cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heart of Darkness
Ŝlosilaj motivoj
La "malbrideco" - Joseph Conrad kredas, ke malbrideco estas la "primitiva honoro" de homo, kiu alfrontas siajn bazajn instinktojn. La kulturulo havas sindetenojn truditajn al ili artefarite, fare de la socio, dum la sovaĝulo havas internan kapablon reteni sin. Kurtz, la simbolo de kulturo kaj klerismo, alvenas en la ĝangalon portante sublimajn ideojn, sed la realeco de la ĝangalo, kie ekzistas neniuj limoj de la kulturaj landoj, kaptas lin en ciklo de memdetruo kaj lia vivo fariĝas absurda kaj freneza. La nuraj civiluloj kiuj sukcesas elteni la frenezon de la ĝangalo estas Marlow kaj la klaŭno kiun li renkontas kun Kurtz; la unua danke al algluiĝo al efikeco kaj laboro, kiuj distras lin de la ĝangalo, kaj la lasta danke al lia stulteco kaj simpleco.
"Hororo" - la lastaj vortoj de Kurtz al Marlow antaŭ lia morto estis "La Hororo! La Hororo!", vortoj esprimantaj la esencon de la ekzisto de Kurtz, kaj la profundan mallumon de homa ekzisto.
La super-mita strukturo - la descendo en la profundojn, la kreskanta mallumo kaj la sento de la markolo en la vojaĝo de Marlow estas ligitaj al la "infero" de Dante de "La Dia Komedio". Kiel Dante kaj Vergilio, Marlow ankaŭ enprofundiĝas en la profundojn de la infero. En lia rakonto li nomas la entrudiĝon en la ĝangalon paŝon en la malgajan regnon de infero, kaj la oficulojn kiel "senvertebrarajn demonojn." Kurtz konektas al Lucifero en la "Infero" de Danto - Diablo kiu glutas homojn vivajn.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Preĝejo Sankta Marteno (germane: Martinskirche) estas luteranisma kirko en Apolda, Germanujo, kies unuaj mureroj datumas el romanika tempo.
Das Schloß
La kastelo (Das Schloß) estas nefinita romano de Franz Kafka, kiu komencis verki ĝin en 1922 kaj estis publikigita en 1926, du jarojn post lia morto.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Historio
La unua mencio de tiu ĉi kirko estis en 1119. Fakte konserviĝis kelke da romanika masonaĵo kaj samepoka altarfundamento. Krome du haloseparantaj rondarkoj kun siaj kapiteloj (aparte la kubaj de la antaŭa arkaĵo) kaj la mezaj portaloj norde kaj sude atestas tion. Iam la ejo troviĝis ekstere de la urbeta ĉirkaŭfortikaĵo proksime de la kunfluo de la torentoj Herressener Bach kaj Schötener Bach.
Housko
Housko (Hausko) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vysočany en distrikto Blansko. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 78 adresoj.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Historio
Gotikfaze certe jam estis kelkaj ŝanĝoj kvankam ali-/plukonstrua dokumentado estas nur de 1671. Rekonsekro estis en 1700 post sep jaroj da konstruaĵŝanĝo. Plibeligo nova okazis en 1776.
Das Schloß
La libro priskribas la senhelpon de heroo nomita K., tergeodeziisto, kiu estas alvokita al la vilaĝo fare de la loka administracio sidanta en kastelo. K. provas kompreni sian statuson en la vilaĝo kaj la naturon de sia laboro. Laŭlonge de la intrigo li renkontas multajn rolulojn, el kiuj neniu komprenas K., kaj li siavice ne komprenas ilin kaj ilian rolon. K. spertante la malfacilaĵojn de burokratio, kaj provante klarigi sian statuson en la vilaĝo al kiu li estis alvokita de la nealireblaj aŭtoritatoj, li travivas travivaĵojn kiuj alportas lin ĝis la fundo de malespero.
Housko
Housko estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 6,99 km².
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Historio
Jam en la 18-a jarcento oni intencis starigi pli grandan preĝejon por la rapide kreskanta industria urbo. Post la ekfunkcio de Luter-kirko en 1894 la ĉefa rolo martenkomunuma ĉesis. Ĉe alikonstruo en 1925/26 separitis la longa navo de la ĥorejo sub la kontrolo de la arĥitekturburoo Bang-Haas el Vajmaro. De tiam nur la antaŭa parto de la konstruaĵo (Martena kapelo) uzatas kiel diservejo.
Das Schloß
Malgaja, kaj foje superrealisma libro, perceptita kiel verko kiu emfazas la fremdiĝon de la moderna mondo, la opakecon de burokratia regado kaj la frustriĝon kun la regantaj aŭtoritatoj. La romano reflektas la konfuzitan ekziston de homo en la moderna socio.
Housko
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Historio
En 1973/74 renovigo kaj rearanĝo kirka faritis sub la konsila gvidado de Horst Jährling: la altarejo restaŭritis kaj forigitis la renesanca predikejo kaj la malnova altaro. En 1980 la turo ricevis novan ardezan tegmenon. En 2003 okazis nova remeto de origina stato de la interno. Nun cento da vizitantoj bonvenigeblas sidloke.
Das Schloß
Intrigo
Tiel komencas Kafka sian verkon, kaj tuj transdonas la sentojn, kiuj akompanas la leganton tra la tuta intrigo. Malhela nokto, profunda neĝo kovranta ĉion, manko de travidebleco, imaga malpleno kaj konstanta serĉado de orientiĝo en la ĝenerala spaco.
Housko
Historio
Dum la dua mondmilito Housko estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Meblaro
Konserviĝis gotika baptopelvo, ambona fasado (1666) kun belaj inkrustaĵoj kaj figuroj, krucifikso (novigita en 1776) kaj altaro kun intarsiaj platoj (farite an 1926 el eroj de la baroka altaro). La statuo de Moseo iam soklante por la predikejo nun estas memstare prezentita artaĵo. En 1926 ankaŭ enmetitis granda fenestro postaltara, verko de la vitralpentristoj de la entrepreno de Ferdinand Müller el Quedlinburg donacite de la apolda-a sonorilmuldisto Schilling. Per impona bunteco la vitralego plisolengigas la tutan internon.
Das Schloß
Intrigo
K. atingis vilaĝon regatan de mistera burokratio situanta ie en la kastelo sur la monteto. Kiam li serĉas rifuĝon en la vilaĝa gastejo li prezentas sin kiel terogeodeziisto komisiita fare de la aŭtoritatoj. La vilaĝanoj informas al li, ke lia oficiala kontakto estas viro nomita Klam, kiu informas al li, ke li raportos sian alvenon al la urbestro. La urbestro siaflanke informas al K. ke la invito venis al li post burokratia eraro, kaj proponis al li alternativan postenon de helpinstruisto en la lernejo. K. provas kontakti Klam, sed rezultas, ke en ĉi tiuj provoj li trapasas malpermesojn, kiuj ne estas bonvenigitaj de la vilaĝanoj.
Housko
Historio
En la jaro 1964 Housko unuiĝis kun vilaĝo Molenburk kaj nove estiĝinta municipo ricevis nomon Vysočany.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Meblaro
La kastelgrafaj Vitzthumoj deklaris Marteno-kirkon dinastianentombiga dume la normalaj urbanoj havis sian tombejon cirkaŭ la kirko kie nun estas Kant-placo. Jen tomboŝtonoj kiuj enkirke estas:
Das Schloß
Intrigo
La kastelo kaj ĝia stabo estas perceptitaj fare de tre alta klaso en la okuloj de la vilaĝanoj, kvankam ili ne estas vere spertaj en la esenco de siaj roloj. La agoj de la registaro neniam estas klarigitaj, kaj la loĝantoj donas al ili siajn proprajn interpretojn en longaj kaj implikitaj monologoj kiuj kontraŭdiras unu la alian.
150129 Besshi
150129 Besshi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:4 kun la Tero.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Meblaro
La unuaj kvar supre menciitaj epitafoj de la kastelestraj familianoj havas plastikaĵojn. Dum la lasta planko-novigo en 2003 malkovritis romanika altara fundamento kiu nun admireblas sub vitro.
150129 Besshi
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Akimasa Nakamura elde la Observatorio Kuma Kogen en Kuma, Japanio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kupra minejo de Besshi (japane : 別子銅山, Besshi Dōzan) en oriento de la gubernio Ehime, unu el plej riĉa kupraj minejoj en Japanio. Dum ties aktivo de 1961 ĝis 1973, Besshi Dōzan produktis kelkaj 700 000 tunojn da kupro kaj grave kontribuis al la modernigo de la regiono.
Preĝejo Sankta Marteno (Apolda)
Sonoriloj
De kiam pendas kaj sonas sonoriloj en la Marteno-kirko ne tute klaras. En 1605 bronza sonorilo de Melchior Moering[k] el Erfurto menciitis kaj en 1703 verŝajne estas trio da sonoriloj tie. De 1709 konatas bronza verko de Nicolas Jonas Sorber el Erfurto. Duo de sonoriloj estis en 1730 muldite en Apolda fare de Johann Christoph Rose; en 1748 remuldo je pli granda fariĝis en 1748. Nova remuldo de la sonorilaro estis en 1854 fare de la entrepreno de Carl Friedrich Ulrich (en la nuna strato Bernhardstraße.
La plej malgranda sonorilo nomiĝis Schulglocke kiu paŭzosignal-ilis por la kontraŭkirke situanta Sophien-lernejo (nuntempe Pestalozzischule). Ĝi indikis la kvaronajn horojn dume la plenumo de horoj anoncitis de la granda sonorilo Taufglocke. Post fandiĝo en 1917 dum al Unua mondmilito alvenis en 1921 nova simila farite de la Schilling-oj en Apolda. En 1942 dum la Dua mondmilito oferitis la nova granda kaj pli malgranda al la produktado de armiloj. Ilin anstataŭis en 1946 du mulditaj fare de la Schilling-oj.
Orgeno
Ekde 1593 havis la Marteno-kirko orgenon el Rastenberg reparite en 1666/67 de Ludwig Compenius kaj Christian Koch el Naumburg (Saale). La konserviĝantaj restoj de la malnova instrumento atestas fariĝon el la 17-a jarcento. Eble ĝin faris la apolda-ano Peter Herold. La instrumento plurfoje alkonstruitis i.a. fare de Heinrich Nicolaus kaj Christian Wilhelm Trebs, Johann Christian Dinger, Johann Gottlieb Müller, Karl August Witzmann kaj Gerhard Kirchner. Vandaloj post 1954 detruis multon da ĝi.
Dua pneŭmatika instrumento enkonstruitis en 1935 fare de la vajmarano Gerhard Kirchner. Post riparoj ĝi forigotis en 2003. Alvenis mekanika orgeno de la firmao de Paul Ott el Göttingen, kiu faritis en 1960 por la evangelia lernejo je Dassel.
Das Schloß
Intrigo
La loĝantoj de la kastelo estas perceptitaj de ĉiuj kiel pli maljunaj homoj okupiĝantaj pri laboroj kun oficistaj funkcioj. Krom du anomalioj, ili ne identigas kaj ne estas rekonataj. Kvankam ili havas sekretarion aŭ du kiuj venas de la vilaĝo, tamen ili ne interagas kun la vilaĝanoj, krom en la kunteksto de kio estas perceptita kiel eskortservoj.
Pri la libro
La demando, kiu trapenetras ĉiujn verkojn de Kafka, kaj precipe en "La kastelo" kaj "La proceso" estas: Kiu estas la juĝisto? De kie li ricevis sian aŭtoritaton?, kaj ĉu liaj decidoj povas esti traktitaj entute?
La fono, kiun Kafka donas al la intrigo, estas morna kaj vintra etoso en vilaĝeto kun provinca sufokado, kie ĉiuj loĝantoj scias ĉion pri ĉiuj kaj estas implikitaj pri ĉio. La socio kaj la mistera registaro invadas la spacon de la individuo, perfortas la individuan aŭtoritaton kaj kaptas lin kaj lian vivon. La sento, kiu regis en la libro, de demandoj kiuj restas neresponditaj, fakte respondas, al la ekzistadisma kaj socia esenco kiu estas karakterizaĵo de burokratia socio. Ĉiuj aŭtoritatoj ĉiam estas en la manoj de la burokrato, kaj li estas tiu, kiu supozeble liveras la respondojn, sed en tia firmao la kliento neniam pravas kaj la suvereno estas la servoprovizanto. Ajna evoluo en la intrigo, fakte, kondukas al seniluziiĝo, kaj kiel rezulto, K. pasiĝas de misuzoj kaj finfine estas lasita sola kun sentoj de humiligo kaj frustriĝoj. K. estas fakte ia moderna Ijob, kiu estas severe batata unu fojon post la alia, sed kontraŭe al Ijob, K. ne sufiĉe konscias por krii la demandon "justulo kaj malbonas al li, malbonulo kaj bonas al li".
La uverturo de la romano resumas la ĉefan ideon de la tuta libro; K. starante sur la sojlo de la spaco en kiu okazas la intrigo, li fiksrigardas la imagan malplenon supre. Li serĉas la misteran kaj malaperantan kastelon kiel iu fizika unuo kaŝanta en la nebulo. K. esence serĉante sian personan identecon en la spaco, kaj ĉi tiu obseda serĉado aperas tra la libro, per liaj vanaj provoj akiri la aprobon de la kastelo de lia identeco kaj la rolo asignita al li en la vilaĝo.
Ĉu estas ligo inter la biografio de Kafka kaj liaj skribaĵoj? Li sentis dum la plej granda parto de sia vivo senton de fremdiĝo kaj malligo. Filo de aŭtoritata kaj tirana patro, judo en ĉeĥa firmao, kiu skribis en la germana, oficisto dum jaroj, kiu laboris ĉe granda asekurentrepreno. Ĉi tiu sento kuras kiel la malcentra fadeno en la "kastelo". Kafka ne finis verki la libron, sed li diris, ke eventuale la kastelo sendos limigitan permeson por ke la geodeziisto restu en la vilaĝo, sed tio okazos nur post K. jam mortis pro elĉerpiĝo.
Felix Welch spuras la fonton de la nedisputebla aŭtoritato de tiu ĉiopova kaj tirana potenco al la patro de Kafka, kaj al la konstanta lukto inter li kaj lia filo.
Plifortigo de la alligiteco de la kritikistoj al la biografio de Kafka povas esti akirita de la fakto ke "La kastelo" estis origine skribita kiel romano en la unua persono singulara, sed poste, Kafka ŝanĝis la lingvon de la protagonisto al tria persono, por malproksimigi sian atestaĵon.
Molenburk
Molenburk (Mollenburg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vysočany en distrikto Blansko. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 194 adresoj.
Molenburk estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 5,1 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Dum la dua mondmilito Molenburk estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Tibor Berczelly
Tibor Berczelly [berceli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berczelly Tibor estis hungara skermisto, pistolpafisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, kvinfoja mondĉampiono, trejnisto, oficiro. Lia familia nomvarianto estis Berczeller [berceler].
Tibor Berczelly naskiĝis la en Rákospalota (iama urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Berczell akiris diplomon en milita akademio en 1932, tiutempe li skermis en sportklubo. Post du jaroj li jam estis membro de la nacia skermista teamo. Li konkursis en ĉiuj skermaj branĉoj (sabristo, spadisto, rapiristo). Inter 1935-1957 li estis hungara ĉampiono 28-foje, kiu estas hungara rekordo. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1936, Somera Olimpiko 1948 kaj Somera Olimpiko 1952 kun 3 oraj medaloj (grupe), krome en mondĉampionumoj inter 1935-1954 li estis la unua kvinfoje. Intertempe en 1940 li akiris trejnistan diplomon; en 1944 li pensiuliĝis en rango majoro, poste li okupiĝis pri sportoj. Li estis ankaŭ pistolpafisto, unufoje hungara ĉampiono grupe. Li longe estis trejnisto pri skermo. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis almenaŭ unufoje. Li ricevis kelkajn premiojn.
(162698) 2000 UN30
(162698) 2000 UN30 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:5 kun Venuso.
Ĝia tre discentra, tre klinita orbito krucas tiun de Marso kaj tanĝas tiun de la Tero ; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin sendanĝere malproksima de la Tero, sed ĝiaj ambaù nodoj estas proksimaj de la marsa orbito.
• Ĝia marsa MOID estas 0,0622 astronomia unuo (9,305 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,33512 astronomia unuo (50,144 milionoj da km).
• La ĝi pasis al 0,35694 astronomia unuo ( milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,34068 astronomia unuo ( milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,33181 astronomia unuo ( milionoj da km) de nia planedo.
Friedrich Theodor Vischer
Friedrich Theodor Vischer (prononco, naskiĝis la 30-an de junio 1807 en Ludwigsburg; mortis la 14-an de septembro 1887 en Gmunden en Supra Aŭstrio) estis germana protestanta teologo, verkisto, politikisto kaj profesoro pri filozofio kaj estetiko.
Biografio
Naskita en Ludwigsburg kiel filo de kleriko, Vischer estis edukita en la klerika seminariejo de Maulbronn, poste de 1825 ĝis 1832 studis en la Universitato de Tubingeno, vivante en la tiuurba klerika seminariejo, kaj post tio komencis vivon en la profesio de sia patro. Li iĝis privata docento pri estetiko kaj germana literaturo en la klerika seminariejo de Tubingeno en 1835, estis progresinta al eksterordinara profesoro du jarojn poste, kaj estis nomumita al plena profesoro en 1844. Pro al lia sincera inaŭgura parolado li estis suspendita dum du jaroj fare de la Virtemberga registaro. En ĉi tiu deviga libertempo li skribis la unuajn du volumojn de sia verkaĵo Aesthetik, oder Wissenschaft des Schönen (1846), kies kvara kaj lasta volumo aperis nur en 1857.
Vischer ĵetis sin plenpasie en la grandan germanan politikan movadon de 1848-49, kaj dividis la seniluziiĝon de patriotaj demokratoj pro ĝia fiasko. En 1855 li iĝis profesoro de Zuriko. En 1866, lia famo estante nun establita, li estis invitita reen al Germanio kun profesoreco ĉe universitato de Tubingeno kombinita kun posteno ĉe la politeĥnikumo de Ŝtutgarto. Li mortis en Gmunden la 14-an de septembro 1887, survoje al Venecio.
Distrikto Los Remedios
Los Remedios estas unu de la dek unu distriktoj en kiuj oni dividis administracie la urbon Sevilo, ĉefurbo de la regiono Andaluzio, en Hispanio. Ĝi estas en la sudokcidento de la municipio. Limas oriente kun la distriktoj Sur kaj Bellavista-La Palmera; norde kun la distriktoj Casco Antiguo kaj Triano; okcidente, kun la municipoj San Juan de Aznalfarache kaj Gelves; kaj sude, kun la municipo Dos Hermanas.
Hipnodendracoj
La hipnodendracoj (Hypnodendraceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnodendraloj (Hypnodendrales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas hipnodendro.
Csaba Fenyvesi (skermisto)
Csaba Fenyvesi [ĉaba fenjveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyvesi Csaba estis hungara skermisto (spadisto, rapiristo), trifojaj olimpiano, olimpika ĉampiono, mondĉampiono, ankaŭ kuracisto.
Hipnodendracoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kalix
La historia provinco antaŭe estis Västerbotten, tamen en 1810 la norda parto de tiama Västerbottens län iĝis Norrbottens län, kaj post la mezo de la 20-a jarcento, la parto en Norrbotten iĝis pli kaj pli percepta kiel 'historia provinco' Norrbotten.
Csaba Fenyvesi (skermisto)
Csaba Fenyvesi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Csaba Fenyvesi maturiĝis en gimnazio en Budapeŝto, sed dum lernado li ankaŭ skermis en sportklubo. Inter 1967-1979 li estis ano de la nacia hungara skerma teamo. Li estis hungara ĉampiono 15-foje. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1968 kaj Somera Olimpiko 1972 kun 3 oraj medaloj, krome en mondĉampionumoj inter 1970-1978 li estis la unua trifoje. En 1980 li forlasis la skermadon, poste li havis postenojn en la sporta vivo. Intertempe en 1968 li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto kaj eklaboris en hospitalo pri fervojistoj. En 1974 li estis levita kirurgo kaj esploristo pri kancero. Ekde 1994 li estis institutestro. Lia dua edzino naskis 2 gefilojn. Li ricevis kelkajn premiojn.
Ivanovice na Hané
Ivanovice na Hané (Eiwanowitz in der Hanna) estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 8 km nordoriente de urbo Vyškov sur rivero Haná apud aŭtostrado D1 kaj fervojlinio el Brno ĝis Přerov. Vivas ĉi tie. Konsisto de la urbo estas ankaŭ vilaĝo Chvalkovice na Hané.
Kalix
La setlejo estas tradicie svedlingva, tamen la finna, la tornival-finna, lule-samea kaj nord-samea estas parolata en la areo kiel minoritataj lingvoj. En la finna, Kalix nomiĝas Kainuu, en la tornival-finna Kainus kaj en la lule-samea Gájnaj. Englundsgården estas konservita malnova bieno.
Centra Kalix pli frue estis distingiĝa per la lignodomoj kaj la urboplano de la arkitekto Per Olof Hallman, sed ŝanĝigis multe ekde la 1960-aj jaroj.
Ivanovice na Hané
Historio
Ivanovice na Hané estis verŝajne fondita en la jaro 950 kaj ĝis la jaro 1302 ĝi restis malgranda vilaĝo.
Blazono de la Respubliko Kongo
La ŝtata blazono de la Respubliko Kongo estis adoptita en 1960, post kiam la ŝtato Respubliko Kongo ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Ekvatora Franca Afriko. La blazono estis dizajnita fare de la svisa heraldikisto kaj veksilologo Louis Mühlemann, unu el la fondomembroj de la Internacia federacio de flagosciencaj asocioj kaj la dezajnisto iom poste ankaŭ de la blazono de Gabono. Post fazo de komunista regado de la Popola Respubliko Kongo inter 1970 kaj 1991, kiu uzis neheraldikan ŝtatan simbolon anstataŭe, la origina ŝtata blazono re iĝis oficiala en 1991.
Blazono de la Centr-Afrika Respubliko
La ŝtata blazono de la Centr-Afrika Respubliko estas en uzo ekde la 15-a de julio 1963, post kiam la ŝtato Centr-Afrika Respubliko en 1960 ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Ekvatora Franca Afriko. La granda blazono centre bildigas centran blazonŝildon, supre la moton "Zo kwe zo" en la sangoa lingvo, kiu signifas "homo estas homo" aŭ "popolo estas popolo", kaj ambaŭflanke flankiĝas per la flago de la Centr-Afrika Respubliko. La simboleco pri la koloroj de la ŝtata flago, pri kiu pli detale eblas legi en ties artikolo, kaj ankaŭ la moto "Zo kwe zo" en la sangoa lingvo esprimas deziron pri la unueco de ĉiuj popoloj de la mondo, kaj pli precize de ĉiuj afrikaj popoloj.
Blazono de Gabono
La ŝtata blazono de Gabono estas en uzo ekde la 15-a de julio 1963, post kiam la ŝtato Gabono en 1960 ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Ekvatora Franca Afriko. La blazono estis dizajnita fare de la svisa heraldikisto kaj veksilologo Louis Mühlemann, unu el la fondomembroj de la Internacia federacio de flagosciencaj asocioj kaj la dezajnisto de la blazono de la Respubliko Kongo.
Árpád Bárány
Árpád Bárány [bArAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárány Árpád estis hungara skermisto (spadisto), dufoje olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, trejnisto, arbitraciisto.
Árpád Bárány naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Bárány skermis en pluraj sportkluboj en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono unue en vintra pentatlono grupe (jam forgesita sporto) en 1956, poste kiel spadisto inter 1957-1959 kvarfoje (trifoje grupe, unufoje sole). Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1960 kaj Somera Olimpiko 1964 kun ora medalo grupe, krome en mondĉampionumo en 1959 li estis la unua. Li finis la skermon en 1968, intertempe li akiris unue sportpedagogian, poste trejnistan diplomojn kaj li estis trejnisto, ankaŭ en Irano. Li estis ankaŭ arbitraciisto ĝis 1994. Li ricevis 3 premiojn.
Cirtopodacoj
La cirtopodacoj (Cyrtopodaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnodendraloj (Hypnodendrales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 3 speciojn,. Ĝia tipa genro estas cirtopodo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Sandra Reemer
Barbara Alexandra "Sandra" Reemer (17-an de oktobro 1950 – 6-an de junio 2017) estis nederlanda/ indonezia kantistino kaj televidprezentistino de nederlanda, ĉina kaj java origino. Ŝi naskiĝis en Bandung, Javo, Indonezio. Ŝi reprezentis Nederlandon en la Eŭrovido-Kantokonkurso dum tri apartaj okazaĵoj, ligante kun Corry Brokken por la plej oftaj aperoj reprezentante la landon.
En 1972, ŝi kantis "Als het om de liefde gaat" (Se temas pri amo) en dueto kun Dries Holten, kaj akiris la kvaranlokon.
Sandra Reemer mortis la 6-an de junio 2017 pro mama kancero en Amsterdamo, Nederlando en aĝo de 66jaroj.
(158853) 2004 NJ32
(158853) 2004 NJ32 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Pharoah Sanders
Pharoah SANDERS (la 13an‏ de oktobro 1940 - la 24-an de septembro 2022) estis usona ĵazosaksofonisto. Li aktivis ĉefe en libera ĵazo kaj avangardaj stiloj, konsiderita la posteulo de John Coltrane. Kiel elstara membro de la protesta movado de la afrik-usonanoj kontraŭ la politiko de rasapartigo kaj kiel subtenanto de la pli radikala flanko de la civitanrajta Afrikusona Civilrajta Movado kiu postulis apartismon, li estis inter la gvidantoj de la tendenco de liberiĝo de eŭropa estetiko en muziko kiel reprezentado de liberiĝo de "blanka kulturo" kaj klopodis por krei nigran muzikon influitan de afrikaj ritmoj, afrika estetiko kaj ne-eŭropaj gamoj.
(158853) 2004 NJ32
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Pharoah Sanders
Vivo
Li naskiĝis Ferrell Sanders en Little Rock, Arkansaso. Li komencis sian karieron kiel tenorsaksofonisto en Oakland (Kalifornio) en ritmenblusaj grupoj. En 1961 li translokiĝis al Novjorko kaj ludis kun la pianisto Sun Ra kiu donis al li la kromnomon "Faraono". De 1965 li estis la regula partnero de Coltrane en la plej multaj el siaj novigaj eksperimentoj kaj influis Coltrane por antaŭenpuŝi la limojn de la ĝenro kaj la esprimplenajn limojn de la saksofono. En tiu tempo li ankaŭ ludis en la libera ĵazgrupo kiu kondukis ĵazon al liberaj, spontaneaj, senbridaj, kunpremitaj-sonaj kaj disonancoj kun Albert Ayler, Sun Ra, Cecil Taylor kaj aliaj. Lia tenordueto kun Coltrane Meditations estas unu el la pintoj de ĉi tiu stilo.
(158853) 2004 NJ32
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,21715 astronomia unuo, tie estas 32,485 milionoj da km.
Pharoah Sanders
Vivo
Sanders estis influita de Coltrane muzike, kvankam li daŭre reklamis sian personan stilon, sed li ankaŭ estis influita de Coltrane spirite, vidante muzikon kiel mistika instrumento kaj ludante kiel religia rito. Stile, Sanders emfazas liberan improvizon en la grupo, kontraste al la individua solluda aliro de Coltrane. En 1968 li aliĝis al la Jazz Composer's Orchestra Association (JCOA) gvidita fare de Michael Mantler kaj Carla Bley en la albumo Communications kune kun Cecil Taylor, Don Cherry, Larry Curiel kaj aliaj. John Zorn citis la tenorsoloon de Sanders en tiu disko kiel la plej bonan tenorsoloon kiun li aŭdis.
Dolina (Kryštofovy Hamry)
Dolina (germane Dörnsdorf) estas pereinta municipo en Ĉeĥio, en Ercmontaro, kiu troviĝis en distrikto Chomutov. La municipo pereis en la 1970-aj jaroj pro kaŭzo de konstruado de akva rezervujo Přísečnice.
FDGB-Feriservoj
FDGB-Feriservoj (FDGD-Feriendienst) estis institucio de la komunisma Libera Germana Sindikataro (FDGB) en GDR. Ĝia tasko estis la perado de subvenciitaj forpermesvojaĝoj ene de GDR al laboristoj. Ĝi estiĝis en la 1947-a jaro.
Pharoah Sanders
Vivo
En la 1970-aj jaroj li kunlaboris kun la vidvino de Coltrane, la pianisto Alice Coltrane, en la albumo Journey In Satchidananda kaj surbendigis plurajn diskojn ĉe la diskeldonejo Impulse! kiu estis asociita kun Coltrane.
FDGB-Feriservoj
Historio
Jam en Nazia Germanio oni estis organizinta ripozumtempon ŝtate: la organizaĵo tiam nomiĝis Kraft durch Freude. Antaŭe dum la Vajmara respubliko jes ja ankaŭ ekzistis similaj agoj fare de kelkaj sindikatoj. La GDR-turismo evoluis laŭ la politikaj planoj socialismaj, tute ne paralele al ferikutimoj en la uesta, libera parto de Germanlando aŭ aliaj okcidenteŭropaj ŝtatoj. Ekzemplodonaj estis en GDR la kutimoj de Sovetio. La konstitucio de GDR antaŭvidis garantiotan pagitan forpermeson al ĉiuj. Ĉioninkluzivvojaĝoj eksterlanden en hoteloj aŭ feriaj loĝejoj tamen ne ekzistis; oni inverse volis premii meritojn ĉelaborlokajn aŭ porsocialismajn. Sekve maleblis ekonomie - nek estis tio iam planita - plialtigi la ofertojn de subvenciataj vojaĝoj tiel, ke ĉiuj demandoj povus esti plenumitaj. La partio SED kaj aliaj ŝtataj aŭtoritajoj kreis en printempo 1953, en la kadro de la kampanjo Aktion Rose, per ŝtatigoj de konstruaĵoj ĉe Balta Maro (aparte ankaŭ sur la insulo Rügen), la bazon por sia ofertkapablo. Sciendas ke FDGB estis amasorganizaĵo kun fakte deviga membreco.
Pharoah Sanders
Vivo
Krom ludi kaj krei, dum ĉi tiuj jaroj Sanders estis politika aktivulo en la civitanrajta movado en la batalo por la rajtoj de afrik-usonanoj, dum ĝi integris la ideologion kun la ideoj de libera ĵazo kaj uzis afrikajn ritmojn (ekzemple en la disko Black Unity de 1971).
En la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj li estis okupata en konstanta serĉado kaj provis ludi rhythm and blues, malmolbopo kaj modala ĵazo. En 1994 li iris al Maroko kaj kunlaboris kun lokaj muzikistoj en la disko The Trance Of Seven Colors.
En 2003 li ludis en "Holy Shell Band" de Steve Torrey.
Rakopilacoj
La rakopilacoj (Racopilaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnodendraloj (Hypnodendrales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 70 speciojn,. Ĝia tipa genro estas rakopilo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
FDGB-Feriservoj
Historio
La demando estis grandega ĉar, ankaŭ danke al la konsumo de okcidentgermana televido/radio, oni multflanke orientiĝis laŭ la kondiĉoj de kapitalisma Uest-Germanujo. Relative luksa estis la feriumado en Warnemünde en la Neptun-hotelo aŭ en altkvalitaj Interhotel-tranoktejoj (ekz. Panorama-hotelo en Oberhof).
FDGB-Feriservoj tenadis la turismajn ŝipojn Arkona, Fritz Heckert kaj Völkerfreundschaft. Sed ankaŭ la lokaj surplezurŝipaj memkompreneble malabundis (1962: 16.500 personoj, 1969: 4.000, 1989: 9.300 ).
La financado reguligitis per fonduso nutrita el la membrokotizoj, la (malaltaj) individuaj alpagotaĵoj de la feriumantoj kaj el la ŝtata fisko. En 1989 la ŝtato alpagis 550 milionojn da markoj. Flanka politika tasko de FDGB-Feriservoj estis helpi la stabiligon de la ĝeneralaj cirkonstancoj; aliaflanke ĉiaj aferoj malperfekte funkciantaj imputitis al nekapeblaj ŝtataj instancoj kaj faritis multaj plendoj skribaj; temis ĉi tie pri malofta eblo kritiki oficialulojn.
Dolina (Kryštofovy Hamry)
Historio
En la jaro 1813 la vilaĝo tre suferis pro sekvoj de napoleonaj militoj. En la jaro 1850 poste Dolina fariĝis memstara municipo. En la jaro 1876 estis konstruita lernejo, en la jaro 1895 estis konsekrita tombejo. Ekde la jaro 1899 funkciis en Dolina poŝta ofico. En la jaro 1907 estis en la vilaĝo establita lernejo por instruado de punta metio. La municipo estis germanlingva, la unuaj ĉeĥoj ĉi tie komenciĝis ekloĝi nur en periodo inter la mondaj militoj. Tiam ankaŭ komencis nombro de loĝantoj iom post iom sinki. La kialo estis evidente malfacilaj vivkondiĉoj. En la 1950-aj jaroj la municipo suferin pro manko de trinkakvo kaj pro pluaj problemoj. Tiam estis ankaŭ deŝiritaj kelkaj jam neloĝataj domoj. En la jaro 1960 Dolina fariĝis domaro de Přísečnice.
La vilaĝo en konekso kun konstruado de la akva rezervujo Přísečnice venis en ŝirman zonon de trinkakvo. En la jaro 1979 ĝi estis tial administre nuligita kaj detruita.
Memorindaĵoj
Laŭlonge laŭ ŝoseo proksime de renovigita monumento al viktimoj de la unua mondmilito situadis malfrue baroka preĝejo de sankta Francisko el Asizo el la jaro 1763. En la vilaĝo estadis krom ĝi ĉe vojo ĝis Mezilesí ankoraŭ tombeja kapelo.
(162705) 2000 UB66
(162705) 2000 UB66 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rogalo
Rogalo estas ekipaĵo ebliganta gliseman flugon sen helpo de motoro. Trarompan konstrukcian solvon de la rogalo proponis en la jaro 1948 kaj pli poste enkadre de projekto de NASA perfektigis Francis M. Rogallo kaj lia edzino Gertrude Rogallo. Sed la unua provo pri konstruo kaj flugo sur rogalo laŭ historiaj fontoj povis efektiviĝi jam en la 9-a jarcento. La rogaloj pase de la tempo pliperfektigis tiom, ke eblas per ili eluzi termajn ascendajn fluojn kaj en la konvena vetero flugi ĝis preskaŭ centojn da kilometroj. La altecajn ascendojn en kutimaj kondiĉoj moviĝas ĉirkaŭ 2000 - 3000 m. La transflugon trans Ĉomolungmo, kiun per la rogalo en la jaro 2004 faris Angelo d'Arrigo, eblas konsideri kiel ekstremo.
Blazono de Senegalo
La ŝtata blazono de Senegalo estas en uzo ekde 1965, post kiam la ŝtato Senegalo en 1960 ekestis post la epoko de franca koloniado kadre de Franca Okcidenta Afriko. Ĝi konsistas el blzonŝildo ŝargita per leono sur la maldekstra duono kaj baobabo dekstre, laŭflankita per palmbranĉoj kaj pintita kun kvinpinta verda stelo ĉe la supro. Ambaŭ simboloj sur la blazonŝildo rolis antaŭe sur pli fruaj senegalaj emblemoj. La blazono estis dizajnita fare de la heraldikistino Suzanne Gauthier el Parizo.
Arabia orikso
Arabia orikso (Oryx leucoryx) estas besto de la genro Oryx. Ĝi estas klasifikita en la subfamilio Hippotraginae kaj la familio Bovedoj ene de la Parhufuloj.
Tiu bovedo originanta el Arabio havas neniun subspecion.
Temas pri animalo tipe dezerta pro sia blanka koloro, escepte ĉe nigraj kruroj, vostopinto kaj vizaĝa masko tipa de la genro, kiu ekzistas ankaŭ ĉe aliaj dezertospecioj. Ambaŭ seksoj havas nigrajn, ringohavajn, longajn kaj rektajn kornojn, iom klinitajn malantaŭen, kiuj utilas kiel impona defendarmilo.
Firozabad
Firozabad (komprenu: Firoz-urbo; फ़िरोज़ाबाद; فیروزآباد‎) estas metropolo, ankaŭ administra centro de distrikto en subŝtato Utar-Pradeŝo en norda-centra Barato.
Geografio
Firozabad etendiĝas sur averaĝa alteco de 164 m ĉe la norda rando de altebenaĵo. Ŝikohabad troviĝas 20, Agra 35, Aligarh 87, Bharatpur (Barato) 89, ĉefurbo Delhio 200, Kanpur 201, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 256, Ĝajpuro 258, Mumbajo 1074, Kolkato 1128 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 Firozabad havis 603,797 da loĝantoj.
Historio
La nomo Firozabad aperis en 1566. La nomdonanto estis persono Firoz (urbo de Firoz). Komercisto de Nederlanda Orienthinda Kompanio vizitis Firozabad en 1632 kaj trovis la urbon en bona stato. En 1794 franca armeestro establis fabrikon. Firozabad-distrikto estis establita en 1989.
Ekonomio
De la fruaj tempoj tiu loko estis fama pro vitroprodukto. Dum antikvaj tempoj invadantoj alportis multajn vitrajn objektojn. Ili estis kolektitaj kaj fanditaj loke en fornegoj. Oni produktis botelojn kaj brakringojn. Firozabad iĝis hejmo de la vitroindustrio de Hindio. Ekde 1989 oni produktis artajn vitrovarojn en malsamaj koloroj.
Trafiko
Firozabad havas bonajn kontaktojn voje kaj fervoje al la landa reto. La plej proksima flughaveno funkcias en Agra.
Religio
La loĝantoj estas hinduoj (62%), islamanoj (33%) kaj aliaj.
Amerika (novelo)
Ameriko aŭ Ameriko: La malaperinto (germane: Der Verschollene) estas nefinita romano de la verkisto Franz Kafka. Tiu ĉi romano estis la unua libro kiun Kafka verkis. La romano estis verkita inter 1911 kaj 1914, sed estis publikigita nur en 1927, proksimume 4 jarojn post la morto de Kafka.
La romano inkludas multajn aspektojn kiuj estis influitaj fare de la parencoj de Kafka kiuj enmigris al Usono. La origina nomo de la romano estas 'La malaperinta persono', sed Max Brod elektis la nomon "Ameriko" kiam li kolektis la nefinitajn partojn de la romano kaj publikigis ilin post la morto de Kafka.
La romano komenciĝas per novelo nomita La Rikolto, publikigita en 1913. Kafka verkis la rakonton kun la celo esti la unua ĉapitro de la romano, sed poste forlasis sian laboron de la romano kaj publikigis la rakonton aparte. Kafka estis tre influita per la membiografio de Benjamin Franklin kaj la romanoj de Charles Dickens, kaj skribis en sia taglibro, ke lia intenco estis verki romanon en la stilo de Dickens.
Intrigo
La rakonto priskribas la bizarajn vagadojn de deksesjara eŭropa enmigrinto nomita Karl Roßmann, kiu estis devigita iri al Novjorko por eviti la skandalon de sia delogo kaj gravedigo de dommastrino. Kiam la ŝipo alvenas en Usonon, li amikiĝas kun kaŝsekvanto kiu estis misuzita de manaĝero kaj baldaŭ estas forsendita de sia tasko. Karl identiĝas kun la kaŝsekvanto kaj decidas helpi al li; kune ili iras por vidi la kapitanon de la ŝipo. En superreala turno de la okazaĵoj, la onklo de Karl, senatano Jakobo, estas en renkontiĝo kun la kapitano. Karlo ne scias, ke senatano Jakobo estas lia onklo, sed sinjoro Jakobo rekonas lin kaj prenas lin for de la kaŝsekvanto.
Studante la anglan, Karl restas kun sia onklo por iom da tempo kaj amikiĝas kun amiko kiu invitas lin viziti sian vilaon. Post perdiĝo en la vilao, absurde priskribita kiel grandega kaj senfina, kune kun la filino de la amiko de sia onklo, lia onklo forpelas lin. Vagante sencele Rossman translokiĝas en gastejon kie li renkontas irlandan enmigrinton nomitan Robinson kaj francan enmigrinton nomitan Delamarche. La duopo promesas trovi al li laboron, sed ili vendas lian vestokompleton sen permeso, manĝas lian manĝaĵon antaŭ li sen oferti al li ajnaĵon, prirabas liajn havaĵojn kaj forpelas lin por kune fari delikton.
Ŝi volas akcepti Karlon kiel sian serviston. Karl rifuzas, sed Delamarche fizike devigas lin resti kaj li estas malliberigita en ŝia loĝejo. Li provas krevi, sed estas batita fare de Delamarche kaj Robinson. Sur la balkono, li babilas kun studento kiu diras al li ke li devus resti, ĉar estas malfacile trovi laboron aliloke. Li decidas resti.
Aljarafe
Aljarafe [alĥaRAfe] estas komarko en la provinco Sevilo, en Andaluzio, Hispanio. La 30 municipoj kiuj komponas ĝin enhavas pli ol 390 000 loĝantojn, kunformante la pli grandan urban aglomeraĵon de la sudo de la lando, nome Metropola areo de Sevilo. ​ La loĝdenso egalas al 344 loĝ./km², kaj la areo estas de 1136 km² de totala areo. La komarko estas je apenaŭ je 7 km de la Atlantiko sude kaj je 112 km de la Ĝibraltara markolo. La rivero Gvadalkiviro apartigas ĝin disde la urbo Sevilo mem, kaj nur je 2 km laŭ la aŭtovojo de la V Centenario (Kvina Centjariĝo) aŭ A-49.
Amerika (novelo)
Intrigo
Iun tagon li vidas reklamon por la teatro de Oklahomo, kiu serĉas dungitojn. La teatro promesas trovi dungadon por ĉiuj. Karl petas por laboro kaj engaĝiĝas kiel "teknika laboristo" ĉe grandega vaganta teatro. Li tiam estas sendita al Oklahomo per trajno kaj estas bonvenigita per la vasteco de la valoj kaj adoptas la nomon "Negro" kiel sian propran kaj perdiĝas en ĝi. Tiu fino estas relative optimisma por la kreaĵo de Kafka kaj aliflanke, ambivalenca kaj neklara.
Aljarafe
Ĝia nomo devenas de araba vorto kiu signifis "monteton" aŭ "altaĵon" (الجرف, Al Jaraf). La loko aperis literumita Alxaraf en la 13-a jarcento. ​
Teritoria distribuado
Aljarafe estas organizita en tri metropolaj ringoj:
Kaj dividita en kelkaj koridoroj: nome Norda Aljarafe (inter la fervojo kaj la vojo A-49), Centra Aljarafe (inter la vojo A-49 kaj la aŭtovojo de Mairena), Sud-centra Aljarafe (sudo de la aŭtovojo de Mairena) kaj Ĉerivera Aljarafe (ĉe la aŭtovojo de Coria).
Por la regiona juro, la jenaj municipoj, en Aljarafe, formas parton de la Metropola areo de Sevilo: Albaida del Aljarafe, Almensilla, Aznalcázar, Benacazón, Bollullos de la Mitación, Bormujos, Camas, Carrión de los Céspedes, Castilleja de Guzmán, Castilleja de la Cuesta, Castilleja del Campo, Coria del Río, Espartinas, Gelves, Gines, Huévar del Aljarafe, Mairena del Aljarafe, Olivares, Palomares del Río, Pilas, La Puebla del Río, Salteras, San Juan de Aznalfarache, Sanlúcar la Mayor, Santiponce, Tomares, Umbrete, Valencina de la Concepción, Villamanrique de la Condesa kaj Villanueva del Ariscal.
Janusz Muniak
Janusz MUNIAK (la 3an de junio 1941 - la 31an de januaro 2016) estis pola ĵazosaksofonisto, flutisto kaj komponisto.
Vivo
Muniak naskiĝis en Krakovo. Li komencis prezenti en Lublin en 1960 kaj estis unu el la pioniroj de libera ĵazo en Eŭropo post la Dua Mondmilito. En la du jardekoj kiuj sekvis, li kunlaboris kun kelkaj polaj ĵazistoj, inkluzive de Tomasz Stanko kaj Andrzej Trzeskowski, kaj eĉ kun amerikaj kaj internaciaj ĵazartistoj, inkluzive de Hank Mobley, Freddie Hubbard, Nigel Kennedy, Hank Jones, Don Cherry kaj aliaj.
Ekde 1976, Moniak aperis en sia propra grupo, kun kiu li surbendigis plurajn albumojn. Li koncertis ĉe la Varsovia Ĵaza Festivalo, la ĵaza ĵamboreo. Li ankaŭ estis gastartisto en pluraj albumoj de Stanko, Trzeszkowski kaj aliaj polaj ĵazartistoj. Ekde 1992 li funkciigis ĵazklubon en Krakovo kaj foje prezentis tie.
Vor dem Gesetz
Antaŭ la leĝo (germane: Vor dem Gesetz) estas novelo de Franz Kafka, kiu aperas en la romano "Der Proceß" ĉe la fino, kiel rakonto rakontita de la pastro al la ĉefrolulo Jozefo K. La rakonto aperis kiel sendependa historio en la novjara eldono de 1915 de la juda semajnaĵo Selbstwehr, kaj poste en 1919 Kampara kuracisto aperis en la kolekto de rakontoj, kaj estis publikigita kiel parto de la romano "Der Proceß" nur kiam la romano estis eldonita, en 1925.
Antaŭ la leĝo estas parabolo, kiu traktas ekzistecan demandon, kiun homo devas trakti en sia vivo.
La temo de la rakonto estas la deziro akiri permeson eniri la leĝon, aspiro kiu ne realiĝas ĝis la morto de la vilaĝano. Ĝi montras vilaĝanon sidantan antaŭ la leĝo kaj atendanta, ke la gardisto ĉe la pordego donu al li permeson eniri. La vilaĝano sidas kaj atendas la permeson de la gardisto, kredante, ke liaj ŝancoj trapasi la pordegon sen tia permeso estas malgrandegaj, konsiderante la fizikan avantaĝon de la gardisto kaj la fakto ke laŭ la gardisto, ekzistas eĉ pli fortaj gardistoj laŭ la vojo. La vilaĝano provas kaĵoli la gardiston por permesi lin enen, sed ne provas pasi tra la pordego laŭ aliaj manieroj. Manke de permeso li sidas kaj grumblas dum jaroj. Je la fino de sia vivo li mobilizas ĉiujn siajn intelektajn povojn kaj demandas la gardiston kiel eblas ke kvankam ĉiuj homoj volas eniri la leĝon neniu krom li mem venis al la pordego dum ĉiuj tiuj jaroj. La gardisto respondas, ke la pordego estis destinita sole por la vilaĝano kaj ke ĝi nun devus esti fermita.
Spiridentacoj
La spiridentacoj (Spiridentaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnodendraloj (Hypnodendrales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 12 speciojn,. Ĝia tipa genro estas spiridento.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (26 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (26 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ampudia
Ampudia [amPUdja] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 137,17 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 600 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 000 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 37 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La urbo estis sidejo de episkopo kaj en ĝi estis konvento de Templanoj, alia de Aŭgustenanoj kaj aliaj de monaĥinoj Klaranaj. La historio de la urbo datas el la Frua Mezepoko kaj estis ligita al la familio Rojas el Sancho de Rojas ĝis Francisco de Sandoval y Rojas ĉe kiu oni kreis la Graflandon de Ampudia.
Sancho de Rojas, episkopo de Palencio kaj episkopo de Toledo, donis al sia nevo Pedro García de Herrera, Senjoro de Salvatierra la feŭdon de Fuent Pudia komence de la 15-a jarcento. Tiu ricevis de Johano la 2-a privilegion por institui heredan senjorlandon ĉe la urbo. Lia filo, Pedro García López de Ayala metos la blazonojn de Herrera, Ayala kaj Rojas ĉe la pordego de la kastelo.
Moderna epoko
Je la fino de la Antikva Reĝimo la loko iĝis municipo mem en la jurisdikcia partio de Palencio,​ kiu en la censo de 1842 enhavis 353 hejmojn kaj 1 836 lokanojn. En la 1970-aj jaroj la municipo kreskiĝis kaj aliĝis al Valoria del Alcor.
Parto de eksteraj scenoj de la filmo El Cid (1961), reĝisorita de la usonano Anthony Mann kun la ludado en la ĉefaj roloj de Charlton Heston kaj Sophia Loren, estis filmitaj en la municipo.
La urba kerno estis deklarita Histori-Arta Ensemblo en 1965 pro sia granda altirado kaj stratoj portikohavaj. Tio rezultis en grava altiro de turismo, ĉu kultura, rura aŭ semajnfina.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo Colegiata de San Miguel; la kastelo; la Muzeo de Religia Arto, en la iama konvento de San Francisko, fondita en la 17-a jarcento fare de la duko de Lerma; la Monaĥinejo de Nuestra Señora de Alconada.
Burŝtin
Burŝtin (Бурштин) estas urbo en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2021.
Beliebers
Belieberanoj (angle beliebers; ankaŭ nomita "Bieber manio", ankaŭ rilatas al adorantoj de Justin Bieber) estas sociologia fenomeno de amasa psikozo, kiu afliktis Usonon, Kanadon, Eŭropon kaj la ceteron de la mondo ekde la dua jardeko de la 21-a jarcento el ĉio rilate al la kanada popkantisto Justin Bieber, precipe inter adoleskulinoj, la "Beliberians". Fanoj estis karakterizitaj per histerio rilate ĉion rilate al la junula idolo Justin Bieber, ĉu en vestaĵoj rilataj al li, laŭtaj krioj ĉe koncertoj kaj renkontiĝoj de fanoj ĉe lokoj, kie la kantisto alvenis (ekzemple, en flughavenoj kaj hoteloj). La fenomeno kreskis kune kun lia iĝi popikono kaj sekssimbolo.
Beliebers estas la plej granda fanaro iam por iu ajn kantisto. La nombro da adeptoj de Bieber en ĉiuj sociaj retoj nombras pli ol 600 milionojn da sekvantoj, la plej granda nombro da ciferecaj sekvantoj por muzikisto en la historio. Sekve de "Bieber-frenezo", Justin Bieber estis la persono, kies serĉo estis la plej populara ĉe la Guglo-serĉilo dum kvar jaroj sinsekvaj.
La Beliebers ankaŭ estas la plej pimpa fankomunumo en historio, kun kvin honorigoj-premioj (el 28 nomumoj), inkluzive de du premioj de MTV Europe.
Tra la jaroj, la bildigo de Bieber ĉesis esti uzata kiel junulara idolo kaj seksa simbolo, kaj liaj fanoj nuntempe vidas lin kiel unu el la plej grandaj popsteluloj en la komenco de la 21-a jarcento kaj en la historio ĝenerale.
Komenco kaj disvastigo
La fenomeno komenciĝis en Usono jam en 2009, kiam Justin Bieber havis 15 jarojn, post la sukceso de la unuopaĵoj One Time kaj One Less Lonely Girl (Unu Malpli Soleca Knabino). En novembro li publikigis sian debutalbumon My World, kiu konsistis el sep kantoj kiuj kombinis R&B kaj elektronikan popmuzikon. Kiel parto de la reklamado de la albumo, Bieber laŭsupoze partoprenis renkontiĝon de adorantoj en butikcentro en Novjorko, sed eĉ antaŭ ol li alvenis, la polico havis malfacilecon trakti la homamason de proksimume 3,000 adoleskulinoj, kaj tri knabinoj estis iomete. vundita. En respondo, la Novjorka polico arestis altrangan oficiston en Jam Village kaj Scooter Braun, la manaĝero de Bieber kiu estis akuzita je endanĝerigado de homa vivo.
Poste, kiam li alteriĝis en Nov-Zelando, centoj da adorantoj, kiuj atendis lin en la flughaveno, sukcesis trarompi la polican ringon ĉirkaŭ li, kaj pafi lian patrinon. Post la okazaĵo, la manaĝeroj de Bieber eĉ konsideris ke en estontaj renkontiĝoj kun adorantoj li kaŝos sin malantaŭ vitro, por eviti koliziojn. Pro tiuj okazaĵoj, Justin estis ĉirkaŭita de sekureco. Post fotiĝo kun Kim Kardashian dum sia vizito al la Blanka Domo, Kim ricevis mortminacojn de la fanoj de Justin. La Chicago Tribune notis ke la admirantaro de Bieber, "Beliebers", estis unu el la ĉefaj vortoj de 2010.