cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
When the Saints Go Marching In
Teksto kaj melodio
Ĝis nun ĉiam denove ekestas novaj tekstversioj en ĉiuj mondlingvoj, kion precipe faciligas la relative simpla metriko de la melodio kaj la granda proporcio de la rekantaĵo de la tuta teksto. Kelkaj versioj, ekz. tiu de Haley, eĉ estingas ĉiun religian rilaton („When that rhythm starts to go …”). Alvenas multaj variaĵoj de instrumentado, tiel ke estas malfacile trovi „kanonan“ version de la peco.
Efikohistorio
„When the Saints go marchin’ in“ estis ekprenata kaj adaptata de multvariaj muzikstiloj. Aparte disvastibĝinta estas la peco en ĵazo kaj gospelo, tamen ekzistas ankaŭ diversaj blusaj, popularmuzikaj kaj rokmuzikaj versioj. Famaj interpretaĵoj devenas de Louis Armstrong, Mahalia Jackson, Judy Garland, Mitch Miller, Golden Gate Quartet, Harry Belafonte, Jerry Lee Lewis, Bill Haley, Bruce Springsteen, Million Dollar Quartet kaj Alphaville. Multaj ĵazmuzikistoj timas la kanton, ĉar ĝi ja estas unu el la malmultaj ĵazpecoj konataj al pli vasta publiko kaj pro tio ofte demandata. Foje oni ludas „When the Saints“ pro sia enhavo ankaŭ je funebradoj.
Eksteraj ligiloj
Kelkaj tekstvariaĵoj:
6522 Aci
6522 Aci estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Usono).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la iama rivero Aci ĉe la sud-oriento de Etna kaj kies nomon oni trovas en multe da urboj kaj vilaĝoj : Aci Castello, Aci Trezza, Acireale, Aci Bonaccorsi, Aci Catena, Aci Sant'Antonio kaj Aci San Filippo... Tiu rivero elvokas la miton de Aciso, juna paŝtisto amata de Galateo. La ciklopo Polifemo, ĵaluza, mortigis lin kaj lia sango aliformiĝis en subtera rivero.
Samseksemo en la mondo
Samseksemo kaj ambaŭseksemo estis kaj daŭre estas en multe da regionoj de la mondo la fenomeno kiu provokas diskutojn. Ekzistas rimarkeblaj diversoj en la demando pri rajtoj de GLAT-personoj en koncernaj ŝtatoj. De plena rajtegaleco en Nederlando (per i.a. samseksa edzeco), ĝis daŭre praktikata mortpuno pro samseksaj kontaktoj en Sauda Arabio.
Leteroj Elsubteraj
Leteroj Elsubteraj (Записки из подполья, Zapiski iz podpol'ja) (1864) estas novelo de Fjodor Dostojevskij. Oni konsideras ĝin la unua ekzistadisma verko en la mondo. Ĝi sin prezentas kiel eltondaĵo el la vagantaj memoraĵoj de amara, izolita, nenomita rakontanto (kutime aludata far kritikistoj kiel la Subterulo) kiu estas emerita ŝtatoficisto loĝanta en Sankt-Peterburgo.
Samseksemo en la mondo
Unuaj sociaj movadoj de batalo pri GLAT-rajtoj ekestis fine de la 1960-aj jaroj. En 1969 jaro ĉe la stratoj de Novjorko okazis ribelo Stonewall, kiun oni povas agnoski kiel unua manifestacio de GLAT-personoj kontraŭantaj aktualan juran situacion. Tagon de ribelo, 27-an de junio, stabiligis kiel Christopher Street Day (CSD) – Tago de Kristofora Strato, festata ĉe la tuta mondo. En metropolioj de Nord- kaj Sud-Ameriko, Eŭropo kaj Aŭstralio estas organizataj koloraj procesioj, kiun ĉiujare partoprenas centoj miloj da personoj. La plej granda tia evento estas nune la parado en San-Paŭlo. En 2007 jaro partoprenis ĝin ĉirkaŭ 3,5 milionoj da personoj. Unuiĝintaj Nacioj konsideras la eblecon agnoski kelkajn da postulatoj de GLAT-movado kiel fundamentaj homaj rajtoj. Tagon 17-a de majo ekestis la Internacian Tagon Kontraŭ Gejfobion (17-a de majo 1990 - la dato de forstreko samseksemon el la listo de malsanoj kaj perturboj per Monda Organizaĵo pri Sano).
Neuville-sur-Sarthe
Neuville-sur-Sarthe estas franca situanta en departemento Sarthe, regiono Luarlandoj.
Leteroj Elsubteraj
Intriga resumo
La novelo dividiĝas en du partojn.
Samseksemo en la mondo
Ĉiujare en la tuta mondo gesamseksemuloj estas murditaj pro gejfobiaj kaŭzoj. Nur en Brazilio en 2001 jaro, laŭ oficialaj fontoj estis murditaj 132 GLAT-personoj. Laŭ statistikoj de FBI en Usono en 2004 jaro 15,6% de anoncitaj krimoj de malamo estis motivitaj de malsama seksa orientiĝo de viktimo. Plimultaj viktimoj de ĉi-tiuj krimoj estis gejoj. Unu el ili estis Matthew Shepard, usona studento murdita de samaĝuloj.
Neuville-sur-Sarthe
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Neuvillois.
Leteroj Elsubteraj
La Unua parto
Parto 1 plu dividiĝas en tri ĉefajn sekciojn. Mallonga enkkonduko elmetas plurajn enigmojn kies signifoj estos disvolvataj. En sekcioj du, tri, kaj kvar temas pri suferado kaj sufer-ĝuado; en sekcioj kvin kaj ses pri intelekta kaj morala ŝanceliĝo kaj pri konscia "inerci"-senago; en sekcioj sep tra naŭ pri teorioj pri racio kaj avantaĝo; la lastaj du sekcioj resumas kaj faras transiron en Parton 2. Parto 1 sin fokusas ĉefe sur la deziron de la homo sin distingi disde la naturo. Ĝi ellaboriĝas ne nur en koleron al aŭtoritato kaj moralo, sed ankaŭ al kaŭzado mem. Milito priskribiĝas kiel popola ribelo kontraŭ la premiso, ke ĉio bezonas okazi cele, ĉar la homo faras farojn sencelajn, kaj tio estas kio regas la homan historion. Due, la deziron de la rakontanto por doloro kaj paranojo (kiu paralelas la konduton de Raskolnkov en Krimo kaj puno) ekzemplas dentodoloro, pri kiu li diras ke la homoj ĝin priĝemas nur por propagi sian suferadon al aliaj pro la krueleco de la socio (kaj li decidas unun havi), kaj la paranojo amasiĝas en lia kapo ĝis ke li ne plu povas rekte rigardi siajn kunlaborantojn en la okulojn.
Samseksemo en la mondo
En la internacia areno promociadon de rajtoj de seksaj malplimultoj plej forte apogas Eŭropo. Ĉefe Eŭropa Unio kaj Konsilio de Eŭropo. Ili aprobis la rezoluciojn vokantaj ĉiujn ŝtatojn malkonstrui punecon de samseksaj aktoj en la tuta mondo kaj konstrui leĝon egalrajtigantan samseksemulojn kun aliseksemuloj kaj damnintan gejfobion.
Leteroj Elsubteraj
La Unua parto
La ĉefa afero estas ke la subterulo jam atingas staton de neniofarado. Malkiel plej multaj homoj, kiuj tipe agas venĝocele pro tio, ke ili kredas, ke justeco estas la celo (dum ĝi vere estas sinserva idiotaĵo), li konscias la problemon. Pro tio, kvankam li sentas deziron por venĝo, li estas nepova ĝin plenumi kaj liaj sentoj koleraj do vekiĝas, ĉar restas al li simple senti kulpon de tio ke li eĉ pensas pri venĝo. Li sentas, ke aliuloj kia li ekzistas, tamen li daŭre cerbumas super sia kolero anstataŭ super agado kiu evitigus la problemojn kiuj lin tiel ĉagrenas. Li eĉ konfesas iupunkte, ke li preferus esti senaga pro mallaboremo. La unua sekcio ankaŭ donas severan kritikon de determinismo kaj la movado de la homaro klopodadi fari skizon pri homa agado, kion la subterulo mencias figure de simpla matematika problemo (2x2=4). Li diras, ke malgraŭ la homara provo krei la "Kristalan Palacon" (aludo al fama simbolo en la libro Kion fari? de Ĉerniŝevskij, la homaro ne povas eviti la simplan fakton ke kiu ajn povas kiam ajn decidi agi kontraŭ tio, kion oni konsideras bona, simple por aserti sian ekziston.
Samseksemo en la mondo
La unua ŝtato en la mondo kiu enkondukis en la juro registritan partnerecon por samseksaj personoj estis Danio en 1989 jaro. Same faris sekvaj ŝtatoj, principe en Eŭropo, ambaŭ Amerikoj, Aŭstralio, Nov-Zelando, Israelo kaj Sud-Afriko. Aliaj ŝtatoj konsideras tian eblecon.
Leteroj Elsubteraj
La dua parto
La dua parto estas la efektiva rakonto mem kaj konsistas el tri ĉefaj segmentoj kiuj kondukas al plievoluigo de la super-konscio de la subterulo. La unua estas lia obsedo kun iu oficiro kiu formovis lin kvazaŭ meblon ĉe drinkejo. Li vidas la oficiron surstrate kaj cerbumas kiel atingi venĝon, iamfine decidante kolizieti kun li, kion li faras, trovante je sia surprizo, ke la oficiro ŝajnas eĉ ne rimarki ke tio okazis.
La dua segmento okazas ĉe ĉefmanĝa festeno kun kelkaj malnovaj lernejaj amikoj bondezire adiaŭanta Zverkov-on ĉe ties foriro servi militistare. La subterulo ilin malamis kiam li pli junis, sed post hazarda vizito ĉe Simonov, li decidas renkontiĝi kun ili ĉe la dirita loko. Ili forgesis informi lin ke la tempon ili ŝanĝis je la sesan anstataŭ la kvina, do li frue alvenas. Post mallonge li endisputaĉis kun la tri, deklarante ĉiom el sia malamo pri socio uzante ilin kiel simbolon pri tio. Fine, ili foriras sen li al sekreta bordelo, kaj poste tiun vesperon li furioziĝinte tienas konfronti Zverkov-on unu fojon por ĉiam, senkonsidere al tio, ĉu oni lin bategos aŭ ne. Tie li renkontas kaj seksumas kun Lisa, juna prostituitino.
Samseksemo en la mondo
Malgraŭ tio, samseksaj kontaktoj estas ĉiutempe kontraŭleĝaj en ĉ. 70 el 195 ŝtatoj de la mondo (ĉefe en ŝtatoj de Afriko kaj Azio), kaj personoj ambaŭ- kaj samseksemaj estas persekutataj. Punec-sistemo estas diferenciga laŭ ŝtato. La plej forta puno pro samseksema kontakto estas mortpuno, praktikita i.a. en Irano (vidu plu: Mahmoud Asgari kaj Ajaz Marhoni).
La kadroj kaj amplekso de la leĝoj
Leĝoj, kiuj influas membrojn de GLAT-komunumo, inkluzivas interalie jenajn aferojn:
Leteroj Elsubteraj
La dua parto
Li vekiĝas kaj la tria segmento komenciĝas. Iomtempe sidadinte, la subterulo konfrontas Lisa-on, kiu komence malŝanceliĝis, sed iamfine konsciiĝas la malfeliĉon de sia situacio kaj kiel ŝi malrapide fariĝos senutila kaj sinkados pli kaj pli profunden ĝis kiam neniu plu ŝin volos. La penso morti tiel hontindan morton konsciigas ŝin pri sia situacio, kaj tiam ŝi trovas sin ravata de la ŝajne akra kompreno de la subterulo pri sociaj malbonoj. Li donas al ŝi sian adreson kaj foriras. Post tio, lin venkas la timo, ke ŝi efektive alvenos al lia kaduka apartamento, kaj meze de disputo kun lia servisto, ŝi alvenas. Tiam li malbenas ŝin kaj maldiras ĉion kion li jam diris al ŝi, dirante, ke fakte li estis priridadanta ŝin kaj li rediris la veron pri ŝia mizera situacio. Proksimiĝante la finon de sia korŝira kolero li larmoziĝis dirinte, ke li nur celis potencon super ŝi kaj deziris ŝin hontegigi. Li komencis sin kritiki, kaj diras ke li fakte estas hororigita de la propra malriĉeco kaj hontigita de la propra situacio. Lisa konstatas kiel mizera li estas kaj ili brakumas. La subterulo elkrias Ili — ili ne allasos min — mi — mi ne povas boni! Post tio li ankoraŭ fikondutaĉas al ŝi kaj antaŭ ŝia foriro li ion puŝas en ŝian manon kion ŝi ĵetas sur la tablon. Tio estis kvinrubla bileto. Li provas kapti ŝin dum ŝi eliras sur straton, sed ne povas trovi ŝin kaj neniam denove de ŝi aŭdas. Li memoradas tiun momenton kiel ion, kio lin malfeliĉigas kiam ajn li pri ĝi pensas, ankoraŭ denove pruvante la fakton de la unua sekcio, ke lia kolero al socio kaj lia nepovo kongrue al ĝi agadi faras lin nepova konduti pli bone ol ĝi.
Beletra signifo kaj kritikado
La Subterulo fariĝis ordinara karakter-tipo en multaj verkoj kiuj sekvis la novelon. Li ĉeestas en Anna Karenina de Lev Tolstoj figure de la karaktero Nikolaj Levin, en Fako n-ro 6 de Anton Ĉeĥov, kaj en Catch-22 de Joseph Heller figure de Yossarian, la 28-jara kapitano en la armea aer-kopuso kiu havas hepatan problemon.
La filozofo Friedrich Nietzsche tre impresiĝis je Dostojevskij, pretendante, ke Dostojevskij estas unu el la malmultaj psiĥologoj de kiuj mi ion lernis, kaj ke Leteroj Elsubteraj kriis veron el la sango. Leteroj Elsubteraj havas protagoniston kiu povas esti konsiderata ekzemplo de tio, kion Nietsche nomis Lasta Viro.
Oleg Liptsin adaptis la novelon Leteroj Elsubteraj por la teatra scenejo. La mondan premieron oni agendigis por San-Fransiska malfermo en la aŭtuno 2006.
Gabrielle Giffords
Gabrielle GIFFORDS (8-an de junio 1970 en Tucson, Arizono) estas usona politikistino. Ŝi ekde 2007 reprezentas la 8-an elektan distrikton de usona federacia ŝtato Arizono en la Usona Domo de reprezentantoj. Ŝi estas la unua juda reprezentanto de Arizono en Usona Domo de Reprezentantoj.
Biografio
Gabrielle Giffords vizitis ĝis 1988 la University High School en Tucson kaj poste ĝis 1993 la Scribbs College en Claremont (Kalifornio). Ŝi studis ĝis 1996 en Cornell University en Ithaca, Novjorkio kaj en kadro de William Fulbright Scholarship en la meksika urbo Chihuahua. Ŝi faris en la sekvaj jaroj rapidan karieron kiel komerciuistino kaj politikistino.
Giffords laboris ĉe PricewaterhouseCoopers en Novjorko. Ŝi iĝis en 1996 prezidanto de entrepreno El Campo Tire Warehouses - fondita fare de ŝia latva-juda avo-, kiu VEndis aŭtopneŭojn. Krom tiu, ŝi prezidis kapitalinvestan firmaon en Tucson.
Politike ŝi estas membro de la Usona Demokrata Partio. Ŝi estis de 2001 ĝis 2003 membro en la Domo de reprezentantoj de Arizono kaj de 2003 ĝis 2005 en la Arizona Senato kiel plej juna virina membro en ties historio.
Oni elektis ŝin en 2006 kaj 2010 en la 8-a elekta distrikto de usona federacia ŝtato Arizono al la Usona Domo de reprezentantoj.
La 8-an de januaro 2011 atakis kaj kapopafis ŝin la 22-jara Jared Lee Loughner. Ŝi grave vundiĝis, sed travivis la atencon.
Personaĵoj
Gabrielle Giffords geedziĝis en 2007 kun astronaŭto Mark E. Kelly. Li laboras por NASA kaj estas Space-Shuttle-komandanto.
Béla Borsos (bestokuracisto)
Béla Borsos [borŝoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Borsos Béla György estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto, interpretisto. Lia patro estis József Borsos (arkitekto), lia frato estis Balázs Borsos.
Béla Borsos naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Béla Borsos akiris diplomon en Veterinara Universitato de Budapeŝto en 1982, poste li estis bestokuracisto en Kecskemét. Inter 1984-1987 li laboris en biologia instituto, poste li ne havis laborlokon, sed li ofte studvojaĝis en Azio. En tiu lasta periodo li partoprenis en la medioprotekta movado, kiu tiutempe estis ankaŭ politika movado. Inter 1990-1995 li estis asistanto en la universitato, sed li ankaŭ tradukis. Li havis ankaŭ diplomon pri interpretado. Lia plej granda ago estis fondo de ekovilaĝo en jam forlasita vilaĝo Gyűrűfű en la 1990-aj jaroj. Li doktoriĝis el geografio en 2008 en Universitato de Pécs. Li edziĝis dufoje, la unua edzino naskis 2 gefilojn en 1993 kaj 1996.
Luzulo
Luzulo (Luzula) estas genro de plurajaraj herboj.
Priskribo
La folioj de luzuloj estas similaj al tiuj de poacoj. La floroj estas sesnombraj, aranĝitaj en glomeruloj, en spiko similaj aŭ en umbelosimilaj infloreskoj. Luzulo ofte kreskas en arbaroj.
Homaj uzoj
Kelkaj specioj de luzulo estas uzataj kiel dekoracio en ombraj areoj de ĝardenoj.
Sefvioj
La sefvioj (alia nomformo: Sehwi) estas etno en Ganao kaj Ebur-Bordo kun 250.000 (2003) ĝis 290.000 anoj. En Ganao vivas inter 250.000(2003) ĝis 277.000 sefvioj, en Ebur-Bordo proksimume 13.000. La sefvia lingvo apartenas al la kva-lingvoj. Plejparte la sefvioj vivas en la okcidenta Ganao kaj orienta Burkino en la komuna limregiono. Najbaraj etnoj estas la akanoj, brongoj, agnioj kaj vazaoj.
Jonadi
Jonadi estas komunumo de Italio.
Yoshio Kikugawa
Yoshio Kikugawa (japane 菊川 凱夫, n. 12-an de septembro 1944) estas japana futbalisto. Li de 1969 ĝis 1971 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Gabino Tejado y Rodríguez
Gabino Tejado y Rodríguez (Badajoz, 1819 - Madrido, 1891), estis ĵurnalisto kaj verkisto hispana.
Li estis redaktoro de la liberala gazeto El Extremeño (la ekstremadurano) de Badajoz. Poste li iĝis tradiciista kaj novkatoliko. Disĉiplo de Juan Donoso Cortés, kies Obras (1854-1856) ordonis kaj enkondukis. Amiko de Francisco Navarro Villoslada, kunlaboris en liaj gazetoj El Padre Cobos (pastro Cobos) kaj El Pensamiento Español (la hispana penso). Akademiano en 1880, legis kiel enira diskurso "La España que se va" (forira Hispanio). Inter liaj verkoj elstaras la teatraĵo La herencia de un trono (1848); la romanoj El caballero de la reina (1847), Víctimas y verdugos (1859) kaj La mujer fuerte, kiu konis variajn eldonojn, kaj la eseo El catolicismo liberal (1875). Tradukis Los novios, el La gefianĉoj de Alessandro Manzoni, kaj estis teatra kritikisto de El Laberinto, kie juĝis pri Manuel Bretón de los Herreros, Juan Eugenio Hartzenbusch kaj José Zorrilla. Aperis en Los españoles pintados por sí mismos per "El retirado" (la emerito), de tono nostalgia kaj tradiciista, kie oni priskribas la militiston kiel viktimo de la politikaj ŝanĝoj.
Myszyniec
Myszyniec estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Ostrołęcki.
Westminster
Westminster (elparolu: ŭestmínsta, pli precize [wɛstˈmɪnstə]) estas kvartalo de Centra Londono, Britio, kaj historia parto de la City of Westminster (civito Westminster), kiu estas unu el la 32 distriktoj de Granda Londono. Tie troviĝas interalie la palaco Westminster, kiu entenas la Parlamenton de la Unuiĝinta Reĝlando. Westminster situas sudokcidente de la kvartalo City, kaj 0,8 kilometron sudokcidente de Charing Cross.
Historie, la nomo "Westminster" estis precipe uzita por difini la areon ĉirkaŭ la abatejo Westminster, kiu restis la sidejo de la angla registaro dum mil jaroj. La nomo signifas "okcidenta ĉefpreĝejo".
16578 Essjayess
16578 Essjayess estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brit-aŭstralia astronomo Duncan I, Steel elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shirley June Steel (naskiĝinta Parsons) patrino de la malkovrinto ; Essjayess estas la angla prononco de la literoj "S. J. S."
Quintbach
La Quintbach   estas  9,5 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo, kiu enfluas la Mozelon okcidente de   Schweich en la germana federacia lando  Rejnlando-Palatinato. La rojo formas la okcidentan kounuman limon de la urbo Schweich. Ĝia akvokolekta areo estas  18,8 km².
Timothy Brian Carr
Timothy Brian CARR naskiĝis en 1943 en la nordangla urbo Crewe, esperantistiĝis en 1969 kaj komencis verki en 1981. Li ricevis en 1982 la duan premion en la Belartaj Konkursoj de UEA, kaj en 1985 kaj 1990 la unuan premion. En la katalunaj Internaciaj Floraj Ludoj li trifoje premiiĝis kaj tiel ricevis la honoran titolon Florluda majstro. William Auld nomis lin "ĝisosta poeto vere dediĉita al sia arto". Li estis redaktoro de la rubriko "medio" en la magazino Monato de 1993 ĝis 1997. Kontribuis al Fonto per originalaj poemoj kaj tradukoj el la lingvoj okcitana, hispana kaj franca. Ĉe Flandra Esperanto-Ligo aperis en la jaro 1988 lia poemaro Sur Parnaso (21-a titolo en la Serio Stafeto, recenzita en La Ondo de Esperanto). En 2009 aperis ĉe Eldonejo Bero lia poemaro Yvonne kaj en 2020 ĉe la sama eldonejo Bukedo por Heba.
Cisto
Cisto estas grupa nomo de diversaj palearktisaj plantoj, preskaŭ ĉiam de la genro Cistus, kvankam ankaŭ kelkaj de la genro Halimium. Ili formas gravegan parton (se ne ekskluziva) de la mediteranea arbustaro kaj kelkaj estas pioniraj specioj en la rehavado de degenerigitaj grundoj, ĉefe post forstaj incendioj. Fakte ties disvastiĝon helpas tiuj incendioj; ili estas specioj pirofitaj kies semoj malfermiĝas kaj ĝermas tuje se helpitaj de fajro.
Priskribo
Ili estas ĉiam plantoj daŭrfoliaj, arbustecaj, pli malpli lignecaj, kiuj formas parton de la mediteranea subarbaro, aŭ anstataŭas ĝin dum epoko de degenerigo de tiu; ĉiukaze ili ofte formas kompaktajn arbustarojn kiuj kaŝas entute la teritorion kie ili loĝas, formante densan arbustejon. Ili kreskiĝas ĉiam el acidaj grundoj (granitaj, ardezaj) sed preskaŭ neniam kalkaj. La floros estas regulaj, hermafroditaj kaj kun kvin grandaj petaloj foje ĉifitaj kiuj falas facile el la floro. Ties multnombraj stamenoj produktas grandan kvanton da poleno, kiu allogas multajn insektojn, kiel la abeloj kiuj produktas mielon de cisto. Ties fruktoj estas kapsuloj formitaj de 5 aŭ 10 karpelaj folioj, kiuj malfermiĝas post matureco en 5 aŭ 10 ujoj kun multnombraj semoj. La ligno de Cistus ladanifer, ĉar estas tre dura uzeblas, aŭ nune uzeblis, en la produktado de etaj iloj aŭ ileroj suferontaj gravan gratadon, kaj ankaŭ kiel eksterordinara ligno bonodora; krome eblas elpreni esencojn por parfumfarado.
Specioj
Ekzistas aliaj specioj de cistoj kun petaloj rozkoloraj, kiel Cistus crispus L. kun frizecaj folioj, Cistus incanus L. de la insulo de Majorko aŭ Cistus heterophyllus Desf. de Cartagena (Murcio) en la Peña del Águila.
Arondismento Tournon-sur-Rhône
La arondismento Tournon-sur-Rhône (france arrondissement de Vichy) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Ardèche kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Tournon-sur-Rhône. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Tournon-sur-Rhône la jenaj 8 kantonoj:
6524 Baalke
6524 Baalke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego en Usono).
Katalunaj Kongresoj de Esperanto
La Katalunaj Kongresoj de Esperanto estas Esperanto-kongresoj organizitaj unue de Kataluna Esperantista Federacio kaj poste de Kataluna Esperanto-Asocio. Ilia historio sekvas la avatarojn de la kataluna Esperanto-movado.
La unua kongreso okazis en 1910 en Sabadell, fondo-jaro de Kataluna Esperantista Federacio. La kongresoj okazis ĉiujare ĝis organiza krizo kaŭzita de la Unua mondmilito. En la 1920-aj jaroj denove ili kaptis sian jaran ritmon, sed la diktaturo de generalo Miguel Primo de Rivera (1923-1930) kaŭzis la malfondon de KEF, decidita en la kongreso de Vinaròs (1928). La starigo de la Dua Hispana Respubliko (1931-1939) permesis la reokazigon de la kongresoj, sed la ekflagro de la hispana enlanda milito (1936-1939) denove ilin ĉesigis.
Dum la diktaturo de generalo Francisco Franco (1939-1975) ne eblis organizi katalunajn Esperanto-kongresojn, sed ekde la 1950-aj jaroj okazis unue Barcelon-Provincaj Esperantistaj Renkontiĝoj kaj poste Katalunaj Esperantistaj Renkontiĝoj.
Post la fondiĝo de Kataluna Esperanto-Asocio en 1980, la kongresoj reokazis. La unua post-milita kongreso denove estis aranĝita en Sabadell kaj la numerado de la kongresoj estis konservita (la 19-a kongreso de 1982 sekvas la 18-an de 1936). Depost 1987 la kongresoj fariĝis du-jaraj.
Pelaga kormorano
La Pelaga kormorano (Phalacrocorax pelagicus), konata ankaŭ kiel Bairda kormorano, estas malgranda membro de la familio de kormoranoj nome Falakrokorakedoj. Analoge al aliaj malgrandecaj kormoranoj, ĝi estas nomata ankaŭ Pelaga tufkormorano foje. Tiu marbirdo loĝas laŭlonge de la marbordoj de norda Pacifiko; dum vintro ĝi povas ankaŭ troviĝi en malferma oceano.
Nune multaj fakuloj favoras disigon de la "rubuja genro" Phalacrocorax. Tiukaze, la Pelaga kormorano probable estu lokita en Compsohalieus.
Aspekto
Tiu estas malgrandeca kormorano kiu estas 63 al 89 cm longa, kun enverguro de ĉirkaŭ 1 metro kaj pezo de 1474-2438 g se plenkreska. Plenkreskuloj en nereprodukta plumaro estas tutnigra kun metaleca irizeco. En reprodukta plumaro kreskas du mallongaj krestoj (unu kapopinte kaj unu ĉe la nuko), blankaj areoj en femuroj, kaj disaj blankaj harplumoj en la kapo kaj la kolo. La longa fajna beko kaj la grandaj piedoj kun retecaj fingroj estas nigraj la tutan jaron, dum la makulo de malhela nuda senpluma haŭtaĵo ĉirkaŭokula iĝas tre magenta en la reprodukta sezono.
Maskloj kaj inoj ne diferencas laŭ aspekto, kvankam tiuj lastaj estas iome pli malgrandaj. Nematuruloj ne havas irizecon kaj estas malhelbrunaj, grade al iome pli helbrunaj sube.
La tre simpatria Ruĝvizaĝa kormorano (P. urile) aspektas tre simila. Reproduktaj plenkreskuloj estas tre facile apartigitaj pro la kvanto de nuda vizaĝa haŭtaĵo, kiu rimarkinde ne etendas trans la okulo ĉe P. pelagicus, sed etendas sub la beko kaj sube kaj trans la okulo ĉe P. urile; tiu lasta specio havas ankaŭ pli grandajn krestojn. Junuloj kaj nereproduktaj plenkreskuloj de ambaŭ specioj estas ofte nedistingeblaj eĉ al trejnitaj observantoj, se ili ne povas esti observataj deproksime aŭ en miksitaj aroj. En la unua kazo, la granda nuda vizaĝa "masko" kaj la hela beko de P. urile povas esti facile rekonataj, en la lasta kazo ties grando (kvankam masklo de Pelaga kormorano povas esti tiom granda kiom ino de Ruĝvizaĝaj kormoranoj). Malkiel ĉe la Ruĝvizaĝa kormorano, tiu ĉi specio kutime alvokas antaŭ ekflugi, pli precize dum la reprodukta sezono. Dum pariĝadaj ceremonioj, la nestomaterialo estas tipe formovigita (kion P. urile povus ne fari) kaj la maskloj ŝajne ne skuas siajn kapojn antaŭ la inoj kiel maskloj de P. urile faras. Aliaj nordpacifikaj kormoranoj kaj tufkormoranoj estas pli grandaj, kun pli dikaj bekoj aŭ ne havas la blankajn areojn de la femuroj dum la reprodukta plumaro.
Teritorio kaj ekologio
La Pelaga kormorano loĝas en marbordoj kaj nerita zono de Norda Pacifiko. Ties teritorio en Nordameriko etendas el Alasko al la Kalifornia Duoninsulo en Meksiko. Ĝi krome troviĝas en la Aleutoj kaj aliaj insuloj de la Beringa Markolo, kaj el Rusia For-orienta Ĉukotko tra Saĥaleno suden al Kamĉatko, kaj laste al Kiuŝuo en plej suda (sed ne en resto de) Japanio. La ĉearkta populacio estas migranta, dum la birdoj el regionoj kaj moderklimataj kaj subtropikaj nur disiĝas loke post reproduktado, sed eĉ tiuj aziaj birdoj povas atingi Ĉinion aŭ Koreion. Vagantoj estis registritaj en Havajo.
Surtere, la Pelaga kormorano estas tre mallerta kaj piediras per la rekta sinteno tipa de suloj escepte la anhingoj; post surteriĝo ili ofte gratas la grundon, tipe de kormoranoj. Kiam ili sentiĝas minacataj, ili lanĉas siajn bekojn al entrudulo, skuas siajn kapojn kaj faras gargarajn bruojn.
Tiu birdo manĝas per naĝado por loki predon, poste plonĝado kaj irado post tiu se subakve, elpelata de siaj piedoj kaj kondukita per flugiloj. Ili povas plonĝi tiom profunde kiom ĝis 30 m por manĝi sube aŭ ĉe la marofundo. Tipaj ĉasejoj estas ŝirmaj insuletoj kaj golfetoj; ĉefe for de la reprodukta sezono ili povas esti vidataj fiŝkaptantaj fore en la maro. Ili preferas ĉasi ĉe ejoj de algoj aŭ inter rokoj. Tipaj predoj estas malgrandecaj, fundoloĝantaj neariĝantaj fiŝoj, kiaj la sablofiŝoj de la genro Ammodytes, kotedoj, foledoj kaj rokofiŝoj de la genro Sebastes. Krom fiŝoj ili manĝas ankaŭ, malgrandajn krustulojn – pli precize salikokoj. Oni observis ilin aliĝantaj al miksitaj kunmanĝantaroj irantaj post fiŝaroj de junaj pacifikaj haringoj (Clupea pallasii). Kiel ĉe ĉiuj kormoranoj, pro resta uropiga glando ties plumaro ne estas kontraŭakva. Tile la birdoj devas reveni al sekura loko post manĝi por plumaranĝado kaj sekigado de siaj plumoj, tipe adoptante sintenon kun etendaj flugiloj.
La Pelaga kormorano reproduktiĝas ĉe rokaj marbordoj kaj insuloj. Ili ne formas grandajn koloniojn, sed pli malgrandaj grupoj povas nestumi kune. Ĉe kelkaj kazoj tiuj birdoj alternas inter du aŭ tri nestolokoj en regiono el unu jaro al alia. La nesto estas konstruita sur klifa surfaco, kutime sur kornico, malpli ofte ĉe fendoj aŭ kavoj. La nesto estas konstruita el fibraj plantoj, kiaj herboj aŭ algoj, kaj kunigitaj per la proprabirda guano. Post kiam la birdoj trovis taŭgan nestolokon, ili tendencas resti fidela al tiu por la resto de sia vivo. La nesto estas riparita kaj plibonigita en ĉiu sezono se necese; tiele ĝi povas kreski ĝis 1.5 m profunde.
Maskloj serĉanta partneron aŭ seksoligon faras prilaboritan ceremonian memmontradon, kiel estas tipa ĉe Pelikanoformaj birdoj. Kiel ĉe ĉiuj kormoranoj, tio inkludas etendon de la gorĝosako kun la hioido kaj ripetata "oscedado"; kiel ĉe multaj sed ne ĉe ĉiuj kormoranoj, ankaŭ la memmontrado de la Pelaga kormorano inkludas krome kolarkigadon kaj skuadon, kun subita fermo kaj posta malfermo de flugiloj por montri la blankajn femurmakulojn. Dum la "osceda" memmontrado, la kapo iras reen kaj oni elsendas alvokojn kiuj diferencas intre maskloj kaj inoj; tamen kiam la birdoj surteriĝas, maskloj kaj inoj elsendas identan alvokon. Alimomente, la memmontrado estas farata silentece.
La ino demetas ĝenerale inter 2 kaj 5 ovojn, plej ofte 3 aŭ 4, sed oni registris eĉ ovarojn de ĝis 7 ovoj. La kovado daŭras 3 semajnojn al unu monato. Je eloviĝo la idoj pezas ĉ 35 g kaj estas nudaj (senplumaj), sed tuj kreskas al ili fulgogriza lanugo. En normalaj jaroj, ĉiuj idoj de tipa ovaro povas esti zorgita sukcese, sed malpli ol 4 rare elnestiĝas. Aliflanke, dum nefavoraj fazoj de la Pacifika jardeka oscilado, plej paroj sukcesas produkti nur du idojn maksimume. Ili atingas seksan maturecon post du jaroj, kaj oni registris maksimuman aĝon de preskaŭ 18 jaroj en naturo.
Tiu nombra kaj disvastigata specio ne estas konsiderata minacata fare de la IUCN. La kerno de ties populacio troviĝas en relative neatingeblaj akvoj de la regiono de la Beringa Maro; el kiuj ĉirkaŭ 50,000 reproduktiĝas en la Kuriloj, la insuloj de la Beringa Maro, kaj la usona subŝtato Alasko kaj ties marbordaj insuloj (inklude la Aleutoj). Ĉirkaŭ 25,000 reproduktiĝas suden ĉe la marbordo de Pacifiko de Nordameriko, el kiuj ĉirkaŭ 60% troviĝas en Kalifornio. Lokaj populacioj povas suferi pro tempa naftoverŝado, kaj je pli granda skalo pro konkurenco kun la perretaj fiŝbredejoj kaj dronado en ties retoj kiuj limigas ties nombrojn.
La akantocefala parazito Andracantha phalacrocoracis estis priskribita el tiu ĉi kormorano.
Taksonomio kaj sistematiko
La familio de kormoranoj nome Falakrokoracedoj estis tradicie inkludita – kiel ĉiuj aliaj birdoj kun tute retecaj piedfingroj – ene de la Pelikanoformaj. Sed la pelikanoj (nome familio Pelikanedoj) estas fakte pli proksimaj parencoj de cikonioj (nome Cikoniedoj) ol de kormoranoj. Tiele oni proponis separon de la Falakrokoracedoj kaj ties parencoj kiel ordo Falakrokoracoformaj.
Tiu specio estas ĉi tie lokita en tiu ĉioenhava genro Phalacrocorax. Modernaj fakuloj ĝenerale ne kuraĝas unuigi ĉiujn kormoranojn en unu "rubuja genro", sed oni ne publikigis ĝeneralan revizion kiu havu filogenetikan agnoskon. Kvankam oni proponis lokigon de la Pelaga kormorano en Stictocarbo ekzemple, tio estas tre certe malprava, ĉar tiu ĉi specio estas neniel tre proksime rilata al la Punktokormorano (P. punctatus), nome la tipa specio de Stictocarbo. Simile, Leucocarbo povus aludi al la grupo ĉirkaŭ la komplekso de la Imperia tufkormorano (P. atriceps), kiu loĝas en la mala pinto de la tero el P. pelagicus. La supozata subfamilio de “klifaj tufkormoranoj” nome Leŭkokarbonenoj estas tute parafiletika kaj ne povas esti akceptata kiel origine ĉirkaŭskribita. Se subfamilioj estas akceptotaj en la Falakrokoracedoj, la Pelaga kormorano kaj ties parencoj irus en la Falakrokoracenoj kiel plej el la kormoranoj kaj tufkormoranoj de la Norda Hemisfero, dum la Leŭkokarbonenoj inkludus ĉefe taksonoj de la Suda Hemisfero.
Fakte la ĝusta genronomo de la Pelaga kormorano, se Phalacrocorax estus partigita, estus Compsohalieus. Tiu nomo aplikiĝus al la grupo ĉirkaŭ ties tipospecio (nome la Penika kormorano, P. penicillatus). Tiu estas klado de Norda Pacifiko, kiu krom la Penika kormorano kaj la Pelaga kormorano, inkludas ankaŭ la specion de la Ruĝvizaĝa kormorano (P. urile) kaj probable ankaŭ la formortintan specion de la Okulvitreca kormorano (P. perspicillatus). Ili ĉiuj havas nigrajn piedojn, kaj en reprodukta plumaro kreskas blankaj fadenplumojn sur sia kapo aŭ kolo, kaj kutime ankaŭ du kapokrestoj kaj blankaj femuromakuloj kiel ĉe tiu ĉi specio. Ili kunhavas ankaŭ la malantaŭan kaposkuadon dum la "oscedado" kaj la rapidan flugilfrapadon dum la pariĝada ceremonio. Inter la grupo Compsohalieus, la Ruĝvizaĝa kormorano estas la frata specio de P. pelagicus. Krom simileco, tiuj du specioj ankaŭ "oscedadas" multajn fojojn laŭvice anstataŭ fari memmontradon unufoje, skuas siajn korpojn antaŭ ekflugi dum la pariĝado, kaj la masklaj kaj inaj post-surterigaj alvokoj estas identaj. Ankaŭ la reagoj al minacoj estas apomorfio de tiuj du specioj.
Ties tradicia scienca nomo estas laŭvorte latinigita antikva greka ekvivalento de la komuna nomo: Phalacrocorax estas antikva termino por kormoranoj; laŭvorte ĝi signifas "kalva korako", el falakrós (φᾶλακρός, "kalva") + kórax (κόραξ, "korako"). pelagicus estas kiel "pelaga" devenas el pelágios (πελᾶγιος, "el malferma maro"). Compsohalieus, dume, signifa "eleganta fiŝkaptisto"; ĝi devenas el kompsós (κομψός, "eleganta" aŭ "pura") + (h)alieus (ἇλιεύς, "fiŝkaptisto").
Subspecioj
Oni agnoskas du subspeciojn ĝenerale. La diferenco inter ili estas ioma kaj ĝenerale kongruas kun la Regulo de Bergmann:
La Amĉitka kormorano aŭ Kenjona tufkormorano (P. kenyoni) estas supozata specio kiu estis supozeble tre proksime rilata al la Pelaga kormorano. Ĝi estis priskribita el la ostoj de tri individuoj kaptitaj en fiŝkaptadaj retoj fine de la 1950-aj jaroj ĉe la haveno Konstantino en Amĉitko en la Aleutoj. La specifa nomo kenyoni honoras al usona funkciulo kaj biologo Karl W. Kenyon, kiu kolektis la tipan specimenon USNM 431164 de 22a Februaro 1959. Kelkaj ostoj el prahistoria sambakio de Amĉitko estis atribuitaj ankaŭ al tiu taksono. Ĉar oni ne vidis vivantajn distingajn kormoranojn en ĵusaj jaroj en Amĉitko, oni supozis ke la Kenjona tufkormorano iĝis formortinta en la 1960aj-1970aj jaroj (kaj marpoluado kaj troa fiŝkaptado estus eblaj tialoj).
NGC 640
NGC 640 (aliaj indikoj — PGC 6130, MCG -2-5-31) estas spirala galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 640 estas galaksio de Seyfert de tipo Sy 2.
13370 Júliusbreza
13370 Júliusbreza estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la slovakaj astronomoj Leonard Kornoš kaj Peter Kolény elde la Observatorio de Modra en Slovakio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Július Breza (1917–1991), unu el ĉefaj otorinolaringologoj de Ĉeĥoslovakio. Li estis la kapo de la divido pri otorinolaringologio en la Porinfana Fakultata malsanulejo en Bratislavo. Lia laboro centriĝis en la endoskopiaj proceduroj por kuraci malordojn de la bronkoj kaj pulmoj ĉe la infanoj.
Grand Theft Auto III
Grand Theft Auto III (GTA III) estas la unua tridimensia epizodo de la videoludserio Grand Theft Auto. Ĝi estas la unua videoludo ekspluati reale 3D-an grafikmotoron, kiu povu evidentigi la detalon de la rekonstruoj kaj la mimikojn de la roluloj estantaj en la ludo. Ĝi estis la plej vendita ludo en Usono kaj Eŭropo en 2001. La ludo estis tradukita al la Esperanto en 2018.
Temo
La ludo disvolviĝas en Liberty City en 2001. Ĉi tie enpersoniĝas senparola rolulo, nomata Claude Speed. Claude estis planita atakon al la banko de Liberty, kun sia knabino Catalina (kiu reaperos antaŭ 9 jaroj kun la ĉefrolulo en GTA: San Andreas).
Dum la rabo Catalina pafas perfide al Claude kaj forportas la monon kune kun ia Miguel, sed Claude supervivas kaj estas arestata. Dum la transportado al la pundomo en furgono, ĝi estas atakata de la Kolombia Kartelo, Claude ekspluatas tion por fuĝi kun 8 Ball (spertulo pri eksplodaĵoj). Dank’al la konoj de tiu, li sukcesos trovi laboron en la krimvivaj medioj, malmulttempe li konos la plej potencajn anojn de la familio Leone: la estron Salvatore (kiu reaperos antaŭ 9 jaroj kaj oferos taskojn al Carl Jonhson, la ĉefrolulo de GTA: San Andreas), la filon Joey (kiu antaŭe donis taskojn al Carl Jonhson kiam tiu estis ankoraŭ en Liberty City), Toni-n Cipriani-n (la ĉefrolulon de Grand Theft Auto: Liberty City Stories) , Luigi-n Goterelli-n kaj la fianĉinon de la estro, Maria-n Latore-n (kiu estis koninta la estron en GTA: San Andreas).
La moŝto informas Claude-n, ke en la urbo cirkulas nova drogo, la SPANK, produktita de la Kolombia Kartelo. Spuradante perfidinton de la familio Leone, vi eltrovos, ke la SPANK-fabriko troviĝas sur kontenerŝipo en la haveno de Liberty kaj estrante la kolombianojn estas homo nomata Miguel kaj lia knabino, kiu estas simple Catalina!
Pro ordono de Salvatore, li kun 8 Ball eksplodigas la ŝipon, post tiu ĉi misio Salvatore petas al Claude detrui aŭtomobilon kun ŝmiritaj cerboj sur la antaŭglaco (omaĝo al Pulp Fiction, la mondfama filmo de Quentin Tarantino) sed kiam li estas surironta la veturilon li estas avertata de Maria: Salvatore volas ilin mortintaj ĉar ŝi konfesis al li esti enamiĝinta al Claude.
Fortune ili sukcesas saviĝi dank’al amikino de Maria, Asuka Kasen, fratino de Kenji Kasen, estro de la Jakuzo. Sistemiginte la aferojn kun la Mafio kaj foriginte Salvatore-n, Asuka decidas helpi Claude-n forigi la SPANK-on kaj Catalina-n. Plenuminte kelkajn misiojn por la Jakuzo kaj por koruptita policisto nomata Ray, li estas ekkontaktata de konstrua impresario, Donald Love (rolulo kiu aperos ankaŭ en GTA: Vice City), kiu ordonas al Claude forigi Kenji-n Kasen-on sin deklarante ano de la Kolombia Kartelo, por eksplodigi militon kaj malaltigi la prezojn de la bienoj. Post kiam li faris tion, li proponas al Claude alian mision, en kiu li petas reakiri pakaĵon en la flughaveno de Liberty; alveninte loken, Claude eltrovos, ke la Kartelo havis grandan intereson por la pakaĵo, fakte ĝi estas ŝtelita de la Kartelo, kiu portis ĝin en nekonatan lokon, sed, foriginte la kolombianojn, li eltrovas furgonon, kiu raportas la skribaĵon ”Panlantic Construction”, konstrua entrepreno de Liberty.
Atinginte la konstruejon de la Panlantic, li eltrovas, ke ĝi estas simple la komandejo de la Kartelo kaj, post kiam li alfrontis malfacilan pafadon kun la kolombianoj, sukcesas alveni sur la tegmenton, kie li parolas vizaĝo kontraŭ vizaĝo kun Catalina kaj Miguel. Tiu ĉi volas liveri la pakaĵon al Claude sed Catalina vundas lin pafante kaj forkuras.
Dume alvenas Asuka, tute kolera ĉar opinias, ke la Kartelo mortigis ŝian fraton. Sadiste torturinte Miguel-on por ekscii kelkan informon, Asuka eltrovas, ke Catalina metis tri mortoskipojn en Liberty kaj volas, ke Claude oficu kiel logaĵo por altiri ilin al la homoj de Asuka. Kompletiginte kelkajn misiojn por Asuka, Claude estas revokata veni al la konstruejo de la Panlatic; li eltrovas, ke Catalina estis tie, mortigis Asuka-n kaj Miguel-on, forŝtelis Maria-n kaj pretendas elaĉeton de 500.000 $.
Atinginte la vilaon de Catalina, lokon de la interŝanĝo, Claude estas priŝtelata kaj senigata je la armiloj kaj, post kiam li lace eliris el la vilao, vidas Catalina-n fuĝanta helikoptere kaj portanta Maria-n kaj la lastajn kolombianojn al la digo Cochrane. Kiam Claude atingas la digon, la helikoptero incitegas la inferon sed dank’al Bazuko, Claude sukcesas faligi ĝin mortigante sian eksulinon. Retrovinte Maria-n, ŝi komencas danki lin kun ekstrema insisto, ĝis ne komenciĝas la finaĵaj titoloj, la ekrano svenas en fermodissolvo kaj oni aŭdas misteran pafon, kiu (supozeble) mortigas la missortulinon...
Karakterizoj
La grafika aspekto de la ludo estas stampita pli per kartuna stilo ol per realista stilo kaj tio estas ĉiam havinta la rolon maldramigi serion, kiu pro siaj temoj estas ĉiam estinta sanga kaj kelkfoje cenzurita. La kontrolo de la rolulo estas vere plurfaceta. La videoludo havigas multajn eblaĵojn: eniri en vendejojn, ŝteli aŭtomobilojn, kompletigi rabojn aŭ entrepreni en pafadojn ĝis lasta spiro kun la anoj de la urbaj bandoj. La bandoj estas 7 :
La sono havas sian fortopunkton en la eblo aŭskulti aŭtomobilan radion, se oni sin agordas en la pluraj kanaloj (Lips 106, Head Radio, Rise FM...). Ne mankas kvalitefikoj por la urba atmosfero, karakterizita de la motortondradoj de la veturiloj, mediaj bruoj kaj eĉ sakroj de la vojirantoj. Tiel, kiel en la aliaj titoloj de la serio, la ludo estas tre varia: krom la ĉefa historifluo, la ludanto povas elekti laŭplaĉe ekstrajn misiojn kiel, ekzemple, tiujn de la hundnutraĵa fabriko; aŭ iĝante kelkminute fajrobrigadano, policisto, parakuracisto aŭ taksiŝoforo.
La armiloj uzeblaj en la ludo (krom la simplaj manoj) estas la jenaj: bazopilka klavo, pistolo, Uzi, eksploda grenado, AK47, precizecfusilo, shotgun, M16, bazuko, molotov, flamĵetilo.
Asnières-en-Bessin
estas komunumo de la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas asnièrois.
Donna Leon
Donna Leon (* la 28-an de septembro 1942 in Montclair, Nov-Ĵerzejo, Usono, estas usona verkistino de romanoj.
Ŝi vivas en la itala urbo Venecio, kaj ĉiuj siaj krimromanoj disvolviĝas en tiu urbo. Konsiderante tion kaj ŝian ne nepre klare anglalingvan nomon, multaj legantoj en diversaj landoj de la mondo misopinias ŝin itala aŭtorino.
Post la studo en Usono kaj Italio Donna Leon instruis la anglan lingvon kaj literaturon en Italio. Poste ŝi laboris kiel ĉiĉerono en Romo, kiel varbistino en Londono kaj pli poste instruis en usonaj lernejoj en Svislando, Irano, Ĉinio kaj Sauda Arabio. Poste ŝi estis docentino en la filio de la "Universitato de Marilando" en la usona aerarmea bazo de la urbo Vicenza en Italio, ĝis ŝi fine decidis dediĉi sin komplete al verkado de romanoj.
En pluraj landoj de Eŭropo, aparte en Germanio, ŝi estas inter la plej popularaj verkistinoj, kaj ŝiaj krimromanoj bonege vendiĝas. Je ŝia peto la romanoj ne tradukiĝas al la itala lingvo kaj ne publikiĝas en Italio, por ke la loĝantoj de Venecio, kiuj liveras al ŝi la ideojn por la krimromanoj, ne tro konsciu pri la fakto, ke ŝi verkas romanojn, kaj plue senĝene komuniku kun ŝi.
Ekde la mezo de la 1990-aj jaroj Donna Leon ricevis plurajn elstarajn verkistajn premiojn kaj honorigojn. El ŝiaj romanoj dedukteblas ŝia aparta pasio - la opero. Laŭ propraj indikoj ŝi grandkvante vojaĝas tra Eŭropo por kapti elstarajn operajn enscenigojn. Speciale ŝi laŭdire raviĝas pri la operoj de Georg Friedrich Händel.
La Brunetti-romanoj
La heroo de la krimromanoj de Donna Leon, kiuj ekde la jaro 1992 aperas en regula ĉiujara ritmo kaj ekzemple en Germanio ekde tiam dum pli ol 15 jaroj estas la tiujare plej vendata romano, estas la venecia policisto Commissario Guido Brunetti.
La melankolia kaj simpatia policisto suferas pro la fakto ne povi forigi la malbonon el la mondo. Lia edzino Paola, filino de konteo el la historia venecia nobela familio Vitale Falier, laboras kiel profesorino pri la angla lingvo kaj estas inspirita pro la liberismaj studentaj ideoj de la jaro 1968. La preskaŭplenkreskaj infanoj Raffaele kaj Chiara en la romanoj regule montras homaman entuziasmon, kiu kontrastas kun la korupta kaj brutala mondo de krimoj, kun kiu profesie daŭre luktas la policisto. Iucsence komika elemento en ĉiuj romanoj estas la nelerta, vanta kaj malkapabla policeja ĉefo de Venecio, Vice-Questore Patta, kiu plej ofte havas la malan opinion de Guido Brunetti kaj ankaŭ fine de la romanoj, kiam la supozoj de Brunetti montriĝis pravaj, apenaŭ montras komprenon aŭ aprezon al la dungito. Kromaj ĉefroluloj estas la lojala kaj ekologie engaĝita policista kolego Sergente Vianello (bona amiko de Brunetti kaj ekde la dekunua romano Ispettore [inspektoro]) kaj la moderna, bela Signorina Elettra, kiu ekde la tria romano estas la sekretariino de sinjoro Patta.
Krom la centra krima kazo estas unuflanke la familia vivo de la romana heroo kaj aliflanke la koruptaj politikaj cirkonstancoj de la itala socio, kiuj interplektiĝas en la romanoj. Iuj kritikantoj tial akuzas la verkistinon krei antaŭjuĝan bildon pri Italio, kaj melodrame troigi la emociecon de la rakonto. Sed la kontrasto inter la harmonia familio kaj la malperfekta ŝtato, kiu postulas forigon de la krimuloj sed pro koruptaj strukuroj subtenas la krimecon, kreas la apartan etoson de la romanoj kaj donas al ili socie kritikan tendencon, kiu aparte plaĉas al multaj legantoj.
Donna Leon priskribas Venecion en siaj romanoj tiom detale, ke ĉiuj lokoj de la eventoj per urba mapo facile troveblas. Intertempe en la urbo publikiĝis aparta urba mapo kun aparta atento pri la romanaj lokoj, kiu ankoraŭ plifaciligas tion. Samtempe ankaŭ la tradicia kuirarto de Venecio estas temo en cixuj romanoj, kun la precizigo ke la romanaj roluloj plejparte pasie mem kuiras kaj manĝas hejme, kaj evitas manĝi en la urbaj restoracioj.
Intertemple la plej multaj el la romanoj estas filme adaptitaj kaj ankaŭ aperis kiel voĉelgitaj libroj sur lumdiskegoj. En la filmoj laŭ la romanoj la germana aktoro Joachim Król ludas la rolon de Commissario Guido Brunetti.
La krimromanoj pri Commissario Guido Brunetti publikiĝas en pluraj naciaj lingvoj, sed la senkompare plej altajn eldonkvantojn havas la eldonoj en la angla kaj germana lingvoj - tial ĉi-tie menciiĝas anglaj kaj germanaj librotitoloj:
(12110) 1998 KL56
(12110) 1998 KL56 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la  astronomoj Matthew R. Burleigh kaj Nigel P. Bannister elde la Observatorio de Roque de los Muchachos (La Palma, Insuloj Kanarioj, Hispanio).
Martin Schmeitzel
Biografio
Martin Schmeitzel de 1700 studis teologion en Jena, poste en Wittenberg kaj Greifswald. Kiel ĉedoma instruisto li faris vojaĝojn en Danio, Germanio kaj Svedio. En 1721 li estis profesoro en Jena kaj universitata bibliotekisto. De 1731 li estis profesoro pri ŝtatjuro kaj historio de universitato de Halle. Li uzis unue la vorton statistiko en siaj prelegoj de Jena (Collegium politico-statisticum, 1723). Dum sia restado en Halle li esploris precipe la historion de Transilvanio kaj li pririĉigis la kolekton de la universitata biblioteko. La katalogon kunmetitan de li eldonis universitata profesoro Michael Agnethler en Helmstedt (1748 – 51).
Hujoj
La hujoj (回族) estas etna grupo, unu el la 56 etnoj rekonitaj oficiale de la registaro de la Ĉina Popola Respubliko. La plimulto de la hujoj estas tre similaj, kulture kaj fizike, al la hanoj, la ĉefa etno de Ĉinio, kun la escepto ke la hujoj estas praktikantoj de islamo, kio siavice donas al ili iujn kulturajn apartaĵojn. La hujoj vivas ĉefe en nordokcidenta Ĉinio, en Aŭtonoma Respubliko Huja de Ningŝjao, Ŝinĝango kaj la provincoj Gansuo kaj Ĉinghajo.
Historio
Laŭ la historia vidpunkto, huja etno formiĝis en la 14-a jc., tamen la prapatroj de hujoj venis en Ĉinion en la 8-a jc. Tiam ili aktivadis ĉefe en la sudorienta marbordo de Ĉinio. Kantono, la fina urbo de la mara Silka Vojo, estis mondfama komerca haveno. Tie kolektiĝis komercaj ŝipoj el Arabio, Persio kaj aliaj landoj. Multaj alilandaj komercistoj fiksloĝiĝis en Ĉinio por negoco. Ili havis siajn proprajn loĝkvartalojn, kie ili praktikis sian socian sistemon kombinantan politikon kun religioj laŭ la islama doktrino kaj observis la religiajn morojn de islamismo. Poste ankaŭ en Quanzhou (Cjŭangoŭ) kaj Yangzhou aperis la similaj loĝkvartaloj.
Preskaŭ en la sama tempo islamanoj de la okcidentaj landoj transloĝiĝis orienten en Ĉinion laŭ la Silka Vojo kaj ĉe la vojo irita de ili aperis islamaj kvartaloj, inkluzive de Lanzhou. Tiuj islamanoj alvenintaj laŭ la Silka Vojo estis prapatroj de hujoj en la nuna Ĉinio. Poste ili, multe influite de la ĉina kulturo, tamen konservis siajn proprajn naciajn morojn kaj religiajn kutimojn.
Nacia Religio
La hujoj kredas je islamo. Fakte, tio ĉi estas la ĉefa trajto, kiu permesas klasi ilin aparte laŭ la ĉina sistemo de malplimultoj.
La Islamo kondiĉigas kelkajn kulturajn apartaĵojn. Ekzemple, inter hujoj estas malpermesite manĝi porkon, unu el la ĉefaj nutraĵoj en la ĉina nutrado. Lia formo sin vesti nur diferencas de tiu de la hanoj en tio ke la viroj vestas malgrandan blankan ĉapon kaj la virinoj kovras sian hararon kun tuketoj kaj, de tempo al tempo, ili uzas vualojn.