cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etila oktanato
Etila oktanato aŭ C10H20O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oktanata acido kaj etila alkoholo. Etila oktanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila oktanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Etila oktanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Velviĉio
Velviĉio estas sola specio ( Welwitschia mirabilis ) de la samnoma genro (Welwitschia) en la familio de la velviĉiacoj (Welwitschiaceae). Ĝi apartenas al la gimnospermoj (Gymnospermae) kaj kreskas endemie en la dezerto Namibo en suda Afriko. Pro ĝia ofta videbleco en la dezerto, ĝi aperas sur blazono de Namibio.
Nomo
Tiun afrotropikan planton malkovris la aŭstra kuracisto kaj botanikisto Friedrich Welwitsch en 1859 en proksimo de Cabo Negro en Angolo (15 – 16° S). Li sciigis pri la planto en letero al Siro William Jackson Hooker, gvidanto de la Reĝa Botanika Ĝardeno Kew, en Londono, la 16-an de aŭgusto 1860. Li sendis ekzemplaron en 1862 al Joseph Dalton Hooker, laborante same en Kew kaj kiu science priskribis la planton en 1863 kaj nomis la planton post ties malkovrinto.
En Angolo, la planto estas nomata „N'Tumbo“, kiu signifas „stumpo“. La nama-popolo nomas ĝin „!kharos“ aŭ „khurub“, la damara „njanka“, la herera „onyanga“ (dezerta cepo). La afrikansa lingvo nomas ĝin „tweeblaarkanniedood“, t.e. "du-folioj-kiuj-ne-povas-morti".
Priskribo
Ambaŭ folioj povas longi pli ol 2,5 m, ili formortas ĉe la folia fino, la pli malnovaj vivantaj partoj povas aĝi eĉ 10 jarojn. Ĉar la hipokotilo disfaldiĝas dum la kreskado, la unuopaj folioj ofte disiĝas tiel, ke ili ŝajnas esti multaj folioj. En la ĉirkaŭo de Brandberg oni trovis do individuojn, kiuj fakte posedis du foliparojn. Tio aperis ĉe ĉ. 5 % de la velviĉi-aro. La folioj kreskas je baza meristemo. La folia kresko estas ĉ. 0,17 ĝis 0,83 mm po tago. La jara kreskolongo - depende de loko - varias inter 40 kaj 409 mm. Fakte ne ekzistas signifikanta rilato inter folikresko kaj precipitaĵ-kvanto. Pli gravas la akvoalirebleco en la pli profundaj grundaj tavoloj. La folioangioj kruciĝas aŭ finiĝas en la mezofilo. Tio estas unika inter la gimnospermoj.
La radikaro de la velviĉio etendiĝas subtere en radiuso de 15 metroj. Krom tio, la planto havas palisradikon. Ĉu la radikoj atingas la subteran akvotavolon, ne estas certa, ĉar la radikoj perdiĝas en dura, kalcit-kungluita gruzo. La radikoj etendiĝas en profundon de 3 metroj.
Reproduktado
La velviĉio estas unuseksa planto, tio estas, la stamenaj kaj pistilaj floroj aperas sur apartaj plantoj. La floroj troviĝas en strobilosimilaj infloreskoj kaj sidas en ŝultro de kovraj skvamoj.
Stamenaj floroj
La kovraĵo de la stamena floro konsistas el du brakteaj paroj, kiuj staras kruce unu al la alia. La ses stamenoj estas kunkreskitaj ĉe ilia bazo kaj portas po tri kunkreskitajn polensakojn. La stamenaj floroj entenas ĉe la pinto rudimentan ovolon, kiun ĉirkaŭas same rudimenta braktea paro. Tiu ovolo produktas nektaron, kiu konsistas je 50 % el sukero. La polensakoj malfermiĝas per eksotecio kaj liberiĝas la polenoj.
Pistilaj floroj
La pistilajn florojn ĉirkaŭas du kunkreskintaj brakteaj paroj. Dum la grajnomaturiĝo, la interna braktea paro iĝas malmola, la ekstera formas flugilojn. La floro entenas rektan ovolon.
Polenado kaj grajnoevoluo
La plantojn polenas insektoj, kiel cimoj (eble Probergrothius sexpunctatis) kaj vespoj. La florado okazas de mezsomero ĝis aŭtuno, la grajnoj maturiĝas printempe kaj liberiĝas post disfalo de la strobiloj. La grajnoj grandas 3,5 x 2,5 cm kaj havas papersimilan flugilon. La disvastiĝo de la semoj okazas per la vento. La semoj restas kelkajn jarojn ĝermokapablaj kaj ĝermas nur post pli forta pluvado. El ĉ. 10.000 ĝis 20.000 floroj po planto kaj jaro, estiĝas nur ĉ. 20 ĝis 200 ĝermokapablaj semoj.
Junplantoj
Junaj plantoj estas tre malofte videblaj en naturaj cirkonstancoj. La plantidoj ekevoluas post – tre malofta – ekstrema precipitaĵo, kiam la supra grunda tavolo trahumidiĝas, tiel la radikoj de la junplantoj povas eniri pli profundajn zonojn. La du kotiledonoj povas fotozinteze aktivi eĉ dum 1,5 jaroj kaj formortas nur post tio. Antaŭe jam elevoluas la sola laŭbfolia paro.
Aĝo
Radiokarbona datado donis aĝon de la ekzamenitaj plantoj de 500 ĝis 600 jaroj. Oni kalkulas je tio, ke la plej grandaj ekzempleroj povas aĝi eĉ 2.000 jarojn.
Kreskejo
La specio estas endemia en la dezerto Namib, tio estas en apudbordaj partoj de Namibio kaj Angolo. La areo komenciĝas norde ĉe rivero Nicolau norde de Namibe (Angolo) kaj etendiĝas tra 1200 km sude ĝis rivero Kuiseb ĉe Gobabeb (Namibio). Ĝi neniam kreskas rekte ĉe la marbordo. La averaĝa precipitaĵa kvanto en la kreskejoj varias de 10 mm (marborda regiono) ĝis 250 mm en la Mopane-savano.
En kelkaj areoj de centra Namibo, velviĉio estas la reganta plantospecio. La plej grandan densecon ĝi atingas en 50 ĝis 60 km fore de la marbordo. La disvastiĝa centro estas la „Veviĉia Vlakte“ en triangulo inter riveroj Khan kaj Swakop. Oni kalkulas la tutan specionombron en tiu areo je 5.000 ĝis 6.000 plantoj. Tiu areo estas parto de la Nacia Parko Namib-Naukluft.
Subspecioj
Laŭ la plej novaj esploroj (ekz. Botanika Ĝardeno de Berlino, la specio havas du subspeciojn, kiuj diferencas en la kreskejo kaj la morfologio.
La subspecio Welwitschia mirabilis subsp. mirabilis kreskas en Angolo. La stamenaj amentoj estas plataj, brunetaj kaj sen grava kreska tavolo. La infloreska akso longas plej ofte 5 ĝis 11 centimetroj, la sekundara akso ĝis 2 cm.. La plej grandaj stamenaj amentoj grandas 30 ĝis 45 milimetrojn. La brakteaj paroj kovras unu la alian je 2 mm. La brakteoj tri kvaronojn de sia longo kunkreskas, rando de la brakteoj estas glata.
La subspecio Welwitschia mirabilis subsp. namibiana kreskas en Namibio. La stamenaj amentoj estas sulkaj, verdetaj aŭ salmofarbaj kaj kovritaj kun grava vaksa tavolo. La infloreskaj aksoj longas 7 ĝis 15 cm., la sekundara akso ĝis 7 cm.. La plej grandaj stamenaj amentoj longas 20 ĝis 30 mm., la brakteaj paroj kovras unu la alian je 1 mm.. La brakteoj de 1 ĝis 2 trionoj de la longo, la rando de la brakteoj estas "disfranĝitaj".
Akvoasimilado
Kvankam oni multloke mencias, ke la planto akceptas akvon en formo de nebulo, sed eksperimentoj pruvis, ke tiu metodo estas neglektebla fonto: la akvoasimilado tra la dikaj, kseromorfaj folioj estas preskaŭ neglektebla. Por la akvoakcepto gravas la fajna grundoproksima radikaro.
Nutraĵaj materialoj
Kiel tipa por la kserofitoj, la velviĉiaj folioj entenas grandan koncentriĝon de neorganikaj jonoj (en vakuolo), tiel en la junaj folioj dominas la kalio- kaj klorid-jonoj, en la pliaĝaj folipartoj kreskas la natrio-enteno grave, ĉar la floemmoviĝema kalio rezerviĝas en la junaj partoj, tiel ŝanĝiĝas la K/Na-proporcio de 5:1 en la meristemo al 1:4 en la folifinoj. Por la osmosa ekvilibrigo, en la citosolo formiĝas ĉefe prolino.
La organikaj acidoj, kiel pomacido, citra acido, izocitra acido kaj ĥinato atingas en sekmaso la entenon de pli ol0 100 mmol kg−1.
La grajna oleo de velviĉio entenas - kiel tiu de Gnetum – ciklopropenojn. Tiel tiuj du genroj staras aparte al la aliaj gimnospermoj, kiuj entenas Δ5-grasacidojn. Per ĝia grasacida spektro, velviĉio similaj plej proksime al malvaloj ene de la angiospermoj.
KAM-metabolo
Kvankam oni supozis pli frue, ke velviĉio estas KAM-planto, la kseromorfa konstruo kaj la eta akvoenteno de la folioj estas mala al la KAM-plantoj. Same mankas la diurna acida ŝanĝiĝo same tipa je la KAM-plantoj.
Fotorespirado, fotoinhibicio
Velviĉio havas en naturaj cirkonstancoj fortan fotorespiradon, kiu estas ĉ. 50 % de la gasŝanĝa aktivado. La forta sunradiado en la naturo kaŭzas ankaŭ fortan fotoinhibicion, precipe en la posttagmezaj horoj. Tio estas karakteriza ĉefe ĉe la pli aĝaj folipartoj kaj kondukas al tio, ke ekde tagmezo la CO2-gasŝanĝo iĝas negativa.
Damaĝantoj
La velviĉio servas kiel furaĝplanto por la oriks-antilopoj, zebroj kaj unukornuloj. La oriks-antilopoj forŝiras la folion plene el la hipokotila kavo, do la meristemo ne detruiĝas kaj la planto povas postkreski en kelkaj jaroj. Ankaŭ la sabloŝtormoj povas forte damaĝi la foliojn.
Protekto
Velviĉio estas ne minacata planto, sed oni protektas ĝin per leĝoj pro ties konateco. Ĝi aperas eĉ ankaŭ en la aldono II de la Vaŝingtona Speciprotekta Konvencio (CITES). Oni rajtas komerci nur kun la grajnoj kaj junplantoj.
Velviĉioj en Eŭropo
Velviĉioj kreskas en Eŭropo, ili estas iomete frosto-toleraj (ĝis –6 °C). Ili estas videblaj en multaj botanikaj ĝardenoj, sed ankaŭ en privataj ĝardenoj kiel ornamplantoj. La kreskigo okazas el semoj, kiuj estas aĉeteblaj en specifaj vendejoj. La junplantoj - kiel en la naturo - estas sent-emaj je fungoj, kies sporoj precipe atakas semojn de la sovaĝaj plantoj. Pli aĝaj plantoj estas relative fungo-rezistaj, la kreskejo devas do simili plejeble al la originala kreskejo, ekskluzive la pli bonan akvo- kaj nutroprizorgon.
Marie Thérèse Rodet Geoffrin
Marie-Thérèse Rodet GEOFFRIN (naskiĝis en 1699 en Parizo, Francio, mortis en 1777 samloke) estis franca salonulino, kiu famiĝis pro tio ke ŝi mone helpis al la eldonado de la Enciklopedio de Denis Diderot kaj d'Alembert.
De 1749 ĝis 1777, ŝi organizadis salonon dufoje en la semajno, akceptante kaj artistojn kaj verkistojn kaj filozofojn.
Ildikó Hámori
Ildikó HÁMORI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hámori Ildikó estas hungara aktorino, voĉoaktoro.
Gare d'Orsay
Gare d'Orsay estas estinta Pariza stacidomo kaj hotelo, kontruita en 1900 laŭ dezajnoj de Victor Laloux, Lucien Magne kaj Émile Bénard; ĝi servis kiel kapostacio de "Chemin de Fer de Paris à Orléans" (Fervojo Parizo - Orléans). Ĝi estis la unua terminalo de elektraj urbaj fervojoj en la mondo, malfermita la, ĝustatempe por la Universala Ekspozicio de Parizo de 1900. Post la fermo de la stacidomo, ĝi estis denove malfermita en decembro 1986 kiel Musée d'Orsay, arta muzeo. La muzeo estas nun priservata de samnoma stacidomo de RER C ''.
Ildikó Hámori
Ildikó Hámori naskiĝis la 1947 en Budapeŝto.
Biografio
Ildikó Hámori frekventis Altlernejon pri Teatro kaj Filmo inter 1967-1971 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en diversaj teatroj, ekzemple Teatro Thália (Budapeŝto), Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi ankaŭ instruis en aktorakademio de Teatro Magyar. Ŝia edzo estas Miklós Szinetár, ŝi naskis filinon Dóra Szinetár. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2014, aliajn premiojn ekde 1980.
Vjetnama Ŝaka Ĉampionumo
La Vietnama Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Vietnamio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi okazas ekde 1980 organizita de la Vjietnama Ŝaka Federacio (Liên đoàn Cờ Việt Nam) kiu aliĝis al la fide en 1980 kaj ankaŭ organizas virinan ĉampionumon ekde 1984.
Remise à Jorelle (Tramtransporto en Parizo)
Remise à Jorelle estas haltejo de Tramvojo T4 situanta en komunumo Bondy, departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
La nomo Remise à Jorelle devenas de tiu de samnoma kvartalo "la Mare à la Veuve / La Remise à Jorelle" en Bondy.
90875 Hoshitori
90875 Hoshitori estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa ekstera asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de Saĵi en la tiama vilaĝo Saĵi, nun en la urbo Tottori, Japanio.
Ĝi estas proksima de 1:4 kun la Tero kaj 3:1 kun Jupitero.
-324
En la jaro 324 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Komponisto
Komponisto estas verkisto (aŭtoro) de muziko, precipe en reproduktebla notacio, kiu ebligas al aliaj prezenti lian verkon. Tio distingas komponiston de improvizanto.
La pludono de muzikaj verkoj povas okazi ankaŭ tra aŭdo; tio precipe koncernas epokojn, kulturojn kaj stilojn, kiuj ne konas/konis aŭ ne uzas muzikan notacion.
En kelkaj kulturoj oni nomas komponiston, kiu (muzike kaj poezie) verkas kantojn nur por prezenti ilin mem, kantaŭtoro.
Sittensen
Sittensen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
Samtempe la komunumo estas la administra sidejo de komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kiu germanlingve nomiĝas Samtgemeinde Sittensen. Al ĝi apartenas la komunumoj
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Campestre (Alagoaso)
Campestre estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 6.598 loĝantojn en 2010.
Gimnaestrado
Gimnaestrado aŭ Gymnaestrada estas artefarita vorto fare de nederlanda Jan Sommers ekde gimnastiko kaj estrado (vorto por strato aŭ scenejo). La gimnaestrado estas gimnastika festo.
Organizo
La federacio internacia de gimnastiko FIG organizas kvarjare la feston.
Gimnaestrado de jaro 2011
La gimnaestrado de jaro 2011 estas en 10-an ĝis 16-an de julio 2011 en Laŭzano, Svisujo;.
István Dunyov
DUNYOV István (dunjov) estis hungara honvedvickolonelo kaj itala kolonelo naskita en Vinga la 28-an de julio 1816 kaj mortinta en Pistoia la 29-an de aŭgusto 1889.
Kariero
István Dunyov akiris diplomon de advokato en 1843 en Peŝto. Li estis unu el la gvidantoj de la radikalaj movadoj de Arado. Dum la hungara revolucio de 1848 li estis memvola nacigardisto, provizora militprokuroro en Arado. En 1852 la aŭstria milittribunalo kondamnis lin al morto, sed poste ŝanĝis tiun al dekjara fortikaĵmalliberejo. En 1859 li foriris al Italio kaj en 1860 li aliĝis al liberecbatalistoj de Garibaldi, kaj partoprenis en la liberigo de Suda Italio. Garibaldi nomumis lin kolonelo. Post la interkonsentiĝo de 1867 oni kandidatigis lin deputito en Vinga, sed li refuzis tiun kaj elektis la eternan elmigron. Li ne akceptis la interkonsentiĝon kun Aŭstrio, precipe rilate pro ties malfavoraj sekvoj al la nacioj vivintaj en Hungario. Li pasigis siajn lastajn jarojn en Pistoia. Liaj skriblaboraĵoj aperis en hungaraj kaj italaj gazetoj.
Saara (apud Schmölln)
Saara estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenburger Land de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 3189 loĝantojn.
Dabena penelopo
La Dabena penelopo aŭ Ruĝvizaĝa jakuo (Penelope dabbenei) estas specio de birdo de la familio de Kracedoj, nome ĉaĉalakoj, jakuoj, kaj mutuoj, kiuj estas parencaj de la Nestamasuloj de Aŭstralazio.
Distribuado
Ĝi troviĝas en la landlimaj regionoj de norda Argentino kaj de suda Bolivio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj.
Aspekto
Temas pri sveltaj longaj birdoj, malhelaj kun rimarkinda nuda ruĝa mentonsako. Temas pri tre malhelbruna kokeca birdospecio. La vosto estas longa. Estas blanka skvameco ĉe la brusto kaj ĉe ŝultroj (malkutima inter samgenranoj) formata de helaj plumobordoj. La kruroj estas grizecaj. Ĉefaj trajtoj estas ruĝa nuda vizaĝo (tialo por alternativa komuna nomo), dum aliaj samgenranoj montras malhelajn grizecajn haŭtaĵojn.
Biologio
Ili estas asociaj al arbaroj de la genroj Alnus, Tabebuia kaj Podocarpus, je 1,500-2,500 m, kaj foje ĝis 800-2,700 m (del Hoyo et al. 1994, Strahl et al. 1994, Fjeldså and Mayer 1996, Rocha and Quiroga 1996, J. Mazar Barnett in litt. 1999).
Soddì
Soddì estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la novtestamenta evento de Pentekosto, aŭ la disvastiĝo de la sankta spirito, kaj la loka memortago, kiu ne estas 50 tagojn post pasko aŭ pesaĥo, kiel tradicie, sed estas la 15-a de oktobro, estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Boris Dumbovich
DUMBOVICH Boris (dumbroviĉ) estis hungara kuracisto, kuracilesploristo, laŭreato de Ŝtatpremio (1965) naskita en Máramarossziget la 1-an de majo 1907 kaj mortinta en Budapeŝto la 22-an de majo 1973.
Kariero
Boris Dumbovich diplomitiĝis en Budapeŝto (1932) kaj li iĝis helpkuracisto en la malsanulejo Szent István Kórház, kie li havigis kvalifikon pri dermatologio. Inter 1937–1950 li laboris en la sekcio pri medicinscienco de la fabriko Chinoin Gyógyszervegyészeti Gyár. Li estis fondintano de la Instituto pri Kuracilesploro, kies ekde 1950 ĝis 1972 li gvidis la medicinsciencan sekcion.
Ri (kanao)
Malgranda Ri
ㇼ estas uzata por krei [-r/l] sonon poste vokalo [i]. Ĉi tiu litero estas uzata en ajnua lingvo.
Preĝejo Sankta Kruco (Balatonföldvár)
La preĝejo Sankta Kruco estas romkatolika monumento historia en urbo Balatonföldvár (Hungario).
Historio
Ekde la mezepoko la katolikoj havis kirkon en la najbara Kőröshegy. En Balatonföldvár estis konstruita kirko inter 1942-1944. La unua diservo okazis en 1943 ankoraŭ en la malplena preĝejo. La orgeno muzikas ekde 1993. Oni aranĝas koncertojn ĉiusomere.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko inter platanoj kontraŭ la stacidomo. La fasado estas malsimetria, en la maldekstra flanko antaŭĉambro plene reliefas. La kvadrata turo kun malpinta turpinto situas same en la maldekstra flanko. Granda fenestrorozo estas videbla en la fasada parto de la navo. La absido estas duonronda. Interne la plej okulfrapa estas la pentritaj vitrofenestroj, krome estas videblaj statuoj pri Judaso Tadeo kaj Sankta Antonio el Padovo.
Kermeso okazas en la 14-an de septembro.
Alkemilo
La plimultaj alkemilospecioj estas akumulaĵo-formantaj aŭ rozetaj, staŭdoj kun bazaj folioj leviĝantaj ekde lignecaj rizomoj. Iuj specioj havas foliojn kun loboj kiuj disradias el komuna punkto kaj aliaj havas dividitajn foliojn – ambaŭ tipe estas ventumilo-formaj kun etaj dentoj je la pintoj. La long-tigaj, griz-verdaj ĝis verdaj folioj ofte estas kovritaj de molaj haroj, kiuj retenas akverojn je la surfaco kaj laŭlonge de la randaĵoj. La verdaj ĝis hele verd-flavaj floroj estas etaj, ne havas petalojn kaj are aperas super la foliaro malfru-printempe kaj somere.
70850 Schur
70850 Schur estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la amatorajn geastronomojn kaj amatorajn gepaleontologojn Chris kaj Dawn Schur, de Payson (Arizono, Usono). Ilia astrofotografio elde ilia hejma observatorio estas de plej alta kvalito kaj ilia ampleksa TTT-ejo de analizo kaj katalogado de fosilioj estas tute profesia.
Louis de Bonald
Elmigrinta el Francio al Hajdelbergo dum la Franca revolucio de 1789 de 1791 ĝis 1808, li estis fidela reĝismano kontraŭ-revoluciema kaj sincere religiema. Li estis amiko de FONTANES. Li estis deputito de 1815 ĝis 1822, poste pajro de Francio en 1823; li forlasis politikon en 1830. De 1816 li estis membro de la Franca Akademio.
Penso
En la 19-a jarcento li estis le ĉefa pensisto de tradiciismo. Liarigarde socio fontas de la povo, kiu mem venas de Dio. La reganto (reĝanto) antaŭ fundamentas je la socio kial li konsistigas ĝin kaj konservas ĝin depro sia ekzisto mem.
Parolo, tiombone kiom artoj kaj ĉiaj scioj fontas el praa revelacio.
Kiel la povo de la reĝoj super la socio, kaj de la socio super individuo estas ecaj kaj fundamentaj, tiel estas la aŭtoritato de religio, t. e. de eklezio, t. e. de la papo super la animoj.
Tial por li male al la teorioj pri homaj rajtoj socio ne estas farita por la homo, sed la homo faritas por la socio, kaj obeu ĝin pri ĉio.
Trilla
Trilla [tʁija] (Trillà, Trilhan) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Andor Lázár
Andor LÁZÁR, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lázár Andor estis hungara politikisto, ministro, advokato. Andor Lázár naskiĝis la  1882 en Pápa. Li mortis la 1971 en Leányfalu.
Biografio
Andor Lázár frekventis kolegion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en 1903 en Universitato de Budapeŝto. Post longaj studvojaĝoj en 1906 li eklaboris kiel advokato. En la fruaj 1930-aj jaroj li komencis politikadi. En 1931 li estis elektita parlamento, krome li estis subministro. Inter 1932 kaj 1938 li estis ministro pri justico, poste li denove estis advokato ĝis 1950. Inter 1951-1953 li estis deportita al provinco.
Lencburgo
Lencburgo (germane Lenzburg) estas historia urbo, komunumo, kaj ĉefloko de la samnoma distrikto de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 8014 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Najbaraj komunumoj
Lencburgo limas en nordokcidento al Rupperswil, en nordo al Niederlenz kaj Möriken-Wildegg, en ordoriento al Othmarsingen, en oriento al Hendschiken, en sudoreinto al Ammerswil, en sudo al Egliswil, en sudokcidento al Seon, kaj en oriento al Staufen.
Trafiko
Lencburgo troviĝas en bonega trafika situacio:
Historio
La unua dokumenta mencio de Lencburgo datiĝas el la jaro 924 kiel de Lencis.
NGC 5282
NGC 5282 (aliaj indikoj — UGC 8687, MCG 5-32-75, ZWG 161.133, NPM1G +30.0310, PGC 48614) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Drumár
DRUMÁR János (druma:r) estis hungara verkisto, muzikhistoriisto naskita en Arado la 4-an de aŭgusto 1866 kaj mortinta en Hajdúhadház la ?-an de januaro 1922.
Zsigmond Kóréh
Zsigmond KÓRÉ , Bikfalvi estas hungara pentristo, kuprogravuristo, tradukisto. Li naskiĝis en Bikfalva verŝajne en 1761 kaj mortis en Vieno la 9-an de marto 1793.
Biografio
Zsigmond Koré de 1771 studis en Nagyenyed. Li restadis iom da tempo en Vieno, poste en la fino de 1790 li revenis en Peŝton. Li hungarigis dramojn el germana kaj itala lingvoj.
-325
En la jaro 325 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Onam
Onam estas la plej granda kaj plej grava festivalo de la subŝtato Keralo (Barato). Tio estas la festivalo de rikolto. Ĝi estas nacia festivalo ekde 1961. La tuta komunumaro de Keralo festas ĝin, ne nur hinduoj. Laŭ la legendo, oni festas ĝin por bonvenigi la animon de la reĝo Mahabali kiu laŭdire vizitas Keralon dum ĉi tiu festivalo.
Oni festas Onam ofte dum la fino de aŭgusto aŭ komenco de septembro. Ĝi estas konsiderita la komenco de nova jaro laŭ la kerala kalendaro. La festivalo daŭras ofte 10 tagojn. La tago de Thiruonam estas la plej grava.
Termezurado
Termezurado estas la tekniko, profesio, arto kaj scienco determini la terajn aŭ tri-dimensiajn poziciojn de punktoj kaj la distancojn kaj angulojn inter ili. Profesiulo de termezurado estas nomata Termezuristo. Tiuj punktoj estas kutime sur la surfaco de la Tero, kaj ili estas ofte uzataj por establi mapojn kaj limojn por la terposedanto el lokoj, kiel konstruanguloj aŭ la surfaca loko de subsurfacaj trajtoj, aŭ por aliaj celoj postulitaj de la registaro aŭ de la civila juro, same kiel por vendo de nemoveblaĵoj.
Onam
Celebrado
Oni festas Onam diversmaniere per kantoj, dancoj, energiplenaj ludoj, boata konkuro kaj tapiŝoj el floraj petaloj. La keralanoj faras ĉion por inviti la animon de Mahabali hejmen. La homoj aĉetas novajn vestojn kiel donacojn al parencoj kaj amikoj. Ili ankaŭ aĉetas dolĉaĵojn. Oni tagmanĝas abunde.
Termezurado
Termezuristoj laboras per elementoj de geometrio, trigonometrio, regresanalizo, fiziko, inĝenierado, metrologio, programlingvoj kaj leĝaro. Ili uzas ekipaĵaron, komponita ekzemple el totalstacioj, robotaj totalstacioj, teodolitoj, GNSS-riceviloj, retroreflektiloj, 3D-aj skaniloj, radioj, klinometroj, manporteblaj komputiloj, ciferecaj niveliloj, subsurfacaj lokigiloj, droneoj, GIS, kaj termezura softvaro.
Termezurado estis grava elemento en la disvolvigo de la homa medio ekde la komenco de la registrita historio, kaj precize el Antikva Egipto. La planado kaj plenumado de plej formoj de konstruado postulas ĝin. Ĝi estas uzata ankaŭ en transporto, komunikado, mapado kaj la difino de laŭleĝaj limoj por for terposedantaro. Ĝi estas grava ilo por esplorado en multaj aliaj sciencaj fakoj.
Valdonė Čapek-Budraitytė
Valdonė ČAPEK-BUDRAITYTĖ - de 1985 ĝis post 2011 Valdonė KASPERIŪNIENĖ, naskiĝis, do nun -jara - estas litova statistikistino kaj esperantistino. Ŝi studis ekonomikon kaj statistikon en la Universitato Vilno, kaj en la 1980-aj jaroj estis inter la gvidaj membroj de la junulara Esperanto-klubo Juneco de Vilno.
Sahara cipreso
La sahara cipreso (Cupressus dupreziana), loka nomo Tarut, estas tre malofta konifera arbo, indiĝena en la montaro de Tasilin-Aĝer en centra Saharo, sudorienta  Alĝerio, kie ĝi konstituas unikan  populacion de arboj, centojn da kilometroj for de iuj ajn aliaj arboj.
Priskribo
Ekzistas nur 233 ekzempleroj de tiu ĉi endanĝerigata specio, la plej granda altas ĉirkaŭ 22 metrojn. La plimulto estas tre maljuna, taksita aĝi pli ol 2 000 jarojn, kun tre malmulte da junigado kaŭze de kreskanta dezertiĝado de la Saharo. Precipitaĵo totalas ĉirkaŭ 30 mm jare. La plej granda arbo nomiĝas Tin-Balalan. Oni pensas ke ĝi estas la plej maljuna tarut, kun cirkonferenco de 12 metroj ( aŭ 36 futoj ). Tiu ĉi palearktisa specio diferencas de la parenca mediteranea cipreso (Cupressus sempervirens) pri sia multe pli blua foliaro kun blanka rezina makulo sur ĉiu folio, la plej malgrandaj ŝosoj ofte estante platigitaj al unu solan ebenon. Ĝi ankaŭ havas pli malgrandajn strobilojn, nur 1.5-2.5 cm longaj. La atlasa cipreso (Cupressus atlantica) estas pli simila, kaj iuj aŭtoroj konsideras ĝin kiel vario de la sahara cipreso (C. dupreziana var. atlantica ).
Verŝajne kiel rezulto de siaj izolado kaj malgranda populacio, la Sahara cipreso evoluisme estas disvolvinta unikan reproduktan sistemon de vir-seksa apomikso, ĉe kiu la semoj tute estiĝas el la genetika enhavo de la polenoj. Ne ekzistas genetika kontribuo  de la ineca "parenco", kiu nur provizas per nutraĵo  (Pichot et al., 2000). La atlasa cipreso ne havas tiun saman karakterizon.
Enkondukado ekster la origina arealo
Okaze la sahara cipreso estas kultivata en suda kaj okcidenta Eŭropo, parte por ex situ genetika konservado, sed ankaŭ kiel ornama arbo.
Internacia Arboreto estas starigita en Kanbero, (Aŭstralia Ĉefurba Teritorio), Aŭstralio, en kiu oni estas plantonta arbarojn de maloftaj aŭ endanĝerigataj specioj el ĉiuj partoj de la mondo. Unu el tiu arbaroj estis dediĉata al Cupressus dupreziana kaj 1 300 de arboj estis plantataj en la jaro 2007.
Etchojoa
Etchojoa estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Etchojoa. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26026.
Al Etchojoa apartenas ekzemple la jenaj loĝlokoj kaj multaj aliaj: Bacame Nuevo, Basconcobe, Buaysacobe, Bacobampo, Campanichaca, Caurarajaqui (La Soto), Chúcari, El Sahuaral, Las Mil Hectáreas (Las Miles), Las Playitas, Mochipaco, Mocorúa, San Pedro kaj Las 3 Cruces.
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 60717 loĝantojn. El tiuj estis 31131 viroj kaj 29586 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1220,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 10 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 204 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 37073 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 33504 scipovis legi kaj skribi kaj 3540 personoj estis analfabetoj. Do 9,55 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Fao (Irako)
Fao, aŭ Faw, laŭ araba lingvo الفاو‎‎ estas marborda havenurbo, urbego en Gubernio Basra en sudorienta Irako. Ĝi estas la plej orienta urbego de la lando.
Etchojoa
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 49777 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 9,667 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 19,42 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fao (Irako)
Geografio
Fao etendiĝas sur ebenaĵo en duoninsulo same nomata Fao, proksime de komunaj deltoj de Eŭfrato kaj Tigriso (Ŝatt al-Arab) kaj proksime de Persa Golfo en la sudorienta landparto. Basra troviĝas 85, Zubajr 87, Amara (urbo) 242, Nasirija 244, Samava 339, Kut (Irako) 377, Divanija 406, Naĝaf 456, Hilla 475, Bagdado 538, Faluĝa 582, Ramadi 622, Sulejmanijo 683, Kirkuk 721, Mosulo 865, Dahuk 920 kilometrojn.
Etchojoa
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Fao (Irako)
Historio
Fao travivis konfliktojn dum la 1-a mondmilito, Iran–Iraka Milito (1980-1988), Golfa Milito kaj Iraka milito.
Etchojoa
Historio
La ĉefurbo fondiĝis en la jaro 1613 kiel "Pueblo de Visita de la Misión de Santa Cruz del Río Mayo" fare de la jezuita misiisto Pedro Méndez. En 1909 Etchojoa fariĝis komunumo.
Fao (Irako)
Historio
Dum la unua mondomilito la brita alteriĝo estis malfermo batalo de la mezopotamia operacio ĉe Fao. La brita armeo sukcese okupis fortikaĵon de Fao, kiu situis strategie en buŝo de la Ŝatt al-Arab. Precipe la grandurbo estis signife difektita dum la Iran–Iraka Milito, sed en 1989 ĝi estis rekonstruita dum kvar monatoj. En 1986 Irano okupis la urbegon, sed post 2 jaroj Irako reokupis ĝin. En la bataloj por la duoninsulo ĉ. 170.000 soldatoj falis ambaŭflanke. Dum la Iraka milito aŭ dum la Tria Golfa Milito en 2003 Fao falis en manojn de Usono kaj Britio post kelkaj tagoj.
Trafiko
En Fao la plej grava estas la haveno. El la urbego kuras 2 vojoj al la norda kaj suda partoj de la duoninsulo.
Klimato
Jare pluvas en Fao inter 100-200 mm. Inter junio-septembro ne pluvas. La averaĝa temperaturo estas 24 °C. Inter junio-aŭgusto foje oni mezuras 50 °C, inter decembro-februaro malofte iomete frostas.
Silvio Fernández
Silvio Fernández Briceño (naskiĝis, do nun -jara) estas venezuela spada skermisto. Li konkurencis en la Someraj Olimpikoj 2004 kaj la 2008 kaj en kvar mondaj ĉampionadoj (2003, 2005, 2006 kaj 2007). Laŭ la listoj de la Internacia Federacio de Skermado (FIE) li foje atingis la pozicion de la tutmonde tria plej bona skermisto. En la turniro  Challenge Bernadotte de 2008 en Stokholmo li akiris la duan pozicion.
Stéphane Hessel
Stéphane Frédéric HESSEL, esperante Stefano Heselo (naskiĝis la en Berlino; mortis la ) estis diplomato kaj franca politika batalanto. Militanto de Libera Francio en la dua mondmilito, poste deportita al Buchenwald, li estis sekretario de la komisiono pri la homaj rajtoj, kiu elverkis ĉe UNO la universalan deklaracion pri la homaj rajtoj. Li estis ankaŭ verkisto kaj poeto.
Infanaĝo kaj edukado
Stefan Hessel naskiĝis en Berlino dum la Unua mondmilito, la 20-an de Oktobro 1917, de Helen Grund, filino de prusa kaj protestanta bankisto, kaj de Franz Hessel germana eseisto kaj tradukanto, kaj kiel li mem diris : « mia vivo komenciĝis en 1917, jaro de la sovetunia revolucio ». La patro de lia patro, ankaŭ bankisto, riĉiĝis per la komerco de la grenoj. La religiaj tradicioj de la familio, kun juda pola origino, malaperis kun la integriĝo de tiu avo en la germanan burĝegaron. La plejaĝa onklo de Stéphane, la historiisto Alfred Hessel, estis konvertiĝinta al luteranismo, religio malmulte truda, en kies kulturo la infanoj de Franz kaj Hélène, ateistoj, havos la impreson estis edukitaj. La familio de prusaj kampnobeloj, al kiu apartenis Hélène, vivtenis konserveman, militisman kaj antisemitan tradicion kaj ties edziniĝo, en 1913, sep jarojn post la rehonorigo de Dreyfus, rompis ĝin. La junuloj konatiĝis, ŝi kiel pentristino, li kiel verkisto, en 1912, en la Montparnasse de la artistoj de La Ruche, kiujn oni ankoraŭ ne nomis superrealistoj, kosmopolita Parizo kie ili vivis ĝis ilia ekloĝado en Berlino iom antaŭ la ekiĝo de la milito.
Franz, la patro de Stéphane, dediĉis sin, ekde sia plej frua aĝo, al beletro, al lingvoj kaj al greka antikveco. Ŝia patrino estas la nekonformisma heroino (« Kathe ») de Jules kaj Jim, la fama aŭtobiografia romano de Henri-Pierre Roché (kiu estas « Jim »), samtempe la amiko de Franz Hessel (kiu estas « Jules ») kaj ties rivalo en la koro de Hélène.
Stéphane Hessel kreskis en la domo de Hohenschäftlarn je dudek kilometroj sude de Munkeno kie liaj gepatroj provas bukolikan vivon kiu kondukis en 1920 al unujara rompo. Migrinta en 1925 al Francio, en Fontenay-aux-Roses, kun sia hemiplegia frato, Ulrich, pliaĝa je tri jaroj, kaj sia patrino veninta kuniĝi al Henri-Pierre Roché, li ekloĝis kun ili en Parizo kvar jarojn poste. La familiaj riĉeco, jam malbonigita pro la milito, ankoraŭ pli malboniĝis pro la krizo de 1929. Stéphane vizitadis gimnazion kun sia frato en edukpensionon apud la lago de Konstanco kaj sukcesis sian filozofian abituron jam 15jara, en 1932. Post studado en la londona lernejo pri ekonomiko (en: London School of Economics), pagata per la pensio akirita de Henri-Pierre Roché sekve de ilia disiĝo en Julio 1933, li revenis al Parizo por studi en la libera lernejo pri politikaj sciencoj (fr: École libre des sciences politiques).
En 1937, li decidis, inverse de sia frato, ŝtataniĝi en Francio kaj lia patrino, pro lia manko de asidueco en la libera lernejo pri politikaj sciencoj, enskribis lin en la literaturaj preparklasoj (fr: "Classes préparatoires littéraires" aŭ "hypokhâgne") ĉe Liceo Louis-Le-Grand en Parizo. La Nurenbergaj leĝoj kaj la melpermesoj labori kiuj sekvis redonis al li patron kaj fraton ekzilitajn de Berlino nur kelkajn tagojn antaŭ la Kristala nokto. Li estis akceptita en 1939 en la profesora instituto ĉe strato Ulm en Parizo. Li edziĝis al Vitia, juna rusa judino, interpretisto por prelegoj kaj filino de Boris Mirkine-Guetzevitch, fama profesoro pri konstitucia juro en Francio. La geedziĝo malplaĉis al lia patrino. Tri infanoj naskiĝos postmilite al ili: Anne, Antoine kaj Michel.
En Septembro, li estis mobilizita en Saint-Maixent, kun tri promocioj de la profesora instituto, kiam lia frato Ulrich estis malliberigita en la stadiono de Colombes. Interveno de Gabrielle Buffet liberigis lin.
Decidiĝoj pri la israela-palestina konflikto
En Aŭgusto 2006, Stéphane Hessel subskribis vokon kontraŭ la israelaj frapoj en Libano, publikigita en la gazeto Libération kaj en la gazeto L'Humanité.
La 5-an de Januaro 2009, Stéphane Hessel deklaris pri la israela ofensivo en la gaza Sektoro :
La 4-an de Marto 2009, Stéphane Hessel estas membro de la komitato por la patrumado de la Tribunalo Russell pri Palestino. Li prezidas la gazetarkonferencon organizatan okaze de ĝia lanĉo. . Novembre, li alportis sian subtenon al Salah Hamouri, Franco-Palestinano enkarcerigita en Israelo juĝita kulpa, de la israela justico, pro esti membro de la popola Fronto por la liberigo de Palestino (fr: FPLP aŭ "Front populaire de libération de la Palestine") kaj pro mortigkomploto. Li neis la faktojn, kiujn oni riproĉis al li.
La 30-an de Decembro 2009, Stéphane Hessel listigis Israelon en listo de « tiranaj » Ŝtatoj, kun Ĉinio, Rusio kaj Irano, kun kiuj la komerco ne devas superi la homajn rajtojn. La 15-an de Junio 2010, li vokis al partopreno en la movo de bojkoto, malinvestado kaj punoj kontraŭ Israelo, kiu vekis indignon de la nacia buroo de atento kontraŭ antisemiteco] kiu plendis por « provoko al diskriminacio, al malamo aŭ al perforto ». Oktobre 2010, Pierre-André Taguieff, parafrazante Volteron, skribis sur sia muro facebook kaj forigis la komenton post kelkaj horoj. La tono de la paroloj de Taguieff estisgis publikan polemikon, en kiu la politikologo disvolvis siajn riproĉojn al Hessel kaj kontraŭ ties pozicioj juĝitaj ekstremismaj kontraŭ Israelo, , , ,.
En 2010, la libro de Stéphane Hessel, « Indignez-vous ! » (eo: Indignu), fariĝis literatura fenomeno kaj eldonsukceso kun rekorda eldonkvanto de 950,000 ekzempleroj Januarmeze de 2011. Stéphane Hessel skribis en ĝi ke la situacio en Palestino estas lia « ĉefa indigno » en la mondo.
Asocia engaĝiĝo
En 1962, Stéphane Hessel kreis la asocion por la formado de la afrikaj kaj malagasaj laboristoj (fr: AFTAM aŭ "Association de formation des travailleurs africains et malgaches"), kies prezidanto li fariĝis (en 2008, la asocio enkalkulis 22000 loĝlitojn).
Li kreis unu jaron poste la gvidlibron de la franca helpkontribuanto en Alĝerio (fr: Guide du coopérant français en Algérie), fonto de utilaj konsiloj por la junuloj de la kontingento militservantaj en helpkontribuo, kiuj povis esti konfuzitaj per la moroj, kiujn ili malmulte konis. Tiu gvidilo, regule ĝisdatigita, estos eldonita kaj donita al ĉiu helpkontribuanto ĝis la fino de la 1970-aj jaroj.
Stéphane Hessel estis membro de la komitato de patroneco de la franca Kunordigo por la Jardeko de la paco- kaj neperforto-kulturo.
Li subtenis, ekde ĝia kreo en 2001, la asocian fonduson 'Ne-perforto' (fr: Non-Violence XXI). Li estis ankaŭ inter la fondintoj de internacia scienca, politika kaj etika kolegio (fr: 'Collegium international éthique, politique et scientifique') en 2002, kiun li konceptis kiel lokon de engaĝiĝo de la intelektulo apud la decidanto.
De 2007, Stéphane Hessel estas patrono de la ne-registara organizaĵo 'Bibliotekoj sen Landlimoj' (fr: Bibliothèques sans Frontières), kiu aktivas por la aliro al la scio kaj la apogo al la bibliotekoj en Francio kaj en la mondo.
Distingaĵoj kaj rekompencoj
En 1999, li estis altigita al la digneco de Granda Kruco de la nacia ordeno pri Merito (dekreto de la 16-a de Novembro 1999).
En 2004, li ricevis la premion Nordo-Sudo de la Eŭropa Konsilio. La 19-an de Majo 2009, la urbo Aubervilliers fare de Jacques Salvator, urbestro.
En 2006, ili estis altigita al la digneco de Grand-oficiro de la Honora Legio (dekreto de la 14-a de Julio 2006).
En 2008, la libro de la konversacioj Citoyen sans frontières rekompenciĝis per la premio Jean Zay.
32146 Paigebrown
32146 Paigebrown estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Stéphane Hessel
Distingaĵoj kaj rekompencoj
La 10-an de Decembro 2008, 60-a datreveno de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, Hessel fariĝis la unua ricevanto de la premio UNESCO/Bilbao por la promocio de kulturo de la homrajtoj.
32146 Paigebrown
Nomo
Ĝia nomo honoras Paige Brown, finalistinon de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Bangor High School de Bangor (Majno).
Stéphane Hessel
Distingaĵoj kaj rekompencoj
La, Stéphane Hessel estis honora prezidanto de la 21-a pledkonkurso de la memormuzeo (fr: mémorial) de Caen. Por la unua fojo en la historio de la konkurso, la konkursantaj advokatoj decidis nomi la novdiplomitojn per nomo de eminentulo : Stéphane Hessel.
Li estis la baptopatro de la novdiplomitaj advokatoj de la jaro 2010 de la 'centra-suda lernejo por la formado de la advokatoj (fr: EFACS aŭ "École de Formation des Avocats Centre Sud") en Montpellier.
Solarussa
Solarussa estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
-326
En la jaro 326 antaŭ Kristo okazis, interalie:
25189 Glockner
25189 Glockner estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Katherine Whittemore Glockner, finalistino de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Rhoades School de Encinitas (Kalifornio).
Sitters
Sitters - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj administre apartenas al la komunumaro Alsenz-Obermoschel, prononcata. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Berilio
Berilio estas kemia elemento de la perioda tabelo kun la simbolo Be kaj atomnumero 4. Steloj sintezas berilion sed ĝi malekzistas rapide, ĝi estas iom malofta en la universo kaj en la krusto de la tero. Ĝi estas elemento kiu okazas nature nur en kunigo kun aliaj elementoj en mineraloj. Famaj gemoj kiuj enhavas berilion estas (akvamarino, smeraldo) kaj krizoberilo. Kiel libera elemento, ĝi estas griza simila al ŝtalo, forta, facilrompa teralkala metalo.
Diogeno de Apollonia
Diogeno de Apollonia (naskiĝis ĉirkaŭ 460 aK) estis greka naturalisto filozofo, devenis de Apollonia en Kreto.
Kvankam li estis Dora, li skribis en la Iona dialekto, kiel ĉiuj fiziologoj (la filozofoj kiuj okupiĝis pri la fiziko). Sendube li loĝis dum kelka tempo en Ateno, kie li fariĝis nepopulara (probable pro la ateismaj opinioj atribuitaj al li), ĝis lia vivo estis en danĝero.
La vidpunktoj de Diogeno estas atribuitaj en la "Nuboj" de Aristofano al Sokrato. Kiel Anaksimeno de Mileto, Diogeno kredis, ke la aero estas la fonto de la tuta universo, kaj ĉiuj aliaj elementoj estis aero laŭ diversaj manieroj. Lia ĉefa antaŭeniro al la filozofio de Anaksimeno estas, ke li deklaris, ke aero ankaŭ havas inteligenton - "la aero, kiu moviĝas en ĝi, eĉ instruis ĝin. Aero kiel la fonto de ĉio estas nepre senmorta elemento, sed kiel spirito ĝi ankaŭ devas esti konscia."
Campo Alegre (Alagoaso)
Campo Alegre estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 50.816 loĝantojn en 2010.
Amigdalo
Amigdalo formiĝas kiam la gasovezikoj aŭ vezikoj en vulkana lafo (aŭ aliaj ekstrusivaj   magmorokaĵoj ) estas plenigitaj kun sekundara mineralo kiel ekzemple kalcito, kvarco, klorito aŭ unu el la zeolitoj. Amigdaloj kutime formiĝas post kiam la roko estis definitive lokigita, kaj estas ofte asociataj al malalt-temperatura ŝanĝiĝo. Amigdaloj ofte samcentre situas. Rokoj enhavantaj amigdalojn povas esti priskribataj kiel amigdalaj.
La termino estas derivita de la latina ( amygdala ) kaj de la greka ( αμυγδαλή )   vortoj por migdalo, reflektante la tipan formon de plena  veziko.
Angle, en Usono oni parolas pri amygdule sed en Britujo oni preferas la latin-devenan amygdale.
Rio Pardo de Minas
Rio Pardo de Minas (Hjupardo de Minas, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Salinas. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kastrotimo
Laŭ Sigmund Freud, iuj knaboj havas kastrotimon. Ĝi estas timo, laŭ kio ili eble perdos sian penison. Laŭ la penso la timon peras, ke infano, kiu mem havas penison, sentis, ke iuj homoj ne havas penison, sed ne scias, ke ĝi estas natura genra malsameco. Li kredas, ke unue ĉiuj homoj havas penison sed el parto de homoj la patro forigas ĝin.
Eurotiomycetes
Eurotiomycetes estas fungoj de la subfilumo Pezizomycotina.
Lignopeleto
lignopeletoj estas bastonformaj peletoj kun diametro de malpli ol 25 mm, kiu komplete au preskaŭ komplete konsistas el ligno aŭ segaĵpolvo. Lignopeletoj estas uzata kiel brulaĵo. Similaj brulaĵpeletoj estas pajlopeletoj, torfpeletoj, rubpeletoj. Ekzistas ankaŭ peletoj el restaĵoj de la olivolea produktado.
La peletigado havas kompare al aliaj biogenaj firmbrulaĵoj diversaj avantaĝoj, ekzemple aŭtomatiga uzado en specialaj kaldrono (peletkaldronoj). La pli grandajn lignopresaĵojn ekde 25 mm oni nomas lignobriketoj
Eurotiomycetes
Karakteristikoj
Askofruktoj estas ofte klejstotecioj.
Ekologio
Ili estas parazitaj, simbiozaj aŭ saprofitaj.
Ekonomia signifo
Ili grave rolas pro fermentadoindustrio (Penicillium) kaj nutraĵoindustrio (Aspergillus).
Sistematiko
Kladogeneza arbo laŭ David M. Geiser et al. :
Divao
Ekstravaganca admiro por divaoj estas ofta elemento de kampa kulturo.
-327
En la jaro 327 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Vira (Pyrénées-Orientales)
Vira (Virà, Viran) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
The Musketeer (filmo)
The Musketeer (La Musketero) estas brita-germana filmo de Peter Hyams aperinta en 2001.
Vira (Pyrénées-Orientales)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Virains.
The Musketeer (filmo)
Temo
En 1625 en Francio, d'Artagnan provas kontraŭstari la sombrajn projektojn de Kardinalo de Richelieu, determinita iom post iom akapari la povon.
NGC 5283
NGC 5283 (aliaj indikoj — UGC 8672, MCG 11-17-7, MK 270, ZWG 317.6, NPM1G +67.0098, PGC 48425) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de urboj de Nikaragvo
Jen listo de urboj en Nikaragvo.
29329 Knobelsdorff
29329 Knobelsdorff estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la prusa arkitekto kaj pentristo Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff (1699–1753), superintendanto de Frederiko la 2-a pri la konstruĵoj en Prusio, ĉefa reprezentanto de la Frederika rokoko. Plej bone konata inter liaj planitaĵoj estas la kastelo kaj la palaco Sanssouci en Potsdamo, la Operejo en Berlino kaj la kastelo de Rheinsberg.
4169 Celsius
4169 Celsius (aŭ 4169 Celsio) estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ĝiaj orbitaj ecoj similas tiujn de la anoj de la Cibela grupo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda astronomo, matematikisto kaj fizikisto Anders Celsius (1701–1744), ĉefe konata pro la temperatura skalo, kiu ricevis lian nomon. En ĉi-tiu skalo, 4169 gradoj Celsius kongruas kun 7536 gradoj Fahrenheit, kaj 7536 estas precize la numero de la asteroido 7536 Fahrenheit.