cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tynwald
La du parlamentaj ĉambroj tradicie unufoje jare, en la "Tynwald-tago" kutime la 5-an de julio, havas komunan subĉielan kunsidon en la loko Saint John's. La manksa leŭtenanta guberniestro reprezentanto de la brita reĝo/reĝino, nun reĝino Elizabeto la 2-a, prezidas la kunsidon, krom se la reĝo/reĝino aŭ alia ano de la brita reĝa familio ĉeestas. En tiu komuna kunveno, ĉiuj leĝoj estas ratifitaj kaj specialaj peticioj estas traktataj. Krome la parlamentaj ĉambroj kunvenas aparte, proksimume unufoje monate, en la urbo Douglas. Se leĝo farita ekster la Tynwald-tago ne estas ratifita per la komuna parlamenta kunsido de la Tynwald-tago ene de 18 monatoj post la faro, ĝi malvalidiĝas.
Etimologio
La nomo Tynwald, kiel la islanda vorto Þingvellir, devenas de la norena (malnovnordlanda) vorto Þingvǫllr, kiu signifas "kunvenejo de asembleo".
La plej malnova referenco al la nomo de la suba parlamenta ĉambro, la House of Keys, estas en dokumento de la jaro 1417, skribita per angla klerulo en la latina lingvo, kiu skribas pri Claves Mann (ŝlosiluloj de Mankso) kaj Claves Legis (ŝlosiluloj de leĝo). Estas tamen disputoj pri la origino de la nomo. Estas hipotezo ke la anglalingva vorto "keys" (ŝlosiloj aŭ ĉi-tie ŝlosiluloj) estas variaĵo de la norena vorto kjósa kaj fakte signifas "la elektitoj". Pli probabla klarigo tamen estas ke temas pri misaŭdo de la manksa vorto kiare as feed, do "dudek kvar". La parlamenta ĉambro ĉiam havis 24 anojn kaj la manksa nomo de la parlamenta ĉambro ĉiam restis Yn Chiare as Feed ("La dudek kvar").
Intenseco (fiziko)
Intenseco, aŭ simple intenso, estas fizika grando kun la unuo W/m2. Intenseco priskribas la tempan fluon de energio tra areo, kaj estas skribita laŭ la formulo:
Oni povas priskrbi iun ajn fenomenon, kiu permesas transmeti energion, per la nocio de intenseco. Ekzempla teorio, kiu uzas intensecon, estas elektromagneta radiado.
Mette Frederiksen
Mette FREDERIKSEN (naskiĝis la 19-an de novembro 1977) estas politikisto de la Dana socialdemokratia partio, kaj ĉefministro de Danio ekde la 27-a de junio 2019. Ŝi estis membro de la Folketing, la parlamento de Danio, ekde 2001. Ŝi estis ano de la registaro de Helle Thorning-Schmidt kiel Ministro de laboro de 2011 ĝis 2014 kaj kiel Ministro de justeco de 2014 ĝis 2015. La 28-an de junio 2015 ŝi sukcedis Thorning-Schmidt kiel estro de la Socialdemokratia Partio.
Retejo
https://mette-frederiksen.dk/
Nasim Khaksar
Nasim ĤAKSAR, plumnomo foje Behrooz Azar (n. la 1-an de januaro 1944 en Abadan) estas irana-nederlanda verkisto kaj dramaturgo.
Li estis arestita de SAVAK (sekreta polico de Irano) en 1952 kaj restis en malliberejo ĝis 1957. Post la irana revolucio, en 1968, li estis arestita pro politikaj agadoj de la Islama Kortumo de Ĥuzestan kaj post tio li estis devigita ekziliĝi kaj vivi en Nederlando ekde 1983.
Verkaro
Krom 5 romanoj (2022) li verkis poezion, teatraĵojn, tradukojn, infanlibrojn, novelojn kaj vojaĝlibrojn i.a. " ما و جهان تبعید، مجموعه مقاله، سال انتشا" (Ni kaj la mondo de ekzilo, 2000), kolekto de artikoloj. Li tre lerte montras la sentojn de disociiĝo, perdo de lingvo kaj la malkapablo esprimi sin kaj siajn sentojn kiuj akompanas la sperton de ekzilulo.
Tradukoj
Pluraj verkoj de Khaksar ankaŭ estis tradukitaj en la nederlandan, kelkaj el liaj rakontoj, teatraĵoj kaj artikoloj estis tradukitaj en la germanan, la anglan, la francan, la svedan kaj la nederlandan.
ISO 3166-2:BG
ISO 3166-2:BG estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Bulgarion. La kodojn havas 28 provincoj (bulgarlingve nomataj "области", oblasti; singulare "област", oblast, komparu la artikolon "oblasto"). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>BG</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Bulgario. La dua parto estas du ciferoj.
Ilona Mária Beer
Ilona Mária BEER, aŭ Elen Mary, Fábián Ervinné, estis rumania hungara porjunulara verkistino. Ŝi naskiĝis en Szolnok la 15-an de marto 1892 kaj mortis ?.
Orwa Nyrabia
Orŭa NIRABIA (ankaŭ Orwa Nyrabia, arabe; عروة النيربية; n. la 16-an de decembro 1977 en Homs) estas aklamita sendependa siria kinproduktoro, reĝisoro, trejnisto kaj aktivisto pri homaj rajtoj. Li estas fonda membro de la kindokumenta festivalo Dox Box en Sirio. En januaro 2018 li fariĝis la arta direktoro de la IDFA.
Li estas unu el la sennomaj homoj malantaŭ la popola revolucia movado de Sirio, kiu laboras en Sirio por subteni aktivistojn kaj doni humanitaran helpon al delokitaj civitanoj. Arabaj amaskomunikiloj laŭdis Nyrabia pro lia rolo en humanitara laboro, precipe por delokitaj loĝantoj de Homs. Li proksime kunlaboris kun famaj siriaj opoziciaj membroj kaj aktivistoj kiel Riad Seif kaj Razan Zaitouneh. La patro de Nyrabia, Mouaffaq Nyrabia, estas ankaŭ konata maldekstrema politika disidento antaŭe detenita de siriaj aŭtoritatoj kiu estis reprezentanto de la Nacia Koalicio por Siriaj Revoluciaj kaj Opoziciaj Fortoj al EU en la jaroj 2013–2015 kaj poste vicprezidanto de la koalicio en 2016.
En 2013, Nyrabia kaj El Jeiroudi ekloĝis en Berlino. Tie ili daŭrigis sian laboron ene de Proaction Film, kiu estis renomita al No Nation Films (Sennaciaj Filmoj). En 2014, ili anoncis la kreadon de Dox Box-e. V., neprofitcela organizaĵo, kiu subtenas, antaŭenigas kaj edukas novan generacion de dokumentaj filmistoj en la araba mondo.
La Motte
La Motte estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Damme (Germanio)
Damme estas eta urbo en la nordo de Germanio. Ĝi situas 30 kilometrojn norde de Osnabrück, en la federacia lando Malsupra Saksio kaj ties distrikto Vechta. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bicikli tra la vastaj kampoj - kaj la ekologie interesaj marĉoj sude de Damme - preter parte pitoreskaj trabfakaj farmbienoj, agrablas, ĉar krom montetaro en la nordo de la urba areo (la "Montoj de Damme", kun plej alta monto de 146 metroj), la regiono estas komplete ebena.
Plurloke en la distrikto, ankaŭ ĉirkaŭ Damme, troviĝas monolitaj tomboj el la ŝtonepoko.
Oriente de Damme etendiĝas la lago "Dümmer", la dua plej granda lago de Malsupra Saksio, kun bordo de 18 kilometroj, kiun eblas sporte ĉirkaŭpromeni, sed ĉefe uzi por velado kaj alispeca boatado - ne tre danĝeras, se pro troa vento boato subakviĝas, ĉar preskaŭ nenie la vasta lago profundas pli ol 150 centimetrojn. Vintre, kompreneble eblas glitkuri (sketi).
La plej multaj loĝantoj de Damme estas katolikaj, kaj la loka karnavalo (kiu ligiĝas al katolikaj tradicioj) estas tre vigla - escepto en la krome grandparte protestanta norda Germanio, kie festado de karnavalo surstrate ne ludas gravan rolon.
Esperanto en Damme
Inter 1975 kaj 1985 Esperanto furoris en la regiono, kaj kvar estraranoj de Germana Esperanto-Junularo (GEJ) plus pluraj pliaj kunlaborantoj venis de tie. Fine de 1978 la Internacia Seminario de GEJ okazis en Dümmerlohausen, urboparto de Damme, rekte ĉe la lago, kaj pritraktis la temon "Homaj rajtoj - teorio kaj realeco". Inter 1984 kaj 1986 la eŭropa junulara bulteno "Koncize" redaktiĝis en la urbo, kaj dum 1989 tridek junaj biciklantoj de BEMI survoje al la IJK en Kerkrade (Nederlando) gastis en Damme kaj havis akcepton en la urbodomo. Dum pluraj jaroj en Damme kaj kvar pliaj komunumoj de la kampara distrikto ekzistis aktivaj lokaj grupoj de GEJ. Tio estas escepta: Kutime Esperanto en Germanio fortas preskaŭ ekskluzive en universitataj urboj.
Ankaŭ en la partnera urbo en Belgio iuj junuloj lernis Esperanton, kaj tial la lingvo kunhelpis faciligi la interĝemelurban komunikadon (kvankam interlingvo kiel Esperanto aŭ la angla tie ne nepras: kutime la urbanoj el Belgio parolas sian lokan dialekton de la nederlanda lingvo, kaj la urbanoj el Germanio parolas platgermane - la komunikado tiel surprize bone funkcias).
Eksteraj ligiloj
paĝoj de la urbo, germanlingvaj
Pliaj bildoj
Multaj pliaj bildoj pri la urbo, grandparte kun klarigoj en Esperanto, troviĝas en la koncerna kategorio de la vikipedia komunejo.
Pörnbach
Pörnbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Pfaffenhofen an der Ilm kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Reichertshofen.
20-a de oktobro
La 20-a de oktobro estas la 293-a tago de la jaro (la 294-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 72 tagoj restas.
Je la 20-a de oktobro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 20-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
NGC 4031
NGC 4031 (aliaj indikoj — MCG 5-28-75, ZWG 157.82, ARAK 341, PGC 37855) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Regain
Renaskiĝo (Regain) estas romano de Jean Giono [ĴioNO], publikigita de la eldonejo Grasset en 1930.
Giono volis enigi Postfojno en la Trilogio de Pajno poste Monteto (france Colline) kaj Iu de Baumugnes (Un de Baumugnes). En la prezento de la Trilogio de Pajno, li skribas: "Mi devos paroli pri tiu, kiu estis solega en la altebenaĵa fundo, poste aĉetis virinon per sesdek azenaj frankoj, kaj kiu el tio revivigis sian tutan teron, kaj nova herbo kreskis kaj oni povis falĉi la postfojnon."
France, regain signifas renoviĝo kaj samtempe postfojno.
Resumo
En la vilaĝo de Aubignane, nur tri loĝantoj restas: maljunulo Gaubert, maljunulino Mamèche kaj junulo Panturle. Kiam Gaubert foriras por vivi kun sia ido, Panturle restas sola kun Mamèche. Panturle solece suferas. Samtage, Mamèche diras al li, ke ŝi alkondukos virinon al li. Poste ŝi malaperas... Panturle nun estas la sola vilaĝloĝanto; li ĉefe ĉase vivtenas sin.
Iam vespere, antaŭ lia hejmo haltas viro kun junulino. Ŝi tiras la ĉaron de la viro. Ili frapas la pordon, Panturle ne malfermas. Kiam ili foriras, li sekvas ilin en la nokto. Li sekvante kvazaŭ faldronas en rojegon. Ili savas lin kaj tiras lin al la rojbordo, senkonscia sed sana. Kiam li rekonsciiĝas, la virino estas kontraŭ li. Ili longtempe interparolas, poste "ŝi renversas sin en tiu brako [...] kaj kuŝas sin en la herbo."
Matene, Panturle diras "Venu, ni iras al la hejmo". Ŝi nomiĝas Arsule, ŝi sekvas lin.
Ili kunvivas, Panturle ekkultivas. Nova fido animas lin. Arsule nun estas virino en la hejmo de la viro, kiu jam ne estas sola. La amo estas tie, sen deklaro, kvieta kaj solida. En la bazarego, ili vendas belegan tritikon, kreskintan pro la labora prizorgado de Panturle.
Iam la viro Gédémus, akrigisto, reaperas en Aubignane kaj postulas damaĝmonon ĉar li jam devas aĉeti azenon por tiri lian muelŝtonon anstataŭ Arsule. Panturle donas al li monon, ili kuntrinkas vinon kaj Gédémus malaperas.
Fine de la romano dua familio ekinstaliĝas en la vilaĝon, kiu estas renaskonta danke al la laboro kaj la volo de la homoj.
Merkuriusz Polski Ordynaryjny
Merkuriusz Polski Ordynaryjny (nome Pola Ordinara Merkurio; origina pollingva literumado de la 17a jarcento: Merkuryusz Polski Ordynaryiny; plena titolo: Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający, dla informacji pospolitej: Pola Merkurio, enhavanta ĉiujn aferojn de la mondo, por komuna sciaro) estis la unua gazeto de Pollando (aktuale, semajna), publikigita ekde 1661, unue en Krakovo, poste en Varsovio. Sponsorita de la kortego de la reĝo Johano la 2-a Kazimiro de Pollando kaj de lia gereĝino Ludwika Maria Gonzaga, tiu gazeto estis semajnaĵo dediĉita ĉefe al la tiutempa politiko.
Kvankam mallongdaŭra, ĝi havigis nomon al kelkaj postaj gazetoj, notonde la Merkuriusz Polski publikigita en Londono, en 1955–58.
Albany
Albany povas esti la jeno:
1844 Susilva
1844 Susilva estas asteroido de la asteroida zono, ano, laŭ ĝia orbito, de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Nomo
Ĝia nomo "Susilva" estas komponita de la virina antaŭnomo "Susi", alude al unu kamaradino de la malkovrinto en la lernejo de Wald, kaj "Silva", ("arbaro" en la latina lingvo, "Wald" en la germana).
Milani
Milani:
Foron (Gaillard)
Foron estas franca rivero en la departamento Haute-Savoie, longa je 20 km, dekstra alfluanto de rivero Arve.
Ĝiaj akvoj kolektiĝas sur okcidenta deklivo de monto Voiron, en komunumo Bons-en-Chablais. Ĝia unua nomo estas rojo de Coudray, ĝi alfluas en la lageton de Machilly, de kie ĝi elfluas kun ĝia nomo Foron.
Ĝi trafluas la komunumojn Saint-Cergues, Juvigny, Ville-la-Grand, Ambilly kaj Gaillard.
Lehel
Lehel staras por:
Foron (Gaillard)
De Ville-la-Grand, ĝi preterfluas la francan-svisan landlimon sur 8 km, inter Francio kaj la svisaj komunumoj Presinge, Puplinge kaj Thônex. Ĝi alfluas riveron Arve inter Gaillard kaj Thônex.
Lehel
Lehel estas familia aŭ individua nomo de jenaj personoj:
Foron (Gaillard)
Foron estigas plurajn gravajn inundojn, la lasta en 1974, kiu instigis entrepreni laborojn de digado en 1978 kaj 1999 en Thônex kaj Puplinge.
Kuriozaĵkabineto
Kuriozaĵkabineto estis ejo kie estis metitaj kaj ekspoziciataj kolektitajn objektojn, kun gusto por strangeco kaj originaleco. Tie kutime troviĝis medaloj, antikvaĵoj, naturhistoriaj objektoj (kiel pajloŝtopitaj bestoj, sekigitaj insektoj, konkoj, ostaroj, karapacoj, herbarioj, fosilioj) aŭ artverkoj.
Aperintaj en la Renesanca periodo en Eŭropo, la kuriozaĵkabinetoj (studiolo italien) estis la praaĵo de la muzeoj. Ili ludis fundamentan rolon en la kresko de la moderna scienco, eĉ se ili konservis la spurojn de la tiuepokaj popolaj kredoj (ne malofte troviĝis sekigita draksango aŭ skeletoj de mitaj bestoj). La eldono de katalogoj, kiuj inventaris ilin ofte kun ilustraĵoj, ebligis diskonigi la enhavon al la eŭropaj scienculoj.
La principo de la kuriozaĵkabineto malaperis en la 19-a jc, anstataŭigita per oficialaj institucioj kaj privataj kolektoj. Tiuj lastaj ludis gravan rolon en iuj sciencaj fakoj kiaj entomologio aŭ konkologio.
Laŭ Francisko Azorín kabino estas Ĉambro por ia speciala celo dum kabineto estas Ĉambro destinita al spirita laboro. Li indikas etimologion el kelta kaban (kabano).
Kamero de mirindaĵoj
La temo estis esplorita de la viena arthistoriisto Julius von Schlosser (kiu en 1908, dediĉis al ĝi la verkon, Die Kunst- und Wunderkammern der Spätrenaissance) kaj de Patricia Falguières, en 2003. Laŭ tiu lasta, la « kameroj de mirindaĵoj » devus estis apartigitaj de la « kuriozaĵkabinetoj ».
La kreado de mirindaĵkameroj enskribiĝas, laŭ Patricia Falguières, sur la linio de la antikvaj onomastikonoj, kiu celis arigi la memorabilia aŭ la mirabilia, aŭ memorindajn objektojn aŭ elementojn, aŭ ion ajn memorinda. Temis, laŭ ŝi, pri « sistemoj de komunaj lokoj » klasanta « kiom eble plej faktojn, res, observationes aŭ historiae, kiuj ne havas alian celon ol ofertiĝi al la memorlaboro. »
Organizado de la kolektoj
En la kuriozaĵkabinetoj, la kolektoj povas organiziĝi en kvar kategorioj (latine nomataj) :
Makroto
Makrotoj estas dezert-loĝantaj marsupiulaj omnivoruloj; ili estas membroj de la ordo Peramelemorphia. Antaŭ la eŭropa koloniigo de Aŭstralio, ekzistis du specioj. Unu formortis en la 1950-aj jaroj; la alia pluvivas sed restas endanĝerigita.
Karakterizaĵoj
Makrotoj havas la karakterizan longan muzelon de peramelo, kaj tre longajn orelojn. Ili estas proksimume 29–55 cm longaj. Komparitaj al perameloj, ili havas pli longan voston, pli grandajn orelojn, kaj pli molan, silkecan felon. La grandeco de iliaj oreloj permesas al ili havi pli bonan aŭdokapablon. Ili estas noktaj omnivoruloj kiuj ne bezonas trinki akvon, ĉar ili ricevas la tutan humidon kiun ili bezonas de sia manĝaĵo, kiu inkludas insektojn kaj iliajn larvojn, semojn, araneojn, bulbojn, fruktojn, fungojn, kaj tre malgrandajn bestojn. Plej multe de la manĝaĵo estas trovita per fosado aŭ gratado en la grundo, kaj uzado de iliaj tre longaj langoj.
Male al perameloj, ili estas elstaraj tunelantoj kaj konstruas ampleksajn tunelsistemojn per siaj fortaj antaŭmembroj kaj bonevoluintaj ungegoj. Makroto tipe faras kelkajn nestkavernojn ene de sia hejmteritorio, ĝis al proksimume dekduo; kaj movas inter ili, uzante ilin kiel ŝirmejon kaj de predantoj kaj de la varmeco de la tago. La poŝo de la ina makroto frontas malantaŭen, kiu malhelpas ŝian poŝon esti plenigita je malpuraĵo dum ŝi fosas.
Makrotoj havas mallongegan gravedecperiodon de proksimume 12-14 tagoj, unu el la plej mallongaj inter mamuloj.
Konservado
Makrotoj malrapide iĝas endanĝerigitaj pro habitatoperdo kaj -ŝanĝo kaj pro konkurado kun aliaj bestoj. Ekzistas nacia savplano por tiuj bestoj: la programo inkluzivas reproduktadon en kaptiteco, monitorante populaciojn, kaj reestablante makrotojn kie ili siatempe vivis. Ekzistas sufiĉe sukcesaj klopodoj popularigi la makroton kiel indiĝenan alternativon al la Paska leporo vendante ĉokoladajn Paskomakrotojn (foje kun parto de la profitoj irantaj al makrotprotekto kaj -esplorado). Ankaŭ reenkondukklopodoj komenciĝis, kun sukcesa reenkonduko en la Aridklimatan Rezervejon en Sudaŭstralio en 2000, kaj planoj survoje por reenkonduko en Nacia Parko Currawinyann en Kvinslando, kun lastatempa sukceso kun ses makrotoj liberigitaj en la predant-liberan rifuĝejon en frua februaro 2006.
Sukcesaj reenkondukoj ankaŭ okazis sur Peron-Duoninsulo en Okcidenta Aŭstralio kiel parto de Western Shield. Sukcesaj reenkondukoj ankaŭ okazis en aliaj konservadoterenoj, inkluzive de insuloj kaj la Aŭstraliaj Faŭno-Protektejoj Scotia kaj Rezervejoj Yookamurra. Ekzistas tre sukcesa makrota reproduktoprogramo en Kanyanan Wildlife Rehabilitation Centro, proksime de Perto, Okcidenta Aŭstralio.
Klasifikado
La allokigo de makrotoj ene de la Peramelemorphia ŝanĝiĝis en la lastaj jaroj. Vaughan (1978) kaj Arbaretoj kaj Flannery (1990) ambaŭ metis tiun familion ene de la familio de Perameledoj. Kirsch et al. (1997) eltrovis ke ili estis apartaj de la specioj en Peroriktedoj (kiu nun estas subfamilio en Perameledoj). McKenna kaj Bell (1997) ankaŭ metis la beston en Perameledoj, sed kiel fratkategorion de Chaeropus en la subfamilion Keropodenoj.
39748 Guccini
39748 Guccini estas tre malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Gabriele Cattani elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala kantaŭtoro Francesco Guccini, tre fama pro lia popularaj kanzonoj.
Huecco
Iván SEVILLANO PÉREZ (Plasencio, 1974), alinome Huecco, estas hispana kantisto.
Li pasigis sian junaĝon en Madrido (Aluche) kaj Leganés. Li studis Sciencojn de la Informado, estis glitkuristo kaj membro de Sugarless.
Zamboango Sibugaja
Zamboango Sibugaja - Zamboanga Sibugay - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas sur la insulo Mindanao, la dua plej granda insulo de la lando. La provinco estas parto de la regiono 9 de la Filipinoj - la Zamboanga Duoninsulo, en kiu ankaŭ situas la provincoj norda Zamboango kaj suda Zamboango.
Administra centro de la provinco estas la urbo Ipil, kaj laŭ la censo de la jaro 2007 en ĝi vivis 546.186 homoj.
1715
1715 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1715 post Kristo okazis, interalie:
Meksika Liberala Partio
La Meksika Liberala Partio (PLM; Partido Liberal Mexicano) estis maldekstra politika partio de Meksiko. Ĝistartis en Aŭgusto 1900 kiam Ingeniero Camilo Arriga publikigis manifeston titolitan Invitación al Partido Liberal (Invito al Liberala Partio). Tiu invito estis sendita al meksikaj liberaloj kiuj estis malkontentaj rilate al la vojo per kiu la registaro de Porfirio Díaz estis devojante el la liberala Konstitucio de 1857. Arriaga alvokis meksikajn liberalulojn por formi lokajn liberalajn klubojn, kiuj siavice sendu delegitojn al liberala kongreso.
Kolumelo
Kolumelo (Lucio Junio Moderato KOLUMELO, en la latina Lucius Iunius Moderatus Columella) (4|4 p.K. – 70 p.K.) estis romia verkisto de la 1-a jarcento, devena de Kadizo (Hispanio), aŭtoro de traktato pri agrokulturo Res rustica en 12 libroj kun granda precizeco kaj granda riĉeco.
En Esperanto
La "Enkonduko" de lia 12a libro aperas en la tria volumo de Antologio Latina.
Verdaj tukanetoj
Aulacorhynchus aŭ Verdaj tukanetoj estas genro de birdoj de la familio de Ramfastedoj. Kun totala longo de 30-40 cm, ili estas relative malgrandaj tukanoj, kaj pro tio oin parolas pri tukanetoj, kiel grupo kiu enhavas du rilatajn genrojn; krome ĉiuj al la membroj estas verdaj kaj tre similaj. Ĉiuj troviĝas en humidaj arbaroj en montaroj, sed kelkaj ĉeestas ankaŭ en apudaj malaltaj teroj. Ne estas entute finita la decidaro pri taksonomio rilate la speciojn Aulacorhynchus prasinus kaj A. sulcatus.
Tiu ĉi genro enhavas la jenajn speciojn:
Dezső Faragó
Dezső Faragó
Tuteca derivaĵo
En matematiko, tie en diferenciala kalkulo, tuteca derivaĵo de funkcio f de kelkaj variabloj estas ĝia derivaĵo kun respekto al unu variablo, de kiu aliaj variabloj estas konsiderataj interdependaj. Tiu variablo, kun respekto al kiu estas prenata la derivaĵo, povas ne esti rekta argumento de la funkcio.
En kalkulo de la parta derivaĵo, oni konsideras la derivaĵon kun respekto al nur unu de ĉiuj variabloj - la aliaj estas supozitaj konstantaj. Kontraue en kalkulo de la tuteca derivaĵo, oni ne antaŭjuĝas, ke la aliaj argumentoj estas konstantaj; anstataŭe la aliaj argumentoj variiĝas depende.
Estu funkcio f(x1, ..., xn).
Tiam la tuteca derivaĵo de f kun respekto al xi estas
2751 Campbell
2751 Campbell estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Tuteca derivaĵo
La tuteca derivaĵo de f kun respekto al t estas
2751 Campbell
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la usona astronomo William Wallace Campbell (1862–1938).
Tuteca derivaĵo
En okazo de funkcio f(x) de unu variablo x, ĉi tio reduktiĝas al la ĉena regulo por funkcio de unu variablo:
Ekzemplo
Supozu, ke f estas funkcio de tri variabloj x, y kaj z. Normale ĉi tiuj variabloj estas konsideritaj esti sendependaj. Tamen, en iuj situacioj ili povas dependi unu de la alia. Ekzemple, y kaj z povas esti funkcioj de x. En ĉi tiu okazo, la parta derivaĵo de f kun respekto al x ne donas la veran valoron de ŝanĝo de f kun respekto al x, ĉar ĝi ne enkalkulas la dependecon de y kaj z de x. La tuteca derivaĵo estas maniero de enkalkulo de ĉi tiaj dependecoj.
Ekzemple supozu, ke f(x, y, z) = xyz. La ŝanĝo de f kun respekto al x estas normale difinita per prenanto de la parta derivaĵo de f kun respekto al x, kiu estas, en ĉi tiu okazo, ∂f/∂x = yz. Tamen, se y kaj z estas ne vere sendependaj kaj dependas de x, ĉi tiu rilato ne donas la ĝustan respondon. Supozu ekzemple ankaŭ, ke y=x kaj z=x. Tiam f = xyz = x3 kaj tiel la tuteca derivaĵo de f kun respekto al x estas df / dx = 3x2. Rimarku, ke ĉi tiu rezulto estas ne egala al la parta derivaĵo yz =x2. Aŭ eblas kalkuli precize laŭ la formulo donita pli supre. Pri f(x, y, z) = xyz estas:
Pro tio, ke y=x kaj z=x, do , kaj do rezultiĝas
Eksteraj ligiloj
偏微分
Dinastio de Dreux
La dinastio de Dreux, Maison capétienne de Dreux "Kapetida domo de Dreux", ankaŭ nomata Dreux-Bretagne, Dreux-Bretonio, estas branĉo de la Kapetidoj originanta de grafo Roberto la 1-a de Dreux, filo de Ludoviko la 6-a la Dika. La plejaĝula branĉo estingiĝis en 1345. Malpliaĝula branĉo, originanta de Petro Mauclerc, akiris per geedziĝo la duklandon Bretonio kaj estingiĝis en 1488.
Supkulero
Supkulero estas manĝilo en formo de kulero, kiu enspacas ĝis 15 mililitroj da likvaĵo.
Felice Gimondi
Felice Gimondi (Sedrina, Lombardujo, 29-a de septembro 1942 - Giardini-Naxos, Sicilio, 16-a de aŭgusto 2019) estis itala biciklanto, aktiva inter 1965 kaj 1979, dum kiu li akiris 63 venkojn.
Supkulero
La supkuleron oni kutime uzas por manĝi supojn, kaĉojn kaj aliajn kuiraĵojn.
Felice Gimondi
Moknomita la Fenikso, li akiris la absolutajn venkojn en la tri Grandaj Turnoj akirante tri Giro d'Italia, Tour de France kaj Vuelta a España. En la tri grandaj preterpasas de stadioj li akiris entute dek kvar etapojn venkante gajnante sep stadiojn en la Turneo, ses en la Turneo kaj unu en la Turneo.
Supkulero
La esprimon "supkulero" oni uzas ankaŭ kiel mezuro de volumeno en medicino kaj kulinario.
Felice Gimondi
Gimondi gajnis la Tour de France de 1965 ĉar, ĉe la lasta minuto, estis neatendita falo en lia teamo, ĉar li ne estis elektita por partopreni ĝin. En 1972 li gajnis duan lokon en la Turneo.
Supkulero
Nuntempa difino de unu supkulero estas 15 ml.
Lombriasco
Lombriasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Osasio, Carignano, Pancalieri, Carmagnola, Casalgrasso (CN) kaj Racconigi (CN).
Felice Gimondi
Krom la tri venkoj en la Giro de Italio (1967, 1969 kaj 1976), Gimondi ankaŭ aldonis du sekundojn kaj kvar triajn lokojn, estante la biciklanto kiu supreniris al la podio en la Giro.
Supkulero
En Aŭstralio 1 supkulero = 20 ml. En Usono ekzistas ankaŭ difino: 1 supkulero = ½ de usona likva unco, kiu egalas al ĉ. 14.787 ml.
Felice Gimondi
Kun la venko en la Turneo de Hispanio en 1968, Gimondi sukcesis venki en la tri grandaj rondveturoj, ion, kiun nur sep biciklistoj atingis tra la historio: Eddy Merckx, Jacques Anquetil, Bernard Hinault, Alberto Contador, Vincenzo Nibali, Chris Froome kaj sin.
Entute li sukcesis supreniri sur la podion dek du fojojn en la tri Grandaj Lapoj.
Mußbach an der Weinstraße
Mußbach (elparolu: MUSbaĥ), portas la nomaldonon „ĉe la Vinvojo“ aŭ „ĉe la Vinŝoseo“ ekde 1935. Ĝi estas vinvilaĝo kaj ekde 1969 urboparto de la ĉ. 3 km sudokcidente situanta sendistrikta urbo Neustadt ĉe la Vinstrato (Rejnlando-Palatinato).
Situo
Mußbachsituas en la Vorderpfalz en la montetlando, kie kreskas vinberujoj, rande de la Malaltebenaĵo de Supra Rejno sur alteco de 140 m.
Najbaraj vilaĝoj
Najbaraj vilaĝoj estas en la sudokcidento la kerna urbo Neustadt, en okcidento respektive nordokcidento la  Gimmeldingen kaj Königsbach, ambaŭ urbopartoj de Neustadt, en la nordo la urbo Deidesheim, en la nordoriento la komunumo Meckenheim, en la oriento la komunumo  Haßloch kaj en la sudo la urboparto Lachen-Speyerdorf.
Akvejoj
La vilaĝa nomo venis de la 12 km longa rojo Mußbach, kiu fluas tra Gimmeldingen, poste tra Mußbach kaj enfluas fine 2 km sudoriente en la rojo Rehbach, la norda enbuŝiga brako de la rivereto Speyerbach.
En la mezepoko la akvo de la rojo Mußbach donis energion al dekdu akvomuelejoj.
Historio
Ĉirkaŭ la jaro 780 la vilaĝo estis menciita unuafoje kiel Muosbach kiel posedaĵo de la monaĥejo Fulda. La mezaltgermana esprimo por la akvejo kaj vilaĝo signifas „muska rojo“ ankaŭ en la senco „marĉa“; la meandroj de la rojo kaŭzas altan grundakvan nivelon.
Vidindaĵoj
Alte Johanneskirche
Pas-des-Lanciers (stacidomo)
Pas-des-Lanciers estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta inter j Marignane kaj Saint-Victoret, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Blankafrunta parulio
La Blankafrunta parulio (Myioborus albifrons), estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj genro de Mjoboroj kiuj karakteras pro montrado de blankaj eksteraj vostoplumoj kaj havo de malhelaj supraj partoj kaj flavaj al ruĝaj subaj partoj. Ĝi estas endemia de arbaroj de Andoj en okcidenta Venezuelo. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Pas-des-Lanciers (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Blankafrunta parulio
Ĝi estas specio simila al la aliaj specioj de la genro, tio estas specio de malhelgrizaj supraj partoj kaj tre flavaj subaj partoj, sed kiel distingilo ĝi havas blankan frunton (simila kaj proksime parenca Orfrunta parulio havas flavan frunton), kio nomigas la specion en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie albifrons signifas precize “de blanka frunto”.
Ili manĝas insektojn.
Pas-des-Lanciers (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) /  de linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Ramsla
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Flughaveno Kolonjo/Bonno
La internacia flughaveno Kolonjo/Bonno - germane Flughafen Köln/Bonn „Konrad Adenauer“ - estas internacia flughaveno inter la urboj Kolonjo kaj Bonno de okcidenta Germanio. Ĝi situas oriente de la rivero Rejno, kaj per rapid-fervoja linio de ICE-trajnoj rekte konektiĝas al la najbaraj internaciaj flughavenoj de Duseldorfo norde kaj Frankfurto ĉe Majno sude. La flughaveno havas la IATA-kodon CGN (laŭ la angla formo "Cologne" de la urbonomo Kolonjo) kaj la ICAO-kodon EDDK.
Turoj de Hanojo
La turoj de Hanojo estas logika enigmo. Ĝi postulas transmeti konuso-forman turon el rondaj diskoj al alia loko sub jenaj kondiĉoj:
La ludon inventis verŝajne la franca matematikisto Edouard Lucas en 1883. Li prezentis la (fikcian) historion, ke barataj monaĥoj en Benares laboras pri la transmetado de 64-diska turo laŭ tiuj reguloj; post sukcesa transmeto la mondo finiĝos. La ironio de la historio estas, ke la transmetado de n-diska turo postulas 2n−1 movojn. 64-diska turo do postulas 18.446.744.073.709.551.615 movojn. Farante unu movon en sekundo oni bezonus preskaŭ 585 miliardojn da jaroj. (Oni taksas la ĝisnunan aĝon de la universo je 13–20 miliardoj da jaroj.)
La algoritmo por transmetado estas simpla: Por transmeti turon de unu disko oni simple transmetas tiun diskon. Por transmeti n-diskan turon oni transmetas ĝian (n−1)-diskan supron al la inter-loko, la bazan diskon al la fina loko kaj la "parkitan" turon sur tiun bazan diskon. El tio sekvas, ke ĉe turo el para nombro da diskoj necesas meti la unuan (supran) diskon sur la inter-lokon, ĉe malpara nombro sur la finan lokon.
Laŭ tiu algoritmo rezultas, ke (ĝis tur-alto de tri) disko ripozas ĉiam sur la senpere pli granda disko aŭ sur iu bazloko. Kvankam oni emas supozi, ke per devio de tiu "regulo" eblas plirapidigi la procezon, ne estas tiel. (Se ekzistas pli ol unu libera inter-loko, la problemo komplikiĝas.) Ekzemplo de turo kun tri diskoj (sep movoj):
X    XXX XXXXX ---___---___---
XXX XXXXX                 X   ---___---___---
XXXXX     XXX        X   ---___---___---
X   XXXXX      XXX ---___---___---
X              XXX      XXXXX ---___---___---
X       XXX      XXXXX ---___---___---
XXX X                XXXXX ---___---___---
X                        XXX XXXXX ---___---___---
Konferenco Ĝenerala pri Pezoj kaj Mezuroj
La Konferenco Ĝenerala pri Pezoj kaj Mezuroj (CGPM, internacia mallongigo el Conférence générale des poids et mesures) estas unu el la tri organizaĵojn establitaj por prizorgi la Sistemon Internacian de Unuoj (SI) laŭ la preskriboj de la Konvencio pri la Metro (Convention du Mètre) de 1875. Ĝi kunigas la reprezentantoj de la kvindek unu regno-anoj kaj de la dek sep asociigitaj membroj kaj kunvenas en Parizo ĉiu kvara jaro. La 22a CGPM okazis en oktobro 2003.
Dum tiuj konferencoj ili aŭskultas raporton de la Komitato Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj (CIPM) pri la plenumitaj taskoj; ili diskutas kaj ekzamenas kiujn disponojn fari por plibonigi kaj disvastigi la Sistemon Internacian de Unuoj (SI); ili sankcias la rezultatojn de novaj metrologiaj difinoj fundamentaj; ili alprenas sciencajn rezoluciojn je internacia nivelo en la sfero de metrologio; kaj ili ankaŭ prenas gravajn decidojn pri la organizado, disvolviĝo kaj financado de BIPM dum la sekvantaj kvar jaroj.
La du aliaj organizaĵoj kiuj prizorgas la SI-mezurunuojn estas:
la Komitato Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj (CIPM, Comité international des poids et mesures)
la Buroo Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj (BIPM, Bureau international des poids et mesures)
Listo de senatanoj de Seine-et-Marne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Seine-et-Marne ekde la 3-a respubliko.
El Popola Ĉinio
El Popola Ĉinio (中国报道, mallongigita en esperanto EPĈ) estas ĉina esperanta revuo aperanta ekde 1950.
Ĝi aperis ĉiumomate kiel papera gazeto ĝis la jaro 2000. EPĈ nuntempe estas Esperanta novaĵretejo entenanta novaĵojn, artikolojn, videaĵojn kaj simile. Ĝi celas disvastigi Esperanton en Ĉinio kaj diskonigi la landon al la mondo.
La redakcio de El Popola Ĉinio eldonas, krom la gazeto, ankaŭ esperantajn librojn. La libroj eldonitaj en 1952 kaj 1953 konsistas el noveloj kaj poemoj, kiuj estis publikigitaj en la gazeto. De 1957 ĝis 1965 oni la unuan fojon eldonis dikajn esperantajn librojn, kiel Ĉina Antologio (1949-1959) kaj Noveloj de Lusin. Pro manko de esperanta eldonejo, tiam El Popola Ĉinio devis kunlabori kun la ĉina Fremdlingva Eldonejo. Personoj el la Ĉina Esperanto-Ligo kaj El Popola Ĉinio esperantigis tekstojn transdonitajn de la Fremdlingva Eldonejo.
La aperis la unua elsendo de semajnfina televid-ĵurnalo, preparita de El Popola Ĉinio.
UEFA
La Unio de Eŭropaj Futbal-Asocioj (Union of European Football Associations (UEFA), Union des Associations Européennes de Football) estas la konfederacio rega instanco de la futbalo en Eŭropo. Ĝia sidejo troviĝas en Nyon, Kantono Vaŭdo en Svislando. Partoprenas nuntempe 53 naciaj federacioj ankaŭ el ŝtatoj kiuj ne situas en Eŭropo (ekzemple Israelo aŭ Turkio).
NGC 4032
NGC 4032 (aliaj indikoj — UGC 6995, IRAS11579+2021, MCG 3-31-10, WAS 40, ZWG 98.19, KUG 1157+203, PGC 37860) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
20290 Seanraj
20290 Seanraj estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sean Dilip Raj, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Hightower High School en Missouri City (Teksaso, Usono).
Tasmania kojnvosta aglo
La Tasmania kojnvosta aglo (Aquila audax fleayi) estas endanĝerita birdo de Tasmanio. Ĝi estas subspecio de la pli komuna Kojnvosta aglo.
Aspekto
Aquila estas genro de grandaj agloj kiuj havas longajn rondoformajn flugilojn kun tre malfermaj pintoj. Ili havas ankaŭ tre fortikajn krurojn kaj ungojn kaj orelformajn nastruojn. La subspecio A. audax fleayi estas la plej granda el la kojnvostaj agloj.
A. audax fleayi havas totalan korpolongon de 100–110 cm longan kun enverguro de 1.9–2.3 m, kaj pezas 3.5–5.5 kg. Inoj estas pli grandaj (pli longaj kun multe pli granda beko) kaj estas ĉirkaŭ 15% pli fortikaj ol maskloj. Ili iĝas sekse maturaj je 4–6 jaroj de aĝo.
Elnestiĝintaj junuloj estas flavecbrunaj kun blonda nuko kaj malhelaj vosto kaj flugilplumoj. Tiu plumaro malheliĝas post multaj monatoj ĝis ĝi estas preskaŭ nigreca. La bazoj de unuarangaj flugilplumoj de plenkreskuloj estas hele arĝentkoloraj, kio havigas aspekton de 'fenestro' vidata de sube. Maskloj estas fulgobrunaj kun ruĝec-ora nuko.
For de la reprodukta sezono la Tasmania kojnvosta aglo estas kutime silentema kvankam ili produktas gamon de specifaj, pli ol ĝentilecaj alvokoj. Ili troviĝas kutime en paroj aŭ en familio. Dum la reprodukta sezono la aeraj ceremoniaj flugoj estas komuna vidaĵo.
Distribuado kaj habitato
La Kojnvosta aglo estas indiĝena de Aŭstralio. La subspecio A. a. fleayi estas kampara ĉasisto kun ampleksa distribuado en ĉefa Tasmanio, inklude ties grandaj ĉebordaj insuloj kaj interne en altaj teroj.
La Tasmania kojnvosta aglo estas tre teritoriema pintopredanto kun tre grandaj hejmteritorioj kiuj estas disaj en taŭgaj habitatoj. Ĉirkaŭkalkulataj loĝdensecoj gamas el 1 paro por 20–30 km² en la seka sklerofila arbaro kaj fekundaj malfermaj habitatoj en malalta orienta kaj norda Tasmanio al minimumo de 1 paro por 1200 km² en alta okcidenta kaj sudokcidenta Tasmanio.
Nestohabitato
La Tasmania kojnvosta aglo nestas en gamo de indiĝenaj praarbaroj. Nestoj ĉiam estas en altaj malfermaj arbaroj. Ĉirkaŭ 95% el nestoj estas en elstaraj arboj de malnovaj arbaroj de eŭkaliptoj.
Reproduktado
La Tasmania kojnvosta aglo kutime pariĝas porvive. Por pariĝado la paro plenumas ceremoniajn flugojn memmontrajn. Tio komencas junie kaj aŭguste la nesto pretas por ovo. Ovodemeto okazas kutime komence de septembro. La ino demetas 1 aŭ 2 ovojn (kutime 1). Ovoj aspektas blankecgrizaj kun kelkaj brunaj punktoj. La periodo el eloviĝo al elnestiĝo daŭras 90 tagojn, kiam ido povas manĝi per si mem. Post elnestiĝo la junulo restas ĉe la nesto dum kelkaj semajnoj.
Dieto
La Tasmania kojnvosta aglo predas kaj kadavromanĝas diversajn tipojn de manĝo inklude fiŝojn, reptiliojn, birdojn kaj mamulojn, inklude kadavraĵon de grandaj animaloj. Averaĝa predopezo estas 25% aŭ malpli de la agla pezo, kvakam ili estas kapablaj mortigi predojn kelkajn fojojn pli grandajn ol ili mem. En rura Tasmanio, kunikloj, leporoj kaj katoj formas 45% el la dieto; oposumoj, ekidnoj kaj vombatoj 30%; birdoj 10%; ŝafoj kaj kaproj 7.5%; kaj reptilioj 5%.
Konservostatuso
La subspecio el Tasmanio (Aquila audax fleayi) estas listata kiel endanĝerata fare de la Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999 (EPBC Act) kun malpli da 200 paroj restantaj en la naturo.
Kialoj de malpliigo de la Tasmania kojnvosta aglo estas malpliigo de la reprodukta sukceso pro ĝenado al nestoj, habitatoperdo, malgranda reprodukta populacio, malpliigo en la nombro de maturaj individuoj, kaj nenatura alta mortindico pro persekutado kaj aliaj tialoj.
La Tasmania kojnvosta aglo estas tute protektata kaj mortigi unu estas kontraŭleĝa. Ĉirkaŭ 20% de agloj loĝas en precizaj rezervejoj. Oni klopodis pliigon de reprodukta sukceso en privataj posedaĵoj pere de starigo de individuaj interkonsentoj kaj administraj planoj. En la tuta Tasmanio estis kontraktitaj 60 terposedantoj kaj el tiuj 20 faris interkonsentojn.
Populacitendenco
La Tasmania kojnvosta aglo havas malpli da genetika variado ol sia kontinenta parenco kaj estis izolata el la kontinento dum 8,000-10,000 jaroj, ekde la lasta terponto trans la Bass-Markolo. Ne estas historiaj kalkuloj de populacigrando en Tasmanio sed konstatoj sugestas, ke tiu aglo estas disvastigata sed nekomuna. Ĝi povus esti profitinta el kuniklaj plagoj, sed venenigado mortigis nombrojn de agloj kune kun persekutado.
Reprodukta sukceso malpliiĝis al punkto kie averaĝe nur 95 paroj estas sukcesaj ĉiujare. En ĉirkaŭ 69% de teritorioj la aktiva nesto aŭ ĉiuj nestoj produktis almenaŭ 1 ovon kaj 53% estis sukcesaj por idoprodukto. Jara mortindico estas ĉirkaŭ 50% ĉe junuloj, 30% ĉe aliaj nematuruloj kaj 5% ĉe plenkreskuloj. Tasmanio havas nur 220 nestoteritoriojn. Tamen ne ĉiuj teritorioj estas okupataj de du plenkreskuloj kaj anstataŭoj fare de plenkreskuloj ‘perditaj’ el teritorioj ŝajnas troa, sugeste malmulteco de neteritoriaj vagantoj kaj populacio de plenkreskuloj de malpli da 440.
1670
1670 estis normala jaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1670 post Kristo okazis, interalie:
Cleopatra Stratan
Cleopatra Stratan (naskiĝis la en Chișinău, Moldavio) estas la filino de la kantofaristo Pavel Stratan kaj la plej juna kantistino, kiu iam akiris unuarangan kanton. Ŝia plej konata kanto Ghiţă kaj en Moldavio kaj Rumanio kaj internacie estis furora kanto.
Kariero
Pavel Stratan en la jaro 2005 en Bukareŝto laboris je sia tria albumo. Lia malgranda filino ĉeestis la sonregistadon kaj ludis en la studio, dum kiam ŝia patro registris siajn kantojn. Spontanee ŝi prenis ĉe la kanto Mama unu el la liberaj mikrofonoj kaj kunkantis. La studioanaro estis fascinita de la hazarda registraĵo kaj oni decidis, ke ŝi kantu ankoraŭ pliajn kantojn. El ĉi tiuj registraĵoj estiĝis la albumo La vârsta de trei ani (trad.: En aĝo de tri jaroj), kiu estis publikigita en la jaro 2006 en Rumanio. La disko vendiĝis 150 000-foje, tiel avancis al granda surpriza sukceso kaj estis premiita per dufoja honorigo "ora disko" sed ankaŭ per la MTV-premio de eŭropa muziko por la plej bona rumania albumo en 2006. Aparte furora kanto estis ĉe tio la kanto Ghiţă, kiu en Rumanio estis kvin semajnojn sur pozicio unu de la popmuzika ranglisto.
La kanto temas pri malgranda knabino, kiu ĉiun vesperon antaŭ la enirejo de la lernejo triste atendas sian plej bonan amikon. Sed ĉi tiu ne venas, ĉar li forlasis la vilaĝon kaj elmigris. La kantoteksto priskribas la realecon de multaj moldavaj infanoj, ĉar pro la malriĉeco multaj civitanoj forlasas la landon kaj serĉas laboron en eksterlando.
Per la buŝa propagando de eksterlande vivantaj rumanoj kaj moldavianoj sed ankaŭ per YouTube la kanto ankaŭ internacie konatiĝis. La albumo estis eldonita post tio ankaŭ en Japanio, Tajvano, Suda Koreio, Hispanio kaj Meksiko. Cleopatra krom la rumanan originalon ankaŭ kantis anglalingvan kaj ruslingvan versiojn.
En majo 2007 ĉe la disdono de premio de MTV România en Sibiu, la historie germanlingva urbo Hermannstadt, ŝi ricevis du muzikajn premiojn, kiel plej bona nova artisto kaj por la plej bona kanto.
En la jaro 2008 ŝia patro decidis registri kun Cleopatra novan albumon, kiu aperis sub la titolo La vârsta de cinci ani (trad.: En aĝo de kvin jaroj). El ĉiu albumo furoriĝis aparte la kanto Zunea-Zunea. La 13-an de decembro 2008 en Chișinău naskiĝis ŝia malgranda frato, kiu laŭ ŝia propono ricevis la nomon Cezar.
Je la fino de 2009 aperis ŝia tria albumo, sur kiu ŝi kune kun sia patro kantas rumanajn kantojn je kristnasko, tiel nomatajn Colinde.
Ĝis 2011 Cleopatra plu vivis kun siaj gepatroj kaj sia frato en Chișinău, la ĉefurbo de Moldavio, kaj tie frekventas lernejon. Poste la familio entute translokiĝis al Rumanio kaj vivas nun en Bukaresto.
Rekordoj
Cleopatra ankaŭ ricevis kiel ĝis nun plej juna muzikistino la MTV-premion de eŭropa muziko (plej bona rumania albumo en 2006, plej bona nova artisto kaj plej bona kanto en 2007) kaj estas rigardata kiel plej juna kantistino, kiu trapasis duhoran koncerton.
Cifrão
La cifrão [siˈfɾɐ̃w̃|] aŭ [siFRON] estas valuta signo simila al la dolara signo ($) sed ĉiam verkita kun du vertikalaj strekoj anstataŭ ununura:. Ĝi estas la oficiala signo de la Kaboverda eskudo (ISO 4217: CVE) kaj ofta signo de la Brazila realo (signo: R$; ISO: BRL).
Ĝi estis iam uzata por la Portugala eskudo (ISO: PTE) antaŭ ties anstataŭigo per la eŭro kaj por la Timora eskudo (ISO: TPE) antaŭ ties anstataŭigo per la Indonezia rupio kaj per la Usona dolaro. En portugala kaj kaboverda uzado, la cifrão estas metita kiel decimala signo inter la ciferoj de la eskudoj kaj la centavoj (ekz., 2<span style="font-family:Bodoni MT, Big Caslon, Garamond, Baskerville, Brush Script MT, STFangsong, STKaiti, STSong, serif">$ 50). La nomo originiĝas el la araba cifr.
1029 La Plata
1029 La Plata estas malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Johannes Franz Hartmann elde la Observatorio de La Plata en Argentino.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo La Plata, elde kie ĝi estis malkovrita.
Deux-Montagnes (exo)
Deux-Montagnes estas fermita stacio de sur linio exo6 - Deux-Montagnes, situanta en Deux-Montagnes. Ĝi estis malfermita en 1995 kaj fermita la por ebligi konstruon de "Réseau express métropolitain" (REM).
estas planita stacio de Réseau express métropolitain.
Matilla de los Caños
Matilla de los Caños [maTIlja delosKAnjos] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Vintero (Tero de Vino, en hispana Tierra del Vino) en la sudokcidento de la provinco. Matilla de los Caños estas komprenebla etimologie kiel Arbareto de la Apudfluejoj. En la najbara Provinco Salamanko estas preskaŭsamnoma loĝloko Matilla de los Caños del Río.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas ebena.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo.
Suda Zamboango
Suda Zamboango - hispane Zamboanga del Sur - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas sur la insulo Mindanao, la dua plej granda insulo de la lando. La provinco estas parto de la regiono 9 de la Filipinoj - la Zamboanga Duoninsulo, en kiu ankaŭ situas la provincoj norda Zamboango kaj Zamboango Sibugaja plus du eksterprovincaj urboj.
Administra centro de la provinco estas la urbego Pagadian, kaj laŭ la censo de la jaro 2007 en la provinco loĝis 914 278 homoj.
Édouard Lucas
Édouard LUCAS ([EdŭAR liKA], naskita je la 4-a de aprilo 1842 en Amiens, mortinta je la 3-a de novembro 1891 en Parizo) estis franca matematikisto. Li okupiĝis precipe pri la teorio de nombroj.
Lucas instruis matematikon ĉe la parizaj liceoj Saint Louis (S-ta Ludoviko) kaj Charlemagne (Karlo la Granda). Li interalie inventis la enigmon de la turoj de Hanojo. Ĝi estis en 1883 publikigita kiel ludilo sub lia pseŭdonimo "N. Claus de Siam" (anagramo de "Lucas d'Amiens").
Lucas ĝeneraligis la Fibonacci-vicon, kiu komenciĝas per la nombroj "1" kaj "1", laŭ la formulo
Li inventis la laŭ li nomitan teston pri primeco de nombroj. Per tiu testo li pruvis, ke la 127-a nombro de Mersenne estas primo de Mersenne.
Lucas mortis pro stranga akcidento: dum bankedo li tranĉis sian vangon per splito de telero, kiun li faligis. Kelkajn tagojn poste li mortis pro erizipelo.
Maria Riva
Maria Elisabeth RIVA (denaske Sieber; 13a de decembro 1924) estas german-usona aktorino, verkisto kaj aktivulo. Ŝi laboris en televido por CBS en la 1950-aj jaroj. Ŝi estas la filino de la aktorino Marlene Dietrich, pri kiu ŝi publikigis memorlibron en 1992.
Dum la 1950-aj jaroj, Riva aperis en pli ol 500 direktaj televidaj programoj por CBS, ĉiuj elsenditaj el Novjorko, kiel The Milton Berle Show, Lux Video Theatre, Hallmark Hall of Fame, Your Show of Shows kaj Studio One. Ŝi ricevis nomumojn al premioj Emmy kiel plej bonkvalita aktorino kaj en 1952 kaj en 1953.
Flughaveno Duseldorfo
La internacia flughaveno Duseldorfo - germane  Flughafen Düsseldorf International respektive "duon-angle" Düsseldorf Airport - estas internacia flughaveno en la urbo Duseldorfo de okcidenta Germanio. Ĝi per rapid-fervoja linio de ICE-trajnoj rekte konektiĝas al la najbaraj internaciaj flughavenoj de Kolonjo/Bonno kaj Frankfurto ĉe Majno sude. La flughaveno havas la IATA-kodon DUS kaj la ICAO-kodon EDDL.