cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosice (distrikto Chrudim)
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Venceslao estas rememorata en la 14-a jarcento. Nuna baroka preĝejo estis konstruita en la 2-a duono de 18-a jarcento. Estas ununava kun ortangula presbiterejo kaj alkonstruaĵoj sur norda flanko. La presbiterejo estas volbita je plataĵo, en la navo estas krucforma volbo, masonita ĥorejo havas streĉitan centron. La ĉefaltaro estas rokoka kun bildo de Murdo de Sankta Venceslao kaj reliefo de Sankta Maria. La flankaj altaroj estas kun bildo de Sankta Johano Nepomuka kaj novtempa bildo de Sankta Maria, la predikejo el tempo ĉirkaŭ la jaro 1800 estas ornamita per bildetoj el la vivo de Sankta Venceslao. En la navo kaj en la sakristio estas kelkaj vidindaj bildoj, en la ĥorejo situas du benkoj kun lignoskulptitaj pentritaj flankaĵoj. Sur ekstera muro estas renesancaj tomboŝtonoj.
Agrikulturada korto
Agrikulturada korto n-ro 8 apud la ĉefŝoseo kaj rivereto Žejbro estas malsimpla komplekso de konstruaĵoj, kies kernon kreas iama fortikaĵeto, nun kastelo, meze de la korta placo.
Kastelo
Duetaĝa konstruaĵo kun sep aksoj en la frontalo. La centran akson de altigita teretaĝo okupas portalo. Al la platformo antaŭ enirejo gvidas el ambaŭ flankoj ŝtuparoj. La enirejo havas profilitan embrazuron kun ansoj. Sur flankoj estas duonkolonoj kun simplaj kapiteloj portantaj arkforman pinjonon. Salonoj kaj ĉambroj en la dua etaĝo estas riĉe ornamitaj per stukaĵoj. La pli aĝa alo estis konstruita de familio Berka en la jaroj 1650 - 1653. La dua alo estis alkonstruita de familiaro Kinský en la jaro 1728. Meze de pli nova alo estas poligona kapelo kun ovala tegmento, sen ekipaĵoj. Malantaŭ la kastelo estas parko kun pavilono kaj rajdejo konstruita en la jaro 1678. La pavilono estas poligona, volbita per malalta kupolo kun stukaĵa spegulo.
Domo n-ro 1
Klasikisma eventuale baroka duetaĝa longa domo. Interioroj estas platplafonaj. Fasado estis nove aranĝita en tempo inter du mondmilitoj.
Mastrumaj konstruaĵoj
Nordoriente de la alo kun kapelo estas mastrumaj konstruaĵoj, parte teretaĝaj, parte duetaĝaj. En duetaĝan parton gvidas ornamita portalo kun ansoj. Interioro estas platplafona. Ĉevalstaloj kaj brutstaloj estas klasikismaj kaj postklasikismaj konstruaĵoj kun plataĵaj volboj. Parto apud la pordego estas baroka.
Amastombo
Proksimume 2 km sudokcidente de Rosice estas amastombo de napoleonaj militoj, el la jaro 1813. En tiu jaro ĉi tiea bienisto sinjoro Dočkal konstruigis monumenton omaĝe de falintaj francaj soldatoj, kiuj mortis en ambulatorio en estinta rajdejo en Rosice. Oni rakontas, ke unu el francoj en la tombo reviviĝis kaj reiris en vilaĝon Rosice, kie li poste vivis.
Legendo
Dum tridekjara milito loĝantoj de Rosice timis, ke ilia rara sonorilo estos ŝtelita kaj enfosis ĝin en proksima arbaro. En la milito ĉiuj memorantuloj mortis kaj la sonorilo estis perdita. Nur hazarde elfosis ĝin forkurita porkino. Pli malfrue la sonorilon loĝantoj de Rosice ŝanĝis kontraŭ sonorilo de Chrastice, sed nokte la sonoriloj mem revenadis. Dum flugo la sonoriloj interpuŝiĝis tiel forte, ke sonorilo el Rosice dekrepitis. Sveda sonorilisto Ohlson devis ĝin regisi.
Pölöske
Pölöske [poloŝke] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaegerszeg.
Situo
Pölöske situas en montetaro Zala sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo, ĉefvojo Keszthely-Slovenio kaj fervojo Szombathely-Nagykanizsa preteriras. Pacsa troviĝas 9, Zalaegerszeg 15, Hévíz 26, Keszthely kaj Zalakaros po 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la nomo devenis el 1141 en formo "Plisca", pri la vilaĝo el 1234 en formo "Pyliske". En 1513 abatejo menciiĝis, tiutempe la komunumo havis la titolon kampurbo kun doganoprena rajto. Fortikaĵo konstruiĝis jam post 1242, kiun la turkoj okupis en 1664. En 1702 la fortikaĵo malkonstruiĝis.
4583 Lugo
4583 Lugo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan (Bulgario).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ramon (Ray) Lugo III, direktoro de la Centro de Esploro "John H. Glenn" de la NASA. Antaxe, li estis adjunkta direktoro en la servejo pri lanĉado de la programo "New Horizons".
Aladár Porpáczy
Aladár Porpáczy [porpAci], laŭ la hungara skribmaniero Porpáczy Aladár estis hungara biologo, fakverkisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Aladár Porpáczy frekventis ĉeflernejon pri ĝardenistoj, poste li eklaboris en akademio de Magyaróvár. Ekde 1931 li laboris en tiama Eszterháza (nuntempa Fertőd). En 1945 li aranĝis eksperimentan bienon kaj ankaŭ lernejon por ĝardenistoj en la forlasita kastelo. Baldaŭe li estis parlamentano, tamen lia laboro pri la fruktoj portis eĉ eksterlandan konatecon. Li longe gvidis ĝardenistan bienon. Inter 1959-1963 li edukis en ĉeflernejo en Budapeŝto. Li ricevis premion Kossuth en 1952, poste 2 aliajn premiojn. En 1952 li doktoriĝis. Li mortis en Budapeŝto, sed li estis entombigita en Fertőd.
Supt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la komunumaro Champagnole Porte du Haut-Jura, en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lons-le-Saunier kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Balgobuso
La balgobuso (aŭtobuso kun balgo (PIV)), trajn-buso (Esperanta Bildvortaro), artika aŭtobuso estas aŭtobuso aŭ trolebuso, kiu estis konstruita kiel artika veturilo kaj tiel uzeblas eĉ dum kurbiĝo en malvastajn stratojn.
Historio
Komence (1920-aj jaroj) oni uzis apartan remorkon, trenata de la aŭtobuso por pli bone eluzi kapaciton de la aŭtobuso. Tion oni poste ŝanĝis al la pli sekura balgobuso en la 1960-aj jaroj, komence ĝin produktis la hungara aŭtobusa produkta firmao Ikarus kaj General Motors ("XMC 77").
NGC 1242
NGC 1242 (aliaj indikoj — PGC 11892, MCG -2-9-12, VV 334, ARP 304) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lieu-Saint-Amand
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas Lieu-Saint Amandinois(es).
Augne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Monogramo
Monogramo laŭ PIV estas du aŭ pluraj literoj, precipe la komencliteroj de ies nomo, interplektitaj en desegnon. Origine la vorto signis unuopan literon, kutime la komenca litero de homo iumaniere notita sur objekto posedata de tiu persono. Pli poste la vorto ekpriskribis simbolon el du aŭ pluraj arte formigitaj literoj kunmetitaj al kvazaŭ unu signo.
La plej ofta uzo de monotramo estas la interplektita videbligo de la komencaj literoj de la persona kaj familia nomoj kiel "nomsigno". Signo, kiu en la maniero de monogramo interligas ĉiujn elementojn de nomo, nomatas "kalogramo".
Laŭ Francisko Azorín monogramo estas Bildo, signo, formita per interplektitaj ĉefliteroj de nomo. Li indikas etimologion el la greka monos + gramma (unusola cifero) kaj de tie la latina monogramma.
Historio
Ekde Karolo la Granda tiuj grafikaj simboloj uziĝis en oficialaj dokumentoj de la mezepoko. En papaj dokumentoj ekde Leono la 9-a la saluto "bene valete" ("fartu bone" plurale) estas uzita kiel monogramo.
En la 19-a kaj komence de la 20-a jarcento ŝtofaĵoj, aparte litotukoj kaj mantukoj, estis signitaj per broditaj monogramoj, por eviti interŝanĝojn en profesiaj lavejoj kaj gladejoj.
Metila ftalato
Metila ftalato aŭ C10H10O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj metanolo. Metila ftalato estas senkolora likvaĵo kun milde aromata odoro, uzata kiel kemia reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj kiel insekto-forigaĵo. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Metila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Metila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Twin Peaks
Twin Peaks ([], esperante nomata "Ĝemelaj Pintoj") estas TV-krimo- kaj mister-serio de reĝisoro David Lynch kaj aŭtoro Mark Frost, kaj produktoro Aaron Spelling. La serio havis grandan popularecon komence de la 1990-aj jaroj. Ĝi konsistas el pilotfilmo kaj 29 epizodoj.
Gvida temo de la serio estas la priklarigo de la murdo de Laura Palmer. Tion gvidas la FBI-agento Dale B. Cooper (rolita de Kyle MacLachlan). Dum la serio, la reĝisoro prezentas la abismojn de la ŝajne idilia urbeto Twin Peaks. La muziko de Angelo Badalamenti kontribuis al la mistera sonĝeca etoso.
27918 Azusagawa
27918 Azusagawa estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Twin Peaks
La komplika intrigo enhavas multajn personojn kaj subintrigojn. En la dua duono de la serio aperas pli kaj pli da misteraj elementoj, kio perdigis spektantojn kaj kaŭzis finfine la ĉesigon de la serio.
27918 Azusagawa
Kalkulita por la epoko 2457600.5 ( TDB), ĝia orbito granda duonakso estas 3,20527095 ; ĝi do tiam orbitas ĉ 788 500 km trans la arbitra limo de 3,2 AU inter la tiel nomataj meza kaj ekstera asteroidaj zonoj.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Azusa (japane : 梓川 ; Azusa-gawa), longa de 65 km, kiu fluas de la Hida montaro, la tiel nomata "Nordaj Alpoj", tra Macumoto (gubernio Nagano). En "Koĝiki", la plej malnova japana historia libro, Azusa-gawa estas notita kiel limo inter landoj.
Twin Peaks
Oni povas trakti la serion kiel antaŭulon de X-files (Usono, 1993-2002), kiu kaŭzis ankaŭ eksplodan plimultiĝon de mister-serioj en la 1990-aj jaroj. En Twin-Peaks rolis ankaŭ la posta ĉefrolulo de X-files, David Duchovny.
Ankaŭ aperis filmo "Fire Walk With Me" (Fajro piediru kun mi) reĝisorita de Lynch pri la sama temo.
Provinco Mikaŭa
Provinco Mikaŭa (japane: 三河国 [mikaŭa no kuni], Hepburn-Transskribo: Mikawa no kuni) estas malnova provinco de Japanio. Ĝi situis tie, kie nun troviĝas la orienta parto de la gubernio Ajĉi.
Ŝuldo
Ŝuldo estas aĵo, kiun debitoro (prunteprenanto) devas redoni al kreditoro (ŝuldanto). Ŝuldo povas esti mono aŭ varo.
Specioj de ŝuldo
Ekzistas diversaj specioj de ŝuldo (ekz. hipoteko, ŝuldatesto, obligacio). Kutima aĵo estas prunti grandan sumon de mono (por ekz. por aĉeti domon aŭ aŭton) kaj iom post iom amortizi ŝuldon (redoni ĝin al kreditoro) kaj kune pagi interezon. Ŝuldo povas pligrandiĝi, se debitoro ne amortizas ĝin.
Provinco Mikaŭa
La provinco Mikaŭa estis ĉirkaŭita de la provincoj Oŭari, Mino, Ŝinano kaj Totomi. Ankoraŭ nuntempe oni uzas la vorton Mikaŭa por indiki la regionon de la gubernio Ajĉi kie troviĝas la urboj Tojohaŝi, Okazaki kaj Tojota.
Ŝuldo
Senriska interez-tarifo
Prunto al stabilaj financaj institucioj (ekz. grandegaj entreprenoj aŭ ŝtato) estas ofte nomanta kiel senriska.
Provinco Mikaŭa
La provinco Mikaŭa estis la devenloko de la ŝoguno Tokugawa Ieyasu (Tokugaxua Iejasu), nur poste li translokiĝis al Regiono Kanto. La ĉefurbo de la provinco estis Okazaki, kvankam la kastelo de Joŝida, proksime de Tojohaŝi estis la plej grava loko de la provinco.
Ŝuldo
Nuligo de ŝuldo
Se debitoro bankrotas, tre ofte ŝuldo estas nuligita (okaze, ke debitoro jam ne havas iujn posedaĵon kaj ne povas pagi liajn ŝuldojn).
Efektoj de ŝuldo
Por entreprenoj kaj mastrumaĵoj ŝuldo signifas ebleco fari ion (aĉeti, investi, ...), kion ili ne povas fari sen mono.
Provinco Mikaŭa
La klano Ando devenas el la provinco Mikaŭa.
Ŝuldo
Argumentoj kontraŭ ŝuldo
Ekzistaj multnombraj argumentoj kontraŭ ŝuldoj sur persona, familia, socia kaj ŝtata nivelo. Ekonomika kritiko konverĝas al edukado de malegaleco. Religia kritiko koverĝas al etikaj aĵoj rilataj al ŝuldo.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri ŝuldo en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Municipoj de Minas-Ĝerajso
Listo de la 853 municipoj de , Brazilo.
IJK 1984
Kompare al aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, la organizantoj aparte penis oferti al la junaj kongresanoj luksajn matenmanĝojn kun multaj fruktoj, bakitaj viandaĵoj, fazeolaĵoj kaj omletoj, panaĵoj kaj cerealaĵoj. Krom tio, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo "homo kaj maŝino", kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato. Kvardeko da junaj kongresanoj grupe alvenis per bicikloj de okcidenta Germanio tra Nederlando, Belgio kaj Anglio ĝis Swanwick (360 plus 520 km, inter tio pramveturo de Oostende ĝis Dover), kaj iom pli da junaj esperantistoj (parte alveninte kun biciklo en trajno) post la kongreso en pluraj grupetoj biciklis de la kongresejo tra Kembriĝo ĝis Londono, pli mallonga vojo de nur 280 km, sed same renkontiga kun la loka pejzaĝo kaj kulturo de Anglio.
Ratko Janev
Ratko JANEV (makedone Ратко Jанев) (naskiĝis la 30-an de marto 1939, mortis la 31-an de decembro 2019) estis jugoslava kaj serba atomfizikisto kaj membro de la Makedona Akademio de Sciencoj kaj Artoj.
En 1986, li iĝis sekciestro de la Atom-molekula unuo ique de la Internacia Atomenergia Organizo en Vieno. Li estis profesoro de fiziko en la universitatoj de Skopje kaj de Belgrado.
PhotoREt
Por realigi la teknologion necesas al la tri bazaj koloroj (ruĝa, blua, flava) aldoni tri specialajn kolorojn: blueta, violeta kaj speciala nigra. La tri kromkoloroj estas pakitaj en apartan kartoĉon, kiu estas instalata anstataŭ kartoĉo kun nigra inko. La aldona kartoĉo estas titolata fotokartoĉo. PhotoREt permesas surpaperigi pli larĝan koloran gamon. Printiloj posedantaj la teknologion aŭtomate komprenas specon de uzataj kartoĉoj kaj ne bezonas apartan plilaboron.
Imre Törő
Imre TÖRŐ, laŭ la hungara skribmaniero Törő Imre estis hungara kuracisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
Biografio
Imre Törő frekventis universitaton en sia naskiĝurbo, baldaŭe li plulernis en Berlino kaj Novjorko. Inter 1947-1950 li laboris en anatomia instituto en Debrecen. Poste li havis ĉefpostenon en Budapeŝto en filio de universitato. Li longe redaktis diversajn fakajn periodaĵojn. En 1971 li emeritiĝis. Li ricevis premion Kossuth en 1952, en 1964 alian premion.
Malnova Kastilio
Malnova Kastilio aŭ Kastilio la Malnova (Castilla la Vieja) estis unu de la historiaj regionoj de Hispanio ĝis 1978, kiam okazis la nuna divido laŭ aŭtonomaj komunumoj. Ties teritorio estis pli-malpli sama al la nordo de la eksa Reĝlando Kastilio (norde de la Centra Sistemo de Hispanio) kaj, kvankam ĝi ŝanĝiĝis plurfoje, ĝi konsistis el jenaj 8 provincoj: Avilo, Burgoso, Logronjo, Palencio, Santandero, Segovio, Sorio kaj Valadolido.
Varmopumpilo
Ĝi kostas komence multe da investado, sed per kresko de la naftoprezoj, ĝi iĝas pli kaj pli alternativa energioelĉerpa metodo.
Malnova Kastilio
Krome, en la Suda Altebenaĵo estis Nova Kastilio. Ambaŭ regionoj ateste konsistigis la historian regionon Kastilio.
Post 1978, la regiona administra divido draste ŝanĝiĝis. La plimulto de provincoj de Malnova Kastilio kuniĝis al historia regiono Leono kaj estigis la aŭtonoman komunumon Kastilio kaj Leono (escepte de provincoj Santandero kaj Logronjo, kiuj respektive iĝis unuprovincaj aŭtonomaj komunumoj Kantabrio kaj Rioĥo).
Varmopumpilo
Varmopumpilo konsistas el 4 ĉefaj elementoj :
La ekstera fluido (aero, subgrunda akvo aŭ akvo de grundtemperatura kaptilo), kiu cirkulas en la kapta cirkvito, trairas la unuan interŝanĝilon, kiu estas la vaporigilo, en kiu cirkulas malvarma kaj likvastata varmotransdona fluido. La ekstera fluido estas pli varma ol la varmotransdona fluido, kaj pro tio varmigos la varmotransdonan fluidon. Kaptante tiun varmon la varmotransdona fluido ekbolas kaj transformiĝas en gaso per vaporiĝo (pro tio la nomo "vaporigilo").
La ĉefa propreco de la varmotransdona fluido estas la kapablo vaporiĝi je malalta temperaturo sub atmosfera premo.
La kunpremilo' suĉas la varmotransdonan fluidon, kiu estas malalttemperatura kaj gaseca. Per la kunpremo, la temperaturo kaj la premo de la gaso altiĝas.
Poste, la varma altprema gaso, kiu eliras el la kunpremilo, trairas la duan interŝanĝilon, kiu estas la kondensilo, en kiu cirkulas varmigota fluido (por ekzemplo, la akvo de la hejta cirkvito aŭ interna aero). Tiel la varma gaso transdonas parton de sia energio kaj tiel plivarmigas la varmigotan fluidon. Samtempe la varmotransdona fluido kondensiĝas, tio estas: ĝia stato, kiu estas gasa fariĝas likva (pro tio la nomo "kondensilo").
La varmotransdona fluido, kiu estas nun likva, sed ankoraŭ alte premita, trairas la premreduktilon, en kiu la premo reduktiĝas. Elirante el la premreduktilo, la temperaturo de la varmotransdona fluido estas multe pli malalta kaj pli malalta ol la temperaturo de la ekstera fluido.
Tamen por altigi la temperaturon de la kaptita varmo kaj transdoni ĝin por hejti, necesas konsumi elektran energion.
Grava avantaĝo de la varmopumpiloj estas la malalta konsumo de elektra energio kompare al la transdonata termika energio. Konsumo de 1 kWh da elektra energio transdonas 3 ĝis 4 kWh da termika energio. La Koeficiento de Efikeco KE (COP: Coefficient de Performance) karakterizas la efikecon de la varmopumpiloj por transdoni energion kaj do ebligas la komparon de la aparatoj en samaj kondiĉoj laŭ la normo EN14511.
Bărăganu
Bărăganu [bərəganu] estas vilaĝo en Rumanio, distrikto Constanța. Al ĝi apartenas administre la komunumo Lanurile.
Varmopumpilo
La KE (Koeficiento de Efikeco) de aparato estas la rezulto de la divido de la utila termika energio donata de la hejtilo (Q2) per la elektra energio (W) necesa por funkciigi la varmopumpilon. Simple, tio estas la rendimento de varmopumpilo.
Bărăganu
Situo
Ĝi situas en la sudorienta parto de la distrikto, 27 km sudokcidente de la distrikta ĉefurbo Constanța, 19 km sude de la plej proksima urbo Murfatlar.
Varmopumpilo
Tio estas : KE = Q2/ W
Bărăganu
Historio
Oni mencias ĝin unuafoje en 1877, ĝia malnova turka nomo estas Osmanfakı (rumane Osmanfacî), la hodiaŭa nomo venas de la Bărăgan-ebenaĵo. En la 1890-1892aj jaroj tie setlis germanoj, kiuj estis perforte alisetligitaj en Germanion en 1940 kadre de la nazia movado „Heim in Reich”.
Varmopumpilo
Se KE egalas 3, tio signifas ke la termika energio transdonata por la hejtado estas 3-oble la konsumata (kaj fakturota) elektra energio.
Krefeld
Krefeld estas eksterdistrikta urbo en Germanio. Ĝi apartenas al Nordrejn-Vestfalio. Fine de decembro 2006 la komunumo havis 242.103 loĝantojn.
Klimato
En Krefeld falas dum la tuta jaro averaĝe 762 mm da precipitaĵo. Per tio Krefeld situas super la germana mezumo de 700 mm. La temperaturo situas averaĝe je 10,3 °C. Januare la mezumo situas je 2,5 °C.
Najbarkomunumoj
La urbo Krefeld limas norde kun la urboj Neukirchen-Vluyn kaj Moers en la distrikto Wesel, oriente kaj nordoriente kun la eksterdistrikta urbo Duisburg, sude kun la urbo Meerbusch en la Rhein-Kreis Neuss samkiel la urboj Willich, Tönisvorst kaj Kempen en Distrikto Viersen.
Stadiono São Januário
Stadiono Vasco da Gama, pli konata kiel São Januário pro tio ke ĝi troviĝas ĉe strato São Januário, estas stadiono de futbalo de la teamo Klubo de Regatas Vasco da Gama. Ĝi estis inaŭgurita je la 21-a de aprilo, 1927, per matĉo inter Vasco kaj Santos, venkita de la vizitantoj.
Krefeld
Demografio
De sia maksimumo dum la mezaj 1990-aj jaroj la loĝantaro de Krefeld konstante malkreskis al aktuale ĉirkaŭ 235 mil (minuso de 6%):
Stadiono São Januário
La lasta renovigo okazis en 2012.
Statuo de Romário
En 2007 estis inaŭgurita bronza statuo en São Januário de fama futbala ludisto Romário, kiu unue futbalis por la teamo Vasco.
Krefeld
Historio
La unua setlejo sur la tereno de Krefeld estis en la unua jarcento p.K. la Romia kastrumo Gelduba. La unua atesto pri "Crefeld" okazis en urbario el Monaĥejo Werden en la jaro 1105. Same aĝaj estas dokumentoj pri burgo Linn kaj pri burgo Rath (Haus Rath). En 1361 la vilaĝo atingis la rajton havi semajnan bazaron kaj jaran foiron kaj en 1373 ĝi fariĝis urbo (urborajto).
Stadiono São Januário
Ne-sportaj okazaĵoj
En 1935 estis realigita en la stadiono la Unua Nacia Kongreso pri Edukado. Ĉeestis la Ministro Gustavo Capanema, la brazila prezidento, Getúlio Vargas kaj centoj da edukistoj kaj studentoj, kiuj diskutis pri nacia edukado.
Krefeld
Historio
Krefeld same kiel la tuta grafejo Moers konvertiĝis al la protestanta kredo, tamen katolikoj daŭre restis tolerataj loĝantoj en la urbeto. En 1584 la urbo komplete detruiĝis dum la Kolonja milito. La Aŭstrio en interkonsento kun la nederlanda parlamento deklaris la tutan grafejon Moers neŭtrala, kio garantiis pacon por la grafejo dum la grandaj religiaj militoj de tiu epoko (la nederlanda batalo pri sendependiĝo en la Okdekjara milito kaj la Tridekjara milito).
Stadiono São Januário
Ne-sportaj okazaĵoj
Ankaŭ en São Januário okazis la ĥoraj kantadoj de la muzikmajstro kaj komponisto Heitor Villa-Lobos, kiu en 1940 kunigis 40.000 lernantoj de Braziljo en ĥoro.
Krefeld
Historio
Sekve multaj Menonanoj, persekutitaj en la najbaraj katolikaj landoj, trovis azilon en Krefeld. Multaj el ili montriĝis kapablaj metiistoj kaj baldaŭ fariĝis bonhavaj, la malriĉaj Krefeldanoj avidis kaj ĵaluzis kaj klopodis forsendigi ilin - plejparte sensukcese. Aparte sukcesa estis la menonano Adolf von der Leyen, kiu alvenigis la silkokomercadon la Krefeld kaj liaj filoj fondis silkteksejon, kiu alportis grandan profiton al la familio ("silkobaronoj") kaj al la urbo.
Stadiono São Januário
Ne-sportaj okazaĵoj
En tiu sama jaro, la stadiono okazigis popolkunveno omaĝe al la 1-a de majo, kie brazila prezidento Getúlio Vargas anoncis la 'Plifirmigo de Laborismaj Leĝoj', la unuaj laborismaj leĝoj de Brazilo. Getúlio dum la tutaj 1940-aj jaroj utiligis São Januário-n por siaj diskursoj.
Krefeld
Religioj
Krefeld havas diversajn religiajn komunumojn: plurajn kristanajn kaj judan, islaman kaj budhisman.
Stadiono São Januário
Ne-sportaj okazaĵoj
La stadiono ankaŭ estis sidejo por la Defilo de la Sambaj Grupoj de Rio de Ĵanejro en la jaroj 1943 kaj 1945.
Krefeld
Politiko
Charlotte, Usono
Krefeld
En Krefeld ekzistas la Esperanto-Gesellschaft Krefeld (Esperanto-Societo Krefeld), kiu renkontiĝas kutime ĉiun ĵaŭdon je la 18-a, en la Bürgerinitiative "Rund um St. Josef", Corneliusstr. 43, 47798 Krefeld. vd. hejmpaĝo
Dialekto
En Krefeld kelkaj loĝantoj ankoraŭ regas la lokan dialekton. Tiun-ĉi ili nomas Krieewelsch aŭ Krieewelsch-Platt, kiu konkrete estas malsuprafranka dialekto.
Bukowinaer Post
Bukowinaer Post kaj Bukowinaer Rundschau estis germanlingvaj taggazetoj kiu aperis en Ĉernivco.
Ĉi-lasta eldoniĝas inter 1882 kaj 1893 dufoje aŭ trifoje por semajno kaj poste ĝis 1907 ĉiutage en la eldonejo de Hermann Czopp el propra presejo.
La liberalisma Bukowinaer Post aperis inter 1893 kaj 1914 trifoje sub la eldonistado kaj ĉefredaktorado de Moriz Stekel. Longan tempon estis konkurenco inter ĝi kaj Czernowitzer Zeitung. Fakte temis pri la plej grava loka periodaĵo antaŭ la naskiĝo de la grandaj taggazetoj Czernowitzer Tagblatt, Czernowitzer Allgemeine Zeitung kaj Czernowitzer Morgenblatt.
NGC 1243
NGC 1243 estas duopa stelo en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nagy-Küküllő
Nagy-Küküllő estas
PhotoREt III
PhotoREt III - (mallongigo de Photo Resolution Enhancement Tehnology la 3-a generacio) teknologio far Hewlett-Packard por 6-kolora printado de fotaĵoj. La teknologio permesas ŝpruci 7.3 milionojn gutojn dum sekundo, per 408 ŝpruciloj, ĉiu el kiuj produktas po 18000 gutojn dum sekundo. PhotoREt III permesas meti ĝis 29 gutojn en punkton, kio permesas atingi 3500 kolorojn por unu punkto. Printiloj posedantaj PhotoREt III povas sufiĉe rapide printi sur ajna papero. Por printi estas uzataj fotokartoĉoj
Tibor Szolnoki
Tibor Szolnoki [solnoki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szolnoki Tibor estas hungara aktoro, voĉoaktoro, kantisto. Lia edzino estas Andrea Zsadon.
Tibor Szolnoki naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Szolnoki jam dum la gimnaziaj jaroj aliĝis al teatra trupo en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1980. Post la diplomo li ricevis rolojn en Teatro Kisfaludy. Post 2 jaroj li estis fondinta membro de Teatro Rock en Budapeŝto. Ekde 1985 li estas membro de Operetoteatro (Budapeŝto), kie li pruvis ne nur sian talenton pri kanto, sed ankaŭ pri danco. En 1993 li fondis memstaran trupeton kun sia edzino, kiu same estas aktoro-kantisto. Ili ofte kantadas kune. Li ricevis premiojn en 1993 kaj 1999.
PhotoREt IV
PhotoREt IV - mallongigo de Photo Resolution Enhancement Tehnology la 4-a generacio) teknologio far Hewlett-Packard por 6-kolora printado de fotaĵoj. La teknologio permesas uzi plivastan koloran kampon. Minimuma kvanto de koloraj nuancoj estas 1244596. En reto po 300 p.e.c. ĉiu koloro havas 17 nuancojn (0-16 gutoj). Por blua kaj viola estas aldonkoloroj po 289 nuancoj. Uzante 6-koloran printadon estas posedataj 24 milionoj nuancoj en ĉiu punkto. Por realigi la teknologion printilo uzas aldonan fotokartoĉon.
(13471) 4046 T-3
(13471) 4046 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Butana Reĝa Polico
La Reĝa Butana Polico (en dzonka lingvo རྒྱལ་གཞུང་འབྲུག་གི་འགག་སྡེ་) estas la nacia polico, branĉo de la armeo de la Reĝlando Butano respondeca pri la garantiado de jura protekto, kaj preventado de krimo kaj deliktado. La RBP estis formita la 1-an de septembro 1965 kun 555 personoj nomumitaj de la Butana Reĝa Armeo. La 19-an de septembro2005 Butano iĝis membro de Interpol. Interpol posedas Nacian Centran Agentejon en la RBP-ĉefsidejo en Timbuo.
Rozhovice
Vilaĝo Rozhovice situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en dislimo de apudelba ebenaĵo kaj milde ondoforma pejzaĝo antaŭ montetaro Železné hory. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri vilaĝo Rozhovice estas el la jaro 1131. La nomon vilaĝo havas laŭ sia fondinto Rozha. En la jaro 1597 estis fondita solejo Doubrava ĉirkaŭ 2 km sudokcidente.
Preĝejo
En la vilaĝo sur malgranda monteto troviĝas preĝejo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo. La gotika sanktejo estis menciata en la jaro 1349, rekonstruita baroke estis en la 1-a duono de 18-a jarcento, eksteraĵo estis rearanĝita pseŭdoromanike en la 19-a jarcento.
Ĝi estas ununava kun trilatere fermita presbiterejo, kun turo sur suda flanko, en ĝia teretaĝo estas sakristio. La origina bulba tegmento de la turo estis pli poste anstataŭigita per tegmento en formo de oklatera piramido. La presbiterejo kaj navo estas platplafonaj, en la sakristio estas barelvolbo. Sur norda flanko de la presbiterejo estas sankta ŝranko kun pintarka riĉe ornamita vimperko.
Ekipaĵo estas baroka el tempo ĉirkaŭ la jaro 1700. La ĉefaltaro kun statuoj de Sankta Antonio, Sankta Venceslao kaj Sankta Ludmila kun bildo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo. La predikejo estas ornamita per bildoj de evangeliistoj, ornamentaj lignoskulptaĵoj kaj statuo de Sankta Barbara.
En la jaroj 1969-1979 en interioro Vojmír Vokolek kreis modernan freskon bildigatan fizikan kaj spiritan malsatiĝadon de la homaro. La malriĉuloj malsupre vivaĉas el forfalaĵoj kaj kontraŭe socia elito supre uzas sian bonstaton.
Empiraj domoj
Domoj n-ro 19 kaj 34 havas empirajn fasadojn.
Monumento de falintoj
Sur vilaĝplaco situas monumento omaĝe falintoj en la unua mondmilito.
Nicolaus Adam Strungk
Nicolaus Adam Strungk (baptite 15-a de novembro 1640 en Brunsvigo; † 23-a de septembro 1700 en Dresdeno) estis germana komponisto de la baroko.
Vivo
En 1679 Strungk iĝis direktoro de la hamburga urba muzikensemblo. En 1688 li sukcedis Christian Ritter kiel vickapelestro kaj ĉambrorgenisto en Dresdeno. En 1693 li transprenis la sukcedon de Christoph Bernhard kiel kortegokapelestro. Tiun ĉi postenon li forlasis en 1696, por finfine iĝi direktoro de la opero en Lepsiko. Strungk, kiu dum sia tuta vivo suferis financajn malfacilaĵojn, mortis kelkajn jarojn poste „pro akuta febro“.
Verkaro
Strungk komponis por Hamburgo kaj Lepsiko plurajn operojn. Je instrumentmuzikaĵoj li postlasis antaŭ ĉio klavarverkojn. Plue konserviĝis kelkaj sakralaj kantatoj. Operoj:
(47969) 2000 TG64
(47969) 2000 TG64 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Buckten (stacidomo)
Buckten estas fervoja stacidomo en Buckten, Svislando.
Kate McGarrigle
Kate McGARRIGLE (naskita la en Saint-Sauveur-des-Monts en Kebekio, mortinta la  en Montrealo) estis kanada kantistino.
Ŝi havis grupon kun sia fratino Anne kaj ŝi estis la patrino de Rufus kaj Martha WAINWRIGHT. Ilia patro estas ŝia eksedzo Loudon Wainwright III, ankaŭ li muzikisto.
NGC 1244
NGC 1244 (aliaj indikoj — PGC 11659, ESO 82-8, AM 0305-665, IRAS03058-6657) estas galaksio en konstelacio Horloĝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Michel Ancel
Michel Ancel (n. 1972) estas franca kreinto de videoludoj. Li estas renoma por lia nekutima karakteroj kaj humoro. Lia kreintis la videoludoj Rayman kaj Beyond Good and Evil.
Plasmido
La plasmidoj estas tre uzataj por manipuli genfragmentojn el kiu ajn organismo, dank al uzado de restrikt-enzimoj, al PĈR kaj de la molekula klonado.
Plasmido estas eta dufadena DNA-molekulo (de 3 ĝis 10 kb) cirkla kaj eksterkromosoma kiu kapablas replikiĝi (sendepende de la bakteria kromosomo) en bakteria ĉelo kaj esti transigita en alian. Eblas purigi ilin je granda kvanto ĉar ili multobliĝas en gastaj bakterioj.
La plasmidoj uzataj en genetika inĝenierado estas naturaj plasmidoj kiuj estas ege modifitaj. La genaro inkluzivas interalie: (1) replikiĝ-oriĝinejon (ekreplikiĝejon), (2) genajn selekt-markilojn por kribri transformitajn bakteriojn (tio estas, kiuj integris rekombinintan aŭ malplenan plasmidon: antibiotik-rezistiga geno) kaj rekombinintajn bakteriojn (kiuj integris rekombinintajn plasmidojn: geno ekzemple kodanta B-galaktozidazon); (3) tranĉejaro. Tranĉejaro estas nukleotidaroj sinsekvantaj rikonitaj kaj tranĉitaj de diversaj restrikt-enzimoj. Tiuj enzimoj estas unikaj (ili aperas nur ĉe tiu loko en la tuta plasmida sinsekvo) kaj estas destinitaj por ricevi eksterdevenan DNA-n. Tiuj eksterdevenaj DNA-molekuloj ĉirkaŭ 4 kilobazojn povas facile integriĝi en plasmidan vehiklon. Male, molekuloj kun pli gravaj grandoj estas malfacile akceptitaj.
Beaumont-du-Lac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Blind Willie McTell
Blind Willie McTell (denaske William Samuel McTier; 5a de Majo, 1898 – 19a de Aŭgusto, 1959) estis kantisto kaj gitaristo de Piedmonta bluso kaj ragtimo. Li ludis per flua, sinkopa fingrostila gitartekniko, komuna inter multaj reprezentantoj de Piedmonta bluso. Malkiel siaj nuntempuloj, li uzis nur dudek-kordan gitaron. McTell estis ankaŭ entuziasma glitogitaristo, malofta okazo inter ragtimaj blusistoj. Lia voĉa stilo, de milda kaj ofte trankvila tenoro, ege apartiĝis el tiu de multaj el la pli akraj voĉoj de kantistoj de Delta bluso kiaj Charley Patton. McTell ludis laŭ variaj muzikaj stiloj, kiaj bluso, ragtimo, religia muziko kaj hokumo.
McTell naskiĝis en Thomson, Georgio. Li lernis ludi gitaron frue dekjarulo. Li tuj iĝis stratmuzikisto en kelkaj urboj de Georgio, kiaj Atlanto kaj Augusta, kaj sonregistris por la unua fojo en 1927 por Victor Records. Li neniam produktis ĉefan sukceson, sed li havis fekundan registrokarieron kun diversaj markoj kaj laŭ diversaj nomoj en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj. En 1940, li estis registrita de la folkloristo John A. Lomax kaj Ruby Terrill Lomax por la popolkanta arkivo de la Kongresa Biblioteko. Li estis aktiva en la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj, ludante sur la stratoj de Atlanto, ofte kun sia longdaŭra asociano Curley Weaver. Du pliajn fojojn li registris profesie. Liaj lastaj registraĵoj originiĝis dum subita sesio registrita de Atlanta registrovendeja posedanto en 1956. McTell mortis tri jarojn poste, suferinta dum jaroj pro diabeto kaj alkoholismo. Spite sian mankon de komerca sukceso, li estis unu el la malmultaj blusmuzikistoj siageneraciaj kiuj plue aktive ludis kaj registris dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj. Li ne vivis sufiĉe por vidi la revivigon de la usona popolmuziko, en kiu multaj aliaj blusmusikistoj estis "remalkovritaj."
La influo de McTell etendiĝis al ampleksa gamo de artistoj, kiaj la Allman Brothers Band, kiuj ludis lian "Statesboro Blues," kaj Bob Dylan, kiu omaĝis lin per sia kanto de 1983 nome "Blind Willie McTell," kies rekantaĵo estis "And I know no one can sing the blues like Blind Willie McTell" (Kaj mi scias, ke neniu povas kanti bluson kiel Blind Willie McTell).
Kreiensen
Kreiensen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Northeim de la federacia lando Malsupra Saksio. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 7359 loĝantojn.
Kalübbe
Kalübbe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Großer Plöner See, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Plön, kiu tamen mem ne apartenas al la teritorio de la komunumaro.
Masae Suzuki
Masae Suzuki (鈴木 政江 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1984 ĝis 1991 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Canon
Canon ([kjanon] ne prononcu [kijanon] (Japane: キヤノン), plennome Canon AK (キヤノン株式会社 [kijanon kabuŝikigaiŝa] Angle:Canon Inc.) estas Japana kompanio pri fotiloj, kameroj, fotokopiiloj kaj printiloj. Ĝi apartenas al Fuyo-Grupo.
Printiloj
Printiloj Canon uzas teknologio Relay Feeding ASF estas teknologio fare de Cannon por printado. Danke al la teknologio printilo posedanta ĝin memorfiksas longecon de la unua folio de printata dokumento kaj aldonas la sekvan ne atendante finon de la antaŭa.
IJK 1983
La 39-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazis dum somero 1983 en la kulturcentro "Ferenc Kölcsey" de la urbo Debrecen en orienta Hungario. La kongreson partoprenis 672 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj.
En epoko, kiam ankoraŭ malfacilis vojaĝi inter la komunistaj kaj nekomunistaj ŝtatoj de Eŭropo, la kongreso estis aparte favora ŝanco por renkontigo de junaj esperantistoj el ambaŭ politikaj blokoj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO, interalie de ties komitato.
Nekutima evento estis granda demonstracio de la kongresanoj plus pliaj regionaj esperantistoj, sume ĉirkaŭ 800 homoj, tra la ĉefaj stratoj de la urbo - kun grandaj tekstobanderoloj varbantaj pri Esperanto.
Proksimume cent junaj kongresanoj grupe alvenis per biciklo de Passau en suda Germanio tra Aŭstrio kaj Hungario ĝis Debrecen (770 km): Kvardeko da junaj okcidenteŭropanoj biciklis la tutan vojon, kaj miksita grupo kun aldonaj 60 orienteŭropanoj ekde la aŭstria-hungaria limo ĝis la kongresejo.
NGC 1245
NGC 1245 (alia indiko — OCL 389) estas malfermita stelamaso en konstelacio Perseo.
Grapolbombo
La grapolbombo aŭ ŝprucbombo estas tre mortiga kaj "efika" tipo de bombo, kiu konsistas el ujo, kiu entenas de tri ĝis super 1000 bombetoj, kiuj liberiĝas ĉe aktivigo.
Knud Jeppesen
Knud Jeppesen (15a de aŭgusto 1892 en Kopenhago – 14a de junio 1974 en Risskov) estis dana muziksciencisto, komponisto, kaj verkisto pri historio de muziko. Li estis orgenisto en diversaj preĝejoj de Kopenhago. Poste li iĝis profesoro kaj kelkaj el liaj disĉiploj iĝis komponistoj, kiel Vagn Holmboe kaj Bent Lorentzen.
Grapolbombo
Priskribo
Grapolbomboj estis amase uzataj en la hindoĉiniaj militoj, precipe en Laoso kaj Sud-Vjetnamio. Ili uziĝas ankaŭ hodiaŭ kontraŭ la t.n. teroristoj (Afganio, Irako, Libano), sed ofte suferis la civiluloj.
Knud Jeppesen
Li estis ankaŭ membro (el 1963) de la itala Nacia Akademio de la Linkoj.
Grapolbombo
Priskribo
La ŝprucbomba teknologio estis evoluigita dum la Dua mondmilito fare de la germana Luftwaffe (aerarmeo). Dum la milito, Rusio kaj Usono pluevoluigis la inventaĵon kaj uzis ĝin. El 1964 al 1973 Usono lanĉis du milionojn da tunoj de grapolbomboj sur Laoson (pli ol ĉiuj bomoboj lanĉitaj de Usono dum la Dua Mondmilito), multaj el ili ne eksplodis kaj de tiam tio kaŭzis pli da 12,000 viktimoj (mortintoj kaj vunditoj). En 2006 laŭ Unuiĝintaj Nacioj la israela armeo lanĉis sur Libanon 4 milionojn da grapolbomboj kaj nur unu jaron poste almenaŭ 200 civiluloj estis viktimoj de tiuj bomboj "akcidente".
En la lastaj jardekoj, la graveco de la grapolbombo malpliiĝis kun la graviĝo de la ŝprucbomboj.
Funkciado
Tiujn bombojn povas lanĉi kaj aviadiloj kaj kanonoj. Ties origina celo estas detrui kolonojn de militaj veturiloj aŭ municiujojn kaj armilujojn. Ili povas pezi ĉirkaŭ 500 kg kaj enhavas borontajn, incendiontajn kaj kontraŭpersonajn erojn.
La aviadilo elĵetas la bombon je alteco inter 800 kaj 1300 m. Poste la bombo malfermas siajn aletojn kaj ekgiregas ĉirkaŭ sia akso. Tiel disiĝegas ĝia enhavo. La surfaco, kiu ricevas tiun pluvon samampleksas kiel kvar futbalejoj; kvarono de la eroj ne eksplodas dum la falo kaj iĝas daŭrega danĝero porĉiama.
La lasta utiligo de grapolbomboj okazis dum la milito de 2006 en Libano, sur kies teritorio la israela armeo faligis kvar milionojn da tiaj bomboj, el kiuj almenaŭ pli ol unu miliono restis nesploditaj pretaj eksplodi. Israelio, tamen, jam transdonis la mapojn de la teritorioj polurendaj elspeze kaj riske de internaciaj organizaĵoj.
Kontraŭ grapolbomboj
Ĉefe pro ilia damaĝo kontraŭ civila loĝantaro la grapolbomboj estas akre kritikataj de organizoj kaj individuoj el la medioj kaj de pacismo kaj de homaj rajtoj. En la ĝenerala mondo NROj kiel Human Rights Watch lanĉis kampanjojn kontraŭ la fabrikado, stokado kaj uzado de tiuj bomboj. Grupo de tiaj NROj formis la Mondan Koalicion kontraŭ la pafaĵoĵetoj el bomboj (Cluster Munition Coalition, CMC).
Eĉ ene de Esperantio, grupo de membroj de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT), organizitaj kiel Pacista Frakcio, agadas favore senminigon kaj malpermeson de tiuj bomboj, kun rekta agado rilate la kroatan situacion (senminigo), francajn parlamentanojn (grapolbomboj), aplikigon de la Konvencio de Otavo, ktp. SAT estas membro de tiu asocio CMC. Aktiva en la kampanjo kontraŭ grapolbomboj estas ankaŭ la Esperanta Civito.
Finfine fine de majo de 2008 okazis en Dublino kongreso de reprezentantoj de diversaj landoj por pritrakti la situacion pro Konvencio pri Grapolbomboj. Unue oni diru, ke ne partoprenis Usono, Rusio, Ĉinio, Israelo kaj Barato. Nehazarde, la tri unuaj menciitaj estas la tri grandaj potencoj de la komenco de la 21-a jarcento, krom la Eŭropa Unio.
La unua malfacilaĵo estis difini, kio estas grapolbombo (ĉar diversegas la tipoj), ĉe kio multaj landoj deziras konsideri esceptojn (precize pri tiuj bomboj, kiujn ili mem fabrikas), kiel Hispanio. La premo de kelkaj landoj kiel Britio, kiuj asertas sian deziron malpermesi tiun tipon de bomboj, akcelis la komunan decidon malpermesi la fabrikadon kaj nuligi la stokadon de ili en limdato de 8 jaroj. Oni konsideris kelkajn esceptojn, sed malmultajn. Tio estas pozitiva. Tamen estis negativege, ke oni ne atingis decidon pri malpermeso de milita kunlaboro kun landoj, kiuj ne subskribis la traktaton; tiele, ĉiuj povos kunlabori kun landoj, kiuj ankoraŭ fabrikas aŭ uzas tiujn bombojn.
Kvankam ne okazis totala malpermeso, jam oni semis la ĝeneralan kritikon kontraŭ tiuj armiloj kaj oni povas esperi, ke tuj ili malaperu. Io simila okazis ĉe la kontraŭpersonaj minoj: en 1998 oni subskribis internacian traktaton kontraŭ tiaj armiloj, sed Usono, unu el la plej grandaj fabrikintoj de ili, ne subskribis la traktaton. Tamen la internacia malakcepto igis, ke eĉ Usono ĉesis ties produktadon.
Karlo la 3-a de Savojo
Karlo la 3-a de Savojo kromnomita "la Bona" (france: Charles III de Savoie dit "le Bon" kaj itale : Carlo III di Savoia "il Buono"), naskiĝis en Chazey en Bugey je la 10-a de oktobro 1486 kaj mortis en Vercelli je la 17-a de aŭgusto 1553.
Li estis la filo de la 7-a duko de Savojo Filipo la 2-a kromnomita "Sen Tero" (1438-1497) kaj de lia dua edzino Klaŭdino de Broso (1450-1513). Li heredis la Domestrecon de Savojo en 1504 post la morto de sia frato la 8-a duko de Savojo Filiberto la 2-a kromnomita "la Bela". Li tiel fariĝis la 9-a duko de Savojo, princo de Piemonto, reĝo de Kipro kaj Jerusalemo, grafo de Aosto, de Morianio, de Nico, grafo de Bresse kaj senjoro de Bugey.
Komence li devis por konservi sian regadon kontraŭstari la postulojn de sia duon-fratino Ludovikino de Savojo (1476-1531, patrino de la franca reĝo Francisko la 1-a) kaj de sia duon-frato Renato (René) (1468-1525) kromnomita "la Granda Bastardo de Savojo", kiujn subtenis lia frato Filipo grafo de Ĝenevo kaj duko de Nemuro (1494-1547). Sen armeo nek mono, li ne sukcesis realigi eksterlandan politikon kaj plurfoje ŝanĝis siajn aliancojn inter sia nevo la franca reĝo Francisko la 1-a kaj lia bofrato la Sankta Romia imperiestro Karlo la 5-a (1500-1558). Sinsekvo da eraroj kaj malvenkoj inter 1530 kaj 1536 perdigis al li multajn el liaj ŝtatoj kaj li konservis nur la graflandon de Nico.
Li mortis dum 1553 en Vercelli, kie li estas entombigita. Heredis la Domestrecon de Savojo lia filo Emanuelo-Filiberto, sed tiam ŝajnis, ke la duklando de Savojo ne estis longe daŭronta.
Sorghum bicolor
Sorghum bicolor (L.) Moench, estas kultivata specio de sorgo, ofte unuope nomita simple sorgo, konata surloke ankaŭ kiel durra, jowari, aŭ milo.
El tiu genro sorgo nur du specioj (Sorghum vulgare kaj tiu ĉi Sorghum bicolor), kultivitaj sur 470 000 kvadratkilometroj, estas laŭrange la kvina monda greno. En kelkaj regionoj kun varmaj klimatoj, ĝi estas eĉ pli grava ol rizo aŭ tritiko. La planto originas de naturaj sovaĝaj specioj kreskintaj en Etiopio antaŭ 5000 jaroj. Ĉar sorgo estas manĝaĵo kiu malhavas glutenon, ĝi reprezentas manĝeblon taŭgan por personoj kiuj estas celiakiaj. Ĝi posedas kontraŭdiareajn, aŭ adstringajn, kaj homeostazajn proprecojn.
Priskribo
Sorgo estas herbo alta ĝis 2 m, kun folioj dikaj kaj vaksecaj. Malsame ol tritiko aŭ maizo, la folioj restas verdaj ankaŭ post la maturiĝo. La etaj floroj kaj poste la fruktoj (grajnoj aŭ, pli precize, kariopsoj) estas kunmetitaj en grapolaroj, densaj aŭ maldensaj. La grajnoj estas rondaj aŭ longaj.
Ĉiujara herbo kiel aliaj sorgoj, ĝi kreskas 6 ĝis 15 futojn alte, kvankam nanaj specoj estas nur 3 ĝis 7 futoj en alteco. Supra pedunklo estas normale 8 ĝis 18 colojn longa, pintita per branĉita infloresko aŭ paniklo kiu estigas la sem-portantajn fibrojn. La fibroj estas kutime 12 ĝis 24 colojn longaj sed povas esti ĝis 36 colojn longaj; ili estas branĉigitaj direkte al la pinto kie la floroj kaj semo kreskas. La semoj pezas proksimume 30,000/funto, kun furaĝvaloro simila al aveno. Tunon da la fibreca paniklo produktas 900 ĝis 1200 balailoj, nome grapoloj.
Syam
La teritorio havas komunan limon kun.
Sorghum bicolor
Taksonomio
Sorghum bicolor estis priskribita de (L.) Moench kaj publikigita en Methodus Plantas Horti Botanici et Agri Marburgensis : a staminum situ describendi 207. 1794.
Kultivado
La specio Sorghum bicolor, indiĝena el Afriko kun multaj kultivitaj formoj nun, estas grava kultivaĵo tutmonde, utiligitaj por manĝaĵo (kiel greno kaj en sorgosiropo aŭ "sorgmelaso"), furaĝo, produktaĵoj el alkoholo, kaj biofueloj. La plej multaj specioj estas arid- kaj varmec-toleremaj, kaj estas aparte gravaj en aridaj regionoj, kie la greno estas unu el la bazaj varoj por malriĉaj kaj kamparanaj homoj. Tiuj specioj formas gravajn komponantojn de paŝtejoj en multaj tropikaj regionoj. Sorghum bicolor estas grava manĝkultivaĵo en Afriko, Mezameriko, kaj Sudazio kaj estas la "kvina plej grava grenrikolto kultivita en la mondo".
Kelkaj specioj de sorgo, inter kiuj Sorghum bicolor, povas enhavi nivelojn de hidrogena cianido, hordenino kaj nitratoj mortigajn por paŝtantaj bestoj en la fruaj stadioj de la kresko de la planto. Se emfazite per arideco aŭ varmeco, plantoj ankaŭ povas enhavi toksajn nivelojn de cianido kaj/aŭ nitratoj ĉe pli postaj stadioj en kresko.
Produktado
Sorgo estas vaste kultivata en la duonsekaj tropikoj de Azio kaj Afriko (nuntempe ankaŭ de Ameriko). Tie ĝi dependas ĉefe de la pluvo. Kvankam, ĝia rikolto sub optimumaj kondiĉoj estas je pli ol 10 tunoj ĉiuhektare, la malriĉaj agrikulturistoj en Azio kaj Afriko rikoltas nur inter 500 kaj 800 kilogramoj en ĉiu hektaro. Tiu rikolta malgrandigo okazas pro diversaj kialoj - insektoj, malsanoj, trudherboj kaj la malsekego. Plie, ĉar la planto troviĝas en tre diversaj grundtipoj, plibonigo de la rikoltkapablo de sorgo tipe okazas per plibonigado de la kultivpraktikoj.
Laŭ Organizaĵo pri Nutrado kaj Agrikulturo (FAO), la jara monda produkto de sorgo balanciĝas kutime inter 55 kaj 65 milionoj da tunoj (Mt). En 2013 ĝi estis 61,5 Mt. La plej grandaj produktantaj landoj estas Usono, Meksiko, Niĝerio kaj Barato, sed ankaŭ ilia ordo ŝanĝetas: dum multaj jaroj Usono estis ĉe la unua loko, sed en 2012 la unua produktanto estis Meksiko, en 2011 Barato kaj en 2006 Niĝerio. Sume, Ameriko kaj Afriko produktas preskaŭ 80% de la monda sorgo.
Monde, sorgo estas la kvina greno laŭ produktata kvanto, post maizo, rizo, tritiko kaj hordeo; en Afriko (sume) ĝi estas kvara, antaŭ hordeo, kaj proksimume egalas tritikon; en centra Afriko ĝi estas dua, superata nur de maizo.
Germana minoritato en Ĉeĥio
Kiel komenco de la historio de germana minoritato en Ĉeĥio estas konsiderata koloniigo de la ĉeĥa limregiono, kiu komencis fine de la 12-a jarcento. Germanoj iom post iom priregis kaj urbojn kaj pli superajn sociajn tavolojn; al la germana nacieco en periodo de komencoj de Ĉeĥoslovakio anoncis sin pli ol 30 % de loĝantaro. Naciismo de la 19-a jarcento, estiĝo de Ĉeĥoslovakio en la jaro 1918 kaj eventoj koneksantaj kun la dua mondmilito kulminis post la jaro 1945 en ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio, al kiu eskapis nur malgranda kvoto de la germana loĝantaro de la ĉeĥaj landoj. Falo de socialismo kaj eniro de Ĉeĥio en Eŭropan Union faciligis liberan movon de loĝantaro kaj renovigis naturan migradon ankaŭ inter Ĉeĥio kaj Germanio.
Talas
Talas - kirgize kaj ruse en cirila alfabeto Талас - estas malgranda urbo en nordokcidenta Kirgizio, situanta en valo de la samnoma rivero Talas inter du imponaj montoĉenoj. La geografiaj koordinatoj estas 42° 31' norde kaj 72° 14' oriente, kaj en 2009 la urbo havis 32 900 loĝantojn. La urbeto estas la administra centro de samnoma provinco Talas. Talas estis fondita fare de orientslavasj setlistoj en 1877. Sude de la urbo situa la valo Beŝ-Taŝ ("kvin rokoj") kun samnoma nacia parko.