cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Robion
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
160013 Elbruso
160013 Elbruso estas asteroido de la ekstera asteroida zono, unu el la maloftaj asteroidoj en orbita resonanco 1:2 kun Jupitero, en la tiel nomata "Malpleno de Hecuba".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la neaktiva vulkano Elbruso, plej alta monto (5633 m) de Kaŭkazo en la Rusio, proksime de la kartvelia landlimo.
La nomo estis proponita de Joachim Schubart.
Alach
Alach estas urbokvartalo de Erfurto, Germanujo. La vilaĝo kun ĉ. milo da loĝantoj (994 en la 31.12.2016) kuŝas ueste de la urbokerno apud Altebenaĵo de Alach sur alteco de inter 290 kaj 299 metroj. Najbaraj vilaĝoj estas Zimmernsupra okcidente, Töttelstädt nordokcidente, Schaderode norde, Salomonsborn nordoriente, Marbach oriente, Bindersleben sudoriente kaj Gottstedt sudokcidente. La ebena vilaĝ-areo estas senarbara kaj utiligatas intense de kamparanoj. Urbokvartala urbestro por Alach kaj Schaderode estas Rainer Blasse.
Historio
La areo frukta ĉirkaŭ Alach jam longe setlejo estas. Oni trovis sepultejon el la tempo de la Merovidoj. En la 9-a jarcento faritis la unua menciiĝo. Ekde 1104 ĝin posedis la erfurta Petro-klostro de kio venis la kutimo nomi la vilaĝanojn petridoj (Peterlinge). Estante posedaĵo de la urba konsilio de erfurto ekde la 14-a jarcento la kontaktoj kun Erfurto povis pliintensiĝi. Sekve Alach estis implicite parto de la Elektoepiskopujo Majenco. En 1482 restaŭritis la senjorejo de la monaĥeja bieno Alach.
En 1664 sieĝis la vilaĝon elektisto-episkopo Johann Philipp von Schönborn kio kaŭzis grandajn damaĝojn kiuj ne antaŭ la komenco de la 18-a jarcento estis komplete riparitaj. Okaze de administra reformo de Erfurta Ŝtato estiĝis en 1706 la administradujo Amt Alach kiu responsis pri 15 vilaĝoj.
Ekde 1816 membris la paroĥa vilaĝo Alach kun siaj havaĵoj al Landdistrikto erfurta ene de la prusia Provinco Saksio. En 1822 vivis tie ĉi en 123 domoj 425 uloj. Ekstere de la kerno estis ventmuelejo. Malestiĝo landdistrikta estis en 1932 kaj Alach iĝis parto de Landdistrikto Weißensee. Enkorpiĝo de Schaderode estis en la 1.7.1950 dume Schaderode jam en la 19-a jarcento estis alach-a.
En 1952 kreitis la GDR-distrikto Erfurt-Land. En la 1.4.1994 Alach iĝis parto de Erfurto. Schaderode ankoraŭ nun kunligatas kun Alach politikreprezente, dume Salomonsborn ekde 2004 havas memstaran konsilantaron.
Ekonomio kaj infrastrukturo
Dum GDR-tempo Alach kvazaŭ ekskluzive vivis de agrikulturo; intertempe ĝi gastigas ankaŭ diversajn metiistajn entreprenojn kaj servocentrojn (ekz. Thüringer Postservice, Limes Bau GmbH) por kiuj pretas areo eoste ĉe la strato kondukanta al Salomonsborn. Sude troviĝas la Flughaveno Erfurt-Weimar; kiam oni plimodernigis la flughavenon oni konstruis novan straton pli ueste. Proksimas ankaŭ alirejo al aŭtoŝoseo A 71. Norden kondukas strato al Sahderoda, uesten strato al Zimmernsupra kaj Töttelstädt. Transira trafiko gvidatas preteren pli norde. EVAG ofertas publikan bustrafikon al Alach per la linioj 91 (inter Ermstedt kaj la buroa centro Büropark Airfurt) kaj 92 (inter Töttelstädt kaj Büropark Airfurt). Disde Büropark Airfurt cirkulas la tramlinio 4 en la direkto de la urbokerno.
Inter 1926 kaj 1967 Alach ĝuis pri haltejo de la flanka fervoja linio inter Erfurto kaj Nottleben.
(160085) 2000 LJ6
(160085) 2000 LJ6 estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:2 kun Jupitero.
Ĝia discentra kaj klinita orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,33455 astronomia unuo, tie estas 50,048 milionoj da km.
Vernantois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Souhila Mallem
Souhila Maalem, naskiĝinta la 13an de junio 1988 en Alĝero, estas alĝeria aktorino.
Ŝi estas konata pro la rolo de Bibicha en la serio Bibiche kaj Bibicha, tiu de Princino Abla en la serio Sultan Achour 10, Sabrina en El Khawa aŭ eĉ Lila en la serio Wlad Hlal.
Véria
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono kantono.
Villaviciosa (apartigilo)
La nomo Villaviciosa kutime aludas la la urbo Villaviciosa (Asturio).
Sed povas ankaŭ temi pri
Fuentes de Ebro
Fuentes de Ebro [FŬENtes DEbro] estas municipo de Hispanio, en la plej sudorienta parto de la Komarko Zaragozo kies ĉefurbo estas Zaragozo mem, sed ankaŭ oni konsideras kiel ĉefurbo Utebo-n, se oni ne konsideras tia Zaragozon, kiel provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas en la centroriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Fuentes de Ebro estas komprenebla kiel Fontoj de Ebro, alude al la apuda grandrivero.
Geografio
Fuentes de Ebro estas municipa teritorio en la plej sudorienta parto de la Komarko Zaragozo, kie ĝi okupas teritorion inter la rivero Ebro kaj Osera de Ebro norde kaj la teritorioj de Zaragozo kaj Mediana de Aragón okcidente. Norde la aŭtovojo paga AP-2 kaj N-2 komunikas inter Zaragozo nordokcidente kaj Bujaraloz sudoriente. La altitudo gamas inter 408 msm sude ĝis 170 msm borde de la grandrivero; krome la rivero Ginel venas el Mediana de Aragón kaj alfluas al Ebro.
La Naturrezervejo Sotoj kaj Galaĉoj de Ebro okupas parton de la teritorio. La termino "galaĉo" referencas al abandonitaj sekiĝintaj meandroj de la grandrivero, kiuj nun estas malsekejoj kaj eĉ lagetoj depende de la inundoj ege taŭgaj por faŭno kaj flaŭro.
La loĝloko Fuentes de Ebro mem estas je 27 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la dekstra bordo de la rivero Ebro. Ĝi estas sur 196 msm. La loĝloko mem estas tute inter la meandroj de la rivero Ebro kaj la nacia ŝoseo N-232 (kiu ĉirkaŭas sude) inter Zaragozo kaj El Burgo de Ebro okcidente kaj Pina de Ebro kaj Quinto sudoriente. Regiona ŝoseo CV-209 ligas kun Mediana de Aragón kaj kun submunicipo Rodén je 3 km de la urba kerno.
Historio
Dum la Hispana Enlanda Milito, Fuentes estis la lasta defendejo de la ĉefurbo Zaragozo fare de la insurekcia armeo. Atakoj de la respublika armeo malsukcesis. Tiukadre estis detruitaj la sonorilturo (poste rekonstruita) kaj la apuda loĝloko Rodén kun defendokastelo; poste oni konstruis novan domaron en Rodén pli malsupre. Ekde 1976, Rodén dependas administracie de la municipo Fuentes de Ebro.
Fuentes de Ebro demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Kelkaj loĝlokoj de la provinco perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Fuentes de Ebro tute male, oni plialtiĝis el 2 203 en 1900 ĝis nunaj 4 613 (2022) pro proksimeco al la ĉefurbo (dormurbo) kaj al la komunikvojoj de la akso de la valo de Ebro.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (precipe de cepoj), brutobredado, kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Sed ĉefa rimedo nune estas industrio. Menciendas la funkciado de ŝtonminado de alabastro, kion oni eksportas; foje troveblas belaj kristaloj el gipso.
El vidindaĵoj menciindas la preĝejo de Sankta Mikaelo, la arkeologia kuŝejo La Corona, ruinoj kaj kastelo de Rodén kaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1920
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
Trenal
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Val-Sonnette
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
Thoissia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono kantono.
Ribera Baja del Ebro
Ribera Baja del Ebro [riBEra BAĥa deLEbro], en Esperanto eble Malsupra Riverbordo de Ebro, estas komarko de regiono Aragono, en Hispanio, en la sudoriento de la Provinco Zaragozo. Ĝi lokiĝas ene de la Ebra baseno, kaj oni konsideras ĝin "malsupra" ene de Aragono, centra regiono de la rivero inter Rioĥo kaj Navaro (nordokcidente) kaj Katalunio (sudoriente). Trans la centra komarko de la grandurbo Zaragozo estas similnoma komarko Ribera Alta del Ebro (Supra Riverbordo de Ebro).
Ĝia ĉefurbo estas Quinto.
Municipoj
La komarko ampleksas jenajn 10 municipojn:
Geografio
Ĝi limas norde kun la komarko los Monegros, okcidente kun la komarko Centra Komarko, sude kun Campo de Belchite kaj Bajo Martín kaj oriente kun Bajo Aragón-Caspe. Ĝia teritorio estas ĝenerale ebena sur la baseno de la rivero Ebro. Foje oni inkludas tiun komarkon ene de la historia Malsupra Aragono.
El la kultura heredaĵo menciendas kelkaj monumentoj de mudeĥara stilo, ĉefe sonorilturoj. Menciendas la Monaĥejo de Rueda, cistera monaĥejo en la municipo Sástago, kaj la ruinoj de la romia kolonio Celsa, dekomence nomita Colonia Victrix Iulia Lepida, proksime de Velilla de Ebro.
Ekonomie gravas agrikulturo sur fekunda valo de la rivero, kaj sekva nutrindustrio, nome vinproduktado kaj ankaŭ de olivoleo.
Puertas (Salamanca)
Puertas estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco. Puertas estas tradukebla al Pordoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cerezal de Puertas, El Groo, Manceras kaj Puertas, okupas totalan areon de 62,71 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 86 loĝantojn. Ĝi perdis pli ol 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Iruelos, El Manzano, Gejo de los Reyes, Brincones, Tremedal de Tormes, Villarmuerto, Espadaña kaj Villar de Peralonso.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. La urbestro estas de dekstra partio PP.
Valzin en Petite Montagne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
(152889) 2000 CF59
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de la Tero, sed ĝia malsuprenira nodo estas proksima de la venusa orbito:
Petřvald (distrikto Nový Jičín)
Petřvald (Gross Peterswald) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín, en Moraviasilezia regiono. Ĝi troviĝas 15 km nordoriente de Nový Jičín kaj 17 km sudokcidente de centro de Ostrava. Petřvald situas apud grava ŝoseo n-ro 58 Příbor-Ostrava en ondiĝinta tereno laŭlonge laŭ rivero Lubina. Al Petřvald estis iom post iom aldonataj municipoj Dvorek kaj Petřvaldík. En la 1950-aj jaroj estis ĝis Petřvald transloĝigita plimulto de loĝantoj de municipo Harty, ki estis detruita kaj sur ĝia loko estis konstruita flughaveno Ostrava-Mošnov. Vivas ĉi tie.
Sophie Gail
Edmee Sophie GAIL, naskiĝis GARRE (la 28-an de aŭgusto 1775 en Parizo – la 24-an de julio 1819, samloke) estis franca kantisto kaj komponisto.
Vivo
Ŝi naskiĝis en la komunumo de Saint-Sulpice de Parizo al ŝia patrino Marie-Louise Adelaide Colloz kaj ŝia patro, la kirurgo Claude-Francois Garre, kiu estis ligita per amikeco kun multaj artistoj kaj intelektuloj, kio eble influis sur la fruan guston de Sophie pri la artoj, precipe la muziko.
Ŝia familio devigis ŝin geedziĝi kun la helenisto Jean-Baptiste Gail, 20 jarojn pli maljuna ol ŝi. Post ses jaroj, la ne feliĉa kunvivado kondukis la paron al disiĝo (1801).
Ŝi ne estis riĉa, kaj la Revolucio ruinigis la riĉaĵon de ŝiaj gepatroj. Ŝi sentis la bezonon uzi siajn talentojn por subteni sin, tiel ŝi komencis studi kantadon sub la instruo de Mengozzi. De tiam Sophie Garre fervore  dediĉis sin al sia pasio por la muziko. Ŝi decidis vojaĝi por doni koncertojn, vizitante unue la provincojn de suda Francio, poste ŝi transiris al Hispanio kaj ĉie ricevis aplaŭdojn.
Reen en Parizo ŝi dediĉis sin al la komponado de ĉarmaj romantikaj kanzonoj kiuj estis ricevitaj kun entuziasmo. Inter pluraj komponaĵoj “Tiu, kiu sciis tuŝi mian koron” (Celui qui sut toucher mon coeur) estis la plej populara kanto de Sophie Garre Gail. Jam en 1797 ŝi montris sian dramecan talenton verkante du ariojn por la dramo Montant, kiun Duval enscenigis ĉe la Théâtre de la Cité.
Sophie komprenis ke ŝi bezonas pli seriozan studon en la arto de komponado ol ĝis nun ŝi faris. Do, ŝi decidis fini sian edukadon sub la gvido de François-Joseph Fétis. Ĉe li ŝi faris kursojn pri harmonio kaj kontrapunkto. Poste ŝi kompletigis la studojn sub Perne kaj Sigismund Neukomm, studante kanton, teorion kaj komponadon.
Ŝi estis altirita de la scenejaj disciplinoj kaj ŝi provis sin verkante “La du ĵaluzoj” (Les deux jaloux), komikan operon en unu akto kun libreto de Dufresny kaj Vial, kiu estis premierita ĉe la Théâtre Feydeau, fare de la Paris Opéra-Comique. “La du ĵaluzoj” fariĝis ŝia plej sukcesa opero, el kvin kiujn ŝi premieris dum la daŭro de sia kariero. Krome, ĝi estis la unua el sia speco produktita de virino. La granda sukceso de ĉi tiu verko, kies ĉefa merito konsistis en la pureco de la melodioj de iuj arioj, estis totala ekde ĝia kreado.
La kompona produktado de Sophie Garre Gail estas parte reflektita en la 53 manuskriptoj de ŝiaj verkoj en la RISM-datumbazo, tio estas la Internacia Inventaro de Muzikaj Fontoj (Répertoire International des Sources Musicales), kiu celas amplekse dokumenti ekzistantajn muzikajn fontojn tra la mondo. Kvankam Sophie Garre Gail publikigis multajn kantojn en muzikrevuoj kaj gazetoj, la plej granda parto de ŝia muziko en tiu ĉi datumbazo estas en la formo de manskribitaj kopioj.
François-Joseph Fétis, skribas en sia libro “Universala biografio de muzikistoj”: “''La kombinaĵo de talentoj trovitaj en S-ino Gail faris ŝin tre rimarkinda. Profunde muzikama, ŝi akompanis la partituron kun trankvilo kaj inteligenteco, ŝi kantis kun plezuro kaj kun granda esprimo, ŝi formis tre bonajn lernantojn, kaj ŝi facile komponis belajn pecojn, kiuj atingis deciditan popularecon”.''
Dum sia vivo, ŝi turneis Eŭropon kiel kantisto, publikigis kanzonojn, premieris kvin operojn, kaj lasis multajn sukcesajn romancojn por voĉo kaj harpo, kies diverseco kaj esprimkapablo igas ŝin esenca figuro en la ĝenro.
Verkaro
Elektita verkaĵojn inkluzivas:
Thoiria
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Hispanio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
Songeson
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Pozos de Hinojo
Pozos de Hinojo estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco. Pozos de Hinojo estas tradukebla etimologie al Putoj de Fenkolo. Seka ora fenkolo videblas en la supra parto de la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Pozos de Hinojo, Traguntía kaj El Palancar kaj la senhomejoj El Cuartón kaj Ituerino, okupas totalan areon de 59,00 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 49 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Peralejos de Arriba
Peralejos de Arriba estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco. Peralejos de Arriba estas tradukebla maletimologie al Pirarbetoj de Supro, sed etimologie la origina nomo aludis al ŝtonarejo.
Pozos de Hinojo
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
Peralejos de Arriba
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Peralejos de Arriba kaj la domaro de la bieno Gomeciego, okupas totalan areon de 32,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Pozos de Hinojo
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Peralejos de Arriba
Ĝi distas 60 km de Salamanko, provinca ĉefurbo kaj estas 10 kilometrojn oriente de la municipo Vitigudino.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravetis.
Peralejos de Abajo
Peralejos de Abajo estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco. Peralejos de Abajo estas tradukebla maletimologie al Pirarbetoj de Malsupro, sed etimologie la origina nomo aludis al ŝtonarejo.
Peralejos de Arriba
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Peralejos de Abajo
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 19,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 160 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Batangas
Batangas - Lungsod ng Batangas - estas duaklasa universitata urbego en Filipinoj, en suda Luzono, en regiono CALABARZON, kie ĝi estas ĉefurbo de provinco Batangoj. Batangas estas ankaŭ konata kiel la "industria havenurbo de CALABARZON".
Peralejos de Abajo
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis. Ĝi la 1970-aj jaroj estis tradicia centro por produktado de potfarado.
Batangas
Geografio
Batangas kuŝas laŭ golfo sur la marborda ebenaĵo kaj iomete sur montetoj laŭ rivero Calumpang. Manilo troviĝas 91, Kezonurbo 102, Cagayán de Oro 707 kilometrojn (aere).
Peralejos de Abajo
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Batangas
Historio
La unuaj hispanaj misiistoj alvenis ekde 1572, estis fondita indiĝena vilaĝo sub nomo "Batangan" en 1581. Usonanoj alvenis en la fruaj 1900-aj jaroj. Batangas estis grave difektita pro la japana bombado en 1941, poste dominado okazis kelkajn jarojn. Batangas urbiĝis en 1969, en la sama jardeko la urbo atingis la internacian klasifikon urbego. En 2008 oni solene malfermis internacian havenon.
Ekonomio
Batangas estas komerca, financa kaj eduka centroj de la regiono. En la urbego grava naftorafinejo kaj aliaj industriaj uzinoj funkcias. Aparte menciindaj prilaborado de fiŝoj kaj sukerkanoj.
Thoirette-Coisia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Batangas
Eduko kaj religio
Batangas estas ĉefe kristana kaj ĝi havas ŝtatajn universitatojn.
Prezidanto por vivo
Prezidanto porviva estas oficiala reganta titolo en respublika ŝtato. Aliaj similaj titoloj kiuj ankaŭ okazis estas Eterna Prezidanto. La titolo signifas, ke la tempolimo por la oficperiodo de la ŝtatestro estas forigita, kio ebligas al la ŝtatestro, kutime la prezidanto, resti en oficejo por la cetero de sia vivo sen devi kandidati por reelekto, kun la espero, ke lia aŭtoritato kaj legitimeco neniam estos pridisputataj. Nomante sin porviva prezidanto, la koncerna ŝtatestro intencas eksplicite subfosi la demokratian sistemon de la lando kaj oficiale atribui al si vastan diktatoran kaj aŭtokratian potenco super la registaro de la lando kaj aserti ilian aŭtoritaton en maniero kiu ne rajtas esti pridubita aŭ kritikita. Laŭleĝa kontraŭstaro do ne estas permesita. Ankaŭ ne estas nekutime por dumviva prezidanto ankaŭ adopti kulton al personeco. La povoj ĝuataj de prezidanto dumvive similas multrilate al tiuj de absoluta monarko.
Batangas
Trafiko
Batangas havas maran havenon kun pramoj al la kontraŭa insulo Mindoro. En la urbego la pasaĝeroj uzas busetojn kaj triciklojn. Pluraj ĉefvojoj kuras al la urbego. Oni planas fervojan linion.
Prezidanto por vivo
La unua konata kazo estis kiam en la Romia Respubliko, la diktatoro Julio Cezaro, nomumis sin "Dictator perpetuus" (ĉiama diktatoro; diktatoro estis la titolo per kiu la estroj de la Senato estis nomumitaj en la Romia Respubliko) en la jaro 45 a.K. Origine, la posteno de diktatoro povis esti tenita nur dum ses monatoj. Lia ago estis imitita jarcentojn poste fare de la franca gvidanto Napoleon Bonaparte kiu estis nomumita "unua konsulo porviva" en 1802. Ekde tiam diversaj diktatoroj adoptis similajn titolojn, ĉu pro sia aŭtoritato, ĉu pro siaj pupoj en potenco.
Batangas
Klimato
La klimato de Batangas estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1767 mmm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-novembro falas pli ofte. La averaĝa temperaturo estas 28 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Prezidanto por vivo
Ironie, multaj el la gvidantoj, kiuj proklamis sin porvive prezidanto, ne venis al la fino de sia mandato samtempe kun siaj vivoj, sed estis demetitaj de siaj postenoj, aŭ murditaj, kvankam en kelkaj kazoj, kiel François Duvalier (Haitio), Saparmyrat Nyýazow (Turkmenio), Francisco Franco (Hispanio), José Gaspar Rodríguez de Francia (Paragvajo), Josip Broz Tito (Jugoslavio), aŭ Hugo Chávez (Venezuelo) iliaj mandatoj finiĝis per sia natura morto.
Post la morto de Kim Il-sung, la nordkorea registaro metis la oficejon de Prezidanto de Nord-Koreio ekster la konstitucio, kaj deklaris la forpasintan gvidanton "Eterna Prezidanto" por festi lian memoron.
Aliaj malsukcesis en sia provo nomi sin prezidanto porviva, kiel Mobutu Sese Seko en Zaire, nun Demokratia Respubliko Kongo, en 1972.
Aliaj
Ekzistas ankaŭ pluraj ekzemploj de aŭtoritatemaj prezidantoj kun longa permanenta ofico en potenco kiel ekzemple:
Ĉi-supraj povas fakte esti konsiderataj prezidantoj dumvive, ĉar la statuso kaj potencoj kiujn ili havis dum ĉio aŭ parto de ilia tempo en povo estas esence ekvivalentaj al tiuj de prezidanto porviva. La diferenco, tamen, estas, ke ĉi tiuj ne alprenis la titolon de Prezidanto dumvive kaj en kelkaj kazoj havis siajn prezidentajn mandatojn renovigitaj per regulaj elektoj por doni al ilia regado demokratan legitimecon. Kiel regulo, tamen, ili tiam uzis ampleksan balotfraŭdon aŭ alie manipulis la balotsistemon al sia avantaĝo.
Pereña de la Ribera
Pereña de la Ribera estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo Arribes del Duero. Pereña etimologie aludas al Pero (Petro) aŭ petra (ŝtono) kaj de la Ribera estas tradukebla al de la riverbordo aŭ de la rivero.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 48,82 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 366 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 300 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj. En la limo kun la municipa teritorio de Masueco estas Pozo de los Humos (Puto de la Fumoj), impona akvofalo inter plej altiraj lokoj por turismo ene de la Natura Parko Arribes del Duero. Gravas turisme ankaŭ la akvofalo Pozo Airón, la ermitejo de Nuestra Señora del Castillo, la Fuente Santa kaj la preĝejo Sankta Maria.
Limas kun loĝlokoj Peredo da Bemposta (Portugalio), Villarino de los Aires, Aldeadávila de la Ribera, Cabeza de Framontanos, Masueco de la Ribera, Fuentes de Masueco kaj La Peña. Ĝi distas 92 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Temas pri granita, kruta deklivaro.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (produktado de vino, olivoj, kaj migdaloj) kaj brutobredado (fromaĝo) lastatempe iom dekadencis sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Soucia
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Hispanio en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
Kalvinana-luterana preĝejo (Hévíz)
La Kalvinana-luterana preĝejo estas religia konstruaĵo en urbo Hévíz (Hungario), kiun uzas ambaŭ eklezioj.
Historio
Dum dominado de turkoj aperis la protestantaj religioj, sed la aŭstraj imperiestroj (samtempe hungaraj reĝoj) estis firme katolikaj. Ekde 1608 la soldatoj ricevis privilegion pri la elektebla religio. Tamen la apuda Keszthely (supozeble ankaŭ tiama vilaĝo Hévíz) restis firme katolika. En la 18-a jarcento ankaŭ luteranaj enmigrantoj alvenis. Ĝis 1926 la luteranoj eklezie apartenis al Kővágóörs aŭ Nagykanizsa, pli poste jam al la najbara Keszthely. La kalvinanoj aranĝis diservojn loke en loĝejo aŭ kulturdomo, la luteranoj en kinejo aŭ hospitala halo. En 1994 la municipo donacis konvenan areon por la konstruota kirko, kiu estis preta en la sama jardeko. La altara bildo estis kreita en 2003 fare de Rózsa Polgár. La orgeno alvenis en 2004.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en suda parto de la urbo sur herbejo. La fasado formanta triangulon estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre en aperturo sonorilo estas videbla. Inter la enirejo kaj aperturo granda ronda fenestro situas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La ekstraj muroj estas kovritaj grandparte per ŝtonoj.
Sanchón de la Ribera
Sanchón de la Ribera estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco.
Petřvald 1-Petřvald
Petřvald 1-Petřvald estas nomo de vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petřvald. En la jaro 2011 ĉi tie etis registritaj 431 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Sanchón de la Ribera
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Sanchón kaj Carrasco, okupas totalan areon de 29,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 84 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Petřvald 1-Petřvald
Parto situas en katastra teritorio Petřvald u Nového Jičína kun areo 7,59 km² kaj Harty (pereinta municipo) kun areo 1,24 km².
János Jung
János Jung [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jung János estis hungara katolika pastro, kanoniko, preposto, episkopo.
Sanchón de la Ribera
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo. La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.
János Jung
János Jung naskiĝis la en Vác, li mortis la  en Vác.
Sanchón de la Ribera
La urbestro estas de dekstra partio PP.
János Jung
Biografio
János Jung frekventis mezlernejojn en Vác, Tata (Hungario), Győr kaj Esztergom, poste li studis teologion en Vác kaj Pest (urbo). Li pastriĝis en 1865, poste li estis pastro en Hatvan, Sári, Fót, Kunszentmiklós, Csongrád, kaj Hódmezővásárhely Inter 1871-1874 li instruis en seminario en sia naskiĝurbo, inter 1874-1882 li havis postenojn en la diocezo. Ekde 1882 li estis kanoniko, ekde 1910 ĉefpreposto, dum en 1893 li estis levita vicepiskopo.
Příbraz
Příbraz (Pschibras) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Jindřichův Hradec. En la jaro ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1518.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1900
Medalistoj
Oraj medaloj ne estis donitaj ĉe la olimpiko de 1900. Arĝenta medalo estis donita por unua loko, kaj bronza medalo por dua. La Internacia Olimpika Komitato (IOK) retrospektive asignis orajn, arĝentajn kaj bronzajn medalojn al konkurantoj kiuj gajnis la 1-an, 2-an kaj 3-an lokon, por akordigi la fruajn olimpikojn kun la nunaj premioj.
Nacia Parko Tablomonto
Nacia Parko de Tablomonto, antaŭe nomita Nacia parko de la kaba duoninsulo, estas nacia parko apud Kaburbo, en la Okcidenta Kablando, en Sudafriko.
La parko estis establita la 29-an de majo 1998 por protekti la naturan medion de la Tablomonta montaro kaj la endemian flaŭraron kaj veĝetaĵaron. La parko estas sub la protektorato de la estraro de Sanparks (Sudafrikaj Naciaj Parkoj). La Nacia Parko de Tablomonto havas du gravajn vidindaĵojn: Tablomonto, laŭ kiu la parko estis nomita, kaj la Bonespera Kabo, la plej malproksima punkto en Afriko direkte al la sudokcidento.
Geografio
La parko etendiĝas de Signal Hill ĝis Lion's Head, Devil's Peak, Constantiaberg, la montoj de la suda duoninsulo ĝis Cape Point. La parko konsistas el tri partoj apartigitaj unu de la alia per urbaj areoj sur plata tereno.
Tablomonta teritorio
Tiu ĉi parto inkluzivas jenajn pintojn: Signal Hill, Leonkapo, Tablomonto kune kun la Malantaŭa Tablo (malsupra parto de la Tablomonto), Diablo-Pinto, la ĉeno de dekdu apostoloj (dek sep pintoj laŭ la marbordo de Atlantiko) kaj Orange Kloof (areo sub strikta protekto, ne malfermita al turistoj).
Tiu parto estis kreita de la antaŭa Tablomonto Nacia Monumento, Cecilia Ŝtata Arbaro kaj Newlands Arbaro. La Kirstenbosch Botanika Ĝardeno ne estas oficiale inkludita en la teritorio de la parko, sed ĝiaj supraj partoj estas konservitaj sur simila bazo.
Silvermine-Tokai Teritorio
Ĝi etendiĝas trans la duoninsulon de Atlantiko ĝis la marbordoj de Falsa Golfo. Gravaj punktoj en ĉi tiu teritorio estas Constantiaberg, Steenberg Peak kaj la Kalk Bay Montoj. Ĝi estis formita de la antaŭa Tokai State Forest kaj la Silvermine Reserve.
Teritorio de Cape Point
Ĝi situas ĉe la suda pinto de la duoninsulo, etendiĝante de Cape Point kaj la Bonespera Kabo en la sudo ĝis Scarborough en Atlantiko kaj Simonstad super Falsa Golfo. Ĝi estis establita de la antaŭa Cape of Good Hope Reserve.
Kreskaĵoj kaj bestaro
La Nacia Parko de Tablomonto estas parto de la naturprotekta komplekso de Cape Floral kun 2 285 plantospecioj (90% el kiuj, inkluzive de 300 endemiaj aŭ endanĝerigitaj), enskribitaj en la Listo de Unesko pri Monda Kultura kaj Natura Heredaĵo.
Estas malpli da bestoj ĉi tie ol en aliaj sudafrikaj parkoj. Malsovaĝaj rokaj hiraksoj kaj la grego de ĉakmaj pavianoj, alkutimiĝintaj vidi homojn, estas ofte renkontataj. Tie loĝas ankaŭ mungotoj, histrikoj, serpentoj, testudoj kaj karakaloj.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912. Estis la dua fojo en olimpiko, ke ĝi reprezentis la dekstrisman Frankisman Hispanion, kiu instaliĝis sekve de la Hispana Enlanda Milito de 1936.
Villaviciosa
Villaviciosa (hispana prononco laŭ sistemo IFA ) estas urbo situanta en Hispanio. La urba teritorio situas ĉe la marbordo de Asturio, aŭtonoma regiono de Hispanio - la marbordo de la Atlantika Oceano loke nomatas Verda marbordo. Tamen la historia centro de la urbo troveblas 8 kilometrojn sude for de la marbordo. Laŭ stato de la jaro, en la urbo vivis loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝis la regiona grava urbo Ĥiĥono, kiu situas oriente, estas 20 kilometroj.
La Redonda
La Redonda estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo El Abadengo. La Redonda estas tradukebla al La Rondoforma.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,64 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 86 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912. Estis la unua fojo en olimpiko, ke ĝi reprezentis la dekstrisman Frankisman Hispanion, kiu instaliĝis sekve de la Hispana Enlanda Milito de 1936.
Villaviciosa
Kvankam la loknomo Villaviciosa povus esti komprenita laŭvorte kaj erare kiel derivita el "malvirta", fakte ĝi rilatas al alia signifo de la vorto, nome "abunda".
La Redonda
Limas kun loĝlokoj Sobradillo, Hinojosa de Duero, Lumbrales, Ahigal de los Aceiteros kaj San Felices de los Gallegos. Ĝi distas 101 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Villaviciosa
Rilatoj al Esperanto
Ekskurso de la 16-a Hispana Kongreso de Esperanto en 1955 vizitis la urbon.
Saldeana
Saldeana estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo Centro Duero.
La Redonda
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Saldeana
Limas kun loĝlokoj Barruecopardo, Villasbuenas, Saucelle, Barreras, Bermellar kaj Cerralbo. Ĝi distas 97 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Estas kruta teritorio.
La Redonda
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
Saldeana
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ege ekgravis.
Saint-Didier
Saint-Didier (jen france, okcitane Sant Deidier, nomata laŭ kristana sanktulo origine latine nomita Desiderius) povas indiki al la sekvaj komunumoj kaj loĝlokoj en Francio:
Aldone, kun nom-aldonoj, interalie temas pri
Mediana de Aragón
Mediana de Aragón [meDJAna dearaGON] estas municipo de Hispanio, en la sudorienta parto de la Komarko Zaragozo kies ĉefurbo estas Zaragozo mem, sed ankaŭ oni konsideras kiel ĉefurbo Utebo-n, se oni ne konsideras tia Zaragozon, kiel provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas en la centroriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Saugeot
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Mediana de Aragón
Geografio
Mediana de Aragón estas municipa teritorio en la sudorienta parto de la Komarko Zaragozo, kie ĝi okupas teritorion inter Zaragozo nordokcidente kaj Fuentes de Ebro oriente. Norde la nacia ŝoseo N-232 (atingebla laŭ la ŝoseo A-222) komunikas inter Zaragozo nordokcidente kaj Fuentes de Ebro sudoriente, atingebla per la loka ŝoseo CV-209. La rivero Ginel ekfluas el Mediana de Aragón, trafluas ĉe Fuentes de Ebro kaj alfluas al Ebro.
La Peña (Salamanca)
La Peña estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco kaj al la Municiparo Arribes del Duero. La Peña estas tradukebla al La Roko.
Mediana de Aragón
Geografio
La loĝloko Mediana de Aragón mem estas je 30 km sudoriente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la dekstra bordo de la rivero Ebro. Ĝi estas sur 289 msm. La loĝloko mem estas inter Fuentes de Ebro kaj Belchite (atingebla laŭ la ŝoseo A-222).
La Peña (Salamanca)
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 25,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 100 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj.
Mediana de Aragón
Historio
Estis prahistoria loĝado atestita de arkeologiaj kuŝejoj "Los Castellazos" (Ferepoko kaj iberoj) kaj "Los Graneretes" (posta setlejo).
La Peña (Salamanca)
Limas kun loĝlokoj Masueco, Pereña de la Ribera, Cabeza de Framontanos, Fuentes de Masueco, La Vídola, Cabeza del Caballo, Valsalabroso. Ĝi distas 88 km de Salamanko, provinca ĉefurbo. Ĝi estas ligata ĉefe al Vitigudino. Ĉefa geologia mirindaĵo estas insulmonto nome Peña Gorda (Dika Roko), nome bornhardt aŭ inselberg da episienito katalogita de geologia intereso en la katalogo de la IGME.​ Tiu bloko, 41 metrojn alta kaj 71 metrojn diametre, estis formita antaŭ ĉirkaŭ 320-310 milionoj da jaroj je profundeco de ĉirkaŭ 3 km kiel granito, sed erozio kaj hidrotermikaj ŝanĝoj (episienitigo) ŝanĝis ĝian komponon. Stiligita bildo de la roko okupas la supran duonon de la blazono.
Sarrogna
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono Poligny.
La Peña (Salamanca)
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Mediana de Aragón
Historio
Estis iam setlejo de araboj, kiuj lasis irigacian reton. De tiu epoko estis kastelo. Post la konkero de Zaragozo fare de kristanoj granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultos en ekonomia kaj demografia krizo. Fine de la 12-a jarcento, Mediana estis reĝa posedo, Alfonso la 2-a heredigis ĝin al sia filo kaj sukcedanto Petro la 2-a (1196-1213), kiu vendis ĝin al Pedro Sesé komence de la 13-a jarcento. En 1331 ĝi ekapartenis al Juan Martínez de Luna kaj lia edzino, Contesina de Calamandrana. En la 17a de junio 1368, Juan Martínez de Luna la 3-a, senjoro de Illueca kaj Gotor, vendis la kastelon kaj loĝlokon de Mediana al Blasco la 2-a Fernández de Heredia, senjoro de Hoyos. En 1388 apartenis al pastro Blasco Fernández de Heredia y Boil, kaj al Juan Gil Fernández de Heredia y Bardají en 1393. En 1454 la mudeĥaroj agnoskis kiel senjoro na López de Biniés. Dum jarcentoj ĝi apartenis al la grafa familio de Fuentes, donita de Fernando la Katolika al Juan de Heredia en 1508, Barono de Mora kaj Senjoro de Fuentes.
Mediana akiris municipan sendependigon kaj formis propran municipon en 1834. Unu jarcenton poste dum la Hispana Enlanda Milito, Mediana de Aragón estis defendejo de la ĉefurbo Zaragozo fare de la insurekcia armeo. Atakoj de la respublika armeo malsukcesis, kaj anarkiista armeo estis haltigita inter Quinto kaj Balchite ĝis 1937.
Mediana de Aragón demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Estis 1 313 loĝantoj en 1848 (laŭ Madoz), 844 en 1950, ĝis 549 de 1991. En la popolnombrado de INE de 2009 aperis registritaj 492 loĝantoj. Estas ĉirkaŭ 300 loĝejoj, 10 stratoj kaj 15 lokaloj. Kelkaj loĝlokoj de la provinco perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Mediana de Aragón oni malaltiĝis ĝis nunaj 457 (2022) pro almigrado al lokoj pli proksimaj al la ĉefurboj kaj al la komunikvojoj de la akso de la valo de Ebro.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (precipe de luzerno), brutobredado (precipe de ŝafoj), kaj sekva nutrindustrio, krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. Ĉirkaŭe estas bonkvalita alabastro kaj argilo.
El vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la ermitejo de Santa María Magdalena je ĉirkaŭ 3 km de la urba kerno, la arkeologiaj kuŝejoj, neĝujo, sanktulmonumentoj, proksimaj ruinoj kaj kastelo de Rodén, sallageto je 5 km La Salada kaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
Nottertal-Heilinger Höhen
Nottertal-Heilinger Höhen estas urba komunumo en Germanio, kiu ekestis komence de 2019 per fuzio de la antaŭe memstaraj komunumoj Bothenheilingen, Issersheilingen, Kleinwelsbach, Neunheilingen, Obermehler kaj la urba komunumo Schlotheim. Ĝi troviĝas en la distrikto Unstrut-Hainich de la federacia lando Turingio, kaj iusence estas la sekvaĵo de antaŭa komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schlotheim. En la komunumaro membris ankoraŭ la loĝlokoj Körner kaj Marolterode, kiuj formale daŭre konsideratas komunumoj, sed administratas en la nova komunumo Nottertal-Heilinger Höhen, ĉar la vivteno de propra kompleta administrejo estus tro multekosta. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Centra loko de la komunumo estas la antaŭe urba loĝloko Schlotheim.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1956
Hispanio bojkotis la Someran olimpikon 1956 en Melburno, Aŭstralio pro la invado de Sovetunio en Hungarion. Tamen, la rajdaj konkuroj por la ludoj estis okazigitaj en Stokholmo, Svedio kvin monatojn pli frue (pro aŭstraliaj kvarantenaj regularoj), kaj tiam la posta invado ankoraŭ ne antaŭvideblis.
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912. Estis la tria fojo en olimpiko, ke ĝi reprezentis la dekstrisman Frankisman Hispanion, kiu instaliĝis sekve de la Hispana Enlanda Milito de 1936.
Tremedal de Tormes
Tremedal de Tormes estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia partio de Vitigudino en la nordokcidento de la provinco.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Peñalvo, Trabadillo kaj Tremedal de Tormes, okupas totalan areon de 33,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 45 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Saint-Hymetière-sur-Valouse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
Hispanio en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912. Estis la kvara fojo en olimpiko, ke ĝi reprezentis la dekstrisman Frankisman Hispanion, kiu instaliĝis sekve de la Hispana Enlanda Milito de 1936. Post la bojkoto de la antaŭa olimpiko fare de Hispanio, la teamo en 1960 estis despli ampleksa.
(99982) 1981 EJ21
(99982) 1981 EJ21 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Hispanio en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
(99982) 1981 EJ21
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Hispanio en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato, fondita en 1912.
Trabanca
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 29,70 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 177 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 400 loĝantojn dum la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Parto de ĝia teritorio estas ene de la Natura Parko Arribes del Duero, naturejo protektita de grandaj valoroj kaj mediaj kaj turismaj.
Estas restaĵoj el Prahistorio, sed la setlejo mem fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio kaj dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis.