cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nederlandanoj
Nederlandanoj (laŭ provinco Holando neĝuste ankaŭ Holandanoj, nederlande: ) estas hindeŭropa etno, kiu loĝas en ebenaĵoj kaj marbordoj oriente de Norda Maro - landojn de Benelukso kaj iome en norda Francio.
Ili plej ofte parolas la nederlandan, kvankam en Nederlando estas multaj loĝantoj kiuj parolas denaske aliajn lingvojn kaj indiĝenajn kiel la frisan aŭ eksterlandajn kiel de ekskolonioj. La nederlandanoj kiuj parolas la flandran dialekton en Flandrio, Belgio, tre ofte konsideras sin kiel flandroj. Do, estas diskutinda temo ĝis kia punkto ili estas ĉu nederlandanoj ĉu flandroj kiel etno. [[Dosiero:Religie in Nederland 2006.png|250px|thumb|Religioj en Nederlando en 2005 (bazita sur Geloven in het publieke domein (2006) fare de WRR)
]]
Adela Vinczeová
Adela Vinczeová (ĝis 2017 Adela Banášová, naskiĝis la 12-an de oktobro 1980 en Bratislava) estas slovaka televida moderigisto. Ŝi finstudis Filozofian fakultaton en Bratislavo, fako kulturologio.
Ŝi komencis kiel moderigistino en la slovaka Fun Radio, pli poste ŝi aperis en humura programo de TV Markíza Sedem s r.o. Interrompa en ŝia kariero estis moderigado de tri serioj de projekto Slovensko hľadá superstar en STV. Sekve ŝi moderigis en Markíza du jarojn de konkurso Let’s Dance kaj en la tria ŝi mem enviciĝis inter la konkursantojn. En programo la Slovensko má talent (Slovakio havas talentulon) ŝi partoprenis kiel ĵuriano.
Ŝi moderigis kun Leoš Mareš muzikan konkurson Česko Slovenská SuperStar, kiu okazis en la jaro 2009.
Pälkänevesi
Pälkänevesi estas lago en Finnlando en provinco Pirkanmaa en komunumoj Pälkäne kaj Kangasala. Ĝia areo estas, longo de bordo , la plej granda profundo , la meza profundo kaj la supermara alteco. Pälkänevesi elfluas en Mallasvesin.
Forkvosta petrelo
La Forkvosta petrelo aŭ Forkovosta petrelo (Oceanodroma leucorhoa) estas malgranda marbirdo el la familio de Hidrobatedoj kaj ordo de Procelarioformaj. Ĝi ricevas ankaŭ la nomon Petrelo de Leach laŭ la brita zoologo William Elford Leach. Ĝi nomiĝas tro simile al la Forkovosta petrelo, Oceanodroma furcata, samgenra, sed oni evitu konfuzon. En la listo de Komunlingva Nomaro de Eŭropaj Birdoj la Forkvosta petrelo (Oceanodroma leucorhoa) aperas laŭ tiu nomo, sed la komunaj nomoj en diversaj lingvoj kaj precipe en la latina scienca nomo de la Oceanodroma furcata sugestas saman nomon por la alia, kio eble solviĝos per aldono aŭ nealdono de la finaĵo -o en la unua radiko aŭ per alternativa nomo Petrelo de Leach por la Oceanodroma leucorhoa.
Aspekto
Ĝi estas birdospecio kun averaĝa grando de 20 cm, tiel iomete pli granda ol la Malgranda petrelo. Ĝia vosto estas forkoforma (kio estas tialo por la komuna nomo), la flugilo estas pli longa ol la vosto.
La Forkovosta petrelo estas malgranda birdo 18–21 cm longa kun enverguro de 43–48 cm kaj pezo de 40 al 50 g. Kiel ĉe multaj aliaj ŝtormopetreloj, ĝi havas tutmalhelan plumaron kaj kutime blankan pugon. Tamen ekzistas ankaŭ individuoj kun malhelaj pugoj en la okcidenta marbordo de Nordameriko; ili estas tre raraj norde de suda Kalifornio, sed la procento pliiĝas subite ĉe la limo inter Usono kaj Meksiko kie 90-100% el reproduktaj birdoj havas malhelajn pugojn. Pli precize, kapo, dorso kaj ŝultroj estas tre malhele grizbrunecaj, dum la flankoj estas pli brunecaj. estas ankaŭ blanka strio en subflugiloj. Kruroj, beko kaj okuloj estas nigraj.
La vivoj de la plej elstaraj pentristoj, skulptistoj kaj arkitektoj
La vivoj de la plej elstaraj pentristoj, skulptistoj kaj arkitektoj, Le vite de’ più eccellenti pittori, scultori e architettori, aŭ malpli formale kromnomita Le Vite, estas aro da artistaj biografioj verkitaj de la 16a-jarcenta itala pentristo kaj arkitekto Giorgio Vasari (1511–1574). Ĝi restas rigardata kiel "eble la plej fama, kaj eĉ hodiaŭ la plej multe legata verko pri malnova arthistorio", sed ankaŭ kiel "unu el la fondintaj tekstoj de arthistorio".
Forkvosta petrelo
Konfuzebloj
En Eŭropo, ili povas esti facile distingataj el la Malgranda petrelo kaj el la Vilsona petrelo pro ties iometa grando, forkoforma vosto, diferencaj pugobildo kaj flugokutimon. Identigo en Ameriko, tamen iĝas pli malfacila. Ĉe la Atlantika marbordo estas malfacile separi tiun specion el la Madejra petrelo; identigo implicas karakterojn kiaj la etendo de blanko en pugo kaj flugokutimo. Distingi tiun specion el aliaj estas simile malfacile ĉe la Pacifika marbordo, kie la petreloj kiuj havas malhelajn pugojn povas esti konfuzataj kun almenaŭ tri aliaj specioj de ŝtormopetreloj kiuj havas malhelajn pugojn. Tie, identigo bezonas deproksiman atenton al flugilfrapado kaj al ĝenerala koloro.
La vivoj de la plej elstaraj pentristoj, skulptistoj kaj arkitektoj
Kiel la unua itala arthistoriisto, Vasari fondis novan ĝenron: enciklopedio de biografioj de artistoj. Eldonita en 1550 kaj dediĉita al Kosimo de Mediĉo, duko de Toskanio, tiu verko funkcias kiel senprecedenca fonto por artistoj kaj historio-fakuloj ĉiutempaj. La libro inkluzivas studon de la teknikaj metodoj uzataj en la arto de la periodo. Vasari estis la unua, kiu uzis la vorton "renesanco" presita. La libro estis reskribita kaj vastigita en 1568 kun portretoj de la artistoj estis aldonitaj.
La biografiaro estas precipe favora al florencanoj, kaj emas atribui al ili plejmultajn novaĵojn de la renesanca arto, kiel ekzemple la invento de la ĉizarto. Pri artoj en aliaj partoj de Eŭropo, kaj precipe de Venecio, la libro ignoras. Inter la unua kaj dua eldonoj Vasari vizitis Venecion, do en la dua eldono li pli rilatas al venecia arto (kaj ankaŭ enmetis Ticiano en la libro), tamen la antaŭa prefero klare restas.
Multaj klaĉaĵoj troveblas ene de la biografioj de Vasari. Multaj el liaj anekdotoj ŝajnas realaj, sed la plej multaj el ili estas verŝajne lia invento. Aliaj anekdotoj estas evidentaj fikcioj, kiel la rakonto de la juna Giotto, kiu pentris muŝon sur pentraĵon de lia instruisto Cimabue‏, ke li longe provis ĵetigi veran muŝon el la pentraĵo. La plej multaj el la estetikaj rimarkoj de Vasari estis ĝustaj kaj senpartiaj. Li ne provis demandi pri ĝustaj datoj, kiel faras modernaj arthistoriistoj. Liaj biografioj plej veras pri la artistoj de lia vivo. Malgraŭ la multaj faktaj problemoj en la libro de Vasari, ĝi ankoraŭ estas konsiderata klasikaĵo.
Forkvosta petrelo
Kuriozaĵoj
La flugmaniero estas varia, ĝi ŝanĝas ofte la direkton kaj la rapidon, kaj povas pladumi sur la akvo dum ĝi plukas manĝerojn el planktono el la oceana surfaco. Kiel ĉe plej petreloj, ties piediranta kapablo estas limigita al mallonga trenado al la nestotruoj. Interesa aspekto de tiu birdospecio estas, ke male al plej specioj, tiu birdo akiras kreskon de telomero dum ĝi pliaĝas. Telomera malpliiĝo dum ĉela divido limigas la maksimuman vivodaŭron de plej aliaj specioj. Tiele la vivodaŭro de la Forkovosta petrelo estus tiele teorie senlima. Tio kompreneble estas pristudota. Kelkaj studoj montris, ke dum telomera kresko povas helpi la plej aĝajn specimenojn, junaj specimenoj montras telomerojn kiuj estas pli longaj, kaj pli mallongaj laŭ la tempopaso.
Kutimaro
La Forkvosta petrelo ne sekvas la ŝipojn, malkutime inter aliaj petreloj; ĉe la nestejo moviĝas nur nokte. Ĝi sekvas cetacojn kaj predantajn fiŝojn por rekuperi, ĉiam dumfluge, erojn de fiŝoj aŭ de maraj senvertebruloj, kiam ili vidas fiŝoleon flosanta surface.
Tiu birdospecio vivas ĝenerale en malgrandaj grupoj, kaj ĝis 24 jarojn. Silentema ĉemare, ili elsendas ĉeneste raŭkajn sonojn.
Internacia Konferenco por Komerca Helplingvo
Internacia konferenco por komerca helplingvo en Venecio okazis en 1923. Ĝin laŭ la propono de la Internacia Centra Komitato de la Esperanto-Movado (sespersona komitato, en kiu ĉefrolis UEA) organizis la Itala-Svisa Komerca Ĉambro sub patroneco de la itala ministro pri industrio kaj komerco. Estis reprezentitaj 8 ministerioj pri komerco, 21 foiroj, 61 komercaj institucioj el 27 landoj. Esperanto estis la sola laborlingvo. La konferenco akceptis kelkajn rezoluciojn pri utiligo de Esperanto en komerco, internaciaj foiroj, telegrafo, turismo kaj en komercaj lernejoj.
Ekzemple, reprezentantoj de 21 internaciaj foiroj, inkluzive de tiuj el Frankfurto, Lepsiko, Milano kaj Parizo rezoluciis, ke ili:
"unuanime konstatas, ke Esperanto estas la plej taŭga, simpla kaj ekonomia rimedo por internacia komunikado, kaj rekomendas, ke oni nun, post sukcesplenaj provoj, ĝeneraligu ĝian uzadon".
Forkvosta petrelo
Reproduktado
Ili reproduktiĝas sur neatingeblaj insuloj en plej malvarmaj nordaj areoj de la Atlantiko kaj de la Pacifiko. Ili nestumas de aprilo al julio en kolonioj proksime de la maro en tre bone kaŝitaj lokoj kiaj rokfendoj, neprofundaj nestotruoj aŭ eĉ sur torfa grundo, malkutime inter aliaj petreloj. La ino demetas ununuran blankan ovon kiu ofte havas svagan ringon de punktoj ĉe la larĝa pinto. Tiu ŝtormopetrelo estas strikte noktula ĉe la reproduktejoj por eviti predadon fare de mevoj kaj rabmevoj, kaj eĉ evitas veni surteren dum klaraj plenlumaj noktoj. Dum kovado unu el la gepatroj kovas, dum la alia manĝas ĉemare; anstataŭigo okazas nur nokte.
La plej granda kolonio de Forkvosta petrelo troviĝas eble ĉe la Insulo Baccalieu ĉe orienta Kanado, nome ekologia rezervejo kun pli ol 3 milionoj da paroj de tiu birdo.
Distribuado kaj vivejo
Ĝi estas strikte pelaga for de la reprodukta sezono, kaj tio, kun la malproksimeco de ties reproduktejoj, faras tiun petrelon malfacile observeblan birdon el tero. Nur dum akra ŝtorma vetero tiu specio estas pelita al kontinento. Malkiel aliaj ŝtormopetreloj, tiu ĉi ne sekvas ŝipojn. En Eŭropo, plej oportuno vidi tiun specioj estas en septembro ĉe la Golfo Liverpool inter norda Kimrio kaj Anglio. Fortaj nordokcidentaj ventoj puŝas migradon de la Forkovostaj petreloj al tiu golfo. Britiaj ornitologoj Robert Atkinson kaj John Ainslie observis la komunumojn de tiu petrelo sur malproksimaj insuloj de Skotlando nome Norda Rono inter la 16a de Julio kaj la 12a de Aŭgusto 1936, kaj ĉe Sula Sgeir inter la 3a kaj la 4a de Aŭgusto 1939.
Ekologio
La vivodaŭro de tiu birdospecio estas nekutime longa por birdo de tia malgrando, kun averaĝo de 20 jaroj kaj maksimuma registrita vivodaŭro de 36 jaroj. En 2003, Haussmann et al. trovis, ke la telomeroj de tiu birdospecio longiĝas laŭ la paŝo de la aĝo, nome la ununura konata ekzemplo ĝis nun de tia fenomeno. Tamen verŝajnas, ke tiu fenomeno okazas ankaŭ en aliaj membroj de la Procelarioformaj, el kiuj ĉiuj havas sufiĉe longan vivodaŭron kompare kun ties grando.
Ili manĝas ĉefe planktonon, inklude eŭfaŭziedojn, kopeopodojn, kaj formon de amfipodoj kiuj estas parazitaj de la seksaj sakoj de meduzoj. Ili manĝas ankaŭ grandan kvanton de miktofedoj (torĉofiŝoj) kiuj estas ĉe surfaco nur nokte ĉe la kontinenta deklivo. Oni observis individuojn manĝantajn je distancoj de ĝis 300 km el iu ajn konata reprodukta kolonio. Reproduktantaj individuoj arigas energiriĉajn lipidojn en sako antaŭa al sia stomako kiuj estas uzataj ĉu por elteni sin mem dum kovado de la ununura ovo, por nutri sian idon, aŭ povas ankaŭ esti uzata kiel defenda mekanismo kiam ili estas kaptata de predanto kiel faras multaj aliaj Procelarioformaj. Estas pruvaro montranta ke gepatroj nutras sian idon el predospecioj diferencaj el tiuj kiujn ili mem konsumas. Idoj kreskiĝas ĝis antaŭelnestiĝa pezo preskaŭ duobla de tiu kiam ili fakte elnestiĝas el la nestotruo fine de septembro. Aŭtunaj ŝtormoj povas kaŭzi ke tiuj junaj elnestiĝantaj individuoj falas en kontinento.
Stirfluo
En komputado stirfluo estas la ordo en kiu la ordonoj aŭ komandoj estas plenumataj. Malimplica difino de la stirfluo estas karakteriza trajto de la ordonema programado kontraste al la deklarema (aŭ «funkcia»).
En ordonema programlingvo stirflua ordono povas difini alian ordon de plenumado ol la teksta ordo de la ordonoj en la fonta kodo.
La sortimento da stirfluaj ordonoj varias depende je la programlingvoj, tamen eblas grupigi ilin laŭ la efiko de ili kaŭzata:
Silvi
Silvi estas komunumo de Italio.
Marmarica
Marmarica en antikva geografio estis tiu parto de la Norda Afriko ĉe la suda marbordo de la Mediteranea Maro, kiu situis inter la regionoj Cirenaica kaj Aegyptus. Ĝi korespondas al kio nun estas la landlima regiono inter Libio kaj Egiptio, inkluzive la urbojn de Bomba (antikva Phthia), Timimi (antikva Paliurus), Tobruk (antikva Antipyrgus), Acroma (antikva Gonia), Bardia, Sallum kaj Sidi Barrani (antikva Zygra).
Ĝi etendigixs suden je konsiderinda distanco, kaj inkluzivis la Oazon Siva, tiutempe konata pro sia amonida sanktejo. La orienta parto de Marmarica, de iuj geografoj konsiderata aparta distrikto inter Marmarica kaj Aegyptus, estis konata kiel Libycus Nomus. En la malfrua antikva epoko, Marmarica estis konata ankaŭ kiel Libio Malsupra, dum Cirenaica estis konata kiel Libio Supra.
La loĝantoj de Marmarica ĝenerale latine nomiĝis marmaridae, sed ili ricevis la specialajn nomojn de adyrmachidae kaj giligammae en la marbordaj distriktoj, kaj de nasamones kaj augilae en la interno. Pri la adyrmachidae oni opiniis ke ili diferencis konsiderinde de la nomadaj triboj de la lando, kaj forte similis al la egiptoj. La teritorio en la sudo de la regiono estis loĝita de la ammonii, centrita je la fama kaj fekunda Oazo Siva.
Ambaŭ Cirenaica kaj Marmarica estis inkluzivitaj en la Diocezo de Egiptio en la 4-a jarcento, en la pli granda Pretoria gubernio de la Oriento aŭ Bizanca Imperio (dum Tripolio, latine Tripolitania estis en la Pretorio gubernio de Italio, la okcidenta parto de la malfrua Romia Imperio).
Geometria vico
Geometria vico - almenaŭ tri-elementa nombra vico, en kiu ĉiu elemento (krom unua) estas multipliko de malsekva elemento kaj cetera konstanto. Vico povas esti fina aŭ nefina kaj konstanto devas diferenci de nulo.
Ĉiu elemento de geometria vico, krom unua (por finaj vicoj ankaŭ krom lasta) estas geometria meznombro de najbaraj elementoj.
Asocio de Germanaj Esperanto-Instruistoj
Membroj de AGEI ricevas la gazetojn "Internacia Pedagogia Revuo" (en Esperanto) kaj retan cirkuleron. La membreco kostas EUR 25,- jare.
Geometria vico
Difino
Nombra vico  estas nomata geometria vico, se por iu nombro  q \ne 0\, estas plenumita suba kondiĉo: Nombro q \, estas nomata divido de geometria vico.
Opština Rankovce
Opština Rankovce estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. La areo estas 240,7 km². En 2002 vivis 3738 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas de la vilaĝo Rankovce.
Loko, priskribo
Ĝi estas unu el la 6 komunumoj de la Nordorienta Regiono. Opština situas en malaltebenaĵo nomata Slaviško Pole aŭ Slaviště en alteco de ĉirkaŭ 500 m.
La rivero Kriva Reka fluas tra la valo. La sudorienta parto de la municipo etendiĝas en la ebenaĵon de la Osogovska Montaro. Estas vastaj arbaroj kaj la alteco atingas preskaŭ 1500 m.
Norde de la valo, la pejzaĝo malrapide leviĝas al la montoj Kozjak kaj German, ĝis alteco de ĉirkaŭ 1350 m. Najbaraj municipoj estas:
Opština Kriva Palanka en la oriento, Opština Kratovo en la sudo kaj Opština Staro Nagoričane en la okcidento. En la nordo ĝi limas al la serba komunumo Trgoviste.
Opština estas kampara kaj konsistas el 18 vilaĝoj, kiuj estas:
Baratlija, Vetunica, Vrżogrnci, German, Ginovci, Gulinci, Krivi kamen,  Ljubinci,  Miłutince,  Odreno,  Opiła,  Otošnica,  Piklište, Petralica, Psača, Radibuš, Rankovce, Stanča.
Transportado
La suda parto de la komunumo de pasas aŭtovojo A2 / E 871.
Referencoj
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
Turiúba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araçatuba kaj en la mikroregiono Birigui. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Čížkrajice
Čížkrajice (Sitzkreis) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio sude de Trhové Sviny, en cismontaro de Novohrada montaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.
Partoj de municipo
Municipo Čížkrajice konsistas el kvar partoj sur du katastraj teritorioj.
Preĝejo Sankta Andreo (Rétság)
La paroĥa preĝejo Sankta Andreo estas sakrala konstruaĵo en urbo Rétság (Hungario).
Historio
Laŭ eklezia fonto en tiu loko estis paroĥa kirko en 1393. La loĝantoj prenis la kalvinismon depost 1600. Laŭ katolika priskribo en 1700 la kirko estas forlasita aŭ kalvinana pastro predikas, la kirko estas en malbona stato, tamen riparebla. En 1713 la nova bienulo estis jam katolika kaj tuj komenciĝis la kontraŭreformacio. La preĝejo mem estis konstruita en 1729, sed ties paroĥo funkciis en Nőtincs. La loka paroĥa rajto venis en 1787. La orgeno estis kreita en 1913, la tri sonoriloj en 1928. La kirko estis pligrandigita en 1933 kaj plene renovigita en 2006.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la sekva dimanĉo post 30-a de novembro.
Burgo Ockenfels
La burgo Ockenfels, origine Burg zur Leyen (esperante: „burgo al la ŝtonoj“), estas burgo apud Ockenfels sur la teritorio de Linz am Rhein en la distrikto Neuwied, en la nordo de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Situo
La montburgo situas rande de modeste dekliva montsprono super la Rejno sur eta altaĵo proksime de Linz am Rhein.
Utiligado post la nerekonstruado de la „Burg zur Leyen“
En la 19a jarcento de la iama burgo restis pro ŝtonŝtelado nur kelkaj bazaj muroj. Ili estis integritaj en la nova konstruaĵo.
Motoshima Hitoshi
MOTOSHIMA Hitoshi (本島等 [motoŝima hitoŝi]) (nasktiga la en Ŝinkamigoto, gubernio Nagasaki; mortinta la  en Nagasako) estis japana politikisto, urbestro de Nagasako dum kvar periodoj, ekde 1979 ĝis 1995.
Skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj
La skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome ĝi apartenas al tundroj de Skandinavujo. La ekoregiono estas parto de la tutmondaj 200-unuo "skandinavaj altmontaraj tundro kaj tajgo".
Motoshima Hitoshi
Vivo
Je 7-a de decembro 1988, konsiliano de Japana Komunisma Partio demandis al li pri milita respondeco de Imperiestro Showa, kaj li respondis ke "Imperiestro estas respondeca por milito" dum Imperiestro Showa havis nur iomete tagojn vivi pro grava malsano. Post la respondo, la federacio de LDP postulis retiron de lia respondo, sed li rifuzis. Dekstrulaj grupoj postulis protestis lin. Je 18-a de januaro dekstrisma teroristo Wakashima Kazumi, la membro de dekstrisma grupo Seiki-juku, pafis Motoshima de malantaŭ li, li grave vundiĝis, tamen li feliĉe apenaŭ eskapis el danĝero.
Skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj
Priskribo
La ekoregiono laŭiras Skandinavan Montaron, kaj trairas 11 gradoj de latitudo ekde sudo al nordo. Ĉirkaŭ du trionoj de la ekoregiono situas en Norvegujo, ĉirkaŭ unu triono en Svedujo kaj eta areo tuŝas la ekstrem-nordokcidentan parton de Suomujo. Tiu estas variigebla ekoregiono kiu longas 1 600 km, kun totala areo de proksimume 243 000 km² (iomete pli vasta ol Britujo).
Motoshima Hitoshi
Vivo
En 1991, li venkis elektadon por estro de Nagasako sen subteno de LDP. En 1995, li malvenkis sian 5-an elektadon kontraŭ Ito Itcho kiu estis subtenata de LDP.
En 1998, li komentis "Mi devas diri ke Atombombadoj (kontraŭ Hiroŝimo kaj Nagasako) estas indulgindaj, konsiderante ke Japanio diablajn agadojn dum Azia-Pacifika Milito". Iuj kontraŭ-nukleaarmilistoj protestis lian diron.
Skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj
Priskribo
La ekoregiono estas dividita en du partojn, la suda parto troviĝas en la norvega centra montaro kaj subeniras al la okcidentajn fjordojn. La norda parto laŭiras Montaro Kjøle, kaj ankaŭ subeniras al fjordojn en la okcidento. La okcidenta parto de la ekoregiono, kaj sude kaj norde, limtuŝas la skandinavajn marbordajn koniferarojn aŭ finiĝas senpere en la fjordoj (Norvega Maro kaj Norda Maro).
Motoshima Hitoshi
Vivo
En 2002, li premiiĝis Federacia Meritkruco (Verdienstkreuz I. Klasse).
Skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj
Priskribo
La orienta parto de la ekoregiono, kaj sude kaj norde limtuŝas la skandinavan kaj rusan tajgojn. En la ekstrema sudo ĝi renkontas la sarmatajn miksajn arbarojn, dum la ekstreme nordorienta parto apud Barenca Maro limtuŝas la kola-duoninsulan tundron.
Motoshima Hitoshi
Vivo
18-an de aprilo 2007, kiam la posta urbestro de li Ito Itcho estis murdita, Motoshima komentis bedaŭron de lia morto.
Skandinavaj montaraj betularoj kaj herbejoj
Priskribo
La plej grandaj glaĉeroj en la eŭropa kontinento situas ĉi tie ( Jostedalsbreen, Svartisen ), ĉar ili estas la plej altaj montoj de Norda Eŭropo (Jotunheimen) kaj la plej vasta montara altebenaĵo. La montara ĉeno mem kreas pluvombron, kaj la orienta parto de la montaro estas konsiderinde pli seka ol la okcidenta parto.
Flaŭro
Estas do tre larĝa gamo da mediaj kondiĉoj ene de tiu ekoregiono; ekde mezvarma arbaro apud la fjordoj kun kreskada sezono de 6 monatoj ĝis la plej altaj montoj kun glaĉeroj kaj neĝokampoj kiuj ne fandiĝas antaŭ mez-somere.
Multaj altmontaraj plantoj de la ekoregiono ne troviĝas alie en Eŭropo, sed ja en arktaj zonoj kaj kelfoje en nordamerikaj montaroj.
Faŭno
La faŭno inkludas predantojn kiel la gulon  (Gulo gulo), la brunan urson  (Ursus arctos), la eŭrazian linkon (Lynx lynx), la lupon (Canis lupus), la ruĝan vulpon  (Vulpes vulpes) kaj la ermenon (Mustela erminea). La arkta vulpo (Alopex lagopus) estas endanĝerigita de formorto sed oni klopodas konservi la specion.
Herbomanĝuloj inkludas la sovaĝan boacon (Rangifer tarandus) (nur en la montaro de centra Norvegujo; la boacoj en la nordo estas duon-bredita), la  kapreolon (Capreolus capreolus) kaj la ruĝan cervon (Cervus elephus)  (malaltaĵoj en la suda parto de la ekoregiono);  la plej kutima granda herbomanĝulo estas la alko (Alces alces) (plejofte sub la arbolimo). Lemingoj, kampomusoj, sciuredoj kaj leporoj estas komunaj, kaj la eŭropa lutro estas ĝenerala apud la fjordoj kaj en multaj riveroj, speciale en la nordo. Estas iuj 150 moskaj oviboj (Ovibos moschatus) en Dovrefjell, reenmetitaj el Gronlando en la jaroj 1950, ĉar la specio estis formortinta en Skandinavujo. Estas multaj lagoj kun truto kaj Salvelinus alpinus (salmonedoj), la riveroj enhavas maran truton (Salmo truta) kaj salmonon (Salmo salar).
Estas riĉa birdovivo; plimulte de la birdoj estas migradaj, sed iuj, kiel la monta lagopo, restas tutjare. Birdospecioj inkludas la ĉasfalkon kaj la blankvostan maraglon.
Human Events
Human Events estas usona konservativa magazino fondita en 1944. Ĝ prenis sian nomon el la sendependiĝa deklaro de Usono, kiu tekstas "When in the course of HUMAN EVENTS. . . ." Pro tio, HUMAN EVENTS estas ofte skribita per majuskloj.
Human Events estis unu de la plej ŝatataj magazinoj de Ronald Reagan.
Laŭ peto de la magazino, en 2005 dek kvin konservativaj sciencistoj, konataj personoj kunlistigis liston pri la plej damaĝaj libroj de la lasta du jarcentoj:
Honoraj mencioj:
Graben-Neudorf
Graben-Neudorf - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Karlsruhe kaj en la samnoma distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Wolfenbüttel
Wolfenbüttel [volfnbitl] estas urbo en la germana federacia lando Malsupra Saksio. La 31-an de decembro 2008 la komunumo havis 53797 loĝantojn.
Esperanto en Wolfenbüttel
Almenaŭ en la jardeko antaŭ la unua mondmilito la eldonejo Heckner en la urbo eldonis multajn renomajn librojn en Esperanto, kroma la artan revuon La bela mondo kaj Universo, kaj konatiĝis la urbonomon inter esperantistoj ankaŭ ekster Eŭropo. Inter multaj literaturaj verkoj ankaŭ estis iuj pli "teknikaj" instruiloj - ekzemple en 1910 d-ro Albert Schramm publikiis en la eldonejo la verkon Esperanta Stenografio. Krome en la apuda urbo Brunsvigo en 1906 okazis la 1-a Germana Esperanto-Kongreso, post interalie en 1972 la 50-a kaj en 2023 la 100-a Germana Esperanto-Kongreso.
Palácio do Planalto
Palácio do Planalto (palaco de altebenaĵo) estas la sidejo de la brazila federacia plenuma povo, kie troviĝas la oficejo de la prezidanto de Brazilo. Ĝi situas en Praça dos Três Poderes en Braziljo kaj estis unu el la unuaj konstruaĵoj konstruitaj en la nova ĉefurbo. La inaŭguro de la palaco, la 21-an de aprilo 1960, estis la centro de la festoj por la inaŭguro de Braziljo kaj markas la brazilan historion, simbolante la translokiĝon de la federacia regurbo al la centro de la lando, antaŭenigita de la registaro de prezidanto Juscelino Kubitschek de Oliveira.
La konstruado de tiu konstruaĵo komenciĝis la 10-an de julio 1958 kaj, ĝis ĝia finiĝo, la sidejo de federacia plenuma povo situis ĉe Palácio do Catetinho, ligna domo inaŭgurita la 31-an de oktobro 1956 en la ĉirkaŭaĵo de Braziljo.
Palácio do Planalto estis projektita de la arkitekto Oscar Niemeyer. La konstruaĵo havas belajn ravantajn kolonojn, difinitaj laŭ la vortoj de sia arkitekto: "Malpezaj kiel plumoj surteriĝantaj".
Riedisheim
Riedisheim (jen germane, alzace Riedese) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
La loĝloko estas orienta antaŭurbo de Mulhaŭzo kaj situas malpli ol 2 kilometrojn orienta de la mulhaŭza ĉefstacidomo - sur mapo neniel aspektas kiel aparta loĝloko, sed kiel integrita urboparto, sed formale temas pri aparta unuo.
(13694) 1997 WW7
(13694) 1997 WW7 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata Greka Tendaro.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Naoto Sato elde si privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Turmalina (San-Paŭlio)
Turmalina estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 1.978 loĝantojn en 2010.
Supra Palatinato
Supra Palatinato (germane: Oberpfalz) estas unu el la sep distriktaroj de la germana federacia lando Bavario. Fine de ĝi havis  loĝantojn.
La teritorio situas en la orienta parto de Bavario kaj limas al
La nomo de la distriktaro reiras al divido de la dinastio Wittelsbach post la morto de duko Ludoviko la 2-a, "la severa" (ne konfuzenda kun la multe pli posta reĝo Ludoviko la 2-a) en 1294 al du branĉoj: Pfalz (Palatinato) kaj Bayern (Bavario). La palatinata branĉo ricevis teritoriojn en norda Bavario, kiuj poste estis nomitaj "Supra Palatinato en Bavario". Kiam en la 19-a jarcento la administrado de Bavario estis restrukturita, oni nomis parton de la nova reĝlando "Supra Palatinato".
Administra divido
Supra Palatinato konsistas el sep distriktoj kaj tri eksterdistriktaj urboj.
Sándor Albert (ceramikisto)
ALBERT Sándor rumanuja hungara ceramikartisto, pentristo naskiĝinta la 12-an de februaro 1937 en Ceheţel.
Kariero
Sándor Albert komencis siajn studojn en la porinstruista lernejo de Cristuru Secuiesc, sed li devis interrompi tiun. Pli poste li finis la liceon en Braŝovo. Li diplomitiĝis en la fako pri ceramiko en Arta Altlernejo de Kluĵo en 1969. Li estis desegninstruisto en Prejmer, de 1972 instruisto pri ceramiko en Braŝovo. Li gvidis longtempe la ceramikrondon en Klubo de Gelernantoj en Braŝovo.
György Grűner
György Grűner naskiĝis la en Mosonmagyaróvár (Hungara reĝlando)
Biografio
György Grűner akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967, poste li eklaboris en la Centra Esplora Fizika Instituto en Budapeŝto. Li doktoriĝis en 1972 kaj en la sekva jaro li plustudis en Londono. De 1972 ĝis 1980 li direktis esplorgrupon en la instituto. En tiu periodo en 1977 li akiris sciencan gradon Ph.D. En 1981 li estis nomumita profesoro pri fiziko en Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Li estis ankaŭ direktoro de science centro, eĉ li direktis esplorgrupon ĉe la laboratorio en en:Los Alamos, New Mexico kaj estis gastopreleganto ĉe pluraj universitatoj kaj akademiaj institucioj tutmonde. Liaj esplorkampoj inkluzivis esplorojn pri elektronaj statoj de la materio, nanoteknologio kaj bioelektroniko. Lia esplora grupo disvolvis kaj uzis spektroskopajn metodojn por esplori elektronajn likvaĵon, kristalon kaj vitron. Li estis aŭtoro de pli ol 400 esploraj artikoloj, li estis unu el la plej alte cititaj sciencistoj en la mondo kun ĉirkaŭ 35,000 da citaĵoj. En la 21-a jarcento li ofte donas konsilojn al hungara kompetenta ministro. Li ricevis premiojn inter 1984-2008.
Hungara runoskribo
La hungara runoskribo (hungare rovásírás ĉizoskribo, noĉoskribo) estas la malnova skribo de hungaroj, precipe uzita en Transilvanio. La nomo runoskribo venas pro la simileco al la ĝermanaj runoj, sed ekzistas nenia parenceco inter la du alfabetoj.
Historia rigardo je skribado de la hungaroj
La hungara reĝlando uzis oficiale la latinan abocon, latinan lingvon por skribi dokumentojn jam ekde akcepto de kristanismo en 1000. Sporade jam aperis uzo de latina aboco por skribi hungarajn lingvonotojn ekde la sama tempo (unua pruvaĵo: 1055, fondiĝa letero de Tihany).
Trovitaĵoj
Oni trovis hungarajn runojn preskaŭ senescepte en Transilvanio, kie uzis tiun ĉi skribmanieron la hungaroj en Transilvanio, la t. n. sikuloj. La plej unuaj skriboj restis gravuritaj sur malmola surfaco kiel sur muro de preĝejoj. De antaŭ la 16-a jarcento restis nur nomoj skribitaj per tiu metodo.
Oni trovis tekston en ĉi tiu skribo sur pergamena antaŭmetita folio de Nurenberga presaĵo el 1483, kiu nun troviĝas en la hungara nacia muzeo de Budapeŝto. La 45 literoj tie nomiĝas "littere Siculorum", kio indikas la devenan lokon.
Plia teksto estis trovita en kirko de Csíkszentmihály, kiu jam en 1731 estis menciita de Kunics en sia verko "Dacica Siculia" konata nur el kopioj.
trezoro de Nagyszentmiklós
La oraj artaĵoj, t.n. trezoro de Nagyszentmiklós - malkovrita en 1799 - havas surskribojn en runoskribo, sed ne en la hungara runoskribo. Kelkaj sciencistoj supozas, ke ĝi estis antaŭulo de la hungara runoskribo, sed tion pruvas nenio.
Trajtoj
La hungarajn runojn oni skribis de dekstre maldekstren. Ili estas verŝajne parencaj al Orĥon-runoj, kiuj estis skribitaj tienreene, t. e. laŭ ŝanĝiĝanta skribdirekto. La similecon al la orĥona skribo jam rimarkis G. Nagy en 1890.
Politikaj aferoj
La origino kaj uzofteco de la hungara runoskribo estas politike traplektitaj en Hungario. La hungaran runoskribon uzas ofte tre-dekstraj politikaj movadoj por montri siajn prahungarajn sintenojn.
Komence de la 21-a jarcento en Hungario la runoskibo populariĝas, paralele al fortiĝo de ekstrem-dekstrula politika partio Jobbik. La surskriboj jam aperis ankaŭ surstrate kiel oficialaj ŝildoj de komunumoj, danke al tiu politika partio.
Kermomarsaro
Keur Momar Sarr (aŭ Keur Momar Sar aŭ Kermomarsar) estas urbeto de 1.774 loĝantoj (2003) en la departamento Luga en nordokcidento de Senegalo. Ĝi situas proksime de lago de Gjerso.
Proksimaj lokoj: Keur Doungou, Merinaghen, Keur Ousmane Ngaye, Keur Modou Ndiaye, Gankette Guent, Keur Modi Yoro, Darou, Keur Meulo et Maka.
En Kermomarsaro la akvo el lago de Gjerso estas preparata al trinkakvo kaj pumpata al urbo Dakaro. En Kermomarsaro krome troviĝas test-bieno por irigacio
9357 Venezuelo
9357 Venezuelo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)
Ĝi ricevis la nomo de la lando Venezuelo ; tiel nomita "Venezziola" ("malgranda Venecio"), en 1499 de Amerigo Vespucci ĉar la domoj de la indianoj, konstruitaj sur akvo, memorigis la situacion de Venecio.
Gyula Peidl
PEIDL Gyula (n. 4-an de aprilo 1873, Ravazd, Hungario – m. 22-an de januaro 1943, Budapeŝto) estis hungara socialdemokrata sindikata gvidanto kaj politikisto. Post malvenko de la Hungara Sovetrespubliko, li estis ĉefministro dum ses tagoj. Liaj gepatroj mortis frue, li devis labori jam en aĝo de 11 jaroj kiel taglaboristo. Li lernis pli poste ĉe Franklin Társulat al presisto, poste li migris en Aŭstrio, Svislando kaj Germanio, kie konatiĝis kun la laborista movado. Post lia hejmenveno, li estis ĝis 1919 unu gvidanto de la presista sindikato, kaj redaktoro de ties eldonaĵo Typographia. Li laboris krom tio en gvidantaro de la Socialdemokrata Partio (1909–19), estis kunfondinto de la Tutlanda Laborist-sekuriga Kaso, ties prezidantara kaj direktorara membro. Li redaktis ekde 1909 la semajnan gazeton „Szövetkezeti Értesítõ”.
Li laboris en la Berinkey-registaro kiel laborafera kaj publikbona ministro (de 19-a de januaro ĝis 21-a de marto 1919) kiel fidulo de la burĝa demokratio kaj kiel kontraŭulo de la unuiĝo de la laboristaj partioj. Tiel li abdikis, kiam la komunistoj transprenis la potencon.
Post malvenko de la Hungara Sovetrespubliko, li estis prezidento de la t.n. „sindikata registaro”, kiu travivis nur ses tagojn kaj kies ĉefa agada tereno estis la neniigo de la leĝoj de la komunista epoko kaj restaŭirigo de la burĝa sistemo.
George Habash
Lia familio perdis ĝian domon en Lod dum la araba-israela milito en 1948, kaj ili devis forlasi sian teron. Habash studis medicinon en la prestiĝa Usona Universitato de Bejruto, kaj poste aktiviĝis en politiko. En 1967, li kreis la Popolan Fronton por Liberigo de Palestino, komunisman organizaĵon kies celo estis batali kontraŭ Israelo en iun ajn maniero ebla. Habash gvidis la organizaĵon ĝis la okdekaj jaroj.
Gyula Peidl
Fine de 1919, li forlasis Hungarion kaj veturis al Vieno, de kie li revenis nur en majo de 1921. Poste li laboris kiel gvidanto en la presista sindikato kaj direktorara membro kaj poste vic-prezidanto de la Ĝenerala Konsuma Kooperativo.
Li partoprenis ankaŭ en la reorganizado de la socialdemokrata partio, kies gvidanto (krom Károly Preyer), parlamenta reprezentanto, kaj frakcia gvidanto estis lin inter 1922 kaj 1931.
Ostrožská Lhota
Ostrožská Lhota estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Uherské Hradiště. Ĝi havas. Ĝi estas la plej granda el multaj vilaĝoj en Ĉeĥio kies nomo enhavas la vorton Lhota.
Svojkovice
Nomon Svojkovice portas pluraj municipoj:
Mircea Cărtărescu
Mircea Cărtărescu (IPA: [ˈmirt͡ʃe̯a kərtəˈresku]) (Bukareŝto, la 1-an de junio 1956) estas rumana verkisto, poeto, eseisto, erudiciulo kaj ĵurnalisto.
Komence trejnita kiel poeto, Cărtărescu estas postmoderna verkisto influita de la tradicio de la rumanaj fantazia, mitologia kaj psikedela kulturoj, kies verkoj estas ofte karakterizitaj de literaturaj konstruoj pli ligitaj al simbolaj planoj ol al tiuj de rakontoj. Pro la poezio, komparebla al la laboro de James Joyce, Kafka kaj ĉefe de Thomas Pynchon, li fariĝis fama aŭtoro de la tiel-nomata Blue jeans generacio, skolo kiu ekestis en la okdekaj jaroj ene de la rumana literatura panoramo. Li estis plurfoje kandidato por la Nobel-Premio pri literaturo kaj konsiderata esti la plej granda nuntempa rumanlingva verkisto.
Noto
Tiu ĉi traduko estas parta traduko de la samtema artikolo en la itala vikipedio je la 16-a de oktobro 2019
Spoltore
Spoltore estas komunumo de Italio.
5434 Tomwhitney
5434 Tomwhitney estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Thomas (Tom) D. Whitney, kiu estis prezidento de la Amherst Area Amateur Astronomers Association dum pli ol du jardekoj. Li tenis noktajn kaj tagajn seancojn de observado, kun spektakloj en planetarioj kaj klaso de enkonduko al astronomio por diskonigi al la publiko la mirindaĵojn de la ĉielo.
River Phoenix
River PHOENIX [river finiks] (naskiĝis la 23-an de aŭgusto, 1970, mortis la 31-an de oktobro, 1993) estis usona aktoro kaj muzikisto.
River Phoenix naskiĝis en Madras, Oregono. La nekutima antaŭnomo River (= Rivero) supozeble reprezentis la hipiajn idealojn de liaj gepatroj - du fratinoj de li nomiĝis ekz. Rainbow (=Ĉielarko) kaj Liberty Butterfly (=Libereco Papilio).Jam kiel sep-jara knabo River publike kantis kaj gitaroludis, ĉefe en Centra kaj Suda Ameriko, kie la familio vagadis. Poste, ree en Usono, la 10-jarulo aperis en televidserioj kaj varbanoncoj. Lia kino-kariero komenciĝis en 1985 kun la filmo Explorers (Esploristoj). Sekvis filmo post filmo, grandaj kaj malgrandaj roloj. Sian lastan filmrolon (en Dark blood) li tamen ne plu povis fini: Je la 31-a de oktobro 1993 River Phoenix mortis pro trodozo de drogoj en West Hollywood.
Fenikso malamis esti vidita kiel sekssimbolo, kaj rifuzis rideti en fotoj. Li ankaŭ malamis flugi kaj preferis vojaĝi per aŭto aŭ trajno.
Tamás Koltai
Tamás Koltai [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Koltai Tamás estis hungara ĵurnalisto, kritikisto, dramaturgo, universitata instruisto. Lia familia nomo malofte estis Koltay. Tamás Koltai naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Koltai frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1965. Inter 1962 kaj 1967 li estis dramaturgo de Teatro Madách, poste de hungara filmoproduktejo. Inter 1968-1987 li estis redaktoro de teatra revuo, poste ties ĉefredaktoro, sed foje li kontribuis ankaŭ en diversaj gazetoj. Inter 1988-2002 li estis ankaŭ teatra redaktoro de Hungara Televizio. Li instruis ankaŭ en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis 5 premiojn inter 1987-2011.
Reĝa Kanalo (Irlando)
La Reĝa Kanalo (Royal Canal, An Chanáil Ríoga) estas kanalo origine konstruita por transportado de kargo kaj pasaĝeroj el Dublino ĝis Longford en Irlando. Ĝi estas unu el la du kanaloj el Dublino ĝis la rivero Ŝanono kaj estis konstruita en rekta konkurenco kun la Granda Kanalo. La kanalo falis en malbonfarto fine de la 20-a jarcento, sed multo el ĝi estis ekde tiam restaŭrita por navigado. La longo de la kanalo ĝis la rivero Ŝanono estis remalfermita la 1an de Oktobro 2010, sed fina branĉo, ĝis Longford, restas fermita. La kanalo estas 145 km (90 mejlojn) longa. Estas 46 kluzoj.
Hans Asper
Johano ASPER (naskiĝinta en 1499 en Zuriko, mortinta en la 21-a de marto 1571 samloke) estis svisa pentristo.
Reĝa Kanalo (Irlando)
La boatistoj de la Reĝa Kanalo kredis, ke la 13a kluzo ĉe la ponto de Deey, inter Leixlip kaj Maynooth, estis sorĉigita. Tiu rakonto estis la temo de poemo de Arthur Griffith, nome The Spooks of the Thirteenth Lock, kiu siavice inspiris la nomon de la bando The Spook of the Thirteenth Lock.
Eksteraj ligiloj
53.35°N, -6.23333°W
Hans Asper
Kreiva vivo
Kun Hans Holbein la malpliaĝa li taksiĝas esti unu el la plej gravaj portretpentristoj de sia epoko. Koncentriĝo sur tiajn bildojn probable iĝis pro la ikonoklasmo de la unuaj reformantoj.
Malgraŭ lia granda talento li ĉiam tre dependis de la superuloj, kiuj finfine koncedis pensieton al li. Tamen li mortis sub vivkondiĉoj malriĉaj.
Verkaro
Ĝis nun konserviĝas 30 bildoj, kies plejparto troviĝas en svisaj muzeoj. Tre ofte videblas sur ili konsilantaroj zurikaj aŭ reformantoj el la personaro ĉirkaŭ Ulrich Zwingli. Du fonoj estas rigardataj esti inter la plej malnovaj fonoj kontataj. Por la zurika eldonisto Christoph Froschauer li laboris kiel desegnisto kaj lignogravuristoj. Kelkaj verkoj aperis en la Kroniko de Johannes Stumpf kaj en libroj pri animaloj de Conrad Gesner. Krome li skizis flagojn kaj blazonojn. Li orumis la ciferplaton de la preĝejo de Sankta Petro en Zuriko.
Pininfarina
Pininfarina S.p.A. (mallonge por Carrozzeria Pininfarina) estas itala dezajnofirmao kaj konstruisto de aŭtoj, kun ĉefsidejo en Cambiano, Torino, Italio. Ĝi estis fondita fare de Battista "Pinin" Farina en 1930. La, la grandega barata multnacia Mahindra Group akiris Pininfarina S.p.A. por proksimume 168 milionoj da eŭroj.
Ekde la 1980-aj jaroj Pininfarina ankaŭ dezajnis altrapidajn trajnojn, busojn, tramojn, veturantajn materialojn, aŭtomatigitajn malpezajn trajnojn, homtransportilojn, jaĥtojn, aviadilojn kaj privatajn jetojn. Per la kreado de "Pininfarina Extra" (1986) ĝi konsultiĝis pri industria dezajno, interna arĥitekturo, kaj grafika dezajno.
Pininfarina estis administrita fare de la filo de Battista, Sergio Pininfarina ĝis 2001, poste de lia nepo Andrea Pininfarina ĝis ties morto en 2008. Post la morto de Andrea, lia pli juna frato Paolo Pininfarina estis nomumita ĝenerala direktoro.
Ĉe ĝia kulmino en 2006, la grupo Pininfarina dungis homojn kun filiaj oficejoj ĉie en Eŭropo, same kiel en Maroko kaj Usono. Nun en 2012, post la fino de seria aŭto-produktado, dungado ŝrumpis al 821. Pininfarina estas registrita kaj publike interŝanĝata ĉe la Borso de Italio (Borso de Milano).
Petrus Kenicius
Petrus KENICIUS (latinigite; origine Peter Königsson) (* Baggböle, Umeå Komunumo, en la 1555 - Upsalo, en la 3-a de februaro 1636) estis luterana Ĉefepiskopo de Upsalo ekde 1609 ĝis sia morto. Li estis edukita en la Universitatoj de Wittenberg kaj Rostock. En 1589, li estis arestita de la reĝo Johano la 3-a, kune kun Nicolaus Olai Bothniensis (1550-1660), estonta ĉefepiskopo inter 1599-1600. La kialo de la malkonkordoj kun la reĝo estis la ne-luterana liturgio. Post sia liberiĝo, li partoprenis, en 1593, en la Sinodo de Upsalo, kiel unu el la dekdu asistantoj. En 1595, li ordiniĝis episkopo de Skara. Li estis konsiderita kiel bonega kaj senlaca laboristo, kiu dediĉis multe da tempo kaj zorgo al la Universitato de Upsalo kaj al la eklezio. Kiam li maljuniĝis, li ekmalfortiĝis pro aĝo kaj malsano kaj laŭ onidiroj, la ĉefdiocezo ekneglektiĝis.
(7646) 1989 KE
(7646) 1989 KE estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
(26822) 1988 RG13
(26822) 1988 RG13 estas tre malgranda sed neordinare hela marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Raymond Chandler
Raymond CHANDLER (naskiĝis la 23-an de julio 1888, en Ĉikago kaj mortis la 26-an de marto 1959, en La Jolla, Kalifornio) estis usona verkisto, fama aŭtoro de krimliteraturo, kiu estis unu el la fondintoj de la ĝenro de la ardita privata detektivo (Privatokula aŭ malmole bolata detektivo)
La protagonisto de liaj verkoj estas la detektivo Philip Marlowe.
Vivo
Junaĝe, Chandler kune kun sia divorcita patrino, li migris al Anglio, kaj de tie al Francio, al Germanio kaj denove al Anglio. Jam en sia junaĝo li estis altirita al la mondo de la prozo kaj poezio kaj dum multaj jaroj li provis sian bonŝancon skribe, sen ricevi ajnan artan rekonon. Dum certa periodo li trovis sian vivtenon en la servo de la Brita Mararmeo kiel magazenisto, ĝis 1912 kiam li decidis enmigri denove al Usono, la lando de lia naskiĝo. En la Unua Mondmilito, Chandler membriĝis en la Kanada Ekspedicia Trupo kaj batalis en la vicoj de la "Gordon Highlanders" infanteriobrigado sur la franca fronto. Eĉ en Usono li ne povis iĝi fama kaj sukcesa en la kampo de literaturo, do li laboris en aliaj kampoj, precipe en la petrolkomerco. En la petrola komerco, li atingis tre altrangajn administrajn postenojn, iam li estis prezidanto de tri kompanioj, kaj administranto de ok. Baldaŭ post kiam la patrino de Chandler mortis, li geedziĝis kun sia amantino, kiu estis 17 jarojn lia pli aĝa ol li. Ĉar lia edzino estis malsana, Chandler falis en depresion kaj iĝis dependigita de alkoholaĵo kaj karusado kun virinoj. Nur kiam li estis maldungita de sia laboro, en 1932, Chandler vivtenis sin skribante rakontojn por diversaj revuoj.
La heroo de la libroj de Chandler estas la privata detektivo Philip Marlowe laboranta en Los-Anĝeleso, cinika, akre langa kaj sprita, kiu ofte interbatalas kun la "kvadrataj" (laŭlibrulaj) policistoj. Li funkcias en la loĝata urba medio kaj moviĝas inter la luksaj hejmoj de riĉaj klientoj kaj la malhelaj stratetoj ĉe la randoj de la grandurbego. Dum kelka tempo li laboris en Holivudo, kun reĝisoroj kiel Billy Wilder kaj Alfred Hitchcock. Chandler ankaŭ publikigis plurajn brilajn artikolojn en la prestiĝa ĵurnalo "The Atlantic", inkluzive de la pionira eseo - "La Simpla Arto de Murdo". Tiu literatura stilo havis kinematografian ekvivalenton en la ĝenro de la malhela kinejo (Film Noir); ja liaj libroj kiuj estis adaptitaj kaj filmitaj estis en ĉi tiu kinematografia ĝenro. Humphrey Bogart, fidele kopiis la rolulon de Philip Marlowe en sia aktorado.
La libroj de Raymond Chandler estas ĉiumaniere konsiderataj artaĵoj. Li estis admirita de liaj kunverkistoj kaj liaj verkoj estas instruitaj en la plej bonaj universitatoj kaj li estas konsiderita unu el la plej bonaj prozistoj de la dudeka jarcento.
Chandler donis al Marlowe lian propran lingvaĵon, kiu multe influis verkistojn ĝis nuntempe eĉ en lokoj malproksimaj de la origina lando.
Fátima (Bahio)
Fátima (oficiale Município de Fátima) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Ribeira do Pombal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Závraty
Závraty (Zawraten) estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 8 kilometrojn okcident-sudokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie. Per tio Závraty enviciĝas inter municipoj en Ĉeĥio kun la plej malalta nombro de loĝantoj.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1365.
Ekde la jaro 1850 Závraty apartenis sub municipo Vrábče, en la jaroj 1960–1991 ĝi enfalis sub Homole. Memstara municipo ĝi fariĝis ekde la jaro 1992.
István Komor
István Komor [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Komor István estis hungara reĝisoro, teatrestro.
István Komor naskiĝis la  en Baja, li mortis la  en Szeged.
Biografio
István Komor abiturientis en sia naskiĝurbo, poste li estis deportita dum la nazia erao. Post la 2-a mondmilito li studis en Scienca Universitato Péter Pázmány kaj ankaŭ en Teatra Akademio. Li sen diplomo ekhavis ĉefreĝisoran statuson en 1949 en Teatro Csokonai (Debrecen), kie li prezentis 5 spektaklojn dum 3 monatoj. Liaj sekvaj gravaj teatraj stacioj estis: Li estis ankaŭ teatrestro ekde 1971. Li ricevis premion en 1963. Li edziĝis en 1949, post 2 jaroj li ekhavis filinon.
Reichstett
Reichstett (jen germane, alzace Richstett) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
Hoenheim situas ok kilometrojn norde de Strasburgo (kalkulate ekde la katedralo) kaj apartenas al la Urbeca komunumaro Strasburgo.