cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leopoldo la 3-a (Habsburgo)
Vidu ankaŭ
<Gallery> Habsburger_BSB_Cod_icon_330_fol_19v.jpg| Alberto la Saĝa (1298-1358) Johanna_von_Pfirt.jpg| Johana de Pfirt (1300-1351) Bogus%C5%82aw_V_Pomorski_El%C5%BCbieta_Piast%C3%B3wna.jpg| Bogislao la 5-a (1318-1374) Visconti,_Barnab%C3%B2.jpg| Bernabò Visconti (1323-1385) Rudolf_IV.jpg| Rudolfo la 4-a (1339-1365) Arms_of_the_Archduchy_of_Austria.svg| Margareta de Habsburgo (1346-1366) Arms_of_the_Archduchy_of_Austria.svg| Frederiko la 3-a (1347-1362) Albrecht_Dritte_Habsburg1.jpg| Alberto la 3-a (1349-1395) Viridis_Visconti_(1350-1414),_Ds_of_Austria.jpg| Viridis Visconti (1352-1414) Wilhelm_H.jpg| Vilhelmo la Ĝentila (1370-1406) Leopold_IV,_Duke_of_Austria.jpg| Leopoldo la 4-a (1371-1411) Giovanna_II.gif| Johana la 2-a (1373-1435) Ernst_der_Eiserne.jpg| Ernesto, Duko de Aŭstrio (1377-1424) Canal Vena in Chioggia.jpg| Batalo de Kioĝo (1378-1381) Anonym Herzog Friedrich IV. von Tirol.jpg| Frederiko la 4-a (1382-1439) Sempach_Schlachtfresko.jpg| Batalo de Sempach 1386 Cymbarka mazowiecka.jpg| Cimbarka de Mazovio (1394-1429) Hans_Burgkmair_d._%C3%84._005.jpg| Frederiko la 3-a (1415-1493) Albrecht_D%C3%BCrer_084b.jpg| Maksimiliano la 1-a (1459-1519) </Gallery>
Adam Ferguson
Adam FERGUSON, MRSE (en Skotgaela lingvo: Adhamh MacFhearghais), konata ankaŭ kiel Ferguson de Raith (1a de Julio laŭ Gregoria kalendaro/20a de Junio laŭ Julia kalendaro 1723 – 22a de Februaro 1816), estis skota filozofo kaj historiisto de la Skota Klerismo.
Plassac (Charente-Maritime)
Plassac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 650 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Plassac situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
Rechnitz
Rechnitz [reĥnic], hungare Rohonc, estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. La loknomo signifas slave orehovica juglanda.
Situo
Rechnitz situas sur malebenaĵo, en valo de rojo Rohonc, laŭ ĉefvojo Szombathely-Friedberg, laŭ la hungara-aŭstra landlimo. Szombathely kaj Kőszeg estas proksime. Iam preteriris fervojo inter Szombathely-Aŭstrio, sed la hungaroj ĉesis la trafikon, en la aŭstra flanko parte estas nostalgia fervojo.
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko kaj ferepoko, baldaŭ romianoj el tiu loko kondukis la akvon al Sabaria. La hungaraj triboj okupis la Karpatan basenon en 895. Tiu regiono ne estis konvena por la nomadoj, sed ĝi estis grava limgarda zono. Dum la historio zono de tiu regiono ofte apartenis foje al Hungario, foje al Aŭstrio. La unua mencio pri la urbo devenis en formo Ruhoncz en 1259. En 1289 aŭstra princo okupis la komunumon, poste en 1291 ĝi rehungariĝis laŭ la paco en Hainburg. La komunumo ekde la 15-a j.c. havis la rangon kampurbo. En 1445-ben Frederiko la 3-a okupis ĝin, sed en 1478 hungara reĝo Matiaso reokupis. La turkoj faris senhoma la urbeton en 1532, poste kroatoj refondis ĝin. Pesto en 1553, incendio en 1644 okazis. En la 16-a j.c. urboparto orienta apartenis al familio Batthyány (batjAni), kiuj konstruis burgokastelon. Estis tie gastoj princo de Transilvanio Gabrielo Bethlen kaj militestro Eugeno Savoyai. La urbeto estis detruita en 1605 fare de Stefano Bocskay, en 1621 fare de Gabrielo Bethlen kaj en 1686 fare de aŭstroj-hungaroj.
En 1910 Rohonc havis 4137 da loĝantoj (3216 aŭstroj, 807 hungaroj). Ĝis 1921 ĝi apartenis al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Kőszeg. Post disiĝo de Aŭstrio-Hungario mallarĝa koridoro de Okcidenta Hungario aldoniĝis al Aŭstrio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj konstruis Feran kurtenon, kiu ĉesis en 1989. Tie restis zono de netuŝita arbaro dum 40 jaroj. Ekde 2008 ankaŭ la limoj ĉesis, la trairado estas tute libera.
3991 Basilevsky
3991 Basilevsky estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1987 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa planeda geologo Alexandr Tiĥonoviĉ Bazilevskij (cirile : Александр Тихонович Базилевский).
5606 Muramatsu
5606 Muramatsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde sia privata observatorio en Kijosato, vilaĝo apud Hokuto en la Gubernio Jamanaŝi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Osamu Muramatsu (japane 村松 修, Muramatsu Osamu), laboranto en la planetario de Ŝibuja kaj malkovrinto de multenombraj objektoj ekde 1986.
Bp
La literkombino havas plurajn signifojn:
EUFOR
EUFOR aŭ Alta Stabo de Eŭropa Unio estas la departamento de la Eŭropa Unio koncerna pri militaj operacoj, sekureco kaj defendo de la ŝtatoj membroj. Ĝi dependas rekte el la oficejo de la Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio, aktuale, Josep Borrell.
Egling
Egling havas diversajn signifojn:
Henriko la 6-a (Sankta Romia Imperio)
Henriko la 6-a (n. novembron 1165, m. la 28-an de septembro 1197) estis reĝo de Germanio (1190-1197), sankta romia imperiestro (1191-1197) kaj reĝo de Sicilio (1194-1197).
Li naskiĝis en Nijmegen kaj estis la filo de Frederiko la 1-a (Sankta Romia Imperio) kaj Beatrico, Grafino de Burgundio, filino de Simono la 1-a, Duko de Lorraine kaj Adelaida de Leuven. En 1169, kiam li havis kvar jarojn, li estis kronata kiel Reĝo de la Romanoj, titolo kiu signifis ke li estis heredonto de la Sankta Romia Imperio. Dum lia patro krucmilitis li regis la imperion, kaj en 1189 kaj 1190 subpremis ribelon de Henriko la Leono.
En 1184 li fianciĝis al Konstanca de Sicilio: ili geedziĝis la 27-an de januaro 1186. Ŝi estis la heredonto de Vilhelmo la 2-a (Sicilio), kaj post la morto de ŝia patro en 1189 Henriko havis la eblecon aldoni Sicilion al siaj posedaĵoj.
Abraham ben Abraham
Abraham ben Abraham (hebree אברהם בן אברהם, naskiĝis probable en Vilno ĉ. la jaro 1700, mortis en Vilno la 23-an de majo 1749), naskonomo grafo Walentyn Potocki, estis fakta aŭ eventuale nur supozata pola nobelo el la dinastio Potocki kiu konvertiĝis al judismo kaj estis brulmurdita ordone de la romkatolika eklezio, ĉar li forlasis katolikismon kaj fariĝis judo observanta ĉiujn vivregulojn de ortodoksa judismo. Laŭ judaj parolaj tradicioj, li estis konatulo de la respektata talmuda klerulo Gaono de Vilno (rabeno Elijah Ben Ŝlomo Zalman [1720-1797]), kaj liaj cindroj estis enterigitaj en la relokigita tombo de la Vilna Gaono en la nova juda tombejo de la urbo. Iuj historiistoj kiuj studis lian rakonton deklaris ke ekzistas surprize malmultaj pruvoj pri lia ekzisto aliaj ol pluraj fontoj el la 19-a jarcento citantaj pli fruajn parolajn historiojn, kaj sekve ili konsideras ke li eventuale ne estis fakta historia persono.
Henriko la 6-a (Sankta Romia Imperio)
En januaro 1194 li subskribis traktaton kun la urboj de norda Italio, kiuj permesis lin libere transiri iliajn teritoriojn. La sekvantan aprilon estiĝis akordo kun Henriko la Leono. En februaro 1194 mortis Tancred, kies filo, Vilhelmo la 3-a (Sicilio), estis nur kvar-jara. Preskaŭ senreziste Henriko eniris Palermon, la ĉefurbo de la sicilia regno la 20-an de novembro. Tie li kroniĝis la 25-an de decembro. Laŭdire li kastrigis kaj blindigis la junan Vilhelmon kaj mortbruligis multajn siciliajn nobelojn. Li estis tiam la plej potenca monarĥo de Eŭropo. Malsukcese li klopodis persvadi la germanojn ke la imperio iĝu hereda.
Abraham ben Abraham
En 2014, la tria historia romano de la en Litovio tre konata verkistino Kristina Sabaliauskaitė el la serio Silva rerum pritraktis la legendon pri li.
12509 Pathak
12509 Pathak estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Henriko la 6-a (Sankta Romia Imperio)
En 1197, pro lia tirana politiko en Italio estis ribelo, aparte en suda Sicilio kie la popolo estis plejparte araba. Liaj soldatoj kruele subpremis la ribelon. La saman jaron li preparis sin pro krucmilito sed la 28-an de septembro li mortis ĉe Mesino pro malario.
12509 Pathak
Nomo
Ĝia nomo honoras Madhav Dilip Pathak, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estas lernanto ĉe la Joy Higher Secondary School de Ĝabalpur, Madhja-Pradeŝo, Barato.
Henriko la 6-a (Sankta Romia Imperio)
Li verkis plurajn poemojn kaj estis literatura mecenato. En unu poemo de sia juneco li skribis pri amatino, "antaŭ ol mi ŝin cedos, mi cedos la kronon": ironiaj vortoj kiam oni konsideras lian karieron.
BHD
La vorto havas plurajn signifojn:
Transdoneado
Transdoneado (ruse Задонщина), t.e. rakonto pri la granda batalo de Kulikovo okazinta Trans-Done (trans la rivero Dono, ruse За Доном) la 8-an de septembro de la jaro 1380a, estas grava verko de la malnovrusa literaturo.
Ĝi estas speciale interesa pro tio, ke ĝi estas adaptaĵo de la Parolo pri la militiro Igora, kiu lasta atingis nin en unu sola manuskripto (cetere, pereinta dum la Franca invado en Rusion) — dum de la Transdoneado konserviĝis konsiderinde multaj kopioj. Tial Transdoneado estas grava fonto por studoj de la Parolo (kaj cetere, ĝi krome posedas sian propran valoron literaturan).
Ĥampsosaŭro
Ĥampsosaŭro (Champsosaurus) estas formortinta genro de diapsida reptilio apartenanta al la ĥoristodera ordo. Ĝi estis ĉ. 1,5 metrojn longa plenkreske.
Ĥampsosaŭro similis krokodilon kaj, same kiel ĉi tiuj, ĉasis en riveroj kaj marĉoj, kaptante fiŝojn per siaj longaj, dentoplenaj makzeloj. Ĝi verŝajne naĝis movante la korpon de unu flanko al la alia, tenante la krurojn ĉe sia korpo por plibonigi sian flulinion, same kiel krokodiloj kaj la mar-igvano. Malantaŭ la okuloj Ĥampsosaŭro havis kranion tre larĝa ĉar tie alligiĝis la potencaj makzelomuskoloj.
Sormano
Sormano estas komunumo de plej norda Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Asso, Barni, Bellagio, Caglio, Lasnigo, Magreglio, Nesso kaj Zelbio.
Imre Szabó (esperantisto)
SZABÓ Imre (naskiĝis la, mortis la ) estis hungara esperantisto, inĝeniero kaj instruisto.
Vivtenado
En la 1980-aj jaroj li estis gvidanto de la presejo de Hungaria Esperanto-Asocio, kiu tiutempe novpublikigis escepte multajn verkojn de la Esperanto-literaturo, ekzemple en 1984 la por unuopa lando rekordan nombron de 36 novaj Esperantaj libroj. Ekde la jaro 2008 li estis la prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio, konfirmita por dua kaj lasta mandato la 11-an de novembro 2012. En la oficperiodo 2010–2013, do inter la UK 2010 en Havano kaj la UK 2013 en Rejkjaviko, li reprezentante Hungarian Esperanto-Asocion estis membro de la Komitato de Universala Esperanto-Asocio. Krome li aktivis kiel membro de la redakta teamo de la internacia kultura revuo La Karavelo.
Elginaj Marmoroj
La Partenonaj Marmoroj, konataj ankaŭ kiel Elginaj Marmoroj, estas kolekto de klasikaj grekaj marmoraj skulptaĵoj (ĉefe fare de Fidiaso kaj de siaj asistantoj), surskribaĵoj kaj arkitekturaj membroj kiuj estis origine parto de la Partenono kaj de aliaj konstruaĵoj de la Akropolo de Ateno. Thomas Bruce, 7a Grafo de Elgin atingis en 1811 polemikan permeson 'preni nur la statuojn kiujn li mem povu malkovri en specifa elfosado' el la Otomanoj, kiuj tiam regis en Grekio.
El 1801 al 1812, la subuloj de Elgin elprenis ĉirkaŭ duonon de la survivintaj skulptaĵoj de la Partenono, same kiel arkitekturaj elementoj kaj skulptaĵojn el la Propileo kaj el la Ereĥteiono. La Marmoroj estis transportitaj tramare al Britio. Tie la akiro de la kolekto estis eltenita de kelkaj, dum kelkaj kritikoj komparis la agadon de Elgin al vandalismo or looting.
Grekio kondamnis la agadon de Elgin elpreni la Marmorojn el la Akropolo kaj de Partenono, kiu estas konsiderata kiel unu el plej grandaj kulturaj monumentoj de la mondo kaj disputas la sekvan aĉeton de la Marmoroj fare de la Brita Registaro. La greka sinteno estas ke la violentaj  eltranĉado kaj elprenado de la marmoroj el la monumento, pere de la uzado de segiloj,   estis kontraŭleĝa kaj evidenta agado de vandalismo kontraŭ monumento de grava historia valoro, kaj konsideras la marmorojn kiel ŝtelita intelekta propraĵo. Grekio postulegas la revenon de la marmoroj reen al ties hejmlando kaj levoportis la aferon al internacia nivelo ekde la 1980-aj jaroj, kun Melina Mercouri, tiam Ministro de Kulturo de Grekio, estrante la grekajn klopodojn por ties hejmenigon. UNESCO konsentis en 2014 por peri inter Grekio kaj Britio por solvi la disputon pri la Elginaj Marmoroj.
Leonard Orban
Leonard Orban, naskiĝinta la 28-an de junio 1961, estas rumana sendependa politikisto kiu ekde la 1-a de majo 2007, kiam Rumanio iĝis membroŝtato de la Unio, laboras kiel komisionano pri plurlingvismo en la Eŭropa Komisiono Barroso, la plenuma organo de la Eŭropa Unio inter la jaroj 2004 kaj 2009. Li respondecas pri la lingvopolitiko de la Eŭropa Unio kaj estas la unua komisionano kies sola respondeco estas plurlingvismo.
Li parolas aldone al sia denaska lingvo, la rumana, ankaŭ la francan, iomete la italan kaj la anglan.
Edukado kaj kariero
Orban studis inĝenieradon kaj ekonomikon. Li havis plurajn postenojn rilatajn al la akcepto de Rumanio en la Eŭropan Union, plej fame kiel vic- kaj post ĉef-intertraktanto por sia lando dum la tempo de finaj intertraktoj kun la Eŭropa Unio.
Multlingva retforumo kaj Esperanto
Orban fondis oficialan multlingvan retforumon pri multlingvismo. En ĝi partoprenas multaj esperanto-parolantoj, kiuj varbas por tio ke la Eŭropa Unio subtenu Esperanton kaj iam uzu ĝin kiel pivotan lingvon (pontlingvo). En respondo al komentoj en la forumo de la 6-a de februaro 2008, li respondis ankaŭ al la kontribuoj de la esperanto-parolantoj, kontraŭante la uzon de Esperanto kiel Eŭrop-Unian pontlingvon. Por subteni sian vidpunkton, li atentigis, ke kreado de kompletaj terminaroj por tute novaj uzokampoj de Esperanto estus enorma, multekosta laboro; li asertas, ke ekesto de pontlingvoj estas "historie spontanea fenomeno socilingvistika, ne rezulto de decidoj leĝofaraj kaj politikaj". Krome li skribas, ke li mem "ne kredas" je pontolingvoj; tamen li ne komentas la ĉiam kreskantan rolon de la angla kiel ĝuste tia pontolingvo en EU. Al lia respondo denove respondis multaj Esperantistoj per mesaĝoj en la forumo.
Konvencio de Berno (1979)
La Konvencion pri Konservado de Eŭropaj Naturaj Vivo kaj Habitatoj 1979, konata ankaŭ kiel Berna Konvencio estis subskribita la 19-a de septembro 1979 en Berno, Svisujo, kaj ekvalidiĝis la 1an de junio 1982.
Ĝi estis subskribita de ĉiuj ŝtatoj membroj de la Konsilio de Eŭropo – escepte San Marino kaj Rusio – same kiel de la Eŭropa Unio, Burkino, Maroko, Tunizio kaj Senegalio. Alĝerio, Belarusio, Kabo-Verdo, Vatikanurbo, San Marino kaj Rusujo estas inter nesubskribintoj kiuj havas observostatuson ĉe la kunsidoj de la komitato.
La naturaj faŭno kaj la flaŭro konstituas naturan heredon de plej grava intereso kiu devas esti konservata kaj transpasata al la estontaj generacioj. La Konvencio celas la kunlaboradon inter la subskribintaj ŝtatoj por certigi la konservadon de la flaŭro kaj de la faŭno kaj de ties naturaj habitatoj, kaj protekti la migrantajn speciojn minacataj de formorto.
Mönkloh
Mönkloh estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bad Bramstedt-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Bramstedt, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Bildoj
<Gallery> Mönkloh, Kunst im öffentlichen Raum, Signatur Leonardo Rossi NIK 2279.JPG| skulptaĵo de la centra placo Mönkloh, Kunst im öffentlichen Raum, Signatur Leonardo Rossi NIK 2281.JPG| skulptaĵo de la centra placo, detalo Schleswig-Holstein, Mönkloh, Grillplatz im Wald Hasselbusch NIK 4962.JPG| kradrostejo en la arbaro Hasselbusch Schleswig-Holstein, Mönkloh, Naturdenkmal 1112-2 NIK 3753.JPG| unu de sep naturprotektitaj kverkoj ĉe la vojo Glückstädter Straße </Gallery>
Spektra povuma distribuo
Spektra povuma distribuo estas karakterizo de signalo, kiu donas distribuon de povumo de la signalo en ĝia frekvenca spektro.
Spektra povuma distribuo por ĉiu signalo, se ĝi ekzistas, estas funkcio kun frekvenco kiel la argumento. Ĝia valoro havas mezurunuon W/Hz (vato/herco) en Si.
Povumo, havata de parto de signalo inter frekvencoj f1 kaj f2 estas donata per formulo
f1 ∫ A(f) df f2
La plena povumo de la signalo estas donata per formulo ∞ ∫ A(f)   df -∞ (se la integralo ekzistas).
Blanka bruo havas konstantan spektran povuman distribuon A(f)=A kaj ne dependas de f. Ĝia plena povumo estas malfinia, kaj respektive la lasta integralo ne ekzistas.
Spektra povuma distribuo povas esti priskribita ankaŭ kiel funkcio Φ(ω) de angula frekvenco ω=2πf.
ω1 ∫ Φ(ω) dω ω2
Kaj A(f)=2π Φ(2πf).
Plantejo
Plantejo estas speco de agrikultura teritorio, sur kiu okazas intensa kulturado de ununura frukto pro celo de rikolto kaj sekva vendo. La plantejoj estas ampleksaj parceloj, kiuj estas senĉese primastrumadigataj fare de homa agado, sur kiuj troviĝas frukto de intereso. Tiu ĉi koncentrigo de la frukto sur unu loko estas avantaĝa el vidpunkto de alirebleco, ŝirmo, kontrolo kaj rikolto.
La plantejoj estas eluzataj tra la tuta mondo depende de frukto, kiu estas kulturata sur ili. Ofte ili aperas en tropika klimata zono, kie ili estas uzataj por kulturado de la tuta vico de varoj kiaj estas tabako, kotono, kafo, kaŭĉuko, teo, bananoj ktp., sed ankaŭ en eŭropaj landoj, ekz. fragaj plantejoj.
Sur la plantejoj la fruktoj estas rikoltataj plejparte permane. La personoj laborantaj ĉi tie estas markitaj kiel plantejistoj. Antaŭe tiujn ĉi laborojn sklavoj faris por multaj landoj.
Pidĉumalj
Pidĉumalj (Підчумаль, Podcsumály [podĉumAj]) estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja, en municipo de Vuĉkove.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Ökörmező, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Pidĉumalj. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Papilia floro
La papilia floro estas la tipa floro de papilioformedoj aŭ faboideae, subfamilio de guŝacoj. La kvin petaloj aspektas tute diverse, la floro havas ne turnan, sed spegulan simetrion.
La du subaj petaloj estas kunkreskintaj kaj kune formas la "ŝipeton", kiu similas al la kilo de boato. Latina esprimo: carina (kareno). La ŝipeto entenas la anterojn kaj la pistilon. La meza supra petalo estas la plej granda kaj aspektas kvazaŭ "velo" (ĉe la odoranta latiro pli intense ruĝeta ol la aliaj petaloj), ĝi donas al la tuta floro la aspekton de papilio, kiu donis la nomon al la floro kaj subfamilio.
La du flankaj petaloj cirkaŭstaras la ŝipeton kiel "flugiloj". Alflugantaj insektoj eksidas sur la spaceto kiun flugiloj kaj ŝipeto kune formas. Kiam insekto eksidas, anteroj kaj pistilo elstaras prezentiĝante por inseminado.
Al la Papilioformedoj apartenas ekzemple arakido, kikero, genisto, sojo, indigo, lento, fazeolo, pizo, trifolio.
Kuplo
Kuplo aŭ Kuplado laŭ PIV povas esti:
Laŭ Francisko Azorín kupli estas Parigi; forte kunigi trabojn, pecojn, maŝinojn. Li indikas etimologion el la latina copula (kunaĵo). Kaj li aldonas la terminojn alkupli kaj dekupli.
Eŭrokorpo
Eŭrokorpo (Eurocorps, Corps européen, Eurokorps, Eurocuerpo) estas Korpo de Armeo (Armekorpo) je la servo de la Eŭropa Unio (EU) kaj de la NATO, garantiita de tiu lasta kiel Armekorpo de Rapida Reago kaj Responda Forto NATO.
La Eŭrokorpo estis deklarita oficiale operativa en novembro de 1995, enkorpigante Luksemburgion en 1996.
La Eŭrokorpo estas formita de kvin ŝtatoj membroj: Germanio, Belgio, Hispanio, Francio kaj Luksemburgio. En ties Ĝenerala Sidejo en Strasburgo (Alzaco) ankaŭ troviĝas konstante militistoj de Italio, Pollando, Grekio kaj Turkio.
Listo de montoj en la Palatinata Arbaro
La listo de montoj en la Palatinata Arbaro konsistas el elekto de montoj, kiuj troviĝas en la rejnland-palatinata naturregiono Palatinata Arbaro (maksimuma alteco 672,6 m).
La mezmontaro konsistas el bunta sabloŝtono de dikeco de ĉ. 500 m. Inter la diversformaj montoj estas profunde entranĉitaj valoj. Densaj arbaroj kovras la pejzaĝon: La centra parto de la mezmontaro kun montoj pli ol 600 m altaj konsistas el altebenaĵoj. La nordo de la Palatinata Arbaro, nome Stumpfwald kaj Otterberger Wald, altas ĉ 350 m. Ĉi-tie estas relative grandaj ebenaĵoj. La suda parto, kiu ankaŭ nomiĝas Vasgovio, estas pli diversaspekta, oftas tie bizaraj rokformacioj, ne malofte kun burgoj.
La kolumno „monto“, enhavas la nomojn de ĉiuj elektitaj montoj. En la dua kolumno staras la alteco super marnivelo de la unuopaj montoj. La 3a kolumno enhavas la naturregionon, dum en la kolumno 4a estas la unuopaj „pejzaĝoj“. la fotoj estas en kolumno 7a „bildo“, se ekzistas konvenaj.
Tabelo
La kolumnoj 1a ĝis 5a estas ordigeblaj laŭ la alteco aŭ alfabeta ordo de la kolumna enhavo. En la kolumnoj la alternativaj nomoj aperas „kursive”. La en la tabelo uzataj mallongigoj estas klarigitaj sube.
Vidu ankaŭ
Listo de montoj en Rejnlando-Palatinato
36264 Kojimatsumoto
36264 Kojimatsumoto estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan planedan geodeziiston Koji Matsumoto. Li kontribuis al la analizo de la luna gravita kampo por la misio SELENE kaj al la analizo de la al trajektorio de la kosmoveturilo por la la misio Hajabusa 2 uzante lidarajn datumojn.
Svazioj
Ĉiuj svazioj estas afrika etno bantua, kiu apartenas al la subgrupo de la ngunoj. Ili vivas en suda Afriko
Historio
En la 19-a jarcento la svazioj subiĝis al pli kaj pli forta premo de la enmigrantaj eŭropanoj. Dum inter la najbaraj zuluoj la premo el ekstere kaŭzis internajn rivalecojn, ĉe la svazioj videblis mala evoluo. La ekstera minaco ekestigis reton de densaj ligoj inter la unuopaj tribestrolandoj kaj fine de la 1840-aj jaroj eĉ reĝolandon, kiu fortigis la pozicion de la svazioj. Ili povis konsiderinde pligrandigi sian tradician teritorion inter 1856 kaj 1865. Unu jaron poste ili per kontrakto kun la buroj ordigis la detalojn de la limo inter la bura Transvalo kaj la lando de la svazioj, kiu ĝenerale konatiĝis sub la nomo Svazilando.
La paco daŭris du jarojn. En 1868 la ekspansiantaj britoj aneksis Svazilandon. La svazioj iĝis nun pli kaj pli vehemente premataj unuflanke per invadantaj orserĉantoj kaj aliflanke per la milita potenco de la britoj. Sed en la Pretoria Convention (Konvencio de Pretorio) en 1881 la britoj agnoskis la sendependecon de Svazilando. Kvar jarojn poste jam la britoj denove turnis la dorson al tiu pacopolitiko, ili provis akiri pli da kontrolo pri tiu regiono. La rezulto estis la detronigo de la svazia reĝo per la britoj. En 1895 Svazilando fariĝis protektorato de la de Grandbritio kontrolita Sudafrika Respubliko. La potenco leĝdona, jurisdikcia kaj administra tiamaniere transiris al la britoj.
KaNgwane estis bantustano en Sudafriko, kreita de la registaro de apartismo kiel duon-sendependa hejmlando por la Svazioj.
Novapostola Kantaro
Sub la titolo Novapostola Kantaro (ger.: Neuapostolisches Gesangbuch) aperis en 1910 kaj 1925 respektive kantaro por la uzo en la Novapostola Eklezio en germanlingvaj ŝtatoj kaj regionoj. La eldono de 1925 estis en uzo ĝis pasko de 2005, kiam ĝin anstataŭis la Gesangbuch der Neuapostolischen Kirche.
La Novapostola Kantaro aperinta en 1910 estis posteaĵo de la Apostola Kantaro. Ĝi enhavas 645 kantojn. Dum kiam la Apostola Kantaro precipe entenis protestantajn ĥoralojn kaj rekristianigajn kantoj, en la eldono de 1910 aldoniĝis pli kaj pli misioneme luktemaj kantoj. La eldono aperinta en 1925 anstataŭis tiun de 1910. Ĝi enhavis 652 kantojn, el kiuj 396 estas tranprenaĵoj el la kantaro de 1910. Ĝi estas la bazo por multaj alilingvaj kantaroj de la Novapostola Eklezio.
Esmeraldas
Esmeraldas, portugala kaj hispanlingva vorto por smeraldoj, povas esti lokoj en:
🇧🇷
BHH
BHH havas plurajn signifojn:
6975 Hiroaki
6975 Hiroaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, proksime de Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hiroaki Hayashi, direktoro de fabriko en Jaŝio. Ĉiuj jaroj, li instruas al centoj da infanoj kiel konstrui teleskopojn
Ĉijoda (Gunma)
Ĉijoda (千代田町 [ĉijoda-maĉi]) estas urbeto en Gubernio Gunma, Japanio, (en distrikto Ora). En 2003 ĝia loĝantaro estis proksimume 11 640 kaj ĝia denseco estis de 534,9 personoj/km2.
Naskiĝoj
Ĉi tiuj personoj naskiĝis en Ĉijoda:
Béla Jánky
JÁNKY Béla (ja:nki) estas rumanuja hungara poeto, redaktoro, tradukisto. Li naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 1-an de majo 1931 kaj mortis en Budapeŝto la 26-an de oktobro 2009.
Fonto
[
Yvonne Strahovski
Yvonne Strahovski (n. je la 30-a de julio 1982 en Sydney al polaj enmigrintoj) estas aŭstralia aktorino. Strahovski parolas polan kaj anglan. Post gradigi ĉe la Universitato de Okcidenta Sidnejo, ŝi aperis en nombro de aŭstraliaj televidprogramoj antaŭ ĉefroli kiel Sarah Walker en la usona televida serio Chuck.
Covăsinț
Covăsinț [kovasinc] aŭ Covăsânț (hungare: Kovászi, de 1899 Kovasincz) estas vilaĝo kaj komunuma sidejo en Rumanio oriente de Arad.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 3 846 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 — 2 596 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua dokumenta mencio estas el 1278. Ĝi estis en la 15-a kaj 16-a jarcentoj kamparurbo. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad).
La komunumo konsistas nur el unu vilaĝo. Oriente de ĝi estas granda arbaro, norde kaj okcidente agraroj. Sude situas la komunumo Ghioroc.
Trafiko
Tra Covăsinț pasas sud-norde la vojo 708B inter Păuliș kaj Șiria. La plej proksima fervoja stacio estas en Șiria.
Aladár Ihász
IHÁSZ Aladár [pr. iha:s] estis rumanuja hungara aktoro, reĝisoro, dramverkisto naskiĝinta en Kiskunfélegyháza en 1886 kaj mortinta en Oradea en 1960. Lia frato estis Lajos Ihász, li estis la patro de aktorino Klári Ihász (1945- en Oradea).
Kariero
Inter 1908 kaj 1916 li estis ano de Nacia Teatro de Koloĵvaro, poste li ludis en Budapeŝto en la Teatro Magyar kaj Teatro Művész, inter 1924 kaj 1936 denove en Kluĵo, inter 1936 kaj 1940 en Nacia Teatro (Szeged), ekde 1940 ĝis 1947 en la Operetoteatro (Budapeŝto), inter 1947 kaj 1960 en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea. Li reĝisoris plurajn spektaklojn en la Segedaj Liberaeraj Ludoj. Li verkis infanteatraĵon titolitan Árva kislány karácsonya (Kristnasko de orfa knabino), kiun prezentis la trupo de Kluĵo en 1929.
Knaboj Llewelyn Davies
La knaboj Llewelyn Davies estis filoj de Arthur (1863-1907) kaj Sylvia Llewelyn Davies (1866-1910). Ili utilis kiel inspiro por la roluloj de Peter Pan kaj de la alaj tri ĉefaj roluloj de la verkoj de James Matthew Barrie. Barrie iĝis ilia kuratoro post la morto de iliaj gepatroj.
Ili estis:
The Asylum
The Asylum estas usona filmoprodukta kaj filmoprunta entrepreno, fondita en 1997 fare de David Michael Latt, David Rimawi kaj Sherri Strain. La firmao estas konata ĉefe pro tio, ke ĝi faras malmultekostajn filmojn, kiuj kopias kasoplenigajn filmojn (Blockbuster) de grandaj filmostudioj. Tiuj filmoj estas nomataj ankaŭ kiel Mockbuster.
Caraúbas
Caraúbas estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1868, la municipo havas 20.471 loĝantojn.
Dispecigita frondara ligno
Pionira esplorlaboro en kultivmetodo per uzo de Dispecigita Frondara Ligno okazis komence de la jaroj 1980 sub gvidado de profesoro Gilles Lemieŭ, de la universitato de Lavalo (Laval), en Kebekio, sub la franclingva nomo "Bois Raméal Fragmenté", aŭ, plurale, "Bois Raméaŭ Fragmentés". Ekzistas konsiderinda franclingva materialo nun konsultebla sur la Interreto pri tiu temo kaj trovebla ĝuste per la komencliteroj "BRF".
Provita unue ĉefe en Kanado, tiu metodo estis eksperimentita ankaŭ en Valonio (Belgio), Ukrainio kaj en kelkaj evolulandoj. Temas pri ekologia kaj biologia metodo multrilate avantaĝa pro :
Interesaj rezultoj estis konstatitaj kontraŭ la sekeco kaj diseriĝo de la grundo:
La metodo konsistas el etendado, sur la grundo, de 3 ĝis 5 centimetra tavolo de dispecigita aŭ pistita frondara ligno -- t.e. de branĉekstremaĵoj, branĉetoj, vergetoj, junaj arboj -- poste miksita kun la grundo en profundeco de 5 ĝis 15 cm. La diametro de la branĉoj aŭ trunkoj freŝe tranĉitaj aŭ segitaj, ne sekinĝintaj, ne devas superi 7 cm, ĉar la plej bona parto, enhavanta plej multe da tanino, celulozo, suko, proteinoj, nutra substanco, troviĝas en la ekstrema parto de la branĉoj. Ligno estas etendenda plej malfrue 24 horojn post dispecigo aŭ pistado.
La plej favora periodo por entrepreni tian laboron estas kiam la arboj estas senfoliaj, do en vintro kaj parte en fino de aŭtuno kaj komenco de printempo. Malkonsilata estas la ligno de koniferoj, tamen eblas miksi ĝin kun ligno de diverspecaj foliarboj prefere malmolaj (kverko, fago, acero, k.a.) en maksimuma proporcio de 20%. Tion oni devas rekomenci principe ĉiun kvinan jaron.
Depende de la kvanto da ligno kaj de la surfaco de la tereno sur kiu oni volas etendi DFL, pistomaŝinoj pli malpli potencaj, kun elektra aŭ benzina motoro, aŭ adapteblaj sur traktoroj, ebligas dispecigon de la ligno.
Alatornio
Alatornio estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Laponio. La komunumo estas ligita al Tornio 1973. La tera areo de la komunumo estis. La 31-an de decembro 1972 la komunumo havis 8,792 loĝantojn.
Freiberg
Freiberg havas diversajn signifojn:
Batjovo
Batjovo (Батьово, Батёво (batjovo), Bátyú, Baťovo) estas urbotipa loĝloko en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Berehove. La pli malnova ukraina nomo estis Узловоє (Uzlovoje).
Situo
Batjovo situas sur ebenaĵo, laŭ rojo.
Historio
La unua mencio devenis el 1270 en formo Bacy. La lernejo ekfunkciis en 1785. En 1910 loĝis en Bátyú 1490 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1920 Bátyú apartenis al Bereg, al distrikto de Mezőkaszony, poste al Ĉeĥoslovakio. Bátyú rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 la komunumo apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. Nun loĝas en Batjovo 2170 da homoj, (1770 hungaroj).
Kurteno (apartigilo)
La termino kurteno aperas en malsamaj signifoj:
Korano
Korano (القرآن Al-Qur'an) estas la sankta libro de Islamo, konsiderata la Vorto de Dio kaj la kulmino de la Dia revelacio al la homoj. Korano priskribas la islaman kredon.
Laŭ la islama tradicio, Korano estis diktita dum 23 jaroj en la 7-a jarcento de la Anĝelo Gabrielo al la lasta profeto Mohamedo. Mohamedo unuafoje aŭdis la voĉon de Gabrielo kiel sonorilon, sed poste li povis aŭdi la vortojn. Li kaj liaj sekvantoj skribis la vortojn sur palmfolioj kaj ŝtonoj. Nur post lia morto Korano estis inkigita kaj ricevis ĝian finan formon (sub la rego de Utmano, de 644 ĝis 656). Ĝi enhavas 114 ĉapitrojn (nomite surah, t.e. surao), ordigitaj ne laŭ temo sed ĝenerale laŭ longeco, la plej longa metita unua, ktp. Pro la strukturo de Korano, ĝi estas facile parkerigita en la araba, tiel ke hodiaŭ milionoj da kredantoj povas deklami la tutan libron parkere.
La profeto Mohamedo ne faris miraklojn, kiel Jesuo Kristo aŭ Moseo, sed laŭ islamo la Korano mem estas la miraklo: nenia homo povus verki ĝin aŭ similan sen la helpo de Dio.
Al kristanoj kaj judoj, la sceno, rolantoj kaj figurantoj de Korano estas tre konataj: Adamo, Noa, Jozefo, Moseo, Maria kaj eĉ Jesuo; Dio, kiu estas unusola, ĉiopova, ĉioscia, Satano, la princo de mallumo, Tago de Juĝo, anĝeloj, paradizo por la bonaguloj kaj infero (la Fajro) por la aliaj, ktp. Tamen, ili estas malsame interpretitaj. Ekzemple, la Korano vidas la Leĝon de Moseo kiel profunde saĝa, sed en detalo sole por la judoj (parte kiel puno), ne por la tuta homaro. Ĝi vidas Jesuon ne kiel Dio enkarnigita, kiel en kristanismo, sed kiel tute homa profeto laŭ la modelo de Noa kaj Moseo.
La Korano havas multajn rakontojn pri profetoj. Laŭ Korano, profeto estas homo kiu ricevas la vorton de Dio, avertas siajn samlandanojn, kiuj tiam per ilia surdeco, pereas. Pensu pri Noa, Moseo aŭ Jesuo. La mesaĝo estas klara: aŭskultu al Mohamedo, la fina profeto, aŭ suferu la sekvon!
Laŭ islamo, Korano ne estas Biblio alterna sed la kulmino de la Biblio mem. Islamanoj honoras la Biblion kiel sankta, sed kredas ke, per surdeco kaj blindeco de koro, la judoj kaj kristanoj difektigis ĝian tekston -- diiginte Jesuon, ekzemple. Homoj emas turni for de Dio, diiginte aliajn -- astron, statuon, kaj eĉ profeton. Kiel la miskompreno pri Moseo necesigis Jesuon, tiel ankaŭ la miskompreno pri Jesuo necesigis Koranon.
Dum la Biblio instruas precipe per historio, poezio kaj rakonto, la Korano emas instrui per rekta instruo.
Kie judismo estis divastigita de Torao, kie kristanismo estis disvastigita de Evangelioj, tie islamo estis disvastigita de libro, Korano. Kie en kristanismo la granda miraklo estas homo -- Jesuo -- tie en islamo, la granda miraklo estas libro -- Korano.
La juraĵoj en Korano estas bazo de ŝario.
Korano estas ĉefa studobjekto de koranlernejoj (madrasa aŭ medresé).
La diversaj teorioj de la historia skribo kaj konstitucio de la Korano
Historiistoj malkonsentas pri la skriba redakto de la Korano: iuj kiel François Déroche aŭ John Burton (Dr) konsideras, ke la Korano estis metita skribe dum la tempo de Mohamedo. En kontrasto, aliaj historiistoj konsideras, ke ĝi estis metita skribe inter 685 kaj 715 kiel estimas William Montgomery Watt aŭ Alfred-Louis Prémare.
Per matematika metodo laŭ la Teorio de kodoj, studante la stilajn karakterizaĵojn de la aŭtoroj de teksto, Jean-Jacques Walter pruvis la ekziston de almenaŭ tridek malsamaj aŭtoroj, probable kvindek. Unu el ili, kiu verkis multajn versojn el nazaretana teologio, kiel bazo de la islama teologio, havas tre gravan teologian influon. Kelkaj malsamaj elementoj sugestas, ke la nuna Korano estus la frukto de longa evoluo, dum pli ol du cent jaroj.
Tradukoj
Kiel ĉiuj religiaj sanktaj libroj, ankaŭ la Korano estis multfoje tradukita al ĉiuj lingvoj en la mondo; sed Roberto de Kettono, konata en la latina kiel Rodbertus Ketenensis (1141-1157), estis la unua kiu verkis tradukon en la latinan, kiu fakte estis la unua traduko de la Korano en ajnan okcidentan lingvon.
Kritiko
La Korano povas denove ĉesi aperi al la kredantoj kiel aro de ordonoj kaj malpermesoj sekvindaj ĉie kaj ĉiam. Ĝi ree iĝas tio, kio ĝi estis dum dudek du jaroj por la profeto kaj liaj kunuloj, malfermita teksto pri la refarado de la mondo; voko pensi kaj agi en plena respondeco, eblaĵo prezentita al ĉiu, trovi la vojon de Dio en la ĉiutaga vivo.
Listo de kapvortoj
La Teherana traduko enhavas tre utilan liston de kapvortoj. En ĝi oni facile trovas deziratajn informojn pri gravaj aferoj. Ekzemploj:
En la sekva xx:yy signifas surao(ĉapitro):verso
Hildebert la 2-a
Hildebert la 2-a estis la 4-a abato de la Monto Sankta Mikaelo de 1017 ĝis 1023.
Volodimir Vinniĉenko
Volodimir VINNIĈENKO (Володимир Винниченко, naskiĝis la, mortis la ) estis ukraina politikisto, ŝtatfunkciulo, verkisto, pentristo. Fininte gimnazion en Elizavetgrado (nun - Kropivnicko, Ukrainio), li ekstudis juron en Kijiva Universitato. Tie ĉi li aliĝis al la movado pro liberigo de Ukrainio el-sub rusia jugo. Membro de Revolucia Ukraina partio (poste - Ukraina social-demokrata laborista partio). En 1903 li estis arestita kaj forigita de la universitato. Ĝis Februara revolucio 1917 en Rusio li loĝis en Moskvo, post la revolucio - revenis al Ukrainio. Vic-prezidanto de ukraina parlamento, aŭtoro de ĉiuj legitimaj aktoj de Ukraina Popola Respubliko (UPR). De 1920, kiam bolŝevikoj okupis Ukrainion, li elmigris eksterlanden - Aŭstrio, Francio. Mortis en Francio.
V. Vinniĉenko estas aŭtoro de multaj dramoj, rakontoj, noveloj, kiuj estis tradukitaj en multajn lingvojn. Ĉefa verko de lia vivo estis Renaskiĝo de la Nacio.
Por Ukraina Antologio lian rakonton Soldatetoj esperantigis Ihor Drul (Ігор Друль).
Obermaßfeld-Grimmenthal
Obermaßfeld-Grimmenthal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Dolmar-Salzbrücke. Fine de la nova urba komunumo havis  loĝantojn. La areo situas en la geografia regiono Turingia Arbaro. En Grimmenthal estis ĝis forigo dum Reformacio konata pilgrimadkapelo.
Nikolai Grube
Nikolai GRUBE (Bonn, 1962 ), estas germana epigrafiisto. Grube studis en la Universitato de Hamburgo ekde 1982 kaj gradiĝis en 1985. Lia doktoriga disertacio estis publikigita de la sama Universitato en 1990.
Doktoriĝinta, Grube translokiĝis al la Universitato de Bonn. Ekde tiam li dediĉis grandan parton de sia tempo al la deĉifrado de la majaa skribmaniero.
Li estis profesoro de antropologio kaj historio de arto kaj en la Universitato de Teksaso, en Austin, kiel en la Universitato de Bonn. En tiu lasta li kunlaboris ankaŭ en la Seminario de Etnologio. Samtempe li plutenis akademian postenon en la Universitato de Hamburgo.
Li laboris ankaŭ en variaj arkeologiaj projektoj en la majaa regiono de Mezameriko partikulare en kuŝejoj de Belizo kaj de Peteno en Gvatemalo krom en Caracol kaj en Yaxhá. Li parolas la majaa lingvon kiun oni uzas aktuale en la Duoninsulo Jukatana. Nikolai Grube kunlaboris kun Linda Schele en la prezentado de atelieroj de majaa skribo por parolantoj de majaa kiel gepatra lingvo, kaj en Meksiko kaj en Gvatemalo.
Vareoj
La vareoj estis etno kun aparta lingvo en Tanzanio. Oni supozas, ke ili estingiĝis. Ĉirkaŭ 1900 ili estis ankoraŭ vivantaj sur insulo en la orienta parto de Viktoria-lago. Laŭ Maho & Sands (2002) la varea lingvo estingiĝis, kion mencias Sommer (1992: 397). Nek estas konate, ĉu ankoraŭ hodiaŭ estas homoj en tiu areo kiuj nomas sin mem vareoj (Were], nek kiun lingvon ili parolus.
Pedro Páramo
Pedro Páramo estas la titolo de la unua kaj nura romano de la meksika verkisto Juan Rulfo, origine aperinta en 1955. Temas pri la dua libro de Rulfo de post El llano en llamas. Temas pri knabo kiu serĉas sian nekonitan patron tra senhoma, varmega, dezerteca medio. Dum la historio antaŭeniras, la leganto konfuziĝas ĉar ŝajne kelkaj el la aperintaj roluloj estas mortintoj, tio estas fantomoj. La temo rilatas al tre populara sento meksika rilate al mortintoj.
Titian Ramsay Peale
Titian Ramsay Peale aŭ simple Titian Peale (2a de novembro 1799 – 13a de marto 1885) estis elstara usona artisto, naturalisto, entomologo kaj fotisto. Li estis la 16a kaj pli juna filo de fama usona naturalisto Charles Willson Peale.
BHR
La vorto havas plurajn signifojn:
Ezequiel Viñao
Ezequiel VIÑAO [ezeKJEL biNJAo] (21a de Julio, 1960 en Bonaero) estas argentin-usona komponisto. Li elmigris al Usono en 1980 kaj studis en la Lernejo Juilliard. Inter liaj komponaĵoj menciindas La Noche de las Noches (1989) por kordokvarteto kaj elektroniko, kiu ricevis la unuan premion de la Latinamerika Forumo de Komponistoj de Unesko en 1993; ses Études (1993) por piano, kiu ricevis la premion Friedheim de la Centro Kennedy en 1995; dua kordokvarteto The Loss and the Silence (2004), komisiita de la Juilliard String Quartet kaj tiotita per citaĵo el la Rakonto de Aragorn kaj Arwen el la La Mastro de l' Ringoj de J.R.R. Tolkien; The Wanderer (2005) por voĉoj a cappella, komisiita de Chanticleer kaj Chicago a cappella, titolita el la malnovangla poemo The Wanderer; kaj Sirocco Dust (2009), komisiita de la Kongresa Biblioteko por la St. Lawrence String Quartet. Li nune loĝas en Novjorko.
Sospiro
Sospiro estas komunumo de Italio. Ĝi estas parto de la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaraj komunumoj estas Cella Dati, Malagnino, Pieve d'Olmi, Pieve San Giacomo, San Daniele Po kaj Vescovato.
BHS
La vorto havas plurajn signifojn:
Corvara
Corvara havas diversajn signifojn:
Eŭropa Agentejo pri Defendo
La Eŭropa Agentejo pri Defendo (EAD) estas unu de la tri Institucioj de la Eŭropa Unio kiu funkcias nur en la medio de la Komuna Sekureca kaj Defenda Politiko de Eŭropa Unio.
Realigas funkciojn de kunordigo kaj kunlaborado interregistara je komunuma nivelo en ĉiuj aferoj rilatigitaj kun la defendaj kapabloj de la ŝtatoj membroj, ĉefe tra la alproksimiĝo kaj progresiva integriĝo de ties militaj industrioj kaj la teknologia kunlaborado kaj de esploro en defenda materio.
La EAD realigis sian funkcion por ĉiuj membroj de la Eŭropa Unio krom Danio ĝis la 2-a de junio 2022, kiam Danio perreferendume decidis aniĝi al la Komuna Sekureca kaj Defenda Politiko de Eŭropa Unio, pri kiu ĝi estis negocinta sendevontiĝon en 1993.
La Eŭropa Agentejo pri Defendo estis establita de la Konsilo de Eŭropa Unio la 12-a de julio de 2004, sekvante la rekomendojn adoptitaj de la Eŭropa Konsilo de Tesaloniko kaj anticipante al la antaŭvidoj de la tiama projekto de Eŭropa Konstitucio redaktita de la Konvencio. Ties sidejo troviĝas en Bruselo (Belgio).
Arkokorno
Al la familio de la arkokornoj apartenas latunaj blovinstrumentoj, kiuj pro sia malvasta mezuro estas parencaj kun la korno (korninstrumentoj). Laŭ la konstrumaniero de la belga blovinstrumento-konstruisto Adolphe Sax oni nomas ilin ankaŭ Sakskornoj.
Al la arkokornoj apartenas:
Senegala papago
Senegala papago (Poicephalus senegalus) estas papago el genro de longflugilaj papagoj, kiu reproduktiĝas en grandaj areoj de Uesta Afriko. Ĝi migras tra la uestafrika regiono laŭ trovebleco de fruktoj, semoj kaj floroj, kiuj formas bazon de ilia nutrado. En Afriko ili estas konsiderataj agrokulturaj damaĝaj birdoj ĉar ili ofte furaĝas en kampoj de maizo aŭ mileo. Senegalaj papagoj estas popularaj en birdobredada kulturo kaj kiel dombirdoj. Tial kelkaj fuĝintaj ekzempleroj survivas nature kaj miksiĝas foje eĉ en eŭropaj landoj kun pli multnombraj populacioj de aliaj invadantaj papagoj kiaj estas la kolumpapago aŭ kolumpsitako (Psittacula krameri) kaj la monaĥa psitako (Myiopsitta monachus).
Taksonomio
Senegalajn papagojn unue priskribis franca zoologo Mathurin Jacques Brisson en sia libro Ornithologie, surbaze de speciano trovita en Senegalo. En la franca li nomis ĝin La petite perruche du Sénégal kaj latine Psittacula senegalensis, ambaŭ signifanta "malgranda papago de Senegalo". Kvankam Brisson kreis latinajn nomojn por ĉiuj specioj, kiujn li priskribis, ili ne sekvas normojn de la dunoma nomenklaturo kaj ne estas agnoskitaj far la Internacia Komisiono pri Zoologia Nomenklaturo. Kiam en 1766 Karlo Lineo ĝisdatigis sian fundamentan verkon Systema Naturae kaj publikigis ĝian 12-an eldonon, li aldonis, inter aliaj, 240 speciojn priskribitajn far Brisson. Unu el ili estas senegala papago. Por ĝi Lineo kreis mallongan priskribon kaj donis al ĝi dunomon Psittacus senegalus kun referenco al la verko far Brisson. Poste la specio estis metita en genron Poicephalus, kiun enkondukis angla naturalisto William John Swainson en 1837.
Oni agnoskas du subspeciojn de senegala papago. La subspecioj ne malsamas je ekologio aŭ konduto, nur je la koloro de la "veŝto". La nomiga subspecio estas pli kutima en birdobredado kaj maskotmerkato, sed ambaŭ estas bredataj kaj vendataj kiel dombirdoj.
Priskribo
Senegalaj papagoj estas ĉirkaŭ 23 cm longaj kaj pezas inter 120 kaj 170 g. Ili havas relative grandajn kapojn kaj bekojn kaj relative mallongajn, vastajn vostojn. Plenkreskaj birdoj havas karbe-grizajn kapojn, grizajn bekojn kaj brile flavajn irisojn. Supraj partoj de plumaro kaj la kolo estas verdaj, kaj la malsupraj partoj estas flavaj. Tiel la birdo aspektas kvazaŭ ĝi surhavas flavan veŝton super verda plumaro. Irisoj de junaj birdoj estas tre malhele grizaj, ĉirkaŭ nigraj, kaj ili iĝas pli kaj pli helaj dum la birdo aĝas.
Seksa duformismo ne estas rimarkinda en senegalaj papagoj, sed oni povas diveni la genron de plenkreska birdo laŭ kelaj signifoj:
Habitato
Natura habitato de senegalaj papagoj estas malfermaj arbaroj kaj savanoj. Ili plej kutime renkonteblas en Uesta Afriko, kie ili formas birdarojn. Ili estas komunikemaj birdoj kaj tuttempe babilas per grande diversaj fajfoj kaj grakoj. Senegalaj papagoj vivas averaĝe 25–30 jarojn en naturo kaj ĝis 50 jaroj en kapteco.
Konduto
Senegalaj papagoj nestas en arbotruoj, plej kutime en Elaeis-palmoj. Iliaj ovaroj enhavas na po 3 aŭ 4 blankaj ovoj.La ovoj estas mezgrandaj, ĉ. 3 cm longaj kaj 2.5 cm larĝaj. La tempo de kovado estas kutime ĉirkaŭ 27–28 tagoj ekde la dua ovo. Idoj ĵus post eloviĝo havas maldensan blankan lanugon. Ili estas tute senhelpaj kaj blindaj, nur du aŭ tri semajnojn post eloviĝo ili komencas malfermi okulojn. Ili dependas de la patrino je nutro kaj ankaŭ je varmo ĝis ĉirkaŭ 4 semajnoj post eloviĝo, ĉar ili ankoraŭ ne havas sufiĉe dikan plumaron por adekvata insulado. Dum tiu tempo la iĉo alportas manĝaĵojn por manĝigi la inon kaj la idojn kaj gardas la ĉirkaŭejon de la nesto. Post 4 semajnoj la ino ankaŭ komencas partopreni en furaĝado kaj manĝigo de la idoj. Idoj kapablas sekure elnestiĝi post 9 semajnoj, kaj post 12 semajnoj plej ofte estas tute sendependaj.
Konserva statuso
Pro granda vasteco de vivareoj de senegalaj papagoj en Afriko, malfacilas proksimumi la precizan grandan de ilia sovaĝa populacio. Tamen en 1981 pro zorgoj pro granda kvanto de senegalaj papagoj kaptataj kaj vendataj kiel dombirdoj, oni aldonis la specion al Apendikso 2 de CITES, kiu kontraŭleĝigas ĉiun komercon, importon kaj eksporton de sovaĝekaptitaj papagoj.
Kiel dombirdoj
Senegalaj papagoj estas inter pli popularaj dombirdaj papagoj, kaj certe la plej populara el la ĝenro Poicephalus. Ili havas sufiĉe altajn voĉojn sed ne estas tiom bruaj kiel plimulto de aliaj specioj de papagoj. Senegala papago kiu kreskis inter homoj povas esti bona kompania birdo pro sia amuza kaj inteligenta konduto kaj amikemo al homoj, kvankam oni notu ke la papagoj estas sufiĉe sendependaj kaj bezonas grandajn periodojn de dormo. Havi ne unu papagon sed paron povas helpi al ilia socia kaj fizika sano, sed tiuj papagoj ĝenerale estas malpli dependaj de la homo.
Kaptitaj sovaĝaj senegalaj papagoj plej ofte ne malsovaĝiĝas kaj ne estas bonaj dombirdoj.
Bredado
Senegalaj papagoj relative facile brediĝas en kapteco kaj jam emerĝis malgranda industrio de bredado kaj kreskigado de senegalaj papagoj por vendi kiel dombirdojn. En kapteco plimulto de senegalaj papagoj komencas reproduktiĝi je la aĝo de 3 aŭ 4 jaroj, kvankam iuj individuoj ne komencas bredi ĝis 5. En naturo kaj kun gepatra kreskigo ili ofte komencas reproduktiĝi eĉ je 2 jaroj.