cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valle de Bardají
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Valle de Bardají kie oni malaltiĝis el pli ol 200 loĝantoj komence de la jarcento ĝis nunaj 58 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj forstado kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura, montara kaj rura turismo ĉefe rilate al la montaro (montogrimpado). La kreskanta montarturismo helpis en la areo la konstruadon de hoteloj, vendejoj kaj rilataj instalaĵoj.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejoj ĉefe de Sankta Stefano en Llert kaj ermitejo de Sankta Adriano ankaŭ en Llert, la romanika preĝejo de Biescas (en la foto de la tabelo), mezepokaj domegoj, naturaj lokoj kiel padoj por montogrimpado, ktp.
Renascença (Paranao)
Renascença estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 6.810 loĝantojn en 2010.
(19566) 1999 KO6
(19566) 1999 KO6 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Likasi
Likasi estas grandurbo en la Demokratia Respubliko Kongo ("Kongo Kinŝasa", eksa Zairio). Dum la kolonia erao la oficialaj loknomoj estis Jadotville kaj Jadotstad.
Geografio
situas sur altebenaĵo en la suda sekcio de la lando. Zambio situas 75, Lubumbashi 110, Kolwezi 141, Kinŝaso 1462 km.
Ekonomio
estas unu el la centroj de minada industrio. En la ĉirkaŭaĵo oni minadas kuprojn kaj kobaltojn.
Klimato
situas en tropika klimato. La temperaturo varias inter 18 kaj 25 °C. Jare pluvas ĉ. 1400 mm. Inter majo-septembro neniam aŭ apenaŭ pluvas.
Trafiko
El ĉefvojoj kuras al Lubumbashi kaj Kolwezi, estas fervoja kontakto al Lubumbashi kaj Kinŝaso, krome estas malpli grava vojo norden.
1598
1598 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1598 post Kristo okazis, interalie:
Zita de Bourbon-Parma
Vivo
Zita de Bourbon-Parma naskiĝis la 9-an de majo 1892 en Camaiore, Italio. Ŝi kreskis multlingve kune siaj gefratoj. En la gepatra domo estis parolita la franca, dum ŝi parolis kun la patro la italan kaj kun la patrino foje la germanan. Ŝi vizitis salesian lernejon en Zangberg, Supra Bavario. En la Kastelo Schwarzau ŝi renkontiĝis kun Karolo la 1-a la posta imperiestro de Aŭstrio, kiun ŝi jam konis de la tempo de sia infaneco. La 13-an de junio 1911 ŝi fianĉiĝis kun Karolo kaj samjare la 21-an de oktobro okazis la geedziĝo. La 20-an de novembro 1912 naskiĝis ŝia unua filo Otto. Post la murdo de la tronsekvanto Franz Ferdinand, Karolo fariĝis aspiranto por la trono.
Imperiestrino de Aŭstrio
Post kiam la aŭstria imperiestro Francisko Jozefo la 1-a mortis la 21-an de novembro 1916 lia filo fariĝis imperiestro de Aŭstrio kaj reĝo de Hungario kaj de Bohemio. Kiel edzino de Karolo ŝi fariĝis imperiestrino de Aŭstrio. Kiam la 11-an de novembro 1918 oni submetis al Karolo deklaron pri la rezigno de sia regopovo, ŝi diris kontraŭstare: "Neniam! Reganto ne povas perdi sian regorajton. Tio estas perforto, kiun ne eblas rekoni. Abdiki neniam - mi prefere militpereas ĉi tie kun vi - tiam iam sekvos Otto, kaj eĉ se ni pereos ĉiuj restos aliaj Habsburgoj." - Malgraŭ la eldiro de Zita Karolo rezignis pri ĉiu partopreno en la regado, li tamen ne abdikis. La imperiestra familio devis forlasi Kastelon Schönbrunn kaj estis portita al Kastelo Eckartsau en la Morava Kampo en Vieno.
Ekzilo
Post la deklaro de la respubliko en novembro 1918 Zita kun sia familio la 24-an de marto 1919 translokiĝis al la ekzilo en Svislando. Ŝi vivis unue en la Kastelo Wartegg en Rorschach apud Bodenlago, poste ŝi translokiĝis al Prangins apud Lago Lemano. En oktobro 1921 ŝi akompanis al Budapeŝto sian edzon Karolon, kiu provis duan fojon restaŭri la monarkion. Post la malsukceso de la restaŭro la imperiestra paro estis ekziligita al la portugala insulo Madejro. La 1-an de aprilo 1922 Karolo la 1-a mortis pri pulminflamo. Ek de tiam Zita portis nur nigrajn vestaĵojn. La 31-an de majo 1922 ŝi translokiĝis al Lequeitio en Eŭskio. Ek de 1929 ŝi loĝis en Kastelo Ham en Steenokkerzeel en Belgio. En la 1930-aj jaro okazis negocoj inter la aŭstria kanceliero Kurt Schuschnigg pri la restaŭro de la monarkio kaj la habsburgaj leĝoj estis parte nuligitaj. Pro la aneksiĝo de Aŭstrio en la jaro 1938 fare de Hitler, ĉiuj restaŭroplanoj nuliĝis. En la jaro 1940 ŝi post la atako de Germanio al Belgio kaj Francio fuĝis al Portugalio kaj fine al Usono. Zita ekloĝis en Kebekio en Kanado. En la jaro 1953 ŝi revenis al Eŭropo kaj ekloĝis en Luksemburgo. En la jaro 1962 Zita translokiĝis al la Abatejo Sankt Johano en Zizers, Svislando, kie ŝi mortis la 14-an de marto 1989. Auŝtrion Zita povis revidi nur en la jaro 1982, kiam la aŭstria federacia registaro al ŝi post 63 jaroj permesis reeniri la landon, kiun ŝi en 1919 devis forlasi. Post ŝia morto la 1-an de aprilo 1989 ŝi estis entombigita en la Kapuciana Kripto en Vieno, kie estas la ripozejo de la habsburgaj reĝoj. Ŝia koro estis entombigita en la Monaĥejo Muri en Svislando en la kortombejo de la Habsburgoj. La 10-an de decembro 2009 komenciĝis sub la prezido de la episkopo de Le Mans la proceso de beatigo de Zita.
Hwaetberht
Hwaetberht (m. dum la 740-a jardeko) estis abato de la monaĥejoj de Wearmouth kaj Jarrow, Northumbria. Li sekvis Ceolfrith, kiu demisiis ĉ. 716. Laŭ la anglosaksa historiisto Bede, Hwaetberht antaŭe pilgrimis al Romo, kum li loĝis dum iom da tempo por studi kaj kopii manuskriptojn, kiujn li kunportis al Northumbria.
Hwaetberht estis la aŭtoro de sesdek enigmoj (konataj kiel Enigmata Eusebii) sub la pseŭdonimo "Eusebius". Li verkis ilin kiel aldonon al aron de enigmoj verkitaj de Tatwine (ĉefepiskopo de Canterbury de 731 al 734).
Bede ŝajne admiris Hwaetberht kaj dediĉis al li sian sciencan verkon De temporum ratione.
Cahiers d'exercices - Espéranto débutants
Cahiers d'exercices - Espéranto débutants estas kajero de ekzercoj por franclingvaj komencantaj lernantoj de esperanto verkita de Henrri-Sébastien Erhard en la kolekto Cahiers d'exercices kaj eldonita de Assimil.
Tre praktika kaj amuza, ĉi tiu ekzercaro por komencantoj prezentas 160 ekzercojn kun planita progresado kaj en la formo de ludoj, akompanataj de iliaj respondoj. Fine de ĉiu ĉapitro, vi ankaŭ povas memtaksi vian lingvonivelon. Neniu aspekto de la lingvo estis forgesita: gramatiko, ortografio, vortprovizo, konjugacio aŭ elparolo.
Nova Lima
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Alain Berset
Alain Berset (naskiĝis la 9-a de aprilo 1972 en Friburgo kaj estas civitano de Misery-Courtion) estas svisa politikisto kaj membro de la Socialisma Partio de Svislando. La 14-an de decembro 2011 li elektiĝis kun efiko de la 1-a de januaro 2012 kiel membro de la Federacia Konsilio. Li estis prezidanto de Svisio en 2018 kaj 2023.
Politiko
Berset devenas de familio de politikistoj de la Socialisma Partio de Svislando. Jam lia avo kaj lia patrino estis membroj de la granda konsilio de Kantono Friburgo. De la jaro 2000 ĝis 2004 li estis membro de la konstitucia konsilio de Friburgo kaj prezidis la frakcion de la socialistoj. De la jaro 2001 ĝis 2003 li estis generala konsilanto en Belfaux. Krome li estis politika konsilanto de la ekonomia direktoro de Kantono Neŭŝatelo, Berard Soguel. En la jaro 2003 li estis elektita kiel reprezentanto de Kantono Friburgo al la Konsilio de la Kantonoj de Svislando. En la jaro 2009 li estis ties prezidanto. Dum la elektoj al la Federacia Konsilio li estis kiel unu el la du oficialaj kandidatoj de sia partio elektita por la demisinta membro de la konsilio, Micheline Calmy-Rey, en la dua baloto kun absoluta plimulto de 123 voĉoj kiel la 115-a membro de la Federacia Konsilio de Svislando. Li ekoficos en la svisa registaro la 1-an de januaro 2012.
Ciklopentila salikato
Ciklopentila salikato aŭ ciklopentila 2-hidrokso-benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj ciklopentila alkoholo. Ciklopentila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklopentila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al ciklopentila grupo. Ĝi konsistas je 12 karbonatomoj, 14 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Akolito
Akolito (el la greka lingvo Ἀκόλουθος, akolouthos, koresponda al la latina sequens aŭ comes: sekvulo, asistanto) estas ministranto de la liturgio en iuj kristanaj eklezioj: en la katolika, luteranaj, anglikana kaj iuj metodistaj Eklezioj.
En la Katolika Eklezio la ministero de la akolita ofico estas atribuita oficialmaniere de la episkopo: tamen preskaŭ ĉiuj funkcioj de la akoliteco estas praktike plenimitaj de virinoj kaj viroj (ofte gejunuloj) kiuj ne estis oficiale ŝargitaj pri tiu funkcio kaj kiuj kutime etas nomataj ministrantoj. Tio okazas tie kie mankaj akolitoj oficialaj.
Robert Butler
Kariero
Butler diplomiĝis pro la angla per la Universitato de Kalifornio, Los-Anĝeloj (UCLA). Li estis unue en armea bando, antaŭ sia kariero kiel reĝisoro per epizodo de Hennesey (ĉefrolita de Jackie Cooper) en kiu partoprenis juna Ron Howard. kaj de tiam reĝisoris famajn spektaklojn kiel The Untouchables, Dr. Kildare, The Dick Van Dyke Show, Batman, The Fugitive and The Twilight Zone.
Akolito
En la Latina Eklezio, antaŭ ol la periodo de la reformo instigita de la Dua Vatikana Koncilio, la akolita ofico estis la kvara kaj plej alta de la Minoraj ordinoj, kaj la akolito estis jam tonsurita kleriko.
Unua miljaro
Eble, en la historio de la Eklezio, la figuro de la akolito aperas unuafojon en la obskura peco koncernanta la vivon de papo Viktoro la 1-a (189-199), malvere atribuita de esploristo Lucio Ferraris al papo Pio la 1-a (140-155), kiu menciis sequentes, eble kun akolitecaj funkcioj. Ĉiukaze, la unua aŭtenta kaj ekzistanta dokumento kiu mencias akolitojn troviĝas en la letero, skribita en 251 de papo Kornelio al Fabio Patriarko de Antioĥio en kiu la papo listigis ĝuste la gradojn de la roma klerikaro. En Romo tiutempe ĉeestis 46 sacerdotoj, 7 Diakonoj, 7 Subdiakonoj, 42 akolitoj kaj 52 entute ekzorcistoj, lektoroj kaj pordistoj. Rimarkindas ke 250 jarojn poste la Constitutum Silvestri, dokumento datebla je 501, establis 45 la nombron de ordinitaj akolitoj administrantoj en Romo.
Robert Butler
Kariero
Butler reĝisoris provepizodojn por multaj famaj televidserioj kiel Star Trek, Hogan's Heroes, Batman, The Blue Knight, Hill Street Blues, Remington Steele (kiun li kunkreis), Moonlighting, Sisters, kaj Lois & Clark: The New Adventures of Superman.
Akolito
Unua miljaro
Papo Fabiano (236-250), estis dividinta Romon en sep distriktoj aŭ ekleziaj regionoj, establante diakonon kiel reganton. Al tiu administra divido, frue sekvis distribua rearanĝo de la urba klerikaro. La romaj akolitoj estis submetigitaj al diakono aŭ, kaze de ties malĉeesto aŭ morto, al la subdiakono. En ĉiu el la sep distriktoj ĉeestis diakono, subdiakono kaj, ĉiam laŭ la citita dokumento, eble sep akolitoj. La antikvaj ekleziaj dokumentoj puŝas opinii ke la subdiakono estis speco de ĉefakolito. Sekve, ĉirkaŭ la duonon de la 10-a jarcento troviĝas la termino de ĉefakolito en Luitprando el Kremono (Italio) kun la signifo de "digno-dignulo" en la Ĉefdiocezo de Capua. Oni povas, do, vidi la ordinajn oficojn de subdiakono kaj akolito kiel dismembriĝon de la diakona ofico. Krome, tiuj tri klerikaj kategorioj diferencas el tiuj aliaj minoraj ordinoj ĉar ili estas ligitaj al servo apud la altaro, dum la ceteraj tiaj ne estas.
La epistoloj de sankta Cipriano el Kartago abunde pruvas ke ankaŭ en Kartago, en la dua duono de la 3-a jarcento ĉeestis akolitoj laŭ Eŭsebio kiu informis ankaŭ pri la akolitoj ĉeestaj en Niceo dum tiesa unua koncilio. Kaj sansence diversaj dokumentoj de diversaj eklezioj...
Robert Butler
Kariero
Butler ankaŭ direktis epizodojn por multaj aliaj televidaĵojn kiel I Spy, Blue Light, The Invaders, Gunsmoke, The Outcasts, Mission: Impossible, Kung Fu, Hawaii Five-O, Columbo kaj Midnight Caller.
Akolito
Unua miljaro
La precipaj oficoj de la akolito daŭrigis, laŭ atestoj de sennombraj mezepokaj dokumentoj, estis la ekbruligo de la kandeloj de la altaro, ilin porti dumprocesie kaj dum la solena kanto de la Evangelio, kaj pretigi la vinon kaj la akvon por la Mesa Ofero; krome akolitoj devis asisti la celebranton dum la meso kaj aliaj liturgiaj ceremonioj.
Dum la ordinigo la episkopo konfidis kandelon estingitan kaj ampolon malplenan, recitante la preĝon establitan. La taskoj de la akolita estis tiam akurate menciitaj en la manlibroj de la katolika liturgio.
Robert Butler
Kariero
Li reĝisoris la aktoron Kurt Russell en kvar kinofilmoj de Walt Disney kiel Guns in the Heather, The Computer Wore Tennis Shoes kaj The Barefoot Executive.
Akolito
Unua miljaro
Tiu daŭrigis substance ankaŭ post la reformo inspirita de la sugestoj de la Dua Vatikana Koncilio.
Aliro de virinoj al samaj oficoj de akolitoj
La virinoj povas anstataŭi akolitojn per la:
Robert Butler
Kariero
Butler gajnis du premiojn Emmy Awards, la unua 1973 per provepizodo de The Blue Knight kaj la dua 1981 per Hill Street Blues.
Sylwia Lipka
Sylwia Maria Lipka (naskiĝis la 12-an de decembro 1996 en Katowice) estas pola kantistino, videobloganto kaj televida prezentisto.
Vivprotokolo
Ŝi naskiĝis en Katowice kaj kreskis en Knurów. Ŝi havas ses gefratojn. Kiel infano, ŝi frekventis baletan lernejon. Ŝi nuntempe loĝas en Varsovio.
Akolito
Liturgiaj vestoj de la akolito
La nuna vesto de la akolito, kiam estas establita tiu ofico, estas vesto blanka eventuale fermita per zono ĉe la talio, kaj foje, (kelkeloke) kun brusta kruco.
Sylwia Lipka
Vivprotokolo
En 2014, ŝi okupiĝis pri la televidstacio Disney Channel, por kiu ŝi gastigis la programon I Love Violetta.
Akolito
Liturgiaj vestoj de la akolito
Se la oficiala akolito ne vestas la establitan liturgian veston ne povas aliri la ceremonian lokon. . Tradicie tiu normo ne devigas okaze de Meso nekantata dum kiu ne estas uzata la incensujo kaj por la servo sufiĉas ankaŭ unusola persono.
En la anglikana Eklezio
La anglikanaj akolitoj estas la ekvivalento de la katolikaj messervantoj. Ili surmetas sutanon kaj surplison pliofte ol la samfunkciantaj katolikoj.
En la ortodoksa Eklezio
En la ortodoksa Eklezio la samaj funkcioj per samtipaj personoj havas nomon malasaman, sed kun normoj pli similaj al tiuj de katolikaj ol al tiuj anglikanaj. Tio okazas ankaŭ rilate la luteranajn ekleziojn.
Sylwia Lipka
Vivprotokolo
La 1-an de junio 2019, ŝi publikigis muzikfilmeton por la kanto "Wbrew pozorom", kiu estas la titola unuopaĵo de ŝia tria albumo, kiu aperis la 30-an de aŭgusto, kaj la 3-an de aŭgusto, alia simpla "Cztery Łapy, kaj la 7-an de septembro, "Ifinge " la 20-an de oktobro 2019 komencis trian soloturneon titolitan "Kontraŭe al aspektoj, Tour". La turneo finiĝis la 8an de marto 2020. Ankaŭ en 2019, la filmo #Jestem M. Misfit havis kinejan premieron, en kiu ŝi ludis la ĉefan rolon de Julia Morska.
La 28an de marto 2020 ŝi publikigis la kanton "7 ridetoj". Ŝi partoprenis la dekunuan eldonon de distra programo Dancante kun la Steloj de Polsat. Dancante kun la steloj (2020), kaj ŝia dancpartnero estis Rafał Maserak.
Akolito
Kroma uzo de la nomo akolito
Pro etendiĝo oni difinas «akolito» iun ajn kiu servas iun ajn, aŭ ties kompanulon. Ĉi-kaze la termino ricevas, foje, pejorativan sencon.
2488 Bryan
2488 Bryan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino en Indianao (Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan filozofon William Lowe Bryan (1860 — 1955), prezidenton de la Universitato de Indianao (1902–1937).
Oni ne konfuzu ĝin kun 2683 Brian.
Hunor Demeter
DEMETER Hunor estas hungara aŭtoro naskita en Miercurea Ciuc la 7-an de novembro 1973. Li vivas en Budapeŝto.
Studoj
Hunor Demeter la mezlernejon finis en la Liceo Márton Áron de Miercurea Ciuc, la universitaton en la teknikuniversitato de Budapeŝto kaj en Helsinki. Li laboras ĉe la Nokia Siemens Networks en Hungario.
As-Saffah
Abu al-`Abbās `Abdu'llāh ibn Muhammad as-Saffāḥ, aŭ Abul `Abbas al-Saffaḥ (en araba أبو العباس عبد الله بن محمد السفاح) (n. 721/722 – m. 9-an de junio 754, regis 749–754) estis la unua kalifo de la Abasida Kaliflando, nome unu el plej longdaŭraj kaj plej gravaj kaliflandoj (islamaj dinastioj) en la historio de Islamo. Pro diferencaj tradicioj por transskribado de arabaj nomoj, oni povas trovi la literumadojn kaj As-Saffah kaj Al-Saffah. Ĉiukaze la titolo havas religian signifon, kvazaŭ mesieca, nome malavara. Tamen en moderna araba la termino alprenis negativajn konotaciojn.
1824
1824 estis superjaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1824 post Kristo okazis, interalie:
Ceolfrith
Ceolfrith (n. ĉ.642, m. 716) estis anglosaksa abato kaj sanktulo.
Verŝajne li iĝis monaĥo ĉe Abatejo Gilling tuj post la morto (ĉ.660) de sia frato Cynefrith, kiu estis la dua abato de tiu abatejo. Lia kuzo Trumbert estis la unua abato de Hexham, Northumbria.
Ceolfrith estis ankaŭ amiko de Benedikto Biscop. Kiam tiu faris sian finan pilgrimadon al Romo, li elektis nur Ceolfrith kiel sia akompananto.
Ceolfrith komissiis tri kopiojn de la vulgata biblio: du por siaj abatejoj, kaj la alia por la papo. Ceolfrith, kiu estis mortanta, demisiis kiel abato (li estis sekvata de Hwaetberht), kaj velis al Francio kun la tria kopio. Li mortis en Langres, Haute-Marne. Ne certas ĉu la tria kopio iam atingis la papon, sed ĝi estas la Codex Amiatinus - la plej antikva kopio de la tuta Vulgato - kiu eniris la posedon de monaĥejo en Florenco.
Reserva
Reserva estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 25.177 loĝantojn en 2010.
Givrins (stacidomo)
Givrins estas fervoja stacidomo en Givrins, Svislando.
Kaĉarpaĵo
Kaĉarpaĵo aŭ kaĉarpario (keĉua vorto signifanta ĝison aŭ adiaŭon) estas adiaŭa Ceremonio okazanta ĉe la lasta tago de festo. Ligita al festa celebrado, kaĉarpaĵo estas ankaŭ danco kaj muzika ĝenro.
La kaĉarpaĵa ceremonio estas praktikata ĉe la Andaj popoloj, inter kelkaj Ajmaraj kaj ĉefe Keĉuaj komunumoj el Sudameriko, en Bolivio, Argentino, Ĉilio kaj Peruo, okaze de festoj ĉiuspecaj, kaj familiaj, kaj sociaj aŭ religiaj, adiaŭe al familiano aŭ amiko forironta aliloken, aŭ pilgrimonta al sanktejo, kaj ankaŭ por fini aŭ fermi sociajn kaj religiajn festojn.
Karnavala adiaŭo
En Karnavalo kaĉarpaĵo efektiviĝas por fini la festadon, kiel adiaŭo, laŭ regiono kaj kutimoj, cindromerkrede aŭ la sekvan dimanĉon post la fino de la karnavalo. Ĝin oni okazigas en la nordaj provincoj de Argentino, Bolivio, Ĉilio kaj Peruo.
En kelkaj lokoj ĝi estas konata kiel karnavala entombigo. La entombigo okazas meze de granda popola ĝojkriado, kaj konsistas en la enterigo de granda pupo aŭ manekeno kutime malbela kaj malbone vestita (fojfoje oni enfosigas ankaŭ manĝaĵojn kaj aliajn oferaĵojn), kiun tuj poste oni kovras per tero. En iuj komunumoj, oni poste ritme piedfrapas sur tiu loko kaj per tiu danco oni metas finon al la karnavalo.
Kaĉarpaĵa kanto
Teksto el tipa malnova tradicia kaĉarpaĵa kanto de bolivia origino:
NGC 2602
NGC 2602 (aliaj indikoj — MCG 9-14-69, ZWG 263-56, ARAK 169, PGC 24099) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
István Seri
István Seri [iŝtvAn ŝeri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Seri István estas hungara-usona kuracisto, profesoro, membro (honora (2016)) de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
István Seri akiris medicinan diplomon (MD) en Universitato Semmelweis en 1976, poste sciencan gradon (Ph.D) en 1985. Inter 1976-1981 li laboris en la menciita universitato kaj ties kliniko, inter 1984-1985 li esploris en Karolinska Institutet en Stokholmo, poste li vivis plurajn jardekojn en Usono en hospitaloj de Bostono, Universitato de Pensilvanio, ekde 2001 Universitato de Suda Kalifornio, privata universitato en Novjorko. Li okupiĝas pri malsanoj de beboj. Li ricevis hungaran kaj usonan premiojn.
34079 Samoylova
34079 Samoylova estas asteroido malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexandra Samoylova, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Kemia Liceo de Moskvo (Rusio).
1595
1595 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1595 post Kristo okazis, interalie:
Ewelina Nowak
Vivo
Ŝia patro - Wojciech posedis negrandan bienon. En la gepatra vilaĝo en 1939 finis bazlernejon. Periodon de la soveta invado en Pollandon kaj la germanan okupadon travivis helpante al la gepatroj. Post laŭvica eniro de Ruĝa Armeo al Orientaj Limregionoj de la Dua Pola Respubliko, somere 1944 estis mobilizita kaj enkorpigita kune kun kuzino al Unua Armeo de Pola Soldataro, samkiel multe da knabinoj el Volinio kaj Podolio. Enkondukan militistan instruon trapasis en la tereno de antaŭaj Orientaj Limregionoj, en kompanio de interligiteco de la 14-a Regimento de Infanterio. Ŝi distingiĝis per granda energio, diligenteco kaj inklino al bona posedo de militarto. Post rekruta periodo estis direktita al sanitara kurso en la 4-a Divizio de Infanterio. Post ĝia fino revenis al sia regimento kaj kun ĝi ekiris al fronto. Partoprenis januaran ofensivon de 1945, batalon de Varsovio, poste batalis en regiono de la antaŭa pola-germana landlimo kaj trarompo de Pomeria Remparo, batalane interalie apud Nadarzyce (distrikto Złotowski), Iłowiec (distrikto Wałcz) kaj Wierzchów. Dum la batalo kaj helpado al vunditaj soldatoj distingiĝis per granda kvieto, determino kaj kuraĝo. Dum la bataloj pri Pomeria Remparo estis distingita per arĝenta medalo "Zasłużonym na Polu Chwały" (Al Meritaj sur la Gloro-Kampo). En la unuaj tagoj de marto 1945 kune kun la 14-a regimento atingis Kołobrzeg, kie la 10-an de marto partoprenis malfacilajn batalojn pri blanka kazerno. La 13-an de marto Ewelina agis en ĉirkaŭaĵo de la nuna str. Trzebiatowska, portante helpon al vunditaj soldatoj, kiujn forportis de la batalkampo kaj bandaĝis. Kiam iris al laŭvica vundito, unu el soldatoj avertis ŝin pri malbonigitaj batalkondiĉoj kaj plifortigita pripafo de la antaŭkampo flanke de germanaj kaŝpafistoj. Ĉi-tage ŝi ne estis satdorma kaj tre laca, malgraŭ la avertoj iris al la batalkampo. Kiam trenis sin sur la ventro al laŭvica vundita soldato, ĉe vojkruciĝo de stratoj Trzebiatowska kaj Artyleryjska estis pafmortigita de germana kaŝpafisto. La kunbatalantoj provis forporti ŝin kaj la vunditan soldaton, sed pro forta germana pripafo tio ne eblis, nur sub vualo de la nokto la korpo de sanitaristino estis alportita sur pelerino. La soldatoj ne volis enterigi ŝatatan kaj konatan sanitaristinon sen militista ceremonio. Solena entombigo de Ewelina kun armeaj honoroj okazis nur la 15-an de marto, post fino de la bataloj pri Kołobrzeg. Oni enterigis ŝin apud loko de la morto. Politika sekcio de la 14-a regimento eldonis cirkonstancan flugfolion, rememorigantan oferemon kaj bravecon de Ewelina Nowak. Post la milito oni elterigis la kadavron kaj transportis al Milita Tombejo en Kołobrzeg - Zieleniewo, kie ŝi ripozas inter soldatoj mortfalintaj dum la batalo pri Kołobrzeg.
Casaletto Ceredano
Casaletto Ceredano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Abbadia Cerreto (LO), Capergnanica, Cavenago d'Adda (LO), Chieve kaj Credera Rubbiano.
Jenő Sántha
SÁNTHA Jenő (sa:nta) estas rumanuja hungara instruisto, lernolibroverkisto naskita en Bukareŝto la 3-an de septembro 1935. Li estas la pli aĝa frato de Imre Sántha, la edzo de Rozália Sántha.
Biografio
Jenő Sántha edukiĝis en Păuleni-Ciuc, en vilaĝo de siaj gepatroj. Li havigis diplomon de instruisto por bazlernejoj en 1953 en Miercurea Ciuc kaj diplomon de instruisto pri historio-rumana lingvo en 1965 en Porinstruista Instituto de Târgu Mureş por ĝeneralaj lernejoj (5-8 klasoj). Ŝi estis bazlerneja instruisto, kulturinpektisto kaj lernejinspektisto dum la plej granda parto de sia kariero en Miercurea Ciuc. Li pensiiĝis en 1997. Oni konsideras unika en la rumanuja hungara instruado, ke unu aŭtorparo verku plenan lernolibro-serion por bazlernejaj klasoj.
Satevó
Satevó estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas San Francisco Javier de Satevó. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08061.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3856 loĝantojn. El tiuj estis 2023 viroj kaj 1833 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2185,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1380 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 496,7 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 16,4 °C.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5376 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 50 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,93 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bodegón
Bodegón estas hispandevena arta vorto, uzita por difini specifan pentradan ĝenron. Ĝi rilatas al la bildigo de neanimaĵoj, precipe de nutraĵoj, ĉasaĵoj kaj trinkaĵoj. Aliaj komentistoj pli ĝenerale rigardas la ĝenron kiel ĉiuj bildoj de kuirejoj aŭ butikoj. Ekde la baroka periodo, tiaj pentraĵoj progrese populariĝis en Hispanio. La tradicio de neanimaĵ-pentraĵoj tamen ŝajne komencis iom pli frue, en Nederlando kaj Flandrio.
Rolândia
Rolândia estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 57.870 loĝantojn en 2010.
Anna Louise Strong
Anna Louise STRONG (naskiĝinta la en Friend, Nebrasko, mortinta la  en Pekino) estis dudek-jarcenta usona ĵurnalisto, plej bone konata pro sia raportado kaj subteno por komunistaj movadoj en Sovetio kaj la Popola Respubliko de Ĉinio.
Fruaj jaroj
Strong estis nekutime talenta infano, kaj post mezlernejo, ŝi studis lingvojn en Eŭropo. En 1908, ĉe la aĝo de 23, ŝi finis sian edukadon kaj ricevis doktoriĝon en filozofio de la Universitato de Ĉikago kun tezo poste eldonita kiel La Socia Psikologio de Preĝado. Kiel pledanto por infana bonfaro por la Usona Edukada Oficejo, ŝi organizis elmontraĵon kaj montris ĝin amplekse en Usono kaj eksterlande. Kiam ŝi alportis ĝin al Seatlo en majo 1914, ĝi allogis pli ol 6 000 loĝantojn tage.
Ĉe ĉi tiu punkto, Strong estis ankoraŭ konvinkita ke problemoj en la strukturo de sociaj aranĝoj respondecis pri malriĉeco kaj simile.
Komenca politika kariero
En la jaro de ŝia elektado, 1916, okazis la t.n. Masakro de Everett. Strong estis dungita de la New York Evening Post por raporti pri la sanga konflikto inter la sindikato IWW kaj la armeo de armitaj gardistoj dungita de la muelejaj posedantoj de Everett por teni ilin ekstere de urbo. Unue senpartia observanto, ŝi baldaŭ fariĝis pasia proparolanto por rajtoj de laboristoj.
Ŝia aprobo de maldekstremaj kaŭzoj provokis problemojn kun ŝiaj kolegoj de la Konsilio. Ŝi oponis militon kiel pacisto kaj kiam Usono eniris Unuan Mondan Militon en 1917, ŝi elparolis kontraŭ la projekto. Post ŝia aktivado, ŝi devis eksiĝi el la Konsilio.
Ĵurnalisma kariero
Strong fariĝis publike asociita kun la laborista ĉiutaga ĵurnalo, The Union Record, skribante forte laboristajn artikolojn kaj apogante la novan sovetian registaron. La 6-an de februaro de 1919, du tagojn antaŭ la komenco de la Ĝenerala Striko en Seatlo, ŝi proklamis en sia fama ĉefartikolo: "Ni estas entreprenantaj la plej grandan movon iam ajn faritan de laboristaro en ĉi tiu lando, movo kiu gvidos — NENIUN SCIAS KIEN!" La striko fermis la urbon por kvar tagoj kaj tiam finis kiel ĝi komencis — pace kaj kun ĝiaj celoj ankoraŭ nedifinitaj kaj neatingitaj.
En 1921 ŝi veturis al Pollando kaj Rusio servante kiel korespondanto por la American Friends Service Committee (kvakeroj). La celo de iro estis provizi la unuan fremdan helpon al la viktimoj de la Volga malsatego. Post jaro de tio, ŝi estis nomita Moskvan korespondanton por la International News Service. Strong tiris multajn rimarkojn dum ŝi estis en Eŭropo, kiuj inspiris ŝin skribi. Kelkaj el ŝiaj laboroj inkluzivas La Unua Tempo en Historio (antaŭparolo de Lev Trockij, 1924) kaj Infanoj de Revolucio (1925). Post restado en la areo por pluraj jaroj, Strong fariĝis entuziasma subtenanto de socialismo en la lastatempe formita Sovetion. En 1925, dum la epoko de la Nova Ekonomia Politiko en Sovet-Unio, ŝi revenis al Usono por veki intereson inter negocistoj en industria investo kaj evoluado en Sovetio. Dum ĉi tiu tempo Strong ankaŭ lekciis ĝenerale kaj fariĝis bone konata kiel aŭtoritato sur ĉiutagaj aferoj pri Sovet-Unio.
En la fino de la 1920-aj jaroj, Strong veturis en Ĉinion kaj aliajn partojn de Azio. Ŝi fariĝis amiko de Soong Ĉing-ling kaj Zhou Enlai. Kiel ĉiam ŝiaj vojaĝadoj gvidis al libroj: Milionoj en Ĉinio (1928), Ruĝa Stelo en Samarkando (1929).
Dum vivo en Sovetio ŝi fariĝis pli entuziasma pri la sovetia registaro kaj skribis multajn librojn laŭdantajn ĝin. Ili inkluzivas: La sovetianoj konkeras tritikon (1931), ĝisdatigitan version de Milionoj de Ĉinio: La Revoluciaj Luktoj de 1927 al 1935 (1935), la furoran aŭtobiografian Mi ŝanĝas mondojn: la refarado de Usono (1935), Ĉi tiu sovetia Mondo (1936) kaj La sovetia Konstitucio (1937).
En 1936 ŝi revenis unufoje denove al Usono. Kviete kaj private afliktita pro evoluadoj en Sovet-Unio (La "Grandaj Elpurigoj"), ŝi daŭris skribi por gvidaj periodaĵojn. Vizito al Hispanio rezultis en Hispanio en Armiloj (1937). Vizitoj al Ĉinio kondukis al Unu Kvinono de Homaro (1938) kaj tri libroj pri la sukceso de la komenca Komunista Partio de Ĉinio en la ĉina Civila Milito.
Dum en Sovet-Unio ŝi veturis tra la grandega nacio, inkluzivante lokojn de Ukrainio, Kuzneck, Stalingrado, Kievo, Siberio, Centra Azio, Uzbekio kaj multaj aliaj. Ŝi ankaŭ veturis al Pollando, Germanio kaj Britio. Dum en la Sovetio, Strong renkontiĝis kun Stalin, Molotov kaj multaj aliaj sovetiaj oficialuloj. Ŝi intervjuis fabrikajn laboristojn, kultivistojn kaj piedirantojn.
Dum la Dua Monda Milito, kiam la Ruĝa Armeo komencis sian antaŭenigon kontraŭ Nazia Germanio, Strong sekvis la soldatojn tra Varsovio, Lodzo kaj Gdańsk.
Strong renkontis W.E.B. DuBois, kiu vizitis komunistan Ĉinion dum la Granda Salto Antaŭen en la fino de la 1950-aj jaroj. Neniu el ili subtenis la kritikojn al la malsatego okazigitaj laŭ la oponantoj dum la Granda Salto. Ŝi skribis libron titolitan Kiam servutuloj stariĝis en Tibeto bazitan sur siaj spertoj dum ĉi tiu periodo, kiu inkluzivas la ĉinan invadon de Tibeto.
Parte pro timo perdi ŝian pasporton se ŝi revenus al Usono, ŝi restis konstante en Ĉinio ĝis sia morto en 1970, eldonante "Leteron de Ĉinio." Dum tiu tempo ŝi subtenis proksiman interrilaton kun Zhou Enlai kaj estis en bonaj rilatoj kun Mao Zedong. Ŝi vivis en la malnova itala ambasadejo kiu estis transformita en apartamentoj por la eminentaj "fremdaj amikoj".
Morto kaj Heredaĵo
Anna Louise Strong mortis en Beijing en 1970.
Ŝi havis profundan efikon sur multaj komunistoj, precipe marksist-leninistoj de la maoista tradicio. Pro ŝiaj skriboj pri vivo kaj socio en lokoj kiel Sovetio kaj Ĉinio, ŝi donis al multaj komunistoj pli klaran ideon de tio al kio socioj bazitaj sur iliaj vidpunktoj devus simili. Strong mem kaj aliaj post ŝi, asertis ke ŝi sukcesis en refutado de multaj el la mensogoj koncerne al Sovetio kaj Ĉinio, disvastigitaj de kapitalistoj kaj aliaj kontraŭ-komunistoj.
Postmortaj paperoj de Strong lokiĝas ĉe Suzzallo Biblioteko ĉe la Universitato de Vaŝingtono en Seatlo.
Střítež (distrikto Jihlava)
Střítež (Schritenz) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Jihlava, Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1347.
(9890) 1995 SY2
(9890) 1995 SY2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1995 de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Centra Ateno (regiona unuo)
Centra Ateno (Περιφερειακή ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών) estas unu el la Regionaj unuoj de Grekio. Ĝi estas parto de la regiono regiono Atika. Tiu regiona unuo kovras la centran parton de la aglomeraĵo de Ateno.
Administracio
Kiel parto de la registara reformo de 2011 nome Kallikratis, la regiona unuo Centra Ateno estis kreita el parto de la iama Atena Prefekturo. Ĝi estis subdividita en 8 municipoj. Tiuj estas la jenaj (numero kiel en la mapo):
Ora Pilko
La Ora Pilko (Ballon d'Or) ankaŭ tradicie konata kiel "Eŭropa futbalisto de la jaro" estas titolo de la franca gazeto France Football, kiu celas nomumi ĉiujare la plej bonan futbaliston de la lasta kalendara jaro.
Tiun distingon elpensis Gabriel Hanot en 1956. Komence ĝi estis premio por eŭropaj futbalistoj. Ekde 1995, regulo ŝanĝiĝis kaj ĉiuj futbalistoj ludantaj en eŭropaj kluboj rajtas ricevi voĉdonojn kaj ekde 2007 la premio fariĝis tutmonda konkurso, en kiu iu ajn futbalisto de iu ajn klubo de la mondo povas esti elektata de la ĵurio.
La ĵurio konsistas ekde 2007 el 53 ĵurnalistoj de ĉiuj landoj apartenantaj al UEFA kaj aliaj 43 ĵurnalistoj el la landoj kies naciaj teamoj kvalifikiĝintaj al la Mondpokalo.
Mika Lintilä
Mika Tapani LINTILÄ (naskiĝinta 1966) estas finna politikisto, membro de finna parlamento ekde la jaro 1999 kaj estis la ministro pri vivtenado 2016–2019 kaj denove en la jaro 2019. En 2019 li estis ministro pri financoj. Li havas du filinojn.
Tatwine
Tatwine (m. la 30-an de julio 734) estis la deka ĉefepiskopo de Canterbury kaj sanktulo.
Vivo
Li naskiĝis en Mercia kaj eniris monaĥejo ĉe la nuna Breedon on the Hill, Leicestershire, kie li iĝis abato. Pro la influo de Aethelbald, reĝo de Mercia, li estis nomumata ĉefepiskopo de Canterbury en 731.
Verkoj
Li verkis aron de kvardek enigmoj kiuj traktis tre diversajn temojn, kiel filozofio, karitato, la alfabeto, kaj la kvin sentoj. Alia verko estis latina gramatiko kies ĉefa fonto estis la Ars Minor de Aelius Donatus (4-a jarcento): tiu verko estis uzataj ne nur en Anglio sed ankaŭ en la ĉeflando de Eŭropo.
Morières-lès-Avignon (stacidomo)
Morières-lès-Avignon estas franca stacidomo sur linio Avignon -, situanta en Morières-lès-Avignon, en departemento Vaucluse, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Avignon - Miramas (925000).
Andor Kovács
Andor Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Andor estis hungara komponisto, ĵazgitaristo.
Biografio
Andor Kovács okupiĝis pri muziko ekde la aĝo 16. Li studis en la nacia muziklernejo en sia naskiĝurbo. Lia ĉefinstruisto estis Tivadar Országh. Li gitarludis ekzemple kun Ákos Holéczy kaj Mihály Tabányi. Lia plej signifa eksterlanda partnero estis Joe Williams. Li fondis ankaŭ propran ĵazorkestron.
(19567) 1999 KS7
(19567) 1999 KS7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
1594
1594 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1594 post Kristo okazis, interalie:
Egretardeoj
Egretardeo estas ĉiu ajn de kelkaj tipoj de ardeoj, plej el kiuj estas blankaj al sablokoloraj, kaj kelkaj el kiuj disvolvigas fajnajn plumojn (kutime laktoblankaj) dum la reprodukta sezono. Multaj egretardeoj estas membroj de la genroj Egretta aŭ Ardea, kiu enhavas speciojn plej ofte nomataj ardeoj pli ol egretoj aŭ egretardeoj. La distingo inter ardeo kaj egretardeo estas sufiĉe svaga, kaj dependas plie el aspekto ol el biologia taksono.
La vorto "egreto" devenas el la franca vorto "aigrette", kiu signifas (ankaŭ en Esperanto) kaj "egretardeon" kaj ian "ornamaĵon", alude al la longa fadeneca plumotufo, kiuj aspketas kvazaŭ kvasto malantaŭ la egretardea kapo dum la reprodukta sezono.
Nord-kaliforniaj marbordaj arbaroj
La nord-kaliforniaj marbordaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la okcident-nordamerika ekoprovinco de la nearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al mezvarmaj koniferarbaroj de marborda Norda Kalifornio, Usono. Botanike tiuj arbaroj situas en la Rokmontara Flaŭra Regiono. Kune kun kelkaj aliaj ekoregionoj, la nord-kaliforniaj marbordaj arbaroj konstituas la "pacifikajn moderajn pluvarbarojn", tutmondaj 200-unuon.
Priskribo
La ekoregiono apudas Pacifikan Oceanon, kaj estas humidigita vintre per la pacifik-oceanaj ŝtormoj, kaj somere per la marbordaj nebuloj. La ekoregiono kovras 13 300 km2, etendiĝante ekde Kantono Del Norte je la kalifornia-oregona limo suden ĝis Kantono Santa Cruz. Iuj partoj de Montaro Santa Lucia en Kantono Monterey havas arbojn asociataj kun tiu ekoregiono. Tiu ĉi malofte etendiĝas pli ol 65 km landinternen ekde la marbordo. Ĝi estas parto de la Pacifikaj moderaj pluvarbaroj, kiuj etendiĝas laŭlonge de la pacifika marbordo ĝis Insulo Kodiak en Alasko.
Flaŭro
La ekoregiono estas karakterizita de sekvojo ( Sequoia sempervirens ); sekvojaroj alternas kun pluraj aliaj plantaj komunumoj, inkluzive nord-marbordaj herbejoj kaj nord-marbordaj arbustaroj tuj apude de la marborda zono kaj sur monteto-pintoj, miksa ĉiamverda arbaro de marborda duglaso (Pseudotsuga menziesii var. menziesii), densflora litokarpo ( Lithocarpus densiflorus ), Menzies-arbuto ( Arbutus menziesii ), kaj Umbellularia californica (laŭracoj) sur pli seka deklivaro, kaj enklavoj de pinaroj de episkopo-pino (Pinus muricata) kaj de tuber-strobila pino (Pinus attenuata).
Iuj el la plej maloftaj arbaroj kiuj troviĝas en la marborda regiono estas la ponderosa-pinaroj de la Marbordaj Montaroj; ekzemplo de tiuj troviĝas en la baseno de Carbonera Creek de Kantono Santa Cruz, Kalifornio.
Faŭno
La ekoregiono gastigas 232 birdospeciojn kaj 77 mamulspeciojn .
NGC 2603
NGC 2603 (alia indiko — PGC 3133653) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Militreĝimo
Militreĝimo, militista diktaturo aŭ armereĝimo estas formo de ŝtato aŭtoritara en kiu, pli malpli, la juraj, plenumaj kaj leĝodonaj institucioj estas kontrolitaj de la Armeo kiu malpermesas ĉiun ajn formon de demokratia kontrolo. Kutime ili devanas el la forigo de la regosistemo ekzistanta ĝis tiam post puĉo. Kiel en ĉiu diktaturo, militreĝimo povas esti oficiala aŭ neoficiala (kelkaj armeaj regantoj, kiel la iama reganto de Panamo, Manuel Noriega, eĉ formis civilan registaron subigitan al ili). En iuj kazoj estas kombinaĵo de armea reĝimo kune kun civila registaro do la armeo havas multe da potenco kvankam ekzistas civila registaro.
La militaj diktaturoj ĝenerale justigis sin kiel metodo aranĝi politikan stabilecon por la nacio aŭ savi ĝin el la minaco de "danĝeraj ideologioj". La militaj reĝimoj prezentas sin kiel sendependaj, kiel "neŭtrala" partio kiu havigas provizoran direkton senpartian en tumultaj epokoj, dum prezentas la civilajn politikistojn kiel koruptuloj kaj malefikaj.
Unu el la karakteroj preskaŭ universalaj de milita registaro estas la instituciigo de la milita escepta leĝaro fronte al deklarita krizostato, pere de kio oni forigas ĉiujn jurajn garantiojn kiuj protektas la personojn kontraŭ la trouzo de la Ŝtato. La militaj reĝimoj ĝenerale ne respektas la homajn rajtojn kaj uzas la forton kaj la perforton por silentigi la disidentojn kaj politikajn opoziciulojn.
Komenciĝante en la 1970-aj jaroj, armereĝimoj komencis iĝi malpli oftaj. Ĉi tio verŝajne estas ĉar ili ne plu havas internacian legitimecon. La kolapso de Sovetunio kaj la malkresko de streĉitiĝo inter la superpotencoj malfaciligis al armereĝimoj uzi komunismon por pravigi sian ekziston kaj akiri subtenon. Kiel rezulto de la fino de la Malvarma Milito, la plej multaj el la armereĝimoj en Latin-Ameriko malaperis kaj estis anstataŭigitaj per demokratioj. En Mezoriento plej multaj militaj reĝimoj (kiel Sirio kaj Egiptio) fariĝis aliaj specoj de tiranio.
Latinameriko
Granda parto de la militaj latinamerikaj diktatoroj estis formitaj en la School of the Americas, institucio kiu en la kunteksto de la Malvarma milito garantiis la fidelecon de la latinamerikaj armeoj al la ekstera politiko de Usono. Kaze de Latinameriko oni uzis ofte la minacon de alvenonta komunismo.
La tipa milita diktaturo en Latinameriko estis direktita de junta aŭ komitato formita de la estraro de la stabo de la militistaro. Tiele okazis en Argentino, inter 1976 kaj 1983, kiam la ŝtato estis regita de militaj juntas formitaj de la plej altaj reprezentantoj de la Armeo, la Mararmeo kaj la Aerarmeo. Tiukaze, la prezidanto de la junta, unua inter egaluloj, kutime deprenas ofte persone la ŝtatestrecon. Tiele okazis ĉe la Generalo Jorge Videla, kiu deprenis la povon en Argentino post la puĉo de 1976, kaj en Ĉilio kun la generalo Augusto Pinochet Ugarte, kiu posedis la povon tie inter 1973 kaj 1990.
Aliaj militaj diktaturoj estas enttute en manoj de unusola oficiro, ĝenerale la ĉefkomandanto de la armeo. Tia estis la kazo de Bolivio, kun la diktaturo de la Generalo Hugo Banzer, inter 1971 kaj 1978. En Paragvajo estis kiel militista diktatoro la generalo Alfredo Stroessner, kiu regis lal andon 35 jarojn, ekde 1954 ĝis 1989. Alia militista diktatoro kiu estis longe en la povo estis Anastasio Somoza García, kiu regis Nikaragvon inter 1936 kaj 1956 kaj setligis familian dinastion kiu regis lal andon ĝis 1979.
Kiel ĉe ĉiuj diktaturoj, militista diktaturo povas esti ĉu oficiala ĉu oficialeca (kelkaj militistaj diktatoroj, kiel Manuel Noriega en Panamo, aperis oficiale kiel subuloj de la civila registaro, sed fakte li estis la reganta homo de la reĝimo). La grado de kontrolo de la militistoj sur la civila socio estas varia, kaj ekzistas situacioj pli malpli miksitaj, kie la militistoj ĝuas tre fortan influon sen esti entere regantoj.
Kutime oni povas konsideri, ke la militistaj diktaturoj estas dekstremaj reĝimoj, sed tio ne ĉiam okazas ekzemple ĉe la diktaturo de Juan Velasco Alvarado en Peruo.
En Eŭropo
En Eŭropo okazis multaj tiuspecaj reĝimoj antaŭ la Dua Mondmilito. Sed post tiu la politika panoramo klariĝis kaj nur escepte okazis militistaj reĝimoj, kiel ekzemple en Hispanio ekde 1939 ĝis 1976, post la Hispana Enlanda Milito kaj dum la reĝimo de la generalo Franco, aŭ en Grekio dum la Diktaturo de la koloneloj. Ankaŭ en tiu kontinento okazis esceptoj, ĉar dum la aliaj militistaj diktaturoj estis dekstremaj reĝimoj, la militista reĝimo kiu sukcesis en Portugalio post puĉo en 1974, nomita Revolucio de la Diantoj, estis sufiĉe maldekstra reĝimo, kiu finigis la koloniisman epokon de Portugalio, klopodis komunisman politikan reformon, permesis la liberan agadon de ĉiuj politikaj tendencoj kaj lasis paŝon al civila demokratio.
Militistaj diktaturoj tutmonde
Krom Latinameriko, tiom Afriko kiom Okcidenta Azio estis komunaj areoj de disvolvigo de militistaj diktaturoj. Unu el la fundamentaj kialoj estas, ke la armeoj ofte havas pli da koheron kaj institucian strukturon ol la plej parto de la civilaj institucioj de la socio kie tiuj forprenas la povon.
En tiuj kazoj, la militistaj registaroj plej ofte estas kontrolataj de unusola persono sufiĉe karisma, kaj estas aŭtoritaraj reĝimoj krom militistaj diktaturoj. Kiel estroj de tiaj diktaturoj oni povas mencii na Muamar Kadafi de Libio, Idi Amin en Ugando, kaj de Nasser en Egiptio, kiuj tre ofte disvolvigis favoran kulton al personeco. Tre diferenca sistemo estis tiu de la reĝimo de Saddam Hussein en Irako, kiu komencis kiel unupartiisma ŝtato regita de la partio Baazo, sed dum ties evoluado ĝis transformiĝis en militista diktaturo. Alia escepto estas, ke foje la militistaj diktaturoj povas enhavi fortan religian ingrediencon, kiel okazas en kelkaj islamaj landoj, kiel Maŭritanio aŭ Sudano.
En la aktualo
Post la 1990-aj jaroj, la militistaj diktaturoj malpliiĝis. Ekzistas diversaj kaŭzoj: la militistaj diktaturoj ne havas sufiĉajn internaciajn legitimecon kaj fidindecon; krome, la fino de la Malvarma milito kaj la disfalo de la Sovetunio kaŭzis, ke estas pli malfacile al la militistaj diktaturoj uzi la pretekston de la minaco de komunismo kiel justigo de ties agado.
Ŝtatoj aktuale sub militista diktaturo
La jena estas listo de la ŝtatoj kies registaroj estas militistaj. Tiu ĉi tablo estas je majo 2021.
Landoj kiuj havis militistan diktaturon
Tiu listo estas ĝisdatigata je majo 2021.
129962 Williamverts
129962 Williamverts estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Saucillo
Saucillo estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Saucillo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08062.
129962 Williamverts
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de William Verts, kui laboris kiel altranga mekanika planisto por la fotilo OCAMS de la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ helpis planis la Termikan kaj Evoluitan Gasan Analizilon de la marsaj misioj Phoenix kaj Mars Polar Lander, kaj la gamaradian spektrometron de Mars Odyssey.
Saucillo
Saucillo signifas en la hispana "Saliketo".
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 28508 loĝantojn. El tiuj estis 14219 viroj kaj 14289 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2116,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1180 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 363,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,3 °C.
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 27672 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 42 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,15 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).