cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ĉina kosmoesplorado
En lanĉado de satelito eĉ eta mispaŝo povas kaŭzi malsukceson. Tiufoje ĉinoj jam preparis florojn por festi la sukceson, tamen la raketo kaj satelito eksplodis. Koncernaj teknikistoj detale esploris pli ol dekmilon da eroj de la raketo kaj starigis rigoran kontrolan programon. La malsukceso donis valoran materialon al la ĉinaj teknikistoj kaj inspiris ilin pli diligente labori por venonta sukceso.
Nun Ĉinio kapablas lanĉi diversajn satelitojn al diversaj orbitoj. Inter 1990 kaj 1997 Ĉinio lanĉis 7-9% da satelitoj de la internacia merkato. El la ĉinaj transportaj raketoj Changzheng-B3 kaj Changzheng-C2-SD estis produktitaj laű la merkata bezono.
laŭ EPĈ
La 12-an de oktobro de 2005 okazis la dua kunhoma kosmoflugo de Ĉinio(Shenzhou 6). La unua okazis kun unu homo en 2003.
NGC 1929
NGC 1929 (alia indiko — ESO 56-EN107) estas emisia nebulozo en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Herman Heijermans
Herman HEIJERMANS (naskiĝis la 3-an de decembro 1864 en Roterdamo, mortis la 22-an de novembro 1924 en Zandvoort) estis nederlanda teatraĵverkisto kaj socialdemokrata aktivulo de juda deveno.
Vivo
En la Amsterdama gazeto Algemeen Handelsblad li publikigis serion de skeĉoj pri juda familio sub la plumnomo Samuel Falkland. Lia plej granda sukceso estis Op Hoop van Zegen ( Je Bona Espero) publikigita en 1900 kaj sukcese ludita ankaŭ en Francio kaj Anglio.
Krome Heijermans aktivis en la socialista movado. Ekde 1897 li membris en la freŝe fondita Socialdemokrata Laborista Partio kaj verkis por ĝi la propagandan teatraĵon Puntje en 1898. Li mortis pro kancero en 1924.
Cerro López
La monto Cerro López estas monto situanta en la provinco Río Negro, Argentino, je kies deklivo troviĝas la vilaĝo Colonia Suiza oriente kaj la lagoj Moreno kaj Nahuel Huapi norde kaj nordokcidente respektive, situanta je 25 km de la urbo San Carlos de Bariloche. Ĝi havas alton de 2.075 msm.
La rojo López kolektas parton de la akvo el malglaciiĝo de la cerro López, descendas tra ties norda deklivo kaj elakvigas en la lago Moreno okcidente.
Ĉe la montopinto troviĝas la rifuĝejo Refugio López, nome montarrifuĝejo situanta ĉe 1620 msm kun enhavo por 100 personoj inaŭgurita la 15-a de aprilo de 1933. La montarrifuĝejo estas atingebla danke al pado kiu ĉirkaŭas la monton aŭ pere de pado el la punkto kie la rojo López trapasas la vojon Circuito Chico (malgranda itinero, alto km 27).
Toponimio
Francisco Pascasio Moreno nomigis la monton kiel López honore al la aŭtoro de la Himno Nacional Argentino, nome Vicente López y Planes.
Pléguien
(jen france, bretone Plian) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Herlies
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio en la | komunumaro Eŭropa Metropolo Lille kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
(19399) 1998 EP10
(19399) 1998 EP10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ivanić-Grad
Ivanić Grad (ivanitj grad) estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 21 komunumoj apartenas al la municipo. Grad signifas: urbo.
Historio
Preĝejo menciiĝis en 1387. Post la mezepoko la komunumo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Ivanić Grad apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando laŭ persona unio de 1091, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Lignoteksturo
Parolante pri ligno la termino teksturo rilatas al alternantaj ejoj de relative pli malhela kaj pli hela ligno kiuj rezultas de la diferencaj kreskadaj parametroj, ĉeestantaj en diferencaj sezonoj ( formiĝo de kreskoringoj ). La termino estas diversmaniere uzata sed eble plej gravas en lignoprilaboradaj teknikoj. Priskribante la lignoprilaboradan teknikon por iu lignaĵo, la direkto de la tekniko povas esti :
Atentante pri teksturo necesas kiam oni kunigas lignaĵojn, aŭ kiam oni konceptas lignajn strukturojn. Ekzemple premita spano malpli emas kolapsi se la premo estas aplikata laŭlonge de la teksturo, ol transverse al teksturo. Tekstura direkto influos la tordan tipon kiu videblas en la prilaborita lignaĵo.
Priskribante la aranĝon de la ligno en la arbo, diferencigo fareblas. Bazaj teksturaj priskriboj kaj tipoj estas :
Krome, ekzistas kelkaj specialaj teksturaj aranĝoj. Ilia malofteco promocias la valoron kaj de la kruda materialo, kaj de la finprodukto kiu esta parto de ĝi. Ili inkluzivas :
En pli larĝa senso, la termino lignoteksturo estas aplikebla al direkto de la tranĉo, al maniero de segi donitan lignaĵon.
Strikte parolante, lignoteksturo ne egalas "lignobildon".
Estas neregula teksturo en tubera ligno, sed tiu ĉi rezultas el multeco de nodoj.
1835
1835 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1835 post Kristo okazis, interalie:
Émerson Leão
Émerson Leão (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1970 ĝis 1986 membris en la brazila nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva teamano kiu partoprenis en 80 matĉoj kaj li ne atingis golojn, ĉar li ludis kiel golulo.
Plumbovenenado
Plumbovenenado aŭ Plumbotoksiĝo (ankaŭ konata kiel plumbtoksiĝo, colica Pictonum, saturnismo, plumbtoksiĝo, Devon-koliko, aŭ la koliko de pentristo) estas malsan-kondiĉo kaŭzita per pliigitaj niveloj de la pezmetalo plumbo en la korpo. Plumbo influas gamon da korpprocezoj kaj estas toksa al multaj organoj kaj histoj kiaj la koro, ostoj, intestoj, renoj, kaj genera kaj nerva sistemoj. Ĝi influas la evoluon de la nerva sistemo kaj estas tial precipe toksa al geinfanoj, kaŭzante potenciale permanentan lerno- kaj konduto-malordojn. Simptomoj inkludas abdomenan doloron, konfuzon, kapdoloron, anemion, iritiĝemon, kaj en severaj kazoj forkaptojn, komaton, kaj morton.
Troodontedoj
Troodontedoj (Troodontidae) estas familio de birdo-similaj teropodaj dinosaŭroj, pri tiu oni supozis, diverstempe, parencecon kun preskaŭ ĉiu grava grupiĝo de celurosaŭroj.
Glashütten bei Langeck im Burgenland
Glashütten bei Langeck im Burgenland, hungare Hosszúszeghuta [hosUseghuta] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberpullendorf, en municipo de Lockenhaus. La historia hungara loknomo estis Glázhütten.
Plumbovenenado
Homoj minis kaj uzis tiun pezmetalon dum miloj da jaroj, venenante sin en la procezo. Kvankam plumbtoksiĝo estas unu el la plej malnovaj konataj laboroj kaj mediaj danĝeroj, la moderna kompreno de la malgranda kvanto de plumbo necesa kaŭzi damaĝon ne okazis ĝis la lasta duono de la 20-a jarcento. Neniu sekura sojlo por plumbekspono estis malkovrita - tio estas, ekzistas neniu konata kvanto de plumbo kiu estas tro malgranda por kaŭzi la korpdamaĝon.
Glashütten bei Langeck im Burgenland
Situo
Glashütten bei Langeck im Burgenland situas de Kőszeg je 12 km-oj.
Historio
En 1910 vivis tie 292 homoj, (plejparte germanoj). Ĝis 1921 Hosszúszeghuta apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg, poste al Aŭstrio (inter 1938-1945 al Germanio).
Captain Beefheart
Don Van Vliet (naskiĝis en Glendale, la 15-an de januaro 1941 - mortis en Arcata, la 17-an de decembro 2010), plej konata per la arta nomo Captain Beefheart, estis usona kantisto, kantaŭtoro, mult-instrumentisto, kaj vidartisto. Kelkfoje kunlaborante kun sia amiko Frank Zappa, la muzika verko de Van Vliet estis farita kun turnanta aro de muzikistoj nomata la Magic Band, kun kiu li registris 13 studialbumojn inter 1964 kaj 1982. Lia muziko miksis elementojn de bluso, libera ĵazo, roko, kaj avangarda kunmetaĵo kun idiosinkraziaj ritmoj, superrealisma vortludo, kaj lia larĝa voĉa amplekso, komune raportita kiel kvin oktavoj.
Illana
Illana [iĜAna] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. La municipa blazono estas konstituita de olivarbo, kiu estas arbo hegemonia en La Alcarria, la episkopa bastono de la Ĉefepiskopujo de Toledo, el kiu la urbo dependis, kaj la Kruco de Kalatrava.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Illanito [iĝaNIto]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 702 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,52 loĝ/km².
Situo
Illana situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la plej dua pinto de la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 750 m super marnivelo; je 83 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, je 86 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo, kaj je 91 km el Kvenko. La areo de ties teritorio estas de 93,3 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°11′07″N 2°54′25″Ok. Illana situas sur mallarĝa ravino inter altaj montetoj, ĝi estas trapasata de du malgrandaj rojoj.
Historio
La nomo de Illana derivas de la latina “Juliana”, reference al Sankta Juliano, kvankam ne ekzistas aktuale templo dediĉita al tiu sanktulo.
Dum la epoko alandalusa la montaro Altomira kaj la bordoj de la rivero Taĵo estis parto de la kora de Santaver.
En la 12-a jarcento la teritorio estis konkerita de la regno Kastilio, kaj Illana estis inkludita en la teritorio alfoz de Zorita, apartenanta al la Ordeno de Kalatrava. La militordeno de Manĉo, etendiĝis elstare al la nordo. En la suda zono de la Alcarria ĝi havis setlejon tre loĝata kaj riĉa. Illana estis konsiderita la plej antikva setlejo de la teritorio de Zorita, ĉar ĝi havis la privilegion paroli pli antaŭe ol la ceteraj vilaĝoj.
Illana iĝis senjorio de reĝa posedo, kvankam plue en teritorio de Zorita, agnoskante la tuja aŭtoritato de la komendadoroj.
En 1605, Filipo la 3-a vendis la urbeton al la markizo de Almonacid, kaj en la 18-a jarcento estis aĉetita de Juan de Goyeneche, markizo de Belzunce, kiu en la alkaria altebenaĵo fondis Nuevo Baztán, kie li konstruis palacon, preĝejon kaj kolonion ĉirkaŭ floranta industrio de vitro. Dum la senjorio de Goyeneche, Illana konis plej grandan kreskon, kaj instaliĝis en ĝi tekstilaj kaj ledaj industrioj, de tanado kaj ŝnurfadenoj. Krom vinoj, kiuj jam ekde tempo plej antikva ĝuis famon en la kortego. En la ĉefa strato, Juan de Goyeneche konstruigis palacon de stilo baroka, prilaboritaj linioj kaj granda centra blazono, tre probable desegnita de José Benito de Churriguera.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 702, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Illana, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Illana kie oni falis al la nunaj 702.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, bovoj kaj porkoj) tradicie. Servoj kaj loĝejoj. Ĝi produktis hordeon, tritikon kaj sunfloron. Ĝi havis fabrikon de oelo kaj de faruno.
Fontenay-le-Fleury
Fontenay-le-Fleury [] estas franca komunumo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Ĝi havis 12,823 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Fontenay-le-Fleury situas okcidente de Versailles kaj  okcidente de Parizo.
Transporto
En la stacidomo de haltas trajnoj de la regiona linio Transilien N.
Geographic Names Information System
GNIS (angle, Geographic Names Information System, t.e. Geografi-noma Inform-sistemo) estas datumbazo entenanta nomajn kaj lokajn informojn pri pli ol du milionoj da nomoj de fizikaj kaj kulturaj trajtoj situantaj dise tra tuta Usono kaj ĝiaj eksterlandaj teritorioj. GNIS estas disvolvita de la Usona Geologia Esplor-instanco kunlabore kun la Usona Komisiono pri Geografiaj Nomoj (BGN) por antaŭenigi la normigadon de trajt-nomoj.
Alinomado
GNIS ricevas proponojn pri novaj aŭ ŝanĝindaj nomoj por usonaj geografiaĵoj. La ĝenerala publiko povas proponi ŝanĝojn ĉe la retejo de GNIS, kaj povas legi la pravigojn kaj apogantojn de la proponoj.
Linio Kintetsu-Yoshino
Tipoj de trajnoj
Estas 3 tipoj de trajnoj kaj Super-Ekspreso:
734 Benda
734 Benda estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la aŭstra astronomo Johann Palisa la elde la observatorio de Vieno en Aŭstrio
Nomo
Ĝi estis nomita per la familinomo de Anna Benda, edzino de Johann Palisa.
(12254) 1988 XJ1
(12254) 1988 XJ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Nobuhiro Kawasato elde Okutama (distrikto de Tokio).
Jenő Barnóthy
Jenő Barnóthy [barnOti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barnóthy Jenő estis hungara inĝeniero, astrofizikisto, astronomo, universitata profesoro. Lia kolegino, poste ankaŭ edzino estis Magdolna Forró. Jenő Barnóthy naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Ilinojso en Evanston.
László Ördögh
László Ördögh [lAslO ordog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ördögh László estis hungara pentristo, modelaviadisto.
Biografio
László Ördögh akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1949. Lia ĉefinstruisto estis Rezső Burghardt. Ĝis 1947 li vizitis ankaŭ la artistkolonion en Miskolc, poste li vivis en Budapeŝto. Post la diplomo li studvojaĝis al Florenco, poste li estis asistanto en la altlernejo. Intertempe en 1950 li edziĝis, en la sekva jaro filo naskiĝis. En la sekvaj jaroj li estis ankaŭ elstara modelaviadisto, li atingis la unuan lokon en Eŭropa ĉampionado kaj kiel membro, unuan lokon en mondĉampionado en 1956. Tiu sporto tre helpis la pentristan karieron, dum sportaj konkursoj eksterlande li ankaŭ ekspoziciis. (Memoru, tiutempe hungaroj ĝenerale ne ricevis pasporton!) Ekde la 1960-aj jaroj li plej ofte pentradis en Zsennye, fine en 1985 li vivis nur tie. Lia stilo estis impresionismo. Krom la pentraĵoj li kreis ankaŭ industriartaĵojn.
Premio Renaudot
La premio Théophraste Renaudot pli konata kiel premio Renaudot [renoDO], estas unu el la kvin grandaj francaj literaturaj premioj. Ĝin kreis dek recenzistoj atendante la rezultojn de la Premio Goncourt en 1926.
Třískolupy
Třískolupy (Drißgloben) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Přimda, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km nordriente de Přimda. Estas ĉi tie registritaj 28 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Třískolupy situas en katastra teritorio Třískolupy pod Přimdou kun areo 3,79 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1344.
GNIS-kodo (Usono)
GNIS-kodo estas sep-cifera kodo uzata de la usona registaro en sia Geografi-noma Inform-sistemo (GNIS) por unike nomi lokojn en Usono kaj ĝiaj eksterlandaj teritorioj. Ekzemple, la GNIS-kodo por Novjorko estas 0975772, kaj la kodo por Bostono estas 0617565.
Baza koloro
Baza koloro (aŭ primara koloro) estas koloro, kiun oni ne povas krei miksante aliajn kolorojn. Tradicie, bazaj koloroj de farboj estas ruĝo, bluo kaj flavo. Tamen, farbaro de maĝento, cejano, kaj flavo faras pli bonan koloraron por la homa okulo, kiel estos priskribite sube. Lume, la bazaj koloroj estas ruĝo, verdo kaj bluo.
Bazaj koloroj estas bazataj sur tio, kiel homoj vidas la spektron. La homa retino havas sensoĉelojn por ruĝa, blua kaj verda lumoj. Tiel, kiam ĉi-tiuj koloroj de lumo estas miksataj, oni vidas blankan lumon. Hundoj vidas kun nur du miksataj koloroj, kaj birdoj havas kvar aŭ pli da malsamaj kolorsensiloj, kaj povas vidi en la ultraviola spektro.
Farboj estas subtraha sens-impresilo. Flava farbo sorbas bluan lumon, sed reflektas ruĝan kaj verdan lumon. La homa okulo vidas flavan koloron, kiu estas ruĝa kaj verda. Cejana farbo (kiu estas formo de blua-verda) sorbas ruĝan lumon, sed reflektas bluan kaj verdan lumon. Tiel, se oni miksas cejanan kaj flavan farbojn sur papero, nur verda lumo povas reflektiĝi al la okulo. Aliaj koloroj estas sorbitaj.
Klimatizilo
Klimatizilo estas aparato kiu reguligas la ecojn de aero en ejo.
Ekologia vidpunkto
Klimatiziloj estas uzataj ĉefe en subtropikaj kaj tropikaj regionoj, por ke la labor- kaj loĝkondiĉoj korespondu al tiuj de moderaj regionoj. En multaj varmaj landoj klimatiziloj estas la kondiĉo kiu ebligas havi konkurskapablajn industriojn.
Sed tio kaŭzas novajn mediŝarĝantajn problemojn kaj samtempe altajn energikostojn, troajn energibezonojn kaj lokajn klimatoŝanĝojn. Pro tio la loĝantoj de Tokio, jam nun nomas sian regionon, kiu situas je la latitudo de Romo, "varmega insulo".
Rocbaron
(jen france, okcitane Ròcbaron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Nigra nano
Nigra nano estas hipoteza malfrufazo de la stelevoluo. Nigraj nanoj estus la lasta stadio de la blankaj nanoj, kiam ties energio estos eluzita kaj la surfacotemperaturo tiom malaltiĝinta, ke ne plu forradiiĝos videbla lumo. Laŭ la reganta opinio en la astrofiziko, la universo ne ankoraŭ estas sufiĉe aĝa por produkti nigrajn nanojn.
22717 Romeuf
22717 Romeuf estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
NGC 1930
NGC 1930 (aliaj indikoj — ESO 253-4, PGC 17276) estas galaksio en konstelacio Pentristo.
22717 Romeuf
Kalkulita por la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estas 3,20329779 , ĝi do orbitas ĉirkaŭ 493 300 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
NGC 1930
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
22717 Romeuf
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca amatora astronomo David Romeuf, kiu laboris kiel studento ĉe la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Côte d'Azur por aŭtomatigi ĝin, kaj li estas nun inĝeniero esploristo ĉe la Universitato Claude Bernard Liono 1. Li plu laboris en "profesia-amatora" astronomio kaj estis estro de projekto por la koronografo CLIMSO ĉe la Observatorio de la Pic du Midi.
Sveta Nedelja
Sveta Nedelja estas urbo en Kroatio, en departemento de Zagrebo. Ankoraŭ 13 komunumoj apartenas al la municipo.
Situo
Sveta Nedelja situas laŭ aŭtoŝoseo Beogrado-Slovenio. Zagrebo troviĝas 17, Samobor 6 km-ojn.
Historio
Post la mezepoko la komunumo situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Sveta Nedelja apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando laŭ persona unio de 1091, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Fiĥtela montaro
Fiĥtela montaro estas montaro (germane: "Fichtelgebirge" (germana prononco pli-malpli Fiĥtlgebirge), ĉeĥe Smrčiny, estas unu el la mezaltaj montaroj de Germanio kaj Ĉeĥio. Ĝi situas plejgrandparte en la nordoriento de la federacia lando Bavario, je eta parto en la nordokcidento de Ĉeĥio. Ene de ĝia teritorio, areo de 1020 km² troviĝas la "Natura Parko Smrčiny".
Inter la urboj de la montaro estas Bayreuth kaj Hof (Saale).
Stevns
La komunumo Stevns en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiamaj komunumoj Stevns kaj Vallø. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland.
La teritorio situas sude de la dania ĉefurbo Kopenhago kaj ampleksas la plej grandan parton de la duoninsulo Stevns, laŭ kiu nomiĝas la komunumo. Inter la vidindaĵoj de la komunumo estas la kastelo Gjorslev kaj la marborda klifo Stevns Klint.
Fábio Júnior
Fábio Júnior (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1998 ĝis 1999 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Brocēni
Brocēni estas urbo en Latvia historia regiono Kuronio, en la sudokcidento de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Saldus kaj situas en orienta parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 8 km de Saldus kaj 112 km de Rigo. La urbo situas apud lago Ciecere kaj havas grandan konstrumaterialan fabrikon.
Historio
En 1928, la ekstraktado de kalkoŝtono komenciĝis sur la marbordoj de lago Ciecere, kaj fervoja linio Rigo-Skrunda-Liepāja estis konstruita laŭ la norda rando de la lago. En 1936-1938 moderna cementfabriko estis konstruitaj kaj la vilaĝo de Brocēni plej proksime al ĝi. Ardezfabriko estis konstruita en 1939-1940.
En 1950, Brocēni ricevis la rajtojn de urbovilaĝo. En 1992 - la urborajtojn.
Geografio
La urbo situas en la Orienta Kuronia altebenaĵo sur ladekstra bordo de lago Ciecere. Norde urbo limas lagon Brocēnu.
Averaĝa temperaturo estas -5°C en januaro kaj +16,5°C en julio. Da precipitaĵo falas 650-700 mm jare.
Transporto
La ĉefa aŭtovojoj de urbo estas A9 (Rigo-Liepāja) kaj P109 (Kandava-Saldus), lokaj vojoj estas V1152 (Bērzi - Brocēni fervoja stacio) kaj V1156 (Brocēni - Namiķi). Ekzistas fervoja linio Rigo-Liepāja, sed neniu ĉiutaga pasaĝera fervoja servo estas en Brocēni.
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Revolucio de la Junaj Turkoj
La Revolucio de la Junaj Turkoj de 1908 inversigis la ĉesigon la otomana parlamento kiu estis nuligita de la sultano Abd-ul-Hamid la 2-a, markante la komencon de la Dua Konstitucia Epoko. Orientilo en la disiĝo de la Otomana Imperio, la Revolucio ekiĝis flanke de neverŝajna unio de reformemaj pluralistoj, turkaj naciistoj, okcident-orientitaj sekularistoj, kaj efektive ĉiuj kiuj aljuĝis al la sultano la kulpon de la malbona stato de la Imperio.
La Revolucio restarigis la parlamenton, kiu estis nuligita de la sultano en 1878. Tamen, la procezo de anstataŭado de la monarĥaj institucioj kun konstituciaj institucioj kaj balotpolitikoj estis nek tiel simplanima nek tiel senperforta kiel la reĝimo. La periferio de la Imperio daŭre splitiĝis sub la premoj de lokaj revolucioj.
Signifa rezulto de la Revolucio de la Junaj Turkoj en 1908 estis:
Kulturzentrum Bahnhof Langendreer
La Kulturzentrum Bahnhof-Langendreer (prononcu: kulturcentrum banhof lagndrea) estas transregione konata kulturdomo en la Ruhr-regiono. Ĝi troviĝas en Bochum-Langendreer en la iama priservadodomo de la stacidomo Langendreer, kies malkonstrudadon malebligis civitana iniciativo. En 1986 oni submetis la domon post vastaj renovigoj sub momumentprotektado.
Koncertoj
Jenaj konataj bandoj ludis i.a. jam en Bahnhof Langendreer:
Kompakta fluoreska lampo
Kompakta fluoreska lampo estas speciale malgranda fluoreska lampo. Ĝi estas ofte nomita Energiŝparlampo. Tiu nocio ankaŭ validas por diversaj aliaj energiŝparaj aliaj lumigiloj. -
Funkcio
Ĉiuj fluoreskaj lampoj enhavas hidrargon. Ofte pro tio oni avertas kontraŭ ili.
Duggingen
Pri la komunumo
Duggingen estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 1436 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Duggingen situas en la okcidento de la distrikto Laufen, ĉe la bordo de la rivero Birs.
De la komunuma areo de 5,86 km² estas utiligataj 30% por agrikulturo, 57% kovritaj de arbaro, troviĝas 12% en la konstruebla zono, kaj estas 1% dezerat.
Internacia juro de homaj rajtoj
Internacia juro de homaj rajtoj estas sumo de internaciaj juroj de homaj rajtoj laŭ la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj kaj la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj.
Duggingen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Duggingen limas al Aesch, Pfeffingen, Grellingen, Seewen, Hochwald, Dornach kaj Himmelried.
Trafiko
La komunumo Duggingen situas ĉe la ĵurasa fervojo de Bazelo al Delemonto, kiu estas servata de la regiona trajnlinio S3.
Ĉe Duggingen finas la kantona rapidstrato H18, kiu konektas la regionon al la nacia aŭtoŝosereto.
Internacia juro de homaj rajtoj
Kaj kiel traktatoj de aliaj organizaĵoj:
Duggingen
Historio
La unua dokumenta mencio de Duggingen datiĝas el la jaro 1330 kiel Tuggingen.
En mezepoko Duggingen apartenis al la Baronejo Pfeffingen kaj kun ĉi-lasta venis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Duggingen apartenis dum kelkaj monatoj al la Raŭraĥa Respubliko kaj poste ĝis 1814 al Francio. La Viena Kongreso atribuis la vilaĝon en 1815 al Kantono Berno kaj en 1994 ĝi transiris kun la distrikto Laufen al Kantono Bazelo Kampara.
Casella
Casella estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Montoggio, Savignone, Serra Riccò kaj Valbrevenna.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Roĥo, kies religia memortago, la 16-a de aŭgusto, sekve estas la komunuma festotago.
Nemcovce (distrikto Bardejov)
Nemcovce (hungare Tapolynémetfalu [tapojnEmetfalu], germane Deutschendorf an der Töpl) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Nemcovce situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bardejov troviĝas je 19 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1320 laŭ tiama hungara nomo "Harthmanhely". La nuna hungara nomo aperis en 1438 en formo Tapli-Németfalu. En 1427 30 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 8 domojn. En 1787 195 vilaĝanoj loĝis en 24 domoj, en 1828 226 vilaĝanoj en 27 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tapolynémetfalu 238 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Nemcovce 252 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
1950
1950 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1950 post Kristo okazis, interalie:
Kolomburio
La Kolomburio (Cepphus columba) estas mezgranda birdo de la familio de la Aŭkedoj kaj Endemismo ĉe la Pacifiko. Ili similaspektas kun la aliaj membroj de la genro Cepphus, ĉefe kun la Nigra urio, kiu estas iomete pli granda.
Aspekto
Plenkreskuloj havas nigrajn korpojn kun blanka granda makulo en centro de supraj flugiloj rompita de flankocentra nigra strio, maldika malhela beko kaj ruĝaj bekinterno, kruroj kaj piedoj. La blanka flugila makulo montriĝas ankaŭ dumfluge sed la flugiloj estas pli nigraj ol tiuj de la Nigra urio. Vintre tiu ĉi specio multege ŝanĝiĝas ĉar la supraj partoj estas punktitaj helgrizaj (ĉefe ĉe krono, malantaŭa kolo, dorso kaj vosto) kaj la subaj partoj estas blankaj; la flugiloj restas nigraj kun la granda blanka makulo kaj la kruroj iom heliĝas. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj junuloj aspektas kvazaŭ vintraj plenkreskuloj. Dumfluge videblas la nigra ronda vosto kaj iom elstare la fino de la ruĝaj kruroj; subflugiloj estas blankaj kun nigraj bordoj.
Kutimoj
Ili sufiĉe bonepiediras kaj havas rektan staran sintenon.
La reprodukta medio estas rokaj marbordoj, klifoj kaj insuloj plej ofte formante etajn izolitajn koloniojn. La ino demetas la ovojn (du, malkiel plej parto de aŭkedoj) en rokaj truojn proksime de la akvo, kaj ankaŭ en kavernetoj, senuzaj truoj aŭ nestaĵoj de aliaj marbirdoj kaj aliaj lokoj. Ankaŭ malkiel multaj aliaj membroj de la familio de aŭkedoj la Kolomburio estas tagaj bestoj kaj manĝigas la idojn dumtage konstante kaj pro tio kreskas ilin pli rapide ol aliaj samgrandaj aŭkoj, kiuj fiŝkaptas ĉefe dumnokte.
Hem (Nordo)
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
1737
1737 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1737 post Kristo okazis, interalie:
Neckar
Neckar [neka] estas rivero en la germana federacia lando Baden-Virtembergo. Ĝi havas sian fonton en la naturprotekta areo Schwenninger Moos apud la urbo Villingen-Schwenningen kaj fluas apud Mannheim en la Rejnon. Inter Plochingen kaj Mannheim ĝi estas ŝipotaŭga, havenoj estas en Mannheim, Heilbronn, Stutgarto kaj Plochingen.
Ne intermiksu la sudgermanan riveron Neckar kun la togenburga rivero Necker en Svislando.
Urboj apud Neckar:
Mašková
Mašková, hungare Maskófalva [maŝkOfalva] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Clairavaux
Clairavaux estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 152 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Mašková
Geografio
Mašková situas laŭ rojo, fine de sakovojo. Lučenec troviĝas je 10 km-oj.
Clairavaux
Geografio
Clairavaux etendiĝas sur 27,55 km², kaj havis 152 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 5 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Mašková
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1337 en formo "Moscvilla". En 1828 loĝis tie 518 vilaĝanoj en 64 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Maskova, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Maskófalva 437 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Gács, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mašková 297 homoj, (292 slovakoj).
Clairavaux
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Clairavaux situas je alteco de 876 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Clairavaux apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo René Forest, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Blankaflugila petrelo
La subspecio P. l. leucoptera reproduktiĝas sur la Insulo Cabbage Tree en Novsudkimrio, Aŭstralio, dum P. l. caledonicus reproduktiĝas en Novkaledonio kaj eble en Vanuatuo kaj en Raivavae en Franca Polinezio. La Kolumpetrelo (P. brevipes) estis foje konsiderata tria subspecio sed ĝi estas plej ofte disigita kiel separata specio.
En Novkaledonio ĝi nestumas en nestotruoj sur krutaj montodeklivoj. Sur la insulo Cabbage Tree ĝi nestumas inter roko aŭ inter radikoj kaj falitaj palmofolioj de Aŭstrala livistono. For de la reprodukta sezono, ili disiĝas al malfermaj maroj de subtropika kaj tropika Pacifiko, loĝante tiom for oriente ĝis la Galapagoj.
Ĝi estas minacata de enmetitaj predantoj kiaj ratoj, katoj kaj porkoj. Sur la insulo Cabbage Tree, paŝtado fare de kunikloj ŝanĝis la vegetaĵaron, kio lasis la birdojn pli vundeblaj al predado. La Blankaflugilaj petreloj estis rekondukitaj el la bordo de la formorto danke al programoj pri plagaj nuligoj sur la insulo Cabbage Tree kaj oni starigis programon por translokigo kiu setligis duan populacion sur la najbara insulo Boondelbah. La sciencaj klopodoj por savi tiun specion estis apogitaj de la aŭstralia organizo Fondaĵo por Naciaj Parkoj kaj Naturo. .
Danke al la rekuperaj programoj por tiu specio, la Blankaflugila petrelo estis la unua aŭstralia birdospecio kiu estis subenlistita el statuso Endanĝerita al Vundita laŭ la leĝaro de Novsudkimrio.
Macchi M.C.202
La Macchi M.C.202 "Folgore" estis itala ĉefa ĉasaviadilo dum la Dua Mondmilito. Ĝi estis unumotora, monoplana avio projektita de Mario Castoldi en 1940 de "Aeronautica Macchi" en Italio kaj produktita de "Breda-SAFAT", "S.A.I. Ambrosini" ekde 1941 ĝis la 1943. La aviadilo utiligis la germanan motoron DB61A.
La enverguro de avio estis 10.58 m, ĝia longo 8.85 m, ĝi pesis 2350 kg.
Plenumoj
La aviadilo estis tre facile manipulebla, ĝia maksima rapideco 600 Km/h de supreniro estis tre bona: 25 m/s. La aŭtonomio de la Macchi 202 estis de 760 km kaj la tanĝo de 11 500 m.
Armilprovizo
La avio ne havis sufiĉan armilprovizon; por rezisti al malamikaj ĉasaviadoj ĝi nur disponis de du mitraloj "Breda-SAFAT" de 12.7 mm kaj okaze de du aldonaj aliaj mitraloj de 7.7 mm.
Operaca uzado
La avio batalis en ĉiuj Italaj operacaj zonoj.
Saint-Georges-des-Agoûts
Saint-Georges-des-Agoûts [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 259 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Georges-des-Agoûts situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
Ho Chi Minh
HO Chi Minh ( Hồ Chí Minh, IFA: [hò cǐ mīŋ̟], laŭ PIV Ho-Ĉi-Min ;  Nguyễn Sinh Cung kaj konata kiel Bác Hồ, aŭ Onklo Ho) estis vjetnama komunista revolucia gvidanto, ĉefministro (1954) kaj prezidento (1954 – 1969) de Nord-Vjetnamio.
Biografio
Ho Chi Minh fariĝis komunisto kiam li loĝis en Britio kaj Francio (1915 – 1927). En Francio en 1918 li kampanjis por sendependiĝo kaj en 1919 li peticiis la pac-konferencon de Versajlo, Francio, postulante egalrajtojn por Hindoĉinio.
Poste Ho Chi Minh iĝis fondanta ano de la Franca Komunista Partio, kaj pasigis tempon en Moskvo. Li translokiĝis al Hongkongo, kie li fondis la Hindoĉinan Komunistan Partion.
Li prenis la nomon Ho Chi Minh ( Li, Kiu Lumigas) kaj revenis al Vjetnamio en 1941 kaj deklaris sendependiĝon. Li gvidis la movadon Viet Minh por sendependiĝo kaj sukcese batalis kontraŭ Francio inter 1946 kaj 1954.
Dum la 1960-aj jaroj li batalis por la reuniĝo de Norda kaj Suda Vjetnamo. Li gvidis preskaŭ senĉesan militon kontraŭ Francio kaj poste Usono ĝis sia morto en 1969.
Ideologio
Jeno estis priskribita kiel la kerno de la ideologia sistemo de la nomita Pensaro Ho Ĉi Minh, kiel estis kodigita de la Vjetnama Komunista Partio:
Ho Chi Minh kaj Esperanto
Laŭ artikolo de Ĉina Radio Internacia, Ho Chi Minh interesiĝis pri esperanto kaj eĉ povis paroli ĝin. En la artikolo, oni povas legi :
Insulo Cabbage Tree
Brasikarba Insulo, Insulo Cabbage Tree aŭ Cabbage Tree Island en la angla origine, konata ankaŭ kiel Naturrezervejo John Gould, estas neloĝata insulo kun areo de 300,000 m² kuŝe je 1.4 km ĉe la elfluo de Port Stephens ĉe la marbordo de Novsudkimrio, Aŭstralio. Ĝi ricevis la nomon el la Brasikarba palmo, Livistona australis, kiu estas karaktera de la pluvarbaro de la insulo. Ĝi estas la ĉefa reproduktejo de la nomiga subspecio de la minacata Petrelo de Gould kaj, kun la najbara insulo Boondelbah kie estas ankaŭ malgranda kolonio, estis klasita de BirdLife International kiel Grava birda areo. Aliro estas permesita nur por sciencaj kaj konservadaj celoj.
735 Marghanna
735 Marghanna estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Heinrich Vogt, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝia nomo : "Marghanna", estas kunmetitaĵo de la antaŭnomoj de "Margaret", patrino de Heinrich Vogt, kaj "Hanna", alia parencino.
Pléhédel
(jen france, bretone Plehedel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Parc de Sceaux (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Régie autonome des transports parisiens (RATP) priservata de trajnoj de linio B (branĉo B4) de RER.
La stacidomo estis malfermita en la 1930-aj jaroj de CMP sur Linio de Sceaux.
10948 Odenwald
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels, kiu, por tiu kampanjo, eksponis 130 fotografiajn platojn per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio) en septembro kaj oktobro 1960. Tiuj platoj poste estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin por malkovri novajn asteroidojn.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mezalta montaro Odenwald inter la riveroj Majno kaj Neckar, oriente de Rejno. Heidelberg troviĝas en la suda parto de Odenwald, kies kulminoj estas Königstuhl kaj Melibokus.
Dinastio Jin
La vorto Dinastio Jin karakterizas diversajn historiajn epokojn de la historio de Ĉinio:
Meent (amsterdama metrostacio)
Meent estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
(12255) 1988 XR1
(12255) 1988 XR1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroshi Mori kaj Masaru Arai elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
NGC 1931
NGC 1931 (aliaj indikoj — OCL 441, LBN 810) estas malfermita stelamaso kun emisia nebulozo en konstelacio Koĉero.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Provinco Korunjo
La Provinco Korunjo aŭ Koruno (galege kaj oficiale A Coruña) troviĝas en la nordoriento de Hispanio, kaj ĝi apartenas al la Aŭtonoma Komunumo Galegio. Ĝi estas el la aŭtonoma komunulo (regiono) la provinco plej loĝata, kies ĉefurbo estas Korunjo (aŭ Koruno). Ĝi limas norde kaj okcidente kun la Atlantiko, oriente kun la provinco Lugo kaj sude kun la provinco Pontevedro.
Loĝantaro
La provinco Korunjo havas loĝantojn (2008), la plej loĝata provinco de Galegio. Ĉ. el ili loĝas en unu el la tri plej grandaj municipoj de la provinco (Korunjo, Santiago kaj Ferrol).
Graveco
Ĝi estas la plej grava el la kvar provincoj de Galegio pro loĝantaro, pro riĉeco, pro kultura historio (pilgrimadoj al Santiago), pro kultura aktualo (Universitato de Santiago), pro la regiona ĉefurbo (denove Santiago), pro la historia rilato al Ameriko (19a kaj 20a jarcentoj) ktp. Ĝi estas ankaŭ la plej nordokcidenta kaj plej situpreta al la maro.
Solrød
La komunumo Solrød en Danio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. La komunumo situas ĉe la golfeto de Køge borde de la Balta Maro, iom norde de la loĝloko Køge, kiu donas sian nomon al la golfeto. La komunuma teritorio konsistas el la marbordaj loĝlokoj Solrød Strand kaj Jersie Strand, kiuj disponas pri sabla plaĝo, kaj la historiaj loĝlokoj Solrød kaj Jersie iom for de la marbordo.
Troodonto
Troodonto (Troodon = "vundanta dento") estis iom malgranda, birdo-simila dinosaŭro kiu vivis dum la malfrua kretaceo. Malkovrita en 1855, ĝi estis inter la unuaj dinosaŭroj malkovritaj en Nordameriko.
La troodonto prenas sian nomon de siaj segilecaj dentoj, kvankam povas esti ke ĉi tiuj estis adaptaĵo por herbovora dieto.
Irueste
Irueste estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas iruestero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 72 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,05 loĝ/km².
Situo
Irueste situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 780 m super marnivelo; je 30 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 14,25 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°36′46″N 2°53′21″Ok.
Irueste situas en la fono de la valo de la rojo de Sankta Andreo, alfluanto de la rivero Tajuña, intir la citita rojo kaj la deklivo kiu supreniras al la alkaria paramo, orientita norde. Ĝia municipa teritorio limas kun tiuj de Romanones, Balconete, Yélamos de Abajo, Yélamos de Arriba, Tendilla kaj Peñalver.
Historio
La nomo de la vilaĝo havas evidentan antaŭromian originon kaj ĝia etimologio similas multe al eŭskaj vortoj, parenca kun tiuj kiujn uzis la karpetanoj kaj keltiberoj kiuj loĝis en tiu komarko; en tiu lingvo ĝi signifus urbo enpalisa.
Irueste apartenis kiel domaro al la teritorio alfoz aŭ común de villa y tierra de Gvadalaĥaro el la kristana Reconquista ĝis la 16-a jarcento, kiam la lokanoj aĉetis ĝin al la reĝo Filipo la 2-a.
En la 17-a jarcento, profite de la senloĝigo kaj malriĉo de la loĝantoj, don Juan de Morales Barnuevo, kiu jam posedis la najbaran Romanones aĉetis la rajtojn de Irueste, kaj renomigis ĝin Valdemorales.
Irueste rekuperis sian sendependecon kaj tradician nomon post la dekreto de la fino de la senjorlandoj fare de la Kortumo de Kadizo kaj la Liberala Jartrio, en la unua triono de la 19a jarcento.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 72, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Irueste, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Irueste kie oni falis al la nunaj 72.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Béla Zsolt
ZSOLT Béla (ĵolt) estis hungara poeto, publicisto, verkisto, edzo de ĵurnalistino Ágnes Zsolt naskita en Komárom la 8-a de januaro 1895 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de februaro 1949.
Biografio
Béla Zsolt devenis el juda familio. Li finis la universitaton en Budapeŝto. Ekde 1918 li iĝis ĵurnalisto en Nagyvárad, kunlaboranto de Nagyváradi Napló, Nagyvárad kaj Nagyváradi Estilap. En 1920 li estis redaktoro de literatura revuo Tavasz. De 1921 li estis kunlaboranto de Világ en Budapeŝto, de 1933 ĉefkunlaboranto de ĵurnalo Újság, de 1929 ĉefredaktoro de radikala semajngazeto Toll. En printempo de 1944 oni portis lin al labortendaro, de tie al Bergen-Belsen. Helpe de Rezső Kastner li alvenis Svislandon. Post 1945 ĝis sia morto li redaktis la burĝan radikalan semajngazeton Haladás.
Ahe
Ahe estas atolo en la Pacifika Oceano kaj apartenas al la Insuloj de reĝo Georgo, en la norda parto de la Tuamotua arkipelago en Franca Polinezio.
Ahe estas ringoforma kun longo de 23,5 km kaj larĝo de 12,2 km. Ahe havas pli ol 500 loĝantojn el kiuj 100 en la ununura vilaĝo Tenukupara.
Ahe havas regionan flughavenon inaŭgurita en 1997.
Willem Schouten kaj Jacob Le Maire estus en 1616 la unuaj eŭropanoj kiuj vizitis la insulon.
Demografio
Populacio de Ahe:
Mamikonjan
Origino
Alia rekonstruo, simila al la antaŭaj sed sen referencoj al fora Ĉinio, asertas, ke la familio origine enmigris el Baktrio (nuna norda Afganio) sub la regado de Tiridato la 2-a de Armenio,  probable koincidanta kun la aliĝo de la sasanidoj en Irano.
Pli lastatempaj teorioj tamen sugestas, ke la "Ĉank" estas identigebla aŭ kun la tzanoj, tribo en la suda Kaŭkazio, aŭ kun centra azia grupo loĝanta proksime al la rivero Sirdarjo.
17199 Jasonliu
17199 Jasonliu estas mezgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Mamikonjan
Origino
En vortoj de Nina Garsoïan en l Encyclopædia Iranica : "La Mamikonjan-oj asertis esti reĝa deveno de Ĉenk, popolo tradicie ligita al Ĉinio (Primara Historio, B; BP-G, 5.4.37, pp. 194, 218-19; MK, 2.81, pp. 229-31). Kvankam ĉi tiu origino estas pridisputata de fakuloj, kiuj ankoraŭ ne atingis finan konkludon, oni supozas, ke la Mamikonjanoj venis el Centra Azio aŭ de la regiono Darband. Adontz kaj precipe Toumanoff konsideris, ke ilia deveno devas esti ligita kun Kartvelio (Adontz, 1970, p. 312; Toumanoff, 1963, pp 209-10)."
Antikvo
La familio unue aperas en la frua 4-a jarcento. Sub la forpasinta Arsakida Armena Reĝlando, la familio okupis gravan pozicion: ili estis heredaj ĉefkomandantoj ( sparapetoj ) kaj reĝaj tutoroj (dajeak) kaj regis grandajn domajnojn, inkluzive la plej grandan parton de Tarono kaj Tajko. La familio Mamikonjan pliigis siajn posedaĵojn pli kun la morto de la lasta hereda Patriarko de Armenio, Sahak la 1-a ĉ. 428, kiam ili heredis multajn ekleziajn teritoriojn per la geedzeco de lia sola filino, Hamazasp Mamikonjan.
17199 Jasonliu
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mamikonjan
Antikvo
La unua konata Mamikonjan-a senjoro, aŭ naĥararo, pri kiu io certa estas konata, estis iu nomata Vaĉee Mamikonjan (330-339).
La familio reaperas en kronikoj en 355, kiam la plejparto de iliaj teroj troviĝis en la provinco Tajko. Tiutempe la estro de la familio estis Vasak Mamikonjan, kiu estis la sparapeto de Armenio. Poste, la ofico de sparapeto fariĝis hereda posedo de la Mamikonjanoj. Vasak Mamikonjan respondecis pri la armena defendo kontraŭ Persio sed fine estis venkita per la perfido de Meruĵan Arcrunido (ĉ. 367-368).
17199 Jasonliu
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jason Liu, finalisto de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Davidson Academy of Nevada en Reno (Nevado).
Mamikonjan
Antikvo
Post la malvenko, la frato de Vasak, Vahan Mamikonjan, kaj multaj aliaj feŭdaj senjoroj fuĝis al la persa flanko. La imperiestro Valento tamen enmiksiĝis en armenajn aferojn kaj havis la oficon de sparapeto donita al la filo de Vasak Muŝeg la 1-a Mamikonjan en 370. Kvar jarojn poste Varazdato, nova reĝo, konfirmis Muŝegon en sia ofico. Ĉi-lasta poste estis murdita laŭ peto de Sembat Saharuni kiu anstataŭigis lin kiel sparapeto de Armenio.
Dum ĉi tiu evento, la familia gvidado pasis al la frato de Muŝeg, Manvel Mamikonjan, kiu antaŭe estis ostaĝigita en Persio. La Mamikonjanoj tuj ekribelis kaj venkis Varazdaton kaj Saharuni-on en Karin. Manvel kune kun siaj filoj Hemaiak kaj Artĉo kaptis la reĝon kaj metis lin en fortikaĵon, de kie Varazdato eskapis eksterlanden. Zarmanduĥt, la vidvino de la antaŭulo de Varazdato, tiam estis proklamita reĝino. Manvel interkonsentis kun la potencaj sasanidoj, promesante sian lojalecon kiel rekompenco por respekto de la armena aŭtonomio kaj leĝoj. Post la forpaso de la reĝino en 384, Manvel Mamikonjan estis proklamita reganto de Armenio atendante la falon de ŝia filo Arŝako la 3-a kaj havis la bebreĝon edziĝinta al sia filino Vardanduĥt. Sed estis la morto de Manvel en 385, kiu ekigis la landan konkeron fare de la persoj en 386-387.
Fábio Santos
Fábio Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li en 2012 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.