cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Albertine disparue
La amplekso de la epizodoj centritaj sur la rolulo Albertine, kiu devis dekomence esti parto de Sodome et Gomorrhe, devigis Proust eltranĉi la tuton en du volumoj kies titoloj devis estis: La Prisonnière kaj La Fugitive. La publikigo de tradukaĵo fare de Rabindranath Tagore kun la titolo La Fugitive devigis Proust ŝanĝi siajn planojn. Li planis dekomence publikigi la du volumojn, nedisigeblaj laŭ la rakonta plano, kun la titolo Sodome et Gomorrhe III, aŭ Sodome et Gomorrhe III et IV. Nur en malfruaj daktilogramoj dumlonge konsiderataj postmortaj aperas la titolo Albertine disparue.
La rakontanto provas retrovi Albertine-on, sed li ekscias ke ŝi mortis pro rajd-akcidento. Li alterne suferas kaj trankviliĝas. Li enketas ĉe la komuna amikino kaj certiĝas, ke Albertine vere havis samseksajn amrilatojn. Ĉe la dukino Germantes li retrovas sian unuan amatinon Gilberte Swann. Ŝia patro mortis kaj ŝia patrino reedziniĝis al la grafo de Forcheville, pro kio ŝi nun estas akceptata en la monduma medio, kiel deziris ŝia patro. La rakontanto vojaĝas al Venecio kun sia patrino. Reveninte li ekscias ke Gilberte edziniĝis al lia amiko Robert de Saint-Loup. Li vizitas la novgeedzojn en ilia kampara domo. Gilberte kredas, ke Robert al ŝi malfidelas. Tio veras, sed ŝi ne scias, ke li estas samseksema, kiel lia onklo la barono de Charlus, kaj do malfidelas kun viroj.
NGC 1667
NGC 1667 (aliaj indikoj — NGC 1689, PGC 16062, MCG -1-13-13, IRAS04461-0624) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kurima
Kurima (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kurima situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Bardejov troviĝas je 17 km.
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ jarmiloj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1270. En 1427 102 familioj pagis impostojn. En la 15-a jarcento la poloj faris senhoma la vilaĝon. En la 16-a jarcento precipe judaj komercistoj alvenis. Tiutempe oni minadis oron. En 1707 vitrofarejo ekfunkciis. En 1787 944 vilaĝanoj loĝis en 142 domoj, en 1828 1390 vilaĝanoj en 161 domoj. En 1851 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa (elstara). En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kurima 983 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj en minoritato). En 1914 duono de la vilaĝo cindriĝis pro incendio. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Giraltovce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Komence de la ĉeĥoslovaka erao oni forprenis la grandbienojn kaj - kiel parceloj - disdonis ilin al la vilaĝanoj. En 1937 kulturdomo konstruiĝis. En 1944 pro la bataladoj multe da domoj ruiniĝis. En 1956 la vilaĝo ricevis kurenton, post 3 jaroj kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Kurima 1066 homoj, (967 slovakoj, 91 ciganoj).
Stacio Asama
Stacio Asama (japane: 朝熊駅 [Asama-eki], angle: Asama Station) estas fervoja stacio en Ise, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Toba.
El (ŝemida dio)
El (Hebree: אל, greke: Ἐλ, = "dio") aŭ Il, Al, Eli estas dio de la siri-palestina kaj mezopotamia panteono, ofte prezentata kun karakterizoj de la supera dio, kaj unu el la nomoj de Dio en la Biblio, ofte al ĝia plurala formo Elohim.Laŭ la antikvaj popoloj de Sirio, El, laŭlitere "la plej alta", estis la supera dio. La trilitera referenca radiko <-ˤ-l-h> esprimas ĝuste la signifon de "esti en alto". Li, fakte, estis difinita la "Trealta" inter la dioj ĉielaj kaj ktonaj (kaj kompare kun homoj).
La plej antikvaj atestaĵoj
En la origina siria koncepto, El estintus ordiganto de la mondo jam ekzistanta sed kaosa, kaj ne kreinto el nenio.
El aperas en multaj proksimorientaj antikvaj civilizoj.
Eblaitoj
La dio El aperas inter la plej antikvaj atestaĵoj en la ruinaĵoj de la reĝa biblioteko de Ebla, ĉe la arkeologia situo de Tell Mardikh, en Sirio, datiĝanta inter 27-a jarcento a.K. kaj 24a a.K., poste detruita de asirianoj.
Prasinaja skribaĵo
Antikva prasinaja skribaĵo trovita sur la Monto Sinajo montras la vortojn ’lḏ‘lm (El id 'olam), interpretitajn kiel ’il ḏū ‘ôlmi, nome "El la Eternulo" aŭ la "Eterna Dio".
Huritoj
En hurita himno estas atribuitaj al El diaj povoj kaj ŝajnas difinita ankaŭ ’il brt kaj ’il dn, tradukitaj respektive kiel "El, de la alianco" kaj "El, la juĝisto".
Dobroše
Dobroše estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Odrava, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordoriente de Odrava. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Dobroše estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,07 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1313.
El (ŝemida dio)
Amoridoj
amoridaj skribaĵoj trovitaj en urbo de ilia teritorio kun referenco al nombraj diaĵoj, foje cititaj laŭnome, aliaj laŭtitole, ofte entenas en la radiko la nomon El en la formo de Il, kultata kiel "dio". En la personaj nomoj de Amoridoj la plej komunaj elementoj referencantaj al dio estis Il.
Ugaritanoj
En Ugarito tri listoj de dioj, elfositaj en la koresponda arkeologia situo, komenciĝas per la cito pri El kaj ties tri filoj Dagon, Baalo kaj Hadad, atribuante al tiuj kvar dioj la titolon de ’il-’ib, eble ĝenerala nomo ankaŭ de la ugarita popolo. Tamen, neniu templo troviĝis dediĉita al El, al kiu foje estas ligita la titolo de "patro de la dioj" kaj ‘abū ‘adami ("patro de la homo") kaj qāniyunu ‘ôlam ("eterna kreinto"), kaj “batalanto”. El ĉi-kaze fariĝas roluloj en multaj mitoj.
Fenicio
Ankaŭ fenica amuleto de la 7-a jarcento a.K. trovita en Arslan Tash ŝajnas referenci al El. Tiu dio do, estis kultata en la fenica kolonio de Kartago.
Kanaano
Laŭ la loĝantoj de Kanaano, Eli aŭ Il estis la supera dio, patro de la homaro kaj de ĉiuj specioj. Al li la mito asignas du edzinojn kaj certmomente li aperas kiel dio de la fulmoj kaj tondroj kaj stormoj kaj de la Submondo. Kaj foje estas prezentata kiel malljunulo kun blanka barbo.
El biblia
En la hebrea Tanako, El estas unu el la nomoj per kiuj estas citita la hebrea Javeo. Oni vidu ekzemple la Genezon.
Hipotezoj pri la origino de la biblia dio
Ofte en la hebrea Biblio estas uzata por indiki Dion la komunan esprimon, kiel jam supre vidite, El kaj kombinaĵo de tiu nomo kun aliaj vortoj. Sed en la Biblio aperas ankaŭ personnomo de Dio skribita per la tieldirita tetragramo יהךה laŭ tradicie eldirita de Dio mem. La senco de tiu vorto sonas “mi estas kiu estas” (aŭ samsencaj similaĵoj). Tial pri tiu nomo oni konas la skriban modelon kaj la signifon, sed oni ne konas la dirmanieron ĉar la hebreoj ĝin ne eldiris kaj anstataŭigis per “Adonaj” (=Sinjoro).
Laŭ hipotezo, ŝemidaj popoloj devenantaj el Sirio kaj loĝantaj en Egiptio, dum la dua jarmilo a.K, eble identigis El kun la dio unika Aton, dum la regado de faraono Aĥnaton. Same kiel Aton estis konsiderita la kreinto kaj generanto de ĉiuj aliaj dioj de la egipta panteono, tiel ankaŭ El estus imagita tia. El tio facilas opinii ke Moseo supreniris al Monto Sinajo kun tiu nomo jam venerata de la hebrea popolo. Multas, krome, similaj hipotezoj, sed neniu trovas kontentigan apogon ĉe esploristoj.
La sama radiko <ˤ-l-h>, el kiu devenas la nomo El, originas en la araba lingvo la terminon Alao, la Dio unika de islamanoj.
Mirante (Bahio)
Mirante estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.507 loĝantojn en 2010.
15202 Yamada-Houkoku
15202 Yamada-Houkoku estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Distrikto Pisz
Distrikto Pisz - pole powiat piski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Pisz. Ĝis la jaro 1945 la provinca teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Johannisburg. Fine de en la distrikto vivis.
Antipaksos
Antipaksos (Αντίπαξος) estas insulo en Grekio, kiu apartenas al grupo de la Ioniaj insuloj. Ĝi situas ĉ. 2,5 km sude de insulo Paksos.
10cc
10cc estis angla popmuzika grupo, kiu solenis siajn plej grandajn sukcesojn dum la 1970-aj jaroj de la 20-a jarcento. Precipe konata fariĝis ilia kanto "I'm not in love".
Devon
Devono (Devon aŭ Devonshire) estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono sudokcidenta Anglio. Ĝia ĉefurbo estas Exeter.
La urbego Plymouth estas nun unuara instanco (angle: unitary authority). Devono limas al Kelta nacio Kornvalo, sed ĝia propra kulturo iam kelta rapide forasimiliĝis dum la anglosaksa konkero. Tamen en 2003 estis elektita (neoficiala) flago de Devon o kun klara influo de la Kornvala flago.
Estraro de IEL 1938-1947
En la Estraro de IEL en 1938 ĝis 1947 oficis jenaj personoj:
Rimarko
Dum dua mondmilito multaj estraranoj ne povis kunlabori. Bastien, Kempeneers kaj Lapenna vivis la plej longan tempon en okupita lando, kaj Malmgren laboris relative memstare. La fakta prezidanto estis la estrarano vivanta en Britio apud la oficejo, Arthur C. Oliver.
Florida Patotenilo
La Florida Patotenilo aŭ Florida Pattenilo, kaj ankaŭ Eliraĵo (Florida Panhandle, (Nordokcidenta Florido), aŭ West Florida (Okcidenta Florido), neformala, neoficiala termino por la nordokcidenta parto de Florido) estas strio de tero ĉirkaŭ 200 mejlojn longa kaj 50 al 100 mejlojn larĝa (320 km por 80 al 160 km), kiu kuŝas inter Alabamo norde kaj okcidente, Georgio ankaŭ norde, kaj la Golfo de Meksiko sude. Ties orienta limo estas arbitre difinita. La terminoj Okcidenta Florido kaj Nordokcidenta Florido estas nuntempe ĝenerale sinonimaj kun Patotenilo, kvankam historie Okcidenta Florido estis la nomo de Brita kolonio (1763–1783), poste de Hispana kolonio (1783–1821), ambaŭ el kiuj estis inkluditaj en nuntempa Florido okcidente de la rivero Apalaĉikola same kiel partoj de kio estas nuntempe Alabamo, Misisipio, kaj Luiziano.
Galite-insuloj
La Galite-insuloj aŭ Ĝalita-insuloj (جزيرة جالطة) estas roka tunizia insulgrupo.
Geografio
La insuloj situas 38 km nordokcidente de Kap Serrat kaj dividas ilin la Galite-kanalo. Ili situas 80 km nord-nordoriente de urbo Tabarka kaj 150 km sude de Kap Spartivento (suda Sardinio). La surfaco de la grupo estas 9 km², kies plej granda parto estas la ĉefinsulo La Galite. La insuloj havas vulkanan originon.
Ĉefinsuloj La Galite
La centre situanta ĉefinsulo La Galite etendiĝas oriente-okcidente 5,4 km kaj plej larĝas 2,9 km. La ĉefinsulo havas 200 m altajn rokrifojn kaj estas alirebla nur ĉe la suda golfeto Escueil de Pasque. La insulon loĝas kelkaj fiŝkaptaj familioj.
La plej alta punkto de la insulo estas Bout de Somme (Grand Sommet) - sur kiu troviĝas flava rigarda turo - kun alto de 391 m. Piton de l'Est estas kugloforma pinto, plej sudorienta punkto de la insulo, altante 360 m.
Galitons de l'Ouest
LaGalitons de l'Ouest situas 3 km sudokcidente de la ĉefinsulo. Ĝi konsistas el dua kaj tria pli grandaj insuloj de la Galite-insuloj:
Galitons de l'Est
La pli malgranda Galitons de l'Est situas en distanco de 1-2 km de la ĉefinsulo. Tiu grupo konsistas el tri rokrifoj (Gallo, Pollastro kaj Gallina). Gallo estas la plej granda kun alto de 119 m.
Historio
La franca kolonia instanco ekzilis tien la tunizian porsendependiĝan gvidanton Habib Bourguiba. Li estis tie de la 21-a de majo 1952 ĝis 20-a de majo 1954, sur La Galite.
Administrado
La Galite-insuloj apartenas al provinco Bizerta.
Lago de Zwischenahn
La lago de Zwischenahn (Zwischenahner Meer) troviĝas en la okcidento de la federacia lando Malsupra Saksio de Germanio. Ĝi havas surfacon de 5,5 km² kaj averaĝan profundaĵon de 3,3 metro. La maksimuma profundaĵo estas 6 metroj. La lago situas centre de la komunuma teritorio de la urbo Bad Zwischenahn kun ties komunumopartoj Dreibergen kaj Rostrup, en la distrikto Ammerland kaj en la historia regiono Oldenburgio. Temas pri la tria plej granda lago de la nuna federacia lando Malsupra Saksio.
La lago estas populara loko por akvaj sportoj, sed ĝi estas ankaŭ grava vivloko por akvaj birdoj. Ĝi situas en zono aparte frekventita de migrantaj birdoj.
Flaŭro
Kiel ĉe la aliaj lagoj de norda Germanio, en la borda zono oftas tifaoj - tri tigoj de ĝi kun la karakteriza piŝtoforma spadiko eĉ videblas en la blazono de la urbo Bad Zwischenahn. Proksime de la bordo en la lago abundas nufaroj de flavaj floroj, nimfeoj de blankaj floroj kaj pliaj akvoplantoj.
Laumersheim
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Leiningerland. Antaŭ 2018 ĝi estis parto de pli malgranda komunumaro Grünstadt-Land.
Pedrosa de Duero
Pedrosa de Duero estas vilaĝo kaj municipo, kodo-256, en la sudokcidento de la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. La loknomo Pedrosa de Duero estas komprenebla kiel Ŝtonejo de Douro.
Geografio
Je 85 km de la provinco ĉefurbo. Ĝi estas proksime de Roa kaj de Aranda de Duero. Ĝi havas areon de 69.86 km² kun 485 loĝantoj (2021). La municipo estas formata per Pedrosa de Duero, kaj aliaj kvar submunicipoj: nome Boada de Roa, Guzmán, Quintanamanvirgo kaj Valcabado de Roa.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La unua dokumenta mencio estas de 22a de decembro 1143, kiam Alfonso la 7-a donis al Roa la foruon de Sepúlveda. Poste, la monarko havigis privilegion al la loĝantoj de 33 domaroj. Inter ili estas «Petrosiella».
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Lauperath
Lauperath estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Barbarano Romano
Barbarano Romano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Muñoz de Domingo Arenas
Muñoz de Domingo Arenas estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Muñoz. Krom la ĉefurbo 21 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29011.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4010 loĝantojn. El tiuj estis 2024 viroj kaj 1986 virinoj. La komunumo havas surfacon de 68,28 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2480 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 812 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 13,7 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3309 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 8 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,24 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Záhony
Záhony [zAhonj] estas urbo en Hungario en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Záhony, kies administra centro ĝi estas. La loknomo estas slavdevena, simile al Zágon.
Situo
Záhony situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nyíregyháza-Ungvár, sur maldekstra bordo de Tiso, pli precize en kubuto de Tiso. Kontraŭe estas Veľké Trakany, Malé Trakany, Ĉop kaj Solomonovo.
La urbo estas grava fervoja kaj aŭtovoja krucpunkto al pli frua Sovetunio, nun al Ukrainio. La rapidtrajno de Budapeŝto al Moskvo tie trapasas la limon. Ĉar la rusa fervojo havas pli larĝan relspuron, tial funkcias ranĝostacio en la urbo kaj la ĉirkaŭaĵo (Fényeslitke, Komoró, Tuzsér, Eperjeske).
Historio
La unua mencio de la loko estas el la 14-a jarcento. La komunumo servis kiel juĝejo dum jarcentoj. En la 19-a jarcento laboris tie ĉi sega kaj sukera uzino, sed la grava evoluo okazis post malfermo de la fervojlinio kune kun ponto en 1873. Tiu ponto estis detruita dum la dua mondmilito, sed poste rapide rekonstruita.
La urbo originale apartenis al Ung, sed en 1922 ĝi estis aligita al departemento Szabolcs. Záhony urbas ekde 1989. Najbaraj vilaĝoj estas Győröcske, Tiszabezdéd, Zsurk.
Trilanda punkto Záhony-Malé Trakany-Solomonovo
Nova landlimo naskiĝis post 1920 inter la komunumoj Záhony, Malé Trakany kaj Solomonovo. Post la 2-a mondmilito naskiĝis la trilanda punkto. Precipe dum la socialismo la triopo prosperis pro la limpasejoj. Ekde 2008 Hungario kaj Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senĝene trapasebla. Al Hungario estas vojo tra Veľké Trakany, aŭ boate tra Tiso.
Skála (Chrast)
Skála estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Chrast, troviĝanta en distrikto Chrudim. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sude de Chrast. Estas ĉi tie registritaj 55 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Skála situas en katastra teritorio Skála u Chrasti kun areo 4,9 km².
Lazzaro Spallanzani
Lazzaro Spallanzani (Scandiano, 12-a de januaro 1729 – Pavio, 11-a de februaro 1799) estis pastro jezuito kaj itala naturisto, konsiderita la "scienca patro" de la artifika generado; li estas rememorata kiel refutanto de la teorio de la spontana generado per eksperimentoj kiujn poste estos reprenitaj kaj perfektigitaj de Louis Pasteur.
Biografio
Spallanzani naskiĝis el Gian Nicola kaj el Lucia Zigliani; dekvinjaraĝante li eniris kolegion de Jezuitoj de Reggio de Emilia, kie frekventis la kursojn pri filozofio kaj retoriko.
Ĉe la Universitato de Bolonjo ekstudis juron, sed nemulte post forlasis tiun fakultaton por sin dediĉi al la naturfilozofio doktoriĝante pri biologio en la sama universitato havante kiel lekciantinon la biologiistinon Laura Bassi, poste specialiĝis en Bestoscienco kaj Plantoscienco en diversaj francaj atenejoj. Li ensceniĝis kiel scienculo per la Lettere due sopra un viaggio nell’Appennino Reggiano e al lago di Ventasso (Du leteroj pri vojaĝo tra la Reggiano Apenino kaj monto Ventaso) koncernantaj la originon de la akvofontoj)
En novembro de 1769 li estis engaĝita de la universitato de Pavio por instrui naturan historion (ŝarĝo kiun li konservis ĝis la morto) kaj surprenis direkcion de la Muzeo de la universiatato kies li estis rektoro en la jaro 1777-1778.
Ekde 1771 Spallanzani sukcesis krei Muzeon de Natura Historio, kiu laŭlonge de jaroj akiris grandan famon, ankaŭ internacian, kaj estis vizitita eĉ de Jozefo la 2-a imperiestro de Aŭstrio. Li efektivigis nombrajn vojaĝojn, inter kiuj tiujn renomajn al Konstantinopolo (1785-86) kaj en Reĝlando de la du Sicilioj (1788), dum kiuj li realigis ankaŭ gravajn esplorojn en la geologia medio. En 1785, dum sia vojaĝo al Konstantinopolo kaj Balkana duoninsulo, li estis akuzita, de la muzeogardisto (instigita de kolegoj de Spallamzani), pri ŝtelo de trovaĵoj de la Muzeo de Pavio: la afero konkludiĝis post unu jaro per la pruvo de kompleta senkulpo de Spallanzani kaj la kondamno de kalumniantoj.
Krom la muzeo de natursciencoj de Pavio, Spallanzani fondis en sia domo de Scandiano privatan kolekton, kiun oni poste gastigis en urbaj Muzeoj de Reggio Emilia.
Scienca aktiveco
Liaj sciencaj aktivecoj restas ligitaj al eksperimentoj kaj malkovroj eksterordinare gravaj, kiuj permesis refuti unualoke la spontanan generadon en la Infuzoroj (etaj organismoj kiuj alestiĝas dum vegetalaj infuzaĵoj, kaj protozoj kaj simiuloj). Li malkovris krome la gastran sukon, plenumis profundajn studojn pri la spontana generado kaj malkovris per eksperimenta vojo la ekziston de gasaj ŝanĝoj en la sango en la polmoj. Tre gravas ankaŭ liaj studoj pri la spirado.
Spontana generado
En 1761 Spallanzani komencis interesiĝi pri la spontana generado, la precipa problemo tiam diskutata inter naturistoj, kaj, post kvar esploraj jaroj, kaj pri tio verkis:Saggio di Osservazioni Microscopiche sul Sistema della Generazione de’ Signori di Needham e Buffon (Eseo pri Mikroskopaj Observadoj de Sinjoroj Needham kaj Buffon) sukcesis pruvi kaj montri la senbazecon (1765).
Prifiziologiaj studoj
En 1768 L. Spallanzani interesiĝis pri la sanga cirkulado kaj pri tiu temo publikigis Dell’azione del cuore nei vasi sanguigni (Pri la aktiveco de la koro en la sangaj vazoj).
Inter la jaroj 1777 kaj 1780 li pli profunde studis pri la problemo de la reproduktado kaj ekde 1777 realigis la unuan artefaritan fekundigon utiligante ovojn de rano kaj bufo. Li kolektis la rezultojn de siaj eksperimentoj en Dissertazioni di fisica animale e vegetale (Disertacioj pri besta kaj vegetala fiziko). Li, krome, sin dediĉis al esploroj koncernantaj la digeston kaj spiradon.
Liaj peresploraj deduktaĵoj pri Gastroenterologia fiziologio estis fundamentaj por montri kiel la digestaj procezoj konsistas ne nur en la simpla meĥanika dispecigo de la nutraĵoj, sed ankaŭ en procezo de kemiaj reakcioj gastronivele, necesa por ebligi la sorbadon de la nutroenhavantoj.
Laŭdoj kaj honoroj
Nun turnas tra la ĉielo asteroido 10350 Spallanzani, kaj lian nomon tenas alfrapa kratero de 72 km diametra sur la planedo Marso por pli memorigi lian sciencajn esplorojn.
Placoj, statuoj, lernenoj, astronomiaj obsrvatorioj, sciencaj institucioj... en Italio hinoriĝas per la nomo de tiu jezuit scienculo.
NGC 1668
NGC 1668 (aliaj indikoj — PGC 15957, ESO 251-30, MCG -7-10-23, AM 0444-444) estas galaksio en konstelacio Ĉizilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zádolí
Zádolí situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, ĉe nordorienta rando de Bohemia-Moravia montetaro, ĉe la ŝoseo n-ro 357 inter Vysoké Mýto kaj Leština, 7 km sude de la urbo Vysoké Mýto. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1461.
Partoj de municipo
Ambaŭ vilaĝoj estas en senpera kontakto, kreas unu vilaĝan agromeraĵon, Zádolí estas en okcidenta parto kaj Stříhanov en orienta parto de ĝi. En Zádolí vivas proksimume 50 loĝantoj kaj en Stříhanov proksimume 40.
Wimmenau
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Stanley Cohen
Stanley COHEN (Broklino, Nov-Jorko, 17-a de novembro 1922-Nashville, Tenesio, 5-a de februaro 2020) estis usona biokemiisto kiu gajnis la Nobel-premion pri Fiziologio aŭ Medicino dividita kun Rita Levi-Montalcini en 1986. por la studo pri aminoacida sinsekvo.
Li studis kemion kaj biologion ĉe Brooklyn College de la Universitato de la Urbo de Novjorko. Post labori kiel bakteriologo ĉe fabrikejo de lakta prilaboro por enspezi monon, li gajnis sian magistron pri zoologio de Oberlin College en 1945. Li finfine doktoriĝis pri biokemio ĉe la Universitato de Miĉigano en 1948.
9708 Gouka
9708 Gouka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Adriaan Jacobus Gouka (1879–1963), kiu, kun Christiaan A. C. Nell fondis la la NVWS, la Nederlandan Astronomian kaj Meteologian Societon.
Hörsel
Leina estas fontrivero de Hörsel en la riversistemo de Weser.
En Neufrankenroda troviĝas la agrikultura, spirita kaj okazigeja bieno de la evangelia komunumo de Ŝiloaĥ, en Metebach estas la protestantisma preĝejo Sankta Johano.
Propila tartrato
Propila tartrato aŭ C10H18O6 estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propanolo kun tartrata acido. En normalaj kondiĉoj ĝi estas senkolora viskozeca likvaĵo kun milda odoro je frukto solvebla en metanolo kaj kloroformo. En akva solvaĵo ĝi reakcias iomete acida kun produktado de tartrataj jonoj. Ĉi-substanco estas stabila en normalaj kondiĉoj sed estas neakordigebla kun acidoj, bazoj kaj reduktagentoj.
Orienta Vallès
La Orienta Vallès (oficiale en kataluna Vallès Oriental) estas komarko de la provinco Barcelono, en la regiono Katalunio (Hispanio). Ties ĉefurbo estas Granollers. Ĝi havas areon de 735 km², dividita en 39 municipoj. Kun la Okcidenta Vallés ĝi formas la grandan naturan komarkon Vallès.
Loĝantaro
Laŭ la IDESCAT (Instituto de Statistiko de Katalunio) estis totalo de 405 236 loĝantoj en 2018 en la komarko.
Laŭ la IDESCAT, en 2009, pri la deveno, de la 394.061 loĝantoj censitaj tiujare, estis:
Aleksandr Nikolaeviĉ Aksakov
Aleksandro Nikolajeviĉ AKSAKOV (1832-1903) estis rusa diplomato, filozofo, tradukisto, ĵurnalisto, verkisto, eldonisto, kaj psika esploristo de la spiritaj fenomenoj, kiu stampis la vorton "telekinezo". Vivinte en Germanio kune kun lia edzino kaj tie publikiginte siajn skribaĵojn, li komencis skribi sian nomon kiel "Alexander Aksakof" kiel adaptado por la germana ortografio kaj tio estas la nomo per kiu li estas konata ekster Rusujo.
Li estis nevo de la eminenta rusa verkisto Sergejo Timofeeviĉ Aksakovo kaj kuzo de la renoma kemiisto Aleksandro Butlerov kaj Ivan Sergejeviĉ Aksakov (1823-1886), kiu ĉetere publikigis kelkajn el liaj verkoj. Lia patro estis Nikolao Timofejeviĉ kaj lia patrino nomiĝis Katerina Aleksejevna Panov.
Biografio
Li estis edukita en la Aleksandra Liceo de Sankt-Peterburgo, kaj post diplomiĝi en 1851, li eniris serve de la Ministerio pri Internlando. Indikita al Statistika Ekspedicio, li dum kelka tempo vivis en la Provincoj studante la religiajn kontraŭstarojn. Inter 1855-56 li frekventis kursojn en la Fakultato pri Medicino de la Moskva Universitato, tamen iom poste li reprenis sian Ŝtatan postenon en la Departemento pri Guberniaj Propraĵoj. Li emeretiĝis el la Gubernia servado en 1878 kun la rango de Civila Konsilisto.
Ekde sia infaneco, Aksakov interesiĝis pri teologiaj kaj filozofiaj demandoj, kaj dum sia restado en la Liceo, li ekkontaktis kun la instruoj de Emanuel Swedenborg. Ĉi tiu estis lia enkonduko al siaj filozofiaj vidpunktoj per kiu li penis starigi empirian bazon por siaj kredoj en la spirita regado de la homaro. Lia ĉefa intereso sidis sur la studoj pri la psikaj fenomenoj kiuj respondecus pri la spirita Principo en la homo. Tion farinte, Aksakov trovis plej simpatian intereson en la Profesoro Butlerov, la renoma rusa kemiisto, kiu malferme deklaradis sian kredon en la realaĵoj de la mediumismaj fenomenoj. Aksakof mem pagis ĉiujn elspezojn rilate al lia vasta beletra produktado.
Aĥmed Jasin
Ŝejko Aĥmed JASIN, arabe: احمد ياسين, (naskiĝis en 1936; mortis la ) estis la fondinto de la Islama Rezista Movado, kies mallongigo iĝis mondfama kiel Hamas.
John Ruskin
John RUSKIN (naskiĝis la 8-an de februaro 1819, mortis la 20-an de januaro 1900, Coniston), estis socialisto kaj verkisto. Li naskiĝis en Londono kaj estis la filo de riĉa vinvendisto.
Vivo kaj adago
Li studis ĉe la Universitato de Oksfordo kaj gajnis prestiĝan premion pro poezio. Baldaŭ post la jaroj ĉe Oksfordo li renkontis la pentriston J.M.W. Turner kaj decidis ke Turner meritis esti pli bone konata.
Ruskin verkis libron Modern Painters (Modernaj pentristoj) en 1843, en kiu li vere laŭdis la talenton de Turner. Tiam oni konsideris ke Ruskin estis la plej grava verkisto pri kulturaj aferoj.
Aĥmed Jasin
Li fondis komence de la 1980-aj jaroj (sub la efiko de la Irana Islama Revolucio) pli radikalan organizaĵon, Maĵd al-Muĝahid (gloro al la batalantoj de la Islamo). Oni arestis lin en 1984 kaj kondamnis lin pro la posedo de eksplodmaterialo kaj armiloj, sed li estis nur unu jaron en la karcero kaj liberiĝis enkadre de interŝanĝo de kaptitoj. Tiam li ekorganizis la novan organizaĵon Hamas, kiu fondiĝis la 14-an de decembro 1987 dum la unua intifado.
Ray Bryant
Raphael „Ray“  (* 24-an de decembro 1931 en Filadelfio, Pensilvanio; † 2-an de junio 2011 en Novjorko ) estis usona pianisto de moderna ĵazo.
Aĥmed Jasin
La israelaj ŝtat-instancoj arestis lin denove en majo 1989 kaj kondamnis en oktobro de 1991 je dumviva karcero. Tamen li estis liberiĝita en oktobro 1997 kaj forpelita al Jordanio. La liberiĝon atingis la jordania reĝo Hussein: li transdonis al Israelo du Mosad-agentojn, kiuj volis murdi Halid Mesal en Amano la politikan gvidanton de Hamas.
Toguĉin
Toguĉin (ruse Тогучин) estas urbo en Novosibirska provinco en Rusio.
Câmara Cascudo
Luís da Câmara Cascudo (naskiĝis en Natal la 30an de decembro 1898, mortis la 30an de julio 1986 en tiu urbo) estis brazila historiisto, antropologo, advokato kaj ĵurnalisto. Li vivis ĉiam en Natal kaj sin dediĉis al studado de la brazila kulturo. Li estis profesoro ĉe la Jura Fakultato de Natal (nuntempe Jura Fako de Federacia Universitato de Norda Rio-Grando - UFRN).
Toguĉin
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 50252501.
Aĥmed Jasin
Li havis malbonan rilaton kun la palestina prezidento Arafat. Arafat metis lin dufoje por mallonga tempo en hejm-areston
Câmara Cascudo
Kariero
Li komencis labori kiel ĵurnalisto en la aĝo de 19 jaroj ĉe la gazeto "A Imprensa", kiu apartenis al lia patro, kaj poste ĉe "A República" kaj "Diário de Natal". En la sesdekaj jaroj li jam estis publikiginta preskaǔ du mil artikolojn.<ref name="DANTAS"
Verkoj
Li estas aŭtoro de pluraj verkoj, interalie de 31 libroj. La tuto ekhavis internacian rekonon kaj konsistas en preskaŭ dek mil paĝoj. Lia ĉefverko estas "Dicionário do Folclore Brasileiro" [Vortaro de la Brazila Folkloro], eldonita unue en 1954.
Ray Bryant
Vivo
La pli juna frato de Tommy Bryant kaj onklo de Kevin kaj Robin Eubanks komencis sian muzikan karieron fine de la 1940-aj jaroj kun Tiny Grimes. Ekde 1953 li estis dompianisto de la diskeldonejo Blue Note Records en Filadelfio, kie li ludis dum sonregistradaj kunsidoj i.a. kun Charlie Parker, Miles Davis kaj Lester Young. En 1955 li surdiskigis kune kun la juna modera Betty Carter. En 1955 li kunlaboris je la albumo de Prestige Miles Davis and Milt Jackson Quintet/Sextet kun Jackie McLean, Percy Heath kaj Art Taylor. En 1956/57 li estis akompananto de Carmen McRae; en 1957 ekestis sonregistraĵoj sur la Newport Jazz Festival kun Coleman Hawkins kaj Roy Eldridge.
Toguĉin
La urbo estis fondita en jaro 1929.
Aĥmed Jasin
Li estis mortigita per israela atako post la aŭrora preĝado, kiam li venis el moskeo. Unu rakedo de milita helikoptero trafis lin. Mortis ankaŭ liaj korpogardistoj. Li estis por Israelo danĝera teroristo, por Palestino liberecbatalanto, spirita gvidanto.
Ray Bryant
Vivo
En 1959 Bryant transloĝiĝis al Novjorko, kie li laboris kun Sonny Rollins, Charlie Shavers kaj Curtis Fuller kaj baldaŭ direktis propran triopon. Poste li vivis kaj laboris en Toronto. Li regule prezentis sur internaciaj festivaloj kaj sonregistris grandan nombron da albumoj. Popularaj sukcesoj fariĝis titoloj kiel „Little Susie“ kaj „Cubano Chant“. Lian „Cubano Chant“ ekzemple Jazz Messengers surdiskigis sur la albumon Drum Suite.
Aĥmed Jasin
Eldiro de Aĥmed Jasin semajnojn antaŭ sia morto: ''Ni la mortminacojn ne timas, ĉar nia vojo estas la martireco. Se oni mortigas nin, centoj sekvos nin.''
Toguĉin
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1945.
Ray Bryant
Vivo
Stile distingenda estas lia nobla, ĉiam eleganta svingo en la ritmo, same kiel lia delikata melodiformadon en la solooj. Allmusic krome akcentas lian senakompanan blusludadon. Ray Bryant kombinis en sia ludo elementojn de bluso, bugio, gospelo kaj eĉ paŝa piano. Li majstris la bibopon, kaj lian stilon oni nomas „soŭleca“, liaj sonregistraĵoj el la mezo de la 1950-aj jaroj anticipas ankaŭ jam la sukcesojn de ĉi tiu tendenco proksimume je dek jaroj.
Toguĉin
La interurba telefona kodo estas 38340, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Aĥmed Jasin
Lin sekvis Abd al-Aziz Rantisi kiel Hamas-gvidanto.
John Ruskin
Vivo kaj adago
En 1850 Ruskin interesiĝis pri politiko kaj fariĝis subtenanto de socialismo. Li instruis ĉe kolegio por laboristoj kaj forte subtenis la ideon ke avareco estis gvidanta principo en brita vivo. En siaj libroj li argumentis kontraŭ konkursado kaj proponis ian kristanan socialismon.
Toguĉin
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
John Ruskin
Vivo kaj adago
En 1870 li fariĝis profesoro de belartoj ĉe Oksfordo. En 1871 Ruskin komencis eldoni Fors Clavigera (Leteroj al la laboristoj de Britio). Li eldonis ĝin ĉiumonate en partoj ĝis 1878 kaj poste malpli regule ĝis 1884.
Toguĉin
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
John Ruskin
Vivo kaj adago
La verkoj de Ruskin forte influis sindikatanojn kaj politikajn aktivulojn. Ruskin fariĝis tre riĉa post la morto de la patro sed li opiniis ke ne eblas esti riĉa socialisto do li fordonis multe da mono al diversaj progresemaj organizaĵoj kaj fondis kelkajn edukejojn.
Toguĉin
La urbo estas ĉe rivero Inja (Иня) (kiu enenfluas en riveron Obj (Обь)).
John Ruskin
Vivo kaj adago
Bonkonata kolegio en Oksfordo portas la nomon de Ruskin.
Toguĉin
En la urbo estas fervoja stacio.
John Ruskin
Arta skandalo
En la 1870-aj jaroj, novaj ventoj komencis blovi en la kampo de arto kaj pentraĵo, inkluzive de la impresionismo. Raskin, estante konvinkita klasikisto, tutkore abomenis ĉi tiun stilon de pentrarto, kaj plurfoje atakis ĝin per sia akrigita lango en siaj kritikaj artikoloj publikigitaj en la gazetaro. En 1878 li vizitis artgalerion, kiu elmontris la pentraĵojn de James McNeil Whistler, kiu estis elstara impresionisma pentristo. La pentraĵoj indignigis Raskin, kaj precipe "Nokturno en nigro kaj oro - la falanta fajreraĵo", kiu estis ofertita por vendo por konsiderinda sumo. La kolerega Ruskin publikigis la sekvan tagon artikolon, en kiu li skribis interalie: „Mi jam vidis malmodestecon, kaj mi ankaŭ vidis primitivecon en mia vivo, sed mi neniam vidis tian aferon, ke oni devus pagi tiomege da mono Interŝanĝe, ke iu idioto, eĉ estimata de la publiko, frapu farboskatolon." Whistler, kiu estis ofendita de la severa kritiko, procesis kalumnioproceson kontraŭ Raskin, kaj en tre diskonigita juĝproceso, Raskin estis trovita kulpa, sed juĝita al simbola monpuno de kvarono de penco sen pagado de tribunalkostoj.
Toguĉin
En jaro 1959 la urbo havis 19,6 mil loĝantojn.
John Ruskin
Vidpunktoj
La baza pozicio de Ruskin pri la rolo de arto jam estis esprimita en lia unua recenzlibro. Laŭ lia opinio, la celo de arto estas peri profundan veron, kaj la artisto devas prirezigni akceptitajn tradiciojn en favoro de rekta kaj profunda observado de naturo. Ĉi tiuj celoj de arto ne estos atingitaj per pure teknikaj kapabloj - la laboro devus esprimi la moralan opinion de la artisto. La furioza malakcepto provokita per la pentraĵo de Whistler devenas de la fakto ke Raskin vidis ĝin kiel simptomo de la transformo de arto en mekanikan agon.
Liaj opinioj pri arkitekturo devenis de la sama fundamenta vido. En la ornamita gotiko li konsideris la perfektan arkitekturan stilon, ĉar ĝi enkorpigis en ŝtono la samajn moralajn verojn, kiujn li serĉis trovi en la arto.
La verkoj de gotika arkitekturo implikis la tutan komunumon, esprimante la tutan gamon de homa emocio, de la groteska ĝis la sublima.
Arthistoriisto Kenneth Clark fiksis kelkajn bazajn principojn en la koncepto de Ruskin de arto, kvankam li diras ke ĝi ne devus esti vidita kiel kompleta logika metodo (kaj povas esti ke tiu estas parto de ĝia valoro):
En Esperanto aperis
La Reĝo de la Ora Rivero aŭ La Nigraj Fratoj / John Ruskin. Trad. Ivy Kellerman. - Berlin: Möller & Borel, [1911]. - 41 p.
(2-a eldono 1926)
Somalia Manpilkada Federacio
La Somalia Manpilkada Federacio (Somalia Handball Federation) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Somalio. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Oriento de Anglio
Geografio > Eŭropo > Britio > Anglio > Angla regiono > Oriento de Anglio
Oriento de Anglio estas unu el la anglaj regionoj.
Ĝi estas dividitaj en diversaj administraj instancoj.
Eksteraj ligoj
Mapoj de la regionoj
Vidu ankaŭ
Loka regado kaj administrado en Britio
Toguĉin
En jaro 2002 la urbo havis 22,2 mil loĝantojn.
Nominativo
Nominativo estas gramatika kazo en la lingvoj, kiuj havas deklinacian sistemon. Subjekto estas vorto aŭ vortoj kiu plejparte estas en la nominativo.
En Esperanto, nominativo estas markata per t. n. "nula morfemo": foresto de finaĵo -n, kio distingas ĝin de la markita per la finaĵo -n akuzativo. Al nominativo kondukas demando per kio aŭ kiu.
La vorto devenas de la latina "nominare" = nomi.
Viktória Kerekes
Viktória Kerekes [kerekeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerekes Viktória estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Viktória Kerekes naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Viktória Kerekes maturiĝis en gimnazio en Szentes en 1988, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1992. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Imre Kerényi, Mari Törőcsik kaj Mari Kiss. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Katona József. Ŝiaj pli gravaj teatraj stacioj estis Teatro de Kecskemét (1995-1998), Teatro Madách (1999-2004), Teatro István Örkény (2004-2017). Intertempe ŝi havis ankaŭ filmajn rolojn. Ŝi ricevis aktorajn premiojn en 1996 kaj 1997.
Stacio Ikenoura
Stacio Ikenoura (japane: 池の浦駅 [Ikenoura-eki], angle: Ikenoura Station) estas fervoja stacio en Toba, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Toba.
Marko Haavisto
Marko HAAVISTO, naskiĝinta en 1970, estas finna kantisto kaj gitaristo. Li komencis sian karieron 15-jara, kiam ekestis la bando Badding Rockers, kiu surdiskigis tri albumojn. Ĝi finiĝis en 1990-aj jaroj. Poste Haavisto apartenis al la bandoj Marko Haavisto & Poutahaukat kaj The Hanks. Li furoris en rokenrolo. Li komponis kaj tekstis kantojn ankaŭ por aliaj artistoj. Li komencis solkarieron en 2012.
Augusto César Moreira
Augusto César Moreira (n. ) estas brazila futbalisto.
Gräfenberg
Gräfenberg estas ankaŭ la antaŭa nomo de la loĝloko Lázně Jeseník proksime de urbo Jeseník en Ĉeĥio.
Gräfenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Forchheim kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Gräfenberg, kiu krome konsistas el la najbaraj komunumoj Hiltpoltstein kaj Weißenohe.
Villeneuve-Saint-Georges
Transporto
En Villeneuve-Saint-Georges troviĝas du stacidomoj de la linio RER D: kaj, kiu iam estis granda ranĝadstacio.
Rakonto
Rakonto estas populara literatura ĝenro, konsistanta en la parola aŭ skriba prezento de okazaĵo kun ĝiaj cirkonstancoj.
En la ĝenro fikcia prozo, rakonto malpli longas ol novelo kaj romano.
Apartaj specoj de rakontoj estas epika ĝenro, fabeloj, ferakontoj, bildrakontoj ktp.
En ĉiutaga senco "rakonto" estas konigo parole aŭ skribe okazintaĵon kun ĝiaj cirkonstancoj.
En recenzo pri antologio de mikronoveloj Paulo S. Viana resumas la gravecon de rakontado por la homa vivo:
Kadra rakonto estas elemento de intrigo en literaturaj verkoj. Ĝi donas pliajn informojn pri la aliaj partoj de la intrigo, kaj estas sensignifa sen ili. Sed la aliaj partoj de la intrigo povas esti signifaj sen ĝi kaj esti perceptitaj kiel kompletaj artaĵoj.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri rakonto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Supverdaĵo
Supverdaĵo aŭ suplegomo estas mikso el aromaj
La konsisto povas varii de regiono al alia. La supverdaĵo kunkuiras en buljono por pliintensivigi tiers aromon. Poste oni elprenas la legomon aŭ distranĉas ĝin en etaj kuboj.
Distrikto Pińczów
La distrikto Pińczów  - pole powiat pińczowski - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio. Administra centro estas la samnoma urbo Pińczów. Fine de en la distrikto vivis.
Besòs Mar (Metroo de Barcelono)
Besòs Mar estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Españita
Españita estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Españita. Krom la ĉefurbo 37 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29012.
Españita signifas en la hispana "Hispanieto".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8019 loĝantojn. El tiuj estis 4007 viroj kaj 4012 virinoj. La komunumo havas surfacon de 139,76 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2640 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 1164,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,6 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5933 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 12 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,2 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bassano Romano
Bassano Romano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Manoel Vitorino
Manoel Vitorino estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 14.387 loĝantojn en 2010.
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP, origine منظمة لتحرير فلسطين) estas asocio kiu gvidis dum la lastaj jardekoj la lukton por la sendependiĝo de Palestino. Kreita en 1964, de 1969 ĝis 2004 ĝi estis estrata de Jaser Arafat.
Peñaranda de Duero
Geografio
Ĝi havas areon de 64.53 km² kun 559 enloĝantoj
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
Post la Sestaga milito, la malprestiĝo de la arabaj landoj kondukis al plifortigo de la asocio, kiu baldaŭ estis regata de la partio Al Fatah, estrata de Arafat, kiu en 1969 fariĝis ĉefa gvidanto. Dua plej grava organizo en la OLP estas la Popola Fronto por la Liberigo de Palestino.
Peñaranda de Duero
Etimologio
La nomo devenas de la kelta "Penna-Aranda", urbo de la roko kaj rivero. Sama etimologio estus ĉe Peñaranda de Bracamonte, Provinco Salamanko.
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
La OLP fariĝis kvazaŭ-registaro, kun tre diversaj servoj, sekureca, milita, informa, de eksteraj rilatoj, kaj je la 14-a de oktobro de 1974, ĝi estis agnoskita de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj kiel reprezentanto de la palestina popolo kaj ricevis oficialan statuson.
Wingen
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Peñaranda de Duero
Monumentoj
Origeine de la 10a jarcento, konstruita motive de la reenloĝado kun Fernán González; estis tute reformita en la 15a jc. Konserviĝas du el la tri pordoj de la murego konstruita en la 15a jc. Eks-kolegiata preĝejo de Sankta Ana
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
En 1988, la OLP agnoskis la ŝtaton de Israelo kaj oficiale forlasis la uzon de la perforto. Post la interkonsentoj kun Israelo, kaj la kreado de la Palestina Aŭtonomio, la OLP fariĝis la bazo de la palestina registaro depost 1993.
Televida turo de Berlino
La televida turo de Berlino – germane Berliner Fernsehturm – altas 368 metrojn kaj sekve estas la plej alta konstruaĵo de Germanio. En Eŭropo ĝi estas la kvare plej alta konstruaĵo, ne sekurigita per aldonaj kabloj. La turo dum la epoko de la socialisma ŝtato GDR el betono kaj ŝtalo konstruiĝis en la historia centro de Berlino, en la urboparto Berlin-Mitte, rekte apud la mezepoka Maria Preĝejo de Berlino, tuj okcidente de la Aleksandra Placo de Berlino kaj en relativa proksimeco al la "Ruĝa Urbodomo". Dum la epoko de GDR la turo estis simbolo de la moderna, "socialisma" konstruarto en Orienta Berlino, la ĉefurbo de GDR: Ofte ĝi prezentiĝis en televidaj bildoj, kaj eĉ pionira kanto temis pri ĝi. Nuna posedanto estas filia firmao de la tutgermania telefona konzerno Deutsche Telekom, kiu havas sian sidejon en la multe pli okcidenta urbo Monastero.
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
La nuna prezidanto de la organizaĵo estas Maĥmud Abbas. La Palestina Nacia Konsilio (PNK) estas la leĝofara organo de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP), elektas sian Plenumkomitaton (PK-OLP), kaj plenumas la estrecon de la organizaĵon inter kongresoj.
Televida turo de Berlino
Oni ne konfuzu la konstruaĵon kun la Berlina Radioturo en la okcidenta parto de la urbo, kiu en konstrumaniero iom komparebla al la Eiffel-Turo en Parizo konstruiĝis sur la areo de la berlina ekspoziciejo (Messegelände).
Organizaĵo por Liberigo de Palestino
Esperanto
La esplorcentro de la PLO en Bejruto eldonis informfolion en sep lingvoj, inkl. de Esperanto.
Televida turo de Berlino
Planado
Jam dum la 1950-aj jaroj ekzistis planoj por la starigo de televida turo en Berlino, kiun oni komence planis lokigi en la sudorienta urbodistrikto Berlin-Köpenick. Tamen necesis ĉesi la jam komencitan konstruadon de tiu turo, ĉar ĝi signifintus danĝeron por la aviadiloj flugantaj al kaj el la flughaveno Berlin-Schönefeld. Tiam oni planis starigon range de la popola parko Friedrichshain, sed neniam oni konkretigis tiun planon.
Dum la jaro 1964 la registaro de GDR sub signifa influo de la unua sekretario de la ŝtata partio SED, Walter Ulbricht, decidis la starigon de la televida turo en la pleja urba centro. La historiaj domoj de la areo escepte de la Maria Preĝejo kaj la Ruĝa Urbodomo estis malkonstruitaj, kaj ankaŭ la stratoj de la areo, kies situo fontis el la mezepoko, komplete forprenitaj favore al vasta moderna placo, en kiu centru la nova betona turo.
Konstruo
La konstruaj laboroj komenciĝis la 4-an de aŭgusto 1965. La konstrugvidanto jam estis maldungita fine de la jaro 1965, ĉar la konstrukostoj de proksimume 200 milionoj da markoj de GDR montriĝis sesfoje pli altaj ol origine kalkulite. Kialo por tio estis inter alie, ke multaj materialoj devis esti aĉetitaj en okcidenteŭropaj ŝtatoj: la materialo por la ekstera tavolo de la turo kaj la lampegoj el okcidenta Germanio, liftoj kaj la klimatiza sistemo el Svedio, kaj fenestroj el Belgio. Oni neniam publikigis detalan finkalkulon de la elspezoj.
Komence oni betonigis la interne kavan turan trunkon, poste grunde muntis la ŝtalan skeleton de la kuglo, kies partegoj sekve per pinte de la turotrunko fiksigita gruo estis suprenportitaj. La gruo ankoraŭ nuntempe troviĝas turopinte. La anteno plej supre estis kunmetita el proksimume 4 metrojn altaj partoj.
Post iom pli ol 4 jaroj da konstrutempo, la televida turo estis inaŭgurita kaj ekuzita la 3-an de oktobro 1969. Ĝi rapide iĝis unu el la plej konataj konstruaĵoj en Orienta Berlino.