cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
34346 Varunmadan
34346 Varunmadan estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 1-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Varun Raj Madan, finaliston de la Broadcom MASTERS 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri zoologio. Li estis lernanto ĉe la Lake Highland Preparatory School de Orlando (Florido).
IKRJO
La Internacia Kunordiga Renkontiĝo de Junularaj Organizoj (IKRJO) (: International Coordination Meeting of Youth Organisations (ICMYO)), estas internacia reto por la plej grandaj junularaj movadoj kaj regionaj junularaj platformoj. Ĝi oficiale fondiĝis en 2004, kaj estis plie fortigita en 2013. La reto asertas ke:
Nuntempe la reto renkontiĝas unufoje dum la jaro en Jara Kunsido kiu estas organizita de la tielnomata "Task Force", kiu estas elektita la antaŭan jaron de la membroj.
Membroj
Estas du tipoj de plena membreco kaj du tipoj de asociita membreco.
Valentinas Čepkus
Valentinas ČEPKUS (naskiĝis la en vilaĝo Maslauskiškis, distrikto Raseiniai; mortis la  en Kaŭno) estis litova pedagogo, kantisto, aktoro kaj esperantisto.
Dudekjaraĝa li finis teatran fakon de muzika lernejo, laboris en pupteatro en Marijampolė, kaj ekde 1966 kantis en Kaunasa Muzika Teatro. En 1981 li finis konservatorion, kunlaboris kun diversaj ensembloj. Reveninte en Kaunas komencis instrui sol-kantadon en muzika lernejo. Lastatempe li fruktodone kunlaboris kun popolmuzika ensemblo "Ainiai" (Idoj), koncertis ne nur en Litovio, sed ankaŭ en multaj Eŭropaj landoj, en Nord-Ameriko. Valentinas bone komprenis, ke muziko apartenas al ĉiuj: al junaj kaj pli aĝaj homoj, al scienculoj kaj simplaj kamparanoj. Do li kantadis pri sia lando, pri amata knabino, pri kverko -simbolo de nia forteco. Kaj li mem estis forta kiel kverko: propramane konstruis domon, faris meblojn, kreskigis ĝardenon... Partoprenis en diversaj E-aranĝoj, ĝojigis partoprenintojn per sia voĉo kantante Esperante kaj litovlingve. Nun lian voĉon eblas aŭdi en konata kasedo La Sankta Fajreto, eldonita en 1997.
(12962) 4297 T-2
(12962) 4297 T-2 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Valentinas Čepkus
Fonto
Litova Stelo, 1999, majo-junio, n-ro 3, pĝ. 26.
Aleksandr Men
Aleksandr Men (ruse: Александр Владимирович Мень; naskiĝis la 22-an de januaro 1935 en Moskvo, mortis la 9-an de septembro 1990 apud Moskvo) – rusa ortodoksa kleriko, religia filozofo kaj teologo-ekumenisto. Li konis hebrean, grekan kaj kelke da eŭropaj lingvoj. Lia libro "Filo de la homo" estis tradukita en plurajn lingvojn. Murdita en neklarigeblaj cirkonstancoj.
Vivo
Li naskiĝis en familio de rusaj judoj Vladimir Men kaj Jelena Cuperfejn. Lia patro estis ateisto kaj la patrino konvertita de ortodoksimo kristanino. Aleksandr estis baptita la 3-an de septembro 1935 de ortodoksa superulo, kaŝiĝanta sin ataŭ komunisma reĝimo.
Kiam li estis 6 jara, NKVD arestis lian patron, kiu dum pli ol unu jaron pasigis en enketa arestejo, kaj poste estis ekzilita en Uralon. La familio rekuniĝis nur post la dua mondmilito.
En la aĝo de 12 jaroj li spertis mistikan travivaĵon renkontante Jesuon Kriston.
Aleksandr Men studis en Supera Felta Altlernejo kaj jam dum la unua studjaro ekkonis ortodoksan judon Gleb Jakunin – venontan ortodoksan pastron kaj opozician aganton, kaj reĝisoron Andrei Tarkovski. En 1955 la fakultaton, kiun li studis oni translokigis al Irkuck en Siberion kaj tie en 1957 la pastro Men eklezie nuptiĝis kun Nataŝa Grigorenko en ortodoksa preĝejo sub alvoko al sankta Johano Baptisto. Kadre de reprezalioj direktitaj al kredantoj li ne ricevis diplomon pri studfino, pro kio estis soldatiĝonta.
La 1-an de septembro 1960 ordiniĝis kaj kiel vikario eklaboris en la sama preĝejo, kie post unu jaro iĝis paroĥestro.
En 1964 loka milico traserĉis la sanktejon kaj senbaze akuzis la pastron pri priŝtelado de loka muzeo. La klerikon oni direktis kiel vikarion al vilaĝo Tarasovka, kie ekestis ideo skribi malferman leteron al regopovoj, kondamnanta kontraŭreligian atakon. La letero kaŭzis grandan reeĥon en ŝtataj kaj ekleziaj regopovoj.
En la jaroj 1964-1968 la pastro studis en Moskva Animzorga Akademio, kie doktoriĝis, kaj februare 1970 estis sendita kiel vikario al preĝejo de Sinjora Oferaĵo en apudmoskva vilaĝo Novaja Derevnia.
En la jaroj 1980-1983 pastro Men estis dufoje enketata de KGB en Lubjanka. En 1985 sindikata ĵurnalo Trud, en du vastaj artikoloj, akuzis lin pri krimaj kontaktoj kun rusa ortodoksa eklezio en Ameriko kaj pri kontraŭsoveta agado.
(14292) 1148 T-1
(14292) 1148 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Okcidenta Ĉeno (Novzelando)
La insuletoj havas ĉiuj maoriajn nomojn, el NOr: Tahi (angle One, unu), Rua (Two, du), Toru (Three, tri), Whā (Four, kvar) kaj fine Rima (Five, kvin).
Les Ardoines (stacidomo)
Les Ardoines estas franca stacidomo sur linio C de RER, situanta en komunumo Vitry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Statusa simbolo
Statusa simbolo estas plejbelaĵo kio estas simbolo por la socia statuso kiun persono aŭ organizo posedas aŭ aspiras. Preskaŭ ĉio taŭgas por esti statusa simbolo, kondiĉe ke ĝi estas neatingebla por la amaso. Speciale la statusa simbolo servas por distingiĝi en la propra grupo aŭ pli malaltaj grupoj en la socia tavoliĝo.
Takamitsu Tomiyama
Takamitsu Tomiyama (富山 貴光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Sagan Tosu kaj Albirex Niigata.
Rozakvo
Rozakvo estas volatila akvo de rozo aŭ Rosa centifolia, kiu estas kromprodukto de la destilado de rozoleo el rozfloroj. Ĝi ankaŭ nomiĝas  roz-hidrolato . La odorefiko de rozakvo estas ŝuldata al 2-feniletanolo.
Aplikado
Rozakvo estas grava ingredienco de certaj specoj de marcipano. Ĝi ankaŭ estas uzata por aromigado de aliaj manĝaĵoj precipe en la araba, hinda, persa kaj franca kuirejo. Inter turistoj en Hindio la jogurta trinkaĵo lassi ([लस्सी) estas tre ŝatata aŭ gulabi lassi (गुलाबी लस्सी). Rozakvo estas uzata por fari kosmetikaĵojn, precipe por flegi la haŭton.
Konata estas el la turka dolĉaĵo güllaç, kiu estas aromatigita per rozakvo.
Vera rozakvo malsimilas al maceraĵo el rozfloroj. Tiun mazeraĵon oni povas facile mem fari.
El rozakvo, oranĝsuko kaj granatsuko oni faras ankaj senalkoholan ĉampan-surogato. Per tiu oni anstataŭas ŝampanon en islamaj landoj..
Produktantaj regionoj
Krome ekzistas pliaj produktantoj en Libano kaj Turkio.
Erich Wolfgang Korngold
Erich Wolfgang Korngold (naskiĝis la 29-an de majo 1897 en Brno, Ĉeĥio - mortis la 29-an de novembro 1957 en Hollywood) estis aŭstra filma romantika komponisto. En 1938 li ricevis Oskar-premion pro sia partituro al la filmo La Aventuroj de Robin Hood kaj estas konsiderata kiel kunfondinto de filma muziko. Li komponis ankaŭ operojn.
Biografio
Li naskiĝis en juda familio en Brno (tiam Brün, Aŭstrio-Hungario, nun Ĉeĥio). Erich estis la dua filo de juristo kaj eminenta muzika kritikisto Julius Leopold Korngold. En 1901, kiam li estis kvarjarulo, ili foriris al Vieno. Erich estis prezentata al famuloj kiel mirinfano, en 1906 li ludis sian kantaton Oro al Gustav Mahler, kiu lin nomis "muzika genio". Je la aĝo de 11 jaroj li komponis sian baleton Der Schneemann (La neĝhomo). Li fariĝis lernanto de Alexander Zemlinsky.
En la 1920-aj jaroj li kunlaboris kun grava germana reĝisoro Max Reinhardt, en 1927 li prelegis teorion en Viena Ŝtata Akademio kaj estis dirigento en la Viena Ŝtata Operejo. En la sezono 1929-1931 li gastis kiel dirigento en germana teatro de Brno, en la 1930-aj jaroj li akceptis proponon de M. Reinhardt labori por Hollywood.
Jam en 1936 ricevis Oskar-premion lia muziko al Anthony Adverse, en 1938 duan Oskar-premion akiris lia partituro por filmo La Aventuroj de Robin Hood.
NGC 6285
NGC 6285 (aliaj indikoj — MCG 10-24-81, ZWG 299.37, ARP 293, KAZ 111, PGC 59344) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Trügleben
Trügleben ĝis novembro 2011 estis memstara administra komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gotha de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro 2014 la loĝloko havis 361 loĝantojn. La 1-an de decembro 2011 ĝi kun la najbaraj komunumoj Aspach, Ebenheim, Fröttstädt, Hörselgau, Laucha, Mechterstädt, Metebach, Teutleben kaj Weingarten unuiĝis al nova komunumo Hörsel, kies administra centro estas en Hörselgau.
25711 Lebovits
25711 Lebovits estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Elias Lebovits, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto en teamo pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Ramaz Upper School en Nov-Jorko (Nov-Jorkio, Usono).
Rjukjua lingvaro
La Rjukjuaj lingvoj (琉球語, Ryūkyū-go, 琉球語派, Ryūkyū-goha, ankaŭ 琉球諸語, Ryūkyū-shogo aŭ 島言葉 en Rjukjua, Ŝima kutuba, laŭvorte "insula parolmaniero"), estas la indiĝenaj lingvoj de la Rjukjua Insularo, nome la plej suda parto de la Japana arkipelago. Kun la Japana lingvo, ili formas la aron de la japanaj lingvoj. Tiuj rjukjuaj lingvoj ne estas reciproke interkompreneblaj unu kun alia. Oni ne konas precize kiom multaj parolantoj de tiuj lingvoj restas, sed la lingvoanstataŭado al la normiga japana kaj al pli fortaj dialektoj kiel la Okinava japana (diferenca el la Okinava lingvo) rezultis en la fakto, ke tiuj lingvoj iĝis endanĝeraj lingvoj; UNESCO klasigis kvar el tiuj lingvoj kiel "definitive endanĝeritaj" kaj du aliajn kiel "severe endanĝeritaj".
Ĝenerale oni dividas aŭ klasigas tiujn lingvojn en du grupoj, nome nordaj kaj sudaj. En la norda grupo estus    Kikai, Amami Ōŝima, Tokunoŝima, Okinoerabu, Ĝoron, Kunigami kaj la Okinava lingvo, sendube la plej parolata kun preskaŭ unu miliono da parolantoj. En la suda grupo estus Mijako (la dua plej parolata, sed jam nur de iom pli ol 60 000 parolantoj), Irabu, Tarama, Ĝaejama kaj Ĝonaguni. Ne nur tiuj lingvoj ne estas reciproke interkompreneblaj, sed krome kelkaj havas siajn proprajn dialektojn.
Ne estas popolnombraj informoj de la rjukjuaj lingvoj, kaj la preciza nombro de parolantoj estas nekonata. En 2005, la totala loĝantaro de la Rjukjua regiono estis de 1 452 288, sed fluparolantoj estas nur la maljunuloj, nome tiuj kiuj estas pli ol 50-jaraĝaj, kaj tiel la vera nombro de rjukjuaj parolantoj devas esti multe pli malalta. Malmultaj infanoj aŭ junuloj parolas ilin, nur tiuj kiuj vivas kun siaj geavoj. Multaj junuloj uzas la okinavan dialekton de la japana, kio estas nek rjukjua lingvo nek dialekto.
Ernő Blaskovich
Ernő Blaskovich [blaŝkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Blaskovich Ernő estis hungara bienulo, bredisto pri ĉevaloj. Lia nobela antaŭnomo estis ebecki. Ernő Blaskovich naskiĝis la en Tápiószentmárton, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Blaskovich naskiĝis en nobela familio, kie ĉiuj okupiĝis pri ĉevaloj. En 1863 li fondis ĉevalaron en sia bieno, kiu estis la unua privata ĉevalaro. Tie estis bredita en:Kincsem, la hungara ĉevalfenomeno. Kincsem portis sukcesojn, sed Blaskovich estis diboĉema. Lia statuo estis malalta, tial li neniam edziĝis, tamen li havis intiman kontakton kun virino dum longaj jardekoj.
Trulben
Trulben estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Shuhei Kawata
Shuhei Kawata (川田 修平, n. ) estas japana futbalisto.
(14293) 2307 T-1
(14293) 2307 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Shuhei Kawata
Li futbalis ĉe Omiya Ardija, Tochigi SC kaj Fujieda MYFC.
Cléverson Gabriel Córdova
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Sokodé
Sokodé estas la dua plej granda grandurbo de Togolando. Ĝi estas multetna kaj multi-religia urbo, administra kaj komerca centroj por la ĉirkaŭaj agrikulturaj areoj.
Situo
Sokodé situas sur malebenaĵo en la centra parto de la lando. Lomeo troviĝas 339 km.
Historio
Ekde la mezepoko Sokodé estis grava urbeto por komercistoj kaj metiistoj. Ankaŭ Islamo konkeris la regionon. Germanaj konkerintoj alvenis fine de la 19-a jarcento, kiujn la francoj sekvis. En la urbo estas neniu industrio. Oni okupiĝas pri komercado kaj artmetioj. Agrikulturistoj kultivas en la periferio ĉefe maizojn, maniokojn, piprojn kaj fabojn. En la proksimeco estas gregoj de bovinoj.
Klimato
Sokodé etendiĝas en la tropika klimato. La pluva sezono daŭras inter aprilo ĝis oktobro, la ceteraj monatoj estas iom sekaj. Jare pluvas ĉ. 1350 mm. La averaĝa temperaturo estas 26 °C.
Trafiko
Sokodé havas flughavenon kaj vojojn al ĉiuj direktoj.
InterRail
InterRail - jen angle, neformale ankaŭ esperantlingve nomata InterRelo - estas internacia trajna bileto, kiu ebligas vojaĝadon tra tuta Eŭropo. Vojaĝantoj, kiuj ankoraŭ ne havis 26 jarojn, rajtas uzi rabatitajn biletojn.
Kiam Interrail ekeblis en marto 1972, la oferto origine celis instigi gejunulojn de ĝis 21 jaroj esplori okcidentan Eŭropon per la fervojoj (inkluzive de certaj pramŝipaj itineroj), sed intertempe Interrail haveblas por ĉiuj aĝoj. Ĝi ankaŭ taŭgas por mallongaj vojaĝoj, de nur kvin tagoj. Ekzistas ankaŭ Eurail-bileto nur havebla por civitanoj kiuj oficiale rezidas ekster Eŭropo.
Signifo por Esperanto
Aparte en la komencaj jardekoj la kombino de la Interrail-bileto kun Pasporta Servo estis eleganta ebleco kombini la avantaĝojn de ambaŭ ofertoj por malmultekosta kaj spontanea vojaĝado, sen devi por junulargastejoj elspezi multoble pli ol por la vojaĝado aŭ tranokti dum plena monato nur en noktaj trajnoj aŭ dormsake sur plankoj de ne aparte gastemaj stacidomoj. Tion komprenis la germana nacia fervoja korporacio Deutsche Bahn kaj komence de da 1980-aj jaroj tre favore kaj detale prezentis Pasportan Servon en la germanlingva broŝuro pri Interrail, en miliono da ekzempleroj disvastigita en ĉiuj stacidomoj kaj vojaĝagentejoj de Germanio. La germanlingva Interrail-broŝuro klare atentigis ke por uzi la servon Pasporta Servo necesas paroli Esperanton kaj informojn kiel lerni tiun lingvon havas Germana Esperanto-Junularo (GEJ). Tio por GEJ signifis subitan komencon de lavango da informpetoj, en tempo kiam ankoraŭ ne eblis afiŝi informojn interrete - ene de semajnoj necesis koncepti novajn paperajn informilojn kaj edukilojn, kiujn antaŭe ofte sufiĉis fotokopii en etaj kvantoj kaj nun subite necesis presi en kompare grandegaj eldonoj, kaj necesis varbi pluri aldonajn volontulojn en la oficejo en Hamburgo ĝis 1986 kaj en Bonno ekde 1987, nur kun la tasko letere respondi la demandojn de Interrail-interesitoj pri Esperanto. Aliaj naciaj fervojaj korporacioj de Eŭropo ŝajne ne kopiis tiun varban informadon pri Esperanto - tio supozeble tute saĝis kaj ne bedaŭrindas, ĉar en pluraj eŭropaj landoj la landaj asocioj de TEJO kaj UEA ne estus preparitaj kaj kapablaj trakti tiom multajn specifajn informpetojn.
Tipoj de biletoj InterRail
Ekzistas du tipoj de InterRail biletoj: Global Pass ("tutgloba pasporto", internacia bileto por tridek tri landoj) kaj One Country Pass (bileto por unu lando)
Global Pass oni povas aĉeti por vojaĝado en tuta Eŭropo dum:
Global Pass validas en jenaj landoj: Aŭstrio, Belgio, Bosnio kaj Hercegovino, Britio, Bulgario, Ĉeĥio, Danio, Finnlando, Francio, Grekio, Hispanio, Hungario, Irlando, Italio, Baltaj landoj (Estonio, Latvio, Litovio), Luksemburgo, Malto, Montenegro, Nederlando, Norvegio, Pollando, Portugalio, Nord-Makedonio, Rumanio, Slovenio, Svedio, Svisio kaj Turkio.
One Country Pass oni povas aĉeti por vojaĝado en unu lando dum 3 aŭ 4 aŭ 6 aŭ 8 tagoj dum unu monato. Prezo dependas de tio, en kiu preznivelo estas la lando.
Atentu!
Por vojaĝi en la Beneluksaj landoj ekzistas unu komuna bileto. Oni ne povas aĉeti bileton nur por ekzemple Belgio.
Por Norvegio ne eblas aĉeti bileton InterRail por la unua klaso.
Kondiĉoj
Ekzistas ankaŭ bileto por la unua klaso (sed ne por homoj sub 26 jaroj).
Ofte oni bezonas ankoraŭ aĉeti lokbileton, ĉar ĉefe en longdistancaj trajnoj estas necesa rezervi sidlokon kaj tiu ĉi devigo validas ankaŭ por vojaĝantoj kun InterRail. InterRail bileto estas bileto por unu konkreta homo, oni ne povas ĝin doni al iu alia homo.
Se oni uzas noktan trajnon, kiu foriras post la 19-a horo vespere kaj alvenas post la 4-a horo matene, oni ne kalkulas tiun ĉi vojaĝon kiel du tagoj, sed nur kiel unu - tio signifas, ke se iu havas bileton por 3 tagoj de vojaĝado, li povas vojaĝi fakte eĉ 6 tagojn, se oni ĉiam uzos noktajn trajnojn.
Bileton InterRail ne povas aĉeti homoj, kiuj ne estas civitanoj de iu ajna eŭropa lando - por tiuj ĉi homoj ekzistas oferto Eurail. Oni ne povas aĉeti InterRail bileton por la lando, kie oni loĝas (do ekz. ĉeĥoj ne povas aĉeti bileton InterRail por Ĉeĥio).
Faldebla sidloko
Faldebla sidloko estas sidloko, kiu povas esti faldita tiel, ke la vakita spaco povas esti uzata por alia celo. Ĝia instalado en la pramo lasas, kiam faldita, spacon por rulseĝo. Ĝi ankaŭ povas esti instalita en vagonaro por krei aldonan sidlokon.
Faldeblaj sidlokoj troveblas en aliaj lokoj, kiel stadionoj, arenoj (arenoj), teatroj kaj aŭditorioj, kie ili kolapsas por permesi trairon inter la apudaj seĝaj vicoj.
Oto la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Lia edzino estis la bizanca princino Teofano, kiu iĝis reganto de la imperio post lia morto.
(12963) 5485 T-2
(12963) 5485 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
4262 DeVorkin
4262 DeVorkin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (Gubernio Saitama, Japanio).
Gia nomo honoras David H. DeVorkin, tenanton de katedro en la departemento pri historia astronomio de la American Astronomical Society, verkinton de la biografio de la astronomo Henry Norris Russell, konserviston de la National Air and Space Museum de 1981.
Falsaj Amikoj en Esperanto
Falsaj Amikoj en Esperanto estas vortareto pri la Esperantaj falsaj amikoj, verkita de Roger Bernard kaj André Ribot kaj eldonita en 1971 de Esperantaj Francaj Eldonoj el Marmande (Francujo). La signifo de la koncernaj vortoj estas france klarigata.
Vidu ankaŭ
Falsaj amikoj
Listo de falsaj amikoj
Ciateacoj
La ciateacoj (Cyatheaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo ciatealoj (Cyatheales). Ĝi entenas ĉirkaŭ 500 speciojn. Ĝia tipa genro estas ciateo.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (5 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Bárcena de Cicero
Bárcena de Cicero estas municipo en la aŭtonoma komunumo Kantabrio (norda Hispanio).
Situo
Ĝi situas en la komarko Trasmiera, ĉe la estuaro de la rivero Asón. La municipo apartenas parte al la naturrezervejo Marĉoj de Santoña, Victoria kaj Joyel.
Ĝi lime najbaras al la municipoj Escalante, Laredo, Colindres, Voto, Solórzano kaj Hazas de Cesto. La municipo konsistas el diversaj vilaĝoj kaj la sidejo de la municipa registaro situas en Gama.
Historio
La plej fruaj konataj dokumentoj menciantaj la municipon datiĝas je la jaro 1082 kaj temas pri vendado de bieno al Monaĥejo de Puerto, en la t.n. Cesereo (nuna Cicero) kaj Kolindres (Colindres). Post du jaroj, iu virino je nomo Teresa donacis siajn domojn kaj ties bienojn en Cicero al tiu sama monaĥejo.
En 1136, la reĝo Alfonso la 7-a de Leono kaj Kastilio konsentis liberigi la vilaĝon Ambrosero je kelkaj pagoj kaj en 1165 Alfonso la 8-a de Kastilio transdonis la vilaĝon al Santa María del Puerto (nuna Santoña).
La municipo ampleksas kelkajn vilaĝojn, kiuj en la pasinteco apartenis al la malaperinta Junta (unuiĝo) de Cesto, kiu siavice ankaŭ estis parto de la Merindad (subregiona ento) Trasmiera. Tiuj ĉi vilaĝoj apartenis unue al eklezio kaj poste iĝis rekte dependaj de la povo de reĝo. Dum la regado de la Katolikaj Gereĝoj, la vilaĝoj ekapartenis al la koregidorlando poste konsistiganta la Ligon de la Kvar Urbetoj. La registara kunvenoj refoje okazis en la vilaĝo Bárcena de Cicero (samnoma al la municipo), samkiel en aliaj vilaĝoj apartenantaj al tiu koregidorlando. Tial kvar steloj aperas sur la blazono de la municipo, reprezentante la kvar urbetojn de la ligo San Vicente de la Barquera, Santandero, Laredo kaj Castro Urdiales. Krome, la marondoj aperantaj malsupre en la blazono estas simbolo de la ĉemara karaktero de la municipo.
En 1822 la municipo ekekzistis kiel la nuna ento, kun simpla nomo Cicero, sed en 1835 ĝi ŝanĝiĝis al Bárcena de Cicero.
Sainte-Vertu
Sainte-Vertu estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 109 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Sainte-Vertu etendiĝas sur 14.36 km², kaj havis 109 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.6 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro André Oppeneau, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Sainte-Vertu apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Vidu ankaŭ
Yonne
117581 Devinschrader
117581 Devinschrader estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon sur la Monto Lemmon,  norde de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Devin Schrader, meteorsciencisto, kosmokemiisto kaj Helpanta Direktoro de la Centro por Meteorŝtonaj Studoj ĉe la Ŝtata Universitato de Arizono. Li estas Sciencia Teama Kunlaboranto kun la Laborgrupo pri Karboneca Meteorŝtono por la misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx.
Zygmunt Szendzielarz
Zygmunt Edward Szendzielarz, pseŭdonomo "Łupaszka" (naskiĝis la 12-an de marto 1910 en Stryj, nun en Lviva provinco, murdita la 8-an de februaro 1951 en varsovia malliberejo) – majoro de pola kavalerio kaj de Pola Enlanda Armeo. Dufoja kavaliro de la Ordeno Virtuti Militari.
Distingoj
Pro partopreno en la septembra kampanjo de 1939 estis distingita per la Kruco Virtuti Militari de la 5-a klaso.
Januare 1944 leŭtenanto Szendzielarz estis distingita de regiona komandanto kolonelo Aleksander Krzyżanowski, pseŭdonomo "Lupo", per la Batal-Kruco.
Vitis labrusca
Labruska vito (Vitis labrusca) estas grimp-arbusto de la familio de la Vitacoj, origina de Nordameriko, kie ĝi estas etenda de la orienta marbordo de Usono ĝis la Grandaj Ebenaĵoj. En Argentino ĝi estas konata kiel uva chinche [ĉínĉe] aŭ monterrico.
Zygmunt Szendzielarz
Distingoj
La 25-an de junio 1988 la Prezidento de Pollando en ekzilo Ryszard Kaczorowski pro eksterordinaraj faroj dum la Dua Mondmilito atribuis al li la Oran Krucon de la Ordeno Virtuti Militari.
Vitis labrusca
Historio
Ĉirkaŭ fino de la 19a jarcento ĝi estis la solvo plej uzata por la elradikigo de la plago de filoksero Dactylosphaera vitifoliae el la plantejoj de vito, ĉar ties radikoj estas tre rezistaj kontraŭ tiu insekto. Oni uzis ĝin kiel baztrunkon. La solvo konsistis en greftado de la dezirataj vundeblaj vitvarioj sur la radikoj de labruska vito, por ke la planto iĝu praktike sekura kontraŭ la plago.
Intersekca teorio
Intersekca teorio aŭ pluraneca teorio estas maniero analizi, ekkompreni kaj korekti la efektojn, kiam multaj formoj de subpremado, dominado kaj diskriminado interagas samtempe en individuoj, kulturoj kaj socioj (pluraneco). Oni parolas pri la formoj de subpremado kiel aksoj aŭ "vektoroj," kiuj "intersekcas sin" aŭ estas "interŝlositaj," kaj pri la tuta sistemo kiel matrico de subpremado.
Unue nomita de Kimberlé Williams Crenshaw, afrik-usona civilrajta juristo kaj eminenta profesoro pri kritika ras-teorio, intersekca teorio ekzamenas kiel diversaj subpremitaj biologiaj, sociaj, kaj kulturaj kategorioj, kiaj sekso, raso, klaso, kapablo, seksa orientiĝo, religio, kasto, aĝo, lingvo, nacieco kaj aliaj aksoj de identeco, interagas multnivele kaj ofte samtempe. La teorio proponas, ke oni pripensu ĉiun elementon aŭ trajton de persono kiel nepre ligitaj al ĉiuj aliaj elementoj por plene kompreni ties identecon. Oni povas uzi tiun kadron por kompreni kiel sistema maljusteco kaj socia neegaleco okazas multedimensie. Intersekca teorio asertas, ke la klasikaj formoj de subpremado en la socio — kiel rasismo, seksismo, klasismo, kapablismo, aliseksemismo, cisseksismo, lingvismo, aĝismo, nativismo kaj kredrilata diskriminacio — neniel staras sendepende unu de la alia. Anstataŭe, tiuj formoj de subpremado interrilatas, kreante sistemon de subpremado, kiu spegulas la intersekciĝon de multaj formoj de diskriminado.
Intersekca teorio estas grava paradigmo en akademia enketado kaj pli vastaj kuntekstoj, kiaj klopodoj por socia justeco kaj demografio, kaj penas klarigi la manieron kiel socie konstruitaj kategorioj de aparteco intersekcas sin por krei socian hierarkion. Ekzemple, intersekca teorio asertas, ke ne ekzistas unuopa sperto de identeco. Anstataŭ rigardi (ekzemple) la problemojn de virinoj nur el seksa vidpunkto, necesas konsideri ankaŭ aliajn sociajn kategoriojn, ekzemple klason, kapablon, naciecon, lingvon kaj rason, por havi plenan komprenon pri la problemoj alfrontataj de virinoj.
Intersekca teorio ankaŭ sugestas, ke ŝajne diskretaj formoj de subpremado estas formataj unu per la alia (reciproke konsistigaj). Tial, por plene kompreni la rasigadon de subpremitaj grupoj, oni devas enketi la manierojn, kiel rasigaj strukturoj, sociaj procezoj kaj sociaj reprezentaĵoj (aŭ ideoj, kiuj pretendas reprezenti grupojn kaj grupanojn en la socio) estas formitaj per sekso, klaso, sekseco, ktp. Kvankam la teorio komencis kiel esploro de la subpremado de neblankaj virinoj en la Usona socio, hodiaŭ tia analizo estas eventuale aplikata al ĉiuj kategorioj de subpremataj homoj.
Historia kunteksto
La afero hodiaŭ priskribita per la nomo "intersekca teorio" aŭ "pluraneco" antaŭdatas la terminon mem, kaj venis antaŭ sociologiaj cirkloj en la malfruaj 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj kune kun la plurrasa feminisma movado. Ĝi venis kiel parto de kritiko pri radikala feminismo, kiu evoluis en la malfruaj 1960-aj jaroj, konata kiel la "reviziisma feminisma teorio." Tiu reviziisma feminisma teorio "defiis la nocion, ke 'sekso' estas la plej grava faktoro, kiu determinas la sorton de virino." Tiu esploro elmerĝiĝis el la historia malinkludo de nigraj virinoj de la feminisma movado. Simile, nigraj virinoj longe malinkludiĝis de la movado por la civilaj rajtoj de afrik-usonanoj. Multemaniere, la enkonduko de intersekca teorio subtenis la pretendojn de neblankaj virinoj, ke ili apartenas al ambaŭ tiuj politikaj sferoj.
La movado kondukata de neblankaj virinoj disputis la ideon, ke virinoj estas kategorio de samuloj esence kunhavante la samajn vivajn spertojn. Tiu argumento radikis en la konstato, ke blankaj mezklasaj virinoj ne servis kiel aŭtentika reprezentaĵo de la tuta feminisma movado. Rekonante, ke la formoj de subpremado, kiujn spertis blankaj mezklasaj virinoj, malsamis al tiuj spertataj de nigraj, malriĉaj, aŭ malkapablaj virinoj, feministoj klopodis kompreni la manierojn kiel sekso, raso, kaj klaso kombiniĝis por "determini la virinan sorton."
Leslie McCall, eminenta intersekca teoriisto, argumentas, ke la enkonduko de intersekca teorio estis nemalhavebla por sociologio, pretendante, ke antaŭ ĝia evoluigo ekzistas malmultaj enketoj, kiuj specife traktas la spertojn de homoj, kiuj alfrontas multajn formojn de subigo en la socio.
La terminoj estas ankaŭ historie kaj teorie ligitaj al la koncepto "samtempeco," antaŭenigita dum la 1970-aj jaroj fare de anoj de la Comabhee Rivera Kolektivo, en Bostono, Masaĉuseco. Membroj de tiu grupo elmontris konscion, ke iliaj vivoj — kaj iliaj specoj de rezistado kontraŭ subpremado — estis profunde formitaj per la samtempaj influoj de raso, klaso, sekso, kaj sekseco. Tial, la virinoj de la Combahee Rivera Kolektivo antaŭenigis komprenon pri afrik-usonaj spertoj, kiuj defiis tiujn analizojn, kiuj elmerĝiĝis el nigrulaj sociaj movadoj centrigitaj ĉirkaŭ viroj, kaj ankaŭ tiujn el la plimultaj blankaj, mezklasaj, aliseksemaj feministoj.
Feminisma pensado
La terminon intersekca teorio unue elpensis la juristo Kimberlé Williams Crenshaw en 1989. En sia verko, Crenshaw diskutis nigran feminismon, kiu argumentas, ke la spertoj de nigra virino ne povas esti komprenataj laŭ la apartaj terminoj "nigruleco" kaj "virineco" sendepende konsiderataj, sed devas inkludi la interagojn, kiuj ofte fortigas unu la alian. Crenshaw menciis, ke la pluraneca sperto de nigraj virinoj estas pli potenca ol la kombinaĵo de iliaj raso kaj sekso, kaj ke ĉiuj observoj, kiuj ne konsideras tiujn intersekcojn, ne povas precize trakti la manieron, kiel nigraj virinoj estas subigitaj.
Kompreneble, la ideoj, kiuj formis intersekcan feminismon, ekzistis longe antaŭ la elpenso de la termino. Ekzemple, en 1851 Sojourner Truth liveris sian faman parolon "Ain't I a Woman?" ("Ĉu mi ne estas virino?"), kiu kritikis la malinkludon de nigraj virinoj de la plimulta blanka movado por virinaj rajtoj. Simile, en sia 1892-a eseo, "The Colored Woman's Office" ("La oficejo de la neblanka virino"), Anna Julia Cooper identis nigrajn virinojn kiel la plej gravajn agantojn en movadoj por socia ŝanĝiĝo pro sia sperto pri multaj aspektoj de subpremado.
Laŭ nigraj feministoj kaj multaj blankaj feministoj, spertoj de klaso, sekso, sekseco, ktp., ne povas esti adekvate komprenataj se oni ne zorge konsideras la influojn de rasigado. Tiun fokuson pri rasigado multfoje elstarigis la nigra feministo bell hooks, specife en sia 1981-a libro Ain't I A Woman?: Black Women and Feminism (Ĉu mi ne estas virino?: nigraj virinoj kaj feminismo). Feministoj argumentas, ke kompreno de intersekca teorio estas nemalhavebla elemento por gajni politikan kaj socian egalecon kaj plibonigi niajn demokratiajn sistemojn. La teorio de Collins reprezentas la sociologian intersekciĝon de la moderna kaj postmoderna feminismaj skoloj.
Marie-Claire Belleau argumentas favore de "strategia sinintersekcado" por okazigi kunlaboradon inter feministoj de malsamaj etnoj. Ŝi referencas malsamajn naci-kulturajn grupojn, kiuj produktas unikajn specojn de feminismoj. Uzante la kebekan naci-kulturan grupon kiel ekzemplon, Belleau agnoskas, ke multaj naci-kulturaj grupoj enhavas senfinajn subidentecojn en si. Ŝi argumentas, ke pro tiu senfineco ekzistas senfinaj manieroj kiel anoj de malsamaj feminismoj povas kunlabori per strategia sinintersekcado, kaj ke tiuj partnerecoj povas helpi konstrui ponton inter la "dominantaj kaj marĝenaj" grupoj. Belleau argumentas, ke en strategia sinintersekcado, malsamaĵoj inter naci-kulturaj feminismoj estas nek esencismaj nek universalaj, sed estu komprenataj kiel rezultoj de soci-kulturaj kuntekstoj. Nek la plenumadoj de tiuj naci-kulturaj feminismoj estas esencismaj, sed estas strategioj.
Marksismafeminisma kritika teorio
La intersekca teorio de Collins kaj ĝiaj relativaj principoj estas vaste aplikataj en la sociologia kampo, precipe al temoj, kiaj politiko kaj perforto. La malfacilaĵoj, kiujn nigraj virinoj alfrontas en la ekonomia sektoro, ekzemple, montras kiel la interrilataj principoj de la teorio de Collins kuniĝas por aldoni novan dimension al marksisma ekonomia teorio. Collins uzis sian elscion por konstrui dinamikan teorion pri politika subpremado, kiel tio specife rilatas al nigraj virinoj.
Cheryl Townsend Gilkes ellaboris tion, rimarkante la valoron de fokuso pri la spertoj de nigraj virinoj. Joy James unupaŝe antaŭenigas la aferon, "uzante paradigmojn de intersekca teorio por interpreti sociajn fenomenojn." Collins poste integris tiujn tri vidpunktojn, ekzamenante nigrulan politikan ekonomion, kaj per la centrigo de la spertoj de nigraj virinoj kaj per la uzo de intersekca teoria kadro.
Collins rigardas la temon el marksismafeminisma vidpunkto kaj aplikas siajn intersekcajn principojn al kion ŝi nomas la "labor-familia ligo kaj la malriĉeco de nigraj virinoj". En sia artikolo el la jaro 2000 "Nigrula Politika Ekonomio" ŝi priskribas kiel la interagadon de konsumisma rasismo, seksaj hierarkioj, kaj malavantaĝoj en la labora merkato povas esti centrigitaj ĉirkaŭ la unikaj spertoj de nigraj virinoj. Konsidero pri tio el historia vidpunkto, kaj ekzameno de interrasaj geedziĝaj leĝoj kaj proprietaj heredaj leĝoj, kreas ion, kion Collins terminas "aparta labor-familia ligo, kiu siavice influas la pli vastajn ŝablonojn de nigrula politika ekonomio." Ekzemple, malpermeso de interrasa geedziĝo efektive subpremis la superenan klasmobilecon de nigraj virinoj.
Oni montris, ke pluraneco en almarĝenigitaj raso kaj sekso havas videblan efekton al la labora merkato. "Sociologia enketado klare montras, ke enkalkulo de eduko, sperto, kaj lerteco ne sufiĉas por ekspliki la evidentajn malsamaĵojn en labormerkata sukceso." La tri ĉefaj kampoj, kie oni vidas la rezulton de pluraneco, estas salajroj, diskriminado, kaj hejmlaboro. La plimulto da studoj montras, ke personoj en la subo de la socia hierkarkio laŭ terminoj de raso aŭ sekso pli probable ol aliaj gajnos pli malaltan salajron, suferos la stereotipojn de aliaj, aŭ dungiĝos al ekspluataj hejmlaboraj postenoj. Studado de la labormerkato kaj pluraneco okazigas pli bonan komprenon pri ekonomiaj malegalaĵoj kaj la implicojn de la multedimensia efekto de raso kaj sekso al socia stato.
Sekseco kaj klaso, aldone al raso kaj sekso
Kvankam intersekca teorio ekis kun la esplorado de la interagado inter sekso kaj raso, post nelonge aliaj identecoj kaj formoj de subpremado aldoniĝis. Ekzemple, jam en 1981, Cherríe Moraga kaj Gloria E. Anzaldúa eldonis la unuan eldonon de This Bridge Called My Back (Ĉi tiu ponto, kiu nomiĝas mia dorso). Tiu antologio esploris la manierojn, kiel kategorioj pri seksa orientiĝo kaj klaso ankaŭ miksiĝas kun tiuj pri raso kaj sekso por krei eĉ pli distingajn politikajn kategoriojn. Multaj nigraj, latinamerikanaj, kaj aziaj verkistoj, kiuj aperas en la kolekto, emfazas kiel ilia sekseco interagas kun iliaj raso kaj sekso por informi iliajn vidpunktojn. Simile, malriĉaj, neblankaj virinoj eldiris siajn spertojn, pri kiel ilia soci-ekonomia stato aldonis nivelon de nuanco al iliaj identecoj, nekonate al aŭ miskomprenate de mezklasaj blankaj feministoj.
Interŝlosa matrico de subpremado
Collins referis al la diversaj intersekcoj de socia neegaleco kiel la matrico de dominado. Tio estas konata ankaŭ kiel "vektoroj de subpremado kaj privilego." Tiuj terminoj temas pri tio, ke malsamaĵoj inter homoj (seksa orientiĝo, klaso, raso, aĝo, ktp.) servas kiel subprem-dimensioj por virinoj kaj ŝanĝas la sperton de vivado en la socio kiel virino. Collins, Audre Lorde (en Sister Outside), kaj bell hooks rimarkas, ke "aŭ/aŭ pensado" influas tian subpremadon kaj plu intensigas tiujn malsamaĵojn. Specife, Collins parolas pri tio kiel la konstruaĵo de dikotomia opozicia diferenco. Tiu konstruaĵo estas karakterizata de sia fokuso pri malsamaĵoj anstataŭ similaĵoj.
Starpunkta epistemologio kaj la interna eksterulo
Kaj Collins kaj Dorothy Smith havis centran rolon en la evoluigado de sociologia difino de starpunkta teorio. Starpunkto estas la unika vidpunkto de individuo pri la mondo. La teoria bazo de tiu metodo rigardas socian scion kiel lokitan en la specifa geografia loko de individuo. Siavice, scio iĝas distinge unika kaj subjektiva; ĝi varias depende de la sociaj kondiĉoj, kiuj produktis ĝin.
La koncepto pri la interna eksterulo temas pri unika starpunkto, rilata al la memo, la familio, kaj la socio. Tio rilatas al specifaj spertoj, kiujn oni devas alfronti dum oni moviĝas el komuna kultura mondo (t.e. la familio) al tiu de la moderna socio. Tial, kvankam virino, precipe nigra virino, povas iĝi influema en specifa fako, ŝi povas senti sin neapartenanta al ĝi. Ŝiaj personeco, konduto, kaj kultura esenco flankenpuŝas ŝian individuan valoron; tiel ŝi iĝas la interna eksterulo.
Rezistado kontraŭ subpremado
Parolante el kritika starpunkto, Collins rimarkis, ke Brittan kaj Maynard pretendas, ke "dominado ĉiam inkludas la objektigon de la dominatoj; ĉiuj formoj de subpremado implicas la senvalorigon de la subjektiveco de la subprematoj." Ŝi poste rimarkis, ke memvalorigo kaj memdifino estas du strategioj por rezisti subpremadon. Partopreno en memkonsciaj metodoj helpas gardadi la memestimon de la subpremata grupo kaj helpas ilin eviti ĉiujn senhomecigajn eksterajn influojn.
Marĝenaj grupoj ofte ricevas staton de "alieco." Esence, oni estas "aliulo" se oni malsamas de tio, kion Audre Lorde nomas la mita normeco. "Aliuloj" estas preskaŭ ĉiuj, kiuj malsamas de la socia skemo de averaĝa blanka viro. Gloria Anzaldúa nomas tion "aliigado," specifa klopodo establi iun kiel neakcepteblan, bazita je certaj kriterioj, kiujn tiu ne plenumas.
Metodologio
Intersekca metodologio konsistas de kvar komponantoj: kolekto de datumoj, kunteksta analizo, rigardo al politikoj kaj la sistemoj de ties realigado, kaj realigado de intersekcaj politikoj, kiujn kaj registaroj kaj neregistaroj povas proponi.
Por enketi la intersekciĝon de multaj formoj de subpremado ekzistas tri ĝeneralaj metodoj. Tiuj tri metodoj estas kontraŭkategoria komplekseco, interkategoria komplekseco, kaj enkategoria komplekseco. Intersekca teorio ekis kun la enkategoria metodo. Tiuj metodoj reprezentas la larĝan spektrumon de metodologio hodiaŭ uzata por pli bone kompreni kaj apliki la intersekcan teorion.
Kontraŭkategoria metodo
La kontraŭkategoria metodo, aŭ kontraŭkategoria komplekseco, estas bazita je la "metodologio, kiu malkonstruas analizajn kategoriojn." Ĝi ekis kiel parto de feminisma enketo kaj argumentas, ke la sociaj kategorioj estas arbitraj konstruaĵoj de la historio kaj la lingvo, kaj ili kontribuas malmulte al la kompreno pri la manieroj kiel homoj spertas la socion. Aldone, la kontraŭkategoria metodo laŭas la ideon, ke "neegalaĵoj radikas en rilatoj, kiujn difinas raso, klaso, sekseco, kaj sekco." Tial, la nura maniero por elimini subpremadon en la socio estas elimini la kategoriojn, kiujn oni uzas por sekcii homojn al malsamaj grupoj. Tiu analizo pretendas, ke la socio estas tro kompleksa por redukti ĝin al finitaj kategorioj, kaj anstataŭe rekonas la bezonon de tutampleka metodo por kompreni intersekciĝojn de formoj de subpremado.
Interkategoria (aŭ kategoria) metodo
La interkategoria metodo, aŭ interkategoria komplekseco, emfazas la rilatojn inter grupoj neegalaj en la socio. Ĝi komencas per la agnosko de socia neegaleco, kaj uzas tion kiel bazon por diskuti la intersekciĝon de diversaj formoj de subpremado. Laŭ interkategoria komplekseco, "la koncerno temas pri la naturo de la rilatoj inter sociaj grupoj kaj, plej grave, kiel ili ŝanĝiĝas." Proponantoj de tiu metodologio uzas ekzistajn kategoriajn distingojn por dokumenti neegalecon tra multaj dimensioj kaj mezuri ĝian ŝanĝiĝon dum tempo.
Enkategoria metodo
La enkategoria metodo, aŭ enkategoria komplekseco, estis la originala metodo de intersekca enketo, sed povas esti vidata kiel mezpunkto inter la kontraŭkategoria kaj interkategoria metodoj. Ĝi rekonas la evidentajn difektojn de ekzistaj sociaj kategorioj, kaj pridemandas la manieron kiel ili kreas limojn de distingado. Tiu ĉi metodo tamen ne malakceptas la atentindecon de sociaj kategorioj por kompreni la modernan socian sperton. Plue, la enkategoria metodo fokuse studas la malzorgitajn sociajn grupojn ĉe la intersekciĝo de la kontraŭkategoria kaj interkategoria metodoj. Por bilanci tiujn reciproke kontraŭajn vidpunktojn, la enkategoria metodo atentas tiujn, kiuj transiras la limojn de konstruitaj kategorioj por kompreni la kompleksecon kaj intersekciĝon de homaj interagoj.
Intersekca praktiko
Iuj fakuloj proponis la inkludon de intersekcismaj praktikoj en la politika mondo, edukado, medicino, dungado, ekonomio, kaj proprieto. Ene de la edukada institucio, Jones' 2003 enketo pri laborist-klasaj virinoj en akademio konsideras meritokration en ĉiuj sociaj stratumoj kaj konkludas, ke ĝi estas komplikita de raso kaj la aliaj eksteraj fortoj, kiuj subpremas. En la sanaj sistemoj, usonaj enketistoj trovis, ses monatojn post la atakoj kontraŭ la Monda Komercocentro je la 11-a de septembro 2001, plimultigon de malsukcesaj nask-rezultoj, kiam la gepatroj havis nomojn ŝajne arabajn aŭ islamajn. Enketistoj ankaŭ trovis, ke ankaŭ enmigradaj politikoj rekte influas la fundamentajn kaŭzojn de malsanoj.
Aldone, aplikoj de intersekca teorio al proprieto kaj ekonomio povas esti repaŝitaj en la usona historia rakonto, plena de "streĉoj kaj bataloj pri propraĵoj– en iliaj diversaj formoj. De la forigo de indiĝenoj (kaj poste japan-amerikanoj) el ilia tero, ĝis la milita konkero de granda parto de Meksikio, ĝis la konstruaĵo de afrikanoj kiel propraĵoj, la kapablo difini kaj posedi propraĵojn estis centra trajto de potenco en Usono... [kie] sociaj avantaĝoj aldoniĝas grandparte al posedantoj de propraĵoj. Oni aplikus la intersekcan kadron de analizado al diversaj areoj, kie raso, klaso, sekso, sekseco, kaj kapablo estas influitaj de politikoj, procedoj, praktikoj, kaj leĝoj en "kuntekstospecifaj enketadoj, inkluzive, ekzemple, analizo de la multaj manieroj, kiel raso kaj sekso interagas kun klaso en la labormerkato; enketo de la manieroj, kiel ŝtatoj konsistigas reĝimojn, kiuj regulas identecon, reproduktadon, kaj familia formiĝo" kaj ekzameno de la neegalaĵoj, kiuj ekzistas pro "la potenc-rilatoj de blankeco... [kaj] la neado de la potenco kaj privilego... de blankeco... mezklaseco [kaj] la rolo de potenco, kiun ĝi havas en sociaj rilatoj."
Sociala laboro
En la fako sociala laboro, proponantoj de intersekca praktiko argumentas, ke se servoprovizantoj ne konsideras interŝlosajn formojn de subpremado, ili estos malpli utilaj, kaj eble eĉ malutilaj, por diversaj sekcioj de la loĝantaro. Ili devas konscii pri la ŝajne nerilataj faktoroj, kiuj povas tuŝi ies vivon, kaj adapti siajn metodojn al tiuj faktoroj. Ekzemple, konsilistoj por viktimoj de hejmperforto en Usono kutime urĝas ke ĉiuj virinoj raportu pri sia mistraktado al polico, sed tio ne utilus por neblankaj virinoj pro la historio de racie motivigita polica brutaleco, do laŭ intersekca teorio, konsilistoj adaptu sian konsiliston por neblankaj virinoj.
Virinoj kun malkapabloj pli ofte renkontas hejmperforton fare de pli granda kvanto da mistraktantoj. Ofte sanaj laboristoj kaj personaj zorgantoj faris tiun mistraktadon, kaj virinoj kun malkapabloj havas malpli multajn opciojn por eskapi la mistraktadon. Estas principo de "silento," kiu koncernas la pluranecon en virineco kaj malkapablo, laŭ kiu estas ĝenerala socia neado pri la ofteco de mistraktataj malkapablaj homoj kaj oni ofte ignoras tian mistraktadon, kiam oni trovis ĝin. Limigoj al la memrego de malkapablaj virinoj kaj socia izoliĝo permesas pluan kaj pli oftan mistraktadon.
Psikologio
Psikologiaj enketistoj antaŭvidis intersekcan teorion ekde la 1950-aj jaroj, antaŭ la enketoj de Patricia Hill Collins, rigardante biasojn, heŭristikon, stereotipojn kaj antaŭjuĝojn. Endas rimarki, ke psikologia enketado konsideras ĉiujn variablojn en ĉiu situacio, kaj ne prioritatigas sekson kaj rason kiel pli aŭ malpli notindajn ol iun alian variablon. Psikologiaj studoj tamen trovis, kiel ankaŭ intersekca teorio sugestas, ke la kombinita efekto de indentoj kiel sekso kaj raso ne estas adicia, kaj ili interagas en manieroj kompleksaj. Ekzemple, en iuj situacioj, oni povas taksi nigrajn gejajn virojn pli pozitive ol nigrajn malgejajn virojn, ĉar la "inaj" aspektoj de la geja stereotipo malpliigas la stereotipojn pri "hipermaskleco" kaj "agreso" de nigraj viroj.
Esperanto-movado
Aperis en julio 2014 la blogo Egalecen, kiu traktas lingvan justecon per intersekca teoria kadro. En BA21 aperis artikolo de Rolando Bonkorpa pri la temo, kun la titolo "Pluraneco." La 101-a Universala Kongreso de Esperanto en Nitro, Slovakujo traktis la temon "Socia justeco — lingva justeco."
Měcholupy (distrikto Plzeň-sudo)
Měcholupy (Miecholup) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
György Molnár (gitaristo)
György Molnár [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Molnár György estas hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, komponisto, kantisto, tekstopoeto), iama membro de Omega (rokgrupo).
György Molnár naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
György Molnár apartenis al tiuj ŝlagromuzikistoj, kiuj amatore komencis muzikadi en tiutempaj ŝlagrorkestroj. Li aliĝis al Omega en 1967 kiel gitaristo, post 2 jaroj li ankaŭ komponadis. Tamen granda parto de ŝlagroj estis komuna laboro de anoj de Omega. Kelkfoje li kantis kaj verkis ŝlagrotekstojn. Li ricevis premiojn preskaŭ senescepte kune kun la rokgrupo ekde 1970, aparte menciinda la premio Kossuth en 2013. Li edziĝis dufoje, resume li havas 3 gefilojn.
Garzó Tamásné Bernáth Gabriella
Garzó Tamásné Bernáth Gabriella (laŭ hungarlingve kutima nomordo) estis hungara kemiisto. Ŝia origina nomo ĝis la geedziĝo estis Gabriella Bernáth (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Bernáth Gabriella, poste ŝi uzis laŭ la tiama kutimo ankaŭ la edzan nomformon Garzó Tamásné.