cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listo de urboj en Namibio
La plej granda urbo estas Vindhuko (Windhoek), laŭ censo de 2006 ĝi havis 287.790 loĝantojn, t.e. 14 % de la landa loĝantaro.
Giarmata Vii
Giarmata Vii [ĝarmata vij] (hungare Kisgyarmatpuszta) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Ghiroda.
Albert Breuer
Albert Breuer, laŭ hungarlingve kutima nomordo Breuer Albert estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
Albert Breuer naskiĝis la en Gölnicbánya (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Gelnica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Albert Breuer akiris diplomon en Veterinara Akademio de Budapeŝto en 1892, poste li estis asistanto 3 jarojn, pli poste li estis bestokuracisto en Cegléd. Li eklaboris en la ĉefa buĉejo de Budapeŝto en 1897, ekde 1903 li estris jam ĉiujn buĉejojn en Hungario. Li ankaŭ instruis en la iama akademio - tiam jam altlernejo inter 1901 kaj 1929. En 1915 li ricevis la instruan rangon publika eksterordinara instruisto, en 1929 li emeritiĝis. Li okupiĝis pri ekzameno de viandoj, la samon li instruis. Li ricevis reĝan premion.
Ágnes Kovács
KOVÁCS Ágnes (kovaĉ) estis hungara etnografino naskita en Kolozsvár la 31-an de oktobro 1918 kaj mortinta en Budapeŝto la 30-an de januaro 1990. Ŝi estis la filino de Zsizsi Ferenczy kaj Jenő Szentimrei, la pli aĝa fratino de Judit Szentimrei, edzo de Dénes Lengyel, patro de László Lengyel.
Biografio
Ágnes Kovács la mezlernejon finis en sia naskiĝurbo en Református Leánygimnázium (Reformita Knabingimnazio) (1938), la etnografion en budapeŝta Pázmány Péter Tudományegyetem (1944). Ŝi doktoriĝis laŭ la disertacio A kalotaszegi Ketesd mesekincse. Ekde 1943 ŝi estis kunlaborantino de la Kelet-Európai Tudományos Intézet (Orienteŭropa Scienca Instituto), ekde 1949 de la Néprajzi Múzeum (Etnografia Muzeo). Ekde 1950 ŝi koletis fabelojn en vilaĝoj de Baranya inter la tien koloniigis ĉangoj, poste en Szatmár, Nógrád, Szabolcs. Post la morto de Gyula Ortutay (1978) ŝi transprenis la eldonadon de Új Magyar Népköltési Gyűjtemény (Nova Hungara Folklora Kolekto). Sub ŝia gvido kaj redakto prepariĝis la hungara katalogo pri fabeltipoj. Ŝi estis gvidantino kaj tradukintino de libroserio de Népek meséi (Fabeloj de popoloj eldonita de Európa Könyvkiadó'' (Libroeldonejo Eŭropa).
Lapio
Lapio estas komunumo de Italio.
Centrita sepangula nombro
Centrita sepangula nombro estas centrita figuriga nombro kiu prezentas seplateron kun punkto en la centro kaj ĉiuj aliaj punktoj ĉirkaŭbarantaj la centran punkton en sinsekvaj sepangulaj markotoj. La centrita sepangula nombro por n estas donita per la formulo
Opatovský Sokolec
Opatovský Sokolec, hungare Apácaszakállas estas vilaĝparto de Okoč.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Komarno-Bratislavo, tute kontaktiĝanta kun Okoč. La plej proksima urbo estas Veľký Meder 6 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj. Apud la eksvilaĝo kanalo preterfluas.
Centrita sepangula nombro
La unuaj kelkaj centritaj sepangulaj nombroj estas
Opatovský Sokolec
Historio
La plej frue avaroj vivis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1221. Béla la 4-a en 1262 donacis vilaĝon Zalonta Zakalus al sia filino. En 1347 la vilaĝo ricevis doganorajton. La loĝantoj iĝis kalvinanoj ekde la 16-a jarcento. Komence de la 20-a jarcento la proksima sukerofabriko setligis katolikojn, kiuj okupiĝis pri agrikulturo kaj bredado.
Centrita sepangula nombro
1, 8, 22, 43, 71, 106, 148, 197, 253, 316, 386, 463, 547, 638, 736, 841, 953
Opatovský Sokolec
Historio
En 1910 loĝis en la vilaĝo 975 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo formiĝis, kiu unuiĝis kun kolĥozo de Okoč en 1973. En 1976 vilaĝo kuniĝis al Okoč.
Centrita sepangula nombro
Centritaj sepangulaj nombroj havas parecon en ŝablono nepara-para-para-nepara.
Centrita sepangula primo
Centrita sepangula primo estas centrita sepangula nombra kiu estas primo. La unuaj kelkaj centritaj sepangulaj primoj estas
43, 71, 197, 463, 547, 953, 1471, 1933, ....
Lakto-striko de Oslo
La lakto-striko (norveglingve melkestreiken) estis striko en Oslo dum la nazia okupacio de Norvegio, pli precize la 8-an kaj 9-an de septembro 1941. Ĝi kaŭzis fortan subpremon fare de la germanaj fortoj, inkluzive de la establo de militjuro, amasaj arestoj, du pafekzekutoj kaj pluraj longdaŭraj enkarcerigaj penoj.
La du ekzekutitoj estis sindikatistoj Viggo Hansteen kaj Rolf Wickstrøm.
Sugny
Sugny estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
La Ferrière-Bochard
La Ferrière-Bochard estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
(13440) 2095 P-L
(13440) 2095 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio). La 130 eksponitaj fotaj platoj estis poste senditaj en Leiden (Nederlando) por esti ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj por malkovri novajn asteroidojn.
Traktato de Troyes
La Traktato de Troyes estis interkonsento per kiu la reĝo Henriko la 5-a (Anglio) heredus la tronon de Francio post la morto de la reĝo Karlo la 6-a (Francio). Ĝi estis subskribita en Troyes, Francio en la jaro 1420. Ĉi tiu taktato estis parto de la konsekvencoj de la Batalo de Agincourt. Ĉi tiu provo ŝanĝi la tradician manieron de la sukcedo en la trono de Francio ne sukcesis. Ĝi celis senheredigi la estontan reĝon Karlo la 7a. La traktato de Troyes estis intenco metit finon al la Centjara Milito inter Anglujo kaj Francujo.
Esperanto-Asocio en Ĉeĥoslovaka Respubliko
Esperanto-Asocio en Ĉeĥoslovaka Respubliko estisĝis en 1936 el Ĉeĥoslovaka Asocio Esperantista per kunfandiĝo kun Germana Esperanto-Ligo, post milito la asocio estis refondita en 1946.
Ĝi tre rapide disvolvis sian agadon kaj eldonadis tre valoran revuon Esperantista, kies ĉefredaktoro estis Stanislav Kamarýt.
Aperis ĉirkaŭ 80 publikaĵoj kaj Verda Stacio sukcese daŭrigis sian agadon, kvankam en Prago kaj filioj, ĉar la studio en Brno estis disbombardita.
En 1950 la tutŝtatan kongreson en Brno partoprenis mil personoj.
Guéckédougou
aŭ Guéckédou estas grandurbo en Gvineo.
Geografio
situas en la suda parto de la lando. Landlimoj de Sieraleono kaj Liberio estas proksime.
Historio
estis komerca urbeto, ĉar komercistoj de la 2 proksimaj landoj (ofte oni venas ankaŭ el Ebur-Bordo) aranĝis bazaradojn. Tio daŭras ankaŭ nuntempe. Inter 1983-2008 pro konfliktoj de la najbaraj landoj alvenis multe da rifuĝintoj. Ili vivas en tendoj. Memoru: en 1983 vivis en la urbeto nur 2800 da homoj! En 2007 razio, striko kaj protestoj okazis.
Klimato
En tropika klimato regas. 2 sezonoj estas: la seka inter decembro-februaro kaj la pluva inter marto-novembro.
Beaurevoir
Beaurevoir estas franca komunumo situanta en la departemento Aisne, en la regiono Hauts-de-France. Ĝi havis 1.498 loĝantojn laŭ la censo de 1999. En ĝi troviĝas la kastelo de Beaurevoir, kie Johana de Arko provis fuĝi antaŭ fali sub angla potenco. La komunumo etendiĝas sur 21,73 km² kaj proksime de ĝi troviĝas la ekiĝo de la rivero Skeldo.
Theodor Fontane
Theodor Fontane, aŭ plennome: Henri Théodore Fontane (naskiĝis en Neuruppin, mortis  en Berlino) estis germana verkisto de hugenota deveno.
Konforme al la deziro de sia patro li unue fariĝis apotekisto. En 1849 li finis tiun ĉi karieron kaj eklaboris kiel ĵurnalisto, militreportero, felietonisto kaj teatra kritikisto. Plej fruktedone li verkis en la tempo post 1876: tiam estiĝis granda kvanto da romanoj, rakontoj, noveloj kaj poeziaĵoj.
Kotzenbüll
Kotzenbüll estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Takuma Asano
Takuma Asano (浅野 拓磨 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2015 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Akvopurigejo
Akvopurigejo estas ejo, kie uzata akvo estas purigata antaŭ recikligo en naturan medion.
Dum la purigado oni uzas mekanikajn (fizikajn), biologiajn kaj kemiajn procedojn. Modernaj akvopurigejoj estas kutime triŝtupaj.
La unua akvopurigejo en Eŭropo ekfunkciis en 1882 en Frankfurto ĉe Majno.
FC Metz
Football Club de Metz estas profesia futbalklubo en Metz, Francio.
Borsodnádasd
Borsodnádasd [borŝodnAdaŝd] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Ózd.
Situo
Borsodnádasd situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Bátonyterenye-Ózd, la lasta urbo estas proksime.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1210, laŭ la pli mallonga formo Nádasd. Ĝi jam havis en 1241 burgon, en 1332 preĝejon. La turkoj ofte forbruligis la komunumon. En 1840 oni trovis brunan karbonon, baze de tio ferofabriko konstruiĝis en 1864, dume alvenis hungaroj, slovakoj, ĉeĥoj, prusoj. Ili funkciis ĝis 1992. La vilaĝo ricevis la distingan antaŭnomon Borsod en 1903 kaj urbiĝis en 2001. En la urbo cigana aŭtonomio funkcias.
Komunumoj Nádasd en Hungara reĝlando
En la nomo oni rekonas la vorto nád (=kano), pri kio oni nomumis komunumojn. Pro la tutlanda poŝta servo oni distingis ilin: Abaújnádasd, Árvanádasd, Csallóköznádasd, Egyházasnádas, Szepesnádasd, nun en Slovakio, Fraknónádasd nun en Aŭstrio, Borsodnádasd kaj Tornanádaska en Borsod-Abaúj-Zemplén, Mecseknádasd en Baranya, Nádasdladány en Fejér, Nádasd en Vas (Hungario), Alsónádasd, Felsőnádasd, Görgénynádas, Hadadnádasd, Nádasdia, Nádaspapfalva, Szilágynádasd nun en Rumanio.
Monique van der Vorst
Monique van der Vorst (naskiĝis la 20-an de novembro, 1984) estas nederlanda bicikla konkursistino. Ŝi venkis dufoje arĝentan medalon ĉe la Paralimpiko en permana konkursa biciklado. Post falsa operacio en aĝo de 13 jaroj je maleolo, ŝia maldekstra gambo iĝis paralizita. Ŝin trafis akcidento en 2009 dum trejnado, post kiam ŝiaj ambaŭ gamboj iĝis paralizitaj.
NGC 1160
NGC 1160 (aliaj indikoj — PGC 11403, UGC 2475, MCG 7-7-14, ZWG 540.27, KCPG 86A, IRAS02579+4445) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teotiŭakano
Teotiŭakano (navatle, Teotihuacán (la urbo de la dioj) estis antikva kaj sankta urbo de Meksiko, "la urbo, kie la dioj estis kreitaj", kiu floris inter la jaroj 300 kaj 700, estinte urbo de 160 mil homoj, la sesa plej granda urbo de la tiama mondo. Ĝi estas 40 km nordoriente de Meksikurbo. Ni ne scias la originalan nomon de la urbo, sed nomas ĝin laŭ la azteka nomo: Teotihuacán, "la urbo de la dioj". Ĝi estis la semo de civilizo, kiu daŭris pli ol mil jarojn, ĝis la alveno de la hispanoj. Kvankam Teotiŭakano ekzistis en la tempo de la majaoj (300-900), ĝi estas urbo pli antikva, kiu influis la majaojn. La urbo pereis en fajro kaj disfalis je 700, sed post 250 mallumaj jaroj, la civilizo daŭris sub la toltekoj (950-1200) kaj la aztekoj (1325-1521).
Kvankam la aztekoj estas pli famaj—ĉar ili estis la ĉefa gento de pra-Meksiko kiam alvenis la hispanoj—Teotiŭakano estis en la historio de antikva Meksiko pli fama, influa kaj potenca, simile al Romo de Eŭropo. Nur la majaoj preterpasis ĝin en arto kaj scienco. Kvankam la aztekoj ne konis la nomon de la urbo kaj nur vidis urbon ruinigitan, ili profunde respektis ĝin, pilgrimante al la urbo kaj servante ĝiajn diojn. Laŭ la aztekoj, la nuna, kvina mondo estis kreita tie. Eble ne la tuta mondo, sed certe la mondo de antikva Meksiko konata al la aztekoj.
En sia tago, Teotiŭakano klare estis la centro de religio kaj komerco en antikva Meksiko, urbo tre sankta kaj riĉa. Ni ne scias, ĉu ĝi estis centro de politika imperio. La urbo estis tre riĉa, sed estis planita sen penso pri milita defendo, kiu kutime estas signo de granda potenco. Teotiŭakano oferis homojn al la dioj, kaj eble tio devigis ĝin militi por kapti homojn—kiel faris la aztekoj en epoko posta. La religio de Teotiŭakano ne estis religio milda: apud unu templo la korpoj de 130 viroj kaj virinoj estis amase enterigitaj.
Ni ne konas la lingvon de Teotiŭakano. Ĝi eble estis la navatla, la lingvo, kiun la aztekoj parolis. La urbo ŝajne ne postlasis iujn ajn skribojn kaj eble estis senskriba.
La kvartaloj de la urbo estis laŭ metio kaj gento. En la centro, inter la temploj, estis la palacoj de la nobelaj familioj de sacerdotoj.
La urbo estis regata de sacerdotoj. Se Teotiŭakano similis la aztekojn, la sacerdotoj ankaŭ estis la militestroj. Ili klare estis la plej riĉaj urbanoj, loĝante en palacoj.
En Teotiŭakano loĝis metiistoj kaj komercistoj el ĉiu parto de Meksiko. Eble du trionoj de la urbanoj estis kamparanoj: tiuj dumtage prilaboris siajn kampojn ekster la urbo kaj vespere revenis al siaj domoj en la urbo. Sed spite de tio, la urbo estis tro granda por esti subtenata sole de siaj kampoj, sed dependis de komerco, metio kaj eble tributo.
La urbo montras altan scion pri la steloj, arto, konstruado kaj kalkulado.
La Strato de la Mortintoj estas la ĉefa strato de la urbo. Ĝi estas 40m larĝa kaj 5 km longa kaj iras norden rekte al la sankta monto de Cerro Gordo (dika monto). Laŭ la strato estis la ĉefaj temploj, palacoj kaj placoj. El la temploj la du plej grandaj estis:
La Piramido de la Suno, kiu staras apud la centro de la urbo laŭ la Strato de la Mortintoj. Ĝi estas 63 m alta (kaj iam 75 m) kun bazo de 225 x 222 m. Ĝi estas la tria plej granda piramido en la mondo kaj la plej granda de Meksiko. Ĝi havas volumenon de unu miliono da m³.
La Piramido de la Luno, kiu estas ankaŭ ĉe la Strato de la Mortintoj, sed en la nordo de la urbo. Malpli granda ol la Piramido de la Suno, ĝi tamen estas ankoraŭ granda: 43 m alta kun bazo de 150 x 140 m.
En la centro de la urbo laŭ la strato estis la malgranda Piramido de Kecalkoatlo, la Serpento de Plumoj, dio fama de antikva Meksiko. Sur la muroj estas centoj da skulptaĵoj de la kapo de la dio. La placo de la templo estis sufiĉe granda por 100 mil homoj.
Sub la urbo estas multaj kavernoj kaj tuneloj.
Teotiŭakano en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, unue en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venontaj ĉiĉeronoj estas ankaŭ laŭvice unue Akenatono kaj poste Sunĝata Kejta kiuj omaĝas la historian gravon de Afriko. En Ameriko estas unue Nezaŭhtezoma la ĉiĉerono kiu vidigas la gravon de Teotiŭakano:
Tekilo
Tekilo (hispane tequila) estas speco de brando aŭ likvoro produktata ĉefe en la regiono Ĥalisko en Meksiko. Tekilo estas farata el la suko de speco de agavo (preciza nomo: Agavo Tekila Vebera Blua; Hispane: Agave Tequilana Weber Azul / (Caducifolia.ssp.tequilana.cv.azul)), kiu havas longajn kaj mallarĝajn foliojn kaj koloron blu-glaŭkan. La tekilo produktiĝas kiel Nomo de origino en la 5 meksikaj ŝtatoj Guanajuato, Michoacán, Tamaulipas, Nayarit kaj kompreneble en Jalisco. En la 4 aliaj ŝtatoj nur kelkaj komunumoj havas la rajton produkti tekilon.
Ekzistas multaj diversaj specoj de agavo. El kelkaj oni produktas fibrojn, kaj el aliaj alkoholaĵojn. Unue oni uzis por tiaj alkoholaĵoj la nomon meskalo, per vorto el la navatla lingvo (= "tio, kio estas kuirita") por la koro de la planto. Ĉe la alveno de la hispanoj al Meksiko oni komencis distili la meskalojn, kaj oni prenis la nomon "meskalo" por la trinkaĵo mem. Laŭ la paso de la jaroj oni komencis distingi la diversajn meskalojn laŭ deveno, kaj inter ili la plej fama estis la meskalo de Tekilo (urbeto el Jalisco), kaj poste ĝi eknomiĝis simple "tekilo".
La trinkaĵo povas nomiĝi tekilo nur se ĝi enhavas minimume 51 % da agavo. La plej puraj tekiloj enhavas 100 % da agavo. La miksitajn tekilojn oni miksas kun maizsiropo aŭ siropo de sukerkano. La produktistoj de la pura tekilo indikas tion sur la etikedoj ("100 % agavo") por havi plian argumenton ĉe la vendado.
Kategorioj
Oni diferencigas 4 diversajn kategoriojn (laŭ Consejo Regulador del Tequila A.C.). Por la eksporto oni uzas anglajn, ene de Meksiko hispanajn nomojn:
Krome oni diferencigas du kvalitojn:
Alexis Brandeker
Alexis BRANDEKER estas sveda astronomo de la Observatorio de Stokholmo, naskiĝinta la.
Li ricevis magistron de scienco de la Reĝa instituto de teknologio de Stokholmo kaj sekve doktorecon pri astronomio de la Universitato de Stokholmo. Li fariĝis sciencesploristo unue ĉe la Universitato de Toronto kaj sekve ĉe tiu de Stokholmo.
Listo de integraloj de logaritmaj funkcioj
Jeno estas listo de nedifinitaj integraloj (malderivaĵoj) de logaritmaj funkcioj.
Noto ke estas supozite ke x>0.
Ariokarpo
Ariokarpo, latine Ariocarpus, estas genro el la familio de Kaktacoj (Cactaceae). Ekzemplo estas la specio Ariocarpus kotschoubeyanus kies nomo honorigas la rusan princon Vasilij Viktoroviĉ Koĉubej (1812–1850).
Kazaĥlingva Vikipedio
La kazaĥlingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la kazaĥa lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Қазақша Уикипедия (latinliterigite kazakŝa uikipedija) en cirila alfabeto, Qazaqşa Wïkïpedïya en latina alfabeto kaj قازاقشا ۋىيكىيپەدىييا en araba alfabeto - la tri nomoj jam montras la apartaĵon ke la kazaĥlingva Vikipedio haveblas paralele en tri skribsistemoj, la cirila, latina kaj araba. La projekto fondiĝis en junio 2002 kaj atingis 100 000 artikolojn en oktobro 2011. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn. Danke al amasa robota aldono de sep mil artikoloj la 26-an/27-an de oktobro 2012 ĝi preterrapidis la esperantlingvan vikipedion kaj interŝanĝis la 27-an respektive 28-an lokon inter ĉiuj vikipediaj branĉoj laŭ absoluta nombro da artikoloj.
Sieĝo de Parizo (1429)
La sieĝo de Parizo de 1429, estis realigita de la francaj trupoj de Karlo la 7-a (Francio) akompanitaj de Johana de Arko, kiu ne sukcesis eniri en Parizon. La urbo ne estis defendita de pli ol 2000 angloj sed estis la pariza loĝantaro kiu devigis la francajn trupojn retiriĝi.
Landigou
Landigou estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Landigulfiens.
635 Vundtia
635 Vundtia estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Karl Julius Lohnert elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo, "Vundtia", honoras la germanan psikologon kaj filozofon Wilhelm Wundt.
Kanin
Kanin aŭ Kanun (강릉시, laŭ ĉinaj literoj 江陵市) estas marhavena urbego en nordorienta Sud-Koreio. Ĝi estas regiona ekonomia centro.
Geografio
Kanin situas laŭ rivero, laŭ la orienta marbordo de Sud-Koreio apud la orientaj deklivoj de la montoj Tebeksan. Seulo troviĝas 169 km.
Historio
Kanin estis administracia kaj ekonomia centro jam dum la antikvaj tempoj. En 1308 Kanin ricevis sian nunan nomon. La nuna urba statuso estis deklarita en 1955. La 18-an de septembro 1996 nordkorea submarŝipo alfundiĝis proksime de Kanin. En 2018 dum la Vintra Olimpiko 2018 de Pjonĉango en kelkaj sportaj branĉoj okazis konkursoj ankaŭ en Kanin.
Ekonomio
La ĉefaj sektoroj de la ekonomio estas turismo kaj malpeza industrio. Estas planoj krei sciencan-industrian komplekson en la urbo, kies ĉefa tasko estas esplorado en kampo de biologio. Silkoteksado estas la tradicia industrio de la urbo.
Trafiko
Kanin estas ligita al la tutlanda aŭtovojo-reto (same al la fervoja reto). La vojaĝo daŭras ĉirkaŭ 2 horojn kaj 30 minutojn al Seulo per aŭtovojo. Menciindas trafiko de la haveno.
Kaisborstel
Kaisborstel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kontrakto de Venlo
La Kontrakto de Venlo de la 7a de septembro 1543 sigelis la finon de la duklando Geldern. Laŭ la kontrakto Duko Vilhelmo la 5a Jülich-Kleve-Berg devis rezigni favore al Karlo la 5a pri siaj pretendoj sur Duklando Geldern same kiel pri Graflando Zutphen. Krom tio la imperiestro devigis la dukon rekatolikiĝi kaj pribatali la reformacion.
Antaŭhistorio
En 1528 Imperiestro Karlo la 5a vortigis la Kontrakton de Gorinchem. Per tiu li feŭdis Dukon Karlo de Egmond per Duklando Geldern, tamen sub la kondiĉo, ke tiu ĉi revenu al la imperiestra dinastio, kiam la duko mortus senfila. Ĉar la duko tiumomente estis jam tre aĝa kaj ne havis idojn, li komence hezitis, subskribi la kontrakton. Post plua disputo tiu ĉi pasaĵo estis forstrekata el la kontrakto.
En 1537 la influhavaj landaj statoj kunvokitaj en Nimego insistis al Duko Karlo de Egmond, ke li rezignu pri Geldern kaj Zutphen kaj deklaru la junan princon Vilhelmo la 5a de Jülich-Kleve-Berg kiel sian postanton; tiu ĉi transprenis la oficon la 27an de januaro 1538.
En 1541 Vilhelmo, ema al reformaciismaj novigoj, estis sin certiginta per geedzeco kun la dektri-jara Jeanne d’Albret, nevino de la franca reĝo Francisko la 1a, la francan subtenon kaj povis komence sin defendi en Geldern. La Imperia Statokunveno je Regensburg en 1541 tamen asignis la teritoriojn al Imperiestro Karlo la 5a. Ĉar Duko Vilhelmo ja ne volis rezigni tiujn ĉi, okazis la Tria Heredsekvomilito de Geldern. Dum kiam la esperata franca helpo por Vilhelmo forrestis, Imperiestro Karlo kuntiris ekde la 17a ĝis la 20a de aŭgusto 1543 ĉe la sidejo de la ĉefepiskopa sideja urbo Bonn 40.000 imperiestrajn soldatojn. La 23an de aŭgusto partoj de la trupoj enpenetris en la fortikigitan urbon Düren, kiun ili elrabis bruligis. La urbo Jülich senbatale kapitulacis al la malamikaj trupoj. La fortosupera militistaro imperiestra konkeris kaj detruis ankaŭ aliaj fortikaĵojn de Geldern, tiel ke Duko Vilhelmo eniĝis en senelirejan situacion. Tial li aperis la 6an de septembro en la imperiestra tendaro ĉe Venlo kaj sin humile ĵetis pieden de Karlo. La 7an de septembro ili subskribis la Kontrakton de Venlo.
Sanje akvofaloj
La Sanje akvofaloj situas en la Nacia Parko Montoj Udzungwa en Tanzanio. Ili estas 70 m altaj. Ili situas meze de pluvarbaro kaj falas el la Montoj Udzungŭa en valon de la rivero Kilombero.
Bernay-Saint-Martin
Bernay-Saint-Martin [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 776 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Bernay-Saint-Martin estas vilaĝo en la nordoriento de Charente-Maritime, nordokcidente de Saint-Jean-d'Angély.
(17055) 1999 GP3
(17055) 1999 GP3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Robert G. Sandness elde la Observatorio de King City (Ontario, Kanado)
Sveda ĝenerala baloto 2022
Ĝenerala baloto okazos en Svedio la 11-an de septembro 2022 por elekti la 349 membrojn de la nacia parlamento Riksdag. Ili siavice elektos la ĉefministron de Svedio. Laŭ la konstitucio, regionaj kaj municipaj elektoj ankaŭ okazos en la sama tago.
Reuilly (Indre)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Issoudun kaj al la kantono . Reuilly estas franca situanta en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Reuillois.
Bucovăț (Dumbrava)
Bucovăţ (Dumbrava) [bukovəc] (hungare: Bukovec) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 787 loĝantojn (rumanoj); en 1992 683 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1371. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Dumbrava.
Castillon (Alpes-Maritimes)
Castillon (jen france, okcitane Castilhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Ovario
Maturiĝinta ovolo estas periode demetata. Se ĝi kuniĝas kun spermatozoo (maskla seksa ĉelo), feto formiĝas. En superaj mamuloj, la formiĝo de ovolo en ovario estas iom malsimpla.
Santa Marta de Magasca
Santa Marta de Magasca estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Magasca estas rivero.
Situo
Santa Marta de Magasca estas situa en la orienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierra de Trujillo. La areo de ties teritorio estas de 39,68 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
La Défense (pariza metrostacio)
La Défense [la defɑ̃s], plennome La Défense - Grande Arche (La Defendo - Granda Arko) estas stacio de la linio 1 de la Metroo de Parizo, situanta en Puteaux (Hauts-de-Seine).
La stacio
La stacio estis malfermita la dum la plilongigo de la linio inter  kaj la kvartalo de La Défense.
Ĝi unue estis nomita « La Défense » poste « Grande Arche de La Défense » antaŭ ol alpreni sian aktualan nomon.
La RATP preferinte trapason sur Ponto de Neuilly surtere, malpli multekostan, ol trapaso sub la Sejno, la stacio , antaŭvidita ekde la 1970-aj jaroj de EPAD restis senutila.
La kajoj de la stacio enkadrigas tiujn de RER sed je nivelo -1 de interkonekta halo. Tiel, la 1-a subgrundo (kondukanta al kajo de RER) utilas kiel centra kajo de la stacio.
Oni ne konfuzu tiun stacion kun la samnoma stacidomo de RER La Défense, kiu havas tarifan zonon 3, dum la metrostacio havas urban tarifon.
Maurizio Micheli
Maurizio Micheli (naskiĝis en Livorno) estas itala aktoro, komikulo kaj dramisto.
Biografio
Li naskiĝis en Livorno en 1947, 11-jara Micheli translokiĝis al Bari kun sia familio, poste 20-jara li translokiĝis en Milano, kie li ĉeestis kaj diplomiĝis ĉe la Lernejo de Drama Arto ĉe la Piccolo Teatro. Inter finoj de la sepdekaj kaj okdekaj jaroj Micheli akiris grandan popularecon kiel komikulo, per serio de sukcesaj varieteoj, inkluzive de Fantastico, W le donne, Al Paradise kaj A tutto gag. Micheli ankaŭ estis tre aktiva sur scenejo, dum lia filmagado estis malpli signifa.
Li estas divorcita de la aktorino Daniela Nobili, kun kiu li havis filon, Guido. Ekde 1996 li havas rilaton kun la aktorino kaj dancistino Benedicta Boccoli. Li estas 1,74 m alta.
En 1999 li ricevis la Ordenon de Merito de la Itala Respubliko.
En 2002 li publikigis la novelon Garibaldi amore mio, de Baldini Castoldi Dalai, el kiu estis komedio por teatra sezono 2003-2004 kun la produktado de la Teatro Franco Parenti en Milano.
Ordeno
"Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana" (Ordeno de Merito de la Itala Respubliko) (Romo, ).
Yuki Muto
Yuki Muto (武藤 雄樹 n. ) estas japana futbalisto. Li en 2015 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
H.D.
Vivo
Hilda naskiĝis en Bethlehem, Pensilvanio, en 1886, kaj kreskiĝis en Upper Darby, Pensilvanio, kaj studis en Bryn Mawr College. Ŝi translokiĝis al Londono en 1911, kie ŝi ludis gravan rolon ene de la tiam ĵusa Imagisma movado. Karisma figuro, ŝi estis patronita de la modernisma poeto Ezra Pound, kiu estis ŝlosila por la konstruado kaj pluigado de ŝia kariero. En 1916–17, ŝi agadis kiel literatura redaktoro de la gazeto "The Egoist", dum ŝia poezio aperis en la "English Review" kaj en la "Transatlantic Review". Dum la Unua Mondmilito, H.D. suferis pro la morto de sia frato kaj la rompo de sia geedzeco kun la poeto Richard Aldington, kaj tiuj okazaĵoj ege pezis sur ŝia posta poezio. Imagisma fakulo Glenn Hughes verkis, ke 'ŝia soleco ploras el ŝiaj poemoj'. Ŝi havis profundan intereson en antikva greka literaturo, kaj ŝia poezio ofte ŝuldas el Helena mitologio kaj el klasikaj poetoj. Ŝia verkaro famas pro sia enhavo de naturaj scenoj kaj objektoj, kio estas ofte uzata por sugesti partikularan senton aŭ mensostaton.
Ŝi amikiĝis kun Sigmund Freud dum la 1930-aj jaroj, kaj iĝis lia paciento por kompreni kaj esprimi sian ambaŭseksemon, sian restintan postmilitan traŭmaton, sian verkaron, kaj siajn spiritajn espertojn. H.D. geedziĝis unufoje, kaj entreprenis nombrajn rilatojn kaj kun viroj kaj kun virinoj. Ŝi estis senpenta pri sia sekseco, kaj tial ŝi iĝis simbolo kaj por la lukto por la rajtoj de GLAT-uloj kaj por la feminisma movado kiam ŝisj poemoj, teatraĵoj, leteroj kaj eseoj estis remalkovrita dum la 1970-ak kaj 1980-aj jaroj.
Pilar Primo de Rivera
Pilar Primo de Rivera y Sáenz de Heredia (Madrido, 4-an de novembro 1907 - Madrido, 17-an de marto 1991) estis hispana politikistino kun falangisma ideologio, kiu havis elstaran rolon dum la frankisma reĝimo.
Ŝi estis frato de José Antonio Primo de Rivera, fondinto de Hispana Falango, kaj filino el la diktatoro Miguel Primo de Rivera. Ŝi estas konata pro esti fondinto kaj reganto de la Virina Sekcio de Falango dum la Hispana Enlanda Milito kaj, poste, dum la frankisma reĝimo. Tio ĉi igis ŝin unu el la plej konataj homoj ene de la reĝimo, estrante la unikan amasan movadon de virinaj trajtoj kiu ekzistis dum la diktaturo.
Familio kaj unuaj jaroj
Pilar naskiĝis en Madrido la 4-an de novembro de 1907, kaj ŝi estis filino de Miguel Primo de Rivera kaj Casilda Sáenz de Heredia. Ŝia patro estis militistara oficiro kaj sia patrino mortis kiam ŝi ankoraŭ estis tre juna, post la naskiĝo de ŝia frato Fernando. Ŝia patro, kiu tiam estis ĉef-leŭtenanto, restis vidvo kaj je respondeco pri ses gefiloj, kvankam pro sia militista kariero li laŭkutime ne ĉeestis ĉe hejmo. Ĉi tiel, dum sia infanaĝo, Pilar kreskiĝis meze de tre konservativa, aŭtoritata kaj religiema medio, en kiu regis vira plimulteco. Miguel Primo de Rivera pluigis sian karieron kaj supreniris je sia posteno, akirante gravajn postenojn. En 1923 li enkondukis puĉon kiu ebligis al li ekakiri la povon kaj krei diktaturan reĝimon kiu daŭris ĝis 1930, kiam li deposteniĝis kaj ekziliĝis en Parizo, Francujo. Dum sia restanta vivo, Pilar Primo de Rivera havis ĉiam fortan kaj fervoran admiron por sia patro.
Ŝi havis ĝemelan fratinon, Ángela, kiu mortis kvinaĝe en 1912, pro malsaniĝo je morbilo. Ŝia alia fratino, María del Carmen, ĉiam sintenis fore el ĉia politika movado kaj publika vivo. Tre malsame estis ŝiaj aliaj fratoj, specife José Antonio kaj Miguel. La unua fondis en oktobro de 1933 faŝisman partion, nome Hispana Falango. Pilar ĉeestis la fondan rendevuon de la partio kune kun Carmen kaj ne tre longe post tio, ili ambaŭ petis aliĝon al Falango, kvankam paradokse José Antonio rifuzis akcepti ilin komence.
Poste, José Antonio akceptis sian fratinon en la partio, kvankam komence estis nur per la Universitata Hispana Sindikato. La 12an de Julio de 1934 oni organizis oficiale la Virinan Sekcion de Falango, komponita tutkomence nur el 7 anoj. Ekde la unua momento, Pilar iĝis ĉefulo je la tasko organizi la novan sekcion el la partio. En Julio de 1936 la organizo jam konstatis ĉirkaŭe el 2500 aktivulinoj, kaj etendiĝis tutlande.
Hispana Enlanda Milito
Post la ekestiĝo de la Enlanda Milito en julio de 1936, Pilar Primo de Rivera sukcesis eliri el Madrido kaj transloĝiĝi al Salamanko, kie estis dum iom da tempo la ĉefurbo de la frankisma duon-Hispanio kaj fakte ankaŭ la sidejo de Francisco Franco mem, el kie ŝi plue estris la Virinan Sekcion kiu agis ĉe la naciisma areo. Post malmultaj monatoj, la nombro de aktivuloj kreskiĝis ĝis atingi 60.000 novajn aktivulinojn, iĝante unu el la ĉefaj virinaj organizoj. Ĉi tio donis al ĝi tre gravan povon, kaj poste Auxilio Social iĝis parto el branĉo de Virina Sekcio, danke al la agoj de Pilar.
Dum la militoj, ŝi havis plurajn rendevuojn kun Hitler, Mussolini kaj Oliveira Salazar.
Politika kariero
Malsame al José Antonio Primo de Rivera kaj Fernando, kiuj pereis dum la Hispana Enlanda Milito, Pilar Primo de Rivera travivis dum la konflikto.
Ŝi neniam geedziĝis, dediĉante sian vivon al Falango kaj al memorigo de sia frato José Antonio Primo de Rivera. La falangista verkisto kaj enkondukisto de faŝismo en Hispanio, Ernesto Giménez Caballero, eĉ pripensis eblan geedziĝon inter Pilar Primo de Rivera kaj la nazia estro, Adolf Hitler, sed tia pensaĵo neniam realiĝis.
Rilatoj kun nazia Germanio
Pilar Primo de Rivera faris plurajn vojaĝojn al Nazia Germanio, kiun ŝi fervore admiris. En aprilo 1938, ŝi faris unuan vojaĝon al Reich, kie vizitis Berlinon, la germanan ĉefurbon. Ŝi ankaŭ vizitis la imperian kancelieron kaj havis intervjuon kun Adolf Hitler, kiu estis tre komentita fare de la frankismaj ĵurnaloj. Jam meze de la Dua Mondmilito, ŝi vojaĝis al Berlino en 1941 por partopreni ĉe la Virina Kongreso; kaj tie renkontiĝis kune kun aliaj estrinoj de aliaj totalitarismaj eŭropaj movadoj — krom Japanio—. Laŭmezure kiel tempo forpasis, Primo de Rivera iĝis speco de ambasadorino inter Nazia Germanio kaj Frankisma Hispanio, kvankam ŝi havis ankaŭ kontaktojn kun faŝisma Italio. Responde al tio, ŝi ankaŭ ricevis en Hispanio plurajn delegaciojn el la Hitleranaj Junularoj.
Serblingva Vikipedio
La serblingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la serba lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Википедија на српском језику/Vikipedija na srpskom jeziku. La projekto fondiĝis en februaro 2003 kaj atingis 100 000 artikolojn en novembro 2009. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Jubileaj emblemoj
Jen kvar el pluraj variaĵoj de emblemo okaze de la 100 000-a artikolo de la serblingva Vikipedio en aŭtuno 2009:
Idento (matematiko)
En matematiko, idento aŭ identaĵo havas diversajn signifojn:
La simbolo ≡ estas iom kutima por indiki matematikan identon (aŭ kongruecan ekvivalentrilaton).
Ekzemploj
Komuna ekzemplo de la unua signifo estas la trigonometria idento
kiu estas vera por ĉiuj reelaj valoroj de \theta (la aro de reelaj nombroj \mathbb{R} estas la domajno de la funkcioj sin kaj cos); kontraŭe la ekvacio
estas valida nur por certaj valoroj de \theta en la domajno.
Kutima ekzemplo de neŭtrala elemento estas la nombro 0 inter la reelaj nombroj sub adicio. Tio signifas, ke por ĉiu ,
Kutima ekzemplo de identa funkcio estas la identa permuto, kiu sendas ĉiun elementon de la aro al ĝi mem.
Ĉi tiuj signifoj ne estas reciproke ekskluzivaj; ekzemple, la identa permuto agas kiel identa funkcio kaj estas la neŭtrala elemento en la grupo de permutoj de la aro sub la operacio de funkcia komponado.
Nikolaus von Falkenhorst
Nikolaus  (naskita la 17-an de januaro 1885 en Vroclavo, Prusia Silezio; mortinta la 18-an de junio 1968 en Holzminden, Malsupra Saksio) estis germana generalo, kiu planis kaj estris en 1940 operacon Weserübung, la nazian invadon de Danio kaj Norvegio. Post la invado, li fariĝis Komandanto de la germanaj fortoj en Norvegio kaj konservis tiun postenon de 1940 ĝis 1944.
Sax (Hispanio)
Sax estas hispana municipo lokanta en Valencia Komunumo kaj en provinco Alakanto. Ĝia etendo konsistas el 63,48 km2. Tiu limas al Villenas, Salinas, Petrer, Elda, Castalla kaj Biar. En la jaro 2019 naŭmil okcent kvardek kvin personoj rezidis en la municipo.
Carl von Winterfeld
Carl Georg Vivigens von WINTERFELD (* 28-an de januaro 1784 en Berlino; † 19-an de februaro 1852 en Berlino) estis germana muziksciencisto.
Meierskappel
Geografio
Meierskappel situas sur brako de la monto de Root kaj sur duoninsulo ĉe la okcidenta bordo de la Lago de Zugo.
Carl von Winterfeld
Carl von Winterfeld studis ĉe la universitato je Halle juron kaj en 1816 nomumita juĝisto je Breslau. Post sia reveno al Berlino en 1832 li fariĝis en 1839 honormembro de la Prusa Akademio de Artoj. Winterfeld estis kunfondinto de la Bach-asocio same kiel ekde 1835 membro de la debatoklubo Gesetzlose Gesellschaft zu Berlin. En 1812 li entreprenis vojaĝon al Italujo, kie li pretigis kopiojn de komponaĵoj el la 16-a ĝis 18-a jarcentoj. La kolekto nun troviĝas en la Ŝtata Biblioteko en Berlino.
Meierskappel
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sen la Lago de Zugo sur areo de 6,75 km², de kiuj 25,2% estas kovritaj de arbaro, 66,1% servas por agrikulturo kaj 8,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Meierskappel limas en nordo aliflanke de la lago al Zugo (ZG), ankaŭ aliflanke de la lago en oriento al Walchwil (ZG), en sudo al Küssnacht (SZ), en sudokcidento al Udligenswil, en okcidento al Root, kaj en nordo al Risch (ZG).
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio de Lucerno al Rotkreuz.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Lencburgo al Ŝvico kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo de la komunumo situas sud en distanco de 2 km en Küssnacht.
Historio
La unua dokumenta mencio de Meierskappel datiĝas el la jaro 858 kiel Cappell.
Dum mezepoko Meierskappel estis sub la regado de la Habsburgoj. En la jaro 1406 la urbo Lucerno akiris la vilaĝon.
Okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Meierskappel estis batalloko inter la francaj kaj helvetaj trupoj unuflanke kaj trupoj de la malnova Svisa Ĵurkomunumo, kiu ne volis akcepti la novan demokratan ŝtaton. Denove la 23-an de novembro 1847 en Meierskappel okazis batalo inter la svisaj federaciaj trupoj de la protestantaj kantonoj kaj la katolika apartfederacio, kiu volis konservi la malnovan ordon.
Bamio
Bamio (Indonezie: Bami Goreng = Fritita bamio) estas ĉindevena indonezia manĝaĵo. Ĝi konsistas el nudeloj kun porkaĵo (aŭ alia viando) kaj legomoj kun spicoj. Ĝi estas enkondukita de la en Indonezio loĝantaj ĉinoj. Post 1947 kiam Indonezio fariĝis sendependa multaj loĝantoj iris al Nederlando kaj kunprenis iliajn manĝkutimojn. Nun la indonezia kuirarto estas tre konata en Nederlando. Kvankam la bamio de origine enhavas porkaĵon (oni diras ke la vorto devenas de la ĉina "ba" (porko) kaj "mi" (nudeloj)) ĝi ankaŭ foje estas preparita kun kokaĵo aŭ sen viando ekzemple kun tofuo.
Triumviraro
Dufoje en la 1-a jarcento a.K., en la lastaj tri jardekoj de la Respubliko, Romio dufoje estis dividita inter tri viroj, tri fortaj generaloj:
La triumviraro estis firma kaj funkcianta, ĝis unu el la tri falis (Krasso, Lepido). Tiam milito baldaŭ komenciĝis inter la restintaj du viroj kaj finiĝis en decidiga batalo: Cezaro venkis Pompejon en la Batalo de Farsalio je -48 kaj Oktavio venkis Antonion en la Batalo de Aktio je -31. Cezaro estis murdita en -44, do la dua triumviraro formiĝis; Oktavio vivis kaj fariĝis la unua imperiestro.
La Senato konsentis al la aranĝo pro timo kaj pro koruptado de la generaloj, kiuj komandis grandajn trezorojn per la konkerado de fremdaj landoj.
Andropaŭzo
Andropaŭzo (latine climaterium virile) estas vorto kreita analogie al menopaŭzo, kaj indikas la malpliigon de produktado de viraj hormonoj ĉe maljunuloj. Ties simptomoj estas ofte konfuzaj kaj malprecizaj, ĉar male al menopaŭzo, ĝi ne okazas al ĉiuj individuoj, kaj ne al ĉiuj kun la sama intenso. Plej ofte prezentiĝas malforteco, palpitacioj, elĉerpiĝo, incitiĝemo, deprimeco, maltrankvileco, ŝvitemo, kongestatakoj ktp. Ofte indikas malkapablon aŭ malemon al seksa vivo. Male al menopaŭzo, kiu estas normala fenomeno de virina vivo, andropaŭzo povas esti rigardata kiel malsano.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Gönc)
La preĝejo Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Gönc.
Historio
La gotika katolika kirko estis konstruita en la 14-a jarcento. Ekde la 1530-aj jaroj la luteranoj, baldaŭ la kalvinanoj uzis ĝin, sed la katolikoj reakiris ĝin en 1695. Pli frue en 1640 la preĝejo bruldetruiĝis, sed poste rekonstruis ĝin. Diversaj trakonstruoj okazis en 1714, 1777 kaj 1827. La orgeno estis konstruita en 1810, trakonstruita en 1893.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La fasado estas preskaŭ simetria, meze la kvadrata turo grandparte reliefas. La enirejo estas meze tra la turo, sed estas alia enirejo ĉe la fasado supozeble al la turo. Interne la predikejo estas klasikisma.
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Santa Cruz de Paniagua
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas popole cebolleros (cepemuloj). La censita populacio en 2008 estis de 331 loĝantoj.
Situo
Santa Cruz de Paniagua estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Tierras de Granadilla, je altitudo de 476 m; je 101 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 161 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, sed la plej proksima urbo estas Plasencia je 37 km. La areo de ties teritorio estas de 83,81 km².
Santa Cruz de Paniagua limas kun:
Geografio
Nordokcidente estas la montaretoj de Gorrero kaj Ángeles (la anĝeloj), kie komencas la deklivoj de la Sierra de Gata; la municipo havas averaĝan altitudon de ĉirkaŭ 450 m kaj la plej alta punkto estas El Castillejo (La kasteleto), je 673 m.
La flaŭro estas propra de la mediteranea arbaro: hegemonias anzinoj, korkokverkoj, cistoj, erikoj, pinoj, ktp., kaj ankaŭ la faŭno estas karaktera de la regiono.
Klimato
Estas ne tro varmaj someroj kaj relativa abundo de pluvo vintre kaj printempe, kio permesas la rojon pluhavi iom da akvo somere.
Hidrografio
La Rivera del Bronco, alfluanto de la rivero Alagón estas la plej grava rivero. Alia rojo ne tiom grava estas la Rojo de Santa Cruz.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Hegemonias olivoj por oleo ege bonkvalita, sed prefere oni rikoltas la olivojn verdajn por manĝado, ĉar tio estas pli enspezodona. Oni produktas ankaŭ vinon. En brutobredado ŝafoj, bovoj kaj porkoj.
Alantoino
Alantoino estas kemia komponaĵo ankaŭ konata kiel glioksilduureido ĉar ĝi estas duureido de la glioksilata acido. Alantoino estas la ĉefa metabola peranto en plejmulto de la bestaj, plantaj kaj bakteriaj organismoj kaj ĝi estiĝas kiel degrada produkto de purinaj nukleobazoj per ureata oksidazo elde la ureata acido.
Alantoino posedas antinflamajn kaj analgeziajn proprecojn, povas esti uzata kiel haŭtoprotektilo kaj kontraŭiritilo, povas redukti haŭtoiriton en kosmetikaj ingrediencoj. Alantoino estas vaste uzata en ŝampuoj, kontraŭsunbrilaj produktoj, haŭtaj kremoj kaj locioj, razkremoj kaj buŝprotektaj produktoj.
Ĝi estas solvebla en varma akvo, varma etanolo kaj diluita solvaĵo de natria hidroksido, tre malmulte solvebla en malvarma akvo kaj etanolo, preskaŭ nesolvebla en duetila etero kaj kloroformo, senodora kaj sengusta. Ĝi estas stabila en aero sed ĝi reakcias kun fortaj bazoj.
Historio
Alantoino estis unue izolita en 1800 fare de la itala kuracisto Michele Francesco Buniva (1761–1834) kaj franca kemiisto Louis-Nicolas Vauquelin (1763-1829) kiu erare kredis ĝin ĉeestanta en la amniota fluidaĵo. En 1821, la franca kemiisto Jean Louis Lassaigne (1800-1859) trovis ĝin en la alantoida fluidaĵo kaj nomis ĝin alantoikata acido. En 1837, la germanaj kemiistoj Justus von Liebig (1803-1873) kaj Friedrich Wöhler (1800-1882) sintezis ĝin elde la ureata acido kaj renomis ĝin alantoino.
Princo de Kimrujo
Princo de Kimrujo aŭ Princo de Kimrio (Prince of Wales, Tywysog Cymru) estas titolo tradicie donita al la "verŝajna" aŭ "evidenta heredonto" (heir apparent) de la brita reĝeco. La lasta heredonto estis Princo Karlo, unua filo de reĝino Elizabeto la 2-a, ĝis sia reĝiĝo la. La postan tagon li donis la titolon al sia filo Vilhelmo.
Otto Schmiedeknecht
Otto SCHMIEDEKNECHT (naskiĝinta la  en Bad Blankenburg, mortinta la  samloke) estis germana entomologo specialiĝanta je himenopteroj, aparte iĥneŭmonidoj ene de la klaso de la apokritoj.
Princo de Kimrujo
De 1399 la princeco de Kimrujo estas ĉiam ligita kun la grafeco (earldom) de Chester. Jam la antaŭaj princoj de Kimrujo ricevis ankaŭ tiun grafecon, sed aparte de la princeco.
Otto Schmiedeknecht
Vivo
Patro lia Johann Friedrich Schmiedeknecht estis lernejestro en Bad Blankenburg kiu regule kunvenigis la idon Otto al natursciencaj ekskursoj. Post la alidungiĝo patra Otto pasigis la junulajn jarojn en Stadtilm frekventante la gimnazion en Rudolstadt. Ekde 1868 li studis en Göttingen natursciencojn kaj modernajn lingvojn interrompite per militservo: la ja estis voluntulo dum la Prusia-francia milito. Post la altlerneja tempo li estis instruisto ĉe la lerniginstituto Gumperda apud Kahla. Tie ĉi li komencis okupiĝi science pri himenopteroj. En 1877 li doktoriĝis en Jena ĉe Ernst Haeckel per disertacio pri burdoj. Post edziĝo en 1878 li transloĝiĝis al Blankenburg kie li perlaboris la vivon kiel kolportanto kaj komercanto de insektoj. Ekde 1903 li estis kuratoro ĉe la Princa kabineto naturscienca en Rudolstadt ĉe Kastelo Heidecksburg posteulante la amikon Julius Speerschneider. La saman jaron li honoriĝis fare de princo Guntero (Schwarzburg-Rudolstadt) per profesortitolo.
Schmiedeknecht entreprenis stud- kaj kolektadvojaĝojn al la Mediteraneo, Proksima Oriento (ekz. en 1881 kej 1889 sur Korfuo, en 1895 en Alĝerio, en 1897 en Tunisio, je Egiptio kaj Palestinio kaj Sirio en 1898 kaj 1890 kun aliaj entomologoj, en Egiptio li plurfoje gastis ĉe la eksa disĉiplo Oskar Dinkler), en 1883 en Hispanujo kaj ĉe Balearoj kaj en sur Zakinto (invitite fare de arkiduko Ludwig Salvator von Österreich-Toskana); en 1902/3 Schmiedknecht estis eĉ sur Javo. , Lia ĉefverko estas monografio pri iĥneŭmonidoj, eldonite inter 1902 kaj 1927 danke al apogado fare de la Prusia ministerio pri agrikulturo. Ĝi konsistas el 45 kajeroj kun sume 5516 paĝoj. En 1927 li fariĝis honora civitano de Bad Blankenburg. En 1880 li estis kunfondinto de la Turingia porentomologa societo (Thüringer Entomologenverein) kiun li estris longtempe. Krome li estis honora membro de Germana porentomologa societo (Deutsche Entomologische Gesellschaft) kaj de Thüringerwald-Verein.