cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universitato Wilfrid Laurier
La universitato estis fondita en 1911 kiel la Evangelical Lutheran Seminary of Canada (Evangelia Lutera Seminario de Kanado). En 1925 ĝi ŝanĝis sian nomon al Waterloo College of Arts en 1925 por ŝanĝi sian nomon denove al Waterloo Lutheran University en 1960 antaŭ adoptado de sia nuna nomo Wilfrid Laurier University en 1973.
Kosov
Kosov (Kosse) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie. Tio estas malgranda, kabanista vilaĝo kun riĉa naturo. Nur 6 km de Kosov troviĝas urbo Zábřeh kaj en la mala flanko vilaĝo Hoštejn. En ambaŭ urbojn kondukas vojo en arbaro.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
Alcubilla de Nogales
Alcubilla de Nogales [alkuBIlja denoGAles] estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Benavente y Los Valles, en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono. Alcubilla de Nogales estas etimologie tradukebla al Akvujo de Juglandarboj, nome aludo al akvujo aŭ popoletimologie al ĉambreto de abato de la proksima monaĥejo Nogales (Juglandarboj).
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 13,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 117 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 97 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun San Esteban de Nogales (Leono), Alija del Infantado (Leono), Villageriz kaj Arrabalde.
Estas dolmenoj, kiel atestantoj de prahistoria loĝado; en Mezepoko okazis reloĝado.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado, somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado, naturaj lokoj ktp.
Benavente y Los Valles
Benavente y Los Valles (Benavente kaj La Valoj) estas unu de la dek du naturaj komarkoj (comarcas naturales, naturaj areoj) de la provinco Zamoro, Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi estas en la nordo de la provinco, sude de la Provinco Leono (norde).
Priskribo
Ĝi havas totalan loĝantaron de 33 781 personoj. La tradicia komarka ĉefurbo estas Benavente. Ekde la mezo de la 19-a jarcento kaj ĉefe ekde la mezo de la 20-a jarcento okazis forta fenomeno de senloĝigo kun perdo de multaj loĝantoj pro elmigro al urbaj areoj, kio rezultis en tra malmulte loĝataj kaj multe maljuniĝintaj vilaĝoj, kaj en kelkaj okazoj en la kompleta senloĝigo de kelkaj.
Tiu komarko, spite sia granda sento de identeco, kun similaj geografiaj, ekonomiaj, sociaj kaj historiaj trajtoj, ne disponas de la necesa jura rekono por sia administracia disvolviĝo, kio kondukis la koncernajn municipojn al organizado en municiparoj (mancomunidades), kiel nura jura formulo kiu ebligas al ili la plenumon de la administrado de kelkaj publikaj municipaj servoj.
Temas pri areo tre ligita al tradicia agrikulturo kaj brutobredado de vivtenado, kun konservo de tre forta heredo antropologia.
Historio kaj ekonomio
Ĉefa enspezofonto estas nuntempe nutraĵa industrio el tradicia agrikulturo kaj brutobredado kaj ĉefe rura turismo: naturaj pejzaĝoj, historiaj vidindaĵoj.
Courson (Calvados)
Courson [ʃɑ̃dybu] estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Coursonnais.
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Historio de Afriko
La historio de Afriko referencas al la aro de okazaĵoj rilataj al la homa loĝantaro de la kontinento Afriko, ekde la originoj de la homaj estaĵoj ĝis la aktualo.
Ĝeneralaĵoj
La prahistorio de Afriko ekas per la apero de la unuaj homedoj antaŭ ĉirkaŭ kvin milionoj da jaroj, pro kio la periodo prahistoria en Afriko inkludas faktojn multe pli antikvaj ol la historio de la aliaj kontinentoj loĝataj de homoj nur multe pli malfrue.
La periodo propre historia de la Antikva epoko en Afriko inkludas la aperon de la egipta civilizacio, la postan disvolvigon de la socioj ekster la valo de la rivero Nilo kaj la interagadon inter ili kaj la civilizacioj de ekster Afriko. Fine de la 7-a jarcento la nordo kaj oriento de Afriko estis forte influitaj de la ekspansio de Islamo, kio rezultis en la apero de novaj kulturoj, kiaj la popoloj svahiloj. Krome oni pliigis la komercon de sklavoj (kio jam ekzistis antaŭe) kaj kio finos almenaŭ formale en la fino de la 19-a jarcento. La historio de la antaŭkolonia Afriko fokusiĝas en la epoko inter komenco de la 16-a jarcento, karakterizita de la translokigo de grandaj kvantoj de afrikaj personoj kiel sklavoj al la Nova Mondo kaj de aliaj "varoj" al la Malnova Mondo, ĝis la komenco de la eŭropa disputo pro Afriko. La afrika kolonia periodo pluis ekde finoj de la 1800-aj jaroj ĝis la alveno de la sendependecaj movadoj el 1951 kiam Libio iĝis la unu kolonia en Afriko kiu atingis sian sendependecon. La moderna afrika historio estis plagita per revolucioj kaj militoj, dum ankaŭ okazis grava kresko de la ekonomioj de kelkaj afrikaj landoj laŭlonge de la kontinento.
La malnovaj antaŭjuĝoj kontraŭ afrikanoj, kaj ĉefe de pli markita nigra raso faris, ke ĝis antaŭ nelonge la historio afrika estis rakontita aŭ reprezentita tro eŭropcentrisme kaj rasisme. Ekzemple per la historio de la ekspedicioj de esplorado fare de neafrikanoj, kvazaŭ nur tio estis historio kaj antaŭ tio nenio ekzistis kaj okazis en la kontinento.
La historio de Afriko krome prezentis grandan defion al la historiistoj pro la manko de skribitaj fontoj en grandaj partoj de Subsahara Afriko, kaj pro polemikoj pri kio estas aŭ ne estas esence afrika. Kelkaj modernaj studteknikoj kiel la registrado de la parola historio, la arkeologio, la lingvika paleontologio kaj la genetiko — por esploradi la movadon de la popoloj — ludis gravajn rolojn por la verkado de la historio de kelkaj afrikaj regionoj, kio pasintece estis iel io mistera por la okcidenta sciaro.
Laŭ areoj
Fakuloj (kaj la ĝenerala publiko) interkonsentas, ke la plej grava civilizacio kiu floris en la kontinento estis tiu de Antikva Egipto. En ĝi disvolviĝis ankaŭ diversaj skribmanieroj, kio ebligas la konsideron de vere historia epoko. En sia lasta sendependa periodo, la egipta civilizacio estis kontaktita, influita kaj fakte kontrolita unue de la kulturo de Antikva Grekio kaj poste de la Romia Imperio. Tiel kaj Egipto kaj la cetero de Nordafriko tute aliĝis al la komuna kulturo de Mediteraneo, kun grundo preparita de fenicoj, Kartago ktp. En postaj jarcentoj tuta Nordafriko estis ene de tiu interplektiĝo de kulturoj, nome la Bizanca Imperio, ĝermanaj popoloj kaj fine Islamo. Kvankam kun evidentaj rilatoj al subsahara Afriko, la islama Nordafriko plutenis dum la tuta Mezepoko kaj postaj jarcentoj la plej fortajn konektojn kun la islama Mezoriento en Azio unuflanke kaj kun la kristana Eŭropo aliflanke. Tiel, ke ekzemple la islam-araba kulturo iom eniris en suda Italio kaj klare en la tiama Hispanio (nome Al Andalus, 8-a ĝis 15-a jarcentoj).
Islamo ankaŭ eniris laŭ la marbordo de la Hinda Oceano tra tuta Orienta Afriko, kie restis izolita la nura kristana civilizacio ekde la Antikveco, nome en Etiopio, fakte ĉirkaŭita de islamigitaj popoloj.
Alia areo de kontakto inter civilizacioj estis la tuta marbordo de la kontinento laŭ la Atlantika Oceano kaj poste laŭ la Hinda Oceano fare de esploristaj kaj komercistaj portugaloj, dum tio kio estis konata kiel Epoko de Malkovroj. La portugaloj kontaktis kun la islamanoj en Orienta Afriko kaj aliaj eŭropaj popoloj sekvis la vojon, kiel hispanoj kiuj koloniigis ekzemple la Kanariojn. En Sudorienta Afriko alia kultura kerno havis apartan evoluon, nome Madagaskaro, kies loĝantaro, same kiel multo de ties naturo, estas de aŭstronezia deveno kaj ne afrika el la pratempo.
El la tre diversaj regionoj en Afriko eble la Golfo de Gvineo (kaj ĝis Sahelo) havis dum jarcentoj diversajn civilizaciojn kiuj povas esti konsiderataj regnoj kaj imperioj, dum en grandaj partoj de la kontinento la loĝantaro restis en antaŭŝtata nivelo. Elstaris la Nok-kulturo, la Imperio Malio, la Sonhaja regno, la Benina Imperio, la Aŝantia imperio, la Ganaa imperio, la Reĝlando Kongo, la Imperio Kanem-Bornu kaj Ife inter aliaj. En la Korno de Afriko, en konekto kun la valo de Nilo kaj la Ruĝa Maro menciindas la Ajurana Sultanlando, Aloa kaj la Aksuma Reĝlando inter aliaj. Kaj en Suda Afriko menciindas la Monomotapa imperio kaj la Regno Granda Zimbabvo. Entute je sia pinto, antaŭ la epoko de la eŭropa koloniismo, oni ĉirkaŭkalkulis, ke en Afriko estis ĝis 10 000 diversaj ŝtatoj kaj aŭtonomaj homgrupoj kun distingaj lingvoj kaj kutimoj.
Antikveco
Oni supozas, ke la sudo aŭ oriento de Afriko estas naskiĝloko de la Homaro kaj ke de tie devenas la sukcedaj specioj de Prahomoj kaj Homoideoj kiuj siavice kreis la homojn kiuj disvastiĝis tra la resto de kontinentoj, inklude la Homo sapiens sapiens antaŭ ĉirkaŭ 190.000 jaroj. Dum la tuta antikveco kaj ĝis la unuaj jarcentoj de la kristana erao la historio de Nordafriko kuniĝis kun tiu de la Mediteraneo. Male la regionoj de subsahara Afriko vivis disvolviĝojn tre diferencajn inter si. Laŭ la greka historiisto Herodoto (484 a. K.), fenicia ekspedicio aŭspiciata de la faraono Nekao (616 a.K.) ĉirkaŭnavigis la afrikan kontinenton la unuan fojon.
La originoj de la tra-sahara komerco inter la okcidento kaj centro de Afriko kaj la mediteranea baseno perdiĝas en la Prahistorio. La unuaj historiaj rakontoj datiĝas de la antikveco kaj rakontas pri la nomadoj kiuj organizis la komercon inter Leptis Magna kaj Ĉado. Tiu komerco vivis sian unuan hegemonion en la 1-a jarcento a.K. kun la antaŭenigo de la Romia Imperio. Ĉefe oni komercis per oro, sklavoj, eburo kaj ekzotaj bestoj por la ludoj en cirko en Romo ŝanĝe kontraŭ luksaĵoj el Romo. Fakte estas en tiu epoko kiam oni stampis la propran nomon de Afriko. Post la malvenko de Kartago fare de Romo dum la Tria Punika Milito oni starigis la romian provincon de Afriko kiu enhavos proksimume la teritorion de la nuntempa Tunizio. Estis ĝeneraligo teritoria de tiu provinco kio donos nomon al la tuta kontinento. Estis jam gravega la pliiĝanta uzado de la kamelo el la 1-a jarcento en la nordo de Afriko.
Sklaveco
Dum tri jarcentoj en moderna epoko okazis vendado de homoj, viroj, virinoj, infanoj, perforta ellandigo de ili ĉefe al Ameriko. Tion organizis ŝipkompanioj el Eŭropo kaj ĉefe formitaj el la plej koloniismaj landoj, nome britoj, portugaloj, francoj, hispanoj, nederlandanoj ktp. Ĉar afrikanoj ne ĉefe okupis la marbordojn, estis facile por la alvenintoj konstrui havenojn. Afrikaj reĝoj aŭ tribestroj foje kunlaboris kun sklavistoj per vendado de siaj militkaptitoj, kelkaj eĉ kaptis homojn de najbaraj etnoj por vendi ilin. Laŭ diversaj fontoj oni atingas la suman nombron de cent milionoj da sklavoj ellandigitaj dum tri jarcentoj. Sklavigo estis komerca bezono: eŭropanoj bezonis laborfortojn en Ameriko. La malhumana kutimo estis kontraŭo al ĉia etiko. Laŭ la tempopaŝo kaj la ŝanĝo de ekonomiaj, kulturaj, sociaj, religiaj, politikaj rilatoj, la konsidero al sklaveco ŝanĝis iom post iom, sed ankoraŭ estas restaĵoj de tia praktiko en kelkaj landoj de Afriko kaj en la cetero de la mondo.
Skolio
Skolioj (greke: σχόλιον, laŭvorte eta porlerneja teksto) estas marĝenaj klarigaj notoj, speciale de antikvaj gramatikistoj, ĉe iu loko de klasika verko.
Historio de Afriko
Koloniado de Afriko
Post la Mezepoko sisteme kelke da eŭropaj landoj (unue portugaloj, hispanoj, francoj kaj poste britoj, germanoj ktp) akiris koloniojn ankaŭ en Afriko. La totala kolonia disdivido de Afriko fare de la eŭropaj potencoj, komencita senorde en la 17-a jarcento okazis, proksimume, en 1885, dum la Berlina Konferenco kaj la komenco de la Unua Mondmilito, epoko kiam la koloniaj imperioj etendiĝis pli rapide en Afriko ol en iu ajn alia loko de la mondo, kvankam nur du landoj, kaj Liberio kaj Etiopio, sukcesis pluhavi sian sendependon. Estis ekzemplo de la Nova Imperiismo generita de la neceso de la eŭropaj landoj akiri krudajn materialojn por la rapido kresko de siaj industrioj post la Industria Revolucio, iniciata en Anglio fine de la 18-a jarcento.
Skolio
En tempo de kaduko de la helena lingvo filologoj el Aleksandrio ekkomentis eldonojn de verkistoj (speciale de poetoj). Ilin oni nomis skoliistoj aŭ skoliografoj.
Historio de Afriko
Koloniado de Afriko
Komence de la 20-a jarcento, escepte tiujn du menciitajn ŝtatojn, la tuta kontinento konsistis el kolonioj.
Skolio
Enhavoj
En la komentetoj troviĝas mitologiaj, geografiaj kaj historiaj eksplikoj; kelkfoje temas ankaŭ nur pri etimogiaj notoj aŭ referencoj al aliaj legadversioj de ĉe aliaj eldonoj. Pro tio klaras ke ĉefan aktivan kaj pasivan interesojn pri skolioj havis (kaj havas) la filologoj mem. Ilia valoro por novaj, kritikaj eldonoj de tekstoj ne tro alte takseblas. Tamen iĝis sistema kolekto de skolioj nur ekde la malfrua Mezepoko. Post la sieĝo de Konstantinopolo refloriĝis la studoj de la helena lingvo en Italujo kaj (re)eldono de klasikaj verkoj. Pri romia literaturo ja ankaŭ ekzistas skolioj, sed ilia nombro multe pli malmultas.
Historio de Afriko
Koloniado de Afriko
La Unua Mondmilito estis tutmonda ĉefe, ĉar ekster-eŭropanoj venis batali en la tranĉeoj de Francio. La "Senegalaj fusilistoj" (tirailleurs sénégalais) estis famaj, sed venis soldatoj el aliaj francaj kolonioj. Same venis al Eŭropo por batali viroj el la Brita Imperio.
Arçay (Vienne)
Arçay estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Historio de Afriko
Koloniado de Afriko
Fine de la Dua Mondmilito la aliancanoj ne sukcesis interkonsenti pri la estonteco de la antikva itala kolonio de Libio. Tiam temis pri teritorio kvinoble pli granda ol Italio mem. Tamen, la loĝantaro ne superis unu milionon de loĝantoj, kaj pro tio la lando taŭgis kiel destino por la rifuĝintoj el Italio pro la milito, kiu komencis serĉi lokojn al kiuj elmigri. La suspektemoj inter Okcidento kaj Sovetunio permesis, ke fine la Unuiĝintaj Nacioj decidis sendependigi la landon en la manoj de la reĝo Idriso.
Skolio
Fonto
Brockhaus Bilder-Conversations-Lexikon, volumo 4. Leipzig 1841, p. 102 (tie ĉi interrete)
Arçay (Vienne)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arçois.
Historio de Afriko
Koloniado de Afriko
Kvankam jam estis 4 sendependaj landoj en Afriko (Liberio el 1847, Sudafriko el 1910, Egiptio el 1922 kaj Etiopio el 1941), Libio iĝis la unua afrika kolonio kiu sukcesis akiri sian sendependon, en 1951, kaj poste venos tiu de Ganao en 1957. Poste la eŭropaj potencoj iel bedaŭros tiun fakton, ĉar ili kontribuis al eksplodigo de la diversaj luktoj por la sendependigo afrika. Krome ili perdis la lastan oportunon konstrui ŝtatojn de eŭropa stilo en la suda marbordo de la Mediteraneo.
Postkolonia Afriko
Nuntempe, Afriko enhavas 54 suverenajn landojn, plej el kiuj havas limojn kiuj estis skizitaj dum la erao de eŭropa koloniismo. Ekde koloniismo, afrikaj ŝtatoj estis suferintaj nestabilecon, korupton, violenton, kaj aŭtoritatismon. La plej majoritato de afrikaj ŝtatoj estas respublikoj kiuj funkcias laŭ ioma formo de prezidenta sistemo de regado. Tamen, malmultaj el ili kapablis teni demokratajn registarojn laŭ permanenta bazo, kaj multaj anstataŭ ciklis tra serio de puĉoj, kiuj produktis militreĝimojn.
Ankaŭ la konfliktoj de la Malvarma Milito inter Usono kaj Sovetunio, same kiel la politikoj ke la Internacia Monfonduso, ludis gravan rolon en la kreo de nestabileco. Kiam lando iĝis sendependa por la unua fojo, oni ofte esperis ke ĝi aliĝu kun unu el la du superpotencoj. Kelkaj landoj en Nordafriko ricevis sovetan milithelpon, dum aliaj en Centra kaj Suda Afriko estis subtenitaj de Usono, Francio aŭ ambaŭ. Dum la 1970-aj jaroj okazis pliigo de la konfliktoj de la Malvarma Milito, same kiel ĵus sendependaj Angolo kaj Mozambiko aliiĝis kune al la bloko de Sovetunio, kaj landoj de Okcidento kaj Sudafriko klopodis haltigi la sovetan influon per subteno de amikaj reĝimoj aŭ insurekciaj movadoj. En Rodezio, maldekstraj geriloj helpitaj de Sovetunio kaj de Ĉinio kunigitaj en la Zimbabva Patriota Fronto eltenis fortan kamparan gerilon kontraŭ la blankula registaro de la lando. Estis enorma malsatego en Etiopio en 1983–85, kiam centoj da miloj de personoj malsatmortis. La kapitalisma propagando asertis, ke la marksisma ekonomia politiko malbonigis la situacion. La plej detrua milita konflikto en moderna sendependa Afriko estis la Dua Konga Milito; tiu konflikto kaj ties sekvoj mortigis ĉirkaŭkalkule 5.5 milionojn da personoj. Ekde 2003 esti pliiĝanta konflikto en Darfur kiu rezultis en homamasa katastrofo. Alia elstara tragedia okazaĵo estis la Ruanda Genocido de 1994 en kiu ĉirkaŭkalkulitaj 800 000 personoj estis murditaj. Nemilita afero kiu malbonigis la vivkondiĉojn de multaj landoj estis la eksplodo de Aidoso.
En la 21a jarcento, tamen, la nombro de armitaj konfliktoj en Afriko malrapide malpliiĝis. Por ekzemplo, la milito en Angolo venis al fino en 2002 post preskaŭ 30 jaroj. Tio koincidis kun la fakto ke multaj landoj abandonis komunismecajn ekonomiajn politikojn kaj malfermiĝis al merkataj reformoj. La plibonigita stabileco kaj ekonomiaj reformoj kondukis al granda pliigo de la eksterlanda investado en multaj afrikaj landoj, ĉefe el Ĉinio, kio rezultis en rapida ekonomia kresko en multaj landoj, ŝajne markante finon de jardekoj de stagnado kaj malpliiĝo. Kelkaj afrikaj ekonomioj estas inter la plej rapide kreskantaj en la mondo je 2016. Grava parto de tiu kresko, kiu estas foje referencata kiel Afrika Leviĝo, povas ankaŭ esti atribuata al facila disvastigo de informadaj teknologioj kaj specife la poŝtelefono.
Universitato de Norda Brita Kolumbio
La fokuso estas sur naturaj kaj mediaj temoj, IT-subjektoj kaj alternativaj formoj de lernado kaj solvado de problemoj. La media fokuso en instruado estas forta.
Ekzistis proksimume 4,000 studentoj en la universitato en 2008. Studoj estas ofertitaj ĝis majstra nivelo.
Le Gast
Le Gast estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Gatinais.
Le Mesnil-Caussois
Le Mesnil-Caussois estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Causséens.
Gabriella Balga
Gabriella Balga, slovake Gabriela Balgová laŭ hungarlingve kutima nomordo Balga Gabriella estas hungara operkantisto (mezosoprano).
Gabriella Balga naskiĝis la en Veľký Krtíš.
Biografio
Gabriella Balga apartenis al la hungara minoritato de Ĉeĥoslovakio, poste de Slovakio. Ŝi frekventis plurajn muziklernejojn komence en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste en Slovakio, fine en Hungario. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, ŝia ĉefinstruisto estis Júlia Pászthy. Ŝi frekventis ankaŭ majstrokursojn. Ŝi ricevis statuson en 2012 en la Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie ŝi debutis. Ŝi ofte kantis oratoriojn. Ŝi ricevis premiojn inter 2010-2020, en 2013 stipendion. Ŝi edziniĝis kaj naskis filinon dum la Kronvirusa malsano de 2019.
Sky (kompaniaro)
Historio
Unue formite en 1990 per la fuzio de Sky Sky kaj Broadcasting Broadcasting, ĝi iĝis BSkyB kaj la plej granda diĝittelevida firmao de la UK. En 2014, post kompletigado de la akiro de Sky Italia kaj Sky Deutschland, la kombinita firmao ŝanĝis sian nomon al " Sky plc ".
Antaŭ novembro 2018, 21st Century Fox de Rupert Murdoch posedis 39.14% de la akcioj de la firmao ; la 9an de decembro 2016, sekvante pli fruan provon de News Corp trafita per la News International telefonkodrompskandalo, 21-a Century Fox sciigis ke ĝi jesis akiri la reston de Sky, atendante registaran aprobon. Tamen, post ofertmilito kiu inkludis la Walt Disney Company (kiu akiris la plej multajn el la aktivoj de 21st Century Fox), la usona amaskomunikilaro kaj telekomunika kompanio Comcast akiris ĉiujn Sky-akciojn en 2018 por £17.28 per akcio.
Antaŭ la aĉeto de Comcast, la Sky-firmao estis eldonita sur la Londona Akcia Borso kaj estis komponento de la indekso FTSE 100 kaj havis merkatan valoron de ĉirkaŭ 18.75 miliardoj da funtoj (26.76). miliardoj da €) ekde 2018.
Universitato Carleton
Universitato Carleton (Carleton University) estas kanada publika universitato, situanta en Otavo, Ontario, Kanado.
La universitato estis nomumita laŭ la distrikto de Carleton Ontario, kiu inkludis la grandurbon de Otavo tiutempe kiam Carleton estis fondita. Kantono Carleton, en victurno, estis nomita en honoro de Guy Carleton, unua barono Dorchester, unu el la unuaj Guberniestroj ĝeneralaj de Brita Nordameriko.
Le Mesnil-Benoist
Le Mesnil-Benoist estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Fontenermont
Fontenermont estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Le Mesnil-Benoist
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Benoisiens.
Fontenermont
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fontenermontois.
Le Mesnil-Benoist
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Fontenermont
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Mesnil-Clinchamps
Mesnil-Clinchamps estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Saint-Sever-Calvados
Saint-Sever-Calvados estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Mesnil-Clinchamps
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Clinchampois.
Saint-Sever-Calvados
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Séverins.
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Ĉina Popola Banko
La Ĉina Popola Banko (ĈPB aŭ, en angla, PBOC) (en tradicia ĉina, 中國人民銀行; en simpligita ĉina, 中国人民银行; en pinjino, Zhōngguó Rénmín Yínháng) estas la centra banko de Ĉinio kiu posedas la povon kontroli la monpolitikon kaj reguligi la financajn instituciojn en Ĉinio. La Ĉina Popola Banko havas financajn havaĵojn de 2,1316 mil milionoj da usonaj dolaroj, kio estas pli ol la havaĵo de iu ajna institucio de publikaj financoj en la tutmonda historio.​
Mesnil-Clinchamps
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Ĉina Popola Banko
Kiel elsendanto de la ĉina valuto, nome de la renminbio (juano), la Centra Banko de Ĉinio havas sian sidejon en Pekino, estis fondita la 1an de Decembro 1948 kaj ĝis nuna guberniestro estas Yi Gang.
La interesproporcioj fiksitaj de la banko ĉiam estas divideblaj je naŭ, anstataŭ je 25, kiel okazas en la cetero de la mondo.​
Whiskey Creek
Whiskey Creek estas la titolo de serio de amromanoj de la usona verkisto Brenda Novak verkitaj inter 2012 kaj 2016, kaj la nomo de fikcia kalifornia urbeto kie ĝiaj rolantoj vivas.
Loko
Whiskey Creek estas urbeto en la tiel nomata Or-Lando (Gold Country) en norda Kalifornio, apud la montaro Sierra Nevada.
San Miguel de Aguayo
Geografio
Ĝi limas norde kun Molledo kaj Bárcena de Pie de Concha, sude kun Campoo de Yuso, okcidente kun Pesquera kaj Santiurde de Reinosa kaj oriente kun Luena. La municipa teritorio enhavas la loĝlokojn San Miguel de Aguayo (ĉefurbo), 97 loĝ., Santa María de Aguayo, 56 loĝ., kaj Santa Olalla de Aguayo, 7 loĝ. Ĝi estas je 69,3 km de la regiona ĉefurbo,. La areo suferis fortan senarbarigon por plenumi la postulojn de najbara industrio.
Whiskey Creek
Rolantoj
La serio havas ampleksan rolantaron, kun malsamaj ĉefrolantoj en ĉiu romano. Kelkaj el la plej gravaj estas:
San Miguel de Aguayo
Demografio
Por areo de 36 km² estas 148 loĝantoj (laŭ censo de 2021).
Whiskey Creek
Pritaksoj
La serio Whiskey Creek ricevis konsekvence bonajn recenzojn. Kristin Ramsdell en Library Journal laŭdis ĝian "realeca[n], malglata[n], Or-Landa[n] gloro[n]" kaj John Charles en Booklist ĝiajn "potenca[j]n emocia[j]n bato[j]n".
San Miguel de Aguayo
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed pro la industria kerno de Reinosa kaj pro la pli ĵusa turismo, la agado translokiĝis al la sektoroj de industrio kaj servoj.
Aktualo
Inter vidindaĵoj estas turoj kaj kelkaj preĝejoj.
Otero de Bodas
Otero de Bodas estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. Otero de Bodas estas etimologie tradukebla al Monteto de Nuptoj, nome aludo al diversaj legendoj.
Estas prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, mencio al epoko de visigotoj.
El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.
Saint-Manvieu-Bocage
Saint-Manvieu-Bocage estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mévéens.
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Sept-Frères
Sept-Frères estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sept-Frèriens.
Ĝi nun formas parton de Noues de Sienne.
Las Rozas de Valdearroyo
Las Rozas de Valdearroyo [lasROzas debaldeaROĝo] (Malveprejo de la Valo de la Rojo) estas municipo en suda Kantabrio, Hispanio, en la komarko Campoo-Los Valles.
Toponimio
Pri la loknomo, Valdearroyo signifas "valo de rojo", reference al la loĝloko Arroyo (rojo), kiu estas la plej granda loĝloko de la municipo, kvankam ne ĝia ĉefurbo. Tiu tipo de toponimo kun referenco al valo estas tre oftaj en la komarko Campoo-Los Valles, por ekzemplo en Valdeolea, Valdeprado del Río kaj Valderredible.
Pri Las Rozas, ĝi deriviĝas de la vorto "roza" kiu referencas al zonoj preparitaj por la unua fojo por la agrikulturo. En la municipa blazono aperas du falĉiloj reference al tio. Las Rozas estas krome unu de la vilaĝoj de la municipo, kie en la aktualo estas ĝia sidejo.
Geografio
Ĝi limas norde kun la municipo Campoo de Yuso kaj kun la Diglago de Ebro, sude kun Valdeprado del Río, okcidente kun Campoo de Enmedio kaj oriente kun la provinco Burgoso (Arija kaj Alfoz de Santa Gadea). La municipa teritorio estas sude de la Baraĵlago de Ebro, kiu estas la plej evidenta geografia elemento.
Historio kaj heredo
Las Rozas estis la municipo kiu plej suferis pro la inundo de la diglago de Ebro. Tri kompletaj vilaĝoj restis tute sub akvo, nome Medianedo, La Magdalena kaj Quintanilla. Multaj aliaj estis parte inunditaj, kaj kelkaj el ili estis rekonstruitaj borde de la diglago. Totalo de sep preĝejoj kaj du ermitejoj restis sub akvo. La turo de la preĝejo de Sankta Roĥo, en Villanueva, estas videbla ankoraŭ ĉar kvankam ĝi estis inundita, ĝi restis tre proksime de la bordo. Ligna pasejo ebligas superi akvon kaj eĉ aliri al la sonorilturo, kondiĉe ke la akvonivelo ne estu tro alta.
Demografio
La 257 loĝantoj (2021) estas distribuataj en jenaj vilaĝoj:​ La Aguilera, Arroyo, Bimón, Bustasur, Llano, Quintanilla Polledo (nune senhoma), Renedo, Las Rozas (ĉefurbol) kaj Villanueva.
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo kaj brutobredado, sed pro la industria kerno de Reinosa kaj pro la pli ĵusa turismo, la agado translokiĝis al la sektoroj de industrio kaj servoj. En la areo estas multaj atestiloj de historio kaj pri naturo la ĉefa altiraĵo estas la Akvorezervejo de Ebro.
Aktualo
Inter vidindaĵoj estas la tradicia arkitekturo, de ŝtonaj domoj, ĉefe ĉe la loĝlokoj netuŝitaj per la inundo de la diglago. Krome estas kelkaj interesaj preĝejoj.
Hoštejn
Hoštejn (Hochstein) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas en valo de rivero Moravská Sázava, ĉe limo kun Regiono Pardubice inter Tatenice kaj Kosov. Ĝi situas proksimume 8 km okcidente de Zábřeh, proksimume 13 km oriente-sudoriente de Lanškroun kaj 16 km nordoriente de Moravská Třebová. Vivas ĉi tie.
Tra la valo de Moravská Sázava kondukas tra la municipo ekde la jaro 1845 fervoja linio 270 (devene konsisto de Norda ŝtata fervojo) kaj ĝi havas ĉi tie haltejon kun evitejo. Tra la municipo kondukas ŝoseo II/315.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1287.
Banko de Ĉinio
Banko de Ĉinio (ankaŭ Bank of China en angla; en tradicia ĉina, 中國銀行; en simpligita ĉina, 中国银行; en pinjino, Zhōngguó Yínháng ofte mallongigita kiel 中銀 aŭ 中行), estas unu de la kvar komercaj bankoj propraĵo de la ŝtato plej granda de Ĉinio. Ĝi estis fondita en 1912 fare de la Registaro de la Respubliko Ĉinio, anstataŭe de la Banko de la Registaro de la Imperia Ĉinio. Ĝi estas la plej antikva banko de Ĉinio. Ekde sia kreado ĝis 1942, ĝi elsendis monbiletojn nome de la Registaro de la Respubliko Ĉinio, kun la "Kvar Grandaj" tiamaj bankoj: nome la Centra Banko de la Respubliko Ĉinio, la Ĉina Agrikultura Banko kaj la Banko de la Komunikado. Kvankam dekomence ĝi funkciis kiel la centra benko de Ĉinio, en 1948 la Ĉina Popola Banko, ekhavis tiun funkcion. Poste, la Banko de Ĉinio iĝis banko pure komerca. Ĝi estas la kvara plej granda banko en la mondo. Ĝi havas sidejon en distrikto Ksiĉeng, Pekino.
Memora Universitato de Novlando
Memora Universitato de Novlando (Memorial University of Newfoundland; akronime MUN) estas universitato kun ĝia ĉefsidejo en la provinca ĉefurbo St. John's en Novlando, Kanado, kaj kun branĉo en Harlow en Anglio.
La universitato estis fondita kiel Memorial University College en 1925. Statuso kiel universitato estis atingita en 1949, kiam la nuna nomo ankaŭ estis supozita. La institucio ricevis la nomon monumento en honoro kaj memoro de Novlandanoj kiuj donis siajn vivojn en servo dum la Unua Mondmilito. Tio poste estis etendita por ankaŭ inkluzivi la militviktimojn de la provinco de la Dua Mondmilito. MUN nuntempe havas sciencan kunlaborantaron de 950 plentempaj dungitoj kaj studentaro de 17,000.
Rudolf Brandsch
Rudolf BRANDSCH (naskiĝinta la en Mediaș, mortinta en 1953 en la fifama Doftana-prizono en Telega/Distrikto Prahova) estis rumanuja teologo kaj politikisto. Li estis ano de la malplimulto de la transilvaniaj saksoj.
Vivo
Rudolf Brandsch originis el protestantisma etoso el Transilvanio. Ĉe la universitatoj de Marburg, Berlino, Jena kaj Kluĵo li studis teologion kaj filozofion. Jam poste Brandsch aktivegis politike aliĝinte al organizaĵoj naciemaj-poretnaj, ekz. al la kontraŭjudisma societo Alldeutscher Verband. Post reveno siapatrujen li iĝis unu el la plej konataj reprezentantoj de la t.n. "Verduloj", de frakcio de transilvaniaj saksoj kiuj postulis pli da rajtoj fare de Budapeŝto por nehungarlingvanoj. En 1898 li membriĝis al la studentaj korporacioj "Arminia Marburg", en 1920 al "Teutonia Czernowitz" kaj en 1940 al "Primislavia Berlin".
Dum la nazia kaj komunista tempoj
Brandsch ja rezistis al la germanaj naziaj grupoj en Rumanio kaj kritikis ofte kaj publike la surlokan politikon de la nacisocialistoj. Tamen li estis, kiel aliaj demokratiaj politikistoj germanlingvaj en Rumanio, iel fascinita de la grandgermani-celanta politiko de la berlinanoj. Li ja esperis ke de Berlino venus apogo taŭga por la germanlingva malplimulto en Rumanio. Brandsch mem neniam estis malkontestita; lia repaciĝintencoj ekz. atakitis pro ilia malsukceso ĉar la oficiala Rumanio malvolis plenumi la dekretojn de Karlovy Vary kaj de Trianon. Krome oni riproĉis al Brandsch miksadon inter privataj kaj politikaj interesoj.
Post la potencakiro de la komunistoj li arestitis; li mortis en la karcero. Dum la tempo de Nicolae Ceaușescu (1965–1989) li rehabilitiĝis kaj honoritis kiel kontraŭulo de faŝismo.
Eduardo Jorge
Eduardo Jorge Martins Alves Sobrinho (Salvadoro, 26-a de oktobro 1949), aŭ Eduardo Jorge, estas brazila kuracisto, ekologiisto kaj politikisto, aniĝita al la Verda Partio ekde 2005.
Biografio
Li estis unu el la fondintoj de la Partio de la Laboristoj (Brazilo) (PT) en 1980, el kiu li estis elektita Federacia Deputito en 1983. Li forlasis la PT en 2003 pro diferencoj kun la PT. Li aliĝis al la Verda Partio en 2003.
Elekta kampanjo 2014
Li estis kandidato por prezidanto de la Respubliko en la prezidanta elekto de 2014. Li finis esti memeo dum sia prezidenta kampanjo. Ĝi venis en 6-a loko, kun 0,61% de la voĉoj (630,099).
Elekta kampanjo 2018
La 2-a de aŭgusto 2018, PV konfirmis la nomon de Eduardo Jorge kiel kandidato por vicprezidanto en la elektoj de 2018 sur la listo de Marina Silva (REDE). Marina kaj Jorge venis en la 8-a loko, kun 1% de la voĉdonado (1.069.578)
Politikaj pozicioj
Eduardo Jorge defendas polemikajn gvidliniojn, kiel ekzemple: leĝigo de aborto, leĝigo de drogoj, GLAT-geedzeco kaj la adopto de samseksaj paroj, krom defendi ekosocialismon
Stephan Ludwig Roth
Stephan Ludwig ROTH (naskiĝinta la en Mediaș, ekzekutita la  en Kluĵo) estis transilvanio intelektulo. La ano de la transilvaniaj saksoj estis reformema pedagogo, protestantisma pastoro kaj finfine politikisto.
Vivo
Post lernado en Mediaș kaj Sibiu. kaj studoj en Tübingen Roth ekinteresiĝis en 1818 pri la scienco de instruado vojaĝante al Svislando por gajni sperton de la projektoj de Johann Heinrich Pestalozzi en Yverdon-les-Bains. Li iĝis kunlaboranto de Pestalozzi, instruis la latinan lingvon, verkis por "Der Sprachunterricht" kaj doktoriĝis en 1820 pri filozofio je Tübingen. Liaj modernaj pedagogiaj ideoj ne de ĉiuj ŝatatis kiel li devis sperti ekstere de Svislando.
Revenante al Transsilvanio, Roth sekvis en la paŝojn de sia patro kiel lernejestro de la gimnazio en Mediaș ekde 1831 (normala insruisti li estis tie ekde 1821); ekpastoreco en Nemșa iĝis en 1837, en Moșna en 1847. Predikadon li jam antaŭe faris en Mediaș. Liaj reformideoj lernejaj (ekz. enkonduki kantadon kaj gimnastikon) kontraŭbatalitis de konservativaj kolegoj.
Politiko lingva/kultura
En la debatoj levitaj fare de la Transsilvania parlamento en 1841, li argumentis ke la rumana estu oficiala lingvo en la regiono pro ties graveco koncerne la etnan kunmetaĵo de la lando: tiun ĉi ideon li faris publika en 1842 en la verko Der Sprachkampf in Siebenbürgen. Li subtenis tiun principon dum la revolucio de 1848/49 proponante ke oficialaĵoj estu publikigitaj samtempe en la rumana, hungara kaj la germana lingvoj. Dume li estis kontraŭ kultura asimilado de rumanoj, Roth ĉiam argumentis ke la saksa elemento en Transsilvanio povus esti fortigita per la invito de novaj germanlingvanoj eksetli tie.
Stephan Ludwig Roth ja ĉagrenis hungarojn pro malaprobado de ajna formo de unio inter Transsilvanio kaj Hungario, provante anstataŭe konstrui ponton inter saksoj kaj rumanoj. Tiel, li partoprenis la unuan rumanetnan kongreson je Câmpia Libertății (proksime de Blaj) skribante prie en la loka gazetaro - liaj artikoloj montris plenan subtenon por la movado, kaj elstarigas la agadon de Avram Iancu.
Post la ekapero de perfortaj kolizioj inter imperiaj kaj hungaraj soldatoj en oktobro 1848, Roth iĝis membro de la sibia Pacigo-komisiono, kaj komisaro por saksaj vilaĝoj en la de departemento de Târnava-Mare (en novembro), same kiel la la fakta administranto de la regiono.
Post la hungaraj venkoj en januaro 1849 venis la fino de lokaadministraciaj strukturoj. Generalo Jozefo Bem ja estis ofertinta amnestion al tiaj administrintoj kaj Roth demisiis je Mediaș. Ignorante lian imunecon, magistratoj malliberigis lin kaj transportigis lin al Kluĵo kie li estis mortpafita post kondamno pro ŝtatperfido fare de armea tribunalo.
Solange Knowles
Solange PIAGET KNOWLES (naskita la 24-an de junio 1986 ) estas usona kantistino, kantverkistino, lirikisto, aktorino kaj muzikproduktanto.
Vivo
Solange estis naskita en Houston, Teksaso, al Matthew Knowles kaj Tina Lawson. Ŝia pli maljuna fratino estas la kantisto Beyoncé. Ŝia patro, naskita en Alabamo, estas afrik-usona. Infanaĝe, Solange studis dancon kaj teatron. Kvinjarĝa, ŝi komencis kanti en amuzparko en Houston. Ŝi komencis verki kantojn je naŭ-jaraĝa. Kiam ŝi estis 13-jaraĝa, ŝi decidis komenci registri kantojn, sed ŝiaj gepatroj konsilis ŝin atendi. En la aĝo de 15, Solange ŝanĝiĝis al dancisto kaj prezentis kun Destiny's Child sur ilia turneo. Kiam la grupo estis la malfermaĵo de Christina Aguilera, Solange devis provizore anstataŭigi grupamikon Kelly Rowland post kiam ŝi rompis siajn fingrojn postscenejo dum kostumŝanĝo. Kiam Solange estis 16 jarojn maljuna, ŝi estis subskribita fare de sia patro al kontrakto kun lia surbendkompanio Entertainment, krom la registradkompanio Columbia Records.
Kariero
La 15-an de majo 2015, Solange prezentis la kanton Rise por la unua fojo ĉe okazaĵo sponsorita fare de HBO, kanto inspirita per la policperforto en Ferguson kaj Baltimoro, kaj sekvante la protestojn. En julio 2015, Knowles sciigis ke la tria studialbumo preskaŭ estis finita. Dum ŝia trideka naskiĝtago, la 24-an de junio 2016, ŝi deklaris ke ŝi finis laboron en sia tria studialbumo A Seat at The Table. La albumo estis publikigita la 30-an de septembro 2016, kaj ricevis kritikistaplaŭdon. Ĝi iĝis ŝia unua albumo se temas pri alteriĝi ĉe numero unu en Usono. Tio igis ŝin kaj ŝian fratinon Beyonce la nuraj fratinoj por havi numeron 1 albumon tiun jaron. Poste tiun jaron, Solange gajnis ŝian unuan Grammy Award por la kanto Cranes In The Sky
Terezín (Petrov nad Desnou)
Terezín (Theresienthal) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Petrov nad Desnou en distrikto Šumperk. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Petrov nad Desnou. Tra la domaro trafluas rivero Desná. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 42 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Terezín situas en katastra teritorio Petrov nad Desnou kun areo de 12,09 km².
Rionegro del Puente
Rionegro del Puente estas municipo de la provinco Zamoro, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko La Carballeda, en la nordokcidento de la provinco, angule kun nordorienta Portugalio. Rionegro del Puente estas etimologie tradukebla al Nigra Rivero de la Ponto, nome aludo al Ponto super la Nigra Rivero (Río Negro) kiu trafluas la urban kernon. Tio aperas en la malsupra duono de la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Rionegro del Puente, Santa Eulalia del Río Negro, Valleluengo kaj Villar de Farfón, okupas totalan areon de 53,44 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 250 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 88 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Manzanal de los Infantes, Peque, Molezuelas de la Carballeda, Mombuey, Vega de Tera, Villardeciervos, Otero de Bodas (Akvorezervejo Agavanzal) kaj Calzadilla de Tera.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis: ĉasado (montaro Kulebra), somera feriloko, popola arkitekturo, fungokolektado, piedirado (Jakoba Vojo), naturaj lokoj ktp. Vizitindas la preĝejo kaj la Palaco Losada, naskoloko de Diego de Losada, fondinto de Karakaso.
El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.
21st Century Fox
Twenty-First Century Fox, Inc., komercanta kiel 21st Century Fox (21CF), estis usona multnacia amaskomunikila korporacio kun ĉefsidejo en Midtown Manhatano, Novjorko. Ĝi estis unu el du firmaoj formitaj de la fuzio (2013) de eldonaktivaĵoj de News Corporation, fondita fare de Rupert Murdoch en 1980.
21-a Century Fox estis la laŭleĝa posteulo de News Corporation, kaj estis ĉefe engaĝita pri la kino kaj televidindustrioj. Ĝi estis la kvara plej granda amaskomunikila konglomerato en Usono ĝis la akiro de la plej multaj el la trajtoj de la firmao (inkluzive de distraj aktivaĵoj, kabloretoj, kaj internaciaj retoj) de The Walt Disney Company. La aliaj firmaoj, la "nova" News Corporation, tenas la presaĵinteresojn de Murdoch kaj aliajn amaskomunikilajn aktivaĵojn en Aŭstralio (ambaŭ posedataj fare de li kaj lia familio tra familiotrusto kun 39% intereso en ĉiu). Murdoch estis kunĉefoficisto dum liaj filoj Lachlan Murdoch kaj James Murdoch estis Ko-Oficulo-prezidanto kaj Ĉefoficisto, respektive.
La 27-an de julio 2018, akciuloj de 21st Century Fox konsentis vendi la plej multajn el siaj aktivaĵoj al Disney por 71,3 miliardoj USD. La vendo kovras la plej multajn el la distraj aktivaĵoj de 21CF, inkluzive de 20th Century Fox, FX Networks kaj National Geographic Partners, inter aliaj. Post ofertmilito kun Fox, Sky plc (brita amaskomunikilaro grupo en kiu Fox havis investon) estis aparte akirita fare de Comcast, dum la FSN-regionaj sportretoj de Fox estas vendotaj al triaj partioj por plenumi la antitrustajn regulojn. La resto, konsistante ĉefe el la Fox kaj MyNetworkTV retoj, kaj la naciaj novaĵoj kaj sportoperacioj de Fox, iĝis posteulo konata kiel Fox Corporation, kiu komencis komerci la 19-an de marto 2019. La akiro de Disney de 21CF fermiĝis la 20-an de marto post kiam la ceteraj Fox-aktivaĵoj estis disigitaj en sekciojn de The Walt Disney Company.
Irén Bánó
Irén Bánó naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Irén Bánó devenis el juda familio. Ŝi akiris tre frue diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1903. Post la diplomo ŝi estis membro de jam malkonstruita teatro, kie ŝi havis sukcesojn en operetoj. En 1910 ŝi debutis en Reĝa Operejo de Budapeŝto, eĉ ŝi ricevis statuson en la teatra jaro 1911. Ŝi edziniĝis en 1923, poste ŝi jam ne kantis.
Horst Trommler
Horst TROMMLER (naskiĝinta en 1939, mortinta en decembro 2021) estis germana inĝeniero kaj originalulo de Vajmaro. Li ankaŭ engaĝiĝis ĉe la societo Siedlersfreud.
Vivo
Antaŭe li laboris kiel kondukisto de maŝinveturiloj kaj konstrueja maŝinisto en Lepsiko kaj ĉe la ĝardenista kooperativo ''GPG 11. April''. Nur en 1966 Trommler revenis al la radikoj. Dum lia estrado ĉe la onkla firmao la entrepreno ekfloris: familia posedado, eĉ dum komunismaj GDR-tempo, neniam ĉesis kaj la duonfilo Dirk Hoffmann sukcesis posteuli lin. Ĝis Turniĝo konstruitis bufedoj kaj ellaskranaroj. Poste pli gravis purigadaj kaj riparadaj servoj de industrie antaŭfabrikitaj sistemoj.
Originalula rolo
Danke al sia profesio (kiu necesigis multe da vizitoj ĉe klientoj en la tuta lando) Trommler kaj liaj humuremo kaj mistifikemo konatiĝis ankaŭ ekstere de Vajmaro. Ĉe la (ankaǔ historie grava) pordomposedanta asocio Siedlersfreud ŝatatis ankaŭ lia profesia lertejo.
Li edzino nomiĝis Karin. Hobie li ŝatis veturi en malnovaj aŭtoj.
István Ács (urbestro)
István Ács [iŝtvAn Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács István estis hungara juristo, politikisto, urbestro.
István Ács naskiĝis la en Nádudvar, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
István Ács frekventis lernejon precipe en Hajdúszoboszló, en 1943 li eklaboris en la administracio de sia naskiĝurbo. Li estis notario en 1948, En 1950 li soldatiĝis, poste li estis oficiala soldato ĝis 1957. Li akiris postenon en la administracio de Debrecen. Inter 1960-1962 li studis en koncerna akademio, post 3 jaroj li akiris juran diplomon. Inter 1966 kaj 1989 li estis urbestro de Debrecen, poste li pensiuliĝis. Li ricevis memormedalojn en 1983 kaj 2003.
Villardeciervos
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cional, Manzanal de Abajo kaj Villardeciervos, okupas totalan areon de 85,55 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 403 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 83 km de Zamoro, provinca ĉefurbo. Ĝi limas okcidente kun Boya, nordoriente kun Cional, norde kun Manzanal kaj Val de Santa María, oriente kun Villanueva de Valrojo, sudoriente kun Ferreras de Arriba kaj sudokcidente kun San Pedro de las Herrerías. Norde estas akvorezervejoj Agavanzal, Valparaíso kaj Cernadilla.
Rachid Koraichi
Rachid Koraichi (ankaŭ Rachid Koraïchi aŭ Rashid Koraichi; * 1947 en Ain Beida en orienta Alĝerio) estas alĝeria skulptisto, tekst-arta pentristo, kaligrafiisto kaj vida artisto, konata tutmonde pro sia uzo de vortoj, nombroj, signoj, kulturaj simboloj kaj kaligrafio en siaj artaĵoj. Antaŭ la 20-a jarcento la influo de okcidentaj lingvoj kreis sociajn kaj politikajn streĉiĝojn. Antaŭ 1950 kaligrafio fariĝis simbolo de kultura kaj politika identeco kontraŭ koloniismo. En 1960 la movado de la literismo prosperis, kiam "pentri per literoj" fariĝis la reganta maniero de arta esprimo.
Villardeciervos
Estas restaĵoj el Ferepoko kaj Romia Imperio. La plej antikva mencio estas de 1155, kiam aperas la nomo “Vilar de Cervos” kiel loko posedata de la monaĥejo de Moreruela, kun Folgoso, “Zeonal”, Manzanal kaj aliaj loĝlokoj. El 4a de Oktobro 1163, per dokumento de la papo Aleksandro la 3-a, tiu ekprotektis la monaĥejon de Moreruela kaj liberigis siajn bienojn el impostopago, inter kiuj estis la “grangiam de Vilar de Cervos”. Poste la areo apartenis al la Grafoj de Benavente ĝis 1499. En 1834 estis epidemio de ĥolero.
Rachid Koraichi
La simboloj kiujn Rachid Koraichi uzas estas bazitaj sur arabaj kaj berberaj skribaĵoj, magiaj nomsistemoj kaj ĉinaj kaj japanaj signoj same kiel sur kriptogramoj kiujn li mem inventis. Li laboras sur kanvaso, papero, ceramiko, vitro, metalo kaj silko.
Villardeciervos
El 15-a ĝis 19-a de Junio 2022 okazis terura incendio en la tuta montaro Sierra de la Culebra ĝis la valo de la rivero Tera, eksplodinta pro kuniĝo de nekutima varma tajdo (antaŭsomera) kun sekaj ŝtormoj kiu fakte okazigis aliajn 50 incendiojn en la tuta regiono. La incendio detruis pli ol 25 000 hektarojn, oni interrompis la trafikon per ŝoseo kaj trajno kaj loĝantoj de du dek loĝlokoj estis provizore translokigitaj al sekuraj rifuĝejoj. La municipoj damaĝitaj de tiu incendio estis Villardeciervos, Flechas, Cional, Codesal, Villanueva de Valrojo, Ferreras de Arriba, Ferreras de Abajo, Otero de Bodas, Olleros de Tera, Val de Santamaría de Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Villar de Farfón, Junquera de Tera, Milla de Tera, Pumarejo de Tera, Melgar de Tera kaj Vega de Tera. Finaj kalkuloj de detruo ĉirkaŭas 30 000 hektarojn, kio faras tiun incendion la plej detrua en la regiono Kastilio-Leono kaj eble en la tuta Hispanio, ekde oni havas registrojn.