cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prezidanto de la Eklezio
En la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la Prezidanto de la Eklezio estas ĝenerale konsiderata la plej alta reganto de la mormona eklezio. Ĝi estis kreita de Joseph Smith, fondinto de la movado, kaj poste lin sukcedis Brigham Young, Joseph Smith III, Sidney Rigdon kaj James Strang. Pluraj aliaj titoloj estas rilataj al ĉi tiu posteno, inkluzive de Unua Eldero de la eklezio, Profeto, Viziulo, Revelacianto, Interpretanto kaj Reganto (en Israelo).
András Tatai
Kariero
András Tatai de 1831 instruis en altlernejo de Debreceno, de 1856 en reformita teologio de Peŝto, de 1858 en Kecskemét ĝis sia morto.
Sul e Sudoeste de Minas
La mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas (esperante: Sudo kaj Sudokcidento de Minas) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 146 municipojn, kiuj kuniĝis en 10 mikroregionoj.
Toscolano-Maderno
Toscolano-Maderno estas komunumo de Italio.
Károly Nagy (pastro)
NAGY Károly (pro. nadj) estis hungara reformita episkopo, eklezia verkisto naskita en Kisborosnyó la 29-an de oktobro 1868 kaj mortinta en Kluĵo la 16-an de februaro 1926.
Biografio
Károly Nagy diplomiĝis en 1890 en Nagyenyed kaj poste li pasigis unu jaron en Marburg, unu jaron en Utrecht. Reveninte li estis pastro en Braŝovo, poste en Nagyenyed. De 1895 li estis profesoro en la reformita teologio de Koloĵvaro, de 1908 ĉefnotario de la reformita eklezidistrikto de Transilvanio, de 1918 ties episkopo. Li redaktis la revuon Erdélyi Protestáns Lapok, poste la revuon Református Szemle.
Antal Kagerbauer
KAGERBAUER Antal estis hungara arkitekto naskita en Abrudbánya la 5-an de junio 1814 kaj mortinta en Torda la 8-an de oktobro 1872.
Kariero
Antal Kagerbauer estis disĉiplo de konstrumajstro Georg Winkler. Li finis la kostruadon de kazerno Sankta Georgo (1834-1836), respektive la konstruadon de dubranĉa reformita preĝejo. Inter 1836-43 li gvidis la renovigon de domo Teleki–Pataki. Li projektis la preĝejon novgotikan Szentpéteri konstruitan inter 1844-1846. Inter 1859-1860 li projektis kaj konstruis la kastelon de Marosújvár. En 1865 sub lia gvido konstruiĝis la teatro de Strato Farkas (la unua ŝtonteatro de Koloĵvaro). En Tombejo Házsongárd plurajn tombmonumentojn estis konstruitaj laŭ liaj projektoj (Gábor Barra, Sándor Bölöni Farkas, Márton Debreczeni, kripto Rhédey–Mikó, Gábor Szentiványi).
Kalmarludo
La kalmarludo (koree: 오징어 게임), ankaŭ konata kiel nur kalmaro aŭ Hujing-ho (koree: 오징어), estas korea porinfana ludo ludanta de pluraj infanoj. La ludo nomiĝas tiel, ĉar la formo de sia ludotabulo pentrita sur la tero similas al tiu de kalmaro.
Banuso
Banuso estas alta titolo, (laŭ PIV vicreĝo, komandanta en milito). La vorto estas uzata plej ofte ĉe la mezepoka Kroatio kaj Hungara Reĝlando.
Estas simila esprimo markizo, vaste uzata en aliaj lingvoj.
En Kroatio kaj Hungario dum la mezepoko estis pli foraj, parte akiritaj teritorioj, kie oni uzis tiun rangon. La plej konata banuso estis Bánk, kiu ekde 1211 plenumis la titolon, precipe dum foresto de la reĝo. Pri li temas grava dramo kaj opero. Komence kaj lastfoje estis Kroatio, kiu ĝis 1918 kiel aŭtonoma regiono, estis gvidata de banuso. La plej konata estis Josip Jelačić, kiu en 1848 laŭ ordono de Habsburgoj - kiuj estis ankaŭ hungaraj reĝoj - militiris kontraŭ Hungarlando. Krome estis banuso Nikola Zrinski inter 1647-1664 kaj Petar Zrinski inter 1665-1670.
Orienta parto de Hungario Transilvanio dum la historio neniam estis gvidata de banuso, sed princo.
La teritorio, kie estris banuso, nomiĝas banusujo aŭ banusejo. Vidu ankaŭ Ágfalva pri la lasta banusujo.
Formiche Alto
Formiche Alto [forMIĉe ALto] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. La loknomo Formiche Alto kompreneblas kiel Supra "formiĉe", alude al iu kalkoŝtona konstrumaterialo por domkonstruado.
Geografio
Ĝi estas je 31 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj mezvoje inter Teruelo kaj La Puebla de Valverde ŝoseo komunikas oriente kun Formiche Alto, kaj poste al El Castellar, Cabra de Mora kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Camarena kaj ĉe la urba kerno fluas la rivero Mijares. La loĝloko staras je 1105 m super marnivelo. En la municipa teritorio estas ankaŭ la loĝloko Formiche Bajo (Malsupra Formiĉe).​
Historio
Estas restaĵoj de loĝado fare de iberoj. En Mezepoko estis strategia situacio sur monteto inter torentoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Formiche Alto oni malaltiĝis el 568 loĝantoj en 1877 ĝis nunaj 155 loĝantoj.
Johano Kalvino
Johano KALVINO (latine Joannes Calvīnus, de kie devenas la formo esperanta kaj la refrancigo Jean Calvin; naskita kiel Jehan Cauvin la 10-an de julio 1509 — m. la 27-an de majo 1564) estis influa franca teologo kaj pastoro dum la Protestantisma Reformacio. Li multe kontribuis al la disvolviĝo de nova kristana teologia sistemo poste nomita kalvinismo. Kalvino unue laboris kiel humanista juristo, antaŭ ol rompi kun la Romkatolika Eklezio ĉirkaŭ la jaro 1530. Kiam komenciĝis la persekutado de protestantoj en Francio, Kalvino fuĝis al Bazelo (Svislando), kie li en 1536 publikigis la unuan eldonon de sia fundamenta verko Institucio de la Kristana Religio.
En la sama jaro, Kalvinon invitis Guillaume Farel por helpi al la eklezia reformado en Ĝenevo. La urba konsilantaro kontraŭis la akcepton de la ideoj de Kalvino kaj Farel, tiel ke la du homoj estis forpelitaj. Pro invito de Martin Bucer, Kalvino sekve iris al Strasburgo, kie li fariĝis pastoro de eklezio de francaj rifuĝintoj. Li daŭre subtenis la reformacian movadon de Ĝenevo, kien li estis denove invitita por gvidi ĝin. Post sia reveno al Ĝenevo, li enkondukis novajn formojn de ekleziaj direktado kaj liturgio, malgraŭ la kontraŭstaro de pluraj potencaj familioj de Ĝenevo, kiuj provis malgravigi lian aŭtoritaton. Dum tiu periodo ankaŭ alvenis al Ĝenevo Miguel Servet, hispano famiĝinta pro sia hereza doktrino. Li estis denuncita de Kalvino kaj mortpunita de la urba konsilantaro. Pro la senĉesa alveno de novaj rifuĝintoj favoraj al Kalvino, kaj pro la baloto de nova konsilantaro, la kontraŭuloj de Kalvino devis forlasi Ĝenevon. Johano Kalvino dediĉis la finon de sia vivo al la disvolviĝo de la Reformacio, en Ĝenevo sed ankaŭ tra la tuta Eŭropo.
Kalvino estis senlaca polemika kaj apologeta verkisto, kiu kaŭzis multajn teoriajn debatojn. Li ankaŭ interŝanĝis amikajn kaj subtenajn leterojn kun multaj reformistoj, inkluzive de Philipp Melanchthon kaj Heinrich Bullinger. Krom la Institutojn, li verkis komentariojn pri plejmultaj libroj de la Biblio, sed ankaŭ teologiajn eseojn kaj konfesajn dokumentojn. Li cetere proponis predikojn en Ĝenevo tutsemajne. Kalvinon forte influis la verkoj de Aŭgusteno de Hipono, kiuj interalie inspiris al li la doktrinon de antaŭdestinismo kaj la plenan suverenecon de Dio rilate al savo.
La verkoj kaj predikoj de Kalvino rekte naskis la branĉon de teologio, kiu nun havas lian nomon. Presbiterianoj kaj aliaj Reformitaj Eklezioj, kiuj ĝis hodiaŭ rigardas Kalvinon kiel ĉefan influon de siaj kredoj, disvolviĝis tra la tuta mondo. La ideoj de Kalvino konsiderinde influis gravajn religiulojn kaj tutajn religiajn movadojn, inkluzive de puritanismo. Pluraj historiistoj eĉ sugestis, ke kalvinismo kontribuis al la naskiĝo de kapitalismo, individuismo kaj moderna demokratio en Okcidento.
Kalvinisma teologio
Same kiel Lutero, Kalvino kredis je:
Kalvino interpretis la Biblion por si mem, kvankam li kredis je la Kredo Nicea kaj estis influita de Aŭgusteno kaj aliaj fruaj patroj de la Eklezio;
Malsame ol Lutero, Kalvino kredas je severa formo de antaŭdestinismo: kie Lutero kredis en unuobla antaŭdestinismo, Kalvino kredis en duobla antaŭdestinismo. La unuobla diras, ke Dio, antaŭ la fondo de la mondo, elektis la savotojn kaj poste savas ilin sole per sia senmerita graco; nenia homa ago povas ŝanĝi la antaŭdecidon de Dio. La graco de Dio instigas fidon en la elektito. Sed duobla antaŭdestinismo, en kiu kredis Kalvino, plue diras ke Dio, per elektado de la savotoj, implice kaj konscie elektis la damnotajn, kaj ke ankaŭ la falo de Adamo estis antaŭvolita de Dio.
Kie katolika penso diras, ke Dio estas ĉioscia, sed homo posedas libervolon, Kalvino diras, ke Dio estas ĉioscia, ĉar lia volo sole estas libera kaj ĉiopova. Laŭ Kalvino, la libervolo de homo kontraŭdirus la ĉiopovecon de Dio.
Tia duobla antaŭdestinismo ŝajnas maljusta al la homa okulo, sed efektive estas justa (kvankam super nia malforta homa scio kaj kompreno), ĉar Dio ne povas esti maljusta. Kiel en la libro de Ijob.
Merito: Ni ĉiuj meritas punon, la koleron de Dio, inferon, ĉar ni ĉiuj pekas. Ni, kiel idoj de Adamo, estas tiel pekemaj, ke ni ne povas meriti la favoron de Dio. Sed Dio, per sia kompato, donacas al iuj -- la elektitoj -- la gracon de savanta fido en Kristo, kies mortpuno repagas kaj kovras niajn pekojn. Sed tia graco ne estas rajto, ŝuldo, premio, rekompenco aŭ salajro, sed la libera, senmeritebla donaco de Dio.
Unu grava, praktika konkludo de la antaŭdestinismo de Kalvino: se Dio donas al vi la gracon por fidi en Kristo, vi estas unu el la elektitoj, tial via savo estas certa kaj neperdebla -- "unufoje savita, ĉiam savita" estas la devizo. Pro tio, monaĥismo kaj pentofarado mankas al kalvinismo, kaj eĉ virto al malriĉeco.
La elektitoj estas rekoneblaj per tri signoj:
Sakramento: laŭ Kalvino, Kristo klare fondis nur du sakramentojn: bapto kaj komunio:
Pri Diservo, Kalvino permesis kantadon de psalmoj kiel la solan formon de muziko aŭ eĉ belarto en preĝejo. Li malpermesis bildojn de sanktuloj aŭ eĉ de Kristo sur la Kruco; sed li permesis simplan krucon sen bildo de Kristo.
Kalvinon grave influis Aŭgusteno, precipe ties penso pri antaŭdestinismo, sed la kalvinisma doktrino estas multe pli severa ol la aŭgustena (kiu diras ke homo posedas libervolon).
Unu el la studentoj de Kalvino estis Johano Knokso, kiu poste fondis presbiterianismon en Skotlando.
Čerťák
Čerťák (esperante Diablulo) estas markigo por skisaltejoj destinitaj por skisaltado, kiuj troviĝas en ĉeĥa Harrachov. La tuta areo konsistas el kvin saltejo, la monda raraĵon prezentas la mamuta skisaltejo destinita pos flugoj sur skioj, kiu estas unu el kvin funkciaj saltejoj de tiu ĉi tipo en la tuta mondo.
Mamuta saltejo
La Mamuta saltejo estis finita en la jaro 1979, en la jaro 1992 ĝi estis rekonstruita. Ĝia konstrua punkto faras 185 m, grandeco de monteto (angle hill size) 205 m. Alveturejo estas longa 124,3 m, mezproksima alveruriga rapideco moviĝas ĉirkaŭ 103 km/h. Rekordon de la saltejo 214,5 m tenas aŭstra skisaltisto Thomas Morgenstern, kiu saltis ĝin la 9-an de januaro 2011. La duan plej longan salton saltis Simon Amman 215,5, sed kun falo kaj la plej longan salton saltis Jurij Tepes 220 metroj ankaŭ kun falo. Regule oni ĉi tie aranĝas mondĉampioneco en flugoj sur skioj. Lasta konkurso de la monda pokalo ĉi tie okazis en la jaro 2013.
Granda skisaltejo
La Granda saltejo estis finita en la jaro 1979, en la jaro 1992 ĝi estis renovigita. La konstrua punkto de la saltejo faras 120 m, grandeco de monteto 142 m. La alveturejo estas longa 115,5 m, mezproksima alveturiga rapideco moviĝas ĉirkaŭ 92 km/h. Aranĝis ĉi tie konkursoj de monda pokalo. Rekordon de la saltejo 151,0 m tenas aŭstra saltisto Martin Koch.
Leĝo pri ĉasteco
La leĝo pri ĉasteco estas morala kodo difinita de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Laŭ la mormona eklezio, ĉasteco signifas abstinadon je seksaj rilatoj antaŭ la geedziĝo kaj tuta fideleco al la edzo aŭ edzino dum ĝi. Kiel parto de ĝi, la eklezio instruas ke la mormonoj ne nur devas eviti la adultadon kaj ekstergeedziĝan seksumadon, sed ankaŭ masturbadon kaj ne havi maldecajn seksajn kondutojn. La leĝo pri ĉasteco estas sekvenda por ĉiuj membroj de la eklezio, enkondukita al la infanoj kaj emfazita al adoleskantoj.
Čerťák
Pluaj saltejoj
Krom la jam tri menciitaj saltejoj ĉi tie troviĝas ankoraŭ pluaj du. Rekordon de la saltejo kun konstrua punkto 70 m tenas Jan Matura, kiu ĉi tie saltis 77 m. La malplej granda saltejo havas konstruan punkton 40 m, rekordon 43,5 m tenas František Vaculík.
Muntelier
Muntelier (malnova franclingva nomo Montelier) estas komunumo en la Lagodistrikto en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 928 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Muntelier situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Morato nordoriente de la urbo Morato. La komunumo konsistas el la vilaĝo Muntelier kaj la setlejo Löwenberg.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Muntelier limas en nordo kaj oriento al Galmiz, en sudo al Morato, kaj en okcidento al la Lago de Morato.
Trafiko
En Muntelier kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 1, 22 kaj 182. Sude de la komunumo situas la alveturejo Morato-Nordo al la svisa aŭtovojo A1. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Kerzers al Morato.
Historio
La unua dokumenta mencio de Muntelier datiĝas el la jaro 1270 kiel Es Montelliers. Dum la ĵurasa akvejkorekto estis trovitaj restaĵoj de surfostaj konstruaĵoj el la neolitiko, la bronzepoko kaj la kulturo de Horgen. Estis trovitaj teksaĵoj, ornamaĵoj kaj laboriloj. Dum mezepoko Muntelier apartenis al la Senjorujo Morato. Dum la Burgonjaj Militoj en la jaro 1475 Meyriez kune kun Morato estis konkerita de Friburgo kaj Berno fariĝis komuna havaĵo de la du urboj. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 Muntelier fariĝis parto de Kantono Friburgo kaj estis surbaze de la konstitucio de 1848 atribuita al la Lagodistrikto.
Lingvoj
La oficiala lingvo de Muntelier estas la germana, kiun parolis okaze de la popolnombrado de la jaro 2000 86,75 de la loĝantaro, dum 7,9% parolis la francan.
Hendrik Willem van Loon
Hendrik Willem van Loon (14-an de januaro 1882, Rotterdam, Nederlando – 11-a de marto 1944, Greenwich, Connecticut, Usono) estis usona verkisto kaj ĵurnalisto devenanta el Nederlando.
En 1903 li elmigris al Usono, kie li studis ĉe Universitato Harvard kaj Cornell University. Li estis korespondanto de Associated Press en Rusio dum la revoluciaj eventoj en 1905 kaj en Belgio komence de la 1-a mondmilito. Li aŭtoris plurajn historiajn verkojn.
Analiza filozofio
Analiza filozofio estas moderna filozofia tradicio kiu baziĝas sur la lingva analizo de la terminoj uzataj en la filozofio kaj en ĉiutaga parolo. Ĝi estas ĉefe praktikata en la anglalingvaj landoj kaj en Pollando, kvankam ĝi komenciĝis per la verkoj de la germano Gottlob Frege, la aŭstro Ludwig Wittgenstein, kaj la anglo Bertrand Russell. Unu el plej gravaj filozofoj analizaj en Pollando estis ankaŭ Tadeusz Kotarbiński, Alfred Tarski kaj Stanisław Leśniewski. Ĝi kontrastas al la kontinenta filozofio.
Pola filozofo Jan Woleński rigardas en verko "Kierunki i metody filozofii analitycznej" (Direktoj kaj metodoj de analiza filozofio) tiujn fakojn de tiu filozofio:
Filozofio analiza celas esplori plej objektive eĉ partojn de objektoj. Ĝi ne celas krei grandajn ĝeneralajn filozofajn sistemojn sed simple esplori mondon per analizo logika. Pro fenomenoj prezentantaj en la lingvo homo ne povas laŭ filozofio analiza forkuri de esplorado per lingvo. Tial lingvo estas instrumento kaj objekto de tiu filozofio.
Kleine Kyll
La Kleine Kyll (elparolu: „Kil“) (esperante: Malgranda Kyll) estas 23,9 km longa, orografie dekstra flankrivero de la rivero Lieser.
Rivervojo
La rivereto fontas du kilometroj nordoriente de la vilaĝo Neroth sur la altoj de la arbaroj de Neroth en la distrikto Vulkaneifel. Ĝi fluas suden tra la komunumoj Neroth, Oberstadtfeld, Niederstadtfeld kaj Schutz kaj enfluas sude de Manderscheid (distrikto Bernkastel-Wittlich) en la riveron Lieser.
Alfluanto
Jenaj alfluanto de la Kleine Kyll ekzistas (de la fonto al la enfluejo):
Libertempo
En la parto inter Oberstadtfeld kaj la muelejo Bleckhausener Mühle/Meerfeld situas paralele la bicikla vojo Kosmosradweg.
Ĉe la enfluejo de la Horngraben, sude de Manderscheid troviĝas la Wolfsschlucht kaj akvofalo.
László Szabolcska
SZABOLCSKA László (sabolĉka) hungara literaturhistoriisto, reformita eklezia verkisto. Li naskiĝis en Marosfelfalu la 12-an de novembro 1897 kaj mortis Budapest la 11-an de novembro 1957. Li estis filo de Mihály Szabolcska.
Biografio
Szabolcska finis la teologion en Koloĵvaro, la universitaton en Budapeŝto. Li estis pastro en Temeŝvaro en 1921, en 1935 en Budapeŝto.
Authie (Calvados)
Authie estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas althavillais.
Tămașda
Tămașda [tamaŝda] (hungare Tamáshida) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Salonta. En 1910 ĝi nombris 1 988 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 1 159 (ciganoj, rumanoj, 19 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1169. En 1241 la tataroj detruis ĝin. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). El ĝia areo memstariĝis Regina Maria, hodiaŭ Avram Iancu. Administre ĝi apartenas al Avram Iancu (Bihor).
Cikháj
Cikháj (Ziegenhain) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie. Sur la teritorio de Cikháj fontas rivero Svratka.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1662.
(17584) 1994 XF1
(17584) 1994 XF1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
CBC
La vorto havas plurajn signifojn:
Belle (kanzono)
La tuta muzikalo, kaj ankaŭ tiu ĉi kanzono, estas farita en tre drameca, forte romantika stilo, kiel jam montras la patosaj unuaj linioj de la kanzono:
Jonĉon
Jonĉon (영천시, laŭ ĉinaj literoj 永川市) estas urbego en Sud-Koreio.
Liberiga Revolucio (Argentino)
La Liberiga Revolucio, aŭ en hispana Revolución Libertadora, estas la nomo per kiu memnomiĝis la civil-militista diktaturo kiu regis en Argentino post elpostenigi la konstitucian prezidenotn Juan Domingo Perón, fermi la parlamenton kaj elpostenigi la membrojn de la Suprema Justictribunalo, pere de puĉo komencita la 16-a de septembro de 1955 kaj kiu, post pli ol du jaroj de regado, donis la povon al prezidento Arturo Frondizi, la 1-a de majo de 1958.
Jonĉon
Geografio
Jonĉon situas en orienta parto de la lando. Seulo troviĝas 350 kilometrojn. Proksimaj urbegoj estas Kjonĝu, Pohan, Kjonsan kaj Teguo.
Historio
En la frua historio diversaj tribaj regnoj havis tiun teritorionen pluraj administraj unuoj. La nuna loknomo aperis unue en 1413. En 1981 ĝi ricevis la statuson urbo, en 2017 la urbo atingis la internacian klasifikan statuson urbego.
Liberiga Revolucio (Argentino)
La unua registo de facto de la Liberiga Revolucio estis la brigada generalo Eduardo Lonardi, kiu estis anstataŭta la 13an de novembro samjare de la leŭtenanta generalo Pedro Eugenio Aramburu. Ambaŭ regis kiel supremaj estroj de la ladno, atribuante al si la titolon de Presidente de la Nación.
Dum sia regado Pedro Eugenio Aramburu nuligis la konstitucion validan ekde 1949 kaj remetis la Argentinan Konstitucion de 1853, kun la reformoj de 1860, 1866 y 1898. Ĉio tio estis poste siavice reformita.
Jonĉon
Ekonomio
La ekonomio de Jonĉon estas tradicie agrikultura. La plej grava agrikultura produkto estas la vinbero.
Trafiko
Jonĉon situas preter aŭtovojo inter Seulo-Pusano kaj laŭ fervoja linio al Teguo.
Klimato
La averaĝa jara temperaturo estas en Jonĉon inter 12,4 °C. Inter decembro-marto ofte frostas, julie kaj aŭguste averaĝe estas 30 °C. En la jaro pluvas/neĝas po 1047 mm. En ĉiuj monatoj pluvas aŭ neĝas, tamen inter junio-septembro pli ofte (efiko de musono).
Flóra Munkácsy
Flóra Munkácsy [munkAĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Munkácsy Flóra estis hungara aktoro, infanaktoro. Ŝia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Gaidler Emília, ŝia geedziĝa nomo estis Feleky Miklósné, foje la menciitaj nomoj aperis ankaŭ Munkácsi kaj Feleki. Ŝia edzo estis Miklós Feleky. Emília Gaidler naskiĝis la  en Baja, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Flóra Munkácsy devenis el aktora familio, tial ekde 1841 ŝi estis infanaktoro en Győr kaj Pozono, baldaŭ en aliaj signifaj hungaraj urboj. En 1854 ŝi prezentis sin sukcese en Nacia Teatro de Pest. En la sekva jaro ŝi studis en aktorlernejo en Vieno. Reveninta ŝi estis oficiale membro de la Nacia Teatro ĝis la emeritiĝo en 1901, tiam ŝi ricevis reĝan premion. Ŝi edziniĝis en 1858.
Amharoj
Per la detronigo de Mengistu fare de la ribelantoj de TPLF ("Tigray People's Liberation Front, poste EPRDF) en la jaro 1991 la amharoj estis anstataŭitaj de la tigrajoj kiel ŝtatoportanta etno.
Teknologia universitato Dresdeno
La Teknologia universitato Dresdeno – germane oficiale Technische Universität Dresden, mallonge TU Dresden – estas teknologia universitato en la urbo Dresden de la federacia lando Saksio en Germanio. Temas pri la plej granda universitato de la federacia lando, kiu fine de la jaro 2015 havis preskaŭ 36 000 studentojn kaj laŭ ciferoj de la antaŭa jaro 7 800 dungitojn, el kiuj nur proksimume tri kvinonoj estas ŝtataj salajratoj kaj la aliaj ricevas siajn salajrojn per industriaj monhelpoj.
La institucio estis fondita en 1828 je la nomo Technische Bildungsanstalt zu Dresden ("teknika edukejo en Dresdeno"), por kadre de la plifortiĝanta industriigo povi eduki fakulojn pri ekzemple mekaniko, konstruado de maŝinoj kaj ŝipoj. Jam en 1815 fondiĝis la kirurgia-medicina akademio en Dresdeno el antaŭa medicina akademio Dresdeno, kiu pli poste integriĝis en la nuntempan universitaton. Laŭ la medicinisto Carl Gustav Carus, kiu kunfondis la kirurgian-medicinan akademion, poste nomiĝis la nuna medicina fakultato de la universitato. En 1871, la fondojaro de la Germana Regno, la teknika edukejo alinomiĝis Königlich-Sächsisches Polytechnikum ("reĝe saksia plurteknologiejo"). Ankaŭ neteknikaj fakoj kiel ekonomiko, juro, historio kaj lingvoj tiutempe ekinstruiĝis.
Komence de la 20-a jarcento ekzemple Ernst Ludwig Kirchner, studis arkitekturon en la teknologia altlernejo Dresdeno: en 1905 li kun samideanoj fondis la ekspresionismam artistan grupon Die Brücke. En 1908 en Dresdeno okazis la kvara Universala Kongreso de Esperanto, kaj la sekvan jaron studantoj de la teknologia altlernejo fondis apartan altlernejan Esperanto-grupon, kiu kunlaboris kun tuta fakso de urbaj esperantistaj grupoj, estis inter la historie unuaj Esperanto-grupoj en la Germana Regno kaj ankaŭ inter la tutmonde unuaj universitataj Esperanto-grupoj.
En la epoko de Nazia Germanio multaj konataj sciencistoj de la altlernejo ne rajtis labori kaj supreis je pliaj reprezalioj. Profesoro Victor Klemperer kaj aliaj restis en Germanio kaj sekrete plulaboris pri siaj esploroj, sed multaj aliaj sciencistoj fuĝis eksterlanden. Judaj, socialismaj kaj socialdemokrataj studentoj perdis sian studan statuson.
En oktobro 1961 per dekreto de la tiutempa komunista ŝtato GDR la institucio ricevis sian nunan nomon Technische Universität Dresden, do Teknologia universitato Dresdeno (oficiale latine: Universitas litterarum et technicarum Dresdensis). Tiutempe ekzistis ok fakultatoj kun pli ol dek mil studentoj. Per la fondo de novaj institutoj, fakoj kaj fakultatoj kaj per la integrigo de aliaj dresdenaj altlernejoj (medicina akademio „Carl Gustav Carus“, altlernejo pri trafiko, pedagogia altlernejo „Karl Friedrich Wilhelm Wander“ Dresden) la teknologia universitato en 1992 iĝis "plena universitato" kun 14 fakultatoj. Ĝis la jaro 1994 la universitata administrado amplekse moderniĝis, kaj samtempe ekestis multaj novaj universitataj konstruaĵoj.
Teoremo de Arkimedo
La Teoremo de Arkimedo estas fundamenta teoremo de akvo kaj areostatiko difinante elpreman forton. Ties nomo devenas de ĝia malkovranto Arkimedo de Sirakuzo
Nuntempa versio: Sur objekto mergita en fluaĵo (likvo, gaso aŭ plazmo) premas vertikala forto (direktita supren). Valoro de forto egalas al pezo de forpremita fluaĵo. La Forto estas sumo de ĉiuj premfortoj de fluaĵo sur objekto.
Unua versio: Objekto mergita en likvo aŭ gaso perdas ŝajne de sia maso tiom, kiom pezas likvo aŭ gaso forprenita de la objekto.
CBD
La vorto havas plurajn signifojn:
4900 Maymelou
4900 Maymelou estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mayme Lou "Stevey" Stevens Bruce, diplomulino de Pomona College en Kalifornio kaj amikino de la malkovrintino.
Alexander-Martin Sardina
Alexander-Martin SARDINA (germane: [] ; itale: [] ) (naskiĝita la 15-an de septembro 1973 en Hamburgo, Germanio) estas iama Membro de la Parlamento (MdHB) kaj historiisto. Li faris iujn esplorojn pri instruado de Esperanto en la Germana Demokratia Respubliko analizante pli ol 2500 dosierojn de la «Ministerio de Popoloj Edukado» (Ministerium für Volksbildung). Sardina tenas duoblan civitanecon kaj ankaŭ estas itala ŝtatano.
Akademia kaj profesia vivo
Sardina estis edukita ĉe la «Sankt-Ansgar-Schule», lernejo (Gymnasium) operaciita de de la jezuita ordo de la katolika eklezio. En 1990, li estis interŝanĝa studento ĉe la «Loyola High School» en Los-Anĝeleso. Li finis lernejon kun la Abitur en 1994.
Li studis politikan sciencon, edukadon kaj usonajn studojn ĉe la Hamburga universitato. Periodoj de esplorado eksterlande kondukis lin al Usono, Ĉinio, Honkongo kaj Makao. Li diplomiĝis en 2002 kun ricevado de «ŝtata ekzameno» (Staatsexamen). Sardina tezo traktis edukadon por elitoj (NAPOLA) kontraŭdiro al la ĝenerala edukado dum la periodo de nacia socialismo en Germanio.
De 2003 ĝis 2016, Sardina analizis pli ol 2500 dosierojn de la «Sovetunie okupita zono de postmilita Germanio» kaj la «ministerio de popoloj edukado» (Ministerium für Volksbildung) de Orienta Germanio. La celo de ĉi tiu akademia esplora projekto estis rekonstrui la situacion de instruado kaj lernado de fremdaj lingvoj en Orienta Germanio en la tempo inter 1945 kaj 1989. Unu ĉapitro traktas nur pri la provoj de pluraj generacioj de aktivistoj por disvastigi Esperanton en Orienta Germanio. Per lia disertaĵo li iĝis Doktoro pri Filozofio (Dr. phil.) en 2017.
Politika kariero
Li estis membro de la «regiona asembleo de Hamburgo-Mitte» (Bezirksversammlung Hamburg-Mitte) de 2001 ĝis 2005. Post la ĝeneralaj elektoj de 2004, la CDU iĝis la partio kun la plej multaj voĉoj kaj sekve li estis prezidanto de la regiona asembleo.
Sardina estis la unua parlamentano, kiu havis oficejon pri elektodistrikto (Wahlkreisbüro). La intenco estis proponi al la lokaj homoj facilan manieron kontakti lin kiel sian reprezentanton.
Post la ĝenerala elekto de 2008, Sardina forlasis politikojn.
Sardina kaj Esperanto
Sardina estis membro de la Eŭropa Movado kaj prezidanto de la Junaj Eŭropaj Federistoj (Jeunes Européens Fédéralistes). En ĉi tiu kunteksto, li ofte renkontis kun membroj de la junulara organizo de Esperanto.
Dum sia tempo kiel parlamentano, li havis plurajn renkontojn kun Esperanto-organizaĵoj. Li respondis ekzemple demandojn, kiel lerni Esperanton povus esti subtenata en Hamburgo: Sardina respondis ekzemple du demandojn al li fare de Louis Ferdinand von Wunsch-Rolshoven (EsperantoLand) koncerne subteni Esperanton kaj kreante instruadon ĉe la universitato por instruado de Esperanto. Lia respondo estis baldaŭ, ke tiaj kursoj ĉe la universitato ne povas esti financitaj; la decido estis farita de la Senato de Hamburgo (ekzekutivo), ne de li mem kiel parlamentano (leĝdona povo).
Lia disertado malkaŝas mirindajn rezultojn: Li eksciis, ke la administrado de Orienta Germanio ricevis regule petojn por antaŭenigi Esperanton. Ili ĉiam malakceptis iujn pozitivajn alirojn per respondado per normigitaj leteroj. Sardina povus ankaŭ pruvi, ke iuj leteroj revenis al la arkivoj ĉar neniu povis legi Esperanton en la ministerio. Lia doktoriga tezaro montras ekzemplon en la apendico.
Stefan Swieżawski
Stefan Swieżawski (naskiĝis la 10-an de februaro 1907 en Hołubie apud Hrubieszów, mortis la 18-an de majo 2004 en Konstancin-Jeziorna) – pola historiisto pri filozofio, aŭtoro de pli ol 250 sciencaj laboraĵoj kune kun Historio de la eŭropa filozofio en la 15-a jarcento, la plej vasta verko de la monda literaturo dediĉita al filozofio de ĉi tiu periodo.
Spirita formacio
Swieżawski devenis de bienposeda familio. En la jaroj 1925-1932 studis filozofion en Universitato de Lvovo je la nomo de Johano la 2-a Kazimiro, en fama Lvova-Varsovia skolo, fondita de Kazimierz Twardowski. Kvankam ne apartenis al la plej proksima rondo de liaj disĉiploj, multe ĉerpis de la scienca metodo de tiu ĉi skolo. Doktoriĝis sub la gvido de Kazimierz Ajdukiewicz en 1932.
Tuj post doktoriĝo eklaboris en Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań (UAM). Decembre de la sama jaro ekkonis grafinon Maria Stadnicka de vilaĝo Nawojowa apud Nowy Sącz, kiun nuptis la 1-an de julio 1933.
Scienca laboro
Li ankaŭ lekciis en Jagelona Universitato kaj en la Akademio pri Katolika Teologio en Varsovio. Ankaŭ estis invitata al eksterlandaj universitatoj: Sorbono, Kolegio de Francio kaj altlernejoj en Italio. Kunlaboris kun Étienne Gilson kaj Jacques Maritain, reprezentantoj de ekzistada tomismo.
(8017) 1990 RM5
(8017) 1990 RM5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Campo das Vertentes
La mezoregiono de Campo das Vertentes (esperante: Kampo de la Deklivoj) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 36 municipojn kuniĝantas en 3 mikroregionoj.
Guy Sorman
Guy Sorman (naskiĝis la 10an de marto 1944) - jud-devena franca/usona ĵurnalisto, politika publicisto kaj filozofo, influa intelektulo franca/usona, verkisto kaj publicisto favora al klasika liberalismo.
Biografio
Li estas jud-devena franco, liaj parencoj pereis en Varsovia geto. Li finis la prestiĝan Nacia Lernejo pri Administrado (Francio). Li estas kunlaboranto de i.a. Le Figaro, Wall Street Journal kaj ankaŭ li kunlaboras kun pola semajna gazeto "Europa" / Eŭropo (kiel aldonaĵo de la "Dziennik" / Ĵurnalo). La plej ofte li estas ligita kun klasika liberalismo. Li estas kavaliro de la ordeno Honora Legio, li estas fondinto de Eldonejo Sorman (1975).
Guy Sorman kaj Esperanto
Li legis la pri-Esperantan libron "Bridge of Words" de Esther Schor, kaj publikigis interesajn pensojn en sia blogo. Frapas en ĝi lia favora sinteno al la interna ideo de Esperanto, kiu laŭ li portas aktualegan mesaĝon al la nuna mondo.
Conkal
Conkal estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Conkal. La komunumo estas parto de la regiono 6 "Influencia Metropolitana". Tiu regiono de Yucatán estas la regiono kun plej multaj loĝantoj. Ĝi limas norde al la Meksika Golfo, okcidente al la regiono 7 "Litoral Oriente kaj oriente al la regionoj 3,4 kaj 5. Sude ĝi limas al la regiono 8 "Sur Poniente". La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31013.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8495 loĝantojn. El tiuj estis 4267 viroj kaj 4228 virinoj. La komunumo havas surfacon de 57,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 13 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 64 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,6 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5283 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 4825 scipovis legi kaj skribi kaj 457 personoj estis analfabetoj. Do 8,65% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 7620 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1825 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 24% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Karl Renner
Karl RENNER (naskiĝis la 14-an de decembro 1870 en Untertannowitz (hodiaŭ Dolní Dunajovice en Ĉeĥio), mortis la 31-an de decembro 1950 en Vieno) estis aŭstra politikisto.
Politika vivo dummonarkie
Estante parlamenta bibliotekisto, li iĝis gvidanto de la aŭstraj socialdemokratoj kaj en 1907 membro de la parlamento (Reichsrat). Kiel porparolanto de la dekstra alo de la aŭstraj marksistoj li estis konvinkita pri la ŝanco pli kaj pli ŝtatigi la ekonomion. Tiel iĝu transformado de la kapitalisma sociordo al socialisma. Koncerne la diversajn etnojn en Aŭstrio-Hungario li postulis egalrajtecon por ĉiuj sur bazoj federacia-nacia kaj demokratia.
La politikisto kaj la Unua respubliko
Post la disfalo de Aŭstrio-Hungario en 1918 Renner fariĝis Ŝtata kanceliero de oktobro 1918 ĝis julio 1920. En 1919-20 li samtempe estis Ŝtata sekretario pri eksteraj aferoj. En 1919 li subskribis nome de Aŭstrio la Traktaton de Saint-Germain-en-Laye. Ellaborante provizoran konstitucion kaj akceptinte leĝojn pri la posedaĵoj kaj regopovo de la Habsburgoj kiel ankaŭ socialajn leĝojn, lia registaro metis la fundamenton por la Unua aŭstria respubliko.
Dum la 1920-aj jaroj li dediĉis sin al la formado de kooperativoj. De 1931-33 li fariĝis la unua prezidanto de la Nacia Konsilio. Lia retiriĝo donis al la kanceliero Engelbert Dollfuß la pretekston malfunkciigi la parlamenton. En 1934 li mallongan tempon estis eĉ arestita. En 1938 Renner publike favoris la nuligon de Aŭstrio kaj la unuiĝon al Nazia Germanio.
Novaj taskoj dum la Dua respubliko
La 27-an de aprilo 1945, do ankoraŭ antaŭ la fino de la Dua mondmilito, li formis laŭ komisio de Stalino la provizoran aŭstrian registaron, kiu zorgu pri la futura kreo de la Dua respubliko kaj metu ties bazojn. En la 20-a de decembro 1945 li estis elektita Prezidanto de Aŭstrujo.
Memoro
En la Urbodoma parko en Vieno staras monumento de Karl Renner.
Gábor Bakos-Kiss
Gábor Bakos-Kiss [bakoŝ-kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bakos-Kiss Gábor estas hungara operetkantisto, aktoro, reĝisoro, teatrestro, altlerneja instruisto.
Gábor Bakos-Kiss naskiĝis la  en Nyíregyháza.
Biografio
Gábor Bakos-Kiss maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Miskolc, en 2009 ankaŭ operetkantistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Liaj plej gravaj instruistoj estis Péter Huszti kaj Imre Kerényi. Li ne ligiĝis stabile al teatro 2 jarojn, poste li estis trupano de Teatro Csokonai (Debrecen) (2011-2014) kaj Nacia Teatro (Budapeŝto) (2014-2019). En la teatra jaro 2019 li estis arta gvidanto en Vác, samtempe li ekinstruis en Universitato de Kaposvár. Ekde 2021 li estas teatrestro de Nacia Teatro (Győr). Li ricevis premiojn inter 2007-2020. Lia edzino naskis trifoje.
Péter Szakáts
Péter Szakáts [sakAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szakáts Péter estis hungara ekonomikisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis szenterzsébeti [senterĵEbeti], lia familia nomvarianto estis Szakács.
Péter Szakáts naskiĝis la en Nyitraszőlős (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Vinodol en Slovakio), li mortis la  en Târgu Mureș (Rumanio). (Kelkaj fontoj mencias ankaŭ aliajn datenojn!)
Biografio
Péter Szakáts studis juron en la Reĝa Universitato, poste li akiris bestokuracistan diplomon en Veterinara Instituto de Budapeŝto. Li estis asistanto en ekonomia instituto en Kolozsmonostor (1877-1879), poste same 2 jarojn en simila edukejo en Debrecen, pli poste li havis postenojn en Nyitra (historia departemento) kaj Kolozsvár, fine en Marosvásárhely. En 1918 li pensiuliĝis, poste li okupiĝis pri la familia bieno jam en Rumanio. En 1927 li estis elektita senatano en Bukareŝto. Li ricevis rumanan kaj hungaran premiojn. Li havis edzinon, kiu naskis 3 filojn inter 1884-1992.
Zoo de Rădăuți
La Zoo de Rădăuți (Grădina Zoologică din Rădăuți) estas bestoĝardeno en Rădăuți, Rumanujo ĉe la strato Ștefan cel Mare.
Ĝi kovras areon de 10 hektaroj, loĝigante bestojn kaj birdojn el ĉiuj kontinentoj.
Unu el la altiraĵoj de la zoo estas la siberia leono kaj tigrospecioj. Vizitantoj ankaŭ povas admiri malsamajn speciojn de ĉevaloj kaj poneoj, vulpoj, ursoj, aziaj specioj de porkoj, lamoj, cignoj, kaj ankaŭ multajn speciojn kaj subspeciojn de birdoj. La ĉefa altiro tamen restas la granda nombro da simiospecioj.
Koncerne la ĉevalojn kaj poneojn estu atentigata je la granda tradicio de ĉevalbredejo en Rădăuți ekde la fino de la 18-a jarcento.
Lagoa Salgada (urbo)
Lagoa Salgada estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 7.449 loĝantojn.
Kvačany (distrikto Prešov)
Kvačany (hungare Kacsány [kaĉAnj], foje Kvacsány) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kvačany situas sur deklivoj fine de sakovojo el Bajerov. Prešov troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1626 en formo "Quaczian". En 1787 208 vilaĝanoj loĝis en 28 domoj, en 1828 284 vilaĝanoj en 35 domoj. En 1831 la vilaĝanoj partoprenis en ribelo nomata ĥolero. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kacsány 281 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Prešov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kvačany 241 homoj, (236 slovakoj).
(51969) 2001 QZ292
(51969) 2001 QZ292 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », ĉar ĝi orbitas, kun granda klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Miklós Jakobovits
JAKOBOVITS Miklós (jakobobiĉ) rumanuja hungara pentristo naskita en Kluĵo la 9-an de aŭgusto 1936 kaj mortis la 16-an de decembro 2012. Li estas la edzo de ceramikistino Márta Jakobovits.
(51969) 2001 QZ292
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Miklós Jakobovits
Biografio
Miklós Jakobovits finis la artmezlernejon de Târgu Mureş (1950-1954). Liaj majstroj tie estis István Barabás, kaj Gábor Piskolti. Inter 1954-1959 li studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo, kie liaj majstroj estis Tibor Kádár, Gábor Miklóssy. Li loksidiĝis en 1959 en Oradea. Li estis ĉefmuzeologo en Oradea (1985-1997), instruis arthistorion. Ekde 1997 li estas prezidento de Barabás Miklós Céh. Kun Sasianu Alexandru li establis la galerion Nagyváradi Egyházművészeti Barokk Képtár en Oradea.
Tărcăița
Tărcăița [tərkəica] (hungare Tárkányka) estas vilaĝo en Rumanio sude de Beiuş. En 1910 ĝi nombris 631 loĝantojn (rumanoj), en 1992 497. Ĝia unua skriba mencio estis en 1588. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Tărcaia.
CBE
La trilitera kombinaĵo CBE havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Stephen Kandel
Stephen Kandel (1927) estas emerita scenaristo de usona televido.
Li diplomiĝis ĉe Dartmouth College en 1950.
Li verkis epizodojn por multaj popularaj serioj, kiel "Sea Hunt en la 1950-a jardeko; Star Trek kaj Daktari (provepizodo) en la 1960-a jardeko; Mannix, Wonder Woman, The Six Million Dollar Man, Cannon, Barnaby Jones, Banacek, kaj aliaj en 1970-a jardeko, kaj MacGyver en la 1980-aj jaroj.
Fokker 100
La Fokker 100 estas pasaĝeraviadilo de Fokker, ellaborita en 1986. La Fokker 100 estas lasta pasaĝeraviadilo de Fokker.
Historio
En 1983, Fokker komencis prilaboron de nova pasaĝeraviadilo, kiu sekvos la antaŭa pasaĝeraviadilo de Fokker, Fokker F28 Fellowship. Pluraj aerlinioj kiel Swissair, American Airlines kaj LATAM mendis novan pasaĝeraviadilon al Fokker.
La aviadilo estis ellabrotia en 1986. Sed Fokker 100 devis konkuri kun pluraj mezdistancaj aviadiloj kiel Airbus A320 kaj Boeing 717. Almenaŭ la Fokker 100 sukcesis en aviadmerkato, la financa statuo de Fokker ne ebligis daŭrigi operacon. La 15-an de marto 1996, Fokker deklaris bankroton. La produktado de Fokker 100 estis haltita en 1998. Post la bankroto de Fokker kaj haltigo de produktado, restaj aviadiloj daŭrigis servon en pluraj aerlinioj.
Vidu ankaŭ
Konkurantaj aviadiloj
Majkopo
Majkopo (ruse Майкоп) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Adigeio. Majkopo (el la agidea „valo de la pomarboj”) estis fondita en 1857 kiel rusia fortikaĵo. La cefa industria branĉo de la urbo estas la prilaboro de la nutraĵoj. Gravas ankaŭ la metal- kaj lignoindustrio, maŝinproduktado kaj ekspluatado de tanacido.
Tradate
Tradate estas komunumo de Italio.
Arnoltice (Bulovka)
Arnoltice (Arnsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bulovka en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidete de Bulovka. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo I/13. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 76 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Arnoltice situas en katastra teritorio Arnoltice u Bulovky kun areo 6,1 km².
Tovo di Sant'Agata
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Edolo (BS), Lovero, Mazzo di Valtellina, Monno (BS) kaj Vervio.
Tipazo
Tipazo (arabe: ولاية تيبازة ) Tibazo, antikva Tefessedt, en ĉenua lingvo Bazar): estas urbo ĉe la marbordo de Alĝerio, ĉefurbo de provinco samnoma, je 68 km. de la nacia ĉefurbo, Alĝero.
Historio
Tipazo estis fondita de la fenicoj kaj konvertita en romia kolonio sub la imperiestro Klaŭdio laŭ la nomo de Tipasa.
Ĝi estis unu el la plej gravaj urboj de la Romia Imperio en nuna Alĝerio, kune kun Timgad, Hippo Regius kaj Ĝemilo.
Central Mineira
La mezoregiono Central Mineira (esperante: Centro de Minas-Gerajso) estas unu de la 12 mezoregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 30 municipojn kuniĝantas en 3 mikroregionoj.
Oberreichenbach (Nigra Arbaro)
Oberreichenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Calw kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nagycserkesz
Nagycserkesz [nadjĉerkes] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Nyíregyháza. Nagy signifas: granda.
Situo
Nagycserkesz situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Nyíregyháza-Polgár. Nyíregyháza kaj Tiszavasvári troviĝas po 15, Tiszalök 18, Hajdúnánás 19, Tokaj 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1433. Tiutempe la kampoj apartenis al historia familio Báthory. Komence de la 18-a jarcento la komunumo senhomiĝis. En 1753 la alvenintaj slovakoj fondis farmojn. El ili municipo naskiĝis en 1952. Iomete pli frue deportitaj hungaroj alvenis el Ĉeĥoslovakio, dume slovakoj memvole iris al Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Kristana pacismo
Kristana pacismo aŭ Kristana pacifismo estas la teologia kaj etika pozicio kiu konsiders, ke ĉiu formo de perforto estas malkongrua kun la kristanismo. Kristanaj pacifistoj deklaras ke Jesuo mem estis pacifisto kiu instruis kaj praktikis pacifismon, kaj ke liaj anoj devas fari same.
Ekzistas diversaj famaj kristanaj pacifistoj, inkluzive de Martin Luther King, Lev Tolstoj, kaj Ammon Hennacy. Hennacy kredis ke sekvado al kristanismo intencis esti pacifisto kaj, ĉar registaroj konstante minacas aŭ uzas forton por solvi konfliktojn, li intencis esti anarkiisto. Aliaj pacifistoj tamen, kiel ekzemple pac-eklezioj, Christian Peacemaker Teams kaj individuoj kiaj ekzemple John Howard Yoder igas neniun aserton esti anarkiistoj.
Malnova testamento
Dum pacifismo estas nur minoritata praktiko en kristanismo, la koncepto havas biblian kaj historian subtenon. Ekzemple en la Malnova Testamento, kvankam ekzistas multaj alvokoj al milito kaj reprezalio, kristanaj pacifistoj argumentas ke perforto estis marko kontraŭ iu kaj neniam la idealo de dio. Ekzemple, Davido estis malpermesita konstrui la domon de dio ĉar li estis militisto kaj verŝis tiel multe da sango:
La idealo de dio estas plue klarigita fare de Jesaja, kiu profetas estontan Mesian Epokon kie ekzistos paco inter ĉiu la homaro:
Károly Kiss (ministro)
Károly KISS [kAroj kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Károly estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, vicĉefministro, ŝuisto.
Kristana pacismo
Malnova testamento
Ankaŭ la ordono Vi ne murdu (Eliro 20:13) estis rigardita kiel instrukcio por pacifismo.
Ministreco de Jesuo
Jesuo ŝajnis instrui al pacifismo dum sia ministreco kiam li rakontis al siaj disĉiploj:
Károly Kiss (ministro)
Károly Kiss naskiĝis la  1903 en Bicske. Li mortis la 1983 en Budapeŝto.
Anna Muszte
Anna Muszte naskiĝis la  en Budapeŝto.
Károly Kiss (ministro)
Biografio
Károly Kiss post lernado iĝis ŝuisto. Dum laboro li aliĝis al socialdemokratoj kaj sindikato, en 1923 ankaŭ al komunistoj. Post 2 jaroj li estis kondamnita 10 monatojn pro komunista agado, same en 1929. En 1931 li frekventis internacian kurson pri komunismo en Moskvo. Hejmenveninta li denove estis kondamnita dufoje. Post la 2-a mondmilito li havis partiajn postenojn. Inter 1945 kaj 1967 li estis parlamenta deputito, inter 1949 kaj 1952 li frekventis militakademion. En 1951 li estis ministro pri eksteraj rilatoj, poste li havis denove partiajn postenojn. Li ricevis 11 premiojn inter 1947- 1983.
Kristana pacismo
Komenca eklezio
Pluraj Patroj de la Eklezio interpretis la instruon de Jesuo kiel rekomendado de malperforto. Por ekzemplo:
Anna Muszte
Biografio
Anna Muszte akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1972. Ŝia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Dum la studentaj jaroj ŝi ricevis rolojn en Teatro Madách, poste en teatrejo por infanoj. Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj estis Nacia Teatro (Pécs) (1976-1981), Teatro Csokonai (Debrecen) (1982-1984), Teatro Jókai (Békéscsaba) (1992-2007).
Kristana pacismo
Komenca eklezio
Alvoko de Taciano al la Grekoj 11 }}
Tamen, ankaŭ multaj fruaj kristanoj servis en armeo, kaj la ĉeesto de nombregoj de kristanoj en lia armeo eble estis faktoro en la konvertiĝo de Konstantino al Kristanismo.
CBH
CBH povas rilati al: