cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valdelosa
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Valdemierque
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 17,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 62 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Valdelosa
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Valdemierque
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Iam estis minoj de diversaj mineraloj. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Budos
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Budòs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Camiran
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Captieux
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Capsiuts - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Las Veguillas
Las Veguillas [lasbeGIljas] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Las Veguillas estas tradukebla etimologie al La Valetoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arguijo, Cabrera, Casanueva, Las Huertas, Las Veguillas, Llen, Mora de la Sierra kaj Pedro Llen, okupas totalan areon de 43,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 107 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 295 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 33 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Setlejoj fondiĝis en la 13-a jarcento, sed Las Veguillas mem en la 14-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Casseuil
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Cassulh - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Valverdón
Valverdón estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Valverdón estas tradukebla etimologie al Granda Verda Valo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Valverdón kaj Zorita, okupas totalan areon de 21,98 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 285 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 13 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Svadba Kreĉinskogo
Svadba Kreĉinskogo (Свадьба Кречинского) estas filmo de reĝisoro Aleksandr Drankov.
La filmo montras apartajn scenojn de la komedio de A. V. Suĥovo-Kobilin "Svadba Kreĉinskogo".
Cardan
Cardan - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Kantono Saint-Trivier-sur-Moignans
La kantono Saint-Trivier-sur-Moignans ( canton de Saint-Trivier-sur-Moignans) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 13 komunumoj. Ĝi havis entute 14 659 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Saint-Trivier-sur-Moignans.
Aleksandr Drankov
Aleksandr Osipoviĉ Drankov (Алекса́ндр О́сипович Дранко́в) estis rusia kaj sovetunia reĝisoro kaj produktoro.
Kantono Saint-Trivier-sur-Moignans
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Saint-Trivier-sur-Moignans la jenaj 13 francaj komunumoj :
Historio
La kantono Saint-Trivier-sur-Moignans estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Saint-Trivier-sur-Moignans malaperis pro tiu leĝa reformo.
Ĉiuj komunumoj apartenintaj al la eksa kantono Saint-Trivier-sur-Moignans fariĝis parto de la nova kantono Villars-les-Dombes.
Vecinos (Salamanca)
Vecinos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Vecinos estas tradukebla etimologie al Najbaroj aŭ Lokanoj.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Vega de Tirados
Vega de Tirados estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. Vega de Tirados estas tradukebla etimologie al Valo de Tirados.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Carrascalino, El Carmen, La Cabra, Las Cuestas, Tirados de la Vega kaj Vega de Tirados, krom la senhoma Baños de Ledesma, okupas totalan areon de 28,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 171 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 23 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Vasilij Gonĉarov
Vasilij Miĥajloviĉ Gonĉarov (Василий Михайлович Гончаров) estis rusia reĝisoro kaj scenaristo.
Tejeda y Segoyuela
Tejeda y Segoyuela [teĤEda isegoĜŬEla] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Tejeda estas tradukebla etimologie al taksusejo, dum Segoyuela estus derivinta el kelta kunmetaĵo de SEGOS (venko) plus BRIGA (urbo) same kiel ĉe Segovia, sed kun diminutiva sufikso -uela.
Tejeda kaj Segoyuela de los Cornejos kuniĝis ĉirkaŭ 1850 kaj en 1916 Tejeda alinomiĝis Tejeda y Segoyuela Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Los Arévalos, Monflorido, Puerto de la Calderilla, San Miguel de Asperones. Segoyuela de los Cornejos kaj Tejeda y Segoyuela, okupas totalan areon de 44,10 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 91 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 60 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Estas ruinoj de kastelo.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Natria oktanato
Natria oktanato aŭ natria kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la saloj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj natria hidroksido. Natria oktanato estas senkolora solidaĵo, iom solvebla en akvo kaj solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Natria oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al natria katjono. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 15 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn. En la kemia kampo, natria oktanato uzatas per akirado de la heptano per senkarboksiligo kaj en la frakciigo de la sangoplasmo. Natria kaprilata ankaŭ ordinare uzatas topike en solvaĵoj, pulvore aŭ ŝmiraĵoj kiel fungicido kontraŭ kelkaj infekciaj agentoj tiel kiel microporus, Trichophyton, kaj Candida albicans. Ĝi ne estas haŭtoirita eĉ se daŭre uzata.
Proprecoj
El natria kaprilato oni povas produkti alte pura n-heptano, kiu estas uzata en gaskromatografio por analizo de kvalita kemio, kaj ankaŭ por apartigado de albumeno en malalta temperaturo. Natria kaprilato same uzatas kiel nutro-aldonaĵo en piloloj, por plibonigo de muskola kresko kaj libido. Krom tio, natria kaprilato uzatas en kosmetikaĵoj, kiel emulsianto kaj surfaktanto. Natria kaprilato estas ĉie uzata en la internacia merkato pro ĝia alta efikeco, eko-afableco kaj pureco, kaj ĝi estas komerce disponebla en malsamaj pakaĵoj por kontentigi la plurajn necesojn de la klientaro.
27062 Brookeminer
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Brooke Miner, astrofizikistinon kaj membrinon de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell, kiu divida sian tempon kaj sian talenton. Ŝi estas membrinon de la Teknologia Konsilantaro de la Observatorio Lowell.
Castelviel
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Castèthvièlh - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Castets et Castillon
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Castèths e Castilhon - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Russkaja svadba XVI stoletija
Russkaja svadba XVI stoletija (Русская свадьба XVI столетия) estas filmo de reĝisoro Vasilij Gonĉarov.
Villagonzalo de Tormes
Villagonzalo de Tormes estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo. Villagonzalo de Tormes estas tradukebla etimologie al Vilaĝo de Gonzalo, nome loĝestro kaj aludo al rivero Tormes.
Russkaja svadba XVI stoletija
La juna bojaro hazarde renversas la ĉaron, kiu iras renkonte al li. Estis akcipitro, kiu ne estis vundita. Post disiĝo kun ŝi, li venas hejmen, kie liaj gepatroj volas ke li geedziĝu kun knabino kiun li ne devus vidi antaŭ la geedziĝo. Post la geedziĝo, la novedzino demetas la vualon kaj la bojaro malkovras la fremdulon kun kiu la sorto kondukis lin sur la vojon.
Villagonzalo de Tormes
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Carpio-Bernardo, Castañeda, Matacán, Valdesantiago kaj Villagonzalo de Tormes, okupas totalan areon de 25,56 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 115 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn ekde la 1980-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. En ties teritorio estas la Flughaveno de Salamanca-Matacán.
Limas kun loĝlokoj Sepulcro-Hilario, Tamames, Tejeda y Segoyuela, Puebla de Yeltes, Navarredonda de la Rinconada, El Cabaco, Cereceda de la Sierra kaj La Bastida. Ĝi distas 20 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 14-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
La Vellés
La Vellés [labeLJES] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. La Vellés estas etimologie aludo al Avilés, de kie venis la reloĝantoj post la Reconquista.
Limas norde kun Arcediano kaj Aldeanueva de Figueroa; oriente kun Pajares de la Laguna, Villaverde de Guareña kaj Pedrosillo el Ralo; sude kun Castellanos de Moriscos; sudokcidente kun San Cristóbal de la Cuesta kaj Monterrubio de Armuña kaj okcidente kun Castellanos de Villiquera kaj Negrilla de Palencia. Ĝi distas 15 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Caumont
Caumont estas la nomo de pluraj francaj komunumoj:
La Vellés
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Caumont
kun sufikso:
La Vellés
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Cauvignac
La teritorio havas komunan limon kun.
Ŭakizaŝi
Ŭakizaŝi aŭ Wakizashi (en japana: 脇差, "flankentrudita [glavo]" ) estis tipo de tradicia japana glavo (nihonto) uzita de la klaso de samurajoj de la feŭdisma Japanio.
La wakizashi havas klingon inter 30 kaj 60 cm, kaj wakizashi pli proksima al la longo de la katana estas nomata ō-wakizashi kaj la wakizashi pli proksima al la longo de tantō estas nomata kō-wakizashi. La wakizashi portata kun la katana estis la oficiala signo ke la portanto estis samurajo aŭ glavisto. Portataj kunaj la paro de glavoj estis nomataj daishō, kio tradukeblas laŭvorte al "granda-malgranda". La katana estis la granda aŭ longa glavo dum la ŭakizaŝi estis la "malgranda" aŭ akompana glavo. Wakizashi ne estis necese ĝuste pli malgranda versio de katana; ili povis esti forĝita diference kaj havi diferencan krucsekcon.
Villalba de los Llanos
Villalba de los Llanos [biLJALba delosLJAnos] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Villalba de los Llanos estas tradukebla etimologie al Blanka Vilaĝo de la Ebenaĵo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cuarto de Arriba, Cuarto del Medio, Maza de San Pedro, Monte Abajo, Monte Alto, Negrillos kaj Villalba de las Llanos, okupas totalan areon de 36,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 137 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Matilla de los Caños del Río, Vecinos, Carrascal del Obispo kaj Robliza de Cojos. Ĝi distas 34 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas brutobredado (bovoj kaj porkoj en kverkaroj). Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Wojciech Roszkowski
Wojciech Stefan Roszkowski (naskiĝis la 20-an de junio 1947 en Varsovio) – pola ekonomikisto, historiisto kaj altlerneja instruisto, profesoro de homa scienco (1996), profesoro de Komerca Ĉeflernejo en Varsovio (1991–2010); delegito al Eŭropa Parlamento de la 6-a kadenco (2004–2009). Aŭtoro de represataj publikaĵoj dediĉitaj la historio de Pollando en la 20-a jarcento kaj la 21-a jarcento, kaj ankaŭ de premiata libro ''Roztrzaskane Lustro. Upadek cywilizacji zachodniej'' (Frakasita spegulo. Falo de okcidenta civilizacio). Kavaliro de Ordeno de la Blanka Aglo.
Konsiliestro de la Muzeo de Pola Historio en Varsovio, membro de la Defend-Komitato pri Bona Nomo de Pollando kaj Poloj.
Villasdardo
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 21,54 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 17 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 100 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 47 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Cazalis (Ĝirondio)
Cazalis - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Casalís - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Caumont (Ĝirondio)
Caumont - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Villaseco de los Gamitos
Villaseco de los Gamitos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Villaseco de los Gamitos estas tradukebla etimologie al Seka Vilaĝo de los Gamitos (gamitos estas arkaika vorto por plantospeco).
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 12,32 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 141 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 450 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 41 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Villaseco de los Reyes
Villaseco de los Reyes estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Villaseco de los Reyes estas tradukebla etimologie al Seka Vilaĝo de la Reĝoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Berganciano, El Campo de Ledesma, Gejo de los Reyes, Moscosa y Gusende y Villaseco de los Reyes, okupas totalan areon de 136,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 340 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 52 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
30534 Holler
30534 Holler estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Bryan Holler, de la Space Telescope Science Institute en Baltimore (Marilando). Liaj studoj inkludas spektroskopion, analizon de rotaciaj kaj determinon de la orbitoj de satelitoj de.
Riom-ès-Montagnes (stacidomo)
Riom-ès-Montagnes estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Riom-ès-Montagnes, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata turisma trajno Gentiane express.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bort-les-Orgues - Neussargues (721000).
Villarmayor (Salamanca)
Villarmayor [biljarmaĜOR] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. Villarmayor estas tradukebla etimologie al Plejgranda Vilaĝo.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Espino de los Doctores kaj Villarmayor, okupas totalan areon de 39,05 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 192 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Kromosomoj
Kromosomoj. romana originale en Esperanto verkita de Lorjak. Eldonita de Flandra Esperanto-Ligo, en Antwerpen 1989. 153p. 2lcm. Serio "Stafeto", n-ro 10.
Recenzo de George Lagrange
La titolo kompreneble pensigas al referato pri biologio. Sed la kovrilpaĝa bildo tuj tiras la leganton de la eraro: "terura" karikaturo de Landru, eminenta krimulo de la jaroj dudekaj, kiu rostis ĉirkaŭ dudekon da "edzinoj".
Kaj jam de la komenco oni vidas virinon peni super krucvortoj pro la enigmo: Preludo al posttagmezo de Faŭno. Ĉu temas pri Claude Debussy? Ne. La respondo estas "erekto". Jen la "pitĉo" estas donita. Ĉu paroli pri tiu ĝigolo, kiu havas du patrinojn kaj baraktas kun la puloj de jus aĉetita jako? Ĉu angori pro la forrabo de knabineto aŭ pro la sanga murdo... de kokino? Nu, ĉiufoje kiam ekaperas dramo - pro la supozitaj kromosomoj de Landru tio finiĝas per burleskaĵo.
Ankaŭ ne tro cerbumu pro la eksterordinaraj ecoj de la kromosomo n-ro 54(!) kaj pro ties librofina klarigo: ni estas en la mondo de Lorjak.
La libro estas lerte konstruita, ĉiu ĉapitro-ŝlosilo alvenas akurate kaj oni tuj emas legi plu por ekscii la sekvon. Tamen ĉiam iom stranga, iom inciteta, estas la stilo de Lorjak. Kompreneble li elregas la lingvon. Pri tio oni ne dubu. Sed li ŝatas ludi per ĝi, nenecese, por la propra plezuro, kvazaŭ li lokus enigmon meze de paragrafo kun la pipra demando: ''Ĉu vi deĉifris? Originale, ĉu ne?'' Tial vi trovas "lien" por "al li", aŭ "aliese" por "de aliu, de iu alia" ktp... Do kroma ludo interne de sprita romano.
Kaj apud tio abundas frazoj, kiuj aspektas laŭvorte el la franca lingvo, kvazaŭ Lorjak unue verkus en la franca kaj nur poste tradukus, kvankam li certe ne tiel faris. Mi demandas min, kiel japano ricevus tion?
Oni eĉ fojfoje - malofte - renkontas neelteneblajn francaĵojn, kiel ekzemple "iri serĉi": p. 16, Arturo iris lin serĉi, kvankam Arturo neniel "serĉis lin", li ja sciis, kie loĝas la avo. Li ''venigis li,. akompanis lin, petis lin veni, iris atendi lin...'' sed tute ne serĉis lin. Fakte tedas min tiu konstanta mizuso de "serĉi" far la francoj.
Oni ankaŭ trovas iun "ignori" por "ne scii" kaj kompreneble iun "emeritulo" por "emerito" (p. l12). Pli ĝenas min tiu: Mi divenis, ke vi rapidus anstataŭ "... ke vi rapidos" (p. 127), tipe franca eraro. Krome estas, kiel ĉe multaj aŭtoroj, kelkaj verboj kies transitiveco kaj netransitiveco estas intermiksitaj: oni devus pli emfaze atenti pri tiu malfacila punkto dum la instruado de esperanto.
Alia kuriozaĵo ĉe Lorjak - jam trovebla en la antaŭa romano Mariagnes - estas, ke li rakontofine sendas unu el sia protagonistoj al la sfero de pieco, jen en monaĥejon, jen en Afrikon kiel misiisto. Ĉu moralema fino? Ĉu karikaturo? Mi ne kapablas respondi.
Nu, ne temas pri verko, kiun filologoj post jarcentoj plu esploros, lenson enmane. Temas pri libro, kiun oni legas por la distro, por la plezuro.
Kaj se tiel, ĝi trafas sian celon.
Recenzo de Eduard V. Tvarožek: Feliĉaj finoj de sia speco
Post kvardekjara gekunvivado Bernard Dubosk kaj Mirela Sidoret fine decidas geedziĝi. Dum la ceremonio Mirela hazarde ekscias, ke la originala familia nomo de ŝia edzo estas Landru, kaj ke li estas la filo de la fifama amasmurdinto de virinoj. Timante, ke Bernard povus esti heredinta iujn dispoziciojn al murdemo, ŝi kaj Bernard entreprenas diversajn esplorojn kun alterne pozitivaj kaj negativaj rezultoj, ĝis ili ekscias, ke ĉiu timo estas superflua, pro... deus ex machina!
Do grandega "hepiendo" (feliĉa fino: mi pardonpetas pro la krudega pseŭdoneologismaĉo!). Antaŭ ol ĝi venas, Lorjak lerte enplektas surprizajn, foje humurajn aŭ eĉ groteskajn, foje detektivecajn kaj aventurajn epizodojn. La rezulto estas sprite amuza verko, da kiaj nia literaturo bezonas pli multe.
Speciale atentinda estas la lingvaĵo de la libro: ĝi estas bunta, riĉa je novaj formoj. Lorjak ne kreas neologismojn, ne, li simple "lorjakumas" - nove kombinas la fundamentajn elementojn de la lingvo por krei formojn pli precizajn, pli signifoplenajn. Lia piediranto ne paŝas sed paŝaras, liaj herooj ĉevivas la aferon, ideas pri io; li uzas formojn kiel: reankaŭ, niahejme, ceteruloj, maledziĝoj, nuptularo... Tamen, iuj esprimoj estas tro nekutimaj, ekz. "komposti (telefon)numeron", "sagi al ŝi nigran okultrafon", kaj kelkaj aspektas kvazaŭ laŭvorte tradukitaj el la franca. Iom ĝenas la relative ofta pozicio de la atributo post ĝia substantivo, precipe ĉe la frazfino, kaj la fojfoja superflua uzo de kondicionalo.
Sed precipe la iom analizema lingvouzanto ĝuos la fantaziriĉajn vortkonstruon kaj frazeologion de Lorjak, do, legante ĝuos duoble.
Recenzo de Sten Johansson: Kromohomoj
Kromosomoj, la oka kaj lasta verko de Lorjak, similas la pli fruajn je stilo kaj enhavo. Same kiel pluraj antaŭaj, ĝi estas konstruita ĉirkaŭ kerna temo iasence serioza, kiun ĝi tamen traktas ege leĝere, kiel nuran elirpunkton de frenezaj eraroj, interŝanĝoj kaj konfuzoj.
En Kromosomoj temas pri la demando, ĉu genetike heredeblas dispozicio por krimaj aŭ aliaj agoj. La ĉefroluloj iel parence rilatas al Landru, konata ekspluatinto kaj murdinto de virinoj. Lorjak tamen faras ĉiomon por konfuzi nin per strangaj parencaj rilatoj kaj ŝajnrilatoj, ĝis finfine la leganto devas pridubi sian propran patrinon. Do, aperas krom homaj ankaŭ kromosomaj konfuzoj. Ĉu trafe, ke ĉi verko prihereda iĝis la lasta heredaĵo de Lorjak al liaj legantoj?
Ĉar temas pri Lorjakaĵo, estas nature iom amplekse trakti la lingvaĵon. Oni ja trovas la ĉiaman emon de Lorjak inĝenie manipuli la lingvon kaj relative riĉe utiligi la vortostokon de PIV. Li ŝatas adverbojn, prefiksojn kaj sufiksojn, do oni ne surpriziĝu trovante "vie", "reankaŭ", "demandari" kaj "pekareco". El vortoj, kiujn mi devis elserĉi en PIV, mencieblas "kolimatilo", "melomano" kaj "regio".
Simple, por ke vi ne ofendiĝu pro tio, ke la surpriza rivelo de tiu tragedio, tuŝanta la konstantan partoprenanton de mia vivo, kapablas min knedemocii, mi prisilentis, sed sentis la bezonon de persona enketo, de rendevuoj kun tiamaj atestantoj de la afero Landru, de aliaj kontaktoj kaj diverskoloraj komentoj. (p. 72)
''Vi konsentu konstati, Sinjorino, ke ni provis diskrete enketi antaŭ ol iri al pli gravaj decidoj. Do, ne miru, ke sensukcesaj ni nur povas nun porti plendon al la polico. Kiam ĝi refaros al vi niajn demandojn, esperende povu vi trovinti intertempe kiamaniere kontakti vian edzon!'' (p. 101) Oni bonvolu noti, ke la tri supraj diraĵoj venas el la buŝoj de tri malsamaj personoj, do ne temas pri iu escepta persona karakterizaĵo. Tamen, ne ĉiu dialogo tielas. Oni trovas ankaŭ normalan parolan lingvaĵon, aŭdeblan en vera interkona vespero aŭ festivala gufujo. - Kompreneble!
- El rekta fonto?
''- Preferinde. Jes.''
''- Bone. Ĉu ni povas rendevui?''
- Kiam kaj kie vi volos. (p. 46) Esceptokaze, tamen, la frazoj de Lorjak plene paneas. Eĉ longe cerbumante, mi malsukcesis deĉifri la subaĵon:"Obstina nekredantino, Mirela kvankame ne volis kontraŭstari la decidon de sia edzo konduki ŝin antaŭ la altaron - tro feliĉa ŝi oficialigi ĉiuformale tutan vivon da unuiĝo. (p. 145)"Kvankam la lingva ĵonglado de Lorjak ja estas fenomeno aŭtente Esperanta, tamen oni ofte sentas ankaŭ lian francecon. Kelkfoje temas pri la elekto de unuopaj vortoj, sed pli ofte pri la fraza strukturo. Jen du ekzemploj: Tiuj paroloj, eĉ malfirmaj, duonmaĉataj, Mirela atendis ilin de kvardek jaroj. (p. 13)
Tiuj semoj, kiujn vi domaĝis al mi, la vivo ilin alportis. (p. 141) Nu, tiuj du frazoj ja estus perfektaj en la franca lingvo, tamen en Esperanto oni preferas diri: "Tiujn parolojn (...) Mirela atendis de kvardek jaroj" kaj "Tiujn semojn (...) alportis la vivo".
Alia tipa francismo estas: "- Ĉar vi, vi havas pruvojn?" (p. 52). Kiel ofte, precipe ĉe latinidlingvanoj, oni trovas fojfojan misuzon de -us kie devus esti -os (aŭ pli precize estis -onta): "Saĝe, Mirela Sidoret atendis la tagon, kiam sugesto venus de Bernard Dubosk" (p. 14). Kaj - mi scias ke suburbo nestas en PIV kiel sinonimo de antaŭurbo, tamen mi iom timtremas pensante pri mia ebla estonteco en kela truo, legante ke "li loĝis en suburba kadukulejo" (p. 16).
Estas terure ke necesas tion mencii, sed mi ĝojas ke finfine unu verko de Lorjak aperis sen amaso da tajp- kaj komposteraroj.
Resume, ĉi verko donas distre plezuran legadon al ĉiu, kiu pretas iom deĉifradi vortojn kaj frazojn, kaj des pli grandan ĝuon al tiu, kiu aparte ŝatas tiel streĉi la cerbajn ĉifaĵojn.
Opština Zrnovci
Opština Zrnovci estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. Ĝi situas en la centra parto de la Orienta Regiono. Ĝia areo estas 55,82 km² kaj en 2002 havis 3.264 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas la vilaĝo Zrnovci.
Loko, priskribo
La norda parto de la komunumo situas en la malaltaj teroj de la rivero Bregalnica. La alteco ĉi tie estas ĉirkaŭ 350 m. Ankaŭ ekzistas tiu vojo de okcidento al oriento tra ĉi tiu sekcio. La suda parto de la  komunumo situas en la montoj.La alteco ĉi tie atingas preskaŭ 1550 m.
La komunumo konsistas el nur tri vilaĝoj - Zrnovci, Vidovište kaj Morodvis.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Kočani en la nordo, Opština Vinica en la oriento, Opština Karbinci en la sudo kaj Opština Češinovo-Obleševo en la okcidento.
Referencoj
https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
Alexis Vavin
Alexis Vavin (naskiĝis en Parizo, mortis  en Parizo) estis franca notario kaj politikisto de la 19-a jarcento. Elektita deputito de Parizo en 1839, li estis membro de Konstitua Asembleo, kaj de Leĝofara Asembleo. Favora al Monarĥio, li oponis la puĉon de Napoleono la 3-a.
Le Castellard-Mélan
(jen france, okcitane Lo Castelar e Melan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Digne-les-Bains kaj al la kantono .
Julius Augustus Schneither
Julius Augustus SCHNEITHER (aŭ Schneider ; naskiĝinta la en Leiden, mortinta la  estis nederlanda juristo, filologo kaj leksikografo.
Villamayor (Salamanca)
Villamayor [biljamaĜOR] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Villamayor estas tradukebla etimologie al Plejgranda Vilaĝo.
Kantono Seyssel (Ain)
La kantono Seyssel ( canton de Seyssel) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 5 komunumoj. Ĝi havis entute 6 798 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Seyssel.
Julius Augustus Schneither
Vivo
La unuan trejniĝon li ricevis fare de la frato Agathon Schneither. Li studis jursciencojn en Deventer, doktoriĝis en 1827 kaj fariĝis advokato en Nijmegen. Li posteulis en 1829 la fraton Georg Antoon kiel lernejestro de la latina lernejo de Wageningen. Pro katastrofa infrastrukturo regis tie ankaŭ malabundo da lernigistoj kaj Schneither devis instrui ĉiujn fakojn. En 1835 li iĝis lernejestro en Zierikzee apud Schouwen-Duiveland. Ekde 1841 ĝismorte li rektoris ĉe la gimnazio de Groningen.
Villamayor (Salamanca)
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Anantapur, El Pajarón, Las Acacias, Las Canteras, Los Álamos, Los Almendros, Los Páramos, Los Rosales, Mozodiel de Sanchiñigo, Vega de Salamanca kaj Villamayor, okupas totalan areon de 20,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 7 212 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 6 000 loĝantojn ekde la 1980-aj jaroj pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj konvertiĝo en dormurbo.
Kantono Seyssel (Ain)
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Seyssel la jenaj 5 francaj komunumoj :
Étienne Marcel
Étienne Marcel (naskiĝis inter 1302 kaj 1310, mortis en Parizo) estis provosto de la komercistoj de Parizo sub Reĝo, kromnomita Johano la Bona (Jean le Bon). Li distingiĝis en la defendo de malgrandaj metiistoj kaj gildanoj kiuj konsistigis la plej grandan parton de la urba loĝantaro.
Cadillac (Ĝirondio)
Cadillac - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Cadilhac aŭ pli longe Cadilhac de Seron - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Kantono Seyssel (Ain)
Historio
La kantono Seyssel estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Belley.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Seyssel malaperis pro tiu leĝa reformo.
Villamayor (Salamanca)
Limas kun loĝlokoj Florida de Liébana, Valverdón, Castellanos de Villiquera, Villares de la Reina, Carrascal de Barregas, Doñinos de Salamanca kaj Salamanko. Ĝi distas 7 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas kaj ĉefe produktado de ŝtonminejoj por konstrumaterialo de monumentoj kaj gravaj konstruaĵoj. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Kantono Thoissey
La kantono Thoissey ( canton de Thoissey) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 12 komunumoj. Ĝi havis entute 15 587 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Thoissey.
Historio
La kantono Thoissey estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Thoissey malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Thoissey estis dispartigitaj inter novaj kantonoj.
Měrunice
Měrunice (Meronitz) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1295.
Zarapicos
Zarapicos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 7,65 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 55 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 22 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Villares de la Reina
Villares de la Reina estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Villares de la Reina estas tradukebla etimologie al Vilaĝoj de la Reĝino alude al Berengela edzino de la reĝo Alfonso la 9-a kiu portempe loĝis en bieno nune nomata "Los Palacios" (La Palacoj).
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Aldeaseca de la Armuña, Polígono Los Villares, Villares de la Reina, Fuente Serrana, El Helmántico, Urbanización La Mina, Urbanización El Viso kaj Urbanización Las Bizarricas, okupas totalan areon de 21,81 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 6 256 loĝantojn. Ĝi akiris 5 000 loĝantojn ekde la 1990-aj jaroj pro la proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj konvertiĝo en dormurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis, sed ĉefe servoj kiel dormurbo.
Le Caire
(jen france, okcitane Lo Caire) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Preĝejo Ĉieliro de Nia Sinjoro (Fertőrákos)
Historio
En la iama "Rakus" estis menciita kirko en 1241. La turkoj detruis ĝin en 1529. Episkopo György Széchényi rekonstruis la tiam nomatan kirkon Sankta Nikolao en 1662, sed la turo restis preskaŭ origina. En tiu erao la reformacio ĉi tie ne efikis, ĉar la aktuala episkopo ofte pasis tempon en la Episkopa kastelo de Fertőrákos. La turkoj denove detruis la preĝejon en 1683, sed en 1691 Leopold Karl von Kollonitsch rekonstruis ĝin. En 1728 iu bruldetruis la kirkon, en 1777 ĝi estis trakonstruita fare de Ferenc Zichy (episkopo). La orgeno estis kreita en 1784, trakonstruita en 1934 kaj 1957. En 1992 dum la plena renoviga laboro oni trovis plenan fundamenton de la origina mezepoka kirko.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ vojo en mezo de la vilaĝo. Apud la kirko estas 4 tomboj de pastroj kaj kolono kun statuo. La fasado estas preskaŭ simetria (nur dekstre estas enirejo al supro de la turo), meze la kvadrata turo plene reliefas. La turopinto estas svelta plurlatera piramido. Sub la turopinto estas ĉirkaŭirebla teraso por kontroli la panoramon pri fajroj aŭ malamikoj. La navo finiĝas en kvarangula absido. Sub la konstruaĵo estas kriptoj. Interne la ĉefaltara bildo prezentas la Ĉieliron, apude troviĝas lignaj statuoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj Emeriko de Hungario. Ambaŭ barokaj flankaj altaroj estas ornamriĉaj.
Villaverde de Guareña
Villaverde de Guareña estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Villaverde de Guareña estas tradukebla etimologie al Verda Vilaĝo de Guareña.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villaverde de Guareña kaj senhoma Cañadilla, okupas totalan areon de 15,87 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 149 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj La Vellés, Pajares de la Laguna, La Orbada, Pedrosillo el Ralo, Pitiegua, Gomecello kaj Cabezabellosa de la Calzada. Ĝi distas 17 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Le Castellet (Alpoj de Alta Provenco)
Le Castellet (jen france, okcitane Lo Castelet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Villaverde de Guareña
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Zamayón
Zamayón [zamaĜON] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. Zamayón estas tradukebla etimologie al Monteto.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj El Plantío, Zamayón kaj Zamocino, okupas totalan areon de 30,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 207 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 450 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 29 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Miklós Székely B.
Miklós Székely B. [miklOŝ sEkej bE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Székely B. Miklós estis hungara aktoro.
Miklós Székely B. naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Székely B. laboris en presejo, sed libertempe li estis amatora aktoro inter 1971-1981. Li havis statuson en filma produktejo inter 1974-1977 1983-1989, inter 1996-2000 en Nova Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premiojn inter 1983-2020. Lia kunulino Lili Monori naskis filinon en 1983.
(160234) 2002 JM23
(160234) 2002 JM23 estas malgranda, malhela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Riom-ès-Montagnes
Riom-ès-Montagnes [ʁjɔ̃ ɛs mɔ̃taɲ] estas franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Riomois.
Sigoyer (Alpoj de Alta Provenco)
Sigoyer (jen france, okcitane Segoier) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Kantono Treffort-Cuisiat
La kantono Treffort-Cuisiat ( canton de Treffort-Cuisiat) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 9 komunumoj. Ĝi havis entute 8 281 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Treffort-Cuisiat.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Treffort-Cuisiat la jenaj 9 francaj komunumoj :
Historio
La kantono Treffort-Cuisiat estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.