cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etruria
Etrurio, aŭ en la latina Etruria, ofte nomita en la grekaj kaj latinaj fontaj tekstoj kiel Tyrrhenia, do Tirenio, estis regiono de Centra Italio, en areo kiu kovris parton de kio estas nun Toskanio, Latio kaj Umbrio.
Etruska Etrurio
Romo, bufrita de Etrurio nur pere de la areo Silva Ciminia, nome la Ciminia Arbaro, estis influita forte de la etruskoj. Serio de etruskaj reĝoj reĝis ĉe Romo ĝis 509 a.K. kiam la lasta etruska reĝo, nome Lucio Tarkvinio Superba, estis ekzilita kaj la Romia Respubliko estis establita. La etruskoj ŝajne estas respondecaj pri la arkitekturo de Antikva Romo kaj pri ritaj praktikoj; estis sub la etruskaj reĝoj kiam gravaj konstruaĵoj kiel la Kapitolo, Maksima Kloako kaj Tra Sacra estis realigitaj.
Romia Etrurio
Sub la Aŭgusta organizo de Italio, Etruria estis la nomo de regiono (Regio VII), kies landlimoj estis la Tibero, la Tirena Maro, la Apuaj Alpoj kaj la Apeninoj.
Urboj
Latinaj kaj italaj nomoj en Etrurio estas jenaj:
Estis periodo inter 600 a.K. kaj 500 a.K., kiam 12 etruskaj urbo-statoj formis malstreĉan konfederacion, konita kiel la Etruska Ligo. La etruska estis la oficiala lingvo por renkontiĝoj. Kiam Etrurio estis konkerita de la Roma Respubliko, la latina fariĝis la oficiala lingvo.
Cunningham
Cunningham estas familia nomo de la pluraj homoj:
Charlie Chaplin
Charles Spencer "Charlie" CHAPLIN (naskiĝis la en Londono, Britio — mortis la  en Vevey, Svislando) estis britdevena reĝisoro, produktoro, komikisto, aktoro, scenaristo, komponisto kaj humuristo kiu faris karieron ĉefe en Usono en la epoko de mutaj filmoj kaj estis unu el la plej kreivaj homoj de la epoko de la muta kino. Li ne nur reĝisoris, verkis scenarojn, produktis filmojn, sed ankaŭ mem muntis ilin kaj komponis la muzikon de siaj filmoj.
Kiel aktoro, Chaplin plej ofte ludis la rolon de persono apartenanta al malsupra sociala tavolo, kiu ruze defendas sian pozicion kontraŭ riĉuloj kaj potenculoj, tre ofte konata kiel Trampo. Tiu figuro iĝis unu el la plej konataj ikonoj tutmonde kaj unu el la plej gravaj bildoj en la historio de la kinindustrio. Lia kariero daŭris pli ol 75 jarojn, de infanaĝo en la Viktoria epoko ĝis unu jaro antaŭ lia morto en 1977, kaj enhavis kaj laŭdadon kaj polemikon, el kabaretoj en Anglio ĝis lia morto en Vevey, Svislando.
La infanaĝo de Chaplin en Londono estis malriĉa kaj malfacila. Ĉar lia patro forestis kaj lia patrino estis ruinigita finance, li estis sendita al laborgastejo dufoje antaŭ sia naŭjariĝo. Kiam li estis 14-jaraĝa, lia patrino estis metita en frenezulejo. Chaplin ekaktoris ege frue, turnee ĉe music hall kaj poste kiel aktoro de teatro kaj komikisto. Estante 19-jaraĝa, li jam subskribis kontrakton kun la prestiĝa kompanio de Fred Karno, kiu portis lin al Usono. Chaplin estis kaptita por la filmindustrio kaj ekaperis en 1914 ĉe Keystone Studios. Tie li disvolvigis la figuron de Trampo kaj formis grandan aron de sekvantoj. Chaplin reĝisoris siajn proprajn filmojn dekomence kaj plue havis sian propran geaktoraron kiam li migris inter diversaj entreprenoj, inkluzive de Essanay, Mutual, kaj First National. Ĉirkaŭ 1918, li estis unu el la plej bone konataj figuroj en la mondo.
En 1919, Chaplin kunfondis la distribu-kompanion United Artists, kio havigis al li kompletan kontrolon super liaj filmoj. Lia unua longa filmo estis The Kid (1921), sekvita de A Woman of Paris (1923), The Gold Rush (1925), kaj The Circus (1928). Li malakceptis translokiĝi al la sonkino en la 1930-aj jaroj, kaj anstataŭe produktis City Lights (1931) kaj Modern Times (1936) sen dialogoj. Chaplin iĝis pli kaj pli politikema, kaj lia sekva filmo, The Great Dictator (La granda dictatoro, 1940), satire bildigis Adolf Hitler. La 1940-aj jaroj estis jardeko markita per polemikoj por Chaplin, kaj lia populareco dekadencis rapide. Li estis akuzita en la epoko de makartiismo pro komunismaj simpatioj, dum lia implikiĝo en procesoj pri patreco kaj edziĝoj al multe pli junaj virinoj okazigis skandalon en la puritanisma usona socio. Esplorado fare de FBI kaŭzis foriron de Chaplin el Usono al Svisio. Li forlasis sian ŝatatan rolulon Tramp en siaj pli lastaj filmoj, kiuj estis Monsieur Verdoux (1947), Limelight (1952), A King in New York (1957), kaj A Countess from Hong Kong (1967).
Slava defendo
La Slava defendo (ECO D11-D19) 2... c6, estas unu el la ĉefaj variaĵoj de la dama gambito. Kio karakterizas la Slava defendo estas la movo c6. Se farita ĉe movo 2 la variaĵo nomiĝas slava kaj se ĝi estas farita poste ĝi nomiĝas duonslava. La ideo de 2... c6 estas ne lasi la nigran helĉelan kurieron frue ŝlosita kaj eĉ movi ĝin antaŭ ol fari e6. Tamen estas iuj specifaj linioj, kiuj ne kondukas al la duonslava. La Slava defendo estas same ĝusta kiel la duonslava kaj donas pli da eblecoj. Ĝi emas doni al nigro solidajn poziciojn.
Zagajica
Zagajica, serbe Загајица, hungare Fürjes [furjeŝ] estas malgranda vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato en municipo de Versec.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Fürjes apartenis al Hungara reĝlando, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Zagajica 575 homoj, (513 serboj (89 %), 37 ciganoj, 5 rumanoj, 2 hungaroj kaj aliaj).
Charlie Chaplin
Chaplin verkis, reĝisoris, produktoris, eldonis, stelulis kaj komponis la muzikon por plejparto de siaj filmoj, ĉar li estis perfektisma, kaj volis kontroli ĉiujn aspektojn de la produktado de sia kino. Lia financa sendependeco permesis al li dediĉi jarojn al la disvolvigo kaj produktado de filmoj. Tiuj filmoj estas karakterizitaj per trogita, populara humoro kombinita kun emociemo, tipigita en la luktoj de lia rolulo Tramp kontraŭ la malfacilaĵoj. Multaj enhavas sociajn kaj politikajn temojn, same kiel membiografiajn elementojn. En 1972, kiel parto de la renovigita aprezo al lia verkaro, Chaplin ricevis Honoran Oskar-premion pro "la nekalkulebla efiko kiun li havis farante filmojn nome la artoformo de tiu jarcento". Li pluestas en tre alta konsidero, kaj liaj filmoj ekzemple The Gold Rush, City Lights, Modern Times, kaj The Great Dictator ofte estas rangigitaj en la listoj de la plej grandaj filmoj de ĉiuj tempoj en la kinindustrio.
Junaĝo
Charles Chaplin naskiĝis la en Londono kiel filo de Charles Spencer Chaplin kaj Hannah Harriet Chaplin. Ambaŭ estis artistoj ĉe britaj kabaretoj. Baldaŭ post la naskiĝo de Charles, liaj gepatroj disiĝis. Charles kaj ties kvar jarojn pli maljuna duonfrato Sydney loĝis kun la patrino, kiu ekde 1896 pro psikaj problemoj ne plu povis labori profesie. Ĉar la patro ne regule pagis la subtensumojn por la infanoj, la familio vivis en granda malriĉeco kaj bezonis almozojn kaj subtenon.
John Constable
John CONSTABLE (n. la 11-an de junio 1776 - m. la 31-an de marto 1837) estis brita romantikista pentristo. Li naskiĝis en Suffolk kaj precipe famiĝis pro siaj pejzaĝoj de Dedham Vale, la areo ĉirkaŭ sia hejmo ankaŭ konita kiel "Constable Country". "Mi devus pentri miajn proprajn lokojn plej bone", li skribis al sia amiko John Fisher en 1821.
Charlie Chaplin
Junaĝo
En 1894 unuan fojon Charles Chaplin ricevis la eblon sursceniĝi dum kantadspektaklo. Naŭjaraĝa li engaĝiĝis en la kabaretistaro The Eight Lancashire Lads (La ok buboj el Lancashire) laŭ rekomendo de sia patro. Dum la turneoj de la buboj el Lancashire Chaplin ricevis nutradon, loĝadon kaj simplan lernejan edukadon.
1426 Riviero
1426 Riviero estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomino Marguerite Laugier elde la Observatorio de Nico.
Charlie Chaplin
Junaĝo
Kiam lia patro mortis en 1901 pro alkoholismo, restis nur du familianoj de Chaplin — liaj patrino kaj duonfrato. Chaplin forlasis la bubojn el Lancashire kaj dungiĝis ĉe londonaj scenejoj. Somere 1903 li ludis en la malmulte sukcesa teatraĵo Jim, A Romance of Cockayne sian unuan pli grandan rolon. Sekvis la rolo de la kurieroknabo Billy en versio de Sherlock Holmes scenejen adaptita de William Gillette. Tio havis grandan sukceson kaj Chaplin turneis pro tiu teatraĵo kvarfoje ĝis 1906. Ankaŭ lia frato Sudney kunlaboris en la truparo, sed forlasis ĝin, kiam li signis kontrakton ĉe Fred Karno. Charles sekvis sian fraton kaj subskribis en 1908 dujaran kontrakton ĉe Karno.
John Constable
Inter liaj plej famaj pentraĵoj estas Dedham Vale (1802) kaj The Hay Wain (1821). Kvankam liaj verkoj nun viciĝas inter la plej popularaj kaj altvaloraj de la tuta brita arto, li neniam sukcesis finance, kaj ne vere famiĝis antaŭ ol esti finfine akceptita en la Reĝan Artakademion je la aĝo 52. Li fakte vendis pli multajn pentraĵojn en Francio ol en Anglio.
1426 Riviero
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la turisma franca regiono Bordo Lazura, foje nomata Franca Riviero.
Charlie Chaplin
Survoje al filmaktoro
Ĉe Fred Karno, kiu kun siaj teatraj trupoj daŭrigis la tradicion de komikaj pantomimoj, Charles rapide iĝis unu el la ĉefaj aktoroj. Lia unua sukceso ĉe Karno estis en la rolo de drinkemulo Swell en la teatraĵo Mumming Birds. En 1910 Chaplin transprenis la ĉefrolon de la nova teatraĵo Jimmy the Fearless (Jimmy la sen-tima), pro kiu li unuan fojon ricevis pozitivajn kritikojn en gazetoj. La Yorkshire Evening Star nomis lin "suprenstrebanta aktoro", kies sursceniĝo montris lin kiel denaskan komikulon.
Post tio Karno proponis al Chaplin turnei kun trupo en Usono. De junio 1910 ĝis junio 1912 la trupo ludis en Usono kaj Kanado. La publiko kaj la gazetaro entuziasmiĝis ĉefe pro la rolo de Chaplin en A Night in an English Music Hall (Nokto en angla kabareto), resurscenaĵo de Mumming Birds. Post nur kvin monatoj en Anglujo, Karno sendis Chaplin al dua turneo en Usonon.
Tiu turneo sukcesis tamen malpli ol la unua, kaj tial Chaplin dankeme reagis al la intereso de la usona filmindustrio pri si. Unua kontakto okazis en majo 1913 fare de Adam Kessel kaj Charles O. Baumann, la posedantoj de la New York Motion Picture Company. La Chaplin fine subskribis kontrakton, per kiu li laboris kiel filmaktoro dum unu jaro ĉe la Keystone Studios de Mack Sennett, la respondeculo pri komedioj de la New York Motion Picture Company. Oni koncedis al Chaplin semajnan salajron de 150 usonaj dolaroj. Chaplin forlasis do la Karno-trupon la.
Ĉe Keystone
Nur fine de la monato Chaplin partoprenis en filmo. La unu-aktaĵo Making a Living estiĝis sub reĝisorado de Henry Lehrman, kiu samtempe ludis la heroon de la rakonto. Chaplin estis la malbonulo, kies agado memorigis pri la rolo el la Karno-teatraĵo A Night in an English Music Hall.
Malkontenta pri tiu rolo, Chaplin kreis novan rolfiguron por la sekvaj filmoj. Laŭlegende li prunteprenis malnovan ŝuparon de Ford Sterlling kaj trograndan pantalonon de Roscoe Arbuckle, melonĉapelon de la bopatro de Arbuckle, tromalgrandan jakon de Charles Avery kaj malveran barbon de Mack Swain. Similajn kostumojn jam uzis la komikuloj de anglaj kabaretoj.
La Trampo unuafoje aperis komence de februaro 1914 en la filmoj Kid Auto Races at Venice kaj Mabel’s Strange Predicament.
Ĉe Essanay
Novembre de 1914 Charlie Chaplin subskribis kontrakton kun la filmentrepreno Essanay, kiu garantiis al li krom semajna pago de 1.250 dolaroj unuopan monsumon de 10.000 dolaroj.
La unuaj sep filmoj por Essanay estiĝis en nur po kvar monatoj. Poste Chaplin provis sendependiĝi kiel filmkreanto, disiĝis de la rapidaj metodoj, kaj uzis pli da tempo por la sekvaj projektoj. La du lastaj el liaj filmoj por Essanay estis publikigitaj nur printempe de 1916, kiam Chaplin jam subskribis kontrakton kun Mutual Film.
Isa bin Marjam
Isa bin Marjam (عيسى بن مريم, "Jesuo filo de Marjam") estas la nomo de Jesuo en islamo kaj en la Korano.
Charlie Chaplin
Ĉe Essanay
La populareco de Chaplin unuafoje atingis klimakson en 1915. Chaplin iĝis (sen iu ajn ricevo de enspezoj) centra punkto de vasta surmerkatiĝo, kiu temis pri Chaplin-pupoj, komiksoj kaj kantoj pri la trampo. La gazeto Motion Picture Magazine diagnozis gravan kazon de Chaplinitis en la tuta Usono. En Francujo (kaj aliaj landoj) furoris la trampo kiel Charlot. Por profiti de la Chaplinitis eĉ post la foriro de Chaplin, Essanay duobligis la longdaŭron de Burlesque on Carmen per antaŭe ne uzita filmmaterialo. Chaplin vane procesis kontraŭ la publikigo de tiu filmo.
Isa bin Marjam
La islamo diras ke li estas unu el la kvin grandaj profetoj de islamo, kune kun Musa (Moseo), Ibrahim (Abrahamo), Nuh (Noa) kaj la fina profeto Muhamad (Mohamedo).
Charlie Chaplin
Ĉe Mutual
Oni pretigis apartan novan studion por Chaplin en Losanĝeleso. Edna Purviance, Leo White kaj Lloyd Bacon sekvis Chaplin de Essanay al Mutual. Roland Totheroh, kiu jam tenis la kameraon ĉe kelkaj Essanay-filmoj, estis dungita de Chaplin. Ĝis 1952 li restis la ĉefa kameraisto de Charlie Chaplin. Kompletigis la teamon Albert Austin kaj la grandega Eric Campbell, kiu rolludis en la plej multaj Mutual-filmoj la malbonulon. Poste aniĝis al la teamo Henry Bergman, kiu akompanis Chaplin kiel aktoro kaj helpanto ĝis sia morto en 1946.
Isa bin Marjam
Laŭ la Korano li ne estis najlita nek mortis sur kruco, sed estis levita ĉielen sen morti; laŭ la Korano li faris miraklojn kaj estis naskita de la virgulino Marjam per la spirito de Dio. Li revenos je la fino de la mondo por venki la kontraŭulon kaj por juĝi la homojn.
Charlie Chaplin
Ĉe Mutual
La kontrakto postulis la produktadon de 12 filmoj ene de 12 monatoj. Fakte nur la unuaj ok filmoj pretiĝis antaŭ la fino de 1916. Necesis dek monatoj por la lastaj kvar. Kelkaj inter la filmoj de Mutual estas taksitaj nuntempe inter la plej bonaj filmoj de Chaplin. La plej konataj inter la Mutual-filmoj estas Easy Street (Facila strato) kaj la tragikomedio The Immigrant (La enmigrinto). Parolante pri la epoko ĉe Mutual, Chaplin nomis ĝin la plej feliĉa en sia tuta kariero.
Palermo
Palermo (, sicililingve Palermu) estas ĉefurbo de Sicilio kaj de provinco Palermo en Italio. Ĝi situas en la nordokcidenta parto de Sicilio, borde de la Tirena Maro. La loĝantoj estas preskaŭ 700mil.
Charlie Chaplin
Ĉe Mutual
Fine de 1916 necesis proceso por malhelpi la publikigon de la ne-permesata biografio Charlie Chaplin’s Own Story (La propra historio de Charlie Chaplin). Sekve de tio tamen estiĝis kampanjo kontraŭ Chaplin en la brita gazetaro, ĉar paragrafo en la kontrakto kun Mutual Film malpermesis al Chaplin volontuliĝi kiel soldato en la Unua mondmilito. Aŭguste de 1917 Chaplin devis klarigi sian patriotismon en la gazetoj.
Stupino
Stupino (ruse Ступино) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Charlie Chaplin
Ĉe Mutual
Samtempe li devis atenti pri multaj imitistoj kaj kopiistoj. Tiel Chaplin procesis en novembro 1917 kontraŭ pluraj filmstudioj, kiuj produktis filmojn kun Chaplin-imitistoj. La plej fama inter la imitistoj estis Billy West, kiu rolludis en ĉirkaŭ 50 filmoj. Ankaŭ eks-kolego de Chaplin (ĉe Karno), Stan Jefferson, la posta Stan Laurel, sursceniĝis kiel Chaplin.
Stupino
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46473.
Palermo
Historio
Kvankam prahistoriaj vilaĝoj en la areo jam ekzistis, veran urbon fondis la Fenicoj en la 8-a jarcento. La nomo de la urbeto estis Mabbonath (=loĝloko) kaj poste Zyz (=floro) (eble ambaŭ samtempe).
Stupino
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
Charlie Chaplin
1918–1922: First National
Mutual estis pacienca kun la malpliiga indico de Chaplin por produktado, kaj la kontrakto finiĝis amike. Pro la supozata malaltigo de kvalito de liaj filmoj pro la kontraktaj limdataj postuloj, la ĉefa postulo de Chaplin por trovi novan distribuanton estis sendependeco. Sydney Chaplin, tiam lia negoca administranto, diris al la gazetaro, "Charlie [devas] havi la tutan tempon kiun li bezonas kaj la tutan monon por produkti [filmojn] per la maniero kiun li volas... Estas kvalito, ne kvanto, we are after." En junio 1917, Chaplin subskribis kontrakton por kompletigi ok filmojn por First National Exhibitors' Circuit kontraŭ 1 miliono da dolaroj (19.1 milionoj nuntempe). Li decidis konstrui sian propran studion sur kvin akreoj de tereno ĉe Sunset Boulevard, kun produktoraj instalaĵoj de plej alta kvalito. Ĝi estis kompletigita en januaro 1918, kaj Chaplin ricevis liberon por la farado de siaj filmoj.
Stupino
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Charlie Chaplin
1918–1922: First National
A Dog's Life, publikigita en aprilo 1918, estis la unua filmo sŭb la nova kontrakto. En ĝi, Chaplin montis sian pliiĝantan emon konstrui la historion kaj sian traktadon de la rolulo Tramp (trampo) kiel "speco de Pierrot". La filmo estis priskribita de Louis Delluc kiel "unua totala kinartaĵo". Chaplin poste engaĝiĝis en kampanjo por la vendado de milit-kuponoj, turneante Usonon dum unu monato por arigi monon por la Aliancanoj en la Unua Mondmilito. Li produktis ankaŭ mallongan propagandan filmon nome The Bond (La kupono), donacitan al la registaro por monkolektado. La venonta publikaĵo de Chaplin estis bazita sur la milito, metante Tramp en la tranĉeojn por Shoulder Arms. Associates avertis lin kontraŭ la farado de komedio pri la milito sed, kiel li poste rememoris: "Danĝera aŭ ne, la ideo ekscitigis min." Li dediĉis kvar monatojn al filmado de 45-minuta filmo, kiu estis publikigita en oktobro 1918 kun granda sukceso.
United Artists, Mildred Harris, kaj The Kid
Antaŭ la kreo de United Artists, Chaplin edziĝis por la unua fojo. La 16-jaraĝa aktorino Mildred Harris estis anoncinta, ke ŝi estas graveda, kaj en septembro 1918, Chaplin edziĝis al ŝi senbrue en Los-Anĝeleso por eviti polemikon. Tuj poste, la gravedeco rezultis falsa. Chaplin estis malfeliĉa kun tiu unuiĝo kaj, sentante ke la geedzeco bremsis lian kreivon, li dediĉegis sin al la produktado de sia filmo Sunnyside. Harris iĝis poste fakte graveda kaj la 7an de julio 1919, ŝi naskis filon. Norman Spencer Chaplin naskiĝis misformita kaj mortis tri tagojn poste. La geedzeco finis en aprilo 1920, kaj Chaplin klarigis en sia membiografio ke ili estis "nerekunigeble miskunigitaj".
La perdo de la filo, plus siaj propraj infanaĝaj spertoj, ŝajne influis la filmon de Chaplin, kiu turnis la trampon en la zorganto de juna knabo. Por tiu nova epizodo, Chaplin ankaŭ​ deziris fari ion pli ol komedio kaj, laŭ Louvish, "fari ŝanĝon al ŝanĝo de la mondo." La filmado de The Kid ekis en aŭgusto 1919, kun la kvar-jaraĝa Jackie Coogan kiel lia kun-stelulo. Ĝi disvolviĝis en longa projekto, kaj tiel por abandoni First National li haltigis la produktadon kaj tuj filmis A Day's Pleasure. The Kid estis en produktado dum naŭ monatoj ĝis majo 1920 kaj, kun 68 minutoj, ĝi estis la plej longa filmo de Chaplin ĝis tiam. Pritraktanta malriĉecon kaj separadon de patro de sia filo, The Kid estis unu el la plej fruaj filmoj kiuj kombinis komedion kaj dramon. Ĝi estis publikigita en januaro 1921 kaj havis tujan sukceson, kaj, ĉirkaŭ 1924, ĝi jam estis projekciita en ĉirkaŭ 50 landoj.
Chaplin dediĉis kvin monatojn al sia venonta filmo The Idle Class. Post ties publikigo en septembro 1921, li decidis reveni al Anglio por la unua fojo en preskaŭ unu jardeko. Li poste laboris por plenumi sian kontrakton kun First National, kaj publikigis Pay Day en februaro 1922. The Pilgrim — lia fina mallonga filmo — estis prokrastita pro distribua malkonsento kun la studio, kaj publikigita unu jaron poste.
A Woman of Paris kaj The Gold Rush
Plenuminta sian kontrakton kun First National, Chaplin estis libera por fari sian unuan filmon kiel sendependa produktoro. En novembro 1922, li ekfilmis A Woman of Paris, amaferan dramon pri kondamnitaj geamantoj. Chaplin intencis, ke ĝi steluligu Edna Purviance, kaj li mem ne aperis en la filmo krom en mallonga, eksterlista kameo. Li deziris, ke la filmo havu realisman senton kaj reĝisoris sian geaktoraron por atingi netroigan ludadon. En la reala vivo, li klarigis, "viroj kaj virinoj klopodas prefere kaŝi siajn emociojn ol montri ilin". A Woman of Paris premieris en septembro 1923 kaj estis laŭdita pro sia plinoviga, subtila maniero. La publiko, tamen, montriĝis seninteresa pri filmo de Chaplin sen Chaplin, kaj ĝi estis komerca malsukceso. La filmisto suferis pro tio — li delonge volis produkti draman filmon kaj estis fiera pro la rezulto — kaj tuj retiris A Woman of Paris el la cirkulado.
Chaplin revenis al komedia filmo por sia venonta projekto. Metante alte siajn planojn, li diris al si mem "Tiu venonta filmo devas esti epika! La plej granda!" Inspirita de foto de la Klondike-orimpetego de 1898, kaj poste de la historio de la Donner-grupo de 1846–1847, li faris tion kion Geoffrey Macnab nomas "epika komedio el malpuraĉa temo." En The Gold Rush, Trampo estas izola orserĉulo kiu luktas kontraŭ malfacilaĵoj kaj por amo. Kun Georgia Hale kiel sia nova ĉefa aktorino, Chaplin ekfaris la filmon en februaro 1924. Ties prilaborita produktado, kostanta preskaŭ 1 milionon da dolaroj, inkludis realajn scenejojn en la montaro Truckee kun 600 figurantoj, eksterordinarajn studiojn, kaj specialaj efektoj. La lasta sceno estis filmita en majo 1925 post 15 monatoj de filmado.
Chaplin sentis, ke The Gold Rush estis la plej bona filmo kiun li iam faris. Ĝi publikiĝis en aŭgusto 1925 kaj iĝis unu el la plej grandaj komercaj sukcesoj en la epoko de mutaj filmoj de Usono kun 5 milionoj da dolaroj. Tiu komedia filmo enhavas kelkajn el la plej famaj scenoj de Chaplin, kiel Trampo manĝanta sian boton kaj la "Danco de la brioĉoj". Macnab nomis ĝin "la kvintesenca filmo de Chaplin". Chaplin asertis ĉe ties publikigo, "Tio estas la filmo per kiu mi volas esti memorita".
Lita Grey kaj The Circus
Denove temis pri nefeliĉa geedzeco, kaj Chaplin pasigis multajn horojn en la studio por eviti vidi sian edzinon. Novembre 1926, Grey prenis la gefilojn kaj lasis la familian hejmon. Sekvis komplika divorco, en kiu la pledoj de Grey — akuzantaj Chaplin pro malfideleco, perforto, kaj havado de "koruptitaj seksodeziroj" — estis filtritaj al la gazetaro. En siaj rememoroj, Lita Grey poste klarigis ke multaj el ŝiaj plendoj estis "profesie, gape pligrandigitaj aŭ distorditaj" fare de ŝiaj advokatoj. Oni informis, ke Chaplin estis en stato de nerva atako, ĉar tiu afero iĝis ĉefaĵo en novaĵoj kaj formiĝis grupoj tra tuta Usono alvokantaj al malpermeso de liaj filmoj. Por finigi la kazon sen plia skandalo, la advokatoj de Chaplin interkonsentis pagon de 600,000 dolaroj — la plej granda pago en tribunaloj de Usono ĝis tiam. La bazo de lia sekvantaro estis sufiĉe forta por postvivi tiun aferon, kaj ĝi estis tuj forgesita, sed Chaplin estis tre tuŝita pro ĝi.
Antaǔ la fino de la divorca proceso, Chaplin eklaboris je sia nova filmo, The Circus. Li konstruis historion ĉirkaǔ la ideo piediri sur ekvilibriga ŝnuro estante ĉikanita de simioj, kaj revenis al Trampo kiel porokaza stelulo de cirko. La filmado estis suspendita dum 10 monatoj dum li devis trakti la divorcan skandalon, kaj ĝi estis ĝenerale problemega produktorado. Finfine kompletigita en oktobro 1927, The Circus estis publikigita en januaro 1928 kaj havis pozitivan akcepton. En 1929 en la unua ceremonio de disdonado de la Oskar-premioj, Chaplin ricevis specialan trofeon "Pro plur-talenteco kaj genio en aktorado, verkado, reĝisorado kaj produktorado de The Circus". Spite tiun sukceson, li konstante asociigis tiun filmon kun la streso de ties produktado; Chaplin nuligis The Circus el sia membiografio, kaj klopodis prilabori ĝin kiam li registris la memoron en siaj lastaj jaroj.
City Lights
En la epoko kiam estis publikigita The Circus, Holivudo jam alfrontis la enkondukon de sonkino. Chaplin estis skeptika pri tiu nova rimedo kaj pri la teknikaj mankoj kiujn ĝi estis prezentinta, en la opinio ke mankis al la sonfilmoj la arteco de la sonkino. Li ankaŭ hezitis ŝanĝi la formulon kiu portis al li tiom da sukceso, kaj timis, ke doni al Trampo voĉon limigus lian internacian altiron. Do li malakceptis la novan Holivudan modfrenezecon kaj eklaboris por nova muta filmo. Chaplin tamen ne estis certega pri tiu decido kaj liaj duboj daŭris dum la filma produktado.
Kiam ekis la filmado fine de 1928, Chaplin estis laborinta por la historio dum preskaǔ unu jaro. City Lights temis pri la amo de Trampo por blinda florvendistino (ludita de Virginia Cherrill) kaj liaj klopodoj arigi monon por ŝia vidrekupera operacio. Ĝi estis defia produktado kiu daǔris 21 monatojn, kaj Chaplin poste konfesis, ke li "laboregis en nervozega stato por atingi perfekton". Unu avantaĝo kiun Chaplin trovis en sonteknologio estis la oportuno registri muzikan fonon por la filmo, kiun li mem komponis. Tiel Chaplin jam uzis sonon en City Lights sed nur por muziko, kaj posta paŝo estos uzi homan voĉon, sed ne ankoraŭ dialogon en Modernaj Tempoj.
Veturoj, Paulette Goddard, kaj Modern Times
En sia membiografio, Chaplin rememoris tiun momenton je sia reveno al Los-Anĝeleso, "Mi estis konfuza kaj senplana, senripoza kaj konscia pri tre granda soleco". Li por mallonge konsideris retiriĝon kaj translokigon al Ĉinio. La soleco de Chaplin malaperis kiam li renkontiĝis kun la 21-jaraĝa aktorino Paulette Goddard en julio 1932, kaj la paro startis amrilaton. Li ne estis preta alfronti novan filmon, tamen, kaj dediĉis sin al la verkado de felietono pri siaj veturoj (publikigita en la gazeto Woman's Home Companion). Fakte la veturo estis stimula sperto por Chaplin, inklude kunsidojn kun kelkaj elstaraj pensuloj, kaj li ĉiam pli interesiĝis pri mondaj eventoj. La stato de la laboristoj en Usono priokupigis lin, kaj li timis, ke kapitalismo kaj maŝinaro en la laborejoj pliigos la nivelojn de sendungado. Tiuj temoj stimulis Chaplin fari novan filmon.
Modern Times estis anoncita de Chaplin kiel "satiro pri kelkaj fazoj de nia industria vivo." La filmo montras Trampon kaj Goddard dum ili alfrontas la malfacilaĵojn de la Granda Depresio, kaj necesis 10,5 monatoj por la filmado. Chaplin intencis uzi parolan dialogon sed ŝanĝis opinion dum la provludoj, Kiel ties antaǔaĵo, Modern Times uzis sonefektojn sed apenaǔ parolon. Chaplin jam estis uzinta sonon en City Lights sed nur por muziko, kaj nuna paŝo estis uzi homan voĉon, sed ne ankoraŭ dialogon en Modernaj Tempoj. La ludado fare de Chaplin de ĵargona kanto tamen donis al Trampo voĉon por la unua fojo en filmo. Post registri la muzikon, Chaplin publikigis Modern Times en Februaro 1936. Ĝi estis lia unua filmo en 15 jaroj kiu adoptis politikajn referencojn kaj socian realismon, nome faktoro kiu altiris konsiderindan atenton de la gazetaro spite la klopodojn de Chaplin por minimumigi la aferon. La filmo havigis malpli da ekonomia profito ol la antaǔaj filmoj kaj ricevis miksajn rezencojn, ĉar kelkaj spektantoj malŝatis la politikigon. Nuntempe, Modern Times estas konsiderita de la Brita Filminstituto kiel unu el la plej "grandaj filmoj" de Chaplin, dum David Robinson diris, ke ĝi montras la filmiston je "sia senrivala pinto kiel kreinto de vida komedio."
Post la publikigo de Modern Times, Chaplin foriris kun Goddard por veturo al Orienta Azio. La paro estis malakceptinta paroli pri la naturo de sia rilato, kaj oni ne sciis ĉu ili estas geedzoj aǔ ne. Iom da tempo poste, Chaplin konfesis ke ili estis geedziĝintaj en Kantono dum sia veturo. Ĉirkaǔ 1938, la paro jam estis apartiĝinta, ĉar ambaǔ ege centriĝis en sia laboro, kvankam Goddard estis denove la ĉefa aktorino en lia venonta filmo, nome The Great Dictator (La granda diktatoro). Ŝi finfine divorcis el Chaplin en Meksiko en 1942, laǔ plendoj de malkongrueco kaj separado dum pli ol unu jaro.
The Great Dictator
Chaplin dediĉis du jarojn al la disvolvigo de la scenaro, kaj ekfilmis en septembro 1939 — ses tagojn post Britio deklaris la militon al Germanio. Li jam estis akceptinta la uzadon de parola dialogo, parte pro la kompreno, ke li ne havas alian eblon, sed ankaŭ ĉar li rekonis, ke tio estas pli bona metodo por elsendi politikan mesaĝon. Fari komedion pri Hitlero estis rigardita kiel io polemikiga, sed la financa sendependeco de Chaplin permesis al li alfronti tiun riskon. "Mi estis determinita iri antaǔen," li verkis poste, "kaj ridegi pri Hitlero." Chaplin mem poste diris, ke sciinte pri la etendo de la agado de la Nazia Partio li ne estus farinta la filmon; "Se mi estus koninta la faktajn hororojn de la koncentrejoj, mi ne estus farinta The Great Dictator; mi ne estus ridinta pro la murdega frenezeco de la nazioj." Chaplin anstataǔis la Trampon (kvankam montranta similan aspekton) per "Juda Barbiro", reference al la kredo de la Nazia Partio, ke li estas judo. Spekulado pri la etna deveno de Chaplin ekzistis el la plej fruaj tagoj de lia famo, kaj foje oni eĉ informis, ke li estas judo. Esplorado tute ne malkovris pruvaron pri tio, kaj kiam ĵurnalisto demandis en 1915 ĉu tio veras, Chaplin respondis: "Mi ne havas tiun bonan sorton." La Nazia Partio tamen kredis, ke li estas judo kaj pro tio malpermesis The Gold Rush. Chaplin respondis per la ludado de judo en The Great Dictator kaj anoncis: "Mi faris tiun filmon por la judoj de la tuta mondo." En duobla ludado, li ludis ankaŭ la rolon de la diktatoro "Adenoid Hynkel", kiu estis parodio de Hitlero.
Produktado de The Great Dictator daŭris unu jaron kaj la filmo estis publikigita en oktobro 1940. La filmo generis ampleksan kvanton de reklamado, kun kritiko en The New York Times nominta ĝin "la plej entuziasme atendita filmo de la jaro", kaj ĝi estis unu el la plej multekosta de la epoko. La fino tamen estis nepopulara kaj generis polemikon. Chaplin finigis la filmon per kvin-minuta diskurso en kiu li lasis sian barbiran rolulon, rigardante rekte al la kamerao, kaj pledis kontraǔ milito kaj faŝismo. Charles J. Maland identigis tiun malferman predikon kiel komencon de la malpliigo de la populareco de Chaplin, kaj skribis: "Ekde tiam, neniu filmemulo povos separi la dimension de politiko de [sia] stelula bildo". Tamen, kaj Winston Churchill kaj Prezidento Roosevelt ŝatis la filmon, kiun ili spektis en privataj projekcioj antaǔ ties publikigo. Roosevelt poste invitis Chaplin legi la filmfinan diskurson per radio dum lia inaǔguro en januaro 1941, kie tiu parolado iĝis "gravaĵo" de la celebro. Chaplin estis ofte invitita al aliaj patriotaj eventoj por legi la diskurson al publikoj dum la milito. The Great Dictator ricevis kvin nomumojn al Oskar-premioj, inklude por la Plej Bonkvalita Filmo, por la Plej Bonkvalita Originala Scenaro kaj por la Plej Bonkvalita Aktoro.
En la filmo oni povas vidi sur ŝildoj de vendejoj en la juda kvartalo esperantajn vortojn. Multaj el ili estis ŝanĝitaj por igi ilin aspekti pli polecaj aŭ pli germanecaj. Oni supozas, ke la celo de Chaplin estis unuflanke montri ekzotan aspekton de la juda komunumo, aliflanke vidigi la realon de la esperanta lingvo kiel ekzistanta almenaǔ en la fikcio. Ili estas jenaj: Piedvestejok (Botisto); Barber: Razn, Haru Tondadoz, Lipharoj Tondadoz; Drinkumz; Tabakbutiky: Cigaroj Cigarizoj; Restoraciz; Kafejo: Bierr, Kafü; Papervendissn; Ĉambroj; Legomo & Fruktü Vendejü: Rapoj, Terpumoj; Solej Fresaj Legomaj; Vestajoj Malnovaj. Tiu fakto estis delonge uzita de esperantistoj kiel detalo de propagando por la Internacia Lingvo kaj pri la simpatio kiun ĝi vekas ĉe gravuloj kiaj Chaplin. Jam en 1949 la organizantoj de SAT Kongreso de Parizo invitis lin al la kongreso per letero sendita al lia adreso en Kalifornio.
Stupino
La interurba telefona kodo estas 09664, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Charlie Chaplin
Juraj problemoj kaj Oona O'Neill
Meze de la 1940-aj jaroj, Chaplin estis enplektita en serio de procesoj kiuj okupis plej el sia tempo kaj ege grave tuŝis lian publikan bildon. La problemoj komencis el lia afero kun aspiranta aktorino nome Joan Barry, kun kiu li estis nekontinue engaĝita inter Junio 1941 kaj aǔtuno 1942. Barry, kiu montris obsedan konduton kaj estis dufoje arestita post ili separiĝis, reaperis la venontan jaron kaj anoncis, ke ŝi estas graveda de filo de Chaplin. Ĉar Chaplin malakceptis la plendon, Barry procesis pro patreco kontraǔ li.
Stupino
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Charlie Chaplin
Juraj problemoj kaj Oona O'Neill
La direktoro de la Federal Bureau of Investigation (FBI), nome J. Edgar Hoover, kiu delonge suspektis pri la politika klino de Chaplin, uzis tiun oportunon por generi negativan informaron pri li. Kiel parto de malprestiĝa kampanjo por damaĝi la reputacion de Chaplin, la FBI alvokis lin per kvar indictments rilate al la kazo Barry. Plej serioza el tiuj estis supozita rompo de la leĝo Mann Act, kiu malpermesas la transporton de virinoj trans ŝtataj limoj por seksaj celoj. Laǔ la akuzisto, Chaplin estis malobeanta la leĝon kiam li pagis la veturon de Barry al Novjorko en Oktobro 1942, kiam ankaŭ li estis vizitanta la urbon. Kaj Chaplin kaj Barry interkonsentis, ke ili estis renkontiĝintaj tie por mallonge, kaj laǔ Barry, ili ankaŭ havis seksan rilaton. Chaplin plendis, ke la lasta fojo kiam li intimiĝis kun Barry okazis en Majo 1942. La historiisto Otto Friedrich nomis tion "absurda persekutado" laǔ "antikva statuto", kaj krome se Chaplin estus kulpigita, li frontus 23 jarojn en prizono. Tri akuzoj ne havis sufiĉan pruvaron por procesi al la tribunalo, sed la proceso pro la Mann Act ekis en Marto 1944. Chaplin estis senkulpigita post du semajnoj. Tiu kazo estis ofte ĉefa novaĵo en gazetaro, kaj Newsweek nomis ĝin la "plej granda skandalo en publikaj rilatoj ekde la proceso pro murdo kontraǔ Fatty Arbuckle en 1921."
Stupino
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Charlie Chaplin
Juraj problemoj kaj Oona O'Neill
La filo de Barry, nome Carol Ann, naskiĝis en Oktobro 1944, kaj la patreca plendo venis al tribunalo en Februaro 1945. Post du ardaj juĝoj, en kiuj la akuzisto akuzis lin pro "malmoraleco", Chaplin estis deklarita la patro. Pruvaro el sangekzameno kiu indikis alie ne estis akceptita. La sangogrupo de Carol Ann estis B, tiu de Barry estis A, kaj tiu de Chaplin estis O. En Kalifornio tiam, sangekzameno ne estis akceptita kiel pruvo en juraj procesoj., kaj la juĝisto ordonis Chaplin pagi la filan subtenon ĝis Carol Ann estos 21jaraĝa. La traktado de la pripatra proceso fare de la gazetaro estis influita de la FBI, ĉar la informaro estis havigita al la elstara klaĉema ĵurnalistino Hedda Hopper, kaj tiele Chaplin estis portretita per tro kritika montrado.
La polemikaro ĉirkaǔ Chaplin pliiĝis kiam, nur du semajnojn post la patreca proceso, oni anoncis, ke li estis edziĝinta al sia plej nova protektitulino, 18-jaraĝa Oona O'Neill – filino de la usona dramaturgo Eugene O'Neill. Chaplin, tiam 54-jaraĝa, estis prezentita al ŝi de filmagento sep monatojn antaǔe. Chaplin kaj O'Neill renkontiĝis la 30an de Oktobro 1942 kaj geedziĝis la 16an de Junio 1943 en Carpinteria (Kalifornio). Eugene O'Neill forneis sian filinon kiel rezulto. En sia membiografio, Chaplin priskribis sian renkonton de O'Neill kiel "la plej feliĉa okazaĵo de mia vivo", kaj asertis, ke li estis trovinta "perfektan amon". La filo de Chaplin, Charles Jr., informis, ke Oona "sorĉis" sian patron. La paro restis geedzoj ĝis la morto de Chaplin, kaj havis ok gefilojn laǔlonge de 18 jaroj: Geraldine Leigh (n. Julio 1944), Michael John (n. Marto 1946), Josephine Hannah (n. Marto 1949), Victoria (n. Majo 1951), Eugene Anthony (n. Aǔgusto 1953), Jane Cecil (n. Majo 1957), Annette Emily (n. Decembro 1959), kaj Christopher James (n. Julio 1962).
Stupino
En jaro 1959 la urbo havis 40,3 mil loĝantojn.
Charlie Chaplin
Monsieur Verdoux kaj komunistaj akuzoj
Chaplin plendis, ke la procesoj kun Joan Barry estis "kripliginta [sian] kreivon", kaj pasis iom da tempo antaǔ li eklaboris denove. En Aprilo 1946, li finfine ekfilms projekton kiu estis disvolvigita ekde 1942. Monsieur Verdoux estis nigra komedio, nome la historio de franca bankolaboristo, Verdoux (Chaplin), kiu perdas sian laborpostenon kaj komencas edzinigi kaj murdi riĉajn vidvinojn por subteni sian familion. La inspiro de Chaplin por tiu projekto venis el Orson Welles, kiu volis lin kiel stelulo por filmo pri la franca seria murdisto Henri Désiré Landru. Chaplin decidis, ke la koncepto "farus mirindan komedion", kaj pagis al Welles 5,000 dolarojn por la ideo.
Stupino
En jaro 2002 la urbo havis 63,1 mil loĝantojn.
Charlie Chaplin
Monsieur Verdoux kaj komunistaj akuzoj
Chaplin denove paroligis siajn politikajn ideojn en Monsieur Verdoux, kritikante kapitalismon kaj asertis, ke la mondo kuraĝigas amasmurdado pere de militoj kaj de armiloj de amasdetruo. Pro tio, la filmo trafis polemikon kiam ĝi estis publikigita en Aprilo Chaplin estis prifajfita en la premiero, kaj estis alvokoj por bojkoto. Monsieur Verdoux estis la unua publikigo de Chaplin kiu malsukcesis kaj por kritikistoj kaj por la publiko en Usono. Ĝi estis pli sukcese eksterlande, kaj la scenaro de Chaplin estis nomumita por la Oskar-premio. Li estis fiera pro la filmo, kaj li verkis en sia membiografio, "Monsieur Verdoux estas la plej inteligenta kaj plej brila filmo kiun mi iam faris."
La negativa reago al Monsieur Verdoux estis granda rezulto de ŝanĝoj en la publika bildo de Chaplin. Krom la damaĝo fare de la skandalo kun Joan Barry, li estis publike akuzita je komunisto. Lia politika agado plifortiĝis dum la Dua Mondmilito, kiam li kampanjis por la kreo de Dua Fronto por helpi la Sovetunion kaj subtenis variajn Sovet–usonajn amikecajn grupojn. Li estis ankaŭ amiko de kelkaj supozitaj komunistoj, kaj partoprenis en agado fare de sovetaj diplomatoj en Los Angeles. En la politika klimato de la 1940-aj jaroj de Usono, tia agado signifas, ke Chaplin estis konsiderata, kiel Larcher verkas, "danĝere progresisma kaj nemorala." La FBI volis, ke li estu for de la lando, kaj lanĉis oficialan esploron en la komenco de 1947. Chaplin jam estis altirante la atenton de la FBI longe antaǔ la 1940-aj jaroj, pri kio estas mencio en liaj slipoj el 1922. J. Edgar Hoover unue postulis, ke oni plenumu Security Index Card por Chaplin en Septembro 1946, sed la oficejo de Los Angeles ne rapide reagis kaj komencis aktivan esploradon nur la venontan printempon. La FBI ankaŭ postulis kaj ricevis helpon el MI5, partikulare esplorante la falsajn akuzojn ke Chaplin ne naskiĝis en Anglio sed en Francio aǔ en Orienta Eǔropo, kaj ke lia reala nomo estis Israel Thornstein. La MI5 ne trovis pruvaron ke Chaplin estis engaĝiĝinta en la Komunista Partio.
Limelight kaj foriro el Usono
La filmado komencis en Novembro 1951, kaj ĉirkaǔ tiam Chaplin jam estis pasiginta tri jarojn laborante pri la historio. Limelight estis konceptita kiel romano, kiun Chaplin verkis sed neniam intencis publikigi. Li klopodis pli seriozan tonon ol en ajna el siaj antaǔaj filmoj, regule uzante la vorton "melankolio" kiam klarigis siajn planojn al sia kun-stelulino Claire Bloom. Limelight inkludis kamean aperon de Buster Keaton, kiun Chaplin aktorigis kiel sia kunscenano en pantomima sceno. Tio estis la nura momento kiam la komikistoj laboris kune.
Sergej Abramov (ŝipo)
«Sergej Abramov» («Сергей Абрамов»), antaŭe «Druĵba» («Дружба» — amikeco) estas motorŝipo.
Incendio en Novembro de la jaro 2011-a
La 14‐an de novembro, 2011, la ŝipo estis en la Norda rivera haveno de Moskvo. Post la 4‑a horo matene en la ŝipo komenciĝis brulego, dum kiu la ŝipo surfundiĝis.
Palermo
Historio
La grekoj bone konis ĝin sub la nomo de Πανόρμος (Panormos), kvankam ĝi restis fenika urbo ĝis la konkero fare de Romio en 254 a.K.. La Romianoj tenis la grekan nomon, ŝanĝetita en Panormus.
Charlie Chaplin
Limelight kaj foriro el Usono
Ĉar ĉiuj liaj propraĵoj restis en Usono, Chaplin evitis diri ajnon negativan pri la afero al la gazetaro. La skandalo altiris ampleksan atenton, sed Chaplin kaj lia filmo estis varme akceptitaj en Eǔropo. En Usono, pluis la malalmikecon kontraǔ li, kaj, kvankam ĝi ricevis kelkajn pozitivajn rezencojn, Limelight estis submetita al ampleksa bojkoto. Tiukadre, Maland verkis, ke la falo de Chaplin el "senprecedenca" nivelo de populareco, "povus estis la plej granda en la historio de steluloj en Usono".
Palermo
Historio
En 1071 la normanda Roĝero de Hauteville prenis Palermon de la Araboj post kvarjara sieĝo. Palermo restis sub la normandoj ĉirkaŭ 100 jarojn, poste ĝi estis regata de la Ŝtaŭfoj (1194-1266), de la Anĵuanoj (nur dum 16 jarojn).
En 1282, post popola tumulto, alvenis en Sicilion Petro la 3-a, reĝo de Aragono, kiu deklaris sin ankaŭ reĝo de Sicilio. Palermo restis longdaŭre ĉefurbo (parte kune kun Katanio) de la Reĝlando Sicilio (aŭ de Trinakrio), tiam preskaŭ sendependa parto de la Kronlando de Aragono.
Charlie Chaplin
Translokiĝo al Svisio kaj A King in New York
Chaplin pluestis polemika figuro laǔlonge de la 1950-aj jaroj, speciale post li ricevis la premion de la Internacia Paco el la komunist-ema Monda Pac-Konsilio, kaj post liaj renkontoj kun Zhou Enlai kaj kun Nikita Ĥruŝĉov. Li komencis labori por sia unua filmo en Eǔropo, A King in New York, en 1954. Li aktorigis sin mem kiel ekzilita reĝo kiu serĉas rifuĝon en Usono, kaj inkludis kelkajn el siaj ĵusaj spertoj en la scenaron. Lia filo, Michael, aperis kiel knabo kies gepatroj estas celoj de la FBI, dum la rolulo de Chaplin frontas akuzojn de komunismo. La politika satiro parodiis HUAC kaj atakis elementojn de la kulturo de la 1950-aj jaroj – kiel konsumismo, plastika kirurgio, kaj kino de granda ekrano. En recenzo, la dramaturgo John Osborne nomis la filmon de Chaplin "la plej amara" kaj "la plej malferme persona".
Palermo
Historio
En la 15-a jarcento du gravaj eventoj ŝanĝas la rolon de Palermo. En 1442 Alfonso la 5-a de Aragono iĝas reĝo de Napolo. La du reĝlandoj de Sicilio kaj de Napolo uniĝas kun ĉefurbo Napolo. En 1469 Izabela la 1-a de Kastilio edziniĝas kun Fernando la 2-a de Aragono kaj sekve Kastilio kaj Aragono kreas la novan reĝlandon de Hispanio. Sub Hispanio, estas viĉreĝo en Palermo, reganta la Sicilio kaj malsama de la viĉereĝo en Napolo, kiu regas la ceteran Suditalion.
Charlie Chaplin
Translokiĝo al Svisio kaj A King in New York
Chaplin fondis novan produktoran kompanion, Attica, kaj uzis la instalaĵojn de la Studioj Shepperton por la filmado. Filmado en Anglio montriĝis malfacila tasko, ĉar li jam estis alkutimiĝinta al sia propra Holivuda studio kaj familia geaktoraro, kaj jam ne plu havis senliman produktortempon. Laǔ Robinson, tio havis efiko sur la kvalito de la filmo. A King in New York estis publikigita en Septembro 1957, kaj rivevis malsimilajn rezencojn. Chaplin malpermesis usonajn ĵurnalistojn el sia Pariza premiero kaj decidis ne publikigi la filmon en Usono. Tio akre limigis siajn enspezojn, kvankam ĝi atingis moderan komercan sukceson en Eǔropo. A King in New York ne estis montrita en Usono ĝis 1973.
Finaj verkoj kaj renovigita aprezado
En la lastaj du jardekoj de sia kariero, Chaplin koncentriĝis en la re-eldonado kaj muzikigo de siaj malnovaj filmoj por re-publikigo, kaj al sekurigo de siaj rajtoj pri posedo kaj distribuado. En intervjuo de 1959, la jaro de sia 70a naskiĝtago, Chaplin asertis, ke estis ankoraŭ "loko por Hometo en la atoma epoko". La unua el tiuj re-publikigoj estis The Chaplin Revue (1959), kiu inkludis novajn versiojn de A Dog's Life, Shoulder Arms, kaj The Pilgrim.
12003 Hideosugai
12003 Hideosugai estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Palermo
Historio
En 1860 popolaj tumultoj favore de Giuseppe Garibaldi helpas lian eniron en la urbon la 28-an de majo. (Estis tamen poste ankaŭ kelkaj tumultoj kontraŭ la novan reĝlandon.) Palermo, kiel la cetero de Sicilio, estis parto de la nova Reĝlando de Italio ekde sia ekesto en 1861.
Charlie Chaplin
Finaj verkoj kaj renovigita aprezado
En Usono, la politika atmosfero ekŝanĝiĝis kaj atento estis denove direktita al la filmoj de Chaplin anstataǔ al siaj ideoj. En Julio 1962, The New York Times publikigis ĉefartikolon asertanta, ke "ni ne kredas, ke la Respubliko estos en danĝero se la hieraǔa neforgesita trampeto rajtus malsupreniri la surterigejon de ŝipo aǔ aviadilo en usona haveno". La saman monaton, Chaplin iĝis honora doktoro en la universitatoj de Oksfordo kaj Durham. En Novembro 1963, La Teatrejo Plaza en Novjorko startis unujaran serion de la filmoj de Chaplin, inklude Monsieur Verdoux kaj Limelight, kiu atingis elstarigajn rezendojn el la usona kritikistaro. En Septembro 1964 okazis la publikigo de la memorlibro de Chaplin, nome My Autobiography, por kio li estis laboranta ekde 1957. La 500-paĝa libro, kiu fokusiĝis al siaj fruaj jaroj kaj persona vivo, iĝis tutmonde sukcesa verko, spite la kritikojn pri la manko de informaro pri lia kinkariero.
12003 Hideosugai
Nomo
Ĝia nomo honoras Hideo Sugai, japanan emeritigitan instruiston kaj amatoran astronomon. Li observis la ekde 1951 kaj liaj datumoj estis raportitaj al la Japana Ligo de Observantoj de Variantaj Steloj.
(137802) 1999 YT
(137802) 1999 YT estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido.
NGC 240
NGC 240 (aliaj indikoj — PGC 2653, UGC 473, MCG 1-3-1, ZWG 410.3) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
(137802) 1999 YT
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra klinita orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de la Tero, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo; ĝi krucas la orbiton de Marso proksime de ĝia malsuprenira nodo.
Palermo
Geografio
Palermo situas en la nordokcidenta bordo de Sicilio, ĉe la Tirena Maro.
Ĉirkaŭ la urbo estas kalkoŝtonaj montetoj, limigantaj malgrandan ebenaĵon nomatan "Conca d'Oro" (=Ora Kuvo).
La klimato estas sufiĉe varma, sed ankaŭ estas influata de la maro. Ĝi estas tipa mediteranea klimato. Averaĝe, la temperaturo de la plej malvarma monato (februaro) estas inter 8 kaj 15°C, kaj de la plej varma (aŭgusto) inter 22 kaj 31°C. Pluvoj okazas ĉefe inter oktobro kaj aprilo; somero estas seka sezono. La jara kvanto de pluvo estas ĉirkaŭ 850 mm kaj la nombro de pluvtagoj jare estas ĉirkaŭ 80.
Famuloj
En Palermo mortis:
Ekonomio
Palermo havas gravan havenon, de kiu iras pramoj al Cagliari, Ĝenovo, Livorno kaj Napolo kaj eksterlanden al Tunizo. Ĝi havas ankaŭ internacian flughavenon (flughaveno Falcone-Borsellino) kaj malnovan flughavenon, nome Flughaveno Palermo-Boccadifalco.
En la regiono ĉirkaŭ Palermo gravas marborda turismo.
Esperanto-movado
Esperanto-grupo estis fondita en Palermo en 1906 de Vitangelo Nalli, kiu tie propagandis ekde 1903, kaj aliaj movadanoj, interalie Stefano la Colla. Ĝi komence nomiĝis „Junulara Amikaro Esperantista“, kaj en 1908 iĝis Esperanto-Grupo de Palermo.
NGC 240
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Charlie Chaplin
Finaj verkoj kaj renovigita aprezado
Tuj post la publikigo de sia memorlibro, Chaplin eklaboris por A Countess from Hong Kong (Grafino el Hongkongo, 1967), romantika komedio bazita sur scenaro kiun li estis verkinta por Paulette Goddard en la 1930-aj jaroj. La agado okazas sur ocean-ŝipo, kun steluloj Marlon Brando kiel usona ambasadoro kaj Sophia Loren kiel kaŝ-pasaĝerino trovita en lia kajuto. La filmo diferencas el la fruaj produktoj de Chaplin en kelkaj aspektoj. Estis la unua fojo kiam li uzis la novajn teknikojn de Technicolor kaj de larĝa ekrano, dum li koncentriĝis en la reĝisorado kaj aperis sur ekrano nur en kamea rolo kiel marmalsana kelnero. Li ankaŭ subskribis kontrakton kun Universal Pictures kaj numis sian asistanton, Jerome Epstein, kiel produktoro. Chaplin ricevos pagon de 600,000 dolaroj kiel salajro de reĝisoro same kiel procenton de la enspezoj. A Countess from Hong Kong premieris en Januaro 1967, kun nefavoraj recenzoj, kaj estis malsukceso en la biletvendejoj. Chaplin ege suferis pro la negativa reago de la filmo, kiu rezultis lia lasta filmo.