cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉinaj Ruĝaj Gardistoj
La Ruĝaj Gardistoj vidis sin mem kiel puraj sekvantoj de Mao Zedong, kaj ĉiam kunportis la "Ruĝa Libreto" de citaĵoj de Mao, de kiu ili konstante citis kiel se temus pri religia teksto. Ili afirmis ke ili volis forigi la "Kvar malnovaj aferoj" de Ĉinio: malnovaj ideoj, kulturo, kutimoj kaj pens-manieroj, kiuj estis laŭ ili kunligitaj kun la feudala pasinteco. Ili organizis paroladoj kaj publikaj renkontiĝoj por disvastigi la ideoj de Mao Zedong, sed ili havis terura reputacio, pro ilia perforto kaj fanatismo. Ili maltraktis kaj publike humiliigis milojn da homojn, kiujn ili konsideris "klasaj malamikoj", ofte simple pro ilia riĉeco aŭ pro ilia familia historio. Intelektuloj kaj profesoroj estis aparte oftaj bersailoj de ilia persekuto. Oni kredas nuntempe, ke almenaŭ duona miliono da homoj estis rekte aŭ nerekte mortigitaj de la agado de la Ruĝaj Gardistoj, kaj la "Kultura Revolucio" kiun ili kreis estas memorata kiel epoko da kxaoso kaj manko de progreso. La Ruĝaj Gardistoj ankaŭ detruis amason da antikvaj konstruaĵoj kaj artaĵoj, inkluzive de budhismaj temploj, ĉar ili konsideris ilin simboloj de la feudalisma pasinteco. La ĉef-ministo Zhou Enlai devis ordoni ke la armeo protektu la Malpermesita Urbo, por ke la fanatikaj junuloj ne detruu ĝin.
La Ruĝaj Gardistoj vojaĝis tra la tuta Ĉinio por disvastigi iliajn ideojn, helpataj de la registaro kiu permesis al ili vojaĝi sen page per trainoj. Multaj el ili konsideris la aferon speco de eksitan ferion pagitan de la ŝtato, ĉar la plej multo el ili neniam estis havinta la eblecon vojaĝi antaue.
Je la fino de la sesdekaj jaroj, la registaro finfine decidis reporti iu specon de ordo al la lando, kaj provis disigi la Ruĝaj Gardistoj, kun multaj malfacilaĵoj. Multaj ol ili estis sendataj al la kamparo, por "lerni de la kamparanoj". En tiu maniero, ili ne povis krei problemoj.
Kiel rezulto de ĉi tiu movado, milionoj da junuloj kiuj venis de la plej bone edukita socia klaso perdis la ebleco fari seriozajn universitatajn studojn.
Mesvres
Mesvres estas franca situanta en departemento Saône-et-Loire, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesvriens.
1413
En la jaro 1413 post Kristo okazis, interalie:
Gourdon-Murat
Gourdon-Murat estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 117 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Giancarlo Giannini
Giancarlo GIANNINI (1a de aŭgusto, 1942) estas itala aktoro, voĉaktoro, reĝisoro kaj scenaristo. Li ricevis premion por la Plej Bonkvalita Aktoro en la Kinfestivalo de Cannes pro sia ludado en Film d'amore e d'anarchia, ovvero: stamattina alle 10, in via dei Fiori, nella nota casa di tolleranza... (1973) kaj ricevis nomumon al Oskar-premio por la Plej Bonkvalita Aktoro pro sia ludado en Pasqualino Settebellezze (1975).
Giannini famis pro siaj stelulaj roloj en filmoj reĝisoritaj de Lina Wertmüller. Krom la du menciitaj filmoj, li aperis ankaŭ en Travolti da un insolito destino nell'azzurro mare d'agosto, Mimì metallurgico ferito nell'onore, kaj Francesca e Nunziata.
Giannini atingis ankaŭ kelkajn internaciajn sukcesojn. Lia flukapablo en angla lingvo havigis al li nombrajn ĉefrolojn en filmoj de Holivudo, krom la rolo de Alberto Aragón en A Walk in the Clouds en 1995, kaj de la franca policano René Mathis en filmoj pri James Bond nome Casino Royale (2006) kaj Quantum of Solace (2008).
Giannini estas la oficiala dublisto al itala lingvo de Al Pacino. Kaj li kaj Ferruccio Amendola estis la unuarangaj dublistoj de Pacino ĝis la morto de Amendola en 2001 kiam Giannini iĝis lia nura dublisto. Li dublis ankaŭ la voĉon de Jack Nicholson en la itallingva publikigo de The Shining kaj Batman same kiel li dublis aliajn aktorojn kiel Michael Douglas, Dustin Hoffman, Gérard Depardieu, Ryan O'Neal, Jeremy Irons, Mel Gibson, Tim Allen, Leonard Whiting kaj Ian McKellen en kelkaj el iliaj verkoj.
Gourdon-Murat
La vilaĝo situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Gourdon-Murat etendiĝas sur 15,81 km², kaj havis 117 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Gourdon-Murat situas je alteco de 859 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Gourdon-Murat antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Jacques Joffre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Gourdon-Murat apartenas al la kantono de Bugeat, kies ĉefurbo estas Bugeat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
2597 Arturo
2597 Arturo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la legenda reĝo Arturo.
Cisticerkozo
Cisticerkozo estas infekto en histo kaŭzita de la juna formo de la porka tenio. Homoj povas havi malmultajn aŭ neniujn simptomojn dum jaroj. En iuj okazoj, precipe en Azio, solidaj buloj inter unu kaj du centimetroj povas disvolviĝi sub la haŭto. Post monatoj aŭ jaroj ĉi tiuj buloj povas fariĝi doloraj kaj ŝvelintaj kaj poste dissolviĝas. Specifa formo nomata neŭrocisticerkozo, kiu influas la cerbon, povas kaŭzi neŭrologiajn simptomojn. En evolulandoj ĉi tio estas unu el la plej oftaj kaŭzoj de epilepsio.
Alberto Fernández
Alberto FERNÁNDEZ (1930-2019) estis belga esperantisto de hispana deveno.
Ŝevlino (aerodromo)
Ŝevlino (aŭ Pjatnica) estas malgranda aerodromo por privataj aviadiloj en Moskva provinco. Ĝi situas en distrikto Solneĉnogorsk apud Istra baraĵlago kaj vilaĝo Ŝevlino.
Alberto Fernández
Li forlasis Hispanion kiel infano en 1937, pro ties enlanda milito, kaj restis en Gent, Belgio, de tiu jaro.
Ŝ. An-Ski
'''Ŝ. An-Ski (ankaŭ Szymon An-ski, Semen Akimoviĉ An-skij, Anski, fakte Ŝlojme (Salomon) Zajnvel Rapoport''', nask. la en Ĉaŝniki, m. la  en Otwock) estis juda verkisto, publicisto kaj esploristo de folkloro, verkanta en la rusa kaj jido. Li eble estas plej fama por esti la aŭtoro de la fama teatraĵo "Dibuk" (Obsedo) kaj de la movada himno de la Bundisma organizo, "Ha-Ŝvua" (La ĵuro).
Ŝevlino (aerodromo)
Aerodromo
Ĉi tiu aerodromo estas ankaŭ unu el centroj de glisila sporto.
Alberto Fernández
Li studis inĝenieran fakon.
Ŝ. An-Ski
Li frue aliĝis al la socialisma movado kiel aktivulo kaj organizinto. Li laboris en diversaj metioj, forĝisto, bindisto de libroj kaj pli, kaj por vivteni kaj por proksime koni la vivojn de la amasoj da laboristoj en Rusio. Liaj unuaj rakontoj estis skribitaj en la rusa, sed iliaj temoj estis el la vivo de la judoj de Rusio. Ek de 1894 ĝis 1900 li ekziliĝis al Parizo, funkcinta kiel la sekretario de la rusa filozofo-revoluciulo Pjotr Lavrov. En 1905 li revenis al Rusio, forlasis sian rusan verkon kaj komencis verki en la jida.
Ŝevlino (aerodromo)
Reago de vilaĝanoj
Multaj loĝantoj de proksima vilaĝo Ŝevlino malaprobas tiun aerodromon, asertante, ke ĝia uzado rompas iliajn rajtojn. Laŭ raporto de federacia televidkanalo TVCentr la, jam tiutempe multaj flugoj ĉirkaŭ la flugkampo kaŭzas problemojn:
Alberto Fernández
Inter 1960 kaj 1980 li aktivis ĉe la laborista Esperanto-movado en sia urbo, kaj kiel membro de SAT.
Dum multaj jaroj li verkis por la popularscienca revuo Homo kaj kosmo serion de artikoloj. El tiuj formiĝis la libro Senĝenaj dialogoj, eldonita de Stafeto en 1971. Li ankaŭ kunlaboris kun la revuo Heroldo de Esperanto, prizorgante sciencan sekcion.
Ŝevlino (aerodromo)
Akcidentoj
Dum funkciado de aerodromo okazis multaj aviadilaj akcidentoj.
Ŝ. An-Ski
Sub influo de la rusa movado de "narodnik", Anski interesiĝis en etnografio, same kiel en socialismo, kaj iĝis politika aktivulo. Inter 1911 kaj la eksplodo de la Unua Modmilito en 1914, li estris etnografiajn ekspediciojn al variaj judaj urboj. Dum la Unumondo-Milito, li dediĉis sin al la helpo kaj savo de judaj komunumoj kiuj estis difektitaj kaj detruitaj en la milito. An-Ski estis unu el la pioniroj en kolektado kaj kolektado de judaj popolaj fabeloj, melodioj kaj kantoj en Rusio.
Alberto Fernández
En la nederlanda lingvo li verkis libron pri la laborista movado, kiun publikigis esplorcentro pri sociaj movadoj. Li kutime tradukis en Esperanton artikolojn de la pacista revuo "Vrede".
Ŝ. An-Ski
En 1917, post la Rusa Revolucio, li estis elektita ano de la Rusia Konstitucia Asembleo kiel deputito el la Socialista Revolucia Partio.
1414
En la jaro 1414 post Kristo okazis, interalie:
Alberto Fernández
En 2007 li publikigis libroforme kolekton de artikoloj, sub la nomo "Kalejdoskopa rememoro", eldonitan de Flandra Esperanto-Ligo.
Aertelfero Schwägalp-Säntis
La Aertelfero Schwägalp-Säntis (germane: Luftseilbahn Schwägalp-Säntis; mallongigo: LSS) estas aertelfero en orienta Svislando en Kantono Apencelo Ekstera, kiun funkciigas la entrepreno Säntis-Schwebebahn AG, kiu kondukas de Schwägalp al la kulmino de Säntis. Oni nomas ĝin mallonge ankaŭ simple Säntistelfero (germane Säntisbahn).
Priskribo
La valstacio de la Säntistelfero situas sur la pasejkulmino de Schwägalp en la komunumo Hundwil je alteco de 1360 m s.m. kaj ĝia montstacio troviĝas sur la kulmino de la monto Säntis je 2501,4 m s.m.. La telfero havas longecon de 2307 m kaj pasas altecdiferencon de 1123 m.
Historio
La unua aertelfero de Schwägalp al Säntis estis konstruita inter la jaroj 1933 ĝis 1935 post fiasko de pluraj projektoj kun la celo de konstruado de dentoradfervojo al Säntis aŭ ek de Wasserauen aŭ Unterwasser. En la jaro 1960 la malnovaj kabinoj estis anstataŭigitaj per pli granda modelo. Inter la jaroj 1968 kaj 1976 la Säntistelfero estis komplete novkonstruita kaj en la jaro 2000 estis aĉetitaj novaj aertelferkabinoj.
La entrepreno en ciferoj
Säntis Schwebebahn AG estas akcisocieto laŭ svisa juro kun leĝa sidejo en Urnäsch, Kantono Apencelo Ekstera. La societo kapitalo estas 1,2 milionoj da svisaj frankoj, kaj konsistas el 24000 registritaj akcioj de po CHF 50.-. En la entrepreno laboras depende de la sezono inter 60 kaj 100 personoj, la asekura valoro de la instalaĵoj sumas je 91,5 milinoj da svisaj frankoj. La jara vendocifero en 2007 estis 13,398 milionoj da svisaj frankoj.
Stacio Katashimo
Stacio Katashimo (japane: 堅下駅 [Kataŝimo-eki], angle: Katashimo Station) estas fervoja stacio en Kaŝiŭara, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Condé-Sainte-Libiaire
Condé-Sainte-Libiaire estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Pișcolt
Pișcolt [piŝkolt] (hungare: Piskolt) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Carei. Administre apartenas al ĝi Resighea kaj Scărișoara Nouă.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 2663 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 2643 (rumanoj, 28 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1329. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Sklaveco en Maŭritanio
Oni diras, ke sklaveco estis "profunde enradikiĝinta" en la strukturo de la nordokcidenta afrika lando Maŭritanio kaj "proksime ligita" al la etnaro de la lando.
En 1905, la kolonia franca registaro deklaris la finon de sklaveco en Maŭritanio sed la grandeco de Maŭritanio malhelpis efektivigon. En 1981, Maŭritanio fariĝis la lasta lando en la mondo kiu kontraŭleĝigis sklavecon, kiam prezidenta dekreto aboliciis ĝin. Tamen, neniuj krimaj leĝoj kreiĝis por efektivigi ĝin. En 2007, "pro internacia premado", la registaro enleĝigis, ke oni povas procesigi sklavhavantojn.
Malgraŭ tio, en 2018 Indekso de Tutmonda Sklaveco taksis, ke 90,000 homoj ( el la loĝantaro) estas sklavoj, malpli ol la 140,000 sklavoj kiujn tiu ĉi organizaĵo raportis en 2013. En 2017 la BBC raportis, ke 600,000 homoj estas sklavoj.
Sociologo Kevin Bales kaj Indekso de Tutmonda Sklaveco taksas, ke Maŭritanio havas la plej altan proporcion de la popolo en sklaveco el ĉiuj landoj en la mondo. Kvankam aliaj landoj en la regiono havas personojn en "kvazaŭsklavaj kondiĉoj", la situacio en Maŭritanio estas "nekutime severa", laŭ afrika profesoro de historio Bruce Hall kaj konsistas plejparte el nigruloj sklavigitaj de arabaj mastroj.
La registaro de Maŭritanio asertas, ke sklaveco estas "tute finita ... ĉiuj homoj estas liberaj", kaj ke la pridiskutata temo "indikemas manipuladon de la okcidento, agon de malamikeco kontraŭ islamo, aŭ influo de la tutmonda juda konspiro." Laŭ kelkaj organizaĵoj pri homaj rajtoj, la lando eble enkarcerigis pli da kontraŭ-sklavecaj aktivuloj ol sklavhavantoj.
Aserto de la registaro
La registaro de Maŭritanio (kiun superregas Beydanes) asertas, ke sklaveco ne ekzistas en la lando. Laŭ Abdel Nasser Ould Ethmane, politika konsilisto al la Afrika Unio kaj kunfondinto de la kontraŭsklaveca organizaĵo SOS Sklavoj, la registaro de Maŭritanio oficiale diras: "Sklaveco ne plu ekzistas, kaj la pridiskutado indikemas manipuladon de la okcidento, ago de malamikeco kontraŭ islamo, aŭ influo de la tutmonda juda konspiro."
Responde al akuzoj pri homaj rajtoj, en 2012 la maŭritania ministro de kampara evoluado, Brahim Ould M'Bareck Ould Med El Moctar, deklaris:"Mi devas diri al vi, ke en Maŭritanio, libereco estas tuta: libereco de penso, egaleco—de ĉiuj viroj kaj virinoj de Maŭritanio... en ĉiuj kazoj, precipe kun ĉi tiu registaro, tio ĉi estas en la pasinteco. Estas verŝajne eksaj interrilatoj—sklavaj interrilatoj kaj familiaj interrilatoj de malnovaj tagoj kaj de la pli malnovaj generacioj, eble, aŭ posteuloj kiuj deziras daŭrigi siajn interrilatojn kun posteuloj de siaj malnovaj mastroj, pro familiaj kialoj, aŭ pro simpatio, kaj eble ankaŭ pro ekonomiaj kialoj. Sed (sklaveco) estas io kio estas tute finita. Ĉiuj homoj estas liberaj en Maŭritanio kaj ĉi tiu afero ne plu ekzistas. Kaj mi kredas, ke mi povas diri al vi, ke neniu profitas el ĉi tiu komerco." En marto 2013, la prezidanto establis agentejon "kontraŭbatali sklavecon", konate kun la nomo "Landa Agentejo por Batali kontraŭ la Restaĵoj de Sklaveco, Integrigo, kaj Batalo kontraŭ Malriĉeco". La direktoro, Hamdi Ould Mahjoub, Beydane, diris al Alexis Okeowo, aŭtoro de The New Yorker, "Sklaveco kiel institucio, kiel io akceptata de la socio, ne ekzistas" en Maŭritanio, kaj ke ties agentejo estis prilaborantaj programon por helpi al kultivistoj kaj aliaj konstrui klinikojn kaj plibonigi alireblon al akvo.
Kialoj de daŭro
La kialoj donataj por klarigi la malfacilecon de forigi sklavecon en Maŭritanio inkluzivas:
Sítiny
Nomon Sítiny havas jenaj vilaĝoj:
(6900) 1988 XD1
(6900) 1988 XD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
Nordholz (apud Cuxhaven)
Nordholz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas kaj al la metropola regiono Hamburgo kaj al la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kio respegulas la fakton ke la regiono ekonomie orientiĝas kaj al Bremeno sudokcidente kaj al Hamburgo sudoriente.
József Vertel
József Vertel [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vertel József estis hungara grafikisto, instruisto, poŝtmarkoplanisto.
József Vertel naskiĝis la en Dömös, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Vertel frekventis lernejon en Nagymaros, poste li studis en industriarta lernejo, fine li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1947. Liaj plej gravaj instruistoj estis Vilmos Aba-Novák kaj György Konecsni. Inter 1947-1950 li instruis en la industriarta mezlernejo, inter 1950-1970 li planis poŝtmarkojn en la ŝtata presejo pri bankbiletoj, poste li estis memstara grafikisto, sed ankaŭ tiam lia ĉefa profilo estis la poŝtmarkoj. Inter 1950 kaj 1992 li planis ĉirkaŭ 500 da hungaraj poŝtmarkoj kaj ĉirkaŭ 200 por UNO, Libio, Libano, Alĝerio, Mongolio. Pli malofte li kreis akvafortojn, ekslibrisojn. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn) ekde 1953.
Listo de komunumoj de Alberto
Komunumoj de la kanada provinco Alberto
Urbetoj
Athabasca • Banff • Barrhead • Bashaw • Bassano • Beaumont • Beaverlodge • Bentley • Black Diamond • Blackfalds • Bon Accord • Bonnyville • Bow Island • Bowden • Bruderheim • Calmar • Canmore • Cardston • Carstairs • Castor • Chestermere • Claresholm • Coaldale • Coalhurst • Cochrane • Coronation • Crossfield • Crowsnest Pass, Municipality of • Daysland • Devon • Didsbury • Drayton Valley • Drumheller • Eckville • Edson • Elk Point • Fairview • Falher • Fort Macleod • Fox Creek • Gibbons • Grande Cache • Granum • Grimshaw • Hanna • Hardisty • High Level • High Prairie • High River • Hinton • Innisfail • Irricana • Killam • Lac La Biche • Magrath • Manning • Mayerthorpe • McLennan • Milk River • Millet • Morinville • Mundare - Nanton • Okotoks • Olds • Onoway • Oyen • Peace River • Penhold • Picture Butte • Pincher Creek • Ponoka • Provost • Rainbow Lake • Raymond • Redcliff • Redwater • Rimbey • Rocky Mountain House • Sedgewick • Sexsmith • Slave Lake • Smoky Lake • Spirit River • St. Paul • Stavely • Stettler • Stony Plain • Strathmore • Sundre • Swan Hills • Sylvan Lake • Taber • Three Hills • Tofield • Trochu • Turner Valley • Two Hills • Valleyview • Vaŭhall • Vegreville • Vermilion • Viking • Vulcan • Wainwright • Wembley • Westlock • Whitecourt
Somer-vilaĝoj
Betula Beach • Birch Cove • Birchcliff • Bondiss • Bonnyville Beach • Burnstick Lake • Castle Island • Crystal Springs • Ghost Lake • Golden Days • Grandview • Gull Lake • Half Moon Bay • Horseshoe Bay • Island Lake • Island Lake South • Itaska Beach • Jarvis Bay • Kapasiwin • Lakeview • Larkspur • Ma-Me-O-Beach • Mewatha Beach - Nakamun Park • Norglenwold • Norris Beach • Parkland Beach • Pelican Narrows • Point Alison • Poplar Bay • Rochon Sands • Ross Haven • Sandy Beach • Seba Beach • Silver Beach • Silver Sands • South Baptiste • South View • Sunbreaker Cove • Sundance Beach • Sunrise Beach • Sunset Beach • Sunset Point • Val Quentin • Waiparous • West Baptiste • West Cove • Whispering Hills • White Sands • Yellowstone
Municipaj Distriktoj
Municipaj Distriktoj
MD 34 Acadia • D 12 Athabasca • D 11 Barrhead • D 9 Beaver • MD 125 Big Lakes • MD 8 Bighorn • D 19 Birch Hills • MD 87 Bonnyville • D 77 Brazeau • D 22 Camrose • D 6 Cardston • MD 21 Clear Hills • MD 99 Clearwater • D 1 Cypress • MD 136 Fairview • D 29 Flagstaff • MD 31 Foothills • D 8 Forty Mile • D 1 Grande Prairie • MD 16 Greenview • D 48 Kneehill • D 28 Lac Ste. Anne • D 14 Lacombe • D Lakeland • D 30 Lamont • D 25 Leduc • MD 124 Lesser Slave River • D 26 Lethbridge • D 27 Minburn • D 17 Mountain View • D 4 Newell • MD 22 Northern Lights • D 131 Northern Sunrise • MD 17 Opportunity • D 18 Paintearth • D 31 Parkland • MD 135 Peace • MD 9 Pincher Creek • D 3 Ponoka • Provost No. 52 • MD 66 Ranchland • D 23 Red Deer • MD 44 Rocky View • D 20 Saddle Hills • D 13 Smoky Lake • MD 130 Smoky River • MD 133 Spirit River • D 19 St. Paul • D 47 Starland • D 6 Stettler • D 90 Sturgeon • MD 14 Taber • D 7 Thorhild • D 21 Two Hills • D 24 Vermilion River • D 2 Vulcan • MD 61 Wainwright • D 5 Warner • D 92 Westlock • D 10 Wetaskiwin • D 16 Wheatland • MD 26 Willow Creek • D 15 Woodlands • D 94 Yellowhead
Specialigitaj Municipoj Crowsnest Pass • Jasper • MD Mackenzie • MD Wood Buffalo • Distrikto Strathcona
Plibonigaj Distriktoj
4-Nacia Parko de Lagoj Waterton • 5-Kananaskis • 9-Nacia Parko Banff • 12-Nacia Parko Jasper • 13-Nacia Parko de Insulo Elk • 24-Nacia Parko de la Arbara Bizono • 25-Sovaĝeja Parko Willmore
Speciala Distriktoj
Indianaj rezervejoj
Tsu-Tina Nacio
Metisaj Komunumoj
Buffalo Lake • East Prairie • Elizabeth • Fishing Lake • Gift Lake • Kikino • Paddle Prairie • Peavine
1416
En la jaro 1416 post Kristo okazis, interalie:
Pedelo
Pedelo (bedellus) estas malsupera oficisto de diversaj hierarkiaj organizaĵoj (eklezio, universitato, kortumo), kiu zorgas pri malgravaj materiaj taskoj.
Religia pedelo
En kristanismo, pedelo estas, depende de la konfesio, malaltranga kleriko. En la Eklezio de Skotlando, bedelo (beadle) estas helpanto de la presbitero dum diservo.
Universitata pedelo
Universitata pedelo akompanas en historia vesto la akademiajn funkciulojn ĉe solenaĵoj (ekz. promocio), tial li estas elektata por konkreta solenaĵo el la vico de universitataj laboristoj kaj samtempe estas elektata lia rezervulo.
Jura pedelo
En Anglio, la paroĥa pedelo (constabulary beadle) estis malaltranga ofico, kiu administras diversaĵojn. en la anglalingva romano Oliver Twist, unu el la roluloj estas la malbonkora pedelo S-ro Bumble, kiu administras orfejon.
Maria del Mar Bonet
Maria del Mar BONET I VERDAGUER (Palma de Mallorca, 27-a de aprilo 1947) estas baleara kantistino en Kataluna lingvo.
Jawaharlal Nehru
Jawaharlal Nehru, जवाहरलाल नेहरू (naskiĝis la 14-an de novembro 1889 en Alahabado, mortis la 27-an de majo 1964), estis la unua ĉefministro de la sendependa Barato. Li estis centra figuro en politiko de Barato dum multe de la 20-a jarcento. Li regis en Barato el ties establo kiel sendependa lando en 1947 ĝis sia morto en posteno en 1964. Nehru estas konsiderata la arkitekto de moderna barata naci-ŝtato: suvereno, socialisto, nereligiulo, kaj demokrata respublikano.
Antaŭ la sendependeco li estis gvidanto en la Barata Nacia Kongreso kaj fariĝis vera famulo okaze de la lukto por barata sendependeco, ankaŭ pro sia amikeco kun la Mahatmo Gandhio. Li estis la unua barata ĉefministro de la 15-a de aŭgusto 1947 ĝis la 27-a de majo 1964. Ofte nomita Pandit' (klerulo), Nehru estis verkisto kaj diletanta historiisto.
Nehru kaj la Kongreso dominis hindan politikon dum la 1930-aj jaroj kiel la lando proponita direkte al sendependeco. Lia ideo de laika naciŝtato estis ŝajne konfirmita kiam la Kongreso, sub lia gvidado, balais en la 1937-datitaj provincaj elektoj kaj formis la registaron en pluraj provincoj; aliflanke, la separista Muslima Ligo fartis multe pli malbona. Sed tiuj atingoj estis grave endanĝerigitaj en la sekvo de la Kvita Hindia Movado en 1942, kiu vidis la britojn efike dispremi la Kongreson kiel politika organizo. Nehru, kiu kontraŭvole atentis la postulon de Gandhi de tuja sendependeco, ĉar li deziris apogi la Aliancitan militinveston dum la Dua Mondmilito, venis for el longeca prizontempo al multe ŝanĝita politika pejzaĝo. La Islama Ligo sub lia maljuna Kongreso-kolego kaj nun bête noire, Muhammad Ali Jinnah, dominis islaman politikon en Hindio. Intertraktadoj inter Nehru kaj Jinnah por potencdividado malsukcesis kaj kolapsis al la sendependeco kaj sanga disigo de Hindio en 1947.
Nehru estis elektita fare de la Kongreso kiel la unua ĉefministro de tiel sendependa Hindio, kvankam la demando de gvidado estis solvita same malproksime reen kiel 1941, kiam Gandhi agnoskis Nehru kiel sia politika heredanto kaj posteulo. Kiel ĉefministro, Nehru komencis realigi sian vizion de Hindio. La Konstitucio de Barato estis realigita en 1950, post kio li komencis ambician programon de ekonomiaj, sociaj kaj politikaj reformoj. Ĉefe, li vidis la transiron de Barato de monarkio ĝis respubliko, nutrante pluralan, plurpartian demokration. En ekstera politiko, Nehru prenis ĉefrolon en nealiancitismo projekciante Baraton kiel regiona hegemonio en Sudazio.
Sub la gvidado de Nehru, la Kongreso aperis kiel ĉienhava partio, dominante nacian kaj ŝtatnivelan politikon kaj venkante en sinsekvaj elektoj en 1951, 1957, kaj 1962. Li restis populara ĉe la homoj de Barato malgraŭ politikaj problemoj en siaj lastaj jaroj kaj fiasko de gvidado dum la Ĉin-barata Milito de 1962. Nehru estis unu el la gvidantoj de la Movado de Nealiancitaj Landoj.
Ekkariero (1889–1912)
Jawaharlal naskiĝis en la 14-a de novembro 1889 en Alahabado, Brita Hindio, kaj estis filo de Motilal Nehru, riĉa advokato de la komunumo de Kaŝmiraj Panditoj, kaj grava gvidanto de la sendependista movado en Hindio, fakte dufoje prezidanto de la Barata Nacia Kongreso dum la epoko de la lukto por la Barata Sendependiĝo. Lia patrino, Swaruprani Thussu (1868–1938), devena el tre konata Kaŝmir-brahmina familio setlis en Lahore, estis la dua edzino de Motilal, ĉar la unua estis mortinta pro filnasko. Jawaharlal estis la plej aĝa el tri fratoj, el kiuj du fratinoj. La plej aĝa fratino, Vijaya Lakshmi, poste iĝis la unua virino prezidanto de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj. La plej juna fratino, nome Krishna Hutheesing, iĝis fama verkisto kaj aŭtoris kelkajn librojn pri sia frato.
Nehru priskribis sian infanaĝon kiel "sirma kaj senproblema." Li kreskiĝis en etoso privilegia de riĉaj hejmoj inklude grandan palacan bienon nome Anand Bhawan. Lia patro edukis lin hejme per privataj respondeculoj. Sub influo de tutoro, Ferdinand T. Brooks, Nehru ekinteresiĝis en scienco kaj teozofio. Nehru sekve iniciiĝis en teozofia societo 13aĝa fare de familiamikino Annie Besant. Tamen, lia intereso en teozofio ne daŭris kaj li lasis la societon tuj post Brooks jam ne plu estis lia tutoro. Nehru verkis: "dum preskaŭ tri jaroj [Brooks] estis kun me kaj multmaniere li ege influis min."
La teozofiaj interesoj de Nehru kondukis lin al la studo de sanktaj libroj el Budhismo kaj Hinduismo. Laŭ B.R. Nanda, tiuj sanktaj libroj estis la "unua enkonduko [de Nehru] al la religia kaj kultura heredo de [Hindio]....[ili] havigis al Nehru la komencan elanon por [lia] longa intelekta vojo kiu finis... en lia verko Malkovro de Barato."
Nehru iĝis arda naciisto dum sia junaĝo. La Bura Milito kaj la Rus-Japana Milito intensigis sian sentaron. Pri tiu lasta li verkis, "[La] Japanaj venkoj kortuŝis mian entuziasmon... Naciismaj ideoj plenigis mian menson... Mi sopiris por hindia kaj azia liberecoj el la sklaveco fare de Eŭropo." Poste kiam Nehru estis komencinta sian institucian lernadon en 1905 ĉe Harrow, gravega lernejo en Anglio, li estis ege influita de verkoj de G.M. Trevelyan pri Garibaldi, kiujn li estis ricevinta kiel premioj pro sia akademia merito. Nehru vidis Garibaldi kiel revolucian heroon. Li verkis: "Vizioj de similaj faroj en Hindio venis antaŭe, de [mia] kuraĝa lukto por la libereco [de Hindio] kaj en mia menso Hindio kaj Italio iĝis strange kunmiksitaj."
Jawaharlal studis juron en la Universitato de Kembriĝo. Nehru iris al Trinity College, Kembriĝo en oktobro 1907 kaj gradiĝis per honora gradiĝo en natura scienco en 1910. Dum tiu periodo, Nehru studis ankaŭ politikon, ekonomikon, historion kaj literaturon neregulare. Verkoj de Bernard Shaw, H.G Wells, J.M. Keynes, Bertrand Russell, Lowes Dickinson kaj Meredith Townsend estis bazo por multo de lia politika kaj ekonomika pensaro.
Post reveni al Hindio en aŭgusto 1912, Nehru engaĝiĝis per si mem kiel advokato ĉe Allahabada Tribunalo kaj klopodis labori kiel proces-advokato. Sed, male al sia patro, li havis nur neregulan intereson en sia profesio kaj emis nek al la jur-praktiko nek al kompanado de advokataj kolegoj. Nehru verkis: "Definitive la atmosferon ne estis intelekte stimuliga kaj sento de sengusta vivo kreskis ĉe mi. Lia engaĝiĝo en naciisma politiko iĝis laŭgrade anstataŭo de la jura praktiko en la venontaj jaroj.
Naciisma Movado (1912–38)
Post sia reveno en Hindion li engaĝis sin en la politika lukto. Li amikiĝis kun Mahatma Gandhi, kaj estis baldaŭ konsiderata ties politika heredanto. En 1929 li estis nomumita prezidanto de la Naciisma Partio, kaj poste denove en 1936, 1937, kaj fine en 1946.
Britio kaj reveno al Hindio: 1912–1913
Nehru estis disvolviginta intereson en politiko de Hindio dum sia epoko en Britio kiel studento kaj proces-advokato. Monatojn post sia reveno al Hindio en 1912, Nehru ĉeestis ĉiujaran sesion de la Hindia Nacia Kongreso en Patna. La Kongreso en 1912 estis la partio de moderuloj kaj de elitoj, kaj li estis iom konfuzita pro tio kion li vidis kiel "tre multe anglalingva afero de la supra klaso". Nehru dubis pri la efektiveco de la Kongreso sed akceptis labori por la partio helpe al la movado por hindiaj civilaj rajtoj estrita de Mahatma Gandhi en Sudafriko, kolektante fondusojn por la movado en 1913. Poste, li kampanjis kontraŭ nepagita laboro kaj aliaj tiaj diskriminacioj suferitaj de hindianoj en la britaj kolonioj.
Unua Mondmilito: 1914–1915
Kiam eksplodis la Unua Mondmilito, la simpatioj en Hindio estis dividitaj. Kvnakam kleraj hindianoj "pro multo adoptis vikarian plezuron" vidante la Britiajn regantojn humiligitaj, la regantaj supraj klasoj alflankiĝis al la Aliancanoj. Nehru konfesis, ke li vidis la militon per kontraŭaj sentoj. Kiel Frank Moraes skribis, "se la simpatio de [Nehru] estis kun iu lando estis kun Francio, kies kulturon li ege admiris". Dum la milito, Nehru volontulis por la organizo de la "St John Ambulance" kaj laboris kiel unu el la provincaj sekretarioj en Allahabad de la organizaĵo. Li ankaŭ parolis kontraŭ la porcenzuraj leĝoj aprobitaj de la Britia registaro en Hindio.
Nehru aperis el la militaj jaroj kiel estro kies politikaj opinioj estis konsiderataj radikalaj. Kvankam la politika diskurso tiam estis dominata de moderulo Gopal Kriŝna Goĥale, kiu estis dirinta, ke estas "frenezo pensi pri sendependeco," Nehru estis parolanta, "malferme pri politiko de ne-kunlaborado, pri la neceso rezigni el honoraj postenoj de la registaro kaj pri ne pluigi la vanan politikon de reprezentado". Li ridindigis la Hindian Civilservon kiel subtenanto de la Britia politiko. Li notis, ke iu iam estis difininta la Hindian Civilservon, "pro kiu ni ege bedaŭrinde estas ankoraŭ suferantaj en tiu lando, kiel nek hindia, nek civila, nek servo". Motilal Nehru, elstara modera estro, agnoskis la limojn de la konstitucia agitado, sed avertis al sia filo, ke ne estas alia "praktika alternativo" al tio. Nehru, tamen, estis malkontenta ku la vojo de la nacia movado. Li iĝis engaĝiĝinta kun agresemaj naciistaj estroj kiuj postulis memregadon por hindianoj.
La influo de moderuloj en la politiko de la Kongreso vanuiĝis post la morto de Goĥale en 1915. Kontraŭ-moderulaj estroj kiel Annie Besant kaj Bal Gangadhar Tilak ekhavis oportunon alvoki por nacia movado por Memregado. Tamen, en 1915, tiu propono estis malakceptita pro la malpreteco de moderuloj aliri al tia radikala agadplano.
Pormemregada movado: 1916–1917
Besant formis ligon por la postulo de la Memregado en 1916. Tilak, liberigita el prizono, estis forminta sian propran ligon en Aprilo 1916. Nehru aliĝis al ambaŭ ligoj, sed laboris ĉefe por la unua menciita. Li rimarkis poste, ke "[Besant] faris tre fortn influon sur mi en mia infanaĝo ... eĉ poste kiam mi eniris en politika vivo ŝia influo pluis." Alia disvolviĝo kiu havigis radikalan ŝanĝon en la politiko de Hindio estis la hindu–islama unueco pere de la Laknaŭa Pakto en la ĉiujara kunsido de la Kongreso en Decembro 1916. La pakto estis iniciatita antaŭe en la jaro en Allahabad en kunsido de la Tuthindia Kongreskomitato, kiu estis okazinta en la rezidejo de Nehru en Anand Bhavan. Nehru bonvenigis kaj kuraĝigis la alproksimigon inter ambaŭ hindiaj komunumoj.
Kelkaj naciismaj estroj kuniĝis en 1916 sub la estreco de Annie Besant por paroligi postulon de memregado, kaj atingi la statuson de Dominio ene de la Brita Imperio kiel estis okazanta tiam ĉe Aŭstralio, Kanado, Sudafriko, Nov-Zelando kaj Novtero. Nehru aliĝis al la movado kaj plialtiĝis ĝis iĝi sekretario de la Pormemregada Ligo de Besant.
Plone
Plone' estas senpaga, malfermitakoda blokaĵa sistemo por administrado de enhavo konstruita sur la Pitona aplika servilo Zope kaj ĝia Zope enhav-mastruma kadro. Plone estas libera programaro kaj estas farita ebligante aldonon de kromaĵoj. Ĝi povas esti uzata kiel intrareto aŭ ekstrareto, dokument-mastruma sistemo kaj kunlaborada sistemo por ebligi kunlaboradon inter homoj aŭ organizoj diversloke.
Jawaharlal Nehru
Ne-kunlaborado: 1920–1927
La unua grava naciisma engaĝiĝo de Nehru venis en la sekvo de la nekunlabora movado en 1920. Li estris la movadon en la Unuiĝintaj Provincoj (nune Utar-Pradeŝo). Nehru estis arestita pro akuzoj de kontraŭ-registaraj aktivecoj en 1921 kaj estis liberigita kelkajn monatojn poste. En la kverelo kiu formiĝis en la Kongreso post la subita haltigo de Gandhi de la nekunlabora movado post la Ĉaŭri-ĉaŭra incidento, Nehru restis fidela al li kaj ne aliĝis al la Sŭaraj Partio formita de lia patro Motilal Nehru kaj Ĉitaranĝan Das. En 1923, Nehru estis enprizonigita en Nabha, princlando, kie li estis kaj vidis la lukton kiun estis farintaj la Sikoj kontraŭ la koruptaj hinduismaj Mahantoj.
Plone
Fortoj kaj malfortoj de Plone
Kelkaj opinias ke malavantaĝas ke,:
Plombières-les-Bains (stacidomo)
Plombières-les-Bains estas fermita franca stacidomo sur linio - Plombières-les-Bains, situanta en  Plombières-les-Bains, en departemento, regiono Grand Est.
Jawaharlal Nehru
Internaciigo de la lukto por la hindia sendependigo: 1927
Pli kaj pli, Nehru vidis la lukton por sendependigo el Brita imperiismo kiel multnacia klopodo por la variaj kolonioj kaj dominioj de la Imperio; kelkaj el liaj asertoj pri tiu afero, tamen, estis interpretata kiel kompliceco kun la elstariĝo de Hitlero kaj kun liaj eksponitaj intencoj. Kontraŭ tiuj akuzoj, Nehru respondis:
Fundamentaj Rajtoj kaj Ekonomika Politiko: 1929
Nehru skizis la politikojn de la Kongreso kaj la estontan hindian nacion en 1929. Li deklaris, ke la celoj de la Kongreso estis la religia libereco; la rajto formi asociigon; la esprimlibereco; la egaleco antaŭ la leĝo por ĉiu individuo sen distingo de kasto, raso, kredo, aŭ religio; protekto de la regionaj lingvoj kaj kulturoj, defendo de la interesoj de la kamparanoj kaj de la laboristoj; abolo de la netuŝebleco; enkonduko de voĉdonrajto por plenkreskuloj; impono de malpermeso de alkoholaĵoj, ŝtatigo de industrioj; socialismo; kaj la establado de sekulareco en Hindio. Ĉiuj tiuj celoj formis la kernon de la rezolucio "Fundamentaj Rajtoj kaj Ekonomika Politiko" skizita de Nehru en 1929–1931 kaj ratifita en 1931 fare de la kongrespartia sesio en Karaĉi porparolita de Vallabhbhai Patel.
Plombières-les-Bains (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Sítiny (Svatý Jiří)
Sítiny (Sitin) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Svatý Jiří en distrikto Ústí nad Orlicí. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 7 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Plombières-les-Bains (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Aillevillers - Plombières-les-Bains (053000).
Jawaharlal Nehru
Deklaro de sendependenco
Nehru estis unu el la unuaj estroj kiuj postulis, ke la Kongresa Partio decidu fari kompletan kaj klaran elrompon de ĉiuj ligiloj kun la Brita Imperio. La Madrasa sesio de la Kongreso en 1927, aprobis lian rezolucion por la sendependeco spite la kritikojn fare de Gandhi. Tiam, li formis la Ligon por la Sendependecon de Hindio, premgrupo ene de la Kongreso. En 1928, Gandhi konsentis kun la postuloj de Nehru kaj proponis rezolucion kiu petis, ke la Britoj garantiu la statuson de Dominio por Hindio post du jaroj. Se la Britoj malsukcesis trafi la limdaton, la Kongreso alvoki ĉiujn hindianojn lukti por kompleta sendependecon. Nehru estis unu el la estroj kiuj objekciis la limdaton proponitan al la Britoj — li premis Gandhi postuli tujan agadon el la Britoj. Gandhi negocadis pluan kompromison reduktante la proponitan limdaton el du jaroj ĝis unu. La Britoj malakceptis la postulojn por la dominia statuso en 1929. Nehru ekkontrolis la prezidentecon de la Kongresa Partio dum la sesio de Lahore de la 29a de Decembro 1929 kaj enkondukis sukcesan rezolucion alvokanta al kompleta sendependecon. Nehru skizis la deklaracion de Hindia sendependeco, kio asertis:
Sítiny (Svatý Jiří)
Sítiny situuas en katastra teritorio Svatý Jiří kun areo 2,58 km².
Jawaharlal Nehru
Deklaro de sendependenco
Meznokte de Novjaro 1929, Nehru hisis la trikoloran flagon de Barato super la bordoj de la rivero Ravi en Lahore. Oni legis proklamon de sendependeco, kiu inkludis pretecon reiri impostojn. Oni demandis al la amasa aro de publiko kiu ĉeestis en la ceremonio ĉu ili konsentis kun ĝi, kaj la majoritato de personoj kiuj estis atestantoj levis siajn manojn kiel aprobo. 172 hindiaj membroj de centra kaj provincaj parlamentoj rezignis en subteno de la rezolucio kaj kongrue kun la hindia publika sento. La Kongreso petis al la popolo de Hindio observi la 26an de Januaro kiel Sendependeca Tago. Kongresaj volontuloj, naciistoj, kaj la ĝenerala publiko hisis la flagon de Hindio publike tra tuta Hindio. Krome ankaŭ planoj por amasa civila malobeo estis jam disvastigitaj.
Sítiny (Svatý Jiří)
Historio
La domaro estiĝis en lasta dekjaro de la 18-a jarcento. Ties nomo estas derivita de kreskaĵoj (junkacoj), kiuj kreskis en proksimaj marĉoj. La unua konstruaĵo estis domo, kie oni prilaboris linon. La domaro iom post iom diskreskis al dek du domoj.
Jawaharlal Nehru
Deklaro de sendependenco
Post la Lahore sesio de la Kongreso en 1929, Nehru laŭgrade aperis kiel suprema estro de la Hindia sendependeca movado. Gandhi retroeniris reen al pli spirita rolo. Kvankam Gandhi oficiale ne nomumis kiel Nehru kiel sia politika heredanto ĝis 1942, tiom frue kiom ĝis meze de la 1930-aj jaroj la lando vidis Nehru kiel la natura sukcedanto de Gandhi.
Sítiny (Svatý Jiří)
Historio
Sítiny estas dividita en du municipojn. Ok domoj apartenas sub municipo Svatý Jiří kaj kvar sub muunicipo Voděrady.
Jawaharlal Nehru
Salomarŝo: 1930
Nehru kaj plej el la kongresestroj estis dekomence disigitaj pri la plano de Gandhi startigi kampanjon de civila malobeo pere de la satjagraha cele al la brit-trudita salimposto. Post la protesto arigis energion, ili konstatis la povon de salo kiel simbolo. Nehru rimarkis pri la senprecedenca populara respondo, "aspektis kvazaŭ printempo estis subite liberigita". Li estis arestita la 14an de Aprilo 1930 estante en trajno el Allahabad al Raipur. Pli frue, post estri grandan mitingon kaj vastan procesion, li ceremonie faris ioman kontrabandon de salo. Li estis akuzita pro la rompo de la salregularo kaj kondamnita al ses monatoj de enprizonigo en la Centra Prizono.
Li nomumis Gandhi por sukcedi li kiel la kongresa prezidento dum sia foresto estante en prizono, sed Gandhi malakceptis, kaj Nehru nomumis sian patron kiel sia sukcedanto. Pro la aresto de Nehru, la civila malobeo atingis novan ritmon, kaj arestoj, pafado aŭ bastonado al homamasoj iĝis ordinaraj okazaĵoj.
Balota politiko, Eŭropo, kaj ekonomiko: 1936–1938
La vizito de Nehru al Eŭropo en 1926 montriĝis kiel la fonto de lia politika kaj ekonomika pensaro. Lia reala intereso en marksismo kaj ties socialisma modelo de pensaro derivis el tiu veturado. Lia posta restado en prizono ebligis lin studi marksismon pli profunde. Interesita en siaj ideoj, sed forpelita de kelkaj el ties metodoj, li neniam alvenis ĝis akcepto de la verkoj de Karl Marx kiel rivelita skribaĵo. Ekde tiam, la kerno de lia ekonomika pensaro restis marksisma, kongruigita, se necese, al la vivkondiĉo de Hindio.
Nehru pasigis la jaron 1936 en Svisio vizitante sian malsanan edzinon, kie ŝi poste mortis. Estante en Eŭropo, li iĝis tre priokupita pro la probablo de alia mondmilito. En tiu epoko, li emfazis, ke en okazo de milito, la loko de Hindio estus kun la demokratioj, kvankam li insistis, ke Hindio povus lukti apoge al Granda Britio kaj Francio nur estante libera lando.
En sia sesio de 1936 en Laknaŭ, spite opozicion el la ĵus elektita Nehru kiel la partiprezidanto, la Kongres-partio interkonsentis partopreni en la provinca balotado kiu estis okazonta en 1937 laŭ la Leĝo de la Registaro de Hindio de 1935. La balotado kondukis la Kongres-partion al la povo en majoritato de provincoj kun pliiĝanta populareco kaj potenco por Nehru. Ĉar la Islama Ligo de Muhammad Ali Ĝinnah (kiu iĝos la kreanto de Pakistano) ne bone sukcesis en la balotado, Nehru deklaris, ke la nuraj du partioj kiuj gravas en Hindio estas la Britaj koloniaj aŭtoritatoj kaj la Kongreso. La asertoj de Ĝinnah, ke la Islama Ligo estis la tria kaj "egaleca partnero" ene de la politiko de Hindio estis amplekse malakceptitaj. Nehru estis esperante plialtigi Maulana Azad kiel la hegemonia estro de la Hindiaj islamanoj, sed Gandhi, kiu plue traktis Ĝinnah kiel la voĉo de la Hindiaj islamanoj, subfosis lin en tio.
En la 1930-aj jaroj, sub la estreco de Ĝajaprakaŝ Naraĝan, Narendra Deo, kaj aliaj, la grupo de la Kongresa Socialisma Partio estis formita ene de la HNK. Kvankam Nehru neniam aliĝis al la grupo, li funkciis kiel ponto inter ili kaj Gandhi. Li havis la apogon de la maldekstraj kongresanoj Maulana Azad kaj Subhas Chandra Bose. Tiu triopo kombinis por elpeli Rajendra Prasad kiel la Kongres-prezidanto en 1936. Nehru estis elektita annstataŭe kaj tenis la prezidentecon dum du jaroj (1936–37). Liaj socialistaj kolegoj Bose (1938–39) kaj Azad (1940–46) sukcedis lin. Dum la dua regotempo de Nehru kiel ĝenerala sekretario de la Kongreso, li proponi kelkajn rezoluciojn pri la Ekstera politiko de Hindio. Ekde tiam, li ricevis blankan ĉekon por skizi la eksteran politikon de ajna estonta hindia lando. Nehru laboris kun Bose por disvolvigi bonajn rilatojn kun registaroj de liberaj landoj de la tuta mondo.
Nehru estis unu el la unuaj naciistaj estroj kiuj konstatis la suferojn de la homoj en la ŝtatoj regataj de hindiaj princoj. La naciisma movado estis limigita al la teritorioj kiuj estis sub rekta Brita regado. Li helpis fari la lukton de la homoj en la princlandoj parto de la naciisma movado por la sendependeco. Nehru ricevis ankaŭ la respondecon plani la ekonomion de estonta Hindio kaj tiucele li nomumis Nacian Plankomisionon en 1938 por helpi enkadrigi tiajn politikojn. Tamen, multaj el la planoj planitaj de Nehru kaj liaj kolegoj restos neplenumitaj pro la neatendita Dispartigo de Hindio en 1947.
La Tuthindia Konferenco de Ŝtatanoj estis formita en 1927 kaj Nehru, kiu estis defendinta la interesojn de la princlandanoj dum multaj jaroj, estis nomumita la prezidanto de la organizaĵo en 1939. Li malfermis ties organizon al membreco el la politika spektro. Tio ludos gravan rolon dum la politika integrigo de Hindio, helpante la hindiajn estrojn Vallabhbhai Patel kaj V. P. Menon (kiun Nehru estis komisiinta la integradon de la princlandojn en Hindion) negocadi kun centoj da princoj.
Naciisma movado (1939–1947)
Kiam la Dua Mondmilito startis, la Vicreĝo Linlithgow unuflanke deklaris Hindion batalanto en la flanko de Britio, sen konsulti la elektitajn hindiajn reprezentantojn. Nehru urĝe revenis el vizito al Cinio, anoncante, ke en konflikto inter demokratio kaj faŝismo, "niaj simpatioj devas neeviteble esti en la flanko de demokratio, ... mi ŝatus, ke Hindio ludu sian tutan parton kaj metu ĉiujn siajn resursojn en la lukton por nova ordo".
Post multa debato, la Kongreso estrita de Nehru informis al la reĝistaro, ke ĝi kunlaboros kun la Britoj sub kelkaj kondiĉoj. Unue, Britio devas havigi sekurigon de kompleta sendependeco por Hindio post la milito kaj permesi la elekton de konstitucifara asembleo kiu redaktu novan konstitucion; due, kvankam la hindiaj armitaj fortoj povas resti sub la Brita Ĉefkomandanto, hindianoj devas esti tuj inkluditaj en la centra registaro kaj ricevi oportunon kunhavi povon kaj respondecon. Kiam Nehru prezentis al Lord Linlithgow tiujn postulojn, tiu malakceptis ilin. Oni alvenis al sakostrato (reciproka blokado): "Oni ludas la saman malnovam ludon denove," Nehru skribis amare al Gandhi, "la fono estas la sama, nome variaj epitetoj estas la samaj kaj la agantoj estas la samaj kaj la rezultoj eble estos la samaj".
La 23an de Oktobro 1939, la Kongreso kondamnis la sintenon de la Vicreĝo kaj alvokis la kongresajn ministeriojn en la diversaj provincoj rezigni proteste. Antaŭ tiu ŝlosila anonco, Nehru urĝis Jinnah kaj la Islaman Ligon aliĝi al la protesto, sed Jinnah malakceptis.
Ĉar Nehru firme metis Hindion en la flanko de demokratio kaj libero dum tempo enk iu la mondo estis sub la minaco de faŝismo, li kaj Bose disiĝis fine de la 1930-aj jaroj kiam tiu lasta interkonsentis serĉi la helpon de faŝistoj por forpeli la Britojn el Hindio. Samtempe, Nehru estis apoginta la respublikanojn kiuj estis luktintaj kontraŭ la ribelaj fortoj de Francisco Franco en la Hispana Enlanda Milito. Nehru kaj lia helpanto V. K. Krishna Menon vizitis Hispanion kaj deklaris apogon al la respublikanoj. Kiam Benito Mussolini, diktatoro de Italio, esprimis sian deziron kunveni, Nehru malakceptis tion.
Civila malobeo, Lahora Rezolucio, Aŭgusta propono: 1940
En Marto 1940, Muhammad Ali Jinnah aprobis tion kio estas konata kiel Lahora aŭ Pakistana Rezolucio, deklarante, ke "islamanoj estas nacio laŭ ajna difino de nacio, kaj ili devas havi sian hejmlandon, sian teritorion kaj sian ŝtaton." Tiu ŝtato estos konata kiel Pakistano, kio signifas 'Purlando'. Nehru kolera deklaris, ke "ĉiuj la malnovaj problemoj... paliĝas al banalo antaŭ la lasta aserto fare de la estro de la Islama Ligo en Lahore". Linlithgow faris proponon la 8an de Oktobro 1940, kiu asertis, ke la Dominia statuso por Hindio estas la celo de la britia registaro. Tamen, ĝi referencis nek al dato nek al metodo plenumonta tion. Nur Jinnah ricevis ion pli precizan: "La Britoj ne planas transigi la povon al Kongres-dominata nacia registaro, kies aŭtoritato estis malakceptita de variaj elementoj en la hindia nacia vivo".
En Oktobro 1940, Gandhi kaj Nehru, abandonante sian originan sintenon apogi Brition, decidis lanĉi limigitan civilan malobean kampanjon en kiu gravaj defendantoj de la Hindia sendependeco estis elektitaj por partopreni unu post unu. Nehru estis arestita kaj kondamnita al kvarjara enprizonigo. La 15an de Januaro 1941, Gandhi asertis:
Post pasigi iom pli ol unu jaron en prizono, Nehru estis liberigita, kun la aliaj Kongres-prizonuloj, tri tagojn antaŭ la Atako kontraŭ Pearl Harbor en Havajo.