cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Calasparra
Ekonomio
La plej tutlande konata produkto de Calasparra estas rizo, kiu disponas el Nomo de Regata Origino; kun la rizo de la Delto de Ebro kaj tiu de Valencilando, estas la tri nuraj rizoj en Hispanio kun tia nomigo. Oni kultivas rizon en Calasparra el la 18a jarcento.
Livry-sur-Seine (stacidomo)
Livry-sur-Seine estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Livry-sur-Seine, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Jumpei Shimmura
Jumpei Shimmura (新村 純平, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Ede Gócs
Ede Gócs [gOĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gócs Ede estis aŭstrohungara dirigento, instruisto. Lia origina familia nomo estis Gotsch [goĉ], lia origina persona nomo estis Engelbert aŭ Engelbrecht.
Engelbert Gotsch naskiĝis la ĉirkaŭ 1814 en Moravio (Aŭstra Imperio), li mortis en 1898 en Szamosújvár (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Gherla en Rumanio).
Biografio
Ede Gócs devenis el germana (aŭstra) familio. Li estis korusano (baso) de Teatro Magyar ekde 1837. Li estis dirigento en teatra kompanio de Dávid Kilényi en Kolozsvár en 1840. Li estis levita operejestro en teatra kompanio en Győr, en la sekva jaro li estis ankaŭ testrestro. Li batalis por la hungara revolucio de 1848, lastfoje kiel leŭtenanto. Inter 1851–1870 li estis dirigento en Kolozsvár, poste li estis eklezia korusestro kaj muzikinstruisto. Kelkfoje li kantis operojn. Lia edzino naskis 2 filinojn, li vidviĝis en 1878.
Elektitaj trupanoj de Gócs
Júlia Mátray, Andor Sztupa
Etila salikato
Etila salikato aŭ C9H10O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj etila alkoholo, blanka kristalsolidaĵo kun balzama odoro, uzata kiel odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Etila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Etila salikato ankaŭ uzatas en parfumfabrikado kaj medicinaĵoj pro ĝiaj antifungaj, antibakteriaj kaj antioksidigaj proprecoj. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj.
Etila salikato nature trovatas en multaj fruktoj kaj plantoj tiaj kiaj framboj, tomatoj, ruĝaj vinoj, Vasconcellea pubescens, Physalis peruviana krom aliaj alkoholaj drinkaĵoj.
Lunca Cernii de Sus
Lunca Cernii de Sus (lunka ĉerni) (hungare: Felsőnyíresfalva) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 2051 loĝantojn (rumanoj); en 1992 584 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1760. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Lunca Cernii de Jos.
NGC 5273
NGC 5273 (aliaj indikoj — UGC 8675, MCG 6-30-72, ZWG 190.41, KCPG 391A, PGC 48521) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pézilla-de-Conflent
Pézilla-de-Conflent (Pesillà de Conflent, Pesilhan de Conflent) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pézillanais.
Saaldorf-Surheim
Saaldorf-Surheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Berchtesgadener Land kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Listo de srilankaj esperantistoj
Jen listo de esperantistoj de Srilanko:
Angers-Saint-Laud (stacidomo)
Angers-Saint-Laud estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Angers, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Ouigo, Intercités, Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Tours - St-Nazaire (515000).
Brokolo
Brokolo (science: Brasica oleracea convar. botrytis var. cymosa) estas legomo en la familio de brasiko, brasikacoj. Ĝi havas abundajn plenajn kapojn de floroj situantaj kiel branĉoj de arbo, kiuj burĝonas de dika manĝebla tigo. La maso de floroj estas ĉirkaŭata de folioj. Brokolo tre similas samfamilian florbrasikon, tamen brokolo estas brile verda, ne blanka.
100 g da freŝa brokolo enhavas:
Esploro pruvis, ke brokolo povas malhelpi la malsanon Alchajmero (povus havi la saman efikon kiel kontraŭ-Alchajmera medikamento).
Esplorantoj de la Universitato de Berkeley (Kalifornio, Usono) malkovris, ke certaj elementoj (indoloj, glukosinolatoj) en brokolo defendas la korpon kontraŭ kancero.
Brita esploro de "King's College" en Londono ankaŭ pruvis, ke brokolo havas pozitivan efikon je la memoro.
En la Universitato de Saskatchewan (Kanado) oni pruvis, ke certaj elementoj de brokolo ankaŭ protektas kontraŭ arteriosklerozo kaj hipertensio.
25178 Shreebose
25178 Shreeboseestas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shree Bose, finalistino de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008, pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Trinity Valley School de Fort Worth (Teksaso).
Ajuno
Ajuno (العيون, al-ujUn; El Aaiún; Laâyoune) estas la konstitucia ĉefurbo de Okcidenta Saharo, teritorio en la nordokcidento de Afriko, kiu estis kolonio de Hispanio kaj nun estas okupata de Maroko, kun disputata internacia statuso. En proksimo de 24 km troviĝas ĉe la Atlantika bordo la novestablita banloko Foum el Oued.
La loĝantaro de la urbo estas de ĉ. 200.000 homoj, parte originaj de la apuda teritorio, kaj parte transloĝigitaj de la maroka administracio.
Ajuno estis jam la ĉefurbo de la tradicia teritorio de Saguia el Hamra kaj de la hispana kolonia administrado. La urbo havas du ĉefajn partojn: la malnovan Suban Urbon kaj la pli junan Supran Urbon.
La Suba Urbo estiĝis ĉe la suda riverbordo ekde 1932 el tie estiĝinta hispana garnizono. En tiu urboparto troviĝas la aĉeta ĉefstrato kaj dominas ĝian aspekton ruĝa koloro. Tie ekzistas ekde 1954 kristana kirko. La blanka Supra Urbo estiĝis ekde 1976, tie troviĝas moskeo.
Ajuno havas propran flughavenon, hoteloj. Plua ekonomia branĉo estas la fiŝkaptado.
São João da Urtiga
São João da Urtiga estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Sananduva. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 726 loĝantoj.
La Colorada
La Colorada estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas La Colorada kaj ĝi situas ĉirkaŭ 45 km sudoriente de Hermosillo, la ĉefurbo de Sonora. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26021. La Colorada signifas en la hispana "La ruĝa ino".
Geografio
La komunumo havis en 2010 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1663 loĝantojn. El tiuj estis 922 viroj kaj 741 virinoj. La komunumo havas surfacon de 4701,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 390 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  350 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 19 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1565 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1466 scipovis legi kaj skribi kaj 94 personoj estis analfabetoj. Do 6,01 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2032 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 23 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,13 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rennsteiggarten
Rennsteiggarten estas botanika ĝardeno por montara flaŭro en Oberhof (Germanujo) situante proksime al la bonekonata migradopado Rennsteig. Ĝi estas la alpĝardeno la plej granda kaj plej varia je specoj en Germanlando kaj alkproksimigas la vizitanton al la fascina mondo de la alta montaro.
Historio kaj tasko
Ĝi fondiĝis inter 1970-76, sed ankaŭ poste pli etendiĝis kaj boniĝis laŭpaŝe. Ĝi servas krom la fremdultrafikaj intencoj paralele por fakuloj por esploradi, dokumentadi kaj kultivadi.
Priskribo
Irante sur la senbariera 1 km longa ĉefa padeto eblas admiri kreskaĵojn, kies atrakcian floradon oni alie ĝuus nur se oni grimpus je diversaj montarregionoj de la tuta mondo. Infanoj malkovros multajn temojn ludante.
Ĉ. 4000 vegetaĵoj el la montoj de Eŭropo, Azio, Norda kaj Suda Amerikoj, Novzelando kaj Arkto gastas sur 7 hektaroj ĉirkaŭ la monteto Pfannstalkopf (868 m), danke al specialaj mikroklimataj kondiĉoj surloke. Aparte ŝtonĝardenŝatantoj entuziasmiĝas pro la floranta roka pejzaĝo: kelkajn plantojn eblas eĉ aĉeti.
Zorge oni atentas pri la natura aspekto de la kreskaĵaro: oni strebas detale imiti la naturajn vivospacojn kaj enkorpigi ilin harmonie al la tuta ensemblo surloka. Dum la malfermo (fino de aprilo ĝis la komenco de novembro) indas veni plurfoje por povi travivi diversajn floradojn en la kuro de la jaro laŭsezone.
Kolektoj
Jenas la grupoj inter la 4000 plantospecoj de ĉe Rennsteiggarten: Acinos alpinus, Adonis vernalis, Androsace carnea, Androsace helvetica, Aquilegia formosa, Arctostaphylos alpina, Calceolaria darwinii, Callianthemum anemonoides, Caltha howellii, Campanula barbata, Cornus canadensis, Cypripedium calceolus, Daphne arbuscula, Daphne blagayana, Dianthus glacialis, Eryngium alpinum, Fritillaria meleagris, Gentiana asclepiadea, Gentiana lutea, Gentiana occidentalis, Gentiana verna, Globularia cordifolia, Helichrysum bellidioides, Incarvillea mairei, Lilium bulbiferum, Lilium carniolicum, Lilium oxypetalum, Meconopsis integrifolia, Ramonda nathaliae, Rhododendron camtschaticum, Rhododendron ferrugineum, Salix hylematica, Soldanella alpina, Teucrium montanum, Thalictrum aquilegifolium, Thymus doerfleri, kaj Tulipa montana.
Ofertoj
La Rennsteig-ĝardeno evoluis al turisma ekskursocelo de translanda graveco, nelaste pro sia senbariera alirebleco. Dumsemajnfine oni ŝatas uzi ĝiajn verdajn ripozumlokojn kun ravigaj belvidoj por pikniki kun samfamilianoj kaj geamikoj. Por la etuloj estas surpade 7 ludejoj nekutimaj kun naturhistoria konekso (ekz. Kompaso kun sunhorloĝo - do sen klasikaj sablokestoj, glitejoj aŭ grimpadskafaldoj!): tiel eblas kombini ĝuadon de natura ĉirkaŭo kun korpomoviĝo.
Jen proponoj superrigarde:
Judit Halász
Biografio
Judit Halász frekventis Altlernejon pri Teatro kaj Filmo inter 1960-1964 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Post unu jaro ŝi revenis al Budapeŝto. Ŝi estas ankaŭ ŝatata kantistino de ŝlagroj kaj porinfanaj kantoj. Ŝi ricevis premion Kossuth en 2001, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
32128 Jayzussman
32128 Jayzussman estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras Jay Wolf Zussman, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la William A. Shine Great Neck South High School, de Great Neck (Nov-Jorkio, Usono).
Eduardo Marques
Eduardo Marques (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare.
Sofija
Sofija, ukraine, rutene kaj ruse Софія,  hungare Zsófiafalva [ĵOfiafalva], germane Sophiendorf, slovake Zofija estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Mukaĉeve, en municipo de Zubivka.
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Zsófiafalva apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Sofija. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Vulaines-sur-Seine - Samoreau (stacidomo)
Vulaines-sur-Seine - Samoreau estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Vulaines-sur-Seine, apud Samoreau, en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio R de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Corbeil-Essonnes - Montereau (746000).
Clara de Hess
Clara de HESS (naskiĝis 1910 - pereis akcidente la 21-an de julio 1994) estis elstara Esperanto-aktivulino en Argentino.
Ŝi kunfondis en 1941 Argentinan Esperanto-Ligon kaj helpis starigi dekojn da E-societoj en la lando, kiujn ŝi poste konstante vartis. Kun sia edzo Jorge Hess ŝi gvidis kursojn en Eŭropo kaj Latin-Ameriko. Fakdelegito de UEA pri vegetarismo, ŝi estis tutlande konata kiel aŭtoro de sukcesaj kuirlibroj hispanlingvaj.
Kiel kuiri sen viando (hispane Cómo cocinar sin carne) estas kuirlibro verkita de Clara de Hess kaj eldonita de Gilbert Ledon. Ĝi enhavas 1 001 vegetaranajn receptojn.
Vidu pliajn informojn ĉe Jorge Hess.
István Hadobás
István HADOBÁS [IŜTva:n HAdoba:ŝj] estas rumania hungara dramisto kaj novelisto. Li naskiĝis en Facsád la 27-an de oktobro 1918 kaj mortis en Temesvár la 13-an de oktobro 1998.
De Volkskrant
De Volkskrant [la Popolgazeto] estas nederlanda gazeto.
Meze de la 60-aj jaroj la gazeto preskaŭ komplete perdis sian katolikan karakteron kaj sin turnis al la "pli juna leganto". Ĝi transprenis rolon kiel voĉo de progresema Nederlando de la gazeto Het Parool. En 1968 De Volkskrant ekkunlaboris kun Het Parool kaj en 1975 ankaŭ Trouw sin ligas al ili. Kune ili daŭrigis kiel Perscombinatie NV.
Nuntempe De Volkskrant estas kun eldonkvanto de 350 000 (2003) unu el la plej grandaj naciaj gazetoj en Nederlando. La gazeto konsideriĝas kiel modere maldekstra kaj progresema.
Theodore Dreiser
Theodore Herman Albert DREISER (27-a de aŭgusto, 1871 – 28-a de decembro, 1945) estis usona naturalisma verkisto konata pro sia traktado pri la sableca realeco de vivo.
Biografio
Li naskiĝis en Terre Haute, Indiano, en severan Katolikan German-Usonan familion. La populara kantverkisto, Paul Dresser (1859–1906) estis lia pliaĝa frato. De 1889–1890, Theodore ĉeadis Indianan Universitaton antaŭ ol li fiasknote eliĝis. Jam post kelkaj jaroj, li verkadis por la gazeto, Chicago Globe, kaj poste por la St. Louis Globe-Democrat. En 1892 li edziĝis al Sara White. Kvankam ili apartiĝis en 1909, ili neniam oficiale divorciĝis.
Verkoj
Lia unua romano, Fratino Karinjo (en:Sister Carrie) (1900), rakontas la historion de virino kiu fuĝas de sia kampara vivo al la urbego, (Ĉikago, Ilinojo) kaj enfalas kaprican vivon de peko. La eldonisto apenaŭ reklamis la libron, kaj ĝi malbone vendiĝis. Dreiser dungiĝis redaktante virinajn revuojn ĝis kiam li devis demisii en 1910 pro enoficeja amafero. Lia dua romano, Jennie Gerhardt, eldoniĝis la sekvantan jaron. Multaj el la postaj romanoj de Dreiser traktis pri sociala malegaleco.
Lia unua komerca sukceso estis Usona Tragedio (en:An American Tragedy) (1925), kiun oni filmis en 1931 kaj denove en 1951 kiel A Place in the Sun.
Aliaj verkoj inkluzivas la verkojn Trilogio de Deziro (en:Trilogy of Desire pri Frank Cowperwood, fikciigita versio de Charles Yerkes: La Financisto (en:The Financier) (1912), La Titano (en:The Titan) (1914), kaj La Stoiko (en:The Stoic) (postmorte eldonita en 1947).
16019 Edwardsu
16019 Edwardsu estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Theodore Dreiser
Verkoj
En 1935 la bibliotekestroj de Warsaw, Indiano ordonis la forbruligon de ĉiuj verkoj fare de Dreiser de la biblioteko.
16019 Edwardsu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Edward Joseph Su, finalisto en 2003 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la William G. Enloe High School de Raleigh (Norda Karolino, Usono).
Theodore Dreiser
Stilo
La stilon de Dreiser trajtis longaj frazoj kaj intensa atento al detaloj. Ĉar liaj verkoj traktas socialan statuson kaj la ĉasadon de materialaj bonoj kaj plezuroj, tiu nivelo da realismo kaj priskribo servas lian temon; aliflanke ĝi povas malfaciligi al iuj multajn liajn verkojn, aparte Fratino Karinjo. Notindas, ke Dreiser-on oni admiras ne pro lia stilo, sed jes pro la realismo de lia verkaro, lia karaktera evoluo, kaj liaj vidpunktoj sur Usona vivado. Tamen, oniscie, li havis enorman influon al la generacio sekvanta la lian. En sia tributo "Dreiser" el Ĉevaloj kaj Viroj (en:Horses and Men) (1923), Sherwood Anderson skribas:
La amuzisto Corey Ford (skribante kiel "John Riddell") spritis, ke Dreiser havis nur unu solan intrigon: Knabo renkontas Knabinon = Tragedio.
Politiko
Politike, Dreiser partoprenis kelkajn kampanjojn kontraŭ sociala maljusto. Tiuj inkluzivis la linĉadon de Frank Little, unu el estroj de la Industriaj Laboristoj de la Mondo (en:Industrial Workers of the World), la kazon Sacco kaj Vanzetti, la elpelon de Emma Goldman, kaj la konvikton de la sindikata estro Tom Mooney.
Dreiser, estante dediĉita socialisto, verkis kelkajn nefikciajn librojn pri politikaj aferoj. Tiuj inkluzivis Dreiser Rigardas Rusion (en:Dreiser Looks at Russia) (1928), Tragika Usono (en:Tragic America) (1931) kaj Usono Valoras Savon (en:America is Worth Saving) (1941). Theodore Dreiser aniĝis al la Usona komnunista partio tuj antaŭ sia morto en 1945.
Fonto
La unua versio de ĉi tiu artikolo estas traduko de la respektiva artikolo en la Anglalingva Wikipedia.
Sippersfeld
Sippersfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Stadskanaal (kanalo)
Stadskanaal estas kanalo en la nederlanda provìnco Groningen.
En 1765 la estraro de la urbo Groningen decidis fosigi kanalon de Bareveld al Ter Apel, pro faciligi la ekspluatado de la torfomarĉo de Bourtange. Ili elektis por la trajekto laŭlonge la limo de la provinco Groningen, paralele al la Semslinio, la tiam antaŭ 150 jaroj fiksita limo inter Groningen kaj Drenthe.
La kanalo longas 32 kilometojn kaj pretiĝis en 1856. Pro la torfŝipveturado ĝi estis en la 19-a jarcento unu el la plej uzataj ŝipitineroj en Nederlando. Ĉe la kluzoj la atendotempoj povas plialtiĝi ĝis kelkaj horoj. Sur tiuj lokoj oni tial malfermis kafejojn kaj butikojn. Pro la konstruo de la kanalo ekestis la loĝlokoj Stadskanaal kaj Musselkanaal.
Planèzes
Planèzes (Planeses, Planesas) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Jasono de Fereso
Jasono estis tirano de la urbo de Fereso en Tesalio en la 4-a jarcento antaŭ Kristo.
Planèzes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Planesols.
Jasono de Fereso
Li revis havigi la trezoron de Delfo por monhelpi sian projekton de batalo kontraŭ la Akmenidoj kiam lin oni murdis en -370. Lia nevo, Aleksandro de Fereso lin sinsekvis.
Muzeo Kastelo Tenneberg (Waltershausen)
La Muzeo Kastelo Tenneberg (Museum Schloß Tenneberg) troviĝas en Waltershausen.
La muzea uzo
La regionhistoria muzeo de la urbo Waltershausen inaŭguritis en la 20-a de oktobro 1929. Tiam la kolektaro gastis en la baroka festosalonego, tiel ke pro la daŭre kreskanta inventaro pli kaj pli malefektis la unuopaj elmontritaĵoj.
Post pluraj etendiĝoj kaj intertempaj fermoj (ĉefe pro konstruadaj kialoj kaj ŝteloj en 1973 kaj 1991 kun grandaj perdoj) remalfermitis en la 1995 la daŭraŭ ekspozicioj. Ili tiom kreskis ke nun diversaj ekspozicioj povas esti prezentataj: pri la historio de la pupfarado, pri la moroj kaj kutimoj, pri la urba historio. Sekve la muzeo kuŝas sur tri kolonoj: daŭraj ekspozioj pri diversaj temoj, specialaj ekspozicioj (ekz. pri la produktado de ludiloj kaj pupoj ekde Johann Daniel Kestner, sed ne nur!) kaj elmontradoj pri la urbohistorio.
Priskribo de la kastelo
La unua mencio de la kastelo (1176) kaj de Waltershausen (1209) estis kvazaŭ samtempe.Tiam la urbo havis la rajton je komercado kaj bierfarado/bierelverŝado. Plej malfrue la 14-an jarcenton ekestis Tenneberg eĉ sidejo tribunala. Ankaŭ relative frue, en la jaro 1380, la burga kapelo menciitis jam. Ĝi estas en konekto kun la konata legendo de la Baptorajdo al la monto Tenneberg. La turingia landgrafo Friedrich der Freidige laŭdire venigis sian infanon disde la okupita Wartburg tien ĉi por ricevigi ĝin la sakramenton de bapto.
En la 16-a jarcento faritis kelkaj konstruaj ŝanĝoj (1533; 1542/71). La alikonstruo al ĉaskastelo fare de Johann Casimir faritis inter 1588-90. Alia alikonstruo estis de 1612-22. En 1640 uzis ĝin lia duka moŝto Ernesto la Pia kiel rezidejo. La festosalono (1719) estas bone farita kompozicio de arktitekturo, plastiko kaj pentrado. Ĝian imponan plafonan pentraĵon kaj la aliajn bildojn faris la kortega pentristo Johann Heinrich Ritter - pro tio la nomo Rittersaal (kaj nenia Kavalirsalono por la germana vorto Ritter signifanta kavaliron...). Menciindas ankaŭ la baroka ŝtuparejo (1718) kaj la kastela kapelo (1721). La kapelo kaj la festosalonego estis planitaj fare de Wolf Christoph Zorn von Plobsheim.
Eksteraj ligiloj
Pri la kastelo + muzeo sur tutturingia porturisma retpaĝaro.
(116238) 2003 YJ12
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Metropola Operejo
La Metropola Operejo (Metropolitan Opera) estas operejo posedata de teatra societo en la Lincoln-Centro de Novjorko. La konstruaĵo mallongigite estas nomata "Met" kaj estas inter la tutmonde plej elstaraj operejoj. Ekde la sezono 2006/07 Peter Gelb estas ĝenerala manaĝero kaj James Levine muzika direktoro de la operejo.
La "malnova" operejo
La societo "Metropolitan Opera Company" fondiĝis dum la jaro 1880 kaj ricevis operejon konstruigitan de la arkitekto J. Cleaveland Cady, inter la 39-a kaj 40-a stratoj ĉe la avenuo Broadway en Manhatano, la centro de Novjorko. La 27-an de aŭgusto 1892 fajro forte damaĝigis la konstruaĵon. Post amplekaj renovigaj laboroj la operejo povis estis remalfermata kaj uzata ĝis la jaro 1966. Post tiu jaro la societo decidis, translokigi sian sidejon kaj la operejon al la nuna loko. La unua operejo dum la sekva jaro 1967 malkonstruiĝis.
La nova operejo
Dum septembro 1966 la societo malfermis novan operejon en la "Lincoln-centro por prezentaj artoj" (Lincoln Center for the Performing Arts) kune kun dek du pliaj artaj organizaĵoj. La konstruaĵo situas inter la avenuoj Columbus kaj Amsterdam inter la 62-a kaj 65-a stratoj en la "Supra Okcidenta Flanko" (Upper West Side) de Manhattan. La operejo laŭ la nuna stato povas gastigi 3.900 spektantojn.
Surscenigoj
La Metropola Operejo malfermiĝis la 22-an de oktobro 1883 per la opero Faŭsto de Charles Gounod. La malfermo de la nova operejo en la Lincoln-centro samtempe estis la tutmonda premiero de la opero Antonius kaj Cleopatra de Samuel Barber.
Usona premiero de unusola pola opero "Manru" de Ignacy Jan Paderewski (kantata angle) okazis februare 1902, prezentata nur 9-foje.
Vico da mondaj premieroj de operoj de Giacomo Puccini povis esti spektata en la "malnova" operejo. La fanciulla del West ("La knabino el la okcidento") dum decembro 1910 kaj Il trittico ("La triptiko") dum decembro 1918: Il trittico fakte estis serio de la tri operoj Il tabarro ("la mantelo"), Suor Angelica ("monaĥino Angelika") kaj Gianni Schicchi. La opero Vanessa de Samuel Barber, kiu en la operejo premieris dum oktobro 1958, estis honorigita per la Pulitzer-premio por muziko.
Plej laste ekde la komenco de la 20-a jarcento la operejo "Met" kune kun la Viena Ŝtata Operejo (Wiener Staatsoper) kaj la Teatro alla Scala en Milano konsideriĝis la tri plej elstaraj operejoj de la mondo. Brilaj dirigentoj kiel Gustav Mahler, Felix Mottl kaj inter la jaroj 1908 kaj 1915 Arturo Toscanini kontribuis al tiu renomo. La operejaj ĉefoj penis dungi la plej renomajn operkantistojn de la mondo, ekzemple dum la unuaj jaroj interalie Lilli Lehmann, la fratoj Jean kaj Edouard de Reszke, Nellie Melba, Lillian Nordica, Olive Fremstad, Jacques Urlus kaj ĉefe Enrico Caruso, kiu dum la jaro 1903 debutis kiel "duko" en la opero Rigoletto kaj ĝis novembro 1920 restis solisto de la operejo. Dum 1908 la komponisto Gustav Mahler komencis sian dirigentan karieron en la operejo per surscenigo de lia opero Tristan kaj Isolde.
La sopranistino Maria Callas en la operejo unuafoje videblis kaj aŭskulteblis dum novembro 1956 per la opero Norma.
En la nova operejo dum marto 1967 per la opero Mourning Becomes Electra de Marvin David Levy spekteblis plia monda premiero. La kantistoj Plácido Domingo kaj Luciano Pavarotti dum la jaro 1968 unuafoje kantis en la operejo. Dum decembro 1991 kaj oktobrto 1992 sekvis du pliaj mondaj premieroj, The Ghosts of Versailles de John Corigliano kaj The Voyage de Philip Glass.
Elektitaj kantistoj
Carlotta Ordassy
Sindia
- jen itale, sarde  Sindìa - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Maria, alvokata "sinjorino de la korto", kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Macomer, Pozzomaggiore (SS), Sagama (OR), Scano di Montiferro (OR), Semestene (SS) kaj Suni (OR).
14155 Cibronen
14155 Cibronen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Cindy Bronen, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2002. Ŝi estis instruistino ĉe la Andrew W. Mellon Middle School de Pittsburgh (Pensilvanio, Usono).
Saint-Apollinaire
Saint-Apollinaire estas franca komunumo lokita en kantono Saint-Apollinaire, en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La preĝejo datiĝas el la 11-a jarcento.
Dum la dua mondmilito la germania armeo okupaciis Saint-Apollinaire. Ĝi forlasis la urbon la 11-an de septembro 1944.
Rio Paranaíba (urbo)
Rio Paranaíba (prononco Hjuparanaiba, oficiale Município de Rio Paranaíba) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo, kiu kompreneble troveblas borde de la rivero Paranaibo (Rio Paranaíba), alfluanto al la Parano. La municipo situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Patos de Minas (kiu signifas Anasoj de Minas-Ĝerajso). Laŭ la stato de en la urbo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
20638 Lingchen
20638 Lingchen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ling Chen, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la JinCai Senior High School de Ŝanhajo, Ĉinio.
4168 Millan
4168 Millan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de argentina inĝeniero pri minejoj Julio Rodolfo Millan (1923–1995), unua rektoro de la Universidad Nacional de San Juan (Nacia Universitato de San Juan).
126965 Neri
126965 Neri estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la meksikan kosmonaŭton Rodolfo Neri Vela, la unuan meksikanon, kiu flugis en la kosmon. En 1985, li estis fakulo pri utilŝarĝo en la kosmopramo Atlantis. Dum la flugo, li faris eksperimentojn, el kiujn multenombrajn pri homa fiziologio.
György Gyurikovits
György Gyurikovits [djordj djurikoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gyurikovits György estis hungarlandano, juristo, juĝisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1832).
György Gyurikovits naskiĝis la  1780 en Hungara reĝlando, en Ivanócz (nuntempa Ivanovce en Slovakio). Li mortis la 1848 en Bazin (nuntempa Pezinok en Slovakio).
Biografio
György Gyurikovits frekventis lernejojn en Supra Hungarujo, poste en ĉeflernejo de Nagykőrös, kie li eklernis hungare en 1799. En 1802 li eklaboris ĉe parenca grafa familio, poste li havis diversajn ŝtatajn postenojn. Inter 1825-1839 li estis deputito parlamenta, poste li estis juĝisto. Menciindas lia impona biblioteko.
134348 Klemperer
134348 Klemperer estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Masoristoj
Masoristoj (ankaŭ Masoretoj; hebree: בעלי המסורה = ba'alei hamasorah) estis erudiciuloj kaj kopiistoj hebreaj kiuj seniterrompe de la -2 ĝis la 9-a jarcentoj, aparte en la du lastaj, kuniĝis en la urboj Tiberiado kaj Jerusalemo kaj kiel en Babilono por studi kaj sistemigi la Tanaĥon kaj la tutan Biblion. Ili procedis celante trovi la originan tekstojn kaj elimini ĉion netian: aldonoj, glosoj, malperfektaĵoj enŝovitaj de kopiistoj kaj akumulitaj laŭlonge de la jarcentoj, kaj tiel ili revizis plurfoje kaj diverse la tutan hebrean Biblion rekuperante, foje, tekstojn ankaŭ el versioj nehebreaj. Tiu tradicia tekstofiksado k kritika aparato de la Biblio nomiĝas Masoro. Tiun taskon, praktike, antaŭe plenumis la “Soferim” de la Templo.
Priskribo
La masoristoj akompanis la tekston kun statistikaj notoj kun la celo faciligi la kontrolon de la kopioj, kiel ekzemple la individuigon de la centraj vortoj de ĉiu libro kaj la nombron de la vortoj de la teksto kaj eĉ de literoj ĉeestaj en la samo.
Krom tio, masoristoj inventis sistemon, kvankam ne unikan, por kromsigni la vortajn konsonantojn per la vokaloj kiuj en la origina hebrea lingvo ne aperis: tiu vokalizo permesis uniformecon en la prononco sed generis ankaŭ kelkajn interpretajn problemojn pro la motivo ke la konsonantoj povas esti akompanataj per vokaloj malsamaj kun modifo de la senco. Ekzemple, la tetragramo י*ה*ו*ה (mi estas kiu estas) (yod) ה (heh) ו (vav) ה (heh) estas vokalizita diversmaniere kun plue la nescio pri la originaj sonoj.
Janiv (stacidomo)
Janiv (Янів) estas fermita fervoja stacio en Pripjato (Kieva provinco), forlasita urbo en Ukrainio.
Ĝi estis fermita al pasaĝera trafiko la.
Daniel Balasingham Jesudason
Daniel Balasingham JESUDASON (naskiĝis en 1925; mortis la 1-an de aŭgusto 1994) estis srilanka esperantisto, fakdelegito pri instruado kaj turismo de la delegita reto de UEA en Nugegoda (Srilanko).
Li estis esperantisto ekde 1979, lerninte la lingvon fare de Vilma Sindona Eichholz vojaĝinta al Srilanko. Li fondis kaj animis Esperanto-Centron Srilankan de tiu jaro ĝis sia morto en 1994, iusence la antaŭaĵo de Srilanka Esperanto-Asocio fondita en 2000.
25180 Kenyonconlin
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kenyon Rex Conlin, finalisto de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Rocky Mountain Middle School de Heber City (Utaho).
Emil Kałużniacki
Emil KAŁUŻNIACKI (naskiĝinte la en Ture/ Lviva provinco, mortinta la  en Ĉernivco) estis aŭstra slavisto kaj politikisto.
Vivo
Post frekvento de germanlingva lernejo en Lavriv maturiĝekzameno ĉe gimnazio je Sambir li ekstudis en 1863 en Lvivo kaj ekde oktobro 1865 ĉe la Universitato de Vieno filologion, historion kaj filozofion. Li estis disĉiplo de Franc Miklošič. Inter 1868 kaj 1874 Kałużniacki instruistis ĉe gimnazioj de Krakovo, Rzeszów und Lvivo. Poste li esploris ĉe la ĉernivca altlernejo. En 1886/87 li dekanis ĉe la filozofia fakultato kaj en 1889/90 li rektoris. Jen la temo de lia ekrektorecparolado: Über die hauptsächlichen Entwicklungen der slavischen Philologie von der ältesten Zeit bis auf die Gegenwart. Laŭ lia instigo faritis numismatika kaj antikvaĵkolekto ĉeuniversitate kies inaŭguro estis en julio 1890. Ĝismorte li restis kaj laboris en Ĉernivco.
En 1891 li iĝis koresponda membro de Rusia Akademio de Sciencoj.
Sándor Fekete (inĝeniero)
Sándor Fekete [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fekete Sándor estis hungara inĝeniero.
Emil Kałużniacki
Engaĝiĝoj nesciencaj
Inter 1881 kaj 1884 Kałużniacki prezidantis la societon Ruska Besida de Bukovino havante moskvemajn konvinkojn. Li apartenis al la politika flanko de konservativaj rutenoj. Li fondis la (ne longe ekzistantan) organizaĵon Narodnaja Rada en la 21.5.1893 en la vilaĝo Doroŝivka en ĉeesto de metropolito Silvestro Morariu-Andrievici kiu favoris rumaniigon de Bukovino. Inter 1889 kaj 1890 Kałużniacki estis legato de la bukovina landa parlamento (aŭtomate pro sia universitata rektoreco).
Sándor Fekete (inĝeniero)
Biografio
Sándor Fekete akiris inĝenieran diplomon pri minado en Sopron en kampuso de Teknikuniversitato József en 1940. Komence li havis postenojn en diversaj minejoj (salaj, ercaj, karbonaj). Post formiĝo de la socialismaj ŝtatoj li laboris eĉ en Rumanio. Inter 1957 kaj 1964 li estis ĉefinĝeniero de minado de mangano en Úrkút, kie li trovis novan metalurgian procezon por akiri manganon. Depost 1964 li laboris en minada instituto. Li kandidatiĝis en 1968.
Nobutaka Suzuki
Nobutaka Suzuki (鈴木 伸貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare kaj Gainare Tottori.
Saaleplatte
Saaleplatte estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weimarer Land de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Rougemont - Chanteloup (Tramtransporto en Parizo)
Rougemont - Chanteloup estas haltejo de Tramvojo T4 situanta en komunumo Sevran, departemento Seine-Saint-Denis, regiono Francilio.
Simon Vestdijk
Simon VESTDIJK (Harlingen, la 17-a de oktobro 1898 - Utrecht, la 23-a de marto 1971) estis nederlanda verkisto.
Vestdijk naskiĝis kaj edukiĝis en Harlingen (kiu figuras en kelkaj siaj libroj kiel "Lahringen"). Li sekvis la tiean liceon, ĉe kiu sia severa patro estis instruisto de gimnastiko. Li estis bona lernanto sed ne multe konektis kun siaj samaĝuloj.
Li verkis ĉ. 200 librojn. Iu nomis lin "la homon kiu verkas pli rapide ol Dio povas legi". Longtempe li estis nederlanda espero por Nobelpremio por Literaturo, kiun li tamen nemian gajnis. Oni aljuĝis al li preskaŭ ĉiujn aljuĝeblajn nederlandajn premiojn pri literaturo, inter ili la Constantijn Huygens-premio en 1955.
Gizella Halgia
Gizella HALGIA estas rumania hungara lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Fodora (Așchileu Mare) la 6-an de februaro 1926.
Simon Vestdijk
Bibliografio
Neniuj verkoj de Simon Vestdijk tradukiĝis en Esperanto.
Reformaciotago
Reformaciotago estas festo en la Protestanta liturgia kalendaro kiu markas la tagon kiam Marteno Lutero poŝtis siajn 95 tezojn al la pordo de la kirko de Kastelo Wittenberg je la 31-a de oktobro.
Egidius Wensing
Egidius Lucas Maria WENSING (naskiĝis en 1913 en Roterdamo, mortis la en Neerpelt, Belgio) estis nederlanda esperantisto; Honora Membro de UEA ekde 1992.
Reformaciotago
Kultime, nur la Luteranoj kaj iometaj Kalvinanoj ferias Reformaciotagon, tamen aliaj Protestantaj grupoj foje iom ferias ĝin. La legaĵaro de aliaj liturgiaj protestantaj eklezioj ne entenas reformaciotagon.
Egidius Wensing
Li lernis Esperanton en 1930. Li estis komence peranto de entrepreno pri trinkaĵoj kaj pro tio la multlingvulo ofte vojaĝis. Ekde 1937 en Philips, li poste gvidis la sekcion de medicinaj aparatoj. Vizitante interalie Kuvajton, Hindion, Brazilon kaj Bulgarion, li spertis ke la angla ne estas monde konata, ke en Japanio ankaŭ la plej elstaraj personoj preskaŭ ne scias ĝin paroli.
Reformaciotago
Origine, la festo estis nemovebla, tamen nune, oni ferias la feston je la dimanĉo antaŭ la 31-a Oktobro kaj ĝi estas nomita "reformacia dimanĉo."
Gizella Halgia
Biografio
Gizella Halgia diplomitiĝis pri biologio en Universitato Bolyai (1953). Ŝi instruis en Kluĵo en la lernejo por surdomutuloj (1956-81).
Ivan Kukuljević Sakcinski
Ivan Kukuljević Sakcinski estis kroata politikisto, historiisto, verkisto. dramisto. Li estis korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1860), membro de kroata, rusa, aŭstra kaj pola akademioj. Ivan Kukuljević Sakcinski naskiĝis la  1816 en Varasd (nuntempa Varaždin en Kroatio) en Hungario sed tiam tute apud Kroatio. Li mortis la 1889 en Sveti Križ en Kroatio.
Lăpușnic (Dobra)
Lăpușnic [ləpuŝnik] (hungare: Lapusnyak, germane: Haldorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Deva. Administre ĝi apartenas al Dobra
Ivan Kukuljević Sakcinski
Biografio
Ivan Kukuljević Sakcinski apartenis al la kroata minoritato en Hungara reĝlando. Li frekventis mezlernejon en Zagrebo, poste li estis soldato inter 1838-1842. En 1839 li verkis la unuan modernan kroatan dramon. Ekde la 1840-aj jaroj li strebis por la kroataj interesoj. Li estis parlamenta deputito en la kroata parlamento, kie li estis la unua, kiu parolis tie kroate, baldaŭe la kroata lingvo oficialiĝis anstataŭ la latina. Dum la hungara revolucio de 1848 li apogis politikon de Josip Jelačić, de kiu li ricevis postenon. Post falo de la hungara liberecbatalo li ne konsentis kun la politiko de Habsburgoj, tial li rezignis kaj li okupiĝis pri la kroata historio. Inter 1861-1867 li estis departementestro, dume li ankaŭ aktivadis en la politika vivo. Li ricevis rusan premiojn.
Arnoldus Buchelius
Arnoldus BUCHELIUS aŭ Arnoldo Bukelo (1565-1641) (* Utrecht, en la 18-a de marto 1565 - Utrecht, en la 15-a de julio 1641) estis nederlanda humanisto, historiisto, juristo, reformisto, antikvaĵisto, genealogiisto, erudiciulo kaj numismato. Buchelius bedaŭrinde publikigis preskaŭ nenion dum sia tuta vivo. Lia verko pri la episkopoj de Utrecht, postmorte publikigita, estas vidata ankoraŭ kiel modela laboraĵo pri la temo. Dum sia vivo, li estis respektinda erudiciulo, kaj kune kun Petrus Scriverius, li estis unu el la unuaj antikvaĵistoj en Nederlando.
Apelaciaj Kortumoj de Usono
La Apelaciaj Kortumoj de Usono – angle United States courts of appeals (aŭ circuit courts) - estas la mezrangaj apelaciaj kortumoj en la federacia kortuma sistemo de Usono. Apelacia kortumo decidas pri apelacioj kontraŭ decidoj de la distriktaj kortumoj de Usono, ene de la federacia jura departemento, angle nomata “circuit” (laŭvorte cirkvito, sed en Esperanto la vorto ne uzeblas ĉi-sence). Nur en iuj apartaj kazoj eblas ankaŭ decidi pri apelacioj el aliaj federaciaj kortumoj kaj administraj agentejoj.
Arnoldus Buchelius
Biografio
Buchel estis nelegitima filo de kanoniko de la Preĝejo de Sankta Petro, en Utrecht. Li studis en Lejdeno kune kun sia amiko Johannes de Witt (1565–1622), kie li estis disĉiplo de Justus Lipsius (1547–1606) kaj Hugo Donellus (1527–1591). El 1584 al 1585 li studis en la Universitato de Douai. El 1585 ĝis 1586 li studis en Sorbono aŭ en la Trilingva Kolegio de Parizo, kie li faris kontaktojn kun aliaj kleruloj, kiuj interesiĝis pri la romiaj ruinoj, surskribaĵoj kaj manuskriptoj, kiel Jean Dorat (1508–1588), André Thevet (1516–1590) aŭ Paulus Melissus (1539–1602) krom Giordano Bruno (1548–1600). El 1586 ĝis 1587 li revenis al Utrecht. En 1587, li vojaĝis al Amsterdamo, Bremeno, Kassel, Frankfurto ĉe Majno, Speyer kaj Kolonio ĉe sia onklo Hubertus Buchelius (1513–1599), eksa kanoniko de la Preĝejo de Sankta Maria, en Utrecht.
Apelaciaj Kortumoj de Usono
La Apelaciaj Kortumoj de Usono konsideratas inter la plej potencaj kaj plej influaj kortumoj de Usono. Pro sia eblo difini novajn jurajn normojn en regionoj en kiuj loĝas milionoj da homoj, ili havas fortan politikan influon al la juro de Usono. Krome, ĉar la Supera Kortumo de Usono (angle nomata Supreme Court of the United States) decidas kutime trakti malpli ol 100 el la 10 000 aktoj ĉiujare sendataj al ĝi, la Apelaciaj Kortumoj de Usono servas kiel fina arbitraciejo en plaj multaj federaciaj juraj kazoj.
Arnoldus Buchelius
Biografio
Post trimonata restado en la katedralo, Buchelius vojaĝis en aŭtuno de 1587, kune kun la presisto Maternus Cholinus (1528–1588), Arnoldus Mylius (1540–1604) , la libristo kaj eldonisto Johann Gymnich (1547–1606) boate al la Libro-foiro de Frankfurto. Poste, li forvojaĝis al Ulm, Aŭgsburgo, Garmisch-Partenkirchen, Innsbruck, Brixen, Bolzano kaj Trento, en Italio. El Padovo, Venecio kaj Ravenna li pasis la jarfinon en Romo. Dum sia vojaĝo al Italio, kiu inkluzivis tri-semajna promenado en Napolo, Buchelius prinotis ĉiujn interesajn faktojn kaj informojn pri la konstruaĵoj, surskribaĵoj kaj arto. En 1588, li supreniris la urbojn Sieno, Florenco, Bulonjo, Padovo, Montpasejo Brenero, Aŭgsburgo, Majenco, Bacharach, Koblenco kaj Kolonio, krom Ruhrort, Duisburg, Orsoy, Wesel, Rees, Emmerich am Rhein kaj Arnheim reen al Utrecht.
Apelaciaj Kortumoj de Usono
Nuntempe estas 13 usonaj Apelaciaj Kortumoj, kaj en ili laboras 179 juĝistoj aŭtorizitaj fare de la Usona Kongreso kaj artikolo 3 de la usona konstitucio. La juĝistoj estas nomumitaj fare de la Usona Prezidanto, kaj se ili konfirmiĝas fare de la Usona Senato, ili servas dumvive. Laŭ la stato de 2011, juĝisto de usona apelacia kortumo perlaboras salajron de ĉiujare 184 500 usonaj dolaroj.
Arnoldus Buchelius
Biografio
En la 6-a de februaro 1592, Buchelius akiris sian licencion pri juro en la Universitato de Lejdeno kun disputo pri prunto-kontrakto bazita sur la Digesto de la "Corpus iuris Civilis". Do, li aktivis kiel advokato en Utrecht. En 1597, li trifoje vizitis urbon Delft, kie la fratino de sia edzino, Geertruid van Voorst, edziniĝis al la kuracisto Aelius Everhardus Vorstius (1565–1624). Lia bofrato estis privata kuracisto de la Grafino de Moers, Anna Walburga von Neuenahr (1522–1600).
Apelaciaj Kortumoj de Usono
Eksteraj ligiloj
<!-- Krom tiuj 13 usonaj Apelaciaj Kortumoj, there are other tribunals (such as the Court of Appeals for the Armed Forces, which hears appeals in court-martial cases, and the United States Court of Appeals for Veterans Claims, which reviews final decisions by the Board of Veterans' Appeals in the Department of Veterans Affairs) that have "Court of Appeals" in their titles. The eleven "numbered" circuits and the D.C. Circuit are geographically defined. The thirteenth court of appeals is the United States Court of Appeals for the Federal Circuit, which has nationwide jurisdiction over certain appeals based on their subject matter. All of the courts of appeals also hear appeals from some administrative agency decisions and rulemaking, with by far the largest share of these cases heard by the D.C. Circuit. The Federal Circuit hears appeals from specialized trial courts, primarily the United States Court of International Trade and the United States Court of Federal Claims, as well as appeals from the district courts in patent cases and certain other specialized matters.
Arnoldus Buchelius
Biografio
En 1611, mortis la sola filo de Buchelius. En 1617, li kaj lia edzino vojaĝas al Groningen kaj Emden. Nelonge post ilia reveno, mortis ankaŭ lia duonfilo Jakob van der Voort.
Apelaciaj Kortumoj de Usono
Eksteraj ligiloj
Decisions of the United States courts of appeals have been published by the private company West Publishing in the Federal Reporter series since the courts were established. Only decisions that the courts designate for publication are included. The "unpublished" opinions (of all but the Fifth and Eleventh Circuits) are published separately in West's Federal Appendix, and they are also available in on-line databases like Lexis or Westlaw. More recently, court decisions are also available electronically on the official Internet websites of the courts themselves. However, there are also a few federal court decisions that are classified for national security reasons.
Arnoldus Buchelius
Kariero
Buchelius tenis korespondajn kontaktojn inter aliaj kun Joseph Justus Scaliger (1540–1609), Paulus Merula (1558–1607), Petrus Scriverius (1576–1660), Daniel Heinsius (1580–1655), Philipp Clüver (1580–1622), Johannes Isaacus Pontanus (1571–1639) , Gerhard Johannes Vossius (1577–1649) , Johannes de Laet (1581–1649) , Samuel Ampzing (1590–1632) , Aubert Miraeus (1573–1640) , Pieter Cornelisz. Bockenberg (1548–1617) , Beverovicius (1594–1647) , Caspar van Baerle (1584–1648) , Wouter van Goudhoeven (1587–1636), Aelius Everhardus Vorstius (1565–1624) , Adolphus Vorstius (1597–1663)[20] , Franciscus Sweertius (1567–1629) , Janus Gruterus (1560–1627) , Gisbertus Voetius (1589–1676) , Johannes van Meurs (1579–1639) , Adriaen Ploos van Amstel (1585–1639) , Anna Maria von Schürmann (1607–1678) kaj Johann Friedrich Gronovius (1611–1671).
Responde al la detruadoj de la konstruaĵoj kaj malkonstruado de la artaĵoj post la Protestanta Reformacio, Buchel ekis skribi kaj desegni pri la minacitaj surskribaĵoj, tomboŝtonoj, armilaro kaj aliaj notinderoj celante konservi ties memoron antaŭ ol ilia malapero pro eldetruado. La solaj restantaj desegnoj kaj surskribaĵoj de la perdita Preĝejo de Sankta Savanto, en Utrecht, estis faritja de Buchelius. Li kolektis serion da manuskriptoj, kiuj kunaj formas trezoron je nemezurebla valoro por la esplorado de malaperintaj konstruaĵoj kaj inventaro.
Lăpușnic (Dobra)
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 639 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 496 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1491. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). .
Lăpușnic situas sur la maldekstra bordo de Mureș; preterpasas ĝin la nacia vojo DN68A, tie samtempe eŭropa vojo E673.
Apelaciaj Kortumoj de Usono
Eksteraj ligiloj
The circuit with the smallest number of appellate judges is the First Circuit, and the one with the largest number of appellate judges is the geographically-large and populous Ninth Circuit in the Far West. The number of judges that the U.S. Congress has authorized for each circuit is set forth by law in.