cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teksas-meksika kuirarto
La teksas-meksika kuirarto, angle kutime mallonge nomata Tex-Mex, estas kuirstilo ekestinta en suda Usono, kies nomo jam indikas la du regionojn kies kuirartoj influis ĝin: la usona ŝtato Teksaso (angle Texas) kaj la norda parto de Meksiko (hispane México). La kuirstilo do kombinas elementojn de la kuirarto de Meksiko kaj la sudaj ŝtatoj de Usono, sed tamen ankaŭ aldonis proprajn aspektojn kaj karakterizaĵojn. Tre tipa por la kuirstilo estas la abunda uzo de akraj spicoj, de bova viando kaj de fazeoloj.
Epidaŭro
Epidaŭro (malnovgreke Ἐπίδαυρος , latine Epidaurus) estas la plej signifa antikva kultejo por la kuraca dio Asklepio en Grekio. Ĝi situas sur la preskaŭinsulo Peloponezo, en la regiono Argolando proksimume 30 kilometrojn de la urbo Nafplio kaj proksimume 13 kilometrojn de la urbo Arĥaia Epidavros (antaŭe Palea Epidavros).
Teksas-meksika kuirarto
Ĝeneralaĵoj
La plej konata produktaĵo de la meksika kuirarto estas la tortiljo - plata, maldika, ronda nefermentinta pano, farita el maiza aŭ tritika faruno. Multaj pladoj estas preparataj per ĝi - inter ili enchiladas, burritos, fajitas kaj flautas.
Epidaŭro
Historio
La plej fruaj spuroj de homa loĝado en la regiono de Epidaŭro datiĝas de la 3-a jarmilo antaŭ Kristo, sur monteto proksimume 2 kilometrojn for de la posta helena kultejo. Dum la 7-a jarcento a.K. ĉi-tie ekestis la unua kultejo, kie adoriĝis la dio Apolono Maleatas. La simpla templo poste ampleksiĝis per kolonaro, cisterno, fontano kaj bieno. Ĝis la 5-a jarcento post Kristo tiu arkaika kultejo uziĝis, kvankam jam dum la 1-a jarmilo a.K. en la ebenaĵo de Epidaŭro ekadoriĝis la kuraca dio Asklepio, kies kulto iĝis ege populara.
Teksas-meksika kuirarto
Ĝeneralaĵoj
Maizaj tortiljoj ofte fritiĝas kaj la rezultaj "takoj" diversmaniere farĉitaj per aŭ volvitaj ĉirkaŭ aliaj manĝaĵoj. Aparte tiuj maizaj takoj tre popularigis la meksikan kuirarton en tuta Ameriko, kaj poste ankaŭ Eŭropo kaj Azio. Por multaj loĝantoj de Norda Ameriko dekomence la distingo inter meksika kaj teksasa kuirartoj ne estis tre preciza - ĝis 1836 Teksaso ĉiukaze estis parto de Meksiko, kaj ankaŭ poste la meksika kultura influo en la ŝtato restis forta, tiel ke la ekesto de teksas-meksika kuirarto, iusence kombinaĵo de la manĝokulturo de la lokaj parolantoj de la angla kaj hispana lingvoj, ne estis surpriza.
5881 Akashi
5881 Akashi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Matsuo Sugano kaj Toshiro Nomura elde la observatorio de Minami-Oda, apud Kamikaŭa en gubernio Hjogo.
Epidaŭro
Historio
En Epidaŭro mem ankaŭ komence estis sanktejo de la dio Apolono Maleatas. Ekde la 5-a jarcento antaŭ Kristo la dio Asklepio ekadoriĝis flanke de lia mitologia patro Apolono. La kulto de Asklepio pli kaj pli logis pilgrimantojn al Epidaŭro. Laŭ la helena mitologio Asklepio naskiĝis ĉi-tie. Tamen ankaŭ estis aliaj lokoj en antikva Grekio, kiuj pledis tiun honoron por si, ekzemple Trikala en Tesalio.
Teksas-meksika kuirarto
Ĝeneralaĵoj
Plej konata plado de la teksas-meksika kuirarto estas kapsiketa viandaĵo (angle kaj hispane nomata chili con carne) - akra plado el (kutime bova) viando, kapsiketoj kaj aliaj ingrediencoj, plej ofte fazeoloj kaj tomatoj, foje ankaŭ aliaj legomoj. Pro regionaj kaj personaj preferoj la recepto povas tre varii. Ankaŭ sen viando (chili sin carne).
Historio de la nomo „Tex-Mex“
La termino „Tex-Mex“ komence estis usona mok- aŭ karesnomo por la fervoja linio inter Teksaso kaj Meksiko, ekestinta el la akronimo de la fervoja linio. En la 1920-aj jaroj usonaj gazetoj komencis moknomi teksananojn de meksika deveno per la vorto. Kiel nomo por la teksas-meksika kuirarto la akronimo uziĝiŝ unuafoje en 1973 en la gazeto Mexiko City News.
Epidaŭro
Historio
La kulto de Asklepio en Epidaŭro iĝis pli populara supozeble pro la epidemio de pesto en la urbo Ateno, kiam konstruiĝis sanktejo de Asklepio flanke de la Akropolo de Ateno, konatigante la dion inter la atenanoj. La epidaŭranoj lerte varbis por sia kultejo kaj sekve dum la 5-a kaj 4-a jarcentoj antaŭ Kristo la kultejo de Epidaŭro iĝis tre ofte vizitata kaj tre riĉa. Pro la populareco iom post iom en multaj urboj de la antikva epoko ekestis pluaj sanktejoj de Asklepio, ekzemple en Ateno, Pergamono aŭ Romo.
Teksas-meksika kuirarto
Historio de la nomo „Tex-Mex“
La teksasa kuirarto samkiel la meksika ekde la 16-a jarcento estis influata de la hispana kuirarto. En 1598 en Teksako ekvivis 600 hispandevenaj setlistoj. Sekve ekestis etna grupo nomata Tejano el hispandevenaj enmigrintoj kaj amerikaj indiĝenoj, kiu evoluis la praformon de la teksas-meksika kuirarto. Pliajn influojn alportis loĝintoj de la Kanariaj Insuloj, kiuj ekde la jaro 1731 venis al Meksiko kaj ankaŭ al ties norda parto Teksaso. Ili precipe enkondukis la spicojn kumino, papriko respektive kajena pipro (hispane kaj angle nomata "chili") kaj koriandro.
5881 Akashi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Akaŝi (japane 明石市 Akashi-shi) en la gubernio Hjogo, oriente de Kobe. La planetario de Akaŝi malfermiĝis en 1960 kaj ĉ. 6,6 milionoj da homoj vizitis ĝin.
Teksas-meksika kuirarto
Historio de la nomo „Tex-Mex“
La farmistoj ambaŭflanke de la rivero Rio Grande del Norte, kiu en la 1840-aj jaroj iĝis la limo inter Meksiko kaj Usono, preferis manĝi cabrito (kapridan viandon), barbacoa (rostitan bovan kapon), carne seca (viandon sekigitan) kaj ĝenerale bovan viandon.
Söllingen (Malsupra Saksio)
Söllingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Helmstedt de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Teksas-meksika kuirarto
Historio de la nomo „Tex-Mex“
En tuta Usono kaj poste aliaj landoj de Ameriko, Eŭropo kaj Azio la kuirarto populariĝis unue per teksas-meksikaj restoracioj kaj rapidmanĝejoj, poste ankaŭ per kuirlibroj disvastiĝantaj la plej tipajn teksas-meksikajn receptojn.
Epidaŭro
Historio
Dum la Peloponeza Milito kaj dum la sekvaj jardekoj Epidaŭro batalis kiel aliancano de Sparto. Dum la 1-a jarcento la loko plurfoje estis elrabita de piratoj, sed pli detrua ol tiuj atakoj estis la prirabo de la sanktejo fare de romia legio de la armeestro Lucio Kornelio Sulao ĉirkaŭ la jaro 85 a.K.. La armeestro al siaj soldatoj disdonis multajn kultaĵojn kaj valorajn oferdonaĵojn. Tamen ankaŭ dum la epoko de la romia regado en Grekio la loko restis tre ŝatata, kiel atestas ekzemple teksto de la geografia verkisto Strabono. La romianoj rekonstruis la sanktejon, kaj precipe dum la 2-a jarcento post Kristo ekestis multaj novaj templaj konstruaĵoj.
Fine de la 4-a jarcento ree okazis ampleksa detruo. La gotoj neniigis grandajn partojn de la kultejo. Iuj partoj poste iom post iom rekonstruiĝis, sed aparte la impona teatrejo dum multaj jarcentoj restis komplete kovrita sub ruinaĵoj kaj plantoj, kaj tial povis esti elfosata preskaŭ nedifektite dum la 19-a jarcento.
Kiam dum la 5-a jarcento amase disvastiĝis la kristanismo en la Romia kaj poste Bizanca Imperioj, la antikvaj kultejoj pli kaj pli perdis signifon. Tia evoluo ankaŭ koncernis la sanktejon de Epidaŭro. Dum la jaro 426 "oficiale" fermiĝis la sanktejo.
(14241) 2000 AO5
(14241) 2000 AO5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Nal Bino
Nal Bino estas volapukido proponita de Seb. Verheggen en 1886. Ĝi estis citita de Louis Couturat kaj Leopold Leau kaj aliaj kosmoglotikistoj de komenco de 20-a jarcento.
Bibliografio
Verheggen, S. Nal Bino, projet d'une langue universelle simple, facile et harmonieuse Liege: 1886 (42 p.)
Ĝi ricevis klasifikon 411.8 "1886” de Biblioteko Butler.
5104 Skripnichenko
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Vladimir Iljiĉ Skripniĉenko, ano de la Instituto de Teoria Astronomio de 1994 kaj ties adjunkta direktoro de 1968; fakulo pri la kalkuloj de ĉiela mekaniko.
Neregulaĵoj de ĝia luma kurbo lasas suspekti, ke ĝi povus esti duopa asteroido.
Izobutila propionato
Izobutila propionato aŭ C7H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la propanata acido kaj izobutanolo, senkolora likvaĵo kun balzama odoro, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izobutila propanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Antal Sztrókay
Antal Sztrókay [strOkai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sztrókay Antal estis hungara juristo, advokato, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1832). Lia nobela antaŭnomo estis nemes-csói [nemeŝĉOi].
Antal Sztrókay naskiĝis la  1780 en Salfa [ŝalfa] (nun jam Salköveskút). Li mortis la 1850 en Pest (urbo).
Biografio
Antal Sztrókay frekventis mezlernejon en Sopron, poste li lernis juron. Li eklaboris ĉe György Festetics (agronomo) kiel skribisto en 1803. En la sekva jaro li estis advokato en Kőszeg, poste en Baja, en 1810 fine en urbo Pest. En 1864 li fondis fondaĵon por premii valorajn artikolojn.
Aviadila katastrofo en Mirosławiec
Aviadila katastrofo en Mirosławiec estas aviada katastrofo de militista aviadilo CASA C-295 M n-ro 019, kiu okazis la 23-an de januaro 2008, je la 19:07 horo, dum alteriĝo sur armea aviadilejo de la 12-a Aviada Bazo en Mirosławiec.
Rezulte de falo de la aviadilo surteren mortis ĉiuj personoj – 4-membra skipo kaj 16 pasaĝeroj, altrangaj oficiroj de Polaj Aeraj Fortoj.
Omaĝe al memoro de viktimoj
Lige al la katastrofo prezidento de Pollando Lech Kaczyński decidis enkonduki en Pollando nacian funebradon de la 19:00 la 24-an de januaro ĝis la 19:00 la 26-an de januaro 2008. Registaro voĉdonis por ke la 25-an de januaro je la horo 12:00 en la tuta lando estu unuminuta silento.
La 25-an de januaro 2008 ministro pri nacia defendo Bogdan Klich nomumis postmorte mortfalintajn pilotojn ĝis laŭvicajn militistajn rangojn.
La 29-an de januaro 2008 prezidento Lech Kaczyński, laŭ rekomento de la ministro, avancis postmorte:
Kondolencojn al la polaj regopovoj alvenis i.a. de Germanio, Rusio, Ukrainio, Hungario kaj Bulgario, kaj ankaŭ de prezidento de Eŭropa Komisiono kaj de la papo Benedikto la 16-a.
Pro eminentaj meritoj en servo de Polaj Aer-Fortoj la prezidento donis postmortajn insignojn:
Enteriga ceremonio
La 18-an de februaro 2008, sur tereno de la 21-a Aviada Bazo en Świdwin okazis adiaŭa ceremonio de mortintaj pilotoj kun partopreno de prezidento Lech Kaczyński, ĉefministro Donald Tusk, ministro Bogdan Klich, ĉefo de Ĝenerala Stabo de Pola Militistaro generalo Franciszek Gągor, komandanto de Aeraj Fortoj armea generalo piloto Andrzej Błasik, kampa episkopo kaj divizia generalo Tadeusz Płoski kaj reprezentantoj de Pola Militistaro.
Oni legis decidojn pri avanco por pilotoj kaj familioj ricevis insignojn donitajn postmorte.
Isiga Osamu
ISIGA Osamu (naskiĝis en 1910 kaj mortis la 17-an de oktobro 1994 en Fukuoka), estis japana esperantisto, kristano, militrezistanto kaj tradukisto
Isiga interalie tradukis verkojn de la sveda nobelpremiinto Selma Lagerlöf al la japana (eble pere Esperanto). Ekde 1934 li membris en la Internacio de Militrezistantoj, kiu eldonadis esperantlingvan organon. Pro sia rifuzo militservi li estis enkarcerigita en 1943.
Aviadila katastrofo en Mirosławiec
Memorigo de la viktimoj
La 30-an de marto 2008 en Mirosławiec oni malkovris monumenton memorigantan dudek soldatojn de Aeraj Fortoj, kiuj pereis en la katastrofo.
La monumenton oni starigis sur loko de la katastrofo, en ĉirkaŭaĵo de la aviadilejo en Mirosławiec. Ĉefa elemento de la monumento estas ŝtono kun memortabulo, sur kiu estas nomoj de la mortfalintoj sur aviada ŝaktabulo. Apud la obelisko staras ligna kruco.
Muncelu Mic
Muncelu Mic [munĉelu mik] (hungare: Kismuncsel) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Hunedoara. Administre ĝi apartenas al Veţel.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 206 loĝantojn (rumanoj); en 1992 350 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1733. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad).
Böck
Böck aŭ  Boeck estas la familia nomo de jenaj personoj:
Boeck estas la nomo de jena malsano:
18160 Nihon Uchu Forum
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Nihon Uchu Forum (Japana Kosma Forumo), japana fondaĵo, kiu celas promocii la teknologion por kosma disvolvo. La Japana Kosma Forumo konstruis la Centron de Bisei de Spaceguard, kie asteroidoj kaj kosmoruboj estas optike observitaj, kaj ĝi post konstruis la Centron de Kamisaibara de Spaceguard por la observo de kosmoruboj per radaro.
Perdito (luno)
Perdito estas interna satelito de Urano.
Păușești-Măglași (komunumo, Vâlcea)
Păușești-Măglași estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Coasta, Păușești-Măglași (la sidejo), Valea Cheii, Vlăduceni, Ulmețel kaj Pietrari.
Perdito (luno)
Malkovro
Sed oni ne sukcesis revidi tiun objekton, kies orbito restis malpreciza. En 2001, IAU rezignis rigardi ĝin kiel ebla luno ; ĝis kiam, sur fotoj faritaj per la kosmoteleskopo Hubble oni retrovis ĝin.
Păușești-Măglași (komunumo, Vâlcea)
Păușești-Măglași situas ambaŭflanke de la rivereto Olănești, dek kilometrojn okcidente de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea, al kiu ĝin ligas la nacia vojo DN64A.
Perdito (luno)
Ecoj
Ĝiaj koloraj ecoj kaj ĝiaj orbitaj parametroj proksimigas Julieton de ok aliaj lunoj, kiujn oni grupigas en la porcia grupo.
Păușești-Măglași (komunumo, Vâlcea)
Păușești-Măglași estas unu el nur kvin komunumoj en Vâlcea, kiuj povis iom kreskigi sian loĝantaron inter la censoj de 2002 kaj 2011 (je 2,4 %), eble nelaste danke al sia bona konekto kun Râmnicu Vâlcea. El ĝia ne tre granda areo de 31,55 km² rezultas (por ne-urba regiono) alta loĝdenso de 122,6/km² en 2011.
Perdito (luno)
Ecoj
Ĝia orbito estas en orbita resonanco kun tiuj de Belindo kaj Rozalindo.
Nedašov
Nedašov estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Antoine Busnois
Antoine Busnoys (ankaŭ Busnois; n. inter 1432 kaj 1435 en Busne ĉe Béthune, proksime al Lille; m. antaŭ la 6-a de novembro 1492 en Bruĝo) estis franca komponisto, kantisto, poeto kaj kleriko.
Vivo
Lia nomo supozigas devenon de Busnes (ĉe Lilliers). Li ŝajnas deveni el la patriciaro aŭ eĉ la nobelaro kaj verŝajne estis edukita je nekonata loko.
En la manuskripto Parizo 9223 eble konserviĝis indiko pri agado de Busnois en Bretonio. El la 15 ĉimanuskripte nomitaj poetoj, al kiuj ankaŭ apartenis Busnois, kelkaj restis en 1458 ĉe la kortego de la bretona duko Arturo la 3-a. Ĝis nun tiu ĉi hipotezo ne estis fondebla pro manko de dokumentoj.
Klerikaj vestoj
En la kristanaj eklezioj, la klerikaj vestoj estas tiuj vestoj ĝenerale surmetitaj de ekleziuloj, kiam ili ne celebras la liturgiajn ritojn.
Antoine Busnois
Vivo
Almenaŭ ekde 1460 Busnois estas dokumentebla kiel horlegisto ĉe la katedralo Saint-Martin de Tours. Ties trezoristo estis Johannes Ockeghem, fama komponisto, kiun laŭdis Busnois en la moteto In hydraulis (1465/67) kiel sian instruiston.
Izoamila oktanato
Izoamila oktanato aŭ izopentila kaprilato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la oktanata acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila oktanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila oktanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila oktanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Klerikaj vestoj
La fenomeno estas komuna ankaŭ rilate multajn nekristanajn religiojn.
Antoine Busnois
Vivo
Lumradieton sur la karaktero de Busnois ĵetas la raporto, ke li en Tours organizis kvin atakojn sur sacerdoto kaj mem partoprenis. Pro tio li estis ekskomunikita en 1461, tamen pro peto de Busnois senkulpigita de papo Pio la 2-a.
Klerikaj vestoj
Katolikaj vestoj
En la Katolika Eklezio veestoj de Presbiteroj (pastroj) estas:
Antoine Busnois
Vivo
Tiu ĉi krimo tamen ne malutilis la karieron de Busnois. La 7-an de aprilo 1465 (palmodimanĉo) komenciĝis la promociiĝo de Busnois en la eklezia hierarkio. Ĉi tiun tagon oni levis lin ĉe Saint-Venant en Tours je la plej malsupran sacerdotan rangon, jam la 13-an de aprilo 1465 li estis nomumita vicdiakono. Estas pruvita, ke Busnois en tiu jaro estis Magister puerorum ĉe la katedralo de Tours: li do estris la ĥorknabojn kaj devis zorgi por ties edukadoj kaj senmakulaj vivokondutoj.
Klerikaj vestoj
Katolikaj vestoj
Krom tiuj, kanonikoj, episkopoj, kardinaloj kaj papo rajtas vesti ankaŭ:
NB. La papo tamen rajtas elekti la klerikan veston laŭvole.
Antoine Busnois
Vivo
Verŝajne la 14-an de septembro 1465 la kanonikaro de la katedralo Saint-Hilaire-le-Grand en Poitiers decidis, korespondi al la aspiradon de Busnois pri la posteno de Magister puerorum. Senprokraste oni maldungis la ĝistiaman enhavanton de la ofico, certa Le Begun, kaj dungis Busnois. Tio aŭ argumentas por la elstara famo de Busnois kiel muzikisto aŭ por forta politika premo. Energie Busnois plialtigis la nivelon de la ĥoro, insistante pri tio, alpreni kapablajn ĥorknabojn. Tamen jam post la 19-a de julio 1466 la kapitulo reenkondukis Le Begun en sian antaŭan postenon, kio nur povus signifi, ke Busnois forlasis Poitiers.
La venonta vivstacio de Busnois estis Burgonjo. Oni longe kosideris lin kiel burgonja komponiston, sed novaj dokumentotrovaĵoj relativigis tiun ĉi taksadon. Intertempe la esploro pri Busnois kredas, ke ĉ. du trionoj el liaj kanzonoj estis komponitaj antaŭ 1467 kaj pro tio en Francio. En pluraj de tiuj ĉi kanzonoj Busnois aludas ekz. iun Jacqueline d’Hacquelville, kio temus pri la edzino de Jean Bochart aŭ Bouchart, kanclero de la Pariza parlamento. Serio de 12 kanzonoj estas dediĉita al Estiene Petit; tiel nomiĝis oficistoj ĉe la kortego de la franca reĝo.
Klerikaj vestoj
Anglikanaj vestoj
En la Eklezio de Angliola vestoj de pastroj estas preskaŭ identaj al tiuj katolikaj, kun apenaŭ kelkaj modifoj. Ekzemple, la anglikanaj pastroj preferas surmeti la pastran kolumon kiu envolvas la tutan kolon kaj estas tre mallarĝa kaj preferas surmeti la Clergyman. Alia ilia apartaĵo, kompare kun la katolika pastraro, estas ke ili vestas la sutanon tute violan. Krome la episkopoj kaj Arkidiakono rajtas ankaŭ vesti sutanon pli kurtan, apenaŭ ĝis la genuoj, kiun la popolo nomas "apron" (kiu signifas “antaŭtukon").
Luteranaj vestoj
La nereligiaj vestoj de luteranoj kutime imitas tiujn katolikajn: sutano aŭ klerika ĉemizo kaj kolringo malfiksebla kaj episkopo, laŭvole, rajtas surmeti brustan krucon.
Antoine Busnois
Vivo
Verŝajne ekde la 1-a de februaro 1467 Busnois estis je la servo de la grafo de Charolais. Tiu ĉi ne estis malpli ol Karlo la sentima, filo de la reganta burgonja duko Filipo la bona kaj ekde 1467 duko de Burgonjo. Tamen Busnois ne apartenis al la kortegokapelo, sed kiel chantre-valet de chambre li estis privata oficisto de la grafo. En ĉi tiu pozicio li estas dokumenebla ĝis septembro 1468.
Somere 1469 Busnois iĝis kantoro. Inter la 1-a de oktobro kaj la 1-a de novembro 1470 sekvis lia nomumiĝo kiel duonkapelano (kapelano partatempa kun duono de la salajro de kapelano): per tio Busnois finfine estis oficiala membro de la duka kapelo. Kio malhelpis al Busnois, iĝi regula membro de la kapelo malgraŭ pli ol du jaroj de deĵoro, ne estas konata. Eble lia vikarioposteno en la kastelo de Mons estis ligita kun duonjara rezidodevo.
Kiel membro de la kortegokapelo Busnois akompanis sian mastron je liaj vojaĝoj kaj militiroj. Estas transdonata, ke oni kompensis Busnois pro la kostoj ekestintaj pro la akiro de propra ekipaĵo kaj armaĵo.
En la tempospaco inter junio 1471 kaj julio 1472 oni finfine ordinis Busnois kiel kleriko. Inter la 13-a de oktobro kaj la 24-a de novembro 1472 li antaŭeniĝis en la rangon de kapelano. Tio ĉi verŝajne rilatas al tio, ke la 4-an de junio 1473 Karlo en la kastelo ĉe Mons informis la kapitulon de Sint-Silvester pri tio, ke Busnois estis rezigninta sian prebendon.
Busnois partoprenis la entombigon de la duko. Ties kapelon en 1477 transprenis Maria de Burgonjo, lia filino. Post la geedziĝfesto de Maria kaj reĝo Maksimiliano la 1-a Busnois kontaktis kun ties konstruota kapelo, kiu formos la fundamenton de la fama habsburga kapelo, al kiu poste apartenis Heinrich Isaac, Alexander Agricola kaj Pierre de la Rue.
Eble jam en 1478, certe ekde 1479 Busnois deĵoris ĉe Maksimiliano. La 6-an de marto 1482 matene Marie suferis ĉasakcidenton, je kies sekvoj ŝi mortis la 27-an de marto 1482. Kiam ŝi estis entombigita la 3-an de aprilo 1482, ankaŭ Busnois partoprenis la ceremonion.
Post la 21-a de majo 1483 la nomo de Busnois jam ne estas trovebla en la relative komplete konservitaj fakturoj de la reĝo. La kaŭzoj por tio ne estas konataj.
Busnois posedis prebendojn en Oost-Voorne kaj Tholen en Holando, ĉe la preĝejo Saint-Gommaire en Lierre (Lier), en Vorne (aŭ Verne, sendube Furnes en la episkopujo Thérouanne), eble ankaŭ en Condé.
Ekde ĉ. 1485 Busnois estis kantoro ĉe la preĝejo Sint-Gummaruskerk en Bruĝo, kie tiutempe ankaŭ Jacob Obrecht estis dungita. Ĉe Sint-Salvator la kantoro unuigis la funkciojn de kantoro malvastasenca, kiu kutime direktis la ĉantokantadon, kaj tiu de sukcentoro, kiu instruis al la ĥorknaboj la discantokantadon. Li estis membro de la Confraternitas chori ĉe Sint-Salvator. La 6-an de novembro 1492 oni registris la morton de Busnois.
Beul (distrikto Altenkirchen)
Beul estas komunumparto kaj de Busenhausen kaj de Heupelzen en la distrikto Altenkirchen en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Yuji Mito
Yuji Mito (三戸 雄志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Sanga FC.
Beul (distrikto Altenkirchen)
Nomo
La esprimo Beul venas el la malnovgermana lingvo. La vorto buhil signifas „la fleksiĝo de la tero”. La vilaĝo nomiĝas en la loka hodiaŭa dialekto Böijel.
Geologio
La subgrundo konsistas ofte el bazalto, kiu estiĝis en la  terciaro per vulkanismo. Kulturhistorie fama la regiono de Beul fariĝis pro la ercminado, fine de la 18a jarcento.
Loĝantoj
En Baul loĝas je la flanko de Busenhausen 110 personoj kaj sur la flanko de  Heupelzen 50 personoj
Leciejewski
Leciejewski estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Troilo kaj Kresido
Troilus and Criseyde (/ˈtrɔɪləs ... ˈkrɛsɪdə/ nome Troilo kaj Kresido) estas epopeo de Geoffrey Chaucer kiu re-rakontas en mezangla la tragedian historion de la amantoj Troilo kaj Kresido en la fono de milito dum la Sieĝo de Trojo. Ĝi estis komponita uzante reĝan rimon (jamba pentametro ABABBCC) kaj probable kompletigita dum la mezaj 1380-aj jaroj. Multaj fakuloj pri Chaucer rigardas ĝin kiel la plej fajna verko de la poeto. Kiel finigita longa poemo, ĝi estas pli sendependa ol la plej bone konata sed finfine nefinigita The Canterbury Tales. Tiu poemo estas ofte konsiderata kiel fonto de la esprimo: "all good things must come to an end" (ĉio bona venas al fino, 3.615).
Kvankam Troilo estas rolulo el la antikva greka literaturo, la etendigita historio de li kiel amanto estas devena el la Mezepoko. La unua konata versio estas el la poemo de Benoît de Sainte-Maure nome Roman de Troie, sed la ĉefa fonto de Chaucer ŝajne estis Boccaccio kiu re-verkis la rakonton en sia Il Filostrato. Chaucer atribuas la historion al "Lollius" (kiun li mencias ankaŭ en The House of Fame), kvankam oni ne konas verkiston kun tiu nomo. Oni povas diri, ke la versio de Chaucer montras malpli cinikan kaj malpli mizoginian mondorigardon ol tiu de Boccaccio, kaj montras Kresido timema kaj sincera pli ol simple variema kaj konvinkita de la elokventa kaj perfidema Pandaro. Ĝi ankaŭ prezentas la doloron de la historio kun humoro.
Tiu poemo havis gravan sekvon ĉe postaj verkistoj. La poemo de la skota Robert Henryson nome The Testament of Cresseid imagis tragedian faton por Kresido kio ne aperas en Chaucer. En historiaj eldonoj de la anglalingva Troilus and Criseyde, la distinga kaj aparta verko de Henryson estis ofte inkludita sen aŭtormencio kiel "epilogo" al la rakonto de Chaucer. Aliaj tekstoj, por ekzemplo Amoryus and Cleopes de John Metham (ĉ. 1449), adaptas lingvaĵon kaj aŭtorajn strategiojn el la fama antaŭanta poemo. Ankaŭ la tragedio de Shakespeare nome Troilus and Cressida, kvankam multe pli nigra en tono, estis bazita parte sur la materialo de la verko de Chaucer.
Troilus and Criseyde estas kutime konsiderata kavalira libro, kvankam la ĝenra klasigo estas areo de grava polemiko en plej el la studoj pri la literaturo de meza angla lingvo. Ĝi estas parto de la ciklo nomita Materialo de Romo, fakto kiun Chaucer emfazis.
Aliŝer Navoi
Aliŝer NAVOI (علیشیر نوایی) estis mezazia poeto, verkisto, politikisto, lingvisto, mistikisto, kaj pentristo. Li estis la plej granda reprezentanto de la ĉagataja literaturo.
Pro sia eminenta ĉagataja poezio, Navoi laŭ multaj ĉie en la tjurklingvparolanta mondo estas la fondinto de frua tjurklingva literaturo. Multaj lokoj kaj institucioj en Mezazio estas nomitaj laŭ li.
Vivo
Aliŝer Navoi naskiĝis en 1441 en Herato, kio nun estas en nordokcidenta Afganio. Dum la vivdaŭro de Navoi, Herato estis regita fare de Timurida Imperio kaj iĝis unu el la gvidaj kulturaj kaj intelektaj centroj en la islama mondo. Navoi apartenis al la Ĉagataja emiro (aŭ Mir en la persa), klaso de la Timurida elito. La patro de Navoi, Gĥijat-ud-bruo Kiĉkina (La Peceto), funkciis kiel prominenta oficiro en la palaco de Ŝahruĥ Mirza, reganto de Korasa. Lia patrino funkciis kiel la guvernistino de princo en la palaco. Gĥijat-ud-bruo Kiĉkina funkciis kiel guberniestro de Sabzawar foje. Li mortis kiam Navoi estis juna, kaj alia reganto de Korasa, Babur Ibn-Bajsunkur, adoptis kuratorecon de la juna viro.
Aliŝer Navoi estis samlernejano de Husajn Bajkara kiu poste iĝos la sultano de Ĥorasano. La familio de Navoi estis devigita fuĝi el Herato en 1447 post la morto de Ŝahruĥr kreis malstabilan politikan situacion. Lia familio, resendita al Korasa post ordono, estis restarigita en la 1450-aj jaroj. En 1456, Navoi kaj Bajkara iris al Maŝhado kun Ibn-Bajsunkur. La sekvan jaron Ibn-Bajsunkur mortis kaj Navoi kaj Bajkara foriris. Dum Bajkara provis establi politikajn rajtigojn Navoi okupiĝis pri siaj studoj en Maŝhado, Herato, kaj Samarkando. Post la morto de Abu Sa'id Mirza en 1469, Husajn Bajkara usurpis povon en Herato. Sekve, Navoi forlasis Samarkandon por ligi sian servon. Bajkara regis Korasa-n preskaŭ senĉese dum kvardek jaroj. Navoi restis en la servo de Bajkara ĝis sia morto la 3an de januaro 1501. Li estis entombigita en Herato.
Aliŝer Navoi kondukis asketan vivstilon, "neniam geedziĝante aŭ havante konkubinojn aŭ filojn".
32200 Seiicyoshida
32200 Seiicyoshida estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Yasukazu Ikari elde la observatorio de Morijama en gubernio Ŝiga.
Nomo
Ĝia nomo honoras Seiichi Yoshida, kiu lanĉis la projekton MISAO (Multitudinous Image-based Sky-survey and Accumulative Observations), kontribuas al la malkovro de kaj studas fotometriajn observojn de kometojn.
Orvosi Szemle
Orvosi Szemle (Medicina Revuo)
Torralba
Torralba estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Fine de en la komunumo vivis. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 5318
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ólafur Thors
Ólafur Tryggvason Thors (naskiĝis la, mortis la ) estis entreprenisto kaj unu de la plej gravaj islandaj politikistoj en la 20-a jarcento. Li estis partiestro de la Sendependencpartio dum 27 jaroj, 1934-1961.
Torralba
Najbaraj komunumoj estas Bonnanaro, Bonorva, Borutta, Cheremule, Giave kaj Mores.
Ólafur Thors
Lia patro estis Thor Philip Axel Jensen, laŭdevene dano, por kiu Islando iĝis nova patrio.
Ólafur Thors estis multfoja registarano kaj estro de kvin registaroj.
Miller (bierfarejo)
Miller [mila] estas la dua plej granda bierfarejo en Usono. Ĝia sidejo situas en Milwaukee, Viskonsino. Inter la konataj bieroj de Miller estas:
Ili importas ankaŭ:
Viziti la bierfarejon
Oni spektas filmon pri la historio de Miller kaj pri bierfarado. Oni vidas lokojn, kie boteloj pleniĝas kaj enskatoliĝas por dissendo tra la mezo de Usono. Post vizito al kavo, kie oni malvarmigis la bieron dum epoko antaŭ elektraj fridujoj, oni povas gustumi la varojn senkoste. Ili donas tri 250 ml bierojn, dum 20 minutoj. Bierfarado iam estis la plej grava industrio en Milwaukee, do restas ankoraŭ multaj aliaj bierfarejoj por viziti tie.
Malfermbekuloj
La Malfermbekuloj aŭ Anastomoj estas du specioj de cikonioj (el familio Cikoniedoj) en la genro Anastomus. Ili estas grandaj vadbirdoj karakterizitaj de grandaj bekoj, kies makzeloj netute kongruas escepte pinte. Tiu karaktero disvolviĝas nur ĉe plenkreskuloj. Ambaŭ specioj manĝas ĉefe moluskojn. La tegmento de la supra beko estas bordata je ebenecaj strukturoj ("lamellae") ĉe la Afrika anastomo, sed tiuj forestas ĉe la azia specio.
Ambaŭ specioj de Malfermbekuloj estas la jenaj:
Kantono Hudson
La kantono Hudson - angle Hudson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Ĵerzejo. La administra centro estas la urbo Jersey City, situanta aliflanke de Manhatano ĉe la Hudsona rivero. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ritmomodelo
La ritmomodelo kaŭzas la sentadon de flua resp. svinga ritmo de muzikpeco, kiun en la kunludado de bandanoj ĉefe generas la ritmosekcio (frapinstrumentaro, kontrabaso aŭ elektra basgitaro kaj piano aŭ alia harmoniinstrumento kaj kiu instigas al kunbalanciĝo, moviĝo kaj dancado. Tiaj ritmomodeloj ĉefe trovigĝas en tiuj muzikstiloj, kiuj radikas en nigrusona muziko (ekz. ritmenbluso, funko, ĵazo, soulo, salso, rokmuziko, popmuziko kaj hiphopo). Ritmomodelo estas iaspeca ostinato (itale, deduktita de la latina obstinatus, obstina) – kontinue ripetanta muzika frazo. Ritmomodelo prezentas ritman, ofte sinkopan bazan modelon, kiu poste povas esti variata kaj kontraŭ kiu kontraŭludas la aliaj muzikistoj. Ĉi tiu streĉorilato donas al ritmomodelo apartan ĉarmon. Ritmomodelo efikas sur la aŭskultantoj nekonscie psikomotore stimula. Apartan gravecon la ritmomodelo havas do en stiloj de dancmuziko kiel funko aŭ salso. Bona ekzemplo estas la muziko de James Brown el la fruaj 70-aj jaroj.
Fama ekzemplo, kiel ritmomodelo ankaŭ venkis en blankula ĉeftendenca popmuziko, estas la popkantaĵo „Take a Chance On Me“ de ABBA. Dum kiam la virinoj kantas la melodivoĉojn, la viroj akcentas la ritmomodelon „Take a chance take a chance take a take a chan chance“.
Sainte-Foy-la-Grande (stacidomo)
Sainte-Foy-la-Grande estas franca stacidomo sur linio -, situanta inter j Sainte-Foy-la-Grande kaj Pineuilh, en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Lingua franca nuova
Lingua franca nuova (ne konfuzu al Nova Lingvafrankao, eŭroklono similnoma) estas planlingvo proponita de Serafin Bernhard en Vieno, 1888, bazita sur itala lingvo. Ĝi prenas sian nomon de mezepoka Lingvafrankao. En 1891 Bernhard publikigis la libron Welt-italienisch Franca – ’Monda libera itala’ en la germana – kon evoluigita formo de la planlingvo.
La projekto estas citita de Louis Couturat kaj Léopold Leau, en ilia Histoire de la langue universelle de 1903, kaj de aliaj kosmoglotikistoj de komenco de 20-a jarcento.
Sainte-Foy-la-Grande (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Libourne - Le Buisson (629000).
Lee Ok-won
LEE Ok-won ( 이옥원, naskiĝis en 1928, mortis la 7-an de majo 1995) estis korea esperantisto, membro de la direktoraro de Korea Esperanto-Asocio kaj filiestro de KEA en Taejon-Ch'ungnam.
Antonio Santucci
Antonio Santucci estas la nomo de jenaj personoj:
Ráckeve
Ráckeve [rAckeve] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Ráckeve, kies centro ĝi estas. Keve estas serba urbo, el kiu alvenis rifuĝintoj en la 15-a jarcento. Rác estas hungara sinonimo de serbo.
Situo
Ráckeve situas grandparte en Danuba insulo Csepel [ĉepel], sur ebenaĵo. Malgranda parto troviĝas ankaŭ maldekstra bordo de Danubo. Tie finiĝas interloka tramo el Budapeŝto, sur la Danubo ekskursoŝipoj trafikas. Estas ponto tra la Danubo, krome estas flankovojoj. Budapeŝto troviĝas 40 kilometrojn.
Historio
En la 15-a jarcento alvenis serboj. Militestro Eŭgeno de Savojo post reokupo de Buda ricevis tutan insulon Csepel, kiu venigis germanojn. La vilaĝo estis distriktejo en la 19-a kaj 20-a jarcentoj. La komunumo dum la reĝlando estis distriktejo, iĝis urbo en 1989.
Renoir
Renoir estas la familia nomo de pluraj personoj:
Muncelu Mare
Muncelu Mare [munĉelu mare] (hungare: Nagymuncsel) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Deva. Administre ĝi apartenas al Veţel.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 247 loĝantojn (rumanoj); en 1992 94 (rumanoj).
Leuscheid
La Leuscheid estas grandparte arbarkovrata altejo ĉe la limo inter la germanaj federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato en la ekstrema nordo de la mezmontaro Westerwald. La monto Hoher Schaden estas kun alteco de la plej alta monto en la komunumo Eitorf kaj en la arbaro Leuscheid.
Nafplio
Nafplio, ankaŭ Nafplion aŭ Nauplion (greke Ναύπλιο(ν)), dum la antikva epoko Nauplia (malnovgreke Ναυπλία), estas havenurbo ĉe la preskaŭinsulo Peloponezo de Grekio. La urbo situas borde de la Argolanda Golfo. La urbo dum la jaro 2001 havis 16.900 loĝantojn kaj estas la ĉefurbo de la provinco Argolando. Inter la jaroj 1829 kaj 1834 Nafplio estis la provizora ĉefurbo de Grekio.
Hornschuh
Hornschuh estas la familia nomo de jenaj personoj:
Julčín
Julčín (ĝis la jaro 1946 kaj Julienau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Úštěk en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 7 km sude de Úštěk. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Vehip Paŝao
Mehmed Vehib Paŝao(en moderna turka: Kaçı Mehmed Vehip Paşa) naskiĝis en Ioanino, iama Otomana Imperio, nun en Grekio, en 1877. Li estis generalo en la Otomana Armeo. Li batalis en la Balkanaj militoj kaj en pluraj scenejoj de la Unua Mondmilito. En siaj lastaj jaroj, li estis militista konsilanto de la Etiopa Armeo dum la Dua italio-etiopia milito. Li mortis en 1940 kaj estis enterigita en tombejo de Istanbulo.
Julčín
Julčín situas en katastra teritorio Vědlice kun areo 5,81 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1789.
Jang Hui-sok
JANG Hui-sok (1909 – 8-a de novembro, 1994 en Seulo) estis korea esperantisto kaj universitata profesoro pri filozofio. Li estis pionira esperantisto, gvidkomisionano de Korea E-Asocio kaj UEA-delegito, aŭtoro de la kore-lingva Pacismo de Zamenhof.
Blua trigonelo
La blua trigonelo (Trigonella caerulea (L.) Ser., sinonimoj: Melilotus coerulea (L.) Desr., Melilotus coeruleus (L.) Desr., Trifolium caerulea L., Trifolium caeruleum L., Trigonella coerulea (Desr.) Ser., Trigonella melilotus-coerulea (L.) Asch. & Graebn., Trigonella melilotus-coeruleus (L.) Asch. & Graebn.) estas planta specio, kiu apartenas al la familio de la fabacoj (fabaceae, leguminosae).
Ĝi origine venas el la orienta areo de la Mediteraneo kaj Kaŭkazo.
Homa uzo
Kiel spicherbo ĝi estas uzata en la svisa fromaĝo Schabziger.
Hiromu Maeno
Hiromu MAENO (japane : 前野拓 Maeno Hiromu) estas japana amatora astronomo.
Laŭ Minor Planet Center, li malkovris sep asteroidojn inter 2000 kaj 2005 el kiuj tri kun Hisao Hori.
25212 Ayushgupta
25212 Ayushgupta estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ayush Gupta, finalisto de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008 pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Oregon Episcopal School en Portlando (Oregono).
Nov Latin
Nov Latin estas projekto proponita de Daniele Rosa, Torino en 1890. Ĝi ŝajnas antaŭvido de la plej fama modifita latina, Latino sen fleksio de Peano. La projekto estas simpla aro de reguloj por uzi latinan vortaron en ia maniero ke iu kun ŝlosilo povus deĉifri la mesaĝon.
Specimeno:
Ernst S. Venter
Li regule kontribuis al la sinsekvaj Esperanto-revuoj en Sud-Afriko kaj kompilis Esperanto-afrikansan vortaron, kiu atendas eldonon.
Włodzimierz Krzyżanowski
Włodzimierz Bonawentura Krzyżanowski (naskiĝis la 8-an de julio 1824 en Rożnowo, distrikto Oborniki, mortis la 31-an de januaro 1887 en Novjorko) – usona generalo, politikisto, onklina frato de Frédéric Chopin.
Juneco
Lia patro kaj du onkloj batalis por la pola sendependeco en la armeo de Napoleono Bonaparte, kaj frato en la novembra ribelo de 1830. Post morto de la patro la familio ekŝuldiĝis kaj forlasis sian bienon. Włodzimierz estis transdonita de la patrino al parencoj en Poznań, cetero de la familio iris al Varsovio. Krzyżanowski eklernis en Gimnazio al la sankta Mario Magdaleno, unu el ĉefaj centroj de la pola konspiro en la prusa aneksaĵo. Li partoprenis en kontraŭprusa ribelo de 1846. Post malvenko formigris el Pollando por eviti areston pro la politika agado kaj iris al Hamburgo, de kie ŝipis al Novjorko. En Usono lernis de komenco la anglan lingvon kaj daŭrigis edukadon.
Akihiro Sakata
Akihiro Sakata (阪田 章裕, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Shonan Bellmare, Oita Trinita, AC Nagano Parceiro kaj Fukushima United FC.
Sollstedt
Sollstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Mermezeu-Văleni
Mermezeu-Văleni [mermezeu vəlenj] (hungare: Nyírmező (Geoagiu)) estas vilaĝo en Rumanio norde de Orăştie. En 1910 ĝi havis 812 loĝantojn (rumanoj); en 1992 126 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1407. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Geoagiu.
NGC 5319
NGC 5319 (aliaj indikoj — KUG 1348+340, PGC 84061) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Desnouettes (Tramtransporto en Parizo)
Desnouettes estas haltejo de Tramvojo T3a situanta en la 15-a arondismento de Parizo.
La nomo Desnouettes devenas de Strato Desnouettes.
La virino sola
La virino sola (pole: Kobieta samotna) estas pola dramfilmo reĝisorita de Agnieszka Holland el 1981. En Pola Popola Respubliko la filmon longe oni ne povis rigardi. En 1987 estis premiero de cenzurita versio de ĝi. En 1999 en pola televizio TV Polonia estis projekciita la necenzurita (tn. integra versio).
Olănești (rivero)
Olănești [oləneŝtj] estas rivero en la rumana distrikto Vâlcea, dekstra alfluanto de Olt. Ĝi fontas ĉe la monto Gerea kaj atingas Olt-on en la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea.
Venante el montaro la rivero atingas la urbon Băile Olănești kaj trafluas la vilaĝojn Livadia kaj Olănești, kiuj apartenas al la urbo. Poste ĝi trairas la komunumojn Păușești-Măglași kaj Vlădești kaj atingas Râmnicu Vâlcea, kie ĝi trairas sub la nacia vojo DN64 kaj la fervojo kaj enfluas en Olt-on.
La komunumoj Păușești-Măglași kaj Vlădești estas relative dense loĝataj, kun pli ol 100/km²; tio estas multe pli ol en la urbo Băile Olănești, kiu administras vastan montaran terenon.
Inter Livadia kaj Râmnicu Vâlcea la nacia vojo DN64A sekvas la valon de la rivero je 19 kilometroj. La vojo komenciĝas en Livadea; pli supre, kie la rivera valo iĝas mallarĝa kaj estas malmulte loĝata, ekzistas nur vojeto.
Henri W. Appel
Li estis estrarano de Sud-Afrika Esperanto-Asocio ekde ties fondo en 1962, kaj delegito de la sama jaro. Li gvidis multajn kursojn, eĉ dum la dua mondmilito al kun-militkaptitoj en Indonezio.
Julia Fernandes
Julia Fernandes estis brazila esperantistino. Ŝi esperantistiĝis en 1907. Julia Fernandes estis la fondantino de Virina Esperanto-Klubo en 1912, kies animo ŝi estis ĝis sia morto en 1927.
Alexandre Luiz Fernandes
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Helen Merrill
Helen Merrill (* 21-an de julio 1930 en Novjorko kiel Jelena Ana Milčetić) estas usona ĵazkantistino.
Vivo kaj verkado
Helen Merrill naskiĝis en 1930 en Novjorko kiel filino de kroataj enmigrintoj. En la aĝo de dek kvar jaroj ŝi komencis kanti en la ĵazklubejoj de Bronkso, ekz. en 845 Club, kaj koncertvojaĝis en 1946/1947 kun Reggie Childs. Dum sia geedzeco kun Aaron Sachs ŝi ne prezentis. En 1952 ŝi koncertvojaĝis kun Earl Hines. Samjare aperis ŝia unua sondisketo A Cigarette For Company. En 1954 sekvis ŝia unua kaj ĝis nun plej populara diskego Helen Merrill, farita kune kun Clifford Brown kaj Oscar Pettiford por eldonejo Emarcy, kiun produktis Quincy Jones. En ĉi tiuj unuaj jaroj de ŝia kariero ŝi laboris kun Earl Hines, Charles Mingus, Thad Jones, Charlie Byrd, Marian McPartland, Al Haig, Jim Hall, Elvin Jones, Ron Carter, Bill Evans kaj Stan Getz. En 1956 sekvis la disko Dream Of You kun Gil Evans (arr, cond), Hank Jones (p), Barry Galbraith (g), Oscar Pettiford (b), Joe Morello (d) (plus korno- kaj arĉsekcioj); en 1987 ŝi denove sonregistris ĉi tiun albumon kun Gil Evans sub la titolo Collaboration.
En la 1950-aj ĝis 1970-aj jaroj inter muzikistoj ŝi havis la kromnomon „the Sigh of New York“ (sa sospiro de Novjorko); ŝi kantis kun la plej multaj renomaj bandoj tiutempaj. Helen Merrill vivs ankaŭ kelkajn jarojn en Eŭropo, kie ŝi registris albumojn en Italujo, Francujo kaj Norvegujo. En 1963 ŝi koncertvojaĝis kun George Gruntz en Japanujo (Helen Merrill in Tokyo),kie ŝi ankaŭ vivis dumtempe. En 1972 ŝi ekloĝis en Novjorko; ekde la 1970-aj jaroj ŝi verkis je siaj albumoj kun sia edzo, pianisto kaj aranĝisto Torrie Zito, ekz. en 1994 je ilia omaĝo de Clifford Brown Brownie kaj ŝia albumo Carousel (1996) kun kantoj de la suoma komponisto Heikki Sarmanto. Ŝi tamen ankaŭ surdiskigis kun John Lewis, Stéphane Grappelli/Steve Lacy/Gordon Beck (1986) kaj Wayne Shorter (1992). En 2000 aperis ŝia lumdisko Jelena Ana Milcetic AKA Helen Merrill. La provizore lastan eron de ŝia longa diska verkaro formas Lilac Wine (2004).
Batalo ĉe Misiejo Concepción
La Batalo ĉe Misiejo Concepción okazis la inter meksikaj soldatoj kaj teksasaj ribelantoj sur la tereno de Misiejo Concepción, 3 km sude de la nuna centro de San Antonio. La tagon antaŭan, Stephen F. Austin, komandanto de la ĵuse kreita Teksasa Armeo, sendis James Bowie, James Fannin, kaj 90 soldatojn por trovi defendeblan lokon kie la armeo povos ripozi. Elektinte lokon proksime de Misiejo Concepcion, la skoltantaro tendumis por la nokto kaj sendis kurieron por sciigi al Austin. Lerninte ke la armeo dividiĝis, generalo Martín Perfecto de Cos sendis kolonelon Domingo Ugartechea kun 275 soldatoj por ataki la skoltantojn. La teksasanoj kaŝis sin en huffer-forma terdepresio; ilia bona defenda pozicio, plu longpafaj fusiloj, kaj pli bona municio helpis ilin forpeli plurajn atakojn, kaj la meksikaj soldatoj retiriĝis nur 30 minutojn antaŭ la alveno de la ceteraj teksasaj soldatoj. Laŭ historiistoj mortis inter 14 kaj 76 meksikaj soldatoj, dum nur unu teksasa soldato mortis.
Nogent
Nogent estas franca komunumo situanta en la franca departemento Haute-Marne en regiono Grand Est.
Geografio
Estas la malalta urbo (les Balibeux estas laŭloka nomo de la loĝantoj) kaj la alta urbo (les Fouéroux estas laŭloka nomo de loĝantoj).
Klimato
La averaĝa ĉiujara pluvokvanto sumiĝas cirkaŭ je 940 mm. La averaĝa ĉiujara sunumado estas 1750 horoj. La averaĝa ĉiujara temperaturo estas.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj Vitry-lès-Nogent, Mandres-la-Côte, Poinson-lès-Nogent, Sarcey kaj Louvières.
Industrio
Tie oni fabrikas manĝilojn, protezojn kaj kirurgiajn aparatojn.
Historio
La unua skriba mencio de la urbo datiĝas el 610 kiel Nogentum. La nuna komunumo datiĝas el 1972. Ĝi enhavas la du urbojn Nogent kaj la vilaĝetojn Donnemarie, Essey-les-Eaux kaj Odival. La preĝejo Sankta Germain estas romanika. La preĝejo Sankta Johano latina pordo datiĝas de 1863.
Geir Hallgrímsson
Geir Hallgrímsson  (16-a de decembro 1925 - 1-a de septembro 1990) estis islanda politikisto, urbestro de Rejkjaviko kaj ĉefministro. Li estis partiestro de la Sendependecpartio 1973-1983.
5154 Leonov
5154 Leonov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo).
Gnosca
Gnosca estas komunumo de la komunumaro Tiĉino kaj la distrikto Belinzono en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 705 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Gnosca situas sude de la Valo de Leventina, ĉe la okcidenta bordo de la rivero Tiĉino, poriksimume 4 kilometrojn nordnordokcidente de la kantonĉefurbo Belinzono. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Gnosca en la valo la setlejoj Mondella, Pedena kaj Nàseri ĉe la norda montodeklivo de la Valo de Gnosca.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,45 km², de kiuj 77,3 estas kovritaj de arbaro, 12,1 servas por agrikulturo kaj 7,0% por setlado.
Trafiko
Tra Gnosca pasas la kantona ĉefvojo n-ro 408 kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo Belinzono-Nordo situas 3 kilometrojn sudoriente de la komunumo en Arbedo-Castione. Pere de poŝtaŭtolinio de Biasca al Belinzono la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Gnosca datiĝas el la jaro 1198 kiel Niosca. En la jaro 1198 la urbo Como kaj la katedrala kapitolo de Milano postulis la rajtojn pri Gnosca. La arbitra juĝo koncedis la preĝejojn San Giovanni kaj SS. Carpoforo e Maurizio en la Burgo Gnosca en Gorduno en la jaro 1202 al Como. En la jaro 1335 Gnosca estis menciita en la listo de la komunumoj de la Grafejo Belinzono, kun kiu ĝi en la 15-a jarcento venis sub la regado de la voktoj de la Svisa Ĵurkomunumo.
Nazaria dinastio
La dinastio Nazaria aŭ nasria estis la lasta muslima dinastio kiu regis la Regnon de Granado ekde 1238 ĝis la 2-a de januaro 1492. Ĝia malvenko okazigis la finon de al-Andalus kaj plurjarcenta okupado de la muslimoj en Iberio.Tiu ĉi dinastio entute havis 20 granadajn sultanojn. La lasta el ili, Boabdilo, konata kiel "la juna reĝo", oponiĝis al la pagado de impostoj altruditaj de la Regno de Kastilio kiu garantios al Granado la sendependecon per ĝi. Pro tiu oponado de la juna reĝo la Katolikaj Gereĝoj ekmilitis al la nazaria reĝlando, kio kuniĝis kun la enlanda milito kiu jam suferis la regno, faciligis la kristanan konkeron. La teritoria kaj administra organizado estis farita laŭ la sistemo de taĥaoj
Dum la regado de tiu ĉi dinastio estis konstruata la palaco de la Alhambra konsiderata la pleja valoraĵo de la nazaria arto kaj unu el la juveloj de la muzulmana arto el ĉiuj epokoj.
IJK (apartigilo)
IJK aŭ ijk povas referi al:
Segurilla
Toponimio
La tremino Segurilla (Sekurejeto), kie aludo al setlejo kun fortikaĵeto, signifus "zono fortikaĵa, sekura, landlima".