cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kabineto de Danio
La Kabineto de Danio (regering) konsistigas la registaron kaj plenuman povon de la Regno de Danio ekde 1848. La kabineto en la lando estas gvidata de la ĉefministro, kaj krom li estas ĉirkaŭ 25 aliaj ministroj. La kabineto kutime konsistas el ministroj de du aŭ pli da partioj formantaj koalicion. Malgraŭ tio, malplimultaj registaroj ankaŭ funkciis tra la jaroj.
La ministroj estas oficiale nomumitaj de la Reĝo. Foje la registaroj estas referitaj publike sub la nomo de la ĉefministro aŭ sub la nomo de la partioj kiuj konsistigas ilin.
La Caine
La Caine estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kabineto de Danio
Ekde la 21-a de aŭgusto 2019, la ĉefministro estas Mette Frederiksen, kiu gvidas minoritatan registaron de la Socialdemokrata Partio. Tiu ĉi registaro dependas de pluraj pli malgrandaj liberalaj kaj socialismaj partioj, kaj estas la 78-a ekde 1848.
La Cambe (Calvados)
La Cambe estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Abisena kato
Abisena kato estas raso de kato. Estas tre populara raso pro ties fizika aspekto kaj karaktero. Kaj ripoze kaj dummove, tiu animalo montras grandajn eleganton kaj harmonion en siaj movoj. Estas afabla, sed forta maskoto, tre ludema.
La origino de la nomo de la raso ne rilatas kun la origina loko kie tiu disvolviĝis, ŝajne en Egipto, sed kun la fakto ke la unua "Abisena" ekspoziciita en Anglio estis alportita kun la informo ke ĝi estis importita el tiu lando, Abisenio (nuntempe Etiopio).
Registaro de Portugalio
La Registaro de Portugalio estas la plenuma povo de la Portugala Respubliko. La Aŭtoritato konsistigas unu el la regantaj aŭtoritatoj kune kun la Prezidanto de la Respubliko, la Asembleo de la Respubliko kaj la tribunaloj. La registaro estas tiu kiu administras la politikan sistemon en la lando, same kiel la plej altan instancon de la portugala publika administrado.
La Registaro de Portugalio ankaŭ estas referita kiel la Registaro de la Portugala Respubliko aŭ la Konstitucia Registaro. La registaro inkluzivas la ĉefministron, ministrojn kaj ŝtatsekretariojn (junigaj ministroj). Registaroj ankaŭ povas inkludi unu aŭ plurajn vicministroprezidentojn kaj vicsekretariojn de ŝtato. Kutime ĉiu ministro estras ministerion kaj nomumas unu aŭ plurajn ŝtatsekretariojn, dum kelkaj registaroj ankaŭ povas nomumi unu aŭ plurajn senpostenajn ministrojn.
Post la elektoj al la Asembleo de la Respubliko aŭ la demisio de la antaŭa registaro, la prezidanto interkonsiliĝas kun la elektitaj partioj kaj elektas iun por formi registaron. La ĉefministro elektas la ministrojn laŭplaĉe kaj finfine la registaro ĵuras enen de la prezidanto.
La registaro havas politikajn, leĝdonajn kaj administrajn funkciojn. Tiuj inkludas, inter aliaj, la potencon negoci kun aliaj landoj kaj internaciaj organizaĵoj, prezenti fakturojn al la Asembleo de la Respubliko, ŝanĝi regularojn kaj nomumi oficialulojn en la publika sektoro. Unu el la centraj agoj de la registaro estas la preparado de la buĝeto ĉiujare prezentita al Asembleo de la Respubliko. La registaro estas kontrolita kaj kontrolita fare de la aliaj tri suverenaj organizoj: la Prezidanto de la Respubliko, Asembleo de la Respubliko kaj la tribunaloj. La Prezidanto povas vetoi registarajn direktivojn kaj registara leĝpropono eble ne estas akceptita en la Asembleo de la Respubliko, kie mocio de demisio povas esti voĉdonita.
Rilatanarĥio
Rilatanarĥio (rilato-anarĥio) estas la apliko de anarkiismaj principoj al intimaj rilatoj. Kelkaj speciale gravaj valoroj inkluzivas aŭtonomecon, kontraŭ-hierarkiajn praktikojn, mankon de ŝtata kontrolo, kontraŭ-normigado kaj komunuman interdependecon.
Rilatanarĥio povas esti konsiderata kiel speco de ne-monogamio, sed plie ĝi estas eksplicite kontraŭ-monogamio. Ĉi tiu diferencas de pluramemo kaj aliaj formoj de "amkuniĝo".
En rilatanarĥio, rilato kiu estas seksa, ne prenas prioritaton rilate al platona rilato. Por anarkiisma rilato, intima amiko, seksa partnero, kaj ĉambrokunulo aŭ "nestanta partnero" ĉiuj povas porti egalan gravecon.
La vorton rilatanarĥio kreis Andie Nordgren 2006 en sia eseo "The short instructional manifesto for relationship anarchy" ("La mallonga instrua manifesto pri rilata anarĥio"), tradukita de ŝi mem el la sveda.
La Folletière-Abenon
La Folletière-Abenon estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Santa María de Valverde (Zamora)
Santa María de Valverde [santamaRIa debalBERde] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santa María de Valverde estas etimologie tradukebla al Sankta Maria de la Verda Valo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 9,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 54 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 70 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestantoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
La Houblonnière
La Houblonnière estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Monta lernejo (Sighișoara)
Historio
La de transilvaniaj saksoj fondita lernejo unuafoje enkdokumente menciitis en 1522. Antaŭe ja jam estis estina latina lernejo tie; ĉar inter 1445 kaj 1521 studis ne malpli ol 95 studentoj el Sighișoara ĉe la Universitato de Vieno. En 1607/08 estiĝis sur monto schola maioris kiu pligrandiĝis je unu ejo en 1619. Sur ĝi videblis la enskribitaĵo latina "Schola seminarium rei publicae" (lernejo - kovilo de la ŝtato). En 1620 enkondukitis separiĝo je kvar klasoŝtupoj. La plej maljunaj organizis "coetus", memadministran lernantan rondon. La fundamentan ŝtonon por la biblioteko (kiu gastis en la sakristio preĝeja) metis Martin Kelp en 1684. La internuloj portis togon la eksteruloj helenan chlamys-mantelon. En 1792/93 starigitis la ĉefa ejo sur al loko de la nuna lernejo kun la enskribaĵo: "Patriae filiis virtuti Palladique sese voventibus sacrum" (sanktejo por la filoj dediĉantaj sin al la virtoj de Ateno).
En 1818 la lernejo ricevis propran juron. La lernejestro Georg Paul Binder proponis en 1823 planojn pri kroma fondo de seminarioj porinstruista kaj porpredikista, de burĝa lernejo kaj de altlernejo. En 1839 fariĝis separo de la internaj de la eksteraj lernantoj. Sub la estrado de Georg Daniel Teutsch la lernejo iĝis laŭ aŭstra sistemo gimnazio kun ok klasoj kies fokuso estis naturscienca. La gimnazio malfermiĝis je malluteranaj kaj malgermanlingvanoj. Kaj la hungara lingvo kaj la rumana lingvo tuj ekgravis. La posta rektoro kaj urba paroĥestro Johann Wolff estris la internejon Alberthaus, kiu konstruitis en 1898. La seminario kaj la coetus-komunumo aboliciitis en 1892. Pro sinteno maldeca trafis la saman sorton en 1900 ankaŭ la chlamys-portantojn. Post alikonstruo kaj pligrandiĝo en la ĉefa ejo nomiĝis por la eksa lernejestro Bischof-Teutsch-Gymnasium. Ekapartenis al la lerneja ĝardenaro ankaŭ la botanika ĝardeno. Kiel lernejestro reaktivigis la coetus-vivon Johann Wolff en la jaro 1906. La identecfrazo estis "Sursum corda" (enalten la korojn). Hungaroj, rumanoj kaj judoj ĝuis samajn rajtojn enlerneje.
Inter militoj kaj frontoj
Post la ekaparteno de Transilvanio al Rumanio en 1919 la rumaniaj lernejaj leĝoj ekde aŭtuno 1924 validis. Rudolf Meschendörfer iniciatis en 1928 olimpikajn konkursojn por lernantoj kiuj okazis ĉiun duan jarojn ĉe unu el la germanlingvaj gimnazioj de la lando. En 1938/39 Alberthaus ricevis pluan ejon. En 1942 la ĵEvangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Rumanio devis cedi la tuton al la ŝtata germana etnogruporganizo; post aŭgusto 1944 ĉesis la instruado.
Post la Dua mondmilito
Post la Ŝtatrenverso en Rumanio de 1944 la lernejo kun silenta akcepto de la aŭtoritatoj revenis sub posedon eklezian. En 1947 la eksaj anoj de "coetus" devis aniĝi al la komunisma pionirorganizo Uniunea Asociatiilor Elevilor din Romania. Post la tutlanda lernejnovorganizado de 1948 la aŭtonomio de la konfesia lernejo tute aboliciitis. La Monta lernejo ŝtatigitis kaj ekfunkciis kiel "Germana Pedagogia Lernejo". La kunfando de la loka porinstruistina seminario kun la sibia porknaba seminario egalis la finon gimnaziekzista. En 1948 tamen enscenigitis fare de Margot Göttlinger la teatraĵoj Kabale und Liebe (Ŝilero) kaj La revizoro (Gogol). Maleko de la pedagogia lernejo estis en 1956; ĝi ŝanĝiĝis je Germana miksita meza lernejo. Tri jarojn pli poste la rumana liceo kun la Monta lernejo iĝis "liceo nr 2", rumania supera lernejo kun germanlingva sekcio. Kiam Alberthaus-ejo revenis en 1964 je la lerneja komplekso reeblis akcepti lernantojn de ekstere. En 1972 fariĝis alinomiĝo je Josef-Haltrich-gimnazio okaze de la 450-a datreveno fondiĝa. Kiam en 1980 leĝo pri necesa diferencigo de rumaniaj liceoj ekvalidis la Monta lernejo iĝis Liceul industrial Josef Haltrich.
Post la liberiĝo el komunismo
Post 1989 la plejmulto de la germanlingvaj rumlandanoj forlasis la landon kaj sekve la nombro de la germanaj lernantoj ankaŭ pli kaj pli malgrandiĝis. En 1990 la instruigejo ricevis la nomon Liceul teoretic Josef Haltrich kun rumanaj kaj germana instruadlingvoj. Paralele al porgimnazisocieto surloka fonditis en 1991 en Munkeno la societo Bergschule Schäßburg e. V.. La datreveno 475-a fonda digne festitis en la restaŭrita festosalonego. En 2001 memoritis alikonstruo antaŭ unu jarcento kaj la unua jardeko de la societo.
Lernintoj
ne ĉe ciuj sendube
Santa Croya de Tera
Santa Croya de Tera [santaKROĝa deTEra] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santa Croya de Tera estas etimologie tradukebla al Sankta Kruco (kio aperas en la blazono) aŭ Sankta Klaudia, nome aludo al iama konvento kaj de Tera al la rivero.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 21,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 290 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 73 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Santa Marta de Tera kaj Camarzana de Tera, norde. Kun Melgar de Tera, okcidente. Kun Santibáñez de Tera, oriente. Kun Villanueva de las Peras, Bercianos de Valverde kaj Santa María de Valverde, sude.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Konsilio de Ministroj de Italio
La itala Konsilio de Ministroj (CdM, Consiglio dei Ministri) estas la ĉefa plenuma organo de la itala registaro. Ĝi inkluzivas la prezidanton de la konsilio, ĉiujn registarajn ministrojn kaj la vicsekretarion de la prezidanto de la konsilio. Vicministroj (viceministri) kaj subministroj (sottosegretari) ja estas parto de la registaro, sed ne estas membroj de la Konsilio de Ministroj.
Historio
La origino de la Konsilio de Ministroj devenas de la verkado de la "Albertina Juro" fare de la Reĝlando Sardio en 1848. La leĝo, kiu poste iĝis la konstitucio de la Regno de Italio, ne antaŭvidis kolegiajn renkontiĝojn de individuaj ministroj, sed prefere la ekziston de ministroj kiel la estroj de iliaj ministerioj respondecaj por iliaj agadoj. La Konsilio de Ministroj poste formiĝis kiel konstitucia konvencio kaj la oficejo de la Prezidanto de la Konsilio ekestiĝis de la bezono kunordigi la agadojn de la individuaj ministroj.
Organizo
La oficejo de la Konsilio de Ministroj estas reguligita de la konstitucio kaj konsistas el:
Pliaj eblaj membroj
La prezidantoj de regionoj kun speciala leĝo (Sardio, Sicilio, Trentino-Supra Adiĝo/Sudtirolo, Aosta Valo, Friulo-Venecio Julia) havas la rajton partopreni en la kunvenoj de la Konsilio de Ministroj pri aferoj rilataj al ili (kontraste al ĝeneralaj aferoj komunaj al ĉiuj regionoj). La prezidantoj de ĉi tiuj regionoj havas nur konsilan voĉdonpovon, dum la prezidanto de Sicilio havas plenan voĉdonpovon kaj la rangon de ministro.
La Rivière-Saint-Sauveur
La Rivière-Saint-Sauveur estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Redcar
Redcar marborda urbo en Anglio kaj estas la gvida urbo de la unuara instanco Redcar and Cleveland en nordorienta Anglio. La areo apartenis al la tradicia graflando Jorkŝiro ĝis 1974 kaj de tiam ĝis 1996 estis distrikto de la tiutempa graflando Klivlando. Laŭ la stato de en la urbo vivis.
La Folie (Calvados)
La Folie (esperanta signifo: La Frenezo) estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Toponimio
Unu el aliaj klarigoj de la urbonomo estas la jena: dum mezepoko, la franca termino les folies ("la frenezoj") estis uzata por priskribi rudimentajn konstruojn, faritajn el "folioj" kaj branĉoj.
(101465) 1998 WL12
(101465) 1998 WL12 estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas iom proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito malproksime ekstere tanĝas tiun de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,241796 astronomia unuo, tie estas 36,172 milionoj da km.
La Villette (Calvados)
La Villette estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
La Roque-Baignard
La Roque-Baignard estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Baignarochains.
Kabineto de Irano
La Kabineto de Irano estas oficiala korpo en Irano konsistanta el registaroficistoj, ministroj, kaj elektita sub la gvidado de la Prezidanto de Irano. Ĝia konsisto devas esti aprobita per voĉdono en la irana parlamento. Laŭ la konstitucio de la Islama Respubliko de Irano, la prezidanto povas eksigi la membrojn de la kabineto, sed li devas fari tion skribe, kaj la novaj nomumitoj devas denove ricevi la aprobon de la parlamento. La kabineto kunvenas ĉiun semajnon sabate en Teherano. Tamen, kromaj kunvenoj povas esti okazigitaj se la cirkonstancoj postulas tion. La prezidanto prezidas la kunvenojn. la supera gvidanto de Irano havas la aŭtoritaton maldungi kabinetmembrojn kiel ekzemple ministroj kaj vicprezidantoj, same kiel la prezidanton, en ajna momento, sendepende de la decidoj de parlamento.
Harald Roth
Vivo
Roth pasigis la junulajn jarojn en Brașov ĝis la elmigro en Germanujon en la 1976-a jaro. Li studis inter 1985 kaj 1991 (kun interrompo per civila servo) teologion kaj historion en Munkeno, Freiburg, Hejdelbergo kaj Seatlo. En 1994 li doktoriĝis ĉe Horst Glassl ĉe la Universitato de Munkeno. Ankoraŭ dumstudentece li ĉefredaktis por elmigrintaj saksoj la kvar fojojn por jaro aperinta gazeto "Neue Kronstädter Zeitung".
Inter 1993 kaj 2007 li estis afergvidanto de la Transilvanio-instituto sur Kastelo Horneck en Gundelsheim (Virtembergo) kaj post ties alproksimiĝo al la universitato hejdelberga la surloka scienca estro. En 2007/08 li ekdeĵoris en Regensburg ĉe la Sudeosta instituto (Leibniz-Institut für Ost- und Südosteuropaforschung). En 2008 li iĝis speciala komisiito pri Sudorienta Eŭropo kaj historio ĉe Germana kulturforumo de Orienta Eŭropo en Potsdam. Ekde 2013 li tie direktoras.
Liaj sciencaj fokusoj estas pri la frumodernepoka kaj pli nova historioj de la areo inter Danubo kaj la Karpatoj, i.a. koncerne urban historion kun regiona specialiĝo je Hungario kaj Transilvanio. Li estas prezidanto de la Kulturkonsilio transilvani-saksa kiel ankaŭ de la Laborrondo pri transilvania regionhistorio. Krome li membras en la scienca fakularo de Muzeo Brukenthal de Sibiu kaj en la redaktistaj kunlaborantaroj de Historia urbana (urbohistoriokomisiono de la Rumania Akademio, Sibiu), de Ungarn-Jahrbuch (Hungara instituto, Regensburg) kaj de Habsburg (H-Net).
Katario
Katario, konata ankaŭ kiel katherbo aŭ katmento (Nepeta cataria) estas specio de la genro Nepeta en la familio Lamiacoj, indiĝena de suda kaj orienta Eŭropo, Mezoriento, Centrazio, kaj partoj de Ĉinio. Ĝi estas amplekse naturigita en norda Eŭropo, Nov-Zelando, kaj Nordameriko.
La nomoj rilataj al katoj rilatas al la intensa altiro kiun ĉirkaŭ du trionoj de katoj havas al ili. Aldono al ties uzado ĉe katoj, katmento estas populara ingredienco en herboteoj (aŭ tizanoj), kaj estas valora pro siaj trankviligaj kaj rilaksigaj proprecoj.
La nomo de la genro "Nepeta" devenas de la latina nepa kiu signifas "skorpio", pro la antikva kredo ke tiu planto kuracis la pikon de la skorpioj.
Preĝejo Saint-Clair de Hérouville-Saint-Clair
La Preĝejo Saint-Clair de Hérouville-Saint-Clair (Église Saint-Clair d'Hérouville-Saint-Clair) estas katolika preĝejo el la 11-a kaj 12-a jarcentoj situanta en kvartalo Le Bourg de la urbo Hérouville-Saint-Clair (Calvados, Normandio).
Santa María de la Vega
Santa María de la Vega [santamaRIa delaBEga] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santa María de la Vega estas etimologie tradukebla al Sankta Maria de la Valo.
Estas atestantoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (vinkeloj).
La Torre del Valle
La Torre del Valle [laTOre delBAlje] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. La Torre del Valle estas etimologie tradukebla al La Turo de la Valo.
Registaro de Respubliko Argentino
La argentina registaro estas la plenuma povo en Argentino. La registaro funkcias ene de federacia, reprezenta demokrata kaj prezidenta sistemo. la Prezidanto de Argentino estas kaj la ŝtatestro kaj la ĉefministro kaj ĉefkomandanto de la armetrupoj. La Leĝdona povo estas La Nacia Kongreso. La Justica povo ne dependas de ĉi tiuj aŭtoritatoj.
La Torre del Valle
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Registaro de Respubliko Argentino
Prezidanto de Argentino kaj lia vicprezidanto estas elektitaj per universala voĉdonrajto de la civitanoj de la tuta lando. Post la konstitucia reformo de 1994, por venki en la elektoj, oni devas ankaŭ ricevi pli ol 45% de ĉiuj voĉoj, aŭ almenaŭ 40% de la voĉoj kun diferenco de almenaŭ 10% super la aliaj konkursantoj. En ajna alia kazo, la supraj du kandidatoj frontas en dua raŭndo. En signifa nombro da kazoj, dua baloto ne estis necesa, sed ĉi tiu metodo kondukis al la elekto de Néstor Kirchner en 2003.
Aldone al la ĉefa registaro de la federacio, ĉiu el la Provincoj de Argentino havas sian propran registaron (kaj ankaŭ sian propran leĝdonan aŭtoritaton kaj juĝan aŭtoritaton), la provincaj registaroj estas gviditaj fare de la guberniestroj.
Santovenia (Zamora)
Santovenia [santoBEnja] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santovenia estas etimologie tradukebla al Sankta Eŭgena, nome aludo al sanktulino.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado kaj de romianoj, visigotoj ktp.; en Mezepoko okazis reloĝado. Plej fruaj mencijo estas de 1143 kaj 1167. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Sándor Makay
Sándor Makay [ŝAndor makai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Makay Sándor estis hungara aktoro, voĉoaktoro, instruisto. Unu el liaj filinoj estis Andrea Makay.
Sándor Makay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Sándor Makay akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1958. Lia ĉefinstruisto estis Endre Gellért. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár). Inter 1962–1972 li estis membro de Nacia Teatro (Miskolc), inter 1972-1987 de Teatro József Attila, inter 1987-1992 de Operetoteatro (Budapeŝto), poste li estis sendependa aktoro. Dum la periodo en la Operetoteatro li ankaŭ instruis en la loka aktorstudio. Li ricevis premiojn en 2003 kaj 2009. Lia edzino naskis 2 filinojn en 1957 kaj 1967.
Dmitrij Gluĥovskij
Dmitrij Aleksejeviĉ Gluĥovskij (Дмитрий Алексеевич Глуховский) naskiĝis, estas rusa sciencfikcia aŭtoro famiĝinta pro sia romano Metroo 2033 (Метро 2033).
Biografio
La rakonton de Metroo 2033 li ekimagis kiel novelon kiam 18-jaraĝa, kaj poste publikigis ĝin senpage ĉe sia retejo en 2002. Ĝi estas malutopio kies temo estas supervivado en la moskva metroo post monda nuklea milito. Printita libro eldoniĝis en 2005 kaj estis tutmonda komerca sukceso. La verko kaj ties sekvaĵoj, inkluzive de videoludoj, iĝis franĉizo.
En 2021, Gluĥovskij publike subtenis la arestitan rusan opozician aktivulon Aleksej Navalnij kaj postulis lian liberigon en reta video. En la komenco de la rusia invado de Ukrainio, Gluĥovskij montris subtenon al Ukrainio, inkluzive de publika deklaro elsendita ĉe Arte. La 7-an de junio 2022, li rivelis ke li estis envicigita en la rusian federacian arestendulan liston; li skribis sur sia Telegram-kanalo ke li estis akuzita je misfamigado de la Rusiaj Armitaj Fortoj kaj akuzo al Putin pri respondeco pri la milito, pro afiŝo kiun li faris ĉe Instagram. En oktobro, Gluĥovskij estis aldonita al la listo de eksterlandaj agentoj fare de la justicministerio. Post kiam Moskva distrikta tribunalo ordonis la areston de Gluĥovskij forestante, li alfrontis ĝis 10 aŭ 15 jarojn en malliberejo. La forestanteca aresto estis plenumita la 13-an de majo 2023. La 7-an de aŭgusto, Gluĥovskij estis kondamnata kontumace al 8-jara mallibereca puno.
Preĝejo Sankta Triunuo (Tiszakécske)
La paroĥa preĝejo Sankta Triunuo estas sakrala monumento historia (ekde 1970) en urbo Tiszakécske (Hungario).
Historio
La unua mencio pri paroĥo en la iama Kécske okazis en 1500. Dum dominado de turkoj la kirko ruiniĝis, sed en 1747 ĝi estis rekonstruita. Tamen en la sama loko pli nova kirko estis konstruita inter 1815-1820. En 1869 ĝi bruldetruiĝis, sed poste oni faris la necesajn renovigajn laborojn. La orgeno estis kreita en 1835, trakonstruita en 1904 kaj 1968. La 3 sonoriloj estis faritaj en 1899, 1925 kaj 1963. Dum la 2-a mondmilito pro eksplodo de mino la fenestroj rompiĝis. La muroj en 1962 ekstere estis restaŭritaj, plene novaj fenestroj estis faritaj en 1966. La internaj muroj estis pentritaj en 1977.
Federacia kabineto de Germanio
Male al la sistemo de registaro en la Vajmara Respubliko, la Bundestag povas nur elpostenigi la kancelieron en konstrua malkonfida voĉdono - mocio de demisio (konfiddemando) - (elektante novan kancelieron samtempe kun formado de nova registaro) kaj ne povas elpostenigi individuajn ministrojn. Tiuj proceduroj kaj mekanismoj estis establitaj en la konstitucio, kaj por malhelpi diktatorecon unuflanke, kaj por certigi ke ne ekzistus politika vakuo post la forigo de la nuna kanceliero. Ĉi tio post kiam dum la Vajmara periodo kancelieroj estis eksigitaj sen alternativo.
Preĝejo Sankta Triunuo (Tiszakécske)
Revolucio (1956)
Dum la revolucio amaso la pacema ariĝinta loĝantaro abrupte estis mitralita fare de batalaviadilo. Ĉiuj rifuĝis en la preĝejon, tamen multaj mortis aŭ grave vundiĝis. Post la tuja helpo en la preĝejo oni uzis eĉ ĉiujn tukojn preĝejajn.
Federacia kabineto de Germanio
Se la kanceliero perdas simplan konfidan voĉdonon (sen elektado de nova kanceliero de la Bundestag), li ne estas devigita eksiĝi, sed povas peti la germanan prezidanton dissolvi la Bundestag kaj okazigi baloton ene de 60 tagoj. Ĉi tiu scenaro okazis en 1972, 1983 kaj 2005. Alia eblo antaŭ la kanceliero estas peti la prezidanton deklari konstitucian krizostaton kiu permesas al la kabineto uzi pli simplan leĝdonan proceduron kiu dependas nur de la Federacia Konsilio (Bundesrat). Ĉi tiu scenaro neniam estis efektivigita. Tamen, en ambaŭ kazoj, la Prezidanto estas sub neniu devo plenumi la peton de la Kanceliero.
Preĝejo Sankta Triunuo (Tiszakécske)
Konstruaĵo
La kirko situas sola laŭ la ĉefplaco, antaŭe krucifikso (1844), statuo pri Johano Nepomuko (1853) kaj iomete for monumento pri hungara revolucio de 1956 estas videblaj. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias, plej supre la turo altiĝas. La fasado havas krom la fenestroj du niĉojn, ene statuoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. La navo finiĝas en rektangula absido pli mallarĝa, ol la navo kaj flanke sakristion. La 3 altaroj estas klasikismaj.
Federacia kabineto de Germanio
La kanceliero kaj la aliaj membroj de la kabineto ankaŭ rajtas esti membroj de la Bundestag, kaj la plej granda parto de ili efektive tenas ambaŭ postenojn samtempe.
Registaro de Grekio
La Registaro de Grekio (Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας; oficiale: La Registaro de la Helena Respubliko kaj ankaŭ La helena registaro ) estas la registaro de Grekio, establita en sia nuna formo en 1974. La registaro funkcias en la ĉefurbo Ateno.
Federacia kabineto de Germanio
Ekde januaro 2022, la partioj konsistigantaj la kabineton estas la Socialdemokrata Partio, la Verda Partio kaj la Libera Demokratia Partio. La estro de nuna kabineto estas Olaf Scholz el la Socialdemokrata Partio, kaj lia deputito estas Robert Habeck el la Verda Partio.
Nomuma procezo
La kanceliero estis elektita de la federacia parlamento (Bundestag) laŭ propono de la germana prezidanto. Tamen, la Bundestag povas ignori la proponon de la prezidanto (scenaro kiu neniam okazis). En ĉi tiu kazo la parlamento povas okazigi pliajn voĉojn ene de 14 tagoj kaj provi elekti alian personon al la posteno. En la okazo, ke iu kandidato sukcesas esti elektita de la plimulto de la parlamento - la prezidanto estas devigata nomumi lin. Se la Bundestag ne faras tion, fina voĉdono okazos en la 15-a tago post la baloto. Se eĉ en ĉi tiu etapo neniu kandidato sukcesas ricevi la plimulton de voĉoj, la prezidanto povas nomumi la kandidaton kiu ricevis la plej multajn voĉojn en la lasta voĉdono. Alia opcio antaŭ la prezidanto estas dissolvi la parlamenton kaj anonci baloton ene de 60 tagoj.
Registaro de Grekio
La gvida figuro en la registaro estas la Ĉefministro de Grekio. Li rekomendas al la Prezidanto la nomumon de ministroj kaj vicministroj. La ĉefministro, la ministroj kaj iliaj deputitoj estas membroj de la Konsilio de Ministroj, kiu estas la supera decida komitato. Kutime la ministroj kaj iliaj deputitoj estas membroj kaj laboras en la parlamento. La vicministroj ne estas membroj de la registaro.
Preĝejo Sankta Triunuo (Tiszakécske)
Konstruaĵo
La preĝejo havas lignan statuon pri Sankta Maria el la 18-a jarcento, sakralan libron el 1612 kaj predikaro el 1631.
Federacia kabineto de Germanio
Nomuma procezo
Post la baloto en la Bundestag, la elektita kanceliero ricevas la leteron de nomumo en Bellevue Palace. Jen kiam la venka konkursanto enoficiĝas. Post la nomuma ceremonio, la kanceliero revenas al la Bundestag, por preni la oficĵuron. Post estado ĵurkonfirmita enen, la nova kanceliero revenas al Bellevue Palace por prezenti siajn kandidatojn por kabinetmembreco. La prezidanto estas tiu, kiu oficiale nomumas la novajn kabinetanojn. Post la nomumo de la ministroj, ili revenas al la Bundestag kaj estas ĵurkonfirmitaj enen.
Registaro de Grekio
Krom la Konsilio de Ministroj, la Institucioj-Komisiono kaj la Registaro-Konsilio por Eksterlandaj Aferoj kaj Sekureco ankaŭ funkciigas en la registaro.
Preĝejo Sankta Triunuo (Tiszakécske)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en dimanĉo de Sankta Triunuo.
Federacia kabineto de Germanio
Funkciado
La kanceliero estas la estro de la kabineto. Tial la permanenta ofico de la kabineto estas rekte rilata al la permanenta ofico de la kanceliero. La oficperiodo de la kabineto finiĝas kun malkonfida voĉdono aŭ la formado de nova kabineto. Krom la decidpropono de malfido kiu lokas novan kancelieron kaj kabineton, la kanceliero kaj membroj de la kabineto restas en sia posteno kiel portempaj oficialuloj laŭ la peto de la prezidanto ĝis nova kabineto estas elektita.
La kanceliero povas iam ajn peti la prezidanton eksigi ministron aŭ nomumi novan ministron; La nomumo de la prezidanto estas nura formalaĵo, kaj li ne rajtas rifuzi la peton de kanceliero pri maldungoj aŭ nomumi ministron. La kanceliero ankaŭ decidas pri la amplekso de la devoj de ĉiu ministro kaj povas, laŭ sia bontrovo, nomumi la ministrojn en la diversaj ministerioj kaj eĉ nomumi ministrojn sen biletujo. La kanceliero ankaŭ povas esti ministro mem krom gvidi la kabineton. Malgraŭ tiuj liberecoj, ekzistas pluraj konstituciaj provizaĵoj koncerne la nomumon de kabinetanoj: la kanceliero ne povas esti la ministro de defendo, ekonomio kaj justeco, kaj devas nomumi aliajn ministrojn por tiu celo. Se du ministroj malkonsentas pri certa afero, la kabineto solvas la konflikton per plimulta voĉdono, aŭ per la propra decido de la kanceliero.
Chromeč
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353.
Federacia kabineto de Germanio
Funkciado
La kanceliero devas nomumi unu el la ministroj kiel sia deputito, kiu povas plenigi la postenon de la kanceliero en sia foresto. En koaliciaj registaroj la vicrektoro estas kutime la ministrogvidanto de la due plej granda koalicia partio. Okaze de la morto aŭ malkapablo de la kanceliero - lia deputito anstataŭas lin ĝis nova kanceliero estas elektita fare de la Bundestag.
Chromeč
Naskiĝintoj
La municipo estas naskoloko de Josef Drásal, alie konata kiel Hanakia gigantulo.
John Graunt
John GRAUNT (24a de Aprilo 1620 – 18a de Aprilo 1674) estis konsiderita fondinto de demografio. Graunt estis unu el la unuaj demografoj, kaj eble la unua epidemiologo, kvankam laŭprofesie li estis merceristo. Li bankrotis poste en la vivo pro perdoj suferitaj dum la Granda incendio de Londono kaj pro diskriminacio kiun li suferis post sia konverto al katolikismo.
Federacia kabineto de Germanio
Kabinetaj postenoj kaj ministerioj
La nuna kaj 24a federala ministraro de Germanio estis en oficejo ekde la 8-an de decembro 2021. Ĝi nuntempe konsistas de la sekvaj ministerioj:
John Graunt
Graunt, kun Sir William Petty, disvolvis fruan homan statistikon kaj censajn metodojn kiuj havigis kadron por la moderna demografio. Oni konsideras lin kiel produktinto kaj ampleksa distribuinto de la unua mortindica tabelo, havigante probablecojn de survivado por ĉiu aĝo. Tio rimarkindas konsiderinte, ke la londonaj Bills of Mortality de la fino de la 16-a jarcento ne inkludis mortaĝon; tial oni povs kompreni, ke Graunt uzis sian sciaron pri matematiko por krei tian tabelon. Oni konsideras ankaŭ, ke Graunt estis unu el la unuaj fakuloj pri epidemiologio, ĉar lia fama libro temas ĉefe pri statistiko pri publika sano.
(140039) 2001 SO73
(140039) 2001 SO73 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:4 kun Venuso.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Marso kun danĝere febla klineco; ĝi ekstere tanĝas la orbiton de Venuso.
Villageriz
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,18 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 48 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 100 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 93 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 32 km de Benavente. Ĝi limas kun San Esteban de Nogales, Alcubilla de Nogales, Fuente Encalada, Arrabalde, Santibáñez de Vidriales kaj Villaferrueña.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado jam preskaŭ malaperinta. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Krom ventogeneratoroj.
Kopřivná
Kopřivná (Geppersdorf) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1414.
Santibáñez de Tera
Santibáñez de Tera [santiBAnjez deTEra] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santibáñez de Tera estas etimologie tradukebla al Sankta Johano de Tera, nome aludo al proksima rivero kaj al sanktulo kies simbola ŝafido aperas en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 18,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 369 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn el la 1990-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 76 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj 24 km de Benavente. Ĝi limas kun Camarzana de Tera, Granucillo, Brime de Urz, Quiruelas de Vidriales, Santa Croya de Tera, Santa María de Valverde kaj Micereces de Tera.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Villaferrueña
Villaferrueña [biljafeRŬEnja] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Villaferrueña estus etimologie eble tradukebla al Vilaĝo de la Forĝejo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 20,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 107 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 87 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (terpomoj, betoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis. Krom ventogeneratoroj, ĉasado kaj forstado.
Santibáñez de Vidriales
Santibáñez de Vidriales [santiBAnjez deviDRJAles] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Santibáñez estas etimologie tradukebla al Sankta Johano.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Bercianos de Vidriales, Moratones, Pozuelo de Vidriales, Rosinos de Vidriales, San Pedro de la Viña, Santibáñez de Vidriales, Tardemézar kaj Villaobispo, okupas totalan areon de 75,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 918 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 85 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Nun ĝi estas centro por najbaraj loĝlokoj.
Historio
Estas atestaĵoj de romia loĝado en la kampadeja urbo Petavonium de Rosinos de Vidriales: tie oni trovis brako de imperia bronza statuo, kio aperas en la blazono. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis.
Kabineto de Ministroj de Ukrainio
La Registaro de Ukrainio (Уряд України, aŭ oficiale la Kabineto de Ministroj de Ukrainio, Кабинет Министрив України) estas la plenuma povo de Ukrainio kaj la plej altranga organizaĵo en la administrado de la lando ekde la 1an de septembro 1991.
Ĉar la reĝimo en Ukrainio estas prezidenta reĝimo, la registaro servas kiel brako de la prezidanto. La tuta registaro, la ĉefministro kaj la ministroj, estas nomumitaj de la prezidanto, sed ĉi tiu nomumo devas esti aprobita de la parlamento. La potenco de la ĉefministro estas limigita kaj gravaj decidoj pasas tra la prezidanto.
La sidejo de la registaro estas en la registara konstruaĵo ĉe 12/12 strato Grushevskij en Kievo, en komplekso de konstruaĵoj kiu ankaŭ enhavas la oficejojn de la diversaj registaraj ministroj.
Lindenberg-medalo
Historio
Berlina Filatelista Klubo nomis ĝin por sia eksa prezidanto Carl Lindenberg kaj ekigis ĝian aljuĝon ekde 1905. La originan stampilon faris la duka saksia kortegmedalisto Max von Kawaczynski. Pro la eksplodo de la Unua mondmilito redonis siajn medalojn Castle, Evans, Bacon kaj Hanciau. Inter 1906 kaj 1943 ricevis 30 filatelisotj medalojn. Pro ke la stampilo medalfara detruitis dum la Dua mondmilito aljuĝado por longa tempo ne okazis.
Ekde 1981 revivigita estas tiu ĉi tradicio. Membroj de Berlina Filatelista Klubo farigis novan stampilon laŭ originala modelo fare de Emilio Diena.
Los Baños (Laguno)
Los Baños [banjos] - Bayan ng Los Baños - estas kvinaklasa universitata urbego, banloko (eble kuracbanloko) en Filipinoj, en Luzono, en regiono CALABARZON, en provinco Laguno. La loknomo venis el la hispana (la banlokoj), ĉar la apuda vulkano donas varmajn fontojn.
Historio
Origine Los Baños estis Mainit, kiu tagaloge signifas la samon, ol Los Baños. La hispana nomo estas uzata ekde 1589, post kelkaj jaroj oni jam kreis provizorajn konstruaĵojn por la pacientoj, kiuj kuracis sin ĉe la varmaj fontoj. En 1615 la monaĥoj administris Los Baños kiel aparta vilaĝo. En 1671 jam stabilaj preĝejoj kaj hospitaloj estis konstruitaj, kiujn la incendio detruis en 1727. La rekonstruoj okazis malrapide, ekzemple la preĝejo en 1851. La gubernia palaco estis konstruita inter 1879-1892. En 1909 la agrikultura universitato estis fondita. Okazis japana dominado inter 1942-1945. En 1959 okazis tutmonda skolta renkontiĝo. En 1982 la urbo ricevis titolon "Speciala Universitata Zono". En la malfruaj 2000-aj jaroj la urbo atingis la internacian klasifikon urbego (pli granda, ol 100 mil), tiutempe la urbo ricevis filipinan titolon "Speciala Scienca kaj Natura Urbo de Filipinoj".
Ekonomio
Los Baños estas grava turisma celloko. Pro proksimeco de urbaro Manilo la varmaj fontoj allogas la ĉefurbanojn por semajnfinoj, sed venas ankaŭ eksterlandanoj.
Eduko kaj religio
Los Baños gastigas plurajn universitatojn, kampusojn, institutojn. La kristanismo estas la ĉefa religio en la urbo, krome kelkaj aliaj preĝejoj funkcias (ekzemple evangelia).
Trafiko
Los Baños havas trairan laŭlagan vojon, kiu estas parto de Suda Luzono Aŭtovojo. La veturiloj por pasaĝeroj estas tiaj, kiel en la tuta regiono.
Bernard Saladin d'Anglure
Bernard Saladin d'Anglure, naskiĝinta en 1936, estas kanada antropologo kaj etnologo de franca origino. Lia laboro estas plejparte ligita al la studo de la Inuitoj de norda Kanado, temigante precipe la praktikojn de ŝamanismo kaj konceptoj de sekso. Teoriulo kiu unue studis strukturan analizon sub Claude Lévi-Strauss, li akiris rekonon danke al sia noviga metodaro kaj lia laboro pri la koncepto de la « tria sekso ». Li estas profesoro emerito en la Universitato Laval (Kanado).
Los Baños (Laguno)
Klimato
La klimato de Los Baños estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas 1307 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj, tamen inter majo-decembro ili estas pli oftaj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-29 °C, la monatoj ĝenerale ne diferencas.
Victor Suppantschitsch
Victor SUPPANTSCHITSCH (naskiĝinta la en Labako, mortinta la  en Graz) estis aŭstra juristo kaj filatelisto.
Leben
Victor Suppantschitsch, filo de komercisto, komencis sian karieron justicservan en 1862 kaj kiu altigis lin ĝis la posteno de senatestro; pensiuliĝo estis en 1896. Jam dum lernejaj jaroj li kolektis plantojn kaj papiliojn, pli malfrue (ekde 1863) poŝtmarkojn. Tio necesigis intensan studon de faka literaturo, kion li kontinuigis ankaŭ post depono de aktiva kolektado en 1882. En filatelistaj cirkloj li konatiĝis pro sia tre ampleksa fakbiblioteko per kio eblis por li verki tre ŝatatan bibliografion. Lia kolekto konsistis el 1800 libroj kaj 27.200 gazetoj en 3037 jarkolektoj. En 1922 vendis liaj heredantoj la bibliotekon al Theodore E. Steinway kiu donacis ĝin al la novjorka klubo Collectors Club.
Bernard Saladin d'Anglure
Biografio
Saladin d'Anglure naskiĝis en Francio en 1936. En la aĝo de 19, li vojaĝis al Kanado kiel stipendiulo de la Fondation Nationale des Bourses Zellidja. Li vojaĝas tra norda Kebekio, kaj pasigas plurajn semajnojn en Quaqtaq, Nunavik.
Kabineto de Japanio
La Kabineto de la Japana Registaro (内閣) estas la plenuma povo en Japanio. Ĝi estas gvidata de la Ĉefministro de Japanio, kiu estas nomumita de la Dieto, kaj inkluzivas ĝis 14 aliajn ministrojn, kiujn la Ĉefministro nomumas, kaj li ankaŭ povas maldungi ilin. La registaro estas kolektive respondeca al la Dieto, kaj devas submeti sian eksiĝon sur ricevado de mocio de demisio en la Reprezentantĉambro (la malsupra ĉambro). La japana registaro en sia nuna formo funkciigas de la fondo de la Konstitucio, kiu ekvalidis en 1947, kvankam Konsilio de Ministroj ekzistis en Japanio sub la Meiji Konstitucio inter 1889-1946, sed tiam ĝi estis subigita al la Imperiestro.
Nomumo
Laŭ la konstitucio, la Ĉefministro de Japanio estas membro de la Dieto, kaj estas nomumita per la decido de la Dieto. Post nomumado de la ĉefministro, li nomumas siajn ministrojn, kie almenaŭ duono de ili devas esti membroj de unu el la domoj de la Dieto. Ĉiuj membroj de la registaro devas esti civiluloj (signifante ne armea personaro). La registara leĝo de 2001 deklaras ke la nombro da registaraj ministroj, ekskludante la ĉefministron, ne povas superi 14, sed se necese, la nombro da ministroj povas esti pliigita al 17.
La registaro devas eksiĝi se unu el la sekvaj kondiĉoj estas plenumita:
Aŭtoritatoj
Laŭ la konstitucio, la japana registaro havas la solan plenuman aŭtoritaton en la lando, kaj eĉ agoj kiujn la imperiestro faras pro sia pozicio fakte postulas la konsilon kaj aprobon de la registaro. La plej multaj el la potencoj de la registara ricevas al la ĉefministro, kiu delegas ilin al ministroj kaj kontrolas ilian efektivigon.
La plenumaj potencoj de la imperiestro, kiuj kiel menciite postulas la aprobon de la registaro, inkluzivas:
Aliaj potencoj eksplicite donitaj al la registaro:
Villabrázaro
Villabrázaro [biljaBRAzaro] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Villabrázaro estas etimologie tradukebla al Vilaĝo de Lazaro, nome aludo al iama loĝanto aŭ reloĝanto eble de mozaraboj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villabrázaro kaj San Román del Valle, okupas totalan areon de 23,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 228 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 84 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Morales del Rey, La Torre del Valle, Matilla de Arzón, San Cristóbal de Entreviñas, Manganeses de la Polvorosa, Benavente kaj San Cristóbal de Entreviñas.
Estas atestaĵoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Graflando de Benavente.
En San Román del Valle, menciindas la iama konvento de Nuestra Señora del Valle, gotika konstruaĵo de la 15-a jarcento el kiu oni konservas elstaran barokan fasadon kaj en kiu estis origine la tegmenta kasonaro kiu aktuale ornamas la Turon de la Heliko de la Palac-hotelo de Benavente.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo, cerealoj) kaj brutobredado (kverkaroj). Lastatempe industrio kaj kultura kaj rura turismo plie ekgravis (rivero Órbigo).
33442 Cassandrarunyon
33442 Cassandrarunyon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne tre malproksima de la 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita dum la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan profesorinon pri Geologio Cassandra Runyon de la Kolegio de Charleston en Charleston (Suda Karolino). Ŝi estas gvidantino en planedoscienca eduka popularigo, alportante la entuziasmon pri asteroida kaj luna esploradoj al la malfavorigitaj komunumoj, inklude la blinduloj.
33438 Mauriziopajola
33438 Mauriziopajola estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝi estis malkovrita dum la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan planedan scienciston Maurizio Pajola de la Observatorio de Padovo. Lia esplora intereso estas la surfacaj procezoj, morfologio kaj geologia evoluo. Li estis ano de pluraj misiaj teamoj, inklude ExoMars, BepiColombo, Rosetta, OSIRIS-REx kaj DART/LICIACube.
Villanázar
Villanázar [biljaNAzar] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Villanázar estas etimologie devena ĉu de Vilaĝo de Nazareto, nome aludo al nova nomo post la reloĝado aŭ de Vilaĝo de Nazir (kiel araba loĝloko).
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villanázar, Mózar de Valverde kaj Vecilla de Trasmonte, okupas totalan areon de 18,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 273 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 62 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Quiruelas de Vidriales, Santa Cristina de la Polvorosa, Micereces de Tera, Navianos de Valverde kaj Milles de la Polvorosa.
Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo (Gräfentonna)
Belega protestantisma Preĝejo Sanktaj Petro kaj Paŭlo troviĝas en la strato Kirchstraße 3 en Tonna-Gräfentonna en Germanujo.
Historio
Staras la kirko sur la loko de antaŭula el la 15-a jarcento. Jam en 1670 necesis novkonstruo pro kadukiĝo. En 1677 la komunumo venis en la manojn de la dukoj de Saksio-Gotao-Altenburg. En la 10.4.1690 komenciĝis la malkonstruo - kaj la brikoj reutiligitis tuj por la novkonstruotaĵo. La meto de la fundamenta ŝtono estis en la 20.4.1691 kaj rekonsekro festitis en la 13.11.1692. Enkirke estas krome ekde 1525 la kripto de la senjoroj de Gleichen; restaŭritis la kirko en 1985, la altaro en 1988. La preĝejo estas ĉefa por la eklezidistrikto Gräfentonna, al kiu apartenas plue Burgtonna, Aschara, Eckardtsleben, Illeben kaj Wiegleben.