cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seengen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Seengen limas en nordo al Egliswil, en nordoriento al Villmergen, en sudoriento al Sarmenstorf, en sudo al Meisterschwanden, en sudokcidento al Boniswil, en okcidento al Hallwil, kaj en nordokcidento al Seon.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per du buslinioj, de Lencburgo al Teufenthal respektive de Lencburgo al Bettwil. La komunumo estas ankaŭ servata de la liniŝipoj sur la Lago de Hallwil.
Tra Seengen pasas la kantona ĉefvojo 26 de Lencburgo tra Hochdorf al Lucerno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas norde en Lencburgo en distanco de 9 kilometroj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Seengen datiĝas el la jaro 893 kiel Seynga. En la 12-a jarcento la Senjoroj de Hallwyl komencis la konstruadon de la Kastelo Hallwyl.
En mezepoko en Seengen unue regis la Grafoj de Lencburgo, ilin sekvis en la jaro 1773 la Grafoj de Kiburgo kaj en la jaro 1264 ties heredantoj, la Habsburgoj.
En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj Boniswil fariĝis nun parto de la berna regejo, nome de Berna Argovio. La vilaĝo fariĝis ĉefloko de propra tribunala distrikto de la voktejo Lencburgo. La mastroj de tiu lencburga subvoktejo estis la Senjoroj de Hallwyl.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, Seengen fariĝis komunumo de la distrikto Lencburgo en la nove fondita Kantono Argovio.
Brevans
Brevans estas franca komunumo lokita en la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Rochefort-sur-Nenon), en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
NGC 3366
NGC 3366 (aliaj indikoj — IC 2592, IRAS10329-4325, ESO 264-7, MCG -7-22-24, PGC 31335) estas galaksio en konstelacio Velaro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rábacsanak
Situo
Rábacsanak situas laŭ flankovojo, ĉefvojo Csorna-Pápa kaj fervojo Győr-Szombathely preteriras. Csorna troviĝas 12, Tét 21, Kapuvár 26, Répcelak 29, Győr 40 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1351. La kampoj longe apartenis al epidkopejo de Győr. En 1594 la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La refondiĝo en 1619 okazis. En 1832 kaj 1855 ĥoleroj, en 1873 incendio okazis.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la romkatolika novromanika preĝejo omaĝe al Johano Baptisto.
Lilium pyrophilum
Lilium pyrophilum M. W. SKINNER & SORRIE, aŭ Pirofila lilio, estas specio de la  genro de la lilio (Lilium) en la amerika sekcio.
Priskribo
La bulbo de Lilium pyrophilum formas ĝenerale larĝajn, nedisbranĉitajn rizomojn. La planto havas en la malfrua somero ĝis 90 centimetrojn altan tigon, en ties mezo mallongajn, mallarĝajn foliojn en unu ĝis tri verticiloj, en la supra duono la folioj staras alterne.
La floroj estas oranĝkoloraj kun flavoranĝan, malhelruĝaj punktoj kaj similas al la Turbana lilio. La semo ĝermas malrapide epigee, kaj la planto multiĝas per rizomoj.
Disvastigo kaj ekologio
La planto estas unu el la maloftaj lili-specioj de la mondo, entute oni nur konas ĉ. 250 individuojn ĉefe en la Sandhills-regiono de la orienta  Norda Karolino interalie sur la militara areo de Fort Bragg, unuopaj plantoj oni trovis ankaŭ el Suda Karolino kaj sudorienta Virginio. La stokoj estas alopatriaj, t.e. ke ili estas geografie tiom izolitaj, ke ne eblas genetika interŝanĝo.
Lilium pyrophilum preferas sunhavajn kreskejojn en marĉoj kun sabla grundo pocosino kaj plantsocioj interalie kun saracenio kaj marĉaj pinoj. En tiu ekosistemo ofte bruliĝas. La brulado estas kvazaŭ natura falĉado kaj tiel kontribuas al la supervivo de lilio. Lilium pyrophilum profitas de la nutraĵoj en la cindro kaj malfermas la plantkovrilon.
Sistematiko kaj botanika historio
Lilium pyrophilum estas proksima parenco de Lilium superbum.
Ĝi estis konata jam de la 1940aj jaroj, sed ne kiel propra specio. Origine oni konsideris ĝin variaĵo de Lilium iridollae kaj poste ankaŭ kiel variaĵo de Lilium superbum respektive Lilium michauxii.
Nur kadre de esploroj meze de la 1990-aj jaroj oni konas la taksonomian statuson de Lilium pyrophilum. La unua priskribo okazis en 2002 fare de Mark W. Skinner kaj Bruce A. Sorrie.
La nomo pyrophilum (latine: fajroamanta) venas de la ŝato de arbobrulado.
Logozofio
Logozofio estas filozofia branĉo, morala skolo aŭ, laŭ siaj adeptoj, nova scienco, kies ĉeftemo estas la metafizika interno de la homo. Logozofio havus apartan eksperimentan kampon, kiun ne studas kiu ajn alia scienco. Ĉio, kion ĝi instruas baziĝas sur praktikaj konfirmoj. Logozofio pritraktas, trafe kaj rekte la malperfektaĵojn kaj malbonajn inklinojn de la homo, kiel identigi ilin kaj kiel liberiĝi de ili.
La bazoj de logozofio
Se la homo evoluas malkonscie, tiu evoluo ne estas aŭtenta. Se oni lernas, ekzemple, anatomion, fiziologion, bioĥemion, psikologion, oni fakte estas lernanta pri la aliaj homoj, ne pri si mem. Estas, al Logozofio, universalaj moralaj leĝoj, kiujn oni devas koni. Ankaŭ ĉiu homo havas sian internan mondon. Sed nur la logozofoj faras el ĝi eksperimentan kampon kulturatan. Tiu ĉi estas la granda diferenco. Logozofo sin dediĉas al la kulturado de sia propra mondo, ne al tiu de ajna alia persono. Tio postulas la asimiladon de la al tiu celo adekvataj logozofiaj konoj. Kaj neniu povas fari tion por la alia, same kiel la manĝaĵon, tiom necesan al la organikaj funkcioj, iu ne povas preni anstataŭ alia persono.
La logozofia metodo
La logozofia metodo estas esence trafa kaj eksperimenta, kaj distingiĝas pro tio, ke ĝi adaptiĝas al ĉiu menso, laŭ la kaptokapablo de ĉiu unu.
Anstataŭ memorigon, ĝi sugestas al la lernanto, ke li eksperimentu kaj konfirmu la validecon de la instruataĵo, kaj poste apliku ĝin en sian ĉiutagan vivon.
Estas nepre, ke oni eksperimentu tion, kion oni studas, kaj ke oni studu tion, kion oni eksperimentas.
Historio de logozofio
Logozofion kreis argentina edukisto Carlos Bernardo González Pecotche (kromnomita Raumsol), aŭtoro de dekoj de libroj pri logozofio, kaj eldonisto de revuoj, kiuj helpis diskonigi la logozofian principaron.
Li naskiĝis en Bonaero la. Lia spirito frue reagis kontraŭ la rutino de la konoj kaj sistemoj uzataj por la formado de la homa estaĵo, pro tio ke al ĝi mankis konekso kun la homa interno.
Logozofia fondumo
En 1930, li starigis la Logozofian Fondumon en Argentino (tiam nomita Skolo pri Logozofio), en Kordobo, kie li mem instruis logozofion dum pluraj jaroj.
En 1932, li starigis la Logozofian Fondumon en Montevideo, Urugvajo; en 1935 Belo Horizonte, Brazilo.
Ekstera ligllo
Retejo de la Logozofia Fondumo
Bonasa
Bonasa aŭ Tetrastes estas genro de birdoj de la familio aŭ subfamilio de Tetraonedoj aŭ Tetraonenoj. Ĝi enhavas tri speciojn:
Ĉiuj tri loĝas en arbaroj kun almenaŭ kelkaj koniferoj en malvarmaj regionoj de la Norda Hemisfero. La du malnovmondaj specioj, nome la Bonazio de norda Eŭrazio kaj La Ĉina bonazio de la montoj de centra Ĉinio, estas tre proskime rilataj kaj estas foje separataj kiel genro Tetrastes. La Kanada bonazio loĝas en norda Usono kaj suda Kanado.
Bonasa devenas el bonasus, Latina por la Eŭropa bizono, el la Antikva greka bonasos (βονασος), ŝajne pro la tamburecaj sonoj de tiuj birdoj kiuj similetas al muĝado de gebovoj.
Oni priskribis du speciojn el fosilioj. Kvankam la parencoj de la Kanada tetrao povus teorie samtempe esti trapasintal al Azio tra Beringio, la kompare ĵusa aĝo de la fosilioj sugestas, ke ili estis proksimaj parencoj – probable eĉ rektaj prauloj – de la du eŭraziaj specioj nuntempaj.
(19773) 2000 OJ50
(19773) 2000 OJ50 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kadmia telurido
Kadmia telurido (CdTe) estas kristala kemia kombinaĵo el grupo de teluridoj, konsistanta el kadmio kaj teluro kun kuba kristala strukturo (spacogrupo F43m). En la kristala formo, ĝi estas rekta II-VI-bendbreĉo-duonkonduktanto. CdTe estas ankaŭ bona bazmaterialo por sunĉeloj. Ĝi estas uzata normalkaze kiel tavolstrukturo kun kadmia sulfido, por formi p-n-transiron, ekz. en sunĉelo aŭ fotodiodo.
Proprecoj
Ĝi estas senodora, nigra solidaĵo, kun molmaso de 240,01 g•mol−1, denso de 6,20 g•cm−3, fandopunkto de 1041 °C, bolpunkto de 1121 °C. Ĝi estas nesolvebla en akvo, ĝia pulvoro estas venena.
9904 Mauratombelli
9904 Mauratombelli estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en provinco de Pistojo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala astronomino Maura Tombelli.
São Bento Abade
São Bento Abade (prononco: saŭbento abaĝi) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso. Fondita en 1752, la municipo taksas 4.577 loĝantojn en 2010.
30826 Coulomb
30826 Coulomb estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Charles-Augustin de Coulomb (1736–1806), unu plej fama fizikisto de lia tempo. Plej bone konata pro la leĝo, forto kaj unuo de ŝargo nomitaj laŭ li, li publikigis siajn trovaĵojn en la sep fundamentaj traktatoj Mémoires sur l'électricité et le magnétisme
Ivan Navumenka
Ivan Navumenka (16-an de februaro 1925, Vasileviĉi, Homela regiono - 17-an de decembro 2006, Minsko), belorusa verkisto kaj literaturesploristo.
Biografio
Naskiĝis en en familio de fervojisto. Dum Granda Patriota milito, de januaro 1942 partoprenis en kaŝrezisto, poste - partizano. De decembro de la jaro 1943 militservis. Post malmobilizigo (decembro de la jaro 1945) laboris kiel korespondanto. Finis filologian fakultaton de Belorusa Ŝtata Universitato (1950) kaj aspiranturon en tiu universitato. Gvidis per sekcio de prozo en ĵurnalo "Maladosc" (1953-1958), estris per katedro de belorusa literaturo de Belorusa Ŝtata Universitato. Dum la jaroj 1973-1982 - direktoro de Instituto de literaturo ĉe Sciencakademio de Belorusa SSR, de la jaro 1982 - vicprezidanto de Sciencakademio de Belorusa SSR. Prezidanto de Plejalta Soveto de Belorusa SSR (1985-1990). Akademiano de Sciencakademio de Belorusa SSR, doktoro de filologio, profesoro.
Martigny (distrikto)
Geografio
La Distrikto Martigny situas en la mezo de Suba Valezo ĉe la turniĝo de la rivero Rodano. En Martigny disbranĉiĝas la du gravaj alpaj vojoj al de Laŭzano al Granda Sankt-Bernardo kaj de Laŭzano al Sempiono-Pasejo.
Komunumoj de la distrikto Martigny
La distrikto Martigny konsistas (stato en 2011) el 23 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Martigny estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
En la 13-a jarcento Martigny apartenis al la episkopo de Siono, kies subvokto administris la subvoktejon, kiu situis inter la teritorioj de la Abatejo Sankt-Maŭrico kaj la Grafolando Savojo. Pro suferado sub la regionaj konfliktoj kaj la malpovo de la episkopo protekti la civitanojn de Martigny, ili en la jaro 1351 metis sin sub la protekto de la Grafoj de Savojo. Kiam la Suba Valezo en la jaro 1475 estis konkerita de la Valezaj Dekonoj, Martigny denove fariĝis havaĵo de la episkopo. Post la Helveta Revolucio de 1798 la episkopa subvoktejo fariĝis distrikto de la Helveta Respubliko kaj en 1802 dekono de la Valeza Respubliko.
Haworth
Haworth ([ˈhaʊəθ]) estas vilaĝo en West Yorkshire, Anglio.
La fratinoj Brontë, verkistoj Anne Brontë, Charlotte Brontë kaj Emily Brontë vivis ĉi tie en la pastra domo.
Multe da japanaj turistoj vizitas Haworth kaj multaj el la vojmontriloj estas en kaj la japana kaj la angla.
Ŝajne en Japanio la libro Wuthering Heights estas preskaŭ kulto kaj havas grandan sekvantaron.
La vojo Pennine Way preterpasas proksime de la vilaĝo.
Choudhry Rahmat Ali
Choudhry Rahmat Ali (16a de Novembro 1895 – 3a de Februaro 1951) estis islama naciisto el Pakistano  kiu estis unu el plej fruaj proponantoj de la kreo de la ŝtato Pakistano. Ŝajne li kreis la nomon "Pakistano" por separata islama hejmo en Suda Azio kaj estas ĝenerale konata kiel fondinto de la movado por ties kreado. Li estas plej bone konata kiel aŭtoro de fama broŝuro en 1933 titole "Now or Never; Are We to Live or Perish Forever" (Nune aŭ Neniam; Ni vivu aŭ Pereu porĉiame), konata ankaŭ kiel la Pakistana Deklaro.
Otto la 1-a (Grekio)
Otto naskiĝis kiel dua filo de la tiama bavara kronprinco, posta reĝo Ludoviko la 1-a kaj ties edzino, princino Therese von Sachsen-Hildburghausen.
Post kiam Grekio akiris sendependecon disde la Osmana imperio, oni establis reĝlandon kaj serĉis kandidaton por reĝo inter eŭropaj princoj. Fine oni elektis la tiam 16-jaran bavaran princon Otto. Ĉar li ankoraŭ ne estis plenaĝa, jesis por li lia patro, reĝo Ludoviko, kiu jam antaŭe malferme subtenis la grekan sendependiĝon.
Otto regadis helpe de ministroj kaj konsilantoj el sia hejmlando. Grekoj mem restis sen influo en tiu sistemo kiun ili moknomis "bavarokratio" (Βαυαροκρατία). Kiel ŝtatestro li ankaŭ estu estro de la ortodoksa Eklezio de Grekio, kvankam li mem, firma katoliko, rifuzis konvertiĝi al ortodoksismo mem.
La reĝado de Otto estis ne tre sukcesa. Interalie mankis al li mono, armeo, subteno de eŭropaj grandpotencoj, kaj fine ankaŭ subteno de la grekoj mem. Finfine en 1862 ribelo forpelis lin el la lando.
Otto vivis siajn lastajn jarojn kun sia edzino en ekzilo en Bamberg, Bavario.
Familio
Otto edziĝis 1836 kun dukino Amalie de Oldenburgio. Ili ne havis gefilojn.
28689 Rohrback
28689 Rohrback estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Joan Rohrback, kiu mentoris unu finaliston de la Intel Science Talent Search de 2013, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Sierra Canyon School en Chatsworth (Kalifornio).
Le Gué-d'Alleré
Le Gué-d’Alleré [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 729 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Le Gué-d’Alleré situas en la nordo de Charente-Maritime, oriente de La Rochelle.
874 Rotraut
874 Rotraut estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan nomon "Rotraut", verŝajne inspirata de la poemo Schön Rotraut de Eduard Mörike.
Niederröblingen (Helme)
Niederröblingen estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la urba komunumo Allstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la nuna distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, kaj ĝis junio 2007 apartenis al la antaŭa, pli malgranda distrikto Sangerhausen. La 30-an de junio 2013 la loĝloko havis 427 loĝantojn.
Otročok
Otročok, hungare Otrokocs (otrokoĉ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca.
Serbia Esperanto-Ligo
Serbia Esperanto-Ligo - serbe Савез есперантиста Србије, Savez esperantista Srbije - estas la unuiĝo de la esperantoparolantoj en la eŭropa ŝtato Serbio. Ĝi fondiĝis en 1909. Inter la Dua Mondmilito kaj la disfalo de la ŝtato Jugoslavio komence de la 1990-aj jaroj ĝi funkciis kiel sekcio de Jugoslavia Esperanto-Federacio fondita en 1946, kaj post la (re)starigo de sendependa ŝtato Serbio en 1992 ricevis la statuson de landa asocio de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Prezidanto laŭ la stato de aprilo 2013 estas Miodrag Nikolić, kaj la liga sidejo estas en la urbo Niš. Laŭ propraj informoj en 2013 la ligo havas 120 membrojn.
Otročok
Situo
Otročok situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Tornaľa troviĝas 5 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1274 en formo "Atrachyk". Tiutempe la kampoj apartenis al familio Atracsik (atraĉik). En 1828 oni nombris 77 domojn kaj 583 homojn. La loĝantoj okupiĝis pri tabako, pri vinkulturo kaj pri bredado. En 1910 loĝis en Otrokocs 210 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Otrokocs apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito parto de la hungaroj deportiĝis al Hungario, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Tiutempe alvenis slovakoj al la malplenaj domoj. En 2001 loĝis en Otročok 250 da homoj, (181 hungaroj, 66 slovakoj).
Missaglia
Missaglia estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Viktoro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Casatenovo, Lomagna, Montevecchia, Monticello Brianza, Osnago, Perego, Sirtori kaj Viganò.
Benetton (apartigilo)
Benetton estas la familia nomo de:
Benetton nomas:
Vidu ankaŭ:
Acatlán de Juárez
Acatlán de Juárez estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Acatlán de Juárez. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 002.
Geografio
Acatlán de Juárez apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 22540 loĝantojn. El tiuj estis 12084 viroj kaj 10456 virinoj. La komunumo havas surfacon de 176,85 km². La meza alteco estas 1370 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,5 C. En la komunumo estas 714,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 5625 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5230 estis alfabetoj kaj 384 analfabetoj. Do 7,3 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 5977 virinoj. El tiuj estis 5498 alfabetoj kaj 470 analfabetoj. Do 8,5 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Acatlán de Juárez vivis 15903 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 4 indiĝenoj. Tio signifas ke en la koncerna jaro 0,29 % de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Leonor de Viseu
Leonor de Viseu (2-a de Majo 1458 - 17-a de Novembro 1525) estis portugala infantino de la Dinastio Aviso kaj reĝino de Portugalio el 1481 ĝis 1495, pro sia geedzeco kun Johano la 2-a.
Ŝi havis du filojn kun la reĝo Johano la 2-a, nome Afonso de Portugalio (1475-1491), heredanto de la trono, sed mortinta en ĉevalrajda akcidento, kaj mortinta naskito (1483).
La reĝo Johano la 2-a havis kun Ana Furtado de Mendonça, sinjorino de la kortego kaj damo de la infantino Johanino la Beltranida, ekstergeedzan filon, nome la duko de Aveiro kaj de Coímbra, Jorge de Lencastre. La reĝo klopodis legitimi tiun filon, kion malhelpis lia edzino, kiu eĉ devigis la reĝon adopti kiel filon kaj kiel heredanto de la trono portugala sian fraton Manuel — la legitima viro plej proksima al la reĝo —, kiu iĝis reĝo mem en 1495 post la morto de Johano la 2-a, kiel Manuelo la 1-a de Portugalio.
Post la kronigo de sia frato, la reĝino retiriĝis al la palaco de Enxabregas, kie establis sian kortegon. Tiutempe, ŝi estis la deviga heredantino de la trono de Portugalio, spite sian malakcepton estis ĵurita princino fare de la korteso (tiama parlamento) pro sia manko de posteularo, kaj pasis tiun honoron al sia nevo Jaime la 1-a de Braganco, kiu finfine estis anstataŭita en la sukcedo de la filo de Manuelo la 1-a, nome Miguel da Paz de Avis; post la morto de tiu, kaj ĝis la nasko de la infanto Johano, ŝi denove iĝis la heredanto de sia bofrato, denove sen oficiala rekono.
Ĉeĥaj idiotismoj
Jen listo de idiotismoj en la ĉeĥa lingvo:
6859 Datemasamune
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la daimio Date Masamune (japane 伊達 政宗, 1567–1636). Li konstruigis la kastelon de Sendai en 1601 kaj plibonigis la internaciajn komercon kaj rilatojn, sendante la samurajon Hasekura Tsunenaga en misioj al Meksiko, Hispanio kaj Romo.
Makedonia Esperanto-Ligo
Makedonia Esperanto-Ligo (Македонска есперанто лига) estas la unuiĝo de la esperantoparolantoj en la eŭropa ŝtato Nord-Makedonio. Ĝi fondiĝis en 1957, kaj ĝis la disfalo de la ŝtato Jugoslavio komence de la 1990-aj jaroj funkciis kiel sekcio de Jugoslavia Esperanto-Federacio. Post la starigo de sendependa slava ŝtato Makedonio en 1992 ĝi ricevis la statuson de landa asocio de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Prezidanto laŭ la stato de aprilo 2013 estis Sotir Taleski, kaj la liga sidejo estas en la nacia ĉefurbo Skopje. Laŭ propraj informoj en 2013 la ligo tiam havis 45 membrojn.
György Gyöngyössy
Biografio
György Gyöngyössy abiturientis en katolika gimnazio, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato de Pécs en 1937, plian diplomon pri dentkuracado en 1955. Inter 1938-1944 li laboris en hospitalo de Mohács, kie li okupiĝis pri akuŝado kaj internaj malsanoj. Inter 1944-1968 li estis ĝenerala kuracisto en sia naskiĝurbo, poste li okupiĝis pri sportaj malsanoj en Dombóvár. En 1969 li estis nomumita ĉefkuracisto en Hungaraj Ŝtatfervojoj. Inter la fervojistoj li lernis Esperanton kaj li vizitis kongresojn, renkontiĝojn.
Nimfo (apartigilo)
La vorto Nimfo havas la jenajn sencojn:
Krada komputado
Krada komputado estas termino uzata por la kombino de komputilaj rimedoj de multaj administraj sektoroj por atingi komunan celon. La krado povas esti vidata kiel disa sistemo kun neinteragaj laborŝarĝoj, kaj partopreno de granda nombro da dosieroj. Kio distingas kradan komputadon disde konvencia altkapablaj komputadaj sistemoj kiaj komputilgrapola komputado estas ke kradoj tendencas esti pli malstrikte kuplitaj, heterogenaj kaj geografie disaj. Kvankam krado povas esti dediĉita al speciala aplikacio, pli komune estas ke unuopa krado estos uzata por diversaj malsamaj celoj. Kradoj estas ofte starigitaj kun la helpo de ĝeneralcelaj kradprogramaj bibliotekoj nomataj mezprogramaro.
Grandeco de krado povas multe diversi. Kradoj estas formo de disa komputado kie “supera virtuala komputilo” konsistas el multaj retigitaj malstrikte kuplitaj komputiloj kune agantaj por plenumi tre grandajn taskojn. Plie, ĝenerale “disa” aŭ “krada” komputado estas aparta tipo de paralela komputado, kiu funkcias per kompletaj komputiloj (kun internaj ĉefprocesoroj, memoro, elektroproviziloj, retinterfacoj, ktp.) konektitaj al komputilreto (privata, publika aŭ Interneto) per konvencia retinterfaco, kia Eterneto. Tio malsamas al la tradicia nocio de superkomputilo, kiu enhavas multajn procesorojn konektitajn per loka altrapida komputilbuso.
Supervido
Krada komputado kombinas komputilojn de multaj administraj sektoroj por atingi komunan celon, por solvi unuopan taskon, kaj tiam povas malaperi same rapide.
La grandeco de krado povas varii de etaj (izolitaj en reto de komputiloj en kompanio, por ekzemplo) al vastaj publikaj kunlaboradoj tra multaj kompanioj kaj retoj. "La nocio de izolita krado npovas estis ankaŭ konata kiel intranoda kunlaborado kiam la nocio de vasta, granda krado povas referenci al internoda kunlaborado".
Kradoj estas formo de disa komputado en kiu "super virtuala komputilo" konsistas el multaj retigitaj malstrikte kuplitaj komputiloj kune agantaj por plenumi tre gandan taskojn. Tiu teknologio estis aplikita al kompute intensaj sciencaj, matematikaj kaj akademiaj problemoj tra volontula komputado, kaj ĝi estas uzata en komercaj kompanioj por tre diversaj aplikacioj kiaj medikamenta malkovro, ekonomia prognozo, sisma analizo kaj fonadministrejaj datumprilaboroj por e-komerco kaj vebaj servoj.
Gressieker (apartigilo)
Gressieker estas familia nomo de:
8731 Tejima
8731 Tejima estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana edukisto Teĵima Seiiĉi (japane: 手島 精一 Tejima Seiichi, 1850–1918), kiu kontribuis al la disvolviĝo de la Muzeo pri Eduko (nun, Nacia Scienca Muzeo de Japanio). Li ankaŭ estis fondinto de la Profesia Lernejo por Knabinoj (nun, Universitato Kjoricu por Virinoj).
78125 Salimbeni
78125 Salimbeni estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampajno Campo Imperatore Near Earth Object Survey (CINEOS) elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sara Salimbeni, kiu ricevis diplomon pri fiziko de la Universitato 'Sapienza' de Romo en 2003 per disertaĵo pri la kosmologia evoluo de la funkcio de lumeco de la profunda kampo da galaksioj. Kiel studentino Ph.D. ĉe la Universitato de Romo "Tor Vergata", ŝi daŭrigas siajn studojn pri galaksioj kaj evoluo de la strukturoj.
Benicio del Toro
Benicio Monserrate Rafael del TOro Sánchez (naskiĝis ) estas portorik-usona aktoro. Li gajnis Oskar-premion, BAFTA-premion, Premion Ora Globo kaj Screen Actors Guild Award por sia rolo de policisto Javier Rodriguez en la filmo Traffic (2000). Li ankaŭ estas konata pro sia scen-ŝtelanta fuĝrolo kiel la ekscentra, nekomprenebla krimulo Fred Fenster en The Usual Suspects (1995), kiu portis al li lian unuan Independent Spirit Award, Benny Dalmau en Basquiat (1996) portis al li sinsekvan Independent Spirit Award. Pliajn rolojn li havis kiel Dr. Gonzo en Fear and Loathing in Las Vegas (1998), Franky Four Fingers en Snatch (2000), Jackie Boy en Sin City (2005); legenda revolucia Che Guevara en Che (2008) tiu rolo donis al li premion al la plej bona aktoro kaj ĉe la Festivalo de Cannes kaj ĉe la Goja-premio, kaj kiel Alejandro, mistera, senkompata agento en Sicario (2015), por kiu del Toro gajnis plurajn premiojn, inkluzive de la Chicago Film Critics Association Award kaj estis nomumita por tria BAFTA premio.
Jorma (lago)
Jorma estas malgranda lago en Kuopio. Ĝia areo estas proksimume 0.7 km² kaj la plej granda profundo proksimume 4 m. En Jorma vivas aŭ vivis planktonaj koregonoj.
(85770) 1998 UP1
(85770) 1998 UP1 estas tre malgranda, malhela, venusrenkonta kaj terrenkonta atona asteroido en orbita resonanco 1:1 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Venuso kaj krucas tiujn la Tero.
Ĝia orbita periodo estas tre proksima de tiu de la Tero, tamen ĝia orbito estas tre malsama ol tiu de Tero: (85770) 1998 UP1 havas tre discentran kaj klinatan orbiton. Antaŭe, estis opiniita, ke ĝia orbita periodo estus iom pli granda ol tiu de la Tero, tio, kiu estigis eraron de ĉirkaŭ 35 gradoj pri ĝia kalkulata pozicio. Ĝi estis elektita por esti prioritate retrovita, tio, kion plenumis la Observatorio de Camarillo la.
Runja
Runja ukraine Руня, Runya estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, en municipo de Bedevlja.
Situo
Runja situas sur deklivoj de monto 400 m-ojn alta fine de aĉa sakovojo.
Galbo (arkitekturo)
En arkitekturo galbo estas kurba konveksa konturo de arta objekto, kolono, seĝopiedo, seĝodorso ks. Kaj same oni registras la verbon galbi (tr) por doni tian konturon al objekto: ekzemple ĉe galbita komodo.
Sergej Obrazcov
Sergej Vladimiroviĉ OBRAZCOV (Сергей Владимирович Образцов; naskiĝis la 5-an de julio 1901 en Moskvo, Rusia Imperio, mortis la 8-an de majo 1992 samurbe. Li estis granda rusa mastro pri marionetoj, kiu establis pupteatron kiel formo de arto en Sovetunio kaj kiu estas konsiderata unu el la plej elstaraj pupistoj de la 20-a jarcento.
La filo de instruistino pri la rusa lingvo en gimnazio baronino Anna Ivanovna von Rehbinder (Obrazcova) (1878–1959) kaj fervoja inĝeniero, akademiano Vladimir Nikolajeviĉ Obrazcov (1874–1949) studis pentrarton en la moskva Supera Arta kaj Teknika Studio. Li iĝis aktoro ĉe la moskva Nemiroviĉ-Danĉenko Muzika Teatro en 1922-1930 jaroj kaj poste ĉe la Moskva Arta Teatro(1930-31). Tiutempe li ankaŭ donis en sendependa vodevilo-stilo marionetajn spektaklojn. En 1931 li estis elektita de la soveta registaro kiel la unua direktoro de la Ŝtata Centra Pupteatro.
Dum pli ol okdek jaroj de ĝia ekzistado la teatro de marionetoj havis permanentan furoron enlande kaj eksterlande. Ĝi estas ankaŭ enlistigita en la Guinness-libro de rekordoj.
Krom gvidado en sia teatro Obrazcov instruis la puparton kiel profesoro en la moskva Rusa Akademio de Teatraj Artoj. Ekde 1976 li estis prezidanto la Internacia Unio de la Marionetoj - UNIMA, ekde 1984 - ĝia honora dumviva prezidanto.
Verkaro
Obrazcov verkis 20 librojn, inter kiuj plej famaj estas:
Filmaro
Li ankaŭ produktis kelkajn dokumentajn filmojn kiel reĝisoro:
Premioj
Dum lastaj dek vivjaroj Obrazcov suferis pro negativaj sekvoj de sukera diabeto. Li mortis la 8-an de majo 1992 kaj estis sepultita en la moskva Novodeviĉje tombejo (10 tereno).
Familio
Sergej Obrazcov estis dufoje edzo. Lia unua edzino nomiĝis Sofia Semenovna Smislova, al kiu li edziĝis en 1919. La geedzoj havis filon Aleksej naskitan la 28-an de decembro 1922 kaj filinon Natalia naskitan la 27-an de junio 1928. Baldaŭ post naskiĝo de la filino Sofia mortis. En 1931 Obrazcov edziĝis al aktorino de la Moskva Arta Teatro Olga Aleksandrovna Ŝaganova (Erlanger) (1904 - 1989), kun kiu li travivis ĉirkaŭ sesdek jarojn. Ilia filino nomiĝis Nadeĵda.
Filo Aleksej iĝis arkitekto, filino Natalia estis aktorino de la pupteatro kaj rolis leporeton Tepa en populara TV-programo "Bonan nokton, geetuloj!". Ekde 1982 ŝi havis honoran titolon - Merita Artistino de Rusio.
Lia nepino Ekaterina Obrazcova naskiĝinta la 19-an de majo 1955 ankaŭ estas Merita Artistino de Rusio. Ŝi daŭrigas aferon de sia avo kaj gvidas la pupteatron. Lia nepo Petro (naskiĝis en 1950) estas kandidato pri Kemiaj Sciencoj kaj ĵurnalisto. La dua nepo Sergej (1958) estas arkitekto.
Idi Amin
Idi AMIN Dada Oumee (naskiĝis en ĉ. 1925, mortis la 16-an de aŭgusto 2003) estis soldato kaj diktatoro de Ugando.
Amin naskiĝis en Koboko en kamparana familio. Post baza edukado, li aniĝis al la kolonia armeo, kie li atingis la plej altan postenon permesitan al ne-eŭropanoj. Li ankaŭ ĉampionis pri bokso. Post la sendependigo kaj la forigo de eŭropaj oficiroj, la armeanoj estis rapide pligravigitaj. Idi Amin atingis la rangon de kolonelo en 1964. Kiel amiko de la ĉefministro Milton Obote li fariĝis estro de la armeo kaj la aerarmeo. Rilatoj inter la du homoj malboniĝis, kaj en 1971 Amin gvidis ŝtatrenverson kaj fariĝis diktatoro. Li elpelis hindojn kaj israelanojn: li konfiskis fremdajn entreprenojn kaj mortigis milojn de opoziciuloj. Li estis islamano kaj sukcesis logi monsubtenon por islama propagando de Sauda Arabio tiam riĉa post la naftokrizo de 1973.
Specife en la 1970-aj jaroj, li estris armereĝimon en Ugando. Li senkapigis la estrojn de oficiroj kiuj ne subtenis lin, kaj laŭ onidiroj, ankaŭ manĝis ilin. La murdtaĉmentoj kiujn li fondis murdis centojn da miloj da civitanoj, inkluzive de la ĉefepiskopo de Ugando, la prezidanto de la Supera Kortumo, la rektoro de Universitato Makerere, la guberniestro de la Centra Banko kaj kelkaj el liaj ministroj. Amin forpelis milojn da azianoj, kiuj estis grava parto de la meza klaso, argumentante ke Dio postulis tion de li en lia sonĝo. Amin interrompis diplomatiajn rilatojn kun Britio, nomante sin "Lia Ekscelenco la Prezidanto por Vivo, Kampomarŝalo Haĝo Doktoro Idi Amin, VC, DSO, MC, Sinjoro de ĉiuj terbestoj kaj marfiŝoj, konkerinto de la Brita Imperio en Afriko ĝenerale kaj Ugando aparte, kaj Reĝo de Skotlando". Li portis tiom da medaloj ke liaj ĉemizoj estis ŝiritaj de ilia pezo. Amin ankaŭ interrompis ligojn kun Israelo, kaj proponis al la OLP ĝian ambasadejon.
Tiam Ugando ne plu havis rilatojn kun iu ajn lando, li invadis Tanzanion kun sia armeo. En 1978 li aneksis parton de Tanzanio kaj Prezidento Julius Nyerere sendis soldatojn al la regiono. Post 6 monatoj Amin estis venkita kaj li fuĝis al Libio.
Lia konduto estis argumento por blankaj rasistoj aserti ke afrikaj negroj ne taŭgis regi siajn landojn.
Amin mortis en Sauda Arabio.
Erik Zabel
Erik Zabel elp. Erik Cabel (naskiĝis la 7-an de julio 1970 en Orienta Berlino) estis germana profesia biciklisto. Ĝis nun li restas la plej sukcesa.
Jorma (apartigilo)
Jorma povas signifi:
HC Sareza
HC Sareza estas sporta stadiono en Ostrava-Poruba, kie ludas siajn hejmecajn matĉojn HC VOKD Poruba. Ties kapacito atingas 5000 lokojn. La stadiono estis konstruita en la jaro 2001.
Industria esploro
La industria esploro estas la scienca kaj inĝeniermaniera pritrakto de praktikaj demandoj, kiuj rezultas plejparte el la ekonomiaj celoj de la koncerna institucio. Industrian esploron faras iom grandaj entreprenoj, kiuj havas intereson pri teknologia progreso kaj praktike realigeblaj scioj. La transiro al la aplika esploro (ankaŭ: aplika scienco) en la altlernejoj (universitatoj), liberaj institutoj kaj aliaj institucioj estas malstrikta kaj fariĝas des malpli grava, ju pli la altlerneja sektoro malfermas sin al la industrio.
NGC 3367
NGC 3367 (aliaj indikoj — UGC 5880, MCG 2-28-5, ZWG 66.11, IRAS10439+1400, PGC 32178) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teatro Thália (Budapeŝto)
Teatro Thália estas malgranda kultura konstruaĵo en Budapeŝto.
Historio
En 1913 nova amuzejo nomata Jardin d'Hiver (Vintra ĝardeno) malfermis en tiu ĉi konstruaĵo. Paŝo post paŝo krom la revuoj oni prezentis operetojn kaj aliajn teatraĵojn. Baldaŭe ĝi havis la jenajn nomojn:
Ekde 1998 teatra trupo ne apartenas al la teatrejo, nur gastaktoroj roladas. La konstruaĵo kelkfoje estis trakonstruita. Nuntempe en la teretaĝo estas 14 vicoj, krome estas 2 etaĝoj.
Aktoroj, kiuj tie rolis (elekto)
András Ambrus, Margit Dajka, László György (aktoro), Ildikó Jani, Józsa Hacser, László Inke, Erzsi Kőmíves, István Kovács (aktoro), Katalin Lukácsy, József Madaras, István Nagy (aktoro), Csaba Pindroch, Gyöngyi Polónyi, Ottó Ruttkai, Anikó Sáfár, Irén Sütő, Ilona Szekeres, Lajos Tándor, Gábor Tompa, Ida Turay, Tamás Végvári, Károly Verebes, Kati Zsurzs.
Malgranda duonakso
En geometrio, la malgranda duonakso, aŭ duona malgrandakso, (simbolo: b) estas rekta segmento asociata al la konikoj.
En la elipso, la malgranda duonakso estas segmento orta kun la granda akso (kun longo 2.a, t.e. dufoje tiu de la duona grandakso), kiu iras de la centro de la elipso ĝis ĝia perimetro (vidu la bildon).
La malgranda akso estas unu el la du aksoj de simetrio de elipso.
Interkultura dialogo
Interkultura dialogo (IKD) "okazas kiam membroj de malsamaj kulturaj grupoj, kiuj havas kontraŭajn opiniojn kaj antaŭsupozojn, interparolas kun agnosko de tiuj diferencoj". Ĝi baziĝas sur la koncepto de dialogo, tio estas kiam almenaŭ du homoj interparolas. Kaj sur la ideo pri interkulturo, kiu temas pri homoj komunikantaj trans diferencoj pri nacio, raso, etno aŭ religio. Dialogo havas plurajn signifojn: kelkfoje temas pri dialogo en teksto, kiun simple signifas homoj parolante, sed pli ofte temas pri "kvalito de komunikado kiu enhavas la volon kaj kapablon de partoprenantoj esti samtempe radikale malferma al la aliaj kaj elparoli iliajn proprajn vidpunktojn. La unua celo de dialogo estas kompreni, pli ol interkonsenti".
Priskribo
La termino interkultura dialogo estas uzita kun tre malsamaj signifoj. Ĝi signifas, pli vastasence, ajnan interrilaton inter homoj kiuj havas malsamajn kulturajn fonojn, kaj tiu estas la sama signifo de interkultura komunikado. Pli striktasence, ĝi rilatas al specifaj interkulturaj interrilatoj, kiam okazas "intenca parola interŝanĝo de vidpunktoj kun la celo atingi komprenon pri aliaj kulturoj, kaj atingi interkonsenton kaj kunlaboron kiel apartaj celoj". Peter Praxmarer elpensis koncizan difinon: "interkultura dialogo estas la arto kaj scienco kompreni la aliulon". La Konsilio de Eŭropo proponis difinon en 2008, por la Eŭropa Jaro de Interkultura Dialogo, kiu emfazas la intencan naturon de la interkultura dialogo: interkultura dialogo estas procedo kiu enhavas malferman kaj respektan interŝanĝon aŭ interrilaton inter individuoj, grupoj kaj organizoj kun malsamaj kulturaj fonoj aŭ mondaj vidpunktoj. Inter la celoj estas: atingi pli profundan komprenon pri malsamaj perspektivoj kaj praktikoj; pliigi partoprenon, liberecon kaj kapablon decidi; antaŭenigi egalecon; kaj plibonigi kreemajn procedojn. Interreligia dialogo, ankaŭ nomita ekumena dialogo, estas formo de interkultura dialogo pri konversacioj inter membroj de malsamaj religioj. Interreligiaj dialogoj supozas, ke la partoprenantoj volas kompreni aliajn religiajn vidpunktojn. Ĝi estas pli specifa ol interkultura dialogo, ĉar religio estas unu ebla formo de kultura identeco.
Uzoj
Politikistoj kaj diplomatoj, precipe en Eŭropo, ofte uzis la terminon interkultura dialogo, kun la sekvaj signifoj:
Ĉi tiuj rezultoj ne estis sufiĉe elprovitaj per scienca esploro, kvankam ili ŝajnas probablaj kaj estas ofte menciitaj kiel rezultoj de interkultura dialogo.
Interkultura dialogo estis uzita kiel ilo por plibonigi komprenon en kuntekstoj kie miskomprenoj ofte okazas. Ekzemple, la Eŭropa Agentejo por Kulturo estis establita de Eŭropa Unio por kunordigi interkulturajn dialogajn aktivecojn, "pri integriĝo de migrantoj kaj rifuĝintoj en socioj per arto kaj kulturo". Zofia Wilk-Woś montris kiel la Eŭropa Komisiono "pripensas interkulturan dialogon kiel unu inter la ĉefaj instrumentoj por paco kaj prevento de konfliktoj", kaj, ke "konsciigi homojn pri kultura diverseco kaj pri la bezono de interkultura dialogo estas la plej grava afero". Fakuloj pri komunikado, Benjamin Broome kaj Mary Jane Collier, argumentis pri la grava rolo de interkultura dialogo en packonstruado.
Anna-Leena Riitaoja kaj Fred Dervin prezentis la subajn demandojn, kiam temas pri studoj pri interreligia dialogo, kaj tiuj estas ankaŭ evidentaj demandoj por kompreni interkulturan dialogon:
Multaj projektoj kiuj celas faciligi kaj antaŭengi interkulturan dialogon uzas ekzistantajn spacojn, precipe muzeojn aŭ bibliotekojn, por aktivecoj. Ekzemplo estas La Homa Biblioteko, projekto komencita de grupo en Kopenhago, Danio. Dum speciala tago en ilia loka biblioteko, patronoj povas paroli neformale kun homoj elektitaj por reprezenti la diversecon de loka komunumo, kiuj respondas demandojn en neŭtrala etoso. La projekto estis tiel sukcesa, ke oni ripetis ĝin ĉirkaŭ la mondo kaj en aliaj lokoj (muzeoj, festivaloj, lernejoj).
Konferencoj
En julio 2009, la Konferenco pri Interkultura Dialogo de la Nacia Komunikado-Asocio okazis ĉe Universitato Maltepe, en Istanbulo, Turkio. Inter rezultoj estis la starigo de Centro por Interkultura Dialogo en Usono en 2010; speciala numero de la Revuo pri Internacia kaj Interkultura Komunikado ; kaj antologio de eseoj, plejparte bazitaj sur paroladoj dum la evento.
En aprilo 2011, okazis la unua Monda Forumo pri Interkultura Dialogo en Bakuo, Azerbajĝano, kun subteno de la registaro de Azerbajĝano, Unesko, Alianco de Civilizacioj de UN, Konsilio de Eŭropo, Nordo-Suda Konsilio de la Konsilio de Eŭropo, kaj ISESCO. Krome, Mondaj Forumoj okazis en Bakuo en 2013, 2015, 2017 kaj 2019. Tiu serio de forumoj estas ankaŭ nomata Bakua Procedo.
Retejoj
La Anna Lindh Eŭrop-mediteranea Fondaĵo por Dialogo Inter Kulturoj lanĉis la Interkulturan Dialogan Centron en 2020. La celo estas antaŭenigi esplorojn, bonajn praktikojn, instruadon, klopodojn kaj eventojn pri interkultura dialogo en Eŭrop-Mediteraneo. La Centro enhavas informojn pri pli ol 100 elektitaj akademiaj esploroj kaj biografioj de pli ol 100 fakuloj. Ĝi ankaŭ enhvas serion de ĵurnalismaj artikoloj, eventoj, instruaj gvidiloj por civila socio, kaj ĉirkaŭ 30 bonaj praktikoj de sukcesaj projektoj pri interkulturaj renkontoj.
Unesko kreis la e-Platformo por Interkultura Dialogo en 2018, kun la celo "antaŭenigi bonajn praktikojn ĉirkaŭ la mondo, kiuj ebligas konstrui pontojn inter homoj de diversaj fonoj, por krei pli inkluzivajn sociojn per reciproka kompreno kaj respekto por diverseco". Prezentas mallongajn klarigojn pri fundamentaj konceptoj, de interkultura dialogo al kultura identeco, al interkultura civitaneco. Krom verkoj, kiel Interkulturaj Kompetencoj: koncepta kaj funkcia kadro, kaj Mezurado de interkultura dialogo: koncepta kaj teknika kadro.
La Centro por Interkultura Dialogo, en Usono, havas retejon kun informoj pri eldonaĵoj, konferencoj, kunlaboroj, tekstoj, podkastoj, filmoj, laborpostenoj, stipendioj kaj universitatoj. Profiloj de pli ol 200 homoj interesitaj en interkultura dialogo kaj ligoj al pli ol 350 organizoj ĉirkaŭ la mondo. Disponeblas ankaŭ listo de centoj de eldonaĵoj pri la temo. La Centro disponigas serion de enretaj eldonaĵoj: Kernaj Konceptoj pri Interkultura Dialogo, unu-paĝaj enkondukoj al fundamentaj konceptoj (kiel KC1: Interkultura Dialogo) tradukitaj en preskaŭ tri dekdu lingvoj; Konstrui Interkulturajn Dialogojn, studoj pri realaj okazoj de interrilatoj; Afiŝoj, kiu prezentas konceptojn per bildo; En Dialogo, tekstoj por pli longaj diskutoj; kaj Ekzercoj pri Interkultura Dialogo, kiu provizas detalojn pri ekzercoj por instigi interkulturan dialogon.
UNITWIN / UNESCO
UNITWIN estas angla mallongigo por la interkonekta sistemo inter universitatoj de Unesko. La programo antaŭenigas internacian kunlaboron inter universitatoj, subtenas universitatojn ĉirkaŭ la mondo, progresigas esplorojn, kunigas esploristojn kaj organizojn, kaj laboras por la Tagordo 2030 por Daŭripova Evoluigo.
Starigita en 1992, la programo subtenas Unesko-departementojn kaj retojn pri fakoj kiel edukado, naturaj kaj sociaj sciencoj, kulturo, kaj komunikado. Nuntempe, la reto enhavas pli ol 830 Unesko-departementojn kaj kulaborajn programojn en pli ol 110 landojn.
Ene de UNITWIN, estas dekduoj de Unesko-departementoj pri interkultura dialogo. La unua Akademia Forumo de Unesko-departementoj pri interkultura kaj interreligia dialogo okazis en 2015.
Eksteraj ligiloj
(en) UNESCO World Report (2009) Investing in cultural diversity and intercultural dialogue
Gyula Kenézy
Gyula Kenézy [djula kenEzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kenézy Gyula, (naskiĝis la 1860 en Hajdúszoboszló, mortis la  1931 en Debrecen) estis hungara kuracisto, akuŝisto-ginekologo, profesoro, framasono.
Biografio
Gyula Kenézy frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, Debrecen, Késmárk, poste li akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto. Komence li laboris 4 jarojn en Budapeŝto, ekde 1885 en Debrecen, kie en 1893 li estis hospitala direktoro en rango ĉefkuracisto. Post 3 jaroj li gvidis akuŝejon, post jaroj orfejon. En 1908 li komencis instrui en Universitato de Debrecen, ekde 1914 en rango publika ordinara profesoro. Post 2 jaroj li gvidis ankaŭ akuŝan klinikon. En 1918 li iĝis dekano, post 2 jaroj rektoro. En 1930 li pensiuliĝis.
En 1891 li framasoniĝis. Lia libro A szabadkőművesség lényege aperis en 1910.
Moggio
Moggio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Sankta Francisko el Asizo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Barzio, Cassina Valsassina, Morterone, Taleggio (BG) kaj Vedeseta (BG).
17465 Inaŭaŝiroko
17465 Inaŭaŝiroko estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Lago Inaŭaŝiro (japane 猪苗代湖, Inawashiro-ko) : unu el la plej grandaj lagoj en Japanio, kiu situiĝas en la nacia parko de Bandaj-Asahi. Tiu lago estas konata pro la klareco de ties akvo, migrantaj cignoj kaj multnombraj naĝadaj plaĝoj. La urbeto Inaŭaŝiro sur ties norda bordo estas la naskiĝloko de la bakteriologiisto Noguĉi Hidejo.
Sasovo (Taĉiv)
Pri pluraj Sasovo vidu: Sasovo!
Sasovo ukraine Сасово estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv, en municipo de Vilĥivci.
Situo
Sasovo situas sur deklivoj de monto 544 m-ojn alta.
5565 Ukyounodaibu
5565 Ukyounodaibu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Akira Natori kaj Takeŝi Urata elde la Stacio Yakiimo, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka en Japanio).
Ecoj
Ĝia spektroklaso "S" montras ĝin kiel ŝtonan asteroidon, riĉan je silikatoj de fero kaj magnezio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana poetino Kenreimon-in Ukyounodaibu (1157 – ?). Ŝi verkis taglibron kun 359 poemoj en kiuj ŝi priskribis sian vivon en la kortego kaj rememorojn pri sia juna amanto Taira-no Sukemori, mortinta dum la batalo de Dan-no-ura. Ŝi laboris por la imperiestredzino Taira no Tokuko, kromnomita Kenreimon-in.
Klášterský Mlýn
Klášterský Mlýn situas en katastraj teritorioj Klášterský Mlýn I kun areo 0,52 km² kaj Klášterský Mlýn II kun areo 0,32 km².
La vilaĝo situas apud kunfluejo de riveroj Otava kaj Losenice, kiu fluas de Rejštejn.
(19774) 2000 OS51
(19774) 2000 OS51 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Klášterský Mlýn
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1654.
Vitrofarejo
En la jaro 1836 fondis en Klášterský Mlýn Johann Baptist Eiesner vom Eisenstein vitrofarejan gisejon. Pli poste transprenis la vitrofarejon firmao Lötz, kiu famiĝis pro produtado de irizita vitro, t.e. vitro irizita de varmaj metalaj vaporoj, kiuj kaŭza ĉielarkan kolorigon. Fine de la 19-a jarcento, kiam plimulton de produktoj proponis artista direktoro de la vitrofarejo Max von Spaun, la firmao akiris multnombrajn honorigojn. La plej grandan sukceson post la vitrofarejo havis en la monda ekspozicio en Parizo en la jaro 1900. Multe da dekoroj kaj iliaj nomoj la firmao Lötz lasis patenti. En la jaro 1913 estis fondita nova kompanio Johann Lötz Witwe, kiu produktis secesian vitron koloran, kun irizita surfaco aŭ listra surfaco kaj ŝtonan vitron. Komence de la 20-a jarcento kunlaboris kun la firmao vienaj dezajnistoj Josef Hoffmann kaj Michael Powolny kaj Louis Comfort Tiffany de novjorka firmao Tiffany & Co., kiu abonis florpotojn, pokalojn, lampojn kaj vitralajn vitrojn. En la jaro 1930 la vitrofarejo forbrulis kaj en la jaro 1939 la firmao proklamis bankroton. La vitrofarejo pereis en la jaro 1947.
Občina Mirna Peč
Občina Mirna Peč estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 28 komunumojn kaj ĝia areo estas 48 km². Komence de 2015 tie loĝis 2897 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Mirna Peč.
Loko, priskribo
La alteco de la areo varias de ĉirkaŭ 200 m ĝis 460 m. Alproksimiĝanta al la centro de la municipo de la nordo ĝis la sudo, kuras la mergita rivero Temelnica.