cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eduka Fondaĵo Ajb
La ideo malantaŭ la eduka movado Ajb estas transformi homan vivon kaj la estontecon de Armenio per edukado. Kiel organizo efektiviganta evoluigajn projektojn kaj esencajn ŝanĝojn en la kampo de edukado, Ajb efektivigas projektojn tra Armenio, Arcaĥo kaj la Armena diasporo por certigi la plej bonan aŭtentikan edukadon por armenaj infanoj. La projektoj de Ajb fariĝis unika testejo por la plej bonaj edukaj iniciatoj, surbaze de kiuj disvolviĝas edukaj strategioj, esplorado kaj teknologioj. Ĉirkaŭ 125 000 partoprenantoj kaj 1100 edukaj institucioj el la tuta Armenio kaj Arcaĥo ĉiujare partoprenas en la projektoj de Ajb. La Eduka Fondaĵo Ajb iniciatis grandskalajn edukajn projektojn, kiel ekzemple Ajb Lernejo, stipendioj por studentoj akceptitaj en ĝi.
György Kósa
György Kósa naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Kósa aĝis 7, kiam Béla Bartók aprezis lin talenta pianisto. Li studis en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt inter 1905 kaj 1916. Liaj plej gravaj instruistoj estis Albert Siklós, Viktor Herzfeld, Zoltán Kodály, Béla Bartók, Ernő Dohnányi kaj Arnold Székely. Post la diplomo li havis postenon en Reĝa Operejo de Budapeŝto. Inter 1917 kaj 1921 li partoprenis en koncertoj en Germanio, Aŭstrio, Italio, en 1920 li estis dirigento en Tripolo. Inter 1927-1962 li instruis en la Muzikarta Altlernejo, poste li pensiuliĝis. Li ricevis 3 premiojn en 1955, 1963, 1972.
Eŭro-bankbiletoj
La Eŭro-biletoj cirkuladas ene de dek kvin landoj de la Eŭropa Unio kaj de tri malgrandegaj ŝtatoj (Monako, San-Marino kaj Vatikano).
El tiuj landoj konsistas la tiel nomata "Eŭro-zono". Eŭro-monbiletoj estas presitaj sur speciala papero el kotono. Male al la eŭro-moneroj ili estas identaj por ĉiuj eŭro-landoj; nur laŭ la numero eblas distingi, kiu lando eldonis certan bileton.
Por malfaciligi falsadon la biletoj havas specialajn sekurecajn trajtojn, kiujn montras la apuda bildo:
Aleksander Ĉeĥov
Aleksander Pavloviĉ Ĉeĥov (Александр Павлович Чехов; la — la ), estis rusa novelisto, romanisto, eseisto kaj memoraĵisto, kaj la pli aĝa frato de Anton Ĉeĥov.
Eŭro-bankbiletoj
Priskribo
Ekzistas biletoj je kvin, dek, dudek, kvindek, cent, ducent kaj kvincent eŭroj. Ili estis desegnataj de Robert Kalina, kiu tiam laboris por la nacia banko de Aŭstrio. Tiu elekto estis anoncata dum la Eŭropa Kunsido en Dublino, decembre 1996.
Aleksander Ĉeĥov
Aleksander estis ankaŭ la patro de fama aktoro kaj teoriisto pri progresema aktorado Miĥail Ĉeĥov. Miĥail studis kun Stanislavski antaŭ arigi la mistikismajn filozofiojn kun tiuj de Rudolf Steiner al la pioniraj aktorteknikoj "Psik-fizikaj".
Eŭro-bankbiletoj
Priskribo
La ilustraĵoj de la sep biletoj bildigas la evoluon de la arkitekturo en Eŭropo dum la diversaj jarcentoj, jene :
La antaŭa flanko de ĉiu bileto prezentas stiligitan, idealan modelon de pordo, pordego aŭ fenestro tipan por la sugestata stilo. Tiu karakterizaj elementoj emfazas simbole la malfermecon, dum, dorsflanke, ponto en la sama stilo emfazas evidente la unuiĝon.
Neniu el tiuj monumentoj estas konstruaĵo eŭropa vizitebla en iu aŭ alia ŝtato de Eŭropo. Dank'al tiel relative neŭtrala elekto ne ekestis kvereloj pro ĉefeco de iu ajn ŝtato.
Unua serio de eŭrobankbiletoj
La tabela kolumno "kodo-loko" estas interpretenda jene: Ĉiu bileto indikas kodon, kiu informas pri la presejo produktinta ĝin. Tiu kodo estas en malsamaj lokoj, dependaj de la bileta valoro. La esprimo "stelo je la x-a" volas diri, ke oni serĉu sur la bileto la cirklon de 12 steloj kaj tiam la stelon, kiu sur horloĝo indikus la x-an horon. Tiu stelo enhavas la kodon; komparu la ekzemplon "K006G4" de la 10-eŭra bileto apude.
Dua serio de eŭrobankbiletoj
* Ĉiu eŭro-bankbileto estas dika je 0,105 mm.
Taipu
Taipu estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1891, la municipo havas 12.165 enloĝantojn.
Minderberg
Minderberg (antaŭe Mendenberg aŭ Mendeberg) estas 417 m alta, iam 424 m alta monto sur la Rejn-Vestervalda vulkana montodorso aŭ sur la altaĵo de Linz“ („Linzer Höhe).
Geografio
La monto situas supre kaj nordoriente de Obererl (komunumo Kasbach-Ohlenberg) en la norda urba teritorio de Linz am Rhein. Oriente kaj okcidente de la monto fluas la Losbachs kaj norde estas la najbara monto, la 431 m alta Meerberg. Sude de la montpinto estas en 50 m profunda entranĉaĵo lago.
Geologio
La ĉefaj rokaĵoj sur la kupolo de la Minderberg estas nefelinobazanito, vulkana alkalirokaĵo. Je la suda flanko troviĝas ankaŭ oligocenaj sedimentaĵoj, la tiel nomataj argilaj tavoloj. Oni trovis du opal-blokojn el la miocena geologia epoko. Krome estis trovataj kalcedono, feldspato, harmotomo, natrolito, filipsito, pirotino kaj fumkvarco.
Historio
La monto Minderberg estas unu el la plej malnovaj ŝtonrompejoj ĉe la meza Rejno, kie oni rompis bazalton (Bazaltajn kolonojn). Probable jam por la konstruo de la burgo Rennenberg estis uzata bazalto de la monto Minderberg. El la tiea ŝtonminejo servis kiel liveranto por konstrui la burgon Ockenfels kaj la paroĥan preĝejon de Sankta Marteno en Linz komence de la 13a jarcento. Supozeble ankaŭ ekde 1257 la muroj de la monaĥeja preĝejo Sankta Katarino kaj en la unua duono de la 14a jarcento la urbomuro de Linz kaj 1583 la urbomuro de Unkel estis konstruataj el la bazalto de la monto. En iu fakturo en la urba arĥivo de 1465/66 estis menciita ke "7 ĉaroj da ŝtonoj de la monto Minderberg" (aŭ en la mezepoka germana: „7 karren mynre berger steyne“). Komence de la 18a jarcento oni ankaŭ fosis karbon ĉe la monto.
Sieĝo de la Montokazerno
La 19-a de julio de 1936, la generalo Fanjul zorgante pri la organizado de puĉo en Madrido, Hispanio, eniris, vestita je civilulo, en la Montokazerno. Anstataŭ eliri kun trupoj por konkeri ĉefajn strategiajn punktojn de la ĉefurbo, proklamis la militstaton kaj restis kun 1.500 militistoj kaj ĉirkaŭ 180 falangistoj en la kazerno. Li esperis helpotrupojn el la kazernoj de Kampamento, Getafe kaj Kvar Ventoj, kie la puĉo fakte malsukcesis. La Montokazerno gravis por la respublika registaro ĉar tie estis ŝlosilaj pecoj de pafiloj, neutilaj sen tiuj.
Posttagmeze la kazerno estis ĉirkaŭita de trupoj fidelaj al la registaro de la Respubliko kaj popolaj milicoj. Mateniĝe komencis kanonado kaj la puĉistoj rezitis nur horojn. Okazis diferencoj inter la puĉistoj ĉar kelkaj montris la blankan flagon, dum aliaj plupafis kontraŭ la registaraj sieĝantoj (aŭ temis pri trompoklopodo). Intervenis aviado kaj dum la konkero preskaŭ estis detruita la kazerno. Oni kalkulis inter 500 kaj 900 mortintoj, depende de la fontoj kaj el la enkalkulitaj homgrupoj. La respublikanoj kaptis la generalon Fanjul kaj aliajn oficirojn, kiuj estis enprizonitaj, juĝitaj la 15an de aŭgusto kaj mortpafitaj tiun saman monaton.
La konstruaĵo post tiu preskaŭ detruo, ricevis ankoraŭ pliajn bombojn dum la milito, ĉar la fronto proksimis ekde komenco de 1937. Fine de la milito estis nur ruinoj, el kiuj kelkaj restis ĝis komenco de la 1970-aj jaroj.
Kunteksto
Tiu okazintaĵo, se ne la ununura, estis la ŝlosila evento por ke la fortoj fidelaj al la respublika resgistaro povus elteni la povon en la ĉefurbo dum la unuaj tagoj de la milito kaj preskaŭ ĝis la fino. La puĉo estis planita por la 18a de julio, sed en Melijo la puĉistoj antaŭis kaj jam la vespero de la 17a de julio komencis la insurekcio, kiu la venontan tagon etendiĝis tra aliaj lokoj de Hispanio. Em Madrido estis la ĉefa koncentro de trupoj de Hispanio, krom kvar flughavenoj, policanoj kaj civilgvardio, kiu dum en aliaj lokoj de Hispanio apogis la insurekcion, en Madrido ties ĉefaj oficiroj apogis la registaron kaj malsukcesigis la puĉon. Krome la estroj de la puĉo estis tri retirigitaj generaloj, sen efektiva ordonpovo kaj kun grandega konfuzo pri kion fari kaj kiu estri. Kiam la generalo Fanjul, senuniforma, venis tagmeze de la 19a, dimanĉe, al la kazerno, tiu restis malkomunikigita kun la aliaj insurekciintoj. Intertempe la registaro decidis akceti la peton de armiloj fare de la maldekstraj organizoj, kaj ĉefe de la milicanoj de la CNT, kies ĉefa figuro tie kaj tiam estis Cipriano Mera, ĵus elirinta el prizono. Plejparto de la pafiloj ne havis la necesajn fermilajn pecojn, kiuj estis en la Montokazerno, do tuje ekis la atako por validigi la pafilojn necesajn por kontraŭstari la puĉon.
La sieĝo
Dum la tago 19a venis al la kazerno oficiroj, falangistoj, monarkiistoj kaj aliaj puĉistoj. Post harango fare de la generalo Fanjul, ili klopodis eliri al la urbo por konkeri strategiajn punktojn, sed jam tiam la kontraŭpuĉistoj estis ĉirkaŭinte la kazernon kaj ili havis ĉirkaŭ 5,000 ĵus ricevitajn pafilojn kaj estis membroj de la sindikatoj UGT kaj CNT, krom fidelaj policanoj, totale ĉirkaŭ 8,000. La puĉistoj ekpafis per mitraletoj kaj la sieĝantoj iome retiriĝis. En la kazerno estis ĉirkaŭ 2,000 militistoj kaj ĉirkaŭ 500 civiluloj defende la puĉon.
Matene de la 20a la aviadiloj kaj la artilerio komencis bombardadi kaj la sieĝitoj apenaŭ havis ŝancojn. Kiam oni montris blankajn flagojn el fenestroj kaj la sieĝantoj, alproksimiĝis sieĝitoj pafis kaj tio ripetiĝis. Sendepende ĉu tio estis intence aŭ sekvo de konfuzo, ĝi kolerigis la sieĝantojn, kiuj poste linĉomortigis lastajn defendantojn aŭ kapitulaciintojn, kaim finfine posttagemze ili sukcesis rompi la pordon kaj eniri al la kazerno.
Sekvo
La resto de puĉistoj de Madrido estis venkitaj kaj nur malgranda nombro sukcesis fuĝi al la montaro, kie ili atendis aliajn trupojn de Franko. Dume la fidelaj fortoj profitis tiun venkon kiel sprono al sekurigi la ĉefurbon kaj nuligi la aliajn insurekciulojn de proksimaj urbo kiaj Toledo aŭ Gvadalaĥaro.
FIE
La vorto havas plurajn signifojn:
(13861) 1999 XE157
(13861) 1999 XE157 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Germana aŭtovojo A13
La germana aŭtovojo A13 (germane Autobahn 13, aŭ BAB 13, mallonge por Bundesautobahn 13, „federacia aŭtovojo 13“) estas parto de la unuaranga trafika reto de aŭtovojoj en Germanio. Ĝi vojas 151 kilometrojn tra la federaciaj landoj Brandenburgio kaj Saksio. La plej norda punkto estas kruciĝo kun la ringa aŭtovojo kiu vojas ĉirkaŭ Berlino ĉe la komunumo Schönefeld kaj la plej suda la coja triangulo kun la aŭtovojo  ĉe la urbo Dresdeno - kaj per la aŭtovojo, kiu kondukiĝas pli sudorienten, ankaŭ la urbo Cottbus kaj sekve parto de la trafiko al Pollando kaj la landoj de orienta Eŭropo estas ligataj. Signifaj komunumoj survojaj estas Mittenwalde, Bersteland-Freiwalde, Luckau-Duben, Lübbenau (Spreewald), Schwarzheide, Ruhland, Thiendorf kaj Radeburg.
31151 Sajichugaku
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la mezlernjo Saji chugaku en Saĵi, kun astronomia observatorio establita en 1947 kaj fermita en 2013.
Germana aŭtovojo A13
La vojo estas parto de la eŭropaj ŝoseoj kaj.
Csór
Csór (ĉOr) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en subregiono de Székesfehérvár.
Situo
La vilaĝo situas laŭ ĉefvojo Székesfehérvár-Veszprém, proksime estas urbo Várpalota. Dum la pratempoj estis en la regiono marĉa lago, apud la vilaĝo ankaŭ nun estas lageto. Krome estas karstaj fontoj, kiuj provizas per akvo la apudajn vilaĝojn kaj Székesfehérvár.
Historio
Pli frue loĝis tie en la neolitiko, poste laŭvice alvenis romianoj, hunoj, avaroj, slavoj. Dum la turka erao oni ofte rifuĝis al la marĉo. Poste la loĝantaro dikiĝis kun svislandanoj kaj ŝvaboj. En 1945 la fronto tenis sin 4 monatojn. En 1960 kulturdomo konstruiĝis.
Vidindaĵoj
La vilaĝo havas preĝejojn mezepokan katolikan omaĝe al Serpa Beata Damo kaj kalvinanan el 1819.
Legendo
En 1476 tie tagmanĝis reĝo Matiaso. Li mendis ezokon. Dum manĝado li ne trovis hepaton de la fiŝo. La kuiristo respondis, ke ezoko el Csór tute ne havas hepaton. La reĝo koleriĝis kaj kondamnis lin je bastonado. Oni konas ankaŭ alie la historion. La kuiristo respondis, ke tion forŝtelis hundo de la pastro. Estas fakto, ke en mezo de la vilaĝo funkcias restoracio havanta la nomon ezoka ĉardo. En blazono de la vilaĝo estas granda ezoko.
Opel
La firmao Adam Opel GmbH estas germana entrepreno, kiu produktas aŭtojn kaj apartenas al la usona aŭtomobila konzerno General Motors. Sidejo de la entrepreno estas la urbo Rüsselsheim en Germanio. En pliaj tri germanaj lokoj kaj aldonaj ses eŭropaj lokoj ekster Germanio troviĝas produktejoj.
Opel estas en kontinenta Eŭropo kaj en Arabio la ĉefa marko de la konzerno General Motors. La modeloj laŭlande nur diferencas laŭ etaj detaloj karoseriaj.
Kuirejaj maŝinoj kaj bicikloj
La firmao "Opel" fondiĝis dum 1862 en la hesia urbo Rüsselsheim ĉe Frankfurto ĉe Majno. Ĝi unue produktis kudromaŝinojn, ekde 1886 ankaŭ biciklojn. Dum la jaro 1920 la firmao estis la plej granda produktanto de bicikloj en la mondo. En la jaroj post 1950 ankaŭ produktiĝis fridujoj.
Ekproduktiĝo de aŭtoj
La fondinto de la firmao, Adam Opel, neniam volis produkti aŭtojn. Tri jaroj post lia morto en la jaro 1895, dum 1898 do, liaj filoj komencis la produktadon de aŭtomobiloj, kaj ankaŭ de motorcikloj. Ili aĉetis la firmaon de la aŭtomobila pioniro Friedrich Lutzmann en Dessau, dungis lin kiel direktoron kaj produktis la aŭton "Opel Lutzmann", post kiam ili antaŭe prezentis ĝin en la "internacia aŭtomobila ekspozicio" germane Internationale Automobilausstellung, IAA) de 1897. Dekomence, la firmao produktis diversajn variaĵoj, interalie ankaŭ ŝarĝaŭtomobilon. La tiamaj motoroj permesis rapidecojn de maksimume 40 kilometroj po horo. Dum 1902 Opel subskribis kunlaboran kontrakton kun la franca aŭto-produktejo Darracq kaj kune produktis veturilojn, dum 1903 la unuajn kun kvar-cilindraj motoroj.
Dumtempe Opel estis la plej granda germana aŭtoproduktejo. Fritz von Opel, unu el la filoj de la firmaofondinto, dum ekperimentis pri rakete movitaj aŭtoj kaj dum 1928 en la berlina aŭtokonkursejo AVUS per sia raketa aŭtomodelo "RAK 2" atingis la rekordan rapidecon de 220 kilometroj po horo. Unu jaron pli poste li en la raketa aviadilo "RAK 1" en Frankfurto ĉe Majno plenumis la unuan pasaĝeran raketoflugon.
Transpreno fare de General Motors
La vendoprezo estis 33,352 milionoj da usonaj dolaroj respektive 154 milionoj da Regnaj Markoj - tiutempe giganta monsumo. La fratoj de la familio Opel atingis, ke la markonomo Opel konserviĝis kaj ke la firmao plu havis apartan serion da aŭtomobilaj modeloj.
En 1935 la firmao ekzemple publikigis la modelon Opel Olympia, nomatan laŭ la Somera Olimpiko 1936.
En 1936 la produktado de bicikloj estis vendata al la motorcikla produktejo NSU en Neckarsulm. Bicikloj de la markoj NSU kaj Opel Fahrräder produktiĝis kaj vendiĝis ĝis la jaro 1940.
Dum la Dua Mondmilito la firmao per la kamiono Opel Blitz produktis la plej gravan infrastrukturan elementon de la armeo de Nazia Germanio. Krome dum la milito ankaŭ la produktado de personaj aŭtomobiloj adaptiĝis al militaj bezonoj - nur produktiĝis la "unueca modelo" ''Kfz. 15''.
La engaĝiĝo de la konzerno General Motors produkti kaj por la armeo de Usono kaj por tiu de Nazia Germanio, pere de la konzernaj gvidantoj en Usono estis pravigita per la altaj profitoj. Ekde la jaro 1936 la firmao Opel ne devis pagi impostojn al la nazia ŝtato. La produkado sekve plialtiĝis: ĝis la fino de la Dua Mondmilito produktiĝis pli ol 1,1 milionoj da aŭtomobiloj.
Post la Dua Mondmilito
Post la milito, la firmaa centralo estis en la usone okupiza zono de Germanio, kaj ekde 1947 denove rajtis produkti aŭtomobilojn. Reekproduktiĝis la antaŭmilitaj modeloj Olympia kaj Kapitän. La modelo Kadett komence ne povis estis reekproduktita, ĉar la koncerna muntoĉeno kiel postmilita rekompenso devis esti transportita al Sovetunio. Same ne plu eblis produktado de la kamiono Blitz, produktita en Brandenburg en la sovetunie okupita zono de Germanio: la tuta produktejo en Brandenburg estis malinstalita kaj transportita al Sovetunio. Per la aŭtomobilaj planoj kaj teknikaĵoj la rusia aŭtomobila produktejo Moskviĉ produktis sian novan modelon 400. En Rüsselsheim ekde 1953 produktiĝis la nova modelo Rekord.
Nur en 1962 en la produktejo de Bochum reekproduktiĝis la modelo Kadett. La nova modelo Kadett A komplete estis novkonstruaĵo kaj kun la samnova antaŭmilita modelo dividis nur sian longecon. Ekde 1964 produktiĝis tri grandaj aŭtomodeloj: al la malnova ""Kapitän" aldoniĝis la novaj modeloj "Admiral" kaj "Diplomat".
En 1962 la firmao havis 350.000 dungitojn kaj spezobilancon de 2,2 miliardoj da germanaj markoj. En 1972 temis pri 590.200 dungitoj kaj spezobilanco de 6,5 miliardoj da germanaj markoj, kaj en 1990 pri 570.400 kaj spezobilanco de 23,7 miliardoj da germanaj markoj.
En la 1990-aj jaroj, la firmaaj aŭtoj pro kostomalaltigoj fariĝis malpli kvalitaj kompare al tiuj de la ĉefa konkurenca marko Volkswagen, kaj la marko perdis je renomo. Fine de la jardeko la kvalito de la aŭtoproduktato kaj la firmaa renomo tamen reekpliboniĝis. En 2009 multis novaĵoj pri planoj de la usona konzerno vendi la markon Opel, aŭ alikaze maldungi grandan parton de la laboristaro. Granda parto de la dungitaro tial esperis pri malligo de la Opel-produktejoj disde la usona konzerno. Ĝis decembro 2009 tamen realiĝis nek vendo de la marko nek amasaj maldungoj.
Dukolora arbanaso
La Dukolora arbanaso,  Dendrocygna bicolor, estas anaso de la grupo de la arbanasoj kiu reproduktiĝas en tutmondaj tropikaj regionoj en multe de Centra kaj Suda Ameriko, Subsahara Afriko, la Hindia subkontinento, kaj la Golfa Marbordo de Usono.
La Dukolora arbanaso estas komuna sed timida specio. Ĝi estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj, krom lokaj movoj, sed okazis vaganteco al suda Eŭropo. Ili nestumas en platformo el bastoneteroj en kanejoj, kie la ino demetas 8–12 ovojn, sed ili uzas eventuale ankaŭ arbotruoj aŭ malnovaj nestoj de aliaj birdoj.
Ties habitato estas nesalaj lagoj, rizkampoj aŭ baraĵlagoj kun multa vegetaĵaro, kie tiu anaso manĝas nokte semojn kaj aliajn partojn de plantoj.
La Dukolora arbanaso estas 48-53 cm longa. Ĝi havas longan grizan bekon, longan kapon kaj longecajn krurojn, sablokolorajn kapon kaj subajn partojn, tiuj lastaj ruĝecnuancaj flanke, malhelan kronon, kaj malhelgrizan dorson kaj flugilojn. La vosto kaj flugilmakuloj estas helbrunaj, kaj estas blanka duonluna areo en supra vosto kiu estas videbla dumfluge.
Ĉiuj plumaroj estas similaj, escepte ke junuloj havas malpli kontrastajn flankojn kaj vostokoloron.
Tiu specio estas gregema, kaj ĉe preferataj lokoj ili povas formi grandajn arojn. Kiel la alternativa komuna nomo de fajfanasoj implicas, temas pri bruemaj birdoj kun klara fajfalvoko kii-ŭii-uuu.
Viverno
La viverno estas legenda kunflugila reptilia kreaĵo kiu havas du krurojn, ofte trovata en mezepoka heraldiko. La vorto devenas el Meza Angla wyvere, el Antikva Nordfranca wivre, kio signifas "vipero".Oni rigardas la vivernon kiel tipon de drako. Vivernoj norme estas portretataj kiel dukruraj kaj duflugilaj drakoj. Kelkfoje ĝiaj flugiloj havas aglan ungegon ĉe la pintoj. Ĝia cetera aspekto povas varii, ekzemple havi ŝpatan voston aŭ voston serpentecan.
Franz Antel
Franz ANTEL (naskiĝinta la en Vieno, mortinta la  samloke) estis aŭstra reĝisoro.
Diocezo de Tavuŝo
Diocezo de Tavushŝo (armene: Տավուշի թեմ Tavuŝi tem), estas unu el la plej novaj diocezoj de la Armena Apostola Eklezio kovrante la provincon Tavuŝo de Armenio. La dioceza ĉefsidejo situas en la urbo Iĝevano. La sidejo de la episkopo estas la Katedralo Sankta Nerses de Iĝevano, kiu estis konsekrita en 1998.
Franz Antel
Vivo
Antel ekfrekventis en 1931 la unuan vienan sonfilmakademion kaj verkis poste kiel reĝisorada kaj kameraa asistanto. En 1933 li provis iĝi reĝisoro. Ekde 1935 li estis gvidanta produktoro ĉe la berlina "Terra-Film". Dum la militservo (ekde 1939), de kiu li intertempe rajtis foriri profesie, li estis ĉefa produktoro ĉe la viena firmao "Wien-Film". Post la reveno el sovetia militkaptiteco (1945) estiĝis lia unua plenlonga filmo kun propra reĝisorado sub la titolo "Das singende Haus". Ekde tiam li faris pli ol 100 plenlongajn filmojn, i.a. klasikaĵojn kiel "Hallo Dienstmann", "Kaiserwalzer", "Der alte Sünder", "Kaisermanöver", "Der Kongress tanzt" sed ankaŭ ne ĉiam tre altkvalitajn distraĵojn kiel "Otto ist auf Frauen scharf", "Die Abenteuer des Grafen Bobby", "Der Mann in der Wanne" aŭ "Rote Lippen soll man küssen".
Diocezo de Tavuŝo
La diocezo estis establita en 2010, kiam ĝi estis apartigita de la Diocezo de Gugark. La prelata konstruaĵo situas sur la Erevana Strato en la urbo Iĝevano, sur la maldekstra bordo de la rivero Aghstev.
Franz Antel
Honoroj
Antel ricevis multajn honorojn kaj premiojn, i.a. la en 1993 unuafoje aljuĝita filmpremio "Rouge & Noir", en aprilo 2000 la platenan "Romy" por la dumviva verkaro kaj en septembro 2001 la karintian "Oscar" por ne malmultaj Wörtherlago-filmojn. En oktobro 2001 aljuĝitis al li fare de la registaro de Malsupra Aŭstrio la meritosigno "Große Goldene Ehrenzeichen für Verdienste um das Bundesland Niederösterreich" kaj unu monaton pli poste similan ordenon vienan, nome "Große Ehrenzeichen des Landes Burgenland".
Diocezo de Tavuŝo
Strukturo
La primaso de la diocezo estas episkopo Bagrat Galstanjan, kiu funkcias ekde junio 2015. La diocezo havas 3 pastrojn, kiuj servas la areon, servante la 31 agantajn didomojn ene de la provinco Tavuŝo.
La diocezo havas la jenajn fakojn:
Benny Carter
Bennett Lester „Benny“ Carter (* 8-an de aŭgusto 1907 en Novjorko, Usono; † 12-an de julio 2003 en Los-Anĝeleso) estis ĵazmuzikisto (saksofonisto, trumpetisto, bandestro, aranĝisto kaj komponisto).
Carl Jacobi
Carl Gustav Jacob JACOBI (la en Potsdam - la  en Berlino) estis germana matematikisto
Kozaburo Shigeno
Kozaburo Shigeno (重野 弘三郎, n. ) estas japana futbalisto.
Carl Jacobi
Jacobi naskiĝis en juda familio, filo de bonhava bankisto. En 1825 li ricevis en la Humboldt-Universitato en Berlino la titolon de Doktoro. De 1829 ĝis 1842 li estis profesoro ĉe la Universitato de Königsberg.
Kozaburo Shigeno
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Insulo Alborano
La insulo Alborano estas hispana insuleto el vulkana origino, kiu administre apartenas al la provinco de Almerio, ĉe la Mediteraneo, survoje inter la almeria provinco kaj la nordo de Afriko. Precize, la mediteranea kanalo ekde Ĝibraltaro ĝis la kabo Gata ricevas la nomon Maro Alborano. Ĝi troviĝas je 48 m.m. sude de Adra kaj 35 m.m. de la kabo Tres Forcas. Je 100 metroj nordoriente troviĝas la insuleto Nubo kaj alia malgranda roko. En la centro de la insulo estas subtera kanalo kiu transiras de unu bordo al alia kaj navigebla laŭ la veterkondiĉoj. Ĝi estas nomata Kaverno La Brunulinoj. Tiu insulo havas lumturon, tombejon, ŝip-alligejon, helikopterhavenon kaj rudimentan piedpilkejon.
Carl Jacobi
Li enmiksiĝis en politikon dum la Revolucio de 1848 kaj sensukcese kandidatiĝis al la Parlamento en partio liberalisma, je malkontento de la reĝo, kiu lin subtenis.
Li mortis nur 46-jaraĝa pro variolo kaj lasis edzinon kaj sep infanojn.
FIL
La vorto havas plurajn signifojn:
Carl Jacobi
Kontribuoj
Jacobi enkondukis la funkciojn teta, kiel trigonometria serio, funkcioj, kiuj poste ludis gravan rolon en la studado de elipsaj funkcioj. Henri Poincaré utiligis ilin en posta esplorado. Elipsaj funkcioj kondukis Jacobi al diversaj teoremoj pri la reprezento de nombroj en la formo de kvadratoj.
Prstná
Prstná estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,67 km².
Masai Mara
La Nacia Rezervejo Maasai Mara (literumita ankaŭ Masai Mara; konata de lokanoj kiel la Mara) estas granda ĉasrezervejo en sudokcidenta Kenjo, kiu estas fakte la norda pluigo de la Nacia Parko Serengeti en Tanzanio. Ĝi estas nomata laŭ la Masajoj (la tradiciaj loĝantoj de la areo) kaj ties priskribo de la areo se rigardata de malproksime: "Mara", kiu estas Maa (en masaja lingvo) por "punkteca," taŭga priskribo por la cirkloj de arboj, arbustoj, savano kaj koloroj kiuj markas la areon.
Prstná
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1448. Inter la unuaj posedantoj de Prstná apartenis inter la jaroj 1573 ĝis 1592 Jiří Pilar z Plhu kaj post li lia filo. En la jaro 1796 vendis la vilaĝon Jan Larisch-Mönnich al Vojtěch Gussnar z Komorné, por ke li ricevu ĝin post kelke da jaroj reen. Jan Larisch-Mönnich proprumis ĝin ĝis parcela reformo farita post la unua mondmilito.
Masai Mara
Ĝi famas pro sia escepta populacio de felisedoj, ĉasbestoj, kaj la ĉiujara inmensa migrado de zebroj, tomsonaj gazeloj, kaj gnuoj el Serengeti ĉiujare el julio al oktobro, konata kiel Granda Migrado.
Prstná
Historio
En oktobro 1938 Prstná estis aneksita de Pollando kaj sekve okupita de nazioj, de kiuj ĝi estis liberigita la 1-an de majo 1945 fare de Ruĝa Armeo.
Carl Jacobi
Kontribuoj
Jakob studis certan klason de integraloj, kiuj, en honoro de Abel, li nomis la integran abelianon. Li ankaŭ studis la determinantojn kaj difinis iliajn diversajn proprecojn. Ĝi enkondukis klason de funkciaj determinantoj, kiuj poste nomiĝos Jakobiaj determinantoj (je ordo n, asociita kun aro de n-funkcioj kun n-argumentoj).
Masai Mara
La Nacia Rezervejo Maasai Mara estas nur frakcio de la pli Granda Mara Ekosistemo, kiu inkludas la jenajn Gruporanĉojn: Koijaki, Lemek, Ol Ĉorro Oirovua, Olkinjei, Siana, Maji Moto, Naikara, Ol Derkesi, Kerinkani, Oloirien, kaj Kimintet.
Carl Jacobi
Kontribuoj
Jacobi okupiĝis ankaŭ pri la teorio de variada kalkulo, al kiu li faris gravajn kontribuojn.
Prstná
Memorindaĵo
En Prstná estas empira kastelo kun pejzaĝa parko konstruita fine de la 18-a jarcento de Vojtěch Gussnar, en la jaro 1893 fariĝis posedanto de la kastelo Jindřich Larisch-Mönnich. En la jaro 1978 komencis ties ampleksa rekonstruo kaj en la jaro 1999 ĝi estis redonita al restituantoj. En la kastelo estas stila vinejo.
Madingou
Madingou estas urbo de la Respubliko Kongo. Ĝi situas en la departemento Bouenza kaj estas ties administra centro. Laŭ la stato de 2012 en Madingou vivis 27 462 loĝantoj. Multe pli da loĝantoj tamen vivas en la departementa urbo Nkayi, grava ekonomia centro pri kultivado kaj rafinado de sukero
Velika Bakta
Situo
Velika Bakta situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, Berehove troviĝas 5 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1232 en formo Bakta. Dum nekonata tempo la vilaĝo forvelkis, fine de la 19-a jarcento estis tie nur farmoj kaj biencentro. Ĝis 1920 la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Beregszász, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la socialismo la setlejo apartenis al Geĉa. Velika Bakta memstariĝis en 1996. La loĝantoj konsistas precipe el ukrainoj.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto, kuracejo, bakejo, 5 vendejoj, 2 kafejetoj.
Občina Veržej
Občina Veržej estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 3 komunumojn kaj ĝia areo estas 12 km². Komence de 2018 tie loĝis 1291 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Veržej.
Loko, priskribo
La nordorienta bordo de la občino estas la Mura Rivero. La areo, kies alteco estas ĉirkaŭ 182 m, situas sur la dekstra bordo de la rivero. La apudaj municipoj estas: Občina Beltinci en la Nordoriento, Občina Ljutomer en la sudoriento, Občina Križevci la sudokcidento, Urba municipo Murska Sobota en la nordokcidento.
11150 Bragg
11150 Bragg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Občina Veržej
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 3 vilaĝoj: Banovci, Bunčani, Veržej
11150 Bragg
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstrala fizikisto kaj kristalografiisto William Lawrence Bragg (1890–1971), kiu, kun sia patro William Henry Bragg (1862–1942), ricevis la Nobel-premion pri fiziko 1915. Iliaj laboroj pri la ikso-radia difrakto kondukis al al teknikoj uzita por malkovri la strukturon de molekuloj kiel DNA aŭ proteinoj.
(15641) 2668 P-L
(15641) 2668 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
FIN
La vorto havas plurajn signifojn:
(15641) 2668 P-L
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Monto Palomar. La fotaj platoj, senditaj en Leiden (Nederlando) estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Občina Veržej
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php
Trumpetisto
Trumpetisto estas muzikisto, kiu ludas unu aŭ plurajn el la instrumentoj trumpeto, naturtrumpeto/baroktrumpeto, trumpeteto, korneto kaj flugilkorno.
Mosqueruela
Mosqueruela [moskeRŬEla] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos. La loknomo Mosqueruela estas etimologie komprenebla kiel diminutivo de la loka vorto mosquera [mosKEra] kun signifo de haltejo de vojoj de transmigra brutobredado.
Trumpetisto
Trumpetistoj ludas ĉefe en jenaj ensembloj:
Mosqueruela
Geografio
Ĝi estas je 100 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu La Puebla de Valverde estas la plej proksima municipo al la ĉefurbo, kaj de tie ĝi komunikas al Sarrión kaj Albentosa. De tie la ŝoseo A-1515 venas al Rubielos de Mora kaj de tie nordoriente laŭ la ŝoseo A-1701 estas Nogueruelas kaj poste Linares de Mora kaj de tie al Mosqueruela. La sama ŝoseo iras al la provinco Kasteljono kaj alia norde al Cantavieja, dum alia sude al Puertomingalvo.
István Szapolyai
Stefano ZÁPOLYA aŭ Stefano SZAPOLYAI, István SZAPOLYAI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Szapolyai István, estis hungara magnato, palatino kaj guberniestro. Liaj fratoj estis Nikolao kaj Emeriko Zápolya, liaj filo kaj nepo estis hungaraj reĝoj Johano la 1-a kaj Johano la 2-a. Pri naskiĝo de István Szapolyai ĉiuj informoj mankas. Li mortis la en Pápa.
Mosqueruela
Geografio
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Gúdar ĉe la valo de la rivero Linares kaj la loĝloko mem staras je 1471 m super marnivelo, kio faras ĝin unu el plej altaj en la regiono. Ĝi estas lima kun la provinco Kasteljono. Dum ĝi estas je ĉirkaŭ 100 km de la provinca ĉefurbo, je 84 km de Castellón de la Plana kaj je 54 km de Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo. Sufiĉe pluvas kaj neĝas, dum la abunda vegetaĵaro pliigas la humidecon de la medio.
István Szapolyai
Biografio
István Szapolyai komence estis armeestro de Matiaso la 1-a (Hungario), kie fine en 1481 li ricevis postenon pri guberniestro de Silezio, kie pli frue li ofte batalis. Post 2 jaroj li edziĝis. En 1487 li iĝis departementestro de Szepes. sed tiutempe li jam havis tutlande diversajn burgojn kun bienoj. Ekde 1490 li estris teritoriojn de la konkerita parto de Aŭstrio. En 1492 li estis elektita palatino, poste li riĉiĝis foje leĝe, foje neleĝe.
Lia filino Barbara iĝis unua edzino de pola-litova reganto Sigismondo la 1-a. Lia filo Johano iĝis hungara reĝo kaj edziĝis al Izabela Jogajlido, filino de la sama Sigismondo el dua geedzeco.
Mosqueruela
Geografio
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la submunicipon La Estrella (La Stelo).
Historio
Oni trovis restaĵojn de Kuprepoko, sed pli certe esas tiuj de stabila okupado dum Bronzepoko. Estis pli evidentaj la restaĵoj de iberoj ol tiuj de romianoj.
La loĝloko estis konkerita de kristanoj fare de Alfonso la 2-a ĉirkaŭ la jaro 1181, post la konkero el islamanoj de Teruelo en 1170. En Mezepoko estis murego kaj kastelo. Pro strategia loko ĉelima, ĝi estis uzita de Jakobo la 1-a kiel elirejo por la konkero de la Regno Valencia. Proksime oni konstruis la kastelon de Mallo aŭ Majo, kiu restis en islama povo ĝis 1234, kiam la lokanoj de Mosqueruela sukcesis kapti ĝin. En 1333, dum la regado de Alfonso la 3-a, Mosqueruela sukcesis ricevi posedrajton de la kastelo kontraŭ la najbara Villafranca del Cid, kiu same pretendis. Dum la Mezepoko kaj la Antikva Reĝimo, ĝis la provinca divido de 1833, ĝi estis areo de reĝlando (ne senjorlando), kadre de la komunumo de domaroj de Teruelo en la Sesma del Campo de Monteagudo.
Ekde la Mezepoko, Mosqueruela prosperis pere de la brutobredado kaj la komerco de lano. Ekde la 13-a jarcento estis plendoj pro la uzado de paŝtejoj kontraŭ la brutobredistoj de Zaragozo. Tiuj konfliktoj oftis dum la 14-a jarcento, ĉefe kontraŭ Castellón kaj Villarreal, kaj pluis ĝis 1390 per arbitrado de Villahermosa, kiu regulis la etendan brutobredadon de la regiono. Fine de la 14-a jarcento, kiam okazis la Milito de la du Petroj inter Aragono kaj Kastilio, Mosqueruela rezistis kaj ekde tiam ĝi ricevis privilegiojn kaj la Komunumo de Teruelo eknomiĝis Comunidad de Teruel y Villa de Mosqueruela, kaj Mosqueruela iĝis ĉefurbo de 65 dependaj domaroj, formis parton de la reto de doganejoj ktp.
La militoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj okazigis negativajn konsekvencojn en Mosqueruela. Dum la karlismaj militoj, la urbo estis okupita de karlistoj kaj fakte en julio 1837, la urbo estis vizitita de Carlos María Isidro de Borbón, estre de la Reĝa Ekspedicio kiu celis atakon al Madrido. Dum la Hispana Enlanda Milito okazis batalo en majo 1938, post kio venkis la frankistaj trupoj. Poste pluis agado de kontraŭfrankismaj gerilanoj ĉefe en 1947. Reprezalioj celis ĉefe kampardomanojn. Ankoraŭ en la 7a de marto 1949 en Mosqueruela okazis bataleto inter policanoj kaj grupo de gerilanoj. La definitiva decido fare de la gerilanoj por abandoni la lukton kaj ekziliĝi en Francion okazis en 1951. ​
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Mosqueruela oni malaltiĝis el pli ol 2700 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 500 loĝantoj.
Inter vidindaĵoj menciindas arkeologiaj kuŝejoj kun prahistoriaj rokpentraĵoj, la preĝejo kun sonorilturo de oklatera pintetaĝaro, gotika pordego kaj unuŝtona baptujo, ermitejo, restaĵoj de la murego, sep pordegoj de la iama murego, blazondomaj palacoj, subĉielaj skulptaĵoj, popola arkitekturo, naturaj lokoj kun kalkoŝtonaj formacioj (ĉefe ĉe la rivero Monleón) ktp.
La Montagne (Haute-Saône)
La Montagne estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Batalo de Bagrevando
La Batalo de Bagrevando estis batalita la 25-an de aprilo 775, en la ebenaĵoj de Bagrevando, inter la fortoj de la armenaj princoj, kiuj ribeliĝis kontraŭ la abasida kaliflando kaj la kalifa armeo. La batalo rezultigis venkon de abasidoj, kun la morto de la ĉefaj armenaj estroj. La potenco de la familio Mamikonjan precipe estis estingita. La batalo indikis la komencon de grandskala armena migrado en la Bizancan Imperion.
Golfa Marbordo de Usono
La Golfa Marbordo de Usono, nomita en Usono ankaŭ kiel Suda Marbordo, aŭ 3a Marbordo, enhavas la marbordajn usonajn subŝtatojn kiuj estas ĉe la Golfo de Meksiko, kio inkludas Teksason, Luizianon, Misisipion, Alabamon, kaj Floridon kaj estas konata kiel la Golfaj Ŝtatoj. Ĉiuj el la Golfaj Ŝtatoj estas situantaj en la suda regiono de Usono.
En la ekonomio de la golfa regiono hegemonias industrioj rilataj al fiŝkaptado, aerospaco, agrikulturo kaj turismo. En la regiono elstaras la urboj de Houston, Baton Rouge, Nov-Orleano, Mobile, Pensacola, Tampa, kaj pli kaj pli, Sarasota, ĉiuj centroj de siaj respektivaj metropolareoj kaj enhavantaj grandajn havenojn.
Bördeaue
Bördeaue estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ekestis la 1-an de januaro 2010 per libervola kunligo de la antaŭaj komunumoj Unseburg kaj Tarthun.
Fono de la decido estas administra reformo de la federacia lando, kiu la 1-an de januaro 2010 kreis novajn administrajn komunumarojn por la pli malgrandaj komunumoj de la lando, en tiu-ĉi kazo la komunumaro Egelner Mulde, sed difinis ke membra komunumo de tia komunumaro devas havi almenaŭ 1000 loĝantojn. El la antaŭaj komunumoj Unseburg jes sed Tarthun sole ne plenumis tiun kondiĉon. Per la kunligo atingi la minimuman nombron de 1000 loĝantoj ne estis problemo: Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gábor Simon
Gábor Simon
Ewo
Ewo estas urbo de la Respubliko Kongo. Ĝi situas en la departemento Cuvette okcidenta kaj estas ties administra centro.
Biatlono
Biatlono estas populara sporto en Germanio, Rusio, Italio kaj parto de Skandinavio.
Pro Esperanto
Ne konfuzu kun Fondumo Pro Esperanto (FPEF) Pro Esperanto estis aŭstra Esperanto-eldonejo, fondita en 1987 de Herbert Mayer. Ĝi eldonas precipe orginalan literaturon kaj Esperanto-lernilojn. Interalie ĝi publikigis en 1995 la verkon Sen Titolo de Ivan Ŝirjaev, kiu estas probable la unua orginala romano.
Pro Esperanto estas ankaŭ hispanlingva broŝuro kiu priskribas kaj propagandas Esperanton, eldonita de la Federación Española de Esperanto Estas kvar ĉapitroj, nome la jenaj:
Gábor Simon (muzikartisto)
Gábor SIMON [ŝimon] rumania hungara flutisto, ĝenerala direktoro de la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Li naskiĝis en Sf. Gheorghe la 29-an de marto 1945.
Kariero
Gábor Simon diplomitiĝis en 1968 en Muzikakademio de Kluĵo en la fako de fluto. Pos kvar jaroj li estis ano de la orkestro de la operejo. Inter 1973 kaj 1990 li estis akompanianto, instruisto en la Baletlernejo de Kluĵo. De 1990 ĝis 2010 li estis ĝeneraldirektoro de hungara operejo de Kluĵo.
Die Hinichen
Die Hinichen (Viena dialekto por "la difektitoj") estas muzikgrupo el Vieno. Ili nomas sin mem "la plej vulgara muzikgrupo de Aŭstrujo", kaj iliaj tekstoj ofte temas pri temoj kiel malbonodoro de seksaj organoj, ekzemple en Die Fut von meiner Frau ("la piĉo de mia edzino") aŭ Die Muschi von der Uschi (la piĉo de Uschi), sed ankaŭ pri temoj kiel perfortado kontraŭ virinoj; pro tiaj kantaĵoj ili estis forte kritikataj. En 2012, la verdula politikisto Klaus Werner-Lobo kritikis la muzikgrupon kaj diris, ke subvencii tian koncerton ne estas laŭ la subvenciaj reguloj de la urbo Vieno; sekve anoncita koncerto estis malanoncita.
Gábor Balassa
Gábor Balassa [balaŝa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balassa Gábor estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko, prelato.
Gábor Balassa naskiĝis la  1783 en Mencshely. Li mortis la 1851 en Szombathely.
Biografio
Gábor Balassa komence frekventis gimnazion, poste seminarion en Veszprém (urbo), poste li lernis filozofion en Pozsony kaj teologio en Nagyszombat. Li pastriĝis en 1806. Ekde la sekva jaro li ricevis diversajn administrajn taskojn, inter 1819 kaj 1831 li estis pastro en diversaj komunumoj. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li konsentis pri Hungara revolucio de 1848. Li multe strebis pri la edukado. Li estis entombigita en la Katedralo Vizito de Maria (Szombathely).
Yasushi Mizusaki
Yasushi Mizusaki (水崎 靖, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Amikto
'Amikto estas liturgia ornato formita de blanka kaj retangula linaĵteksaĵo provizita per du teksaĵŝnuretoj, kiu estas vestita se sacerdotoj kaj ministantoj kaj havas la funkcion kovri la kolon.
Por esti surmetita. la amikton oni apogas sur la ŝultrojn kaj estas ligita ĉirkaŭ la talio pere de la du teksajŝruretoj.
Uzo-manieroj
En la kristana liturgio de la Roma rito, la amikto estas surmetita antaŭ, kaj sub, de la albo Laŭ Principoj kaj normoj por la uzo de la Roma Meslibro amikto povas esti preterlasata kondiĉe ke la albo estu forme taŭga kovri la subkuŝantajn komunajn vestojn ĉirkaŭ la kolo.
En la ambrozia rito la normoj antaŭvidas ke la amikto estu surmetita sur la albo kaj la zono sed estas permesita ankaŭ la roma kutimon.
La amikto estas uzata de katolikoj, anglokanoj, luteranoj kaj aliaj, precipe en la mescelebro. Rilate katolikojn la uzon de la amikto estas antaŭvidita ankaŭ en la liturgiaj reformoj estiĝintaj post la Dua Vatikana Koncilio.
Kurioza la maniero surmeti la amikto propra de kelka monaĥa ordeno: ĝi fakte estas antaŭe aplikita sur la kapo por poste ĝin lasi falu surnuken kiel kapuĉo. Sammaniere la amikto estas aplikata ĉe la finlanda luterana eklezio kaj en la sveda eklekio kiu ĝi lasas etendiĝi surdorsen...
Ikonografiaj notoj
En iuj mezepokaj ikonografioj oni povas vidi kiel la amikto estis provizita per larĝa brokata bendo allasante tiel la impreson de tre alta koliero. Tiu speciala tipo de amikto estas nomata “ordekoraciita”.
En la liturgio de la roma rito, ankaŭ en tiu reformita post la Dua Vatikana Koncilio, estas antaŭvidita la eldiro de la jena preĝo kiu, tradukita el la latina. sonas: “Metu, Sinjoro. sur mian kapon la kaskon de la savo, por ke mi alfrontu la insidojn de la diablo”.
Simbolaj signifoj
Rabano Maŭro vidas en ĝia blankeco la senkulpecon de la bonfaro; Almario en la amikto vidas simbolon de engaĝo de la konservo de la bona lingvo kaj de ĝia uzado; Ruperto el Duetz en ĝi vidas la humanecon de Kristo per kiu kovris sian kapon la dieco. Ĝia origino, tamen, estis nur praktika: kovri la vestojn de la komuna vivo sur kiuj oni metas la ornaton.
Rossa
Rossa estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ovorulado
Ovorulado aŭ paska ovorulado estas ludo per ovoj dum la Paskofesto. Ekzistas diversaj ludmanieroj laŭ landoj, sed kutime oni uzas boligitajn kaj dekoritajn ovojn, paskajn ovojn.
Historio
Saksoj, antaŭ kristanismo veneris la diinon Ostara, kies festo okazis dum la printempa ekvinokso, ĉirkaŭ la 21-a de marto. Ŝia besto estis la printempa leporo kaj la ovo estis la simbolo de la renaskiĝo de la tero dum la printempo. La papo Gregorio la 1-a ordonis al siaj misiistoj uzi antikvajn lokojn kaj festojn kaj rilatigi ilin al kristanaj ritoj kiam tio eblis. La kristana festo de la Reviviĝo estis tiel sukcese ligita al la pagana festo de Ostara kaj multaj el la antikvaj tradicioj estis adoptitaj dum la kristana festo. . En Britujo, Germanujo kaj aliaj landoj, infanoj tradicie rulis paskajn ovojn malsupren de monteto. Iuj supozas, ke tiu tradicio estas simbolo de la rulado de la ŝtono, kiu malfermis la tombon de Jesuo antaŭ lia reviviĝo.
Tiu tradicio kaj aliaj kiel ekzemple la paska leporo estis transportitaj al la Nova Mondo de la eŭropaj koloniistoj.
Teodoros Rŝtuni
Teodoros Rŝtuni (armene: Թեոդորոս Ռշտունի, armena prononco: [tʰɛodoɾos ərəʃtuni], 590 - 654/655 p.K.) estis armena naĥararo, fama pro rezisto al la unuaj arabaj invadoj de Armenio. Rŝtuni estis nomumita kiel iŝĥano (princo) kaj kuropalato de bizanca Armenio fare de imperiestro Heraklio kiam la antaŭa ishkan David Saharuni estis renversita de aliaj nakharars.
Antaŭ la arabaj invadoj, Rŝtuni estis nomumita sparapeto (ĉefkomandanto) de la armenaj fortoj en la armena Marzapanto kaj estis nomumita marzpano de Armenio en 634.
Li defendis, kune kun la bizanca generalo Prokopio, la unuan, malsukcesan araban atakon en Armenio en 640. Li ne povis malhelpi la arabojn prirabi la ĉefurbon Dvin en 642. Li akiris venkon super la araboj, por kiuj li estis rekonita kiel reganto de Armenio fare de Konstanco la 2-a en 643.
Flavvizaĝa kardelo
Tiu estas 10 al 11 cm longa, malgranda, brilflava fringedo. Masklo havas nigran kronon tre kontraste kun tre brilflavaj vizaĝo, kolflankoj kaj ĉiuj subaj partoj, el kiuj separatas per rekta linio subokula. Palflavaj al olivecaj supraj partoj kun mallongaj, malhelolivecaj strioj. Flava pugo. Nigraj flugiloj, kun olivecflavaj bordoj de flugilkovriloj, kaj brilflava flugilstrio, flugilmakuloj kaj triarangaj bordoj. Nigra vosto kun flava bazo. La beko estas cindrogriza kaj konusforma. Ino havas brilflavecolivecajn kronon kaj suprajn partojn kun pli flava pugo; junuloj estas similaj, sed kun nigraj bekoj. Similaj specioj estas la aliaj kapuĉaj kardeloj.
La voĉo estas kompleksa kaj varia, altatona kaj strida trilado. Ĝi konstante kantas muzikece eĉ dum kvin minutoj senpaŭze.
Tiu neotropisa specio loĝas konate en du tre apartaj regionoj dise 3,500 km en norda Venezuelo (subŝtatoj de Anzoátegui kaj Monáguas, kie la specio estas rara, dum la aparta populacio -400 km- de la subŝtatoj de Carabobo, Cojedes kaj Portuguesa formortis pro kombino de troa kaptado kaj seninsektado kontraŭ disvastiĝo de malsano da Ĉagas) kaj nordorienta Brazilo kie restantaj populacioj ŝajne koncentriĝas en Alagoas, kun lastaj vidaĵoj en Pedra Talhada, Murici kaj Usina Laginha. Estas ĵusaj vidaĵoj el pli da 20 lokoj en la Brazila Atlantika Arbaro. La totala populacio estas ĉirkaŭkalkulata je 10,000- 20,000 individuoj sed plej verŝajne malpliiĝas en malgranda teritorio de ĉirkaŭ 1,000 km². Kelkaj vidaĵoj povus rilati al skapintoj de kontrola inspektado de kontraŭleĝa kaĝokomerco. Tamen plej alta proporcio de kaptintaj birdoj mortas ĉar ne bone alkutimiĝas al kaĝovivo, pro streĉo kaj malsanoj (ĝis 90 %).
La latina scienca nomo de tiu birdo rememoras la anglan ornitologon William Yarrell.
Vigano San Martino
Vigano San Martino estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Bergamo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albino, Berzo San Fermo, Borgo di Terzo, Casazza kaj Grone. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Tangará
Tangará estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1958, la municipo havas 13.610 loĝantojn.
Mormona Ekonomia Kolegio
La Mormona Ekonomia Kolegio (angle LDS Business College) estas dujara kolegio en Sallaga Urbo, Utaho, fokusita pri trejnado de studentoj rilate al komercado, ekonomio kaj industrio. Ĝi estas propraĵo de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj funkcianta sub la Eklezia Eduka Sistemo kaj partnero de la Universitato Brigham Young, la Universitato Brigham Young-Idaho kaj la Universitato Brigham Young-Havajo. La programoj de la kolegio inkluzivas librotenado, informadika teknologio, oficeja teknologio kaj programoj pri medicino.
31152 Daishinsai
31152 Daishinsai estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Hochsimmerturm
Lar Hochsimmerturm aŭ turo de Hochsimmer estas 18 m halta elrigardturo sur la Eifel-monto Hochsimmer, kiu troviĝas apud Ettringen en la distrikto Mayen-Koblenz, Rejnlando-Palatinato (Germanujo).
De la elrigarda platformo videblas la najbaranta monto Hochstein, la kunvilaĝo Ettringen kaj St. Johann kaj direkte al Mayen kaj Maifeld. Dun bona vetero videblas la katedralo de Kolonjo.
Joaquín Fanjul
Joaquín Fanjul Goñi [ĥoakIn fanĥUl gOjnji] (Vitorio, Alavo, 30-a de majo de 1880 - Madrido, 17-a de aŭgusto de 1936) estis polikisto kaj militisto hispana kiu insurekciis kontraŭ la Dua Hispana Respubliko kaj, pro tio, post la Sieĝo de la Montokazerno de Madrido, kie li rifuĝiĝis, estis arestita, juĝita kaj mortpafita.