cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
12934 Bisque
Nomo
Ĝia nomo honoras la fratojn Stephen, Thomas, Daniel, kaj Matthew Bisque, kiuj, de 1984, disvolvis kaj disdonis programarojn kaj instrumentojn por aŭtomatigi la regadon de teleskopoj kaj la akiron de bildoj per.
Sudokcident-aŭstraliaj duonarbaroj
La sudokcident-aŭstraliaj duonarbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la aŭstralazia ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al la mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj de Okcidenta Aŭstralio. Ĝi situas en la "sudokcident-aŭstralia biodiverseco-riĉaĵejo" difinita de la organizaĵo Naturprotekto Internacie, kaj en la tutmondaj 200-regiono "sudokcident-aŭstraliaj arbaroj kaj arbustaroj".
La ekoregiono kongruas kun la t.n. Jarrah Forest aŭ Ĵarah-Arbaro, biogeografia regiono laŭ la sistemo de la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio. La IBRA-regiono estas subdividata en du subregionojn por praktikaj kialoj de mastrumo kaj esploro : la Norda Ĵarah-Arbaro (JAF01) kaj la Suda Ĵarah-Arbaro (JAF02).
Priskribo
La ekoregiono troviĝas sur la 300 metrojn alta Jilgarn-Kratono, landinterna altebenaĵo, kaj ampleksas arbarkovratajn valojn kiajn tiajn de la okcident-aŭstraliaj Murejo- kaj Helena-Valoj apud la urbego Perto kiam ili venas de Daling-Kresto kiu superas la okcidentan marbordon. Daling-Montaro kaj Jilgarn-Altebenaĵo difinas la eksterajn limojn de la sudokcident-aŭstraliaj duonarbaroj dum landinternaj limoj precipe dependas de la malpliiĝo de la pluvokvanto. Tiu ekoregiono estas parto de la zono de alta pluvofalo, dum la pluvofale transira zono troviĝas pli landinternen ekde tiu ekoregiono.
Je la okcidenta marbordo pli suden, la sudokcident-aŭstraliaj duonarbaroj ankaŭ kovras Kreston Leeuwin. Je la suda ekstremo de la altebenaĵo troviĝas Viĉe-Montaro (Whicher Range) kaj la pli malalta Blakvud-Altebenaĵo (Blackwood Plateau) pli landinternen. La orient-centra parto de la ekoregiono inkludas la pintojn de Steŭling-Montaro (Stirling Range), nuntempe protektata ene de Nacia Parko Steŭling.
La grundoj en la ekoregiono estas riĉaj, sed ofte salaj. La zono havas varman mediteranean klimaton, kun pli da jara precipitaĵo (1 300 mm) je la marbordaj krestoj ol landinterne aŭ nordoriente (700 mm).
Flaŭro
La superreganta ekosistemo estas duonarbaro kun la ĵarah-eŭkalipto (Eucalyptus marginata) kiel dominanta kanopea arbo. Same kiel tiu ĉi specio, la origina flaŭro de la arbaro ikludas aliajn mirtacojn kiajn marri (Corymbia calophylla), dum la pli humidaj valoj iufoje enhavas la grandfruktan eŭkalipton (Eucalyptus megacarpa)  kaj  Eucalyptus patens. Marri estas ĝenerala kanopea specio; la ĵarah-arbaro estas komune nomata jarrah-marri forest. Erikejo estas  komuna subarbaraĵo de la ekoregiono en la nordo kaj la oriento.
La subregiono Norda Ĵarah-Arbaro inkludas vastajn arbareroj de malalta Banksia-duonarbaro kiu troviĝas en difinitaj sablejoj, kaj en granitaj malfermejoj kiuj subtenas erikejon.
La Suda Ĵarah-Arbaro subregiono enhavas vastajn areojn de malsekeja vegetaĵaro en la sudoriento, dominata de specioj kiaj Melaleuca rhaphiophylla, kaj Eucalyptus occidentalis.
Alkazabo
En la sudo de Hispanio, kiu ricevis araban influon inter la 8-a kaj 15-a jarcentoj, ekzistas alkazaboj en Almería, Antequera, Badajoz (la plej etenda de Eŭropo), Granada, Guadix, Málaga kaj Mérida.
Streithausen
Streithausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
11572 Schindler
11572 Schindler estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana industriestro Oskar Schindler (1908–1974), kiu per sia heroa agado, savis grupon da polaj Judoj de la ekstermo far de la nazioj en 1944. La reĝisoro Steven Spielberg memorigis tiun historion per sia filmo Schindler's List (1993).
25555 Ratnavarma
25555 Ratnavarma estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ratna Varma, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la  A. B. Lucas Secondary School en Londono (Ontario, Kanado).
Kantono St. Croix
La kantono St. Croix - angle St. Croix County - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino - la franca nomo aludas al la kristana adoro de la sankta kruco, kiu simboligas la suferadon de Jesuo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
6036 Weinberg
6036 Weinberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona partiklofizikisto Steven Weinberg, ĉefa iniciatinto, kun Abdus Salam kaj Sheldon Glashow, de la teorio pri la elektromalforta interago (unuigo de la elektromagneta kaj de la malforta nuklea forto). Ili pro tio ricevis la Nobel-premion pri fiziko en 1979.
Téseny
Téseny [tEŝenj], kroate Tišnja estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Sellye.
Situo
Téseny havanta nur unusolan straton situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Szentlőrinc troviĝas 13, Sellye 22, Harkány 23, Pécs 25, Szigetvár 26, Siklós 27 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1330 laŭ tiama hungara ortografio "Tesen". En la 16-a jarcento la vilaĝo disiĝis al Granda kaj Malgranda Téseny-oj. La lasta vilaĝeto senhomiĝis, sed la alia travivis la tutan turkan regadon. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, sportejo, interretejo, kuracejo (monate po 2), migra poŝto, la ceteraj servoj estas alireblaj en Baksa.
7401 Toynbee
7401 Toynbee estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita historiisto Arnold Toynbee (1889–1975).
Astronomia Ligo
La Astronomia Ligo estas ombrela organizo de amatoraj astronomiaj societoj. Nuntempe ilia membriĝo konsistas de super 280 organizoj tra Usono, kune kun nombro de membroj, patronoj kaj subtenantaj membroj.
La misio de la Astronomia Ligo estas antaŭenigi la sciencon de astronomio pere de (1) subteno de astronomia edukado; (2) provizo de instigoj por astronomia rimarko kaj esploro; kaj (3) helpo al komunikado inter amatoraj astronomiaj societoj.
La Astronomia Ligo provizas nombron da observadaj premioj al membroj pro troviĝo kaj priskribo de certaj specifaj astronomiaj objektoj aŭ eventoj kaj produktas periodan eldonaĵon, Reflector.
Historio
La komenco de la Astronomia Ligo datiĝas reen al 1939 kiam membroj de dek unu amatoraj astronomiaj societoj renkontiĝis ĉe la Usona Muzeo de Natura Historio en Novjorko. Similaj renkontiĝoj sekvis en Picburgo, 1940, Vaŝingtono, 1941 kaj Detrojto, 1946. Ĉe la lasta renkontiĝo, finaj planoj metis la fundamenton por konstanta organizo konsistiganta tutlandan federacion de societoj. La sekvanta kongreso okazis en Philadelphia, 4a de julio, 1947, kie la federacio venis kun la adopto de statutoj kaj la balotado de oficiroj kaj la nomo "Astronomia Ligo" estis elektita. Abrupte poste, la organizo estis inkluzivita kiel ne-profita organizo.
En 2003, La Astronomia Ligo atingis la long-serĉitan celon de konstanta Nacia Oficejo. Tio ĉi provizis centran lokon por komunikadoj, dosiera tenado kaj ĝeneralaj operacioj. Samtempe, la Astronomia Ligo dungis sian unuan dungiton, nome oficeja manaĝero. La Nacia Oficejo estas ĉe 9201 Kvartalo Parkway, Aro 100, Kansasurbo, MO 64114.
Premioj
Premioj donitaj de la ligo estas la Leslie C. Peltier Premio, la Jack Horkheimer Premio kaj Nacia Premio de Juna Astronomo.
Leslie C. Peltier Premio
La Leslie C. Peltier Premio estas ĉiujara premio donita de la Astronomia Ligo al amatora astronomo kiu kontribuis al observoj de daŭranta signifo. Ĝi estis kreita en 1980 kaj estis unuafoje premiita en 1981.
La premio estas nomita en honoro de Leslie Peltier, amatora astronomo de Delphos, Ohio, kiu estis priskribita de Harlow Shapley kiel "la monda plej granda neprofesia astronomo".
Nacia Premio de Juna Astronomo
La Nacia Juna Astronoma Premio estas premio donita de la Astronomia Ligo al studentoj de altlernejo elstaraj en astronomia esploro.
Feniletanolo
1-Feniletanolo aŭ C8H10O  estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la primaraj alkoholoj. Ĝi estas stabila senkolora likvaĵo kun florodoro, brulema kaj neakordigebla kun fortaj acidoj kaj fortaj oksidigagentoj. 1-Feniletanolo estas izomero de la fenetila alkoholo kaj ĝia odoro similas al tiuj de la gardenio aŭ de la jasmeno.
Normala spaco
Je topologio, normala spaco estas topologia spaco, kies paroj de senkomunaĵaj fermitaj subaroj estas apartigeblaj per ĉirkaŭaĵoj.
Difino
En topologia spaco X, du subaroj estas apartigebla per ĉirkaŭaĵoj se kaj nur se ekzistas ĉirkaŭaĵo  de C kaj ĉirkaŭaĵo  de D, kies kunaĵo estas malplena:
Topologia spaco X estas normala se kaj nur se, pri ajnaj fermitaj subaroj, se , do la du subaroj F kaj G estas apartigeblaj per ĉirkaŭaĵoj.
Propraĵoj
Ne ĉiu normala spaco estas Hausdorff-a, kaj ne ĉiu normala spaco estas regula. Tamen, Hausdorff-a normala spaco estas regula, ĉar la Hausdorff-eco implicas, ke unuelementa subaro estas fermita.
Ekzemploj
Ĉiu metrika spaco estas normala. Ĉiu diskreta spaco estas normala. Ĉiu maldiskreta spaco estas normala.
Kaiser-Wilhelm-Societo
La Kaiser-Wilhelm-Societo aŭ Imperiestro-Vilhelmo-Societo, plennome Kaiser-Wilhelm-Societo por la progresigo de la sciencoj (Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften, nomita laŭ Kaiser Wilhelm = Imperiestro Vilhelmo) estis germana scienca institucio establita en la Germana Imperio en 1911. Ties funkcioj estis poste transprenitaj de la Max-Planck-Societo. La Kaiser-Wilhelm-Societo estis ombrela organizo por multaj institutoj, esplorstacioj, kaj esplorunuoj kreitaj sub ĝia aŭtoritato.
La Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft (KWG) estis fondita en 1911 por helpi la progreson de la naturaj sciencoj en Germanio, fondante kaj eltenante esplorinstituciojn formale sendependa el la ŝtato kaj el ties administracio. La institucioj estis sub la gvidado de elstaraj direktoroj, inter kiuj figuroj kiel Adolf von Harnack, Walther Bothe, Peter Debye, Albert Einstein, Fritz Haber kaj Otto Hahn.
Hans-Jürg Kelpin
Germanaj esperantistoj
NGC 5987
NGC 5987 (aliaj indikoj — UGC 9971, MCG 10-22-32, ZWG 297.26, IRAS15387+5814, PGC 55740) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gallicano
Gallicano estas komunumo de Italio.
Manilkara zapota
Manilkaro (Manilkara zapota), ankaŭ nomata maĉgumarbo aŭ sapoto, estas plantospecio el la familio de la Sapotacoj (Sapotaceae). Tiu specio estas ekonomie grava, ĉar la laktosuko estas uzata por produkti naturgumon. La krudmaterialo nomiĝas ĉiklo. Ĝin oni uzas por fari maĉgumon. Ankaŭ la fruktoj de tiu arbo estas signifoplenaj. Ili estas ŝatataj fruktoj.
10298 Jiangchuanhuang
10298 Jiangchuanhuang estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Manilkara zapota
Vegetaj karakterizaĵoj
La manilkaro estas malrapida, longe vivanta, ĉiamverda arbo, kiu kreskas 12 ĝis 18 m, malofte ĝi fariĝas ĝis 40 m alta kaj atingas la trunkan diametron de 2 ĝis 3,5 m. Ĝi havas multe da blanka laktosuko. La dekoraj, simplaj folioj staras alterne en grupoj ĉe la pintoj de la branĉoj. La folitigoj longas 0,8 ĝis 3 cm. La elipsa aŭ oblonge elipsa ĝis renverse ovforma foliplato longas 4 ĝis 15 cm kaj larĝas 1,5 ĝis 6 cm. Ambaŭ foliflankoj havas la saman koloron kaj estas poste senharaj.
10298 Jiangchuanhuang
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jiangchuan Huang, ĉefa planisto por la satelito Chang'e 2, kiu en 2008 plenumis proksima paso al 4179 Tutatiso.
Manilkara zapota
Vegetaj karakterizaĵoj
La radikoj disetendiĝas tuj sub la grunda surfaco. Ĉ. 80 % de la radikoj troviĝas en la profundeco malpli ol 75 cm. Ĉ. 66 % de la akvo, kiun la planto enkorpiĝas, la planto prenas el tiu tavolo.
Floro
La floroj staras unuope en la foliakseloj ĉe 1,2 ĝis 2,5 cm longaj flortigoj. La malgrandaj floroj estas sonorilformaj. La ses en du vicoj starantaj sepaloj longas 6 ĝis 10 mm, kaj estas ovoformaj oblongaj kaj pelte haraj. La petaloj estas blankaj, 6 ĝis 11 mm longaj. Je la duono ĝi formas koronan tubon. La kalikopintoj estas longaj ĝia ovformaj, la rando estas glatranda aŭ nu je la pinto denta. La staminodioj estas simile al la petaloj. La stamenoj samlongas kiel la staminodioj. La ovario estas dense silke hara; la 4,5 ĝis 8 mm longa stiluso nur estas hara ĉe la bazo.
Fruktoj kaj semoj
Nur malgranda parto de la floroj poste havos fruktojn. Sepende de la kultivaro, la klimato kaj de la grundo la fruktoj estos maturaj post kvar kaj dek monatoj. La fruktoj estas brunaj, farunecaj, elipsaj aŭ ovoformaj ĝis preskaŭ globformaj. Ili havas perimetron de 5 ĝis 10 cm. La fruktokarno estas mola, dolĉa kaj helbruna ĝisruĝe bruna. La frukto estas kelkfoje sen semoj, plej ofte ĝi havas tri ĝis dekdu semojn. La haraj brunaj kaj nigraj semoj havas blankan randon kaj longas 16 ĝis 24 mm.
Kromosommombro
La kromosomnombro estas 2n = 24+1-3.
Disvastigo
La origina devenregiono estas la regiono de Meksiko ĝis Kostariko. La specio disvastiĝas hodiaŭ de Meksiko kaj suda Florido trans la okcidentaj Indioj ĝis la nordo de Sudameriko. Ĝi ankaŭ kreskas sur aliaj kontinentoj kun tropikaj regionoj.
La komerca kultivado okazas en Barato, Filipinoj, Srilanko, Malajzio, Meksiko, Venezuelo, Gvatemalo kaj en kelkaj aliaj mezamerikaj landoj.
Uzado
La laktosuko enhavas ĉ. 20–40 % de gumecaj, ksilano-polimeroj. Ĝi estas uzata por fari maĉgumon. La substanco por fari maĉgumon nomiĝas ĉiklo. La fruktoj estas krude manĝataj.
Flavio Pereira
Flavio Pereira (n. ) estas brazila futbalisto.
11574 d'Alviella
11574 d'Alviella estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Liam Neeson
Liam NEESON (naskiĝis en Ballymena, kantono Antrim, Nord-Irlando, do nun -jara) estas brita aktoro. Interalie li aktore kontribuis al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto. Krome ankaŭ menciindas lia partopreno en la filma serio The Chronicles of Narnia pri la serio de infanlibroj Kronikoj de Narnio.
11574 d'Alviella
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la grafo Eugène Goblet d'Alviella (1846–1925), belga historiisto kaj Granda Majstro de la framasona loĝio Grand Orient de Belgio. Li verkis manlibron por la pli altaj gradoj de framasonismo. Li estis prezidento de la Belga Akademio, rektoro kaj profesoro ĉe la Universitato Libera de Bruselo.
Ildikó Baranyi
Ildikó BARANYI [baranji] rumania hungara fotistino. Ŝi loĝas en Târgu Mureș.
Kariero
Ildikó Baranyi estas fotistino de Hungara Telegrafa Oficejo.
Eŭgenila heptanato
Eŭgenila heptanato aŭ C17H24O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heptanata acido kaj eŭgenila alkoholo. Eŭgenila heptanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila heptanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila heptanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Reĝa Astronomia Societo de Kanado
La Reĝa Astronomia Societo de Kanado (RASK) (Royal Astronomical Society of Canada} (RASC), La Société royale d'astronomie du Canada (SRAC)) estas nacia, ne-profita, bonfara organizo dediĉita al la avanco de astronomio kaj rilataj sciencoj. Nuntempe, estas 28 lokaj filioj de la Societo, nomataj Centroj, en urbetoj kaj urboj tra la lando de St. John-a, Novlando, al Viktorio, Brita Kolumbio kaj kiel fora nordo kiel Whitehorse, Jukonio. Estas pli malpli 5 100 membroj de marbordo al marbordo, kaj internacie. La membriĝo estas kunmetita unuavice de amatoraj astronomoj kaj ankaŭ inkluzivas multenombrajn profesiajn astronomojn kaj astronomiajn edukistojn. La RASK estas la kanada ekvivalento de la brita Astronomia Asocio.
Historio
La RASK havas ties originalajn radikojn en Toronto, Ontario, Kanado, kie en 1868 grupo de amikoj komencis renkontiĝi kiel parto de la "Toronto Astronomia Klubo." La klubo estis formale enkorpigita-enkadrigita kiel "La Astronomia kaj Fizika Societo de Toronto" en 1890 kaj tio ĉi estas konsiderita la fondanta dato de la Societo. La klubo kreskis kun la paso de la tempo kaj de 1900 ĉirkaŭigantaj komunumoj estis filiiĝita kun la grupo. Je 3a de marto 1903, la klubo estis renomita al "La Reĝa Astronomia Socio de Kanado" post kiam petado al la reĝo Eduardo la 7-a oni uzis la terminon "Reĝa" en la nomo de la Societo. Tiam ĝi jam havis 120 membrojn. En pli ol jarcento ekde ties formala enkadrigo, la RASK vastiĝis trans Kanado per centroj en 28 urboj, atingante ĉiun provincon de Kanado kun la escepto de Insulo Princo Eduardo.
Celaro
La RASKa celaro estas kvin-punkta:
Elstaraj membroj
Nuna Honora Prezidanto estas d-ro. Doug Hube (2018-2022), kiu aliĝis al la RASK kiel studento en 1960 kaj estis aktiva membro ekde tiam. Li servis kiel Prezidanto de la Edmonton Centro kaj estis Societa Prezidanto de 1992 al 1994. Li gajnis la RASKan Servan Premion en 1982. Li kreskis en St. Catharines, Ontario, kaj studis astronomion ĉe la Universitato de Toronto, kie li renkontis sian edzinon Joan. Li aliĝis al la fakultato ĉe la Universitato de Alberto en 1969, mentorante generaciojn de astronomiaj studentoj kaj RASKaj membroj. Li ankaŭ havas fortan rekordon kiel esploristo, administranto kaj varbanto de astronomio. Li skribis multajn artikolojn en RASKaj eldonoj kaj sciencaj revuoj. Doug kaj Joan Hube daŭras preni aktivan parton en RASKaj aktivecoj, inkluzivanta la lastatempan Ĝeneralan Asembleon en Calgary. D-ro. Hube sukcesis al d-ro. John Percy de Toronto kiel Honora Prezidanto dum kvar jaroj ĝis la GA en 2022.
Centroj
Ĉiu de la Centroj de la Societo faras varion de aktivecoj de intereso al ties membroj kaj al la publiko. Ĉe regulaj renkontiĝoj, bone-konataj profesiaj kaj amatoraj astronomoj disdonas lekciojn sur vario da temoj de nuna intereso. Krome, estas studaj kaj fakaj grupoj. Plejparto de centroj eldonas siajn proprajn informilojn kaj okazigas siajn proprajn grup-observantajn eventojn. Kelkaj membroj partoprenas en regulaj rimarkoj de variaj steloj, lunaj fazoj kaj kaŝadoj, sunmakuloj, meteoroj, kometoj kaj aliaj fenomenoj; aliaj centroj evoluigas specialajn kapablojn kiel astroimagado ĉe laborejoj.
Publika engaĝigo
Plejparto de centroj havas publikajn edukadajn programojn, inkluzivante specialan aranĝon de publikaj stelaj noktoj, kiam la publiko ricevas ŝancon rigardi tra teleskopo, ĝentilece de RASKa volontulo. En 2009, la Internacia Jaro de Astronomio, multaj Centroj estis instrumente organizantaj eventojn de publika eduka astronomio por siaj lokaj komunumoj. La Lum-Polua Malpliiĝo Komitato de la RASK ankaŭ administras la Kanadan programon pri malluma-ĉiela konservaĵo, laboranta kun provincaj kaj naciaj parkoj krei administradajn interkonsentojn konservi la mallumon de la nokta ĉielo.
Rimedoj
Multaj centroj havas observeblan ekipaĵon, bibliotekojn kaj observantajn lokojn. Ekzemple, la Viktoria Centro havas teleskopojn kaj grandan bibliotekon enhavantan librojn kaj periodaĵojn, kiuj estas haveblaj al fidindaj membroj. Cetere, la Viktoria Centro konstruis kaj funkciigas la "RASKan Viktorian Centran Observatorion (RASKa VCO)" kiu estas troviĝita ĉe la Dominia Astrofizika Observatorio. La Societo ĵus aĉetis robotan teleskopon.
Eldonoj kaj premioj
La RASK eldonas nombron da libroj kaj periodaĵoj kaj aferoj kaj premias rekoni plenumojn en astronomio kaj publikaj aktivecoj.
La ĉiujara Manlibro de Observanto povas esti trovita en observatoriaj kontrolĉambroj kaj ĉe referencaj bretoj de astronomoj tutmonde. Eldonita en la aŭtuno de la jaro, la 352-paĝa Manlibro enhavas detalan informaron pri astronomiaj eventoj en la okazonta jaro kaj estas profunda referenco de grava astronomia datumo kiel observantaj teknikoj, fizikaj konstantoj kaj optikaj nemoveblaĵoj de teleskopoj. La unuaj du eldonoj estis eldonitaj en 1907 kaj 1908, respektive. La 110a eldono estis eldonita en 2017, kovranta eventojn en 2018. Krome, pro tio ke la unua tempo, usona eldono estis kreita por la usona spektantaro, en kunlaboro kun la Astronomia Ligo. La eldono estas nuntempe en ties 113a eldono eldonita en 2020, kovrante la eventojn de 2021.
The Journal of the Royal Astronomical Society of Canada (La Revuo de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado) (ISSN 0035-872X) (Bib. Kodo - JRASK), kontinue eldonita ekde 1907, estas du-ĉiumonata periodaĵo kiu prezentas artikolojn pri kanadaj astronomoj, aktivecoj de la RASK kaj ties Centroj kaj koleg-reviziitaj esploraj publikaĵoj.
Explore the Universe Guide; An Introduction to the RASC ETU Certificate Program (Gvidilo Esploru la Universon; Enkonduko al la RASKa ETUa Atesta Programo) ISBN 978-1-927879-09-2 estas libro por la ĉe-malantaŭa-korto, komforta astronomo kiu estas pensanta pri atingi pli da profesieco.
35655 Étienneklein
35655 Étienneklein estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca fizikisto kaj filozofo pri sciencoj Étienne Klein, kiu partoprenis al la disvolvo de la izotopa apartigo per lasero kaj laboris pri la planado de superkonduktiva partikla akcelilo. Kiel scienca popularigisto, li publikigis multenombrajn librojn pri kvantuma mekaniko kaj filozofio de la tempo.
Etila propionato
Etila propionato estas organika estero, senkolora likvaĵo kun ananasodoro, kiu flosas sur akvo kaj rezultanta el interagado de la propionata acido kaj etanolo en ĉeesto de sulfata acido. Ĝi nature okazas en fruktoj tiaj kiaj fragoj kaj kivifruktoj.
Kantono Marquette (Viskonsino)
La kantono Marquette - angle Marquette County - estas kantono de Usono en la subŝtato Viskonsino. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Breznica
Breznica (hungare Nagyberezsnye [nadjbereĵnje]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Veľká Breznica.
Jan Iván Lelley
Jan Iván Lelley [lelei], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lelley Jan Iván estis hungara-germana fungosciencisto, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2007).
Breznica
Situo
Breznica situas laŭ maldekstra bordo de Ondava, laŭ ĉefvojo Vranov nad Topľou-Stropkov. La lasta urbo troviĝas je 5 km.
Jan Iván Lelley
Jan Iván Lelley naskiĝis la  1938 en Ĉeĥoslovakio, en Nitra.
Biografio
Jan Iván Lelley apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio (post la naskiĝo jam en Slovakio). Li studis de 1956 ĝis 1961 en Hungario (en Budapeŝto kaj Gödöllő), poste li eklaboris en botanika instituto en Tápiószele. En 1963 li doktoriĝis el agronomiaj sciencoj. Li forlasis Hungarion en 1967 kaj translokiĝis al Okcidenta Germanio. Li ricevis laborlokon en instituto, kie li ĉefe okupiĝis pri fungoj. Li habilitis en 1982 en Universitato de Bonn. Li ricevis hungaran premion en 1996.
Breznica
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1404 en formo "Wrwzniche". En 1715 11, post 5 jaroj 7 familioj pagis imposton. En 1787 vivis tie 462 vilaĝanoj, en 1828 555. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En 1828 loĝis tie 246 vilaĝanoj en 37 domoj. En 1831 pro ĥolero multaj mortis. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagyberezsnye 413 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Breznica 709 homoj, (701 slovakoj).
Metia instruado
Regula Metia Instruado estas ĉiaspeca studado, instruado kaj lernado cele al la laboraj enmeto, reenmeto kaj ĝisdatigo, kies ĉefa celo estas plibonigi, pligrandigi kaj taŭgigi la konojn kaj kapablojn de la nunaj kaj estontaj laboristoj laŭlonge de ilia tuta vivo.
Por tio, kaj depende de la specifeco de ĉiu lando, kutime ekzistas tri subsistemoj de metia instruado, kiuj estus la jenaj:
2904 Millman
2904 Millman estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada astronomo Peter Millman (1906–1990).
Kronologio de RER de Francilio
Kronologio de RER de Francilio
Timono de Flio
Timono de Flio (en antikva greka Τίμων ὁ Φλιάσιος: ĉirkaŭ 320 a.K., Flio - ĉirkaŭ 230 a.K., Ateno), filozofo de Antikva Grekio, poeto kaj satira kaj migranta predikisto.
Timono studis filozofion kun Stilpono kaj kun Pirono, la fondinto de la skeptikismo, kiu profunde influis lin. Fariĝinte fama kaj eĉ riĉiĝante de instruaj kaj paroladaj postenoj ĉe Kalcedono, li pasigis la ceteron de sia vivo ĉefe en Ateno, kie li mortis. Li verkis multajn verkojn en prozo kaj poezio, inkluzive de epopeoj, tragedioj, komedioj kaj satiraj teatraĵoj, laŭ la raportoj de Diogeno Laertio. El liaj verkoj nur kelkaj eltiraĵoj postvivis.
Timono famiĝis ĉefe pro sia poemo Silloi, satira poemo kun tri volumoj de heksametro, kiu ankaŭ servis kiel parodio al la epopeoj de Homero. En la poemo Timono mokis ĉiujn filozofojn, kiuj antaŭis Pironon pro ilia pretendo kaj aroganteco scii ĉion, kiam fakte ili sciis nenion kaj ne rekonis veran saĝon kiam ili renkontis ĝin. Nur de Ksenofono oni ŝparis la mokadon, ĉar Timono konsideris lin la plej honesta el la filozofoj, kaj estas prezentita en "Silloi" kiel unu, kiu sekure gvidis la mallertajn ideojn de aliaj pensuloj. Timono plej respektis Pironon, kiun li admirinde nomas la "Suno".
Nur kelkaj eltiraĵoj de "Silloi" travivis. En alia verko de Timono nomata "Python", estas dialogo inter Timono kaj unu el liaj instruistoj dum ili marŝis al la Orakolejo de Delfo. Ĉar Pirono mem postlasis neniun skribaĵon, Timon, kiel la buŝo de Pirono, fakte tre influis la akcepton de Pirona skeptikismo.
Ne konfuzu Timono de Fliuso kun la mizantropo Timono el Ateno. En postaj anekdotaj raportoj iliaj roluloj reunuiĝis. Ĉi tiu Timon, la hibrida filo, estis la inspiro por la teatraĵo de William Shakespeare, "Timono la viro de Ateno", kiu ne havis multajn historiajn fundamentojn rilatajn al la vivo de Timono de Flio.
Salamija
Salamija, arabe: سلمية‎‎, angle Al-Salamiyah laŭ alia transskribo Salamiyah estas urbego en okcidenta Sirio en Gubernio Hama en la samnoma distrikto. La urbego estas centro de sepimamismo. La grandurbo estas ŝerce nomita la "patrino de Kairo", ĉar ĉi tie naskiĝis fondinto de kaliflando de Kairo.
Geografio
Salamija situas en okcidenta parto de la lando sur montetaro. Hamao troviĝas 30, Homs 44, Tartus 107, Idlib 108, Latakio 128, Halepo 132, Duma 170, Damasko 182, Ar-Raka 206, Dair az-Zaŭr 284 km.
Historio
Salamija estas pratempa urbo, kiu unue estis konata dum la babilonaj tempoj en 3500 a.K. La urbo apartenis al Sumero (3000 a.K.), poste amoridoj (2400 a.K.), arameoj (1500 a.K.), nabateanoj (500 a.K.) vivis tie ĉi. Asirio detruis la urbon en 720 a.K. Post la rekonstruo ĝi jam apartenis al la Romia Imperio. Dum dominado de la Orientromia Imperio la urbo estis kristana centro. Denova urbodetruo okazis fare de persoj en 637. La urborekonstruo okazis jam dum la islama epoko kaj la urbo estis grava komerca centro. En la sekvaj jarcentoj la urbo estis ankaŭ sekreta centro de sepimamistoj. En 903 ribelantoj detruis la triafoje la urbon. En la sekvaj jarcentoj Salamija estis forlasita aŭ estis nur vilaĝo. En 1849 kun permeso alvenis semimanistaj enmigrantoj, en 1861 la iama urbo estis agrikultura vilaĝo. En 1919 alvenis la lastaj enmigrantoj. Nuntempe tie estas la plej granda loĝantarcentro de semimanistoj en la araba mondo.
La loĝantoj partoprenis multajn protestojn dum la enlanda milito, sed la registaro plejparte evitis uzi rektan perforton kontraŭ la manifestacianoj. Ekde 2013 la urbo estis plurfoje bombardita.
Ekonomio
Salamija estas agrikultura centro.
Trafiko
El Salamija kuras 4 vojoj, la pli gravaj al Hamao kaj Homs.
Puccinellia maritima
Puccinellia estas specio de poacoj el la subfamilio pooideoj. Ĝi kreskas en malsekaj, kutime salaj grundoj. Ĝi povas altas ĝis 80 cm kaj ĝi havas grizverdajn foliojn.
Priskribo
Ĝi estas staŭda kun stolonoj.
18287 Verkin
18287 Verkin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Koŝera salo
Koŝera salo estas variaĵo de manĝebla salo kun multe pli granda salergrando ol kelka komuna manĝosalo. Kiel komuna tablosalo, koŝera salo konsistas el kemia kompono nome natria klorido.
Malkiel kelkaj komunaj tablosaloj, koŝera salo tipe ne enhavas aldonaĵojn kiel jodon, kvankam kelkaj specoj inkludas kontraŭaglomerilojn en malgrandaj kvantoj. Ankaŭ senaldonaĵa nekoŝera salo estas facile disponebla.
Kazuto Sakamoto
Kazuto Sakamoto (阪本 一仁, n. ) estas japana futbalisto.
György Bacsák
György Bacsák [djordj baĉAk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bacsák György estis hungara juristo, advokato, geologo, astronomo.
NGC 5988
NGC 5988 (aliaj indikoj — UGC 9998, MCG 2-40-12, ZWG 78.58, PGC 55921) estas galaksio en konstelacio Serpento.
György Bacsák
Biografio
György Bacsák frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter, dume li interesiĝis pri astronomio. Post siaj studoj li laboris kiel advokato. Post la 1-a mondmilito li vivis ĉefe en Fonyód, li ofte prelegis kaj kontribuis. Li science okupiĝis pri glaciepoko, li pluevoluis la tiamajn sciojn. Li kreis pli perfektan tabelon, kiu montris ŝanĝojn de la klimato. En 1954 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio pri geologio. Li ankaŭ esploris arkeologiaĵojn en Fonyód.
NGC 5988
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Thanstein
Thanstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Svislanda Olimpika Asocio
La Svisa Olimpika Asocio (laŭ rekta traduko el la nomoj en la tri oficialaj lingvoj, Schweizerischer Olympischer Verband, Association Olympique Suisse kaj Associazione Olimpica Svizzera, krome angle Swiss Olympic Association respektive pli mallonge Swiss Olympic) aŭ en Esperanto pli ekzakte Svislanda Olimpika Asocio estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Svisio. Ĝi kreiĝis la 1-an de januaro 1997 el fuzio de la Svisa Asocio pri Sporto (germane Schweizerischer Landesverband für Sport, SLS / france Association suisse du sport, ASS / itale Associazione Svizzera dello Sport, SSA) kaj la Svisa Olimpika Komitato (Schweizerisches Olympisches Comité, SOC / Comité olympique suisse, COS / Comitato Olimpico Svizzero, COS), fondiĝinta en 1912, kun samtempa integriĝo de la Nacia Komitato pri Elita Sporto (Nationales Komitee für Elite-Sport, NKES / Comité national pour le sport d'élite, CNSE / Comitato nazionale per lo sport d'élite, CNSE).
Senuskla
Alfabeton aŭ skribsistemon kiu ne posedas plurajn usklojn por siaj literoj (do, en kiu uzo de minuskloj kaj majuskloj ne havas gramatikan rolon) oni nomas senuskla. Ekzemple, la skriboj araba, devanagara, hebrea, kartvela estas senusklaj. La Ŝava alfabeto estas senuskla (oni antaŭmetas la «nompunkton» „⋅“ por marki la nomojn proprajn). Ankaŭ la Internacia Fonetika Alfabeto estas senuskla.
Svislanda Olimpika Asocio
En sia funkcio kiel NOK, la Svisa Olimpika Asocio celas subteni svisajn atletojn, sporton en Svislando kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Svislando. Ĝis la jaro 2023 temis pri la Vintra Olimpiko 1928 kaj la Vintra Olimpiko 1948. En Svislando ankaŭ estus disvolviĝinta la pro la Dua Mondmilito ne okazinta Vintra Olimpiko 1940.
Kiel tegmenta sporta asocio nacia, la asocio reprezentas 22 000 sportajn klubojn kaj proksimume 1 600 000 da membroj en tiuj kluboj.
Laŭ la stato de somero 2012, prezidanto de la Svisa Olimpika Asocio estas Jürg Schild.
Alfred Bitini Xuma
Alfred Bathini Xuma, ofte referencata kiel AB Xuma (8a de Marto 1893 – 27a de Januaro 1962), estis la unua nigrula sudafrikano kiu iĝis medicina doktoro, same kiel estro, aktivulo kaj ĝenerala prezidanto de la Afrika Nacia Kongreso (ANK) el 1940 ĝis 1949. Li estis membro de la afrik-usona frataro "Alpha Phi Alpha".
Juna Nelson Mandela estis inter la aktivuloj (kiel Walter Sisulu, Congress Mbata kaj William Nkomo) kiu en 1944 vizitis la hejmon de Dr. Xuma en Sophiatown por instigi lin al aprobo de la manifesto de la ligo kaj skizo de ties konstitucio. Mandela memoris sian impresoj pro la "grando" de la hejmo Xuma kaj pro lia revivigo de la ANK: Xuma estis sukcedinta reguligi la membrecojn kaj kotizojn, kaj ege plibonigis la financojn de la movado. Tamen Xuma tute malkonsentis kun la sintenoj de la junuloj.
(8376) 1992 OZ9
(8376) 1992 OZ9 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estas suspektita aparteni al la Ŝubarta familio, sub familio en la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la hispana astronomo Álvaro López-García elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Károly Knezić
Károly Knezić (pr. ka:roj kneziĉ:) estis honvedgeneralo en la hungara armeo dum la hungara revolucio de 1848 naskita en Veliki Grđevac la 6-an de septembro 1808 kaj mortinta en Arado la 6-an de oktobro 1849.
Pouilly-sur-Saône
Pouilly-sur-Saône estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.
Ekonomio
Fiŝado, agrikulturo kaj turismo estas.
Historio
La unua dokumenta mencio de Pouilly-sur-Saône datiĝas el la jaro 916 kiel Pulliacus. La preĝejo datiĝas el la 13-a jarcento. La kastelo datiĝas el la 18-a jarcento.
Symon Gabriel
Symon Gabriel (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Gifu.
Hannibal Valdimarsson
Hannibal Valdimarsson  (Hannibal Gísli Valdimarsson) (13-a de januaro 1903 - 1-a de septembro 1991) estis islanda politikisto, kiu estis partiestro de du politikaj partioj, la Popolpartio kaj Liberalaj maldekstruloj. Krome, Hannibal estis parlamentano kaj ministro por la Popolunuiĝo, kiu tiutempe ne estis partio sed elektadkunlabora projekto inter la Socialistpartio kaj forlasintoj de la Popolpartio. Kiam la Popolunuiĝo iĝis memstara partio en 1968, samtempe kun la malfondigo de la Socialistpartio, Hannibal forlasis ĝin kaj fondis la partion Liberalaj maldekstruloj.
Eks-ministro Jón Baldvin Hannibalsson estas filo de Hannibal Valdimarsson.
Gambassi Terme
Gambassi Terme estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Castelfiorentino, Certaldo, Montaione, San Gimignano (SI) kaj Volterra (PI).
Výšovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Fenolruĝo
Fenolruĝo aŭ ruĝo de fenolo, ankaŭ konata kiel fenolsulfoftaleino aŭ PSP, estas pH indikilo ofte uzata en laboratorioj pri ĉelbiologio. La solvaĵo de fenolruĝo elmontras ties laŭgradan transiĝon el la flava al la ruĝa en la spano de pH inter 6,8 kaj 8,2. Pli alta ol pH 8,2, fenolruĝo iĝas brila fuksikolora.
Stresow
Stresow estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urbo Möckern en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2015 la komunumoparto havis 125 loĝantojn.
Fenolruĝo
Proprecoj
Fenolruĝo trovatas kiel ruĝaj kristaloj stabilaj en aero. Ĝia solvebleco estas 0,77 g/L en akvo kaj 2,9 en etanolo. Ĝi estas malforta acido kun (pKa) = 8,0 sub 20 °C (68 °F). La solvaĵo enhavas indikilon kiu helpas la kontroladon de pH ŝanĝoj en ĉelkulturoj. Kiam la pH valoro malpliiĝas la koloro ŝanĝas el la ruĝa al flava.
Ĉi-ŝanĝokoloro observatas pro tio ke la ruĝo de fenolo perdas protonojn (kaj ŝanĝas la koloron) laŭmezure kiel la pH plialtiĝas. Sub kristala formo, kaj en solvaĵo sub tre acidaj kondiĉoj (malalta pH), la komponaĵo ekzistas kiel dupolara jono, kun la sulfata grupo troviĝas negative ŝarĝita, kaj la karbonila grupo kun ŝarĝo de aldona protono. Ĉi-strukturo kelkfoje estas simbole reprezentita kiel H2+PS− kaj ĝia koloro estas oranĝo-ruĝeca. Kiam la pH plialtiĝas, la protono de tiu karbonila grupo perdiĝas (pKa1 = 1,2), rezultante en la strukturo negative ŝarĝita per flava koloro H+PS−. Kiam la pH estas pli alta, la grupoj hidroksofenolataj perdas ties protonojn (pKa2 = 7,7), rezultante en la formo ruĝkolora PS−2.
Laŭ diversaj fontoj, la strukturo de la fenolruĝo montriĝas kun la sulfuratomo kiel parto de iu cikla grupo, simila al la strukturo de la fenolftaleino. Tamen, la cikla strukturo ne konfirmiĝas pere de iksa-radia kristalografio.
Pluraj indikiloj prezentas strukturon similan al tiu de fenolruĝo, inkluzive de bromotimolbluo, timolbluo, bromokrezola purpuro, timolftaleino kaj fenolftaleino.
Vidu ankaŭ
<Gallery> BromophenolBlue.svg| Bromofenolbluo Bromothymol-blue-2D-skeletal.png| Bromotimolbluo Bromocresol green.svg| Bromokrezolverdo Structure_of_Bromocresol_purple.png| Bromokrezola purpuro Phenolphthalein-low-pH-2D-skeletal.svg| Fenolftaleino Methyl_red.svg| Metilruĝo Methylene_blue.svg| Metilenbluo Methyl-orange-2D-skeletal.png| Metiloranĝo Methylene_green.svg| Metilenoverdo Bromphenolrot.svg|Bromofenolruĝo Phenol-red-zwitterionic-form-2D-skeletal.png|Fenolruĝo 7-hydroxyphenoxazone.svg| Lakmuso </Gallery>
Olimpika Komitato de Bosnio kaj Hercegovino
La Olimpika Komitato de Bosnio kaj Hercegovino  (bosne Olimpijski komitet Bosne i Hercegovine) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi kreiĝis en la 4-an de junio1992. Malmultajn semajnojn poste, ĝi jam sendis atletojn al la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono, kiuj startis sub la flago de Bosnio kaj Hercegovino. Oficiale, la komitato estis internacie agnoskita sekvajare. Kiel NOK, la Olimpika Komitato celas subteni atletojn en Bosnio kaj Hercegovino, sporton en la lando kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Bosnio kaj Hercegovino. La ĝis nun sola tia evento estis la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, kiu tamen ankoraŭ okazis ene de Jugoslavio, antaŭ la ŝtata suvereniĝo de la postkomunisma lando Bosnio kaj Hercegovino.
Caroline Goodall
Caroline Goodall - naskiĝis en Londono, Anglio, do nun -jara - estas angla aktorino. Ekde la jaro 1981 ŝi aperis en multaj filmoj. Interalie ŝi aktore kontribuis al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto.
Freestyle Script
Freestyle Script estas scripta tiparo dezajnita de Martin Wait en 1981 por Adobe, International Typeface Corporation kaj Letraset. La diklitera tiparo estas dezajnita en 1986. Freestyle Script havas 4 versiojn: Regular, Bold, SH Reg Alt, and SB Reg Alt.
Langenthal Süd (stacidomo)
Langenthal Süd estas fervoja stacidomo en Langenthal, Svislando.
Lomnický štít
Lomnický štít (slovaka elparolo: //; Lomnici-csúcs; Lomnitzer Spitze //; Łomnica) estas, kun, la tria plej alta monto de Slovakio, de Tatroj kaj entute de Karpatoj, kvankam oni kredis ĝin ĝis la 19-a jarcento la plej alta.
La pinto Lomnický štít estas la sola en Altaj Tatroj alirebla per telfero. Danke al ĝi, stelobservejo kaj meteologia stacio estis instalitaj tie. Ĉi tiu havas la plej malaltan mezan jaran temperaturon en Slovakio: −.
Ĝi estas protektata kadre de la slovaka Tatra nacia parko kaj ĝia supreniro, relative malfacila, ĉefe per ĝia okcidenta muro, kiu estis surgrimpita nur en 1929, kutime postulas montaran ĉiĉeronon.
Nomo
En 1644, David Frölich, geografo, astronomo kaj matematikisto el Kežmarok kromnomis ĝin Vater germane, t.e. “patro”. La tiamaj slovakoj nomis ĝin Dedo, kio signifas “avo” en la slovaka. Oni ofte konfuzis la pinton kun la apuda Kežmarský štít; tiel en 1717, Georg Buchholtz uzis la latinan terminon Petra altissima kesmarkiensis kaj, en 1752, lia frato Jakob Buchholtz konfirmis tiun nomon uzante en la germana allerhöchster Kaisermärkerfels, kiu signifas “la plej alta roko de Kežmarok”. En 1780, la pinto aperas sub la nomo Königsberg aŭ “reĝmonto” sur mapo de la departemento Spiš verkita de Franciszek Florian Czaki, kio estas ekvivalento de Królowa Tatrzańska, “Tatra reĝino”, kiun oni trovas en la pola literaturo. Robert Townson, en 1793, bone distingas inter Kežmarský štít kaj Lomnický štít. La nuntempa nomo disvastiĝis en la 19-a jarcento kaj devenas de la vilaĝo Veľká Lomnica, en kies teritorio troviĝis la pinto ĝis 1947.
Asteroido malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos ricevis la nomon 3168 Lomnický Štít.
Situo, topografio
Ĝi estas unu el la ĉefaj pintoj de la montoĉeno Altaj Tatroj kaj estis longe konsiderata kiel ĝia plej alta, superata nur de Gerlachovský štít, kiu estas sep kilometrojn for, kaj de ĝia krompinto Gerlachovská veža. La pinto, kiu havas formon de triflanka piramido kaj situanta ĉe la kruco de tri krestoj, superstaras la ĉirkaŭaĵojn. La unua kresto etendiĝas nordokcidenten en la direkto de Pyšný štít, de Malý Pyšný štít , de Spišský štít kaj ira plu trans Baranie rohy , konsistigante la ĉefan kreston de Altaj Tatroj. La dua, al la nord-oriento, kondukas al Kežmarský štít kaj finiĝas ĉe la pinto de Veľká Svišťovka. La tria, nomita kresto Lomnický (Lomnický hrebeň) malsupreniras iom post iom suden. Inter tiuj tri krestoj, la valoj Dolina Bielej vody, Skalnatá dolina kaj Malá Studená dolina enhavas plurajn glaciajn lagojn. La akceptata alteco de Lomnický štít estas.
Klimato
La meteologia stacio de Lomnický štít (alteco ) estas la plej alta en Altaj Tatroj. Ĝi ekfunkciis en 1940 kaj, post interrompo fine de la Dua mondmilito, ĝi rekomencis mezuradi la 1-an de januaro 1947, post kiam ĝi neniam ĉesis mezuri. La stacio Skalnaté pleso (alteco ) ekmezuradis en 1939. Inter la 80 meteologiaj stacioj en Slovakio, tiu de Lomnický štít mezuras la plej malaltan mezan jaran temperaturon, −, kaj ankaŭ la rekordojn de malalta monata meza temperaturo, − en februaro 1956, kaj de malalta tutjara averaĝo, − en 1956.
La plej alta temperaturo estas mezurata en julio ĉe Skalnaté pleso, sed ofte en aŭgusto ĉe la pinto. Oni tiel mezuras en julio en Tatranská Lomnica  kaj  ĉe la stacio Skalnaté pleso  kaj en aŭgusto  ĉe la pinto de Lomnický štít. Proksimume alte, 5 ĝis 10 tagoj jare havas tagan temperaturon super ; tiaj tagoj ne plu estas observataj super. .
Vintre, la mezurataj temperaturoj estas plej malaltaj januare, sed februare ĉe la pinto.
Precipitaĵoj pliiĝas kun alteco. Oni mezuras ĉe Skalnaté pleso jare, sed  ĉe la pinto. Supre, tiuj precipitaĵoj plej ofte falas en formo de neĝo, per kiu la pinto estas kovrita pli ol 200 tagojn jare.
Geologio
La monto havas alpan rokan reliefon konsistantan el granodiorito apartenantan al la geologia unuo Tatricum. Tiu geologia unuo ĉeestas en la tuta suda parto de la Altaj Tatroj kaj devenas de antaŭalpaj sedimentoj el la komenco de Paleozoiko ĝis Mezozoiko. Eroziaj deponaĵoj de Plejstoceno kaj Holoceno ĉeestas en la valoj. Tiuj sedimentoj estas alterne aluviaj kaj glaciaj, depende de klimataj cikloj.
Bestaro kaj plantaro
Ĉar Lomnický štít estas unu el la plej altaj pintoj de la montaro, oni renkontas tie ĉiujn kvin kreskaĵajn etaĝojn ekzistantajn en Altaj Tatroj. La monteta etaĝo supreniras ĝis alteco je kaj konsistas el plantitaj piceaj arbaroj, kiuj anstataŭis originan fagan arbaron. Ĝin sekvas montara etaĝo inter 1,300 kaj konsistanta el piceoj, malmultaj arbedoj kaj forte disvolvintaj muskoj. La subalpa etaĝo, inter 1,550 kaj, konsistas el pinoj kaj multnombraj herboj. La alpa etaĝo etendiĝas inter 1,850 kaj, kie troviĝas alt-situaj herbejoj. La lasta etaĝo, ekde, estas la subneĝa etaĝo, kiu enhavas malriĉan plantaron, precipe likenojn. En altaj alpaj herbejoj troviĝas nur 300 malsamaj specioj en la tutaj Tatroj kaj nur 40 ĉeestas super.
Oni trovas tie la tutan riĉecon de la alt-tatra bestaro, ekzemple ĉamo (Rupicapra rupicapra tatrica), marmoto (Marmota marmota latirostris), bruna urso (Ursus arctos), lupo (Canis lupus), linko (Lynx lynx), sovaĝa kato (Felis sylvestris) kaj ordinara vipero (Vipera berus).
Historio
La unua supreniro al Lomnický štít okazis ekde Medené lávky. Ĝin plenumis la botisto kaj minista amatoro Jakub Fábry en la jaroj 1760-1790.
La unuan oficiale enskribitan grimpon faris la ekde Malá Studená dolina la kuracisto, natursciencisto kaj skota vojaĝanto Robert Townson dum vojaĝo, kiun li plenumis en la landoj de la Aŭstra imperio. Per aerprema metodo, li determinis kun nur malgranda eraro la altecon de Lomnický štít: li kalkulis, kio estas nur 12-metra eraro kompare kun la plej freŝdataj mezuroj. La unua vintra grimpo estis plenumita de Theodor Wundt kaj Jakob Horvay en 1891.
Ĉar oni faris nur vidajn observojn, Lomnický štít konkuris por la stato de plej alta pinto de Altaj Tatroj kun Kriváň, kiu superregas la pejzaĝon okcidente, ĝis la jaro 1793, kiam oni prave determinis, ke Lomnický štít estas la pli alta, sed ankaŭ erare konkludis, ke ĝi estas la plej alta pinto de la montaro:
La relativan altecon inter la du montoj determinis Robert Townson: