cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Melinda pipio
Ĝi estas specio ĉefe bruneca supre, pli malhelbruna en flugiloj kaj longa vosto, kiu havas blankajn bordojn. La subaj partoj estas sablokoloraj kaj tre striecaj en brusto, dum ventro kaj gorĝareo estas senmarkaj. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko malhela supre kaj flaveca sube. La vizaĝo estas grizbruneca escepte palaj superokula strio kaj mustaĉa subvanga strio bordata malhelbrune.
Vicq-sur-Nahon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Catacamas
Catacamas [kataKAmas] estas municipo de la Departemento de Olancho en Honduro. Ĝi estas je 210 km de la ĉefurbo Tegucigalpa. Oni konstruas flughavenon Catacamas, sur malnova armea bazo de la nikaragva kontraŭrevolucia armeo Contra.
Marie Taglioni
Marie TAGLIONI (Stokholmo, 23a de aprilo 1804 - Marsejlo, 22a de aprilo 1884) estis dancistino de baleto, plej granda stelulino de la romantisma baletarto. En 1832 ŝi premieris “La Sylphide” en la Opero de Parizo kaj tiel startis la epoko de la danco sur piedpintoj. Ŝi estis prima ballerina de la Académie Royale de Musique de Parizo, dancis en la "Baleto Bolŝoj" kaj estis pionira en la same fama pas de quatre.
Antaǔ aliĝi al la Opero de Parizo, Taglioni dancis kaj en Munkeno kaj en Stuttgart, kaj 23-jaraĝa ŝi premieris en alia baleto koregrafiita de sia patro Filippo Taglioni nome "La Sicilien" kiu eklanĉis ŝian baletan karieron. Taglioni famiĝis kiel dancistino en la Pariza Opero kiam ŝia patro kreis la baleton La Sylphide (1832) por ŝi. Desegnita intence por la talento de Taglioni, ĝi estis la unua baleto en kiu dancado sur piedpintoj havis racian estetikan kaj ne simple akrobatan celon, ofte enhavante negracian brakomovojn kaj penojn, kio estis klopodo de dancistoj fine de la 1820-aj jaroj.
Y
Y (ipsilono) estas la 25-a litero de la moderna latina alfabeto.
Innertkirchen
Innertkirchen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Oberhasli kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 857 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Innertkirchen situas en la Berna Oberlando en la supra valo de la rivero Aro, kiu pasas la komunuman teritorion en impresa ravino. En okcidento la komunumo etendiĝas al la valo de Urbach, kies fonto estas la Gauli-Glaĉero. Orienten la komunumo etendiĝis tra la Gen-Valo ĝis la Alpopaŝtejo Englstenalp kie troviĝas sur alteco de 1850 m s.m. la Lago de Engsteln, la lago estas nutrita de rojoj, kiuj fontas de Joch-Glaĉero. La komunumo konsistas el la frakcioj Grund, Bottigen, Wyler-Schattseite, Wyler-Sonnseite kaj Aeppigen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 120,05 km², de kiuj 20,1% estas kovritaj de arbaro, 15,6% servas por agrikulturo kaj 0,8% por setlado. La resto de la teritorio de la komunumo, do preskaŭ du trionoj, estas altmontara dezerto, kiu parte estas kovrita de firnoj kaj glaĉeroj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Innertkrichen limas en nordo al Hasliberg, en nordnordoriento al Kerns (Kantono Obvaldo), en nordoriento al Wolfenschiessen (Kantono Nidvaldo), en orientnordoriento al Engelberg (Kantono Obvaldo), en oriento al Gadmen, en sudoriento kaj sudo al Guttannen, en sudokcidento al Grindelwald, en okcidento al Schattenhalb, kaj en nordnordokcidento al Meiringen.
Trafiko
En Innertkirchen disbranĉiĝas al kantona ĉefvojo n-ro 11, kiu kondukas de Innertkirchen trans Sustenpasejo al Wassen en Kantono Urio de la kantona ĉefvojo n-ro 6, kiu kondukas de Interlaken trans Grimselpasejo al Obergoms en Kantono Valezo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A8 situas proksimume 8 kilometrojn norde, norde de Meiringen. Al Innertkirchen kondukas etspura fervojlinio de Meiringen. Poŝtaŭtolinioj kondukas de Innertkirchen al la pasejaj valoj. Dum la someraj monatoj de la 16-a de junio ĝis la 7-a de oktobro la poŝtaŭtolinioj kondukas trans Sustenpasejo al Urio kaj trans Grimselpasejo al Valezo.
Historio
La komunumo estis kreita en la jaro 1834 per la kunigo de la ĝis tiam memstaraj vilaĝoj Grund, Bottigen, Wyler-Schattseite, Wyler-Sonnseite kaj Aeppigen.
Travčice
Travčice (Travĉice) estas vilaĝo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, distrikto Litoměřice, troviĝanta proksimume 6 km sudoriente de Litoměřice. En la vilaĝo loĝas. La vilaĝo konsistas el 2 partoj: Travčice kaj Nučničky (Nuĉnjiĉki).
Historio
Dum konstruado de fortikaĵo Terezín estis la vilaĝo Travčice tute detruita kaj denove konstruita sur alia loko 1 km oriente (en jaroj 1782-1784).
Băile Govora
Băile Govora [bǝile govora] estas urbo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi estas akva kurac-loko (băile = la banejoj).
La urbo administras ankaŭ la vilaĝojn Curăturile, Gătejești kaj Prajila. Ĝi situas 15 kilometrojn okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea, al kiu ligas ĝin la nacia vojo DN67.
Historio
Băile Govora estis dokumente menciita unuafoje en 1488, sed longe restis modesta vilaĝo.
La urbo establiĝis kiel banloko nur en 1887, kiam oni starigis la unuan banejon. La statuson de kuracloko ĝi ricevis en 1889, la oficiala inaŭguro kiel kuracloko okazis en 1910 ĉe de la funkciigo de la hotelo Palace. Ĝi estis konstruita tiel, ke ĉiu gasta ĉambro havis ĉiutage almenaŭ unu horon da sunlumo – kondiĉe ke la vetero estis suna. De tiam oni diris, ke Băile Govora luigas sunbrilon.
Sauze d'Oulx
Sauze d'Oulx estas komunumo plejparte franclingva en la pleja okcidento de Italio, tre proksima al la limo al Francio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Johano la Baptisto, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Băile Govora
Historio
En 1927 Băile Govora ricevis la rangon de urbo, kvankam ĝi havis nur ĉirkaŭ 1.000 loĝantojn. Fine de la 1980-aj jaroj estis konstruita komplekso de sindikata hotelo kun modernaj kuracejoj.
Sauze d'Oulx
Najbaraj komunumoj estas Oulx, Pragelato kaj Sestriere.
11380 Amolsingh
11380 Amolsingh estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Amol Singh, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Li estis lernanto ĉe la Lynbrook High School, San-Joseo (Kalifornio).
Universitato de Milano
La Universitato de Milano (Università degli Studi di Milano, Universitas Studiorum Mediolanensis), aŭ Universitato de Studoj de Milano, konata populare kiel UniMi aŭ Statale, estas universitato en Milano, Italio. Ĝi estas unu el la plej grandaj universitatoj en Eŭropo, kun ĉirkaŭ 60,000 studentoj, kaj konstata instruistaro kaj esplorstabanaro de ĉirkaŭ 2,000.
La Universitato de Milano havas naŭ altlernejojn kaj proponas 134 subgradigajn kaj gradigajn kursojn, 21 doktorigajn lernejojn kaj 92 specialigajn lernejojn. La esploraj kaj instruaj agadoj disvolviĝis laŭlonge de la jaroj kaj pro tio ricevis gravajn internaciajn rekonojn.
La Universitato de Milano estas la nura Italia membro de la Ligo de Eŭropaj Esploruniversitatoj, nome grupo de dudek unu intensivaj esploruniversitatoj en Eŭropo. Ĝi konstante estas rangigita kiel unu el la plej bonaj universitatoj de Italio, kaj ĝenerale kaj en specifaj fakoj.
Unu Nobel-premiito pri fiziko, nome Riccardo Giacconi, same kiel unu Fields medalricevinto, nome Enrico Bombieri, studis en la Universitato.
Fidél P. Benedek
Benedek Fidél P. origine: Simon Benedek estis rumanuja hungara eklezia historiisto, franciskano naskita en Székelyszentlélek la 3-an de oktobro 1907 kaj mortinta en Sântimbru la 26-an de majo 1979.
Biografio
Ekde 1919 Fidél P. Benedek studis en Székelyudvarhely, ekde 1-a de septembro 1923 enpaŝis franciskanan ordenon en Mikháza. La mezlernejon li finis en Ĉikŝomjo inter 1924 kaj 1927. Dum la sekvantaj kvar jaroj li pristudis en Hunedoara teologion. Oni ordinis lin la 21-an de decembro 1930 en Alba Iulia. Komence li servis en Braŝovo kaj ekde 1933 en Ĉikŝomjo. En 1939 en Kluĵo li iĝis sekretario provinca kaj direktoro de provinco. La 24-an de junio 1948 oni elektis lin provicestro. Post la ĉeso de ordeno de komunista aŭtoritato la 20-an de aŭgusto 1951 oni forportis ankaŭ lin al Radna kaj pli poste al Deĵo. La 26-an de junio 1961 oni arestis kaj malliberigis lin en Gherla kaj en marto de 1963 je akuzo de patrujperfido oni kondamnis lin, sed en aŭgusto de 1964 li ricevis amnestion kaj li revenis al Deĵo ĝis 10-a de aŭgusto 1967. Ekde tiam li restadis en Zălan kaj Malnaş-Băi. Li estas entombigita en Estelnic.
W
W (esperante nomata duobla vo, ĝermana vo aŭ vavo, malofte vu aŭ vuo: Vidu ĉi-sube) estas la 23-a litero de la moderna latina alfabeto. La litero estis neniam uzata en la latina lingvo mem, sed evoluis el bezonoj de aliaj eŭropaj lingvoj. Ĝi aperis komence kiel kunigo de literparo uu aŭ vv (u kaj v estis formoj de unu sama litero en la klasika latina); la angla nomo de la litero signifas duobla u kaj naskiĝis do el la evoluo de uu al w.
En la Internacia Fonetika Alfabeto la litero w estas signo de voĉa rondigita vela alproksimiĝo, la sono kiun ĝi havas ekz. en la anglaj vortoj wit kaj weather. En la eŭropaj lingvoj ĝi estas uzata precipe en la germana, pola (en tiuj du ĝi signas la sonon v), angla, nederlanda kaj kimra; la aliaj eŭropaj lingvoj uzas ĝin preskaŭ nur en fremdvortoj.
Signifoj
Kiel mallongigo aŭ simbolo la litero W aŭ w havas interalie la jenajn signifojn:
Vuo
Vuo estas plia nomo de la litero w, proponita kaj uzata de Sergio Pokrovskij.
La nomo "vuo" entenas ambaŭ referencojn (al U kaj al V). Plue, kelkajn jarcentojn antaŭe la grafemoj U kaj V estis du formoj de unu sama litero en multaj lingvoj (oni origine skribis la literon kiel "v" nur je la komenco de vortoj kaj kiel "u" aliloke), kaj la W evoluis el ĝia duobligo (uu aŭ vv). Do iasence la nomo "vuo" efektive enhavas W-on, simile al kiel oni skribis ĝin, antaŭ kiam ĝi iĝis unu litero.
Aparte de sia kurteco, ĝi prezentas ankaŭ la avantaĝon ke ĝi similas al aliaj liternomoj kuo (Q) aŭ muo (μ).
Parenteze, "vuo" similas al la nomo de la litero W en la pola lingvo: wu. (prononco: )
The Face on the Bar Room Floor (filmo de 1914)
La Vizaĝo sur la Drinkeja Planko, origine The Face on the Bar Room Floor, estas mallonga filmo skribita kaj reĝisorita fare de Charles Chaplin en 1914. Chaplin ĉefrolas en tiu ĉi filmo, loze bazita sur la samnoma poemo fare de Hugh Antoine d'Arcy.
Resumo
La vagabondo estinta pentristo (Charlie Chaplin), senesperigita pro perdo de Magdalena, virino kiun li amindumis kiel riĉa viro, trovas sin ebria kaj iĝas pli kaj pli ebria minuton post minuto, kun kelkaj maristoj en drinkejo, ĝis li laŭlitere falas. Li daŭrigas vane provi desegni la bildon de Magdalena sur la planko per peco da kreto ĝis li finfine svenas (aŭ eble mortas, kiel en la poemo okazas) ĉe la fino de la filmo.
El la filmo la agado en la drinkejo alternas kun (mensaj) reiroj al la tempo, kiam li ankoraŭ estis sukcesa pentristo. Slosila sceno estas, kiam lia amatino gluas humiligan adiaŭan leteron al la malseka farbo de pentraĵo, portreto de lia rivalo. La artisto sekve disŝiras la portreton.
La du provoj desegni la vizaĝon sur la planko okupas nur po kelkajn sekundojn en la filmo. La unua rezultas en pugnobatalo, la dua en sveno.
Projekto Manhattan
Projekto Manhattan, precize Manhattan Engineer District (MED, aŭ "Manhatana inĝeniera distrikto") estis kaŝnomo de sekreta projekto de la registaro de Usono, kun parta helpo de Britio kaj Kanado, dum la dua mondmilito ekde 1941 al 1946, kaj kiu celis planon kaj konstruon de atombombo. La sciencajn esplorlaborojn gvidis la usona fizikisto J. Robert Oppenheimer, dum pri la militista gvidado kaj la ĝenerala kunordigo zorgis la generalo Leslie Groves.
La projekto sukcese disvolvis kaj eksplodigis tri atombombojn en 1945:
Lokigo de la Projekto
La unua atoma testo okazis en la deserto de Alamogordo, ankaŭ en Novmeksikio. La preciza punkto estas markita nun per konusa monolito de silicio, rezulto de la fandiĝo de la sablo sub la efiko de la varmo kaŭzita de la eksplodo.
La ekzisto de tiuj centroj estis sekreta dum la tuta milito. Eĉ granda parto de la partoprenantoj ne konis la celon de la esploroj tie disvolviĝintaj.
Unuaj paŝoj
Dum la 30-aj jaroj, sinsekvis la malkovroj pri la eblecoj donitaj de la tiutempe ĵus malkovrita nuklea fiziko. Konkrete, oni estis ĵus malkovrinta la fenomenon de la fisio, kaj la fakton ke tiu procezo liberigis grandan kvanton de energio. Diversaj fizikistoj baldaŭ konsciis pri la eblaj praktikaj uzoj de tiu procezo.
Diversaj registaroj komencis esplorojn pri tiu afero, kaj konkrete pri la militistaj uzeblecoj. Konkrete en Usono, la nukleaj fizikistoj Leó Szilárd, Edward Teller kaj Eugene Wigner, hungardevenaj judaj rifuĝintoj, suspektinte ke la germana reĝimo estus komencinta tiajn esplorojn, konvinkis la plej faman tiutempan scienciston, Albert Einstein, por ke li avertu la tiaman usonan prezidenton Franklin D. Roosevelt pri tiu danĝero, pere de letero kiun Szilárd mem skizis, kaj kiu estis sendita la 2-an de aŭgusto de 1939. Responde al la averto, Roosevelt plirapidigis la esplorojn pri la konsekvencojn de la atoma fisio sur la nacian sekurecon. Kelkajn jarojn poste, Einstein deklarus sian penton pri sia rolo en tiu projekto.
Roosevelt kreis la Komitaton de la Uranio, sub la zorgo de Lyman Briggs, tiam ĉefo de la National Bureau of Standards (Nacia Normiga Oficejo), kiu komencis la esplorojn en la Ŝipa Esplora Laboratorio de Vaŝingtono en 1939.
En 1940 Vannevar Bush, direktoro de la Instituto Carnegie, organizis la Komitaton por Esploro de la Nacia Defendo, por kunordigi esplorajn laborojn cele al militista penado.
En la 9-a de oktobro de 1941, Roosevelt fine aprobis la disvolvon de la nuklea armilo.
Ribnitz-Damgarten
Ribnitz-Damgarten estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj situas ĉe laguno de la Balta Maro. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Ribnitz-Damgarten de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj kaj estas ties administra centro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Projekto Manhattan
Disvolvo de la projekto
La atoma programo komencis la 6-an de decembro 1941 kaj kostis en 1945 2 miliardojn da tiamaj dolaroj. Plurmiloj da tunoj da uranio el belga Kongo estis kaŝe transportitaj al Usono.
Miloj da sciencistoj kaj teknikistoj kaŝe kunlaboris en la projekto. Eĉ plej multaj pintaj politikistoj kaj militaj komandantoj ne sciis pri ĝi. Prezidenton Harry S. Truman nur je la oni informis pri la fakto, ke Usono jam dum du kaj duona jaroj laboris pri la atombombo. Lia antaŭulo, prezidento Franklin D. Roosevelt, kiu mortis du semajnojn antaŭe, tute ne informis lin pri tio. La Truman dum konferenco de Potsdam rakontis al Stalin pri nova armilo kun nekonata forto. Stalin apenaŭ reagis; lia bonege funkcianta sekreta servo ŝajne zorgis pri tio, ke Stalin mem sciis pli frue pri tiu bombo ol Truman mem.
Rezulto
La unuan bombon oni test-eksplodigis la 16-an de julio 1945 je la kvina kaj duono en la dezerto de Alamogordo en Nov-Meksiko. Tiu atombombo nomita Trinity estis simila al tiu kiun oni eksplodigis kelkajn tagojn poste en Nagasako: Fat Man.
Nur kelkajn horojn, post kiam evidentiĝis, ke "la bombo funkciis", la usona krozoŝipo USS Indianapolis forlasis la havenon de San-Francisko. Ĝia celo estis la insulo Tinian en la Pacifiko. En ĝia ŝipkelo troviĝis "Little Boy", la urania bombo, kiu la detruos Hiroŝimon.
Du malsamtipaj bomboj estis lanĉitaj sur japanajn urbojn en la finaj tagoj de la Dua mondmilito: kontraŭ Hiroŝimo (la 6-an de aŭgusto je la okaj kaj kvarono), kaj Nagasako (la 9-an). Usono elektis uzi la bombojn por eviti eventualan invadon de la Japana ĉefinsulo, kaj la multcentoj da miloj da mortoj kiuj nepre sekvus. Tamen multaj kritikistoj asertas, ke tio estis nenecesa por la definitiva venko de Japanio kaj ke Usono deziris nur pruvi sian detrupovon.
Eliza Sodró
Biografio
Eliza Sodró frekventis germanlingvan bazlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi maturiĝis en teatra gimnazio em Budapeŝto en 2009, krome ŝi violonludis 7 jarojn, pli poste ŝi pasis jaron en Berlino. Ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2015. Ŝia ĉefinstruisto estis Attila Réthly. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Weöres Sándor. Post unu teatra jaro ŝi estis membro de Teatro Radnóti. Ŝi ricevis 3 aktorajn premiojn inter 2017–2020.
Emocie malstabila personeca perturbo
Emocie malstabila personeca perturbo estas personeca perturbo, do membro el grupo da psikaj malsanoj, kiu karakteriziĝas per aparta impulsiĝemo kaj malstabilemo de interhomaj rilatoj, per fortaj kaj tre rapidaj ŝanĝiĝoj de la propraj emocioj kaj de la psika memkoncepto.
Certaj areoj de la perceptado de emocioj, de la homa pensado kaj agado estas malhelpataj, kaj sekve la konduto de la koncernaj homoj (rilate al si mem kaj rilate al la socia ĉirkaŭaĵo) fare de aliaj homoj ofte perceptiĝas negativa kaj parte paradoksa.
La perturbon ofte akompanas pliaj psikaj malsanoj, inter ili dissociiĝaj perturboj (en kiuj la pacientoj sentiĝas ne esti en sia propra korpo, ne en siaj propraj emocioj, sed iel flanke), depresioj kaj diversaj formoj de memvunda konduto. La perturbo ofte aperas paralele al aliaj personecaj perturboj.
La dekstra informkesto aludas, ke en la aktuala Klasifiko Internacia de Malsanoj (KIM-10) de la Monda Organizaĵo pri Sano estas apartigitaj du subgrupoj: aparte impulsiĝema tipo, kaj "psikozolima" tipo, en la anglalingva faka literaturo kutime nomata "borderline"-tipo [prononco plimalpli "BO:dalajn"]: La vorto "borderline", en Esperanto "limlinio", aludas al tio ke en la 20-a jarcento la malsano konsideriĝis "lime" inter la neŭrozaj, malpli severaj, kaj psikozaj, do aparte severaj, psikaj malsanoj. Identiĝis simptomoj el ambaŭ malsanogrupoj. En la psikotraŭmatologio la simptomaro konsideriĝas inter la "kompleksaj posttraŭmataj stresaj perturboj". Post la esploroj kaj fakaj publikiĝoj de la aŭstradevena novjorka psikiatro Otto F. Kernberg la termino estas ĝenerale akceptata psika diagnozo. Iuj psikiatroj tamen daŭre kritikas la terminon, kiu laŭ ili ne priskribas klare difineblan personecan perturbon, sed simptomaron malfacile diferencigeblan de aliaj psikaj diagnozoj. Sed ne nur pri la pravigeblo de la diagnozo, ankaŭ pri la demando el kio fontas la psika simptomaro, ĝis nun regas vigla faka disputo.
Fenilpropila acetato
Fenilpropila acetato aŭ C11H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la acetata acido kaj fenilpropanolo. Fenilpropila acetato estas senkolora likvaĵo kun balzama odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenilpropila acetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenilpropila acetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Rāʾ
La rāʾ (arabe ﺭﺍء, rāʾ ) estas la deka litero de la araba alfabeto. Reprezentas fonemon,. En la abjad-numeraloj havas la valoron de 200.
Kalia antrakinono-sulfonato
Kalia 9,10-antrakinono-2-sulfonato aŭ C14H7KO5S estas organika kombinaĵo, akvosolvebla antrakinona derivaĵo, uzata en alkala pulpigo en la soda procezo. Kalia antrakinono-sulfonato estis malkovrita kiel efika pulpiga katalizilo antaŭ ol antrakinono, tamen, ĝi posedas pli altan koston.
Krom tio, oni konstatis ke la derivaĵoj de la antrakinono posedas antivirusajn aktivecojn. Plantoj enhavantaj antrakinonoj enhavas reduktitajn glukozidojn de antranoloj kaj antronoj, du derivaĵoj de la antrakinono. Cetere, ĉi-agentoj havas pli signifoplenan terapeŭtikan agadon ol la antrakinonoj.
Sándor Károly
Sándor Károly
Nadarzyn
Nadarzyn estas vilaĝo en la pola distrikto Pruszków kaj sidejo de samnoma komunumo (gmina wiejska). Ĝi situas 20 kilometrojn sud-okcidente de Varsovio.
En 1453 la duko Boleslavo la 4-a ("warszawski") donis al Nadarzyn la rangon de urbo, poste konfirmitan de pluraj polaj reĝoj. Tiu rango validis dum pli ol kvar jarcentoj, sed en 1868 estis nuligita.
Nadarzyn fratiĝis kun la rumana urbo Băile Govora.
Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio
Unua respubliko de Ĉeĥoslovakio estas nocio por Ĉeĥoslovakio en periodo ekde ties estiĝo en la jaro 1918 ĝis munkena interkonsento en 1938; la sekvantan periodon ĝis la okupacio de la resto de respubliko oni markas kiel Dua respubliko. Tiu ĉi nomigo estis derivita de Francio, kie estas respublikoj numeritaj ekde Granda franca revolucio.
Teritorio
Dum la periodo de la unua respubliko apartenis sub Ĉeĥoslovakio:
Ĝuste Karpata Rutenio (la orienta najbaro de Slovakio estis en la jaro 1939 forŝirita de Ĉeĥoslovakio. La 29-an de oktobro 1944 ties teritorio estis okupita de soldataroj de Sovetunio. Post fino de la dua mondmilito ĝi poste por mallonga tempo denove formale apartenis al Ĉeĥoslovakio antaŭ ol ĝi estis escepte (hodiaŭ de slovaka vilaĝo Lekárovce komune kun malgranda zono de teritorio de tiam orienta Slovakio rezignita la 29-an de junio 1945 de la ĉeĥoslovaka registaro al Sovetunio, kiu la 22-an de januaro 1946 enmembrigis ĝin kiel Transkarpatan regionon enkadre de Ukrainia Sovetunio.
Tempolinio
Checoslovaquia
NGC 4566
NGC 4566 (aliaj indikoj — UGC 7769, MCG 9-21-24, ZWG 270.12, KARA 539, PGC 42007) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
12761 Pauwels
12761 Pauwels estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon Thierry Pauwels, astrometriiston ĉe la Reĝa Observatorio de Uccle. Li interesiĝis pri la studo de asteroidoj kaj sukcese restarigis la Schmidt-teleskopon de Uccle, etendante ties liman magnitudon per ŝargkuplita fotilo en 1996. Pluraj malkovroj estis atribuitaj al li.
Gustav Pfleger Moravský
Gustav PFLEGER Moravský (naskiĝis la ; mortis la ) estis ĉeĥa verkisto.
Li verkis romantikajn versojn, romanojn kaj prozaĵojn pri socialaj temoj.
14056 Kainar
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa poeto dramisto, ĵurnalisto kaj muzikisto Josef Kainar (1917–1971). Lia poezio kolektita en "Poemoj kaj Blusoj" kreas ligon inter vortoj kaj muziko; ĝi estis metis en muziko de diversaj muzikistoj inklude kantistoj de ĵazo kaj rok-muzikgrupoj kiel Eva Olmerová, Framus Five kaj Etc...
Sauze di Cesana
Sauze di Cesana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Abriès en Francio, Cesana Torinese, Pragelato, Prali kaj Sestriere.
2803 Vilho
2803 Vilho estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Vilho" en honoro de la finna meteologo (kaj esperantisto) Vilho Väisälä, frato de la astronomo Yrjö Väisälä.
Z
Z estas la 26-a litero de la moderna latina alfabeto kaj la 28-a litero de la esperanta alfabeto. Ĝi estas la lasta litero de ambaŭ alfabetoj.
Signifoj
La litero Z signifas:
Ecséd
Ecséd [eĉEd] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Hatvan.
Situo
Ecséd situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj sub Mátra, laŭ traira flankovojo. Hatvan troviĝas 13, Gyöngyös 16, Pásztó 26 km-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj keltoj loĝis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1267. Dum la turkoj la vilaĝo restis daŭre viva. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a malgranda fortikaĵo funkciis apud Ecséd. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. La loĝantaro okupiĝas precipe pri vinkulturo.
Zwettl
Zwettl estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Provinco Al Bajda'
La provinco Al Bajda' aŭ pli simple sen fina prononcosigno Al Bajda (البيضاء, latinliterigo Muḥāfaẓat al-Baiḍāʾ - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Al Bajda, foje ankaŭ latinliterigita Al Baida', Al Beyda' aŭ Al Bayda') estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la sudokcidento de la lando.
Červená Lhota
Nomo Červená Lhota havas pli da sidejoj:
Fulga hematopo
La Fulga hematopo, Haematopus fuliginosus, estas birda specio de la familio hematopedoj. Ĝi estas vadbirdo endemisma en Aŭstralio kaj komune trovebla en ties marbordo. Ĝi preferas ŝtonan marbordon, sed povas ankaŭ loĝi ĉe estuaroj.
Červená Lhota
Červená Lhota povas esti ankaŭ nomo de kastelo:
Fulga hematopo
Aspekto
Ĝi estas granda birdo (50 cm). La tuta plumaro estas nigra. Tio diferencigas ĝin klare de la alia aŭstralia hematopo, nome la Aŭstralia hematopo, Haematopus longirostris, kiu estas nigroblanka; ambaŭ specioj kunloĝas, sed ne intermiksiĝas. Krome tiu ĉi Fulga hematopo estas facile rekonebla, ĉar estas la ununura tutnigra birdo en la aŭstraliaj strandoj. Ĝi havas ruĝoranĝajn okulojn, okulringojn kaj bekon kaj rozkolorajn krurojn.
Kutimoj
Estas loĝanta specio, kiu reproduktiĝas prefere en insuletoj aŭ ŝtonaj klifoj. Ili loĝas ĉiam proksimege de la marbordo. Ili manĝas moluskojn, krabojn, marvermojn, fiŝetojn kaj aliajn bestetojn.
Literaturscienco
Literaturscienco estas la scienca okupiĝo pri literaturo. Laŭ vasta kompreno ĝi ampleksas subfakojn kiel literatura historio, literatura kritiko, literaturinterpretado, literaturteorio, literatura temo kaj kritiko de teksto.
Dumpase de la historio ĝi eliĝis
(18006) 1999 JE94
(18006) 1999 JE94 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
7273 Garyhuss
7273 Garyhuss estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gary R. Huss, direktoro de la Laboratorio de Kosmokemio W. M. Keck de la Universitato de Havajo. Lia ĉefa esploro temas pri la origino de la kondritoj kaj de iliaj komponantoj en la frua suna nebulozo, kaj la uzo de mallongvivaj radioizotopoj por determini la tempajn skalojn.
Hiroyuki Kobayashi
Hiroyuki Kobayashi, en Esperanto Hirojuki Kobajaŝi (小林 宏之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Kawasaki Frontale, Jokohama FC, Golds FC (ゴールズFC), TDK, Oita Trinita kaj Blaublitz Akita.
Cezario de Nazianco
Cezario de Nazianco (331-368) estis kuracisto kaj politikisto, patrono de la kuracistaro, frato de Gregorio de Nazianco (329-389) kaj filo de Gregorio de Nazianco la maljuna (276-374), episkopo de Nazianco kaj lia edzino Nonna. Li estas agnoskita kiel sanktulo de la Ortodoksa Kristana Eklezio kaj de la Roma Katolika Eklezio.
Tondro (orgeno)
Tondro estas efektregistro de la orgeno, kiu produktas sonon similan al tondromuĝado.
La registro tondro konatas jam ekde la barokepoko, tamen ankaŭ vaste utilis en kinorgenoj. Nuntempe ĝi ne grave rolas kiel memstara registro, ĉar oni ja povas generi ĉi tiun efekton ankaŭ permane kaj la modernaj komponistoj utiligas ĝin en siaj komponaĵoj kaj improvizadoj.
Noto: en la Klais-orgeno de la Benediktana-abatejo Schweiklberg (Germanio) ekzistas registro tondro. Printempe en 2007 la sama orgenkonstrua firmao instalis en la orgenon de la katedralo Altenberger Dom (Germanio) 64′-tondron (akustike farita el kontratrombono 32′ kaj labia kvinto 21 1/3).
Villentrois-Faverolles-en-Berry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Cezario de Nazianco
Biografio
Cezario de Nazianco estis brila junulo. Li ricevis la unuan edukon en Aleksandrio kie li specialiĝis pri oratorio, filozofio kaj plej specife pri medicino. Pli malfrue li iris al Konstantinopolo kie li perfektiĝis pri siaj medicinaj studoj kaj fariĝis tiama renoma kuracisto. Revenante hejmen, li renkontiĝis kun sia frato Gregorio, kiu revenis el Ateno kaj li kunvojaĝis al Nazianco, malgraŭ ke la imperiestro Konstancio la 2-a (317-361) demandis ke li restu en Konstantinopolo.
Giddings (Teksaso)
Giddings estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Lee, sudoriente de la geografia mezo de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Cezario de Nazianco
Biografio
Pli malfrue, li revenis al Konstantinopolo, vokita de la imperiestro Juliano, kiu honorigis lin kiel sia unua kuracisto kaj liberigis lin de sia edikto kontraŭ la kristanoj. Cezario rezistis al ĉiuj klopodoj de la princo kiu devigis lin forĵuri sian kredon. Juliano restarigis lin al lia iama posteno kaj Valento nomumis lin trezoristo de la regno en Bitinio. Estante tie, li sukcesis saviĝi pro tertremo kiu forkuis Niceon en la 11-a de oktobro 368. Lia frato petis ke li forlasu la politikan vivon, tamen li falis malsana pro pesto kiu ekestis la urbon post la tertremo. Post lia morto, liaj propraĵoj estis rapide rabita de kelkaj servistoj kaj kreditoroj.
Nobuhiro Kato
Nobuhiro Kato (加藤 順大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds, Omiya Ardija kaj Kyoto Sanga FC.
Ignát Herrmann
Ignát HERRMANN (naskiĝis la 12-an de aŭgusto 1854 - mortis la 8-an de julio 1935) estis ĉeĥa verkisto kaj ĵurnalisto.
Li fondis en 1882 kaj redaktis ĝis 1930 bonhumoran gazeton Švanda dudák' (Švanda, la sakfajfisto).
Liaj romanoj Ĉe la formanĝita butiko kaj Patro Kondelík kaj fianĉo Vejvara estis sukcese filmitaj.
Černíkovice (distrikto Plzeň-nordo)
Černíkovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň proksimume ses kilometrojn sudoriente de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1250.
Ĉirkaŭaĵo
Černíkovice najbaras kun Hedčany norde, Všehrdy sudoriente, Brodeslavy sude, Dřevec okcidente kaj urbeto Kožlany nordokcidente. Tra la vilaĝo trafluas rojo Všehrdský potok, kiu fontas super Černíkovice.
NGC 4567
NGC 4567 (aliaj indikoj — UGC 7777, IRAS12340+1130, MCG 2-32-151, VCC 1673, ZWG 70.189, VV 219, KCPG 347A, PGC 42064) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maurice Sendak
Maurice Bernard SENDAK (n. la 10-an de junio, 1928 – m. la 8-an de majo, 2012) estis usona verkisto kaj ilustristo. Lia plej konata verko estis la porinfana libro Where the Wild Things Are, eldonita en 1963. Li kaj verkis ĝian tekston kaj mem ilustris ĝin. Li estis geja juda ateisto, kiu perdis plejmulton el siaj parencoj en la Holokaŭsto. The New York Times nomis lin "la plej grava artisto de porinfanaj libroj en la 20-a jarcento."
Kimberleja pipio
La Kimberleja pipio, Anthus pseudosimilis, estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en savanaj herbejoj de Sudafriko kaj Namibio.
Tiu ĵus priskribita pipio estas 18 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 32 g. Ties plumaro estas ĉefe bruna.
Walter Taylor
Walter Willard TAYLOR Jr naskiĝis en Ĉikago 1913 kaj mortis en 1997. Li estis fama usona arkeologo kaj antropologiisto, sia plej fama laboro estis je Coahuila en Meksiko kiam li kreis sian metodon "Conjunctive archaeology" (kunliga arkeologio), kiu ligas antropologion al arkeologio. Tiun oni povas vidi en lia verko A Study of Archeology (1948, American Anthropological Association, Memoir 69).
Kimberleja pipio
La Kimberleja pipio manĝas insektojn surgrunde. Ĝi estas monogama. La ino demetas 2 al 3 bluajn ovojn.
Walter Taylor
Taylor rigardis arkeologion kiel unuigitan studkampon, kiu kombinas la studon de dieto, moroj, kredoj kaj aliaj elementoj por krei kompletan ideon de estintaj tempoj.
Kimberleja pipio
Foje konsiderata kiel A. difficilis. Ĵus malkovrita specio, separata el la simila Longbeka pipio, A. similis, pro pruvoj de DNA. Analizoj de molekula genetiko sugestas pli proksimajn rilatojn kun la Melinda pipio, A. melindae; eble proksima ankaŭ de la Senmarka pipio, A. leucophrys, aŭ de la Cinamopipio, A. cinnamomeus. Ĝi estas monotipa.
Distribuado de tiu specio estas tre malbone konata. Plej parto de vidaĵoj okazis an la Kimberleja areo de centra Sudafriko (orienta Norda Kabprovinco- Okcidenta Libera Ŝtato); ankaŭ en nordokcidenta Kablando kaj oriento de la Norda Provinco, kaj en suda Namibio kaj en la limo Bocvano-Sudafriko (Translima Parko Kalagkadi).
Waldhausen
Waldhausen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Čerňovice
Čerňovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Siklawa
Akvofalo Siklawa (: Wielka Siklawa ) troviĝas en la norda parto de montaro Altaj Tatroj,  en la malgrandopolio oriente de urbo Zakopane sur torento Roztoka sur la teritorio de Tatra nacia parko. Akvofalo falas tra sojlo de Staviarska muro, kiu apartenas Valo de kvin polaj lagoj kaj  Valo roztoka) per du  aŭ tri branĉoj, laŭ nivelo de akvo en lago  Granda pola lago super ĝi.  La kliniĝo de sojlo estas proksimume 35° kaj ĝia alteco estas 64-70m. Tio estas la plej granda akvofalo en Tatroj  sed ne la plej alta.
La plej bele ĝi aspektas dum suna tago, kiu venas post pluva tago. Ĉirkaŭ ĝi kreiĝas buntkoloraj ĉielarkoj. Akvofalo estis celo de turistoj, jam de komenco de 19-a jarcento. Ofte estas objekto de poetoj kaj pentristoj por ilia kreado.
Vidu ankaŭ
Listo de polaj akvofaloj
Sándor Ék
Sándor ÉK [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ék Sándor estis hungara pentristo, grafikisto kaj profesoro. Li uzis inter germanoj la pseŭdonimon Alex Keil.
Liberty (Teksaso)
Liberty estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Liberty, en la sudorienta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Sándor Ék
Vivo
Sándor Ék aliĝis al la komunistoj en 1918. Post 2 jaroj li migris al Vieno. Poste li estis en Berlino, Moskvo, Parizo. En 1925 li aliĝis al germanaj komunistoj. Dum la 2-a mondmilito li aniĝis en Ruĝa Armeo. Ekde 1949 li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1951, pli frue kaj poste ankaŭ po unu aliajn premiojn.
Uuno Turhapuro
Uuno Turhapuro estas finna humura figuro, kiu aperas en distrindustria televida programo Spede Show, kiu estis produktita en 1971–1976 kaj 1984 kaj en 20 filmoj el la jaroj 1973–2004. La figuron kreis Spede Pasanen kaj ĝin aktoris Vesa-Matti Loiri.
Uuno Turhapuro estas malordinara, avida, pigra viro, kies vizaĝo estas malpura kaj parte nigra. Normale li uzas rompitan retĉemizon. Li provas ricevi heredon de sia bopatro Tuura, kiu ne ŝatas lin.
Dialektike behaviorisma terapio
La dialektike kondutisma terapio aŭ dialektike behaviorisma terapio (ĉi-tie mallongigata DBT laŭ la internacie plej uzata mallongigo surbaze interalie de la anglalingva nomo dialectical behavior therapy) estas psikoterapia modelo kaj konceptaro evoluigita de la usona psikologia profesorino kaj klinikestrino Marsha M. Linehan por trakto de la emocie malstabila personeca perturbo. La terapia metodo utiliĝas kaj en psikiatriaj-psikoterapiaj klinikoj kaj en samfakaj eksterklinikaj praktikejoj.
La precipa tasko de la terapiisto estas trovi balancon inter strategioj por apreza kompreno de problemo kaj strategioj por ties ŝanĝo. Tiu "dialektika strategio" (Linehan, 1996) konsistigas la bazon por la nomo "dialektike behaviorisma terapio". Laŭ la kompreno de tiu strategio, utila dialektike rigardi ŝajnajn kontraŭdirojn en la vivo de la paciento, por malfondi tiujn kontraŭdirojn kaj iom post iom integrigi la antaŭe kontraŭdirajn problemojn en balanciĝintan vivokoncepton.
La metodo uzas multajn intervenojn de la kogna konduta terapio, sed ankaŭ elektitajn elementojn de humanisma psikoterapio kaj korpoterapiaj formoj, Gestalt-terapio, hipnoterapio, kaj krome filozofiajn modelojn kaj ekzercojn el Zenbudhismo.
Bazoj
La dialektike behaviorisma terapio (DBT) de pacientoj suferantaj je emocie malstabila personeca perturbo, evoluigita de Marsha Linnehan surbaze de la kondutisma terapio, utiliĝas ekde la mezo de la 1990-aj jaroj. Marsha Linnehan aparte laboris kun suicidemaj pacientinoj. La psikologino starigis ampleksan terapian manlibron kiu inkluzivas elementojn de kondutisma terapio, socia psikologio, neŭrobiologio kaj aspektojn de orientazai meditado kaj spiriteco.
La metodo komence evoluiĝis por pacientoj ekster klinikoj. Ĝi inkluzivas
Poste la metodo ankaŭ ekuziĝis en klinikaj stacioj kaj en sia apliko specife adaptiĝis al certaj grupoj de pacientoj: adoleskuloj, pacientoj kun manĝoperturboj kiel anoreksio aŭ bulimio, malliberigitaj pacientoj kaj aliaj.
En la individua terapio la problemaroj estas ordigitaj, tiel ke la plej urĝaj estas unuaj en listo. Aparte pritraktendaj estas suicidiga kaj pseŭdosuicidiga konduto, sekvas konduto bojkotanta la terapion, reduktoj de la vivkvalito kaj mankaj kondutaj kapabloj. En tiu sinsekvo la problemaroj estas prilaboritaj, kaj se necese la terapia fokuso reiras ankoraŭfoje al la pli alta tavolo de pli urĝaj problemoj.
Esenca bazo de la terapio estas stabila terapia rilato kun subteno de la terapiistoj en funkcio de "helpa mio": Ekzemple la terapiisto helpu al la paciento difini kaj teni adekvatan distancon al aliaj homoj, evoluigi meminiciitan disciplinon kaj aprezi la nove lernitajn kapablojn. Tiu terapiista funkcio similas al eduka funkcio de unu el la gepatroj rilate al eta infano, kaj tial fakuloj nomas la funkcion "regepatrumo", aŭ angle reparenting - esenca elemento de ĉiu rilato inter terapiisto kaj terapiato.
Individua terapio
Apartan rolon en la terapio de la emocie malstabila personeca perturbo do havas la terapia rilato inter paciento kaj terapiisto, da tiuj pacientoj pli ol aliaj inklinas je tro fruaj terapioĉesoj, malfacila agumo, ekstrema negativismo ktp., aparte pro iliaj emociaj kaj interpersonaj problemoj kaj pro la manko je ebloj kompensi tion. Inter la pacientoj kaj la terapiistoj respektive kliniko estas interkonsentata "kontrakto pri sindediĉo": la pacientoj deklaras sian firman intencon sindediĉe kunlabori kaj obei regulojn kaj interkonsentojn, kaj la terapiisto deklaras sian firman intencon je laŭeble plej bona helpo. Tiu "kontrakto" regule dum la terapio estas kontrolata kaj laŭnecese novigata, ŝanĝata aŭ ampleksigata.
La pacientoj ĉiutage en tabelo simila al taglibro notas suicidemajn pensojn, statojn de ekstrema tensio, konsumon de drogoj, pliajn memdamaĝajn kondutojn, sed ankaŭ la aplikon de emocie stabiligaj kapabloj kaj pozitivajn tagajn eventojn.
Per analizoj de sia kondutoj la pacientoj lernu, kiel ekestas la statoj de ekstrema tensio, kaj kiel per apartaj kapabloj eblas reatingi emocie stabilan staton. Post memvunda konduto aŭ provoj je suicido la pacientoj estas petataj mem verki tiajn memanalizojn.
Kondiĉo por eventuala pritrakto de psika traŭmato en dua terapia paŝo estas ke la pacientoj unuapaŝe lernis mem per la lernitaj kapabloj reguligi emociajn krizojn, statojn de ekstrema tensio kaj la senton seninflue psike distanciĝi de la propra personaĵo. La duapaŝa terapia pritrakto de psika(j) traŭmato(j) uzas metodojn el la kondutisma terapio kaj per strategioj de konscia konfronto.
Trejnado de kapabloj en la grupa terapio
La kapabloj peritaj en la grupa terapio subtenas la individuan terapion, kaj kaze ke mankas taŭga grupo kompreneble ankaŭ povas esti instruataj individue.
La trejnado de kapabloj en grupa terapio laŭ la terapia koncepto nepre estu gvidata pere de tu terapiistoj. La fokuso estas instrui kapablojn, do la kunvenoj similas al unuoj de iu ajn instrua kurso (de lernata lingvo, scienca temo, komputila programo aŭ simile), ne al emocie perturbiga psikoterapio. Interpersonaj emociaj problemoj nur estas temigataj se ili vere ĝenas la trejnadon, kaj tiam estas solvata per apliko de la ĵus lernataj kondutaj kapabloj. Kritikoj kaj plibonigaj proponoj flanke de la partoprenantoj estas eksplicite dezirataj, kaj ekestu kursa etoso eksperimenta kaj partnera.
La trejnado de kapabloj okazas regule, almenaŭ unufoje semajne, kaj konsistas el la sekvaj kvin partoj:
La parto "interna atento" celas peri al la pacientoj metodojn sin mem pli bone senti kaj percepti, kaj pli fidi al la propra percepto. La paciento sentiĝu sekura en socia situacio sen juĝi aŭ negativisme kritiki ĝin aŭ sin - li aŭ ŝi havu la ĝustan decidon kiugrade aŭ partopreni en situacio aŭ eliri el ĝi. Jen helpas la elementoj transprenitaj el Zenbudhismo.
Celo estas pli konscie senti kaj percepti sin kaj sociajn interagojn en la ĉiutaga vivo, ricevi pli da influo pri la propra konduto kaj harmoniigi emociojn kaj racion.
La parto "interhomaj kapabloj" helpu kaj vivteni interhomajn kontaktojn. Grava decido estas daŭre kontroli kaj prijuĝi, ĉu en la momenta situacio pli gravas teni la socian rilatojn aŭ ĉu pli gravas realigi la propran personan volon.
La paciento mem komprenu kiuj faktoroj malplibonigas la proprajn sociajn kapablojn kaj kiuj faktroj plibonigas ilin. Koncernaj memcertigaj kaj subtenaj frazoj estas vortumataj: ekzemple "Mi povas mem fidi pri mi. Mi rajtas mem estimi min. Mi meritas esti aprezata. Mi rajtas zorgi pri tio ke mi bonfartas". La paciento ekhavu la eblon insisti pri propraj deziroj, celoj kaj opinioj sen danĝerigi la interpersonajn rilatojn, sen perdi la respektiĝon de aliaj homoj kaj la memestimon.
En la parto "trakto de emocioj" la pacientoj lernas ekkoni siajn diversajn emociojn, traduki ilin al vortoj kaj kompreni kiurilate ili influas la propran konduton. Tio en klariga frazo sonas pli simple ol efektive estas: aparte la klara vortumo de iusence skuaj kaj premaj emocioj por multaj homoj estas kapablo lernenda, sed la atingo de tiu kapablo tre helpas kompreni sin mem kaj la propran socian interagon. Emocioj estas signaloj kiuj donu orientiĝon al la homo, ekzemple ĉu iu situacio efikas kolerige aŭ tristige - do gravas ankaŭ vorte povi esprimi malagrablajn sentojn. Estas trejnata la kapabloj observi, priskribi kaj kompreni la proprajn sentojn, senti sin malpli vundite de malagrablaj sentoj, pli senti subtenajn, agrablajn sentojn, kaj adiaŭi de emocia sufero. Celo estas kompreni kaj akcepti emociojn en siaj signifoj kaj efikoj, kaj fortigi la propran fidon en la percepto de siaj emocioj.
En la parto "plitolerigo de tensiiga streso" la unua paŝo estas akcepti la fakton momente esti en tensiiga streso. En tiuj momentoj eblas interne iom distanciĝi ("interne retroiri unu paŝon"), limigi la pensadon al la nuna momento kaj la plej proksimaj sekvaj minutoj, kaj en urĝa situacio mem apliki fortan, sed ne vundigan, percepton kiu helpas pretervivi la situacion de forta tensiiga streso.
La pacientoj lernas elteni emociajn krizojn kaj redukti psikan tension: Eblas mem fortiri la atenton de la interna tensio per fortaj sensaj perceptoj (ekzemple glacikubo sur la haŭto, forta gusta aŭ flara impreso kiel mordado de akra kapsiko aŭ flarado de amoniako...). Eblas per diversaj psikaj metodoj "plibonigi la momenton". Eblas interne pripensi kiuj argumentoj nun estas por memvundo kaj kiuj kontraŭ. Eblas lerni akcepti la tensian momenton anstataŭ tuj voli forigi ĝin, eblas memtrankvilige spiri, intence influi la propran emocion per singarda rideto kaj influi sin per ekzercoj de "interna akcepto" (vidu supre).
La pacientoj estas instruataj mem instali "kesteton..." aŭ "valizeton por krizaj situacioj". En ĝi la plej gravaj helpiloj por redukto de tensiiga streso estu konservataj. La pacientoj ĉe si havu kartetojn, sur kiuj notiĝis la plej helpaj kapabloj, por povi rememori ilin en krizo kiam la racio apenaŭ plu funkcias. Krome la pacientoj havas paperojn sur kiuj ili skribu protokole, kiujn kapablojn ili uzis kun kioma sukceso aŭ nesukceso.
Valhalo (monumento)
La monumento Valhalo prenas sian nomon de la ĝermana mitologio kaj ĝi estas impona novklasika templo kies celo estas servado kiel monumento kaj famhalo por la "elstaraj kaj premiitaj germanoj" (reale, ĝi estas por ĝermanoj ĉar tie estas monumentoj al aŭstroj, bohemoj, ktp.) konstruita ĉe la riverbordo de Danubo en Donaustauf je 6 km sude de Ratisbono, Germanio.
Historio
La projekto estis elpensita de la princo Ludoviko la 1-a de Bavario (la patro de Ludoviko la 2-a) kaj estis konstruata inter 1830 kaj 1842 sub la dizajno de Leo von Klenze, kiu ankaŭ respondecis pri Befreiungshalle, ankaŭ proksime de Ratisbono ĉe la danuba riverbordo.
La monumento prenas sian nomon de la Valhalo, loĝloko de la ĝermanaj gedioj (kaj nordia). Ĝi ekvivalentas al la greka Monto Olimpo.
Ĝi estas ĝusta kopio de Partenono de Ateno,. En ĝia interno ĝi gastigas bustojn de 130 famaj ĝermanoj, kovrante 2000 jarojn da historio. La plej antikva el ĉiuj estas Arminius, venkinto de la Batalo en la arbaro de Teŭtoburgo en la jaro 9 p.K.
Savigliano
Savigliano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cavallermaggiore, Cervere, Fossano, Genola, Lagnasco, Marene, Monasterolo di Savigliano, Scarnafigi, Verzuolo, Villafalletto kaj Vottignasco.
Redon
Redon estas franca komunumo, subprefektejo de Ille-et-Vilaine en Bretonio.