cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Inĝenierarto
Industria inĝenierarto
La industria inĝenierarto estas unu de la branĉoj de la inĝenierarto rilate al industrio kiu temas pri la plibonigo de la uzado de rimedoj homaj, teknikaj, informadikaj kaj same kiel por la administrado kaj funkciado de la sistemoj de transformado de varoj kaj servoj, pritaksado de sistemoj integritaj aplikitaj en fakoj de laboristaro, riĉo, konaro, informaro, ekipado, energio, materialoj kaj procezoj, cele al atingo de produktoj aŭ servoj utilaj al la socio kaj al la posedantoj kun alta konsidero rilate al la medio. La industria inĝenierarto uzas la principojn, metodojn de analizo, sintezojn de la inĝenierarto kaj la desegno por specifigi, pritaksi, antaŭvidi kaj plibonigi la akiritajn rezultojn de tiuj sistemoj. La industria inĝenierarto utiligas sciarojn kaj metodojn de la sciencoj matematiko, fiziko, sociajn, politikajn, teknikoj de administrado ktp. de maniero kaj ampleksa kaj laŭĝenra, por determini, desegni, specifigi, analizi, kaj plibonigi konstante la sistemojn (en ampleksa senco de la termino).
Kemia inĝenierarto
La kemia inĝenierarto estas fako de inĝenierarto kiu koncernas la aplikadon de scienco, matematiko, kaj ekonomiko al proceso kie kemiaĵoj estas ŝanĝitaj al aliaj, esperebe pli valoraj, formoj. Tiel, ĝi aplikas kemion al inĝenieraj bezonoj. La produktoj de kemia inĝenierarto estas diversaj kaj havas multajn ĉiutagajn uzojn. Kemia inĝenierarto influas profunde multajn aliajn industriojn, donanta medicinan, militan, median kaj aliaj uzojn.
Sabang
Sabang estas kota (distrikto, regentejo) de Indonezio, en la insulo Weh apartenanta al la provinco Aceh. Tiu distrikto konstituiĝis laŭleĝe en 1965. En tiu urbo troviĝas la Flughaveno Maimun Saleh.
Inĝenierarto
Komputika inĝenierarto
La komputika inĝenierarto estas la studo kaj aplikado de kombinado el Elektra inĝenierarto kaj komputoscienco. Ĝi kombinas aparataron - tuta fizika ekipaĵo - kaj programaron - tuta logika ilo de komputilaj sistemoj. Ĝi estas fako por disvolvigi la komputadon teknologie, apliki komputadon, uzante la fundamentojn pri komputado kiel Algoritmoj, Komputilaj Arkitekturoj, Programlingvoj ktp.
Sidamoj
La sidamoj estas etno, kiu vivas en la sudokcidento de Etiopio en la Sidama Zono de la regiono Southern Peoples, Nations & Nationalities. Ili nombras proksimume 2.439.000 homojn.
Sabang
Geografio
Kota Sabang estas formita de kvin insuloj, el kiuj Weh estas ĉefa pro sia grando (153 km²). La aliaj 4 insuloj havas areon multe malpli grandan: nome Rubiah (0,357 km²), Klah (0,186 km²), Selako (0,055 km²) kaj Rondo(0,659 km²).
Sidamoj
La sidama lingvo apartenas al la kuŝidaj lingvoj. Multaj sidamoj estas kristanoj. Historie ekzistis en la regiono Gibe kelkaj sidamaj reĝlandoj, inter ili Ĝanĝero kaj Garo.
Preskaŭ 85 % de la sidamoj vivtenas sin per la agrikulturo. Grava baza nutraĵo estas la muzaco (bananplanta familio) enseto, krome ili aliajn nutraĵojn kultivas kaj bovojn bredas. Kiel lukrofonto la kafoplantado grave rolas. En 2003 sidamaj kafoplantistoj pro la deprecado (valorperdo) de la mondmerkataj prezoj de kafo ("kafokrizo") suferis malsatkatstrofon.
Sabang
Geografio
Kota Sabang havas 5 lagojn: nome Aneuk laot, Paya Senara, Paya Karieng, Paya Peutapen kaj Paya Seumesi. La plej granda estas la lago Aneuk Laot.
Kota Sabang havas areon de 153 km². La loĝantaro estis ĉirkaŭkalkulita en 36 558 personoj (majo 2009). Ĝi havas mezaveraĝan alton de 28 metroj super marnivelo. Ĝi estas konata kiel la plej norda kaj okcidenta urbo de Indonezio. Ĝi estas en la koordenatoj 5.89417°N, 95.31917°W.
Maktano
Maktano aŭ Mactán estas insulo antaŭ la marbordoj de la insulo Cebuo, en la provinco de Filipinoj samnome Cebuo. La insulo estas subdividita inter la municipoj Córdova kaj Lapu-Lapu.
Ĝi estas konektata kun la insulo Cebuo pere de du grandaj pontoj, nome la ponto Marcelo Fernan kaj la ponto Mactán-Mandaue.
En 1521 ĉi tie surteriĝis ŝipkapitano Fernão de Magalhães, kiun la indiĝenoj murdis. Tial la ekspedicio kiu serĉis marvojon al Molukoj devis esti kapitanigita de Juan Sebastián Elcano, kiu finkompletigis ĝin.
En la insulo estas la Internacia Flughaveno de Maktano-Cebuo, nome la dus plej grava laŭ trafiko en Filipinoj. Industrio kaj turismo estas la bazo de la aktuala ekonomio de la insulo.
Okcident-Eŭropa Unio
La Okcident-Eŭropa Unio (france kaj itale UEO, Union de l'Europe occidentale respektive  Unione Europea Occidentale, angle kaj germane WEU, Western European Union respektive Westeuropäische Union), fondiĝis la 23-an de oktobro 1954 de la ŝtatoj Britio, Belgio, Francio, Germanio, Italio, Luksemburgo kaj Nederlando kiel pakto de reciproka armea helpo en kazo de agreso de ekstere.
Ĝi fontis el la Brusela Traktato de la 17-a de marto 1948, en kiu jam membris Francio, Britio kaj la Beneluksaj ŝtatoj. La fondaj dokumentoj, la Parizaj Traktatoj, validas ekde la 5-a de majo 1955.
La Brusela Traktato de 1948 interkonsentiĝis inter Francio, Britio kaj la Beneluksaj ŝtatoj, por rekte post la Dua Mondmilito same esti preparita al ebla armea agreso de la armeo de Sovetunio kaj ebla nova agreso de Germanio. Samtempe al la akcepto de la eksaj faŝismaj, sed nun okcidente demokratiaj ŝtatoj Federacia Respubliko Germanio kaj Italio al la nord-atlantika armea unuiĝo NATO, ankaŭ la du ŝtatoj akceptiĝis kiel membroj de la brusela ŝtatogrupo, ekde nun nomata "Okcident-Eŭropa Unio".
Kontraŭe al la "Eŭropa Defenda Komunumo" de 1952 ne temis pri plano de eŭropa komuna armeo. Principe la funkcio de la Okcident-Eŭropa Unio plejparte estis ebligi la aliĝon de la Federacia Respubliko de Germanio al la armea unuiĝo NATO kaj per tio fini la statuson de okcidenta Germanio esti armee okupita teritorio. Per tio la Unio mallonge post sia fondiĝo jam preskaŭ tute perdis sian signifon, ĉar la alianco NATO plejparte transprenis ĝiajn taskojn.
Inĝenierarto
Materiala inĝenierarto
La materiala inĝenierarto estas branĉo de la inĝenierarto kiu celas kompreni la rilatojn inter la proprecoj kaj la kristala strukturo de la materialoj, kaj dizajni la strukturon de materialo por atingi aron da dezirajn propecojn. La celoj de la Materiala Inĝenierarto estas maksimume regi la plej novajn teĥnikojn de produktado kaj transformado de la materialoj kaj esti kapabla kontribui al la disvolvo de novaj materialoj kaj de novaj procezoj de produktado.
En la ŝanganta mondo de la novaj teknologioj el la 21-a jarcento, la inĝeniero de materialo estos tre necesa aganto por la selektado de materialoj en ĉiuj areo de la inĝenierarto kaj speciale en la dizajno-kampo. La inĝenierarto de Materialoj estas konata titolo en la tuta mondo kaj estas dediĉa al la dizajnado, manufakturo kaj funkciado de ĉiuklaso de komponantoj kaj strukturoj, uzanta egale tradiciajn materialojn kiel novaj materialoj. La aŭtomobiloj, la vestoj kaj piedvesto, la sporta ekipo, la komputiloj aŭ la protezikoj kaj la biomedicinaj komponantoj estas faritaj kun materialoj ĉiujfoje plinovaj, eĉ bazita en la nanoteknologio. En ĉi tiu kampoj, kiel en multaj pliaj, nova materialoj estis la solvo kiu permesis disvolvigi novajn produktojn kaj aplikoj. Tiel okazis kun la kompozita materialoj en la aeronaŭtiko kaj en la profesia sporto.
Mekanika inĝenierarto
La mekanika inĝenierarto estas la inĝenierarto kiu laboras por la plibonigo kaj kreado de la maŝinoj kaj de mekanikaj sistemoj. Ĝi uzas precipe la sciencojn matematikajn kaj fizikajn. Krome ĝi inkludas konojn bazajn de elektroniko kaj elektrotekniko, kemio kaj konceptojn de civila inĝenierarto.
Italki
italki (elp.ˈɪtɔːki') estas reta edukteknologia platformo por lerni lingvojn, kiu ligas lingvajn lernantojn kaj instruistojn tra vida babilado. La retejo permesas trovi privatajn instruistojn aŭ mentorojn por 1-sur-1 instruado en pli ol 150 lingvoj, aranĝi kaj pagi lingvolecionojn. Ĝi ofte estas ankaŭ la sola maniero kiu permesas lerni lingvojn de sia hejmo aŭ komputilo sen bezoni la multekostajn rimedojn por vojaĝi al ĉeestaj klasoj kie la ofertataj lingvoj ofte ankaŭ ne reprezentas la lingvojn parolatajn en tiuj lokoj.
Koncepto
italki estas reta merkato kaj socia retejo fokusante instruadon de lingvoj. Uzantoj estas klasifikitaj kiel "studentoj" aŭ "instruistoj". Por esti membro de italki retadreso necesas. Ankaŭ necesas pagi por povi aranĝi retan lecionon kun instruisto. Instruistoj trapasas proceduron, kiu inkluzivas konfirmon de sia identeco kaj de akreditaĵo kiel instruisto.
La plej granda parto de la lecionoj okazas per Skype aŭ per voĉmesaĝoj en WhatsApp (elp. vacap). Instruistoj kaj studentoj ankaŭ ŝatas la platformon ĉar ĝi permesas al ili havi kontaktojn kun homoj el la tuta mondo por interŝanĝi ideojn, paroli de temoj pri kiuj ili pasias aŭ estas fascinataj, havas scivoleman intereson.
Instruista merkato
La instruistoj en italki estas nomumitaj kiel "profesiaj instruistoj" (angle: professional teacher) aŭ "komunumaj mentoroj" (angle: community tutor). La unuaj kun profesia sperto en edukado aŭ atestado havas profesian sperton en la instruado aŭ posedas atestojn. Ili ankaŭ gajnas monon kiel sendependaj mentoroj. Kiam la profesoroj kompletigas la lecionojn, ili ricevas reagojn kaj poentarojn de italki-studentoj kaj tiele la intstruisto akiras personan reputacion. Krome, Italki-instruistoj povas krei profilon.
Tamen ambaŭ "komunumaj mentoroj" povas krei instruistan profilon kaj agordi siajn proprajn pagokotizojn.
Studentoj
Studentoj ankaŭ povas uzi ĝin kiel platformo por reciproka lingva interŝanĝo.
Historio
En 2007, Kevin Chen kaj Yongyue Jiang kunfondis italki kiel reta lingvo-interŝanĝa komunumo. Instruistoj en italki fiksis ilian propran prezon kaj tempan horaron.
En 2016, italki kolektis 3 milionojn da usonaj dolaroj de Hujiang, ĉina edukada firmao, subtenata de Baidu, kun pli ol 100 milionoj da uzantoj.
Ekde julio 2017, italki havas pli ol 3 milionojn da uzantoj en pli ol 100 landoj kaj ĉ. 5 000 instruistojn.
En oktobro 2019, italki akiris la hispanan kompanion Lingbe. Lingbe estas la kompanio respondeca pri lingvolernanta apo por saĝtelefonoj.
Lingvoj en italki
Reta instruado vere rompas barojn de geografio, tempo, lingvoj, rimedoj ktp.
George E. Lee
George Ewing Lee (mallongigita plejofte George E. Lee; * 28-an de aprilo 1896 en Boonville, Misurio; † 1958) estis usona bandestro, kantisto kaj saksofonisto. Lee direktis dum la 1920-aj kaj komenco de 1930-aj jaroj la sukcesan kaj popularan bandon His Novelty Swinging Orchestra, kies ĉefa sidejo estis en Kansasurbo. En 1933 la bandego de Lee eniĝis en la orkestron de Bennie Moten. En 1935 li denove frakasis per propra bando kaj transloĝiĝis al Jackson, Michigan en 1940 kaj direktis noktklubejon en Detroit en 1942. Pli malfrue en la 1940-aj jaroj li translokiĝis al San Diego kaj retiriĝis de la muziko.
Vikimedia Komunejo
La Vikimedia Komunejo aŭ simple Komunejo (Wikimedia Commons aŭ simple ) estas projekto de la Fondaĵo Vikimedio, kiu ekis la. La projekto celas konstrui centran datumbazon de bildoj, filmoj kaj muziko. La dosieroj en la centra datumbazo estas rekte atingeblaj en ĉiuj lingvoj, inkluzive de Vikipedio, Vikivojaĝo, Vikifontaro, Vikicitaro, Vikivortaro, Vikinovaĵoj, Vikilibroj kaj Vikispecioj, aŭ elŝutitaj por ekstere uzo.
La dosieroj en la Komunejo (krom kelkaj emblemoj de projektoj de Vikimedio) estas liberaj verkoj, kaj oni rajtas uzi ilin libere por ĉiuj celoj, kondiĉe ke oni observas la permesilojn menciitajn en la priskriba paĝo de ĉiu el la dosieroj.
En marto 2021, la deponejo enhavas pli ol 70 milionojn da senpagaj dosieroj, administrataj kaj redakteblaj de registritaj volontuloj. En julio 2013, la nombro de redaktoj ĉe Komunejo atingis 100 000 000.
3241 Yeshuhua
3241 Yeshuhua estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 28-an de septembro 1978 elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Italki
Lingvoj en italki
La retejo proponas pli ol 100 lingvojn el kiuj studentoj kaj instruistoj povas elekti.
3241 Yeshuhua
Nomo
Ĝia nomo honoras la ĉinan astronominon Ye Shuhua (ĉine : 叶叔华).
Italki
Lingvoj en italki
La angla estas la plej lernata lingvo, sekvita de la hispana, la franca, la ĉina kaj la japana.
George E. Lee
Krom propraj sonregistraĵoj de la bando aperis sondisko sub la nomo Julia Lee with George E. Lee and His Novelty Swinging Orchestra.
6880 Hayamiyu
6880 Hayamiyu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, apud Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Italki
Lingvoj en italki
Esperanto
6880 Hayamiyu
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan kantistinon kaj aktorinon Yu Hayami (japane 早見優, Hayami Yū), kiu interesiĝas pri astronomio.
Italki
Lingvoj en italki
Ankaŭ Esperanto estas inter la lerneblaj lingvoj. La platforma interfaco de italki subtenas 19 lingvojn, inter kiuj Esperanto.
Vidu ankaŭ
Instruado de lingvoj
Dedistanca edukado
Eksteraj ligiloj
Retejo de italki (instruistoj por Esperanto)
Apo de italki por elŝuti en Android-saĝtelefonoj
Apo de italki por elŝuti en iOS-aparatoj
Rivapiana
Rivapiana estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Inger Nilsson
Karin Inger Monica NILSSON (naskita la 4-an de majo 1959 en Kisa) estas sveda aktorino.
Kiam ŝi aĝis 10, ŝi komencis sian aktoran karieron en la rolo de Pipi Ŝtrumpolonga, knabina figuro el infanlibroj de Astrid Lindgren, kun ruĝa peruko kaj survizaĝen pentritaj lentugoj. La unua filmo estis 13-parta televida serio reĝisorita de Olle Hellbom. En 1970 ŝi aktoris en du pliaj Pipi-filmoj de Hellbom kaj ankoraŭ en 1973 faris unu tian.
Ŝi kantis la kanton de la televidserio kaj de la filmoj en la sveda kaj finna. En la jaro 1978 ŝi registris sondiskon, sen venda sukceso.
Post siaj infanaj jaroj ŝi ne havis grandajn rolojn en teatro aŭ filmoj kaj ŝi preskaŭ ne laboris plu kiel aktorino en televido aŭ kino. En la unuaj jaroj de la 21-a jarcento ŝi laboras kiel kuracista sekretariino en Stokholmo. Tamen, ŝi plu aktoradis dum tiuj jaroj. En 2000 la Sviso Xavier Koller donis al ŝi rolon en sia filmo Gripsholm, bazita sur romano de Kurt Tucholsky. De la jaro 2006, ŝi aktoris en du televidserioj kaj unu mallonga filmo.
Premioj
Pippi gajnigis al ŝi plurajn premiojn:
Sormonne
Sormonne - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Thiaville (stacidomo)
Thiaville, plennome Thiaville-sur-Meurthe, estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Thiaville-sur-Meurthe, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lunéville - St-Dié (067000).
Jeanne Jugan
Jeanne JUGAN, religie fratino Maria de la Kruco (fr. sœur Marie de la Croix), naskiĝis en Cancale (Ille-et-Vilaine) la 25-an de Oktobro 1792. Filino de marfiŝisto, ŝi mortis en Saint-Pern la 28-an de Aŭgusto 1879, ŝi fondis la kongregacion de la Fratinetoj de la malriĉuloj (fr. Petites Sœurs des Pauvres).
Tiu humila popolfilino, simpla servistino, kompate emociita je la vido de maljunuloj, kiuj mortis forlasitaj, fondis en Saint-Servan instituton, kiu, de tiam, ne ĉesis prosperi.
Kelly Preston
Kelly Kamalelehua Palzis PRESTON-TRAVOLTA (13-an de oktobro 1962 en Honolulu, mortis la 12-an de julio 2020) estis usona aktorino.
Jeanne Jugan
Ŝi estis beatigita en 1982 de Johano Paŭlo la 2-a kaj estis kanonizita de Benedikto la 16-a la 11-an de Oktobro 2009.
Kelly Preston
Preston kariero komenciĝis en ŝia junaĝo, kiam ŝi manekenis. Tra vreklamfilmetoj ŝi trovis vojon al la filmoj, kie ŝi ludis ofte allogan, belan flankan rolanton. Tiutempe ŝi estis videbla ankaŭ en la muzikvideo-filmeto „She will be loved“ de bando Maroon 5. En 2006 ludis ŝi ĉefrolon en la filmo Broken Bridges kun kaŭntrimuziksito Toby Keith. En la filmo ludis ankaŭ Willie Nelson kaj BeBe Winans tiel akiris la filmo grandan ŝatatecon en la Usono kaj plian konatecon por Kelly Preston kiel aktorino. En Eŭropo, la filmo restis relative nekonata.
Ŝi altiris pli grandan konatecon per sia privatvivo ol per sia aktorado. Ŝi estis geedziĝante de 1986 ĝis 1988 kun Kevin Gage. Ŝi poste estis ankaŭ en amrilato kun Charlie Sheen, kiun ŝi forlasis en 1990, post kiam li ŝin pafis „pro eraro“ je la brako. Ekde 1991, ŝi vivas en geedzeco kun John Travolta kaj ili havis tri infanojn, el kiuj filo mortis en 2009 kaj unu filo naskiĝis en novembro de 2010.
Jeanne Jugan
Biografio
Jeanne Jugan naskiĝis apud Cancale, en la domgrupo de Petites-Croix, la 25-an de oktobro 1792, de marfiŝista patro, kiu mortis surmare 4 jarojn poste. En 1810, ŝi ekservis vicgrafinon, kiel kuirhelpantino. Ses jarojn poste, ŝi definitive repuŝis edziniĝpeton de juna maristo: "Dio volas min por si. Li tenas min por verko ankoraŭ nekonata..." En 1817, ŝi forlasis Cancale por Saint-Servan, urbo nun ligita al Saint-Malo. Ŝi eniris kiel fleghelpantino en la hospitalo de Rosais. Ŝi forlasis tiun hospitalon en 1823 pro tro granda laceco. Ŝi estis akceptita de fraŭlino Lecoq, kun kiu ŝi amikiĝis. Kune, ili vizitis multajn malriĉulojn de la paroĥo. Sed en 1835, F-ino Lecoq mortis. Jeanne fariĝis taglaboristino. Du aŭ tri jarojn poste, kun amikino, Françoise Aubert, nomata "Fanchon", ŝi luprenis apartamenton je la n°2 de la strato de la centro (fr. rue du Centre) en Saint-Servan.
En vintro 1839, Jeanne akceptis kriplan kaj blindan maljunulinon, Anne Chauvin, al kiu ŝi lasis sian liton kaj instaliĝis en la grenejo. Tio estis la humila komenciĝo de granda verko. Jeanne estis 47-jara.
En la sekvantaj jaroj, kelkaj junaj virinoj asistis ŝin en tiu nova tasko, ĉar la akceptitaj personoj estis pli kaj pli multaj. Du aŭ tri jarojn poste, ŝi komencis monkolekton. En Majo 1842, ŝi estis elektita kiel superulino de la asocieto, en ĉeesto de la abato Auguste Le Pailleur, vikario en Saint-Servan. Embrio de hospitala regulo, inspirita de la Regulo de la Fratoj de Saint Jean de Dieu, estis ellaborita; la nomo de "Servistinoj de la Malriĉuloj" (fr. "Servantes des Pauvres") estis adoptita.
En Decembro 1843, Jeanne estis reelektita superulino. Kelkajn tagojn poste, la abato Le Pailleur, laŭ sia propra decido, nuligis la elekton kaj elektis Marie Jamet, unu el la tri aliaj membroj, por anstataŭi ŝin.
En 1844, la "Servistinoj de la Malriĉuloj" fariĝis la "Fratinetoj de la Malriĉuloj". La sekvantan jaron, la franca Akademio aljuĝis al Jeanne Jugan, por ŝia bonfarado, la premion "Montyon". Jeanne fariĝis fama, la gazetistoj interesiĝis pri ŝi. En 1846, ŝi fondis du novajn domojn en la Piletière, en Rennes, kaj en Dinan. La angla romanverkisto Charles Dickens venis por viziti unu el ŝiaj domoj.
La 6-an de Decembro 2008 : subskribo de la promulgo de la dekreto de la Kongregacio por la kazoj de la Sanktuloj permesita de Benedikto la 16-a agnoskante la miraklon per la propetado de la beatulino Jeanne Jugan (Fratino Maria de la Kruco).
Distrikto Fürth
Najbaras norde la distrikto Erlangen-Höchstadt, oriente la eksterdistriktaj grandurboj Nürnberg kaj Fürth, sude la distrikto Roth, sudokcidente la distrikto Ansbach kaj nordokcidente la distrikto Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim.
Administra centro de la distrikto estas la urbo Zirndorf. Ekster la regiono la urbo konatas aparte pro tio, ke ĉi tie estas la centralo de la firmao Playmobil, kiu produktas karakterizan serion de infanludiloj. Krom la produktejo en la urbo ankaŭ situas granda porinfana amuzoparko dediĉita al la Playmobil-ludiloj.
Nupce
Nupce estas monto en la regiono Ĥumbu de Mahalangur Himal, en la nepala Himalajo. Ĝi kuŝas je nur du kilometrojn OkSOk de la monto Ĉomolungmo. Nupce estas tibeta vorto por "okcidenta pinto", ĉar ĝi ja estas la okcidenta segmento de la montareto Lhotse-Nupce.
Mezuraro
La longa orient-okcidenta ĉefa krestaro de Nupce estas kronita de sep pintoj:
Historio
La ĉefa pinto, Nupce I, estis unuafoje grimpita en la 16a de majo 1961 fare de Dennis Davis kaj la ŝerpa Taŝi kaj la venontan tagon de Chris Bonington, Les Brown, James Swallow kaj Pemba Ŝerpa, membroj de brita ekspedicio.
Georgo la 6-a (Armenio)
Georgo la 6-a de Armenio (armene : Գևորգ Զ. Չորեքչյան (Նորնախիջևանցի), n. la 2-an de decembro 1868 - m. la 9-an de majo 1954) estis la Katolikoso de la Armena Apostola Eklezio de 1945 ĝis 1954.
Sed kiam Stalin mem ordonis mildigi limojn kontraŭ religio, ĝi estis permesita la asignon de episkopo Georgo kiel nova Katolikoso de Ĉiuj Armenoj kiel Georgo la 6-a (ankaŭ konata kiel Georgo la 6-a de Armenio) kaj fine rajtis reveni al Eĉmiadzin.
Dum la sovetia reĝimo, la gazetaro laŭdis Georgon la 6-a kiel unu el la plej elstaraj subtenantoj de la "lukto por paco". Li mortis en 1954 kaj nova katolikoso Vazgen la 1-a estis elektita en 1955 kiel Katolikoso de Ĉiuj Armenoj. Tomboŝtono de Georgo la 6-a, Katolikoso de Ĉiuj Armenoj, ĉe la Patrina Katedralo de Sankta Eĉmiadzin memorigas lin.
Galeazzo Maria Sforza
Galeazzo Maria SFORZA (naskiĝis en Fermo, en la 24-a de januaro 1444 - mortis en Milano, en la 26-a de decembro 1476) estis Duko de Milano, filo de Francisko Sforza kaj frato de Filippo Maria Sforza.
Lia nomo estis elektita de la pripatrina avo Filippo Maria Visconti kiu atribuis la nomon Galeazzo memore de sia patro Gian Galeazzo Visconti (1351-1402). Kiam lia patro mortis, Galeazzo Maria troviĝis en Francio estre de militisma ekspedicio sendita de Francisko Sforza por apogi la reĝon Ludovikon la 11-an, kiu batalis kontraŭ la grandaj feŭdestrojn ĉefitajn de Karlo la Brava, duko de Burgonjo. Galeazzo, vokita de sia patrino, reiris al Milano post aventurplena vojaĝo farita trapasante kaŝe la teritorion de la malamika duko de Savojo kaj li eĉ devis rifuĝiĝi kelktage en preĝejo de Novalesa, proksime de Susa, por eskapi el embusko.
Mĥargrdzeli
La Mĥargrdzeli (armene: Զաքարյաններ, Zak'arjanner; kartvele: მხარგრძელი), estis nobela familio de armena origino. Elstara en mezepoka Armenio kaj Kartvelio. Ilia nomo en la armena aŭ en la kartvela signifas "longbraka". Familia legendo diras ke tiu nomo venas de ilia persa prapatro aĥemenida reĝo Artakserkso la 2-a (404-358 a.K.).
Thiaville-sur-Meurthe
Thiaville-sur-Meurthe estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Thiavillois.
Kantono Briscoe (Teksaso)
La kantono Briscoe situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Silverton.
Butila fenilpropionato
Butila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropanato de butilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj butila alkoholo. Butila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Butila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Butila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Riisma Esperanto de 1994
La riisma Esperanto de 1994 estas proponita reformo de Esperanto. Ĝi celas:
La reguloj de tiu reformo estas listigitaj en manifesto publikigita en 1994. Oni ne konfuzu la riisman Esperanton de 1994 kun la pli novaj komprenoj kaj difinoj de riismo, kiuj havas malsamajn regulojn rilate al ri kaj aliaj lingvaj elementoj, kaj kiuj ne nepre estas reformoj.
Argumentoj
Riismo hazarde ankaŭ estas pli konforma al la nacia lingvo por parolantoj de finn-ugraj, korea, eŭska, armena kaj ĉinaj lingvoj, kies triapersona pronomo ne konas distingon inter ina kaj vira sekso. Ekz. la finna lingvo nur havas hän (= ŝi, li) kaj se (= ĝi) kaj en la armena nur "na" por li, ŝi kaj ĝi. Krome, senseksa triapersona pronomo kongruas al uzo de verboj sen pronomo, kiu oftas en latinidaj lingvoj kiel la itala. Ekzemple itallingve parla (= li aŭ ŝi parolas) ne malkaŝas la sekson de la subjekto.
Kontraŭargumentoj
La plejparto de la ecoj de riismo estas rigardataj kiel kontraŭfundamenta de iuj ne-riistoj. Enkonduko de nova sufikso povas konformi al la Fundamento (jam kelkaj oficialaj sufiksoj estas postfundamentaj), sed ŝanĝo de la signifo de bazaj fundamentaj radikoj, kiel ŝanĝo de la signifo de patr|o al unu el la gepatroj, estas rigardata kiel kontraŭfundamenta. Riisto povas tamen eviti uzon de tiaj radikoj sen sufikso. Personaj pronomoj estas tre baza parto de la lingvo, parto kiu ordinare ne povas esti pligrandigita, kaj do plejofte aldono de nova pronomo estas rigardata kiel kontraŭfundamenta. Tamen, iuj argumentas, ke aldoni novan kiel neologismon, sen ŝanĝi la signifon de la malnovaj pronomoj, ne estas kontraŭfundamente.
Unu el la argumentoj de subtenantoj de riismo estas, ke simetria uzo de -iĉ- kaj -in-, kaj neneceso specifigi la sekson de priparolato iom post iom instigus al senseksisma pensado. Tio tamen estas dubinda. Se estus tiel, oni atendus, ke parolantoj de la turka kaj ĉina, ekzemple, kiuj ne havas seksan distingon ĉe triapersonaj pronomoj, pensus malpli seksisme, ol parolantoj de ekzemple la angla aŭ la franca, sed ne estas indikaĵoj, ke ja estas tiel. Estus same kiel aserti ke filipinanoj estas malaktivaj homoj, nelaboremaj, ĉar la tagaloga lingvo estas plej kutime malaktiva "muson ĉasas kato".
La enkonduko de ri kaj -iĉ- estas konfuze malsimetria kaj kontraŭfundamenta: la uzado de ŝi kaj -in- malambigue esprimas inan sekson, dum la uzo de li kaj nenia sufikso estas origine ambigua je sekso, sed povas kontrasti al ŝi kaj -in- por tiam esprimi viran sekson. Ekz. Kiam alvenas novulo, salutu lin. (sen esprimi sekson) kaj Ĉu estas filo aŭ filino, ĉu li aŭ ŝi? (esprimante sekson). La riismo asertas, ke li havas strikte viran sencon, limigante la signifon de fundamenta vorto, kaj rompante la simetrion inter li kaj nenia seksindika sufikso. Aldone, eĉ en la ĉina, ties pronomo "li", distingita nur skribe, estas same uzata por ne esprimi sekson.
La ununombra uzo de ge- kreas novan dubsencecon: Se geviro uzeblas, signifante "homo plenkreska, ĉu ina aŭ iĉa", kion do signifas geviroj? Verŝajne du geviroj povas esti aŭ
Ri povas soni same kiel li por parolantoj de kelkaj lingvoj, inkluzive ĉinojn kaj japanojn, kies lingvoj ne distingas la sonojn [r] kaj [l].
Alternativoj
Aliaj manieroj atingi similajn rezultojn:
En Esperanto-kulturo
Gijom' Armide uzis pronomon ri en siaj kantoj (ekz. kantoj Ri liberas, Amu rin kaj aliaj). Muzikgrupo La Perdita Generacio uzis sufikson -iĉ- en sia kanto Riveretoj ĉe mi kaj pronomon ri en sia kanto ''Ubuntu.
Sufikso -iĉ- estas strikte uzata ankaŭ en verko Sur la linio de Jorge Camacho. ''[Georgo Kamaĉo (Jorge Camacho): Sur la linio. 40 p. Bero, Berkeley 1991.]''
Eksteraj ligiloj
Proposte di riforma del genere in esperanto
Dolní Pertoltice
Dolní Pertoltice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Pertoltice en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km sudokcidente de Pertoltice. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 54 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Pertoltice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,8 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1388.
Domo Álvarez Abarca (Salamanko)
La Domo Álvarez Abarca de Salamanko (Kastilio kaj Leono, Hispanio), ankaŭ konata kiel domo de la Doktoroj de la Reĝino, estas tur-palaco de gotika kaj renesanca stilo. Ĝi estis konstruita en la 16-a jarcento por Fernán Álvarez Abarca, kuracisto de la Katolikaj Gereĝoj. Ekde 1946 ĝi estas la sidejo de la Muzeo de Salamanko.
Alandroal
Alandroal estas urbo de Portugalio apartenanta al la Distrikto Évora, regiono Alentejo kaj intermunicipa komunumo Alentejo Central, kun proksimume 1 900 loĝantoj. Ĝi estas je 341 m de altitudo super la marnivelo.
Alandroal derivas el etimologio kiel loko kie abundas oleandro.
Estas sidejo de municipo de 544,86 km² de areo kaj 6 585 loĝantoj (2001), subdividita en 6 submunicipoj. La municipo limas norde kun la municipo Vila Viçosa, oriente kun Hispanio (Olivenza), sude kun Mourão kaj kun Reguengos de Monsaraz kaj okcidente kun Redondo. Alandroal mem estas unu de la tri "vilas" (urbetoj) de la municipo, dum la aliaj estas Terena kaj Juromenha.
Submunicipoj
La ses submunicipoj (freguesias) estas la jenaj:
Umbra kolombo
La Umbra kolombo (Cryptophaps poecilorrhoa) estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Temas pri granda kolombo kiu estas loĝanta kaj reproduktanta birdo endemisma en Indonezio. Ĝi estas monotipa en la genro Cryptophaps.
Ties natura medio estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montetoj.
Moskva (librovendejo)
Moskva (Москва́) estas unu el ĉefaj librovendejoj en Moskvo. Ĝi situas sur Tverskaja strato (adreso: Tverskaja, domo 8) proksime al metrostacioj Puŝkinskaja, Tverskaja, Ĉeĥovskaja.
La vendejo estis malfermita la.
Rutland
Rutland estas unuara instanco en la angla regiono East Midlands.
Ĝi estis aparta provinco sed en 1974 ĝi fariĝis parto de la provinco Leicestershire. Nuntempe ĝi estas denove aparta instanco.
9911 Quantz
9911 Quantz estas malbone de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto Johann Joachim Quantz (1697–1773). Filo de forĝisto, li fariĝis urba flutisto de Merseburg (Germanio) kaj pli malfrue kortega hobojisto en Dresdeno. Tridek jaroj pli malfrue, li reprenis la fluton, studante tra la tuta Eŭropo kaj enkondukante novajn teknikojn por la fluto. En 1741 li iĝis edukisto kaj dirigento por la reĝo Frederiko la 2-a de Prusio. Quantz komponis ĉirkaŭ 500 muzikaĵojn por fluto kaj publikigis libron pri la fluto kaj la baroka muziko ĝenerale.
Metatarso
La metatarso aŭ metatarsaj ostoj estas grupo de kvin longaj ostoj en la piedo situanta inter la tarsostoj de la malantaŭa kaj mez-piedo kaj la falangoj de la piedfingroj. Malhavante individuajn nomojn, la metatarsaj ostoj estas nombritaj de la meza flanko (flanko de halukso): la unua, dua, tria, kvara, kaj kvina metatarsaj. La metatarsoj estas analogaj al la metakarpaj ostoj de la mano.
Tumultoj en Francio en 2005
Eventoj
Tumultoj kaj aliaj formoj de perforto, kiuj komenciĝis en ĉirkaŭurboj de Parizo la 27-an de oktobro 2005, daŭras jam sinsekve dum dek tri noktoj, kaj disvastiĝis al aliaj francaj urboj. La tumulton spronis la mortoj de du adoleskantoj el Clichy-sous-Bois, malriĉa komunumo en orienta suburbo de Parizo. Ili mortis, ĉar ili kaŝis sin en elektra transformilo, kie kurento-bato mortigis ilin. Ili fuĝis de policistoj. La ministroj Dominique de Villepin kaj Nicolas Sarkozy deklaris, ke temas pri junaj krimuloj, sed tio ne jam estas pruvita. La perforto disvastiĝis al la regionoj Île-de-France (Seine-et-Marne, Val-d'Oise, Yvelines) kaj je 3-a de novembro al ĉiuj 15 de la plej grandaj urboj de Francio.
La tumultoj ĉefe estas amasaj brulatencoj de veturiloj kaj konstruaĵoj, sed ankaŭ okazis bataloj inter civitanoj (ĉefe malriĉaj junuloj) kaj la francaj policistoj. Ĝis nun, unu viro estis mortigita, miloj da veturiloj estas bruligitaj kaj pli ol 1600 da homoj estas arestitaj. La 8-an de novembro, Jacques Chirac deklaras krizostaton, anoncante elirmalpermesojn por kvietigi tumultojn dum ondo de perforto. Malgraŭ novaj reguloj, tumultoj daŭris dum postaj du noktoj. La 9-an de novembro kaj la posta mateno, lernejo estis bruligita en Belfort, kaj estis perforto en Tuluzo, Lillo, Strasburgo, Marsejlo kaj Liono, kie atencoj ĉe elektrocentraloj kaŭzis nigrumojn en la urboj. Krome la tumultoj okazis en Belgio kaj Germanio (Berlino).
Ekde la 8-a de novembro, la tumultoj regule malkreskiĝis. Temis pri la plej granda ribelo de Majo 1968 en Francio. De Februaro 2006, la junaj manifestaciadoj kontraŭ la starigo de leĝo pri la CPE (Contrat Première Embauche, t.e. aranĝo de la leĝoj pri la unua dungo) ankaŭ kreas multajn tumultojn.
Kunteksto
Kontribuis al streĉiĝo de la etoso la deklaroj de Nicolas Sarkozy, ministro pri la internaj aferoj, kiu dufoje uzis insultajn esprimojn por indiki sian deziron forigi la krimecon el la ĉirkaŭurboj per policaj metodoj.
Reagoj
Post 13 tagoj da perfortaĵoj, la franca registaro enkondukis elirmalpermeson en la kvin plej damaĝitaj regionoj. Tiun ĉi leĝo lastfoje uzis la franca registaro en 1955 dum la Alĝeria milito, kaj ĝi tiam ebligis fortajn atencojn al la individua libereco.
Kvankam ili kondamnas la perfortaĵojn, diversaj maldekstraj partioj kaj sindikatoj ligas ilin kun la politiko de la registaro, kaj postulas la demision de Nicolas Sarkozy.
Lilian Thuram, membro de la Granda konsilio de la integriĝado kaj sportisto, grave kondamnis la parolojn de SARKOZY, dum fama gazetara konferenco, la 8-a de novembro : artikolo franclingva pri tio.
Interdialekta normlingvo
Interdialekta normlingvo aŭ superdialekto estas difinita formo de lingvo kiu estas konstruita surbaze de malsamaj dialektoj. Kiel norma lingvo, ĝi havas leĝan aŭ preskaŭleĝan statuson. Ekzemploj estas la novnorvega Nynorsk, konstruita de Ivar Aasen proksimume inter 1829 kaj 1850 kaj la grizonromana, Romantsch Grischun, konstruita de Heinrich Schmid kaj enkondukita en 1982. Interdialektaj normlingvoj kutime enkondukiĝas kiel skribaj lingvoj, sed ili tendencas iom post iom ankaŭ influi la parollingvon de sia uzantaro.
En la 1970aj jaroj, la Akademio de la Eŭska Lingvo (Euskaltzaindia) kreis komunan kleran superdialekton aŭ interdialektan normlingvon euskara batua, 'unuigita eŭska lingvo', moknome eŭskeranto, baze je gipuska dialekto.
Plej multaj normlingvoj baziĝas sur unu specifa vario de lingvo. Tio povas esti ĉefurba dialekto aŭ altprestiĝa vastregiona sociolekto. Kelkaj normlingvoj, ekzemple la germana, reprezentas sintezon de malsamaj dialektoj, sed estas tamen ne plane kreitaj en sia tuteco.
Ivan Turgenev
Li naskiĝis en Orel de riĉa nobela familio kaj vivis sian infanaĝon en Spasskoje-Lutovinovo patrina posedaĵo kie li konstatis la malfacilecon de la kamparana vivo kaj la tiranion de terposedantoj. Krome li havis eksterlandajn edukistojn kaj eklernis la francan kaj la germanan. Kiam li estis 11jara li ekstudis en Moskvo kie li lernis la anglan en edukejo kaj poste historion kaj filologion en la moskva universitato. Poste li devis reveni al la familiposedaĵo, kiam la patro mortis, sed tie li tute malkuniĝis kun sia patrino, kiun li akuzis pro despoteco. Li dum du jaroj vizitis la universitatojn de Peterburgo kaj de Berlino, kie li ekkonis la filozofion de Hegelo. Reveninte al Rusio li laboris dum kelkaj jaroj kiel oficisto. En la jaro 1843 li publikigis sian unuan poemon: "Parasta"; poste li dediĉis sin precipe al la verkado de rakontoj, noveloj, dramoj kaj romanoj per kio li ĉefe priskribas la vivon de kamparanoj kaj servutoj, ekzemple en Memoraĵoj de ĉasisto, 1852. Oni diras, ke tiu libro helpis la decidon de la posta caro Aleksandro la 2-a liberigi kamparulojn. Ekde 1855 Turgenev vivis ĉefe en Germanio kaj ekde 1856 en Francio, nome en Parizo, kie li konatiĝis i.a. kun Theodor Storm, George Sand, Gustave Flaubert, Prosper Mérimée kaj Émile Zola. Tie li verkis siajn plej memorindajn romanojn Nobela nesto kaj Patroj kaj Filoj. Li mortis en Bougival apud Parizo en 1883, sed poste li estis entombigata en Peterburgo en fama tombejo Volkova.
La verkaro de Turgenev priskribas politikajn kaj sociajn problemojn de sia tempo, same kiel naturon kaj pejzaĝojn. En sia malfrua verkaro pli kaj pli videblas la influo de la pesimismo de Arthur Schopenhauer. Nuntempe Turgenev estas rigardata unu el la plej gravaj rusaj aŭtoroj de la 19-a jarcento.
Armena Proksim-Orienta Fondaĵo
La Proksim-Orienta Fondaĵo, antaŭe konata kiel Usona Komitato por Armena kaj Siria Krizhelpo ,  tiam la Usona Komitato por Krizhelpo en la Proksima Oriento , kaj poste Proksima Orienta Krizhelpa Fondaĵo, estas usona internacia socia kaj ekonomia dislvolviga organizo aŭ fondaĵo kiu sidejas en Sirakuzo, Novjorko.
Fondita en 1915, ĝi estas la plej malnova nereligia internacia disvolva organizo de Usono. Proksim-Orienta Fondaĵo organizis la unuan grandskalan modernan humanecan projekton en la mondo responde al la disvolviĝantaj armenaj kaj asiraj genocidoj. Konata kiel la Proksim-Orienta Fondaĵo ekde 1930, ĝi iniciatis multajn el la strategioj uzataj de la ĉefaj disvolvaj organizaĵoj de la mondo. En la pasintaj 100 jaroj la fondaĵo laboris kun partneraj komunumoj en pli ol 40 landoj. La fundamento organizis la unuan grandan humanecan projekton de la mondo en Usono, en la komenco de la 20-a jarcento.
Montevecchia
Montevecchia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la martireco de Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Cernusco Lombardone, Merate, Missaglia, Olgiate Molgora, Osnago, Perego kaj Rovagnate.
Henricus Bredius
Henricus Bredius (m. 1621) estis nederlanda helenisto, urbestro de la urbo Leiden, profesoro pri la greka, historio kaj juro en la Universitato de Lejdeno, kiu donacis al la ĵus fondita Biblioteko de la Lejdena Universitato ĉiujn librojn oferitajn de Christoffel Plantijn al la urbo en la 11-a de januaro 1585. Li estis nomumita kuratoro de la Universitato de Lejdeno en la 2-a de novembro 1587.
Belprahon
Belprahon (malnova germanlingva nomo Tiefenbach) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 303 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Strážov
Strážov (Drosau) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Belprahon
Geografio
Belprahon situas norde de la rivero Raus, alfluanto de Birs, en la tiel nomita Granda Valo (france Grand Val), sude de la ĵurasa montoĉeno Mont Raimeŭ, kies rokoj imprese preskaŭ minace leviĝas rekte supre de la vilaĝo. Al la komunumo apartenas ankaŭ la nova loĝkvartalo, Les Amatennes, sub la malnova vilaĝo ĉe la kantona ĉefvojo.
Henricus Bredius
Vidu ankaŭ
<Gallery> Niels_Hemmingsen_2.jpg| Nicholas Hemmingius (1513-1600) Johannes Holmannus.jpg| Johannes Holmannus (1523-1586) Bonaventura_Vulcanius.jpg| Bonaventura Vulcanius (1538-1614) Joseph_Justus_Scaliger_(1540-1609)_Emendatione_Temporum.jpg| Joseph Justus Scaliger (1540-1609) Jan_van_Hout_1542-1609.png| Jan van Hout (1542-1609) Juste Lipse.jpg| Justus Lipsius (1547-1606) Petrus_Bertius_by_Vinkeles_1787.jpg| Petrus Bertius (1565-1629) Old_book_bindings.jpg| Franciscus Raphelengius (1568-1643) Petrus_Cunaeus.jpg| Petrus Cunaeus (1586-1638) Adolphus-Vorstius.jpg| Adolphus Vorstius (1597-1663) </Gallery>
Belprahon
Najbaraj komunumoj
La komunumo Belprahon limas en nordo al Roches, en oriento al Grandval, en sudo al Eschert, kaj en okcidento al la antaŭa distriktĉefurbo Moutier.
Strážov
Partoj de municipo
Administre la urbo Strážov dividiĝas en 16 partojn, kiuj kreas 14 bazajn setlejunuojn kaj ili etendiĝas en 13 katastraj teritorioj.
Belprahon
Trafiko
Tra Belprahon pasas la kantona ĉefvojo n-ro 30 de Balsthal al Moutier. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per buslinio, kiu cirkulas inter Belprahon, Eschert kaj Moutier. Okcidente de Belprahon pasas la svisa aŭtovojo A16, al kiu unu kilometro okcidente de la komunuma limo ekzistas alveturejo.
Strážov
Partoj de municipo
Al Strážov apartenas plu vilaĝoj Hájek (Hajka) kaj Patraska (Potraska, Podraska); solejoj Brtský Mlýn, Červený Mlýn, Dvorecký Mlýn, Malá Rovná, Na Stráni, Na Strašidle, Pastouška, Plázky, U Soušků, U Stojzů, U Traxlů, V Americe, V Loužku kaj pereinta domaro Hynkovice (Hinkowitz).
Belprahon
Historio
Dum mezepoko ĝis la Franca Revolucio Belprahon apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval, kiu siavice apartenis al la princepiskopejo Bazelo. De 1798 ĝis 1813 Belprahon apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 Belprahon per la Viena Kongreso estis atribuita al la Kantono Berno kaj fariĝis parto de la distrikto Moutier, kiu je la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.
28692 Chanleysmall
28692 Chanleysmall estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Chanley M. Small, kiu mentoris unu finaliston de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Westminster Schools de Atlanta (Georgio).
Emu Airways
Emu Airways (La entrepreno Emu Air Charter) estas la aŭstralia flugkompanio el Adelajdo, kiu plenumis flugadojn al la Kanguru-Insulo. Baza flughaveno de la flugkompanio estis Adelajda Flughaveno.
Mortero
Mortero estas miksaĵo el kalko kaj sablo por kunigi ŝtonojn aŭ brikojn de konstruaĵo.
Emu Airways
La flugkompanio nomiĝis laŭ aŭstralia Emuo.
Mortero
Laŭ Francisko Azorín mortero estas Fluidaĵo de materialo kungluanta (gipso, kalko, cemento) kaj inerta (sablo, tero), uzata por kunfiksi brikojn, ŝtonojn, k.c., ĉe konstruado. Li indikas etimologion el la latina mortarium, el mordere (mordi, preni). Kaj li aldonas la terminon morteri, por fari morteron; ŝmiri morteron.
La antikva mortero
Oni uzis en Egiptujo en 3000 a.K. dum konstruado de la piramidoj koton miksitan kun pajloj, gipsan aŭ kalkan morteron por interligi la brikojn. Samtempe en Ĉinio oni uzis cementsimilan materialon dum konstruo de la Ĉina Granda Muro.
La grekoj uzis en 800 a. K. sur Kreto kaj Kipro morteron kirlita el kalko, kiu estis pli dura ol la mortero de la romianoj - nomata pucolano, pucolana cemento -, kiu estis nomata "rozkolora sablo" kaj estis el kalko, brikeroj, brikpolvo aŭ vulkana cindro. Ĝi estis minata apud Vezuvo kaj entenis aluminion, kiel ankaŭ nuntempe artefarita cemento. La romianoj uzis tiun morteron por vojoj, banejoj, la Baziliko, Koloseo, Panteono kaj por la romiaj akvoduktoj. En libro de Vitruvio (27), li traktis ankaŭ proprecojn de la mortero. (Oni trovis la libron "De architectura libri decem" en 1414 en svisa monaĥejo.)
Emu Airways
Historio
Emu Airways estis unu el la kvar flugkompanioj flugantaj inter Kingscoto kaj Adelajdo. .
En 2005, Emu Airways estis aĉetita de Capiteq por inkludo en la grupo de flugkompanioj RegionalLink Airlines. Ĉi tiu grupo de aviadkompanioj tiutempe jam inkluzivis Airnorth kaj Airlines of South Australia. .
Mortero
La antikva mortero
Vidu ankaŭ artikolon: Opus caementicium.
Kalia heksametafosfato
Kalia heksametafosfato estas neorganika kemia kombinaĵo, senodoraj, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj, malmulte solveblaj en akvo, sed ĝia sovebleco dependas de la polimera grado de la salo, ju pli alta des pli viskoza kaj nesolvebla. Solvaĵo de kalia heksametafosfatoj estas alkalaj.
Ordinare ĝi uzatas kiel sekvestranto, tamen ĝi posedas fungicidajn proprecojn. Ĉar la molekulo de heksametafosfato estas granda, ĝi absorbeco per la gastrointesta sistemo estas malrapida. Oni kredas ke kalciaj kompleksoj de heksametafosfatoj disiĝas en la salivo.
Mortero
Mortero de la nuntempaj masonistoj
La sablo estas preferinde rivera sablo, sed gravas ankaŭ la malgranda argila enteno. Oni ofte kribras la sablon.
Kutima miksturo: 10 litroj da akvo, 3 ŝovelaĵoj el kalko, 3 ŝovelaĵoj el cemento kaj 16 ŝovelaĵoj el sablo, atingante tiel krem-denson.
Apliko
Oni uzas ĝin por interligi la brikojn, glatsurfacigi la muron aŭ eĉ ornami ĝin kiel ĉe fresko. Tiam oni enkmiksas farbaĵon al la mortero.
Emu Airways
Floto
Dum ekzisto de kompanio, ĝia floto konsistis el diversaj aviadiloj, ekzemple Cessna 402.
En momento de la aĉeto de Emu Airways de Capiteq, ĝia floto havis 2 aviadilojn Beech 1900.
Mehring (Bavario)
Mehring estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Moskvo-rivero
Moskvo-rivero (Москва-река) estas rivero en la eŭropa parto de Rusio. Ĝi estas maldekstra alfluanto de rivero Okao, la enfluo estas ĉe urbo Kolomna.
La longeco de Moskvo-rivero estas 502 km, areo de ĝia baseno egalas 17600 km², entuta diferenco de supraĵaltoj atingas 150.0 m.
La rivero fluas tra Smolenska provinco, Moskva provinco kaj urbo Moskvo.
En la ĉefurbo de Rusio Moskvo-riveron alfluas multaj riveretoj inkluzive plej abundan riveron Jaŭza, kun kiu ĝi ligiĝas apud Kremlo, kaj Neglinnaja. Antaŭe en Moskvo okazis pluraj inundoj kaj por likvidi ties negativajn rezultojn oni elfosis grandan kanalon kaj faris ĉirkaŭ 300 lagetojn.
Ekzistas tri ĉefaj toponimiaj versioj de origino kaj interpreto de la baza vorto Moskvo. La unua, plej ofte citata diras, ke ĉi-loko ĉiam estis malseka kaj do rusaj prauloj per sia antikva lingvo nomis ĝin tiel. La dua supozas, ke la vortradiko venis el lingvo de iu nerusa popolo kaj signifas ursino. La tria estas simila al la dua versio, sed signifo estas malsama - bova vadejo.
Kvankam en la malnovrusa lingvo la rivero donis sian nomon al urbo Moskvo (aperinta ĉe ĝiaj bordoj en 1147), en la modernaj lingvoj Moskvo nepre indikas la urbon, kaj por indiki la riveron oni nepre uzu la derivaĵon Moskvo-rivero.
Kafokrizo
Kafokrizo oni nomas la dramecan valorperdon (deprecadon) de la mondmerkata prezo de la kafo ekde proksimume 2001 kaj la de tio rezultantaj sekvoj por la kafoproduktantoj sur la tuta mondo.
NGC 3396
NGC 3396 (aliaj indikoj — UGC 5935, MCG 6-24-18, ZWG 184.19, KCPG 249B, ARP 270, VV 246, PGC 32434) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.