cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sovetrespublikara Esperantista Unio
SEU en 1921 - 1937
SEU estis fondita dum la III Tutrusia kongreso de esperantistoj en Petrogrado. Ekde 1925 estis regula eldono de SEU-gazeto, presorgano de SEU.
Ernest Drezen estis prezidanto de SEU ekde ĝia fondo ĝis sia morto (ĉirkaŭ 1937).
En sia agado SEU sekvis ortodoksan marksismon. Pro tio ĝi konfliktis kun Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), kiu strebis kolekti ĉiun maldekstran movadon.
Funkciado de SEU estis regulita per statutoj de 1922, 1927 kaj 1932 jaroj. Interese, ke en du unuaj fojoj estis uzita vorto ' kaj en la lasta rusdevena vorto '.
Por decidoj pri politiko de SEU estis organizataj Kongresoj de SEU. La unua okazis en 1923 en Moskvo.
Kongresoj de SEU en 1923 - 1931 :
La Enciklopedio de Esperanto tiel priskribas SEU en 1934:
SEU malaperis dum la Granda purigo, kiam estis mortigitaj aŭ enkarcerigitaj la plej multaj el ĝiaj gvidantoj.
Provo de restarigo de SEU (1956)
Malgraŭ reprezalioj de stalina reĝimo oficiale SEU ne estis malfondita kaj ĝia statuto ne estis abolita. La fakto puŝis iamajn aktivulojn de SEU reaktivigi ĝin. Post la 20-a Kongreso de KPSU en februaro 1956 aperis ideo oficialigi renaskiĝantan Esperanto-movadon. Konsultinte la Centran Komitaton de KPSU la aktivuloj organizis refondan kunvenon, kiu okazis la en klubejo "Idealo" (Moskvo) kun ĉirkaŭ 150 partoprenantoj. Dum la kunveno estis restarigita SEU kaj elektita ties organiza komitato. La komitaton eniris Jevgenij Bokarjov (la prezidanto), Nikolaj Danovskij, Semjon Podkaminer, P. Ŝumilov (la tri vicprezidantoj) kaj aliaj.
Tamen, malgraŭ konfirmo de moskva urbestraro, regiona sekretario de partia komitato A. Nikiforov sukcesis nuligi la decidojn. Poste 42 ĉeestintaj komunistoj-esperantistoj ricevis partiajn skoldojn. Multaj el ili poste ne plu aktivis en la movado.
Nova SEU (1989 - 1990)
La en la kulturdomo ĉe strato Volĥonka, domo 13 en Moskvo (kie tiutempe funkciis vigla Esperanto-klubo Lev Tolstoj), la tutlanda konferenco de esperantistoj decidis pri refunkciigo de la memstara SEU surbaze de ASE. La novan Asocion ekgvidis iamaj aktivuloj de SEJM.
En la unuan estraron de SEU eniris :
Enkadre de BET-26 (1989) okazis la unua ekzameno de Esperanto-instruistoj farita de la Instru-Metodika komisiono de SEU. la ekzamenon okazigis partoprenantoj de la komisiono: Boris Kolker, Sergeo Kuznecov kaj Boris Tokarev. La ekzamenon sukcesis: S. Kocarj (Krasnodar), Nikolao Gudskov (Moskvo), Adomas Vaitilavičius (Vilno). Tamen pro manko de oficiala formularo ili ricevis oficialigitajn ekstraktojn el la protokolo de la ekzameno.
Presorganoj de SEU (1989-1990)
Presorganoj de SEU estis Известия ЦК СЭСР, Международный язык kaj Informbulteno de SEU.
Informbulteno de SEU estis oficiala presorgano de SEU, eldonita dulingve - ruse kaj en Esperanto (tamen ĝia ĉefa lingvo estis la rusa). La vico de eldonitaj volumoj originis el Informa bulteno de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj kaj la unua numero havis subnumeron 74. La unua numero de la Informbulteno aperis en 1990 kaj estis lanĉita per artikolo de Vladimir Samodaj; la artikolo estis presita esperante, kvankam la tuta alia enhavo estis ruslingva. En la tria numero de la revuo estis indikita eldonkvanto - 1 mil. ekzempleroj.
La la prezidio de SEU konfirmis la redaktaron : Viktor Aroloviĉ, Irina Gonĉarova, Nikolao Zubkov (la respondeca redaktoro), Georgij Korotkeviĉ, Sergeo Kuznecov. La unua numero estis eldonita nur post la dua provo. La numero 1 estis preta por eldono jam somere de 1989. La unua provo fiaskis pro "troa ŝarĝeco de presejoj, manko de mono kaj manko de oficiala statuso de SEU". Fine de la jaro oni sukcesis trovi presejon, tamen ĝi dum duonjaro prokrastis la presadon. La tajpita teksto de la volumo ankaŭ perdiĝis en la presejo. La redaktaro (preparanta jam la duan kaj la trian numerojn de la Informbulteno) reverkis enhavon de la volumo kaj finfine sukcesis eldoni ĝin.
Gary Birdsong
Gary Eugene BIRDSONG estas vojaĝanta kristana stratpredikisto, kiu vizitas multajn kolegiojn en Usono, plej ofte en Norda Karolino, por divastigi sian fundamentistajn religiajn kredojn al kolegistudentoj. Li estas konata por sia fajra stilo pri predikado. Li ofte disputas kun la studentoj pri la subjektoj, pri kiuj li predikas.
La studentoj ĉe la Universiteto de Norda Karolino nomis lin la "Kerna Predikisto".
Li pretendas, ke li estis drogsklavo kaj Anĝelo de Infero antaŭ ol li trovis Dion.
Anne Brontë
Anne BRONTË (naskiĝis la 17an de januaro 1820, mortis la 28an de majo 1849) estis angla verkistino.
Ŝi naskiĝis en Thornton (Yorkshire) kiel filino de pastro kaj pasigis sian junaĝon en la soleca etoso de la pastra domo. Kun siaj du fratinoj Charlotte kaj Emily kaj sia frato Branwell ŝi frue elpensis fantaziajn rakontojn.
Krome ŝi verkis la romanojn Agnes Grey (1847) kaj The Tenant of Wildfell Hall (1848).
Brontë mortis en 1849 en Scarborough, Yorkshire.
19595 Lafer-Sousa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Luis Lafer-Sousa, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Keystone Junior High School de San Antonio (Teksaso Usono).
Jelnja
Jelnja (Ельня) estas urbo en Smolenska provinco en Rusio.
KKE
La vorto havas plurajn signifojn:
Jelnja
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 66219501.
La urbo estis fondita en jaro 1150.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.
La interurba telefona kodo estas 08146, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 54°34' norde, longitudo 33°10' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Desna (Десна) (kiu enenfluas en riveron Dnepr (Днепр)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 10.8 mil loĝantojn.
Muzeo de la Pola Aviado en Krakovo
Muzeo de la Pola Aviado en Krakovo (pole: Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie)
Závist
Závist estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Ĝi troviĝas proksimume 20 km norde de Brno. Vivas ĉi tie.
Historio
La municipo estiĝis el devena domaro etendiĝanta proksime de malnova pado de Trstenice.
Distrikto Sátoraljaújhely
La Distrikto Sátoraljaújhely [ŝAroraljaUjhej] (hungare Sátoraljaújhelyi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas laŭ Bodrog en la norda parto de la departemento (same en la norda parto de Hungariio).
La distrikta ĉefurbo estas Sátoraljaújhely, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo, la ceteraj 19 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 321,38 km², kie loĝas 22 703 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, vitoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis inter 1886-1983 (escepte inter 1932-1938 kaj ĝis 1950 ĝi apartenis al Zemplén (historia departemento). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Raporto de Stroop
Raporto de Stroop estis oficiala 75-paĝa raporto prilaborita en majo de 1943 de SS-Gruppenführer Jürgen Stroop, la komandanto de germanaj taĉmentoj, kiuj likvidis varsovian geton. Ĝi dokumentas ankaŭ ribelon en varsovia geto.
La raporto estis mendita de SS-Obergruppenführer Friedrich-Wilhelm Krüger, la pli supera ĉefulo de SS kaj polico en Krakovo kaj ĝi estis intencita kiel memoriga albumo por Heinrich Himmler. Tio estis permane skribita dokumento, bindita en nigra ledo kaj estis en ĝi pli ol 50 fotografioj kun permane skribita ŝvabaĥo kiel titoletoj al la fotoj.
La raporto estis preparita en tri diversaj versioj parte por Heinrich Himmler, Friedrich-Wilhelm Krüger kaj por Jürgen Stroop kaj ĉiuj tri kopiaĵoj estis post la milito restaŭrigitaj. La raportoj estas lokigitaj en la nacia arkivo en Washington, en la germana federacia arkivo en Koblenz kaj en instituto de la nacia konscio en Varsovio.
Unu el la kopiaĵoj estis prezentita kiel pruvo ĉe internacia milita tribunalo en Nurenbergo. Unue ĝi estis bildigita de ĉefulo de la usona ŝtata plendo de Robert H. Jackson por la juĝistoj dum la procesoj.
69260 Tonyjudt
69260 Tonyjudt estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,179272 AU, tie estas 26,819 milionoj da km.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita historiisto Tony Judt (1948–2010) profesoro pri eŭropaj studoj ĉe la Universitato de Novjorko kaj direktoro de la Instituto Erich Maria Remarque. Li estis bone konata en Israelo kaj Francio pro siaj publikaĵoj kaj ĉefe pro sia libro "Postmilito : Historio de Eŭropo depost 1945".
Tera povo de la papoj
Tera Povo de la papoj estas esprimo kutime uzata reference al historia periodo en kiu la Papo estis ankaŭ suvereno de la Papa Ŝtato (aŭ Ŝtato de la Eklezio aŭ Heredaĵo de Sankta Petro). La vorto «tera» (en la itala «temporale» el «tempo») aludas povon sur ĉio kiu situas en la tempo kaj destinita al finiĝo malsame ol la «spirita», kio estas la celo propra de la Eklezio (spirita povo). Kaj aludas ankaŭ al io pasema kaj provizora.
Tiu miksiĝo de du povoj en la sama persono necese kreis el si mem miskomprenojn kaj disperdiĝoj el la propra celo, sed fakte kreis foje paradoksajn situaciojn en kiuj la papo kiel ŝtata suvereno rolis politikiste favore aŭ kontraŭ aliaj ŝtatoj uzante ankaŭ «armilojn» spiritajn kiel ekskomunikon kaj interdikton. Kaj por pli sekurigi sendependon de sia ŝtato kaj de sia pastorala ofico, foje la papoj emis plidisetendi sian influon kaj ŝtatajn teritoriojn kun sekvaj varispecaj konfliktoj.
Tamen la implicita kaj eksprese volita celo pere de la situacio de la tera povo produktis sian frukton: la sendependo de la papado kaj sekve unuiĝo de la tuta Katolika Eklezio: la Ortodoksa Eklezio, kiu ne havis sian sendependan teritorion, fragmentiĝis laŭlonge de la jarcentoj en diversaj naciaj eklezioj suborditaj al la diversaj ŝtataj aŭtoritatoj. Ankaŭ la Katolika Eklezio, laŭlonge de la jarcentoj, suferis influojn de la diversaj ŝtataj aŭ politikaj povoj: tiukaze oni ekzemplas per tieldirita "Avinjona kapto" de la (14-a jarcento), kiam Klemento la 5-a, franca, kaj liaj posteuloj, decidis establi sian sidejon en Avinjono kaj ties ĉirkaŭurbo, teritorio kiu formale estis aŭtonoma kaj ekestere de la Franca Regno, sed en kiu, fakte, la franca reĝo povis facile praktiki sian influojn sur la decidoj de la papado.
Origino de la Tera Povo
Historie, la komenco de la Tera Povo de papoj efektiviĝis per fakta suvereneco de la papo sur Romo kaj ĉirkaŭa areo ĉirkaŭ la 6-a jarcento kiam la bizanca imperiestra reganto fakte ne sukcesis regi pro militaj entrudiĝoj de la invadintoj «barbaroj»; fakte, do, tiu povo naskiĝis sammaniere kiel en aliaj nacioj de Eŭropo post la falo de la romia imperio.
Oficiale la papa ŝtato internacie konstituiĝis eble en la jaro 728 per Donaco de Sutri kiam la longobarda reĝo Lutprando «donacis al la Sanktaj Petro kaj Paŭlo la konkeritajn teritoriojn; sed pli evidente ĝi ricevis ankaŭ juran formon fakte de Karolo la Granda ĉirkaŭ la jaro 800. Mezepoke oni kredis ke jam la imperiestro Konstanteno la 1-a donacis la urbon Romon al la papo kun ĉirkaŭaj teritoriaj posedaĵoj; sed facile la atestanta dokumento, eble naskita en Francio, kritike analizita de la renesanculoj, sin montris kontraŭhistoria kaj malvera, kvankam tia juĝita de romaj kurianoj nur en la 17-a jarcento.
La tera povo ĉesis la 20-an de septembro de 1870, kiam la itala armeo tra la breĉo de Pordo Pia, okupis Romon, kaj la restaĵo de Eklezia Ŝtato estis aneksita  al la Itala Regno. Pio la 9-a retiriĝis en palaco de la Vatikano kaj sin deklaris politika prizonulo. Guste en tiu tago delegitoj de la papo kaj de la itala registaro devis, laŭakorde, renkontiĝi por serĉi interkonsentojn.
Post malsukcesaj provoj trovi kompromison, en la 11-an de februaro de 1929 per la Lateranaj Traktatoj kreiĝis NOVA ŜTATO, nome Ŝtato de la Vatikanurbo, en kiu suverenas la papo kaj sendepende kaj aŭtonome plenumas sian universalan oficon, kiel en la tempo de la Tera Povo.
Hodiaŭ ne malmultas eminentuloj de la Eklezio kiuj agnoskas la utilon de la ĉeso de la antikva Tera Povo kaj atribuas al la Dia Providenco la novan sistemon.
Epigrafo
Epigrafo havas diversajn signifojn:
Epigrafiko, estas scienco pri studado de la epigrafoj.
Provinco Sorio
Ĝi limas kun la jenaj provincoj: norde kun Rioĥo, oriente kun Zaragozo, okcidente kun Burgoso kaj Segovio, kaj sude kun Gvadalaharo.
La provinco havas pli ol 500 loĝnukleojn, arigitaj en 183 municipoj, el kiuj preskaŭ la duono havas malpli ol 100 personojn, nur dek tri el ili havas pli ol 1,000 homojn kaj nur Almazán, Burgo de Osma, kaj Sorio ĉefurbo havas pli ol 5,000 homojn.
La provinco havas arbaran industrion, agraran kaj brutaran industrion. Nuntempe la turismo en la provinco estas kreskanta.
La ĉefaj urboj estas Burgo de Osma, Almazán kaj Ólvega.
Historio
La tero de la provinco abundis de dinosaŭroj, kiel oni povas vidi en la Vojo de la Surpofosilioj kun 15 paleontologiaj lokoj en la provinco, organizita en tri vojoj, inter kiuj oni emfazas:
Komarkoj
La 183 soriaj municipoj estas distribuataj en jenajn 10 komarkojn:
La distribuo en komarkoj ne koincidas depende de la diversaj kriterioj kaj institucioj koncernaj. Tial estas almenaŭ du komarkoj duonigeblaj. Aliaj institucioj konsideras pli malgrandajn areojn, nome ĝis 13.
Stenotipado
Skribarto > Steno < Stenotipado
Stenotipado estas steno-metodo farita per maŝino nomita stenotipo. Oni depremas klavojn aŭ unuope aŭ grupe por reprodukti aŭ simbolojn aŭ literojn (dependas de la cela lingvo). Tiuj simboloj reprezentas kaj literojn, ciferojn, silabojn, vortojn, eĉ frazpartojn kaj frazojn, laŭ volo de la stenotipisto.
La stenotipisto povas skribi la simbolojn sur longa mallarĝa papero per inko. Poste, oni transskribas la simbolojn en la celan lingvon per aŭ tajpmaŝino aŭ komputilo en la bezonatan normon.
Alia metodo estas rekta transskribo per komputilo. Oni povas uzi stenotipon uzante ian specon de komputila memoro. Post la stenado, la stenotipisto enŝutas la datumon en komputilon kaj speciala softvaro konvertas ĝin en la celan lingvon. Ankaŭ estas metodo de rekta transskribo per kio la transskribo estas aŭtomate farita dum kiam la stenotipisto skribas. La stenotipo estas konektita al la komputilo kaj per speciala softvaro la transskribo aperas surekrane post du aŭ tri sekundoj en la celan lingvon.
Michelle Rodriguez
Mayte Michelle RODRIGUEZ naskiĝis estas usona aktorino kaj scenaristino. Ŝia unua rolo estis kiel ĝenata boksisto en la sendependa filmo Girlfight (2000), kiu ricevis kritikistaplaŭdojn kaj portis al ŝi plurajn premiojn, inkluzive la Sendependan Spirito-Premion kaj Gotham Award. La sekvan jaron ŝi ĉefroligis kiel Letty en la super filmo The Fast and the Furious (2001), tiun rolon ŝi ripetis en kvar kromaj filmoj de la filmserio. Dum ŝia kariero Rodriguez ludis en kelkaj sukcesaj batalfilmoj kiel Resident Evil, S.W.A.T., kaj Avatar (filmo). Rodriguez ankaŭ laboris en televido kiel Ana Lucia Cortez en la dua sezono de la televidserio Lost. Ŝi ankaŭ havis multajn voĉlabor prezentiĝojn en videoludoj kiel ekzemple Call of Duty kaj Halo, kaj pruntedonis ŝian voĉon por la 3D desegnofilmo Turbo kaj la televidserio IGPX. Artikolo de Entertainment Weekly priskribis Rodriguez kiel “unu el la plej ikonaj aktorinoj en la agĝenro kaj unu el la plej videblaj latinamerikaninoj en Holivudo”.
NGC 2705
NGC 2705 estas stelo en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kampaneto
Kampaneto aŭ Glockenspiel estas bastonmuzikilo el la gupo de la metalofonoj. Ĝi konsistas el vico de metalbastonoj respektive -platoj de malsamaj longecoj konvenaj al malsamaj tonaltoj. La frapado okazas helpe de du marteloj. La instrumento similas do al ksilofono, vibrafono aŭ marimbo. La instrumento estas ŝatata kiel lerninstrumento en la elementa muzikedukado en muziklernejoj aŭ bazaj lernejoj. Krome, ĝi estas uzata kelkfoje en klasika muziko.
Ofte nomata "Glockenspiel" - tiu ĉi estas ofte ĝia internacia nomo kaj signifas "aro de sonoriloj", en la germana.
Kornelo
Kornelo estas malnova malofta vira persona nomo. Ĝi originas el la latina Cornelius kaj ĝi havas ankaŭ virinan paron Kornelia.
Dietila fumarato
Duetila fumarato aŭ prefereble dietila fumarato (kemia formulo C8H12O4) estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la etilaj esteroj, rezultanta el interagado de fumarata acido kaj etanolo en ĉeesto de sulfata acido. Dietila fumarata estas senkolora aŭ flava likvaĵo kun alta bolpunkto, uzata en la traktado de psoriazo kaj en kemiaj sintezoj. Ĝi estas iomete solvebla en akvo formante treege malfortan bazon. Dietila fumarato estis raportita ĉeesti en la homa urino. En la ĉeloj, fumarato de dietilo lokiĝas ĉefe en la citoplasmo.
Zubák
Zubák (hungare Trencsénfogas [trenĉEnfogaŝ]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zubák situas laŭ rojo, meze de sakovojo. Púchov troviĝas je 18 km.
Historio
Arkeologoj supozas, ke dum la bronzepoko estis tie tera fortikaĵo, sed pruvo ankoraŭ mankas. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1471 en formo "Zwbaky", tiutempe apartenanta al fortikaĵo de Lednica. En 1784 loĝis tie 923 vilaĝanoj (173 familioj) en 154 domoj, en 1828 1237 vilaĝanoj en 144 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Zubák, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Trencsénfogas 1051 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Púchov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zubák 924 homoj, (917 slovakoj).
Sant Feliu Centre (Metroo de Barcelono)
Sant Feliu Centre estas estonta stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Sant Feliu de Llobregat.
Monumento de Lisikrato
La Ĥorega Monumento de Lisikrato ĉe la Akropolo de Ateno estis starigita de la ĥoregos Lisikrato, nome riĉa patrono de muzikaj ludoj en la Teatro de Dionizo, por memorigi pri la ricevo de unua premio en 335/334 a.K. fare de unu el la plenumoj kiun li estis sponsorinta. La ĥoregos estis la sponsoro kiu pagis por kaj superrigardis la trejnadon de la teatra danco-koruso.
Step by Step in Esperanto
Step by Step in Esperanto estas angla lernolibro pri Esperanto. La libro estas verkita de Montagu C. Butler kaj unue eldonita en 1929 de British Esperanto Association. Kelkaj postaj eldonoj aperis ĉe Esperanto Publishing Company.
Ĝi estas dividita en 1.198 laŭgradajn paragrafojn, kaj ofte uzata kiel gramatika konsultlibro.
Omar Bongo
Omar BONGO, oficiala nomo El Hadj Omar Bongo Ondimba, naskiĝis la 30-an de decembro 1935 en Levajo (Lewaï, nun Bongoville; tiam Ekvatora Franca Afriko, aktuale Gabono) — mortis la 8-an de junio 2009 en Barcelono, estis la dua prezidento de la Respubliko Gabona, ekde la 2-a de decembro 1967 ĝis sia morto.
Akuzoj pri malversacioj
En la 1960-aj jaroj li enoficiĝis kun subteno de la franca registaro, sed poste Bongo plurfoje estis akuzita pri luksaj nemoveblaĵoj kiujn li aĉetis en Francio supozite je mono malversaciita de la ŝtato. Li mem ĉiam neis tiun. Ĉe tio ĝis sia morto li havis bonajn rilatojn kun ĉinaj kaj francaj aŭtoritatoj. Bongo 11-foje vizitis Ĉinion kaj francaj entreprenoj, laŭ diroj de amaskomunikiloj, estis «dorlotitaj» en Gabono.
Omar Bongo estis la reganto dum 41 jaroj, havinte la plej longan mandaton en Afriko.
Malsano kaj morto
La 2009 Omar Bongo diris, ke li intertempe interrompas siajn oficialajn devojn tiel, ke li povus ripozi kaj funebri la morton en marto de Edith Lucie Bongo Ondimba, sia edzino. Oficiale estis deklarite, ke li metis sin en la malsanulejon de Quirón en Barcelono por kuraca ekzameno. Kelkaj fontoj asertis, ke la prezidanto estis kuracata pro intesta kancero. La 8-an de junio 2009 ĉ. 2:30 posttagmeze Omar Bongo forpasis pro korhalto ĉe la malsanulejo de Quirón.
Santo Ângelo
Santo Ângelo, prononco: /ˈsɜ̃.tʊ ˈɜ̃.ʒe.lʊ/, en Esperanto: Santo-Anĵelo, estas municipo en la brazila ŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 76.275 loĝantojn en 2010.
Mutuípe
Mutuípe estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 21.449 loĝantojn en 2010.
Drianto
Drianto (helene Δρύας — kverko, latine Dryas) estis en la helena mitologio filo aŭ patro de trakia reĝo Likurgo. Trakia reĝo Likurgo estis pli frue amiko de la dio Dionizo, sed pli poste li komencis la dion persekuti, ĉar li en vino vidis pereon de la homaro. Kiam foje Dionizo kun sia tuta procesio vizitis Trakion, Likurgo la sekvantaron dispeligis, kelkajn Bakĥantinojn trudprenis, aliajn eĉ mortigis kaj Dionizo mem devis savi sin per forkuro kaj salto en maron. Tiam alrapidis por helpi al li la diino Tetiso. Por la perfido Dionizo Likurgon kruele punis: infestis lin per frenezeco, en kiu la reĝo mortigis sian propran filon Drianton kaj lian kadavron ankoraŭ senbeligis. Al si mem li forhakis ambaŭ krurojn opiniante, ke li ekstermas viton. Sed laŭ alia versio per tiu ĉi puno Likurgon infestis la plej alta dio Zeŭso mem.
En la sekvanta tempo la reĝolandon ruinigis pesto, ekestis longa tempo de la rikoltomanko. Laŭ la orakolo Likurgo devis morti. Kolerigita popolo venigis la reĝon sur la monton Pangaion kaj tie disŝirigis lin per ĉevaloj.
Leo Sakaguchi
Leo SAKAGUCHI [sakaguĉi] estas denaska esperantisto el Germanio.
Lia patrino Alicja Sakaguchi estas pola interlingvistino kaj profesorino, lia patro Takashi Sakaguchi japana esperantisto. Ili loĝas en Mömbris, Germanio.
Leo Sakaguchi studis pri meĥanika kaj energia inĝenierartoj en la universitato de Darmstadt ĝis mastriĝo.
Li estis estrarano de Germana Esperanto-Junularo (GEJ). Li specife okupiĝis pri junaj lernantoj de Esperanto kaj fondis lokan Esperanto-junularan grupon. Krome li aktivas kiel Esperanto-DĴ. Li estis ĉeforganizanto de la Internacia Junulara Kongreso de TEJO en 2015, kiu okazis en Wiesbaden.
Norda flavtufa pingveno
La Norda flavtufa pingveno, Eudyptes c. moseleyi, estas kutime konsiderita subspecio de Ŝtonsalta pingveno, kvankam tre ĵusaj studioj montris pruvaron de distingo el la grupo de la Suda flavtufa pingveno nome Eudyptes c. chrysocome/E. c. filholi.
Cavallasca
Cavallasca estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Norda flavtufa pingveno
Studo publikita en 2009 montris, ke la populacio de la Norda flavtufa pingveno estis malpliiĝinta je 90% ekde la 1950-aj jaroj. Pro tio, la Norda flavtufa pingveno estas klasita kiel endanĝerita.
Cavallasca
Najbaras la komunumoj Como, Gironico, Montano Lucino, Parè kaj San Fermo della Battaglia.
Norda flavtufa pingveno
Aspekto
Ĝi havas ardezgrizajn al nigrecajn suprajn partojn (inklude kapon) kaj rektajn, brilflavajn brovojn el la bekobazo finajn en longaj flavecaj plumoj projektaj flanken malantaŭ ruĝa okulo. La beko estas dika kaj oranĝecruĝa. La kapoverto estas de malgrandaj erekteblaj plumoj. La flugilecaj naĝiloj estas nigraj supre kaj blankaj sube kun nigraj bordoj kaj pintoj. La piedoj estas rozkolorecaj.
Manĝo
La Norda flavtufa pingveno manĝas krilon kaj aliajn marbestojn kiaj krustulojn, kalmarojn, polpojn kaj fiŝojn.
Reproduktado
Ili reproduktiĝas en kolonioj game de lokoj el marnivelo al klifoj, kaj foje interne.
Populacio kaj minacoj
La nuna populacio estas ĉirkaŭkalkulita je inter 100,000-499,999 reproduktaj paroj ĉe insulo Gough, 18,000 al 27,000 paroj ĉe insulo Inaccessible, kaj 3,200 al 4,500 ĉe Tristan da Cunha. En Hinda Oceano, la populacio estis 25,500 paroj en insulo Amsterdam, kaj 9,000 paroj en insulo Sankta Paŭlo en 1993; ne estis informo disponebla pri populacitendencoj tie ekde la 1990-aj jaroj. Malpliiĝoj ĉe la Atlantika Oceano montras redukton de 2.7 % jare; la falo en la populacio de insulo Gough estis priskribita kiel ekvivalento al perdo de 100 birdoj ĉiutage ekde la 1950-aj jaroj.
Studo publikita en 2009 montris, ke la monda populacio de la Norda flavtufa pingveno estis malpliiĝinta je 90% ekde la 1950-aj jaroj, eble pro klimata ŝanĝo, ŝanĝoj je mara ekosistemo kaj trofiŝkaptado de kalmaroj kaj polpoj fare de homoj. Aliaj eblaj faktoroj en malpliiĝo estas ĝenado kaj poluado pro ekoturismo kaj fiŝkaptado, ovokolektado, predado el enmetitaj Hejmaj musoj Mus musculus kaj predado kaj konkurenco fare de la Ĉeantarkta foko Arctocephalus tropicalis.
La Norda flavtufa pingveno estis klasita kiel Endanĝerita pro malpliiĝo en nombroj dum la lastaj tri generacioj (aŭ 30 jaroj).
Naftoverŝado de 2011
La 16a de Marto, 2011, la malta-registrita ŝarĝoŝipo MS Oliva vrakis ĉe la insulo Najtingalo, verŝante tunojn de nafto al oceano. La ŝipanaro estis savita, sed la ŝipo rompiĝis kaj okazigis naftoverŝadon kiu ĉirkaŭis la insulon, minacante ties populacion de Norda flavtufa pingveno. La insulo Najtingalo ne havas nesalan akvon, tiele la pingvenoj estis transportitaj al Tristan da Cunha por purigado.
Antero (papo)
Papo Sankta Antero estis papo de la 21-a de novembro 235 ĝis la 3-a de januaro 236, kaj sukcedis Pontianon, kiu estis deportita de Romo kun la kontraŭpapo Hipolito al Sardio.
Antero estis la filo de Romulo, naskita en Petilia Policastro. Li estis papo dum nur unu monato kaj dek tagoj, kaj supozeble estis de greka origino, sed la nomo povis indiki ke li estis liberigita sklavo. Li kreis episkopejon por la urbo de Fondi.
Martireco
Kelkaj akademiuloj kredas ke li estis martirigita, ĉar li ordonis pli grandan severecon en la esplorado pri la agoj de la martiroj precize kolektitaj de la notarioj nomumitaj de sankta Klemento. Aliaj akademiuloj pridubas tion kaj kredas ke pli verŝajne li mortis en sendramaj cirkonstancoj dum la persekutadoj fare de la imperiestro Maximinus Thrax.
Tombo
Li estis entombigita en la papa kripto de la katakombo de Kaliksto ĉe la Via Appia en Romo. La loko de lia tomboĉambro estis malkovrita de De Rossi en 1854, kun kelkaj elĉerpitaj restoj de la greka tomba surskribo gravuritaj sur la mallarĝa longforma slabo kiu fermis lian tombon kaj nur la greka esprimo por episkopo estas legebla.
Liaj cindroj estis portitaj al la preĝejo de Sankta Silvestro en la Marsa Kampo kaj estis malkovritaj la 17-an de novembro 1595 kiam papo Klemento la 8-a rekonstruis tiun preĝejon.
Aferezo
En lingvistikaj studoj, aferezo (el la greka vortoj apo 'for' kaj hairen 'preni') estas la perdo de unu aŭ pli sonoj ĉe la komenco de vorto (precipe la perdo de neakcentitaj vokaloj).
Aferezo en historiaj procesoj
Ekzemploj:
Copala
Copala estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Copala. Copala apartenas al la regiono Costa Chica, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero kaj kiu situas en la sudokcidento de Guerrero kun limo al la pacifika oceano. Al ĝi krome apartenas dek-kvar aliaj komunumoj. Al Copala apartenas entute 46 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12018.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 11896 loĝantojn. El tiuj estis 5764 viroj kaj 6132 virinoj. La komunumo havas surfacon de 344,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 40 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ND mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 11310 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 278 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 2,46 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
7426 de la loĝantoj de Copala en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 2076 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 27,96 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 31,03 % (1204 el 3880 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 24,59 (872 el 3546 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 11310 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 10811 apartenis al la katolika religio. 499 personoj apartenis al aliaj religioj.
Alan C. Gilmore
Alan C. GILMORE estas nov-zelanda astronomo.
Li kun-malkovris 40 asteroidojn, ĉiuj en kunlaboro kun Pamela M. Kilmartin. Ambaŭ estas ankaŭ aktivaj serĉantoj de kometoj.
Jemanĵelinsk
Jemanĵelinsk (Еманжелинск) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75409.
Ĉina Nacia Kosma Agentejo
La Ĉina Nacia Kosma Agentejo (ĉine 国家航天局, Nacia Kosma agentejo) estas ĉina agentejo responsa pri la ĉina kosma programo. La sidejo estas en la distrikto Haidian, Pekino. Ĝi estis kreita en 1993.
Tianŭen-1 (ĉine 天 问 一号, pinjine: tiānwèn yīhào; laŭvorte: "Demando al la ĉielo 1") estas la unua marsa kosmosondilo de la Ĉina Nacia Spaca Agentejo (CNSA), disvolvita kaj konstruita de la Scienca kaj Flugteknologia Ĉina Societo (SFĈS), la ĉefa fabrikanto de kosma industrio de Ĉinio.
Jemanĵelinsk
La urbo estis fondita en jaro 1770 (kvankam oficiala jaro de fondo estas 1930).
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1951.
La interurba telefona kodo estas 35138, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Pignans (stacidomo)
Pignans estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Pignans, en departemento, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Jemanĵelinsk
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Listo de duklandoj de Francio
La duklandoj de Francio estis fonditaj en la 9-a jarcento de la karolidaj reĝoj kaj ties familiaj princoj, kiuj partigis la imperion de Karolo la Granda, de kiu ili heredis reorganizante la karolidajn reĝlandojn de Francio en feŭdajn duklandojn kaj graflandojn vasalojn de la reĝo de Francio.
Pignans (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Jemanĵelinsk
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas:.
La urbo estas sur orienta deklivo de suda Uralo, en 6 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.
En jaro 1959 la urbo havis 33.6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 30.2 mil loĝantojn.
Gorovaoj
La gorovaoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en centra Tanzanio. En 1999 la gorovaoj estis taksitaj 50.000 homoj.
Ŝvabaĥo
Ŝvabaĥo (germane Schwabacher) estas malfrue bastarda gotika rompa skribmaniero kun granda ornamaĵaro, devenanta el la 16-a jarcento, markata kiel kursivo de frakturo. Tiu ĉi larĝa rondigita skribmaniero estas el hodiaŭa vidpunkto por laikoj sole malfacile legebla, sed siatempe ĝi estis uzata por klara kaj legebla formo, sed kontraŭ al pli antaŭaj gotikaj skriboj ĝi seniĝis de ekz. granda kvanto de mallongigoj kaj ligaturoj. En certa senco ĝi estas por kelkaj ĉeĥaj aŭ germanaj skribaj dokumentoj transira skribo inter gotika kaj novgotika etapo. La skribo estas nomita laŭ urbo Schwabach apud Nurenbergo.
En la ŝvabaĥo estas presita Biblio de Kralice el la jaroj 1579–1594 kaj presaĵoj de Jiří Melantrich.
Al la ŝvabaĥo en Germanio ekde la 17-a jarcento, do proporcie baldaŭ, ligis novgotika malfrue bastarda frakturo. En la ĉeĥaj landoj la ŝatateco de ŝvabaĥo daŭrigis krom aliaj novgotikaj skriboj en presaĵoj ĝis la 18-a jarcento, okaze de malpli valoraj verkoj ĝis fino de la 19-a jarcento.
Pli malfacile legebla skribita ŝvabaĥo ne havis klare kodifikitan aspekton.
5628 Prusio
5628 Prusio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 13-an de septembro 1991 de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama ŝtato Prusio (germane : Preußen).
Militlokomotivo
Militlokomotivoj estas tiuj lokomotivoj, kies konstruaĵo estis pretigita, evoluigita speciale je la ekonomiaj kondiĉoj de milito kiel materiala manko, malfacila varotrafiko, funkciado inter malfacilaj kondiĉoj, ekzemple vetero same kiel limigita vivdaŭro kaj rapida kaj malmultekosta produktableco grandamase. Por plenumi tiujn dezirojn, oni devis akcepti malavantaĝojn kiel grandan konsumon je fuelo. Ekz. eroj de germanaj militlokomotivoj estis konstruitaj el aluminio, ŝtalo, anstataŭ kupro.
Militlokomotivoj estis konstruitaj ĉefe en Germanio, sed ankaŭ Usono konstruis tiujn por siaj aliancanoj.
Eksteraj ligiloj
pri projekto konstruserio 53 /germane
NGC 2706
NGC 2706 (aliaj indikoj — UGC 4680, MCG 0-23-17, ZWG 5.36, IRAS08536-0222, PGC 25102) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Sankta bovino
La esprimo sankta bovino signifas
Kritiko de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj estis la temo de kritiko ĉar ĝi estis fondita fare de Joseph Smith en 1830. Historie, neniu temo kunportis pli bonegan kritikon la eklezion ol ke de ĝia praktiko de pluralogeedziĝo, kiun ĝi oficiale prirezignis en 1890. Ekde tiam, kritikoj temigis asertojn de historia reviziismo, homofobio, rasismo, seksismaj politikoj, kaj neadekvata financa rivelo.
Kritikistoj kaj apologiistoj
Multaj homoj estis kritikaj de la mormona eklezio kaj Mormonismo. Famaj fruaj kritikistoj de Mormonismo inkludis Abner Cole, Eber D. Howe, kaj Thomas C. Sharp. Famaj 20-a jarcentaj kritikistoj de la mormona eklezio inkludas Jerald kaj Sandra Tanner, Richard Abanes, Rikardo kaj Joan Ostling, kaj Fawn M. Brodie.
Famaj apologiistoj inkludas Hugh Nibley, B. H. Roberts, la fundamenton por Ancient Research kaj mormonaj Studoj (BIENOJ), kaj la Foundation for Apologetic Information & Research (FOIRO).
Johann Georg Hamann
Johann Georg HAMANN (27a Aŭgusto 1730 – 21a Junio 1788) estis germana filozofisto, kies laboro estis uzata de sia studento Johann Gottfried Herder kiel ĉefa eltenilo de la movado Sturm und Drang, kaj asociita de historiisto de ideoj nome Isaiah Berlin kun la Kontraŭklerismo. Tamen ĵusaj studentoj kiaj la teologo Oswald Bayer lokigas Hamann en pli nebula kategorio de teologoj kaj filologoj, malpli ol kiel la pra-romantika kiun Herder prezentis kaj pli antaŭmoderna-postmoderna pensulo kiu alportis la konsekvencojn de la luterana teologio al la burĝona Klerismo kaj speciale kiel reago al Kant. Goethe kaj Kierkegaard estis inter kiuj konsideris lin kiel la plej fajna menso de sia tempo.
1 E15 m
Por bildigi la grandecon de unu petametro, tiu ĉi paĝo estas listo de iuj aĵoj longaj inter 1 petametro (Pm) kaj 1 eksametro (Em) (1015—1018 m).
Vidu ĉi tie pri signifoj de peta-, eksa-.
Distancoj pli mallongaj ol 1 Pm
Distancoj pli longaj ol 1 Em.
Sant Feliu - Consell Comarcal (Metroo de Barcelono)
Sant Feliu | Consell Comarcal (El Pla del Vent) estas estonta stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Sant Feliu de Llobregat.
19596 Spegorlarson
19596 Spegorlarson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Spencer Gordon Larson, finalisto en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Springville Middle School de Springville (Utaho Usono).
129980 Catherinejohnson
129980 Catherinejohnson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Catherine Johnson, planedan geofizikistinon kaj Kun-Enketistinon por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx kaj por la misio Insight al Marso. Ŝi estis Partoprenanta Scientistino por la misio MESSENGER al Merkuro kaj estas anino de la Usona Geofizika Unio.
Maleč
Maleč (Maletsch) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Konstitucio de Irano
La nuna konstitucio de Irano datiĝas de la 24-a de oktobro 1979 kaj oficiale validiĝis la 3-an de decembro 1979. Ĝi anstataŭis la iranan konstitucion de 1906. La konstitucio estas nomita "hibrida" de "teokratia kaj demokratia elementoj".
Teksto de la konstitucio
La teksto estas legebla en Esperanta traduko de S.N. Mozaffari Baluchi en Vikifontaro je Konstitucio de Irano
Szathmári István
Szathmári István (hungare) aŭ István Szathmári (naskiĝis la 20-an de februaro 1925 en Kisújszállás - mortis la 3-an de novembro 2020) estis hungara lingvisto kaj universitata profesoro.
Kampoj de lia esplorlaboro: stilistiko, la literaturlingva historio kaj lingvistika historio, historia lingvistiko, dialektologio, lingvokultivado.
Maleč (apartigilo)
Nomon Maleč portas pluraj setlejoj:
Ciklopentilpiperazino
Ciklopentilpiperazino aŭ C9H18N2 estas simpla kemia kunmetaĵo havanta ciklopentilan grupon ligitan al piperazina ringo. Ciklopentila piperazino estas blanka solidaĵo nesolvebla en akvo kun farmaciaj proprecoj.
Norte do Amapá
La mezoregiono de Norte do Amapá, esperante Norda Amapao, estas unu de la du mezoregionoj de la brazila subŝtato de Amapao. Ĝi enhavas kvin municipojn kuniĝantas en 2 mikroregionoj.
En la Jarcento XVIII Francio repostulis la posedon de la areo.
Farnezila tiosalikato
S-Farnezila tiosalikato aŭ s-farnezila sulfanilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tiosalikata acido kaj farnezolo. S-Farnezila tiosalikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. S-Farnezila tiosalikato prezentas tiosalikatan grupon ligitan al farnezila grupo. Ĝi konsistas je 22 karbonatomoj, 30 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 sulfuratomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Jenisejsk
Jenisejsk (Енисейск) estas urbo en Krasnojarska regiono en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1618.
La interurba telefona kodo estas 39115, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 4 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 58°27' norde, longitudo 92°10' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Jenisej (Енисей).
En jaro 1959 la urbo havis 17 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 20.4 mil loĝantojn.
Nová Ves (distrikto Plzeň-sudo)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1652. Dum la dua mondmilito pereis dum bombardado 11 civitanoj. Post la jaro 1945 estis la germana loĝantaro forŝovita.
Haoj
La  haoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en la regiono Kigoma en okcidenta Tanzanio. En 2001 la haoj estis taksitaj 990.000 homoj.
Cavargna
Cavargna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
5-a de aŭgusto
La 5-a de aŭgusto estas la 217-a tago de la jaro (la 218-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 148 tagoj restas.
Je la 5-a de aŭgusto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 5-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Hangazaoj
La hangazaoj estas etno kun aparta lingvo vivanta en la regiono Kagera en nordokcidenta Tanzanio. En 1987 la hangazaoj estis taksitaj 150.000 homoj.
Kultura Revolucio
La Granda Proletara Kultura Revolucio, plejofte simple la Kultura Revolucio (ĉine: 无产阶级文化大革命; tradicia ĉino: 無產階級文化大革命; Transskribo: Wuchan Jiji Wenhwa Dageming) estis periodo de politika kaj soci-politika maltrankvilo en la Ĉina Popola Respubliko, kiu komenciĝis en 1966 kaj daŭris jardekon. La kultura revolucio estis kampanjo komencita oficiale de la ĉina gvidanto Mao Zedong, tiam proparolanto de la Komunista Partio de Ĉinio la 16an de majo 1966, por liberigi Ĉinion de burĝaj elementoj (tio estas kapitalistaj, tradiciaj kaj aliaj kulturaj elementoj el la ĉina socio) kaj por renovigi la klasbatalon en la stilo de Marksisma Pensaro (plifortigi la maoisman ortodoksismon ene de la partio). En la praktiko, estas vaste agnoskite nuntempe, ke temis pri provo de Mao Zedong repreni la potencon ene de la Komunisma Partio de Ĉinio, ĉar kelkaj aliaj frakcioj ene de la partio minacis lian potencon. Tio okazis fakte post la Saltego Antaŭen. Ĉiukaze la movado paralizigis Ĉinion politike kaj grave tuŝis la landon kaj ekonomie kaj socie.
La Revolucio estis lanĉita en Majo 1966. Mao asertis ke burĝaj elementoj ege infiltris la registaron kaj socion, planante restarigi kapitalismon. Li insistis, ke tiuj "reviziistoj" estu forigitaj tra perforta klasbatalo. La junularo de Ĉinio reagis al la alvoko de Mao formante grupojn de Ruĝa Gvardio tra la tuta lando. La movado disvastiĝis en la armeanoj, urbaj laboristoj, kaj ĉe la estroj de la Komunista Partio mem. Ĝi rezultis en ĝeneraligitaj klikecaj luktoj en ĉiuj aspektoj de la vivo. En la pintgvidantaro, ĝi kaŭzis amaselpurigon de altrangaj oficistoj kiuj estis imputitaj je prenado de "kapitalisma vojo", plej precipe Liu Shaoqi kaj Deng Xiaoping. Dum la sama periodo la personkulto de Mao kreskis al enormaj proporcioj.
Milionoj da homoj estis persekutitaj en la perfortaj klikecaj luktoj kiuj rezultiĝis tra la lando, kaj suferis larĝan gamon de fitraktadoj inkluzive de publika hontigo, arbitra malliberigo, torturo, daŭranta ĉikanado, kaj forkapto de posedaĵoj. Granda segmento de la loĝantaro estis perforte delokigita, plej precipe per translokigo de urba junularo al kamparaj regionoj dum la Movado Alkamparena. Historiaj restaĵoj kaj artefaktoj estis detruitaj. Kulturaj kaj religiaj ejoj estis traserĉitaj.
Mao oficiale deklaris la Kulturan Revolucion finiĝinta en 1969, sed ĝia aktiva fazo daŭris ĝis la morto de la armea gvidanto Lin Biao en 1971. Post la morto de Mao kaj la aresto de la Bando de la Kvar en 1976, reformantoj gviditaj fare de Deng Xiaoping finigis la maoistajn reformojn asociitajn kun la Kultura Revolucio. En junio 1981, la Centra Komitato sciigis la oficialan juĝon: "La "kultura revolucio", kiu daŭris de majo 1966 ĝis oktobro 1976, kaŭzis la plej severan malsukceson kaj la plej gravajn perdojn suferspertitajn fare de la partio, la ŝtato, kaj homoj ekde la fondo de la Popolrespubliko."
Saltego Antaŭen
En 1958, post la unua Kvinjarplano, Mao vokis al "popola socialismo" (aŭ "radika socialismo" aŭ "radikala socialismo") por akceli siajn planojn pri turnado de Ĉinio en modernan industriigitan ŝtaton. En tiu spirito, Mao lanĉis la politikon de la Saltego Antaŭen, establante popolkomunumojn en la kamparo, kaj komencis la amasmobilizadon de la homoj en kolektivojn. Multaj komunumoj ricevis ordonon al produktado de ununura krudvaro - ekzemple ŝtalo. Mao ĵuris duobligi agrikulturan produktadon el la niveloj de 1957.
Nova Ponte
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Araxá. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kultura Revolucio
Saltego Antaŭen
La Granda Salto estis ekonomia fiasko. Malkleraj farmistoj provis produkti ŝtalon je masiva skalo, parte fidante je postkortaj fornoj por realigi la produktadcelojn estritajn fare de lokaj kadroj. La ŝtalo produktita estis malaltkvalita kaj plejparte senutila. La Granda Salto reduktis rikoltgrandecojn kaj kaŭzis malkreskon en la produktado de la plej multaj varoj krom neadekvata krudfero kaj ŝtalo. Krome, magistratoj ofte troigis produktad-ciferojn, kaŝante kaj intensigante la problemon dum pluraj jaroj. Intertempe, kaoso en la kolektivoj, malbona vetero, kaj eksportadoj de manĝaĵo necesaj por certigi devizojn rezultis en la Granda Ĉina Malsatkatastrofo. Manĝaĵo estis en malespera malabundo, kaj produktado falis rimarkinde. La malsatkatastrofo kaŭzis la mortojn de milionoj da homoj, precipe en pli malbonsituaciaj enlandaj regionoj.
Nova Ponte
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Kultura Revolucio
Saltego Antaŭen
La fiasko de la Granda Salto reduktis la prestiĝon de Mao ene de la partio. Devigita preni gravan respondecon, en 1959, Mao eksiĝis kiel la ŝtata prezidento, nome la ŝtatestro de Ĉinio, kaj estis sukcedita fare de Liu Shaoqi. En julio, veteranaj partiestroj kunvenis ĉe la pitoreska Monto Lu por diskuti politikon. Ĉe la konferenco, marŝalo Peng Dehuai, la priarmea ministro, kritikis politikojn de la Granda Salto en privata letero al Mao, skribante, ke li estis turmentita per misadministrado kaj avertado kontraŭ levado de politika dogmo super la leĝoj de ekonomiko. Malgraŭ la modera tono de la letero de Peng, Mao prenis ĝin kiel persona atako kontraŭ sia gvidado. Sekvante la Konferencon, Mao forigis Peng el liaj postenoj, kaj akuzis lin je estado de "dekstra-oportunisma". Peng estis anstataŭigita de Lin Biao, alia revoluciema armea generalo kiu iĝis pli lojala Mao-subtenanto poste en sia kariero. Dum la Luŝan Konferenco funkciis kiel mortsonorigado por Peng, la plej voĉa kritikisto de Mao, ĝi kondukis al ŝanĝo de potenco al moderuloj gviditaj de Liu Shaoqi kaj Deng Xiaoping, kiuj prenis realan kontrolon de la ekonomio post 1959.
De la komenco de la 1960-aj jaroj, multaj el la ekonomiaj politikoj de la Granda Salto estis inversigitaj per iniciatoj gviditaj fare de Liu, Deng, kaj Zhou Enlai. Tiu modera grupo de pragmatistoj estis varmeta ĉirkaŭ la utopiaj vizioj de Mao. Pro lia perdo de altestimo ene de la partio, Mao evoluigis dekadencan kaj ekscentran vivstilon. Antaŭ 1962, dum Zhou, Liu kaj Deng administris aferojn de ŝtato kaj la ekonomion, Mao efike retiriĝis de ekonomia decidiĝo, kaj enfokusigis multon da sia tempo al plua planado de siaj kontribuoj al marksisma-leninisma sociteorio, inkluzive de la ideo de "kontinua revolucio". La finfina celo de tiu teorio estis atribui la scenejon ke Mao reestigas sian markon de komunismo kaj sian personan prestiĝon ene de la partio.