cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia parko Vadmaro
De Danio al Nederlando
La vadmaro estas vivospaco kun ekstremaj kondiĉoj, al kiuj la bestoj kaj plantoj adaptiĝis. Dum malalta tajdo la akvo ne kovras la vadogrundon. Konkoj, helikoj, kraboj kaj vermoj povas esti facila predo por birdoj aŭ mortsekiĝi pro la suno. Ili protektas sin fermante la konkaĵojn aŭ enfosiĝante vadogrunden.
La vadmaro estas ideala ripozejo por migrobirdoj: dum la vojaĝo inter kovada kaj travintra regionoj ili povas paŭzi kaj almanĝi la necesajn rezervojn.
Multimar Wattforum
La Multimar Wattforum Tönning prezentas sub unu tegmento la tutan variecon de la vado kun ĉiuj etaj detaloj kaj la ampleksaj interrilatoj de naturo kaj homo en la vadmaro. En Tönning ĉiu vizitanto de la nacia parko povas esplori la biotopon kaj fari fascinajn malkovrojn.
Ŝipekskursoj
Ŝipe viziti la nacian parkon - jen mirinda ebleco por observi la naturon: birdoj, fokoj kaj - kun iom da bonŝanco - eĉ focenoj videblas. Dum veturoj aranĝitaj interkonsente kun la naciparka oficejo la ŝippasaĝeroj aŭskultas interesajn rakontojn kaj anekdotojn de la kapitano aŭ trovas informmaterialon surŝipe.
Naciparka vadgvidanto
Kun agnoskita naciparka gvidanto vadmigrado fariĝas interesa kaj ekscita. Kiel vadspertaj loĝantoj de la marbordo niaj ciceronoj laboras je alta sekurecnivelo; kunlaboro kun la naciparka oficejo garantias, ke ili ĉiam estas provizitaj per la plej aktuala scio. Okaze de promenado sur la marfundo ili informas pri naturo kaj pejzaĝo, kulturo kaj historio, pri evoluo, celoj kaj reguloj de la nacia parko.
Naturprotektaj organizoj
Jam dum preskaŭ 100 jaroj privataj naturprotektaj asocioj engaĝiĝas por la pluvivo de la vadmaro. Iliaj kunlaborantoj, inter ili multaj volontuloj, okupiĝas pri protektado de kovadlokoj kaj pri kvantotaksado. Ili provas ĝustatempe malkovri danĝerojn, kiuj povus minaci la vadmaron. Laŭlonge de la marbordo ili prizorgas tutregionan reton de esplorstacioj kaj centroj, kie ili ofertas multajn informaranĝojn pri konkoj, birdoj, fokoj aŭ plantoj.
54411 Bobestelle
54411 Bobestelle estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la kanadaj astronomoj Peter B. Stetson kaj David D. Balam elde observatorio de Mauna Kea (Havajo, Usono).
Nacia parko Vadmaro
Turismo en la nacia parko
Kelkaj ciferoj montras la signifon de la turismo por la naciparka regiono: ĉiujare oni nombras pli ol 1 milionon da gastoj kaj 11 milionojn da tranoktoj. Preskaŭ 100 000 litoj estas je dispono. En la hotela kaj restoracia komercoj laboras pli ol 5.000 homoj - ne kalkulante sezonajn kaj portempajn dungitojn. Ĉiun kvinan eŭron al la regiono havigas la turismo. Plej ŝatataj de la feriantoj estas restadoj en la naturo, eĉ pli ol sportaj aŭ kulturaj aktivecoj. Preskaŭ ĉiuj gastoj subtenas la nacian parkon kaj pretas por ties protektado akcepti restriktojn.
54411 Bobestelle
Nomo
Ĝia nomo nomo honoras George Robert Stetson, depost la 1930-aj jaroj, kaj  Estelle Marie Ives, kiuj geedziĝis la. Ili edukis tri filojn : unu elektronika inĝeniero kaj du Ph.D. en scienco, kaj ili havas ok nepojn kaj du pranepojn.
Nacia parko Vadmaro
Naciparkaj Servoj
La naturinteresita gasto trovas abundan oferton informivan pri la graveco de la regiono. Ekzistas informcentroj kun ekspozicioj, prelegoj, diapozitivaj prezentadoj kaj memoraĵvendado en diversaj lokoj ĉe la okcidenta marbordo. La kunlaborantoj de NationalparkService (Ranger) kaj de la naturprotektaj asocioj aktivas por proksimigi al la gastoj la Nacia parko. Ili respondas demandojn, proponas vadmigradojn kaj aliajn promenadojn en la tereno.
Vizitantinformado
Ĉe multaj enirejoj al la nacia parko ekzistas sistemo de informpavilionoj, tabuloj kaj mapoj, instruantaj migradvojoj kaj aktualaj informafiŝoj, kiun la gasto povas uzi komune kun la ‘Ranger’, sed ankaŭ memstare. La komunumoj de la naciparka regiono per tiu informsistemo plibonigas sian turisman ofertaron.
Vidu ankaŭ
Vadmaro
Hintertaunus
Hintertaunus estas naturregiono norde de la Hoher Taunus en la mezmontaro Taunus, kiu altas ĝis. Ĝi etendiĝas en la okcidento ĝis la Rejno, en la nordo ĝis la Lahn kaj en oriento ĝis Wetterau.
Montoj kaj altaĵoj de la Orienta Malantaŭa Taunus
La plej altaj montoj kaj altaĵoj de la '‘orienta Hintertaunus'' (ordigita laŭ alteco): Vidu: listo de montoj kaj altaĵoj de la Taunus
Montmoreau
Montmoreau estas nova franca situanta en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Hintertaunus
Montoj kaj altaĵoj de la Okcidenta Hintertaŭnus
Vidu: listo de montoj kaj altaĵoj de la Taunus
Naturparkoj
En la multspeca regiono de la Hintertaunus ekzistas tri naturparkoj. La naturparko Taunus konsistas el la orienta Hintertaunus kaj etendiĝas norde ĝis la Lahn-valo apud Weilburg. En la nordokcidente la naturparko Nassau dividas la okcidentan Hintertaunus-on kaj la Naturparko Rhein-Taunus troviĝas en okcidento..
Idsteiner Senke (baseno de Idstein)
De sud al nordo troviĝas jenaj lokoj en la baseno de Idstein:
(5854) 1992 UP
(5854) 1992 UP estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Ĝi estas ankoraŭ sennoma.
Palaca placo (Sankt-Peterburgo)
La nun videbla Palaca placo komenciĝis de la Vintra Palaco (1754—1762, arkitekturisto Bartolomeo Francesco Rastrelli), vid-al-vide de kiu oni konstruis grandegan duoncirklon de la Ĉefa Stabejo (1819—1829, Karl Rossi) kun triumfa arko.
La en tiu placo estis pafita manifestacio, tiam mortis centoj (vidu en sanga dimanĉo). En sovetia tempo la placo estis loko de festaj paradoj kaj aliaj amasaj eventoj. Ankaŭ nun en ĝi foje okazas amasaj eventoj kiel koncertoj de steluloj ka.
Rotenhain
Rotenhain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Fenila glikolato
Fenila glikolato aŭ C8H8O3 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la glikolata acido kun fenolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Fenila glikolato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Kengo Takushima
Kengo Takushima (多久島 顕悟, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Lodè
Lodè - jen itale kaj sarde - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Bitti, Lula, Onani, Padru (SS), Siniscola kaj Torpè.
Kombinaĵoj de aluminio
Listo de aluminiaj kombinaĵoj
(BO3)3(Si,Al,B)6O18(OH,F)4''' -
Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen
La Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen (BDP) - en Esperanto "Profesia Asocio de Germanaj Gepsikologoj" - estas unu el du nacie gravaj asocioj de profesiaj psikologoj en Germanio; la alia nomiĝas Deutsche Gesellschaft für Psychologie (DGPs) kaj aparte fokusiĝas pri psikologoj laborantaj en esploraj kaj altlernejaj institucioj. La organizaĵo fondiĝis en 1946 kaj havas sian sidejon en Berlino. Nuntempe ĝi havas proskimume 13 000 membrojn kaj reprezentas proksimume trionon de la en Germanio profesia agantaj psikologoj.
Supokuirejo
Supokuirejo estas restoracio uzata por provizi manĝojn, senpagajn aŭ je minimuma prezo, al bezonantoj, kiuj ne povas havigi aŭ aĉeti manĝaĵon por si.
Supokuirejoj funkcias laŭvola kaj ĉefe surbaze de mondonacoj de superfluaj varoj kaj kuiraĵoj (restoracioj, geedziĝhaloj, ktp.). La administrado ne estas unuforma kaj la metodo ne estas la sama en ĉiuj lokoj. La dependeco de sporadaj donacoj signifas, ke la agado de la fakaj domoj ne estas garantiita kaj povas esti interrompita pro manko de rimedoj.
Tia sistemo nutri homojn ludas gravan rolon en epokoj kaj landoj en krizo.
Bogdan Michalski
Bogdan Michał Michalski (naskiĝis la 13-an de majo 1931 en Krakovo, mortis la 26-an de marto 2008 en Varsovio) - pola inĝeniero, tradukisto, turisto kaj esperantisto.
Literaturo
Jozefo Golec, Słownik biograficzny esperantystów polskich (Biografia vortaro de polaj esperantistoj), Cieszyn 2010, p. 141-142
Elton John
Siro Elton Hercules JOHN (naskiĝis 25-an de marto 1947 en Pinner, Anglio kiel Reginald Kenneth Dwight) estas popmuzika kantisto, komponisto kaj pianisto kaj unu el la plej sukcesaj muzikistoj de la popmuzika historio.
Liaj albumoj vendiĝis tra la jaroj en pli ol 300 milionoj da kopioj, igante lin unu el la kvin furorantaj muzikistoj de ĉiuj tempoj. Li tenas la rekordon de furoranta unuopaĵa kanto de ĉiuj tempoj, de kiam komenciĝis la simpla furorlisto "Kandelo en la Vento" (la atingo estas notita en la Guinness-libro de rekordoj). Krome, la akustika trako de la animacia filmo The Lion King (La Leona Reĝo), kiun li komponis, anktaŭ estas la plej vendata de ĉiuj tempoj. John gajnis ses Grammy-Premio'n, kvin Britajn Muzikajn Premiojn, du Oskarojn, du Premio Orajn Globojn kaj Tony-Premion. Li ankaŭ ricevis la titolon de kavaliro.
Lia kariero daŭras kvin jardekojn, kaj dekoj de la kantoj, kiujn li verkis kaj prezentis, atingis la plej altan lokon de la muzikaj furorlistoj tra la mondo. Krom lia komerca sukceso, John estas konsiderita unu el la plej gravaj kaj influaj komponistoj en popmuziko kaj rok-muziko. Oni konsideras, ke li sukcesis, grandparte, konservi la centran lokon de la piano en rokenrolo. Ŝlosilaj elementoj en lia muzika sukceso inkluzivas: lia melodia talento, la tekstoj de liaj kantoj, lia pasia kantado per sia riĉa tenora voĉo kaj lia pianludado, influita de gospelo. En liaj muzikaj aranĝoj, la uzo de la kordinstrumento estas elstara. Li ankaŭ estas fama pro sia stilo de vesto kaj ekstersceneja konduto.
Iuj el liaj plej ĉefe konataj kantoj estas "Rocket Man" kaj "Tiny Dancer" de la fruaj 1970-aj jaroj, En 2011, la revuo Rolling Stone vicigis lin 49-an en la listo de la 100 plej grandaj artistoj de ĉiuj tempoj.
La 21-an de decembro 2005, kelkajn tagojn post permeso registri samseksajn ligojn en Britio, Sir Elton edziĝis kun sia longtempa koramiko David Furnish.
La 24-an de januaro 2018, kavaliro Elton anoncis pri sia fina muzik-vojaĝo (septembro 2018 - 2021) nomita 'Farewell Yellow Brick Road' (Adiaŭ, Flava Brika Vojo).
Albumoj
Ankaŭ:
Disketoj
Ankaŭ:
Patrick Rambaud
Patrick Rambaud estis franca verkisto, naskiĝinta la 21-an de aprilo 1946 en Neuilly-sur-Seine.
Li estas la verkinto de proksimume tridek libroj, inkluzive de pluraj parodioj, kaj en 1997 akiris la premion Goncourt, same kiel la granda roman-premio de la Franca Akademio (Grand Prix du roman de l'Académie française), por la verko La Bataille ("La batalo").
En 2008, li estis elektita membro de la Académie Goncourt, sukcedante Daniel Boulanger, kiu eksiĝis.
Béla Faludi
Béla Faludi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Faludi Béla estis hungara kuracisto, profesoro, biologo, genetikisto.
Béla Faludi naskiĝis la  en Baja. Li mortis la en Szeged.
Biografio
Béla Faludi akiris kuracistan diplomon en 1936 supozeble en Italio, poste li laboris en medicina laboratorio. En 1948 li fondis biologian katedron en Universitato de Budapeŝto, li estis tie katedrestro kaj publika ordinara profesoro ekde 1953. Li pensiuliĝis en 1979. Li estis signifa apoganto de (eraraj) genetikaj tezoj kreitaj en Sovetunio. En 1965 li doktorigis el biologio en 1965.
NGC 5043
NGC 5043 (alia indiko — ESO 132-SC2) estas malfermita stelamaso en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malsupra Kastela Fonto
Malsupra Kastela Fonto (ĉeĥe: Dolní zámecký pramen) kun halo konstruita en la jaroj 1911-1912 laŭ projekto de la arkitekto Bedrich Ohman. La fonto elfluas el la artefarita groto, sur kies fono estas secesie skulptita sabloŝtona reliefo - grandega kapo - simbolo de la "GARDANTO DE LA FONTOJ". Ĝin skulptis la skulptisto Hejda el Vieno. En ĉi tiun ampleksan kolonaron kondukas ŝtupoj el la Foira kolonaro. Okcidenta flanko de la kolonaro estas enkonstruita en naturan rokon. Ronda spaco estas de supro malfermita. Ĉe la kolonoj estas du satirusoj. Post kelkaj jaroj de la rekonstruo oni nun povas vidi ĉion propraokule.
Richard Oswald
Richard OSWALD (vere: Richard W. Ornstein, foje misskribita Ostwald; naskiĝinta la 5-an de novembro 1880 en Vieno; mortinta la 11-an de septembro 1963 en Duseldorfo) estis aŭstra filma reĝisoro kaj scenaristo.
Vivo
Oswald studis ĉe la Viena Dramaturgia Altlernejo. Kiel multaj reĝisoroj ankaŭ Oswald devenis de la teatro al la filmo. Li unuafoje prezentis sceneje en 1903 kaj laboris poste ĝis 1913 en Bratislavo, Vieno, Duseldorfo kaj Berlino. Sian postnomon li pruntis de figuro el fantomoj de Henrik Ibsen. La unua filmreĝiaĵo de Oswald ekestis en 1914. Lia filmo Das eiserne Kreuz, ekestinta en 1915, do dum la Dua Mondmilito estis konfiskata kaj malpermesata pro pacismaj tendencoj. En la jaro 1916 Oswald fondis la propran produktadfirmaon Richard Oswald-Film GmbH, per kiu li produktis proksimume 100 filmojn. Li eksperimentis en preskaŭ ĉiuj ĝenroj. Richard Oswald kunlaboris kun Werner Krauss, Lupu Pick kaj Reinhold Schünzel kaj malkovris la aktorojn Lya de Putti kaj Conrad Veidt por la kinofimo.
Oswald estas fondinto de la tiel nomata mora aŭ sekskleriga filmo. Je kunverkado de seksesploristo Magnus Hirschfeld li sindediĉis fine de la Unua Mondmilito al tabuitaj temoj kaj (almenaŭ en Germanujo; vd. paragrafojn) punataj agadoj; abortigo (§ 218 StGB) kaj disvastigo de venereaj malsanoj en Es werde Licht (1917/18) kaj samseksemo (§ 175 StGB) en Anders als die Andern (1919). Per Unheimliche Geschichten (1919) Oswald faris fruajn reprezentaĵon de horora filmo. En 1922 lia firmao pligrandiĝis al akcia kompanio. Sekve de tio kelkaj grandaj produktaĵoj ne liveris la deziratan komercan sukceson. Jam en 1926 la firmao anoncis sian nesolventecon.
Kune kun Heinrich Nebenzahl Oswald fondis en 1925 la filmproduktan firmaon Nero-Film AG, por kiu ekzemple Fritz Lang kreis la filmojn M (1931) kaj Das Testament des Dr. Mabuse (1933), same kiel Georg Wilhelm Pabst siajn Die Büchse der Pandora (1929) kaj Westfront 1918 (1930). La unua sonfilmo de Oswald Wien, du Stadt der Lieder (1930) fariĝis publikofuroraĵo. Oswald sukcesis la salton en la sonfilman epokon. Sekvis kelkaj pliaj komerce sukcesaj filmoj.
Richard Oswald estis judo kaj plej malfrue, post kiam la nazioj kaptis la potencon, li devis fini sian karieron en Germanujo. Oswald fuĝis en 1933 trans Aŭstrujo, Francujo, Nederlando kaj Britujo en Usonon (ekde 1938). Li verkis ekde sia fuĝo nur malmultajn filmojn, laste en 1949 The lovable cheat. Ekde 1953 li produktis en Holivudo por la televido. La 11-an de septembro 1963 Richard Oswald mortis en Duseldorfo, kiam li ĵus vizitis Germanujon.
Lia filo estis reĝisoro Gerd Oswald.
Blankaventra ortalo
La Blankaventra ortalo (Ortalis leucogastra) estas specio de birdoj de la familio Kracedoj parenca de la aŭstralaziaj nestamasuloj.
Distribuado kaj habitato
Ĝi troviĝantas en deklivaro al Pacifiko ekde plej sudokcidenta Meksiko, tra suda Gvatemalo al Kostariko, Salvadoro,Honduro, kaj plej nordokcidenta Nikaragvo. Ties natura habitato estas ĉefe subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, ankaŭ humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj arbaroj.
Speciala Enketa Komisiono de la Usona Kongreso pri Esploro de la Katina Murdo
Speciala Enketa Komisiono de la Usona Kongreso pri Esploro de la Katina Murdo (angle: Select Committee to Investigate and Study the Facts, Evidence, and Circumstances of the Katyn Forest Massacre) – speciala enketa komisiono establita de la Usona Kongreso (rezolucioj n-ro 390 kaj 539) por pridemandado pri la masakro de Katin kontraŭ oficiroj de la Pola Militistaro. Prezidanto de la komisiono iĝis Ray John Madden de Indianao.
Rezultoj kaj finaj konkludoj
La 22-an de decembro 1952 la komisiono anoncis finan raporton, tiel nomatan Raporton de Madden, laŭ kiu kulpaj pri la murdo de Katin estis sovetianoj kaj apelaciis al la internacia opinio establi internacian tribunalon por prijuĝi la krimon. Enkonduke al la raporto oni skribis:
La masakro de Katin estis unu el la plej barbaraj internaciaj krimoj en la historio de la mondo.
— Usona Kongreso, Raporto n-ro 2505, US Government Printing Office, Washington 1988
Karl Rossi
Karl Rossi aŭ Carlo Rossi (Карл Иванович Росси, Carlo di Giovanni Rossi) naskiĝis la En Napolo, mortis la  en Sankt Peterburgo) estas elstara italdevena rusia arkitekto, fama pro multaj klasicismaj konstruaĵoj kaj ensembloj en Sankt-Peterburgo kaj la apudurboj.
La nomon de Rossi portas unu el la stratoj centre de Peterburgo, ekzistas ankaŭ monumento al li.
La asteroido 3969 Rossi estis nomita en lia honoro.
Biografio
Karlo Rossi en juneco venis al Rusio kune kun siaj patrino kaj duonpatro, kiujn oni invitis por labori en Peterburgo. Ekde sia junaĝo Rossi estis proksima al la arta mondumo, edukiĝis ĉe itala arkitekto Vincenzo Brenna, tiam (1783—1802) laborinta en Rusio.
Kreado
Kreaĵojn de Rossi karakterizas t. n. "Empiro" arkitektura stilo, kiu kombinas majestecon kaj modestan simplecon de la konstruaĵoj.
Franciscus Dousa
Francisko Doŭza (1577-1630) (* Lejdeno, en la 5-a de Marto 1577 - Lejdeno, en la 11-a de Decembro 1630) estis nederlanda klasika erudiciulo kaj kvara kaj pli juna filo de Janus Dousa, disĉiplo de Justus Lipsius kaj amiko de Joseph Justus Scaliger.
Biografio
Li studis en Lejdeno, kies matrikulnombro estas datita de la 15-a de februaro 1591 kie Scaliger estis lia profesoro kaj posto en Loveno, kie Justus Lipsius estis lia profesoro de historio. Kun ambaŭ li havis solidan amikecon. Post siaj studoj, li vojaĝis al Anglio kaj Francio. Li eldonis la tekston de Gajo Lucilio-n.
Loiri Porto San Paolo
Loiri Porto San Paolo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Monti, Olbia, Padru kaj San Teodoro.
Laval-de-Cère (stacidomo)
Laval-de-Cère estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Laval-de-Cère, en departemento Lot, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Souillac - Viescamp-sous-Jallès (719000).
Lajos Vajda
Lajos VAJDA estis rumania hungara historiisto. Li naskiĝis en Dumitreni la 27-an de decembro 1926 kaj mortis en Kluĵo la 23-an de marto 1990. li estis la edzo de literaturhistoriistino Júlia Szendrei.
Biografio
Lajos Vajda diplomiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo pri historio (1951); li estis tie asistanto (1951–55), poste li estis gvidanto de 1955 de la sekcio de Instituto Historia kaj Socipolitika de Kluĵo. Li doktoriĝis en 1968.
Guðmundur Í. Guðmundsson
'''Guðmundur Í. Guðmundsson''' (Guðmundur Ívarsson Guðmundsson; naskiĝis la, mortis la ) estis islanda politikisto kaj ministro. Li estis vicpartiestro de la Popolpartio en 1954—1965.
Familio
Liaj gepatroj estis Guðmundur Magnússon (1879—1960) kaj Margrét Guðmundsdóttir (1878—1959). Edzino: Rósa Ingólfsdóttir (1911—1998); filoj: Guðmundur Ingólfur Guðmundsson (1943), Ingólfur Vignir Guðmundsson (1944), Grétar Guðmundsson (1946), Örn Guðmundsson (1949) kaj Ævar Guðmundsson (1950).
Anne Boleyn
Anne BOLEYN (naskiĝis verŝajne en 1507, mortis la 19-an de majo 1536 per ekzekuto) estis la dua edzino de Henriko la 8-a (Anglio).
Familio
Anne estis filino de Kavaliro Thomas Boleyn (poste grafo de Wiltshire) kaj Elizabeth Howard, filino de Thomas Howard (2-a duko de Norfolk). Ŝia patro estis diplomato kiu ĝuis la favoron de Henriko la 7-a.
Frua vivo
Printempe de 1513 Anne eniris la domanaron de Margareta de Aŭstrio kiu regis Nederlandon sub sia patro Maksimiliano la 1-a (Sankta Romia Imperio). Oktobron 1514 ŝi estis inter la sekvantaro de Mary Tudor (fratino de Henriko la 8-a) kiam tiu edziĝis al Ludoviko la 12-a (Francio). Poste sep jarojn ŝi servis kiel nobela sekvantino de Klaŭda de Francio, edzino de Francisko la 1-a (Francio).
Januaron 1522 ŝi iris al Anglio pro malsukceso de la plano de sia patro edzigi ŝin al ŝia kuzo James Butler (9-a grafo de Ormond) por ĉesigi malakordon pri bienoj.
En 1520 Mary, fratino de Anne, iĝis amantino de Henriko la 8-a.
La 4-an de marto 1522 Anne aktoris en kortega spektaklo, kaj tuj altiris la admiron de korteganoj, inter kiuj estis Henry Percy (6-a grafo de Northumberland) kaj onidire la poeto Thomas Wyatt.
Amatino de Henriko la 8-a
En 1526 Henriko la 8-a ekamis Anne, sed ŝi rezistis liajn penojn delogi ŝin, kaj plurfoje eliris de la reĝa kortego por ŝirmi sin ĉe Kastelo Hever. Ene du unu jaro Henriko proponis geedziĝon kaj ŝi konsentis. Henriko estis ankoraŭ edzigita al Katerino de Aragono sed atendis ke tiu geedziĝo post nelonge nuliĝus. Tamen la diskutoj pri tio ege prokrastiĝis.
Dume Anne gajnis multe da influo. En 1529 ŝi helpis persvadi Henriko senpostenigi sian ĉefministron Thomas Wolsey. En 1531 Henriko forpelis Katerinon de Aragono de la kortego kaj loĝigis Anne en ties ĉambroj. La ambasadoro de Milano raportis ke preskaŭ neeblas influi la anglan registaron sen ŝia aprobo.
Tamen la angla popolo ĝenerale subtenis Katerinon. Aŭtune de 1531, post vespermanĝo en domego apud la Tamizo, kolera virinamaso ĉirkaŭis ŝin: Anne malfacile eskapis boate.
En 1532 la kapelano de la familio Boleyn, Thomas Cranmer, nomumiĝis ĉefepiskopo de Canterbury. Henriko donis al la patro de Anne la rangon de grafo de Wiltshire. La 1-an de septembro 1532 Anne mem ricevis la titolon markizino de Pembroke.
Reĝino
Henriko sendependigis la anglan eklezion de la papo pro ties rifuzo aprobi la nuligon de lia edziĝo al Katerino de Aragono.
Malfrue de 1531 Anne kaj Henriko sekrete geedziĝis, kaj ŝi post nelonge gravediĝis. Sekvis dua sekreta nupto en Londono la 25-an de januaro 1533. La 23-an de majo 1533 tribunalo estrita de Thomas Cranmer nuligis la edziĝon de Henriko al Katerino. La 28-an de majo Cranmer formale aprobis la geedziĝon de Henriko kaj Anne, kaj la 1-an de junio ŝi kroniĝis kiel reĝino. Pro sia gravedo ŝi retiris sin al reĝa palaco ĉe Greenwich. La 7-a de septembro ŝi naskis Elizabeton, la estontan reĝinon de Anglio.
Henriko bezonis filon kiu heredus la tronon. Tamen verŝajne estis aborto en 1534. Oktobron 1535 Anne denove gravediĝis. Anne kaj ŝia familio havis multajn malamikojn ĉe la kortego, kaj malpopularis. Oni kulpigis ŝin pro ŝia ekstravaganco kaj pro malamitaj agoj de la registaro, kaj iuj moknomis ŝin "la putino de la reĝo".
La 8-an de januaro 1536 Anne kaj Henriko lernis ke Katerino de Aragono mortis, kaj la sekvantan jaron ili feste celebris tion. Tamen, konsciante la eblecon ke ŝi perdus la favoron de Henriko, Anne klopodis plisekurigi sin per amikiĝo al princino Maria, filino de Katerino de Aragono.
Falo
La tagon de la entombigo de Katerino, Anne abortis virseksan bebon. Ŝi asertis ke tion okazigis maltrankvilo post dumturnira falo de Henriko desur ĉevalo: plurajn horojn tio senkonsciencigis la reĝon. Henriko kredis ke probable Anne ne povus naski filon. Li asertis ke nur sorĉado instigis lin edziĝi al Anne. Jane Seymour iĝis lia amantino kaj ekloĝis ĉe la kortego. Rapide la familio Boleyn perdis reĝan favoron.
Probable Thomas Cromwell, tiam ĉefministro, ludis gravan rolon rilate la falon de Anne. Malfrue de aprilo 1536 arestiĝis Mark Smeaton, muzikisto en la domanaro de Annem, pro akuzoj de adulto kun Anne. Li konfesis, verŝajne post torturo. Sekvis arestoj de aliaj anoj de ŝia sekvantaro, de korteganoj, kaj (akuzite pro incesto) de ŝia frato George Boleyn (vicgrafo Rochford). La 2-an de majo Anne mem arestiĝis kaj estis kondukata al la Turo de Londono. La 17-an de majo George Boleyn kaj la aliaj akuzitoj ekzekutiĝis. La 19-an de majo Anne senkapiĝis post mallonga parolado al la spektanta homamaso dum kiu laŭdire ŝi deklaris, "Mi venis ĉi tien por morti, ĉar laŭ kaj per la leĝo mi mortkondamniĝis, kaj tial mi diros nenion kontraŭ tio. Mi venis ĉi tien por akuzi nenion, nek por priparoli ion ajn pri la akuzoj pro kiuj mi mortkandamniĝis, sed mi preĝas al la Dio ke li konservus la reĝon kaj donus al li longan regadon, ĉar neniam ajn estis pli milda aŭ pli kompata princo: kaj rilate min li ĉiam estis bona, milda kaj suverena lordo. Kaj se iu ajn dezirus enmiksigi sin en miajn aferojn, mi komandas lin decidi ke ĉio iris plej bone. Kaj ĉi tiel mi forlasis la mondon kaj ĉiujn vin, kaj mi kore petas vin preĝi por mi."
Henriko faris neniujn komandojn pri ŝia entombigo kaj dum iom da tempo la kadavro restis sur la eŝafodo. Fine iu metis la kapon kaj korpon en malplenan keston kaj ŝi entombiĝis en sennoma tombo en la preĝejo Sankta Petro ad Vincula, la paroĥa preĝejo de la Turo de Londono.
Muzika verkaĵoj kaj postlasaĵo
Inter la muziko atribuita al ĉi tiu angla reĝino, pluraj arioj por voĉo kaj liuto, elstaras ŝia kanto ‘La Morto skuas min dum mi dormas’ (Deathe rocke me asleepe). Ŝajnas ke ĝi estis verkita atendante ŝian ekzekuton. Ĝi parolas pri ŝia baldaŭa morto, dume la instrumenta parto de la liuto imitas la sonon de la sonoriloj kiu vokas la kondamniton al la ekzekutejo.
Mátyás Tímár
Mátyás Tímár [mAtjAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Timár Mátyás estis hungara politikisto, ministro, ekonomikisto.
Anne Boleyn
Muzika verkaĵoj kaj postlasaĵo
Ĝi estas bona kaj bela poemo, kiu transdonas grandegan riĉecon de ‘malhelaj’ emocioj, turmentoj, mensa angoro, forta doloro kaj kordoloro, kaj fine rezignacio pri ŝia sorto. Per la uzo de diversaj specialaj teknikoj, inkluzive de metaforoj, similecoj kaj onomatopeo, ŝi faras la priskribojn pli emfazaj kaj vivecaj.
Mátyás Tímár
Mátyás Tímár naskiĝis la  1923 en Mohács, li mortis la  2020.
Biografio
Mátyás Tímár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li laboris en diversaj fabrikoj. Li aliĝis al la sindikato kaj socialdemokratoj en 1943. En la sekva jaro li estis trudlaboristo. Post la 2-a mondmilito li lernis juron en la universitato, poste li havis postenojn en financaj laborejoj. Li estis ministro pri financo inter 1962 kaj 1967 (poste vicĉefministro), li partoprenis en planado de Nova ekonomia mekanismo. En 1969 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Inter 1975 kaj 1988 li gvidis Hungaran Nacian Bankon. Li pensiuliĝis en 1988.
Anne Boleyn
Muzika verkaĵoj kaj postlasaĵo
Al Anne Boleyn oni ankaŭ atribuas aliajn kantojn, kiuj estas verkitaj laŭ ‘nobla’ stilo, ili fariĝis parto de la folklora tradicio de Anglio.
Tadaomi Yasuda
Tadaomi Yasuda (安田 忠臣, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Guaraoj
La guaraoj estas indiĝena amerika etno loĝanta en nordorienta Venezuelo kaj okcidenta Gujano. Oftaj nomoj en la hispana lingvo por ili, alternative uzataj, estas guarao, guarauno, warao, waroa kaj warrau. La termino warao, nuntempe ofte uzata en la hispana kaj angla, tradukeblas kiel "la boato-homoj," pro la dumviva kaj intima rilato de la etnanoj al la akvo. Plejparto de la proksimume 20 000 etnanoj loĝas en la Delta regiono de la rivero Orinoko en Venezuelo, kaj aldone ekzistas pli malgrandaj nombroj en najbara Gujano kaj Surinamo.
Esperanto kaj Guarao-indianoj
En Esperanto la etno precipe konatiĝis pro la germandevena esperantisto Werner Schad, kiu kiel esploristo kaj ĵurnalisto en vastaj ekspedicioj konatiĝis kun la regiono kaj dumtempe vivis en tribo de la etno: ĉar li uzis la esperantlingvan terminon guarao-indianoj kaj tiu variaĵo krome facile adapteblas al Esperanto, sen neceso transskribi la ne-esperantlingvan literon "w", ĉi-tie uziĝu la termino proponita de li. Aparte intense Werner Schad raportis pri siaj spertoj ĉe la guaraoj en la hispanlingva libro Indios, Pantanos y Selvas (Indianoj, marĉoj kaj praarbaroj) publikigita en Madrido (Hispanio) kaj Caracas (Venezuelo).
La guaraa kosmologia kulturo
La guaraa kosmologio esprimiĝas en mitologiaj rakontoj. La en la angla aperinta libro kaj traduko nederlanden de la libro ' Habuli kaj la malica Teteli' (1978) estas aventurorakonto ĉirkaŭ la figuro Habuli (ankaŭ literumata Haburi).
Bibliografio
(hispana) Werner Schad, Indios, pantanos y selvas: impresiones de una expedicion al Delta del Orinico, Editorial Oceanida, origine Indiana University, ciferigita 8an septembro 2010, 75 p.
Bartolomeo Francesco Rastrelli
Bartolomeo Francesco Rastrelli [bartolomeo franĉesko rastrelli] (Бартоломео Франческо Растрелли; 1700, Parizo — 1771, Sankt-Peterburgo) estas fama italdevena rusia arkitekto. Li estas la plej elstara reprezentanto de la rusa baroko en arkitekturo. Rastrelli kunigis ecojn de eŭropa baroko kun tradiciaj rusaj elementoj, precipe tiuj de nariŝkina stilo.
En Rusion la estonta arkitekturisto venis 16-jaraĝa kun sia patro, ankaŭ konata arkitekturisto Bartolomeo Carlo Rastrelli.
La plej famaj kreaĵoj de Rastrelli estas Vintra Palaco (la imperiestra palaco centre de la Peterburgo), la ensemblo de Smolnij monaĥejo en Peterburgo kaj rekonstruita de li Katerina Palaco en Puŝkin (suda apudurbo de Peterburgo).
Jean Sagbo
Jean Gregoire SAGBO (Жан Грегуар Сагбо, naskita 10a de majo, 1959) estas en Benino naskita rusa bienaganto kaj politikisto. Lia posteno estas konsilisto de Novozavidovo en Konakovskij Distrikto, Tverja provinco. Sagbo estas la unua ruso de afrika deveno aŭ afrik-ruso, kiu estis elektita al loka konsilio en la rusa Federacio. Li estis nomita kiel "Obama de Rusio".
Frua vivo kaj kariero
Sagbo naskiĝis la 10an de majo, 1959 en Kotonuo en suda marborda regiono de la Respubliko Dahomeo. Li elmigris al Sovetunio en 1982 por studi ekonomikon en Moskvo. Li geedziĝis al virino de Novozavidovo, urbo de proksimume 10 000 homoj kiu troviĝas 100 kilometrojn norde de Moskvo kaj translokiĝis tien en 1989. Li havas du filojn. Dum lia unua jaro en Novozavidovo, al lia tiam 4 jara pli aĝa filo Maksim oni kraĉis. Sagbo alfrontis la kraĉinton kaj poste aliaj rigardantoj subtenis Sagbo. Rasismaj atakoj okazas ofte en Rusio, 49 fojojn en Moskvo en unu jaro laŭ lobiada grupo. Sagbo parolas per franc-afrika akĉentita rusa lingvo.
Ĉirkaŭ 10 jarojn antaŭ sia unua balotado, li organizis volontulan laboron por ĉiujara forĵetaĵ-kolekta tago. Li ankaŭ plantis florojn kaj purigadis stratojn antaŭ sia hejmo sen salajro.
Kiel konsilisto, Sagbo kolektis donacojn turni kadukajn terenojn inter konstruaĵoj en parkoj. Sagbo estis elektita en 2010. Li esprimis ĝenon ke li estas nomita "Obama de Rusio" ĉar la simpla rilato inter ambaŭ estas ke ili estas nigruloj. La posteno de konsilisto (skabeno) estas sensalajra.
Sagbo estis citita kiel dirinta "Novozavidovo estas mortanta... Tio ĉi estas mia hejmo, mia urbo. Ni ne povas vivi tiel." Vjaĉeslav Arakelov, la urbestro de Novozavidovo diris "Lia haŭto estas nigra sed li havas rusan internon... la vojon laŭ kiu li zorgas pri ĉi tiu loko, nur ruso povas zorgi."
Ödön Krompecher
Ödön Krompecher [krompeĥer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Krompecher Ödön estis hungara kuracisto, patologo, profesoro, framasono, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1915). Lia filo estis György Korompay.
Ödön Krompecher naskiĝis la  1870 en Hungara reĝlando en Poprád (nuntempa Poprad en Slovakio). Li mortis la 1926 en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Krompecher doktoriĝis en universitato en Budapeŝto en 1894. En la sama jaro li edziĝis kaj eklaboris. Komence li okupiĝis pri esplorado. En la sekva jaro li prelegis en Basel, poste li plulernis en Parizo. Hejmenveninta en 1902 li okupiĝis precipe pri esplorado de kancero, ofte sur la haŭto, sed li ankaŭ instruis en Universitato de Budapeŝto. Li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro en 1914. Li ŝatis ankaŭ la ornitologion kaj filozofion. Li sinmortis pro nekuracebla malsano. Li ricevis premiojn inter 1901-1926.
Brunkapa barbulo
La Brunkapa barbulo aŭ Granda verda barbulo (Megalaima zeylanica) estas birdospecio de la familio de Aziaj barbuloj aŭ Megalaimedoj. La barbuloj estas grupo de preskaŭpaserinaj birdoj kun tutmonda tropika distribuado. Ili ricevas tiun familian nomon pro la bridoj aŭ harecplumoj kiuj ĉirkaŭas siajn fortikajn bekojn.
Priskribo
Tiu ĉi estas relative granda barbulo 27 cm longa. Ĝi estas diketa birdo, kun mallonga kolo, granda kapo kaj mallonga vosto. La plenkreskulo havas helstriitajn brunan kapon (kio nomigas la specion), kaj samkolorajn kolon kaj bruston, kun flava ĉirkaŭokula nuda granda haŭtaĵo, kie ege videblas la malhela okulo. La resto de la plumaro estas verda. La beko estas dika kaj rozeckolora; la kruroj estas flavecaj. Ambaŭ seksoj estas similaj.
La Verda barbulo ege anstataŭas tiun specion en la Okcidentaj Ghatoj kaj montetaj partoj de suda duoninsula Barato, kvankam ambaŭ specioj povas koincidi en multaj lokoj. La voĉoj de tiuj specioj estas similaj, sed la blanka vango de tiu estas sufiĉe distinga.
La voĉo estas ripeta kutruu…kutruu…kutruu. Unu respondas la alian. Ili estas pli silentaj vintre.
Harrat Rahat
Harrat Rahat (حرة رهاط) estas vulkana lafokampo en Sauda Arabio. En 1256 p.K., erupciis el ses kunligitaj vulkanaj konusoj 0,5 kubik-kilometra lafo kaj fluis 23 km ĝis 4 km antaŭ la urbo Medino. Ĝi estas la plej granda lafokampo de Sauda Arabio. Proksime troviĝas la kratero Al Wahbah.
Laval-de-Cère
Laval-de-Cère estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Laval-de-Cérois.
Suborgeno
La nocio suborgeno aŭ pozitivo signifas en la orgenkonstruo la registraron, kiu konsistigas memstaran unuon ludeblan ekde unu certa klavaro.
Teknikaj strukturgrupoj de orgeno
Orgeno kutime konsistas el tri strukturgrupoj: la fajfilaro, kiu estas subdividita en suborgenojn resp. pozitivojn, la ventigilaro, kiu produktas la venton kaj kondukas ĝin en la ventkestojn, kaj la mastrumilaro. Ĉi tiu estas la centra kaj verŝajne plej kompleksa parto de orgeno. La mastrumilaro konsistas el la ludotablo kaj la traktilaro kaj ligas la manipulajn elementojn (klavaroj kaj registrotiriloj) kun la funkcielementoj, la fajfilaro.
La pozitivostrukturo de orgeno
Iom granda orgeno konsistas el la kunigo de pluraj, origine separe starigitaj suborgenoj, la pozitivoj. Tiu ĉi subdivido sekvas laŭ la sonkaraktero kaj apartaj ludoteknikaj taskoj (ekz. la pleno-, kantfirma- aŭ trio-ludado) i.a. kiel ĉefa suborgeno, pedalpozitivo aŭ ŝvelpozitivo (nomata laŭ funkcio) aŭ supra suborgeno, brustpozitivo, dorspozitivo, malproksima pozitivo (signifanta la starejon). suborgeno estas la kunigo de kesto, fajfiloj kaj ventkesto de tia memstara parto de orgeno. Oni ludas ĝin unue per ekzakte unu klavaro. La pozitivostrukturo de la fajfilaro de orgeno respeguliĝas ofte ankaŭ en la strukturo de la orgenfasado.
Baroko
En la klasika barokorgeno ekzistas jenaj verknomoj:
Romantiko
Dum la epoko de la romantiko formiĝis ankoraŭ jenaj suborgenoj:
Dumpase de la romantiko la pozitivostrukturo perdis siam gravecon. Dinamika gradacio anstataŭis la diferencigitaj sonkolorojn kaj la spacan gradigon. La unua (plej malsupra) manualo ricevas je tio la pli fortajn registrojn, la pluaj manualoj pli kaj pli la mallaŭtajn. Tiel oni povas prezenti variajn tipojn de sonkoloroj sur ĉiuj manualoj kaj elekti per la diversaj manualoj dinamikajn gradojn. Je ekzemplaj registroj de la Sauer-orgeno Apolda (Germanio) tiu ĉi principo estas ege bone rekonebla: Precipe altpoziciaj registroj havas en la 3-a, parte jam ankaŭ en la 2-a manualo ofte neniun analogaĵon, tiel ke kutime la registronombro malpliiĝas supren.
Kserofitar-montaraj duonarbaroj de Tibestio kaj Ĝabal-Uvajnato
La kserofitar-montaraj duonarbaroj de Tibestio kaj Ĝabal-Uvajnato estas tersupraĵa ekoregiono el la dezertega ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al la dezertoj kaj kserofitaroj. La ekoregiono okupas du apartajn altaĵojn en la orienta Saharo, kaj kovras partojn de Ĉado, Egiptujo, Libio kaj Sudano.
Priskribo
La ekoregiono etendiĝas tra 82 103 kvadrataj kilometroj en la vulkanaj Tibestiaj Montaroj de Ĉado kaj Libio kaj la vulkana pinto de Ĝabal-Uvajnato apud la limo de Egiptujo, Libio kaj Sudano. La klimato estas arida kaj subtropika. La altaĵoj de Tibestio kaj Ĝabal-Uvajnato ĝuas pli altan, pli regulan precipitaĵon kaj pli malvarmetan temperaturojn ol la ĉirkaŭanta Saharo. Tial ili gastigas duonarbarojn kaj arbustarojn de arekacoj, akacioj, mirtoj, oleandroj, tamarikoj, kaj pluraj maloftaj kaj endemiaj plantoj.
Ferenc Zámor
Ferenc Zámor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zámor Ferenc (lia origina familia nomo estis Zsabokrszky [ĵabokrski]; naskiĝis la en Hungara reĝlando en Bazin (nuntempa Pezinok en Slovakio), mortis la  en Budapeŝto) estis hungara inĝeniero.
Biografio
Ferenc Zámor frekventis lernejojn laŭvice en Pozsony, Budapeŝto, Pécs, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato palatino József en 1901. Dum la studentaj jaroj li estis ankaŭ futbalisto, tial interrompoj okazis en la lernado, eĉ li laboris en fabriko (fondita de Ábrahám Ganz). Li laboris en la menciita fabriko inter 1902 kaj 1945, en 1910 li jam estis ĉefinĝeniero. En 1905 li edziĝis, baldaŭ li havis filinon. Li batalis dum la 1-a mondmilito, li estis kaptita en la Rusa Imperio. Li eskapis en 1921 kaj laboris plu en la fabriko gvidata de Kálmán Kandó. Tiutempe la fabriko produktis ĉefe trajnojn el lignokovraĵoj, sed Zámor ŝanĝis ĝin al ŝtalo. Tiuj vagonoj estis produktitaj ankaŭ por eksterlando. En 1925 li estis nomumita vicfabrikestro, en 1928 fabrikestro. Liaj projektoj estis sukcesaj eĉ eksterlande. En 1945 li pensiuliĝis, tamen interrompo okazis inter 1950-1957, tiam li okupiĝis komence pri metroo.
UTC+03:00
UTC+03 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de tri horoj al la Universala Tempo Kunordigita.
Tiu tempo uzatas en:
Ekstreme Orienteŭropa Tempo (EEFT / FET)
Ekde septembro 2016 la sekvaj areoj en Orienteŭropo uzas UTC+3 tutjare:
Arabia Norma Tempo
Notoj:
Kiel norma tempo (vintro en la norda hemisfero)
Antaŭa Moskva Tempo, antaŭ la 27-a de marto 2011 estis UTC+4, kaj nun UTC+3. Vidu la noton sube.
Tridek minutojn pli
Apartan horzonon UTC+3:30, do tempon de kvin horoj kaj duono antaŭ la Universala Tempo Kunordigita, uzas la tuta teritorio de Irano.
Referencoj
Časové pásmo
Brimborion (Tramtransporto en Parizo)
Brimborion estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Meudon, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
La nomo Brimborion estas tiu de parko en najbara urbo Sèvres.
8971 Leucocephala
8971 Leucocephala estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la blankkapa anaso, specio de anasedo science nomita Oxyura Leucocephala.
Přestanov
Přestanov (Priesten) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Ústí nad Labem. En distanco 3 km okcidente situas urbo Krupka, 8 km sudokcidente statuta urbo Teplice, 8 km okcidente urbo Dubí kaj 10 km oriente statuta urbo Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie.
Krížová Ves
Krížová Ves (hungare Keresztfalu [kerestfalu], germane Kreuz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Přestanov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Al memoro de batalo ĉe Chlumec kaj Přestanov, kiu ĉi tie okazis inter la 29-a ĝis la 30-a de julio de 1813, grafo Josef Westphalen lasis en la jaro 1835 enmeti korprestaĵojn de dek mil falintaj soldatoj en amasan tombon en formo de tumulo kun kruco, la plej granda en teritorio de Bohemio, kiu situas en arbaro malantaŭ rusa monumento.
Krížová Ves
Situo
Krížová Ves situas laŭ dekstra bordo de Poprad (rivero) (kontraŭe Spišská Belá etendiĝas), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Poprad-Stará Ľubovňa. Kežmarok troviĝas je 8 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1290 en hungara formo "Krystur". La latina formo aperis en 1326 en formo „Villa Sancte Crucis”''. En 1787 375 vilaĝanoj loĝis en 52 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis , poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Keresztfalu 583 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Kežmarok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krížová Ves 1613 homoj, (1442 slovakoj, 162 ciganoj).
Leprekono
Leprekono (irlande leipreachán, angle leprechaun) estas vira feo el irlanda folkloro, figurata kutime kiel hometo en verdaj kostumo kaj ĉapelo. Probable la nomo originas aŭ de irlanda leath bhrogan (botisto), aŭ de luacharma’n (pigmeo). Leprekonoj aspektas kiel malgrandaj (altaj je ĉirkaŭ 2 futoj aŭ 60 cm) maljunaj hometoj, ofte ebriaj. Sed ilia trinkado de poitin (irlanda drinkaĵo) ne influas ilian majstrecon de botfarado. Leprekonoj surhavas verdan veston (por kaŝiĝi en herbo pli facile) kaj verdajn ledajn antaŭtukojn. Ili faras ŝuojn por aliaj folkloraj estaĵoj – feoj, klurikonoj – sed oni vidas ilin ordinare nur kun maldekstra ŝuo.
Luxé (stacidomo)
Luxé estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Luxé, en departemento Charente, regiono Nova Akvitanio.
Leprekono
La leprekonoj gardas antikvajn trezorojn. Iliaj trezoroj origine venis ĉefe de tiuj de la vikingoj, sed nun leprekonoj eniras mem nokte en homajn loĝejojn kaj prenas monerojn. Ĉiu leprekono aŭ grupo de leprekonoj havas sian poteton aŭ kruĉeton plenan de oro. Laŭ legendoj, la oro de leprekono kuŝas sub unu el la finoj de la ĉielarko.
Luxé (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Leprekono
Oni priskribas leprekonojn kiel ruzulojn kaj trompulojn, kiujn homoj penas kapti por preni la potojn da oro aŭ por devigi ilin plenumi tri dezirojn.
Nuntempe leprekonoj aperas en pluraj fantastaj verkoj kaj videoludoj, kaj en kelkaj filmoj (ekzemple, Interstate 60).
Rómulo Gallegos
Li dediĉis sian vivon samtempe al la politiko kaj al la literaturo. Li studis filozofion kaj matematikon kaj profesoris en sia naskiĝurbo.
Kiel politikisto li estis Ministro de Klerigado, poste Senatano kaj fine li fariĝis Prezidento de Venezuelo, la unua demokratie elektita, en la jaro 1948. Lia prezidenteco estis tre mallonga, ĉar militista puĉo ekziligis lin al Kubo kaj poste al Meksiko.
Gallegos verkis multajn romanojn kaj tri majstrajn verkojn: "Doña Bárbara" en 1929, "Cantaclaro" en 1933 kaj "Canaima" en 1935. Lia stilo estas malfacile klasebla, sed lia interpreto de la rilato inter homo kaj naturo famigis lin. Doña Barbara estas sendube lia plej bona ekzemplo. Oni donis al li la Nacian Premion de Literaturo inter aliaj distingoj.
UTC+05:00
UTC+5 estas horzono en kelkaj landoj kiu havas tempodiferencon de kvin horoj al la Universala Tempo Kunordigita.
Tiu tempo uzatas en:
Tridek minutojn pli
Apartan horzonon UTC+5:30, do tempon de kvin horoj kaj duono antaŭ la Universala Tempo Kunordigita, uzas la tuta teritorio de Barato.
Časové pásmo Huso horario
Alexandre da Silva Gabriel
Alexandre da Silva Gabriel (n. ) estas brazila futbalisto.
Selfkant
Selfkant estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heinsberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Alexandre da Silva Gabriel
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Selfkant
Post la Dua Mondmilito la areo (sen Saeffelen ) estis aneksita de Nederlando.
Ekde la 1-a de aŭgusto 1963 ĝi denove apartenas al Germanio post pago de 280 milionoj da germanaj markoj.
Deutsche Gesellschaft für Psychologie
La Deutsche Gesellschaft für Psychologie (DGPs) - en Esperanto "Germana Societo pri Psikologio" - estas unu el du nacie gravaj asocioj de profesiaj psikologoj en Germanio kaj aparte fokusiĝas pri psikologoj laborantaj en esploraj kaj altlernejaj institucioj. La organizaĵo fondiĝis en 1904 kaj havas sian sidejon formale en Göttingen, kvankam la agado praktike kunordigiĝas pere de oficejo en Berlino. Nuntempe ĝi havas proskimume 2 500 membrojn.
La dua granda tiaspeca asocio en Germanio cetere nomiĝas Berufsverband Deutscher Psychologinnen und Psychologen (BDP) - en Esperanto "Profesia Asocio de Germanaj Gepsikologoj" - kaj per membraro de pli-malpli 13 000 personoj (proksimume triono de la en Germanio profesie agantaj psikologoj) kompare multe pli grandas. Sed pro sia pli ol 100-jara tradicio kaj fokuse scienca orientiĝo ankaŭ la Germana Societo pri Psikologio havas utilan funkcion en nacia kaj internacia scienca kunlaboro.
La pego (filmo)
La pego (pole: Dzięcioł) - filma komedio reĝisorita en 1970 de Georgo Gruzo. La filmo estis debuto de Gruzo sur granda ekrano (ĉefe li laboris en pola televizio kreante programojn kaj spektaklojn).
Miklós Ajtai (kemiisto)
Miklós Ajtai [miklOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ajtai Miklós estis hungara kemiisto, politikisto. Lia filo estas Miklós Ajtai (matematikisto).
Miklós Ajtai  naskiĝis la  1914 en Rákosliget. Li mortis la 1982 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Ajtai akiris diplomon pri kemio en 1938 en Universitato de Budapeŝto, poste li laboris en kemia uzino. Li aliĝis al la komunistoj en 1944. Post la 2-a mondmilito li havis signifajn postenojn (ofte en ministerio), ekde 1949 li estis subministro. Inter 1955 kaj 1967 li laboris en Tutlanda Planada Oficejo (ekde 1961 en rango ministro), poste li estis vicĉefministro ĝis 1974.
Lordiversity
Lordiversity estas muzikalbumo de Lordi. Ĝi estis publikigita en 2021.
Claudette Colbert
Claudette COLBERT (/koʊlˈbɛər/ kohl-BAIR; denaske Émilie Claudette Chauchoin; 13a de septembro, 1903 – 30a de julio, 1996) estis usona aktorino de kino kaj teatro.
Kariero
Colbert ekkarieris en produktaĵoj de Broadvejo dum la fino de la 1920-aj jaroj kaj progresis al filmoj je la alveno de la sonkino. Dekomence asocia kun Paramount Pictures, ŝi laŭgrade ŝanĝis al laboro kiel libera aktorino. Ŝi ricevis la Oskar-premion pro Plej Bonkvalita Aktorino en It Happened One Night (1934), kaj ricevis du aliajn nomumojn por Oskar-premioj. Aliaj elstaraj filmoj estis Cleopatra (1934) kaj The Palm Beach Story (1942).
Komence de la 1950-aj jaroj, Colbert estis praktike retiriĝinta el la granda ekrano favore de la laboro por televido kaj teatro, kaj ŝi atingis nomumon por premio Tony por The Marriage-Go-Round en 1959. Ŝia kariero malaltiĝis dum la komenco de la 1960-aj jaroj, sed fine de la 1970-aj jaroj ŝi ĝuis karierrevivigon en teatro, kio havigis al ŝi Premion Sarah Siddons pro is teatrado en Ĉikago en 1980. Pro sia televidlaboro en The Two Mrs. Grenvilles (1987), ŝi ricevis Oran Globon pro Plej Bonkvalita Helpaktorino kaj ricevis nomumon por premio Emmy.
En 1999, la Usona Kininstituto postmorte voĉdonis por Colbert kiel la 12a plej granda stelulino de klasika kino de Holivudo.