cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nordamerika lanio
Aspekto kaj kutimaro
Tiu birdo gvatas sur ripozejo super malferma rigardokampo kaj eksaltas suben por kapti predojn. Ties precipa manĝo estas grandaj insektoj; ili manĝas ankaŭ lacertojn kaj malgrandajn birdojn. Konata en multaj lokoj kiel "Buĉista birdo", ĝi palisumas sian predon ĉe dornoj aŭ pikdratoj antaŭ manĝi ilin, ĉar ili ne havas la ungojn de la pli grandaj rabobirdoj.
La populacio de tiu nearktisa specio malpliiĝis en la nordorientaj partoj de sia teritorio, eble pro perdo de taŭga biotopo kaj uzado de pesticidoj.
Konservostatuso
La Nordamerika lanio estas draste endanĝerita en Kanado (kvankam ne en Usono). Kaptiva populacio setlis ĉe la Toronta Zoo kaj en la McGill Universitato en 1997. Oni bredis dek idojn kiuj estis liberigitaj kiel eksperimento.
Amancy
Amancy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 5216A
NGC 5216A (aliaj indikoj — UGC 8571, MCG 10-19-95, ZWG 294.49, IRAS13329+6215, PGC 47854) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Spiritismo kaj homfaritaj religioj
Spiritismo kaj homfaritaj religioj estas originala verketo (56-paĝa) de Nassif Isaac. La aŭtoro diras: "La studado de Spiritismo nature kondukas nin al kompara analizado kun aliaj religioj". Ververe, laŭ li, la Juda Religio estis prezentita per Moseo; la pura Kristanismo estis donita de Jesuo, la Kristo, sed la eklezio dum du jarmiloj treege ŝanĝis la Kristanismon, tial fariĝis necese veni al la Tero granda grupo da spiritoj senditaj de Dio, por restarigi la puran Kristanismon.
(14173) 1998 VL9
(14173) 1998 VL9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Arthur Rimbaud
Junaĝo
Lia patrino estis rigidmensa, zorgante pri edukado kaj respektindeco: ŝi sekve malpermesis al siaj gefiloj ludi kun la gefiloj de la laboristoj; dimanĉe la familio iradis laŭvice, la patrino vicfine al la preĝejo. Sed en tiu hejmo pli malpli bone rekonstruita, Vitalie ankaŭ priatentis siajn gefilojn, kaj kvankam perforta kaj memkomprenebla estadis la ribelo de Arthur pli poste, ĉiam al ŝi li revenadis, sed ankaŭ precipe al sia juna fratino Isabelle.
Arthur studis en la instituto Rossat, kaj poste en mezgrada lernejo, kie li montriĝis escepta lernanto kun mirinda frumatureco: li ricevadis aron da unuaj premioj (prix d'excellence) pri literaturo, latina de- kaj al-traduko kaj lertege verkadis latinlingvajn poemojn, elegiojn kaj dialogojn. Sed lia animo boladis en li.
En julio 1869, li partoprenis la ĝeneralan konkurson pri latinlingva verkado pri "Jugurtha", kiun li tre supere gajnis. La lernejestro Desdouests diris pri Rimbaud: "Nenio banala naskiĝas en ĉi kapo, li fariĝas genio de la malbono aŭ genio de la bono." Gajninte ĉiujn premiojn li liberiĝis el la infanaĝaj humiliĝoj.
Ekflugo al poezio
En 1870, Arthur Rimbaud konatiĝis kun Georges Izambard, juna anstataŭanta profesoro en «retorika klaso» (nuntempe la unua klaso en Francio), kiu fariĝis por li anstataŭanta patro, speco de murego kontraŭ la « mother » (lia kastranta patrino), kiun li kromnomis « maman fléau » (plaga panjo) aŭ « la mère rimbe » (patrino rimbe laŭ la familia nomo) kaj precipe gvidanto sur la vojoj al la poezio ĉar la juna Arthur agnoskis sin mem poeto.
El tiu tempo nin atingis liaj unuaj versoj les Étrennes des Orphelins, Soleil et Chair kaj Ophélie. La poezia orientiĝo tiam klare estis tiu de la Parnasa skolo, la kolektiva revuo, la tiutempa Parnasse, iniciis Arthur Rimbaud, en la poezion de sia tempo. En letero skribita la 24-an de majo 1870, sendita al la reprezentanto de tiu movado, Théodore de Banville, Arthur, tiam 16-jara, asertis voli fariĝi Parnasano aŭ nenio. Li kunsendis plurajn poemojn (Ophélie, Sensation, Soleil et chair), por ricevi subtenon de la eldonisto Alphonse Lemerre.
Lia poemo À la musique (Al la muziko), verkita aŭtune 1870, evidentigis lian malbonsenton vivi en Charleville.
Tiam sentante tre profunde la tragedion de la Pariza Komunumo, la poeto-infano volis ekloĝi en Parizo. En la sama tago, kiam Napoleono la 3-a kaj la imperia armeo eniris en Rethel, Arthur fuĝis de Charleville, al Parizo, kie li volis fariĝi ĵurnalisto. Ĉi aventuro finiĝis en la karcero de Mazas. Post la reveno al Charleville, lia patrino memorige punbatis lin meze de la quai Madeleine, apud la nuna Rimbaud Muzeo. Sed tio estis nur la komenco de longa serio da fuĝoj, ĉar Arthur malsane bezonegis marŝadi kaj marŝadi por atingi alian mondon preter oceanoj kaj montoj ĉiam pli malproksimaj. Paul Verlaine nomis lin: «voyageur loqué» (fivestita vojaĝanto).
Dum sia restado en Parizo Arthur, loĝis en februaro-marto 1871, ĉe Théodore de Banville. Sed ekde majo, Arthur en siaj leteroj nomitaj «de la vidanto » esprimis sian malsamecon, kaj aŭguste 1871, en sia parodia poemo Ce qu'on dit au poète à propos de fleurs (tio, kion oni diras al la poeto pri la floroj), malferme esprimis kritikon de la poetiko de Banville.
En sia perforta poemo L'orgie parisienne ou Paris se repeuple (la pariza orgio aŭ Parizo estas reloĝata), li akuzis la malkuraĝon de la venkintoj. Okaze de la malvenko de Francio kun Prusio, lia poezio ankoraŭ pliradikaliĝis, ekzemple Vénus Anadyomène. Lia verkmaniero iom post iom ŝanĝiĝis. Rimbaud atingis, ke li malŝategis la poezion de la Parnasanoj, kaj en la fama Letero al Paul Demeny aŭ Letero de la vidanto, li emfazis sian forĵeton de la «subjektiva poezio». Ankaŭ en tiu sama letero li diskonigis sian propran poezian esploron: li volis fariĝi «vidanto», per «longa, grandega kaj elpensita malreguligo de ĉiuj sentoj ».
Bohemio en Parizo
Tiel do, Rimbaud, la superdotita lernanto, rifuzis reiri liceen, forkuris kaj drinkis absintaĵon, do resume li estis tipa infant terrible. Li korespondadis en aŭgusto kaj septembro 1871 kun Paul Verlaine al kiu li estis sendinta kelkajn poemojn. Fine ĉi lasta, laŭ peto de Rimbaud, invitis lin Parizen : ''« Venez chère grande âme, on vous appelle, on vous attend ! » («Venu kara granda animo, oni vokas vin, oni atendas vin!»''). Rimbaud alvenis kun enkonduka vorto la famegiĝonta Le Bateau ivre (La ebria ŝipo), kiun li deklamis antaŭ la amikoj de Verlaine kaj ekloĝis ĉe sia protektanto, ne sen konfliktoj kun ties edzino. Ambaŭ fariĝis gejaj amantoj kaj ekvivadis skandalan kaj vageman vivon, interpunkciatan de tumultaj kaj drinkemaj vesperoj ĉe Cercle des poètes Zutiques (Cirklo de la "peĉaj" poetoj - zutique estas malkutima vorto en la franca konstruita el la krivorto "zut !" esprimanta spitiĝon, - esperante : peĉ'!- ). Li tiam estas 17-jara.
Ĉi tumulta ligiteco finiĝis per fiasko: en 1873, ambaŭ amantoj estis en Londono. Verlaine subite forlasis Rimbaud asertante, ke li volas rekuniĝi kun sia edzino, decidita, se ŝi ne konsentus, enpafi al si kuglon en la kapon. Li loĝis en hotelo en Bruselo. Rimbaud revenis al li, persvadita, ke Verlaine ne kuraĝos mortigi sin mem. Dum Rimbaud intencis forlasi lin, Verlaine ebria pafis dufoje al sia amanto, vundante lin malgrave ĉe la manradiko. Verlaine estis juĝita pro tio kaj kondamnita al enkarcerigo. Verlaine restadis du jarojn en karcero en Mons. Dume Rimbaud reiris al la familia bieno en Roche (Ardennes), kie li verkis Une saison en Enfer ("Sezono en infero").
Une saison en Enfer estas halucina biografio de la vivvojo de Rimbaud. La ĥaosan stilon senĉese trairas tuta aro da internaj voĉoj. Rimbaud krie esprimis sian suferadon, sian intiman sperton: li estis kompreninta, ke li ne povas «ŝteli la fajron» por si sola. «Arda pacienco» nepras por ke la malvenko ne estu definitiva. Sed deziri forgesi «la Inferon» signifus perfidi la homaron. Tamen en la neeltenebla soleco en la urbo, laceco ĉirkaŭpremis la junan poeton.
Regule afazia aŭ trairita de hatokrioj kontraŭ la eklezio, kontraŭ la socio de la 19-a jarcento kiu enfermas la individuon, Rimbaud konigis siajn malsukcesojn: amaj malsukcesoj, kaj oni povas pensi pri lia rilato kun Verlaine, sed ankaŭ, ke por li «amo estas reinventinda». Alia malsukceso estis lia klopodo de Vidanto: li estis estulo, kiu sola volis damni sin por retrovi la veran sencon de la poezio.
La poemoj poste verkitaj, preskaŭ ĉiuj tiuj Iluminaĵoj finiĝas kun la entrudiĝo de « la realeco malglate stringebla ». Tiel do li eksilentis 21-jara ĉar li finfaris ĉion, kion li kapablis, en la «dezerto kaj la nokto», kiuj ĉirkaŭis lin. Li de tiam eksciis, ke sola la poezio ne povas ŝanĝi la vivon.
La afrika aventuro
La 24-jara juna poeto forlasis la mondon de la literaturo kaj de la salonoj por ekvivi aventuron kiel kuracilo kontraŭ la enuo, alŝipante al landoj kun revigaj nomoj (Jemeno, Ĝibuto, Etiopio, Eritreo), sed kiuj estis nur la kadro de longa persona drivado en kiu li fine perdiĝis.
Alveninte en Adeno li kandidatiĝis kiel manlaboristo, simpla laboristo. La 7-an de aŭgusto 1880 li fariĝis submastro de la kafoapartigistinoj de la kompanio Bardey. En tiu tempo la haveno Mokha prosperis danke al la kafokomerco.
Decembre 1880 li alvenis en Harar (Etiopio), la 99-minareta urbo. Legendo rakontas, ke li estus inter la unuaj okcidentuloj, kiu eniris ĉi islaman sanktan urbon. Li fariĝis administranto de komerca kontoro kaj komercis eburon, kafon, felojn, oron, kiujn li vendis kontraŭ teksaĵoj el Liono, kaseroloj kaj bagatelaĵoj. Li ankaŭ komercis armilojn, ĉar la regionon skuas multaj konfliktoj. Tamen la legendo laŭ kiu Rimbaud estus sklavisto estas falsa: la nura vero estas, ke li petis en 1889 paron da gesklavoj de amiko por sia propra servo - kaj tamen neniam havis.
Tamen en Harar kiel aliloke Rimbaud daŭre enuadis kaj en unu el la leteroj, kiujn li sendis al sia familio, li diris: «Mi multe enuas, daŭre; mi eĉ neniam konis iun ajn, kiu same enuas kiel mi.»
En 1891 li estas revenigita patrujen: tumoro ekis ĉe genuo kaj li devis esti amputita. La 24-an de julio 1891 li atingis la stacidomon de Voncq (je 3 kilometroj de Roche), kun lambastono kaj sia nova ligna kruro. Sed ĉar la gangrenon oni ne povis tute haltigi, li reforiris unu monaton poste per trajno por havi belan morton (« faire une bonne mort » ) en Marsejlo, kie li mortis la 10-an de novembro 1891, 37-jara kruele suferanta kaj kuracita de sia pli juna fratino Isabelle. Sur sia mortolito, li petegis ke oni reenŝipigu lin por reiri al Suez.
Lia amiko Paul Verlaine resumis unufraze la vagojarojn de Rimbaud : « (...) il ne fit plus rien que de voyager terriblement et de mourir très jeune. »
Alporto al poezio
Unue ĉar la stilo de Rimbaud donas universalan ekzemplon de spertado de la limoj, ĉiu dum sia vivo sentinte la ribelon, kiun la malbenita poeto, malferlinte ĉiujn ligŝnurojn, pelas ĝis ties klimakso dum la ordinara homo kontentiĝas fridotime loki ĝin sub socian maskon.
Rimbaud ankaŭ inventis novan lingvaĵon, laŭ sia deziro: «animo por la animo, resumante ĉion, parfumojn sonojn kolorojn, pensoj alkroĉante pensojn kaj tirante» (Lettre du voyant). Neniu detalega priskribo: formo, karna perforto en lumega koloro. Per liaj vizioj la estuloj, la objektoj ekvivas kaj unuiĝas en la vivo de la bildo. Tiu nova poezia vortumo forigis la normojn de la civilizo kaj de la socia determinado.
Kun li poezio enhavas la kolorojn de la muziko kaj de la pentrarto, la movon de la danco kaj de la sonĝo. Li deziris ke «teruraj laboristoj» postsekvu lin. Kaj ja aperis Jarry, Artaud, Vitrac kaj la Surrealistoj, ne flankenlasante la poetojn de "le Grand Jeu" ("la granda ludo") kaj René Daumal, aŭ Henri Michaux! Kiel la Ebria Ŝipo (Le Bateau ivre), ili sinkis en la fundon de la nekonato, malfermante la vojon al la nuntempa poezio.
Influo
Lia verko iĝis modelo por la simbolistoj kaj grave influis la francan literaturon de la 20-a jarcento.
Arthur Rimbaud influis ankaŭ homojn kiel Bob Dylan, Fabrizio De André, Klaus Hoffmann, Henry Miller, Patti Smith, Jim Morrison, Penny Rimbaud (Crass), Vladimir Visockij, Georg Heym, Paul Zech, Klaus Mann, la superrealistoj, la Beat-poetoj kaj multaj aliaj artistoj.
Monumentoj
Mendita de la Prezidento Mitterrand la statuto "L'homme aux semelles de vent" videblas sur la placo de l'Arsenal en Parizo. La skulptisto Jean-Robert Ipousteguy distranĉis ĝin al du pecoj por esprimi la surprizigan destinon de la poeto daŭre antaŭentirita al aliloko. Jen kio klarigas la titolon L'homme aux semelles devant (la homo kun plandumoj antaŭe) kio ankaŭ estas aludo al la nomo kiun donis Verlaine : « l'homme aux semelles de vent » ("la homo kun ventoplandumoj", franclingve la du esprimoj aŭdiĝas ekzakte same).
Bern Stöckacker (stacidomo)
Bern Stöckacker estas fervoja stacidomo en Berno, Svislando.
Capdenac
Capdenac (foje neoficiale nomita Capdenac-le-Haut) estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Capdenacois.
Henrique Pacheco Lima
Henrique Pacheco Lima (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Ivan Regen
Ivan (Janez) REGEN (konata ankaŭ kiel Johano Regen) (naskiĝis la 9-an de decembro 1868; mortis la 27-an de julio 1947) estis slovena biologo, konata pro siaj studoj pri bioakustiko.
Bibliografio
Regen naskiĝis en la vilaĝo Lajše (en la nuna Slovenio) kaj multe interesiĝis infanaĝe pri insektbruoj. Lia familio ne kapablis pagi studojn al li, tial li ekstudis en la loka seminario por kiu li ricevis subvencion. Iom post iom li ŝparis monon por la studkostoj en Vieno. Tie li studis naturhistorion ĉe la universitato de Vieno sub Karl Grobben, Sigmund Exner kaj Carl Friedrich Wilhelm Claus. Li doktoriĝis en 1897 kaj eklaboris kiel altlerneja instruisto, unue en Vieno kaj poste en Hranice na Moravě en Moravio. Fine post rekomendo de Exner li ricevis denove postenon en Vieno, kie li laboris ĝis emeritiĝo en 1918.
Henrique Pacheco Lima
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata en Japanio kaj Londrina, Figueirense, Cruzeiro kaj Santos en Brazilo.
Xubuntu
Xubuntu (elparolatas: Ksubuntu) estas oficiala derivaĵo de Ubuntu libera programara operaciumo, uzante la Xfce-grafikan uzantinterfacon. Xubuntu estas intencita por malmult-povaj komputiloj aŭ tiu, kiu volas havi tre kapablan grafikan uzulinterfacon sur mult-povaj komputiloj.
Ĝi uzas ĉefe GTK+ programoj.
Eksteraj ligiloj
Ubuntu
Philippe Lebon
Philippe Lebon (aŭ Philippe la bona) ( – ) estis franca kemiisto.
Lebon naskiĝis en Brachay, proksime al Joinville ĉe Marne. Li studis en École des Ponts et Chaussées. li estis elpensinto de lumigo per gaso kaj gasturbino, li ne estis aŭskultita dumvive, kaj estis en 1804 mortigita en malluma strato de Parizo!
En 1799 li patentigis la termolampon.
http://www.cartage.org.lb/en/themes/Biographies/MainBiographies/L/Lebon/1.html
Internacia Klasifiko de Prisanaj Intervenoj
La Internacia Klasifiko de Prisanaj Intervenoj – angle International Classification of Health Interventions, mallongigo ICHI – estas sistemo de klasifiko pri proceduraj kodoj por medicinaj terapioj evoluigita de la Monda Organizaĵo pri Sano. La klasifiko ĝis nun nur ekzistas en prova stadio.
Estas antaŭvidate, ke la klasifiko anstataŭu la Internacian Klasifikon pri Proceduroj en Medicino – angle International Classification of Procedures in Medicine, mallongigo ICPM, sistemo evoluigita dum la 1970-aj jaroj, kiu tamen neniam ricevis la saman internacian akcepton kiel la Klasifiko Internacia de Malsanoj (mallongigo esperante KIM, angle ICD). Rezulte, la prisanaj servoj en multaj landoj evoluigis siajn proprajn, neinterakordigeblajn, sistemojn por kodigo de medicinaj proceduroj kaj intervenoj.
La nova Internacia Klasifiko de Prisanaj Intervenoj estas grandparte derivita de la "Aŭstralia Klasifiko de Prisanaj Intervenoj" – angle Australian Classification of Health Interventions (ACHI) – kiu estas parto de la aŭstralia modifiko ICD-10-AM de la Klasifiko Internacia de Malsanoj.
Astacinga
Astacinga estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Astacinga. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 019.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4846 loĝantojn. El tiuj estis 2229 viroj kaj 2617 virinoj. La komunumo havas surfacon de 69.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 34 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 6 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2300 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5240 personoj. En la jaro 2000 temis pri 5381, do temis pri kresko / malkresko je 0.53 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 4514 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 4413 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 97.76 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30019a.htm
Deschampsia
Deschampsia (esperante deŝampsio, aŭ deskampsio , aŭ kelkfoje hargreso laŭ la angla nomo hair grass) estas genro de poacoj el la subfamilio pooideoj. La nomo Deschampsia estas omaĝo al la franca botanikisto Louis Auguste Deschamps (elparolu ) (1765-1842).
Priskribo
Ĝenerale ili estas herbotufkonstituantaj staŭdoj. La spiketoj enhavas ĝenerale du florojn (kelkfoje unu aŭ tri). Dum matureco grajnoj falas grunden kaj glumoj daŭras sur la planto.
Ministraro unua de Alain Juppé
La ministraro unua de Alain Juppé estas:
Ĝi oficis de la 17-a de majo ĝis la 7-a de novembro 1995.
Caterpillar
Caterpillar Inc. estas la plej granda produktanto de konstrumaŝinoj kun ĉefsidejo en Peoria, Ilinojo (Usono). Krom la konstrumaŝinoj, Caterpillar ankaŭ produktas rapidajn kaj mezrapidajn dizel- kaj gasmotorojn kaj (tra la filina firmao (ekde 1981) Solar) industriajn gasturbinojn.
Ĝi estis fondita en 1925 el Holt Manufacturing Company (Benjamin Holt) kaj C. L. Best Tractor Company (Daniel Best) kaj tiel ricevis la nomon Caterpillar Tractor Company.
La firmao havas dismonde 113.000 laboristojn (2008) kaj jaran enspezon de 41,517 miliardojn da USD en 2006.
Ĉefaj produktitaj tipoj: diversaj baskulkamionoj, buldozoj, fosmaŝinoj, aliaj raŭpaj aŭ pneŭaj veturiloj. Caterpillar signifas en la angla same kiel raŭpo ĉar oni komparas tiujn insektojn kun la radoj duaksaj (vidu: raŭpo (meĥaniko)).
Motorboato
Motorboato estas akva veturilo funkciigita per unu aŭ pli elektra, dizela aŭ benzina motoro. Ĝi uzatas en lagoj kaj borda maro. La motorboatoj ne taŭgas por la maro pro la grandaj ondoj. En Germanio oni devas havi atestilon pri stirado de motorboato ĉe pli ol 5 ĈP.
Aeropuerto T1-T2-T3 (metroo de Madrido)
Aeropuerto T1-T2-T3 (Flughaveno T1-T2-T3) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta apud terminalo T2 de la Flughaveno Madrido-Baraĥo, en distrikto Barajas de Madrido.
Motorboato
Oni ofte malpermesas uzadon de motorboatoj pro naturprotektaj kaŭzoj. Tiel sur la plej granda lago de Mez-Eŭropo, la Balatono, oni ne rajtas uzi motorboaton, jetskion por distraj celoj (permeson havas nur la akvopolicistoj kaj la akvosavistoj).
Motorboatoj, kiujn oni uzas por libertempaj celoj, nomatas motorjaĥtoj. Tiuj jam taŭgas por tramara veturado.
Gabriele Zerbi
Gabriele Zerbi (1445-1505) estis itala anatomo, kuracisto, filozofo, kaj profesoro en la Universitatoj de Bolonjo kaj Padovo, kiu supervivis la ruinigan ekaperon de pesto en la Nordo de Italio inter 1477-1479. Li studis en la Universitato de Padovo kie li komencis instrui en 1467, estinte akirita sian doktorecon kun aĝo 22. Tiam li instruis filozofion kaj medicinon en la Universitato de Bolonjo, vivis kaj laboris en Romo kaj finfine reiris al Padovo.
Aeropuerto T1-T2-T3 (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la sub la nomo Aeropuerto.
Gabriele Zerbi
Vivo
Li estis fekunda aŭtoro pri medicinaj lernobjektoj kaj eble li plej konatas pro sia kompendio pri maljunaĝaj malordoj: Gerontocomia (1489). Li pasis la dek lastajn jarojn de sia vivo en Padovo kaj estis mortigita en Bosnio de la filoj de Skander Paŝao, ĉefministro de la sultano, pro la oro kaj gemoj donitaj de Skander kiel rekompenco pro ia disenterio. Laŭ informoj el la epoko, li k lia filo "estis tranĉitaj en pecoj de la turkoj".
Mika Waltari
Mika WALTARI (naskiĝis la 19-an de septembro 1908 en Helsinko, mortis la 26-an de aŭgusto 1979 en Helsinko) estis finna verkisto, eble la plej tradukita kaj fama ekster la limoj de lia lando.
Kiel junulo li komencis verki poezion, kaj poste dediĉis sin al prozo. Post studado de filozofio li laboris kiel ĵurnalisto kaj fine kiel libera verkisto. En la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento li estis gvida persono de grupo Tulenkantajat (Portantoj de fajro), kies manifeston Hurmioituneet kasvot (Ekstaza vizaĝo) li eldonis en 1924 kune kun Olavi Paavolainen. En 1931 li edziĝis al Marjatta Luukkonen.
Grandan sukceson akiris jam la unua romano Granda iluzio pri moralaj problemoj de la postmilita generacio. Sukcesaj estis ankaŭ spritaj detektivaj rakontoj pri komisaro Palmu. La plej grandajn sukcesojn li gajnis per la verkado de historiaj romanoj.
Fizteĥ (stacio de Moskva metroo)
Fizteĥ (Физтех ) (aŭ Posjolok Severnij) estos stacio de la Metroo de Moskvo sur Lublinsko-Dmitrovskaja linio, ĝi situos najbare de la stacio  en norda parto de Moskvo. Ĝi estos malfermita en Septembro 2023.
Armeo de Islamo
La Armeo de Islamo (Kafkas İslâm Ordusu) estis armeunuo de la Otomana Imperio, formita la 10-an de julio 1918. Ĝia kreaĵo estis ordonita de Enver Paŝao kiu ne povis rezisti la tenton de la Tuttjurkismo. La armeo konsistis el tjurklingvaj muzulmanoj kiuj celis krei grandan ŝtaton el tjurkaj popoloj.
170 Maria
170 Maria estas mezgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, Ĝi estis malkovrita, la elde la observatorio de Tuluzo (Francio) de la franca astronomo Henri Joseph Anastase Perrotin.
La itala astronomo Antonio Abetti kalkulis ĝian orbiton, kaj donis al ĝi la antaŭnomon de sia fratino Maria.
170 Maria estas la ĉefa ano de la Maria familio.
Ne konfuzu kun 2779 Mary, nek kun 12931 Mario.
NGC 5217
NGC 5217 (aliaj indikoj — UGC 8546, MCG 3-35-9, ZWG 102.19, PGC 47793) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rümpel
Rümpel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bad Oldesloe-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies kaj la administra centro estas la urbo Bad Oldesloe, kiu tamen mem ne apartenas al la komunumara teritorio.
7316 Hajdu
7316 Hajdu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungardevena franca skulptisto kaj desegnesto Étienne Hajdu (1907–1996).
József Schmidt (politikisto)
József Schmidt [jOĵef ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schmidt József estis hungara advokato, subministro, parlamenta deputito.
József Schmidt naskiĝis la en Előszállás, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Schmidt frekventis bazlernejon en Buda, li maturiĝis en cisterciana gimnazio en Székesfehérvár (kie li konatiĝis kun Sándor Wekerle), poste li doktoriĝis el juro en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1872. En la sekva jaro li advokatiĝis kaj studvojaĝis al Bavario, Svislando kaj Italio kune kun Wekerle. Reveninta Schmidt malfermis advokatan atelieron, sed li studis ankaŭ agronomion. Inter 1885 – 1887 li estis respondeca agronomo en grafa bieno, En 1888 li akceptis inviton de Wekerle kaj li eklaboris en la financministerio, poste en aliaj du ministerioj. Inter 1898-1900 li estis subministro, poste bankestro, sed tiutempe li havis ankaŭ aliajn gravajn postenojn. Inter 1899 kaj 1905 li estis parlamentano. Ekde 1916 li gvidis la ĵus fonditan financan centron, tial li ricevis la dignon vera interna sekreta konsilisto. Li pensiuliĝis en 1926. Li ricevis premiojn (ankaŭ eksterlandajn). Li edziĝis en 1874, lia edzino naskis 3 filinojn.
Sam Altman
Sam H. Altman (naskita la 22-an de aprilo 1985) estas usona entreprenisto, investisto, programisto kaj blogisto. Li estas la ĉefoficisto de Open AI kaj la antaŭa prezidanto de Y Combinator.
Vivo
En 2005, en la aĝo de 19, Altman kunfondis kaj estis ĉefoficisto de Loopt, lokbazita socia reto por poŝtelefona aplikaĵo. Post enspezi pli ol 30 milionojn USD en riskkapitalo, Loopt fermiĝis en 2012 post malsukceso por atingi ĝiajn celojn. Ĝi estis aĉetita de la firmao Green Dot kontraŭ 43,4 milionoj da dolaroj.
Investoj
Li estis ĉefoficisto de Reddit dum ok tagoj en 2014 post kiam antaŭa CEO Wong eksiĝis. Li sciigis la revenon de Steve Hoffman kiel Ĉefoficisto la 10-an de julio 2015.
Nuklea energio
Li estas la prezidanto de la direktoraro de Helion kaj Oklo, du kompanioj pri nuklea energio. Laŭ li, nuklea energio estas unu el la plej gravaj areoj en teknologia evoluo.
OpenAI
Altman estas la ĉefoficisto de Open AI, profitcela esplorfirmao kies celo estas progresigi artefaritan inteligentecon en maniero kiel kiu profitigos la homaron kiel eble plej multe, anstataŭ kaŭzi damaĝon.
En 2023 li aperis en la ĉiujara Time 100 listo de revuo Time.
Politiko
En 2019, Altman okazigis kvestiston ĉe sia hejmo en San Francisco por Demokrata prezidenta kandidato Andrew Yang.
En majo 2020, Altman donacis 250,000 USD al la "La Ponto al Usono en la 21-a Jarcento", SUPER PAC kiu subtenis Demokratan prezidentan kandidaton Joe Biden.
Poissy (stacidomo)
Temas pri stacidomo de SNCF ankaŭ sur linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
Ryu Okada
Ryu Okada (岡田 隆, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Avispa Fukuoka.
Santa Giusta
Santa Giusta - jen itale, sarde Santa Justa - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Justa de la romia urbo Caralis (nun Cagliari/Casteddu), martire mortigita en 130 en la loko kiu nun estas la komunumo kun du aliaj kristaninoj, Justina kaj Enedina. La sanktula memortago, la 14-a de majo, sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Pau, Arborea, Marrubiu, Morgongiori, Oristano, Palmas Arborea kaj Pau.
Atlahuilco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 9038 loĝantojn. El tiuj estis 4343 viroj kaj 4695 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 42 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 5 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1760 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 7295 personoj. En la jaro 2000 temis pri 8054, do temis pri kresko / malkresko je 2 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 6848 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 6703 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 97.88 % de la loĝantoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30020a.htm
Roche-le-Peyroux
Roche-le-Peyroux estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 81 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2004.
Geografio
Roche-le-Peyroux etendiĝas sur 7,15 km², kaj havis 81 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 11 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Roche-le-Peyroux situas je alteco de 657 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Roche-le-Peyroux antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Denis Galleyrand, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Tony Leader
Anton Morris LEADER, konata per anglalingva karesnomo "Tony" (23-an de decembro 1913 - 1-a julio 1988, aĝo 74), estis usona televida reĝisoro kaj produktoro krom eventuala aktoro.
Nazireato
Nazireato laŭbiblie estas la dediĉo al Dio per la konsekva religia vota promeso sekvi iujn rigidajn moralajn kaj asketajn preceptojn: pro tio la konsekrito estas nomata “nazireo” aŭ “separito” )
Tony Leader
Leader komencis sian karieron en radio kiel produktoro, reĝisoro kaj scenaristo je radioserio Murder at Midnight. En 1948 li aperis kiel ekstrulo en kinofilmo The Big Clock. De 1948 ĝis 1950 li laboris ĉe CBS Radio je radioserio "Suspense".
Nazireato
La etimologia origino de la termino estas de la hebrea vorto Nazir, kiu signifas monaĥo kaj estas uzata en la Biblio, atribuata al Ŝimŝono, unu el la lastaj el la juĝistoj de la antikvaj Izraelidoj menciitaj en la Hebrea Biblio (Libro de la Juĝistoj, ĉapitroj 13a al 16a).
Roche-le-Peyroux
Administrado
Roche-le-Peyroux apartenas al la kantono de Neuvic, kies ĉefurbo estas Neuvic. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Nazireato
La devoj koncernantaj tiun voton estas pli/malpli sugestitaj de la Biblio, en la, ekzemple, libro de Nombroj ( 6,1-2): nazireo ne trinku vinon, vinagron, likvoron, ne kontaktu kadavrojn, lasu kreski siajn harojn, ne kuniĝu kun virino... kaj fine zorgu pri la individua kaj publika akcepto de Dio.
Kutime la nazirea voto estis portempa: ĉe la tempofiniĝo de sia voto, nazireo oferdonas al Dio kaj plenumas antaŭ la sacerdoto riton dum kiu al li estas razitaj la haroj kiuj poste estos bruligitaj. Okazis ankaŭ laŭtutviva konsekro kiel en la kazo de Ŝimŝon.
Iuj bibliaj personuloj, fakte, estas nazireoj laŭ la tuta vivo “ekde la patrina sino”: Ŝimŝon (Juĝ, 2-7 ,13, 14, 15), Johano la Baptisto (Lk1,15). Ankaŭ Paŭlo el Tarso iĝis laŭtempa nazireo (Agoj 18,18). Kelkaj, sed kun iom malmulte da fundamento, opinias ke en la landeto Nazareto oni ne razis kapajn harojn kaj do tio eksplikus ke ankaŭ Jesuo estis foje en la evangelioj nomata nazireo kaj tio, eventuala trovus konfirmon el la bildoj de la torina mortotuko ( Pubblicazioni).
Brila ekzemplo de nazireo prezentas la Biblio en la figuro de Ŝimŝon: liaj observo kaj praktiko de la nazireaj devoj donis al li tiom da forto kaj fideleco al la Eternulo ke li povis defendi sian popolon el ĝiaj malamikoj (Juĝ 13, 14, 15). Fakte laŭhistoria aŭ nure midraŝstila, la rakonto estis por izraelidoj instigo al rezisto kaj publika konfeso pri sia kredo.
La praktiko
Komence de la vulgara erao, la nazareaj preskriboj estis vigore sentitaj kaj foje praktikitaj: piaj judaj familioj foje dediĉis al Dio la unuanaskiton kaj, kiam tiu ĉi ĉesis sian votan periodon, la kvalifiko akiris la duanaskito kaj tiel plu. Dum la nazireo periodo la konsekrita aperis publike blanke vestitaj. Niajn tagojn la celo kaj ritoj de nazireato perdis sian valoron kaj reduktiĝis al ceremonio eventuale kiel religiaj procesioj.
Ĉu Jesuo estis nazireo?
Ĉu Jesuo estis - vola au konsekrita - nazireo? La afero estas sume pritraktita ĉe
La kverelo nun perdas valoron ĉar, ĉiuj ekzegezistoj konvenas, ke se Jesuo ne estis profesie konsekrita nazireo, certe la evangelioj registrantaj tiun informon havis, kaj akiras ĉe komentistoj, teologian komunikcelon por priskribi la konstantan sintenon de Jesuo.
Tony Leader
En 1954 li komencis labori ĉe televido en televidserio The Web. En la sekva jaro li reĝisoris du epizodojn de The Man Behind the Badge, kiam li komencis esti kreditita per sia karesnomo "Tony", sed daŭris uzi la formon Anton M. Leader. En 1950-a jardeko li reĝisoris multajn televidaĵojn kiel Damon Runyon Theater, Celebrity Playhouse, The Adventures of Jim Bowie, Perry Mason, Lawman kaj Sea Hunt. Kiel produktoro, li laboris ĉe la filmoj Go Man Go, It Happens Every Thursday kaj Sally and Saint Anne.
En 1960-aj jaroj li reĝisoris du epizodojn de The Twilight Zone kaj du epizodojn de Lost in Space (inkluzive la provepizodon), Daniel Boone, 6 epizodojn de Gilligan's Island, It's About Time, I Spy, Tarzan kaj Laredo. Poste li reĝisoris epizodon "For the World Is Hollow and I Have Touched the Sky" de la tria sezono de Star Trek, krom epizodojn en televidserioj kiel It Takes a Thief, Ironside kaj The Virginian. Li ankaŭ reĝisoris la filmon Children of the Damned. Kiel produktoro li laboris ĉe televidserio National Velvet. En 1965 li gajnis la premion Western Heritage Award.
Dum la 1970-a jardeko li reĝisoris epizodojn de Get Smart, Hawaii Five-O, Nichols kaj Movin' On krom la filmon Cockeyed Cowboys of Calico County.
2860 Pasacentennium
2860 Pasacentennium estas duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo celebras la 100-jaran ĵubileon de la fondiĝo de la urbo Pasadena (Kalifornio), kiu ricevi la statuson de "municipo" la.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, H. Kucakova, K. Hornoch, P. Kušnirák, B. D. Warner, P. Sogorb, P. Bacci, M. Maestripieri, R. Montaigut kaj A. Leroy per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de 2,62 ± 0,15 km, orbitan de ĉirkaŭ 41 km kaj orbitan periodon de 4,99 ± 0,01 tagoj (119,76 ± 0,24 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Juan de la Cueva
Juan de la Cueva de Garoza, nomo tradukebla kiel Johano de la Groto, (Sevilla, 23a de oktobro 1543 - 1612), hispana poeto kaj dramaturgo apartenanta al la Hispana ora epoko.
Li estis frato de la ĉefdiakono de Guadalajara kaj loĝis en Kuenko, en Kanarioj kaj en Meksiko inter 1574 kaj 1577; je sia reveno al Hispanio li startis sian teatran karieron. Li inspiriĝis en la Romancaro kaj en la grekolatina mitologio kaj adoptis legendajn kaj historiajn temojn, por ekspluati la kastilian patriismon; li rompis la supozitajn aristotelajn unuojn pri ago, tempo kaj loko, pri kio li pioniris parte pri la teatra formulo de Lope de Vega, kvankam li ankoraŭ dividis la verkojn en kvar aktoj.
Li verkis krome dudekkvin sonetojn, diversajn eklogojn, unu elegion, unu sestinon, tri madrigalojn kaj du odojn, kiuj aperas en el kanzonaro Flores de Varia Poesía. Ejemplar Poético verkita ĉirkaŭ 1606 kaj dividita en tri epistoloj, estas poezia manierisma teoriaro en ĉentercetoj. aliaj verkoj estas Viage de Sannio, poemo de literatura kritikaro kie mencias multajn siaepokajn verkistojn; La Muracinda, kio estas eposa parodia rakonto pri revenĝo inter hundoj kaj katoj en senrimaj dekunu-silabaj versoj, la mitologia poemo en oktavoj Llanto de Venus en la muerte de Adonis, la mitologia burleska rakonto en oktavoj Los amores de Marte y Venus. Kolekto el liaj poemoj estis publikita kiel Obras de Juan de la Cueva (Sevilla, 1582) kaj liaj romancoj aperas en Coro Febeo de Romances historiales (1587). Li klopodis ankaŭ la kulturan eposon, per la poemo en dudekkvar kantoj La conquista de la Bética (Sevilla, 1603), kiu rakontas la konkeron de Sevilo fare de Ferdinando la 3-a la Saĝulo.
Konserviĝas krome ĉirkaŭ 14 teatraĵoj en kvar partoj, el kiuj la plej gravaj estas El infamador, kies ĉefrolulo antaŭbildigas la arketipon de la klasika rolulo de Don Juan kaj kiu enkondukas alegoriajn rolulojn, El Saco de Roma, La muerte del Rey Don Sancho, La libertad de España por Bernardo de Carpio kaj la Tragedia de los siete Infantes de Lara. Tiuj kaj aliaj presiĝis en 1583 sub la titolo Primera parte de las tragedias y comedias de Juan de la Cueva (dua parto ne aperis, kvankam li petis permeson por tio). En tiuj verkoj ne klariĝas preciza distingo inter la tragikaj kaj komikaj ĝenroj.
20616 Zeeshansayed
20616 Zeeshansayed estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zeeshan Sayed, kiu, en 2004, gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto en teamo pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Shree Baldevdas Kikani Vidyamandir Matriculation Higher Secondary School de Koimbatore (Tamilnado, Barato).
Althus
Althus signifas en la alemana lingvo malnova domo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
(14175) 1998 VO18
(14175) 1998 VO18 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
István Hegyi (esperantisto)
D-ro István HEGYI [IŜTva:n HEdji] laŭ hungarlingve kutima nomordo d-ro Hegyi István estis elstara, hungara pediatro kaj esperantisto, kreinto de la Medicina Esperanto-Fakgrupo de Veszprém (urbo), membro de la Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino, la unua hungara distingito per la Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA) Shinoda Premio.
Gusztáv Pártos
Gusztáv Pártos [gustAv pArtoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pártos Gusztáv estis hungara aktoro. Lia plena origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Pfitzner Gusztáv Sándor.
István Hegyi (esperantisto)
Biografio
Li naskiĝis la 18-an de septembro 1926 en urbo Győr kaj forpasis la 11-an de januaro 2023 en urbo Budapest. Li estis bazlernejano kaj gimnaziano en la Benediktana Gimnazio de urbo Győr ĝis fino de la lasta studjaro. Tiam li soldatiĝis en la jaroj 1944-1945. En la jaro 1940 la 2-a Viena Decido parton de Transilvanio redonis al Hungario. Lian patron, kiel policistestron oni translokis en 1944 en Transilvanion, en urbon Máramarossziget, kaj la tuta familio akompanis lin tien. Tiel okazis, ke István Hegyi vizitis la 7-an klason en la tiea Piarista Gimnazio. Kune kun lia nova amiko ili havis la samajn hobiojn, kiel radioamatorado, violonludo, desegnado, pentrado. En la gimnazio li lertiĝis en la lingvoj latina, germana kaj franca, kaj ankaŭ pri la rumana lingvo li trapasis ekzamenon. Poste li mem lernis la anglan lingvon ĝis legadkapablo.
En 1945, post la redono de norda Transilvanio al Rumanio lian patron oni denove translokigis en urbon Veszprém. Fine de la Dua Mondmilito István Hegyi rifuĝis el la militkaptiteco tra tri vivdanĝeraj situacioj. Hejme, en 1945 li abiturientiĝis en urbo Győr. Ankaŭ lia nova, transilvania amiko iris hejmen en la hungarian regionon Nyírség [njirŝEg]. De tiu amiko li ricevis pakaĵon kun 3 medicinaj lernolibroj kaj kun la informo, ke li lernas en la Medicina Universitato de urbo Debrecen. Ĝis tiam - pro sia larĝa interesiĝo - István Hegyi ne povis decidi pri sia estonta okupiĝo, sed nun ankaŭ li anoncis sin al la Medicina Universiato kaj ties Kolegio en Debrecen, kie li komencis siajn universitatajn studojn.
Malfeliĉe tiam la reĝimo de Mátyás Rákosi, nome la komunista partia prezidanto, eksigis la patron de István Hegyi. La okupiĝo de la patro ĉesis, li eĉ pension ne ricevis, la familio restis sen enspezo, tial István Hegyi devis forlasi la universitaton kaj labori en la Landa Sociasekura Instituto (OTI), kaj poste en la Nacia Banko. En la jaro 1951 li denove anoncis sin al la Medicina Universitato de Szeged, kie fine oni akceptis lin. En la jaro 1957 li ricevis sian kuracistan diplomon kaj poste baldaŭ edziĝis. Li komencis labori en la 150-lita Veszprém-Departementa Hospitalo, kie li poste pasigis 11 jarojn. Post la 11 jaroj en la infanhospitalo li trairis en la Departementan Sanitaran Sekcion, kaj iĝis ĉefo de la Patrin- kaj Infan-protektado. Tie li laboris 20 jarojn. En 1980 li fariĝis pensiulo. Poste li laboris plu en la Faklernejo Kozmutza por mense mezgrade difektitaj personoj. Li ricevis 14 distingojn de ŝtataj, sinadministraj, sanitaraj kaj militistaj organizoj. Li du-foje geedziĝis pro la frua morto de sia unua edzino. Ambaŭ geedzecoj estis tre bonaj. De la unua edzino naskiĝis du gefiloj. Lia filo laboras en la budapeŝta Infanhospitalo Heim Pál, kiel infankirurgo, dum lia filino laboras en la budapeŝta Infanhospitalo Bethesda, kiel infanneŭrologo. Li havas 6 genepojn, unu el inter ili estas kuracistino. En la jaro 2014 pro akcidento kaj aliaj problemoj li pasigis 10 monatojn en pluraj hospitaloj kaj rehabilitadaj institutoj. Malrapide li resaniĝis. Post transloĝiĝo al Budapeŝto lia filino helpas lin. En sia 93-a vivojaro (2019) li estas ankoraŭ tre aktiva: - li faris 350 paĝojn da desegnaj kaj tekstaj karikaturoj, 100 oleopentraĵojn, krome plurajn poemojn kaj kantojn. Ĉiutage li faras intensan, terapian gimnastikon. Li regule partoprenas kaj ekzemplodone riĉigas - per siaj prelegoj - la monatajn kunvenojn de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo.
Por-esperanta agado de d-ro István Hegyi
En 1964 lia bofrato, d-ro István Szerdahelyi konatigis al li Esperanton. Li komencis lerni tiun ĉi lingvon kaj rapide progresis, tiel li baldaŭ fariĝis prezidanto de la Esperanto Grupo en urbo Veszprém. Li verkis fakartikolojn por la Medicina Internacia Revuo. En la jaro 1973 la japana profesoro D-ro Hideo Shinoda fondis ĉiujaran premion por la plej bonaj, fakaj artikoloj aperontaj en tiu ĉi revuo. D-ro István Hegyi fariĝis la unua, hungara premiito, pro sia artikolo pri siaj novigaĵoj. Poste li aperigis 45 fakartikolojn en la Medicina Internacia Revuo de la Universala Medicina Esperanto-Asocio (UMEA) kaj 5 artikolojn en la Scienca Revuo de la Internacia Scienca Asocio Esperantista (ISAE). Li estigis esperantlingvan, perleteran kontakton kun 9 landoj. El tiuj fine estiĝis reciprokaj, familiaj vizitoj. Li ĉiam donacis al la eksterlandaj vizitantoj po unu el siaj pentraĵoj. Li aranĝis la 2-an Konferencon de UMEA en 1987, en urbo Veszprém. Lia bofrato, Profesoro D-ro István Szerdahelyi kunportis lin en San Marinon. Tie pro la propono de Profesoro Szerdahelyi kaj pro la rekomendo de la Akademia Komitato de urbo Veszprém la Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino akceptis lin ne nur kiel subtenanton, sed donis al li veran akademian membrecon pro liaj aktiveco kaj vivoverko. La Akademio nomumis lin Adjunkto-Docento. Post iom da tempo ŝajne ĉesis liaj kontaktoj kun la Akademio, Tamen, je lia granda surprizo, antaŭ nelonge la Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino juĝis la plej bona lian artikolon inter la esperantlingvaj fakkomunikaĵoj de la lastaj 5 jaroj, tiel li ricevis la premion de la Akademio.
Gusztáv Pártos
Gusztáv Pártos, naskiĝis la  en Pusztaszentbenedek (jam ne ekzistanta en Békés (historia departemento), li mortis la  en Budapeŝto (kelkaj fontoj mencias aliajn datenojn).
Biografio
Gusztáv Pártos frekventis privatan aktorlernejon de Szidi Rákosi, poste li akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1916. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Gaja Teatro. Inter 1920 kaj 1922 li ludis en kabaredo, poste li revenis al la Gaja teatro, inter 1926-1930 li faris turneon inter hungaroj en 45 urboj de Usono, poste en Holivudo li havis filmajn rolojn sub nomo Gus Partos. Hejmenveninta liaj pli signifaj teatraj stacioj estis: Dum la nemenciitaj tempoj li ludis ĉefe en kabaredoj.
Tupajuloj
ordo : tupajuloj - Scandentia
Tiu ĉi orientalisa ordo ampleksas malgrandajn mamulojn kiuj vivas en la tropikaj arbaroj de Sud-Orienta Azio.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Badacsonytomaj)
Preĝejo de Emeriko de Hungario estas romkatolika kirko en Hungario, en urbo Badacsonytomaj.
Historio
En 1263 paŭlanoj havis tie monaĥejon kaj romanikan preĝejon. Dum dominado de turkoj la preĝejo ruiniĝis. En 1717 ermitoj alvenis, kiuj zorgis pri la kirko, kiu renoviĝis en 1746. Baldaŭe funkciado de la ermitoj estis malpermesata, la preĝejo denove ruiniĝis. En la 1750-aj jaroj nova baroka unutura preĝejo konstruiĝis. Pro la proksima ŝtonminejo la preĝejo iĝis denove kaduka, tial en 1931 oni malkonstruis la preĝejon kaj plej nova, impona preĝejo konstruiĝis.
Konstruaĵo
La fenestraj bildoj prezentas vivon de Sankta Emeriko. La orgeno funkcias ekde 1947. En la navo la centra bildo prezentas la Lastan vespermanĝon. Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Rockhampton
Rockhampton estas urbo en la regiono Rockhampton de Centra Kvinslando, Aŭstralio. La loĝantaro de Rockhampton en Junio 2018 estis de 78 592, kio faras ĝin la kvara plej loĝata urbo en la ŝtato ekster la urboj de Sudorienta Kvinslando, kaj la 22-a plej loĝata urbo en Aŭstralio.
Tibor Dobolyi
DOBOLYI Tibor (doboji) estis hungara akvokonstrua inĝeniero naskita en Szászcsanád la 19-an de majo 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de junio 1983.
Kariero
Tibor Dobolyi studis en la Reĝa Teknika Universitato József. En 1931 li komencis labori en la Középtiszai Ármentesítő és Belvízlevezető Társaság. Inter 1938 kaj 1949 li estis ĉefgvidkonstruisto de la Országos Öntözésügyi Hivatal. Inter 1950-1954 li estis gvidinto de konstruaĵoj de la Tiszalöki Vízlépcső, inter 1958-1968 gvidinto de Vízügyi Beruházási Vállalat (VIZIBER). Li verkis plurajn lenolibrojn.
Rockhampton
Rockhampton estas unu el la plej malnovaj urboj kaj en Kvinslando kaj en Norda Aŭstralio. En 1853, Charles kaj William Archer venis tra kio estas nune konata kiel rivero Fitzroy, kiun ili nomisn honore de Sir Charles FitzRoy. La fratoj Archer setliĝis ĉe Gracemere en 1855, kaj pliaj setlantoj alvenis tuj poste, altiritaj de la fekundaj valoj. La urbo Rockhampton estis proklamita en 1858, kaj regata de William Henry Standish ("Supervisor of Main Roads Department" kaj poste "Foreman of Works"), Arthur F Wood kaj Francis Clarke, kaj oni elektis stratodesegnon tre simila al la Hoddle Grid de Melburno kiu konsistis el reto de larĝaj bulvardoj kaj avenuoj, kio estis tre malkutima tiam en Kvinslando. Post unu jaro, oni trovis oron en Canoona, kaj tio kondukis al la unua orimpetego en Norda Aŭstralio. Tio rezultis en alveno de migrantoj kiuj rapide transformis Rockhampton en la dua plej granda havenurbo en la ŝtato; dum tiu periodo, Rockhampton estis kromnomita la "City of the Three S's" (Urbo de la tri so-oj), nome "Sin, Sweat, and Sorrow" (Peko, Svito kaj Bedaŭro). Postaj orimpetoj al la Mino de Monto Morgan, kiu estis tiam unu el la plej produktivaj orminoj en la mondo, metis la fundamenton de multo de la Viktoriana arkitekturo de la urbo.
Nuntempe, Rockhampton estas industria kaj agrikultura centro de la nordo, kaj estas la regiona centro de Centra Kvinslando. Rockhampton estas granda loko por turismo konata pro sia historio kaj kulturo subtenanta de institucioj kiel la Rockhampton Art Gallery, unu el la plej etendaj regionaj galerimuzeoj en Aŭstralio, la Universitato de Centra Kvinslando kun kampusoj en kvin ŝtatoj, la Rockhampton Heritage Village, kaj la Kultura Centro Dreamtime (Revepoko). Ĝi estas fama ankaŭ kiel hejmurbo de Rod Laver – unu el la plej bonkvalitaj tenisistoj de la historio.