cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maĉilipatnam
Trafiko
La fervoja linio el Vijayawada finiĝas ĝuste en Maĉilipatnam, sed ĉefvojoj kuras al ĉiuj direktoj. La urbego havas ankaŭ aŭtobusan stacidomon.
Andorra-Sierra de Arcos
Andorra-Sierra de Arcos estas komarko de Aragono (Hispanio) en la nordoriento de la provinco Teruelo. Ties administracia ĉefurbo estas Andorra. Ĝi havas areon de 675,10 km² kaj populacion de 9 890 loĝantoj.
Norma germana
Norma germana, Supra germana aŭ pli precize Norma supra germana (en germana: Standarddeutsch, Hochdeutsch aŭ, en Svisio, Schriftdeutsch), estas la norma variaĵo de la Germana lingvo uzata en formalaj kuntekstoj kaj por komunikado inter diferencaj dialektaj areoj. Ĝi estas plurcentra Dachsprache kun tri kodigitaj (aŭ "normigitaj") specifaj regionaj variaĵoj: Germania norma germana, Aŭstria norma germana kaj Svisa norma germana.
Hořice (distrikto Pelhřimov)
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1352.
Cheffreville-Tonnencourt
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Fervaques
Fervaques estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fervaquois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Andorra-Sierra de Arcos
La komarko enhavas naŭ municipojn, ĉiuj el ili apartenantaj al la provinco Teruel kaj al la regiono Aragono. La plej grava kaj loĝata municipo de la komarko estas Andorra (7633 loĝ.).
Heurtevent
Heurtevent estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Heurtevanais aŭ Heurteventais.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Andorra-Sierra de Arcos
Geografio
La komarko limas norde kun Bajo Martín, okcidente kun Cuencas Mineras, sude kun Maestrazgo kaj oriente kun Bajo Aragón. La komarko estas konsiderata ofte parto de la Historia Malsupra Aragono.
Parto de ĝia teritorio estas okupita de la Natura Monumento Órganos de Montoro (Orgenoj de Montoro). Ĝi estas inter la municipaj teritorioj de Villarluengo kaj Ejulve, komarkoj Maestrazgo kaj Andorra-Sierra de Arcos, provinco Teruel. Ĝi havas areon de 187,60 ha. La altitudo gamas inter 800 msm en la rivero Guadalope kaj 1 183 en la Roko de la Orgenoj. La natura monumento kiel tio estis deklarita la 19an de Oktobro 2010. Ĝi estas ankaŭ Loko de Komunuma Gravo kaj Protektita birda areo.
Ekonomio
La komarko estis tradicie minenhava, kun minoj de karbo (en variaĵo konata kiel lignito). Ekde komenco de la 20-a jarcento kun la disvolvigo de la minsektoro, la ekonomia aktiveco pri minado estis la ĉefa enspezofonto kune kun la termoelektra centralo de Endesa en Andorra. Gravas ankaŭ la nutrindustrio kaj aktiveco pro konstrumaterialoj.
Pri agrikulturo, la ekstremaj temperaturoj kaj la malmulta profundeco de la kultivebla grundo malhelpas la disvolvigon de tiu sektoro, limigitan al kultivoj sen irigacio. Pro tiu, tiu teritorio neniam havis fortan agrikulturon, tute duaranga kompare kun la minado.
Norma germana
Pri literumado kaj interpunkcio, rekomendita normo estas publikigita de la Rat für deutsche Rechtschreibung (formita en 2004) kiu reprezentas la registarojn de ĉiuj kaj majoritataj kaj minoritataj german-parolantaj landoj kaj dependaĵoj. Sekvi tiun normon estas nedeviga por ĉiutaga uzado escepte por registaraj institucioj kiel lernejoj. Por prononcado, ne estas oficialaj normoj sed estas long-daŭra de facto norma prononcmaniero ("Bühnendeutsch"), plej ofte uzata en formala parolmaniero kaj instrumaterialoj; ĝi estas simila al la formala germana parolata en kaj ĉirkaŭ Hanovro. Aliĝo al tiuj normoj fare de privataj unuopuloj kaj entreprenoj, inklude la amaskomunikilojn, estas laŭvola sed disvastigita.
Noiraigue (stacidomo)
Noiraigue estas fervoja stacidomo en Val-de-Travers, Svislando.
Ekshibicio
Ekshibicio (de la latina exhibere, "montri") aŭ neologisme apodisofilio estas la klino de persono al ekspono en publiko, spontane, rimarkinde kaj troe. La termino referencas, specife kaj pli konvencie, al la konduto aŭ perverseco montri la seksajn organojn aŭ aliajn organojn konsideritajn kiel intimaj partoj: nome generorganoj, pugo, torso kaj brusto, al aliaj personoj.
Psikiatrie, la ekshibicio estas konsiderata tipo de parafilio aŭ seksa konduto. La ekshibicio estas referencata kiel perversio, la termino estas malĝusta se ĝi referencas al la seksa vivo kutima de la individuo.
La publika nudeco estas regule konsiderata kiel ofenda aŭ helpanto de publika malordo kaj ĝi estas uzata foje en sociaj protestoj. Aliflanke nudismo estas kultura movado kiu klopodas, ke la socia nudismo iĝu vivostilo. La nudismo intencas la akcepton de la homa korpo kiel arta esprimo, kaj defendas la personan rajton esti komplete nuda.
Nju-Jork
Nju-Jork (Нью-Йорк, "Nov-Jorko") estas urbotipa loĝloko en Donecka provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis enloĝantoj en 2021.
Fenolna (stacidomo)
Fenolna (Фенольна, Фенольная) estas fervoja stacio en Nju-Jork (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Aliaga
Aliaga [aLJAga] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la norda komarko Minbasenoj, kies komarka ĉefurbo estas Utrillas. La loknomo Aliaga estas etimologie komprenebla en hispana kiel dornohava arbusta planto de genroj Calicotome, Erinacea, Genista aŭ Ulex kun kiu ĝi koincidas, sed la reala etimologio rilatas al la araba vorto alulgha, «torda valo».
Geografio
Ĝi estas je 65 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, inter la linio formita de Mezquita de Jarque, Cuevas de Almudén, Jarque de la Val kaj Hinojosa de Jarque (nordokcidente) laŭ la regiona ŝoseo A-1403, Pitarque (oriente) laŭ la provinca ŝoseo TE-70 kaj Ejulve laŭ la regiona ŝoseo A-2403. La altitudo de la loĝloko estas de 1105 msm, pro kio estas malvarma vetero.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo sur la deklivaro de la Sierra de San Just ĉe la kunfluejo de la rivero Val kun la rivero Guadalope.
Estas ses loĝlokoj en la municipo, nome jenaj: Aliaga, Aldehuela, Cirujeda, Santa Bárbara, Campos kaj La Cañadilla.
Historio
La araboj konstruis la kernon de la kastelo kaj lasis la nomon de la loko. La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
Aliaga estis menciita por la unua fojo en 1118, kiam Alfonso la 1-a donis la urbon al Lope Iohannes de Tarazona. Tiu nur milita okupo iĝis definitiva fare de Alfonso la 2-a. En 1163 Sancho de Tarazona donis Aliaga al la milita Ordeno de Sankta Johano de la Hospitalo, kiu ampleksigis la kastelon per dua murego, kiu estas la plej bone konservita nuntempe. Ĉirkaŭ 1180, Aliaga iĝis superulejo de la ordeno, de kiu dependis la lokoj kaj kasteloj de Pitarque, Fortanete, Villarroya de los Pinares kaj Soplaventos. Alfonso la 2-a favoris la lokon foje, ekzemple per rajtigo por ĉiusemajna bazaro.​ La murego restis ĝis la 20-a jarcento kaj ankoraŭ konservas unu de la enirarkoj al la urbo, dum la cetero malaperis pro ampleksigoj de la alvenŝoseo.
Dum la karlismaj militoj, en 1840, la generalo O´Donnell, estre de la registara armeo, sieĝis la lokon, dum defendis la kastelon la karlistoj estritaj de la komandanto Francisco Macarulla; la karlista kapitulaco okazis nur kiam la kastelo iĝis preskaŭ detruita per la isabel-isma artilerio. Dum la Hispana Enlanda Milito la respublikaj fortoj kantonmentis en Aliaga dum la batalo de Teruelo. Ĝi estis okupita de la armeo de Franco la 23an de Aprilo 1938, je la starto de la ofensivo al oriento.​ ​
Meze de la 20-a jarcento la urbo prosperis pri la instalado de termoelektra centralo kiu uzis la karbon de la provincaj minoj. Oni atingis preskaŭ du mil loĝantojn. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Aliaga oni malaltiĝis el du mil ĝis nunaj 333 loĝantoj ĉefe ekde kiam la centralo fermiĝis en la 1980-aj jaroj. En 2009 okazis arbara incendio en la municipa teritorio kiu rapide etendiĝis al najbara municipo Ejulve. Ĝi estis la arbara incendio plej etenda registrita en Hispanio en la jaro 2009, kun 7 301,14 hektaroj bruligitaj.​
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj). Nune rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la trinava preĝejo de Sankta Johano, la ermitejo ĉe la rivero Guadalope, la kastelo, la urbodomo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj, geologia parko, natura loko Muelas y Estrechos del Río Guadalope ktp.
Včelnička
Včelnička (Bienental) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1379.
Le Mesnil-Bacley
Le Mesnil-Bacley estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Pál Csernai
Pál Csernai [ĉernai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csernai Pál estis hungara futbalisto (mezulo), trejnisto. Lia frato estis Tibor Csernai.
Pál Csernai naskiĝis la  en Pilis, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Csernai maturiĝis en Budapeŝto en 1951, dum li futbalis en junulara teamo. Inter 1952-1956 li futbalis en signifa ĉefurba plenkreska futbalklubo. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo en 1955 dufoje. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Okcidenta Germanio, poste li futbalis en germanaj kaj svisaj teamoj ĝis 1966. En la sekva jaro li akiris trejnistan diplomon en Kolonjo, poste li estis trejnisto ĝis 1995, lastfoje en Hungario. Kiel trejnisto li estis dufoje germana ĉampiono. Li neniam edziĝis.
La Croupte
La Croupte estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Crouptois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Élisabeth Borne
Élisabeth BORNE (naskiĝis ) estas franca politikistino kiu estas la nuna Ĉefministro de Francio.
Ŝi antaŭe deĵoris kiel Ministro pri laboro, dungo kaj integriĝo en la Registaro de la Ĉefministro Jean Castex de 2020 ĝis 2022. La, la ĵus-reelektita prezidanto Emmanuel Macron nomumis ŝin venonta Ĉefministrino de Francio, sekvante la eksiĝon de Castex. Ŝi estas membro de la politika partio La République en Marche (LREM).
El día de la bestia
El día de la bestia (La tago de la besto) estas hispana filmo de komedia-teruro de 1995 kunverkita kaj reĝisorita de Álex de la Iglesia kun la stelulado de Álex Angulo, Santiago Segura kaj Armando de Razza.
Harukana Receive
Harukana Receive (はるかなレシーブ, ) estas mangaa serio verkita de Nyoijizai. Ĝi estis eldonita de Houbunsha per Manga Time Kirara Forward ekde ĝis. Animea adaptaĵo estis farita de Studio C2C kaj estis dissendita ekde ĝis. La ĉefroluloj ankaŭ aperas en la videoludo Kirara Fantasia.
El día de la bestia
La filmo ricevis totalon de ses Goja-premioj, inklude tiun de Plej Bona Reĝisoro, kaj ĝi estis nomumita en 14 kategorioj. Atingo de la filmo estis akiri laŭdojn kaj de kritiko kaj de publiko, fakte en la ĝenro de la nomita «satana komedio» por disvolvigi apartan mikson de delira historio kun apokalipsa rigardo al la fino de la jarmilo.
Harukana Receive
Resumo
En Okinavo, la mezlernejano Ozora Haruka sentas ekstreman komplekson pri sia alteco, dum ŝia kuzino Higa Kanata (indiĝena Okinavano) estas tre mem-konscia pri sia malalteco kaj figuro. La du virinoj decidas formi volejbalan klubon.
El día de la bestia
Intrigo
Ángel Berriatúa (Álex Angulo), eŭska pastro kredas esti trovinta la sekretan mesaĝon de la Apokalipso de Johano. Tiu mesaĝo konsistas en tio ke la Antikristo naskiĝos en la 25-a de decembro 1995 en Madrido, kie startis ondo de vandalismo kaj deliktoj. Konvinkita ke li devas eviti tiun satanan naskon, la pastro kuniĝas al fanatikulo de metalroko, José María (Santiago Segura), por traserĉadi en Madrido la precizan lokon kie okazos tio. Sed ne estos facila kontakti kun la malbonulo.
Tuj la duopo kontaktas kun fama prezentisto de televida programo pri okultismaj sciencoj, la profesoro Cavan (Armando de Razza), konvinkitaj ke tiu scias alvoki la Diablon. Post la ritaro de diablalvoko, la Malbonulo venas en formo de vir-kapro, sed li ne malkaŝas la informon celitan de la grupo. La pastro, Cavan kaj José María plue serĉas tra la urbo signalojn, kaj ekzemple trafas grupon de ekstremistaj, ksenofobaj perfortuloj kiuj vandalas laŭ moto «Purigu Madridon». Finfine la profesoro Cavan malkovras pere de kelkaj signoj fakte publikigitaj en sia fraŭda libro pri okultismaj sciencoj, ke la Pordo de Eŭropo estas la loko kie naskiĝos la Antikristo.
Gargallo (Teruelo)
Gargallo [garGAljo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudo de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem. La loknomo Gargallo eble estas komprenebla kiel aludo al la kanto de la virkoko (gallo) kaj tiukadre aperas virkoko en la municipa blazono.
Geografio
Ĝi estas je 91 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas trapasata per la nacia ŝoseo N-211 inter 186 kaj 193 km, koincide kun la ŝoseo N-420. Krome, la regiona ŝoseo A-1702 ebligas komunikadon kun Ejulve, kaj la loka ŝoseo E-1332 konektas kun Estercuel.
Křenovice (distrikto Vyškov)
Křenovice (Krenowitz) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Křenovice situas sur rojo Rakovec 19,5 km sudocidente de la distrikta urbo Vyškov, 4 km samdirekte de urbo Slavkov u Brna kaj 17 km sudoriente de Brno.
Gargallo (Teruelo)
Geografio
La altitudo de la loĝloko ĉe monteto estas de 941 msm, pro kio estas malvarma vetero.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo, mildigita per la valo de la rivero Escuriza, alfluanto de la rivero Martín. Nordoriente estas monto Muela Alta (1092 m), kaj sude monteto Campillo (1127 m). La teritoria altitudo gamas inter 1140 m sudokcidente kaj 800 m borde de la rivero Escuriza.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
Křenovice (distrikto Vyškov)
Fervojo
En Křenovice kruciĝas du fervojlinio, la elektrizita Brno–Přerov (Křenovice horní nádraží) kaj Vlara fervojo (Křenovice dolní nádraží).
Gargallo (Teruelo)
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Gargallo oni malaltiĝis el pli ol 600 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 98 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la domego Telefónica, la preĝejo, la ermitejo, la turo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Travers (stacidomo)
Travers estas fervoja stacidomo en Val-de-Travers, Svislando.
Paul Rée
Paul RÉE (Bartelshagen, Antaŭpomerio, 21-a de Novembro 1849 - Celerina, Svisio, 28-a de Oktobro 1901) estis germana filozofo.
Li estis filo de riĉa entreprenisto kaj terposedanto. Li studis Filozofion kaj Juron en la Universitato de Lepsiko. En 1870 estis rekrutita en la armeo kaj postita al la fronto. Vundita en la batalo de Saint-Privat, li revenis al Germanio, kie li entreprenis studojn de Juro, antaŭ reveni al la filozofio. Li mortis post fali el la ravino de Charnadüra, kiam li piediris tra la svisaj montoj, ĉe Celerina.
Rée estis akre kritikata de sia amiko Friedrich Nietzsche en la prefaco de La genealogio de la moralo. ​ En Februaro 1882, li vizitis Nietzsche en Ĝenovo, kie ili havas la oportunon ĉeesti en la ludado de La sinjorino kun kamelioj de Alexandre Dumas filo, kun Sarah Bernhardt en la ĉefrolo. Poste, responde al la invito de Malwida von Meysenbug, li translokiĝis al Romo, post peri sian tutan monon en la kasino de Montekarlo. La saman vesperon li konis «junan rusinon» kiu tuje altiros sian atenton: nome Lou Andreas-Salomé.
Sassal (stacidomo)
Sassal estas fermita fervoja stacidomo en, Svislando. Ĝi estis fermita en 2000.
József Braun
József Braun [jOĵef braŭn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Braun József estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, trejnisto, banka oficisto. Lia familia nomvarianto estis Barna.
József Braun naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  ĉe Ĥarkiv.
Biografio
József Braun devenis el juda familio. Li futbalis en junulara teamo inter 1914-1916, poste jam en ĉefurba plenkreska futbalklubo ĝuste jardekon, dum li estis hungara ĉampiono okfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1918-1926 28-foje kun 11 goloj. En la Somera Olimpiko 1924 li estis olimpiano. En 1926 li interrompis la futbaladon pro la oftaj sportaj vundoj, tamen ekde 1929 li estis futbalisto en Usono. Li estis trejnisto inter 1934-1939. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo en Sovetunio, kie li mortis.
Radulino (stacidomo)
Radulino (Радулино) estas fervoja stacio en (Ĵitomira provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Hostěrádky-Rešov
Hostěrádky-Rešov estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Devene temis pri du memstaraj municipoj, Malé Hostěrádky kaj Rešov.
Historio
La unua skribmencio pri Malé Hostěrádky devenas el la jaro 1270. Rešov estiĝis en ĝia senpera proksimeco sekve de raabigado en la jaro 1787 per parceligo de parceloj de korto en Hostěrádky de Ĉefepiskopujo de Olomouc. Estiĝis ĉi tie domaro, nomita laŭ lasta administranto de la korto, sinjoro Resch, el kiu pli poste fariĝis memstara municipo kun la propra katastra teritorio. Laŭ indikaj mapoj el la jaro1826 la konstruareo de ambaŭ municipoj estis urbanisme absolute kunigita jam tiam. Al la 31-a de majo 2011 ekis en efikecon ŝanĝo de la katastra limo kun urbo Újezd u Brna, okazinta surbaze de komuna interkonsento de ambaŭ municipoj el la 13-a de julio 2010.
Jablunec
Jablunec (Яблунець) estas urbotipa loĝloko en Ĵitomira provinco en Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
Dubrivka (Novohrad-Volinskij rajon)
Dubrivka (Дубрівка) estas vilaĝo en Ĵitomira provinco en Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2001.
Emese Hunyady
[emeŝe hunjadi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Hunyady Emese estas hungara-aŭstra rapidsketisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto. Ŝia geedziĝa nomo estis Némethné.
Le Mesnil-Durand
Le Mesnil-Durand estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Ejulve
Ejulve [eĤULbe] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la plej suda pinto de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem.
Emese Hunyady
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo. En 2010 ŝi akiris trejnistan diplomon en Gimnastika Universitato de Budapeŝto. Ŝi edziniĝis dufoje, unue en 1985, pere de tio ŝi akiris aŭstran ŝtatanecon. La dua edzo estis Timo Järvinen, ili vivis en Svislando kaj ŝi naskis filon. Ŝi ricevis aŭstrajn premiojn en 1992 kaj 1994.
Ejulve
Geografio
Ĝi estas je 91 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, kaj je 62 km de Alcañiz, inter Gargallo kaj La Mata de los Olmos (norde) kaj Pitarque kaj Villarluengo (sude). La altitudo de la loĝloko estas de 1113 msm, pro kio estas malvarma vetero.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo inter la montetoj San Pedro kaj Santa Catalina, formante tial urban neregulan kaj mallarĝan disponon, adaptita al la kruta topografio de la deklivo.
Le Mesnil-Germain
Le Mesnil-Germain estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Emese Hunyady
Sporta kariero
en sia aĝo 5 konatiĝis pri la sketado, sed somere precipe ŝi gimnastikadis kun gvidado de Alíz Kertész. Inter 1978 kaj 1983 ŝi estis sketisto en sia naskiĝurbo, ekde sia aĝo 12 ŝi plejparte venkis en konkursoj. Ŝi estis hungara olimpiano en Hungario en la Vintra Olimpiko 1984, poste jam kiel aŭstriano en la sekvaj 5 Olimpikoj. En 1994 ŝi akiris oran medalon en distanco 1500 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua en 1994 kaj 1999. En Aŭstrio en la Vintra Olimpiko 1998 ŝi estis flagtenanto de la aŭstra teamo.
Ejulve
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema. Aperis diversaj literumadoj: Xulb (12-a jc, 13-a jc, 14-a jc), Exulb (14-a jc, 15-a jc), kaj Exulbe/Exulve, (15-a jc, 16-a jc, 17-a jc, 18-a jc, 19-a jc). Tiu loko estis en la teritorio de Alcañiz kiun Alfonso la 2-a de Aragono lasis al la Ordeno de Kalatravo pro helpo en la konkero.
Le Mesnil-Germain
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mesnil-Germinois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Ejulve
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ejulve oni malaltiĝis el 1290 loĝantoj en 1920 ĝis nunaj 178 loĝantoj. En 2009 okazis arbara incendio en la municipa teritorio de najbara Aliaga kiu rapide etendiĝis al Ejulve. Ĝi estis la arbara incendio plej etenda registrita en Hispanio en la jaro 2009, kun 7 301,14 hektaroj bruligitaj.​
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nutrindustrio produktas viandon (ŝinkon) kaj lakton. Nune gravas rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la urbodomo, domegoj, la preĝejo, la ermitejoj kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Al Aziziyah (metroo de Doho)
Al Aziziyah (العزيزية) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Les Moutiers-Hubert
Les Moutiers-Hubert estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Les Autels-Saint-Bazile
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Oensingen (stacidomo)
Oensingen estas fervoja stacidomo en Oensingen, Svislando.
Komunista Frakcio de SAT
La Komunista Frakcio de SAT estas unu el kelkaj frakcioj ĉe SAT. Ĝi konsistas el SAT-membroj, kiuj akceptas ĝian regularon. La celoj de la Komunista Frakcio estas la "propagando kaj aplikado de Esperanto ĉe la respektivaj partioj kaj movadoj, la reciproka informado de ĝiaj membroj kaj la faciligo de kunlaboraj rilatoj inter komunistoj, laboristoj kaj progresuloj en la tuta mondo". Ĝi estas unu el plej aktivaj frakcioj ene de la esperantlingva organizo. Pri regularoj vidu ĉe SAT
Historio
La komunista frakcio de SAT skismis pro la antagonismo inter Lanti, (kiu mem fondis komunistan frakcion en jaro 1923  en urbo Kassel )  nome la fondinto de SAT, kaj Ernesto Drezen, aktivulo en Sovetunio. Dum SAT-kongreso 1935 la komunistoj forlasis la asocion kantante himnon "La Internacio" kaj sekve ili fondis apartan asocion IPE (Internacio de Proletaj Esperantistoj), kiu poste alinomiĝis KEK (Kolektivo de E-Komunistoj) kaj IKEK (Internacia kolektivo).
La Komunista Frakcio de SAT estis akceptata kiel tia nur post la Dua mondmilito. en jaro 1996.
Prezidas la frakcion  S-ino Echapee.
Alila 3-jodobenzoato
Alila 3-jodobenzoato aŭ alila 3-jodo-fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Jodobenzoata acido kaj alanolo. Alila 3-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Alila 3-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj alilkarboksilatan gruponligitajn al la 1-a ka 3-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, 1 bromatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Želiv
Želiv (antaŭe ankaŭ Želivo, Želevec, Tětelice aŭ Tětice, Seelau) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov etendiĝanta sur kunfluejo de riveroj Trnava kaj Želivka. Ĝi situas en distanco 10 km okcidente de Humpolec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1226.
Zhořec (apartigilo)
Nomon Zhořec havas pluraj setlejoj:
Ras Bu Abboud (metroo de Doho)
Ras Bu Abboud (راس أبو عبود) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Caroline Norton
Caroline Elizabeth Sarah (Sheridan) NORTON (la 22-an de marto 1808 - la 15-an de junio 1877) estis sociemulo, verkistino, poeto, dramisto, komponistino kaj socia aktivulo por la rajtoj de virinoj.
Ŝi lasis sian edzon, kiu estis akuzita de multaj pro truda kaj perforta konduto, en 1836. Ŝia edzo tiam jurpersekutis ŝian proksiman amikon William Ŝafido, Lord Melbourne, tiam la Whig Ĉefministro, pro adulto. La rezultinta skandalo preskaŭ faligis la registaron, kaj vundis Caroline-n.
Kvankam la ĵurio trovis ŝian amikon ne kulpa de adulto, ŝi malsukcesis akiri eksedziĝon kaj estis neita aliron al ŝia tri filoj pro la leĝoj ĉe la tempo kiuj preferis patrojn. Kiam ŝi disiĝis de sia perforta edzo, ŝi malkovris, ke ŝi havis neniun laŭleĝan rajton sen li, dum li povis pro siaj laŭleĝaj rajtoj nei ŝian aliron al iliaj filoj kaj ŝia posedaĵo. Post jaroj la kampanjado de Norton gvidis al la promulgado de la Akto pri Gardado de Infanoj (Custody of Infants Act, 1839), la Akto pri Geedzecaj Aferoj (Matrimonial Causes Act, 1857) kaj la Akto pri posedo de Nemoveblaĵoj de Edziniĝintaj Virinoj (Married Women's Property Act, 1870).
Vivo
Ŝi estis filino de la aktoro Thomas Sheridan kaj la romanverkistino Caroline Henrietta Callander.
Dek-naŭ jaraĝa ŝi geedziĝis kun George Chapple Norton. Li iĝis posedema edzo kiu en ebrieco atakis kaj perfortis Carolinen. Ŝi naskis tri bebojn meze de tia malfeliĉa familia etoso, kaj aldone ŝi amare batalis pro la tre malbona ekonomia situacio kaŭzita de la malsukcesoj de George kiel advokato.
Tiu ĉi malfeliĉo eble funkciis kiel sprono al ŝiaj kreivaj okupoj. Por liberigi siajn emociojn ŝi turnis sin al poezio, prozo kaj muziko. Ŝia unua libro, “La Malĝojoj de Rosalie” (The Sorrows of Rosalie) (1829), estis bone ricevita. Baldaŭ sekvis aliaj titoloj ankaŭ bone akceptitaj.
Caroline trovis ke tiu aktivado povas ankaŭ solvi ŝian ekonomian situacion, dum ŝi sendependigas de la perforta edzo. Post naŭ jaroj da geedzeco, Caroline forlasis sian edzon kaj ŝi sukcesis vivteni sin per sia aŭtorgajno. Tamen George kidnapis la tri infanojn; li kaŝis ilin en Skotlando, akuzante Caroline en tribunalo pro amafero. Sub la angla juro en 1836, la infanoj estis laŭleĝa posedaĵo de la patro. La akuzo pri adulto ne estis pruvita, sed ŝi daŭre restis sen siaj infanoj, kaj ŝia socia reputacio estis ruinigita. Ankoraŭ pli, la edzo antaŭ tribunaloj sukcese postulis ajnan monon kiun Caroline gajnus el la vendado de siaj libroj aŭ kantante.
Kiel rezulto la kariero de Caroline deturniĝis for de la artoj al skribado de tekstoj kaj pamfletoj por defendi ŝiajn rajtojn. Ŝi iĝis ĉefa aktivulo en intensa kampanjo pri la infanprizorga kaŭzo, kiu inkludis leteron al reĝino Viktorio. Ŝia kampanjo sukcesis: Dum la daŭro de pluraj jaroj ŝiaj klopodoj, kune kun la movado por la virinaj rajtoj, atingis la aprobon de la parlamento de tri ĉefaj leĝoj: La leĝo pri Infana Prizorgardo aprobita en 1839, kiu donis al disigitaj aŭ divorcitaj edzinoj rajton al siaj infanoj. Caroline ankaŭ skribis kaj agitadis en subteno de la propono pri la Leĝo de Eksgeedziĝo kiu estis aprobita en 1857, kaj ankaŭ pri la Leĝo rilate al la Posedaĵoj de la Edziĝintaj Virinoj aprobita en 1870.
La pentristo Daniel Maclise estis komisiita por verki murpentraĵojn en la Lord-ĉambro (House of Lords). Por la fresko pri ‘Justeco’ li elektis Caroline Norton kiel faman personon, viktimo de maljusteco. Caroline modelis por tiu ĉi fresko kiu estis finita en 1849.
Se Caroline Norton estis grava verkistino, kaj grava socia aktivulo, ŝia rilato kun la baladkomponaĵo ne estis malpli grava.
Ŝi havis grandan sukceson kun sia 'hispana' balado "Juanita" (1853), komponita kaj verkita de ŝi mem. Ĝi iĝis la unua balado de virina kantverkisto se temas pri atingi masivan vendon. “Juanita” definitive estas angla balado kun ekzota tuŝo de hispana melodio kaj teksto. Pseŭdo-hispana muziko ornamas eĉ la post-ludon kiu enhavas imiton de la "martelitaj" notoj oftaj en gitarmuziko.
Kelkaj el ŝiaj kantoj klare reflektas ŝiajn proprajn zorgojn, ekzemple "Lamento de la patrino" (1840). Aliaj reflektas ilin oblikve, kiel “La adiaŭo de la arabo” kiu temas pri dolora apartigo.
Meulles
Meulles estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Meullois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Livarot
Livarot estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Livarotais.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Dindori
Dindori, laŭ (डिंडोरी), antaŭe konata kiel Ramgarh estas urbego en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Dindori havis populacion de en 2011 kun legopovo de 71%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Dindori situas en montaro laŭ rivero Narmado 640 metrojn super la marnivelo. Katni troviĝas 113, Ĝabalpur 120, Seoni 146, Bilaspur 150, Singrauli 214, Ambikapur 218, subŝtata ĉefurbo Bopalo 375, Indaur 536, tutlanda ĉefurbo Delhio 741, Kolkato 749, Mumbajo 964 kilometrojn (aere).
Lingvoj
En Dindori la oficiala lingvo estas la hindia, krome oni ofte uzas la anglan lingvon.
Religioj
En Dindori plejparto de la populacio estas hinduoj.
Trafiko
Dindori ne havas frervojan linion sed kelkaj gravaj vojoj atingas la urbegon. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝabalpur.
Vidindaĵoj
Dindori havas historiajn kaj spiritajn lokojn.
Radslavice (distrikto Vyškov)
Radslavice (ankaŭ Velké Raclavice, Hrubé Raclavice) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas 7,4 km norde de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Dědice ĝis Pustiměř. La municipo situas sur montarpiedo de Drahana montetaro. Kun sia nuntempa loka parto Radslavičky Radslavice estis kunigita en la jaro 1950.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1381. Dum la dua mondmilito Radslavice estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 ĝi estis denove enloĝigita.
Solothurn Allmend (stacidomo)
Solothurn Allmend estas fervoja stacidomo en Soloturno, Svislando.
Internacia tago de familioj
La Internacia Tago de Familioj estas observita je la 15-a de majo ĉiu jaro. La Tago estis proklamita de la Ĝenerala Asembleo de UN en 1993 per rezolucio A/RES/47/237 kaj reflektas la gravecon ke la internacia komunumo metas al familioj. La Internacia Tago provizas ŝancon antaŭenigi konscion de aferoj rilatanta al familioj kaj pliigi scion de la sociaj, ekonomiaj kaj demografiaj procezoj influanta familiojn.
Gábor Csikos
Gábor Csikos [ĉikoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csikos Gábor estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia familia nomvarianto estis Csíkos, eĉ en erara formo Csikós, lia edzino estis Zsuzsanna Hőgye.
Internacia tago de familioj
Ĉijaraj temoj
Ĉiu jaro, la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj anoncas temon por la Internacia Tago de Familioj.
Gábor Csikos
Gábor Csikos naskiĝis la  en Szeged, li mortis la  en Szeged.
Notre-Dame-de-Courson
Notre-Dame-de-Courson estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Gábor Csikos
Biografio
Gábor Csikos akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1962. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) (1966-1970), Teatro Thália (Budapeŝto) (1970-1974), 25-a Teatro (1974-1977), Teatro Radnóti (1977-1980, 1984-1991), Nacia Teatro (Pécs), Teatro Petőfi (Veszprém), fine en Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ofte havis ankaŭ filmajn rolojn.
Notre-Dame-de-Courson
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Zhořec
Zhořec (Shorschetz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie. En valo okcidente de la municipo trafluas rivero Trnava, kiu estas maldekstraflanka alfluanto de rivero Želivka.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1316.
Préaux-Saint-Sébastien
Préaux-Saint-Sébastien estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Préaltois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Estercuel
Estercuel [esterKŬEL] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem.
Geografio
Ĝi estas je 91 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas inter Obón (nordokcidente) kaj Gargallo (sudoriente) laŭ la provinca ŝoseo TE-13.
La altitudo de la loĝloko ĉe monteto estas de 829 msm, pro kio estas malvarma vetero.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo, nome ĉe la Sierra de San Just kaj proksime de la Sierra de los Moros, sur la maldekstra bordo de la rivero Estercuel, nomita ankaŭ Zarzosa.
Historio
En la teritorio estas la monaĥejo de Nuestra Señora del Olivar, kie Tirso de Molina ideigis la agadon de sia teatraĵo La dama del Olivar (La sinjorino de la Olivarbaro).
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Estercuel oni malaltiĝis el 1202 en 1910 ĝis nunaj 209 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Estercuel dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco. Tamen dum la 20-a jarcento la ĉefa ekonomia aktiveco estis bazita sur la karbominado por provizi al proksimaj termoelektraj centraloj, kiuj poste fermiĝis. La lasta karbomino de la municipo fermiĝis fine de 2018 (vidu foton de la tabelo). Aktuale restas minado de argiloj kaj konstrumaterialo, produktado de olivoleo kaj turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la monaĥejo de Nuestra Señora del Olivar, la kastel-palaco Baronía, la kapelo de la Sanktaj Martiroj sur la nura pordego konservita de la iama murego (portal de la Barrera), Muzeo pri Olivoleo, nome olivmuelejo muzeiigita en kiu oni konservas iamajn maŝinaron kaj instalaĵojn, tri ermitejoj el kiu Ermitejo de la Kalvario sur la pinto de la Monto Kalvario havigas kalvarion kaj pejzaĝan rigardejon. Apartaj estas la baroka preĝejo kaj la Interpretejo pri fajro kaj festo en la kelo de la kastelo, kie oni ekspozicias ankaŭ elementojn de la vinproduktejo.
Crivillén
Crivillén [kribiLJEN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la centro de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem.
Geografio
Ĝi estas je 101 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipo estas inter Andorra (norde) kaj Ejulve (sude) laŭ la regiona ŝoseo A-1416.
La altitudo de la loĝloko ĉe monteto estas de 774 msm.​ Ĝi estas ĉe la Iberia Sistemo.
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
Fama skulptisto Pablo Serrano naskiĝis en Crivillén en 1908 kaj li estas konsiderata unu el la hispanaj artistoj plej gravaj de la 20a jarcento.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Crivillén oni malaltiĝis ĝis nunaj 87 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo. La tradicia ekonomio de Crivillén dependis historie de la agrikulturo, brutobredado de ŝafoj kaj komerco. Tamen dum la 20-a jarcento la ĉefa ekonomia aktiveco estis bazita sur la karbominado por provizi al proksimaj termoelektraj centraloj, kiuj poste fermiĝis.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la urbodomo, la preĝejo de Sankta Marteno, du ermitejoj, naskodomo de la skulptisto Pablo Serrano Aguilar kaj Centro de Nuntempa Arto Pablo Serrano.
Institut des hautes études de Défense nationale
La Institut des hautes études de Défense nationale (IHEDN), estas franca publika akademia institucio por defendesplorado, edukado kaj la apogo al scio kaj konscio, fondita en 1936 fare de admiralo Raoul Castex. Ĝi estis origine la Collège des hautes études de défense nationale kaj estis renomita instituto en 1948. Sesioj en la regionoj (1954), Internaciaj sesioj (1980), Cikloj de ekonomia inteligenteco (1995) kaj aliaj seminarioj estis aldonitaj al la origina nacia trejnado. En 1997, la Instituto iĝis publika administra korpo sub la aŭtoritato de la ĉefministro.
Saint-Martin-du-Mesnil-Oury
Saint-Martin-du-Mesnil-Oury estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Oberdorf SO (stacidomo)
Oberdorf SO estas fervoja stacidomo en Oberdorf, Svislando.
Řečice (distrikto Pelhřimov)
Řečice (Retschitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1307.
Sainte-Marguerite-des-Loges
Sainte-Marguerite-des-Loges estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Saint-Ouen-le-Houx
Saint-Ouen-le-Houx estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Tortisambert
Tortisambert estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Solothurn West (stacidomo)
Solothurn West estas fervoja stacidomo en Soloturno, Svislando.
Im Holz (stacidomo)
Im Holz estas fervoja stacidomo en Lommiswil, Svislando.
47473 Lorenzopinna
47473 Lorenzopinna estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala ĵurnalisto kaj scienca popularigisto Lorenzo Pinna. Li partoprenis al la produktado de televidaj elsendaĵoj inklude Quark kaj Superquark. Li ankaù estas kun-aùtoro (kun Piero Angela) de libroj de scienca popularigo, gajnante kiel popularigisto la Premion Europeo Cortina Ulisse.
Saint-Michel-de-Livet
Saint-Michel-de-Livet estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Michelois.
Ĝi nun formas parton de Livarot-Pays-d'Auge.
Radslavičky
Radslavičky (ankaŭ Malé Raclavice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Radslavice. Ĝi troviĝas 8,5 km norde de urbo Vyškov ĉe ŝoseo el Dědice ĝis Pustiměř. La vilaĝo situas sur montarpiedo de Drahana montetaro. Radslavičky estis memstara municipo ĝis la jaro 1950. Estas ĉi tie registritaj 37 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Radslavičky estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,87 km².
Historio
Radslavičky estas fondita en la jaro 1764 kiel dominikala domaro. Dum la dua mondmilito en la jaro 1941 Radslavičky estis perforte forloĝigita pro la tn. "Vyškova pafekzercejo", sed post fino de la dua mondmilito en la jaro 1945 kaj post forŝovo de germanoj parto de la forloĝigita loĝantaro revenis.
(149592) 2004 CU51
(149592) 2004 CU51 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
János Csák
János Csák [jAnoŝ ĉAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csák János estas hungara ekonomo, negocisto, ambasadoro, ministro.
János Csák naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
János Csák akiris diplomon en Ekonomia Universitato Marx Károly en 1987. Li havis plurajn signifajn postenojn en la plej gravaj hungariaj entreprenoj, baldaŭ ankaŭ eksterlande. Inter 2011-2014 li estis ambasadoro en Britio kaj li estis ministro en 2022. Li ankaŭ kontribuis aŭ tradukis. Li ricevis premiojn inter 2010-2021. Lia edzino naskis kvarfoje.
Kálmán Zátony
Kálmán Zátony [zAtonj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zátony Kálmán estis hungara aktoro. Lia familia nomo estis Freund ĝis 1904, lia frato estis Dezső Freund.
Kálmán Freund  naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Londono (laŭ alia informo la  en Budapeŝto).
Biografio
Kálmán Zátony devenis el juda familio. Post la maturiĝo li akiris aktoran diplomon en Reĝa Aktorakademio en 1907. Li komencis sian aktoran karieron en migra teatra trupo de Ignác Krecsányi. La trupo rolis en Temeŝvaro, Pozono (1909–1910) kaj Miskolc (1910–1911). En 1912 li estis membro de Nacia Teatro (Szeged), poste de Gaja Teatro. Dum komenco de la 1-a mondmilito li ĝuste estis en Francio kaj kiel malamiko li estis deportita. Li sukcese rifuĝis, post la hejmenveno li soldatiĝis, iom poste li estis militkaptito en Siberio. En Krasnojarsko li establis teatran trupon. Hejmenveninta li ludis denove en Gaja Teatro kaj li havis filmajn rolojn en Berlino. Inter 1925–1928 li apartenis al Teatro Magyar, poste laŭokaze li havis rolojn en pluraj lokoj. Pro la kontraŭjudaj leĝoj li havis permeson ludi nur en la juda teatro inter 1940-1944, poste denove en Gaja Teatro kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Li havis edzinon.
Lommiswil (stacidomo)
Lommiswil estas fervoja stacidomo en Lommiswil, Svislando.
Aillant-sur-Milleron
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Bel-Ami
Bel-Ami ("Kara Amiko") estas la dua romano de la franca aŭtoro Guy de Maupassant, eldonita en 1885.
La rakonto kronikas la vivon de ĵurnalisto nomata Georges Duroy kaj ties korupta altiĝo al potenco: oriĝine de malriĉa kiel eksa kavalira suboficiro en afrikaj kolonioj de Francio, al unu el la plej sukcesaj homoj en Parizo, plejparto de kiu li atingas per manipulado de serio da potencaj, inteligentaj kaj riĉaj virinoj.
Resumo
La romano estas fiksita en Parizo en la supra-meza klasa medio de la eminentaj ĵurnalistoj de la ĵurnalo La Vie Française kaj iliaj amikoj. Ĝi enhavas la rakonton de Georges Duroy, kiu elspezis tri jarojn en militservo en Alĝerio. Post labori dum ses monatoj kiel komizo en Parizo, renkonto kun lia eksa kamarado, Forestier, ebligas lin komenci karieron kiel ĵurnalisto. De reportisto de negravaj eventoj kaj molaj novaĵoj, li laŭpaŝe grimpas sian vojon ĝis ĉefa redaktoro. Duroy komence ŝuldas sian sukceson al la edzino de Forestier, Madeleine, kiu helpas lin skribi liajn unuajn artikolojn kaj, kiam li poste komencas skribi gvidajn artikolojn, ŝi aldonas emocion al ili. Samtempe, ŝi uzas siajn konektojn inter gvidantaj politikistoj provizi lin per malantaŭscena informo kiu permesas lin fariĝi aktive okupita en politiko. Duroy estas ankaŭ enkondukita al multaj politikistoj en la salono de Madame Forestier. Duroy fariĝas la amanto de amiko de la Forestier-oj, nome Mme de Marelle, alia influa virino. Duroy poste provas delogi Madeleine Forestier rompiĝi kun sia edzo, sed ŝi forpuŝas seksajn antaŭenigojn de Duroy kaj proponas, ke ili fariĝu veraj amikoj sen eksteraj motivoj.
En kelkaj monatoj, la sanstato de Charles Forestier plimalboniĝas kaj li veturas al la sudo de Francio reakiri ĝin. Baldaŭ poste, Duroy ricevas leteron de Madeleine petegante lin aliĝi ŝin kaj helpi ŝin alporti la lastajn momentojn de la vivo de ŝia edzo. Kiam Forestier mortas, Duroy petas Madeleine geedziĝi lin. Post konsidero de kelkaj semajnoj, ŝi konsentas. Georges nun subskribas siajn artikolojn Du Roy (aristokrata stilo de franca nomo kun fakta signifo "de la reĝo") por aldoni prestiĝon al lia nomo. La edziĝinta paro vojaĝas al Normandio, la regiono de la infanaĝo de Georges, kaj li renkontas siajn kamparanajn gepatrojn. Trovante la realaĵon malsama al ŝiaj romantikaj esperoj, Madeleine sentas sin tre nekomforta kun liaj gepatroj kaj do ilia restado kun ili estas mallonga. En la ĵurnala oficejo, Duroy estas mokita kiel havanta siajn artikolojn skribitaj fakte de lia edzino, same kiel la lasta Forestier havis liajn artikolojn skribita de ŝi. Liaj ĵurnalaj kolegoj vokas lin 'Forestier', kio igas Georges freneza kaj li fariĝas tre ĵaluza de Madeleine, insistanta ke ŝi agnosku esti estinta malfidela al Forestier, sed ŝi neniam faras tion.
Por subpremi la pikojn de ĵaluzo, Duroy komencas amaferon kun Mme Walter, la edzino de la posedanto de la ĵurnalo. Li precipe ĝuas la konkeron, ĉar ŝi estas lia unua ekstergeedzeca amanto. Iom poste, tamen, li bedaŭras la decidon, pro tio ke, li ne povas foriri de ŝi kiam li ne deziras ŝin. Duroy kaj lia edzino fariĝas fremdigitaj; je unu momento, li portas inspektoron kaj tri aliajn policistojn al apartamento en kiu lia edzino renkontas Monsieur Laroche-Mathieu, ŝia amanto. Ili kaptas la paron en adulto, kiu estis tiam krimo punebla sub la leĝo. Duroy uzis la policistojn kiel atestantoj de la adulto de lia edzino por faciligi ilian eksedziĝon. Li ne havis ŝin aŭ ŝian amanton arestitaj kvankam la policistoj donis al li la elekton tiel fari.
En la lastaj du ĉapitroj, la supreniro de Duroy al potenco daŭras. Duroy, nun denove fraŭlo, uzas la enamiĝon de la filino de lia ĉefo al li kaj aranĝas fuĝon de amantoj kun ŝi. La gepatroj tiam havas ne alian elekton ol doni sian konsenton al la geedziĝo. La lasta ĉapitro montras Duroy gustumanta sian sukceson ĉe la geedziĝa ceremonio ĉe kiu 'ĉiuj kiuj elstaras en socio' estas ĉeestantaj. Liaj pensoj, tamen, ĉefe apartenas al Mme de Marelle kiu, kvankam deziras lin ĉion plej bonan, tamen indikas, ke ŝi pardonis lin pro lia nova geedziĝo kaj ke iliaj intimaj renkontiĝoj povas esti reprenitaj denove.
Benzila 4-jodobenzoato
Benzila 4-jodobenzoato aŭ benzila 4-jodo-fenilkarboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Jodobenzoata acido kaj benzila alkoholo. Benzila 4-jodobenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Benzila 4-jodobenzoato prezentas jodatomon kaj benzilkarboksilatan grupon ligitajn al la 1-a ka 4-a karbonatomo de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 11 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, 1 jodatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Řečice (distrikto Žďár nad Sázavou)
Řečice (Retschitz) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Žďár nad Sázavou. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.
(149598) 2004 CP110
(149598) 2004 CP110 estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la (vendredo la 13-a) en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
La granda duonakso de ĝia orbito estas 2,173, tie estas 325,070 milionoj da km (por memoro, unu astronomia unuo valoras 149,598 milionoj da km). Ĝia perihelio estas 321,300 milionoj da km kaj ĝia aphelio, 328,839 milionoj da km. Ĝia orbito estas klinita de 6,466° rilate al la ekliptiko kaj ĝia orbita discentreco estas 0,01160.
Josef Abrhám
Josef Abrhám (la 14-an de decembro 1939 en Zlín – 16-an de majo 2022 en Mělník) estis ĉeĥa teatra kaj filma aktoro.
Vivo
Lia edzino estis la aktorino Libuše Šafránková.
Autry-le-Châtel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montargis kaj al la kantono .
Oliete
Oliete [oLJEte] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidento de la nordorienta komarko Andorra-Sierra de Arcos, kies komarka ĉefurbo estas Andorra mem.