cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aikido
Rangoj
Ĝenerale aikido havas nur du zonokolorojn: blanka por la rangoj 6-a ĝis 1-a kyū; nigra por la rangoj 1-a ĝis 10-a dan. Tamen por infanoj kelkaj lernejoj uzas zonojn el aliaj koloroj por doni gvidsignojn al la junuloj de ilia progreso.
Rimarkinde estas, ke la nigra zono ne estas signo de majstreco, la 1-an dan-on portas lernanto akirinta la bazojn. Oni konsideras, ke estas depost la 1-a dan, kiam la "reala" pratiko de aikido komenciĝas. Nigra zono unua dan estas en la japana lingvo shodan, tio signifas: la nivelo de la komencanto.
Vestoj: la praktikantoj portantaj kyu-rangon portas blankan kimono-n, kiun la japanoj nomas keikogi (laborvestaĵo). La dan-ranguloj portas plie hakama-on; tio estas nigra aŭ malhelblua tre larĝa pantalono. Vidu la bildojn.
Port Lavaca
Port Lavaca estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Calhoun en sudokcidenta Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Saint-Sulpice-d'Arnoult
Saint-Sulpice-d’Arnoult [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 716 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Sulpice-d’Arnoult situas en la centro de Charente-Maritime, nordokcidente de Saintes kaj  sudoriente de Rochefort.
Konga franko
La Konga franko estas la nacia valuto de la Demokratia Respubliko Kongo (Kongo Kinŝasa). Unu franko estas dividita je cent centimoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas CDF. La valuto en sia nuna formo estis enkondukita en 1997.
Historio
Jam la kolonio "belga Kongo" inter la jaroj 1887 kaj 1967 havis valuton nomata "konga franko", kiun oni provizore ankoraŭ uzis kelkajn jarojn post la ŝtata sendependiĝo en 1960. En 1967 enkondukiĝis la valuto "zairo" (france Zaïre), kiu pro alta inflacio tre perdis je valoro kaj en 1993 anstataŭiĝis per la "nova zairo" (france Nouveau Zaïre), kiu estis interŝanĝata en rilato 1 nova kontraŭ 3 000 000 da malnovaj zairoj. En 1997 do enkondukiĝis la nuna "konga franko", kiu estis interŝanĝata en rilato 1 franko kontraŭ 100 000 novaj zairoj.
Poluseco
En fiziko poluseco estas karakterizaĵo de pluraj fizikaj fenomenoj, precipe de elektromagnetismo: poluseco de ĉiu elemento estas aŭ "pozitiva" aŭ "negativa" diferenco de potencialo inter la du polusoj de - ekzemple - baterio negativa poluso estas katodo, pozitiva anodo la spino de elemento estas aŭ "pozitiva" aŭ "negativa" poluso de magnetkampo estas aŭ "norda" aŭ "suda"
Plymouth
Plymouth estas kaj urbego kaj unuara instanco en la angla regiono South West England, inter la distriktoj de Devon kaj Kornvalo. Laŭ censo de 1997 ĝi havas loĝantojn. La urbo estas konstruita inter la buŝoj de la riveroj Plym kaj Tamar, ĉe la suda marbordo de Anglio.
Historio
La historio de Plymouth komencas en la bronzepoko, ĉe la apuda Mount Batten, kie ostoj kaj artefaritaĵoj de la fruaj loĝantoj troviĝis. Poste, la romianoj uzis la lokon kiel komerclokon. Dum la renesanco, Plymouth servis kiel grava haveno por esploristoj irantaj Amerikon kaj Azion, inkluzive de Francis Drake. Poste, dum la 18-a jarcento kaj poste, ĝia rolo kiel milita haveno kreskis; jam de 1733 la dokoj dungis ĉirkaŭ 3000 homojn. Krome, oni eksportis stanon el la minejoj de la ĉirkaŭaĵo. Dum la 19-a kaj 20-a jarcentoj, Plymouth plukreskis, iĝante grava loko por la fervojo kaj industrioj pri fuelgaso kaj kemio. Dum la 20-a jarcento, multe de la urbocentro estis detruita pere de bombardado far Germanio dum la dua mondmilito.
Esperanto en Plymouth
Tie estas „Tri-Urba Esperanto-Grupo“ ekde 1908.
Plymouth estas naskiĝurbo de Ralph Eliot.
Ĝemelurboj
Plymouth estas ĝemelurba kun la jenaj:
Kaj havas ligojn kun: kaj edukan kaj ekonomian kunlaboron kun:
Feturta priono
Taksonomio
La Feturta priono estas membro de la genro Pachyptila, kaj kun la Blua petrelo formas la grupon de la prionoj. Siavice tiuj estas membroj de la familio Procelariedoj kaj de la ordo Procelarioformaj. La prionoj estas malgrandaj kaj tipe manĝas nur zooplanktonon; tamen kiel membroj de la Procelarioformaj, ili kunhavas kelkajn identigajn karakterojn. Unue, ili havas nazajn trapasejojn kiuj ligiĝas al la supra beko, kvankam la naztruoj ĉe la albatrosoj estas flanke de la beko. La bekoj de la Procelarioformaj estas unikaj ankaŭ ĉe tio ke ili disiĝas en 7 al 9 kornecaj platoj. Ili produktas stomakoleon faritan el vaksecaj esteroj kaj trigliceridoj kiuj stokiĝas en la proventrikulo. Tio estas uzata kontraŭ predantoj same kiel energiriĉa manĝofonto por idoj kaj por plenkreskuloj dum ties longaj flugoj. Fine ili havas ankaŭ salglandojn kiuj situiĝas ĉe la naza trapasejo kaj helpas al sensaligo de ties korpoj, pro la alta kvanto de oceana akvo kiun ili englutas. Ili elpelas la salan solvaĵon tra sia nazo.
Etimologio
La vorto Pachyptila derivas el la grekaj vortoj paĥis kaj ptilon. Paĥis signifas dikan aŭ fortikan kaj ptilon signifas plumon. Ankaŭ el la greka lingvo, priono devenas el la vorto priōn signife segilon, alude al ties segilecajn bordojn de la beko. La latina vorto turtur aludas al turto pro la kutimo de la specio alvoki sin inter partneroj.
Priskribo
La Feturta priono estas la plej malgranda priono nome 23–28 cm longa. Ties plumaro estas blugriza ĉe supraj partoj, kaj blanka sube. Ili havas malhelan markon kun formo de "M" ĉe supraj partoj etende al flugilpintoj, kaj ties vosto estas kojnforma kun malhela pinto. Ili havas bluecajn bekon kaj piedojn.
Reproduktado
Ili reproduktiĝas kolonie kaj preferas malgrandajn insulojn. La nesto estas situanta surgrunde, kaŝite inter vegetaĵaro kaj elfosita per beko aŭ piedoj, aŭ ĝi estas en truo en fendo. Kiam ili revenas nesten nokte, ili milde kveras kaj aŭskultas sian partneron; pro tiu kverado oni aludas al turtoj.
Teritorio kaj habitato
La Feturta priono troviĝas tra oceanoj kaj marbordaj areoj de la Suda Hemisfero. Ties kolonioj povas troviĝi ĉe la insuloj Ĉathamoj, Snares kaj Antipodaj Insuloj de Novzelando, insuloj de la Markolo Bass de Aŭstralio, Falklandoj, Insulo Marion, Krozetoj kaj Makvora Insulo.
Konservado
Ĝi estas disvastigata kaj komuna tra sia granda teritorio, kun ĉirkaŭkalkulata populacio de 5,000,000, kaj pro tio la Feturta priono estas konsiderata kiel Malplej Zorgiga fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ties teritorio estas 24,600,000 km².
Ordeno de Sankta Karlo de Monako
La Ordeno de Sankta Karlo estas la plej prestiĝa monaka ordeno, antaŭ la Ordeno de Grimaldi.
La Ordeno
Kreita la de la princo Karlo la 3-a, la Ordeno de Sankta Karlo estas atribuita de la suverena princo de Monako por rekompenci meriton kaj servojn faritajn al la ŝtato aŭ al la princo. La Ordeno de Sankta Karlo estas monaka ekvivalento al la Honora Legio.
La Ordeno de Sankta Karlo enhavas kvin klasojn (laŭ kreska ordo) :
Atribuaj kondiĉoj
Escepte de la membroj de la suverena familio kaj de eksterlandanoj, ĉiu estas akceptata nur kun la unua grado de kavaliro. Por altiĝi al supera grado, necesas esti antaŭe akceptita en la suba grado :
Eksterordinaraj servoj povas, en iuj kazoj, preterpasigi tiujn kondiĉojn.
La grandaj krucoj, la grand-oficiroj kaj la komandoroj ricevas tiun premion de la princaj manoj, grand amastro de la Ordneo, kaj tiu dono utilas kiel akceptado. La kanceliero aŭ membro de la Ordeno, kun rango almenaŭ egala al tiu de la akceptato, delegita por tio, povas fari tiun akceptadon, se tiel ordonita de la princo.
Militaj honoroj
La funebraj honoroj estas servataj de la karabenistoj al la membroj de la Ordeno de Sankta Karlo, tiel :
Sur la blazono de Monako
La kolĉeno de la Ordeno de Sankta Karlo akompanas la ŝildo sur la blazono de Monako.
<br style="clear:both;">
Eŭterpo
Eŭterpo (Ευτέρπη) estas muzo, filino de Zeŭso kaj Mnemozina. Komence ŝi estis diino pri ludoj kaj plezuroj, sed post klasikaj poetoj faris ŝin muzo pri muziko kaj lirika poezio. La rivero Strimono gravedigis Eŭterpon, ilia filo Reso el Trakio estis mortita de Diomedo apud Trojo, laŭ Homero.
Kelkaj diras ke ŝi inventis aŭlon, fluton kun du pipoj, pro tio, oni reprezentas ŝin portante ĝin.
En la asteroida zono ankaŭ troviĝas asteroido nomata 27 Eŭterpo.
Villers-la-Montagne
Villers-la-Montagne estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Magins.
Ilich Ramírez Sánchez
Ilich RAMÍREZ SÁNCHEZ (12-a de oktobro 1949 en Karakaso), konata ankaŭ kiel Carlos, la ŝakalo, estis teroristo kaj memnomita "profesia revoluciulo".
Lia patro estis marksista advokato, kiu donis al siaj filoj la nomojn de Ilich (Iljiĉ) kaj Lenin, laŭ Vladimir Iljiĉ Lenin. Ramírez vizitis lernejon en Karakaso kaj aliĝis en 1959 al junulara organizaĵo de komunista partio. En 1966, post disiĝo de siaj gepatroj, li translokiĝis kun siaj patrino kaj frato al Londono, kie li studis en la Stafford House Tutorial College en Kensington. Ekde 1968 Ramírez kaj la frato studis – laŭ deziro de la patro – en la Rusia Universitato de Amikeco inter Popoloj en Moskvo (tiutempe portanta la nomon de Patrice Lumumba), de kie li estis ekskludita en 1970 pro "diboĉa vivostilo". Li parolis tiutempe hispane, arabe, ruse kaj iomete angle kaj france.
Ramírez verŝajne vizitis la trejnejon de la grupo "Popola Fronto por Liberigo de Palestino" (PFLP) en Amano (Jordanio), kie li ricevis la pseŭdonomon Carlos. Post Jordanio li veturis al Londono.
Terorismaj agoj
En 1973 li faris fiaskan murdatakon kontraŭ la judo Joseph Sieff. Poste li sinsekve ekplodigis bombojn ĉe Hapoalim-banko en Londono (fiaskis), ĉe tri francaj gazetoj, ĉe pariza restoracio (mortis 2 homoj, vundiĝis 30).
En 1975 li sensukcese atakis per kiras-rompila rakedo la El-Al-aviadilojn. Samjare la polico kaptis lian PFLP-kontakton kaj sukcese tiris el li informojn. La polico provis kapti Ramírez en pariza loĝejo, sed li sukcese eskapis, dume pripafis du policanojn kaj la perfidulon Moukharbal. Li flugis tra Bruselo al Bejruto kaj poste al Vieno. Tie, decembre de 1975 li prenis 60 ostaĝojn en OPEC-ĉefsidejo. La 22-an de decembro la teroristoj ricevis aviadilon, per kiu ili eskapis – kun 42 ostaĝoj – al Alĝero, poste al Tripolo, poste denove al Alĝero. Dumtempe ili ĉiujn ostaĝojn liberlasis, la teroristoj mem ricevis azilon. Ramírez Sánchez baldaŭ forlasis Alĝerion kaj veturis tra Libio kaj al Jemeno, kie li renkontiĝis en Adeno kun PFLP-gvidantoj. Ĉar li ne ekzekutis la naftoministrojn de Sauda Arabio kaj Irano, li iĝis malbezonatulo.
En septembro de 1976, Ramírez Sánchez estis arestita en Jugoslavio por mallonga tempo sed poste plu fuĝis al Bagdado. Tie li decidis fondi propran terorisman grupon, la "Organizaĵon de la Armita Araba Lukto-Armilo de la Araba Revolucio" (OAAS) en Adeno. Li havis kontaktojn al orienteŭropaj stalinismaj sekretservoj, kiuj helpis lin dum lia kaŝvivo.
La unua atako de la OAAS okazis nur en 1982: oni sensukcese atakis atomcentralon. Ĉar oni arestis en Parizo lian amatinon Magdalena Kopp, la grupo faris bombatakojn por liberigi ŝin. En aŭgusto de 1983 ili atakis la francan kulturcentron "Maison de France" en Berlino kaj decembre dufoje la TGV-reton. Sekve de tiuj atakoj la ĝis tiam toleraj landoj rifuzis helpi lin: en 1985 Hungario elpelis lin; Irako, Libio kaj Kubo ne plu apogis lin. Nur Sirio akceptis lin kun Kopp kaj ilia filino Elba Rosa, sed ankaŭ Sirio plupelis lin en septembro de 1991. Li kaŝis sin iomete en Jordanio, poste pluveturis al Kartumo (Sudano).
Aresto kaj proceso
La franca kaj usona sekretservoj atingis lian transdonon fare de la sudana registaro. Carlos estis transdonita al franca sekretservo la 14-an de aŭgusto de 1994 kaj veturigita al Parizo. Li estis akuzita je parizaj murdoj de 1975. La proceso komenciĝis la 12-an de decembro 1997; la 23-an de decembro li estis ja kondamnita je ĝismorta prizono.
En junio de 2003 publikigis Ramírez Sánchez la libron Revolucia Islamo. En tiu libro li defendas la terorismajn metodojn kiel partojn de la klasbatalo. Li aprobis la agadojn de Usama bin Laden pro la teroratakoj en Usono la 11-an de septembro de 2001.
Nufaro
Nufaro (Nuphar) estas genro de akvoplanto el la familio Nimfeacoj kun flosantaj folioj. La plej konata specio estas la flava nufaro (Nuphar lutea, antaŭe nomata Nuphar luteum kaj Nuphar advena). La Pompeblêd (folio de nufaro) estas simbolo de la provinco Frislando en Nederlando kaj videblas sur la flagoj de Frislando kaj de Ommelanden.
30835 Waterloo
30835 Waterloo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Waterloo proksime de Bruselo, konata pro la batalo de Waterloo, kie en 1815 la armeo de Napoleono estis venkitaj far'de la aŭstria, germania kaj anglia armeoj.
Kameňany
Kameňany, hungare Kövi, germane Stein, Köwe estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Kameňany situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Revúca troviĝas je 23 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1273 en latina formo "terra Koy". Tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis en la proksimo, kiu ne postlasis historion. En la 15-a jarcento husanoj alvenis. En 1555 la turkoj bruldetruis la vilaĝon. En la 16-a jarcento ferofarejoj funkciis tie. En 1828 loĝis tie 2381 vilaĝanoj en 275 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kövi 863 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Nagyrőce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kameňany 696 homoj, (533 slovakoj, 137 ciganoj).
Li Ju
李煜 Li Ju (937 - 978), ankaŭ konata kiel Li Hoŭĝu, (李後主, pinjine Lǐ Hòuzhǔ, en traduko Li la lasta regnestro) estis la lasta imperiestro en Suda Tang dinastio, enprizonita post venko de la Song. Li ankaŭ verkis poezion en la formo de cio (詞), kaj estas proklamita "unua vera mastro" de ĝi.
Entroniĝo
La patro de Li Ju, Li Ĝjing, estis la dua reĝo de Suda Tang. Li mortis en 961, kaj lia filo Li Ju tuj entroniĝis. La dinastio Song jam estis tre potenca, kaj Li Ju rapide akceptis sian subservan rolon sub ĝi. Li apenaŭ estis pli ol regiona estro de Songa Imperio.
Detruo de Suda Tang
En tiaj tempoj, el ĉiuj reĝlandoj ĉirkaŭ Suda Tang nur Vuje en nord-eosto ankoraŭ ne estis tute detruita kaj aneksita al Song. En 975 venis vico de Suda Tang. La armeoj de Song invadis ĝin, kaptis na Li Ju kaj lia edzino kaj venigis ilin al Kajfengo, la tiama ĉefurbo de Song. Tie ili loĝis sufiĉe komforte, sed vere estis malliberuloj.
Morto
La Songa imperiestro Tajzong ordonis mortigon de Li Ju post kiam li verkis poemon, kiu, en alegoria maniero menciis la detruon de lia lando Suda Tang kaj seksperforton al lia dua edzino Ĝoŭ la Malgranda far imperiestro de Song. Post morto oni nomis lin Princo de Wu (吳王).
Beninaj Bronzoj
La Beninaj Bronzoj estas grupo kun pli ol mil metalaj platoj kaj skulptaĵoj kiuj ornamis la reĝan palacon de la Benina Reĝlando (aŭ Eda Reĝlando) kie nun estas Niĝerio. Kune, la objektoj estas la plej bone konataj ekzemploj de la benina arto (aŭ eda arto), kreitaj ekde la 13-a jarcento de la edoj. Tio ankaŭ inkluzivas aliajn skulptaĵojn en latuno aŭ bronzo, kaj kelkajn famajn bustojn kaj malgrandajn pecojn.
Plejparto de la platoj kaj aliaj objektoj estis prirabitaj de britoj dum la Benina Ekspedicio de 1897, kiam la Brita Imperio aneksis Sudan Niĝerion. Ducent pecoj estis prenitaj al la Brita Muzeo en Londono, kaj la ceteraj iris al aliaj eŭropaj muzeoj. Rimarkindaj kolektoj estas en Germanio kaj Usono.
Multaj skulptaĵoj datiĝas de la 13-a jarcento, kaj aliaj de la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Oni kredas, ke okazis du "oraj epokoj" pri metalurgio dum la reĝadoj de Esigie (1504-1550) kaj de Eresoĝen (1735–1750), kiam la metalurgio atingis altan kvaliton.
Kvankam la kolekto estas konata kiel la Beninaj Bronzoj, kiel la plejmulto de okcidentafrikaj "bronzoj", la pecoj estas plejparte faritaj de latuno kun varia kunmetaĵo. Estas ankaŭ pecoj faritaj en miksaĵoj de bronzo kaj latuno, en ligno, en ceramiko kaj en eburo, inter aliaj materialoj. La metalaj pecoj estis faritaj per vaksoperda gisado kaj estas konsideritaj inter la plej bonaj skulptaĵoj faritaj per tiu tekniko.
Socia kunteksto kaj kreado
La Benina Reĝlando, kiu okupis parton de la hodiaŭa Niĝerio inter la 14-a kaj la 19-a jarcentoj, estis tre riĉa en skulptaĵoj de diversaj materialoj, kiel fero, bronzo, ligno, eburo kaj terakoto. La palaco de la Oba, loko kie estis la reĝaj praulaj altaroj, ankaŭ estis loko de kompleksa ceremonia vivo kun la Oba de Benin, batalantoj, nobelaro, pastroj, fremdaj negocistoj kaj aliaj. La palaco estis vasta aro da konstruaĵoj kaj kortoj, kun centoj de rektangulaj latunaj platoj kiuj montris gravajn personojn kaj eventojn.
En tropika Afriko la tekniko de vaksoperda gisado frue disvolviĝis, kiel montras la laboroj de la Benina Reĝlando. Kiam reĝoj mortis, lia posteulo ordonus kreadon de bronza busto de lia antaŭulo. Ekzistas ĉirkaŭ 170 el tiuj skulptaĵoj kaj la plej malnova datiĝas de la dekdua jarcento.
Divido inter muzeoj
Post la brita ekspedicio, la Beninaj Bronzoj vojiris al malsamaj lokoj: parto fariĝis privataj kolektoj de britaj oficialuloj; la Brita Oficejo pri Eksterlandaj Aferoj vendis multajn pecojn, kiuj poste iris al eŭropaj muzeoj, plejparte en Germanio, kaj al usonaj muzeoj.
En 1984, Sotheby's aŭkciis platon reprezentanta muzikiston. La valoro estis taksita inter 25 000 kaj 35 000 britaj pundoj en la aŭkcia katalogo.
Jan Góra
Jan Wojciech GÓRA (naskiĝis la en Prudnik, mortis la  en Poznano) estis pola romkatolika kleriko, presbitero, doktoro de teologio, akademia lekciisto.
Usona Aerarmeo
La Usona Aerarmeo, Usona Aerforto ( United States Air Force (USAF)) estas la aermilita servobranĉo de la Usonaj militfortoj kaj unu el la sep usonaj uniformitaj servoj. Komence parto kiel Usona Armea Aerforto (USAAF), la USAF estis formita kiel aparta filio de Usonaj militfortoj la 18-an de septembro 1947 sub la ŝtata Ŝtatsekurecleĝo de 1947. La Usona Aerarmeo estas la plej lastatempa filio de la usona militistaro kiu estis formita, kaj estas la plej granda kaj unu el la plej teknologie progresintaj aerarmeoj en la mondo.
La Usona Aerarmeo estas militservo ene de la Departmento de la Aerarmeo, unu el la tri armeaj sekcioj de la Departmento de Defendo. La USAF estas gvidita fare de la Sekretario de Aerarmeo, kiu informas al la Sekretario de Defendo, kiu estas nomumita fare de la Prezidanto de Usono kun la konsilo kaj konsento de la Senato. La plej alt-estra armea oficiro en la Sekcio de la Aerarmeo estas la Ĉefo de Kunlaborantaro de la Aerarmeo, kiu ekzercas inspektadon de aerarmeunuoj, kaj funkcias kiel membro de la Usona Stabestraro. Aerarmeaj bataltrupoj kaj moviĝeblaj fortoj rilatas, kiel direktite fare de la Sekretario de Defendo, al la Batalkomandantoj, kaj nek la Sekretario de la Aerarmeo nek la Ĉefo de Kunlaborantaro havas funkcian komandadan regadrajton super ili.
La Usona Aerarmeo disponigas aerhelpon por surfacfortoj kaj helpas pri la reakiro de soldatoj sur batalkampo. En 2012, la servo funkciigas pli ol 5,638 militaviadilojn, 450 ICBM-ojn kaj 63 armeajn satelitojn. Ĝi havas buĝeton de 140 miliardoj USD kun 309,339 aktivdeĵora personaro, 185,522 civilstabo, 71,400 Air Force Reserve personaron, kaj 106,700 Aera Nacia Gardo ( Air National Guard) personaron.
Torbay
Torbay estas golfeto kaj unuara instanco en la angla regiono Sud-okcidenta Anglio.
Leŭso
Leŭso (alia vorto: loeso) estas sedimenta petro, kiu ekestas per la detruiĝo de aliaj ŝtonaĵoj. Plejparte ĝi konsistas el pulvora kvarco. Ĝiaj grajnoj (eroj), kiujn origine alportis vento, estas delikataj kaj egalmezuraj.
Torbay
En Torbay loĝis, en 1997, homoj; ĝia areo estas.
Pro sia reputacio de aparte milda klimato kaj precipe de la urbo Torquay kiu en la 19-a jarcento iĝis moda marborda feriejo, la loka marbordo ricevis la kromnomojn "angla riviero" kaj "angla Napolo".
Zoltán Albert
Kariero
Zoltán Albert estas instruisto en la Belarta Liceo Hans Mattis Teutsch de Braŝovo. Li ekspozicias de 1983.
Canal de Roanne à Digoin
La Canal de Roanne à Digoin aŭ Roano-Digoin-Kanalo estas kanalo en Francio, kiu iras de la urbo Roano (Roanne) al la urbo Digoin. Ĝi sekvas de Roano la valon de la rivero Luaro (Loire) kaj renkontas en Digoin du aliajn kanalojn: la Canal du Centre en la direkto de Liono (Lyon) kaj la Canal latéral à la Loire, kiu sekvas la valon de la Luaro okcidenten.
En Digoin la kanalo trapasas la Luaron per 240 metroj longa ponto.
Klio
Klio (en la antikva greka lingvo Κλειώ [Kleio], eble el κλέω [kleo] «celebri, kanti»), en la helena mitologio estas unu el Muzoj. Muzo de historio kaj plue de etiko kaj epopea poezio, ŝi kantas la estintecon de homoj kaj iliaj farintoj sub la egido el Apolono.
Canal de Roanne à Digoin
Rimarkinda estas la ponto Oudan (Pont Pisserot), ĉar tie la rivero estas gvidata tra ponto super la kanalo, kaj ne inverse, kiel kutime.
Klio
Klio estas ofte prezentata pli aŭ malpli juna virga knabino, pli kutime kiel filino de Zeŭso kaj la memoreca diino Mnemozina. Ŝi estas unu el naŭ muzoj kune kun siaj fratinoj, Eŭterpo, Talio, Melpomeno, Terpsiĥoro, Erato, Polimnio, Uranio kaj Kaliopo kiu estas la sola pli aĝa ol ŝi.
Canal de Roanne à Digoin
Historio
La konstruo de la kanalo estis fiksita per leĝo en la jaroj 1821/1822 per Louis Becquey, kiu malgraŭ la oficiala titolo "directeur des Ponts et Chaussées" estis ministro de la franca registaro. La celo estis iĝi sendependa, de la ŝanĝanta nivelo de akvo de la rivero Loire, kiu bremsis la ekonomian evoluon.
Klio
Ŝi naskiĝis en Pierio (historia regiono de Antikva Makedonio) kiam Zeŭso, malproksime de la senmortuloj, naŭfoje vizitis Mnemozina kiu fine akuŝis ĉe la finjaro la naŭ muzojn, interalie Klio. Ŝi vivis en montoj, en Pieiro, ĉe la monto Olimpo, aŭ ĉe la monto Helikono (Ἑλικών) en Beotio.
En la helena mitologio oni atribuas al ŝi esti la inventistino de la gitaro.
Canal de Roanne à Digoin
Historio
La laboroj komencis en 1832 kaj en 1838 la kanalo estis preta. Komence estis 13 kluzoj de la formato 31 m longa kaj 5,20 m larĝa. Tio formato estis fiksita de Becquey, kaj en Francio nomiĝas tial Gabarit Becquey. La ŝtato aĉetis la kanalon en la jaro 1863 kaj provis plibonigi ĝin, ĉar ekestis konkurenco de la fervojo.
Klio
En mitologio
Kiel la aliaj muzoj, Klio ne tre rekte ŝi mem intervenis en la mitologiaj eventoj kvankam ŝi kuniĝas reĝojn kaj heroojn tra la rakontoj. La verkisto Apolodoro tamen speciale raportis tion. Unufoje, Klio parolis malrespekte pri la amo el diino Afrodito por Adoniso. Tiam, Afrodito, kiel la ameca diino, venĝis, amigegante Klio-n por Pieroo, filo de Magneteso (eponima heroo el regiono Pierio). El li, ŝi haviĝis la belegan junan viron Hiakinto, en kiun Apolono kaj Zefiro enamiĝis. La eksterordinara beleco de Hiakinto laŭdire vekis ankaŭ la amon de la trakia aedo, Tamiriso. Tial laŭ Apolodoro naskiĝis la pederastio. Hazarde Hiakinto mortiĝis de Apolono kaj transformiĝis en floron.
Ankaŭ, kelkaj poetoj faras ŝin la patrino de Himeneo (greke Ὑμέναιος, latine Hymenaeus). Oni trovas ankoraŭ ke ŝi havu filinon, kiu nomiĝas Polyboea kaj kiun oni kelkfoje vidis kiel la patrino de la fama heroo Orfeo.
Canal de Roanne à Digoin
Historio
Inter 1890 kaj 1905 la kluzoj estis pligrandigataj la la nova formato Gabarit Freycinet (Longeco 39 metroj) kaj per la kombino de proksimaj kluzoj la nombro reduktiĝis al 10. La plej granda volumeno de transporto estis en la jaro 1917. Poste la signifo malkreskis kaj en la 1960-aj jaroj eĉ ekestis la ideo anstataŭigi la kanalon per aŭtoŝoseo.
Klio
Reprezentado
Klio estas kutime knabino, sed ŝia aĝo ne estas tre preciza: iafoje ŝi certe estas juna knabino, alia foje ŝi estas juna virino. Neniam ŝi aperas pli maljuna ol tio. Ŝi estas reprezentadita pli aŭ malpli serioza. Ŝi estas rekte aŭ sidigite perceptita en siaj portretoj. Ŝi havas ofte helan hararon, eĉ blondan kaj buklan. Ŝiaj atributoj evoluiĝis tra la tempo.
Canal de Roanne à Digoin
Historio
Ekde 1992 la haveno de Roanne ne plu estis uzata por vartransportoj kaj la turisma industrio transprenis tiun rolon.
Klio
Artaĵo
Klio bildiĝas ofte en la artoj: en beletro, en skulptarto, pentrarto... sole aŭ kune siaj fratinoj.
Klio je ora trono Kantu, Klio, donantino de mildeco Ora Klio
Canal de Roanne à Digoin
Historio
Nuntempe la kanalo apartenas al la franca ŝtato kaj estas prizorgata de la ŝtata kompanio Vois Navigables de France (VNF). Oni pripensis vendi ĝin al la loka aŭ regiona administracio por plibonigi la turismon.
(11114) 1995 WV5
(11114) 1995 WV5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Universitato de Orleano
La Universitato de Orleano oficiale kreiĝis en la 27-a de januaro 1306 pere de papa buleo far Klemento la 5-a kaj konsekriĝis de kvin buleoj. Ĝi dekrete dissolviĝis en la 15-a de septembro 1793. Eĉ antaŭ ol la fondo de la Universitato de Orleano, diversaj kolegioj en la urbo jam instruis juron, ĉefe la grandaj lernejoj en la Katedralo de Sankta Kruco. Efektive, la papo Gregorio la 9-a rajtigis la instruon pri romia juro en Orleano, kaj tiel li permesis la kreadon de iu ĝenerala studio.
La loĝantoj de la urbo estis malkontentaj kun la privilegioj oferitaj de la papo kiu insiste kontraŭis la kreadon de iu universitato. En 1309. perforta ribelo okazis kaj la reprezentantoj de la universitato iris al la reĝo Filipo la Bela, kiu konfirmis la privilegiojn kaj la fondo de la Universitato de Orleano en 1312. La akto de la posedpreno de la Universitato pri Juro el Orleano de la reĝa aŭtoritato determinis ke la lernobjektoj instruotaj estas civila juro kaj kanona juro.
Homoj ligitaj al la universitato
<Gallery> Tinctoris.jpg| Johannes Tinctoris (1435–1511) Michel de Montaigne (extrait de gravure).png| Étienne de La Boétie (1530-1563) Theodore-de-Beze-2.jpg| Théodore de Bèze (1519-1605) Moli%C3%A8re_Mignard_Chantilly.jpg| Molière (1622-1673) Guillaume_Bud%C3%A9_by_Jean_Clouet.jpg| Guillaume Budé (1468-1540) Johannes_Reuchlin_-_Imagines_philologorum.jpg| Johano Reuchlin (1455-1522) </Gallery>
Pompeblêd
Pompeblêd estas la frisa nomo por la folio de la nufaro.
La nomo estas uzata por indiki la sep ruĝajn korformajn foliojn sur la flago de Frislando. La folioj reprezentas la sep frisajn zelandojn (frisaj estrejoj). Neniam estis precize sep de tiuj estrejoj, la nombro 7 verŝajne havas la kromsignifon "multa".
Erato
Unu el la plej konataj skulptaĵoj de Erato, la roma kopio de la helena originalo, proksimume el la 3-a jarcento a.K. estas en la Vatikana Muzeo.
Ekteraj ligiloj
Bildigoj pri Erato
(19786) 2000 QR104
(19786) 2000 QR104 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Endre Kubányi
Endre Kubányi [kubAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kubányi Endre estis hungara kuracisto, profesoro, kirurgo.
Endre Kubányi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Perlő (nuntempa Brebu en Rumanio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Endre Kubányi frekventis gimnazion en Temeŝvaro, poste li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1918, sed dum la 1-a mondmilito li batalis. Post siaj studoj li laboris en kirurgia kliniko en Budapeŝto. En 1923 li studis la sangotransfuzon en Usono helpe de stipendio. Reveninta li aranĝis transfuzan stacion en Pécs, en 1935 ankaŭ en Budapeŝto. En 1928 li estis nomumita privata profesoro. Inter 1933 kaj 1938 li estis ĉefkuracisto en hospitalo pri infanoj, poste ĝis 1970 en Malsanulejo Rókus. En 1959 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn en 1929 kaj 1969.
Homa konduto
La homa konduto estas la aro de agoj montritaj de la homo kaj estas determinita per la tuta medio en kiu la homo vivas; ĝi suferas pli sociajn influojn ol la ĝenerala koncepto de konduto.
La homa konduto ekde la komenco de la historio estis studita kaj komprenata, kiel klopodo por profiti el ties karakteroj en la disvolvigo aŭ plibonigo de aktivecoj por ke la homo povu vivi pli bone, ĉu per observado de siaj fortoj ĉu per plibonigo de tiuj aspektoj kaj per klopodo malpliigi la malfortecojn pliigante la atenton en la punktoj en kiuj ĝenerale la homa estaĵo malsukcesas.
La homa konduto povas esti konsiderata profunda afero, ĉar ekde la komenco la homa estaĵo montris intereson por lernadi pri la ĉirkaŭo kaj por profiti tion en sia bonfarto kaj komforto. La homa estaĵo estas scivolema kaj kreiva, ĉar inventis tutan serion de formoj por komunikiĝi, ekde la komunikado per gestoj, la skribo, inklude la parolon, inter multaj aliaj aferoj kiuj helpis en la faciligo de la vivo kaj en la survivado. Alia grava aspekto estas la maniero en kiu oni lernas; estante la imitado rimedo tre ofte uzata de la homa estaĵo; evidentaj ekzemploj estas la maniero ekparoli aŭ ekpiediri per imitado. Kelkaj inventoj estis bazataj sur la imitado al la naturo kiel ĉe aviadiloj, kiuj imitas la anatomion de la birdoj. La aspektoj de la homa konduto, en kiuj manifestiĝas la imitemo, povas konduki al la fakto ke oni kondutas same kiel aliaj, tio estas la homa konduto iĝas praktike socia afero; tiel la inidividuo estas facile adoptata de samuloj.
Kiam la infano eklasas la infanecon por iĝi antaŭadoleskulo, startis fizikaj kaj psikologiaj ŝanĝoj, kiuj draste efikos sur lia homa konduto, ĉar la etapo de ŝanĝo, generas la eniron en nova pensmaniero; oni vivas situaciojn tre diferencajn disde tiuj de la unuaj vivojaroj. Tiam aperas aspektoj de la konduto kiuj rilatas al situacioj de amikeco, seksaj rilatoj, akcepto de la socio, instalado kiel socia subjekto ktp. La homa konduto montros diversajn manierojn en diversaj situacioj, nome en laboro, kreado de nova familio, ekonomiaj malfaciloj ktp.
La konduto de la persono (same kiel de aliaj organismoj eĉ mekanismoj), venas ene de la gamo de tio kio estas konsiderata komuna, malofta, akceptebla, eksterordinara ktp. En sociologio la konduto estas konsiderata individuam, kiel ago esence homa. La homa konduto ne devas esti konfuzata kun la socia konduto kiu estas agado pli disvolvigita kaj direktita al alia subjekto. La akcepto de la konduto estas relative taksita per la socia normo kaj regulita de diversaj rimedoj de socia kontrolo.
La homa konduto estas studita de akademiaj fakoj kiel psikologio, sociologio, ekonomiko, antropologio, kriminologio kaj ties diversaj branĉoj.
Sándor Kégl
Sándor KÉGL [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kégl Sándor, estis hungara literaturhistoriisto, orientalisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1906). Germane li uzis la nomon Alexander von Kegl.
Sándor Kégl naskiĝis la  1862 en ekstera apartenaĵo de Kiskunlacháza (Szunyog). Li mortis la 1920 en ekstera apartenaĵo de Kiskunlacháza (Pusztaszentkirály).
Biografio
Sándor Kégl frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li multe lernis de Ármin Vámbéry kaj Péter Hatala, poste li plulernis en universitatoj de Vieno, Parizo, Oxford kaj Cambridge. En 1889 li studvojaĝis al Irano, kie li esploris en arĥivo de Teherano. Ekde 1893 ĝismorte li instruis en universitato en Budapeŝto. Li okupiĝis pri la persa kaj sanskrita literaturoj. Li kolektis imponan bibliotekon kun 11000 libroj, kiun MTA heredis.
Griza urso
La griza urso estas potenca, brune flava urso vivanta en la altebenaĵoj kaj montoj de okcidenta Nordameriko. Tradicie oni konsideras ĝin subspecio, Ursus arctos horribilis, de la nordamerika bruna urso.
Grizaj ursoj povas plenkreske pezi de 180 ĝis 680 kg; la virurso kutime estas meze 1,8 oble pli peza ol la ursino, ekzemplo de seksa dimorfismo. Ilia koloro multe varias laŭ la geografiaj regionoj, de blondo ĝis malhel-bruno aŭ nigro. Oni iam pensis ke ĉi tiuj diferencoj ŝuldiĝis al diferencoj de subspecioj, sed nun oni opinias ke ilin kaŭzas diferencoj en la naturmedioj kie vivas la ursoj, precipe diferencoj de dieto kaj temperaturo.
La griza urso havas grandan ĝibon inter la ŝultroj kiu estas muskolaro uzata por doni povon al la antaŭ kruroj dum fosado. La kapo estas granda kaj ronda kun konkava vizaĝprofilo. Spite sian grandecon, ĉi tiuj ursoj povas kuri je rapideco de ĝis 55 km hore.
Kvankam la grizaj ursoj kutime vivas sole kaj aktivas nokte, en marbordaj regionoj ili kuniĝas apud riveroj kaj riveretoj dum la salma frajado. Ĉiun duan jaron la ursinoj naskas unu ĝis kvar (plej ofte du) ursidojn, kiuj estas malgrandaj kaj pezas ĉ. 500 gramojn. La ursinoj protektas sian idojn feroce.
La nuna vivteritorio de la griza urso etendiĝas de Alasko suden tra la plej granda parto de Kanado ĝis norda parto de nordokcidenta Usono (Idaho, Montano kaj Vajomingo). Iam tiu nearktisa besto vivis en la plej granda parto de okcidenta kaj suda Usono, sed ĝin oni ekstermi en ĉi tiuj regionoj. Oni atendas ke la reenkondukado de la griza urso en tiuj regionoj kie ĝi iam loĝis estos malfacila kaj pro tio ke reenkondukado de tiel granda besto al regionoj aprezataj por agrikulturo kaj la bredado de hejmbestoj elvokos rezistadon kaj necesigos severan kontroladon kaj pro la malrapidaj reproduktaj kutimoj (ursoj investas multan tempon je la edukado de siaj idoj).
Dieto
Kiel ĉiomanĝuloj, grizaj ursoj manĝas diversajn plantojn kaj berojn, inkluzive radikojn, ŝosojn, kaj fungojn, kiel ankaŭ insektojn kaj malgrandajn mamulojn; tio kion ili manĝas dependas de la sezono kaj loko. La pli grandaj ursoj foje predas grandajn mamulojn kiel alkojn, ŝafojn, kaj karibuojn. Ĝenerale la grizaj ursoj ŝatas manĝi fiŝojn kiel salmon kaj truton, sed tiuj kun facila aliro al protein-riĉa dieto en la marbordaj regionoj povas fariĝi multe pli grandaj ol iliaj herbovoraj kuzoj.
Pretiĝante por la vintro ursoj alprenos centojn da kilogramoj de graso antaŭ ol eniri staton de falsa vintrodormo. Sciencistoj debatas inter si ĉu grizaj ursoj vere vintrodormas, kio koncernas korpotemperaturon kaj la fakto de la ursoj foje moviĝas dum vintrodormado. Unu interesa adaptiĝo de la griza urso estas ĝia kapablo parte recikli siajn korpo-ekskreciojn dum ĉi tiu periodo. En regionoj kie manĝaĵoj estas abundaj tutjare la grizaj ursoj entute rezignas pri vintrodormado.
Leĝa statuso
La griza urso listiĝas kiel minacata en Usono (krom Alasko) kaj endanĝerigita en partoj de Kanado. La usona registaro malrapide reenkondukas ĝin tie kie ĝi antaŭ formortis. La 9-an de januaro 2006 la Usona agentejo Fish and Wildlife proponis forigi la grizajn ursojn de Nacia Parko Yellowstone de la listo de minacataj kaj protektitaj specioj.
Iuj biologoj proponis ke la vorto horribilis estu forigita de la taksonomia nomo de la urso por ke ĝiaj negativaj kromsignifoj ne malhelpu konservajn klopodojn. Ĉi tiu ŝanĝo tamen ne estas permesebla laŭ la Internacia Kodo pri Zoologia Nomenklaturo.
51415 Tovinder
51415 Tovinder estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj amatoraj astronomoj Joseph A. Dellinger kaj William G. Dillon elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Philip Inderwiesen kaj lia edzino Pat Tovsen, fieraj civitanoj de la rura Kantono Fort Bend (Teksaso). Kiam la regiono fariĝis pli kaj pli antaŭurba, ili senlace defendis la lokalajn leĝojn pri la luma poluo. Ĉiuj tiuj, kiuj amas la Observatorion George, estas al ili dankaj.
Kantono Calhoun
Calhoun estas irlanda familia nomo. La nomo kantono Calhoun povas rilati al:
Ciuj nomatas laŭ John C. Calhoun, vicprezidanto de Usono.
NGC 3415
NGC 3415 (aliaj indikoj — UGC 5969, MCG 7-22-72, ZWG 212.62, ZWG 213.1, IRAS10488+4358, PGC 32579) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Michel Aoun
Michel Naim Aoun (arabe: ميشال نعيم عون, transliterumite:   Mīšāl Naʿīm ʿAwn , araba elparolo:   [miːʃeːl ʕo.uːn] ; naskiĝis la 18-an de februaro 1935)  estas la 13-a Prezidento de Libano. Li estis elektita al la prezidanteco la 31-an de oktobro 2016 en la 46-a balota sesio de la libana parlamento, rompante 29-monatan blokiĝon. Li estas maronita kristano kaj la fondinto de la Libera Patriota Movado.
Michel Aoun estis nomumita kiel libana armea generalo (estro de la libana armeo) en 1984. De la 22-a septembro 1988 ĝis la 13-a de oktobro 1990, Aoun funkciis kiel ĉefministro post nomumado de la tiama ekveturanta libana prezidanto Amine Gemayel kiel estro de la libana registaro kaj provizora ĉefministro. La polemika decido vidis la pliiĝon de du rivalaj registaroj batalantaj por potenco en tiu tempo, unu de generalo Aoun kaj la alia de ĉefministro Selim Hoss.
Aoun deklaris "Militon de Liberigo" kontraŭ siriaj armetrupoj la 14-an de marto 1989. La 13-an de oktobro 1990, la siriaj trupoj invadis fortikaĵojn de Aoun inkluzive de la prezidentejo en Baabda, mortigante centojn da libanaj soldatoj kaj civilulojn. Aoun fuĝis al la franca ambasadejo en Bejruto, kaj poste li ricevis azilon en Francio, kie li vivis en ekzilo dum 15 jaroj de 1990 ĝis 2005.
Aoun revenis al Libano la 7-an de majo 2005, dek unu tagojn post la retiriĝo de siriaj soldatoj de la lando. En 2006, kiel estro de la Libera Patriota Movado (FPM), li subskribis Memorandon de Kompreno kun Hizbulaho, komencante gravan aliancon, kiu restis de tiam. Malgraŭ la sanga historio kun la reĝimo de Hafizo al-Asad, patro de Baŝar al-Asad, Aoun vizitis Sirion en 2008.
Mornico al Serio
Mornico al Serio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Calcinate, Ghisalba, Martinengo kaj Palosco.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Andreo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
4733 ORO
4733 ORO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono)
Nomo
Ĝi estis nomita per la angla akronimo "ORO" ; por "Oak Ridge Observatory".
Yamano Sharin
YAMANO Sharin (山野車輪 [Jamano Ŝarin], 1971— ) estas plumnomo de japana manga-verkisto (la vera nomo estas kaŝata). Li estas verkinto de Manga Kenkanryu eldonata de Shinyusha.
Walter Page
Walter Sylvester Page (naskiĝis la 9-an de februaro 1900 en Gallatin, Misurio, mortis la 20-an de decembro 1957 en Novjorko, Novjorkio) estis usona ĵazmuzikisto (kontrabasisto, bandegestro) de svingo.
Vivo kaj verkaro
Walter Page ricevis ĝisfundan muzikan edukadon en Kansasurbo, li unue lernis baritonkornon kaj kontrabason, poste saksofonon, violonon, pianon, kantadon kaj kantvoĉo-formadon, kompozicion kaj aranĝadon. Je la komenco de sia kariero li laboris en la bando de Willie Lewis, kiun li karakterizis kiel delikata muzikisto. En la fruaj 1920-aj jaroj li krome kunlaboris kun Bennie Moten kaj Dave Lewis.
La Blue Devils
En 1927 disrompiĝis la bando de Willie Lewis, kaj post iom laboro kun malgrandaj bandoj Page fondis la Blue Devils, kiu fariĝis la nekontestata teritoria bando ĉirkaŭ Oklahomo. Page kaj Bennie Moten, kiu tiam havis la ĉefan bandegon en Kansasurbo, evitis kone de iliaj reciprokaj fortoj kaj malfortoj konkurson de la du bandoj.
Bracknell Forest
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > South East England > Bracknell Forest
Bracknell Forest  estas unuara instanco en la angla regiono South East England.
Walter Page
La Blue Devils
Tiel li famiĝis ĉefe kiel bandestro kaj fondinto de Walter Page's Blue Devils, svingbando de la malfruaj 1920-aj kaj fruaj 30-aj jaroj, kiu komence eniĝis en la ensemblon de Bennie Moten kaj finfine en la bandego de Count Basie. La ĵazhistorion Page eniris precipe kiel tiu kontrabasisto, de kies pionirlaboro devenas la hodiaŭ klasika akompanstilo de la paŝanta baso. En la fruaj jaroj de sia kariero li tamen estis, kiel kutime en la tiamaj ĵazbandoj de la Mez-Okcidento, multinstrumentisto. Ĝis en la unua duono de la 1930-aj jaroj Page sonregistris, kiel multaj el siaj kolegoj, la basvoĉojn de multaj aranĝaĵoj per tubjo, foje ankaŭ per la malaltaj saksofonoj (baritona kaj basa). Per ĉiuj ĉi instrumentoj li elpaŝis sporade ankaŭ kiel soloisto.
En 1929 la bando faris siajn ununurajn du sonregistraĵojn kun Page: Squabblin kaj Blue Devils Blues. Squabblin, komponita de Basie, konfirmas la imponajn soloojn kaj ensemblopasaĵojn, kaj Jimmy Rushing kantas per pli milda voĉo ol oni konas tion poste ĉe Basie. La Blue Devil Blues estastenata en tre senstreĉa duonnota pulso kaj estas duonrapide kiel la kompareblaj stomp-oj el la tempo ĉe Moten. La tuta estas konstruita el blovistaj ripetfrazoj, escepte ensemblopasaĵon je la fino. La peco estas samtempe la unua sonregistraĵo de Jimmy Rushing. Ĝi komencas kiel c-minora bluso kaj finiĝas kiel E♭-maĵora bluso.
Page devis forlasi la bandon en 1931. Ĵus tiutempe Page planis moviĝi direkte al la grava centro Novjorko, kaj la bando ĝuste havis bonajn dungitecojn. Li promesis al pianisto dungitecon, povis tamen ne plenumi tion, ĉar unu muzikisto el sia bando ne akordis kun la pianisto kaj ilia kunlaborado en la bando nur kaŭzus disharmonion. Pro tio la muzikisto-sindikato kondamnis lin al monpuno de 250 dolaroj. Pro ĉi tiu puno kaj pro siaj propraj familiaj devoj li ne plu povis garantii la salajrojn de la bandanoj kaj translasis la bandon al James Simpson, por ke tiu ĉi realigu kun ĝi la jam enskribitajn koncertodatojn. Post tio Page denove muzikis kun malgrandaj grupoj, finfine aliĝis al Bennie Moten kaj ludis en 1934 kun la bandego Jeter-Pillars.
La Blue Devils sen Walter Page
Post kiam Page foriris, saksofonisto Buster Smith kaj kantisto Ernest Williams decidis daŭrigi la bandon. Kiel direktisto ili enigis en la bandon Leroy „Snake“ White kaj nomiĝis The 13 Original Blue Devils. Denove kunludis Lester Young. Ili ludis en la dancejo Ritz Ballroom en Oklahomo-urbo. Buster Smith rimarkis memkonscie: ''„Ni havis fortan bandon. Ni estis ege fortaj kaj ili (Bennie Moten kaj sia bando) ne atingus nin. Preskaŭ ĉiu vagadis ĉi tie provante ekhavi muzikbatalon kun ni. Ni estis imponataj de neniu el ĉi tiuj bandoj, ĝis kiam ni trafis sur Andy Kirk. Li havis bonan latunblovan sekcion; estis malfacile kaj turmentis nin.“''
La bando estis tiel nomata kooperativa bando, tio estas, ĝi voĉdonis pri bandaferoj kaj dividis la enspezojn laŭ interkosento pli malpli egale, nur la bandestro ricevis iom pli. Ĝi maltrafis la ŝancon atingi transregionan famon, kiam ĝi post voĉdono per mallarĝa plimulto rifuzis dungitecon kun Fats Waller en Cincinnati por spektaklo de unu kaj duona horoj, ĉar la salajroj estas tro malaltaj. Anstataŭe la bando vojaĝis en la regiono de Kentukio kaj Okcidenta Virginio, kie ĝi ankoraŭ ne esti konata, kio finiĝis fiaske. Kiam ĝi en 1933 deprimite ludis en klubejo, evidentiĝis, ke la enskribagento ludigas ĝin nur por la enirpagoj, kiuj per proks. 30 dolaroj ĉiuvespere estis tro malmultaj. La polico post tio garantiaĵigis do la instrumentojn, kiujn ĝi enmanigis al la bandanoj nur por la noktaj laboroj, ĉar la bando ne povis repagi la ŝuldojn al taksi-entrepreno. Ĝi estis puŝataj el sia hotelo, kaj kelkaj bandanoj revenis ŝtelveture per varvagonaro al Kansasurbo, la aliaj petveture. Tio estis la fino de la bando Blue Devils. Jap Jones (tb), Ted Ross, Buster Smith (as) kaj Lester Young aliĝis al Bennie Moten.
Se la bando kun sia „pli verva“ sono (Basie) kaj kontentigante la grandan influon, kiun ĝi havis sur multaj muzikistoj, sukcesus en Novjorko, la tutlanda evoluo de la bandega svingo eble estus pli frue enkondukata.
Ĉe Basie kaj ritmolaboro
La muzika intereso de Walter Page, kaj kiel estro kaj kiel gastmuzikisto, sin dediĉis precipe al la evoluigo kaj rafinado de stilo por la kvar ĉefinstrumentoj de la ritmosekcio (piano, gitaro, baso kaj frapinstrumentaro), kiel ĝi estis realigata ekde proks. 1936 en la tiel nomata All American Rhythm Section (tut-usona ritmosekcio) de la tiama orkestro de Count Basie. La tri aliaj apartenaj muzikistoj (Basie kiel pianisto, gitaristo Freddie Green kaj Jo Jones ĉe frapinstrumentaro) ĉiuj akcentis la decidan gravecon de la ritmaj ideoj de Page por la ekesto de ĉi tiu ensemblosono. Jo Jones, kiu nomis Blue Devils sub Page la plej grandioza bando, kiun mi iam ajn aŭdis en mia vivo kaj Page-on mem muzika patro de Basie, Rushing kaj Buster Smith, sin mem nomis lernanto de Page, kiu instruis lin pretere dum du jaroj pri la rafinaĵoj de la frapinstrumentar-ludado (kiel frazigi, kiel ekigi ion, kion la knaboj nun nomas ´faligi bombojn´... kaj ankaŭ kelkajn moralajn respondecojn). La tiaspeca svingo distingiĝis por la tiamaj aŭskultantoj tiel klare de la muziko de la ceteraj ĵazoĉefurboj (Novjorko, Ĉikago), tiel ke oni kombinis la stilon kun la urbonomo kiel kansasurba ĵazo − ĉiuj kvar muzikistoj estis laborintaj en tiel nomataj teritoriaj bandoj, kiuj ekde ĉi tiu urbo vojaĝis tra la meza kaj suda okcidento de Usono.
Page mem protestis dumvive kontraŭ tio, esti nomata „inventinto“ de la promenbaso-tekniko, kiun li mem atribuis al la basisto de Duke Ellington, Wellman Braud. Ekzistas tamen neniu dubo pri tio, ke en la ĵazmondo − egalgrade inter muzikistoj kaj aŭskultantoj − la realigo de ĉi tiu ludmaniero estas nesepareble ligita kun la nomo de Page. Konforme al tio la basisto ludis, krom labori en la orkestro de Basie, ne nur kun multaj gravaj nigrulaj muzikistoj de la svingerao, lia elstara personeco havigis al li ankaŭ dungitecojn ĉe blankulaj bandoj, ekz. ĉe Benny Goodman kaj Eddie Condon, kio pro la rasapartigo en la tiama usona socio estis tute ne senproblema. Male al sia pli juna duonfrato, trumpetisto Hot Lips Page, Walter ĉiam fidelis al la svingostilo kaj ne surmontris fortan intereson pri la moderna ĵazo leviĝanta post 1940.
Mary Lou Williams: "Mi travivis la bandon de Basie, kiam nur Page kaj la blovistoj estis sur la scenejo. Page svingigis la ulojn pri sia baslinio, kvazaŭ estus la plej facila afero de la mondo"
Tiercelet
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tiercelins.
Bad Sauerbrunn
Bad Sauerbrunn, hungare Savanyúkút, kroate Kisela Voda, estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Mattersburg. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Bad Sauerbrunn situas sur malebenaĵo. Wiener Neustadt troviĝas 7 km-ojn.
Ĉevalaĵo
Ĉevalaĵo aŭ ĉevalviando estas nuntempe malofte konsumata en Eŭropo, kvankam ekzistas en Germanio, Svisio, Francio kaj Belgio specialaj vendejoj por ĉevalaĵo. En Germaniio ekzistis en 2006 ĉirkaŭ 100 tiuj ĉevalaĵejoj. En Svisio ankaŭ la distribuantoj Coop kaj Migros vendas ĝin.
Shafrira Goldwasser
Shafrira GOLDWASSER (n. 1958 en Novjorko) estas instruistino RSA de elektra inĝenierio kaj de la komputado en la MIT, kaj instruistino de matematiko en la Mezlernejo Weizmann de Sciencoj, Israelo.
Ĉevalaĵo
Ecoj
Ĉevalaĵo estas ruĝa ĝis malhelruĝa kaj malmola. Viando de junaj ĉevaloj estas helruĝa kaj gustas preskaŭ kiel bovaĵo. Nur la viando de plej maljunaj ĉevaloj havas la tipajn malhelan koloron kaj guston. Ju pli aĝa la besto, des pli mola la viando.
Shafrira Goldwasser
Goldwasser estis premiita la Premio Turing en 2012 kune kun Silvio Micali pro ilia laboro en la kampo de kriptografio.
Ĉevalaĵo
Ecoj
Ĉevalaĵo enhavas multe da fero kaj estas tre malriĉa je graso. 100 gramoj da ĉevalaĵo enhavas averaĝe :
Mortara
Mortara estas komunumo de Italio.