cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parlamenta baloto en Litovio 2008
Fina konsisto de la parlamento Seimas
Post decidigaj aldonaj balotoj pri la rektaj mandatoj rezultiĝis la sekva disdivido de la parlamentaj seĝoj
Registara koalicio
Sekve kreiĝis registara koalicio el la parlamentanoj de la partioj Tėvynės Sąjunga - Lietuvos krikščionys demokratai, Tautos prisikėlimo partija, Lietuvos Respublikos liberalų sąjūdis kaj Liberalų ir centro sąjunga, kiuj - post aliĝo de aliaj parlamentanoj al frakcioj - konsistigas plimulton de 83 el la entute 141 parlamentanoj. Ĉefministro iĝis la konservativulo Andrius Kubilius. .
Tomaŝevac
Tomaŝevac, serbe Томашевац, slave Tomaševac, hungare Tamáslaka [tamAŝlaka] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Zrenjanin. La historia hungara loknomo estis Tomasovac.
Batalo de Ajn Ĝalut
La Batalo de Ajn Ĝalut (arabe عين جالوت) okazis la kaj en ĝi konfrontiĝis la egiptaj mamelukoj kontraŭ la mongoloj establitaj en Palestino, ĉe la Valo de Jizre'el en Galileo, norde de la nuna Israelo.
Tomaŝevac
Situo
Tomaŝevac situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ maldekstra bordo de Timiş (kun ponto al Lukicjevo).
Batalo de Ajn Ĝalut
Ĉi tiu batalo estas konsiderata kiel tre grava laŭ multaj historiistoj, ĉar estis la unua fojo kiam la mongoloj estis venkitaj. Hulagu Ĥano, reganto de la Ilĥanato, neniam povis venĝi tiun malvenkon, kaj en postaj ekspedicioj, nur povis venki la mamelukoj unu fojon. Tiel haltiĝis la mongola avanco al Mezoriento kaj forfalis la mito pri la nevenkebleco de la mongoloj.
Tomaŝevac
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Antalfalva, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Tomaŝevac 1765 homoj, (1626 serboj (92 %), 58 ciganoj, 23 hungaroj 11 rumanoj, 8 jugoslavianoj, 3 slovakoj kaj aliaj).
Tramvojo Liberec – Jablonec nad Nisou
La tramvojo Liberec – Jablonec nad Nisou estas mallarĝ-ŝpura tramo konstruita en la jaroj 1947 ĝis 1955. Origine ĝi estis funkciigata kune de la trafikaj entreprenoj de Jablonec nad Nisou kaj de Liberec, nun ĝi estas parto de la liberec-a trama entrepreno. Same kiel la iama jablonec-a tramo kaj la origina liberec-a tramo ĝi havas ŝpuron de 1.000 mm (metra ŝpuro; nun en Liberec estas ankaŭ tramo kun normala ŝpuro). Ĝi estas laŭ sia tuta longo unutraka, kun preterpasejoj, kiuj havas parte insulajn (intertrakajn), parte flankajn kajojn.
La linio estas nun parto de la urba amasa trafiko de Liberec, validas la normala tempa tarifo de urba publika trafiko. Iam validis sur la linio zona tarifo, kaj pro tio tie ĉi ankoraŭ laboris konduktoroj en tempoj, kiam en Liberec kaj aliaj ĉeĥaj urboj jam estis enkondukita senkonduktora reĝimo. Nun ĉiuj vagonoj de la linio estas ekipitaj per vendiloj de biletoj.
La veturtempo laŭ la horaro estas duona horo, la longo de la linio estas 13 kilometroj. Sur la tuta longo trafikas linio numero 11, en la sekcio inter Liberec kaj Vratislavice aldone dum iuj tempoj trafikas linio 5. Proksime de la linio staras haltejaj fostoj por la okazo, ke necesas instali dumtempan anstataŭan trafikon per aŭtobusoj. Ĉiutage ĉirkaŭ 11.000 homoj uzas la linion. De la jaro 1975 la aranĝo de la preterpasejoj ebligas minimumajn intervalojn de 6 minutoj sur la tuta linio; tamen la jablonec-a parto tute ne eluzas tiun eblon.
Haltejoj
Mallongigoj:
La fina stacio Tyršovy sady en Jablonec estas proksima al haltejo Lázně de la jablonec-a publika trafiko.
Haltejo Tatranská estas finstacio por vagonoj irantaj al la remizo.
Similaj tramoj en Ĉeĥio
En Ĉeĥio estas nur du pliaj interurbaj tramoj:
Monto Tabor
Monto Tabor (hebree: הַר תָּבוֹר‎‎, arabe: جبل الطور, greke: Όρος Θαβώρ) estas monto de la Galileo, en Israelo. La monteto Tabor altas ĉirkaŭ 400 metrojn kaj ĉirkaŭatas de vasta ebeno dum la alto marnivela estas ĉirkaŭ 575 metroj.
Tradicie Tabor, (aŭ ankaŭ monto Hermon), estas ofte citita en la Biblio kaj sur ĝi, laŭ la Evangelioj, okazis la transfiguriĝo de Jesuo. Epoke de la krucmilitoj la monta kulmino estis ebenigita por sur ĝi konstrui fortikigitan benediktanan monaĥejon, kiu poste estis konkerita kaj detruita dum la militoj de Saladino; de ĝi restas la enirea ŝtona pordo, nomata “pordo de la vento”.
Geologio
La monto ne estas vulkanorigina, sed alta areo ĉikaŭata de sindakaj terenoj, kiujn geologoj difinas Horst. Spite de ĝia proksimeco al la montetoj de Nazareto, Tabor konstituas geologian formacion senligan.
Historio
Je la piedo de la monto troviĝas grava vojforko: Via Maris kaj stratoj al Sirio kaj precize al Damasko. Ĝia pozicio kiu superstaras sur tiu vojforko, kun sia formo dikmalalta kaj prominenta sur la ĉirkaŭa areo, donis al la Monto Tabor strategian valoron, kaj efektive multaj militoj, en diversaj epokoj trovis tie batalkampon.
Dum Biblia periodo
La monto Tabor estas menciita unufojon en la Biblio, en la libro de Josuo (19, 22) kiel limo de la areoj de tri el la sume dek perdiĝintaj triboj de Izraelo: tiu de Zebulun, tiu de Isaĥar kaj tiu de Naftali.
Kaj estas konkludite ke Darak tion faris kaj venkis mortigante plurmilojn da kanaanoj. Tabor estas plufoje menciita en la Psalmaro kaj en Jeremia.
Dum periodo de la Dua Templo de Jerusalemo
Epoke de la Dua Templo, la Monto Tabor estis unu el la montopintoj sur kiuj estis kutimo flamigi la fajron por informi la vilaĝanojn de la nordo pri la hebreaj festoj kaj pri la komenciĝo de la periodo de la Novluno kiu signas la la komencon de la luna monato laŭ la hebrea kalendaro.
Izraela militestro Aleksandro Makabea, de la domo de Asmoneoj, estris ribelan armeon de 31.000 homojn alvenantajn el Judeo, kontraŭ Aŭlo Gabinio, romia reganto de la Sirio, kiu lin (57 a.K.) venkis kaj mortigis najbare de la Monto Tabor kune kun ĉirkaŭ 10.000 hebreoj.
En la jaro 66, dum la Unua Juda-Romia Milito kontraŭ la romia dominado, hebreoj de Galileo fortikiĝis sur Taboj sub la komando de Jozefo Flavio, kie ili sukesis rezisti kontraŭ la sturmantaj romianoj.
Tabor estis unu el la 19 lokoj kujn la galileaj ribeluloj fortikigis, estrataj de Yosef Ben Matityahu, kiu enprizonigita kaj pardomita de la Flvioj, fariĝis Jozefo Flavio. Laŭ ties rakonto en la Historio de la juda milito kontraŭ la Romianoj, Vespasiano sen dis 600 kavalerianojn estratajn la oficiro Platsidus por la reokupo de la Monto, sed la oficiro, konsciiĝinte ke la la konkero ne eblis, proponis negocadon. Hebreaj militistoj venis al la loko de la dialogo sed abrupte ili atakis la romianan armeoj, kiu ŝajnigis retigiĝi por subite reveni... La hebreoj suferis gravan malvenokon kaj la supervivintoj, sieĝitaj kaj senaj je nutraĵoj kaj precipe dje akvo, decidis forlasi la lokon kaj reveni al la urbo Jerusalemo.
Post la detruo de la Dua Templo de Jerusalemo, la hebrea popolo reelstabliĝis en la Monto Tabor. Kaj ankaŭ nun utila kiel aparta sekreta strategiaĵo fe la israela armeo.
Tabor akirita de kristanoj en 1631
Fine, la Monto Tabor estis akirita de kristanoj en 1631 danke al la itala Franciskano Diego Campanile, kiu post la akiro sendis franciskanojn por ke ili tie loĝu kaŭ konstruu novan kristanan pligriman restadejon. .
Novaĵagentejo Xinhua
Informa agentejo Xinhua (新华社) estas la oficiala novaĵagentejo de la Ĉina Popola Respubliko. Ĝi estas ankaŭ konata kiel Ĉina Novaĵ-Servo.
Historio
La novaĵagentejo Xinhua ekfunkciis novembre de la jaro 1931 kiel Ruĝa Informa Agentejo de Ĉinio, poste ĝi ŝanĝis sian nomon al la nuna en 1937. Ekde 1944 komenciĝis eksterlanda disaŭdigo.
Épannes (stacidomo)
Épannes estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta inter j Frontenay-Rohan-Rohan kaj Amuré, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Prezidanto de la Konsilio (Francio)
En Francio, la prezidanto de la Konsilio estis la estro de la registaro en pluraj reĝimoj el kiuj la 3-a kaj la 4-a Respublikoj.
Prezento
La titolo estis uzata por la unua fojo de Talleyrand en 1815, sekvata de aliaj estroj de la registaro en la Resurtronigo kaj en la Julia Monarkio. Laŭkonstitucie, la reĝo prezidas la Konsilion : la ministro « prezidanto de la Konsilio » anstataŭas lin se necesas. Praktike, li jam ludas unuarangan rolon ĉar Ludoviko la 18-a deklaris per letero al Decazes en 1821 : « Ne la reĝo estas la ŝlosilŝtono, sed la prezidanto de la Konsilio. »
La unua prezidanto de la Konsilio en la 3-a Respubliko estis Jules Dufaure en 1876.
Vaŝingtona metropola areo
La Vaŝingtona metropola areo estas la metropola areo centrita en Vaŝingtono, nome ĉefurbo de Usono. Tiu areo inkludas ĉion el la federacia distrikto kaj partojn de la usonaj ŝtatoj nome Marilando kaj Virginio, kun malgranda parto de Okcidenta Virginio.
La Usona Servo por Administracio kaj Buĝeto difinas la areon kiel Metropola Statistika Areo Washington–Arlington–Alexandria, DC–VA–MD–WV, nome metropola statistika areo uzita por statistikaj celoj fare de la Usona Buroo de la Censo kaj de aliaj agentejoj. Tiu areo inkludas kiel siajn ĉefajn urbojn Vaŝingtono same kiel la Virginian kantonon Arlington kaj la urbon Alexandria. La Servo por Administracio kaj Buĝeto inkludas ankaŭ la metropolan statistikan areon kiel parto de la pli granda Metropola Areo Baltimore–Washington, kiu havas 9,331,587 loĝantojn je la ĉirkaŭkalkula censo de 2012.
József Ruzitska
RUZITSKA József [pr. jOĵef ruziĉka] estis hungara komponisto, dirigento naskiĝinta en Pápa ĉirkaŭ 1775 kaj mortinta en ? post 1823.
Lia kariero
József Ruzitska komponis teatran muzikon kiel militkomponisto jam en Debrecen. En 1822 li dungiĝis al la teatro de Koloĵvaro. Tie li komponis siajn du operojn, kiuj estis prezentitaj ankaŭ pli poste. Kiel antaŭulo de Ferenc Erkel li estis la kreinto de la hungara historia opero. En 1823 li iris eksterlanden kaj poste li vivis en Italujo.
Sir Patrick Spens
Sir Patrick Spens estas skota balado popola, unue publikigita en 1765.
Intrigo
La balada rakonto havas plurajn versiojn, ĉiuj konstruitaj ĉirkaŭ la samaj bazaj okazaĵoj.
La reĝo de Skotlando alvokas la plej kuraĝaj maristoj, ke li elportu sian ŝipon al la maron. La nomo "Sir Patrick Spens" unue estas menciita de unu el la tiamaj helpantoj de la reĝo, kaj letero estas sendita al Sir Patrick postulante, ke li iru al la maro. Estas mezo de vintro, kaj la helpantoj de Sir Patrick avertas lin, ke estas danĝere eliri al maro en tia ŝtormo. Sed la kuraĝa kapitano restas fidela al la ordono de la reĝo, kaj sciante, ke li kaj ĉiuj liaj maristoj mortos, li decidas forvojaĝi. La ŝipo de Sir Patrick dronas, ĝiaj maristoj kun ĝi. La sekva sceno prezentita en la balado estas la spektaklo de la flosantaj ĉapeloj de la maristoj de Sir Patrick, kaj la sinjorinoj sur la firma tero ĉe la marbordo atendante la revenon de la maristoj - vane.
Teksto
Francis James Child kolektis ĉirkaŭ dek ok versiojn de Sir Patrick Spens. Ne ekzistas unu definitiva versio pli valida ol iu ajn alia, ĉar la kanto daŭras laŭ buŝa tradicio kaj ĝi povas esti interpretata kaj en la kantado kaj en la transskribo. Jen unu el la versioj: The king sits in Dunfermline toune
"O whar will I get guid sailor,
To sail this schip of mine?"
Up and spak an eldern knicht,
Sat at the kings richt kne:
"Sir Patrick Spens is the best sailor
That sails upon the se."
The king has written a braid letter,
And signed it wi his hand,
Was walking on the sand.
To Noroway! to Noroway!
to Noroway oer the faem!
The king's daughter to Noroway
The first line that Sir Patrick red,
The next line that Sir Patrick red,
The teir blinded his ee.
"O wha is this has don this deid,
This ill deid don to me,
To send me out this time o' the yeir,
To sail upon the se!
Schleifreisen
Schleifreisen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sir Patrick Spens
Teksto
"Mak hast, mak haste, my mirry men all,
Our guid schip sails the morne":
"O say na sae, my master deir,
For I feir a deadlie storme.
"Laie late yestreen I saw the new moone,
Wi the auld moone in her arme,
And I feir, I feir, my deir master,
That we will cum to harme."
O our Scots nobles wer richt laith
To weet their cork-heild schoone;
Bot land owre a' the play wer playd,
Thair hats they swam aboone.
O lang, lang may the ladies sit,
Wi' their fans into their hand
Or ere they see Sir Patrick Spens
Come sailing to the strand.
O lang, lang may the ladies stand,
Wi thair gold kems in their hair,
Waiting for thair ain deir lords,
For they'll se thame na mair.
Haf owre, haf owre to Aberdour,
It's fiftie fadom deip,
And thair lies guid Sir Patrick Spens,
Ecoj
La balado estas karakterizita per multaj karakterizaĵoj oftaj en aliaj popolbaladoj, kiel ekzemple:
81 Terpsiĥoro
81 Terpsiĥoro estas granda sed malhela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
La germana astronomo Ernst Wilhelm Leberecht Tempel malkovris ĝin la 30-an de septembro 1864 elde la observatorio de Marsejlo (Francio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Terpsiĥoro, muzo de la danco en la helena mitologio.
Flavabrusta ikterio
La Ikterio aŭ Flavabrusta ikterio (Icteria virens) estas granda kantobirdo, iam konsiderata la plej netipa membro de la familio de Paruliedoj, kvankam lastatempe oni supozas, ke fakte ĝi ne apartenas tie. Ties situo ne estas definitive solvita: eble al la Traŭpedoj. Ĝi estas la ununura membro de la genro Icteria.
La Flavabrusta ikterio estas rimarkinde pli granda ol ĉiuj aliaj parulioj, atingante longon de 19 cm kaj enverguron de 24,8 cm. Tiu birdo havas olivecajn suprajn partojn kun blanka ventro kaj tre flavaj gorĝareo kaj brusto, kio nomigas la specion ankaŭ en la latina scienca nomo kie “virens” signifas “flava”, dum “Icteria” aludas ankaŭ al tiu sama koloro, de kiu vorto devenas la malsano iktero; ĝi havas ankaŭ longan voston, dikan ĉebaze fortikan nigrecan bekon, blankajn okulringojn duondividitajn de malhelgriza traokula strio, kaj ankaŭ malhelgrizajn krurojn. La vangoj estas malhelgrizaj kun blueca al ardeza nuanco. Kiel ĉe kelkaj paruliedoj estas blanka superokula strio kiu komencas larĝe el la supra bekobazo (simile al “larmomakuloj”) kaj kuniĝas al la supra duono de la okultingo kie finiĝas.
La reprodukta biotopo de tiu nearktisa specio estas densaj, arbustaraj areoj kaj heĝoj. La nestoj de tiuj birdoj estas tasformaj, kaj estas situaj en densaj arbustoj. Tiuj birdoj manĝas insektojn kaj berojn, kaj manĝas en densa vegetaĵaro, eventuale kaptante manĝerojn per piedoj.
La kanto de tiu birdo estas stranga kaj varia miksaĵo de klukoj, fajfoj kaj kornosonoj. La alvokoj estas akraj ĉak'oj. Malkiel ĉe plej parto de aliaj paruliedoj, oni scias, ke tii specio imitas la alvokojn de aliaj birdoj. Tiu birdo estas iom sekretema, sed kutime kantas el elstaraj lokoj.
Flavabrustaj ikterioj malpliiĝas en orienta Nordameriko pro habitatoperdo, kiu estas kaŭzata ĉefe de senarbarigo kaj urba disvolviĝo. Tiu specio estas partikulare vundebla pro nestoparazitado fare de la Brunkapa molotro kiu profitas el la arbarfragmentado de orientaj arbaroj kiu etendigis sian teritorion dum la lasta jarcento.
Bauhaus (muziko)
Bauhaus estas brita muzikgrupo, estigita en 1978 en Northampton far Peter Murphy (voĉo), Daniel Ash (gitaro, saksofono), Kevin Haskins (drumo) kaj David J. (basgitaro). Unue nomiĝanta Bauhaus 1919, reference al la samnoma germana arta movado, la grupo disvolvigis obskuran kaj teatran muzikon en la 1980-oj, forte influita de David Bowie, kaj kies plej famaj sonoj (Bela Lugosi's dead, She's in Parties, Passion of Lovers) fariĝis ena parto de la brita roka legendo. Post disiĝo en 1983, la grupaj membroj rekuniĝis por 1998-a turneo, kaj en 2005 por aliaj turneoj kaj nova planita albumo.
Diskografio
ALBUMOJ DE STUDIO
KONCERTAJ ALBUMOJ KAJ KOMPILAĴOJ
DISKETOJ
Daŭripovo
Daŭripovo (aŭ daŭropovo, daŭreblo, daŭrigeblo aŭ elteneblo) karakterizas evoluon aŭ agomanieron, kiu kontentigante la postulojn de la nuntempo povas daŭri ankaŭ en la estonto, aŭ almenaŭ ne endanĝerigas la eblecojn de sekvantaj generacioj realigi vivon de komparebla kvalito. Daŭripovo estas kompleksa, larĝa koncepto, kies kerno estas la strebado al inda vivkvalito por ĉiuj homoj, nunaj kaj estontaj, per la plej diversaj klopodoj, cele al evoluo, kiu estu socie dezirinda, ekonomie vivkapabla, kulture taŭga kaj ekologie plutenebla, sur ĉiuj niveloj (loka, regiona, monda). Surbaze de la homaj rajtoj, ĝi emfazas la ligojn kaj reciprokan efikon inter la homaro, la ekosistemoj, la naturmediaj rimedoj (akvo, aero, energio) kaj la homaj bezonoj (nutraĵo, sano, edukado, loĝado, sekureco), fronte al problemoj tiaj kiaj malriĉeco, subevoluinteco, seksa malegaleco, poluado kaj detru-minacoj al biodiverseco. Esenca trajto de daŭropovaj sistemoj estas ilia resilienco kontraŭ detruaj influoj.
Dum la 1990-aj jaroj daŭripovo fariĝis vaste rekonata politika celo. Tamen en la praktiko oni ankoraŭ malmulte atentas ĝin. Dum pasinte regis la aliro: unue antaŭenpeli ekonomian kreskon, poste ripari la ekologiajn kaj sociajn sekvojn, ni nun konscias, ke necesas nova kompleksa pripensado, kiu integrigas ekologiajn, sociajn kaj ekonomiajn konsiderojn. En la nederlanda gazeto Trouw aperis frontpaĝe artikolon pri la Esperanto-movado en kiu F. Gobbo, diris ke estas defio nuntempe utiligi lingvon kia Esperanto por strebi al justa ekonomio, ĉar kapitalismo por tiu ĉi planedo ne estas daŭrebla sistemo.
Tial oni nun, almenaŭ parole, propagandas la ideon de "Daŭripova kreskado". Sed aliaj pensas, ke tio estas neakordigebla, rimarkigas, ke se ĉiuj homoj sur Tero dezirus ĝui la nuntempan vivnivelon kaj vivmanieron de Eŭropo (se temus pri Usono estus eĉ pli malbone!), tio bezonigus la rimedoriĉojn de pluraj planedoj! Tial ili admonas pri daŭripova malkresko. Sed elpensi tian aferon, kaj ankoraŭ pli efektivigi ĝin estas malfacilaj aferoj!
Literatura simbolo
Kvankam Lewis Carroll verkis longe antaŭ ol la moderna koncepto de daŭripovo estiĝis, troviĝas en lia verkaro tekstoparto kiu estas bona simbolo de la agoj kritikataj de la defendantoj de daŭripova evoluo:
En Alico en Mirlando montratas kiel kondutas la «freneza ĉapelfaristo»; li sidas ĉe tablo pretigita por angla teo-manĝo, kaj eltrinkas la tutan teon, kaj finmanĝas ĉiujn biskvitojn, kiuj troviĝas antaŭ li, poste li ŝanĝas sidlokon al la sekvan kaj faras same, ktp. Tiam Alico demandas al li "kion vi faros, kiam vi estos fininta ĉiujn la sidlokojn, kaj troviĝos denove en la unuavica loko?!" tiam - aldonas la verkisto - la freneza ĉapelfaristo ŝanĝis la konversacitemon!
Piedsigno
Oni povas ankaŭ paroli laŭkaze pri ŝusignoj aŭ hufsignoj.
Oni povas sekvi piedsignojn, ekzemple dum ĉasado aŭ danke al ili evidentigi agadojn.
Kelkaj piedsignoj restis neklarigitaj kun famaj historioj mitaj aŭ legendaj. Aliaj atestis pri prahistoria vivo aŭ vivmaniero.
Mitaj aŭ legendaj piedsignoj
Ekzemploj de mitaj kaj legendaj piedsignoj estas:
Kommersant
Kommersant (Коммерсантъ, prononco laŭ sistemo IFA [], La Komercisto, ofte mallongigita simple per la cirila litero Ъ) estas nacie distribuata ĉiutaga gazeto publikigata en Rusio kaj plejparte dediĉita al politiko kaj komerco. Ĝi estas signifa liberala amaskomunikilo de la lando. La ĉiutaga eldonkvanto en februaro 2016 estis 100 000 ĝis 120 000 ekzempleroj.
Historio
La ĵurnalo estis establita en 1909, sed malpermesita post la Oktobra revolucio en 1917.
En decembro 1989, rilate al la rekomenco de libera gazetaro en Rusio iniciate de Miĥail Gorbaĉov, Kommersant estis restarigita sub la proprieto de la entreprenisto kaj publicisto Vladimir Jakovlev (Владимир Яковлев). Dum la komencaj monatoj ĝi aperis semajne kaj ekde la jaro 1992 estas ĉiutaga.
Post la jaro 2018 la ĉefredaktoro estas Vladimir Ĵelonkin (Владимир Желонкин).
Erdélyi Magyar Szó
Erdélyi Magyar Szó (Transilvania Hungara Vorto) estis politika semajngazeto en Kolozsvár de junio 1939 ĝis junio 1940 redaktite de Árpád Szabó, sub gvidado de László Bányai. Ĝiaj internaj kunlaborantoj estis inter aliaj Méliusz József kaj Vincze János, verkis ĝin Balogh Edgár, Csehi Gyula, Gáll Ernő, Jordáky Lajos, Józsa Béla, Nonn György, Kovács Katona Jenő, Nagy István. Ĝi organizis la 3-an de decembro 1939 la renkonton de transilvaniaj hungaraj laboristoj, kamparanoj kaj intelektuloj.
Reno (Nevado)
Reno estas urbo kaj ĉefurbo de la kantono Washoe, Nevado, en Usono. Laŭ la usona censo de 2000, la loĝantaro de la urbo tiam estis 180,480, tiel ke Reno estas la dua plej multhoma urbo de Nevado. Censaj taksoj en 2006 montris, ke la loĝantaro de Reno ŝajne kreskis ĝis 210,255, sed klasifikis la urbon nur kiel la kvaran plej grandan de la ŝtato, post Las Vegas, Henderson kaj North Las Vegas.
Reno situas 42 km norde de la ĉefurbo de la ŝtato, Carson City, kaj 35 km nordoriente de Lake Tahoe. Reno havas orientan landlimon kun la urbo Sparks. Ĝi estas konata kiel "La Plej Granda Malgranda Urbo de la Mondo", kaj famas pro siaj kazinoj. La urbo estas la naskiĝloko de la ludfirmao Harrah's Entertainment.
Yushi Soda
Yushi Soda (曽田 雄志, n. ) estas japana futbalisto.
Mfekaneo
Mfekaneo (de la zulua vorto mfecane "dissemiĝo") aŭ Difakaneo (de sesota vorto kun la sama signifo) estas termino, per kiu oni nomas gravajn eventojn en la historio de Suda Afriko. En la jaroj 1815-1835 okazis disvastiĝo de la teritorio, kiun regis zuluoj gvide de Ŝakao. Venantaj zuluoj elpuŝis el multaj lokoj la etnojn, antaŭe tie loĝintajn, kiuj foriris, detruante ĉion laŭ sia vojo, al la nunaj Malavio (ngonioj), Zimbabvo (ndebeleoj) kaj Lesoto (sotoj).
La ekonomia bazo de tiuj okazaĵoj estis i. a. alporto de maizo al portugala kolonio Mozambiko. Pli efika agrikulturo permesis liberigi pli da homoj por lokaj armeoj. Samtempe kreskigo de maizo postulis pli da akvo por irigado, kio kaŭzis pli streĉan konkuradon pri tiu relative malofta en la regiono resurso.
László Udvardy
László UDVARDY [udvardi] rumania hungara inĝeniero, lokhistoriisto, dramisto. Li naskiĝis en Lugoj la 7-an de septembro 1939.
Kariero
László Udvardy akiris diplomon de inĝeniero en la Teknikuniversitato de Temeŝvaro en 1967 pri pontkontruado, en 1972 diplomon de fakinĝeniero. Li doktoriĝis en 2000 samloke. En 2002 li estis stipendiulo Domus Hungarica de MTA pri esplorado de lokhistorio de Banat. De 1967 li estis inĝeniero, ĉefinĝeniero, direktoro de centra konstruejo de provinco Temeŝvaro pri Ŝose- kaj Pontaferoj. De 1972 li estis universitata instruisto. Li publikigis ankaŭ beletristikaĵojn. Pluraj da liaj teatraĵoj estis prezentitaj de lokaj teatroj. Liaj lokhistoriaj publikaĵoj aperis en Szabad Szó, Új Élet, Heti Új Szó, en Mindenki kalendáriuma (2000, 2001, 2003) kaj en volumo Lugosi Krónika (1998) pri muzika pasinteco de urbo Lugoj, pri la naskiĝo en 1898 de la unua rumanlingva tradukaĵo de latinlingva kroniko de Anonymus en Lugoj kaj ĝia dufoja publikaĵo en Sibio en 1899. De 1998 li estis ekstera ano kaj kunlaboranto de redakcikomitato de Heti Új Szó.
Krásné Údolí (Černošín)
Krásné Údolí (Schönthal) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Černošín, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Černošín. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/230. Estas ĉi tie registritaj 26 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Krásné Údolí situas en katastra teritorio Krásné Údolí u Černošína kun areo 1,98 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Bandi Rudas
RUDAS Bandi [pr. ruziĉka] estis hungara aktoro, dancisto naskiĝinta en Arad ? kaj mortinta ?.
Hopkinson Smith
Hopkinson SMITH (naskiĝis la en New York) estas fama muzikludisto je renesancaj kaj barokaj kordmuzikiloj - inter aliaj vihuelao kaj liuto - kaj estis inter la fondintoj de fama muzikgrupo Hesperion XX kune kun Jordi Savall unu el la plej elstaraj membroj de la tiel nomata Historiema koncertado.
Bandi Rudas
Lia kariero
Bandi Rudas preparis sin por la kariero de inĝeniero, sed interrompis tiun kaj fariĝis aktoro. Li jam en 1922 ludis en la trupo de Imre Fehér en Torda, Brassó, Székelyudvarhely, Arad kaj Temesvár. En la teatra sezono de 1924–25-a en Braŝovo aperis ankaŭ kiel baletmajstro.
Hopkinson Smith
Li naskiĝis en 1946 kaj studis muzikosciencon en Universitato Harvard akirante diplomon per la plej altaj notoj en 1972. Poste li translokiĝis al Europo kie li daŭrigis sian lernadon kun Eugene Dombois en Svisujo kaj Emilio Pujol en Katalunio.
Li estas nuntempe unu el la plej laŭditaj reprezentantoj en la interpreto je antikva muziko kaj instruas en la fama muziklernejo Schola Cantorum Basiliensis.
NGC 4206
NGC 4206 (aliaj indikoj — IC 3064, IRAS12127+1318, UGC 7260, ZWG 69.104, MCG 2-31-66, VCC 145, PGC 39183) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aleksander Imich
Alexander Imich (naskiĝis la 4-an de februaro 1903 en Częstochowa, mortis la 8-an de junio 2014 en Nov-Jorko) – pola-usona kemiisto kaj parapsikologo juddevena, supercentjarulo. Malgraŭ sia progresinta aĝo estis aktiva prezidanto de Phenomena Research Center en Nov-Jorko. La 15-an de septembro 2013 lia aĝo estis dokumentita de Gerontology Research Group. Post morto de italo Arturo Licaty (la 24-an de aprilo 2014) laŭ tiu ĉi centro li iĝis la plej maljuna viro en la mondo.
Frua biografio
Li naskiĝis en juda familio. Aleksander Imich en la aĝo de 15 jaroj aliĝis kun siaj samaĝaj lernejanoj por batali kontraŭ bolŝevikoj por sendependeco de Pollando. Lia pli aĝa frato laboris kiel instruktoro en aŭtomobila profesio. Kun apogo de la frato li povis servi al la patrujo laborante kiel ŝoforo de armeaj kamionoj.
En 1921 Imich finis la Unuan Ŝtatan Gimnazion je la nomo al Henryk Sienkiewicz en Częstochowa. La 5-an de decembro 1927 estis arestita kun riproĉo de apartaneco al Anarkia Pola Federacio. En 1929 doktoriĝis pri bestoscienco en Jagelona Universitato en Krakovo. Ne povante trovi laboron en sia ellernita profesio li translokiĝis al fakultato de kemio. Dum libera tempo okupiĝis pri parapsikologiaj esploroj. En 1932 anoncis raporton en germana revuo Zeitschrift für Parapsychologie. Liaj ceteraj notaĵoj kaj fotoj pri la esplorado, kiuj ne estis publikigitaj perdiĝis dum la dua mondmilito.
Dum la milito Imich kune kun sia edzino Wela loĝis en Bjalistoko, kie estis engaĝita kiel kemiisto. Poste ili estis internigitaj en labortendaron pro rifuzo akcepti sovetan civitanecon. Post kiam ili revenis al Pollando montriĝis, ke lia tuta familio estis murdita de germanoj. Timante sovetan okupadon de Eŭropo komence de la 50-aj jaroj ili elmigris al Usono.
Gregorij Ŝvedov
Gregorij Sergejeviĉ Ŝvedov (Григорий Сергеевич Шведов, naskiĝinta la 14-an de oktobro 1976) estas rusa homrajta aktivulo kaj ĵurnalisto, konata pro siaj klopodoj pri antaŭenigo de la homaj rajtoj en Rusio kaj la pli vasta geografia regiono Kaŭkazio. Li plurajn jarojn estis aktivulo de la organizaĵo Memorial, kaj nun estas la eldonisto kaj ĉefredaktisto de la retejo Kaŭkazia Nodo (Кавказский узел), reta gazeto en la rusa kaj angla por sendependaj informoj pri politika subpremado, perfortoj de homaj rajtoj kaj la daŭra perforta konflikto en la tuta geografia regiono Kaŭkazio. En 2012, li ricevis la nederlandan premion Geuzenpenning pro lia engaĝiĝo, post kiam en 2007, la tuta reteja teamo jam estis premiita per la premio "Libera Gazetaro de Orienta Eŭropo", kiu estas donita komune fare de la germana gazeto Die Zeit kaj la norvega liberparolada organizaĵo Fritt Ord.
Aleksander Imich
Emigrado
Post longa periodo de kariero kiel kemiisto-konsultanto, li pensiiĝis en Nov-Jorko. Post morto de la edzino en 1986, Imich reveis al parapsikologio. Li estas aŭtoro de pluraj artikoloj por fakaj revuoj kaj de la libro ''Incredible. Tales of the Paranormal'' (Paranormalecaj rakontoj, 1995). En 1999 iĝis prezidanto de Phenomena Research Center, provante trovi manieron por produkti "ŝlosilan montraĵon", kies celo estus prezento de la realeco de paranormalaj fenomenoj al la ĉefa medio de sciencistoj kaj la publika opinio. Li loĝis sur Manhatano, kie mortis pro naturaj kaŭzoj.
Gregorij Ŝvedov
La retejo pro sekurecaj riskoj ne havas ajnan redakcian oficejon. Gregorij Ŝvedov kutime laboras en Moskvo dum multaj el la proksimume kvindek aliaj raportistoj estas disvastigitaj ĉirkaŭ la kaŭkazia regiono, inkluzive de la du al Rusio apartenantaj federaciaj regionoj Norda Kaŭkazio (kun la regionoj Volgograda provinco, Astraĥana provinco, Rostova provinco kaj Krasnodara regiono kaj la du respublikoj Kalmukio kaj Adigeio) kaj Norda Kaŭkazo (kun la Stavropola regiono kaj la respublikoj Karaĉajio-Ĉerkesio, Kabardio-Balkario, Nord-Osetio, Inguŝio, Ĉeĉenio kaj Dagestano) kaj de la tri sendependaj ŝtatoj de Suda Kaŭkazio, nome Kartvelio (kun la aŭtonoma respubliko Aĝario kaj la du sendependismaj regionoj Abĥazio kaj Suda Osetio), Azerbajĝano (kun la secesia teritorio Monta Karabaĥo) kaj Armenio. Por ĉiuj menciitaj landoj kaj subregionoj ekzistas propraj novaĵaj kategorioj. La raportistoj restas en komputila kontakto tra virtuala oficejo. Pro sekurecaj zorgoj, kelkaj el la korespondantoj publike ne uzas siajn nomojn.
Aleksander Imich
Emigrado
Post la morto de Imich la plej maljuna viro iĝis japano Sakari Momoi (naskita unu tagon post li, la 5-an de februaro 1903.
Marcel Fischer
Marcel Fischer (naskiĝis, do nun -jara) estas svisa spada skermisto. Li gajnis la oran medalon en la vira unuopa konkuro de spadaj skermistoj en la Somera Olimpiko 2004.
Pro siaj atingoj li estis honorigata "svisa sportisto de la jaro 2004".
1045 Michela
1045 Michela estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona (belgdevena) astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes, en Williams Bay (Viskonsino).
Nomo
Ĝia nomo, "Michela", derivas de la antaŭnomo de Micheline van Biesbroeck, filino de la malkovrinto.
Atentu : Oni ne konfuzu ĉi-tiun asteroidon kun :
- 1348 Michel
- 1376 Michelle
Johann Erhard Straßburger
Johann Erhard STRASSBURGER (naskiĝinta la en Markvippach — mortinta la  en Gotha) estis germana arkitekto de la baroka epoko.
17925 Dougweinberg
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Douglas Stanley Weinberga, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Yorktown High School de Arlington (Virginio Usono).
Johann Erhard Straßburger
Vivo
Straßburger ekkdeĵoris en 1701 por duko Frederiko la 2-a (Saksio-Gotao-Altenburg) en Gotao. La plej frue konfirmebla kunlaboro konstruprojekta surloka estis ĉe la starigo de Preĝejo frederika (la iama Tombeja kirko) en 1715. Neatingite li gravis dum al sekvintaj tri jardekoj en kirka konstruprojektaro de la duklando. En 1731 li nomumitis supera ĉefarkitekto. Laŭ komisio de duko Frederiko la 3-a (Saksio-Gotao-Altenburg) kaj de ties edzino Luise Dorothea de Sachsen-Meiningen li alikonstruis la Ordonoportistan ĝardenon je la belega Oranĝerio de Gotha en la 1730-aj jaroj. Kvankam Straßburger en 1746/1747 liveris du planojn por novkonstruo de ŝtona oranĝeria konstruaĵo ne li sed la vajmara ĉefarkitekto Gottfried Heinrich Krohne fine gajnis post konkurso en 1747 por komplekta novaranĝo de la oranĝeria ĝardenaro laŭ franca modelo. Straßburger, estante ankoraŭ asistanto dum la preparlaboroj por novfaro de la oranĝeria zono, pensiuliĝis en 1751. Lia lasta kirka konstruo estis la Monta preĝejo en Gehlberg, kiu post lia morto finfaritis en 1754. La majstro entombigitis sur la Tombejo malnova de Gotha; lia tombosthono forigitis okaze de la tombeja neniigo kaj la konstruo de naĝejo kaj lernejo apudaj en la jaro 1904-a.
Konstruaĵoj
Straßburger kunlaboris ĉe la jenaj verkoj:
Kirkaro
<Gallery perrow=6>
file:Gotha Friedrichkirche1.jpg|Friedrichskirche, Gotha file:Kleinrettbach-Kirche-9-neu.jpg|St. Severi, Kleinrettbach file:Kirche Gräfenhain.jpg|Dreifaltigkeitskirche, Gräfenhain file:Woelfis Dorfkirche.JPG|St. Crucis, Wölfis file:Frankenhain-Kirche-1.JPG|St. Leonhardi, Frankenhain file:Mechterstädt-Kirche-außen-4.JPG|St. Marien, Mechterstädt file:Ohrdruf-Trinitatiskirche-2.JPG|St. Trinitatis, Ohrdruf file:Kirche-Sundhausen.jpg|St. Nicolai, Sundhausen file:Stadtkirche waltershausen.JPG|Zur Gotteshilfe, Waltershausen file:Kirche Neuroda.JPG|St. Mauritius, Neuroda file:Gehlberg-Kirche-1.JPG|Bergkirche, Gehlberg File:GothaHospitalportal.JPG|Maria-Magdalena-Hospital Gotha
Filpieco
En konfucea filozofio, Filpieco (, xiào) estas virto de respekto fare de filoj al propraj gepatroj, kaj prauloj. La konfucea klasiko Ŝjaŭ Ĝing aŭ Klasiko de Ŝjaŭ, supozeble verkita ĉirkaŭ la periodo Ĉin-Han, estis historie la aŭtoritata fonto de la konfucea doktrino de xiào / "filpieco". Tiu libro, nome parolado inter Konfuceo kaj lia studento Zeng Ŝen (曾參, konata ankaŭ kiel Zengzi 曾子), temas pri kiel formi bonan socion uzante la principon de xiào (filpieco). La termino povas ankaŭ aplikiĝis al ĝenerala obeo, kaj estas uzata en religiaj titoloj en kristanaj eklezioj, kiel "fila pastro" aŭ "fila vikario" por kleriko kies preĝejo estas subulo al pli granda paroĥo. Filpieeco estas centra en konfucea familirola etiko.
Rehburg-Loccum
Rehburg-Loccum estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Filpieco
En pli ĝeneralaj terminoj, fila pieco signifas esti bona kun la propraj gepatroj; zorgi ilin; engaĝiĝi en bona konduto ne ĝuste al gepatroj sed ankaŭ ekster la hejmo por alporti bonan nomon al la gepatroj kaj prauloj; plenumi devoj en la laboro bone por atingi la materiajn rimedojn por subteni gepatrojn same kiel fari memoferojn al la prauloj; ne esti ribelema; montri amon, respekton kaj subtenon; montri afablecon; sekureci masklajn heredantojn, teni fratecon inter fratoj; saĝe konili la proprajn gepatrojn, inklude apartigi ilin el la morala maldeco; montri bedaŭron pro ties malsanoj kaj morto; kaj fari oferojn post ties morto.
Filpieco estas konsiderata ŝlosila virto en Ĉina kulturo, kaj ĝi estas la ĉefa temo de granda nombro de historioj. Unu el la plej famaj kolektoj de tiaj historioj estas La 24 filekzempleroj (Ershi-si xiao 二十四孝). Tiuj historioj priskribas kiel filoj ekzercis sian filpieecon en la pasinto. Kvankam Ĉinio ĉiam havis diversecon de religiaj kredoj, filpieco estis komuna al preskaŭ ĉiuj el ili; historiisto Hugh D.R. Baker nomigas respekton por la familio la nura elemento komuna al preskaŭ ĉiuj ĉinaj kredantoj.
Nossa Senhora Aparecida (Serĝipo)
Nossa Senhora Aparecida estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 8.508 loĝantojn en 2010.
Gazelle
Gazelle (nederlanda vorto por gazelo), aŭ plene Koninklijke Gazelle, estas nederlanda biciklofabrikanto. Ĝi rajtas uzi la adjektivon "reĝa" ("koninklijk") laŭ nederlanda leĝo ekde 1992. Ĝia fabriko situas en Dieren. La kompanio estas la ĉefa marko de bicikloj en Nederlando. La logoo kompania estas saltanta gazelo.
La kompanio antaŭe produktis ankaŭ aŭtojn kaj motorbiciklojn. Tio komplete finis, la firmao nun produktas biciklojn, elektrikajn biciklojn kaj biciklopartojn.
Willem Kölling komencis la firmao en 1892. Li estis oficisto ĉe la poŝta kaj telegrafa servo de la registaro, tiam sub la ministerie van Waterstaat, Handel en Nijverheid, poste la PTT. Kiam li rimarkis ke bicikloj estis bone venditaj, li kreis kun Rudolf Arentsen la firmaon Kölling en Arentsen. Tio iĝis N.V. Gazelle Rijwielfabriek v/h Arentsen en Kölling en 1915.
Dum tiuj fruaj jaroj la kompanio kreskis fortune. Ĝi uzis la kolonian vendomerkaton por sia kreskado. Nederlanda Hindio estis speciale grava merkato por vendi biciklojn. Do la firmao direkte havis avantaĝon de koloniismo. Dum la 1930-aj jaroj oni ankaŭ produktis sukcesajn motorbiciklojn.
La kompanio fuziis kun Batavus je 1964, sed tio estis malfarata jam en 1966. Tube Investments aĉetis la fabrikanton en 1971, nomante ĝin Gazelle Rijwielfabriek B.V. De tiam Gazelle ne plu estas sendependa kompanio. Ĝi kreis aŭtojn dum la 1970-aj jaroj.
Hernádkak
Hernádkak estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc.
(24458) 2000 RP100
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la farde la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Hernádkak
Historio
La tataroj en 1241, la turkoj post la mezepoko senhomigis la setlejon. La unua mencio pri abatejo devenis el 1302. Ĝis 1950 la komunumo estis nur ekstera parto de Gesztely, post mallonga memstareco al Hernádnémeti. Ekde 1990 Hernádkak estas municipo.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Sonĝo de Ĝuang Dzi
En ĝi Ĝuang Dzi sonĝas, ke li estas papilio, kiu beate flirtadas. Kiam li vekiĝas, li ne scias, ĉu li estas Ĝuang Dzi, kiu sonĝis esti papilio aŭ papilio, kiu sonĝas, ke ĝi estas Ĝuang Dzi.
La parabolo montras la skeptikan rigardmanieron de tiu filozofo kaj instigas multajn demandojn de la penso- kaj lingvofilozofio, ankaŭ de la teorio de la ekkono. Ekzemplo estas fama demando de Rene Descartes: kiel oni povas scii, ĉu oni ekzistas. La hungara poeto Lőrinc Szabó sprite kaj humure prilumis la Papilian Sonĝon per jena poemo:
Sonĝo de Ĝuang Dzi
Jam antaŭ du mil jaroj Ĝuang Dzi
la majstro, montris papilion. - Sonĝe
li diris - mi ´stis tiu papilio,
kaj nun min embaraso ĝenas ronĝe.
Jes papilio mi ´stis, papilio,
kiu dancadis gaje sub la sun´,
sen konjektet´, ke ĝi ´stas Ĝuang Dzi,
kaj mi vekiĝis, kaj ne scias nun,
ne scias nun - revante li daŭrigis -
kio la vero, kiu estas mi:
ĉu Ĝuang Dzi la papilion sonĝis,
aŭ min nun sonĝas tiu papili´?
Mi ridis ege: - Ej, ĝuang Dzi, ne ŝercu,
kiu vi estus? Vi ´stas Ĝuang Dzi.
Ridetis li: - La papili´ sonĝata
ja kredis, ke la vera estas ĝi.
min frosttremigis tamen ia tim´:
de tiam mi meditis du mil jarojn
kaj pli kaj pli jam dubas la anim´,
mi kredas jam, ke ne ekzistas vero,
ĉio ´stas nur imago kaj poem´,
kaj Ĝuang Dzi la papilion sonĝas,
ĝi lin kaj nin ĉiujn tri mi mem.
(tradukis Kalman Kalocsay)
Mar del Plata
Mar del Plata (Arĝentomaro) estas grava centro kiel banloko kaj havenurbo argentina situanta ĉe la marbordo de la Argentina Maro, sudoriente de la provinco de Bonaero. Ĝi estas la ĉefurbo de la distrikto General Pueyrredón kaj la turisma urbo plej grava de Argentino post Bonaero, kaj havas unu el la hotelaj kaj gastigaj infrastrukturoj plej ampleksaj de la lando. Ĝi situas je 404 km sudoriente de Bonaero.
Amuré
Amuré estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Amuréens.
Ars Amatoria
Tiu ĉi artikolo traktas latinan verkon el la komenco de la AD "Ars Amatoria". Se vi celis la libron "Die Kunst des Liebens" fare de Erich Fromm, vidu La Arto de amo (libro).
La Ars Amatoria (Arto de Amo) estas instruema serio de elegioj en tri korpusoj de la antikvromia poeto Ovidio. Ĝi estis verkita en la jaro 2 p.K. Ĝi temas pri instruado de bazaj kapabloj kaj teknikoj por rilatoj inter viroj kaj virinoj.
La unua libro de Ars Amatoria rakontas kie kaj kiel oni povas fari kaj konservi amrilatojn, ke viro trovu virinon. La dua libro estas gvidilo por viroj, kiu konsilas kiel konservi la lojalecon de virino kaj teni ŝin ĉe kaj por li. La tria libro konsilas virinojn pri kiel akiri kaj teni la amon de viro, tio signifas trovi la plej facilan kaj sekuran vojon al la koro de viro.
La unua libro
En la unua libro la parolanto metas nin en cirkon aŭ teatron, kie la amanto (amator) povas renkonti la amaton (puella, knabino). Li klarigas kiel flirti kun la knabino observante la ĉara konkurson. La parolanto konsilas la amanton laŭte ĝojkrii por la sama ĉaro, kiun la knabino ŝatas. La etoso de la konsilo de la parolanto estas etoso de trompo kaj mensogo.
Poste, la parolanto mem jam sekvas siajn proprajn konsilojn. Li argumentas ke ĉiu virino cedos ĉar la seksa deziro ĉe virinoj estas pli forta ol ĉe viroj. Li pruvas sian aserton donante liston de mitologiaj virinoj kiuj agis laŭ tiu ĉi instinkto. Li donas kiel detalan ekzemplon la historion de nimfo Pazifao, kiu enamiĝis virbovon kaj naskis la Minotaŭron. La forta libido de Pazifao supozeble pruvas la fortan seksan deziron en ĉiuj virinoj, kaj la parolanto asertas ke la virinoj en Romo de tiu periodo ne estas esceptaj. Li plue konsilas sian studenton, la amanton, larmante turni sin al sia amatino kaj tiel petegi ŝin aŭskulti lin.
Ĉe la fino de la unua libro la parolanto instruas ke la amanto povas uzi forton por gajni knabinon. La parolanto asertas, ke la virinoj efektive volas esti seksperfortitaj, kaj por pruvi tion li denove donas ekzemplon el la mitologio; La seksperforto fare de Aĥilo al Deidamio.
La dua libro
En la dua libro la parolanto deklaras ke amo, kaj tiel ĉi tiu verkaĵo de Ovidio, estas pli grava ol la verkoj de Heziodo kaj Homero. Ĉi tiu libro, kiel menciite, temigas la demandon kiel konservi la lojalecon de virino, post kiam la amanto atingis ĝin. La parolanto klarigas al la amanto kiel plifortigi kaj establi la rilaton kun knabino. Ĉe la fino de la libro estas sugesto por scenaro en kiu la knabino malsaniĝas. En tia okazo, la amanto devas atenti kaj bone prizorgi ŝin, por ke li tiam ricevu de ŝi rekompencon pro siaj agoj. La parolanto konsilas lin trakti ŝin kun kisoj, ne medikamentoj, kaj asertas ke la amara medikamento igos ŝin malami lin.
Poste venas la afero pri la malfideleco de la amanto, kaj la parolanto konsilas al li silentigi ĉi tiun tutan aferon kaj ne paroli pri ĝi. Li tiam instruas al li kiel konduti en la lito. Fine de ĉi tiu libro la parolanto deklaras, ke nun ankaŭ la virinoj volas, ke li konsilu ilin, kaj ke li priparolos tion en sia venonta libro.
La tria libro
La tria libro estas libro de konsiloj por virinoj, kies ĉefa temo estas respondi la demandon - kiel trakti aferojn de amo, kaj fakte rilatas pli al la vira intereso kaj malpli al la ina. Laŭ Ovidio, virinoj sendube volas konsilojn pri kiel aspekti alloga, kaj la parolanto konsilas ilin pri kiel uzi beligajn produktojn. Li unue konsilas kiel virino prezentu sin publike. Li daŭrigas paroli pri la plej modaj hararanĝoj, vestaĵoj kaj kosmetikaĵoj.
Poste liaj konsiloj eĉ atingas la poziciojn kie la virino devas esti en lito por aspekti alloga. La parolanto tiam konsilas la knabinon, ĉar li konsilas virojn en antaŭaj libroj, kie ŝi povas trovi seksan partneron, kiel tenti kaj gajni lin , kaj finfine kiel reteni lin interesita.
Neerach
Pri la komunumo
Neerach estas komunumo en la distrikto Dielsdorf, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 2808 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Nerach situas en relative ebene kamparo. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Neerach kaj Riedt. La sudorientan parton de la komunuma teritorio kovras la marĉo de Neerach, belega naturprotektejo, kiu estas rifuĝejo de multaj minacataj plantoj bestoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,01 km², de kiuj 5,5% estas kovritaj de arbaro, 65,0% servas por agrikulturo kaj 11,1% por setlejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Neerach limas en nordo al Stadel ĉe Niederglatt, en nordoriento al Hochfelden, en oriento al Höri, en sudoriento al Niederglatt, en sudokcidento al Steinmaur kaj en nordokcidento al Bachs.
Trafiko
Neerach estas per poŝtaŭtobusoj bone konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
Unua dokumenta mencio de setlejo en Neerach estas de Riedt, kiu datiĝas el la jaro 1149. Tiam certa Berchtold transdonis bienon en Riet al la Monaĥejo Martin sur la Zurika Monto. La unua dokumenta mencio de Neerach mem datiĝas el la jaro 1169 kaj ankaŭ temas pri donaco al la sama monaĥejo; tiel estis mencitaj kiel atestantoj la fratoj Ruodgerus kaj Otto de Nerracho. En la jaro 1442 falis sub zurika regado kaj restis ĝis la jaro 1798 parto de la ĉefvoktejo Neuamt.
Lozoya
La Río Lozoya estas rivero en Hispanio, kiu longas 91 km. Ĝi estas alfluanto de la rivero Ĥaramo, kiu enfluas en la Taĵon. Ĝia akvo estas gravega por provizi la regiono de Madrido kun trinkebla akvo.
Neive
Neive estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Barbaresco, Castagnito, Castagnole delle Lanze (AT), Coazzolo (AT), Magliano Alfieri, Mango, Neviglie kaj Treiso. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Mortigu nin ĉiujn
Mortigu nin ĉiujn (itale: Ammazzateci tutti) estas itala kontraŭmafia movado, kies celo estas la disvastigo al junularo je kulturo de laŭleĝo kaj batalo kontraŭ la mafio. Ĝi havas disbranĉiĝojn en la tuta lando, estas senpartia kaj havas retan organizaĵon.
Historio
La nomo de la movado venas de la moto E adesso ammazzateci tutti ("Kaj nun mortigu nin ĉiujn") uzita dum la unua manifestacio de la movado. Ankaŭ konata kiel la movado Ragazzi di Locri ("Geknaboj de Locri") ĝi naskiĝis en Locri (Kalabrio) en 2005 kiel movado kontraŭ-'Ndrangheta pro ideo de Aldo Pecora (nune proparolanto de la movado) kaj aliaj junuloj post la mortigo de vicprezidanto de la regiona konsilio de Kalabrio, Francesco Fortugno. Komence ĝi konsistis sole el geknaboj (studentoj), sed poste ĝi ricevis la helpon ankaŭ de plenkreskuloj, ĉefe de familianoj de viktimoj de mafio.
Virto
Virtoj estas bonaj inklinoj de la homa animo.
Al la virtoj oni kalkulas tradicie:
En Okcidento la tiel nomatajn bazajn (aŭ kardinalajn) virtojn justeco, saĝo, forto kaj modereco.