cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vilma Sindona Eichholz
Vivo
Vilma Eichholz vojaĝis al Srilanko dum la jaro 1979 kaj pri siaj tieaj spertoj eldonis 12-paĝan libreton: Impresoj de esperantistino en Srilanko. (Ontario, 1979). Ŝi estis verŝajne la unua eksterlanda esperantisto vizitanta la azian insullandon. El ŝia agado tie rezultis la naskiĝo de la kerno de la srilanka esperanta movado kaj la fondo de Esperanto-Centro Srilanka en Nugegoda, fare de Daniel Balasingham Jesudason, lernanto de s-ino Eichholz.
En la 1990-aj, post la fino de la soveta bloko, ŝi instruis Esperanton i.a. en Kaliningrado (iama Kenigsbergo en Orienta Prusio).
Verkoj
Ŝi verkis kompleksan rektmetodan kurson por infanoj, En novan mondon (1984), kaj anglalingvan broŝuron pri justa dulingveco en Kanado (1982), kompilis kun sia edzo Rüdiger Eichholz la ampleksan artikolaron Esperanto in the Modern World (Esperanto en la moderna mondo) (1982), kaj kreis instruajn kartludojn. Ŝi multe subtenis la terminarajn laborojn de la edzo kaj ekzemple reviziis la malneton de la Esperanta Bildvortaro (aperinta en 1988). Ŝi ankaŭ mem verkis pri "neologismoj" kaj pri "seksa diskriminacio" en Esperanto. Krome ŝi subtenis sian edzon pri la eldonaĵoj de Esperanto Press.
Ŝi estis dumviva membro de Universala Esperanto-Asocio kaj delegito pri ĝardenkulturo.
Zelený (apartigilo)
Zelený povas esti:
Flug-aso
Flug-aso (batal-aso) estas tiu piloto, kiu posedas eksterordinarajn kapablojn rilate al flugado. La nocio estas uzata ĉefe por ĉaspilotoj, malofte pri artflugistoj aŭ flugpioniroj. Flug-aso estas aviada militisto kiu supozeble forpafis kvin aŭ pliajn malamikajn aviadilojn dum aeraj kombatoj.
La nocion oni ekuzis pri la franca Adolphe Pégoud, post kiam li venkis kvin germanajn pilotojn dum la unua mondmilito, en aerbatalo.
La plej sukcesa flugaso dum la unua mondmilito estis Manfred von Richthofen, kun 80 batalvenkoj. Sed la plej sukcesa flug-aso ĝenerale estas Erich Hartmann (352 venkoj).
(134509) 1999 FC8
(134509) 1999 FC8 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,223873 AU, tie estas 33,491 milionoj da km.
Hradiště (distrikto Domažlice)
Hradiště (Hradist, en la jaroj 1939 ĝis 1945 Radisch) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en Regiono Plzeň. Ĝi troviĝas prokismume 10 km nordoriente de Domažlice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/183. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Memorindaĵoj
En la municipo troviĝas kapelo de sankta Venceslao el la jaro 1891 kaj monumento al falintoj en la unua mondmilito.
NGC 5338
NGC 5338 (aliaj indikoj — UGC 8800, MCG 1-35-48, ZWG 45.132, PGC 49353) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sommerkahl
Sommerkahl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Karlsruhe
Karlsruhe estas eksterdistrikta urbo en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Fine de ĝi havis  loĝantojn. La Federacia Konstitucia Kortumo de Germanio havas sian sidejon en la urbo.
La urbo estis fondita en 1715 per margrafo Karlo la 3-a Vilhelmo laŭ la planoj de arkitekto Friedrich Weinbrenner. En la centro troviĝas la margrafa kastelo. De ĝi eliras ĉiuj stratoj kvazaŭ radioj el la suno. Pro tiu aspekto de Karlsruhe portas la kromnomon "ventumila urbo".
La urbo havas tre efikan tramsistemon, kiu uzas la saman traklarĝon kiel la federaciaj trajnoj. Tiuj "tramtrajnoj" de Karlsruhe ligas la tutan regionon ĝis Mannheim, Heidelberg.
La urbo estas administra centro de samnoma distrikto, al kies teritorio la urbo mem tamen ne apartenas.
La Federacia Konstitucia Kortumo de Germanio havas sian sidejon en la urbo. La plej granda universitato de la urbo estas la Karlsruhea Instituto de Teknologio.
Esperanto en Karlsruhe
Laŭ la Enciklopedio de Esperanto la unua Esperanto-grupo en Karlsruhe estis fondita en la jaro 1905.
En 1930 Germana Asocio de Nacionalstenografio okaze de sia kongreso en Karlsruhe, organizis Intersteno-ekspozicion kaj paroladojn pri utileco de Esperanto.
En 1965, SAT tie okazigis sian 38-an Kongreson.
La germana sekcio de la Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE) fondiĝis en 1992 en Karlsruhe, dum la Katolika Tagaro, kiun sume vizitis centmilo da partoprenantoj. Estis mesoj kaj prelegoj en Esperanto.
En Karlsruhe estas loka Esperanto-grupo, kiu post ioma paŭzo revigliĝis en printempo 2008. En orienta urboparto estas strato nomata "Zamenhofstraße". Krome ekzistas ponto nomata Esperanto-Brücke super la strato Pulverhausstraße en la urboparto Grünwinkel.
Kiesen (stacidomo)
Kiesen estas fervoja stacidomo en Kiesen, Svislando.
Sidera tempo
Sidera tempo, nomita ankaŭ stela tempo, estas la tempo mezurita de la diurna movado ŝajna de la verna ekvinokso, kiu alproksimiĝas, kvankam sen esti identa, al la movado de la steloj. Ĝi diferenciĝas en la precesio de la verna ekvinokso rilate al la steloj.
Pli precize, la sidera tempo difiniĝas kiel horarangulo de la Verna punkto. Kiam la verna ekvinokso venas al la loka meridiano, la loka sidera tempo estas 00.00.
Corrado Tavanti
Corrado TAVANTI (naskiĝis en 1919, mortis la 13-an de decembro 1995 en Le Locle, Svislando) estis svisa esperantisto. Li lernis Esperanton kiel emerito, kaj - aŭtorinte sukcesajn radiodramojn en la franca kaj itala - ekverkis en ĝi pro instigo de Henri Vatré. Lia krimromano Varmas en Romo gajnis la premion Argus de LF-koop (1982), aperis libroforme en 1986 kaj eldoniĝis centmilope en hungara traduko (1988). En 1990 sekvis ĝin Tiu toskana septembro (kun István Ertl). Lia romano Tiu damna atenco ĉe la "Tri Fazanoj" restas manuskripta.
Kanina
Kanina estas la nomo de pluraj lokoj:
Kerstin
Kerstin estas virina individua nomo.
Deveno kaj Signifo
Kerstin estas skandinava modifigo de Christiane. Kerst estas per Metatezo estiĝinta formo de „Christ“ aŭ Kristo. Do, Kerstin signifas kristanino, difidelulino aŭ sanktoleitino.
Nomtago
24-a de julio
Johano Aŭrato
Jean DORAT (1508-1588) (* Limoĝo, en la 3-a de aprilo 1508 - Parizo, en la 1-a de novembro 1588) estis franca klasika filologo, poeto, erudiciulo, helenisto kaj humanisto. Post studi en la Kolegio de Limoĝo, li estis kondukita al Parizo por prezentiĝi antaŭ la reĝo Francisko la 1-a, kiu faris lin protektanto kaj edukanto de siaj armilpaĝioj, kaj li rapide akiris grandegan reputacion kiel klasika erudiciulo.
Biografio
Kiel privata zorganto en la domo de la franca diplomato Lazare de Baïf (1496–1547) li havis la junan Jean Antoine de Baïf (1532-1589) kiel sian lernanton. Dorat fariĝis direktoro de la Kolegio de Coqueret, kie, li havis inter sia lernantaro Pierre de Ronsard, Remy Belleau (1528-1577) kaj Pontus de Tyard (1521-1605). Joachim du Bellay estis aldonita al ĉi tiu grupo far Ronsard, kaj ĉi tiuj kvin poetoj, sub la direktado de Dorat, formis societon por la reformo de la franca lingvo kaj literaturo. Ili pligrandigis tiun numeron al sep dank'al iniciato de la dramaturgo Étienne Jodelle (1532-1573), kaj tiele ili eknomis sin La Plejado, imitante la sep grekaj poetoj el Aleksandrio.
La elektado de Dorat kiel ĉefpoeto montris lian personan influon, kaj la estimo atribuita al la erudicio al kiu ili estis enkondukitaj, sed, kiel verkisto de francaj versoj li estas la malplej grava el la sep. Dum tiu tempo, li formis ĉirkaŭ sia persono speco de akademio, kie li stimulis la studentojn en sia pasia studo de la poezioj kaj grekaj kaj latinaj. Li mem senĉese skribadis en tiuj du lingvaĵoj, kaj li estis nomita "la moderna Pindaro". Lia influo etendiĝis krom la frontlimoj de sia lando, kaj li famiĝis kiel klerulo en Anglio, Italio kaj Germanio.
En 1556, li estis nomumita profesoro pri la greka en la Reĝa Kolegio. En 1567, li abdikis la postenon favore al sia nevo Nicolas Goulu. La reĝo Karlo la 9-a titolis lin "poeta regius" (la poeto de la reĝo). Lia verkaro estis la mirindaĵo de lia epoko; oni diras ke li komponis pli ol 15,000 versoj latinaj kaj grekaj. La plejn bonajn li publikigis en Parizo, en 1586. Tie li mortis, post supervivi ĉiujn siajn plej brilajn lernantojn de la Plejado, escepte de Pontus de Tyard.
Liaj Œuvres poétiques en la originalo de Jean Dorat eldoniĝis en 1875, entenante biografiajn rimarkojn kaj bibliografion far la erudiciulo Charles Joseph Marty-Laveaŭ (1823-1899).
Oni kreditas al Dorat la elvolvigo de la klako en la franca teatro, kie profesiaj aplaŭdantoj pagiĝas por garantio de la sukceso (aŭ alikaze ili mokfajfas por certigi la fiaskon) de certaj teatraĵoj, dramaturgioj kaj aktoroj.
Saint-Mariens - Saint-Yzan (stacidomo)
Saint-Mariens - Saint-Yzan estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Saint-Mariens - Saint-Yzan, situanta en  Saint-Yzan-de-Soudiac, apud Saint-Mariens, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Dentego
Dentegoj troviĝas ekz. ĉe la elefantoj kaj ĉe ties formortintaj parencoj (mamuto, mastodonto ktp.), la dentoj estas ekstreme longegaj incizivoj de la supra makzelo (ĉe mastodontoj eĉ el la suba makzelo). La plej granda dentego de elefanto longis 3,51 m. Ankaŭ la longa dentego de narvalo estas transformiĝinta incizivo. Male al tiu, la dentego de rosmaro formiĝas el la supra kojno. Oni ofte nomas la kojnodentojn de la aproj aŭ la plilongiĝintajn kojnojn de akva kapreolo kiel dentegojn.
vidu: eburo
Elefante
Dudek horoj (filmo)
Ĉe la filmoprodukto ariĝis kremo de la hungaraj filmistoj. Judit Schäffer kreis la filmajn kostumojn.
Historia epoko
La historio estis okazanta en la fruaj 1960-aj jaroj en hungara vilaĝo. Tiam 2 gravaj eventoj okazis: Tial la tasko estis montri pozitivajn historiojn pri la vilaĝa vivo kaj forgesi la tiutempe nomitan "kontraŭrevolucion". Tiun faris parte romano de Ferenc Sántha, kiu verkis pri la vilaĝo kaj menciis ankaŭ la revolucion. Nepre devas mencii, ke tiutempe ne povis aperi verkoj sen permeso de la unusola partio. Oni faris la filmon en Ostoros, la stabo konsistis el kremo de tiutempaj aktoroj kaj filmistoj, eĉ la vilaĝanoj partoprenis en la filmo, do tio ne estis kuliso.
Kiu ne konas tre bone la hungaran historion, tiu ne komprenas la filmon. Kaj la romano, kaj la filmo ne sekvas la historiajn eventojn, el ili estas prezentitaj nur mozaikoj, el kiuj oni devas imagis la tutan historion. Helpi la komprenon la plej gravaj eventoj estas:
Historio
Ĵurnalisto faras raportojn resume dum 20 horoj en vilaĝo. Li volis ekscii, kial okazis pafado en la vilaĝo en 1956? En la vilaĝo vivas 4 gravaj familioj, ili ricevis teron en 1945. Jozjĉo post jaroj iĝis kolĥozestro, Varga iĝis sekreta policano. Li preskaŭ pafis Balogh-on, ĉar li forlasis la partion. Jozjĉo malpermesis frekventadon de Kiskovács en la universitato kaj post la "kontraŭrevolucio" li gvidis la homojn kontraŭ Varga. Li nevole mortpafis Kocsis-on tra la pordo. La truo de la kuglo ankaŭ nun estas videbla. Varga forlasis la vilaĝon, sed en animoj de la vilaĝanoj doloras la vundoj.
Post fino de socialismo la filmo perdis la aktualecon, tio estas nur historia rememoro.
Gralariedoj
Gralariedoj, aŭ laŭ la latina scienca nomo Grallariidae kaj laŭ surlokaj nomoj torororioj aŭ gralarioj, estas familio de malgrandecaj paseroformaj birdoj de subtropikaj kaj tropikaj Centra kaj Suda Ameriko. Ili estas inter 10 kaj 20 cm longaj, kaj estas rilataj al la formikbirdoj, nome Tamnofiledoj, kaj al la Konopofagedoj. Ili estis iam lokitaj en la Formikariedoj, sed studoj dey Rice (2005) kiuj indikis distingan familion estis subtenitaj. Kaj la nordamerika kaj la sudamerika komitatoj de AOU agnoskis tiun familion tuj poste. Tiu familio enhavas probable ĉirkaŭ 50 speciojn en 1 granda kaj kvar malgrandaj genroj.
Priskribo
Tiuj estas arbaraj birdoj kiuj tendencas manĝi insektojn ĉe aŭ proksime de la grundo ĉar multaj estas specializitaj formikomanĝantoj. Plej estas nemultkoloraj aspekte kun nuancoj de (ruĝeca) bruno, nigro kaj blanko. Kompare al aliaj birdoj kiuj specializiĝas en ĉasado de formikoj, tiu familio estas la plej ligita al la grundo. La longaj, povegaj kruroj (kiuj havigas al la birdojn distingan rektan sintenon: rigardu la foton) kaj esence vestiĝa vosto helpas al tiu vivostilo.
Ili demetas du aŭ tri ovojn en nesto en arbo, kiujn ambaŭ seksoj kovas.
Sistematiko
La gralarioj estas sekse monomorfaj; ili similas al la pitoj je tio ke ili estas praktike senvostaj, ili saltetas kiel kelkaj turdoj, kaj estas multe pli facile aŭdi ilin ol vidi ilin – kvankam ties voĉoj povas esti malkutimaj inter paseroformaj.
Specioj
Tipaj gralarioj – tribo Grallariini / subfamilio Grallariinae
Malgrandaj gralarioj – tribo Myrmotherini / subfamilio Myrmotherinae
Reunia Komunista Partio
La Reunia Komunista Partio (franclingve "Parti communiste réunionnais" aŭ "PCR") estas politika partio de Reunio, laŭ komunisma ideologio.
Organizado
PCR estis fondita de Paul Vergès la 17-an kaj 18-an de majo 1959 kiam la Franca Komunista Partio (PCF) instigis siaj transmarajn sekciojn al kompleta sendependiĝo de ĝi.
Ĝi estis estrata de sia fondinto ĝis en februaro 1993. De tiam ĝia ĉefsekretario estas Élie Hoarau. Inter ĝiaj lastaj estroj estas Pierre Vergès, la filo de la fondinto, kaj ĝis en 2012 Huguette Bello.
Ĝia gazeto estas la taggazeto Témoignages, fondita de Raymond Vergès en 1944. Ĝi estis des pli utila al la partio ĉar la partio estis malpermesita sur televidkanaloj per la Office de radiodiffusion télévision française dum dek kvin jaroj ekde la mezo de la jardeko de 1960.
Programoj
La programoj de la partio estis komence aperte aŭtonomismaj. Ĝia unua kontraŭulo estis tiam la eksa ĉefministro Michel Debré elektita en 1963 deputito de la 1-a distrikto de la insulo. Tiu lasta estus ekloĝinta sur la insulo ĝuste por batali kontraŭ tio, kion la dekstro prezentis kiel riskon de sendependiĝa drivo de PCR kvankam ĝi nomis sin « departementisma ». Sur tiu temo, ĝi akiris la subtenon de la socialistoj kiel Albert Ramassamy, ankaŭ departementismaj.
La lasta kongreso okazis en 1980. Nuntempe, la ĉefa temo de la partia programo ne plu estas aŭtonomeco de la insulo, se tio ne estas energia aŭtonomeco.
Rilatoj kun la Franca Komunista Partio
Rapide la du movadoj diverĝis. Tio esprimiĝis ekde la fonda kongreso de PCR, la franca partio malaprobis la volon esprimitan tiam de Paul Vergès krei plilarĝigitan fronton arigantan la homojn favorajn al sociala kaj ekonomia progreso malfermita al ne-komunistoj. Pli ĝenerale, la du partioj malsame reagis al la evoluo de la internacia kunteksto: PCR kondamnis senambigue la invadon de Ĉeĥoslovakio fare de la trupoj de la Pakto de Varsovio, kiam la reago de PCF kaj de plej multaj komunistaj partioj en la mondo estis pli duba.
En 2007, la partio subtenis la kandidaton Marie-Gerorge Buffet en la prezidenta baloto kaj la deputitino de PCR partoprenis al la Frakcio Demokrata kaj Respublikana Maldekstro. En 2009, Élie Hoarau estis elektita eŭropa deputito de la transmara distrikto (Hindioceana sekcio), kaj estis la 5-a franca eŭropa deputito sidanta en la Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj (GUE/NGL) kun la kvar deputitoj de Fronto de Maldekstro. Li demisiis en januaro 2012 kaj estis anstataŭigita de lia sekvanto sur la listo, Younous Omarjee.
György Kúnos
György Kúnos [djordj kUnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kúnos György, angle George Kunos estas hungara-usona kuracisto, farmakologo, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1995). Li estas nepo de Ignác Kúnos.
György Kúnos naskiĝis la  1942 en Budapeŝto.
Biografio
György Kúnos frekventis kuracistan universitaton en Budapeŝto inter 1960-1966. Komence li eklaboris en la universitata hospitalo, sed en 1971 li forlasis la landon kaj li translokiĝis al Montrealo. Ankaŭ tie li doktoriĝis post 2 jaroj, poste li parte esploris, parte instruis. En 1987 li translokiĝis al Usono kaj li laboris en farmacia instituto. Inter 1992-2000 li instruis en universitato. Li okupiĝas precipe pri trodikiĝo, efiko de alkoholo ĉe homoj, kardiovaskula sistemo, metabolo. Li ricevis premion en 2005, medalon en 2008.
Arksekundo
Arksekundo, aŭ angula sekundo, estas mezurunuo de angulo, egala al 1/3600 de (angula) grado aŭ 60-ono de angula minuto. Esprimite per la SI-unuo por angulo, unu sekundo egalas al ĉirkaŭ 4.8481368 mikroradianoj. La simbolo por angula sekundo estas ″ (la colsigno, la indica supra strekoparo, U+2033), ofte konfuzata kun duobla rekta citilo.
En astronomio unu el ĝiaj subunuoj estas tre ofte uzata: la milono de arksekundo: mas.
Kavaliro
En la Romia Imperio la kavaliroj (latine: eques, pluralo equites) estis civitanoj apartenantaj al tiu el la tri ordoj, kiu estis meza inter la pleba kaj la patricia.
Iam kavaliro (latine caballarius) estis surĉevala batalanto, kiu sekvis nobelon, aŭ nobelo, kiu sekvis reĝon. En multaj kulturoj ĝi estis la malplej alta ŝtupo de nobeleco.
Nun kavaliro estas persono, kiu havas reĝan rekonon kaj normale apartenas al kavalira ordeno. En Britio kaj iuj landoj de la Komunumo de Nacioj la kavaliro estas nomata Siro. La kavalirino estas kutime Damo.
Fronteras
Fronteras estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Fronteras. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26027. Fronteras signifas en la hispana "Landlimoj".
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8639 loĝantojn. El tiuj estis 4467 viroj kaj 4172 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2839,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1120 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 428 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 17 °C.
NGC 5339
NGC 5339 (aliaj indikoj — MCG -1-35-18, MK 1363, IRAS13513-0741, PGC 49388) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fronteras
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4845 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4670 scipovis legi kaj skribi kaj 173 personoj estis analfabetoj. Do 3,57 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 6721 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 108 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,61 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
En la regiono kie hodiaŭ estas la ĉefurbo de la komunumo vivis la etno de la opatoj. En 1645 al la regiono venis pastroj kaj Marcos del Río fondis la misiejon kun la nomo "Santa Rosa de Corodéhuachi" Daŭre okazis atakoj de la indiĝenoj, kiel preskaŭ en la tuta nordo de Sonora. La kolonia registaro do daŭre devis havi soldatejojn en tiuj regionoj, por kontraŭbatali la indiĝenojn.
Tago de Kriptologio
Tago de Kriptologio (pole: Dzień Kryptologii) – festo celebrata la 25-an de januaro, fiksita en 2007 de Matematika kaj Komputada Fakultato de Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań. Starigo de la festo okazis en la 75-an datrevenon de la rompo de ĉifro de la germana ĉifranta maŝino Enigma, uzata komerce en la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento. Tion faris la 14-an de decembro 1932 tri polaj matematikistoj kaj kriptologoj, diplomitoj de Matematika-Naturscienca Fakultato de UAM: Marian Rejewski, Jerzy Różycki kaj Henryk Zygalski, tiutempe laborantaj en Ĉifr-Oficejo de Ĉefa Stabo de Pola Militistaro. Tiu ĉi tago estas esprimo de omaĝo al la tri sciencistoj kaj diplomitoj de UAM, kiuj per sia atingo kontribuis al postaj sukcesoj de Aliancanoj en batalo kun hitleranoj dum la dua mondmilito kaj samtempe al limigo de nombro da mortaj viktimoj. Historiistoj de la dua mondmilito asertas, ke ilia atingo mallongigis la militon je 3 jaroj. Unu militjaro signifis 10 milionojn da viktimoj, do la rompo de la Enigma povis savi ekziston de ĉ. 30 mln. Ĝuste poloj kreis la fundamenton de ĉifrado, pri kio ili povis montri sian kontribuon nur en la 70-aj jaroj. Britoj oficiale rekonis ilian kontribuon post aliĝo de Pollando al NATO en 1999.
En 2000 ili ricevis postmorte, unu el la plej altaj polaj civilaj distingoj, la Ordenon de Blanka Aglo. La 25-a de januaro 2008, „Tago de Kriptologio”, komencis ciklon de ĉiujaraj lekcioj de ilia nomo pri komputado, al kies kreo ili signife kontribuis. Dum la tago, antaŭ inaŭguro de lekcioj, okazas solena meto de floroj antaŭ monumento al la kriptologoj, troviĝanta fronte al la Kultur-Centro „Zamek” (Kastelo), kie dum antaŭmilita periodo estis Matematik-Naturscienca Fakultato de UAM. La monumento estis malkovrita la 10-an de novembro 2007.
Hipobromita acido
Hipobromita acido aŭ HBrO estas malforta, malstabila acido, ankaŭ konata kiel bromanolo kaj bromohidroksido. Ĝi okazas en akvaj solvaĵoj kaj posedas kemiajn kaj fizikajn proprecojn tre similaj al tiuj de hipoklorita acido.
En akvaj solvaĵoj, hipobromita acido parte dissociiĝas en anjono OBr− kaj la kationo H+. Samkiel la acido, la saloj hipobromitoj estas malstabilaj kaj kiam vaporigita aŭ bolita ĝis sekeco, ili suferas misproporcian reakcion, estigante la respektivan "bromatojn" kaj la bromidajn salojn.
Ĝeneralaĵoj
Kiam pura bromo aldoniĝas en akvon, ĝi estigas hipobromitan acidon kaj hipobromitan acidon (HBr):
Br2 + H2O HOBraq + HBraq
Por dislokigi la ekvilibron dekstren, oni uzas eksceson de Hidrarga oksido (HgO), por estigi hipobromidon de hidrogeno:
'''
Hipobromita acido dissociiĝas en akva solvaĵo laŭ la jena reakcio:
HOBraq OBr−aq + H+aq K=2.06 x 10−9at 25 °C
HOBr uzatas kiel blankigilo, oksidanto, senodorigilo, kaj seninfektigilo, pro ĝia kapableco mortigi la ĉelojn de multaj patogenoj. La kombinaĵo estas generita en varmsangaj vertebrorganismoj, ĉefe en la eozinofiloj, kiuj produktas ĝin per agado de la "eozinofila peroksidazo", iu enzimo kiu prefere uzas bromidojn. Bromidoj ankaŭ uzatas en varmaj banujoj kaj "maldikigaj stacioj " kiel ĝermocida agento, uzante la agon de oksidiga agento por generi hipobromiton laŭ simila maniero al la peroksidazo en eozinofiloj. Ĝi estas aparte efika kiam uzatas en kombinado kun substancoj prezentaj samajn strukturojn aŭ familion.
Reakcioj
Hipobromita acido formiĝas per reakcio inter la "natria bromido" kaj la hipoklorita acido, rezultante produktadon de aktiva biocido kaj la maldanĝera natria klorido kiel flanka substanco, laŭ la reakcio :
NaBraq + HOCL → NaCl + HOBr
Historio
En 1826, Antoine-Jérôme Balard (1802-1876), en siaj originalaj memoraĵoj pri la malkovro de la bromo, publikigis ke kiam la bromakvo estas miksata kun alkaloj kaj teralkaloj, per dissolvado aŭ suspensiaĵoj, la odoro kaj la koloro de la bromo malaperas, oksigeno ne eliĝas, kaj se oni aldonas malfortan acidon al la solvaĵo, la bromo liberiĝas. Laŭ Balard, la bromo estigas, per ĉi-tiuj oksidoj, analogan kombinaĵon al la tiam nomataj kloridoj de kalcio aŭ natrio.
Multaj aliaj kemiistoj, ĉefe Carl Jacob Löwig (1803-1890), Carl Julius Fritzsche (1740-1793) kaj Gay-Lussac (1778-1850), menciis la preparmanieron de la blankiga salo el bromo kun la alkaloj, akuzante la ekzistadon de la hipobromita acido. Verdire, Gay-Lussac aseris ke ĉi tiu oksido estas preparebla en la gasa stato per ago de la bromo kun seka hidrarga oksido, tamen, Teofilo Julio Peluzo (1807-1867) montris ke la gaso tiam produktita estis oksigeno. Tamen, nia kono rilate la proprecojn de ĉi tiu bromoksido estas tre limigita, tiom ke Jöns Jakob Berzelius (1779-1848) iam asertis ke ĝia ekzistado estis necerta.
Löwig plenumis plurajn esplorojn pri marĉakvoj riĉaj en magnezia bromido. Poste eliminado de la kloro, li injektis klorgason en la solvaĵon. Dum tiu procezo, nova substanco elmergiĝis: bromo. Löwig izolis la bromon per ekstraktado kun etero kaj sekva distiliĝo. Tamen, la franca kemiisto Balard, malkovris la bromon en ekstraktaĵo de maralgoj el kiu li forigis la kloron. Balard disvolvis industriajn metodojn por izolo de pluraj saloj el maralgoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Bromoform-2D.png| Bromoformo Bromothymol-blue-2D-skeletal.png| Bromotimolbluo 3,5-Dibromo-L-tyrosine.svg| Dubromotirozino Tetrabromoethane.png| Kvarbromoetano Tetrabrommethan.svg| Karbona Kvarklorido N-Bromosuccinimide.svg| '''n-bromo sukcenimido''' Cavendish_Henry_signature.jpg| Henry Cavendish (1731-1810) St_getraudis_neustadt3.JPG| Karlo Fritŝio (1740-1793) Gaylussac.jpg| Gay-Lussac (1778-1850) J%C3%B6ns_Jakob_Berzelius.jpeg| Jöns Jakob Berzelius (1779-1848) Antoine-Jerome_Balard.jpg| Antoine-Jérôme Balard (1802-1876) Br-TableImage.svg| Carl Jacob Löwig (1803-1890) Theophile_Jules_Pelouze.jpg| Teofilo Julio Peluzo (1807-1867) Henry_Enfield_Roscoe.jpg| Henry Enfield Roscoe (1833-1915) </Gallery> </Center>
Tomislav Nikolić
Tomislav Nikolić [Томислав Николич] (naskiĝinta la 15-an de februaro 1952 en Kragujevac) estas serba politikisto (partio: Srpska Napredna Stranka / Serba Progresa Partio) kaj eksa vicprezidanto de la Serba Radikala Partio (Srpska Radikalna Stranka - SRS). De la 8-a ĝis la 13-a de majo 2007 li estis mallongan tempon prezidanto de la serba nacia asembleo. Ekde majo 2012 ĝis majo 2017 li estis prezidanto de Serbio. Lin sukcedis Aleksandar Vučić.
Galgacher
Galgacher signifas en la alemana lingvo pendigila agro, nomo kiu memorigas iaman ekziston de pendigilo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Gauestei
Gauestei estas la alemanlingva nomo por la komunumo Auenstein AG en la svisa Kantono Argovio).
Takashi Soejima
Takashi Soejima (副島 貴司, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Salz (Westerwald)
Salz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Adriaen van de Venne
'''Adriaen Pietersz. van de VENNE''' (naskiĝis en 1589 en Delft; mortis la 12-an de novembro 1662 en Den Haag) estis nederlanda pentristo kaj poeto.
Lia ĉefa verko estas la Fiŝkaptado de animoj de katolikaj kaj protestantaj sacerdotuloj, kiu troviĝas en la ŝtata muzeo de Amsterdamo.
Gotfredo de Charny
Gotfredo de CHARNY, Geoffroy de Charny  (naskiĝis en 1305, mortis la 19-an de septembro 1356) estis ĉampania nobelo, perpatrina nepo de la senjoro de Joinville (fama kronikisto kaj amiko de reĝo Ludoviko la 9-a). Li sinsekve militiris enkadre de la tiel nomata Centjara milito en Langvedoko, kaj Gujeno, Flandrio, Bretonio (enkadre de la Milito de postveno de Bretonio), Smirno (en Malgranda Azio), Pikardio, Normandio. Li estis mortigita en la fama kaj por la francoj katastrofa batalo de Poitiers en Maupertuis, dum li savas la vivon de sia reĝo Johano la 2-a.
Lia dua edzino, Jeanne de Vergy, estis heredinto kaj posedanto de la nuntempe tielnomata Mortotuko de Torino, kiu estos dum pluraj jardekoj objekto de montrado kaj pilgrimo en la preĝejo de Lirey, fondita de li pro voto dum kiam li estis malliberulo.
Gregorio de Nyssa
Li estas unu el la Patroj de la Eklezio de la kristana eklezio. Li estas grava pensinto kaj aŭtoritato en la katolika kaj ortodoksa branĉoj de kristanismo. Kun lia frato Sankta Bazilo kaj amiko Gregorio de Nazianco, li estis unu el la tri “Patroj el Kapadokio“.
Algaro
Algaroj (algejoj, kaj foje metafore ankaŭ algarbaroj) estas subakvaj areoj kun alta denseco de brunaj algoj. Ili estas agnoskitaj kiel unu el la ekosistemoj plej produktivaj kaj dinamikaj en la Tero. La algaroj densaj, sed malpli etendaj, estas nomataj algotavoloj.
La algarbaroj estas en la tuta mondo je oceanaj marbordoj de moderklimataj kaj polusaj regionoj. En 2007, oni malkovris algarojn en tropikaj akvoj proksimaj al Ekvatoro.
Fizike formitaj de makroalgoj de la ordo Laminariales, la algaroj havigas tridimensian habitaton unikan por marorganismoj kaj studobjekto por kompreni diversajn ekologiajn procezojn.
Gregorio de Nyssa
Li predikis kontraŭ arianismo, branĉo de kristanismo kiu diras ke Jesuo Kristo ne estis Dio. Li donis la ĝustan esprimon pri la Sankta Triunuo kontraŭ la arianisma herezo. Imperiestro Valento eksoficigis lin el lia episkopeco, sed post la morto de Valenzo, Gregorio denove estis enoficigita.
Same kiel la sankta Aŭgusteno, Gregorio estas grava kristana filozofo kiu helpis transformi kristanismon laŭ platona filozofo. En kristana filozofio, li sekvis Origenon. Same kiel Origeno, li kredis, ke ni havas materian korpon kiel puno pro origina peko. Laŭ kristanismo, ni ĉiuj heredas ĉi tiun pekon ĉar Adamo estis la unua homo kaj ni heredas lian naturon, pekon kaj ĉion.
En 381 Gregorio partoprenis en la Unua koncilio de Konstantinopolo, kiu redaktis la Nicean Kredon.
Ext4
ext4 estas (en oktobro 2006) la plej nova versio de dosiera sistemo ext.
La ĉefaj plibonigoj estas:
Kongrueco kun antaŭaj versioj
Ĝi estas kongrua kun ext3. Tio signifas, ke oni povas munti ext3-on kiel ext4-on kaj inverse. Tamen la kongrueco perdiĝas, se oni uzas koheraĵojn.
Oekingen
Oekingen estas komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 758 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Oekingen situas en la Svisa Mezlando sur la flotebenaĵo de la rivero Emme. Tra la komunumo fluas la rivereto Oesch. La setlejoj de Oekingen komplete kunkreskis kun la sudokcidenta najbarkomunumo Kriegstetten. La komunumo konsistas el la vilaĝo Oekingen kaj la setlejoj Brüggacher, Galgacher, Chöchfeldacher kaj Hauenfeld, kaj kelkaj izolitaj bienoj. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,45 km², de kiuj 24% estas kovritaj de arbaro, 64% servas por agrikulturo kaj 12% por setlado.
Trafiko
En nordo tra Oekingen pasas la kantona vojo de Kriegstetten al Subingen. Tra la vilaĝo mem kondukas konektaj vojoj de Kriegstetten al Horriwil kaj de Kriegstetten al Etziken. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 2 kilometrojn sudokcidente apud Kriegstetten. Sur la teritorio de la komunumo Oekingen ne troviĝas haltejo de publika trafikilo. Tamen la bushaltejoj en la najbara komunumo Kriegstetten atingeblas piede en malmultaj minutoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oekingen datiĝas el la jaro 1263 kiel Otechingen. Dum mezepoko Oekingen apartenis al la Senorujoj Halten de la Grafoj de Kiburgo, kiu en la jaro 1466 estis vendita al la urbo Soloturno. La supera jurisdikcio ĝis 1665 apartenis al Berno kaj tiam transiris al Soloturno. Tiam Oekingen estis atribuita al la soloturna voktejo Kriegstetten. En 1886 de Josef Müller en Oekingen en la malnova paperfabriko ĉe la bordo de Oesch estis konstruita elektrejo kaj alttensia kondukilo al Soloturno, kiu estis la unua tiuspeca instalaĵo en Svislando.
Psikoanalizo
Psikoanalizo (el la grekaj vortoj ψυχη psiko aŭ animo, kaj ανάλυσις analizo, do "esploro kaj mal-enigm-igo de la animo") estas skolo de psikologio kaj psikoterapio, fondita ĉirkaŭ la jaro 1890 de la viena neŭrologo Sigmund Freud. El la origina teoriaro de psikoanalizo evoluis la diversaj skoloj de profunda psikologio.
La teoria konceptaro origine celas malkovri kaj prilabori psikajn konfliktojn kaj malordojn, kiujn repuŝo igis nekonsciaj dum la personeca disvolviĝo. Sigmund Freud, post studo de histeriaj pacientoj, unuafoje vortumis kaj difinis la modelon de Nekonscio. Dum la plua evoluo de la teoria laboro, li aldone evoluis la koncepton de Mio (Egoo), Supermio (Superegoo) kaj Ĝio (Iduso). La "Mio" naskiĝas el rilato kaj malsamiĝo inter homo kaj mondo, kaj la "Supermio" temas pri la kulturaj aspektoj, moralo, kaj ĝi nepermesas ke homo realigu ĉiujn dezirojn. Kontraŭe la "Ĝio" estas la instinktoj kaj spontaneaj deziroj, kiujn la homoj kunvivantaj en socia organismo ne ĉiam senbremse transformas al ago, ĉar tio pliakrigus la interhomajn konfliktojn.
Aparte de la teoria konceptaro, la psikoanalizo iĝis kompleksa modelo por la priskribo kaj klarigo de la homa psiko, kaj sur ĝi baziĝas ampleksa psikoterapia skolo por la terapia trakto de en- kaj interpersonaj konfliktoj, kiu ankaŭ esploraj kulturajn fenomenojn. En ĉiuj dimensioj la psikoanalizo ĝis la nuntempo pluevoluiĝas de praktikaj terapiistoj kaj teoriaj esploristoj, kaj sekve la moderna psikoanalizo karakteriziĝas per teoria, metoda kaj terapia pluralismo.
Sigmund Freud dum la komencaj jaroj de la terapia skolo kunlaboris kun Carl Gustav Jung, sed ĉirkaŭ la jaro 1911 ilia kunlaboro ĉesis, kaj la skolo de Jung restis renomita "analiza psikologio". El aliaj psikoterapiistoj laborantaj sur la bazo de la teorio pri psikoanalizo respektive pri profunda psikologio elstarigindas interalie Alfred Adler, Otto Reich kaj Erich Fromm, Melanie Klein, Heinz Kohut kaj Jacques Lacan.
Galvanizita ŝtalo
Varmega galvanizado estas formo de galvanizado. Ĝi estas la procezo de kovrado de fero kaj ŝtalo per tavolo de zinko per enmetado de metalo en ujon de fandita zinko je temperaturo de ĉirkaŭ 840 °F (449 °C). Eksponita al la atmosfero, la pura zinko (Zn) reagas kun oksigeno (O2) por formi zinkan oksidon (ZnO), kiu plue reagas kun karbona dioksido (CO2) por formi zinkan karbonaton (ZnCO3), kutime malhelgriza, forta materialo kiu haltigas pluan korodon en multaj cirkonstancoj, protektante ŝtalon sub la elementoj. Galvanizita ŝtalo estas amplekse uzata en aplikaĵoj kie korodorezistado necesas sen la kosto de rustorezista ŝtalo, kaj povas esti identigita pere de kristaliĝa bildo sur la surfaco (ofte nomata "spangle", brilaĵetaro).
Psikoanalizo
Psikoanalizo kiel terapio
En malvasta senco la psikoanalizo estas psikoterapia metodaro. Kontraste al prakike trejnaj metodaroj (kiel la konduta terapio) la psikoanalizo konsideriĝas "malkovra terapio", kiu celas videbligi al la paciento profundiĝintan komprenon pri la originaj (plej ofe nekonsciaj) kaŭzoj de sia sufero. Tamen la baza celo de la psikoanaliza terapio ne estas kompleta racia kompreno de la propra psiko, sed la ĉefa celo estas ampleksa restrukturigo de la personeco kaj aparte la emociaro en tiuj areoj, kiuj kontribuas al ĝisnuna vivteno de suferigaj simptomoj kaj personaj ecoj.
La klasika psikoanalizo okazas tra pluraj jaroj tri- ĝis kvinfoje po semajno. La analizato kuŝas sur sofo kaj laŭeble sen propra "cenzuro" eldiras ĉion, pri kio li/ŝi momente pensas kaj kio emocie movas lin/ŝin. La analizanto, kiu sidas malantaŭ la analizato, por ke tiu ne iritiĝu pro (ĝusta aŭ erara) interpreto de la mieno de la analizanto, aŭkultas kun sinteno de atento, sed sen propraj fortaj emocioj. Post la aŭskulto li komunikas al la analizato la dum la psikoanaliza procezo ekestintan interpreton („Deutung“), en la momento kiun li opinias favora por tio. Aparte la analizanto klopodas senti la tipajn emociajn stereotipojn aŭ motivojn de la analizato, kiuj speguliĝas en la interago inter analizato kaj analizanto. La psikoanaliza teorio havas la hipotezon, ke la analizato transferas emociojn, kiujn li havas al gravaj personoj de la ĝisnuna vivo (plejofte la gepatroj) al la analizanto (psikodinamika "transfero"), kaj la analizanto foje mem eksentas emociojn, kiuj ankaŭ devenas el la origina emociaro de la analizato (psikodinamika "kontraŭtransfero"). Ankaŭ la analizo de sonĝoj havas rolon en la psikoanaliza terapio.
Krom la "granda" psikoanaliza terapio nuntempe pli mallongaj terapiaj formoj de la profunda psikologio estas tre disvastiĝintaj. En tiaj terapioj analizanto kaj analizato ambaŭ sidas kaj rigardas unu la alian, kaj kunvenas unu- ĝis dufoje semajne. Menciindaj ankoraŭ estas la psikoanalizaj fokusaj terapioj, en kiuj klopodiĝas trakti centran, pli aŭ malpli klare difinitan fokusan problemon ene de sume 20 ĝis 30 terapiaj kunvenoj.
Plie evoluis gamoj da metodoj, kiuj aparte taŭgas por la terapioj de specifaj psikaj perturboj.
La psikoanalizo praktikiĝas kun plenkreskuloj, sed ankaŭ kun infanoj kaj adoleskuloj. Krome ekzistas psikoanaliza terapioj de paroj kaj familioj, grupa psikoanalizo, klinika psikoterapia terapio kaj psikoanalize orientita profesia konsilado ("supervido").
Gravaj psikoanalizistoj
Gravaj reprezentantoj de la "psikoanaliza Mio-psikologio" estas Heinz Hartmann, Anna Freud kaj Erik H. Erikson.
Kiel fondinto de la psikologia "ligo-teorio", kiu tre disvastiĝis kaj en kaj ekster la psikoanalizo, konsideriĝas la psikoanalizisto John Bowlby.
Gravaj reprezentantoj de la "objekto-rilato-teorio" estas D.W. Winnicott, Melanie Klein, Michael Balint kaj Wilfried Bion.
La "Mem-psikologio" fondiĝis de Heinz Kohut.
Signifaj reprezentantoj de la psikoanalizo en Francio estas Jacques Lacan, André Green kaj Jean Laplanche.
Signifaj nuntempaj psikoanalizistoj estas Otto Kernberg, Peter Fonagy, Daniel Stern kaj Nise da Silveira.
Psikoanalizo kaj religio
Ĉar la psikoanalizo naskiĝis en kunteksto prefere materialistema (iuj pensis ke psikoanalizo malkaŝas, kaj do pruvas la iluziecon kaj la kaŝitan originon de la religio kaj de la serĉado de la Absoluto) psikologoj inklinaj al religiemo prezentis kritikojn kaj distancigon; sed baldaŭ oni konsciiĝis ke la malkovroj kaj hipotezoj de la psikoanalizaj teorioj estis separeblaj el la subfundo materialistema: tiel ekpensis, ekzemple Agostino Gemelli, fondinto de la Katolika Universitato de Milano kaj psikologo/psikoanalizisto Leonardo Ancona kaj, celante aliajn aferojn, inter aliaj, ankaŭ Viktor Frankl. Franca psikanalizistino katolika Françoise Dolto alvenas pensi ke la deziroj kiuj sin manifestas el la Nekonscio trovas “reaĝustiĝon kaj kontentigon” en la dono kiun la Dio de Jesuo faras je si mem dum rivelas la veran sencon de la konsciaj/nekonsciaj tendencoj.
Didot (Tramtransporto en Parizo)
Didot estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 14-a arondismento de Parizo.
La nomo Didot devenas de samnoma strato kiu omaĝas al familio Didot.
NGC 5340
NGC 5340 (aliaj indikoj — MCG 12-13-13, ZWG 336.22, NPM1G +72.0115, PGC 49012) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ussana
Ussana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Cagliari. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Donorì, Monastir, Nuraminis, Samatzai kaj Serdiana.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Raniero Vanni d'Archirafi
Raniero Vanni d'Archirafi, naskiĝinta dum 1931, estas itala politikisto. Li interalie inter 1984 kaj 1987 estis ambasadoro de Italio en Madrido, inter 1987 kaj 1989 en Bonno, ekde 1989 estis itala ĝenerala direktoro pri ekonomiaj aferoj kaj dum 1991 pri politikaj aferoj. Sekve li estis komisaro en la tria periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Union inter la jaroj 1993 kaj 1995. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn institucia reformo, interna merkato kaj entreprenoj.
Vrasene
Vrasene (nederlande: [VRA:s'ne]) estas vilaĝo, kiu dependas de la ĉefa municipo Beveren. Ĝi situas en la nordorienta parto de la provinco Orienta Flandrio de Belgio.
Battista Dossi
Battista Dossi (ĉ. 1490–1548), konata ankaŭ kiel Battista de Luteri, estis itala pentristo kiu apartenis al la Skolo de Ferrara. Li pasigis preskaŭ sian tutan karieron serve de la Kortego de Ferrara, kie li laboris kun sia pli aĝa frato Dosso Dossi (ĉ. 1489-1542). Oni supozas, ke Battista laboris en la studio de Romo de Rafaelo el 1517 al 1520. Disĉiplo de Battista estis ekzemple Camillo Filippi (ĉ. 1500-1574).
25237 Hurwitz
25237 Hurwitz estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Karthause
Karthause estas la nomo de:
25237 Hurwitz
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana matematikisto Adolf Hurwitz (1859–1919), lernanto de Felix Klein kaj instruisto de David Hilbert kaj Hermann Minkowski. Li estis asociita dum multenombraj jaroj kun la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio de Zuriko. Li faris esplorojn pri la, la funkcioj de Bessel, la vicoj de Fourier kaj la algebra nombroteorio.
Karthause
Vidu ankaŭ:
Granda Floppa
Granda Floppa (Big Floppa; ankaŭ estas konata kiel simple Floppa; meze de rusparolantoj estas konata kiel Ŝljopa aŭ Granda Ŝljopa (Большой Шлёпа), aŭ La Granda Rusa Kato (Большой Русский Кот)) - estas karakalo, kiu fariĝis persono de interretaj memeoj.
Biografio kaj populareco
La reala nomo de Floppa estas Goŝa. Li naskiĝis en 2017 en Ukraino, sed post du monatoj estis transigita al Rusio, al la moskva familio de Bondarevoj, kie li loĝas ĝis nun.
Je la fino de 2019 fotaĵo de Goŝa estis publikigita en Instagramo kaj fariĝis tre populara. En januaro de 2020 la alinomo "Floppa" aperis kaj la memeo populariĝis ekster Instagramo.
Laŭ la interreta folkloro, Floppa ŝercas, instruas pri kuirado de pelmenoj, ŝatas mentaj spickuketojn kaj estas militkrimulo.
Aŭzajo
Aŭzajo  (vjetname: áo dài elparolita kiel [aŭzaj] norde aŭ [aŭjaj] sude; laŭvorte "ŝtofo longa") estas la nacia kostumo de Vjetnamio por virinoj. Vjetnaminoj surhavas aŭzajon por formalaj okazoj, en lernejo aŭ por laboro. Je Tết (vjetnama novjaro) kaj aliaj okazoj, vjetnamaj viroj povas vesti ilin per áo gấm (brokaĵa robo), versio de la áo dài farita el plidika ŝtofo. La aŭzajo troviĝas en ĉiu parto de Vjetnamio, kaj en eksterlandaj vjetnamaj komunumoj.
Moderna aŭzajo havas du partojn: Alt-koluma longa robo, kaj pantalonoj, kiuj alvenas ĉe la maleoloj. Kostumo kaj vespera robo, aŭzajo, povas havi buntajn dezajnoj kun floroj, birdoj, kaj bildoj.
La prezo de vespera robo aŭzajo estas racia, sed povas esti multekosta depende de la elekto de materialo kaj la varomarko de vesto. Pro la malpezaj travideblaj ŝtofoj, personoj, kiuj surhavas aŭzajon, devus surhavi malpezajn subvestojn.
Propila salikato
Propila salikato aŭ C 10H12O estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj propila alkoholo, blanka aŭ flaveca solidaĵo, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Heptila acetoacetato
Heptila acetoacetato aŭ C11H20O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la acetoacetata acido kun heptanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Heptila acetoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Malonataj esteroj kaj acetoacetataj esteroj estas pli acidaj ol akvo kaj alkoholoj.
Tadeusz Styczeń
Tadeusz STYCZEŃ, SDS (naskiĝis la 21-an de decembro 1931 en Wołowice apud Krakovo, mortis la 14-an de oktobro 2010 en Trzebnica) estis pola katolika kleriko, membro de la ordeno Societas Divini Salvatoris – SDS, etikisto, profesoro de Katolika Universitato de Lublin, disĉiplo kaj proksima amiko de Johano Paŭlo la 2-a.
Distingoj
Li estis amikiĝinta kun Johano Paŭlo la 2-a, estis lia ofta gasto en Vatikanurbo. Ĉeestis ankaŭ dum la morto de la papo aprile 2005. Kelke da tagoj poste celebris la jubileon de 50-jariĝo de la ordino. Ankaŭ estis konsultisto de la Papa Konsilio de la Familio kaj la membro de la Papa Akademio por la Vivo.
Simeono Bekbulatoviĉ
Sain-Bulat Ĥan (aŭ Simeono la 2-a Bekbulatoviĉ) (ruse Симеонъ Бекбулатовичъ, tatare Sainbulat, Саинбулат, ساین بولاط) (mortis la 5-an de januaro, 1616) — estis ĥano de Kasimov (1567 - 1573), filo de sultano Bek-Bulat, pranepo de ĥano Aĥmedo, reganto de Granda Hordo. Kune kun patro li iĝis servi de Johano la 4-a. Partoprenas en Livonia milito. Dum tempo de Opriĉnina kaj laŭ volo de Johano la 4-a, Simeono estis Rusia caro ekde 1575 ĝis 1576 kvankam ido de Ĝingis-Ĥano ne havis realan potencon. Poste li estis ankaŭ Grandprinco de Tver (ekde 1576).
Sommerland
Sommerland estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Simeono Bekbulatoviĉ
Grandprinco Simeono Bekbulatoviĉ
Je julio de 1573 laŭ insisto de Johano la 4-a Sain-Bulat kristaniĝis kaj iĝis Simeono. Tiam li edziniĝas, lia edzino estis parencino de Sofia Paleolog - avino de Johano la 4-a. Simeono havis ses gefiloj: Teodoro, Demetrio, Johano, Eŭdokia, Maria kaj Anastasia. Ili estis lastaj idoj de Johano la Granda. Simeono mortis poste de liaj gefiloj kaj edzino, kia mortis la 7-an de junio, 1607 post monaĥiĝo laǔ nomo Aleksandra.
Je 1575 caro Johano «abdikis» kaj carigis Simeonon. Simeono estis Grandprinco kaj caro de la tuta Rusio dun 11 monatoj. Je 1576 Johano recariĝis kaj donis al Simeono titolon de Grandprinco de Tver. Dum regado de Simeono Rusio estis duigita: estis lando de Simeono kaj lando de Johano, sed fakte Johano regis mem.
Post morto de Johano la Terura caro Boris Godunov ekzilis Simeonon en fora urbo kaj blindigis lin. Falsa Demetrio la 1-a monaĥigis lin sur nomo Stefano (1606). Caro Bazilo Ŝujski ekzilis lin en Solovecaj insuloj. Li forpasis je 5-a de januaro 1616. Kelkiuj politologoj komparis Simeonon kun eksa rusia prezidento Dmitrij Medvedev
Traktoro TMA
La traktoro TMA (: Tracteur à Marche Autonome; : Traktoro kun aŭtonoma veturo) estas labor-materialo de la Metroo de Parizo datiĝanta de 1985 kaj uzata por konstru-laboroj de renovigo de vojoj, farataj dumnokte sur linioj kiam la kontaktrelo estas malŝaltita.
Yuki Kuriyama
Yuki Kuriyama (栗山 裕貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Aduna lingvo
Aduna estas fikcilingvo.
Tolkien kreis la Adunan post la Dua Granda Milito. Li volis krei lingvon similan al ŝemidaj lingvoj.
Aduna esta nomata ankaŭ "Adûnaic", "Adunaic" kaj Numenoria. Aduna lingvo estis lingvo de la homoj en lando Numenoro (Númenor), homoj ankaŭ parolis Sindarinon kaj Khuzdulon (Khuzdul), sed neniam forgesis sian propran lingvon. La Kvenja ne estis parolata en Numenoro, sed influis en ĝiaj geografiaj nomoj. La Aduna estis parolata dum tri mil jaroj kaj havis sanĝojn dum sia historio. Unuatempe, ĝi havas nur la vokalojn I kaj U, post aperis la diftongoj AI kaj AU, finfine, aperis la longa E kaj la longa O. La Kvenja influis ankaŭ en la Adunaj propraj nomoj.
Eksteraj ligiloj
Middle-earth languages
Uppalapadu
Uppalapadu estas vilaĝo ĉe Guntur, en la subŝtato de Andra Pradeŝ en Barato. Ĝi estas ankaŭ fama birdorezervejo. .
14164 Hennigar
14164 Hennigar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).