cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centra-pacifikaj marbordaj arbaroj
Faŭno
La faŭno estas tre riĉa kun ekzemple Odocoileus hemionus ( cervedoj ), kanada cervo, amerika nigra urso kaj kalifornia kondoro. Iuj riveroj abunde gastigas plurajn speciojn de salmonedoj el genro Oncorhynchus.
5666 Rabelais
5666 Rabelais (aŭ 5666 Rabelezo) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca sacerdoto, kuracisto kaj verkisto François Rabelais (1494? – 1553).
Kalej
Kalej estas urbego en la subŝtato Sagaingo de Birmo. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo.
Geografio
Kalej situas sur ebenaĵo inter montetoj en okcidenta parto de la lando. Barato troviĝas 165, Mandalajo 253, Jangono 740 km.
Historio
Laŭtradicie la burmanoj fondis la urbon en la historiaj tempoj. En 2007 200 monaĥoj protestis tra la stratoj kontraŭ la registaro. En 2015 musonpluvo kaŭzis naturkatastrofon kaj krizostato estis deklarita.
Ekonomio
Kalej estas agrikultura kaj industria urbego. Aŭtoj, kamionoj, pumpkamionoj, triradaj motorcikloj estas produktitaj. La urbego estas la centro de komercado kun Barato trans la limo.
Klimato
Kalej situas en musona tropika klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 26 °C, somere 38-44 °C, vintre 10-21 °C. La pluva sezono daŭras de majo ĝis oktobro.
Trafiko
En 2001 pli nova vojo estis konstruita al Barato. Estas ankaŭ fervoja linio. Haveno funkcias proksime (24 km). La flughaveno situas en mezo de Kalej, la britoj konstruis ĝin en fino de la 2-a mondmilito.
Lockheed Martin F-22 Raptor
La F-22 estas unua kaŝĉasaviadilo, kiu nuntempe servas en aerarmeo.
Historio
En 1981, Usona Aerarmeo ordonis ellabori novan ĉasaviadilon por anstataŭi F-15 kaj F-16 kun kaŝa teknologio. La sukceso de kaŝaviadiloj kiel skoltaviadilo SR-71 kaj atakaviadilo F-117 ankaŭ influis al prilaboro de "kaŝa ĉasaviadilo", kiu ebligas batali kontraŭ malamikaj ĉasaviadiloj en absoluta supereco. La 31-an de oktobro 1986, du modeloj de Lockheed/Boeing/General Dynamics (YF-22) kaj Northrop/McDonnell Douglas (YF-23) estis selektita de Usona Aerarmeo. La 23-an de aprilo 1991, Usona aerarmeo selektis modelon YF-22 por nova ĉasaviadilo.
La YF-22, prototipo de F-22 unue flugis la 29-an de septembro 1990, sed F-22 estis malrapide prilaborita, ĉar malvarma milito estis finita, tial programo de rivala ĉasaviadilo estis fakte haltigita. Alta produktkosto ankaŭ influis al malrapida ellaboro de aviadilo, dum la malkresko de defenda buĝeto. F-22 unue flugis la 7-an de septembro 1997.
Žamberk
Historio
Žamberk estis fondita de familio Drslavecidoj en la 13-a jarcento. En la 2-a duono de la 13-a jarcento Žamberk estis dividita en du partojn, la unua apartenis al Litice, la dua al Žampach-senjorejoj. Mikuláš el Bubno kaj en Litice unuigis la urbon kaj faris ĝin en la jaro 1575 sian sidejurbon. Grafo Windischgrätz en la jaro 1809 aĉetis kastelon kaj poste, en la jaro 1815, vendis ĝin al John Parish. Li kaj liaj familianoj ĉi tie vivis ĝis la jaro 1948, kiam ilia havaĵo estis naciigita. En la jaro 1990 Parishidoj reakiris sian havaĵon en Žamberk kaj en la jaro 2004 vendis ĝin al ĉeĥa ŝtato. Nuntempe en la kastelo estas faklernejo kaj internulejo. En la 16-a jarcento la urbo estis centro de Bohemiaj Fratoj.
Lockheed Martin F-22 Raptor
Historio
Pro alta operadkosto kaj strategia graveco en aerarmeo, F-22 malfrue debutis en Siria enlanda milito, post 9 jaroj ekde ellaboro. Dum la interveno en Sirio, F-22 bombis Tiŝrinan Akvobaraĵon kontraŭ Islama ŝtato. La produktado de F-22 estis haltiĝita en 2011 pro prilaboro de F-35 kaj foresto de rivalaj ĉasaviadilaj programoj.
Žamberk
Kastelo
En sudorienta urboparto staras la kastelo, kiun en renesanca stilo konstruigis en la jaroj 1575 - 1600 Mikuláš el Bubno kaj en Litice. La aloj de duetasĝa konstruaĵo fermas inter si du kortegojn. En nordorienta parto de la kastelo troviĝas rokoka kastelkapelo kun valora barok-rokoka ornamaĵo. Sudoriente de la kastelo troviĝas angla parko kaj barita ĉasarbaro. Naturan ŝirmon de la kastelo proviias fiŝlago, rivero Divoká Orlice, ravino sub Kapela monteto kaj el sudorienta flanko marĉejoj. Remparon de la kastelo kreis fosaĵoj kaj du prismoformaj turoj. Tamen la kastelo estis en la jaro 1643 forbruligita fare de svedaj trupoj. La rekonstruo estis farata en baroka stilo kaj estis finita nur post la jaro 1815. En la jaroj 1848 -1858 en kastela stelobservejo laboris dana astronomo Theodor Brorsen kaj efektivigis ĉi tie kelkajn gravajn malkovrojn, i.a. malkovris kvin kometojn. Ĉirkaŭ la jaro 1900 kastelaj interioroj estis rekonstruitaj en secesia stilo (jugendstilo).
Irén N. Sebestyén
Kariero
Irén N. Sebestyén doktoriĝis pri finno-ugra lingvistiko en la Universitato de Budapeŝto (1916). De 1940 ŝi estis privatprofesorino, de 1964 titulara universitata profesoro. Ŝi tradukis el finna lingvo romanojn, fabelojn de 1914 de Johannes Linnankoski, Frans Eemil Sillanpää, Eero Järnefelt, Mika Waltari kaj de Yrjö Kokko. Ŝi estis anino de la Asocio Finno-ugra, Asocio pri Finna Literaturo, laŭreato de komandanta grado de Leonordeno de la Finna Respubliko.
Žamberk
Preĝejo de Sankta Venceslao
La preĝejo, situanta proksime de la ĉefa urboplaco, estis konstruita en la jaroj 1729 - 1738 sur loko de pli malnova ligna preĝejo el la jaro 1348. La kirko havas horizontalan formon de la greka kruco kaj du turojn 72 m altaj. Aŭtoro de la konstruado estis Donáto Theodor Moratas el Chrudim. En la 2-a duono de la 19-a jarcento la preĝejo estis damaĝita pro brulego kaj estis rekonstruata laŭ planoj de J. Pöter. Sur ĉefaltaro estas bildo "Murdo de Sankta Venceslao", verko de itala pentristo Francesco Trevisani el la 18-a jarcento. El naŭ flankaj altaroj estas ĉefe interesa tiu al Santa Antonio Paduana kun tre valora bildo de Petr Brandl. Anĝeletoj sur ĝi tenas admiralajn signojn. La bildo celas glorigi konkeron de maŭra Orano fare de hispana ŝiparo, helpe de Sankta Antonio. El la origina ligna preĝejo konserviĝis bildo de Sankta Venceslao, pentrita sur stano kaj lokita super la sakristio.
Motacilparulio
La Motacilparulio, Seiurus motacilla , estas malgranda paserina birdo de la familio de Paruliedoj de Ameriko kaj malgranda genro de Seiurus, kie ĝi estas unu el la tri specioj. Ĝi reproduktiĝas en orienta Nordameriko el plej suda Kanado kaj suden tra orienta Usono, escepte Florido kaj la marbordo.
Žamberk
Pluaj vidindaĵoj
Sur Masarykplaco staras urbodomo, kiu ekestis en la jaro 1815.
La ĉefan placon ornamas ankaŭ Mariakulta kolono starigita ĉi tie en la jaro 1700, kiel dankesprimo por tio, ke pesta epidemio tiutempe evitis Žamberkon.
Motacilparulio
La Motacilparulio havas senmarkan brunan dorson kaj blankajn subajn partojn striecaj je nigro. Flankoj kaj subvosto estas sablokoloraj. Estas markata larĝa blanka superokula strio kaj la kruroj estas brilrozkoloraj. Ĉiuj plumaroj estas similaj, sed junuloj havas sablokolorajn subajn partojn pli ol blankajn.
Žamberk
Pluaj vidindaĵoj
Diviš-teatro estas el la jaro 1926.
Motacilparulio
La ununura konfuzebla specio estas la tre proksime rilata Akvoparulio, Seiurus noveboracensis, kiu havas blankajn flankojn kaj subvoston kaj pli senbrilajn rozkolorajn krurojn.
La reprodukta habitato estas humidaj arbaroj ĉe fluanta akvo kun konduto ege simila al la veraj motaciloj, kio nomigas la specion. La Motacilparulio nestumas en rokfendo aŭ inter arboradikoj; la ino demetas 4-6 ovojn en tasforma nesto.
Žamberk
Pluaj vidindaĵoj
Kapelo de Sankta Rosalia sur Kapela monteto devenas el la jaro 1682.
Motacilparulio
Tiuj birdoj estas surgrundaj manĝantoj, kiuj serĉas insektojn, moluskojn kaj krustulojn inter folirubejo.
MMC
MMC povas rilati al:
Motacilparulio
La kanto estas muzika serio de descendaj notoj sekvataj de trilado. La alvoko estas akra ĉink.
Žamberk
Pluaj vidindaĵoj
Proksime de la kapelo staras observada turo afable nomata "Rozálka".
La urbo estas naskiĝloko de MUDr. Eduard Albert (1841–1900), la fondinto de la ĉeĥa kirurgio.
Esperanto
En Žamberk naskiĝis Zdeněk Polák.
Simeulue
Simeulue estas subprovinco de la provinco de Aceh de Indonezio. Ĝi okupas la tutan insulon de Simeulue (Pulau Simeulue), 150 km ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro, kun populacio de 80,279 (censo de 2010).
Administrado
La subprovinco estas dividata en 8 subdistriktoj (kecamatan).
Israelida templo de Ĉernivco
Israelida templo de Ĉernivco (ukraine: Темпль в Чернівцях, hebree: בית הכנסת הכוראלי של צ'רנוביץ) estis sinagogo konstruita de 1873 ĝis 1878 en la nov-maŭra stilo laŭ planoj de la polo Julian Zachariewicz. Tiutempe Ĉernivco (hodiaŭ en Ukrainio) ĝuis pri ĉ. kvar dekoj da judaj preĝadejoj.
Conca Casale
Conca Casale estas komunumo de Italio.
Israelida templo de Ĉernivco
Dum la Dua mondmilito, post enmarŝo de la Ruĝa Armeo kaj regajno fare de germanaj kaj rumanaj soldatoj, la templo brulkonsumiĝis. En 1959 oni parte rekonstruis la murojn kaj ŝanĝis la tuton je kinejo nome Ĵovten. La nuna nomo estas Ĉernivci. La konstruaĵo jam ne disponis pri kupolo havante nur malmulte da simileco al la pli frua sinagogo. Ĝia adreso estas ĉe Universitata strato nr. 10 (вул. Університетська, 10).
Historiaj detaloj
Lia prezidanta moŝto bukovina Franz von Schmück proponis al la juda komunumo en 1857 sinagogegkonstruon. Fondusoj tiam estis ja metitaj, sed la ideo mem rapide prirezignitis.
En 1872 la komunumo de Ĉernivco estis dividita en du grupojn, je reformjudoj gviditaj fare de rabeno Eliezer Elijah Igel kaj la ortodoksuloj gviditaj fare de rabeno Benjamin Arie Weiss. En 1875 la du grupoj iel rekolektiĝis.
La pli riĉa grupo de reformitaj judoj decidis konstrui sinagogon kaj turnis sin al la pola arkitekto Julian Zachariewicz, tiam profesoro en la Lviva Politekniko. La fundamenta ŝtono estis metita la 8-an de majo 1873 kaj solena inaŭguro okazis la 4-an de septembro 1877.
La juda komunumo tiam kompromisis: la liturgio ne estu plene reformita; kun kantoro kaj ĥoro sed sen orgenmuziko. La rabeno faris sian predikon en la germana kaj turnis sin al la kredantoj dum Torao-laŭtlegado, ne direkte al la Torao-kesto.
En 1867 la judoj de Bukovino akiris plenan emancipiĝon, kaj multaj judoj decidis partopreni en politiko sur loka kaj nacia skaloj. Du urbestroj kaj kvin rektoroj de la universitato estis de juda origino. Judoj okupis gravajn poziciojn en la ekonomiaj, sociaj kaj kulturaj sferoj de la grandurbo. Kiam imperiestro Francisko Jozefo la 1-a vizitis la grandurbon en 1880 li memkompreneble ankaŭ iris al la sinagogo (okaze de la festo jomkipura).
Inter la sinagogaj kantoroj menciindas ekz. tenoro Joseph Schmidt.
Post kiam Sovetunio aneksis nordan Bukovinon la sinagogo estis konfiskita kaj fermita fare de la sovetia registaro en 1940. La 4-an de julio 1941 germanaj kaj rumanaj trupoj transprenis la urbon akompanate de specialaj taĉmentoj nome Einsatzkommando 10b. La sinagogo estis fajrodetruita fare de germanoj kaj aliancitaj rumanoj, restis nur la eksteraj muroj. En la sama tago, inter 2.000 kaj 3.000 judoj estis murditaj, inkluzive de ĉefrabeno Abraham Jakob Mark, korusdirektoro kaj komunumestro. Ili estis entombigitaj en kvar amastomboj en la loka Juda tombejo. La resto de la juda loĝantaro estis deportita al Ĉednestrio, kie du trionoj de ili pereis. Post la milito, la plej multaj el la pluvivantoj ne revenis al Ĉernivco; ili ekloĝis en Rumanio aŭ iris al Israelo.
Arĥitekturo
La juda komunumo donis al la arkitekto Zachariewicz precizajn instrukciojn: la sinagogo devas orientiĝi orienten kaj ĉiuj kredantoj kapablu vidi la Torao-keston kaj la predikejo disde la sidlokoj. Dum la konstrufazo la komunumanoj ŝanĝis siajn ideojn pri la plafono de la preĝhalo. La preĝĉambro devus nun esti kovrita tute per kupolo anstataŭe de ligna plafono, kun vitroluma enirkupolo en la centro kiel la origina plano antaŭvidis.Tiuj ŝanĝoj, petitaj post kiam konstruo komenciĝis, postulis pli masivajn kolonojn kaj pli dikajn murojn.
La nov-maŭra stila sinagogo estis izolita konstruaĵo ĉe vojkruciĝo. La duetaĝa konstruaĵo konsistis el du partoj: la okcidenta parto inkluzive de vestibloj, ŝtuparo kaj oficejoj, la orienta parto estis la preĝĉambro kun absido, super kiu estis la granda kupolo. La konstruaĵo estas orientita de okcidento al oriento: la ĉefa fasado kun la enirejo estas okcidente, la absido, kie troviĝis la Torao-kesto, turniĝas al oriento. La viroj sidis sur la teretaĝo en la centra preĝhalo, dum la virinoj sidis sur la dua etaĝo sur balkonoj supre de la okcidenta, norda kaj suda partoj.
La konstruaĵo estis 39 metrojn longa kaj 24 metrojn larĝa, la kupolo atingis altecon de 39 metroj. Kiam la muroj estis reuzitaj en 1959 okaze de ŝanĝo je kinejo, oni rezignis pri kupola refaro: ĝi estis anstataŭigita per dekliva frontonhava tegmento.
Miksita luktosporto
vidu ankaŭ ISO 639-3 m/Metila metakrilato:Kemia substanco
Miksita luktosporto (en pluraj lingvoj ofte nomata MMA, de la angla mixed martial arts) estas moderna luktosporto kiu prezentas miksaĵon de teknikoj prenitaj el diversaj tradiciaj kaj pli novaj luktosporto tra la mondo. La nunforma sporto populariĝis precipe post la fondiĝo de la usona  Ultimate Fighting Championship (Supera Lukta Ĉampionado) en 1993.
Zjuzino (BKL Moskvo)
Zjuzino (Зюзино) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Seiji Hada
Seiji Hada (葉田 聖侍, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe.
Muntinlupo
Muntinlupo, tagaloge Lungsod ng Muntinlupa estas metropolo en Filipinoj. Ĝi estas antaŭurbo de Manilo kaj parto de urbaro Manila Metropolo.
Geografio
Muntinlupo situas laŭ Laguna de Bay sur plata tereno, tamen okcidenta estas deklivoj kaj malaltaj montetoj. Las Piñas, San Pedro (Filipinoj) kaj Parañaque troviĝas po 6, Bakoro 11, Taguig 13, Dasmariñas 15, Manilo 19 kilometrojn (aere).
Historio
Proksimume 80 jarojn post la alveno de Ferdinand Magellan en 1601 aŭgustenanoj alvenis. Tio estis fondo de Muntinlupo. En 1869 la teroj estis transdonitaj al la ŝtato kaj la municipo estis kreita. En 1898 la urbo apogis la revolucion kontraŭ la hispanoj. En 1941 oni konstruis malliberejon, pri kiu la urbo estas konata. Muntinlupo aliĝis al urbaro de Manila Metropolo en 1975. Granda incendio okazis en 2007 ĉe la urbodomo, preskaŭ ĉiuj dokumentoj cindriĝis.
Trafiko
Muntinlupo estas ligataj per aŭtovojoj kaj fervojaj linioj. Oni uzas aŭtobusojn, busetojn ankaŭ ekster la metropolo, interne triciklojn kaj pedaltaksiojn, eĉ ekzistas elektra buseta sistemo.
Klimato
En Muntinlupo jare pluvas 2015 mm, en ĉiuj monatoj estas precipitaĵoj. La plej alta temperaturo okazas en aprilo kaj majo (34 °C), la plej malalta en januaro (24 °C).
Eldonejo Sarto
Eldoneja librovendejo Sarto (Sarto Verlagsbuchhandlung) estas germana entrepreno por emuloj de edifa literaturo kun sidejo en Bobingen. Ĝi estas en direkta kontakto kun la Sacerdota Fratio de Sankta Pio la 10-a en Germanlingvio. Celo ĝia estas laŭ propra deklaro ilumini homojn pri la vero danke al katolika literaturo. Krome oni intencas forigi ĝeneralan prireligian malscion en la hodiaŭa socio kaj batali, laŭ la ideoj de la sankta papo Pio la 10-a, kontraŭ modernismaj tendencoj enekleziaj. La menciita papo nomiĝis burĝe Giuseppe Sarto - sekve iĝis lia papa moŝto mem nomdonanto por la eldoneja librovendejo en Germanlando.
Disponigoj diversaj
Publikigas la eldonejo i.a. verkojn de la fondinto de la fratio Marcel Lefebvre en germana traduko. Krom la publikigo de novaj libroj Sarto ankaŭ laboregis disponi noveldonadon de pli malnovaj katolikaj fundamentaj verkoj. Memkompreneble ofertatas ankaŭ aĵoj de aliaj katolikaj eldonejoj.
La instituto Civitas Institut el Neunkirchen-Seelscheid perigas pri la vendado de la periodaĵo ''Civitas. Zeitschrift für das christliche Gemeinwesen'' la Sarto-eldonejon.
Publikigitaj aferoj
Eldonis Sarto-eldonejo verkojn i.a. de Marcel Lefebvre, Roberto de Mattei, Matthias Gaudron, Heinz-Lothar Barth, Romano Amerio, Johannes Dörmann, Wolfgang Schüler, Georg May, Franz Schmidberger, Wolfgang Waldstein, Erik M. Mörstad kaj Gabriele Marx.
Pri filozofiaĵoj verkis i.a.: Ludwig Schütz, Reinhard Löw, Otfried Höffe, Christian Gnilka, Walter Hoeres, Sylvain Gouguenheim, Walter Schweidler, Roland Baader kaj Rafael Hüntelmann.
Noveldonitis verkoj de Joseph Franz von Allioli, Dom Jean de Monléon, Alfredo Ottaviani, Antonio Bacci, Alfons Maria Stickler, Alphons Maria Rathgeber kaj Fulton Sheen.
Charbogne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Termografio
La termografio estas tekniko kiu ebligas determini temperaturojn je distanco sen neceso de fizika kontakto kun la studota celo. La termografio ebligas kapti la infraruĝan radiadon de la elektromagneta spektro, uzante termikajn filmilojn aŭ kameraojn de termovido. Konante datumojn de la kondiĉoj de la medio — humideco kaj temperaturo de la aero, distanco al celo termografiita, montrita temperaturo, incidanta radiado — kaj de la karakteroj de la termografiitaj areoj kiel la elsendeblo, oni povas konverti la radiadan energion detektitan per la kamerao de termovido en valoroj de temperaturoj. En termografio, ĉiu pikselo korespondas kun valoro de mezurado de la radiado; kun valoro de temperaturo. Tiu bildo povas esti difinita kiel radiometria, aŭ termogramo.
Marie Anne Lenormand
Marie Anne Adelaide Lenormand (naskiĝis la 27-an de majo 1772 en Alençon en Normandio, mortis la 25-an de junio 1843 en Parizo) – franca divenistino, nomata Sibilo de la Antaŭurbo Saint-Germain. Ŝi famiĝis interalie per tio, ke antaŭvidis eŝafodon por Robespiero. Ŝi estis edukita en monaĥinejo.
Ortenburg (Bavario)
Ortenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Passau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
MMD
MMD povas rilati al:
Zsolt Nagy
Zsolt NAGY [nadj] rumania hungara politikisto, ministro. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 21-an de junio 1971.
Kariero
Zsolt Nagy havis diplomon de inĝeniero. Kiel politikisto li estis afergvidanta vicprezidanto de la RMDSZ, de decembro 2004 ĝis julio 2007 ministro en registaro de Călin Popescu-Tăriceanu. En junio 2007 la prezidanto Traian Băsescu pro suspekto de spionado liberigis lin el lia funkcio. En marto 2009 li esti akuzita, poste en decembro 2010 li estis denove akuzita ankaŭ pro oficmisuzo. Pro tiu de lasta akuzpunkto li estis en novembro 2012 kondamnita ne valide de la plej supera tribunalo al trijara kaj sesmonata supendita malliberejo.
Stara Bingula
Stara Bingula, serbe Стара Бингула, kroate Pištinci, hungare Óbingula estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica. Stara kaj ó signifas: malnova.
Situo
Stara Bingula situas fine de sakovojo sur deklivoj de Fruŝka Gora.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Stara Bingula 190 homoj, (58 serboj (31 %), 55 kroatoj (29 %), 32 slovakoj, 23 rutenoj, 6 jugoslavianoj, 3 hungaroj kaj aliaj).
Huanímaro
Huanímaro estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Huanímaro.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18456 enloĝantojn. El tiuj estas 8442 viroj kaj 10014 virinoj. La komunumo havas surfacon de 130,57 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1720 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 781 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 22′ norda latitudo kaj 101° 30′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 17112 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 25 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,15 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11016a.htm
Sekcio
Sekcio esas termino kiu povas utili por:
Kaj krome por:
Jistebník
Jistebník (Stiebnig) estas municipo en Ĉeĥio, situanta en distrikto Nový Jičín proksimume 10 km de urbo Ostrava. Vivas ĉi tie. La municipo estas plej ofte kunigata kun bredado de fiŝoj.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo aperas en la jaro 1373.
Naturo
La municipo najbaras kun Poodří. Laŭlonge laŭ rivero Odro eblas veni ĝis Polanská niva.
Interesaĵo
Laŭ legendo ĉi tie restadis poeto Petr Bezruč, laŭ kiu estas nomita kaj domaro, kaj ĉi tiea plej granda fiŝlago. Oni tradicias rakonton pri tio, kiel li acetis proksime de fervoja transveturejo en la 1930-aj jaroj poŝtmarkon. En loka kiosko, kiu tie antaŭe situis, li volis "markojn" (do germane markojn), sinjorino kioskvendistino ne rekonis lin kaj sakris al li, kial li ne diros pri ili bele ĉeĥe: markoj. Li entuzisamiĝinta ridis al tio, ĉar li mem en ĵurnaloj batalis por la ĉeĥa lingvo.
Ermont-Halte (stacidomo)
Ermont-Halte estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Ermont, departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Malfermita en 1876 de "Compagnie des chemins de fer du Nord", temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio H de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ermont-Eaubonne - Valmondois (328000).
Willoughby Smith
Willoughby SMITH (6a de Aprilo 1828, en Great Yarmouth, Norfolk – 17a de Julio 1891, en Eastbourne, Sussex) estis angla elektrinĝeniero kiu malkovris la fotokonduktivecon de la elemento seleno. Tiu malkovro kondukis al la invento de la fotoelektraj ĉeloj, inklude tiujn uzatajn en la plej fruaj televidaj sistemoj.
En 1848, li eklaboris por la Kompanio Gutta Percha kun kiu li disvolvis dratojn el fero kaj kupro izolitaj per gutaperko kiu estos uzata por telegrafaj kabloj. En 1849, Smith superrigardis la fabrikadon kaj instaladon de 30 mejloj de submara telegrafa kablo de Dover al Calais. Li kunlaboris kun Charles Wheatstone kiu estis desegninta la maŝinaron por la fabrikado kaj instalado de la kablo.
17681 Tweedledum
17681 Tweedledum estas malrapide rotacianta asteroido de la Hungaria familio en la interna la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Tweedledum: unu el la ĝemeloj, kiujn Alico renkontas dum siaj aventuroj trans la spegulo en la verko de Lewis Carroll. Tweedledum kaj Tweedledee estis origine roluloj de infana kanzono de John Byrom. Ankaŭ Tweedledee lasis sian nomon al alia hungaria asteroido.
52334 Oberammergau
52334 Oberammergau estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio),
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la germana komunumo Oberammergau en la Bavaraj Alpoj, festivala loko de la fama Ludo de la Pasiono, kiu okazas laŭtradicie ĉiuj dek jaroj depost 1634, ludata de la lokalaj vilaĝanoj, kiuj tenas ĉiujn rolojn kaj kantas en la koruso.
Nová Hospoda
Nomon Nová Hospoda havas plura municipoj aŭ iliaj partoj:
Tomoji Eguchi
Tomoji Eguchi (江口 倫司, n. ) estas japana futbalisto.
Neenstetten
Neenstetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
MMI
La tri-litera kombinaĵo MMI povas rilati al:
(7025) 1993 QA
Ĝi estas foje kalsifikata ankaŭ kiel amora asteroido ; ĝi tanĝas, sed ne trairas la Teran orbiton.
Irapuato (komunumo)
Irapuato estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Irapuato.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 463103 loĝantojn. El tiuj estas 220806 viroj kaj 242297 virinoj. La komunumo havas surfacon de 845,16 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1730 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 784 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 40′ norda latitudo kaj 101° 21′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 380651 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 1031 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,27 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11017a.htm
Leĵimir
Leĵimir, serbe Лежимир, slave Ležimir, hungare Nagylemzsér estas malgranda vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojevodio, en distrikto Srem (regiono), en municipo de Sremska Mitrovica.
Situo
Leĵimir situas laŭ flankovojoj sur deklivoj de Fruŝka Gora.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Aŭstrio-Hungario, al Szerém, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Dum la 2-a mondmilito la vilaĝo apartenis al tiam sendependa Kroatio. En 2002 loĝis en Leĵimir 947 homoj, (929 serboj (98 %) kaj aliaj).
Nová Hospoda (Vrchbělá)
Nová Hospoda (germane: Neuschänke aŭ Neuschanke kaj Neuschänka) estas pereinta domaro en Ĉeĥio, aŭ grupo de domoj sur dislimejo de distrikto Mladá Boleslav (antaŭe eksa distrikto Mnichovo Hradiště) kaj distrikto Česká Lípa, en la suda parto de eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi situis proksimume 6 km sudokcidente de Kuřívody kaj proksimume 6 km nordokcidente de Bělá pod Bezdězem. Ĝi estis administre subigita al tiama municipo Vrchbělá, sed parto de la domaro apartenis en rondon de municipo Bezděz. La devena prenita katastra teritorio estis dislimejo Vrchbělá kaj Bezděz, la nuntempa ne ŝanĝiĝis kaj ĝi estas ankaŭ dislimejo Vrchbělá kaj Bezděz.
Historio
En la jaro 1890 ĉi tie estis 6 domoj kaj 28 loĝantoj, en la jaro 1936 jam nur 3 domoj kaj 12 loĝantoj.
Poŝton, telegrafon kaj ĝendarmejon la loĝantoj de la domaro havis en Bělá pod Bezdězem (9,2 km). Tie estis ankaŭ fervoja stacio, sed pli proksima estis en Bezděz (5,5 km).
Federiko la 1-a Gonzaga
Federiko la 1-a Gonzaga (1441-1484) (naskiĝis en Mantovo, en la 25-a de junio 1441 - mortis en Mantovo, en la 14-a de julio 1484) estis la 3-a Markizo de Mantovo.
Biografio
Li estis filo de Ludoviko la 3-a Gonzaga (1412-1478), 2-a Markizo de Mantovo kaj Barbara de Brandenburgo (1423-1481), nevino de la imperiestro Sigismundo la 1-a de Luksemburgo. En tre frua infanaĝo li estis lernanto de elstaraj majstroj inter kiuj distingiĝas du disĉiploj de Vittorino da Feltre (1373-1378) : Ognibene Bonisoli (1412-1474) e il Platina (1421-1481). En la 6-a de junio 1463 Federiko edziĝis al Margarita de Bavario (1442-1479), filino de Alberto la 3-a (Bavario) (1401-1460). La edziĝo tute certe multe plaĉis al lia patrino Barbara, kiu tiele konservadis la markizlandon sub la germana orbito. Ŝajne ĉi tiu geedziĝo kontraŭis la celojn de Federiko. Li estis homo inteligenta kaj havis grandan kulturon, krom esti amanto de la artoj, dum lia edzino, malgraŭ ke ŝi estis bela, estis fama kiel malmulte eleganta, kaj en la manieroj sin vesti kaj stile. Kelkaj fontoj ne konfirmitaj atribuas al la estonta markizo amaferon kun bela kaj juna plebanino, tamen la historiistoj estas skeptikaj rilate al ĉi-fakto.
MMK
La vorto havas plurajn signifojn:
Reclam-Verlag
Philipp Reclam jun. GmbH & Co. KG estas mezgranda germana eldonejo. La eldonejon, ĉefe konata kiel eldonanto de Reclam Universal-Bibliothek fondis Anton Philipp Reclam en 1828 en Lepsiko. La okcidentgermana branĉo de la eldonejo ekestis en septembro 1947 en Stutgarto kaj ekde 1980 rezidas en proksima Ditzingen. La pradomo estis daŭrigata sub la nomo Reclam Leipzig ĝis la 31-an de marto 2006 en Lepsiko. La eldonejo estas ekde sia fondaĵo familia propraĵo kaj en 2007 laborigis 133 dungitojn.
Rokytno
Vilaĝo Rokytno situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, en ebenaĵo de la rivero Elbo, 12 km norde de la urbo Pardubice, 10 km okcidente de la urbo Holice. Vivas ĉi tie.
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Interesaĵo
En 19-a jarcento, okaze de disveturigado de teramaso "Na kopci" estis trovita akvomalilo, vazo por lavi manojn dum manĝado, devenanta el la 13-a jarcento. La memorindaĵo estas deponita en regiona muzeo en Pardubice.
Naturo
Proksime ĉe Rokytno estas naturrezervejo Přesypy u Rokytna (Sabloamasoj ĉe Rokytno) surkreskinta per pinarbaro. Areo de la rezervejo estas 7,19 ha, ĝia kresto estas ĉirkaŭ 250 m longa kaj 15 m alta. Proklamita la rezervejo estis en la jaro 1982. El kreskaĵspecioj ligitaj al blovataj sabloj troviĝas ĉi tie Sabla spergulo (Spergula morisonii), Ledfolia peŭcedano (Peucedanum oreoselinum) kaj Kaluna eriko (Calluna vulgaris).
El psamofila entomofaŭno, insektoj vivantaj en sedimentoj, vivas ĉi tie rara Duna mirmelono (Myrmeleon bore), Hibrida cicindelo (Cicindela hybrida), Arbara cicindelo (Cicindela sylvatica) k.a. Aperas ĉi tie tipaj specioj de birdoj - Ringokolombo (Columba palumbus), Verda pego (Picus viridis), Granda buntpego (Dendrocopos major), Eŭropa sito (Sitta europaea), Arbarfringo (Fringilla coelebs) k.a.
Kantono Wayne (Ohio)
La kantono Wayne - angle Wayne County - estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: En 2000 la kantono havis 111.564 loĝantojn. La kantona ĉefurbo estas Wooster.
Pliaj urboj estas
MML
MML povas rilati al:
Mariamita Katedralo de Damasko
La Mariamita Katedralo de Damasko (en araba: الكنيسة المريمية) estas unu el la plej antikvaj preĝejoj de la Greka Ortodoksa Eklezio en Damasko, Sirio, kaj estas sidejo de la Antioĥia Ortodoksa Eklezio. La eklezia komplekso estas ĉe la Damaska Rekta Strato. La preĝejo estis detruita kaj rekonstruita kelkajn fojojn en la lastaj jaroj.
33.50944°N, 36.31139°W
Samuel Langley
Samuel Pierpont LANGLEY (22a de Aŭgusto, 1834 – 27a de Februaro, 1906) estis usona pioniro de aviado, astronomo kaj fizikisto kiu inventis la unuan bolometron, nome aparato kapabla mezuri malgrandajn fluktuadojn de temperaturo kaj, tial, la potencon de la fontoj de la malproksima infraruĝa radiado. La unuaj detektiloj de infraruĝa radiado estis bolometroj, nome instrumentoj kiuj kaptas la radiadon pere de la pliigo de temperaturo produktita en absorba detektilo.
Li estis la tria sekretario de la Smithsonian Institution kaj profesoro de astronomio en la Universitato de Picburgo, kie li estis la direktoro de la Allegheny Observatorio.
Grekio en la Eŭrovido-Kantokonkurso
Grekio partoprenas en la Eŭrovido-Kantokonkurso ekde la jaro 1974, escepte de 1975, 1982, 1984, 1986, 1999 kaj 2000. En 2005, Grekio gajnis post 31 jaroj, kun Elena Paparizou kaj la kanto "My Number One". Antaŭ tio, la plej alta rezulto estis la tria pozicio de Antique (kun Elena Paprizou) kiu havis en 2001 per la kanto"Die for you (I would)" kaj denove en 2004 per Sakis Rouvas kaj la kanto "Shake It". La plej malbona rezulto estis la 20-a pozicio en 1998 kun Thalassa per "Mia Krifi Evaisthisia", en tiu jaro ĝi nur ricevis 12 poentojn de Kipro.
Ocampo (Coahuila)
Ocampo estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Coahuila, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocampo. Komunumo kaj urbo nomiĝas honore al la liberala politikisto Melchor Ocampo (1814-1861). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05023.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10183 loĝantojn. El tiuj estis 5286 viroj kaj 4897 virinoj. La komunumo havas surfacon de 26433,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1110 metroj super la marnivelo.
Ocampo situas en la nord-okcidenta parto de subŝtato Coahuila kaj parte limas al Usono. Granda parto de la komunumo apartenas al la dezerto de Chihuahua. Ocampo limas sude kun la komunumoj Cuatro Ciénegas, Sierra Mojada kaj Lamadrid, oriente al la komunumoj Múzquiz, San Buenaventura kaj Nadadores, okcidente al la komunumoj Sierra Mojada kaj la meksika provinco Chihuahua (komunumoj: Camargo kaj Manuel Benavides kaj norde al komunumo Acuña kaj la usona subŝtato Teksaso.
Kun la teritorio de 26.433,6 km² Ocampo reprezentas 17.44% de la teritorio de la tuta subŝtato de Coahuila. Tiel ĝi estas la plej granda komunumo en la tuta subŝtato kaj la tria plej granda komunumo de Meksiko (pli grandaj nur estas Ensenada en Baja California kaj Mulegé en Baja California Sur.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11508 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,035 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 5604 personoj apartenis al la katolika religio kaj 685 personoj al la protestantisma religio. 106 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 400 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
László Tisza
Biografio
László Tisza devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj en Gotingeno. Hejmenveninta al Budapeŝto li kreis disertaĵon. Ekde 1934 li laboris en instituto de Ĥarkivo, ekde 1937 en Parizo. En 1940 li devis rifuĝi de la nazioj al Usono. Inter 1941-1974 li havis postenon en Masaĉuseca Instituto de Teknologio, poste li oficiale pensiuliĝis, sed neoficiale li esploris kaj instruis plu ĝismorte. Li okupiĝis pri kvantuma mekaniko kaj termodinamiko.
Hlince
Hlince (antaŭe Hlinč, Hlintsch) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 11 kilometrojn sudoriente de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Memorindaĵoj
La vilaĝplaco de vilaĝo estas ĉirkaŭita de teretaĝaj bienoj kun larĝaj kortoj.
Ĉirkaŭaĵo
Konsisto de la municipo estas ankaŭ domaro Ptyč, la tn. muelejo de Lejsek-Kožíšek sur Berounka kun malgranda akva elektrejo, kaj domaro Dolany, en kiu estas kelke da domoj kaj preĝejo de sanktaj Petro kaj Paŭlo. La vilaĝo situas sur la norda rando de naturparko Hřešihlavská kaj ĝi najbaras kun vilaĝoj Studená kaj Holovousy. En Arbaro de Hlince okcidente de la vilaĝo estas lokoj kun multe da formikejoj de arbara formiko.
Francoj
Francoj, aŭ la franca popolo (france Français) estas civitanoj de Francio, aŭ homoj de franca deveno, anoj de okcident-eŭropa popolo, loĝantaj sur la teritorio de la hodiaŭa Francio. Ili parolas la francan, apartenantan al la latinida lingva familio.
En la pasinteco, la loĝantaro de Francio estis ĉefe de kelta, latina kaj germana deveno, kiuj descendas genetike kaj historie el multaj popoloj ekloĝintaj en la lando, kiel la Frankoj (el kiu venas la nomo de la nacio), la Keltoj, kaj la Romianoj. Sed hodiaŭ la civitanoj de Francio estas pli diversaj kaj ankaŭ inkluzivas multajn civitanojn de afrika kaj azia deveno.
La nombro da francoj (kun franca civitaneco) tutmonde, laŭ la Monda Banko, estis 65 436 552 en la 31-a de decembro 2011.
42910 Samanthalawler
42910 Samanthalawler estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
(17682) 1997 AR12
(17682)1997 AR12 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
42910 Samanthalawler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Samantha Lawler, Helpanta Profesorino ĉe la Universitato de Regina (Kanado), kiu observe studas la loĝantaron da malgrandaj korpoj ĉirkaù la Suno kaj la ekstersunsistemajn sistemojn.
Adam Koc
Adam Ignacy Koc (naskiĝis 31-an de aŭgusto 1891 en Suwałki, mortis 3-a de februaro 1969 en Novjorko) estis pola politikisto, parlamentano, ĵurnalisto, kolonelo de Wojsko Polskie kaj framasono. Koc, kiu havis plurajn militajn pseŭdonimojn (Witold, Szlachetny, Adam Krajewski, Adam Warmiński kaj Witold Warmiński), batalis en polaj unuoj en la unua mondmilito kaj en la pol-soveta milito.
Posidio
Posidio (5a jarcento) estis amiko de Sankta Aŭgusteno de Hipono kiu verkis fidindan biografion kaj indiculus aŭ liston de liaj verkoj. Li estis episkopo de Kalama en la Romia provinco Numidio.
Li sekvis la ekzemplo de Sankta Aŭgusteno kaj establis monaĥejon en Kalama. Je koncilio en Kartago, Posidio defiis Krispinon, nome donatistan episkopon de Kalama, al publika diskuto kiun tiu lasta malakceptis. Tuj poste unu el la pastroj de Krispino, fakte portante la saman nomon kiel lia episkopo, klopodis murdi Posidion.
Contreuve
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Jaral del Progreso
Jaral del Progreso estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Jaral del Progreso.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 31780 loĝantojn. El tiuj estas 14846 viroj kaj 16934 virinoj. La komunumo havas surfacon de 174,37 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 1730 metroj super la marnivelo. La jara kvanto de pluvo estas 716,1 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 22′ norda latitudo kaj 101° 4′ okcidenta longitudo.
Jean Decoux
Jean DECOUX (5a de majo 1884 – 21a de oktobro 1963) estis franca Admiralo de la Ŝiparmeo, kiu estis Ĝenerala Guberniestro de Franca Hindoĉinio el julio 1940 al 9a de marto 1945, reprezentante la registaron de la Reĝimo de Vichy. Kiel sia antaŭulo Georges Catroux, Decoux dekomence deziris lukti kontraŭ la potencoj de la Akso Romo-Berlino-Tokio, sed li estis ĵurante fidelon al la reĝimo de Pétain post konstati ke liaj armitaj fortoj ne estis rivalo por la japanoj.
Jaral del Progreso
Sociogeografio
En la komunumo vivas 27933 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 60 personoj respektive 0,21 % parolas indiĝenan lingvon.
Jean Decoux
Decoux ricevis petojn el la japanoj komence de aŭgusto por permeso movi trupojn tra Tonkino (poste Vjetnamo), por konstrui aerbazojn kaj blokadi la livervojojn de la Aliancanoj al Ĉinio. Decoux petis helpon al siaj superuloj de Vichy, sed helpo ne venis kaj li subskribis traktaton kun la japanoj la 20an de septembro 1940 malfermante la havenon de Hajfongo al la japanoj kaj donante al ili LA rajton staciigi trupojn en la regiono.
Decoux laboris por plibonigi rilatojn inter francaj kolonoj kaj vjetnamanoj. Li establis grandan federacian konsilantaron enhavantan duoble da vjetnamanoj kiel francoj kaj instalis vjetnamanojn en civil-servaj postenoj kun sama pago kiel tiu de francaj funkciuloj.
Jaral del Progreso
Sociogeografio
Inter la 20 693 loĝantoj pli aĝaj ol 14 jaroj, 2 774 respektive 13,41% estas analfabetokj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj
La okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Okcidentafriko. La ekoregiono inkluzivas la malaltebenaĵajn arbarojn etendiĝante ekde la Atlantika Oceano kelkajn centojn da kilometroj laninternen, kaj ekde okcidenta Ebur-Bordo tra Liberio, sudorienta Gvineo, plejparto de Sieraleono, kaj enen de sudokcidenta Gvineo. La Sasandro de Ebur-Bordo disigas la okcident-gvineajn malaltaĵajn arbarojn de la orient-gvineaj arbaroj kiuj troviĝas oriente. Landinternen kaj okcidenten, la okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj transiras al gvinea arbara-savana mozaiko, kaj al gvineaj montarbaroj je pli altaj altitudoj.
La orient-gvineaj arbaroj, kune kun la aliaj tropikaj humidaj foliarbaroj de Okcidentafriko, estas inkluditaj en la biodiverseco-riĉaĵejo : gvineaj arbaroj de Okcidentafriko de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International). La ekoregiono estas listigita en la tutmondaj 200.
Kantono Wayne (Pensilvanio)
Dum la jaro 2000 la kantono havis 47 722 loĝantojn.
Okcident-gvineaj malaltaĵaj arbaroj
Flaŭro
La ekoregiono ampleksas ĉiamverdajn arbarojn, kvazaŭĉiamverdajn arbarojn, marĉarbarojn kaj riverbordajn arbarojn. La kanopeo atingas altecon de 30 metroj, kun arboj superantaj ĝis 50 aŭ 60 metrojn. La plej kutimaj arboj estas Dacroydes klaineana,  Strombosia glaucescens (Olacaceae),  Allanblackia floribunda (Clusiaceae),  Coula edulis (Olacaceae) kaj  Diospyros sanzaminika (Ebenaceae).
La superreganta vegetaĵaro de la ekoregiono estas la sekundara arbaro kiu rezultas el la brulmastrumada migra kampkultivado, kun rapide kreskantaj plantoj kiaj Funtumia africana, Holarrhena floribunda kaj  Pycnanthus angolensis.
Trapeza segilo
Trapeza segilo estas manlaborilo uzata por tranĉi lignopecojn. Ĝi havas dentarhavan larĝan klingon (pli mallarĝan ĉepinte) kaj plastan aŭ kutime lignan tenilon. Tiu ĉi ilo estas uzata ĉefe de ĉarpentistoj. Industria ĉarpentado uzas jam pli ofte elektrajn segilojn anstataŭ la tradician trapezan segilon, plej uzata en hobia hejma ĉarpentado.
Tiu laborilo estas uzata ankaŭ por stucado en ĝardenado kaj malpli ofte en agrikulturo, kie pli specifaj laboriloj plej taŭgas.
Fontoj
1. Rüdiger Eichholz, Esperanta Bildvortaro, Esperanto Press, Ontario, 1988, ISBN 0-919186-32-7.
Kalvinana preĝejo (Kiskunhalas)
La Kalvinana preĝejo estas Monumento historia en Hungario, en urbo Kiskunhalas, en la urbocentro.
Yuichi Yoda
Yuichi Yoda (要田 勇一, n. ) estas japana futbalisto.
Kalvinana preĝejo (Kiskunhalas)
Historio
La unua kalvinana preĝejo konstruiĝis en 1667, kiun oni faris pli granda en 1702 kaj ankaŭ en 1772. (La paroĥo pretiĝis en 1777, ankaŭ ĝi estas monumento historia.) En 1816 nova turo konstruiĝis, poste oni faris pli granda la preĝejon. La nuna aspekto estas videbla ekde 1823.
Yuichi Yoda
Li futbalis ĉe Vissel Kobe, Yokohama FC, Shizuoka FC, Central Kobe, Fernando la Mora, JEF United Chiba kaj AC Nagano Parceiro.
Kalvinana preĝejo (Kiskunhalas)
Konstruaĵo
La preĝejo havas unu navon kaj unu turon super la enirejo. Sur la ekstera muro estas reliefo memore al vizito de Mihály Csokonai Vitéz de 1995 kaj hontoŝtono de 1872, kien oni metis la punitojn. Interne estas en 3 flankoj galerioj. La predikejo estis farita en 1821.
Kristanismo en Barato
Hodiaŭ la kristanoj koncentriĝas precipe en iuj ŝtatoj de suda Barato, en Konkan kaj en la Nordoriento.
Historio
Ekde la 6-a/7-a jarcentoj multaj misiistoj moviĝis el la Persio (Asiria Eklezio de la Oriento, siria-orienta rito) por evangelizi Baraton. Sed la Eklezio de la subkontinento ne uzas la persan riton, sed tiun antioĥian (siria-okcidentan) kiu estas pli antikva. Tio signifas ke la unua evangelizado okazis kiam la Eklezio de Oriento jam ne naskiĝis. Ĝiaj radikoj, do, alfundiĝas en la unuaj jarcentoj de kristanismo. Startinte el Mezopotamio, laŭirante la Silkan Vojon, kristanismo atingis ene de 3- a jarcento la Kushan (regiono najbara) por poste penetri en Baraton. En la 4-a jarcento la ĉeesto de kristanoj en Barato estis realo. . La probabla elradianta centro de la siria kristanismo en Barato estis la urbo de Şanlıurfa aŭ Edeso de Mezopotamio. La unua dateno historie dokumentita de kristana arkivo en Barato reirigas al la 4-a jarcento. En 345 la catholicos ĉefepiskopo de Seleŭkio-Ktesifono sendis misiistojn sub la direktado de Mar Thomas Cana (dirita ankaŭ «Tomaso la Kanaanano»), juda-kristana komercisto. Tiu, akompanata de episkopo, Jozefo de Uruk, kaj de 72 judaj-kristanaj familioj elŝipiĝis al Cranganore (hodiaŭ Kodungallur, en Keralao).
La evento estis rekte kunligita kun la malfacila religia situacio de la Sasanida imperio ene de kiu estis incitigitaj perswekutoj kontraŭ kristanoj. En la sama periodo translokiĝis al Barato, porforfuĝi el persekutoj, multaj kristanoj, aparte el Mezopotamio kaj de Ĥuzestano.
La popola tradicio retroirigas la komenciĝon de kristanismo en Barato al epoko pli antikva: la unuaj kristanoj evangelizantoj la subkontinenton estus Tomaso Apostolo kaj Apostolo Bartolomeo. La unua estus atinginta sudan Baraton sekvante la marajn komercovojojn de la romia imperio en 52 p.K.. Tiu tradicio estas nun ankoraŭ viva en Barato: fakte, la kristanoj de Keralao estas ankoraŭ hodiaŭ nomataj Kristanoj de Sankta Tomaso.
Pri Sankta Bartolomeo oni transdonas la evangelizadon de la norda Barato. Alivorte, li transiris la Persion. En la 3-a jarcento Panteno de Aleksandrio efektivigis evangelizan mision en «Barato» (Sankta Hieronimo, De Viris Illustribus, ĉapitro III). Tamen, tiu tezo estas kontraŭata de Eŭzebo de Cezareo, historiisto de la 4-a jarcento, laŭ kiu Panteno vizitis Mezopotamion kaj Persion eble ĝis norda Barato.
Ĉiukaze estas ĝenerala konvinko ke kristanismo en Keralao ekzistus ekde la dua duono de la 1-a jarcento iniciate de Sankta Tomaso.
Distribuo de la kristanoj en Barato
Hodiaŭ kristanoj en Barato ĉeestas:
Ŝtataj leĝoj rilate religian praktikadon
En 7 barataj ŝtatoj havas leĝan valoron normoj kiuj kontraŭstaras konvertiĝon el Hinduismo al aliaj religioj: temas pri:
Naskiĝintaj en la antikveco
La antikvaj eklezioj naskiĝintaj en Keralao (iam nomata Malankara] konservas la antikvan liturgian sirian. La ligiloj kun tiu siria eklezio reirigas al unuaj jarcentoj de kristanismo.
Dum la kuro de la 5-a jarcento la Siria Ortodoksa Eklezio ne akceptis la dogmajn dekretojn de la Koncilio de Kalcedono (451) kaj konstituiĝis en aŭtonoma eklezio sin deigante el tiuj ortodoksa kaj latina. La barata kristana eklezio ĝin sekvis.
Hodiaŭ la nekalcedona eklezio en Barato dividiĝas en du jurisdikcioj kun la sama nomo:
Naskiĝintaj post la 16-a jarcento
En la 16-a jarcento. Okaze de la koloniigo de la Barato, estis iniciatita novaj misiista aktiveco, ĉi-foje devenanta el Eŭropo. En 1534 estis kreita la unua latina diocezo, en Goao. La ĵusnaskita barata katolika eklezio estis metita sub la jurisdikcio de la Patriarkato de Babilonio de Ĥaldeoj el kiu ĝi poste estis deigita. Sinsekve naskiĝis aliaj du katolikaj eklezioj: Inter la du katolikaj eklezioj malegalas nur la liturgia rito: siria-antioĥia por la malankara, siria-armena por la malabara.