cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Val-Saint-Éloi
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
34231 Isanisingh
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Isani Singh, finalistino de la Regeneron Science Talent Search de 2018, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto prigenomiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Cherry Creek High School de Greenwood Village (Koloradio).
Malý Lipník
Malý Lipník (hungare Kishárs [kiŝhArŝ], germane Kleinlaupnik rutene Малый Липник [malij lipnik]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Malý Lipník situas laŭ Poprad (rivero), kiu estas ankaŭ la pola landlimo, laŭ flankovojoj. Stará Ľubovňa troviĝas je 16 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1600, poste en 1715 en hungara formo "Kis-Lipnik". La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1787 564 vilaĝanoj loĝis en 85 domoj, en 1828 727 vilaĝanoj en 96 domoj. En 1848 la vilaĝanoj partoprenis en la slovaka nacia ribelo. En 1887 malgrnada ribelo okazis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Kis-Lipnik, poste ĝi ricevis plenan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kishárs 687 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Malý Lipník 477 homoj, (460 slovakoj).
Karma Kagyü
Karma Kagyü (ཀརྨ་བཀའ་བརྒྱུད), aŭ Kamtsang Kagyu (ཀརྨ་ཀཾ་ཚང་) estas tre praktikata kaj verŝajne la dua plej granda budhisma deveno ene de la skolo Kagyu, unu el la kvar gravaj skoloj de tibeta budhismo. La deveno havas longedaŭrajn monaĥejojn en Tibeto, Ĉinio, Rusio, Mongolio, Barato, Nepalo kaj Butano, kun nunaj centroj en pli ol 60 landoj. La spirita estro de la deveno Karma-Kagyu estas la Gyalwa Karmapao; la 2-a ĝis la 10-a Karmapaoj estis ĉefaj spiritaj konsilantoj al pluraj imperiestroj de Ĉinio. La devenanojn de Karma-Kagyu oni foje nomas la nigraĉapelaj lamaoj, rilate la nigran kronon kiun la Karmapa povas porti.
La Kagyu-deveno asertas kontinuecon de buŝaj instrukcioj transdonitaj de majstro al disĉiplo. Ĉi tiu emfazo speguliĝas en la laŭvorta signifo de "Kagyu". La unua silabo, ka, onidire rilatas al la tekstoj de la instruoj de Budho kaj al la vortaj instruoj de la majstro. Ka duoble signifas la iluminitan signifon, kiun komunikas la vortoj de la instruisto, kaj ankaŭ la forton, kiun povas havi tiaj vortoj de kompreno. La dua silabo, gyu, signifas devenon aŭ tradicion. La kunigo de ĉi tiuj silaboj tiel signifas “la vicon de vorte transdonitaj instrukcioj". La aĝuloj de la Kagyu-deveno, kiu prezentas la teorie senrompitan vicon de majstroj kaj disĉiploj retroe ĝis Budho, formas tiel nomitan “oran rozarion.”.
Jukatana majaa lingvo
La jukatana majaa lingvo (memnomigo: Maaya t'aan (Mayathan), hispane: Maya yucateco) estas unu el la majaaj lingvoj, kiu estas parolata sur la jukatana duoninsulo, en la norda Belizo kaj en la nordo de Gvatemalo.
La majaa skribo aŭ la majaaj hieroglifoj, estas la skribsistemo uzita de la majaa civilizo en la Antaŭkolumba Ameriko, pli specife en la regiono Mezameriko. La skribaĵoj aŭ literoj estis nomataj hieroglifoj de la antikvaj eŭropaj esploristoj de la 18a kaj 19a jarcentoj, kiuj ne komprenis ĝian signifon, sed atribuis similecojn laŭ ilia aspekto kun la egiptaj hieroglifoj, kun kiuj la majaa civilizo ne havis kontaktojn. Temas pri la sola skribsistemo deĉifrita el la mezamerikaj skribsistemoj. La unuaj enskriboj identigeblaj kiel majaaj datas de la 3a jarcento a.K. kaj la skribo estis uzata ĝis iom da tempo post la alveno de la hispanaj konkistadoroj en la 16a jarcento (kaj eĉ poste en lokoj kiel Tayasal). La majaa skribo uzis logogramojn kompletigitajn de silabaj glifoj, kun funkcioj similaj al tiuj de la japana skribo.
Plenluno
Plenluno nomiĝas la luna fazo, dum kiu la tuta luno estas plene prilumata de la suno. La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la luno orbitas ĉirkaŭ la tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la tero. Dum la plenluno do luno kaj suno troviĝas pli-malpli en malaj direktoj de la tero.
(7914) 1978 UW7
(7914) 1978 UW7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino C. Michelle Olmstead elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Lomnička
Nomo de municipo en Ĉeĥio:
Nomo de partoj de municipo:
Nomo de municipo en Slovakio:
825 Tanina
825 Tanina estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio, en Krimeo, kaj sendepende remalkovrita la  de la germana astronomo Max Wolf, kiu anoncis tion pli frue.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon de Tanina sen konata kialo.
NGC 3030
NGC 3030 (aliaj indikoj — MCG -2-25-21, NPM1G -11.0251, PGC 28302) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
23168 Lauriefletch
23168 Lauriefletch estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Laurie Lea Fletcher, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la Gold Beach High School de Gold Beach (Oregono, Usono).
Mallin
Mallin estas eksa administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de 2010 la tiam ankoraŭ memstara komunumo havis 373 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2012 la teritorio estas parto de la komunumo Penzlin.
Fio (litero)
La minuskla litero \varphi \, (aŭ ofte ĝia varianto, \phi \,) estadas uzata kiel simbolo por:
La majuskla litero Φ estadas uzata kiel simbolo por:
La diametra simbolo en inĝenierado, ⌀, estas simila al la litero kaj estas ofte malĝuste nomata kiel "fio". Ĉi tiu simbolo estas uzita al indiki la diametron de cirklo aŭ cilindro aŭ truo, ekzemple ⌀14 signifas ke la diametro estas 14 unuoj.
Komputiko
En Unikodo, estas multaj formoj de fio:
En HTML/XHTML, la majuskla kaj minusklaj fioj povas esti skribitaj kiel <tt>&Fio;</tt> (Φ) kaj <tt>&fio;</tt> (φ) respektive.
En LaTeX, la math simboloj estas <tt>\Fio</tt> (\Phi\,\!), <tt>\fio</tt> (\phi \,\!), kaj <tt>\varphi</tt> (\varphi\,\!).
En iuj retumiloj (ekzemple Internet Explorer 6), la formoj de la U+03C6 (kiu devus esti kiel kirlo) kaj U+03D5 (kiu devus esti kiel cirklo krucigita per oblikvo) estas mise interŝanĝitaj. Komparu ĉin tiujn specimenojn por kontroli vian retumilon:
Popovice (Teplá)
Popovice (Pfaffengrün) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 6 km nordokcidente de Teplá. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
(15449) 1998 XS30
(15449) 1998 XS30 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Popovice (Teplá)
Popovice situas en katastra teritorio Popovice u Poutnova kun areo 2,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273. Ĝi apartenis al monaĥejo en Teplá.
Memorindaĵoj
Popovice estis en la jaro 1995 envicigita inter vilaĝaj memorindaj zonoj. Memorige protektataj estas objektoj de domoj n-roj 1 kaj 3 kaj vilaĝplaca kapeleto. Inter la memorige protektataj konstruaĵoj apartenas eksa lernejo kun fajroestingista armilejo.
Fahrni
Fahrni estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Thun kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Thun en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 741 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Fahrni situas en la Svisaj Antaŭalpoj en la valo de Rotachen kaj en sudo de Zulg proksimume 7 kilometrojn nordoriente de Thun. La norda limo de la komunumo formas la limon inter Emme-Valo kaj Berna Oberlando. La komunumo ne disponas pri efektiva centro sed konsistas el tuta aro da vilaĝetoj, nome Dörfli (sur alteco de 849 m s.m. oriente de la geografia centro de la komunumo), Bach (sur alteco de 835 m s.m. ĉe la orienta limo de la komunumo), Rachholtern (sur alteco de 834 m s.m., kiu estas la plej granda el la vilaĝetoj sude de la centro kaj loko de la preĝejo kaj tombejo), Lueg (sur alteco de 802 m s.m. okcidente de la centro), Aeschlisbüel (sur alteco de 820 m s.m. norde de Rachholtern), Tüechtiwil (sur alteco de 663 m s.m. tute en okcidento de la komunumo), kaj Embergbode (sur alteco de 727 m s.m. tute en la sudo de la komunumo en la valo de la rivero Zulg).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,67 km², de kiuj 26,7% estas kovritaj de arbaro, 66,9% servas por agrikulturo kaj 5,1% por setlado.
Trafiko
Fahrni troviĝas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas la kurboriĉa vojo n-ro 1141, kiu estas norda flankbrako de la kantona ĉefvojo 229.4 de Steffisburg al Schwarzenegg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 estas Thun-Nord, kiu situas 6 kilometrojn okcidente en Heimberg. Per la buslinioj 41, 42 kaj 43 de la regiona transportreto de Thun kaj Interlaken la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fahrni datiĝas el la jaro 1299 kiel Varne. Dum mezepoko Fahrni apartenis al la kiburga Senjorujo Heimberg, kaj kun tiu fariĝis en la jaro 1384 havaĵo de Berno. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Fahrni apartenis politike kaj eklezie al la paroĥo Steffisburg. Post la fino de la Helveta Respubliko en la jaro 1803 Fahrni estis formita kiel memstara komunumo kaj atribuita al la distrikto Thun, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la nova administra distrikto Thun. En la jaro 1951 estis finkonstruita kaj konsekrita la preĝejo Fahrni en Rachholtern, tiel ke fine ankaŭ eklezie Fahrni sendependiĝis de Steffisburg.
Blazono
La komunuma blazono estis kreita en la jaro 1964. Ĝi montras sur ruĝa ŝildo arĝentan trabon de supre maldekstre malsupren dekstren, sur kiu estas montrita verda filiko, kiel simbolo por la nomo de la komunumo. Fahrni estas dialekta formo de Farn, kio en la germana lingvo signifas filiko.
Leonard McCoy
Leonard McCoy naskiĝis en 2227. Inter la jaroj 2245 kaj 2249 li studis en la universitato de Misisipo, poste ĝis la jaro 2253 plustudis medicinon. Dum la jaro 2266 li komencas sian deĵoron kiel gvida kuracisto en la rango de leŭtenanta komandanto (vic-kolonelo) en la stelŝipo Enterprise. Kapitano de la ŝipo estas James Tiberius Kirk, bona amiko de Leonard.
D-ro McCoy estis unu el la ĉefaj roluloj de la origina televida serio Star Trek pri la esploraj kosmaj vojaĝoj de la stelŝipo, kaj ofte havis kontraŭan opinion al la logike kaj senemocie analizema duonvulkanano Spock. McCoy estas decida kontraŭanto de la moderna teknologio de sia jarcento, kaj aparte skeptikas pri la teletransportado kaj kosmotransportado ofte aplikata sur la veturiloj de la stelŝiparo por transporti homojn inter pluraj stelŝipoj aŭ de orbite cirkulantaj stelŝipoj al planedoj kaj inverse. Malgraŭ tiu kontraŭteknologiemo li en la 4-a kineja filmo de la serio estas forte ŝokata, kiam li konsciiĝas pri la medicinaj teknikoj de la 20-a jarcento ("Tio estas plej malluma mezepoko!").
La kuracisto estas la aŭtoro de poste norma lernolibro "Kompara fiziologio de eksterteraj specioj de Leonard McCoy" (ekzemple Leonard McCoy's Comparative Alien Physiology aŭ Leonard McCoys vergleichende Physiologie außerirdischer Spezies), kiu en 2374 estas radie sendata al la stelŝipo Voyager, por refunkciigi la medicinan-holografian kriz-okazan programon.
Post la pensiiĝo, li ankoraŭ aperas en la unua epizodo de la serio Star Trek: La sekva jarcento: La 137-jara admiralo McCoy vizitas la medicinan stacion de la stelŝipo Enterprise-D kaj poste havas interparolon kun la leŭtenanta komandanto Data, kiu per transportileto kondukas lin al sia stelŝipo. Ankaŭ en la romanoj verkitaj de William Shatner, la origina aktoro de la rolo de kapitano James T. Kirk, la intertempe pli ol 150-jara McCoy havas gravan rolon. En la romanoj, ludantaj post la eventoj de la serio Star Trek: La sekva generacio, li estas pasaĝero kaj ŝipa kuracisto en la privata stelŝipo Belle Rêve de James T. Kirk.
En la originala anglalingva versio de la filmaro, d-ro McCoy havas la kromnomon "Bones" ("ostoj"), probable aludo al la tradicia, neformala anglalingva vorto "sawbones" ("ostosegisto") por kuracisto. En la germanlingva sinkronizo tamen li ricevas la kromnomon "Pille" ("pilolo"). Aparte la stelŝipa kapitano, kiel menciite bona amiko de McCoy, emas nomi lin neformalisme per tiuj kromnomoj.
Figuren im Star-Trek-Universum
Aspang-Markt
Aspang-Markt estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Neunkirchen. Krome ĝi situas en la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
(9946) 1990 ON2
(9946) 1990 ON2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Niĵnegorska distrikto (Krimeo)
Niĵnegorska distrikto estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La regiono situas en la nordorienta parto de la Krimea duoninsulo; norde ĝi limas la Ĝankojan distrikton kaj estas lavata de la golfo Sivaŝo; sude kaj oriente ĝi limas la Sovetskan distrikton, sude - la Belogorskan distrikton kaj okcidente - la Krasnogvardejskan distrikton. La administra centro de la regiono estas la urbotipa loĝloko Niĵnegorsko.
Geografie la distrikto prezentas ebenan stepon. Ekonomie la distrikto estas ĉefe agrikultura. Tra la distrikto pasas la Nordkrimea kanalo kaj la fervoja linio Ĝankojo-Kerĉo.
Administra divido de la distrikto
La Niĵnegorska distrikto havas 19 komunumojn, kiuj sume havas 1 urbotipan loĝlokon (Niĵnegorsko) kaj 58 vilaĝojn.
Sube estas prezentita la listo de la komunumoj kaj de la loĝlokoj; en la listo estas esperantigitaj nur la nomoj de tiuj loĝlokoj, kiuj estas centroj de la koncernaj komunumoj. Parenteze estas menciitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo.
Houdemont (stacidomo)
Houdemont estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Jarville-la-Malgrange - Mirecourt (040000).
S/2007 S 2
S/2007 S 2 estas neregula satelito de Saturno ankoraŭ ne oficiale nomata.
Malkovro
Malkovris ĝin Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna kaj Brian G. Marsden la, sekve al observoj inter la 18-a de januaro kaj la.
Orbito
La klinangulo kaj la discentreco de ĝia retrograda orbito pensigas, ke S/2007 S 2 estus ano de la norda grupo.
Ferenc Kocsis
Ferenc Kocsis [koĉiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kocsis Ferenc estas hungara luktisto en klasik-stila luktado, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1986 kaj pli karan en 1991. Li edziĝis en 1988. Li ricevis signifan ŝtatan premion en 1992.
Sporta kariero
inter 1964-1984 estis luktisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono okfoje inter 1973-1981, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1973-1984. Liaj plej gravaj trejnistoj estis Ferenc Kiss (luktisto) kaj Csaba Hegedűs. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun ora medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1979. Li estis ankaŭ kvarfoje eŭropa ĉampiono inter 1978-1983. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1984, poste li estis trejnisto enlande.
Vesce (apartigilo)
Nomon Vesce havas pluraj setlejoj:
Henig
Henig [henig] (hungare: Henningfalva, germane: Henningsdorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 077 loĝantojn (rumanoj); en 1992 503 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1308. Origine ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Berghin.
En la vilaĝa teritorio ekzistas salakvaj fontoj.
Bloskülb
Bloskülb estas 570 m alta monto en la meza Palatinata Arbaro. Ĝi situas ĉirkaŭ tri kilometrojn nordokcidente de la vilaaĝo Iggelbach. La monto situas komplete sur la teritorio de la komunumo Elmstein.
Islama Centro Hamburgo
Islama Centro Hamburgo (Islamisches Zentrum Hamburg) estas unu el la plej malnovaj iranaj ŝijaismaj moskeoj en Germanio kaj Eŭropo. Ĝi estis establita en Hamburgo, en norda Germanio, en lastaj 50-aj jaroj de iranaj elmigrintoj kaj komercistoj rapide evoluigis ĝin en gvidantan ŝijaisman centron en Okcidenta Mondo.
Alila klorido
Alila klorido aŭ C3H5Cl estas organika kombinaĵo de kloro kaj alila grupo (H2C=CH-CH2-), senkolora, brulema, toksa likvaĵo kun tranĉa kaj malagrabla odoro, uzata kiel kemia reakciaĵo en analizaj sintezoj. Ĝi estas uzata en la produktado de la epikloridrino, kiu estas uzata en la fabrikado de plastaĵoj. Ĝi estas alkiligagento, tre taŭga sed danĝera por manipulado.
Klorido de alilo estas malpli densa ol akvo kaj nesolvebla en akvo, do ĝi flosas sur la akvo. Ĝiaj vaporoj estas irital al haŭto, okuloj kaj mukozaj membranoj. Ĝiaj vaporoj estas pli densaj ol aero. Ĝi eksplode kaj ekzoterme reakcias kun acidoj de Lewis (aluminia klorido, bora trifluorido, sulfata acido, ktp) aŭ metaloj (aluminio, magnezia, zinko aŭ galvanizita metalo).
Ĝi estas neakordigebla kun acidoj (nitrata acido, klorosulfonata acido), kun fortaj bazoj (natria hidroksido, kalia hidroksido), kun aziridinoj kaj etilenoduamino. Provoj je benzeno- aŭ tolueno- alkiligoj uzante alilan kloridon en ĉeesto de etilaluminiaj kloridoj rezultas en eksplodojn. Ĝi estas alte brulema kaj neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj, acidoj, aminoj, peroksidoj, kloridoj de fero kaj aluminio, aromataj hidrokarbonidoj, ktp.
Alila klorido estis unue produktita en 1857 de la franca kemiisto Auguste Cahours (1813-1891) kaj la germana kemiisto August von Hofmann (1818-1892) reakciigante alilan alkoholon kun PCl3. Modernaj metodoj je preparado preterlasas ĉi-procedon, anstataŭante la relative altkostan fosforan trikloridon per klorida acido kaj katalizilo tia kia la kupra (I) klorido.
Cantalojas
Cantalojas [kantaLOĥas] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cantalojano [kantaloĤAno]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 167 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,05 loĝ/km².
Situo
Cantalojas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1314 m super marnivelo; je 95 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 159,00 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°14′04″N 3°14′47″Ok.
Geografio
Pro ĝia situo geografie, la ĉirkaŭoj de la municipo estas montaraj. Cantalojas troviĝas trafluita de la riveroj Lillas kaj Zarzas, kiu poste, kiam ili enkanjoniĝas, estas konataj kiel la rivero de La Hoz (gorĝo), siavice alfluantoj de la rivero Sorbe, kiuj kreas belajn pejzaĝojn, kelkaj el kiuj malfacile alireblaj.
La klimato de Cantalojas estas mediteranea, kun klara kontinenteco. Estas malvarma vintre kaj milda en la monatoj de somero. Dum en somero oni ne superas kutime la 30 gradoojn, en vintro oni atingas temperaturojn de ĉirkaŭ -15 kaj -20 gradoj, kaj lajara averaĝo neniam alvenas al 8 gradoj.
Parto de la municipio Cantalojas troviĝas ene de la natura parko de la Norda Montaro de Gvadalaĥaro. Krome, en ĝia municipa teritorio troviĝas la fagarbaro Tejera Negra, ​ kiu kun la najbara Hayedo de Montejo, en Montejo de la Sierra (Madrido), estas unu de la plej sudaj fagarbaroj de Eŭropo.
Historio
Laŭ situo kaj distribuado de antaŭromiaj popoloj plej ofte akceptita, la teritorio estis okupita de keltiberoj. Fakte, la loko estas ideala por paŝtistoj de altaĵoj kaj brutobredado. Same nuntempe tio ankoraŭ estaa ĉefa riĉo de la vilaĝo, certe tio okazis ankaŭ pasintece. Cantalojas apartenis, post la reconquista de la zono fare de kristanoj, al la teritorio Comunidad de Villa y Tierra de Ayllón, kaj tie restis por ties sinsekvaj posedantoj, ĝis ĵusaj epokoj. ​ Tiu komunumo estis integrita en la provinco Segovio. En la provinca reformo de 1833, la teritorio Sexmo de la Transierra (Cantalojas kaj aliaj) estis aligitaj al la provinco Gvadalaĥaro.
En la provinco Gvadalaĥaro ankoraŭ estas kvar vilaĝoj de la Común de Ayllón: nome Campillo de Ranas, Cantalojas, Majaelrayo kaj Villacadima. Tiuj estis parto de sesma, tiu de Transierra estis komponita de totalo de kvar vilaĝoj kaj unu konsilantaro, kaj ili estas en la suda deklivaro, kaj al la akvokolekta baseno de la rivero Taĵo.
Proksime al la vilaĝo, sur altaĵo super la profunda fluejo de la rivero Sorbe, en la loko konata kiel El Castillar, restas la ruinaj restoj de kastelo, kiu en Cantalojas estas atribuita al la maŭroj, kaj kiu sendube estis dekomence kastro de iberoj kaj, poste, profitita kiel gvatoturo kaj malgranda milita fortikaĵo en la Mezepoko, por kontroli la ofta pasadon tra tiu landlima zono inter ambaŭ altebenaĵoj (norda kaj suda). ​ Tiuj ruinoj estas de la kastelo de Diempures kiu estas menciita en la Foruo de Atienza en la 12-a jarcento kiel lima loko inter teritorioj foruaj kaj komunumaj de Atienza kaj Ayllón.
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 600 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 477 loĝantoj en 1950 al 167, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cantalojas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Cantalojas kie oni falis al la nunaj 167. Somere tamen la fakta loĝantaro superas la 500 loĝantojn pro la reveno de la loĝantoj kiuj elmigris kaj revenas feritempe.
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Fakte la ĉefa enspezofonto estas la brutobredado de ŝafoj kaj bovoj, okupo faciligita de abundaj paŝtejoj, kaj turismo. Je ĉirkaŭ unu kilometro estas la ruinoj de la kastelo de Diempures. Gravis la Feria de Ganado (brutobreda foiro), kiu okazas ankoraŭ la 12an de oktobro, antaŭ la festo de la patronino, la Virgulino de Valdeiglesias. Alia interesa festo estas tiu de Sankta Juliano Konfesisto, kiu iĝis la festo de la somerumantoj, meze de Aŭgusto.
Kiel monumento menciindas la preĝejo de Sankta Juliano, romanika ununava kun absido kaj sonorilturo situa ĉe la okcidenta fasado; estas ankaŭ portiko kaj atrio. Rimarkindas la ŝtontajlistaj markoj.
La arkitekturo de Cantalojas elstaras pro la uzado de la nigra ardezo foje kiel nura konstrumaterialo, aliaj fojojn kombinita kun kalkoŝtono en anguloj kaj linteloj. Pro tio tiu vilaĝo estas kutime inkludita inter tiuj de la nomata nigra arkitekturo, karaktera de la Montaro de Gvadalaĥaro.
Álvaro López-García
Álvaro LÓPEZ-GARCÍA (naskita en 1941) estas hispana astronomo, profesoro pri astronomio en la Universitato de Valencio kaj direktoro de la observatorio de tiu universitato.
Oni ne konfuzu lin kun alia hispana astronomo Ángel López Jiménez. La konfuzo estas facila ĉar en la astronomiaj noticoj, ambaŭ estas ofte indikitaj sub la nomo "A. Lopez".
Lavoncourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lunduono
Lunduono (laŭ NPIV) aŭ kvaronluno (evitinda) nomiĝas ĉiu el la du lunaj fazoj inter plenluno kaj novluno, dum kiu la Luno estas nur parte prilumata de la Suno kaj parte en la ombro de la Tero.
La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la Luno orbitas ĉirkaŭ la Tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la Tero.
Caminomorisco
Caminomorisco (Moriskopado aŭ Pado de moriskoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La nomo de Pado de moriskoj eble rilatas al migradoj de moriskoj dum la jarcentoj postaj al la Reconquista.
Loĝado
La loĝantoj nomiĝas morisqueños. La censita populacio en 2008 estis de 1.256 loĝantoj, kiuj distribuiĝas inter la propra vilaĝo Caminomorisco (iam Las Calabazas (La Kukurboj)) kun 682 loĝantoj kaj aliaj 9 domaroj kiuj estas el senhomaj al havo de ĝis 200 loĝantoj.
Situo
Caminomorisco estas situa en la plej norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Hurdes. La surfaco de ties teritorio estas de 147,6 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado; mielo. Rura turismo.
Historio
En la tuta areo estas prahistoriaj restaĵoj, ĉefe de la Ĥalkolitiko kaj de la Bronzepoko. Oni trovis ankaŭ multajn litikajn restaĵojn, keramikaĵojn kaj tombojn, krom steleojn pri idoloj. También son visibles fondos de antiguas cabañas prehistóricas.
Ankaŭ romianoj lasis restaĵojn en kelkaj lokoj de la municipa teritorio.
Jam en historia epoko (13a jarcento) la tiam nomta loko de Las Calabazas iĝis parto de la senjorlando de La Alberca (apartenanta aktuale al la provinco de Salamanca), laŭ donaco de Don Pedro, senjoro de Granada, poste Granadilla. Dum jarcentoj la lokanoj liktis kontraŭ la jura dependo de La Alberca ĝis la 19a jarcento.
Novluno
Novluno (latine Interlunium) nomiĝas la luna fazo, dum kiu la tuta luno estas tute ne prilumata de la suno kaj apenaŭ estas videbla, ĉar tute en la ombro de la tero (laŭ PIV).
La lunaj fazoj varias cikle dum unu monato, ĉar la luno orbitas ĉirkaŭ la tero kaj je diversaj gradoj troviĝas en la ombro de la tero. Dum la novluno la luno do troviĝas pli-malpli inter la tero kaj la suno: laŭ la difino ne eblas vidi novlunon dum nokto, ĉar kaj luno kaj suno troviĝas je la flanko de la tero mala al la propra starpunkto. Ekde la momento de novluno la luno denove fariĝas pli kaj pli videbla, kaj aspektas, kvazaŭ ĝi "novigis" sin - tial la vorto.
30443 Stieltjes
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda matematikisto Thomas Jan Stieltjes (1856–1894), profesoro ĉe la Universitato de Groningen. Li vaste publikigis pri matematika analitiko kaj teorio pri. Li difinis la "integralon de Stieltjes", ĝeneraligo de la Riamana integralo kun granda apliko en fiziko.
Aelius Everhardus Vorstius
Aelius Everhardus Vorstius estis nederlanda kuracisto, botanikisto kaj universitata profesoro, estis filo de Henricus Vorstius kaj Maria Schaeria, familio kiu okupis altajn postenojn en la eklezio. Li pasis sian infanecon kune kun ties pripatrinaj geavoj, en Venlo. Kiam li estis 15-jara, li ekloĝis kun siaj gepatroj en Dordrecht, kaj en la 28-a de aprilo 1580 li enmatrikuliĝis en la Universitato de Lejdeno, kiel studento pri literaturo kaj homsciencoj, kie li estis lernanto de Bonaventura Vulcanius, Peter Tiara kaj Justus Lipsius.
En la 18-a de januaro 1586 li daŭrigis siajn studojn en la Universitato de Hajdelbergo kaj post kvar jarojn li eniris en la Universitato de Kolonjo. Li sukcedis al Gerardus Bontius kiel profesoro pri Naturhistorio kaj Teoria Medicino, en la 22-a de septembro 1599. Post la morto de Petrus Pavius, en la 8-a de majo 1617 li ankaŭ komencis instrui botanikon en la Universitato de Lejdeno, sciencon kiun li lernis en Padovo.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Peter_Tiara.jpg| Peter Tiara (1514-1586) Ulysse_Aldrovandi.jpg| Ulisse Aldrovandi (1522-1605) Johannes Costaeus Laudensis (1528–1603).jpg| Giovanni Costeo (1528-1603) Gerolamo_Mercuriale.jpeg| Girolamo Mercuriale (1530-1606) Opera_Logica_1578.png| Jacopo Zabarella (1533-1589) Girolamo Brassavola (1536–1594).jpg| Girolamo Brassavola (1536-1594) Girolamo_Fabrizi_d%27Acquapendente.jpg| Girolamo Fabrizio (1537-1619) De_Lelie_-_Aalten_-_Winter_-_2009.JPG| Gerardus Bontius (1538-1599) Bonaventura_Vulcanius.jpg| Bonaventura Vulcanius (1538-1614) Tagliacozzi_Portrait.jpg| Gaspare Tagliacozzi (1546-1599) Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) Peter-Pauw-1.jpg| Peter Pauw (1564-1617) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Adolphus-Vorstius.jpg| Adolphus Vorstius (1597-1663) Andreas-Rivinus.jpg| Andreas Rivinus (1601-1656) Acta Eruditorum.jpg| J. F. Gleditsch (1653-1716) Christian-Gottfried-Jöcher.jpg| Christian Gottlieb Jöcher (1694-1758) Zedler - Universal-Lexicon, Band 1 (Titelblatt).jpg| Johann Heinrich Zedler (1706-1751) Abraham Jacob van der Aa.jpg| Abraham van der Aa (1792-1857) August_Hirsch.png| August Hirsch (1817-1894) Gurlt junior.jpg| Ernst Julius Gurlt (1825-1899) PJBlok.jpg| Petrus Johannes Blok (1855-1929) P.C.Molhuysen.jpg| Philipp C. Molhuysen (1870-1944) Dordrecht_gezien_vanaf_Zwijndrecht_III.jpg| Evert Dirk Baumann (1883-1966) </Gallery>
Houdemont (Meurthe-et-Moselle)
Houdemont estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Houdemontais.
Árpád Szathmáry
Árpád Szathmáry [satmAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szathmáry Árpád estis hungara aktoro, reĝisoro, operetkantisto. Lia nobela antaŭnomo estis jobbateleki, lia edzino estis Margit Hunyady.
Árpád Szathmáry naskiĝis en 1847 en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Szathmáry post la bazlernejo laboris en vendejo. En 1862 li komencis kantadi en teatra koruso de Endre Latabár (patro). Post jaroj li ricevis diversajn rolojn kaj li estis membro de diversaj trupoj (ekzemple de Andor Sztupa (1871, 1874), de Ignác Krecsányi (1894-1896)). Ekde la malfruaj 1870-aj jaroj li estis ankaŭ reĝisoro de operetoj. Ekde 1896 li apartenis al Gaja Teatro. Li edziĝis dufoje, lia samnoma filo estis same aktoro.
M81
Pri la aliaj signifoj de "M81" vidu artikolon M kun nombro.
M81 (Messier 81, aliaj indikoj — NGC 3031, IRAS09514+6918, UGC 5318, KCPG 218A, MCG 12-10-10, ZWG 333.7, PGC 28630) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Jim Parsons
James Joseph "Jim" PARSONS (n. la 24-an de marto 1973 en Houston, Teksaso), estas usona aktoro de televido kaj kino. Lia plej fama rolo estas tiu de Sheldon Cooper, teoria fizikisto, unu el la ĉefaj roluloj de la televidserio The Big Bang Theory kiu multe sukcesas en Usono kaj produktita de Chuck Lorre. Pro tiu rolo, li ricevis la Premion Emmy kiel plej bona aktoro de komedio en 2010 kaj 2011 kaj la Premion Ora Globo, ankaŭ kiel plej bona ĉefrolulo de komedio en 2010.
M81
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Wouter van Goudhoeven
Wouter van Goudhoeven (1577–1636) estis nederlanda historiisto, antikvaĵisto, genealogiisto, kronikisto, kaj filo de Arend Bartouts (m. en la 10-a de aprilo 1622) kaj ties edzino Machteld Schrevel, filino de Schrevel Ockers (1512-1559). En la 9-a de majo 1614 li edziĝis al Maria van Bemont, 21-jara, kun kiu li havis kvin gefilojn.
En 1620, kune kun la eldonisto Peter Verhaghen, li publikigis la kronikon pri la historio de Nederlando sub la titolo D'oude Chronijcke ende Historien van Holland, kiun li plenigis per genealogio de la noblaj familioj el Nederlando. El liaj leteroj kun la historiisto Arnoldus Buchelius oni lernas ke liaj unuaj studjaroj estis tre malfacilaj. En 1618, li skribis al Buchelius parolante pri la malfacila tasko je korektado de lia Kroniko pri Nederlando.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Guicciardini_M_Francesco_La_Historia_dItalia.jpg| Francesco Guicciardini (1483-1540) Michiel Jansz van Mierevelt (atelier) - Johan van Oldenbarnevelt.jpg| Johan van Oldenbarnevelt (1547-1619) Paulus-Merula-.jpg| Paulus Merula (1558-1607) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) Petrus_Scriverius_1576-1660.png| Petrus Scriverius (1576-1660) Johan_van_Beverwijck_-_Tobacco_Smoking_-_WGA02128.jpg| Johannes Beverovicius (1594-1647) Denhaag_kunstwerk_simon_van_leeuwen.jpg| Simon van Leeuwen (1626-1682) </Gallery>
3915 Fukushima
3915 Fukushima estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masayuki Yanai kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Naturparko Soonwald-Nahe
La Naturparko Soonwald-Nahe estas naturparko en la suda parto de la mezmontaro Hunsruko kaj la meza Naheland. Ĝi konsistas el granda arbaroj de la Soonwald kaj Lützelsoon kaj el la riverbordo de la rivero Nahe inter Kirn kaj Bad Kreuznach. La plej granda monto tie estas Ellerspring (alteco 657 m). La parko fondiĝis 2005 kaj havas grandecon de 736 km².
Dendrobatedoj
Dendrobatedoj estas familio de ranoj vivantaj en centra kaj suda Amerikoj. Multaj specioj havas intense koloran haŭton. Kvankam ĉiuj sovaĝe vivandaj dentrobatetoj estas iuspece venenaj, la nivelo de veneneco tre varias inter diversaj specioj, kaj ankaŭ samspecie inter diversaj populacioj. Multaj specioj estas minacataj. Ofte la grupiĝo de ranoj nomatas "venensagaj ranoj", ĉar la veneno de ilia haŭto uzatas en kanpafado.
Eŭropa Junulara Ĉefurbo
La titolo de Eŭropa Junulara Ĉefurbo estas transdonita ĉiun jaron al malsama eŭropa urbo, dum unu jaro. Estas ŝanco por la elektita urbo montri vivon kaj socian, ekonomian kaj kulturan evoluon rilatigita al junularo.
Cartigny
Pri la komunumo
Cartigny  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 837 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Eŭropa Junulara Ĉefurbo
Ĉi tiu titolo estas iniciato de la Eŭropa Junulara Forumo.
Cartigny
Geografio
Cartigny situas en la centro de la regiono Ĝeneva Ĉampanio ĉe la suda bordo de la rivero Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Cartigny kaj La Petite Grave.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cartigny limas en nordokcidento al Russin, en nordoriento al Aire-la-Ville, en oriento al Bernex, en sudo al Laconnex, en sudokcidento al Avusy, kaj en okcidento al Avully.
Trafiko
Cartigny situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La kantona ĉefvojo de Ĝenevo al Chancy pasas sude de la komunumo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la buso n-ro K de la transportreto de Ĝenevo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 5 km oriente en Onex.
Historio
La unua dokumenta mencio de Cartigny datiĝas el la jaro 1220 kiel Cartiniacum kaj Quartinie.
Dum mezepoko Cartigny apartenis la la Grafoj de Ĝenevo. Tiuj koncedis siajn privilegiojn kiel monpando iom post iom al la paroĥaro Saint-Victor. La paroĥaro posedis sude de la rivero Rodano en Les Roches burgon, kiu menciiĝis jam en la jaro 1351 kiel Le Châtelard. La burgo estis konkerita en la jaro 1528 de la trupoj de la savoja duko Karolo la 3-a. Post la liberigo de Ĝenevo en la jaro 1536 fare de trupoj de Berno, la aŭtoritatoj de Cartigny rekonis esti subjektoj de Ĝenevo. Per la konstitucio de 1794 Cartigny fariĝis distrikto de la distriktaro Ĝenevo-Sudo. Per la franca leĝo de la 17-a de februaro 1800 Cartigny fariĝis komunumo. En la jaro 1816 Cartigny kun Kantono Ĝenevo estis integrita al Svislando.
Dendrobatedoj
Konataj specioj estas Dendrobates azureus ("dendrobato lazura"), trovebla en suda Surinamo kaj norda ĝis centra Brazilo kaj la ora venenrano (Phyllobates terribilis) de la venena genro de Filobatoj.
Paulo Amorim Cardoso
Paulo AMORIM CARDOSO (naskiĝis en 24an de aŭgusto 1921, mortis la 24an de junio 2018) estas brazila profesoro kaj esperantisto kiu fondis la Bahaan Esperanto-Ligon (BEL) en Brazilo kaj agadis ĉe Esperanto-movado en Cearao. Dum dudek ok jaroj li estis kunordiganto kaj instruisto de Esperanto ĉe la Federacia Universitato de Cearao, invitita de la universitata fondinto Antônio Martins Filho. Krome li funkciis kiel nordorienta regiona delegito de UEA kaj delegito de la sama asocio dum preskaŭ kvindek jaroj. La 14-an de aprilo 1954, profitante la daton por omaĝi la memoron de Zamenhof, Paulo Amorim Cardoso, unu el la plej dinamikaj membroj de Cearaa Esperanto-Klubo, fondis esperantan kurson per korespondado, kiu ricevis la nomon de la kreinto de Esperanto. Ekde 1957, okaze de la 15-a Brazila Kongreso de Esperanto, li partoprenis en preskaŭ ĉiuj aliaj kongresoj okazintaj en la lando.
Bahaa Esperanto-Ligo
Li estis sekretario de la bahaa komunumo en Fortalezo, li korespondis kun pli ol cento da Esperantistoj-bahaanoj kaj lanĉis kaj verkis. la informilon Komuna Bahaa Letero. Poste li ankaŭ fariĝis la unua sekretario de BEL, post kiam lia fondo de BEL ricevis la aprobon de la Universala Domo de Justeco en Ĥajfo. En la 1970-ja jaroj li rezignis pri la bahaa kredo.
Bossus-lès-Rumigny
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Zsuzsa Becsey
BECSEY Zsuzsa (becsei) estas hungara desegnfilmreĝisorino, pentristino naskita en Sepsiszentgyörgy la 24-an de marto 1969.
Kariero
Becsey Zsuzsa finis inter 1990-95 en Hungara Arta Altlernejo de Budapeŝto fakojn pri bildgrafiko-interkomunikado-pedagogio; en 1997 samloke animacian-vidan komunikadon.
23169 Michikami
23169 Michikami estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana planeda sciencisto Tatsuhiro Michikami de la Kolegio de Teknologio de Fukuŝima (Japanio). Kiel ano de la misio Hajabusa, li analizis la surfacan geologion de la asteroido Itokawa, precipe la disdonon de la rokoblokoj.
Straja (Berghin)
Straja (Berghin) [straĵa] (hungare: Őregyház, germane:Hohenwarthe) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 164 loĝantojn (rumanoj); en 1992 409 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1247. Dum la 15-jara milito ĝi senpopoloĝis. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Berghin.
Komunumoj pri őr (= sentinelo) en Hungara reĝlando
Post alveno de hungaroj la sentineloj gardis ankaŭ internajn limojn inter la gentoj.
Álvaro Cunqueiro
Álvaro Cunqueiro Mora [kunKEJro] (Mondoñedo, 23a de decembro 1911-Vigo, 28a de februaro 1981) estis hispana kaj galega novelisto, poeto, dramaturgo, ĵurnalisto, majstro de la fantasta rakontaro kaj partikulare valorigita kiel galega dulingva verkisto de la 20a jarcento.
Biografio
Dum la Dua Hispana Respubliko li estis unu el la unuaj membroj de la naciisma Galegisma Partio. En 1936 li estis instruisto en Ortigueira. Li aktivis en la Falange Española dum la Hispana Enlanda Milito. El 1937 li kunlaboris kun diversaj publikaĵoj de la frankisma flanko. En 1939 li setliĝis en Madrido por labori kiel ĵurnalisto de la gazeto ABC, ĝis en 1943 li foriris el Falange; en 1944 li estis senigita el ĵurnalista permesilo, kaj tiele finis lia kunlaboro kun la frankisma diktaturo. En 1946 li revenis al Galegio kaj ekkunlaboris kun la ĉefaj galegaj ĵurnaloj.
Verkaro
Li estis multfaceta verkisto, kaj lia ampleksa literatura verkaro etendas al ĵurnalisma, poezia, rakonta kaj teatra fakoj, same kiel al tradukoj. Ene de avangarda tendenco li publikigis poemarojn Mar ao norde (1932) kaj Poemas do si e do non (1933). Cantiga nova que se chama Riveira (1933) estis verkita sub influo de la galeg-portugala mezepoka liriko. En la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj ekcentriĝis ĉefe en rakontoj, publikigante tri elstarajn romanojn: Merlín e familia e outras historias (Merlino kaj familio kaj aliaj historioj), As crónicas do sochantre (La kronikoj de la ĥorestro) kaj Se o vello Simbad volvese ás illas (Se la maljuna Simbad revenos al la insuloj). Krome li publikigis kelkajn librojn de rakontoj kiel Xente de aquí e de acolá kaj Escola de menciñeiros.
En galega
Poemoj
Prozo
Teatro
Rakontoj
Eseo
Katedralo de Huesko
La Sankta Preĝejo Katedralo de la Transfiguriĝo de la Sinjoro de Huesko, Aŭtonoma Komunumo Aragono, Hispanio. Inter la aragonanoj ĝi estas konata sub la alvoktitolo de Sankta Maria, sed la Kanonikaro kaj la Ministerio pri Kulturo de Hispanio, kaj ĉefe la Instituto de la Kultura Heredaĵo de Hispanio, inkludis en ĝia listo de konstruaĵoj kadre de la Plano de Katedraloj tiun de Huesko, kun ĝia oficiala nomo «Katedralo de la Transfiguriĝo de la Sinjoro». ankaŭ konata kiel Katedralo Sankta Maria de Huesko. Ĝi estis konstruita je gotika stilo, ekkonstruita fine de la 13-a jarcento kaj finkonstruita komence de la 16-a jarcento.
Gyula Stetka
Biografio
Gyula Stetka studis en Reĝa Modela Desegna Lernejo, poste 2 jarojn en Akademio de Belartoj de Vieno, fine en simila lernejo en Munkeno de Sándor Wagner. Hejmenveninta en 1883 li profundigis sian scion en majstrolernejo de Gyula Benczúr, post 5 jaroj li estis samloke asistanto. Li pentradis ekleziajn temojn, ĝenrojn kaj portretojn. En 1916 lia memportreto ricevis la ĉefpremion en Budapeŝto.
Malliß
Malliß estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Dömitz-Malliß. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Saint-Germain-Beaupré
Saint-Germain-Beaupré estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 388 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Saint-Germain-Beaupré etendiĝas sur 17,06 km², kaj havis 388 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 23 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Germain-Beaupré apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Michel Trumeau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La kastelo de Saint-Germain-Beaupré datiĝas de la 16-a jarcento kaj estas hodiaŭ privata, nevizitebla domo. La preĝejo de la komunumo datiĝas de la 15-a jarcento.
Administrado
Saint-Germain-Beaupré apartenas al la kantono de La Souterraine, kies ĉefurbo estas La Souterraine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Zoltán Gegely
GERGELY Zoltán  (gergej) estas rumania hungara skulptisto naskita en Miercurea Ciuc la 13-an de decembro 1973.
Gachnang
Gachnang estas komunumo en la distrikto Frauenfeld de Kantono Turgovio en Svislando. Ĝi havis 3,298 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 3,425 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Gachnang situas oriente de la kantona ĉefurbo Frauenfeld okcidente de la Zurika Vinlando. La komunumo konsistas el la municipoj kaj setlejoj Gachnang, Kefikon, Islikon, Niederwil, Strass, Bethelhausen, Oberwil kaj Rosenhuben.
Najbaraj komunumoj
Gachnang limas en okcidento al Frauenfeld, en sudoriento al Bertschikon (Kantono Zuriko) kaj en nordokcidento al Ellikon ĉe Turo (Kantono Zuriko).
Komarko de Calahorra
Komarko de Calahorra [kalaOra] en Esperanto Kalaoro, en hispana Comarca de Calahorra, estas komarko en la nordoriento de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente), kune kun Komarko de Alfaro plej nordoriente, Komarko de Cervera sudoriente, kaj Komarko de Arnedo sudokcidente.
Gachnang
Trafiko
Gachnang situas inter la aŭtoŝoseoj A1 kaj A7 kaj tial havas bonajn vojajn konektojn. La municipo Islikon disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Vinterturo al Frauenfeld, kiu estas servata de la regiona trajnlinio S8 de THURBO AG.
Komarko de Calahorra
Estas du ĉefaj trajtoj en la komarko: geografie la rivero Ebro fluas laŭ la tuta norda bordo de la komarko (kaj de la tuta regiono) plej ofte farante limon kun Navaro; due la komarka ĉefurbo Calahorra estas kun diferenco la ĉefa centro demografie, ekonomie kaj socipolitike de la komarko. La komarko limas norde kun Navaro.
Gachnang
Historio
La unua dokumenta mencio de Ganchnang datiĝas el la jaro 889 kiel Kachanang.
La hodiaŭa komunumo estiĝis la 1-an de januaro 1997 per la kunigo de la municipoj Kefikon, Islikon, Niederwil (inkluzive de la setlejoj Strass kaj Bethelhausen, kaj Oberwil (inkluzive de la setlejo Rosenhuben).
Komarko de Calahorra
Municipoj de la komarko
Autol, Calahorra, El Villar de Arnedo, Pradejón, Tudelilla.
Demografio
La komarko de Calahorra estis unu el la komarkoj kiuj havis pli ampleksan ekonomian kaj demografian disvolvigon ene de la regiono Rioĥo. Tio rilatis al prospera nutrindustrio kaj ĉefe de konserventreprenoj, same kiel la disvolvigo de protektitaj devennomoj DOP "Peras de Rincón" (piroj) kaj la DOP Rioja (vino de Rioĥo). Tiu ekonomia disvolvigo rezultis en konsiderinda pliigo de la loĝantaro konstante ekde la 1920-aj jaroj, sed tio ne okazis same en ĉiuj el la municipoj de la komarko.
Calahorra, Autol kaj Pradejón estas la municipoj kiuj plej pliiĝis, la du unuaj pro sia forta konservindustrio, ĉefe de legomoj, kaj la tria pro forta industrio de ĉampinjono. Krom nutrindustrio estas ankaŭ aliaj komplementaj industrioj en ĉiuj sektoroj, same kiel forta sektoro de servij ĉefe en Calahorra.
Male El Villar de Arnedo kaj Tudelilla spite bonan lokon ĉe la N-232, perdis loĝantaron konstante, ĉar ili apenaŭ havas industrion, estas municipoj dediĉitaj nur al agrikulturo, pro kio granda parto de ties loĝantaro elmigris al proksimaj lokoj kiel Calahorra, San Adrián (Navaro) kaj ĉefe Logronjo.
(15450) 1998 XV40
(15450) 1998 XV40 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).