cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrea Vaccari
Esperanto
Li eklernis Esperanton en 2018 ĉe Florenca Esperanto-Asocio, sub la gvido de Massimo Desideri, kaj li frekventis ties Esperanto-kursojn ĝis la 3-a nivelo dum la sekvaj tri jaroj, post kiam li private dediĉis sin al intensa studado de Esperanto, aparte atentante la evoluon de la parolajn kapablojn pri esprimo kaj kompreno. En 2021 li aranĝis serion da ĉiuduasemajnaj retaj prelegoj, celantaj la diskonigon de informoj pri la historio, filozofio kaj kulturo de Esperanto kaj pri homaranismo, en kiuj prelegis pluraj konataj esperantistoj, kiel Federico Gobbo, Michele Gazzola, Michela Lipari. Li ĉiam interesiĝis pri didaktiko kaj longe dediĉis sin al la studado de la plej efikaj metodoj por lingvo-instruado. Ekde 2021 li instruas Esperanton al komencantoj kaj progresintoj laŭ la aŭtenta metodo, instrumetodo kies ĉefaj trajtoj estas ekskluziva uzo de aŭtenta materialo, aparta atento al evoluo de parolaj kompreno kaj esprimo, daŭra kunlaboro kaj komparo inter la studantoj, ofta ripetado kaj klarigo de gramatikaj konceptoj, prezentado de konceptoj el malsamaj vidpunktoj kaj la zorgo ne korekti la studantojn, kiam ili klopodas evoluigi sian parolan esprimkapablon. En 2022 li publikigis la librojn "La fonetica dell'Esperanto - La pronuncia neutra e possibili varianti" (La Fonetiko de Esperanto - Ties neŭtra prononco kaj eblaj variantoj), "Il Fonic per l'Esperanto - Un alfabeto neutrale per una lingua neutrale" (Foniko por Esperanto - Neŭtrala alfabeto por neŭtrala lingvo), "Esperanto laŭ la aŭtenta metodo" kaj ties traduko en la italan "L'esperanto col metodo autentico".
Homaj rilatoj
Li interesiĝas pri kognaj sciencoj, homaj rilatoj kaj spiritaj disciplinoj, precipe pri evolua alkemio, kaj utiligas meditadon kaj kontempladon kiel instrumentojn de interna esplorado, orientata al evoluo kaj vekiĝo de konscienco. Ekde 2010 li okazigas kursojn kaj konferencojn pri la temo de rilato kiel evolua ilo de konscienco, kaj instruas silentan, individuan kaj rilatan meditadon. En 2013 li uzis la esprimon perrilata integrigo, por indiki la laboron de integrigado de personecaj senkonsciaj aspektoj pere de la praktiko de rilato-bazitaj ekzercoj. Li publikigis la libron "La relazione come strumento di evoluzione spirituale" (Rilato kiel instrumento por la evoluo de konscienco) 2018 kaj ties reviziitan kaj korektitan eldonon "La Relazione" (Rilato) 2022.
Fonetiko
Li ankaŭ dediĉis sin al fonetiko kaj fonetika transskribado. Printempe de 1991 li estigis Fonikon, nome fonetikan alfabeton kun fonetikanalogia kaj fonetiksimbola strukturo, uzebla kaj por fonetika transskribo de ĉiu ajn lingvo de la mondo, kaj kiel kutima alfabeto de ĉiu ajn nacia lingvo, kies unuan version li kompletigis ne pli frue ol 2018. Li publikigis la librojn "Fonic - Un alfabeto fonoanalogico e fonosimbolico" (Foniko - fonoanalogia kaj fonosimbola alfabeto) 2018, "Imparare il Fonic - Passo dopo passo e una lettera alla volta" (Lernu Fonikon - Paŝon post paŝo kaj literon post litero) 2019, "Il Fonic per l'Esperanto - Un alfabeto neutrale per una lingua neutrale" (Foniko por Esperanto - Neŭtrala alfabeto por neŭtrala lingvo) 2022.
Kanzonoj
Listo de verkitaj kanzonoj dividitaj per albumo:
Vidu ankaŭ
Florenca Esperanto-Asocio Foniko
Jabłonka (Gać)
La rivero fluas en Podlahia provinco, ĝi fluas tra urbo Zambrów kaj vilaĝoj Wola Zambrowska, Nagórki-Jabłoń, Klimasze kaj Poryte-Jabłoń. Ĝi estas malaltebenaĵa rivero kun multaj meandroj. En Wola Zambrowska, la Zambrzyca - rivereto enfluas en Jabłonka, kaj la alia Prątnik- rivereto enfluas en la riveron tuj malantaŭ la Zambrów - Varsovia vojo (malantaŭ ponto surstrate Ostrowska ĉe Spacerowa strato). En la pola, la nomo de la rivero signifas pomarbeton. La Jabłonka estas nutrata per neĝfanda pluvakvo, tial, dum degelo aŭ peza pluvo, la nivelo de akvo en sia lito altiĝas.
Pejzaĝigado
Zambrova akvorezervujo
En la areo de Zambrów en Jabłonka kreiĝas akvorezervujo, kiu estis rezulto de akvobaraĵo de la rivero. Ĝi situas sur la rivera sekcio tuj malantaŭ la ponto sur la strato 71 Pułku Piechoty, kaj antaŭ la ponto sur la strato Tadeo Kosĉjusko. Ĉirkaŭ la zambrova akvorezervujo kaj laŭ la plia fluejo de la rivero al Willowa strato, sur la bordoj de Jabłonka, estas libertempaj areoj (stadiono, naĝejo, plaĝo, sketejo, subĉiela scenejo, ludejo por infanoj, hundparko, subĉielaj gimnastikejoj), parkoj (verdaj areoj ĉe la laguno, moleo, fontanoj, parko Pastra Arbareto - pole "Księży Lasek") kaj novaj verdaj areoj (ĉe Spacerowa strato). Krome, la zambrova akvorezervejo estas uzata por akvosportoj kaj fiŝkaptado. En la laguno, vi povas renkonti anasojn kaj cignojnkaj eĉ kastoroj. Monumento de la eŭropa bizono situas proksime en verdaj areoj ĉe la laguno sur rivero. Sur la riverbordo, apud la ponto surstrate Tadeo Kosĉjusko, troviĝas ŝtona monumento dediĉita al Henryk Chęciński - la defendanto de la ponto dum la dua mondmilito.
Meandroj kaj lagoj en Poryte-Jabłoń Pitoreskaj meandroj de Jabłonka estas videblaj sur la sekcio inter la vilaĝoj Nagórki-Jabłoń, Klimasze kaj Poryte-Jabłoń. En la vilaĝo Poryte-Jabłoń, ĉe la okcidenta bordo de Jabłonka, troviĝas historia, novrenesanca grandbieno de familio Woyczyński kun nobeldomo kaj lagetoj. Hodiaŭ stavoj estas uzataj kiel lagetoj por fiŝbredado. Karpoj sur kristnaskaj vesperoj tabloj por loĝantoj de Zambrovo kaj pli de tie venas.
GDR-muzeo (Apolda)
Rekte malantaŭ Artodomo de Apolda troviĝas en barako la daŭra ekspoziciego Olle DDR (laŭvorte: Freneza GDR), en Apolda, Germanujo (Bahnhofstraße 42).
Saint-Laurent-du-Plan
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Laurenç dau Plan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
GDR-muzeo (Apolda)
Historio
Ĝi malfermitis en la 1.10.1999. Fermiĝo necesis en la 29.6.2020 pro nesolventeco de la tenadanta societo EURATIBOR el Erfurto. Apogis tiu ĉi projekton la distriktestrejo de Weimarer Land kaj la federacia laborperadagentejo. Klopodoj plue elmontri la interesajn objektojn entreprenatas.
Saint-Laurent-du-Plan
La teritorio havas komunan limon kun.
GDR-muzeo (Apolda)
Priskribo
Invitatas je promeno tra ĉiutaga vivo en Germana Demokratia Respubliko (GDR): estiĝis vera muzeo kun ĉ. 15.000 objektoj. Celo estas kaj provoko de ridetoj kaj de pripensado de vivo en komunisma ŝtato.
Ne malmultaj objektoj savitis de historiemuloj el rubujoj, an Apolda kaj en multaj aliaj lokoj kie similaj muzeoj ekzistas. Enscenigitis loĝejaj kaj laboraj spacoj (kuirejo, dormoĉambro, infana ĉambro, fabrikmedicinista laborejo, KONSUM-aĉethaleto, distriktestra buroo). Ĉiujare organizitis ankaŭ po unu speciala, nedaŭra elmontrado.
Inter la 24-a de januaro kaj 11-a de septembro 2022 videblas elekto de objektoj el la muzeobarako en la tre malfora Sonorila kaj urba muzeo.
Vadillo de la Guareña
Vadillo de la Guareña [baDIljo] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Vadillo de la Guareña estas komprenebla etimologie al Vadejeto de la rivero Guareña.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 44,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 248 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 650 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 50 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, lime kun Guarrate, Fuentelapeña, Alaejos, Castrillo de la Guareña kaj La Bóveda de Toro.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano (kies kruco aperas en la blazono), poste al la episkopo de Zamoro, poste al la provinco de Toro. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
San Miguel de la Ribera
San Miguel de la Ribera [sanmiGEL delariBEra] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. San Miguel de la Ribera estas tradukebla etimologie al Sankta Mikaelo de la Riverbordo. Iam nomiĝis «Aldea del Palo», domaro de la bastono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 26,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 285 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 25 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En loĝloko ĉirkaŭ konvento okazis juĝoj fare de la Inkvizicio. En la historia romano de Miguel Delibes nome "El Hereje" (La herezulo) oni referencas, ke la ĉefrolulo, Cipriano Salcedo, estas kaptita de la Inkvizicio en Aldea del Palo.
En diversaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitoj ĉefe por produktado de vino) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Střížovice (distrikto Jindřichův Hradec)
Střížovice (Drösowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis. En distanco 11 km okcidente situas urbo Jindřichův Hradec, 21 km oriente urbo Dačice, 32 km norde urbo Pelhřimov kaj 32 km sudokcidente urbo Třeboň.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
Partoj de municipo
Municipo Střížovice konsistas el tri partoj sur tri katastraj teritorioj:
Vallesa de la Guareña
Vallesa de la Guareña [baLJEsa] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Vallesa de la Guareña estas tradukebla etimologie al Valo de la rivero Guareña aŭ Valanino de la rivero Guareña.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Vallesa de La Guareña kaj Olmo de La Guareña, okupas totalan areon de 28,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 78 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 800 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 61 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, lime kun Cañizal, Torrecilla de la Orden, Olmo de la Guareña, Tarazona de Guareña, Parada de Rubiales, Cantalapiedra, Espino de la Orbada, El Pedroso de la Armuña, Cantalpino kaj Villaflores. Ĝi estas je 183 km de Madrido, pro kio estas pli proksima al la ŝtataĉefurbo ol al la plej malproksima municipo ene de la zamora provinco, nome Porto de Sanabria, el kiu ĝi distas 236 km.​
Historio
La setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano, poste al la episkopo de Zamoro, poste al la provinco de Toro. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo en la kadro de la Batalo de Arapiles.
St. Gallen (stacidomo)
St. Gallen estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
Saint-Sulpice-de-Guilleragues
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Sulpici de Guilheragas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Protestado en Irano (2018–2019)
La manifestacioj en Irano (2018-2019) estas serio de protestadoj kaj manifestacioj kaj komercaj strikoj en Irano, kiuj komenciĝis la 25-an de junio 2018. La protestoj estis renovigitaj sur la fono de la malfacila ekonomia situacio kaj la efiko de usonaj sankcioj. La manifestaciintoj alvokis la registaron ĉesigi la implikiĝon de la ŝtato en aliaj lokoj kaj renversi la prezidenton de Irano, Hasan Ruhani. Reuters nomis ĉi tiujn manifestaciojn kiel la plej grandan tumulton en Irano en 2018. Ĉi tiuj manifestacioj estas parto de serio de protestoj, kiuj komenciĝis en decembro 2017. Kvar mortoj estis raportitaj en la protestoj, sed iranaj sekurecaj taĉmentoj neas tion.
Fine de julio, plia ondo de protestoj komenciĝis kiel rezulto de la kolapso de la loka valuto.
Frigyes Baltik
Frigyes Baltik [fridjeŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Baltik Frigyes, slovake Fridrich Baltík estis hungaria luterana pastro, instruisto, episkopo, senatano. Lia pseŭdonimo estis Bedřich.
naskiĝis en Bagonya (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bohunice (distrikto Levice) en Slovakio), li mortis  en Balassagyarmat (Hungara Sovetrespubliko).
Biografio
apartenis al la slovaka minoritato de la lando. Li maturiĝis en gimnazio en Selmecbánya, poste li studis teologion en liceo en Pressburg kaj Vieno. Inter 1853 - 1855 li instruis en sia naskiĝloko, poste li plustudis en Bazelo kaj Halle. En la lernojaro 1859 li instruis en luterana gimnazio en Selmecbánya, poste li estis pastro en Liptószentmiklós (1870–1895) kaj en Balassagyarmat ĝis sia morto. Li estis ankaŭ episkopo ekde 1890 kaj senatano ekde 1894. Li kontribuis hungare, slovake kaj germane kaj li ricevis premion en 1896. Li havis edzinon.
Saint-Symphorien
Saint-Symphorien aŭ St-Symphorien, jen france, okcitane respektive gaskone Sent Sefrian, nomita laŭ la sanktigita juna martiro Simfoniano (latine Symphonianus) de la dua jarcento signifas:
Municipoj en Francio:
Municipoj en Francio kun sufikso:
Balotdistrikto en Francio:
Krome:
Winterthur (stacidomo)
Winterthur estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.
Prusy (apartigilo)
Nomon Prusy havas pluraj setlejoj:
Skoky
Nomon Skoky havas pluraj setlejoj:
Saint-Laurent-du-Bois
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Laurenç deu Bòsc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Sève
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Sever - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Sauternes
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Sulpice-de-Pommiers
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Sulpici de Pomèirs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Sauveterre-de-Guyenne
- jen france, okcitane respektive gaskone Sauvatèrra de Guiana - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
(153349) 2001 PJ9
(153349) 2001 PJ9 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso kun febla orbita klineco.
Aarau (stacidomo)
Aarau estas fervoja stacidomo en Araŭo, Svislando.
Izoheptila ftalato
Izoheptila ftalato  aŭ C22H34O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj izoheptanolo. Izoheptila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de ftalata acido derivaĵoj kaj izoheptilaj derivaĵoj. Izoheptila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoheptila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Listo de prezidantoj de Ukrainio
La listo de prezidantoj de Ukrainio enhavas personojn kiuj iĝis prezidantoj de Ukrainio aŭ provizore plenumis la devojn de la prezidanto.
Historio de la pozicio
La pozicio de la Prezidanto de Ukrainio estis establita la 5-an de julio 1991 per amendoj fare de la Verĥovna Rada al la Konstitucio de la Ukraina SSR. La prezidanto estis difinita kiel la estro de la ekzekutiva potenco. La prezidanto nomumis la ĉefministron por aprobo de la Verĥovna Rada, organizis kaj likvidis ministeriojn, nomumis kaj eksigis ministrojn. Post la adopto de la Konstitucio de Ukrainio en 1996, la prezidanto ĉesis esti la estro de la ekzekutiva potenco. La prezidanto nomumis la ĉefministron kun la konsento de la Verĥovna Rada, proponis al ĝi ministeriajn kandidatojn. Post kiam amendoj estis faritaj al la Konstitucio de Ukrainio en decembro 2004, la prezidanto aprobis la ĉefministron proponitan fare de la Verĥovna Rada kaj submetis por ĝia aprobo nur la nomumojn de la ministro pri defendo kaj la ministro pri la eksterlandaj aferoj. En oktobro 2010, la Konstitucia juĝejo de Ukrainio nuligis la amendojn al la konstitucio, adoptitaj en 2004, kaj la prezidanto ricevis la rajtojn difinitajn en la 1996-datita konstitucio. La 21-an de februaro 2014, la Verĥovna Rada de Ukrainio reestigis la provizaĵojn de la 2004-datita konstitucio.
Povoj de la prezidanto de Ukrainio
Ekde 2021, laŭ la leĝo "Pri Elektoj de la Prezidanto de Ukrainio", civitano de Ukrainio povas esti elektita Prezidanto de Ukrainio kiu, en la balota tago: atingis la aĝon de tridek kvin jaroj, havas la rajton al voĉdoni, parolas la ŝtatan (ukrainan) lingvon, loĝas en Ukrainio dum la lastaj dek jaroj antaŭ la balota tago.
La Verĥovna Rada de Ukrainio nomumas regulajn elektojn de la Prezidanto de Ukrainio ne pli malfrue ol cent tagojn antaŭ la balota tago.
La Prezidanto de Ukrainio estas la garantianto de la ŝtata suvereneco kaj teritoria integreco de Ukrainio. La Prezidanto havas la devon ĉesigi la kontraŭkonstituciajn agojn de la leĝodonaj, ekzekutivaj kaj juĝaj potencoj, kiuj rekte aŭ nerekte malobservas la bazan leĝon de Ukrainio. Por plenumi ĉi tiun devon, la prezidanto estas dotita per la taŭgaj povoj: li povas ĉesigi la decidojn de la aŭtoritatoj, apliki la rajton de vetoo al la leĝoj voĉdonitaj de la Verĥovna Rada.
En eksterlanda politiko, la povoj de la prezidanto estas difinitaj per Artikolo 102 de la Konstitucio de Ukrainio. La Prezidanto, kiel la ŝtatestro, agas en sia nomo, reprezentas Ukrainion en internaciaj rilatoj, faras intertraktadojn kaj finas internaciajn traktatojn, kaj ankaŭ administras ĉiujn eksterpolitikajn agadojn de la ŝtato.
La Prezidanto estas la Supera Komandanto de la undefined laŭ Artikolo 106 de la Konstitucio de Ukrainio. Okaze de armita agreso kontraŭ Ukrainio, la prezidanto faras decidon pri la uzo de la Militfortoj de Ukrainio por defendi la ŝtaton kontraŭ la malamiko. Kiel garantianto de la ŝtata suvereneco kaj teritoria sendependeco de Ukrainio, la prezidanto estras la Konsilion de nacia sekureco kaj defendo.
Saint-Symphorien (Gironde)
Saint-Symphorien - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Sefrian - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Listo de prezidantoj de Ukrainio
Povoj de la prezidanto de Ukrainio
La prezidanto ekzercas siajn konstituciajn potencojn tra la vertikalo de potenco, kiu inkludas: la Oficejo de la prezidanto de Ukrainio, la Konsilantaro, la undefined, kaj lokaj regionaj kaj distriktaj administracioj.
(153357) 2001 PN26
(153357) 2001 PN26 estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, do ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito iom interne proksimiĝas tiun de Jupitero, ĝia jupitera MOID estas 0,491309 astronomia unuo, tie estas 73,499 milionoj da km; pro tio ĝi povus esti rigardita kiel jupiterrenkonta asteroido. Tamen, ĝia orbita resonanco 3:2 kun Jupitero tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo.
Trinh Xuan Thuan
Trinh Xuan Thuan, naskiĝinta en Hanoj, Vjetnamio, estas vjetnam-usona astrofizikisto kaj aŭtoro.
Prusy (Beňov)
Prusy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Beňov en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Beňov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Prusy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,87 km².
Claes Oldenburg
Claes OLDENBURG (Stokholmo, 28-an de januaro 1929 - Novjorko, 18-an de julio 2022) estis sved-usona pentristo, skulptisto kaj grafikisto. Li estis unu el la plej gravaj reprezentantoj de poparto. Li ĉefe famiĝis per verkoj kiuj estas grandaj versioj de ĉiutagaj objektoj.
Protestado en Irano (2022)
La manifestacioj en Irano aŭ la manifestacioj de Mahsa Amini estas serio de protestaj manifestacioj kaj tumultoj kontraŭ la irana registaro, kiuj komenciĝis la 16-an de septembro 2022, post la morto de Mahsa Amini (kurde : مەھسا ئەمینی), kiu estis mortigita en policgardo. Laŭ atestanto, ŝi estis torturita kaj batita fare de la trejna patrolo, la islama vicpolico en la lando, post kiam ŝi estis akuzita je portado de sia hiĝabo nedece, tiel malobservante la leĝon postulantan la uzadon de la hiĝabo en la lando. La irana polico neis ke Amini estis batita dum la aresto.
La manifestacioj komenciĝis kelkajn horojn post la morto de Amini en Teherano, komence proksime de la hospitalo kie ŝi estis flegita, kaj poste rapide disvastiĝis al aliaj urboj, unue en la provinco de Kurdio kie Amini naskiĝis kaj kreskis, en la urboj Sakezo, Sanandaĝo, Divandere, Bane kaj Bijar (AN ​​), inter aliaj. En respondo al tiuj protestoj, ekde la 19-an de septembro, la irana registaro komencis limigi aliron al la Interreto en diversaj lokoj. Ĉar la protestoj kreskis, la registaro trudis ĝeneraligitan interretan senkurentiĝon en multaj lokoj de la lando, kaj ankaŭ limigis aliron al sociaj retoj ĉie en la lando.
En respondo al la protestoj post la morto de Amini, homoj okazigis manifestaciojn en subteno de la registaro en diversaj grandurboj en Irano, por generi kontraŭreagon al la manifestacianoj. La irana registaro nomis tiujn kontraŭmanifestaciojn "spontaneaj". La porregistaraj manifestaciantoj postulis la ekzekuton de la kontraŭregistaraj manifestacianoj, nomante ilin "soldatoj de Israelo", dum kriante "morto al Ameriko" ​​kaj "morto al Israelo", reflektante la propagandaon de la burokratiaj regantoj de Irano, kiu; inkluzivas kulpigi la tumulton kontraŭ malamikaj eksterlandoj. La 3-an de oktobro, en sia unua deklaro post la eksplodo de la protestoj, la supera gvidanto de Irano, Ali Ĥamenei, rifuzis nomi la grandskalan protestoj "tumultoj" kaj provis portreti ilin kiel eksterlandan komploton.
Ĝis la 5-a de decembro 2022, almenaŭ 448 manifestacianoj, inkluzive de 60 neplenaĝuloj, estis mortigitaj dum la manifestacioj kiel rezulto de kolizioj kun registaroficistoj interrompantaj en ili (inkluzive de la uzo de larmiga gaso kaj mortiginta pafado), kio faras ĉi tiujn manifestaciojn la plej mortigaj ekde la manifestacioj en Irano en 2019-2020, kiuj finiĝis kun pli ol 1 500 mortintoj.
Sultanlando Bantam
La sultanlando Bantam aŭ sultanlando Banten (Indonezie: Kasultanan Banten) estis sultanlando kio en la 16-a jarcento estis establita ĉirkaŭ la urbo Bantam (la hodiaŭa Banten) je la nordokcidenta marbordo de Javo. La influo de la sultanlando etendiĝis super Okcidenta Javo kaj Suda Sumatro. Banten estis grava komerca centro en Sudorienta Azio, antaŭ ĉio por pipro, ĝis kiam la Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) reduktis la sultanlandon je la fino de la 17-a jarcento al nederlanda protektorato.
Gaspar da Cruz
Gaspar da Cruz (ĉirkaŭ 1520 – 5a de februaro 1570; foje konata ankaŭ laŭ hispanigita versio de lia nomo, Gaspar de la Cruz) estis portugala dominikana monaĥo el Évora, kiu veturis al Azio kaj verkis unu el la plej fruaj detalaj eŭropanaj priskriboj pri Ĉinio.
Biografio
En 1548, kun 10 aliaj monaĥoj. Gaspar da Cruz enŝipiĝis al Portugala Hindio cele al la fondo de misio Oriente. Dum ses jaroj, Cruz restis en Hindustano, probable en Goa, Ĉaul kaj Koĉi, kiel lia ordeno estis establinta setlejon. Dum tiu epoko li vizitis ankaŭ la portugalan kolonion en Srilanko.
En 1554, Cruz estis en la portugala kolonio de Malako, kie li fondis domon de sia ordeno, kaj loĝis tie ĝis septembro 1555. Li poste veturis al Kamboĝo, kie li malsukcesis fondi mision, kaj fine de 1556 Cruz iris al Lampakao, malgranda insulo en la golfeto de Kantono, ses leŭgojn norde de la insulo Ŝangĉuan (Sanchão). Tiam, Lamapakao estis grava haveno por la komerco kun ĉinoj; nun ĝi ne ekzistas kiel insulo. En Lampakao, li ricevis permeson iri al Kantono, kaj pasigis tie unu monaton predike.
En 1557, Cruz revenis al Malako. En 1560, Cruz veturis al Hormuz kie li helpis soldatojn de la portugala fortikaĵo. Li probable revenis al Hindio post ĉirkaŭ tri jaroj, kvankam ne estas certaj registroj de tiu periodo. Verŝajne Cruz revenis al Portugalio en 1565, kaj revenis en Lisbonon en 1569, kie laŭdokumente li helpis viktimojn de la pesto. Li poste revenis al sia konvento en Setúbal kie li mortis pro la plago la 5an de februaro, 1570.
Traktaĵo pri Ĉinio
La verko de Cruz, nome Tratado das cousas da China (Traktaĵo pri la aferoj de Ĉinio) estis publikigita de André de Burgos, de Évora, en 1569. La kompleta titolo, en la originala ortografio, estis Tractado em que se cõtam muito por estẽso as cousas da China (Traktaĵo en kiu oni rakontas tre etende la aferojn de Ĉinio). Ĝi estas ofte priskribita kiel la unua eŭropa libro kies ĉefa temo estis Ĉinio; kaj ĉiuokaze, ĝi estas unu el la unuaj nedisputataj libroj pri Ĉinio publikigitaj en Eŭropo ekde tiu de Marko Polo. La libro enhavas ankaŭ priskribojn de Kamboĝo kaj Hormuz.
Grundtrabo
Grundtrabo aù  Betona grundtrabo estas elemento de strukturo je formo de trabo kaj orientita horizontale, kiu povas elteni grandajn ŝarĝojn. Grundtrabo estas trabo en armita betono, kiu distribuas la ŝargon de la muro aŭ tegmento sur la izolitaj fundamentoj aù putaj fundamentoj. Oni povas fari ilin surloke per ŝelaĵoj el betono kaj armaturoj aŭ antaŭfari ilin ĉe fabriko: antaŭfabrikitaj grundtraboj.
En konstruado
Grundtrabo estas ortangula betona trabo horizontala kiu certigas la transversan ligon inter la fostoj kaj fundamentoj. Ofte oni uzas tiun teknikon per antaŭfabrikitaj armitaj betonaj grundtraboj por ŝpari kvanton da fundamento (do fosado+betonado), kaj uzi grundtrabojn, kies ekstremoj estas apogitaj sur izolitaj fundamentoj kaj ŝpari ankaù tempon.
(100088) 1993 DC
(100088) 1993 DC estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia discentra sed ne tre klinita orbito krucas tiun de Marso, ĝia marsa MOID estas 0,109819 astronomia unuo, tie estas 16,429 milionoj da km.
Kastelo de Ljubljano
La Kastelo de Ljubljano (slovene: Ljubljanski grad) estas mezepoka arkitektura monumento sur kastela monteto (slovene: Grajski grič) meze de la urbo Ljubljano, la ĉefurbo de Slovenio.
Historio
Elfosadoj pruvas, ke la monteto jam estis fortikigita en la tempo de la keltoj kaj iliroj, kaj ke la romianoj havis armean postenon tie. La komenco de la mezepoka kastelo devenas de la 9-a jarcento, kvankam ĝia konstruo unue estis menciita en 1144. Tiutempe ĝi estis la sidejo de la reganto de la graflando, Sponheim, kiu eĉ faris proprajn monerojn. Ĝia nuna formo estis atingita post la tertremo de 1511 kaj kun pliaj renovigadoj en la frua 17-a jarcento. La kastelo estis loĝita de la provincaj regantoj ĝis la unuaj jardekoj de la 17-a jarcento. Poste ĝi fariĝis simpla garnizono kaj provinca malliberejo.
La renovigado de la kastelo nun estas preskaŭ kompleta, kaj la du nuptaj serioj, la turo, kapelo kaj kafejo estas malfermaj al vizitantoj, dum la resto de la rekonstruita posedaĵo estas normale uzita por prezentoj, ekspozicioj kaj sociaj funkcioj.
Funikularo
Ekde 2006, funikularo kuras de Krekov Trg al la kastelo. Dizajnite fare de Miha Kerin kaj Majda Kregar de la Ambient-dezajnstudio.
Radkovy
Radkovy estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1371.
Saint-Pierre-de-Mons
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Pardon-de-Conques
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Pardon de Concas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
31874 Kosiarek
31874 Kosiarek estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS, la, elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronominon Molly Kosiarek. Ŝi ricevis sian Ph.D. en 2021 de la Universitato de Kalifornio en Santa Cruz, nun datuma analitikistino, kies esploroj inkludas fotometriaj studoj pri la luma kurbo de Plutono kaj stela aktivo por derivi masojn de ekzoplanedoj.
Karl Schuberg
Karl SCHUBERG (naskiĝis la en Karlsruhe, mortinta samloke la ) estis germana forstisto.
Vivo
Schubert iĝis en 1855 subdistrikta ĉefforstisto en Heidelberg kaj en 1859 supera forstisto en Rheinau-Rheinbischofsheim kaj Oberweiler. En 1867 Schuberg nomumitis profesoro ĉe Politekniko de Karlsruhe kaj partoprenis ekde 1873 la gvidadon de la forsta eksperimentado.
Schuberg verkis »Der Waldwegbau und seine Vorarbeiten« (Berlino 1873–75); »Aus deutschen Forsten«, I: Weißtanne, II: Rotbuche (Tübingen 1888 kaj 1894); »Formzahlen und Massentafeln für die Weißtanne« (Berlino 1891); »Zur Betriebsstatistik im Mittelwalde« (Berlino 1898). Krome li liveris fakeseojn por »Badischen Biographien« de Weech (Karlsruhe 1875) kaj por la statistika verko »Das Großherzogtum Baden« (Karlsruhe 1885).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 18. Lepsiko 1909, p. 51 (tie ĉi interrete)
Villaescusa (Zamora)
Villaescusa [biljaesKUsa] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Villaescusa estus tradukebla etimologie al vilao impostolibera aŭ kaŝita.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 43,09 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 244 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 45 km de Zamoro, provinca ĉefurbo.
Estas romiaj restaĵoj, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. Ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kaj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Villabuena del Puente
Villabuena del Puente estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al La Guareña en la plej sudoriento de la provinco. Villabuena del Puente estas tradukebla etimologie al Bona Vilaĝo de la Ponto kio videblas en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 26,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 623 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 000 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 37 km de Zamoro, provinca ĉefurbo, kaj limas norde kaj okcidente kun Toro, sude kun La Bóveda de Toro kaj oriente kun Castronuño de la provinco Valladolid.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, vitoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Anizila laktato
Anizila laktato aŭ anizila 2-hidrokso-propionato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la Laktata acido kaj anizila alkoholo. Anizila laktato estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Anizila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al anizila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Saint-Martin-du-Puy
Saint-Martin-du-Puy estas la nomo de du francaj komunumoj:
Lajos Kubányi
Lajos Kubányi [lajoŝ kubAnji], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kubányi Lajos estis hungara pentristo, apotekisto. Lia nobela antaŭnomo estis kubini.
naskiĝis en Alsóesztergály (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Dolné Strháre en Slovakio), li mortis  en Alsóesztergály (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
frekventis mezlernejojn en Selmecbánya kaj Pozono, poste li akiris farmacian diplomon en Scienca Universitato de Budapeŝto en 1879. Post mallonga laboro en apoteko en 1881 li studis pentroarton en akademio de Munkeno, poste li hejmenvenis kaj pentris ĝenropentraĵojn. Lia ĉeftemo estis la ĉevaloj. Li ankaŭ ekspoziciis en Budapeŝto. La familia fono certigis financan apogon, liaj pentraĵoj spegulas la bonvivanecon.
Kalvinana preĝejo (Polgár)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento (ekde 2001) en Polgár (urbo) (Hungario).
Historio
Dum la kontraŭturkaj bataloj la loĝantaro kalvinaniĝis, la kalvinanoj uzis la solan ŝtonan kirkon. Dum la kontraŭreformacio en 1723 multe da kalvinanoj forlasis Polgár, poste katolikoj alvenis.
En la 19-a jarcento la loka bienulo konstruis grenejon el adoboj. Baldaŭ en 1880 la bienulo donacis ĝin al la kalvinanoj, kiuj uzis ĝin preĝdomo. Post 2 jaroj oni konstruis turon en antaŭ la preĝdomon, en 1891 sonorilo kreita en 1761 alvenis. En la 1970-aj jaroj la dekstre flanko de la navo estis malkonstruita, samtempe la maldekstra flanko estis pligrandigita. En 2000 la plena kirko estis renovigita.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas malsimetria, la kvadrata turo dekstre plene rekiefas. La enirejo funkcias malsupre en mezo de la turo. La muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Saint-Pierre-de-Bat
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Pèir de Vaths - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Jean-Pierre Serre
Jean Pierre SERRE (15-an de septembro 1926) estas franca matematikisto. Pro liaj kontribuoj al la algebra geometrio, la teorio de numeroj kaj la topologio estis konsiderita unu el la matematikaj plej elstaraj el la 20a jarcento. Li ricevis multnombrajn rekonojn por liaj esploroj, inkludante la Medalon Fields, kiu akiris en 1954, la Wolf-Premio pri Matematiko en 2000 kaj la premio Abel en 2003.
Gotthilf Heinrich von Schubert
Gotthilf Heinrich von SCHUBERT (naskiĝinta la en Hohenstein, mortinta la  en Oberhaching-Laufzorn), estis germana naturfilozofo kaj kuracisto.
Vivo
Schubert studis ĉe la universitato de Lepsiko teologion kaj en Jena medicinon kie li ekkonis la naturfilozofion de Friedrich Schelling. Kiel ĝenerala kuracisto en Dresdeno li faris naturfilozofiajn prelegojn el kiuj naskiĝis lia skribaĵo »Ansichten von der Nachtseite der Naturwissenschaft« (Dresdeno 1808). En 1819 li iĝis profeosro pri natursciencoj en Erlangen. En 1827 li troviĝis en Munkeno kie li nomumitis sekreta konstilisto kaj akceptitis en la Bavaran akademion de sciencoj.
De la multo de liaj skribaĵoj - de kiuj la unuaj estis sub la influo de la schelling-a naturfilozofio, la pli malfruaj (ekde 1827) sub pietisma/mistikisma asketismo - krome menciindas la jenaj verkoj: »Ahnungen einer allgemeinen Geschichte des Lebens« (Lepsiko 1806–21); »Symbolik des Traums« (Bamberg 1814); »Geschichte der Seele« (Stuttgart 1830), liaj plej legita verko kun la ankeksaĵo »Die Krankheiten und Störungen der menschlichen Seele« (Stuttgart 1845), tre filozofie sed sen scienca profundeco; »Altes und Neues aus dem Gebiete der innern Seelenkunde« (Lepsiko/Erlangen 1817–44).
Ankaŭ kelkaj vojaĝoverkoj, ekz. pri Suda Franclando (dua eldono, Erlangen 1853 kaj pri la Oriento (Erlangen 1838–39), kien li vojaĝis inter 1836-37; »Biographien und Erzählungen« (Erlangen 1847–48); serio da popolaj kaj junulaj skribaĵoj (kolektite ĉe »Erzählende Schriften«, nova eldon, Erlangen 1882) kaj lia membiografio »Der Erwerb aus einem vergangenen und die Erwartungen von einem zukünftigen Leben« (Erlangen 1853–56) kaj la rakontoj »Erinnerungen aus dem Leben der Herzogin Helene Luise von Orléans« (Munkeno 1859), pri unu lia iama lernantino.
Antologio »Vermischte Schriften« en du volumoj aperis en Erlangen inter 1857 kaj 1860.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 18. Leipzig 1909, p. 51 (tie ĉi interrete)
Saint-Michel-de-Castelnau
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Miquèu de Castèthnau - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Saint-Martin-du-Puy (Gironde)
Saint-Martin-du-Puy - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Martin deu Pot - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Kotobriko
Kotobriko aŭ kota briko estas aer-sekigita briko, farita el mikso de lomo, koto, sablo kaj akvo miksita kun ligiga materialo kiel riztigoj aŭ pajlo. Kotobriko estis konataj jam el la jaro 9000 a.n.e., kvankam ekde la jaro 4000 a.n.e., brikoj estis ankaŭ bakitaj, por pliigi ties forton kaj daŭron.
En varmaj regionoj kun malmulta ligno disponebla por nutri fornon, brikoj estis ĝenerale sun-sekigitaj. En kelkaj okazoj, brikproduktistoj pluigis la vivon de kotobrikoj metante bakitajn brikojn supre aŭ kovrante ilin per stuko.
Adobo
En areoj de hispana influo, kotobrika konstruado estas nomata adobo, kio disvolvigis al kompleta sistemo de murprotektado, ebena tegmentado kaj finigo de la konstruo.
Saint-Michel-de-Lapujade
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Miquèu de la Pujada - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Kardiopteridacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bornila laktato
Bornila laktato aŭ bornila 2-hidrokso-propanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la Laktata acido kaj borneolo. Bornila laktato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Bornila laktato prezentas laktatan grupon ligitan al bornila grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 22 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Bruna Husky
Bruna Husky estas la nomo de la ĉefrolanto de serio de sciencfikciaj krimromanoj kreita de la hispana verkisto kaj ĵurnalisto Rosa Montero, kaj la neoficiala nomo de la serio mem. La rolulo estas bioteknologie kreita reproduktulo kiu laboras kiel privata detektivo en Madrido en la komenco de la 22-a jarcento. La serio ricevas la koncepton de reproduktulo kaj aliajn influojn de la filmo Blade Runner.
Fono
La fikcia estonteco de Bruna Husky estas koruptita tutmonda federacio loĝata de homa plimulto kaj diskriminaciata malplimulto de reproduktuloj, en politika konflikto kontraŭ du malutopiaj socioj en artefaritaj kosmaj vivejoj, kaj rilatanta ankaŭ kun tri nehomaj civilizoj sur aliaj planedoj.
Saint-Martin-de-Lerm
- jen france, okcitane respektive gaskone Sent Martin de l'Èrm - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Bruna Husky
Unuiĝintaj Ŝtatoj de la Tero
La Unuiĝintaj Ŝtatoj de la Tero (Estados Unidos de la Tierra aŭ EUT) estas tutmonda federacio fondita en 2096. Korupto estas ĉie kaj la civitanoj dependas de grandaj firmaoj, kiuj postulas altajn prezojn por bazaj necesaĵoj kiel aero, akvo, kaj sanservoj. La medio suferis neresanigeblajn damaĝojn pro klimata ŝanĝo kaj poluo. Tiuj, kiuj ne povas pagi la koston de pura aero, devas loĝi en la pli poluitaj zonoj. La intrigo okazas ĉefe en Madrido en la hispana regiono de EUT. La Tero posedas minan kolonion sur la planedo Potosí, kiu ne aperas rekte en la romano, sed kie Bruna pasigis la unuajn du jarojn de sia vivo en militservo.
La oficiala lingvo de la Tero estas la mond-angla (inglés global) sed la rolantoj parolas la hispanan.
Kosmo
La Demokrata Respubliko Kosmo (República Democrática del Cosmos) estas totalisma ŝtato en artefarita platformo orbitanta ĉirkaŭ la Tero, konstruita en 2087 kaj dominata de teknologia elito. Ĝia ideologio nomiĝas aristopopulismo kaj baziĝas parte sur soveta komunismo. Ĝi komplotadas kontraŭ la tera registaro kiel parto de la t.n. Dua Malvarma Milito. Bruna mallonge vizitas Kosmon en La tempoj de malamo.
Undués de Lerda
Undués de Lerda [unDŬES deLErda] estas municipo de Hispanio, en la plej nordokcidenta pinto de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Bruna Husky
Labari
La Reĝlando Labari (Reino de Labari) estas teokratio en artefarita platformo orbitanta ĉirkaŭ la Tero, konstruita en 2088, kaj regata de nova religia movado nomata la Eklezio de la Sola Kredo (Iglesia del Único Credo). Ĝi baziĝas plejparte sur Kristanismo, Islamo, kaj mezepoka feŭdismo, kaj estas ekstreme hierarkia kaj seksisma. Labari estas malamika al Kosmo kaj ankaŭ komplotadas kontraŭ la Tero kiel parto de la Dua Malvarma Milito. Bruna vizitas Labari en La pezo de la koro.
Undués de Lerda
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la plej nordokcidenta pinto de la komarko Cinco Villas, norde de la teritorio de Sos del Rey Católico, okcidente de Urriés, en angulo inter Navaro (Sangüesa) okcidente kaj la Akvorezervejo de Yesa norde. La plej proksima loĝloko estas Javier, apartenanta al Navaro, sed sen rekta konekto. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Ejea de los Caballeros. Ĝi estas irigaciita de la Kanalo de Bardenas, konstruita en 1959 ene de la Nacia Hidrologia Plano, kiu kondukas akvon de la rivero Aragón stokitan en la Akvorezervejo de Yesa. La plej alta pinto estas Alto de Santa Cruz (853 m), ĉe la limo kun Navaro. En la municipa teritorio estas la senhomejoj Lerda, Casales de Lerda kaj Serramiana. La du unuaj menciitaj estas geografie en Navaro, en la municipo de Sangüesa.
Paolo Benelli
Paolo BENELLI [ˈpaoːlo beˈnɛlli] (naskiĝinta en Florenco en ) estas itala esperantisto.
Undués de Lerda
Geografio
La loĝloko Undués de Lerda (633 msm) estas je 134 km de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sed pli proksima je nur 60 km de Pamplono. Ĝi estas komunikata per ŝoseo A-1601 kun Sigüés nordoriente, kaj aparte kun Sos del Rey Católico sude kaj Los Pintanos oriente.
Bruna Husky
Reproduktuloj
15% el la loĝantaro de la Tero konsistas el bioteknologie fabrikitaj androidoj. Ilia plej kutima sed ĝenerale ofenda nomo estas "reproduktuloj" (replicantes aŭ reps), dum en pli ĝentila lingvaĵo oni nomas ilin "teknologihomoj" (tecnohumanos). Reproduktuloj estis inventitaj en 2053 por fari sklavan laboron, sed gajnis liberecon en 2062 post sanga milito. Ili ankoraŭ estas timataj kaj diskriminataj de homoj, kaj konsistigas 15% de la tera loĝantaro. Kosmo kaj Labari strikte malpermesas ilin. Estas tri specoj de reproduktuloj kun malsamcelaj bioteknologiaj modifoj: batalaj, minaj, kaj kalkulaj.
Undués de Lerda
Historio
En la municipa teritorio de Undués de Lerda kaj de kelkaj proksimaj lokoj oni trovis ujojn de ceramiko de prahistorio.
Bruna Husky
Reproduktuloj
Reproduktuloj estas fabrikataj de firmaoj, kaj devas servi sian fabrikinton dum du jaroj. Ili estas kreataj je la ŝajna aĝo de 25 jaroj kaj vivas nur dek jarojn plu, post kiuj ili mortas de akuta kancero nomata Totala Teknologihoma Tumoro (Tumor Total Tecno aŭ TTT). Ĉiu reproduktulo estas fabrikita kun serio de falsaj memoroj pri juneco ĝis la aĝo de 25 jaroj, kvankam li aŭ ŝi scias, ke ili estas fikciaj.
Paolo Benelli
Biografio
Post longa proksimeco al Florenca Esperanto-Asocio (FEA) kiel simpatianto kaj kiel ekstera kunlaboranto en burokratiaj agadoj, li fariĝis ties membro en 2016.
Undués de Lerda
Historio
La areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ la 10-a jarcento.
Bruna Husky
Aliplanedanoj
La homoj komunikas kun tri aliplanedaj civilizoj de la specioj gnés, omaá, kaj balabí. Ankaŭ ili estas timataj de la homoj kaj oni nomas ilin insulte "bestetaĉoj" (bichos). La solaj aliplanedanoj loĝantaj en signifa nombro sur la Tero estas iom da rifuĝintoj omaá.
Undués de Lerda
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Undués de Lerda: oni malaltiĝis el 510 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 52 loĝantoj; do, oni perdis naŭ dekonojn de la loĝantaro.