cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
MR-73
La MR-73 estas metroo veturanta sur pneŭoj mendita en 1973 de urbo Montrealo okaze de la plilongigo de ĝia metroo. Fabrikanto Bombardier akiris ĉi tiun kontrakton por konstrui 423 vagonarojn, similajn al la MP 59 de la Metroo de Parizo, kiujn ĝi liveris en 1976 por la Olimpiko en Montrealo. Depost la enservigo de vagonaroj MPM-10, la MR-73 nun estas uzataj sur ĉiuj linioj, inkluzive sur la, kie antaŭe troviĝis nur MR-63. La MR-73 videble malsamas de ĉi-lastaj per siaj kvadrataj anstataŭ rondaj reflektoroj, siaj bluaj aŭ oranĝaj anstataŭ blankaj internoj, kaj la muzika sono aŭdita dum la foriro (kiu fakte estas kaŭzita de ilia elektra sistemo).
20073 Yumiko
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yumiko Fujii, edzino de la dua malkovrinto.
23944 Dusser
23944 Dusser estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca amatora astronomo Raymond Dusser (1933–2006), kiu sindediĉis al la observo de kaŝadoj kaj forte engaxiĝis en la organizo de la Eŭropa Reto pri Asteroidaj Kaŝadoj. Bona observanto, li estis ankaŭ fakulo pri ĵazo.
Péter M(átyás) Sebők
M[átyás] Péter SEBŐk [ŝeboek] estis hungara agronomo Li naskiĝis en Kluĵo la 23-an de septembro 1924 kaj mortis en Kluĵo la 23-an de majo 2003.
Kariero
M[átyás] Péter Sebők akiris diplomon en la Agrikultura Altlernejo de Kluĵo kaj 1949 li instruis en la sama altlernejo. Li akiris la titolon de doktoro pri agrikulturaj sciencoj en 1974. liaj artikoloj aperis en gazeto Erdélyi Gazda kies redakcikomitato li estis ano.
Mikun
Mikun (alia renkontebla esperantigo Mikunj; ruse Микунь) estas urbo en Komiio en Rusio.
La urbo estis fondita en jaro 1937.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1959.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 8,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 11,7 mil loĝantojn.
Bruntál
Historio
La urbo estas menciata jam en la 12-a jarcento en la tempo de přemyslida koloniigado. En la jaro 1213 ĝi estis avancigita je supera urbo kun la tn. magdeburgaj rajtoj. Baza elemento de evoluo de la urbo estis minado de oro kaj arĝento, ekde la 16-a jarcento poste prilaborado de ferercoj. Jam en la 16-a jarcento en la urbo prosperis vico da gildoj.
Bazplano de Bruntál estas tipo de koloniigita urbo fondita en libera nekonstruaĵplenigita spaco. Ĝi havas mezepokan kvadratan placon, el kiu en anguloj kondukas stratoj. En mezepoko la urbo estis ĉirkaŭigita per remparoj kaj oni eniris en ĝin tra tri portaloj. La urbaj remparoj konserviĝis en fragmentoj ĉe kastelo kaj en nordorienta parto de la urbo. La kastelo situas sur loko de origina burgaro verŝajne el la 2-a duono de la 13-a jarcento. En la jaro 1506 estas menciata burgo, kiu estis en la jaroj 1554–1556 alikonstruita al kastela sidejo. Plua rekonstruo okazis en la jaroj 1582–1608. Tiel estiĝis kastelo kun arkada kortego kaj turo. Kiam venis Ordeno de germanaj kavaliroj en la jaro 1630, estis konstruita kastela kapelo, pli poste kastela pinakoteko. La kastelo estas nun alirebla por publiko (vidu al apudan foton).
Sanktaj Johano kaj Paŭlo (Venecio)
Sanktaj Johano kaj Paŭlo estas monaĥopreĝejo de la Dominikanoj. Ĝi estas la plej granda preĝejo de gotika arĥitekturo en Venecioj de la 14-a kaj 15-a jarcentoj. Ĝi estis preferata tombopreĝejo de la veneciaj ŝtatestroj same kiel de multaj nobelaj familioj. Patronaj sanktuloj ne estas la samnomaj apostoloj, sed Johano kaj Paŭlo de Romo, du martiroj el la epoko de Juliano la Apostato.
Bruntál
Historio
Komence de la 19-a jarcento influis konstruadon de la urbo evoluo de industrio. Tiu ĉi tendenco plifortiĝis en la 70-aj jaroj de la 19-a jarcento, sed la konstruado estis okazanta plejparte ekster la historia kerno. El pluaj konstruaĵoj ni menciu ankaŭ la tn. kolonon de Klüppel, kio estas monumento al ordena vicregnestro G. W. von Elkerhauser, nomata Klüppel, kiu organizis defendon de la urbo kontraŭ danoj en la jaro 1626.
Saint-Priest (Rhône)
Saint-Priest ​[sɛ̃pʁiɛst] estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Bruntál
Filmo
Eksplicite bela kaj en Ĉeĥio nekutime netuŝita senpera ĉirkaŭaĵo estas kuliso de okazado de filmo Johana de Arko (1999) de reĝisoro Luc Besson. Císař a tambor estas ja filma fabelo, sed ĝi kaptas reprezentemajn spacojn de la bruntala kastelo.
Sanktaj Johano kaj Paŭlo (Venecio)
Arĥitekturo
Sanktaj Johano kaj Paŭlo estas trinava pilastrobaziliko kun transversa domo, al kiu aliĝas mezgranda kaj po du ĥorkapeloj. Ĉiuj ĥorkapeloj havas plurlateran finaĵon. Escepte la navokruciĝon, kiu tenas kupolon, ĉiuj konstrupartoj havas krucripovolbojn.
La preĝeja interno longas 96 metrojn, en la laŭlonga domo ĝi larĝas 28 metrojn, la transversa navo larĝas 43 metrojn, kaj la volboj altas proksimume 35 metrojn.
La preĝejo estas brikodomo. Ornamelementoj ĉe la ekstera konstruaĵo, ekzemple la rondfenestroj, la frisoj, la koroneca kornicofinaĵo kaj la altaj tabernakloj sur la fasado same kiel la portalo, estas el kalkoŝtono devena de Istrio. La ŝtonaj volboj estas el stukita kanplektaĵo, kio reduktas la pezon pro la problema konstrutereno. Kiel ankaŭ en aliaj preĝejoj de Venecio tiun ĉi konstruaĵo stabiligas lignaj tirankroj.
Konstruhistorio
En 1245 ŝtatestro Jacopo Tiepolo donacis al la ordeno de la Dominikanoj terpecon por la konstruo de preĝejo, tiam rande de la urbo kaj granddistance al Sankta Maria Glorplena de la Fratoj de la almozanta ordeno de la Franciskanoj, kiu estis akirinta sian konstruterenon en 1234. Kiam komenciĝis la konstruo de Sanktaj Johano kaj Paŭlo, ne estas konata, la unuan fiksan konstrudaton dokumentas enskribo el 1369 en la transversa navo. En 1430 la preĝejo estis konsekrata. En 1437 la monhava frataro de la oraĵistoj kaj silkokomercistoj Scuola San Marco aĉetis najbaran terpecon por la konstruo de fratarodomo kaj faris malavarajn donacojn al la Dominikanoj por la plukonstruo de la preĝejo. Proksimume meze de la 15-a jarcento oni starigis la ĥorejon kaj finkonstruis fine de la 15-a jarcento la kupolon.
Ekipaĵo
Sanktaj Johano kaj Paŭlo estis la preferata tombopreĝejo de la veneciaj ŝtatestroj. En la preĝejo troviĝas krom multaj aliaj tombomonumentoj de veneciaj nobeloj nur el la tempospaco inter gotiko ĝis baroko 26 ŝtatestraj tombomonumentoj. Kiel unu staestro entombiĝis en 1249 la mecenato de la Dominikanoj, Jacopo Tiepolo. Lia simpla tombomonumento el marmoro troviĝas ĉe la ekstera fasadomuro.
La haŭto de Marcantonio Bragadin, guberniestro de Kipro, kiun en 1571 mortigis la turkoj, troviĝas en la dekstra flanknavo de la preĝejo en tombomonumento starigita en 1596.
Ekde la mezo de la 15-a jarcento ĉi tie entombiĝis la ŝatestroj de la venecia respubliko. Ankaŭ kelkaj artistoj, Gentile Bellini, Giovanni Bellini, Lorenzo Lotto kaj Jacopo Palma la pli juna ĉi tie havas siajn lastajn ripozejojn. La murtombejoj prezentis komence de la renesanco novajn eblecojn interligi plastikon kaj arĥitekturon. La ‚homa’ plastiko estis disvolviĝinta el la enligo en la fasadofasonaĵo de la granda katedraloj de la alta mezepoko, aparte en la portalozono, al pli kaj pli liberstara figuro. Tiuj ĉi tombomonumentoj ĉe la internaj preĝejaj muroj jen estas nova komponaĵo, kiu ebligis al la plastiko esence pli vastan memstarecon ol al la embrazuraj figuroj de la pasinta alta mezepoko.
Tria koncilio de Konstantinopolo
La Tria koncilio de Konstantinopolo, okazinta de la 7-a de novembro 680 al la 16-a de septembro 681. Ĝi estis kunvokita de la romia imperiestro de oriento Konstantino la 4-a, kaj prezidita de li mem. La ĉefaj rolludantoj en tiu ĉi koncilio, la tria okazinta en la sama urbo, estis Konstantino la 4-a kaj la la patriarko Sergio; ankaŭ du papoj: Agatono kaj Leono la 2-a.
La ĉefa kontribuo de la Tria koncilio de Konstantinopolo estis la dogma difinado laŭ la voloj kaj operacoj de Jesuo. Ĉi tiu koncilio fermas la tiel nomataj "kristologiaj koncilioj". Ĝi resumas la doktrinon pri Kristo tiel kiel la Patroj de la Eklezio komprenis ĝin en la unuaj tempoj.
PKS
La vorto havas plurajn signifojn:
Gilbert (Arizono)
Gilbert estas grandurbo en Usono, en subŝtato Arizono, en distrikto Maricopa. La urbego apartenas al aglomeraĵo de Fenikso (urbo).
Otto (Bavario)
Otto de Bavario  aŭ Otto Wilhelm Luitpold Adalbert Waldemar von Wittelsbach (naskiĝis la 27-a de aprilo 1848 kaj mortis la 11-an de oktobro 1916) estis (oficiale) reĝo de Bavario de 1886 ĝis 1913. Li estis mense malsana kaj neniam regis - tion faris lia onklo princo-regento Luitpold de Bavario.
Gilbert (Arizono)
Geografio
Gilbert situas sur montetaro sudoriente de Fenikso en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza parto de Arizono.
Historio
Vilhelmo "Bobby" Gilbert disponigis teron al fervoja linio en 1902, tial la loko nimiĝis Gilbert. En 1912 multe da mormonoj alvenis el Meksiko. En 1920 Gilbert estis ĉefe terkultivadokomunumo instigita per la fervojlinio kaj konstruado de la Roosevelt Digo kaj la kanaloj. Baldaŭe Gilbert faris rapidan transformon de agrikultur-bazita komunumo al ekonomie varia antaŭurba centro ĉe Fenikso.
Otto (Bavario)
Biografio
Kiam Frederiko Vilhelmo la 1-a de Prusio estis proklamita Imperiestro de la unuiĝinta Germanio la 18-an de junio 1871, en la Kastelo de Versailles, Otto reprezentis sian fraton, la reĝon Ludoviko la 2-a, kiu malakceptis ĉeesti la ceremonion. Pli malfrue, li kritikis la feston kiel elmontra kaj malkuraĝiga en letero dediĉita al Ludoviko la 2-a.
Gilbert (Arizono)
Trafiko
Gilbert havas ĉefvojan kontakton kun Fenikso. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Insulo Estados
Insulo Estados (Isla de los Estados, el la nederlanda Stateneiland, nome insulo de la ŝtatoj, sed alude al la historia parlamento de Nederlando, kiu nomiĝis Ĝeneralaj Statoj) estas argentina insulo kuŝa ĉe 29 km ĉe la orienta pinto de la Argentina parto de Fuegio, el kiu ĝi estas separata per la Markolo Le Maire. Ties nomo devenas el la historia nederlanda parlamento, kaj ties origina nederlandlingva nomo estis identa al tiu de la novjorka borough Staten-Insulo.
Otto (Bavario)
Biografio
Li estis proklamita reĝo de Bavario en 1886, iom da tempo post la entombigo de sia frato. Otto havis gravan mensan malsanon ekde 1875. Li estis limigita en la Kastelo de Fürstenried kun medicina kontrolado kiam li komencis montri signojn de grava mensa malordo, kiu konsilis apartigi lin el la regado; li daŭrigis tiam la regentecon kiu jam estis establita dum la lastaj tagoj de la reĝo Ludoviko la 2-a, je la persono de sia onklo, la princo Luitpold de Bavario, kiu servis kiel Princo Regento ĝis sia morto. Lia filo, Ludoviko, iĝis regento post la morto de la antaŭulo.
Gilbert (Arizono)
Klimato
En Gilbert la temperaturo averaĝe varias inter 14-30 °C. La varmo kulminas en junio kun 48 °C, inter oktobro-aprilo okazas eĉ frostoj. Jare pluvas po 236 mm. La pluvo kulminas en marto, malkulminas junie.
Insulo Estados
La insulo estas administre parto de la argentina provinco Fuegio, kaj de la departamento kaj municipo de Ushuaia. Ĝi estis deklarita "Ekologia, Historia, kaj Turisma Provincia Rezervejo" ("Reserva provincial ecológica, histórica y turística"), kun limigita aliro al veturantoj el Ushuaia. La ununura setlejo estas Puerto Parry, situanta ĉe profunda kaj mallarĝa fjordo ĉe la norda marbordo de la insulo. La navigostacio Puerto Parry, kreita en 1978, estas administrata de maristaro de kvar anoj en 45-taga vico, zorgantaj pri media monitorado konservadisma, ŝipopasoj kaj ankaŭ pri havigo de urĝa helpo.
Otto (Bavario)
Biografio
La 4-an de novembro 1913, la konstitucio de Bavario estis amendita por inkludi la mensan senkapablecon kiel unu el la kaŭzoj por detronigi la monarkon. Tiel, Otto perdis la kronon en favoro de sia kuzo, kiu iĝis reĝo sub la nomo Ludoviko la 3-a.
Insulo Estados
Historio
La unuaj eŭropanoj en la areo estis Jacob le Maire kaj Willem Schouten la 25an de decembro, 1615, kiu nomis ĝin Lando de la Lordoj de la Ŝtato.
Otto (Bavario)
Biografio
Otto de Wittelsbach mortis en 1916. Li estis sepultita en la kripto de la Preĝejo de Sankta Mikaelo, en Munkeno.
Insulo Estados
Historio
La Lumturo San Juan del Salvamento (Sankta Johano de la Savo) estis inaŭgurita la 25a de majo 1884, de Comodoro Augusto Lasserre, kaj funkciis ĝis Septembro de 1900. La lumturo, plej bone konata kiel Faro del fin del mundo ("Lumturo de la mondofino"), ŝajne estis inspiro al Jules Verne por lia romano Lumturo ĉe la mondfino, publikita en 1905.
Geografio
La insulo estas proksimume 65 km longa de oriento al okcidento kaj 15 km larĝa, kun areo de 534 km². La insulo havas tre malrektan marbordon pro multaj golfetoj. Ties plej alta pinto estas 823 m kaj estas konsiderata la lasta elstaraĵo de la montoĉeno Andoj. Ĝi ricevas ĉirkaŭ 2,000 mm de pluvo jare.
Radio Rossii
Radio Rossii ("Radio de Rusio", Ра́дио Росси́и) estas ruslingva ŝtata radiostacio de Rusio. Ĝi faras elsendadon el Moskvo por teritorio de Rusio kaj kelkaj aliaj landoj.
Ĝi komencis elsendadon la.
Eŭropa
Eŭropa, (helene Εὐρώπη), laŭ la helena mitologio, estis filino de Agenoro, reĝo de Fenicio kun la reĝino Telefasa, kaj fratino de Kadmo, la estonta fondinto de Tebo, en la grekia pejzaĝo Beotio. Ŝi estis tiel bela ke oni akuzis ŝin uzi la vizaĝofarbojn de la diino Hera, ŝtelitajn por ŝi de Hekata.Foje, kiam la princino rikoltis florojn kune kun siaj amikinoj, proksime de plaĝo, ne tre fora de la paŝtejo kie manĝis la brutaro de sia patro, ŝi ekvidis specialan taŭron inter la aliaj brutoj, kun blankbrila felo, respektinda sinteno kaj dolĉa mieno, neniam vidita de ŝi. La junulino, allogita de tia belega specimeno, alproksimiĝis por karesi la beston kaj sentis lian buŝodoron similan al safrano. La taŭro tiam kuŝis ĉe ŝiaj piedoj kvazaŭ invitante ŝin suriri lian dorson. Eŭropa, fascinata de lia neordinara beleco kaj sereneco, sidiĝis sur la dorson de tiu mirinda taŭro. Apenaŭ stariĝinte, la virbruto direktiĝis al la maro portante surdorse la belulinon kaj naĝis ĝis la insulo Kreto. Tiam la taŭro, kiu estis Zeŭso aliformiĝinta kiel bruto, prenis sian originan formon kaj prezentiĝis al la princino, amorante ŝin ĉe fonto sub platanoj, kiuj, laŭ la tradicio, konservis porĉiame sian frondon.
Poste, Eŭropa naskis siajn tri filojn: Minoo, Radamanto kaj Sarpedono. Tiuokaze Zeŭso omaĝis la patrinon per tri donacoj: la giganto Taloso, kiu devis protekti la insulon kontraŭ ajna malamika forto, ĉashundo kiu neniam maltrafis la predaĵon kaj nevenkebla armilo.
Por la verkisto Palaifato, ŝi ne estas prenita el Tiro, en Fenicio, al Kreto de Zeŭso sur la dorsflanko de taŭro, sed de homo kun la nomo Taŭro kiu militis tiam en la regiono de Tiro kie li forrabis plurajn junajn knabinojn ties la filino el reĝo, Eŭropa.
Canohès
Canohès (Cànoes) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Canouhards.
17734 Boole
17734 Boole estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Batalo de Poljana
Matene de la 14a de majo, grava forto de kroatoj kun kelkaj montenegranoj kaj slovenoj alproksimiĝis al partizaaj pozicioj ĉe bieno Šurnik ĉe Poljana petante liberan pasadon okcidenten. Tio estis malakceptita, kaj komenciĝis pafado el ambaŭ flankoj. La atakoj de la krostoj de NDH, inklude artilerion, intensiĝis posttagmeze, vespere kaj nokte, kaj fine ĉesis matene de la 15a de majo per la alveno de ĉirkaŭ 20 britaj tankoj. Tensa negocado sekvis, dum kiu la brita oficiroj klarigis, ke ili ne havigos protekton al la kunlaborintoj kaj ke senkondiĉa kapitulaco al la Partizanoj estas la nura eblo. Blankaj flagoj de kapitulaco estis finfine aperintaj je la 4a pt la 15an de majo.
Mortoj ĉirkaŭkalkulitaj de Partizanoj estis almenaŭ 310 el la Akso, krom 250 vunditoj. De Partizana flanko, perdoj estis konsiderine pli malaltaj, none malpli ol 100 mortintoj kaj vunditoj.
La kapitulaco de tiu lasta areo de la Aksa rezistado 8 tagojn post la oficiala fino de la Dua Mondmilito en Eŭropo, nome la kapitulaco de germanoj la 7an de majo 1945, estis la lasta grava batalo de la Dua Mondmilito en Eŭropo.
Catholicon
La Catholicon estas la unua bretona vortaro, la unua granda franca vortaro kaj la unua tri-lingva (bretona-franca-latina) vortaro en la mondo.
Ĝi estis verkita de Jehan Lagadeuc en 1464 kaj presita la 5-an de novembro 1499 en Tréguier. Ĝi estas tri-lingva, bretona-franca-latina vortaro. Ĝi estas ankaŭ la unua tia ampleksa vortaro (kelkaj 6.000 kapvortoj) en kiu aperas la franca lingvo.
La verko finpretiĝis la 16-an de aŭgusto 1464.
La nomo Catholicon estas iom stranga, ĉar la aŭtoro neniam nomis ĝin tiel.
En la latina sekcio de la Nacia Biblioteko de Francio sub la numero "Latin 4656" troviĝas manuskripto. Ĝi entenas 131 ambaŭflanke manskribitajn foliojn. Mankas ĉirkaŭ triono de la folioj. Temas pri kopio de la originalo.
Michele Carcano
Michele CARCANO (Michael de Carcanis de Mediolano; naskiĝis en 1427 en Lomazzo, mortis la en Lodi) estis franciskano kaj estas beatulo romkatolika. Li estis fondinto de la hospitalo Sant'Anna de Komo kaj iniciatinto de la banksistemo Monte di Pietà.
Vivo
Michele Carcano naskiĝis en 1427 en Lomazzo. Post la renkontiĝo kun Bernardino de Siena, li decidis fariĝi franciskano. Li vojaĝis tra preskaŭ la tuta centra kaj norda Italio, predikante en la ĉefaj urboj, precipe dum Karesmo. En 1461, li ankaŭ restis en la Sankta Lando.
Li mortis en Lodi en 1484 predikante. Lia kapo nun estas konservita en kradita niĉo en la eklezio de Sankta Francisko en Lodi, proksime de la kapelo de Antonio-Maria Zaccaria. La aliaj restaĵoj estas konservitaj en la Sanktejo de Antonio de Padovo en Milano.
János Csergő
János Csergő [jAnoŝ csergO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csergő János estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, ferlaboristo, ĉefpoŝtisto.
János Csergő naskiĝis la  1920 en Budapeŝto. Li mortis la 1980 en Budapeŝto.
Biografio
János Csergő frekventis bazlernejon, poste metilernejon inter 1935 kaj 1938. Komence li laboris en Bukareŝto, poste ekde 1940 en Budapeŝto. En 1945 li aliĝis al la komunistoj. Post la ŝtatiĝo en 1948 li estis nomumita fabrikestro, en la sekva jaro li ricevis altan postenon en la poŝto, dume li frekventis unujaran partian kurson. Ekde 1950 li estis subministro, post jaroj li havis signifajn partiajn aŭ ŝtatajn postenojn. Inter 1954 kaj 1956, same inter 1957 kaj 1963 li estis ministro pri fandejoj kaj maŝinindustrio. Inter 1957 kaj 1967 li estis parlamenta deputito, inter 1963 ĝis la pensiuliĝo en 1977 li estis ankaŭ fabrikestro. En 1968 li ricevis diplomon en Universitato de Miskolc.
Provinca Parko Fish Creek
Parko Fish Creek estas provinca parko en la suda parto de Kalgario (Alberto, Kanado). Ĝi estas unu el la plej grandaj enurbaj parkoj de Nordameriko, etendante 19 km-ojn de oriento al okcidento. Kun 13,48 km², ĝi estas pli ol trioble pli granda ol Parko Stanley de Vankuvero (Brita Kolumbio).
La Rivero Bow kaj la rivereto Fish Creek trapasas la parkon, kiu fluas de unu flanko de Kalgario al la alia. La multaj pavimitaj kaj nepavimitaj vojetoj por piedirantoj kaj biciklistoj, kiuj ligas la parkon al la vasta enurba sistemo de vojetoj, permesas al vizitantoj aliri parkajn instalaĵojn por dumtaga tendumado, kiel ankaŭ ĉevalejojn kaj artefaritan lagon en kiu oni povas naĝi. En la parko estas 80 kilometroj da vojetoj, de kiuj 30 km estas pavimitaj, kaj en ĝi loĝas multaj sovaĵaj bestoj, inter ili cervoj, kojotoj, strigoj, kaj kastoroj.
Danke al sia kreskado, la urbo Kalgario nun ĉirkaŭ la parkon ĉiuflanke. Je la okcidento ĝi ankaŭ havas komunan bordon kun la terenoj de la Nacio Tsuu T'ina, unu el la Unuaj Nacioj.
Kiel rezulto de la forta pluvado kaj inundoj, kiujn spertis Alberto en junio de 2005, la duono de la vojoj de la parko forlaviĝis kaj la alia duono damaĝita. Sep pontoj por piedirantoj super la rivereto Fish Creek detruiĝis kaj sep aliaj iĝis nesekuraj.
La situo de la parko kaj urba kresko en la sudo de Kalgario daŭre kaŭzas kapdolorojn al urboplanistoj. Estas malmultaj lokoj, kie oni povus konstrui vojon tra la parko. Tri grandŝoseoj (Deerfoot Trail/Ŝoseo 22X, Macleod Trail kaj 37-a Strato SW) ekzistas por ligi la sudajn partojn de la urbo kun la nordo; ĉi tio ofte rezultigas trafikblokiĝojn en lokoj kie ĉiuj devas pasi.
Ĝanet
Ĝanet aŭ Djanet (جانت) estas urbo en oazo, kaj ĉefurbo de la Distrikto Ĝanet, en la Provinco Ilizi, sudorienta Alĝerio. Ĝi estas situanta je 412 km sude de la provinca ĉefurbo, Ilizi. Laŭ la censo de 2008 ĝi havas 14,655 loĝantojn, el 9,699 en 1998, kaj jaran kreskon de 4.3%. Ĝi estas loĝata de la Kel Ajjer Tuaregoj.
Bretea Română
Bretea Română [bretja romınə] (hungare: Oláhbrettye; germane: Wallachisch-Brettendorf) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Hațeg. En 1910 ĝi havis 353 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 301.
Ĝia unua skriba mencio estas el 1406. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye).
Administre apartenas al ĝi 12 pliaj vilaĝoj: Bățălar, Bercu, Bretea Streiului, Covragiu, Gânțaga, Măceu, Ocolișu Mare, Plopi, Ruși, Vâlcele, Vâlcelele Bune kaj Vâlceluța.
Malpli ol dekono de la komunumaj loĝantoj loĝas en la sideja vilaĝo.
Bretea Română situas ĉe la rivero Strei. Aliflanke situas Bretea Streiului, kie estas la plej proksima fervoja stacio.
Lipník
en Slovakio
Peyrestortes
Peyrestortes (Paretstortes, Parestortes, Perestortes, Peirestortes) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Peyrestortencs / Paretstortencs.
Pluezek
(france Plouézec, bretone Ploueg-ar-Mor) estas komunumo kaj vilaĝo en nord-okcidenta Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
La vilaĝo situas sur ebenaĵo proksimume 100 metrojn super la marnivelo. Estas deklivaj klifoj kovritaj de arbustoj kaj diversaj plantoj (genisto, eriko, ulekso), kaj plaĝojn. Ĝia marbordo mezuras 17 kilometrojn.
La vilaĝo ricevis honoran mencion, kies nomo estas "verda stelo", pro la fakto, ke esperantistoj loĝas tie.
Ekde 1997 okazadas aŭguste ĉiun jaron Internaciaj Renkontiĝoj de Pluezek, kiuj arigas inter 100 kaj 150 homojn, kiuj deziras lerni Esperanton.
Otting
Otting estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Márton Szilágyi Tönkő
Márton SZILÁGYI TÖNKÖ [silAdji toenkoe] hungara reformita episkopo, filozofo, instruisto. Li naskiĝis en Szilágyborzás la en 1642 kaj mortis en Debreceno la 3-an de januaro 1700.
Kariero
Márton Szilágyi Tönkő studis en Debreceno, poste en Nederlando (1666–1669 Utrecht, Franeker, Groningen, Lejdeno). Reveninte en Debrecenon, li instruis la lingvojn de Biblio kaj filozofion. Lia filozofia lernolibro aperinta en 1678 en Hejdelbergo estis uzita en kolegio de Debreceno ĝis elpaŝo de György Maróthi. En 1681 li fariĝis instruisto de dogmatiko kaj li popularigis la ideojn de Amesius (W. Ames), poste de Cocceius (R. Koch). Pro tio de lasta en 1692 oni faris akuzon kontraŭ lin, sed li igis sin klara. En 1699 oni elektis lin episkopo.
Antal Péch
PÉCH Antal (pro. pe:ĉ) estis hungara inĝeniero pri minado, fakverkisto, ano korespondenta de MTA (1879) naskita en Nagyváradolaszi la 14-an de junio 1822 kaj mortinta en Selmecbánya la 18-an de septembro 1895. Li estis pli aĝa frato de akvakonstruanta inĝeniero József Péch.
Biografio
Antal Péch studis en Akademio de Selmec, en 1842 li enpaŝis la servon de ŝtato. De 1850 li estis direktoro de minejo en Ĉeĥio. De 1867 li laboris kiel sekcikonsilanto en financministerio por la evoluigo de fer-kaj minejverkoj. Al lia nomo ligiĝas la konstruado de la ferfabriko de Diósgyőr, la iniciado de la karbminado en la valo Zsil kaj la prilaborado de projektoj por unua ferfabriko de Vajdahunyad. Li estis fondinto de la Bányászati és Kohászati Lapok kaj li estis ĝia redaktoro de 1868 ĝis 1870. Je lia honoro la Országos Magyar Bányászati és Kohászati Egyesület en 1963 fondis la distingon Memormedalo Péch Antal.
(5721) 1984 SO5
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 18-an de septembro 1984 de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Mineralnije Vodi
Mineralnije Vodi (ruse Минеральные Воды) estas urbo en Stavropola regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 07421.
La urbo estis fondita en jaro 1878 kiel loĝejo ĉe fervoja stacio.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1920.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 87922, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
La urbo estas apud Norda Kaŭkazo, en valo de rivero Kuma (Кума).
En jaro 1959 la urbo havis 40,1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 75,6 mil loĝantojn.
4944 Kozlovskij
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa ukraindevena soveta kantisto tenoro Ivan Semjonoviĉ Kozlovskij (cirile : Иван Семёнович Козловский, 1900–1993), heroo de Socialisma Laboro en 1980.
Planedaj Rimedoj
Planedaj Rimedoj (Planetary Resources, Inc. ) estas kompanio kiu fondiĝis en 2012 por pligrandigi la rimedaron de la Tero. Subtene ĉe la kompanio estas listo de konsiderinde gravaj investantoj kaj konsilantoj. Planedaj Rimedoj serĉas manierojn por ĉerpi krudajn materialojn el ne-Teraj fontoj, kaj tiel aldoni miliardojn da dolaroj al la tutmonda ekonomio. Temas pri gvatado kaj minado de proksimaj asteroidoj por akvo (do ankaŭ oksigeno kaj fuelo), plateno, oro, ks.
Maoz
Maoz aŭ entute Maoz Vegetarian estas ĉeno de falaflorestoracioj, kiu devenas el Amsterdamo, Nederlando. La unua Maoz malfermiĝis en 1991 en la Reguliersbreestrato en Amsterdamo kaj sukcesis, ankaŭ pro tio ke la klientoj povas senlime aldoni piklojn, salaton kaj saŭcon. La fondintoj estas la geedzoj, Nahman Milo kaj Sima Bar-On, israelanoj, kiuj vivis en Amsterdamo.
En 2007 Maoz havis filiojn en i.a. Nijmegen, Roterdamo, Leiden, Zaandam kaj Groningen. Ekde 1996 ankaŭ en Aŭstralio (Perth), Francio (Parizo), Germanio, Britio (Londono), Hispanio (Barcelono kaj Madrido), Usono kaj Barato (Mumbajo). Oni uzas la franĉizan sistemon. Mondvaste en 2007 troviĝis 22 restoracioj. Oni atendas ke la nombro plialtiĝos en la estonteco. En 2006 oni malfermis filion en Germanio (Munkeno) sed en februaro 2008 oni devis fermi ĝin pro malbona vendosumo.
En 2022 Maoz troviĝas en 8 lokoj en Nederlando, Usono, Brazilo, Hispanio kaj Francio.
La unua Maoz vendis nur falaflon, sed nuntempe ankaŭ akireblas pomfritojn, frititajn melongenojn kaj humuson. Oni tamen nur vendas vegetarajn manĝaĵojn.
Aĝmer
Aĝmer (अजमेर) estas metropolo en Barato, en subŝtato Raĝastano. Pli frue la angla loknomo estis Ajmere.
Geografio
Aĝmer etendiĝas sur malaltaj deklivoj en nord-okcidenta parto de la lando. La urbo havas artefaritan lagon Anasagar. Jaipur troviĝas 135 km-ojn.
Historio
Aĝmer aperis en la 7-a jarcento.
Ĝi estis ĉefurbo de la regno de Prithviraj Ĉaŭhan.
Inter 1193-1365 ĝi apartenis al sultanlando de Delhio. En 1818 la Brita Orienthinda Kompanio aĉetis la urbon, sekve ĉesis diversaj militoj inter la lokaj princoj.
Trafiko
Aĝmer troviĝas ĉe fervojkruciĝo, kie vagonaroj trafikas al Nov-Delhio, Mumbajo, Kolkato, Ĉenajo, Bengaluro, Indaur, Bhopal, Gvalior, Ĝabalpur, Puneo, Laknaŭo ktp. Flughaveno troviĝas en distanco de 135 kilometroj.
Klimato
Aĝmer situas en duonarida klimato. Jare pluvas averaĝe ĉirkaŭ 579 mm. Inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj, en la ceteraj monatoj nur apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 20-33 °C.
(17735) 1998 BG7
(17735) 1998 BG7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Rapport sur l'Esperanto adressé à M. le Ministre de l'Instruction Publique
Rapport sur l'Esperanto adressé à M. le Ministre de l'Instruction Publique (Raporto pri Esperanto adresita al S-ro Ministro de la Publika Instruado), estas  franclingva raporto verkita de Théophile Cart en 1906. La teksto estas eldonita de Presa Esperantista Societo en Parizo en la jaro 1907.
Enhavo
La celo de la raporto estis subteni leĝoprojekton por enkonduko de Esperanto kiel nedeviga lingvo en la francaj lernejoj. Aldonita estas raporteto pri la avantaĝoj de kiuj povus profiti la blinduloj se Esperanto estus instruata en iliaj lernejoj.
Kompleta teksto
<Gallery> Dosiero:1907 Rapport Cart 04.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 05.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 06.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 07.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 08.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 09.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 10.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 11.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 12.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 13.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 14.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 15.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 16.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 17.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 19.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 20.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 21.jpg Dosiero:1907 Rapport Cart 22.jpg </Gallery>
Grenato
La grenatoj estas grupo de siliciataj mineraloj, kiuj formas kristalojn dekduedrajn aŭ trapezoedrajn. Ili apartenas al la nesosilikatoj (insulaj silikatoj) kaj havas jenan kemian formulon: A3B2(SiO4)3
La elementoj reprezentataj per A kaj B estas precipe kalcio, magnezio, aluminio, fero(II), fero(III), kromo(III), mangano kaj titano.
La nomo "grenato" devenas de la latina vorto granatus = grajnohava. Eble la grenato ricevis tiun ĉi nomon el la granato, kies semoj estas laŭ formo, grando kaj koloro similaj al kelkaj ruĝaj grenatoj nature troveblaj aŭ mineblaj.
Oni uzas ilin ekzemple por intajloj.
Sainte-Foy-Sillery
Sainte-Foy (aŭ Sainte-Foy-Sillery) estas arondismento de Kebeko, hodiaŭ Ste-Foy-Sillery-Cap-Rouge kun la aliĝo de Cap-Rouge la, kaj estis urbo ĝis 2002. Ĝia lasta urbestrino estis Andrée P. Boucher.
Meyzieu
Meyzieu estas franca situanta en teritoria kolektivumo de Metropolo Liono, departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Sainte-Foy-Sillery
Ekzistas ankaŭ tie la strato Esperanto, franclingve rue de l'Espéranto.
Krisolŝtalo
Krisolŝtalo estas ŝtalo farita el krudfero (gisfero), fero, kaj foje ŝtalo, ofte kun sablo, vitro, cindroj, kaj aliaj flupurigiloj, en krisolo. En antikvaj tempoj ne eblis fandi ŝtalon kaj feron uzante karbon aŭ karbofajrojn, kiuj ne produktas temperaturojn sufiĉe altajn. Tamen, krudfero, havanta pli altan karboenhavon je pli malalta fandopunkto povis esti fandita, kaj trempante forĝitan feron aŭ ŝtalon en la likva krudfero dum longa tempo, la karboenhavo de la krudfero povus esti malpliigita ĉar ĝi malrapide difuziĝis en la feron. Krisolŝtalo de tiu tipo estis produktita en Suda kaj Centra Azio dum la mezepoko. Tio ĝenerale produktis tre fortan ŝtalon, sed ankaŭ komponitan ŝtalon kiu estas nehomogena, konsistanta el tre alt-karba ŝtalo (iam krudfero) kaj malalt-karba ŝtalo (iam forĝita fero). Tio ofte rezultis en komplika modelo kiam estis forĝita, plenigita aŭ polurita ŝtalo, el kiu eble la plej bone konataj ekzemploj estas la Damaska ŝtalo uzita en la glavoj de Damasko. Pro la uzado de flupurigiloj la ŝtalo estis ofte mul te pli grava laŭ kvalito (sen malpuraĵoj) kaj en karboenhavo komparita al aliaj metodoj de ŝtalproduktado de la epoko.
Meyzieu
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Majolans.
Krisolŝtalo
Teknikoj por produktado de altkvalita ŝtalo estis disvolvigita de Benjamin Huntsman en Anglio en la 18a jarcento. Huntsman uzis koakson pli ol karbo, atingante temperaturojn sufiĉe altajn por fandi la ŝtalon kaj disolvi la feron. La procezo de Huntsman diferencis el kelkaj el la Damaskoŝtelaj procezoj en tio ke ĝi postulas pli longan tempon por fandi la ŝtalon kaj por malvarmi ĝin kaj havigi pli da tempo por la difuzado de karbo. La procezo de Huntsman uzis feron kaj ŝtalon kiel krudaj materialoj, en la formo de cementa ŝtalo, pli ol rektan konverton el gisfero kiel en pudelado aŭ en la posta procezo Bessemer. La kapablo plene fandi la ŝtalon forigis ajnan nehomogenecon en la ŝtalo, kio ebligis, ke la karbo dissolviĝu eĉ en la likva ŝtalo kaj superigante la neceson de etenda forĝado en klopodo atingi la saman rezulton. Simile, ĝi permesis, ke la ŝtalo simple estu verŝita en muldilojn aŭ estu fandita por la unua fojo. La homogena kristala strukturo de tiu fandoŝtalo plibonigis sian forton kompare kun la antaŭaj formoj de ŝtalo. La uzado de flupurigiloj ebligis preskaŭ kompletan elprenon de malpuraĵoj el la likvo, kiuj povus tiam simple flosadi al la pinto por esti forigita. Tio produktis la unuan ŝtalon de moderna kvalito, havigante rimedojn por efike ŝanĝi la troan forĝitan feron en utila ŝtalo. La procezo de Huntsman ege pliigis la produktadon en Eŭropo de kvalita ŝtalo taŭga por uzado en aĵoj kiel tranĉiloj, iloj kaj maŝinaro, kio helpis pavimi la vojon por la Industria revolucio.
Sainte-Foy-Sillery
Historio
La urbo estis unue aliĝata jen la 2002 kun Sillery. Ĝi iĝis arondismento de Kebeko.
La, la arondismento aliĝis kun la duono de la plej malnova arondismento Laurentien, iĝinta Ste-Foy-Sillery-Cap-Rouge. La alia duono iĝis La Haute-Saint-Charles. La arondismento enhavas la Universitaton Laval.
Matteo Carreri
Carreri, ano de nobela familio, aniĝis en la dominikana ordeno en 1440 en sia naskiĝurbo, alprenante la nomon Matteo. Li trairis Italion kiel predikisto. Li mortis en Vigevano, kie li estis entombigita en la preĝejo de Petro de Verono. La katolikaj urbanoj konsideras lin protektanto de la urbo.
Laŭ legendo Carreri estis, vojaĝante per ŝipo de Ĝenovo al Pisa, kaptita de piratoj. Kiam tiuj liberigis lin, li proponis resti anstataŭ du aliaj kaptitoj, virino kun sia filino. Pri la sukceso de tiu propono estas malsamaj versioj.
Laŭ sia hagiografio Carreri je la 5-a de oktobro 1470 petis de sia superulo la permeson morti; ricevinte ĝin li mortis. En 1482 papo Siksto la 4-a permesis la kultadon de Carreri en la urbo Vigevano, kiu en 1518 proklamis lin kunpatrono de la urbo (kun Ambrozio de Milano). En 1625 papo Urbano la 8-a beatigis Matteon Carreri.
St. Gallen St. Fiden (stacidomo)
St. Gallen St. Fiden estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
144716 Scotttucker
144716 Scotttucker estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la barata astronomo Vishnu Reddy elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Scott Robert Tucker, memlerninta optikisto kaj konstruisto de teleskopoj kaj astronomiaj instrumentoj en Tucson. Li estas ankaŭ sperta astrofotisto kaj komunikanto pri astronomio.
József Péch
PÉCH József (pro. pe:ĉ) estis hungara inĝeniero pri minado naskita en Nagyváradolaszi la 4-an de januaro 1829 kaj mortinta en Budapeŝto la 17-an de novembro 1902. Li estis pli juna frato de akvakonstruanta inĝeniero Antal Péch.
Biografio
József Péch finis en la József-Ipartanoda kaj en la Mérnöki Intézet en 1853. De 1873 li estis oficestro de kanalo Bega. De 1886 li estis sekciestro de akvografio. Li redaktis ĝis sia morto la almanakon Vízrajzi Osztály Évkönyv. Lia studo titolita A vízállás előrejelzéséről aperis ankaŭ en franca kaj germana lingvoj.
Juĝo de valoro
La sintagmo juĝo de valoro povas esti intencita kaj pozitivsence por signifi ke ĝi devas esti konsiderata referencante al determinita valorsistemo - kaj do en pripensita maniero kompare al siaj pliprofundaj konvinkoj - kaj malŝatsence por signifi ke temas pri juĝo asertita sur bazoj de konsideroj personaj, priopinieblaj kaj partaj, pli ol sur racia ekvilibra kaj objekta rezonado.
Iuj, tamen, opinias ke reala objektiveco neeblas, kaj ke ankaŭ la racia analizo plej rigora estas bazita sur amplekso de valoroj (se ne eksplicigitaj). Tial, kiu ajn rezonada konkludo estas necese juĝo de valoro kaj do ne povas eliri el la kovrilo de la suspekto. Tamen, ofte tiu pozicio alestiĝas kiel retorika ilo por senkreditigi certajn asertojn.
El pli ordigita vidpunkto, la sciencaj "veroj" estas konsideritaj objektivaj, sed opiniataj “provizoraj”: restas, tamen, la konscio ke kromaj datenoj aŭ novaj eksperimentoj povus ŝanĝi la komprenon pri la esploraĵo.
1770 Schlesinger
1770 Schlesinger estas malgranda, hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de du astronomoj: la argentina Carlos Ulrrico Cesco kaj la usona Arnold Richard Klemola elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan (Argentino).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Frank Schlesinger (1871–1943).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita en 2016 per observoj de, anoncita en decembro 2016.
Tiu satelito havas orbitan de ĉirkaŭ 42 km kaj orbitan periodon de 57,456 horoj (2,394 tago); la aliaj ecoj de tiu sateleito estas ankoraŭ nekonataj.
Mária Szentmihályiné Szabó
Mária Szentmihályiné Szabó [sentmihAjinE sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentmihályiné Szabó Mária estis hungara verkisto, membro de Societo Petőfi, membro de Szigligeti Társaság.
Mária Szentmihályiné Szabó naskiĝis kiel Szabó Mária la  1888 en Hungario, en Ottomány (nuntempa Otomani en Rumanio). Ŝi mortis la 1982 en Leányfalu.
Biografio
Mária Szentmihályiné Szabó frekventis lernejon en Debrecen, poste ŝi eklaboris kiel ĵurnalisto unue en Kolozsvár, poste en Budapeŝto. En ambaŭ urboj ŝi aliĝis al literaturaj rondoj. Ŝiaj romanoj prezentas aŭ religiajn temojn, aŭ historiajn figurojn.
PLI
La trilitera kombinaĵo PLI havas plurajn signifojn:
Vivo Feliĉa
Portugallingve "Vida Feliz". Ĝi estas spiritisma libro verkita de la spirito Joanna de Ângelis kaj psikografiita de Divaldo Pereira Franco, brazila spiritista mediumo. Ĉi tiu libro estas tradukita en Esperanton kaj en la hungaran. Monda Spiritisma Asocio publikigis la hungaran eldonon de la verko.
46076 Robertschottland
46076 Robertschottland estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
André Franquin
André  estis belga franclingva aŭtoro de bildrakontoj, naskiĝinta la 3-an de januaro 1924 en Etterbeek, kaj mortinta la 5-an de januaro 1997 en Saint-Laurent-du-Var. Li estis unu el la ĉefaj aŭtoroj de belga bildrakonto. Li estas fama pro, interalie, Gastono Lafuŝ', Spirou, Idées noires (“Nigraj ideoj”), kaj fantazia besto marsupilami.
Bastia Mondovì
Bastia Mondovì estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Carrù, Cigliè, Clavesana kaj Mondovì.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Pluŝo
La vorto venas de la franca vorto peluche.
Ŝtona biblio
Ŝtonaj biblioj nomiĝas figuraj dekoracioj ĉe la esktera flanko de kelkaj romanikaj preĝejoj. Ilin disvolvus proksimume 1100 francaj ŝtontajlistoj. Ekzemplo el la tempo proksimume 1210 troviĝas ĉe la orientaj absidoj de la paroĥopreĝejoj en Aŭstrujo (vd. malsupre).
Pluŝo
Origine pluŝo estis farata el mohajro, pliposte ankaŭ el silko sur katona fundo, kaj nuntempe antaŭ ĉio el materialoj kiel poliestero.
Ŝtona biblio
Tiu ĉi tipe alt- kaj malfruromanika arta formo konformas kun la celo de la biblio por malriĉuloj el la gotika epoko. Ĝia detaloabundeco kaj la ofte strangaj figuroj treege konstrastas la pli malinvitemajn murmasojn de romanika arĥitekturo kaj mistikan malhelecon de ties internoj.
Skulptaĵoj ĉe la absido de Schöngrabern
La teologi-pedagogia intenco de la figuraj sinsekvoj ne estas pretervidebla por rigardanto, tamen la densa simbolaro por niatempanoj ofte estas malfacile interpretebla kaj komprenebla. Tio koncernas aparte regionajn, ekzotajn aŭ antikvomitarajn aldonaĵojn (vidu bildon supre dekstre), dum kiam la ofte aperanta temo de Adamo kaj Eva kaj de la unua viktimo kaj fratomurdo (meza bildo) ankaŭ nuntempe estas bone interpretebla.
Skulptaĵoj ĉe la preĝejo de Vouvant
Similaj, sed ankaŭ multaj nebibliaj motivoj troviĝas ankaŭ ĉe la eksteran arkoj kaj kapiteloj de la romanika preĝejo de Vouvant (Francujo):
Arto, medito kaj kredo
La motivoj por la romanikaj skulptistoj, krei tiajn elspezajn dekoraciojn kaj ŝtonajn bibliojn, estas ja pluropa: kontrasti la mistikajn internojn per arte plaĉaj eksteraj muroj, instigi rigardantoj al meditado kaj ekigi impulsojn por la kredo.
Foje en la bibliaj cikloj estas plektitaj zodiakoj, ĉar tiam astrologio en superstiĉa mezepoko validis kiel scienco. Ankaŭ troveblas skulptotemoj de malamo kaj milito same kiel enigmaj estaĵoj (fablobestoj, drakecaj aŭ serpentecaj monstroj ktp.) samkiel bizaraj, ankaŭ timigaj vizaĝoj. Kombine kun kredomotivoj ili devis atentigi la rigardantojn, ke ĉio okazantaĵo sur la mondo havas sian komencon kaj finon en la Dia mano.
Talmay
Talmay estas franca komunumo lokata en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Futbala Mondpokalo 1954
La 5-a Futbala Mond-Pokalo okazis inter la 16-a de junio kaj la 4-a de julio 1954 en Svisio.
16 naciaj teamoj ludis en 4 antaŭgrupoj.
La plej grava favorato estis la teamo de Hungario, kiu mirigis la tutan mondon ĝis tiam per fantazieca atakludo. La hungaroj fortigis tiun bildon per fantazieca sieĝo en la du unuaj ludoj kontraŭ Germanio (8:3) kaj kontraŭ Sud-Koreio (9:0).
En la kvaronfinalo Aŭstrio venkis Svislandon je 7:5, kio estas ankoraŭ hodiaŭ la plej golriĉa matĉo de ĉiuj turniroj. La hungaroj fortigis siajn sukcesojn per venko super Brazilo (4:2). En la alia branĉo la germana teamo venkis en la kvaronfinalo super Jugoslavio je 2:0.
La duonfinalo inter Hungario kaj la ĝistiama nevenkita titoldefendanto, Urugvajo finiĝis kun sieĝo de Hungario (4:2). La germana teamo, ludante pli kaj pli bone, venkis Aŭstrion je 6:1.
La finludo inter Hungario kaj Germanio estis drameca. Hungario pelis la pilkon jam komence de la ludo dufoje en la germanan golejon (2:0) kaj ŝajnis denove esti la sieĝo de la hungaroj. Sed Germanio sukcese turnis la ludfluon kaj atingis 3:2. Tiel la hungara teamo perdis la unuan futballudon ekde 1950 kaj tiel la esperatan pokalon. En Germanio oni ankaŭ nomas la venkon de la germanoj "Miraklo de Bern". Tiu sieĝo redonis al la germanoj la kredon en si post la malgajnita milito. Post la matĉo en Hungario okazis la unuaj kontraŭ-komunistaj protestoj.
Post 50 jaroj de la finludo (6-an de junio 2004) okazas memorludo inter Hungario kaj Germanio.
59 golpafantoj akiris 140 golojn en 26 ludoj; la plej golriĉa ludo estis 7:5 inter Aŭstrio kaj Svislando.
Golreĝo estis Sándor Kocsis (Hungario) kun 11 goloj.
Kvalifikado
Jenaj teamoj kvalifikiĝis por la mondpokalo en 1954:
Saint-Antoine-du-Rocher
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rocantoniens.
Pézilla-la-Rivière
Pézilla-la-Rivière (Pesillà de la Ribera) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pézillanais.
Attila Soos
Attila SOOS [ŝOŝ] karesnomo Pinto, rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Kluĵo en 1973.
Kariero
Attila Soos fotis unuafoje, kiam li estis trijara. Li ne partoprenis konkursojn kaj ne ekspoziicis ĝis nun siajn fotojn.
Csehbánya
Situo
La vilaĝo situas en montaro Bakony en valo de rojo, fine de sakovojo 4 km-ojn longa. Ajka troviĝas 16 km-ojn for.
Historio
En 1761 vitrofaristo Ferdinando Adler fondis tie vitrofarejon kaj setligis ĉeĥajn fakulojn. Por protekti la arbaron la uzino ĉesis en 1796, sed la setlejo iĝis vilaĝo.
Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, migra poŝto, akvodukto, kanalizado.
Epöl
Geografio
Epöl situas sur malebenaĵo, fine de sakovojo. Bajna troviĝas 5, Dorog 21, Esztergom 26, Tatabánya 29, Budapeŝto 47 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1225 en formo Epely. La tataroj en 1242 detruis la vilaĝon. La loĝantoj longe servis la reĝon kaj produktis vinon por la kortego. En 1532 la turkoj detruis la vilaĝon. Post la turka erao hungaroj, germanoj kaj slovakoj refondis la vilaĝon. Ili estis longe plejparte ministoj.
Riachuelo (Serĝipo)
Riachuelo [riaĉuElu] estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 9.355 loĝantojn en 2010.
Riachuelo signifas en la portugala same kiel Rojo aŭ Rojeto.
1771 Makover
1771 Makover estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Samuel Gdaleviĉ Makover (Самуель Гдалевич Маковер).
Uarsenis
Uarsenis, Ouarsenis aŭ Uanĉaris (الونشريس El Uanĉaris aŭ Al-Ŭanŝaris, Berbere: Uarsnis, signife "nenio pli alta") estas montaro en nordokcidenta Alĝerio.
Geografio
Tiu montaro situas je ĉirkaŭ 80 km sude de Mediteraneo, inter la basenoj de la rivero Ĉelif norde kaj oriente, de Ued Mina okcidente kaj la altebenaĵo Sersu sude. Ĝi atingas sian maksimuman alton de 1,985 m en la Monto Sidi Amar, ĉe Bordj Bunama 60 km okcidente de Tissemsilt. Aliaj gravaj pintoj estas Aŝun (1850 m), Sidi Abdelkader, Monto Tamedrara kaj Kef Siga. Tiu montarareo estas loĝata de Berberoj.
Naturo
Kvankam parto de ties deklivoj estis tradicie uzataj por kreski cerealojn, tiu montaro ankoraŭ havas relative grandajn naturajn arbarojn de Atlasa cedro.
PLM
La vorto havas plurajn signifojn:
Aksiso
La Aksiso estas en la anatomio la dua kolvertebro.
Ĝi estas la 'turnilo' de la kolvertebraro. La scienca nocio estas C2. La aksiso faras per sia dento (dens axis) artikon kun la unua (C1) kolvertebro aŭ atlaso. Tio nomiĝas entute la articulatio atlantoaxialis.
Ostrobotnio (historia)
Ostrobotnio (Pohjanmaa, Österbotten) estas historia provinco en Finnlando. La sveda nomo, el kiu devenas ankaŭ la esperanta nomo Ostrobotnio, signifas Oriente de Botnia golfo, dum la finna nomo Pohjanmaa signiĝas Norda lando. Nuntempe la historia Ostrobotnio apartenas al gubernioj de Okcidenta Finnlando, Oulu kaj Laponio. Ekzistas kvar nuntempaj provincoj kun nomo Ostrobotnio, nome Suda Ostrobotnio, Meza Ostrobotnio, Norda Ostrobotnio kaj Ostrobotnio (fakte Okcicenta aŭ marborda parto de Ostrobotnio). En 1634 el historia regiono de Ostrobotnio formiĝis gubernio de Ostrobotnio kaj en 1775 la gubernio estis dividita al gubernioj de Vaasa kaj Oulu.
Pollestres
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pollestrencs.
(13941) 1989 TF14
(13941) 1989 TF14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.