cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uerikon - Bauma fervojo
Komerca funkciado
Ankaŭ en la frua jaroj oni ne povis multe enkasigi. Ofte terglitoj interrompis la linion. Ekde 1-an januaro 1905 la fervoja meme organisis la funkcionadon. Sed oni havis oft grandajn deficitojn ĝis 1948. La linio ne estis en la ĉefa fluo de trafiko pri la zuriĥa supra lando (Vaporfervoja asocio zuriĥa supra lando). Oni diskutis la finon de UeBB kaj oni kredis en aŭtobusaj sistemoj (Aŭtobuso).
Ĉesigo de funkciado
En la referendumo en la granda kantono Zuriĥo en la jaro 1946 pri la reorgnisaĵo kaj fermo de 3 fervojoj Uerikon-Bauma-fervojo UeBB, la Uster-Oetwil-fervojo kaj Wetzikon-Meilen-fervojo oni konsentis la novan aŭtobusajn sistemon Verkehrsbetriebe Zürcher Oberland (VZO). Sed la popolo de la fervojaj komunumoj de UeBB ne volas la buson, sed ili volis gardi la fervojon UeBB.
La UeBB devis elektrigi la partan lineon de Hinwil-ĝis-Bauma kaj pagan la laborojn. La lineo Hinwil–Bäretswil–Bauma estis la plej ĵusa privata fervojo pri la alŝtatigo al SBB. En 9-an oktobro 1947 oni malfermis nur la elektrigan linion Hinwil ĝis Bauma kaj la personaj trajnoj de SBB veturis ĝis la jaro 1969. Ekde da jaro 1969 oni havis nur busojn en trafiko Hinwil - Bauma, sed eble tre malofte varotrajnojn de SBB, sed ofte hodiaŭ la belajn muzeajn trajnon de DVZO.
La UeBB funkciis ĝis 2-an oktobro 1948, oni ne frue havis la novajn busojn. Baldaŭ oni detruis la reloj en linio Uerikon ĝis Hombrechtikon kaj Hinwil gixs Dürnten. Oni vendis la vagonaron al aliaj fervojaj societoj.
(Sed hodiaŭ la lineo povus komplementi la Reton Ekspresan Regionan RER de Francilio, (aŭ pri aliaj landoj regiona ekspresa reto), aŭ germana - la S-fervojan-sistemon de SBB.)
La hodiaŭa linio
Hodiaŭ oni vidas nur la linion Hinwil ĝis Bauma de (SBB / DVZO) kaj ekde SBB-stacio Bubikon la funkcian industrian relon Bubikon gixs Wolfhausen, Pri la linio de Uerikon–Hombrechtikon–Wolfhausen oni povas vidi restojn de malnova linio: La fervoja digo pri la "Brunegg-Monteto" inter Uerikon kaj Hombrechtikon, aliaj digoj en marĉoj supre de Uerikon kaj en Dürnten en direkto de Edikon. En Hombrechtikon kaj Dürnten oni vidas la staciodomojn sen reloj.
Ekde 1978 la muzea fervojo (germane Dampfbahn-Verein Zürcher Oberland (DVZO) somere vojaĝis per trajnoj de Hinwil ĝis Bauma.
Schuby
Schuby (dane: Skovby) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Arensharde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Uerikon - Bauma fervojo
La hodiaŭa linio
La DVZO estas hodiaŭ koncesia fervojo societo kaj posedas la tutan infrastrukturon ekstra la staciodomo Bauma, sed sen staciodomon Bauma (SBB), ĝis kaj ankaŭ kun la staciodomo Bäretswil. En Neuthal la DVZO havas la traknivelan pasejon 98a. La traknivela pasejo estas la plej ĵusa mana stirada traknivela paseja posto en Svisujo.
En vintro gixs cirkaŭ 1990 oni metis la fervojajn vagonojn de svisa nacia Cirko Knie supra la stacio Bäretswil, la svisa nacia Cirko Knie estis en vintro en Rapperswil.
En vintro oni povas ankaŭ mendi specialajn veturadojn en la linio Hinwil-Bauma de DVZO.
Endre Széplaky
SZÉPLAKY Endre [pr. seplaki] estas hungara aktoro naskiĝinta en Arad la 29-an de januaro 1927.
Kariero
Endre Széplaky ekde 1948 unu jaron ludis en Pécs, poste unu jaron en Kecskemét, ekde 1950 ĝis 1962 denove en Pécs, poste en la Teatro Jókai de la departemento Békés.
18027 Gokcay
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chelsea Bahar Gokcay, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Oregon Episcopal School de Portland (Oregono, Usono).
Bretagne (Indre)
Bretagne estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Historio
En 410 p.K., kontingento de mil viroj komanditaj fare de bretono, Ivomadus, batalis en la provinco Gallia Lugdunensis de la Romia Imperio kontraŭ rabatakantoj proksime de la gaŭla-romia urbo Carnutum loĝata per karnutoj, la nuntempa urbo Chartres. Kuraĝe plenuminte sian mision, parto de la trupo tiam foriris por vivi en la ebenaĵo de la rivero Luaro.
Kelkajn jarojn poste, en 465, la romia imperiestro Antemio denove apelaciis al kontingento de dek du mil bretonoj, ĉi-foje komanditaj fare de Riothame. Tiuj insulaj bretonoj de la romia provinco Britannia (la hodiaŭa Britio), alfrontis la visigotojn, precipe ĉe loko nuntempe nomata Déols en 469. En 471, ili ankaŭ batalis en Bretonio sur la ebenaĵoj de Brisevent kaj d'Abricourt, kaj poste same restis en la areo de la nuna komunumo. Sekve la loĝloko memore al la bretonaj prapatroj alprenis la nomon Bretagne, kaj ankaŭ la komunuma blazono hodiaŭ ankoraŭ konsistas el la nigra-blanka blazonŝildo de Bretonio.
Caricino (arkitektura ensemblo en Moskvo)
En la suda parto de Moskvo troviĝas la Ŝtata Muzeo-Rezervejo CARICINO ( Государственный историко-архитектурный, художественный и ландшафтный музей-заповедник «Царицыно») okupanta pli ol 700 hektarojn. Ĝia kerno estas la plej granda arkitektura ensemblo en Rusujo - la eksa restadejo de imperiestrino (Caricino estas derivaĵo de la rusa vorto carino t.e. ŝia propraĵo) Ekaterina la Granda, kiun projektis kaj konstruadis en 1775 - 1796 famaj rusaj arkitektoj Bazilo Baĵenov kaj Mateo Kazakov en la romantika "gotika stilo".
La plimulto de la arkitekturaj monumentoj jam spertis restarigon. Eksteraj kaj internaj ekspozicioj de la muzeo montras detalan evoluadon de Caricino kaj ĝiajn riĉajn kolektojn de belartaĵoj kaj metiaĵoj. Interesegaj ekskursoj, edukaj programoj, koncertoj, festaj eventoj, la belaj parko kaj lagoj allogaj por promenantoj multe plezurigas siajn vizitantojn. Ĉiujara miela foiro estas fame konata diversloke.
La restarigo de la Granda palaco kaj ceteraj arkitekturaj objektoj, kiuj longtempe aspektis kiel ruinoj situintaj en ĝangalo, estis finita en 2007. Plena renovigo de la parka pejzaĝo kaj la lagoj estis ankaŭ tiam efektivigita.
Danke al vasta persona kontribuo de tiama moskva urbestro Jurij Luĵkov nuntempe Caricino estas tre valora juvelo de rusa kulturo.
Listo de dukoj de Akvitanio
Tio estas listo de princoj, reĝoj kaj dukoj de duklando Akvitanio.
Muzamija
Muzamija (المزاحمية) estas urbo en Regiono Riado en Sauda Arabio.
Geografio
Muzamija situas laŭ larĝa uedo en meza parto de la lando. Rijado troviĝas 50 km.
Historio
En loko de la nuna Muzamija estis fondita bieno en 10-a jarcento. Baldaŭ oni fondis pli novajn apartajn bienojn kun biendomoj. Iom poste ili interligiĝis por formi vilaĝon en la 16-a jarcento.
Trafiko
La ĉefvojo Taif-Rijado tuŝas Muzamija-n.
Klimato
Muzamija havas sekan dezertan klimaton. En la jaro pluvas ĉ. 100 mm.
Heksila trifluoroacetato
Heksila trifluoroacetato aŭ C8H13F3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trifluoroacetata acido kun heksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Heksila trifluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trifluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
37818 Juliamaury
37818 Juliamaury estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Julia Maury, filino de Sabrina Aksil kaj Luderic, kiu estas filo de Maury kaj Enirac.
Tavagnasco
Tavagnasco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Settimo Vittone, Quincinetto, Traversella, Brosso kaj Quassolo.
Germana film-instituto
La germana film-instituto (Deutsches Filminstitut, historia mallongigo, vidu sekvafraze, DIF) estas kin-scienca institucio en Frankfurto ĉe Majno.
Jean-Pierre Léaud
Jean-Pierre LÉAUD (naskiĝis en 1944) estas franca aktoro. Li aperis en la jenaj filmoj:
Germana film-instituto
La instituto disponas pri unu el la plej grandaj arkivoj de kinejaj filmoj en Germanlingvio kaj aldone pri unu el la plej ampleksaj materialaroj pri ĉiuj aspektoj de kinarto kaj filmproduktado. En marto 2006 la instituto fuziis kun la germana film-muzeo (Deutsches Filmmuseum) kaj de tiam havas sian sidejon en la muzea historia vilao proksime de pitoreska promenejo borde de la rivero Majno.
La muzeo kaj sekve ankaŭ la instituto inter la jaroj 2009 kaj 2011 komplete trakonstruiĝis. La kostojn por tio, sume proksimume 12 milionojn da Eŭroj, grandparte transprenis la urbo Frankfurto kaj la federacia lando Hesio. Dum la konstrulaboroj la muzeo kaj instituto restis komplete fermitaj, kaj en nova dezajno la vilaa konstruaĵo reinaŭguriĝis la 12-an de aŭgusto 2011.
Projekto de la instituto estas:
La instituto membras en la nacia tegmenta asocio Deutscher Kinemathekenverbund (DKV, "germania ligo de kinarkivejoj")kaj la eŭropa tegmenta asocio Association des Cinémathèques Européennes (ACE, "asocio de kinarkivejoj eŭropaj").
Manao (Biblio)
Priskribo
En la Biblio ĝi estas priskribita du fojojn: en Eliro 16,1-36, kaj en Nombroj 11,1-9. En la Eliro la manao estas prezentata "aĵo subtila, flokoforma" kiel prujno surtere; la Nombroj aldonas ke ĝi apogiĝis surteren dumnokte. La ero ne manĝata putriĝis kun vermoj. ''“1 Kaj la popolo komencis murmuri pri sia malfeliĉo al la oreloj de la Eternulo; kaj kiam la Eternulo tion aŭdis, Lia kolero ekflamis; kaj ekbrulis inter ili fajro de la Eternulo, kaj ĝi komencis ekstermadon en la rando de la tendaro. 2 Tiam la popolo ekkriis al Moseo, kaj Moseo preĝis al la Eternulo, kaj la fajro estingiĝis. 3 Kaj li donis al tiu loko la nomon Tabera, ĉar brulis inter ili la fajro de la Eternulo. 4 Kaj la aliĝinta popolamaso inter ili komencis aperigi kapricojn; kaj ankaŭ la Izraelidoj ekploris, kaj diris: Kiu manĝigos al ni viandon? 5 Ni memoras la fiŝojn, kiujn ni manĝis en Egiptujo senpage, la kukumojn kaj la melonojn kaj la poreojn kaj la bulbojn kaj la ajlojn. 6 Kaj nun nia animo velkas; estas nenio krom ĉi tiu manao antaŭ niaj okuloj. 7 [Kaj la manao estis kiel semo de koriandro, kaj ĝia aspekto estis kiel la aspekto de bedelio. 8 La popolo disiradis kaj kolektadis kaj mueladis per muelŝtonoj aŭ pistadis en pistujo, kaj kuiradis en kaldrono kaj faradis el ĝi kukojn; kaj ĝia gusto estis kiel la gusto de oleaj kukoj. 9 Kaj kiam la roso faladis sur la tendaron en la nokto, tiam faladis sur ĝin ankaŭ la manao.”''. (Nombroj, 11,1-9).
Identigo
Bibliistoj proponis ke la vorto “manao” estas parenca kun la egipta mennu, kiu signifas "nutraĵon". Komence de la 20-a jarcento la araboj de la sinaja duoninsulo vendis vegetaĵan rezinon diritan “ĉiela manao”: ĝi estas produktita de arboj de Tamariko, vaste florantaj en la sudo de la sinaja duoninsulo: tiu rezino similas al vakso, fandiĝas sub la sunaj radioj, dolĉas kaj aromas kiel mielo, havas flavecan koloron, iom similan al la bibliaj priskriboj pri la manao. Tamen tiu rezino estas komponita kutime de sukeroj: tial ŝajnus neprobable ke ĝi povis doni sufiĉan nutron por popolo longatempe, kaj estus tre malfacile ĝin knedi por fari kukojn. En la biblia rakonto la nomo "manao" devenus el man hu, kiu signifas "kio estas?" (Eliro 16,15) kiu eble estas aramea esprimo parenca kun la araba (vidu en Encyclopaedia Britannica). Iuj etimologio ja antropologoj opinias ke vortoj sonsimilaj kaj similkonceptaj, indikantaj specialan aŭ Dian nutraĵon, troviĝas ankaŭ en aliaj kulturoj, ekzemple de Fora Oriento (vedoa), kvazaŭ mita elemento.
Originoj kaj interpretoj
La Biblio informas ankaŭ pri la uzo kaj sennombraj apartaĵoj rilate la manaon. La manao devenas el la ĉielo, laŭ la Biblio (psalmo 78,24-25; Johano 6,31) sed la diversaj identigoj estas “naturismaj”. En la miŝno la manao estas konsiderata supernatura substanco, kreita krepuske de la sesa tago de la historio de la reo (Genezo) en medio purigita de la norda vento kaj de purigaj pluvoj, kaj muelita en ĉielaj mueloj!
Ĉiukze la supernatureco, sendepene de la bibliaj rakontoj, invadas la tuton komentoj kaj interpretoj emantaj al ekstrema devoteco ĉar ĝuste en la Nova Testamento pliinsistas la dia supernatura donaco el la ĉielo. Sed historiistoj kaj bibliistoj hezitas antaŭ tio kaj inklinas por natura fenomeno rakontata kaj epopee reelpensita. Kaj kutime inter la kristanaj teologoj la afero de ĝia supernatura interpreto en la Biblio mem estas taksata elemento kompreniganta la kredon mem, sendepende de la efektiviĝo de la eventoj. (Kristana teologio).
Jan Kubelík
Jan Kubelík (naskiĝis la 5-an de julio 1880 en Prago - mortis la 5-an de decembro1940 en Orlové, Slovakio) estas ĉeĥa violonisto kaj komponisto, patro de Rafael Kubelík.
La violonludon li lernis komence de sia patro, en 1892-1898 en la praga konservatorio (violonon ĉe Otakar Ševčík, komponado ĉe Josef Bohuslav Foerster kaj aliaj). Ekde 1900 li koncertis kun grandaj sukcesoj en la tuta mondo - krom Eŭropo en Turkio, Palestino,Hindio, Ĉinio, Japanio, Novzelando; ekzemple Norda, Meza kaj Suda Ameriko li koncertis naŭfoje. En 1928 kiel la unua ĉeĥa muzikisto li oficiale ludis en Sovetunio.
Dum sia vivo li ludis entute 5 mil koncertojn antaŭ proksimume 6 milionoj da aŭskultantoj. Li koncentriĝis precipe pri famaj verkoj de violonliteraturo, speciale el la epoko de romantismo. Liaj muzikpartneroj estis ekz. mondfama operetkomponisto Rudolf Friml kaj lia filo Rafael Kubelík.
Li estas aŭtoro de violonkoncertoj kaj kadencoj al violonkoncertoj de Mozart, Beethoven, Brahms, Paganini k.a. Famiĝis ankaŭ lia rearanĝo de Poem de Zdeněk Fibich.
Ennaturiĝo
En biologio ennaturiĝo estas la rezulto ke kiu ajn procezo per kiu ne-indiĝena organismo disvastiĝas en la naturon kaj reproduktiĝas sufiĉe por daŭrigi la populacion. Tiajn populaciojn oni nomas ennaturiĝintaj. Iuj populacioj ne daŭrigas sin per reproduktado sed ekzistas pro daŭra alfluo el aliaj lokoj. Tiajn nedaŭrivajn populaciojn, aŭ ties individuajn membrojn, oni nomas de-eksteraj. De-eksteraj populacioj ofte fontas el kultivataj plantoj.
Ennaturiĝinta specio povas iĝi invada specio se ĝi tiom abundiĝas ke sekvas negativaj efikoj al indiĝenaj plantoj kaj animaloj.
Paweł Pawlikowski
Paweł Aleksander Pawlikowski, ankaŭ Paul Pawlikowski (esperante: Paŭlo Pavlikovski ; naskiĝis la 15-an de septembro 1957 en Varsovio, Pollando) estas pola-brita filmreĝisoro kaj scenaristo.
Abdelaziz Bouteflika
Biografio
Bouteflika naskiĝis en la urbo Oujda en Maroko. Ekde 1956 li fariĝis membro de la FLN laŭ la franca nomo Front de Libération Nationale, kiu batalis por la sendependeco for de la franca ŝtato. Sub Houari Boumédiène li tre rapide akiris altajn postenojn kaj en 1962 li fariĝis ministro pri junularo, sporto kaj turismo. Poste li fariĝis ministro pri eksteraj aferoj de Alĝerio. Post la morto de Boumédiène li kandidatis kiel prezidanto, sed pro subteno al Chadli Bendjedid fare de la armeo, li ne sukcesis kaj estis en ekzilo dum ses jaroj. Nur en 1999 li elektiĝis kiel prezidanto post Liamine Zéroual. Post tiu venko en la balotoj, li oficialigis la batalĉeson inter la Islama Armeo de Savo kaj proponis procezon de dialogo kaj nacia reamikigo kiu finigis la enlandan militon la 6-an de junio 1999.
Li estis reelektita trifoje, en Aprilo 2009 la trian fojon kaj en 2014 la lastan fojon spite la fakton ke li estis suferinta ikton kaj eĉ ne partoprenis en la balotkampanjo. Ekde tiam apenaŭ aperis publike kaj ne direktis sin al aŭskultantaro. Februare 2019 li anoncis, ke li kandidatiĝos denove spite sian evidentan fizikan malbonan sanstaton. Okazis publikaj protestoj kaj li demisiis.
Tavigliano
Tavigliano estas komunumo de Italio.
Carlos Alberto Carvalho dos Anjos Junior
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale kaj Kashima Antlers.
NGC 4626
NGC 4626 (aliaj indikoj — MCG -1-32-40, IRAS12398-0646, PGC 42680) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nacio de Islamo
La Nacio de Islamo (Nation of Islam, mallongigita NOI) estas religia kaj socipolitika organizo fondita en Usono de Wallace Fard Muhammad en 1930 kun la celo revlivigi la spiritan, mensan, socian kaj ekonomian konsciencon de nigraj homoj de Usono kaj la cetero de la mondo.
Ekde 1934, post la malapero de Fard Muhammad, ĝis 1975, estis gvidita de Elijah Muhammad. Post la morto de Elijah, la organizo dividiĝis en du frakciojn, unu alproksimiĝis al tradicia Islamo sub Warith Deen Muhammad, kaj la alia parto pli radikaliĝis sub Louis Farrakhan.
Nuntempe, la Ministro Louis Farrakhan estas la gvidanto de la rekonstruita Nacio de Islamo. Ĝia sidejo centra troviĝas en Ĉikago, Ilinojso.
Andor Réthy
RÉTHY Andor (re:ti) familia nomo Reischel Artúr estis rumanuja hungara bibliografo, literaturhistoriisto naskita en Temeŝvaro la 10-an de marto 1904 kaj mortinta en Kluĵo la 29-an de oktobro 1972.
Biografio
La mezlernejon Andor Réthy finis en sia naskiĝurbo (1922), la katolikan teologion en Alba Iulia, li akiris diplomon de instruisto pri hungara, gernana kaj rumana lingvoj en la Universitato Ferdinand la 1-a de Kluĵo (1927). Ekde 1926 li instruis en la piarista gimnazio de Kluĵo. Inter 1942-49 li estis kunlaboranto de la Universitata Biblioteko de Kluĵo. Pli poste li estis parokestro, samtempe ĉefbibliotekisto de la Filio Kluĵa de Rumana Akademia Biblioteko ĝis 1959. Ekde tiam li devis ĉesi sian eklezian servon.
Tequisquiapan
Tequisquiapan estas unu el la 18 komunumoj de la meksika subŝtato Querétaro, kiu situas en la centro parto de Meksiko, ĉirkaŭ 200 kilometroj nordokcidente de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tequisquiapan. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 22017.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 54929 loĝantojn. El tiuj estis 26486 viroj kaj 28443 virinoj. La komunumo havas surfacon de 343,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1880 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 43608 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 194 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,44 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Erongarícuaro
Erongarícuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Erongarícuari Cuaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 032.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13060 loĝantojn. El tiuj estas 6231 viroj kaj 6829 virinoj. La komunumo havas surfacon de 215.99 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 11617 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2572 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 22.14 % de la loĝantoj.
Entute 8 383 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 6 925 estis alfabetoj kaj 1 453 analfabetoj. Tio signifas ke 17.33 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16032a.htm
Gerniko-arbo
La Gerniko-arbo (eŭske Gernikako Arbola kaj ankaŭ Arbo de Gerniko) estas kverko en Gerniko, kiu simbolas liberecon de la eŭskoj, Eŭskio, regiono Biskajo. Ĝi situas en ĝardeno de olda eŭska parlamentejo. La gvidantoj de Biskajo ĵuris sub tiu ĉi arbo, ke ili estimas la liberecon. Tie ĵuras ankaŭ la Lehendakari, eŭskiaj guberniestroj same je la libereco.
La hodiaŭa arbo estas posteulo de la originala olda arbo, kies trunkon oni rezervas en la sama parko, konservante ĝin. Oni konstatis en 2004, ke tiu olda arbo estas morta, la ĝardenistoj de la registaro de Biskajo, kreskigas multajn plantidojn el glano de la arbo, kiuj transprenas ties rolon.
Molina de Segura
Molina de Segura estas hispanuja municipo apartenanta al la Murcia Regiono. Ĝi lokas en komarko Huerta de Murcia. Tiu havas etendon de 169 km2. La limoj de la municipo estas ĉeaj de Fortuna, Murcio, Torres de Cotillas, Alguazas, Lorquí, Archena, Ulea kaj Blanca. La loĝantaro de Molina konsistis de 70964 personoj en la jaro 2018.
Laŭ tio ĝi estas la kvara municipo en loĝantaro de la Regiono Murcia, kun 71 890 loĝantoj (INE, 2019), post Murcio, Kartaĥeno kaj Lorko. De la totala loĝantaro, proksimume 65 % loĝas en la urba kerno, kaj la cetero en 14 submunicipoj, ĉefe en Romeral, Ribera de Molina kaj El Llano. Molina formas parton de la Metropola areo de Murcio. La municipa teritorio estas trapasata de la rivero Segura.
Ĉirkaŭe estas naturaj lokoj, montaroj, malsekejoj, kavoj, ravinoj ktp. Vizitindaj estas preĝejoj, ermitejoj, restaĵoj de murego, muzeoj, domoj de riĉuloj, industriaj kamenoj, surstrataj skulptaĵoj ktp.
Historio
Molina formis parton de la teritorioj de la Infanto Don Juan Manuel, kie li pasigis longajn periodojn. La gravo de la loko rilatis al ties proksimeco de Murcia ĉefurbo, survoje al tiu. Plej verŝajne tie estis verkita almenaŭ plejparte lia fama verko El conde Lucanor.
Ekonomio
La ekonomio estas bazata sur la agrikulturo de irigacio, kio ebligis industrion ekzemple de konservaĵoj. Poste aliaj industrio ariĝis. Krom irigacio, aliaj kultivoj propraj de la mediteraneaj neirigaciaj areoj estas migdalarboj, olivarboj kaj vitejoj kaj cerealoj kiel hordeo. En fruktoĝardenoj estas fruktarboj (ĉefe persiko nome 10% de la regiono, aprikoto, pruno), citrusoj (citrono kaj oranĝo), legomoj (artiŝoko, brokolo, florbrasiko, spinaco), tuberoj (terpomo), fruktoj (melono) kaj cerealoj (maizo).
Nichole M. Danzl
Nichole M. DANZL estas usona amatora astronomino, profesie biologiistino.
Rieneck
Rieneck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Spessart kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nichole M. Danzl
Minor Planet Center kreditas ŝin de la malkovro de 6 asteroidoj inter 1995 kaj 1998, unu kun Jeffrey A. Larsen kaj Arianna Gleason, dum ŝia lernado ĉe la Universitato de Arizono.
La asteroido 10720 Danzl estis nomita en ŝia honoro.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Kőszeg)
Preĝejo de Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Kőszeg, kiu troviĝas en la urbocentro. Inter 1697-1894 ĝi estis paroĥa preĝejo.
Historio
Protestanta preĝejo konstruiĝis inter 1615-1618. En 1640 la turo plialtiĝis, post 3 jardekoj ĝi barokiĝis. La konstruaĵo parte prezentas ankaŭ gotikan kaj renesancan stilojn. En 1673 la romkatolika eklezio ricevis la preĝejon. En 1670 barokaj kapelo kaj sakristio alkonstruiĝis. Skulptaĵo pri Emeriko de Hungario estas videbla super la enirejo ekde 1722. Longe estis meso en tiu preĝejo nur en vintro, tio en somero okazis en Preĝejo de Sankta Jakobo (Kőszeg). Nuntempe la mesoj okazas nur kroate. En 2007 la preĝejo plene renoviĝis.
Konstruaĵo
Apud la preĝejo longe tombejo funkciis. Bildo de la ĉefaltaro prezentas Sanktan Emerikon de Hungario.
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Malplena kalorio
En homa manĝado, la termino malplenaj kalorioj aplikiĝas al manĝaĵoj kiaj solidaj grasoj kaj/aŭ aldonitaj sukeroj kiuj havigas manĝenergion sed malmulte aŭ nenioman nutrenhavon. La Usona Ministerio pri Agrikulturo avertas, "Malgranda kvanto de malplenaj kalorioj estas en ordo, sed plej personoj manĝas multe pli ol estas sana."
La jenaj manĝoj estas ofte konsiderataj   enhavantaj ĉefe malplenajn kaloriojn kaj povas konduki al akiro de troa pezo:
10174 Emička
10174 Emička estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ema Moravcová, filino de la de la malkovrinto.
Mikrometro
Mikrometro (simbolo µm) estas SI-unuo de la longo. Ĝi estas difinita kiel milion-ono de metro (1×10−6 m), egala al unu milono de milimetro.
la simbolo µ (unikoda signo ; HTML  ) estas la "mikro-signo"; ĝi derivas el la greka litero mu (μ);. La mikrometro estas kutima mezurunuo de ondolongo de la infraruĝa radiado.
La esprimo mikrono estis oficiala inter 1879-1967.
La mikrometro estas ankaŭ nomo por mezurilo (mikromezurilo).
Eksteraj ligiloj
תחיליות במערכת היחידות הבינלאומית
Rosetta (kosmosondilo)
Rosetta estas kosmosondilo kreita kaj sendita kadre de spaca misio de la Eŭropa Kosma Agentejo (ESA), kies ĉefa celo estas kolekti datumojn pri la kerno de la kometo 67P/Ĉurjumov-Gerasimenko kaj ĝia konduto dum proksimiĝo al la Suno. La sondilo, kun 3-tuna maso je lanĉado, enorbitiĝis ĉirkaŭ la kometo kaj, post plurmonata observado, sendis Philae, etan 100-kilograman surteriĝilon, kiu surteriĝis sur ĝian surfacon por analizi surloke la strukturon kaj konsiston de ĝia grundo. Rosetta estas grava projekto de ESA, kiu investis por ĝi pli ol miliardon da eŭroj. La eŭropa scienca komitato decidis pri ĝia konstruo en 1993, post forlaso de projekto komuna kun NASA, kun la celo plibonigi niajn konojn pri la formiĝo de la sunsistemo, kies atestantoj estas kometoj.
Rosetta estas la sesa kosmosondilo, kiu observas proksime kometon, sed ĝi estas la unua, kiu enorbitiĝis ĉirkaŭ ĝi, kaj kiu sendis surteriĝilon sur ĝian kernon. La misio estas teknika defio laŭ pluraj vidpunktoj. La distanco inter la Tero kaj la kometo postulas de la sondilo memstarecon dum la gravaj fazoj. La surteriĝilo devas sukcesi surteriĝi sur kometan kernon, kies konsisto kaj konduto estas nekonataj. Krome, ĝi devas transvivi, laŭ varmeca kaj energia vidpunkto, la grandajn variojn de la sunlumo kaŭzatajn de la trajektorio.
Post unujara prokrasto pro misfunkcio de la lanĉo-veturilo, kiu devigis rezigni pri la unua celo, la kometo 46P/Wirtanen, Rosetta estis lanĉita de raketo Ariane 5 G+ la 2-an de marto 2004 el la gujana kosmodromo Kourou. Por atingi saman orbiton, kiel la kometo, la sondilo uzis kvarfoje gravitan helpon de la Tero kaj Marso. Dum sia vojaĝo, la kosmosondilo superflugis la asteroidojn Šteins en 2008 kaj Luteco la 10-an de julio 2010, kies esplorado estis kromcelo cela misio. Rosetta estis tiam dormigita por 31 monatoj, por malgrandigi konsumadon de energio dum la sekcio de la trajektorio plej malproksima al la Suno. Ĝi estis reaktivigita en januaro de 2014, kaj komencis aron da manovroj por meti sin en la orbiton de la kometo, malpli ol de ĝi. La, la sondilo komencis la manovrojn por meti ĝin al la fina orbito ĉirkaŭ Ĉurjumov-Gerasimenko. La 12-an de novembro, pli ol dek jarojn post la lanĉo, Philae surteriĝis sur la grundon de la kometo por studi ĝiajn ecojn surloke. La ĉefŝipo devas daŭrigi esploradon de Ĉurjumov-Gerasimenko dum ĝis vojo ĉirkaŭ la suno ĝis la fino de la misio, planita por decembro de 2015.
Fino de la misio
Je la 30-a de septembro 2016, je la horo 12:38, Rosetta kontrolite kraŝis sur la kometo 67P/Ĉurjumov-Gerasimenko. Je 13:20 (Mezeŭropa tempo), la konfirmo envenis ke Rosetta kraŝis. Tiun malakcelon kaŭzis la daŭro de 40 minutoj antaŭ ol la datenoj atingas la Teron. La sondilo estis, akorde kun internaciaj interkonsentoj, aŭtomate elŝaltita tuj antaŭ la kraŝo por preventi ke ĝi ekfuncius kiel ĵamstacio en la sunsistemo kaj ĝenus aliajn observojn. La kraŝo signifas la finon de la sukcesplena misio de Rosetta.
(12772) 1994 GM1
(12772) 1994 GM1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Neŭtraleco (internaciaj rilatoj)
[[Dosiero:Neutral_countries_map.svg|eta|400x400ra|Neŭtralaj landoj: Verde neŭtralaj landoj
Indige iamajn neŭtralajn landojn]] Neŭtrala povo dum preciza milito estas suverena ŝtato kiu deklariĝas neŭtrala rilate al la intermilitantoj. Povas okazi, ke ne partoprenanta ŝtato en la milito necese estu neŭtrala. La rajtoj kaj devoj de neŭtrala povo estas difinita en la Sekcij 5 kaj 13 de la Haga Konvencio de 1907. Konstanta neŭtrala povo estas suverena ŝtato kiu ligiĝas al internacia traktato por esti neŭtrala rilate al la intermilitantoj de ĉiuj futuraj militoj.
Malsamaj landoj interpretas sian neŭtralecon alimaniere: iuj, kiel Kostariko, malmilitaris, dum Svislando servas kiel ekzemplo de konstanta neŭtrala povo, kiu tenas sin al "armita neŭtraleco" por malhelpi agreson kun ampleksa militistaro, krom malhelpi sin de eksterlanda deplojo. La koncepto de neŭtraleco en milito estas mallarĝe difinita kaj metas specifajn limigojn al la neŭtrala partio reage al la internacie agnoskata rajto resti neŭtrala. Tamen ne ĉiuj neŭtralaj landoj evitas ian eksterlandan deplojon aŭ aliancojn, ĉar Aŭstrio, Irlando, Finnlando kaj Svedio havas aktivajn pacajn fortojn de UN kaj politikan aliancon ene de Eŭropa Unio.
Dum la Malvarma Milito alia eŭropa lando, Jugoslavio, postulis militan kaj ideologian neŭtralecon, kaj tion daŭrigas ĝia posteulo, Serbio.
Propila jodoacetato
Propila jodoacetato aŭ C5H9IO2 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la jodoacetata acido kaj propanolo en ĉeesto de sulfata acido. Ĝi estas senkolora aŭ flava likvaĵo kun tranĉa odoro, nesolvebla en akvo sed miksebla kun duetila etero, etanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Propila jodoacetato estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Propila jodoacetato estas irita substanco al okuloj, haŭto kaj spirsistemo. Kiel reakciaĵo, propila jodoacetato estas alkiligagento kaj uzata en kemiaj sintezoj.
(15920) 1997 UB25
(15920) 1997 UB25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
USB-poŝmemorilo
USB-poŝmemorilo estas eta flankaparato, kiun oni povas uzi kiel ekstran facile interŝanĝeblan memoraparaton por sia komputilo. Ĝi uzas fulmmemoron kaj USB-konektilon.
Iliaj memorspacoj varias de kelkaj megabitokoj (MB) ĝis gigabitokoj (GB). En 2011 ekzistis porteblaj memoroj enhavantaj 256 GB-jn, kaj oni planas tiujn kun terabitokoj (TB). Nun troveblas memorujoj kun teknologio baziĝanta je komputilaj etaj fiksaj diskoj, kiuj atingas pli gravan memor-spacon kontraŭ pli malaltaj prezoj ol sammemorspacaj fulmmemoroj.
Kompare kun tradiciaj porteblaj memoroj, la datumfluoj estas ĝenerale pli rapidaj sed la alirtempoj pli longaj. Ili estas ankaŭ iom pli difektiĝemaj kaj varmiĝemaj okaze de intensa uzado. Krome ili estas iom pli volumetaj, tamen ankaŭ enteneblas en poŝo.
Tolimán (Querétaro)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23963 loĝantojn. El tiuj estis 11528 viroj kaj 12435 virinoj. La komunumo havas surfacon de 724,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1560 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 18427 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4917 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 26,68 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Nefertito
Nefertito estis edzino de herezula faraono Amenofiso 4-a/ Aĥenatono. Ŝia nomo signifas "La belulino venis".
Ŝi partoprenis en la religiaj streboj kaj reformoj de Amenofiso 4-a/ Aĥenatono, kaj post kiam li devis submetiĝi al la venkinta rezisto de la pastrularo Amon-a de Tebo, ŝi male restis fidela al la Aton-a fido. En la Amarno-aj muraj pentraĵoj ŝi estas konstante pentrita kun la faraono, sed tio kompreniĝas pro la emo naturema kaj familiema de tiu artostilo. Pli rimarkinda, la arĥeologiistoj en Aton-templo en Karnako trovis la Kartuŝon sianoman 564 fojojn, kaj tiu de la faraono Aĥenatono nur 320 fojojn, ŝajnas ke ŝi rolis grave en la Aton-a religia-politika "revolucio".
Bleach
Bleach [Blīĉ] (en Japana titolo, ĉiam majuskle BLEACH; ブリーチ [burīĉi]) estas mangaa kaj animea serio de Tite Kubo.
Resumo
Ĝi rakontas pri vivo de KUROSAKI Iĉigo, kiu estas 15-jaraĝa altlerneja studento kapabla vidi fantomojn. Ŝinigamiino (japane: 死神 Ŝinigami lit. dio de morto, angle: Shinigami) nomata Kuĉiki Rukia renkontis lin iutage dum ŝi serĉas kavulon (Malbona spirito, angle: Hollow). Frontante la spiriton, ŝi vundiĝis, kaj transdonis almenaŭ tute sian povon al li. Do, la aventuroj de Iĉigo kaj Rukia komenciĝis, kaj ili elserĉas Kavulojn kaj purigante entombigas spiritojn.
La frua parto rakontas pri incidentoj ĉirkaŭ Iĉigo kaj aliaj amikoj. Tamen, la rakonto ekrakontis pli profunde en la mondon de dioj de morto, la "postviva mondo", "Soul Society".
Provizora Ŝinigamio
En fikcia urbeto Karakura (空座町) en Tokia Metropolo. Ĉefrolulo KUROSAKI Iĉigo kiu havas inspiron, nokte renkontiĝis kun KUĈIKI Rukia. Ŝi diris ke ŝi estas Ŝinigamiino kaj serĉas kavulon (malbonan spiriton, angle Hollow). Kiam Kurosaki ne tute kredis ŝian diron, Kavulo atakis lian familion. Ŝi severe vundiĝis en batalo kontraŭ la spirito, ŝi decidis transdoni duonon da sian povon al Iĉigo, donante al li ŝancon batali kontraŭ Kavulo. Iĉigo malvenkigis ĝin per unu glavobato.
Je la sekvanta tago, Rukia reaperis en klasĉambro de Iĉigo kiel transiĝinta studento. Ĉar forteco de spirito de Ichigo sorbis preskaŭ tute ŝian povon, ŝi ne povis labori kiel ŝinigamio. Ĝis ŝi resanigos sian kapablon, Iĉigo devis transpreni ŝian laboron. Unue li rifuzis ĝin, tamen kiam li savis atakatan animon el Kavulo, decidis transpreni ŝian laboron.
Iĉigo laboris kiel provizora ŝinigamio, li kaj Rukia solvis incidentojn kaŭzitajn de Kavuloj. Ili savis ankaŭ Inoue Orihime kaj SADO "ĈAD" Jasutora kiuj estas samklasanoj de Iĉigo. Kavolojn kiujn Ichigo alfrontis, inkludas tiun kiu mortigis lian patrinon. Ju pli longe Rukia restas en la homa mondo, des pli komforte ŝi sentas sian vivon tiean, eĉ se ŝi restas nur por restarigi sian povon.
Subite finis ŝia komforta vivo tiea. Iutage Iĉigo renkontis IŜIDA Urjū kiu estas Kvincio (Japane 滅却師 lit. ruinigisto, detruisto, angle Quincy). Iŝida kiu havis postkoleron kontraŭ ŝinigamioj, trudis Iĉigo konkursi detrui Kavuloj. Kvankam Iŝida volis ke li ne implikus ordinarajn popolojn, la konkurso endanĝerigis Inoue, Ĉad, samklasanojn kaj familianojn de Iĉigo. Ĉar Inoue kaj Ĉad kiuj eltrovis sian povon en la danĝero, detruis Kavulojn kaj Urahara-familio helpis, ili venkis la katastrofon. Finfine Iĉigo repuŝis Kavan Mondon (grandan malbonan spiriton, Menos Grande) per surpriza potenco.
Personaro
Vidu la tutan rolularon
Saint-Victor - Thizy (stacidomo)
Saint-Victor - Thizy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Victor-sur-Rhins, en departemento , apud Thizy-les-Bourgs en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Le Coteau - St-Germain-au-Mont-d'Or (783000).
.ai
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Ai''.
.ai estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Angvilo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Radosław Piwowarski
Radosław Piwowarski (esperante: Radoslavo Pivovarski ; naskiĝis la 20-an de februaro 1948 en Olszówka Dolna (nun distrikto de Bielsko-Biała), Pollando) estas pola filmreĝisoro, scenaristo kaj aktoro. Li estis ankaŭ aŭtoro de tre populara filmserio "Jan Serce".
Robert Briffault
Robert Stephen BRIFFAULT (naskiĝis en 1876 en Hastings, Sussex, Britio, mortis la 11-an de decembro 1948) estis socia antropologo, romanisto kaj ĥirurgiisto.
Abel Posse
Abel Ernesto Parentini Posse, pli konata kiel Abel Posse (Kordobo, 7-a de januaro de 1934 - 14-an de aprilo 2023), estis argentina romanisto, eseisto, diplomata kaj akademiulo.
Kariero
Estas aŭtoro de dekkvar romanoj, kvin eseoj, etenda ĵurnalisma verkaro kaj kelkaj rakontoj kaj poemoj. Lia rakonta verkaro estis ofte premiita. Post la promesplena ricevo de liaj fruaj verkoj ― Los bogavantes (1970) ricevis la premion Faja de Honor de la Socio Argentina de Verkistoj kaj La boca del tigre (1971) la trian Nacian Premion de Argentina Literaturo en 1971―, atingis per sia «Trilogio de la Malkovro» notindecon internacie kaj li estis proklamita kiel unu el la majstroj de la nomata «nova historia romano de Latinameriko»: Daimón (1978) estis finalista de la Premio Rómulo Gallegos en 1982, premio kiun atringis Los perros del paraíso (1983) en 1987. La lasta volumo de la trilogio, El largo atardecer del caminante (1992), ricevis la Internacian Premion Ekstremaduro-Ameriko 92 de la Hispana Komisiono de la 5a Centjariĝo. El viajero de Agartha (1989), ricevis la Premion Diana-Novedades kaj, en 2002, El inquietante día de la vida (2001) ricevis la Literaturan Premion Argentina Akademio de Beletroj. La verkaro de Posse ― kiu ekde novembro de 2012 estas membro de la Argentina Akademio de Beletroj ― estis tradukita al 16 lingvoj.
Amaliendorf-Aalfang
Amaliendorf-Aalfang estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gmünd. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Abel Posse
Kariero
Abel Posse estas ofta kunlaboranto de la ĵurnalo La Nación same kiel de aliaj argentinaj (Perfil, La Gaceta de Tucumán) kaj hispanaj (ABC, El Mundo kaj El País) ĵurnaloj, kaj estis direktoro de la Revista Argentina de Estudios Estratégicos. Lia ĵurnalisma verkaro konsistas el ĉirkaŭ 450 artikoloj, multaj el ili kompilitaj en liaj socipolitikaj eseoj Argentina, el gran viraje (2000), ''El eclipse argentino. De la enfermedad colectiva al renacimiento (2003) kaj La santa locura de los argentinos (2006), aŭ en lia literatura eseo En letra grande'' (2005). Posse laŭdas en tiuj tekstoj la glora pasinteco de la Argentino.
NGC 4627
NGC 4627 (aliaj indikoj — UGC 7860, MCG 6-28-19, ZWG 188.15, ARP 281, KUG 1239+328A, PGC 42620) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Emília Nirschy
Emília Nirschy [nirŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nirschy Emília estis hungara baletisto, baletinstruisto.
Biografio
Emília Nirschy komence lernis baleton hejme, poste en Baleta Instituto. Ŝi aliĝis al baleta trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1901, kie ŝi debutis post 5 jaroj. Inter 1906-1920 ŝi estis la unua balerino. En la jaro 1911 ŝi dancadis en Londono. En 1917 ŝi establis propran baletlernejon, kie ŝi instruis ĝis 1928. En 1920 ŝi dancadis en Berlino, kie ŝi suferis akcidenton. Escepte ŝi dufoje dancadis en 1923 en Budapeŝto kaj en la sekva jaro en Vieno. En 1923 ŝi edziniĝis en la dua fojo, en 1937 ŝi sekvis sian edzon, kiu estis franca diplomato en diversaj landoj. Ekde 1955 ĝismorte ili vivis en Francio.
Schuld (Ahr)
Schuld - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn. Schuld estas parto de la samnoma administra ligo komunumaro Adenau. Ĝi situas en la mezalta montaro Eifel.
Tibor Koncz
Tibor Koncz [konc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Koncz Tibor estas hungara komponisto, ŝlagromuzikisto, instrumentadisto. Lia unua edzino estis Kati Kovács (kantistino) ĝis 1974.
Schuld (Ahr)
La vilaĝo havas faman liberaeran scenejon, kie dum somero okazas teatraĵoj. La teatro altiras familiojn kun infanoj el la tuta distrikto.
Tibor Koncz
Tibor Koncz naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Tibor Koncz akiris geologian diplomon, tamen li interesiĝis pri la ŝlagroj. Li estis videbla unue en Hungara Televizio kiel muzikisto en 1965. En la sekva jaro li edziĝis al Kati Kovács, tial li ligiĝis ankaŭ muzike al la kantistino, eĉ tio ne ŝanĝiĝis depost la eksedziĝo. En 1969 li komencis komponadi ŝlagrojn. Li ŝlagro en 1972 atingis la unuan lokon en ŝlagrofestivalo, nature la kantisto estis Kovács. Post du jaroj ili atingis la unuan lokon en simila festivalo en Irlando. Ekde 1976 li komponadas ankaŭ filmajn muzikojn. En 1983 li denove edziĝis.
Dedinka
Dedinka, hungare Fajkürt estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
La vilaĝo situas laŭ traira flankovojo. Nové Zámky troviĝas 22 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio pri la loko devenis el 1227 en formo Kurt. En 1311 kvazaŭreĝo Mateo Csák (ĉAk) ekhavis la bienojn. Dum la historio formiĝis 2 vilaĝoj Granda kaj Malgranda Fajkürt, kiuj baldaŭe unuiĝis. En 1910 loĝis tie 740 da homoj (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al la distrikto de Verebély. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Oni disdonis parcelojn el la grandbieno al la alvenantaj slovakoj. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 869 da homoj (852 slovakoj, 12 hungaroj).
Litova Soveta Socialisma Respubliko
La Litova Soveta Socialisma Respubliko aŭ mallonge Litova SSR (Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika, Литовская Советская Социалистическая Республика [prononco "Litovskaja Savjetskaja Sacialistiĉeskaja Rispublika"]) inter la jaroj 1940 kaj 1990 estis unia respubliko de la Unio de Sovetaj Socialismaj Respublikoj (Sovetunio).
Historio
Jam inter februaro 1919 kaj julio 1920 ekzistis komuna "Litova-Belorusa Soveta Respubliko", kiu ankaŭ mallonge nomatis "Litbel". Tiu respubliko el la tereno de la hodiaŭa Litovio nur inkluzivis la teritorion ĉirkaŭ la urbo Vilno. Post subskribo de la pripaca traktato de 1920 inter Sovetunio kaj Litovio la litova teritorio redoniĝis al Litovio, sed rapide post tio konkerita de la armeo de Pollando (tial la demokratia respubliko Litovio inter la du mondmilitoj de la 20-a jarcento devis nomumi provizoran ĉefurbon, Kaŭno, ĉar la historia ĉefurbo Vilno estis kaj restis pole okupita, do ekster la ŝtataj limoj - pri la pola okupado vidu la artikolon "Centra Litovio").
Post la komenciĝo de la Dua Mondmilito la ruĝa armeo de Sovetunio konkeris tiun pole okupitan parton de Litovio, por laŭ la traktato de 1920 redoni ĝin al Litovio. Tiun paŝon tamen sekvis ultimato de Sovetunio al la registaro de Litovio submetiĝi al la politika linio de la stalinisma Sovetunio kaj permesi armean dominon de la ruĝa armeo en Litovio, al kiu la litova registaro - konsciante pri la armea supereco de la multe pli granda ŝtato Sovetunio - kontraŭvole devis cedi.
Dum 1988 en la Litova SSR ekestis amasaj protestoj kontraŭ la membreco de la lando en Sovetunio kaj favore al nacia resendependiĝo. La protestojn gvidis la sendependisma movado Sąjūdis. La 11-an de marto 1990 la provizora ŝtata parlamento (litove Atkuriamasis Seimas) anoncis la starigon de ŝtata sendependeco kaj suvereneco, kion la ŝtato Sovetunio oficiale nur agnoskis la 21-an de aŭgusto 1991. La parlamento ne formale anoncis la malaliĝon el Sovetunio, ĉar ĝi konsiderai (kaj konsideras) la "aliĝon" perforte devigan, kontraŭa al la internacia juro kaj tial malvalida. Litovio do el la hodiaŭ vidpunkto de la registaro de Litovio jure neniam apartenis al Sovetunio, ĉar ĝi estis armee konkerita kaj perforte aneksita.
La 31-an de aŭgusto 1993 la lastaj sovetuniaj soldatoj forlasis la Respublikon Litovio - la dato estas interesa tiurilate, ke formale la ŝtato Sovetunio jam ĉesis ekzisti la 26-an de decembro 1991 (sed la sekva ŝtato Rusio komence plutenis la strukturojn de la sovetunia armeo).
Terdobbiate
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Afazio
Afazio (el la greka: αφασία, aphasia, senparola) estas perdo de la parolkapablo, sen paralizo de la langaj muskoloj. La vorto estis kreita en 1864 de Armand Trousseau.
Ministraro dua de Pierre Mauroy
La ministraro dua de Pierre Mauroy estas:
Afazio
Afazio estas kaŭzita de lezo en la maldekstra cerboparto.
Ministraro dua de Pierre Mauroy
Ĝi oficis de la 23-a de junio 1981 ĝis la 23-a de marto 1983, t.e. dum unu jaro kaj 273 tagoj.
Afazio
Afaziologio okupiĝas pri diagnozo kaj kuracado de afazio.
Kaŭzoj
Afazio okazas post neŭrologiaj malsanoj, kiel ekzemple:
Efikoj
Diversaj partoj de la lingvaj kapabloj povas suferi diversgrade de la efikoj de afazio:
Tipoj
Famaj tipoj de afazio estas Broca-afazio kaj Wernicke-afazio.
Carl Wernicke kaj Paul Broca malkovris la sensoran kaj la motoran afazion. Ili lokalizis la sensoran kaj la motoran parolcentron en aliaj regiono de la cerba krusto. Laŭ ili la afazio estas kaŭzita de la lezio de tiuj centroj. Laŭ la nuna teorio ne ekzistas isolitaj centroj, sed samtempaj integrativaj kontaktoj de multa diversaj procesoj; la afazio estas perturbo de tiaj procesoj aŭ kontaktoj.
Aliaj kaj miksaj tipoj eblas. Tiuloke oni povas memori pri akalkulio kaj aleksio.
Gvida afazio estas la rompo de ligo de Broca- kaj Wernicke-areo. La malsanulo ne povas rediri, kiun li aŭdas.
En transkortikala afazio la malsanulo ne povas paroli, sed li povas laŭte legi.
En amnesta afazio la malsanulo povas flue paroli, sed li devas serĉi vortojn.
Ankaŭ uzado de skriba lingvo povas esti perturbita, kiel parolo. Globala afazio povas senigi homon el ĉiu formo de lingvo.
Hernani (apartigilo)
La vorto Hernani povas referenci al variaj konceptoj nome la jenaj:
Afazio
Tipoj
La malantaŭan afazion karakterizas malfacilo trovi vortojn, precipe verbojn kaj substantivojn. La malsanuloj povas pli bene uzi regulajn formojn, ol neregularajn. La kialo estas, ke la leksikono dependenta de memoro estas difektita, sed la regionoj por uzi regulajn formojn restis sanaj. Laŭ neŭropsikologaj esploroj la difektitaj areoj estas la maldekstra temporala lobo kaj tempora-parietala areoj.
La ĉefa simptomo de antaŭa afazio estas agramatismo. La malsanulo emas malĝuste uzi gramatikon, kaj povas bli bone uzi neregularajn formojn ol regularajn. Ekzemple la malsanuloj havas problemojn eltrovi pasintajn formojn de elpensitajn verbojn. Ĝi ekigas el difekto de antaŭaj areoj, Broca-areo kaj ĝiaj narbaroj, bazalaj ganglionoj.