cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hattingen
Kulturo kaj vidindaĵoj
Krome la historia urboparto de Hattigen pro siaj preskaŭ 150 mezepokaj trabfakdomoj estas ege ŝatata ekskurscelo. La plej konataj historiaj konstruaĵoj estas la kirko Sankta Georgo, la pro sia formo t.n. Bügeleisenhaus [gladilodomo] kaj la malnova urbodomo. Krome en la historia urboparto estas multaj trinkejoj kaj gastejoj. Unufojon ĉiujare dum somero en Hattingen okazas historiurba festo kun viva muziko kaj multaj standoj, allogante multajn vizitantojn. Ankaŭ unufojon ĉiujare dum somero sur la placo ĉe la preĝejo St.-Georg okazas la "Kulinara historiurba foiro", kie la restoracioj de Hattingen ofertas siajn specialaĵojn kaj sur scenejo oni muzikas.
Proksime de la aŭtobusostacio ĉe la malnova urbomuro la Eisenmänner [ferviroj] kreitaj de Pola artisto en la 1990-aj jaroj gardas la aliron al la urbo 2005. La urbo decidis la instaladon de Deutsches Aphorismus-Archiv [Germana aforismo-arkivo] en la ĉambroj de la urbomuzeo. En la same 2005 fondita subtenasocio por konstruo de la t.n. arĥivo la urbo estas membro. La ideo estas konatigi Hattingen kiel urbo de la rapidsprituloj.
Mjobatraĥedoj
Mjobatraĥedoj, Miobatraĥedoj, Mjobatrakedoj aŭ Miobatrakedoj kaj laŭ la latina scienca nomo Myobatrachidae (komune konata kiel Aŭstraliaj grundoranoj) estas familio de ranoj troviĝantaj en Aŭstralio kaj Novgvineo. Membroj de tiu familio ege varias laŭgrande, el specioj malpli ol 1.5 cm longaj, al la dua plej granda rano en Aŭstralio, nome la giganta strirano (Mixophyes iteratus), 12 cm longa. La tuta familio estas ĉu surteraj aŭ akvoloĝantaj ranoj, kaj ne estas arboloĝantaj specioj.
Gödenstorf
Gödenstorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
János Juhos-Kiss
JUHOS-KISS János (juhoŝ kiŝ) estas rumanuja hungara poeto, ano de E-MIL naskita la 12-an de januaro 1959 en Seko.
Kariero
La familio de János Juhos-Kiss en 1964 translokiĝis Gherlan, li maturecekzameniĝis en 1978, poste en 1988 li loksidiĝis en Hungario, diplomiĝis en 1992 pri historio en la Porinstruista Altlernejo Juhász Gyula de Segedo. Li vivas en Budapeŝto kaj li instruas.
Burgo de Vaja
La Burgo (aŭ kastelo) de Vaja estas signifa renesanca historia monumento en Hungario, en urbo Vaja.
Historio
Pri la konstruaĵo ne estas konsento inter la arkeologoj. Kelkaj opinias, ke en 1554 nobeldomo estis en tiu loko. En la 17-a jarcento okazis granda trakonstruo. Laŭ aliaj en 1418 okzis la konstruado. La fundamento estas mezepoka, la konstruaĵo mem devenas - ŝajnas - el la 16-a jarcento, en la sekva jarcento trakonstruoj okazis. La unua turo estis konstruita en 1659, la alia turo en la 18-a jarcento. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la posedantoj (familio Vay) firme apogis la liberecbatalon, eĉ mem Rákóczi dufoje loĝis en la kastelo, eĉ tie okazis traktado kun la malamika János Pálffy (palatino). Post falo de la liberecbatalo la burgo ne estis detruita, sed ne estis loĝata. En mezo de la 19-a jarcento alia nobla familio faris trakonstruojn kaj la burgo renoviĝis. La sekva - jam ŝtata - renoviĝo okazis en la 1960-aj jaroj. Interne la muzeo ekfunkciis en 1964. Inter 1997-2001 denove la kastelo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko. La fasado estas malsimetria ĉefe pro la fenestroj kaj ambaŭ turoj. La burgo/kastelo estas duetaĝa brikoformo. En ambaŭ flankoj po unu kvadrataj turoj altiĝas, sed unu reliefas, la alia malreliefas. Tial la turoj povis defendi la burgon. Nun la konstruaĵo havas modernan tegmenton.
Parko
La malgranda parko bone akomodiĝas al la burgo. Meze situas busto pri Ádám Vay.
Batalo de Sedan
La Batalo de Sedan estis luktata dum la Francia-Prusia Milito el 1a al 2a de Septembro 1870. Ĝi rezultis en la kapto de la Imperiestro Napoleono la 3-a kaj grandaj nombroj de liaj trupoj kaj tio decidis la militon favore de Prusio kaj de ties aliancanoj, kvankam la lukto pluis sub nova franca registaro.
La franca armeo de Châlons de 130,000 trupoj, komandita de la Marŝalo Patrice de MacMahon kaj akompanita de Napoleono la 3-a, estis intencanta rompi la Sieĝon de Metz, nur por esti kaptita de la Prusia Armeo Meuse kaj venkita en la Batalo de Beaumont. La Prusiaj Armeo Meuse kaj la Tria Armeo, komandita de la kampomarŝalo Helmuth von Moltke kaj akompanita de la Prusia reĝo Vilhelmo la 1-a kaj de la Prusia Kanceliero Otto von Bismarck, premis en angulon la armeon de MacMahon en Sedan en amasa encirkliga batalo. Marshal MacMahon estis vundita dum la atakoj kaj la komando pasis al la Generalo Auguste-Alexandre Ducrot, ĝis li estis anstataŭita de la Generalo Emmanuel Félix de Wimpffen.
Bolešín (Sedlec-Prčice)
Bolešín situas en katastra teritorio Uhřice u Sedlce kun areo 2,34 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1469.
Prefera komerca areo
La Prefera komerca areo estas komerca bloko, kiu donas preferan aliron por certaj produktoj de certaj landoj. Ĝi signifas (ne komplete) reduktitan tarifon. Ekzemplo pri tio estas la prefera komerca areo inter EU kaj la ACP-landoj. Prefera komerca areo establiĝas per komerca pakto. Oni povas trakti ĝin kiel la plej simplan formon de la ekonomia integriĝo.
Hội nhập kinh tế
Michel Serrault
Michel SERRAULT (naskiĝis la en Brunoy (Essonne), mortis la  en Équemauville apud Honfleur (Calvados)), estis franca aktoro. Li estas la plej rekompencita franca aktoro per tri "César" por plej bona aktoro.
Biografio
Enirinta 14-jara en malgranda Seminario de Conflans, li deziras fariĝi pastro kaj deklaras havi du pasiojn: «ridigi kaj okupiĝi pri Dio». Pastro Van Hamme gvidas lin al lia metio de komediisto. Michel Serrault diris poste, ke li ne ŝatos ĵuron de ĉasteco.
Duope kun Jean Poiret, kiun li renkontas en 1952, li plenigis parizajn kabaredojn en la 1950 kaj 1960-aj jaroj.
Li ankaŭ partoprenas en la trupo Les Branquignols. En kino, li debutas per rolo en Les Diaboliques de Henri-Georges Clouzot, poste kun la trupo de Branquignols en Ah ! Les belles bacchantes. Li poste partoprenis iliajn aliajn multnombrajn filmojn.
Li lanĉas sin en longa aventuro en komedia filmo Assassins et voleurs de Sacha Guitry kun Jean Poiret, Le Viager de Pierre Tchernia (kiu roligis lin en pluraj filmoj) kun Michel Galabru. Michel Galabru kun kiu li rolis ankaŭ en granda nombro da filmoj kiel Les Gaspards, Room service. Li ankaŭ debutas kun iu Louis de Funès tiam malmulte konata, Nous irons à Deauville, Des pissenlits par la racine, Carambolages.
Figuro de bulvarda teatro, kun roloj en televidaj teatraĵoj de Au théâtre ce soir, li triumfas en 1973 en rolo de «Zaza Napoli» en La Cage aux folles, kiun li estas reludonta poste kun internacia sukceso en ties adaptoj al kino.
Poste alvenas L'Ibis rouge de Jean-Pierre Mocky kun Michel Simon. Estas bonega amiko de Jean-Pierre Mocky kun kiu li ludas en granda nombro da filmoj, kies plej granda sukceso restas Le Miraculé, kie li retrovas lastfoje sian malnovan amikon Jean Poiret en filmo.
La adapto de la teatraĵo La Cage aux folles al kino fariĝinte internacia sukceso,. Li estas inter la malmultaj francaj aktoroj kiuj povas ludi en grandaj produktaĵoj kaj ankaŭ en malgrandaj artaj filmoj, ofte kun malpli granda publiko.
En 1977, mortis lia filino Caroline (tiam 19-jara) en stratakcidento en Neuilly-sur-Seine.
En la fino de sia vivo, la aktoro plej ofte ludis rolojn de «pépé» (aveĉjo), franca kamparano, iom malĝentila, tamen kun granda koro, kiel en Les enfants du marais de Jean Becker, kun Jacques Villeret kaj Jacques Gamblin, aŭ Une hirondelle a fait le printemps de Christian Carion kaj Albert est méchant apud Christian Clavier.
Li estis enhospitaligita dum siaj lastaj semajnoj en la Usona hospitalo (Hôpital Américain) de Neuilly-sur-Seine, el kie li eliris fine de junio por iri en sian duan loĝejon de Équemauville. Li mortis en Équemauville la, 79-jara, pro kancero. Pastro Alain Maillard de la Morandais alportis al li lastan sakramenton kaj aldonis: «Suprenirinte, bone ridigu Dion, li ja bezonas tion pro siaj pezaj taskoj ...»: Michel Serrault estus ridetinta al tiu lasta frazo antaŭ ol forpasi.
Pastro Maillard anoncis la, ke Michel Serrault estos entombigata la matene en Honfleur, laŭ sia lasta volo.
La, multaj amikoj el la kino-medio kaj kelkaj oficialaj reprezentantoj, el kiuj Ĉefministro François Fillon ĉeestis lian funebran ceremonion en preĝejo Sainte-Catherine de Honfleur. Li estas entombigita en tombejo Ste Catherine situanta kelkcent metrojn proksime.
Aŭtobiografia rakonto
Li antaŭ nelonge verkis aŭtobiografian verkon: Vous avez dit Serrault ?, kaj taglibron: Les pieds dans le plat !, 2004, Oh! Editions, kie li partigas siajn rimarkojn, pensojn kaj kritikojn, kiuj montriĝas al sia rigardo de komediisto kaj sia koro de kristano.
En sia aŭtobiografio, li klarigis kiom kristana fido markis sian ekziston kaj donis senson al sia vivo.
José de Alencar
José Martiniano de ALENCAR [ĵoze' martiniano de alenkar'] (naskiĝis la en Fortalezo kaj mortis la  en Rio-de-Ĵanejro) estis brazila verkisto kaj ankaŭ ĵurnalisto, politikisto, prelegisto kaj teatrologo. Li estis edzo de Ana Cochrane.
José de Alencar estis filo de fama senatano, samnoma. Li bakalaŭriĝis pri Juro kaj komencis sian literaturan aktivadon en la ĵurnalo Correio Mercantil. Post sufero de cenzurado li decidis kun amikoj aĉeti propran gazeton: Diário do Rio de Janeiro. Pluraj el liaj romanoj unue aperis en tiu gazeto: Cinco Minutos (Kvin minutoj, 1856) kaj A Viuvinha (La Vidvineto, 1857, kies unua Esperanta eldono aperis en 1941, reeldonita en 2012 ). En 1857 aperis O Guarani, la unua el tri romanoj pri la brazilaj indiĝenoj, sekvis Iracema (Esperanta traduko aperis en 1974) en 1865 kaj Ubirajara en 1874).
José de Alencar intence verkis pri la sorto de homoj en Brazilo kaj grave kontribuis al specife brazila literaturo. Li estas ĉefa reprezentanto de romantikismo en Brazilo.
En 1877 Alencar iĝis ministro sub la brazila imperiestro Dom Pedro la 2-a, sed li ne povis longe servi en sia ofico, jam samjare li mortis pro tuberkulozo.
Cepagatti
Cepagatti estas komunumo de Italio.
Geiswiller-Zœbersdorf
(jen france, origine germane Geisweiler-Zöbersdorf kaj alemane Gäiswiller-Zäwerschdorf) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Madrigalejo
Madrigalejo estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas madrigaleños. La censita populacio en 2008 estis de 1.993 loĝantoj.
Situo
Madrigalejo estas situa en la centrorienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo, je altitudo de 294 m; je 97 km de Cáceres, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 101 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Vidindaĵoj
Fernando la Katolika mortis en la nomata Domo de Santa María deklarita Monumento de Interés Cultural.
Krome estas la preĝejo de Sankta Johano Baptisto (16a jarcento), kun bela sonorilturo kaj retablo de stilo plateresko kun pentraĵoj de la stilo baroko.
Romina Power
[pAŬer] (naskiĝis en Losanĝeleso), estas itala-meksika-usona kantistino kaj aktorino.
Ŝi estas la plejaĝa filino de la usonaj geaktoroj Tyrone Power kaj Linda Christian.
Post kiam la geedzeco de ŝia gepatroj fiaskis, Romina transloĝiĝis kun sia patrino Linda kaj fratino Taryn al Eŭropo, kie ili ĉefe loĝis en Hispanio kaj Italio. Kvankam Romina frekventis lernejon en Anglio, ŝi je aĝo de 14-jaroj jam ludis en filmo. Tiel ŝi konatiĝis kun Al Bano. Ili geedziĝis en 1970 kaj ankoraŭ en la sama jaro ili registris Storia di due innamorati. Ili ankoraŭ kantis dum pli ol 30 jaroj kaj estis tre popularaj en Italio kaj Germanio.
Ili reprezentis Italion je la Eŭrovido-Kantokonkurso 1976 kun la kanto We'll live it all again parte kantita en la angla kaj parte en la itala (Noi lo rivivremo di nuovo), ili atingis la sepan lokon. La kanto atingis kiel T'aimer encore une fois notadon en la franca furorkantparado. En 1981 ili surdiskigis la kanton Sharazan kaj unu jaro poste ili partoprenis je la Festivalo Sanremo kun la kanto Felicità, atingis duan lokon, kaj la kanto fariĝis unu el la plej konataj de la duopo. En 1984 ŝi gajnis en San Remo, kun la kanto Ci sarà.
En 1991 aperis la albumo Oggi sposi. En 1999 la duopo disiris, ili havas kvar infanojn; filo Yari kaj tri filinoj: Ylenia (kiu ekde 1994 malaperis), Christel kaj Romina.
Cañada Juncosa
Cañada Juncosa [kanjAda ĥunkOsa] (Junka Gregovojo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas cañaejo [kanjaEĥo]. La censita loĝantaro en 2013 estis de 286 loĝantoj kaj la denseco estas de 6,69 loĝ/km².
Situo
Cañada Juncosa estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 978 m; je 82 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 42.72 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°33′0″N 2°15′4″O.
Cañada Juncosa troviĝas je ĉirkaŭ 8 km el Honrubia. Ĝi estas ankaŭ proksime de la Aŭtoŝoseo de Levante, ĉe la vojkruciĝo Madrido/Levante/Andaluzio, je nur du veturhoroj el strandoj de Alikanto.
Historio
Meze de la 20a jarcento la populacio de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cañada Juncosa, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Cañada Juncosa kie oni falis al la nunaj 286.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Astrolabo
Astrolabo (greke ἀστρολάβον aŭ astrolabon, "prenante steloj") — unu el la plej malnovaj astronomiaj instrumentoj.
De la 16-a jarcento al la 18-a jarcento (kiam la sekstanto estis inventita kaj anstataŭis la astrolabon), la astrolabo (latine astrolabium) estis la ĉefa mara navigilo. Ĝi mezuras la angulon inter la horizonto kaj elektita stelo. Ĝi eble estis inventita de la greka astronomo Hiparko en la 2-a jarcento a.K.
Grafika novelo
Grafika novelo aŭ Grafika romano estas libro formita el enhavo de bildstrioj. Kvankam la vortoj "novelo" aŭ "romano" normale aludas al mallongaj aŭ longaj fikciaj verkoj, la termino "grafika novelo" estas aplikita larĝe kaj inkludas fikcion, nefikcion, kaj antologian verkaron. Ĝi distingas el la termino "bildstria libro", kiu estas uzata por bildstriaj periodaĵoj.
La plej frua konata uzo de la anglalingva termino "graphic novel" okazis en 1964. Ĝi estis popularigita ĉefe en la komunumo de ŝatantoj de bildliteraturo post la publikigo de la verko de Will Eisner nome A Contract with God (1978) kaj iĝis familiara al la publiko en la fino de la 1980-aj jaroj post la komerca sukceso de la verkoj de Frank Miller nome The Dark Knight Returns (1986), de Alan Moore kaj Dave Gibbons Watchmen (seriigita en 1986 kaj 1987, kolektita en 1987), kaj la unua volumo de la fama verko de Art Spiegelman nome Maus (seriigita el 1980 al 1991, kolektita en 1991). La usona asocio Book Industry Study Group inkludas "graphic novel" kiel kategorio en librovendejoj, kaj same okazas en plej gravaj librovendejoj de urboj tutmonde. En Eŭropo ĉefaj grafikaj noveloj estas de famaj aŭtoroj kiaj Milo Manara, René Goscinny, Hergé, Hugo Pratt, Albert Uderzo ktp.
Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista
La Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista (JONS, Juntoj por Nacisindikatisma Atako) estis politika movado hispana de ideologio naci-sindikatista. De karaktero totalisma kaj kontraŭa al politikaj partioj kaj al demokratiaj sistemoj, defendis la hegemonion de la ŝtato, intence artikulacii tiun ŝtaton ĉirkaŭ vertikala sindikato. De karaktero markate naciista precizigis tiun ideologion en la nomata naci-sindikatismo.
Ideologio kaj historio
La J.O.N.S., konsiderataj kiel faŝismo hispana, sekvis la faŝistan tendencon de Eŭropo, adaptinte kelkajn konceptojn al la precizo de la tiama hispana socio. Se la naziismo defendis la arjan sangon, la naci-sindikatismo anstataŭis tiun koncepto per katolikismo. Ili defendis la violentan agadon kiel rimedo por atingi kion ili nomis socia revolucio. Ili estis pioniraj adoptantaj de la simbolo de la kvin sagoj interkrucitaj de jugo aŭ junta (ligilo), prenita el la Katolikaj Gereĝoj, same kiel de la moto "¡España Una, Grande y Libre!" (Hispanio Unu, Granda kaj Libera) kaj "¡Arriba los valores hispánicos!" (Supren la hispanecaj valoroj), prakrio de la posta fama dum la frankismo "¡Arriba España!" (Supren Hispanio)) devena el falangistoj.
La JONS estis fonditaj oktobre de 1931 el fuzio de la grupo estrata de Ramiro Ledesma Ramos, fondinto de la ĉiusemajna gazeto "La Conquista del Estado" kun la Juntas Castellanas de Actuación Hispánica, grupo fondita de Onésimo Redondo Ortega, iama propagandisto de Acción Católica, organizo kiun li abandonis ĉar li konsideris ĝin tro modera.
Antonio Abadía
Antonio Abadía estis unu el ĉefaj reprezentantoj de la klasika muziko en Hispanujo, nome de la epoko de la Baroko; li estis kapelmajstro en 1780 de Medinaceli (Soria, Hispanujo). Post kelkaj malsukcesoj en Ávila kaj Pamplona, li enposteniĝis en la katedralo de Burgos klare venkinte super la aliaj kandidatoj nome Manuel Santotis, de Palencia, Tomás Esteban, de Burgos, kaj Manuel Álvarez, de Zaragoza. En tiu posteno li estis sukcedanto de Francisco Hernández Illana.
Novo Selo
Novo Selo estas nomo de multaj vilaĝoj en slavaj lingvaj areoj. La vorto Selo signifas vilaĝon, Novo ‚nova‘ – tiel en Esperanto, Novo Selo estas ‚Nova Vilaĝo‘ (en la germana tio egalas al ‚Neudorf‘, en la hungara al újfalu en la turka Yeniköy, en la greka Neoĥori (χωριό)).
La malo de la Novo Selo estas Staro Selo (Malnova Vilaĝo).
Bulgario
Historiaj nomoj:
Similaj tioponimoj:
Antonio Abadía
En 1782 ekmalsaniĝis kaj fine la 31an de oktobro 1791, la katedralaj protokoloj informas, ke la kapelmajstro estis mortinta.
Estas liaj verkoj en la arkivoj de la katedralo de Burgos, de la katedralo de Astorgo aŭ de la katedralo de Santo Domingo de la Calzada.
Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista
Ideologio kaj historio
La 4-a de marto de 1934 unuiĝis al la Hispana Falango formante la novan FE de las JONS (Falange Española de las Juntas de Ofensiva Nacional Sindicalista) en evento okazinta en la Teatro Calderón de Valadolido.
Cerbe kaj Kore
Cerbe kaj Kore - Literatura bulteno, organo de Moskva Literatura Esperanto-klubo. Aperadis en 1990-2000 principe ĉiumonate, sed havis dum tiu tempo kelkajn longajn paŭzojn. Formato A5, amplekso de unu kajero - de 8 ĝis 24 paĝoj. Entute aperis 68 kajeroj. Enhavo: verkoj de la klubanoj kaj interesaj literaturaj kaj historiaj materialoj el arkivo; recenzoj, instruaj artikoloj.
Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista
Ideologio kaj historio
Ledesma Ramos fine fondis malgrandan ĉiusemajnan gazeton, nome "La Patria Libre" (libera patrio), per kiu li klopodis reteni la ideon de reorganizado de JONS sendepende de Falange.
(14713) 2000 CS63
(14713) 2000 CS63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cerbe kaj Kore
En 1992-1995 la bulteno ne aperadis, ĝin anstataŭis samnoma kelkpaĝa rubriko en "Moskva Gazeto", redaktoro - Mikaelo Bronŝtejn.
En 1998 ĝi reaperis kiel literatura suplemento al dusemajna ĵurnalo Artefakto.
La bulteno grave kontribuis al formiĝo de Moskva skolo en Esperanto-poezio.
En 2000-2003 la rubriko “Cerbe kaj Kore” regule aperadis en la Rusia Esperanto-Gazeto.
Vladimir Samodaj
Vladimir SAMODAJ (Владимир Владимирович Самодай) (naskiĝinta la 17-an de junio 1935 en Odeso, mortinta la en Belgujo ) estis Rusiano kaj sovetiano, fakulo pri la Araba lingvo kaj elstara esperantisto, krome honora membro de UEA.
La vivo
Vladimir Samodaj naskiĝis en 1935 en Odeso. Lia patro Vladimir Sergeeviĉ Samodaj (oficiro de sovetia Ruĝa Armeo) mortis en 1940 jaro. Pro komplikaĵoj de edukado de du junaj filoj (krom 5-jara Vladimir estis ankoraŭ 3-jara frato) la patrino sendis pliaĝan filon al Leningrada provinco. Tie lin trovis la Granda Patruja Milito. Dum la milito Vladimir Samodaj fuĝis al diversaj loĝlokoj: en 1941 - al Vjatka, en 1942 li loĝis en vilaĝo Nikolo-Komarovka inter Stalingrad kaj Astraĥano, en 1944 li trafis al Saransk kaj fin-fine revenis al Odeso.
Esperanto
Tradukisto, redaktoro, li laboris kiel interpretisto en arabaj landoj kaj kiel ĉefredaktoro de la araba versio de ĵurnalo Moskvaj Novaĵoj. En 2012 li laboras en agentejo ITAR-TASS.
Lerninte Esperanton en 1958 en Odeso, li gvidis kursojn, organizis universitatan E-vivon, kunfondis Sovetian Esperantistan Junularan Movadon kaj estis vicprezidanto de Komisiono pri internaciaj ligoj de sovetiaj esperantistoj (1970-1979) kaj Asocio de Sovetiaj Esperantistoj (1979-1989). En 1989 li fariĝis la unua prezidanto de Sovetlanda Esperantista Unio kaj preparis la aliĝon de SEU al UEA.
Al lia kultura agado apartenas esperantigo de universitata aktora trupo, kiu en 1967 turneis en Pollando. En 1990 li ekgvidis Moskvan Literaturan E-Klubon, redaktis ties bultenon "Cerbe kaj Kore"; li okupiĝis pri kolektado de materialoj por la historiografio de Esperanto en Sovet-Unio, tradukis poeziaĵojn el la rusa kaj la ukraina kaj originale verkis. Liaj rememoroj kaj poemoj estas kolektitaj en Ne nur legendoj, ne nur pri SEJM (1999).
En 1995 Vladimir Samodaj doktoriĝis pri filologio. Dum la jaroj 1995-2011 li estis docento kaj poste profesoro de katedro pri internaciaj lingvoj de Eŭropa Jura Universitato Justo (Moskvo) kaj instruis Esperanton al studentoj.
Vladimir Samodaj redaktis multajn Esperanto-eldonaĵojn, interalie, la periodaĵojn Paco (sovetiaj numeroj), Por la paco, Cerbe kaj Kore (literatura revuo), internacian revuon Scienco kaj Kulturo (1995-2012), Esperanto-suplementojn al la ĵurnalo "Moscow News".
Partoprenis li ĉe En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins kaj ĉe La arto labori kune: festlibro por Humphrey Tonkin en 2010.
Eldonklopodoj
Vladimir Samodaj, en sia artikolo Vanaj klopodoj eldoni Esperanto-revuon en la sovetiaj kondiĉoj, detaligas siajn personajn demarŝojn por krei esperantlingvan specifan gazeton aŭ suplementon de la fremdlinga bulteno "Moskvaj Novaĵoj", por kiu li laboris ekde 1971. Spite la enkalkulon de esperantistoj Anatolo Gonĉarov kaj Boris Kolker, el 1973 al 1977, tio ne okazis pro financaj malhelpoj kaj lastmomente pro specifa tipografio. Finfine aperis en marto 1978 suplementoj al la anglalingva "Moscow News" ĝis marto 1983. En aprilo 1989 aperis ununura numero de memstara "Moskvaj Novaĵoj". En tiu epoko jam aperis esperantlingvaj dokumentoj en "Novosto" organizita de Dmitrij Perevalov.
Interesaĵoj
En 1995 Samodaj vizitis lekcion pri alternativa medicino post kio ekokupiĝis pri ĉi afero. En sia libro «Esperanto kaj vivo» li rakontas pri propraj spertoj de levitacio kaj sukcesa kuracado pere de siaj novaj scioj. Interesiĝas pri fotado, organizis kelkajn ekspoziciojn de fotoj.
Munster (Alzaco)
Munster (origine germane Münster respektive plene Münster im Elsaß kaj alzace Minschter) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
La loĝloko situas 19 kilometrojn okcidente de Colmar, en valo de la mezalta montaro Vogezoj.
Rilatoj al Esperanto
Origine en Munster, poste en la loĝloko Stosswihr 3 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Munster, loĝas la esperantisto Edmond Ludwig, kiu ekde la 1980-aj jaroj motoras ne nur la Esperanto-grupon de Munster, sed ankaŭ signife kontribuas al la Esperanto-grupo de Colmar. En Munster okazis pluraj regionaj Esperanto-renkontiĝoj - kiel unu el multaj ekzemploj menciiĝu la historia 43-a kongreso de la orientfranca Esperanto-federacio la 5-an kaj 6-an de majo 1984.
Petanko
Petanko ankaŭ dirita "petongo" (france: pétanque [petɑ̃k; okcitane: petanca [peˈtaŋkɔ]) estas Provenca (sud-franca) varianto de globludo. La celo estas, starante en malgranda cirklo, ĵeti malplenajn metalajn globojn kiel eble proksimen al celbulo - malgranda ligna globeto, nomata koŝoneo (cochonnet, signifanta porketo). Petanque devenas de "pieds tanqués" kio signifas "piedoj fiksitaj". Por ludi petankon oni bezonas malmultan infrastrukturon. La kampo de petankejo estas malmola tero aŭ gruzo. Simila al boĉo kaj herbejglobludo, ĝi estas facila ludo en kiu pli gravas lerteco ol fizika forto.
La nuna formo de petanko kreiĝis en La Ciotat, Francujo, apud Mediteraneo en 1907 de Jules Lenoir. Lenoir estis ŝatanto de provinca globludo, sed ne povis kuri pro kripliga reŭmatismo. Tial li adaptigis la ludon, uzante la saman ekipaĵon sed ĵetante de starpozicio anstataŭ salti. En 1910, okazis la unua turniro de petanko en La Ciotat, kaj propagandiĝis la nunaj reguloj. La sporto kreskis tiel, ke ĝi fariĝis la ĉefa globludo en Francujo.
Hodiaŭ 17 milionoj ludas petankon en Francujo, ĉefe dum somerferioj. Ĝi estas tre populara ankaŭ en apuda Hispanujo. En Anglujo, Kebekio kaj Usono, ekzistas diversaj kluboj petankaj. Plue, en sudorienta Azio, pro franca influo dum dudeka jarcento, petanko populariĝis en Laoso, Vjetnamio, Kamboĝo kaj Tajlando.
Aminoacido
Aminoacidoj en proteinoj estas alfa(α)-L-aminoacidoj. La aminogrupo troviĝas sur la karbono α, la karbono tuj apud la karboksilo.
Praga Printempo
La Praga Printempo en Ĉeĥoslovakio estis grava historia okazo en historio de Ĉeĥoslovakio kaj socialismaj ŝtatoj. Kune kun protestoj en 1968 en Okcidenta Eŭropo, Praga Printempo estas ofte konektita kun protestoj de studentoj por socia liberigo en 1960-jaroj.
Aminoacido
Ĉiu aminoacido havas karakterizan flankan ĉenon, aŭ R-grupon, kiu donas kemian individuecon al la molekulo. Ĉi tiuj flankaj ĉenoj povas enhavi nombron da malsamaj strukturaj trajtoj, kiel nepolusajn grupojn (hidrokarbonojn), polusajn grupojn (-OH kaj -SH), polusajn acidajn grupojn (-COOH), kaj polusajn bazajn grupojn (-NH2).
Petanko
Ludordo
La unua lanĉanto tiam lanĉos unuan globon. Tiam lanĉanto de alia teamo lanĉos. Oni ludas plu, ĉiun fojon, la lanĉanto estos teamo ne havanta globon plej proksiman al la koŝoneo.
Praga Printempo
Fono
Post la dua mondmilito, Ĉeĥoslovaka registaro en ekzilo, gvidita de Edvard Beneš kontruis trian Ĉeĥoslovakan respublikon. La tria Ĉeĥoslovaka respubliko sukcesis duan Ĉeĥoslovkan respublikon kiel parlamenta demokrata respubliko, sed en 1948 Komunista Partio de Ĉeĥoslovakio kun subteno de Sovetunio forte forpelis nekomunistajn ministrojn el ministratron kaj kaptis politikan potencon de Ĉeĥoslovakio.
Aminoacido
La tipo de aminoacidoj en la proteina strukturo plejparte determinas la ecojn de specifaj proteinoj. Ekzemple, tiaj nesolveblaj, strukturaj proteinoj (kiel tiuj en haroj, lano, kaj tendenoj) entenas altajn procentojn de aminoacidoj kun nepolusaj flankaj ĉenoj. La pli solveblaj proteinoj (kiel enzimoj, albumino, kaj hemoglobino) entenas grandajn kvantojn da aminoacidoj kun polusaj, acidaj, aŭ bazaj flankaj ĉenoj.
Praga Printempo
Fono
Inter la 1950-jaroj kaj 1960-jaroj, la Ĉeĥoslovakia socio estis gvidita de Komunista partio de Ĉeĥoslovakio, kiu gvidis la ŝtaton kaj politike kaj ekonomie - la gvidantaro de la Partio estis en la praktiko identa kun la gvidantaro de la ŝtato. Balotoj estis ŝajne liberaj, sed demokratiajn principojn ili fakte ne enhavis (unu kandidatlisto, publika elektado ktp.). En la ceteraj ŝtatoj de la socialisma tendaro la situacio estis simila.
Petanko
Ludordo
Post lanĉi ĉiujn globojn, oni mezuras kaj kalkulas poentojn, kaj la gajnante teamo desegnas novan rondon kie koŝoneo estis, kaj oni lanĉas koŝoneon denove por nova ludperiodo.
Aminoacido
Kvankam oni povus nomi la aminoacidojn troveblajn en proteinoj uzante IUPAK-nomenklaturon, oni kutime uzas nesistemajn nomojn. Oni uzas la tri-literajn mallongigojn kiam oni citas la sinsekvon de aminoacidoj en proteina strukturo. Rimarku, ke kelkaj mallongigoj ne estas deriveblaj de la esperantaj nomoj por tiuj ĉi aminoacidoj. La klarigo por tio estas la sama kiel ĉe la simboloj por la kemiaj elementoj.
Praga Printempo
Fono
Sed en la tuta Eŭropo okazis mildaj ŝanĝoj, la tutaj 60-aj jaroj pasis en rimarko de la liberigado de streĉo, estiĝadis novaj impulsoj (Beatles), estis komencita konkerado de kosmo. Tiuj ĉi influoj montriĝis ankaŭ en la socialismaj landoj inkluzive de Sovetunio (degelado post la morto de Stalin dum la regado de Ĥruŝĉov.
Aminoacido
Nomoj de la plej oftaj aminoacidoj:
Petanko
Kalkulado de poentoj
Se la celbulo estas frapita el la ludejo, neniu teamo poentas, krom se nur la frapinta teamo ankoraŭ havas ĵetotajn globojn. Ĉikaze, la frapinta teamo ricevas unu poenton por ĉiu globo lanĉota.
Praga Printempo
Aŭgusto de 1968
Pro la okupacio kontraŭ Ĉeĥoslovakio en la fakto finiĝis procezo, kiun oni komencis nomi Praga printempo. Sekvis periodo, en kiu iom post iom venis al potenco politikistoj, kiuj poste komencis la t.n. normaligon. Per tio estis kiaj ajn provoj pri ŝanĝo de la politika sistemo en la respubliko por longan tempon de 20 jaroj subpremitaj.
Aminoacido
Glicino (Gly, G), Alanino (Ala, A), Valino (Val, V), Leŭcino (Leu, L), Izoleŭcino (Ile, I), Fenilalanino (Phe, F), Tirozino (Tyr, Y), Triptofano (Trp, W), Serino (Ser, S), Treonino (Thr, T), Prolino (Pro), Asparagino (Asn, N), Cisteino (Cys, C), Glutamino (Gln, Q), Aspartato (Asp, D), Glutama acido/ Glutamato (Glu, E), Lizino (Lys, K), Arginino (Arg, R), Histidino (His, H), kaj Metionino (Met, M).
Petanko
Kalkulado de poentoj
Kiu unue kolektas 13 poentojn gajnas.
Aminoacido
Aminoacidoj estas blankaj, kristalaj solidaĵoj, la plejparto el kiuj estas tre solvebla en akvo. Tiu solvebleco kaj iliaj relative altaj fandopunktoj supozigas al ni, ke aminoacidoj ekzistas en jona formo. Esploroj de aminoacidoj en solvaĵoj konfirmas ke ili estas ŝargitaj molekuloj. La ĉeesto de karboksilo kaj baza aminogrupo en la sama molekulo ebligas transdoni hidrogenan jonon en ia acid-baza reakcio. La produkto de ĉi tiu reakcio estas tiel nomata "ambaŭ-jono", aŭ Zwitter-jono (leg. "Cviter-jono").
Petanko
Mondĉampionoj
Estas konkursata ĉiujare mondĉampioneco de petanko. En 2012, ĝi okazos en Marsejlo, Francujo. Pasinte, teamoj de 10 diversaj landoj gajnis en la Alta Grupo:
Aminoacido
Du aminoacidoj povas kunligiĝi per reakcio inter la karboksilo de unu aminoacido kaj la aminogrupo de la alia apuda aminoacido, kun formiĝo de peptido el 2 aminoacidoj (dupeptido).
(26677) 2001 EJ18
(26677) 2001 EJ18 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Por la nuna epoko (2457600.5 TDB), ĝia orbita granda duonakso (1,539573 astronomia unuo) estas tre proksima de tiu de Marso (1,523662 UA) kaj ĝia marsa MOID estas 0,01106 AU, tie estas 1,654 miliono da km. Ĝi estas pro tio foje rigardita kiel kun-orbitanton de Marso.
Konservado de energio
Konservado de energio estas konservado de ia energio, por uzi ĝin poste. Ĉiaj energiaj estas aŭ potenca energio (ekzemple kemia aŭ gravita) aŭ kineta energio. Nepila horloĝo konservas potencan energion (ĉikaze mekanikan) en la risorttensio, baterio konservas rekte konverteblan kemian energion por funkciigi horloĝon enkomputilan (elektrike), eĉ kiam la komputilo estas malŝaltita, kaj hidroelektra centralo konservas potencon en akvujo kiel gravita potenca energio. Eĉ nutraĵo estas formo de energikonservado, ĉikaze kemia.
Asunción Ixtaltepec
Asunción Ixtaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Asunción Ixtaltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 005.
Geografio
Asunción Ixtaltepec apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14438 loĝantojn. El tiuj estis 7190 viroj kaj 7248 virinoj. La komunumo havas surfacon de 547.33 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 30 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 7032 indiĝenoj. El tiuj 6297 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 6297 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj). Entute 49.35 % de la loĝantoj estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Saturno (dio)
Saturno – latine Saturnus – estas la romia dio de terkulturo. En la klasika antikvo li identiĝis kun la helena dio Krono. Saturno estas la edzo de Reo kaj patro de Cereso, Jupitero kaj Vesta, interalie.
Priskribo
Saturno estis antikva itala dio. Lia nomo venis el itala vortradiko satur, kiu eble signifus "abundanco", kaj la ebla sufikso "-nus", t.e. "sinjoro". Sekve, "Saturnus" signifus, etimologie "sinjoro de la abundanco". Li portis falĉilon ĉar li estus dio de rikolto, nur pro tio, oni identigis lin kun la greka dio Krono, kaj fablis ke post Jupitero lin detronigis, li foriris al Italio kie li regis dum la Ora Epoko.
Laŭ Francisko Azorín Saturno estis Mita, romana dio, filo de Urano (la ĉiel) k. Gea (la tero); li decidis, pro timo estis detronita, engluti siajn filojn, sed sia [tiel] edzino Cibelea anstataŭis ĵusnaskitojn per ŝtono; tiel savis Jupiteron, Neptunon k. Plutonon. Li indikas etimologion el la greka Kronoso kaj de tie la latina Saturnus, el satus (ŝata).
Kutimoj
Por memori ilian bonfareman reĝon, oni okazigis la feston de Saturnalio vintre ĉiujare. Tiam ĉiu publika komerco haltis, deklarojn de milito kaj krimajn ekzekutojn oni prokrastis, amikoj donacis unu al la alia, kaj oni libere indulgis la sklavojn. Oni donis al ili feston en kiu ili sidis ĉe tablo, dum iliaj mastroj servis ilin, por montri la naturan egalecon de homoj, kaj ke ĉiu afero apartenis egale al ĉiuj dum la regado de Saturno.
Loktuše
Loktuše estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mírová pod Kozákovem. Ĝi troviĝas proksimume 2 km oriente de Mírová pod Kozákovem. Kondkas tra ĉi tie ŝoseo II/282. Estas ĉi tie registritaj 53 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. Loktuše situas sur piedo de monto Kozákov (744 m s. m.). Tra la municipo fluas rojo Stebenka.
Loktuše estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,02 km².
Malé Kosihy
Malé Kosihy (hungare Ipolykiskeszi) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas laŭ dekstra bordo de Ipeľ, kiu estas samtempe la slovaka-hungara landolimo, laŭ traira flankovojo. Štúrovo troviĝas 15 km.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio pri la loko devenis el 1248 en formo Keseu. La kampoj longe apartenis al vicpastro de Esztergom. En 1910 loĝis tie 548 da homoj (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al la distrikto de Vámosmikola. Poste la regiono iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 416 da homoj (404 hungaroj).
Nostoko
Nostoko estas genro de cianobakterioj trovitaj en malsamaj medioj kiuj formas koloniojn konsistanta el filamentoj de ĉeloj moniliformaj (kiel koliero) en gelatena ingo.
Nostoko oni povas trovi en grundo, sur malsekaj ŝtonoj, ĉe la fundo de lagoj kaj riveretoj (dolĉa kaj saleta akvo), kaj malofte en maraj medioj. Ĝi povas ankaŭ kreski simbioze ene de plantoŝtofoj, kiel la genro Gunnera de la divizio Anthocerotophyta, havigante nitrogeno al ilia gastigantoĉeloj tra malsamaj stacioj, konata kiel heterocistoj. Tiuj bakterioj havas fotosintezajn pigmentojn en ĝia citoplasmo por ebligi fotosintezon.
La specio Nostoc flagelliforme estas uzata en la ĉina kuirarto.
Specioj
Nostoc estas membro de la familio Nostokacoj de la ordo Hormogonaloj.
Márta Bodó
BODÓ Márta [bodo:] estas rumania hungara redaktorino. Ŝi naskiĝis en Kluĵo la 20-an de septembro 1963.
Biografio
Márta Bodó en 1986 diplomitiĝis en UBB de Kluĵo pri angla lingvo, en 1998 en la sama universitato pri katolika teologio, pri kiu ŝi doktoriĝis en 2007. De 1993 ŝi redaktas la romiajn katolikaj gazetojn Keresztény Szó kaj Vasárnap. Nuntempe ŝi estas ĉefredaktorino de ambaŭ. Ŝiaj ĉefaj esplorkampoj estas la literaturhistorio kaj teatrohistorio, virinedukado, la virina rolentrepreno. Ŝi estas kunulaŭtoro kaj redaktorino de pluraj eldonaĵoj.
44016 Jimmypage
44016 Jimmypage estas malgranda, nerapide rotacianta asteroido de la asteroida zono en orbita resonanco 1:7 kun Venuso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la britaj amatoraj geastronomoj kaj geedzoj Claire Armstrong kaj Marc Armstrong elde Rolvenden (Britio)
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita komponisto kaj gitaristo Jimmy Patrick Page, unu el la legendaj figuroj de la rok-muziko.
Pegazidoj
La Pegazidoj estas meteorfluo kiu aktivas de la 7-a ĝis la 13-a de julio, kun maksimumo atingita je la 9-a tago de tiu monato. Ĝia radianto situas en la konstelacio de la Pegazo, en regiono kiu proksimas la stelon Markabo. Je la tago de la maksimumo povas fali ĉirkaŭ kelkaj meteoroj ĉiuhore.
La meteoroj devenas de la kometo C/1979 Y1 (Bradfield).
Fonto
Ĉi tiu artikolo baziĝas sur la artikolo Pegasids en la anglalingva vikipedio.
Ekvatorialo
Montierung
Setlanto
Setlanto estas persono kiu migras al areo por tie longdaŭre loĝi, en la pasinteco ofte por koloniadi la areon.
Setlantoj havas ĝenerale loksidan kulturon, kontraŭe al nomadaj loĝantaroj kiuj serĉas provizorajn setlejojn, ene de tradiciaj teritorioj sen celi eksproprietigon kaj suverenecon. Setlantoj aŭ setlejoj ankaŭ ne rilatas al la malvola migrado de milionoj da sklavoj al la eŭropaj kolonioj en Nordameriko, aŭ la malvola deportado de akuzitoj al fremdaj teritorioj.
Setlejo foje dependas de eksproprietigo de jam establitaj loĝantaroj en la pridisputata areo, kiu povas esti tre perforta procezo.
Foje setlantoj estas subtenataj de registaroj aŭ grandaj landoj. Setlejoj povas malhelpi indiĝenajn popolojn daŭrigi sian laboron.
La vortoj setlanto kaj setlejo estas de araba origino kaj de la radiko de "وطن" (hejmlando), kio signifas ke la setlantoj intencis konstrui patrujon por si kaj sia popolo en tero kiu ne estis ilia patrujo. Kelkaj ekzemploj de landoj en kiuj ekestis iu nombro de setlantoj:
Aigle (stacidomo)
Aigle estas fervoja stacidomo en Aigle, Svislando.
Felm
Felm estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Dänischer Wohld, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Gettorf.
El Dabaa
El Dabaa estas urbo, distrikto en Egiptio, kiu situas ĉ. 320 km de Kairo. Ĝi iĝis mondkonata, post kiam oni elektis ĝin en 2010 por loko de la onta egipta atomcentralo. La decido okazis post lukto inter la ŝtato kaj financa grupo, kiu volis tie konstrui turisman centralon pro alloga, sabla marborda strando de la loko.
Karel Zeman
Karel ZEMAN (* 3-an de novembro 1910 en Ostroměř, † 5-an de aprilo 1989 en Prago) estis ĉeĥa filmreĝisoro.
Li estas unu el la fondintoj de la ĉeĥa animacia filmado. Aldone li kreis novan, unikan stilon per novtipa uzo de tekniko. Li kunligas realajn aktorojn, desegnitajn scenejajn partojn kaj animaciajn partojn; krome li uzas kameraajn filtrilojn por efiki specialajn, poeziajn aspektojn.
Origine li estis dekoraciisto en entrepreno por reklamfilmoj. Li konatiĝis kun la animacia filmado kaj kreas unuajn animaciajhojn. Aldone li kreis la sukcesan desegnitan personon »Prokouk la burokrato«. 1945 li kreis sian unuan animacian filmon: »Kristnaska revo« (»Vánoční sen«). Plej famiĝis el liaj filmoj »Barono Münchhausen« (»Baron Prášil«) kaj tiuj laŭ ideoj de Jules Verne: »La pereiga invento« (»Vynález zkázy«), »La ŝtelita aerŝipo« (»Ukradená vzducholoď«) kaj »Sur la kometo«. La artfilmo »Vojaĝo al prahistorio« – pri kies estiĝo oni filmis raporton – 1955 ricevis premion »Plej bona porinfana filmo« de la filmfestivalo en Venecio.
Sambolernejo
Sambolernejo (portugale escola de samba) estas asocio de populara tipo, kiu sin distingas per la praktikado de sambaj muziko kaj danco, preskaŭ ĉiam kun la celo eniri en konkurson kun similaj grupoj. Ili originas de Rio-de-Ĵanejro (Brazilo), kaj ili prezentas dum publikaj paradoj historion al la sono de samba-enredo, akompanata de grupo da perkutinstrumentoj, kies membroj ludas fantaziaĵojn aludajn la proponitan temon. La lernejoj paradas tra avenuo ĉirkaŭata de tribunoj, centoj da membroj de ĉiu lernejo sin vestas per unuformaj roboj, dancas sambomuzikon laŭ koreografioj antaŭe aranĝitaj kaj laŭ originalaj muzikaĵoj. Ĉiu lernejo elektas apartan temon kiel centra motivo, ekzemple historian eventon, faman personon aŭ brasildevenan legendon. La kanto de la samba temo devas pritrakti la elektitan temon, kaj la parado de ĉiu lernejo devas disvolvi la temon per siaj kostumoj, pentraĵoj aŭ skulptaĵo el papermaĉaĵo.
La plej konataj sambolernejoj estas tiuj de la metropola regiono de Rio-de-Ĵanejro, kiuj paradas en la Sambódromo de Rio-de-Ĵanejro. Ekzistas ankaŭ sambolernejoj en preskaŭ ĉiuj federacieroj brazilaj kaj en multaj landoj de la mondo. La sambolernejoj de Rio-de-Ĵanejro oni konsideras kiel gvida, se ne la ĉefa montrofenestro de la brazila karnavalo, kaj aktuale ili pli kaj pli alprenas surscenigan aspekton kun kelkaj dramaj, teatraj kaj koreografiaj ecoj.
== Organizado dum la Karnavalo == La karnavalo en Rio-de-Ĵanejro komenciĝas oficiale vendredon antaŭ Cindra Merkredo kaj estas unu el la ĉefaj allogaĵoj de la urbo kaj de la tuta Brazilo. La multkolora parado de la sambolernejoj apartenas al la plej grandaj festoj de la mondo.
La karnavalon organizas la turisma oficejo de la urbo kunlabore kun la Ligo de la Sambolernejoj de Rio-de-Ĵanejro. Sed ankaŭ la transsendaj televidstacioj plejparte kundecidas.
Ĉiu sambolernejo elektas certan temon, laŭ kiu ĝi dekoracias la festoĉarojn kaj agordas la kostumojn. Post tio oni akordigas detalaĵojn, ekzemple ritmon, ĥoreografion, sinprezenton, kunagadon de la grupo ktp. Plej multaj el la grandioze kostumitaj reĝoj, reĝinjoj, princinoj kaj baianas (aŭ bahianinoj) estas laboregintaj la tutan jaroj, por povi pagi la kostumojn, kiujn ili jen surhavas nur malmultajn horojn.
La sambolernejo kun la plej bona poentorezulto rangaltiĝas el la unua ligo en la specialgrupon. La venkinto kaj nova ano de Specialgrupo ricevas monpremion, preskaŭ pli grava tamen estas la honoro, esti membro de venkintolernejo en ĉi tiu grupo.
Cindromerkredon je la tagmezo okazas la poentokontado de la kvardek poentojuĝistoj (pokaze kvar por la dek taksaj kategorioj), kiun la televidstacioj transsendas rekte en la tutan landon. La venkon oni festas laŭmerite same kiel je Piedpilka Mondpokalo per artfajraĵo kaj ĝojfestoj de la venkinta sambolernejo. Ankaŭ tiuj, kiuj atingas la duan aŭ trian rangojn, ricevas monon por la asocia kaso.
Museion (Bolzano)
La Museion (greke μουσείον, templo de muzoj, muzeo) estas la muzeo pri moderna kaj nuntempa arto en Bolzano, Sudtirolo, Italio.
La Museion estis fondita en 1985 kaj nun jam posedas konsiderindan kolekton de artaĵoj. Ek de aŭgusto 2006 la institucio estas gvidata de aparta fondaĵo, al kiu partoprenas la administracio de la provinco Sudtirolo kaj la privata asocio Museion. Nuntempe (2014) la prezidento de la fondaĵo estas Marion Piffer Damiani.
Ek de majo 2008 la Museion troviĝas en nova konstruaĵo en la centro de la urbo Bolzano proksime al rivero Talfer/Talvera. La konstruaĵo estis planita de arkitekta oficejo Krüger, Schuberth, Vandreike (KSV) el Berlino.
Historio
En 1985 privata asocio fondis muzeon de moderna arto kiu havis la sidejon en la eksa malnova malsanulejo de la urbo. Komence la ĉefa celo de la institucio estis la diskonigo kaj dokumentado de la arto el la areo de tiama Tirolo ek de 1900.
Ek de la 90-aj jaroj la muzeo malfermiĝis pli kaj pli al internacia nuntempa arto. Pro la geografia pozicio de Bolzano inter la germana kaj la itala kultura areo, artaĵoj el tiuj areoj ĝuas apartan prikonsideron.
En 1991 oni intencis esprimi la internacian karakteron de la muzeo ankaŭ per la nova nomo Museion
La nova konstruaĵo
La nova sidejo de la muzeo estis konstruita laŭ la projekto de la germana arkitekta oficejo Krüger, Schuberth, Vandreike (KSV) kiu venkis internacian planadkonkurson.
La konstruaĵo estas 54 metrojn longa kvadro, alta 25 metrojn kaj larĝa 23 metrojn. La travideblaj frontfasadojo estas montrofenestroj al la urbo kaj al la ĉirkaŭaĵo. Esence estas ankaŭ la du pontoj tra la rivero Talfer/Talvera (nur por biciklistoj kaj piedirantoj) kiu ligas la Museion kaj la malnova urbo al la nova urboparto.
Ekspozicioj
La ekspozicioj en la Museion estas daŭre ŝanĝitaj. Ek de la malfermo de la nova sidejo jam okazis pli ol 20 ekspozicioj, prezentintaj verkojn de nuntempaj artistoj el la tuta mondo. En la retpaĝaro de Museion troveblas aktuala programo.
Moravská Sázava
Moravská Sázava estas rivero en Ĉeĥio, kiu fontas sub verto de Buková hora proksime de vilaĝo Čenkovice en regiono Pardubice. Ĝia ĉefdirekto estas komence al sudo ĝis sub Žichlínek, kie sian fluon turnas al oriento kaj en tiu ĉefdirekto daŭras ĝis sub Zábřeh, kie enfluas de dekstre en Moravon. En supra parto ĝi havas torentan karakteron, sed jam sub Albrechtice enfluas en ebenaĵon kaj komencas meandri. Sub Krasíkov Moravská Sázava trafluas belan arbaroriĉan valon, aparte en etapo inter Hoštejn kaj Lupěné, kie estas 10 – 12 m larĝa, per teknikaĵoj preskaŭ netuŝita.
Moravská Sázava fluas tra vilaĝoj Výprachtice, Koburk, Albrechtice, Sázava, Žichlínek, Krasíkov, Tatenice, Hoštejn, Hněvkov, Lupěné, Nemile, urbo Zábřeh kaj vilaĝo Rájec.
Riversul
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Itapeva. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Grentheville
Grentheville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Cerchio
Cerchio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.