cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Imre Ungár
Imre UNGÁR, hungaro, (naskiĝis  1909 en Budapeŝto, mortis la 22-an de novembro 1972) estis hungara esperantisto, pianovirtuozo, profesoro pri pian-muziko de la Hungara Muzika Altlernejo je la nomo de Ferenc Liszt en Budapeŝto. Imre Ungár devenis el juda familio. Li gajnis la unuan premion de la 2-a Internacia Chopin-konkurso en Varsovio 1932. Grandsukcesaj koncertoj en multegaj landoj. Li estis blindulo, E-n uzis praktike dum siaj eksterlandaj vojaĝoj. Li eklernis Esperanton en sia 12a jaro kaj ofte akceptis invitojn al Esperantaj aranĝoj, i.a. kiel preleganto en la Internacia Somera Universitato en 1966. Spite al blindeco ekde la tria vivjaro, li atingis eminentan pozicion en sia arto, gajnis la unuan premion tamen ex aequo kun la usona pianisto Alexander Uninsky en la internacia Chopin-konkurso en Varsovio en 1932, ex aequo signifis ke du unuaj pianistoj de la konkurso gajnis la saman nombron de la poentoj kaj laŭ reguloj de la konkurso devis akazi la lotumado por la unua loko kiun li bedaŭrinde malgajnis en la lotumado kun la usona pianisto - ricevante finfine la duan lokon en tiu prestiĝa Internacia Chopin-konkurso en Varsovio. Poste li faris plurajn sukcesajn koncertvojaĝojn tra la tuta mondo uzante praktike Esperanton dum siaj eksterlandaj vojaĝoj i.a. tra Usono, Nederlando kaj plurfoje tra tuta Pollando. En la jaro 1955 li estis en la konkursa ĵurio de la 5-a Internacia Chopin-konkurso en Varsovio.
Castelló
Castelló aŭ Castelló de la Plana en kataluna (valencia) lingvo, Castellón de la Plana en la hispana, estas urbo en la Valencia Regiono de Hispanio. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma provinco, kaj de la distrikto (comarca) de La Plana. Ĝi situas ĉe la Mediteraneo, en la t.n. Costa del Azahar (Oranĝoflora Marbordo) (40°N 0°W). La loĝantaro estas ĉirkaŭ 160.000.
NGC 1449
NGC 1449 (aliaj indikoj — PGC 13798, MCG -1-10-32) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Castelló
Provinco
Ĉefaj urboj:
Kulmain
Kulmain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Tirschenreuth kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 1449
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sándor Palcsó
Sándor Palcsó [ŝAndor palĉO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palcsó Sándor estis hungara operkantisto (tenoro).
Sándor Palcsó naskiĝis la  en Pécs, li mortis la.
Biografio
Sándor Palcsó frekventis kalvinanan gimnazion en Gyönk inter 1940–1948, poste li studis en Universitato de Pécs, sed en la sekva jaro li estis forigita, ĉar li ne estis "laboristodevena". Li iĝis simpla laboristo, poste soldato. Inter 1952–1957 li kantadis en koruso, kie estis samtempe kantoteknika instruado. En 1957 li aliĝis al trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo, sed li ofte kantis ankaŭ en pluraj eŭropaj urboj. Li emeritiĝis en 1979, tamen ĝis 1986 li estis gastokantisto de la Operejo. En 1991 li translokiĝis al Érd. Li ricevis 7 premiojn inter 1962-2011, krome li estis nomumita eterna membro de la Operejo en 2014. Li havis edzinon kaj 2 gefilojn.
Belorusa Soveta Socialisma Respubliko
La Belorusa Soveta Socialisma Respubliko (ruse Белорусская Советская Социалистическая Республика, beloruse Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка) estis unu el la kvar membroj fondintoj de Sovetunio en 1922, kune kun la SSR Ukrainio, la Transkaŭkaza Federacia Soveta Socialisma Respubliko kaj la SFSR Rusio. Ĝi troviĝis en la okcidenta zono de Sovetio kun la grupo de orient-eŭropaj sovetaj respublikoj kaj ĝia ĉefurbo estis Minsko. Ĝi estis findita je la 1-a de januaro 1919.
BSSR estis membro fondinto de Unuiĝintaj Nacioj kaj membro de sep Specialigitaj institucioj de Unuiĝintaj Nacioj. Krom la Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko kaj Ukraina Soveta Socialisma Respubliko estis unu el tri Respublikoj de Sovetunio estantaj subjekto de internacia juro.
Demografio
Naciecoj (laŭ soveta popolnombrado el 1959):
Grandaj urboj:
Historio
La prezidiumo de la Supera Soveto de Belorusa Soveta Socialisma Respubliko dekretis pri enkorpigo de Okcidenta Belorusio (parto de la polaj Orientaj Limregionoj).
Julie 1990 BSSR proklamis deklaracion de suvereneco. La 8-an de decembro 1991 en vilaĝo Viskuli apud Bresto ĉe Okcidenta Bugo okazis dissolvo de Sovetunio surbaze de interkonsento de Białowieża, en la Arbaro de Białowieża, BSSR ĉesis ekzisti, transformiĝis al sendependa Belorusio.
13554 Decleir
13554 Decleir estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne  elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Hugo Decleir, emeritan profesoron ĉe la departemento pri Geografio de la Vrije Universiteit Brussel. Li interesiĝas pri glaciologio kaj klimatscienco. Li partoprenis al pluraj ekspedicioj en Antarkton kaj estas kunfondinto de la Internacia Polusa Foundaĵo.
Taĝika Teknika Universitato Muhamed Osimi
Taĝika Teknika Universitato Muhammed Osimi (Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи М.С. Осимӣ) estas la altlernejo, situanta en Duŝanbeo (Taĝikio). En la universitato en 7 fakultatoj okazas instruado pri 55 fakoj. Kvanto de la studentoj superas 12 mil, ilin instruas ĉirkaŭ 800 instruistoj el 50 katedroj (2021). Funkcias ĉeesta kaj malĉeesta instruado. Rektoro de la universitato estas doktoro pri ekonomiko, profesoro Davlatzoda Kudrat Kambar.
Historio
La altlernejo estis fondita de la ordono de la Konsilio de Ministroj de Sovetunio la kiel la Politeknika instituto. En 1961 ĝi estis alinomita al la Taĝika Politeknika instituto. En aprilo de 1992 ĝi estis transformita al la Taĝika Teknika universitato. En 1997 laŭ la ordono de la Konsilio de Ministroj de Taĝikio la universitato ricevis la nomon de la unua ĝia rektoro, akademiano de la Akademio de Sciencoj de Taĝikio Muĥamaĝan Osimi. Unue estis fonditaj tri fakultatoj (energia, teknologia, konstrua) en kiuj ĉirkaŭ 200 studantoj studis pri 8 fakoj.
En 1980 en Ĥuĝando estis fondita la filio de la tiama instituto. En 2010 ĝi iĝis la memstara filio pri la universitato.
Ekde 1996-1997 en la strukturon de la universitato eniras la tri kolegioj: Teknika kaj Konstrua kolegioj en Duŝanbeo; Politeknika kolegio en Kurgontepa. En 1996 en la universitato estis malfermita la fakultato pri la inĝeniera entreprenado kaj administrado. En 2005 aperis la fakultato pri informteknologioj kaj komunikado.
Entute la universitaton jam finis pli ol 45 mil studantoj.
Strukturo
La universitato konsistas el 10 fakultatoj:
Parto de la universitato estas ankaŭ:
La instruado okazas pri 8 fakoj:
Esperanto
La universitaton finis en 1986 fama esperanto-verkistino Lena Karpunina.
Leninskij prospekt (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Leninskij prospekt (Ленинский проспект) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Jesus College (Oksfordo)
Jesus College, Oksfordo, kolegio de la Universitato de Oksfordo. Ĝi fondiĝis en 1571, parte sur la sidloko de antaŭa kolegio, White Hall, kaj unue estis kreata por la eduko de anglikanaj pastroj. Krom la ordinara bibliotekon, la kolegio havas fakan keltan bibliotekon.
Romia metalurgio
Metaloj kaj metalurgio estis konataj de la popolo de la teritorio kie nun estas la moderna Italio ekde la Bronzepoko. Ĉirkaŭ la 86 a.K., Romo jam estis etendinta sian kontrolon al la enorma regiono de la Mediteraneo. Tio inkludis naŭ provincojn radie el Italio al ties insuloj, Hispania, Macedonia, Africa, Asia Minor, Syria kaj Grekio, kaj je la fino de la regado de la imperiestro Konstantino, la Romia Imperio estis kreskinta ĝis enhavi partojn de Britio, Egipto, de la tuto el la moderna Germanio okcidente de la rivero Rejno, Dakio, Noricum, Judujo, Armenio, Ilirio kaj Trakio. Same kiel kreskis la imperio, tiele faris neceso por metaloj.
Estas pruvaro ke post la mezaj jaroj de la Imperio estis subita kaj dekliva malpliigo en la minerala elfosado. Tio estis spegulita en aliaj komercoj kaj industrioj.
Unu el plej gravaj romiaj fontoj de informaro estas la Naturalis Historia de Plinio la Maljuna kiu mortiĝis dum la erupcio de la monto Vezuvio en la jaro 79 p.K. Kelkaj libroj (XXXIII-XXXVII) de lia enciklopedio kovras metalojn kaj metalercojn, ties ekziston, gravon kaj disvolvigon.
Tipoj de metaloj uzitaj
Multaj el la unuaj metalaj artefaktoj kiujn arkeologoj identigis estis iloj aŭ armiloj, same kiel la objektoj uzataj kiel ornamaĵoj kiaj la juvelarto. Tiuj fruaj metalaj objektoj estis faritaj el la plej mildaj metaloj; kupro, oro, kaj plumbo partikulare, ĉu kiel metaloj aŭ kiel natura metalo aŭ per varma elfosado el mineraloj, kaj moligitaj per minimuma varmo. Dum teknologio avancas al sia punkto por krei surprize puran kupron, plej antikvaj metaloj estas fakte alojoj, la plej gravaj el kiuj estas bronzo, nome alojo de kupro kaj stano. Alojoj estas miksoj de diversaj metaloj kreitaj ĉu per fandado aŭ per forĝado. Notindas, ke erco ne necese konstituas alojon; erco estas kolekto de mineraloj kaj alojigitaj metaloj. Dum metalurgia teknologio disvolviĝis (martelado, fandado, varmigado, fornado, muldado, forĝado, ktp.), pliaj metaloj estis intence inkluditaj en la metalurgia metalaro.
Je la pinto de la Romia Imperio, metaloj tie uzataj estis la jenaj: oro, arĝento, kupro, stano, plumbo, zinko, fero, hidrargo, arseno, antimono. Ekde la Bronzepoko, metaloj estis uzita baze sur multaj fizikaj proprecoj: estetiko, dureco, koloro, gusto/odoro (por kuirado), tembro (instrumentoj), rezisto al korodo, pezo, kaj multaj aliaj faktoroj. Ankaŭ eblis multaj alojoj, kiuj estis intence faritaj por ŝanĝi la proprecojn de la koncerna metalo ekz. la alojo de dominanta stano kun plumbo estus pliduriginta la mildan stanon, por krei peltron, kiu estus montranta utilecon por kuirado kaj por manĝilaro.
Nenad Radanoviĉ
Nenad RADANOVIĈ (naskiĝis en 1938 en Moriĉka apud Prijedor) estas bosnia novelisto, poeto, romanverkisto, literaturo kritikisto kaj eseisto.
Nenad Radanoviĉ finis bazan kaj instruistan lernejojn en Banja Luka. Li finstudis jugoslaviajn literaturojn kaj filozofion en Sarajevo. Li vivas kaj laboras en Sarajevo.
Geografio de Armenio
La geografio de Armenio estas tre diversa sed regas la montaraj regionoj, kies reprezentanto la monto Ararato estas la nacia simbolo, kvankam nuntempe apartenas al la turka teritorio. Ĝi estas lando sen marelirejo situanta en Malgranda Azio, inter la maroj Nigra kaj Kaspia. Ĝi havas limojn norde kaj oriente kun Kartvelio kaj Azerbajĝano, kaj sude kaj okcidente kun Irano kaj Turkio.
La armena teritorio estas ĉefe montara, kun mallongaj riveroj kaj malmultaj arbaroj. La klimato estas kontinenta: varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. Neniu punkto de la lando estas sub 400 metroj super la marnivelo. La monto Ararato, armena simbolo, estas la plej alta monto de la regiono kaj ekde 1918 troviĝas en turka teritorio. La nuna plej alta pinto de la lando estas la monto Aragaco. La Zangezur-montaro, en armena lingvo "Զանգեզուրի լեռնաշղթա" [Zangezuri lernaŝĥt'a], konsistas el montoĉeno kiu difinas la landlimon inter la suda provinco de Armenio (Sjuniko) kaj la Aŭtonoma Respubliko Naĥiĉevano (Azerbajĝano). La Geghama montaro (armene: Գեղամա լեռնաշղթա) kovras basenon de altebenaĵo de la lago Sevan en la oriento, enfluoj de riveroj Araks kaj Hrazdan de nordaj kaj okcidentaj riveroj Azat kaj Vedi de suda-okcidento kaj Arpaĉai-rivero de sudo.
Armenio estas lokita en la koro de areo, kiu spertas alte sisman aktivecon. La regiono estas ja sub premo, forta kaj konstanta, de la Araba Duoninsulo, tektona plato iam disigita el la afrika kontinento, kiu plu "puŝas" al ĉe la nordoriento, koliziante kun la eŭrazia plato. La lasta granda tertremo kaŭzis inter dudek kvin kaj tridek mil mortintojn je la 7-a de decembro 1988, detruante la urbojn Spitak kaj Leninakan, nun renomita Gyumri.
La poluado rezulte de la toksaj kemiaĵoj, kia DDT, malfavoras la riĉigadon de la armena grundo, kiu estas malbonkvalita. Pro komunikadblokado de Turkio okaze de la konflikto kun Azerbajĝano, rezultis procezo de senarbarigado.
Armenio intencas solvi siajn naturmediajn problemojn. Estis kreata la Ministerio por la Naturprotektado, samtempe estis kreataj impostoj pro la poluado de la aero kaj akvo, kaj ankaŭ pro la verŝado de solidaj toksiaj restaĵoj, kies kolekto estas uzata por naturmediaj projektoj kaj naturmedia rekuperado. La armena registaro intencas fermi la solan nuklea-energian bazon de la lando, kiu datiĝas el la soveta epoko, kiam estos atingata la uzado de aliaj alternativaj energifontoj.
La geografiaj koordinatoj de la lando estas la jenaj:.
Flaŭro kaj faŭno
La teritorio de la Armena Respubliko estas riĉa je multnombraj endemiaj specioj. Ĉe la valo Arakso troviĝas halofitaj plantoj. Ekde altaĵo je 1400 m estas komunaj la artemizioj. En la montara areo kreskas multaj dornaj arbustoj kaj aliaj plantoj. En la alta montaro troviĝas la kserofitoj. Ĉirkaŭ la jaroj 1900 la arboj kaj arbustoj kovris proksimume 25 % de la areo, en 1964 ĉ. 15 % kaj en 2005 nur inter 8 kaj 10 %. En Sangesur, en la suda parto de la lando, la limoj de la arbaro atingas 2400 alte. Inter la bestaro abundas la reptilioj, inter ili la armena roka lacerto kaj kelkaj venenaj serpentoj. Ankaŭ araneoidoj, kiaj la skorpioj. Ĉe la humidaj valoj vivas la sovaĝaj porkoj, ŝakaloj, cervoj, musteloj kaj agloj; sur la stepoj vivas montaraj ronĝuloj; kaj en la arbaroj siriaj brunaj ursoj, sovaĝaj katoj kaj lupoj. En la protektata areo Chosrow ankoraŭ troveblas linkoj kaj kelkaj kaŭkaziaj leopardoj.
La latinlingva vorto por abrikoto, venas de la armena. La abrikoto havas grandan famon kaj apartenas al la naciaj simboloj de Armenio, reprezentata de la koloro de la malsupera strio en la flago.
Ĉirkaŭo
Armenio situas en Transkaŭkazio, la regiono de la sudoriento de Rusio, inter la Nigra Maro kaj la Kaspia Maro. La moderna Armenio okupas parton de la historia Armenio, kies centro estis en la valo de la rivero Arakso kaj la regiono ĉirkaŭ la Lago Van en Turkio.
Landlimoj
La enlandaj limoj de Armenio entute longas 1254 km-n:
Enklavoj kaj eksklavoj
Armenio havas kvin etajn azerajn enklavojn: Barĥudarlo, Karkio, Juĥari-Askiparo, kaj Tatli. Ekzistas armena eksklavo en la azera teritorio Arcvaŝeno.
আর্মেনিয়া
Jivno
Jivno (Giben) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 2 km oriente de Rudolfov kaj 7,5 km orient-nordoriente de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.
Partoj de municipo
La municipo prezentas unu parton konsistanta el du bazaj setlejunuoj Jivno kaj Vyhlídky. Apartenas al ĝi ankaŭ solejoj Na Klaudě kaj Samoty. La ĉirkaŭaĵo de fiŝlago Mrhal, situanta sude de Jivno, estas semita de refreŝigejaj kabanoj.
2396 Kochi
2396 Kochi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Koĉi, administra centro de la Gubernio Koĉi kaj naskiĝloko de la malkovrinto.
37392 Yukiniall
37392 Yukiniall estas malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belgaj astronomoj Thierry Pauwels kaj Henri Boffin elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yuki kaj Niall, ambaŭ filoj de la kunmalkovrinto Henri Boffin, kiu, post postdoktoraj studoj en Japanio kaj Kimrio, aliĝis en la Reĝan Observatorion de Uccle en 1998. Yuki signifas "neĝo" en japana lingvo kaj Niall signifas "estro" aŭ "ĉampiono" en kelta.
Stavěšice
Stavěšice (Stawieschitz) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 7 km okcidente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
5500 Twilley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Royston C. Twilley, instruisto de la malkovrinto en la elementa lernejo de Tooting (kvartalo de la suda ĉirkaŭurbo de Londono) dum 1954 - 1955.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita en februaro 2017 de M. Conjat, R. Montaigut, C. Pinturaud, R. Behrend, P. Griveaud, D. Mata kaj J.-P. Rivet per observoj de elde diversaj la observatorioj de Nico, Liono, Pichasca (Ĉilio), Haute-Provence, Ĝenevo kaj Calern, anoncita la 20-an de decembro 2019.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,17 km kaj orbitas je distanco taksita al 7,8 km de la ĉefa korpo. Ĝia orbita periodo estas 0,7315 ± 0,0003 tago (17,56 horoj), ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Polietilena tereftalato
Polietilena tereftalato (PET) aŭ (C10H8O4) nestas plasta polimero, kiun oni akiras per polimerigada proceso de tereftalata acido kaj monoetileno-glikolo. Ĝi estas linia polimero kun altgrada kristaleco kaj termoplasta konduto, kio faciligas ĝian transformon per procesoj de elpremado, injektado, injektado-blovado kaj termoformado.
Jen ĝiaj plej elstaraj ecoj:
Ekzemple oni uzas ĝin por enujigo de:
Folioj
Aliaj aplikoj
Rilate la industrian transform-ĉenon, se ni analizas supraĵe la situacion en la nacia merkato de Hispanio, eblas jenaj klarigoj:
PET-rezina produktado
La nacia produktado de rezino celas ĉefe la internan konsumon kaj nur malgrandan parton oni eksportas. Dum 1997 la nacia PET-rezina produktado estis 95.000-tuna kaj en 2002 pli-ol-350.000-tuna, kaj oni kalkulas, ke la totala interna konsumo superis la 250.000 tunojn.
PET-transformaj ekipaĵoj
PET-enujigaj fabrikistoj
La fabrikista sektoro de PET-enujigoj kiun ni menciis havas tre mallongan vivon (sub 25 jaroj) kaj la pioniraj entreprenoj estis Poliesa, Iberplasticos, Holanplast kaj Caiba. Aliaj entreprenoj aperis poste.
Nuntempe nur kelkaj pioniraj entreprenoj daŭrigas sian vojon, dum la plej granda parto kunfandiĝis ene de gravaj plurnaciaj pakad-grupoj.
La transforma kapablo fabriki kavajn enujigojn evoluis en la hispana merkato paralele al la Ĝenerala merkato, kaj nuntempe ekzistas situacio de troa produktado pro la sezona merkato kaj la teknologia evoluo de la produktad-ekipaĵoj. Tiel en 1995 la transforma kapablo estis de 90 000 tunoj, en 1998 de 189 000 tunoj kaj en 2002 de 240 000 tunoj.
En 1995 la nombro de PET-transformaj entreprenoj estis 37, en 1998 ekzistis 70 kaj en 2002 jam 160. Oni devas atentigi, ke la plej granda parto de tiuj entreprenoj estas enujigistoj, kiuj blovas siajn botelojn linie, kaj nur dudeko da ili estas kompletaj fabrikistoj.
Dum la lastaj du-tri jaroj evoluis tre grava industrio fabrikanta PET-lamenon, kiu per posta termoformado permesis krei novan merkaton de â€œebenaj enujigojâ€, kiu Ĝis tiu momento uzis aliajn materialojn.
PET-enujigistoj / transformistoj
La teknologia evoluo de la enujigo pro la apero de la piedo petal-forma fronte al la Ĝisnuna de sfera fundo - kiu postulis la uzon de â€œbase cupâ€ el HDPA algluita al PET, krom la pligrandigo de la produkta kapablo de la enujigaj bloviloj ekde 600 b/h en 1980 Ĝis pli ol 24 000 b/h meze de la 90-aj jaroj- okazigis esencan evoluon en la merkato por tiu materialo.
Pro tiu evoluo la kutimo estas trovi ĉe la enujigaj lini-kapoj, ekipaĵojn, kutime por blovado, kiuj permesas produkti PET-botelojn linie el antaŭformoj liveritaj el eksterlando. Kiel alternativo al tiuj blovad-ekipaĵoj, ekzistas integritaj maÅinoj, kiuj same linie kiel fiksloke, fabrikas ujojn el PET-rezino.
Pro tiu industria multflanka uzeblo kutime la enujigistoj mem fariĜis la plej grandaj enujigaj fabrikistoj kun la ekstera helpo de la PET-rezin-distribuantoj aŭ de antaŭformaj fabrikistoj.
PET-reciklistoj
Depost 1998 ekevoluas la recikla industrio koincide kun la enmerkatigo de la unuaj botel-pakoj, kiuj alvenas el la unuaj rubaĵ-elektaj uzinoj. Äœis nun okazis tre elstara recikla industria evoluo. La granda okazinta investado kaj la koncerna fabriko-kapablo je pli ol 50 000 tunoj jare, permesas certigi ke ekzistas aro da solidaj kaj teknologie evoluintaj entreprenoj, kiuj kapablas recikligi laŭ la plej postulaj kvalit-niveloj la materialon devenantan el ĉiuj hispaniaj elektaj uzinoj.
NGC 1450-1
NGC 1450-1 (alia indiko — PGC 13775) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eŭropa kaligrafio
Historio
Ĉe la mediteranea maro aperis la greka skribsistemo ĉirkaŭ -800. Ĝi nerekte naskis la latinan skribon ĉirkaŭ -600, kaj la cirilan skribon ĉirkaŭ 800. Tiuj sistemoj antikve vastiĝis precipe al nordo, tio estas al Eŭropo kaj Nordazio. Ili forme intersimilas, kaj ilia stilhistorio grandparte paralelas.
En la kulturoj, kiuj uzis la latinan kaj parencajn skribojn, belskribado malofte estis rigardata kiel memstara arto. Tamen ŝtataj kaj provincaj kancelarioj kreis prestiĝajn stilojn hodiaŭ pene legeblajn por ordinarulo. Por monumentaj tekstoj kaj afiŝoj oni ŝatis la geometriajn formojn, kiuj iĝis la bazo de modernaj grandaj literoj (majuskloj).
En frua mezepoko (700 – 1100) kopiadon de libroj faris precipe monaĥoj. Per skribo kaj per miniatura ornamo tre impresaj libroj aperis en kopiejoj de Irlando. Ĉefverkoj de tiu librarto estas la evangeliaro de Lindisfarne, la libro de Durrow, la libro de Kells. La iom posta karolida stilo estis patronata de la samnoma imperio, kiu vastigis ĝin en okcidenta Eŭropo. Poste – ekde la renesanco ĝis nun – ĝi iĝis bazo por ordinaraj tipografiaj stiloj.
En malfrua mezepoko (1100 – 1400) profesiaj skribistoj pli multis kaj kreis por la kreska bezono de libroj la dense nigrajn gotikajn stilojn. La populara bildo de monaĥo skribanta per gotikaj literoj do estas grandparte konfuzo de du epokoj.
Tipografia presarto ekde 1500 tute anstataŭis manskribon por produktado de libroj. Administrajn kaj privatajn dokumentojn tamen plu mane faris pli kaj pli multaj oficistoj per kurbaj, virtuozaj stiloj. Tiuj arabeske ornamitaj stiloj postulis pintan skribilon, kontraste al la larĝa beko de antaŭaj epokoj. Famaj kaligrafoj de klasika eŭropo publikigis instrulibrojn. La plej malfrua el tiuj post-renesancaj stiloj maturiĝis en la oficejoj de la 1700aj kaj 1800aj jaroj. Ĝi estas konata kiel angla stilo aŭ kuprogravura stilo, ĉar multaj modeloj de ĝi estis gravuritaj sur kupraj platoj por presado.
Moderna situacio
En la 20-a jarcento skribmaŝinoj kaj printiloj repuŝis manskribon en la sferon de privataj notoj. Lernejoj ekinstruis legeblan manskribon sen estetika konsidero. Kaligrafion revigligis kelkaj artistoj, unue en Anglio kaj en Germanio. Belskribo iĝis duaranga belarto, unuflanke hobio de amatoroj, aliflanke inspira fonto de profesiuloj de literfasono kaj grafikarto.
Kantono Clay (Iovao)
La kantono Clay - angle Clay County - unu el la 99 kantonoj de la usona subŝtato Iovao (Iowa). La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eŭropa kaligrafio
Materialo
Antikve skribistoj laboris precipe per papiruso, kalamo kaj nigra inko el fulgo. Papiruson kaj kalamon iom post iom anstataŭis pergameno kaj birda plumo (precipe la grandaj flugil-pintaj plumoj de anseroj). En nekonata epoko, oni ekfaris nigran inkon per fersulfato. Papero uziĝis iom vaste en Eŭropo nur ekde la 1100-aj jaroj. Ekde la 1830-aj jaroj moderna metalindustrio provizis metalajn plumojn, tiel nomatajn ĉar ili funkciis anstataŭ la birdaj plumoj. Tiujn malgrandajn plumojn oni alfiksis al tenilo nomata plumingo.
Metalaj plumoj kaj papero restas la klasikaj iloj de latinskribaj kaligrafoj. Ili okaze uzas ankaŭ diversajn specialajn feltkrajonojn, penikojn kaj strekilojn.
Hagenwil
Hagenwil estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
12186 Mitukurigen
12186 Mitukurigen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Mitsukuri Genpo (japane 箕作阮甫, 1799–1863), kuracisto laŭ la okcidenta medicino en la malfrua Epoko de Edo. En Edo li estis enoficigita interpretisto en la oficejo pri astronomio de la ŝoguna reĝimo de Tokugawa.
Dukolora paruo
La Dukolora paruo, Baeolophus bicolor, estas eta kantobirdo de Nordameriko, specio de la familio de Paruedoj. La Nigrakresta paruo, troviĝanta el centra kaj suda Teksaso suden, estis inkludita kiel subspecio sed ĝi estas nune konsiderata separata specio nome B. atricristatus.
Aspekto
Tiuj birdoj havas grizajn suprajn partojn kaj blankecajn subajn partojn (kaj de tie devenas la nomo kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie bicolor signifas fakte "dukolora") kun blanka vizaĝo kie kontrastas la malhela okulo, griza kresto, malhela frunto kaj mallonga fortika beko; ili havas ruĝecajn flankojn kaj ankaŭ grizajn gambojn. La kanto estas kutime priskribita kiel fajfa peter-peter-peter (por angloparolantoj) aŭ "pita-pita-pita". Ili faras ĉiukaze varion de diferencaj sonoj, plejparte havante similan tononkvaliton.
Antila turto
Disvastiĝo
Ĝi estas la nacia birdo de Angvilo, kie ĝi estas komune (sed erare) konata kiel Turto. La Antila turto reproduktiĝas tra la Karibio kaj la pinto de la duoninsulo Jukatano. Laŭ Audubon la specio reproduktiĝis en la rifoj de Florido, sed poste estis nur tri konstateblaj informoj el Florido.
Tiu ĉi specio estas loĝanto kaj abunda en plej parto de sia teritorio. La Antila turto estas komune ĉasata ekzemple en Gvadelupo kaj en Martiniko, sed en kelkaj lokoj kiel en Barbado ĝi povas esti tiom komuna ke ili piediras surstrate inter la promenantoj.
Dukolora paruo
Habitato kaj disvastiĝo
La habitato estas decidua kaj miksita arbaro krom ĝardenoj, parkoj kaj arbustejoj en orienta Usono; ili iomete teritorias en sudorienta Kanado en la regiono de la Grandaj Lagoj. Ili estas tutjare loĝantaj birdoj en la areo de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj, la Grandaj Lagoj, la Golfo de Meksiko kaj la Atlantiko. La teritorio etendiĝas norden, eble pro pliiĝanta disponeblo de vintra manĝo ĉe birdomanĝejoj. Eble ankaŭ tutmonda varmiĝo estas kiala faktoro; tiuj birdoj estas nuntempe loĝantaj la tutan jaron eĉ en rura Ohio kie estas malmultaj birdomanĝejoj, dum estis priskribita ĉirkaŭ 1905 ke multaj birdoj el tiuj areoj migris suden vintre.
Antila turto
Aspekto
La Antila turto estas ĉirkaŭ 28 aŭ 30 cm longa. Ĝi aspektas kiel la Plorturto, tio estas bruna ĉedorse kun nigraj makuloj en suba dorso, rozbruna ĉe kapo kaj brusto (kun nigra makulo antaŭ la nuko) kaj hela en ventro, sed ĝi estas iomete pli malgranda, havas pli mallongan kaj rondoforman voston, kaj estas iome pli malhela. Ĝi estas ankaŭ diferencebla el la Plorturto pro montro de blanko ĉe flugilbordo dumfluge.
Kutimaro
Tiu ĉi specio troviĝas en malferma kaj duonmalferma medio. Ties plorema alvoko KuUu-ku-ku-ku estas simila al tiu de la Plorturto, sed pli rapida in pace.
Tiuj birdoj manĝas surgrunde, ĉefe grenojn de Caryopsis kaj semojn, foje ankaŭ insektojn. La Antila turto ofte manĝas ĉe akvo. Ili ofte englutas sablerojn aŭ ŝtonetojn por helpi digeston, kaj ankaŭ salon el mineralriĉaj grundoj. Oni supozas, ke salo helpas la ovoformadon aŭ la produktadon de kropolakto.
La ino demetas du blankajn ovojn en simpla platformo konstruita en arbo aŭ arbusto. Ĝi nestumas ankaŭ ĉe rokofendoj aŭ en densa herbejo, se ne ĉeestas predantoj. Oni scias pri kelkaj birdoj kiuj ovodemetis ĝis 4 fojojn jare. La idoj eloviĝas post du semajnoj kaj elnestiĝas post du pliaj semajnoj. La gepatroj manĝigas la idaron per kolombolakto, nutraĵo riĉa je substancoj vomita el ties kropo.
Dijarbakiro
Dijarbakiro, en la turka lingvo Diyarbakır respektive en la kurda Amêd, estas la plej granda urbo en la parto de Kurdio kiu situas en Turkio, do en norda Kurdio. Ĝi estas antikva urbo kaj situas en la sud-orienta parto de Turkio, borde de la rivero Tigris. La urbo estas la administra centro de la samnoma provinco Diyarbakır kaj en la jaro 2005 havis 1 244 273 loĝantojn.
Arkpafisto de Amesbury
Arkpafisto de Amesbury estas bronzepoka vira skeleto, entombigita antaŭ ĉ. 4300 jaroj, proksime al Stonehenge, en Amesbury. Oni trovis la tombon en majo de 2002 en Amesbury, kiam grundoskrapila maŝino trovis ĝin dum antaŭpreparo al konstruo de lernejo.
Laŭ esploroj (oksigenizotopa analizo) de la denta emajlo, la viro alvenis el la malvarma regiono de Eŭropo, el la Alpoj (verŝajne el Svislando, suda Germanio aŭ Aŭstrio).
Li mortis en aĝo de 35-45 jaroj, antaŭ ĉ. 2300 a. K. kaj havis tiel abunde ekipite entombigita, ke nun ĝi estas la plej riĉa bronzepoka tombo de Eŭropo. oni trovis orajn orelringojn, bronzajn ujojn, tranĉilojn, lancopinton ktp. Lia nomo venas el tio, ke oni trovis en la tombo multajn sagopintojn kaj manradiko-protektan kovrilon.
Laŭ esploro de la skeleto, oni trovis spurojn de absceso sur la makzelo, dum la maldektra genuo estis forte vundita antaŭ jarojn la morto, tiel li lamis en liaj lastaj jaroj.
Samloke, oni trovis alian skeleton de viro inter 20-25 jaroj. Genesploroj pruvis, ke li estis familia rilatulo, oni povas malstrikte diri filo, de la arkpafisto kiu naskiĝis kaj plenkreskis en Anglio.
Distrikto Brzozów
La distrikto Brzozów - pole powiat brzozowski - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio. Administra centro estas la samnoma urbo Brzozów. Fine de en la distrikto vivis.
Krattigen
Pri la komunumo
Krattigen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Frutigen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Frutigen-Suba Simme-Valo en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 966 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komunumo Krattigen situas ĉe la suda bordo de la Lago de Thun sur altigita teraso kun bela vido al la lago. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo Krattigen mem la vilaĝetoj Stuhlegg kaj Oertlimatt.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Krattigen limas aliflanke de la Lago de Thun en nordo al Sigriswil kaj nordoriento al Beatenberg, en oriento al Leissigen, en sudo al Aeschi bei Spiez, kaj en okcidento al Spiez.
Trafiko
Kvankam la fervojlinio de Spiez al Interlaken pasas tra la komunuma teritorio, ne ekzistas staicidomo en Krattigen. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio al Spiez. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A8, kiu pasas laŭborde de la lago tra la komunumo, situas okcidente en Leissigen kaj oriente en Spiez.
Historio
La unua dokumenta mencio de Krattigen datiĝas el la jaro 1300 kiel Krattingen. Dum mezepoko Krattigen estis etsenjorujo de la Baronoj de Eschenbach. Post la reĝomordo de Windisch Aŭstrio postulis en la jaro 1308 la privilegiojn pri Krattigen. Inter 1366 ĝis 1483 iom post iom la bernaj civitanoj von Scharnachtal iom post iom aĉete akiris la privilegiojn pri la senjorujo. En la jaro 1513 la urbo Berno akiris la lokon kaj unue metis ĝis sub la administrado de Mülenen kaj poste de Frutigen.
Szergény
Szergény [sergenj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Celldömölk.
David-Emil Wickström
Prof. Dr. David-Emil WICKSTRÖM (naskiĝis la en Bergen) estas etnomuziksciencisto kaj eksa aktivulo en la Esperanto-junularo, interalie eksa prezidanto de TEJO.
Szergény
Situo
Szergény situas laŭ la maldekstra bordo de Marcal, kie havas ponton. En la alia flanko estas fervojo inter Pápa kaj Celldömölk. La komunumo havas trairan flankovojon. Celldömölk troviĝas 15, Pápa 18, Répcelak 26, Ajka 40 km-ojn.
Historio
La loknomo estis menciita en 1408 en formo "Zergyn". Ekde 1549 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio.
David-Emil Wickström
David-Emil estas filo de Bengt-Arne Wickström, sved-aŭstra esperantisto kaj profesoro pri ekonomiko, kaj lia usona edzino. Li vivis en Bergen, Linz (Aŭstrio), Berlino (Germanio), Mannheim (Germanio), Sankt-Peterburgo (Rusio) kaj Kopenhago (Danio). Li havas usonan kaj aŭstrian ŝtatanecojn, sed pro sia loĝado en Eŭropo kaj Usono li kontraŭas naciajn difinojn de laŭ li hazardaj dokumentoj. Liaj denaskaj lingvoj estas la angla, la sveda kaj la norvega, krome li flue parolas la germanan, rusan kaj Esperanton kaj lernas la turkan.
Szergény
Historio
En Szergény migra poŝto servas.
David-Emil Wickström
De 1999 ĝis 2003 li studis muziksciencon kaj skandinavistikon en la Humboldt-Universitato de Berlino kaj en la Universitato de Bergen. Ekde 2004 li doktoriĝis pri post-soveta populara muziko en Sankt-Peterburgo unue en la Humboldt-Universitato de Berlino kaj ekde 2006 en la universitato de Kopenhago. Li defendis sian tezon en septembro 2009.
Szergény
Vidindaĵoj
La luterana preĝejo konstruiĝis en 1790, nobeldomo de Geist en 1908. Apud la vilaĝo ŝtonminejo troviĝas.
Famuloj
En Szergény naskiĝis instruisto Samu Lasz.
David-Emil Wickström
En 1996 David-Emil ekaktivis en la junulara Esperanto-movado. Li estis ĉeforganizanto de la junulara programo de la 84-a Universala Kongreso de Esperanto en Berlino 1999 kaj de la 59-a Internacia Junulara Kongreso en Lesjöfors (Svedio) 2003. De 2000 ĝis 2004 li estis membro de la komitato de JEFO kaj de 2001 ĝis 2003 estrarano de Germana Esperanto-Junularo; dum pluraj jaroj li kunorganizis la Internaciajn Seminariojn de GEJ. Li aktivis en la laborgrupo Esperanto ĉe Interreto kaj prizorgis la Artistan Datenbazon. Ekde 2001 li estis membro de la komitato de TEJO kaj eniris la estraron en 2005. Dum la 62-a Internacia Junulara Kongreso en aŭgusto 2006 la komitato de TEJO elektis lin prezidanto, anstataŭ la demisiinta Heming Welde Thorbjørnsen. Li malesperantiĝis en 2007 pro Esperanto-movada seniluziiĝo. Ankaŭ lia pli juna fratino, Anna-Laura Wickström, aktivis en la junulara Esperanto-movado.
David-Emil nun loĝas en Mannheim, kie li laboras ĉe la Popakademie Baden-Württemberg. Krom siaj profesiaj devoj li ankaŭ ludas la trumpeton – interalie li ludis en la ne plu aktiva mondmuzika grupo Esperanto Desperado - kaj banĝon.
Kulmbach
Kulmbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Kulmbach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Efrîn
Efrîn (عەفرين; عفرين) estas urbo kaj sidejo de la de tie administrata distrikto Efrîn en la Gubernio Halepo en la nordokcidento de Sirio, kiu plejparte estas loĝata de Kurdoj. Ekde marto 2018 la urbo estas okupata de turkaj Armitaj Fortoj, kaj plejparto de la origina loĝantaro fuĝis.
Máté Tóth-Tahi
Máté Tóth-Tahi [tOt-], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth-Tahi Máté estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia frato estis László Tahi Tóth.
Biografio
Máté Tóth-Tahi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris filmaktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1980. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro de Kecskemét. Inter 1982 kaj 1984 li apartenis al Teatro József Attila, poste ĝismorte al Teatro Kisfaludy. Li ofte havis rolojn ankaŭ en filmoj. Li ricevis premiojn en 1996 kaj 1999.
NGC 1450-2
NGC 1450-2 estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
17124 Rishavalera
Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Risha Dianne Valera, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri media inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Plano West Senior High School de Plano (Teksaso, Usono).
Saint-Maur-sur-Indre (stacidomo)
Saint-Maur-sur-Indre estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Joué-lès-Tours - Châteauroux (594000).
Iljuŝin Il-76
La Iljuŝin Il–76 (NATO raportnomo: Candid) estas kvarmotora, mezgranda transporta aviadilo, kiu estis evoluigita en Sovetunio, en la planburoo Iljuŝin, en fino de la 1960-aj jaroj.
Historio
La evoluigo de la aviadilo komenciĝis en 1966, laŭ dekreto de la aviadila ministro de Sovetunio. La unua prototipo pretiĝis en komenco de 1971, la seria produktado komenciĝis en 1973. Oni produktis la tipon en la ĉefurbo de la hodiaŭa Uzbekistano, Taŝkento. Post disiĝo de Sovetunio, la produktado ĉesis.
La aviadilo havas elstarajn flugkapablojn, ĝi povas deteriĝi (malplene) sur 700 m kaj surteriĝi, halti sur 400 m.
Teknikaj datenoj
motoro = 4 db Solovjov D–30, dudirekta jetmotoro, MF/TF: 4 PS–90A2
Avtovo (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Avtovo (Автово) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Avtovo estis la fina stacio de unua segmento de Sankt-Peterburga metroo malfermita en jaro 1955. Inter 1966 kaj 1977 de ĝi ekzistis branĉo de metrovojo al, kiu iĝis eksdata post malfermo de stacio en 1977.
Galapaga turto
La Galapaga turto (Zenaida galapagoensis) estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn.
Disvastiĝo
Ĝi estas endemia ĉe la insularo Galapagoj de Ekvadoro.
Ties natura medio estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustejoj.
Aspekto
Ĝi estas simila al aliaj turtoj de sia genro Zenaida, tio estas bruna ĉedorse kun nigraj makuloj en suba dorso, rozbruna ĉe kapo kaj brusto (kun nigra makulo antaŭ la nuko) kaj hela en ventro, sed ĉe tiu ĉi specio eble pro sia izoliteco estas pli markita kaj kolora, ekzemple la nigra okulo montras bluecan okulringon siavice ringita je nigro, la brusto estas sufiĉe rozkolora kaj la nigraj makuloj estas en la tuta flugilo kaj kombinitaj kun blankaj vertikalaj strietoj, la pugo estas simple bruna kaj la kruroj ruĝaj.
Kulpin
Kulpin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumaro havis nur  loĝantojn. La en komparo malgranda komunumo estas parto de la komunumaro Lauenburgische Seen, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, administrata en la pli granda urbo Ratzeburg, kiu mem tamen ne apartenas al la komunumara teritorio.
9684 Olieslagers
9684 Olieslagers estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga aviada pioniro Jan Olieslagers (1883–1942), instiginto de la konstruo de la Flughaveno Duerne (nun, Flughaveno de Antverpeno). En 1910 li faris la unuan flugon inter du urboj en Nederlando. Lia famo kontribuis al la promocio de la aviado en Belgio.
Josée Dayan
Josée DAYAN (naskiĝis en Alĝero) estas franca reĝisoro kaj scenaristino.
Biografio
Josée Dayan kreskis en Alĝero, kie ŝia patro estis direktoro de televido kaj ŝia avino posedis kinejon.
Granda reviziantino (la plejmulto el ŝiaj filmoj estas refaroj), Josée Dayan, per kontestebla maniero laŭ iuj, adaptis al televido literaturajn verkojn jam adaptitajn al kino, kiel Les Misérables, Le Comte de Monte Cristo kun Gérard Depardieu, Balzac (1999), kun sia amikino Jeanne Moreau, Marie-Octobre kun Nathalie Baye, Château en Suède (2008) kun Guillaume Depardieu.
Aliaj
Kiel aktorino, Josée Dayan faris rimarkindan aperon en 2005 en la filmo Akoibon de Édouard Baer.
Preĝejo Sankta Georgo (Esztergom)
Historio
Jam antaŭ dominado de turkoj kirko estis ĉi tie, kiu plene ruiniĝis. Nova preĝejo konstruiĝis inter 1731-1755, kiu renoviĝis post 30 jaroj. En 1836 la turo rekonstruiĝis, la flankaj altaroj pretiĝis en 1841. En 2007 la preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unu navon kaj unu turon. Super la enirejo skulptaĵo pri Sankta Jozefo estas videbla. La freskoj el 1883 estas apenaŭ videblaj. Apud la preĝejo estas monumento pri falintoj dum la 2-a mondmilito.
La preĝejo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la plej proksima dimanĉo al la 24-an de aprilo.
Kantono Clarke (Iovao)
La kantono Clarke - angle Clarke county - estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Movado 26-a de Julio
Tiu estis la plej grava organizo inter tiuj kiuj partoprenis la kastrisman revolucion. Fine de 1956 establigis gerilan bazon en Sierra Maestra kiuj fine venkis la trupojn de la diktatoro Fulgencio Batista la 31-a de decembro 1958, kaj konsekvence ĝi prenis la povon kaj instalis kune kun aliaj organizoj registaron prezidita de Manuel Urrutia Lleó.
En julio 1961 ĝi estis unu el la partioj kiuj kuniĝis por la formado de la Revoluciaj Unuigitaj Organizoj (ORI), kune kun la Popola Socialisma Partio kaj la Revolucia Direktorio 13-a de Marto kiu poste malfondiĝis la 26-a de marto 1962 favore al la formado de la Unuiĝinta Partio de la Socialisma Revolucio de Kubo (PURSC), el komunisma ideologio.
Ĝia nomo venas de la atako al la Kazerno Monkado en Santiago de Cuba la 26-a de julio 1953.
12221 Ogatakoan
12221 Ogatakoan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ogata Koan (japane : 緒方洪庵, 1810–1863), kuracisto kun kono pri la okcidenta medicino en la malfrua Epoko de Edo. Dum 20 jaroj de instruo, li edukis 1000 junajn homojn en la lernejo Tekiĵuku (japane : 適塾), kies spirito estis sekvita de la medicina lernejo de Universitato de Osako.
Universala Esperanto-Metodo
Bensona Universala Esperanto-Metodo estas instruverko por memlernantoj de Esperanto kun ampleksa legolibro, verkita de William Sol Benson kaj eldonita en 1932 de Benson School of Esperanto en Newark, New Jersey, Usono.
Priskribo
La 559-paĝa libro enhavas
Ĉio kompletigita per 11.000 bildoj, 100 listoj de samspecaj vortoj, 2 plenpaĝaj tabeloj de la prononcado de la Esperanto-alfabeto en 36 lingvoj kaj 5 plenpaĝaj tabeloj de korelativoj en 36 lingvoj.
Unua parto
Ĉiuj vortoj estas esprimitaj per bildoj (la aŭtoro de la desegnoj ne estas menciita) kaj sammaniere ankaŭ la gramatikaj reguloj. En la deka leciono jam aperas rakontoj sub bildoj (Cindrulino), en la lasta leciono eĉ tekstoj sen bildoj. Fine oni trovas anekdotojn kaj tabelon de korelativoj en 36 lingvoj.
Krestomatio
(p. 93-228) Ĝi enhavas interesajn legaĵojn de 135 mallongaj rakontoj transprenitaj el diversaj gazetoj (Lingvo Internacia, Heroldo de Esperanto, Esperanto-Junularo, Literatura Mondo k.a.). Kelkaj estas originale verkitaj, aliaj tradukitaj el aŭtoroj gloraj (Tolstoj, Turgenev, Lessing, Maupassant, Prus, Jókai, France, Grimm, London, Ibanez, Karinthy) kaj malpli konataj aŭtoroj de diversaj nacioj. Ĉiuj kun ilustraĵoj.
Universala Vortaro
La tria parto enhavas alfabete ordigitajn vortojn kompletigitajn per desegnoj, kiuj kutime sufiĉas por klarigi la sencon. Nur ĉe vortoj abstraktaj, kiujn desegni ne estas facile, aperas traduko en 40 lingvoj. Ekzemple ĉe la vortoj abomena, aborti, acida, aĉeti, admiri, admoni, adreso, adulti, aero, afabla, afero, agi ktp.
Listo de samspecaj vortoj
La kvara parto (p. 539-554) estas vortaro laŭ jenaj temoj: Adverboj, Agrikulturo, Alkoholo, Amfibioj, Amuzoj, Anatomio, Aparatoj, Arboj, Arĥitekturo, Armiloj, Arto, Astronomio, Atmosfero, Bakaĵoj, Bestoj, Birdoj, Dancoj, Ejoj, Elektro, Familio, Fervojo, Fiŝoj, Fiziko, Fiziologio, Floroj, Fluidoj, Formo, Fotografio, Fruktoj, Gasoj, Grenoj, Grupo, Herbo, Homo, Homaj Ecoj, Ĥemio, Insektoj, Interjekcioj, Juveloj, Kapvestoj, Koloroj, Komerco, Konjunkcioj, Kuiri, Kvalitoj, Laboroj, Lingvo, Lumo, Malsanoj, Manĝoj, Matematiko, Mebloj, Medicino, Metaloj, Mezuroj, Mikroboj, Milito, Mitologio, Moluskoj, Monatoj, Mono, Morto, Muziko, Navigado, Nuksoj, Numeraloj, Okultismo, Okupoj, Optiko, Piedvestoj, Poezio, Regado, Religio, Reptilioj, Ripozo, Sciencoj, Sezonoj, Sonoj, Vestoj, Veturi.
Indekso
Fine de la libro troviĝas (p. 555-559) ĉiuj temoj kaj artikoloj en la libro. Bedaŭrinde ĉe la tradukoj estas menciitaj tradukistoj, sed ne originalaj aŭtoroj, kio estis tiutempa kutimo ankaŭ en gazetoj. (Ĉe la tradukoj mem jam la aŭtoroj troveblas.)
Monŝparaĵo
Monŝparaĵo estas mono, kiun persono lukris, sed ne elspezis. Monŝparaĵoj ludas gravan rolon en ekonomio de mastrumaĵoj. Rilate al entreprenoj oni kutime neniam parolas pri monŝparaĵoj; se entrepreno konservas monon por estontaj elspezoj, temas pri rezervo. Tenado de mono forme de monŝparaĵoj estas unu el funkcioj de mono (konservilo de valoro).
Distrikto Busko
Distrikto Busko - pole powiat buski - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Sanktakrucio. Administra centro estas la samnoma urbo Busko-Zdrój. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
15.03.1943 Taĉmento de Kamparanaj Batalionoj "Wicher" el aero Stopnica (distrikto Busko) malarmigis komunuman polican arestejon liberigante 13 kamparanojn, enprizonigitajn pro nelivero de kontingentoj
2397 Lappajärvi
2397 Lappajärvi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la finnlanda lago de Lappajärvi, rezultanta de meteoroida alfrapa kratero.
Külsheim
Külsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Tauber kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gabriella Relle
Gabriella Relle, laŭ hungarlingve kutima nomordo Relle Gabriella estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungara sinsekvo) Grosz Mihályné.
Gabriella Relle naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gabriella Relle devenis el juda familio. Ŝi frekventis Muzikakademion, poste ŝi debutis en 1924 en Budapeŝta Ŝtata Operejo, nature ŝi ricevis membrecon en la Operejo. Ekde 1928 ŝi plurfoje kantadis ankaŭ en Berlino. Dum la 2-a mondmilito pro la kontraŭjudaj leĝoj ŝi povis kantadi nur al judoj. Inter 1945 kaj 1949 ŝi denove kantadis en la Operejo, kie ŝi havis la titolon eterna membro de la Operejo.
Observatorio de Monto Lemmon
La Observatorio de Monto Lemmon (MLO) estas astronomia observatorio ĉe la supro de la Monto Lemmon, kulmino de la Montaro Santa Catalina en Arizono, (Usono) ĉirkaǔ 28 km nord-oriente de Tucson. Ĝi estas konata ankaǔ kiel Infraruĝa Observatorio de Monto Lemmon (Mount Lemmon Infrared Observatory).