aktivas en la politika partio Vivant.
En majo de 2005 li elektiĝis direktoro de la Brusela Komunikadcentro de Eŭropa Esperanto-Unio.
Jigodin
Jigodin [ĵigodin] (hungare: Csíkzsögöd [ĉikjoegoed]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Miercurea Ciuc. Administre ĝi apartenas ekde 1939 al Miercurea Ciuc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 213 loĝantojn. Ĝi lokiĝas ĉe koordinatoj.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1567. Ĝi estis ĉikseĝa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Csík). La naskiĝdomo de Imre Nagy estas memormuzeo kaj apud ĝi troviĝas la Galerio Imre Nagy, malfermita la 28-an de julio 1973.
Federacia Teknologia Universitato de Paranao
Federacia Teknologia Universitato de Paranao (en la portugala Universidade Tecnológica Federal do Paraná, mallongige UTFPR) estas publika brazila universitato, kun sidejo en Kuritibo, subŝtato Parano. Studentoj eniras en la universitato per grandega ekzameno pri ĉiuj temoj studataj en la brazila mezlerneja sistemo.
(9113) 1997 CN5
(9113) 1997 CN5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Amt Zarrentin
Amt Zarrentin estas administra komunumaro en Germanio, do libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj por kuna plenumo de iuj servoj por la komunumaj loĝantoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la komunumaro havis  loĝantojn.
Hódmezővásárhely
Hódmezővásárhely :[ˈhoːdmɛzøːvaːʃaːrhɛj] ; germane: Neumarkt an der Theiß estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en la regiono Suda Ebenaĵo, en la departemento Csongrád, havante departemenotrajton, en Distrikto Hódmezővásárhely, kies centro ĝi estas. La loknomo signifas: kastoro-kampo-bazarejo, loke la pli mallonga loknomo estas Vásárhely.
Situo
Hódmezővásárhely situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Szeged-Békéscsaba. Szeged troviĝas 26, Szentes 28, Makó 30, Orosháza 32, Budapeŝto 175 km. Hódmezővásárhely estas la dua plej granda - laŭ loĝantaro- urbo de la departemento kaj la dua plej granda urbo de Hungario laŭ areo.
Historio
La urbo estiĝis en la 15-a jarcento per kunfandiĝo de la vilaĝoj Hód, Vásárhely, Ábrány kaj Tarján. Oni nomis la urbon tiutempe Hódvásárhely. Ĝi ricevis en 1456 rangon de kampurbo fare de János Hunyadi, kiu estis siatempe guberniestro kaj samtempe grandbienulo de la ĉirkaŭaĵo.
En 1552, la urbon okupis la turkoj kaj restis tie ĝis 1693.
Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la urbo venis en posedaĵon de familio Károlyi [kAroji]. Depost la Inundo de la Tiso (1879) la urbo konstruis digon kontraŭ estonta inundo. En 1890 ĝi estis jam la 4-a plej loĝata urbo de Hungario, sed la senlaboreco pli kaj pli akriĝis kaj okazis en 1894 kamparana ribelo sub gvido de János Szántó Kovács. En 1950 estraro de la urba kooperativo ricevis premion Kossuth.
Esperanto
Somere de 1979 okazis en Hódmezővásárhely la 2-a Internacia Medicina Esperanto-Konferenco kaj la 1-a Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj. Nuntempe estas delegito de UEA tie.
(119068) 2001 KC77
(119068) 2001 KC77 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Ĝi estas en 2:5 kun Neptuno kaj 1:5 kun Urano.
Wilster
Wilster estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
En la jaro 1282 Wilster ricevis urborajtojn laŭ Lubeka juro. La urbo estas komerca kaj serva centro de la regiono kun la bov-bredado. La urbo havas historian centran parton, t.n. Malnovan Urbon, en la renesanca stilo kun pluraj historiaj monumentoj konstruitaj en la jaro 1585.
Kuriozaĵo
La urbo Wilster famas en tuta Germanio pro tio, ke la inform-ŝildoj de la urbo aperas en la lernolibroj por la lern-kurso pri la aŭtomobil-veturado.
Atakamo
Atakamo povas aludi al
Le Monde diplomatique
Le Monde diplomatique (en Francio konata ankaŭ sub la mallongigo Diplo) estas monata gazeto kiu proponas longajn, pensigajn, akademiajn kaj opiniigajn artikolojn kun profundaj politikaj analizoj kaj komentoj pri la ĝiaj priveligiaj temoj kiel internacia politiko, tutmondiĝo, ekologio, sociaj aferoj aŭ temoj malofte pritraktitaj aliloke.
Ĝi estas eldonata en Parizo, Francio, kie ankaŭ aperas la papera tagĵurnalo Le Monde.
Norekio
Norekio estas termino geografia, kiu nomas kiel unuon la nordokcidentajn ŝtatojn de Usono (precipe Vaŝingtonio, Idaho, kaj Oregono) kaj la sudokcidentan parton de Kanado (precipe Brita Kolumbio kaj Alberto). Etimologie la termino deriviĝas el "NOREK", mallongigo de "Nord-Okcidenta Regiona Esperanto-Konferenco", ĉiujara regiona kunveno de tieaj Esperantistoj. La unua NOREK okazis en Port Townsend, (Vaŝingtonio, en 1980. En 2003 NOREK okazis en Sidney (Brita Kolumbio); en 2004, en Boise, (Idaho); en 2005 en Kalgario (Alberto), kaj en 2006 en Seattle (Vaŝingtonio).
Le Monde diplomatique
Politike ĝi alprenas nekompromisan maldekstreman pozicion, kiu estas kontraŭkapitalisma kaj por alia tutmondiĝo, ĵetante kritikan rigardon sur la efikoj de la novliberalismo sur la tero kaj la monda loĝantaro, kun klara maldekstra starpunkto.
Historio
Le Monde Diplomatique estis fondita en majo 1954 fare de François Honti, hungardevena diplomato kaj de Hubert Beuve-Méry, kiu fondis Le Monde en 1944.
Komence, la Diplo kiel ĝi estas popole konata en Francio, kiel suplemento al la gazeto Le Monde, celis diplomatiajn rondojn kaj grandajn internaciajn organizaĵojn. Ĝi post iom post iom akiris aŭtonomion ĝis ĝi iĝis filio de la grupo Le Monde.
Ekde la sepdekaj jaroj ĝi sekvas maldekstran redakcian linion, defendas alian tutmondiĝon kaj proponas agi en defenda maniero vidalvide al landoj de la Tria Mondo. Ekde marto 2008 la redaktistoj de la ĵurnalo estas gvidataj de Serge Halimi.
Strukturo kaj kapitalo
Pere de la Asocio "Amikoj de la Monde diplomatique", la legantaro havas 24% en la kompanio kaj ĵurnalistoj havas 25% de la akcioj pere de la Asocio Gunter Holzmann. Ĉi tiu 49% estas pli ol sufiĉa por formi "blokigan minoritaton", kiu laŭ la franca leĝo estas 33.34%. Tial neniu strategia decido povas esti prenata sen la subteno de la legantaro kaj redaktistoj. Kvankam la grupo Le Monde estas la plej granda akciulo, ĝi ne influas la redaktan linion de la Monde diplomatique.
Malsimile al fremdaj kompanioj kiuj posedas amaskomunikilojn asociitaj al ilia povo aŭ grandaj fortunoj aŭ kiuj simple sekvas komercan strategion por plaĉi kaj pagigas sin per varbado sen investi tempon en profundaj analizoj, Le Monde diplomatique kundividas ion komunan, nome alian vizion pri la mondo, klopodante retsti plejeble multe sendepende. Reklamaj enspezoj reprezentis nur 0.9% de la komercaj enspezoj de la ĵurnalo.
Internaciaj eldonversioj
La internaciaj eldonversioj de Le Monde Diplomatique formas nemalhaveblan relajson por la ideoj kaj valoroj kiujn la gazeto deziras diskonigi eksterlande. Krom en Francio en la franca, Le Monde diplomatique havis (2018) 29 internaciajn eldonojn en 18 lingvoj: 25 presitajn kaj 4 elektronikajn versiojn en Esperanto, la hungara, la japana kaj la persa (inter kiuj ne estas tiuj, kiuj dependas de presitaj eldonoj). Interrompita pro praktikaj kaj financaj kialoj, Le Monde diplomatique en kurda versio devus reaperi en elektronika formo fine de 2018. En la finna ankaŭ aperis bildstria libro kun desegnaĵoj el Le Monde Diplomatique.
Krom artikoloj tradukitaj el la franca eldono, ĝis 20% de fremdaj eldonoj estas produktitaj de lokaj redaktistoj.
Le Monde Diplomatique en Esperanto
En 2002, legantoj de la Esperanto-versio fondis mondan komunumon, Monda Asembleo Socia (MAS), ne nur por legi la analizojn de la Monde diplomatique, sed ankaŭ por diskuti kaj eble disvolvi agadojn. Ĉi tiu organizaĵo konsideras sin kiel parto de la kontraŭ-tutmondiga movado, alternativa monda movado, kaj partoprenas en sociaj forumoj.
128321 Philipdumont
128321 Philipdumont estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Le Monde diplomatique
Le Monde Diplomatique en Esperanto
Internacia skipo da volontuloj tradukas artikolojn el Le Monde Diplomatique, el siaj preferataj fontlingvoj, iuj el pluraj lingvoversioj. Plejparto de la eldonlaboro baziĝas sur la motivado de malgranda homgrupo, kiu ne pagigas sian labortempon kaj kiu havas limigitajn rimedojn. Esceptokaze aperas ankaŭ papera eldono.
128321 Philipdumont
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Le Monde diplomatique
Le Monde Diplomatique en Esperanto
Interesataj povas aboni dissendoliston por ricevi retmesaĝon kun la novaj artikoloj. La informletero kiu estas rete abonebla ebligas vin esti ĉiusemajne informata pri la aktualeco de la retejo www.eo.mondediplo.com, pri la lastaj informoj kaj pri novaj funkcioj de tiu retejo.
128321 Philipdumont
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Philip Dumont, inventisto kaj arkitekto ĉe KinetX, Inc de la ilaro de optika navigado por la simulado, kaj la etalonado de la bildigiloj por la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Li estas ankaŭ ano de la teamo pri optika navigado por la misio New Horizons.
Le Monde diplomatique
Le Monde Diplomatique en Esperanto
Subtenantoj kaj tradukantoj el aliaj lingvoj bonvenas pere de Monda Asembleo Socia (MAS).
Borno (Italio)
Borno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Angolo Terme, Azzone (BG), Ossimo, Piancogno kaj Schilpario (BG).
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Johano la Baptisto, kiu memoriĝas en la komunuma festotago la dimanĉon plej proksiman al la 24-a de junio.
95 km (stacio)
95 km (95 км) estas stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo en la urba distrikto Likino-Dulovo, Moskva provinco.
La stacio estis malfermita en 1926.
Ĝi estas nomita laŭ la distanco de la. Ĉirkaŭ 23 paroj da elektrotrajnoj haltas potage ĉe la stacio sur la itineroj Moskvo-Kazanskaja - Ĉerusti, Moskvo-Kazanskaja - Ŝatura kaj Kurovskaja - Ĉerusti. Vojaĝdaŭro de estas 1 horo 54 minutoj.
Komence, la stacio 95 km estis preterpasejo. Post la konstruado de la dua trako sur la linio Moskvo - Kazan, la stacio estis malfermita.
Demis Roussos
Demis ROUSSOS (Αρτέμιος "Ντέμης" Βεντούρης-Ρούσσος) estis greka kantisto (naskiĝinta la en Aleksandrio en Egiptio kaj mortinta la  en Ateno), posedanto de karakteriza tenoro. En Ateno li finstudis ludadon sur trumpeto kaj kontrabaso, sed li kapablis ludi ankaŭ sur aliaj instrumentoj - piano, gitaro kaj buzuko. En la jaroj 1963-1972 li estis membro de la grupo Aphrodite's Child. (La grupo agadis ekde la jaro 1968 ĉefe en Parizo.) Poste li dediĉis sin al soloa kariero kun melodia kantilena repertuaro, ofte kun elementoj de balkana kaj alia folkloroj.
Demis Roussos en la 70-aj jaroj de la 20-a jarcento realiĝis en angle parolanta regiono, krom alia pro furorkantoj Happy to Be An Island Sun, Forever and Ever kaj When Forever Has Gone. Komence de la 80-aj jaroj estis markebla ŝovo al pli intelekta rok-muzika kreado. En kelkaj ludaĵoj partoprenis ankaŭ Vangelis, iama kunludanto de Roussos.
Avsjunino (stacio)
Avsjunino (Авсюнино) estas stacio de la Kazana direkto de la Moskva fervojo en la urba distrikto Likino-Dulovo, Moskva provinco. Ĝi formas parton de la Moskva-Gorkija-Centro por Organizado de la Laboro de Fervojaj Stacioj DCS-8 de la Moskva Estraro pri Trafika Administrado.
Ĝi troviĝas proksime al la vilaĝo Avsjunino kaj la vilaĝo Doroĥovo. Ĝi estas nomita laŭ la proksima vilaĝo Avsjunino, je 4 km direkte al Moskvo. Ĉirkaŭ 23 paroj da elektrotrajnoj haltas potage ĉe la stacio sur la itineroj Moskvo-Kazanskaja - Ĉerusti, Moskvo-Kazanskaja - Ŝatura kaj Kurovskaja - Ĉerusti. La vojaĝdaŭro de elektrotrajnoj de kun ĉiuj haltoj estas 1 horo 58 minutoj.
Estas du kajoj ĉe la stacio: unu insula kajo, de kiu plej multaj trajnoj iras direkte al Ĉerusti aŭ Moskvo, kaj unu flanka kajo kun specialserva trako, antaŭe uzata por trajnoj irantaj al la stacio Avsjunino. Nuntempe trajnoj al Moskvo aŭ Ĉerusti ofte trapasas ĉi tiun itineron, dum la ĉefa estas uzata por stoki vartrajnojn, kio kreas multan ĝenon por pasaĝeroj, kiuj devas rampi sub varvagonoj.
Ĉi tiu pasaĝera stacio, same kiel multaj aliaj stacioj en la Kazana direkto, ne estas ekipita per trafiklumoj kun lumaj kaj sonaj alarmoj, ne ekzistas altkvalita piedira planko por transiri trakojn.
Křenůvky
Křenůvky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Myslejovice en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordokcidente de Myslejovice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 79 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Křenůvky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,95 km². Ekde la 1-a de januaro 2016 estis al Křenůvky sekve de malgrandigo de armea spaco Březina almembrigita ankaŭ malgranda katastra teritorio Ostatky u Křenůvek.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1386.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Naturaj arilatoj
Okcidente de la vilaĝo etendiĝas arbaroj de armea spaco Březina.
Wilthen
Wilthen (jen germane, suprasorabe Wjelećin) estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Olivetti
'''Ing. C. Olivetti & C., S.p.A.''' – "prima fabbrica nazionale di macchine per scrivere" (unua nacia fabriko de skribmaŝinoj) – estis fondita de Camillo Olivetti la 29-an de oktobro 1908 en Ivrea (Italio). Ĝi havis 20 dungitojn kaj produktejon de 500 m². La semajna produktokvanto estis proks. 20 maŝinoj. La unua tajpilo de la kompanio, la M1, estis prezentita dum la Universala Foiro en Torino en 1911.
En la komenco la konzerno fabrikis nur kontormaŝinojn; hodiaŭ ĝi estas pliampleksigita per pluraj kompanioj kaj fabrikas multajn produktojn. Konataj produktoj estis i.a. la Divisumma (elektromekanika kalkulilo), la Audit (librotena maŝino) kaj ankaŭ la mekanikaj tajpiloj kiel Lexicon 80 kaj Linea 98. Post la jaro 1970 oni transiris al elektronikaj aparatoj kiel P101, Auditronic A770, A7 kaj TC800. La unua persona komputilo, la M20, estis farita en 1982. La plej gravaj sekcioj nun estas telekomunikado kaj komputiko.
Amt Züssow
Amt Züssow estas komunumaro en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn.
John Latham
John LATHAM (naskiĝis la, mortis la ) estis angla kuracisto, naturalisto kaj aŭtoro.
Stikso
Laŭ helena mitologio Stikso (hel. Στύξ "malamo") estas unu de la subteraj riveroj kaj rivera diino, filino de la titanoj Oceano kaj Tetiso. Tamen, Higeno asertis ke ŝi estis grava diino, kaj ke ŝiaj gepatroj estis Erebo (mallumo) kaj Nikso (nokto). Stikso personigis la riveron kiu formas la limon inter Tero kaj la subtera regno, Hadeso, ĉirkaŭante ĝin naŭfoje. Aliaj subteraj riveroj estas Aĥerono, Leto , Kokito, Flegetono kaj Eridano, ili enfluis en centran marĉon, nur trapasebla kun la helpo de la pramisto Karono.Laŭ diversaj versioj, la akvo de Stikso igis tiujn, kiuj baniĝis en ĝi, nevundeblajn. Pro tio la patrino de Aĥilo subakvigis lin tie kiam li estis infano, kaj de tiam nenio kapablis vundi lin escepte en la kalkano, per kiu ŝi eltenis la bebon dum la mergado. De tio devenas la esprimon kalkano de Aĥilo, kiu signifas vundebla punkto.
Stikso en mitologio
Laŭ Heziodo ŝi prezidis sian riveron, kiu enfluis inferen, sidante sur ĝia fonto, en Arkadio. Ŝi estis la plej maljuna kaj plej respektata el la oceanidinoj, kaj naskis kvar infanojn per Palaso: Niko (venko), Krato (povo), Bia (perforto) kaj Zelo (rivaleco). Al tiu listo, Higeno aldonis Skilon, la mara monstro. Aliaj verkistoj, kiel Apolodoro, eĉ nomis Persefonon filino de Zeŭso kaj Stikso, anstataŭ Demetra, por pli rilatigi ŝin kun la subtera mondo. Paŭzanio asertis ke ŝi ankaŭ naskis Ekidnon, kun Piraso.
Dum la Titanomakio (milito inter la olimpaj dioj kaj la titanoj) Stikso obeis sian patron kaj estis la unua kiu proponis sian helpon al Zeŭso. Rekompence, li multege honoris ŝin, akceptis esti akompanata de ŝia idaro kaj establis la sakrecon de ŝia nomo. De tiam, grekaj dioj, kiuj ĵuris je Stikso, nepre devis plenumi sian ĵuron, alie ili perdus sian voĉon dum naŭ jaroj, kaj estus elpelitaj el la diaj kunvenoj kaj bankedoj. Se tiuj, kiuj perfidis iliajn ĵurojn je Stikso estis mortemaj, la puno povus esti eĉ pli kruela. Ekzemple, pro tion fari, la aloadoj restis por ĉiam ligitaj inter ili per ilia dorsoj, kaj vivis ekde tiam en obskura kaj venta angulo de Hadeso, sub la rigardo de Stikso, kiu senhalte memorigas ilin pri la neplenumita promeso.
Eĉ Zeŭso estis devigita obei tiajn ĵurojn: kiam li promesis al Semela ĉion kion ŝi petus, kaj tio estis montriĝi je lia plena splendo, Zeŭso ne povis eviti tion fari, eĉ sciante ke tio mortigus sian amatinon. Ankaŭ Helio permesis al Faetono stiri la sunan ĉaron ĉar li tion ĵuris je Stikso, kvankam li sciis ke tio kaŭzos la morton de sia kara filo.
Stikso en kristana literaturo
Stikso restis kiel infera loĝantino en kristanaj rakontoj, elstare en La Divina Commedia de Dante kaj La Perdita Paradizo de John Milton. En tiu lasta verko, Karono kondukas la animojn de ĵusmortintoj tra la akvoj de Stikso, kvankam kaj laŭ Dante kaj laŭ la helena mitologio, la rivero tra kiu li boatas estas Aĥerono. Dante priskribas Stikson kiel la kvina cirklo de Infero, kie Flegiaso, kaj la koleruloj kaj avaruloj, suferas en ĝiaj kotaj akvoj por ĉiam.
Frankfurta Bestoĝardeno
La Frankfurta Bestoĝardeno estas la bestoĝardeno de Frankfurto, Germanio. Ĝi enhavas ĉirkaŭ 4,500 animalojn el pli ol 450 specioj ĉe pli ol 13 hektaroj. La bestoĝardeno estis fondita en 1858 kaj estas la dua plej malnova bestoĝardeno en Germanio. Ĝi kuŝas en la orienta parto de Innenstadt (Frankfurt am Main) (interna urbo). Bernhard Grzimek estis direktoro de la bestoĝardeno post la Dua Mondmilito el 1945 ĝis 1974.
Renesanca Latino
Renesanca Latino estas nomo donita al la distinga formo de latina stilo disvolvigita dum la Eŭropa Renesanco en la 14-a ĝis 15-a jarcentoj, partikulare fare de la movado de Renesanca Humanismo.
Frankfurta Bestoĝardeno
La Frankfurta Zoologia Societo (FZS) estis fondita en 1858 de civitanoj de Frankfurto por starigi la Zoologian Ĝardenon, kiun ĝi funkciigis ĝis la Unua Mondmilito.
La urba konsilantaro poste atribuigis al si respondecon por la bestoĝardeno ĝis 1950, kiam la FZS denove iĝis la asocio por la disvolvigo de la bestoĝardeno. Zoo de Frankfurto estas malfermita ĉiutage de 9:00 a.m. ĝis 7:00 p.m.
Renesanca Latino
La intenco estis purigi la latinan lingvon rigardante al la Ora Epoko de la Latina literaturo, kaj speciale al Cicerono en prozo kaj al Virgilio en poezio, kiel la arbitroj de latinlingva stilo. Ili abandonis la uzadon de la sekvenco kaj de aliaj akcentaj formoj de metriko, kaj klopodis anstataŭe revivigi la grekajn formatojn kiuj estis uzitaj en la latinlingva poezio dum la romia periodo. La humanistoj kondamnis la grandan korpuson de la literature en mezepoka latino kiel "Gotika" — por ili, termino negativa — kaj kredis anstataŭe ke nur antikva Latino el la Romia periodo estis "reala Latino".
La Renesanco dum mallonge plifortigis la postenon de Latino kiel parolita lingvo pro sia adoptado fare de la Renesancaj Humanistoj. Ofte estritaj de membroj de la klerikaro, ili estis kortuŝitaj pri la akcelitaj dismuntado de restoj de la klasika mondo kaj la rapida perdo de ties literaturo. Ili baraktis por konservi tion kion ili povis kaj por restaŭri al Latino tia kia ĝi estis kaj enkondukis la praktikon produkti reviziitajn eldonojn de la literaturaj verkoj kiuj restis komparante survivantajn manuskriptojn. Je la 15-a jarcento ili estis anstataŭante la Mezepokan Latinon per versioj subtenitaj de la fakuloj de la ĵus aperintaj universitatoj, kiuj klopodis per sia fakuleco malkovri kia la klasika lingvo estis estinta.
Cao Yu
CAO Yu (naskiĝis en 1910, mortis en 1996) estis ĉina verkisto de dramoj. Multaj opinias, ke li estis la plej grava ĉina dramisto en la 20-a jarcento.
Precipe danke al Cao Yu la moderna ĉina huaju (parolata teatro) fariĝis grava por la ĉina literaturo en la 20-a jarcento.
9087 Neff
9087 Neff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa verkisto Vladimír Neff (1909–1983) kaj en honoro de ties filo Ondřej Neff, verkisto de sciencfikcio.
Antal Visegrády
Antal Visegrády [viŝegrAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Visegrády Antal estas hungara universitata instruisto.
Biografio
Antal Visegrády maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1968, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Pécs en 1973. Post la diplomo li tuj havis juran postenon en juĝejo. Li laboris en la universitato kiel asistanto (1975-1978), poste lektoro, inter 1985-1995 docento, pli poste profesoro. Ekde 1996 li estas ankaŭ katedrestro, ekde 2013 vicdekano. Intertempe li kandidatiĝis en 1984, en 1999 li doktoriĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. La habilitiĝo okazis en 1994. Li ricevis premiojn inter 2007-2016.
Bagnes
Bagnes estas komunumo en la distrikto Entremont en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 7807 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. Ĝia ĉefloko estas Le Châble.
Geografio
La komunumo Bagnes situas en franclingva Suba Valezo. La komunumo estas laŭ areo la plej granda komunumo de Kantono Valezo kaj post Glaruso Sudo kaj Davos la tria plej granda komunumo de Svislando. La komunumo etendiĝas en la Valo de Bagnes, tra kiu fluas la orienta brako de la rivero Dranse, kiu fontas el Mont-Durand-Glaĉero en sudo de la komunumo kaj trafluas la baraĵlagon Lago de Mauvoisin. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Bontachiesse, Bruson, Champsec, Fionnay, Fontenelle, Le Châble, Le Cotterg, Le Fregnoley, Les Places, Le Sapey, Lourtier, Mauvoisin, Mayens de Bruson, Médières, Montagnier, Prarreyer, Sarreyer, Verbier, Versegères kaj Villette.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 282,26 km², de kiuj 15,3% estas kovritaj de arbaro, 11,7% servas por agrikulturo kaj 2,1% por setlado. Pli ol 70% de komunuma teritorio konsistas el altmontara decerto kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bagnes limas en nordo al Saxon, Riddes kaj üNendaz, en oriento al Hérémence kaj Evolène, en sudo al Bionaz (Italio) kaj Ollomont (Italio), kaj en okcidento al Bourg-Saint-Pierre, Liddes, Orsières, Sembrancher kaj Vollèges.
Trafiko
Al Bagnes kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 204 de Martigny tra Sembrancher. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A9 situas en distanco de proksimume 20 km en Martigny. Al Le Châble kondukas mallarĝspura fervojo ek de Martigny. De Le Châble poŝtaŭtolinioj kondukas al Bruson, Fionay, Lourtier, Mauvoisin kaj Verbier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bagnes datiĝas el la jaro 1150 kiel Banie. Bagnes apartenis dum mezepoko al la Grafolando Savojo. En la jaro 1150 ĝi estis akirita de la Abatejo Saint-Maurice kaj post la konkero fare de la Valezaj Dekonoj en la jaro 1475 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 ĝi apartenis al la Abatejo Saint-Maurice. Ek de 1798 ĝi apartenas al la Distrikto Entremont. En la jaro 1844 en Corberaye okazis sanga konflikto inter konservuloj kaj radikalujoj. Ĝis 1957 la komunumo Bagnes estis federacio de vilaĝoj, kiuj estis nomitaj sekcioj aŭ kvartaloj. Ankoraŭ ĝis 1971 la membroj de la komunuma konsilio reprezentis siajn sekciojn.
Irigny
Irinio (fr: Irigny, arp: Irinyí) estas komunumo de Francio. Ĝi lokiĝas en Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝis la Franca Revolucio (en 1789), la arĥiepiskopo de Liono estis la estro de Irinio. 1790-e, la unua urbestro nomiĝis Pierre Guillot
Irigny ĝemeliĝis kun.
Vaŝingtona Bestoĝardeno
Vaŝingtona Bestoĝardeno (National Zoological Park komune konata kiel National Zoo) estas unu el la plej malnovaj bestoĝardenoj en Usono, kaj kiel parto de la Smithsonian Institution, estas senpaga. Fondita en 1889, ties celo estas unuarangi laŭ animala zorgo, scienco, edukado, elteneblo, kaj vizitesperto. La National Zoo havas du areojn. La unua estas 163akrea urba parko situanta en nordokcidenta Vaŝingtono kiu estas je 20 minutoj el National Mall per Metroo al la stacio Woodley Park (WMATA stacio), aŭ el stacio Cleveland Park. La alia areo estas pli granda 3,200akrea ejo nome Smithsonian Conservation Biology Institute (SCBI; iam konata kiel Conservation and Research Center) en Front Royal (Virginio). SCBI estas nepublika loko dediĉita al trejnado de pornaturaj profesiistoj en konservada biologio kaj al bredado de raraj specioj pere de naturaj rimedoj kaj de helpata reproduktado. La National Zoo estas membro de la Association of Zoos and Aquariums (AZA).
Kune ambaŭ ejoj enhavas 2,000 animalojn el 400 diferencaj specioj. Ĉirkaŭ unu kvinono el ili estas endanĝeritaj aŭ minacitaj. Plej specioj videblas ĉe la areo de Rock Creek Park. Plej bone konataj loĝantoj estas grandaj pandoj, sed la bestoĝardeno estas hejmo ankaŭ de birdoj, simioj, grandaj felisedoj, aziaj elefantoj, insektoj, amfibioj, reptilioj, akvobestoj, malgrandaj mamuloj kaj multaj pliaj. La ejo SCBI estas hejmo de inter 30 kaj 40 endanĝeritaj specioj depende el reserĉa neceso kaj rekomendoj el la Bestoĝardeno kaj el la konservada komunumo. La National Zoo, kiel parto de la Smithsonian Institution, ricevas federalan helpon.
La National Zoo malfermiĝas ĉiutage de la jaroj escepte la 25a de decembro (Kristnasko). La zoo estas malfermita ĉiutage de 10:00 a.m. ĝis 5:30 p.m.
Miklós Köllő (skulptisto)
KÖLLŐ Miklós [koeloe miklOŝ] estis hungara skulptisto naskita la en vilaĝo Gyergyócsomafalva kaj mortinta la  en Budapeŝto.
Kariero
Miklós Köllő pristudis arton en Munkeno kaj Budapeŝto. Komence li skulptis konstruaĵdekoraciajn skulptaĵojn. Liaj plej konataj kreaĵoj estas: Petőfi (Sighişoara), Kossuth (Târgu Mureş), János Garay  (Szekszárd). Li mortigis sin pro familia tragedio.
Dokumento
Dokumento laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "skribaĵo aŭ signifa objekto, kiu servas kiel pruvo kaj atesto". Temas do pri aĵo, kiu enhavas informon ordinare konscie lasitan de homo.
Konsiderataj laŭ sia enhavo kaj eldonmaniero, konataj dokumentspecoj estas:
Konsiderataj laŭ sia materia konservo, la samaj dokumentoj povas aperi:
Ĉapelpinglo
Ĉapelpinglo estas ornama pinglo por teni ĉapelon. Dum la 1800-aj jaroj ĝi estis grava parto de vestaro de la virinoj kaj ankoraŭ en la 1900-aj jaroj.
Citruso
Citruso estas genro de pluraj florhavaplantoj (angiospermoj) en la familio rutacoj kiu devenas de subtropika sudorienta Azio. La genro enhavas speciojn, kaj multajn naturajn kaj homfaritajn hibridojn. Citruso inkluzivas komerce gravajn plantoj kiuj produktas fruktojn kiel oranĝo, citrono, grapfrukto, limeo, limedo, mandarino, pampelmuso k.a. La termino Citrusplanto aŭ pli simple citruso pli vaste ampleksas ne nur tiujn plantojn de la propra genro sed ankaŭ aliajn parencajn kiel Ponciruso, Atalantia, k.a.
La genro Citrus estas indiĝena el Suda Azio, Orienta Azio, Sudorienta Azio, Melanezio, kaj Aŭstralio. Variaj citrusaj specioj estis uzataj kaj aldomigataj fare de indiĝenaj kulturoj en tiuj areoj ekde antikvaj epokoj. El tie ties kultivado etendiĝis al Mikronezio kaj Polinezio pere de la Aŭstronezia etendo (ĉirkaŭ 3000–1500 a.K.); kaj al Mezoriento kaj la Mediteranea Maro (ĉirkaŭ 1200 a.K.) pere de la olibana vojo, kaj antaŭen plue al Eŭropo kaj Ameriko.
Arbo
Tiuj plantoj estas grandaj arbustoj aŭ malgrandaj ĝis modergrandaj arboj, kiuj povas atingi 5 ĝis 15 m de alteco, kun dornohavaj branĉoj kaj alterne aranĝitaj ĉiamverdaj folioj kun liniaj bordoj. La floroj estas solecaj aŭ en malgrandaj korimboj, el kiuj ĉiu floro havas 2 ĝis 4 cm de diametro, kun kvin (rare kvar) blankaj petaloj kaj nombraj stamenoj; ili estas ofte tre forte odoraj, pro la enhavo de esencaj oleoglandoj.