cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
János Karácsony (gitaristo)
János Karácsony [jAnoŝ karAĉonj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Karácsony János estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto).
János Karácsony naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
János Karácsony komencis pianadi en aĝo 8, poste li lernis klasikan gitarteknikon en muziklernejo. En 1967 li aliĝis al ŝlagrorkestro. En la sekvaj jaroj li estis membro de pluraj ŝlagrorkestroj. Inter ili estis la plej konata Locomotiv GT. Paŝo post paŝo tiu grupo iĝis malaktiva, tial Karácsony fondis triopon en 2010. Li havis ankaŭ filmajn taskojn. Li ricevis 3 premiojn inter 2000-2014.
-195
En la jaro 195 antaŭ Kristo okazis, interalie:
NGC 2487
NGC 2487 (aliaj indikoj — UGC 4126, MCG 4-19-12, ZWG 118.30, KCPG 150B, IRAS07553+2517, PGC 22343) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dafna
Por la plantoj nomataj Dafno vidu apartan artikolon. Laŭ la helena mitologio Dafna greke Δάφνη - estis nimfo, kiu samkiel la diinoj Artemiso aŭ Diana estis virgulina ĉasistino.
Kiam la dio Apolono primokis la amodion Eroso, tiu venĝis sin, pafanta oran enamigan sagon al Apolono kaj plumban malenamigan al Dafna. Apolono do senespere enamiĝis al la nimfo, dum Dafna senhelpe nerviĝis de la dio kaj estis malakceptema al ĉia speco de flirtado. Kiam Apolono urĝigis la nimfon amindume pliproksimiĝi, ŝi fuĝis. Elĉerpiĝinte de la kurado ŝi petegis al sia dia patro ŝanĝi ŝian belan eksteron, por ke Apolono ne plu ĉasu ŝin. Sekve ŝi transformiĝis al laŭro (greke δάφνη, dáphnē).
Ne konfuzu la nimfo Dafna kun la paŝtisto Dafno.
Corcelles-Nord (stacidomo)
Corcelles-Nord estas fervoja stacidomo en Corcelles-près-Payerne, Svislando.
Gazeta Polska
Gazeta Polska (pole: Pola Gazeto) - influa pola semajngazeto soci-politika, konekta kun pollanda politika dekstraflanko. Ties estro estas Tomasz Sakiewicz. Kaj publikigistoj interalie: Ryszard Czarnecki, Andrzej Gwiazda, Waldemar Łysiak, Stanisław Michalkiewicz, Piotr Semka, Robert Tekieli, Krzysztof Wyszkowski, Rafał A. Ziemkiewicz, pastro Tadeusz Isakowicz-Zaleski. De septembro 2011 kelkiuj ĵurnalistoj de la semajnrevuo publikigas ankaŭ en „Gazeta Polska Codziennie” (Pola Gazeto Ĉiutage), kaj krome en interreta informa portalo Niezalezna.pl.
La semajngazeton apogas Juro kaj Justeco, kiu donas siajn lokojn kaj deputitajn oficejojn por renkontoj de la Kluboj de Gazeta Polska. La kluboj regule aranĝas renkontojn kun politikistoj de la partio, montro de filmoj kaj konversacioj kun ĵurnalistoj, publicistoj kaj verkistoj.
Temaro
„Gazeta Polska” estas revuo dediĉita grandparte al la nuntempaj sociaj, ekonomiaj kaj politikaj eventoj. Distinga pensfadeno estas analizo de la nuntempa pola ekstera politiko, ankaŭ kunlaboro kun Eŭropa Unio. Ofte estas publikigataj artikoloj pri malordaĵoj (ekz. korupto) en ĉiuj sferoj de la publika vivo. Signifan parton okupas ankaŭ temoj ligitaj kun historio de Pollando. Oni prezentas interalie soldatojn de Pola Enlanda Armeo kaj viktimojn de komunista aparato de reprezalioj. En publicistiko de „Gazeta Polska” ofte estas traktataj problemoj de senkomunismigo kaj lustracio de publikaj personoj.
Post katastrofo de la pola registara aviadilo Tu-154 en Smolensk aprile 2010 multe da loko oni dediĉis ankaŭ al klarigo de ĝiaj kaŭzoj, oni interalie pridubis esplorkompetentecon pri la katastrofo de la rusa Interŝtata Aviada Komitato kaj la pola Esplor-Komisiono de Aviadaj Katastrofoj.
Kluboj de Pola Gazeto
Legantoj de „Gazeta Polska” kreas lokajn diskut-klubojn, nomataj Kluboj de la Pola Gazeto, organizantaj filmo-prezentojn kaj renkontoj kun politikistoj, ĵurnalistoj, publicistoj kaj verkistoj el la dekstra orientiĝo. Post la katastrofo de Smolensk membroj de la Kluboj organizas ĉiumonatan celebron memorigantan ties viktimojn, precipe memormarŝojn.
La kluboj aktivas ankaŭ eksterlande en lokoj de la pola diasporo: Ĉikago, Nov-Jorko, Londono, Dublin, Parizo, Leeds, Vankuvero, Frankfurto ĉe Majno, Berlino, Sidnejo. La 15-an de marto 2012 Gazeta Polska organizis Grandan Forveturon al Hungario, dum la vojaĝo manifestante en Radom, Kielce, Krakovo, Tarnów kaj Nowy Sącz. Sume 3 000 homoj alvenis al Budapeŝto por apogo de Viktor Orbán.
Homo de la Jaro de Pola Gazeto
De 1995 la redakcio atribuas ĉiujare distingon Homo de la Jaro de Pola Gazeto. Pasintece la titolon ricevis interalie Bogusław Nizieński kaj Alicja Grześkowiak. Krome estis distingitaj:
Santo Tomé
Santo Tomé estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 73,42 km2 kie loĝas 2 139 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 30,07 loĝ./km2.
Geografio
Santo Tomé situas sur la nordo de la komarko Sierra de Cazorla en la sudoriento de la provinco, lime kun Cazorla, Chilluévar kaj La Iruela en la komarko, kaj kun Torreperogil, Villacarrillo kaj Santiago-Pontones. Estas sur 668 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno.
Ekonomio
Krome la rura turismo profitas de planoj por plinovigo de kampardomoj kaj tipaj domoj kaj de la naturaj pejzaĝoj de la montaro de Cazorla.
Historio
Dum la Dua Punika milito okazis en tiu teritorio la batalo de Baecula, venkita de la romia generalo Skipio kontraŭ la kartagano Asdrubal Barka, post kio la hegemonio de kartaganoj en la areo pasis al romianoj. Oni konservis tomboŝtonojn ankaŭ de visigotoj.
Piet Hein
Piet Pieterszoon HEIN (ankaŭ nomata Heyn) (Delfshaven, 15-a de novembro 1577 - 17-a de junio 1629) estis nederlanda leŭtenanto-admiralo kaj komandanto en la Nederlanda Okcidenthinda Kompanio. Li tre famiĝis pro la konkero de la tiel nomata hispana arĝentfloto en 1628
Biaso (statistiko)
En statistiko, la termino biaso (fojfoje nomita deklivo) estadas uzata por priskribi kelkajn malsamajn konceptojn:
Kerava
Kerava estas urbo en suda Finnlando en Uusimaa en metropola areo de Helsinko. Kampurbo Kerava fariĝis en 1924. Antaŭe ĝi estis parto da komunumo Tuusula. Ekde la jaro 1970 estas urbo. Areo de Kerava estas, el kio estas tero kaj  akvo. La 31-an de marto 2021 Kerava havis 37,193 loĝantojn.
Internacia tago de scio pri minoj kaj preventaj agadoj kontraŭ minoj
Internacia tago de scio pri minoj kaj preventaj agadoj kontraŭ minoj (angle: International Day for Mine Awareness and Assistance in Mine Action) – festo celebrata ĉiutage la 4-an de aprilo, establita de Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj per rezolucio A/RES/60/97 en 2005.
La festo celas agadon kontraŭ minoj en landoj, kie minoj kaj neeksplodintaj pafaĵoj postlasitaj post milito estas grava danĝero por sekureco, sano kaj vivo de civila loĝantaro kaj malfaciligas socian kaj ekonomian evoluon sur la nivelo de la lando kaj regiono.
Teraj minoj kaj neeksplodintaj pafaĵoj baras vojojn en Afganio, Sudano, Kamboĝo kaj Demokratia Respubliko Kongo. Ili baras ankaŭ aliron al lernejoj kaj malsanulejoj en Laoso, Gazo kaj Nepalo.
Ferenc Magyar
Ferenc Magyar [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo Magyar Ferenc estis hungara juĝisto, instruisto, bienulo. Lia nobela antaŭnomo estis besenyőberkallai [beŝenjOberkalai].
Ferenc Magyar naskiĝis en februaro de 1806 en Sümeg, li mortis la en Sümeg (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario).
Biografio
Ferenc Magyar studis en Szombathely, poste li hejmenvenis kaj havis postenon en la urba administracio. Baldaŭ li havis postenon jam en la departementa administracio, fine li estis juĝisto en Zalaegerszeg. Post la pensiuliĝo li okupiĝis pri la familia bieno en Sümeg. Lia filo estis pastro.
Velikij Novgorod
Ĝi havas statuson de urbo ekde la jaro 859. La Pravda Jaroslava, origine kombinita fare de Jaroslavo la Saĝa, nome la Granda Princo de Kievo, estis koncedita al Granda Novgorodo ĉirkaŭ 1017, kaj en 1054 estis integrigita en la Ruskaja Pravda, kiu iĝis la leĝo por ĉiuj el Kieva Regno. Ĝi pluvivis nur en pli postaj eldonoj de la 15-a jarcento.
Ca' d'Andrea
Ca' d'Andrea estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Velikij Novgorod
La urbo antaŭe estis nomita Novgorod (Новгород) ĝis 1998.
Ca' d'Andrea
Najbaras la komunumoj Cappella de' Picenardi, Cingia de' Botti, Derovere, San Martino del Lago, Torre de' Picenardi kaj Voltido.
Velikij Novgorod
Historio
Novgorodo estas unu el la plej malnovaj urboj de Rusio. Ekde la 8-a jarcento ĝi estis centro de kelkaj loĝlokoj ĉe la lago Ilmen, en la 9-12-a jarcentoj — la unua ĉefurbo kaj poste unu el la plej gravaj centroj de la malnova rusa ŝtato, ĉefurbo de la Novgoroda ŝtato ĝis ĝia subiĝo al la Granda Duklando de Moskvo.
Inter la jaroj 1136 kaj 1478 en Novgoroda ŝtato formiĝis la Novgoroda feŭda respubliko, ŝtatsistemo regata de Veĉeo — kunveno de parto de vira loĝantaro. Vidu en la ĉefartikolo: Novgoroda respubliko.
En 1570 ĉ. du mil loĝantoj estis mortigitaj akuze pri perfido, laŭ ordono de Ivano la Terura.
NGC 2488
NGC 2488 (aliaj indikoj — UGC 4161, MCG 9-13-109, ZWG 287.29, PGC 22520) estas galaksio en konstelacio Linko.
Velikij Novgorod
Historio
En 1611-1617 la urbo estis okupita kaj prirabita de svedaj trupoj. Ĉe la fino de la okupado nur kelkcent loĝantoj daŭre loĝis en ĝi.
NGC 2488
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Velikij Novgorod
Historio
Dum la Dua mondmilito la urbo estis okupita de naziaj trupoj ekde la 15-a de aŭgusto 1941 ĝis la 20-a de januaro 1944 kaj preskaŭ plene detruiĝis.
En 1951 en la urbo estis trovita la unua betulŝela dokumento, da kiuj estis trovite ĝis entute 1113. La dokumentoj (laŭ enhavo ĉefe personaj kaj aferaj leteroj), skrapitaj sur ŝelo de betulo, enhavas unikajn tekstojn el ĉiutaga vivo de la antikva urbo (11-15-a jarcentoj). Vidu en la ĉefartikolo: Betulŝelaj dokumentoj.
Geografio
Velikij Novgorod situas ĉe la rivero Volĥov en 6 km de lago Ilmenj. La rivero disigis la urbon en du parton, la Sofia parto (Софийская сторона) kaj la Torga parto (la Bazara parto, ruse Торговая сторона). Velikij Novgorod troviĝas ĉe la aŭtomobila (sed ne ĉe la fervoja) vojo el Sankt-Peterburgo al Moskvo. La urbo apartenas al la horzono UTC+03, same kiel Moskvo.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 Velikij Novgorod havis 61 mil loĝantojn. En jaro 2017 la urbo havis 222,6 mil loĝantojn.
Vidindaĵoj
Novgorod konservas kelkajn specimenojn de la antikva rusa konstruarto. La plej elstara inter tiuj estas la katedralo de Sankta Sofia, kies konstruo komenciĝis en 1045. La katedralo estas ene de la urba Kremlo (fortikaĵo), kies nunaj muroj estis konstruitaj en la 15-a jarcento.
Kontraŭ la suda parto de la Kremlo, sur la alia bordo de la rivero Volĥov situas la Korto de Jaroslav, kiu estas granda komplekso de historiaj konstruaĵoj.
Inter la pli modernaj vidindaĵoj plej famas la monumento Jarmilo de Rusio (1862).
István Kiss (kemiisto)
István Kiss [iŝtvAn kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss István estis hungara kemiisto, profesoro. István Kiss naskiĝis la  en Seregélyes. Li mortis la en Budapeŝto.
Neegalaĵo de Bessel
En matematiko, aparte en funkcionala analitiko, neegalaĵo de Bessel estas frazo pri koeficientoj de ero x en hilberta spaco respektive al ortnormala vico.
Estu H hilberta spaco, kaj estu ortnormala vico en H. Tiam, por ĉiu x en H:
kie <∙,∙> signifas la enan produton en H. Se difini la malfinian sumon
do la neegalaĵo de Bessel diras ke ĉi tiu serio konverĝas.
Por plena ortnormala vico (tio estas, por ortnormala vico kiu estas bazo), estas idento de Parseval, kiu anstataŭigas la neegalaĵon per egaleco (kaj sekve x'  per x).
Neegalaĵo de Bessel sekvas el idento:
kiu veras por ĉiu n≥1.
Haplotipo
Haplotipo (haploida genotipo) estas grupo de aleloj en organismo kiuj estas heredataj kune el unusola patro.
En la studo de la molekula evoluo, haplogrupo estas granda grupo de haplotipo, kiu estas serioj de aleloj lokitaj je specifaj lokoj en kromosomo kaj kiu estas difinitaj de mutacioj per ordinara nukleotida polimorfismo.
123647 Tomáško
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tomáš Kušnirák (naskiĝinta en 2002), filo de la gemalkovrintoj. La nomo estis proponita okaze de lia deka naskodato.
Pasintjare en Marienbad
Pasintjare en Marienbad (france: L'Année dernière à Marienbad estas franca dramofilmo el 1961 reĝisorita de Alain Resnais. Per ĉi tiu filmo li gajnis la oran leonon je la Filmfestivalo de Venecio. Ĉi tiu eksperimenta filmo, en kiu linioj inter vero kaj fikcio malklariĝas, estas klopodo de Resnais por muldi la francan Nouveau roman (novan romanon) en filmmuldilon, multfoje estas rigardata kiel mejloŝtono en la filmhistorio.
Intrigo
En luksa hotelo viro klopodas konvinki virinon ke ili, antaŭ unu jaro, jam renkontiĝis kaj interkonsentis ke ili denove renkontiĝos. La virino asertas ke ŝi ne memoras tion. La viraj gastoj faras pafekzercojn. Montriĝas ke la ludanto kiu ludas nimludon, kaj daŭre gajnas, estas la edzo de la virino. Finfine la viro kaj la virino kune forlasas la hotelon.
30321 McCleary
30321 McCleary estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jennifer McCleary, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri kemio.Ŝi estis lernantino ĉe la Arnold O. Beckman High School de Irvino (Kalifornio).
1656
En la jaro 1656 post Kristo okazis, interalie:
(9787) 1995 BA3
(9787) 1995 BA3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Amsterdama Borso
La Amsterdama Borso estas la iama nomo de la borso kun bazo kaj sidejo en Amsterdamo. Ĝi kuniĝis la 22an de septembro 2000 kun la Brusela Borso kaj la Pariza Borso por formi Euronext, kaj ĝi estas nuntempe konata kiel Euronext Amsterdam.
Historio
La Amsterdama Borso estas konsiderata la plej antikva en la mondo. Ĝi estis establita en 1602 fare de la Nederlanda Orient-hinda Kompanio (Verenigde Oostindische Compagnie, aŭ "VOC") por komercado de siaj presitaj kapitaleroj kaj obligacioj. Ĝi estis sekve renomita Amsterdama Borso kaj estis la unua kiu formale ekkomercis en valorpaperoj.
Kvankam ĝi estas kutime konsiderata la unua borsa merkato, Fernand Braudel asertas ke tio ne ĝuste veras.
Hajnal Miklós
MIKLÓS Hajnal (miklo:ŝ) estas hungara pentristino naskita en Gheorgheni la 15-an de majo 1977.
Faoug (stacidomo)
Faoug estas fervoja stacidomo en Faoug, Svislando.
Eutricha capensis
Eutricha capensis estas afrotropisa specio de papilio.
Adolto
La aldolto esta dika senbrila papilio.
Raŭpo
Raŭpoj estas gregaj.
Gastigantaj kreskaĵoj
Acacia cyclopis, Acacia mearnsii, Acacia saligna, Acacia karroo, Bauhinia sp., Celtis africana, Chrysanthemoides monilifera, Chrysanthemoides incana, Cupressus macrocarpa, Eucalyptus paniculata, Euclea racemosa, Mangifera indica, Pinus patula, Pinus radiata, Pinus elliottii, Pinus montezumae, Populus sp., Prunus armeniaca, Prunus persica, Rhus lancea, Schinus molle, Schinus terebinthifolius, Rosa banksiae kaj Taxodium distichum.
NGC 2489
NGC 2489 (aliaj indikoj — OCL 690, ESO 430-SC3) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Le Noirmont
Pri la komunumo
Le Noirmont (prononcu: lönoarmont, malnova neplu uzata germana nomo: Schwarzenberg) estas komunumo en la distrikto Franches-Montagnes en Kantono Ĵuraso, Svislando. Ĝi havis 1655 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Kanaria pufino
La Kanaria pufino aŭ Duna pufino (Puffinus holeae) estis relative granda pufino nome birdospecio de la familio de Procelariedoj, kiu reproduktiĝis en la arkipelago de Kanarioj de la Norda Atlantika Oceano. Oni trovis ties fosiliojn ankaŭ en Figueira Brava, nome kava arkeologia kuŝejo de la okcidenta marbordo de Portugalio. La specifa epiteto honoras sinjorinon Jean Hole kiu kolektis fosilian materialon de la specio en la Jandia Duoninsulo de Fuerteventura. Ĝi estis intermeza laŭgrando inter la Nordmara kaj la Flavbeka pufinoj. Ties reproduktaj kolonioj estis en dunoj, kontraste al tiuj de la pli malgranda kaj simpatria Lafa pufino kiu reproduktiĝis en lafejoj. Formorto de la specio okazis antaŭ ĉirkaŭ 2000-3000 jaroj, samtempe kun la unua homa setlado en la insuloj fare de Guanĉoj, kun plej verŝjana kaŭzo en homa predado.
Le Noirmont
Geografio
Le Noirmont situas sur alteco de 971 m s.m. la altebenaĵo de la Liberaj Montoj kvar kilometrojn okcidente de la distriktĉefloko Saignelégier. Norde la komunumo limas al Francio, kiun limon formas rivero Doubs en la grundo de kanjonsimila deklivo. En sudo la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la kavaĵo de La Chaux-d'Abel. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝetoj Le Peu-Péquignot, Le Creux-des-Biches, Les Barrières kaj Les Côtes. La plej alta punkto de la komunumo situas sur la altaĵo Point de Vue sur alteco de 1170 m s.m. en la sudo de la komunumo.
Jungfrau
La Jungfrau (signifo en Esperanto: "virgulino") estas unu el la plej konataj montoj de Svislando. Kun alteco de 4'158,2 m super la marnivelo ĝi estas la tria plej alta monto de la Bernaj Alpoj kaj formas kune kun Eiger kaj Mönch tre rimarkindan triopon.
Le Noirmont
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,90 km², de kiuj 38% estas kovritaj de arbaro, 58% servas por agrikulturo, kaj 4% por setlado.
Jungfrau
Monda Naturheredaĵo
La 13-an de decembro 2001 la monto Jungfrau kune kun la ĉirkaŭaj regionoj kaj la Aleĉ-Glaĉero estis aldonita al la listo de la Monda Naturheredaĵo de UNESKO kiel regiono Jungfraŭ-Aleĉ-Bieĉhorno.
Turismo
De Interlaken aŭ Grindelwald per la Jungfrau-Fervojo eblas atingi la jugon de Jungfrau (germane Jungfraujoch), la kreston inter Jungfrau kaj Mönch sur alteco de 3471 m s.m. Tio estas la plej altnivela trajnstacio de Eŭropo. Ĝi estas unu el la plej konataj turismaj celoj de Svislando.
Le Noirmont
Trafiko
Tra la komunuma teritorio pasas la kantona ĉefvojo n-ro 18 de Delemonto al La Chaux-de-Fonds. Paralele al la kantona ĉefvojo kondukas la mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj, kiu disponas pri stacidomo en la ĉefvilaĝo kaj en. Alia linio de la sama fervojkompanio kondukas de al.
Historio
La unua dokumenta mencio de Le Noirmont datiĝas el la jaro 1397 kiel Noirmont. La nomo devenas de la nomo de la regiono, kiu jam en tiu tempo nomiĝis La Noire Montagne (france por La Nigra Montaro).
Dum mezepoko Le Noirmont apartenis al la Senjorejo Liberaj Montoj, kiu troviĝis sub la regado de la Princepiskopejo Bazelo. Post la Franca Revolucio de 1792 Le Noirmont apartenis dum unu jaro al la Raŭraka Respubliko kaj tiam de 1793 ĝis 1800 al la franca departemento Mont-Terrible, kiu tiam estis integrita al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la komunumon Le Noirmont al la distrikto Franches-Montagnes de la svisa Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Le Noirmont apartenas al la nove fondita Kantono Ĵuraso.
Geografio de Azerbajĝano
Azerbajĝano havas marbordojn ĉe la Kaspia Maro. La surfaco de la Kaspia Maro estas 28 m malsupre de marnivelo. La montaro de Granda Kaŭkazio iĝas parto de ĝia norda landlimo kaj enhavas la monton Bazarduzo, de 4.480 metroj, la plej alta pinto de Azerbajĝano. La plej altaj montaroj de Malgranda Kaŭkazio formas la sudorientan landlimon kaj atingas 3.500 metrojn. Azerbajĝano fieras pro unu el la plej variaj topografioj el la eksaj sovetiaj respublikoj. Pro la alteco kaj malriĉa transporta infrastrukturo, multaj montaraj vilaĝoj estas virtuale izolitaj de la ekstera mondo dum la longa kaj kruda vintro.
Azerbaijan havas super 8,300 riveroj kaj 250 lagoj. Krom la 12 grandaj riveroj, precipe la Kura kaj la Aras kiu estas la plej longaj riveroj de Azerbaijan, la riveroj estas malgrandaj riveretoj kiu ankaŭ fluo la grandaj riveroj aŭ la Kaspia Maro. Neniuj riveroj estas navigebla, sed estas uz por akvoenergio. La 250 lagoj, ĉiuj asas treegan malgrandan en loko kaj la plej granda natura lago, Lago Hajikabul, havas lokon de 16 km².
Flaŭro kaj faŭno
La teritorio de la Azerbajĝana Respubliko estas tre riĉa je multnombraj endemiaj specioj. La azera teritorio estas diversa kie troveblas la biomoj el dezerto, prato kaj mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj. Laŭ la Monda Natur-Fonduso (WWF), kvar ekoregionoj el la palearkta ekozono troveblas: la plejparto de la lando, la plataĵo situanta inter Granda Kaŭkazo kaj Malgranda Kaŭkazo, apartenas al la stepo kaj arbusta dezerto de Azerbajĝano; la suda ekstremo iĝas parto de la hirkaniaj-kaspiaj miksaj arbaroj, la montaraj zonoj de Kaŭkazio norde kaj okcidente apartenas al la kaŭkazaj miksaj arbaroj, dume la enklavo Naĥiĉevano estas ene de la montara stepo de orienta Anatolio.
Ĉe la humidaj valoj vivas la sovaĝaj aproj, ŝakaloj, cervoj, musteloj, flamengoj kaj agloj; sur la stepoj vivas montaraj ronĝuloj; kaj en la arbaroj siriaj brunaj ursoj, sovaĝaj katoj kaj lupoj. En la Nacia Parko de Hirkan ankoraŭ troveblas linkoj kaj kelkaj kaŭkaziaj leopardoj.
La azera teritorio prezentas unu el la niveloj de endemismo plej altaj en la modera zono. 23% de la vaskulaj plantoj kaj 10% de la vertebruloj estas endemiaj. Temas pri relikvaj arbaroj el la Terciaro. Pro tio ĉeestas multe da endemiaj plantospecioj. La arbaro kovrilo estas konsiderinda.
Klimato
La klimato kiu varias, estas subtropika kaj semisenpluva en la centra kaj orientaj partoj de la lando, humida subtropika en la sudorienta, modera laŭ la marbordo, kontinenta en la okcidento kaj malvarma en la montoj. La maksimuma jara precipitaĵo estas inter 1 600 mm kaj 1800 mm en Taliŝ-Montaro, tiu estas tra la Lenkoran-Malaltebenaĵo la plej alta precipitaĵo en Azerbajĝano. La maksimuma jara precipitaĵo estas inter 200 mm kaj 250 mm en Apŝeron-duoninsulokiu kiu inkluzivas la ĉefurbon Bakuo estas la plej malalta precipitado en Azerbajĝano.
Ĉirkaŭo
La areo de Azerbajĝano estas 86.600 km². Azerbajĝano situas en Transkaŭkazio, la regiono de la sudoriento de Rusio, inter la Nigra Maro kaj la Kaspia Maro. La Azerbajĝana Respubliko okupas parton de la granda Azerbajĝano, kiu krom la Azerbajĝana Respubliko inkluziv Suda Azerbajĝano en Irano kaj suda Dagestano en Rusio.
Landlimoj
Kvankam Azerbaijan estas terĉirkaŭita, ĉar ĝi ne havas aliron la liberan maron, ĝin havas marbordon sur la Kaspia Maro de 713 km-n.
Enklavoj kaj eksklavoj
Naĥiĉevano estas eksklavo de Azerbajĝano kiu landlimas kun Armenio, Turkio kaj Irano. Ankaŭ ekzistas tri malgrandaj azeraj enklavoj ene de la armena teritorio: Barĥudarlo, Karkio, kaj Juĥari-Askiparo. Ekzistas armena eksklavo en la azera teritorio: Arcvaŝeno.
Vidu ankaŭ
আজারবাইজান Atropatene (res publica)
4735 Gary
4735 Gary estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Gary" en honoro de George Gary Shoemaker, direktoro de la "Meteor Crater Enterprises, Inc". Li kuraĝigis la esplorojn pri Meteor Crater kaj ties prezenton al la publiko en eduka celo.
Akustika basgitaro
Akustika basgitaro estas liutinstrumento el la gitarfamilio kaj estas agordata kiel elektra basgitaro aŭ kontrabaso.
En la ĉiutaga lingvo la akustika basgitaro nomiĝas nur „akustikbaso“. Laŭ konstrumaniero ĝi similas al gitaro, havas tamen iomete pli grandan korpon. Oni devas distingi ĝin de la basgitaro, kiu estas konstruata unuflanke kun du koloj kaj aliaflanke ankaŭ kiel basinstrumento de la klasika koncertgitaro.
La elektra basgitaro ekde la 1950-aj jaroj pli kaj pli venkis kiel pli facile manuzebla alternativo al kontrabaso. Ĝi havas la malavantaĝon, ke oni povas ludi ĝin manke de resonkesto nur elektre amplifate. Kiel alternativo aperis la akustika basgitaro, kiu havas ĝuste tiun resonkorpon kaj do estas ludebla ankaŭ neamplifite. Laŭ aspekto ĝi similas al akustika gitaro. Ĝi estas ĉefe kvarkorda, foje ankaŭ havebla laŭ kvin- aŭ seskorda versio. Oni agordas la instrumenton kiel kontrabaso aŭ elektra basgitaro traire en kvartoj: kiel kvarkordilo en ,E-,A-D-G, kiel kvinkordilo plejofte kun malalta B-kordo, pli malofte kun alta C-kordo.
Ĉar la plej multaj akustikaj basgitaroj distingiĝas laŭ korpovolumeno nur malmulte de kutima gitaro, ili estas ofte ekipitaj per sonprenilo, por garantii la necesan venkokapablon. Por sonaj kialoj oni enmuntas preskaŭ nure piezoelektrajn sonprenilojn.
Escepton starigas la akustika basgitaro de gitarkonstruisto Stoll, kiu laŭ korpo ja orientiĝas je la formo de gitaro, tamen havas ege pli grandajn mezurojn ol aliaj akustikaj basgitaroj. La pli granda korpovolumeno ebligas ankaŭ neamplifitan sonon, kvankam akustika basgitaro de Stoll plej ofte estas ekipita per McLoud-sonprenilo.
La trairoj al similaj instrumentspecoj estas fluaj. Unue ekzistas „duonakustikaj“ instrumentoj kun etaj resonujoj, kiuj akustike taŭgas maksimume nur por ekzercado (ekz. la basgitaro de firmao Höfner, do la„Beatles-baso“ populariĝinta fare de Paul McCartney). Ĉi tiuj kutime disponas pri kutimaj ŝtal- aŭ nikelkordoj kaj elektromagnetaj sonpreniloj. Aliaflanke ankaŭ ekzistas instrumentoj, kiuj laŭ grando kaj parte ankaŭ laŭ strukturo (pikilo, kordtenilo, sontruoj) tendencas al elektra kontrabaso aŭ kontrabaso (ekzemple Takamine B10).
Oddino Morgari
Oddino Morgari (Torino, la 16-an de Novembro 1865 – Sanremo, la 24-an de Novembro 1944) estis itala socialisma politikisto kaj ĵurnalisto favora al Esperanto.
Cresancey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Oddino Morgari
La plej juna filo de la pentristo Paolo Emilio Morgari (1815-1882), li estis sinsekve elektita deputito ĉe la Itala Parlamento en la periodo 1897-1930.
Li tre interesiĝis pri Esperanto komence de la 1910-aj jaroj kaj verkis priesperantajn artikolojn en la socialisma gazeto Avanti!. En oficiala vojaĝo al Japanio por esplori la kultivadon de silkraŭpoj kaj la fabrikadon de pajlo-ĉapeloj, li utiligis la servojn de lokaj esperantistoj. En 1915, li vizitis la sidejon de UEA en Ĝenevo por observi la dummilitan servadon de la Centra Oficejo en la perado de informoj pri civiluloj kaj tiam li havis kontakton kun Hodler.
Li nomis Esperanton la plej internacia inter la internaciaj kaj tio estis titolo de broŝuro kun liaj opinioj pri Esperanto eldoniĝis en 1921.
Cabiate
Cabiate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Lentate sul Seveso (MI), Mariano Comense, Meda (MI) kaj Seregno (MI).
Ĉormakan
Ĉormakan (ankaŭ Ĉormagan aŭ Ĉormakan Nojan ) (mongole: ᠴᠷᠮᠠᠭᠠᠨ ᠬᠣᠷᠴᠢ ; mortis ĉ. 1241) estis unu el la plej famaj generaloj de la Mongola Imperio sub la gvido de Ĝingis-Ĥano kaj Ogedei-Ĥano. Li ankaŭ estis membro de la keŝikoj.
1742
En la jaro 1742 post Kristo okazis, interalie:
Dittingen
Pri la komunumo
Dittingen estas komunumo en la distrikto Laufen en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 705 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Trafiko
Dittingen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la reto de la publika trafiko ĝi estas konektita per poŝtaŭtolinio al Laufen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Dittingen datiĝas el la jaro 1300 kiel Tittingen.
En mezepoko Dittingen apartenis al la Baronejo Zwingen, la regejo de la baronoj de Ramstein. Post ties formorto ĝi kun la baronejo transiris al la Princepiskopejo Bazelo, kies voktoj ĝin regis ĝis la Franca Revolucio en la jaro 1792. Brislach nun fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko kaj poste kun la Kantono Laufen estis integrita en la franca departemento Mont-Terrible. Post ties disfalo Dittingen de 1814 ĝis 1815 estis administrita de la generalguberniestro de alianciĝintoj. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la vilaĝon al Kantono Berno. En la jaro 1994 ĝi kun la tuta distrikto Laufen aliĝis al Kantono Bazelo Kampara.
Izoamila adipato
Izoamila adipato aŭ C16H30O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la adipata acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila adipato estas senkolora likvaĵo kun alta viskozeco, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila adipato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila adipato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Natria manganato
Natria manganato, manganato de natrio aŭ Na2MnO4 estas okso-neorganika kombinaĵo de natrio kaj mangano. Ĝiaj akvo-solvaĵoj estas forte verdaj kaj ĝi estiĝas hejtante al alta temperaturo mangana duoksido kaj natria karbonato, kaj sekve ekstraciante kun akvo kaj vaporigante la solvaĵon. Natria manganato estas la unua etapo por la preparado de la natria permanganato ekde la piroluzito aŭ MnO2.
Natria manganato estas malofte trovata pro tio ke ĝi ne estas facile preparata ekde la mangana duoksido kaj natria hidroksido. Anstataŭ, ĉi-oksidado haltas post estigo de Na3MnO4, kaj ĉi-salo estas malstabila en solvaĵo. Laboratorie, natria manganato estas preparebla per reduktiĝo de natria permanganato en alkala medio.
6738 Tanabe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Hiroyoshi Tanabe, de la Observatorio de Tokio. Inter 1953 kaj 1989 li studis la lumojn de la nokta ĉielo : li faris observojn de la gegenschein elde la grundo; de la zodiaka lumo kaj de la ekstera korono per raketo. Li faris regulajn observojn de la aera lumo dum 33 jaroj.
Bonyhád
Bonyhád [bonjhAd] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Bonyhád, kies centro estas. La nomo de Bonyhád venas de la transilvania Gyula, kies unu el la filoj nomiĝis Bonyha.
Situo
Bonyhád situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Budapeŝto-Pécs, laŭ fervojo Dombóvár-Baja.
Historio
Pli frue keltoj vivis tie. La loko akiris en 1782 la titolon kampurbo kune kun foirrajto. Bonyhád urbiĝis en 1977, nun al ĝi apartenas administre la vilaĝoj Alsóbörzsöny, Börzsöny, Majos, Tabód kaj Ladomány.
En la komunumo plenkreskis Mór Perczel, grava persono en la liberecbatalo de 1848. Tie vivis kaj laboris inter 1819 kaj 1826 Mihály Vörösmarty, kiel hejma instruisto de la Perczel-familio. En 1942 ekis el Bonyhád tutlanda antifaŝista movado kun nomo Fidele al la Patrujo.
La emajlizan uzinon fondis en 1909 Béla Perczel kiel domeno-uzinon. Ekde 1913 ĝi funkcias kiel Hungara Emajlizejo kaj Metalaĵ-fabriko. Oni ekproduktis emajligitajn tabulojn, anonctabulojn en 1922, la ujoproduktado ekis en 1923. Bonyhád urbiĝis en 1977. Nuntempe la plej grava uzino estas ŝuo-uzino.
Famuloj
En Bonyhád naskiĝis kaj mortis militestro Mór Perczel.
En Bonyhád naskiĝis:
En Bonyhád mortis:
Vaalserberg
Vaalserberg (Kvarštonoj) estas monteto, plej alta punkto de Nederlando. Ĝia alteco estas 322,4 m laŭ nivelo NAP en Nederlando. Ĉar altimetra referalteco varias laŭ landoj la sama lima punkto estas je sama alteco en Germanio sed je 324,73 m en Belgio (TAW-nivelo).
Bonyhád
Eksteraj ligiloj
hungarlingva retejo
Vaalserberg
Hodiaŭ trilanda limpunkto inter Germanio, Belgio kaj Nederlando, ĝi estis kvarlanda limpunkto de 1830 ĝis 1919, de la sendependiĝo de Belgio  ĝis la fino de la ekzisto de la Neŭtrala Moresnet, kiu preskaŭ fariĝis la unua teritorio kun oficiala lingvo Esperanto sub nomo "Amikejo".
En Nederlando ĝi situas en Limburga provinco, kiu estas la sudorienta pinto de la lando, en la municipo Vaals. Ĝi situas je tri kilometroj de la germana urbo Aachen. En Belgio ĝi apartenas al la lando de Herve de la provinco Lieĝo.
János Piroska
János Piroska [jAnoŝ piroŝka], laŭ hungarlingve kutima nomordo Piroska János estis hungara pentristo, juristo, urbestro. János Piroska naskiĝis la  en Csongrád (urbo), li mortis la  en Csongrád.
Biografio
János Piroska abiturientis en Szeged, poste li batalis en la 1-a mondmilito, kie li dufoje vundiĝis. Li akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1926, juran diplomon en Scienca Universitato Ferenc József en 1930. Liaj majstroj estis Oszkár Glatz, Aladár Edvi Illés (pentristo) kaj Gyula Rudnay. En 1933 li estis ĉefnotario en sia naskiĝurbo, poste 8 jarojn urbestro. En 1941 li pensiuliĝis, poste li okupiĝis pri pentradoj. Pli frue en 1938 li edziĝis, poste 2 filinoj naskiĝis. En 1945 li estis arestita, konkretaj krimaj akuzoj nuliĝis, tamen la ŝtato forprenis de li la pension kaj ĉiujn havaĵojn, eĉ ekde 1952 li estis trudlaboristo en Hortobágy. Post morto de Stalino la trudlaborejo ĉesis. Li apogis la revolucion en 1956, tial post la falo li denove havis malavantaĝojn. Li denove nur pentradis longe sen ekspoziciaj eblecoj. Li ricevis 3 premiojn postmortajn.
Ligurio (gemo)
Mencio en la Biblio
Laŭ la Torao, la surbrustaĵo de la efodo (izraelida pastra vesto) portas 12 gemojn en kvar vicoj:
Legendoj rilataj al linkoj
Pluraj libroj de antikva kaj mezepoka Eŭropo pri gemoj mencias, ke ligurio estas la solidiĝinta urino de la linko.
Pluraj fontoj ankaŭ ligas la nomon al Ligurio, la regiono de Italio.
(9789) 1995 GO7
(9789) 1995 GO7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kovalenta radiuso
La nocio kovalenta radiuso estas uzata en kemio. Ĝi signifas la mezan distancon de la atomkerno kaj la elektronoj en la atomo.
Oni diferencigas ankaŭ atoman radiuson kaj la van der Waals-radiuson.
Vidu: kovalenta ligo
NGC 2490
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Baleara pufino
La Baleara pufino (Puffinus mauretanicus) estas mezgranda pufino nome marbirdo de la familio Procelariedoj.
Taksonomio
Ĝi estis dumlonge konsiderata subspecio de la Nordmara pufino; vidu ĉe la superspecio Puffinus puffinus; sekve de komenca disiĝo ĝi iĝis subspecio de la "Mediteranea pufino" (Sibley & Monroe 1990 ) dum preskaŭ dek pliaj jaroj, ĝis oni solvis, ke temas pri distinga specio, separata el la Mediteranea pufino (Wink et al. 1993, Heidrich et al. 1998, Sangster et al. 2002 ). Ĝi estas la lasta taksono de la komplekso puffinus kiu estis agnoskita kiel separata ento.
Ŝajne ĝi apartenas al grupo de specioj de Mediteraneo kaj apuda Atlantiko kiu inkludas la specion de la Mediteranea pufino (Austin 1996 ) kaj unu al tri prahistoriaj formortintaj taksonoj, nome la Kanaria kaj eble ankaŭ la Lafa pufino kaj nepriskribita formo de neklara distingeco el Menorko (Alcover 2001 ). La Kanaria pufino povus esti la plej proksima konata parenco de P. mauretanicus. La du vivantaj sitrpoj de Mediteraneo probable separiĝis antaŭ la fino de Plioceno, kiel indikita de molekulaj diferencoj kaj de la fosilio de Ibizo nome Puffinus nestori el fina Plioceno aŭ komenca Pleistoceno, kiu povus estis rekta praulo de la nuna specio (Heidrich et al. 1998 ).
Kutimaro
Tiu specio reproduktiĝas sur insuloj kaj marbordaj klifoj de la Balearaj insuloj. Plej vintrumas en tiu maro, sed kelkaj eniras en Atlantiko fine de somero, kaj atingas norden ĝis Granda Britio kaj Irlando.
La Baleara pufino manĝas fiŝojn kaj moluskojn. Ili ne sekvas ŝipojn.
Aspekto
Tiu birdo estas proksimume 33 cm longa, kun enverguro de 85–90 cm.Ĝi havas la tipan pufinan flugmanieron de la genro, malsuprenirante el flanko al flanko per rigidaj flugiloj kaj malmultaj flugilfrapoj, havante la flugilpintojn preskaŭ tuŝante la akvon. Tiu birdo aspektas kiel fluganta kruco, kun ties flugiloj je rekta angulo el la korpo, kaj ĝi ŝanĝas el tre malhelbruna al blanka dum la malhelaj supraj partoj kaj pli palaj subaj partoj estas alternative eksponitaj dum ĝi veturas malalte super la maro.
Krom malpli kontrasta plumaro, tiu specio estas tre simila al la Nordmara pufino de Atlantiko kaj al la Mediteranea pufino trovata ie en la Mediteraneo.
Disvastiĝo
Krome ekzistas almenaŭ unu miksa reprodukta kolonio de Mediteranea pufino kaj de Baleara pufino en Menorko kaj la vintraj teritorioj de ambaŭ specioj koincidas en Centra Mediteraneo. Studo de tiuj birdoj rekomendis, ke kombino de morfologiaj karakteroj kaj informoj pri DNA estu postulataj almenaŭ por sciencaj klopodoj atribui individuajn birdojn al unu de ambaŭ specioj.
Ĝi estas sub akra minaco el disvolviĝo de feriejoj kaj turismejoj ĉe siaj reproduktejaj areoj, kaj ankaŭ el animaloj kiaj katoj kaj ratoj. La malkovro de Mediteranea pufino en la menorka kolonio sugestas ke ankaŭ hibridiĝo povus aldoni problemon (Genovart et al. 2005 ); la Baleara pufino estas konsiderata draste endanĝerita al formorto fare de IUCN. Ĵusaj modeloj ĉirkaŭkalkulis malpliiĝon de 7.4% jare kaj eventualan formorton por post 40.4 jaroj. Tio egalas al pliiĝanta malpliiĝo de pli ol 80% dum la venontaj tri generacioj (54 jaroj).
Ĝi estas silentema mare, sed nokte ĉe la reproduktaj kolonioj ili elsendas raŭkajn ridecajn alvokojn, pli altatonaj kaj trenitaj ol tiuj de la Nordmara pufino.
Censoj faritaj dum postpariĝa migrado ĉe la Ĝibraltara Markolo en 2007-2010 permesis ĉirkaŭkalkuli la tutmondan populacion je ĉirkaŭ 25 000 ekzempleroj, multe pli ol tio konata pri la reproduktaj kolonioj.
Boulogne-Billancourt
La loĝantojn de Boulogne-Billancourt oni nomas Boulonnais en la franca lingvo. La urbo, samkiel Neuilly-sur-Seine aŭ Le Vésinet, estas ofte rigardata kiel unu el la plej riĉaj ĉirkaŭurboj de Parizo.
Geografio
Boulogne-Billancourt troviĝas en meandro de Sejno, sudokcidente de Parizo; ĝi najbaras ĝian 16-an arondismenton kaj la arbareton de Boulogne. La aliaj najbaraj komunumoj (ĉiuj trans la rivero) estas Saint-Cloud, Sèvres, Meudon kaj Issy-les-Moulineaux.
Transporto
Kvin metrostacioj troviĝas en Boulogne-Billancourt:
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj estas:
Cadegliano-Viconago
Cadegliano-Viconago estas komunumo de Italio.
Dukondiĉa enkonduko
En matematika logiko, dukondiĉa enkonduko estas la regulo de konkludo ke, se B sekvas de A, kaj A sekvas de B, tiam A se kaj nur se B.
Ekzemple, el la propozicioj "se hundo spiras, do ĝi vivas" kaj "se hundo vivas, do ĝi spiras", povas esti konkludite ke "hundo spiras se kaj nur se ĝi vivas".
Formale, dukondiĉa enkonduko estas la regula skemo
Preĝejo Koro de Jesuo (Kecskemét)
La paroĥa preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Kecskemét, en periferia loĝkvartalo Hetényegyháza.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la korto estas videbla ankaŭ monumento pri falintoj dum la mondomilitoj kaj ankaŭ la paroĥo mem. La fasado estas simetria, meze la turo iom reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo estas apogita per pilieroj, la absido estas rektangula. La tegmento estas sela.
Kermeso okazas je festo de Sankta Koro.
Lajos Müller (jezuito)
Lajos Müller [lajoŝ muler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Müller Lajos estis hungara katolika pastro, jezuita monaĥo, seminaria instruisto. Lajos Müller naskiĝis la en Dunaföldvár, li mortis la  en Szeged.
Biografio
Lajos Müller maturiĝis en eklezia gimnazio en Pécs, ekde 1892 li studis teologion en seminario en la sama urbo. Li pastriĝis en 1896, poste li estis pastro en diversaj lokoj de suda Transdanubio. En 1903 li aliĝis al la jezuitoj. En la sekvaj jaroj li estis aŭ edukisto, aŭ pastro-predikisto, aŭ li plustudis (Pozsony 1908, Innsbruck 1910, Sankt Andrä (Karintio) 1916). Li iĝis ordinara jezuito en 1918, poste li edukis en seminarioj de Trnava (1919), Szeged (1921), Érd (1922). De 1931 ĝismorte li estis seminariestro en Szeged. Li ricevis tifon dum vizitado de militkaptitejo, poste li mortis. Li verkis multajn ekleziajn verkojn.
Gurgen la 2-a
Gurgen la 2-a aŭ Kjurikeh la 2-a (en la armena respektive Գուրգեն Բ aŭ Կյուրիկե Բ; mortinta en 1089) estis membro de la armena nobela familio de la bagratidoj, reĝo aŭ kuropalato de la Loria reĝlando de 1048 ĝis 1089. Gurgen estis la filo de Davido la 1-a, reĝo de Loriri, kaj de Zorakerstel de Kaĥeti.
Li sukcedis sian patron en 1048, sed vivis sub konstanta premo de la selĝukaj turkoj. Dum lia regado, li havis monerojn portantajn sian kopifiguron stampitaj, sed kiuj nur menciis la titolon de kuropalato anstataŭ tiu de reĝo. En 1064, post la kapto de Anio fare de Alp Arslan, selĝuka sultano, Kjurikeh devis submetiĝi al la konkerinto kaj edziniĝis al li kun sia filino. En 1069, iom antaŭ lia morto, li estis akceptita pompe ĉe la kortego de Malik Ŝaho, la nova sultano, sed la turkoj tiam regis la plej grandan parton de Loria reĝlando.
Li havis du filojn, Davido la 2-a kaj Abaso la 1-a. Ĉi-lastaj ne povis malhelpi la turkojn prirabi Lorion kaj la monaĥejojn Haghpat kaj Sanahin en 1105, kaj forlasis siajn posedaĵojn ĉirkaŭ 1113 rifuĝante sin en la fortikaĵoj Matzecnaberd kaj Tavuŝo, en la nordaj montoj. Laŭ surskribo en Haghpat, liaj lastaj posteuloj malaperis en 1249.
Referencoj
Toumanoff, Cyrille. Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: Tables généalogiques et chronologiques, 1990, p. 125.
Mikulovice (distrikto Jeseník)
Historio
Mikulovice estas historie dokumentita jam ekde mezepoko. La unua skribmencio estas el la jaro 1263. Sed loĝigo de la valo de rivero Bělá estas pli malnova ol pruvas la unuaj historiaj dokumentaj registraĵoj. Ni povas konjekti, ke miniimume ekde la 10-a jarcento estis la spaco de la hodiaŭa Mikulovice objekto de interesoj de prospektoroj de valoraj ŝtonoj. Oro estis akirata el aluvioj de riveroj Bělá kaj Olešnice. Restaĵojn de tiu ĉi agado ni trovas ĝis hodiaŭ. Al la minado de oro oni revenadis ankaŭ en pli postaj tempoj. Mikulovice estis en 1907 avancitaj je kampourbo. Parto estas vilaĝeto Buchberk, alinomita je Bukovec, en 1960 estis aligitaj antaŭe memstaraj vilaĝoj Kolnovice kaj Široký Brod kun apartenantaj vilaĝetoj.
Arrènes
Arrènes estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 222 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Arrènes etendiĝas sur 22,56 km², kaj havis 222 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 10 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Arrènes situas je alteco de 640 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Arrènes apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jacky Chabroulet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Arrènes apartenas al la kantono de Bénévent-l'Abbaye, kies ĉefurbo estas Bénévent-l'Abbaye. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
30323 Anyam
30323 Anyam estas tre malgranda neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Anya Michaelsen, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Lake Braddock Secondary School de Burke (Virginio).
Provincoj de Argentino
Argentino estas administracie dividita en 23 provincoj kaj unu aŭtonoma urbo, la ĉefurbo Bonaero.
1758
1758 estis normala jaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1758 post Kristo okazis, interalie:
22908 Bayefsky-Anand
22908 Bayefsky-Anand estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sarah Dana Bayefsky-Anand, finalistino en 2007 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Abraham Joshua Heschel School de Novjorko (Nov-Jorkio).
Linares de la Sierra
Linares de la Sierra (Linejoj de la Montetaro) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas linarenses aŭ chicharreros. La censita populacio en 2009 estis 299 loĝantoj kaj la denseco estas de 10,31 loĝ./km².
Situo
Linares de la Sierra estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Sierra de Aracena en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 505 m; je 118 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 29 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 53' N, 6º 37' Ok.
Linares de la Sierra troviĝas inter Alájar kaj Aracena, en la centro de la Natura Parko de la Sierra de Aracena kaj Picos de Aroche, unu el la spacoj protektitaj pli gravaj de la regiono kaj kiu okupas la tutan nordon de la provinco kun ties paŝtejos kaj malgrandaj altoj kovritaj, superregante, de arbaroj de verda kverko, korkokverko, kaŝtanarbo kaj malaltaj montoj, laŭ kiuj pasas multnombraj rojoj, ideale por la brutobredado, speciale por la iberia porko, kiu trovas tie idealajn kondiĉojn.
Corre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Linares de la Sierra
Historio
En 1594 Linares de la Sierra formis parton de la Regno de Sevilo en la Sierra de Arroche kaj havis 377 impostopagantajn anojn.
Vidindaĵoj
De la vilaĝo, oni elstarigu ĝiajn stratojn de ŝtona pavimo, la preĝejon paroĥan de Sankta Johano Baptisto, la publikan lesivejon kaj ĝiajn domojn grupigitajn. Ĝi situas en centro de montaro kaj ĝi apartenas al la Juĝa Partio de Aracena. Ĝi havas etendon de 27.9 km² kaj homan loĝantaron de iom pli da 300 loĝantoj. Ĝi disigis de Aracena en tempoj de Ferdinando la 6-a en 1724.