cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
1901
Th. Cart, prof. de germana lingvo en liceo Henri IV sekvis kelkajn kursojn de Bourlet, sed por rapide perfektigi sian konon de Esperanto li petis de Chavet privatajn lecionojn. "L'Espérantiste" de septembro 1901 sciigis, ke Bourlet kaj Cart ricevis la Ateston pri Kapableco.
Ken Yoshida
Ken Yoshida (吉田 謙, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Azul Claro Numazu.
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
1901
Meray propagandis Esperanton en Lyon kaj varbis la univ. prof. Offret; Émile Boirac, rektoro de la Universitato de Grenoble (poste de Dijon), nove varbita, sendis en Esperanto cirkuleron por konigi la kursojn por fremduloj organizataj de la Universitato de Grenoble, montrante per tiu ekzempto, ke oni povas praktike utiligi Esperanton; Paul Jobart, presisto en Dijon, prezentis Esperanton en la Kongreso de la majstroj-presistoj; kaj en julio 1901, la estraro de la EG en Parizo estis tiel reorganizata: Prez. Bourlet; vicprez. Cart kaj Laisant. sekr. Chavet. Kun la elekto de Bourlet nova tre brila periodo komenciĝas por la franca propagando.
Ĝis tiu dato, la nacia propagando de SPPE konsistis nur el la publikigo de la monata bulteno L' Esperantiste kaj de instruaj verkoj de Beaufront, el la starigo de servado de librovendo, el organizo de ekzamenoj kaj literaturaj konkursoj, publikigo de prop. folioj kaj broŝuroj.
Beaufront, guvernisto de infanoj el riĉega familio, disponis tre malmulte da tempo por okupiĝi pri ĝenerala propagando kaj preskaŭ lia tuta tempo estis uzata por redaktado de la bulteno kaj de verkoj.
La buĝeto de la Societo, je la 15-a de septembro 1901 montras, el elspezoj de 956,65 fr. la solan sumon de 9,85 snb la rubriko "propagando". Ĉiuj aliaj elspezoj estas dediĉataj al aĉeto de la "Commentaire sur la grammaire" de Beaufront, al publikigo de L' Esperantiste. En septembro 1901 eniras en la komitaton de la Societo novaj anoj, inter kiuj Bourlet kaj Fruictier.
Poste Bourlet metode organizis la agadon de la Touring-Club kaj danke al li, tiu potenca societo organizis novajn publikajn kursojn faritajn de Cart, Clarac, Wintzweiller kaj Chavet. La grupo de Paris havis sian sidejon en la loĝejo mem de la Touring Club. La Touring Club organizis paroladojn en ĉiuj provincoj, aranĝitajn de siaj provincaj delegitoj, donacante subvenciojn al la novaj grupoj.
Fine, Bourlet klopodis ĉe la famega firmo Hachette, por ke ĝi unue publikigu paĝon pri Esperanto en sia Almanako, tre populara libro, kiu vendiĝis ĉiujare en multegaj ekzempleroj kaj por ke ĝi poste starigu tutan servadon de Esperantistaj eldonoj.
La firmo Hachette faris kontraktojn kun Zamenhof kaj kun Beaufront, ne por monopoligi Esperanton, kiel oni malvere diris, sed por ebligi la regulan publikigadon de multaj Esperantistaj verkoj en speciala "Kolekto aprobita de D-ro Zamenhof" kaj tiu raporto donis ĉiujn garantiojn pri la lingva valoro de tiuj publikigaĵoj. Samtempe Zamenhof ne "vendis sin" al Hachette, kiel oni senhonte diris, sed rezervis al tiu firmo la monopolon de la publikigo de siaj personaj verkoj.
(Estas interese, ke Zamenhof cedis al Beaufront 1/3 de la sumoj, kiujn li ricevos por sia korektlaboro de la aprobitaĵ verkoj, krome, post la morto de Zamenhof, liaj heredontoj heredos nur la monajn rajtojn, sed la rajton pri aprobo heredos nur Beaufront, kaj post li R. Lemaire. Tiun vastan monopoligon de Esperanto, profitegan al Beaufront, neniu konis tiumomente, krom la koncernatoj. - Noto de la red.)
1902
De la komenco de 1902, la prop. paroladoj, kursoj publikaj kaj senpagaj, fondoj de grupoj, multiĝis mirinde. En Besangon Saint-Loup, honora dekano de la Fakultato de sciencoj fondas grupon Rektoro Boirac faras paroladojn en Valence kaj Lyon; en Annecy Boucon, en Nice Huet, en Dijon kaj Beaune Meray, en Grenoble Aymonier, ĉiuj fervore laboras. E fariĝas temo tute aktuala. En Lyon P. Regnaud, prof pri sanskrita lingvo kaj kompara gramatiko elektas la demandon pri lingvo internacia kiel temon de lia oficiala parolado ĉe la rekomenco de la Universitataj kursoj. Danke al la agemo de prof. Offret, helpata de Bourlet kaj de la Touring Club, grupo fondiĝas en Lyon, post parolado de Boirac antaŭ mil aŭskultantoj. Prez. fariĝis la fama prof. Lepine; vicprez. Quinson kaj Dor, sekr. Offret, prof. pri mineralogio ĉe la Univ. kaj kasisto Hennecquin, prof. en la Fakultato pri literaturo. Justin Godart (pli malfrue ministro por Laboro) publikigis en la "Lyon Républicain" entuziasman artikolon por Esperanto.
Dume, Bourlet paroladas en Parizo antaŭ la "Automobile-Club de France", "Societe des Anciens Eleves des Ecoles d'Arts et Metiers", "Societé de Geographie Commerciale", en Tarbes, en Lille ktp. kaj, konstatante la rimarkindan rezultaton de tiu agado, la Komitato de la SEPE, en kunsido de la 26-a de oktobro 1902, oficiale komisias la Grupon de Parizo por organizi grupojn en provinco. Samjare, la estraro de la nacia societo estas tiel modifata: Cart, vicprez.; (anstataŭ Hamel); Edouard Breon, sekr: kas. (anstataŭ Rene Lemaire). Plie, laŭ propono de Bourlet, Cart estis elektata prez. de la Komisiono por ekzamenoj de Atesto pri Kapableco.
Kuraĝigite de la oficiala komisiado de la SFPE, la EG de Parizo praktike organizas la fondon de provincaj grupoj. En ĉiu urbo, kie Bourlet posedas parencon, amikon, ekskolegon de la Normala Lernejo, kunlerninton, kamaradon ktp., li penas fari paroladon pri Esperanto kun helpo de la delegito de Touring-Club. Post tiu parolado, oni maflfermas kurson, kiu grupigas entuziasmajn lernantojn ĉirkaŭ instruisto, kiu, plej ofte, lernas mem E-n instruante ĝin. La instruado de E estas faciligata per diversaj novaj publikaĵoj: (L'Esperanto en dix leçons de Cart kaj Pagnier; Esperantaj Prozaĵoj, Dictionnaire E-français de Beaufront). Poste grupo fondiĝas, la grupo de Paris sendas al la nova grupo kolekton de libroj por ĝia biblioteko. Aliflanke la Touring-Club sendas monsumon por la komencaj paŝoj.
1903
En la ĝenerala kunveno de la grupo de Paris, kiu okazis la 30-an de januaro 1903, oni konstatis oficiale, ke dum la pasinta jaro la grupo de Paris organizis 18 kursojn en Parizo, inter kiuj kelkaj havis cent lernantojn. Plie, kun la helpo de la Touring-Club, ĝi fondis 18 provincajn grupojn. Kelkaj el tiuj grupoj estis speciale prosperaj. En Boulogne-sur-Mer, en la grupo fondita de Menil kaj Michaŭ, tiu lasta faris kursojn al tricent personoj. Kaj la grupo de Lyon iniciatis vastan enketon pri la stato de disvastiĝo de E tra la mondo. G. CHAVET.
La jaro 1903 alportis sufiĉe gravan ŝanĝon al la franca movado. Laŭ propono de Bourlet, la SPPE, kiu estis, kvankam franclingva, tamen int. laŭ siaj statutoj kaj rolo, fariĝis propre nacia, kaj nomiĝis de tiam "Societo Franca por Propagando de Esperanto." (SFPE), nomo, kiun ĝi konservis ĝis nun. Tiu ŝanĝo firmigis la socialan pozicion de la societo kaj havigis al ĝi subtenojn, kiujn ĝi ne povis pretendi sub la internacia formo: ekz. en la 12 nov. 1903 la Ministro pri milito permesis al la oficiroj aŭ soldatoj aniĝi al la SFPE, kaj la 16 dec. 1903 same la Ministro pri Maraferoj. De tiu momento ĝis la Ido-skismo (dec. 1908) la progreso de la E-movado estas regula, kiel montras la sekvantaj ciferoj.
la 31-a de decembro 1902 la jarlibro de la SPPE enhavis 1.800 nomojn, el kiuj 380 fremduloj kaj 1.420 francoj. 31 dec. 1903 2.543 membroj; 52 kursoj estis farataj en 33 urboj, de 49 prof. 31 dec. 1904 3.619 membroj kaj 67 grupoj; la sola Pariza Grupo organizis dumvintre 37 kursojn; buĝeto: 15.750 fr. 31 dec. 1905 4.052 rnembroj kaj 62 grupoj; krome elszistis 7 filiigitaj kaj 33 sendependaj grupoj (sume: 102); 144 kursoj, el kiuj 43 en Paris, kaj 101 en 71 urboj; buĝeto: 12.345 fr. el kiuj 2.643 fr. por la propagando. 31 dec. 1906 4.170 membroj kaj 81 grupoj; krome 8 filiigitaj kaj ĉ. 31 sendependaj (sume: 123 grupoj). 206 kursoj, el kiuj 63 en Paris kaj 143 en 67 urboj. buĝeto: 12.118 fr. 31 dec. 1907 2.900 membroj, 89 grupoj; krome 11 filiigitaj kaj 80 sendependaj (sume: 180 g.); 242 kursoj, el kiuj 53 en Paris kaj 189 en 68 urboj; 29 regule funkciantaj juĝantaroj por la Atesto pri Lernado; buĝeto 10.847 fr.
En la supra tabelo oni povas rimarki, ke, dum la nombro de la kursoj kaj grupoj regule kreskis, tiu de la SFPE-anoj vegetis aŭ eĉ malkreskis. Tiu fakto devenis de la rivaleco inter la SFPE, estrita de Beaufront kaj la Pariza Grupo gvidita de Bourlet. La malkonsento inter tiuj du homoj okazis dum 1903, kiam Bourlet ekkonis la drakonan kontrakton inter Zamenhof kaj Beaufront; li sukcesis, post longa batalado, nuligi ĝin, kaj pro lia interhelpo Hachette faris senpere pli liberalan kontrakton kun Z, per kiu, interalie ĝi devigis sin eldoni en la "Kolekto Aprobita" gramatikojn kaj vortarojn en la 7 ĉefaj eŭropaj lingvoj. Tiun ruinigon de sia hegemonta revo Beaufront neniam pardonis al Z nek al Bourlet, kaj tial li estis kaptonta la unuan okazon por aliĝi al reformo, kies iniciatoro li povus ŝajni.
Alia kaŭzo de malforto ĉe la SFPE estis, ke ĝi konsistis nur el individuoj, ne el grupoj; neeviteble estis okazontaj malkonsentoj inter la grupestroj kaj la prez. de la SFPE, kiu havis kun ili nenian statutan rilaton. La situacio, interne de Francujo, estis tiam iel simila al tiu de UEA kontraŭ la naciaj societoj, post ta milito. Bourlet klare vidis la sekvindan vojon kaj iniciatis de 1904 agadon por kunigi la grupojn en federaciojn, kaj poste aliigi la SFPE en grandan federaciaron; tiu ideo realiĝas iom post iom, okaze de la ldo-skismo, kaj tia estas ja la nuna stato de la SFPE.
1904
Malgraŭ tiuj organizaj malfaciloj, la movado prosperis. 24 feb. 1904 la Franca Asocio por la Progresigo de la Sciencoj donis al la Pariza EG sumon de fr. 200 kiel monhelpon por partopreni en la Ekspozicio de Saint-Louis (Usono); ankaŭ SFPE voĉis 200 fr. Okaze de tiu Ekspozicio, la Pariza EG pretigis fonografajn cilindrojn per la firmo Pathé Frc(res: monologo de Hamleto, Kanto de Ofelio, La Espero, La Vojo ktp.
la 7-a de aŭgusto 1904 okazis en Calais (Nordfrancujo) kunveno de ĉ. 120 E-istoj francaj, anglaj, belgaj, ĉeĥaj kaj germanaj, okaze de kurado de motorboatoj, organizita de la Automobile-Club de F. Tiu kunveno estis la unua, en kiu renkontiĝis multaj alilingvuloj praktike uzante E-n. Oni diskutis pri la akcento, la ortografio de propraj nomoj kaj la E-a insigno. Laŭ propono de Michaŭ, la tre agema prez. de la EG de Boulogne-sur-Mer (Bulonjo ĉe Maro), oni ankaŭ decidis, ke "kolektiĝo aŭ kongreso simila okazos en 1905, ĉe Bulonjo". Ĉeestis inter la francoj Cape, Deligny, Bastien, Menil.
Je sept. de 1904 translokiĝis en Paris, kun la alveno de P. de Lengyel, la eld. de Lingvo Internacia, kies redaktadon zorgis, jam de jan. 1902 Fruictier. Ĉirkaŭ tiu duonmonata revuo grupiĝis Cart, Corret, Robert k. a., kaj ili donis al ĝi la specialan karakteron, kiun ĝi konservis ĝis sia malapero: idea malvasteco, "despota" (Z). netoleremo kontraŭ ĉia novaĵo, ĉu lingva, aŭ organiza. Ĝi atakis unue Beaufront, ĉar li enlasis en la verkojn de la "Kolekto Aprobita" neologismojn, ekz. "grimpi" (kies Z-econ tiu ĉi pruvis), kaj post la eksesperantiĝo de Beaufront, ĝi plubatalis kontraŭ Bourlet kaj la grupo de La Revuo. Ne volante juĝi tiujn polemikojn, oni tamen ne povas ne konstati, ke el la grupo de L. I. eliĝis, krom la Sintakso de Fruictier, neniu valora verko, dum ĝiaj kontraŭistoj multigis la verkojn utilajn kaj gravajn (Gramatiko de Aymonier, Vortaroj de Grosjean-Maupin ktp), kaj potence helpis al la starigo de la int. organoj (Centra Oficejo, K. K. K.) necesaj por la movado.
Tiu jaro vidis ankaŭ aperi la 1-an n-ron de la Int. Scienca Revuo (ĉefred. Fruictier) kaj fondiĝi la Medicina EG de F. (iniciatoro: dro P. Rodet).
25552 Gaster
25552 Gaster estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Richard Gaster, kiu kun Drew Hall, gajnis la Studenta Humanitara Supreman Premion de la konkurso "Ŝanĝu la Mondon" de IEEE. Ilia projekto Nanolab aplikas inĝenierarton kaj gvidantan kompetenton profit'al la homaro por solvi la problemojn de la limita havebleco de medicinaj laboratorioj en la tria mondo.
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
1906
La 3-a de aprilo 1906 estis oficiale elmetita antaŭ la Deputitaro "Projekto pri rezolucio, celanta inviti la Registaron al la enkonduko de la Lingvo Int. E en ĉiujn programojn de la Publika Instruado, kiuj enhavas la instruadon pri vivantaj lingvoj". Tiun projekton redaktis L. Cornet, deputito de Sens, kaj subskribis 11 aliaj deputitoj. Sammomente la, "Petit Parisien", kies eldonkvanto estis tiam "la plej granda en lamondo", decidis publikigi senpage la komunikaĵojn de la francaj E-aj grupoj; kaj citis 8 francajn hotelojn, ĉe kiuj funkcias E-ista interpretisto.
Flavbeka pigo
La Flavbeka pigo, Pica nuttalli, estas granda birdospecio de la familio de Korvedoj kiu troviĝas nur en Kalifornio. Ili loĝas la Centran Valon kaj la najbarajn montetojn kaj montojn de arbustejoj. Aparte la flava beko kaj flava strio ĉirkaŭ la okulo, ĝi estas preskaŭ identa al la Nigrabeka pigo (Pica hudsonia) kiu troviĝas en multe de la resto de Nordameriko. Analizoj de DNA (Lee et al., 2003) indikis proksiman parencecon inter tiuj du, pli lo inter la fora tre similaj Nigrabeka pigo kaj la Eŭropa pigo (P. pica); la du amerikaj formoj povus esti konsiderataj kiel unu specio.
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
1906
Samjare fondiĝis en Paris Grupo de E-istaj Komercistoj kaj en Reims la unua E-ista konsulejo, ĉe librovendisto Chauvillon.
Ne estas tie ĉi la loko por detale paroli pri la "Delegitaro por alpreno de Lingvo Internacia", fondita en 1900 de Leau kaj Couturat. Ties historio estas tro longa kaj ankoraŭ malbone konata. Sed oni povas simple diri, ke Couturat, granda filozofo, E-iĝinta, rimarkis en la lingvo erarojn, kiujn li volis korekti; li manovris lerte por akiri la apogon de la amaso de E-istoj kaj la konfidon de la ĉefoj; li ŝajnis unue limigi sin je la forigo de la supersignoj, kaj pro tio akiris la aprobon de multaj bonaj E-istoj. Sed iom post iom li rimarkis, ke la strukturo de la lingvo estas tiel kompakta, ke se oni forigas la supersignojn, oni devas ŝanĝi ankaŭ grandan parton de la gramatiko (pro vortetoj kiaj: ŝi, ĝi, igi, ĉi ktp.) kaj de la vortaro; post mutaj provoj, korespondadoj, diskutoj kun aliaj reformemuloj, li, kun helpo de Beaufront, starigis projekton, kiun ili nomis Ido kaj prezentis al la Komitato de ia Delegitaro, sidanta en Paris de la 15 al la 24 okt. 1907. Tiu Komitato alprenis "principe E-n, pro ĝia relativa perfekteco kaj pro la multaj kaj diversaj aplikoj jam ricevitaj, sub la kondiĉo de kelkaj modifoj farotaj laŭ la raporto de la sekretarioj (Leau kaj Couturat), kaj laŭ la projekto Ido". La Lingva Komitato rifuzis kunlabori kun la Komitato de la Delegitaro, okazis skismo inter la E-istoj, kiu, precipe en F, multe malfruigis la propagandon. La francaj E-istoj devis krei al si novan gazeton La Franca E-isto, kies unua n-ro aperis nur en dec. 1908, ĉar "L'E-iste" estis la posedo de Beaufront. Ili devis reorganizi la SFPE, kies aliigon en federaciaron postulis unuafoje Bourlet la 24 jan. 1909 Tiu aliigo, obstine kontraŭita de Cart, efektiviĝis malgraŭ li, post minaco de skismo, en majo 1911. Tiumomente la SFPE konsistis el 10 federacioj, 143 grupoj kaj preskaŭ 10.000 membroj. Ekzistis 43 lernolibroj en franca lingvo (L'E en dix leçons, de Cartet Pagnier; Manuel d' E, de Chavetet Warnier; L'Er' l'Ecole, de Picard; Grammaire Complete, d' Aymonier; Versions et Themes, d' Aymonier et Grosjean-Maupin; Grammaire et Syntaxe, d' Esselin ktp), 58 verkoj tradukitaj el la franca (Molière: Georgo Dandin, de Z; Renan: Vivo de Jesuo, de E. Gasse; Balzac: Eŭgenino Grandet, de E. Gasse; Molière: La Avarulo, de 5. Meyer; Molière: Don Juan, de Boirac; Leibnitz: Monadologio, de Boirac; Merimee: Carmen, de S. Meyer; Abato Prévost: Manon Lescaut, de Valliemie; Rolandkanto, de Dro Noel; Fragmente: Lafontaine: Fables, de Vaillant; Mistral: Mirejo, de Noel;) pluraj originalaj romanoj (La kastelo de Prelongo, kaj Ĉu li? de Vallienne), 9 E-aj gazetoj kaj 9 prop. bultenoj aperantaj en Francujo.
Flavbeka pigo
Tamen, la subspecio de Koreio de la Eŭropa pigo (P. p. sericea) estas pli malproksime rilata al ĉiuj aliaj (inklude la nordamerikajn) formoj juĝe el molekula evidento, kaj tiele, ĉu la nordamerikaj formoj estas pluhavataj kiel specife diferencaj kaj ankaŭ la korea (kaj eble rilata) subspecio estas levita al specistatuson, aŭ ĉiuj pigoj estas konsiderataj subspecioj de ununura specio, Pica pica.
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
1906
Gaston Waringhien.
Flavbeka pigo
Kombino de pruvoj de fosilioj (Miller & Bowman, 1956) kun konsideroj de paleobiogeografio kun molekula informo indikas ke la prauloj de la Flavbeka pigo iĝis izolitaj en Kalifornio tre frue post kiam la prapigoj koloniigis Nordamerikon (kio probable okazis antaŭ 3-4 Ma) pro frua glaciepoko kaj la pliiĝanta leviĝo de la Sierra Nevada, sed ankaŭ ke dum interglaciepokoj okazis kelkaj genetika fluo inter la Flavbeka pigo kaj la Nigrobeka pigo ĝis kiam la reprodukta izolado plenokazis en la Pleistoceno.
Esperanto-movado en Francio (ĝis Ido)
Vidu ankaŭ
Esperanto-movado en Francio (post Ido ĝis la unua mondmilito)
Flavbeka pigo
La Flavbeka pigo preferas arbaretojn de altaj arboj laŭlonge de riveroj kaj ĉe malfermaj areoj, kvankam en kelkaj urboj ili eknestumis en malplenaj lokoj. Paro de birdoj kostruas kupolforman neston el bastonetoj kaj koto en alta branĉo. Ili nestumas en etaj kolonioj. Tiuj birdoj estas konstantaj loĝantoj kaj kutime ne vagadas malproksime de sia reprodukta teritorio.
Tiuj birdoj manĝas surgrunde, ĉefe insektojn, el kiuj ĉefe akridojn, sed ankaŭ kadavraĵon, glandojn kaj fruktojn aŭtune kaj vintre.
La scienca nomo Pica nuttalli rememoras la britan naturaliston Thomas Nuttall.
6002 Eetiono
6002 Eetiono estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la 8-an de septembro 1988 de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk.
Orbito
Ĝi orbitas en la tiel nomata « Troja Tendaro », tie estas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Eetiono, patro de Andromaĥo kaj bopatro de Hektoro. Li estis mortigita de Aĥilo dum atako kontraŭ Tebo. Aĥilo honoris Eetionon, brulante lian korpon, ankoraŭ vestita de lia armaĵo.
117384 Halharrison
117384 Halharrison estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey elde la Observatorio de Monto Lemmon en la malgranda censa loko Summerhaven, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la amatora astronomo kaj fotisto Hal Harrison, kiu estis ĉiam fascinata de la planedoscienco kaj astronomio. Lia kariero komencis kun lia laboro pri la de IBM kaj evoluis kun la teknologaj ŝanĝoj. Li estas ĉef-piloto ĉe Wormhole Racing.
Aŝija
Aŝija (芦屋市 [Aŝija-ŝi], Hepburn: Ashiya-shi, Kunrej: Asiya-si) estas urbo situanta en suda parto de Gubernio Hjogo en Japanio.
Entlebuch (stacidomo)
Entlebuch estas fervoja stacidomo en Entlebuch, Svislando.
32766 Voskresenskoe
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urba setlejo Voskresenskoje (cirile Воскресенское), centro de la distrikto Voskresenskoje en la Niĵnij-Novgoroda provinco kaj hejmo de la gepatroj de la malkovrintino. La unua dokumento mencianta tiun setlejon datiĝas de 1614.
Scharteberg
La Scharteberg estas alta monto apud Kirchweiler en la distrikto Vulkaneifel kaj unu el la plej altaj montoj en la regiono Ejfelo. Sur ĝi staraas la sendomasto Eifel.
Straubenhardt
Straubenhardt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Fiesole
Fiesole estas komunumo de Italio. Ĝi situas ĉirkaŭ 10 km de Florenco. La komunumo apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Bagno a Ripoli, Borgo San Lorenzo, Firenze, Pontassieve, Sesto Fiorentino kaj Vaglia.
Ĝia historio entenas plurajn periodojn:
En la muzeo troviĝas multaj objektoj de ĉiuj tiuj epokoj.
Oriente de la muzeo troviĝas granda tereno kun:
Distrikto Ansbach
La distrikto Ansbach (germane: Landkreis Ansbach) situas en la sudokcidento de la federacia lando Bavario de Germanio. La eksterdistrikta urbo Ansbach estas la administra centro de la distrikto, sed ne apartenas al ĝia areo. Sur la distrikta areo de 1 972 km² fine de loĝis  homoj; do meznombre 93 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Bavario la koncerna nombro estas 176, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Ansbach estas signita per 4.
Najbaraj distriktoj estas (de okcidento laŭ horloĝa iro) Ostalb, Schwäbisch Hall kaj Main-Tauber (ĉiuj en Baden-Virtembergo), Neustadt (Aisch)-Bad Windsheim, Fürth, Roth, Weißenburg-Gunzenhausen kaj Donau-Ries.
Montreuil-Belfroi (stacidomo)
Montreuil-Belfroi estas franca varstacidomo sur linio Segré -, situanta en Montreuil-Juigné, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Segré - Angers-St-Serge (518000).
Mückenbornberg
La Mückenbornberg estas  alta monto en la mezmontaro  Schwarzwälder Hochwald, suda parto de la mezmontaro Hunsrück, apud Kell am See en Rejnlando-Palatinato, proksime al la limo al Sarlando.
Geografio
Mückenbornberg estas la  flankpinto de la ĉ. sudoriente situanta monto Teufelskopf (alteco ) kaj situas inter Kell am See en la nornordokcidento, Grimburg en la nordoriento, Wadrill (najbaranta sarlanda distrikto Merzig-Wadern) en la sudoriento kaj  Waldweiler en la okcidentnordokcidento. sude fontas la Prims-alfluanto  Wahnbach kaj iom okcidentnordokcidente la  Ruwer-alfluanto  Burkelsbach. Kelkaj kilometroj oriente fluas la Prims-alfluanto  Wadrill.
21062 Iasky
21062 Iasky estas malbone asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la terfizikisto Robert Iasky, kiu, kun la Geological Survey of Western Australia, malkovris la alfrapan strukturon Woodleigh de 120 km de diametro, de la malfrua devonio en la Baseno Carnavon. Krome, li trovis aliajn verŝajnajn alfrapajn strukturojn : unu en la Baseno Carnavon kaj du en la okcidenta Baseno Officer.
8335 Sarton
8335 Sarton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belgdevena usona matematikisto George Sarton (1884–1956), kiu establiĝis en Usono en 1915. Fondinto de la revuoj Isis kaj Osiris, verkinto de influaj libroj kaj profesoro en la Universitato Harvard, li estas kreditita de la enkonduko la historio de la sciencoj kiel grava kampo de studo en Usono
Tsuyoshi Otsuki
Li trejnis ĉe Urawa Reds.
NGC 5974
NGC 5974 (aliaj indikoj — UGC 9952, MCG 5-37-10, ZWG 166.25, ARAK 482, IRAS15370+3155, PGC 55694) estas galaksio en konstelacio Boreala Krono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Turo de Espantaperros
La Turo de Espantaperros, [espantaPErros] aŭ Hundotimigilo, estas ekstermura turego ĉe la alkazabo de Badajoz, de almohada stilo kaj de oktogona plano. Konstruita en 1169, ĝi estas ĉirkaŭ 30 m alta. Ĝi situas ĉe la Turo de Alpéndiz, kiu situas ĉe la pordego de Alpéndiz, ĉe la restaĵoj de la Preĝejo de Santa María de Calatrava.
Ĝi sekvas la kutimon de la milita almohada arto konstrui ekstermurajn turegojn de poligona plano; tiusence ties konstruo estas antaŭa al tiu de la Torre del Oro de Sevilo.
La plejparto de la turo estas masiva, escepte la du plej altaj etaĝoj kiuj konstituas du volbajn ĉambrojn. En sia origino ĝi estis finita de eta konstruaĵo kvadrata ornamita de interplektitaj arkoj kaj post sia konstruo ricevis, en la 16a jarcento, la niĉon de mudeĥara stilo kiu nuntempe videblas. Tiu mudeĥara finaĵo havis funkcion gastigi sonorilon kiu estis demuntita fine de la 19a jarcento kaj kiu aktuale konserviĝas en la arkeologia provinca muzeo de Badajoz.
Ernő Fodor (pianisto)
Ernő Fodor, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fodor Ernő estis hungara pianisto, muzikinstruisto, lernejestro.
Ernő Fodor naskiĝis la en Csabdi, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Fodor devenis el juda familio. Li frekventis muziklernejon en Budapeŝto, poste li akiris diplomon en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio en 1902. Lia ĉefinstruisto estis Árpád Szendy. Post la diplomo li koncertis jaron en Eŭropo kune kun Arnold Földesy. Krom la koncertoj li vizitis signifajn muziklernejojn, hejmenveninta en 1903 li fondis muziklernejon, kie li instruis ĝis 1909, poste li estis lernejestro ĝismorte. Lia vidvino gvidis plu la privatan lernejon, kiu ankaŭ nun estas signifa ŝtata muziklernejo.
5259 Epigeo
5259 Epigeo estas mezgranda malhela troja asteroido, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, tiel nomata "Greka Tendaro" : ĝi situas "antaŭ" Jupitero laŭ sia orbita movo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la mirmidono Epigeo. Batalinto en la greka armeo dum la Troja milito, li estis mortigita de Hektoro.
Muzeo Kastelo Burgk
Priskribo
Muzea uzo de la kastelo komenciĝis jam en 1952 post kontraŭleĝa eksproprietigo. Pitoreske situante ĉe la supra Saale-rivero ĝi gastis ne nur la historiajn loĝadajn kaj gapajn salonojn  kun altvalora inventaro sed fariĝis kultura centro de la tuta regiono. Tio ŝuldiĝas al ĝiaj (ne)daŭraj ekspozicioj (i.a. ankaŭ de moderna arto), al la koncertoj kaj al diversaj festoj. Remparoj impresaj ĉirkaŭas konstruaĵon estantan sub influoj de gotiko ĝis rokoko. La fasado estas tre modesta, tamen rava en la interno per diversaj elstaraĵoj. La harmonio inter arkitekturo kaj pejzaĝo ankaŭ fascinas kaj sorĉas.
La turo alirebla per penda ponto tra belega pordego kaj ĉirkaŭfermejo permesas belvidojn ravigajn. Proksime troviĝas ankaŭ altebenaĵa teraso kun pavilono kaj skulptaĵoj. La kastela komplekso ofte servis kiel kulisaro por filmoj. En la jaro 2005 faritis mezepoka rolludaro televida (Abenteuer Mittelalter), kie libervoluloj devis vivi sub tiamaj vivokondiĉoj apartenante al diversaj sociaj klasoj.
Kolektoj
Interne la eleganteco sobra de la Kavalira salono alternas kun reprezentanta loĝadkulturo de rokoko aŭ pompa ekipaĵo barokstila de la kastela kapelo kun Silbermann-orgeno.
Prezentatas en la loĝadĉambroj altvaloraj mebloj, vitraĵoj, pentraĵoj, vandtapiŝoj, trofeoj, armiloj i.a.; specialan atentigon meritas la kastela kuirejego kun la plej granda kamentubo de tuta Germanlando kaj kun mekanika rostaĵturnigilo.
Apartenas al la muzeo tri specialaj kolektoj en kunteksto kun la libroj: ekslibrisoj, biblioteko, artistaj libroj. La unue menciita kolekto nombriĝas al la pej granda de sia speco (ĉ. 75000 libromarkoj). La biblioteko dokumentas i.a. la historion de la dinastio de Reuß kaj de iliaj teritorioj, al kiuj apartenis ankaŭ la Kastelo Burgk.
Interesaj nedaŭraj ekspozicioj kompletigas la tuton.
Poděvousy
Poděvousy (Podiefuß) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1115.
Thalmassing
Thalmassing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Regensburg kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tripscompagnie
Tripscompagnie (groninge: Tripskomnij) estas longforma vilaĝo je unu el la kanaloj en Orienta-Groningen en Nederlando. Ĝi estas dividita de du komunumoj Midden-Groningen kaj Veendam.
La vilaĝo ekestis laŭlonge la kanalo Tripscompagniesterdiep kio en 1640 estis fosita komisie de Adriaan Trip por transporti torfon el la ĉirkaŭaj torfejoj. La vilaĝo ekestis 8 jarojn pliposte. Post la torfo agrikulturo fariĝis grava. Multaj biendomoj en la vilaĝo estas de la oldambta tipo.
Stratvido
32768 Alexandripatov
32768 Alexandripatov estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Aleksandr Vasiljeviĉ Ipatov (cirile Александр Васильевич Ипатов), direktoron de la Instituto de Aplika Astronomio de la Rusia Akademio de Sciencoj. Li estas spertulo pri radiofiziko kaj radioastronomio, unu el a kreinto de la radiointerferometra reto Quasar-KVO kaj aŭtoro de pli ol 300 publikaĵoj.
6085 Fraethi
6085 Fraethi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 25-an de septembro 1987 de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Frede Pedersen, patro de unu astronomo de la Observatorio de Kopenhago. La antaŭnomo Frede, kiu signifas "Paco" en malnova dana lingvo, devenas de la malnova nordia antaŭnomo "Fraethi"
Ensenada (Bonaero)
Ensenada havas turismajn centrojn en la Insulo Santiago, Punta Lara, Natura Rezervejo Punta Lara, Historia Muzeo Fortikaĵo Barrágan kaj Muzeo Herooj de Malvinoj, krom la malnova stacidomo nun turisma centro, kun ekspozicioj, spektakloj kaj eventoj gravaj por la ensenada kulturo.
La Ŝipkonstruejo Río Santiago, la siderurgia kaj petrolkemia kompleksoj, libera industria zono kaj la haveno, faras Ensenada elstaran industrian zonon de la regiono.
Željko Joksimović
Željko Joksimović (serbe: Жељко Јоксимовић, prononco []; naskiĝis en Belgrado, SR Serbio, SFR Jugoslavio, do nun -jara) estas serba soloa kantisto, komponisto, muzikisto kaj muzikproduktisto. Krom en sia hejmlando, li vaste konatas en Bulgario, Bosnio kaj Hercegovino, Montenegro, Nord-Makedonio, Kroatio, Slovenio, Grekio, Germanio, Aŭstrio kaj aliaj eŭropaj ŝtatoj.
La artisto reprezentis Serbion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2004 en Istanbulo kaj en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo - en Bakuo li atingis honorigindan trian pozicion.
12931 Mario
12931 Mario estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Mario Sposetti (1916–1959), patro de la malkovrinto
Yécora
Yécora estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Yécora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26069.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6089 loĝantojn. El tiuj estis 3128 viroj kaj 2961 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3312,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1540 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  1023 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3988 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3461 scipovis legi kaj skribi kaj 525 personoj estis analfabetoj. Do 13,16 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5379 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 367 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 6,82 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
En la jaro 1673 la jezuita misiisto Alonso Victoria fondis la setlejon San Idelfonso de Yécora. Post la nomo estis "Trinidad", sed laŭ dekreto de la 28-a de aŭgusto 1916 la provincestro de Sonora ŝanĝis la nomon denove al "Yécora", kiu poste fariĝis la nomo de la komunumo. Dum kelkaj jaroj inter la 26-a de decembro 1930 kaj la 8-a de aprilo 1935 la komunumo apartenis al la komunumo de Sahuaripa.
La nomo Yécora venas de la pima lingvo kaj ĝi signifas "loko ĉirkaŭita de montoj".
25553 Ivanlafer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ivan Lavander Candido Ferreira, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Colégio Guilherme Dumont Villares en São Paulo (SP, Brazilo).
41488 Sinbado
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Kvinslando, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Sinbado la Maristo, legenda maristo de Bagdado, kiu travivis multenombrajn fantastajn aventurojn dum "La Sep Vojaĝoj de Sinbado la Maristo", rakontitaj en "Mil kaj unu noktoj", klasika kompilaĵo da diversaj eventoj, jen realaj jen mitaj.
Preuilly-sur-Claise
Preuilly-sur-Claise estas franca komunumo lokita en la regiono Centro-Valo de Luaro kaj en la departemento Indre-et-Loire, sude de la arondismento Loches. Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Preuilly-sur-Claise estis la ĉefurbo de la kantono Preuilly-sur-Claise, kiu estis la plej suda kantono de la departemento. Nun, la komunumo situas en la kantono Descartes.
Ekscelenco
Ekscelenco estas honora titolo donita al certaj membroj de organizoj aŭ ŝtatoj. La vorto etimologie devenas de la latina vorto excellentia (participo "levita", "elstara", kiel titolo uzita en la senco de "elstarulo", eble tutorigine de la vorteroj "ex" [el] kaj "coelus" [ĉielo]).
Preuilly-sur-Claise
Geografio
Preuilly-sur-Claise nombris 1,066 loĝantojn en 2011. La areo de la komunumo estas granda je 12,00 km² kaj ĝia alteco varias inter 67 kaj 137 msm. La rivero Claise trapasas la komunumon.
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Preuilly-sur-Claise :
Paroĥo de S-ta Johano Evangeliisto (Silver Spring)
Saint John the Evangelist Catholic Church estas paroĥo de Romkatolika Eklezio en la usona ŝtato Marilando. Ĝin fondis en 1774 pastro John Carroll. Ĝi estis la unua "sekulara" (t.e. dioceza) paroĥo en la estiĝanta Usono, kaj Carroll estis la unua katolika episkopo en la nova lando. Li episkopis en Baltimoro, sed lia unua paroĥo nun apartenas al la ĉefepiskopujo de Vaŝingtono. Ĝi portas la nomon de la evangeliisto Johano.
La paroĥo nun posedas du kirkojn. La malpli novan uzas tri apartaj paroĥoj: la historia paroĥo (kiu havas ankaŭ la novan konstruaĵon), la paroĥo de Nia Sinjorino Reĝino de Pollando kaj s-ta Maximillian Kolbe, kaj ankaŭ tradiciista paroĥo kun latinlingva meso.
La paroĥo havas ankaŭ lernejon (ĝis la oka jarklaso) kaj monaĥinejon apude.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
Kolorvisto
Nombro de ludantoj
Kolorvisto estas kutime ludata de kvar ludantoj. Tamen, eblas ludi kvin aŭ ses ludantoj. En tiu okazo, unu aŭ du ludantoj ĉiam devos atendi ludon.
Disdonado
Ĉiu ludanto iĝas disdonanto siavice. Tiu disdividas la kartojn kaj la ludanto maldekstre rajtas paroli unue. Post ĉiu ludo, la sekva ludanto maldekstre fariĝas disdonanto. Post kiam la kartoj estas miksitaj, la ludanto ĉe la dekstra flanko devas tranĉi la kartostakon (partigi la stakon en du kaj, interŝanĝi ilin metante la supran malsupren). Tiam la 52 kartoj estas disdonitaj al la 4 ludantoj. Ĉiu ludanto ricevas 4 kartojn unue, tiam 5 kaj fine 4 denove (ankaŭ 4/4/5 rajtas). Tiel ĉiu ludanto havas 13 kartojn.
Celo de la ludo
La celo de la ludo estas atingi la nombron de prenoj determinitaj en la kontrakto dum la proponraŭndo.
Ludantoj ankaŭ povas decidi ludi malgrandan aŭ grandan mizeron dum la raŭndo de proponoj. Tio signifas havi neniun prenon. Ekzistas ankoraŭ aliaj specialaĵoj.
Valoro de la kartoj
De la plej forta al la plej malforta valoro: aso, reĝo, reĝino, bubo, dek, ktp., ĝis du.
Valoro de la koloroj
De la plej forta al la plej malforta koloro: kero ♥, karoo ♦ , trefo ♣, piko ♠.
Progreso de la kontraktoj
De la plej malalta al la plej alta kontrakto:
Metodiko
Metodiko estas komplekso de metodoj, kiel plenumi iun taskon, en pedagogio kiel instrui certan stud-objekton (fizikon, kemion, zoologion, Esperanton ktp.).
Metodiko de lingvo-instruado priskribas ĝeneralajn principojn, kiujn oni uzas ĉe instruado de ĉiuj lingvoj (vidu lingvodidaktiko).
Metodiko de Esperanto priskribas, kiamaniere instrui akuzativon, participojn, demandon kaj aliajn specialaĵojn de la lingvo.
Por instruistoj estas verkataj metodikaj manlibroj, kiuj celas helpi la instruistojn, transdonadi spertojn, atentigi pri plej oftaj problemoj ktp.
4209 Briggs
4209 Briggs estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan fizikiston Geoffrey A. Briggs, eks-direktoro de la NASA-a spacesplora programo de la sunsistemo.
Kornél Gelley
Kornél Gelley naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kornél Gelley frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teatra Akademio en 1954. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro de Kecskemét, sed en la sekva jaro li estis membro de Teatro Szigligeti (Szolnok). Inter 1961 kaj 1982 li apartenis al Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li estis fondinta membro de Teatro Katona József. Li ofte ricevis ankaŭ filmajn rolojn. Li ricevis 3 premiojn inter 1965-1982.
Ĉambra temperaturo
Laŭ populara parolmaniero, tio estas laŭ nescienca termino, ĉambra temperaturo estas la gamo de aeraj temperaturoj kiujn la homoj preferas por interna estado, kiam ili sentas sin komforte en tipaj hejmaj vestaĵoj. Laŭ difino en medicino, la gamo ĝenerale konsiderata taŭga por homa estado estas inter 15 gradoj Celsius (59 gradoj Fahrenheit) kaj 25 °C (77 °F), kvankam la homa komforto povas etendiĝi iom trans tiun gamon depende el faktoroj kiaj humideco kaj aercirkulado. En kalkaj fakoj, kiel scienco kaj inĝenierado, kaj ene de partikulara kunteksto, "ĉambra temperaturo" povas havi variajn interkonsentitajn valorojn por temperaturo.
Selaginelacoj
La selaginelacoj (Selaginellaceae) estas planta familio el pteridofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo selaginelaloj (Selaginellales). Ĝi entenas 5 genrojn kaj ĉirkaŭ 400 speciojn. Ĝia tipa genro estas selaginelo.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (2 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO (= Selaginella P. Beauv.). WFO tamen akceptas ĝiajn speciojn.
Velado (sporto)
La velado estas la arto kontroli la dinamikon de velŝipo antaŭenpuŝita de simpla ago de la vento super ties veloj. La velado, kiel sporto, eblas kiel distro, amuzo aŭ konkuro. La konkuroj de velado nomiĝas regattoj, kaj la ŝipoj nomiĝas jaĥtojn. Velado postulas la uzadon de terminologio tre specifa kiu ĉefe evitas la eblon fari erarojn aŭ miskomprenojn en ties kompleksaj manovroj.
Velado ĉe olimpiaj ludoj
La Velado premieris kiel olimpika sporto en la Somera Olimpiko 1900 de Parizo, kaj ekde tiam praktikiĝis ĉiam escepte nur en tiuj de 1904.
Medalaro olimpika (fine de Pekino 2008)
Lingvodidaktiko
Lingvodidaktiko estas didaktiko de fremdaj lingvoj el la vidpunktoj de lingvistiko, psikologio, lingvopsikologio, komunikado k.s. Ĝi celas optimumigi la procezon de instruado/lernado.
István Bertalan
BERTALAN István estas rumania hungara arkitekto, pentristo, skuptisto. Li naskiĝis en Răcăștia la 30-an de majo 1930.
Biografio
István Bertalan diplomitiĝis en 1962 en arta altlernejo de Kluĵo. En 1971 li ricevis premion de la rumana artistligo. De 1974 li instruis en la Universitato de Arkitekturo de Temeŝvaro.
NGC 5975
NGC 5975 (aliaj indikoj — UGC 9963, MCG 4-37-19, ZWG 136.46, IRAS15377+2137, PGC 55739) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fervojlinio Pitești – Curtea de Argeș
La fervojlinio Pitești – Curtea de Argeș estas fervojlinio en Rumanio. Ĝi havas la numeron 206 kaj ligas la urbojn Pitești kaj Curtea de Argeș en la distrikto Argeș. Ĝi sekvas la valon de la rivero Argeș.
La linio estis parto de projekto mallongigi la fervojan distancon inter Bukareŝto kaj Sibiu per la fervojlinio Vâlcele – Bujoreni Vâlcea. Ĉi tiu novkonstruita linio tamen estis nuligita en 1998.
Mainneville
Mainneville estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Mainnevillois.
Zoltán Kátai
Zoltán Kátai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kátai Zoltán estis hungara muzikisto (popolkantisto, gitaristo, liutisto).
Zoltán Kátai naskiĝis la en Mosonmagyaróvár kaj mortis la 6-a de novembro 2020.
Biografio
Zoltán Kátai komence lernis pianadon, poste li studis kantadon en pedagogia altlernejo de Szombathely. En 1977 li lernis muzikadi per kontrabaso duonjaron. Ekde 1983 li estas profesia muzikisto. Inter 1983-1994 li estis membro de orkestro "Mákvirág", en tiu periodo la orkestro koncertis hungaran popolmuzikon tutmonde. En aliaj tempoj li muzikadis foje kun Ferenc Sebő, foje kun Tamás Cseh. Li ĉerpas temojn plej ofte el la historio, ekzemple de Sebestyén Tinódi. Kátai ricevis premiojn ekde 2005, fine premion Kossuth en 2019.
Metapedagogio
Metapedagogio estas scienca fako, kiu esploras kaj priskribas pedagogion mem, ĝiajn rezultojn, evoluon, instruadon de pedagogio.
Vidu ankaŭ
Pedagogio
Gettnau (stacidomo)
Gettnau estas fervoja stacidomo en Gettnau, Svislando.
Quequén
Quequén [keKEN] estas urbo kaj banloko de la provinco Bonaero, Argentino, ĉe la marbordo de la Argentina Maro, kiu formas parton de la municipo Necochea.
Ĝi havas 14.524 loĝantojn (INDEC, 2001) kaj estas unu el la ĉefaj havenoj por transporti cerealojn de Argentino.
Ĝi troviĝas ĉe la rivero Quequén Grande, kies nomo Quequén devenas el la lingvo de la indiĝenaj popoloj (het), Kem Ken (ravinoj) kaj nomigas ankaŭ la urbon mem. Aliflanke de la rivero troviĝas la urbo Necochea.
Masahiro Shimoda
Li trejnis ĉe YSCC Yokohama kaj Renofa Yamaguchi FC.
Ralio
Ralio laŭ PIV estas konkuro en kiu la partoprenantoj, piedire aŭ veturile, devas atingi difinitan punkton, plenuminte difinitajn elprovojn.
Lastatempe la termino aludas al konkuro de aŭtosporto tempomezurata kiu disvolviĝas laŭ etapoj kaj individua eliro. La teamoj, formataj de kondukisto kaj kunkondukisto, devas kompletigi en la plej malgranda ebla tempo serion de specialaj etapoj, tio estas fermitaj sekcioj al la normala trafiko. Le la fino de la ralio, la tempoj partaj sumiĝas kaj oni komparas ilin kun tiuj de la resto de la konkurantoj. La ŝoforo kiu uzis la plej malgrandan tempon por trairi la totalon de la sekcioj estas la gajnanto. La institucio gvidanta ĉi tiujn konkurojn je monda nivelo estas la Federacio Internacia Aŭtomobila (FIA). Oni organizas tutmonde kontinentajn, naciajn kaj regionajn konkurojn.
Avot
Avot estas franca komunumo lokita en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Filattiera
Filattiera estas komunumo de Italio.
Figline Valdarno
Figline Valdarno estas ekse sendependa komunumo de Italio, kiu la 1-an de januaro 2014 kun la najbara komunumo Incisa in Val d'Arno unuiĝis al nova unuo Figline e Incisa Valdarno. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis 17 136 loĝantoj.
Najbaras la komunumoj Castelfranco di Sopra (AR), Cavriglia (AR), Greve in Chianti, Incisa in Val d'Arno, Pian di Sco (AR), Reggello kaj San Giovanni Valdarno (AR).
Upsalo
Upsalo (svede Uppsala aŭ, arkaike, Upsala) estas universitata urbo en Svedujo, provinco Uppland, gubernio Uppsala län (kie ĝi estas gubernia ĉefurbo), regiono Sveonujo; la komunumo de Upsalo havis 237 581 loĝantojn en la jaro 2022.
La universitato de Upsalo estas la plej malnova en Nordujo, fondita en 1477.
Kiel urbo de la sveda ĉefepiskopo, Upsalo estas tradicie la religia ĉefurbo de Svedujo. Ĝi ankaŭ estis la plej grava centro por la sveonoj ĝis la frua mezepoko. La urban profilon dominas kastelo kaj katedralo.
Geografio
La urbo situas meze de malalta ebenaĵo, ĉirkaŭ 70 km nord-nordokciente de Stokholmo, ĉirkaŭ 35 km nordokcidente de la internacia flughaveno Arlanda.
Tra la urbo fluas, de norde kaj suden, la rivereto Fyris. Tradicie iuj rigardas la rivereton kiel limo inter la "ĝusta" (okcidenta) kaj "malĝusta" (orienta) flankoj de la urbo, ĉar okcidente troveblas la universitato, la universitata biblioteko Carolina Rediviva, la katedralo, la kastelo kaj aliaj gravaj centroj kleraj kaj ekleziaj, dum oriente oni trovas la grandajn negocojn kaj la centrojn de burĝa aktiveco. El la 13 tradiciaj "nacioj", t. e. laŭ la limoj de la diocezoj bazitaj studentaj asocioj, ĉiuj havas siajn domojn je la okcidenta flanko, krom tiu por studentoj el Gotlando, kiu troveblas je la orienta flanko; kelkaj diras ke tio estas ĉar, kompreneble, devas esti akvo inter Gotlando kaj la cetera lando.
Historio
La nomo "Upsalo" origine celis la lokon nun nomita "Malnova Upsalo" (svede Gamla Uppsala), kelkajn kilometrojn norde de la nuna urbo kaj konata pro tri grandaj tumuloj el la jaroj 475–550; ĝia nuna mezepoka preĝejo eble staras sur la centra antaŭ-kristana kultloko de Svedio, sed oni ne scias certe.
En la jaro 1273, post fajro en tiu preĝejo, la sidejo de la sveda ark-episkopo translokiĝis el Malnova Upsalo al la nuna Upsalo, kiu ĝis tiam nomiĝis "Orienta Aroso" (svede "Östra Aros"); Okcidenta Aroso (svede "Västra Aros") estis la nuna urbo Västerås. La nomo Ar-os signifis river-buŝon, kion havis ambaŭ urboj al lago Melareno.
Esperanto-movado
La Enciklopedio de Esperanto skribas pri Upsalo:
En Upsalo en jaro 1891-a fondiĝis la dua Esperanto-klubo en la mondo, post la nurenberga klubo kiu origine estis volapuka klubo. Kvar jarojn poste fondis kvar membroj de tiu klubo — Valdemar Langlet, Paul Nylén, doktoro S. Krikortz kaj P. Ahlberg — la gazeton Lingvo Internacia, kun financa apogo de odjesano Vladimir Gernet, kiun studantoj Langlet kaj Etzel tiun someron estis vizitintaj. Ĝia unua numero eldoniĝis en decembro 1895. Tiu klubo iĝis Ido-klubo en 1909, kaj estis anstataŭita en 1927 de la ankoraŭ ekzistanta Esperanto-Societo de Uppsala.