cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vince Horváth
Vince Horváth [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Vince estis hungara aktoro.
Vince Horváth naskiĝis la en Rácalmás, li mortis la  en Újpest.
Biografio
Vince Horváth aliĝis al pluraj provincaj teatroj, poste li apartenis al Nacia Teatro (Pest), sed li havis nur senvoĉajn rolojn. Li jam vere aktoradis en migra teatra kompanio en Veszprém (urbo) en 1859, baldaŭe jam en Budao ĉe György Molnár. Liaj menciindaj teatraj kompanioj estis István Reszler (1865), Endre Latabár (1865-1872), József Szabó (teatrestro) (1872-1875). De 1876 ĝis la emeritiĝo en 1907 li estis membro de Népszínház. Lia edzino estis same aktoro.
Prezidanta baloto de 2018 en Ĉeĥio
Prezidanta baloto de 2018 en Ĉeĥio okazis vendrede kaj sabate la 12-an kaj la 13-an de januaro 2018, la dua raŭndo okazis du semajnojn poste la 26-an kaj la 2-an de januaro. La ofico de la ĝisnuna prezidanto de Ĉeĥio, Miloš Zeman, finiĝos la 7-an de marto 2018. Temas pri la dua rekta baloto de prezidanto de Ĉeĥio, ĉar la antaŭajn prezidantojn elektis la parlamento.
El submetitaj aliĝiloj valide kandidatiĝis por la baloto 9 personoj, kiuj deklaris plenumi la necesan kondiĉon: subteno de minimuma nombro de parlamentanoj aŭ petskribo kun subskriboj de almenaŭ 50.000 balotontoj.
Rezultoj
En la unua raŭndo, en kiu voĉdonis 61,92 % da rajtigitaj voĉdonantoj, la plej altajn kvantojn da voĉoj ricevis Miloš Zeman (38,56 %) kaj Jiří Drahoš (26,60 %), kiuj avancis en la duan raŭndon.
Dua raŭndo
En la dua raŭndo voĉdonis 5 554 596 rajtigitaj voĉdonantoj. Laŭ rezultoj gajnis Miloš Zeman.
S.A.W.E.R.
S.A.W.E.R. (plenvorte Solar Air Water Earth Resource) estas aŭtonoma sistemo por kultivi dezerton. Ties celo estas ŝanĝi almenaŭ parton de seka kaj varma dezerto en verdan oazon. La projekto kunigas fakulojn el Universitata Centro de Energetike Efektivaj Konstruaĵoj kaj Fakultato de Maŝina ČVUT kun Botanika Instituto de Akademio de Sciencoj de ĈR. En la praktiko ĝi estos validigita en ĉeĥa pavilono en la monda ekspozicio Expo 2020 en Dubajurbo.
Principo de la ekipaĵo
S.A.W.E.R. estas ekipaĵo, kiu devas servi por ŝanĝi sekan dezerton en oazon pere de celata reproduktado de mikroorganismoj. La akvo, kiun la sistemo S.A.W.E.R. produktas, estas akirata el aera humideco. Solar Air Water Energy Resource (S. A. W. E. R.) konsistas el du sistemoj, unu por akirado de akvo el dezerta aero kaj la alia por kultivado de dezerto en fekundan grundon.
József Csiszér
József CSISZÉR [ĉise:r] estis rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Bukareŝto en 1884 kaj mortis en Ocna de Fier la 21-an de aŭgusto 1922.
Kariero
József Csiszér estis sekretario de ministligo, ĉefredaktoro de gazeto Bányamunkás inter 1919 kaj 1922, kiu aperis en hungara, rumana kaj germana lingvoj.
8886 Elaeagnus
8886 Elaeagnus estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la planta familio de la Elaeagnaceae, kiu entenas ĉirkaŭ 50 speciojn en tri genroj. En pluraj specioj, la floroj disvolviĝas en manĝeblaj fruktoj. Elaeagnus Angustifolia donas fruktojn komerce gravajn.
Ju (cirila alfabeto)
ю (Ju) estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 32-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Ju" kaj la prononcon "ju" (laŭ Esperanta ortografio).
11194 Mirna
11194 Mirna estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan, en Višnjan (Kroatio).
Beatrica d'Este (1268-1334)
Beatrica d'Este (naskiĝis en Ferrara, 1268 - mortis en Milano, en la 15-a de septembro 1334) estis filino de Obizzo la 2-a d'Este (1247-1293), Markizo de Este, Senjoro de Ferrara, Modeno kaj Reggio Emilja. Ŝi edziniĝis al Ugolino Visconti (1265-1296), juĝisto el Gallura, kaj ili havis unu filinon kies nomo estas Giovanna Visconti (1289-1339). En la 24-a de junio 1300, aĝante 32 jarojn, ŝi ree edziniĝas al Galeazzo la 1-a Visconti, filo de Mateo la 1-a, Senjoro de Milano. Ilia filo estis Azzone Visconti (1302-1339)
Trey
Trey estas komunumo en la distrikto Brojo-Vully en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 263 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Trey situas en la Svisa Mezlando ĉe la suda bordo de la rivero Brojo, sude de la urbo Payerne. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Trey, Malafin kaj Granges-sous-Trey.
Drăgășani
Drăgășani [drǝgǝŝanj] estas urbo kaj municipo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi estas la dua plej granda urbo de la distrikto.
La urbo administras ankaŭ jenajn vilaĝojn: Capu Dealului, Valea Caselor, Zărneni kaj Zlătărei.
Trey
Najbaraj komunumoj
La komunumo Trey situas en nordo al Payerne, en oriento al Torny (FR), en sudo al Châtonnaye (FR), kaj en okcidento al Valbroye.
Gerstenberg Verlag
La eldonejo Gerstenberg - germane Gerstenberg Verlag - estas germanlingva libroeldonejo por infana, adoleskula kaj plenkreskula literaturoj. Ĝi fondiĝis en 1792 en Sankt-Peterburgo, en 1797 translokiĝis al la germana urbo Hildesheim kaj tie daŭre havas sian centran sidejon.
Trey
Trafiko
Tra Trey pasas la kantonaj ĉefvojoj n-ro 1 de Zuriko al Ĝenevo kaj n-ro 188 de Payerne al Romont. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 6 kilometrojn norde de la komunumo apud Payerne. Per la stacidomo ĉe de la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Friburgo al Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Krome pasas tra la komunumo la poŝtaŭtolinio de Payerne al Romont.
Drăgășani
Situo
La urbo situas sur la dekstra bordo de la rivero Olt, 53 kilometrojn sude de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea. Tie kruciĝas la naciaj vojoj DN64 (nord-suda, Râmnicu Vâlcea – Caracal) kaj DN67B (orient-okcidenta). La urbo havas ankaŭ stacion ĉe la fervoja linio Podu Olt – Piatra-Olt.
Gerstenberg Verlag
En la nuntempa plenkreskula programo estas grandformataj fotoj-tekstoj-volumoj, la verkaĵo Ĵazo de la ilustristo  Robert Nippoldt ricevis la premion "plej bela libro de la jaro 2007" de la fondaĵo "Buchkunst" ("libra arto"). Interalie la eldonejo havas sukcesan serion de tre sukcesaj kuirlibroj kaj de krimlibroj kun kuir-receptoj, kun titoloj kiel "murdo inter tranĉilo kaj forko". Sed ankaŭ tute alispecaj libroj kiel klasikaj romanoj estas parto de la eldoneja produktaro.
Trey
Historio
La unua dokumenta mencio de Trey datiĝas el la jaro 1142 kiel Treis. Dum mezepoko trey dependis de la katedralsenjora abatejo de Payerne. En la jaro 1536 Trey estis konkerita de Berno kaj apartenis ĝis 1798 al la Voktejo Payerne, kiu tiam dum la Helveta Revolucio fariĝis distrikto, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Gerstenberg Verlag
Inter la verkistoj de la infanlibra branĉo estas la aŭtorino Gudrun Pausewang (el kies verkaro pluraj libroj en aliaj eldonejoj ankaŭ aperis esperantlingve).
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Ja (cirila alfabeto)
я estas litero de la cirila alfabeto.
En la rusa lingvo, ĝi estas la 33-a litero de la alfabeto, kaj ĝi havas la nomon "Ja" kaj la prononcon "ja" (laŭ Esperanta ortografio).
Ĝia majuskla formo estas Я.
Ĝiaj Unikodaj pozicioj estas la jenaj:
Stein zu Nassau
La familio Stein zu Nassau (ankaŭ: vom und zum Stein) estas  nasaŭa pragento.
Thorolf Rafto
Thorolf Rafto (naskiĝis la 6a-an de julio 1922, mortis la 4-an de novembro 1986) estis homrajta aktivulo kaj profesoro en ekonomia historio ĉe la Norvega altlernejo de komerco en Bergen, Norvegio. La Fondaĵo Rafto por Homaj Rajtoj estis establita en dankemo por liaj klopodoj kaj inspiro.
Aktivismo
Lia implikiĝo en politika aktivismo en Orienta Eŭropo komenciĝis per la Praga Printempo de 1968. Poste en lia vivo, Rafto ricevis, precipe, subtenon de la liberalaj ideoj de la Ĉeĥoslovakio reformistoj kiel Alexander Dubček kaj Jiří Hájek. En 1973, Rafto vojaĝis al Odeso, kie li atestis la persekutadon de intelektuloj kaj sovetiaj judoj, kies peton al elmigrado al Israelo la aŭtoritatoj betone rifuzis kaj konsideris la petintojn malamikaj perfidantoj de la glora Sovetunio. Reveninte de Sovetunio, Rafto skribis artikolon kritikantan internan sovetian politikon en la gazeto Corriere della Sera de Italio, kiu poste estis publikigita en Norvegio kaj Danio. En 1979, Rafto denove vojaĝis al Prago por okazigi prelegon por studentoj ekskluditaj de la universitatoj pro politikaj kialoj. Li estis mistraktita kaj poste malliberigita fare de la ŝtata sekureca polico (Státní bezpečnost / Štátna bezpečnosť) kiu probable kaŭzis al li daŭran sandamaĝon. En 1981, Rafto faris plurajn ekskursetojn al Pollando por labori pli proksime kun laboristaj organizoj tie. Antaŭ 1985 lia sano malfortiĝis. En 1986, Thorolf Rafto mortis je 64 jaroj de aĝo.
Beni
Klimato
En Beni la averaĝa temperaturo varias inter 21 kaj 23 °C. La plej granda varmo estas en februaro, en oktobro la temperaturo estas la plej malvarma. Jare pluvas po 1163 mm. La pluvo kulminas en aprilo kaj malkulminas en januaro kaj julio.
Historio
La kolonia erao komenciĝis en Beni en 1894, tiam vilaĝo fondiĝis. Pli frue arabaj sklavokomercistoj serĉis sklavojn, poste misiistoj alvenis. La belgoj faris komercan kaj administran centrojn el Beni. En 2001 furioza batalo okazis, kiel parto de 2-a interna milito. Ekde tiam trupoj de la Unuiĝintaj Nacioj gardas la pacon. En 2011 la urbo ricevis elektron.
En decembro 2018 Beni estis trafita de pli ol 200 kazoj de la Ebola virusa malsano (EVD) laŭ la Monda Organizaĵo pri Sano. Beni situas proksime de Mangina, la epicentro de la Ebola-eksplodo en 2018-2019.
En 2020, ribelantoj de la Allied Democratic Forces (ADF) laŭdire reĝisoris malliberejan fuĝon el la malliberejo Kangbayi kaj ili en multaj kazoj senkapigis 25 homojn en la vilaĝo Tingwe. La ribelantoj estis akuzitaj pri 800 mortigoj.
Ekonomio
Beni estas grava centro de produktado de kafo.
Edukado
Katolika dulingva univesitato de Kongo (Université Chrétienne Bilingue du Congo).
Trafiko
Beni havas flughavenon. Estas vojoj al Goma kaj Bunia. Estas ankaŭ malpli gravaj vojoj al Ugando kaj okcidenten.
Publika sano
Antaŭa belga ministro kaj fondinto de belga sekcio de Kuracistoj Sen Landlimoj, fondis kirurgian projekton (UNICHIR) por oferti medicinajn prizorgojn al 1,2 milionoj da homoj en la oriento de Kongo, regiono kiu jam de dekoj da jaroj suferas sub agresoj, ebola kaj kronvirusa malsanoj. UNICHIR ankaŭ volas trejni kuracistojn, flegistojn kaj administran personaron.
Vidindaĵoj
Nacia parko Virunga estas proksime.
Vidu ankaŭ
Nord-Kivuo
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko bazita sur la sama artikolo en la angla, franca kaj germana Vikipedioj.
Rivarennes (Indre-et-Loire)
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas rivarennais.
Rusa Liberiga Armeo
La Rusa Liberiga Armeo (Русская освободительная армия), mallongigita kiel POA; ankaŭ konata ankaŭ kiel Vlasova armeo (Власовская армия) estis kunlaborema formacio, ĉefe komponita de rusoj, kiu luktis sub germana komando dum la Dua Mondmilito. Establita la 14-an de novembro 1944 kune kun Liberiga Komitato de Rusiaj Nacioj en okupata Prago, kun la subteno de SS-gvidanto Heinrich Himmler, surbaze de sovetiaj militkaptitoj. La armeo estis estrita de Andrej Vlasov, generalo de la Ruĝa Armeo kiu estis dizertinta, kaj membroj de la armeo estas ofte referencataj kiel vlasovcij (власовцы). En 1944, ĝi iĝis konata kiel Armitaj Fortoj de la Komitato por la Liberigo de la Popoloj de Rusio (Вооружённые силы Комитета освобождения народов России, Vooruĵonnije sili Komiteta osvoboĵdenija narodov Rossii, mallongigita kiel ВС КОНР, VS KONR).
Pola rezistado
18.10.1944: Kompanio de la Pola Enlanda Armeo de leŭtenanto de Fryderyk Serafiński mortigis 28 soldatojn de la Rusa Liberiga Armeo.
Alessio Cerci
Alessio Cerci - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Velletri, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto. Ekde la jaro 2013 li estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo. Li partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014.
Södermanlands län
Södermanlands län estas unu el la 20 modernaj provincoj de Svedio. Ĝia areo ampleksas la sudon de la historia provinco Sudermanio, kiu kovras la tutan orienton de Svealand, la meza triono de Svedio. Do la historia kaj moderna provincoj Södermannland malgraŭ sama nomo ne havas samajn limojn. Administra centro de la moderna provinco estas la urbo Nyköping. Fine de en la provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eskilstuna apartenas al la provinco Södermanlands län (kies plej granda urbo ĝi estas).
Károly Galgóczy
Károly Galgóczy [kAroj galgOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Galgóczy Károly estis hungara ekonomikisto, historiisto, statistikisto, instruisto, advokato, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1858).
Károly Galgóczy naskiĝis la  1823 en Lápafő. Li mortis la 1916 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Galgóczy frekventis mezlernejojn en Gyönk kaj Nagykőrös, universitaton en Pozsony. Ekde 1843 li okupiĝis pri ekonomo de grandaj bienoj kune kun Elek Fényes. En 1846 li iĝis advokato. Lo partoprenis en la liberecbatalo en 1848. En la sekva jaro post la fiasko en Nagykőrös li instruis precipe agraraĵojn. En 1853 li iris al Pest (urbo) por verki faklibrojn. Inter 1859-1865 li instruis en kalvinana porpastra lernejo. Poste li okupiĝis pri agraraj temoj.
Koncilio de Clermont
La Koncilio de Clermont estis koncilio de la Katolika Eklezio kiu okazis en novembro 1095 kaj kiu rezultis en la alvoko al la Unua krucmilito. Ĝi estis proklamita de papo Urbano la 2-a.
Ĉeestis ĉirkaŭ 300 pastroj de tuta Francio. Urbano traktis pri la Klunizaj reformoj kaj konfirmis la ekskomunikon al la franca reĝo Filipo la 1-a pro sia dua geedziĝo. Jaŭde 27a de novembro, Urbano parolis por la unua fojo pri la problemoj en Oriento kaj responde al helpopeto fare de la Bizanca Imperiestro, deklaris sanktan militon (bellum sacrum) kontraŭ la islamanoj kiuj okupas Palestinon.
Koncilio de Clermont-Ferrand
Koncilio de Clermont-Ferrand referencas al parolado fare de la papo Urbano la 2-a dum la Koncilio de Clermont, kiu estas indikata en la historiografio kiel la elĉeniganta kaŭzo de armita ekspedicio al Sankta Lando, pliposte nomata "Unua krucmilito".
Tradicia historiografio
Papo Urbano la 2-a eldiris sian paroladon la 27an de novembro de 1095 en la Koncilio de Clermont-Ferrand (kiel jam faris en 1090 en koncilio de Melfi), en kiu reprenis en konsideron la projektojn de papo Gregorio la 7-a, incitante la francan popolon al krucmilito por depreni la Sanktan Teron el la okupo de la Araboj. Francio, li diris, estis troloĝata dum la sanktaj teroj de Kanaano estas plenplenaj je lakto kaj mielo. Urbano sugestis al la francoj direkti siajn glavojn por la servo al Dio... kaj la asembleo konsentis kriante «Dio tion volas!».
En la sankta tero la politika situacio ĉirkaŭ 1075 jam malboniĝis post la falo de Antiokio, kaj la surfaciĝo de la Araboj al la Egea Maro. Urbano ricevintus helpopeton flanke de Aleksio la 1-a Komneno, bizanca imperiestro en marto 1095, dum la Koncilio de Piaĉenco, kie eble estis decidita por la krucmilito. La papo, krome, profunde estis konsternita pro la alarmemaj rakontoj de la pilgrimintoj kaj de rifuĝintaj kristanoj, kiuj estis forigitaj kaj senigitaj je iliaj havaĵoj.
Tendenco de la moderna historiografio
Reale, la graveco de tiu parolado estis ege reduktita per la ĵusa historiografio, kiu provis ĝin enmeti en pli ampleksan kuntekston de la tiutempa eŭropa situacio.
Evento tiom influa sur la «longa kuntreno» de la historio kiel la krucmilitoj havis sendube kaŭzojn malpli freŝdatajn kaj okazajn: en la unua loko staras la impeta kresko demografia, ekonomia kaj socia kiun la Okcidento estis ĝuanta ekde almenaŭ du jarcentoj, kaj kiu puŝis serĉi novajn elfluejon kaj novajn terojn konkerendajn.
Plue la parolado mem de Urbano estis transigita nur de kronikistoj kiu skribis distance de pluraj jaroj kaj jam konante, do, la estontajn evoluigojn: eblas, do, ke ili kolorigis siajn versiojn per militecaj celoj kiuj origine malĉeestis. Ŝajnas, fakte, ke la precipa celo de la pontifiko estis invito al la paco kaj al la ĉesigo de la senombraj lokaj konfliktoj kiujn vidis protagonisto de la tiutempa feŭda nobelaro. La papo, do, eble celus disvastigi la samtempajn movadojn porpacajn, kiel (Paco de Dio), iniciatitajn de ekleziaj homoj, kaj sugestus pente pilgrimi al la Sankta Tero pro la sango verŝigita. Helpas tiun interpreton la signifo de la terminoj peregrinatio (pilgrimo), iter (vojaĝo), uzitaj por indiki la fenomenon, kiuj ekskludas la militecan aspekton dum la vorto «cruciata» (kruciata) aperos nur multe pli malfrue en la 13a jarcento kiam la Eklezio jam regos la fenomenon (kaj ĝian simbolan aparataron) por ĝin ekspluati laŭ siaj celoj.
Plue, aparte, problemas la tempa lokigo de la supozita letero de la bizanca imperiestro, Aleksio la 1-a Komneno, al la papo por helpopeti favore al la orienta kristanaro (kaj alveninta dum la papo celebradis la Koncilion de Piaĉenco (1095).
La verdireco de la sama estas historiografie kontestata, tiom kiom estas kontestata la antaŭa letero sendita de la sama imperiestro, pro sama motivo, al la Grafo de Flandrio. (Inter la subtenantoj de verdireco de tiu lasta nombriĝas ankaŭ la Akademiano de Francio Jean Richard, en "Histoire des Croisades", Fayard, 1996, p. 45).
Libichava
Libichava, hungare Libáka estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Koncilio de Clermont
Tendenco de la moderna historiografio
Efektive, kun la diversaj islamaj regnoj naskiĝintaj ĉe siaj limoj Bizanco havis, jam delonge, problemojn sed jam trovis akcepteblan modus vivendi (provizoran akordon, vivmetodon). Ĝi, male, rajtis timi eble pli la Frankojn: apenaŭ malmultajn jarojn antaŭe, fakte, ĝi devis alfronti masivan provon de invado flanke de Normandoj de Roberto Giskardo (1081); malfacilas, tial, imagi ke la superaj regantoj de la imperio deziresprimis ke okcidenta armeo trairus ilian teritorion; Pliprobablas, do, ke tiuj literoj estus elpensaĵoj, por justigi aposteriore, de la subtenantoj de la ekspedicio.
Libichava
Situo
Libichava situas laŭ traira flankovojo. Bánovce nad Bebravou troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 en formo "Libaha". En 1787 loĝis tie 124 vilaĝanoj en 17 domoj, en 1828 99 vilaĝanoj en 14 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Libicha. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Libáka 125 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Libichava 171 homoj, (169 slovakoj).
3347 Konstantin
3347 Konstantin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Konstantin" en honoro de la soveta inĝeniero pri aviado Konstantin Aleksejeviĉ Kalinin (cirile Константин Алексеевич Калинин, 1889–1940).
Neubulach
Neubulach - prononco - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Calw kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La Défense (stacidomo)
La Défense [la defɑ̃s], plennome La Défense - Grande Arche (La Defendo - Granda Arko) estas stacidomo sur linio A de RER en Puteaux, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Stacidomo
Krom linio A de RER, tiu stacidomo donas aliron al linio 1 de la Metroo de Parizo, linio L kaj linio U de Transilien, linio T2 de tramo kaj al busstacio de RATP. Ĝi priservas la negocan kaj ekonomian kvartalon La Défense inter Puteaux, Courbevoie kaj Nanterre.
Giovanni Visconti
Biografio
Giovanni Visconti elektiĝis kiel ĉefepiskopo de la Kapitolo de Milano en 1317, tamen, la papo Johano la 22-a rifuzis la konfirmon de lia elektiĝo, kaj altrude sugestis la nomon de Aikardus el Comodeia al tiu posteno.
En 1323, Giovanni ekskomunikiĝis kaj akuziĝis pri herezo, tamen la kontraŭpapo Nikolao la 5-a lin apogis kaj lin nomumis kardinalo en 1329.
En 1331 Giovanni fariĝis episkopo kaj Senjoro de Novara, kaj okaze de la morto de Aikardo, li triumfe reiris al Milano, kie li prenis la povon kune kun sia frato Luchino Visconti, en 1341, ĉar ili aĉetis la titolon de la papo je la kosto de 500 mil florenoj. En 1342, la papo Klemento la 6-a konfirmis per speciala buleo lian episkopan titolon. En 1353, Giovanni estis ankaŭ nomumita Duko de Ĝenovo. Post unu jaro la povo de la familio Visconti etendiĝis al Bolonjo kaj Novara.
Kiam li mortis, en 1354, la milana ŝtato dividiĝis inter la tri filoj de Stefano Visconti: Mateo, Galeazzo kaj Bernabò, kiuj jam estis ligitaj kun la regado de Giovanni kiel Senjoro de Milano okaze de la morto de Luchino, lia alia frato.
PEI
La tri-litera kombinaĵo PEI havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Zruč-Senec
Zruč-Senec estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň sep kilometrojn nordoriente de Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1252. En julio de 1991 ŝanĝiĝis la nomo de municipo el Zruč al Zruč-Senec.
Premio Reĝo Hamad bin Isa Al Ĥalifa de Unesko
La Premio Reĝo Hamad bin Isa Al Ĥalifa de Unesko por la Uzo de Informa kaj Komunika Teknologioj en Eduko estas premio de Unesko kiu honoras projektojn kaj programojn de individuoj, institutoj, aliaj aĵoj aŭ ne-registaraj organizaĵoj pro la kreema uzo de informa kaj komunika teknologioj por plibonigi lernadon, instruadon, kaj ĝenerale edukan agadon.
Ĉiujare la premio havas specifan temon kaj la premio donacas 25,000 usonajn dolarojn kaj atestilon al ĉiu ricevinto dum ceremonio ĉe la sidejo de Unesko en Parizo. Registaroj de la Membroŝtatoj de Unesko povas kandidatigi per Landaj Komisionoj aŭ per internacia ne-registara organizaĵo en oficiala kunpartoprenanteco kun Unesko.
Eŭrovido-Kantokonkurso 2005
La 50-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis je la 19-a (duonfinalo) kaj 21-a de majo (granda finalo) 2005 en Kievo, la ĉefurbo de Ukrainio. Venkis kantistino Elena Paparizou kiu kantis ‘’My number one’’ por Grekio.
La finaloj en la Palaco de Sporto (Palats Sportu) de Kievo estis prezentata de Maria "Masha" Jefrosinina kaj Pavlo Ŝilko. En la granda finalo aperis Ruslana, la venkantino de la antaŭa jaro, la boksantaj fratoj Vitali kaj Vladimir Kliĉko kaj la ukraina prezidento Viktor Juŝĉenko.
Duonfinalo
Kiel jam en 2004 estis duonfinalo kies la 10 plej bonaj kantoj penetris en la grandan finalon. La 19-an de majo 25 landoj konkuris:
(La numeroj donas la serio de prezentaĵoj)
La grase markataj landoj penetris en la grandan finalon.
Granda finalo
La "Grandaj Kvar" (Hispanio, Britio, Francio, Germanio) estis punataj per la balotado kaj finis sur la kvar lastaj placoj post Ukrainio. Tamen ili ricevis permeson partopreni kun la dek plej bonaj landoj (grase markataj) en la finalo de 2006 en Ateno ĉar ili estas grandaj financantoj.
Gábor Stépán
Gábor Stépán [ŝtEpAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stépán Gábor estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (2007).
Gábor Stépán naskiĝis la  1953 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Stépán frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto inter 1973-1978. Post la diplomo li restis en la universitato, poste li laboris en fabriko de Csepel (distrikto). En 1981 li ricevis postenon en universitata katedro. En la lernojaro 1994 li doktoriĝis, poste esploris en Usono helpe de stipendio. Hejmenveninta li profesoriĝis kaj iĝis katedrestro, baldaŭe en 2008 dekano. Li ofte esploris aŭ instruis en eksterlandaj universitatoj. Li okupiĝas pri mekaniko kaj stabileco. Li ricevis 5 premiojn inter 1978-2011.
Robert Drews
Robert Drews (26a de marto 1936) estas usona historiisto kiu estas Profesoro de Klasikaj Studoj Emerita ĉe la Universitato Vanderbilt. Li ricevis sian Artan Diplomiĝon el la Northwestern College (Iovao), sian magistriĝon el la Universitato de Misurio kaj sian doktoriĝon el la Universitato Johns Hopkins. Drews specializiĝis en antikva historio kaj prahistorio, aparte pri la evoluado de milito kaj de religio.
Zoltán Csizér
Zoltán CSIZÉR [ĉise:r] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Magyarlápos la 9-an de februaro 1917 kaj mortis en Târgu Mureș la 23-an de oktobro 1996.
Lajos Steiner (geofizikisto)
Lajos Steiner [lajoŝ ŝtejner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Steiner Lajos estis hungara geofizikisto, meteologo, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1917).
Lajos Steiner naskiĝis la  1871 en Vác. Li mortis la 1944 en Budatétény (nuntempa urboparto de Budapeŝto).
Biografio
Lajos Steiner devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1892 (li lernis ankaŭ en Göttingen kaj Berlino), en la sekva jaro li doktoriĝis. En 1907 li profesoriĝis, li estis kunlaboranto de Loránd Eötvös. Inter 1892-1932 li laboris en meteologia kaj terfizika instituto, kie li estis nomita direktoro en 1927. Li ellaboris modernan prognozon. En 1944 pro la molestado de judoj li sinmortis.
Takamacu
Takamacu (高松市 [takamacu-ŝi], Hepburn: Takamatsu-shi, laŭvorte: "alta pino"), estas urbo en Japanio kun iom pli ol 400 000 loĝantoj. La urbo situas en la norda parto de la insulo Ŝikokuo. Ĝi estas administra centro de la gubernio Kagaŭa.
Distrikto Partizánske
Municipoj
La distrikto enhavas 23 municipojn. La urboj estas grase indikitaj.
Pelophylax cerigensis
La Pelophylax cerigensis (Karpathos-rano) estas specio de ordo anuro, familio veraj ranedoj (Ranidae). Ĝi estas endema en Grekio sur insuloj Karpathos kaj Rodoso. Kelkaj aŭtoroj pridubas, ke ĝi estas aparta specio, laŭ ili, ĝi estis enportita el Anatolio.
Ĝia natura vivmedio estas la mediteran-tipa arbusta vegetaĵo, konstantaj kaj provizoraj riveretoj, lagoj, lagetoj, marĉoj, plugebla tero. Ĝin minacas perdo de la vivmedio.
Banchette
Banchette estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Ivrea, Fiorano Canavese, Salerano Canavese, Samone (TO) kaj Pavone Canavese.
PEN
La vorto havas plurajn signifojn:
Mattia Perin
Mattia Perin - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Latina, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto en la pozicio de golisto. Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo. Li partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014.
Kolektado
Kolektado de objektoj estas unu el la ĉefaj ŝatokupoj. Kelkaj kolektantoj koncentriĝas al specialaj temoj, kiel ekzemple francaj poŝtmarkoj el la 19-a jarcento aŭ bildkartoj pri sudeŭropaj lumturoj. Aliaj kolektas ĝenerale kaj amplekse, ekz. poŝtmarkojn el ĉiuj landoj kaj pri ĉiuj temoj. Kolektaĵoj kutime estas bone ordigitaj kaj registritaj.
Kolektero (aŭ kolektaĵo) estas ajna objekto konsiderata havanta valoron aŭ intereson por kolektanto (ne necese mone valora aŭ antikva). Estas nombraj tipoj de kolekteroj kaj terminoj por aludi al tiuj tipoj. Antikvaĵo estas kolektaĵo kiu estas antikva, kaj plej verŝajne granda parto de ties valoro ŝuldas al tio. Kuriozaĵo estas malgranda, kutime fascina aŭ malkutima aĵo serĉegite fare de kolektantoj. Fabrikita kolektaĵo estas aĵo farita specife por personoj kiuj kolektas ilin.
Objektoj de kolektado (kolektaĵoj) estas ekzemple:
Baia de Criș
Baia de Criș [baja de kriŝ] (hungarlingve: Körösbánya, germanlingve: Altenburg) estas komunumo norde de Deva, en Rumanio. Administre apartenas al ĝi Baldovin, Căraci, Cărăstău, Lunca, Rișca, Rișculița, Țebea kaj Văleni.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1390. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad).
7038 Tokorozawa
7038 Tokorozawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Naoto Sato kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Tokorozaŭa (japane: 所沢市 Tokorozawa-shi) kie troviĝis la unua japana flughaveno, malfermita en 1911.
László Márk
László Márk [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Márk László estas hungara operkantisto, oratorikantisto (tenoro), ilustristo. László Márk naskiĝis la  en Versend.
Vasco da Gama (urbo)
Vasco da Gama (ofte mallongigata al Vasco) estas urbo en Goao de Barato. Ĝi estas nomata pro la portugala esploristo Vasco da Gama. Vasco estas la plej granda urbo de Goa, kun taksata loĝantaro de pli ol 100.000. Ĝi ankaŭ estas la ĉefa porto de Goa kaj la ĉefloko de la loka registraro. La urbo situas la punkto de la duoninsulo Mormugao ĉe la riverbuŝo de la rivero Zuari. Ĝi estas proksime 30 km fore de Panaji, la ĉefurbo de Goao.
La urbo fondiĝas en 1543, kaj restis sub portugala regno ĝis 1961, kiam Goa estis aneksigita al Barato.
Havajaj tropikaj humidaj arbaroj
La havajaj tropikaj humidaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la pacifika ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj de Havajo.
Priskribo
La ekoregiono kovras areon de en la lofaj malaltaĵoj kaj montaraj regionoj de la havajaj insuloj. Marbordaj mez-humidaj arbaroj troviĝas je altitudoj ekde marnivelo ĝis 300 m. Miksaj mez-humidaj arbaroj troviĝas je altitudoj de 750 ĝis 1 250 m, dum humidaj arbaroj troveblas ekde 1 250 ĝis 1 700 m. Humidaj torfejoj kaj arbustaroj ekzistas je montaraj Altebenaĵoj kaj depresioj. Dum 70 milionoj da jaroj, la havajaj insuloj estis izolitaj ekde la resto de la mondo per vastaj etendaĵoj de Pacifika Oceano, kaj el tiu izolado rezultis la disvolviĝo de nekredebla diverseco de endemiaj specioj, ampleksante fungojn, muskojn, helikojn, birdojn, kaj alia bestiaro. En la abundaj, humidaj arbaroj alte en la montaro, la arboj estas drapiritaj de grimpkreskaĵo, orkidoj, filikoj, kaj muskoj. Tiu ekoregiono enhavas unu el la plej humidaj lokoj en la mondo, la deklivaron de Vajaleale-Monto, kun averaĝa jara precipitaĵo de 4600 mm.
Marbordaj mez-humidaj arbaroj
Marbordaj mez-humidaj arbaroj troviĝas je la leaj deklivoj de la ĉefaj insuloj ekde marnivelo ĝis 300 m. Tiuj arbaroj estis superregataj de la indiĝenaj Pandanus tectorius (Pandanaceae) kaj Hibiscus tiliaceus (malvacoj) kaj de naturalizitaj polineziaj plantoj kiaj Aleurites moluccana (eŭforbiacoj) kaj Thespesia populnea (malvacoj) dum la lastaj 1 000-2 000 jaroj. La el Polinezio enkondukitaj nonio Morinda citrifolia), Tacca leontopetaloides ( dioskoreacoj ), kaj Cordyline fruticosa (Asperagaceae) ankaŭ estas komunaj en tiu ekoregiono. Aliaj indiĝenaj specioj inkluzivas Ophioglossum concinnum (Ophioglossaceae), Wikstroemia spp. (timeleacoj), Pritchardia spp. (arekacoj), Metrosideros polymorpha (mirtacoj), kaj Diospyros sandwicensis (Ebenaceae).
Miksaj mez-humidaj arbaroj
Miksaj mez-humidaj arbaroj, ĉe altitudoj inter 750 ĝis 1 250 m je la leaj deklivoj de la grandaj insuloj kune kun la pinto de Lana-Monto en Lanai-Insulo, jare ricevas 1 000 ĝis 2 500 mm de pluvo kaj do ne estas veraj pluvarbaroj. La arbara kanopeo, dominata de Acacia koa kaj Metrosideros polymorpha, estas iomete malferma, sed la arba denseco estas sufiĉe alta. Aliaj arboj kaj arbedoj inkluzivas Charpentiera obovata ( amarantacoj ), Nestegis sandwicensis (oleacoj), Antidesma platyphyllum, Antidesma pulvinatum (Phyllanthaceae), Psychotria mariniana, Psychotria mauiensis (rubiacoj), Santalum freycinetianum (santalacoj), Ochrosia spp. (apocinacoj), Claoxylon sandwicense (eŭforbiacoj), Myrsine lessertiana (Myrsinaceae), Alphitonia ponderosa (ramnacoj), Eugenia reinwardtiana (mirtacoj), Streblus pendulinus (morusacoj), kaj Pittosporum spp. (Pittosporaceae).
Humidaj arbaroj
Ĝenerale humidaj arbaroj troveblas ekde 1 250 ĝis 1 700 m, sed foje eĉ ĉe 200 m. Ili jare ricevas 3 000 ĝis 11 250 mm da pluvo. Metrosideros polymorpha estas la dominanta kanopea specio en humidaj arbaroj, sed Acacia koa estas ankaŭ tre komuna. Aliaj arboj inkluzivas Ilex anomala (akvifoliacoj), Melicope clusiifolia (rutacoj), Syzygium sandwicensis (mirtacoj), Myrsine lessertiana (Myrsinaceae), Tetraplasandra spp. (araliacoj), kaj Perrottetia sandwicensis (Dipentodontaceae) same kiel Cibotium (Cyatheales, inkluzive de arbaj filikoj). Gunnera petaloidea (Gunneraceae), Clermontia spp. kaj Cyanea spp. (Campanulaceae), Labordia hirtella (Loganiaceae), Broussaisia arguta (hidrangeacoj), Phyllostegia spp. lamiacoj), Rubus hawaiensis ( rozacoj ), Adenostemma lavenia ( asteracoj ), Pilea peploides ( urtikacoj ), Pipturus albidus ( urtikacoj), Touchardia latifolia (urtikacoj), kaj Peperomia spp. (piprujacoj) estas komunaj subarbaraĵaj plantoj. Grimpoplantoj ampleksas Alyxia oliviformis (apocinacoj) kaj Smilax melastomifolia (Smilacaceae). Freycinetia arborea (Pandanaceae), Astelia menziesiana (Asteliaceae) kaj Cheirodendron trigynum (araliacoj) estas epifitaj angiospermoj troveblaj en humidaj arbaroj. Epifitaj filikoj, kiel Adenophorus spp., Hymenophyllum recurvum, Ophioglossum pendulum, Asplenium nidus, Elaphoglossum hirtum, kaj Grammitis hookeri, kovras arbojn. Epifitaj muskoj inkludas Acroporium fuscoflavum, Rhizogonium spiniforme, kaj Macromitrium owahiense. Pritchardia spp. (arakacoj) povas elstari el la arbara kanopeo.
Torfejoj
Torfejoj troviĝas en montaraj regionoj kie la precipitaĵo superas la drenadon. La dominanta vegetaĵaro en torfejoj konsistas el arbustoj, ciperacoj, kaj poacoj. Pli grandaj arbedoj kaj etaj arboj troviĝas ĉe la torfejobordoj kaj sur altaĵoj. Kareksoj, Oreobolus furcatus, kaj Rhynchospora rugosa estas komunaj ciperacoj. Arbustoj inkluzivas Vaccinium calycinum kaj Vaccinium dentatum (erikacoj), dum poacoj estas reprezentitaj de Dichanthelium spp. kaj Deschampsia nubigena. Nanaj varioj de Metrosideros polymorpha vars. incana kaj glabriofolia estas la plej oftaj arboj apud la bordoj de torfejoj. La filikoj Lycopodiella cernua, Sadleria spp., kaj Dicranopteris linearis vegetas en torfejoj. Maloftaj plantoj estas Acaena exigua (rozacoj), Dubautia spp. (asteracoj), kaj Argyroxiphium spp (asteracoj).
(17725) 1997 YQ7
(17725) 1997 YQ7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
City Hunter
Urba Ĉasisto (japane: シティーハンター [Ŝitī Hantā], de angla City Hunter) estas japana mangao de Hoĝo Cukasa. Krom japane ĝi estas publikigita en la franca kaj la germana lingvo. Ekzistas ankaŭ animeoj laŭ la mangao, kiu estas konita en Francio kaj Belgio sub la nomo "Nicky Larson".
Rurouni Kenshin
Rurouni Kenshin (るろうに剣心, [rurōni kenŝin]) estas mangao kaj animeo de NOBUHIRO Ûacuki. Ĝi aperis en mangagazeto Weekly Shonen Jump ekde 1994 ĝis 1999.
Rurouni Kenshin estas sceno dum frua Mejĝi erao en Japano. Ĉeflolanto "HIMURA Kenŝin" estas eta glavisto kun kuruca cikatro sur sia maldekstra vango. Ĝi estas fikcio, sed turnopunktoj de la rakonto priskribis okazaĵo bazita sur la historia fakto.
Bannio Anzino
Bannio Anzino estas komunumo de Italio.
Úsuší
Úsuší estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 5 kilometrojn sudokcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Čížky.
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo devenas el la jaro 1485.
Viĵnicja (stacidomo)
Viĵnicja (Вижниця) estas fervoja stacio en Viĵnica (Ĉernivca provinco), urbo en Ukrainio.
Metropola areo de Madrido
La Metropola areo de Madrido troviĝas en la centro de la Iberia duoninsulo ĉirkaŭ ĝia ĉefa urbo: Madrido. Ĝi estas la plej loĝata metropola areo de Hispanio kaj la tria de la Eŭropa Unio, malantaŭ Parizo kaj Londono. Tamen, ne ekzistas leĝa difino pri kiuj municipoj troviĝas ĉe la metropola areo. Ene de tiu areo troviĝas kelkaj municipoj de Madrida Regiono kiel Getafe, Alcorcón, Móstoles aŭ Torrejón de Ardoz, kiuj havas pli da loĝantoj ol multaj provincaj ĉefurboj.
Sándor Csukovits
Sándor CSUKOVITS [ĉukoviĉ] estis rumania hungara lieraturhistoriisto, tradukisto. Li naskiĝis en Gyirót? la 23-an de februaro 1872 kaj mortis en Sighetu Marmației la 2-an de aprilo 1943.
Metropola areo de Madrido
Ĉar la metropola areo de Madrido ne estas leĝa difino kaj ne estas klare kiuj municipoj apartenas al ĝi, nombro de loĝantoj varias sed mezume oni kalkulas ĉirkaŭ 6 milionoj da loĝantoj inkluzive de Madrido kie loĝas pli ol tri milionoj da homoj.
Sándor Csukovits
Kariero
Sándor Csukovits akiris diplomon pri latino-hungaro en Koloĵvaro. De 1906 li instruis en Temeŝvaro. Li publikigis studaĵojn pri József Eötvös (1913) kaj Ede Szigligeti (1914).
Kurosawa Akira
Kurosawa AKIRA (Hepburn/Kunrei) ,黑澤 明 [kuro-saŭa akira], do esperantigebla kiel Kurosaŭa Akira, konata en la okcidenta mondo kiel Akira Kurosawa (naskiĝis la, mortis la ) estis japana reĝisoro, produktoro, muntisto kaj verkisto de filmoj. Li estas la plej konata el la filmistoj de Japanio, kaj liaj filmoj influis multe da postaj filmistoj tra la mondo. Lia unua filmo eldoniĝis en 1943, lia lasta en 1999 (postmorte). Malmulte da filmistoj ĝuas karieron tiom longan kaj laŭditan. Kurosawa reĝisoris 30 filmojn en kariero daŭra 57 jarojn.
Kurosawa eniris en japankinarta industrio en 1936, post mallonga kariereto kiel pentristo. Post jaroj de laboro en nombraj filmoj kiel helporeĝisoro kaj scenaristo, li ekis kiel reĝisoro en 1943, dum la Dua Mondmilito per la populara agfilmo Sanshiro Sugata (konata ankaŭ kiel Judo Saga). Post la milito, la kritik-laŭdata Ebria Anĝelo (1948), en kiu Kurosawa protagonistigis la tiam nekonatan aktoron Toshiro Mifune, cementis la reputacion de la reĝisoro kiel unu el plej gravaj junaj filmistoj en Japanio. Ambaŭ homoj kunlaboros en aliaj 15 filmoj. Ankaŭ lia edzino Joko Jaguĉi estis aktorino en unu el liaj filmoj.
Rashomon, kiu premieris en Tokio en aŭgusto 1950, kaj kiu ankaŭ ĉefroligis Mifune, iĝis, la 10-an de septembro 1951, la surpriza gajninto de la Ora Leono ĉe la Festivalo de Venecio kaj poste estis prezentita en Eŭropo kaj Nordameriko. La komerca kaj kritika sukceso de tiu filmo malfermis okcidentajn filmomerkatojn por la unua fojo al la produktoj de la japana filmindustrio, kiu en victurno kondukis al internacia agnosko por aliaj japanaj produktoroj. Dum la 1950-aj jaroj kaj komenco de la 1960-aj jaroj, Kurosawa reĝisoris ĉirkaŭ po unu filmon jare, inkluzive de kelkaj tre rigarditaj filmoj kiaj ekzemple Ikiru (1952), Sep Samurajoj (1954) kaj Jojimbo (1961). Post la mezo de la 1960-aj jaroj, li iĝis multe malpli produktiva, sed lia pli posta laboro - inkluzive de liaj finaj du epopeoj, Kagemuŝa (1980) kaj Ran (1985) - daŭre gajnis premiojn, inkluzive de la Ora Palmo por Kagemuŝa, kvankam pli ofte eksterlande ol en Japanio.
Vivo
Kurosawa naskiĝis la 23-an de marto, 1910 en la distrikto Omori, Tokio. Dum sia vivo, li spertis la ŝanĝon de Japanio de neindustriigita lando kun ambicioj militcelaj al pacema potenco ekonomia. Kvankam oni memoras lin pleje pro liaj filmoj de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, li daŭre reĝisoris kaj verkis filmojn ĝis sia morto. Li mortis la 6-a de septembro, 1998 en Setagaja, Tokio.
Infan- kaj jun-aĝoj (1910–1935)
Kurosawa estis naskita la 23an de marto 1910 en ōimaki en la ōmori distrikto de Tokio. Lia patro Isamu, membro de iama samuraja familio de la Gubernio Akita, laboris kiel la direktoro de la malsupra mezlernejo de la Fizikeduka Instituto de la Armeo, dum lia patrino Ŝima venis de komercista familio en Osako. Akira estis la oka kaj plej juna infano de la modere riĉa familio, kun du el liaj gefratoj jam kreskitaj dum lia naskiĝo kaj unu mortinta, forlasante Kurosawa por kreski kun tri fratinoj kaj unu frato.
Aldone al antaŭenigado de korpekzercado, Isamu Kurosawa estis malferma al okcidentaj tradicioj kaj konsideris, ke kaj teatro kaj kino havas instruan meriton. Li instigis siajn infanojn spekti filmojn; juna Akira spektis siajn unuajn filmojn en la aĝo de ses. Grava eduka influo estis lia bazlerneja instruisto Sro. Taĉikaŭa, kies progresemaj instruaj praktikoj ekbruligis en lia juna lernanto unue amon por desegnaĵo kaj poste intereson en eduko ĝenerale. Dum tiu tempo, la knabo ankaŭ studis kaligrafion kaj Kendo skermarton.
Alia grava infantempa influo estis Heigo Kurosawa, la pli aĝa frato de Akira pro kvar jaroj. En la sekvo de la Granda tertremo de Kantō de 1923, kiu detruis Tokion, Heigo prenis la 13-jaraĝan Akira por rigardi la ruiniĝon. Kiam la pli juna frato volis forrigardi el la homaj kaj bestaj kadavroj disigitaj ĉie, Heigo malpermesis lin fari tion, kaj anstataŭe instigis Akira por alfronti siajn timojn rigardante ilin rekte. Kelkaj komentistoj sugestis ke tiu okazaĵo influos la pli postan artistan karieron de Kurosawa, ĉar la reĝisoro estos malofte hezitema alfronti malagrablajn verojn en sia laboro.
Heigo estis akademie talenta, sed baldaŭ post malsukcesado sekurigi lokon en la plej antaŭa mezlernejo de Tokio, li komencis dekroĉi sin de la cetero de la familio, preferante koncentriĝi en sia intereso en eksterlanda literaturo. En la fino de la 1920-aj jaroj, Heigo iĝis benŝi (mutafilma rakontanto) por Toki-kinejoj montranta eksterlandajn filmojn, kaj rapide faris nomon por li mem. Akira, kiu ĉe tiu punkto planis iĝi pentristo, translokiĝis tien kun li, kaj la du fratoj iĝis neapartigeblaj. Tra Heigo, Akira forkonsumis ne nur filmojn sed ankaŭ teatrajn kaj cirkajn prezentaĵojn, ekspoziciante siajn pentraĵojn kaj laborante por la ligo de la maldekstremaj proletartistoj. Tamen, li neniam povis fari porvivaĵon el sia arto, kaj, kiel li komencis percepti, ke la plej granda parto de la proleta movado "metadis neplenumitajn politikajn idealojn rekte sur la kanvason", li perdis sian entuziasmon por pentrarto.
Andrej Karlov
Andrej Gennadjeviĉ Karlov (Андрей Геннадьевич Карлов; naskiĝis la 4-an de februaro 1954 en Moskvo, Sovetunio; mortis la 19-an de decembro 2016 en Ankaro, Turkio) estis sovetia kaj rusia diplomato. Antaŭ sia morto li estis la ambasadoro de Rusio en Turkio. En tiu funkcio li la en Ankaro malfermis fotoekspozicion pri la rusia regiono Kamĉatko, kiam atencanto mortpafis lin dedorse.
Kurosawa Akira
Infan- kaj jun-aĝoj (1910–1935)
Kun la kreskanta produktado de voĉaj filmoj en la komenco de la 1930-aj jaroj, filmrakontantoj kiel Heigo komencis perdi laboron, kaj Akira translokiĝis reen kun siaj gepatroj. En julio 1933, Heigo faris memmortigon. Kurosawa komentis la daŭrantan sencon de perdo kiun li sentis ĉe la morto de sia frato kaj la ĉapitro de lia membiografio (Io Kiel Membiografio) kiu priskribas ĝin - skribite preskaŭ duonan jarcenton post la okazaĵo - estas titolita "Historio kiun mi ne volas rakonti." Nur kvar monatojn poste, ankaŭ la plej aĝa frato de Kurosawa mortis, lasante Akira, en la aĝo de 23, la nura el la Kurosawa fratoj daŭre vivanta, kune kun liaj tri pluvivaj fratinoj.
Trejnanta reĝisoro (1935-1941)
En 1935, la nova kinstudio Fotokemiaj Laboratorioj, konata kiel F.K.L. (kiu poste estos la grava studio Toho), reklamis por helporeĝisoroj. Kvankam li ĝis tiam ne estis montrinta antaŭan intereson en kino kiel profesio, Kurosawa kandidatis per postulita eseo, kiu petis al kandidatoj studi la fundamentajn mankojn de la japanaj filmoj kaj proponi manierojn superi ilin. Lia duon-ŝerca reago estis ke se la mankoj estus fundamentaj, ne estus maniero korekti ilin. La eseo de Kurosawa havigis al li alvokon por trapasi la sekvajn ekzamenojn, kaj la reĝisoro Kaĝiro Ĝamamoto, kiu esti inter ekzamenantoj, estis altirita de Kurosawa kaj insistis, ke la studio dumgu lin. La 25-jaraĝa Kurosawa aliĝis al F.K.L. en Februaro 1936.
Dum siaj kvin jaroj kiel helporeĝisoro, Kurosawa laboris por nombraj reĝisoroj, sed la plej grava figuro en lia sormado estis principe Ĝamamoto. El liaj 24 filmoj kiel helporeĝisoro, li laboris en 17 kun Ĝamamoto, multaj el ili komedioj en kiuj aperis la populara aktoro Keniĉi Enomoto, konata kiel "Enoken". Ĝamamoto aprezis la talenton de Kurosawa, kaj promociis lin rekte el tria helporeĝisoro al ĉefa helporeĝisoro post unu jaro. La respondeco de Kurosawa pliiĝis, kaj li laboris por taskoj gamaj el konstruado de scenejoj kaj filmodisvolvigo ĝis lokesplorado, scenarpolurado, provludoj, lumoj, dublado, eldonado, kaj reĝisoro de dua unuo. En la lastaj el la filmoj de Kurosawa kiel helporeĝisoro por Ĝamamoto, nome Ĉevalo (Uma, 1941), Kurosawa zorgis pri plej el la produktorado, ĉar lia mentoro estis okupita pri la farado de alia filmo.
Ĝamamoto konsilis al Kurosawa ke bona reĝisoro bezonas regi scenarverkadon. Kurosawa tuj konstatis, ke la potenciala valoro el liaj scenaroj estas multe pli alta ol tio kion oni pagas al li kiel helporeĝisoro. Li poste verkis aŭ kunverkis ĉiujn siajn filmojn, kaj ofte verkis scenarojn por aliaj reĝisoroj kiel la filmo de Sacuo Ĝamamoto nome Cubasa no gaika (Flugilvenko, 1942). Tiu aparta scenarverkado utilos al Kurosawa kiel enspeza flanko kiu daŭros bone ĝis la 1960-aj jaroj, longe post li famiĝis.
Andrej Karlov
Vivo
En 1976 Andrej Karlov finis studon en la Moskva ŝtata instituto de internaciaj rilatoj (MGIMO). Ekde 1979 ĝis 1984 kaj duafoje ekde 1986 ĝis 1991 li laboris en la ambasadejo de Sovetunio en Nord-Koreio. Post kiam li en 1992 finis la diplomatan akademion de la ministerio pri eksteraj rilatoj de Rusio, li de 1992 ĝis 1997 laboris en la ambasadejo de Rusio en Sud-Koreio. De 2001 ĝis 2006 li estis ambasadoro en Nord-Koreio kaj ekde julio 2013 ambasadoro en Turkio.
Kurosawa Akira
Milittempaj filmoj kaj geedziĝo (1942-1945)
En la du jaroj post la publikigo de Ĉevalo (Uma) en 1941, Kurosawa serĉis historion kiun li povus uzi por lanĉi sian reĝisoran karieron. Ĉirkaŭ la fino de 1942, ĉirkaŭ unu jaron post la Atako de Japanio al Pearl Harbor, romanisto Cuneo Tomita publikigis sian romanon, inspiritan en ĵudulo Miyamoto Musashi, nome Sanŝiro Sugata, kies reklamaĵoj altiris la atenton de Kurosawa. Li tuj aĉetis la libron en ties publikiga tago, voris ĝin dum unu sidotempo, kaj tuj petis Toho sekurigi la filmorajtojn. La dekomenca instinkto de Kurosawa montriĝis ĝusta: post kelkaj tagoj, ankaŭ tri aliaj gravaj japanaj studioj prponis aĉeti la rajtojn. Toho prioritatis, kaj Kurosawa komencis pre-produktadon en sia debuta verko kiel reĝisoro.