cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haltostreko
Gramatiko
<li>Apartigon de replikoj en dialogo (vd tie).</li>
<li>Apartigon de limoj de intervalo (ĝis-streko): «la paĝoj 12–15», «Kabe (29 feb. 1872 — 15 jun. 1959)».</li>
<li>Komencon de ero en sennumera listo. Nun, kiam oni ĝenerale disponas pri sufiĉe riĉaj signaroj, ĉi tiu uzo eksmodiĝis, kaj tiucele oni pli volonte uzas bulmarkojn.</li> </ul>
Haltostreko kaj tripunkto
En kelkaj verkoj, precipe tradukitaj el la angla, haltostreko estas uzata anstataŭ tripunkto. La anglalingvanoj relative malfrue akceptis la tripunkton; ekz‑e en la originalo de «La batalo de l' vivo» Dikenso nenie uzas tripunkton. La germana traduko de la verko, el kiu Zamenhofo plu tradukis en Esperanton, meĥanike paŭsas la interpunkcion anglan (do, neniom da tripunktoj). Zamenhofo aŭdace ekuzis 3 tripunktojn en sia traduko de 1891, tamen multaj anglecaj haltostrekoj restis, ekz‑e en jena nefinita repliko: sinjoro Craggs deiris en sian estimatan tombon en la plena kredo—” La anglaj redaktoroj de la presita eldono de 1910 ankoraŭ pli atentis la esperantan interpunkcion, tiel ke la reeldono de INKO (2001) entenas 33 tripunktojn. La kritika eldono de 2010 daŭrigis la esperantigon, kaj ĝia teksto entenas jam 63 tripunktojn.
En la moderna Esperanto tia misuzo de haltostrekoj ne plu estas praktikata. Haltostreko havas iom aliajn funkciojn, kaj signas alian intonacion ol tripunkto.
Tipografio
Manskribe kaj en la gramatikaj reguloj interpunkciaj oni ne distingas specojn de haltostrekoj. Same estis en la presarto Eŭropa ĝis la mezo de la 20ª jc; poste, kun la veno de la komputiloj, disvastiĝis la tradicioj de la tipografio Usona, kiu distingas 3 specojn de haltostrekoj:
(Angle respektive em-dash, en-dash, figure dash.)
Intervorte haltostrekoj povas aperi kun aŭ sen ĉirkaŭaj spacetoj:
En ciferaj intervaloj (ekz‑e «p. 17–19») oni uzas la haltostrekojn senspacete, kaj eĉ se intervorte oni uzas M-strekon laŭ la stiloj (1) aŭ (2), intercifere multiuj preferas n-strekon aŭ (pli bone) ciferan strekon.
Epoksida rezino
Epoksidaj rezinoj estas specoj de plasto, kiuj estas sintezaj rezinoj portantaj epoksidajn grupojn. Temas pri sintezaj rezinoj kiuj iĝas aparte malmola plasto post miksado kun malmoligilo. La malmoligilo estas reakcia partnero kaj kune kun la rezino formas makromolekulan polieteron kun kutime du finaj epoksidaj grupoj. Depende de la apliko, tinkturfarbo kaj aliaj aldonaĵoj povas esti enkorpigitaj.
Post la malmoligo, epoksiaj rezinoj havas bonajn mekanikajn trajtojn same kiel bonan temperaturan kaj kemian reziston kaj estas konsiderataj altkvalitaj sed multekostaj plastoj. Ili interalie uziĝas kiel lakoj, gluoj, por por lamenaĵoj, kiel elementoj en metalografio kaj kiel muldaj kunmetaĵoj por komponaĵoj en elektrotekniko kaj elektroniko.
Historio
Epoksido unue estis evoluigita fare de Paul Schlack en Wolfen (patentopeto 1934, koncedita en 1939) kaj Pierre Castan en Svislando (patentopeto 1938 en Svislando, koncedita en 1940).
Epoksia rezino (prepolimeroj kaj monomeroj)
La plej komerce uzitaj epoksirezinoj estas produktitaj per la konvertiĝo de kunmetaĵo kun hidroksilaj grupoj kaj epiklorohidrino:
Joao Carlos Cavalcanti Reis
João Carlos CAVALCANTI Reis (naskiĝis en Salvador, la 8-an de aŭgusto 1945 - mortis en San-Paŭlo, la 30-an de oktobro 1972), estis studento kaj aktivulo de la Nacia Liberiga Agado (ALN), poste de la Popola Liberiga Movado (Molipo), kaj mortigita dum la subpremado de la brazila milita diktaturo, reĝimo establita la 1-an de aprilo 1964 kaj kiu daŭris ĝis la 15-a de marto 1985.
Ĝi estas unu el la kazoj esploritaj de la Nacia Vero-Komisiono (CNV).
Biografio
João, filo de João Viveiros Reis kaj Helena Cavalcante Reis, naskiĝis la 8-an de aŭgusto 1945 en Bahio. La nomo de João aperas en la dosiero pri mortintoj kaj malaperintaj dum la milita diktaturo, produktita de la CBA (Brazila Komitato por Amnestio). ioi ioi oi o io io oi io oioio i io oi iooioi oio i i oi
Militaco kaj Ekzilo
João Carlos estis el Bahio el Salvador. Li translokiĝis al San-Paŭlo por ekzameniĝi en la Mackenzie Engineering College kaj aliĝis al la Nacia Liberiga Agado (ALN), armita grupo kiu agis en opozicio al la brazila armea diktaturo. João partoprenis armitajn agojn en 1969, sed forlasis la landon pro la diversaj arestoj kiuj influis la ALN ĉe la fino de tiu jaro.
En Kubo, João Carlos ricevis militan trejnadon kaj en 1971 li revenis kaŝe al Brazilo. Post la interna ideologia disigo de ALN, li aliĝis al la Populara Liberiga Movado (Molipo), revolucia armea organizo formita de universitataj studentoj malfavoraj al la reĝimo. Dum liaj agoj por la Movado, li uzis plurajn kaŝnomojn, inkluzive de Marcos, Tales kaj Vicente.
Račice-Pístovice
Račice-Pístovice (devene Ratzici) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ambaŭ vilaĝoj, Račice kaj Pístovice, estas kunigitaj en unu municipon ekde la jaro 1960. Ĝi troviĝas 9 km nordokcidente de urbo Vyškov en valo de rivereto Rakovec sur montarpiedo de Drahana montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La historio de municipo Račice-Pístovice komenciĝas skribi en la jaro 1227, kiam ni trovas en testamento de Kojata la 4-a Hrabišice la unuan skribmencion pri Račice. En la jaro 1960 okazis unuiĝo de Račice kun Pístovice en unu municipon, portanta la nomon Račice-Pístovice.
Johann Fust
Johann FUST (ĉ. 1400 - 30-a de Oktobro 1466) estis unu de la unuaj germanaj presistoj. Ne estas klara pruvaro pri la teorio ke Johann Fust estis oraĵisto, sed ŝajnas klare ke li eble estis monpruntisto aŭ bankisto. Pro sia konekto kun Johannes Gutenberg, oni konsideris lin foje inventisto de la presmaŝino, profesoro, same kiel partnero de Gutenberg. Kelkaj fakuloj konsideras lin lia mecenato kaj bonfaranto, ĉar li komprenis la valoron de la malkovro de Gutenberg kaj havigis al li la rimedojn por realigi ĝin. Tamen aliaj montris lin kiel spekuladisto kiu profitis de la necesoj de Gutenberg kaj ŝtelis el li la profitojn de lia invento.
Johann Fust pruntis al Gutenberg dufoje 800 guldenojn kontraŭ garantidono sur la presejo. Fust iĝis asociito de la talentita Peter Schöffer, kiu konis la sekretojn de la “nigra arto”, ĉar li estis disĉiplo de Gutenbergo. Bedaŭrinde tiu ĉi havis financajn problemojn kaj perdis dum proceso kontraŭ Fust preskaŭ sian tutan presmaterialon en la jaro 1455.
Peter Schöffer
Li studis en Parizo kaj laboris kiel kopiisto de manuskriptoj en 1451 antaŭ iĝi metilernanto de Johannes Gutenberg kaj aliĝis al Johann Fust, oraĵisto, advokato, kaj monpruntisto.
Inter liaj plej bone konataj verkoj estas la Mainz Psalter de 1457, la Biblio de 1462 aŭ Biblia pulcra, kaj la Herbarius latinus de 1484. Schöffer estas konsiderata la aŭtoro de multaj plinovigoj kiel dati librojn, noti la presaparaton kaj grekajn karaktrojn en la presaĵo, disvolvigi la bazojn de la uzado de grifelo kaj de tipokreado, kaj uzi kolorajn inkojn en presado. Post eniri en negocoj de si mem, Schöffer limigis siajn publikadojn al verkoj pri teologio, kaj civila kaj eklezia juro. Li mortis en Majenco.
Kazimierz Brodziński
Kazimierz Brodziński (8a de Marto 1791 en Królówka – 10a de Oktobro 1835 en Dresden) estis grava pola romantikisma poeto.
Lia verko Wiesław estis tradukita al la bulgara, ĉeĥa, germana kaj rusa lingvoj.
Bi Ŝeng
Bi Ŝeng (毕升 en simpligita ĉina; 畢昇 en tradicia ĉina; kaj Pì Shēng en la skribsistemo Wade-Giles) (Bianjing, 972 - Samloke, 1051) ​ estis ĉina inventisto. Inter la jaroj 1041 kaj 1048 li inventis la presmaŝinon de moveblaj tipoj. ​ Tiu invento estis unu el la Kvar Grandaj Inventoj de Antikva Ĉinio. La sistemo de Bi Ŝeng estis farita el ĉina porcelano kaj estis inventita inter 1039 kaj 1048 dum la mezepoka Song dinastio. La Komunumo Biŝeng (畢昇社區) en Ŭenkvan, Huanggang, Hubejo, estas nomita laŭ Bi Ŝeng. La luna kratero Bi Ŝeng en la kvadranto LAC-7 ĉe la norda poluso en la fora flanko de la Luno estis nomita laŭ Bi Ŝeng far de la IAU en Aŭgusto 2010.
La unua versio de la presmaŝino de moveblaj tipoj estis farita el ligno, sed poste Bi Ŝeng faris ĝin el pli longdaŭra kaj rezistebla porcelano. En 1234, du jarcentojn poste, koreoj faris alian version el pli longdaŭra kaj rezistebla metalo. Nur en 1440, la germana Johannes Gutenberg (1398-1468) ― plej verŝajne sen kono pri de la ĉina presmaŝino ― reinventis presmaŝinon de moveblaj tipoj.
Artonges (stacidomo)
Artonges estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Artonges, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Mézy - Romilly-sur-Seine (004000).
Braine
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brainois.
Montejo de la Vega de la Serrezuela
Montejo de la Vega de la Serrezuela [monTEĥo delaBEga delasereZŬEla] estas municipo en la nordoriento de la provinco Segovio, lime kun la sudo de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Riaza. La loknomo Montejo de la Vega de la Serrezuela estas komprenebla etimologie kiel Monteto de la Valo de la Montetaro. Estas alia samprovinca municipo en la mala parto de la provinco samnoma nome Montejo de Arévalo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 27,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 141 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 320 el 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 98 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Milagros (Burgos), Fuentelcésped (Burgos), Maderuelo, Pardilla (Burgos), Villaverde de Montejo kaj Valdevacas de Montejo.
Proksime estas la gorĝoj de la rivero Riaza deklaritaj natura parkol (Natura Parko Hoces del Río Riaza) kaj la restaĵoj de la monaĥejo El Casuar en danĝera stato de ruiniĝo.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de villa y tierra de Montejo de la Vega.
En la 11-a jarcento la literumado estis Montelionem. En 1123 estis mencio kiel Monteio, kaj poste oni aldonis la kromaĵon "de la Vega de la Serrezuela", reference al la valo de la rivero Riaza kaj al la montaro Serrezuela de Pradales.
En la 1950-aj jaroj, la iama municipa teritorio de Linares del Arroyo disiĝis inter la municipoj de Maderuelo kaj Montejo de la Vega de la Serrezuela, dum la loĝantaro estis translokigita al la tiam municipo La Vid en la provinco Burgoso, kiel grupigo rilata al la konstruado de la akvorezervejo de Linares.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Andreo; la ermitejo de la Virgen del Val; restaĵoj de muregoj kaj ruinoj de la kastelo; ruinoj de la iama preĝejo San Martín Casuar; naturaj grotoj, kiel Búho, Cazorra, kaj Murcielaguera; subteraj vinkeloj; romia ponto super la rivero Riaza; rivermuelejo ktp.
Dhuys et Morin-en-Brie
Dhuys et Morin-en-Brie [dɥis e mɔʁɛ̃ ɑ̃ bʁi] estas nova franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Matrico (tiparo)
Matrico estas peco normigita el metalo cele al formado de la muldilo de presarta tiparo. La tradicia procezo estis inventita de Johannes Gutenberg en la kadro de grupo de inventoj kiuj konstituas la sistemon de la presmaŝino de moveblaj tipoj.
Kultura diverseco
En la sociaj sciencoj, kultura diverseco priskribas socion, en kiu diversaj kulturoj, kiuj respektas unu la alian, estas integritaj. Ĉi tiu situacio diferencas de situacioj de kultura unuformeco aŭ unukultura socio.
Matrico (tiparo)
La matrico estas komponita ĝenerale de prisma peco el kupro sur kiu oni gravuras la formon vakue de litero aŭ signo. Tion oni faras per stampado pere de grifelo, kaj pli ĵuse per elektrokemiaj aŭ mekanikaj procedoj (pere de pantografo). Tiun matricon oni metas en muldilo pli malpli proksimume prisma, tiel ke ĝi konstituas la pinton kiu fermas ĝin ĉe ties malsupra parto. En la matrico la desegno estas gravurita en natura aŭ rekta sinteno, dum en la grifelo kaj en la movebla tipo la litero estas renversita en spegula simetrio, por povi produkti ĝustan presadon.
La muldilo de kiu formas parton la matrico povas esti mana, aŭtomata, aŭ formi parton de komponmaŝino kiel Linotipo aŭ Monotipo. En la aŭtomataj procedoj la matrico kutime estas konsiderinde diferenca disde la permana procedo.
Kultura diverseco
Kio estas kultura diverseco
En la politiko de identecoj, homoj atribuas al si diversajn trajtojn, inkluzive demografion (ekz. raso, sekso kaj aĝo) same kiel kulturajn valorojn kaj normojn. Malsamaj homgrupoj malsamas laŭ lingvo, vesto kaj tradicio, same kiel laŭ sia maniero organizi sin, laŭ religia kredo, je moralaj normoj kaj laŭ la manieroj de komunikado kun la medio. Socio, kiu inkluzivas malsamajn kulturojn, kiuj respektas unu la alian, havas riĉan kulturan diversecon.
Subteno kaj rezisto
La Universala Deklaracio de Unesko pri Kultura Diverseco diras: "La kultura diverseco estas necesa al la homaro same kiel la biologia diverseco estas necesa al la naturo." Ĉi tiu paralelo inter kultura diverseco kaj biologia diverseco kreas intuician subtenon. Laŭ ĉi tiu analogio, same kiel la konservado de naturo gravas por la medio, tiel la kutimoj de indiĝenaj popoloj devas esti konservataj.
Nicov
Nicov (Nitzau) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Kserografio
Kserografio estas procedo de presado kiu uzas sekan elektrostatikon por la reproduktado aŭ kopiado de dokumentoj aŭ bildoj, nome procedo de senkontakta presado, per specialaj pulvoroj fotokonduktivaj.
Nicov
En distanco 13 km sudoriente situas urbo Vimperk, 14 km nordokcidente urbo Sušice, 26 km nordoriente urbo Strakonice kaj 30 km oriente urbo Prachatice.
Kultura diverseco
Subteno kaj rezisto
Kontraŭ ĉi tiu pozicio oni argumentas, ke ĝi ne konformas al la moralaj reguloj, ĉar multaj kutimoj de indiĝenaj homoj estas nelegitimaj hodiaŭ, ekzemple virina cirkumcido, poligamio, infana geedzeco kaj homofero.
Nicov
En la teritorion de la municipo trafas ŝirma zono de burgo Kašperk.
Kserografio
Tiu tekniko estis uzita de la kompanio Xerox por produkti la unuajn fotokopiilojn, kaj estas la bazo de la aktualaj laser-printiloj kaj krome malfermis la vojon por la desegno de la platoj de platpresado de tipo fotografia.
Nicov
Partoj de municipo
Milov estas ankaŭ la kvina baza setlejunuo de la municipo.
Braine (stacidomo)
Braine estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Braine, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Kultura diverseco
Mezurado de kultura diverseco
Estas malfacile kvantigi kulturan diversecon en aparta areo, sed unu el la akceptitaj indikiloj estas la nombro de lingvoj parolataj en ĝi. Brita lingvisto David Crystal (AN) identigis procezojn de kultura homogenigo, kiuj kaŭzas formorton de lingvoj. Oni kalkulas, ke ĝis 2100 pli ol 90% de la lingvoj parolataj en la mondo formortos.
Braine (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Kultura diverseco
Internaciaj Traktatoj
La unua traktato traktanta kulturan diversecon estis la Unesko- Deklaracio de 2001 titolita "La Universala Deklaracio pri Kultura Diverseco". La Deklaracio estis prezentita kiel jura ilo, kiu agnoskas kulturan diversecon kiel la "komunan heredaĵon de la homaro" kaj priskribas kulturan diversecon kiel aferon de simila graveco al homa digno.
Alois Senefelder
Johann Alois SENEFELDER (naskiĝinta kiel Aloys Johann Nepomuk Franz Senefelder en Prago, tiam ĉefurbo de la Reĝlando Bohemio en la 6a de Novembro 1771 – mortinta en Munkeno en la 26a de Februaro 1834) estis germana aktoro kaj dramaturgo kiu inventis la presteknikon de litografio en la 1790-aj jaroj.
Kultura diverseco
Internaciaj Traktatoj
En oktobro 2005, Unesko redaktis la Konvencion por Protekto kaj Antaŭenigo de Kulturaj Esprimoj (UN), kiu estas konsiderata la ĉefa jura instrumento deviga al la subskribintaj ŝtatoj. Plej multaj landoj en la mondo, same kiel Eŭropa Unio, subskribis la traktaton. Rimarkindaj dum ilia foresto estas Israelo, Usono kaj Aŭstralio.
La graveco konservi kulturan diversecon estas menciita en la Montreala Deklaracio (2006). Ĉi tiu deklaro ankaŭ estis adoptita de Eŭropa Unio.
En 2009, la Eŭropa Kortumo de Justico decidis, ke ĝi havas larĝan vidpunkton pri kulturaj aferoj, precipe rilate al kulturaj kaj komercaj rilatoj inter la Eŭropa Unio kaj la Ĉina Popola Respubliko. EU kaj Ĉinio kompromitas favorigi ekvilibrajn kulturajn interŝanĝojn inter la partioj, fortigi internacian kunlaboron kaj identigi komercajn ŝancojn en la kampo de kulturo kaj artoj.
Ann Morgan, aŭtoro de "The world between two covers: Reading the globe" arigis librojn el 196 landoj de la mondo, reprezentitaj per romano, novelo, memoraĵo aŭ verkaĵo kiu prezentas portreton de kultura diverseco.
Kultura unuformeco
Kultura unuformeco estas la malo de kultura diverseco. Kultura unuformeco identigeblas ĉe naciaj eventoj, ĉe religiaj eventoj, kaj eĉ ĉe lokaj naturoj kun miksitaj komunumoj.
Tamen, laŭ Unesko, kultura unuformeco estu limigita kaj kultura diverseco konserviĝu laŭeble, por eviti la negativajn sociajn fenomenojn, kiuj akompanas ĉi tiun unuformecon, inkluzive:
Alois Senefelder
La litografio estas sistemo de presado disvolvigita de Alois Senefelder, kiu, konscia, ke akvo kaj oleo forpeliĝas nature, uzis kalkoŝtonon kaj grasan bastoneton por realigi presadon, per kio li revoluciis la grafikajn artojn, kio ebligis la presadon de bildoj altkvalitaj. La aktuala sistemo de platpreso deriviĝis de la litografio. ​
Braine (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Soissons - Givet (205000).
34828 Ishapuri
34828 Ishapuri estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Isha Puri, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Ŝi estis lernantino ĉe la Duagrada Lernejo Horace Greeley de Chappaqua (Nov-Jorkio, Usono).
Carlepont
Carlepont estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Popelná
Popelná (germane ĝis la jaro 1951 Reckerberg, dialekte Likiperk) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nicov, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas apud rivereto Losenice proksimume 3,5 km sudokcidente de Nicov. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Popelná situas en katastra teritorio Studenec u Stach kun areo 3,37 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1790.
Artonges
Artonges estas malaperinta franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Artongeois.
Ĝi nun formas parton de Dhuys et Morin-en-Brie.
Virgin Records
Virgin Records estas diskeldonejo posedata de Universal Music Group. Ĝi estis origine fondita kiel brita sendependa diskeldonejo en 1972 fare de entreprenistoj Richard Branson, Simon Draper, Nik Powell, kaj muzikisto Tom Newman. Ĝi kreskiĝis ĝis iĝi tutmonda sukceso post iom da tempo, kun la sukceso de platenaj artistoj kiel Paula Abdul, Janet Jackson, Devo, Tangerine Dream, Genesis, Phil Collins, OMD, the Human League, Culture Club, Simple Minds, Lenny Kravitz, Sex Pistols, kaj Mike Oldfield inter aliaj, kio signifis, ke en la tempo en kiu ĝi estis vendita, ĝi estis rigardita kiel grava diskeldonejo, kun aliaj grandaj internaciaj sendependaj firmaoj kiel A&M Records kaj Island Records.
Virgin Records estis vendita al Thorn EMI en 1992. EMI estis siavice ekhavita de Universal Music Group (UMG) en 2012 kaj UMG kreis la divizion Virgin EMI Records. La nomo Virgin Records plue estas uzata de UMG en kelkaj merkatoj kiel Germanio kaj Japanio.
Rümikon AG (stacidomo)
Rümikon AG estas fervoja stacidomo en Rümikon, Svislando.
György Derzsi
György Derzsi [djordj derĵi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Derzsi György estas hungara muzikalkantisto (tenoro).
György Derzsi naskiĝis la en Bratislavo (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
Biografio
György Derzsi apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li akiris muzikalkantistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Li komencis sian kantistan karieron en Operetoteatro (Budapeŝto). Post unu jaro li estis membro de hungarlingva teatro de Komárno, poste de ĉevala teatro en Komárom. Li kantis ankaŭ operetojn, eĉ ankaŭ komponis kaj reĝisoris. Li havis edzinon.
Tiofeno sulfinata acido
Tiofeno-2-sulfinata acido estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la tiofenosulfinataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Tiofenosulfinataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la tiofenosulfinataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.
Tiofenosulfinata acido estas neakordigebla kun aminoj, bazoj, akvo kaj ordinaraj metaloj. Ĝi liberigas konsiderindan varmamason kiam diluita kun akvo. Ĝi estas koroda substanco kaj malkomponiĝas sub varmagado ellasante karbonatajn oksidojn kaj sulfurajn oksidojn. Tiofenosulfinata acido estas krudmaterialo uzata en medicino kaj kiel pesticido.
Mellikon (stacidomo)
Mellikon estas fervoja stacidomo en Mellikon, Svislando.
Hermann Fabini
Vivo kaj kariero
Estante filo de Julius Fabini kaj Jeannette Ernst li trapasis la junulajn jarojn ĉefe en Bușteni (Distrikto Prahova) frekventante lernejojn en diversaj lokoj de Transilvanio. Inter 1944 kaj 1948 la familio loĝis en Sighișoara. Inter 1955 kaj 1962 li studis arĥitekturon en Bukareŝto ĉe la altlerneja Instituto Ion Mincu. Poste li laboris ĝis 1968 por la urbodomo kiel arĥitekto en Mediaș (kiu jam en sia bakalaŭriĝlaboro - Sistematizarea orașului Mediaș - ludis gravan rolon) antaŭ dungiĝo fare de la Evangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Rumanio. Pli malfrue Fabini deĵoris por la rumanuja oficejo pri monumentprotektado kaj ĉe ŝtata entrepreno en Sibio. En 1989/90 li estis kulturkomisiito eklezio; ekde 1990 li havas propran entreprenon en Sibio.
Jam ekde 1965 li gravas por restaŭrado de historiaj konstruaĵoj de Transilvanio, ekz. dum la savo de la sibia urbokerno fine de la 1980-aj jaroj kaj de pluraj defend-preĝejoj. Substrekota estas ege la restaŭrado de la kirkoburgo de Biertan, kiu estas ekde 1993 monda heredaĵo de Unesko Honore li ricevis en 1991 la premion Europa Nostra. Li ankaŭ helpis en la revivigo de Muzeo Brukenthal, Luterana katedralo (Sibiu), de Margareto-kirko (Mediaș) kaj de la Nigra kirko (Braŝovo).
Doktoriĝo lia sukcesis en 1978 pri loĝeja konstruo en Transilvanio: lia laboraĵo estis publikigita kaj en Rumanujo kaj en Germanlingvio. Fabini membras en al scienca konsilantaro de la monumentprotektada organizaĵo Europa Nostra.
Verkistece
Fabini ankaŭ okupiĝis verkiste pri konstruarto transilvania. Ekde 1996 li estas entreprenisto ĉe la eldonejo Monumenta kie aperas ankaŭ lia serio Baudenkmäler in Siebenbürgen kun ne tute 60 numeroj. La ĉefverko de Fabini estas sendube kirkoburga kaj vilaghkirka atlaso Atlas der siebenbürgisch-sächsischen Kirchenburgen und Dorfkirchen en du volumoj kun ĉ. 1.300 paĝoj. Ĝi konsideriĝas fundamenta verko ofertante unuafoje superrigardon pri ĉiuj post Reformacio estiĝintaj altaroj.
Politikiste
Inter 2000 kaj 2004 Fabini estis senatano, do ano de la supera ĉambro de la rumanlanda parlamento, por la kristandemokratia partio Partidul Național Liberal. Tie li ardege polemikis kontraŭ la giganta projekto instali Drakulo-amuzparko je Sighișoara. Krome li tre engaĝiĝis pri la aliĝo de sia patrujo al Eŭropa Unio (kio realiĝis en 2005).
Corentin Cariou
Corentin CARIOU, plennome Corentin Marie Cariou, (naskiĝis en Loctudy (Finistère), mortis  en Carlepont ), estis franca politikisto, komunista municipa konsiliano de la 19-a arondismento de Parizo. Li estis pafmortigita kiel ostaĝo fare de la germanoj dum la Okupacio de Francio. Avenuo kaj metrostacio (sur linio 7) portas lian nomon en tiu ĉi arondimento.
Oni ne konfuzu lin kun lia samnomulo Corentin Marie Cariou (1922-1944), naskita kiel li en Loctudy, rezistanto kiu mortis en deportado en.
Stela mapo
Stela mapo aŭ ĉiela mapo estas mapo, kiu priskribas la aspekton de la ĉielo dum la nokto, indikante la lokon de la steloj, zodiakaj signoj kaj galaksioj, kiel ili aperas sur la nokta ĉielo. Simile al la mapoj de la tero, ĉi tiuj mapoj ankaŭ dividiĝas per reto de koordinatoj por pli facile trovi la diversajn ĉielajn korpojn, kiuj aperas sur la mapoj.
Historio
Ekde la komenco de la historio, kaj eĉ pli frue, en la pratempo, ĉielaj objektoj estis uzataj por ebligi la navigadon nokte, kaj surtere kaj surmare. Ĉi tiuj mapoj estis uzataj laŭlonge de la historio kiel ilo por navigado.
La prahistoria periodo
La plej frua stela mapo estis malkovrita en Germanio en 1979. Ĉi tiu mapo estis kreita de dentega eburo de mamuto, probable antaŭ ĉirkaŭ 32 500 jaroj, kun ĉizado kiu similas al la konstelacio Oriono.
Alia prahistoria mapo estis malkovrita sur la muro de la kaverno Lascaux en Francio, montrante la konstelacion Kima. Ĉi tiu mapo probable estis desegnita antaŭ ĉirkaŭ 10 000 - 33 000 jaroj.
Alia stela mapo, ĉirkaŭ 21 000 jarojn aĝa, estis malkovrita en la kaverno de La Tata du Lyon, en kiu estas desegnita la konstelacio Taŭro, kaj eblas, ke ankaŭ la konstelacio Kima estis desegnita apud ĉi tiu pentraĵo.
Antikva tempo
La plej frua historia stela mapo estas mapo desegnita en la periodo de la militantaj ŝtatoj en Ĉinio (476 - 221 a.K.).
De antikva Grekio (Helenisma Epoko) pluvivis dua-jarcenta kopio de statuo de Titana Atlaso tenanta la ĉielan globon sur siaj ŝultroj. Ĉi tiu skulptaĵo prezentas la ĉielajn korpojn, kiuj estis konataj dum ĉi tiu periodo, kaj ankaŭ dividas la ĉielon per krado por doni lokon per koordinatoj al la ĉielaj korpoj. El la loko de ĉielaj korpoj oni povas konkludi, ke la originala skulptaĵo baziĝis sur la observoj de la greka astronomo Hiparko, faritaj antaŭ 125 a.K.
De la romia periodo, Zodiac Dendra pluvivis de 50 a.K. - ŝtonĉizado situanta sur la plafono de la Dendra Templo en Egiptujo, prezentante la zodiakon.
La mezepoko
La plej malnova mapo de ĉi tiu periodo estas la konstelacio Dunhuang, kiu estis malkovrita en la kavernoj de Mugho laŭ la Silka Vojo. En ĉi tiu mapo, de ĉirkaŭ 705, kiu estas 210 cm longa kaj 24.4 cm larĝa, 1 345 steloj estas bildigitaj.
Alian stelan mapon de ĉi tiu periodo desegnis la persa astronomo Abd al-Rahman a-Sufi en 964, kiu estis parto de lia libro "La Libro de la Ŝabataj Steloj] ". [[Dosiero:Su_Song_Star_Map_2.JPG|dekstra|eta|250x250ra| Stela mapo farita de la [[Ĉinio (regiono)|ĉina astronomo Su Sung de 1092.]] Dum la dinastio Song en Ĉinio, la ĉina astronomo Su Song kreis atlason kun kvin mapoj detaligante 1 464 stelojn. Ĉi tiu atlaso datiĝis al 1092, kaj fakte estis ĝisdatigo de la Almagesto.
La plej frua eŭropa stela mapo estas la " De Compositione Spere Solide ", kiu verŝajne estis pentrita en Vieno, Aŭstrio, en 1440.
Aĝo de Malkovro
Dum la Epoko de Malkovroj, stelaj mapoj estis vaste uzataj por mara navigado. Plej multaj stelaj mapoj de ĉi tiu periodo baziĝis sur la observoj de la nederlandaj maristoj Peter Dirkson Kaiser kaj Frederick de Hotman de 1595, kiuj formis la bazon por la ĉiela terglobo kreita de Yedocus Hondius en 1601.
Pál Jávor (futbalisto)
Pál Jávor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jávor Pál estis hungara futbalisto (avanulo), trejnisto. Lia origina familia nomo estis Jakubek.
Pál Jakubek naskiĝis la en Újpest, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Jávor futbalis komence ekde 1924 en la loka futbalteamo, poste en aliaj kluboj, ankaŭ province kaj eksterlande. Ĝis 1939 li estis hungara ĉampiono dufoje kaj golreĝo en 1933. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo unufoje en 1932. Li akiris trejnistan diplomon en 1939 kaj li estis trejnisto inter 1937-1967. En tiu periodo lia teamo estis ĉampiono sesfoje.
Gyöngyi Zádor
Gyöngyi Zádor [djondji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádor Gyöngyi estis hungara aktoro. Ŝia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Czimmermann Györgyike Terézia, ŝia fianĉo estis Gyula Benkő.
Györgyike Czimmermann naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyöngyi Zádor akiris aktoran diplomon en Akademio pri Teatro en 1938. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto), kie ŝi ludis ĝismorte. Ŝia kariero finiĝis pro neatendita abrupta morto. Ŝi fianĉiĝis kaj tempo de la geedziĝa ceremonio jam estis konata.
Zsuzsanna Zsuráfszkyné Vincze
Zsuzsanna Zsuráfszkyné Vincze [ĵuĵana ĵurAfskinE vince], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsuráfszkyné Vincze Zsuzsanna estas hungara popoldancisto, koreografo, instruisto. Ŝia edzo estis Zoltán Zsuráfszky. Ŝia origina familia nomo estis Vincze.
Zsuzsanna Vincze naskiĝis en nekonataj loko kaj tempo.
Biografio
Zsuzsanna Vincze frue komencis lerni baleton. Ŝi maturiĝis en mezlernejo en Pécs, samtempe ŝi akiris licencon pri infanĝardenisto, pli poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ŝi popoldancis en muzika ensemblo, kie ŝi ricevis trejnadon de Sándor Tímár. Ŝi finis kurson pri popoldancisto en la 1970-aj jaroj, poste ŝi instruis en kulturdomoj, ekde 1984 en signifaj ensembloj, eĉ ankaŭ eksterlande. Li ricevis premiojn inter 1984-2020. Ŝi edziniĝis en 1986, ili edukis 4 gefilojn.
Barthélemy Buyer
Barthélemy BUYER (Lyon ĉirkaŭ 1433 - ĉirkaŭ 1485) estis franca eldonisto. Li enkodukis la presarton en Lyon kaj estis la unua presisto-librovendisto en Francio kiu aperigis sian nomon sur kolofono.
Li studis en la Sorbono kaj en Parizo li konis la enkondukon de la presmaŝino. Li muntis sian propran atelieron kun belgo Guillaume Le Roy (ankaŭ Guillaume Régis, kaj Wilhem König). Tiu estis la strato de presistoj dum jarcentoj.
La unua libro presita en la franca estis La Légende dorée (La ora legendo) de Jacques de Voragine fare de Barthélemy Buyer en 1476 en Lyon. Alia grava libro eldonita de Buyer estis «Le livre des merveilles du monde», 1475, nome la unua libro presita en franca lingvo.
Rekingen AG (stacidomo)
Rekingen AG estas fervoja stacidomo en Rekingen, Svislando.
Rietheim (stacidomo)
Rietheim estas fervoja stacidomo en Rietheim, Svislando.
Gyula Dezséri
Gyula Dezséri [djula deĵEri], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun ĉiuj personaj nomoj Dezséri Gyula Lajos Miklós estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Horváth, kiun li ŝanĝis al Dezséri pro la nomofteco.
Biografio
Gyula Dezséri aktoriĝis en 1873 en migra teatra kompanio de Vilmos Lászy. En la sekvaj jaroj li rolis preskaŭ en ĉiuj hungaraj urboj, fine li estis membro de ĵus malfermita Teatro Magyar. Inter 1900-1920 li apartenis al Nacia Teatro (Kolozsvár), pro rumaniĝo de la urbo li revenis al restHungario kaj havis rolojn en Budapeŝto kaj Pécs. Li pensiuliĝis en 1924. Li havis la titolon eterna membro de Nacia Teatro (Kolozsvár) ekde 1914. Lia edzino naskis filinon.
The Cure
Post la publikigo de la kvara albumo de la bando, nome Pornography (1982), Smith enkondukis pli grandan pop-muzikan sentemon en la muziko de la grupo, kaj tial ili poste ekhavis tutmonde tendencan sukceson. Ilia kompilaĵo de unuopaĵoj Standing on a Beach (1986) vendis kvar milionojn da ekzempleroj tutmonde ĉirkaŭ 1989, kaj ili atingis sian komercan pinton per la albumoj Disintegration (1989) kaj Wish (1992). The Cure publikigis entute 13 studialbumojn, du albumetojn, ĉirkaŭ 30 unuopaĵojn, kaj vendis ĉirkaŭ 30 milionojn da albumoj tutmonde. Ilia plej ĵusa albumo, nome 4:13 Dream, estis publikigita en 2008.
The Cure estis enmetita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 2019.
IPEX
La International Printing Machinery and Allied Trades Exhibition (IPEX) estis la plej granda funkcianta montro-foiro pri presarto kaj grafikaj artoj en la angla-parolanta mondo. Tiu foiro okazas ĉiun kvaran jaron escepte ĉe la fina okazo, kiu okazis post nur tri jaroj. IPEX estis internacia evento, kiu servis kaj al Unuiĝinta Reĝlando kaj al la internacia presindustrio.
Lukavec (distrikto Pelhřimov)
Lukavec (Lukawetz) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1352.
Ekde la 10-a de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.
Péter Kabát
Péter Kabát, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kabát Péter estis hungara futbalisto (avanulo), kuiristo.
Péter Kabát naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Kabát komencis futbali en sia aĝo 9. Inter 1994-2017 li ludis en pluraj konataj futbalkluboj, ankaŭ ofte eksterlande. En tiu periodo li estis hungara golreĝo en 2001 kaj bulgara ĉampiono en la sekva jaro. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 2000-2006 16-foje sen goloj. Intertempe li akiris licencon pri kuiristo kaj depost 2017 li estis videbla en televidoj pri kuirprogramoj, poste en aliaj distraj programoj. Depost 2011 li vivis kune kun virino kaj ili edukas idon.
Drupa
Drupa estas la plej granda foiro en la mondo por ekspozicio de ekipaĵoj por presarto en la mondo, okazanta ĉiun kvaran jaron fare de la foirejo Messe Düsseldorf en Düsseldorf, Germanio. La vorto drupa estas kunfandaĵo de la germanaj vortoj druck und papier; preso kaj papero respektive.
Miloj da industrifakuloj partoprenas kutime, kaj en la korporacia reprezentado tipe estas kompanioj kiel Agfa Graphics, Océ N.V., Muller Martini, EIZO, Esko, Hewlett-Packard, Xeikon, Flint Group, Heidelberger Druckmaschinen, Manroland, Kern, Pitney Bowes, New Solution, Xerox, Kodak, Canon, Transeomedia, DirectSmile, Konica Minolta, Ricoh, Martin Automatic, Komori Corporation, Fujifilm, Siegwerk, Inspectron kaj Koenig & Bauer AG. Kelkaj novaj teknologioj estas tipe montrataj dum Drupa.
Dikranacoj
La dikranacoj (Dicranaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 2130 speciojn,. Ĝia tipa genro estas dikrano.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Úbislav
Úbislav estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stachy, en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas iom pli ol 2 km norde de Stachy. Estas ĉi tie registritaj 82 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Úbislav estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,24 km².
Attila Kőszeghy
Attila Kőszeghy [kOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőszeghy Attila estas hungara arkitekto. Attila Kőszeghy naskiĝis la en Zalaegerszeg.
34830 Annaquinlan
34830 Annaquinlan estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anna Quinlan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri biomedicina inĝenierio. Ŝi estis lernantino ĉe la Duagrada Lernejo Menlo-Atherton de Atherton (Kalifornio, Usono).
The Lord of the Rings: The Rings of Power
The Lord of the Rings: The Rings of Power ("La Mastro de l'Ringoj: La Ringoj de Potenco") estas usona fantasta televida serio kreita de J. D. Payne kaj Patrick McKay por Amazon Prime Video. Bazata sur la romano La Mastro de l'Ringoj kaj precipe ĝiaj apendicoj, verkita de J. R. R. Tolkien, la historio pritraktas la Duan Epokon de Mez-Tero, okazanta milojn da jaroj antaŭ La Hobito kaj La Mastro de l'Ringoj. Ĝin produktas Amazon Studios kune kun New Line Cinema, kaj kun konsulto kun la Tolkien Estate (la gardanto de intelekta propraĵo de Tolkien).Amazon aĉetis la televidajn rajtojn de La Mastro de l'Ringoj de la Tolkien Estate je novembro 2017, kaj intencas produkti kvin sezonojn valoranta plej ol mil milionoj da usonaj dolaroj, kio farus ĝin la plej multekosta televida serio en historio.
La unuaj du epizodoj aperis la 1-an de septembro 2022, kaj la fina oka epizodo de la sezono aperis la 14-an de oktobro 2022.
Ligiloj
The Lord of the Rings: The Rings of Power ĉe Amazon Studios
Silvaneh
Silvaneh (perse : سيلوانه ) Sīlvāneh aŭ en Esperanto Silvanao estas urbeto en la provinco Okcidenta Azerbajĝano (Āz̄arbāyjān-e Gharbī), Irano. En 2016 Silvaneh havis 1 614 loĝantojn. Silvaneh estas regiono en Urmia, regiono en Irano, kun pura oksigeno. Estas 19 regionoj en la mondo, kiuj havas puran oksigenon kaj Silvaneh estas unu el ili.
Jordan Bardella
Jordan BARDELLA [ʒɔʁdan baʁdela] (naskiĝis la en Drancy, Francio) estas franca politikisto, membro de la Eŭropa Parlamento ekde 2019 kaj regiona konsilanto de Francilio. Ekde septembro 2021 li prezidas la partion Rassemblement National.
Stachy
Stachy (Stachau) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Ĝi situas proksimume 10 km nordokcidente de Vimperk, 26 km nordokcidente de Prachatice kaj 60 km okcident-nordokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1578. Ĝi estiĝis kiel domaro Stachov ĉirkaŭ tiama vitrofarejo.
Protektataj partoj de la naturo
En la katastra teritorio Stachy troviĝas kelke da pluaj etareaj protektataj teritorioj:
Gluringen (stacidomo)
Gluringen estas fervoja stacidomo en Gluringen, Svislando.
Kokokruco
Kokokruco (aŭ Pasikruco) estas rara artista formo de krucifikso, kiu kreas elementon de popola arto kaj popola pieco en Šumava. Sur la kruco estas krom la korpo de Kristo mem lokigita ankaŭ Arma Christi – ilaro de la torturo de Kristo kaj plej alte lokigita koko rememoriganta neadon de Petro, laŭ la koko ricevis la nomon la tuta kruco. Tiu ĉi tipo de la bildigo de la krucumita Kristo havas devenon en Bavario, kie tiu ĉi tipo de krucoj en la 18-a kaj la 19-a jarcentoj kutima. Dum la 19-a jarcento ĝi venis ankaŭ ĝis Šumava, sed konserviĝis nur kelke da ekzempleroj.
Elementoj de la kruco
La centraj elementoj restas la kruco mem kun la korpo de Jesuo Kristo, la kruco havas pli ol unu krucstangon, sur la pinto poste sidas koko. Plu la kruco estas plenigita per horloĝo, kiu montras la trian horon - tempon de la morto de Kristo. Sur la krucstangoj estas poste lokigitaj iloj de la torturado, ekz.: najloj, marteloj, tenajloj, glavoj, halebardoj, ŝtupetaro, kalikoj, lancoj, torĉoj, ŝovelilo, lanterno, dornokrono, hakilo, spongo, stango, manoj, monujo.
La kruco estis kutime fera, ekzistis ankaŭ lignaj krucoj (ekz. la devena kruco el Nicov, kiu estis en la jaro 1890 anstataŭigita per metala).
Reckingen VS (stacidomo)
Reckingen VS estas fervoja stacidomo en Reckingen, Svislando.
Olešná (distrikto Pelhřimov)
Olešná (Woleschna) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379.
147918 Ĉjajio
147918 Ĉjajio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉina astronomo Ye Quan-Zhi kaj de la tajvana astronomo Lin Hongqin elde la Observatorio de Lulin en kantono Nantou (Tajvano).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kantono Ĉjajio ; la Observatorio situiĝas ĉe la limo inter la kantonoj Ĉjajio kaj Nantou. La kantono Ĉjajio havas multenombrajn turismajn allogaĵojn, inklude la unua monumento en la mondo pri la Tropiko de Kankro kaj la pejzaĝa Montaro Ali ( 阿里山山脈) kun monta fervojo al la kulmino por vidi la fantastan « maron da nuboj ».
Saint-André-de-Buèges
(jen france, Sant Andrieu de Buòja), nomata laŭ sia kristana patrono, la sankta Andreo, estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol.
Opština Aerodrom
Opština Aerodrom estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la ĉefurbon Skopje, Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 72 009 loĝantoj.
Loko, priskribo
Ĝi situas en la sudoriento parto de Skopje kaj havas areon de 21,85 km².
Opština longas ĉirkaŭ 10 km laŭ la dekstra bordo de la rivero Vardar. Por Vardar krude en la longitudinal centro rivero fluas Markova rivero, kiu fluas de la sudokcidento. La alteco estas ĉirkaŭ 225 ĝis 255 m.
La komunumo konsistas entute el 9 loĝlokoj:
Aerodrom, Gorno Lisiče, Dolno Lisiče, Jane Sandanski, Lisiče, Mičurin, Novo Lisiče, Ostrovo, Reonski Centar.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Kisela Voda sur la sudokcidenta, Opština Centar en la nordokcidento, Opština Gazi Baba de la nordoriento kaj Opština Studeničani en la sude.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
József Dezső
József Dezső [jOĵef deĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dezső József estis hungara aktoro. Lia edzino estis Juliska Ligeti.
József Dezső naskiĝis la  en Lesencetomaj, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Dezső akiris aktoran diplomon en Tutlanda Reĝa Muzika kaj Teatra Akademio en 1889. Li komencis sian aktoran karieron en teatra kompanio de Károly Somogyi en Pécs. Depost kelkaj teatrejoj li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) ekde 1891 ĝis sia frua morto. Li ankaŭ redaktis revuon kaj verkis kelkajn teatraĵojn. Li ricevis premion en 1896. Li edziĝis en 1903 kaj filino naskiĝis en la sekva jaro.
Olešná (distrikto Beroun)
Olešná estas municipo troviĝanta en distrikto Beroun en Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1331.
Sicherheitspolizei
La Sicherheitspolizei (tradukebla al Polico de Sekureco), foje mallongigita kiel SiPo, estis termino uzata en Germanio por referenci al tipo de polico jam malaperinta. En Nazia Germanio ĝi estis uzata por priskribi la sekurecagentejojn zorgintaj pri la esplorado pro politikaj krimoj kaj deliktoj, alivorte pri politika subpremado. Ĝi estis kreita kombinante fortojn el la Gestapo (Sekreta Polico de la Ŝtato) kaj la Kriminalpolizei (KriPo, Krimpolico), kaj ekzistis inter 1936 kaj 1939. Ekde 1939 ĝi estis transigita kaj metita sub la aŭtoritateco de la Reichssicherheitshauptamt (RSHA), kiel unu de la sep departementoj de kiuj estis komponita tiu ŝtata agentejo.
La termino havas siajn originojn en Aŭgusto 1919, kiam la Ministerio de Reichswehr establis Sicherheitswehr kiel policforto militistigita por agadi okaze de tumultoj aŭ strikoj. Tamen, pro la nombraj limoj de la armeo pro la postuloj de la Traktato de Versajlo, finfine estos renomita kiel Sicherheitspolizei por kaŝi ties realajn intencojn. Spite tion, ĝi estis konsiderata militista korpuso kaj la rekrutado estis realigita grandskale inter la Freikorps, kun suboficiroj kaj oficiroj devenaj de la iama Germana Imperia Armeo. ​
Post la fino de la Dua Mondmilito, la esprimo Sicherheitspolizei estis uzita en la Germana Demokratia Respubliko por referenci kelkajn fortojn kiuj komponis la sekretan policon de Orienta Germanio (GDR).
Tioformiato
Tioformiatoj estas saloj kaj esteroj de la tioformiata acido. La tioformiatoj estas derivitaj de la formiata acido kaj povas esti dutioformiatoj kiam du oksigenatomoj estas substituitaj je du sulfuratomoj kaj monotioformiatoj kiam nur unu oksigenatomo estas substituita je unu sulfuratomo. Tioformiatoj formas anjonojn kun ĝenerala formulo R-C-OS-.
Reakcioj
aŭ en duformilan sulfidon:
Järviradio
Järviradio estas finna en 1987 fondita radiokanalo. Unue ĝi estis lokkanalo de orienta parto de Suda Ostrobotnio sed mem ĝia areo multe kreskis. Jam en 2000-aj jaroj ĝi estis aŭdata ankaŭ en granda parto de alia Ostrobotnio kaj Meza Finnlando, kaj nun ekzemple en Helsinko kaj pli nordo ol Oulu. Järviradio sendas multe speciale finnajn furorkantojn. Tamen ĝi sendas ankaŭ ekzemple pop-muzikon, rokon, kontreon, ĵazon kaj klasikan. Ĝia ĉefstudio estas en Alajärvi. Aliaj studioj estas almenaŭ en Kemi kaj Riihimäki. La kanalo sendas ankaŭ multe protestantan kristanan programaron. Ĝi sendas ekzemple diservoj de konservativa lestadianismo. En 2021 areo de Järviradio vastigis al Asikkala kaj Nivala.
Tioformiato
Kelkaj tioformiatoj
<Gallery> Dosiero:Thioformic acid sticks.png| Tioformiata acido 16890-80-5 Dosiero:Thiocarbamic acid sticks.png| Aminotioformiata acido 463-77-4 Dosiero:Ammonium thioformate sticks.png| Amonia tioformiato Dosiero:Benzyl thioformate2D.png| Benzila tioformiato 11137348 Dosiero:Butyl thioformate sticks.png| Butila tioformiato 12963518 Dosiero:Ethyl thioformate sticks.png| Etila tioformiato 21071-39-6 Dosiero:Phenyl thioformate sticks.png| Fenila tioformiato 11007973 Dosiero:Furfuryl thioformate sticks.png| Furfurila tioformiato 59020-90-5 Dosiero:Potassium thioformate sticks.png| Kalia tioformiato Dosiero:Methyl thioformate sticks.png| Metila tioformiato 27798-35-2 Dosiero:Sodium thioformate sticks.png| Natria tioformiato Dosiero:Propyl thioformate sticks.png| Propila tioformiato </Gallery>
Csaba Burján
[ĉaba], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Burján Csaba estas hungara mallongdistanca rapid-sketisto, olimpiano, olimpika ĉampiono.
Biografio
konatiĝis pri vintraj sportoj ekde 2002 en sia naskiĝurbo, post kelkaj jaroj li elektis la sketadon. Li estis hungara ĉampiono dufoje en 2011 en distanco 3000 m kaj stafete, post 2 jaroj li estis la unua en Universiado stafete. Li estis olimpiano en Hungario en la Vintra Olimpiko 2018 kun ora medalo stafete, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 2019. En 2020 la hungara nacia glitkura asocio malpermesis lin dum unu jaro pro tio, ke li faris insultan komenton interrete pri Ĉinio. Li retiriĝis en 2022.
Pístovice
Pístovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Račice-Pístovice. Ĝi troviĝas en valkaldrono inter terlangoj de Drahana montetaro, proksimume 8 km okcidente de Vyškov. Estas ĉi tie registritaj 204 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Pístovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,96 km².
Historio
La historio de Pístovice estas mallarĝe kunigita kun la historio de Račice, kun kiu ĝi estis kunigita en la jaro 1960.
Döttingen (stacidomo)
Döttingen estas fervoja stacidomo en Döttingen, Svislando.
Saint-André-de-Sangonis
(jen france, Sant Andrieu de Sangònis), nomata laŭ sia kristana patrono, la sankta Andreo, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.