cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Le Mont-Dore
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2009, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 41 voĉdonojn (1,11% de voĉoj) kaj okaze de la balotoj en 2014, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 16 voĉdonojn (0,35% de voĉoj).
Tecozautla
Tecozautla estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tecozautla. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13059.
Jarmuk
La rivero Jarmuk (aŭ Yarmuk, نهر اليرموك, Nahr Al-Yarmuk, aŭ شريعة المناذرة, Shariat el Menadhirah; נהר הירמוך, Nahar HaYarmukh; Hieromices), estas rivero kaj la plej granda alfluanto de la rivero Jordano. Ĝi estas unu el la tri ĉefaj alfluantoj kiuj eniras en Jordano inter la Maro de Galileo kaj la Morta Maro; sude estas la riveroj Zarka kaj Muĝib (Arnon).
Tecozautla
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Budurleni
Budurleni [budurlenj] (hungare: Budurló) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 518 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 176 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1713. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Teaca.
Palmturto
La Palmturto (Streptopelia senegalensis) hinde: छोटा फ़ाखता (= malgranda turto) estas eta membro de la turtoj birdoj de la familio de Kolombedoj. Tiu ĉi estas loĝanta kaj reproduktanta specio en tropikaj zonoj de Afriko sude de Saharo, Mezoriento kaj suda Azio orienten ĝis Barato. Tie ĝi estas konata kiel Malgranda brunturto. Probable kiel rezulto de "kontraŭleĝaj ŝipveturantoj" el Afriko aŭ el Barato, tiu ĉi specio troviĝas ankaŭ en limigita areo de Okcidenta Aŭstralio – ĉe kaj ĉirkaŭ Perth kaj Fremantle.
Aspekto
La Palmturto estas longvosta, svelta turto, plej ofte 25 cm longa. La dorso, flugiloj kaj vosto estas ruĝbrunaj kun blugrizo en flugiloj. Dumfluge la subflugiloj aperas tre avelkoloraj.
La kapo kaj subaj partoj estas rozkolorecaj, kun nuanco al blanko en plej suba ventro. Estas nigra punktaro en la gorĝo. La kruroj estas ruĝaj. La voĉo estas mallaŭta kverado u-tuk-tuk-u-ru, kun emfazo en tuk-tuk. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas pli ruĝecaj ol plenkreksuloj kaj havas malpli punktaro en gorĝo.
Kutimoj
Ĝi estas komuna kaj disvastigata specio en arbustejoj, sekaj farmoj kaj loĝejoj en granda parto de sia teritorio, kie ofte iĝas tre enhejmita aŭ enhomigita.
Tiu specio konstruas neston el bastonetoj en arbo, kie la ino demetas du blankajn ovojn. La flugo estas rapida, kun regula frapado kaj eventuala flugilvipo, kio estas karaktera de kolomboj ĝenerale.
La Palmturto manĝas herbon, semojn, grenojn, aliajn vegetalojn kaj etajn insektojn. Ili estas tre surteremaj, kaj manĝas surgrunde en herbejoj kaj terkulturejoj. Ili ne estas tre gregemaj kaj estas plej ofte solaj aŭ laŭ paroj.
137066 Gellért-hegy
137066 Gellért-hegy estas asteroido de la interna asteroida zono (Hungaria familio) malkovrita la de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián kaj de la hungara-serba-aŭstraliana astronomo László Kiss elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre en Hungario.
Palmturto
Taksonomio
Tiu specio ĵus estis relokita en la genro Stigmatopelia de kelkaj fakuloj laŭ pristudoj de Johnson et al. (2001).
137066 Gellért-hegy
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monteto Gellért-hegy, alta de 235 m ĉe la danuba bordo en Budapeŝto. La Observatorio Urania mallongtempe ekzistis ĉe la supro de la monteto. La inaŭgura ceremonio okazis en 1815, tamen la konstruaĵo estis detruita en la Sieĝo de Buda dum la Hungara revolucio de 1848-1849.
Palmturto
Taksonomio
Krome oni distingas kelkajn subspeciojn, nome:
Santa Ponsa
Jakobo la 1-a (Aragono) (Jaume) albordiĝis je la 12-a de septembro 1229 sur ĉi tiu loko por konkeri la insulon de la Maŭroj. En la haveno estas monumento pro tiu albordiĝo.
Koordinatoj:
Severínia
Severínia estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 15.504 loĝantojn en 2010.
The Man Who Knew Too Much (filmo de 1956)
The Man Who Knew Too Much (La homo kiu sciis tro multe) estas usona trilera filmo de 1956 reĝisorita kaj produktorita de Alfred Hitchcock, en kiu stelulis James Stewart kaj Doris Day. La filmo estis la dua de Hitchcock kiu uzis tiun titolon post sia propra filmo de 1934 samnoma kiu uzis grave diferencajn intrigon kaj scenaron.
Doris Day kantis la temkanton "Que Sera, Sera" [keseRA seRA] (Kio estos estos), kiu ricevis la Oskar-premion al la Plej Bonkvalita Originala Kanto kaj iĝis granda sukceso por ŝi. Ili ludas paron kies filo estas kidnapita por eviti, ke ili siavice evitu murdon. Kiel en la filmo de 1934, la pinta momento okazas en la Royal Albert Hall, Londono. La filmo premieris en la 9a Festivalo de Cannes la 29an de aprilo 1956.
Rennaz
Geografio
La komunumo Rennaz situas en la ebenaĵo sur la delto, kiun formas la rivero Rodano sudoriente de la Lago Lemano en distanco de proksimume 2 kilometroj sude de la lagobordo kaj samdistance oriente de la bordo de Rodano. La orientan komunumlimon formas la rojo Eau Froide. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Ronnaz la setlejoj Châtelet kaj Praz Riond
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,19 km², de kiuj 0,9% estas kovritaj de arbaro, 67,9% servas por agrikulturo kaj 30,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rennaz limas en okcidento kaj nordo al Noville, en oriento al Villeneuve, kaj en sudo al Roche.
Trafiko
Tra Rennaz pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 kaj la svisa aŭtovojo A9, kies alveturejo Villeneuve situas sur la komunuma teritorio. Pere de poŝtaŭtolinio de Villeneuve al Vouvry la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rennaz datiĝas el la jaro 1252 kiel ad villam de rayna. En la jaro 1252 Rennaz estis submetita de Grafo Amadeo la 4-a de Savojo al la urborajto de Villeneuve. En 1476 Rennaz kun la tuta regiono estis konkerita de Berno kaj submetita al la Subvoktejo Noville en la Mandatejo Aigle. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 ĝi fariĝis parto de la Distrikto Aigle kaj formis ĝis la fino de la Helveta Respubliko municipon estante sidejo de la komunumejo Rennaz-Villeneuve-Noville. En la jaro 1834 Rennaz disiĝis de Noville kaj fariĝis memstara politika komunumo.
Kerta
Kerta estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, fervojo Székesfehérvár-Celldömölk preteriras. La lasta urbo troviĝas 17, Sümeg 25, Ajka 27, Pápa 29 km-ojn.
Lajos Hevesi
Lajos Hevesi [lajoŝ heveŝi], germane Ludwig Hevesi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hevesi Lajos estis aŭstrohungara ĵurnalisto, kritikisto, membro de Societo Kisfaludy (1909). Lia origina nomo estis ĝis 1872 Lőwy Mór, lia pseŭdonimo estis komence Hevesi Lajos, poste Onkel Tom.
Biografio
Lajos Hevesi devenis el juda familio. Li maturiĝis en Pest (urbo), poste li studis medicinon kaj filologion inter 1862–1866 en Universitato de Vieno, sed li ne akiris diplomon. Inter 1866–1910 li estis ĵurnalisto de la germanlingva en:Pester Lloyd, sed li kontribuis ankaŭ en aliaj gazetoj, eĉ li fondis revuon. Ekde 1875 Hevesi loĝis en Vieno kaj daŭris la ĵurnalistan laboron, li plej ofte kontribuis kritikojn, ankaŭ novelojn. Li partoprenis en redaktaj laboroj de eldonaĵo Az Osztrák–Magyar Monarchia írásban és képben inter 1885–1910. Li ekhavis nekuraceblan malsanon, tial li mortpafis sin.
Lenzburg (stacidomo)
Lenzburg estas fervoja stacidomo en Lencburgo, Svislando.
Aktuala reĝo de Francio
La esprimo la aktuala reĝo de Francio venas de ekzemplo de Bertrand Russell, ŝajna paradokso stariganta interesajn demandojn pri la leĝo de la ekskluzivita mezo, indiko, kaj tiel plu.
Francio estas respubliko, do ne havas reĝon. Konsideru la frazon "La aktuala reĝo de Francio estas kalva." Ĉu ĉi tiu frazo estas vera? Ĉu malvera? Ĉu sensignifa?
Certe ĝi ne povas esti vera, ĉar ne estas aktuala reĝo de Francio. Sed se ĝi estas malvera, oni povus supozi ke la neo de la frazo estas vera, t.e., "la aktuala reĝo de Francio estas hara, t.e. ne kalva." Sed tio ne ŝajnas iel ajn pli vera ol la unua aserto.
Ĉu do ĝi estas sensignifa? Oni povus supozi tiel, ĉar ĝi certe malsukcesas indiki ion ajn en unu senco, sed aliflanke ĝi certe ŝajnas signifi ion kion oni povas tre klare kompreni.
Russell, ampleksiganta la verkon de Gottlob Frege, kiu pensis simile, proponis lau sia teorio de difinitaj priskriboj ke kiam oni diras "la aktuala reĝo de Francio estas kalva," oni faras tri apartajn asertojn:
Simile, por "la aktuala reĝo de Francio ne estas kalva", ni havas la samajn asertojn 1 kaj 2, plus
do, "la aktuala reĝo de Francio ne estas kalva" estas ankaŭ malvera, ĉar ĝi konsistas el konjunkcio unu de kies asertoj (1: "estas reĝo de Francio") estas malvera.
La leĝo de la ekskluzivigita mezo ne estas violata, ĉar neante kaj "la reĝo de Francio estas kalva" kaj "la reĝo de Francio ne estas kalva", ni ne asertas la ekziston de iu x kiu estas nek kalva nek nekalva, sed neas la ekziston de iu x kiu estas la reĝo de Francio.
9350 Waseda
9350 Waseda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la monto Njukasa, proksime de Fuĵimi (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Universitato Waseda (japane 早稲田大学, Waseda Daigaku), unu el plej prestiĝaj en Japanio. Ĝi estis establita en 1882 de Okuma Ŝigenobu (japane 大隈 重信, Ōkuma Shigenobu), kiu poste iĝis la 8-a kaj la 17-a ĉefministro de Japanio. Unu el la ĉefaj celoj de la universitato estis promocii la sendependecon de studo kaj la spiriton de progreso tielnomataj "'Waseda Spiritoj". Ambaŭ malkovrintoj estis diplomigitaj de la Universitato Waseda.
Janiĉaroj
Ekde 1683 janiĉarojn oni ekprenis ankaŭ el inter islamanoj.
Fine de sia ekzisto la janiĉara korpuso iĝis politika forto, ne ĉiam oportuna por la sultano, ekzemple kontraŭ la reformoj de Selim la 3-a, nome Nizam-I Cedid. Tial janiĉaroj estis perforte disformitaj en 1826.
Cabourg
Banloko
Cabourg estas banloko je la normandia Côte Fleurie (Flora marbordo). La fiŝista vilaĝo Cabourg fariĝis banloko dum la Dua Franca Imperio kaj ekhavis stratplanon de ventumilforme aranĝita strataro ekde la maro, krucita per aleoj en la formo de koncentraj duoncirkloj. Estas sablostrando kaj situas vilaoj el la Belle Époque, kazino kaj luksa hotelo (Grand Hotel).
Geografio/Demografio
La areo de Cabourg estas 5,5 km², la popoldenso 665 loĝantoj/km².
Paco de Konstanco
La  Paco de Konstanco estis la traktato subskribita en la urbo Konstanco inter la imperiestro Frederiko la 1-a kaj la urboj de la Lombarda Ligo en 1183.
En la kadro de imperiaj provoj akiri efikan kontrolon de Italio, la kompleta malvenko de la imperiaj trupoj ĉe la Batalo de Legnano (1176) devigis Frederikon subskribi la Pacon de Venecio (1177), per kiu li rekonis Aleksandron la 3-a kiel laŭleĝan papon kaj konsentis pri sesjara paŭzo (1177-1183) kun la italaj urboj. La situacio solviĝis je la fino de la armistico, kiam ambaŭ partioj subskribis la Pacon de Konstanca, difinante la rilatojn inter ili.
La interkonsento rekonis al la imperiestro la superan suverenecon kaj la rajtigojn (rajtoj pri paspago, tarifoj, monero, kolektivaj punaj impostoj kaj la investo -elekto kaj maldungo de la posedantoj de publikaj postenoj) kiam ĉi tiu estis en Italio. Tiel la italaj urboj estis formale agnoskitaj vasaloj de la imperiestro.
Sed samtempe ĝi rekonis al la urboj la rajton konstrui murojn, regi sin (kaj sian ĉirkaŭaĵon) libere elekti siajn juĝistojn, formi ligon kaj konservi la kutimojn kiujn ili havis "de antikva tempo". Tiel, Barbarosa rekonis fakte la liberojn kaj privilegiojn de la italaj komunumoj
Ĉi tiu larĝa grado de toleremo, kiun la historiisto Jacques Le Goff nomas "modera Gelfismo", permesis krei en Italio situacion de ekvilibro inter la imperiaj pretendoj kaj la efektiva potenco de la urbaj komunumoj, simila al la ekvilibro inter la imperio kaj la papo. Tra la Konkordato de Worms (1122), kiu solvis la Investituran kontroverson.
Mogadiŝo
Mogadiŝo (somale: Muqdisho) estas ĉefurbo de Somalio. Ĝi estas la tria plej granda urbo de la lando kaj kuŝas ĉe la Hinda Oceano. Laŭ taksoj de la Unuiĝintaj Nacioj, la urbo havis en 1990 ĉirkaŭ 1,2 milionon da loĝantoj.
Historio
La urbo jam estis loĝata en la 10-a jarcento, kiam tie estis konvena klimato, akvo por agrikulturado.
En la 16-a jarcento Mogadiŝo venis sub portugalan potencon. En 1871 okupis la landon la Sultano de Zanzibaro kaj luigis ĝin en 1892 al Italio. La 26-an de novembro estis tie murdita la itala ĝenerala konzulo Antonio Cecchi far somaloj. La urbon aĉetis en 1905 la italoj kaj igis ĉefurbo de la nova kolonio Itala Somallando. Dum la dua mondmilito okupis ĝin britaj trupoj enpenetrantaj el la direkto de Kenjo.
En 1977, la germana sekretservo liberigis pasaĝerojn de forrabita flugmaŝino sur la flughaveno de la urbo.
La 3-an de oktobro en 1993, okazis gravaj bataloj ĉe la urbo inter la UN-soldatoj kaj la indiĝenaj armitoj, kiuj sukceis forpeli la usonajn soldatojn per siaj atakoj, fiagoj.
Hodiaŭ, la urbo estas la plej danĝera loko de la mondo, karakterizita per grupaj kampoj kaj politikaj disputoj.
Ekonomio kaj infrastrukturo
Mogadiŝo posedas marhavenon kaj estas la ekonomia kaj financa centro de Somalio. La plej gravaj industribranĉoj estas la nutraĵ-, trinkaĵ- kaj teksaĵindustrio. La urbo estas kunligita per vojoj al Kenjo kaj Etiopio. Ĝi havas ankaŭ etan flugtrafikon.
Burgo Eltz
La burgo Eltz estas montburgo en alteco de 320 m super MN. Ĝi situs sur la suda rando de la komunumo Wierschem poksime al la urbo Münstermaifeld en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.Ĝi troviĝas sur monteto en al valo de la rivero Elz, flankrivero de la rivero Mozelo. Ĝi estas unu el la plej famaj burgoj en Germanio. Kune kun la kastelo Bürresheim kaj la burgo Lissingen ĝi estas la ununura fortikaĵo en la regiono de la suda Ejfelo kiu neniam estis detruita aŭ konkerita, danke al la sagaceco sinjoroj de Eltz. Ĝi ankaŭ travivis la militojn de la 17a kaj 18a jarcento kaj la ŝanĝojn de la Franca revolucio.
La burgo Eltz estas protekita kulturmonumento laŭ la Haga Konvencio.
Fondo en la Alta Mezepoko
La burgo en la valo de la rivero Elzbach (aŭ: Elz) ĉe la komerca vojo inter la Mozela valo kaj la fekundaj grenkampoj de la regiono Maifeld verŝajne estis konstruita komence de la 12a jarcento. La nomo “Eltz“ estas unuafoje menciata en 1157 en dokumento de Friedrich I. Barbarossa, en kio iu „Rudolphus de Elze“ estis atestanto. La malfruromana belfrido, Platt-Eltz kaj restaĵoj de la romana loĝdomo koserviĝis ĝis hodiaŭ.
La unua divido inter la sinjoroj de Eltz estis jam antaŭ 1268. La fratoj Elias, Wilhelm kaj Theoderich dividis inter si la burgon kaj la al ĝi apartenantajn kampojn kaj aliajn terenojn. Ekestis la tri branĉoj:
Bermeries
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Avesnes-sur-Helpe (france Arrondissement d'Avesnes-sur-Helpe, nederlande Arrondissement Avenne aan de Helpe), kaj ekde marto 2015 al la kantono .
Burgo Eltz
Fondo en la Alta Mezepoko
La nomo de la ĉefaj linioj devenas de la edzinoj, kiuj venas de la Burgo Kempenich, el Rübenach kaj el Rodendorf (hodiaŭ Château-Rouge, departemento Moselle, Loreno). Ĉiuj familioj restis sur la burgo, kiu estis komuna heredaĵo „ganheredaĵo“.
Bermeries
Geografio
Bermeries geografie kaj historie apartenas al la franca-belga translima regiono Henegovio. Henegovio estas regiono de montetoj kaj plataĵoj, kiuj disvolviĝis sur tre diversaj grundoj : paleozoika soklo, mezozoika kreto, sed ankaŭ kenozoikaj sablo aŭ argilo plejparte kovritaj de leŭso.
Burgo Eltz
Fondo en la Alta Mezepoko
La linio Eltz-Rodendorf jam en 1440 ne plu ekzistis ka ĝia posedparto heredis al restantaj familioj. En 1815 la linio Eltz-Kempenich (ora leono) aĉetis la parton de la Freiherr von Eltz-Rübenach (arĝenta leono). Ekde tiam la linio de la grafoj kaj nobeluloj „ von und zu Eltz, „nomata „Faust von Stromberg“, (Eltz-Kempenich; ora leono) estas la ununura posedantoj de la burgo.
Bermeries
Geografio
La vilaĝo Bermeries troviĝas proksime de la urbetoj Bavay kaj Avesnes-sur-Helpe, kaj do cetere situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Bermeries etendiĝas sur 5,29 km².
Administrado
Bermeries apartenas la kantono de Bavay, kies ĉefurbo estas Bavay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Burgo Eltz
Konflikto kun Balduin von Trier
En la jaroj 1331–1336 okazis la ununura grava milita konflikto, kiu travivis la burgo. Dum la „kvereloj de “ kontraustaris la sinjoroj de Eltz kune kun la liberaj kavaliroj la politikon de la arkiepiskopo kaj princelektisto Balduin von Trier. La ĉefepiskopo konstruigis kontraŭburgon por sieĝo kaj konkero de la burgo. Hodiaŭ nur restis malmultaj murrestaĵoj de tiu kontraŭburgo kiu situas sur kontaua deklivo en t katapulta distanco de la burgo. La sieĝado daŭris du jarojn. Fine la ĉefepiskopo gajnis. la sinjoroj de Eltz kaj iliaj aliancitoj perdis ilian memstareco. Balduin nomumas Johann de Eltz burggrafo, sed li ne plu estas „libera kavaliro“.
Frua Novtempo
La nomo Eltz-Rodendorf venas de, kiun Hans Adolf zu Eltz en la jaro 1563. Rodendorf situas en Loreno en la hodiaŭa kantono Bouzonville).
Inter 1490 kaj 1540 estis konstrutaj domoj, kiuj poste ricevis la nomon „Rodendorfer Häuser“ (=la domoj de Rosendorf). La alkorta fronto de la domoj formas sur tri pilastro sin apoganta volbita antaŭhalo. Apud la antaŭhalo troviĝas Madono_muzaiko el la 19a jarcento.
1604 ĝis 1661 la domoj de Kempenich estis kontruitaj. Iliaj trabfakaĵoj kaj la tuta arĥitekturo donas al la interna korto sian „vizaĝon“. Sub la grandega ŝtupara turo puto estis fosita, kiu servas al la tuta burgo.
Sub Hans Jakob zu Eltz kaj sia edzino Anna Elisabeth von Metzenhausen okazis la finkonstruado de la burgo.
Hans Jakob zu Eltz fariĝis la 15an de julo 1624 hereda marŝalo en Treviro. Lia tasko kiel hereda marŝalo estis gvidado de la kavaliraro de Trevira lando.
La Epoko de la milito de palatinata sukcedo ĝis la franca regado
En la milito de palatinata sukcedo de 1688 ĝis 1689 la plej granda parto de la rejnlandaj burgoj estis detruitaj. Ĉar Hans Anton zu Eltz-Üttingen estis alta oficiro de la franca armeo, li sukcesis protekti la burgon de la detruo.
Grafo Hugo Philipp zu Eltz estis rigardata dum la franca regado de 1794 ĝis 1815 elmigranto. Liaj posedoj ĉe Rejno kaj apud Treviro estis konfiskitaj. La burgo Eltz kaj la al ĝi apartenantaj teritorio estis administrita de la komandejo de Koblenco.
Kiam pli poste montriĝis, ke Grafo Hugo Philipp ne elmigris, sed restis en Majeneco, li rericevis sian posedon. Li aĉetis 1815 la „Rübenacher Haus“ kaj la tutan posedon de la sinjoroj de Eltz-Rübenach kaj fariĝis la sola posedanto de la burgo.
Restaŭrado de la burgo en la 19a jarcento
En la 19a jarcento Graf Karl zu Eltz restaŭris la burgon. Inter 1845 ĝis 1888 li investis sumon de 184.000 markoj por konstrulaboroj. Tio egalas laŭ la hodiaŭa aĉetpovo al pli ol 8 milionoj da Eŭroj. Li tre gardeme renovigis la burgon kaj ne ŝanĝis sian arĥitekturon.
Incendio de 1920
La 20an de septembro 1920 ekestis fajro ĉe la suda parto de Kempenicher Haus. La fajro etendiĝis al la aliaj partoj de la burgo. Detruiĝis precipe la kapelo kaj la arkivo, kiu troviĝis super la kapelo.
La bugo hodiaŭ
De pli ol 800 jaroj la burgo estas posedo de samnoma familio. La nuna posedanto, Karl Graf kaj Edler Herr von und zu Eltz-Kempenich, nomata Faust von Stromberg, vivas en Frankfurto ĉe Majno kaj sur Eltzer Hof en Eltville ĉe Rejno. Li malfermis la burgon al la publiko.
Ampleksaj konstruoj pro sekureco kaj renovigado
En la jaroj 2009 - 2012 okazis ampleksaj konstrulaboroj rilate la sekureco kaj la renovigo. La salono de la standardoj kaj la antaŭkonstruaĵo de la Kempenicher Haus oni sekurigis statike. Krome la ardezaj tegmentoj estis renovigitaj. La traboj de la tegmentoj estis parte anstatauigataj. Plej gravas la luktado kontraŭ lignodomaĝantoj en la malnovaj traboj kaj lignaj partoj de la konstruaĵoj. Interne la hejtilaro, necesejaj instalaĵoj, fenestroj kaj la kontraŭincendia instalaĵo estis renovigitaj. Krome la historia stukaĵo, la trabfaka fasado kaj la helika ŝtuparo estis restaŭritaj. La kostoj sumiĝis je ĉirkaŭ 4,4 milionoj da Euro. La konstrulaboroj estis subvenciataj de la federacia registaro, de la lando Rejnlando-Palatinato kaj la Germana Fondaĵo por Monumentprotekado (germane: Deutsche Stiftung Denkmalschutz).
Liste der Burgbesitzer
Vizitado
Partoj de la burgo oni ovas viziti dum la someraj monatoj. Ĉiĉeronadoj okazas inter la unua de aprilo kaj la unua de novembro ĉiutage.
Vizitantoj povas spekti la meblojn kolektitaj dum la jarcentoj de la familioj. Krome estas kolekto de armiloj. Spekteblas dormejo kun ŝtupa lito de 1531 kaj 1520, meblaroj el la baroka kaj rokoka epokoj kaj granda kavaliro salono, origine fest- kaj debatsalono. La ĉiĉeronado gvidas la vizitantoj tra infanĉambro el la renesanco kaj mezepoka kuirejo. Oni ne povas viziti la domon de Kempenich („Kempenicher Haus“).
Artaj Valoraĵoj el la kroata posedo de la Familio
En la orienta parto de Kroatio ĉe Vukovar troviĝas la forte damaĝita kastelo Eltz, konstruita de la Majenca princelektisto Philipp Karl von Eltz. Nur malmultaj aĵoj ne estas ekspropriegitaj en 1945. Ekzemple troviĝas en la trezorejo de la burgo Eltz vazaro el la Porzellanmanufaktur Augarten de Vieno.
500-DM-monbileto
La 500-marka monbileto de la tria monbileta serio de la Germana marko montras dorsflanke la burgon.
40-Pfeniga poŝtmarko
La 16an de februaro 1977 aperis 40-pfeniga poŝtmarko kun la motivo de la burgo.
Trafiksigno
La bildo de la burgo servas kiel ŝildo kun la signifo: “turisma atentigo” kaj havas la numeron 386 en la katalogo de la germaniaj trafiksignoj.
Kastelo de Pszczyna
Kastelo de Pszczyna (Zamek w Pszczynie) estas kastelo en Pszczyna, en Komunnumo Pszczyna, en Distrikto Pszczyna, en Silezia provinco, en Polando. Estas parko proksime al la kastelo. Estas muzeo en la kastelo.
Görisried
Görisried estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Esperanto-grupo en SWU
Esperanto-grupo en SWU (2015-2016) estis grupeto de studentoj en la universitato Srinakharinwirot en Bangkoko. Verŝaje estis la unua Esperanto-grupo en universitato en Tajlando. La grupon fondis studentoj de la fakultato de Arto kaj Humanismo en 2015 kun la gvido de japana esperantisto el la urbo Osako. En 2016 la studentoj, kiuj estis membroj de la grupo finstudis: pro tio ili malfondis la grupon kaj fondis novan grupon, kies nomo ne estas ligita al la universitato, t. e. Bangkoka Esperanto-Klubo Verda Elefanto.
Agadoj
La grupo organizis semajnajn renkontiĝojn por studentoj, kiuj interesiĝis pri Esperanto; por ĝi kutime la interesatojn gvidis japana esperantisto loĝanta en Bangkoko aŭ australia esperantisto loĝanta en Chonburi kaj iam oni organizis Esperanto-kursojn, en kiuj gvidis alilandaj esperantistoj vojaĝantaj Bangkoken:
Jenő Varga
Jenő Varga, laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga Jenő, inter anglalingvanoj Eugen Varga, en Sovetunio konata Евгений Самуилович Варга [Jevgenij Samuiloviĉ Varga] estis hungara bakisto, instruisto, profesoro, politikisto, ekonomikisto, membro (honora en 1955) de Hungara Scienca Akademio, mebro de Sovetia Akademio de Sciencoj. Lia origina nomo estis Weisz Jenő. Jenő Varga naskiĝis la  1879 en Nagytétény. Li mortis la 1964 en Moskvo.
Biografio
Jenő Varga devenis el juda familio. Li aliĝis al la socialdemokratoj en 1906. En la sekva jaro li doktoriĝis el filozofio. Li eklaboris en eldonejo de Népszava. En 1911 li akiris diplomon pri pedagogio, poste li instruis en mezlernejo, fine en la sama jaro li edziĝis. En fino de 1918 li profesoriĝis en Universitato de Budapeŝto, krome li estis nomita subministro, dum la Hungara Sovetrespubliko li estis jam ministro. Post falo de la respubliko li migris al Aŭstrio, kie li konatiĝis kun Sigmund Freud. Ekde 1920 li translokiĝis al Berlino, fine li vivis en Soveta Rusio, kie li konatiĝis kun Lenino kaj Stalino, li partoprenis en laboro de Komintern. Post la 2-a mondmilito li forlasis la politikon kaj li okupiĝis pri la ekonomio. Li ricevis trifoje Ordenojn de Lenin.
Cundoki
Cundoki (積ん読 ) signifas akiri legindan materialon, sed lasi ĝin amasiĝi en stakoj en sia hejmo sen legi ĝin. La vorto venas el la Meiji epoko (1868–1912) kiel japana slango.
Ĝi estas vortokunfando kiu devenas de du elementoj : 積んでおく de cunde-oku kiu signifas amasigi multajn aferojn jam pretaj por uzi ilin poste) kaj 読書 < dokuŝo kiu signifas legaĵo). Ĝi estas ankaŭ uzata por indiki stakon da libroj pretaj por posta legado kiam ili kuŝas ankoraŭ sur librobretaro.
Laŭ la nuntempa skribimaniero de la japana, la vorto kombinas la karaktrojn "積" por stakiĝi kaj "読" por legi.
Hunkpapoj
La Hunkpapoj estas nordamerika indiana tribo. Ili apartenas al la Lakotoj kaj ilia lingvo estas unu el la siua lingvaro. La nomo hunkpapo rilatas al la kampadejo kaj signifas ĉe la enirejo aŭ ĉe la kapo de la cirklo, ĉar tradicie la triba loko estis ĉe la enirejo de la kampadejo.
Ne ekzistas informoj pri la hunkpapoj el la epoko, kiam la lakotoj vivis ankoraŭ en la fontregiono de la Misisipo. Ankaŭ la ekspedicio de Lewis kaj Clark ne raportas pri la tribo.
Vidu ankaŭ
Listo de nordamerikanaj indianoj
Dettwiller (stacidomo)
Dettwiller estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Dettwiller, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Noisy-le-Sec - Strasbourg-Ville (070000).
Dorolea
Dorolea (hungare Aszubeszterce, germane Klein-Bistritz) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 820 loĝantojn (germanoj, rumanoj); en 1992 813. Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepoko ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Livezile.
Stacio Yata
Stacio Yata (japane: 矢田駅 [Jata-eki], angle: Yata Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝi-Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Minami-Ōsaka.
Livezile
Livezile estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Loudenvielle
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Loudenviellois.
La, la malaperinta komunumo Armenteule estis kunfandita kun Loudenvielle.
Kalvinana preĝejo (Márokpapi)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Márokpapi (en la iama vilaĝo Márok).
Historio
La gotika (tiam katolika) preĝejo konstruiĝis en la 13-a jarcento, la unua mencio okazis en 1332 kiel kirko Sankta Maria. Jam en la 14-a jarcento la kalvinanoj forprenis la konstruaĵon. En 1775 oni kovris la freskojn per kalkoj. Inter 1857 kaj 1902 la kirko plurfoje estis renovigita, poste en 1937. Post 2 jaroj fulmo trafis la kirkon, sed poste oni rekonstruis ĝin. En 2003 plena renoviĝo okazis.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed antaŭe etendiĝas la sonorilostablo. La absido estas kvarlatera. Ekstere pilieroj apogas la navon kaj absidon. Ankaŭ ekstere estas pentritaj ornamaĵoj en la 17-a jarcento. Interne la restintaj freskoj estis pentritaj en la 15-a jarcento. En la sanktejo estas videbla niĉo por sidadi.
Sonorilostablo
Antaŭ la kirko ligna sonorilostablo estis konstruita en la 18-a jarcento. En 1874 ĝi estis renovigita.
Nacia Informonormiga Organizo
La Nacia Informonormiga Organizo aŭ en angla origine National Information Standards Organization (NISO) estas usona ne-profita normiga organizo kiu disvolvigas, eltenas kaj publikigas teknikajn normigojn rilatajn al eldonado, bibliografio kaj biblioteko. Ĝi estis fondita en 1939, aliĝis kiel neprofita eduka asocio en 1983, kaj pluis laŭ sia nuntempa nomo en 1984. En 2013, la "voĉdonrajtaj membroj" inkludis 69 grandajn korporaciojn, ĉefe publikigistoj, kaj grandajn bibliotekajn organizojn kiaj la American Library Association (Usona Biblioteka Asocio).
Huerta de la Obispalía
Huerta de la Obispalía estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2013 estis de 132 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,15 loĝ/km².
Situo
Huerta de la Obispalía estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 929 m. La areo de ties teritorio estas de 41.88 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°59′20″N 2°28′44″O.
Historio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Huerta de la Obispalía, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Huerta de la Obispalía kie oni falis al la nunaj 132.
Ekde la jaro 2003 la urbestro estis de dekstra partio PP.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Pescina
Pescina estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Tie naskiĝis kaj entombiĝis Ignazio Silone
Hiperpirono
Hiperpirono (en greka: νόμισμα ὑπέρπυρον) estis monero de la Bizanca imperio uzita dum la fino de la Mezepoko, kiu anstataŭis la solidon kiel ĉefa ora valuto de la Bizanca imperio.
Josefina Pla
María Josefina Teodora Pla Guerra Galvany (Lobos, 9-a de novembro1903-Asunción, 11-a de januaro 1999) estis paragvaja verkistino.
Hiperpirono
La tradicia ora valuto de la Bizanca imperio estis estinta la solido aŭ nomisma, kies enhavo el oro restis konstanta je 24 karatoj dum sep jarcentoj kaj estis tial tre aprezata. El la 1030-aj jaroj, tamen, la monero estis pli kaj pli malpliigita, ĝis la 1080-aj jaroj, post la militaj katastrofoj kaj enlandaj militoj de la antaŭa jardeko, ties ora enhavo estis malpliigita ĝis preskaŭ nulo. Poste, en 1092, la imperiestro Aleksio la 1-a Komneno (r. 1081–1118) entreprenis drastan alĝustigon de la Bizanca monersistemo kaj enkondukis novan oran moneron, nome hiperpirono (signife "super-rafinita"). Tiu estis de la sama normiga pezo (4.45 gramoj) kiel la solido, sed de malpli da ora enhavo (20.5 karatoj anstataŭ 24) pro la reciklado de pli frue malpliigitaj moneroj.
Rétság
Rétság [rEtŝAg] estas urbo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság, kies centro estas.
Geografio
Rétság situas sur mildaj deklivoj inter montaroj Börzsöny [borĵonj] kaj Cserhát [ĉerhAt], laŭ Budapeŝto-Vác-Zvolen ĉefvojo, laŭ iama fervojo Diósjenő-Romhány. Diósjenő kaj Romhány troviĝas po 11, Vác 22, Balassagyarmat 24, Budapeŝto 56, Salgótarján 72 km.
Historio
La unua mencio okazis en 1393 en formo Réthi Saagh. En la 16-a jarcento la turkoj okupis la tiaman vilaĝon. En 1726 baroka preĝejo, en la 19-a jarcento klasikisma kastelo konstruiĝis.
Göritz (Uckermark)
Göritz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rétság
Famuloj
En Rétság naskiĝis:
Zsa Zsa Gabor
Zsa Zsa Gabor naskiĝis kiel GÁBOR Sári en Hungario el juda familio. Ŝiaj gepatroj estis GÁBOR Vilmos (hungara oficiro) kaj Jolie GÁBOR (naskiĝis kiel Jansci Tilleman, 1894-1997). Zsa Zsa kaj ŝiaj fratinoj Magda Gábor kaj Éva Gábor estis famaj koktelvirinoj pro sia beleco kaj ekstravaganta vivstilo.
Ŝi estis gajninto de la beleco-konkurso de Hungario por 1936, sed tiam ŝi estis neplenaĝa, do ŝi ne povis konkuri en la beleco-konkureso de fraŭlino Eŭropo. Poste ŝi fariĝis holivuda aktorino, famulo kaj edzino de Conrad Hilton. Ekde ŝia geedziĝo kun princo Frederick Fritz, la princo de Anhalt portis la titolon "Princino de Anhalt" (Sári Prinzessin von Anhalt).
Ŝia persona vivo estis fokuso de klaĉaĵoj dum jaroj, pro la fakto ke ŝi estis edziĝinta naŭ fojojn. Kvankam ŝi estis edziĝinta naŭ fojojn, ŝi havis nur unu filinon: aktorino Francesca Hilton de sia geedziĝo al Conrad Hilton. Ŝi ankaŭ adoptis kun sia lasta edzo orfan infanon - Marcus Van Anholt.
Zsa Zsa rolis en preskaŭ ĉ. 40 filmoj, ekz.: Moulin Rouge (1952), Lili (1953), Queen of Outer Space (1958) kaj Touch of Evil (1958). Ŝi ankaŭ aperis en ĉ. 80-foje en TV-ludoj, ĉefe en televidaj serioj. Zsa Zsa estas ekde 2004 ano de "B-Movie Hall Of Fame".
La Zsa Zsa Gabor suferis trafikan akcidenton, ekde tiam ŝi sidas en rulseĝo. La ŝi suferis apopleksion.
Edzoj
Ŝia geedzeco kun Felipe de Alba (13-14-an de aprilo 1983) estis anulita.
Drôme (rivero)
Drôme estas 110 km longa rivero en sudorienta Francio. Ĝi fontas en la okcidenta montetaro de Alpoj, proksime al vilaĝo Valdrôme. Ĝi alfluas la riveron Rodano proksime al Loriol-sur-Drôme, inter Valence kaj Montélimar.
La rivero Drôme fluas tra la sekvaj departementoj kaj urboj:
Katedralo de Sankta Georgo (Modiko)
La Katedralo de Sankta Georgo estas la patrina preĝejo de Modiko, en la Libera Urba Konsorcio de Raguzo, kaj estas inkluzivita en la listo de Monda heredaĵo de Unesko.
Ĝi ofte estas indikita kaj raportita kiel simbolo de sicilia Baroko, reprezentante la plej scenan kaj monumentan arkitekturon. La art-historiisto Maurizio Fagiolo dell'Arco deklaris, ke ĉi tiu katedrako "eble devus esti inkluzivita inter la sep mirindaĵoj de la baroka mondo".
La konstruaĵo estas la fina rezulto de la 16a-18a-jarcenta rekonstruo, kiu okazis post la katastrofaj tertremoj, kiuj frapis Modikon en 1542, en 1613 kaj en 1693 malgravaj damaĝoj kaŭzis la tertremojn en la regiono de la Ibleaj montoj.
Cazères
Cazères aŭ Cazères-sur-Garonne (Casèras) estas franca situanta en departemento Haute-Garonne, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cazériens.
Seetal-Fervojo
Seetal-Fervojo (STB, Seetalbahn) nomita laŭ la regiono kiun ĝi transiras, estas svisa fervoja linio, funkciigita fare de la Svisaj Federaciaj Fervojoj (SBB). Ĝi ligas la urbon Lencburgo, en Kantono Argovio, al Lucerno.
Volkswagen Touran
La Volkswagen Touran estas aŭtomobilo produktita de Volkswagen AG poste 2003.
Jean Tardieu
La verkoj de Tardieu miksiĝis kun la idealoj de la Franca Nova Teatro kaj uzis komedion sekci pli tradician teatron. Li estas ofte kuniĝinta kun la Absurda Teatro.
La franca komponisto Germaine Tailleferre de Les Six, kiu estis harpista student de Caroline, la patrino de Tardieu, kaj kiu unue renkontiĝis kun Tardieu kiel infano, metis kelkajn el la poemoj de Tardieu al muziko, rimarinde en la "Concerto des Vaines Paroles" por baritona voĉo, piano, kaj orkestro kaj en la ciklo "Trois Poèmes de Jean Tardieu" ("Tri Poemoj de Jean Tardieu") por voĉo kaj piano.
Referencoj
Tiu ĉi artikolo estis rekte tradukita el la angla versio la 16-an novembro, 2006.
Ŝevĉenka Scienca Societo
Ŝevĉenka Scienca Societo (ŜSS) ukraine Наукове Товариство імені Шевченка - la plej unua Ukraina nacia akademio de sciencoj. La akademia organizaĵo estis fondita en 1873 en Lvivo, nuligita far de sovetia potenco en 1939, renovigita en okcidenta Eŭropo kaj Usono en 1947, en sendependa Ukrainio en 1989.
Nun en Ukrainio al ĝi aliĝis pli ol 1400 sciencistoj. Ĝi konsistas el 6 sekcioj kaj 35 diversaj komisionoj. Kiel "Verkoj de ŜSS" jam estis eldonitaj "Kuracada kolekto" (11 volumoj), "Fizika kolekto" (5 v.), "Ekologia kolekto" (4 v.). Nova biblioteko de ŜSS posedas pli ol 40 000 volumojn.
26739 Hemaeberhart
26739 Hemaeberhart estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Marie Eberhart, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri media mastrumado. Ŝi estis lernantino ĉe la  Bellarmine Preparatory School de Tacoma (Vaŝingtonio, Usono).
5558 Johnnapier
5558 Johnnapier estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la skotan matematikiston kaj inventiston John Napier de Merchiston (1550–1617), kiu simpligis kompleksajn kalkulojn per sia inventoj de la logaritmoj, la kalkulilo nomita bastonoj de Napier kaj disvolvo de la dekuma disigilo. Keplero agnoskis la gravecon de logaritmoj de Napier en siaj kalkuloj.
Oni ne konfuzu kun 7096 Napier.
29674 Raušal
29674 Raušal estas tre malgranda neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa juristo Karel Raušal (1906–1983), honora ano de la Ĉeĥoslovaka Astronomia Societo, entuziasma amatora astronomo konata pro lia talento en astronomia fotografio kaj bonega instruisto. Li grave agis por la konstruo de la universitato kaj en Brno en la 1950-aj jaroj.
Trofa nivelo
Trofa nivelo estas ĉiu el la aroj de specioj aŭ organismoj de ekosistemo kiuj koincidas, pro la pozicio aŭ vico kiujn ili okupas, en la fluo de energio kaj nutraĵoj, tio estas, kiuj okupas similan lokon en la manĝoĉeno.
Manĝoĉeno estas serio de organismoj kiuj manĝas aliajn organismojn kaj povas, siavice, esti manĝataj ili mem. La trofa nivelo de organismo estas la nombro de ŝtupoj kie ili estas el la starto de la manĝoĉeno. Manĝoĉeno startas en la trofa nivelo 1a kun unuanivelaj produktantoj kiel plantoj, pasas al la herbovoruloj je la nivelo 2a, karnovoruloj je la nivelo 3a aŭ pli alta, kaj tipe finas per pintopredantoj en la nivelo 4a aŭ 5a. La vojo laŭlonge de la ĉeno povas formiĝi ĉu unudirekta ĉu per reta fluo. Ekologiaj komunumoj kun pli alta biodiverseco formas pli kompleksajn trofajn vojojn.
La vorto "trofa" derivas el la greka τροφή (trofē) referante al manĝo aŭ nutrado.
Niveloj
Trofaj niveloj povas esti reprezentita per nombroj, startante je nivelo 1a kun plantoj. Postaj trofaj niveloj estas nombritaj sinsekve laŭ kiom for la organismo estas laŭlonge de la manĝoĉeno.
Biblioteka klasifiko
Biblioteka klasifiko estas sistemo laŭ kiu bibliotekaj materialoj estas aranĝita laŭ la temo. Bibliotekaj klasifikoj uzas notosistemon kiu reprezentas la ordon de temoj en la klasifiko kaj permesas aĵojn kiuj estu stokitaj laŭ tiu ordo. Sistemoj de biblioteka klasifiko grupigas rilatajn materialojn kune, tipe aranĝitaj en hierarkia arbostrukturo. Diferenca tipo de klasifika sistemo, nomata fakoklasifiko, estas ankaŭ amplekse uzata kiu permesas la atribuon de multaj klasifikoj al objekto, permesante ke klasifikoj estu ordigitaj en multaj vojoj. La numeroj de biblioteka klasifiko povas esti konsiderataj identigiloj por rimedoj sed estas distingaj el la sistemoj de ISBN aŭ ISSN, kiuj estas unikaj komercaj produktidentigiloj. Nuntempe disponeblas multaj skemoj por biblioteka klasifiko, kiaj DDC, CC, UDC.
Granda aŭ publika kolekto postulas katalogon. "Kodonumeroj" rilatigas la librojn al la katalogo, kaj determinas ties lokojn sur la bretoj. Kodonumeroj estas bazatai sur sistemo de biblioteka klasifiko. La Kodonumero estas lokigita sur la dorso de la libro, normale je mallonga distanco el la supro, kaj ene de la libro, plej ofte ĉe la unuaj aŭ lastaj paĝoj.
Instituciaj aŭ naciaj normigoj, kiaj ANSI/NISO Z39.41 - 1997, establas la ĝustan vojon por meti la informon (kia la titolo, aŭ la nomo de la aŭtoro) sur librodorsoj, kaj sur "breteblaj" librecaj objektoj, kiaj ujoj por DVDoj, videobendoj kaj programaro.
Unu el plej fruaj kaj plej amplekse konataj sistemoj katalogi librojn estas la Dewey Dekuma Sistemo. Alia amplekse konata sistemo estas la Kongresbiblioteka Klasifiko. Ambaŭ sistemoj estas tendencaj al subjektoj kiuj estas bone reprezentataj en usonaj bibliotekoj kiam ili estis disvolvigitaj, kaj de tie havas problemojn zorgi pri la novaj objektoj, kiaj komputiko, aŭ objektoj rilataj al aliaj kulturoj.
Loka Aŭtonoma Juro
Loka Aŭtonoma Juro (地方自治法 [ĉihō-ĵiĉi-hō]; La juro 67-a je 17-a de aprilo en 22-a jaro de Showa (1947) ) Ĝi difinas pri lokaj registaraj strukturoj de Japanio.
inklude:
21714 Geoffreywoo
21714 Geoffreywoo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Geoffrey Hubert Woo, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Palos Verdes Peninsula High School de Rolling Hills Estates (Kalifornio, Usono).
Tenango de Doria
Tenango de Doria estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tenango de Doria. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13060.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15793 loĝantojn. El tiuj estis 7511 viroj kaj 8282 virinoj. La komunumo havas surfacon de 210,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1660 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Valea lui Pavel
Valea lui Pavel [valja luj pavel] (hungare: Pálpataka) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Odorheiu Secuiesc. En 1910 Pálpataka havis 372 loĝantojn kaj en 1992 452 (hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1550. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, al Udvarhely. Administre Valea lui Pavel apartenas al Corund.
Paul Hopkins
Paul HOPKINS (naskiĝis 1958 en Viktorio, Brita Kolumbio (Kanado)) unue studis ĝermanajn kaj slavajn lingvojn kaj literaturojn, sed poste doktoriĝis pri lingvistiko, kaj verkis doktoran disertacion pri la fonologio de la kaŝuba lingvo. Kiel lingvisto li ankaŭ okupiĝis multe pri indiĝenaj lingvoj de Kanado, precipe tiuj de la saliŝa lingvaro kaj la atabaska lingvaro, kaj traduke adaptis por esperantlingva leganto pedagogian gramatikon de la laŝucida lingvo.
Paul komencis agadon en la Esperanto-movado kiel kasisto de la Esperanto-Klubo de Viktorio en 1978, kaj baldaŭ poste (1979) elektiĝis prezidanto de la Junularo Esperantista Kanada. Tri restadoj en Germanio (1978, 1979 kaj 1980/81) konatigis lin kun la eŭropa movado kaj kondukis al tutjara staĝo kiel volontulo de TEJO en Centra Oficejo de UEA/TEJO en Rotterdam (1981/1982) por la Komisiono pri Eksteraj Rilatoj de TEJO, post kiu li elektiĝis estrarano de la Tutmonda Esperantista Junulara Organizo dum la IJK en Leuven. Havante la estraran taskon de landa agado, li fariĝis unua redaktoro de ties organo TEJO Tutmonde. Poste li dufoje reprezentis sian landon en la Komitato de UEA, kaj mult-jare agadis kiel interreta instruanto de Esperanto por kursoj de la baza kaj meza nivelo.
Paul nun loĝas en Kalgario (Alberto), kie li aktivas en Kalgaria Esperanto-Societo, dum li perlaboras siajn viv-rimedojn kiel vendisto de mapoj plej divers-specaj en la entrepreno Map Town. Li kontribuas al la evoluado de la Esperanta Vikipedio sub la nomo kanadano.
Tonetendo
Tonetendo estas la distanco el la plej malalta noto ĝis la plej alta noto en muzika verkaĵo.
La tonetendon de melodia linio, de pasaĝo aŭ de kompleta muzikaĵo oni ankaŭ nomas "kadrointervalo".
Malgraŭ tio, ke ĉiu muzikilo havas ĝian registron kutiman, ludistoj lertaj povas superi la tonamplekson de sia instrumento kiam la etendo iomete superas ĝin. Ludistoj de lignaj blovinstrumentoj povas ludi super la plej alta noto  per fingradoj alternaj kaj preterblovado, sed kutime ne povas ludi sub la plej malalta noto. Ludistoj de latunaj blovinstrumentoj ankaŭ povas superi la tonamplekson de tia instrumento per preterblovado. Krome, latunaj blovinstrumentoj havas "piedtonojn" ĉe la fundamenta frekvenco de la muzikilo, ĉar ĉi tiuj piedtonoj estas malforte aŭdeblaj ili ne kutime ludiĝis, sed lertaj muzikistoj povas uzi ilin.
Oni devas eviti konfuzi tonetendon kun registro.
Leŭkipo (filozofo)
Li naskiĝis verŝajne en Mileto, eble en Abdero aŭ Elajo.
El liaj laboraĵoj nenio konserviĝis; ili estas konataj nur el citaĵoj de lia disĉiplo Demokrito. Tial ne eblas distingi, kiu el la du kreis kiujn ideojn kaj tezojn.
Leŭkipo kaj lia disĉiplo Demokrito disvolvis en Abdero materialisman filozofion laŭ kiu la homa psiko estas ankaŭ kunmetita de atomoj. Sed Demokrito, kiu daŭre disvolvis la teorion de atomoj, ombris sian majstron tiel, ke laŭ Diogeno Laertio, Epikuro opiniis, ke la ekzisto de Leŭkipo estas dubinda. Iuj supozas, ke li ne ekzistis kaj ke lia nomo estis pseŭdonimo de Demokrito, sed Aristotelo kaj Teofrasto citas lin kiel fondinton de atomismo.
Plagiolirio
La plagiolirio (Plagiolirion) estas genro monotipa de herbaj plantoj, staŭdaj el la familio Amarilidacoj en Kolombio. La ununura specio de la genro estas Plagiolirion horsmannii Baker.
Priskribo
Plagiolirion horsmannii estis konsiderata formortinta, sed estis antaŭ nelonge remalkovrita en 1989.
Taksonomio
Plagiolirion horsmannii estis priskribata fare de la brita botanikisto, John Gilbert Baker kaj unuafoje publikigita ĉe The Gardeners' Chronicle, new series 2: 38, en 1883.
Tincques (stacidomo)
Tincques estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Tincques, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Arras - St-Pol-sur-Ternoise (307000).
Boruĝerd
Boruĝerd estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Provinco Lorestano, en Irano.
Geografio
Boruĝerd situas en larĝa kaj fekunda valo de la Zagros-montaro (la plej granda agrikultura tero de Lorestano). Ĥoramabado troviĝas 58, Teherano 315,5 km.