cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elf (filmo)
Intriga resumo
La intrigo de la filmo temigas Buddy, viron kiu hazarde alvenis ĉe la norda poluso, post ŝteliri kiel bebo en la sakon de Kristnaska Viro (angle Santa Claus) en la orfejo kie li kreskis. Buddy (la nomo signifas kamarado en la angla) estis adoptita kaj kreskigita en la norda poluso fare de la elfoj, kiel unu el la helpantoj de Santa Claus. Post kiam li malkovras kiel plenkreskulo ke li estas homa li decidas iri al Novjorko por trovi sian biologian patron Walter Hobbs (James Caan).
Cid Gomes
Ministro pri Edukado
Cid Gomes pliigis la salajron de la instruistoj ĉirkaŭ 13%. Kun la realĝustigo, la salajro iris de 1.697 USD al US $ 1.917,68
Post kverelo kun la prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj, Eduardo Cunha, la 18-a de marto 2015, Cid eksiĝis.
Dow Chemical
Historio
En la 1940-aj jaroj, Dow establis fabrikon en Teksaso kun la celo de ekstraktado de bromo kaj magnezio el la marakvo en la Meksika Golfo. En 1942, Dow malfermis fabrikon en Kanado, la unua por la firmao ekster Usono. En 1943, kune kun la Corning vitrofirmao, oni establis komunan firmaon nomitan "Dow-Corning" kiu komencis produkti siliciaĵojn por armeaj bezonoj. En la sama jaro, Dow produktis stirenon por la unuan fojon. En 1944, la nombro da dungitoj en la firmao atingis 12,300. En 1946, produktado de polistireno komenciĝis ĉe la fabriko de la firmao en Ontario, Kanado. En la malfruaj 1940-aj jaroj, plastvendo atingis kvinonon de la totalvendo de la firmao. Fine de la 1940-aj jaroj, la totala vendo de la firmao superis 200 milionojn da dolaroj.
En la 1950-aj jaroj, la firmao establis fabrikojn eksterlande, en Japanio kaj Eŭropo. Ĝi disvolvigis la materialon Saran Wrap (konata kiel "gluiĝema nilono") por hejma uzo. Fine de la kvindekaj jaroj, proksimume duono de la vendoj de la firmao estis en la kemia sektoro, kaj proksimume tridek kvin procentoj en la plasta sektoro.
En la 1960-aj jaroj, dekoj da novaj produktoj eniris la merkaton, kaj la enspezigaj vendoj de la firmao transiris pli ol miliardo da dolaroj por la unua fojo. Fako por biologiaj produktoj estis malfermita en la firmao, kies celo estis iniciati esploradon en la kampo de farmaciaĵoj, produktoj por bestoj kaj la agrikultura industrio. En la sama tempo, Dow disvolvigis unu-pafan vakcinon kontraŭ Mumpso kaj eniris la kampon de epoksiaj gluoj. La varmoŝildo de la kosmoŝipo Apollo 8 estas kovrita per epoksia gluo produktita de la firmao. La firmao eĉ produktis la famaj Ziploc sakojn por la unuan fojon.
En la 1970-aj jaroj, Dow eniris la merkaton kun linio de produktoj por la aŭtomobila industrio. La firmao iĝis la unua eksterlanda firmao estanta komercita sur la Tokia Akcia Borso (TSE). Dum ĉi tiuj jaroj, la nombro da dungitoj de la firmao pliiĝis super 50,000. La stiroŝaŭmo disvolvigita fare de la firmao estis uzita por izoli la naftodukton en Alasko kiu estis konstruita en tiuj jaroj. La slogano adoptita fare de la firmao en tiu tempo estis: "Komuna Raso/Nekutima Kemio".
En la 1980-aj jaroj, Dow kunfandiĝis kun la farmacia firmao Merrell-Richardson por formi Merrell Dow. La vendoj de la kompanio transiris la 10 miliardojn da dolaroj. En 1983 Dow surmerkatigis la kompaktan diskon (KD) por la unuan fojon. La firmao ŝanĝis sian sloganon: "Dow ebligas vin fari grandajn aferojn." Ŝi enkondukis en la merkaton DryTech, sorban polimeran materialon, kiu ankoraŭ troviĝas en multaj sorbaj vindotukoj hodiaŭ. En la okdekaj jaroj, Dow estis la plej granda kompanio en la mondo por la produktado de plastaj folioj por izolado. Dow ankaŭ estis la plej granda firmao, la unua en la mondo, se temas pri malpermesi al siaj dungitoj fumi en la laborejo kaj indiki specialajn lokojn por fumado ekstere.
En la 1990-aj jaroj, Dow kunlaboris kun la Usona Departemento de la Internaĵo, en iniciato por programo de reciklado de plasto, vitro kaj aluminio en la naciaj parkoj de Usono. En 1993 Fortune revuo deklaris ke Dow estas unu el la dek plej ekologiaj firmaoj. En 1995, la vendoj de DOW superis la 20 miliardojn USD.
Nuntempe
Nuntempe, la kompanio Dow havas sep produktadajn areojn, kun granda vario de produktoj en ĉiu el ili. La vendoj de la firmao en 2005 sumiĝis al 46,3 miliardoj da dolaroj, kun neta profito de 4,5 miliardoj da dolaroj. Dow havas pli ol cent mil akciulojn. Dow estas la plej granda fabrikanto de plasto en la mondo. Inter ĝiaj produktoj estas la materialoj: polistireno, poliuretano, polietileno, polipropileno kaj sintezaj kaŭĉukaj materialoj. Dow ankaŭ estas plej elstara produktanto de kemiaj materialoj kiel ekzemple kalcia klorido, etilenoksido, akrilaj materialoj kaj celulozaj gluoj. Dow produktas multajn kemiaĵojn por agrikulturo, la plej konata el kiuj estas la insekticido Lorsban. Inter la elstaraj materialoj de Dow por hejma uzo estas Styrofoam kaj Silly Putty (speco de plastilino ). Dow vendis la produktadrajtojn al du el ĝiaj bonkonataj produktoj, Saran Wrap (glua nilono ), kaj Ziploc (plastaj sakoj kun fermmekanismo) al SC Johnson.
Bazaj plastaj produktoj konsistigas proksimume 26% de la vendo de la firmao. Plastaj materialoj produktitaj de Dow estas trovitaj en diversaj konsumvaroj, de foruzeblaj vindotukoj ĝis trinkboteloj kaj oleujoj.
Bazaj kemiaĵoj konsistigas 12% de la vendo de la firmao. Ili estas ĉefe utiligitaj kiel krudaĵoj ene de la fabrikoj de la firmao, same kiel por vendo al eksteraj konsumantoj. Gravaj konsumantoj de ĉi tiuj kemiaj produktoj inkludas sekpurigistojn, farbproduktantojn, neĝfandilojn kaj manĝproduktantojn. Inter la elstaraj kemiaĵoj estas natria hidroksido, kloro, vinila klorido, kalcia klorido, etilenoksido (Oxirane), propilenoksido, same kiel substancoj derivitaj de etanolo, etilenglikolo kaj propilenglikolo, kiuj estas ŝlosilaj krudaĵoj en plasta produktado.
Dow kompromitas redukti median kaj aerpoluadon, kaj la kompanio havas specialan dividon dediĉitan al esplorado kaj produkta disvolviĝo en ĉi tiu areo.
Dow Corning
Dow Corning estas posedata egale fare de Dow kaj la Corning Firmao. La firmao estis fondita en 1943 kun komuna investo de la du firmaoj. Ĝi temigas la produktadon de produktoj kaj teknologioj bazitaj sur silicio. Dow Corning posedas usonan firmaon por la produktado de krudmaterialoj por la semikonduktaĵindustrio, nomita Hemlock, situanta en Miĉigano. Dow Corning produktas, interalie, la mamenplantaĵojn faritajn el silikono, kiuj estis en la centro de diskutado kaj procesoj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj.
Bopalo-katastrofo
En 1984 okazis fatala liko en kemia fabriko en la urbo Bopalo en Barato, funkciigita de la usona kompanio Union Carbide. La gasoj kiuj likis el la fabriko en la medion kaŭzis la morton de proksimume 3,000 homoj ene de kelkaj tagoj, kaj miloj pli poste. Dow havis neniun ligon kun Union Carbide dum la katastrofo. Tamen, en 1999, Dow akiris Union Carbide en ĝia tuteco. Dow neas ajnan kompensdevon por la katastrofo en Bopalo, ĉar ĝi ne posedis la fabrikon en Barato entute dum la katastrofo. Union Carbide atingis kompenskompromison kun la barata registaro en 1989.
Mamaj enplantaĵoj
Dow Corning estas grava produktanto en la kampo de mamaj enplantaĵoj. En 1977, la firmao estis jurpersekutita pro difektoj kaŭzitaj de silikonaj mamenplantaĵoj, kiuj likis en la mamojn de virinoj kie ili estis enplantitaj. Ĝi estis la unua sukcesa proceso en ĉi tiu kampo kaj Dow Corning pagis 170 mil dolarojn en damaĝoj al la akuzanto, en kompromisa interkonsento. En la 1980-aj jaroj, la usona aktivulo pri rajtoj de konsumantoj, Ralph Nader, publikigis ke silikonaj mamplantaĵoj povas esti kaŭzo de kancero. Sekvante ĉi tiun publikigon kaj aliajn publikaĵojn, ondo da kompenspostuloj de virinoj, kiuj estis supozeble damaĝitaj de la mamaj enplantaĵoj produktitaj de la firmao. Antaŭ 1994, pli ol 19,000 procesoj estis arkivitaj fare de virinoj kontraŭ Dow Corning por brumplantaĵdamaĝo. En vido de la altiĝanta ondo de procesoj, la firmao arkivis peton por tribunalprotekto de ĝiaj kreditoroj sub Ĉapitro 11 el la Amerika Bankroto-Leĝo (Ĉapitro 11).
Napalmo
Dum la Vjetnama milito, Dow estis la sola provizanto de napalmo al la Usona Armeo. Napalmo estas brulema likvaĵo kiu estis uzata kiel armilo portita en bomboj dum la militkampanjo en Vjetnamio. Ĉi tiu armilo kaŭzis multajn vundojn kaj ricevis multe da atento en la amaskomunikilaro. La protesto kontraŭ la firmao Dow komenciĝis en oktobro 1966, ĉe universitataj kampusoj tra Usono. Malgraŭ la publika protesto, la administrado de la firmao decidis en 1967 daŭrigi la produktadon.
Agent Orange
Agento Oranĝo estas la nomo de kemiaĵo kiu kaŭzas folifaladon kaj enhavas dioksinon. La substanco estis produktita de la firmao Dow por armea uzo dum la Vjetnama milito kaj ŝprucita de aviadiloj sur la densajn arbarojn tie, kun la celo elmontri la malamiksoldatojn moviĝantajn en ili. Post esti ŝprucita, la substanco eniris la nutroĉenon kaj ĝi supozeble kaŭzis pliiĝon en la nombro da denaskaj difektoj inter la vjetnama populacio. En 2005, proceso estis prezentita de tiuj kiuj estis damaĝitaj de la substanco, kontraŭ Dow kaj Monsanto, kiuj ankaŭ liveris la substancon al la Usono-Armeo. En tribunalo, la kompanio asertis, ke ne estis pruvita rilato inter la substanco kaj la sanproblemoj malkovritaj en la loĝantaro. La kompanioj ankaŭ asertis, ke ili ne respondecas pri la maniero, kiel la usona armeo elektis uzi la materialon. La aserto estis malakceptita. En 2006, simila proceso estis arkivita kontraŭ la du firmaoj en tribunalo en Sud-Koreio, por kompensi sudkoreojn kiuj estis damaĝitaj per la materialo dum ili estis en Vjetnamio.
Dioksino en Miĉigano
Komence de la dudekunua jarcento, loĝantoj en Miĉigano kiuj loĝas proksime de la ĉefsidejo de la firmao en Midland persekutis kontraŭ Dow, en kiu ili asertis ke la firmao kaŭzis dioksinan poluadon de la grundo kaj la bordoj de la rivero kiu kuras traen. la loko. Ĉi tiu proceso ankoraŭ estas pritraktata en tribunalo.
Cid Gomes
Senatano
En 2018, Cid estis elektita senatano per 41,62% de la voĉdonado, la plej voĉdonita kongresano en la historio de Cearao.
Polica ribelo en Cearao
La 19-a de februaro 2020, Cid Gomes estis pafita provante ĉesigi tumulton de la armea polico en Sobralo. La atako okazis kiam Cid uzis fosmaŝinon por frapi la pordegon de polica bataliono okupita de la polico. Baldaŭ poste, Cid fariĝis memo en sociaj amaskomunikiloj.
Balázs Szuhay
Balázs Szuhay [balAĵ suhai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szuhay Balázs estis hungara aktoro, voĉoaktoro, komikisto, parodisto, redaktoro. Lia origina familia nomo estis Szluha.
Balázs Szuhay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Diamanta Interŝanĝa Distrikto (Ramat Gan)
La Diamanta Interŝanĝa Distrikto (מתחם הבורסה, Mitham HaBursa - "La Interŝanĝa Distrikto") estas diamantkomerca distrikto kaj komerca areo en la urbo Ramat Gan en Israelo.
La distrikto estas inter Ayalon Aŭtovojon kaj la aŭtovojo disigantan Ramat Gan-Tel-Avivo.
Ĝi estas la centro de la diamantindustrio de Israelo kaj grava komerccentro. Aktuale en 2019, la distrikto enhavas 1.1 milionojn da kvadrataj metroj da komerca kaj vivspaco, kaj kontribuas 60% de la municipa enspezo de Ramat Gan.
Kendji Girac
Kendji Girac, artista nomo de Kendji Maillé, lia naskiĝnomo (naskiĝis la 3-an de julio 1996 en Périgueux, Francio) estas franca cigandevena kantisto kaj gitaristo kiu en 2014 gajnis en la tra sezono de The Voice: la plus belle voix, la franca versio de la talentserĉa tv-elsendo The Voice (La Voĉo). Li publikigisjam diversajn albumojn kaj plurajn furorunuopaĵojn. Li kantas popkantojn kun influoj de latin-amerika muziko, dancmuziko kaj nuntempa flamenko.
Li parolas la hispanan kaj la francan, sed lia gepatra lingvo estas la kataluna. Plejparte li kantas en la hispana kaj la franca, sed ankaŭ en la kataluna kaj okcitana. Kelkaj el liaj kantoj estas dulingvaj.
Biografio
Li naskiĝis en la franca departamento Dordogne en familio de nomadaj katalunaj ciganoj (Kaleoj). Kiel Kenji koncedas, lia familio gvidis tradician vivmanieron, en la varmaj somermonatoj, ekirante por travagi la teritorion de Francio en tendaro. En la aĝo de 16 jaroj li forlasis la lernejon kaj eklaboris kun sia patro kaj frato. De infanaĝo li ŝatis muzikon, li estis instruita ludi gitaron de lia avo.
Verkaro (elekto)
Partopreninte en 2014 dum la tria sezono de The Voice (Francio) li kantis Belle, kanton de la repisto Gims. La populara franca kantisto de brit-libana origino Mika iĝis sia kreiva mentoro
Tuj poste li konis grandan sukceson kun lia unua (dulingva hispana-franca) unuopaĵo, Color Gitano. Ekde tiam li publikigis jam kvin albumojn (2023).
2014: Kendji
2015: Ensemble
2018: Amigo
2020: Mi Vida, albumo al kiu apartenas la kanto Habibi, verkita de Slimane. La kanto miksas la ciganan kaj la orientan kulturojn. Laŭ la kantisto, tiuj du kulturoj estas sufiĉe similaj kaj li volis alporti ion novan.
2022: L'école de vie
Lingvoj
Pro liaj multnombraj devenoj, li bonege, regas krom la francan kaj la katalunan, ankaŭ la hispanan kaj la okcitanan. La kataluna, kiu estas lia denaska lingvo, devenas de lia cigana familia medio, dum la okcitana estis parolata ĉirkaŭ li dum lia juneco en Périgueux. Li foje kantas en tiuj du lingvoj. Por la okcitana li ĉefe estis interalie inspirita de la tekstoj de Francis Cabrel, kiu regas la okcitanan kaj komponas en tiu lingvo.
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
Home Alone
Home Alone (Sole hejme) estas usona komedifilmo el 1990. En la centro de la filmo estas la aktoro Macaulay Culkin, kiu rolas Kevin McAllister, ok jaraĝa knabo, kiu hazarde restis sola hejme, kiam lia familio flugis al Francio dum Kristnaska feriado. Sekvante la sukceson de la filmo, kvin daŭrigoj estis publikigitaj, Culkin iĝis fama kiam la filmo estis publikigita, kaj liaj daŭrigoj estis adaptitaj en videoludojn.
La plej granda parto de la filmo estis filmita en Winnetka, antaŭurbo apartenanta al la North Shore antaŭurboj de Ĉikago, Ilinojso.
Intriga resumo
La McAllister-familio estas ferionta en Parizo, Francio por Kristnasko, kaj la familianoj forirantaj en hasto forgesas Kevin (Macaulay Culkin), sian ok-jaraĝan filon, hejme. Kiam Kevin malkovras ke lia familio forgesis veki lin, kaj ke la domo estas je lia dispono - tiu situacio donas al li plezuron.
Paro de rompŝtelistoj, vagantaj ĉirkaŭ riĉaj najbarecoj serĉantaj domojn por krevi, alvenas en la najbarecon kie Kevin vivas. Ĉar multaj forlasas siajn hejmojn pro la ferio, la du planas krevi en la domon de Kevin, sed Kevin trompas ilin por opinii ke la domo estas plena de homoj. Kiam tio ne funkcias, li metas kaptilojn ĉirkaŭ la domo, kaj sukcesas malhelpi la rompŝtelistojn ŝtelado de la enhavo de sia domo. Kevin finfine sukcesas transdoni la rompŝtelistojn al la polico, kiam la polico ekkomprenas ke ili estis tiuj kiuj ankaŭ enrompis la aliajn domojn en la najbareco, kiel signo ke ili lasis la kranojn malfermitaj, kaj tial ili ricevis la nomon. "la malsekaj rabistoj".
La patrino de Kevin alvenas hejme post la nokto kiun Kevin pasigis. La domo estas aranĝita por la alveno de lia familio, kaj kvankam la patrino estis certa, ke ŝi estis la sola, kiu revenis hejmen post forgeso de sia filo hejme, kaj la resto de la familio daŭrigas siajn ferion, la patro de la familio decidas antaŭsu ilian alvenon hejmen, kaj la tuta familio alvenas tuj post sia patrino, kaj Kevin reunuiĝas kun siaj familianoj kiuj hastis por reveni hejmen.
100553 Dariofo
100553 Dariofo estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, proksime de Bolonjo, Italio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala satiristo, dramisto, aktoro, reĝisoro, teatrestro kaj komponisto Dario Fo (1926–2016), ricevinto de la Nobel-premio pri literaturo en 1997. Lia drama verko uzas komediajn metodojn de la malnova commedia dell’arte, teatra stilo populara ĉe la. La nomo estis proponita de Rodolfo Calanca.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0747805 astronomia unuo, tie estas 11,187 milionoj da km.
Coming to America
Coming to America (Venante al Usono) estas usona filmo publikigita en 1988 kun Eddie Murphy. La filmo, reĝisorita de John Landis, rakontas la historion de speciale dorlotita afrika princo el imaga lando nomata Zamunda, kiu decidas flugi al Usono por trovi novedzinon, kiu juĝos lin laŭ siaj kapabloj kaj ne laŭ sia familia genlinio.
Intriga resumo
Akim Joffer (rolita fare de Eddie Murphy) estas riĉa kaj dorlotita princo, la heredonto de la trono de la fikcia lando Zamunda. Konforme al sia statuso, Joffer faras nenion sole kaj por ĉiu ago li havas servistojn. Ili brosas liajn dentojn, banas lin, endormigas kaj eĉ nutras lin. Joffer estas iom laca de ĉi tiu indulgo kaj la pajlo, kiu rompas la dorson de la kamelo, estas la decido de liaj gepatroj, ke laŭ tradicio li devas edziĝi kun edzinigisto kun virino, kiu estis preta por tio ekde ŝia infanaĝo kaj ili kunigas lin kun lia estonteco. edzino, kiu montriĝas malsaĝulo, kiu senkondiĉe obeas ĉiujn siajn plej ridindajn ordonojn. Akim sciigas ke li ne volas tian virinon kaj decidas flugi al Usono por renkonti realan virinon tie, unu kiu ne estis kreskigita por obei ĉiujn liajn ordonojn kaj kiu donos al li amon pro kiu li estas kaj ne pro lia familia genlinio.
Li kunportas sian personan asistanton kaj plej bonan amikon Sammy SEMMI (rolitan fare de Arsenio Hall) kaj la du alteriĝas en Novjorko. Joffer ne konas la landon kaj opinias, ke la plej bona loko por trovi edzinon estas en Kvinzo (laŭ lia traduko - reĝeco). Ili luas kadukan loĝejon en la Jamajka najbareco kaj Joffer komencas labori por la unua fojo en sia vivo pri la rapidmanĝejo de McDowell.
Aliens (filmo)
Aliens (Eksterteranoj) estas usona sciencfikcia horora filmo el 1986 reĝisorita fare de James Cameron, la dua en la "Alien" filmaserio. La kinosteloj Sigourney Weaver, Paul Reiser, Michael Biehn, Jenette Goldstein, Bill Paxton kaj Mark Rolston.
Coming to America
Intriga resumo
Kvankam McDowell estas feliĉa ĉirkaŭ la fakto ke lia filino geedziĝos kun princo, ŝi estas aliflanke kolerega ĉirkaŭ la mensogo de Akim kaj ĉe tiu punkto ne estas preta reveni al Zamunda kun li. La Joffer-familio revenas hejmen kun Akeem malĝoja. La reĝo komprenas la koron de sia filo kaj kontraŭe al la familia tradicio, li nuligas la malpermeson geedziĝi kun virinoj kiuj ne estas de Zamunda. La enamiĝinta paro konsistigas kaj la du translokiĝas al la afrika lando kaj geedziĝas.
Aliens (filmo)
Intriga resumo
Post flosado 57 jarojn en spaco, la fuĝkosmoŝipo de Alan Ripley (Sigourney Weaver) estas savita fare de la firmao kie ŝi estis dungita. Post kiam ŝi staras antaŭ komisiono esploranta la okazaĵojn sur la "Nostromo", Ripley lernas ke sur la planedo LV-426 kie la estaĵo estis kolektita, kolonianoj ekloĝis intertempe kiuj estas engaĝitaj pri teroformigo por homa koloniigo.
Coming to America
Recenzoj kaj kritikoj
La filmo ricevis sufiĉe rolitivajn recenzojn kaj ricevis poentaron de 67% el 36 recenzoj en la reviziagregretejo Rotten Tomatoes. La filmo ankaŭ havis grandan sukceson ĉe la giĉeto kaj estis la tria en Usono laŭ enspezo kun 128 milionoj da dolaroj, kun la filmoj " Who Framed Roger Rabbit " kaj " Rain Man " antaŭ ĝi. La filmo ankaŭ estis amata ĉirkaŭ la mondo, kiu alportis pliajn 160 600 000 USD, kio estis 55,6 procentoj de sia enspezo. La filmo estis nomumita por du Oskaroj, unu en la Akademia Premio por la Plej Bonaj Ŝminkado kaj Frizado, por ŝminkisto Rick Baker kaj la alia en la Akademia Premio por la Plej Bona Konstumfasonado, sed ne venkis.
Aliens (filmo)
Intriga resumo
Post perdado de kontakto kun la kolonio, la firmao petas la helpon de Ripley (estante la ununura persono kiu traktis la estaĵon) en aliĝado al de spacmara forto por esplori kio okazis al la kolonio. Ripley, kiu timas alian renkonton kun la estaĵo en lumo de pasintaj travivaĵoj, komence rifuzas interligi. Tamen, ŝi finfine konsentas post kiam la reprezentanto de la firmao, Carter Burke (Paul Reiser), ofertas renovigi ŝian laborlicencon kiel oficiro en kosmoŝipo (kiu estis revokita sekvante ŝian detruon de la "Nostromo"), kaj certigas al ŝi ke la celo de la vojaĝo estas forigi la estaĵon kaj ne resendi ĝin al la kosmoŝipo por scienca esplorado.
En la forlasita kolonio, Ripley, Burke kaj la marsoldatoj trovas knabineton nomitan Newt, la ununuran pluvivanton de la atako de la estaĵoj. Ili malkovras ke la estaĵoj transprenis la kolonion kaj starigis kovejon en ĝi, en kiu ili utiligas la aliajn kolonianojn kiel surogatojn por krei dekduojn da estaĵoj, kiujn Ripley kaj la marsoldatoj devas trakti. La situacio iĝas eĉ pli komplika kiam la komandanta oficiro de la marsoldato-teamo montriĝas por nesperta kaj Ripley estas devigita trovi iom da eltrovemo memstare, dum la vero pri Burke kaj la intencoj de firmao koncerne la estaĵojn montriĝas por superforte malhela.
Akcepto
La filmo ricevis tre pozitivajn recenzojn kaj gajnis 98% en la recenzejo Rotten Tomatoes, el 63 recenzoj.
Diĝita Biblioteko por la Nederlanda Literaturo
Ekesto
De DBNL estas iniciato de la Fonduso DBNL, kreita en 1999 de la Maatschappij der Nederlandse Letterkunde (Societo de la Nederlanda Literaturo). La diĝita biblioteko ricevis financan helpon de, inter aliaj, la Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) (Nederlanda Organizaĵo por Scienca Esplorado) kaj la Nederlandse Taalunie (Nederlanda Lingvo-Unio). La kolekto kovras la tutan nederlandan lingvoregionon, tio estas Flandrio, Nederlando, Surinamo, Kariba Nederlando, Sud-Afriko kaj Namibio. Ĉiujare aldoniĝas ĉirkaŭ 250.000 paĝoj da teksto. Pri la selekto decidas komisiono de nederlandaj kaj flandraj spertuloj.
DBNL ĉiutage ricevas proksimume 200.000 vizitojn. En 2014 enketo ĉe la uzantoj montris altan aprezon.
En junio 2014 finpretiĝis grava projekto: 50.000 nederlandlingvaj kantoj de antaŭ 1900 estas interrete. La tekstoj troveblas ĉe DBNL. Meertens Instituut disponigas la aldonajn informojn.
Sekcioj
En DBNL estas apartaj sekcioj por:
Aliaj eroj estas atlaso, calendarium (por serĉi tempo-rilatajn aspektojn), literatura leksikono (kun 4600 terminoj), kaj ngram viewer (por serĉi la oftecon de iu vorto aŭ esprimo).
Restrukturigo
Ekde 2015 la Nacia Biblioteko de Nederlando prizorgas la retejon dbnl.org.
Katalin Rényi
Katalin Rényi [rEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rényi Katalin estas hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto. Ŝia patro estis Tamás Rényi, ŝia edzo estis József Baska.
Katalin Rényi naskiĝis la en Budapeŝto.
Gabriella Szabó (kajakisto)
Gabriella Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Gabriella estis hungara kajakisto, olimpiano, trifoja olimpika kaj naŭfoja monda ĉampionoj.
Gabriella Szabó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Gabriella Szabó ekde 2022 havis postenon en la hungara olimpika komisiono. Pli frue ŝi ricevis premiojn inter 2008-2018.
Sporta kariero
Gabriella Szabó inter 1995-2006 estis kajakisto de sportklubo de la centra sporta lernejo. Pli poste ŝi apartenis al kluboj en Dunaújváros, respektive en Budapeŝto. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2008, Hungario en la Somera Olimpiko 2012 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2016 kun tri oraj kaj arĝenta medaloj teame, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua naŭfoje inter 2009-2015 same teame. Ŝi finis la sportadon en 2020 pro prokrasto de Olimpiko. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói.
Vannes-le-Châtel
Vannes-lin-Châtel estas franca komunumo en la departemento de Meurthe-et-Moselle, en Loreno. Vannes-le-Châtel situas 34 kilometrojn sudokcidente de Nancy. Dum du jarcentoj la komunumo estas fama kiel krea centro de vitroarto.
Vitroarto
En 1991 estis kreita tie la Eŭropa Centro por Esploro kaj Edukado en Vitra Arto (france: Centre de Recherche Européen de Recherche et de Formation aux Arts Verriers, mallonge CERFAV *) kiu altiras studentojn en vitroarto el la tuta mondo kaj kiu estas samtempe centro de esplorado, lernejo kaj staĝejo por vitraĵistoj, dediĉita al la nuntempa kaj avangarda vitroarto.
Vidu ankaŭ
Vitroarto
Eksteraj ligiloj
Retejo de Cerfav: http://www.idverre.net
Esperanto en Ivanovo
La organizan laboron por disvastigo de Esperanto en Ruslando, en la urbo Ivanovo (antaŭe Ivanovo-Voznesensk), komencis Antoni Grabowski. Al Ivanovo-Voznesensk li venis en 1887 por labori en la teksa fabriko de Poluŝin kaj Derbenjov en la posteno de inĝeniero. En la urbo por siaj konatoj li fondis E-rondeton, unu el la plej fruaj en Ruslando. Bedaŭrinde en arkivoj ne restis la preciza dato, kiam estis fondita la urba E-klubo. Sed la historio rakontas, ke la klubo estis oficialigita ĉe la loka registaro en 1890.
Fruaj esperantistoj
Inter la unuaj esperantistoj en Ivanovo-Voznesensk (fine de la 19-a j.c.) laŭ rememoroj de I.M. Golubev (u.Koĥma) estis Arĵannikov (antaŭnomoj mankas), kiu renkontiĝis kun L.L. Zamenhof, kaj ankaŭ Anatolij Ĵuravljov, Nikolaj Lobanov, Pjotr Ŝabarev. En la komenco de la 20-a j.c. laŭ la rememoroj de la koĥma-ano A.A. Kiseljov, esperantisto ekde 1911, en u. Koĥma aktivis esperantistoj I.I.Grjaznov, I.Birukov, V.D.Kisljakov, V.Mariĉev, fratoj Miŝa kaj Vasja Kiseljovi. En Ivanovo-Voznesensk pleje aktivis V.I.Kuznecov, I.I.Sosnovikov, I.I.Gorin. La rusaj bolŝevistoj-konspirantoj V.Kukonkov (1885–1918) kaj G.Ĉeliŝev (1892–1915) organizis korespondadon kun eksterlandaj geesperantistoj. En aprilo 1913 polico arestis kelkajn partiajn agantojn, i.a. k-dojn V.Kukonkov kaj G.Ĉeliŝev. Iliaj nomoj estas eternigitaj en nomoj de urbaj stratoj. La revolucioj de 1917 kaj samjare komenciĝinta la Rusa Enlanda Milito silentigis E-aktivadon. De tiam en historio de E-movado en la klubo, samkiel en la lando, klare distingeblas la periodoj de progreso kaj stagno, disfloro kaj plen-trankvilo. Ĉi-tio estas komprenebla, ĉar Esperanto, kiel la rimedo de internacia komunikado, pli sukcesas en senmilitaj kaj senkrizaj tempoj.
En 1911 en Ivanovo-Voznesensk post publika raporto pri Esperanto estas fondita filio de RLE. Kiel prezidanto estas elektita s-ro P.V.Ĉistjakov, sekretario – J.I.Lepilov. Somere 1913 vizitis Moskvon irante aŭ revenante de Kieva Kongreso kelkaj k-doj, inter kiuj s-ro V.Kuznecov (Ivanovo-Voznesensk)… En 1914 post dufoja rifuzo la guberniestro fine enregistris Esperantan Societon, kaj “Verda Stelo” baldaŭ ekfunkciis. La 15-an de februaro en la Burĝa Administrejo okazis unua ĝenerala kunveno de loka Societo Esperantista “Verda Stelo”. S-ro V.I.Kuznecov faris paroladon pri la signifo de Esperanto kaj pri la celoj de la Societo. Aliĝis al Societo 29 personoj; oni decidis aranĝi kursojn. Komitato: prez. – V.I.Kuznecov, vic-prez. – V.M.Dzenkovskij, sekretario – I.A.Gorin, kasisto – V.N.Ustinov, bibliotekisto – I.P.Sosnovikov, komitatanoj – I.M.Faleev, P.V.Ĉistjakov, revizia komisio – F.V.Birjukov, D.M.Safonov, M.A.Svirkovskij. Johano Gorin. Samjare en Ivanovo s-ro A.Doniĉ fondis kursojn de librotenado kaj diversaj lingvoj, interalie Esperanto, pri kio oni tre ofte anoncis en loka gazeto kaj per apartaj afiŝoj. En 1915 unu el la lokaj samideanoj vizitis la ĉi-tie enloĝantajn militkaptitajn oficirojn (ĉiuj – slavoj) kaj disdonis kelklingvajn ŝlosilojn. Aliurbaj samideanoj sekvu la ekzemplon. Kelkaj samideanoj pro diversaj cirkonstancoj forveturis aliajn urbojn, sed la restantaj vigle disvastigis Esperanton, precipe inter la junularo. Danke al klopodoj de I.Gorin, loka librovendisto Muravjev konsentis vendi ankaŭ esperantajn librojn. Inter militkaptitoj de la urbo troviĝis esperantisto Josef Stejger, el Bohemujo. Malgraŭ ĉiuj malfavoraj cirkonstancoj lokaj samideanoj ne perdis kuraĝon… Dum lastaj tri monatoj, ili dissendis pli ol 200 propagandajn folietojn kun gramatiko kaj vortareto, grandan kvanton de “verdaj” propagandiloj, multe da leteroj kun informoj pri Esperanto ktp. Juna samideano T.Kalinin, forveturinte en Kovrov-on, sukcese propagandis Esperanton inter kunlernantoj de seminario. Danke al la mobilizo la loka klubo seniĝis je tre fervoraj, senlacaj kaj kapablaj samideanoj nome Johano Gorin kaj Teod. Birjukov.
Postrevolucia (1917) periodo
En la jaro 1921, refondiĝis la klubo. En 1925 en Ivanovo-Voznesensk E-kursojn gvidis k-doj Lebedev kaj Burkov. En Koĥma de Ivanovo-Voznesenska gubernio inter laboristoj E-propagandis k-do Surovcov. En 1926 la klubo havis 73 membrojn. Aperis artikoloj en la gazetaro, i.a. en «Raboĉij Kraj» kaj «Leninec». En «Raboĉij Kraj» aperis la rubriko «Voĉoj de la tuta mondo» kun letereltiraĵoj de e-istoj el la tuta mondo. La e-istoj de Ivanovo ankaŭ tradukis la verkon de V. I. Lenin «La maldekstra radikalismo – infana malsano de la komunismo». En 1926 en Ivanovo-Voznesensk krom kelkaj E-kursoj gvidataj de s-ro Stefan, komenciĝis du novaj. Gvidanto estis s-ino O.P.Alavdina. En 1927 okazis gubernia E-kongreso. En 1931 en Ivanovo-Voznesensk tre vigle laboris loka societo. Ekde junio 1933 eldoniĝis la gazeto “ИНТЕРНАЦИОНАЛИСТ”/“Internaciisto” (en la rusa lingvo), organo de Ivanova regiona komitato (obkomo) de SEU.
N.I.Ŝumarin (1894-1971) estis kronikisto de E-movado, E-gvidanto, esperantistiĝis en 1908/1909, membro de Sovetrespublikara Esperantista Unio (Ivanova regiona komitato de SEU). En 1938 N.I.Ŝumarin finis la komunistan instituton en Leningrado, komunisto ekde 1920, partopreninto de la Patrujdefenda Milito, laboris 25 jarojn kiel ĉefo de la biblioteko en Ivanova Pedagogia Instituto. Inter 1957-1970 li kompilis 12 numerojn de la “Fajrero de Esperanto” en po 4 ekzempleroj por geesperantistoj el Ĉebaltio, Ivanovo, Moskvo, kaj Ukrainio.
Postmilita (1941-1945) periodo
Ekde 1957 N.I.Ŝumarin sukcesis unuigi kelkajn antaŭajn veteranojn de E-movado, inter kiuj estis docento de la Pedagogia Instituto V.F. Kareljskij, laboristo I.D.Iovlev, instruistino pri fremdaj lingvoj S.N.Levickaja, instruisto pri klasikaj lingvoj de la Pedagogia Instituto V.N.Zamjatin, ĉefkuracisto de la 2-a urba hospitalo V.M. Lebedev k.a.
Ivanova E-sekcio en 1960-aj jaroj
Aperis novaj E-adeptoj: Golenkov, E.Talanov, L.Talanova, V.Ivanov, L.Kazancev, V.Poltirev, V.Debov, V.Ekzempljarskaja, L.Jegorova, N.Kalabin, O.Kozireva, G.Lenskaja, N.Lion, T.Loskutova, A.Majorov, T.Ŝadrina, N.Ŝtin, A.Ŝubina, kiuj aktivis kaj gvidis E-kursojn en la Palaco de Pioniroj, la medicina kaj kemi-teknologia institutoj, la Domo de Instruistoj, la industria teknika lernejo. Ekis la unuaj eksterlandaj vojaĝoj de geklubanoj (L.Kazancev, V.Debov – partopreno en la I-a STELO-kongreso, Bulgario, 1966; T.Loskutova, N.Ŝtin – partopreno en E-kursoj, Ĉeĥoslovakio, 1968; G.Lenskaja, A.Majorov – partopreno en E-kursoj, Hungario, 1968; L.Kazancev – partopreno en la TEJO-kongreso, Svedio, 1969; V.S.Poltirev – partopreno en la UEA-Kongreso, Finnlando, 1969. Komenciĝis la Centro-Rusiaj Regionaj E-Renkontiĝoj . En Ivanovo okazis la 2-a CRRER, 1969.
Prezidanto de la E-sekcio estis N.I.Ŝumarin, poste de la E-klubo V.S.Poltirev.
Ivanova E-klubo en 1970-aj jaroj
Ĉi-jardeke esperantistiĝis: L.Golubeva, L.Goreva, O.Graĉova, Z.Iljuŝina, G.Ĵirnova, N.Kokoŝina, E.Kuznecov, A.Mozdakova, A.Obrezkov, T.Plaĥina, I.Pŝeniĉkina, G.Razon, I.Ruŝinskaja, V.Seguru, S.Smetanina, N.Soboleva, S.Soskina, A.Stoljarov, G.Strojkova. Okazis la laŭvicaj CRRER: la 6-a CRRER en 1971, la 8-a CRRER en 1972, la 10-a CRRER en 1973, la 16-a CRRER en 1977, la 19-a CRRER en 1979, la 29-a CRRER en 1992. Esperanto estis regule instruata en diversaj lokoj de la urbo: la Kulturdomo de la 3-a kudruzino, medicina kaj kemi-teknologia institutoj, ŝtata universitato k.a. Geklubanoj aktive korespondis kun eksterlandaj gesamideanoj.
En 1973 okazis sukcesa renkontiĝo de sovetuniaj gejunuloj dum oktobraj festoj en Ivanovo, kiun partoprenis e-istoj el diversaj partoj de la lando. Dum tritaga interkomunikiĝo okazis multaj E-aranĝoj; krom honorigon de meritaj veteranoj de lokaj E-movadoj oni aranĝis pedagogian seminarion, montris Esperante sonigitajn kino-filmojn, aranĝis “vesperon por gajuloj kaj konjektemuloj”, ekspozicion de esperantaĵoj, grandan bankedon, ekskursojn, improvizitajn teatraĵojn, konkursojn kaj adiaŭan balon en la Ivanova Pedagogia Inst., dum kiu oni elektis lokan belulinon “fraŭlino Esperanto”; ĉiuj tiuj aranĝoj estis en ideale alta lingva, bonorda kaj amikeca nivelo kaj sendube faris bonan impreson al ĉiuj ĉeestantaj gejunuloj. Julie 1974 estis organizita la SEJT-16 (apud urbo Kineŝma, Ivanova regiono: la ĉeforganizanto estis T.Loskutova). A.Stoljarov partoprenis en konstrutaĉmento en Bulgario. Prezidantoj de la E-klubo estis V.S.Poltirev kaj E.V.Talanov.
Ivanova E-klubo en 1980-aj jaroj
Geesperantistiĝis A.Aleksandrovskaja, I.Galicina, A.Fattaĥov, M.Kaplan, M.Koĉetkova, A.Kurnosov, G.Kuznecova, E.Lebedeva, M.Loskutova (denaskulino), A.Ljulev, S.Maksimova, T.Maleĵ, E.Maslova, E.Obrezkova, D.Vernigora, V.Vorobjov.
La 14-an de decembro 1985 okazis publika solena kunsido por festi la 95-an jubileon de la E-klubo de Ivanovo kun preskaŭ 150 partoprenintoj. Laboris 4 kursoj. Geklubanoj prelegis pri Esperanto al gestudentoj de la urbo, aktivis en la kluba vivo, partoprenis en aliurbajn CRRER-ojn, SEJT-ojn kaj aliajn E-aranĝojn enlande (ekz. la fondan konferencon de ASE en u. Kolomna en 1989, la familiajn E-renkontiĝojn apud u. Samara en 1986 kaj apud u. Volgogrado en 1988). Aŭguste 1980 estis organizita la SEJT-22 (ĉe la Ruskoje lago, Ivanova regiono: la ĉeforganizanto estis S.Smetanina). T.Loskutova partoprenis en E-instruado en Lanĉov-tendaro, Ĉeĥoslovakio, julie 1980, kaj partoprenis en UEA-Kongresoj (Hungario 1983, Pollando 1987, Britio 1989). Prezidanto de la E-klubo estis E.V.Talanov.
Ivanova E-klubo en 1990-aj jaroj
Disfalis Sovetunio, venis jaroj de Perestrojko: restrukturiĝis E-movado, malreguliĝis enlandaj E-renkontiĝoj kun malgranda kvanto da partoprenantoj, malaperis E-renkontiĝoj por familioj… En 1992 okazis la lasta CRRER en Ivanovo. Tamen, estis organizitaj festivaloj de hobioj kaj la tutlandaj festivaloj «Esperanto – lingvo arta» (EoLA) en 1994 kaj 1998: la ĉeforganizanto estis A. Grigorjevskij. E-kursoj okazis diversloke en la urbo, inkluzive de la lernejo nᵒ 30. Fondiĝis E-muzikgrupo «Ekvinokso». T.Loskutova E-ekinstruis en Kulturdomo de francaj esperantistoj (kastelo Greziljono, Francio, 1990–1998, 2006). Prezidantoj de la E-klubo estis S.Maksimova, kaj A.A.Obrezkov.
Ivanova E-klubo en 2000-aj jaroj
La E-klubo solene festis sian 110-jariĝon, ĉefprelegis E.V.Talanov. La klubanoj organizis la 3 tuturbajn lingvo-festivalojn surbaze de la lernejo nᵒ 21. Tri IvERo-j (Ivanova E-renkontiĝo) kun partopreno de aliurbaj geesperantistoj okazis en la internulejo de la vilaĝo Ĉernci apud Ivanovo (2000–2002). La organiza teamo de ĉiuj IvERoj konsistis el I.Galicina, A.Kurnosov, L.Maleĵ, S.Maksimova, T.Loskutova kaj A.Obrezkov. Ekde 2000 partoprenis kelkaj klubanoj en diversaj rusiaj E-aranĝoj, en la Internaciaj Festivaloj  (IF-o), en Printempa Semajno Internacia (PSI) en Germanio, kaj en kelkaj UK-oj. T.Loskutova faris E-instruadon en 14 eŭropaj kaj aziaj landoj, kaj en Brazilo. Prezidanto de E-klubo estis A.A.Obrezkov (ĝis 2003).
Ekde 2003 la E-aktivado en la urbo ĉesis pro diversaj kialoj (forlaso de la urbo de kelkaj personoj, malaktiviĝo de la restintaj klubanoj, manko de entuziasmo ĉe la aliaj k.s.). Plu oni ne kunvenadis enklube. En 2010 estis fondita 4-persona hardkor-punk-bando "Frakasu" far Vladimir Koŝelev (esperantistiĝis en 2008). La unua koncerto okazis junie 2012. En 2013-2014 la bando partoprenis en kelkaj rok-koncertoj en Ivanovo kaj unu en Moskvo, eldonis kelkajn kasedojn kun provludaj registraĵoj. V.Koŝelev lanĉis kaj aktive partoprenis en laboron en internacia punk-kompilo "Esperanto Subgrunde-2", eldonita en franca muzikeldonejo Vinilkosmo en 2022. Ĝia kompilaĵo inkluzivas ankaŭ kantojn de la bando.
En 2021 en la Muzeo de la Urba Historio de Koĥma okaze de la Zamenhof-tago estis organizita la publika prelego pri Esperanto kaj historio de E-movado en Ivanova regiono, prelegis T.G.Loskutova. Ekde februaro 2022 T.G.Loskutova gvidis perrete E-kurson por komencantoj enkadre de la E-kursaro „Tibor Sekelj“ (EToSo), kiun partoprenis personoj de 15 ĝis 60 jaraĝoj el diversaj urboj de Rusio (el Ivanovo – 2 personoj). Novembre 2022 okazis prelego de T.G.Loskutova pri la lingvo en la regiona scienca biblioteko de la urbo. La samjaran decembron N.V.Cikulina kaj T.G.Loskutova estis intervjuitaj dum unu el programoj de la Ivanova televidkanalo okaze de la Zamenhof-tago. En la lernojaro 2022-2023 funkciis 2 perretaj E-kursoj (baza kaj mezgrada) por ruslingvanoj, gviditaj de T.G.Loskutova. La mezgradan kurson partoprenis ankaŭ geesperantistoj el Brazilo, Ĉinio, Finnlando kaj Usono. Julie 2023 okaze de la Internacia E-Tago estis organizita E-kunveno "Koĥma kaj Esperanto" kun prezentaĵoj kaj ekskurso tra la lokoj, ligitaj al Esperanto en Koĥma.
Goncourt
Goncourt - prononco laŭ sistemo IFA [] - interalie povas aludi al
Sed kompreneble ankoraŭ ekzistas pliaj homoj kun tiu familia nomo.
Palacio de los Deportes (Metroo de Malago)
Palacio de los Deportes estas stacio sur linio 2 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
Teatro de Thorikos
Teatro de Thorikos (Αρχαίο Θέατρο Θορικού), situas ĉe nordo de Lavrio, estis antika greka teatro en Thorikos en Atiko, Grekio. Ĝi estas unu el la plej malnovaj konataj grekaj teatroj kaj ĝi estis konstruita ĉirkaŭ 525–480 a.K. La teatro estas neĉefa en sia desegno, ĉar ĝi estas elstrekita anstataŭe de la tipa duonĉirklo.
William Pepperell Montague
Li estis profesoro de filozofio ĉe UC Berkeley inter 1899 kaj 1903 kaj ĉe Columbia Universitato de 1903 al 1947. Li estis prezidanto de orienta filio de la amerika Filozofia Asocio en la jaroj 1923–1924.
Ciudad de la Justicia (Metroo de Malago)
Ciudad de la Justicia estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
Teatro de Thorikos
Historio
La speciala formo de la teatro antaŭe estis klarigita per la fakto, ke ĝi estus konstruita tute, kiam la formo de teatroj ankoraŭ ne estis stabilita. Pli lastatempe, la formo estas konsiderata kiel klarigita per la fakto, ke ekspansioj estas faritaj al la estrado de la teatro en etapoj super la plej malnova parto post ĝia konstruado. La teatro fariĝis elstrekita kiam ĝi estis ekspandita en la klasika periodo de la 4-a jarcento a.K., duone interŝanĝoj estis faritaj al ĝi jam en 300 a.K.
Ročov
Ročov (Rotschow) estas kampurbo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
Ekde la 10-a de oktobro 2006 al la municipo estis redonita statuso de kampurbo.
Universidad (Metroo de Malago)
Universidad estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
István Szűcs (aktoro)
István Szűcs [iŝtvAn sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szűcs István estis hungara aktoro.
István Szűcs naskiĝis la  en Tét, li mortis la  en Győr.
Atarazanas (Metroo de Malago)
Atarazanas estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
Lanaja
Lanaja [laNAĥa] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Monegros (kies ĉefurbo estas Sariñena) apartenanta al la sudokcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Ghostbusters
En julio 2020, okaze de la 35-a datreveno de la unua filmo, oni atendis premieron de daŭrigo de la originala filmserio, nomata Demon Slayers: The Afterlife, sed pro la Korona-epidemio, la dissendo de la filmo estis prokrastita al novembro 2021.
Lanaja
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centro de la komarko Monegros, okcidente de la teritorioj de Castejón de Monegros kaj Sariñena, norde de tiu de Monegrillo, kaj oriente de tiu de Alcubierre, norde de la Montaro Alcubierre kaj de la depresio de Ebro, ĉe la rojo Paúles, alfluanto de la rivero Flumen.
Ghostbusters
Intriga resumo
D-ro Peter Venkman (Bill Murray), D-ro Raymond "Ray" Stantz (Dan Aykroyd) kaj D-ro Egon Spangler (Harold Ramis) estas tri sciencistoj kiuj studas parapsikologiajn fenomenojn en universitato en Novjorko. Post kiam ili perdas sian laboron, la tri Ili decidas malfermi firmaon kiu specialiĝas pri ekzorcado de demonoj kaj fantomoj uzante sciencajn teknologiajn ilojn kiel ekzemple kolombpafiloj. Poste ili iĝas la nura espero de la homaro kiam ili estas devigitaj batali kontraŭ 8.000-jaraĝa demono nomita Guzer, kiu volas transprenu la mondon kun la helpo de armeo de demonoj.
Lanaja
Geografio
La loĝloko Lanaja (369 msm) estas je 48 km de Huesko, provinca ĉefurbo, je 17 km de Sariñena, komarka ĉefurbo, kaj je 61 km de Zaragozo. La municipa teritorio estas komunikata per la ŝoseo A-129 kiu komunikas kun Sariñena oriente kaj kun Alcubierre nordokcidente kaj per la A-1220 al Poleñino norde.
Ghostbusters
Videoludo
En 2009, la ludo "GHOSTBUSTERS: The Video Game" estis publikigita por Xbox 360, Sony PlayStation 3 kaj komputilo.
Lanaja
Historio
Oni trovis gravajn restaĵojn de iberoj kaj de romianoj.
La araboj loĝis en la areo kaj ili lasis irigacian reton kaj ankaŭ loknomojn kiel Lanaja mem. Ĝi estas de araba deveno. En la 10-a jarcento, trupoj de Abderamano la 3-a venis helpi la reĝon de Zaragozo Abu Jahja, estritaj de Nadja, eks-sklavo kiu iĝis la unua generalo de la Kaliflando. Hipotezo asertas, ke oni nomis la lokon Al Nadja honore al Umm Kuraiŝ al Nadja, fratino de la generalo Nadja, favoritino de la edzino de la kalifo. ​
Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Jerónimo Zurita, historiisto de la 16-a jarcento, kredis, ke estis francaj militistoj, je la servo de Alfonso la 1-a el Batallador, kiuj konkeris tiujn terojn inter 1114 kaj 1118, precize Sariñena kaj aliaj lokoj en kiuj la maŭroj estis defendinta sin en siaj kasteloj. Tiukadre oni povus dati la konkeron de Lanaja fare de kristanoj ĉirkaŭ 1115.
Poste, Jakobo la 1-a donis Lanaja al la Ordeno de Hospitalanoj, kun sidejo en la Monaĥejo de Sigena, kaj de tiu monaĥejo Lanaja dependis en ĉiuj aspektoj kiel feŭdo donita de la Reĝo. Estis aparta instalaĵo kie oni pagis al la monaĥejo la dekonaĵojn de cerealoj, oleo kaj vino.
La Monaĥejo de Sigena estis ege influa por ĉiuj loĝlokoj de la komarko Monegros, promociis la reloĝadon kaj havigis al la novaj loĝantoj loĝcartojn, tipe en la Mezepoko kiel feŭdisma kontrakto inter la Monaĥejo kaj la lokanoj, kiu precizigis devojn kaj rajtojn. La dependeco de la monaĥejo daŭris ĝis mezo de la 18-a jarcento, kiam Lanaja ekestis municipo sendependa.
En 1507, setliĝis kartuzianoj de San Bruno en tio kio estas nun la Kartuzio de Nuestra Señora de las Fuentes. Pro la desamortización de Mendizábal, la Kartuzio ekapartenis al la familio Bastaras, kiuj registris ĝin en Sariñena kie la impostoj estis pli malmultekostaj.
Nuntempa epoko
En la 19-a jarcento, Lanaja suferis damaĝojn pro la karlismaj militoj kaj fare de rotoj de banditoj, kiuj funkciis en la komarko ekde siaj rifuĝejoj en la proksima Montaro Alcubierre. Pascual Madoz, en sia Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España de 1845, registris, ke Lanaja havis 216 domojn plejparte unuetaĝajn, dum la ceteraj estis duetaĝaj, du placojn kaj kelkajn nepavimitajn (ŝtone) stratojn.
En la municipa teritorio de Lanaja okazis la mortigo de la legenda bandito Mariano Gavín Suñén alinome «el Cucaracha» la 28an de februaro 1875 mortpafita de la policanoj de la Civila Gvardio post esti venenita kun kvar sambandanoj en la domaro Peñalbeta. Li famis kiel malavara, ŝtelante riĉulojn kaj donante al malriĉuloj, kaj agante kontraŭ la lokaj kacikoj.
La Enlanda Milito estis ege sangelverŝa en Lanaja. En la unuaj tagoj de la militista insurekcio de 1936, estis venkita la 24a de julio unua atako fare de falangistoj devenaj el Zaragozo. La sekvan tagon la preĝejo estis ege damaĝita. Samtage militistoj devenaj de Zaragozo okupis la lokon, sed devis retiriĝi pro la alveno de katalunaj milicanoj. En tiu retiriĝo oni arestis lokanojn kiuj estis portitaj al Alcubierre kaj tie ili estis mortpafitaj fare de falangistoj. Finfine, la loko estis okupita fine de julio de la kolono Arquer-Piquer de la komunistoj de la partio POUM.
Lanaja restis fidela al la registaro de la Respubliko ĝis la falo de la Fronto de Aragono en marto 1938, pro kio ĝi suferis intensajn bombardadojn fare de la aviado de la armeo de Francisco Franco. La rompo de la fronto okazigis la fuĝon de parto de la loĝantaro al Katalunio. Post la definitiva okupacio fare de la frankistaj trupoj, okazis forta subpremado kontraŭ supozitaj malamikoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Lanaja: oni malaltiĝis el 2 170 loĝantoj en 1960 ĝis nunaj 1 189 loĝantoj (2022).
Metroo de Malago
La Metroo de Malago (Metro de Málaga) estas reto de malpeza metroo de la hispana urbo Malago. Ĝi ekfunkciis la. Ĝi konsistas el du linioj nuntempe funkciantaj, interligantaj malsamajn partojn de la urbo kaj interagante kun la resto de la transportreto de la Konsorcio de Metropola Transporto de Malago.
La linioj uzas malpezajn trajnojn CAF Urbos 3 kun kapacito de 202 pasaĝeroj (57 sidantaj kaj 145 starantaj). La maksimuma rapideco atingita de tiuj unuoj estas, la trakŝpuro estas (norma ŝpuro) kaj elektrigita je 750 V kk, ebligante al la tuta reto esti konektita. La veturiloj havas longon de kaj larĝon de.
La reto estas administrata de la koncesiulo Metro Málaga.
Andalucía Tech (Metroo de Malago)
Andalucía Tech estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
Hospital Civil (Metroo de Malago)
Hospital Civil estas estonta stacio sur linio 2 de la Metroo de Malago, situanta en Malago.
Buĉin
Buĉin (Бучин) estas vilaĝo en Opština Kruševo en Norda Makedonio. En 2002 vivis tie 738 loĝantoj.
(153755) 2001 UZ199
(153755) 2001 UZ199 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Buĉin
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la sudo de Opština Kruševo. La areo de la vilaĝo estas ĉirkaŭ 13,6 km².
La alteco estas ĉirkaŭ 600 - 1490 m.
La Nigra Rivero fluas tra la norda parto de la vilaĝo.
La regiona vojo R2339 pasas tra la vilaĝo kaj al ĝi ligas la regiona vojo 2335. La vojo 2339 iras de la urbo Demir Hisar al la urbo Prilep kaj la vojo R2335 kondukas al la urbo Bitola.
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 738 homoj. Ĉiuj loĝantoj estas makedonoj.
La vilaĝo baze havas agrikulturan funkcion. Hortikulturaj kultivaĵoj estas kultivitaj: paprikoj, tomatoj, poreoj, ajloj, faboj kaj pli. Tritiko, maizo, hordeo kaj aliaj furaĝkultivaĵoj estas semataj.