cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tradukoj de La Mastro de l' Ringoj
Fruaj tradukoj
La unuaj tradukoj de La Mastro de l' Ringoj estis tiuj en la nederlandan (1956-7, Max Schuchart) kaj svedan (1959–60, Åke Ohlmarks) lingvojn. Ambaŭ uzis konsiderindajn liberecojn kun ilia materialo, evidenta jam de la interpretado de la titolo, In de Ban van de Ring "Sub la Sorĉo de la Ringo" kaj Härskarringen "La Reganta Ringo", respektive. Plejmulto de pli lastaj tradukoj, komencanta kun la pola Władca Pierścieni en 1961, faris la titolon en laŭvortaj tradukoj. Cetere ne-laŭvortaj titolaj tradukoj post la pola traduko estas la japana 指輪物語　(ゆびわものがたり) "Legendo de la Ringo", finna Taru Sormusten Herrasta "Legendo de la Mastro de l' Ringoj", la unua norvega traduko Krigen om ringen "La Milito de la Ringo" kaj Okcidenta Frisian, Mastra fervorulo Alle Ringen "Mastro de Ĉiuj Ringoj".
Tolkien en ambaŭ kazoj de la nederlanda kaj la sveda kontraŭargumentis forte dum la tradukoj estis en progreso,  aparte koncerne al la adapto de konvenaj nomoj.
Malgraŭ longa korespondado, Tolkien ne sukcesis en konvinkado de la nederlanda tradukisto por liaj kontraŭstaroj kaj estis simile ĉagreniĝita en la sveda kazo.
Sveda traduko (Ohlmarks)
ÅKe Ohlmarks (1911–1984) estis tre produktema tradukisto, kiu dum sia kariero krom Tolkien-aj verkoj, aperigis ankaŭ svedajn versiojn de Shakespeare, Dante kaj la Nobla Korano. Tolkien ege malŝatis la tradukon de Ohlmarks de La Mastro de l' Ringoj, tamen, ne pli ol tiom, kiom li malŝatis la nederlandan tradukon de Schuchart.
Esperanto
Tolkien foje skribis:<blockquote style="min-height: 240px;" class="">Mia konsilo al ĉiuj, kiuj havas la tempon aŭ inklinon koncerni sin mem kun la movado de internacia lingvo  estus: "Subtenu Esperanton lojale." William Auld (1924 –2006), skota poeto, aŭtoro, tradukisto kaj revua redaktoro kiu verkis ĉefe en Esperanto, tradukis la verkojn de Tolkien kiel sekvas:
Listo de tradukoj
La nombro de lingvoj en kiujn la verkoj de Tolkien estis tradukitaj estas submetata al  debato. HarperCollins eksplicite enlistigas 38 (aŭ 39) lingvojn en kiuj tradukoj de "La Hobito kaj/aŭ La Mastro de l' Ringoj" ekzistas: Por kelkaj de ĉi tiuj lingvoj, estas traduko de La Hobito, sed ne de La Mastro de l' Ringoj. Por kelkaj lingvoj, estas pli ol unu traduko de La Mastro de l' Ringoj. Ĉi tiuj precipe inkluzivas rusan, cetere sveda, norvega, germana, pola kaj slovena.
Krom lingvoj menciitaj supre, estas eldonitaj tradukoj de la Hobito en albana, araba, armena, belorusa, Esperanto, faroesa, kartvela, irlanda, luksemburga, makedona, moldavia kaj persa.
Táliga
Táliga estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas taligueños. La censita populacio en 2008 estis de 808 loĝantoj.
Situo
Táliga estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Llanos de Olivenza, je altitudo de 315 m; je 42 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 31 km².
Táliga situas sude de la komarko de Llanos de Olivenza. Limas kun la teritorioj de Alconchel (Badajoz) okcidente kaj Barcarrota oriente kaj ligiĝas al tiuj pere de la ŝoseo <font style="background-color:yellow;color:black">  EX-313 .
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
Portugalio ne agnoskas la hispanecon de tiu municipo kune kun la teritorioj de Olivenza kiujn alposedigis Hispanio ĉirkaŭ la Viena kongreso komence de la 19a jarcento. (Vidu artikolon Olivenza).
Formis parton de Portugalio dum pli da kvin jarcentoj ĝis ties aneksiiĝo al Hispanio en 1801, kiel freguesia de la municipo de Olivenza laŭ la nomo de Nuestra Señora de la Asunción de Táliga (Nossa Senhora da Assunção de Talega en la portugala [aŭ Táliga]). Ĝi ĉesis formi parton de la municipo de Olivenza ĉirkaŭ 1850 kaj la municipa dokumentaro ekas en 1871.
Veselí
Nocio Veselí estas neunusignifa kaj ĝi povas havi la jenajn signifojn:
Hirschroda
Hirschroda estas ekse administre sendependa urba komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la urbeto Bad Bibra en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la loĝloko havis 179 loĝantojn.
Veselí
Povas temi pri nomo de municipo en Ĉeĥio: Nomo de municipo Veselí (antaŭe skribata Wesele, Wessele ks.)
Glomma
Glomma aŭ Glåma estas la plej longa kaj akvoriĉa rivero de Norvegio, fluanta sur ties suda parto. Ĝia plena longo estas 604 km, la akvokolekta areo estas 42.000 km², 11% de teritorio de Norvegio. La akvodebito estas 698 m³/s.
Veselí
... povas temi ankaŭ pri nomo de parto de municipo en Ĉeĥio:
Glomma
La rivero fontas en alto de 690 m, ĉe la lago Aursund en proksimo de vilaĝo Røros, en regiono Sør-Trøndelag. Ĝi alfluas la Oslofjordon ĉe Fredrikstad.
Veselí
... aŭ povas temi pri parto de nomo de la jenaj municipoj aŭ partoj de municipoj en Ĉeĥio:
Glomma
Ĝia plej grava alfluanto estas la Vorma, kiu elkondukas akvon el lago Mjøsa. Vorma alfluas ĝin ĉe Nes.
Veselí
... aŭ povas esti en alia formo
Glomma
La rivero trairas grandegajn arbarojn, Glomma estis tradicie plej grava vojo de arbotrunka flosigado en Norvegio. Pro la proksimeco de la bazmaterialo, de la akvo kaj de la akvovojo, la industrio preferis la riverapudon. Ĉe la riverdelto abundas la prilaboraj uzinoj, multaj gravaj en Norvegio.
Veselí
... aŭ povis esti ŝanĝita nomo
Glomma
La rivero Glomma en proksimo de Oslo (ĉe Fetsund) alfluas la lagon Øyeren kaj tiel estiĝas la plej granda landointerna riverdelto de Eŭropo. Tiu delo daŭras en la kontraŭa flanko de la lago. La rivero demetas grandan amason da ŝlimo, kiun oni elakvigas kaj uzas por produktado de LECA-blokoj, uazatj dise en Norvegio por fondi konstruaĵojn.
Ĉe la riverdelto oni konstruis en la 17-a jarcento la grandegan frotikaĵon de Fredrikstad, la Gamlebyen.
Riolunato
Riolunato estas komunumo de Italio.
Glomma
La nomo
La origino de nomo Glomma estas nekonata, ĝi estas uzata en regionoj Østfold kaj Akershus. En regionoj Hedmark kaj Sør-Trøndelag, ĝia nomo estas Glåma.
La rivernomo estas nomorigino de multaj aliaj lokoj, ekz. Glåmdal aŭ Glåmos.
Katedralo Sankta Mikaelo
Katedraloj sub patroneco de Sankta Mikaelo estas tri:
Hollywood (Florido)
Hollywood estas grandurbo en Usono, en subŝtato Florido, en distrikto Broward.
Geografio
Hollywood situas sur la marborda ebenaĵo laŭ Atlantiko en la sudorienta parto de Usono, same de Florido. Ĝi najbaras kun Pembroke Pines, Fort Lauderdale kaj Hialeah. Nature Miamo estas tre proksime.
Historio
Hollywood estis fondita en 1921 kaj ĝi ricevis urbetorangon en 1925. Ĝi kreskis rapide en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj.
Riolo Terme
Riolo Terme estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Raveno kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Borgo Tossignano (BO), Brisighella, Casola Valsenio, Castel Bolognese, Faenza kaj Imola (BO).
Hollywood (Florido)
Trafiko
La loĝantaro profitas la komunan internacian flughavenon kun Fort Lauderdale. Estas bonaj kontaktoj voje al la najbaraj komunumoj.
Klimato
Hollywood havas tropikan klimaton kun influo de musono. La averaĝa temperaturo varias inter 20-28 °C. La varmo somere foje atingas 37 °C. Inter decembro-marto kelkfoje frostoj okazas. Jare pluvas po 642 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte en junio, plej malofte decembre.
(16486) 1990 RM3
(16486) 1990 RM3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Calanhel
(jen france, bretone Kalanel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 98
NGC 98 (aliaj indikoj — PGC 1463, ESO 242-5) estas galaksio en konstelacio Fenikso.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
27286 Adedmondson
27286 Adedmondson estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Adam Edmondson, mentoron de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Hazleton Area High School de Hazleton (Pensilvanio, Usono).
Borderlands: The Pre-Sequel!
Borderlands: The Pre-Sequel! estas antaŭero de Borderlands 2 disvolvita de 2K Australia, kun la helpo de Gearbox Programaro kaj eldonita de 2K Games. Ĝi estas la tria ludo en la serio.
Hafenlohr
Hafenlohr estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Spessart kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marcin Mielczewski
Muziko>>Klasika muziko Marcin MIELCZEWSKI (naskiĝis ĉirkaŭ 1590(?), mortis en 1651) estis pola komponisto.
Liaj verkoj ligas renesancan kaj barokan stilon. Inter liaj plej konataj verkoj troviĝas plejmulte sakralaj kaj pluraj Canzona. Ekz. Triumphalis dies ; Benedictio et claritas kaj diversaj mesoj "Missa triumphalis". Laū instrumentala muziko konatas Canzona a 3.
Tadeusz Mazowiecki
Tadeusz MAZOWIECKI (naskiĝis la en Płock, mortis la ) estis pola verkisto, ĵurnalisto kaj sociala laboristo, ĉefministro de Pollando de 1989 ĝis 1991. Li estas konsiderata la unua ĉefministro de la demokratia, postkomunisma reĝimo nomata la Tria Respubliko de Pollando. La Kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo (la plej alta distingo de Respubliko Pollando) kaj de la Honora Legio (la plej alta distingo de Respubliko Francio).
Interesaĵoj
La lasta ĉefministro de Pola Popola Respubliko kaj la unua postkomunista de la Tria Respubliko, kontraŭstarinta al lustracio kaj senkomunismigo.
Oscar Niemeyer
Oscar NIEMEYER (Rio de Janeiro, 15-a de decembro 1907 - Rio de Janeiro, 5-a de decembro 2012) estis fama brazila arkitekto. Lia verkaro estas unuagraveca por moderna arkitektarto, kaj enskribiĝas en la tianomita "internacia stilo" de arkitektuarto, kaj uzo de betono cele al vastaj kurboj.
Li disegnis la plejn famajn konstruaĵojn de Brasilia.
Li estis politike maldekstula, marksista, kaj kredis, ke moderna arĥitekturo povus kontribui al emancipiĝo de la homoj.
Kvankam preskaŭ centjara, li komence de la 21-a jarmilo plu laboris (kaj memdire ĉiutage amoris!), kaj en januaro 2007 ekplanis konstrui monumenton honore al Simon Bolivar konstruota en Karakaso.
Jura Soyfer
Jura SOYFER (naskiĝinta en la 8-a de decembro 1912 en Ĥarkovo, mortinta en la 16-a de februaro 1939 en la koncentrejo de Buchenwald) estis aŭstra politika verkisto. En la koncentrejo de Dachau li skribis kun la komponisto Herbert Zipper la t.n. Dachau-kanto kun bonkonata refreno pri Arbeit macht frei.
Vivo
Soyfer pasigis siajn junajn jarojn en Ĥarkovo en burĝa juda familio, kiu rifuĝis tra Konstantinoplo al Vieno. Dum la lerneja tempo ĉe la realgimnazio de Hagenmüllergasse li aliĝis en 1927/28 al la Ligo de socialistaj mezlernejanoj kaj laboris ekde 1929 ĉe la Politika kabaredo de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio.
Post la abiturienta ekzameno li studis de 1931-35 germanistikon kaj historion ĉe la Universitato de Vieno. Samtempe li regule skribis por la taggazeto Arbeiterzeitung, kie li unuafoje verkiste aperis en 1930 per la prozaĵciklo Menschen der Landstraße. Ekde 1933 li verkis satiraĵojn por la socialdemokrata magazino Der Kuckuck.
Post la Februaraj bataloj de 1934 li komencis labori por la Komunista Partio de Aŭstrio, seniluziiĝinte per la sinteno de la partiestraro socialdemokrata. Pro tio li arestitis en novembro de 1937, malliberigote en februaro 1938 dum ĝenerala amnestio. Tuj post la politika nuligo de Aŭstrujo - kiam li provis fuĝi en Svislando - li malliberigitis kaj transportitis Insbrukon, poste en la koncentrejon de Dachau. En aŭtuno li venis al Buchenwald. Kvankam liaj gepatroj sukcesis akiri por li enmigro-vizon por Usono kaj lia malliberigo estis jam decidita, li mallonge post tio mortis pro tifo.
Verkista graveco
Lia verkaro (el kiu pluraj tekstoj malaperis) konsistas el artikoloj ĵurnalistaj (i.a. dokumentadoj pri Germanujo en 1932, kie li vigle kaj profete antaŭvidis la nacisocialisman minacegon), el studoj literaturhistoriaj kaj teatrokritikaj (kiuj atestas la parencon spiritan de Soyfer kun François Villon, Ludwig Börne kaj Johann Nestroy), el etaj historioj, el poemoj kaj leteroj. Krome konserviĝis la romanfragmento So starb eine Partei pri la historio de la socialdemokratio aŭstra antaŭ ĝia forpelo el la oficiala politika vivo 1934, kiu hodiaŭ taksitis esti lia plej grava verko.
Post 1945 propagandis por Soyfer kaj la remalkovro de tiaj enhavoriĉaj kabaredaĵoj aktoroj kiel Otto Tausig, Helmut Qualtinger, Leon Askin kaj verkistoj kiel Hans Weigel, sed vane. Nur post la eldono de la verkaro en 1980 komenciĝis rememoro de unu el la plej gravaj aŭstraj dramatistoj.
Honoroj
En Vieno nomitis strato laŭ Soyver en 1981; en Vieno ekzistas Soyfer-teatro (ekde 1983) kaj Soyfer-societo (ekde 1988).
Chucena
Chucena [ĉuzEna] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Onubo, regiono de Andaluzio.
Brunnuka emberizo
La Brunnuka emberizo, Calcarius ornatus, estas malgranda grundomanĝanta birdo de la familio de Emberizedoj kaj genro de Longspuruloj.
Chucena
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Chuceneros. La censita populacio en 2010 estis de 2.130 loĝantoj kaj la denseco estas de 81,92 loĝ/km².
Brunnuka emberizo
Priskribo
Tiu birdo havas mallongan konusforman helgrizan bekon, striecan dorson kaj blankan voston kun malhela pinto. En reprodukta plumaro, la masklo havas nigrajn subajn partojn, brunan nukon kia tiu de la samgenra Laponemberizo (kio nomigas la specion), helflavan gorĝareon kun blanka suba limo kaj nigran kronon, sub kiu same kiel ĉe la aliaj du samgenranoj estas blanka superokula strio, sed kiu nek estas tiom rimarkinda kiel ĉe la Blankabrova emberizo nek pluas al la ankaŭ blankaj kolflankoj kiel ĉe la Laponemberizo, sed ŝanĝas al nigra antaŭ la blankaj kolflankoj. Aliaj birdoj havas helbrunajn subajn partojn, malhelan kronon, brunajn flugilojn kaj povas havi iome da bruna en nuko. La flugiloj estas malhelaj kaj montras nigran makulon en ŝultro kaj blankajn bordopunkton aŭ flugilstriojn.
Chucena
Situo
Chucena estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Graflando (Onubo) en la orienta parto de la provinco de Onubo, je altitudo de 147 m; je 62 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 26 km². La geografiaj koordinatoj estas 37°21′″N 6°23′″Ok.
Brunnuka emberizo
Ekologio
Tiu birdo reproduktiĝas en malaltaj kaj miksitaj prerioj de centra Kanado kaj nordcentra Usono. La ino demetas 4 aŭ 5 ovojn en elherba tasforma nesto en neprofunda truo engrunda. La masklo kantas kaj flugas super ĝi por defendi sian teritorion. Ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn.
Chucena
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Brunnuka emberizo
Ekologio
Vintre ili migras en aroj al la prerioj kaj malfermaj kamparoj en suda Usono kaj Meksiko.
Chucena
Historio
Estas prahistoriaj restaĵoj.
Brunnuka emberizo
Ekologio
Tiuj birdoj manĝas surgrunde, kaj ariĝas vintre. Ili manĝas ĉefe semojn, kaj ankaŭ insektojn somere. Junuloj estas manĝigataj ĉefe per insektoj.
La alvoko estas dusilaba ĉii dii.
Kiel ĉe aliaj preriaj birdoj, ili malaperis el kelkaj areoj pro habitatoperdo, sed estas ankoraŭ komunaj.
Fortune Global 500
Fortune Global 500, konata ankaŭ kiel Global 500, estas ĉiujara rangado de la pintaj 500 korporacioj aŭ entreprenoj tutmonode mezuritaj laŭ enspezo. Tiu listo estas kompilita kaj publikigita ĉiujare de la gazeto Fortune.
Ĝis 1989, ĝi listigis nur ne-usonajn industriajn korporaciojn sub la titolo "International 500" dum la Fortune 500 enhavis kaj ankoraŭ enhavas nur usonajn korporaciojn. En 1990, usonaj kompanioj estis aldonitaj por kompili veran tutmondan liston de pintaj industriaj korporacioj rangitaj laŭ vendokvanto. Ekde 1995, la listo havas sian nunan formon, listigante ankaŭ pintajn financajn korporaciojn kaj servohavigantojn laŭ enspezo.
El 2001 al 2012, estis grava ŝanĝo en la geografia distribuado de kompanioj en la rangado de Global 500. La nombro de kompanioj kun sidejoj en Nordameriko malpliiĝis el 215 en 2001 al 144 en 2011, kaj la kontribuado de Azi-basitaj kompanioj pliiĝis rapide el 116 en 2001 al 188 en 2012. Plej el tiu kresko rilatas al la rapida pliigo en la nombro de ĉinaj entreprenoj de Global 500, el kiuj estis 103 ĉirkaŭ 2015 (pliiĝante el nur 10 en 2001, se oni inkludas Tajvanon, kaj la totala nombro estas 110 en 2016). La kvanto de Eŭrop-bazitaj kompanioj pliiĝis marĝene, el 158 al 160, dum la jardeko.
Ban
Pri la aliaj signifoj de BAN rigardu en BAN.
Modena City Ramblers
Ili difinas sian stilon kiel Combat Folk, miksante la irlandan popolan muzikon kun Rok-muziko kaj italaj tradiciaj ritmoj. Oni povas rimarki en ilia muziko la uzadon de popolaj muzikiloj kaj ritmoj de kelta Eŭropo kaj rebelan spiriton kiuj aperas en siaj anarkistaj, kontraŭ-faŝisman kaj kontraŭ-mafiaj poemoj.
Ban
Ban (hungare: Felsőbán, germane: Ober-Bandorf) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 Felsőbán havis 730 loĝantojn (rumanoj); en 1992 674 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1213. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (al Szilágy). Administre ĝi apartenas al Bănişor.
Modena City Ramblers
Anaro
Tra la jaroj, okazis kelkaj ŝanĝoj en la membro-listo de la grupo. Tuj post la unua albumo, la grupo perdis la kantiston Alberto Morselli. En 1996 venas Francesco Moneti anstataŭ Marco Michelini. En 2001 foriras ankaŭ Giovanni Rubbiani kaj Alberto Cottica, aŭtoroj de pluraj poemoj kantataj de la grupo. Post dek kvar jaroj, en la 18-a de novembro de 2005, la kantisto Stefano "Cisco" Bellotti lasas la grupon, kiu restas sen kantisto. La nova anaro, prezentita en la 27-a de januaro de 2006 estas:
Gubernio Al-Kunajtira
Al-Kunajtira aŭ Al-Kunajtra (القنيطرة, al Kunajtira, latinliterigo laŭ DMG al-Qunaiṭira) estas unu el la 14 gubernioj de Sirio, situanta en la sudokcidento de la lando. Administra centro estas la urbo Al-Kunajtira. Laŭ takso de la jaro 2005 en la gubernio vivas proksimume 69,000 homoj. En la areo situas la golanaj altaĵoj, kiuj estis okupitaj fare de la israela armeo en la sestaga milito de 1967 kaj pli poste ree en la milito de Jom Kippur de 1973. Ekde la jaro 1981 la ŝtato Israelo aneksis la altaĵojn.
Distriktoj
La distriktoj de la gubernio estas:
Rivergaro
Rivergaro estas komunumo de Italio.
Majoritata balotsistemo
Majoritata balotsistemo estas balotsistemo, en kiu ĉiu balotanto elektas kaj voĉdonas por unu aŭ pluraj kandidatoj. Poste oni sumigas la voĉojn, kaj venkas la kandidato(j) kun plej multaj voĉoj.
Unuvica ununoma majoritata balotsistemo
Laŭ unuvica ununoma majoritata balotsistemo, la kandidato, kiu havas plej multajn voĉojn estas elektita.
Unuvica plurnoma majoritata balotsistemo
Laŭ unuvica plurnoma majoritata balotsistemo, la kandidatoj, kiuj havas plej multajn voĉojn estas elektitaj laŭ la nombro de postenoj.
Unuvica lista majoritata balotsistemo
Laŭ unuvica lista majoritata balotsistemo, la personoj de la listo, kiu havas plej multajn voĉojn, estas ĉiuj elektitaj aŭ nur proporcie al la procento de voĉoj aŭ pli favore ol la procento de voĉoj laŭ landa balota regularo.
Duvica ununoma majoritata balotsistemo
Laŭ duvica ununoma majoritata balotsistemo, la kandidato, kiu havas nombron de voĉoj superan al la duono de la esprimitaj voĉoj en la unua vico estas tuj elektita kaj ne estas dua vico. Se neniu kandidato havas pli da voĉoj ol la duono, tiam estas dua vico en kiu povas konkuri nur la kandidatoj kun nombro de voĉoj supera al minimuma procento difinita por tiu baloto. Tiam, povas resti du aŭ pli da kandidatoj por la dua vico kaj la kandidato, kiu en la dua voĉdonado havos plej multajn voĉojn estos elektita.
Duvica plurnoma majoritata balotsistemo
Laŭ duvica plurnoma majoritata balotsistemo, la kandidatoj, kiu havas nombron de voĉoj superan al la duono de la esprimitaj voĉoj en la unua vico estas tuj elektitaj kaj se la nombro de la elektitoj egalas tiun de la postenoj, tiam ne estas dua vico. Se mankas elektitoj por iuj postenoj, tiam estas dua vico en kiu povas konkuri nur la kandidatoj kun nombro de voĉoj supera al minimuma procento difinita por tiu baloto. Tiam povas resti du aŭ pli da kandidatoj por la dua vico kaj la kandidatoj, kiuj en la dua vico havos plej multajn voĉojn estos elektitaj ĝis kiam ne plu estos libera posteno.
Duvica lista majoritata balotsistemo
Laŭ duvica lista majoritata balotsistemo, la kandidatoj estas listoj de personoj. Se iu listo havas nombron de voĉoj superan al la duono de la esprimitaj voĉoj en la unua vico, la baloto estas finita. La nombro de la elektitaj personoj, kiu dependas de landa balota regularo, estas proporcia al la procento de voĉoj ricevitaj por tiu listo (aŭ pli alta kiel por ekzemplo en Francio kie, el la gajninta listo, estas elektitaj duono de la listo plus la sama procento de la restantaj postenoj, tio estas almenaŭ tri kvaronoj de la listo estas elektitaj). Se neniu listo atingas la duonon de la esprimitaj voĉoj, tiam estas dua vico en kiu povas konkuri nur la listoj kun nombro de voĉoj supera al minimuma procento difinita por tiu baloto. Tiam povas resti du aŭ pli da listoj por la dua vico kaj la listo, kiu en la dua vico havos plej multajn voĉojn gajnos postenojn en nombro kiel indikite por la unua vico.
Ekzemplo de unuvica kaj duvica ununomaj majoritataj balotsistemoj
Ni supozu ke Tenesio balotas por elekto de sia ĉefurbo. La enloĝantaro de Tenesio koncentriĝas ĉirkaŭ ĝiaj plej grandaj urboj, kiuj estas disaj en la ŝtato. Por tiu ekzemplo, ni supozas ke la tuta balotantaro vivas en tiuj kvar urboj kaj ke ĉiu balotanto deziras vivi kiel eble plej proksime de la ĉefurbo.
Ĉiu balotanto elektas unu urbon (balotantoj de Memphis elektas Memphis, tiuj de Nashville elektas Nashville, ktp.). Se la balotsistemo estas unuvica majoritata, Memphis estas do elektita ĉar ĝi havas plej multajn voĉojn (42%). Notinde estas ke tiu sistemo ne postulas absolutan majoritaton sed simplan majoritaton. Memphis gajnas ĉar ĝi havas plej multajn voĉojn, eĉ se 58% el la balotantoj en tiu ekzemplo preferas plej malmulte Memphis.
Se la balotsistemo estus duvica majoritata, tiam por la dua vico restus nur la du unuaj kandidatoj Memphis kaj Naŝvilo kaj tiam Naŝvilo venkus.
Analizo de la majoritata balotsistemo
Demokratioj, kiuj uzas majoritatan balotsistemon, ĝenerale degeneras al dupartiaj sistemoj, ĉar la balotantoj ne volas malŝpari sian voĉon por kandidato, kiu ne povos venki. Tial ili voĉdonas nur por unu el la plej popularaj kandidatoj, kaj la aliaj kandidatoj post iom da tempo plene malaperas, speciale se ili komencas perdi sian garantiaĵon (monon deponitan de kandidato kaj repagitan, nur se la kandidato ricevas pli ol certan proporcion de la voĉoj). Ĉar balotantoj ne plu esprimas siajn verajn preferojn, ne plu eblas per la rezulto de la balotado ion konkludi pri la vera populareco de la kandidatoj. Fina stadio de tiu evoluo estas, ke pli kaj pli da homoj tute ne balotas, ĉar la du venkopovaj kandidatoj estas por ili apenaŭ distingindaj.
Sud-Georgio kaj la Sud-Sandviĉinsuloj
Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj aŭ pli fidele al la angla nomo Sud-Georgio kaj la Sud-Sandviĉinsuloj estas dependa teritorio de Britio en Sud-Ameriko, apud Argentino, lando kiu postulas la posedon de tiuj insuloj (jam okupitaj de argentinaj trupoj dum Falklanda milito). Ili estas formataj de Sud-Georgioj kaj Sud-Sandviĉinsuloj.
Simon Aarse
Simon AARSE (naskiĝis la ; mortis la en Amsterdamo) estis nederlanda esperantisto, aktiva en Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT).
Aarse lernis Esperanton en 1930 kaj aranĝis multajn kursojn kaj paroladojn ne nur en Nederlando, sed ankaŭ en Svedujo. En la Komuna Esperanto-Gazeto de la nordiaj landoj li prizorgis lingvan rubrikon "La spegulo de Esperanto" en la 1970-aj, traktinte gramatikajn, etimologiajn kaj terminarajn demandojn. Al la SAT-periodaĵoj Sennaciulo kaj Sennacieca Revuo li kontribuis per tradukoj kaj artikoloj, ekzemple pri "La filozofo de la homa feliĉo", Spinoza, "La socia spegulo de William Shakespeare" kaj similaj temoj.
Pastuchov
Pastuchov, hungare Nyitrapásztó [njitrapAstO] estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Hlohovec.
Situo
Pastuchov situas en valo, laŭ traira flankovojo. Hlohovec troviĝas je 5 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1276. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nyitrapásztó 810 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Galgóc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pastuchov 968 homoj, (957 slovakoj).
Natria citrato
Natria citrato, citrato de natrio tribaza aŭ Na3C6H5O7 estas organika salo el citrata acido kaj amonia hidroksido, kiu posedas milde salecan acidogustan, estas iomete baza kaj, kune kun citrata acido ĝi povas uzatis por krei bufrojn biologie akordigeblajn.
Nutrado
Nitrata citrato uzatas ĉefe kiel nutro-aldonaĵo, kutime kiel gustigilo aŭ konservanto, kaj identiĝas kiel E nombro E331. Citrato de natrio uzatas kiel gustiga agento en certaj variaĵoj da trinkaĵoj kun karbona duoksido. Ĝi same estas ordinara ingredienco en certas specioj da kolbaso kaj ankaŭ uzatas komerce en kelkaj dolĉaj trinkaĵoj kaj miksaĵoj da drinkaĵoj, donante la respektivan acidan guston. Ĝi same uzatas en glaciaĵoj, konfitaĵoj, dolĉaĵoj, pulvora lakto, procezitaj fromaĝoj kaj vino.
Bufro
Kiel konjuga bazo de malforta acido, citrato povas agi kiel bufragento aŭ acideco-kontrolanto, kiu rezistas al ŝanĝoj de pH. Natria citrato uzatas por kontrolado de acideco en kelkaj substancoj, tiel kiel kelkaj ĵeleoj. Ĝi same trovatas en etaj laktujoj uzataj kun kafo-maŝinoj. La kombinaĵo estas ingredienco de kelkaj komercaj anti-acidoj, kiuj estas akvodissoveblaj. Solvaĵo da 5 gramoj/100 ml da akvo ĉe 25 °C prezentas pH inter 7,5-9.0.
Medicino
En 1914, la belga kuracisto Dro. Albert Hustin (1882-1967) kaj la argentina esploristo Luis Agote (1868-1954) sukcese uzis natrian citraton kiel anti-koagulanton en sango-transfuzoj. Ĝi daŭre uzatas ĝis la hodiaŭaj tagoj en plastaj sakoj por sangokolektado kaj por prezervado de sango en sango-bankoj. La citrata jono kelatigas la kalciajn jonojn en la sango estigante kompleksajn kalciajn citratojn, malpermesante la sangokoaguliĝa mekanismo.
En 2003, Dro. Oöpik kaj aliaj, elmontris ke la uzo de natria citrato (0,5 gramoj po kg de korpo-pezo) plibonigas la kurado-plenumon pli ol 5 km po 30 sekundoj.
Natria citrato uzatas por malpezigi la malkomfortojn en urinsistemo, samkiel cistito, por redukti la acidozon en dista rentuba acidozo, kaj same uzatas kiel osmoza laksigilo. Ĝi estas la ĉefa komponaĵo por la terapio per buŝa rehidratigo.
Ĝi uzatas kiel anti-acido, ĉefe antaŭ ol anestezado, en la procedoj pri Cezara sekco, por reduktado de riskoj asociiĝintaj al aspirado de gastraj enhavaĵoj.
Le Cambout
(jen france, bretone Ar C'hembod) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Imre Vörös (juristo)
Imre Vörös [voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vörös Imre estas hungara juristo, juĝisto, profesoro, membro (korespondanta en 2010, ordinara en 2016) de Hungara Scienca Akademio.
Imre Vörös naskiĝis la  1944 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Vörös frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1963-1968. Ekde 1969 li eklaboris en jura akademia instituto. Baldaŭe li plulernis helpe de stipendio en Strasbourg kaj Leiden. En 1984 li ankaŭ komencis instrui en universitato en Miskolc. Li profesoriĝis en 1990, inter 1994-1998 li estis katedrestro, poste li instruis en altlernejo en Győr. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1979, li doktoriĝis en 1989 antaŭ la akademio. En 1990 li estis elektita membro de la kunstitucia juĝejo, depost 1999 li laboris en diversaj juĝejoj. Li okupiĝis precipe pri la konkurenca juro. Li ricevis aŭstran premion en 1994, poste 2 hungarajn premiojn.
Imre Vörös (inĝeniero)
Imre Vörös [voroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vörös Imre estis hungara inĝeniero pri maŝinoj, profesoro.
Imre Vörös naskiĝis la  1903 en Győr. Li mortis la 1984 en Budapeŝto.
Biografio
Imre Vörös iĝis inĝeniero en 1926 en Budapeŝto, post jardeko li samloke doktoriĝis el ekonomia scienco. Inter 1926-1934 li estis vicprofesoro en la teknikuniversitato, dume li studvojaĝis al Usono en la studjaro 1929. Li atingis la instruan rangon publika eksterordinara profesoro en 1940, en la studjaro 1949 li estis dekano, inter 1950-1954 rektoro, katedrestro ĝis 1968. Li doktoriĝis el teknika scienco en 1970. Li pensiuliĝis en 1973. Li okupiĝis precipe pri dentoradoj. Li ricevis premion Kossuth en 1951.
Hirschstein
Hirschstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Torremayor
La loĝantoj nomiĝas torremayorenses. La censita populacio en 2008 estis de 1.000 loĝantoj.
Situo
Torremayor estas situa en la centra parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Vegas Bajas, je altitudo de 199 m; je 40 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 20 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, do sufiĉe proksiem de la du grandaj urboj de la zono kaj sufiĉe bone komunikita laŭ la aŭtoŝoseo Madrido-Lisbono. La surfaco de ties teritorio estas de 21 km².
Ekonomio
Agrikulturo de irigacio pro proksimeco de la rivero Guadiana kaj brutobredado.
Historio
Estas arkeologia restaĵoj el la Paleolitiko kaj ĉefe de la epoko de la Romia Imperio pro la proksimeco kaj al la tiama ĉefurbo Emerita Augusta kaj al la ŝoseo kun Lisbono. Dum la epoko de visigotoj kaj araboj kaj eĉ post la Reconquista la historio de la vilaĝo ligiĝis al ĉefurbo Mérida kaj poste al diversaj senjoroj kiuj posedis ĝin. Se tiu epoko restas blazonaj domoj en la vilaĝo krom la preĝejo.
Arktaj emberizoj
Arktaj emberizoj estas populara nomo por la birdospecioj membroj de Plectrophenax, malgranda genro de paserinaj birdoj de la familio de Emberizedoj.
La plumaroj estas similaj, sed la Beringa emberizo havas pli da blanko kaj malpli da nigro en sia plumaro, ĉefe ĉe flugiloj kaj vosto. Masklaj reproduktuloj de ambaŭ specioj estas ĉefe blankaj kun kontrasta nigro en almenaŭ la flugiloj, sed estas pli senkoloraj vintre. Inoj havas blankabrunan plumaron. La alvokoj de ambaŭ specioj estas identaj kaj inkludas mallaŭtan trilaĵon hudidi fiit fiit fiŭ hudidi fiit fiit fiŭ hudidi.
Alexandre Deulofeu
Alexandre Deulofeu Torres (L'Armentera, 20-a de septembro 1903 – Figueres, ) kataluna politikisto kaj filozofo pri la historio, verkis pri tio, kion li nomis "Matemàtica de la història" (Matematiko de la historio), cikla teorio pri la evoluo de la civilizacioj.
Biografio
Alexandre Deulofeu naskiĝis en Armentera la, kie lia patro laboris kiel apotekisto. Estante trijara li translokiĝis en la vilaĝon Sant Pere Pescador kaj post naŭ jaroj okazis nova translokiĝo en la urbon Figueres. Li studis mezlernejan gradon ĉe la Mezlernejo Ramon Muntaner de Figueres kaj poste en Barcelono kaj en Madrido li studis la universitatajn gradojn pri farmacio kaj kemiaj sciencoj, finante ĉi tiun lastan en Barcelono. Reveninte jam en Figueres li gajnis katedron per konkurso kaj laboris kiel instruisto en la mezlernejo de Figueres, komencante etapon de intensa politika agado, unue kiel gvidanto de la Respublikana Nacia Junularo de Empordà kaj poste kiel urba konsilisto de ERC (Esquerra Republicana de Catalunya = kataluna respublikana maldekstro). Provizora urbestro de Figueres dum la Hispana Civila Milito, kie li evitis alfrontiĝojn, prirabojn kaj persekutadojn. Li estis mobilizita kiel sanigisto en la milita fronto. Li ekziliĝis la kun la respublikana retreto en Francion.
En la ekzilo li praktikis kelkajn profesiojn: instruisto pri diversaj fakoj, violonisto kaj saksofonisto en diversaj amuzaj kaj klasikaj muzik-ensembloj, eksperimenta terlaboristo kreinto de plantejoj sen tero kun likvaj solvaĵoj mem inventitaj, laboristo de fabriko, masonisto, verkisto, poeto, ktp. Li starigis amikecon kun Francesc Pujols kaj Salvador Dalí. Li revenis de la ekzilo la, kaj tiam li sin dediĉis al la apoteko, al daŭrigo de siaj esploroj kaj al verkado. Li mortis en Figueres la, lasante nefinita la vastan version de sia granda laboro nomita La matematiko de la historio.
Idearo
Li asertis ke la civilizacioj kaj la imperioj trapasas ciklojn, kiuj valor-egalas al la naturaj cikloj de la vivantaj estaĵoj. Ĉiu civilizacio povas sukcese plenumi, almenaŭ, tri ciklojn po 1.700 jaroj ĉiu. Inkluzivitaj en la civilizacioj, la imperioj havas 550 jaran averaĝan tempodaŭron. Li asertis, ke per la kono de la naturo de la cikloj oni povas eviti la militojn, kiujn oni taksas nenecesaj, igante la procedojn pacaj anstataŭ perfortaj. Li ankaŭ asertis ke la homaro povos esti kapabla koni kaj ŝanĝi la ciklojn, kaj ke ĝi devas celi sin organizi laŭ la formo de Universala Konfederacio de liberaj popoloj.
La formulado de la matematika leĝo kiu, laŭ li, taksas la evoluon de la popoloj, resumiĝas en la sekvontaj punktoj (Ĉapitro 3a de La Matematiko de la Historio en la kataluna, eldono de 1967):
Lia penso interrilatas kun la ideoj de Oswald Spengler kaj de Arnold J. Toynbee, kiuj ankaŭ formulis teoriojn pri la cikla karaktero de la civilizacioj, sed sen alveni al la pli preciza matematika mezuro, kiun elmetas Deulofeu.
Dum sia ekzilo kaj ankaŭ poste, Deulofeu vizitis kelkajn muzeojn, templojn kaj monumentojn de diversaj landoj, kie, inter aliaj konkludoj, li deduktis esti trovinta la originon de la romanika arto dum la 9-a jarcento inter Empordà kaj Rosselló, kio estis la origino de tio, kion li nomas la dua ciklo de la okcidenta eŭropa civilizacio, post la unua ciklo.
Francaj deputitaj balotoj de 2012
La deputitaj balotoj de Francio en 2012 okazis en la 10-a kaj 17-a de junio 2012 (la 3-an kaj 17-an de junio 2012 por la eksterlandaj francoj) por renovigi la 577 anojn de la Nacia Asembleo, malsupera ĉambro de la franca Parlamento.
Jouke Alberda
Jouke Alberda (naskiĝis la 11-an de julio 1885 en Rauwerderhem, Frislando) estis nederlanda esperantisto. Li estis aktiva en la kristanaj Esperanto-rondoj de Nederlando. Kiel porfesia policisto Alberda estis landa delegito de Internacia Polica Ligo. Li aktivis kiel prezidanto de esperantista grupo Verda Stelo en Nĳmegen kun ampleksa socia kaj faka agado.
Peceiu
Peceiu [peĉeju] (hungare: Pecsely) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Şimleu Silvaniei. En 1910 ĝi havis 771 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 1208 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1214. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al Bănişor.
Torremejía
Torremejía [TorremeĤIa] (Turo de la familio Mejía) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas torremejienses. La censita populacio en 2008 estis de 2.223 loĝantoj.
Situo
Torremejía estas situa en la centra parto de Ekstremaduro norde de la komarko aŭ distrikto La Siberia, je altitudo de 302 m; je 72 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 15 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 24,3 km².
Distoj de aliaj vilaĝoj:
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Literaturo
Tiu estas la vilaĝo kie okazas la agado de fama romano de Camilo José Cela nome "La familia de Pascual Duarte" esperantigita kiel La familio de Pascual Duarte. En la romano oni ne mencias la nomon de la vilaĝo, sed oni donas tiom sufiĉe da informo ke ne eblas konfuzo.
Bouverans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Království (Šluknov)
Království (ĝis la jaro 1946 kaj Königswalde) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de urbo Šluknov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km oriente de Šluknov. Estas ĉi tie registritaj 279 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Království estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 16,74 km². Království situas ankaŭ en katastra teritorio Fukov kun areo 2,76 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1446.
Los Navalucillos
Los Navalucillos estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas la ĉefurbo de la komarko de La Jara kaj ties etenda municipa teritorio enhavas la domarojn de Los Alares, Robledo del Buey kaj Valdeazores.
Toponimio
La termino "Navalucillos" estas formata per la kunmetaĵo de Nava kaj lucillos kiu signifus 'ebenaĵo de la tomboj'. Laŭ Jiménez de Gregorio povus aludi al iu el du grupoj de tomboj, unu el ili de la epoko de visigotoj, el ardezo, situantaj je ĉ. 500 m de la rojo Los Vallejos; kaj aliaj, el granito, en la zonoj El Charco de la Mora kaj El Charco de Melchor. La pluralo de la nomo rilatas al unuigo en 1833 de la domaroj Navalucillos de Toledo kaj Navalucillos de Talavera.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Navalucillense. La censita populacio en 2011 estis de 2.599 loĝantoj kaj la denseco estas de 7,3 loĝ/km².
Geografio
La municipio troviĝcas situanta «sur malalta loko ĉe deklivaro de montetoj ĉirkaŭantaj ĉefe norde kaj oriente» La teroj de la nordo de la teritorio, ĉirkaŭaj al la propra vilaĝo, estas terenoj de kultivo kie hegemonias la olivarbo, en direkto suda ekaperas mezaltaj montetoj kiuj iĝas grandaj montoj sude de la teritorio, atingante 1.448 metrojn ĉe Rocigalgo; en la deklivoj de tiu al la rivero Pusa estas akvofalo Chorro.
Ĝi apartenas al la komarko de La Jara kaj limas kun la municipaj teritorioj de Horcajo de los Montes kaj Helechosa de los Montes sude, en la provincoj de Ciudad Real kaj Badajoz respektive, Retamoso, Santa Ana de Pusa norde, Los Navalmorales nordoriente, Hontanar oriente kaj Robledo del Mazo, Espinoso del Rey kaj Torrecilla de la Jara okcidente, en la provinco de Toledo. Ĝi troviĝas en la valo de la rivero Pusa, kiu ricevas fluon de nombraj rojoj kiuj fluas tra ti teritorio kiaj Chorro, alfluanto de Matón, Navalpoyo, Colmenar, Vando Lázaro, Azorejo, Valle, Chaparroso, Charco del Moro, Gargantilla, Posadilla, Posadero, Estenillas aŭ Valdefuentes. Sude de la kerna domaro troviĝas la akvorezervejo de la rivero Pusa. Ties plej altaj pintoj troviĝas ĉe Rocigalgo kun 1.448 msm (kiu siavice estas la plej alta de la provinco de Toledo), Cerro de Talega kun 1.321 msm, Risco del Barrero kun 1.116 msm, Colmenillas kun 1.011 msm, kaj Risco Tambor kun pli da 800 msm.
Ekde la 2000-aj jaroj, granda parto de la municipa teritorio estas inkludata en la Nacia Parko Cabañeros.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. En la aktualo la hegemonia sektoro estas tiu de servoj kun 35,7 % de la totalo de entreprenoj, sekve de tiu de la agrikulturo kun 31,6 %, ĉefe rilate al la olivoleo, la konstruado kun 20,4 % kaj laste la industrio kun 12,2 %, marmoro kaj mebloj ĉefe.
Ene de la sektoro de servoj elstaras la iniciatoj pri rura turismo, profite la ĉirkaŭan naturon sojle de la Nacia Parko Cabañeros.
Historio
De la islama epoko troviĝis kelkaj rokaj tomboj kiuj memorigas pri mozarabaj ritoj. Eble la fondo de la vilaĝo okazis en la unua duono de la 14a jarcento, kvankam aperas unuafoje kiel Naualuciellos en dokumento de 5-a de februaro de 1209. En tiu dokumento Alfonso la 8-a donas al Alfonso Téllez la vilaĝon de Montalbán kun ties teritorioj: En alia dokumento de 26-a de majo de 1357, kie Pedro la 1-a donis la senjorlandon de Valdepusa al Diego Gómez, ĉefa notario, aperas kiel Nava luezillos:
En 1492 pro la forpelo de la judoj el Hispanio, multaj el tiuj sentliĝis sur tiuj teroj kaj lasis kulturan heredon en kutimaro konservita ĝis nun.
El 15a jarcento al 17a jarcento Los Navalucillos hegemoniis ekonomie en la komarko, kaj ricevis migradon ĉefe de la najbara Ekstremaduro. La cefa epoko de grandeco estis la 18a jarcento, kiam eklezia unuigo fare de la kardenalo Lorenzana okazigis administran unuigon de du Navalucillos, nome Navalucillos de Talavera de la Reina kaj Navalucillos de Toledo.
Meze de la 19a jarcento la vilaĝo havis 500 domojn kaj la municipa buĝeto estis 25.590 "reales". Tiam ekzistis fandejo de fero starigita de José Safont en la zono Mazo ĉe la rivero Pusa. La fabriko nutriĝis el elfosejoj de najbaraj "Juan Antón, Ermita kaj Lagares", en la propra teritorio de Los Navalucillos, kaj de la minoj de Herrera en Los Navalmorales.
Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 7,000 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu pli ol duoniĝis al malpli da 3,000. En la aktualo, Los Navalucillos klopodas rekuperiĝi danke al aktiveco orientita al la rura turismo, aŭ la ampleksigado de la Nacia Parko Cabañeros fine de la 2000-aj jaroj.
Kvinlateropiramidigita dekduedro
En geometrio, la kvinlateropiramidigita dekduedro estas pluredro, katalana solido. Ĝia duala estas la senpintigita dudekedro. Ĉar ĝi estas katalana solido do ĝi estas edro-transitiva kun malregulaj edraj plurlateroj.
NGC 99
NGC 99 (aliaj indikoj — PGC 1523, UGC 230, MCG 2-2-6, ZWG 434.6, ZWG 457.11, IRAS00214+1529) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
MobiCat
MobiCat estas elektra pasaĝera Katamarano, naviganta sur la lago de Bielo en Svislando. Ĝia propulsa energio devenas de la suno tra fotovoltaikaj paneloj sur la tegmento. La ŝipo enakviĝis en julio 2001. Sur la fotoj ĝi vidiĝas sur la rivero Aare inter Bielo kaj Soloturno.
Teknikaj ecoj:
Slovio
Slovio estas internacia helplingvo kreita de sciencisto kaj lingvisto Mark Hučko por helpi slavajn parolantojn interparoli, tamen la propagando de Slovio legebla en la TTT-ejo prezentas ĝin kiel lingvon kiu superas Esperanton ĉar ĝi estus tuj komprenebla de ĉiuj eŭropanoj, kiuj parolas iun de la slavaj lingvoj. La gramatiko de Slovio estas simila al Esperanto, sed la vortaro devenas el la plej konataj slavaj vortoj. Laŭ Hučko, Slovio estas komprenebla de pli ol 400 milionoj da homoj tra la mondo. La nomo, Slovio, devenas de la praslava vorto slovo, kiu signifas vorto-n.
Je majo, 2002, la vortaro de Slovio enhavas ĉirkaŭ 1700 radikojn. Ekde 2011 la lingvoprojekto estas neaktiva.
La latina alfabeto
La sono kaj la prononco de la literoj estas simila al Esperanto skribata per la x-sistemo. Inter la dusignoj estas du malsimiloj kompare kun Esperanto:
Same bone oni povas skribi Slovion per supersignitaj latinaj literoj.
Specimeno
La Patro Nia - en la latina alfabeto:
<BLOCKQUOTE> <EM> Naŝ otec ktor es vo nebo,
Sanktju es tvoi imen.
Tvoi kralenie pridib.
Tvoi hcenie bu na zemla takak na nebo.
Darij mi dnes naŝ denju hleb.
I uprostij mi naŝ grehis takak mi uprostime tamktor grehitu protiv mi.
I ne vestij mi vo pokusenie, no spasij mi ot zlo. </EM> </BLOCKQUOTE>
(16490) 1990 ST2
(16490) 1990 ST2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Slovio
Specimeno
La Patro Nia - en la cirila alfabeto:
<BLOCKQUOTE> <EM> Наш отец ктор ес во небо,
Санктйу ес твои имен.
Твои краление придиб.
Твои хцение бу на земла такак на небо.
Дарий ми днес наш денйу хлеб.
И упростий ми наш грехис такак ми упростиме тамктор грехиту против ми.
И не вестий ми во покусение, но спасий ми от зло.
</EM> </BLOCKQUOTE>
Komparoj
<BLOCKQUOTE> </BLOCKQUOTE>
Rocca San Casciano
Rocca San Casciano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Forlì-Cesena. En 2005 la komunumo havis 2115 loĝantojn.
Metropolaj regionoj
Metropolaj regionoj (foje ankaŭ nomataj metropolaj areoj laŭ la angla termino "metropolitan areas" respektive la hispana "áreas metropolitanas") estas metropola teritorio el pluraj urbegoj, kiu karakteriĝas ne nur per alta loĝdenso de sia kerna parto, sed per alta signifo por la socia kaj ekonomia evoluo de la tuta ŝtato al kiuj ili apartenas.
30067 Natalieng
30067 Natalieng estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Geomorfologia divido de Slovakio
La plej gravan rolon pri la geomorfologia divido de Slovakio ludis sciencistoj geografoj profesoro Michal Lukniš kaj akademiano Emil Mazúr. Ĝi validas ekde jaro 1986.
30067 Natalieng
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Natalie Ng, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2014, kaj kiu gajnis la unuan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair (ISEF) de 2013 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Monta Vista High School de Kupertino (Kalifornio).
Geomorfologia divido de Slovakio
Tuta Slovakio apartenas al Alpa-himalaja sistemo, kiu sur la teritorio de Slovakio dividas jene:
Slovaka Ercmontaro (teritorio)
Valkaldronoj:
Metropolaj regionoj
Kontraste al aglomeraĵo, kiu konsistas el kerna urbego kaj ĉirkaŭa, dense loĝata "ĉirkaŭurbaro", la termino de metropola regiono unuflanke povas ampleksi plurajn, samgravajn "kernajn urbegojn", kaj aliflanke povas ampleksi pli vastan teritorion, ankaŭ malurbe strukturigitan ĉirkaŭaĵon de la kerna parto de la metropola teritorio, kiu interplektiĝas kun tiu kerna parto per fortaj ekonomikaj interrilatoj aŭ per tio ke multaj homoj loĝas en la malurbeca parto kaj laboras en la urbeca kerno de la regiono. Grandaj urboj de 100 000 gixs 300 000 loĝantoj, kiuj por sia ĉirkaŭaĵo havas similajn funkciojn kiel la kernoj de metropolaj regionoj, sed sume pli malgrandas, foje kofrovorte nomatas "regiopoloj" (kvazaŭ mallongigo el "regionaj malgrandaj metropoloj"), kaj la socie kaj ekonomie interplektita teritorio sekve nomatas "regiopola regiono".
Geomorfologia divido de Slovakio
Fatra-tatra teritorio
Valkaldronoj:
Slovaka Mezmontaro (teritorio)
Valkaldronoj:
Lučensko-košická zníženina (teritorio)
Valkaldronoj:
Podhôľno-magurská oblasť
Valkaldronoj: