cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato Malaja
La Universitato de Malajo (Universiti Malaya; University of Malaya, akronime UM) estas publika esplora universitato situanta en Kuala-Lumpuro, Malajzio. Ĝi estas la plej malnova malajzia akademia institucio kaj unu el la plej prestiĝaj en la lando.
Kantono Logan (Kansaso)
Ĝi estis nomita laŭ Logan, fama ĉefo de Mingo-indianoj.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lao Ŝe
Shu Qingchun (3a de Februaro 1899 – 24a de Aŭgusto 1966), konata laŭ sia plumnomo Lao Ŝe, estis ĉina romanisto kaj dramaturgo. Li estis unu el plej gravaj figuroj de la ĉina literaturo de la 20-a jarcento, kaj estas plej bone konata pro sia realismaj romanoj Rikiŝ-knabo (骆驼祥子), Kamelo Ŝjangzi, kaj la teatraĵo Teejo (茶館). Li estis de manĉura etneco, kaj liaj verkoj estas konata speciale pro sia vigla uzado de la pekina dialekto.
Universitato Malaja
La universitato estas membro de multaj akademiaj organizoj inkluzive de la Universitata Reto de la Asocio de Sudorientaziaj Nacioj, la Asocio de la Universitatoj de la Pacifika Bordo kaj la Asocio de Britaj Ŝtatkomunumaj Universitatoj.
Nuntempe la Universitato de Malajo estas dividita en dek tri fakultatojn, du lernejojn, kvin institutojn kaj ses akademiajn centrojn. La Universitato de Malajo ankaŭ havas sian propran radiostacion, "Umalaya Radio" kiu funkciigas sub la aŭspicioj de la studentaj unio.
Lao Ŝe
Vivo
Inter 1918 kaj 1924, Lao Ŝe laboris en kelkaj baz- kaj mez-lernejoj en Pekino kaj Tjanĝino. Li estis tre influita de la Movado de la 4-a de majo (1919). Li asertis, "La Movado de la 4-a de majo donis al mi novan spiriton kaj novan literaturan lingvon. Mi dankas al la Movado de la 4-a de majo, ĉar ĝi ebligis min esti verkisto." Li estis helpinstruisto en la ĉina sekcio de la Lernejo de Orientaj Studoj (nuntempa Lernejo de Orientaj kaj Afrikaj Studoj) de la Universitato de Londono el 1924 ĝis 1929, kaj loĝis en Notting Hill dum plej el tiu periodo. Dum sia restado en Londono, li ege multe legis verkojn de Angla literaturo (speciale de Dickens, kiun li adoris) kaj ekverkis li mem. Lia posta romano ''Sro. Ma kaj Filo'', pri ĉina patro kaj lia filo en Londono, eliris el tiuj spertoj.
Universitato Malaja
Historio
La universitato estis establita kiel unio de du institucioj: Kolegio de Medicino nomita laŭ Eduardo la 7-a (establita en 1905 en Singapuro), kaj Raffles College (establita en 1929). La kolegio de Medicino estis establita por trejni kuracistojn en la regiono en gamo da kampoj, dum kolegio Raffles traktis plurajn sciencajn kampojn.
Lao Ŝe
Vivo
Krom instrui en kelkaj universitatoj, Lao Ŝe estis grava populariganto de humorverkado en Ĉinio, speciale tra siaj romanoj, noveloj kaj eseoj por gazetoj kiel "La Analekta Duonmonato" (論語半月刊, de Lin Yutang, Lunyu Banyuekan, est. 1932), kaj siaj teatraĵoj kaj aliaj verkoj, ekzemple pere de la popularaj dialogoj ksiangŝeng. En Marto 1938 li estis elektita estro de asocio de verkistoj kontraŭ la japana invado pro sia montrita neŭtraleco inter la diversaj frakcioj. Inter 1946 kaj 1949 li vizitis Usonon helpite de sia amikino Pearl S. Buck kaj ŝia edzo. Pearl S. Buck estis tradukinta la Rikiŝ-knabo-n kaj tiu verko iĝis furorverko en Usono. Post la proklamo de la Ĉina Popola Respubliko, Lao Ŝe ne sekvis la konsilon de Buck resti en Usono kaj revenis en Ĉinion.
Universitato Malaja
Historio
La unuiĝo mem okazis en oktobro 1949 post jaroj da penso kaj planado. La celoj de la universitato estis antaŭenigi socie ĉiujn diversspecajn populaciojn en Malajzio. Komence, la universitato funkciis en du aŭtonomiaj sekcioj - unu en Singapuro kaj la aliaj en Kuala-Lumpuro. En 1960 la malajzia registaro decidis dividi la du sekciojn en apartajn universitatojn. La dividado en Singapuro poste iĝis la Nacia Universitato de Singapuro. La Sendependa Universitato de Malajo estis establita la 1an de januaro 1962. En 2012, al la Universitato de Malajo estis koncedita aŭtonomio de la Ministerio de Alteduko.
Partnerecoj
La Universitato de Malajo kunlaboras kun dekduoj da akademiaj institucioj ĉirkaŭ la mondo, inkluzive de: Aŭstralia Nacia Universitato, Universitato Yale, Universitato de Glasgovo, Ecole Polytechnic, King's College London, Universitato de Kioto kaj KU Leuven.
Lao Ŝe
Vivo
Kiam la Kultura Revolucio eksplodis en 1966, li estis mistraktita kiel burĝa kontraŭrevoluciulo kaj humiligita de la Ruĝaj Gvardianoj en Pekino. Post tio, li sinmortigis aŭ estis murdita: pri tio neniu certas. La parencoj konservis kaŝe la verkojn.
32487 Eschrig
32487 Eschrig estas mezgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 9:4 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan planedan sciencistinon Jolantha Eschrig, laboranta pri petrografio, asteroidaj procezoj kaj spektraj ecoj de meteorŝtonos. Ŝi estas ĉefe interesita en la reflektaj ecoj de la eblaj de la primitivaj karbonecaj kaj ordinaraj kondritoj.
32516 Simoneieva
32516 Simoneieva estas malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan esploristo Simone Ieva, de la Nacia Instituto pri Astrofiziko – Observatorio de Romo. Li estas spertulo pri spektroskopio kaj fotometrio de la malgrandaj korpoj, kun fokuso sur la karakterizo de kaj balistikaj korpoj. Li estas ano de la teamo de la misio DART/LICIACube.
Dániel Kováts
naskiĝis en Nádošť (Ĉeĥoslovakio, nun en Slovakio).
Biografio
apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, sed en 1938 tiu areo estis redonita al Hungario, poste Kováts jam maturiĝis en gimnazio en Miskolc en 1948, poste li tuj studis en Scienca Universitato Péter Pázmány. Post jaroj li estis kondamnita pro politikaĵo je prizono kaj li estis ankaŭ deportita en Hortobágy. Tamen li ricevis 2 diplomojn en 1957 kaj 1961. Jam ekde 1954 li instruis en Miskolc, poste en Sárospatak, ekde 1974 ĝis la emeritiĝo en 1992 en Pedagogia Altlernejo Comenius. Intertempe li doktoriĝis en Scienca Universitato Lajos Kossuth en 1979. Li edziĝis en 1958, lia edzino naskis tri gefilojn inter 1959-1966. Li ricevis premiojn kaj medalojn inter 1984-2020.
Movses Abelian
Movses Abelian estas armena-kartvela diplomato kaj oficialulo ĉe Unuiĝintaj Nacioj. En junio 2019 António Guterres, Ĝenerala Sekretario ĉe UN, nomumis lin kiel Asista Ĝenerala Sekretario por la Funkciigo de la Ĝenerala Asembleo kaj Konferencoj. La 3-an de septembro 2019, Abelyan estis nomumita kiel la Kunordiganto pri plurlingvismo ĉe UN, kiu respondecas pri kunordigado de la efektivigo de plurlingvismo en la Sekretariejo kiel tuto. Li ludas ankaŭ gvidan rolon en la traktado de aferoj rilataj al plurlingvismo je la nivelo de la sistemo de Unuiĝintaj Nacioj. Krome, li estas la prezidanto de la Internacia Jarkunveno pri Lingva Subteno, Dokumentado kaj Eldonaĵoj (International Annual Meeting on Language Arrangements, Documentation and Publications, mallonge IAMLADP).
Edukado kaj kariero
Abelian ricevis sian edukadonj en Armenio, Rusio kaj Usono. Li servis kiel asociita profesoro ĉe Erevana Ŝtata Universitato, komencinta en 1989. En 1992, li servis en la armena Ministerio de Eksterlandaj Aferoj. Li estis Vic-konstanta Reprezentanto de Armenio ĉe la Unuiĝintaj Nacioj de 1996 ĝis1998, antaŭ ol fariĝi ties Ambasadoro kaj Konstanta Reprezentanto de 1998 ĝis 2003. Li estis prezidanto de la direktoraro de UNICEF en 2001.
En 2011, li estis nomumita Direktoro de la Security Council Affairs Division kaj Sekretario de la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj. En 2016, li estis nomumita Asista Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj, respondeca pri aferoj de la Ĝeneralaj Asembleoj kaj la konferenca administrado (2016–2019).
En 2019, li iĝis Asista Ĝenerala Sekretario por la Ĝenerala Asembleo kaj la Konferenca Administrado kaj poste en la sama jaro ankaŭ UN-Kunordiganto pri Plurlingveco
Péter Kőszeghy (komponisto)
Péter Kőszeghy [kOsegi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kőszeghy Péter estas hungara-germana komponisto.
Movses Abelian
Persona vivo
Li kaj lia edzino havas du infanojn.
Noto kaj references
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola artikolo en la angla vikipedio, listo de aŭtoroj.
Péter Kőszeghy (komponisto)
Péter Kőszeghy naskiĝis en Balassagyarmat.
Movses Abelian
Vidu ankaŭ
Internacia Federacio de Tradukistoj
Ilona Kovács (literaturisto)
Ilona Kovács [kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kovács Ilona estas hungara literaturhistoriisto, tradukisto, altlerneja instruisto.
Ilona Kovács naskiĝis en Kecskemét.
Biografio
Ilona Kovács maturiĝis en muzika gimnazio de Budapeŝto en 1966, post 5 jaroj ŝi akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1971-1986 ŝi laboris en akademia literatura instituto, poste ŝi revenis en la universitaton, kie ŝi instruis. Inter 1993-1997 ŝi estis docento en Ekonomia Universitato Károly Marx, poste en Scienca Universitato de Szeged. Ŝia habilitiĝo okazis en 2006, ŝi ricevis rangon titulara profesoro en 2013. Intertempe ŝi kandidatiĝis en 1994 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Ŝi ricevis premion en 2016.
Movses Abelian
Vidu ankaŭ
Internacia Asocio de Konferencaj Interpretistoj
Kantono Logan (Nebrasko)
La kantono Logan - angle Logan County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nebrasko. Ĝia administra centro estas la urbo .
Ĝi estis nomita laŭ Logan, fama ĉefo de Mingo-indianoj.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Péter Kőszeghy (komponisto)
Biografio
Péter Kőszeghy maturiĝis en muzika gimnazio en Miskolc en 1989, (kie li ricevis lecionojn pri fluto), poste li studis en Fakultato de Muzikarta Universitato en Győr inter 1989-1992, pli poste li estis membro de "Grupo de Junaj Komponistoj" en Budapeŝto. En 1993 li translokiĝis al Germanio kaj studis komponadon de de:Paul-Heinz Dittrich kaj elektronikan muzikon de de:Andre Bartetzki ĉe de:Hochschule für Musik Hanns Eisler Berlin. En 1999 li akiris komponistan diplomon, poste li estas liberprofesia komponisto. En la studjaro 2000 li studis en de:Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Frankfurt am Main. En la sekvaj jaroj liaj komponaĵoj estis prezentitaj ekzemple en festivaloj. Li ricevis stipendiojn en 2006 kaj 2009.
Boken om vårt land
Boken om vårt land (Maamme kirja en la finna) estas libro verkita de Zacharias Topelius, origine publikigita en la sveda en 1875, en kiu li priskribas Finnlandon, ĝiajn provincojn, naturon, homojn kaj historion. Boken om vårt land estis legita en lernejoj dum jardekoj, ĝis la 1940-aj jaroj. Antaŭ 1907, ĉirkaŭ 240 000 ekzempleroj de la libro estis venditaj, kio igis ĝin vendosukceso por la eldonfirmao Edlund. La verko, preparita kiel lernolibro por malsuperaj klasoj, estis renovigita laŭ lingvo kaj enhavo je regulaj intervaloj. Ekzemple, en 1923, reviziita eldono de Boken om vår land estis publikigita.
Lernejaj lernolibroj iĝis necesaj kiam Finnlando komencis kreski al pli unuigita ekonomia, trafika kaj politika unuo. La Saimaa Kanalo (1856) kaj fervojoj (komencantaj en 1862) estis konstruitaj, la gazetaro iĝis signifa influo, parlamentoj komencis kunsidi kaj la lerneja sistemo disetendiĝis. Topelius apogis dulingvan Finnlandon, deklarante ĝin ekzemple en numero 6 de Helsingfors Tidningar en 1848. Krome, li permesis ĝin aperi en la libro Maamme: "Nun mi komprenas ĝin. Ĉi tiu lando estas mia patrujo. Aŭ mi nomas ĝin Suomenmaa en Finna, aŭ mi nomas ĝin Finnlando en la sveda, ĝi daŭre estas ĉiam la sama lando."
La rolo de la lernejo iĝis grava, ĉar ĝi devis pliigi la patriotan konscion de civitanoj kaj produkti laboron por la lando. Laŭ tiuj celoj, la koncepto de Topelius de sia lando estis temigi laboron. Laŭ li, Finnlando estis malriĉa kaj senfrukta, kaj ĝi ne ofertis facilan vivon. La patrujo estis kiel severa dunganto, kiu "piedbatis" siajn maldiligentajn civitanojn kaj eligis la plej bonan en ili. Topelius ligis la laborforton de la civitanoj al la servo de la patrujo. Tio estis movita per la forta postkuro de Finnlando de ekonomia kresko en la 1870-aj jaroj. La internacia supreniro ankoraŭ ne havis tempon por atingi Finnlandon, kiu estis ŝarĝita de la heredaĵo de la grandaj jaroj de malsato.
La bildo de Topelius de Finnlando estis longe konsiderita ideala. Ĝi estas vigligita de patriotismo kaj religia spirito. Nome, Topelius priskribis en Boken om vårt land, ke finnoj emas maldiligenti. La finna ĉevalo pruvis esti pli bona ol sia mastro kiel laborbesto. Topelius fakte priskribis la finnan ĉevalon kiel ekzemplon de la nacio.
La libro Boken om vårt land de Topelius ankaŭ inspiris aliajn finnajn verkistojn per sia nomo kaj kuracmetodo. En 1967, Jörn Donner publikigis la libron ''Ny boken om vårt land. läsebok för utsana i Finnland, kaj en 1992 Nyaste bok om vårt land''. Erkki Pulliainen publikigis Uudempi Maammekirja en 1982.
Kantono Nicholas
La nomo kantono Nicholas povas rilati al
Ambaŭ estis nomitaj laŭ Wilson Cary Nicholas, eksa membro de la Usona Senato kaj guberniestro de Virginio.
Kantono Logan (Norda Dakoto)
La kantono Logan - angle Logan County - estas kantono de Usono en la subŝtato Norda Dakoto. Ĝia administra centro estas la urbo .
Ĝi estis nomita laŭ Logan, fama ĉefo de Mingo-indianoj.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantono Logan (Ohio)
La kantono Logan - angle Logan County - estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. Ĝia administra centro estas la urbo .
Ĝi estis nomita laŭ Logan, fama ĉefo de Mingo-indianoj.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ingeborg Bronsart von Schellendorf
Ingeborg Bronsart von Schellendorf (naskita Ingeborg Maria Wilhelmina Starck , la 24an de aŭgusto 1840 en Sankt-Peterburgo - la 17an de junio 1913 en Munkeno) estis finna-germana pianisto kaj komponisto.
Vivo
La talento de Ingeborg Starck kiel pianisto estis zorge flegata de ŝiaj instruistoj Nicolas von Martinoff kaj Adolf Henselt, kaj pri komponado de Constantin Decker. “Ŝi iĝis matura artisto kies talento restis plejparte sendifekta” notas John Haag en Biografia Enciklopedio. Ŝi kompletigis siajn studojn ĉe Franz Liszt, kiu “konsideris ŝin unu el siaj plej grandaj eltrovoj”, kaj Haag aldonas: “Ŝi pravigis lian fidon kiam ŝi entreprenis triumfan koncertturneon” tra Eŭropo.
Je sia 21 jaraĝo ŝi geedziĝis (1861) al pianisto kaj komponisto Hans Bronsart von Schellendorff. Laŭ sia edziĝinta nomo Ingeborg entreprenis la “triumfan turneon”, kiu portis ŝin al multaj grandurboj, inkluzive Lepsiko, Parizo kaj ŝia naskiĝurbo Sankt-Peterburgo.
Tamen, ŝia brila koncertkariero estis ĉesigita per la nomumo de ŝia edzo kiel Ĝenerala Direktoro de la Reĝa Teatro de Hanovro (1867). Pro tiu alta posteno, ŝiaj publikaj prezentadoj en koncertoj estis malpermesataj.
Akceptante tiajn tradiciajn sociajn limigojn, Ingeborg Bronsart direktis siajn muzikajn energiojn al komponado. Pri komponado ŝi interesiĝis ekde infanaĝo kaj kultivis ĝin por siaj propraj prezentadoj, verkante precipe ĉambrajn muzikojn. En tiu ĉi nova fazo ŝi pli ofte elektis verki voĉan muzikon.
Ŝi sentis sin memfida je ĉiuj muzikaj formoj, ŝi komponis kvar operojn, plurajn ĉambrajn kaj instrumentajn muzikojn kaj proksimume 80 kanzonojn, kiujn ŝi sukcesis publikigi fare de prestiĝaj eldonejoj. Estas sciate ke antaŭe ŝi komponis pianokonĉerton, nun perditan, kiu verŝajne ŝi prezentis kun Joseph Joachim en Hanovro (1863).
Tre populara fariĝis ŝia peco “Kaiser-Wilhelm Marsch” (1871) skribita por la triumfa reveno de la germanaj trupoj al Berlino post la Franc-Prusia Milito; ĉi tiu verko ankaŭ estis prezentata en la malfermo de la Virina Sekcio de la Monda Ekspozicio en Ĉikago (1893).
Ingeborg Bronsart muzikigis poemojn de pluraj aŭtoroj kiel Heine, O. Roquette (Rucket) kaj Goethe inter aliaj. Ŝi atingis sian plej grandan sukceson per opero bazita sur teksto de Goethe, “Jery und Baetely”. Ĝi estis enscenigita kun granda aklamo ĉe la premiero en Lepsiko (1873), kaj estis sukcese prezentita en Berlino, Vajmaro, Vieno kaj aliaj grandurboj
Malgraŭ la sukceso dum ŝia vivo, ŝia laboro falis en forgeson post ŝia morto; ĝis nun ekzistas neniu ĝisfunda studo pri ŝiaj komponaĵoj, malgraŭ ke pluraj el ŝiaj verkoj estas registritaj en la lastaj jaroj, inkluzive fragmentoj de “Jery und Baetely”.
Laŭ estetiko, Ingeborg Bronsart apartenis al la tiel nomata Nova Germana Skolo kune al Liszt kaj Wagner. Laŭ N. Loges “ŝia stilo estas riĉa, drameca, liberforma kaj rivelas ŝiajn bonegajn pianokapablojn”.
Kantoj
La listo de kantoj estas tirita de la Lied and Art Song Texts Page kaj list of works by MUGi – Musik und Gender im Internet
Józef Retinger
Józef Hieronim Retinger (m. la 17-an de aprilo 1888 en Krakovo, m. la 12-an de junio 1960 en Londono, milita pseŭdonimo en la Dua Mondmilito Salamandra, "Salamandro", kaj Brzoza, "Betulo") estis pola politikisto, akademiulo, internacia politika aktivulo kun aliro al kelkaj el la gvidaj potencoperantoj de la 20-a jarcento, publicisto kaj verkisto.
Jam kiel talenta studento en Parizo kaj Londono li renkontiĝis kun la gvidaj tiutempaj homoj de muziko kaj literaturo. Precipe, li iĝis amiko de la samlandano Joseph Conrad. Dum la Unua Mondmilito, la juna Retinger politike aktivis en Aŭstrio-Hungario kaj la Rusia Imperio nome de la pola sendependisma movado. Sekvante malsukcesan provon peri pacon inter Aŭstrio-Hungario kaj la Aliancanoj de la Unua Mondmilito, li devis retiriĝi al Centra Ameriko, kie li iĝis ekonomia konsilisto.
Post la Ekapero de la Dua Mondmilito, li estis ĉefa konsilisto de la pola ekzila registaro. Frue en 1944, aŭdaca misio en milite okupita Pollando per paraŝuto, kun la helpo de brita sekreta servo, aldonis al lia renomo de mistero. Framasono kun Reputacio kiel griza eminenco, post la Dua Mondmilito li estis kunfondanto de la Eŭropa Movado, kiu kondukis al la establado de la Eŭropa Unio, kaj estis gvida motoro en formado de la sekretemaj Bilderberg-konferencoj, el kiu kreskis la same sekretema internacia "Bilderberg-grupo" de influhavaj politikistoj kaj ekonomikistoj.
Duanmu Hongliang
Duanmu Hongliang (en ĉina: 端木蕻良; en pinjino: Duānmù Hòngliáng; Wade–Giles: Tuan-mu Hung-liang; 1912–1996), denaske Cao Jingping (en ĉina: 曹京平; en pinjino: Cáo Jīngpíng), estis ĉina verkisto kies verkoj gravis dum la Dua japana-ĉina milito kaj por kiuj kaj la lando kaj la medio estis gravaj fikciaj elementoj.
Duanmu studis en la Cinghua Universitato, kie li studis kaj verkis fikcion, sed revenis al sia naskolando de Liaoning en sia post-universitataj jaroj. Lia fikcio en noveloj kaj romanoj estas karakteraj pro atento al la rura medio kaj al la valoroj de lia tero.
(139289) 2001 KR1
(139289) 2001 KR1 estas tre malgranda, ne tre hela marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido.
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:3 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Merkuro, de Venuso, de la Tero kaj de Marso. Ĝia malsuprenira nodo estas tre proksima de la merkura orbito; ĝia orbita klineco tenas ĝin malproksima de la ceteraj planedoj.
Kantono Logan (Kentukio)
Ĝi estis nomita laŭ Logan, fama ĉefo de Mingo-indianoj.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kantono Nicholas (Kentukio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lin Haijin
Lin Haijin (en ĉina: 林海音; en pinjino: Lín Hǎiyīn; 18a de Marto 1918 – 1a de Decembro 2001) estis ĉina verkisto, finfine el Tajvano. Ŝi estas plej bone konata pro sia libro de 1960 Miaj memoroj de malnova Pekino (城南舊事), romana omaĝo al siaj infanaĝaj rmemoroj de Pekino. Naskiĝinta en Osako, Japanio, ŝi vivis 25 jarojn en Pekino kaj poste ĉirkaŭ la venko de komunistoj, ŝi translokiĝis kun sia familio al Tajvano, kie ŝi laboris por gazetoj.
En 1982, la ĉina reĝisoro Wu Yigong faris prie la filmon Miaj memoroj de malnova Pekino, kiu ricevis multajn premiojn.
Nacia Universitato de Kostariko
La Nacia Universitato de Kostariko ({{{Lang-es|Universidad Nacional de Costa Rica}}, akronime UNA) estas unu el kvin publikaj universitatoj en Kostariko. La ĉefa kampuso situas en la urbo Heredia.
Ĝi estis fondita la 15-an de februaro 1973. Kun pli ol 12,000 studentoj, la Universitato estas la dua plej granda universitato de la lando, post la Universitato de Kostariko.
Jonas
La gloso Jonas povas signifi la jenajn:
Universitato Tongji
Universitato Tongji (同济大学; Tongji University, foje nomita Tongji-Universitato) estas nacia publika esplora universitato en Ŝanhajo. Establita en 1907 en la areo de Wusong de la germana registaro kune kun germanaj kuracistoj en Ŝanhajo, Tongji estas unu el la plej longe staranta, plej elektema kaj plej prestiĝaj universitatoj en Ĉinio.
La universitato posedas fakultataron de pli da ol 2,815 scienculoj, inkluzivanta 27 membrojn de la ĉina Akademio de Sciencoj kaj la ĉina Akademio de Inĝenieristiko. Nuntempe, Universitato Tongji posedas 29 altlernejojn, 11 filiiĝitajn hospitalojn kaj 7 filiiĝitajn primarajn kaj mezajn lernejojn.
La universitato estas disvastigita sur pluraj kampusoj en kaj ĉirkaŭ Ŝanhajo. La ĉefkampuso estas en Siping en Ŝanhajo.
Ĝi estas membro de Projekto 211, kiu celas antaŭenigi esplorkvaliton ĉe elektitaj ĉinaj universitatoj.
Historio
La historio de Universitato Tongji devenas de 1907 kiam la germana registaro fondis la Germanan Medicinan Lernejon, kun la ĉinoj en Ŝanhajo kune kun germanaj kuracistoj Erich Paulun, Oscar von Schab, kaj Paul Krieg. La lernejo estis aligita kun la Tongji-hospitalo kiun germanaj kuracistoj establis en Ŝanhajo laŭ la iniciato de Paulun. La nomo Tongji, kiu estas ŝanhaja fonetika aproksimado de la germana deutsche ("germana"), sugestas kunlabori sur la sama ŝipo (Tiu estas la blazono de Universitato Tongji). La lernejo disetendiĝis por inkluzivi inĝenieristikon en siaj programoj kaj ricevis sian novan nomon kiel la Germana Lernejo de Medicino kaj Inĝenieristiko por la Ĉinoj en Ŝanhajo en 1912. Ĝi estis formale kiel ĉina universitato sub la nomo Universitato Tongji en 1923/1924. kaj estis renomita Nacia Tongji-Universitato en 1927. Dum la Dua Ĉin-Japana Milito (1937-1945), la universitata kampuso estis translokita de Ŝanhajo unue al Ĝeĝjanga provinco, poste al Jiangxi - provinco kaj Junano- provinco kaj pli posttagmeze al Siĉuano -provinco.. Ĝi finfine moviĝis al Ŝanhajo en 1946. Ĝi tiam iĝis ampleksa universitato ofertanta programojn en scienco, inĝenieristiko, medicino, arkitekturo, artoj, kaj juro. Post tutlanda kampanjo de interuniversitata lernejo kaj sekcioreorganizo en 1952, Universitato Tongji iĝis universitato konata pro siaj konstruinĝenieriko kaj arkitekturprogramoj. Tongji ankaŭ estas la unua universitato enkondukinta urboplanadon en Ĉinio. En 1952, la unuaj dek du plenaj profesoroj de Tongji estas: Li Guohao, 周念先 (Zhou Nianxian), 钱仲毅 (Qian Zhongyi), 陈超 (Chen Chao), 周方白 (周念先 (周念先), 杷,圭 kaj studentaro.
Kiel universitato kiu konstruis reputacion por siaj esplorprogramoj, Tongji iĝis unu el la unuaj universitatoj estantaj rajtigita fare de la ŝtata konsilio de Ĉinio por establi sian gimnazion. Kiel unu el la gvidaj universitatoj, ĝi estis sukcesa en sia petskribo por la Programo 211 kiu provizis universitatojn per grandaj registarfondusoj. En 1995, la universitato iĝis unu el tiuj kune subtenataj de la ŝtata eduka komisiono kaj la Ŝanhaja municipa registaro. En 1996, la universitato kunfandiĝis kun la Ŝanhaja Instituto de Urba Konstruado kaj la Ŝanhaja Instituto de Konstrumaterialoj. La fuzio estis rekonita fare de la ŝtatkonsilio kiel "Tongji-Modelo" en la renovigo de la sistemo de pli altaj institucioj en Ĉinio. En aprilo 2000, la vastigita Tongji-Universitato denove kunfandiĝis kun la Ŝanhaja Fervoja Universitato. Tongji-Universitato iĝis ampleksa universitato ofertanta ampleksan gamon de programoj en scienco, inĝenierado, medicino, artoj, juro, ekonomio kaj komerca administrado.
Partnerecoj
Universitato Tongji havas strategian partnerecon kun Technische Universität Darmstadt, Technische Universität Graz kaj Ecole des Ponts ParisTech.
Rangigoj
La Lernejo de Konstrua Inĝenierado estas konsiderata la plej bona en la mondo laŭ la usona rangotabelo de la jaro 2020. La Lernejo de Dezajno kaj Novigado estis vicigita 13-a inter artaj kaj dezajnaj lernejoj tutmonde en 2020, kaj la plej bona en Azio, laŭ la QS-indekso. La Lernejo de Ekonomiko kaj Administrado (Tongji SEM) estas unu el la 74 komercaj lernejoj en la mondo, kiu havas la trioblan akrediton de la EFMD European Quality Improvement System (EQUIS), la Association to Advance University Business Schools (AACSB) kaj la Asocio. de MBA (AMBA). Universitato Tongji estas membro de la Jangzia Delta Universities Alliance kaj la Laotse Asian-European Universities Network. Laŭ la QS World University Rankings 2018 kaj 2018 Higher Education Rankings, Universitato Tongji estis vicigita 10-a tutlande.
Rabab Fatima
Rabab Fatima (bangle: রাবাব ফাতেমা) estas altranga bangladeŝa registara oficisto kaj profesia diplomato funkcianta kiel la 14-a Permanenta Reprezentanto de Bangladeŝo ĉe la Unuiĝintaj Nacioj kaj estis elektita Prezidanto de la Estraro de UNICEF en 2020.
32518 Ktramesh
32518 Ktramesh estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Rabab Fatima
Antaŭ tio, ŝi estis Ambasadoro de Bangladeŝo en Japanio.
Ŝi estas la dua ina diplomato inter la permanentaj reprezentantoj de Bangladeŝo ĉe Unuiĝintaj Nacioj. Rabab Fatima estis elektita kiel Prezidanto de la UN Women Executive Board kaj kiel Prezidanto de la UN Peacebuilding Commission.
Rabab Fatima havas specialigon pri homaj rajtoj kaj humanitaraj aferoj.
Dekila izoftalato
Dekila izoftalato aŭ C28H46O4 estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izoftalata acido kaj dekanolo. Dekila izoftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de izoftalata acido derivaĵoj kaj dekilaj derivaĵoj. Dekila izoftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Dekila izoftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Universitato de Abomey-Calavi
La Universitato de Abomey-Calavi (Université d'Abomey-Calavi, ankaŭ konata kiel la Nacia Universitato de Benino) estas la ĉefa publika universitato en la okcidenta afrika lando de Benino. La universitato situas en la urbo Abomey-Calavi en la sudo de la lando.
La universitato estas kunmetita de 19 institucioj kaj ses kampusoj. La universitato havas studentaj kaj postbakalaŭraj programoj ofertitaj ĉe gamo de lokoj tra la lando. Ĝi estas membra lernejo de la Asocio de afrikaj Universitatoj kaj Agence universitaire de la Francophonie.
Historio
La universitato estis fondita en 1970 kiel la Université du Dahomey. En 1975 la nomo estis ŝanĝita al Université Nationale du Bénin. En 2001, la universitato prenis ties nunan nomon. En 1999, aliĝo al UAC superis pli ol 16,000, inkluzive pli ol 3,300 virinoj.
Organizo
La Université situas en Abomey-Calavi. Konsistigaj institucioj de la UAC inkluzivas:
Kallio (apartigilo)
Kallio (finne "roko") povas signifi:
Hun Manet
Hun MANET (ហ៊ុន ម៉ាណែត: Hŭn Manêt; la 20an de oktobro 1977) estas kamboĝa generalo kaj politikisto kiu estas la ĉefministro-nomumita de Kamboĝo. Antaŭ lia politika nomumo, li servis en la Reĝaj Kamboĝaj Armitaj Fortoj (RCAF) kiel la komandanto de la Reĝa Kamboĝa Armeo. Li estas la majoritula filo de ĉefministro Hun Sen kaj Bulko Rany. Li ankaŭ gvidas kontraŭterorisman batalunuon de la lando.
La 30an de junio 2018, semajnoj antaŭ la parlamentaj balotoj, Hun Sen nomumis lian duan majoritulan filon, Hun Manet, en pli altaj militistaj postenoj en provo prepari sian filon por la ĉefministerio kiam li emeritiĝas de politiko aŭ mortas, efike firmiganta la Hun politika dinastio en Kamboĝo. Li estis menciita de Hun Sen kiel lia potenciala posteulo.
Vivo
Manet kreskis kaj ricevis sian ĝeneralan edukon en Pnompeno kaj tiam aliĝis al la militistaro en 1995, la saman jaron li membrigis la Usonan Militistan Akademion ĉe West Point. Ricevinte sian diplomon en 1999, Manet iĝis la unua kamboĝano studentiĝanta ĉe la prestiĝa akademio.
Li estis menciita de ambaŭ amaskomunikiloj kaj de Hun Sen mem kiel kandidato por ĉefministro. Tio estis formale oficialigita la 4an de decembro 2021 kiam Manet estis unuanime elektita fare de la Centra Komitato de la Kamboĝa Popola Partio por esti la estonta kandidato de la partio por ĉefministro post lia patro Hun Sen, igante lin en la estonta ĉefministro. Post la elekto de 2023, la 26-an de julio, Hun Sen sciigis sian eksiĝon kiel ĉefministro, oficiale igante Manet la ĉefministro-nomumita.
Politika kariero
Hun Sen publike anoncis sian aprobon de la kandidatiĝo de Manet por ĉefministro por la unua fojo en decembro 2021. Kvankam li neniam publike esprimis intereson pri la posteno, li ricevis fortan subtenon de diversaj registaraj ministroj, partianoj kaj la influa Konstanta Komitato de la Kamboĝa Popola Partio. Tamen Hun Sen emfazis, ke la sinsekvo ne okazos ĝis almenaŭ post la elektoj de 2028.
Li estas kandidato por parlamentano por la balotdistrikto de Pnompeno en la parlamenta balotado en 2023, kio estas postulo por iĝi ĉefministro.
Annona sericea
La silkeca anono (Annona sericea) estas specio de anonaca planto. Ĝi estas natura en Bolivio, Brazilo, Kolombio, Franca Gujano, Gujano, Surinamo, Trinidado kaj Tobago kaj Venezuelo. Michel Félix Dunal, la franca botanikisto kiu formale priskribis ĝin, nomis ĝin pro la silkecaj haroj (latine sericeus) sur ĝiaj branĉoj kaj folioj.
Aspekto
Annona sericea estas arbo alta ĝis 1.3-2 metrojn. Ĝiaj junaj branĉoj estas kovritaj per ruĝegaj silkecaj haroj.
Ĝiaj oblongaj, membranaj folioj estas 10.5–18 cm longaj, 3.5-5.5 cm larĝaj, akrapintaj, kaj aranĝitaj en kontraŭmetitaj vicoj. Ili havas multajn makuletojn, kiuj tralasas lumon. Ili estas senharaj supre kaj harhavaj malsupre, precipe la ĉefvejno kaj aliaj vejnoj, kie ili estas malhelruĝaj kaj silkecaj. Po 18-25 vejnoj disiras el ambaŭ flankoj de la ĉefvejno. La folitigoj estas 4–8 mm longaj kaj kovritaj per rustaj silkecaj haroj.
La floroj havas flortigojn 11–16 mm longajn kaj ekster-akselajn, aŭ solajn aŭ parajn. La flortigoj estas kovritaj de fajnaj rustaj haroj kaj havas brakteeton ĉe la mezpunkto. La sepaloj estas kunkreskintaj formante sepalaron kun tri ovalaj ĝis triangulaj akrapintaj loboj, kies ekstera surfaco estas kovrita per malhelruĝaj haroj. La floroj kutime havas 3 petalojn sed foje 6, aranĝitajn en du trifoliaj alternaj rondvicoj. La dikaj, ovalaj, konkavaj petaloj estas 12–16 mm longaj kaj 10–12 mm larĝaj, kaj havas larĝajn pintakrojn. La marĝenoj de la petaloj estas intertuŝantaj sed ne kunkreskintaj. La ekstera surfaco de la petaloj estas kovrita per rustaj, fajnaj, silkecaj haroj, la ena per brunflavaj, lanecaj haroj. La konveksaj florbazoj diametras 6 mm kaj estas kovritaj per malfortikaj flavaj haroj. La floroj havas multajn stamenojn 1.8-2.2 mm longajn kun mallongaj, plataj stamentigoj kaj 1.5-1.7-mm longajn polenujarojn. La histo konektanta la lobojn de la polenujaroj estas superkreskinta formante kapuĉon kovritan per rigidaj haroj. La klaboformaj karpeltigoj estas 1.8-2.2 mm longaj. La ovolujoj estas kovritaj per ruĝaj silkecaj haroj.
Universitato de Kostariko
Universitato de Kostariko (Universidad de Costa Rica akronime UCR) estas la plej granda kaj plej malnova universitato en Kostariko, kaj la plej prestiĝa en Mezameriko. La ĉefkampuso estas Ciudad Universitaria Rodrigo Facio, situanta en San Pedro en la kantono de Montes de Oca, proksimume 3 km de la centro de la ĉefurbo San-Joseo. Ĝi ankaŭ havas ses aliajn regionajn kampusojn tra la lando.
Annona sericea
Generado
Annona sericea dismetas sian polenon po permanentaj kvaropoj.
Ekologio
Annona sericea estas uzata de malgrandaj foliskaraboj, kiuj polenas la florojn, manĝas iliajn internajn partojn, kaj pariĝas en ili.
Universitato de Kostariko
La universitato havas sian originon en la lernejo Casa de Enseñanza de Santo Tomás, kiu estis fondita en 1814. En 1843, ĝi estis transformita en la Universidad de Santo Tomás, kaj la 26-an de aŭgusto 1940, en la nunan Universitato de Kostariko. La rektoro de la universitato estas d-ro Henning Jensen Pennington.
Annona sericea
Uzeblo por homoj
En la popola medicino de Surinamo, oni lavas per bolaĵo de la ŝelo por kuraci kramfojn.
Universitato de Kostariko
En 2011, la Universitato de Kostariko havis 37,600 aliĝintajn studentojn. De la Hispana Ŝtata Esplorkonsilio ĝi estas vicigita inter la kvin plej bonaj universitatoj en hispanlingvaj landoj en la Amerikoj. La Universitato de Kostariko havas 26 esplorinstitutojn, kaj publikigas 45 sciencajn ĵurnalojn. Inter la eks-studentoj estas Nobel-premiito pri paco Óscar Arias.
La Universitato de Kostariko havas sian propran televidkanalon, Canal 15, kiu estas parto de la baza pakaĵo de ĉiuj kablotelevidaj provizantoj de la lando. La gazeto de la universitato estas nomita Semanario Universidad. La futbalteamo CF Universitato de Kostariko ludas en la dua plej alta dividado de la lando, kaj estis en la elita serio plej lastatempe en la 2010/11 sezono.
Kampusoj
Universitato de Kostariko havas la sekvajn kampusojn:
Nacia Universitato de Ekvatora Gvineo
La Nacia Universitato de Ekvatora Gvinea (Universidad Nacional de Gvineo Ecuatorial, akronime UNGE) estas publika institucio de pli alta edukado, estanta unu el la ĉefaj universitatoj de Ekvatora Gvineo en Centra Afriko.
Ĝi havas ĉefan kampuson en Malabo kaj alian en Bata. Ties nuna Rektoro estas Filiberto Ntutumu Nguema Nchama.
Historio
La Nacia Universitato de Ekvatora Gvinea (UNGE) estis kreita tra Leĝo Ne. 12/1995 la 6an de januaro 1995, kunveniganta:
En 1998, la fakultato de Leteroj kaj Sociaj Sciencoj kaj la Universitata lernejo de Administrado estis integrigitaj en la UNGE-strukturo. En 2001 estis kreitaj la Fakultato de Medicinaj Sciencoj kaj la Lernejo de Teknika Inĝenierio.
Kyösti Erämaa
Kyösti ERÄMAA (1899–1961) estis finna aktoro.
Vivo
Li aktoris en 32 filmoj. Multaj liaj roloj estis malgrandaj. En 1948–1949 li havis rolojn en teatrejo en Mikkeli. Antaŭe Erämaa luktis. Unua filmo, kie li aktoris, estis Meidän poikamme ilmassa – me maassa. La lasta estis Isaskar Keturin ihmeelliset seikkailut. Li havis edzinon.
Pekina Olimpika Parko
La Pekina Olimpika Parko (en simpligita ĉina: 北京奥林匹克公园; en tradicia ĉina: 北京奧林匹克公園; en pinjino: Běijīng Àolínpǐkè Gōngyuán; laŭvorte 'Pekina Olimpika Parko'; en angla Olympic Green) estas Olimpika Parko en Ĉaoĝang Distrikto, Pekino, Ĉinio, konstruita por la Somera Olimpiko 2008. Ekde tiam, la stratoj ĉirkaŭ la parko estis uzataj kiel urba kurejo de FIA GT1 Monda Ĉampioneco en 2011, same kiel kurado ĉe Goldenport Park Circuit en la proksimeco. Ĝi servis denove kiel Olimpika Parko en la Vintra Olimpiko 2022.
Ĝi enhavas diversajn stadionojn el kiu plej elstaras la Nacia stadiono de Pekino, sportejojn, la olimpikan vilaĝon, kaj teknikajn kaj komunikadajn instalaĵojn.
Ŝiĉahai
Ŝiĉahai aŭ Shichahai (en simpligita ĉina: 什刹海; en tradicia ĉina: 什剎海; en pinjino: Shíchàhǎi) estas historia pejzaĝa areo konsistanta el tri lagoj en la nordo de centra Pekino. Ili estas nordokcidente de la Malpermesita Urbo kaj norde de la lago Bejhaj. Ŝiĉahai konsistas el la jenaj tri lagoj: Qianhai (前海), Xihai (西海) kaj Houhai (后海). En imperia epoko ĝi estis nomita la Riverbordo (河沿; héyán).
Ŝiĉahai konsistas el 147 hektaroj kaj datas el la Dinastio Jin. El la epoko de la Dinastio Yuan ĝi estis la plej norda parto de la Granda Kanalo de Ĉinio kiu ligis Hangĝoŭo en la sudo al Pekino en la nordo de Ĉinio. Pro tio, la areo de Ŝiĉahai estis uzata kiel la plej grava komerca distrikto kie ĉiaj aktivecoj funkciis. Tial ĝi estas hejmo de kelkaj temploj de Taoismo kaj Budhismo kaj domegoj kiel tiuj de la princo Gong kaj de la princo Ĉun. Somere turistoj luas boatojn por remi en la lagoj. Vintre multaj lokanoj venas por glitkurado.
Ĉengde
Ĉengde aŭ Chengde (prononce [ĈengDE] en simpligita ĉina, 承德市; en pinjino, Chéngdé shì) iam konata kiel Jehol kaj Rehe estas prefektura urbo en la provinco Hebejo, oriente de Ĉinio. La urbo estas konata internacie pro la montara rezidejo de Ĉengde, nome imperia ĝardeno katalogita kiel Monda heredaĵo de Unesko el 1994. Antikve ĝi estis uzata de la imperiestroj de la Dinastio Qing, dum nuntempe estas unu el ĉefaj turismaj allogaĵoj. Ĉengde estas dividata en 11 loĝlokoj administraciataj en 3 urbaj distriktoj, 5 kantonoj kaj 3 aŭtonomaj kantonoj.
En la urbo kunvivas variaj etnaj minoritatoj, inter kiuj elstaras la manĉuroj kaj la ĉinaj mongoloj, sed estas malmultaj eksterlandano loĝe aŭ vizite en la prefekturo. Ĉengde estas grava centro de distribuado pere de la ligiloj per ŝoseo kaj fervojo al Pekino. Lastatempe oni inaŭguris la aŭtoŝoseon Daqing–Guangzhou G45 de 3550 km, kiu konektas rekte kun la centro de Pekino.
Ekster la murego kiu protektas la lagojn, pagodojn kaj palacojn de la montara rezidejo de Ĉengde elstaras la Ok Eksteraj Temploj (外八庙), interesaj konstruaĵoj de diversaj ĉinarkitekturaj stiloj. La plej konata estas Putuo Zongĉeng, konstruita simile al la tibeta templo Potala.
Antti Siltavuori
Antti Sakari SILTAVUORI (nask. 20a de majo 1943 en Jakobstad) estas finna industria dezajnisto specialiĝanta pri peza industria dezajno. Li projektis interalie la arbaran traktoron de Valmet, prizorgajn ekipaĵojn por la flughaveno Patria Vammanne, kamionojn Sisu kaj la glacimaŝinon Serv Ice, sed aliflanke, kune kun sia edzino Barbro Kulvik, li dezajnis meblojn. Siltavuori ankaŭ planis plurajn ekspoziciojn.
En 1999, Kulvik kaj Siltavuori kune ricevis la kulturan premion de la Finna-Sveda Kultura Fonduso. 2001 ili estis la unua paro se temas pri dividi la titolon de Industria Dezajnisto de la Jaro. Siltavuori ricevis kroman ŝtatan artistpension en 2021.
Siltavuori dezajnis ankaŭ plurajn teknikajn produktojn kiuj estis sur ekrano ĉe la ekspozicioj de la Dezajno-Muzeo en 2001-2002.
En februaro 2012, Siltavuori estis la kuratoro de la ekspozicio de Tapio Wirkkala organizita en Kristiansand.
Siltavuori kaj Kulvik geedziĝis en 1967, kaj ili havas du filinojn. Ili diris, ke kvankam ili estas kaj geedza paro kaj laborista paro, ili klare diferencas kiel dezajnistoj.
Ming-dinastiaj tomboj
La Ming-tomboj estas kolekto de maŭzoleoj kontruitaj de la imperiestroj de la Ming dinastio de Ĉinio. La tombo de la unua imperiestro Ming estas proksime al ties ĉefurbo Nankino. Tamen, la majoritato de la Ming-tomboj estas are proksime de Pekino kaj kolektive konataj kiel Dek Tri Maŭzoleoj de Ming-dinastio (明十三陵; laŭvorte 'Dek Tri Maŭzoleoj de Ming-dinastio'). Ili estas ene de la ĉeurba Ĉangping Distrikto de Pekina Municipo, 42 kilometrojn nord-nordokcidente de la urbocentro de Pekino. La loko, sur la suda deklivaro de Tianŝu Monto (origine Huangtu Monto), estis elektita baze sur la principoj de fengŝuo fare de la tria Ming imperiestro, nome Jongleo. Post la konstruado de la Imperia Palaco (Malpermesita Urbo) en 1420, la Jonglea imperiestro elektis sian tombolokon kaj kreis sian propran maŭzoleon. La postaj imperiestroj lokigis siajn tombojn en la sama valo.
La tomboj estis konstruitaj inter la jaroj 1409 kaj 1609. En Julio 2000 ili estis deklaritaj kiel Monda heredaĵo de Unesko, kaj ricevis ampleksigojn de la protektita areo en la jaroj 2003 kaj 2004, kun zono de protektado de 338'34 ha kaj respektozono de 2.365'04 ha.
Izodekila izoftalato
Izodekila izoftalato aŭ C28H46O estas kemia komponaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izoftalata acido kaj izodekanolo. Izodekila izoftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de izoftalata acido derivaĵoj kaj izodekilaj derivaĵoj kaj en la produktado de plastaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izodekila izoftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izodekila izoftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
SAGEM
SAGEM ("Société d'Applications Générales d'Electricité et de Mécanique") estis franca firmao fondita en 1925 kaj malfondita en majo 2005. Ĝi komence laboris pri mekaniko kun fabrikado de iloj kaj ilmaŝinoj. Kun la evoluo de teĥnologio, la firmao lanĉiĝis en elektronikon kaj ĝiaj du elstaraj produktoj, teletajpiloj, poste telekopiiloj, kaj inerciaj mezuradaj unuoj ebligis al ĝi fariĝi grava internacia firmao en la 1970-aj jaroj. Ĝi ankaŭ disvolvis armeajn kaj aeronaŭtikajn aplikaĵojn. En 2005, ĝi kunfandiĝis kun Snecma por formi grupon Safran.
Lugou Ponto
Lugou Ponto aŭ Markopola Ponto (en simpligita ĉina: 卢沟桥; en tradicia ĉina: 盧溝橋; en pinjino: Lúgōu Qiáo) estas ŝtona ponto 15 km sudokcidente de la urbocentro de Pekino, Ĉinio, en la Fengtai Distrikto. Ĝi estas super la rivero Ĝongdingo, grava alfluanto de la rivero Hai. Situa en la orienta pinto de la ponto estas la Ŭanping Fortikaĵo, historia fortikaĵo de la 17-a jarcento, kiu enhavas la Muzeon de la Rezistomilito de la Ĉina Popolo kontraŭ la Japana Agreso.
Lastatempe, la akvo de la rivero Ĝongdingo estis devojigita al diversaj areoj de Pekino, kaj tiel plej ofte ne estas akvo sub la ponto.
La nomo "Markopola Ponto" derivas el ties apero, antaŭ ties rekonstruado, en la veturlibro de Marko Polo nome La Libro de la mirindaĵoj, kie li ege laŭdis ĝin. La nomoj "Lugou" aŭ "Lukou" kaj "Lugouqiao" aŭ "Lukouchiao" derivas el Lugou, iama nomo de la rivero Ĝongdingo. En malnovaj dulingvaj platoj, la ponto estas nomata ankaŭ "Lu Kow Kiao".
Kati Outinen
Kati OUTINEN, naskiĝinta 17-a de aŭgusto 1961 en Helsinko, estas finna aktoro, scenaristo kaj reĝisoro. Ŝi aktoris en 30 filmoj. Ŝi havis multajn ĉefrolojn en filmoj de Aki Kaurismäki. Ŝia unua rolo estis knabino nome Liisa en filmo Täältä tullaan elämä. Outinen ankaŭ voĉaktoris ekzemple en Babar. Ŝi aktoris ankaŭ en televidaj serioj. Outinen havas unu infanon. Outinen scenarigis Salatut elämät-on. Filmo Mies vailla menneisyyttä, kie ŝi aktoris, estis kandidato al premio Oscar.
Cuandixia
Cuandixia (爨底下村), literumita ankaŭ Chuandixia, Kuandiksia, Ĉuandiksia (en ĉina: 川底下村), estas historia vilaĝo datita el la Ming dinastio en Zhaitang (斋堂镇), Mentougou Distrikto en Pekino, Ĉinio. Ĝi estas populara turisma altiro konata pro sia bone konservataj kortodomoj.
La setlantoj de Cuandixia migris el Ŝanŝio, provinco okcidente de Pekino. Ĝi estas bastiono el Pekino al Ŝanŝio.
Multaj el tiuj domoj estis konvertitaj en trinkejoj kiuj proponas manĝadon kaj loĝadon al veturantoj. Ŝtonpavimitaj vojoj kaj deklivaj ŝtuparoj helpas difini la arkitekturan identecon de Ĉuandiksia. La vilaĝo estas ofta celo de fotistoj kaj pentristoj. La ĉirkaŭa areo estas plena je montoj kaj padoj por piedirantoj.
Sylvain Lelarge
Sylvain LELARGE estas franca esperantisto, kiu interalie estas membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro. Li estas la edzo de la esperantistino Katalin Kováts. Kune kun ŝi li havas kvarlingvan filon Martin, naskiĝinta en 2001, kiu kreskis kvarlingva (hungare kun la patrino, france kun la patro, esperante en la tuta familio kaj kun familiaj amikoj plus nederlandlingve en la lernejo kaj medio) ĝis la 18-jariĝo en Hago. Inter la jaroj 2013 kaj 2019 li kun sia edzino flegis la polan esperantistinon Mila van der Horst-Kolińska, ekde 2017 en maljunuldomo en Hago. Mila van der Horst antaŭe dum du jardekoj, inter 1978 kaj 1998, estis la motoro de la Internacia Esperanto-Instituto de Hago.
En 1998, jam vivante en Nederlando, li iniciatis kun José Carlos Morales, indiĝeno de Kostariko, la fondaĵon Indiĝenaj Dialogoj (ID), internacia projekto kiu celis fortigi la povon de organizoj de indiĝenaj popoloj interkomuniki mondskale, flue, kaj malmultkoste, helpe de Esperanto. Subtenite de UEA, la prohekto tamen devis esti ĉesigita ĝis 2013 pro neveno de atendita monsubteno de la nederlanda registaro.
En la 108-a Universala Kongreso de Esperanto somere de 2023 en la Teknologia Universitato de Torino li partoprenis interalie al la programa formato kleriga lundo per la prelego La cent paŝoj.
32519 Timholt
32519 Timholt estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS la elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la aŭstralian planedan scienciston Timothy R. Holt. Kiel diplomigita de la Universitato de Suda Kvinslando, li enkondukis la nocion pri astro-kladistiko por uzo en planedoscienco, kiel rimedo por grupigi la ĉiam pli multenombrajn malkovritaj sunsitemaj malgrandajn korpojn.
Árpád Gecse
Árpád Gecse naskiĝis la  en Alattyán, li mortis la  en Alattyán.
Biografio
Árpád Gecse studis unue en armea akademio en Wiener Neustadt, sed pro ĉeso de Aŭstrio-Hungario li finis la studadon, li hejmenvojaĝis kaj akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1924. Liaj plej gravaj majstroj estis Gyula Rudnay kaj Ede Balló. Li profundigis siajn studojn en artiskolonio de Jászapáti kun majstroj de István Bosznay kaj Pál Vágó (pentristo). En 1925 li studvojaĝis al Venecio kaj iomete al aliaj landoj. Ekde 1927 li apartenis al la Artistkolonio (Szolnok) kune kun Adolf Fényes kaj István Zádor, sed li restis ĝismorte loĝanto de sia naskiĝvilaĝo. Li ricevis premiojn en 1990 kaj 1997.
Nacia Universitato de Orienta Timoro
La Nacia Universitato de Orienta Timoro (Universidade Nacional Timor Lorosa'e, akronime UNTL; tetuna: Universidade Nacional Timor Lorosa'e), estas publika universitato en Orienta Timoro, la ununura el publika universitato en la lando. La universitato situas en la ĉefurbo Dilo kaj estas la ĉefa institucio de supera edukado en tiu azia lando.
Ĝi estas plurlingva universitato, estanta la granda esplora centro en la tetuna, unu el la du oficialaj lingvoj de Orienta Timoro, sed ties klasoj estas instruita unuavice en la portugala.
Historio
La nuna universitato spuras siajn radikojn al la Universitas Timor Timur (UnTim) kiu estis privata universitato kaj estis la nura universitato en Orienta Timoro antaŭ sendependeco. Ĝi situas en malgranda komplekso de interligitaj konstruaĵoj kaj kontraŭ la publika biblioteko en Dilo.