cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Waldemar Haffkine
Waldemar Mordechai Wolff HAFFKINE [Valdemar Mordeĥaj Volf Hafkin e ], jen en germanlingva literumo, Мордехай-Вольф Хавкин [Mordeĥaj-Volf Ĥafkin] (naskiĝis la 15-an de marto 1860 en Odeso, Rusia Imperio - mortis la 26-an de oktobro 1930 en Laŭzano, Svisio) estis rusijuda bakteriologo, kies kariero estis damaĝita en Rusio ĉar "li malakceptis konvertiĝi al Rusia Ortodoksismo." Li elmigris kaj laboris ĉe la Institut Pasteur en Parizo, kie li disvolvigis la kontraŭĥoleran vakcinon kiun li aplikos sukcese en Hindio. Li estis agnoskita kiel la unua mikrobiologo kiu disvolvigis kaj uzis vakcinojn kontraŭ ĥolero kaj bubona pesto. Li provis siajn vakcinojn sur si mem.
Zlatar
Zlatar estas urbo en Kroatio, en departemento Krapina-Zagorje.
Situo
Zlatar situas proksimume 5 km-ojn de ĉefvojo kaj fervojo. Ankoraŭ 18 komunumoj apartenas al la municipo.
Historio
Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Zlatar apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento de Varaždin, al distrikto de Zlatar, kies distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Bérenger Saunière
Bérenger SAUNIÈRE, (naskiĝis la en Montazels, mortis la  en Rennes-le-Château). Li estas en la centro de unu el la plej grandaj misteroj de Francio
Vivo
Saunière estis la unua filo de Marguerite kaj Joseph Saunière kaj havis tri fratojn kaj tri fratinojn. La patro estis urbestro de Montazels, administranto de muelilo kaj de la kastelo de la Marquis de Cazermajou (Markizo de Cazemajou) kaj poste de Monsieur de Bourzès. Ankaŭ la frato Alfred fariĝis pastro, la frato Joseph mortis 25 jaraĝa dum la studado de medicino.
Bérenger pasigis sian lernejan tempon en la lernejo St. Louis en Limoux. Li eniris la seminarion de Carcassonne en 1874, kaj estis ordinata sacerdoto en junio 1879.
Rennes-le-Château estas malgranda vilaĝo de Aude, kiu tiam havis 300 loĝantojn precipe kamparanojn. Ĝi estas riĉa je historio. Keltoj, Romianoj, Visigotoj, Frankoj kaj Saracenoj transiris ĝin.
Saunière trovis en Rennes-le-Château la preĝejon kadukan kaj la pastrodomon neloĝeblan. Do li restis ĉe la familio Denarnaud kie li renkontis Marie, kiu iĝis lia fidela mastrumistino.
Baldaŭ post la alveno en Rennes, danke al kelkaj donacioj, Sauniére komencis la renovigon de la preĝejo. Dum la laboroj li  malkovris ion. Laŭ  kelkiuj  li trovis  antikvajn dokumentojn laŭ kelkaj aliaj trovis valorajn objektojn. Certe en 1891 li malkovris tombon, ĉar li skribis pri tio en sia taglibro.
Gyula Wojticzky
Kariero
Gyula Wojticzky komencis siajn studojn en juda porinstruista lernejo de Budapeŝto, sed ne finis ĝin. De 1920 li estis kunlaboranto de dulingva ekonomika semajngazeto Consum de Kluĵo, de 1929 respondecredaktoro, poste ĉefredaktoro de sendependa politika ĵurnalo Mai Világ  (sub nomo Gyula Wojticzky-Kelemen ), sed li laboris ankaŭ  en la redakcio de Vas- és Fémmunkás. samtempe li estis redakciano sub nomo Gyula Kelemen de Romániai Népszava.
Bérenger Saunière
Vivo
Nenio mankis al li: Sauniére aprezis bonan manĝon kaj speciale bonan vinon. Li ricevis gastojn kaj vojaĝis multe.
Sed li elspezis pli da mono ol li povis enspezi kiel malriĉa paroko de kamparo. Lia vivmaniero suspektigis la episkopon de Carcassonne, kiu volis klariĝi pri la deveno de la mono. Sekve Sauniére estis akuzata pro la enspezo de mono por granda nombro da Diservoj, kiujn li ne estis farinta. Li estis suspendata “a divinis”, sed li rifuzis forlasi sian domajnon. Sauniére mortis en  Rennes-le-Château en 1917 kaj lasis ĉiujn siajn havaĵojn al la fidela mastrumistino Marie Denarnaud.
La hipotezoj
Pri la origino de la riĉeco de Sauniére kaj lia malkovro ekzistas multnombraj hipotezoj:
Ĝis hodiaŭ la mistero ne estas solvita.
Arondismento Vichy
La arondismento Vichy (france arrondissement de Vichy) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Allier kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Vichy. Komence de la jaro en la arondismento vivis.
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Vichy la jenaj 9 kantonoj:
Laŭsezona akvotruo
Laŭsezonaj akvotruoj, ankaŭ nomataj printempaj lagetoj, dumtempaj akvejoj aŭ efemeraj akvotruoj, estas laŭsezonaj akvoflakoj, kiuj donas vivmedion por distingaj plantoj kaj bestoj. Ili estas konsiderataj kiel distinga speco de malsekregiono kutime sen fiŝoj, kaj tiel permesas sekuran disvolviĝon de naskaj amfibiaj kaj insektaj specioj nekapablaj elteni konkurencon aŭ predadon de fiŝoj. Iuj genlinioj de tropikaj fiŝoj (kiel murdofiŝoj) tamen adaptiĝis al ĉi tiu habitato specife.
Laŭsezonaj akvotruoj estas speco de malsekejoj. Ili povas esti ĉirkaŭitaj de multaj plantaj komunumoj inkluzive de foliarbaro, herbejo, tordpina arbaro, blua kverka maldensarbaro, artemizia stepo, suka marborda arbustaro kaj prerio. Ĉi tiuj akvotruoj estas karakterizaj por mediteraneaj klimatoj, sed okazas en multaj aliaj ekosistemoj.
Philip Bard
Phillip BARD (Port Hueneme, Kalifornio, 1898 - 1977) estis usona fiziologo, profesoro. Bard gradiĝis en Princeton kaj Harvard, Walter Cannon superrigadis lian doktorigan disertacion.
Antaŭ gradiĝo, servis kiel volontulo de ambulancoj dum la Unua Mondmilito en Francio (1917-1919). En 1929 li estis elektita membro de la Usona Societo de Fiziologio. Post sia doktoriĝo li laboris en Princeton (1928-1931) kaj Harvard (1931-1933), ĝis en 1933 iĝis profesoro kaj direktoro de la Departemento de Fiziologio de la Universitato Johns Hopkins, posteno kiun li estis ĉiam dezirinta. Li estis dekano de la Fakultato de Medicino en la periodo 1953-1957.
Lia esplorado centriĝis en la funkcioj de la nerva sistemo, speciale pri kiel la cerbo peras en la kontrolo de la emocioj (biopsikologio de la emocio), la vestibla sistemo kaj la malordoj de movado. Li realigis gravajn kontribuojn en la lokigo de la funkcio kaj en la koncepto de la neŭra centro, kio havis evidentan efikon en la postaj esploroj.
Hengŝui
Hengŝuǐ (en la ĉina :衡水; en pinjino : Héngŝuǐ ; laŭlitere: "horizontala rivero") estas urba prefektejo en la sudo de Hebeja Provinco, kiu situas en la orienta parto de la Ĉina Popola Respubliko.
La municipo limas de la provinca ĉefurbo Ŝiĝjaĝŭango kaj Baodin de nordokcidente, en Canĝou de nordoriente, en Singtaj de sudokcidente kaj en la provinco Ŝandongo de sudoriente. Ĝi malproksimas de ĉirkaŭ 250 km sude de Pekino sur la ferlinio Pekino-Koŭluno kiu ligas Pekino kaj Honkongo. Laŭ la censo de 2020, ĉe totala areo de 8 837 kvadrataj kilometroj la loĝantaro nombris 4 212 933, el kiuj 1,140,000 estas en la urba areo.
Laŭ enketo farita de "Tutmondaj Voĉoj Ĉinio" en februaro 2013, 7 urboj en Hebejo, inkluzive de Hengŝi, Ŝiĝjaĝŭango, Handano, Baodin, Tangŝano, Sintaj kaj Langfang estas inter la 10 plej poluitaj urboj en Ĉinio.
František Heikenwälder
František HEIKENWÄLDER (naskiĝis la 5-an de oktobro 1898 en Kunvald -mortis la 11-an de oktobro 1961) estis ĉeĥa-germana esperantisto.
Profesie li estis librotenisto en fabriko.
En Esperanto-movado li meritiĝis kiel intermilita prezidanto de EK Prostějov kaj redaktoro de ĝia gazeto Ligilo, kiu ekde 1938 aperadis kiel tutlanda asocio organo, tamen ĉiam sub lia redaktado. Li devis eksiĝi en marto 1939, ĉar li fariĝis aŭtomate germana ŝtatano (la redaktadon transprenis Stanislav Kamaryt kaj Antonín Slanina).
Por Verda Stacio li esperantigis teatraĵon de František Langer Grandhotelo Nevada.
Kissing
Kissing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aichach-Friedberg de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Altlernejo Eötvös József
Altlernejo Eötvös József [otvoŝ joĵef], (origine hungare Eötvös József Főiskola), mallonge EJF  estas kuntirita altlernejo en Baja.
Historio
József Eötvös fondis instituton pri instruistoj en 1870, kie okazis edukado por instruistoj en mezlerneja nivelo. En 1959 tio ŝanĝiĝis al altlerneja nivelo. En 1962 oni fondis ankaŭ novan hidrologian altlernejon, kiu en 1970 estis kuntirita al Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto, en 1979 al altlernejo de Pécs. En 1966 ambaŭ altlernejoj estis kuntiritaj.
Apartenaĵoj de la altlernejo estas 2 kolegioj, biblioteko, bazlernejo, pedagogia instituto. Menciindas, ke oni instruas studentojn (estontajn infanĝardenistojn kaj instruistojn) ne nur hungare, sed ankaŭ serbe, kroate, germane, cigane por zorgi pri la minoritatoj.
John Blow
John Blow (n. ĉirkaŭ 1649, m. la 1-an de oktobro 1708) estis angla komponisto kaj orgenisto.
Vivo
Li iĝis orgenisto de Abatejo Westminster en 1669, kaj iĝis vir-ĥoristo de la reĝa kapelo en 1673. Tiun septembron li edziĝis al Elizabeth Braddock, kiu poste mortis dum akuŝo. En 1680 Henry Purcell anstataŭis lin kiel orgenisto de Abatejo Westminster. En 1687 li iĝis estro de la ĥoro de Katedralo Sankta Paŭlo (Londono), kaj, en 1695, orgenisto de Preĝejo Sankta Margaret (Westminster), kaj verŝajne reiĝis orgenisto de Abatejo Westminster post la morto de Purcell tiun jaron. En 1699 li estis nomumata la unua Komponisto de la Reĝa Kapelo.
Verkoj
John Blow komponis multajn religiajn ĥor- kaj orgen- verkojn, kaj ankaŭ verkojn por klaviceno. Inter 1680 kaj 1687 li komponis, por la reĝa kortego de Karlo la 2-a sian solan operon, Venus and Adonis, pri la amafero de la diino Venuso kaj Adoniso: Moll Davis, amorantino de Karlo la 2-a, ludis la rolon de Venuso, kaj ties filino per Karlo, Damo Mary Tudor, tiun de Kupido.
Saint-Antoine-de-Breuilh
Saint-Antoine-de-Breuilh estas komunumo de Francio en la departemento Dordogne.
Esperanta vivo
Tie naskiĝis la fama esperantisto Théophile Cart.
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon en 2009 (0,21%) kaj ricevis 1 voĉon en 2014 (0,16%).
NGC 638
NGC 638 (aliaj indikoj — PGC 6145, UGC 1170, MCG 1-5-14, MK 1003, ZWG 412.11, IRAS01370+0659) estas spirala galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Junji Kawano
Junji Kawano (japane 川野 淳次, n. 11-an de julio 1945) estas japana futbalisto. Li de 1968 ĝis 1969 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Libroeldonejo Kriterion
Kriterion Könyvkiadó, rumane: Editura Kriterion (Libroeldonejo Kriterion) estas ŝtata libroeldonejo en Rumanio.
Historio
Ĝi estis fondita en 1969 en Bukareŝto.
Fondintanoj
La fondintanoj estis: Géza Domokos (direktoro 1969-1990), Lajos Bálint (teknikredaktoro en Cluj-Napoca, Pál Bodor, Emma Botár, Gyula Dávid (redaktoro en Cluj-Napoca), Ferenc deák, Hedi Hauser, Kacsó Gáborné, Erzsébet Kovács.
Redaktoroj
La pli malfruaj redaktoroj: János András, V., András Bodor, László Csiki, Éva Gergely, Judit Kacsó, Gusztáv Molnár, Rudolf Németi, Judit M. Szemlér, Annamária Osvát, Gyula H. Szabó, Sándor Szilágyi N. Readaktoroj en Cluj-Napoca: Ferenc Bréda, László Csiki, Tibor Kálmán Dáné, Péter Egyed, János Géczi (teknikredaktoro), Ferenc Hatházy, Imre Mikó, Géza Páskándi, Anikó Salamon, Zsolt Szabó, Mária Vofkori.
Eldonaĵoj
Ĝi eldonis originalajn kaj tradukitajn verkojn unuavice beletristikajn, sed ankaŭ sciencajn, artajn, historiajn kaj etnografiajn en la lingvoj de nacimalplimultoj kaj en rumana lingvo por rumanoj pri la rumaniaj nacimalplimultoj. Ĝi eldonis ĝis 1990 entute 3504 (2158 hungare) titolojn en 13 lingvoj, en 28 milionoj da eldonnomro (24,5 milionoj hungare). La duono de la libroj aperintaj en hungara lingvo en Rumanio en tiu periodo estis eldonitaj de tiu eldonejo. La nuna direktoro estas Gyula H. Szabó.
Eksteraj ligiloj
Retejo de la eldonejo
August Macke
August Robert Ludwig Macke (naskiĝis la 3-an de januaro 1887 en Meschede, regiono Sauerland, Germanio, mortis la 26-an de septembro 1914, kontraŭvole soldatigita en la Unua Mondmilito, je aĝo de nur 17 jaroj en Perthes-lès-Hurlus, Ĉampanjo, Francio) estis inter la plej famaj germanaj pentristoj de ekspresionismo. Li estis membro de la artista grupiĝo Der Blaue Reiter kaj partoprenis en ambaŭ ekspozicioj organizitaj sub tiu titolo.
En ĉirkaŭ dek jaroj Macke kreis verkaron kiu unue rapide ŝanĝiĝadis sub la influo de diversaj artaj movadoj de la tempo. La persona stilo kiun li fine trovis, kaj kiu ĝis la nuntempo estas konsiderata propraĵo de li, karakteriziĝas per detala bildigo de lumaj efikoj, kaj per la uzo de puraj, harmoniaj kaj intense radiantaj koloroj.
La pentraĵoj ŝajnas gajaj kaj facilaj, neniel tragikaj. Kvankam li fine koncentriĝis pri pentrado, dum sia restado en Berlino li ankaŭ edukiĝis pri skulptado en la artlernejo de Arthur Lewin-Funcke. Granda parto de liaj pentraĵoj ekestis en la urbo Bonno, kie muzeo dediĉita nur al liaj artaĵoj ankoraŭ aparte akcentas la memorigon pri li. Plej granda parto de liaj pentraĵoj tamen troviĝas en la urba arta muzeo de Bonn kaj en la landa arta muzeo de Münster (Vestfalio).
Privata bierfarejo Ernst Barre
La Privata bierfarejo Ernst Barre (Privatbrauerei Ernst Barre GmbH) estas bierfarejo en la orient-vestfalia urbo Lübbecke en la nordokcidenta germana distrikto Minden-Lübbecke. Ĝi fondiĝis fare de Ernst Johann Barre en 1842. Kune kun ĝia pleja konkuranto, la Herforder Brauerei, ĝi estas unu el la plej grandaj bierfarejoj en Orienta Vestfalio (bazita je la produktado de biero), kaj tial de regiona graveco. La bierfarejo situas en la suda fino de la pasejo trans la Wiehen montetaro (Bundesstrasse 239) inter Lübbecke kaj Hüllhorst, je la bazo de la Reineberg monteto, kaj estas jam dum generacioj en la sama familio.
Historio kaj regiona graveco
La bierfarejo ne nur subtenas nombron de festivaloj en la regiono, sed eĉ mem fondis festivalon, la Bierbrunnenfest (Bierfontofestivalo), kiu oni celebras en Lübbecke ekde 1954. Nekredeble, tio signifas servado de miloj litroj da biero al la ĝenerala populacio - tute senpage. Barre Bräu ne nur estas populara en la regiono de Lübbecke, sed ankaŭ pli norden sur la nordgermana malaltebenaĵo, kaj en la distrikto Herford, sude de Lübbecke.
Barre Bräu oni ankaŭ eksportas al Tajvano kaj Ĉinio.
Barre Bräu estas farata akorde kun la leĝo de pureco (Reinheitsgebot) el 1516, kaj la bierfarejo estas fonda membro de Die Freien Brauer (Independaj bierfarejoj) iniciativo, asocio de mezgrandaj privataj bierfarejoj en Germanio kaj Aŭstrio. Laŭ ĝiaj propraj fontoj, Barre Bräu produktas 150 000 hl da biero dum la jaro 2010, kio estas iom pli ol 2% de la jara produktado de la plej granda bierproduktisto de Germanio. Tamen, Barre Bräu havas la reputacion por kvalito kaj funkcias tre sukcesplene en ĝia niĉmerkato.
Produktoj
Barre Maibock nur haveblas dum la printempo; ĉiuj aliaj tipo dum la tuta jaro.
Rut Carlén
Sveda esperantisto
Rut CARLÉN (naskiĝis 1926 - mortis la 24-an de decembro 1979 en Hällabrottet, Svedio) estis edzino de la honora membro de UEA, s-ro Erik Carlén, antaŭa vicprezidanto de la Asocio.
Ŝi lernis Esperanton en sia junaĝo kaj energie subtenis ĝin. Kiel kutime okazas, multo el la movadaj meritoj atribuataj al s-ro Carlén apartenas almenaŭ duone ankaŭ al s-ino Carlén, kiu a1 sia edzo ebligis aktivi en la Movado. Ŝi estis tre ofta gasto en la Universalaj Kongresoj.
Edward Henry Potthast
Edward Henry POTTHAST (naskiĝinta en 1857 - mortinta en 1927) estis usona impresionista pentristo.
Li naskiĝis en Cincinnati, Ohio. De la 10-a de junio, 1879 ĝis la 9-a de marto, 1881, li studis kun Thomas Satterwhite Noble. Li pli malfrue studis ĉe la Regna Akademio en Munkeno kun la denaske Usona instruisto Carl Marr. Post reiro al Cincinnati en 1885, li reekstudis kun Noble. En 1886 li foriris al Parizo, kie li studis kun Fernand Cormon. En 1895, li translokiĝis al Novjorko kaj restis tie ĝis sia morto en 1927.
Terscienco
Terscienco estas fako de sciencoj, kies esplorobjekto estas Tero:
La geosciencoj (derivita de la greka Γεω geo de gē „tero“; tersciencoj) ampleksas la sciencojn, kiuj okupiĝas pri la tero kaj do apartenas al la natursciencoj. Al la natursciencoj oni alkalkulas interalie la fakojn geologio, geografio, geoinformadiko, paleontologio, mineralogio, petrografio, kristalografio, geofiziko, geodezio, glaciologio, kartografio, fotogramometrio, meteorologio kaj grundoscienco.
La geosciencoj uzas la sciojn kaj metodojn de la bazosciencoj fiziko, matematiko, astronomio, kemio kaj biologio.
Ĉar la geosciencoj estas tre interfakaj kaj fakkombinantaj, ekzistas multaj specifaj fakoj, kiuj forte koncernas la medion, ekzemple la aplikata geologio larĝasence, la inĝeniergeologio, hidrogeologio, hidrologio, geokemio (specife la mikrobiologia geokemio), geoekologio, meteorologio, klimatologio, geotermio.
La geosciencoj ludas ĉefan rolon por la provizo je energio kaj je krudmaterialoj en la mondo. Geosciencistoj projektas kaj realigas la esploradon je trinkakvo, karbonoksidoj (nafto, tergaso, karbo), metaloj kaj nemetaloj (ŝtonaĵoj kaj teraĵoj), kiel ekzemple gravelo, konstrusablo, tegol-argilo, kalko, cemento ktp., sed ankaŭ nukleenergiaj krudmaterialoj (urano) kaj tervarmo. Sed la ekstraktado de tiuj krudmaterialoj apartenas prefere al la tereno de la inĝeniersciencoj, precipe de la minado. La aplikataj geosciencoj estas bezonataj ĉe multaj konstruprojektoj (fundamentado) de konstruaĵoj, terkonstruado, fundkonstruado kaj tunelkonstruado). La spacoplanado, la mediprotektado ĝis la rubekonomio (deponejoj) bezonas geosciencajn sciojn.
La difino de la nocio "geosciencoj" ne estas tute klara. La fako geografio estas bona ekzemplo por tio. La supre nomitaj "malmolaj" temoj estas ankaŭ eroj de la "fiziogeografio". Aliflanke ekzistas la branĉo "antropogeografio" kun multnombraj rilatoj al la ja spacorilataj, sed ne senpere "ter"-rilataj temoj. Menciendaj estas ekzemple ekonomigeografio, socigeografio kaj multaj aliaj. Sed ankaŭ tiu supozita kontraŭdiro perdas sian gravecon per la kreskantaj intervenoj de la homo en la sistemon de la geosfero.
Béla Katona (violonisto)
Béla Katona, laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona Béla estis hungara altlerneja instruisto pri kordmuziko.
Béla Katona naskiĝis en 1920, li mortis la en Londono.
Biografio
Béla Katona akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Lia ĉefinstruisto estis Ede Zathureczky. Post la diplomo en 1949 li iĝis asistanto de Zathureczky. Post la Hungara revolucio de 1956 li transprenis la katedran postenon. En 1966 li ricevis inviton por instrui en Manĉestro. Baldaŭ li instruis en Arta Universitato de Tokio.
Batalo de Kievo (1941)
La Unua Batalo de Kievo estis la germana nomo por la operaco kiu rezultis en tre granda ĉirkaŭo de sovetaj trupoj proksime de Kievo dum la Dua Mondmilito. Tiu ĉirkaŭo estas konsiderata la plej granda ĉirkaŭo en la historio de milito (laŭ la nombro de trupoj). La operaco daŭris el la 7a de Aŭgusto al la 26a de Septembro 1941 kiel parto de la Operaco Barbaroso, nome la invado de Sovetunio fare de la landoj de la Akso. En la soveta milithistoroi, ĝi estas referencata kiel Kieva Strategia Defendoperaco, kun ioma diferencaj datoj en 7a de Julio – 26a de Septembro 1941.
Multo de la Sudokcidenta Fronto de la Ruĝa Armeo (Miĥail Kirponos) estis ĉirkaŭita sed malgrandaj grupoj de trupoj de la Ruĝa Armeo sukcesis fuĝi el la sakstrato, tagojn post la Germanaj panzeroj renkontiĝis oriente de la urbo, inklude la sidejojn de la Marŝalo Semjon Budjonnij, la Marŝalo Semjon Timoŝenko kaj la komisaro Nikita Ĥruŝĉov. Kirponos estis kaptita malantaŭ la germanaj linioj kaj mortigitaj dum klopodo elrompi.
La batalo estis senegala malvenko ĝis tiam por la Ruĝa Armeo, superante eĉ la Batalo de Bjalistoko–Minsko de Junio–Julio 1941. La ĉirkaŭo kaptis 452,700 soldatojn, 2,642 kanonojn kaj haŭbizojn kaj 64 tankojn, el kiuj nur 15,000 fuĝis el la ĉirkaŭo ĉirkaŭ la 2an de Oktobro. La Sudokcidenta Fronto suferis 700,544 perdojn, inklude 616,304 mortintojn, kaptintojn aŭ malaperintojn dum la batalo. La 5a, 37a, 26a, 21a kaj 38a armeoj, konsistantaj el 43 divizioj, estis preskaŭ eliminitaj kaj la 40a Armeo suferis multajn perdojn. Kiel la Okcidenta Fronto antaŭ ĝi, la Sudokcidenta Fronto devis esti rekreita el preskaŭ dissiraĵoj.
Blažovce
Blažovce [blaĵovce], (hungare Turócbalázsfalva [turOcbalAĵfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Blažovce situas laŭ traira flankovojo. Martin troviĝas je 22 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1343 en hungara formo "Mezeuhaz" (=kampa domo), poste en 1505 latine, kiel "Mezewhaza aliter Blazsoucz". En 1785 94 vilaĝanoj loĝis en 15 domoj, en 1828 114 vilaĝanoj loĝis en 17 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócbalázsfalva 96 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Turčianske Teplice, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Blažovce 162 homoj, (159 slovakoj).
Golfeto
Golfeto estas eniraĵo de maro, oceano aŭ lago ĉirkaŭita surtere escepte de malfermaĵo, kiu kutime estas pli larĝa ol la cetero de la eniraĵo en tero. Temas pri kavaĵo en la marborda linio formata ĝenerale per la erozio fare de la movado de la maro aŭ de la lago. La golfeto estas la geografia koncepto mala al kabo aŭ duoninsulo. La grandaj golfetoj estas kutime konsiderataj golfoj, sed ne estas klara limigo preciza inter tio kio estas golfeto kaj tio kio estas golfo, se ne temas pri pli granda amplekso de la golfo.​
Hagondange
Hagondange estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Golfeto
Golfetoj devas esti distingendaj el rio aŭ fjordo, ĉar ili suferis diferencajn procezojn en sia formado. La golfeto devenas de la erozio fare de la maro, dum la rio havas riveran originon kaj la fjordoj, glacian.
Ili kutime estas de granda ekonomia kaj strategia gravo ĉar ili estas lokoj tre favoraj por la konstruado de havenoj.
Hagondange
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hagondangeois.
Junko
Unukotiledonaj > Junkacoj
La specioj de genro junko (Juncus) estas unu kaj plurjaraj marĉoherboj, tuboformaj aŭ rampa rizomo, kun longaj, maldikaj tigoj enhavantan spongecan histon. Ili havas sesnombrajn florojn kaj triĉambrajn kapsulojn enhavantajn multajn malgrandajn grajnojn. Ĝiaj folioj kaj tigoj uzatis por fari matojn. Ventopolenataj.
Certaj specoj de junkoj havas la kapablon purigi malpuran akvon.
Stanley Schachter
Stanley SCHACHTER (15a de aprilo, 1922 – 7a de junio, 1997) estis usona socipsikologo, kiu estas eble plej bone konata pro sia disvolvigo de la dufaktora teorio de emocio en 1962 kune kun Jerome E. Singer. En sia teorio li asertas, ke emocioj havas du ingrediencojn: nome fiziologia ekscitigo kaj kogna faktoro. La persona sperto de emocio devenas el la mensa konscio de la korpa fizika ekscitigo kaj el la klarigo kiun oni ligas al tiu ekscitigo. Schachter ankaŭ studis kaj disvastigis multajn verkojn pri la temoj de trodikiĝo, grupdinamiko, nskordo kaj fumemo. Enketo de la gazeto Review of General Psychology, publikigita en 2002, rangigigs Schachter kiel la sepa plej citita psikologo de la 20a jarcento.
GENDERDOC-M
GENDERDOC-M (GenderDoc-M) estas la sola GLAT-aktivista organizaĵo en Moldavio. Ĝi estis kreita en 1998 jaro de gejrajta aktivulo Aleksej Marĉkov. Sfero de aktiveco de GENDERDOC-M estas eduka agado, prevento de aidoso inter GLAT-personoj, jura kaj psikologia helpo por GLAT-personoj, grupo de subteno por maljunaj gejoj. Komence el 2005 jaro GENDERDOC-M eldonas ĵurnalon «Temo», kaj ankaŭ organizis GLAT- kulturan centron.
Komence el 2002 jaro GENDERDOC-M ĉiujare organizas gejfieron en Kiŝinevo, kiu estas nomita “Ĉielarko supre Dnestro”. GENDERDOC-M estas membro de Internacia Asocio de Lesbaninoj kaj Gejoj, kaj en 2010 jaro GENDERDOK-M iĝis membro de internacia movado de Slava gejfiero.
Grava parto de aktiveco de la organizaĵo estas juraj procesoj kontraŭ publika homofobio. Ekzemple, GENDERDOC-M venkis juran proceson kontraŭ televida reto Pro TV
4542 Mossotti
4542 Mossotti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala fizikisto kaj astronomo Ottaviano-Fabrizio Mossotti (1791–1863).
Hagondange (stacidomo)
Hagondange estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  - Hagondange, situanta en  Hagondange, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Chechiș (Bălan)
Chechiș [kekiŝ] (hungare: Kettősmező) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 1438 loĝantojn (rumanoj); en 1992 705 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1350. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bălan.
Chechiș situas ĉe la rumana nacia vojo DN1G, kiu ligas ĝin al Bălan.
Strato Kagan (Voskresensko)
Strato Kagan estas strato en Novljanska distrikto de la urbo Voskresensko. Ĝi estas tiel nomita honore al Boris Kagan — aktiva revoluciulo, unua kuracisto en la Krivjakina malsanulejo (nun la Unua distrikta hospitalo de Voskresensko).
(142030) 2002 QG6
(142030) 2002 QG6 estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Strato Kagan (Voskresensko)
Loko
La strato sekvas de nord-oriento al sud-okcidento kaj estas lokita inter la stratoj Novljanskaja kaj Okcidenta. Veturado laŭ la strato okazas ambaŭdirekte je du vojstrioj. Cirkaŭ la mezo la strato interkruciĝas kun la strato Zelinskij.
(142030) 2002 QG6
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia iom discentra kaj klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,40566 astronomia unuo, tie estas 60,686 milionoj da km.
NGC 639
NGC 639 (aliaj indikoj — PGC 6105, ESO 413-13, MCG -5-5-2, IRAS01367-3010) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
The Forme of Cury
The Forme of Cury (La metodo de kuirado, "cury" de mezfranca cuire: 'kuiri') estas vasta 14a-jarcenta kolekto de mezepokaj anglaj receptoj. Kvankam la originala manuskripto estas perdita, la teksto aperas en naŭ manuskriptoj, la plej fama en la formo de skribrulaĵo kun noto citanta ĝin kiel la laboro de "la ĉefaj majstraj kuiristoj de la reĝo Rikardo la 2-a". La nomo The Forme of Cury estas ĝenerale uzita por la familio de receptoj prefere ol ajna ununura manuskripta teksto. Ĝi estas inter la plej malnovaj survivantaj anglaj kuirartaj libroj kaj la plej frua konata kiu mencias olivoleon, kukurbojn kaj spicojn kiel muskato kaj kariofilo.
Jerzy Perzanowski
Jerzy Perzanowski (naskiĝis la 23-an de aprilo 1943 en Aix-Les-Bains, mortis la 17-an de majo 2009 en Bydgoszcz) - pola filozofo kaj logikisto, evoluiganto de kognistiko (laŭ la angla cognitive science) en Pollando. Studojn ĉe Roman Ingarden kaj Izydora Dąmbska finis per la magistraĵo Filozoficzne uwagi o pojęciu zbioru (Filozofiaj rimarkoj pri la nocio de aro).
Henri Le Sidaner
Henri Eugene Augustin LE SIDANER estis impresionista pentristo, naskiĝinta sur la insulo de Maŭricio en la jaro 1862. Le Sidaner plejparte instruiĝis per la École des Beaux-Arts, sub instruado de Alexandre Cabanel, sed pli malfrue disiĝis kaŭze de artistaj diferencoj. Li mortis en 1939.
Li vojaĝis vaste tra Francio kaj ankaŭ vizitis multajn grandajn urbojn tra la mondo, ekzemple Londono, Novjorko, Venecio, kaj Parizo; kaj ankaŭ iujn malgrandajn urbetojn tra Eŭropo. Le Sidaner ekspoziciis en la Pentrosalono de Parizo, ĉe la Galerioj Georges Petit en Parizo, kaj en la Galerio Goupil en Londono.
IPA
IPA estas mallongigo, kiu havas plurajn signifojn:
Ciureni
Ciureni [ĉurenj] (hungare: Csurenypuszta ĉurenjpusta) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Zalha.
Jože Kozlevčar
Jože KOZLEVČAR (naskita en 1900; mortinta la 4-an de januaro 1980 en Ljubljana) estis slovena esperantisto.
Kozlevčar lernis Esperanton en 1921, estis i. a. vicprezidanto de Jugoslavia Esperanto-Ligo, prezidanto de Slovenia Esperanto-Ligo, komitatano de UEA, animanto de E-Instituto en Ljubljana, kursgvidanto, tradukanto, kunlaboranto de jugoslaviaj E-periodaĵoj. Inter liaj tradukoj elstaras Martin Krpan de F. Levstik. Kozlevčar verkis historion de la loka Esperanto-movado, kompilis la internacian legolibron De oriento al okcidento, tradukis Komunismo kaj patrolando de B. Ziherl kaj gvidis multajn Esperanto-kursojn, i. a. en la nazia koncentrejo Dachau, kie li restadis de 1943 ĝis 1945.
Stein-domo (Weimar)
La Stein-domo (germane: Haus der Frau von Stein) estas baroka loĝejo ĉe la sudeosta limo de la urbokerno de Vajmaro, Germanujo. Tie ĉi loĝis dum kvin jardekoj la goeta amikino Charlotte von Stein por kiu la domo ricevis nomon sian. La nuna adreso estas Straße Ackerwand nr. 25-27.
Arĥitekturo
Stein-domo estas per sia ĉefa fronto suden orientiĝanta duetaĝa dualaĵo kun tre malgrandaj flankaj aloj. La longeco estas de ĉ. 45 metroj kun 15 fenestraj aksoj. La aloj flankaj nur unu fenestroakson elsaltiĝas kaj la eosta alo estas - verŝajne por la tuj apuda aŭtolano - iomete enen turnita.
La pucita trabfakaĵo havs pordajn kaj fenestrajn embrazurojn el grejso el Bad Berka kaj teretaĝe rondarkfenestrojn. Du portaloj apud la flankaj aloj atentigas onin je du separitaj domeroj. La mansarda tegmento havas ĉe la antaŭa kaj malantaŭa fasadoj malsupre lukarnon por ĉiu fenestroakso. Supre troviĝas kelkaj etaj kun bovokulo-fenestroj. Centre tabulo memorigas onin pri la restado de Charlotte von Stein.
Sudflanke estas podietoj por meti sitelplantojn somere, ĉiam inter la fenestroj supraj; historie oni havis ankaŭ dokumentojn pri oranĝujetoj. Maldekstre antaŭ la domo staras ekde 1857 puto kiu anstataŭis la Konkan puton de 1847; ambaŭ donacitis fare de la rusia granddukino Maria Pavlovna Romanova kaj ambaŭ faris Carl Dornberger el Bad Berka - la puto do neniel rilatas al Charlotte von Stein mem. Kaj la puto kaj la domo estas monumentprotektitaĵoj.
Historio
Dum la jaroj 1770 kaj 1773 kreis la domon la ĉefkonstruisto Anton Georg Hauptmann el stalo de sur la grundo de la ekde 1612 al la kortego apartenanta antaŭurbo Stiedenvorwerk. De ĝi kelkaj spuroj konserviĝis. La norda flanko kuŝas ĉe Seifengasse-strateto. Ekde 1777 loĝis en la orienta parto de la supra etaĝo la familio de la ĉefforstisto Otto Joachim Moritz von Wedel kiu karesnomiĝis Wedel la belulo, al kiu ankaŭ Goeto havis bonajn kontaktojn. Samtempe enloĝis la alon okcidentan Charlotte von Stein (ĝismorte 1827) kun sia edzo la ĉefmarŝalo Gottlob Ernst Josias Friedrich von Stein kaj trio da infanoj. Neniam ŝi estis posedanto de la domo.
Ene okazis ofte provludoj de teatraĵoj por la Duka teatro. Laŭ notoj de Carl Wilhelm Heinrich von Lyncker kvazaŭ ĉiutage la geaktoroj frekventis tiun ĉi domon. Damo de tiaj rondoj, kiu tre impresis Goeton, estis Christiane Henriette Sophie von Laßberg.
Ĝis 1794 daŭris teretaĝe ĉevalstala uzo de la dukaj husaroj. En 1799 lia grandduka moŝto Karlo Aŭgusto transdonis - post perado goeta - tiujn ĉi salonojn al la germana-rusa ĥemiisto Alexander Nicolaus Scherer kiu instalis tie dum mallonga tempo laboratorion ĥemian. Unu salono servis ekde 1804 kiel ortodoksa kapelo ĉar la belega kirketo rusa de ĉe la Historia tombejo ekfunkciis nur en 1862. Pli malfrue faritis en la teretaĝo laŭ la ideo grandduka salonoj por intelektulaj kaj distraj rondoj.
Por la situacio dum la 19-a jarcento malmulto konatas. De somero ĝis oktobro 1921 estis la juna Marlene Dietrich en pensiono kiu intertempe instalitis ene post kiam ŝi loĝis en porknabina hejmo ĉe la nuna Thomas-Müntzer-strato. Ŝi estis veninta Vajmaron por ĝui privatan violonludadinstruon ĉe Robert Reitz. Tie ŝi renkontis Alma Mahler En registro de 1941/42 oni legas pri loĝejoj kaj unu pensiono kie surokis.
Ekde 1996 ĝi gastigis Goethe-Institut kiu en 2010 translokiĝis ĉe la eksa rajdejo de ĉe Ilm-parko. En oktobro 2008 vendis la municipo la domon al hispana investanto kio evidentiĝis pro restaŭradprokrastoj malbona decido. kaj planitis reaĉeto fare de la urbo.
Notoj
<References/>
Petrindu
Petrindu (hungare: Nagypetri) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Huedin. En 1910 ĝi havis 748 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 597 (rumanoj, 35 % da hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1370. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). Ĝia reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon faritan de István Zilahi Asztalos en 1713 kaj renovigitan en 1769 de Lorenco Umling patro kaj de lia filo János.
(19207) 1992 QS1
(19207) 1992 QS1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Hüttblek
Hüttblek estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Kisdorf, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Kattendorf.
Jerome E. Singer
Jerome Everett SINGER (1934–2010) estis usona psikologo la fondinta proparolanto de la Departemento pri Medicina kaj Klinika Psikologio de la Uniformed Services University. Li estas plej bone konata pro siaj kontribuoj al la du-faktora teorio de emocio. Li ankaŭ servis kiel unu el la dekkvar membroj de la komitato National Research Council (NRC) pri homa konduto en 1985. Singer ludis gravan rolon en la kogna revivado de moderna psikologio. Lia ĉefa studareo estis la psikologiaj kaj fiziologiaj efikoj de variaj tipoj de streso.
Elektra kampo
En fiziko, elektra kampo aŭ E-kampo estas efiko produktita de elektra ŝargo per forto sur alia ŝargita objekto. La unuo de la intenso de elektra kampo estas neŭtono/kulombo aŭ ekvivalente volto/metro. Elektraj kampoj komponiĝas el fotonoj kaj entenas elektran energion kun energia denseco proporcia al la kvadrato de la kampa intenso. Je statika kazo, la elektra kampo komponiĝas el virtualaj fotonoj interŝanĝataj de la elektre ŝargitaj partikloj kreantaj la kampon. Je dinamika kazo, la elektra kampo estas akompanata de magneta kampo, de fluo de energio, kaj de realaj fotonoj.
Difino kaj derivado
La matematika difino de la elektra kampo disvolviĝas tiel: leĝo de Kulombo donas la forton inter du punktaj ŝargoj (infinitezime malgrandaj ŝargitaj objektoj) kiel
Murowana Goślina
Murowana Goślina estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Murowana Goślina en distrikto Poznański.
Elektra kampo
Difino kaj derivado
kie
En la SI sistemo de unuoj, forto doniĝas en neŭtonoj, ŝargo en kulomboj, kaj distanco en metroj. Tiel la unuoj de estas C²/Nm².
Se la ŝargoj situas en malfinia dielektra medio kun ia relativa permitiveco ε, la dielektra permitiveco (= ε ε0) anstataŭas ε0 en la formulo:
Supozu ke unu el la ŝargoj estas fiksita (Q), kaj la alia estas movebla "testa" ŝargo (q). Notu ke laŭ tiu ĉi ekvacio, la forto sur la testa objekto estas proporcia al ties ŝargo. La elektra kampo difiniĝas kiel la proporcia konstanto inter ŝargo kaj forto:
Tamen notu, ke tiu ĉi ekvacio validas nur en la kazo de elektrostatiko, tio estas, kiam nenio moviĝas. La pli ĝenerala kazo de movaj ŝargoj kaŭzas, ke tiu ĉi ekvacio fariĝu la ekvacio de Lorentz.
La supra alinio povas esti ruza per la sugesto ke ĝi povus temi pri elektrodinamiko pro mencio de "movebla testa" ŝargo; tamen, estas grave memori, ke la malsameco inter "movebla" kaj "movanta". "Movebla" ŝargo signifas ke la ŝargo moviĝas kaj tiam restas senmova dum mezurado de la forto.
En la kazo de elektrostatiko, kie la rapido de ambaŭ partikloj estas nulo, la supera ekvacio validas.
Ecoj
Laŭ ekvacio (1) supren, elektra kampo estas dependa de loko. La elektra kampo de sola ŝargo forfalas laŭ la kvadrato de la distanco for de tiu ŝargo.
Elektraj kampoj sekvas laŭ la superpozicia principo. Se pli ol unu ŝargo ĉeestas, la tuta elektra kampo ĉe ajna punkto egalas la vektoran sumon de la respektivaj elektraj kampoj, kiujn ĉiu aparta ŝargita objekto kreas sen la aliaj.
Se tiu ĉi principo etendiĝas al infinita nombro de infinitezime malgrandaj eroj da ŝargo, la sekva ekvacio rezultas
kie ρ estas ŝargodenso, aŭ la kvanto de ŝargo en unuobla volumeno.
La elektra kampo egalas al la negativo de la gradiento de la elektra potencialo V:
Se kelkaj space distribuitaj ŝargoj generas tian elektran potencialon, ekz en solido, gradiento de elektra kampo povas difiniĝi.
František Hájek
František HÁJEK (1883-1972) estis ĉeĥa pionira esperantisto.
Li laŭdire kiel sepjara knabo frekventis kun sia patrino en 1889 la kurson de Lorenc pri Esperanto en la gastejo U Pŝtrosů. Li, travivinto de la "pratempo de Esperanto en nia lando“ (tiel li nomis tiun intertempon), restis esperantisto ĝis sia morto [1972], aktivis en la laborista movado kaj estis gvidanto de ŝakrubriko en la Ĝeneva "Esperanto“. Lia nomo troviĝas en la Enciklopedio de Esperanto sub la artikolo ŝako, kiun li verkis. En siaj leterformaj prihistoriaj rememoroj, nomante sin tie "esperantista avo“, en la jaroj 1959-1963 li rakontis al Jaroslav Šustr kaj Jaroslav Mařík interalie:
Ankoraŭ ne formortis ĉiuj atestantoj pri la pasintaj tempoj! En la memuaroj pri Běla Krapková, nia "esperantista prapatrino“, (rim. de la red.: temas pri parto de tiu ĉi verko, antaŭpublikigita en "Bulteno de Esperanto-Kongreso en Praha“, n-roj 59 kaj 60 en 1961), multo mankas. La pratempo de Esperanto ĉe ni, la jaroj 1889-1899, plu restas neesplorita. Stanislav Kamarýt multon preterpasis en sia historio pri tiu ĉi sektoro de la Pragaj okazaĵoj. (Rimarko, de la redaktanto: Kamarýt ne povis tiam partopreni la Pragajn okazaĵojn, estante studento provincurba.) - El la verko Revoluce práce (Revolucio de la laboro) de d-ro František Soukup, alta funkciulo de la socialdemokrata partio, ni sciiĝas, ke Esperanto en la 1890-aj jaroj estis en proksimaj rilatoj al Omladina, persekutata de la Viena registaro. La jam menciita deputito Škába reproduktas sur la paĝoj 538-539 de tiu verko rakontadon de B. Krapková pri tiuj interesplenaj kaj neforgeseblaj naŭdekaj jaroj. Ŝi kun studentoj vizitadis laboristajn kunvenojn en la kunvenejo U Pštrosů je la sepa horo vespere. En la ĝojoplenaj multnombre vizitataj kunvenoj oni diskutadis, prelegadis kaj kantadis ĝisnokte. "Estis ĉiam mi - diras Krapková - kiu deve gvidadis, la tumulton kvazaŭ kapelestrino, dum la studentoj fratoj Hajn, Klofáč, Škába, Soukup kaj aliaj faris la prelegojn, kiuj estis postulataj de la junularo. Plenanime mi amadis tiun ĉi idealan junularon. Arde sonis niaj kantoj.“
Inter la amikojn de Krapková apartenis, krom Lorenc, ankaŭ la verkistino Helena Malířová, kiu poste uzis en siaj verkoj ŝian kanto-tradukon kaj ŝiajn rakontadojn. Krapková interrilatis kun multaj postaj politikistoj, precipe kun Josefa Škaloudová. Tiuj virinoj vizitadis la prelegojn de Lorenc pri Esperanto.
En la unuaj jaroj de Esperanto oni parolis ĉiam pri la gastejo U Pštrosů. La gastejo estis en duetaĝa domo en la strato Pštrossova, numeroj 189/16, kie nun staras pli nova domo kun la samaj domnumeroj. Ĉe ni en Prago - skribas Hájek - Esperanto havis de la jaro 1889 karakteron soci-revolucian, kun firma celdirekto al internacia paco. Tio ne taŭgis al la tiama Aŭstria monarĥio, regata de imperiismo. (Tiom Hájek en sia rakontado.) (Laŭ Kamarýt)
Ceaca
Ceaca [ĉaka], hungare Almáscsáka [almAŝĉAka], estas vilaĝo en Rumanio oriente de urbo Jibou. Administre Ceaca apartenas al la komunumo Zalha.
Ĝia unua mencio skribe estas en 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1940[ kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Szilágy. En 1910 Almáscsáka havis 715 loĝantojn (rumanoj), kaj en 1956 678 (rumanoj).
Jacurso
Jacurso estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kalabrio kaj al la provinco Catanzaro. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cortale, Curinga, Filadelfia (VV), Maida, Polia (VV) kaj San Pietro a Maida.
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
Leopold Moker
Jugoslava esperantisto
Leopold MOKER (naskiĝis 1902 - mortis la l0-an de novembro 1979 en akcidento en Subotica, Jugoslavio) estis konata aktivulo precipe en la laborista Esperanto-movado.
Moker lernis la lingvon en 1925, gvidis multajn kursojn, verkis 10-kajeran lernolibron Esperanta kurso kaj kunlaboris en Esperanto-periodaĵoj.
Mszczonów
Mszczonów (prononcu: Mŝĉonuf) (jide אַמשינאָוו, Amszinow) estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Żyrardowski.
La 31an de decembro 2014 en la urbo loĝis 6310 da loĝantoj. La 28an de junio 2008 oni solene malferis la komplekson de la banejoj ligitaj kun la lokaj varmaj fontoj la Termobanejoj (termofontoj) en Mszczonów.
Esperanto kaj Mszczonów
Apude de Mszczonów en vilaĝo Wręcza estas nun konstruata la plej granda en Eŭropo la akvoparko SunTago (Esperanto-nomo !) (vidu la apudan foton), fino de la kostruado kaj la oficiala malfermo de la akvoparko okazos en la jaro 2020. (vidu la Jutubo-filmon pri la sport-objekto la SunTago )
Historio
La unua skriba mencio pri Mszczonów devenas de la dokumento de la mazovia princo Konrado la 1-a el la jaro 1245.
Otto C. Lange
Otto C. LANGE (naskiĝis 1898 - mortis la 7-an de decembro 1979 en Kopenhago estis dana esperantisto.
Li lernis la Internacian Lingvon en 1924, dum multaj jaroj prezidis la lokan E-klubon en Odense, estis 17 jarojn estrarano kaj 8 jarojn prezidanto de la antaŭa Centra Dana Esperantista Ligo, kies honora membro li fariĝis en 1958. Dum pli ol kvarona jarcento Lange estis komitatano de UEA, partoprenis en multaj Universalaj Kongresoj, jarojn longe membris en UEA kiel subtenanto, funkciis kiel delegito kaj fakdelegito. En Danio Lange estas konsiderata unu el la plej meritplenaj aktivintoj en la landa E-movado.
Batalo de Kievo (1943)
La Dua Batalo de Kievo estis parto de multe pli ampleksa soveta ofensivo en Ukrainio konata ankaŭ kiel Batalo de Dnepro kiu konsistis el tri strategiaj operacoj de la soveta Ruĝa Armeo, kaj unu operaca kontraŭtako de la Wehrmacht, kiu okazis inter la 3a de oktobro kaj la 22a de decembro 1943.
Post la Batalo de Kursko, la Ruĝa Armeo lanĉis la Ofensivan Operacon Belgorod-Ĥarkov, pelante la sudan armegrupon de Erich von Manstein reen al la rivero Dnepro. La Stavka, nome soveta alta komando, ordonis al la Centra Fronto kaj al la Voroneĵa Fronto trudi trapason de la rivero Dnepro. Kiam tio estis malsukcesa en oktobro, la klopodo estis trapasita al la 1a Ukrainia Fronto, kun ioma subteno fare de la 2a Ukrainia Fronto. La 1a Ukrainia Fronto, komandita de Nikolaj Vatutin, kapablis sekurigi pontokapojn norde kaj sude de Kievo.
Ferdinánd Pálffy
Grafo Ferdinánd Pálffy [pAlfi] laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálffy Ferdinánd estis hungara pastro, monaĥo, episkopo, preposto. Lia nobela antaŭnomo estis ’’erdődi’’.
Ferdinánd Pálffy naskiĝis la  1619 en Habsburga Imperio en Vieno. Li mortis la 1680 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio).
Biografio
Ferdinánd Pálffy grafiĝis en 1636, li aliĝis al la jezuitoj en 1641, poste li lernis teologio en Romo kaj Graz. Li pastriĝis en 1671, samtempe li eksiĝis de la jezuitoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
109330 Clemente
109330 Clemente estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la portorika profesia basbalisto Roberto Enrique Clemente Walker (1934 – 1972), kiu mortis pro aviadila akcidento, dum li provis alporti provizaĵojn al la viktimoj de la tertremo de Managvo en Nikaragvo.
Lőrinc Schlauch
SCHLAUCH Lőrinc (pro ŝlauĥ) estis hungara romkatolika episkopo, kardinalo, eklezijuristo, direktorarano de MTA (1901) naskita en Újarad la 27-an de marto 1824 kaj mortinta en Nagyvárad la 10-an de julio 1902.
Biografio
Lőrinc Schlauch studis en Segedo kaj Peŝto. De 1846 li estis episkopa arkivisto en Temesvár. De 1847 li estis kaplano, de 1852 teologia profesoro en Temesvár. De 1859 li estis parokestro de Mercyfalva, de 1863 de Temesgyarmat. En 1867 li doktoriĝis pri eklezijurot. Li fariĝis de 1872 kanoniko, de 1873 episkopo de Satmaro, de 1887 latinceremonia episkopo de Nagyvárad, en 1886 grafo de Romo kaj papaa tronstaranto, en 1893 kardinalo. Por flego de hungarlingva kulturo de ĉangohungaroj li estis unu el fondintoj de Szent László Társulat (Asocio Sankta Ladislao), kaj de 1877 li fariĝis ties prezidanto. En 1886 li aĉetis la bibliotekon de publicisto János Török kaj sub nomo Bibliotheca Laurentiana li fondis en Satmaro episkopan bibliotekon.
22322 Bodensee
22322 Bodensee estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Bodenlago (germane : Bodensee) en la Alpoj inter Germanio, Svislando kaj Aŭstrio. La rivero Rejno trapasas tiun lagon, kiu estas malnove kultivata kaj kultura pejzaĝo. La nomo estis proponita de Freimut Börngen.
When the Saints Go Marching In
When the Saints go marching in estas fama sakrala kanto kaj gospela kanto disvastigita en multnombraj variaĵoj.
Teksto kaj melodio
La melodio devenas verŝajne de Edward Boatner, kiu publikis la kanton en 1927 je Naŝvilo en sia kantaro Spirituals Triumphant – Old and New. Malprave ĝi ofte estas atribuata al James Milton Black, kiu tamen en 1896 komponis tiun pri When the Saints are marching in, peco ofte erare intermiksita kun la ĉi-prezenta. La konfuzon pliigas ankoraŭ multaj similaj titoloj kiel „When the Saints march in for crowning'“ (1898), „When all the Saints come marching In“ (1923) aŭ „When the Saints go marching home“ (1927).
La teksto de „When the Saints go marching in“ ligiĝas finfine al la buŝe tradiciitaj nigrusonaj spiritaj kantoj. Ekzistas multnombro da malsamaj versioj, kies kreintoj plejofte ne estas fidinde konstateblaj. Male vasta supozo tamen neniu el tiuj devenas de Catherine Purvis, kiu verkis la tekston al la jam menciita When the Saints are marching in.
Sendepende de la versio la teksto esprimas la esperon de la kredantoj, aparteni la tagon de la Lasta Juĝo al la elektitoj, kiuj rajtas eniri a Ĉielan Reĝlandon. La strofotekstoj plejparte rilatas al la Apokalipso de Johano kaj raportas ekzemple pri la mallumigo de la suno aŭ la trumpetoj de ĉefanĝelo Gabrielo. La rekantaĵo tamen tekstas „Oh, when the saints go marching in, Lord, how I want to be in that number, when the saints go marching in“. Foje oni supozas influon de la ambrozia Te Deum el la 4-a jarcento, kiu enhavas verslinion Aeterna fac cum sanctis tuis in gloria numerari.