cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ottoneum
Naturscienca uzo
En 1709 estis instalita en subtegmentejo anatomia sekcio kaj flanke propra stelobservejo; tiam estis ja fondita la kolegio "Collegium Carolinum". En la ejo, kies funkcioj ofte ŝanĝiĝis, malfermigis la urba magistrato en 1884 muzeon naturhistorian.
Okaze de restaŭro de inter 1995-96 oni, malobservante monumentprotektajn leĝojn, metis surkonstruaĵe tegmenton el lado kun vitraj stritoj.
La dum pluraj jaroj en Kaselo agintan fizikiston kaj inventiston Denis Papin memoras monumenta fontano de la skulptisto Hans Everding el la 1906-a jaro rekte antaŭ la ĉefa fasado.
Vidindaĵoj
La plej gravaj elmontritaĵoj en la muzeo estas la 400 jaron Ratzenberger-sekplantaro, la ligna biblioteko de Carl Schildbach kaj la t.n. Goeto-elefanto (skeleto).
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo
Naskiĝo de Maria
La Naskiĝo de Maria, patrino de Jesuo, estas unu el la Dek Du Grandaj Festoj de la liturgia jaro kaj por la okcidentaj kaj de la orient-ortodoksaj eklezioj. Ĝi estas celebrata la 8-an de septembro dum la eklezia kalendaro (por tiuj eklezioj kiuj sekvas la tradician julianan kalendaron) festas ĝin la 21-an de septembro laŭ la moderna Gregoria kalendaro.
Laŭ la Sankta Tradicio de la Ortodoksa Eklezio, Maria estis naskita al maljunaj kaj antaŭe sterilaj gepatroj sub la nomoj de Joakimo kaj Anna (nun sanktuloj), en respondo al iliaj preĝoj.
Ortodoksa kristanismo ne akceptas la katolikan doktrinon de la Senmakula koncipiĝo de Maria (laŭ kiu estas supozite ke Maria, kiel ŝia Filo Jesuo mem, estis konservita de tiu prapeko kiun heredas ĉiuj aliaj posteuloj de Adamo kaj Eva, en antaŭĝojo de ŝia naskonta filo). Ortodoksismo ne kundividas la latinan aŭgustenan komprenon de la dissendo de prapeko, tiel ke la demando ne estiĝis en ortodoksa teologio. Ĉiu ortodoksa eklezio kredas, ke Maria estis konservita libera de fakta peko per la graco de Dio.
17247 Vanverst
17247 Vanverst estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Mary VanVerst, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2002. Ŝi estas instruistino ĉe la Illinois Mathematics and Science Academy de Aurora (Ilinojo, Usono).
Palaco Vendramin-Calerghi
Palaco Vendramin-Calergi (it: Palaco Vendramin-Calergi) estas palaco ĉe la Granda Kanalo en Venecio. Ĝin konstruis Mauro Codussi en la jaroj 1481 ĝis 1509. Ĝi famiĝis ĉefe pro Richard Wagner, kiu mortis tie en 1883. Nuntempe la domo loĝigas la urban vintro-ludkazinon. Por la arkitektura historio de Venecio ĉi tiu palaco havas eminentan gravecon koncerne la formadon de la fasado. Temis pri tio starigi ligon inter venecia tradicio kaj la tiam moderna tendenco de la renesanco, do inter la ronda kolono-arko-vico de la malnova venecia skolo kaj la rektangula kolonara organizado de la renesanco. Codussi estis disvolvinta sistemon por meti la horizontalan kolonaran organizadon tiel ekzakte proporciite antaŭ la arkadojn de la fenestroj, ke inter la du evoluis nova unueco, kiu preskaŭ ne plu ekkonigas, ke temas pri du malsamaj principoj. Tiujn ĉi fenestrojn en Venecio nomas ekde ĉi tiu Palaco Vendramin laŭ ilia konstruintoj „Codussi-fenestroj“.
La principon de la kunmetado de malnovstilaj rondaj arkoj kaj renesancaj formo, kiun enkondukis Codussi en la venecian arkitekturon, Jacopo Sansovino ripetis en sia Biblioteca Marciana.
La palaco estis mortoloko de komponisto Richard Wagner. En 1995 oni malfermis tie Richard-Wagner-muzeon.
Paranavaí
Paranavaí estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 82.116 loĝantojn en 2010.
George Gilbert Scott la pli juna
George Gilbert SCOTT la pli juna (n. la 8-an de oktobro 1839, m. la 6-a de majo 1897), angla arkitekto, filo de la arkitekto Kavaliro George Gilbert Scott kaj patro de la arkitekto Kavaliro Giles Gilbert Scott.
Uscio
Uscio (Aosci en la liguria), estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Avegno, Lumarzo, Neirone, Sori kaj Tribogna.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Maria, kromnomata "damo de la doloroj", kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Geografio
La teritorio de la komunumo situas en la valo de la torento Recco, oriente de Ĝenovo, kaj konsistas el pluraj kernoj disigitaj laŭlonge la provinca vojo 333 kiu de Recco grimpas al la monteto Caprile (470 m), kie, transirante la kreston, eblas malsupreniri al la loĝloko Gattorna de la najbara komunumo Moconesi (en la valo Fontanabuona).
Loka folkloro
La "sprenaggi" de Uscio estas imagaj estaĵoj, kiuj povas prezenti sin sub diversaj formoj, sed esence ili estas la bonaj koboldoj, kiujn lokaj legendoj diras, ke loĝis la montetojn de Uscio delonge. Laŭ la fabeloj transdonitaj parole oni diras, ke ne estas nekutime renkonti ilin sur la altaĵoj de la Recco-valo kaj en la arbaro de la valo Fontanabuona.
Ilia bonkoreco estas tiel proverba kiel ilia koleriĝemo al tiuj, kiuj ne respektas Patrinon Naturon, kiu ofertas al ili ŝirmon kaj nutraĵon. Ankaŭ laŭ la legendoj ili laŭdire estas malgrandaj, bonkoraj, kiuj vivas en harmonio kun la bestoj de la arbaro kies lingvaĵojn ili interpretas, kaj havas tre kreskintajn orelojn kaj longan kaj senteman nazon utilan por rekoni amikojn kaj ĉar ili frotas ĝin kun ili kiel signo de amikeco kaj saluto.
Ekonomio
La lokuloj bazas sian produktadon sur la agrikulturo, sed ankaŭ sur turismo, kiun favoras la flegejo, kiu jam estis tie dum pli ol cent jaroj. La urbo estas fama en Italio kaj eksterlande pro la konata produktado kaj fabrikado de horloĝoj da turo, fabriko de horloĝoj Trebino, eksportita tra la tuta Eŭropo.
Laŭlonge de la jarcento la komerco estis disvolvita de diversaj familioj: la familio Trebino aliĝis al la Terrile en la dua duono de la dudeka jarcento. La intereson pri la tempo ankaŭ realigis la diversaj sonorilfandejoj Picasso, situantaj je mallonga distanco: en Avegno kaj en Recco. Tiurilate nova muzeo en Uscio estis dediĉita al la horloĝoj de la turo kaj inaŭgurita de la tiama Provinco Ĝenovo kunlabore kun la Municipo kaj la kompanio Trebino.
Provinco Zaragozo
Zaragozo estas provinco de la nordo de Hispanio, situanta en la centro de la aŭtonoma regiono Aragono.
La provinco Zaragozo etendiĝas sur 17.274 km². En 2009 la loĝantaro estis ĉirkaŭ 970.313 loĝantoj kun loĝdenso de 56,17 loĝ/km². La provinco konsistas el 293 municipoj kaj 3 submunicipoj.
Ĝi limas kun la provincoj Ilerdo, Taragono, Teruelo, Gvadalaĥaro, Sorio, Rioĥo, Navaro kaj Huesko. La urbo Zaragozo estas samtempe provinca ĉefurbo kaj provinco de la Aŭtonoma Komunumo.
Geografio
La provinco Zaragozo enhavas areon de 17 274 km². En 2020 la loĝantaro estis de 972 528 loĝantoj kaj la loĝdenseco estis de 55,27 loĝ/km².
La provinco Zaragozo estas formata de 293 municipoj plus tri submunicipoj. Ĉirkaŭ 16% de la totala etendo de la provinco Zaragozo estas de arbara tereno, kaj tial ĝi estas la kvara provinco en la lando kaj la ĉefa de la tri de Aragono kun plej granda arbara tereno. La pejzaĝo de la provinco estas tre varia kaj konstituita per montaroj, ravinoj kaj valoj (en la zonoj de la Malsupra Aragono kaj Mequinenza) ĝis montaraj dekliveroj de Ĉepireneo, ebenaĵoj de Cinco Villas aŭ el Campo de Borja ĝis La Almunia de Doña Godina.
En Mequinenza estas la kunfluejo de la riveroj Segre, Cinca kaj Ebro, kiel unu el plej grandaj rivera kunfluejo de Eŭropo. La Lageto Gallocanta estas tipa ekzemplo de montara senelflua baseno, tio estas, sen elirejo al maro. Ties akvoj devenas ĉefe de subteraj akvofluejoj, pro kio ties salenhavo estas tre alta: dek fojojn super tiu de marakvo, pro kio dum sekego ekformiĝas sur ties bordoj salkrustaĵoj.
La klimato de la provinco Zaragozo estas de tipo kontinenta kun gravaj malvarmoj en vintro kaj tro varmaj someroj. La pluvo estas neregula kaj malabunda. La dominanta vento en la zono estas "cierzo" plej ofte laŭ la valo de la rivero Ebro kaj en kelkaj el ties loĝlokoj povas superi 100 km/horo.
Komarkoj
Temas pri dek tri komarkoj. La du plej malsupre listigitaj estas unusola komarko kun du diferencaj nomoj kaj konsideroj.
La jenaj komarkoj kun ĉefurbo en la provinco Huesca enhavas kelkajn municipojn de la provinco Zaragozo:
Izotiazolinono
Izotiazolinonoj aŭ izotiazolonoj estas kemiaj biocidoj enhavantaj atomojn de nitrogeno, oksigeno kaj sulfuro en ringo kun tri karbonatomoj. Ĝi estas vaste uzata kiel antimikrobiaĵoj en la kontrolo de bakterioj, fungoj, algoj en malvarmigaj akvo-sistemoj, tankoj por storigo de brulaĵoj, pulpo kaj akvo-sistemoj por paperfabrikado, sistemoj por oleo-ekstraktado, ligno-konservado kaj agentoj kontraŭ akumuliĝo de mikroorganismoj en akvaj medioj. Izotiazolinoj same uzatas en produktoj por personaj zorgoj tiaj kiaj ŝampuoj kaj aliaj substancoj por harlavado, samkiel en certaj farbo-formulaĵoj.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Methylisothiazolinone.svg| Metil-izotiazolinono Methylchloroisothiazolinone_structure.svg| Klorometil-izotiazolinono Benzisothiazolinone.svg| Benzoizo-tiazolinono 2-n-octyl-4-isothiazolin-3-one.svg| Oktil-izo-tiazolinono Dichlorooctylisothiazolinone.svg| Duklorooktil- izotiazolinono </Gallery>
Osoblaha
Osoblaha estas vilaĝo troviĝanta en la plej norda terlango de distrikto Bruntál en Ĉeĥio. La germana nomo de Osoblaha estas Hotzenplotz. La ĉirkaŭaĵo estas parto de Silezia ebenaĵo. El tri flankoj ĝi estas ĉirkaŭita de teritorio de Pollando. La vilaĝo havas areon kaj vivas ĉi tie.
Osoblaha estis devene historie valora remparita urbo, pli poste signifa industria kaj kultura centrejo de vasta ĉirkaŭaĵo. Sed fine de la dua mondmilito ĝi estis preskaŭ tute neniigita.
Sur la teritorio de la vilaĝo hodiaŭ troviĝas restaĵoj de urbaj remparoj. Al ili ligas juda tombejo kun tombŝtonoj el la 17-a jarcento.
La vilaĝo estis konata jam en la jaro 1233 kiel centrejo de ampleksa senjorujo de la princepiskopujo Olomouc, en 1251 ĝi akiris urban rajton kun ampleksaj rajtoj. La urbo estis remparita kaj donita per multaj privilegioj, per kio estis metita bazo al estiĝo de pli pstaj la t.n. Moraviaj enklavoj en Silezio. La signifo de urbo ankoraŭ pli kreskis, kiam osoblaha hetmano fariĝis administranto de ĉiuj episkopaj bienoj en Regiono Opava. Dum la tempo de sia ekzistado Osoblaha estis kelkfoje rabita de invadintoj, neniigita de incendioj, pesto kaj inundoj, sed ĉiam ĝi leviĝis el tiuj ĉi batoj al plua kresko. Nur lasta katastrofo en similo de la dua mondmilito preskaŭ egaligis kun la tero la urbon. 90 % da konstruaĵoj jam ne plu eblis renovigi kaj okazis preskaŭ plena elloĝigo de la loĝantaro. Ĉion finis la jaro 1960, kiam Osoblaha perdis titolon de urbo.
En Osoblaha troviĝas fervoja finstacio de mallarĝtraka fervojo, kondukanta el Třemešná ve Slezsku.
Martin Wolf
Martin WOLF (1946) estas brita ĵurnalisto. Li estas asocia eldonisto kaj ekonomika komentisto de la ĵurnalo Financial Times. Li studis en la Universitato de Oksfordo. Lia lasta verko estas Why Globalization Works (Kial tutmondiĝo funkcias), kie li defendas la tutmondan merkatekonomion, kvankam li agnoskas kelkajn el ties ne solvitajn problemojn, nome malriĉeco, impostado kaj agreso kontraŭ la medio.
Jezuita misio
La esprimo Jezuita misio kutime aludas al misio de Jezuitoj entreprenanta kaj funkcianta en partikulara areo, plej ofte danke al kunlaboro de granda nombro de Jezuitaj pastroj kaj fratoj, kaj daŭranta laŭlonge de difinita periodo. Tiu sistemo kontribuis ne nur al kristanigo sed foje ankaŭ al plialtigo de civilizaj kaj vivkondiĉaj niveloj, kaj ĉe Paragvajo aŭ Ĉinio.
Lineara tempo
En komputa komplikteorio, lineara tempo, aŭ la kalkulada tempo de problemo O(n) estas okazo ke la asimptota supera baro de tempo bezonata por solvi la problemon estas proporcia al amplekso n de la datumoj donitaj kiel enigo.
Ekzemple, trovo de minimuma valoro en neordigita tabelo estas lineara tempa operacio ĉar necesas skani tra ĉiuj eroj en la tabelo por trovi la minimuma valoro, kaj ĉi tio estas des pli daŭra ju pli granda estas la tabelo, kaj la daŭro kreskas proporcie kun kvanto de eroj en la tabelo.
Ĉi tiu priskribo estas malpreciza, pro tio ke la rula tempo povas grave dekliniĝi de preciza proporcieco.
Lineara tempo estas ofte konsiderata kiel dezirinda propraĵo por algoritmo. Multaj esploroj estas farataj por krei algoritmojn kun lineara tempo aŭ pli bona. Ĉi tiuj esploroj inkluzivas ambaŭ programajn kaj aparatarajn manierojn. Iuj algoritmoj kiuj, matematike parolante, ne povas ruli en lineara tempo per kutima komputilo, povas kuri en lineara tempo per speciala aparataro. Estas kelkaj manieroj por krei ĉi tian aparataron kiu faras paraleladon de kalkulado por provizi ĉi tion. La ekzemplo estas asocia memoro.
Vidu ankaŭ
Time complexity סיבוכיות זמן
Atiko (arkitekturo)
Atiko estas la supra ero de fasado uzata por ornamo aŭ por kaŝado de tegmento. Estas diversaj tipoj de atikaj konstrupintoj, el kiuj oni povas mencii la jenon:
Francisko Azorín parolas pri la atika arkitekturo kaj priskribis ĝin tiele: Tiele li indikas ankaŭ la teknikajn esprimojn atika bazo, atika oro kaj atika etaĝo.
Preĝejo Johano Baptisto
Kirko Johano Baptisto povas esti pluraj:
Anzin
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono .
Preĝejo Johano Baptisto (Ráckeve)
Preĝejo Johano Baptisto estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Ráckeve.
Listo de orgenregistroj
Ĉi tiu listo enhavas la nomojn de registroj. Ĉar ja ekzistas diversaj orgenregionoj kun diferencaj lingvoj, estas tute nature, ke la nomoj ne ĉiam estas esperantigeblaj. Tiukaze aperas la origina nomo en oblikva skribo.
Preĝejo Johano Baptisto (Ráckeve)
Historio
La unua preĝejo estis konstruita en 1517. Ĝi travivis eĉ dominadon de la turkoj, sed en la 1770-aj jaroj oni decidis konstrui pli novan pro stato de la preĝejo. Tiutempe ĉefe la germana minoritato uzis la preĝejon. La malnova estis malkonstruita en 1791. La pli nova preĝejo konstruiĝis en la 1790-aj jaroj. La orgeno estis farita en 1923. La internaj muroj ricevis grandajn sekpentraĵojn en 1994.
Listo de orgenregistroj
Krome aperas pli malsupre listo de artikoloj rilataj akustikajn temojn ligitajn kun la registroj, registradoj resp. orgenfajfiloj.
Preĝejo Johano Baptisto (Ráckeve)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. En mezo de la fasado estas la enirejo, pli supre la turo altiĝas. La absido estas kvarlatera, apude la etaĝa sakristio troviĝas. 5 fenestroj estas pentritaj kolore, ili prezentas Sanktan Maria kaj 4 hungarajn sanktulojn Elizabeto de Hungario, Stefano la 1-a (Hungario), Emeriko de Hungario, Margareta de Hungario. La ĉefaltara bildo prezentas bapton de Jesuo, ĝi estis pentrita en 1799. La flankaj altaroj estis dediĉitaj al Sankta Anna kaj Johano Nepomuko.
Kermeso okazas en la 24-an de septembro.
Konstanta tempo
En komputa komplikteorio, konstanta tempo, aŭ la kalkulada tempo de problemo O(1) estas okazo ke la tempo bezonata por solvi la problemon ne dependas de amplekso de la datumoj donitaj kiel enigo, aŭ dependas sed en ĉiuj okazoj la tempo estas ne pli granda ol iu deantaŭe sciata valoro.
Ekzemple, atingo de ĉiu sola ero en tabelo prenas konstantan tempo ĉar nur unu operacio devas esti farita. Tamen, trovo de minimuma valoro en neordigita tabelo estas ne konstanta tempa operacio ĉar necesas skani tra ĉiuj eroj en la tabelo por trovi la minimuman valoron, kaj ĉi tio estas des pli daŭra ju pli granda estas la tabelo.
Tamen, se la kvanto de eroj estas sciata antaŭe kaj ne estas konsiderata kiel la argumento por pritaksi komplikecon, pri ĉi tia serĉo de minimuma valoro eblas diri ke ĝi havas konstantan tempon. Ekzemple, estu donita n×5 matrico. Tiam por trovi minimuman eron en la unua kolumno (la kolumno konsistas el n eroj) bezonatas tempo O(n) (ne konstanta tempo), kaj por trovi minimuman eron en la unua linio (la linio konsistas el 5 eroj) bezonatas tempo O(1) (konstanta tempo).
Vidu ankaŭ
Time complexity
NGC 2171
NGC 2171 estas grupo de steloj en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gleinstätten
Gleinstätten estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Leibnitz. Fine de en la komunumo vivis.
Fiĝia petrelo
La Fiĝia petrelo (Pseudobulweria macgillivrayi), konata ankaŭ kiel Petrelo de MacGillivray, estas malgranda, malhela birdospecio de la grupo de burdopetreloj.
La Fiĝia petrelo estis origine konata el nematura specimeno troviĝinta en 1855 ĉe la insulo Gau, Fiĝioj, de naturalisto John MacGillivray sur la ŝipo 'HMS Herald' kiu portis la ekzempleron al la Brita Muzeo en Londono. Ĝi estis remalkovrita en 1983, kaj ekde tiam estis pliaj sep registroj, kiuj inkludis la kapton kaj fotigon de unu plenkreskulo en aprilo 1984. Tiu specio estas klasita kiel draste endanĝerita ĉar el malalta nombro de registroj oni supozas, ke estas nur malgranda populacio de malpli ol 50 individuoj limigitaj al tre malgranda reprodukta areo.
Tiu birdospecio estis priskribita kiel 30 cm alta, malhela kun ĉokolad-koloraj plumoj, Malhelaj okuloj kaj beko kaj bluaj piedomakuloj. Ili povas esti vidata en akvoj ĉe la insulo Gau sed oni supozas, ke ĝi disiĝas al pelagaj akvoj for el la insulo.
La raro kaj gravo de tiu specio estas konata de lokanoj de Gau kaj ĝi aperas sur fiĝia monbileto, same kiel aperis en la logoo de la jam malaperinta flugentrepreno Air Fiji. Ĝi estas protektita laŭ la leĝaro de Fiĝioj. En 1989, priserĉado ĉe la bordo de eblaj nestareoj finiĝis ĉar oni timis, ke tia aktivado, sen komplementa konservagado, povus kuraĝigi katojn sekvi padojn en la areo.
Aŭguste 2007, ĵusa haŭto de vundita Fiĝia petrelo, kiu sekve mortiĝis disponeblis por studo en Fiĝio.
Maje de 2009, oni faris la unuajn fotojn de la birdospecio mare faritaj proksimume je 46 km sude de Gau.
Kaŝirskaja (BKL Moskvo)
Kaŝirskaja (Каширская, "de (urbo) Kaŝira") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj '. Ĝi estis malfermita la.
Aharon Appelfeld
Aharon APPELFELD (hebree: אהרן אפלפלד‎; naskita kiel Erwin Appelfeld la 16-an de februaro 1932 en la tiutempe rumania Ĉernivco-Sadagura - mortis la 4-an de januaro 2018 en Petaĥ Tikva, Israelo) estis israela romanverkisto.
Biografio
En 1941, kiam li estis ok jarojn maljuna, la rumana armeo invadis sian hejmurbon kaj lia patrino estis murdita. Appelfeld estis deportita kun sia patro al nazia koncentrejo en la de rumanoj kontrolita Ĉednestrio. Li eskapis kaj kaŝis por tri jaroj antaŭ aliĝado al de la sovetarmeo kiel kuiristo. Post la Dua mondmilito Appelfeld pasigis plurajn monatojn en tendaroj por rifuĝintoj en Italio antaŭ enmigrado al Palestino en 1946, du jarojn antaŭ la sendependeco de Israelo. Li estis reunuigita kun lia patro post trovado de sia nomo en listo de "Jewish Agency". La patro estis sendita al ma'abara (rifuĝejo) en Be'er Tuvia. La reunuiĝo estis tiel emocia ke Appelfeld neniam povis skribi pri ĝi.
Paul Hogan
Paul Hogan estas aŭstralia aktoro, naskiĝinta la 8-an de oktobro 1940 en Lightning Ridge, Novsudkimrujo
Jim Caviezel
James Patrick Caviezel, Jr. naskiĝis en Mount Vernon, Vaŝingtono, li estas usona aktoro, pli konata kiel Jim Caviezel. Li estas konata pro sia rolo kiel Kristo en la filmoj The Passion of the Christ (2004) reĝisorita de Mel Gibson. Aliaj gravaj roloj estas Dexter en Children of the Dust (1995), Slov Slovnik en G.I. Jane (1997), Private Witt en La mallarĝa ruĝa linio (1998), Black John en Ride with the Devil (1999), detektivo John Sullivan en Frequency (2000), Jerry en Pay It Forward (2000), Tom Kubik en High Crimes (2002), Catch en Angel Eyes (2001), Johannes en I Am David (2003), Edmond Dantès en The Count of Monte Cristo (2002), Carroll Oerstadt en Déjà Vu (2006), Willard Hobbes en Escape Plan (2013), Bob Ladouceur en When the Game Stands Tall (2014), Jimmy Bierce en The Ballad of Lefty Brown (2017) kaj Luke en Paul, Apostle of Christ (2018).
Federacia vojo 2
La federacia vojo 2 - germane Bundesstraße 2 - estas parto de reto de duarangaj interregionaj vojoj en Germanio, kiuj kompletigas la unuarangan reton de la germanaj aŭtovojoj. Ĝi vojas 845 kilometrojn tra la federaciaj landoj Brandenburgio, Berlino kaj ree Brandenburgio, Saksio-Anhalto, Saksio, Turingio kaj Bavario. La plej norda punkto estas la komunumo Mescherin ĉe la limo al Pollando kaj la plej suda la komunumo Mittenwald ĉe la limo al Aŭstrio. Gravaj urboj survojaj estas Berlino, Potsdamo, Lepsiko, Bayreuth, Nurenbergo kaj Aŭgsburgo.
La federacia vojo 2 grandparte sekvas la vojon de la historia mezepoka imperia vojo, latine nomata Via Imperii, krom la sekcioj inter Lepsiko kaj Hof (tie la Via Imperii korespondas al nunaj federaciaj vojoj B 93 kaj B 173) kaj inter Aŭgsburgo kaj Oberau (tie la Via Imperii korespondas al nunaj federaciaj vojoj B 17 kaj B 23). Inter Berlino kaj Nurenbergo ĝi esence kuras preskaŭ paralele al la germana aŭtovojo A9. Tamen la mezepoka Via Imperii pli ampleksis: ĝi kovris la tutan vojon de la ekde la urbofondo en 1243 germanlingva hansa urbo Ŝtetino ĉe la Balta Maro norde ĝis la metropolo Romo sude.
Paul Hogan
Lia patro estis unue profesia soldato. Paul Hogan elkreskis en Sidnejo. Li ne finvizitis mezlernejon kaj alternigis vicon da profesioj, li laboris ekz. kiel ŝoforo de kamiono, havena laboristo, boksisto kaj muntisto konstruanta pontojn. Li havis sukceson en televido, serĉanta novajn talentojn kaj danke al produktoro John Cornell li akiris unuan pli grandan okazon en regula televida programero A Current Affair kaj post nelonge li havis sian propran The Paul Hogan Show, kiu certigis al li grandan popularecon.
Li fariĝis la plej ŝatata aŭstralia komikulo, ofte li aperis en reklamaj filmeroj kaj li akiris eĉ titolon Aŭstralano de la jaro 1985. La mondan stelulon kaj tenanton de Ora Globo 1986 farigis en unu fojo el li titola rolo de sentima aŭstralia arbarano Michaelo "Krokodilo" Dundee, kies vivo principe ŝanĝiĝos post renkontiĝo kun atrakta usona ĵurnalistino (Linda Kozlowski), en komerce sukcesa aventurema komedio Krokodilo Dundee.
El streĉita kordo
Streĉita Kordo estas poemaro de Kálmán Kalocsay. La originala poemaro estas verkita en 1931 kaj enhavas 189 paĝojn.
Paul Hogan
Lia dua edzino fariĝis en la jaro 1990 lia filma kunulino Linda Kozlowski.
Billy Kyle
William Osborne "Billy" KYLE (14a de julio 1914 - 23a de februaro 1966) estis usona ĵaz-pianisto.
El streĉita kordo
Elekta postpreso aperis en Budapeŝto en 1976 (tuj post la morto de Kalocsay) de Hungara Esperanto-Asocio, nomita El Streĉita Kordo (vidu la foton). En 1978 la poemaro Streĉita Kordo estas reeldonita komplete.
Billy Kyle
Biografio
Kyle naskiĝis en Filadelfio (Pensilvanio). Li ekludis pianon en lernejo kaj ĉe la komencaj 1930aj jaroj li laboris kun Lucky Millinder, Tiny Bradshaw kaj poste kun la Mills Blue Rhythm Band. En 1938, li aliĝis al la seksteto de John Kirby, sed li estis rekrutita en 1942. Post la Dua Mondmilito, li laboris kun la bando de Kirby dum mallonge kaj ankaŭ laboris kun Sy Oliver. Li poste pasis dektri jarojn kiel membro de la Louis Armstrong's All-Stars, kaj partoprenis en la muzikalo de 1956 nome High Society. Li estas eble plej bone konata kiel akompanisto.
Diskaro
With Al Hibbler
Aharon Appelfeld
Biografio
En Israelo, Appelfeld kompensis sian mankon de formala instruado kaj lernis la hebrean, en kiu li ankaŭ komencis skribi. Liaj unuaj literaturaj klopodoj estis noveloj, sed iom post iom li progresis al romanoj. Li kompletigis siajn studojn ĉe la Hebrea Universitato de Jerusalemo. Li instruis literaturon ĉe Ben Gurion Universitato de la Negevo.
Elekto de lingvo
Appelfeld estis unu el la ĉefaj hebree verkintaj aŭtoroj de Israelo, malgraŭ la fakto ke li ne lernis la lingvon ĝis li estis adoleskanto. Lia gepatra lingvo estis germana, sed li ankaŭ komprenis la jidan, ukrainan, la rusan, la anglan kaj la italan. Kie liaj intrigoj temas pri la holokaŭsto kaj la suferoj de la judoj en Eŭropo, li ne volis uzi la germanan lingvon. Li elektis la hebrean kiel sian literaturan vehiklon ankaŭ pro ĝia trafeco kaj biblia figuraĵo.
Appelfeld aĉetis sian unuan hebrea-libron en la aĝo de 25: King of Flesh and Blood de Moshe Shamir. En intervjuo kun la gazeto "Haaretz", li diris ke li angoris pro ĝi, ĉar ĝi estis skribita en miŝna versio de la hebrea kaj li devis kontroli ĉiun vorton en la vortaro. En intervjuo por "Boston Review", Appelfeld klarigis sian elekton de la hebrea sekve: "Mi estas bonŝanca ke mi skribas en la hebrea. La hebrea estas tre preciza lingvo, vi devas esti tre preciza kaj evitu tro-diraĵojn. Tio estas pro biblia tradicio. En la biblia tradicio vi havas tre malgrandajn frazojn, tre koncizajn kaj aŭtonomiajn. Ĉiu frazo, en si mem, devas havi sian propran signifon."
La holokaŭsto kiel literatura temo
Multaj holokaŭstotransvivantoj skribis aŭtobiografian raporton pri sia supervivo, sed Appelfeld ne ofertis realisman bildigon de la okazaĵoj. Li skribis novelojn kiuj povas esti interpretitaj laŭ metafora maniero. Anstataŭe de lia persona sperto, li foje elvokis la holokaŭston sen eĉ rilatigado al ĝi rekte. Lia stilo estas klara kaj preciza, sed ankaŭ tre modernisma. Appelfeld loĝis en Israelo sed skribis malmulton pri la vivo tiea. La plej granda parto de lia laboro temigas judan vivon en Eŭropo antaŭe, dum kaj post Dua mondmilito. Kiel orfo de juna aĝo, la serĉo pri patrinfiguro estas centra al lia laboro. Dum la holokaŭsto li estis apartigita de lia patro, kaj nur renkontis lin denove 20 jarojn poste.
Ĉeftemoj
Silento, muteco kaj balbutado estas ĉeftemoj kiuj kuras tra multo de la laboro de Appelfeld. Handikapo iĝas fonto de forto kaj potenco. Philip Roth priskribis Appelfeld kiel "forlokitan verkiston de forlokita fikcio, kiu faris de delokiĝo kaj malinformado al subjekto unike sian propran."
Mellieħa
Mellieħa estas granda vilaĝo kun tiel nomita loka konsilio (komunumo) en Malto.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 22,6 kvadrataj kilometroj vivis.
Geografio
Mellieħa (prononcu Mliĥa) situas en la nordo de la ĉefinsulo Malto. Al la komunumo apartenas la fama strando en la golfo de Mellieħa, kiu estas la plej bela sablostrando de la tuta insulo. La vilaĝo mem situas sur monteto inter la Golfo de Mellieħa kaj la Golfo de Sankt-Paŭlo. Ĉe la norda flanko de la vilaĝo sur la pinto de la monteto tronas sur teraso kvazaŭ kiel fortikaĵo la granda preĝejo, kiu dominas la tutan regionon. Norde de la golfo de Mellieħa sur pinto de alia monteto staras la fama Ruĝa Turo el la epoko de la kavaliroj. Tute en la nordo de la komunumo situas la haveno, de kie ekveturas la pramo al la insulo Gozo.
Ekonomio
Nuntempe la komunumo ĉefe vivas de turismo. Ĉirkaŭ la sablostrando de Mellieħa, kiu estas la plej bela plaĝo de la insulo, troviĝas diversaj grandaj hoteloj kaj multnombraj feriloĝejoj kaj ferio-kluboj.
Trafiko
La kvarŝpura ĉefvojo en grandaj kurboj kondukas okcidente preter la vilaĝocentro. La publika transporto funkcias per la flavaj busoj de Malto, kiuj tamen nur duonhore cirkulas kaj kies kapacito ofte ne sufiĉas. Post la naŭa vespere ne plu estas busoj, kio kaŭzas, ke la privataj aŭtomobiloj regule ŝtopas la centron de la vilaĝo. Grava estas la pramo-konekto al Gozo, kiu funkcias tage kaj nokte kaj estas la ĉefa ebleco por akiri la najbaran insulon. Ankaŭ la boatoj al la malgranda insulo Comino ekveturas de Mellieħa, ĉe la norda flanko de la komunumo apud la hotelo Riviera Ressort.
Historio
Kiel multaj trovitaj objektoj kaj iloj montras jam en la 3-a jarmilo antaŭ Kristo dum neolitiko en Mellieħa setlis homoj ĝis dum la bizanca epoko. Post la konkeroj fare de la araboj la regiono estis forlasita. Kiam la insulo en la jaro 1530 estis transdonita al la Kavaliroj de Malto, ili konstruis kiel en multaj aliaj lokoj sur la insulo ankaŭ en Mellieħa fortikaĵojn kaj la preĝejon de Nia Sinjorino de Mellieħa, kiu fariĝis unu el la plej gravaj pilgrimejoj sur la tuta arkipelo.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj
Jen listoj de Zamenhof/Esperanto-objektoj (ZEO-oj), tio estas, stratoj, placoj, monumentoj, tabuloj kaj aliaj honore al Zamenhof aŭ Esperanto.
Andrea Fullajtár
Andrea Fullajtár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fullajtár Andrea estas hungara aktoro.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj
Historio de la listo
En 1934, laŭ la artikolo Stratoj kaj monumentoj de la Enciklopedio de Esperanto, ekzistis pli-malpli 54 urboj, kie Esperanto aŭ Zamenhof estis speciale honorata; tio atestas pri la sukcesoj de Esperanto tiutempa en diversaj regionoj.
Andrea Fullajtár
Andrea Fullajtár naskiĝis la  1973 en Budapeŝto.
Biografio
Andrea Fullajtár devenis el juda familio. Ŝi komence lernis en Teatra Akademio, kie ŝi lernis de Mariann Csernus, poste ŝi studis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Tie ŝi lernis ĉefe de Gábor Zsámbéki. Ŝi akiris diplomon en 1998, sed ekde 1996 ŝi ricevis rolojn en Teatro Katona József. Foje ŝi aktoradas en Teatro Thália (Budapeŝto), Pupteatro (Budapeŝto). Ŝi plej ofte ricevas tragikajn rolojn, onidire ŝi estas posteulo de Anna Tőkés kaj Margit Lukács. En 2004 ŝi naskis filon. Ŝi ricevis premiojn inter 1997-2006.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj
Historio de la listo
En 1997 Hugo Röllinger publikigis la libron "Monumente pri Esperanto - ilustrita dokumentaro pri 1044 Zamenhof/Esperanto-objektoj en 54 landoj", rezulto de lia longa serĉado.
Post tiam, Raymond Bore kaj Robert Kaminski daŭrigis lian laboron kaj aldonis novajn kreitajn aŭ trovitajn ZEO-ojn al la listo, kaj publikis la rezultojn sur retpago. Dum aprilo 2001 ilia nombro en lia registro estis kreskinta al 1260 en 58 landoj en 5 kontinentoj. En jaro 2008 nombro atingis 1400. (RK) Kvankam la listo malaperis, oni povas ankoraŭ legi ĝin en arkiva retpaĝo. Ĉe Robert Kaminski rk-lodzo@poczta.wp.pl vi povas mendi ĉiujaran informilon kun plena listo de polaj ZEO-oj. (por eventuala imitado de la informilo en propra lando). Robert Kaminski petas sendi al la sama adreso informojn pri ZEO-oj.
Tra la interreto, oni povas trovi kelkajn listojn de ZEO-oj, por unu lando (ekzemple hungara listo), unu temo (ekzemple listo de ŝipoj). Vikipedio enhavas listojn de ZEO-oj laŭ landoj, kiuj celas disponigi la plej ĝisdatajn informojn pri la ZEO-oj.
Listoj de ZEO-oj en Vikipedio, laŭ kontinento kaj lando
Fotoj estas troveblaj kaj aldoneblaj ĉe la komunejo de Vikipiedio:
Teksto de la Enciklopedio de Esperanto (1934)
Ĝi fontas el la siaepoke impona verko Enciklopedio de Esperanto, kio signifas, ke ĝi baze resumas la staton de la jaro 1934.
La jena versio tamen (kun malmultaj aktualigoj) prezentas la staton de la jaro 1934, kaj ankaŭ laŭ la stato de tiu jaro ne estas plena: Ĝi nur prezentas tiujn urbojn, pri kiuj tiam konatis fidindaj informoj. Tiujare ekzistis ankoraŭ aliaj urboj kun stratoj aŭ placoj de Zamenhof. Ne povante doni pri ili detalajn informojn aŭtentikajn, oni kontentiĝis per citado de ties nomoj. „Pola E-isto“ N-ro 1 de 1934 mencias krome laŭ la ĵurnalo „Brazila E-isto“ la jenajn urbojn: Castelló (Hispanio), Matadespera (Hispanio), Vinaroç (Katalunio), Viroflay (Francio) Sekve ĝi mencias krom la 42 urboj cititaj en la tabelo ankoraŭ 4 urbojn. Laŭ tre fidindaj fontoj ZEO-oj tiujare ankoraŭ troviĝis en la jenaj urboj: Barnaul (Rusio), (Hispanio), Tel-Aviv (Israelo), Tbilisi (Kartvelio) kaj Vitebsk (Rusio). Sekve kune 51 urboj. Se ni kunigos tiun nombron kun la nombro de aliaj urboj, kie Esperanto estis iel ajn distingita, entute ekzsitas 54 urboj, kie Esperanto aŭ Zamenhof laŭ la stato de 1934 estis speciale honorata, kaj tio atestas pri la sukcesoj de Esperanto tiutempa en diversaj regionoj.
''La artikolo enhavas liston de stratoj. Ilin enhavas la vikipediaj listoj.''
! width=17%| Urbo (lando) ! width=17%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=17%| Antaŭa nomo ! width=17%| Komenco kaj fino ĉe str. ! width=4%| Notoj >
Noto. En la kunmeto de la materialo kunlaboris G. Avril, O. Bujwid, S. Comella, C. Cresp, D. Dalmau, V. Haignere, T. Indra, J. Kailer, S. Kamaryt, A. Klein, A. Kudela, V. Lluis, P. Meazzi, Mizes, L. Moitié, W. Pfeiffer, J. B. Robin, P. Tarnow, kiuj preskaŭ ĉiuj estas delegitoj de UEA. E. Wiesenfeld.
Monumente pri Esperanto
Listo laŭ libro de Hugo Röllinger "Monumente pri Esperanto - ilustrita dokumentaro pri 1044 Zamenhof/Esperanto Objektoj en 54 landoj". Universala Esperanto Asocio, Rotterdam 1997, ISBN 92-9017-051-4. Polan liston korektis Robert Kaminski.
Jano (luno)
Jano estas unu el la naturaj satelitoj de Saturno. Ĝi dum tempe estis konfuzita kun Epimeteo, ĉar ambaŭ sekvas preskaŭ saman orbiton.
Malkovro
Jano estis observita unuafoje de Audouin Dollfus de la situejo de Meudon de la Observatorio de Parizo, la, sed estas malfacile scii, ĉu li ne observis Epimeteon anstataŭ Janon. Richard L. Walker, la 18-an de la sama jaro, observis ĉu Janon, ĉu Epimeteon. Sed tiam, oni kredis ke estis nur unu luno, oficiale: Jano.
En oktobro 1978, Stephen M. Larson kaj John W. Fountain determinis ke la observoj de 1966 estis klarigeblaj nur se estus du objektoj sur la sama orbito.
Orbito
Vidu la artikolon: Orbito de Epimeteo
Aspekto
Jano estas kovrita de krateroj sed montras malmulte da aliaj surfacaj strukturoj. Ĝia malgranda denso pensigas, ke ĝi estas glacia kaj porhava. Kelkaj el ĝiaj krateroj ricevis la nomojn: Kastoro, Idaso, Linkeo kaj Febo (lauj personoj ligataj al la mito de Kastoro kaj Polukso).
Nomo
Ĝi estis maldaŭre nomata S/1966 S 2, kaj A.Dollfus tuj proponis nomi ĝin laŭ la dio Jano. En 1983 ĝi oficiale ricevis sian nomon, samtempe kiam Epimeteo.
Metropoliteno (romano)
Metropoliteno estas romano de Vladimir Varankin, kiu traktas politikajn kaj ideologiajn problemojn en la fino de la 1920-aj jaroj el la perspektivo de komunisto. Estas unuflanke la ago de komunistoj en Germanio, speciale en Berlino, kie ili estis suspektitaj plani perfortan agon kontraŭ la ŝtato, kaj estas aliflanke la situacio en Sovetunio, kie estas senteblaj la ombroj de Stalinismo, kies viktimo la aŭtoro finfine iĝis.
La vorto metropoliteno estas malnova nomo por metroo (el la franca métropolitain).
Strukturo kaj temoj
La verko estas kontrastema laŭ diversaj vidpunktoj. Ideologie ĝi laŭdas la vivon en Sovetunio, sed kritikas kelkajn aspektojn el ties sistemo: koruptado de altaj funkciuloj, altaj ties salajroj, burokratismo, sed simile akceptas eĉ stalinisman persekutadon de disidentoj nome trockiistoj, kio nuntempe videblas kiel infaneca sinteno. Plej klara montro de burokratismo estas rezisto al akceptado de metroo kiel solvo al problemoj de homamasa transporto en Moskvo, fidita ĉefe al tramoj kaj iome al busoj. En Berlino la ĉefrolulo ja ŝategas la germanan vivon kaj popolon sed kritikas la registaran subpremadon de la laborista movado, kvankam el tiu li favore vidas nur komunismajn organizojn kaj unuopulojn kvazaŭ tiuj estas la solaj kaj pravaj. Finfine la demando ne estas ĉu konstrui la metroon aŭ ne (ĉar burokratoj devis akcepti la nepron), sed ĉu konstrui ĝin laŭ koncesio al germana firmao aŭ ĉu konstrui per propraj sovetuniaj fortoj: burokratoj preferas tion unuan dum laboristoj preferas duan.
Tiaj socipolitikaj temoj interplektiĝas kun la personaj aferoj de Vitalij Zorin. En Moskvo li suferas apartiĝon el sia edzino Olga, superŝutita de la familia kaj malriĉa vivo, kaj ĉefe pro la troa dediĉo de Zorin al la afero de la metroo. En Berlino li estas allogata de la junulino Alice, sed li komprenas ke ŝi vivas en alia mondo.
Ĉiuj tiuj aferoj montriĝas samtempe kaj ne sinsekve laŭ moderna strukturo kiu populariĝos en Ameriko kaj Eŭropo nur kelkajn jarojn poste. Nome konstante oni saltas de unu aferon al ali, sed foje pluhavante similajn vidpunktojn, konversaciojn aŭ situaciojn, tiele helpe al kontrasto.
La dediĉo al metroo estas la motiva moderneco de la verko eĉ ekde la titolo mem, nome inkludante eĉ statistikajn kaj inĝenierajn detalojn. Spite la diversajn kontraŭstarojn kiujn tiu projekto vekas en diversaj roluloj, nuntempe oni havas privilegian historian vidpunkton por kompreni ke poste tiu iĝos unu el ĉefaj fanfaronaĵoj de la sovetunia propagando, nome la Metroo de Moskvo.
Colayrac-Saint-Cirq
Colayrac-Saint-Cirq estas franca situanta en departemento Lot-et-Garonne, regiono Nova Akvitanio.
Metropoliteno (romano)
Akcepto de la verko
La libro estis tradukita de Roland Schnell en la germanan lingvon. Partoj estis publikigitaj diversloke. Ekzemple la priskribo de la metrohaltejo Hermannplatz aperis en fervoja gazeto Signal.
Colayrac-Saint-Cirq
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Colayracais.
Metropoliteno (romano)
Akcepto de la verko
Ekstrakto, kiu traktas la okazaĵojn dum la 1-a de majo 1929 estis eldonitaj broŝurforme (katalogo de UEA) kaj en reduktita versio dissendita kiel speciala numero de la MAGAZINO de la germana Libera Esperanto-Asocio (LEA).
Berlino: Omaĝe al Varankin - Evidente estas speciala rilato inter la rusa verkisto Vladimir Varankin kaj Berlino. En lia famkonata romano Metropoliteno troviĝas granda nombro da priskriboj de lokoj, kiuj ĝis hodiaŭ estas troveblaj en la urbo. Por honorigi la grandan verkiston la Esperanto-Ligo Berlin invitis al prezento de elektitaj partoj el la romano.
La 11-an de novembro 2002, unu tagon antaŭ la 100-jara naskiĝtago de Varankin kunvenis berlinaj Esperantistoj en la kafejo Multikulti por partopreni malkutiman spektaklon. Ne okazis simpla legado de tekstoj, sed per la afabla helpo de Fritz Wollenberg ekzistis la ebleco montri sur televida ekrano historiajn fotojn kaj filmojn. Paralele al la legado de la teksto estis videblaj la bildoj, kiujn Varankin siatempe vidis kaj genie priskribis: pufanta lokomotivo alproksimiĝanta sur digo, vigla trafiko en la stratoj, grandaj truoj en la tero sur kies fundo estas metataj la metropolitenaj reloj, politikaj manifestacioj kaj sovaĝaj bestoj en la zoologia ĝardeno.
La tekston, elektitan de Roland Schnell, prezentis dudeko da diversaj parolantoj, kiuj transprenis la rolojn de la figuroj en la romano. Kiam Varankin en la romano menciis akordeonon, aŭdeblis la akordeono de Aleksandr Danko, rusdevena muzikisto, kiu loĝas kaj laboras en Berlino. Kiam parolis en la romano la inĝeniero Berg pri la konstruado de metropoliteno, estis aŭdebla la voĉo de la reala inĝeniero Peter Kühnel, kies laboro estas la plibonigo de la trafika situacio de la urbo.
Por prezenti la situacion en Moskvo estis elektitaj du tipaj partoj. Dialogo kun la edzino ne nur prilumis, kial la juna inĝeniero Zorin kaptis la eblecon fuĝi el la griza Moskvo al la brilanta Berlino, sed supozeble baziĝas sur biografiaj faktoj de la aŭtoro.
La politikan situacion en la komunista lando sub la kreskanta influo de Stalino montris emocia kunveno de la partia grupo, kiu profete montras kial fervoraj komunistoj povis esti akuzataj pro fikciaj krimoj. Finfine Varankin estis viktimo de tendenco, kiun li priskribis.
Mallonga paŭzo ebligis gustumi originalajn rusajn produktojn, interalie peljmeni so smetanoj, veran rusan bieron kaj veran rusan teon. Poste Gerd Bussing rakontis pri la vivo kaj verko de Vladimir Varankin kaj instigis diskuton pri stilaj demandoj.
La neforgesebla evento indis la penon de la preparo. Multaj ĉeestantoj esprimis sian dankon kaj eĉ tiuj, kiuj lastminute eksciis, ke ili devus transpreni la legadon, estis kontentaj kaj pretis ripeti la tuton dum alia okazo aŭ aliloke.
Lokoj en Berlin
En Metropoliteno i.a. jenaj Berlinaj lokoj estas menciitaj:
Jen kelkaj specimenaj citaĵoj el la romano pri ili:
Stadtschloss (Urba Reĝo-Palaco)
Mi estas tre scivola pri vidindaĵoj. Nesatigebla estas mia deziro ĉion ekvidi, ĉion trapalpi, nenion preterlasi. Kaj Berlin estas riĉega urbo! Ĝi havas tiom da muzeoj, bildgalerioj, ekspozicioj, palacoj! Ĝi havas tiom da teatroj, kinejoj, varieteoj! Ĝi havas tiom da interesegaj institucioj! Kiom da tempo oni bezonas por almenaŭ trakuri la famajn muzeojn kaj verdajn aleojn de tondetitaj ĝardenoj!
Alice estas mia fidela kunulo, gvidanto kaj organizanto de ĉiuj ekskursoj. La ŝvelinta ekskurstabelo, kiu enhavas centojn da surskriboj, pendas super ŝia lito kaj ĉiutage memorigas, kio estas en la vico.
Hieraŭ — arkiburĝa «Admirals-Palast», hodiaŭ proleta teatraĵo sur la «Popola Scenejo» (simile al «Filino de Laboro», aŭ «Verda Dometo»), morgaŭ opereto «Die Bajadere» en Metropol-Teatro, post morgaŭ sovetia filmo «La patrino» en iu antaŭurbo, kaj poste la majstra verko de la burĝa kinematografio «Varieteo» kun belulino Lia de Putti en la ĉefa rolo. En mia notlibreto estas enskribita:
Dimanĉo — «Der Schloss» sur «Postdammerstrasse»
Kaj paralele oni devas labori, atenteme observi la politikan tagon kaj vizitadi kamaradojn ruĝfrontbatalantojn. Iufoje oni devas ja viziti Alice'n kaj por tio mi ankaŭ bezonas la tempon.
Nun mi havas nevolan ripozon. La konstrulaboristoj strikas. Konstruo de la nova metropolitena linio estas interrompita. Dum multaj tagoj mi estas libera.
Elektrejo Klingenberg
La juna rusa inĝeniero vizitas la tiuepoke plej modernan elektran centralon, la "Kraftwerk Klingenberg":
Ne, maltaŭgas! Ne estas bona tia komenco! La leganto estos justa, se insultos min. Kiu bezonas tiun majestan stilon? «Patrina devo!.. Bela sentema animo!.. Bluokula feino!.. Forglitanta penso!..» Mirinda banalaĵo! Oni devas iom distri sin. Mi multfoje rimarkis: Komenco bona — laboro duona kaj inverse.
Vere! Ĝi ja estas bonega elektrostacio. Al mi oni diris, ke ĝi estas unu el la plej bonaj en la mondo. La konstruaĵoj de rummelsburga stacio estas severaj kaj simplaj, kiel malliberejo. Inter ĉiuj ses fenestroj altiĝas rektangulaj turoj. La fenestroj supreniĝas je kelkaj etaĝoj. Interne, en la centra salono estas brila pureco kaj maro de lumo. Ĝi penetras ĉi tien tra la vitra plafono. La kruciĝo de la ŝtalaj kadroj en tia suna tago metas sur la absolute puran plankon ombran kradon. La ĉambrego estas vasta kaj pura. Meblaro en ĝi konsistas nur el du tabloj kaj du seĝoj. La tuta ilaro estas sur la muroj.
— 3.270.000 kw horoj ĉiutage. Kvarmiliona berlina loĝantaro ne bezonas pli multe.
Ĉu ne tro malŝparema estas Berlin? Por kio tiel multe?
Grek-katolika preĝejo (Kállósemjén)
La grekokatolika preĝejo Morto de Sankta Maria estas signifa historia monumento en Hungario, en grandvilaĝo Kállósemjén.
Metropoliteno (romano)
Elektrejo Klingenberg
Mi fermas la okulojn pro la hela suna lumo kaj strabas sur la laboristojn en blankegaj ĥalatoj. Ili ridetas al mi, starante apud la moviloj kaj amike salutas per la kapoj. Mi deziras eldiri mian delongan penson:
Grek-katolika preĝejo (Kállósemjén)
Historio
En la iama Semjén estis konstruita la katolika, gotika preĝejo Sankta Nikolao en la 15-a jarcento. La turkoj faris la komunumon senhoma en la 17-a jarcento, en la sekva jarcento rumanaj servutuloj refondis la vilaĝon. La restinta preĝejo estis ruina, en 1747 nur la sanktejo estis uzebla. Paŝon post paŝo la preĝejo renoviĝis laŭ la bizanca rito. En 1765 laŭ priskribo la konstruaĵo havas lignan turon. Intertempe ankaŭ hungaroj alvenis, la predika lingvo iĝis la hungara anstataŭ la rumana. En 1897 oni konstruis pli grandan preĝejon, tamen la sanktejo restis origina. La ĉefaltaro estis farita en 1904, poste ankaŭ la ikonostazo. La orgeno alvenis en 1946. La bildoj estis pentritaj en 1960. En 2013 la interna parto estis renovigita, sed pli frue la arkeologoj trovis mezepokajn partojn, kripton kaj fundamenton de la sakristio.
Metropoliteno (romano)
Elektrejo Klingenberg
— Dum la socialismo la laboristoj estos nur tiaj kaj la fabrikoj aspektos, kiel palacoj.
Grek-katolika preĝejo (Kállósemjén)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola, antaŭe kruco estas videbla. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre la turo altiĝas. Post la navo estas la okangula absido kun pilieroj.
Metropoliteno (romano)
Elektrejo Klingenberg
— Dum la socialismo, kolego, nenion vi havos! — mokeme prononcas ies trankvila voĉo post mi.
— Kial vi opinias? — malkontente levas mi la ŝultrojn. Alta, seka kaj glate razita maljunulo, iom ridetante etendas al mi la manon.
— Inĝeniero Berg.
Mi estas mirigita. Berg? Kial Berg? Ho, jes, Berg en Berlin similas al Ivanov en Moskvo. Mi nomas min.
— Tre agrable, — rimarkas Berg, ĵetinte rigardon al mia kuniranto, — vi laboros sub mia gvido je konstruo de nova metropolitena linio.
— Ĉu? Mi ĝojas! Mi ĵus estis vizitonta vian kontoron.
— Venu morgaŭ, rekte por la laboro. Mi ricevis leteron de via estraro. Ni penos pruvi la avantaĝojn de nia tipo de l' konstruado.
— Ni vidu, — evitante la rektan respondon, kontraŭdiras mi, — sed pri la socialismo vi tamen eraras.
— Mi esperas, ĝi ne malhelpos al ni. Pro tio konstruado de la metropoliteno en Moskvo ne devas prokrastiĝi.
Ni iras en lumaj salonoj. La konstruaĵo zumas kaj zumo ĉi tiu jen fortiĝas, jen moliĝas ĝis la facila susuro. En la vaporkaldronejo oni klarigas al mi, ke dudek vagonoj da ĉiutage venanta karbo estas malŝarĝataj ĉi tie de unu homo dum du kaj duono minutoj. La aŭtomataj maŝinoj kaj kunpremita aero forigis ĉi tie la homan laboron kaj la karbo aŭtomate estas transportata la fornojn. Ĉi tiun miraklon mi enskribas en la notlibreton. Inĝeniero Berg ironie ridetas.
— Ĝi estas atingita de la kapitalismo.