cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reakcia rapido
Influo de premo
La influo de premo al la rapidokonstanto rilatas al la aktiviga volumeno. Por reakcio okazanta tra aktivstata komplekso:
la aktiviga volumeno,, estas:
Por la supra reakcio, oni atendas ke la ŝanĝo de la reakcia rapidokonstanto (bazita aŭ sur molfrakcio aŭ molala koncentriteco) kun premo je konstanta temperaturo estu:
Rapidoj de reakcioj povas pliiĝi aŭ malpliiĝi kun premo, depende de la valoro de. Ekzemple, oni montris ke la rapido de iuj organikaj reakcioj duobliĝas kiam la premo pliiĝis de 0.1 MPa al 50 MPa (kiu donas je = -0.025 L/mol).
Ekzemploj
Por la reakcio La ekvacio por la reakcia rapido estas:
La rapidekvacio ne simple spegulas la stekiometriajn koeficientojn de la reakciantoj en la tuta reakcio: ĝi estas unuaorda en H2, kvankam la stekiometria koeficiento estas 2 kaj ĝi estas duaorda en NO.
En kemia kinetiko la tuta reakcio kutime konsistas el pluraj elementaj reakciaj paŝoj. Ne ĉiuj paŝoj influas la rapidon de la reakcio; ĝenerale nur la plej malrapida elementa paŝo influas la rapidon. Ekzemple, en:
Reakcioj 1 kaj 3 estas tre rapidaj kompare al reakcio 2, do reakcio 2 speguliĝas en la rapidekvacio. Oni konsideras la malrapidan paŝon la rapidorega paŝo. La ordoj de la ekvacio estas tiuj de la rapidorega paŝo.
Taillepied
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Taillepiétais.
Suda Karelio
Suda Karelio (Etelä-Karjala) estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Suda Finnlando. La areo de Suda Karelio estas 7 240 km² kaj ĝi havas 138 000 loĝantojn. La ĉefurbo estas Lappeenranta.
Distriktoj de kantono Neŭŝatelo
Kantono Neŭŝatelo konsistas el ses distriktoj, kiuj apartenas al kvar geografiaj regionoj. ( Stato: 31-an de decembro 2010 )
La teritorioj de la lago de Bielo kaj la lago de Neŭŝatelo, kiuj apartenas al kantono Neŭŝatelo estas rekte sub la kantona administracio kaj ne apartenas al iu ajn distrikto. Tiu areo sumas 86 km².
Funkcio de la distriktoj
La kantona konstitucio de Neŭŝsatelo tekstas en la 4-a alineo de 1-a paragrafo de la konstitucio simple: "La kantono estas dividita en komunumoj, kiuj siavice estas unuigitaj al distriktoj". La artikolo 87 poste tekstas "La distriktoj estas la subdividoj de la kantono. La leĝo difinas ilian rolon." Unu rolo de la distriktoj estas, ke ili estas elektodistriktoj. Ekzistas tribunalaj distriktoj, kiuj estas la unuinstancaj tribunaloj.
Rocca d'Arce
Rocca d'Arce estas komunumo de Italio.
Maria Wörth
Maria Wörth estas komunumo de Aŭstrio, kies nomo jam indikas ke ĝi siutas borde de la lago Wörther See. Ĝi apartenas al la federacia lando Karintio kaj al la distrikto Klagenfurt. Fine de en la komunumo vivis.
Couzeix
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio.Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Aldea del Cano
Aldea del Cano (Domaro de la Blankharulo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas aldeanos. La censita populacio en 2008 estis de 742 loĝantoj.
Situo
Aldea del Cano estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Montánchez kaj sude de la provinco de Cáceres, je altitudo de 390 m; je 22 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 38 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 28,69 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Ĝi estas tre bone ligata per aŭtoŝoseo el Mérida al Cáceres kaj tuje per proksime konstruota flughaveno.
Historio
Estas romiaj restaĵoj kiu sugestas fondon de prasetlejo pro trapaso de la tiama vojo Vía de la Plata el nordo al sudo de la lando. Estas proksimaj kasteloj en direkto al Cáceres.
Demografio
La jena tabelo montras la datumojn de la Nacia Instituto pri Statistiko Instituto Nacional de Estadística español pri la demografia evoluo de Aldea del Cano inter 1996 kaj 2007.
Gornji Kraljevec
Gornji Kraljevec, hungare Felsőkirályfalva [felŝOkirAjfalva] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Vratišinec.
Loknomo
En ambaŭ lingvoj la loknomo signifas: supra-reĝo-vilaĝo. La historia hungara loknomo estis simila, kiel la kroata: Felső-Kraljevecz. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis pli hungarecan nomon.
Situo
Gornji Kraljevec situas proksime de la hungara landlimo. Vratišinec troviĝas je 2, Čakovec je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis en 1478 en formo "Kralowecz". La kampoj longe apartenis al estroj de Csáktornya. En 1910 vivis tie 562 homoj, (kroatoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon Felsőkirályfalva apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Kea (insulo)
Kea aŭ Keo (Κέα aŭ Τζια) estas insulo el la Cikladoj en Suda Egeo. Ĝi apartenas al Grekio.
Kea estas proksimume 20 km longa, 10 km larĝa kaj havas areon de 131,693 km². Ĝia ĉefloko estas Julida (Ιουλίδα); la plej granda loko estas la havenejo Korisia (Κορησσία).
Benigno Bejarano
Benigno BEJARANO Domínguez [beĥaRAno] (Alburquerque, 22-a de novembro de 1900 - somero de 1944) estis hispana verkisto kaj ĵurnalisto de subĝenroj satiro kaj scienco-fikcio.
Kea (insulo)
Kea kune kun la insulo Makronisos formas samnoman komunumon, kiu en 2001 havis 2.417 kaj en 2011 2.455 loĝantojn.
Benigno Bejarano
Biografio
Li naskiĝis en Alburquerque (Badajoz) el familio de gepatroj kaj geavoj de la menciita urbo. Li estis la plej juna el tri gefratoj. En 1922 li estis pardonita el militservo, sed la 1an de aŭgusto 1923 li estis rekrutita, suferis problemojn en la armeo, dizertis kaj estis arestita en aŭgusto de 1925. Poste li estis forpardono en julio de 1927.
Kea (insulo)
Ĉe Kea en 1916 subakviĝis la brita hospitalŝipo HMHS Britannic, trafinte minon.
Benigno Bejarano
Biografio
En 1929 li publikigis felietone en la gazeto Lecturas. Ankaŭ en aliaj publikaĵoj, kiel El Progreso, España Nueva, Solidaridad Obrera de Bilbao, ''Estudios. Revista ecléctica'', ktp. Ekzilita en Francio fine de la Diktaturo de Primo de Rivera, li revenis al Hispanio post la proklamo de la Respubliko, plupublikigis, speciale en la etoso ligita al la C.N.T. al kiu li aliĝis, ene de la reformisma sektoro, kaj post la respublika malvenki, li denove ekziliĝis al Francio. La Gestapo arestis lin en 1942 kaj li pasos al diversaj naziaj koncentrejoj ĝis oni mortigis lin pergase en "fantoma" kamiono en la somero de 1944.
Verkaro
Liaj verkoj estas disaj tra nombraj publikaĵoj, dum pri libroj estas diversaj versioj de la sama verko kun diferencaj titoloj, verkoj referencitaj kiel publikigitaj sed netrovitaj (probable nepublikitaj) kaj nur kelkaj reledonitaj moderne. Aliflanke estas serio de verkoj atribuitaj al Bejarano, sed publikigitaj sub la pseŭdonomo Lazarillo de Tormes.
La kritikaj studoj, malabundaj kaj disaj, ekis nur fine de la 1970-aj jaroj.
Hagen
Hagen estas eksterdistrikta urbo en la sudorienta parto de la industria Ruhr-regiono. Ĝi situas en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, kaj apartenas al la distriktaro Arnsbergo. Hagen proksimas al la arbara kaj malurba regiono Sauerland [prononco Sáŭalant], kaj estas la plej grava urba centro por la homoj el tiu regiono. Fine de la urbo havis  loĝantojn. La areo de la urbo, kiu amplekas 160,4 km², kompareblas al tiu de la princlando Liĥtenŝtejno, kiu havas areon de 160 km². Parto de la urbo interalie estas la mezepoka burgo Hohenlimburg kaj ĉirkaŭa samnoma urboparto, el kiu devenis la patro de William E. Boeing, 1881-1956, kiu fondis la usonan aviadilproduktan konzernon Boeing, kiu dum la 20-a jarcento ekonomie tre prosperis.
Vidindaĵoj
La Harkort'sche Fabrik, eo: Harkort-a Fabriko estis fabriko de la feraĵofabrika familio Harkort en Hagen.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojoj, kaj , ankaŭ per la malpli vasta federaciaj vojoj  kaj , kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
26438 Durling
Ĝi estas en 5:9 kun Marso kaj 7:2 kun Jupitero.
Tamerville
Tamerville estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
26438 Durling
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Suzanne Durling, longtempa anino de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Kiel anino de la estraro, ŝi donas sian tempon kaj talenton. Ŝi servas ankaŭ ĉe la Komitato de la Centro de Kolektado Putnam, kiu konsilas pri la konservo de la kolekto da artefakto de la Observatorio Lowell.
Tamerville
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Tamervillais.
Hermann Brandt
Hermann Brandt (naskiĝis la 6-an de oktobro 1897 en La Chaux-de-Fonds; mortis la 15-an de novembro 1972 en Ĝenevo) estis svisa kuracisto, biologo kaj sporta medicinisto. Li estas konata pro evoluigado de la sporto Ĉukpilkado (Tchoukball).
Sportmedicinaj agadoj
Post studado de medicino kaj biologio, Brandt praktikis kiel kuracisto en Ĝenevo kaj ekde la 1920-aj jaroj akiris renomon en sporta medicino. Laŭ lia iniciato, sportaj medicinaj ekzamenoj estis lanĉitaj en 1928 en la Ĝeneva Gimnastika Klubo. En la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj li apogis la enkondukon de virina flugpilkado en Svislando. Post la milito li laboris kiel teamkuracisto en diversaj sportoj (flugpilkado, manpilkado, sportoj por movkapablaj handikapitoj).
Evoluo de ĉukpilkado
La speciala atento de Brandt ĉiam estis eviti lezojn. En la 1960-aj jaroj, tio ankaŭ estis la kialo de liaj konsideroj de kreado de pilkludo sen fizika fortostreĉo kontraŭ la aliaj ludantoj: ĉukpilkado. Origine celita kiel ludo kaj trejna ilo, la sporto intertempe praktikiĝas en multaj landoj. En 1971 estis fondita internacia federacio je la mallongigo FITB, kies unua prezidanto Brandt estis ĝis sia morto.
Kács
Kács [kAĉ] estas ripozloko-statusa malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Mezőkövesd.
Situo
Kács situas en la suda parto de la montaro Bükk, en valo de rojo, fine de longa sakovojo. Mezőkövesd troviĝas 21, Miskolc aere 22 voje 47, Eger 23 km-ojn. Kács estas alirebla el direktoj de Budapeŝto kaj Miskolc per trajno ĝis la haltejo Mezőkeresztes, kaj de tie per aŭtobuso.
Historio
La unua mencio devenis el 1248 pri abatejo. En la 16-a jarcento la turkoj senhomigis la komunumon.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Duklando de la Infantado
La Duklando de la Infantado aŭ en hispana Ducado del Infantado estas nobela titolo de Hispanio donita de la Katolikaj Gereĝoj en la 22-a de julio 1475 al Diego Hurtado de Mendoza, 2-a markizo de Santillana. Ĝi nomigas la faman konstruaĵon de la Palaco Infantado en Gvadalaĥaro.
Ĝi estas unu de la nobelaj titoloj plej gravaj de Hispanio, kaj ĝi ricevis la privilegion de ''unuaranga en 1520 fare de la imperiestro Karlo la 5-a.
La Katolikaj Gereĝoj kreis ankaŭ en 1479 la graflando de Saldaña, por la heredontoj de la dukeco de Infantado. En tiuj momentoj, la filo kaj heredonto de Diego Hurtado de Mendoza, estis Íñigo López de Mendoza y Luna, kiu iĝis la 1a grafo de Saldaña, poste 2-a duko de Infantado. El tiam ĉiuj heredontoj de la duklando, estis grafoj de Saldaña, kaj markizoj de Santillana, kiel unua titolo kiun havis la familio Mendoza.
Alberta Statuto
La Alberta Statuto, en itala Statuto Albertino, estis la konstitucio kiu Karlo Alberto de Savojo havigis al la Reĝlando Sardio en Italio la 4an de marto 1848. Tiu Statuto poste iĝis la konstitucio de la unigita Itala Reĝlando kaj restis valida, kun ŝanĝoj, ĝis 1948, kvankam, de facto, ĝi estis ege malvalidigita post 1925, kiam la ĉefministro Benito Mussolini ekiĝis diktatoro.
Bugac
Bugac estas grandvilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunfélegyháza. Buga signifas kumane: bovo. Bugac ofte simbolas Hungarion por eksterlando: la hungaroj estas pusto, gulaŝo, ĉevalistoj, bovistoj, paŝtistoj. Bugac apartenas al la plej gravaj fremdultrafikaj centroj.
Situo
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo el Kiskunfélegyháza, laŭ fervojeto Kecskemét-Kiskunmajsa.
Alberta Statuto
La Statuto establis la ekonomiajn profitojn kaj privilegiojn de la Krono kaj de la membroj de la reĝa familio, konfirmante ankaŭ la posedrajtojn por la reĝo de siaj havaĵoj, kio inkludis reĝajn palacojn, vilaojn kaj ĝardenojn, same kiel tiun de la propraĵoj de ties servistoj. Pri tiuj havaĵoj la Statuto postulis inventarion kompilotan kaj regule ĝisdatigotan fare de la responsa Ministerio.
Bugac
Historio
La komunumo estis unue menciita en 1391, oni trovis mezepokan preĝejorestaĵon. La kampoj longe apartenis al Kecskemét, kie formiĝis farmoj. En 1928 la etfervojo ekfunkciis, en 1933 komenciĝis la fremdultafikado. La setlejo iĝis vilaĝo en 1950, grandvilaĝo en 1970. La unusola sakovojo en 1991, la kulturdomo en 1958 konstruiĝis. Bugac estas Nacia parko krom la paŝtejoj troviĝas ankaŭ juniperoj.
XML
XML, mallongigo de la angla eXtensible Markup Language (etendebla marklingvo) estas komputila lingvo por sendi kaj ricevi strukturitan informon inter komputiloj kaj homoj, ofte tra la TTT. Se informo estas sendebla kiel tekstaranĝo, ĝi estas sendebla kiel XML. XML fariĝas la lingvo universala de teksta datumo.
Kiel HTML, XML estas lingvo de koderoj (vortoj interkrampitaj de < kaj >) kaj atributoj. Sed en XML mem ne ekzistas koderoj kun fiksitaj signifoj. Por konkreta uzo oni devas difini apartan XML-an "dialekton" kun markoj kaj atributoj por certa uzo (aŭ reuzi jam elpensitan dialekton).
Verboj transiraj kaj netransiraj
EdE-V
XML
Pro tio, XML eble ŝajnas malpli utila ol HTML, sed la inverso pravas. Pro la disigo de kodo kaj signifo:
Ĉar XML estas regulema kaj teksta, XML-a dokumento estas facile riparebla por homo, kaj procesoroj por XML estas facile verkeblaj.
Alberta Statuto
Dum la kronigo, la reĝo devis ĵuri antaŭ ambaŭ leĝofaraj ĉambroj kongrue kun la Statuto, dum la regento devis ĵuri fidelecon al la reĝo kaj al la Statuto.
Verboj transiraj kaj netransiraj
Verboj transiraj kaj netransiraj. En E la transira uzebleco de la verboj estas pli larĝa ol en la naciaj lingvoj ĝenerale. Ekz. la verboj sidi, kuŝi, iri ktp. estas uzeblaj transire (mi sidas seĝon, li kuŝas liton, ni iris longan vojon). Tamen, kelkaj verboj estas uzataj nur netransire, precipe la verboj kun -igi, ĉe kiu oni evitas eĉ la akuzativon uzatan anstataŭ prepozicio; oni neniam diras: mi kutimiĝis ion, mi sciiĝis ion, kvankam oni povas diri: mi ekkutimis ion, mi eksciis ion. Aliflanke, la transiraj verboj estas uzeblaj nur transire (komenci, fini, turni, ŝanĝi ktp.): la netransira formo de ĉi tiuj estas farata kun -iĝi (komenciĝi, finiĝi, turniĝi, ŝanĝiĝi ktp). Kompreneble la komplemento de la transiraj verboj povas esti nur subkomprenata; ekz.: ni komencu; kial vi ne skribas? li ne scias legi. KALOCSAY.
Bugac
Historio
Ne menciitaj vidindaĵoj estas katolika preĝejo omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario) kaj muzeoj pri la paŝtado.
XML
Ĉar XML estas teksta, ĝi ja ne estas kompakta, sed pro la kunpremiloj gzip kaj zip, kaj la aŭtomata kunpremado de HTTP, tio ne gravas.
XML estas limigita formo de SGML. SGML mem, kutime uzita por teknikaj dokumentoj, estas multe pli ĝenerala ol XML, sed tro kompleksa por multaj. XML estas la trafa subaro.
XHTML estas HTML refarita laŭ la reguloj de XML. La transira formo XHTML 1.0 estas uzebla kaj kiel malnova HTML, kaj kiel efektiva XML. Versio 1.1 estas tamen pure XML-a. XHTML 1.0 estas treege kongrua kun HTML 4. HTML ne plu evoluos: ne estos HTML 5, sed anstataŭe versioj de XHTML, kiu prenos la rolon de HTML.
Per XSLT oni povas transformi ajnan XML-an dokumenton de unu XML-a dialekto en alian, en HTML-on, aŭ eĉ en tute aliajn dokumentospecojn kiel PDF, PostScript, plata teksto, ktp. XSLT mem estas XML-a dialekto, aparte aranĝita por difini tiajn transformadojn.
Reguloj de sintakso por XML-dosiero
Rimarkendas, ke XML-dosieroj mem estas simplaj tekstodosieroj. La signokodo estas specifigita en la unua instrukcio. La defaŭlta signokodo estas UTF-8 (kiu ne malsamas de Askio, se nur Aski-signoj estas uzataj) aŭ UTF-16.
XML-dosiero povas enhavi:
Malkiel ekz. HTML, XML tre dependas de strukturo, enhavo, kaj kohereco por esti efika. Unuavice XML-dosiero devas esti bone formita, t.e. ĝi devas sekvi kelkajn tre bazajn konstruregulojn:
Endas rimarki, ke la nomoj de elementoj kaj atributoj en XML distingas inter minuskloj kaj majuskloj. Tial ekz. <Ekzemplo> kaj </Ekzemplo> estas bone formita kongrua paro, sed <Ekzemplo> kaj ne estas.
Document Type Definition ("dokumento-speco-defino")
Antaŭ la apero de ĝeneraligitaj datumpriskribaj komputillingvoj kiel SGML kaj XML, programistoj devis krei specialajn dosierformatojn aŭ malgrandajn komputillingvoj por transkomuniki datumojn inter programoj. Por tio necesis verki detalajn normojn kaj specialajn sintaksajn analizilojn kaj verkilojn. Sed por lingvo bazita sur XML, la programisto povas specifigi la bazan sintakson per verkado de DTD, aŭ de pli detala priskribo uzante XML-skemon. Ekzistas facile akireblaj (kaj en iuj okazoj senkostaj) iloj, kiuj komprenas tiajn priskribojn. Tio povas signife malpliigi la kostojn.
Kiam XML-dosiero kaj estas kongrua kun la reguloj por bonformiteco, kaj estas ankaŭ kongrua kun la indikita DTD aŭ skemo, tiam la XML-dosiero estas konsiderata valida dokumento.
Versioj de XML
La unua versio de XML estis XML 1.0.
La ĝisdate oficiala versio de XML estas 1.1. XML 1.1 (ankaŭ konata kiel Blueberry) etendas XML-on 1.0 per aldona subteno por novaj signoj en Unikodo 3.0 ankaŭ en nomoj de elementoj (en ordinara teksto eblas ilin uzi ankaŭ en XML 1.0), kaj per aldona subteno de linio-finoj en la signokodo EBCDIC.
Kantono Spokane (Vaŝingtonio)
Kantono Spokane (Esperantigite: Kantono Spokena; angle: Spokane County) estas administra unuo en la orienta parto de la usona ŝtato Vaŝingtonio. Ĝia administra sidejo estas en la plej granda urbo, Spokeno. Spokane Valley estas antaŭurbo de Spokane mem, situante oriente de la metropoleto.
XML
Versioj de XML
Estas ankaŭ diskutoj pri XML 2.0, kvankam ne estas klare, ĉu tia afero iam aperos. XML-SW, verkita de unu el la originala prilaborantoj de XML, enhavas kelkajn proponojn por ebla XML 2.0: forigo de DTD-oj de sintakso, kunmetado de nomospacoj, XML Base kaj XML Information Set en la baza normo.
Kantono Spokane (Vaŝingtonio)
La kantono ampleksas areon de 4 612 km², el kio 44 km² estas akvo. En 2000 la usona censo nombris 446 714 loĝantojn. Kantonon Spokenan oni kreis la. La ĝin aneksis Kantono Stevens. Ĝi rekreiĝis la.
XML
Versioj de XML
Ekzemplo de retejo en Esperanto verkita per XML estas la Reta Vortaro ĉe Lepsiko. Tie la bazaj datumoj estas en XML-dosieroj (en XML-a dialekto aparte farita por tia vortara laboro). Tiuj dokumentoj estas aŭtomate transformataj en HTML-on por ordinara legado.
Kantono Spokane (Vaŝingtonio)
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio
1553 Bauersfelda
1553 Bauersfelda estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
XML
Versioj de XML
Ankaŭ la revuo Monato estas komplete verkita en XML, kaj el la XML-versio estas aŭtomate kreitaj la diversaj revuoformoj, kiel la reta (.php), la magazino en la dosierformo ePub, la retpoŝta (.html) ktp.
Montrado de XML-dosieroj en TTT
Alia helpilo de XML estas la stilfolia komputillingvo XSL, kiu ebligas al uzantoj priskribi vidajn propraĵojn kaj transformaĵojn de XML-datumoj, sen profundigi tiujn instrukciojn en la datumon mem. La rezulta dosiero povas esti ekz. HTML-dosiero, kiu uzas CSS-on por aperigo.
XML-dosiero ankaŭ povas esti rekte aperigita en iuj retumiloj, ekz. Internet Explorer 5 kaj Mozilo, pere de la stilfolia lingvo CSS. En januaro de 2003, ĉi tiu afero jam ne estis stabila. La XML-dosieroj devas ĉi-okaze enhavi referencon al stilfolio, ekz. jene:
<?xml-stylesheet type="text/css" href="myStyleSheet.css"?>
J. Edgar Hoover
John Edgar HOOVER ( 1-a de januaro en 1895 en Washington, 2-a de majo en 1972 en Washington) estis fondinto de Federal Bureau of Investigation (FBI) (Federacia Oficejo de Enketado) kaj ties direktoro ĝis sia morto.
XML
Montrado de XML-dosieroj en TTT
Dum retumilobazita XML-aperigo ankoraŭ evoluas, la alternativo estas konvertado al HTML, PDF, aŭ aliaj dosierformoj ĉe la servilo. Programoj kiel Cocoon analizas XML-dosieron per stilfolio (kaj povas fari ankaŭ alispecajn analizojn) kaj sendas la rezulton reen al la retumilo de la uzanto sen la neceso, ke la uzanto sciu, kio okazas en la fono.
J. Edgar Hoover
Vivo
Hoover vizitis la Universtaton de George Washington en sia hejmurbo, kaj finis ĝin en 1917 per jura diplomo. Li komencis laboron en la usona justic-ministerio kaj baldaŭ iĝis gvidanto de sekcio pri la registrigo de malamikaj eksterlandanoj. En 1919 iĝis li gvidanto de novkreita „General Intelligence Division”.
XML
Montrado de XML-dosieroj en TTT
SOAP estas norma metodo por komunikado inter objektoj per XML tra la TTT.
J. Edgar Hoover
Vivo
Hoover sukceis konstrui firman potencopozicion per neoficialaj notoj, kolektoj pri personoj de la publikaj aferoj, precipe pri politikistoj. Tio servis ankaŭ protekton de sia potenco. Post lia morto oni limigis la ofic-periodon de direktoroj al 10 jaroj.
Laŭ iuj kritikantoj Hoover estis transvestulo; mokuloj ŝanĝis lian duan antaŭnomon al la (virina) nomo "Edna". Lia sistemo de eblaj ĉantaĝoj tial laŭ la kritikantoj servis ankaŭ por protekti tiun socie ne akceptatan tendencon.
J. Edgar Hoover estis framasono kaj aktiva membro de „Federal Lodge No. 1“ en Vaŝingtono.
(16716) 1995 UX6
(16716) 1995 UX6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Observatorio de La Ametlla de Mar
La Observatorio de La Ametlla de Mar estas astronomia observatorio en la municipo L'Ametlla de Mar (Provinco Taragono, Katalunio, Hispanio).
Ĝia estas administrata de la Grupo de Astronomía de Asteroides de la Grupo de Astronomiaj Studoj (katalune : Grup d'Estudis Astronòmics) kaj nune operaciata de la amatora astronomo Jaume Nomen.
Ĝia MPC kodo estas 946.
Malkovroj
Laŭ Minor Planet Center, 12 asteroidoj estis malkovritaj elde tiu observatorio en 2001 kaj 2002, nune, neniuj el ili ricevis nomon.
Rasmus Nielsen
Rasmus NIELSEN (naskiĝinta la sur Fyn, mortinta la  en Kopenhago) estis dana filozofo.
Vivo
La filo de etkamparano studis unue teologion ĉe Martensen kaj iĝis en 1840 licencitulo. Sed en 1841 li transprenis la profesorecon pri filozofio estante fervora ano de Hegelo. Li poste aliĝis al la ideoj de Søren Kierkegaard komencante samtempe profundan studon pri la ekzaktaj sciencoj.
Inter 1864 kaj 1866 aperis lia ĉefa verko: »Grundideernes Logik« (2 vol.), kiu kaŭzis inter la danaj intelektuloj gravan kverelon inter la t.n. monistoj (Martensen unuflanke, Bröchner kaj Georg Brandes aliaflanke) kaj la dualistoj (Nielsen kaj siaj disĉiploj). La Nielsanoj klopodis la egalan rajton je supereco por la sciencoj kiel ankaŭ por la kredo religia. Surbaze de tiu ĉi ĉefa penso Nielsen publikigis pli malfrue ankoraŭ siajn du gravajn verkojn »Religions philosophie« (1869) kaj »Natur og Aand« (»Natur und Geist«, 1873).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 671-672, kio interrete ĉi tie legeblas.
Lindau (Bodenlago)
Lindau estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Lindau de la federacia lando Bavario, kaj estas ties administra centro. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
La malnova urbocentro de Lindau estas insulo (0,68 km2) en la Bodenlago proksime de ties norda bordo, konkrete en ties plej granda lagoparto Obersee. La insulo nun estas ligita per fervoja digo kaj strata ponto kun la ĉirkaŭa neinsula teritorio. La moderna Lindau (33,18 km2) estas bavara urbo, kiu situas plejparte sur la apuda neinsula bordo de la Bodenlago.
La orienta parto de la urba komunumo rekte situas ĉe la limo inter Germanio kaj la federacia lando Vorarlbergo de Aŭstrio.
Ĝemelitaj urboj
Lindau estas ĝemelita kun la franca urbo Chelles.
Željko Milinovič
Željko Milinovič (n. ) estas slovena futbalisto. Li de 1997 ĝis 2002 membris en la slovena nacia teamo de futbalo.
Yap
Yap (ankaŭ konata kiel Wa'ab loke) estas subŝtato de la Federacio de Mikronezio. La ŝtato konsistas el kvar proksimaj insuloj (Yap, Ĉuuk, Pohnpei kaj Kosrae), entute 145 insuletoj kaj atoloj, kiel Ulithi. Ĝi situas ĉ. 450 mejlojn sudokcidente de Guam kaj 360 mejlojn nordoriente de Palau.
La nocio Yap estas plursenca: Insulo Yap estas korala insulo, ĉirkaŭita de la tri insuloj Gagil-Tomil, Maap kaj Rumung. La kvar insuloj entute nomiĝas Yap proper. La mikroneza federacia ŝtato Yap entenas la menciitajn aliajn insuletojn kaj atolojn.
La ĉefurbo de Yap estas Colonia.
Loĝantaro
La ŝtato Yap havas pli ol 11.000 loĝantojn, el kiuj 2/3 vivas sur la insulo Yap  mem.
Historio
Ekde la 16-a jarcento, Yap estis oficiale posedaĵo de Hispanio, en 1898 tiu de la Germana Imperio. Dum la unua mondmilito, la insulojn okupis la Japana Imperio.
Post la dua mondmilito, Yap iĝis parto de administra aro de pacifikaj insuloj de Usono. Ĝi iĝis - kiel sendependa ŝtato - parto de Mikronezio en 1986.
Aldonaj informoj
La insulo de Yap estas konata pro rara monsistemo de stonmono, konata kiel Rai. Ili estas grandaj torusoj da ŝtono, ofte kalcito. Iuj estas tiel granda kiel 4 metroj, tamen multaj estas malpli grandaj. Ĝi nuntempe ne estas uzata kiel pagmono.
Ekzistas t.n. virdomoj por plaŭdi, rakonti tradiaĵojn, lerni.
Ne ekzistas privata posedo de agro, grundo.
La Aldea del Obispo
La Aldea del Obispo (La domaro de la Episkopo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas aldeanos. La censita populacio en 2008 estis de 353 loĝantoj.
Situo
La Aldea del Obispo estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 444 m. La surfaco de ties teritorio estas de 0,3 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Temas pri unu el la unuaj setlejoj kreitaj post la definitiva konkero de Trujillo fare de la kristanoj. Ĝis la unua duono de la 19a jarcento ĝi formis parton de Trujillo kiel kvartalo. Tiam sendependiĝis kaj konstituis propran municipon. Dum kelkaj jardekoj ĝi nomiĝis "Aldea de Trujillo" (Domaro de Trujillo) kaj ekde 1997 rekuperis sian antikvan nomon: "La Aldea del Obispo".
Charles Verax
Charles VERAX [veraks], (pseŭdonimo Karlo Verks) (naskiĝis la 28-an de februaro 1873 en Parizo - mortis en 1943) estis franca fotografisto, esperantisto kaj la plej grava Esperanta terminologo de la epoko antaŭ la unua mondmilito.
Verax esperantistiĝis en 1902. Per longa kunlaborado en Internacia Scienca Revuo li akiris kompetentecon pri teknika terminaro, kaj fariĝis specialisto en tiu afero. Li fondis kaj redaktis Foto-revuon (1906-1909) kaj Sciencan Gazeton (1912-1914). Ekde 1909 Verax estis membro de la Lingva Komitato, ekde 1911 direktoro de la Komisiono por teknika lingvo.
Adreso 1914 35 B-d Arago, Paris XIII (laŭ Germana Esperantisto)
Verkoj (elekto)
La Enciklopedio de Esperanto en 1934 juĝas: "Tiuj du "vortaretoj" [laste menciitaj] fakte estas gravaj kaj fundamentaj verkoj por studo de teknikaj vortoj".
Rocca di Cave
Rocca di Cave estas komunumo de Italio.
Charles Verax
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1907 Vocabulaire Technique.jpeg|Librokovrilo de Vocabulaire Technique et technologique Français-Esperanto. Dosiero:1906 Fotografa Optiko.jpg|Librokovrilo de Elementa Fotografa Optiko. </Gallery>
Jarmilo de Rusio
La Jarmilo de Rusio (Тысячелетие России) estas monumento situanta en Velikij Novgorod, Rusio, kaj konstruita en 1862 je honoro de la miljara jubileo de la legenda alvoko de Varengoj en Rusjon. Aŭtoroj de la projekto estis Miĥail Mikeŝin, Ivan Ŝreder kaj arkitekto Viktor Gartman. La monumento situas en la Kremlo de Novgorod.
Konkurso
En 1857 pro la estonta miljara jubileo de la alvoko de Ruriko oni anoncis la konkurson por projektoj de monumento, kiun oni planis starigi en Velikij Novgord, tie, kien laŭlegende la varengo estis alvokita por ke estu princo. La ŝtato anoncis ankaŭ komunan monkolekton por konstruado de tiu monumento. Oni sukcesis kolekti nur ĉirkaŭ 150 milojn da rubloj, kaj pliajn 400 milojn aldonis la ŝtato.
Projektojn oni povis proponi ĝis la 1-a de novembro de la sama jaro.
Por la konkurso oni prezentis 52 projektojn, kiujn oni proponis anonime, sub devizoj. El ili la Konkursa konsilio, fondita ĉe Akademio de Belartoj, elektis tri: La unuan premion (4000 rubloj) oni atribuis al Mikeŝin, Gornostajev kaj Antipov dividis inter si la duan (1000 rubloj).
Plua laboro
Estas decidite fari la tutan monumenton el bronzo. Por la malfermo oni anticipe elektis. La konstruadon oni komisiis al la Ĉefa Administrejo de vojoj kaj publikaj konstruaĵoj, kies ĉefo estis la generalo K. Ĉevkin. La Administrejo mendis al Mikeŝin kaj skulptisto Ŝreder maketon je kvinona grandeco. Ŝreder faris la maketon el gipso.
Sur la frizo, kie nun situas historiaj personoj, devis esti bareliefoj, kiuj prezentus la ses epokojn kaj estus dividitaj inter si per medalionoj. Por la maketo ilin faris P. Klodt. Sed en la junio de 1860 la imperiestro Aleksandro la 2-a inspektis la maketon kaj vidis, ke enhavo de la ses bareliefoj samas al tiu de la ses statuaj grupoj supre. Li ordonis anstataŭigi la bareliefojn per plena cirklo de statuoj pri famaj homoj de Rusio (Mikeŝin skribis, ke estas li mem, kiu proponis tion al la caro). Mikeŝin proponis novan varianton de la projekto.
Longan tempon prenis konfirmado de la listo de tiuj “famaj homoj”. Ekzemple Mikeŝin samtempe proponis aldoni figurojn de Taras Ŝevĉenko kaj Nikolaj Gogol, sed la generalo K. Ĉevkin ordonis ilin forigi. Mikeŝin skribis al la imperiestro mem, kaj sukcesis duone: la figuro de Gogol restis, de Ŝevĉenko — ne. Ekzistas nun la unua listo de Mikeŝin, korektita fare de Ĉevikin, kaj la listo, kiuj estis donita por korektado kaj konfirmo al Aleksandro la 2-a. Sed ankaŭ tiu listo ne estas lasta, Nikolaon la 1-an oni aldonis lastmomente.
Je ĉiuj bronzaj partoj de la monumento estis pretaj kaj konfirmitaj de la caro. Baldaŭ ilin veturigis laŭ riveroj Neva kaj Volĥov al Novgorod.
Aŭtoroj
La projekto apartenas al la junaj pentristo M.O. Mikeŝin (nur antaŭ unu jaro li finis lernadon en la Akademio de Belartoj) kaj skulptisto I.N. Ŝreder (li ankoraŭ estis lernanto de la Akademio). Formale nur Mikeŝin estis aŭtoro, sed Ŝreder dekomence partoprenis en ĝi. La pentristo, ne sperta pri statuoj, Mikeŝin partoprenigis sian samaĝulon skulptiston Ŝreder-on.
Konstruisto estis inĝeniero Evreinov, laborestro — inĝeniero Adams.
Arkitektoj estis B.A. Gartman kaj G.A.Bosse, tiu lasta projektis la aĵuran barilon kaj la lanternojn ĉirkaŭ la monumento.
Konstruado kaj malfermo
La (la 16an de majo laŭ julia kalendaro) oni komencis konstrui la monumenton en la centro de la Novgoroda kremlo, kaj la  (la 8an de septembro) okazis la solena malfermo de la monumento. La festo daŭris dum tri tagoj. Ĉeestis la imperiestro Aleksandro la 2-a kun sia tuta familio, oni venigis por parado ĝis 12 milojn da soldatoj kaj oficiroj, alveturis multnombraj spektantoj. La loĝantaro de Novgorod preskaŭ duobliĝis por kelkaj tagoj.
Speciale por malfermo estis eldonitaj du gvidlibroj pri Novgorod, unuafoje dum la tuta historio de la urbo. Dum aprilo—majo aperis “La gvidlibro pri Novgorod kun indikoj pri ĝiaj ekleziaj antikvaĵoj kaj sanktejoj” de metropolito Makarij. Poste, en julio—aŭgusto, aperis “La gvidlibro pri Novgorod: la manlibro por veturantoj al la malfermo de la monumento de la jarmilo de Rusio” (ĝin oni presis anonime, la aŭtoro estas V.A.Dolgorukov).
Posta historio
Dum la dua mondmilito nazioj malmuntis la monumenton kaj pretigis ĝin por forsendi en Germanion, sed sukcesis veturigi nur la barilon kaj bronzajn lanternojn. La la urbon liberigis Ruĝa Armeo, kaj jam la  la monumento estis restaŭrita kaj remalfermita. Denove estis faritaj pli ol 1500 detaloj de monumento. La barilon kaj la lanternojn oni denove starigis nur en la 1970-aj jaroj.
Priskribo
La monumento aperas kiel granda regnoglobo sur kloŝforma bazo. Ĉirkaŭ la regnoglobo situas ses statuaj grupoj. La tuta alteco de la monumento estas 15,7 m, la alteco de bazo — 6 m, la alteco de grandaj statuoj (de la meza nivelo) — 3,3 m, de la kruco sur la regnoglobo — 3 m. La diametro de la granita bazo — 9 m; tiu de la regnoglobo — 4 m. La tuta pezo de ĉiuj bronzaj fandaĵoj — 65,5 t, la pezo de la supra kruco — 448 kg, tiu de la granda figuro (averaĝe) 2400 kg. La longeco de la friso estas 26,5 m.
La statuaro enhavas 128 figurojn, kiuj estas dividitaj en 3 nivelojn. En la supra nivelo estas 2 figurojn, en la meza — 17 figuroj, en la malsupra — 109.
Meza nivelo
La mezan parton de la monumento okupis 17 figuroj, kiujn oni povas dividi en ses grupojn ĉirkaŭ la regnoglobo. Ĉiu grupo simbolas certan periodon de rusia historio (laŭ oficialaj rusiaj historiistoj tiutempaj).
Malsupra nivelo (friso)
La friso estas dividita en kvar partojn:
Numismatiko kaj filatelo
La monumento estas prezentita sur jenaj moneroj, monbiletoj kaj poŝtmarko:
La monbiletoj de 1995 kaj 1997 fakte estas samkostaj — 1 nova rublo egalis 1000 malnovajn post la redukto de nominalvaloro en 1997.
Rimarko
Kvankam oni vere povus rigardi la monumenton tiel, ke malantaŭ ĝi videblus la Katedralo de Sankta Sofio, tamen tiuokaze de la monumento spektanton rigardus Ruriko, sed ne Petro la Granda, kiel tio estas sur la monbiletoj. Tion oni povas vidi sur tiu ĉi foto:
Pribislavec
Pribislavec, hungare Zalaújvár estas municipo kaj vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco). Neniu alia vilaĝo apartenas al la municipo.
Historio
La unua mencio okazis en la 14-a jarcento. Ĝis Traktato de Trianon Zalaújvár apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio. Ĝis 2001 Pribislavec apartenis al municipo de Čakovec, poste formiĝis nova memstara municipo.
Johnson Aguiyi-Ironsi
General-leŭtenanto Johnson Thomas Umunnakwe Aguiyi-Ironsi (3a de marto 1924 - 29a de julio 1966) estis militisto el Niĝerio. Li prenis povon en la malordo kiu sekvis al la unua militista puĉo okazita en Niĝerio kaj iĝis ŝtatestro de Niĝerio el la 16a de januaro 1966 ĝis li estis elpostenigita kaj mortigita la 29an de julio 1966 fare de armeaj oficiroj el la Norda Regiono kiu insurekciis kontraŭ lia supozita rasista regado. Li edukiĝis ĉe sia bofrato, diplomato el Sieraleono. Li intervenis en konfliktoj en Kongo en la 1050-aj kaj 1960-aj jaroj. Kaj lia en- kaj el-postengio kaj murdo rilatas al luktoj fare de Igboj por kontroli la povon.
Fiksa prezo
Fiksa prezo estas prezo, kiu estis antaŭe kontraktita kaj kiu ne ŝanĝas dum kontrakta periodo.
En la financa branĉo nocio "fiksa prezo" (fixed price) povas signifi kontrakto, unu el atributoj de kiu estas neŝanĝebla prezo. Do, ekzistas kelkaj specoj de kontraktoj:
Monopola prezo
Ekonomiko > Mono > Prezo > Monopola prezo
Monopola prezo - merkata prezo, kiu estas determinita ne nur rezulte de renkontiĝo se mendado kaj ofertado, sed ankaŭ rezulte de agado de monopolo sur la merkato. Monopola prezo povas esti rezulto de konsiliĝo de monopolaj firmaoj, kiu celo estas la plej granda profito. Kutime, monopola prezo estas pli alta ol prezo, kiu estas determinita sur konkurenca merkato.
Nestor Maĥno
Nestor Ivanoviĉ MAĤNO (naskiĝis la 27-an de oktobro 1889, mortis la 25-an de julio 1934) estis ukraina anarkiista revoluciulo kiu malakceptis unuiĝi kun la bolŝevikoj post la Oktobra Revolucio.
Vivo
Nestor Maĥno naskiĝis la 27-an de oktobro 1889 en urbeto Hulajpole en la distrikto de Aleksandrovsko de la gubernio Ekaterinonslavo, nuna Zaporiĵa provinco en Ukrainio.
Lia familio estis el malriĉaj kamparanoj kaj la patro mortis post lia naskiĝo; pro tio li devis kontribui al familia vivteno (patrino kaj kvar junaj gefratoj) laborante ekde siaj 7 jaroj kiel bov- kaj ŝafpaŝtisto somere kaj ĉeestante lokan lernejon vintre. Post eta lernado eklaboris en siaj 12 jaroj kiel terlaboristo en bienoj de germanaj farmistoj kiuj tiam abundis en Ukrainio. Li kunhavis kun eta grupo de terlaboristoj kaj kamparanoj malŝaton kontraŭ maljustaĵoj faritaj de terposedantoj.
En siaj 16 jaroj li partoprenis la revolucion de 1905 kaj post kontaktiĝi kun diversaj politikaj grupoj li organiziĝis en la liberecana movado per realigo de danĝeraj komisioj. En 1908 li estis arestita de la caraj aŭtoritatuloj kaj kondamnita je pendumilo pro anarkiisma asociado kaj partopreno en terorisma agado. Pro lia junaĝo la kondamno estis ŝanĝita al dumviva mallibero. Li estis translokigita al la centra malliberejo de Moskvo, tie li profitis ties grandan bibliotekon kaj amikiĝis kun Arŝinov, ankaŭ kondamnita je punlaboro. Arŝinov, multe pli klera ol Maĥno, helpis al li instruiĝi profunde en diversaj fakoj. Li ricevis malfacilajn vivkondiĉojn pro sia ribelemo kaj protestorganizado; tiel li grave malsaniĝis pri la pulmoj. Li estis liberigita en 1917, kun ĉiuj politikaj malliberuloj, pro la proleta insurekcio en Moskvo.
Revolucio
Li revenis al Hulajpole (https://www.wikidata.org/wiki/Q640649) kaj ekis senlaca agado; somere de 1917, dum la reĝimo de la demokrato Kerensky en Rusio, li jam estis prezidanto de la loka soveto, de la regiona unuiĝo de kamparanoj kaj de la metiista unuiĝo de matalaj kaj ĉarpentaj laboristoj.
Tiam la aŭstrogermanoj okupis la landon kaj la kontraŭleĝa revolucia komitato komisiis lin, pro lia popoleco, organizi batalionojn el laboristoj kaj kamparanoj. Li veturis al Moskvo en junio de 1918 kaj renkontiĝis kun anarkiismaj teoriuloj serĉe metodojn por alprofundigi la liberecanan konsciigon de la kamparanaro. Sed li trovis la maljunajn anarkiistojn pasivaj kaj dubemaj je iliaj rilatoj kun la bolŝevikoj. Li ricevis bonajn konsilojn nur de la maljuna Kropotkino kaj malfidis de la bolŝevikoj post interparolado kun Lenino.
Post sia reveno li estis arestita de la aŭstroj, atingante liberecon danke al judo de Hulajpole, kiu sukcesis kolekti gravan monkvanton. Li organizis en la regiono per energia laboro rotojn de volontulaj gerilanoj; la strategio estis subteni liberigitan regionon el kiu disvastigi rezistadon kaj samtempe precizigi la revolucion laŭ liberecanaj bazoj. Oni diras, ke liaj plej bonkvalitaj armiloj estis kuraĝeco kaj rapideco de liaj kavaleriaj rotoj (poste li organizis infanterion per rapidaj duĉevalaj ĉaroj tipaj en la regiono) kaj ĉefe la kompliceco de la kamparanoj, kiuj ilin kaŝis kaj informis spite la reprezaliojn kaj la bruligadon de siaj vilaĝoj. Li redaktis manifestojn pri la Socia Revolucio, la liberaj komunumoj kaj organizis kunvenojn konstante.
Oni haltu ĉe nigra legendo atribuita al Maĥno de la bolŝevikoj, ŝajne tute malvera. Tamen Volin mem elstarigas la "karakteran malfortecon de Maĥno" kiel negativan por la movado: ŝajna drinkemo aŭtoritarigis lin super decidoj de la Konsilantaro; aliaj komandantoj havis similajn kondiĉojn, ĉefe Kusilenco, elstara stratego, politike kaj morale supera al Maĥno; sed eble pro siaj propraj malfortecoj, Maĥno estis konsiderata pli fidema de la kamparanaro.
Ekzilo
Maĥno estis ofte vundita laŭlonge de jaroj, sed en marto de 1921 lin trafis kuglo en la ventron dum agado kontraŭ la bolŝevika armeo, kaj komence de aŭgusto li estis denove vundita sep fojojn, la lastan ĉekole. Pro timo de vivoperdo la Konsilantaro decidis lian translokigon eksterlanden (Ukrainio jam ne estis sekura) por lia kuracado. La 28-an de aŭgusto roto sukcesis rompi la bolŝevikan sieĝon kaj trapasas riveron Dnestro kun multaj vunditoj, inter ili Maĥno.
Kiam ili jam estis en Rumanio, malamikeco de tieaj aŭtoritatoj devigis lin translokiĝi al Pollando. Tie li estis arestita, pro kontraŭpola agado en Ukrainio, kaj juĝita, sed li rezultis absolvita. Li translokiĝis al Gdansko (Danzig) kie li estis denove arestita, sed li sukcesis forfuĝi al Parizo kie li estis helpata de lokaj anarkiismaj grupoj. Devigata resti en Parizo li vivis malagrablan vivon sen sukcesi adaptiĝi al la lingvo aŭ al la medio kaj suferante terure pro siaj militvundoj.
Finfine li iom agadis, sed poste neniom dum longaj periodoj. Li klopodis verki pri la ukrainaj okazintaĵoj sed li povis atingi nur la jaron 1918, per kio li ampleksis nur tri volumojn, kiuj estis eldonitaj post lia morto, en julio de 1935. Li geedziĝis kaj havis filinon.
Dum sia pariza restado Maĥno petis ofte per verkado aŭ interparolado plian personan memdisciplinon de la anarkiistoj kaj organizadon kapablan efikigi kaj homogenigi la movadon pere de nova tendenco ene de la anarkiisma movado nome Platformismo. Ŝajne li laŭdis en interparolado kun membroj de la FAI, inter kiuj estis Durruti, la organizan kapablecon de la tiama hispana anarkiismo.
Aliaj
Kvankam la reĝimo organizita de Maĥno kaj liaj partianoj en Ukrainio malsukcesis pro la stabiligo de la bolŝevisma reĝimo, ties popola bildo daŭris dum multaj jardekoj. En Ukrainio oni konas Maĥnon kiel la Paĉjon aŭ Onĉjon.
La reĝimo instalita de Maĥno, nomata Maĥnovŝĉino, inspiris ekzemple la samnoman esperantlingvan kanton, kiu aperis en la disko JoMo kaj Liberecanoj.
Isle (Haute-Vienne)
Isle - jen france, prononco [], okcitane Isla - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Don Bluth
Li estas konata ankaŭ pro konkurenco kun Disney dum la jaroj de la Disneja Renesanco (1989-1999). Liaj filmoj emas iĝi pli malmildaj kaj pli energiaj portretoj ol tiuj de Disnejaj filmoj. Ofte liaj filmoj inkludas mistikan elementon kun misteraj, neklarigeblaj fortoj.
Kariero
Post li finis sian studadon ĉe la Universitato Brigham Young en 1955, li rapide trovis postenon en The Walt Disney Company kiel helpisto de la animaciisto John Lounsbery en la filmo Sleeping Beauty (1959), sed post tio li lasis la kompanion por iri misie al Argentino nome de sia eklezio.
En 1967, post reveni al Usono, li diplomiĝis je Anglalingva Literaturo, denove en Brigham Young, kaj poste li aliĝis refoje al Disney en 1971, kie li estis parto de la animacia teamo en Robin Hood (1973), The Rescuers (1977) kaj Pete's Dragon (1977). Dum la 1970-a jardeko li konis la animaciiston Gary Goldman, kiu iĝis sia plej bona amiko, kaj aliajn kompanianojn kiuj eklaboris en la nova studio de Bluth, kiu estus nova konkurenco por Disney en la animacia merkato. La studio estis fondita en 1979.
La unua longfilmo de Bluth kiel reĝisoro estis The Secret of NIMH. Eĉ se ĝi ne estis granda sukceso, oni konsideras ĝin kiel la majstroverkon de Bluth. Pli sukcesaj estis la postaj filmoj The Land Before Time kaj An American Tail, kiuj havis pluraj daŭrigojn produktitajn dum la 1990-aj jaroj.
Post la sukceso de Anastasia en 1997, Bluth kaj FOX decidis realigi la ambician projekton Titan A.E., kiu estis malsukcesa (nur estis enspezitaj 37 milionoj da usonaj dolaroj tutmonde). Tio kaŭzis la porĉiaman fermon de FOX Animation Studios. Tamen, Titan A.E. nun estas konsiderata kiel kultfilmo.
Zinswiller
(jen france kaj alemane, origine germane Zinsweiler, prononco - Weiler estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Tanis (Manche)
Tanis estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Don Bluth
Kariero
En 2015 Don Bluth kaj Gary Goldman starigis kampanjon per Kickstarter esperante revivigi la tradician manfaritan animacion per animacia longfilmo de la videoludo Dragon's Lair. La celo de 250.000 usonaj dolaroj ne estis atingita antaŭ la limdato, sed la kampanjo poste estis starigita en Indiegogo. La 14-an de decembro 2015, la projekto atingis la moncelon. En februaro 2018 la tuta enspezo superis la kvanton de 728.000 dolaroj. ​ En 2019, komenciĝis la produktadon de Dragon's Lair, kaj estis restarigita en 2021 post provizora ĉeso kaŭze de la kronvirusa pandemio.
Tanis (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tanisiens.
Libro de la Plorkanto
La Libro de la Plorkanto (hebree אֵיכָה) aŭ Libro de Lamentoj de la juda profeto Jeremia estas libro de la Tanaĥo (laŭ judisma teologio) aŭ de la Malnova Testamento (laŭ kristanisma teologio) en la Biblio.En la teksto la profeto priploras la detruon de la juda templo de Jerusalemo, kiu estis neniigita kiam la armeo de la babilonia reganto Nebukadnecar la 2-a konkeris Judion, detruis Jerusalemon, mortigis la lastan judan reĝon Zedekia kaj forpelis la tutan judan popolon al ekzilo babilona.
En la kristanaj biblioj la verkaĵo estas envicigita post la Libro de Jeremia.
Por la judoj ĝi apartenas al la tria parto de la Tanaĥo (nomata Ketuvim, כְּתוּבִים, "la skribaĵoj"). Ene de tio, ĝi estas unu el la kvin solenaj volvolibroj (ְּמגלות, Megilot), malgrandaj libroj, kiujn oni legas okaze de kelkaj festoj:
Nomo
La libro nomiĝas
Watkins Glen
Watkins Glen estas loĝloko en orienta Usono, situanta ĉe la suda bordo de la Seneka Lago. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Schuyler. Laŭ la stato de la censo en la loĝloko vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Valle del Esgueva
Valle del Esgueva estas subdistrikto de Ribera del Duero, en la provinco Burgoso (Hispanio),kiu estas transigata de la rivero Esgueva. En la provinco Valladolid, la zono estas nomata kiel distrikto Páramos del Esgueva.
En la burgosa zono troviĝas interesaj artaĵoj romanikstilaj sub la nomo de Skolo de Esgueva.
Municipoj de Valle del Esgueva
En la provinco Palencio: Castrillo de Don Juan.
En la provinco Valadolido: Encinas de Esgueva, Canillas de Esgueva, Fombellida, Torre de Esgueva, Castroverde de Cerrato, Villaco, Amusquillo, Villafuerte de Esgueva, Esguevillas de Esgueva, Piña de Esgueva, Villanueva de los Infantes, Olmos de Esgueva, Villarmentero de Esgueva, Castronuevo de Esgueva, Renedo de Esgueva kaj Valladolid ĉefurbo.