cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Culsh
La subteretaĝo aŭ terdomo de Culsh situas proksime al la urbo Tarland en Aberdeenshire en Skotlando. Ĝi apartenas al grupo kun la pli malgrandaj subteretaĝoj sur la Orkadoj kaj tiuj de Ardestie, Carlungie kaj la Tealing, ĉiuj en la graflando Angus, al la ĉ. 100 plej konataj subteretaĝoj en Skotlando. Laŭ elaeraj fotoj oni supozas, ke ekzistas pliajn. Culsh estis malkovrita en la jaro 1850 de J. Stuart. La bananoforma horizontala projekciaĵo estas tipe por la subteretaĝo en Aberdeenshire.
15303 Hatoyamamachi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbeto Hatojama (japane 鳩山町 : Hatoyama-machi) en gubernio Sajtama ene de la metropola areo de Tokio. Riĉa en naturo, la urbeto enhavas institutojn de avangarda teknologio por observo de la Tero, meteologio kaj fundamenta scienca esplorado.
Funikularo de Saint-Just
La Funikularo de Saint-Just, signalita per indikilo F1, estas unu el la du linioj de Funikularo de Liono ankoraŭ funkciantaj en Liono. Ĝi kunligas la stacion de al. Malfermita la kun ŝpuro de, ĝi estis transformita en 1901 al dentorela fervojo Saint-Jean - Saint-Just kun ŝpuro de. Ĝi estis retransformita al funikularo en 1958 konservante la metran ŝpuron. La maksimuma deklivo estas 183 mm/m. La linio estas ekspluata kun ununura trako kaj centra preterpasejo en la meza stacio  kun 2 du-vagonaj vagonaroj.
Culsh
Situo
Culsh situas apud la ŝoseo B9119 oriente de Tarland, ĉ. 3,8 km en la direkto de Aberdeen.
Funikularo de Saint-Just
Stacioj
Stacioj de la linio de oriento al okcidento:
Heinz-Christian Strache
Heinz-Christian STRACHE [ŝtraĥe], naskiĝinta la 12-an de junio 1969 en Vieno, estas dentkuracada teknikisto kaj aŭstra politikisto kaj eksa estro de la dekstrapopolisma partio FPÖ (Freiheitliche Partei Österreichs - Libera Partio Aŭstria).
Post la skismo de la FPÖ per la fondiĝo de la nova partio BZÖ (Bündnis Zukunft Österreich - Alianciĝo por la estonteco de Aŭstrio) s-ro Strache iĝis estro de la FPÖ, dume lia eksa zorganto Haider ekestris la novan BZÖ. En la 18-an de decembro 2017 li fariĝis vickanceliero en la registaro de Sebastian Kurz. ĝis demisio en majo 2019.
Didier Deschamps
estas franca futbala trejnisto kaj eksa profesia futbalisto. Li naskiĝis en Bayonne, Francio, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2012 li estas la trejnisto de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 kaj la Futbala Mondpokalo 2018, kaj la lastan el tiuj venkis per sia teamo.
Shihōin Yoruichi
ŜIHŌIN Yoruiĉi estas nigrahaŭta virino, kiu scipovas transformiĝi je kato.
Ŝi trejnis na Ĉad kaj na Orihime
List of Bleach characters BLEACHの登場人物 Список персонажей «Блич»
Kaporo
Kaporoj (el la franca vorto câpre kaj origine el la greka kápparis) estas la marinitaj burĝonoj de la "'Vera kapora arbusto"' (latine Capparis spinosa), kiu hejmas en suda Eŭropo, fakte en la tuta mediteranea regiono. Ekde la antikvaj grekaj kaj romiaj tempoj oni uzas ilin kiel gustodona aldonaĵo al manĝaĵoj, sed ankaŭ kiel sanigilo kaj amorigilo.
Biologio kaj utiligo
Kaporaj arbustoj kreskas laŭ speco en seka medio, aŭ eĉ en malprofunda mara akvo. La burĝonoj en grando de pizoj kreskas je etaj branĉetoj proksime de la folioj. La delikataj, blanke violaj floroj malfermiĝas nur unufoje dum mallonga tempo inter mateno kaj tagmezo.
La fermitajn burĝonojn oni rikoltas en printempo, krude ili ne manĝeblas. Unue oni lasas ilin dum unu tago, poste marinas ilin en salo, sala akvo, vinagro aŭ oleo. Dum tiu proceso ekestas kapora acido kaj glikozido, kiuj donas al la kaporoj sian spican guston.
Manĝaĵoj
En varmaj manĝaĵoj oni aldonu kaporojn nur tute fine, ĉar iuj gusteroj en varmo rapide forflugas. Kaporoj storitaj en salo, kiujn oni preferas en itala kaj iberia kuirarto, unue devas esti lavataj en akvo, por perdi iom da salo. Por ne detrui la guston, oni uzu aldonajn spicojn nur tre singarde kaj laŭeble malmulte. Konataj manĝaĵoj kun kaporoj estas la itala "Vitello tonnato" kaj la germanaj Königsberger Klopse el la orient-prusa regiono ĉe la balta maro inter nuna Pollando kaj nuna Litovio. Ankaŭ tapenado el la Provenco ĉefe enhavas olivojn kaj kaporojn.
Ĝendarmo en emeriteco
Ĝendarmo en emeriteco (france Le gendarme en balade‎) estas franca filmo aperinta en 1970 kaj originale filmita en la franca lingvo. Temis pri la kvara el ses konataj filmoj, post Ĝendarmo el Saint-Tropez, Ĝendarmo en Novjorko kaj Ĝendarmo geedziĝas, el kiuj sekvis Ĝendarmo kaj eksterteranoj kaj Ĝendarmo kaj ĝendarminoj. En tiuj ĉi filmoj rolis Louis de Funes, Michel Galabru kaj multaj aliaj konataj francaj aktoroj.
Márcio Rodrigues
Márcio Rodrigues (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 2004 ĝis 2005 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Ĝendarmo en emeriteco
Rilate sian ĝenron, ĉiuj ses filomj rigardeblas kiel komedia filmo kaj ĉiuj lokiĝas en Saint-Tropez, fama somerrestadeja havenurbo borde de la Mediteranea Maro en la regiono Bordo Lazura aŭ Franca Riviero.
La filmo havas entutan daŭron de 100 minutoj.
Lajos Szilassi
Lajos Szilassi [lajoŝ silaŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilassi Lajos estas hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lajos Szilassi naskiĝis la en Szentes.
Collado Villalba
Collado Villalba estas municipo de la Madrida Regiono (Hispanio). Ĝi situas je 39 km nordokcidente de Madrido kaj je 917 metroj alte sur ampleksa holmo de la madrida deklivo de la Gvadarama Montaro. Kun 64.263 loĝantoj (2022) en areo de 26,5 kvadrataj kilometroj, ĝi troviĝas ĉe la valo de Gvadaramo, turisma regiono de la Madrida Regiono.
Templo de Londono
La templo de Londono estas unu el la temploj konstruitaj kaj funkciantaj de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la numero 12 konstruita de la mormona eklezio kaj la unua templo konstruita en Britio. Ĝi troviĝas en Newchapel, Surrey, Anglio.
Sableroj
Sableroj  estas la titolo de kolekto de poemoj kaj prozaĵoj de Marie Hankel, verkitaj originale en Esperanto. La 92-paĝa libreto aperis en la jaro 1911 ĉe Germana Esperanto-Librejo en Lepsiko. Samloke, Ferdinand Hirt & Sohn prizorgis duan eldonon en 1922.
48628 Janetfender
48628 Janetfender estas malbone konata malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la usona aerarmea observatorio Air Force Maui Optical and Supercomputing observatory (AMOS) sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui
Nomo
Ĝia nomo honoras Janet Sue Fender, ĉefan sciencistinon de la Direkcio pri Kosmaj Veturiloj de laAir Force Research Laboratory, persone responsa pri la iniciato de la kontaktoj inter Eleanor Helin de la JPL kaj Paul W. Kervin de AMOS, tio, kiu permesis, ke AMOS subtenis la programon Near Earth Asteroid Tracking.
(15247) 1989 WS
(15247) 1989 WS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Prym
La William Prym GmbH & Co. KG estas la plej maljuna industrientrepreno de Germanio. La ĉefkompanio havas sian sidejon en Stolberg, Rejnlando, ĉe Akeno.
Historio
Komence de la 19-a jarcento Prym produktis unuajn aĵojn el latuno, fero kaj ŝtalo, tre baldaŭ ankaŭ maŝine. En 1859 William Prym kaj ties filo Gustav Wilhelm vastigis la produktaron al vesteroj, kiuj iom post iom iĝis la plimulto de la produktado. Unu el tiuj eroj estis la de Heribert Bauer en 1885 inventita prembutono, kiu estis plibonigita en 1903 de Hans Prym per en la superan parton enmetita risorto (Kronenfeder-Druckknopf).
En 2001 la entrepreno Prymetall (Prymetall GmbH & Co. KG, kun gisfabrikoj kaj rulfabrikoj, unu el la plej grandaj eŭropaj produktantoj de duonpretaj produktoj el kupro kaj kupraj alojoj) estis disigita de la entreprenaro kaj vendita al la entreprenaro Norddeutsche Affinerie.
Nuntempe
Nuntempe la entrepreno produktas tage ĉirkaŭ 15 milionoj da prembutonoj. Aldone al vesteroj kiel prembutonoj kaj trikiloj, Prym nuntempe ankaŭ produktas kontaktilojn por elektraj ligiloj kaj elektronikajn konstruerojn. Kun ĉirkaŭ 40 produktejoj kaj distribuejoj la entrepreno mondskale disvastiĝis.
Sub la ĉefa entrepreno, tri apartaj filioj zorgas pri specifaj aĵoj:
En 2006 la jara spezo de la Prym GmbH estis 352 milionoj da eŭroj kaj la nombro de dungitoj 3800. La entrepreno estas ankoraŭ nuntempe 100% familia posedaĵo, de entute 50 societanoj. Ĝis oktobro 2005 la estraro estis daŭre familia.
Aliaj
Pro la financa engaĝiĝo de la familio Prym estis fondita en Stolberg urba biblioteko kaj naĝejo, sociaj loĝejoj kaj unu el la unuaj germanaj entreprenaj malsanasekuroj (nuntempe parto de la BKK Anker-Lynen-Prym).
Georgij Konstantinoviĉ Ĵukov
Georgij Konstantinoviĉ ĴUKOV (Георгий Константинович Жуков) estis marŝalo de Sovetunio, la plej signifa soveta generalo de la dua mondmilito, la viro, kiu sukcese defendigis Moskvon kontraŭ germana ofensivo, ĉirkaŭigis kaj venkigis la nazian armeon ĉe Stalingrado, venkigis la ruĝan armeon en decida batalo de la dua mondmilito ĉe Kursko kaj fine kondukis siajn soldatarojn ĝis Berlino. Li naskiĝis la 2-an de decembro 1896 en vilaĝo Strelkovka proksimume 90 km oriente de Moskvo en kamparana familio kaj mortis la 18-an de junio 1974 en Moskvo.
12259 Szukalski
12259 Szukalski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Landas (stacidomo)
Landas estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Landas, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Hirson (267000).
Nakhonratĉasima
Nakhonratĉasima, taje นครราชสีมา, kmere នគររាជសីមា konata pli mallonge ankaŭ Khorat (โคราช) estas universitata urbego, romkatolika diocezo, provinca kaj distrikta sidejo en Tajlando.
Situo
Nakhonratĉasima situas en meza parto de la lando ĉe okcidenta rando de altebenaĵo. Bankoko troviĝas je 218 km-oj.
Historio
Antaŭ la 14-a jarcento tiu areo apartenis al la Kmera imperio, poste al aliaj imperioj. La unua mencio okazis laŭ siamaj kronikoj post 3 jarcentoj kiel "duaklasa" urbo. Oni konstruis fervojan linion en 1922. Nakhonratĉasima estis ĉefsidejo de malsukcesa ribelo en 1933. Dum la Vjetnama milito Usono havis proksime aerbazon, poste ĝi apartenis al la ŝtato kaj jardekon estis ankaŭ civila flughaveno. Dum alia puĉo en 1981, la registaro kune kun la reĝa familio rifuĝis tien. En 1993 la plej granda hotelkatastrofo de Tajlando okazis en la grandurbo, mortigante 137 homojn.
La soldato koleriĝinta pro financa disputo pafis sian komandestron kaj poste ĉiujn hazarde renkontitajn surstrate homojn, postlasinte 29 mortintojn kaj preskaŭ 60 vunditojn. La sekurecaj fortoj pafmortigis la soldaton post 12-hora alfrontiĝo en bazaro.
Ekonomio
La ekonomio de Nakhonratĉasima tradicie dependas de la agrikulturo. La urbego estas konata kiel pretiga centro por rizoj, maizoj, tabakoj, tapiokoj kaj sukeroj. Silkoj estas produktitaj en la proksimaj vilaĝoj, oni bredas brutojn kaj porkojn. Ekzistas 4 universitatoj en la areo.
Klimato
Nakhonratĉasima troviĝas en la tropika klimato. En la jaro pluvas 1072 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro pli ofte pluvas. La temperaturo varias inter 22-33 °C.
Ferenc Anisits
Ferenc Anisits [aniŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Anisits Ferenc  estas hungara-germana inĝeniero.
Ferenc Anisits naskiĝis la  en Szolnok.
Biografio
Ferenc Anisits abiturientis en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en la sama urbo en la Teknikuniversitato en 1962. Post siaj studoj li laboris en diversaj laborejoj. En 1965 li disidis al Okcidenta Germanio, kie li ricevis postenon en MAN. En 1973 li doktoriĝis en Brunsviga Universitato de Teknologio, poste li laboris en Svislando, li planadis diversajn aŭtojn. Post jaroj li laboris en Mannheim, ekde 1981 en firmao BMW en Steyr. Li okupiĝis pri dizeloj kaj ties elektronikaĵoj. Liaj novaj motoroj en 1999 kaj 2000 akiris la premiojn "Motoro de la jaro". En 1999 li pensiuliĝis. Li ricevis hungaran kaj eksterlandajn premiojn.
Robledo de Chavela
Robledo de Chavela estas municipo de la Madrida regiono (Hispanio) situanta en la Okcidenta Montaro de Madrido, je 63 km de Madrido ĉefurbo, en loko situanta voje al la okcidenta areo de la Gvadarama montaro kaj la Sierra de Gredos.
Ĝi havas limojn norde kun Santa María de la Alameda kaj Zarzalejo, oriente, kun San Lorenzo de El Escorial, Navalagamella kaj Fresnedillas de la Oliva, sude, kun Colmenar del Arroyo kaj Navas del Rey, okcidente kun Valdemaqueda y Cebreros.
Vojka nad Dunajom
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, sur insulo inter olda Danubo kaj kanalo, laŭ flankovojoj. Bratislavo troviĝas 22 km-ojn for. Pramo trafikas tra la kanalo, krome estas 2 pontoj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1186. La kampoj apartenis al fortikaĵo de Pozsony, baldaŭe al ĉefepiskopejo de Esztergom. La loĝantoj ricevis nobelecon pro la militservoj. En 1910 loĝis en la vilaĝo 1272 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Somorja, poste al Ĉeĥoslovakio.
En 1920 la novaj ŝtatlimoj fortranĉis eksterajn partojn de la vilaĝo. Ili restis hungara parto, el kio oni formis novan vilaĝon Cikolasziget. En 1969 el aliaj proksimaj similaj vilaĝoj formiĝis Dunasziget. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948.
Allende (familia nomo)
Allende estas familia nomo origine devena el la eŭska lingvo. Notindaj homoj kun la familia nomo estas ekzemple:
Premio Nebulozo
La Premio Nebulozo (Nebula Award) estas premio donata ĉiu jare de Sciencfikciaj kaj Fantasta Verkistoj de Usono ("Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA)"), por la plej bona sciencfikciaj rakontoj eldonataj en Usono dum la du antaŭaj jaroj.
Ofte okazas, sed ne antaŭdireble, ke ĉi tiu premio, elektata de verkistoj, kaj la premio de la fervoruloj (Premio Hugo) doniĝas al la sama verkaĵo.
Historio
La unuaj premioj doniĝis por la jaro 1965. Dune ("Duno") de Frank Herbert gajnis la premion por la plej bona romano.
22722 Timothycooper
22722 Timothycooper estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Eliaquim Mangala
Ekde la jaro 2013 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 kaj en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016.
Ádám Reviczky
Ádám Reviczky [revicki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reviczky Ádám estis hungara politikisto, oficiro, juristo, membro direktora de Hungara Scienca Akademio (1830). Lia nobela antaŭnomo estis revisnyei, lia rango estis grafo ekde 1825.
Ádám Reviczky  naskiĝis la  1786 en Debrecen. Li mortis la 1862 en Heiligenkreuz im Wienerwald.
Bularros
Bularros [buLAros] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de loĝlokoj Bularros, Villaverde kaj Muñoyerro. Ĝi okupas totalan areon de 30,76 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 63 loĝantojn. Ĝi perdis 400 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 22 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Vadillo de la Sierra, Muñana, Poveda, Pradosegar kaj Muñotello. La municipo estas inter la Valo Amblés sude kaj la Sierra de Ávila norde. La zono de la Sierra de Ávila inkludas la montopintojn Cerro del Berruco Negro (1609 m) kaj Cerro Robledillo (1611 m) kiel plej altaj de la municipo. Tra la valo fluas la rivero Adaja.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Medgyesegyháza
Medgyesegyháza [medjesedjhAza], slovake Medeŝ estas urbo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Mezőkovácsháza. La loknomo signifas: griota-eklezio.
Sambrial
Sambrial, سمبڑيال‎ estas urbego en provinco Panĝabo (Pakistano), en kantono de Sialkot, kie Sambrial estas sidejo de la samnoma distrikto.
Medgyesegyháza
Situo
Medgyesegyháza situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Makó-Békéscsaba. Mezőkovácsháza estas proksime.
Sambrial
Geografio
Sambrial situas en la plej orienta parto de la lando inter la kantona sidejo Sialkot kaj urbego Vazirabad.
Medgyesegyháza
Historio
La unua mencio devenis el 1418. La komunumo longe apartenis al fortikaĵo de Gyula. Ŝajnas, la vilaĝo pluvivis la turkojn. En 1883 la fervojo ekfunkciis, en 1888 alvenis slovakoj el Békéscsaba, en 1893 la vilaĝo iĝis grandvilaĝo, urbo en 2009. Post la 2-a mondmilito alvenis forpelitaj hungaroj el Gúta.
Sambrial
Ekonomio kaj eduko
Sambrial travivis ekonomian kreskon pro ĝia strategia loko (memoru:inter Sialkot kaj Vazirabad). Tiu vojetapo situas inter Barato kaj Ravalpindio.
Medgyesegyháza
Historio
Vidindaĵoj estas kastelo de Telbisz (telbis) (nun maljunulejo), preĝejoj luterana, katolika kaj kalvinana. La lasta en trakonstruita sinagogo funkcias.
Sambrial
Trafiko
Al Sambrial kuras vojoj el Daska, Sialkot kaj Vazirabad. Sambrial situas laŭ fervoja linio inter Sialkot kaj Vazirabad. Ĉe ekstera norda parto de Sambrial funkcias la internacia flughaveno de Sialkot.
Klimato
Sambrial situas en humida subtropika klimato (Cwa) laŭ la Klimata klasifiko de Köppen. La averaĝa jara temperaturo estas ĉirkaŭ 23 °C. Jare falas ĉirkaŭ 1000 mm da pluvoj.
Katalin Olosz
OLOSZ Katalin estas rumanuja hungara folkloristino, literaturhistoriistino naskita en Kovászna la 29-an de decembro 1940. Ŝi estis la edzino de Antal Kicsi kaj la pli juna fratino de Ella Olosz húga.
Biografio
Katalin Olosz finis la mezlernejon en Sfântu Gheorghe (1957), la diplomon de instruisto pri hungara lingvo kaj literaturo ŝi havigis al si en Universitato Babeș-Bolyai de Kluĵo (1963). Ŝi instruis en la Porinstruista Instituto de Târgu Mureș (1963–66), poste ŝi iĝis esploristino, respektive ĉefesploristino en la loka esplorcentro de la Rumana Akademio. Ŝi estas anino de KZST, EME, Kriza János Néprajzi Társaság, de la budapeŝta Hungara Etnografia Asocio kaj Internacia Hungara Filologia Asocio.
La Courneuve - 8 Mai 1945 (Tramtransporto en Parizo)
La Courneuve - 8 Mai 1945 [la kuʁnœv ɥit mɛ milnœfsɑ̃kaʁɑ̃tsɛ̃k] estas haltejo de Tramvojo T1 situanta en komunumo La Courneuve en departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Proksime
La stacio priservas interalie la komercan kvartalon « Quatre routes » kaj Mémorial de la Résistance, skulptaĵon de Shelomo Selinger.
Civezza
Civezza estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Ĝendarmo kaj eksterteranoj
Ĝendarmo kaj eksterteranoj (france Le Gendarme et les extra-terrestres‎) estas franca filmo aperinta en 1979 kaj originale filmita en la franca lingvo. Temis pri la kvina el ses konataj filmoj, post Ĝendarmo el Saint-Tropez, Ĝendarmo en Novjorko, Ĝendarmo geedziĝas kaj Ĝendarmo en emeriteco, el kiuj sekvis la lasta parto Ĝendarmo kaj ĝendarminoj. En tiuj ĉi filmoj rolis Louis de Funes, Michel Galabru kaj multaj aliaj konataj francaj aktoroj.
Civezza
Najbaraj komunumoj estas Cipressa, Dolcedo, Imperia, Pietrabruna kaj San Lorenzo al Mare.
Ĝendarmo kaj eksterteranoj
La filmo havas entutan daŭron de 96 minutoj.
1978
En la jaro 1978 post Kristo okazis, interalie:
Murpentraĵo
Murpentraĵo estas pentraĵo, kiu ne estas verkita sur ligna tabulo aŭ tolaĵo, sed rekte sur la muro.
La farboj estas ĉe murprentraĵoj aŭ rekte metitaj sur stukaĵon ankoraŭ malseketan (vidu: fresko) aŭ jam sekan (vidu: sekpentraĵo). La artisto provas aŭ konservi la ecan ebenon de la muro aŭ doni impreson de tridimensio (iluzidona murpentraĵo).
Laŭlonge de la historio la murpentrarto ege evoluis tra diversaj etapoj, kaj fakte la komenco mem de la pentrarto estis murpentrarto de rokpentraĵoj en kavoj aŭ rokmuroj kiel loĝejoj aŭ adorejoj fare de prapopoloj kiuj disvolvigis tiun arton. Sekvis en la Antikveco kutimo ornami per murpentraĵoj la muroj de palacoj kaj aliaj monumentoj, kio pluis ĝis la nuntempo. Kaj historie kaj aktuale estis kaj estas artistoj kiuj dediĉis sin ekskluzive al la murpentrarto, dum aliaj pentristoj, same pentris sur muroj kiel sur tolaĵoj, ligno ktp. Normale murpentraĵo estas pli ampleksa ol alisurfacaj pentraĵoj: iu pentristo povas pentri miniaturon sur ligno, papero, tolo ekzemple, sed oni ne faras miniaturojn sur muro.
Peraltilla
Peraltilla estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la centro de la komarko Somontano de Barbastro, oriente de la rivero Alcanadre kaj borde de la rojo Clamor.
La Villeneuve (Creuse)
La Villeneuve estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 90 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Peraltilla
Geografio
Ĝi limas norde kun Azara, oriente kun Pozán de Vero, kaj sude kun Laluenga.
La Villeneuve (Creuse)
Geografio
La Villeneuve etendiĝas sur 4,45 km², kaj havis 90 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 20 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Peraltilla
Geografio
La loĝloko Peraltilla mem (429 msm) estas je 42 km sudoriente de Huesca, komunikata laŭ la ŝoseo N-240 kun Barbastro oriente kaj laŭ la aŭtoŝoseo A-22 kun Monzono sudoriente kaj Huesca nordokcidente.
La Villeneuve (Creuse)
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Villeneuve situas je alteco de 790 metroj.
Peraltilla
Historio
La areo estis loĝata de araboj, kiu lasis inter alia reton de irigacio.
La Villeneuve (Creuse)
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Villeneuve apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Peraltilla
Historio
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj al la areo de Bielsa kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
La Villeneuve (Creuse)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Marie-Claude Mathieu, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Villeneuve apartenas al la kantono de Crocq, kies ĉefurbo estas Crocq. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Peraltilla
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokon.
Travis (lago)
Travita estas rezervujo laŭlonge de la teksasa rivero Kolorado en la centro de la ŝtato Teksaso de Usono.<!-- La rezervujo estis formita en 1942 per la konstruado de _Mansfield_ Akvobaraĵo sur la okcidenta rando de Aŭstino per la Suba (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) Aŭtoritato. Travita (lago) havas la plej granda memora kapacito de la sep rezervujoj sciata kiel la Altaj terenaj Lagoj, kaj _stretches_ 65 mejloj (105 km) _upriver_ de okcidenta _Travis_ Departemento en alte _serpentine_ kurso enen suda _Burnet_ Departemento al _Starcke_ Akvobaraĵo, sudokcidenta de urba Marmoro Falas. La _Pedernales_ Rivero, grava alfluanto de la (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)), (fluas, fluoj) enen la lago de la sudokcidenta en okcidenta _Travis_ Departemento. La lago estas uzita por (inundo, inundi) regi, akvo liveri, elektra pova generacio kaj (aliformigo, ripozo).
La aliaj rezervujoj sur la (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) estas Buchanan, Inka Lago, Lago _LBJ_, Marmoraj Faloj (lago), Austin (lago), kaj Urba Lago.
(Aliformiga, Ripoza) uzas
Pro ĝia volumeno, la lago servas kiel la primara inundo regi rezervujo de la Alta terena Laga ĉeno. La nivelo de la lago povas pro tio varii ege, dependanta sur la kvanto de kvanto de pluvo en la (Kolorado (rivero), Kolorado (rivero en Teksaso)) baseno supre laŭ la torento. Malgraŭ ĉi tiu, la lago _furnishes_ unu el la plej deziris (lokoj, situoj, situas) en la regiono por subĉiela (aliformigo, ripozo), inkluzivanta fiŝkaptado, boatanta, (naĝado, naĝanta), _scuba_ plonĝanta, _picnicking_ kaj kamp(ad)anta. Inter la parkoj laŭ la lago estas la _Travis_ Departementa parka Hipia Kaldrono, la nur (vesto, tukanta, vestanta)-elektebla publiki parko en Teksaso. Travita (lago) estas ĝenerale (konsiderita, konsideris) unu el la plej klaraj lagoj en Teksaso.
Fiŝaj loĝantaroj
Travita (lago) havas estas (stokita, kolbita, levkojita, akciita) kun kelkaj specoj de fiŝo intencis al plibonigi la utileco de la rezervujo por (aliformiga, ripoza) fiŝkaptado. Fiŝo (prezenti, aktuala) en Travis (lago) inkluzivi _largemouth_ baso, _guadalupe_ baso, blanka baso, (striis, filmita) baso, barbfiŝo kaj _sunfish_.
Eksteraj ligiloj
-->
30168 Linusfreyer
30168 Linusfreyer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Hejőbába
Hejőbába estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Tiszaújváros.
30168 Linusfreyer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Linus Alexander Freyer, finalisto eb 2014 de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio medicino, scienco de la sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la George Washington Carver Middle School de Coral Gables (Florido).
Hejőbába
Situo
Hejőbába situas sur ebenaĵo, laŭ rojo nomata Hejő, laŭ flankovojoj, laŭ iama fervojo Miskolc-Mezőcsát. Tiszaújváros troviĝas 11, Miskolc 23 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1234 en formo "Baba". En 1544 la turkoj detruis la vilaĝon, poste ĝi apartenis al la Osmana Imperio sed ne senhomiĝis. Post liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la komunumo senhomiĝis. En 1852 incendio okazis. Ekde 2007 la fervojo ne liveras pasaĝerojn. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.
Nord-konga arbara-savana mozaiko
La nord-konga arbara-savana mozaiko estas ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al la tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Centra Afriko. Ĝi ampleksas zonon de interplektataj arbaroj, savanoj, kaj herbejoj.
Priskribo
La ekoregiono kovras areon de 708 100 da kvadrataj kilometroj kaj ĝi etendas sin ekde Kameruno ĝis Ugando, irante tra Centrafrika Respubliko, Demokratia Respubliko Kongo kaj Sud-Sudano. Ĝi estas parte de la zono de arbara-savana mozaiko kiu apartigas la arbarojn de ekvatora Afriko de la tropikaj savanoj, kaj ĝi enhavas la arbajn savanojn la plej nordaj de Afriko. Ĝi etendas sin ekde Kameruna Vulkanlinio okcidente, tra la centro de Kameruno kaj la sudo de Centrafrika Respubliko, ĝis la sudokcidento de Sud-Sudano kaj la nordoriento de Kongo Kinŝasa. Ĝi ankaŭ inkludas mallarĝan zonon de la nordokcidento de Ugando. Ubango kaj Uele-Rivero konstituas la sudan limon de la ekoregiono, dum Gazelo-Rivero (Bahr el Ghazal) estas la orienta limo.
La ekoregiono limtuŝas norde kaj oriente la orient-sudanan savanon, nordoriente la saharajn inunditajn herbejojn, okcidente la gvinean arbaran-savanan mozaikon, la kamerunajn montarbarojn kaj la marbordan arbaron de Kros-Sanago-Bioko, sudoriente la Albert-riftajn montarbarojn, kaj sude la nordokcident-kongajn malaltaĵajn arbarojn kaj la nordorient-kongajn malaltaĵajn arbarojn. La klimato estas tropiksavana. Ĝenerale estas seka sezono kaj pluva sezono. La averaĝa jara precipitaĵo, variante inter 1 200 kaj 1 600 mm, estas ju pli alta des pli sude oni troviĝas. La plej granda parto de la ekoregiono estas altebenaĵo kun altitudo de ĉirkaŭ 500 da metroj, kiu levas sin ĝis 700 okcidente.
Flaŭro
La flaŭro estas varia; la ekoregiono enhavas galerian arbaron, arbajn savanojn kaj herbecajn savanojn, kun specioj tipaj por la sudanaj savanoj pli norde kaj por la kongaj arbaroj pli sude.
Faŭno
La karakterizaj mamuloj de la ekoregiono estas la giganta taŭrotrago (Taurotragus derbianus), la tragelafo (Tragelaphus eurycerus), la akvantilopo (Kobus ellipsiprymnus), la kobo (Kobus kob), Erythrocebus patas (cerkopitekedoj), la ĉevala hipotrago (Hippotragus equinus), la afrika bubalo (Syncerus caffer), la amfibia hipopotamo (Hippopotamus amphibius), la ĝirafo (Giraffa camelopardalis), la leono (Panthera leo) kaj la leopardo (Panthera pardus).
La nila krokodilo (Crocodylus niloticus) ĉeestas en la riveroj en la nordo de la ekoregiono.
Endemiismoj
La galeriaj arbaroj de Nacia Parko Garamba gastigas la lastajn specimenojn de la norda larĝlipa ceratoterio (Ceratotherium simum cottoni); kaj la lasta populacio de la okcidenta pintlipa dicero (Diceros bicornis longipes) postvivas en la ekstrema okcidento de la ekoregiono.
Estas pluraj endemiaj specioj de reptilioj kaj amfibioj. El tiuj la blinda serpento Rhinotyphlops sudanensis, la lacerto Ichnotropis chapini kaj la kolubredo Helophis smaragdina; el tiu ĉi, la ranoj Amnirana longipes, Ptychadena ingeri, Phrynobatrachus albomarginatus, Phrynobatrachus scapularis kaj Hymenochirus boulengeri.
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas krize endanĝerigata. La nestabileco politika, same kiel la alkresko de la loĝantaro, estas la precipaj minacoj En la nordoriente de Demokratia Respubliko Kongo troviĝas Nacia Parko Garamba; ĝi estas signita Monda Heredaĵo de Unesko fare de Unesko en 1980. En Kameruno situas Nacia Parko Mbam-Djerem.
Ĥaĉatur Abovjan
Ĥaĉatur ABOVJAN (n. la 15-an de oktobro 1809 — malaperis la 14-an de aprilo 1848, armene: Խաչատուր Աբովյան) estis armena verkisto, pedagogo, etnografo kaj nacia publika figuro de la frua 19-a jarcento kiu mistere malaperis en 1848 kaj estis supozita mortinta. Li estis edukisto, poeto kaj defendanto de la moderniĝo. Konsiderata kiel la patro de la moderna armena literaturo, li estas plej bone konata pro la romano Verk Hajastani (Vundoj de Armenio), kiu metis la tendencon de stilo kaj ĝenro por la posta armena literaturo. Li verkis ĝin en 1841 sed ĝi estis publikigita nur en 1858. Ĝi estis la debuta romano publikigita en la moderna armena lingvo uzante la orient-armenan dialekton anstataŭ grabaro (klasika armena).
La talento de Abovjan estis tre frua por tiu epoko kaj praktike neniu el liaj verkoj estis publikigitaj dum lia vivdaŭro. Nur post la establado de la Armena Soveta Socialisma Respubliko Abovjan ricevis la agnoskon kaj pozicion kiun li meritis. Abovjan estas rigardata kiel unu el la plej gravaj figuroj en la armena literaturo ne nur moderna sed en la tuta amplekso. La influo de Abovjan en la okcident-armena literaturo ne estis tiel forta kiel ĝi estis en la orient-armena.
Komenca vivo kaj kariero
Abovjan naskiĝis en 1809 en la vilaĝo Kanaker, nun antaŭurbo de Erevano. La familio Abovjan estis posteuloj de la Beglarjan melika familio en Gulistano, unu el la kvin armenaj familioj kiuj regis ĉirkaŭ la nuna regiono Montara Karabaĥo. La Abovjan-familio havis la pozicion de "tanuter" (hereda senjoro) en Kanaker kaj la onklo de Ĥaĉatur estis la lasta tanuter de Kanaker. La onklino de Abovjan estis la edzino de Sahak Aghamaljan, la lasta meliko de Erevano dum la rusa aneksado en 1828. La socia origino de Abovjan kaj deveno plenŝtopigis lin jam je tre frua aĝo pro la respondeco al siaj homoj. Li estis naskita ses jarojn post kiam liaj gepatroj, Avetik kaj Takuhi, geedziĝis kaj havis fraton nomita Karapet, kiu mortis tri jarojn aĝa. En la 10-jariĝo lia patro sendis lin al Eĉmiadzin por studi pastriĝon. Abovjan forlasis ĝin post kvin jaroj kaj moviĝis al Tbiliso en 1822 por studi armenajn studojn kaj lingvojn ĉe la kolegio Nersisjan sub la konsilado de Harutjun Alamdarjan. Abovjan diplomiĝis en 1826 kaj komencis prepariĝi por translokiĝi al Venecio por daŭrigi la studojn sed la ekiĝo de la Rusa-Persa Milito de 1826-1828 limigis liajn planojn. Dum la venontaj tri jaroj kiam Abovjan instruis nelonge ĉe la monaĥejo Sanahin kaj tiam iĝis dungita de la katolikoso Jeprem kiel lia komizo kaj tradukisto. Laborante por la katolikoso, la dudekjara Abovjan renkontis multajn famajn fremdulojn, unu el kiuj estis la rusa diplomato kaj dramisto Aleksandro Gribojedov, kiu restis en Eĉmiadzin survoje al Tabrizo en septembro 1828. La semajnĵurnalo Tifliskije Vedemosti ( Тифлисские ведомости) de Gribojedov iĝis la unua ĵurnalo kiu publikigis artikolon de Abovjan.
La turnopunkto en lia vivo estis la alveno en Armenio de Friedrich Parrot en septembro 1829, profesoro pri fiziko de la Universitato de Dorpat en Livonio (nun Universitato de Tartu en Estonio). Parrot vojaĝis al Armenio por grimpi Araraton por fari geologiajn studojn kaj bezonis lokan gvidiston kaj tradukiston por la ekspedicio. La katolikoso nomumis Abovjanon por tiuj taskoj. Kun la helpo de Abovjan, Parrot iĝis la unua esploristo en modernaj tempoj kiu atingis la montpinton de Ararato. La projekto ricevis plenan aprobon de la imperiestro Nikolao la 1-a (Rusio), kiu provizis la ekspedicion per armea akompano.
Konkerante Araraton
Abovjan kaj Parrot transiris la riveron Araks kaj iris al la armena vilaĝo Agori situanta sur la norda deklivo de Ararato, 1,200 m super marnivelo. Sekvante la konsilon de Harutjun Alamdarjan el Tbiliso, ili restis en bazkampadejo ĉe la Monaĥejo de Sankta Jakobo proksimume 730 m pli alte, ĉe alteco de 1,943 m. Abovjan estis unu el la lastaj vojaĝantoj kiuj vizitis Agori kaj la monaĥejon antaŭ katastrofa tertremo kiu tute terebenigis ambaŭ en majo 1840. Ilia unua provo grimpi la monton, uzante la nordorientan deklivon, malsukcesis pro manko de varma vestaĵo.
Ses tagojn poste, laŭ la konsilo de Stepan Ĥojianc, la vilaĝestro de Agori, la supreniro estis provita tra la nordokcidenta flanko. Post atingado de alteco de 4,885 m, ili revenis ĉar ili ne atingis la montopinton antaŭ la sunsubiro. Ili atingis la montopinton en ilia tria provo je la horo 15:15, la 9-an de oktobro 1829. Abovjan fosis truon en la glacio kaj starigis lignan transversan tegaĵon norde. Abovjan ankaŭ kolektis blokon de glacio de la pinto kaj portis ĝin malsupren kun li en botelo, konsiderante la akvon sankta. La 8-an de novembro, Parrot kaj Abovjan grimpis supren laŭ Malsupra Armenio. Jarojn poste, en 1845, la germana mineralogo Otto Wilhelm Hermann von Abich supreniris Araraton kun Abovjan. Abovjan faris trian kaj lastan supreniron de Ararato kun la anglo Henry Danby en 1846. Impresita de la sciavido de Abovjan, Parrot aranĝis rusan ŝtatan stipendion por Abovjan por studi ĉe la Universitato de Dorpat en 1830.
Reveno al Armenio
En 1836 li revenis hejmen tre ema por komenci mision pri klerismo. La klopodoj de Abovjan estis malsukcesaj kiam li renkontis kreskantan kaj malamikan reagon de la armena pastraro same kiel de la caristaj oficialuloj, plejparte pro lia opozicio al dogmismo kaj formalismo en la lerneja sistemo. Abovjan estis nomumita la inspektoro de la tbilisa ujezda lernejo kaj tie geedziĝis kun sved-germana virino nomita Emilia Looze en 1839. En 1840 li estis kontaktita de angla vojaĝanto Anne Lister kiu vizitis Tbilison. Ŝi esperis ke Abovjan gvidu ŝin en alia ekspedicio al Ararato kiu finfine ne okazis. Li estis forsendita de la lernejo en 1843 kaj estis translokigita al la ujezda lernejo de Erevano kie li ankaŭ renkontis apation kaj antagonismon de siaj kolegoj kaj la pastraro.
Malapero
La 14-an de aprilo 1848, Abovjan iris for el sia domo por fru-matena promenado kaj neniam plu estis vidita denove. Lia mistera malapero ankoraŭ restas nesolvita. Lia edzino Emilja ne raportis lian malaperon dum unu monato. Iliaj infanoj, Vardan (1840-1896) kaj filino, Zarmandught poste konata kiel Adelajda (1843-1909), estis ok kaj kvin jaraĝaj respektive kiam li malaperis. Multaj teorioj estis proponitaj por klarigi lian malaperon: ke li memmortigis sin, estis murdita de liaj persaj aŭ turkaj malamikoj, aŭ arestita kaj ekzilita al Siberio fare de la Speciala Korpo de Ĝendarmoj, inter aliaj. Konsiderante lian amon por siaj infanoj kaj ilian junan aĝon, estas ĝenerale ignorita ke Abovjan eble mortigis sin. La verkisto Aksel Bakunc prezentis la teorion ke Abovjan estis en Okcidenta Eŭropo envolvita en la Revolucio de 1848. .
Verkado
Abovjan verkis romanojn, historiajn verkojn, priskribaĵojn, teatraĵojn, scienciajn kaj artajn verkojn, versojn, poezion kaj fablojn. Li estis la unua armena verkisto kiu verkis literaturon por infanoj.
Vundoj de Armenio
La historia romano Vundoj de Armenio (verkita en 1841, unue publikigita en 1858) estis la unua armena sekulara romano dediĉita al la sorto de la armenoj kaj ilia lukto por liberiĝo en la periodo de rusa-persa milito de 1826-1828. La romano traktis la suferon de la armenoj sub persa okupacio. La baza koncepto de la romano estis la aserto de sentoj de nacia merito, patriotismo kaj malamo al subpremantoj. Tiuj temoj havis profundan influon sur larĝaj tavoloj de armena socio. La heroo de la romano, Agasi, personigas la liberaman nacian spiriton kaj la volon batali kontraŭ la eksterlandaj konkerintoj. "Fordonu vian vivon, sed neniam fordonu vian naskiĝlandon", estas la devizo de Agasi kaj liaj partiaj amikoj. La rakonto, kun forkapto de armena knabino fare de grupo de brutuloj senditaj de la persa reganto, ekigas ribelon gviditan de Agasi.
Aliaj verkaĵoj
La poezio de Abovjan estis plenigita de satiro plej bone esprimita en La vinokruĉo, en kiu li kritikis la rusan burokration. Libertempa distrado estis adaptita de Abovjan por fari notojn kiujn li prenis en publikaj renkontiĝoj. La laboro estas kolekto de fabloj en verso kiuj kondamnas fikutimon, maljuston kaj moralan degeneradon. Abovjan ankaŭ kreis sciencajn kaj artsciencajn verkojn kiel ekzemple Eltrovo de Ameriko kaj Libro de Rakontoj. Abovjan tradukis en la armenan lingvon la verkojn de Homero, Goethe, Friedrich Schiller, Nikolaj Karamzin, Ivan Krilov kaj aliaj. Abovjan daŭre antaŭenigis sekularan kaj ampleksan trejnadon, lernejalireblecon, liberan edukon kaj egalan edukon de knaboj kaj knabinoj. Pedagogiaj kunmetaĵoj de Abovjan inkludas la libron por legado Enkonduko por eduko (1838), Lernolibron de rusa gramatiko kaj romanon Historio de Tigran, aŭ moralan manlibron por la armenaj infanoj (presita en 1941). Abovjan estis la unua en Armenio kiu okupiĝis pri scienca etnografio. Li studis la vivmanieron de la kamparanoj ĉirkaŭ Kanaker, loĝantoj de Erevano, kaj ankaŭ kolektis kaj studis armenan kaj kurdan folklorojn.
Heredo
La memoro de Abovjan estas bone prizorgata en Armenio. Dum la soveta periodo de la armena historio la subteno de Abovjan al Rusio kaj rusoj estis emfazita. Lernejoj, stratoj, bulvardoj kaj parkoj estis nomitaj honore al li, ekzemple la Parko Ĥaĉatur Abovjan en Erevano. La vilaĝo Elar, je 10 kilometroj nordoriente de Erevano, estis alinomita al Abovjan en 1961. Du jarojn poste, ĉar la loĝantaro de la vilaĝo iĝis pli granda, Abovjan ricevis la statuson de urbo. Lia hejmo en Kanaker iĝis domo-muzeo en 1939, kaj multaj el liaj originaj skribaĵoj estas konservitaj tie.
Du elstaraj statuoj de Abovjan troviĝas en Erevano. La statuoj datas de 1908 kiam kelkaj armenaj intelektuloj en Rusia imperio decidis festi la 60-an datrevenon de la malapero de Abovjan kaj kolekti financojn por statuo. Inter la kolektintoj troviĝas Aleksandro Ŝirvanzade, Hovhannes Tumanjan kaj Gevorg Baŝinjagjan. Antaŭ 1910 ili alportis sufiĉe da financoj por konstrui la statuon. Ĝi estis dizajnita de M. Grigorjan kaj skulptita de Andreas Ter-Manukjan en Parizo inter 1910 kaj 1913. La statuo estas 4.5 metrojn alta kaj farita el bronzo sur granita piedestalo. Kiel rezulto de miskompreno la statuo estis liverita al Erevano nur en 1925 kaj unue starigita ĉe la strato Abovjan en la kinejo «Moskvo» en 1933 kaj tiam movita al la infanparko ĉe la bordo de la rivero Hrazdan. En 1964 ĝi trovis sian definitivan hejmon en la domo-muzeo de Abovjan en Kanaker. La dua statuo de Abovjan en Erevano estis starigita en la placo Abovjan en 1950. La 9-metrojn alta bronza statuo estis dizajnita de Gevork Tamanjan (filo de Aleksandro Tamanjan) kaj skulptita de Suren Stepanjan.
Prozo
Romanoj Ne-fikcia
Aliaj
Poezio
Fabloj
Listo de riveroj en Brazilo
Ĉar la listo estas granda, oni dividas en la jenaj partoj:
Rajnandgaon
Demografio
Rajnandgaon havis populacion de kun legopovo 77%.
Geografio
Rajnandgaon situas proksime de rivero 307 metrojn super la marnivelo en ene de la lando. Bhilai (kun Durg) troviĝas 30, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 65, Gondija 95, Kolkato 775, Mumbajo 890, tutlanda ĉefurbo Delhio 922 kilometrojn (aere).
Historio
Origine Rajnandgaon estis konata kiel Nandgram en ŝtato Rajnandgaon. La distrikto estis kreita en 1973 kun la sidejo Rajnandgaon.
Lingvoj
En Rajnandgaon la ĉefaj lingvoj estas la hinda kaj en:Chhattisgarhi language.
Eduko
En Rajnandgaon funkcias la plej maljuna lernejo de Ĉatisgaro ekde 1886. Pluraj kursoj de alia universitato funkcias en la urbego, krome aliaj altlernejoj.
Klimato
Rajnandgaon havas tropikan klimaton kun influo de musono. Jare pluvas 1080 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La averaĝa jara temperaturo varias inter 20-31 °C.
Funikularo de Fourvière
La Funikularo de Fourvière, signalita per indikilo F2, estas unu el la du linioj de Funikularo de Liono ankoraŭ funkciantaj en Liono. Ĝi kunligas la stacion de ' al la supro de la monteto de '. Malfermita la kun ŝpuro de, ĝi estis transformita al  en 1970. La maksimuma deklivo estas 310 mm/m. La linio estas ekspluatata kun ununura trako kaj trapasejo en la mezo kun 2 unu-vagonaj vagonaroj.
La linio de Fourvière estis modernigita en 1970. La du vagonoj estis anstataŭigitaj, la malnovaj irante al du muzeoj: unu al "Musée de l'automobile Henri-Malartre" en Rochetaillée-sur-Saône, la alia al "Musée des transports urbains, interurbains et ruraux" en Chelles.
Stacioj
Stacioj de la linio de oriento al okcidento:
17214 Neervannan
Nomo
Ĝia nomo honoras Arjun Neervannan, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la the University High School de Irvino (Kalifornio).
Vera Cruz do Oeste
Vera Cruz do Oeste estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 8.973 enloĝantojn en 2010.
Erwin Rommel
Erwin ROMMEL, naskita la en Heidenheim, mortinta la  en Herrlingen ĉe Ulm, estis germana feldmarŝalo kaj unu el la signifaj personoj de la dua mondmilito.
La generalo, kies profesiajn kvalitojn aprezis ankaŭ la brita ĉefministro siro Winston Churchill, devenis el familio de instruisto kaj filino de prezidento de Vurtemberga duklando. Lia filo Manfred Rommel estis ĉefurbestro de Stutgarto (1974–1996).
Rommel estis kromnomata la dezerta vulpo, kiam li komandis la germanan afrikan korpuson Afrikakorps (1941). Li estris la germanajn trupojn kaj de la Akso en la Batalo de Alamejno kaj en la Sieĝo de Tobruko.
Li estis akuzita je partopreno en la konspiro pri la atenco de la 20-a de julio 1944. Kiam (preskaŭ tri monatojn poste) Adolf Hitler igis lin elekti inter proceso kaj sinmortigo, li mortigis sin per veneno.
Haltŝildo
Haltŝildo estas trafik-ŝildo. Ĝi indikas ĉe kruciĝejo la devon haltigi la aŭton antaŭ daŭrigi la veturadon.
La plej ofta formo de tiu ŝildo estas oktangulo kun ruĝa fono, blanka rando kaj literoj en majuskloj en blanka.
Variantoj
Vidu diversajn variantojn. Varias formoj, koloroj kaj la tekstoj.
Alpedrete
Alpedrete estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi estas fama ĉar el ĝi oni prenis la graniton por konstrui la Monaĥejon de El Escorial. Ĝi havas pli ol 13.000 registritaj loĝantoj.
La Valo de la Ŝtono, Alpedrete, kune kun sia kvartalo Los Negrales, iĝis unu el la plej gravaj ripozlokoj de la Madrida Regiono. Ĝi havas kiel ĉefan allogaĵon la proksimecon al la ĉefurbo Madrido sen perdi la purecon de la Gvadarama Montaro.
Intel 4004
Intel 4004 estas mikroprocesoro de 4 bitoj farita de firmo Intel en 1971. Ĝi estas la unua mikroprocesoro aperinta en la merkato.
4004 estas fabrikata kun 10 µm teknologio kaj enhavas 2300 transistorojn.
En 1972, Intel 8008 sukcedis 4004.
Fraterkulo
Fraterkuloj estas la tri specioj de aŭkedoj el la genro Fratercula; ili havas brilan koloran bekon dum la reprodukta sezono kaj poste ili perdas la brilajn kolorojn. Ili estas pelagaj birdoj, kiuj kaptas sian nutraĵon subakviĝante. Fraterkuloj reproduktiĝas en grandegaj aroj kaj havas siajn nestojn en fendetoj aŭ kavernoj. La latinlingva scienca nomo Fratercula ("etaj monaĥoj") aludas al monaĥoj, ĉefe dominikaj, kiuj iam vestis sin per monaĥa vesto blankonigra.
Fraterkulo havas la formon de piedpilko kaj aspektas iom dike. Ĝi havas grandan bekon kaj mallongajn rondecajn flugilojn, kiuj bone funkcias kiel naĝiloj subakve. Aere ĝi tre rapide flugetas pro siaj mallongaj flugiloj, kaj ofte flugas proksime al la mara surfaco. Maristoj antaŭe kutime nomis tiajn birdojn "maraj papagoj".
Specioj
Ekzistas tri specioj:
La genro Fratercula probable evoluis en la norda Pacifiko, kiel plej granda parto de la grupoj de aŭkoj. Tamen oni konas almenaŭ 2 nepriskribitajn praspeciojn kiuj vivis en la okcidenta Atlantiko kompare frue kun la apero de la genro:
Alia formortinta specio, Dova fraterkulo (Fratercula dowi), estis malkaŝita ĉe la insuloj de la Kanalo de Kalifornio de ĝis Malfrua Pleistoceno aŭ Frua Holoceno. Eblas, ke ili formortintus pro troĉasado aŭ ovokolektado farita de frua homa loĝantaro.
Reproduktado
Malkiel multaj bestoj, fraterkuloj formas longedaŭrajn reproduktajn parojn. La ino demetas ununuran ovon kaj ambaŭ gepatroj kovas la ovon kaj manĝigas la idon. La kovantaj gepatroj retenas la ovon kontraŭ la kovoparto helpante per siaj flugiloj. La idoj ekflugas vespere aŭ nokte. Falas surmaren kaj restas enmare dum tri ĝis sep jarojn kiam ili revenas teren por ekreprodukti.