cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charenton-le-Pont
Ĝi havas proksimume 27 000 loĝantojn, kiuj nomiĝas Charentonnais.
Geografio
Charenton-le-Pont situas ĉe la maldekstra bordo de la Sejno, nur iomete antaŭ la limo kun Parizo, ĉe la elfluo de la Marno. Ĝi estas bordata norde de la bosko de Vincennes.
La komunumo, unu el la plej malvastaj de Val-de-Marne, etendiĝas sur 1,85 km² kaj estas tute urbigita.
La najbaraj komunumoj estas Alfortville, Ivry-sur-Seine, Maisons-Alfort, Parizo kaj Saint-Maurice
Historio
La nomo de la urbo devenas de la ĉeesto tie de ponto, menciita ekde la 7-a jarcento. La komunumo rezultas el la kunuigo de kvar malnovaj urbetoj kaj kvar sinjorlandoj. Charenton estis origine multe pli vasta, ĉar ĝi etendiĝis ĝis Bercy, kaj posedis parton de la bosko de Vincennes ĝis 1929.
Lokita sur strategia loko, la urbo spertis multnombrajn batalojn tra sia historio, ekde la Centjara milito ĝis la Franca-Prusa milito de 1870.
La urbo estas cetere famkonata pro malnova frenezulejo, kiu gastigis interalie la markizon de Sade ekde 1803 ĝis lia morto en 1814.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas
Verbena officinalis
Oficina verbeno (Verbena officinalis) estas unujara palearktisa verbeno el Eŭropo.
La planto ne odoras kaj gustas, sen kuirado aŭ prilaborado, tre amara.
Fera (III) fosfato
Fera (III) fosfato aŭ fera (III) ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la fera (III) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka, verda, flava aŭ bruna solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Fera (III) fosfato posedas 1 feratomon, 1 fosforatomon kaj 4 oksigenatomojn. Fera (III) fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de ferikaj derivaĵoj.
Oaxaca de Juárez
Oaxaca de Juárez (aŭ mallonge Oaxaca, esperantlingve Oaĥako de Ĥuarez) estas ĉefurbo de la subŝtato Oaxaca (Oaĥako) en Meksiko. La urbo situas en la centro de la subŝtato Oaxaca, ĉe la piedo de la montaro Sierra Madre de Oaxaca, 488 kilometrojn for de Meksikurbo.
Oaxaca kaj la arkeologia loko de Monte Alban estis agnoskitaj kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1987.
Historio
Indiĝenaj triboj vivis en la areo de la hodiaŭa Oaxaca dum miloj da jaroj, precipe en la areo de la arkeologiaj lokoj de Monte Alban kaj Mitla, proksime al la hodiaŭa urbo. La aztekoj alvenis en la areo en 1440 kaj poste konstruis fortikaĵon en la areo de la hodiaŭa urbo nomita "Ŭaŝiakak" (de kiu la nomo Oaxaca formiĝis) por supergardi la lokulojn kaj kontroli la komercajn vojojn en la areo.
Staro (distrikto Dmitrov)
Staro (Старо) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 28 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Oaxaca de Juárez
Historio
Cortés estis tiutempe Markizo de la Oaxaca Valo, tiel ke li efike regis la vilaĝon kaj la ĉirkaŭan regionon. Li ekspluatis tion kaj trudis multajn impostojn al la vilaĝo, kaj la loĝantoj de Antkara ankaŭ devis alfronti malamikecon de la aliaj vilaĝoj en la areo kiuj estis lojalaj al Cortes. Por venki tion, la vilaĝanoj petis la hispanan kronon ricevi la statuson de urbo, io kiu donus al la setlejo rajtojn kaj ankaŭ certigu ke ĝi estus sub la rekta kontrolo de la reĝo anstataŭe de tiu de Cortes. Tiu ĉi peto estis koncedita de reĝo Karlo la 5-a en 1532.
Poste en la 16-a jarcento, la urbo komencis kreski signife dank'al la evoluo de komerco kaj minado en la areo, kaj ĝi iĝis regiona komerca centro. Kresko daŭris ĝis la 18-a jarcento, kiam la urbo estis unu el la plej gravaj urboj en Meksiko.
En 1812, dum la Meksika Milito de Sendependeco, ribelarmeoj gviditaj fare de Jose Maria Morelos okupis la urbon. En 1821, post la milito, la nomo de la urbo estis oficiale ŝanĝita al Oaxaca. Kelkajn jarojn poste, Meksiko estis dividita en ŝtatojn kaj Oaxaca estis elektita por esti la ĉefurbo de la ŝtato Oaxaca.
En 1872 la nomo de la urbo estis ŝanĝita al "Oaxaca de Juarez", kiel tributo al Benito Juarez, la prezidanto de Meksiko kiu komencis sian politikan karieron en la urbo.
En 2006, striko de instruistoj en la urbo kaŭzis serion de protestoj en la ŝtato Oaxaca, dum kiuj pluraj homoj estis mortigitaj.
Ekonomio
La loka ekonomio dependas plejparte de la turisma industrio, kvankam la okazaĵoj en Oaxaca en 2006 vundis la industrion. Aliaj branĉoj de la loka ekonomio estas minado kaj industrio.
Edukado
Pluraj universitatoj funkcias en la urbo, inkluzive de la Aŭtonoma Universitato Benito Juárez de Oaxaca, la Universitato de José Vasconcelos kaj la Mezamerika Universitato.
Transportado
Oaxaca estas servata de Internacia Flughaveno Jujucotlan, kiu estas 7 kilometrojn sude for de la urbocentro. La haveno ofertas flugojn al cellokoj en Meksiko kaj Usono.
Kulturo
En la lastaj du tagoj de ĉiu julio, Guelaguetza festadoj estas okazigitaj en la urbo, kiuj inkludas buntan festivalon de manĝaĵo kaj tradiciaj dancoj. Miloj da turistoj venas al la urbo kaj festas la indiĝenan tradicion: manĝbudoj kaj suveniroj en la stratoj, grupoj dancantaj kaj kantante tra la urbo kaj meskal-trinkfestivalo. Estas du kulminaĵoj al la festivalo: festado de tribaj dancoj en la grandega stadiono sur la monteto super la urbo (kun la partopreno de la spektantaro), kiu finiĝas per artfajraĵospektaklo, kaj la bunta procesio kun la gigantaj statuoj la sekvan tagon., en la centro de la historia urbo.
Usono havas konsulan agentejon en la urbo, aldone al la Usona Ambasejo en Meksikurbo
Yuki Otsu
Yuki Otsu (japane 大津 祐樹, n. ) estas japana futbalisto. Li en 2013 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Akademiĉeskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Akademiĉeskaja (Академическая) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Kirovsko-Viborgskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Diepflingen (stacidomo)
Diepflingen estas fervoja stacidomo en Diepflingen, Svislando.
Gazetara konferenco
Gazetara konferenco estas ago de parola komunikado planita ĉu de persono, organismo aŭ ento al kiu oni invitas la amaskomunikilojn por havigi informadon. La deveno de la praktiko de la gazetara konferenco estas atribuita en Usono en 1913. ​ La usona prezidanto Woodrow Wilson okazigis kun la reprezentantoj de la gazetoj 57 kunsidojn inter tiu jaro kaj 1916. Tamen, kelkaj fakuloj indikas, ke fakte li klinis en tiuj gazetaraj konferencoj al havigo de malmulta informaro. ​ Fakte la praktiko de gazetaraj konferencoj utilas al ambaŭ flankoj; tio estas, ĵurnalistoj profitas de la fakto ke ie kaj iam oni havigas la informaron kiu alimaniere tiu devus serĉi per pli da penlaboro. Aliflanke la informanto profitas la fakton, ke per multaj rimedoj tiu povas kontroli la precizan kvanton kaj kvaliton de la informaro, evitante la filtradon al la gazetaro de informaro kiun tiu ne deziras disvastigi. La strukturo de la gazetaraj konferencoj normale konsistas en dekomenca informodiskurso de la informanto kaj posta laŭvica demandaro fare de la ĵurnalistoj, demandoj kiuj estas responditaj same laŭvice fare de la informanto. Kiam la informanto deziras pli draste kontroli la havigeblan informaron kaj eviti tiklajn demandojn, tiu povas disponi, ke la gazetara konferenco konsistos nur en informodiskurso de la informanto sen posta demandaro.
La gazetaraj konferencoj kutime estas organizitaj de institucioj, politikaj partioj, sindikatoj kaj entreprenoj, kiuj povas disponi de pli granda kunvokokapablo. Kunvokas ankaŭ grupoj kaj sociaj movadoj kiuj deziras diskonigi al la publika opinio difinitan aferon. Uzas tiun metodon ankaŭ la entoj organizantaj kaj promociantaj diversajn aktivecojn por diskonigi siajn programojn al la civitanoj kaj famaj personecoj (futbalistoj, kantistoj, aktoroj ktp.). En specifaj situacioj ankaŭ normaluloj povas kunvoki gazetarajn konferencojn okaze de aferoj kiuj trafas personojn, familiojn ktp., ekzemple pro morto, murdo, jura proceso ktp.
Saint-Crépin (Charente-Maritime)
Saint-Crépin [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 302 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Saint-Crépin situas en la nordo de Charente-Maritime, oriente de Rochefort.
6573 Magnitskij
6573 Magnitskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1974 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa matematikisto kaj instruisto Leontij Filippoviĉ Magnickij (cirile : Леонтий Филиппович Магницкий, 1669–1739), verkinto de la unua libro pri matematiko kaj astronomio presita en Rusio.
Maui
La insulo de Maui (prononce m|aʊ|.|iː; en havaja: ˈmɐuwi.) estas la dua plej granda el la Havajaj Insuloj nome kun areo de 1,883 km² kaj tiele la 17a plej granda insulo en Usono. Maui estas parto de la Subŝtato de Havajo kaj estas la plej granda el la kvar insuloj de la Kantono Maui, pli granda ol Molokai, Lanai, kaj la neloĝata Kahoolawe. En 2010, Maui havis populacion de 144,444, nome la tria plej alta en Havajo, post Oahu kaj Havajo. Kahului estas la plej loĝata loko (CDP) en la insulo kun populacio de 26,337 en 2010 kaj estas la komerca kaj financa kerno de la insulo. Wailuku estas la sidejo de la kantono Maui kaj estas la tria plej granda CDP en 2010. Aliaj gravaj lokoj estas Kihei (inklude Wailea kaj Makena en la Urbo Kihei CDP, kiu estas la dua plej loĝata CDP en Maui); Lahaina (inklude Kaanapali kaj Kapalua en la Urbo Lahaina CDP); Makawao; Paia; Kula; Haiku kaj Hana.
Jean-Pierre Marielle
Jean-Pierre Marielle (naskiĝis en Parizo (13-a arondismento), mortis  en Saint-Cloud) estis franca aktoro.
Titio
Titiio (helene Τιτυός, latine Tityus) estis en la helena mitologio grandega filo de la plej alta dio Zeŭso kaj diino de la Tero Gaja.
Tiu ĉi fierega giganto onidire surprizatakis Leton, patrinon de Apolono kaj Artemiso, kiam ŝi estis vojaĝanta en Delfon. Pro tiu ĉi atako Zeŭso ege koleriĝis, ke Tition surloke mortigis per fulmo. Alia versio de la mito prezentas, ke lin mortpafis Apolono kaj Artemiso pro ofendo de ilia patrino.Titio estis pro tiu ĉi ago kondamnita al eterna puno en la Tartaro. Li tie kuŝas forĝita al tero kaj du grifoj bekobatante konsumas lian hepaton, kiu ĉiam plenkreskas. Sian kriman agon li pentopagas komune kun pliaj grandaj kulpantoj nomataj Tantalo, Sizifo kaj Iksiono.
El posteuloj de Titio estas konata prefere filino Eŭropa, amantino de mara dio Pozidono kaj patrino de Eŭfemo, kiu kapablis iradi sur la marnivelo.
NGC 1122
NGC 1122 (aliaj indikoj — NGC 1123, PGC 10890, UGC 2353, MCG 7-6-83, ZWG 539.117, IRAS02496+4200) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 1122, NGC 1123.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teleŝovo (distrikto Dmitrov)
Teleŝovo (Телешово) estas vilaĝo en distrikto Dmitrov, Moskva provinco, Rusio. En 2010 ĝi havas 71 loĝantojn (laŭ tutrusia popolnombrado).
Laftavolo
Laftavolo ankaŭ nomita Lafokampo, Lafebenaĵo, aŭ Lafolito, estas granda vastaĵo de preskaŭ plat-kuŝantaj lafofluoj. Tiaj ecoj estas ĝenerale kunmetitaj de super-fluida bazalta lafo, kaj povas etendi al dekoj aŭ eĉ centoj da mejloj trans la subesta tereno. La amplekso de grandaj lafokampoj estas plej facile vidata el la aero aŭ per satelitofotoj, kie ilia tipe malhela, preskaŭ nigra koloro kompareblas akre al la resto de la pejzaĝo.
Kelkaj el la plej antikvaj geologiaj restoj de bazaltaj ebenaĵoj kuŝas en la Laŭrenca tabulo de Kanado. Erupcio de altebenaĵaj lafoj proksime de la rivero Coppermine sudokcidente de la golfo Coronation en la Arkto, konstruis ampleksan altebenaĵon antaŭ proksimume 1200 milionoj da jaroj kun areo de proksimume 170 000 km² reprezentante volumenon el lafo de almenaŭ 500 000 km³.
Facture-Biganos (stacidomo)
Facture-Biganos (aŭ Biganos-Facture) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo Biganos, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio kaj TGV.
Dana socialdemokratia partio
La Dana socialdemokratia partio (Socialdemokraterne) estas dana politika partio fondita en 1871. Post la parlamentaj elektoj de 2001 ĝi fariĝis la dua plej granda partio, kun 29,1% da la voĉdonoj kaj 52 seĝoj. Post la elekto de 2005, ĝi estas ankoraŭ la dua plej granda partio kun 25,8% (867.350 voĉdonoj) kaj 47 seĝoj. Tiuj rezultoj estis la unua fojo la Socialdemokratoj ne estis la plej populara partio ekde la fino de la Dua Mondmilito. La partio moderne estas estrita per Helle Thorning-Schmidt, kaj ĝi estas membro de la Partio de Eŭropaj Socialistoj kaj la Socialista Internacio. Ĝi havas kvin membrojn el la Eŭropa Parlamento, kaj plimultiĝo da tri post la elekto en 2004. La plimultiĝo estis ĉefe subtenita per la granda nombro da voĉdonintoj, kiuj voĉdonis por eksparatiestro kaj Ĉefministro Poul Nyrup Rasmussen.
En Registaro 1993-2001
La sociala politiko de la Socialdemokratoj tra la 1990-aj jaroj kaj daŭre en la dudek-unua jarceno engaĝis signifoplenan redistribuon de enspezo kaj la konservadon de granda ŝtata aparato kun kolekte financitaj ĉefaj servoj kiel sanservo, edukado kaj substrukturo.
Socialdemokrate estritaj koalaciaj registaroj (la Konsilantaroj de Poul Nyrup Rasmussen 1, 2, 3, 4) faris sistemon de "fleksebleco kaj sociala sekureco," miksinte fortajn skandinaviajn senlaborecajn gajnojn kun pli laksan regulon de senlaboreco, por ke dungintoj povu pli facile maldungi homojn por kuraĝiĝi ekonomian kreskadon kaj por redukti senlaborecon. Estas postulita, ke homoj daŭre provu restis aktiva parto de la laborforto por ke ili povu ricevi gajnojn se ili perdas iliajn laborpostenojn. Tiu plano pruviĝis sukcesa je redukto de senlaboreco kaj ĝi estas proponita kiel kredinda skemo por aliaj Eŭropaj landoj, kiel Francio.
Ĉirkaŭ la fino de la 1990-aj jaroj, komerca pluso de 30 biliono da kronoj (4.9 biliono da usonaj dolaroj) fariĝis malpluso. Por kontraŭlukti tion, la registaro pligrandigis impostojn, restriktante nepublikan konsumadon. La provo de 1998, kiu nomiĝis la Paketo Whitsun (Dane: Pinsepakken pro la sezono en kiu ĝi eldoniĝis, ne estis universale populara kun la voĉdonantaro, kiu eble kontribuis al la venko de la Socialdemokratoj en la parlamenta elekto de 2001.
En Kontraŭeco 2001-Hodiaŭ
Post la venko de la Liberala Partio en la elekto de 2001, la partia estreco transiris al la eksminstro financa kaj eksterlanda, Mogens Lykketoft. Post alia venko en la elekto de januaro 2005; Lykketoft anoncis sian rezignon kiel partiestro, kaj ĉe elstara kongreso la 12-an de marto, estis decidita, ke ĉiuj membroj de la partio voĉdonus en elekto de nova partiestro. La du kontraŭuloj por estreco reprezentis la du sekciojn de la partio, kun Helle Thorning-Schmidt rigardita kiel centra, kaj Frank Jensen rigardita kiel iome pli maldekstra. La 12-an de aprilo, 2005, Helle Thorning-Schmidth estis elektita kiel la nova estro.
Valverde de la Vera
Valverde de la Vera (Verda valo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres (Kacereso), regiono Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Valverdanos. La censita populacio en 2009 estis 588 loĝantoj.
Situo
Valverde de la Vera estas situa en la plej nordorienta parto de Ekstremaduro en la orienta pinto de la komarko aŭ distrikto La Vera, je altitudo de 509 m; je 156 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 216 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47 km².
Historio
Fine de la 13a jarcento la reĝo Sanĉo la 4-a de Kastilio donis la vilaĝon kiel senjorlandon al Nuño Pérez de Monroy kaj restis en manoj de tiu familio Monroy kiu fine de la 14a jarcento estis en milito kontraŭ la familio Almaraz. Dum la 15a jarcento la senjorlando pasis al manoj de aliaj nobeluloj kaj poste al familio Zúñiga kiu havis ĝin ĝis la 19a jarcento.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo. Famega festo dum la Sankta Semajno de la Empalaos (Palisumitaj) kiu pentofaras surstrate ligitaj al kruco kaj portante damaĝilojn. Vidindaĵoj estas kastelo iom ruina kaj preĝejo.
DJ Marky
DJ Marky (realnome: Marco Antonio da Silva; naskiĝinta la 14-an de junio 1973 en San-Paŭlo) estas de diskludisto de drumenbaso kaj muzikproduktisto el Brazilo.
En 2003 li produktis remiksaĵon por Bebel Gilberto kaj kunlaboris kun la brazila muzikisto kaj kulturministro Gilberto Gil.
Gyula Bulyovszky
EdE-B
BULYOVSZKY Gyula - naskiĝis en 1890 en Budapeŝto, mortis en 1983 samurbe - estis hungaro kaj doktoriĝinta kuracisto en Kiskunmajsa, kiu estis esperantisto ekde 1908. Fondinto kaj prezidanto de la studenta grupo en Budapeŝto kaj redaktoro de La Pioniro, li iniciatis la fondon de Universala Studenta Unio, 1909, kiu havis "konsulojn" tutmonde. En 1912 li estis ĉefsekretario de Hungarlanda Esperanto-Societo. Li respondecas pri artikoloj, tradukoj, poemoj en Hungara Esperantisto, Hungara Studento, Belga Esperantisto, Voĉo de Kuracistoj, Internacia Medicina Revuo ktp.
Thomas Barnett
Thomas P.M. Barnett (1962, Chilton, Wisconsin) estas usona militista geostrategiisto. Lia malproksima parenco George Barnett estis komandanto de la usona mararmeo dum la unua mondmilito.
Li diplomiĝis en Boscobel High School, poste Barnett ricevis B.A. de la University of Wisconsin-Madison pri Rusa lingvo kaj Literaturo, kaj pri Internaciaj kontaktoj precipe en la usona eksterafera politiko. La titolon MA li ricevis pri regionaj studoj (Rusio, Orienta Eŭropo kaj Centra Azio). Li akiris Ph.D en politika scienco ĉe Harvard.
Li estas forta apoganto de la novkonservatisma, militisma ideo de Usono.
NGC 1124
NGC 1124 (aliaj indikoj — PGC 10838, ESO 480-7, MCG -4-7-47) estas galaksio en konstelacio Forno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marcheprime (stacidomo)
Marcheprime estas franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo Marcheprime, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bordeaux-St-Jean - Irun (655000).
Leopoldo la 3-a (Belgio)
Leopoldo la 3-a, plennome Leopoldo Filipo Karolo Alberto Mejnrado Huberto Mario Mikaelo (naskita la 3-an de novembro 1901 en Bruselo; mortinta la 25-an de septembro 1983) estis reĝo de la belgoj de la 23-a de februaro 1934 ĝis 1951.
Biografio
Li partoprenis la Unuan Mondmiliton kiel senranga soldato. Post la milito li studis en Santa Barbara en Kalifornio.
La 4-an de novembro 1926 li edziĝis en Stokholmo kun princino Astrid de Svedio. Ili havis tri gefilojn:
Pro la salfranka leĝo, kiu ĝis 1990 difinis la sukcedon de Belgio, Jozefino-Ĉarloto ne povis iĝi reĝino. Tronheredonto do estis Baldueno.
La 29-an de aŭgusto 1935 Leopoldo, stiranta sian aŭton en Svislando, ekmalregis ĝin kaj kune kun sia edzino falis en ravinon. Astrid mortis.
La 11-an de septembro 1941 li edziĝis kun Mary Lilian Baels, filino de la eks-guberniestro de Okcidenta Flandrio. Tiu geedziĝo ne havis la aprobon de la ministraro kaj do estis iusence kontraŭ la leĝo. Ankaŭ kun sia dua edzino Leopoldo havis tri gefilojn:
Dum la Dua mondmilito, kiam Germanio okupis Belgion, Leopoldo decidis kapitulaci, malgraŭ kontraŭa decido de ekzila registaro. Li rifuzis kunlabori en la germana administrado; laŭ iuj li tamen petis Adolf Hitler, ke li oficiale redonu al li la regadon. La germanoj tial arestis la reĝan familion unue en la reĝa kastelo, poste en Saksio, fine en Aŭstrio.
Post la milito la belgoj kritikis la fruan kapitulacon de Leopoldo al Germanio kaj lian peton al Hitler, kelkaj ankaŭ la duan edziĝon; la registaro instalis lian fraton Karolo kiel regenton. Kvankam enketa komisiono liberigis lin de riproĉoj pri kunlaboro kun malamiko, la popolo (precipe la valona parto) rifuzis lin. La 16-an de julio 1951 li abdikis favore al sia filo Baldueno, ĉar li timis, ke alie la belgoj en referendumo nuligus la monarkion. Efektive post la abdiko la referendumo decidis konservadon de la monarkio.
Insuloj Apipeoj
La Insuloj Apipeoj, islas Apipé en hispana, estas riveraj insuloj de Argentino situantaj inter la provinco Corrientes (al kiu ili apartenas) kaj la departemento Misiones, Paragvajo.
La insularo estas formata de du insuloj: nome Granda Apipeo kaj Malgranda Apipeo, kiuj enhavas areon de 25 000 ha. Ambaŭ troviĝas ĉirkaŭataj de branĉoj de la rivero Paranao. La Akvobaraĵo Yacyretá-Apipé, kiu ekfunkciis en 1994, kaj kiu havigas energion al la insulo, okazigis ankaŭ ke la insuloj estas praktike preskaŭ kovritaj per akvo de la akvorezervejo. Granda Apipeo havas loĝantaron de preskaŭ 2000 loĝantoj; tiu insulo havas malgrandan vilaĝon nome San Antonio.
Kvankam la suvereneco de la insuloj estas argentina, la akvoj ĉirkaŭaj apartenas al Paravejo, kio iĝas el tiuj teroj enklavon; kaj tio generas foje konfliktojn, ĉefe kiam la loĝantoj de la insulo volas transportiĝi al la resto de la teritorio argentina.
(36284) 2000 DM8
(36284) 2000 DM8 estas venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ecoj
Ĝi estas de spektra klaso "Sq", subklaso de la tipo "S": "ŝtona" asteroido kies surfaco entenas ĉefe silikatojn de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝia orbita periodo (660,061 tagoj) estas proksima de tiu de Marso (686,971 tagoj) kaj de la triopo de tiu de Venuso (224,701 tagoj).
Ĝia discentra orbito etendiĝas de tiujn de Venuso al tiu de Marso sed ĝi evitas la orbiton de Tero pro sia granda klinangulo. Ĝia tera MOID estas 0,2681 AU (40,108 milionoj da km) kalkulata por la nuna epoko (2458200.5 TDB).
Kompense, ĝi pasas multe pli proksime de Marso kaj precipe de Venuso:
Kaj eĉ, tiu distanco ne estas absoluta minimumo: proksimaj pasoj apud Marso kaj Venuso perturbos ĝian orbiton kaj estigos pasojn ankoraŭ pli proksimajn de Venuso.
Demokratia Kamboĝo
Demokratia Kamboĝo (kmere: កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ Kâmpŭchéa Prâcheathippadey, prononco Kamputjia Pratjatippadij) estis lando en sudorienta Azio, en la suda parto de Hindoĉinio. La lando havis landlimojn okcidente kun Tajlando, norde kun Laoso, oriente kun Vjetnamio kaj sude kun la Tajlanda Golfo. Ĝin trafluas la rivero Mekongo. La ĉefurbo estis Pnom-Peno.
Temas pri la lando kiu nomiĝas Kamboĝo dum portempa reĝimo socialisma. Demokratia Kampuĉeo estis la oficiala nomo de Kamboĝo sub la komunisma regado de Pol Pot kaj lia partio Ruĝaj Kmeroj inter 1975 kaj 1979.
Masaja lingvo
Masaja lingvo estas grupo de lingvoj aŭ dialektoj el la Nilota lingvaro parolata en la sudo de Kenjo kaj la nordo de Tanzanio fare de la masajoj, kiuj estas ĉirkaŭ 900 mil individuoj. Tiu lingvo estas tre forte rilata al la aliaj lingvoj "maa" (nome samburu (aŭ sampur) parolata en centra Kenjo, la ĉamus, parolata en sudo kaj sudoriento de la lago Baringo kaj la parakuĝu de Tanzanio). La masajoj, la samburu, la il-ĉamus kaj la parakuĝu estas historie rilataj kaj ĉiuj nomas sian lingvon kiel "maa" (kvankam ja estas grandaj diferencoj inter ties lingvoj).
La perdo de la Masaja lingvo, kvankam ne rapida, okazas kiel rezulto de forta kontakto kun aliaj tribaj grupoj en Orienta Afriko kaj la plialtigo de la svahila kaj angla kiel dominantaj lingvoj. En Tanzanio, iama Prezidento Julius Nyerere kuraĝigis la adoptadon de la svahila kiel oficiala lingvo por unuigi la multajn diversajn etnajn grupojn en Tanzanio, same kiel de la angla por konkurenci en tutmonda skalo. Kvankam la Masaja, ofte referencata kiel Maa, survivis spite la amasan influon de la eduksistemoj de la angla kaj de la svahila, la ekonomiajn planojn, kaj plie, la sociekonomian premon kiun la Masajoj frontas en Orienta Afriko retenas ilin, kaj ilian lingvon, kiel subreprezentita minoritato.
La masaja vivmaniero ege rilatas al ilia lingvo. Specife, la ekonomiaj sistemoj de komerco el kio la Masajoj dependas por reteni sian nomadan vivmanieron, profitas la survivadon de la Masaja lingvo, eĉ en ties minoritata statuso. Pro lingva endanĝeriĝo, Masajoj plue estas minacataj kaj ilia kultura integreco same minacata. La minoritata statuso kiun la lingvo nuntempe frontas jam minacis la tradiciajn masajajn praktikojn. Pli kaj pli malgrandaj grupoj de Masajoj plue estas nomadaj en la regiono, kaj aliaj elektis anstataŭe setliĝi en malgrandaj komunumoj por teni lingvon kaj aliajn aspektojn de sia kulturo vivaj.
Provinco Havano
La provinco La Habana (Havano) estas unu el la 15 provincoj de Kubo. Laŭ la censo de la jaro 1996 la provinco havis preskaŭ 2,5 milionojn da loĝantoj. Ĝi estas la provinco kiu gastigas la nacian ĉefurbon, Havano.
Komunumoj
La provinco Havano konsistas el entute 15 komunumoj (stato 2011):
Geografio
La Provinco de Havano situas en okcidento de Kubo ĉe la flanko de la insulo ĉe la bordo de la Florida Markolo, kiu apartenas Atlantika Maro. La komunumo limas en nordo al la maro, en oriento kaj sudo al la provinco Mayabeque kaj en okcidento al la provinco Artemisa.
Historio
La aktuala Provinco de Havano, kiu jure kongruas kun la Kuba Ĉefurbo Havano, estis fondita en la jaro 1976 surbaze de reformo, per kiu la malnova provinco Havano estis disigita en du provincojn nome Ciudad de la Habana kaj La Habana. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 estis malfondita la Provinco Havano (kampara) kaj dividita en du novajn provincojn, nome de Artemisa kaj Mayabeque. Samtempe la nomo de la Provinco Urbo de Havano estis ŝanĝita al simple Provinco de Havano, kiu fakte estas urbo kun stato de provinco.
Frattaminore
estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Kampanio kaj la provinco Napolo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Cardito, Crispano, Frattamaggiore, Orta di Atella, Sant'Arpino kaj Succivo.
Suma regulo en diferencialado
La suma regulo en diferencialado estas unu el regulo en diferencialado. La suma regulo en integralado sekvas el la suma regulo en diferencialado. La regulo mem estas direkta konsekvenco de diferencialado de unuaj principoj.
La suma regulo asertas ke por du funkcioj u kaj v:
Ĉi tiu regulo ankaŭ aplikas al subtraho kaj al aldonoj kaj subtrahoj de pli ol du funkcioj
Pruvo
Estu y esti funkcio donita per sumo de du funkcioj u kaj v, tia ke:
Nun estu y, u kaj v pligrandiĝitaj per malgranda pligrandiĝo δy, δu kaj δv respektive. De ĉi tie:
Do:
Nun dividu tuton per δx:
Sterbu δx al 0:
Nun memoru ke y = u + v, ricevante la suman regulon en diferencialado:
La regulo povas esti etendita al subtraho, kiel sekvas:
Nun uzu la speciala okazo de la konstanta faktora regulo en diferencialado kun k=-1 por ricevi:
Pro tio, la suma regulo povas esti etendita por ĝi "akceptu" aldonon kaj subtrahon kiel sekvas:
La suma regulo en diferencialado povas esti uzita kiel parto de la derivaĵo por ambaŭ la suma regulo en integralado kaj lineareco de diferencialado.
Ĝeneraligo al sumoj
Oni havu iun aron de funkcioj f1, f2,..., fn. Tiam
János Kerekes
János Kerekes [jAnoŝ kerekeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerekes János estis hungara dirigento, komponisto.
Suma regulo en diferencialado
Ĝeneraligo al sumoj
do
János Kerekes
János Kerekes naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Suma regulo en diferencialado
Ĝeneraligo al sumoj
En aliaj vortoj, la derivaĵo de ĉiu sumo de funkcioj estas sumo de la derivaĵoj de tiuj funkcioj.
János Kerekes
Biografio
János Kerekes devenis el juda familio. Li lernis komponadon private de Leó Weiner, poste li studis dirigenton en muzika altlernejo de Berlino inter 1931-1933. Post dominado de nazioj li hejmenvenis kaj li estis pianisto, plej ofte li akompanis pianine Emil Telmányi-n. Inter 1936 kaj 1939 li havis postenon en Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj li perdis la postenon. En 1942 li iĝis trudlaboristo, baldaŭ li falis al militkaptiteco. Inter 1946-1981 li estis dirigento en la Operejo, poste li pensiuliĝis. Inter 1957-1976 li havis ankaŭ muzikan postenon en la Hungara Televizio. En tiuj jardekoj li ankaŭ komponadis, plej ofte operetojn. Li ricevis 6 premiojn ekde 1953, krome li estis nomumita postmorte (en 1998) eterna membro de la Operejo.
Suma regulo en diferencialado
Ĝeneraligo al sumoj
Ĉi tiu sekvas facile per indukto; oni havas ĵus pruvitan ĉi tion por n = 2. Estu ĝi vera por ĉiuj n < k, tiam difinu
Tiam
kaj ĝi sekvas de la pruvo pli supre
kio finas la pruvon.
Reproduktado
Reproduktado estas la biologia procezo dum kiu produktiĝas novaj individuaj organismoj, plej ofte el la "gepatroj". Reproduktado estas fundamenta trajto de ĉiuj konataj formoj de la vivo; ĉiu individua organismo ekzistas kiel rezulto de reproduktado. La konataj manieroj de reproduktado dividiĝas vaste inter du ĉefaj tipoj: seksa kaj neseksa.
En neseksa reproduktado, organismo povas reproduktiĝi sen implico de alia organismo. Neseksa reproduktado ne estas limigita al unuĉelaj organismoj. La klonado de organismo estas formo de neseksa reproduktado. Per neseksa reproduktado organismo kreas genetike simila aŭ eĉ identa kopio de si mem. La evoluo de seksa reproduktado estas grava kaprompilo por biologoj. La duflanka kosto de sekso estas ke nur 50% el organismoj reproduktiĝas kaj el organismoj nur 50% pasas siajn genojn.
Seksa reproduktado tipe postulas la seksan interagadon de du specializitaj organismoj, nomitaj gametoj, kiuj enhavas duonon el la nombro de kromosomoj el tiuj de normalaj ĉeloj kaj estas kreataj per mejozo, per kiu tipe masklo fekundas inon de la sama specio por krei fekunditan zigoton. Tio produktas idajn organismojn kies genetikaj trajtoj estas derivaj el tiuj de la du gepatraj organismoj.
La tuto de organoj kaj histoj servataj por reproduktado en la homo estas la homa reprodukta sistemo.
Neseksa reproduktado
Neseksa reproduktado estas reĝimo de reproduktado laŭ kiu idoj ekestiĝas de unuopa organismo, kaj heredas nur la genojn de tiu patro; ĝi estas reproduktado kiu preskaŭ neniam implikas ploidon aŭ reproduktadon sen fuzio de gametoj. La idoj estos precizaj genetikaj kopioj de la patro, krom en la specifa kazo de aŭtomikso. Pli rigora difino estas agamogenezo kiu estas reproduktado sen la fuzio de gametoj. Neseksa reproduktado estas la primara formo de reproduktado por unu-ĉelaj organismoj kiel ekzemple la arĥeoj, eŭbakterioj, kaj protistoj. Ankaŭ multaj plantoj kaj fungoj reproduktiĝas sensekse.
Dum ĉiuj prokariotoj reproduktiĝas sensekse (sen la formado kaj fuzio de gametoj), mekanismoj por laterala gentransigo kiel ekzemple kunjugiĝo, transformo kaj transdukcion foje estas komparitaj kun seksa reproduktado (aŭ almenaŭ kun sekso, en la signifo de genetika rekombinigo). Kompleta manko de seksa reproduktado estas relative rara inter multĉelaj organismoj, precipe bestoj. Estas ne totale komprenita kial la kapablo reproduktiĝi sekse estas tiel ofta inter ili. Nunaj hipotezoj indikas ke neseksa reproduktado povas havi mallongperspektivajn avantaĝojn kiam rapida loĝantarkresko estas grava aŭ en stabilaj medioj, dum seksa reproduktado ofertas retan avantaĝon permesante pli rapidan generaciadon de genetika diverseco, permesante adaptadon al ŝanĝado de medioj. Evoluaj limigoj povas substreki kial malmultaj bestoj cedis seksan reproduktadon tute en siaj vivocikloj. Alia limigo sur enrangigo de seksa ĝis neseksa reproduktado estus la akompananta perdo de mejozo kaj la protekta rekombineca riparo de DNA-difekto havigita kiel unu funkcio de mejozo.
Seksa reproduktado
Seksa reproduktado estas biologia procedo, dum kiu estiĝas nova organismo per unuiĝo de seksa ĉelo kutime de du organismoj (escepte de unu). La seksa reproduktado havas do minimume du fazojn: produkton de seksaj ĉeloj kaj ties unuiĝon (la t.n. fekundigon). Alie inter la produkton de la seksaj ĉeloj kaj ties unuiĝon povas esti enmetita ankoraŭ la t.n. gametofito. Post la fekundigo povas sekvi ankoraŭ ia formo de zorgo pri idaro (mamula gravedeco, gardado de idoj, nutrado de idaro, nutrigado de fekundiga ovo per patrina kreskaĵo...).
La homa reproduktado estas ajna maniero de seksa reproduktado kiu havas kiel konsekvenco la homan fekundadon. Ĝi tipe koncernas la vaginan koiton inter viro kaj virino. Dum la koito, la interagado inter la viraj seksorganoj kaj la virinaj seksorganoj povas rezulti en la fekundigo de la ovolo de la virino fare de la spermatozoo de la viro. Tiu reproduktaj ĉeloj specializitaj nomitaj gametoj estas kreitaj per procezo nomita mejozo. Dum la normalaj ĉeloj enhavas 46 kromosomojn, nome 23 parojn, la gametoj enhavas nur 23 kromosomojn, kaj kiam tiuj du ĉeloj fuziiĝas en unu zigoto okazas la genetika rekombinado kaj la nova zigoto enhavas 23 kromosomojn de ĉiu gepatro, parigitaj en 23 paroj. Post tipa periodo de gravedeco naŭmonata, okazas la nasko. La fekundigon de la ovulo oni povas atingi ankaŭ pere de metodoj de artefarita fekundigo kiu ne necesigas la vaginan koiton. Ekzistas ankaŭ la teknologio de helporeprodukta teknologio.
Fremdpolenado aŭ alogamio
La alogamio estas tipo de seksa reproduktado en plantoj kiuj konsistas en la kruc-polenado kaj fekundigo inter individuoj genetike diferencaj. ​ Tiu tipo de reproduktado favoras la produktadon de individuoj genetike novaj kaj, tial la konstantan generadon de genetika variableco en la populacioj. Ekzistas mekanismoj kiuj helpas la krucpolendon en plantoj tiaj kiaj la memneakordigeblo, ​ la heterostilio, la hercogamio kaj la dioikeco. ​
Granda nombro de angiospermoj posedis hermafroditajn florojn kun kaj stamenoj kaj karpeloj en la sama floro kaj ili estis plejparte memneakordigeblaj. Ankoraŭ nuntempe tiu situacio pluas. La plej modernaj angiospermoj estas karakterizataj ĉu kiel monoikaj ĉu kiel dioikaj. Krome oni priskribis kelkajn speciojn kiel tiuj de la genro Bryonia, por ekzemplo kiu prezentas individuojn kaj monoikajn kaj dioikajn. En la plej granda parto de la familioj de la angiospermoj la flora strukturo estas tia ke ĝi evitas la hazardan transdonon de la poleno al la stigmo. Alivorte, la flora strukturo estas tiom prilaborita ke nur la helpo de polenigistoj (insektoj, birdoj ktp) garantias la transdonon de la poleno al la stigmo de alia floro.
Memproduktado aŭ aŭtogamio
En botaniko, estas nomita "aŭtogamio" la maniero de seksa reproduktado konsistanta en la fuzio de inaj kaj malinaj gametoj produktitaj de la sama individuo. La polenado per poleno produktita de la sama floro aŭ de la sama planto estas nepra kondiĉo sed ne sufiĉa por ke okazu aŭtogamio, ĉar la poleno devas esti kapabla ĝermi ene de la stigmo, kreskiĝi en la stiluso kaj fari la duoblan fekundigon. La aŭtogamio estas tre disvastigita inter trudherboj, pioniraj plantoj kaj insulaj specioj, kiuj bezonas, ke la izolaj individuoj fruktiĝu kaj produktu semojn. ​ Ĉe la aŭtogamiaj specioj, la floroj ofte estas malgrandaj, kun nerimarkindaj floreroj, produktas malabundan kvanton de poleno kaj havas nek odoron nek nektaron.
La aŭtogamio povas esti nepra aŭ elekta. La semoj produktitaj de nepra aŭtogamia planto devenas nur de mempolenado kaj memfekundigo. La klejstogameco, procezo laŭ kiu la polenado kaj fekundigo okazas antaŭ ol la floro malfermiĝas, estas mekanismo kiu kondukas al la nepra aŭtogamio. La semoj de elekta aŭtogamia planto, male, povas ĝermi ankaŭ pere de alogamio.
La floroj de la klejstogamaj specioj ĝenerale estas malgrandaj, nerimarkindaj, kaj havas mallongajn pedicelojn kaj tre ofte estas asociaj al subtera florado (Arachis, Paspalum amphicarpum). Krome, ofte ili havas ankaŭ pli malgrandajn anterojn aŭ pli malgrandan nombron de anteroj ol la rilataj ĉasmogamiaj specioj. En la genro Briza, por ekzemplo, la especies alogamiaj kaj memneakordigeblaj havas tri anterojn dum la du klejstogamaj specioj havas nur unu anteron kaj tiu havas nur unu dekonon de la grando.
Kiam la polenado okazas inter diversaj floroj de la sama individuo, temas pri gejtonogamio, situacio ofta ĉe specioj kun amasa florado, kiel la Tabebuia heptaphylla aŭ la Ceiba speciosa. El vidpunkto de la genetika variableco, la gejtonogamio estas ekvivalenta al la aŭtogamio.
Mitozo
Mitozo estas ĉefa tipo de ĉeldividaj procesoj, dum kiu el unu patrina ĉelo estiĝas du, genetike samaj filinaj ĉeloj (restas la kromosoma nombro). En pli mallarĝa senco, mitozo estas duobliĝo kaj disiĝo de la kromosomoj kaj la korpetoj (organeloj), portantaj la genetikan informon.
Antaŭ la komenco de la mitozo, la kromosomoj duobliĝas kaj okazas sintezo de proteionoj de la pli posta kernobobeno. En la unua fazo de la mitozo (antaŭfazo), la kromosomoj dikiĝas kaj volviĝas. La nukleolo en la ĉelkerno ŝrumpiĝas kaj malaperas. Fine de la antaŭfazo, komenciĝas malkonstruo de kenomembrano, kaj organiziĝo de la kernobobeno el la kernofadenoj.
En la mezfazo, la kromosomoj konsistas el du-du kromatidoj kaj ordiĝas en la centro de la ĉelo (ekvatora ebeno). En la posta (malfrua) metafazo, ĉiu kromatida paro disiĝas al du samaj kromosomoj kaj fadenoj de la kernobobeno tiras ilin en la malajn polusojn.
En la finfazo, la strukturo de la kromosomo loziĝas, malkonstruiĝas la kerna bobeno, rekonstruiĝas la kernomembranoj kaj la nukleoloj, dividiĝas la citoplasmo de la patrina ĉelo kaj estiĝas la du posteulaj ĉeloj. Tiuj estiĝintaj ĉeloj havas la saman nombron de kromosomoj kaj saman strukturon kiel la patrina ĉelo. La staton post la finfazo, oni nomas interfazo.
La mitozo estas baza proceso de la vivo, ĉar ĝi ebligas estiĝon de novaj ĉeloj por la kresko kaj regeneriĝo. Tempodaŭro de la mitozo dependas de la ĉeltipo kaj specio, de minutoj ĝis horoj. Efikas je tio la tagperiodo, temperaturo, certaj kemiaĵoj.
Mejozo
Mejozo aŭ reduktoĉeldividiĝo estas binara dividiĝoprocezo kiu produktas generajn ĉelojn: nome ovolojn kaj spermatozoojn. La homologaj kromosomparoj pro tio ne plu kune troviĝas en la patrina ĉelo. Kio estas genetika de la patro kaj de la parino estos hazarde dividita al la filinaj ĉeloj. La patrina ĉelo estas duploida kaj enhavas homologajn kromosomojn. La filinaj ĉeloj enhavas nur unu kromosomon de ĉiu homologa paro kaj nomiĝas unuploida.
Interfazo
La evoluo estas preskaŭ sama al tiu de la mitozo. La unuan kreskofazon, la sintezan periodon kaj la duan kreskofazon ni povas resumi jene.
Strategioj de reproduktado
Estas ampleksa gamo de reproduktaj strategioj uzitaj de tre diversaj specioj. Kelkaj animaloj, kiel homo inter mamuloj aŭ norda sulo inter birdoj, ne atingas seksan maturiĝon dum multaj jaroj post nasko kaj eĉ tiam ili produktas malmultajn idojn. Aliaj reproduktiĝas rapide; sed, laŭ normalaj cirkonstancoj, plej parto de idoj ne survivas ĝis plenkreskeco. Por ekzemplo, kuniklo (matura post 8 monatoj) povas produkti 10–30 idojn jare, kaj drosofilo (matura post 10–14 tagoj) povas produkti ĝis 900 idojn jare. Tiuj du ĉefaj strategioj estas konataj kiel K-strategio (malmultaj idoj) kaj R-strategio (multaj idoj). Kiu strategio estis preferita en la evolucio dependas el granda vario de cirkonstancoj. Animaloj kun malmultaj idoj povas dediĉi pli da rimedoj al nutrado kaj protektado de ĉiu individua ido, tiel malpliigante la neceson havi multajn idojn. Aliflanke, animaloj kun multaj idoj povas dediĉi malpli da rimedoj al nutrado kaj protektado de ĉiu individua ido; ĉe tiuj tipoj de animaloj oftas ke multaj idoj mortas tuj post la nasko, sed sufiĉe da individuoj tipe survivas por elteni la populacion. Kelkaj organismoj kiel mielabeloj kaj drosofiloj retenas spermo en procezo nomita "insperma stokado", kaj tio pliigas la daŭradon de iliaj fekundebloj.
Helporeprodukta teknologio aŭ helpita reproduktado estas la teknologio uzata por atingi gravedecon en proceduroj kiaj fekundiga medicino, in vitro fekundigo kaj lu-patrineco. Ĝi estas reproduktiga teknologio uzata ĉefe por kontraŭnefekundaj traktaĵoj, kaj estas konata ankaŭ kiel fekundiga traktado. Ĝi ĉefe apartenas al la kampo de reprodukta endokrinologio kaj nefekundeco, kaj povas inkludi ankaŭ intracitoplasman sperminjekton kaj kriokonservadon. Kelkaj formoj de helporeprodukta teknologio estas uzataj ankaŭ rilate al fekundaj paroj por genetikaj tialoj (antaŭplanta genetika diagnozo). Helporeprodukta teknologio estas uzata ankaŭ por paroj kiuj estas malkongruaj pro kelkaj komunikeblaj malsanoj; por ekzemplo, HIV por limigi la riskon de infekto kiam oni deziras gravedecon.
Seksa kaj neseksa reproduktadoj
Organismoj kiuj reproduktiĝas pere de neseksa reproduktado tendencas kreskiĝi en eksponencialaj nombroj. Tamen, ĉar ili dependas el mutacio por variaĵoj en sia DNA, ĉiuj membroj de la specio havas similajn vundeblojn. Organismoj kiuj reproduktiĝas pere de seksa reproduktado atingas pli malgrandan nombron de idoj, sed la granda kvanto de variado en iliaj genoj faras ili malpli suferantaj pro malsanoj.
Kiam manĝofontoj elĉerpiĝas, la klimato malboniĝas, aŭ la individua survivafo estas atakita pere de aliaj kontraŭaj ŝanĝoj en la vivkondiĉoj, tiuj organismoj ŝanĝiĝas al seksaj manieroj reproduktiĝi. Seksa reproduktado sekurigas miksaĵon de la genaro de la specio. La variaĵoj troveblaj en la idaro de seksa reproduktado ebligas, ke kelkaj individuoj estas pli taŭgaj por survivado kaj havigas mekanismon por ke okazu selekta adaptado. La mejoza etapo de la seksa ciklo ankaŭ ebligas speciale efektivan riparadon de DNA damaĝoj (vidu artikolon pri mejozo). Aldone, seksa reproduktado kutime rezultas en la formado de vivetapo kiu kapablas elteni la kondiĉojn kiuj minacus la idarojn de neseksa patro. Tiel, semoj, sporoj, ovoj, pupoj, krizalidoj aŭ aliaj "super-vintraj" stadioj de seksa reproduktado sekurigas la survivadon dum malfavoraj tempoj kaj la organismo povas "atendi" super kontraŭaj situacioj ĝis okazu reŝanĝo al taŭgaj vivkondiĉoj.
Senreprodukta vivo
La ekzistado de vivo sen reproduktado estas celo de ioma spekulativado. La biologia studado kiel la origino de la vivo produktis reproduktantajn organismojn el ne-reproduktantaj elementoj estas nomita abiogenezo. Ĉu okazis aŭ ne okazis kelkaj sendependaj abiogenezaj okazaĵoj, biologoj kredas, ke la "lasta universala praulo" de ĉiu nuntempa vivantaĵo sur la Tero vivis antaŭ ĉirkaŭ 3.5 mil milionoj da jaroj.
Sciencistoj spekulativadis pri la eblo kreadi vivon ne-reproduktade en laboratorio. Kelkaj sciencistoj ja jam sukcesis produkti simplajn virusojn el tute ne-vivantaj materialoj. Tamen, virusoj estas ofte konsiderataj kiel ne vivantuloj. Estante nenio pli ol iom da RNA aŭ de DNA en proteina kapsulo, ili ne havas metabolon kaj povas nur mem-replikadiĝi per la helpo de elprenita metabola mekanismo de ĉelo.
La produktado de vera vivanta organismo (ekz. simpla bakterio) sen prauloj estus multe pli kompleksa tasko, sed povus esti ebla je ioma grado laŭ la nuna biologia sciaro. Sinteza genaro estis jam transigita al ekzistanta bakterio kie ĝi anstataŭis la indiĝenan DNA, rezulte en la artefarita produktado de nova organismo de Mycoplasma mycoides.
La Romana (urbo)
La Romana estas urbego kaj havenurbo en Domingo. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma provinco.
Geografio
La Romana situas laŭ la suda marbordo de la lando. San Pedro de Macorís troviĝas 35, Higüey 36, Sankta Domingo 99, San Cristóbal (Dominga urbo) 120, Concepción de la Vega 186, San Felipe de Puerto Plata 237 km.
Historio
La Romana estis fondita en 1897, kiam kubanoj ricevis koncesio pri rafinado de nafto. Depost 1911 la komunumo partoprenis ankaŭ en prilaborado de sukerkanoj. En éa fruaj 1960-aj jaroj oni prilaboris ankaŭ viandaĵojn el brutoj, krome oni faris cementojn. Nuntempe gravas la mara fiŝkaptado, la tabakoindustrio kaj turismo.
Klimato
La Romana havas tropikan klimaton. Jare pluvas po 1135 mm. Rn ĉiuj monatoj pluvas, plej ofte en majo, plej malofte en februaro. La temperaturoj varias inter 24-26 °C.
Trafiko
La Romana havas gravan havenon kaj internacian flughavenon..
Messerschmitt Bf 109
La Messerschmitt Bf 109 (aŭ kelkfoje nomiĝas Me 109) estis germana ĉasaviadilo dum la dua mondmilito. Ĝi estis la unua moderna ĉasaviadilo, kun subaj flugiloj, plenmetala ŝelo, fermita pilotejo, entireblaj radoj. La Bf 109 estis la baza aviadilo de la Luftwaffe dum la mondmilito, el kiu oni produktis 31-30.000 ekzemplerojn en diversaj celformoj, laŭ celo.
La malforteco de la Bf 109 estis la mallonga atingopovo, malbona elvida kapableco. Ĝi havis ankaŭ malfortan armilaron.
La aviadilon ekplanis Wilhelm Emil "Willy" Messerschmitt kiel dungito de Bayerische Flugzeugwerke AG (Bf) en 1934, sed ekde la 1-a de julio de 1938, la firmao ŝanĝis la nomon al Messerschmitt AG (Me). Tiel ĉiu evoluigo komencita antaŭ tiu tempo daŭris sub nomo Bf, la novaj evoluigoj do sub Me.
Radinstalaĵo
La aviadilo havis strangan manieron kaŝi la antaŭajn du radojn. Krome, kaŝo ne malofte rompiĝis kaj aviadilo katastrofis jam kiam ĝi sukcesis flugon kaj moviĝis hejmen.
Terezín (distrikto Hodonín)
Terezín (Theresiendorf) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 18 km nordokcidente de Hodonín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1774 kaj nomita ĝi estis laŭ imperiestrino Maria Tereza.
Miklós Mazsaroff
Miklós Mazsaroff [miklOŝ maĵarof], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mazsaroff Miklós estis hungara pentristo, grafikisto. Li apartenis al la bulgara minoritato de la lando. Miklós Mazsaroff naskiĝis la  en Alsózsolca, li mortis la  en Miskolc.
Biografio
Miklós Mazsaroff akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1953. Liaj plej gravaj instruistoj estis Róbert Berény, Bertalan Pór kaj Endre Domanovszky. Post la diplomo la tiama politika etoso ne helpis la pentristan starton. Li vivis 2 jarojn en Bulgario, en 1958 li revenis al Miskolc kun bulgara edzino. Iom poste li studvojaĝis al Italio. Li estis tre aktiva en arta vivo de Miskolc. Li ricevis premiojn inter 1970–1998.
Jüterbog
Jüterbog estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Teltow-Fläming de la federacia lando Brandenburgio kaj apartenas al la historia regiono Fläming. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fadeno
Fadeno (el germana Faden) estas la baza ero de teksaĵoj. Fadeno estas longa kaj maldika kaj oni povas ĝin teksi, triki aŭ uzi alimaniere por fabriki maldikan aĵon kiel ŝtofoj, vestaĵoj, tapiŝoj, ktp. Komerce, fadenoj estas kutime vendataj sub la formo de bobeno (ekz. fadenbobeno de kotono) aŭ de bulo (ekz. fadenbulo de lano).