cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato de Misurio
La esplorcentro de nukleaj reaktoroj ĉe la universitato estas la plej potenca tiaspeca en la mondo. La Universitato de Misurio estas unu el ses publikaj universitatoj en Usono, kiu havas lernejon de medicino, veterinara medicino, inĝenieristiko, agrikulturo kaj juro, ĉiuj el kiuj situas ene de unu kampuso. lernejo de Publikaj Aferoj de la Universitato estas nomita laŭ la 33-a Prezidanto de Usono, Harry Truman, kiu venis de Misurio.
Ambel
Ambel [amBEL] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidenta parto de la komarko Campo de Borja kies ĉefurbo estas Borja, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ambel estas municipa teritorio en la sudokcidenta parto de la komarko Campo de Borja, kie ĝi okupas teritorion inter tiuj de Bulbuente norde, Borja oriente kaj Tabuenca kaj Talamantes sude.
Proksime de ĝia teritorio estas la Natura Parko Moncayo.
Ĝenerale la municipa teritorio limas kun Bulbuente, Borja, Tabuenca, Talamantes, Añon de Moncayo kaj Alcalá de Moncayo.
Ĝi estas sur 575 msm, inter Bulbuente norde kaj Talamantes sude.
Historio
La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Ambel estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. Ambel kaj ĝia kastelo ekzistas ekde 1137. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj.
En la 21a de julio 1151, Ramón Berenguer la 4-a donis la lokojn kaj kastelojn de Ambel kaj Alberite (inter aliaj) al la Templanoj kontraŭ Borja kaj Magallón. En 1308 ĝi apartenis al la Ordeno de Sankta Johano.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, vitejoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter vidindaĵoj menciindas la palaco de Sanktajohanistoj, la preĝejo, ermitejo kun mudeĥara sonorilturo; kaj naturaj lokoj kiel la muelejo kaj puto.
Subbeskida montetaro
Subbeskida montetaro estas geomorfologia tutaĵo de Okcidentbeskida cismontaro, situanta nordoriente de Ĉeĥio. Temas pri zono de montetaroj, altaĵaroj kaj sulkoj orientitaj en direkto nordoriento-sudokcidento. La plej alta punkto estas Skalka (964 m) en Ŝtramberka altaĵaro. La areo de la tutaĵo estas 1508 km² kaj meza alteco atingas 353 metroj.
Geologio
La montetaron kreas precipe fliŝaj mineraloj, kiun estiĝadis en periodo de kretaceo kaj paleogeno, kaj kvaternaraj sedimentaj rokaĵoj. Diversloke aperas magmorokaĵoj, blokaj kulmaj kaj klifaj ĵurasiaj mineraloj. En subtutaĵo Frenŝtata sulko situas en profundaĵo 500 metroj karboniaj nigrakarbaj galerioj. En Teŝina montetaro oni minis tergason kaj elĉerpitaj vejnoj estas uzataj kiel subteraj provizujoj de gaso.
Saint-Jean-de-Galaure
Saint-Jean-de-Galaure - jen france, prononco, okcitane Sant Joan de Galaura respektive arpitane aŭ frankoprovence Sant Joan de Goualôro - estas komunumo de Francio, kreita kun efiko de la 1-a de januaro 2022 kiel nova komunumo per kunigo de la antaŭe sendependaj komunumoj La Motte-de-Galaure kaj Mureils, kiuj de nun havas la statuson de "delegitaj komunumoj". La administra sidejo estas en la loĝloko La Motte-de-Galaure. La nova komunumo situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Aubenasson
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Borja
Borja [BORĥa] estas municipo de Hispanio, en la nordokcidenta parto de la komarko Campo de Borja kies ĉefurbo estas Borja mem, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Aurel
Aurel povas signifi:
Borja
Geografio
Borja estas municipa teritorio en la nordokcidenta parto de la komarko Campo de Borja, kie ĝi okupas teritorion kun enklavo Maleján kaj de aliaj ok samkomarkaj teritorioj, trairata de la rivero Huecha. Proksime de ĝia teritorio estas la Natura Parko Moncayo. La altitudo gamas inter 860 metroj sudokcidente kaj 440 metroj borde de la rivero Huecha.
Aurel
Krome temas pri vira persona nomo.
Borja
Geografio
La loĝloko Borja mem estas je 64 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 448 msm, alirata de la nacia ŝoseo N-122 inter apuda Maleján okcidente kaj Magallón oriente. Krome estas ŝoseoj ankaŭ al Fréscano nordoriente kaj Ainzón sude; nordokcidente laŭ monta ŝoseo estas alirebla El Buste.
Historio
En la 5-a jarcento a.n.e. jam ekzistis setlejo de keltiberoj nome Bursau, kiu eĉ stampis monerojn. Ĝi estis citita de Tito Livio kaj de Plinio la Maljuna kaj pli necerte kiel Bursada fare de Ptolemeo. Post la konkero fare de romianoj (1-a jarcento a.n.e.) la setlejo ekspansiis, sed plej verŝajne post la dua duono de la 3-a jarcento, pro manko de sekureco, la setlejo revenis al la origina loko.
Ankaŭ plej verŝajne en epoko de visigotoj, la setlejo restis ĉe la kastelmonto.
La araboj okupis la lokon dum jarcentoj. En tiu epoko ĝi ricevis la nomon Burja, kiu signifas "turon" aŭ "fortikaĵon" en araba.
La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Borja estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo.
Estas hipotezo, ke la fama hispan-itala nobela familio Borgia devenas el Borja, poste setliĝinta en Ŝativo, devenus el gravuloj el Borja, kiuj estus akompanantaj la reĝon Jakobon la 1-an de Aragono al la konkero de Valencio en 1225, sed prie ne ekzistas pruva dokumentaro.
En la 15-a kaj 16-a jarcentoj ĝi iĝis militfortikaĵo kontraŭ la invadoj el Kastilio, pro kio ĝi ricevis de la reĝo Alfonso la 5-a de Aragono la titolon de "urbo" la 2an de Oktobro 1438. Dum la regado de la Katolikaj Gereĝoj okazis la forpelo de la judoj el Hispanio, kiuj formis gravan komunumon en Borja. Tiuj du jarcentoj estis prospero por la urbo, ĉar oni konstruis plej grandan parton de la monumentoj kaj palac-domoj kiuj ankoraŭ restas. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj.
Komence de la 18-a jarcento, dum la Milito de hispana sukcedo, disde plej granda parto de aragonaj urboj, Borja apogis la francan partion, kaj la partianoj de Aŭstrio atakis kaj rabadis la urbon inter la 7a kaj 8a de Oktobro 1706; premie postmilite Filipo la 5-a havigis al la urbo honorajn titolojn. Borja demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio, kaj pro la alveno de fervojo. Sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Borja oni malaltiĝis el 5 700 loĝantoj komence de la 20-a jarcento ĝis nunaj 5 000 loĝantoj.
La 28-an de februaro 1984 en la municipa teritorio okazis akcidento de usona aviadilo, nome la plej grava militista aviadil-akcidento en Hispanio ĝis nun.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, vitejoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, abelbredado), forstado kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥaraj sonorilturoj kaj ekstero dum la interno estas baroka kun gravaj retablo kaj orgeno kaj gotikaj pentraĵoj (en sakristio) kaj klostro; la kastelo Zuda estas nun ruino post elĉerpigo de la konstrumaterialo; estas tipaj subtere elfositaj vinkeloj, kelkaj el kiuj iĝis loĝejoj; la urbodomo estas tipa aragona konstruaĵo (16-a jc); la preĝejo de Sankta Mikaelo, gotik-mudeĥara kun romanika absido estas nun hejmo de la Arkeologia Muzeo de Borja.
Aliaj interesaĵoj estas la Konvento de Santa Clara, kun baroka preĝejo (18-a jc), kun ĉefretablo de la 18-a jc.; la Konvento de la Concepción (12-a jc); la preĝejo de San Bartolomé (17-a jc), detruita en la 1960-aj jaroj, pro kio restas nur la de la antikva preĝejo la baroka fasado (18-a jc); la preĝejo de Sankta Dominiko, aktuala Municipa Koncertejo (12-a jc) kun ĉefretablo de la 18-a jc.; Muzeo de la Colegiata (16-a jc) kun gotikaj pentraĵoj (15-a jc) el la ĉefretablo de la Colegiata de Santa María ĝis la 17-a jc.; Muzeo Baltasar González (15-a jc), kun malgranda mudeĥara ĵaluzio de ŝtuparo; Placo de la Bazaro, kun portikaĵoj de lintelhavajarkoj ka Palaco de Angulo (16-a jc) kun baroka pordego; Ermitejo de Sankta Georgo gotik-mudeĥara (17-a jc) kaj baroka Ermitejo de la Sankta Tombejo, de 1690 je 1,6 km de Borja kun plurkolora figuro de kuŝanta Kristo (18-a jc); kaj Templeto (18-a jc).
Inter nereligiaj konstruaĵoj mencindas nombraj blazondomoj, el briko, kun prilaboritaj tegmento-rando kaj duoncirklaj arkoj (16-a ĝis 19-a jc), por ekzemplo la domo de María de Aguilar (16-a jc) aktuala sidejo de la Centro de Estudios Borjanos, la Casa de las Conchas (Konkodomo, Palaco de Vera), de 1522 (nacia monumento BIC en 1978). La Hospitalo Sancti Spiritus, fondita en 1623 kiel konvento estas nun Hospitalo kun renesancaj kolonoj en la korto. La Casa de la Estanca (16-a jc) estas mudeĥara akvokontrolejo je ĉirkaŭ ses km de la urbakerno.
La Sanktejo de Nuestra Señora de Misericordia kun malfrugotika preĝejo (16-a jc) famiĝis kiam pentraĵo pri Ecce Homo de Elías García Martínez estis fuŝe restaŭrita. La Ermitejo de la Kalvario de 1566 enhavas figuron de Kristo (16-a jc). La groto Cueva de Moncín estas arkeologia kuŝejo proklamita en 1998 de UNESCO Heredaĵo de la Homaro ene de la Surroka arto ĉe la Mediteranea Arko. La turo Torreón de los Borja estas de privata asocio A-71 por ekspozicioj. Ecocamping estas kampadejo kaj finfine estas proksima Natura Parko Moncayo.
Villar-Loubière
(jen france, okcitane Vilard Lobiera) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
Saint-Uze
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Vitrolles
(jen france, okcitane Vitròla) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Altaj Alpoj (france Hautes-Alpes, okcitane Auts Aups), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Gap kaj al la kantono .
La Bâtie-des-Fonds
, aŭ La Bastiá des Fònts, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Teksasa A&M-Universitato
Texas A&M University (Texas A&M University; ankaŭ konata kiel TAMU aŭ A&M), estas unu el la plej serĉataj universitatoj en Teksaso. La universitato estas la ĉefa institucio de Texas A&M University System.
La plej serĉataj projektoj de la universitato estas financitaj de Nacia Aeronaŭtika kaj Kosma Administracio (NASA), la Naciaj Institutoj de Sano, la Nacia Scienca Fondaĵo kaj Office of Naval Research. La ĉefa kampuso de Texas A&M estas en la urbo de College Station inter Aŭstino kaj Houston en la stato de Teksaso. 73,284 studentoj studas en la universitato (ekde la komenco de la 2021-a akademia jaro). Ekde sia fondo, la universitato aljuĝis 528,000 gradojn. La universitato ofertas 133 bakalaŭrajn programojn, 175 magistrajn programojn, 92 doktorajn programojn kaj 5 unuajn profesiajn gradojn kiel studopcioj.
La universitato estas membro de la Asocio de Amerikaj Universitatoj, membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj kaj fonda partnero en la internacia konsorcio de la projekto [Giant Magellan Telescope]].
Historio
En siaj fruaj jaroj, la institucio estis nomita la Agrikultura kaj Mekanika kolegio de Teksaso (Agricultural and Mechanical College of Texas). En 1963, la leĝdonejo de Teksaso ŝanĝis la nomon al Texas A&M University kiam la inicialoj kiuj estis lasitaj en la nomo nekonsiderante la nunaj agadkampoj, estas en memoro pri la historia nomo de la institucio (A&M - Agrikultura kaj Mekanika).
Universitato ĉe Buffalo
La Universitato de Bufalo (The State University of New York at Buffalo ; konata kiel: University at Buffalo ; akronime : UB) estas publika universitato en Bufalo en la Nov-Jorkio en Usono, unu el la universitatoj kiuj konsistigas la Universitato de Novjorkio (SUNY). La universitato estis establita en 1846 kaj havas proksimume 32,000 studentojn en proksimume 13 lernejoj, igante ĝin la plej granda publika universitato en la lando. La universitato estas membro de la Asocio de Amerikaj Universitatoj kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj.
Inter la bonkonataj diplomiĝintoj de la universitato estas Taylor Caldwell, Bram Cohen, Muhammad Abdullahi Muhammad kaj Janine Pirro.
Historio
La Universitato de Bufalo estis establita kiel privata medicina kolegio en 1846 kun la subteno de la Prezidanto de Usono Millard Fillmore (tiel ĝi estas unu el la malmultaj universitatoj, kune kun la Universitato de Virginio, kiuj estis fonditaj fare de prezidantoj). En 1891, jurstudoj komenciĝis. En 1915 la kolegio de Arto kaj Sciencoj estis establita. En 1956 la lernejo de Konstruinĝenieristiko estis establita kaj en 1962 la universitato iĝis publika kiam Guberniestro de Nov-Jorkio Nelson Rockefeller gvidis la aĉeton.
Kolegioj kaj lernejoj
== Rangigo ==
Saint-Paul-lès-Romans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Gingivito
Gingivito estas malsano de la gingivo, nome de la dentokarno. Ĝin plej ofte diagnozas dentisto. La simptomoj estas ŝvelataj gingivoj, sangado de la karnoj kiam la paciento brosas al si la dentojn, ktp. La plej ofte kuracado estas profesia purigado de la dentoj de la paciento je dentista rendevuo. Post tio, la paciento nepre devas brosi al si la dentojn kaj praktiki bonan higienon de la dentoj.
Monda Financa Centro en Ŝanhajo
La Monda Financa Centro en Ŝanhajo (en simpligita ĉina skribo :上海 环球 金融 中心) estas nubskrapulo situanta en la distrikto Pudong de Ŝanhajo en la Ĉina Popola Respubliko. La alteco de la konstruaĵo estas proksimume 492 metroj, kaj ĝi havas 101 etaĝojn. Ĝi enhavas oficejojn kaj hotelon de la Hyatt hotela ĉeno. Kiam inaŭgurite je 2008 ĝi estis la dua plej alta en la mondo kaj la plej alta turo en Ĉinio. En 2014 ĝi iĝis la dua plej alta konstruaĵo en Ĉinio post la Ŝanhaja Turo.
Barnave
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
(159927) 2005 CL57
(159927) 2005 CL57 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 5:11 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito ekster tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,26082 astronomia unuo, tie estas 39,018 milionoj da km.
Aurel (Drôme)
Aurel estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
28964 Ashokverma
28964 Ashokverma estas meze granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS (Lowell Observatory Near-Earth-Object Search) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la baratan astrofizikiston Ashok Kumar Verma, kiu disvolvis programarojn de orbita determino por asteroidoj kaj taksis la perspektivon de kvantigo de la post-Neùtona parametro Beto kaj suna J2 per radaraj kaj optikaj observoj de kun granda elcento de precesio.
Barsac (Drôme)
Barsac - jen france, prononco laŭ sistemo IFA [baʁsak], aŭ Barçac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĉielarba Turo
La Ĉielarba Turo (japane :東京 ス カ イ ツ ツ リ ー, angle Tokyo Sky Tree) estas komunika turo, restoracio kaj observejo en Kvartalo Sumida, Tokio. Ĝi iĝis la plej alta strukturo en Japanio en 2010, atingante sian maksimuman altecon, 634 metrojn, en marto 2011. Ĝi tiel iĝis la plej alta turo en la mondo, anstataŭigante la Kantonan Turon, kaj la dua plej alta strukturo en la mondo post Burĝ Ĥalifa, kiu altiĝas al alteco de 829.8 metroj.
Planado
La turo estas sismorezista, kaj havas centran ŝafton faritan el gisita betono. Ankaŭ skusorbiloj estas fiksitaj al la skeleto de la konstruaĵo, kiu, laŭ la planistoj, povas redukti la energion de la tertremo je 50%.
La konstruaĵo estas lumigita en du malsamaj padronoj, unu blua kaj unu purpura kiuj ŝanĝiĝas de tago al tago. La turo estas lumigita per LED-lumoj.
La nomo de la turo estis elektita post kiam sugestoj estis kolektitaj de la publiko. La alteco de la konstruaĵo estis elektita pro sia signifo. La sinsekvo de la ciferoj 6,3,4 reprezentas la vorton "Musaŝi", malnovan nomon por la areo kie la turo staras.
Kiam la konstruaĵo alproksimiĝis al la malfermo, kolono da homoj kolektiĝis semajnon anticipe por aĉeti biletojn. En la malfermtago, la turo estis vizitita fare de homamaso de dekoj de miloj, malgraŭ la pluvo kiu ĝenis la videbleckondiĉojn ĉe la gvatejoj. Fortaj ventoj eĉ kaŭzis la fermon de du el la 13 liftoj kaj lasis spektantojn blokitaj ĉe observejoj por mallonga tempo. Laŭ Tubo, 1,6 milionoj da vizitantoj vizitis la turon en la unua semajno de ĝia funkciado.
Ŝanhaja Turo
Ŝanhaja Turo (上海 中心 大廈) estas nubskrapulo en la distrikto Pudong de Ŝanhajo. Ĝi estis inaŭgurita en 2015 kaj ekde tiam estas la plej alta konstruaĵo en Ĉinio kaj la dua plej alta konstruaĵo en la mondo post Burĝ Ĥalifa en Dubajo.
La alteco de la konstruaĵo estas 632 metroj, kiuj estas dividita en 128 etaĝojn kun totala areo de 380 000 kvadrataj metroj. Konstruado komenciĝis en 2008 kaj estis kompletigita en 2015. La bazo de la turo estas larĝa kaj ĝi iĝas pli mallarĝa kun alteco. La formo de la konstruaĵo estas rotacia, simila al tiu de la kurbiĝema torso turo en Svedio, sed kontraste la flankoj de la Ŝanhaja turo estas rondetaj kaj kovritaj per klara vitro. La konstruaĵo estis dezajnita fare de la Arkitekta kaj Inĝeniera oficejo Gensler, kiu ankaŭ dezajnis la Jin Mao kaj la apudan Mondan Financan Centron en Ŝanhajo. La tordaĵo, la rondetaj profilanguloj kaj la reduktita etaĝa spaco havas inĝenieristiksignifon - la dezajno helpas la turo elteni la uraganajn ventojn kiuj estas oftaj en la areo.
Antaŭ la konstruado de la turo, la turmodelo estis enkondukita en bildigan (simulacian) sistemon kiu imitas la fortojn kiuj agos sur ĝi en realeco. La konkludo estis ke la plej bona tordaĵo por ventorezisto estus 120-grada rotacio de la unua etaĝo ĝis la lasta etaĝo, kaj ke la plankgrandeco de la supra etaĝo estus reduktita al nur 55% de la areo de la plej malsupra etaĝo.
Post kompletigo de la skeletkonstruo en aŭgusto 2013, la Ŝanhaja Turo iĝis la plej alta strukturo en Ĉinio, prenante la titolon de la Kantona Turo en Kantono. La Ŝanhaja Turo povus perdi la titolon de la plej alta konstruaĵo en Ĉinio al la Ŝanhaja ĉiela urba konstruaĵo, kiu altiĝos ĝis 838 metroj (ĝia konstruado estas antaŭvidita fini en 2021).
Hradiště (Těrlicko)
Hradiště (Grodischt, Grodziszcz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Těrlicko situanta en distrikto Karviná. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Těrlicko. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 268 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hradiště situas en katastra teritorio Hradiště pod Babí horou kun areo de 7,81 km².
Orienta Perla Turo
La Orienta Perla Turo (东方明珠) estas elsendomasto en Ŝanhajo, Ĉinio.
La Orienta Perla Turo situas ĉe la bordo de la rivero Huangpu, en la komerca distrikto Lu Jia Dzwai, en la distrikto Pudong. Sur la kontraŭa bordo de la rivero estas la Bund-areo, fakto kiu igas la turon elstara orientilo en la areo.
La turo estis dezajnita fare de moderna arkitektura dezajnfirmao por Ŝanhajo. Ĝia konstruado komenciĝis en 1990, kaj finiĝis en 1994.
La turo altiĝas ĝis 468 metroj kaj ekde la tempo kiam ĝia konstruado estis finita ĝis 2007 ĝi estis la plej alta en Ĉinio. En 2007 finiĝis la konstruado de la Monda Financa Centro-Turo en Ŝanhajo, kiu forprenis la titolon de la plej alta konstruaĵo en Ĉinio. En 2010, la Kantona Turo estis inaŭgurita en la urbo Kantono, kiu altiĝas ĝis 600 metroj, kaj estas la plej alta konstruaĵo en Ĉinio ekde 2013.
En la turo estas observejaj ferdekoj en ĉiu sfero, kaj en la sfero kiu altas 267 metrojn estas ankaŭ turniĝanta restoracio. La turo ankaŭ havas malgrandan 20-ĉambran hotelon (Space Hotel).
La Orienta Perla Turo apartenas al la Monda Federacio de Altaj Turoj.
Antireligioznik
Antireligioznik (ruse «Антирелигиозник» ― Kontraŭreligiulo) estis monata revuo de ateisma direkto, eldonaĵo de la Centra Konsilio de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj de Sovetunio. Ĝin eldonadis la ŝtata eldonejo de la kontraŭreligia literaturo ekde 1926 ĝis 1941. La redaktoro estis Jemeljan Jaroslavskij (M. Gubelman).
Antireligioznik okupiĝis pri la priskribo de sperto de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj, en ĝi aperadis artikoloj pri historio de religioj kaj ateismo, estis propagandata la scienca ateismo kaj estis prilaborataj problemoj de la kritiko de religioj el la marksisma vidpunkto. La revuo nomiĝis scienc-metoda kaj prilaboris ideologiajn bazojn de la amasa ateisma propagando, direktita unuavice kontraŭ la rus-ortodoksa eklezio, kvankam, sur ĝiaj paĝoj estis presataj ankaŭ artikoloj, kritikantaj katolikismon kaj protestantismon.
Kiam la 14a de januaro 1929 aperis rezolucio de la Centra Komitato de la Komunista Sovetunia Partio “Pri rimedoj por plifortigo de la ateisma laboro”, la revuo akcelis la kontraŭreligian propagandon.
Antireligioznik havis amplekson de 130 paĝoj. Ĝi konsistis el aŭtoraj artikoloj kaj la rubrikoj “Kontraŭreligia edukado en lernejoj”, “Leteroj el la kampoj”, “Kroniko”, “Metodologio de la kontraŭreligia propaganda”, “Kritiko kaj bibliografio”. Inter la aŭtoroj, kiuj kontribuis al la revuo, estis V. Bonĉ-Brueviĉ, N. Krupskaja, A. Lukaĉevskij (vic-redaktoro), aktivuloj de la Unuiĝo de Batalantaj Sendiuloj, detalajn informojn de kies agado en diversaj partoj de Sovetunio komunikis la rubriko “Kroniko”. En la sekcio “Kritiko kaj bibliografio” oni publikigis recenzojn al la tekstoj de la kontraŭreligia enhavo (el la revuoj “Ateist’, “Bezboĵnik” ka.), kaj ankaŭ revuojn de aktualaj publikaĵoj laŭ ateismaj temoj.
Pál Schiffer
Pál Schiffer [ŝifer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schiffer Pál estis hungara reĝisoro, produktoro, scenaristo. Lia avo estis Árpád Szakasits. Pál Schiffer naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Pál Schiffer akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1962. Lia ĉefinstruisto estis Márton Keleti.Inter 1964–1975 li laboris en studio pri dokumentaj filmoj de filma produktejo. Li interesiĝis pri homaj sortoj (ciganoj, fabrikanoj, kamparanoj). Ekde 1986 li havis postenon en filma societo, inter 1994–2001 li estis filma produktoro. Li ricevis premiojn inter 1971-1999.
Barato en la Somera Olimpiko 1920
Cetere la Barata Olimpika Asocio provizore fondiĝis nur post la olimpiko de 1920 kaj oficialiĝis en 1927, do en la Antverpena olimpiko kompreneble ankoraŭ ne ludis rolon.
(99308) 2001 SD233
(99308) 2001 SD233 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Jin Mao
Jin Mao konstruaĵo aŭ Jin Mao turo (金茂 大厦, signifanta: "Ora Prosper-Konstruaĵo") estas ĉielskrapulo situanta en la Pudong distrikto de Ŝanhajo en Ĉinio. La konstruaĵo estas proksimume 420 metrojn alta kaj havas 88 etaĝojn. Ĝi estas loĝigita de la oficejoj kaj hotelo de la Hyatt hotelĉeno (Grand Hyatt Shanghai).
Kiam ĝi estis inaŭgurita en 1999 ĝi estis la tria plej alta en la mondo kaj ĝis 2008 ĝi estis la plej alta turo en Ĉinio, kiam ĝi estis inaŭgurita apud la Monda Financa Centro en Ŝanhajo. Kune kun la Orienta Perla Turo kaj la centra Ŝanhaja Turo, Jin Mao estas unu el la plej elstaraj trajtoj de la Pudong distrikta silueto. Ĝi estis dezajnita fare de Skidmore, Owings & Merrill (SOM) de Ĉikago, doninte al ĝi dezajnon kiu aludas la strukturon de la tradicia pagodo, same kiel la bambuzoideoj, kiu simbolas kreskon kaj renovigon en la ĉina tradicio.
Aucelon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Muntingiacoj
La muntingiacoj (Muntingiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malvaloj (Malvales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 3 speciojn,. Ĝia tipa genro estas muntingio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (6 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Beaumont-en-Diois
, aŭ Bèumont de Diés, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Tinajo
Tinajo [tiNAĥo] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la norda marbordo de la insulo Lanzarote.
Kordo (apartigilo)
Kordo havas plurajn signifojn kaj aperas en pluraj domajnoj.
Tinajo
Estas municipo konata pro sia forta agrikultura tradicio, elstare inter aliaj kultivoj tiuj de la vito, fruktarboj, cepoj, kaj pro turismo en la kvartalo La Santa kaj la Nacia Parko Timanfaya, kiun ĝi kunhavas kun la municipo Yaiza. En Mancha Blanca estas la ermitejo de Nuestra Señora de los Dolores aŭ de la Vulkanoj.
Geografio
Ĝi etendiĝas en la nordokcidenta parto de la insulo Lanzarote, lime okcidente kun tiu de Teguise, sudoriente kun San Bartolomé, sude kun Tías kaj sudokcidente kun Yaiza.
Krome, ene de la municipo estas loĝlokoj kiel Tinajo mem, La Santa, La Vegueta, Mancha Blanca, Tajaste, La Costa, La Cañada, El Cuchillo, La Laguneta, Plaza San Roque, Yuco, El Calvario, Tiguatón, kaj Tenesar.
Historio kaj ekonomio
En la areo estis setlejoj de guanĉoj. Post la konkero fare de normandoj, la nevo de Johano de Béthencourt, Maciot, heredanto de la senjorlando de Kanarioj, fondis Teguise, kaj pli sude kreskiĝis Tinajo.
Demografio
Ĝis 1981 la loĝantaro kreskiĝis ĝis 3 000 loĝantoj; poste kreskiĝis ĝis nunaj pli ol 6 000 loĝantoj pro la gravo de turismo, duobligante la populacion.
Loĝlokoj
Tinajo, La Santa, La Vegueta, Mancha Blanca, Tajaste, La Costa, La Cañada, El Cuchillo, La Laguneta, Plaza San Roque, Yuco, El Calvario, Tiguatón, Tenesar.
Bellegarde-en-Diois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
Tías
Tías [TIas] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la suda marbordo de la insulo Lanzarote.
Bellegarde-en-Diois
La teritorio havas komunan limon kun.
Tías
Geografio
Ĝi etendiĝas en la sudokcidenta parto de la insulo Lanzarote, borde de la Atlantiko, lime kun tiuj de Yaiza (okcidente), Tinajo (norde) kaj San Bartolomé (oriente).
La areo de la municipa kerno de Tías staras sur la milda deklivo de la vulkana konuso de Montaña Blanca kaj ĝiaj domoj kuŝas surŝtupe sur tiu, prezidita de la preĝejo Nuestra Señora de La Candelaria. Krom la municipa ĉefurbo, nome Villa de Tías, la ĉefa loĝanta kaj ekonomia kerno de la municipo estas Puerto del Carmen, unu de la turismaj centroj plej gravaj de la insulo. Fakte, Puerto del Carmen, kun iom pli ol 11 000 loĝantoj, superas la ĉefurbon mem, kiu havas nur iom pli ol 6 000 loĝantoj. Aliaj loĝlokoj de la municipo estas jenaj: La Asomada, Mácher, Conil, Masdache kaj Vega de Tegoyo, ĉiuj kun malpli ol 1 000 loĝantoj.
Historio kaj ekonomio
En la areo estis setlejoj de guanĉoj. Post la konkero fare de normandoj, la nevo de Johano de Béthencourt, Maciot, heredanto de la senjorlando de Kanarioj, fondis Teguise, norde de Tías.
En la insulo gravis produktado de kalia herbo kaj eksportado jam fine de la 18-a kaj komenco de la 19-a jarcentoj. Kiam tiu dekadencis, sekvis importado de koĉo kiu utilis por tekstila industrio. Pere de tiu rimedo Arrecife iĝis insula ĉefurbo en 1847, kaj tial ĝi iĝis ekonomia kaj politika centro de Lanzarote, norde de Tías. Ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo.
La portugala verkisto José Saramago instaliĝis en Tías en 1993 kaj tie verkis kelkajn verkojn kiel Eseo pri blindeco (1995) kaj ĉiujn sekvajn. Li mortis en Tías la 18an de junio 2010. José Saramago estas omaĝita surloke per skulptaĵo preskaŭ kvinmetra el ŝtalo sur placeto alireja al A Casa José Saramago, sidejo de la Fondaĵo José Saramago en Lanzarote. La skulptaĵo montras olivarbon faritan el la inicialoj de José Saramago. La skulptaĵo estas verko de José Perdomo bazita sur la desegno de Esther Viña, ambaŭ kreintoj de la emblemo de A Casa José Saramago de Tías. ​
Demografio
Ĝis 1981 la loĝantaro kreskiĝis nur ĝis iom pli ol 3 000 loĝantojn; poste kreskiĝis ĝis nunaj preskaŭ 21 000 loĝantoj pro la gravo de turismo, preskaŭ sepobligante la populacion.
Loĝlokoj
Puerto del Carmen, Tías, Mácher, La Asomada, Conil, Masdache kaj Vega de Tegoyo.
Bouvante
La teritorio havas komunan limon kun.
Orla
Origino de la nomo
Estas du klarigoj - ni diru hipotezoj - pri la origino de la nomo. Unu asertas slavan devenon el orel aŭ orol (aglo), laŭ la alia la nomo estus devene kelta kaj fontus de la vorto Are (urso). La nomo do signifus "agla akvo" aŭ "ursa akvo".
Riveraj fontoj
Ne ununura fonto, sed areo kie ekzistas pluraj fontoj, kelkaj en lagetoj, estis determinita en 2000 kiel la origino de la rivereto. La areo situas ĉe la suda periferio de la urbo Triptis.
Rivera vojo
Ankoraŭ proksime de siaj fontoj, la rivereto enfluas la akvobaraĵon Triptis. Veninte de tie, la rivereto poste fluas ĉirkaŭ 20 kilometrojn okcidenten, trafluas la urbon Neustadt an der Orla kaj poste turniĝas norden al Pößneck. Post pliaj 15 kilometroj la rivereto Orla apud la urbo Orlamünde kaj la komunumo Freienorla fluas en la riveron Saale. Ambaŭ riveroj donas sian nomon al la distrikto Saale-Orla.
Barato en la Somera Olimpiko 1928
La Barata Olimpika Asocio, kiu oficialiĝis en 1927, subtenis la baratan teamon.
Barato en la Somera Olimpiko 1932
La Barata Olimpika Asocio, kiu oficialiĝis en 1927, subtenis la baratan teamon, kaj, kiel en la pasinta olimpiko, la vira hokea teamo en la olimpiko denove rikoltis oran medalon.
Barato en la Somera Olimpiko 1924
La Barata Olimpika Asocio provizore fondiĝis nur post la olimpiko de 1920 kaj oficialiĝis en 1927, sed en la Pariza olimpiko jam subtenis la baratan teamon.
La teamo de 1924 konsistis el sep atletoj kaj el same sep tenisistoj, el ili estis du virinoj.
Talamantes
Talamantes [talaMANtes] estas municipo de Hispanio, en la plej sudokcidenta parto de la komarko Campo de Borja kies ĉefurbo estas Borja, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Talamantes estas municipa teritorio en la plej sudokcidenta parto de la komarko Campo de Borja, kie ĝi okupas teritorion sude de Ambel. Parto de ĝia teritorio estas en la Natura Parko Moncayo. Ĝenerale la municipa teritorio limas kun Ambel norde, Tabuenca oriente, sude kun Calcena kaj Trasobares en la komarko Aranda, kaj okcidente kun Añón de Moncayo en la komarko Tarazona y el Moncayo.
La loĝloko Talamantes mem estas je 83 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, kaj je 24 km de Borja. Ĝi estas sur 924 msm ĉe la kunfluejo de la rojoj Valdeherrera kaj Valdetreviño, alirebla nur el Ambel norde.
Historio
La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 sugestas, ke plej verŝajne ankaŭ Talamantes estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro.
La loĝantaro post la kristana konkero restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo. En 1610 la islamdevena loĝantaro estis definitive forpelita, kio rezultis en la forigo de centoj da moriskoj el la valo, nome ekonomia kaj demografia krizo, kaj ĝi ne rekuperiĝis de tio ĝis la 18-a aŭ 19-a jarcentoj.
Talamantes demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio. Sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Talamantes oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 64 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, vitejoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Beaurières
La teritorio havas komunan limon kun.
Talamantes
Ekonomio
Inter vidindaĵoj menciindas la restaĵoj de la kastelo, la preĝejo, ermitejo, mezepokaj pontoj de Valdetreviño; kaj naturaj lokoj kaj pejzaĝo.
Neŭradacoj
La neŭradacoj (Neuradaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malvaloj (Malvales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 7 speciojn,. Ĝia tipa genro estas neŭrado.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (6 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
(99309) 2001 SH264
(99309) 2001 SH264 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Le Chaffal
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Germaniuma (II) klorido
Germaniuma klorido aŭ dumuriato de germaniumo estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la germaniuma (II) hidroksido kaj klorida acido. Germaniuma duklorido estas blanka, ruĝa aŭ flava solidaĵo, kiu reakcias kun la akvo, estas solvebla en klorida acido, etero kaj benzeno, kaj nesolvebla en etanolo kaj kloroformo. Germaniuma duklorido prezentas du klorajn jonojn ligitajn al germaniumatomo. Ĝi konsistas je 1 germaniumatomo, 2 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj. La duvalentaj derivaĵoj de la germaniumo estas malstabilaj.
Elsie Maud Wakefield
Biografio
Wakefield naskiĝis en Birmingham, filino de instruisto de sciencoj. Ŝi edukiĝis en Swansea High School for Girls kaj en Somerville College de Oksfordo, kie ŝi ricevis gradon de unua grado kun honoroj en botaniko. Post ol kompletigi sian gradon, ŝi laboris kun la Profesoro Karl von Tubeuf en Munkeno, kie ŝi efektivigis studojn pri la plej grandaj fungoj, eldonante sian unuan laboron tie, en germana lingvo. Post sia reveno en 1910, ŝi iĝis helpanto de George Massee, estro de mikologio kaj kriptogamoj en la Reĝa Botanika Ĝardeno de Kew. Post lia emeritiĝo en 1915, ŝi prenis la postenon kiel estro de mikologio.
En 1920, ŝi prenis avantaĝon de stipendio de vojaĝo por pasigi ses monatojn laborante kiel mikologo en Okcidentaj Indioj. Poste ŝi restis en Kew Gardens ĝis sia emeritigo en 1951, laborante pri tropikaj kaj britaj fungoj. Dum tiu tempo, ŝi ankaŭ eldonis plurajn artikolojn pri patologio de plantoj.
Dum sia kariero, Wakefield publikigis preskaŭ 100 artikolojn pri fungoj kaj patologio de plantoj, kune kun du kampgvidiloj por la plej grandaj fungoj britaj. Ŝi priskribis multajn novajn speciojn, de Britio kaj aliaj landoj.
La Chapelle-en-Vercors
, aŭ Chapèla de Vercòrs, estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Tabuenca
Geografio
La loĝloko Tabuenca mem estas je 63 km nordokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas sur 778 msm, alirebla laŭ la ŝoseo A-1301 el Ainzón kaj Borja norde kaj el Tierga sude.
Historio
La konkero de Tarazona fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ Tabuenca estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. La loĝantaro post la kristana konkero en la tuta areo restis grandparte de mudeĥaroj kaj poste de moriskoj, kies forpelo rezultos en enorma demografia kaj ekonomia krizo, sed male en Tabuenca, kiu estis reloĝata tute de kristanoj. El la 12-a ĝis la 19-a jarcento la loko dependis de la abatinoj de Trasobares.
Dum la Milito de Hispana Sendependigo, la 13a de decembro 1808 francaj trupoj rabadis en Tabuenca, pro kio la popolo ribeliĝis kaj okazigis la morton de kelkaj francoj. Reprezalie, tri tagojn poste napoleonaj trupoj mortigis 39 lokanojn, kaj bruligis la preĝejon, pro kio perdiĝis granda parto de la artaĵoj kaj dokumentoj.
Chamaloc
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Tabuenca
Historio
Tabuenca demografie kreskiĝis nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento, ĉefe pro la epidemio de filoksero en Francio. Sed poste tamen preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj ankaŭ en Tabuenca oni malaltiĝis el 1 321 loĝantoj en 1920 ĝis nunaj nur 310 loĝantoj.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, vitejoj kaj cerealoj) brutobredado (ŝafoj, porkoj), kaj sekva nutrindustrio (vino, oleo), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, kvar ermitejoj, restaĵoj de keltibera setlejo, urbodomo de la 16-a jarcento, arko de murego, ventomuelejo, hospitalo de la 16-a jarcento nune muzeo, kaj vinkeloj; kaj naturaj lokoj kaj pejzaĝo.
Brette
La teritorio havas komunan limon kun.
Charens
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
La Chaudière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
(99311) 2001 SQ282
(99311) 2001 SQ282 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
La Chaudière
La teritorio havas komunan limon kun.
(99311) 2001 SQ282
Ĝi orbitas, kun iom granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Heliotropo
Heliotropo (de la greka Ἥλιος „suno“ kaj τροπή „turno“, do „sunturnanto“) povas esti:
Sil (stacidomo)
Sil (Сіль, Соль) estas fervoja stacio en (Donecka provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Échevis
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo ekde reformo de marto 2015 apartenas al la arondismento Die kaj al la kantono.
John Tukey
John Wilder TUKEY (/ˈtuːki/; 16a de junio, 1915 – 26a de julio, 2000) estis usona matematikisto plej bone konata pro la disvolvigo de la algoritmo de Fast Fourier Transform (FFT) kaj pro la diagramo de skatoloj. Oni atribuas al li la stampadon de la termino 'bit'.
Inter multaj kontribuoj al la civila socio, Tukey servis por komitato de la Usona Statistika Asocio kiu produktis informon defiantan la konkludojn de la Kinsey-raporto, nome Statistical Problems of the Kinsey Report on Sexual Behavior in the Human Male.
Kantona Turo
La Kantona Rigardoturo (广州 塔), aŭ antaŭe konata kiel la Kantona Astronomia Televido kaj Observejo (广州 电视台 天文 及 观光塔), aŭ simple la Kantona Turo (廣州 塔), estas komunika kaj plurfunkcia turo kaj observejo je altitudo de 600 metroj en la distrikto Izu en la urbo Kantono en la provinco Gŭangdongo, Ĉinio. La turo estis finkonstruita en 2009 kaj malfermiĝis la 29-an de septembro 2010 okaze de la Aziaj Ludoj okazigitaj en la grandurbo tiun jaron. La turo tenis la titolon de la plej alta turo en la mondo por mallonga tempodaŭro, post la CN turo kaj antaŭ la Ĉielarba Turo en Tokio en 2011. Ĝi estas la dua plej alta konstruaĵo en Ĉinio, kaj la kvina plej alta konstruaĵo en la mondo.
Historio
La turo estis konstruita de la "Guangzhou New TV Tower Group". Ĝi estis dezajnita fare de nederlandaj arkitektoj Mark Hemel kaj Barbara Kuit de la firmao Information-Based Architecture Group (IBA) kune kun Arup, internacia dezajnogrupo bazita en Londono. La bazoŝtono estis metita en 2005.
Strukturo
La rotacia aŭ hiperbola formo de la Kantona Turo estas bazita sur rusa patento n-ro 1896, datita la 12-an de marto 1899, fare de la rusa inĝeniero kaj arkitekto Vladimir Ŝuĥov. La talio de la turo enhavas malferman padon 180 metrojn longan kie vizitantoj povas fizike surgrimpi la turon. Estas subĉielaj ĝardenoj ene de la konstruaĵo, kaj ĉe la supro, iom pli ol 450 metroj, estas malfermita observeja ferdeko.
La interno de la konstruaĵo estas dividita en ŝanĝeblajn areojn kun multaj uzoj, inkluzive de televidaj kaj radielsendaj instalaĵoj, observaj ferdekoj, restoracioj, ekspoziciejoj, konferencaj salonoj, butikoj kaj eĉ 4D-kinejo.
Ĉiu infrastrukturo de transportkonekto situas sur la subtera etaĝo, metroo kaj aŭtobusa stacidomo. Sur tiu ĉi etaĝo estas ankaŭ ekspoziciejo, komerca areo, manĝejo kaj parkumejoj. La konstruaĵo havas du specojn de liftoj, malrapidaj, kiuj permesas panoraman vidon malsupren kaj rapida kun duobla ferdeko.
La areo kiu altas inter 80 metroj kaj 170 enhavas kinejon de tekniko 4D, ludareon, restoraciojn, kafejojn kaj subĉielajn ĝardenojn. Ekstera ŝtuparo (ĉielvojo), komencante je alteco de 170 metroj kaj suprenirante en cirkla modo preskaŭ 200 metrojn, iras ĝis la talia areo. La supra areo de la turo komenciĝas super la ŝtuparo kaj enhavas du-etaĝan turniĝantan restoracion kaj la suprajn observejajn areojn. De la supra observejo eblas supreniri eĉ pli alten, laŭ aldona ŝtuparo por observo sur kvadrata teraso, kiu situas super de la ringo de la turo.
La supra publika observeja ferdeko estas 449 metrojn alta, kaj estas elipsa pli malpli je la grandeco de urba placo. En decembro 2011, la lasta parto de la turo estis malfermita al la publiko, kiu la tegmenta observeja ferdeko, kiu je 488 metroj de alto estas la plej granda kaj plej alta subĉiela observa ferdeko en la mondo.
Nokte, la turo brilas kaj disvastigas lumon. Ĉiu cirklo en la lumigado povas esti kontrolita por permesi animacion kaj kolorŝanĝon laŭ la tuta alteco de la turo. Ĉiuj konstruaĵa lumigado baziĝas sur LED-oj kaj ĉiuj lumiloj estas sur la konstruaĵo mem. Elektrokonsumo prenas nur 15% de la permesita konsumo por lumigado de konstruaĵoj.
Specifoj
La centra parto de la turo altiĝas al alteco de 450 metroj. Kombinita kun 150-metra anteno, La turo leviĝas al alteco de 600 metroj, igante ĝin la dua plej alta komunika turo en la mondo, kaj la plej alta en Ĉinio. La turo havas 37 etaĝojn kaj duetaĝan kelon.
La turo pezas 100 000 tunojn, inkluzive de la anteno, kiu pezas 1 550 tunojn. Entute, la turo kovras 175 458 kvadratajn metrojn de la konstruita areo.