cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
József Kauser
József Kauser [jOĵef kaŭzer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kauser József estis hungara arkitekto. Lia nomvarianto estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Kauser L. József. József Kauser naskiĝis la  en Pest (urbo) (Hungara reĝlando), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Kauser frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis en Josepf Polizechnicum (1865), poste en Politeknika Altlernejo de Zuriko (1866-1867), fine en Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo (1868-1870). Pro la Francia-Prusia Milito li finis la lernadon en Akademio de Belartoj de Vieno, kie lia ĉefinstruisto estis Theophilus Hansen. Li daŭrigis siajn studojn denove en Parizo (jam post la milito) de Charles Garnier ĝis 1873. Li komencis labori en Parizo, poste en Vieno, fine en la ĵus formiĝanta Budapeŝto, kie li estis unua dungito en la arkitektura firmao de sia frato János Kauser antaŭ ol li fariĝis sendependa. Li sendependiĝis en 1878. Depost morto de Miklós Ybl en 1891 Kauser estis konfidita direkti la internon kaj kupolon de la Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto). Resume li kreis proksimume 50 konstruaĵojn. Li ŝatis planadi novrenesancajn domegojn. Li ricevis francan, hungaran, aŭstran premiojn.
Jiskairumoko
Jiskairumoko estas antaŭ-kolumba arĥeologiejo proksime al la lago Titikako, 54 km sudoriente de Puno, Peruo, en alto de 4.115 m. Oni tie malkovris 4000-jarajn oraĵojn, plej malnovajn de Ameriko. La prilaboro de la kruda oro okazis per martelo, la platigita oro estis rulita al cilindroformo.
Premio Ada Fighiera-Sikorska
La premio Ada Fighiera-Sikorska inter la jaroj 2004 kaj 2018 en ĉiu aŭtuno atribuiĝis kadre de la Internacia Esperanto-Semajno de la Kulturo kaj Turismo en Katalunio. Ĝi memorigis pri la la pola-itala esperantistino Ada Fighiera-Sikorska, en 1962 transpreninta de Teodor Jung la gazeton Heroldo de Esperanto, kaj ĝin redaktinta dum 36 jaroj ĝis sia forpaso: unue, dum 17 jaroj en Bruselo, poste, dum 9 jaroj en Madrido, fine, de 1988 ĝis 1996, en Torino. La Premio konsistis el medalo kaj diplomo sur kiu, krom la nomo de la Internacia Esperanto-Semajno, aperis reliefa bildo de Ada Sikorska kaj - dorse - la gravurita nomo de la premiito, dato kaj loko de la Semajno. Unua premiito la 3-an de oktobro 2004 en Salou fariĝis Augusto Casquero el Valencio pro sia plurjardeka sindediĉa agado por Esperanto en diversaj landoj kiel kursgvidanto, preleganto, organizanto de multaj naciaj kaj internaciaj kongresoj. .
En 2005 per la premio distingiĝis Raymond Bore. En 2007 honoriĝis Antonio Marco Botella, en 2008 Baldur Ragnarsson, en 2009 Katalin Kováts, kaj la 5-an de oktobro 2010 per ĝi honoriĝis Maria Rafaela Urueña Àlvarez. En 2012 la premiito estis la germano Vilhelmo Lutermano, kaj en 2013 la pola-germana esperantistino Alicja Lewanderska-Quednau.
En 2017 premiiĝis Ana Manero kaj la projekto de bitoteko kaj en 2018 Barbara Pietrzak pro sia agado kadre de Pola radio.
Metropolita Katedralo de Medeĝino
La Metropolita Katedralo de Medeĝino (plena hispana nomo: Catedral Basílica de Nuestra Señora de la Inmaculada Concepción de María) estas la precipa kirko de la episkopujo de Medeĝino en Antjokio (Kolombio). Katolikan kulton havas la katedralo, kaj estas sub la patroneco de la Senmakula koncipiĝo.
Föhrenbach (Mozelo)
La Föhrenbach estas 11 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo, kiu enfluas la Mozelon en Schweich en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La rojo havas sian fonton apud Naurath (Eifel) en la arbaro Meulenwald. Ĝia akvokolekta areo larĝas 22 km².
(138815) 2000 TQ64
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:3 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso.
Chapultepec
Chapultepec (Chapoltepēc, monteto de ortopteroj en la navatla lingvo) estas larĝa monteto malmultajn kilometrojn sudokcidente de la centro de Meksikurbo en la urbodistrikto delegación Miguel Hidalgo.
La Bosque de Chapultepec (arbaro de Chapultepec) estas parka arbaro sur kaj ĉirkaŭ la monteto. La verdejo, kiu kovras areon de pli-malpli 4 kvadrataj kilometroj, estas tre ŝatata libertempejo de la urbanoj kaj la plej granda tiaspeca areo de la urbo. Dum ĝi en la hispana lingvo nomatas "arbaro", en aliaj lingvoj, inkluzive de turismaj gvidlibroj en la angla, franca aŭ germana, kutime nomatas "parko" kaj efektive havas parkan funkcion. La tuta teritorio dividiĝas en tri zonojn. Parto de ĝi estas historia kastelo kaj granda parka lago, zoologia ĝardeno, la nacia muzeo de antropologio kaj multaj pliaj distrejoj.
Jaroslav Ježek
Jaroslav JEŽEK (naskiĝis la 25-an de junio 1906 en Prago - mortis la 1-an de januaro 1942 en Novjorko) estis duonblinda ĉeĥa ĵazmuzika komponisto, pianisto kaj dirigento, kiu krom klasikaj komponaĵoj verkis komponis muzikon por kantoj de la komikaj aktoroj Jiří Voskovec kaj Jan Werich kaj por iliaj filmoj.
Kiel studento li partoprenis E-kurson ĉe Vuk Echtner.
Lamezia Terme
Lamezia Terme estas komunumo de Italio dividita en tri distriktoj: Sambiase, Nicastro kaj Sany'Eufemia. La flughaveno "Sant'Eufemia" de Lamezia Terme (IATA: SUF, ICAO: LICA) situas en la kvartalo Sant'Eufemia en la komunumo Lamezia Terme, ĝi estas la ĉefa flughaveno en Kalabrio kaj unu el la unuaj en Suda Italio laŭ pasaĝera trafiko.
Sam Jones (muzikisto)
Sam Jones (vere Samuel Jones) (n. 12-an de novembro 1924 en Jacksonville; m. 15-an de decembro 1981 en Novjorko) estis usona ĵaza kontrabasisto, violonĉelisto kaj komponisto.
Vivo kaj verkado
Jones estis lerta akompanmuzikisto, aparte en la kunmuzikado kun Louis Hayes (je la kvaropo-sonregistradoj kun Grant Green, je Cannonball Adderley kaj en 1966 je Peterson) kaj kun Billy Higgins (en la projektoj de Cedar Walton) montriĝis lia eksternorma povo en la ritmogrupo. Du el la komponaĵoj de Jones, kiuj apartenis al la repertuaro de Adderley, fariĝis ĵazaj normkantoj (Unit 7 kaj Del Sasser). Li faris plurajn diskojn je propra nomo.
Sakura moĉio
Sakura moĉio (桜餅<rt>さくらもち, hepburne: sakura-mochi) estas japana dolĉaĵo. Ĝi estas farita el moĉio, rizopasto, enhavanta annon kaj estas volvita en peklita ĉerizfolio (sakuro).
Kansaja sakura moĉio estas globa formo farita el glutinosa rizfaruno, dum tokia sakurmoĉio estas tuba formo el ne-glutinosa rizfaruno.
Ágost Zichy
Grafo Ágost Zichy [Agoŝt ziĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zichy Ágost estis hungara vojaĝisto, membro (korespondanta en 1880) de Hungara Scienca Akademio. Lia nobela antaŭnomo estis vásonkői.
Ágost Zichy naskiĝis la  1852 en Penzing (Vieno). Li mortis la 1925 en Vieno.
Biografio
Ágost Zichy frekventis universitaton en Vieno kaj Budapeŝto ricevinta juran diplomon en 1875. Post lernado li vojaĝis al Azio, ekzemple al Ĉinio, Japanio, Siamo. Hejmenveninta li prelegis pri la vojaĝo. En 1878 li pasis duonjaron en Ameriko. Li estis elektita parlamenta deputito en 1879. Inter 1883-1892 li estis guberniestro de Fiume, kiu estis tiam apartenaĵo de Hungara reĝlando (nuntempa Rijeka en Kroatio). Ekde 1892 li estis membro de la hungara supera ĉambro. Ekde 1911 li havis postenon en kortego de la Habsburgoj ĝis 1918.
Abramová
Abramová, hungare Turócábrahámfalva, germane Abrahamsdorf in der Turz estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. En la loknomoj nomo Abrahamo troviĝas. Ankaŭ 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Situo
Abramová situas laŭ flankovojoj. Martin troviĝas je 24 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1400 en latina formo "villa Abraham". La hungara nomo "Abrahamfalua" aperis en 1419. En 1785 172 vilaĝanoj loĝis en 35 domoj, en 1828 314 vilaĝanoj loĝis en 37 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Turócábrahámfalva 241 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Stubnyafürdő, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Abramová 152 homoj, (149 slovakoj).
Deja
Deja (deĵa) (hungare: Désháza) estas vilaĝo en Rumanio sude de Cehu Silvaniei. Administre ĝi apartenas al Sălăţig.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 729 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 252.
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1343. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szilágy).
Gionbō
Gionbō (japane: 祇園坊) estas japana dolĉaĵo en formo de ''kakinoko. Ĝi estas farita el gyuhi, speco de mola moĉio kaj anko (anno) kaj kovrita de sukero.
Kiam sukero estis ankoraŭ altvalora, sekigita kaki-fruktoj estis uzitaj kiel dolĉigilo. Oni uzis ĝin en multaj familioj.
Jebucu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 668 loĝantojn (hungaroj), en 1992 333 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1391. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 Zsobok apartenis al Hungario (Kolozs). Tie funkcias ĉiujare artisttendaro.
Maramureŝo
Maramureŝo (Maramureş, Máramaros, Marmatia, Мармарощина) estas historia regiono en norda Rumanio kaj suda Ukrainio. La rumana parto de ĝi troviĝas en la nuntempaj distriktoj Maramureș kaj Satu Mare, kaj la ukraina - en la transkarpata provinco. La plej gravaj urboj de Maramureŝo estas Satu Mare, Baia Mare, Vișeu de Sus kaj Baia Sprie.
Tadahiko Ueda
Tadahiko Ueda (japane 上田 忠彦, n. 3-an de aŭgusto 1947, m. 15-an de aprilo 2015) estis japana futbalisto. Li de 1970 ĝis 1971 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Gábor Várady
VÁRADY Gábor (va:radi ga:bor) estis hungara korpogardoficiro kaj politikisto naskiĝinta en Máramarossziget la 11-an de novembro 1820 kaj mortinta en Máramarossziget la 12-an de novembro 1906.
Kariero
Várady iĝis korpogardisto en 1840 kaj li redaktis gazeton en manuskripto (Remény, 1841 – 43). En 1848 li elpaŝis, faris advokatekzamenon kaj malfermis advokatoficon en Máramarossziget. Post la falo de la hungara revolucio de 1848 li rifuĝis en Württemberg-on. Post amnestio li denove malfermis advokatoficon. En 1860 li iĝis en sia departemento vicprefekto, en 1861 landkunvena deputito en distrikto Técső dum 31 jaroj. Li fondis kaj redaktis la semajngazeton Máramaros (1865).
Nord-Afriko
Oni nomas Nord-Afriko areon de la kontinento Afriko, kiu situas norde de la dezerto Saharo. Ĝi entenas la Magreb-ŝtatojn kaj Egiption kaj laŭ kelkaj difinoj ankaŭ Sudanon.
La kontaktoj inter Nord-Afriko kaj Nigra Afriko estas baritaj pro la granda dezerto, la komerco okazas ĉefe preter la Orienta kaj Okcidenta bordo de la kontinento kaj tra la Nilo. Tiu estis ankaŭ konkera linio de islamo.
La plimulto de la Nord-Afrikanoj estas aŭ islamkredantaj araboj aŭ berberoj (aŭ menciinde koptoj, kristanoj).
Kelkaj Nord-Afrikaj landoj kiel Egiptio ofte estas alkalkulataj kiel landoj de Mez-oriento.
RLC-cirkvito
En elektra inĝenierarto, RLC-cirkvito estas lineara cirkvito konsistanta el rezistilo, induktilo kaj kondensilo, kiuj estas serie aŭ paralele konektitaj. La parto RLC de la termino originas de la simboloj R de rezistanco, L de induktanco kaj C de kapacitanco. Tiu cirkvito formas harmonan oscililon por elektra kurento, kaj ĝi resonancas. Kontraste kun LC-cirkvito, en kiu oscilado povas daŭri infinite, la rezistilo de RLC-cirkvito amortizas la oscilojn de elektraj vibroj dum finia tempo. Fakte, oni ne povas eviti rezistancojn en realaj cirkvitoj, eĉ se rezistilo ne estas volonte inkluzivita. Pura LC-cirkvito ekzistas nur teorie, same pura induktilo (L) aŭ kondensilo (C) ne ekzistas sen rezistanco.
Nord-Afriko
Ŝtatoj de Nord-Afriko
Oni kelkfoje taksas Etiopion, Eritreon kaj Maŭritanion al tiu regiono. Sed kutime oni taksas Eritreon kaj Etiopion Orient-Afrika kaj Maŭritanion kiel Okcident-Afrika ŝtato.
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
La diferenciala ekvacio kiu regas la serian cirkviton estas la sekvanta:
aliskribante: kie :
Nord-Afriko
Historio
La vera historio de Nord-Afriko komenciĝas per historio de Antikva Egiptio, kaj kunligita kun historio de Kartago kaj la konkeroj de la Romia imperio. Menciindas ankaŭ la vandaloj kaj kelkaj aliaj popoloj kiuj dum popolmigrado tra Ĝibraltaro alvenis en Nord-Afrikon kaj tie setlis.
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
-Pri kontinua fonto, V(t) = V_0, konstanta valoro, do: tial sekvas ke Post longa tempo,,  kaj la kurento ĉesas ĉar la tensio de la kondensilo atingis la valoron de la fonto.
Nord-Afriko
Historio
Post 632, morto de profeto Mahometo, venis Nord-Afriko sub islaman influon.
En la malfrua mezepoko, la regiono subjugiĝis - krom Maroko - al la Osmana Imperio. Post la 19-a jarcento la teritorio iĝis koloniigita fare de Francio, Britio, Hispanio kaj Italio.
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
Pri seriaj RLC-cirkvitoj: Utila parametro estas la "rilatumo de amortizo" \zeta, kiu difiniĝas per la kvociento de tiuj du parametroj:
Almașu
La komunumo Almașu estas la plej suda en la distrikto Sălaj. Tra la suda parto de la komunumo pasas la fervoja linio inter Huedin kaj Kluĵo, kies ceteraj partoj situas en la distrikto Cluj. Estas stacioj en Jebucu (kun la nomo Jebuc) kaj Stana. Tra Almașu pasas la nacia vojo DN1G, sed ĝi tie ne havas staton konforman al unuaranga ŝoseo.
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
Tiu valoro de la "rilatumo de amortizo" determinas la tipon de nedaŭra kurento (aŭ de pasema tensio) tra la cirkvito.
János Listi
Biografio
János Listi servis ĝis 1552 en la kortego de reĝino Izabela (Hungario), pli poste li alvenis al kortego de arkiepiskopo de Esztergom, Miklós Oláh. En 1553 li iĝis sekretario de kortega kancelario de Vieno. En 1568 li iĝis episkopo de Veszprém kaj vickanceliero de Hungario, en 1573 episkopo de Győr kaj ĉefkanceliero.
Almașu
Loĝantaro
En 1910 Váralmás havis 1 779 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, ciganoj), en 1992 1 160 (rumanoj, 24 % da hungaroj).
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
La solvo de la ordinara diferenciala ekvacio malsamas laŭ la valoroj de \zeta: \zeta > 1 (granda amortizo), \zeta = 1 (kriza amortizo, t.e. la minimuma lima amortizo, kiu tamen evitas  osciladon), aŭ \zeta < 1 (malgranda amortizo).
Almașu
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1234. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Váralmás apartenis al Hungario (Kolozs).
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
La ĝenerala solvaĵo de la ODE estas sumo de nedaŭra solvo de la homogena ODE (kie dependas de komencoj kondicoj), kaj de la daŭra solvo (kiu dependas de la dua termo en la nehomogena ODE).
Almașu
Etimologio
La rumana nomo de la loko rekte devenas de la dua parto de la hungara (almás), kiu signifas "poma" aŭ "pomarbaro" ("vár" signifas "kastelo"). Da tiaj nomoj estis multaj en la hungara reĝlando; ekzistas listo de hungaraj loknomoj kun "almás".
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
Oni povas skribi la solvaĵon per sumo de eksponentaj funkcioj kun reelaj (\zeta > 1) aŭ imaginaraj (\zeta < 1) eksponentoj. La koeficientoj A1 kaj A2 estas determinataj per la komencaj kurentoj kaj tensioj, kaj iliaj supozataj valoroj post infinita tempo.
Almașu
Etimologio
Jen superrigardo pri tiaj loknomoj en Transilvanio:
RLC-cirkvito
Seria RLC-cirkvito
Pri granda amortizo (\zeta > 1): tio estas kadukiĝo de la nedaŭra kurento sen oscilado.
Pri kriza amortizo (\zeta = 1): tio korespondas al kiel eble plej rapida malkresko de signalo sen oscilo, kaj sen superpasi la stabilan valoron. Tiu propreco estas grava en regado de procezoj, pri kiuj necesas atingi dezideritan staton kiel eble plej rapide sen supertensio. osenestas kadukiĝo de la nedaŭra kurento sen oscilado. D1 kaj D2 estas konstantoj determinataj per komencaj kondiĉoj.
Pri malgranda amortizo (\zeta < 1): tio estas malgrandiĝo de la nedaŭra kurento per, laŭ frekvenco donata per: Aplikante la trigonometriaj identoj, la du trigonometriaj funkcioj povas esti anstataŭataj per unu sinusa funkcio kun aldonata fazo: La eksponento (\alpha priskribas la eksponentan malkreskon de la amplitudoj. B1 kaj B2 (aŭ  B3, kaj la fazo de delokiĝo, laŭ la dua formo de la formulado) estas determinataj per komencaj kondiĉoj.
\omega_0 estas la angula frekvenco laŭ kiu la cirkvito resonancas, kiam gvidata per ekstera fonto; ĝi estas ankaŭ la propra angula frekvenco de resonanco sen amortizo, t.e. kiam R = 0.
-Pri alterna fonto,, oni konsideras kompleksan impedancon por kalkuli la kurenton: kie: kies absoluta valoro estas La amplitudo de la kurento do estas: Kiam la angula frekvenco \omega de la generatoro estas ĝi korespondas al la frekvenco de resonanco tiel la oscilcirkvito montras nur oman rezistancon: la kurento maksimumas: Plie la tensioj de la kondensilo kaj de la induktilo oponas: ĉar estas interŝanĝo de elektra energio inter induktilo kaj kondensilo.
Oni difinas la koeficienton de supertensio Q (Q-faktoro), kiu estas la kvociento inter la tensio de la induktilo (aŭ de la kondensilo) kaj la tensio de la fonto (aŭ de la rezistilo): Ju pli la rezistanco R estas malgranda (malgranda oma perdado), des pli la koeficiento de supertensio estas granda.
Paralela RLC-cirkvito
Dum la tensioj de la elementoj de seria cirkvito adicias, estas la kurentoj de la elementoj de paralela cirkvito kiuj adicias.
Pro la kondensilo, oni ne povas apliki rekte kontinuan tension sen pero de protekta rezistilo inter la fonto kaj la paralela cirkvito. Taŭgas pli bone uzi kurento-fonton kiel generatoron.
La diferenciala ekvacio (ODE), kiu regas la paralelan cirkviton estas la sekvanta: aliskribante: kie :
Pri fonto de kontinua kurento, I(t) = I_0, konstanta valoro, do: tial sekvas ke
Fare de la induktilo, pro la kurento-fonto, la tensio de la montaĵo nuliĝas post longa tempo, ĉar tiam. Por eviti tion, la generatoro devas ŝanĝi sian signon, ekzemple per livero de triangula alterna kurento.
Same kiel la seria cirkvito, oni povas difini la konstanton de amortizo \alpha : Pri la nedaŭra analizo, la komencaj kondiĉoj estas:
Kiam la angula frekvenco \omega de la generatoro estas ĝi korespondas al la frekvenco de resonanco tiel la oscilcirkvito montras nur oman rezistancon: plie la tensioj de la kondensilo kaj de la induktilo oponas: ĉar estas interŝanĝo de elektra energio inter induktilo kaj kondensilo.
Same kiel la seria cirkvito, oni difinas la koeficienton de supertensio Q ( aŭ Q-faktoro) (sed laŭ tiu aparta kazo taŭgus pli bone la termino "koeficento de superkurento"), kiu estas la kvociento inter la kurento de la induktilo (aŭ de la kondensilo) kaj la kurento de la fonto (aŭ de la rezistilo): Ju pli la rezistanco R estas granda (malgranda oma perdado), des pli la koeficiento de supertensio estas granda.
Aplikoj de RLC-cirkvitoj
La RLC-cirkvitoj estas ĝenerale uzitaj por konstrui telekomunikadajn filtrilojn de frekvenco (ekz. en radioaparatoj). Tiuj cirkvitoj povas enhavi plurajn induktilojn kaj plurajn kondensilojn: oni nomas ilin LC-retoj.
Platino
Platino estas, laŭ PIV, la supra metala ebena tabulo en presmaŝino, per kiu la papero estas premata kontraŭ la kompostaĵo aŭ gravuritaĵo.
Ne konfuzu kun la kemia elemento plateno.
Károly Várady
VÁRADY Károly (va:radi ka:roj) estis hungara pedagogo naskita en Koloĵvaro la 5-an de novembro 1841 kaj mortinta en Koloĵvaro la 20-an de aŭgusto 1886.
Kariero
Várady finis unitariisman teologion en Koloĵvaro, poste li studis en universitatoj de Göttingen kaj Jena. De 1866 li estis direktoro de la unitariisma mezlernejo de Torda, de 1870 direktoro en Koloĵvaro, de 1881 lernejinspektisto. Li publikis en gazetoj Keresztény Magvető kaj Család és Iskola. Li mortis pro vundo kaŭzita de duelo.
Flago de Irako
La nacia flago de Irako havis ĝis kvin diferencajn bildojn el sia unua adopto, en 1922. La aktuala versio estis adoptata oficiale la 22-a de januaro de 2008 kaj konsistas el tri horizontalaj samgrandaj zonoj ruĝa la supra, blanka la intermeza kaj nigra la malsupra. En la centro de la blanka zono troviĝas skribaĵo per kufa kaligrafio de la frazo Allahu Akbar, kiu signifas «Alaho estas granda». Diference de la majoritato de naciaj flagoj, la iraka flago hisiĝas kun la dekstra flanko al masto.
Tiu flago estis adoptita de la nuna registaro iraka por periodo provizora de unu jaro, cele trovi solvon al polemiko en Irako pri la uzado de la flago. La antaŭa flago estis iom ŝanĝata kaj uzata de la reĝimo de Saddam Hussein, kaj post ties falo post la Milito de Irako, diversaj komunumoj (kiaj kurdoj) kiuj estis estintaj sange subpremitaj de menciita reĝimo, malakceptis la pluan uzadon de la ĝistiama nacia flago.
Tamen kiel montro de kontraŭdiro de la politika hipokriteco kiam oni volis ne pluuzi la husejnan flagon kaj oni demetis parton de la ĝistiama, oni forigis la stelojn kaj ne la religian frazon, kio estis la aldonaĵo fare de Husejno. Kompreneble pro la usona influo oni forigis kio aspektis pli revolucieca nome la kvinpintaj steloj (hazarde verdaj kiaj tiu de Esperanto) anstataŭ la islama diraĵo ŝatata de la populacio, sed kiu estis fakte la ununura aldonaĵo fare de Husejno.
Propono de 2004
Provizora proponita flago de Irako estis anstataŭaĵo por la eksa (ruĝa, blanka kaj nigra) flago de Irako, kiu komence reprezentis tutarabismon (kaj estis la flago de la Unuiĝinta Araba Respubliko), sed poste reprezentis la baazan partion de Saddam Hussein. La intertempa flago montras grandan lunarkon, longtempa simbolo por islamo. (Kiel tia ĝi ordinare ne aperas blua.) La du bluaj strioj reprezentas la riverojn Tigrison kaj Eŭfraton. La flava strio reprezentas la kurdojn. Flava sunfiguro estas tipa signo de tiu gento.
Irakanoj ĝenerale malaprobis la flagon, kaj ĝi apenaŭ videblis en Irako dum 2004. Ofta kritiko, tre akra, estis, ke la flago estas islama versio de la israela flago. Prave, ĝi estas okulfrape malsimila al flagoj de la ceteraj arabaj landoj.
Atelocino
Atelocino aŭ Kurtorela atelocino (Atelocynus microtis) estas sudamerika kanisedo kaj la nura specio de la samnoma genro Atelocino (Atelocynus). De la ses kanisedoj ekzistantaj en Sudameriko (la aliaj estas la Agvarao, la Mustelvulpo, la Kerdokiono, la Arbara lupovulpo kaj la Pampa lupovulpo), la Atelocino estas la plej rara kaj ankoraŭ la malplej bone konata, do la ekzisto de la Atelocino limiĝas plejparte al la amazona baseno kaj ankaŭ en la baseno de la paragvajaj riveroj.
Ĝi estas ĉiomanĝanta kaj estas pli aktiva nokte.
Lappano
Lappano estas komunumo de Italio.
Landwehrgraben (Mozelo)
La Landwehrgraben    estas  1,4971 km longa maldekstra alfluanto de la Mozelo, kiu enfluas la Mozelon  ĉe  Schweich en la germana federacia lando  Rejnlando-Palatinato. Ĝia akvokolekta areo larĝas 0,733 km².
Kittendorf
Kittendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Sinagogo en Bistrița
La sinagogo en Bistrița estas juda historia monumento de la urbo.
Historio
En la iama hungara urbo Beszterce (nun Bistrița en Rumanio) la judoj konstruis sian sinagogon en 1856. Laŭ la popolnombrado en 1930 la juda komunumo kalkulis 2198 kredantojn, reprezentante 16% de la tuta urbo loĝantaro. En 1944 germanaj kaj hungaraj faŝistoj deportis la judojn al Aŭŝvico. Post la 2-a mondmilito jam dum dominado de Rumanio iom da judoj elmigris al Palestino kaj Usono. En 2004 oni deklaris la sinagogon historia monumento, spite tion, ke la konstruaĵo estis en malbona stato. Nuntempe laŭ interkonsento de la juda komunumo kaj la urba municipo oni profitas ĝin dum 20 jaroj loko de koncertoj, teatraĵoj, ekspozicioj. La projekto akiris mecenatojn por la renovigo. La solena koncerto okazis en 2007.
Konstruaĵo
La sinagogo situas sola en korto proksime al la strata trotuaro. Ĝi estis konstruita en eklektika arkitektura stilo. Ĝi havas areon de 580 m², interne troviĝas 300 seĝoj flanke 200 personoj povas stari. En mezo de la fasado situas la ĉefenirejo. Pli supre estas ĉe la unua etaĝo grandega ornama fenestro, pli granda, ol la enirejo. Pli supre estas videbla malgranda fenestrorozo.
Ojama (Toĉigi)
Ojama (小山市) estas urbo en la gubernio Toĉigi en Japanio.
Historio
Dum la Epoko de Edo, Ojama estis poŝturbo (nomita Ŝokoba en la japana), urbo kie vojaĝantoj povis ripozi dum siaj vojaĝoj trans la lando. La 1-an de April, 1889, kiel parto de la establado de la municipa sistemo, Ojama estis establita kiel urbeto. La 31-an de marto 1954, Ojama estis kunfandita kun la proksima vilaĝo de Otani kaj levita al la statuso de urbo. En la 1960-aj jaroj, la urbetoj de Mamada, Mita kaj Kuŭakinu estis aneksitaj al Ojama.
Demografio kaj geografio
Ojama estas la dua plej urbo en la gubernio Toĉigi. Aktuale en 2015, la populacio de la urbo estis 165 852 loĝantoj kaj la loĝdenso en la grandurbo estis 966 homoj je kvadrata kilometro.
La tuta areo de Ojama estas 171.76 kvadrataj kilometroj kaj ĝi situas en la sudo de la gubernio Toĉigi. La rivero Watarase fluas en la urba centro.
Ĝemelaj Urboj
Ojama konservas rilatojn kun 4 ĝemelurboj :
Flago de Tajlando
La flago de la Regno Tajlando montras kvin horizontalajn striojn kun tri koloroj: ruĝa, blanka, blua. La tri koloroj estas por nacio-religio-reĝo, neoficiala moto de Tajlando. La flago estis adoptita la 28-an de septembro 1917, laŭ la reĝa dekreto pri la flago en tiu jaro. La tajlanda nomo por la flago estas ธงไตรรงค์ (Thong Trairong), kiu simple signifas trikoloran flagon.
Nonsan
Nonsan (논산시, laŭ ĉinaj literoj 論山市) estas universitata urbego en Sud-Koreio. La loknomo signifas: rizejoj-montoj.
Geografio
Nonsan situas en la meza-okcidenta landparto. Rivereto trafluas la urbegon. Seulo troviĝas 152 km.
Historio
Nonsan pli frue estis nomita Nolmoi, kun la signifo krepusko. La fervoja stacidomo estis konstruita en 1911. La moderna grandurbo Nonsan estis establita en 1914, tiam kvar distriktoj estis unuigitaj.
Ekonomio
Nonsan estas agrikultura urbego, la rizoj estas la plej grava kultivaĵo. Aliaj gravaj kultivaĵoj inkludas fragojn, ginsengojn, brasikojn, akvomelonojn, pirojn. Pluraj universitatoj funkcias en la urbego. Apud la urbego granda armea bazo funkcias.
Trafiko
Nonsan havas fervojan stacidomon kaj aŭtoŝoseon. Multe da stratoj havas biciklajn vojojn.
Sanktaj urboj de islamo
Sanktaj urboj de islamo estas urboj en araba mondo, kiuj havas por la islamanoj apartan signifon, tiu rezultas el historio de islamo.
Ŝijaistoj
Por la ŝijaistoj estas sanktaj jam krom la tri menciitaj ankaŭ la sekvantaj urboj:
Sufiistoj
Islam
NGC 643C
NGC 643C (aliaj indikoj — PGC 6256, ESO 30-1, FGCE 186) estas galaksio en konstelacio Virhidro.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kouty (distrikto Havlíčkův Brod)
Kouty (Kaut) estas municipo de Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod 7 km sude de Ledeč nad Sázavou. La municipo etendiĝas sur okcidenta deklivo de monteto Melechov. Vivas ĉi tie.
Janko Alexy
Janko ALEXY (naskiĝinta la 25-an de januaro, 1894 en Liptovský Mikuláš - mortinta la 22-an de septembro, 1970 en Bratislavo) estis pentristo, verkisto, kaj eldonisto denaske slovaka. Li estas ĝenerale rekonata (kune kun Martin Benka kaj Ľudovít Fulla) kiel unu el la ĉefaj rolantoj en la komenciĝo de moderna slovaka arto.
Maiao
Mai'ao estas insulo de 8,8 km² kiu situas 78 km sudokcidente de Mo'orea kaj estas unu el la Alventaj Insuloj (france: Îles du Vent) en Franca Polinezio.
Janko Alexy
Li studis ĉe la Akademio de Vidaj Artoj en Prago kun Blaho Bukovac, Maximilián Pirner kaj Max Švabinský. Li loĝis en Liptovský Mikuláš, Martin kaj de 1937 en Bratislavo.
Maiao
Geografio
La insulo konsistas el unu vulkaninsulo kun pinto de 154 metroj kaj koralinsulo (aŭ motuo) kiu volviĝas ĉirkaŭ la bazo de la vulkaninsulo. La formaĵo enfermas du salegajn lagunojn nomataj Roto Iti kaj Roto Rahi. La insulo ankaŭ havas lagunon je sia rando. Ĉiuj lagunoj estas konektitaj per mallarĝaj kanaloj. La insulo havas 299 loĝantojn (laŭ censo de aŭgusto 2007).
Administracio
La insulo administrative estas parto de la komunumo (municipo) Moorea-Maiao de la Alventaj insuloj.
La Haye-du-Puits
La Haye-du-Puits estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Haytillons.
Ĝi nun formas parton de.
Janko Alexy
Li ankaŭ kreis kelkajn skemojn por arkitekturaj projektoj, ekzemple la fenestro-gaco ĉe la Teatro P.O. Hviezdoslav en Bratislavo.
Hayange (stacidomo)
Hayange estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Knutange - Nilvange - Algrange-Rochonvillers, situanta en  Hayange, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Grand Est.
Volontulo
Kadre de Eŭropa Unio (EU) establiĝas volontulaj centroj, kiuj peras volontuladon kadre de EU kun beneficoj al la volontuloj el la budĝeto de EU. Ekster Eŭropo volontuladon peras UN-Inform-Centroj. La centroj akreditas sendantajn volontulajn organizojn kaj akceptantajn volontulajn organizojn.
Oni distingas volontuladon: 1-e individuan, neorganizitan 2-e organizitan (inkluzive de membra principo) 3-e volontulan servon kiel specifan formon de organizita volontulado.
En la unua kategorio la aĝo de la volontulo ne estas limigita, kaj dependas de individua interkonsento aŭ kontrakto inter la volontulo kaj la akceptanta organizo.
6480 Scarlatti
6480 Scarlatti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Volontulo
En la dua kategorio temas kutime pri junularo inter la 18 kaj 30 jar-aĝo. Ekz. kadre de la EU-aktivecoj Junularo Agas (Youth in Action), kiam volontuloj por akceptitaj volontulaj programoj inter akredititaj organizoj ricevas EU-beneficojn.
Hüttenberg
Hüttenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al Distrikto Lahn-Dill de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Volontulo
Akrediton por volontulado povas ricevi civitana societo, eklezio aŭ reliagia asocio, aŭ jura persono de eklezio aŭ de religia asocio, publike utila organizo, fondaĵo (en Foundation) kaj fondaĵa fonduso (en Endowment fund).
6480 Scarlatti
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la itala komponisto Domenico Scarlatti (1685–1957).
Volontulo
Sendanta volontula organizo en akreditita reĝimo sekurigas por la volontuloj informojn, trejnadon, asekuron, kaj sekurecon dum sendado al akceptanta volontula organizo. Ne eblas akcepti volontulojn por sia propra utilo kaj sendi volontulojn al fizikaj personoj.
Volontulado okazas mallongtempe, dum malpli ol tri monatoj, aŭ longtempe, dum pli ol tri monatoj.
Iridio
Iridio estas kemia elemento en la perioda tabelo, kiu havas la simbolon Ir kaj la atomnumeron 77. Ĝi estas malmola arĝentblanka transirmetalo, parto de la platena familio. Ĝi estas la plej densa natura elemento tuj post osmio; estante la plej nerustebla elemento, ĝi estas uzata en alojoj.
Iridio estas pli rara ol oro aŭ plateno. En la naturo ĝi troviĝas forme kiel etaj grajnoj sur aŭ kompanie je plateno. Kune kun osmio ĝi formas du naturaĵajn mineralojn:
Gravaj trovejoj estas en Sud-Afriko, en Uralo, Nord- kaj Sud-Ameriko, en Tasmanio, Borneo kaj Japanio.
Libera iridio same kiel aliaj elementoj de la platengrupo troviĝas en riversabloj. Krome, iridio defalas dum la fandado de nikelercoj.
Il buono, il brutto, il cattivo
La Bonulo, la Malbonulo kaj la Fiulo (en la itala : Il buono, il brutto, il cattivo, en la angla : The Good, the Bad and the Ugly ), estas klasika spageta vesterno epopea, la tria en la trilogio " The Man with No Nomo " reĝisorita kaj kunverkita de Sergio Leone. La trilogio - kiu inkluzivas la fruajn filmojn de Leone - komenciĝis en 1964 kun " Por Manpleno da Dolaroj ", daŭris en 1965 kun " La Kaŝpafistoj ", kaj finiĝis kun "La Bona, la Malbona kaj la fiulo", kiu estis publikigita en 1966.
La vesterno, kiu estis produktita en Italio, estas konsiderita la plej bonega spageta vesterno de ĉiuj tempoj kaj kulta filmo el kiu frazoj estas ofte cititaj. La plej fama el ili estas "Kiam vi devas pafi, pafu. Ne parolu". La finsceno kaj kulmino de la filmo, en kiu la tri herooj alfrontas unu la alian en la tombejo en triflanka duelo (konata kiel meksika alfrontiĝo), estas unu el la plej memorindaj finscenoj en la historio de kino.
La filmo estis filmita plejparte en Hispanio, kun relative malalta buĝeto de 1,2-1,3 milionoj da dolaroj, uzante 1 500 lokajn milicianojn kiel figurantoj. Ĝi estis filmita en la Techniscope -kinoformato De premiita kinoartisto, Tony Daley-Coli.
La muziko de la filmo estis kreita fare de komponisto Ennio Morricone. En la maldensa sed persista muziko, Morricone kombinis la sonojn de interpafado kaj fajfado, kaj en la melodio de la temo, li provis imiti, laŭ li, la hurladon de la kojoto.
La filmo enhavas multajn markostampojn de Leone, kiel ekzemple malabundaj dialogoj (la unuaj dek minutoj de la filmo estas dialog-liberaj), longajn scenojn kiuj malrapide konstruas ĝis kulmino, kaj kontrasto inter longaj kaj ampleksaj pafoj kaj ekstremaj deproksimaj fotoj de la okulojn aŭ fingrojn estas senditaj al la ellasilo de la pafilo.
La projekcio de la vesterno komenciĝis la 23-an de decembro 1966 en Italio kaj la 29-an de decembro 1967 en Usono. La longo de la versio ekzamenita en Eŭropo estas proksimume tri horoj, dum en Usono mallongigita versio estis ekzamenita kiu estas nur proksimume 160 minutojn longa. En majo 2004, MGM publikigis ciferece reestigitan DVD- version de la pli longa eŭropa versio. En April 2021, la "Kino Lorber" firmao distribuis plilongigitan ciferecan version de la filmo por hejma spektado, en UHD-formato kiu estis reestigita de la origina presaĵo, kaj inkluzivas multajn aldonojn.
Roluloj
La vesterno okazas kontraŭ la fono de la Usona Enlanda Milito en kiu la Unia kaj Konfederacia armeoj batalis unu la alian. La kadra rakonto priskribas tri deciditajn kaj senkompromisajn pafistojn - la bonulo, la malbonulo kaj la fiuloj - kiuj serĉas ŝtelitan ortrezoron kiu estas kaŝita en skatolo sub tombo en tombejo. Ĉiu el ili konas nur parton de la informoj pri la loko de la trezoro, do unuflanke ili bezonas unu la alian, kaj aliflanke ĉiu el ili volas antaŭi la du aliajn kaj gajni la trezoron por si.
La tri viroj estas leĝrompintoj, eĉ la "bonulo", sed la maniero kiel ili kondutas estas kio diferencigas ilin. La malbonulo agas kruele sed li zorgas plenumi sian vorton. La fiulo estas venĝema, kaj la bonulo, kiu provas helpi la suferantajn kaj mortantajn homojn, kiujn li renkontas tra la filmo, malhelpas la malbonajn kaj la malbelulojn. Demandoj pri bono kaj malbono, justeco kaj maljusto, lojaleco kaj ofero, prenas specialan signifon en la lumo de la milito okazanta en la fono, milito kiu ĝis hodiaŭ estas dividita en Usono laŭ la grado al kiu ĝi estas ideologia milito, aŭ milito de ekonomiaj kaj politikaj interesoj.
La bonulo, konata kiel "Blondi", kiu estas roluita de Clint Eastwood, estas bonega kaŝpafisto, kaj ankaŭ la rapida kaj siletema pafisto. Kiel ĉiu "bona" ​​heroo en tipa vesterno, li neniam embuskas, neniam tiras unue, sed ĉiam gajnis sian celon. Eastwood ĉefrolis en ĉiuj filmoj de la trilogio kiu supreigis lian karieron en Hollywood. En la tri filmoj, Eastwood aperas kun la samaj vestaĵoj kaj la samaj manieroj, tial, malgraŭ la ambigueco de lia identeco, lia rolulo estas vidita kiel la sama ĉie en la trilogio kaj iĝis konata kiel "la viro sen nomo". Estas vere, ke li estas referita per tri malsamaj kromnomoj en la tri filmoj - "Joe" en la unua filmo, "Manco" en la dua filmo kaj "Blondi" en la tria - sed ĉi tiuj ĉiuj estas uzataj laŭ unu maniero aŭ alia. priskribi "anonima", do tio ne malpliigis la kontinuecon de la rolulo dum la trilogio. 'The Good, the Bad and the Ugly' prezentas la saman rakonton kiel en la du fruaj filmoj - la rolulo de Eastwood iom post iom eluzis la vestaĵojn kiujn li portis dum la trilogio - do longtempe ĝi estas pli epopea trilogio.
La mabonulo, roluita de Lee Van Cleef, konata en la filmo kiel 'Angel Eyes' (en la itala versio - Sentenza), estas korupta militisto kaj dungita murdisto. Komence Leone pensis havigi Charles Bronson por la rolo, sed finfine elektis Van Cleef kiu ankaŭ ĉefrolis en The Snipers (la dua filmo de la trilogio), kie li interpretis romantikan rolulon. Leone trovis, ke la kontrasto inter la du roloj luditaj de la sama aktoro aldonas interesan aspekton.
La fiulo, roluita de Eli Wallach, estas serĉata krimulo nomata Tuko, kiu provizas la komedian dimension en la filmo, kaj efektive Leone elektis Wallach danke al siaj komediaj kvalitoj. La rolulo de Tuko estis plej proksima al la koro de Leone kaj li kaj Wallach formis amikecon dum la produktado de la filmo. Ĉi tiu ankaŭ estas la nura rolulo inter la tri kies pasintaj epizodoj estas rivelitaj, inkluzive de koni lian fraton kaj la kialojn kiuj kondukis lin al krimo. La aliaj du roluloj, bonaj kaj malbonaj, restas misteraj kaj evitemaj. Eli Wallach ludis en multaj aliaj filmoj, inkluzive de The Magnificent Seven kaj The Godfather Part III, kaj eĉ ricevis malgrandan rolon en la filmo de Eastwood Mystic River.
Intrigo
Blondi estas laca de sia partnereco kun Tuko kaj forlasas lin en dezerto sen akvo kaj sen la mono de ilia lasta laboro, sed Tuko ekspluatas kaj trenas Blondi en la dezerton por venĝi lin en simila maniero kaj torturas lin kun soifo. Blondi atingas kritikan kondiĉon kiam subite rapidanta kaleŝo plena de mortaj aŭ mortantaj konfederaj soldatoj ekaperas antaŭ iliaj okuloj, inter ili soldato nomita Bill Carson kiu presktaŭ mortas pro soifo. Carson instigas Tuko'n por doni al li akvon, kaj en rendimento promesas al li informojn pri la loko de ortrezoro. Li rivelas al li la nomon de la tombejo kie la oro kuŝas, kaj dum Tuko turnas por alporti al li akvon, li estas sufiĉe por riveli, tiu tempon nur al la oreloj de Blondi, la nomon sur la tombo kie la oro kuŝas antaŭ forlaso de lia animo.
Nun Tuko kaj Blondi bezonas unu la alian, ĉar ili ĉiu havas apartan informon pri la loko de la oro. Toku venas al siaj sentoj kaj rapidas por alporti Blondi, kiu mortas pro soifo, al la misiejo kie lia frato la pastro estas, kie Blondi resaniĝas kaj plifortiĝas. Ĉe la fino de lia restado ĉe la misiejo, Toku alfrontas sian fraton kies familia historio estas rivelita al la spektantoj. Sur ilia maniero, ili portas la vestaĵojn de la mortaj soldatoj en provo trompi la konfederaciajn soldatojn, sed ilia plano malsukcesas, ili estas kaptitaj fare de la Uniaj soldatoj kaj prenitaj al kaptitejo prizorgita fare de "Okuloj de Anĝelo" (la malbonulo), kie li alvenis en sia serĉo por la sama Bill Carson. Okuloj de Anĝelo malkovras ke Tuko utiligas la nomon "Bill Carson", kaj torturas lin por eltiri informojn pri la oro. La prizona orkestro ludas kortuŝan muzikon kaj tra la larmoj kovrante la dolorkriojn de Toku, kiu finfine rompiĝas kaj rivelas la nomon de la tombejo. Kiam Okuloj de Anĝelo ekkomprenas ke Blondi estas tiu kiu konas la nomon de la tombo, li elektas ŝanĝi taktikon: supozante ke Blondi estas pli inteligenta ol Tuko kaj komprenos ke disponigi informojn ne nepre ŝparos lian vivon, li ofertas al Blondi partnerecon, kaj la du ekveturis akompanitaj de kvin el la viroj de Okuloj de Anĝelo. Intertempe, Toku sukcesas eskapi de la tendaro kaj atingas proksiman urbon, kie Blondi kaj Angel Eyes ankaŭ restas. Banante en la bankuvo, Toku estas atakita fare de unu el la viroj kiuj provis kapti lin komence de la filmo, sed Toku venas antaŭ li kaj pafas lin (en la sceno kie Toku mokas sian kontraŭulon kaj diras la faman frazon: "Kiam vi devas pafi, Pafu, Ne parolu"). Rekonante la sonon de la pafo de Tuko, Blondi lokalizas lin kaj religas. Kune ili eliminas la kunulojn de Okuloj de Anĝelo, sed li mem sukcesas eskapi de ili.
Tuko kaj Blondi faras sian vojon al la tombejo, sed trovas sin en sanga batalkampo inter la du flankoj de senvalora ponto. Ili decidas krevigi la ponton, kaj por deturni la soldatojn de sia pado, kaj kiel tributo al unu el la oficiroj kiujn ili amikigis antaŭ ol li estis mortigita. Metante la eksplodaĵon, ili decidas dividi la informojn kiujn ili havas. Tuko malkovras la nomon de la tombejo, kaj Blondi malkovras ke la nomo sur la tombo estas "Arch Stanton". Post la eksplodo de la ponto kaj la disvastigo de la soldatoj, Toku ekspluatas momenton de malforto de Blondi, kiu manĝas forvelkantan soldaton en siaj lastaj momentoj, kaj forkuras sur sia ĉevalo ĉe galopo direkte al la tombejo.
Tuko trovas la tombon post panika serĉo, sed kiam li venas por fosi, Blondi ekaperas kaj ofertas al li ŝovelilon, insinuante sian avantaĝon rivelante la pafilon en sia zono. Tuko akceptas la oferton, sed iom pli posta Angel Eyes ankaŭ ekaperas, ofertante duan ŝovelilon por esti uzita fare de Blondi. Blondi rifuzas fosi, malfermas la malplenan ĉerkon de la ora deponejo, kaj klarigas al anĝelo ke li mensogis pri la nomo de la tombo. Blondi skribas la nomon de la tombo sur ŝtono, metas ĝin en la centron de la tombeja komplekso kaj sugestas ke kiu ajn postvivas tridirektan duelon inter ili gajnos la informojn kaj la oron.
Post drameca kaj longa atendanta sceno, Okuloj de Anĝelo tiras sian unuan armilon, sed Blondi antaŭvidas kaj pafas lin senvive ignorante Tuko'n. Toku provas pafi ilin ambaŭ kaj estas konfuzita por vidi ke lia pafilo ne pafas kuglojn. Post la morto de Okuloj de Anĝelo, Blondi klarigas al Tuko ke li senarmigis lin la antaŭan vesperon, kaj sugestas ke li iru reen kaj fosu en la reala tombo - la nekonata tombo plej proksime al la tombo de Arch Stanton. Toku fosas, malkovrante la oran keston, kaj rigardas supren nur por malkovri maŝon pendantan de arbobranĉo super la tomboŝtono. Blondi ordonas al li, per armila forto, stari sur la malstabila tomboŝtono, kaj surfadenigi maŝon ĉirkaŭ lia kolo. Post ligado de liaj manoj kaj streĉado de la maŝo, Blondi kunportas duonon de la oro, postlasante la alian duonon en la tombo plej proksime al Tuko, kaj ŝajnas rajdi foren inter la krioj de Tuko de kolerego kaj frustriĝo. En drameca fino kiu eĥas la komencon de la filmo, Blondi turnas reen kaj pafas de fore ĉe la maŝo super la kapo de Tuko antaŭ daŭri sur sia maniero kiam Tuko falas vizaĝo malsupren sur la sakoj el oro.
Moraleco de la roluloj
La komencaj scenoj prezentas ĉiun rolulon akompanita de titoloj kiuj diras al la spektantoj kiu estas la bona, kiu estas la malbona kaj kiu estas la fiulo. Tamen, la moraleco de la bona rolulo, pozita fare de Clint Eastwood, estas ekstreme ambigua, kiel en la antaŭaj filmoj. Li mortigas premiĉasistojn kiuj volas transdoni Tukon (la fiulo unu) al la aŭtoritatoj por preni for la premion sur lia kapo. Poste li forlasas Toku kaj senigas lin je sia mono. Li daŭre vundas Toku poste en la filmo ankaŭ, kvankam la plej multaj el liaj aliaj agoj povas esti klarigitaj kiel venĝo por lia torturo en la dezerto fare de Toku. Tamen, male al la aliaj du roluloj, la varo pruviĝas esti kompatema.
Tuko, viro kiu faris multajn krimojn de diversaj gradoj de severeco, estas prezentita al spektantoj kiel varma kaj humana persono sed mankas memfido, kaj ni estas rakontitaj ke li turnis sin al krimo por eviti la plagon de malsato. Tuko estas vidita en la filmo kiel venĝema, kaj ne pardonas Blondi por perfidado de li komence de la filmo.
Okuloj de Anĝelo estas prezentita kiel kruela kaj egoisma persono, kiu ne hezitos vundi kaj mortigi por antaŭenigi siajn celojn. Fakte, ŝajnas en la filmo ke li eĉ ĝuas kaŭzi suferon al aliaj. Tamen, li estas prezentita kiel persono kun certa etika kodo. Li asertas "kiam mi estas pagita mi ĉiam kompletigas mian laboron" kaj restas fidela al la vorto kiun li donis al la viro kiun li mortigis antaŭe.
Oni povas konkludi, ke "la bona, la malbona kaj la fiulo" estas tri dimensioj per kiuj oni povas mezuri homon - la tri polusoj de moralo. Kaj ĉar nenio estas absoluta, la moralo de ĉiu homo navigas ene de tiu triangulo kaj tendencas tien kaj tien laŭ la cirkonstancoj. Sergio Leone prezentas kruelan kaj perfidan mondon, kie nenio estas absoluta. Eĉ la etna identeco de la roluloj estas neklara. La filmo okazas sur la fono de la Usona Enlanda Milito, polemika milito, kiu ankaŭ havas multajn vizaĝojn, komencante per la batalo por homa libereco kaj la forigo de sklaveco, tra sufero kaj krueleco, kaj finiĝante kun ekonomiaj kaj politikaj interesoj. Eĉ "la fiulo" ne estas multe pli fiulo ol la aliaj du roluloj. "The Good, the Bad and the Ugly (La Bona, la Malbona kaj la fiulo)" ironie mokas la heroecon kaj bonkorecon de John Wayne en la Usonaj vesternos de tiu tempo, kie la bona Usonano restarigas leĝon kaj ordon, kaj ĉiam gajnas la aviditan knabinon.
Montereau (stacidomo)
Montereau estas franca stacidomo sur linio Paris Gare de Lyon -, situanta en Montereau-Fault-Yonne (mallonge: Montereau), departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj sur linio R de Transilien.
Kozo Arai
Kozo Arai (japane 荒井 公三, n. 24-an de oktobro 1950) estas japana futbalisto. Li de 1970 ĝis 1977 membris en la japana nacia teamo de futbalo. Li estis aktiva ludisto, kiu partoprenis en 47 matĉoj.
Pascale Boistard
Pascale Boistard, naskiĝinta la en Mont-de-Marsan estas franca politikistino, elektita deputitino de la departemento Somme en 2012 kaj nomumita subministro komisiita pri virinaj rajtoj en la 2-a registaro de Manuel Valls la.
Biografio
Ŝi aliĝis al la Socialista Partio en 1997.
Deputitino de Somme
En 2012, ŝi estis elektita deputitino en la 1-a deputita distrikto de Somme (Amiens nord-Abbeville) en la dua balotvico la, kun da voĉoj. Ŝi postsekvis en alimaniere redifinita distrikto Maxime Gremetz, kiu ne rekandidatiĝis kaj kies seĝo vakis ekde lia demisio la.
En la Nacia Asembleo, ŝi sidas en la Komisiono pri eksterlandaj aferoj, kies sekretario ŝi estas elektita.
La, ŝi estis elektita federacia sekretario de PS de Somme kun da voĉoj de la aktivuloj.
Subministro komisiita pri virinaj rajtoj
La, ŝi estis nomumita subministro komisiita pri virinaj rajtoj en la 2-a registaro de Manuel Valls.
Iaido
Iaidō (japane 居合道) estas japana luktosporto. Gravas en ĝi elingigi la katanon kaj tranĉi per ĝi en unu movo.
Iaidō povas esti tradukita por «la vojo de la vivo kun harmonio», aŭ «ekzisti kun unio kun la vojo».
Tajloro
Tajloro estas metia profesio de la teksaĵo-prilaborado. La tasko estas formtranĉi kaj kunigi tukojn. La laboriloj estas pinglo, fadeno, tondilo, tajlorkreto kaj ekde la 19-a jarcento ankaŭ la kudromaŝino.
Tajloro kiel familia nomo
La nomo de tiu ĉi metiisto estas vasta familia nomo en multaj lingvoj, ekzemple:
En la filmo Meeting Venus de István Szabó multaj fikciuloj nomiĝas "Tajloro", sed diverslingve.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri tajloro en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Spongia officinalis
Spongia officinalis estas specio de mara spongo kutime uzata kiel spongobano. Ĝi apartenas al la Spongiidae familio de Spongedoj kaj la Spongia genro, kiu inkluzivas aliajn 70 speciojn.
Ĝi estas hermafrodita besto, kiu povas reproduktiĝi sekse aŭ nesekse. La junaj larvoj naĝas libere ĝis ili aliĝas al la fundo de la maro aŭ al alia taŭga grundo. Tiam ili komencas kreski malrapide. Ili povas daŭri ĝis 40 jaroj por kreski al la grandeco de bazpilko.
Ĝia rikolto, per komercaj interesoj, kaŭzis gravan malpliiĝon en populacioj.