cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nazoreo
Nazoreo estas nomo donita al judoj kiuj promesis konservi perfektan purecon aŭ dum tuta vivo, aŭ dum difinita tempo. Ili devis gardi ĉastecon, abstini je likvoroj kaj konservi sian hararon. Ŝimŝon, Samuel kaj Johano la Baptisto estis nazoreoj.
PhotoREt Pro
PhotoREt Pro estas teknologio de Hewlett-Packard por 8-kolora inkŝpruca fotoprintado. Por realigi la teknologion necesas uzi aldonan fotokartoĉon kaj specialan kartoĉon kun du aldonaj kolornuancoj de griza koloro kaj speciala nigra inko. Krom tio PhotoREt Pro tre precize mezuras dimension de guto, kiu povas atingi 4 pikolitrojn kaj meti 32 gutojn en punkton. Printilo posedanta PhotoREt Pro uzas samtempe tri kartoĉojn.
Johanna Spyri
Ŝia verkaro konsistas ĉefe el porinfanaj rakontoj, kiuj sentimentale idealige priskribas la simplan vivon de la homoj en la montaro kaj celas peri al la legantoj piecon kaj amon al la naturo. Precipe la rakontoj pri Heidi [hajdi], knabino vivanta en la svisa montaro, estas tradukitaj al multaj lingvoj kaj plurfoje filmigitaj.
Vivo
Johanna Spyri  estis la kvara de ses infanoj de la kuracisto Johann Jakob Heusser kaj de la poetino Meta Heusser-Schweizer. Ŝia pli aĝa frato Jakob Christian Heusser estis geologo kaj mineralogo. Ŝi pasis sian junecon en Hirzel, vilaĝo sur pasejo de Zimmerberg super la Lago de Zuriko en Kantono Zuriko. En la aĝo de dek kvin jaroj ŝi transloĝiĝis al sia onklino al Zuriko, kie ŝi vizitis la lernejon. En la somero 1844 ŝi por du jaroj iris al internulejo en Yverdon, por lerni la francan lingvon. Jaron poste ŝi revenis kaj vivis ĝis la aĝo de 25 en Hirzel. Ŝi instruis siajn pli junajn gefratojn kaj helpis al la patrino pri la dommastrumado.
En la jaro 1851 ŝi fianĉiĝis al la zurika juristo kaj redaktisto Bernhard Spyri (1821–1884), kiu apartenis al la proksima amikaro de Richard Wagner en Zuriko. La geedziĝo okazis la 9-an de septembro 1852 en la preĝejo Wollishofen. La unua loĝejo de la paro troviĝis ĉe Stadelhoferstrato 22 en la tiel nomita "Kleiner Baumwollenhof".
Kastelo de Derekegyház
La Kastelo de Derekegyház (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Károlyi [kAroji] estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Derekegyház.
Johanna Spyri
Vivo
En la jaro 1855 naskiĝis la sola infano de Johanna Spyri, ŝia filo Bernhard Diethelm. Dum sia gravedeco Johanna Spyri travivis profundan depresion, de kiu ŝi suferis dum multaj jaroj. En septembro la familio translokiĝis al la domo "Zum liegenden Hirschli" ĉe Hirschengraben 10. Tri jarojn poste Bernhard Spyri akiris la domon "Bremerhaus" ĉe Hirschengraben 6. Post kiam li estis nomumita urboskribisto de Zuriko (postenon, kiun iam okupis la konata verkisto Gottfried Keller), la familio en la jaro 1868 translokiĝis al la urbodomo ĉe Kratzplatz.
Hiperkapnio
Hiperkapnio (greke hyper = "troa" kaj kapnos = "fumo") estas stato kie estas tro da karbona dioksido (CO2) en la sango. Karbona dioksido estas gasa produkto de la korpa metabolismo kaj normale estas forpelita tra la pulmoj.
Johanna Spyri
Vivo
La geedza vivo de la familio Spyri estis laŭ diversaj Spyri-biografoj ne vere feliĉa. Johanna Spyri abomenis la dommastruman laboron kaj ŝia edzo, Bernhard Spyri, multe laboris kaj ofte forestis. Stabilecon donis al Johanna Spyri en tiu tempo ŝia intima amikeco kun Betsy Meyer, la fratino de Conrad Ferdinand Meyer. Tiun rilaton priskribas imprese la vortoj en unu el la leteroj de Johanna Spyri, kiu tekstas: "Liebe Betsy, findest Du wohl Zeit, mir einige Worte zu sagen? Ich harre mit Sehnsucht darauf; laß mich nicht zu lange allein ohne Dich, Du weißt die Lücke die Du mir machst." (Kara Betsy, ĉu vi eventuale trovas tempon, diri al mi kelkajn vortojn? Mi atendadis kun sopiro al tio; ne lasu min tro longe sole sen vi, vi konas la breĉon, kion vi tiel en mi faras). Alia grava amikino de Johanna Spyri estis la konata feministino Camille Vidart, kiu tradukis ŝian verkon Heidi al la franca lingvo. Dum Johanna Spyri mem restis kaptita en sia konservema vivo, tiuj rilatoj kun tiuj revoluciemaj feministinoj estis parto de ŝia vivo.
Kastelo de Derekegyház
Konstruaĵo
La unuetaĝa baroka kastelo situas en granda parko, kie estas ankaŭ kapelo kaj aliaj domoj. La interno plene adaptiĝis al psikiatriejo.
Hiperkapnio
La kaŭzo de hiperkapnio ĝenerale estas hipoventolado, pulma malsano, aŭ malpliiĝita konscio. Ĝi ankaŭ povas esti kauzata pro elmeto al medioj kiuj enhavas nenormalan altan koncentriĝon da CO2 (kutime pro vulkana aŭ geoterma kaŭzo), aŭ pro enspirado de elspirita karbona dioksido.
Johanna Spyri
Tempo en Bremeno
La patrino de Johanna Spyri estis parenca kun la bremena civitano Johann Wichelhausen, krome tra sia edzo ŝi havis amikan rilaton kun la bremena juristo Hans Heinrich Spöndlin (1812–1872) kaj la pastoro de la preĝejo de nia sinjorino, Cornelius Rudolph Vietor (1814–1897). Tiu lasta kuraĝigis, kiel unua, Johannan Spyrin al skribado. Ŝi vizitadis lin en Bremen, kaj Cornelius Vietor ofte restadis en Zuriko kaj donis siajn filinojn dum unu jaro al la gardado de la familio Spyri. Pastoro Vietor igis ŝin presigi kaj publikigi kelkajn de ŝiaj rakontoj pere de la presejoj Hilgerloh kaj poste C.E. Müller. Ŝia unua rakonto "Ein Blatt auf Vrony’s Grab" (Folio sur la tombejo de Vronjo) aperis en la jaro 1871 en Bremen kaj fariĝis granda sukceso. Temas pri malfacile digestebla rakonto de virino, kiu suferas kaj estas mistraktata de sia drinkema edzo kaj tamen preĝante akceptas tiun sorton, kiel al ŝi konsilis la sinjoro pastro. Sekvis en Bremen la rakontoj "Nach dem Vaterhaus" (Post la patra domo), "Aus früheren Tagen" (El pli fruaj tagoj), "Ihrer keins vergessen" (Ne forgesi unu de ili) kaj "Verirrt und gefunden" (Perdiĝinta kaj retrovita). La rakontoj aperis sub la pseŭdonimo J.S. kaj ne estis tre sukcesaj.
Hiperkapnio
Simptomoj de frua hiperkapnio (ekz. kiam la arteria CO2 premo, PaCO2, estas plialtiĝinta sed ne ekstreme) inkluzive ruĝiĝinta haŭto, bone sentebla pulsbato, ekstrasistoloj, muskolaj ekspasmoj kaj eble plialtiĝinta sangopremo. Dum severa hiperkapnio (ĝenerale PaCO2 pli granda ol 10 kPa aŭ 75 mmHg), simptomatologiaj progresoj al misorientiĝo, paniko, hiperventolado, konvulsioj, senkonscio, kaj eventuale morto. Ĉe enspirada plonĝado, ĉi tiu efiko kelfoje nomiĝas senkonsciiĝo pro malprofunda akvo.
Johanna Spyri
Sinjorino Urboskribistino
En la jaro 1875 la "Sinjorino Urboskribistino" estis vokita al la kontrolkomisiono de la tiel nomita "Supera Filinlernejo en Zuriko" (Höhere Töchterschule, hodiaŭ Kantona Lernejo Hottingen - la unua zurika mezlernejo, kiu pretigis virinojn al universitato), kie ŝi laboris ĝis 1892.
Hiperkapnio
Ĉe fermite sistema (oksigenuja) subakvado, elspirita karbona dioksido devas esti forigita el la spirada sistemo, kutime per t.n. frotbroso (angle:scrubber) kiu enhavas solidan ĥemian kunmetaĵon kun alta afineco por CO2. Se ĝi ne estas forigita el la sistemo, oni povas denove enspiri ĝin, kio kaŭzas altiĝon de la enspirita koncentriĝo.
Veneniĝo pro karbona dioksido dum subakvado
Estas diversaj kialoj por CO2 reteno kiam karbona dioksido ne estas komplete elpelita kiam la subakvisto elspiras:
Georges-Jean Arnaud
George-Jean ARNAUD ([ĵorĵ jã arNO]; naskiĝis la 3-an de julio 1928 en Saint-Gilles-du-Gard, mortis la 26-an de aprilo 2020) estis franca verkisto. Li estas unu el la plej produktema franca verkisto: lia verko, skribita sub multaj pseŭdonimoj nombras pli de 400 tekstoj en la fakoj de la krimliteraturo, spionliteraturo, erotiko, historiaj romanoj, fantasto, aventuro, sciencfikcio kaj regionaj romanoj, pri Kamargo (lia naskiĝloko) kaj aliaj regionoj.
Johanna Spyri
Sukceso kun Heidi
En la jaro 1884 Johanna Spyri perdis en la sama jaro unue sian filon kaj poste sian edzon. Ŝi tiam translokiĝis post tiu sortobato en la jaro 1885 dum jaro al la domo ĉe Bahnhofstrato 48, angulo Augustinergasse kaj poste al la domoj de Escher ĉe Zeltweg 9, kie ŝi loĝis ĝis sia morto en la 7-an de julio 1901.
Ivanda
Ivanda (hungare:Ivánd, germane:Iwanda) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1477 loĝantojn (serboj, germanoj); en 1992 539 (rumanoj, 31% serboj, 4% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1221. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Giulvăz.
Georges-Jean Arnaud
Li verkis sian unuan romanon "Ne Tirez pas sur l'Inspecteur" (Ne pafu al la inspektoro) en 1951, rekompensita de la premio Quai des Orfèvres en 1952.
Johanna Spyri
Sukceso kun Heidi
Kiam ŝi, antaŭ sia morto en la jaro 1901, malsaniĝis de kancero, ŝi lasis sin trakti de la unua svisa kuracistino Marie Heim-Vögtlin. La tombo de Johanna Spyri troviĝas sur la tombejo Sihlfeld en Zuriko.
Georges-Jean Arnaud
Tiam, estis alia fama verkisto nomata Georges Arnaud (de sia vera nomo Henri Girard). Lia eldonisto konsilis lin preni pseŭdonimon por eviti konfuzon. Li elektis "Saint-Gilles", sia naskiĝurbo. Poste, li prenos multe da aliaj: Georges Murey, Ugo Solenza, Gil Darcy, Georges Ramos, Frédéric Mado, Gino Arnoldi, Serge Sovac, David Kyne, Pierre Rabeau, Laure de Sevestan, Lilas Marny, Osman Walter, Armand de Chevilly, Manuel Matias...
Johanna Spyri
Familio
Ŝia edzo Bernhard Spyri, estis la filo de Johann Bernhard Spyri el Amlikon, fariĝis 1844 civitano de Hirzel kaj 1854 civitano de Zuriko, kaj naskiĝis la 21-an de septembro 1821. Li estis juristo, advokato kaj redaktoro de la "Eidgenössischen Zeitung" (Ĵurkomunuma Gazeto). Li estis dufoje membro de la kantona konsilio de Zuriko kaj de 1859 ĝis 1868 Jura konsilisto de la urbo Zuriko. Bernhard Spyri mortis la 19-an de decembro 1884 en Zuriko.
Georges-Jean Arnaud
Lia plej konata verko estas la serio de sciencfikcio "La Compagnie des glaces" (La kompanio de la glacioj) kiu estas adaptata en bildliteraturo.
Johanna Spyri
Familio
Ŝia unika filo Bernhard Diethelm Spyri naskiĝis la 17-an de aŭgusto 1855 en Zuriko, studis juron en Zuriko, Lepsiko kaj Gottingeno. Post la studo li fariĝis sekretario de la komercista societo en Zuriko. Pro kuracrestadoj en Davos kaj aliaj lokoj li regule devis interrompi sian studadon. 1881/1882 li vojaĝis al Argentino al sia onklo Christian Heusser, la frato de lia patrino. 1883/1884 li kuracrestadis apud la Majora Lago kaj en Pizo. La 3-an de majo 1884 li mortis pro tuberkulozo.
Georges-Jean Arnaud
Li ricevis multenombrajn literaturpremiojn de sia komenco; inter kiuj:
Verkoj
Kelkaj rimarkindaj verkoj:
Johanna Spyri
Takso de ŝia verko
Grandan influon precipe la romano de Heidi havis en Japanio, sed Heidi en Japanio ofte estas reduktita al naiva bildo de belaj montoj, simpla kampara vivo kaj natureco. La bildo de Heidi, kiel ĝi disvastiĝis en Japanio vaste influis la idearon, kiun japanoj kutime havas pri Svislando. En Japanio aperis ĝis nun 123 diversaj eldonoj de Heidi de 72 malsamaj tradukistoj, 28 bildlibroj kaj 21 mangaoj. Aparte rimarkinda estas, ke la unua kompleteldono de la verkaro de Johanna Spyri aperis 1962 en japana lingvo.
Folio sur la tombo de Vronjo
La unua verko de Johanna Spyri "Folio sur la tombo de Vronjo" (germana originaltitolo "Ein Blatt auf Vrony's Grab") estas pensiga eseo pri renkonto kun infana amikino de la aŭtorino apud la mortlito. La verko komenciĝas kiam la aŭtorino staras apud la tombo de Vronjo kaj metas folion sur la tombo, sur kiu staras la vortoj: "Por la ripozo, liteto en la tero." La aŭtorino rakontas poste, kiel ŝi en la infaneco pasigis gajajn tagojn kun la knabino rigardante al la neĝokampoj sur la Alpoj. Poste ŝi perdis la junulinon el la okuloj, kaj rerenkontiĝas kun ŝi, kiam ŝi alvenis al malsanulejo, kie la aŭtorino mem vizitadis malsanulinojn kaj rekonis la virinon vundita de la mistraktado fare de ŝia edzo. Pro la sopiro eskapi el la monotona vivo de la zurika vilaĝo Vronjo edziniĝis al ĉarpentisto, kiu evidentiĝis drinkema ludomaniulo, kiu mistraktis sian edzinon. Post konsilo de la pastro Vronjo silente eltenis la suferon, kaj trovis finfine sian feliĉon en la morto en malsanulejo. - Tiu pensiga rakonto famigis la junan aŭtorinon. Ke malantaŭ Vronjo troviĝas reala amikino de la aŭtorino estas tre verŝajne. La nomo Vronjo memorigas al la alpa neĝokampo "Ĝardeno de Vronjo", kie fontas la glaĉero Glärnischfirn, videbla ek de Hirzel. Laŭ la legendo sub la glaĉerkampo troviĝas la alpopaŝtejo de ammalfeliĉa Vronjo. Estas ja al tiu neĝokampo, al kiu sopire rigardadis la du amikinoj, la konekto do estas evidenta.
Heidi
Per la verko "La migro- kaj lernojaroj de Heidi", kiu aperis en la jaro 1880, Johanna Spyri fariĝis mondkonata. Laŭdire la motivo de la unua volumo de la rankonto fontas el la verko de Hermann Adam Kamp, kiu aperis en la 1830-aj jaroj sub la titolo "Adelaide, das Mädchen vom Alpengebirge" (Adelaide, la knabino de la alpmontaro). La rakonto pri svisa orfino, kiu vivas sur alpopaŝtejo ĉe la avo, Alponĉjo, kaj de sia onklino, Dete, kontraŭvole estis portita al senjora domo en Frankfurto, kie la hejmsopiro ŝin preskaŭ mortigas, konkeris rapide la korojn de la homoj kaj estis tradukita al multaj lingvoj. La sukceson kompletigis la dua volumo aperinte en la jaro 1881.
Listo de verkoj
Post la morto aperis ek de 1931 en kajeroj de Schweizerisches Jugendsschriftwerk (Svisa junularverkaĵo):
La verko de Johanna Spyri en Esperanto
Spite al la granda signifo de Johanna Spyri eĉ en la Svisa Antologio ŝi entute ne estis menciita. Daŭris ĝis la 21-a jarcento, kiam finfine tiu manko estis konstatita kaj komencita la traduko de Heidi.
András Szabó (violonisto)
András Szabó [andrAŝ sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó András estas hungara muzikisto (ĉefe violonisto).
András Szabó naskiĝis en 1952 en Dunaújváros.
Biografio
András Szabó lernis en kutimaj lernejoj en sia naskiĝurbo, ekde 1965 en Budapeŝto. Ekde 1975 li lernis ankaŭ violonadon, ekde 1965 ankaŭ gitaradon. En 1971 li maturiĝis, poste li studis en teknika altlernejo ĝis 1975. Dum la studentaj jaroj li interesiĝis pri la popola muziko, en 1973 li aliĝis al tia orkestro. En la sekvaj jaroj, eĉ jardekoj li estis ano en similaj orkestroj, foje en ŝlagrorkestroj. Ekde 1982 li muzikas ankaŭ per elektra gitaro. Kelkfoje li partoprenis en filmoj, kiel komponisto de akompana muziko, kelkfoje kiel figuranto.
Filipina krokodilo
La Filipina krokodilo (Crocodylus mindorensis) estas krokodilo kiu troviĝas nur en Filipinoj. Tiu reptilio estas konata ankaŭ kiel la Mindora krokodilo kvankam ne nur en la insularo de Mindoro vivas ĝi, sed en granda parto de la tuta insularo el la norda Luzono ĝis eble al la suda insularo de Mindanao. En Filipinoj estas strikte malpermesita mortigi krokodilon, sed ties statuso estas tre endanĝerita pro troa espluatado kaj neeltenebla fiŝkaptado, kiel ekzemple per dinamita fiŝkaptado. Oni iniciatis konservadajn metodojn fare de nederlanda-filipina Fondaĵo Mabuŭaja, de Crocodile Conservation Society kaj de Zoological Institute of HerpaWorld en Mindoro.
Anatomio
La Filipina krokodilo estas relative malgranda krokodilo de fluanta akvo endemia de Filipinoj. Ĝi longas ne pli da 3 metroj, kaj havas relative larĝan muzelon kaj dikajn ostoplatoj en sia dorso. Inoj estas iom pli malgrandaj ol maskloj. Filipinaj krokodiloj estas flavbrunaj, kaj malheliĝas laŭ aĝo.
Disvastiĝo
Tiu orientalisa specio troviĝas nur en la insuloj de Filipinoj. Ĝi estas unu el la plej akre minacataj specioj de sia rango. Estas probable malpli da 100 plenkreskaj filipinaj krokodiloj survivantaj en naturo.
Konservado
Kvankam tiu specio troviĝis iam ĉe la tutaj Filipinoj, ĝi estas nuntempe akre endanĝerita. Krome oni scias tre malmulte pri la natura historio aŭ ekologio de tiu specio, aŭ de ties rilato kun la Mara krokodilo, Crocodylus porosus, kun kies teritorio koincidas. Pli da enketoj estas postulitaj por determini la nunan teritorion. Komenca malpliiĝo de loĝantaroj estis kialita de komerca ekspluato, kvankam la nuna minaco estas plejparte forigo de taŭga vivejo por agrikulturaj celoj por kontentigi rapide vastiganta homan loĝantaron. Estas ankaŭ tre malmulta registara subteno por ajnaj konservadaj mezuroj kaj la krokodiloj estas ofte mortigitaj de la loka popolamaso. Ĉi tiuj situaciaj bezonoj estu ŝanĝita tra konsciaj programoj. En 1992 oni ĉirkaŭkalkulis malpli de mil ekzempleroj en naturo. En 1995 tiu takso estis reviziita kaj oni trovis ne pli da 100 nematuruloj (noto: junuloj estas malofte kalkulitaj en enketoj ĉar ilia surviveblo estas tiel malalta).
Burgo an Chaoil
La burgo an Chaoil aŭ Narrow Water Castle (skotgaele Caisleán an Chaoil, ulsterskote: Narra Wattèr) estas burga ruino apud Warrenpoint en la nordirlanda graflando an Dúin. La loĝturo havas malgrandan kurtinon el la 16a jarcento. La ruino situas apud la ŝoseo A2 kaj ĉe la riverbordo de la rivero Newry, kiu ĉ. 1,6 km sude de la lago Carlingford elfluas. La burgo estis ekde 1956 propraĵo de la ŝtato.
Historio
En la jaro 1212 Hugh de Lacy, la unua grafo de Ulster konstruigis sur sian teritorion loĝturon, por eviti atakojn al la urbo Newry el la rivero. En la 1560aj jaroj estis konstruitaj la loĝturo kaj la la kurtino. Temas pri loĝturo, kiu estis tipa por Irlando inter la 14a kaj la komenco de la 17a jarcento. Tiuj konstruaĵoj havas ortangulan horizontalan projekciaĵon kaj tri ĝis kvar etaĝojn.
La origina konstruaĵo estis detruita en la irlanda ribelo (1641).
La 27an de aŭgusto 1979 18 soldatoj de la brita armeo estis mortigitaj en atenco fare de la IRA apud Narrow Water Castle. Tiu atenco estis la atenco kiu okazigis la plej multajn mortintojn pri kiu IRA respondecis.
Saint-Sulpice-Laurière
- jen france, prononco [], okcitane Sent Superis - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Sedlec
Sedlec estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Saint-Sulpice-Laurière
La teritorio havas komunan limon kun.
Sedlec
Vorto Sedlec estas konsisto de nomoj:
Mangalico
Mangalico (aŭ mangalica-porko aŭ krispa porko) estas hungara porko, elformiĝinta en la 19-a jarcento el la serba sumedia-porko kaj la hungaraj stepaj (novalaj, nehejme, surherbeje breditaj; tiuj estis la salonta-a kaj bakonja porkoj) per sangokrucigoj, selektado. Ĝi estis tre populara en Eŭropo dum cent jaroj ekde mezo de la 19-a jarcento. Ĝia florada tempo estis en la unua duono de la 20-a jarcento, kiam la mondmerkata prezo de graso pluroble superis la prezon de viando. Poste graviĝo de viando kaj kondamno de grasokonsumo kondukis al preskaŭa pereo de la porkoraso.
La mangalico originale havis 4 kolortipojn (blonda, nigra, hirund-ventra, rufruĝa). Hodiaŭ jam restis nur la blonda tipo, la hararo varias de griza al flava, ruĝ-flava en ĉiu nuanco. La hararo (vilaro) estas vintre longa, krispa kiun la porko ŝanĝas en aprilo-majo al rekta, malpli densa kaj malpli longa hararo. La korposurfaco estas ardez-griza, la porka rostrofino, palpebroj kaj naturaj korpoaperturoj, la ungoj estas nigraj.
Ĝi estas elstara graso-produkta porko. El 180-200 kg da uzebla buĉita maso 65-70 % estas blank-varo, la karno uzatas por daŭraj viandaĵoj (salamo).
La mangalico estas senbezona, klimat-eltena, subĉiele bredebla grasporko.
Renesanco de la forgesita mangalico
Oni celas la porko-etaton de 50.000 mangalicoj. Tiam oni celas translokigi la produktadon de serrano-ŝinkoj al Hungario.
pri la Serrano-ŝinko
karakterizaĵoj:
Oni uzas por produkti la serrano-ŝinkojn nur marsalon kaj porkofemuron per graso marmore, riĉe traplektitan kaj kun malgranda akvoenhavo.
Jareno
Jareno oficiale Yaren, arkaike Makwa estas distrikto kaj elektodistrikto de Nauro. Ĝi estas konsiderata ankaŭ ĉefurbo de la insulo. La elektodistrikto de Jareno elektas 2 anojn al la Parlamento de Nauro.
Zlatná na Ostrove
Zlatná na Ostrove, hungare Csallóközaranyos estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Danubo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Komárno-Bratislavo. La plej proksima urbo estas Komárno 9 km-ojn for. La distrikto troviĝas inter Danubobranĉoj.
Jareno
Historio
La insulo longe estis loĝata. Eŭropano vizitis ĝin unuafoje en 1798. Baldaŭe ĝi estis germana kolonio. La angloj profitis fosfaton troveblan ĉie. En 1968 Nauro sendependiĝis, la ĉefurbo estis Jareno, kiu konsistas nur malmulte da domoj inter kokosoj.
La ĉefurbo havas internacian flughavenon kaj radiostacion.
Henry Fielding
Naskiĝinte en Sharpam Park apud Glastonbury, Somerset, Fielding estis edukita en la renoma Eton College. En la jaro 1728 li ekstudis juron en Lejdeno. De 1729 ĝis 1737 li aktivis en Londono kiel dramisto kaj teatra direktoro, sed liaj satiraj dramoj elvokis la cenzuron, kiu finfine devigis lin forlasi la teatran laboron.
Zlatná na Ostrove
Historio
En 1910 loĝis en la vilaĝo 1832 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Komárom (reĝa departemento), al distrikto Csallóköz, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1922 loĝadis ankaŭ slovakoj. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 1965 okazis inundo. En 2001 loĝis tie 1243 da homoj (1164 hungaroj kaj 79 slovakoj.
Henry Fielding
Ekde tiam li pli forte koncentriĝis al sia jurista kariero, al ĵurnalismaj agadoj kaj al la verkado de romanoj. Lia unua granda sukceso estis An Apology for the Life of Mrs. Shamela Andrews, kiu parodiis la romanon Pamela, verkitan de Samuel Richardson. Lia ĉefverko, la romano The History of Tom Jones, a Foundling, priskribas la vivon de la protagonisto Tom JONES kaj montras samtempe la vivon kaj la morojn de la tiutempa angla socio. En la jaro 1963 tiu ĉi romano estis tre sukcese filmigita (reĝisoro: Tony Richardson).
Henry Fielding mortis en la jaro 1754 en Lisbono.
Araneo
La araneoj - latine singulare araneus, plurale aranei - estas biologia genro de artropodoj el la ordo de araneuloj. La genro inkluzivas proksimume 650 speciojn, interalie la eŭropan ĝardenan araneon (Araneus diadematus). Iuj pliaj ekzemploj de specioj estas listigataj en la informkesto dekstre.
NGC 1275
NGC 1275 (aliaj indikoj — PGC 12429, UGC 2669, MCG 7-7-63, ZWG 540.103, 3C 84, IRAS03164+4119) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
651 Antiklejo
651 Antiklejo, granda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, estas ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo August Kopff, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl kaj ĝi ricevis la nomon de Antiklejo, (greke Αντίκλεια) patrino de Odiseo.
Transvestulo
Erotika transvestulo estas viro, kiu ŝatas vesti sin virine pro sia (ofte erotika) plezuro kaj fetiĉo. Transvestulo ne estas transseksulo (transgenrulo) kaj ofte ne havas problemojn kun seksa identeco.
Specoj de transvestismo
Tie nur iuj specoj de transvestismo estas priskribitaj. Certe ekzistas aliaj specoj de transvestismo, kiuj ne estis listigitaj tie.
Transvestismo rilata al transseksismo
Transseksaj homoj, kiuj tute ŝanĝis ilian sekson kaj vivas en alia seksa rolo ofte ne estas rilatigitaj al transvestismo.
Muneville-le-Bingard
Muneville-le-Bingard estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Munevillais.
La Gauterie (stacidomo)
La Gauterie estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Veuil, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Salbris - Le Blanc (600000).
4585 Ainonai
4585 Ainonai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Ainonai, 10 km oriente de Kitami, en la okcidento de Hokajdo.
Simptomo
Simptomo estas subjektiva manifestado de malsano aŭ patologia stato, tiel esprimata de la paciento. Ĝi tre malsamas de homo al homo kaj eĉ de kulturo al kulturo. Ĝenerale la simptomoj estas multaj. Ekzemple: laciĝo, doloro, naŭzo, tuso, ktp.
Oni povas disigi ilin de signaloj, kiuj estas objektive mezurataj de la kuracisto kiel la sangopremo la aspekto de la retino, la korbatado, la febro ktp, sed ankaŭ tiuj signaloj estas ofte nomataj "simptomoj" ĉefe en nescienca medio. Pri ĉiu malsano estas aro da simptomoj, kiu nomiĝas sindromo.
Terdeghem
- jen france, origine nederlande respektive flandre Terdeghem, prononco - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], en la administra regiono Hauts-de-France (jen france, prononco [], pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la tradicia regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais ). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Dunkerque kaj al la kantono .
Kamsdorf
Kamsdorf estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt de la federacia lando Turingio, kaj ekde julio 2018 estas parto de la komunumo Unterwellenborn. Fine de la jaro 2016 la loĝloko havis 2653 loĝantojn.
Son House
Eddie James "Son" House, Jr. (21a de Marto, 1902 – 19a de Oktobro, 1988) estis usona kantisto kaj gitaristo de Delta bluso. Li famiĝis pro sia ege emocia stilo de kantado kaj glitogitaro.
Post jaroj de malamikeco al tradicia muziko, kiel predikisto kaj dum kelkaj jaroj ankaŭ kiel preĝeja pastoro, li turniĝis al blusa muziko estante ankoraŭ nur 25jara. Li rapide disvolvigis unikan stilon apligante ritmajn manierojn, voĉan povon kaj emocian intensecon de sia predikado al la ĵus lernita muzikmaniero. Dum mallonga kariero interrompita de esteto en la farmoprizono Parchman, li disvolviĝis ĝis la punkto ke Charley Patton, iama blusartisto de la regiono de la Misisipa Delto, invitis lin kunhavi engaĝigojn kaj akompanon al registrosesio en 1930 por Paramount Records.
Yumi Tomei
Yumi Tomei (東明 有美 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1993 ĝis 1999 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Hebreaj Rakontoj
Hebreaj Rakontoj estas kolekto de rakontoj de Ŝalom-Aleĥem kaj Perec, kiujn el la jida tradukis en Esperanton la hebrea esperantisto Isĥak Muĉnik. La libro ampleksis 78 paĝojn. Eldonis ĝin Ferdinand Hirt & Sohn el Lepsiko en 1923 kiel volumon 9 en la serio "Internacia Mondliteraturo".
Janailhac
{{Informkesto urbo {{Informkesto urbo }} {{paĝonomo}} estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de {{WikidataLoĝantaroDato}} en la komunumo vivis {{unuo|{{WikidataLoĝantaro}}|loĝantoj}}. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono {{#invoke:Wikidata|claim|P7938}}.
NGC 1276
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Janailhac
La teritorio havas komunan limon kun {{vikidatuma listo|p-kodo=P47|modo=kaj}}.
{{Mapo franca komunumo}}
Persa filozofio
La Persa filozofio aŭ eĉ irana filozofio    datas reen el epokoj de filozofiaj tradicioj kaj pensaro kiu devenis el antikva Persio kun radikoj Hindiranaj kaj estis influitaj konsiderinde de la instruoj de Zoroastro. La kronologio de la materio kaj de la scienco de la filozofio ekis ĉe hind-irananoj, kiuj datas el la jaro 1500 a.K. La filozofio de Zaratustro eĉ influis la okcidentan tradicion tra la judismo, kaj pro tio ankaŭ sur la meza platonismo.
Laŭlonge de la historio de Irano kaj pro rimarkindaj politikaj kaj sociaj ŝanĝoj kiaj la Islama konkero de Persio kaj la mongola invado de Persio, ampleksa gamo de pensoskoloj montris varion de vidpunktoj pri filozofiaj aferoj kiuj etendas el antikvaj tradicioj iranaj kaj ĉefe rilataj al la zoroastrismo, al skoloj kiuj aperis fine de la antaŭ-islama epoko, kiel maniĥeismo kaj la mazdakismo, así como varias escuelas post-islámicos. La persa filozofio post la araba invado de Persio, estas karakterizata de diversaj interagadoj kun la antikva persa filozofio, la greka filozofio kaj kun la disvolvigo de la islama filozofio. La skoloj de lumigo kaj la transcendeca filozofio estas konsiderataj kiel du el la ĉefaj filozofiaj tradicioj de la epoko en Persio.
Rudna
Rudna estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1728 loĝantojn (serboj, rumanoj, hungaroj); en 1992 656 (rumanoj, serboj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1333. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Torontál vármegye). Administre ĝi apartenas al Giulvăz.
Muneville-sur-Mer
Muneville-sur-Mer estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Munevillais.
(84922) 2003 VS2
(84922) 2003 VS2 estas tre granda, ne tre hela transneptuna objekto malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun Neptuno kaj estas do klasifikata kiel plutoneno. Ĝia orbito estas malpli discentra kaj malpli klinata ol tiu de Plutono; ĝi trakuras sian orbiton en preskaŭ 246 jaroj kaj venis en sian perihelion la.
Grando
En 2007, ĝia diametro estis taksata per la kosmoteleskopo Spitzer je 725 ± 200 km. Tamen en 2012 ĝi estis malgrandigita al 523 km per observoj elde la kosmoteleskopo Herschel.
Aladár Komját
Aladár Komját, laŭ hungarlingve kutima nomordo Komját Aladár estis hungara poeto, redaktoro, oficisto, juristo. Lia origina familia nomo estis Korach koraĥ], lia frato estis Mór Korach.
Aladár Komját naskiĝis la en Kassa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Parizo.
Biografio
Aladár Komját devenis el juda familio. Li frekventis lernejojn en Letenye, Fiume kaj Budapeŝto, poste li studis juron en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li aĝis 20, kiam li translokiĝis al Fiume, kie li estis oficisto en juĝejo. Post 2 jaroj li revenis al Budapeŝto, kie li laboris jaron en la prokurorejo, poste en uzino. Dum la 1-a mondmilito li estis kontraŭmilita aktivulo li debutis poeto. En 1918 li aliĝis al la komunistoj kaj redaktis revuojn, nature li partoprenis en la Hungara Sovetrespubliko, pli poste li rifuĝis al Italio. En 1921 li estis trudsendita al Aŭstrio, en la sekvaj jaroj li estis ankaŭ en Berlino, Moskvo kaj Parizo. Li havis edzinon. Lia restaĵo estis reentombigita en 1966 en Budapeŝto.
Kiskutas
Kiskutas [kiŝkutaŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg. Kis signifas: malgranda.
Situo
Kiskutas situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo el Zalaegerszeg. Kiskutas kontaktiĝas kun Nagykutas. Zalaegerszeg troviĝas 11, Vasvár 19, Körmend 23 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1437 laŭ tiama hungara ortografio "Kyskuthus". En Kiskutas migra poŝto servas.
Kreßberg
Kreßberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwäbisch Hall kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ŝem
Ŝem vivis 600 jarojn.
Manga (urbo)
Manga (oficiale Município de Manga) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Januária. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Riismo
La vorto riismo estas uzata por malsamaj aferoj :
Manga (urbo)
Ĝi akiris la statuson de urbo la 7-an de septembro 1923.
Riismo
Ĉi tiu artikolo nur temas pri la uzado de la pronomo ri, ĉar tiel la vorto riismo estas plej ofte komprenata.
Manga (urbo)
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Riismo
Priskribo de la uzado de ri
Ri estas proponita pronomo por :
Kiam oni ne konas genron
Ĉi tie, la genro de la persono kun kiu la amiko edziĝis ne estas konata. Oni povas supozi ke la amiko ne estas nepre malsamseksama, kaj povas edziĝi kun homoj de aliaj genroj.
Kiam oni ne volas mencii genron
"Mi konas iun, kiu diris ke ri ŝatas ananasajn picojn."
Ĉi tie, ri estas uzata por protekti la privatecon de tiu persono. Per la pronomoj li kaj ŝi, la alparolato havus pli da informoj, kaj povus pli facile diveni pri kiu persono tio temas.
"Kiam oni estas en rilato, oni amu rin senkondiĉe."
Ĉi tie, oni havas aserton pri amrilatoj ĝenerale. Ri emfazas ke ne gravas la sekso aŭ genro de la alia(j) por ke tiu aserto restas valida.
Kiam oni parolas pri iu kiu ne identiĝas ine aŭ virgenre
"Ri naskiĝis kun korpo, kiu ne klare aspektas ine nek virgenre. Ri mem preferas ne esti ligita al tiuj konceptoj."
"Ri estas hiĝro de Barato."
Ĉi tie, ri estas uzataj por homoj, kiuj ne apartenas al la genra duumo. Tio povas okazi pro persona decido, persona neidentiĝo, aŭ simple pro tio ke tiu persono vivas en socio kie estas pli ol du genroj.
Ekzemplo kun ri
"La pirato serĉis iun trezoron, sed ri ne povis trovi ĝin."
Ĉi tie ri montras ke temas pri la pirato, kaj ke ties genro estas nekonata aŭ negrava.
Komparo kun li
"La pirato serĉis iun trezoron, sed li ne povis trovi ĝin."
Ĉi tie li estas uzata neŭtre. Sed uzi li tiel estas tre malofte en Esperanto nuntempe. Oni povas erare kredi ke temas pri virgenra pirato, kiam la genro reale povas esti ina.
Komparo kun ĝi
"La pirato serĉis iun trezoron, sed ĝi ne povis trovi ĝin."
Ĉi tie ĝi celas reprezenti homon. Sed ĝi estas multe pli ofte uzata por aĵoj. Oni povas erare kredi ke temas pri la trezoro.
Komparo kun tiu
"La pirato serĉis iun trezoron, sed tiu ne povis trovi ĝin."
Ĉi tie tiu celas montri iun. Uzi tiu sen tujposta o-vorto ofte temas pri persono. Sed pro iun trezoron en la antaŭa frazo, oni povas erare kredi ke tiu signifas tiu trezoro anstataŭ tiu persono.
Per la supraj ekzemploj, oni konstatas, ke ri postulas malpli da kunteksto por esti ĝuste komprenita. Tio okazas ĉar ri havas signifon pli precizan: ĝi povas reprezenti nur personon kaj ĝi ne mencias genron.
Ekzistas aliaj alternativaj netradiciaj pronomoj kun la samaj signifaj avantaĝoj, sed ili estas multe malpli uzataj.
Rilate al neduumuloj
La pronomo ri estas defendata de homoj, kiuj agas por la rajtoj de neduumuloj. Neduumuloj estas la homoj kiuj ne identiĝas kun la tradiciaj ina aŭ virgenra genroj. Ili ofte preferas esti priparolataj per seksneŭtralaj vortoj. Se oni uzas ĝi aŭ tiu por paroli pri ili, tio kreas malegalecon, ĉar ili havas pli da risko esti konfuzita kun aĵo kompare al tiuj, kiuj estas priparolataj per li aŭ ŝi.
La vorto ri helpas neduumulojn esti pli videblaj. En sociaj retoj, ĉefe junulaj kiel Telegram kaj Twitter, ili povas mencii la pronomon ri en sia nomo aŭ priskribo. Tio estas pli oportuna ol skribi "Mi estas neduumulo". La pronomo ankaŭ helpas ilin diskonigi sian genran (ne)identiĝon kadre de normalaj konversaciaj pere de la pronomo.
Historio de la vorto ri
La plej malnova mencio de ri kun teksta pruvo estas en artikolo de Ole Hagemann por la revuo Sekso kaj Egaleco de oktobro 1979 (de la paĝoj 4 al 6). Ĝi prezentis ri kiel pronomon komunan al seksoj, kaj proponas la uzadon de li kaj ŝi nur kiam preciza sekso gravas.
Ekde Novembro 2016 estas artikolo pri ri en la Reta Vortaro.
En renkontiĝoj
La vorto estas populara dum junularaj internaciaj renkontiĝoj kiel Internacia Junulara Kongreso kaj Junulara E-Semajno.
Interrete
Ĝi estas uzata ene de komunumoj, kiuj parolas pri genraj kaj amaj aferoj, sed ankaŭ ĉe aliaj kie troviĝas multaj GLAT-uloj. Bonaj ekzemploj de la uzado de ri troviĝas en la grupoj de Telegram Feminismo kaj egaleco kaj GLAT-aj esperantistoj.
En lerniloj
La pronomo ri estas instruata de pluraj lernolibroj de Esperanto:
Kontraŭoj al la uzado de ri
Kelkaj homoj akre reagas kiam ili vidas iun uzi la vorton ri. Ili havas plurajn argumentojn:
Malakcepta fundamentismo
"La vorto ri ne rajtas esti uzata, ĉar ĝi ne aperas en la Fundamento de Esperanto."
Kelkaj homoj pensas ke nur tiuj pronomoj rajtas ekzisti en la lingvo, sed aliaj homoj pensas ke la lingvo tute rajtas havi novajn se la bezono nature aperas ene de la Esperantistaro. Homoj ne konsentas pri tio, ĉu ĝi estas ne-Fundamenta aŭ kontraŭ-Fundamenta.
En la ekzercaro de la Fundamento mem aperas la pronomo ci, ne listigita en la dek ses gramatikaj reguloj de Esperanto: ĝi mencias nur li, ŝi, ĝi en la singularaj triapersonaj pronomoj. La lecionaro ne indikas ke nur tiuj pronomoj rajtas ekzisti, sed kelkaj homoj interpretas la liston kiel finitan. Aliaj diras ke ri ne povas esti kontraŭ-Fundamenta, ĉar ĝi nur aldonas ion al la Fundamento sed ne ŝanĝas la signifon de vorto, kiu estas en la Fundamento.
Laŭ Helmuto Velger la Fundamenta Gramatiko "celas komplete listigi la listigitajn elementojn, i.a. la literojn, la morfologion, la personajn pronomojn ...", kaj li konkludas: "La enkonduko de pliaj personaj pronomoj ne eblas per privata rekomendo; nur la Akademio de Esperanto rajtas enkonduki novajn personajn pronomojn per oficiala Aldono al la Fundamento."
Cyril Brosch resendas al la – laŭ li en Regulo 5 de la Fundamenta Gramatiko – celita pleneco de la pronomlisto plus ci, kiu aperas en la Fundamenta Ekzercaro kaj Universala Vortaro, kaj li konkludas: "Tial la normo maleksplice malpermesas pliajn personajn pronomojn - ili bezonas specialan Akademian aprobon", kaj li mencias ri, kiel ekzemplon.
Risko de miskompreno de la vorto
"La avantaĝoj ne estas sufiĉe grandaj kompare al la risko de miskompreno pro nekono."
Por ili, la tradiciaj pronomoj sufiĉe bone kovras la perceptitajn bezonojn de ri. Ne ĉiuj Esperantistoj konas la vorton ri, ĉar ĝi tre ofte ne estas instruata fare de kursoj. Plia vorto estus plia laboro por komencantoj. Do kelkaj el ili volas ke homoj kiuj uzas ri ĉesu. Tio ofte estas perceptata kiel maltoleremo, ĉar ne ĉiuj homoj havas la samajn lingvajn bezonojn. ri estas ofte uzata kaj komprenata ene de komunumoj, kiuj parolas pri genro, kiel komunumoj pri genra egaleco aŭ GLAT.
Sona simileco inter r kaj l
"Homoj, kiuj ne bone distingas la sonojn de r kaj l povas erari kaj krei miskomprenojn."
Kelkaj lingvoj kiel la mandarena kaj la japana ne distingas inter r kaj l. Komencantoj de tiuj lingvoj povas erare diri li kiam ili volis diri ri, kio perdigas la avantaĝon de ri rilate al sengenreco.
Aliflanke, lernantoj de Esperanto ĉiuokaze devas lerni distingi r kaj l, ekzemple por distingi vortojn kiel lito kaj rito, aŭ kiel lano kaj rano.
Duumeca pensmaniero
"Personoj estas aŭ inaj, aŭ virgenraj, kaj la lingvo reflektu tion."
Kelkaj homoj kontraŭas la koncepton de neduumeco, kaj pensas ke ĉiuj homoj estas aŭ virgenraj, aŭ inaj. Ili do kontraŭas la uzadon de ri ĉar ili vidas ĝin kiel simbolon de identiĝo por sengenraj kaj neduumaj personoj. Per la lingvo, ili volas trudi sian vidpunkton de homa socio al aliaj, kvankam la pronomo ri havas aliajn utilojn.
Kontraŭado de ĉiama uzado de ri
La sekva argumento rilatas nur al ĉiama anstataŭigo de li kaj ŝi per ri, kaj kutime estas vortumita fare de personoj, kiuj ja subtenas la uzadon de ri por neduumuloj:
"Pronomo estas parto de persona genra identiĝo, kaj sisteme rifuzi uzi genran pronomon kiel ŝi kaj li povas esti perceptata kiel malrespekto."
La ideo ĉi tie estas, ke same kiel estas malrespekte uzi sekse markitan pronomon kiel ŝi aŭ li por neduumulo, tiel ankaŭ estas malrespekte uzi la seksneŭtralan pronomon ri por ino aŭ iĉo. La situacio tamen ne estas tiel simetria, kiel ĉi tiu argumento ŝajnigas: La kutimaj signifoj de ŝi kaj li estas 'tiu ino' kaj 'tiu iĉo', do uzante tiajn pronomojn por neduumuloj, oni atribuas al ili econ (inecon aŭ iĉecon), kiun ili ne havas. Dume, la origina kaj daŭre kutima signifo de ri estas 'tiu persono', do uzante ĝin por ino aŭ iĉo, oni ne atribuas al tiu neduumecon, sed nur personecon.
Kelkaj defendas la argumenton per la argumento, ke intertempe la signifo de ri ŝanĝiĝis al 'tiu neduumulo', ĉar la vorto estas plej ofte uzata por neduumuloj. Tamen multaj uzantoj de ri ankaŭ uzas ĝin por paroli pri nespecifa persono de nekonata sekso, kaj en tiu ofta uzado ĝi daŭre havas la originan signifon 'tiu persono'. Tiuj, kiuj sisteme uzas ri anstataŭ ŝi kaj li simple aplikas tiun originan kaj ĉiuokaze daŭre ekzistantan signifon ankaŭ al situacioj, kiam oni parolas pri specifa persono de konata duuma sekso.
Deklaro de la Akademio de Esperanto kun rilato al ri
La Akademio de Esperanto publikigas en "OFICIALAJ INFORMOJ Numero 33 – 2021 03 15" deklaron
»Pri ne-oficialaj seks-neŭtralaj pronomoj
La 15an de marto 2021, per 35 jesaj voĉoj, neniu nea voĉo kaj 1 sindeteno, el 41 nuntempaj Akademianoj, la Akademio aprobis la jenan deklaron proponitan de la Sekcio pri Ĝenerala Vortaro:
“La Akademio de Esperanto deklaras, ke ĝi nun ne alprenas starpunkton pri la uzindeco de ne-oficialaj seks-neŭtralaj pronomoj (kiel ekzemple ri aŭ ŝli), kaj decidis ne okupiĝi pri tiu temo dum almenaŭ dek jaroj”.
La estraro de la Akademio de Esperanto: Probal Dasgupta, prezidanto; Brian Moon, vicprezidanto; Otto Prytz, vicprezidanto; François Lo Jacomo, sekretario.«
Popudinské Močidľany
Popudinské Močidľany, hungare Szentistváncoborfalva [sentiŝtvAncoborfalva] estas unuigita malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica. Ĝis 1888 la oficialaj hungaraj nomoj de la apartaj vilaĝoj estis Popudin kaj Mocsidlán [moĉidlAn], poste pro la hungariga politiko la vilaĝoj ricevis hungarecajn nomojn.
Situo
Popudinské Močidľany situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo inter Senica-Holíč. Skalica troviĝas 10 km.
Historio
La baldaŭa Coborfalva unuafoje menciiĝas en 1392 en formo "Mochilan". En 1828 estis tie 64 domoj kun 520 homoj. En 1883 incendio okazis.
En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Szentistvánfalva 392 homoj, en Coborfalva 460, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝoj apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szakolca, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. La komunumoj unuiĝis en 1954. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Popudinské Močidľany 843 homoj, (834 slovakoj, 5 ĉeĥoj, po 1 hungaro kaj cigano).
Famuloj
En la iama Popudin naskiĝis hungara agronomo Gyula Bíró.
Loránt Szűcs
Loránt Szűcs [sUĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szűcs Loránt estis hungara pianisto, altlerneja instruisto, helpekzercisto.
Loránt Szűcs naskiĝis la en Miskolc, li mortis la  (laŭ alia informo la mortotago estas la 6-a) en Budapeŝto.
Biografio
Loránt Szűcs komencis serioze lerni violonadon ekde 1948, poste li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1960. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tibor Wehner, András Mihály kaj private Lajos Hernádi. Inter 1960-1980 li estis pianisto de la tutlanda filharmonio, inter 1961-1969 helpekzercisto de la Altlernejo, inter 1969-2009 instruisto en la Altlernejo. Li estis ankaŭ helpekzercisto en la Budapeŝta Ŝtata Operejo inter 1980-2000. En koncertoj plej ofte li muzikadis kun Miklós Perényi. Li ricevis 2 signifajn ŝtatajn premiojn.
NGC 1277
NGC 1277 (aliaj indikoj — PGC 12434, MCG 7-7-64, ZWG 540.104) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ekspedicio Robinsono
La programo estas videbla, en diversaj serioj, tra la tuta mondo. La surbendigoj estas sur la elektitaj lokoj, unu post la alia, laŭ partoprenanta lando. Ĉiuj eŭropaj partoprenantaj televidkompanioj dungas la svedan firmaon Strix por kunprodukti ilian version. Ĉiuj partoprenantoj, prezentistoj kaj akompanantoj kune vojaĝas al la sama baza loko kaj tiel povas uzi la saman scenejon, kio estas monŝpara. La surbendigoj estas dum la somero kaj en la diversaj partoprenantaj landoj ili estas elsenditaj dum la aŭtuno.
Détain-et-Bruant
Détain-et-Bruant estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La unua skriba mencio okazis pri la vilaĝo en 1044 en formo "Destagnum". En 1164 Cistercio havis bienon en Détain. En 1806 Bruant estis kunigita kun Détain.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Détain kaj la vilaĝon Bruant.
Anosmio
Anosmio estas handikapo de flaro kaj estas ofte produktanta de lezo de flarnervo sub la lobo kiu troviĝas sub la nazradiko. Tio estas ofta lezo en kraniaj traŭmatoj kiam la ŝoko estas antaŭe: la reto de flara nervo kio trairas la kriblan lamon de etmoido (osto), estas lacerita. Anosmio estas ofte tuta sed eblas esti unuflanka. Ĝi estas ankaŭ responda pri perdo de gustado (ageusio).
Beletra Almanako
Beletra Almanako (mallongigo BA) estas literatura libroforma revuo, lanĉita en aŭtuno 2007. Post tri numeroj en 2007-09, 2008-03 kaj 2008-09, ĝi aperas trifoje jare ekde 2009, en februaro, junio kaj oktobro. Principe ĉiu numero ampleksas inter 120 kaj 180 paĝojn. En la komenco redaktis ĝin la ĉefredaktoro Jorge Camacho, Probal Daŝgupto kaj István Ertl. De BA18 ĝis BA27 ankaŭ Tim Westover apartenis al la redaktora skipo, sed li eksiĝis en 2017. En 2015 Jorge Camacho forlasis la revuon kaj aldoniĝis du pliaj redaktoroj: Jesper Lykke Jacobsen kaj Suso Moinhos. En 2018 aldoniĝis du novaj redaktoroj: Nicola Ruggiero (ekde BA31) kaj Anina Stecay (ekde BA32).
La eldonisto estas Ulrich Becker, de la eldonejo Mondial en Novjorko.
Okaze de la 20a numero oni faris bilancon de la itinero de BA. Ĝis tiam estas ĉirkaǔ 250 abonantoj, totale inter 350 kaj 400 aĉetantoj. Oni publikigis 65 originalajn prozaĵojn, 179 originalajn poemojn, 120 tradukojn kaj multajn aliajn tekstojn.
Enhavo
BA enhavas diversajn rubrikojn, nome pri poezio, prozo fikcia aŭ nefikcia, eseoj, recenzoj, intervjuoj, leteroj ktp, originale kaj traduke. Laŭ interkonsento kun UEA, ankaŭ la verkoj premiitaj en la Belartaj Konkursoj aperis en Beletra Almanako, sed ekde 2013 ili publikiĝas en aparta libroserio kun la titolo "Belarta rikolto", eldonita ankaŭ de Mondial.
Aperas en BA materialo speciale verkita por ĝi, sed ankaŭ altkvalitaj tekstoj jam pli frue aperintaj en la reto sed ne surpapere.
Havebleco de la revuo
La almanakon oni povas aboni kiel kajeran revuon, aŭ mendi aŭ aĉeti kiel libron. Beletra Almanako aperas en normala mezgranda libroformato, kaj ĝi estas facile mendebla, pagebla kaj aĉetebla, aŭ recenzebla kiel ajna libro.
BA troviĝas ankaŭ ĉe Amazon, Book Depository, Kalahari kaj lokaj retlibrejoj (kiel IBS, Capris, NBC India, Paddiefield k.a.), kaj per Google Play oni povas aĉeti ĝin kiel bitlibron.