cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aristotelo
Vivo
Aristotelo poste akompanis Ksenokraton al la kortego de lia amiko Hermias de Atarneo en Malgranda Azio. Tie li veturis kun Teofrasto al la insulo Lesbo, kie ili kune studis maran biologion dum du jaroj, nome botanikon kaj zoologion de la insulo. Aristotelo edziĝis al Pitias, kiu estis adopta filino aŭ nevino de Hermias. Ŝi naskis al li filinon, kiun ili nomis ankaŭ Pitias. Tuj post la morto de Hermias, en 343 a.K. Aristotelo estis invitita de Filipo la 2-a por iĝi edukisto de lia filo Aleksandro. Li instruis Aleksandron dum tri jaroj en lernejo instalita de Filipo la 2-a en la Templo de Nimfoj de Mieza (Macedonio). Dum tiu tempo li instruis ne nur al Aleksandro, sed ankaŭ al du aliaj estontaj reĝoj — Ptolemeo kaj Kasandro. Aristotelo kuraĝigis Aleksandron al orientaj konkeroj kaj lia sinteno al Persio estis sendube etnocentra. En unu fama ekzemplo, li konsilis al Aleksandro esti "estro por grekoj kaj despoto por barbaroj, por zorgi la unuajn kiel amikojn aŭ parencojn, kaj barakti kun la lastaj kiel bestoj aŭ plantoj".
En 335 a.K. Aristotelo starigis en Ateno sian lernejon — la Liceon. Aristotelo direktoris tie kursojn dum la venontaj 12 jaroj. Jam en Ateno, lia edzino Pitias mortis kaj Aristotelo engaĝiĝis kun Herpilis de Stagira, kiu naskis al li filon, kiun li nomigis honore al sia patro, Nikomaĥo. Laŭ Suido, li havis ankaŭ eromenos (junan amaton) — Palaifaton de Abidos.
Oni supozas ke en tiu periodo en Ateno, inter 335 kaj 323 a.K., Aristotelo komponis multajn el siaj verkoj. Li verkis plurajn dialogojn el kiuj nur fragmentoj postvivis. La verkoj estis postvivintaj en traktaĵa formo kaj ne estis ĉefe destinitaj por vasta publikigo; ĝenerale oni supozas ke temas pri prelegaj helpiloj por liaj studentoj. Liaj plej gravaj traktaĵoj estas Fiziko, Metafiziko, Etiko de Nikomako, Politiko, Pri animo kaj Poetiko.
Aristotelo ne nur studis preskaŭ ĉiujn fakojn eblajn je tiu tempo, sed ankaŭ grave kontribuis al ili. En fiziko, Aristotelo studis anatomion, astronomion, embriologion, geografion, geologion, meteologion, fizikon kaj zoologion. En filozofio, li verkis pri estetiko, etiko, regado, metafiziko, politiko, ekonomiko, psikologio, retoriko kaj teologio. Li studis ankaŭ edukadon, eksterlandajn kutimojn, literaturon kaj poezion. Liaj kombinitaj verkoj konstituas virtualan enciklopedion de la greka sciaro.
Ĉe la fino de la vivo, Aleksandro kaj Aristotelo separiĝis pro la rilato de Aleksandro kun Persio kaj la persoj. En antikva epoko multaj suspektis, ke Aristotelo ludis rolon en la morto de Aleksandro, sed la sola pruvo estas nekredinda plendo farita ses jarojn post la morto.
Post la morto de Aleksandro, la kontraŭ-macedona sento en Ateno reviviĝis. Laŭ iuj informoj en 322 a.K. Demofilo kaj Eŭrimedono la Hierofanto denuncis Aristotelon pro lia senpieco, devigante lin fuĝi al la patrinfamilia bieno en Ĥalkido. Oni citis liajn vortojn: "Mi ne permesos al la atenanoj peki dufoje kontraŭ filozofio" reference al la antaŭa juĝo kaj ekzekuto de Sokrato. Li mortis en Eŭbeo samjare pro naturaj kialoj, nomuninte sian studenton Antipatron la ĉefa administranto de sia testamento, en kiu li petis esti enterigita apud sia edzino.
Charles Walston asertas, ke la tombo de Aristotelo situas ĉe la religia vojo inter Ĥalkido kaj Eretrio kaj enhavis tri skribilojn, sigelitan ringon kaj kelkajn terakotojn same kiel tion, kio estas supozata la teraj restaĵoj de Aristotelo en la formo de kelkaj kraniaj fragmentoj.
Ĝenerale, la detaloj de la vivo de Aristotelo ne estas bone konataj. La biografioj de Aristotelo verkitaj en antikva tempo estas ofte spekulativaj kaj historiistoj interkonsentas nur pri malmultaj elstaraj punktoj.
Aristotelo lispis kaj balbutis.
El-Ajn
El-Ajn, arabe: العين‎‎, angle Al-Ain laŭ alia transskribo Al-ʿAyn estas metropolo, universitata urbo kaj limpasejo en orienta Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj en emirlando Abu-Dabio. La urbego estas Kultura Heredaĵo de UNESCO. La loknomo signifas laŭvorte La Fonto, sed komprenu: Ĝardenurbo. La metropolo estas la due plej granda en Abu-Dabio kaj la kvara plej granda en la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj.
Aristotelo
Etiko
La verko Etiko esploras "kiel esti feliĉa", la celo de la vivo laŭ Aristotelo. Li diras ke la feliĉa homo estas la virta homo; ke riĉo, famo, honoro, ktp, estas bonaj nur ŝajne, ne vere. Do la libro estas ĉefe pri virto. Virto, li diras, troviĝas ne en la ekstremo, sed en la mezo — "la ora mezo". Ekzemple, en milito, la ekstremoj, timo kaj aŭdaco, detruas la soldaton; sed la mezo, kuraĝo, savas lin. Virto estas atingita kiam la racia parto de animo regas la malracian. Per daŭrapraktikado tia regado fariĝas kutimo de animo: "Ni fariĝas justaj per justa agado, memregadaj per memregada agado, kuraĝaj per kuraĝa agado." Tia kutimo disvolvigita de praktikado estas nomita virto (en la greka, la vorto estas arete, kies larĝa signifo estas "boneco").
El-Ajn
Geografio
El-Ajn situas en orienta parto de la lando laŭ landlimo de Omano. Apud la metropolo monto 1300 metrojn alta (la plej alta en la lando) etendiĝas. Dubajo troviĝas 128, urbo Abu-Dabio 145 km.
Aristotelo
Etiko
La kvar precipaj virtoj estas: prudento, memregado, kuraĝo kaj justeco.
El-Ajn
Historio
En tiu loko estas oazoj, kiujn la homoj profitis kontinue 4000 jarojn. La fortikaĵo estis konstruita en la malfrua 19-a aŭ frua 20-a jarcento por solidigi la kontrolon. En 1952 Saud-Arabio sendis rabatakantojn por kapti la fortikaĵon kaj integrigi la oazon al la saudi-arabia regno. Fortoj de la Omanaj Skoltoj, same kiel la armeo de Muskato-Omano, alvenis por rekapti la oazon. Kun brita interveno, la saudi-arabiaj trupoj kapitulacis. Antaŭ sendependeco, El-Ajn estis parto de la araba sklavokomerca reto. En la 1960-aj jaroj oni aboliciis formale la sklavecon. La unua hospitalo estis establita en 1960. En 1971 la emirlando sendependiĝis, poste la urbo rapide kreskis. En la 1990-aj jaroj granda ribelo okazis inter la laboristoj en la industria zono de la urbego, sed la polico subpremis ĝin. La laboristoj engaĝitaj estis deportitaj. Ĝis 2006 la landlimo estis libera, sed poste jam pasporta kontrolo estas.
Aristotelo
Etiko
Etiko ankaŭ pritraktas amikecon kaj la bonecon de la intelekta vivo, kiu portas la plej altan feliĉon laŭ la filozofo. La ideo ke la celo de vivo estas feliĉo estis poste disvolvigita de Locke kaj Mill kiel radiko de iliaj filozofiaj konceptoj.
El-Ajn
Ekonomio
En El-Ajn laboras multe da enmigrantoj aŭ gastlaboristoj ekzemple el Bangladeŝo, Pakistano, Afganio. Gravas la turismo kaj komerco. La industrio produktas trinkaĵojn, cementojn, ceramikaĵojn kaj tre diversajn varojn, la agrikulturo fruktojn, legomojn, brutojn. En la urborando bazarado pri kameloj funkcias (unika en la lando). En El-Ajn universitatoj funkcias, la unua estis fondita en 1976.
Aristotelo
Politiko
La Politiko (greke Τὰ πολιτικὰ) estas verko de Aristotelo pritraktanta la administradon de la poliso. Ĝi estas dividita en ok libroj, en kiuj la filozofo analizas la politikajn realaĵojn startante de la familio, taksata kiel baza nukleo de la socio, por transiri al la diversaj tipoj de konstitucio.
Rankero
Rankero estas A-C grundotipo apartenanta al la grundotipa klaso Ah/C-grundoj escepte de Nigrogrundoj. La rankero malkompare kun rendzino kaj pararendzino de sama klaso, ekestas sur solidja senkalciaj, ne karbonataj (silikataj) petroj (ekzemple andezito, granito k.a.). La plej tipa kvalito de rankero estas, ke plej ofte malhela A-horizonto enhavas pli ol 50% de ŝtonetoj (sed malpli ol 75%). Do la rankeroj ne estas tro uzataj en agrikulturo, ofte estas malprofundaj, povas sufiĉe rapide sekiĝi somere. Por ili estas tipaj aliaj specioj de arboj ol pro ĉirkaŭaj arbaroj (ekzemple en Karpatoj sur rankeroj kreskas prefere tilioj kaj aceroj. Do rankerojn oni povas konsideri kiel eksterzonaj grundotipoj, kiuj dependas de deklivo, sed samtempe oni lin konsideras kiel zonaj grundotipoj ekestantaj en pli grandaj altecoj super la maro, kiel ĝi ekestas pro klimataj kondiĉoj (ekzemple frosta ekfloresko). La ĉefa grundformiĝa procezo estas akumuliĝo de humo.
Aristotelo
Politiko
Centra estas la referenco al la naturo: la homo estas “politika animalo” (politikòn zôon), kaj kiel tia li estas instigata de la naturo unuiĝi kun siaj similuloj por formi komunumojn. Malsame ol Antifonto kaj aliaj filozofoj, laŭ kiuj la poliso limigas per siaj leĝoj la naturon de la homo, laŭ Aristotelo la ŝtato respondas al la naturaj bezonoj de la individuo kaj “ĉiu ŝtato estas komunumo (koinonia) kaj ĉiu komunumo konstituiĝas cele de bono”. La “bono” strebita de la ŝtato, kiel komunumo plej granda kiu entenas ĉiujn komunumojn, identigeblas kun tiu pri kiu parolas la 'Etiko al Nikomako.
Tiento
Tiento (m., hisp.: palpi, simile al la itala nocio Toccata) aŭ tento (port.) estas nomo por diversaj muzikaj  formoj, kiuj estis disvastigitaj dum jarcentoj en la ibera muziko precipe klavarila.
El-Ajn
Trafiko
El El-Ajn kuras aŭtovojoj al diversaj direktoj. La aŭtovojoj ligantaj El-Ajn, Abu-Dabio, kaj Dubajo formas geografian triangulon en la lando. La metropolo havas internacian flughavenon.
Tiento
La frua tiento
La frua tiento estis fiksaĵo de libera improvizaĵo. A ĉi tiu fruformo apartenas la tiento para harpa u órgano de Alonso Mudarra (Sevilo 1546),
El-Ajn
Klimato
En El-Ajn en la plena jaro pluvas nur 96 mm kaj la meza relativa humideco estas 60%. La averaĝa temperaturo estas 29 °C, inter majo-septembro ĝi ofte estas pli, ol 40 °C.
Tiento
La frua tiento
Dum la frubaroko la nocio Tiento signifas kontrapunktan orgenaĵon laŭstilan de la entabulaturita voĉkanta polifonio, tamen ofte kun aparte longaj diminuaĵoj, la t.n. glosoj.
Aristotelo
Politiko
Gravas substreki ke, malsame ol ĉe Platono, laŭ Aristotelo politiko havas iom da aŭtonomio rilate filozofion, nome ne nur la filozofo kapablas regi-estri-gvidi la ŝtaton, sed ankaŭ komunaj saĝuloj povas posedi tiun karismon.
La Vita è Bella
La Vita è Bella (La vivo belas) estas itala filmo aperinta en 1997 reĝisorita de Roberto BENIGNI kiu ankaŭ okupas la unuan rolon.
Aristotelo
Politiko
En Politiko li pritraktas la idealan civiton (komparu la Respubliko-n de Platono kaj la Civito de Dio-n de Aŭgusteno). Aristotelo komparas la multajn formojn de civito en Antikva Grekio. Li vidas politikon kiel lukto inter la riĉuloj kaj la malriĉuloj: kiam la riĉuloj aŭ malriĉuloj havas tro multe da potenco, la civito ne bone servas ĉiujn kaj poste ruiniĝas en milito aŭ renverso. La plej bona civito servas al ambaŭ: la malriĉuloj (ĉar ili estas la plimulto de piedoj) kaj la riĉuloj (ĉar ili estas la plimulto de mono kaj rimedoj). Foje Aristotelo sonas kiel Markso aŭ Orwell.
Tiento
La tiento de medio registro
Aparta formo de la tiento estas la tiento de medio registro (hisp.) aŭ tento de meio registo (port.), la tiento por dividita registro. Ĉi tiu formo de tiento nur povis evolui pro la unueca dividido de la manualoj de iberaj barokorgenoj inter c' kaj c#', tamen aliflanke nur tie venki. Je ĉi tiuj tientoj oni frontas unu aŭ du solovoĉojn kontraŭ du aŭ tri akompanvoĉoj, diference registrante la diskantan kaj basan manualduonojn.
Por la solovoĉo(j) fakte taŭgas ĉiu soloregistrado, kies sono sufiĉe klare kontrastas al la solovoĉo(j)n, por la akompanvoĉoj pli bone pricipaloj aŭ fermfajfiloj. Iom longaj pecoj ankaŭ povas esti subdividitaj en plurajn alineojn de diferencaj  taktspecoj, ekz. kun ŝanĝo ekde binara al ternara takto. En tiaj plurpartaj tientoj ekzistas ofte okazo por aliregistrado de sola, sed ankaŭ de la akompanaj voĉoj. Same je la komenco unuvoĉa solo poste povas esti daŭrigata duvoĉa.
Aristotelo
Organo
Aristotelo ankaŭ diris ke ĉiu aĵo estas klasigebla hierarkie. Ĉiu fizika aĵo aŭ substanco apartenas al klaso, kiun Aristotelo nomis ĝia speco kaj al superklaso aŭ ĝia genro. Ekzemple, homo kaj ĉevalo ambaŭ apartenas al la genro "animalo", kaj al siaj specoj, "homo" kaj "ĉevalo". La speco devenas de la genro per diferenco. La diferenco de la speco "homo" de la ĝenro "animalo" estas la eco de racieco.
Tiento
Registradekzemploj
Por registradoj de tientoj preskaŭ neniu fonto ekzistas. La jene nomataj ekzemploj realigeblas sur hispanaj orgenoj tiujepokaj.
Félix Houphouët-Boigny
Félix HOUPHOUËT-BOIGNY (n. la 18-an de oktobro 1905 - m. la 7-an de decembro 1993) estis la unua prezidanto de Ebur-Bordo. Origine vilaĝa ĉefo, li laboris interalie kiel kuracisto, administranto de plantejo kaj sindikatisto, antaŭ ol eniri la Nacian Asembleon de Francio kaj plurfoje fariĝi ministro en variaj francaj ministraroj. Ekde la 1940-aj jaroj ĝis sia morto, li ludis gravan rolon por la sendependiĝo de Afriko kaj por la politiko de sia lando.
Tiento
Diskantsolo
Penseblaj registradoj por tientos de medio registro kun diskantsolo (de mano derecha, de tiple, alto) estas:
Félix Houphouët-Boigny
Dum la modera prezidanteco de Houphouët-Boigny, Ebur-Bordo fariĝis ekonomie tre prospera. Tia sukceso, sufiĉe nekutima en tiama okcidenta Afriko, famiĝis kiel la "eburborda miraklo", kaj devenis interalie de kafa kaj kakaa industrioj, sed ankaŭ de daŭre amikaj rilatoj kun Francio.
Tiento
Bassolo
Penseblaj registradoj por tientos de medio registro kun bassolo (de mano izquierda, de bajón, de baxón) estas:
Aristotelo
Organo
La aristotela dialektiko reprenas serion da teknikoj, kiuj estis uzitaj de Platono kaj almenaŭ de parto de la Akademio rilate la ideojn, limigante la objekton de tiuj teknikoj al la solaj universalaj konceptoj. Inter tiuj teknikoj elstaras la metodo de la divido, utiligita de Platono por alveni al la difino de ĉiu ideo kaj al malkovro pri la rilatoj de partopreno inter ideo kaj ideo. Tiu metodo estis utiligata de Aristotelo reference ne al la ideoj, sed al la universalaj konceptoj. Spure de tiu metodo, por difini ideon (aŭ koncepton), necesas enskribi tiun koncepton en ideo-amplekso pli vasta kaj subdividi tiun lastan inter serio da karakterizaj notoj, ĝis obteni amplekson kiu havu la saman vastecon de la objekto difinota. Ekzemple, volante difini la “homon”, oni povas starti el la koncepto de "vivanto" kaj subdividi la vivantojn" en " bestoj" kaj vegetaloj; agnoskinte, krome, ke la homo estas besto, dividi la bestojn en "birdoj", "akvuloj" kaj "teruloj"; tial, post plua divido de la "teraj bestoj" en "kvarpieduloj" kaj "dupieduloj", kaj rekoninte ke la amplekso sugestita de tiu lasta dispartigo identiĝas kun la amplekso de la homoj, aserti ke la difino pri homo estas "tera dupieda besto". Aristotelo asertas ke la difino estiĝas pere de proksima genro kaj specia diferenco.
Tiento
Komponistoj
Tientos de medio registro originas i.a. de jenaj komponistoj:
Aristotelo
Posta Analitiko
Aristotelo fidis sian sensojn. En Posta Analitiko, la plej facila verko el la Organo, li argumentis ke scienco estas konstruita el aksiomoj (memevidentaj, antaŭsupozitaj asertoj) per racio kaj senso: per senso ni akiras faktojn, kaj per racio ni pensas logike pri tiuj ĉi faktoj. Sed tio logike maleblas komenci sen aksiomoj, kiuj servas kiel radiko aŭ fundamento.
Tiento
La malfrua tiento
Je kelkaj el la tientoj de Juan Cabanilles temas pri plurpartaj formoj, kies partoj jam alproksimiĝas al la mezeŭropa fugo.
Antonio Soler finfine uzas la nocion intento (span.: provo) por siaj fruklasikaj fugato-komponaĵoj.
Aristotelo
Posta Analitiko
La produkto de tia procedo estas kampo de scio aŭ scienco. Tio tre similas al la moderna scienco, kiu tamen ne naskiĝis ĝis Galileo aldonis eksperimentadon kaj matematikon al la aristotela ideo de scienco.
33044 Erikdavy
33044 Erikdavy estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Aristotelo
Fiziko
En Fiziko li klarigas sian fizikon, precipe pri movo kaj ŝanĝo kaj kiel tio okazas. Ĝi enhavas tre interesan diskuton pri senlimeco kaj hazardo.
33044 Erikdavy
Nomo
Ĝia nomo honoras Erik Davy Rees, naskiĝinta en 2003, nepo de la malkovrinto.
Aristotelo
Fiziko
Platono diris, ke la sola kaŭzo estas la idea; modernuloj kutime diras ke la sola kaŭzo estas la efika; Aristotelo diris ke ĉiuj kvar estas kaŭzoj. El la kvar kaŭzoj, tre trompema por la moderna menso estas la fina kaŭzo.
<ol> <li> Efektiva senlimeco en realo estas malebla. <li> Tial la ĉeno de efikaj kaŭzoj ne estas senlima. <li> Tial devas esti unu sola unua efika kaŭzo. <li> Ĉi tiu estas la Unua Moviganto aŭ Dio. </ol>
Aristotelo proponis la kvinan elementon — etero — aldone al la kvar proponitaj pli frue de Empedoklo.
Metafiziko
La scienco, kiun pritraktas la verkaro nin atinginta sub la titolo “Metafiziko”, estis nomata de Aristotelo “filozofio unua” kaj difinita de la filozofo mem kiel "scienco pri la Esto kia Esto". La esprimo “kia” signifas koncerne la aspekton de. Tial, la ontologio (scienco pri la esto) estas la scienco, kiu studas la eston ĉar tia kaj ne havas kiel objekton apartan eston, sed la aspektojn fundamentajn kaj komunajn al la tuta realo. Do, se la matematiko studas la eston kiel kvanton kaj la fiziko la eston kiel movon, nur la metafiziko studas la eston kiel eston.
La metafiziko ĉar scienco de la esto kia esto (vidu supre) serĉos do la kaŭzojn kaj la principojn de la esto (= de tio kio estas); jen do kial la metafiziko fondas la plej gravan de la filozofiaj disciplinoj, la ontologion = parolado pri la esto).
Poetiko
La Poetiko aŭ Pri Poetiko (Περὶ Ποιητικῆς) estas verko de Aristotelo verkita en la 4-a jarcento a.n.e., inter la fondo de lia lernejo en Ateno, en la jaro 335 a.n.e., kaj lia definitiva foriro de la urbo, en la 323 a.n.e. Ĝia ĉefa temo estas la stetika meditado tra la karakterizado kaj priskribo de la tragedio. Aristotelo proponis sin paroli «pri la poezia arto en si mem kaj pri ĝiaj formoj, de la potenceblo kiun havas ĉiu el ili, kaj kiel oni devas komponi la intrigojn por ke la poezia komponaĵo estu bela». ​
Ŝajne, la verko estis komponita origine per du partoj: ​ unu unua libro pri tragedio kaj epopeo, kaj ebla dua libro pri komedio kaj jambo, kiu ŝajne perdiĝis, eble dum la Mezepoko, kaj pri kiu oni scias nenion.
Esence, la Poetiko konsistas je laboro difini kaj karakterizi tragedion kaj aliajn imitartojn. Kun tiuj konsideroj aperas aliaj, malpli disvolvigitaj, pri historio kaj komparo kun poezio (nome artoj ĝenerale), prilingvaj konsideroj kaj aliaj pri "mimezo".
De Animo
Aristotelo en De Animo diris ke la homa animo havas tri partojn: la vegetala animo, kiu nutras kaj kreskas; la sensa animo kiu movas sian korpon kaj sensas; kaj la racia animo kiu pensas. Plantoj havas nur la vegetalan animon; animaloj havas la vegetalan kaj sensan, sed nur homo havas ĉiujn tri animojn.
Aliaj verkoj
Aristotelo rigardis la teron — kaj ĉion sub la luno — kiel lokon tre difekteman kaj almenaŭ ĥaosan, lokon de ŝanĝo kaj morto, dum la ĉielo estas loko senŝanĝebla, eterna, paca, perfekta. Ĉi tiu mondbildo grave influos la menson de la Okcidento inter 1100 kaj 1600.
Laŭ Aristotelo, la tero estas formita de kvar elementoj: tero, akvo, aero, fajro. Tero estas la plej peza kaj tial altiriĝas al la centro de la universo, al la Tero mem. Akvo estas pli malpeza ol tero, sed pli peza ol la aliaj elementoj, do ĝi lokiĝas inter la tero kaj aero. Simile, aero estas pli malpeza ol akvo, kaj fajro la plej malpeza. La ĉielo — la suno, steloj, ktp — estas farita el kvina elemento neŝanĝebla, kiun li nomis kvintesenco.
Aristotelo ankaŭ verkis pri biologio, logiko, poezio, retoriko, vetero kaj astronomio.
Post morto
Aristotelo kreis multajn verkojn, konataj nur el ampleksa listo de lia verkaro. Laŭ la listo, nur unu el liaj verkoj ne estis perdita. Ekzemple, li verkis dialogojn en la stilo de Platono, sed neniu el ili konserviĝis. Plejparte la verkoj, kiujn oni efektive havas, estas notoj de prelegoj skribitaj de liaj studentoj kaj, en la 1-a jarcento a.K., redaktitaj de Androniko de Rodoso. Aristotelo verkis en la greka, en bona stilo, sed la verkoj kiujn oni havas estas en lingvaĵo kruda kaj skiza.
La peripatetisma skolo estis filozofia cirklo de la Antikva Grekio. Esence, ĝi sekvis la instruojn de sia fondinto Aristotelo. Ĝiaj estas nomitaj peripatetistoj (περιπατητικοί), do promenantoj.
En la 7-a jarcento, la araboj konkeris Egiption kaj trovis la verkojn de Aristotelo. Ili ŝatis la sciencon de Aristotelo, sed lia filozofio defiis islamon. La islamaj filozofoj Aviceno kaj Averoso penis akordigi la filozofion de Aristotelo kun sia religio, sed ilia skolo de falsafismo plejparte fiaskis sintezi Aristotelon kun islamo.
Dume, la Okcidento inter 500 kaj 1100 forgesis Aristotelon, spite al la traduko de Boetio, sed poste retrovis lin en la 12-a jarcento en araba traduko en Hispanio. Tio estis pensobombo por kristanismo, simile al la posta teorio de Darvino. Sed post du jarcentoj, la kristana Eŭropo plejparte sorbis la penson de Aristotelo, precipe per la verkoj de Sankta Tomaso de Akvino, kiu sukcese sintezis la kristanan kaj aristotelan pensarojn forme de tomasismo. Tiu lasta estis formulita filozofie en lia Summa theologica kaj poezie en La Dia komedio de Danto. Per la sintezo, la ideoj de Aristotelo fariĝis la fundamento de la moderna scienco.
5252 Vikrymov
5252 Vikrymov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo.
Aristotelo
Post morto
Liaj ideoj en fiziko kaj logiko ne estis superitaj ĝis Galilejo kaj Bakono en la 17-a jarcento; en biologio — ĝis Darvino en la 19-a jarcento. Liaj verkoj pri politiko, etiko kaj poezio restas avangardaj.
Juĝo
La logiko laŭ Aristotelo estas sciobjekto kiu okupiĝas pri propozicioj asertantaj (aŭ deklarantaj) kaj havas kiel objekton la komunan formon de ĉiuj sciencoj, nome la pruva-dedukta procedo aŭ la variaj rezonadaj manieroj kiujn ili utiligas. Rilate tiujn eblas certece determini ĉu ili estas veraj aŭ malveraj utiligante la intuiciajn kapablojn de onia intelekto doni universalan kaj objektivan fundamenton al la silogismoj, nome ĝuste al tiuj logikaj propozicioj esprimitaj deduktforme. Tiamaniere oni alestigas sciencon kiu, laŭ Aristotelo, estas antaŭprepara al ĉiu formo de aparta scio. La frazoj-esprimoj deklarantaj diras ion rilate la realon kaj oni ilin povas kompari kun tiu lasta. Arristotelo klasis du eblajn juĝojn surbaze de du variabloj: El tio devenas kvar eblaj juĝoj:
Inter tiuj tipoj de juĝo kreiĝas specifaj rilatoj, kiuj dependas de sia formala strukturo. La rilatoj ekzistantaj inter la kvar tipoj de juĝo povas esti:
Rafael Orozco, el ídolo
Rafael Orozco, el ídolo (Rafael Orozco, la idolo) estas kolombia telenovelo de 2012 de Caracol Televisión. La fokuso de la historio portretas la vivon kaj karieron de la kolombia kantisto Rafael Orozco Maestre. Elsendita ekde la 20-a de novembro de la tiama kanalo Caracol Televisión, ĉefaktoris en ĝi Alejandro Palacio, Taliana Vargas, Maritza Rodríguez kaj Mario Espitia.
Gjaĉung Kang
Grimpado
La monto estis por la unua fojo grimpita la 10an de aprilo, 1964 fare de Y. Kato, K. Sakaizawa kaj Pasang Phutar, kaj la venontan tagon fare de K. Machida kaj K. Yasuhisa.
1166 Sakuntala
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomino Praskovija Georgijevna Parĉomjenko elde la Simeiza observatorio.
Gjaĉung Kang
Grimpado
La norda flanko estis grimpita en 1999 fare de slovena ekspedicio kaj estis ripetita de Yasushi Yamanoi en 2002.
1166 Sakuntala
Malkovro
Ĝi estis sendepende remalkovrita la 29-an de junio de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu anoncis pli frue ties malkovron.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉefrolulino de la dramo "Abhijñānaśākuntalam" (la dankemo de Ŝakuntala) de la barata verkisto Kalidaso.
7239 Mobberley
7239 Mobberley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Brian G. W. Manning elde la observatorio de Stakenbridge, apud Stourbridge (West Midlands, Unuiĝinta Reĝlando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita elektronika inĝeniero kaj amatora astronomo Martin Mobberley. Li famiĝis per siaj fotoj de kometoj, asteroidoj,, novaoj kaj supernovaoj ; kaj siaj verkoj de scienca popularigo.
Serĝo la 3-a
Serĝo la 3-a, latine Sergius III, naskiĝis en Romo nekonatan daton kaj mortis 911. Li estis papo de 904 ĝis sia morto. Li estis grafo de Tusculum, subdiakono kaj episkopo. En jaro 898 li estis elektita kontraŭpapo, Johano la 9-a ekskomunikigis lin. En 904 li estris ribelon kontraŭ kontraŭpapo Kristoforo, kiu regis la eklezion ekde la morto de Leono la 5-a 903, kaj arestis kaj mortigis lin. Poste, li kroniĝis papo.
La elektado de Serĝo la 3-a komencas periodon nomata "pornokratio", kiam la koramikinoj de papo havis grandan povon kaj influon. Li estis (eble) patro de papoj Johano la 11-a kaj Anastazio la 3-a.
Goranoj
La goranoj aŭ gorancoj (cirile: горани aŭ горанци, altmontaranoj), estas suda slava etno loĝanta en la Gora regiono de Balkanio, situantaj ĉe la triangulo inter Albanio, Kosovo kaj Makedonio. Goranoj parolas la goranan dialekton kiu apartenas al la torlaka lingvogrupo de la sudslava lingvaro.
La Gora regiono konsistas el la municipo Dragaš en Kosovo kaj la vilaĝo Shishtavec en Albanio. Ili estas islamanoj kaj havas riĉan kaj multfacetan kulturon. Ili estis postulitaj kiel parto de la bulgaroj, serboj, bosnianoj, albanoj, kaj makedonoj sed la tuteca vidpunkto estas ke ili devus esti traktitaj kiel klara malplimulto, kio estas efektive sia posedi vidon de ili mem. Parto de tiuj homoj jam estas albanigitaj. De la lastaj censoj de la fino de 20-a jarcento en Jugoslavio ili deklaris sin esti muzulmanoj. En Respubliko Makedonio ilia identeco ankaŭ estas bazita plejparte la religio.
Venezuela Esperanto-Asocio
La Venezuela Esperanto-Asocio (VEA) estas esperanta asocio en la sudamerika lando Venezuelo, kreita en la urbo Karakaso.
Historio
Ĝi estis fondita de Benito Losada (en la literaturo konata kiel "Paco-Tillero") je 1912 en Maturin (Venezuelo).
Post kelkaj jaroj de funkciado ĝi ĉesis agadi, kaj la ĝi estis refondita, petis kaj ricevis statuson de landa asocio de UEA. Dum la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj la agadon aparte partoprenis Octavo de Diego, Fernando de Diego, Manuel Nebra Val, Féliz García Blázquez, Juan Eduardo Bachrich, Lino Moulines, Antonio Lauro, Jorge kaj Esteban Mosonyi, Andres Turrisi kaj Agnes Waldman. Dum tiu tempo ankaŭ aperis ĝia oficiala organo Venezuela Stelo.
Dum la 1980-aj jaroj al la naciaj aktivuloj aliĝis la franca esperantisto Floreal Gabalda kaj lia ĉeĥa edzino Liba Gabalda, kiuj kun Rafael Mejias, Maritza Graziani, Alfredo Portillo, Raymonde kaj Brigitte Clarac aldonis renovigon al la movado.
Gasparo Contarini
Gasparo Contarini (1483-1542) (n. en Venecio, 🇮🇹, 16-a de oktobro 1483 - m. en Bolonjo, 🇮🇹, en la 24-a de aŭgusto 1542) estis itala kardinalo kaj diplomato.
8524 Paoloruffini
8524 Paoloruffini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala matematikisto Paolo Ruffini (1765–1822). En 1799 li eldonis libron pri la teorio de ekvacioj, kun la aserto ke la solvo per radikoj de ĝenerala ekvacio de grado pli granda ol kvar estas neebla. Komence la komunumo de la matematikistoj ne montris intereson por lia laboro. Tamen, en 1821 lia laboro estis agnoskita de Cauchy, kiu estis influita de liaj esploroj kaj ĝeneraligis la la rezultojn de Ruffini.
Pro politikaj problemoj Paolo Ruffini devis forlasi sian katedron pri matematiko en Modeno kaj komencis kariero en medicino, kuracante la malsanuloj de la plej malriĉaj al la plej riĉaj.
NGC 7525-2
NGC 7525-2 (aliaj indikoj — MK 316, ZWG 431.19, PGC 70731) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Daniel Ouezzin Coulibaly
Daniel Ouezzin COULIBALY (n. la 1-an de julio 1909 - m. la 7-an de septembro 1958) estis prezidanto de la registarkonsilio de la franca kolonio Haute-Volta, hodiaŭ Burkino, ekde la 17-a de majo 1957 ĝis sia morto la 7-an de septembro 1958 en Parizo.
Anceaumeville
Anceaumeville [ɑ̃somvil] estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Anceaumevillais.
Animao/animuso
Karlo Jung konstatis ke ĉiu socio havas proprajn konceptojn pri kio estas "nature" virseksa kaj kio estas "nature" virinseksa. Tamen tiuj konceptoj variegas inter la socioj, tiel ke -- escepte de la plej fundamentaj seksfunkcioj korpaj -- malfacilas nomi iun ajn karakterizaĵon nature virseksa aŭ nature virinseksa.
En la sonĝoj de viroj abunde aperas inoj kiuj spegulas ne verajn personojn persone konatajn de aŭ renkontitajn de la sonĝanto, sed kiuj estas aŭ "inventaĵoj" de la sonĝo, aŭ konataj nur pro filmoj, televidoprogramoj, rakontoj, fotoj, kc. Estas klare ke tiuj sonĝaj inoj reprezentas imagaĵojn, konsciajn aŭ nekonsciajn, de la sonĝanto mem.
Iom da enketado pri la konsciaj konceptoj de la individuo pri vir(in)oj, kaj esplorado pri ties malkonsciaj konceptoj kaj spertoj (ekzemple per la vortasocia eksperimento) montras ke tiuj konceptoj kaj spertoj tre similas al la karakteroj de tiuj sonĝpersonoj. Karlo Jung nomis tiajn fenomenojn "animao" (inseksa fantaziaĵo en la psiko de viro) kaj "animuso" (virseksa fantaziaĵo en la psiko de virino).
La specifaj karakterizaĵoj de tiuj animaaj kaj animusaj figuroj kompreneble varias ne nur inter socioj, sed inter individuoj en tiuj socioj. En la specifaj karakterizaĵoj kiujn konscie aŭ malkonscie konceptas individuo, estas multego da detaloj rezultintaj el personaj spertoj, onidiroj, instruaĵoj lernitaj de la individuo, konjektoj, plene imagaj ideoj, kc.kc. Tio estas, ili konsistigas komplekson: komplekson animaan aŭ animusan.
Tiu komplekso parte (kvankam, verŝajne, neforte) ŝuldiĝas al la naturo mem de virinoj kaj viroj, do estas tiurilate arketipe bazita; sed plejparte ŝuldiĝas al la individuaj spertoj kaj konceptoj de la individuo mem.
Kvankam ĉiu individuo havas konsciajn konceptojn pri la "naturo de viroj" aŭ la "naturo de virinoj", determinas tiujn konsciajn konceptojn malkonsciaj faktoroj. Tial nenies konscia koncepto pri tio estas tutvere realisma. Ĉar la individuo ne rekonas ke liaj/ŝiaj konceptoj originis plejparte en la propra malkonscio, tiu individuo kutime kredas trovi tiujn konceptojn enkorpigitaj en alia persono. Viro kredas ke tiu aŭ tiu virino havas virtojn, malvirtojn, spertojn, kaj diversajn karakterizaĵojn kiuj ŝuldiĝas tute al lia propra imago kaj ne al la reala karaktero de tiu virino. Same virino pri viro. Oni projekcias oniajn animaajn/animusajn imagoj sur tiu alia persono, kaj firme kredas ke tiuj imagoj estas bazitaj sur la realo.
En la konsisto de la animaa komplekso de specifa viro (aŭ animusa komplekso de specifa virino) estas multaj karakterizaĵoj kiuj efektive ekzistas nemature aŭ malmature en la viro/virino mem. Li, ekzemple, eble kredas ke ĉiu virino amas infanojn, laŭnature kapablas kuiri, estas emociplena, malkapablas ĉarpentadon, kc. kc. Aŭ eble la virino supozas ke iu viro estas laŭnature senemocia, kapablas ripari ĉion ajn, kc. -- ĉar tiel karakterizas onia socio la virinojn kaj la virojn, malgraŭ la realo ke tiuj supozoj estas fikciaj. Ofte persono kiu havas latentan artotalenton projekcias tian talenton sur aliseksan personon, t.e. imagas senbaze ke tiu persono estas tre talenta tiel. La individuo bezonas rekoni ke temas ne pri talento en la alia persono, sed pri propra nekultivita talento, kolorita ankaŭ de malplaĉaj/malplezurigaj spertoj -- kutime okazintaj dum la frua infanaĝo de la koncerna persono.
Dreetz (Meklenburgo)
Dreetz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Peetsch kaj Zibühl.
21160 Saveriolombardi
21160 Saveriolombardi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Saverio Lombardi, fakulo pri matematiko kaj fiziko, kiu ĉiam dividis siajn sciojn kaj sperton kun la astronomoj de Santa Lucia Stroncone.
Dua ital-etiopa milito
La Etiopia Milito aŭ pli precize la Itala Invado de Etiopio, nomata ankaŭ Dua Italo-Etiopa Milito, daŭris 7 monatojn, inter 1935 kaj 1936. Estis konsiderata montro de la politiko etendisma kiu karakteris en la Aksaj Potencoj kaj de la nesufiĉa efiko de la Ligo de Nacioj, antaŭ la komenco de la Dua Mondmilito.
Originoj
Ekde sia enpovigo Benito Mussolini estis promesinta la kreadon de la Itala Imperio, kiu kontros la Mediteraneon, ĝis tiam kontrolita de Francio kaj Anglio. Ĉar li ne deziris komenci militon kontraŭ tiuj landoj, Mussolini rigardis al Etiopio, ĝis tism sendependa lando, kvankam malforta, situanta inter la italaj kolonioj de Eritreo kaj Itala Somalio.
Interprete la prilimajn traktatojn laŭ siaj interesoj, la italianoj eniris pli kaj plu ene de la etiopa teritorio. Etiopio petis helpon al la registaro de Britio, kiu kunformis komision por peri en la problemo, tamen tuj poste la britoj retiriĝis, laŭ la Politiko de cedoj kiu karakteris ĉe la aliancaj landoj antaŭ la Dua Mondmilito. Baze, la aliancanoj kredis, ke estas pli efike cedi al la postuloj de la Aksaj Potencoj anstataŭ iniciati militon.
En decembro de 1934 batalis trupoj etiopaj kontraŭ italaj, kaj mortis 150 homoj de la unuaj kaj 50 de la duaj. La Ligo de Nacioj senkulpigis ambaŭ flankojn, kaj Italio ekakumulis fortojn ĉe la landlimo.
La etiopa imperiestro Haile Selassie ekrekrutis homojn kaj formis armeon de 500.000 soldatoj, kiu tamen estis armato simple per rifloj kaj karabenoj tro eksmodaj, kaj kelkaj soldatoj portis nur lanĉilojn. Mankis al la etiopaj trupoj unika estreco ĉar ili estis kunvokitaj de klanoj preskaŭ sendependaj, kaj por aerarmeo ili disponis nur de dekduo da aviadiloj de la Unua Mondmilito.
La invado
La 3-a de oktobro de 1935, 100.000 soldatoj de la italia armeo estre de la Marŝalo Emilio de Bono atakis el Eritreo (tiam italia posedaĵo kolonia) sen antaŭa militdeklaro. Samtempe alia pli malgranda armeo estre de la Generalo Rodolfo Graziani atakis el Itala Somalio. La 6-a de oktobro, Adua, simbola loko por la italia armeo, estis kaptata. Tie la italiaj trupoj estis venkitaj dum la Unua Ital-Etiopa Milito la jaron 1896. La 15-a de oktobro la italaj trupoj kaptis Aksumon, kaj la obelisko kiu estis ornamanta la urbon estis elprenita kaj sendita al Romo por esti lokigita simbole antaŭ la konstruaĵo de la Ministerio de Kolonioj kreita de la reĝimo faŝisma.
La Ligo de Nacioj monpunis (komercaj malpermesoj) Italion, sed tiuj punoj inkludis tamen produktojn kiuj ne estis unuarange necesaj por la itala industrio: la mineralo de fero kaj la nafto ne estis konsiderataj en tiu listo, kaj pro tio entreprenoj de Usono (kiu ne estis membro de la Ligo de Nacioj) Britio, Francio, kaj kompreneble Germanio, pluvendis tiajn produktojn al Italio.
Kolera pro la tro lanta avanco de De Bono, Mussolini lokiigs la Generalon Pietro Badoglio en ties loko. La etiopaj fortoj atakis la invadan armeon kaj lanĉis kontraŭatakon en decembro de 1935, sed ties armeo, malbone armita, ne povis efike rezisti kontraŭ la modernaj armiloj de la italianoj. Eĉ la servo pri komunikado de la etiopoj dependis el piedirantaj mesaĝistoj ĉar ili ne disponis de aparatoj de radio. Pro tio sufiĉis al italianoj sieĝi la etiopajn trupojn, kaj tiuj tute neniom sciis pri la movoj de sia propra armeo. La etiopa kontraŭatako sukcesis halti la italan atakon dum kelkaj semajnoj, sed la supereco de la invadinto pri armilaro (ĉefe peza artilerio kaj aviado) malpermesis la etiopojn profiti siajn komencajn sukcesojn.
Badoglio uzis ankaŭ Iperiton por aerbombardado, kontraŭ la Konvencioj de Ĝenevo, ne nur kontraŭ luktantoj, sed ankaŭ kontraŭ civiluloj klopode damaĝi la moralon de la etiopa popolo. Krome oni informis pri intencaj atakoj de italianoj kontraŭ ambulancoj kaj hospitaloj de la Ruĝa Kruco; la italianoj reatakis komence de marto.
La 29-a de marto de 1936, Graziani bombardis la urbon de Harar kaj post du tagoj la italianoj sukcesis grandan venkon en la Batalo de Maj-ceŭ, kiu nuligis ĉiun eblan reziston organize de la etiopoj. La imperiestro Haile Selassie vidiĝis devigita ekziliĝi la 2-a de majo, kaj la fortoj de Badoglio alvenis al la ĉefurbo Adis-Abebo la 5-a de majo.
Italio aligis oficiale la teritorion de Etiopio la 7-a de majo kaj la italia reĝo Viktoro Emanuelo la 3-a estis proklamita Imperiestro. La provincoj de Eritreo, Itala Somalilando kaj Abisenio (Etiopio) estis unuigitaj por formi la Provincon Itala Orienta Afriko.
Nacia komunismo
Nacia komunismo estas termino kiu referencas al la diversaj formoj en kiuj komunismo estis adoptita kaj/aŭ plenumita fare de estroj en diversaj landoj. En ĉiu lando, la rilato inter klaso kaj lando havis siajn proprajn partikularecojn. La ukrainaj komunistoj nome Vasil Ŝaĥrai kaj Mazlaĥ kaj poste Sultan Galijev konsideris la interesojn de la bolŝevika ŝtato malkongrue kun tiuj de siaj landoj. Tio estis sekvita post 1945 de la prezidanto de Jugoslavio nome Josip Broz Tito, kiam li sekvis politikon tute sendependa de la tiama komunisma potenco, nome Sovetunio.
József Hirschler
HIRSCHLER József (hirŝler) estis rumanihungara artverkisto naskita en Újpest la 17-an de marto 1874 kaj mortinta en Kluĵo la 17-an de novembro 1936.
Nacia komunismo
Komunismo, kiel imagita de Karl Marx kaj Friedrich Engels, estis destinita al internaciismo, ĉar oni esperis, ke la proletara internaciismo metos la klasbatalon tre multe antaŭ naciismo kiel prioritato por la laborista klaso. La naciismo estis konsiderita ilo uzata de la burĝaro por dividi kaj regi la proletaron (burĝa naciismo). Kvankam la influo de la internacia komunismo estis tre forta ekde finoj de la 19-a jarcento ĝis la 1920-aj jaroj, la postaj jardekoj, komence per la "socialismo en unu lando" kaj progrese al la Malvarma Milito kaj al la Movado de Nealiancitaj Landoj, faris la nacian komunismon politika realo pli ampleksa.
József Hirschler
Kariero
Hirschler studis en Vieno kaj Romo, de 1906 li estis parokestro, kanoniko, papaa prelato. Li fondis la porknabinan instituton Marianum de Kluĵo, kunlaboranto de ekleziaj gazetoj, ĉefredaktoro de Művészeti Szalon.
Johano la 10-a
Johano la 10-a, latine  Ioannes X , naskiĝis ĉirkaŭ 860 kaj mortis 928. Li estis papo ekde 914 ĝis 928. Li estis diakono kaj ĉefepiskopo 905. Li estis la unua papo en historio, kiu persone estris armeon dum batalo de Garigliano kontraŭ la Maŭroj. Li restis arestita de reĝo Hugo de Toskanio, dua edzo de Marozia, eksa amikino de Serĝo la 3-a en fino de sia papa regado.
55196 Marchini
55196 Marchini estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Luciano Tesi elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alessandro Marchini, komputosciencisto ĉe la departemento pri fiziko kaj direktoro de la Observatorio de la Universitato de Sieno. Li ankaŭ laboras en popularigo de astronomio.
Ancourteville-sur-Héricourt
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ancourtevillais.
Hříchovice
Hříchovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Zahořany, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4 km nordoriente de Zahořany. Estas ĉi tie registritaj 35 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hříchovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,04 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Giuseppe Garibaldi
Giuseppe GARIBALDI, simbolo de nacia renaskiĝo kaj unuiĝo de Italio, naskiĝis la 4-an de julio 1807 en urbo Nico (tiam parto de la Regno de Sardio) ĉe marbordo de Mediteraneo en familio de fiŝkaptisto kiel dua filo. "Peppino" pasigis multe da tempo en haveno, li estis sprita, li ŝatis legi pri romia historio, sed li ne tro ŝatis lerni. Junaĝe li fariĝis maristo kaj en la jaro 1832 li estis avancita je kapitano.
Tiutempe komenciĝis en Italio plifortiĝi sopiro pri memstareco, pri la liberigo de aŭstriaj okupantoj. Giuseppe Garibaldi ne restis flanke kaj li akiris volontulojn en batalo kontraŭ aŭstroj. Sed la ribelo estis malkovrita kaj Garibaldi, kun du ribeluloj estis kondamnitaj en neĉeesto al "hontiga morto per pafo en la dorso" kaj "ekspoziciita al publika venĝo". Li do fuĝis unue ĝis Marsejlo kaj en 1836 ĝis Sudameriko. Tie li helpis Urugvajon en batalo por sendependeco kontraŭ Argentino. Kun reputacio de brava batalinto li revenis en aprilo de 1848 en nordan Italion, kie li partoprenis en Milano en milito kontraŭ aŭstroj por la sendependeco de Italio. Unu jaron poste li helpas defendi Romon kontraŭ francoj kaj li fariĝas nacia heroo. Sed li subiĝis al la franca superforto kaj li devis fuĝi. La 16-an de aŭgusto 1849 Garibaldi enŝipiĝis en ŝipon navigacionta ĝis Tunizio kaj en julio de 1850 li fornavigaciis ĝis Novjorko kaj en aprilo de 1851 en Mezamerikon kaj Sudamerikon
En marto de 1854 li revenis Italion, kie li batalis deĵorante ĉe piemonta reĝo Viktoro Emanuelo la 2-a. En 1860 li sukcese gvidis revolucian militon en Suda Italio kontraŭ la Burbonoj; sekve de tio suda Italio unuiĝis al norda Italio, kaj do, Giuseppe Garibaldi tre grave kontribuis al la unuiĝo de Italio sub la regado de Viktoro Emanuelo. Sed la heroa periodo de lia vivo forportis ankaŭ al li grandan parton de la fortoj. Lia sanstato senĉese malboniĝis kaj la 2-an de junio 1882 li mortis.
Sleeping Beauty (1959)
Sleeping Beauty (Dormanta Belulino) estas usona animacia muzika filmo de 1959 produktita de Walt Disney. Ĝi estas bazita sur la rakonto La dormanta belulino de Charles Perrault resp. de fratoj Grimm.
Ĝi estis la 16a animacia longa filmo de Disney, kaj estis elsendita en kinejoj el la 19a de januaro, 1959, fare de Buena Vista Distribution. Tiu estis la lasta adapto fare de Disney de ferakonto dum kelkaj jaroj pro komenca varia kritika ricevo kaj subenspezo pro enirbileta vendado; la studio ne revenis al la ĝenro ĝis post 30 jaroj, post la morto de Walt Disney en 1966, per la publikigo de La marvirineto (1989).
La voĉoj estis de la voĉaktoroj Mary Costa, Eleanor Audley, Verna Felton, Barbara Luddy, Barbara Jo Allen, Bill Shirley, Taylor Holmes, kaj Bill Thompson.
La filmo estis reĝisorita de Les Clark, Eric Larson, kaj Wolfgang Reitherman, sub superrigardo de Clyde Geronimi, kun aldona rakonto fare de Joe Rinaldi, Winston Hibler, Bill Peet, Ted Sears, Ralph Wright, kaj Milt Banta. La muziko kaj kantoj estis verko de la Graunke Symphony Orchestra sub dirigento George Bruns, kun aranĝoj aŭ adaptoj de pecoj el la baleto de 1890 nome Spjaŝaja krasavica de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij.
Stacio Nishi-Katakami
Stacio Nishi-Katakami (japane: 西片上駅 [Niŝi-Katakami-eki], angle: Nishi-Katakami Station) estas fervoja stacio en Bizen, Gubernio Okajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Akō.
Danilo Petrucci
Danilo PETRUCCI (naskiĝis la 24-an de oktobro 1990 en Terni) estas itala motorciklisto.
Komencis en MotoGP en 2012 per Ioda. En 2015 ŝaltilas al la Ducati, kontraktita el Pramac Racing.
Vivbruligita
Vivbruligita (Brûlée Vive) estas la titolo de libro, verkita de juna palestinanino, Souad, kiu estis mortkondamnita de sia familio pro ekstergeedzeca gravediĝo.
Originale publikigita en la franca, tiu dokumento estis esperantigita de Rémy Bouchet kaj eldonita de Sennacieca Asocio Tutmonda el Parizo en la jaro 2004.
Cook Inlet
Cook Inlet (en denaina lingvo: Tikahtnu) estas golfo-fjordeto kiu etendiĝas 180 mejlojn (290 km) el la Golfo de Alasko al Anchorage en sud-centra Alasko. Cook Inlet disbranĉiĝas en la Knik Arm kaj la Turnagain Arm je sia norda pinto, preskaŭ ĉirkaŭ Anchorage. Sude ĝi kuniĝas kun la markolo Shelikof, la Enirejoj Stevenson kaj Kennedy kaj la Marpasejo Chugach.
Tiu akvejo kovras ĉirkaŭ 100,000 km² de suda Alasko, oriente de la Aleuta Montaro, sude kaj oriente de la Alaska Montaro, kaj ricevas akvon el siaj alfluantoj nome Knik, Malgranda Susitna, Susitna kaj Matanuska. Tiu akvobaseno inkludas drenejajn areojn de Denali (iam nomita Monto McKinley). Ene de la akvejo estas kelkaj naciaj parkoj kaj la aktiva vulkano nome Monto Redoubt, kun tri aliaj historie aktivaj vulkanoj. Cook Inlet havigas navigeblan aliron al la haveno de Anchorage je la norda pinto, kaj al la pli malgranda haveno Homer iom pli sude. Antaŭ la kresko de Anchorage, Knik estis la celo de plej el la martrafiko en supro de Cook Inlet. Proksimume 400,000 personoj loĝas ene de la akvobaseno de Cook Inlet.
Cook Inlet tiel nomiĝas laŭ James Cook kiu navigis la areon.
The Parent Trap (1961)
The Parent Trap ("Intrigo por gepatroj") estas usona filmo per Technicolor de 1961 produktita de Walt Disney.
En ĝi stelulas Hayley Mills (en duobla rolo), Maureen O'Hara kaj Brian Keith en historio pri knabinaj ĝemeloj kiuj klopodas reunuigi siajn divorcintajn gepatrojn. La scenaro de la propra reĝisoro David Swift estis bazita sur la libro de 1949 nome Lottie and Lisa (en germana originale: Das doppelte Lottchen) de Erich Kästner. The Parent Trap estis nomumita por du Oskar-premioj, estis elsendita per televido, okazigis tri televidajn refilmojn, estis refarita en 1998 kun Lindsay Lohan, kaj estis elsendita per cifereca sterea formato LaserDisc en 1986 kaj kiel VHS kaj DVD en 2002. La originala filmo estis la dua de ses filmoj de Mills por Disney.
Grapolo
Grapolo laŭ ĝenerala senco estas grupo de ligitaj similaj aĵoj.
En botaniko:
Grapolo estas floraro, kie ĉe mezakso troviĝas la floroj (aŭ poste fruktoj) sur tigetoj. Grapolo estas nefinita floraro, tio signifas ke la ĉefakso finiĝas per burĝono (kaj ne floro) kreskanta potence senfina, kaj flankaj florburĝonoj. Florado komenciĝas per la bazaj floroj kaj daŭras supren. Tio formigas la grapolon tipe piramide. Pro tio, ofte ĉeestas samtempe, kiel en aliaj floraroj, ĉiuj floradgradoj, de florburĝono supere al matura frukto sube.
Kunmetitaj floraroj
La grapolo povas esti en kunmetitaj floraroj, kiel la grapolaro (aŭ paniklo), kiu estas grapolo de grapoletoj. Se la floroj troviĝas en unu ebeno, ĝi nomiĝas korimbo.
Blomställning
Le Buisson-de-Cadouin
Le Buisson-de-Cadouin estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Caduniens.
Gran Diccionario Español-Esperanto
Gran Diccionario Español-Esperanto estas dulingva vortaro kun preskaŭ 51 mil kapvortoj sur 1279 paĝoj, kompilita de Fernando de Diego. Ĝi enhavas multajn ekzemplojn de vort-uzo en hispanaj frazoj kaj idiotismoj kun iliaj respondaj esperantlingvaj ekvivalentoj.
La libro estis eldonita 2003 de mga en Santandero. La bindita volumo en formato de 25 cm estas registrita sub ISBN 8492093137.
Kantelo
Kantelo (kantele aŭ, kannel) estas nacia ludilo de Finnlando kaj ĝi estas konata kordinstrumento ankaŭ en aliaj landoj apud la Balta Maro.
Strukturo kaj historio
La tradicia kantelo havas kvin kordojn, kiujn oni fiksis sur la ligna framo kaj la malsupra flanko estas malferma. Pli novan tiel nomatan dulignan kvin-kordan kantelon oni unue grifelas kaj poste oni metas eĥokovrilon sur ĝin. Poste oni kreis multajn malsimilajn akustikajn kaj elektrajn kantelojn en sama muzikilo-familio.
Nuntempe la kantela muziko vivas kaj iomete plimultiĝas la kvanto de ludantoj. La evoluo komenciĝis pro la laboro de Kannelliitto de la 1970-aj jaroj kaj ĝi daŭras nun pro la kunlaboro de muzikistoj, muziklernejoj, firmajoj kaj asocioj.