cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Provinca Muzeo Emile Verhaeren
Eksteraj ligiloj
Oficiala paĝo
Sovaĝa blankulo
La rakonto estis unuan fojon publikigita en 1926 kaj apartenas al unuaj verkoj de Belajev.
Provinca Muzeo Emile Verhaeren
Vidu ankaŭ
Emile Verhaeren
Sovaĝa blankulo
Enhavo
Riĉa industria posedanto promenante en Parizo kun sia edzino Klotilda renkontas strangan junulon: li neatendite forĵetis kaj disŝiris birdeton-plumaĵon de sur ĉapelo de Klotilda. Profesoro Linkorn petas al Klotilda ne komenci juĝprocezon. Li konatigas ŝin kun lia taglibro. Evidentiĝas ke la profesoro vojaĝante sur Himalajo trovis sovaĝan blankrasan junan viron-kromanjonon kaj savis lin de urso; li nomis la homon Adam kaj forveturis al Parizo. Adam aspektas simile al nuntempaj homoj sed estas pli forta. Li sukcese lernas francan lingvon, ekuzis veston kaj manĝilojn, okupiĝis pri sportludoj kaj stiras aŭtomobilon. Klotilda loĝigas lin en ŝia hejmo (tio poste kaŭzas multajn problemojn).
Adam poiome akceptis urban vivmanieron. Tamen li ofte kaŭzas skandalojn. En teatro li penas savi Dezdemonon de Otelo, li okazigas pogromon dum solena vespero de siaj mastroj. Samtempe li revas pri reveno al forlasitaj de li montoj. Li konvinkis nevon de la mastro forlasi Parizon kaj foriri al Alpoj.
Tiatempe Adam estas jam vaste konata en Parizo. Polico persekutas lin. Adam estas kaptita kaj malliberigita. Li ne povas travivi en urba malpura aero kaj rapide mortis pro tuberkulozo. Lia morto ĝojigas sciencistojn: ili detale esploras ilian korpon kaj lia ostaro estas almetita en muzeo kiel Homo Himalajus.
Roluloj
Ĉefaj roluloj de la verko estas jenaj:
Arianna Huffington
Huffington priksribas sin kiel "eksan konservativulon, kiu evoluis en kompateman kaj progreseman populiston". Ŝi estas la fondinto de The Huffington Post, progresema TTT-ejo pri novaĵoj kaj komentadoj. Ŝia plej freŝa libro titoliĝas "Pri Iĝi Sentima...Ame, Labore, kaj Vive".
NGC 2832
NGC 2832 (aliaj indikoj — UGC 4942, MCG 6-21-15, ZWG 181.24, ARP 315, PGC 26377) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ďubákovo
Ďubákovo, hungare Vágó estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Ďubákovo situas inter montoj fine de sakovojo. Kokava nad Rimavicou troviĝas je 13 km-oj.
NGC 2832
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ďubákovo
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1553 en formo "Gyibako", kiu baldaŭe senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj. En la 18-a jarcento ĝi rehimiĝis. En 1828 loĝis tie 279 vilaĝanoj en 32 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágó 346 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ďubákovo 128 homoj, (126 slovakoj).
Leninskaja (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Leninskaja estas stacio sur la Avtozavodskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas inter la stacioj "" kaj "". "Leninskaja" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj. Stacioj kun "Moskovskaja" ĝis "Proletarskaja" estas unua sektoro de la Niĵnij-Novgorodo metropoliteno.
34176 Balamurugan
34176 Balamurugan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Vishaal N. Balamurugan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la North Oldham High School de Goshen (Kentukio, Usono).
Ratiboř (distrikto Vsetín)
Ratiboř estas vilaĝo situanta proksimume 7 km de urbo Vsetín en Hostýnské vrchy en Ĉeĥio. Katastro de la vilaĝo havas areon kaj vivas en ĝi.
Historio
La komencojn de Ratiboř eblas trovi en latina skribita pergamena dokumento el la jaro 1306. En 1306 lasta reĝo el familio de Přemyslidoj - Venceslao la 3-a eldonis dokumenton, en kiu li anoncas, ke li fondis sur kunfluejo de rivero Bečva kun rivereto Ratibořka cistercianan monaĥejon, kiu estis portonta nomon Tronus regis - aŭ Trono de la reĝo. Reĝo Venceslao la 3-a estis nelonge post la eldono de la dokumento en Olomouc murdita kaj la konstruado de monaĥejo jam ne okazis. La intencon de reĝo Venceslao la 3-a fondi en Ratiboř monaĥejon rememorigas signo donita al la vilaĝo.
The Colbert Report
The Colbert Report (La Raporto Colbert) estis usona satira televida programo, kiu ekzistis de la 17-a de oktobro 2005 ĝis la 18-a de decembro 2014 kaj havis entute 1 447 epizodojn. Ĝi programiĝis de 11:30 al 12:00 orienttempzone (Nord-Ameriko) lunde al ĵaŭde ĉe la kanalo Comedy Central en usono kaj ĉe kaj The Comedy Network kaj CTV en Kanado. Stelulis politika amuzisto Stephen Colbert, eksa korespondanto de The Daily Show. Produktado de novaj episodoj estis haltita je la 5-a de novembro, 2007, pro striko de la Usona Gildo de Verkistoj, kvankam unutaga presto nomiĝinta The Colbert Report--On Strike! okazis la 3-an de decembro, 2007, kies monaj gajnaĵoj iris al la programstabo. La programo revenis la 7-an de januaro, 2008, sen helpo de la skribistoj. La fina epizodo okazis la 18-an de decembro 2014, por ke Colbert povu steluli en la malfru-nokta intervju-programo The Late Show por CBS, anstataŭante David Letterman.
The Colbert Report estis deŝpinaĵo kaj kontraŭparto de The Daily Show, kiu, kiel The Daily Show, kritikis la politikon kaj la mediojn. Ĝi satiris personec-veturigitajn politikajn programojn, speciale The O'Reilly Factor de Fox News. La programo vidis al Stephen Colbert, fikcia ankrokaraktero roligita de Colbert. La karaktero, "bone-intencanta, malbone informita, altklasa stultulo", estis moka televida politika pundito.
The Colbert Report estis nomumita por kvar Premioj Emmy en kaj 2006 kaj 2007, du Television Critics Association Premioj, kaj du Premioj Satellite. Ĝi ricevis Specialan Sciindan Premion ĉe la 2007 GLAAD Mediaj Premioj. Ĝi estis prezentita kiel nesatira ĵurnalismo plurfoje, de la Tom Delay Leĝa Defenda Grupo, kaj post la intervjuo de Robert Wexler ĉe la programo. La Raporto ricevis egan median atenton ekde sia komenc-episodo la 17-an de oktobro, 2005, pro la popularigado de la termino "truthiness" (verumeco), kiun la vortar-eldonanta firmo Merriam-Webster nomis sian "Vorton de la Jaro" de 2006.
Cornegliano Laudense
Cornegliano Laudense estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Lodi, Lodi Vecchio, San Martino in Strada, Pieve Fissiraga kaj Massalengo. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktuloj Simono Zeloto kaj Judaso Tadeo, kies komuna religia memortago je la kvara dimanĉo en oktobro sekve estas la komunuma festotago.
Ŝajkaŝ
Bazaj informoj
Ŝajkaŝ, slave Šajkaš, serbe Шајкаш, hungare Sajkásszentiván, germane Schajkasch-Sentiwan estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Titel.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Ĵabalj troviĝas je distanco de 12 km, Titel de 22km, Novi Sad de 23 km.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito Sajkásszentiván apartenis al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon ĝis 1944.
Demografio
En 1910 loĝis en Sajkásszentiván 3061 da homoj (1249 germanoj). Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 1991 loĝis en Ŝajkaŝ 3828 da homoj (serboj 3641 95%, jugoslavianoj 79, ciganoj 37, hungaroj 21, kroatoj 17 kaj ceteraj). En 2002 loĝis en Ŝajkaŝ 4550 da homoj (serboj 4362 96%, ciganoj 64, kroatoj 21, hungaroj 18 kaj ceteraj).
Vilmos Lázár
LÁZÁR Vilmos (pro. la:za:r vilmoŝ) estis kolonelo dum la liberecbatalo de la hungara revolucio de 1848 kaj unu el la 13 martiroj de Arad, naskiĝinta en Nagybecskerek la 24-an de oktobro 1817 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.
Biografio
Vilmos Lázár estis oficiro en la imperiestra armeo, poste en 1848 kapitano, de 1-a de februaro 1849 majoro, poste en rango de kolonelo brigadkomandanto ĉe la norda armeo. Pro sia malsano li povis partopreni en la luktoj nur de somero de 1849. Li senarmiĝis ĉe Karánsebes.
Norda didelfo
Norda didelfo (latine Didelphis virginiana, la latina adjektivo aludas al la usona subŝtato Virginio, parto de la kerna vivteritorio de la besto) estas specio el la genro de didelfoj - malgrandaj mamuloj el la ordo de marsupiuloj, grimpanta sur arboj.
La specio troveblas en Centra kaj Nordameriko. Kompare al la aliaj specioj el la genro, kiuj vivas en Suda kaj nur parte en Centra Ameriko, ĝi do troveblas pli norde, kaj tial ekhavis la priskriban adjektivon "norda". Ĝi estas tre ofta kaj ne estas endanĝerita, ĉar ĝi sukcesas vivi eĉ en urboj.
Kosmologia principo
la kosmologia principo estas hipotezo (hodiaŭ ŝajne pravigita) laŭ kiu la universo estas space homogena, tio estas, ke ĝia fundamenta aspekto ne dependas de la loko de la observanto. Tio kuntrenas, ke la homo ne okupas privilegian lokon en la universo. Tio kontraŭstaras la tercentran teorion.
Tiu principo ankaŭ inkludas, ke la universo estas izotropa, tio estas, ke ĝia aspekto ne dependas de la direkto laŭ kiu oni rigardas ĝin.
Historio
La kosmologia principo estis implice enkondukita de Albert Einstein en 1917; la ekvacioj de la ĝenerala relativeco havas simplajn solvojn nur se oni koncedas, ke la universo havas sufiĉan nombron da simetrioj, kiel tiuj de la kosmologia principo, kiu poste estis reformulita de Edward Arthur Milne en la 1930-aj jaroj.
Postaj observoj permesis verigi ke la kosmologia principo aplikiĝas al la tuta observebla universo. La lasta pruvo estas la homegeneco de la kosma fona radiado.
Ipatovo
Ipatovo (Ипатово) estas urbo en Stavropola regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07222501.
La urbo estis fondita en jaro 1860.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1979.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 86542, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo, ĉe rivero Kalaus (Калаус).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 28,6 mil loĝantojn.
(16885) 1998 BX25
(16885) 1998 BX25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Adrienne Bolland
Adrienne Bolland, naskiĝinta la 25-an de novembro 1895 en Arcueil en departemento Val-de-Marne, mortinta la 18-an de marto 1975 en Parizo, estis franca aviadistino.
Biografio
Ŝi estis la plej juna el ses infanoj en sia familio. Ŝi ricevis sian pilot-diplomon la 26-an de januaro 1920 kaj poste atingis serion da sukcesoj :
Transflugo de Andoj
Alveninte per ŝipo en Bonaeron en januaro 1921 kun sia mekanikisto Duperrier, ŝi vane atendis pli efikan aviadilon promesitan de unu el la fratoj Caudron. Do ŝi decidis flugi per sia Caudron G3, kiu kapablis atingi nur la altitudon de 4200 metroj. Laŭ sia posta intervjuo al la gazeto « Icare » ŝi estis tro maldike vestita kaj tre suferis pro malvarmeco dum la transflugo. Ekfluginte de Mendoza en Argentino, ŝi flugis ĝis la altitudo de 4500 metroj, malfermante novan flugvojon. Post 3 horoj kaj 15 minutoj, ŝi surteriĝis en Santiago de Chile en Ĉilio. Ŝi estis triumfe akceptita de la ĉiliaj aŭtoritatuloj. Sed ne ĉeestis la franca ambasadoro, kiu pro la dato de 1-a de aprilo, opiniante ke temis pri ŝerco, ne venis al la flughaveno.
Flugprezentadoj
Ekde 1920 kun kunteamanoj, ŝi faris seriojn da flugprezentadoj ĉie en Francio. La vivkondiĉoj estis malfacilaj. Por allogi la spektantojn, okazis flugbaptoj, aerobatikoj, kaj saltoj de paraŝutistoj. En 1930 je mitingo en Nico, ŝi konatiĝis kun alia piloto Ernest Vinchon, kun kiu ŝi edziniĝis. De tiam ili kunlaboris.
Bataloj
En 1934, ŝi engaĝiĝis kun aliaj aviadistinoj Maryse Bastié kaj Hélène Boucher en la feminisman batalon por la voĉdonrajto en la movado iniciatita de Louise Weiss.
Dum la Dua mondmilito sub la germana okupacio ŝi aktive partoprenis en la Rezistado (reto Castille).
Ŝi vivis longtempe en Parizo kaj estis entombigita en la tombejo de Donnery en la departemento Loiret, devena vilaĝo de ŝia familio.
Ordinara didelfo
La specio troveblas en Centra kaj Suda Ameriko, de la nordoriento de Meksiko norde ĝis Bolivio sude - konkrete en Belizo, Bolivio, Ekvatoro, Franca Gujano, Gujano, Gvatemalo, Honduro, Kostariko, Meksiko, Meksiko, Nikaragvo, Panamo, Peruo, Salvadoro, Surinamo, Trinidado kaj Tobago kaj Venezuelo (unuopaj ekzmepleroj eĉ vidiĝis en norda Argentino kaj Paragvajo).
La bestoj manĝeblas fare de homoj, kaj ilia viando estas estimata ĉefe en kamparaj regionoj de Ameriko. La gusto tre similas al kuniklo, havas malmultan grason kaj estas mola. Ĝenerale, ĝia manĝado estas simbolo de malriĉeco, pro tio, multaj homoj hontas konfesi ĝian manĝadon.
Aspekto
La ordinara didelfo simile grandas kiel doma kato. La suba fela tavolo fakte flacecas, sed estas kaŝata per longaj nigraj haroj kiuj kovras ĝin, dum la ratosimila vosto, la fingroj kaj vizaĝo senfelas. Ĝi havas grandajn orelojn, kiuj estas kutime nigraj, kaj la vizaĝo kutime gavas la koloron de pala persiko, kun nigraj lipharoj kaj okuloj kiu reflektas ruĝece en lumo.
15384 Samková
15384 Samková estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Filomena Samková, kuiristino por la ĉiujara astronomia somera tendaro "Expedice", kiu okazas ĉe la Observatorio de Úpice en Ĉeĥio. La partoprenintoj al la tendaro bone memoras pri ambaŭ la nokta stelplena ĉielo kaj ŝia kuiraĵoj.
NGC 2833
NGC 2833 (aliaj indikoj — ZWG 181.27, PGC 26389) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miklós Szontagh (1882)
Miklós Szontagh aŭ Szontágh [miklOŝ sontAg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szontagh Miklós estis hungara kuracisto, balneologo, montgrimpisto. Lia samnoma patro estis Miklós Szontagh (1843) (same balneologo).
Miklós Szontagh naskiĝis la  en Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario en Újtátrafüred (nuntempa Nový Smokovec en Slovakio). Li mortis la en Ĉeĥoslovakio en Levoča.
Biografio
Miklós Szontagh apartenis ankaŭ al la germana minoritato. Li frekventis gimnazion en Lőcse, universitatojn en Straßburg kaj Budapeŝto. Li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1905. Post la diplomo li laboris en kliniko de Budapeŝto, poste en aliaj lokoj de la lando. Li edziĝis kaj iĝis ĉefkuracisto en sia naskiĝloko Újtátrafüred en 1909. Tiutempe li okupiĝis ankaŭ pri montogrimpado. Inter 1914 kaj 1916 li estis soldato, poste li estis estro de la armea kuracejo en Újtátrafüred. Inter 1917-1925 li pligrandigis la kuracejon, kiu apartenis al la plej modernaj kuracejoj de Eŭropo. Inter 1933-1938 li gvidis ankaŭ germanecan turisman grupon, poste li abdikis pro la naziismo. Li restis gvidanta kuraceja ĉefkuracisto ĝis 1945, poste - kiel parte germano - li ne estis deportita (nur sia edzino), sed li devis labori kiel simpla kuracisto en hospitalo de Levoča.
27082 Donaldson-Hanna
27082 Donaldson-Hanna estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Le Puy-Sainte-Réparade
(jen france, okcitane Lo Pueg de Santa Reparada) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Synchytrium endobioticum
Synchytrium endobioticum estas fungo el la familio de sinkritriacoj (Synchytriaceae). Ĝi okazigas tumorojn en terpomo.
Priskribo
Ĝi ne formas veran miceliojn sed sporangiojn kaj sorojn. Ĝia ciklo havas sinksekve unuploidajn kaj diploidajn spermatozooformajn unuflagelajn ĉelojn.
(7884) 1993 HH7
(7884) 1993 HH7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Anda kreko
La Anda kreko (Anas andium) estas specio de anaso de Sudameriko. Kiel ĉe aliaj membroj de la grupo de la plaŭdanasoj kaj ĉe aliaj krekoj, ankaŭ tiu ĉi apartenas al la tre diversa genro Anas; pli precize ĝi estas unu el la "veraj" krekoj de la subgenro Nettion.
Distribuado
Ĝi estas limigita al altaj teroj de Andoj de Kolombio, Venezuelo kaj Ekvadoro. Ĝi loĝas ĉe fluakvaj humidejoj, prefere ĉe habitatoj marĉaj al riveroj. Konsiderinte ties ampleksan teritorion kaj surlokan abundon, ĝi ne estas konsiderata minacata fare de la IUCN.
Aspekto
Temas pri birdo tre simila al la Flavbeka kreko, nome temas pri anaso kun malhebruna kapo kiu montras tre fajnan punktecon, kaj ĝenerale helgrizaj al sablokoloraj subaj partoj kun tre malgrandaj malhelaj makuloj en brusto; la dorso estas malhelbruna kun nigreca makuleco ĉefe al malsupra dorso. La vosto estas mallonga. La kruroj estas malhelgrizaj kaj same la beko (kiu distingas la specion el la parenco). La speguleto estas nigraverda kun oranĝaj kaj blankaj bordoj.
Taksonomio
Laŭ analizoj de DNA tiu specio estas plej simila al tiu tre diferencaspekta Nordamerika kreko. Krom la konfuziga rilataro kun la krekoj de kapoj ruĝverdaj, ili kune ĉefe similas al radiado de kreko al la Hinda Oceano.
Tradicie estas agnoskataj la jenaj du subspecioj:
Tiu specio kaj la Flavbeka kreko estas foje konsiderataj sampecifaj laŭ la nomo Makulkreko (A. flavirostris), sed pli kaj pli la taksonomiistoj traktas ambaŭ kie distinga specio. Kiam oni disigas ilin, la scienca nomo A. flavirostris estas limigita al la Flavbeka kreko.
Henryk Sienkiewicz
Henryk Adam Aleksander Pius SIENKIEWICZ, kaŝnomo: „Litwos”, „Musagetes”, „Juliusz Polkowski”, „K. Dobrzyński” (naskiĝis la 5-an de majo 1846 en vilaĝo Wola Okrzejska (distrikto Łukowski), Pollando; mortis la 15-an de novembro 1916 en Vevej, Svislando) estis tatardevena pola vojaĝisto, ĵurnalisto kaj verkisto-erudiciulo, laŭreato de la Nobel-premio pri literaturo (1905). Dum la lastaj 20 jaroj lia historia romano Quo vadis? estis eldonata du mil fojojn en la mondo.
Stacio Kyōtanabe
Stacio Kyōtanabe (japane: 京田辺駅 [Kjōtanabe-eki], angle: Kyōtanabe Station) estas fervoja stacio en Kjotanabe, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
Henryk Sienkiewicz
Vivo
Henryk Sienkiewicz en la aĝo de 10 jaroj komencis legi Taciton en la latina lingvo, ekŝatante kulturojn de antikva Romo kaj antikva Grekio. Ekstudis medicinon, sed transiris al juro kaj la pola filologio en tiam ruslingva Varsovia universitato. Kunlaboris kun pozitivismaj gazetoj, en la jaroj 1876-1878 restis en Usono, kien iris kun Helena Modrzejewska kaj grupo de konatoj. En 1877 publikigis en ĵurnalo "Daily Evening Post" artikolon "Poland and Russia" (Pollando kaj Rusio), en kiu atakis duvizaĝan politikon de rusaj regopovoj, kiuj sur Balkana duoninsulo aperis kiel defendantoj de slavoj, kaj en Pola Reĝlando persekutis kaj reprezaliis polojn. Poste revenis Varsovion, sed ofte vojaĝis tra Eŭropo (Italio, Grekio, Turkio, Hispanio) kaj Afriko. Sian aŭtoritaton li plene oferis en la servojn de la nacia liberigo. Post eksplodo de la unua mondmilito forveturis al Svislando, kie kune kun Ignacy Jan Paderewski organizis helpon al polaj viktimoj de la milito. Li mortis en Svislando, sed en 1924 lia korpo estis transportita al la patrujo.
Verkado
Liaj historiaj romanoj elstaras pro bildiga stilo, per kiu li sciis elvoki forte vivajn scenojn. La plej fama estas Quo vadis? el la antikva Romo, majstre esperantigita de Lidia Zamenhof, kaj romanoj el la pola historio La kruckavaliroj kaj trilogio: Per fajro kaj glavo, La diluvo kaj Sinjoro Volodijovski. El la dua ero de tiu ĉi trilogio oni produktis filmon La diluvo reĝisoritan de Jerzy Hoffman.
Grandan popularecon atingis aventura romano por geknaboj Tra dezerto kaj praarbaro (dufoje esperantigita).
József Schweidel
SCHWEIDEL József (pro. ŝvajdel) estis honvedkolonelo dum la libereca batalo de la hungara revolucio de 1848 kaj unu el la 13 martiroj de Arad, naskiĝinta en Zombor la 18-an de majo en 1796 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Pollando
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en Pollando.
Se vi konas ne registritajn ZEO-jn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Listo
! widht=10 | Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj Komenco kaj fino : Rynek Kościuszki. - Ĉe la strato Piłsudski. Je numero 26: apud loko, kie iam staris la naskiĝdomo de Ludoviko Zamenhof, nun troviĝas dulingva (pola kaj E-a) tabulo kun jena teksto: ĈI TIE STARIS LA DOMO EN KIU 15 DE DECEMBRO 1859 JARO NASKIĜIS KREINTO DE INTERNACIA LINGVO ESPERANTO DR LUDOVIKO ZAMENHOF La 10-an de julio 2009 la urbestro de Bjalistoko kaj esperantistoj invitas partopreni solenan inaŭguron de la nova tabulo dediĉita al la plej granda bjalistoka esperantisto de la intermilita periodo - Jakobo Ŝapiro. La teksto diras en la pola kaj en esperanto : ''En tiu ĉi domo loĝis dum la jaroj 1919-1941 Eminenta esperantisto, ĵurnalisto, verkisto kaj instruisto. Murdita de germanoj (nazioj) la 12-an de julio 1941''. Aliaj bildoj : http://www.espero.bialystok.pl/pl/gallery,185,21.html Adreso : str. Lipowa 31/33 situo ĉi tie estis plantita JUBILEA KVERKO kiun poste germanoj (faŝista reĝimo) detruis kverko replantita dum la 15-a Internacia Junulara Kunveno de T.E.J.O. 26.7.1959
La memorŝtono estis inaŭgurita la unuan dimanĉon post la 23-a UK en Krakovo. Inaŭguran parolon faris prezidanto de Germana Esperanto-Asocio, Arnold Behrendt el Berlino. Bernhard Zenker tradukis oficialajn paroladojn de la urbestro, faritajn ĉe la memorŝtono kaj en salono de kuracloko. Surskribo sur memorŝtono tekstas:
Dr. L.L. Samenhof, dem Schöpfer des Esperanto [traduko: Al Dr. L.L. Zamenhof, kreinto de Esperanto] (bildo). La radikoj de la kverko estis dum plantado superŝutitaj per tereroj el ĉiuj landoj. Speciale tiajn alsendis la E-istaro. - La strato kaj la placeto situas en la fama Schmierauertal. Apud la kverko staras grando ŝtono kun ĉizita teksto. 3. Partoprenantoj de la tria Ĉebalta Esperantista Printempo plantis en la centra parto de Koszalin “KVERKON de PACO” kaj Koŝalina Filio de PEA starigis antaŭ la plantita arbeto ŝtonan memortabulon. Fotoj : 1 Komenco kaj fino ĉe : Ul. A Potockiego N-ro 6 - Ĉe la fervojo Sub la strata tabuleto (en la komenco de la strato) troviĝas tabulo kun pollingva teksto: „Na Pamiatkę Światowego Zjazdu Esperantystów Rada Miasta Krakowa uczciła twórcę Esperanta, oznaczajac tę ulice jego nazwiskiem. Sierpień 1931.“ Tio signifas: Je memoro pri la UK de Esperanto. La konsilantaro de la urbo Krakovo honoris la kreinton de Esperanto, signante tiun ĉi straton per lia nomo. Aŭgusto 1931.) Foto Komenco ĉe : Ul. Piotrkowska 127 Sur la angula domo de la str. Zamenhofa n-ro 1/3 troviĝis ekde septembro 1930 jam tri memortabuloj La unua estis dulingva (pola kaj E-a) kun la jena teksto: AL Dr L. L. Zamenhof, AŬTORO DE ESPERANTO, NASK. EN BIALYSTOK EN 1859 J. MORTIS EN WARSZAWA EN 1917 J. IV TUTPOLA KONGRESO DE ESPERANTISTOJ EN LODZ, SEPTEMBRO 1930. Nun de 1974 tie jaro pendas bronza memortabulo kun portreto de Ludoviko Zamnehhof. Unua kaj dua memortabulo estas en Muzeo de Urba Historio En sama domo malantau tabulo troviĝas apoteko je la nomo d-ro Ludoviko Zamenhof Ĉe la strato Piotrkowska 75, ĉe trapasejo je la nomo Artura Rubinsteina sur alta flanka dommuro troviĝas murpentraĵo kiu montras meritajn personoj por urbo Lodzo. Inter ili estas pentrita en fenestro, portreto de Ludoviko Zamenhof. Ĉe la strato Piotrkowska nr 116, antaŭ arbo kaj baro MC DONALDS sur strato oni povas trovi ŝtonan pavimeron kun metala tabuleto kaj surskribo "Lodza Filo de Pola Esperanto-Asocio" Ĉe la strato Kruczkowskiego 4 en kvartalo Dąbrowa troviĝas Liceo nr 31 je la nomo Ludwika Zamenhofa< Sur katolika tombejo ĉe la strato Ogrodowa troviĝas tombo de fama esperantisto Kazimierz Bein - KABE. Sur tombejo Doly ĉe la strato Smutna, troviĝas tombo de alia fama loka esperantisto, poeto Stanisław Karolczyk. En urba tombejo Zarzew ĉe la strato Przybyszewskiego troviĝas tombo de esperantistino Liliana Palczewska. Sur ĉiuj tomboj oni povas trovi informoj pri esperanta agado de mortintoj kaj esperantaj simboloj Foto : El Eventoj n°193 :
''En la ĉebaltmara pola urbo Malbork / Malborko konata pro la plej granda brika kastelo en Eŭropo oni inaŭguris novan ZEO-on. En junio estis inaŭgurita monumento pri la iniciatinto de la internacia lingvo - d-ro Ludoviko Zamenhof. Post la Zamenhof-placo, skvaro (Skwer Esperanto), kverko "Esperanto" kun la memorŝtono ĝi estas la kvara ZEO en tiu urbo. Ĉio estis realigebla danke al bona aktivado de lokaj esperantistoj kun Prezidanto de la E-rondo "Kastelo" Eduardo Kozyra kaj Vicurbestrino de Malborko, esperantistino d-rino Danuta Stanek-Gutowska.
''Malkovron de la monumento plenumis Urbestro de la Urbo Malborko mag. Mieczysław Roeding kaj Vicurbestrino de Malborko d-rino Danuta Stanek-Gutowska (esperantistino). La solenaĵon partoprenis ankaŭ kaj ornamis ĝin la folklora grupo el Hispanio "Aragon" gvidita de konata hispana esperantisto Augusto Casquero. Gratulmesaĝoj bonvenas ĉe la Urba Estraro de Malborko.'' Krome en Malborko estas la Zamenhof-strato kaj la Skvaro "Esperanto".
Fotoj troveblaj ĉe ipernity : 2.situo : ; 3.La tria ZEO: Karpeno Zamenhof plantita apude de la Urbodomo en Słupsk - fare de Senatano Kazimierz Kleina la 25a de aprilo 2017 okaze de E-konferenco en la Urbodomo organizitan de Urbestro Robert Biedroń (esperantisto) okaze de la proklamita de li "2017 Zamenhofa Jaro en Słupsk", apude staras memor-tabulo kun la teksto: "GRAB ZAMENHOFA KARPENO" (vidu la foton en la jena artikolo: ). Fotoj ; vidu ankaŭ la Revuo Esperanto, Novembro 2012. ''En 1975 jaro la prezidantecon de E-Filio transprenis energia kaj iniciatema esperantistino Ewa Kuligowska. Komenciĝis vigla kunlaborado kun la Urba Kulturcentro kaj kun Koŝalina Socikultura Societo. Tiam naskiĝis koncepto de internaciaj E-aranĝoj ĉe la Balta Maro. Kadre de la unua Ĉebalta Esperantista Printempo unu strato en Mielno ricevis nomon de ESPERANTO.'' Komenco kaj fino ĉe : Ul. Nowolipki 6 - Ul. Nizka 29 Sur la domo Nr 9, angule de str. Pawia [kie Zamenhofo loĝis dum 17 jaroj - v. Dzika 9) troviĝas blank-marmora tabulo (1 m x 70 cm) kun la jena pola teksto: W TYM DOMU MIESZKAL Dr LUDWIK ZAMENHOF UR. 1859 ZM. 1917 TWORCA MIEDZYNARODOWEGO JEZYKA ESPERANTO. Internacia Esperanta Postkongreso Varsovio 9 aŭgusto 1931 (Tio signifas: En tiu ĉi domo loĝis d-ro L. Zamenhofo nask. 1859, mort. 1917. Kreinto de internacia lingvo Esperanto - Intern. E. Postkongr. ktp.) (detaloj) Ne la tuta strato Dzika estas alinomita je Z-a, nur ĝia unua duono. La resto portas ĝis nun la nomon Dzika kun ŝanĝitaj numeroj. Vidu ankaŭ : [[Dzika 9]. 100px La placo estas trafik-trejnejo por infanoj.
Vojkampa atletiko
La nomo de tipa atletiko kiel vojkampa atletiko (en angla Track and field) estas derivita el la tipa sportejo: nome stadiono kun ovalforma kurejo kiu enhavas herban kampoludejon kie okazas la eventoj de saltado kaj ĵetado.
Priskribo
Vojkampaj konkurencoj aperis en la fino de la 19a jarcento kaj estis tipe partoprenitaj de atletoj kiuj estis reprezentantoj de rivalaj edukaj institucioj, militistaj organizoj kaj sportokluboj. Partoprenantaj atletoj povas konkurenci en unu aŭ pliaj eventoj, laŭ siaj fakoj. Virinoj kaj viroj konkurencas separate. Vojkampa atletiko okazas kaj subtegmente kaj ekstertegmente, kaj subtegmente ĉefe okazas en vintro, dum la ekstertegmentaj eventoj estas okazigitaj ĉefe en somero. La sporto estas difinita laŭ la ejo kie okazas la konkurenco – nome la vojkampa stadiono.
Tipoj
Vario de kuraj eventoj okazas en la gamo inter tri divers-distancaj kategorioj: nome eventoj por kurta, mez-distanca, kaj longdistanca kurado. Stafetaj teamoj konsistas el po kvar kuristoj, kiu devas transpasi bastoneton al samteamano post specifita distanco kun la celo esti la unua teamo finonta. Eventoj de barierokuro kaj de obstaklokuro estas variaĵo de kurado en kiuj atletoj devas superi barilojn survoje dum la kurkonkurenco. La stadionaj eventoj dividiĝas en du tipoj – nome konkurencoj de saltado kaj ĵetado. En ĵetaj eventoj, atletoj estas mezuritaj laŭ kiom for ili lanĉas jetaĵon, kaj la komunaj eventoj estas la ĵeto de globo, disko, lanco, kaj martelo. Estas kvar oftaj salteventoj: nome longosalto kaj trisalto estas konkurencoj en kiuj oni mezuras la horizontalan distancon kiun atleto povas salti, dum la altosalto kaj la stanga altsalto estas decidita laŭ la atingita alto. Kombinitaj eventoj, kiuj inkludas la dekatlonon (tipe konkurencitaj de viroj) kaj heptatlonon (tipe konkurencitaj de virinoj), estas konkurencoj en kiu atletoj konkurencas en nombraj diferencaj eventoj de vojkampa atletiko.
Konkurencoj
La plej prestiĝaj konkurencoj de vojkampa atletiko okazas ene de atletikaj ĉampionecoj kaj de atletikaj programoj je multasportaj eventoj. La atletiko en Someraj Olimpikoj, en Atletika Monda Ĉampionado, en Someraj Paraolimpikoj kaj en Monda Para-atletika Ĉampionado, estas la plej altaj kaj plej prestiĝaj niveloj de konkurenco en vojkampa atletiko. Eventoj de vojkampa atletiko estas la plej elstara parto de ĉefaj atletikaj ĉampionecoj kaj multaj famaj atletoj ene de la sporto atletiko venas el tiu fako. Ne tiom gravaj eventoj de vojkampa atletiko estas troviĝantaj en la nivelo de naciaj ĉampionecoj kaj en laŭinvitaj eventoj de vojkampa atletiko. La eventoj gamas el elitaj konkurencoj – kiaj tiuj de la serio de la IAAF Diamanta Ligo – al bazaj eventoj por ĉiuj, inter-sportaj klubaj eventoj kaj lernejaj eventoj, kiuj formas la radikjon de la vojkampa atletiko.
Karlovka
Karlovka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velká Bukovina. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Velká Bukovina. Estas ĉi tie registritaj 51 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Karlovka estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,00 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1833.
Irbito (urbo)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65432.
La urbo estis fondita en jaro 1633.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La interurba telefona kodo estas 34355, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe enenfluo de rivero Irbito (Ирбит) en riveron Nica (Ница) (baseno de rivero Obj).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 45,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 43,3 mil loĝantojn.
Noviny pod Ralskem
Noviny pod Ralskem (Neuland am Rollberge) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Ĝi troviĝas sub monto Ralsko, nordoriente de Mimoň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1504.
Sur la katastro de municipo
Al la sudan flankon de la katastra teritorio de Noviny trafas monto Ralsko kun samnomata burgo kaj naturrezervejo Ralsko.
Tra la municipo fluas rivero Ploučnice. Breĉo Ploučnice estas ĉi tie por turistoj kutima celo. El Noviny kondukas tien ruĝe markita turisma vojo, kiu poste daŭrigas ĝis urbo Mimoň, aŭ norden ĝis Stráž pod Ralskem.
Isilkul
Isilkul (Исилькуль) estas urbo en Omska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 52405.
La urbo estis fondita en jaro 1895.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1945.
La interurba telefona kodo estas 38173, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 23,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 26,5 mil loĝantojn.
Zareĉnaja (metrostacio en Niĵnij-Novgorodo)
Zareĉnaja estas stacio sur la Avtozavodskaja linio de la Metroo de Niĵnij-Novgorodo. Stacio situas inter la stacioj "" kaj "". "Zareĉnaja" estis malfermita la. Longo de la platformo estas 102 metroj. Stacioj kun "Moskovskaja" ĝis "Proletarskaja" estas unua sektoro de la Niĵnij-Novgorodo metropoliteno.
Flamkardeloj
La Flamkardeloj estas grupo de malgrandaj paserinaj birdoj de la familio de Fringedoj, kiu havas karakterajn ruĝajn markojn en kapo. Ili estis dekomence situaj en la genron Acanthis kun la Kanaba kardelo kaj la Flavbeka kardelo, sed ties proksimaj parencoj estas nun la krucbekuloj, kiuj estis situaj en la genron Loxia. Tiu lasta genro povus esti merĝita kun Carduelis en unusola genro, por kio la nomo Loxia estus prioritata. Sed tio signifus la ŝanĝon de la nomo de granda nombro de specioj, kaj ĉar ties adaptoj kaj biogeografio estas evolue tre partikularaj, estus pli bone restarigi Acanthis anstatatŭe, inklude nur la flamkardelojn. Estas kelkaj diferencaj tre proksime rilataj (Seutin et al., 1995) formoj de flamkardeloj kiuj povus esti konsiderataj kiel io el 1 al 5 specioj (Knox, 1988). Ĵusaj studoj (Herremans, 1990; Sangster et al., 2002) tendencas elteni 3 speciojn, sed tio ne certas definitive.
Ĉiuj flamkardeloj estas nordaj specioj reproduktantaj en arbaroj, asociaj kun betuloj. Ili estas malgrandaj diketaj birdoj, brunaj aŭ grizbrunaj supre kaj kun ruĝa fruntomakulo. La brusto de maskla plenkreskulo nuancas al ruĝa, sed ĉe inoj kaj junuloj la sablokolora brusto kaj la blanka ventro estas brune striecaj. La beko estas malgranda kaj flava. Kelkaj birdoj, ĉefe junuloj, estas malfacile atribueblaj al la diversaj specioj.
Ili estas ĉefe semomanĝantoj, kaj ofte manĝas akrobate kiel paruoj; ties dieto povas inkludi kelkajn insektojn somere. Ili havas sekan rulantan kanton kaj metalecan alvokon. La ino demetas 4-7 ovojn en nesto en arbo aŭ ĉe la Arkta flamkardelo en granda arbusto. Ili povas formi grandajn arojn for de la reprodukta sezono, foje miksita kun aliaj fringoj.
La specioj estas la jenaj:
Kalvinana preĝdomo (Kalocsa)
La kalvinana preĝdomo estas sakrala konstruaĵo en urbo Kalocsa (Hungario).
Historio
Kalocsa estas katolika ĉefepiskopejo, dum la historio ĝis la 19-a jarcento estis malpermesita la protestantismo en la urbo. En la 19-a jarcento jam vivis sporade kalvinanoj. Ili eklezie apartenis al Foktő. En 1929 estis fondita la kalvinana grupo. Loka advokato permesis en sia domo aranĝi la kalvinanajn diservojn. La advokato mortis en 1934, sed la kalvinanoj heredis la plenan domon, tial oni establis preĝdomon en la teretaĝa parto kaj oficejon en la etaĝa domo (vidu la bildon!). En la korto oni konstruis sonorilostablon, la sonorilo venis el Foktő. Inter 2019-2022 grandaj ŝanĝoj okazis. La etaĝo kaj la teretaĝo estis unuigita al granda halo, kiu iĝis la nova preĝdomo. Interne ankaŭ galerio estis konstruita. Tial la malnova preĝdomo ĉesis, kiu estis 13 metrojn longa kaj 5 metrojn larĝa kun 64 benkaj sidlokoj kaj 15 seĝoj.
23069 Kapps
23069 Kapps estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Kapps, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri scienco de la bestoj. Li estis lernanto ĉe la Thornhill Secondary School de Thornhill (Ontario, Kanado).
Henley-on-Thames
Henley-on-Thames estas urbo en la brita graflando Oxfordshire. Ĝi situas ĉe la rivero Tamizo, proksimume 15 km nordokcidente de la urbo Reading. En la jaro 2011 loĝis 11.619 homoj tie. Ĝi estis unuafoje registrita en la jaro 1179.
Henley-on-Thames estas ĉefe konata pro la Reĝa Regatto Henley (angle: Henley Royal Regatta). Ĝi estas remado-konkurso, kiu okazas ekde 1839. En la jaroj 1908 kaj 1948 la olimpiaj remkonkursoj okazis tie. Henley ankaŭ estas hejmo de la Leander Club, kiu estas unu el la plej aĝa kaj plej sukcesa remklubo de la mondo.
Sablokalidro
La Sablokalidro (Calidris alba, Crocethia alba aŭ Erolia alba) estas eta kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj.
Disvastiĝo
Tiu kalidro reproduktiĝas en tundro de nordaj Alasko, Gronlando, Siberio kaj Kanado. Ĝi estas ĉirkaŭpola arkta reproduktanto kaj longdistanca migranto kiu vintras suden en Ameriko el Usono suben, en centra kaj suda Eŭropo, Afriko, suda Azio kaj Aŭstralio. Ĝi estas tre socia vintre, foje formante grandajn arojn en marbordaj kotejoj aŭ sablaj strandoj.
Aspekto
Ĝi estas sufiĉe malsimila al aliaj kalidroj laŭ aspekto, kio supozigas la fakton, ke ĝi estu lokita en unutipa genro Crocethia. Lastatempaj pristudoj (Thomas et al., 2004) indikas tamen, ke la Sablokalidro estas preskaŭ tipa "kalidro" aŭ eta kalidro kaj estu disigita de la grandaj kalidroj de la preciza genro Calidris kaj lokita kun siaj samgenranoj en aparta genro.
La Sablokalidro estas simila laŭ grando -20 cm longa kaj pezo 55 ĝis 85 g- al la Bunta kalidro, sed pli fortika kaj kun maldika beko. Ĝi montras fortan blankan flugilstrion dumfluge kaj nigran centran strion en blankoborda pugo kaj griza vosto. Someraj plenkreskuloj estas ruĝbrunaj dorse, bruste kaj kape. La dorso tamen estas forte markita de nigraj plumoj ĝis la vosto. Krome estas nigra traokula strio. La gorĝo kaj la tuta ventro estas blankaj. La kruroj, okulo kaj beko nigraj.
La vintra birdo estas tre pala -la plej pala kalidro-, preskaŭ blanka escepte helgrizaj dorso, krono kaj traokula strio kaj preskaŭ nigra makulo en ŝultro. Tiu blankeco estas la kialo de la scienca latinlingva nomo, alba, kiu estas latina vorto por "blanka". Junuloj estas makulitaj je blanko kaj nigro kaj montras pli da kontrasto ol plenkreskuloj.
Kutimoj
La Sablokalidro kuras laŭ la sablaj strandoj aŭ estuaroj per specifa rapideco kiel de "biciklado", kun oftaj haltiĝoj por pluki etajn manĝerojn kaj forkuro el venantaj ondoj. Ĝi manĝas etajn krabojn kaj aliajn etajn senvertebrulojn. Printempe tiuj birdoj migras norden el ekzemple Sudameriko kaj manĝas grandajn kvantojn de ovoj de Hufuma krabo en la golfeto Delavaro.
Printempe la birdoj alvenas al arktaj reproduktejoj (vidu mapon), kie la ino demetas 3-4 ovojn en surplanka truo. Poste, somere, vizaĝo kaj gorĝo iĝas ruĝeca. En nestejoj tiuj birdoj manĝas ĉefe insektojn kaj iome da planta materialo. Foje ili estas monogamaj, foje la ino demetas por pli ol unu masklo, foje faras duan demetadon por sia masklo dum ŝi zorgas la unuan.
La konduto de la Sablokalidro estas diferenciga kiam la grando ne povas sufiĉi kaj la reprodukta plumaro povas esti miskonsiderata kiel alia variaĵo de kalidro, aŭ vintra plumaro povas estis misidentigita kiel de Bunta kalidro aŭ Granda kalidro. Ĝi povas esti identigita disde aliaj etaj vadbirdoj pro manko de malantaŭa fingro.
Ili vivas ĝis 13 jarojn.
Sablokalidro estas unu el la specioj protektitaj de la Traktato por la Konservado de afrikaeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA).
Muzeo de Anton Ĉeĥov
__FI__ __STATIKAALIDIREKTO__ __SRS__ __DISAMBIG__
Larĝkorpa aviadilo
La larĝkorpa aviadilo ( Wide-body aircraft) estas nomo de pasaĝeraviadilo, kiu havas du pasaĝerkoridorojn en la aviadilo. Ĝis 1990-jaroj larĝkorpa aviadilo ofte uzis kvar motorojn (Kiel Boeing 747), tamen nuntempe ankaŭ uzas du motorojn (Kiel Boeing 787).
Historio
La "epoko de larĝkorpaj" estis komencita kun Boeing 747 de en 1970. Post la komenco de Boeing 747 en Usona flugkompanio Pan Am, La rivalo de Boeing, McDonnell Douglas enkondukis Trijet (Tri jetmotora pasaĝeraviadilo) pasaĝeraviadilon kiel DC-10. Dum la 1970-jaroj, Eŭropa fabrikanto Airbus ankaŭ enkondukis Airbus A300 en 1974. Tiu epoko poste konata kiel Larĝkorpa milito.
En 1990-jaroj, la ĝenerala tendencio de civila aviado estis sanĝita: Kvarmotoraj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 747 kaj Airbus A340 perdis popularecon pro la konsumo de fuelo kaj striktiĝo de fluga regularo. Danke al disvolviĝo de motora teknologio, dumotoraj pasaĝeraviadiloj kiel Boeing 777 ebliĝis longdistancan flugon.
Post la 9/11, aviadilaj fabrikantoj ŝanĝis kaj provis malgrandigi uzadon de fuelo. Tiuj provoj rezultis dumotorajn larĝkorpajn aviadilojn kiel Boeing 787 kaj Airbus A350.
4-a de marto
La 4-a de marto estas la 63-a tago de la jaro (la 64-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 302 tagoj restas.
Je la 4-a de marto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 4-a de marto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Dinastio Liu Song
La dinastio Song, pli bone konata kiel la dinastio Liu Song (420–479 p.K; simpligita ĉina: 刘宋; tradicia ĉina: 劉宋; piĝina: Liú Sòng; Wade-Giles: Liu Sung), estis la unua el la kvar sudaj dinastioj en Ĉinio, sukcedante la orientan dinastio Jin kaj sekvita de la suda dinastio Qi.
La dinastio estis fondita de Liu Ju (劉裕) (363-422), kies familia nomoformas la komunan nomon por la dinastio. Ĉi tiu nomo estas uzita por distingi ĝin de pli malfrua dinastio de la sama nomo, la dinastio Song (960-1279, regata de la Domo de Zhao).
La dinastio Liu Song regis kiam estis multe da internaj tumultoj. Kelkaj imperiestroj estis nekompetentaj kaj aŭ tiranaj, kiuj almenaŭ parte kaŭzis multajn militajn ribelojn. Ĉi tiuj regantoj estas Liu Ŝao, imperiestro Xiaowu, imperiestro Qianfei, imperiestro Ming kaj imperiestro Houfei. Imperiestro Ming estis speciale furioza, murdante grandan nombron da siaj fratoj, nevoj kaj aliaj viraj parencoj, multaj el ili infanoj. Tia interna malstabileco poste kaŭzis la detruon de la dinastio. Tamen, ĝia fondinto Imperiestro Wu estis konsiderita unu el la plej grandaj generaloj dum la Suda kaj Norda Dinastioj, kaj la regado de ĝia tria imperiestro, Imperiestro Wen, estas konata pro ĝia politika stabileco kaj kapabla administrado, ne nur de sia imperiestro sed lia forta kaj honestaj oficialuloj. Ĉi tio estas konata kiel la Regado de Yuanjia (425-453) kaj unu el la relativaj oraj epokoj por la Sudaj Dinastioj.
Valerij Brjusov
Valerij Jakovleviĉ BRJUSOV (naskita la 1-anjul./13-angreg. de decembro 1873 en Moskvo; mortinta la en Moskvo) estis rusa verkisto, poeto de simbolismo, kultura historiisto kaj modernisto.
Vivo
Valerij Brjusov estis filo de komercisto. De 1892 ĝis 1899 li studis historion en Moskvo. Jam en tiu tempo li publikigis proprajn poemojn influitajn de la franca simbolismo. Tamen ĉefe li verkis sciencajn disertaĵojn pri rusa poezio. En 1903 li eldonis la leterojn de Aleksandr Puŝkin. De 1904 ĝis 1909 li estris la gazeton Vesij ("La pesilo") kaj tiel fariĝis unu el la ĉefaj personoj de la rusa simbolismo. Krome li tradukis, verkis prozaĵojn kaj vojaĝis al okcidenta Eŭropo. Dum la unua mondmilito li tradukis el la armena lingvo, kaj lia kreemo malkreskis. En 1920 li fariĝis – male al aliaj simbolistoj – membro de la komunista partio kaj en 1921 fondis altlernejon de literaturo kaj arto.
Stilo
Inter la konataj poetoj, kiujn Brjusov tradukis en sia junaĝo, estis la francoj Paul Verlaine kaj Stéphane Mallarmé, la belgoj Maurice Maeterlinck kaj Emile Verhaeren, kaj la usonano Edgar Allan Poe. Liaj fruaj poemoj estis forte influitaj de la tiamaj dekadenca poetoj kaj la simbolistoj. Brjusov poste tradukis en la rusan la eŭropajn prozajn ikonojn, inkluzive de Oscar Wilde, Lord Byron, Victor Hugo kaj Romain Rolland. Li tradukis ankaŭ el la verkoj de la grandaj dramistoj.
En liaj unuaj kantoj sentiĝas la influo de Semjon Nadson, sed poste li kritikas liajn stilon. Brjusov verkis en pluraj plumnomoj. Inter 1900 kaj 1917 li redaktis la revuon de la rusa simbolisma movado.
Corno Giovine
Corno Giovine estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Maleo, Cornovecchio, Santo Stefano Lodigiano, Santo Stefano Lodigiano, Caselle Landi, Piacenza (PC). Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ruffey (stacidomo)
Ruffey, plennome Ruffey-lès-Echirey, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Ruffey-lès-Echirey, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - Is-sur-Tille (849000).
Puyloubier
(jen france, okcitane Pueglobier) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
9842 Funakoshi
9842 Funakoshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Hiromi Funakoshi, oficiston en la vilaĝo Fuĵihaŝi (gubernio Gifu). Li antaŭe kontribuis disvastigi la konon pri astronomio kiel esploristo ĉe la Observatorio de Nishi Mino, kie li daŭre laboras kiel volontulo.
Johannes de Laet
Johannes de Laet (1581–1649) estis nederlanda naturalisto, historiisto, esploristo, geografo kaj direktoro de la Nederlanda Kompanio de la Okcidentaj Hindioj. Li estis lernanto de la humanisto Joseph Justus Scaliger kaj fervora defendanto de la reformita eklezio. De Laet estis zorgema administranto kaj intelektulo orientita al la praktikeco. En 1619, li estis reprezentato de la urbo Leiden en la Sinodo de Dordrecht. En 1621, li estis unu el la fondintoj de la Nederlanda Kompanio de la Okcidentaj Hindioj, kies administranto li estis ekde 1622.