cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kvieta duelo
Historio
Kurosawa, kun la produktoro Sōjirō Motoki kaj la kolegaj reĝisoroj kaj amikoj Kajiro Yamamoto, Mikio Naruse kaj Senkiĉi Taniguĉi, formis novan sendependan produktunuon nomitan Kinartasocio (Eiga Geijutsu Kyōkai). Por la debuta verko de tiu organizo kaj la unua filmo por la studioj Kadokawa Daiei, Kurosawa turnis al tiutempa teatraĵo de Kazuo Kikuta kaj, kun Taniguĉi, adaptis ĝin al kinarta filmo. En Kvieta duelo stelulis Toshiro Mifune kiel idealisma juna doktoro kiu luktas kontraŭ sifiliso, nome intenca klopodo de Kurosawa por rompi la aktoron for el arketipigo kiel aktoro kiu ludas banditojn. Publikigita en Marto 1949, ĝi estis sukceso de biletvendado, sed estas ĝenerale konsiderata unu el la malpli grandaj atingoj de la reĝisoro.
Erfurta Ĝardenekspozicio
Situo kaj koncepto
La parka areo situas sur 265 m alta Cyriaksberg en la sudokcidenta parto de Erfurto. Origine la areo estis urba fortikajo kiu transformiĝis ekde 1885 al publika parko. Post la unua Germana Ĝardenekspozicio okazis tie ekde 1961 regulaj „Internaciaj Ĝardenekspozicioj de la socialistaj landoj“ (germane: Internationalen Gartenbauausstellung der Sozialistischen Länder) (iga).
La tutjara malfermata parko kunigas diversaj ekspoziciaj haloj, plantfomoj kaj temsj ĝardenoj. La eniro estas pagenda. La ĉefaj atrakcioj en la parko estas la 6000 m² granda florbedo, la plej granda en Eŭropo, la elrigardturo kaj la stelobservejo. Krome troviĝas tie la plej granda ludejo de Turingio kaj la sola Germana Hortikultura Muzeo.
La koncepto de la parko estis unu el la ĉefverkoj de pejzaĝarĥitekto Reinhold Lingner. Ekde 1992 la parko estas monumentprotektata publika ĝardeno. La ĝardenekspozicia areo de vizitis de 1961 ĝis hodiaŭ (2013) pli ol 45 milionoj da homoj. La parko reprezentas la longan hortikulturan kaj ĝardenkulturan tradicion de Erfurto. Kun averaĝe 450.000 vizitantoj po jaro la „egaparko“ estas – apud la Wartburg –la plej ofte vizitata turista atrakcio en Turingio.
Ekesto
Sekve de la fondo de la Germana Regno en la jaro 1871 la urbo nuligis sian defendkarakteron en 1873. La citadelo Cyriaksburg perdis sian signifon. La militara utiligado iĝis limigita kaj partoj de la fortikaĵo estis ŝlifataj paŝo post paŝo. La restantaj konstruaĵoj tamen daŭre estas uzata por la tranoktado de trupoj kaj por stoki materialon. La en 1841 fondita Erfurta Plibeliga Societo sukcesis liberigon de la rekte ĉirkaŭanta arealo. Sub ĝia reĝisorado la unua plantado okazis somere de 1885. Ĉefe financata de donacoj la societo zorgis pri tenado kaj plivstigado de la parko.
Per la fino de la unua mondmilito en 1918 ĉesas provizore la militara utiligado de la fortikaĵo. Tiam je la 24a de aprilo 1924 la urbo Erfurto aĉetis de prusa ŝtato kontraŭ 200.000 oraj markoj la kompletan montonn de Cyriaksberg. La urbo sindevigas sin konservi la fortikaĵon kaj utiligi ĝin favore al la civitanoj. Kun la celo krei distriĝejon por la urba enloĝantaro en 1925 la laboroj komenciĝis. Tiu transformiĝo al parko estis komplika, ekzemple pro la netaŭga grundkavalito. La laboroj prokrastiĝis kaj fariĝis pli kaj pli kostaj. Krome oni ŝlifis pliaj fortikaĵajn konstruaĵojn, ekzemple la turreduiton, ambaŭ angulajn bateriojn kaj la nordan kaponieron. La elkonstruo okazis parte kadre de programo por senlaboruloj en 1926/27.
Post finkonstruo de la ĝardenkulturaj laboroj en majo 1928 oni falfermis la urbajn verdaĵojn al la publiko. La 3,2 ha parko entenas la unuajn rozan kaj ŝtaŭdan ĝardenojn. Dum mallonga tempo instaliĝis en domo de la fortikaĵo junulargastejo. La suda iama kanonturon oni alikonstruas al elrigardturo en 1935. La ankoraŭ hodiaŭ vizitebla izatida muelejo oni rekonstruis. La pliajn planadojn por Germana Ĝardeneksozicio en 1942 okaze de la 1200-jara urba jubileo nuligis la komenco de la milito. La areon oni denove uzis por militaraj celoj. Ekde 1943 la Wehrmacht stacionigis ĉi-tie soldatojn, starigis kontraŭaviadilajn kanonojn kaj malfermis la volbaĵojn de la fortikaĵo kiel protektejo al la civila loĝantaro La stato de la arealo post le milito estas malbonega.
1950 ĝis 1960 kulturparko Cyriaksburg
Nur kvar monatoj post la fino de la milito la unua regiona ĝardenekspozicio okazis de la 29a septembro ĝis la 14a de oktobro 1945 en la turingia halo, die erste regionale Gartenschau der Nachkriegszeit in Erfurt statt. Sub la devizo Batalo kontraŭ la malsato, ĝi estis parto de la samtempa ĉefa ekspozicio Erfurt – Ekonomio en konstruo. Same en la posta evento Krei pli da nutraĵoj kultivaj metodoj por plibonigi la nutrada situaciode la loĝantraro staris centre de la ekspozicioj Ambaŭ eventoj okazis sub gvido de la pejzaĝarĥitekto Gustav Allinger Dum la rekonstruado la urba konsilantaro decidis je la 29a de jnauaro 1948 konstruon de la araealo ĉirkaŭ Cyriaksburg cele al permanenta ekspoziciejo Sen ŝtata rekono kaj subvenciado la unuaj konstruoj komenciĝis printempe de 1949. Por la konceptio respondecis la Potsdama pejzaĝarĥitekto Walter Funcke (1907-1987). La koncepto orientiĝis parte al la arĥitekturaj principoj de la ĝardenekspozicio de 1939 La arĥitekto Funcke konservis la bazan strukturon de antaŭ la milito kaj nur aldonis pli funkciantan vojreton. Estiĝis kvar ekspoziciaj haloj, kvin modelĝardenetoj, diversaj vidĝardenoj kaj unu Miĉurin -Ĝardeno. Oni konstruiĝis kiel formadelementoj ankaŭ pavilonon kaj kvar fontanoj. La du fortikaĵturoj estas integritaj en la tuta koncepto. Je la 6a de julio 1950 okais la malfermon de la unua ĝardenekspozicio. Partoprenis la malfermon pli ol cent ekspoziciantoj sur areo de 35 ha. La slagono estis „Erfurto ekfloras“ Dum la ekspozicio funkciis 1600 m longa Erfurta Florekspreso- De la 13a ĝis la 24a de septembro okazis paralele en Markkleeberg la 1a Hortultura Ekspozicio de GDR. Tamen la regiona evento en Erfurto estis granda sukceso. Vizitis ĝin 551.000 homoj. Tiel la instalaĵo restis kaj okazis kun ŝanĝanta aranĝo ekspozicio kun permanenta instru kaj florekspozicio. Unu jaro post komenciĝis la laboroj por krei kulturan parkon. Oni konstruis, parte kun volontuloj senpagataj, 40 ha grandan ripozparkon kun gastejo bestejoj, infanludejoj kaj liberaera scenejo, kiu malfermiĝis la unuan de majo 1953 sub la nomo Kulturpark Cyriaksburg. La samjaraj "Erfurtaj Flortagoj" altiris 455.000 homoj. La unua „semeksporta ekspozicio kaj Ĝardenekspozicio de la GDR“ okazis de la 20a de aŭgusto ĝis la 18a de septembro 1955. Ĝi estis la unua ŝtate subvenciata prezentado kiu daŭrigas la de Christian Reichart fondita semkultura kaj semeksporta tradicio de la urbo. Post la dua mondmilito la Erfurtaj sempoduktistoj devis serĉi novajn internaciajn kontaktojn. Por tio eldoniĝas i.a. 5-lingva eksportkatalogo, kiu ofertis 1900 specioj de semaĵo. Sur intertempe 45 hektara ekspoziciaj areo akceptiĝis dum nur unu monato 510.000 gastoj, parte el eksterlando.
La respondeca ministerio pri agrikulturo kaj forstkulturo de GDR decidis tial okazigi la la ekspozicion ĉiun duan jaron. Kun la celo krei socialistan kontraŭon al la ĝisnuna Internacia Ĝardenekspozicio (germane: Internationale Gartenschau IGA en la hamburga parko Planten un Blomen (platdiĉe por „Plantoj kaj floroj“) kaj la federacia ĝardenekspozicio (germane: „Bundesgartenschau) kunvenis la 30an de julio 1957 la laborgrupon por agrikulturaj ekspozicioj de la KREH. La ŝtata komunumo donis la taskon okazigi ĝardenekspozicion de la socialistaj landoj al GDR.
Pro la longa ĝardentradicio la urbo Erfurto ricevis tiun taskon de la centra komitato de la SUP. La fondado de la „Internacia Ĝardenekspozicio de la GDR“ (germane Internationalen Gartenbauausstellung der DDR) okazis la 26an de aŭgusto 1958 en Erfurto. Per tiu decido la ekspozicio okazis nur en Erfurto. La ĝisnuna eventloko Markkleeberg okazigas plu agrikulturan ekspozicion. Ĝi okazis la unuan fojon 1958. Poste ĝi ricevis la nomon agra-Markkleeberg.
1961 ĝis 1990 iga
Estis granda defio por la urbo Erfurto organizi la unuan Ĝardenekspozicio de la socialistaj landoj en 1961. Oni komisiis pri la planado kaj gvidado de la okazigo Reinhold Lingner, unu el lagvidaj ĝarden- kaj pejzaĝarĥitektoj de GDR. Ligner translokiĝis de Berlino al Erfurto kaj eklaboris tie ekde 1958. Ankaŭ la pejzagarĥitekto Walter Funcke, kies planoj de 1950 estis prilaboritaj, ĉeestis.
La Unuan internacian Ĝardenekspozicion de la socialistaj landoj“ (iga'') malfermiĝis solene la 28an de aprilo 1961 fare de la agrikultura ministro Hans Reichelt. Apud la gastiga lando GDR, ekspoziciis en Erfurto Sovetunio, Rumanio, Bulgario, Hungario kaj Ĉeĥoslovakio. Samtempe malfermiĝis la Germana Hortikultura Muzeo kaj filio de la urba kaj distrikta biblioeko de Erfurto. Post duona jaro oni nombris je la fino de la ekspozicio 3,5 milionoj de vizitantoj. Dum la sekvaj jaroj okazis diversaj ekspozicioj, porintruaj kaj produktivecaj ekspozicioj, plejparte kun nacia karaktero. Oni ŝanĝis la daton de la ĉefa ekspozicio al septembro pro la akordiĝi la tempon kun la Lepsika Foiro En la jaro 1966 unuafoje partoprenantoj el nesocialistaj ekonomiaj regionoj rajtis partopreni. En 1966 estis inter la 1100 ekspoziciantoj ankaŭ kelkaj el FRG, Nederlando kaj Danio por la unua fojo. Oficiale 2,3 milionoj da homoj el 76 ŝtatoj vizitis tiun ekspozicion. Krome partoprenis al la espozicioj, vendoeventoj kaj eksportfoiroj de la jaroj 1967 ĝis 1972 ekspoziciantoj el Belgio, Aŭstrio kaj Svisio.
Ĝis 1971 la areo estis plivastigita al 104 hektaroj. Aldoniĝis areo por liberaera legomkultivado, vitrodomoj kaj arbida areo. Krom la okzigo de naciaj kaj internaciaj ĝardenekspozicioj okazis gazetaraj festoj de la loka ĵurnaloThüringer Allgemeine. Fine de la sezono la Erfurta Lumfesto altiras 10 000 homojn.
In Vorbereitung der 15. Arbeiterfestspiele, die vom 7. bis 9. Juni 1974 in der Hauptsache auf der iga stattfanden, wurde ein modernes, mehr als 3 Hektar messendes Freizeitzentrum übergeben. Im selben Jahr wurde die erste Quadriennale des Kunsthandwerks sozialistischer Länder, die zwischen 1974 und 1986 veranstaltet wurden, eröffnet. Im Jahr 1976 konnte der 20-millionste Gast begrüßt werden. Da unter den Besuchern verständlicherweise schon immer viele Kleingärtner vertreten waren, präsentierte sich auch der VKSK ab 1980 mit einer eigenen Ausstellungshalle.
Komence de la 1980aj jaroj finiĝis la konstrulaboroj por 4 hektara rozĝardeno en la okcidenta parto de la areo. Oni komencis konstrui la unuan plantekspozicia vitrodomo. Ekde la mezo de la 1980a jaroj ekonomiaj problemoj evitas pliajn modernigaj laboroj. Inter 1961 kaj 1989 ĉirkaŭ 37 milionoj da gastoj vizitis la preskaŭ 700 ĝardenajn kaj specialajn eskspoziciojn.
1991 ĝis 2005 ega
Post la Germana Reunuiĝo la iga ne nur perdis sian mondonanton, la GDR-ministerio pri Agrikulturo kaj forstkulturo, sed ankaŭ la plejparton de la vizitantoj. La nova federacia lando Turingio fondis la 27an de novembro 1991 la societon Erfurter Garten- und Ausstellungs GmbH (ega). Tiu societo transprenis la respondecon kaj financis la kurantan funkciadon. Komenciĝis ŝanĝkonstruoj.
2006 egapark ĝis hodiaŭ
Post la transpreno de 94 procento de la societa kapitalo fare de la Stadtwerke Erfurt (=urba fabriko Erfurto) la nomo ŝanĝiĝis al ega (t.e. Erfurta Gartenaustellung) kaj en 2006 komenciĝis pliaj ŝanĝkonstruoj. La nova egapark daŭigis la ekspozician tradicion. Aldoniĝis tropika vitrodomo kaj skultaxĝardeno.
Oni planis kanditatiĝon por okazigi BUGAn (federacia ĝardenekspozicio) por 2021.
16114 Alyono
16114 Alyono estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Erfurta Ĝardenekspozicio
2021 ejo por BUGA
Jam 1993 kaj 1998 la urbo diskutis la kanditatiĝon por okazigi la BUGAn. Sed la tiamaj reguloj ne permesis tion. Nun, post la ŝanĝiĝo de la reguloj eblas. Tial en 2011 oni decidis konditatiĝi por la BUGA en 2021.
Ekspoziciaj Haloj
En la jaro 1958 konstruiĝis 13 ekspoziciaj haloj kun entute 9300 kvadtataj metroj en ligna kaj ŝtala konstrumaniero. Ili estas en arĥitektone unueca senornamaj formoj kaj aranĝitaj ĉirkaŭ granda libera areo. La interno de la haloj estas senapogila kaj sen firmaplanko. Grandarea vitra surfaco zorgas pri granda tralaso de sunlumo. Post 1990 la konstruaĵoj perdis ilian signifon kaj oni decidis malkonstrui naŭ halojn..
16114 Alyono
Nomo
Ĝia nomo honoras Jennifer Christy Alyono, finalistinon en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis lernantino ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando, Usono).
Erfurta Ĝardenekspozicio
Centra Florbedo
La laŭ la ĉefa akso etendiĝanta, 370 metroj longa kaj pli ol 6000 kvadrataj metroj granda nepermanenta florbedo estas la plej grandaflorbedo en Eŭropo. Ĉi tie estas plantitaj dufoje po sezono ĉirkaŭ 150.000 florplantoj. La plantoj ŝanĝiĝis de jaro al jaro kaj sekvas certan temaron. La aranĝado de la unua plantado konsistis el 100.000 tulipoj kaj 120.000 violoj. Planis ĝin la fotistino kaj artistino Alice Lingner (1903-1969), la edzino de la ĉefa arĥitekto
Ludo - kaj Libertempa Parto
La nova koncepto de la lud- kaj sporteblecoj estis el la jaro 1974. Estis konstruata ĉirkaŭ 35.000 kvadratmetra granda areo. Apud areo por Sporto kaj ludoj ekestis 600 kvadratmetra akvoludejo. Ekde la 1990aj jaroj okazis la renovigado. Hodiaŭ ĉi-tie troviĝas la plej moderna ludejo de Turingio.
La en stilo de la Turinga Triflanka Bieno estis konstruitaj kampara domo, fojnejo kaj ŝtaloj. Vivas ĉi tie hejmaj dombestoj kiel azeno, kaproj, sŝafoj, anasoj kaj kokoj. Apudas An den Hof grenzen ein Nutriagehege und ein Bauerngarten an.
Samtempe kun la novkonstruo de la libertempa areo ekestis multfunkcia event-pavilonon. La de arĥitekto Klaus Thiele desegnita konstruaĵo havas imponan poligonan formon. Krome la vitra surfaco donas la la konstruaĵo filigranan impreson.
Aro da plantmontrodomoj
La kompleto konsistas le 5 interligataj plantdomoj kaj estas dividita en jenaj temareoj:
La unua daŭre malfermata plantdomoj malfermiĝis en 1983. Jam tiam atendas vasta kolekto de tropika vegetaĵoj.Post preskau du jardeka kresko la plantdomo atendas sian limon. Ankaŭ teknikaj instalaĵoj atingas sian limon. Tiel ĉe la alikonstruo la planka ebeno estas plimalaltiĝis. Tio kaŭzas i.a pli da spaco por la palmoj.
La novkonstruita tropika plantdomo malfermiĝis por la publiko la 31an de oktobro 2007. Sur areo de 600 kvadrataj metroj estas montrata mezamerika praarbara pejzaĝo, ornamita kun lagetoj, akvofluejoj kaj piramidoj laŭ la Maja-Kulturo En la centro staras lamezamerika praarbara pejzaĝo kune kun ekzotikaj besto kiel Leguan kaj multaj ruĝvangaj testudoj. Ankaŭ la utilplantojn de la regiono oni kutivas ĉi-tie, ekzemple kakao,bananoj, papajo, vanilo kaj kafo.
En la hejmurbo de la plej aĝa kaktoĝardenejo falfermiĝis montrodomon por ekspozicii kaktojn kaj aliajn sukulentojn en la jaro 1985. La kolekto havas 3200 Kaktojn kaj und Sukulentojn en ĉirkaŭ 800 specioj.
En la vitrodomo kreskas ĉirkaŭ 300 genrojn kaj speciojn el la der plantfamilio de orkidacoj. Apud tropikaj akompanplantoj hejmiĝas ĉi tie ankaŭ paro da kalitriksoj.
En la jaro 1997 malfermiĝis la unua papilia domo de Turingio. Inter tropikaj plantoj loĝas ĉirkaŭ 300 ekzempleroj el 25 tropikaj papilispecioj. La vizitanto povas rekte sperti la bestetojn sur areo de 360 kvadratmetroj.
La viktorio-domo malfermiĝis en septembro 1998. Ĝi havas la nomon de la tie kreskanta Nimfeacoj, la specio viktorio. La tuta plantensemblo formas ĝangalan pejzaĝon. El vulkanŝtonoj estas aranĝita rok- kaj akvopejzaĝo. Apud granda akvario, kiu entenas 14.000 litroj da akvo ekzistas en tiu domo kroma akvobaseno kun kelkaj nigraj kolosomoj.
Historia parkzono ĉirkaŭ Cyriaksburg
Tiun areon karakterizas la restantaj konstruaĵoj de la iama urba fortikaĵo. La ekspozicia areo estiĝis ekde 1948 surbaze de unuaj planoj el la 1920-jaroj. La planoj estis de la pejzaĝarĥitekto Walter Funcke. Male al la koncepto de Reinhold Lingners Funcke evitas plej ofte rigardaksojn, dominantojn kaj striktajn formojn, sed enplektas la cirkaŭaĵon kaj antaŭ ĉio la rigardon al la urbo.
Akvoakso
Jam en la unua ĝardenekspozicio Erfurto floras en 1950 estis kvar fontanaj basenoj, kiuj oni nomiĝis „ akvotasoj“, centre en la de la areo. La pejzaĝarĥitekto. Walter Funckeankau planis por la iga en 1961 ensemblon de akvopejzaĝojn kun marĉaj kaj akvobordaj zonoj.
Rozoĝardeno
La ŝtupare al suden klinanta rozĝardeno malfermiĝis je la 7an de majo 2000. En 8 temaj sferoj troviĝas la „Reĝino de la floroj“ kun ĉirkaŭ 500 specioj kaj kulturvarioj kej diversaj kreskoformoj. Integrita estas ankaŭ nimfeo-lageto.
Pliaj temaj ĝardenoj
Samtempe kun la kreo de la suda enirejo en 1964 oni konstruis la Iridan ĝardenon,, Ĉi tie kreskas 180 kulturvario kaj specioj de iridoj.
La 150 kulturvarioj kaj specioj de la genro Lilio kreskas en tiu parto de la parko. Du fontanaj basenoj allogas la vizitantojn
elrigardturo
Ambaŭ en la jaro 1528 konstruitaj turoj de la fortikaĵo origine havis keglotegmentoj. En 1827 oni forigas la tegmentojn por meti tien kanonojn.
Présilly (Haute-Savoie)
Présilly estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Borotice
Nomon Borotice havas pluraj municipoj:
NGC 6268
NGC 6268 (aliaj indikoj — OCL 1002, ESO 332-SC17) estas malfermita stelamaso en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(18355) 1990 RN9
(18355) 1990 RN9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Carisolo
Carisolo estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Vermiglio, Ossana, Pinzolo, Giustino kaj Caderzone.
Pringy (Haute-Savoie)
Pringy estas malaperinta komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). La 1-an de januaro 2017 ĝi fandiĝis kun la komunumoj Annecy, Annecy-le-Vieux, Cran-Gevrier, Meythet kaj Seynod por formi novan komunumon nomitan Annecy. Fine de en la komunumo vivis.
Trinwillershagen
Trinwillershagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Barth de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko Trinwillershagen, la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Langenhanshagen, Mittelhof, Neuenlübke, Neuhof kaj Wiepkenhagen.
Supera Instituto por la Latina Lingvo
Supera Instituo pri la Latina Lingvo, aŭ latine Pontificium Institutum Altioris Latinitatis, estas ero de la Fakultato de Literaturoj antikva kaj klasika (ofte mallonge FLCC, en latinlingve Facultas Litterarum Christianarum et Classicarum), konata ankaŭ kiel Pontificium Institutum Altioris Latinitatis (Pontifika Instituto de plej alta latino): ĝi estas unu el la ses fakultatoj de la Pontifika Salesa Universitato de Romo; ĝia precipa celo estas proponi sekuran sciencan bazon pri historio, filologio, lingvistiko, doktrina kaj literatura de la kultura heredaĵo de la greka kaj latina klasikeco kaj de la de la kristana civilizo, en ĝiaj orienta kaj okcidenta historiaj originoj
Historio
La Pontificium Institutum Altioris Latinitatis (Supera Instituto por la latinlingvo) estis fundita la 22-a februaro 1962 efektivigocele de la apostola konstitucio Veterum sapientia (La saĝo de antikvuloj) de papo Johano la 23-a; du jarojn poste (22-an februaro 1964) estis konfidita al la Salesianoj de Don Bosco pere de la Motu Proprio Studia Latinitatis de papo Paŭlo la 6-a la Institutum kiu fariĝis Fakultato pri kristana kaj klasika Literaturoj de la Pontifika Salesa Universitato de Romo.
Lumes (stacidomo)
Lumes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lumes, en departemento , regiono Grand Est.
Supera Instituto por la Latina Lingvo
Historio
“El la Veterum Sapientia: '''“Ĉar la latina lingvo estas viva lingvo de la Eklezio, kiu devas esti daŭre adaptita al la kreskantaj postuloj de la lingvaĵo kaj riĉigita per novaj kaj adekvataj kaj konvenaj vokabloj, laŭ konstanta regularo, universala kaj konforma ala spirito de la antikva latina lingvo – regularo kiun jam sekvis la Sanktaj Patroj kaj la plej bonaj “skolastikaj” verkistoj – ni konfidas la taskon al la Sankta Kongregacio por la Seminarioj kaj Universitatoj fondi Akademion por la Latinaj Studoj. Al tia Akademio, en kiu necesas ke estu konstituata Kolegio de tre spertuloj pri Latino kaj Greko, alvokitaj el la diversaj landoj de la mondo, estos precipe ordonite ke, ne malsame el tiu kiu okazas en la naciaj Akademioj konstituitaj por la kresko de la lingvo de respektivaj landoj, provizu, kune kun ordigita kresko de la latina lingvo kaj plimultiĝo, se necese, de la leksikono per vortoj taŭgaj al ĝiaj naturo kaj karaktero, samtempe kursojn de latino de ĉiu epoko, sed precipe de tiu Kristana. En tiuj lernejoj estu instruataj cele de pli profunda scio pri la latina lingvo, de ĝia uzo, de stila verka maniero ĝusta kaj eleganta, tiujn kiuj estas destinitaj aŭ ĝin instrui en la Seminarioj kaj Ekleziaj Kolegioj, aŭ verki dekretojn kajverdiktojn, aŭ zorgi la korespondaĵaron en la Kongregacioj de la Apostola Seĝo, en la Kurioj, en la Diocezoj, en la oficoj de la religiulaj Ordenoj'''.
La 10-a de novembro de 1990 la dekreto de la Kongregacio por la Katolika Edukado “Pri la studo de la Ekleziaj Patroj en la porsacerdota formado” listigis la Pontificium Institutum Altioris Latinitatis ĉe la unua loko inter la institutoj kiuj havigas ankaŭ specialigon en la pripatristikaj studoj”. .
Lumes (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Mohon - Thionville (204000).
Supera Instituto por la Latina Lingvo
Metodologio
La fakultato de kristana kaj klasika literaturo dividiĝas laŭ jenaj kariertabeloj (curricula) kaj studkursoj:
Organizado
La akademia kariertabelo estas subdividitaj laŭ sinsekvaj cikloj:
Károly Szövérdi
Károly SZÖVÉRDI [sove:rdi] estis rumania hungara agronomo. Li naskiĝis ? kaj mortis en Kluĵo la ?. Li estis la filo de Károly Seyfried kaj frato de Ferenc Szövérdi.
34343 Kumaran
34343 Kumaran estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Janani Sarjana Kumaran, finalisto de la Broadcom MASTERS 2018, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la Abraham Lincoln Middle School de Gainesville (Florido).
Károly Szövérdi
Kariero
Károly Szövérdi diplomitiĝis en 1948–49 en Kluĵo, kaj de 1948 li instruis en la hungara sekcio de Agrikultura Instituto de Kluĵo ĝis 1957.
Hiroaki Kamijo
Hiroaki Kamijo (上條 宏晃, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Amortizo
En fiziko, amortizo estas efiko sur oscila sistemo, kiu reduktas la amplitudon de oscilo.
Priskribo
Konsideru la jenan ordinaran diferencialan ekvacion de harmona oscilanto: La solvo de tiu ekvacio, reprezentas senfinan osciladon, en kiu estas la angula frekvenco de oscilo. La amortizita harmona oscilanto estas priskribata de la jena modifita ekvacio: La koeficiento c nomiĝas la amortiza koeficiento; ĝia internacia mezurunuo estas kilogramo en sekundo (kg/s).
Klasifiko
La krita amortiza koeficiento estas la valoro
Kenji Sekido
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
Dutura fasado
Dutura fasado, (du-tura fasado) estas karakteriza formmotivo de grandaj preĝejoj, kies ĉefan portalon, kutime troviĝantan ĉe la okcidenta mallarĝa flanko, flankenstaras angulaj turoj, superantaj la gablon. La dutura fasado ekestis en la romanika arĥitekturo de okcidenta Eŭropo ekde la 11-a jarcento el la konstrutipo de la okcidenta alkonstruaĵo ĉe bazilikoj. En gotika arĥitekturo dutura fasado estas karakteriza vidaĵo precipe de francaj katedraloj. Ĝia antaŭaĵo troveblus en frukristana siria preĝejokonstruo. Laŭ la arĥitektura alligo al la navo oni distingas okcidentajn alkonstruaĵojn kun ĝemelturoj kiel memstarajn konstrupartojn de duturaj fasadoj, kies turoj formas kun la navo „harmonian“ unuecon (façade harmonique). Kiel plej malnova el ĉi tiuj stile difinitaj duturaj fasadoj validas la okcidenta front de la monaĥopreĝejo Sankta Stefano de Kaeno.
NGC 6269
NGC 6269 (aliaj indikoj — UGC 10629, MCG 5-40-12, ZWG 169.19, NPM1G +27.0550, PGC 59332) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
25704 Kendrick
25704 Kendrick estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Kent Kendrick, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Los Alamos High School de Los Alamos (Nov-Meksiko, Usono).
Kottmar
Kottmar estas komunumo en Germanio, kiu kreiĝis la 1-an de januaro 2013 el tri antaŭe memstaraj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Görlitz de la federacia lando Saksio. Administra centro estas la loĝloko Eibau. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo havas sian nomon de samnoma loka monto.
Étivey
Étivey estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 222 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Étivey etendiĝas sur 28.02 km², kaj havis 222 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 7.9 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gilles Sackepey, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Étivey apartenas al la kantono de Noyers, kies ĉefurbo estas Noyers. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Orsolya Tóth
Orsolya Tóth [orŝoja tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Orsolya estas hungara aktoro. Kelkfoje ŝi uzis sian karesnomon Orsi.
Orsolya Tóth naskiĝis la  en Békéscsaba.
Biografio
Orsolya Tóth maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2004. Ŝia ĉefinstruisto estis Géza Hegedűs D. Post la diplomo ŝi havis plurajn rolojn en teatroj kaj filmoj kiel individua aktoro, eĉ ŝi rolis en eksterlandaj filmoj. Ŝi ricevis filmajn premiojn inter 2002-2009. Ŝi naskis filinon en 2016.
Franciszek Trąbalski
Franciszek Trąbalski (naskiĝis la 10-an de oktobro 1870 en Czempiń, mortis la 26-an de julio 1964) estis pola socialisma politikisto kaj delonga membro de Pola Partio Socialista (PPS).
Vivo
Franciszek Trąbalski, nomita Francisko, geedziĝis kun Maria, naskita Mackowiak. Li estas la patro de Stanislaw Trabalski kaj la avo de Charles Trabalski. Lia tombo situas en la tombejo de la paroĥo de Sankta Jozefo en Zabrze, la antaŭa Hindenburg de Supra Silezio. Precipe ĝentilan rilaton havis Francisko ĉiam al Richard Lipinski kiun li renkontis en Leipzig. Tio estis establita fare de la fakto ke iliaj gefiloj, nome la filino de Lipinski Margareta kaj la filo de Trabalski Stanislaw Trabalski, geedziĝis en 1921.
Eduko
Francisko ekzamenis la germanan lernejon en Srem, kie li pasigis la enmatrikuladekzamenon. Post lernejo li iris al la pli alta komercolernejo. Por financi tion, li laboris en la komerca sektoro, kaj donis lecionojn. En la sama tempo li lernis la "bonordan taskon" de ŝufaristo.
Profesio
Finon de 1888, li malfermiĝis por okazigi la vivelspezon por sia familio kiel ŝuisto en Leipzig. La gildo de la ŝuistoj, kiu super la enfluo de poloj ne estis plezurigita devigis la finon de lia butiko. Poste li laboris en la kelo de sia domo en la Poniatowskistrasse. Aldone al liaj politikaj devontigoj Trąbalski laboris partatempe el 1894 al 1896 kiel instruisto de polaj bazlernejoj en Leipzig. Post la naskiĝo de lia filo Stanislaw li prenis taskon kiel urboficisto. En 1899 li publikigis en la laboristaj gazetoj apogitaj fare de la SPD, Robotnicza Gazeta, sian unuan artikolon.
Politika kariero
Jam en lia frua junaĝo li estis interesita pri politiko. De juna aĝo, li distribuis broŝuretojn kiuj vokis rezisti la prusan germanigon, kontraŭ la deviga enkonduko de la germana lingvo en Pollando, nun en la prusa provinco. Liaj klopodoj estis apogitaj inter aliaj fare de Rosa Luxemburgo, Ludwik Warynski, Felix Dzerzhinsky Edmundowitsch kaj Julian Balthasar Marchlewski. Kiam li estis minacita per aresto, nur18jaraĝa fuĝis el sia indiĝena Czempin (tiam parto de la Reĝlando Prusio kaj poste Germana Imperiestra Regno kaj en 1920, Pollando)unue al Berlino, poste tra Halle al Leipzig. Trąbalski faris kontakton kun germanaj socialdemokratoj, kun August Bebel, Johann Karl Pinkau, George Schoepflin, kaj precipe al Wilhelm Liebknecht, li havis ĝentilan rilaton. Francisko daŭre estis en la sama jaro (1988) en la pola koruso en Leipzig, malantaŭ kiu estis kaŝita pro la daŭre domina socialisma leĝo, kontraŭleĝa socialisma organizo.
Kiel Francisko ĝis la forigo de la socialisma leĝo por la kurierservoj en najbara Borsdorf kiun vivanta Wilhelm Liebknecht transprenis, li ankaŭ renkontis sian filon, Karl Liebknecht. En tiu organizo estis, inter alie, Rosa Luxembourg en 1900, Hugo Haase kaj Lenin, kiu, kiam li restis en Leipzig, sekvis Trabalski. Tuj post la falo de la socialisma leĝo, Franz ekvalidis la 1an de oktobro 1890 la SPD denove laŭleĝe funkciigante ĉe. Kun la komenco de 1891 li ankaŭ estis membro de la ĵus fondis en Berlino en Germany of Polish Socialist Party (TSP). En 1901 li estis persvadita fare de la kamaradoj al Katowice en Supra Silezio, por moviĝi al la angulo de la Tri Imperiestroj (Germanio, Aŭstrio-Hungario kaj Rusio). Devus ekzisti kontaktopunktoj starigitaj tiel ke la laborgrupo povus esti aktivigita por la PPS. Alia tia tuŝpunkto, kiun li starigis en Kaliningrad, estis metita en rifuĝintomonon, pasportojn kaj aliajn havebla. Tiu renkontiĝo estis nomita Koenigsberg-procezo konata en la Karl Liebknecht ekaperis kiel defendanto Trabalskis. Trabalski funkciis tie kiel partia sekretario..
Politikaj oficoj
En 1893 li iĝis gvidanto de la polaj socialistoj en Leipzig. En la sama jaro li eniris la PPS. De 1906 ĝis 1909 li estis sekretario de la partioficulo en la prusa parto de Pollando. 1922 ĝis 1939 funkciis kiel la gvidanto de ĉiuj Trąbalski Polish Socialists en Germanio. Krome, (1922-1937) li estis ĉefredaktisto de "Głosu Ludu" (Voĉo de la homoj) kaj "Związkowiec" (Union). Post la Dua mondo Milito li estis gvidanto de la PPS (Pola Partio Socialista) en Silezio, kaj de 1945 ĝis 1948 li estis membro de la partigvidado. De 1947 ĝis 1952 li estis membro de la Sejm kaj funkciis kiel altranga marŝalo ĉe la komenco (kiel la plej maljuna parlamentano). Dum lia multjara engaĝiĝo al publika servo, li estis kondukanto de la pola socialistmovado en Germanio, parlamentano, Senior Marshal kaj funkciis la 4an de februaro 1947 por unu tago kiel intertempa kapo de la pola ŝtato, kiel provizora prezidanto de la Nacia Konsilio de Ŝtato (Kapo de Ŝtato en tiu tempo). Post la PPS kaj la PPR 1948 (de la Soveti-malantaŭenirita Komunista Partio de Alberto) estis unuigitaj, li iĝis membro de la nova Pola Unuiĝinta Laborista Partio.
Havis precipe ĝentilan rilaton kun Richard Lipinski. Tio estis plifortikigita per la fakto ke kiujn ŝiaj infanoj, la filino de Lipinski Margareta kaj Trabalskis-filo, Stanislaw Trabalski, 1921 geedziĝis.
Tuj post la falo da la socialisma leĝo Trąbalski ekvalidis la 1an de oktobro 1890 la SPD denove laŭleĝe funkciigante ĉe. Kun la komenco de 1891 li ankaŭ estis membro de la ĵus fondis en Berlino en federacia Pola Partio Socialista (TSP). Honoroj
En la pola grandurbo de Zabrze estas strato nomita laŭ li: Prezydenta Franciszka Trąbalskiego.
Publikaĵoj
Paralela al lia ĵurnalismo, evoluigis lian verkadon. Socialopolitiko-temoj estis komence en la malfono. Trąbalski estis la verkinto da multaj politikaj kaj socipolitikaj skribaĵoj, kiel ekzemple:
Literaturo
- Mike Schmeitzner/Michael Rudloff: Geschichte der Sozialdemokratie im Sächsischen Landtag. In: Beiträge zur Geschichte der Arbeiterbewegung, trafo verlag, Berlin 40. Jahrgang 1998, ISSN 0942-3060
- Michael Rudloff: Eine Biographie-zŭiskennestaj Sistemen; En: Solche Schädlinge-Gibtes-Auch en Leipzig, Frankfurto ĉe Majno [u.a. ], 1997; ISBN 3-631-47385-0. S. 13-27.
- Leksykon historii Polski z 1995
(16115) 1999 XH25
(16115) 1999 XH25 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Franciszek Trąbalski
Literaturo
- Universala Enciklopedio PWN (malino 4) z 1976
- Zbigniew Gołasz, Franciszek Trąbalski i jego broszura " Barbarzyński mord w Katyniu ", w: "Kroniki Miasta Zabrza" nr 2/2010
- Zbigniew Gołasz, Zapomniany prezydent, "Nasze Zabrze Samorządowe" nr 10/2007
- Gazeto: Gazeta.pl Katowice - Paĝo de Polisch kun bildo de Franz Trabalski
Trippstadt
Trippstadt - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, tuj sude la la urbo Kaiserslautern. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Vilmos Tolnai
Vilmos Tolnai [vilmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tolnai Vilmos estis hungara lingvisto, literaturhistoriisto, profesoro, membro (korespondanta en 1908, ordinara en 1934) de Hungara Scienca Akademio. Lia origina familia nomo estis Lehr.
Vilmos Tolnai  naskiĝis la  1870 en Hungario en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la 1937 en Sopron.
Biografio
Vilmos Tolnai frekventis gimnazion en Arad (tiam en Hungario), poste universitaton en Budapeŝto inter 1888-1892. Li lernis ekzemple de Pál Gyulai, Zsolt Beöthy, József Budenz, Zsigmond Simonyi, Gusztáv Heinrich. Li komencis instrui en sia naskiĝurbo, ekde 1897 jam en diversaj lernejoj en Budapeŝto, fine ekde 1925 en universitato de Pécs. Li ofte verkis artikolojn al diversaj revuoj.
Flóra Szabó-Felső
Flora Szabó-Felső estas hungara esperantistino. Ŝi komence aktiviĝis aparte en TEJO kaj ties landa sekcio Hungara Esperanto-Junularo: de 1973 ĝis 1974 ŝi estis prezidantino de TEJO. Post ŝi ekde 1974 ĝis 1989 seninterrompe estis estraranino de UEA, ekde la jaro 1980 per la funkcio de ĝenerala sekretario. Notindas ke ŝi entute estis la unua virino en la UEA-estraro. Ŝi estas edzino de la aktivulo Pál Felső kaj multajn jarojn aparte ligiĝis al la loka grupo Juna Koro en Zalaegerszeg. Flora Szabó-Felső vivas en Pécs.
Gladesville
Gladesville estas ĉirkaŭurbo de Sidnejo en Novsudkimrio (Aŭstralio). Ĝi situas je distanco de 9 kilometroj el la urbocentro. Gladesville loke famas pro siaj belaj riverbordoj laŭlonge de la rivero Parramatta. La ponto de Gladesville, grava sidneja orientila punkto, ligas la nordajn kvartalojn kun la centra okcidenta kvartalo.La urbo havis proksimume 11 mil loĝantojn en 2012.
Mount & Blade: Warband
Mount & Blade: Warband ("Ĉevalo & Klingo: Militbando") estas videoludo de agado, rolludo, kaj strategio, kreita de la turka firmao TaleWorlds Entertainment kaj eldonita de Paradox Interactive je 30 trimonato 2010. Ĝi ne estas la sekvo de Mount & Blade, sed plibonigita versio. Disvolvante preter la originalan ludon, Warband aldonis novan sesan fakon (la "Sarranid Sultanate"), multigis politikajn opciojn, igis ke la ludanto povas krei sian propran fakon, kaj aldonis mult-ludantadon. Recenzoj pri la ludo estis ĝenerale pozitivaj.
Ekde 31 unumonato 2014, Paradox Interactive ne estas plu la eldonanto de Warband, kaj donis eldono-rajtojn ree al TaleWorlds. Warband haveblas por Xbox One kaj PlayStation ekde 4 naŭmonato 2016 en la plejparto de regionoj, kaj ek-haveblis en Aŭstralio kaj Nov-Zelando je 20 dekdumonato 2016. La sekvo Mount & Blade: Bannerlords eldoniĝis je 2020.
Ludado
La ludo okazas en Calradia, mondo kie ses partioj luktas senfinajn militojn por iĝi la vera reganto de Calradia. Ĉiu de la fakoj angle nomitaj, la Khergit, Nord, Rhodok, Swadian, Vaegir, kaj Sarranid—havas sian propran kulturon kaj tipojn de soldatoj. Ekzemple, la Swadia reĝlando havas pezajn rajdosoldatojn kaj la Rhodok havas potencajn arbalestistojn.
La ludanto moviĝas libere sur granda mapo kun vilaĝoj, kasteloj, kaj urboj, sur kiu ankaŭ vojaĝas aliaj personoj inkluzive senjoroj, brigandoj, kaj komercistoj. Oni dungas soldatojn por krei armeon, kiun ĝenerale komponas piedsoldatoj, rajdosoldatoj, kaj arkistoj. Kiam la ludanto renkontas malamikon, ties armeo batalas kontraŭ la malamika armeo sur batalkampo je realtempo. La ludo akcentas sur-ĉevalan lukton kaj ordonadon de onia milit-bando; ekzemple, oni povas komandi ke arkistoj tenu lokon aŭ ke infanterioj uzu malakrajn armilojn.
Ryo Iida (1993)
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama kaj SC Sagamihara.
Jack DeJohnette
Jack DeJohnette (naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1942 en Ĉikago) estas usona Jazz-frapinstrumentisto kaj pianisto de ĵazo.
Vivo kaj verkado
Jack DeJohnette ricevis ekde la kvara ĝis dekkvara vivojaro pianludo-instruon kaj transiris sur la gimnazio al frapinstrumentaro. Tiam Max Roach estis lia muzika modelulo. Li studis ĉe la Usona Muzika Konservatorio en Ĉikago. En liaj ĉikagaj komencojaroj li ludis en larĝa muzika spektro, ekde ritmenbluso ĝis libera ĵazo. En 1966 li transloĝiĝis al Novjorko kaj akompanis kiel frapinstrumentoisto orgeniston John Patton, verkis kun Jackie McLean kaj akompanis la kantistinojn Betty Carter kaj Abbey Lincoln. Ekde 1966 ĝis 1969 li estis ĉeflanke de juna Keith Jarrett membro de la kvaropo de Charles Lloyd, kio famigis lin tutmonde. La ensemblo de Lloyd estis la unua ĵazbando, kiu ankaŭ koncertis antaŭ rokmuzika publiko; kun ĝi DeJohnette plurfoje vojaĝis al Eŭropo same kiel al orienta Azio. Krome li prezentis tiutempe kun John Coltrane, Thelonious Monk, Freddie Hubbard same kiel kun Bill Evans (ku ĉi-lasta je Montreux en 1968), same kiel kun Jarrett, Chick Corea kaj Stan Getz. Ekde ĉi tiu tempo li estas unu el la plej influaj ĵazaj frapinstrumentistoj.
Post kiam li jam novembron de 1968 estis muzikinta dum kelkaj registradoj (ekz. de la titoloj „Directions 1“ kaj „2“ same kiel „Ascent“, poste aperonta sur la albumo Directions), li fariĝis someron de 1969 membro de la bando de Miles Davis, kie li anstataŭis Toŭnion Williams kaj kunverkis la sonregistraĵojn por la epoka verko Bitches Brew. Aprilon kaj junion de 1970 li koncertis kun Davis en Fillmore West je San Francisko same kiel en Fillmore East en Novjorko. DeJohnette restis – kun interrompoj - ĝis junio de 1972 (ĝis la sonregistradoj por On the Corner) en la bando de Davis, kiam lin anstataŭis Al Foster. Tiam li direktis ankaŭ proprajn ensemblojn kaj muzikis je tio krom per frapinstrumentaro ankaŭ per blovklavaro, piano, Clavinet kaj orgeno. Post forlaso de Miles Davis li fondis la kunfandomuzikan bandon Compost.
En la 1970-aj jaroj Jack DeJohnette estis multdemandata gastmuzikistoj je multaj sonregistradoj de ECM; ekde 1976 ekestis aro da albumoj je propra nomo ĉe la munkena diskeldonejo, ekde Untitled de lia kvinopo Directions, ensemblo kun gitaristo John Abercrombie, kiu akompanis lin por la samjare aperanta soloalbumo Pictures je duono de la pecoj, je kiuj DeJohnette ludis ankaŭ orgenon kaj pianon. DeJohnette kunmuzikis (krom Dave Holland) je ties triopo Gateway, kaj ankaŭ je "New Directions" (1978-79) Abercrombie kunmuzikis krom Lester Bowie kaj Eddie Gomez. Dum ĉi tiuj jaroj DeJohnette kunverkis i.a. ankaŭ sonregistraĵojn de Terje Rypdal, John Surman, Kenny Wheeler kaj Jan Garbarek. En 1979 ekestis "Jack DeJohnette's Special Edition", komence kun David Murray kaj Arthur Blythe, poste kun John Purcell kaj Chico Freeman ĉe saksofono, ĉe kontrabaso Peter Warren aŭ Rufus Reid, je kio ĉi tiu kvaropo foje estis plilarĝigita. Martin Kunzler mencias en sia leksikona artikolo la „nekutiman ensemblan virtuozecon kun la varia stilmaterialo“. Liaj albumoj Special Edition kaj Album Album estis elektita je la legantara enketo de revuo Down Beat kiel albumo de la jaro
Per Irresistible Forces (1987) li plijunigis sian Special Edition per muzikistoj, kiujn oni rilatigas kun M-Base: Greg Osby, Gary Thomas, Lonnie Plaxico, en 1990 krome pianisto Michael Cain, kiu postsekvis al la (ne tute malsimila al Abercrombie kaj samaĝa) gitaristo en la ensemblon Mick Goodrick. Cain kunverkis dum la sekvaj jaroj ankaŭ je aliaj projektoj de DeJohnettes, je kiuj li pli kaj pli sin turnis al mondmuziko kaj al novepoka muziko. Tiel li ne nur faris klasikan pianotriopan albumon (The Jack DeJohnette Piano Album, 1985), sed ankaŭ sonregistraĵojn sole per sintezilo kaj perkutinstrumentoj, kiu alportis al li kandidatigon por Grammy kaj premion kiel plej bona novepokomuzika albumon de la jaro (Peace Time, 2009). Kun la (nur) nomumita Music in the Key of Om kaj la duopo-registraĵo Music from the Hearts of the Masters kun la okcident-afrika korao-ludisto Foday Musa Suso li fondis en 2005 samtempe propran, sendependan diskeldonejon nome "Golden Beams Productions".
Ekde la komenco de la 1980-aj jaroj li estas frapinstrumentisto de la ĝis nun ekzista triopo de Keith Jarrett (kun Gary Peacock ĉe kontrabaso). Krom tio estas menciinda la kunverkado kun Pat Metheny (80/81 kaj Song X kun Ornette Coleman) kaj tiu kun Michael Brecker, kies unuan sonregistraĵon je propra nomo en 1986 same la lastan antaŭ lia morto DeJohnette kunverkis (Pilgrimage, 2007). Krom tio ekde fine de la 1980-aj jaroj ĝis 2000 sur entute kvin albumoj li akompanis la malfruan Sonion Rollins.
Jack DeJohnette estas elstara improvizanto kaj postsekvs stile la du frapinstrumentistojn de la 1960-aj jaroj, Tony Williams kaj Elvin Jones, je kio li ĉiam sukcesas ligi elementojn de libera ĵazo kun la ritmosento de ritmenbluso. Ian Carr rigardas lin kiel unu el la plej talentaj frapinstrumentaistoj de moderna ĵazo; Richard Cook kaj Brian Morton rimarkis en 2001, ke DeJohnette deprenis de Ray Brown, Milt Hinton kaj Billy Higgins la rangon de la plej ofte surdiskigitaj ĵazmuzikistoj.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Monor)
Preĝejo de Ĉieliro de Maria estas romkatolika historia monumento en urbo Monor.
Historio
La iama "Monar" havis kirkon jam en 1398, kiun post dominado de turkoj la kalvinanoj profitis. En 1753 alvenis ankaŭ katolikanoj, kiuj konstruis propran preĝejeton en 1757. Pli nova preĝejo konstruiĝis inter 1800-1806. La supro de la turo pretiĝis en 1859. La unua orgeno alvenis en 1826, la dua en 1947, kiun oni trakonstruis en 1985.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola, sed proksime (iom kontraŭe) troviĝas kalvinana preĝejo. Ambaŭ preĝejoj estas similaj. En la korto de la preĝejo skulptaĵo pri Johano Nepomuko estas, kiu estis farita en 1842. La ĉefenirejo troviĝas laŭ la strato, la unusola turo etendiĝas super la enirejo. Sur la fasado inter la turo kaj la enirejo estas 2 malpenaj niĉoj. La preĝejo konsistas nur el unu navo, apud la kvadrata sanktejo troviĝas la sakristio. Interne la mebloj, predikejo kaj la ĉefaltaro estis faritaj el la 18-a jarcento. Bildo de la ĉefaltaro prezentas Ĉieliron de Maria. Apude estas lignaj skulptaĵoj pri Stefano la 1-a (Hungario) kaj pri Emeriko de Hungario. La flanka altaro estas dediĉita al Sankta Triunuo kie la bildo estis pentrita en 1858.
Dániel Szőts
Dániel SZŐTS [so:ĉ] estas rumania hungara kuracisto, publicisto. Li naskiĝis Târgu Mureș la 31-an de januaro 1925.
Kariero
Dániel Szőts post militkaptiteco en Sovetunio diplomitiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1951). Li laboris en Racu, Sândominic, Lunca de Sus, Miercurea Ciuc kaj Sfântu Gheorghe. Liaj fakstudaĵoj aperis en Igiena, Oncologia, Stomatologia, Revista Medico-Chirurgicală, Viaţa Medi­cală, Orvosi Szemle kaj liaj publicistikaĵoj en gazetoj Megyei Tükör, Háromszék, Üzenet, Csíkszentmártoni Figyelő, Erdővidéki Lapok, Magyarországon a Reformátusok Lapja, Móra­halmi Körkép és a Kanadai Magyar Magazin.
Vesoul
Vesoul estas franca komunumo, prefektejo de la departemento Haute-Saône.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 12 voĉdonojn (0,28 % de voĉoj) en 2004, 9 voĉdonojn (0,24 % de voĉoj) en 2009 kaj 13 voĉdonojn (0,34 % de voĉoj) en 2014.
Naoya Fuji
Naoya Fuji (藤 直也, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 6270
NGC 6270 (alia indiko — PGC 95562) estas galaksio en konstelacio Herkulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝintoho
Ŝintoho aŭ Shintoho Co. Ltd. (新東宝株式会社, aŭ Nova Tōhō Kompanio) estis japana kinstudio. Ĝi estis unu el la ses grandaj filmo-studioj (kio inkludas ankaŭ Daiei, Nikkatsu, Shochiku, Toei Company, kaj Toho) dum la Ora Epoko de la Japana kinematografio. Ĝi estis fondita de malkontentuloj de la origina kompanio Toho post akra striko en 1947.
Por konkurenco kun la aliaj gravaj studioj en la horor/supernatura kinkampo, Ŝintoho faris grandan grupon de filmoj inter 1957 kaj 1960, inklude nombrajn filmojn pri fantomoj kaj malalt-buĝetaj scienc-fikciaj filmoj (kiel la serio de "Starman" (Super Giant) kiu estis desegnita por konkurenci kun la rivalaj tiam-popularaj roluloj Yūsei Ōji, Uchū Kaisokusen kaj Gekkō Kamen). Ŝintoho bankrotis en 1961, kaj ties lasta produkto estis Jigoku.
Le Vert de Maisons (stacidomo)
Le Vert de Maisons estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumoj Alfortville kaj Maisons-Alfort, kvartalo Le Vert de Maisons, en departemento Val-de-Marne, en regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Ferenc Csaba László
F. Csaba LÁSZLÓ [lAslO] rumania hungara verkisto pri sporto. Li naskiĝis en Sepsiszentgyörgy la 6-a de aŭgusto 1941. Li estas la edzo de verkistino pri muziko Anikó László-Bakk.
Kariero
Csaba László F. akiris diplomon de inĝeniero pri mekaniko en la Teknikuniversitato de Kluĵo (1966). Li estis inĝeniero de la Maŝinfabriko Unirea de Kluĵo. Li publigis en gazetoj Tájékozódási Futás (Bp. 1974), Ifjúmunkás, kunlaboranto de gazeto Educaţie Fizică şi Sport.