cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tomoya Endo
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Orienta febo
La Orienta febo (Sayornis phoebe) estas malgranda paserina birdo. Tiu membro de la familio de Tiranedoj reproduktiĝas en orienta Nordameriko, kvankam ties normala teritorio ne inkludas la sudorientan marbordon de Usono.
Ĝi estas migranta, kaj vintras en plej suda Usono kaj Centrameriko. Ĝi estas tre rara vaganto en okcidentan Eŭropon.
Diego Durán
Diego DURÁN (Sevilo, 1537 – 1588) estis hispana historiisto kaj dominikano konata ankaŭ kiel fray Diego Durán, verkisto de unu el la unuaj verkoj pri diversaj aspektoj de la socio de meksikoj (aztekoj), por kio li studis la naŭatlan kaj konsultis nombrajn gravajn originalajn atestilojn, kaj parolaj kaj skribaj.
Verko
Lia plej grava verko estas la Historia de las Indias de Nueva España e islas de Tierra Firme, foje referencita kiel Kodekso Durán; ĝi estis eldonita por la unua fojo en variaj volumenoj inter 1867 kaj 1880 pro la intereso de la meksika politikisto José Fernando Ramírez por elhavi tiun manuskripton el la Nacia Biblioteko de Hispanio. Durán verkis tiun Historion post realigi detalan esploradon en parolaj fontoj, kodeksoj kaj diversaj atestiloj, kiujn ili komparis por havigi version pravan pri la informo pri la meksikoj kaj ties samtempuloj. Simile al tiu de Bernardino de Sahagún, la verko havis antropologian celon, nome koni rekte la kutimojn kaj tradiciojn de la popoloj de Mezameriko, enhavante el desegnoj, al studoj pri la lingvo, mitoj kaj legendoj, dioj, funebraj ritoj, kulturo, kuirarto kaj socia kaj politika organizadoj.
Christopher Eccleston
Christopher ECCLESTON (naskiĝis la 16an de februaro 1964) estas angla aktoro. Dufoje nomita por BAFTA-Premio li estas plej bone konata pro sia televida kaj filma laboroj, kiuj inkluzivas liajn rolojn kiel la 9a Doktoro en la BBC-a scienfikcia TV-serio Doktoro Kiu, kiel Pastoro Matt Jamison en The Leftovers kaj liajn kunlaborojn kun filmo-produkantoj Danny Boyle kaj Michael Winterbottom.
Poluso de neatingebleco
Poluso de neatingebleco difinas por ĉiu kontinento lokon, kiu estas la plej malfacile atingebla pro sia geografia izoliteco. Tiu esprimo estas nur geografia koncepto, kaj ne fizika aŭ scienca fenomeno. Ĝi precipe rilatis al la vojaĝoj de esploristoj.
Norda poluso de neatingebleco
La norda poluso de neatingebleco situas sur la bankizo de la Arkta Oceano, 661 km el la norda poluso kaj 1 453 km el Barrow (Alasko). La plej proksima tero estas 1094 km for (Insulo Ellesmere kaj Lando de Francisko Jozefo).
Suda poluso de neatingebleco
La suda poluso de neatingebleco estas loko sur la antarkta kontinento plej malproksima el la Suda Oceano: oni proponis diversajn koordinatojn por tiu loko. Oni hodiaŭ kutime difinas tiun poluson je la koordinatoj, kie staras rusa esplorstacio.
Pacifika poluso de neatingebleco
La poluso de neatingebleco en la Pacifika Oceano situas sur. Ĝi estas loko en la oceano, kiu plej malproksimas de ajna marbordo. La plej proksimaj teroj estas insulo Ducie (parto de Pitkarna insularo), insulo Motu Nui (apud Paskinsulo) kaj insulo Maher (apud Lando de Marie Byrd).
Eŭrazia poluso de neatingebleco
Eŭrazia poluso de neatingebleco estas loko sur la tero, plej malproksima de ĉiuj oceanoj. Ĝi troviĝas en Ŝinĝango, aŭtonoma regiono de Ĉina Popola Respubliko, ĉirkaŭ 320 km for de la urbo Urumĉio.
Sititelec
Sititelec [sititelek] (hungare Székelytelek) estas vilaĝo en Rumanio sude de Oradea. En 1910 ĝi nombris 1 246 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 561 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1213. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Husasău de Tinca.
Ĉevalbredejo de Rădăuți
Ĉevalbredejo de Rădăuți (Herghelia Rădăuți) estas unu el du bredbienoj en Distrikto Suceava kie purrasaj ĉevaloj estas bredataj (krom Bieno Lucina en la vilaĝo Moldova-Sulița). Ĝi troviĝas en Rădăuți, Rumanujo.
Historio
En 1789, en la unuaj jaroj post la ekregado de la Habsburgoj en Bukovino) ĉevalbredejo estis establita en la vilaĝo Vășcăuți, por provizi la armeon per pli granda nombro da ĉevaloj de pli bona kvalito. La bredado translokigitis je Rădăuți la 1-an de majo 1792, proksime al Monaĥejo Bogdana. En la Radauti-areo, la Aŭstria Armeo luprenis de la Bukovina Religia Fonduso 9.810 hektarojn da tereno kontraŭ la sumo de 12.257 florinoj kaj 21 kronoj.
Ĝis 1818, ĉevaloj estis bredataj en natura medio por redukti kostojn. Ekde tiu jaro, la zooteknikaj principoj estis aplikataj en la organizo de la bredvirĉevalagado. La virĉevala bredado en tiu tempo havis 16 sekciojn, kaj la unuaj virĉevaloj kiuj metis la fundamentojn de moderna bredvirĉevalo estis du arabaj virĉevaloj, du turkoj, unu transsilvana kaj unu Barbarino.
Post la eksplodo de Unua mondmilito la ĉevalbredejo estis evakuita norden kaj la ĉevaloj estis prenitaj i.a. al Aŭstrio. Postmilite la registaro de Granda Rumanio reestablis la Rădăuți-bredejon kaj ŝtatigis ĉion, sume 3.253 hektarojn: el kiuj 721 hektaroj da plugtero, 529 hektaroj da fojnkampoj, 1.249 hektaroj da paŝtejo, 464 hektaroj da arbaro kaj 221 hektaroj da surkonstruita resto.
En 1922, de la Gidran-Arab-ĉevalbredado je Sâmbăta de Jos venis ĉevaloj al la rekrutlernejo en Rădăuți en la aĝo de inter tri kaj tri kaj duona jaroj.
Dum 1964/65, bredejo estis alilokigita al la periferio de Rădăuți, kie administra pavilono, staloj kaj granda halo estis aldonitaj; la hipodroma tereno estis barita.
Aktualaĵoj
Nuntempe Brededejo Rădăuți kovras areon de 610 ha kaj havas 294 ĉevalojn, el kiuj: 9 bredvirĉevaloj, 56 virĉevaloj, 45 ĉevalinoj kaj 128 aliaj kategorioj (porjunula, porsporta, pordistriĝa). La ĉevaloj el Rădăuți apartenas al la Shagya-Arab-specio, kun ok linioj ene de la raso: Dahoman, El-Sbaa, Gazel, Hadban, Koheilan, Mersuch, Shagya, Siglavy-Bogdady.
La bredejon konsistigas tri sekcioj:
Tiu ĉi ĉevalbredejo organizas rajdlecionojn por komencantoj kaj progresantoj, promenadojn. Po unu ĉevalrajda konkurso por jaro faratas kun galoptestoj, salto super obstakloj, tirado kaj paradumo.
Preĝejo Sankta Eĉmiadzin (Tbiliso)
La Preĝejo Sankta Eĉmiadzin (armene: Էջմիածնեցոց Սուրբ Գևորգ եկեղեցի; kartvele: წმინდა ეჯმიაწინის ეკლესია) estas unu el la du funkciantaj armenaj preĝejoj apartenantaj al la Armena Apostola Eklezio. La preĝejo estis konstruita en la 18-a jarcento, en la tiama armena kvartalo Avlabari, distrikto de la malnova Tbiliso, Kartvelio. La preĝejo estis tute renovigita en 2011 kaj situas apud la Placo Avlabari.
Laetitia Casta
Laetitia CASTA, plennome Laetitia Marie Laure Casta, (naskiĝis en Pont-Audemer en departemento Eure) estas internacie konata Manekeno; ŝi nun turnas sin al kariero de kina kaj teatra aktorino.
Infanaĝo
Ŝi naskiĝis ĵaŭdon la en Pont-Audemer en departemento Eure en Normandio, kie ŝi trapasis nur parton de sia infaneco, ĉar ŝi ĉefe vivis en Noisy-le-Grand, en Seine-Saint-Denis. Ŝiaj gepatroj estas Dominique Casta, komerca direktoro (korsikano), kaj Line Blin, libro-tenistino Normandino. Ŝi havas fraton, Jean Baptiste kaj fratinon, Marie Ange.
Manekeno
En aŭgusto 1993, ŝi estis rimarkita de fotisto Frédéric Creceaux de manekena agentejo Madison en la plaĝo de San Ambrogio, en Lumio en Haute-Corse, kie ŝi kutimis ferii kun la patra familio (Ŝia avo estis arbaro-gardisto en Calvi).
Post unua provfotado kun fotisto Satoshi Saikusa, ŝi estis dungita kiel Manekeno de Vincent Peter, estro de manekena agentejo Madison kaj ekkonis internacian gloron. La plej grandaj markoj konkurencas por ŝi, amasmedioj kaj publiko tuj alproprigis ŝin.
Ŝi debutis per unua prezento por franca kudristo Jean-Paul Gaultier, poste daŭrigis por ĉiuj plej grandaj kudristoj en la mondo: Yves Saint Laurent, Chanel, Givenchy, Ralph Lauren, Victoria's Secret, Shimada… Ĉie en la mondo Parizo, Londono, Nov-Jorko, Los Angeles, Romo, Meksiko, Bahamoj… Ŝi aperas sur ĉiuj kovertoj de mod-magazinoj en la mondo, laborante pli specife por Usono. Ŝi estas la publica egerio de pluraj kosmetikaj markoj L'Oréal, Pantene… Usonanoj konsideras ŝin kiel la plej seksallogan virinon en la mondo depost Brigitte Bardot. En 1998, ŝi estis elektita «virino plej seksalloga» de magazino Rolling Stone.
En 1999, ŝi estis elektita por ekarnigi la novan "Marianne" de la Franca Respubliko, kies busto sidas en ĉiuj urbodomoj de Francio.
Ĉar plejmultaj manekenoj estas maldikaj, Laetitia Casta estas ankaŭ konata kiel plenforma. Ŝiaj mezuroj estas 90C-61-90.
Naturo estas en ŝia spirit-stato, tial Laetitia Casta ĉiam rifuzis havi fajlitajn dentojn aŭ refaritan nazon malgraŭ kritikoj kaj proponoj. Ŝia rideto estas hodiaŭ konata kiel atuto kaj estas parto de ŝia ĉarmo.
Aktorino
En 1999, ŝi sukcese lanĉis sin en aktora kariero en kino, per rolo de Falbala en filmo Astérix et Obélix contre César, de Claude Zidi, kun Christian Clavier, Gérard Depardieu, Michel Galabru, Pierre Palmade, Arielle Dombasle…
Ŝi daŭrigis poste en malluma drama ĝenro per Gitano de Lucía Junco, la telefilmo La Bicyclette bleue de Thierry Binisti, Les âmes fortes de Raoul Ruiz, Rue des plaisirs de Patrice Leconte…
En 2001, ŝi estis elektita el inter Estelle Hallyday, Nathalie Simon, Patricia Kaas kaj Daniela Lumbroso por modelo de busto de Marianne, simbolo de la Franca Respubliko en ĉiuj urbodomoj, post Brigitte Bardot en 1970, Mireille Mathieu en 1978, Catherine Deneuve en 1985, Inès de la Fressange en 1989 kaj antaŭ Évelyne Thomas en 2003).
En 2003, ŝi aperis en publica afiŝo de Galeries Lafayette, fotita de Jean-Paul Goude.
En 2004, ŝi unue alpaŝis teatron kiel komediistino, ĵaŭdon la en Théâtre Antoine en Parizo, per rolo de Ondine en la samnoma teatraĵo, de Jean Giraudoux, reĝisorita de Jacques Weber.
En 2007, ŝi aperis en publicaĵo por aŭtomobilo Twingo, jam plurfoje spektita en televido.
Privata vivo
Ŝi vivas inter Parizo, Londono, Nov-Jorko kaj Italio.
Kalenĝinoj
La kalenĝinoj estas grupo de parencaj etnoj, kiuj vivas en la okcidento de Kenjo en kaj rande de la Orientafrika Grabeno (Rift Valley). Ili parolas sudajn nilotajn lingvojn. Al la grupo interalie apartenas la nandioj.
"Patro nia" kalenĝinlingve
Kwandanyo ne mi kipsengwet, Ingotililit kaineng'ung. Ingonyo bounateng'ung. Ingoyaak eng' ng'ony mageng'ung', Ko u ye kiyaei eng' kipsengwet. Konech rani amitwogikyok che bo ra. Ak inyoiywech kaat lelutikyok, ko u ye kinyochini kaat che lelwech. Amemutech ole mi yomset, ago soruech eng' ne ya. Amu neng'ung' bounatet, ak kamuktaet, ak torornatet, agoi koigeny. Amen.
Hubertine Auclert
Hubertine Auclert, naskiĝita la 10-an de aprilo 1848 en Saint-Priest-en-Murat (departemento Allier) kaj mortinta la 4-an de aŭgusto 1914 en Parizo, estis franca feminisma batalantino por la virina balotrajto.
Junaĝo
Ŝi naskiĝis en familio de la meza klaso. Post la morto de ŝia patro, ŝia patrino enirigis ŝin en monaĥinejon, tiam ŝi estis 13-jaraĝa. Ŝi pripensis iĝi religiulino sed 16-jaraĝa ŝi forlasis la monaĥinejon por vivi en la hejmo de sia onklo kun sia patrino. Je la morto de sia patrino, ŝi devis reveni en la monaĥinejon. En 1869, ŝi definitive foriris kaj iris en Parizon.
Feminisma engaĝiĝo
Tiam la regno-fino de Napoleono la 3-a kaj la instalado de la Tria Respubliko de Francio estis malfermanta la vojon al la aktivismo de la virinoj postulantaj ŝanĝojn en la Franca civila kodekso favore al la edukado, la ekonomia sendependo de la virinoj kaj la eksedziniĝo. Inspiriĝinta el la agoj de Maria Deraismes kaj Léon Richer, kies sekretariino ŝi poste iĝis, Hubertine Auclert engaĝiĝis en la movado por la virinaj rajtoj kaj iĝis la unua franca batalantino sin deklaranta feminisma. Aliflanke ŝia vivo en la monaĥinejo opone ŝanĝis sin al kontraŭklerikala batalantino, kiel tiam multe da respublikanaj feministinoj. Dum la franca feminisma movado plej multe direktis sian agadon al leĝaj ŝanĝoj, Hubertine Auclert postulis por la virinoj la rajton kandidatiĝi al la balotoj. Ŝi argumentis, ke la nejustaj leĝoj neniam estintus aprobitaj, se la voĉoj de leĝodonantaj virinoj estintus prenitaj en kalkulo. En 1876, ŝi fondis la asocion : « Le droit des femmes » (La rajto de la virinoj), kiu subtenis la voĉdon-rajton por la virinoj kaj iĝis en 1883 « Le suffrage des femmes » (La voĉdono de la virinoj).
Izvoru Ampoiului
Izvoru Ampoiului [izvoru ampojuluj] (hungare: Nagyampoly) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Zlatna.
Hubertine Auclert
Proponoj
En 1878, la internacia Kongreso pri la rajtoj de la virinoj en Parizo ne subtenis la voĉdon-rajton de la virinoj malgraŭ la propono de Hubertine Auclert. En 1879, ŝi faris gravan prelegon en la sociala laborista Kongreso en Marsejlo. Rezoluta, de 1880, ŝi lanĉis ribelon de impost-pagantoj, defendante la ideon, ke pro manko de leĝa reprezenteco, la virinoj ne devus esti imposteblaj. Unu el ŝiaj juristaj konsilistoj estis la avokado Antonin Lévrier, kiun ŝi edziniĝis poste. La 13-an de februaro 1881, ŝi lanĉis La Citoyenne (La Civitanino), ĵurnalon forte pledantan por la virina liberigado. Ŝi ricevis la subtenon de la elito el la virina movado kiel Séverine (Caroline Rémy) kaj de la mondumanino Marie Bashkirtseff, kiu verkis plurajn artikolojn por tiu ĵurnalo. En 1884, Hubertine Auclert diskonigis kiel maljusta la leĝon pri la eksedziĝo pro ĝia evidenta malfavorego al la virinoj. Tiu leĝo plu ne permesis al ili konservi ilian salajron. Ŝi proponis la tiam radikalan ideon de ekzidĝo-kontrakto inter geedzoj kun apartigo de havaĵoj.
Defioj
En 1908, la francaj edziĝinitaj virinoj fine ricevis la regadon de siaj propraj salajroj, sed 60-jaraĝa Hubertine Auclert plu agis por plena rajtegaleco. Tiun jaron mem, ŝi publike simbole rompis urnon dum municipaj balotoj en Parizo. En 1910, konsentite kun Marguerite Durand, ŝi defiis la aŭtoritatojn prezentiĝante kiel kanditatino al la deputitaj elektadoj. Rigardite kiel centra persono en la movado-historio de la rajtoj de francaj virinoj, Hubertine Auclert daŭrigis sian aktivismon ĝis sia morto (1914). Ŝi estis entombigita en la tombejo Père-Lachaise en Parizo. La skulptaĵo sur ŝia tombo memorigas al la «Voĉdono de la Virinoj».
CIB
La vorto havas plurajn signifojn:
Mednogorsk
Mednogorsk (ruse Медногорск) estas urbo en la Orenburga provinco de Rusio. Ĝi situas en suda Uralo, en la valo de rivero Blava (Блява).
La urbo estis fondita pro konstruado de kupra kaj sulfa uzino. En la urbo estas fervoja stacio. En jaro 1959 la urbo havis proksimume 36 300 loĝantojn.
1693 Hertzsprung
1693 Hertzsprung estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la nederlanda astronomo Hendrik van Gent, elde la Suda Stacio de la Observatorio de Leiden en Johanesburgo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la danan astronomon Ejnar Hertzsprung.
Festo de Pola Aviado
Festo de Pola Aviado (pole: Święto Lotnictwa Polskiego) – pola armea festo celebrata ĉiujare la 28-an de aŭgusto surbaze de la decido de Ministro pri Nacia Defendo el 1993, subskribita de prezidento Lech Wałęsa. Komuna festo de civila kaj armea aviadoj, kaj aviada industrio.
La festo estas celebrata en la venkodatreveno de kapitano piloto Franciszek Żwirko kaj inĝeniero piloto Stanisław Wigura en internacia konkurado de turismaj aviadiloj Challenge 1932.
Medveĵjegorsk
Medveĵjegorsk (Медвежьегорск) estas urbo en la respubliko Karelio de Rusio. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 86224501. La interurba telefona kodo estas 81434, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Historio
La urbo estis fondita en jaro 1916. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
Geografio
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur bordo de lago Oneĵskoje (Онежское). Apude estas la montaro Sandarmoĥ.
En la urbo estas fervoja stacio Medveĵja Gora (Медвежья Гора).
Léon Bloy
Léon BLOY, ankaŭ Léon-Henri-Marie Bloy (naskiĝis la 11-an de julio 1846 en Notre-Dame-de-Sanilhac / Dordogne, mortis la 3-an de novembro 1917 en Bourg-la-Reine) estis franca verkisto. Lia verkaro, en kiuj li kontraŭmetis la misteron de pia malriĉeco al la hedonismaj tendencoj de la burĝaro de la Periodo de spekulanto-kompanioj, havas multajn aŭtobiografiajn trajtojn. Li apartenis al la movado de Renouveau catholique.
Vivo kaj agado artista
Estante filo de doganisto, li iris en 1846 Parizon por iĝi pentristo. Dum la junaj jaroj li ŝanceliĝis inter religia malintereso kaj fanatika ateismo (la patro estis ateisto, dume la patrino katolikino). Post la rekristaniĝo en 1869 la verkado iĝis ilo de misia ardo. L
La ĉefpersono de lia membiografia romano Le Désespéré (1886) similas al lia intertempa vivkunulino, la prostituitino Anne-Marie Roulé. La povreco de la figuroj de la romano La femme pauvre (1897) rakontas la situacion de la familio de Bloy mem, por kiu la malriĉeco fariĝis mistikisma baztravivaĵo al radikalismo kristana.
La sep taglibroj de Bloy estas impresa atesto de vivita kredo (Quarante ans de captivité à Cochons-sur-Marne, 1905; L’invendable, 1909; Le vieŭ de la montagne, 1911; Le pèlerin de l’absolu, 1914; Au seuil de l’Apocalypse, 1916; La porte des humbles, 1920). La eseo Le Salut par les Juifs (1892) estas ankaŭ politike grava apologio de la judismo kontraŭ la multo da antisemitoj tiutempaj. Bloy estis amiko de Georges Rouault, Paul Bourget kaj Joris-Karl Huysmans. La eldono de la kompleta verkaro en 20 volumoj realigitis inter 1947 ĝis 1949.
Graveco
La libroj de Bloy estis sen tre granda literatura sukceso; tamen ili treege gravis por la anoj de la menciita katolika renovigmovado literatura. En Germanlingvio liaj libroj legitis nur post la Dua mondmilito, kune kun aliaj francaj modelaj verkistoj kiel Georges Bernanos aŭ Paul Claudel. Germanen tradukita kompleta eldono aperis en 1953 sub la titolo Der beständige Zeuge Gottes.
Robert Kells
Robert KELLS (n. la 7-an de aprilo 1832 - m. la 14-an de aprilo 1905) estis brita militisto kaj ricevinto de la Viktoria Kruco, unu el la plej prestiĝaj britaj medaloj kutime atribuita pro milita kuraĝo.
Vivo
Li poste aniĝis al la 1-a Bengalia Regimento de Eŭropa Malpeza Kavalerio kaj atingis la rangon de serĝento. Li emeritiĝis en 1868 kaj estis nomumita kiel Yeomen of the Guard (la persona gardistaro de la reĝino) la 1-an de januaro 1881. Lia Viktoria Kruco nun videblas en la Muzeo kaj artgalerio de Derby.
Insularo Novjaro
La Insularo Novjaro aŭ en hispana archipiélago de Año Nuevo estas situanta norde de la insulo Estados, Argentino, oriente de la Granda Insulo Fuegio. Formas parton de la departemento Ushuaia ene de la Provinco de Fajrolando, Antarkto kaj Insuloj de Suda Atlantiko. Tiu malgranda arkipelago konstituas rokan formadon komponita de insuletoj.
En la insulo Observatorio troviĝas la lumturo Novjaro kiu estas aktuale funkcianta kaj helpas gvidi ŝipojn kiu eniras en tiuj danĝeraj latitudoj, kie jam okazis multaj vrakoj. La insuloj iĝis rifuĝejo por malliberuloj fuĝintaj el karcero de la insulo Estados en la 20a jarcento.
Post la Internacia Kongreso de Geografio de Berlino en 1899, la argentina registaro ekinstalis la lumturon kaj observatorion en la insulo Observatorio meze de novembro de 1901, sub estrado de la lieŭtenanto Horacio Ballvé.
Insuloj de la arkipelago
La grupo Año Nuevo estas formata de kvin insuloj: Observatorio, Elizalde, Zeballos, Goffré kaj Gutiérrez. Ĉiuj estas malaltaj, de 5 al 18 metroj de alto, kun rokaj marbordoj kun rifoj. Posedas malabunda vegetaĵaro kaj plej parto el la grundo estas tavolo el torfo.
CIC
CIC povas signifi:
La Flotte
La Flotte [] (aŭ kelkfoje La Flotte-en-Ré) estas franca komunumo de la insulo Ré, en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,889 loĝantojn en la jaro 2010.
Ĝi apartenas al la asocio “La plej belaj vilaĝoj de Francio”.
Geografio
La Flotte troviĝas en la oriento de la insulo Ré, ĉe la norda bordo. Ĝi najbaras la komunumojn Rivedoux-Plage sudoriente, Sainte-Marie-de-Ré sude, Le Bois-Plage-en-Ré sudokcidente kaj Saint-Martin-de-Ré okcidente.
Kun, ĝi estas la plej vasta komunumo de la insulo, sed la dua plej loĝata (post Sainte-Marie-de-Ré).
Monumentoj
En La Flotte troviĝas pluraj vidindaĵoj kaj historiaj monumentoj:
Rots
Rots estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rotiers.
Yoshiaki Sakazaki
Yoshiaki Sakazaki (坂崎 義明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Hatj
Situo
Hatj situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Mukaĉeve-Berehove. La unua troviĝas 16, la lasta 12 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1374 en formo Gát, kiu signifas hungare digo. La tataroj en 1566, la poloj en 1657 detruis la vilaĝon. Familio Schönborn fondis bienocentron en 1726. En 1742 pesto okazis. En 1910 loĝis en Gát 1967 da homoj, hungaroj en majoritato, rutenoj en minoritato. Ĝis 1920 Gát apartenis al Hungario, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Gát rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Hatj apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Dum la lasta popolnombrado loĝis en Gatj 3150 homoj, (3050 hungaroj).
Vilaĝservoj estas mezlernejo, bazlernejo, infanĝardeno, kuracejo, kulturdomo, poŝto, bakejo, 8 vendejoj, restoracio.
Nowy Dwór Królewski
Nowy Dwór Królewski estas vilaĝo en Pollando.
Morscheid
Morscheid estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. La kastelo Marienlay staras je la orienta deklivo de la valo de la rivero Ruwer apud la vilaĝo Morscheid. Ĝi estis konstruita de 1922 ĝis 1927 el ardezaj rompŝtono]j. Ĝi situas 220 m super marnivelo samloke kiel alis konstruaĵo el la jaro 1880. Hodiaŭ la vinbieno „Reichsgraf von Kesselstatt“ havas tie sian sidejon.
Maxaranguape
Maxaranguape estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1958, la municipo havas 9.371 loĝantojn.
Sunda Regno
La Sunda Regno estis hindua regno situanta en okcidenta Javo, nuna Indonezio, el 669 al ĉirkaŭ 1579, kovrante la areon de la nunaj Banten, Ĝakarto, Okcidenta Javo, kaj la okcidentan parton de Centra Javo. Laŭ unuarangaj historiaj registroj, nome la manuskripto Bujangga Manik, la orienta bordo de la Sunda Regno estis la rivero Pamali (Ci Pamali, nuntempe rivero Brebes) kaj la rivero Seraju (Ci Sarayu) en Centra Javo. Plej rakontoj pri la Sunda Regno devenas el unuarangaj historiaj registroj el la 16a jarcento.
Najwa Alimi
Najwa Alimi (darie/perse نجوا علیمی, prononco pli-malpli ) estas afgania ĵurnalistino kaj aktivulino. En 2019 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis ŝin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
Wallace George du Temple
Wallace (Ŭali) George DU TEMPLE, ofte pli koncize kaj pli neformale nomata Wally du Temple, estas kanada esperantisto.
Li estas la direktoro de Esperantic Studies Foundation (ESF) kaj estis lernejestro en Nunavuto, Kanado. Li verkas originalan literaturon en Esperanto ĉefe poemojn, eseojn kaj novelojn.
Biografio
Li estas filo de aerarmea oficiro kiu fondis la golfludejon Ardmore en Sidney apud Viktorio (Brita Kolumbio). Li ioman tempon vivis en la nordo kaj oriento de Kanado, kie li lernis Esperanton, sed plejparte li sin dediĉis al la Esperanto-movado de la pacifika marbordo: tie li ne nur fondis la Esperanto-klubon de Viktorio, sed organizis kaj la 2an Pacifikan Kongreson de Esperanto en 1980 kaj la 69an Universalan Kongreson en 1984, kies Lokan Kongresan Komitaton li prezidis. Multfoje li organizis la regionan kunvenon por esperantistoj de okcidenta Kanado kaj nordokcidenta Usono, NOREK.
Por Wally, Esperanto estas ne nur lingvo de interesiĝo, sed ankaŭ familia lingvo: en 1972 li edzinigis la moravian esperantiston Olga du Temple, kaj kune ili havis gefilojn, Hana kaj Evan, kiuj edukiĝis kiel denaskaj esperantistoj.
Estrarano de Kanada Esperanto-Asocio dum tri jardekoj, Wally ankaŭ servis la tut-kanadan movadon kiel redaktoro de la landa Esperanto-revuo Lumo, prezidanto de KEA (1979-1981, 1988-1989, 2006-2007), kaj reprezentis Kanadon en la Komitato de UEA (1982-84), ( 2014 -2016 ) Li elektiĝis Honora Membro de KEA en 1999.
Li estas membro de la estraro de la Esperantic Studies Foundation - Esperantic.org - kaj plenumis la rolon de kasisto ( 1996-2008 ) kaj pri 'investado kaj donacoj' (2008 - 2016). Li estras komitaton por eldonado de la unua 'Antologio de kanada literaturo' en Esperanto.
Dum ekpandemio li regule organizas virtualajn renkontojn : Kun temo -ideoj esplorindaj.
CID
La vorto havas plurajn signifojn:
Kilchberg
Kilchberg signifas en la alemana lingvo preĝeja monto kaj estas nomo de diversaj lokoj, en kiuj troviĝas preĝejo sur monto:
Jokozuno
Jokozuno (japane 横綱 jokozuna) estas la plej alta titolo kiun sumoisto povas ricevi. Jokozunoj devas plenumi specialajn kondiĉojn rilate al siaj rezultoj kaj morala nivelo.
Jen listo de la sumoistoj kiuj atingis la jokozunan nivelon:
Tiaret
Tiaret (Berbere: Tahert aŭ Tihert, ⵜⴰⵀⴻⵔⵜ, t.e. "Leonino"; تاهرت / تيارت) estas ĉefa urbo en centra Alĝerio kiu donas sian nomon al la ampleksa agrikultura regiono de Provinco Tiaret. Kaj la urbo kaj la regiono kuŝas sudokcidente de la ĉefurbo Alĝero en la okcidenta regiono de la Hautes Plaines (Altebenaĵoj), en Tell Atlas, kaj ĉirkaŭ 150 km el la marbordo de Mediteraneo. Ĝi estas servita de la flughaveno Abdelhafid Boussouf Bou Chekif.
Loĝantaro
La urbo havis loĝantaron de 178,915 en 2008. Preskaŭ 100% el la loĝantaro estas islama. La urbo kovris ĉirkaŭ 20.086.62 km².
Historio
Ĝi estis la ĉefurbo de la reĝimo de la Rustamidoj en la 9-a jarcento.
Trezorejo
Trezorejo estas loko kie mono aŭ altvaloraj eroj (oro, diamantoj, ktp.) estas/estis konservitaj. La estro de trezorejo estas tipe konata kiel trezoristo aŭ plej ofte kasisto. Tiu pozicio eble ne nepre havas la finan kontrolon de la agoj de la trezorejo, precipe se ili ne estas elektitaj reprezentantoj.
La adjekto por trezorejo estas normale "trezoreja". Ankaŭ la adjekto "trezora" povas esti uzita, sed tio normale intencas aparteni al kasisto.
En historio unuaj konataj trezorejoj foje rilatas al milit-akiroj. Plej antikva estas eble tiu de artefaktoj el arĝento kaj oro el la Lago Varna en Bulgario date de 4250–4000 a.K., kaj pli frua el kupro date el 9000–7000 a.K.
Jaro de Vistulo
Jaro de Vistulo (Rok Rzeki Wisły 2017) estis organiza iniciato pri festado de la 550-a datreveno de la unua libera flosigado sur Vistulo, ligita kun pluraj eventoj en ĉiuj apudvistulaj vojevodioj.
Matt Smith
Matthew Robert SMİTH (naskiĝis la 28an de oktobro 1982) estas angla aktoro. Li estas plej bone konata pro siaj roloj kiel la 11a Doktoro en la BBC-a serio Doktoro Kiu kaj la Princo Filipo en la Netflix-a serio La Krono; por la lasta li estis nomumita de Premio Primetime Emmy.
Jaro de Vistulo
Voĉdonoj
La ideon pri festado iniciatis Socia Celebro-Komitato de la Jaro de Rivero Vistulo en 2017. Ĝin apogis pluraj institucioj kaj aŭtonomiaj unuoj. Aprile 2016 la projekto por voĉdono eniris Polan Parlamenton. La 22-an de junio 2016 la Pola Sejmo voĉdonis, fiksante la jaron 2017 Jaro de Vistulo. Plie, la 19-an de decembro 2016 Regiona Asembleo de Mazovia Provinco akceptis voĉdonon pri la Jaro de Vistulo en Mazovio.
Festado - elektitaj iniciatoj
Okazo por inaŭguro de la Jaro de Vistulo estis 550-a datreveno de la dua pactraktato en Toruń, danke al kio Krono de la Regno de Pollando reakiris interalie Gdanskan Pomerion. Oni ekfestis la 19-an de oktobro 2016 en Toruń, kie okazis solena sesio kaj rekonstruo de la mara batalo kune kun simbola subskribo de la pactraktato. La 1-an de januaro 2017 komencon de la Jaro de Vistulo anoncis la toruna sonorilo Tuba Dei.
Jaro de Vistulo sur poŝtmarko
La Jaro de Vistulo estis memorigita sur poŝtmarkoj, kiujn Pola Poŝto emisiis la 30-an de januaro 2017. La poŝtmarkoj prezentas ondojn sur la rivero, kun enskribitaj informoj pri la rivero, ekz. La plej longa rivero enfluanta la Baltan Maron.
Muzeoj de la Vistul-Itinero
Konstruo de la transporta boato
Kadre de la datreveno de la Jaro de Vistulo oni iniciatis projekton Konstruo de flosanta unuo "Szkuta Wiślana" (Vistula boato). Investunuo estis Muzeo pri Sporto kaj Turismo en Varsovio. Ligna boato, nomita Dar Mazowsza (Donaco de Mazovio) estis surakvigita la 20-an de oktobro 2017.
Civitano de Rivero Vistulo
La projekto Civitano de Rivero Vistulo estas kampanjo direktita al lokaj socioj interesitaj pri entrepreno de socia aktivado rilate al Vistulo. Elemento de la projekto estas interalie Vistula flosigado de Sandomierz ĝis Toruń.
Festivalo de Vistulo
Festivalo de Vistulo estas kelktaga evento okaziĝanta laŭvice en Włocławek, Nieszawa, Ciechocinek kaj Toruń. Ĝi arigis kelkdekon de ŝipoj.
Internacia Poezia Konkurso en Esperanto
Internacia Poezia Konkurso "Jaro de Vistulo" prezentita kadre de Esperanto-Tagoj en Toruń estis kreita de Pola Esperanto-Asocio, Etnografia Muzeo en Toruń kaj Junulara Kulturdomo en Toruń. La finalo okazis en Junulara Kulturomo, laborloko de Studio "P", kiu de multaj jaroj utiligas Esperanton. Alvenis 18 konkursaĵoj el 5 landoj. "Pola Esperantisto", n-ro 1/2018 publikigis du el premiitaj: Neforgesebla rivero de Ewa Grochowska kaj Vistulo mia! de Urszula Tupajka.
Teodora del Carmen Vasquez
Teodora del Carmen Vasquez estas virina aktivulino en Salvadoro. En 2018 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis ŝin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
Imre Gúzs
Imre GÚZS [gu:ĵ] estas rumania hungara verkisto, redaktoro. Li naskiĝis en Căpeni la 9-an de februaro 1936 kaj mortis la en Satu Mare.
Kariero
Imre Gúzs akiris diplomon pri historio en Universitato Bolyai de Kluĵo (1958). Li instruis en Ardud, Baia Mare kaj Satmaro. Li estis kultura rubrikestro de Bányavidéki Fáklya (1963–66) kaj de Szatmári Hírlap (1968–74), poste li denove instruis en Dorolț.
Mekatroniko
Mekatroniko interfake okupiĝas pri la kunagado de mekanikaj, elektronikaj kaj informadikteknikaj elementoj kaj moduloj en mekatronikaj sistemoj.
La nocio mekatroniko (Mekanika inĝenierado-Electronika inĝenierado) estas artefarita vorto, inventita en 1969 de la japana firmao Yaskawa Electric Corporation kaj fontas el la precizmekaniko. Poste aliĝis la informadiko kiel nova kernfako. La nocio Mechatronik plivastiĝis tutmonde en la tekniko. Ĝi strikte rilatas kun la elektromekaniko, la precizaparata tekniko, la mikrosistemtekniko kaj la adaptroniko.
Mekatroniko dedukteblas ankaŭ de la tri kernfakoj. Mekaniko kiel ĉeffako, kun elektroniko kaj kiel interligo de ambaŭ fakoj la informadiko.
CIE
La vorto havas plurajn signifojn:
Megapodo
Megapodoj, konataj ankaŭ kiel nestamasuloj, kovejbirdoj aŭ amaskonstruistoj, estas fortikaj, mezgrandaj kokecaj birdoj kun malgrandaj kapoj kaj grandaj piedoj de la familio de Megapodedoj aŭ Megapodiedoj. Ties nomo laŭlitere signifas grandaj piedoj (greka: mega = granda, poda = piedoj), kaj aludas al la fortikaj kruroj kaj piedoj tipaj de tiuj surteraj birdoj. Ĉiuj estas plukopaŝtuloj, escepte la Ocela nestamasulo, kiu okupas arbarajn habitatojn, kaj plej parto estas brunaj aŭ nigraj. Megapodoj estas superfrumaturaj, kaj eloviĝas en la plej matura kondiĉo inter ĉiuj birdoj. Ili eloviĝas kun malfermaj okuloj, kun korpaj kontrolo kaj forto, kun plenaj flugilplumoj kaj lanugaj korpoplumoj, kapablaj kuri, persekuti predon, kaj, ĉe kelkaj specioj, ekflugi la saman tagon de la eloviĝo.
Distribuado kaj habitato
Megapodoj troviĝas en pli ampleksa regiono de Aŭstralazio, inklude insulojn en okcidenta Pacifiko, Aŭstralio, Novgvineo, kaj insuloj de Indonezio oriente de la Linio de Wallace, sed ankaŭ ĉe Andamanoj kaj Nikobaroj en la Golfo de Bengalo. La distribuado de tiu familio malpliiĝis en Pacifiko pro la alveno de homoj, kaj nombraj insularoj kiaj Fiĝioj, Tonga, kaj Novkaledonio estis perdintaj multajn aŭ ĉiujn el ties specioj.
Kutimaro kaj ekologio
Megapodoj estas ĉefe solemaj birdoj kiuj ne kovas siajn ovojn per sia korpovarmo kiel faras aliaj birdoj, sed enterigas ilin. Ties ovoj estas unikaj je tio ke ili havas grandan flavon, kio faras ĝis 50-70 % el la ovopezo. Ili estas konataj ĉar konstruas amasajn nestamasojn el falintaj vegetaĵeroj, kiujn la masklo zorgas, aldonante aŭ forigante rubon por reguli la internan varmon dum la ovoj koviĝas. Tamen kelkaj enterigas siajn ovojn alimaniere; estas trunestantoj kiuj uzas geotermikan varmon, kaj aliaj kiuj simple fidas je la varmo de la sunvarma sablo. Kelkaj specioj varias siajn kovostrategion depende el loka medio. Kvankam oni supozis, ke la Lathama alekturo montras temperaturdependan seksdeterminon, poste oni montris tion kiel falsa, kaj oni eĉ spekulaciis, ke tio estas komuna al ĉiuj Megapodoj, ĉar ili kunhavas nestometodojn unike inter birdoj. La ne-socia naturo de ties kovado starigas demandojn pri kiel la idoj rekonas aliajn membrojn de sia specio, kio funkcias per stampaĵo ĉe aliaj membroj de la ordo Kokoformaj. Juŝa studaro sugestas instinktan vidan rekonon de specifaj movomodeloj fare de unuopaj specioj de megapodo.
Megapodido ne havas ovodenton kaj uzas siajn povegajn ungojn por rompi la ovon, kaj poste tunelas sian vojon al la surfaco de la nestamaso, kuŝe surdorse kaj skrapante sablon kaj vegetalan materialon. Simile al aliaj superfrumaturaj birdoj, ili eloviĝas tute plumohavaj kaj aktivaj, jam kapablaj flugi kaj vivas sendepende el siaj gepatroj.
(19925) 1979 QD3
(19925) 1979 QD3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Preĝejo Sankta Johano Baptisto (Abovjan)
La Preĝejo Sankta Johano Baptisto (armene: Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ Եկեղեցի, Surp Hovhannes Mkrtiĉ ) estas monumenta preĝejo de la Armena Apostola Eklezio en la urbo Abovjan, provinco Kotajko, Armenio.
Superrigardo
La konstruo estis lanĉita en aŭgusto 2006 kaj financita de la armena komercisto Gagik Carukjan. Post 7-jara daŭro de konstrulaboroj, la preĝejo estis finfine konsekrita en majo 2013 de Katolikoso Garegino la 2-a, kun la ĉeesto de tiama prezidento de Armenio Serĵ Sargsjan, prezidento de Belorusio Aleksandro Lukaŝenko kaj eksa prezidento de Armenio Robert Koĉarjan.
La ĉefa arkitekto de la preĝejo estas Artak Ghuljan, kaj la konstru-inĝenieroj estas Hovhannes Mejrojan kaj Tigran Dadajan. La internaj pentraĵoj estas verkoj de Abraham Azarjan kaj Hajk Azarjan. Tamen la arkitektura teamo de la preĝejo grupigis ĉirkaŭ 40 pentristojn, skulptistojn kaj arkitektojn .
Referencoj
Kategorio:Preĝejoj de la Armena Apostola Eklezio
Aglaé et Sidonie
Aglaé et Sidonie (Esperantigite: Aglaja kaj Sidonia) estas televidserio de animacio franca en 65 epizodoj de kvin minutoj, kreita de André Joanny kaj elsendita el 27-a de februaro 1969 per la unua ĉeno de l'ORTF.
Aglaé la porkino kaj Sidonie la anserino vivas feliĉe en la farmo de ilia amiko Agénor la koko; ĉio irus bone por la tri amikoj, se ili ne devus konstante malfidi el Kroktu la vulpo.
Ĉiu epizodo estas okazo por nova kanto tre esperita, ludita de unu aŭ alia el la kvar roluloj (muziko: Pierre Arvay, parolo: André Joanny).
Oberrot
Oberrot estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwäbisch Hall kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Luga
La vorto havas plurajn signifojn:
Vidu ankaŭ jenon: Lugo
Pătrângeni
Pătrângeni [pətrinĝenj] (hungare: Ompolykövesd, germane: Peters) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 144 loĝantojn (rumanoj); en 1992 929 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1733. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Zlatna.
Trezzano Rosa
Najbaras la komunumoj Busnago, Roncello, Grezzago, Basiano kaj Pozzo d'Adda.
Nagykarácsony
Nagykarácsony [nadjkarAĉonj] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Dunaújváros. La loknomo signifas hungare: granda-Kristnasko.
Historio
Post la tatara invado kumanoj setlis. Ili ne apartenis al departemento, sed ili ricevis aŭtonoman kumanan distrikton, kiun poste la turkoj forviŝis.
La Hungara Poŝto ĉiujare antaŭ Kristnasko uzas tie porokazan ornaman stampon sur la leteroj. Se oni adresigas iun kun la noto "per Nagykarácsony" la adresito ricevas ornaman stampon sur la koverto.
Tie konstruiĝis la lasta fervojo en Hungario, se oni ne kalkulas la rekonstruojn. Kiam oni fondis urbon Stalinurbo (nun Dunaújváros), la terkarbo el Komló trovis pli mallongan vojon al Stalinurbo tra Nagykarácsony.
Linda Vilhjálmsdóttir
Linda Vilhjálmsdóttir (naskiĝinta la en Rejkjaviko) estas islanda verkistino.
Ŝi studis flegadon kaj ŝia poezio eldoniĝis en ĵurnaloj, revuoj kaj kolektoj.
Ŝi gajnis la premion DV Cultural Prize de ĵurnalo DV (Dagblaðið Vísir) en 1993
Janis Smaragdis
Janis Smaragdis (Greke: Γιάννης Σμαραγδής) estas greka reĝisoro. Li naskiĝis en Kreto en 1946 kaj studis filmadon en Grekio kaj Parizo, Francio. Li aperis en 1972 per sia mallonga filmo Du tri aferoj... kiu ricevis la unuan premion en la Atena Festivalo same kiel Specialan Mencion en la Montreala Filmofestivalo. Li publikigis du librojn: nome Poezia geografio (1995) kaj Kavafis (1997) - literatura formato de la filmolibro de la filmo Cavafy.
László Palotay
PALOTAY László (pro. palotai) estis hungara liberecbatalisto, romkatolika pastro, verkisto naskita en Máramarossziget la 13-an de junio 1830 kaj mortinta en Nadjvarado la 26-an de septembro de 1908.
Leda (mitologio)
En la helena mitologio, Leda (Λήδα) estis filino de la reĝo Testio de Etolio, edzino de Tindaro, reĝo de Sparto, kaj patrino de Helena, Klitemnestro, Kastoro kaj Polukso.
Mitoj
Pluraj malsamaj mitoj elvokas, kiel ŝi naskis idaron.
Leda kaj la ovo de Nemezo
Laŭ unua mito, Zeŭso amantiĝis kun Nemezo, diino de la venĝo, kiu rifuzis sin al li. Provante eskapi, la diino aliformiĝis al diversaj bestoj, sed ĉiam Zeŭso aliformiĝis al pli rapida besto. Ŝi prenis formon de sovaĝa ansero, sed Zeŭso fariĝinte cigno fine kaptis kaj seksperfortis ŝin.
Sekve al tio, Nemezo naskis ovon, kiun ŝi donis al Leda, (aŭ kiun trovis, laŭ variaj rakontoj, ŝafisto, aŭ la dio Hermeso...kiu donis ĝin al Leda). El la ovo naskiĝis Helena, kiun Leda adoptis kiel sia filino.
(86324) 1999 WA2
(86324) 1999 WA2 estas tre malgranda, meze hela terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso ; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero, sed ĝia suprenira nodo situas tre proksime de la marsa orbito:
Leda (mitologio)
Leda kaj la cigno
Laŭ alia versio mito, Zeŭso amantiĝis de ŝi. Ĉar ŝi ne volis cedi al li, la dio petis helpos de Afrodito. Ŝi prenis la formon de aglo kaj li aliformiĝis al cigno.
Iam, kiam Leda banis sin en rivero Eŭrotas, la aglo Afrodito ŝajnigis ataki la cignon Zeuson. Leda, kredente savi minacitan birdon, prenis Zeuson en siaj brakoj kaj dorlotis lin kontraŭ si; kaj la dio profitis por amori kun ŝi.
De tiu unuiĝo, Leda naskis ovon, el kiu eliris Helena kaj Polukso. Sed, ĉar, ŝi estis amorinta kun sia legitima edzo Tindaro, ŝi demetis alian ovon de kiu eliris Klitemnestro kaj Kastoro. Tio faris ke Polukso estis senmorta, kaj Kastoro mortonta.
Leda en la arto
La dua versio de la mito multe pli konatiĝis, ĉar ĝi fariĝis preteksto de amaso da bild-verkoj: skulptaĵoj, mozaikoj, pentradoj (foje erotikaj) montrantaj Ledan, jen perfortite, jen konsentante, amorantan kun cigno.
28813 Jeffreykurtz
28813 Jeffreykurtz estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Leda (mitologio)
Leda en la arto
Leda plej freŝe inspiris al Salvador Dalí lian Leda Atomica.
28813 Jeffreykurtz
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jeffrey Kurtz, mentoro por unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Li instruas ĉe la Grant Beacon Middle School de Denvero (Koloradio).
Kampanilo
La kampanilo (el la itala campana, sonorilo) aŭ sonorilturo estas tia turo, kiu aparte konstruiĝas por meti la sonorilojn. La plej konataj kampaniloj troviĝas en urboj Venezio, Pisa kaj Firenze. La termino estis unufoje uzata pri italaj turoj kun unu aŭ pluraj sonoriloj kaj poste pri sonorilturoj disigitas de la ĉefaj konstruaĵoj (ekz. preĝejoj, urbodomoj ktp).
Tiuj turoj konstruiĝis ekde la 6-a jarcento. Ili havas la formojn rondaj aŭ plurlateraj. Are en Norvegio kaj en Svedio restis kampaniloj. En Transilvanio foje konstruis ilin el ligno. En la vilaĝoj la malgrandaj similaj konstruaĵoj estas sonorilostabloj. Post la mezepoko la turoj estis parto(j) de la preĝejoj.
Laŭ Francisko Azorín Kampanilo estas Turo por sonoriloj. Li indikas etimologion el Campanio [tiele], propra nomo de itala regiono.
Csaba Ozsvári
Csaba Ozsvári [ĉaba oĵvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ozsvári Csaba estis hungara oraĵisto.
Csaba Ozsvári naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Óbudavár.
Biografio
Csaba Ozsvári abiturientis en industriarta mezlernejo en 1982 en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1987. Lia ĉefinstruisto estis József Engelsz. Li havis stipendion en la lernojaro 1986. Li kreis artaĵojn por la romkatolika eklezio. En 1990 li edziĝis kaj 5 infanoj naskiĝis. En 1992 li studvojaĝis al Romo, same post 3 jaroj, sed jam helpe de stipendio. Li ricevis 2 premiojn en 1999 kaj 2009.
Margine
Margine [marĝine] (hungare Széltalló) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Marghita. Administre ĝi apartenas al Abram.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 703 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 640 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1406. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye).
Arthur Meighen
Arthur MEIGHEN (n. la 16-an de junio 1874 - m. la 5-an de aŭgusto 1960) estis la naŭa ĉefministro de Kanado inter la 10-a de julio 1920 kaj la 29-a de decembro 1921. Li denove oficis kiel ĉefministro ekde la 29-a de junio ĝis la 25-a de septembro 1926.Arthur Meighen estis la unua ĉefministro, kiu naskiĝis post la kanada konfederacio. Li ankaŭ estis la unua ĉefministro, kiu reprezentis kaj simbolis la ŝtaton Manitobon (kvankam li naskiĝis kaj plejofte vivis en Ontario). Liaj du mandatoj estis sufiĉe mallongaj, kaj la dua estis eĉ la plej mallonga de la tuta kanada historio ĝis tiam (parte pro la konfliktoj inter la guberniestro ĝenerala de Kanado kaj la rivalo de Meighen, William Lyon Mackenzie King).
Svan-salo
La salo de Svanetio (originala kartvela titolo: მარილი სვანეთს (Džim Švante), rusa titolo: Соль Сванетии) estas dokumenta filmo de Sovetunio fare de Miĥajl Kalatozov elsendita en 1930. Ĝi temas pri la manko de salo en Svanetio kaj la solvoj kiujn la lokanoj klopodas por solvi la aferon.
Svana salo
La Svana salo estas tradicia salo miksita kun spicoj en regiono de Svanetio. La Muzeo pri Historio kaj Etnografio de Svanetio konservas bovlon de la 16-a jarcento, kiu estis uzata por produkti Svan-salon. Historie, Svanetio suferadis pri manko de salo. Laŭ la folkloro, la svanoj vojaĝis al diversaj lokoj por ĉerpi salon (plejparte apud la maro). Post alporto al Svanetio, diversaj ingrediencoj estis miksitaj en salo por pliigi la kvanton. Kune kun tablosalo, la ingrediencoj de Svan-salo estas: ajlo, koriandro semoj, fremdaj spicoj, safrano kaj muelita ruĝa pipro (proporcio varias laŭ gusto), kiuj kune donas karakterizan guston al ĉi tiu produkto.
Kiyokazu Kudo
Kiyokazu Kudo (久藤 清一, n. ) estas japana futbalisto.
Abdullah al-Ĥatib
Abdullah al-Ĥatib (arabe عبدالله الخطيب) estas homrajta aktivulo en Sirio. En 2016 la sveda Forum för levande historia ("forumo por vivanta historio") honorigis lin per la Per Anger-premio, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero. Per Anger (1913–2002) estis sveda diplomato kiu dum la dua mondmilito en Budapeŝto savis multajn judojn de la Holokaŭsto.
Kiyokazu Kudo
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Avispa Fukuoka kaj Cerezo Osaka.
Halabor
Bazaj informoj
Halabor, ukraine Галабор, hungare Halábor estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove.
Situo
Halabor situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso, kontraŭe troviĝas Szatmárcseke. Berehove troviĝas je 18 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis el 1300 en formo Harabur. La lernejo ekfunkciis en 1801. Ĝis ekfunkcio de fervoja reto Halábor profitis el Tiso. Tie estis vigla trafiko de flosoj, la flosistoj ofte haltis por ŝanĝi varojn aŭ aranĝi la flosojn. Ĝis 1920 Halábor apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Halábor rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Halabor apartenis al Sovetunio (tiam la Ruĝa Armeo deportis hungarojn al gulago), fine ekde 1991 al Ukrainio. Galabor reakiris la memstarecon en 1996, pli frue apartenanta al Badalovo. En 2001 loĝis en Galabor 752 da homoj, (738 hungaroj).
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kuracejo, 3 vendejoj.
Megiono
Megiono (ruse Мегион) estas urbo en Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71133.
La urbo estis fondita en jaro 1962.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1980.
La interurba telefona kodo estas 34663, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur dekstra bordo de rivero Obj (Обь), en 15 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo. En la urbo estas flughaveno.
En jaro 1959 la urbo havis 0,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 46,6 mil loĝantojn.