cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alfons Dalma
Honoroj
En 1982 li ekrajtis porti la honoran titolon de profesoro. Krome li honoritis en Italujo kaj Franclando (Grande Ufficiale respektive Chevalier de la Legion d'Honneur). Ankaŭ la Respubliko Aŭstrio donis al li altan meritagnoskilon (Goldenen Verdienstkreuz, do la oran meritkrucon). En 1988/89 Dalma ricevis, kune kun Ilse Leitenberger kaj sia frua SN-kolego Viktor Reimann, la Premion René-Marčić-premion, nomitan por la iama eldonisto de Salzburger Nachrichten kaj jurfilozofo René Marčić. Ambaŭ, Marčić kaj Dalma, havis ja jugoslavian pasintecon.
Dalma entombigitis sur la tombejo de Grinzing.
Kritiko
La pli frua kariero de Dalma por propagando de Ustaše ofte kaj ade kritikitis. Eble tio ankaŭ kaŭzis la maldungigon lian kiel ĉefredaktiston ĉe ORF en la jaro 1974-a.
László Beöthy (teatrestro)
László Beöthy [lAslO bOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Beöthy László estis hungara teatrestro, verkisto, ĵurnalisto. Lia nobela antaŭnomo estis szlováni, lia avo estis Zsigmond Beöthy, lia patro estis Zsolt Beöthy, lia patrino estis Szidi Rákosi, lia filino estis Lídia Beöthy.
3539 Vajmaro
3539 Vajmaro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
László Beöthy (teatrestro)
László Beöthy  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
3539 Vajmaro
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la germana urbo Vajmaro en Turingo.
László Beöthy (teatrestro)
Biografio
László Beöthy frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis juron en Reĝa Univeristato de Budapeŝto. Ekde 1891 li estis ĵurnalisto, sed li verkis ankaŭ novelojn, poemojn, teatraĵojn. En 1898 li estis nomumita teatrestro de Teatro Magyar, inter 1900-1902 li estis teatrestro de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1903 li fondis novan teatron. En 1907 li denove estis teatrestro de Teatro Magyar, kiun poste aĉetis. En 1918 oni fondis truston el pluraj teatroj, li estis prezidanto de la trusto. Pro la inflacio la trusto bankrotiĝis, en 1924 li retiriĝis. Tamen inter 1926–1928 li transprenis la estrecon de Teatro Belvárosi, sed li jam ne povis savi ĝin de la bankroto.
Lia unua geedziĝo daŭris inter 1897-1900 (kun filo), poste li denove edziĝis, el tiu geedziĝo filino naskiĝis.
Praskovija Georgijevna Parĉomenko
Praskovija Georgijevna PARĈOMENKO (ruse Прасковия Георгиевна Парчоменко, naskiĝis en 1886, mortis en 1970), estis soveta astronomino.
Ŝi laboris dum la 1930-aj al 1940-aj jaroj en la Simeiza observatorio, kaj tie malkovris du asteroidojn.
La Minor Planet Center listigis ŝin sub la nomo P. Parchomenko.
La asteroido 1857 Parchomenko estis tiel nomata en ŝia honoro.
NGC 5809
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Genès-de-Blaye
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
4294 Horacio
4294 Horacio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin sur unu el la eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego en Kalifornio). Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la romia poeto Horacio (ĉ.-65 – -8).
Saint-Quentin Est (pariza metrostacio)
Saint-Quentin Est estas estonta stacio sur linio 18 de Grand Paris Express, situanta en komunumo Guyancourt en communauté d'agglomération Saint-Quentin-en-Yvelines en departemento Yvelines en regiono Francilio.
Geyza Grubicy
Geyza Grubicy [gEza grubici], laŭ hungarlingve kutima nomordo Grubicy Geyza estis hungara ministeria oficisto, bredisto pri kokinoj. Lia familia nomvarianto estis Grubiczy, lia persona nomvarianto estis Géza (la prononcoj ne ŝanĝiĝis), lia nobela antaŭnomo estis dragoni.
Biografio
Geyza Grubicy maturiĝis en premonstrata gimnazio, poste li studis juron en Universitato de Vieno, pli poste li doktoriĝis en Reĝa Universitato de Pest en 1867. Inter 1867 kaj 1991 li laboris en Ministerio pri agrikulturo (Hungario), poste li emeritiĝis. Li ĉiam okupiĝis pri bredadoj de kokinoj, eĉ depost la emeritaj jaroj. Li kreis novajn hibridojn aŭ disvastigis apenaŭ konatajn speciojn. Inter 1876–1888 li estis fondinta redaktoro de revuo pri kokinoj. Li ricevis reĝan premion en 1885. Lia edzino naskis 3 gefilojn.
(14251) 2000 AX63
(14251) 2000 AX63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hidenobu Takasu
Hidenobu Takasu (高須 英暢, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Jenő Szemák
SZEMÁK Jenő [sema:k] estis hungara juristo. Li naskiĝis la 4-an de februaro 1887 en Sibio kaj mortis la 30-an de julio 1971 en McIntosh (Usono.
Biografio
Jenő Szemák finis juron en la Universitato de Koloĵvaro. Dum la unua mondmilito li estis profesoro de la reformita jurakademio de Máramarossziget. Post la Traktato de Versajlo en 1920 la aŭtoritatoj elpelis lin el Rumanujo. En Budapeŝto li paŝis en servo de justicafero (1925), poste li estis konsilantprezidanto (1927), sekundarprezidanto (1938), pli poste prezidanto de tribunalo (1939–44). Post la faŝista puĉo la 15-an de oktobro 1944 li estis Kuria prezidanto (10-a de novembro 1944 - aprilo 1945). Sub lia gvido estis faritaj pluraj politikaj procesoj de gravaj personoj: Zoltán Szántó kaj liaj kunuloj (1927); proceso Mátyás Rákosi (1935). Post 1945 li forlasis Hungarujon kaj ekde 1954 li vivis en Usono. Li prelegis en la Universitato South Californio.
Zichov
Zichov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Koloveč, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Koloveč. Estas ĉi tie registritaj 36 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zichov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272.
Brienzwiler (stacidomo)
Brienzwiler estas fervoja stacidomo en Brienz, Svislando.
Tauche
Tauche estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oder-Spree de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
(18250) 3178 T-2
(18250) 3178 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Åsne Seierstad
Åsne Guldahl SEIERSTAD (naskiĝinta la en Oslo) estas norvega verkistino kaj ĵurnalistino.
Vivo
Seierstad pasigis la junulajn jarojn en Lillehammer kun frato kaj fratino. Ŝi finstudis ĉe la Universitato de Oslo la lingvojn rusan kaj hispanan, krome la fakon "Historio de ideoj".
Unue ŝi laboris por la gazeto Arbeiderbladet. Inter 1993 kaj 1996 ŝi estis korespondantino en Rusio kaj en 1997 en Ĉinio. Inter 1998 kaj 2003 ŝi dungitis por la televida ĵurnalo Dagsrevyen de NRK kiel militreportero en konfliktregionoj, i.a. en Serbio, Kosovo, Afganio, Irako kaj Ĉeĉenio. Ankaŭ la sveda televido sendis ŝiajn raportojn.
Ŝiaj libroj tradukitis en plurajn lingvojn. Kun la ĵazmuzikisto Trygve Seim ŝi havas du infanojn.
Polemikoj pri libro pri la familio de kabula librovendisto
La libro Bokhandleren i Kabul skribite post ŝia restado ĉe afgania librovendista familio en Kabulo ankaŭ tradukitis en multajn lingvojn. La dua edzino de la librovendisto poste ekprocesis kontraŭ Seierstad pro laŭdire malĝusta citado kaj nepermesita prezento de privataĵoj. Laŭ la akuzintino kelkaj parencoj eĉ elmigrus poste pro tro granda honto al Pakistano aŭ Kanado.
5141 Tachibana
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kendo-klubo "Taĉibana", fondita en 1950 en la gubernio Koĉi. La kendo estas japana luktosporto simila al la skermo. La malkovrinto estas ano de tiu klubo, kies nomo signifas "mandarino".
Amonia fosfido
Amonia fosfido aŭ (NH4)3P estas baza komponaĵo kun molara maso 85.09, rezultanta el la reakcio inter la amonia hidroksido kaj akva solvaĵo de fosfino aŭ PH3. La kombinaĵo estas preparita en laboratorio aŭ larĝaskale kiel sterko kaj fumigacianto. Ĉar ĝi ne estas solvebla en akvo, ĝia uzo malpliigas la malpurigoriskon de akvaj fontoj tra erodaĵo. Kvankam la komponaĵo estas baza, ĝi estas alte toksa kaj homoj estas malinstigitaj al senpera kontakto kun produktoj faritaj per ĝi. La amonia fosfido estas uzata en kazoj de diabeto pro ĝia alkala karaktero.
En laboratorio la amonia fosfido estas preparebla per reakcio inter la natria fosfido kaj amonia acetato, laŭ la ekvacio:
Na3P + 3 NH4CH3COO = 3 NaCH3COO + (NH4)3P
La natria fosfido estis unue preparita de la franca esploristo Alexandre Baudrimont (1806-1880).
Rozeloj
Rozeloj (Platycercus) estas genro de papagoj el familio Psittaculidae, kiuj troveblas en Aŭstralio. La genro enhavas 6 speciojn kaj 19 subspeciojn de mezgrandaj plurkoloraj birdoj. La latina vorto platycercus laŭlitere signifas "larĝvosta" aŭ "platavosta", kio estas karaktera eco kaj de la genro, kaj de la tuta tribo de larĝvostaj papagetoj, al kiu ĝi apartenas.
Etimologio kaj taksonomio
La genron unue priskribis naturalisto Nicholas Aylward Vigors en jaro 1825; la proponita far li genra nomo Platycercus estas latina vorto por "larĝvosta" aŭ "platvosta", kiu, siavice, devenas el la antikva greka. Ĝis nun ne klaras parencecoj de tiu ĉi genro kun aliaj papagoj. Iuj esploristoj kredas ke plej proksima parenco al rozeloj estas koluma papageto (genro Barnardius), aliaj ke la genro Psephotus. Strukturo de plumaro de rozeloj ŝajne subtenas la ĉi-lastan hipotezon kun uesta rozelo kiel liga aŭ transira formo inter la du genroj.
La unua specio de rozelo konata por fruaj Eŭropaj koloniistoj en Aŭstralio estis la eosta rozelo. Oni renkontis ĝin apud urbeto kun nomo Rose Hill (prononcata kiel [roŭz ĥill]), nune Parramatta, Novsudkimrio. Do unue la kolonianoj nomis la birdon "Rosehill parakeet", kaj poste mallongigis la nomon al "Rosehiller", laŭ tiama Aŭstralia prononcmaniero prononcata kiel [roŭzilla]. Poste la prononco ŝanĝiĝis al [rozilla] kaj, finfine, [rozella], kio iĝis kutima nomo de la papago kaj eniris multajn lingvojn. Vigors science priskribis la genron Platycercus en 1825 surbaze de tre distinga strukturo de vostaj kaj flugilaj plumoj kaj difinis la (Platycercus elegans, laŭ tiama nomenklaturo Platycercus pennantii) ĝia tipa specio. Lia priskribo de la genro laŭ formo de vosto sekvas ideon de Heinrich Kuhl, kiu disigis papagajn speciojn en grupojn kun "mallarĝaj kaj kojnoformaj" kaj "larĝaj kaj plataj" vostoj.
Nuntempe en la genro oni difinas 6 speciojn kaj multajn subspeciojn. Tiujn ĉi speciojn oni povas grupi en tri nerangajn grupojn: la grupo de bluvangaj specioj (P. elegans kaj P. caledonicus), la blankavangaj specioj (P. eximius, P. adscitus kaj P. venustus) kaj la flavavanga specio P. icterotis. Tiu ĉi grupigo estas subtenata de molekulaj esploroj de 1987 kaj 2015, kiuj montras ke P. icterotis estas la plej baza debranĉiĝo de la genro. Ovenden kaj aliaj ankaŭ analizis motĥondrian DNA kaj trovis distingon inter bluvangaj kaj blankavangaj specioj. Ili ankaŭ trovis ke P. caledonicus estas baza debranĉiĝo inter bluvangaj formoj kaj ke subspecio P. elegans nigrescens estas disa de aliaj subspecioj de P. elegans. Ankaŭ laŭ ili P. venustus estis pli baza ol P. eximius kaj P. adscitus. Tamen, mitoĥondria genetika esploro de 2017 montris ke P. eximius estis pli frua elbranĉiĝo kaj P. adscitus kaj P. venustus debranĉis de ĝi, kaj ankaŭ ke la specioj povis ekde tiam formi hibridojn. En 2015 Ashlee Shipham kaj aliaj publikigis esploron de nuklea DNA de la papagoj, kiu montris ke P. venustus kaj P. adscitus estis frataj specioj kaj ke P. elegans nigrescens disiĝis pli frue ol P. caledonicus.
Sistematiko
Platycercus, Vigors 1825
Priskribo
Rozeloj estas mezgrandaj papagoj 26–37 cm de longo kun relative longaj vostoj. Koloroj de plumaro varias inter specioj kaj subspecioj, sed ĉiuj ili havas buntajn dorsojn pro plurkoloraj plumoj en supraj kaj dorsaj partoj de plumaro. Ankaŭ ĉiuj specioj havas distingkolorajn makulojn sur vangoj. Seksa duformismo estas negranda en ĉiuj specioj krom la uesta rozelo. Junuloj de bluvangaj kaj flavavangaj rozeloj havas apartan verdecan plumarkoloron kiu malaperas ĉe plenkreskuloj. Blankavangaj specioj ne havas tion, ĉe ili junulaj plumaroj estas simple malpli brilkolora versio de la plenkreskulaj.
Konduto kaj ekologio
Rozeloj plejparte manĝas semojn kaj fruktojn. Ili kapablas uzi na unu el siaj piedoj por teni manĝaĵon dum manĝo. Ili volonte naĝas en malgrandaj akvujoj aŭ flakoj de akvo kaj en naturo kaj en kapteco.
Memaranĝado de rozeloj estas performata per unu el piedoj, per kiu la birdo povas atingi sian kapon. Interaranĝado en paroj preskaŭ ne observeblas ĉe rozeloj. Ilia pariĝa ritualo estas tre simpla: la iĉo movas sian voston de flanko al flanko kaj svingas sian kapon, kaj la ino respondas per la samo.
Samkiel plejparto de papagoj, rozeloj nestas en kavernoj kaj arbotruoj. Rozeloj preferas truojn en trunkoj de grandaj arboj en densaj arbaroj. La ino kuŝigas kelkajn ovojn kaj kovas ilin dum ĉ. 21 tagoj sola. La iĉo alvenas al ŝi de tempo al tempo kaj manĝigas ŝin dum tiu ĉi periodo. La idoj elnestiĝas post ĉirkaŭ 5 semajnoj ekde eloviĝo.
Birdobredada kulturo
Rozeloj havas tre belajn koloroj kaj relative facile travivas kaj brediĝas en kapteco. Pro tio ili estas sufiĉe popularaj hejmbirdoj kaj birdejaj birdoj. En kapteco ili povas viv pli longe ol 20 jaroj. Ekzistas raportoj ke iuj specianoj estas agresemaj kontraŭ aliaj birdoj kaj bezonas izoligon, sed aliaj specianoj ne havas tian problemon. En kapteco rozeloj manĝas semojn, fruktojn (pomojn, pirojn, vinberojn) kaj legomojn (laktukon, herbojn, folibeton ktp.).
(127688) 2003 EC16
(127688) 2003 EC16 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Vieux-Mesnil
Vieux-Mesnil estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 500 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Vieux-Mesnil estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Aulnoye-Aymeries, kiu estas mezgrava fervojcentro de tiu regiono. La areo de Aulnoye-Aymeries situas sude de Maubeuge kaj oriente de la arbaro Mormal, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.
Vidindaĵoj
En Vieux-Mesnil ankoraŭ videblas la ruinoj de granda akvedukto konstruita de la romianoj por konduki akvon ekde Floursies ĝis Bavay (kiam ĝi estis la granda romia urbo Bagacum).
Administrado
Vieux-Mesnil apartenas al la kantono de Berlaimont, kies ĉefurbo estas Berlaimont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
NGC 5810
NGC 5810 (aliaj indikoj — ESO 581-18, MCG -3-38-46, IRAS14598-1740, PGC 53711) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nippon Budokan
La Nippon Budokan (japane 日本武道馆), ofte mallongigita simple Budokan, estas endoma areno en centra Tokio, Japanio. Ĝi origine konstruiĝis por la kunkursoj de ĵudo en la Somera Olimpiko 1964, tial la nomo, kiu tradukiĝas "Japania batalarta halo". La kunvenejo tamen pli konatiĝis post la olimpikoj, kiam en ĉi koncerte registriĝis multaj popmuzikaj kaj rokmuzikaj albumoj titolitaj "Live at the Budokan", albumoj inkluzive koncertoj de Bob Dylan, Cheap Trick kaj Ozzy Osbourne.
Frederiko la 1-a (Brandenburgio)
Frederiko la 1-a de Brandenburgio (naskiĝis 1371 en Nurenbergo; mortis 1440 en princlando Ansbaĥo) estis ekde 1415 ĝis 1440 Margrafo de Brandenburgio kaj ĉeftrezoristo kaj princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio. Li estis la unua ano de la dinastio Hohencolernoj kiu havis tiun titolon.
Unue li estis Frederiko la 6-a, burggrafo de Nurenbergo (1397–1420). Post la morto de lia patro Frederiko la 5-a kaj ties heredodivido li fariĝis reganto de princlando Ansbaĥo (1398–1440) kaj post la morto de lia pli aĝa frato Johano ankaŭ de princlando Bayreuth (1420–1440).
Li estis aliancano de imperiestro Sigismondo, kiu donis al li la regadon super margraflando Brandenburgio kaj rangon de princo-elektisto.
Wilhelmine Schröder-Devrient
Wilhelmine Henriette Friederike Marie Schröder-Devrient (naskiĝinta la 6-an de decembro 1804 en Hamburgo; mortinta la 26-an de januaro 1860 en Coburg) estis germana operkantistino (soprano). Ŝi validas kiel la plej granda germana kantotragediistino de la 19-a jarcento.
Amika kun Carl Maria von Weber, ŝi kantis la titolrolon en la dresdena unua prezentado de lia opero Euryanthe. Ŝi estis amike ligita ankaŭ kun Richard Wagner, kiun li inspiris diesen per sia rolado de Leonore en la opero Fidelio de Beethoven same kiel de Emmeline en Die Schweizer Familie de Joseph Weigl ĉe nurenberga gastprezentado aŭguston de 1835. Krome ŝi kantis la rolon de Adriano en la unua prezentado de Rienzi, tiun de Senta en la unua prezentado de Fliegenden Holländers kaj tiun de Venus en la unua prezentado de Tannhäuser. Gastprezentadoj kondukis ŝin al Parizo (1830, 1832), Berlino (1831) kaj Londono (1832).
Senador José Bento
Senador José Bento (prononco: senador ĵozeebento) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Fondita en 1948, la municipo taksas 1.868 loĝantojn en 2010.
Pablo Bastianini
Pablo Bastianini (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos en Japanio, Defensores de Belgrano, Quilmes, Boca Unidos, Chacarita Juniors, Patronato kaj Central Córdoba SdE de Argentino, Yeovil Town de Anglio, Ionikos de Grekio, Caracas de Venezuelo, Maccabi Petah Tikva de Israelo kaj Coras de Tepic de Meksiko.
Tibio
Tibio, laŭ homa anatomio, estas dika osto de la kruro sub la genuo inter femurosto kaj talo. Ĝi situas laŭ la antaŭa de la kruro, laŭ la fibulo malantaŭe. Ĝi estas la dua plej granda osto en la homa korpo; la unua estas la femurosto.
Naĝejo Saint-Georges
La naĝejo Saint-Georges estas urba naĝejo de Rennes konstruita inter 1923 kaj 1926 elpensita de Jean Janvier, kaj poste de Alfred Daniel sed realigita de la urbestro Bahon, tiam Emmanuel Le Ray estis la arkitekto de la urbo.
La ornamo de la naĝejaj basenoj kaj de la publikaj banejoj estis faritaj dum la konstruado de la naĝejo de Isidore Odorico (filo) per emajloj de la entrepreno Émaux de Briare.
Kantono Pierce (Georgio)
Kantono Pierce [pIrs] (angle: Pierce County) estas administra unuo en la sud-oriento de la usona subŝtato Georgio.
La kantono ekestis en 1857 per kuniĝo de la kantonoj Appling kaj Ware. Ĝia administra sidejo, Blackshear, estis fondita en 1859.
La kantono estis nomita laŭ la usona prezidento Franklin Pierce.
NGC 5811
NGC 5811 (aliaj indikoj — MCG 0-38-15, ZWG 20.43, KCPG 450, PGC 53597) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Almazbek Atambajev
Almazbek Ŝarŝenoviĉ ATAMBAJEV (cirile Алмазбек Шаршенович Атамбаев, naskiĝis, do nun -jara), ofte pli mallonge nomata Almaz Atambajev, estas kirgizia politikisto. Li estas inter la gvidaj membroj de la Socialdemokratia Partio de Kirgizio, kaj ekde la 30-a de oktoro 2011 estas la prezidento de la respubliko.
Inter marto kaj novembro 2007, li estis la ĉefministro de Kirgizio. En la parlamenta baloto de 2010, la partio ricevis la voĉojn el 14,5 procentaĵoj de la voĉdonintoj en tiu parlamenta baloto - el tio rezultis 26 el la 120 parlamentanaj seĝoj por la partio. Lia partio formis registaran koalicion kun la partioj Ata Meken kaj Respublika, kaj la 30-an de novembro 2010 anonciĝis ke Almaz Atambajev duafoje estas la ĉefministro de la lando.
En oktobro 2011 li venkis la prezidentajn balotojn, kaj anstataŭis la unuan virinon en tiu prezidanta posteno, Roza Otunbajeva.
(14253) 2000 AL64
(14253) 2000 AL64 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Scillato
Scillato estas komunumo de Italio. Ĝi situas 72 kilometrojn sudoriente de Palermo. Scillato apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Palermo, ekde aŭgusto 2015 formale itale nomata città metropolitana di Palermo, do metropola urbo Palermo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Caltavuturo, Cerda, Collesano, Isnello, Polizzi Generosa kaj Sclafani Bagni.
Daily Punjab Times
Daily Punjab Times estas ĉiutaga gazeto, kiu estas verkita sendepende en eldono de la panĝaba lingvo kaj aldona eldono en la angla. Ĝi produktiĝas en Ĝalandar kaj vendatas en la tuta subŝtato Panĝabo de Barato. Laŭ la stato de 2023, Baljit Singh Brar estas la redaktisto. Grafika rekonilo estas la emblemo de lumigita ruĝa pilko, antaŭ kiu en la gazetaj eldonoj metiĝas la gazeta nomo, sed tiam jam estas kopirajta bildo.
Ambasadoro de bonvolo
Ambasadoro de bonvolo estas rolo donita de organizoj al famulo por labori por la ideoj kaj celoj de la organizo kaj disdoni ilin en diversaj landoj kaj loĝantaroj.
Landoj kaj multaj organizoj, inkluzive de agentejoj de UNICEF de Unuiĝintaj Nacioj, Unesko kaj aliaj, uzas bonvolajn ambasadorojn por disvastigi siajn celojn.
Multaj ŝtatistoj kaj famuloj servas kiel ambasadoroj de bonvolo. Eksa usona prezidanto William J. Clinton, kantisto Shakira, operkantistino Barbara Hendrix, futbalisto Leo Messi, aktorino Emma Watson kaj aktorino Millie Bobby Brown estas ekzemploj.
Kaula
Kaula estas malgranda, duonlunforma insuleto ĉe Havajaj Insuloj.
Geografio
Ĝi estas situanta je 37 km okcidente-sudokcidente de Kawaihoa en Niihau, kaj je ĉirkaŭ 280 km okcidente de Honolulu. La insulo estas fakte la pinto de vulkana krestokono kiu restas pinte de pli granda, merĝita ŝilda vulkano. Je ties plej alta pinto, la insulo atingas alton de 167 m. La oceano ĉizis grandajn marklifojn ĉe la flankoj de la insulo. Estas granda kavo en la nordokcidenta flanko de la insulo nome Kahalauaola (Ŝarkokavo).
La usona censo markas Kaula kiel 411 en Kantono Kauai. Tiu neloĝata insulo havas terareon de 0.640 km². Pro mara erozio, la insulo estas malrapide malpliiĝanta.
Historio
Kaula estis unu el unuaj kvin insuloj viditaj de la kapitano James Cook en 1778.
Kuba Revolucia Partio
La Kuba Revolucia Partio en la hispana Partido Revolucionario Cubano (PRC) estis politika organizaĵo fondata de la Kuba Nacia Heroo José Martí la 10-a de aprilo 1892.
Koncipiĝo kaj Kreado
La 3-a de januaro 1892, en la Klubo Sankta Karlo de Cayo Hueso (Key West), José Martí diskonigis al José Francisco Lamadrid, José Dolores Poyo kaj al la Koronelo Fernando Figueredo Socarrás, sian ideon fondi la Kuban Revolucian Partion, konata ankaŭ kiel la Kub-Portorika Revolucia Partio. En kunveno prezidita de José Martí en Novjorko, estas diskutataj kaj aprobataj la Bazoj kaj Statuto de la Kuba Revolucia Partio, la 5-a de januaro samjare. La 10-a de aprilo estis proklamita la partio.
Celoj
La enkonduko de la protokolo esprimis ke:
La protokolo ankaŭ klarigis la celojn de la Partio:
La "sekretaj statutoj" establis simplan organizadon, kio eblis fondi ĉiujn necesajn klubojn kun memstarecon unu de la aliaj, kies ĉefa laboro konsistis el la monkolektado, kio postulis volontulan elspezadon de ĝiaj membroj el malgranda procento de iliaj salajroj. La prezidantoj de ĉiuj loĝlokoj konstituis la Konsilantaron kaj la balotado estis okazigita ĉiujare, kovrante la postenojn de la kluboj, nomumante la delegiton, sekretarion kaj kasiston, kiu estis la pleja reprezentado de la Partio. La delegito estis plenpova, kvankam Martí regule vizitis la klubojn kaj informis pri la laboro de la diversaj kluboj.
La ĉefa komunikilo de la Partio estis la periodaĵo Patria, fondita de Martí por la celo diskonigi siajn ideojn pri Kubo kaj la milito, kaj ankaŭ por diskonigi la aktivecojn de la kuba ekzilado.
La Partio efike funkciis kaj la sekreto estis absoluta, ĉar la partio uzis ŝlosilvortojn por la korespondado, kio permesas kompreni la eksterordinaran laboron kiu finiĝis en la sendependeco de la Kubo, al kiu sindediĉis Martí ĝis sia forpaso en Dos Ríos, la 19-a de majo 1895.
En la komenco de la usona okupado en Kubo, unu el la taskoj de la usona registaro estis la disiĝo de la Kuba Revolucia Partio kaj de la Liberiga Armeo, por sekurigi la negvidantecon de la popolo okaze de ribeloj. Dum tiu epoko la delegito de la Partio estis Tomás Estrada Palma, posta prezidanto kaj marioneto de la usona registaro en Kubo.
Klopotovice
Klopotovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1213.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Esperanto (muzikalbumo)
Esperanto (nomata laŭ la lingvo Esperanto) estis la dua muzikalbumo de la germanlingva hiphopa muzikgrupo Freundeskreis. Ĝi publikiĝis la 20-an de aprilo 1999.
Unuopaj kantoj kaj gastaj muzikistoj
La muzikalbumoj semajnon post sia publikigo la 3-a de majo 1999 unuafoje listiĝis en la rangolisto de en Germanio plej multe vendataj muzuikalbumoj kaj tiam atingis la 3-an rangon, en la sekvaj semajnoj la 5-an rangon. Entute la albumoj 29 semajnojn restis inter la 100 plej multe vendataj muzikalbumoj de Germanio. Ankaŭ en Aŭstrio, kie ĝi atingis la 15-an rangon kaj 24 semajnojn restis inter la 100 plej vendataj albumoj, kaj en Svislando, kie ĝi atingis la 9-an rangon kaj 17 semajnojn restis inter la 100 plej vendataj albumoj, ĝi estis sukcese akceptata. En la jara statistiko de en Germanio plej vendataj muzikalbumoj ĝi havis la 17-an rangon.
Kiel unuopaĵoj aparte produktiĝis kaj disvendiĝis la kantoj Esperanto (DE #46), Mit Dir (DE #9) kaj Tabula Rasa'' (DE #30).
Pro pli ol 250 000 venditaj kompaktdiskoj la muzikalbumoj ankoraŭ en 1999 en Germanio honorigis per la premio "ora disko" (germane Goldene Schallplatte). Ĝi restis la komerce plej sukcesa albumo de la muzikgrupo.
Rei Matsumoto
Rei Matsumoto (松本 怜, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos kaj Oita Trinita.
Dick Van Dyke
Richard Wayne "Dick" VAN DYKE (la 13-an de decembro 1925) estas usona film-, televid- kaj teatra aktoro, komikisto kaj televidgastiganto kun kariero daŭranta dum sep jardekoj. Li ĉefrolis en la filmoj Bye Bye Birdie (1963), Chitty Chitty Bang Bang (1968) kaj Mary Poppins (1964). En televido inter 1961 kaj 1966 li gastigis The Dick Van Dyke Show kune kun Mary Tyler Moore.
Vivo
Van Dyke naskiĝis en Misurio kaj kreskis en Ilinojso. Lia patro estis filo de enmigrintoj de Nederlando kaj lia patrino estis posteulo de setlantoj kiuj venis al Ameriko sur la Mayflower.
En Dua Mondmilito li funkciis kiel anoncisto en Radio de la United States Air Force. En 1948 li geedziĝis kun Margerie Willett, de kiu li divorcis en 1984.
Lia frato, kantisto kaj aktoro Jerry Van Dyke forpasis la 5-an de januaro 2018.
Radio kaj teatro
Dum la 1940-aj jaroj li iĝis konata kiel radiodissendanto kaj diskĵokeo. Post la milito, li kaj lia amiko Phil Erickson formis duopon nomitan Eric and Van–the Merry Mutes en kiu ili elfaris tielnomitan dubladon al la muziko de malnovaj rekordaj. La spektaklo vojaĝis al kluboj sur la Okcidentan marbordon kaj en la 1950-aj jaroj estis enmetita en televidon.
En 1959 li unue aperis ĉe la teatro Broadway en la teatraĵo The Girls Against the Boys, poste li estis elektita por la gvidrolo en la muzikalo Bye Bye Birdie, kiu estis prezentita 607 fojojn de aprilo 1960 ĝis oktobro 1961. La muzikalo gajnis kvar Premiojn Tony, inkluzive de premio Tony por Van Dyke kiel plej bona aktoro. Tamen, li ne aperis sur scenejo denove krom gvidrolo en la komedio The Music Man en 1980 kaj en pliaj gastaj aperoj.
Televida kariero
Inter 1957 kaj 1958, Van Dyke aperis en la skeĉspektaklo The Phil Silvers Show ĉe CBS, The Pat Boone Chevy Showroom ĉe ABC kaj The Polly Bergen Show ĉe NBC. Li tiam aranĝis la CBS matenspektaklon, kie Walter Cronkite funkciis kiel novaĵprezentisto.
En 1961 li ricevis sian propran spektaklon  'The Dick Van Dyke Show ', en kiu li rolis kiel la rolulo de skeĉverkisto nomita Rob Petrie, lia edzino Laura estis rolita fare de la komikistino Mary Tyler Moore. Kune kun la paro, kiu ricevis bonegajn recenzojn pro sia interpersona kemio kaj mirinda komedia tempigo, bonaj komikistoj ĉefrolis en apogaj roloj. La spektaklo gajnis kvar Premiojn Emmy por komediserio, kie Van Dyke estis nomumita tri fojojn por Outstanding Lead Actor in a Comedy Series (elstara gvidaktoro en komedia serio).
Inter la jaroj 1971 - 1974, Van Dyke ĉefrolis en la serikomedio The New Dick Van Dyke Show, kiu havis nenion komunan kun la spektaklo de la 1960-aj jaroj, kaj en kiu li prezentis intervjuan programon. Kvankam Van Dyke estis nomumita por la Premio Ora Globo, la spektaklo estis malpli sukcesa ol ĝia antaŭulo kaj foriris la ekranon post tri sezonoj.
Van Dyke poste aperis en pluraj televidaperoj, ekzemple, en 1973 li dubladis sian propran bildstrifiguron en epizodo de la animacia serio Scooby-Doo nomita Scooby-Doo renkontas Dick Van Dyke, li ankaŭ aperis en epizodo de la serio Columbo, estis nomumita por Premio Emmy pro lia rolo kiel alkoholulo en la televida filmo The Morning After (1974) kaj kunlaboris kun komikisto Andy Kaufman en la komediserio Van Dyke and Company en 1976. En 1977, dum tri monatoj li anstataŭigis Harvey Corman kiel la ĉefa vira rolulo kune kun Carol Burnett en  'The Carol Burnett Show '. En la sekva jardeko, li malofte aperis en televido. En 1989 li estis nomumita, unuafoje ekde 1977, por Premio Emmy pro sia rolo en pluraj epizodoj de la serio  'The Golden Girls ', kiel la amanto de la rolulo interpretita de Beatrice Arthur.
Lia rolo kiel akuzisto (District Attorney D.A. Fletcher) en la filmo [Dick Tracy]] de 1990 faris televidrevenon kiel la stelo de la serio Diagnozo: Murdo kiu elsendiĝis inter 1993 kaj 2001 ĉe CBS en kiu li interpretis la rolulon de la jurmedicino Dr. Mark Sloan dum 8 sezonoj. En 2003 li aperis en gasta rolo kiel kuracisto en la serio Scrubs.
En 2013, li gajnis la premion de la Screen Actors Guild por vivatingo, kaj estis rekonita kiel Disney Legendo en 2021.
Kina kariero
La unua rolo ne filmo de Van Dyke estis en la filmadaptigo de la teatraĵo Bye Bye Birdie kiu estis produktita en 1963. Van Dyke ludis la gvidrolon en la filmo, kiel en la teatraĵo. Jaron poste li ludis duoblan rolon en la filmo Mary Poppins, kaj kiel la kamenpurigisto Bert kaj kiel la prezidanto de la banko kie la patro de la infanoj pri kiuj prizorgas Mary Poppins. Por tiu rolo li estis konsistigita kun peza ŝminko kaj la kredito iris al "Nackvid Keyd" (anagrama literumado de lia nomo). Unu el la kantoj kiujn li prezentis en la filmo, Chim Chim Cher-ee, gajnis Oskaron por plej bona kanto kaj la muziko de la filmo gajnis la premion Grammy. En 1964 li ludis en Louisa and her six owners apud Shirley MacLaine. En 1967 li ludis en la filmo Divorce the American Style kune kun Debbie Reynolds. El ĉiuj aliaj ok filmoj en kiuj li aktoris en la 60-aj jaroj, nur Chitty Chitty Bang Bang fariĝis sukceso.
Carl Reiner, reĝisoro kaj scenaristo de la filmo The Comic (1969) kreis la gvidrolon precipe por Van Dyke. La filmo rakontas pri komikisto en la epoko de la Muta kinarto, kiu havas problemojn por adaptiĝi al la parolanta kino. Van Dyke estis konata kiel adoranto de la mutfilmaj komikistoj, precipe Charlie Chaplin kaj Stan Laurel.
En 1990, post longa foresto, li estis rekrutita de Warren Beatty en surpriza rolo kiel D.A. Fletcher en la filmo Dick Tracy. Li ankaŭ aperis en la filmoj de Ben Stiller Mad Night at the Museum (2006) kaj Mad Night at the Museum 2 (2009), sed lia aspekto en ĉi tiu filmo estis tranĉita en la redaktado kaj nur povas esti spektita en la segmentoj alkroĉitaj al la DVD versio.
(18251) 3207 T-2
(18251) 3207 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Dick Van Dyke
Kina kariero
En 2018, li partoprenis en la filmo Mary Poppins Returns en gasta rolo en la aĝo de 92 - kaj denove estis la prezidanto de la banko (li rolis kiel la filo de la rolulo kiun li ludis en la filmo de 1964, sekve de la morto de la aktoro kiu faris ĝin tiam - Arthur Mallet, kiu mortis en 2013) li ankaŭ dancas en ĉi tiu filmo.
Influoj
Van Dyke ofte citis Stan Laurel, Buster Keaton kaj Carl Reiner kiel liaj komediaj influantoj kaj idoloj. Artistoj kiu citis Van Dyke kiel influo inkluzivas Steve Martin, Chevy Chase, Conan O'Brien, Jim Carrey kaj Bryan Cranston.
NGC 5812
NGC 5812 (aliaj indikoj — MCG -1-38-16, UGCA 398, PGC 53630) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Panna Czinka
Panna Czinka [cinka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czinka Panna estis hungara violonisto, fondinto de la arta cigana muziko. Ŝia familia nomo estas laŭ pli nova ortografio Cinka. Panna Czinka  naskiĝis en 1711 en Hungara reĝlando en Sajógömör (nuntempa Gemer (distrikto Revúca) en Slovakio), ŝi mortis en 1772 en Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio) (laŭ la fontoj la datenoj estas necertaj).
Salaš
Salaš estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1652.
Antaŭ fino de la dua mondmilito la municipo fariĝis grava bazo de partizana taĉmento de Jan Žižka – Olga. La 29-an de aprilo 1945, do senpere antaŭ liberigo fare de Ruĝa Armeo, okazis en vojo al Vápenice proksime de la municipo tragedio. Torturitaj kaj mortpafitaj fare de membroj de la kontraŭpartizana ZbV-Kommando 43 gvidata de Werner Brandt estis 19 viroj kaj unu virino, plimulte loĝantoj de Salaš. Sur tiu ĉi loko, proksimume unu kaj duono de kilometro de la municipo, estis konstruita monumento al la viktimoj de la salaša tragedio. Konsisto de la monumento estas monumentetoj kun la nomoj de la viktimoj.
Protekto de la naturo
En la katastro de municipo troviĝas tiuj ĉi protektitaj areoj, kiuj estas parto de eŭrope signifa loko Chřiby:
Michaelisstraße (Erfurto)
Ĝi etendiĝas je 400 metroj de la Benedikto-placo ĝis la komenco de la Moritz-strato.
Ĝi famas pro la konstruaĵoj je ambaŭ flankoj, kiuj grandparte datumas ankoraŭ de la 15-a kaj 16-a jc.
Krome ĝi havas kune kun najbaraj Benediktsplatz kaj Fischmarkt la plej grandan densecon je knajpoj, trinkejoj, kafejoj kaj restoracioj.
Vidindaĵoj aferoj
En la strato multo vidindas, nome:
Stelzenberg
Stelzenberg - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Okcident-Bengala Ŝtata Universitato
La Okcident-Bengala Ŝtata Universitato estas altlernejo en la metropola areo de Kolkato. Kiel la nomo indikas, ĝi servas kiel ŝtato universitato por studentoj unuavice de la barata subŝtato Okcidenta Bengalo, kvankam kompreneble ankaŭ akceptiĝas aliaj studentoj. La institucio establiĝis la 25-an de februaro 2008, laŭ leĝo de la subŝtata leĝdona asembleo de 2007.
Centra parto estas universitata kampuso en tre trankvila loko, libera de homamaso, ĉe malproksima vilaĝo nomata Berunanpukuria, kiu situas en la distrikto Norda 24 Parganas, 7 km de la urbo Barasat, la distrikta ĉefsidejo, en la norda parto de la metropola areo de Kolkato. Tamen ankoraŭ pliaj altlernejoj grupiĝas en la institucio.
Abades (Segovia)
Abades [aBAdes] estas municipo en la sudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko Campiña Segoviana. La loknomo Abades estas etimologie komprenebla kiel Abatoj. Tiukadre aperas episkopa bastono en la maldekstra duono de la blazono sur blua fono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 31,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 835 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 17 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Juarros de Riomoros, Martín Miguel, Valverde del Majano, Marazoleja, Lastras del Pozo kaj Segovia. La loĝloko estas sur krucejo de la provinca ŝoseo SG-V-3131 (Segovio-Marugán) kaj la komarka ŝoseo CL-605 (Otero de Herreros-Martín Miguel-Garcillán).
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj mezepoka epokoj. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Abades kiel setlejo aperis en 1108, kaj el 1536 ĝi havis propran paroĥon. Ties lokanoj partoprenis aktive en celebrado de festoj de Segovio, kiel famaj dancistoj de Abades, nome la grupo de "paloteo" de la epoko (1594/1636).
Abades apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Segovia, ene de la Sexmo de San Millán. La plej frua mencio datas de 1116, precize “del aldea de Abbatibus”.
Dum la Hispana Milito de Sendependigo lokano kromnomita Mariscuela, estis gerilano, kiu famiĝis per fuĝo el prizono de la Alkazaro de Segovio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis, kune kun gastigado, konstruado kaj distribuado de porkoviando. Gravas piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis tre diversaj vizitindaj vidindaĵoj.
La Canourgue
La Canourgue estas franca situanta en departemento Lozère, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Canourguais.
Amelanchier ovalis
La ordinara amelanĉo (Amelanchier ovalis), estas plantospecio el la familio de la Rozacoj (Rosaceae).
Priskribo
La arbusto estas somerverda, multbranĉa kaj denskrona. Kaj unu gis 4 metrojn alta.
La alterne starantaj folioj estas ovoforme ĝis inverse ovoformaj. Ili staras ĉe 15 mm longaj folitigoj. La folirando havas dentoformon. La folioj havas grandecon de 2–4 × 2–3,5 cm. La aŭtuna koloro estas oranĝkolora ĝis malhelruĝa.
La starantaj floraroj estas panikloj konsistantaj el 3 ĝis 10 floroj, kiuj floras inter aprilo kaj majo.
La duseksaj, radisimetriaj floroj estas kun kvinfolia kalikvo. La neĝblankaj petaloj havas grandecon de 15 mm. La petaloj havas 20 stamenojn.
La kromosomnombro estas 2n = 34 aŭ 68.
Disvastigo
Ĝi preferas sunajn kaj sekajn deklivojn, randojn de duonsekaj razenoj kaj maldensajn kverkarojn kaj pinarojn.
Uzado
La farune dolĉaj fruktoj taŭgas por fari marmeladon.
Folioj kaj semoj havas malmulte da hidrogena cianido repektive antaŭformon de ĝi. Nur se granda kvanto de dismaĉitaj semoj estas konsumitaj ili povas kaŭzi stomakajn kaj intestajn perturbojn.
Taksonomio kaj sistematiko
La sinonimoj de Amelanchier ovalis MEDIK. estas Amelanchier rotundifolia DUM. COURS., Amelanchier vulgaris MOENCH, Crataegus rotundifolia LAM., Mespilus amelanchier L.
Oni distingas jenajn subspeciojn:
Kuirarto de Britio
La brita kuirarto estas formata de aro de kutimoj kaj de manĝoj adaptitaj ne nur al la klimato de la britaj insuloj sed, pro ties historio, ankaŭ al la interagado kun aliaj kulturoj kaj eŭropaj kaj aziaj (ĉina kuirarto kaj barata kuirarto) kaj pro tio ĝi ricevis iajn influojn notindajn ne nur en la prilaborado de la pladoj sed ankaŭ en la ingredencoj. La tradiciaj pladoj havas tre antikvajn radikojn, kiaj por la prilaborado de pano kaj fromaĝo, pri la rostita viando, fiŝaĵoj devenaj el la maro aŭ el la riveroj, ĉio mikse kun la kapsikoj devenaj el Nordameriko, la spicoj kaj kareaĵo de Barato kaj Bangladeŝo, la fritaĵoj bazitaj en la ĉina kaj en la tajlanda kuirartoj. La franca kaj la itala kuirartoj konsiderataj en la pasinto kiel io eksterlanda estas mirataj en la aktualo ĝis la punkto ke ili estas kopiataj. La brita kuirarto estis unu de la unuaj kiuj adoptis kaj aligis al sia ĉiutageco la novan stilon de Rapidmanĝado (fast food) devena el Usono kaj tio notindas promene sur la stratoj de iu ajn granda brita urbo.
Blankagorĝa buteo
La Blankagorĝa buteo, Buteo albigula, estas amerika rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn kaj vulturojn. Kiel membro de la genro Buteo, ĝi ne estas akcipitro spite komunaj nomoj en kelkaj lingvoj.
La Blankagorĝa buteo diferencas je tio ke ĝi havas pli longan voston kaj ne havas malhelan morfon. Ĝi montras ankaŭ plumardiferencojn kiaj malhelbrunaj strioj en brusto kaj ventro, kiuj ne atingas la blankan gorĝon kiu nomigas la specion, kaj nigreca vosto kun apenaŭ videblaj malhelaj zonoj. La vizaĝo estas preskaŭ nigreca. La supraj partoj estas nigrecaj al malhelbrunaj. La beko estas nigreca kun flavaj vaksaĵoj. Ankaŭ la kruroj estas flavaj.
Orientiĝado
Orientiĝado aŭ orientiĝa kuro estas familio de sportoj, en kiuj bezonatas navigaciivo pere de mapo kaj kompaso.
Partoprenantoj ricevas mapon, kutime aparte preparitan orientiĝmapon, kiun ili uzas por trovi kontrolejojn.
La tradicia formo estas ĉiuterena kurado, sed aliaj formoj de orientiĝado aperis tra la jaroj, inkluzive de montbiciklado kaj skiado, neĝoŝuado, rajdado, uzado de transmisiaj ekipaĵoj aŭ eĉ subakvado.
Komika Operejo Berlino
1947 ĝis nun: Komische Oper Berlin
En 1947 la aŭstra reĝisoro Walter Felsenstein en la historia teatrejo fondis la komikan operejon Berlino: la 23-an de decembro la nova operejo inaŭguriĝis per prezentiĝo de la opereto Die Fledermaus ("la vesperto") de Johann Strauß, direktita de li mem – komenciĝis nova areo de la domo. Per la laboro de Walter Felsenstein, kiu ĝis sia morto en 1975 estis gvidanto kaj ĉefa reĝisoro de la institucio, la operejo ricevis tutmondan rekonun kiel kovejo de la moderna muzika teatro.
Pluraj el la surscenigoj de la reĝisoro ĝis la nuntempo havas preskaŭ legendan renomon, ekzemple la operetoj Les Contes d’Hoffmann ("rakontoj de Hoffmann") kaj Barbe-Bleue ("kavaliro blubarbo") de Jacques Offenbach kaj La Traviata ("la devojiĝintino") de Giuseppe Verdi. Fondiĝis komplete nova operista ensemblo kaj gvide de la dirigisto Leo Spies ankaŭ la orkestro nove formiĝis. Inter la modfamaj dirigistoj, kiuj dum la sekvaj jardekoj gvidis tiun orkestroj, estis Otto Klemperer, Václav Neumann, Rolf Reuter kaj Kurt Masur.
Inter la jaroj 1965 kaj 1966 la domo kiel prestiĝa objekto de la ŝtato GDR amplekse moderniĝis. Laŭ planoj de la arkitekto Kunz Nierade la fasado ricevis novan formon, kaj ekestis nova funkcia konstruaĵo. La 4-an de decembro 1966 la operejo estis remalfermita per la opero Don Giovanni de Wolfgang Amadeus Mozart en surscenigo de la ĉefreĝisoro Walter Felsenstein. La operejo nun havas kapaciton de 1190 spektejaj sidlokoj.
Post la morto de Walter Felsenstein en 1976, lia disĉiplo Joachim Herz ĝis inkluzive de la jaro 1980 estis direktoro kaj ĉefreĝisoro, de 1981 ĝis 1994 Werner Rackwitz estis direktoro, Harry Kupfer ĉefreĝisoro kaj Rolf Reuter orkestra ĉefdirigisto. En 1994, kvar jarojn post la germania reunuigo, Albert Kost iĝis direktoro kaj Yakov Kreizberg iĝis orkestra ĉefdirigisto kaj poste gvida muzikdirektoro de la operejo - Harry Kupfer restis gvida reĝisoro. Samjare Jan Linkens kaj Marc Jonkers iĝis artaj gvidantoj de la opereja danca teatro, kiu en la sekvaj jaroj iĝis pli kaj pli memstara baleta ensemblo. Ekde la jaro 1999 ĝis nun la gvidaj postenoj de la operejo kaj baleta ensemblo plurfoje novatribuiĝis al elstaraj, renomaj artistoj.
Yuji Ono
Yuji Ono (小野 裕二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Standard Liège, Sint-Truiden kaj Sagan Tosu.
Rokhirako
La rokhirakoj havas nekompletan termoreguladon, kaj estas plej aktivaj en la mateno kaj vespero, kvankam ilia aktiveca modelo varias sufiĉe laŭ sezono kaj klimato.
En la plej granda parto de sia teritorio, la Rokhirako ne estas endanĝerigita, kaj en kelkaj lokoj estas konsiderita negrava plago. En Etiopio, Israelo kaj Jordanio, ili pruviĝis esti rezervujo de la parazito de la lejŝmaniozo.
Karakteroj
La Rokhirako estas dikbaza kaj peztorsa, kaj plenkreskuloj atingas longon de 50 cm, pezantaj proksimume 4 kg, kun iometa seksa duformismo; kaj maskloj estas ĉirkaŭ 10% pli pezaj ol inoj. Ilia felo estas dika kaj grizbruna, kvankam tio varias multe inter malsamaj medioj; de malhelbruna en pli malsekaj vivejoj, al helgriza en dezertovivantaj individuoj. Rokmela grandeco (krania longo kaj humera diametro) estas rilata al precipitaĵo, verŝajne pro la efiko al preferata klifmela furaĝo.
Elstara en kaj ŝajne unika al klifmeloj estas la dorsglando, kiu sekrecias odoron uzatan por socia komunikado kaj teritoria markado. La glando estas plej klare videbla en dominaj maskloj.
La kapo de Rokhirako estas pinta, kun mallonga kolo kaj rondetaj oreloj. Ili havas longajn nigrajn buŝharojn sur siaj muzeloj. La Rokhirako havas elstaran paron de longaj, pintaj supraj incizivoj kiuj estas rememorigaj pri la dentegoj de elefanto, al kiu la klifmelo estas fore rilata (vidu malsupre). La antaŭpiedoj estas plandoiraj, kaj la postpiedoj duonfingroiraj. La plandoj de la piedoj havas grandajn, molajn kusenetojn kiuj estas konservataj humidaj danke al ŝvit-similaj sekrecioj. Ĉe maskloj, la testikoj estas permanente abdomenaj, alia anatomia trajto kiun klifmeloj dividas kun siaj parencoj, nome elefantoj kaj manatoj.