cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
San Lorenzo Axocomanitla
San Lorenzo Axocomanitla estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas San Lorenzo Axocomanitla. Krom la ĉefurbo 0 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29054.
Círculo de Lectores
Planeta akiris en 2019 al la germana grupo Bertelsmann, posedanto de Círculo de Lectores, la 50 % de la societo kaj en 2014 Planeta ekhavis la kontrolon totale de tiu.
San Lorenzo Axocomanitla
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4817 loĝantojn. El tiuj estis 2284 viroj kaj 2533 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4,34 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2200 metroj super la marnivelo.
Círculo de Lectores
La 7an de novembro 2019, Planeta anoncis la fermon de la komerca reto, de la retejo kaj de la vendokanaloj de Círculo de Lectores.
San Lorenzo Axocomanitla
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 886,4 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,9 °C.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rafael de Nogales Méndez
Rafael Inchauspe Méndez, konata kiel Rafael de Nogales Méndez (n. en San Cristóbal, ŝtato Taĉiro, la 14-an de oktobro 1879 - m. en Panamurbo, la 10-an de julio 1936) estis militisto, militsoldulo kaj verkisto de Venezuelo.
Nogales edukiĝis en Germanio, Belgio kaj Hispanio, kaj parolis flue plurajn lingvojn. Li intervenis en multnombraj militaj konfliktoj ekde finoj de la 19-a jarcento: en 1898 en la milito inter Hispanio kaj Usono; en 1902 en la Liberiga Revolucio de Venezuelo; en 1904 en la Unua japana-ĉina milito. Revenis al Venezuelo en 1908, post la ŝtatpuĉo de Juan Vicente Gómez kiu forpelis al Cipriano Castro. Tamen, li denove ekziliĝis pro lia malamikeco al la nova prezidanto.
Unua Mondmilito
Post la ekiĝo de la Unua Mondmilito li aliĝis al la otomana armeo kaj atingis la rangon bejo. Li batalis en la turkaj trupoj dum la milito, tamen, li petis esti anstataŭita de la ĝendarmerio dum la Sieĝo en Van pro kompato al la masakro de ribeliĝintoj kiuj plejparte estis armenoj. Li ricevis la Unuaklasan Ferkrucon mane de imperiestro Vilhelmo la 1-a kaj ankaŭ la sabro de Mejishovon kaj la stelo de Mechedieh.
Li verkis plurajn librojn pri liaj spertoj kaj travivaĵoj: Memoroj de la generalo Rafael de Nogales Méndez, Kvar jaroj sub la Duonluno, pri lia sperto kiel oficiro de la Otomana Imperio, kaj La disrabo en Nikaragvo. Liaj komentoj pri la masakroj kontraŭ la armenoj fare de la Otomana Imperio, en la libro Kvar jaroj sub la Duonluno, estas unu el la pluraj okcidentaj atestaĵoj pri la armena genocido.
Flughaveno Skopjo
Flughaveno Skopjo (IATA-kodo: SKP, ICAO-kodo: LWSK) (Аеродром Скопје), ankaŭ konata kiel "Flughaveno Petrovec" (laŭ la nomo de samnoma urbo proksima al la flughaveno), estas la plej granda de Nord-Makedonio. Ĝi priservas la ĉefurbon Skopjo, kaj krome ĝi estas la flugkompania nabo de flugkompanio MAT Macedonian Airlines.
En decembro 2006, la registaro de Respubliko Makedonio diskonigis intencon alinomi la flughavenon honore al Aleksandro la Granda (Аеродром Александар Велики), restarigante pli vastan diplomatian disputon kun Grekio, kiu konsideras ke Aleksandro la Granda formas parton de sia propra heredaĵo. Ili konsideras ke la nova nomo kreas konfuzon kun la ekzistanta Internacia flughaveno Kavala, "Aleksandro la Granda", kiu troviĝas en la apuda greka regiono Macedonio.
Akcidento
La, aviadilo Fokker F-100 PH-KXL de Palair kiu iris al Zuriko kraŝis kelkajn sekundojn post elteriĝo el kurejo 34. Akcidento-esploroj determinis ke la kaŭzo de tio estis kulpo de la pilotoj, kiuj ne defrostigis la aviadilon antaŭ la foriro. El la 97 personoj en la aviadilo, 81 mortis.
Rauchenwarth
Rauchenwarth estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Bruck (formale Bruck an der Leitha). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de en la komunumo vivis.
Lightnin' Slim
Otis Verries Hicks, konata kiel Lightnin' Slim (13a de Marto, 1913 – 27a de Julio, 1974), estis afrik-usona muzikisto de Luiziana bluso, kiu registris por Excello Records kaj ludis laŭ stilo simila al tiu de aliaj Luizianaj artistoj. La bluskritikisto ED Denson rangigis lin kiel unu el la kvin grandaj blusistoj de la 1950-aj jaroj, kun Muddy Waters, Little Walter, Howlin' Wolf kaj Sonny Boy Williamson.
Diskaro
Albumoj
KD kompilaĵoj
Kantoj
Ferenc Taucher
TAUCHER Ferenc estis hungara astronomo, jezuita monaĥo naskita en Koloĵvaro la 16-an de julio 1738 kaj mortinta en Buda la 20-an de oktobro 1820.
Kariero
Taucher post siaj studoj laboris en la instituto de observatorio de la universitato Nagyszombat. Post la malpermeso de jezuita ordeno (1773) li iĝis la gvidinto kaj instruisto de la observatorio de Buda. Li retiriĝis en 1806. Liajn verkojn publikis Maksimiliano Hell en la Ephemerides en Vieno.
Carhampton (Somerset)
Carhampton estas vilaĝo en Somerset, Anglio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis 992 loĝantojn.
David Shugar
Vivo
David Shugar estas aŭtoro aŭ kunaŭtoro de pli ol 400 sciencaj publikaĵoj citataj pli ol 10 mil fojojn. Li edukis multajn disĉiplojn. En 1966 li ricevis individuan Ŝtatan Premion de la 2-a grado, en 1969 ricevis honoran doktorecon de la Universitato de Gento kaj en 1995 de la Varsovia Universitato. Ekde 1983 li estis membro de la Pola Scienca Akademio PAN. Lia edzino, Grace Wales Shugar (1918–2013) en la Psikologia Fakultato de la Varsovia Universitato kreis centron de evolua psikolingvistiko.
Carhampton (Somerset)
Estas ferepokaj restaĵoj (fortikaĵoj sur monteto), kaj oriente de la vilaĝo dum la 1990-a jardeko arkeologoj eltrovis signojn de kristanaj loĝejo kaj tombejo.
Dum la anglosaksa epoko reĝoj de Wessex foje haltis ĉe Carhampton, kiu estis la centro de reĝa bieno. La vilaĝo suferis pro vikingaj disraboj. En 836 la danoj venkis Egbert (Wessex) ĉe Carhampton, kaj multaj anglosaksaj soldatoj mortis.
Rilato kuracista-pacienta
Rilato kuracista-pacienta aŭ rilato pacienta-kuracista estas la rilato inter kuracisto kaj ties paciento.
Lich
Lich estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rilato kuracista-pacienta
Pro la kutimaj grandaj diferencoj pri informoj kaj kompetencoj inter la du, tia rilato estas ne-simetria. Ĉefaj lokoj, kie videblas rilato kuracista-pacienta estas terapeŭta diskuto kaj interagoj ĉe diagnozo aŭ kuracado. Al ne-kuracistaj terapeŭtoj, kiel psikologoj, flegistoj, ktp. ekzistas rilato simila al la kuracista-pacienta.
Ideala kuracista-pacienta rilato ekzistas, kiam ambaŭ fidas unu la alian, kiam la paciento ricevas kompetentan fakan konsilon, la plej bonan kuracadon kaj kontentas pri la traktado. Tio postulas de la kuracisto ne nur medicinan, sed ankaŭ psikosocian kompetencon. La angla kuracisto Michael Balint evoluigis metodon proksiman al psikanalizo, uzatan en Balint-grupoj por helpi kuracistojn pli bone kompreni la rilaton kuracistan-pacientan kaj ties efikon por la sukceso de la kuracado.
Montenero Sabino
Montenero Sabino estas komunumo de Italio.
Károly Pálffy (redaktoro)
PÁLFFY Károly (pa:lfi) estis hungara redaktoro, publicisto naskita en Hodgya la 23-an de decembro 1903 kaj mortinta en Târgu Mureș la 17-an de marto 1983.
Kariero
Károly Pálffy finis reformitan teologion en Kluĵo kaj Parizo. Li estis fondintano kaj kunlaboranto de Erdélyi Fiatalok. Li partoprenis en laboro de vilaĝsociologia grupo de Dimitrie Gusti en Șanț.
Hwicce
La Hwicce estis anglosaksa popolo de Anglio. Ilia teritorio korespondis proksimume al tiu de la diocezo de Worcester. Unue ili havis sendependan regnon: poste ili aliĝis al Mercia.
La unua certa mencio de la Hwicce estas en la historio de Bede. Ili estis verŝajne inter la unuaj anglosaksoj kiuj konvertiĝis al kristanismo, eble pro misioj de la keltoj kiuj daŭre loĝis en ilia regno.
Pli kaj pli kreskis la influo de Mercia, kaj fine, verŝajne antaŭ la fino de la 8-a jarcento, la regno iĝis parto de Mercia.
En 877, kune kun la aliaj regionoj de Mercia, ĝi agnoskis Alfredon la Grandan kiel reĝo.
(10906) 1997 WO44
(10906) 1997 WO44 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Adam Oehlenschläger
Adam (Gottlob) OEHLENSCHLÄGER (naskiĝis la 14-an de novembro, 1779, mortis la 20-an de januaro, 1850) estis dana poeto kaj verkisto de spektakloj. Li ankaŭ estis aktoro kaj profesoro. Oehlenschläger interalie verkis la danan nacian himnon Der er et yndigt land (Ho, vi ĉarmega land') kaj la konatan poemon Guldhornene (La oraj kornoj). Oni konsideras lin la lanĉinto de romantismo en Danion, kaj li freŝe novigis la Danan poezian lingvaĵon.
Vivo
En 1810 Adam OEHLENSCHLÄGER profesoriĝis pri estetiko je la Kopenhaga Universitato. En 1829 li estis laŭrumata en Katedralo de Lund kiel "la poeta reĝo de Nordio".
Li mortis en Kopenhago.
En Esperanto aperis
Aladdin (parto) ; Hakon Jarl (parto) ; Printempa himno ; La dana nacia himno. - En: Dana antologio ; p. 52 - 72
Vilmos Tauffer
TAUFFER Vilmos (taufer) estis hungara kuracisto, ginekologo, universitata profesoro naskita en Koloĵvaro la 2-an de julio 1851 kaj mortinta en Budapeŝto la 7-an de decembro 1934.
Miklós Pálfi
PÁLFI Miklós (pa:lfi) estis hungara verkisto naskita en Tordaszentmihály la 5-an de septembro 1895 kaj mortinta en Mihai Viteazu la 3-an de novembro 1981.
Vilmos Tauffer
Kariero
Tauffer pristudis medicinon en Budapeŝto kaj Vieno kaj li iĝis praktikanto de 1874 en la kliniko de obstetriko de Budapeŝto. Inter 1876 kaj 1878 li estis asistanto en Freiburg, en 1879 en Budapeŝto. Inter 1881 kaj 1918 li estis profesoro en Universitato de Budapeŝto. Li estis la fondinto de la operativa ginekologio en Hungarujo.
Monumento de Lincoln
Monumento de Lincoln situas en la Nacia Kampo en Vaŝingtono, ĉefurbo de Usono, kaj estas dediĉita al la memoro de Abraham Lincoln, la 16-a prezidento de Usono. La monumenton arkitektis Henry Bacon, la skulptisto estis Daniel Chester French, kaj la muraĵpentristo estis Jules Guerin.
La konstruaĵo estas en formo de greka dora templo, kaj entenas skuptaĵon de sidanta Lincoln, kaj skribaĵojn de du bone konataj paroladoj de Lincoln. La monumento estis la situo por iuj famaj paroladoj, inkluzive de la parolado "Mi havas Revon" de Martin Luther King.
Desegnado
La Asocio de Monumento al Lincoln korporaciiĝis marton de 1867 por aranĝi la konstruadon de monumento al Lincoln. Oni elektis lokon por la monumento nur en 1901, en tereno tiutempe marĉa. La unua ŝtono estis metita je okazo de naskigtago de Lincoln, la 12-an de februaro 1914. Ĝin dediĉis eksprezidanto de Usono, kaj tiam Ĉefjuĝisto de la Alta Juĝistaro de Usono William Howard Taft en 1922.
Kontraste kun aliaj konstruaĵoj en Vaŝingtono pli romiaj, la Monumento de Lincoln estas en stilo antikvagreka, kun 36 kolonoj, ĉiu 10 metrojn alta. La 36 indikas, laŭ posta pensado, la ŝtatojn en usona unuiĝo je momento de morto de Lincoln. La nomo de la 48 ŝtatoj de la unio je konstruado de la monumento estas skribitaj ĉirkaŭ la supro de la monumento, kaj platoj por Alasko kaj Havajo estis fiksitaj post ties ŝtatiĝoj en 1959.
Interno
La ĉefa influo al la stilo de la monumento estis la Templo de Zeŭso ĉe Olimpio, Grekio. La fokuso de la monumento estas skuptaĵo de Lincoln, sidanta sur trono. La mieno de la statuo estas laceta kaj pensema, kaj li rigardas la artefaritan lageton kaj malantaŭ ĉi tio, la Vaŝingtonan Monumenton. Sub la manoj de Lincoln troviĝas romiaj faŝoj, simbolo de povo. La tuta alto de la statuo estas 6 metroj, kaj ĝi 6 metrojn larĝas. Ĝi estas skulptita el 28 blokoj de blanka marmoro, minita en Georgio.
Fernando Pedichini
Fernando PEDICHINI estas itala astronomo, li laboras ĉe la Nacia Instituto de Astrofiziko (INAF).
Minor Planet Center kreditas lin de la kunmalkovro de la asteroido (21291) 1996 VG6 la kun Andrea Boattini elde la observatorio de Campo Imperatore.
Urio (birdo)
Urio (latine: Uria) estas genro de marbirdoj de la familio de aŭkedoj. Ili estas mezgrandaj birdoj kun ĉefe bruna aŭ nigra plumaro en reprodukta sezono. Ili reproduktiĝas en marbordoj de nordaj Atlantiko kaj Pacifiko.
Estas du specioj:
Urioj estas rilataj parencoj de Aŭko, Malgranda aŭko kaj de la ekstingita Granda aŭko kaj ĉiuj kune formas la tribon Alcini. Spite la similaj komunaj nomoj, ili ne estas tiom rilataj kun la ankaŭ nomataj urioj de la genro Cepphus kiuj formas la tribon Cepphini.
Tiuj birdoj reproduktiĝas en grandaj kolonioj en marbordaj klifoj, kie la ino demetas ununuran ovon rekte sur klifa kornico. Tiuj birdoj migras suden vintre por ĉeesti senglaciajn akvojn.
Ili plonĝas el la surfaxo kaj subnaĝas por kapti ĉefe fiŝojn kaj krustulojn, sed ankaŭ moluskojn, insektojn kaj plantan materialon.
Plenkreskuloj estas nigraj aŭ brunaj ĉe kapo, kolo, dorso kaj flugiloj kun blankaj subaj partoj. La beko estas longa kaj pinta. Ili havas etajn rondecajn nigrajn vostojn. La vizaĝo blankiĝas vintre.
Urioj de la genro Uria produktas serion de klakaderoj ĉe la reproduktejoj, sed ili estas silentaj ĉemare.
Kelkaj konataj prahistoriaj specioj de la genro Uria estas jenaj:
U. brodkorbi estas interesa ĉar temas pri la ununura ĉeesto de la tribo Alcini en mezvarma ĝis subtropika Pacifiko, escepte la limo en la teritorio de U. aalge. Oni supozas, ke la specioj Uria kiuj estas frata taksono de la aliaj membroj de Alcini, kiuj kiel ili estas supozata ke tiuj evoluis en la Atlantiko, povus esti evoluintaj en la Karibo aŭ eĉ tre verŝajne proksime de la Istmo de Panamo. La moderna disvastiĝo en la Pacifiko povus esti parto de malfrua arkta disvastiĝo, dum plej aliaj grupoj de aŭkedoj formas kladojn kun teritorioj en la Pacifiko, el arkta ĝis subtropikaj akvoj.
Jacques Godechot
Jacques GODECHOT (Lunéville, Loreno, 1907 - Saint-Lary-Soulan, 1989), estis franca historiisto.
Li estis fakulo pri la Franca revolucio de 1789 kaj lia doktoriga disertacio estis Les Commissaires aux armées sous le Directoire. En Strasburgo, li renkontiĝis kun Lucien Febvre kaj Marc Bloch. Neformante parton de la skolo de Annales, li ricevis ankaŭ la influon de la fondintoj de Annales d’histoire économique et sociale.
Li estis apartigita el la mezinstruado fare de la Reĝimo de Vichy pro la havo de judaj antaŭuloj (tiu parto de lia biografio estas iel paralela al tiu de Albert Soboul). En 1945 jam post la Dua Mondmilito, li estis nomumita profesoro en la fakultato de beletroj en Tuluzo.
En la 1960-aj jaroj okazis polemiko kiam li defendis sintenojn favorajn al NATO.
Li mortis en 1989, meze de la celebroj de la ducentjariĝo de la Franca Revolucio, kiujn li helpis prepari.
Maria-Lanzendorf
Maria-Lanzendorf estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Bruck (formale Bruck an der Leitha). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de en la komunumo vivis.
Ernest Edward Yelland
Ernest Edward YELLAND [jel'end] (naskiĝis la 19-an de junio 1880 en Devonport, mortis en 1969 supozeble en Aspremont apud Nice) estis anglo, ekskontoristo, gvidanto de Internacia Hejmo Esperantista en Aspremont apud Nice (A. M.) en Francio. Li estis Esperantisto ekde 1906. Fondis: „Tri Urboj Esperanto-Grupo“ (Plymouth Devon), 1908. Prezidanto de Londona Esperanto-Klubo tri jarojn. Instruadis Esperanton dum 5 jaroj en vesperaj lernejoj publikaj en Londono, gvidis kursojn de 1908. Traduko: „La Granda Vizaĝo el Ŝtono“, 1920.
Theresa Yelland
Theresa YELLAND, rusino, edzino de Ernest Edward Yelland. Naskiĝis la 26-an de januaro 1882 en Poti (Kaŭkazo), mortis en 1971 en Aspremont, Francujo. Geedziĝo per Esperanto; Esperanto estis familia lingvo. Vojaĝis tra Eŭropo 1926-30 kun sia edzo proprakoste por propagandi Esperanton. Dum 5 jaroj kune kun sia edzo publike paroladis pri Esperanto en Hyde kaj Finsbury Parkoj, London.
Konataj kiel la donacintoj de grandaj sumoj al UEA, la paro dediĉis sian tutan vivon al la Esperanto-movado. /Vd.: Esperanto, n-ro 756, p. 171; n-ro 760, p. 43). Interalie Theresa Yelland redaktis dum 3 jaroj la gazeton Liberpensulo. Antaŭ la ĉerko kovrita per la Esperanta flago, la 3an de marto, parolis en la nomo de UEA s-ro R. Fiquet, fakdelegito en Nice.
Distrikto Łańcut
La distrikto Łańcut - pole powiat łańcucki - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio. Administra centro estas la samnoma urbo Łańcut.
Administracia divido
La distrikton konsistigas:
Urbaj komunumoj
Vilaĝaj komunumoj
Urboj
Kovářov (apartigilo)
Nomon Kovářov en Ĉeĥio havas diversajn signifojn:
Michael Obiku
Michael Obiku (n. ) estas niĝeria futbalisto. Li de 1988 ĝis 1993 membris en la niĝeria nacia teamo de futbalo.
ArcelorMittal
ArcelorMittal estas tutmonda ŝtala firmao kun sidejo en Luksemburgo, Luksemburgio. Ĝi estas la plej granda ŝtalon produktanta firmao en la monda kaj estas la merkata gvidanto en ŝtalo por uzo en aŭtomobila industrio, konstruo, hejma ilaro kaj pakumo. La firmao estis formita en 2006 de la fuzio de Arcelor kaj Mittal. Ĝi rangas 99a sur la listo de 2010 de Fortune.
Lakshmi Mittal (posedanto de Mittal Steel), estas la Prezidento kaj CEO.
Zálší (distrikto Ústí nad Orlicí)
Municipo Zálší (Salasch) situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en milde ondumita pejzaĝo inter riveroj Loučná kaj Tichá Orlice, 7 km oriente de la urbo Vysoké Mýto, ĉe la ŝoseo n-ro 317 inter Choceň kaj Litomyšl 5 km sude de Choceň. Vivas ĉi tie.
Historio
Origina vilaĝo estis fondita ĉirkaŭ la duono de 13-a jarcento aŭ iom pli frue. Unue nomo de la vilaĝo estas skribita en fonda akto de monaĥejo Zbraslav, per kiu reĝo Venceslao la 2-a al ĝi la vilaĝon donacas. Nomo de la vilaĝo rememoras, ke ĝi estis fondita en "záolší", (malantaŭ la alnoj). Oni povas konkludi, ke jam en tiu tempo la teritorio estis akvoriĉa, ĉar alnoj prefere kreskas en malsekaj grundoj. Pli malfrue la vilaĝo fariĝis parto de la sinjorejo Litomyšl kaj tiu ĝi restis ĝis nuligo de servuteco en la jaro 1850.
En la jaro 1976 estis al komunumo Zálší alligita vilaĝo Nořín, kiu situas 1,5 km de Zálší.
En junio 2007 okazis en Zálší en Ĉeĥio la dua apero de viruso t.n. birda gripo, verŝajne per transporto el proksima (3,5 km) vilaĝo Tisová.
Fiŝlagoj
Okcidente da la vilaĝo troviĝas kelkaj fiŝlagoj, kiujn ĉi tie fondis familiaro Thurn-Taxis. La plej granda nomiĝas "Velký zálešský" (Granda de Zálší) kaj ĝia areo estas 55,91 ha, malpli granda estas la fiŝlago "Lačnov" kun areo 15,72 ha.
Malnova akvomuelejo
Okcidente de Zálší ĉe la rivereto Betlémský potok troviĝas malnova akvomuelejo Betlém, teĥnika memorindaĵo de la dua kategorio.
Wapping
Wapping (|ˈ|w|ɒ|p|ɪ|ŋ|} estas distrikto en East End, Londono, Anglio, in la London Borough of Tower Hamlets. Ĝi situantas inter la norda bordo de la Rivero Tamizo kaj la iama kvartalo simple nomita The Highway. La proksimeco de Wapping al la rivero havigis fortan marecan karakteron, kion ĝi plutenas danke al la riverbordaj trinkejoj kaj ŝtuparoj kiaj Prospect of Whitby kaj Wapping Stairs.
Multaj el la originaj konstruaĵoj estis detruitaj dum la konstruado de la Londonaj Kajoj kaj Wapping estis plue serioze damaĝita dum la nomita Blitz, nome atako dum la Dua Mondmilito. Kiam la Londonaj Kajoj dekadencis post la Dua Mondmilito, la areo ekruiniĝis, kaj grandaj stokejoj restis malplenaj. Poste la areo iĝis hejmo por riĉaj konstruaĵoj.
Rupert Murdoch movis siajn firmaojn News International al Wapping en 1986, rezulte en sindikata polemiko kiu estis konata kiel "Batalo de Wapping".
Filadelfio (Pensilvanio)
Filadelfio (Philadelphia ) estas la plej granda urbo en la ŝtato de Pensilvanio en Usono. Ĝia nomo signifas "Fratamo". Ĝi estas la 5-a plej granda urbo en la lando kun 1,5 miliono da loĝantoj (pli ol 5 mln kun apudurboj).
Geografio
La areo estas. Filadelfio havas 2 riverojn: Delaware kaj Schuylkill kaj etendiĝas sur ebenaĵo en la orienta parto de la lando.
Historio
Antaŭ dominado de britoj indianoj havis tie urbeton. William Penn fondis por britoj la urbon en 1682. En 1683 13 germanaj familioj de kvakeroj kaj menonitoj el la urbo Krefeld alvenis per la ŝipo Concord al Filadelfio kaj gvide de la germana juristo Franz Daniel Pastorius fondis la unuan germanan urbon en Nordameriko, kiu origine en la pensilvanigermana lingvo ricevis la nomon Deitscheschteddel ("germana urbeto") kaj poste la anglalingvan nomon Germantown - nun ĝi estas urboparto de Filadelfio.
Dum la sendependiga milito la urbo estis motoro de la movado. Ĝi estas plej konata por la libereca sonorilo kiun kolonelo John Nixon sonorigis antaŭ la unua publika lego de la Declaration of Independence (Deklaro de Sendependeco) la 4-an de julio 1776. The Pennsylvania Evening Post, gazeto de Filadelfio presita de Benjamin Towne el 1775 ĝis 1784, estis konsiderita la unua (aŭ dua) gazeto kiu presis la Deklaron de Sendependeco, kiun ĝi publikigis la 6an de julio, 1776.
Post Novjorko (1788–1790), inter la jaroj 1790 kaj 1800 Filadelfio estis la dua ĉefurbo de Usono, ĝis pretigo de la novkonstruita ĉefurbo Vaŝingtono.
La Centjariĝa Internacia Ekspozicio (Centennial International Exhibition) de 1876, la unua oficiala internacia ekspozicio en Usono, okazis en Filadelfio, el 10a de majo al 10a de novembro, 1876, por celebri la 100an jariĝon de la subskribo de la Deklaro de Sendependeco en Filadelfio.
Klimato
Filadelfio troviĝas en subtropika klimato. Ĝis tiam la rekorda temperaturo estis 41 °C (1918).
Flughaveno
La urbo havas internacian flughavenon.
Antoine de Saint-Exupéry
Antoine DE SAINT-EXUPÉRY, naskiĝis la 29-an de junio 1900, mortis la 31-an de julio 1944) estas franca mondfama aviadisto kaj verkisto.
Saint-Exupéry naskiĝis en Liono (Lyon). Li unue flugis en 1912; de tiam lia pasio pri aviadiloj neniam malaperis. Post militservo en franca aerarmeo 1921–23, li laboris en flugpoŝto kie li partoprenis en la evoluigo de aeraj ligiloj inter Eŭropo kaj Sud-Ameriko. Poste li revenis al Francio kiel provpiloto, ĝis la dua mondmilito. Li servis kiel piloto de skoltaviadilo en franca armeo en 1939 ĝis 1940.
Post la Nazia okupado de Francio, Saint Exupéry alvenis en Usono kaj denove komencis servon en libera Franca aerarmeo kiel Majoro en 1942, ĝis sia morto dum misio, kiu okazis ĉe la mediteranea bordo, la 31-an de julio 1944. Pecoj de lia aviadilo estis retrovitaj proksime de Marsejlo en 2000 kaj klare identigitaj la 7-an de aprilo 2004 danke al serinumero.
Dum sia tuta kariero li verkis multajn artikolojn por ĵurnaloj kaj romanojn.
Li estas unu el la plej konataj francaj verkistoj danke al sukceso de sia fama verko "La Eta Princo". La Eta Princo estis tradukita en 160 lingvojn. Li ricevis la premion Femina en 1930 por "Nokta flugo (Vol de Nuit)". Li ankaŭ ricevis premion de romano el la Franca Akademio en 1938 por "Tero de la homoj (Terre des Hommes)".
Henry Ysner
Ysner ankaŭ fondis la Hällevik-lokohistorian popolorganizon Hembygdsföreningen Facklan en Hällevik en 1942, kaj komposis la kanton Facklans sång por tiu organizo.
White Plains
White Plains estas urbo en orienta Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Nov-Jorkio kaj estas la administra centro de la ĉirkaŭa kantono Westchester. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La urbo situas norde de la urbego Novjorko, pli precize de ties norda urboparto Bronkso. En la urba teritorio interalie situas unu el la tri kampusoj de la Universitato Pace (la ĉefa estas en Novjorko kaj tria en Mount Pleasant).
Studplano
Studplano aŭ instruplano (alilingve ankaŭ: curriculum) estas termino el la latina lingvo kiu ĝenerale listigas kion gelernantoj aŭ gestudentoj lernu (kursmaterialo) kaj kiujn minimumojn celojn ĉiuj atingu.
Studplano estas la konciza resumo de la enhavo de iu eduknivelo, tio estas la kursoj kaj la enhavo de tiuj kursoj, por tiuj, kiuj volas konatiĝi aŭ eble partopreni la koncernan edukadon.
Influhavaj instancoj kaj faktoroj en la kreado de instruplano
Menciindas la politikaj instancoj. Estas fakto, ke la registaroj kaj/aŭ la parlamentoj decidas pri la instruplanoj, decidas pri tio, kion la infanoj devas lerni. Interesa estas la propono de Eugene de Zilah en iu ĉefartikolo de La Gazeto; li lanĉis la ideon, ke devus esti kvara povo kultura, apud la tri povoj en demokratio. Tiu kvara povo el saĝuloj kaj intelektuloj decidu pri la instruplanoj.
Menciindas, ke la ekonomia fortikeco de iu lando kaj/aŭ la malavareco de eksterlandaj instancoj al malriĉaj regionoj influas la kvaliton de la instruado ĝenerale. Ekzemple en Senegalo la ontaj geinstruistoj studis dum kvar jaroj post la naŭ jaroj de deviga frekventado de lernejo kaj tiel fariĝis instruistoj por la elementa lernejo. Post redukto de la eksterlandaj subvencioj subite ili studis nur unu jaron, kaj jam en la aĝo de 16 au 17 ili devis prizorgi klasojn kaj instrui.
Instruado en Afriko
Dum la deknaŭa kaj dudeka jarcentoj okazis en Okcidento giganta evoluo en la konoj pri psikologio kaj rezulte de tio en pedagogio. Tiuj novaj konoj kaj instruteknikoj ne atingis Afrikon, ĉar afrikanoj ne povis kaj ne rajtis profiti de tio. La konsekvenco de tio estas, ke la instrusistemoj kaj la instrumanieroj tie similas al tio, kio ekzistis en Eŭropo komence de la dudeka jarcento. La instruisto skribas la akirendan teorion ĉe la tabulo kaj lernantoj kopias. Grandaj klasoj kaj malmulte pagitaj instruistoj kaŭzas paralele ne bonajn rezultojn. La sendependiĝo en la sesdekaj jaroj ne alportis tujan pliboniĝon.
Tradukistoj sen Landlimoj (angla mallongigo: TWB) antaŭvidas mondon, kie scioj ne konas lingvajn barojn, donante aliron al esencaj scioj al homoj kiuj bezonas vivsavajn informojn en siaj lokaj lingvoj.
TWB kredas ke lingvo povas helpi preventi ekzemple seksan ekspluatadon kaj misuzon, kiu daŭrigas okazi en humanitaraj kuntekstoj tutmonde. Tial TWB celas traduki la principojn rilate al seksa konduto en 100 lingvoj gravaj por laboristoj en tiu kampo. TWB ankaŭ helpas la helporganizaĵojn pere de apo por glosaroj (inkl.de aŭdo-funkcio) pri temoj kiel akvo, higieno, loĝado, protektado, salubrigo, tero kaj proprietulaj rajtoj.
Humanisma studplano
La kreo ekzemple de humanisma studplano deiros de interkultura edukado kaj alstrebos ekvilibron inter kultura pluralismo (en kiu komunumoj kun malsamaj kulturoj loĝas kaj funkcias en malfermita sistemo ) kaj universalaj valoroj, tio estas kialoj, kiuj instigas multegajn homojn en plimultego da lokoj kaj situacioj preskaŭ samtempe komune aprezi, ĉu konscie kaj eksplicite aŭ kiel esprimite en siaj kondutoj valorojn kiel ekzemple solidareco, toleremo, resume respekto, sed ankaŭ senperforto, moraleco, fekundeco, demokratio aŭ plezuro.
Bibliografio
Amadio, M. (2014). "Curriculum in the Twenty-First Century: Challenges, Tensions and Open Questions". ERF Working Papers. Parizo, UNESKO. No. 9.
Rethinking Education: Towards a global common good? (PDF). UNESKO. 2015. paĝoj 42–43, ISBN 978-92-3-100088-1.
Vidu ankaŭ
Scio Sen Bariloj
Curriculum vitae
Interkultura edukado
Datumbazo
Datumbazo estas kolekto de interligitaj datumoj uzataj de pluraj aplikaĵoj per datumbaz-manipuliloj (DBM).
Dum datumbanko estas kolekto da datumoj (datumbazoj, dosieroj) pri iu aplikkampo, en NPIV ankaŭ aperas la rilata vorto datenbanko. Ankaŭ kelkfoje la vorto informtenejo aŭ datumaro estas uzata.
Ekzistas multe da manieroj organizi datumojn, kaj konsekvence tiom multe da tipoj da datumbazoj. Inter ili: hierarkia, reta, rilata, objektema, logika (decida)...
Nun la plej kutima modelo estas tiu de rilataj datumbazoj. Plej kutime oni rilatas kun ili per lingvo SQL. Ekzemploj de rilataj datumbaz-manipuliloj: Microsoft Access, Ingres, Oracle aŭ MySQL.
Datumbaza normigo estas teĥniko por fasonado de datumbazoj. Ĝi servas du celojn: la efika uzado de memoro kaj la evito de multnombra konservado de la samaj datumoj, ebla fonto de eraroj.
Peștiș
Peștiș [peŝtiŝ] (hungare: Sólyomkőpestes, Köröspestes) estas vilaĝo en Rumanio 2 km norde de Aleșd. En 1910 ĝi nombris 2707 loĝantojn (slovakoj, rumanoj, hungaroj); en 1992 1468 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1302. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Aleșd.
En la censo de 2002 la loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Lajos Cselle
Lajos Cselle [lajoŝ ĉele], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cselle Lajos estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro.
Lajos Cselle naskiĝis la  en Tamási, li mortis la  en Bonaero (Argentino).
Biografio
Lajos Cselle akiris juran diplomon, poste aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1922. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Ŝtata Hungara Teatro de Kluĵo en Rumanio. Liaj sekvaj, pli gravaj teatraj stacioj estis: En 1934 li translokiĝis al Budapeŝto, kie li helpis la aktoran movadon kaj redaktis aktoran periodaĵon. Dum la nazia erao li estis teatrestro de Teatro Madách. En 1945 li rifuĝis al la Nazia Germanio, post 3 jaroj li translokiĝis al Bonaero. Li establis hungaran teatran trupon, li estis ties teatrestro, aktoro, reĝisoro. En 1955 la trupo ĉesis.
Ferenc Pálfy
PÁLFY Ferenc (pa:lfi) estis hungara biologo naskita en Marosvásárhely la 18-an de oktobro 1912 kaj mortinta en Kluĵo la 2-an de majo 1991.
Lajos Cselle
Biografio
Li edziĝis en 1924.
Ferenc Pálfy
Kariero
Pálfy Ferenc diplomiĝis en la Universitato Ferdinand la 1-a pri naturscienco (1934). Inter 1945-48 li instruis en la Universitato Bolyai de Kluĵo; de 1948 ĝis sia morto li instruis en la Agrikultura Altlernejo de Kluĵo.
Monterosi
Monterosi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Voltmetro
Voltmetro estas cifereca aŭ analoga mezurilo de potencialdiferenco, aŭ tensio, inter du punktoj, ekz. en elektraj cirkvitoj. La kunligo al cirkvito estas ĉiam paralela. Ĝi estis nomata pro la itala fizikisto Alessandro Volta.
Ibrahim Babangida
Generalo Ibrahim Badamasi Babangida (naskiĝinta la 17an de aŭgusto 1941), konata ankaŭ kiel IBB, estas retiriĝinta oficiro de la Niĝeria Armeo kiu estis militista reganto de Niĝerio. Li regis en Niĝerio el la 27a de aŭgusto 1985, kiam li elpostenigis la Generalon Muhammadu Buhari pere de militista puĉo, ĝis sia eliro el posteno la 27an de aŭgusto 1993, post nuligis la balotadon faritan la 12an de junio tiujare. Estas pruvoj de drastaj perfortoj kontraŭ la homaj rajtoj faritaj dum lia regado.
San Lucas Tecopilco
San Lucas Tecopilco estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas San Lucas Tecopilco. Krom la ĉefurbo 9 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29055.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2623 loĝantojn. El tiuj estis 1236 viroj kaj 1387 virinoj. La komunumo havas surfacon de 30,06 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2580 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 929,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2487 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske - % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Hararanĝo
Ĉiu epoko kaj ĉiu kulturo havis sian propran hararmodon, por indiki sociajn grupojn aŭ por indiki ne-konformismon. En diversaj kulturoj, harararanĝo havas ofte grandegan gravecon. Kelkfoje tio povas esti problemo por homoj, kiuj pro hararproblemo (ekzemple foresto de haroj) ne povas porti tian harararanĝon. Tiu premo estas plej grava ĉe virinoj ol ĉe viroj. Tian mankon oni povas kaŝi per peruko, harartransplantaĵoj, ...
Laŭ demando kaj situacio la aranĝo de hararo povas daŭri pli ol unu horon. Ofte hararanĝo estas farita de profesia tondisto.
Leopoldsdorf (Malsupra Aŭstrio)
Leopoldsdorf estas komunumo de Aŭstrio, kiu konsidereblas antaŭurbo de Vieno. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio. Ĝis la fino de 2016 temis pri parto de la tiutempa distrikto Vieno, ekde januaro 2017 ĝi apartenas al la distrikto Bruck (formale Bruck an der Leitha). Krome ĝi apartenas al la historia regiono Industrieviertel (industria regiono). Komence de en la komunumo vivis.
Radějov (apartigilo)
Nomon Radějov havas pluraj setlejoj:
Borgata Costiera
Borgata Costiera (sicile: La Custera}, estas kvartalo de 423 loĝantoj de Mazara del Vallo, itala komunumo en la provinco de Trapani, en Sicilio.
Geografio
Borgata Costiera, kune kun Mazara Due, estas kvartalo de Mazara del Vallo, kies urbocentro distancas ĉirkaŭ 8 kilometrojn. La kvartalo estas apud la arkeologia situo de Roccazzo.
Wilhelm Marx
Vivo
Marx naskiĝis kiel filo de instruisto, studis en Bonn juron kaj laboris poste ĉe tribunaloj. Post fondiĝo de la respubliko en 1919 la katoliko Marx povis pli bone sekvi sian karieron ol en la imperiestra regno. Li fariĝis prezidanto de la landa tribunalo en Limburg an der Lahn, baldaŭ poste prezidanto de la landa tribunalo en Berlino.
Li estis edzo de Johanna Verkoyen ekde 1891, kun kiu li havis kvar infanojn.
Politiko
Marx fariĝis aktiva en la Deutsche Zentrumspartei (Centro), la partio de la katolikoj en Germanio. Ekde 1899 li gvidis la lokan grupon en Elberfeld.
De 1899 ĝis 1918 li estis membro de la prusa parlamento, ekde 1910 ankaŭ de la germana. Li aktivis precipe pri lerneja kaj kultura politiko, konata kiel modera kaj trankvila politikisto.
Dum la unua mondmilito Marx subtenis la pacrezolucion de la parlamento kaj kontraŭiis tro grandajn aneksiojn. Post la milito li elektiĝis en la Nacian Asembleon en Weimar. En 1923 li akceptis fariĝi regna kanceliero kaj oficis ĝis januaro 1925, denove en 1926-1928. Liaj unuaj du kabinetoj estis burĝaj minoritataj el la Centro, bavara kaj la du liberalaj partioj, la lasta kabinedo konsistis el la samaj partioj plus la konservativa Deutschnationale Volkspartei. La socialdemokratoj subtenis la eksterlandan politiko de Marx.
Ĉe la elektoj al la regna prezidanteco Marx estis kandidato de la vajmaraj (demokratiaj) partioj, sed ĉar la bavara partio kaj aliaj katolikaj grupoj ne subtenis lin, elektiĝis la konservativa protestanto Paul von Hindenburg.
Vojtěch Rakous
Vojtěch RAKOUS (propranome Adalbert Österreicher, poste li uzadas korektan nomon Adalbert Östreicher) estis juda verkisto vivinta en Ĉeĥio.
Li naskiĝis la 8-an de decembro 1862 en Starý Brázdím proksime al Brandýs ĉe Elbo kaj Prago (Ĉeĥio, Mezbohemio). Li enkreskis en malriĉa juda familio kun 16 gefratoj. Lia gepatra lingvo estis ĉeĥa lingvo. Li vizitadis nur dum unu jaro judan lernejon en Brandýs ĉe Elbo. Aŭtodidakto. Vendisto, kolportisto. En Prago li eklegis ĉeĥan beletron (ekzemple librojn de Jan Neruda) kaj fariĝis ĉeestanto de ĉeĥa-juda movado. La movado klopodis pri bonajn rilatojn inter judoj, kiuj dum multe da generacioj vivis en Bohemio kaj parolis ĉeĥe, kaj ĉeĥoj. Vojtěch Rakous publicis siajn unuajn rakontojn en ĉeĥa humurista gazeto „Paleček“ („Fingreto“) en la jaro 1885. En la jaro 1895 Vojtěch Rakous edziĝis al Emilie Neumannová kaj translokiĝis en Pragon, kie li ekvendis ŝuojn en Prago-Libeň. Li havis filon Josef kaj filinon Božena.
Li publicis precipe en gazetoj de ĉeĥa-juda movado. Herooj de liaj rakontoj estis judoj, precipe malriĉaj homoj, judaj etkamparanoj, kolportistoj, vendistoj. La plej konataj personoj de liaj rakontoj estas maljunaj judaj geedzoj Modĥe kaj Rezi.
Signifo de verko de Vojtěch Rakous konsistas en humurista prezentado de mondo de kamparaj judoj, kiuj vivis en Mezbohemio.
Vojtěch Rakous mortis la 8-an de aŭgusto 1935. Li estis enterigita en juda tombejo en Ďáblice (Mezbohemio).
19331 Stefanovitale
19331 Stefanovitale estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stefano Vitale, plena profesoro pri fiziko ĉe la Universitato de Trento. Li estas Ĉefa Enketisto pri la utilŝarĝo da teknologia pakaĵo por la misio LISA Pathfinder lanĉita en 2015 kiel antaŭulo de la por la gravitaj ondoj.
Sorokino
Sorokino (Сорокине) (pri la alternativa nomo Krasnodon, vidu sube) estas urbo de Ukrainio. Ĝi situas en la Luganska provinco, la plej orienta parto de la ŝtato, kaj ekde 2014 troviĝas en la internacie neagnoskata separatisma teritorio memnomata Luganska Popola Respubliko. Fine de en la urba komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La 28-an de majo 2009, en la nacia parlamento Verĥovna Rada de Ukrainio estis prezentita leĝprojekto, en kiu estis planite renomi la grandurbon de Krasnodon al Sorokino (Сорокине, ankaŭ foje latinliterigata Sorokine). La 12-an de majo 2016 okazis la oficiala renomado, sed ĉar la loko nuntempe ne estas sub la regado de la ukraina registaro, la renomado ne povus esti farita reale.
Svatava
Svatava (Zwodau) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1391.
Fina Venko
Fina Venko, alivorte finvenkismo estas humanisma movado de Esperanto ligita al la Fina Venko'', termino kiu reprezentas la ideon ke estontece ĝi povos uziĝi kiel internacia neŭtrala lingvo mondskale, kaj ĉiufoje pliaj homoj havos Esperanton kiel duan lingvon tial, ke ĉi tio okazigos multajn avantaĝojn en diversaj kampoj: pli alta kompreno kaj takso pri niaj diferencoj, pri lingva demokratio, kiel lerniga ilo, por pli alta socia egalo kaj de oportunoj, por ke povu esti multe pli alta aliro al kulturo kaj disvolvado de kono, ktp. Finvenkisto do estas esperantisto kiu esperas je oficiala rekono de Esperanto flanke de la ŝtatoj kiel dua lingvo por ĉiuj aŭ laboras por atingi ĉi tiun socian ŝanĝon .TEJO komprenas sian agadon pli komplete kaj amplekse difinita kiel raŭmisma finvenkismo. Se oni kredas ke Esperanto povos kaj devos fariĝi ĉies dua lingvo, disvastigo de Esperanto iĝas la plej grava afero, sed plena finvenkismo ja ne malebligas ke oni povas partopreni la komunumon en la nuntempo kaj havi avantaĝojn de ties servoj. Se oni ne kredas ke Esperanto povos esti io plia ol malgranda malplimulta lingvo, la disvastigo de la lingvo direktiĝas al la bezonoj de tiu minoritata komunumo: kiel oni zorgu ke ĝi ne malaperu, aŭ ĝis kioma grado ĝi kresku aŭ povas kreski.
Manieroj atingi la Finan Venkon
Inter la esperantistoj oni kredas ke ekzistas 2 ĉefaj manieroj atingi la Finan Venkon:
Zamenhof, dum deklamo de 1910 esprimis sian opinion rilate al tio dirante:
Objektive, eblas aserti ke la historio pruvas ke necesas la uzado de ambaŭ.
La Fina Venko kiel termino
Iuj homoj proponis novajn terminojn por Fina Venko, ekzemple influitaj pro sia nacia lingvo pro laŭvorta traduko. Ekzemplo de ĉi tio estas "Fina Sukceso". Tamen, Fina Venko estas la nura termino kiun oni vere uzas, unuflanke pro kutimo kaj aliflanke pro lingva ekonomio. Se oni devus traduki nacilingven, ĝusta traduko estus eble "fina ŝanĝo" aŭ "fina atingo".
Vidu ankaŭ
La fina venk' - Eric Languillat, YouTube
Tinăud
Tinăud [tinəŭd] (hungare: Tinód) estas komunumo en Rumanio oriente de Aleşd. En 1910 ĝi nombris 651 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 803 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1219. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Aleşd.
Distrikto Łobez
Distrikto Łobez - pole Powiat łobeski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Okcidenta Pomerio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Łobez, kiu ĝis la jaro 1945 havis la germanlingvan nomon Labes.
Dua mondmilito
11.01.1940: De labortendaro konstruanta aŭtovojon en la distrikto fuĝis 12 poloj.
Radějov
Radějov (Radiow) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 5 km sudoriente de Strážnice sur montarpiedo de Blankaj Karpatoj. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1412.
Reichswerke Hermann Göring
Reichswerke Hermann Göring (oficiala markigo Reichswerke AG für Erzbergbau und Eisenhütten "Hermann Göring") estis komune kun I.G. Farben kaj Vereinigte Stahlwerke AG la plej grandaj germanaj koncernoj en Tria regno.
Hermann Göring, Paul Pleiger kaj Hermann Alexander Brassert planis ekde marto de 1937 fondi regnan kompanion. Tiu ĉi kompanio estis fondita la 15-an de julio 1937 kiel akcia kompanio kun sidejo en Berlino. Ties kapitala depozito estis unue 5 milionoj da regnaj markoj. Partopreno de la ŝtato en la kompanio estis 90 procentoj. En julio de 1941 okazis transmeto de la sidejo de firmao el Berlino ĝis Salzgitter.
En la tempo de dua mondmilito parto de la koncerno estis ekzemple Ferfabriko Vítkovice. Post la jaro 1945 la koncerno estis nuligita.
Rivera eŭkalipto
La rivera eŭkalipto (Eucalyptus camaldulensis) estas arbo el la genro eŭkalipto. Ĝi estas unu el la ĉirkaŭ 800 en la genro. En multaj partoj de la mondo ĝi estas plantejospecio, sed ĝi estas indiĝena en Aŭstralio, kie ĝi estas vaste disvastigata, speciale apud riveroj. Strange, la scienca specionomo derivas de tiu de privata botanika ĝardeno apud la Kamaldoli-monaĥejo en Napolo (la Hortus Camaldulensis di Napoli), el kiu la unua specimeno estis priskribita. Materialo de tiu arbo estis uzita de Frederick Dehnhardt, ĉefa ĝardenisto ĉe la Botanikaj ĝardenoj en Napolo, por priskribi tiun specion en 1832. Ĝi estas ĝenerala kaj tipa arbo vidita laŭlonge de multaj akvofluoj tra tuta landinterna Aŭstralio. La arbo produktas bonvenan ombron en la ekstremaj temperaturoj de centra Aŭstralio, kaj ludas gravan rolon stabiligante riverbordojn, tenante grundojn kaj reduktante inundojn.
Priskribo
Tiu aŭstralazia arbo povas kreski al alto de 45 metroj; ĝi havas glatan ŝelon, kiu kolore intervalas ekde blanko kaj grizo ĝis ruĝbruno; la ŝelo estas deĵetita en longajn rubandojn. La arbo havas grandan, densan kronon de folioj. La bazo de la arbotrunko povas esti kovrata de ruĝec-bruna ŝelo. La junecaj kaj plenkreskaj folioj havas petiolojn. La plenkreskaj folioj estas largaĵ je la bazo, apeksen mallarĝiĝante. La plenkresk-folia koloro estas nebrile bluverda. La folio ankaŭ enhavas plurajn ĝis multajn oleo-produktantajn glandojn en la nevejnaj areoj de la folio. Ĝi rapide kreskas, kaj kutime atingas altecon de 40 ĝis 45 metroj, depende de la kreskejo. La arbo iĝas rekta sub favoraj cirkonstancoj, sed povas disvolvigi tordajn branĉojn en pli sekaj kreskejoj. Rivera eŭkalipto kaj multaj aliaj eŭkaliptoj havas malbonaŭguran moknomon, "vidvino-faranto", ĉar ili kutimas defaligi grandajn branĉojn (ofte je duono de la diametro de la trunko) senaverte. Tiu formo de mem-pritondado povas esti rimedo de ŝpari akvon aŭ simple rezulto de ilia rompiĝema ligno. Tiu estus ankaŭ efika maniero de altirado de faŭno kiu vivas en la formitaj kavaĵoj kiuj donas al la rivera eŭkalipto fonton de natura sterkaĵo.
Disvastiĝo
La rivera eŭkalipto estas ofte trovita laŭlonge de multaj akvovojoj ene de Aŭstralio, havante la plej vastan naturan arealon de iu ajn eŭkaliptospecio. La specio estas nedisigeble ligita al akvofluoj. Fakte, en nur kelkaj lokoj en Aŭstralio la specio troviĝas malproksima de riveroj. ''Eucalyptus camaldulensis var. camaldulensis troviĝas en la baseno de Murray-Darling, dum Eucalyptus camaldulensis var. obtusa'' vegetas ekster tiu akvokolekta areo.
Ekologio
La specio povas esti trovata laŭlonge de la bordoj de akvofluoj, same kiel en la riverebenaĵoj de tiuj akvofluoj. Pro la proksimeco al tiuj akvofluoj, rivera eŭkalipto estas submetita al kutima inundo en sia natura vivejo. Rivera eŭkalipto preferas grundojn kun argilenhavo. La arboj fidas je ne ĵus sur pluvokvanto sed ankaŭ je regula inundado ankaŭ, ĉar inundado reŝargas la subgrundon kun akvo . La akordo de la rivera eŭkalipto kun akvo postulas por ĝi tian vivejelekton. En sekaj areoj oni devas elekti aliajn speciojn. La arboj disponigas reproduktadovivejon por fiŝoj dum la inunda sezono, kaj ankaŭ favoras akvobirdovivon kiu dependas de fiŝoj kiel nutraĵfonto dum sia propra reproduktadosezono. Wilson, kiu ekzamenis la mastrumadon de rivera eŭkalipto en Novsudkimrio, sugestas ke ŝirmo estas disponigitaj por fiŝoj en riveroj kaj riveretoj fare de falintaj branĉoj de la rivera eŭkalipto. La arboskeletoj formiĝitaj kiam rivera eŭkalipto falas en riverojn kiel ekzemple la Glenelg, estas grava parto de riverekosistemoj, kaj esenca vivejo kaj frajejo por indiĝenaj fiŝoj kiaj Maccullochella peelii (perkoformaj). Bedaŭrinde la plej multaj arboskeletoj estis forigitaj de tiuj riveroj, komenciĝante en la 1850-aj jaroj, pro river-plibonigaj strategioj por malhelpi danĝerojn al navigado, redukti difektojn en en-riveretaj strukturoj, rejunigi aŭ traserĉi kanalojn, kaj pliigi hidraŭlikan kapaciton por redukti inundojn. Tamen, la Murray-Darling-Baseno-Komisiono rekonis la gravecon de arboskeletoj kiel akva vivejo, kaj moratorio sur ilia forigo de la Murray estis rekomendita.
Kavaĵoj komencas formiĝi je proksimuma aĝo de 120 - 180 jaroj, kreante vivejon por multaj bestospecioj, inkluzive de vico da reproduktantaj kaj ripozantaj bestoj kiaj ekzemple kiropteroj, tapiŝpitonoj ( Morelia spilota ), kaj birdoj. La densa foliaro de la arbo ankaŭ disponigas ombron kaj ŝirmon kontraŭ la suno en pli sekaj areoj.
La superba papago (Polytelis swainsonii), minacata specio, estas unu el la birdospecioj kiuj nestas en la rivera eŭkalipto.
Regenerado kaj disvastiĝo
La floro de la arbo komenciĝas kiel "envaginita receptaklo". La operkulo, aŭ ĉapo, protektas la internon de la florburĝono, kiam la masklaj kaj femalaj partoj disvolviĝas. La masklaj partoj de la floro konsistas el la stameno, maldika filamento, kaj la antero, du polenujoj kiuj troviĝas ĉe la pinto de la stameno. La polenujoj malfermiĝas laŭ longitudaj fendoj por liberigi sian polenon. Tiuj filamentoj etendiĝos por ĉirkaŭi la receptaklon dum florado.