cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Viktor Frankl
La kopernika vojturno kaj la lastaj aktivaj jaroj
La sukceso rezultanta el la publikigaĵoj riveliĝas por li fonto de granda ĝojo. Psikiatro kiu estis teoriuminta pri la absoluta neceso serĉi la vivsencon fine trovis la sencon de la sia. Al tiuj publikigaĵoj multaj aliaj sekvis. Tiuj de la jaroj 1945-1949 entenas la bazojn de la ekzistadema analizo kaj de la logoterapio. Okazas tio kiun li mem nomas “kopernika vojturno", kaj rilate tion kio koncernas la psikanalizon kaj rilate lian vivon. En julio de 1947 li edzinigis al si Eleonore Shwindt kaj engaĝiĝis disvastigi la terapian teknikon de la ekzistadisma analizo, precipe en Usono kie estiĝis la unua “Instituto por Logoterapio”. Dume sin ĉeestigis al scienca kaj publika mondo per 64° artikoloj. Morto lin kaptis post progresiva malsano en septembro 1997.
Sintezo de lia psikoterapia doktrino: “La precipa vivmotivo de la homo estas nek “la principo de plezuro” (Freud), nek “volo de potenco” (Nietzsche), sed la deziro trovi sencon, celon de sia vivo. La sindamaĝo de nia tempo, ofte, estas ĝuste la ekzistadisma frustracio, kiu povas konduki ankaŭ al la malespero kaj al la depresio kun la plej gravaj konsekvencoj”. El tiuj premisoj naskiĝas kaj disvolviĝas la psikotekniko de la Logoterapio, kiu estas konsiderata la “tria viena skolo de psikanalizo kaj psikoterapio”: la unua estis tiu de Freud kaj la dua tiu de la “individua psikanalizo” de Alfred Adler. La volo de potenco kaj la volo de plezuro estas por Frankl sekvoj de la volo de senco.
Kiel ĉiu psikoterapia modelo logoterapio havas sian bazan antropologian teorion kaj rilate la originon de la malsano kaj rilate la teknikojn sanigajn. Kaj ĉio tio reskpektas la individuan vivvidpunkton de la vivo kaj samtempe ekskludas ke la homo estas nur materio: fakte, en tiu psikotekniko oni allasas ke ludu ankaŭ metafizikoj principoj.
Antropologia baza teorio
Je vidpunkto metateoria, la logoterapio apudiĝas al la pensfluoj de ekzistencialismo. Se Flank dekomence ĝin vortigis per “ekzistenciala analizo”, poste, por eviti konfuzon kun aliaj similnomaj psikoteknikoj, ekzemple kun tiu de (Binswanger kaj aliaj ekzistencialaj-humanistoj, pasigis al logoterapio.
Logoterapio kundividas kun ekzistadismo la koncepton de memdetermino. Ne estas negataj la kondiĉadoj de la socio aŭ genetiko, sed estas substrekata la kapablo de la homo sin meti antaŭ tia kondiĉaro aktivsintene. El tiuj premisoj elvenas la baza koncepto de responseco, nome la kapablo respondi al la individua signifo de tio kio al la persono prezentas la vivo.
Bibliografio
Esperantlingva: Nenio.
Anglalingva:
Italingva:
Hispanlingva:
László Vágó
VÁGÓ László (va:go: la:slo:) estis hungara arkitekto naskita en Nadjvarado, tiama Aŭstrio-Hungario, la 20-an de marto 1875, kaj mortinta en Budapeŝto, Hungario, la 30-an de decembro 1933.
Kariero
Vágó finis industrian altlernejon en Budapeŝto en 1893. En 1899 li gajnis la ormedalon de la Asocio de Hungara Inĝenieroj kaj Arkitektoj pro aranĝplano de la Monto Gellért, respektive de pontkapo de la Erzsébet-ponto de Buda. Post pli longa studvojaĝo eksterlande li laboris kune kun sia frato József Vágó (Gutenberg-domo, Nemzeti Szalon ktp.). En 1911 li gajnis arĝentan medalon en la romia internacia ekspozicio, poste li memstariĝis kaj ĉefe li sukcesis per rekonstruo de teatroj (Magyar Színház kaj Miskolci Nemzeti Színház).
Gellért Belon
Gellért Belon, laŭ hungarlingve kutima nomordo Belon Gellért estis hungara katolika pastro, episkopo, seminaria instruisto.
Gellért Belon naskiĝis la en Füzesabony, li mortis la  en Pécs.
Biografio
Gellért Belon maturiĝis en jezuita gimnazio en Kalocsa en 1929, poste li studis teologion en seminario en Budapeŝto. Li pastriĝis en 1934 en Kalocsa, poste li komencis sian pastran karieron en Fajsz. Li doktoriĝis en la sekvanta jaro en Scienca Universitato Péter Pázmány. Inter 1935 kaj 1946 li instruis en seminario en Kalocsa, sed inter 1939–1940 li profundigis siajn ekleziajn sciojn en Romo. Li estis pastro en Sükösd (1947–1957), Baja (1957–1962), Miske (1962–1970), Jánoshalma (1970–1987). Intertempe li ricevis titolon abato en 1958, en la sekva jaro titulara episkopo, episkopo en 1982. Li pensiuliĝis en 1987, postmorte li estis entombigita en Baziliko-katedralo de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo en Pécs. Li havis tre malbonajn rilatojn kun la komunistoj.
Dragono
La nocio "dragono" ekaperis komence de la 17-a jarcento. La nomo devenas aŭ de man-tenita pafilo nomita dragon aŭ de blazono montranta drakon kiel simbolon de la diablo, kiel portis ĝin papaj rajdantoj sur siaj lancoj. Ili estis latine nomitaj "draconarii" = drakaj soldatoj, el kio fariĝis dragonoj.
La armea grupo de dragonoj ekestis meze de la 16-a jarcento. Grandkvante ĝi estis uzata unue dum la Tridekjara Milito (1618-1648) kaj la Angla Enlanda Milito (1632-1651). Pro ĝia mobileco oni tiuepoke nomis ilin "fluganta armeo" (france „armée volante“). La franca armeo kreis en 1635 ses regimentojn da dragonoj. De 1638 dragono estis la oficala nomo de la francaj piedirantaj soldatoj kun ĉevaloj.
Dragonoj kutime ne portis kirason, sed kelkaj protektis sin en la 16-a kaj 17-jarcento per simpla kasko kaj ledra vestaĵo. Iliaj armiloj estis aŭ muskedo aŭ pik-stango, por la sendistanca lukto ili havis spadon.
Kiel miksita formo inter infanterio kaj kavalario dragonoj ofte estis primokitaj de soldatoj de aliaj batal-unuoj. Jen germana primokaĵo el la 17-a jarcento:
Alfred Michaux
Advokatestro en Bulonjo. Tre agema, prezidis societon por infanoj laŭleĝe punindaj; okupiĝas pri sportoj, ktp. Li studis kaj povis paroli la planlingvon „Neo-Latin“ de E. Courtonne. Li estis varbita al Esperanto de Louis de Beaufront. La unua kongreso en Boulogne dum 1905 restos lia gloro. Li iniciatis, preparis kaj sukcesigis ĝin. En la 7-a de aŭgusto 1904 okazis en Calais kunveno de 120 Esperantistoj. Kelkaj proponis, ke tian feston oni rekomendu en la venontaj jaroj. Tiam Michaux ekkriis: „Nu, mi invitas vin la venontan jaron en Boulogne por vera, grava Esperantista Kongreso“. Tiu historia frazo estas la fonto de niaj UK-j.
Li estis ano de Academia pro Interlingua.
Freddie King
Freddie King (3a de Septembro, 1934 – 28a de Decembro, 1976) estis usona kantisto kaj gitaristo de bluso. Li estis priskribita kiel unu el la "Tri Reĝoj" de la bluso de elektra gitaro, kun Albert King kaj B.B. King. Li estis influa gitaristo kun sukcesoj por Federal Records komence de la 1960-aj jaroj. Lia soula kaj povega voĉo kaj distinga gitarstilo inspiris sennombrajn muzikistojn, partikulare gitaristojn (Eric Clapton estas elstara ekzemplo). Li estis enkondukita en la Fam-Salono kaj Muzeo de Rokenrolo en 2012.
King bazigis sian gitaran stilon sur influoj de Teksasa bluso kaj Ĉikaga bluso. Liaj plej bone konataj registraĵoj estis la kantoj "Have You Ever Loved a Woman" (1960) kaj sia Top 40 hit "Hide Away" (1961) kaj albumoj kiaj la fruaj, instrumentaj Let's Hide Away kaj Dance Away with Freddy King (1961) kaj Burglar (1974), kiuj montris sian maturan ŝanĝiĝemon kaj kiel gitaristo kaj kiel kantisto en ampleksa gamo de stiloj de bluso kaj funko. Li estis unu el la unuaj blusuloj kiuj havis multrasan helpan bandon en koncertaj prezentoj.
Salomonaj pluvarbaroj
La salomonaj pluvarboroj estas, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF), tersupraĵa ekoregiono kiu inkludas plimulton de Salomonoj (escepte de Insuloj Santa Cruz), Buganvil-Insulon kaj Buka-Insulon, kiuj estas partoj de Papuo-Novgvineo. Insuloj Santa Cruz, kiuj troviĝas oriente de Salomonoj, apartenas al ekoregiono de Vanuatuaj pluvarbaroj, kune kun la najbara insularo de Vanuatuo. Ambaŭ ekoregionoj situas en la aŭstralazia ekozono, kiu ankaŭ ampleksas la najbarajn Bismarkojn kaj Novgvineon, same kiel Novkaledonion, Aŭstralion kaj Novzelandon.
Biome la salomonaj pluvarbaroj estas tropikaj humidaj foliarbaroj, komune ankaŭ nomataj tropikaj pluvarbaroj. Kune kun aliaj ekoregionoj la salomonaj pluvarbaroj konstituas biodiverseco-riĉaĵejon (nomata Orient-melaneziaj Insuloj) kaj tutmondaj 200-regionon (nomata Salomon-vanuatu-bismarkaj humidaj arbaroj).
Hosszúhetény
Hosszúhetény [hosUhetEnj], germane Hetting estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Komló. Hosszú signifas: longa, ja la vilaĝo estas tre longa. 2 iamaj vilaĝoj Püspökszentlászló [puŝpoksentlAslO] (=episkopo-Sankta Ladislao) kaj Kisújbánya [kiŝUjbAnja] (=eta-nova-minejo) apartenas al la municipo.
Situo
Hosszúhetény situas sur malebenaĵo, proksime de la plej alta punkto de Mecsek (682 m), laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Pécsvárad troviĝas 8, Komló 10, Pécs 16, Bonyhád 25 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko, bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la hungaroj romianoj havis tie setlejon. Laŭ la plej fruaj dokumentoj la unua mencio devenis el 1015 en formo "Thetey", apartenanta al abatejo de la najbara Pécsvárad. Depost 1543 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, la loĝantaro ofte rifuĝis en la arbaron. Inter 1760-1809 en tiama vilaĝo Kisújbánya vitrofarejo funkciis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de germanoj, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, 2 kuracejoj, infankuracejo, dentokuracejo, apoteko, poŝto.
Asociilo
En algebro, la asociilo estas trilineara bildigo, kiu estas la diferenco inter la du metodoj krampi produton de tri elementoj per eble neasocieca dulineara operacio.
Difino
Supozu ke, super modulo V super komuta ringo K, difiniĝas dulineara operacio Do, la asociilo de \star estas la jena bildigo:
Çine
Çine estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Aydın kaj al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Amstrad PenPad 600
Amstrad PenPad 600 estis unu el pioniraj poŝkomputiloj, lanĉita en 1993 j. La aparato havis tri procesorojn Zilog Z8S180 kun frekvenco 14.3 MHz: la unua okupiĝis pri operaciumo, programaro de uzanto kaj aparatzorgilo de tuŝekrano; la dua regis energiuzon; la tria – deĉifris manskribaĵojn. La komputilo havis monokromatan tuŝekranon 320*240, 192 KB da memoro (32 KB por vidiga memoro, 32 KB por sistemo de deĉifro de manskribaĵoj kaj 128 KB por portempa memro de uzanto).
Delto de la Ruĝa Rivero
La regiono Delto de la Ruĝa Rivero (Đồng Bằng Sông Hồng) laŭ ofte uzata grupigo estas unu el ok regionoj de Vjetnamio. Ĝi enhavas la malgrandajn sed dense loĝatajn provincojn borde de la Ruĝa Rivero, kiu tie enfluas la vjetnaman golfon. Ekzistas naŭ provincoj en tiu regiono. Ĝi ankaŭ inkluzivas la nacian ĉefurbon, Hanojo, kaj la havenurbon Hajfongo - ambaŭ estas sendependaj de ajna provinca registaro.
Provincoj
Ĝis la jaro 2008 plia provinco estis Hà Tây. La 1-an de aŭgusto de tiu jaro la kompleta areo iĝis parto de la nacia ĉefurbo Hanojo.
Kanguru-Insulo
Kanguru-Insulo (Kangaroo Island) estas la tria plej granda insulo de Aŭstralio, post Tasmanio kaj Melvil-Insulo. Ĝi situas en la subŝtato de Suda Aŭstralio 112 km sudokcidente de Adelajdo Ĝia plej proksima punkto al la kontinento estas 13 km malproksime de Cape Jervis en la pinto de Fleŭrjeŭ-Duoninsulo.
Emil Vajda
VAJDA Emil estis hungara instruisto pri muziko, kapelestro, verkisto naskita en Koloĵvaro la 18-an de junio 1858 kaj mortinta en Győr la 8-an de oktobro 1916.
Kariero
Vajda finis la Universitato de Koloĵvaro, havigis sian muzikkvalifikon en la tiea konservatorio. En 1880 li diplomiĝis kiel instruisto, en 1881 li doktoriĝis pri filologio. De 1897 li instruis en Győr, li estis direktoro-kapelestro de Győri Ének- és Zeneegylet (Asocio pri Kanto kaj Muziko), fondinto kaj prezidanto de Asocio de Gimnastiko. Li fondis kaj redaktis kune kun Armand Angyal la muzikrevuon Magyar Lant.
Kanguru-Insulo
Ekde tiam la ekonomio de la insulo estis precipe agrikultura, kun kaptado de Jasus edwardsii (palinuridoj) kaj kun turismo kreskanta en graveco. La plej granda urbo, kaj la administra centro, estas Kingscote. La insulo havas plurajn naturrezervejojn por protekti la restojn de sia natura vegetaĵaro kaj de siaj indiĝenaj bestoj, kun la plej granda kaj plejbone konata Nacia Parko Flinders Ĉes ĉe la okcidenta parto de la insulo.
La insulo estas 150 km longa kaj inter 90 km kaj 57 km larĝa, ĝia areo kovras 4 405 da kvadrataj kilometroj. Ĝia marbordo estas 540 kilometrojn longa kaj plej alta punkto havas altitudon de 307 m. Ĝi estas apartigita de Jorke-Duoninsulo en la nordokcidento per Eksploristo-Markolo kaj de Fleuxrjeux-Duoninsulo en la nordoriento per Backstairs Passage. Grupo de insuletoj, la Peĝoj (the Pages), situas je la orienta ekstremaĵo de la insulo.
La insulo estas grava por la naturprotekto, speciale por la birdoj. Ĝi estas parto de la ekoregiono lofti-montaraj duonarbaroj.
Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco
La Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco (International Committee of the Red Cross) (ICRC) estas privata humanitara institucio, setlita en Ĝenevo, Svisio, fondita en 1863. La IKRK celas protekton de viktimojn (rifuĝintojn, forpelintojn, vunditojn, enprizonigitojn ktp.) de internaj kaj internaciaj militoj.
Cognac-la-Forêt
- jen france, prononco [], okcitane Conhac la Forest - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco
IKRK estas parto de la movado Internacia Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, ties plej malnova kaj honora organizo. Ĝi ricevis la Nobel-premion pri paco en 1917, 1944, kaj 1963.
Kozí Vrbovok
Kozí Vrbovok, hungare Kecskevarbók [keĉkevarbOk], germane Kotschwerbock estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kozí Vrbovok situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Krupina troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la antaŭhistoriaj tempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1262, poste en 1415 en formo "Varborok". En 1543 la turkoj prirabis la vilaĝanojn. En 1828 loĝis tie 208 vilaĝanoj en 34 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kecskevarbók 150 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Korpona, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kozí Vrbovok 168 homoj, (ĉiuj slovakoj).
22080 Emilevasseur
22080 Emilevasseur estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Simón del desierto
Simón del desierto estas mezlonga meksika filmo reĝisorita de Luis Buñuel en 1965, pri historio de Buñuel mem, protagonistigita de Claudio Brook kaj Silvia Pinal.
22080 Emilevasseur
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emile Levasseur, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo "The Discovery Channel Young Scientist Challenge" de 2005. Li estas instruisto ĉe la Ledyard Middle School de Gales Ferry (Konektikuto).
Simón del desierto
La tria kaj lasta filmo de Pinal kun Buñuel estis Simón del desierto. La filmo estis planita origine kiel epizoda filmo. Pinal kaj Gustavo Alatriste kontaktis Federico Fellini por reĝisori duan epizodon, sed Fellini akceptis nur kondiĉe de protagonistado fare de sia edzino, Giulietta Masina. Poste oni kontaktis Jules Dassin, kiu same akceptis nur kondiĉe de protagonistado fare de sia edzino, Melina Mercouri. Ankaŭ Pinal malakceptis. Ŝi sugestis ankaŭ Vittorio de Sica kaj Orson Welles​, sed la projekto estis finigita nur de Buñuel. ​ En la filmo Pinal faras la unuan nudaĵon de sia kariero, io ankoraŭ malofte en la meksika kino kaj ankoraŭ la unua nudaĵo de la kino de Buñuel. ​
En la filmo la stelula rolo estas Simón, ermito kiu vivas sur kolono kaj ricevas vizitojn de diversaj roluloj, inter kiuj ĉefe la diablo, enkarnigita en belulino (Silvia Pinal) kiu tentas lin. Ankaŭ monaĥo venas akuzi lin je korupto.
János Bagócs
János Bagócs [jAnoŝ bagOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bagócs János estas hungara halterlevisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Szigetszentmiklós.
Biografio
komencis sportadi en Csepel, samtempe li akiris tornistan licencon. Baldaŭ li estis halterlevisto en Oroszlány, dum inter 1962-1974 li apartenis al la hungara nacia halterlevista teamo. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1968 sen medalo, sed en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje en 1970. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1974 pro ŝultrodoloro, poste li estis trejnisto.
Kabjork-duoninsula tropika savano
La kabjork-duoninsula tropika savano estas tersupraĵa ekoregiono el la aŭstralia-tasmania ekoprovinco de la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Tiu ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-regiono nordaŭstraliaj kaj transflajaj savanoj. Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Kvinslando, Aŭstralio.
La ekoregiono kongruas kun la regiono "CYP Kabjorka Duoninsulo" laŭ la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio.
Priskribo
La ekoregiono konstituas la nordan parton de Kabjorka Duoninsulo. Tiu ĉi estas disigata de Novgvineo per Toresa Markolo, kiu havas nur larĝon de 100 kilometroj je sia plej mallarĝa punkto. La kabjork-duoninsula tropika savano inkludas ankaŭ la ofŝorajn insulojn de Toresa Markolo, la plej vastaj el kiuj estas Princes of Wales, Horn, Moa, kaj Badu-Insularo. La duoninsulo estas plejofte malaltreliefa, kun ondantaj ebenaĵoj ampleksantaj tri kvaronojn de la regiono. La plej alta punkto troviĝas en Montaro McIlwraith, atingante nur altitudon de 800 m.
La klimato estas forte musona, kun plejmulto de la pluvofalo somere. La nordaj kaj orientaj areoj ricevas pli da pluvo ol la sudo kaj la sudokcidento. La sek-sezona precipitaĵo normale estas asociata kun la enfluo de humidaj pasatoj trans la marbordo. La someroj estas varmegaj kaj humidaj, la maksimumaj temperaturoj atingas 33 al 36 °C en januaro. La pluvokvanto tre varias kune kun la apudeco de la marbordo. En la nordo estas averaĝo de 2 400 mm da jarpluvo, kaj en la sudo 800 mm. Vintre, aŭ en la seka sezono, la juliaj temperaturoj sumiĝas nur je averaĝo de 21 °C norde kaj 5 °C sude.
Granda Barilrifo estas najbara al tiu ekoregiono je ties orienta marbordo, kaj subtenas riĉan diversecon de maraj specioj.
Flaŭro
Eŭkaliptaj duonarbaroj enhavas proksimume du trionojn (64 procentoj) de la ekoregiono, dum maltaltaj maldensaj duonarbaroj dominataj de melaleŭkaj specioj okupas ĉirkaŭ 15 procentojn de la regiono, sekvate de herbejoj (6 procentoj), pluvarbaro (5,6 procentoj), kaj arbustetaraj komunumoj (3,3 procentoj) laŭ sinsekvo de abundeco. Estimita 20 procentoj el la pluvarbara nacia areo troviĝas en Kabjorka Duoninsulo, koncentrata je la orienta marbordo. Tiuj arbaroj estas preskaŭ sendifektaj. Vastaj mangrovoj formas striojn laŭlonge de ambaŭ duoninsulaj marbordoj, kaj entenas 36 da mangrovospeciojn. Eucalyptus tetrodonta superregas la plantokomunumojn por 36,3 procentoj de la ekoregiono. Aliaj komunumoj trovataj en tiu ekoregiono inkludas ''Eucalyptus stockeri/E. tetrodonta duonarbarojn (7,3 procentoj), Eucalyptus clarksoniana, E. novoguinensis duonarbarojn (5,6 procentoj), E. chlorophylla, E. microtheca (5,0 procentoj), kaj E. cullenii, E. crebra'' (4,0 procentoj). La strukturo de la komunumoj estas tre variebla, kun kanopeaj altoj kiuj varias de 10 m al 32 m depende de la kreskejaj cirkonstancoj. Dissemitaj subkanopeaj arboj kaj arbedoj kutime ĉeestas, kaj la okulfrapa subarbaraĵo estas dominata de diversaj herboj. La vaskula flaŭro de Kabjorka Insulo ampleksas 3 338 da specioj, kiuj montras la diversaj influoj. Dum Kabjorka Duoninsulo samhavas multajn vastdisvastigintajn plantospeciojn kun la nordaŭstraliaj tropikaj savanoj, ĝi entenas 39 da unikaj vegetaĵarotipoj.
La flaŭro estas kombinaĵo de relikvaj gondvanaj specioj, indiĝenaj aŭstraliaj plantoj kiuj estiĝis post la disiĝo de Gondvano kaj la sekiĝado de Aŭstralio, orientalisaj plantoj kiuj alvenis antaŭ 15 milionoj da jaroj kiam Aŭstralio koliziis kun la sundalanda plataĵo, kaj novgvineaj specioj kiuj transiris Toresan Markolon. Pli ol 100 da gondvanaj specioj estas trovataj en Kabjorka duoninsulo, inklude de membroj el la primitivaj angiospermaj familioj anonacoj kaj laŭracoj, same kiel orkidacoj en la genroj Arthochilus, Corybas, kaj Calochilus, kaj membroj de la familioj araŭkariacoj kaj podokarpacoj. Gondvanaj plantoj estas vaste koncentrataj en pluvarbara biotopo, inkluzive de Montaro McIlwraith. Multaj el la entrudiĝaj orientalisaj elementoj ankaŭ estas koncentrataj en pluvarbaro, kiel estas la specioj kiuj freŝdate migris el Novgvineo. Tamen, endemiismo ĉe plantoj ampleksas nur tri genrojn, Jedda (timeleacoj), Normanbya (arekacoj), kaj Wodyetia (arekacoj). Entute, 264 da plantoj estas endemiaj en Kabjorka duoninsulo, kun krome 40 al 100 nepriskribitaj taksonoj kiuj ankoraŭ verŝajne estas endemiaj.
La riĉeco je orkidoj ankaŭ estas dokumentita, kun areoj de plej granda orkidodiverseco plejofte kongruantaj kun pluvarbaraj komunumoj.
Faŭno
Estas 509 da tersupraĵaj vertebruloj en la duoninsulo, inkluzive de kvarono de la aŭstraliaj ranoj, kvarono de ties reptilioj, kaj duono de ties birdoj.
La endanĝerigataj mamuloj inkludas la makulitan dasiuron (Dasyurus maculatus gracilis), kiu estas malprosperinta eble kaŭze de plivastiĝo de la enmetita neotropisa Bufo marinus.
Tutmonde minacataj kaj limigit-areaj birdoj, ĉeestantaj en Kabjorka Duoninsulo, inkludas la nordauŝtralian turnicon (Turnix olivii), Psephotus chrysopterygius (papagedoj), la amindan maluron (Malurus amabilis), kaj la melifagedojn Trichodere cockerelli kaj Meliphaga notata. Du subspecioj de larĝe disvastiĝintaj aŭstraliaj birdoj estas registritaj kiel endanĝerigataj, la kabjork-duoninsula Ninox rufa meesi (strigedoj) kaj la blankventra Neochmia phaeton evangelinae (estrildedoj). La suda kazuaro (Casuarius casuarius) troviĝas tie ĉi en la pluvarbara vivejo; ties arealo etendiĝas al Novgvineo kaj al aliaj regionoj de Aŭstralio. La ekoregiono nuntempe funkcias kiel rifuĝejo por pluraj birdoj kiuj origine estis larĝe kaj grandnombre disvastigataj tra Aŭstralia, kiaj la aŭstralia hematopo (Haematopus longirostris).
Bregenzer Festspiele
Por la plejmulto de la  vizitantoj la plej granda atrakcio de la festivalo estas la ludo sur la lago kiu okazas sur la scenejo sur la lago, la plej granda tiuspeca scenejo en la mondo. La Festivalo estas konata pro la beleco de la natura fono de la Bodenlago, la grandiozaj scenaranĝoj, la perfekta scentekniko kaj la unika akustiko.
Kabjork-duoninsula tropika savano
Faŭno
Dum ne jam ekzistas sistema duoninsula inventaro de la senvertebruloj, preskaŭ 60 procentoj de ĉiuj aŭstraliaj papilioj (223 da specioj) troviĝas en Kabjorka Insulo, inkluzive de la spektakla Troides priamus pronomus.
Bregenzer Festspiele
La programo de la Bregenz festivalo inkludis, ekzemple, en 2004, proksimume 80 okazaĵojn, dum kiuj ĉeestis pli ol 215,000 spektantoj. La orkestro de la festivalo estas la viena simfonia orkestro Wiener Symphoniker.
Kabjork-duoninsula tropika savano
Minacoj kaj konservado
Tiu ekoregiono estas ekde longe agnoskita kiel unu el la plej vastaj kaj plej gravaj aŭstraliaj sovaĝejaj areoj. Malmulte da senarbarigo estas okazinta : 99 procentoj da restaĵa vegetaĵaro ankoraŭ konserviĝis.n (Accad et al. 2001). Proksimume 10 procentoj de la duoninsulo troviĝas en protektataj areoj inkluzive de nombro da vastaj naciaj parkoj : Lakefield (5 370 km2), Mungkan Kandju (4 570 km2), kaj Rivero Jardine (2 530 km2).
Bregenzer Festspiele
Scenejo sur la lago
Ĉe la unua festivalo en 1946, la "ludo sur la lago" estis prezentata en la gondola haveno. Dank'al donaco de Karl Deuring la festivalo ek de 1950 havis grandegan scenejon sur la lago kun tribuno por 6400 spektantoj. Scenejo kaj tribuno estis dufoje alikonstruitaj. Nuntempe la tribuno havas 7000 sidlokojn. Ĉiujare sur la lago estas enscenigata granda prezentado de muzika teatro, komence plejparte opereto, kantoteatraĵo aŭ ludopero. Ekde la 1970-aj jaroj, estis prezentitaj pli kaj pli da operoj de la internacia repertuaro kaj muzikaloj. Ekde 1985, la prezentadoj sur la lago-scenejo estas ludataj dum du sekvantaj jaroj.
Kabjork-duoninsula tropika savano
Minacoj kaj konservado
Fajroreĝimoj asociataj kun paŝtadomastrumado kaj invadaj specioj estas maltrankviligaj. La nordaj tropikaj savanoj estas submetitaj al konsiderinda degrado tra la lastaj 50 jaroj kiel rezulto de vasta brutaro-bredado.
Bregenzer Festspiele
La Festspielhaus
La Festspielhaus (Domo de la Festivalo) kun 1765 sidlokoj estis konstruita en la jaroj 1977 ĝis 1980. Ĝi estas interligita kun la lago-scenejo kaj okaze de malbona vetero en la domo eblas prezenti la ludon en scene reduktita formo. Cetere la konstruaĵo estas uzata kiel ejo por la prezentado de plia Opero kaj kiel scenejo por orkestraj koncertoj.
Kabjork-duoninsula tropika savano
Minacoj kaj konservado
Enmetitaj specioj konstituas gravan problemon, inkludante invadajn herbojn, aprojn, kaj substrukturan disvolviĝon kian la proponitan gasodukton kaj baŭksitminadon same kiel iompostiomajn decidojn estas minacoj por la naturaj valoroj de Kabjorka Duoninsulo.
Bregenzer Festspiele
Teatro ĉe Kornmarkt
Ekde la 1950-aj jaroj, la Teatro ĉe Kornmarkt (grenofoiro) estas uzata por teatraj prezentadoj kaj kelkfoje ankaŭ por la prezentado de malofte  prezentitaj operetoj kaj operoj.
Aliaj ludejoj
Apartaj prezentadoj okazas ankaŭ en la „Werkstattbühne“ (laboreja scenejo) kaj en la Kunsthaus Bregenz (Domo de la arto)
Barra do Jacaré
Barra do Jacaré estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 2.727 enloĝantojn en 2010.
Pra-Lie-alĝebro
En algebro, pra-Lie-alĝebro estas ĝeneraligo de la koncepto de asocieca alĝebro, plenumanta malfortigitan aksiomon de asocieco, kies komutilo tamen plenumas la aksiomon de alĝebro de Lie.
Laŭ la usona fizikisto John Baez,
Difino
Supozu ke K estas komuta ringo. Do, dekstra pra-Lie-alĝebro super K estas K-modulo V ekipita per dulineara operacio plenumanta la jenan aksiomon: En la ĉi-supra aksiomo, estas la asociilo La maldekstra pra-Lie-alĝebro estas simile K-modulo ekipita per dulineara operacio plenumanta la malan aksiomon:
Ecoj
Dekstra (aŭ maldekstra) pra-Lie-alĝebro povas esti rigardata kiel alĝebro de Lie, se oni difinas la Lie-krampon kiel la komutilon:
Ekzemploj
Asocieca alĝebro (eble sen unuo) estas kaj dekstra pra-Lie-alĝebro kaj maldekstra pra-Lie-alĝebro, ĉar la asociilo simple nulas.
Stacio Shimata
Stacio Shimata (japane: 島田駅 [Ŝimata-eki], angle: Shimata Station) estas fervoja stacio en Hikari, Gubernio Jamaguĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Heinola
Heinola estas urbo de Finnlando en provinco Päijänne-Tavastio. En 30-a de junio 2021 la urbo havis 18,489 loĝantojn, kaj areo de la urbo estas, el kio estas tero kaj  enlanda akvo. Heinola situas sur strandoj de lagoj Ruotsalainen kaj Konnivesi. Ruotsalainen havas laŭ kanalo kontakton en Päijännen. Cetere la lagoj estas al naturo de Heinola tipaj pinofitaj kaj miksaj arbaroj. Heinola estis fondita kiel loĝloko de estro de gubernio de Kyminkartano en 1776, kaj en 1839 Heinola iĝis urbo. En Heinola estas ligna industrio.
En Heinola estas ankaŭ birda flegejo. Ĝi estas konata vidindaĵo en Finnlando.
Kampara komunumo de Heinola estis ligita al urbo Heinola 1997.
Norda Centra Marbordo de Vjetnamio
La regiono Norda Centra Marbordo (Bắc Trung Bộ) de Vjetnamio laŭ ofte uzata grupigo estas unu el ok regionoj de Vjetnamio. Ĝi enhavas ses provincojn en la norda duono de la mallarĝa centra parto de Vjetnamio. Ĉiuj provincoj en tiu regiono etendiĝas de la marbordo en la oriento al Laoso en la okcidento.
Rüth
Rüth estas la nomo de:
Rüth ankaŭ estas la familia nomo de jenaj personoj
István Szilágyi (kuracisto)
István SZILÁGYI [sila:dji] rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 14-an de decembro 1911 kaj mortis la 15-an de marto 1994 en Kluĵo.
Kariero
István Szilágyi studis en Segedo (1929–33), Bologna (1933–34) kaj li diplomitiĝis en Napolo (1934–35). Li laboris en Kluĵo.
Portugala Kaboverdo
Kaboverdo estis kolonio de la Portugala Imperio el la komenca setlejo de la Kaboverdaj Insuloj en 1462 ĝis la sendependeco de Kaboverdo en 1975.
Antaŭ la setlado fare de la portugaloj, Kaboverdo estis neloĝata.
Dum la Portugala Kolonia Milito, la luktado por la sendependeco de Portugala Gvineo ofte ligis la celon de liberigon de Gvineo Bisaŭa al la celo de liberigo en Kaboverdo. Ekzemple, en 1956, Amílcar kaj Luís Cabral fondis la partion Afrika Partio por la Sendependeco de Gvineo kaj Kaboverdo. Tamen, ne estis armita konflikto en Kaboverdo kaj laste la sendependeco por Kaboverdo rezultis el la negocado kun Portugalio.
Mlajtinci
Mlajtinci, hungare Kismálnás estas malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Moravske Toplice. Ĝis la 20-a jarcento la oficiala hungara loknomo estis Mladetincz, la pli nova hungara nomo estas fantazia kaj riceviĝis pro la hungariga politiko.
Situo
Mlajtinci situas sur ebenaĵo, laŭ flanka vojoj. La rivero Ledava fluas laŭ la suda rando, kaj la rivereto Lipnica ĉe la norda rando.
Historio
En 1898 loĝis tie 130 da homoj, (95 katolikoj, 35 luteranoj). Eklezie ili apartenis al Mártonhely. Ĝis fine de la 1-a mondmilito Kismálnás apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste ĝis 1991 ĝi estis Jugoslavio, ekde 1991 de Slovenio.
Galloj (pastroj)
Galloj (Latine galli, Greke galloj) estis kastritaj pastroj de Cibela, la Azia Patrino-Diino, kaj de la Siria Diino Atagartis. Ili ekhavis sian nomon laŭ la rivero Gallos en Frigio, kies akvo laŭdire povis frenezigi aŭ ekstazigi la homojn, sed ankaŭ helpis sanigi ilin. La kulto pri Cibela estis vaste konata en la Romia Imperio, same kiel tiu de Bakĥo. Ankaŭ aliaj homoj krom la galloj —pastrinoj, muzikistoj, k.a.— partoprenis en la celebrado de l' misterokulto. Tiu ĉi kulto enhavis rolo-ludadon kaj ekstaziĝon.
En la ĝenerala publiko, la gallojn oni ne alte taksis. De kontraŭuloj ili estis ofte konsiderataj kiel mis-moraj gejoj.
Leandro de Sevilo
Leandro de Sevilo (naskiĝis ĉ. 534 en Kartaĥeno, mortis la en Sevilo) estis katolika episkopo kaj sanktulo naskiĝinta el grava familio hispani-romia. Lia patro estis hispani-romia kaj la patrino visigota, filino de Teodoriko, reĝo de la Ostrogotoj, sed tio estas malvera, ĉar tiam la miksitaj geedziĝoj estis malpermesitaj. Li estis frato de Sankta Isidoro. Lia patro nomiĝis Severiano kaj la patrino nomiĝis Teodora. Sankta Leandro estas rekonata ĉar danke al li kristaniĝis la visigotaj triboj kiuj invadis Hispanion kaj ke ties reĝo Rekaredo la 1-a iĝu tre fervora kristana kredanto.
Li estis ĉefepiskopo de Sevilo ekde 578 ĝis la jaro 600, kiam estis anstataŭita de la malpli aĝa frato Isidoro de Sevilo, kaj estas konsiderata kiel unu el la grandaj akcelantoj de la katolikismo en la Regno Visigota de tiu epoko. Konsiderata kiel Patro de la Eklezio kaj fondinto de la teologia skolo de Sevilo, li havis specialan intereson pri la perbuŝa kaj skriba instruado de la katolikismo kaj en la preparado de la monaĥoj.
Nicolas Mignard
Nicolas MIGNARD, (baptita la en preĝejo Sainte-Madeleine de Troyes en Ĉampanjo, mortis la ), kromnomita « Mignard de Avignon », estis pentristo de la franca Baroka Pentrado kaj franca gravuristo, frato de Pierre Mignard. Li studis kun pentristo kies nomo estas nekonata.
Biografio
Nepo de Pantaléon Mignard, armil-komercisto, filo de Pierre Mignard kaj de Marie Gallois, li estas la frato de pentristo Pierre Mignard kromnomita « Mignard la Romano », kaj patro de Pierre II Mignard, kromnomita « la kavaliro Mignard ».
Sforza
Sforza estas la nomo de
Nicolas Mignard
Biografio
De 1635 al 1637, li trapasis 2 jarojn en Romo en Italio kopiante pentristojn Annibale Carracci kaj Francesco Albani. Poste, li establis sin en Avignon, kie li pentris por amatoro Amours de Théagène et de Chariclêe, kaj kie li edziĝis, pro kio li estis kromnomita Mignard de Avignon. Li ankaŭ laboris por eminentuloj kaj monaĥejoj.
Vokita al Parizo de Mazarin en 1660, li estis komisiita de Ludoviko la 14-a dekoracii plurajn apartamentojn de la teretaĝo de palaco de Tuileries.
Li estis akceptita de Akademio la kaj fariĝis ties rektoro.
Verkoj
Multaj portretoj, inter kiuj tiu de la reĝo, de la reĝino, kaj de la plimulto de la nobeloj de la kortego, kaj ankaŭ:
Chhatrapati Shivaji
Chhatrapati Shivaji estas fervoja stacidomo troviĝanta en barata metropola urbo Bombajo. Ĝi estis konstruita en la jaro 1888 en stilo de viktoriana gotiko kaj hodiaŭ ĝi apartenas al ĉefaj memorigaĵoj de la tuta Bombajo. Pro sia historia valoro la stacidomo estis en la jaro 2004 alvicigita en liston de monda heredaĵo
Barracão (Paranao)
Barracão estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 9.737 loĝantojn en 2010.
Virgulino de la Reĝoj
La Virgulino de la Reĝoj estas patroneco de la Virgulino Maria kultata en la urbo andaluza Sevilo (Hispanio), de kiu ĝi estas la ĝenerala patronino, samkiel de la Arkidiocezo de Sevilo. Ĝia festo estas celebrata de la Katolika Eklezio la 15-an de aŭgusto, tago de la Ĉielenpreno de Maria, per granda procesio sur la centraj stratoj de la urbo.
(12105) 1998 KA10
(12105) 1998 KA10 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Virgulino de la Reĝoj
La bildo troviĝas en la Reĝa Kapelo de la Katedralo de Sevilo kie ĝi estas plentempe kultata kaj ĉirkaŭ ĝi fondiĝis en 1905 la Asocio de Fideluloj de Nia Damo de la Reĝoj kaj Sankta Fernando. Ĝi estis kanonike kronita en 1904, iĝante tiel la unua bildo de maria kiu ricevis tian distingon en Andaluzio. Krom tio ĝi ricevis la honorojn je Ĉefgeneralo (1939), kaj porĉiama urbestrino de la urbo, gardante la ŝlosilojn kaj ordon-bastonon. ĝi estas ankaŭ patrono de la Konsilio de Kunfrataroj de Sevilo, kaj estis donita al ĝi la ormedalo de la urbo en 1958, iĝante la unua bildo kiu ĝin ricevis. Temas pri ligna bildo realigita de nekonata aŭtoro en la unua duono de la 13-a jarcento, plejverŝajne dum la regado de Fernando la 3-a (Kastilio), kiu forpasis en 1252, el lariko, sekvante klaran gotikan stilon, kiu similas al la  franca skolo, pro kio kelkaj pensas ke ĝi estis donaco de Ludoviko la 9-a (Francio) al sia frat-kuzo Fernando la 3a.
La skulptaĵo apartenas al tiuj konataj kiel "kandelinga" ĉar estas lignaĵo nur parte tajlita (la kapo, manoj kaj piedoj) ĝi estas tute artikita, simile al pupo, kaj kvankam ĉiam sidas, ĝi grandas samkiel homoj, kun alteco je 176 centimetroj. Ĝia korpo estas tute kovrita de pergamino, kun realisma polikromio en manoj kaj vizaĝo, kaj riĉigita per orfadenaj haroj sed la nunaj vestoj malpermesas tion vidi. Ĉe la genuoj la Virgulino tenas bildon de la infano Jesuo, ankaŭ realigita en la 13a jarcento, je 60 centimetroj alta. La Virgulino portas ordon-bastonon, urbo-medalon kaj la skarpo de ĉefgeneralo.
Çivril
Çivril estas urbo de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco Denizli kaj al la Egea regiono de Turkio.
Staranzano
Staranzano estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Carso Isonzo Adriatico, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso baze identas al la antaŭa provinco. Tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico" - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".
Fine de en la komunumo vivis  - fine de oktobro 2022 estis 7 173: sekve daŭre temas pri la kvina plej granda komunumo de la provinco aŭ regiona unuo. Kristana patrono estas la sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Grado, Monfalcone, Ronchi dei Legionari kaj San Canzian d'Isonzo.
Márton Tarisznyás
TARISZNYÁS Márton estis rumanuja hungara lokhistoriisto, etnografo naskita en Ditrău la 29-an de novembro 1927 kaj mortinta en Gheorgheni la 9-an de oktobro 1980.
Biografio
Márton Tarisznyás la mezlernejon finis en Gheorgheni, la diplomon de instruisto pri historio kaj geografio li akiris en Universitato Bolyai en Kluĵo. Unu jaron li laboris en muzeo de Târgu Mureș, poste ekde 1952 ĝis sia morto li gvidis la muzeon de Gheorgheni. Li okupiĝis pri la materia kulturo kaj historio de regiono, respektive pri la historia etnografio de armenoj tieaj. Liaj studoj kaj artikoloj aperis ekde 1958 en la rumanuja gazetaro kaj kolektaj volumoj.
Georgo la 1-a (Britio)
Georgo la 1-a Ludoviko, Georg I. Ludwig,  George Louis (naskiĝinta la  en Hanovro, mortinta la  en Osnabrück) estis ekde 1698 duko de la elektoprinclando Brunsvigo-Luneburgo kaj per tio princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio, kaj aldone estis ekde 1714 ankaŭ reĝo de Britio kaj reĝo de Irlando.
Georgo Ludoviko estis luterano, kio estis unu el la ĉefaj kialoj por lia reĝiĝo. En 1714, post la morto de reĝino Anna, oni unuavice klopodis trovi taŭgan, ne-katolikan tronheredonton por eviti la tronpretendanton James Francis Edward Stuart. Oni elektis Sofian de Palatinato, la patrinon de Georgo Ludoviko.
Georgo Ludoviko havis malfacilan pozicion kiel brita reĝo, ĉar li apenaŭ parolis la n lingvon kaj ĉefe komunikis per la aŭ. Aldone li pasigis multan tempon en Hanovro. Ĉio ĉi tio kontribuis al tio ke dum lia regotempo multe da regopovo ŝoviĝis for de la reĝo al la brita parlamento. Dum lia regado estiĝis la brita partia sistemo kaj Robert Walpole iĝis fakte la unua brita ĉefministro kiu regis kun ministraro. (Oficiale tamen ne pli frue ol 1730 sub Georgo la 2-a.)
Cesme
Cesme aŭ turke Çeşme (elp. turke: [ʧeʃ'me], greke Κρήνη, signifo: «fonto») estas urbeto en Turkio, borde de la Mediteranea Maro. Ĝi apartenas al la provinco İzmir kaj al la Egea regiono, kaj administre ampleksas ankaŭ la apartan urbon Alaçatı. En 2016 ĝi havis loĝantojn. Situanta sur la duoninsulo Karaburun ĉirkaŭ 70 kilometrojn okcidente de İzmir, ĝia relative malvarmeta klimato kaj facila aliro per aŭtovojo igas ĝin privilegiita feriejo.
Historio
Pli frue ĉi tie estis la greka urbo Kriниi ( greke Κρήνη ).
La urbo estis atakita en 1779 de rusa floto gvidata de Spiridov, Orlov kaj Elphinston, kiuj venis helpi la ribelitajn grekojn. La rusoj akiris la venkon kaj la otomana floto estis tute detruita. Ĉi tiu venko kaŭzis la pacon de Küčük Kaynardja. En Rusio ekzistas Preĝejo de Chesme, fama pro nekutima arkitekturo.
Turismo
Male al multaj aliaj turkaj turismaj lokoj, loĝantoj kaj lokaj administrantoj provis konservi sian aŭtentikan karakteron. Ĉi tio aparte respeguliĝas en la tipan arkitekturon. Plue, oni tie ne favoras grandajn hotelajn ĉenojn kun "tute-inkluziva koncepto", kio signifas, ke relative malmultaj eksterlandaj turistoj troveblas en Çeşme. Estas multaj termofontoj, kies akvoj iras rekte al la feriejaj hoteloj.
En la somero videblas en la haveno la jaktoj de la turkaj riĉuloj.
La golfeto de Boyalik havas plaĝon de ĉirkaŭ 5 km. La parto ĉe Aya Yorgi precipe estas tre trankvila kaj senventa. Boyalik estas dank 'al sia favora loko inter Ilica, Alacati kaj Çeşme unu el la plej rapide kreskantaj lokoj en Çeşme. La plej famaj strandoj de la marbordo estas Çiftlikköy ( Çatalazmak ), Dalyanköy, Reisdere, Küçükliman, Panşalimanı, Ayayorgi, Kocakarı, Kum, Mavi kaj Pırlanta. La plej populara plaĝo en Cesme estas Altinkum, kiu situas 10 kilometrojn de la urbo mem.
En la urbo elstaras la kastelo aŭ citadelo. Ĝi kune kun la moskeo Bayezid datiĝas de 1508. La granda greka preĝejo, Ayios Haralambos, datiĝas de la 19a jarcento.
Transporto
La urbo havas marajn ligojn kun Grekio kaj Italio (Ancona, Bari kaj Brindisi).
Cesme kaj Esperanto
En Cesme okazos la 13-a mezorienta kunveno inter la 27-a kaj 31-a de marto 2020. Por pliaj informoj vizitu la retejon. Pliaj informoj en la retejo de Universala Esperanto-Asocio.:
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la urbo Çeşme
Preĝejo de la Sankta Koro (Medeĝino)
La Preĝejo de la Sankta Koro de Medeĝino (hispanlingve Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús de Medellín) estas romkatolika [preĝejo]] de Medeĝino dediĉita al la Sankta Koro. Ĝi troviĝas en la centra zono de la urbo. Pietrasanta kabrikis la altaroj, kaj Venecio, la kalvaria vojo. Belga arkitekto, Agustín Goovaerts kreis la planojn de la kirko. La kirko apartenas al la Episkopujo de Medeĝino, kaj ankaŭ estas Nacia Monumento ekde 1998.
Świebodzin
Świebodzin - germanlingve Schwiebus - estas urbo en la provinco Lubuŝio (Lubuŝa Vojevodio) en Pollando. Ĝi apartenas al la samnoma komunumo Świebodzin en distrikto Świebodziński kaj estas la administra centro de la distrikto.
En la tiam germana Schwiebus naskiĝis en 1882 Otto Feige, tre verŝajne tiu, kiu famiĝis kiel verkisto sub la pseŭdonimo B. Traven. La 6-an de novembro 2010 en Świebodzin oni finis la konstruadon de la (tiumomente) tutmonde plej alta statuo de Jesuo Kristo.
Heinrich Gustav Arnhold
Heinrich Gustav ARNHOLD (naskiĝis la 22-an de julio 1885 – mortis la 10-an de oktobro 1935 pro apopleksio) estis germana juddevena esperantisto, filo de Georg Arnhold. Laŭ profesio li estis bankisto, bavara konsulo, kaj doktoro pri juro.
Instigite de la konata pacifistino Bertha von Suttner, li komencis lerni Esperanton kaj li estis esperantisto de marto 1907. Ĉefe al li oni dankas la prezentadon de Ifigenio en la 4-a UK 1908 en Dresdeno.
De 1912 li estis kasisto de GEA, kaj 1911–1914 prezidanto de la Saksa Esperanto-Ligo. Li partoprenis en ĉiuj UK ĝis la Unua Mondmilito. Plie, li estis membro de Lingva Komitato kaj honora kaj dumviva membro de UEA. Li senlace varbis per paroladoj kaj artikoloj, kaj enkondukis Esperanton en la propra banko (kreditleteroj, diversaj formularoj, korespondado). Per disponigo de ĉambrego en la banko, li donis hejmon al la Esperanto-Societo en Dresden, kaj li ankaŭ atingis multe ĉe aŭtoritatuloj por Esperanto.
En la enkonduko al For la Batalilojn!, esperanta traduko de verko de Bertha von Suttner, li skribis:
NGC 363
NGC 363 (aliaj indikoj — PGC 3911, MCG -3-3-23, NPM1G -16.0038) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Georgo la 2-a (Britio)
Georgo la 2-a Aŭgusto, ''Georg II. August, George Augustus'' (naskiĝis la  en Herrenhausen, Hanovro, mortis la  en Londono) estis ekde 1727 ĝis sia morto reĝo de Britio kaj de Irlando kaj princo-elektisto de Hanovro.
Holsthum
Holsthum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 - antaŭe ĝi apertenis al pli malgranda komunumaro Irrel. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Preĝejo Sankta Triunuo (Bodrogolaszi)
Preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Bodrogolaszi.
Historio
La romanika preĝejo konstruiĝis en la 12-a jarcento. En la 18-a jarcento oni trakonstruis ĝin, sed partoj restis el la mezepoko.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de malgranda parko. La preĝejo havas unusolan kvadratforman vastan turon kaj unu navon, fine krucoforman modernan sakristion. La absido estas duonronda. La fenestroj laŭ la mezepoka kutimo estas malgrandaj.
Kermeso okazas en la dimanĉo de Sankta Triunuo.
René Artigues
René	Artigues (artíg'), (ps. ERA) (naskiĝis la 21-an de majo 1860 en Besançon, mortis en 1950) estis franca militkuracisto, esperantisto kaj membro de la Lingva Komitato.
Artigues estis konata precipe pro literaturaĵoj: La Marmalsano, La Filino de la Feinoj, La Filo de la Sorĉisto, La Maskito (en la periodaĵoj Lingvo Internacia [LI], La Revuo ktp.) kaj kritikaj saĝoplenaj flugfolioj (LI 1908-19l3). Lia rakonto La Filino de la Feinoj ricevis la unuan premion de la unua literatura konkurso de La Revuo (1907) kaj poste aperis en la kolekto Laŭroj (1908).
Artigues faris raporton pri pluraj Universalaj Kongresoj. Li estis agema propagandisto en medicinaj kaj ruĝ-krucaj medioj.
Ekde 1909 Artigues estis membro de la Lingva Komitato.
Gorre
- jen france, prononco [], okcitane Gòra - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Gyula Vajda (historiisto)
VAJDA Gyula estis hungara historiisto, pianisto, universitata profesoro naskita en Kaposvár la 14-an de majo 1843 kaj mortinta en Koloĵvaro la 26-an de majo 1909
Procesio (teologio)
Procesio ĉi-kaze estas koncepto pure teologia, ĉeesta en la kristana doktrino krom en la filozofia ellaborado en ĝi subkuŝanta. Ĉi-kaze procesio difinas la aktivecon per kiu, en la unika Substanco de Dio, estas generitaj la tri Personoj, aŭ Hipostazoj, kiuj formas la unikan Dion.
Dio, do, laŭ tiu nocio, konceptita ne statike) generas la hipostazojn sen ke tiuj-ĉi fariĝas entoj disigitaj ĉar ili restas en Li. Ĉi-rilate oni parolas pri samsubstanceco: la tri spiritaj paralelaj niveloj konstituantaj Dion estas faritaj per la sama dia substanco. En kristanismo tiuj tri realoj aŭ hipostazoj estas: Patro, Filo, kaj Sankta Spirito.
En la kristana Sankta Triunuo oni distingas aparte du procesiojn: tiu de Dio Patro kiu generas la Filon, dum el la Patro kaj Filo procedas la Sankta Spirito. La unua estas difinita generado, la dua spirado.
Procesio vidpunkte de la kristana doktrino
La influo de la kristana triunua koncepto jam aperis en pagana pensulo: Plotino el Likopolo, kiu el la Unu igis derivanta la Nous aŭ Intelekto, kiu siavice generas la Animon. En Plotino, tamen, tiu procesio okazas laŭsence de defektiĝo kaj malpliboniĝo.
Virta etiko
Virta etiko (aŭ aretea etiko, el la greka ἀρετή (arete)) estas scienco aŭ pensaro komponita el normigaj etikaj teorioj kiuj emfazas virtojn de la menso kaj de la karaktero, tio estas parto de la etiko. Virtetikistoj diskutas la naturon kaj difino de virtoj kaj de aliaj rilataj aferoj. Por ekzemplo, kiel oni akiras virtojn? Kiel ili aplikiĝas en variaj realvivaj kuntekstoj? Ĉu estas virtoj enradikigitaj en universala homa naturo aŭ en pluraleco de kulturoj?