cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Televida turo de Berlino
Konstruo
Per la starigo de la turego la tuta areo inter la urbotrajna stacidomo Aleksandra Placo, la strato Karl Liebknecht, la Ruĝa Urbodomo kaj la rivero Spree iĝis vasta placo kun fontano, arbogrupoj kaj florbedoj. La placo estis ĉirkaŭigita pere de grandaj betonaj domegoj en moderna, "socialisma" stilo. Krom la Maria Preĝejo kaj la Ruĝa Urbodomo nenio place memorigas pri tio, ke oni troviĝas en la historia kerno de la urbo Berlino.
"Venĝo de la papo"
Se sunradioj atingas la turan kuglon kun prismaj platoj el korodimuna ŝtalo, videbliĝas reflektiĝo en formo de kruco. Ironie aludante al la ateisma sinteno de la socialisma ŝtato GDR kaj al la diskriminacio de la kristanaj eklezioj en tiu ŝtato, multaj berlinanoj moke nomis la brilan krucon la "venĝo de la papo" aŭ "Sankta Walter". Pluraj politikaj ŝercoj kaj ironiaj komentoj ligiĝis al tiu fenomeno, kaj dum la jaro 1987 eĉ la tiama prezidanto de Usono Ronald Reagan aliĝis al la mokantoj.
Yorkshire and the Humber
Jorkŝiro kaj la Humbero (Angla: Yorkshire and the Humber) estas unu el la regionoj de Anglio.
Preĝejo Sankta Jozefo (Mátészalka)
Preĝejo Sankta Jozefo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en Mátészalka.
Yorkshire and the Humber
Eksteraj ligiloj
Mapoj de la regionoj
Preĝejo Sankta Jozefo (Mátészalka)
Historio
En la tiutempa Salka havis kirkon jam en 1303. En 1550 la loĝantoj iĝis kalvinanoj. La romkatolika eklezio refondiĝis en la urbo en 1853. La nun videbla preĝejo konstruiĝis en 1894. La orgeno estis farita en 1947.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 19-an de marto.
NGC 1669
NGC 1669 (aliaj indikoj — PGC 15871, ESO 84-38, IRAS04428-6553) estas galaksio en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kalio (diino)
Kalio (काली, Kālī) estas Diino de morto kaj pereo, ŝi estas teruriga aspekto de diino Párvatí. Por moderna perceptado de la mondo ŝi estas la plej mistera staturo de hinda panteono. Kiu ne sentus teruron kaj naŭzon al nuda malhela virino kun kolĉeno el homaj kapoj kaj jupeto el homaj manoj, precipe se ŝi havas en sia mano freŝe senkorpigitan kapon kaj sangmakulitan glavon. Ŝia nomo devenas el vorto kála, tempo. Ŝi prezentas potencon de tempo, la tempon, kiun ni ĉiuj perceptas kaj kontraŭ kiu ni estas senpovaj. Tial Kriŝna diras en Bhagavadgíta: "Mi estas tempo, kiu kuras seninterrompe neniigante mondojn."Kiel Kálí estas bildigata? Sur fono estas kremacia aŭ sepulta loko, milita kampo. Estas ĉi tie mortaj kripligitaj korpoj. Kálí staras sur la kuŝanta korpo de sia edzo Ŝivao. Kontraŭ la heleco de la korpo de Ŝiva, la nuda Kálí estas kolorigita malhele blue preskaŭ nigre. La haroj neregulitaj, la jupoj el la homaj manoj, la kolĉeno el kvindek kranioj. Ŝi havas tri okulojn kaj kvar manojn, la ruĝetan vizaĝon kaj la montritan langon. La nudeco esprimas senfinan kosmon, kiu estis kreita fare de dio kaj la dio enpaŝis en ĝin. Eĉ kiam ĉio pasos, la dieco restos netuŝita kaj nesenvualigita. La nigra koloro signifas, ke ĉio vaporiĝos en la tempo sen unusola spuro de la antaŭa ekzistado. La mano estas simbolo de laboro. La jupoj el homaj manoj prezentas ŝian ĝuon el produktoj de homa laboro. La malsuprenigitaj haroj signifas ŝian nekatenitan liberecon. La kvindek kranioj estas kvindek literoj de alfabeto, kvindek sonoj, kiu estis la prakomenco de universo. La situoj de ŝiaj manoj (mudra) certigas ŝirmon (Abhaja) kaj donas afablecon (Varada). Per abhaja de mudra ŝi diras al siaj timigitaj infanoj: "Ne timu, mi estas Via kara patrino!" Ŝivao kuŝanta same kiel la morta korpo simbolas absolutan, nepriskribeblan diecon. Kálí staranta sur lia brusto simbolas ŝakti, energion, kiu ne povas ekzisti mem pri si. Ilia situo estas simbolo de kunigo de energio kaj ties fonto. Sed Kálí ne estas sole teruro. Kálí estas ankaŭ nekatenita ĝojo kaj paco de eterna nokto.
Estas konate, ke Kálí ĉirkaŭiradas lokojn, kie oni bruligas mortintojn. Akompanas ŝin malbonfama hundo, kiu ĉirkaŭlekante sin saltas al la kapoj, kiujn Kálí estas portanta en unu mano. En orienta Barato oni ankaŭ ofte bildigas ŝin, kiel ŝi furioze kuras tra batalkampo frenezega je sopiro pri sango. Ŝi surtrotos ĉiujn malamikojn kaj oni rakontas, ke la tuta universo ektremos, kiam Kálí venkeme kaj furioze ektrumpetos.
Ŝri Ramakriŝna estis pastro de Kálí.
Teatro Jókai (Békéscsaba)
Historio
Jam ekde 1840 en Békéscsaba oni prezentis teatraĵojn en provizoraj scenejoj. La stabila teatro (interne estis 600 sidlokoj) estis konstruita en 1879 fare de Ernő Sztraka, tiutempe la unua en la regiono. En 1913 la konstruaĵo trakonstruiĝis, tiam estis jam 630 sidlokoj. Oni aranĝis tie ankaŭ koncertojn kaj balojn. En 1953 ĉesis la teatro, kinejo funkciis plu en la konstruaĵo. En la sekva jaro memstara teatra trupo fondiĝis, kiu prenis la nomon "Jókai". En 1994 la teatro plene estis trakonstruita, kie estis 420 sidlokoj.
Surgenuiĝado
Surgenuiĝado estas sonorigado, kiu ripetiĝis ĉiutage trifoje – dum krepusko, tagmeze kaj vespere. Homoj devis dum sono de sonorilo lasi la laboron, surgenuiĝi kaj preĝi la preĝon de Anĝeluso. Tradicie oni sonorigas la surgenuiĝadon dum tempo de daŭro de tiu ĉi preĝo, do proksimume du kaj duono de minuto, kaj ĉar la preĝo de Anĝeluso konsistas el tri bibliaj versoj, iam oni sonorigas la surĝenuiĝadon kun duobla interrompo. En la tempo, kiam ankoraŭ ne estis disvastigita portado de brakhorloĝo, ĝi servis ankaŭ al difinado de tempo. Dum matena surgenuiĝado oni ellitiĝis, dum la tagmeza oni tagmanĝis kaj ĉe la vespera oni sendis siajn infanojn dormi. La vespera surgenuiĝado atentigis pli aĝajn infanojn, ke ili devas reveni hejmen. Malfruiĝintojn povis laŭ superstiĉoj tagmeze forkonduki tagmezulino kaj vespere poste surgenuiĝulino. En kelkaj municipoj oni senĉese plu konservas la tradicion.
Laupheim
Laupheim estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Biberach de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas parto de la regiono Danubo-Iller, kiu kovras teritorion kaj de Baden-Virtembergo kaj de Bavario. kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Izopropila cianoacetato
Izopropila cianoacetato aŭ C6H9NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianoacetata acido kaj izopropanolo. Izopropila cianoacetato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel analiza reakciaĵo en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izopropila cianoacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izopropila cianoacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Mikulášovice
Mikulášovice (Nixdorf) estas urbo de Ĉeĥio, en kiu vivas. Ĝi situas en okcidenta parto de Ŝluknova terlango tiriĝanta laŭlonge laŭ rojo Mikulášovický potok en longo preskaŭ sep kilometroj. Mikulášovice atingis sian plej grandan gloron antaŭ la unua mondmilito, kiam ĝi estis kun netutaj ok mil da loĝantoj la plej granda vilaĝo de Aŭstrio-Hungario. Ĝi estis avancita je la urbo en la jaro 1916. Mikulášovice estas konata precipe pro tradiciaj tekstila kaj tranĉilista industrioj.
Historio
En la 12-a jarcento ĉi tie vivis kelke da familioj de lignokarbistoj. Meisena episkopo ĉi tie fonas vilaĝeton, kies konsisto estas ligna kapeleto inicitita al sankta Mikolao. iom post iom la loĝantaro komenciĝas dediĉi sin al agrikultura produktado.Pase de la 18-a jarcento fariĝas el Mikulášovice signifa industria municipo. Estiĝas unuaj akrigejoj kaj evoluas tranĉilista industrio. En la jaro 1794 estis komencita tranĉilista produktado fare de Ignaz Rösler, tiu ĉi entrepreno estis en la jaro 1817 nomita kiel Fabriko por eta ŝtala varo, pli poste reguligita al Fabriko por ŝtala varo de sekvanto de Ignác Rösler, poste al Fabriko por tranĉiloj de filoj de Ignáz Rösler kaj en la jaroj 1945–1946 Ignác Rösler kaj filoj sub nacia administrado. La plej grandan kreskon poste tiu ĉi fako atingas en la 19-a jarcento, estas fonditaj pluaj fabrikoj kiel 1870 Franz Frenzel (FRENIX), 1885 Julius Pilz kaj poste Joh. Eduard Dittrich, Hubert Knoth kaj pluaj fabrikoj kuun pli aŭ malpli da okupitoj. En la jaro 1955 sur tiuj ĉi bazoj estis fondita nacia entrepreno Mikov, kieu en la spacoj de tiama firmao Ignaz Rösler Söhne produktas ĝis hodiaŭ tranĉilojn, kiel lasta portanto de tiu ĉi tradicio. En la jaro 1891 estas ĉi tie fondita Industria lernejo tranĉilista (1954 transloĝigita spite al protestoj de la civitanoj kaj loka nacia komitato ĝis Varnsdorf).
Mikulášovice fariĝis unu el la plej grandaj vilaĝoj de tiama Aŭstrio-Hungario. La 1-an de februaro 1916 ĝi estis fare de imperiestro Francisko Jozefo la 1-a avancita je urbo.
En la jaro 1938 foriras post forŝiro de Sudetio absoluta plimulto de la ĉeĥa loĝantaro en la enlandon. Pase de la militaj jaroj estis ĉi tiea industrio aliorientigita al milita produkatado. En la fabrikoj laboris multe da devige laborigitoj kaj militkaptitoj. La 9-an de majo 1945 Mikulášovice liberigis la 36-a infanteria regimento de la 8-a infanteria divizio de la 2-a pola armeo de generalo Karol Świerczewski. Komandanto de la 8-a infanteria divizio estis kolonelo Józef Grażewicz.
Okcidenta Miĉigana Universitato
Okcidenta Miĉigana Universitato ( Western Michigan University, WMU) estas universitato. Ĝi estas lokita en Kalamazuo, Miĉigano, Usono. Ĝi estis fondita en 1903.
Dibaeis
Dibaeis estas genro de likeno el la familio Icmadophilaceae kun krusteca talo kaj stipaj apotecioj.
Specioj
En 1993 Gierl kaj Kalb relaboris la genron kaj priskribis speciojn.
Sieraleona Manpilkado-Asocio
La Sieraleona Manpilkado-Asocio (Sierra Leone Handball Association) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Sieraleono. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
6683 Karachentsov
6683 Karachentsov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Bogatell (Metroo de Barcelono)
Bogatell estas stacio sur linio 4 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
János Pach
János Pach [jAnoŝ paĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pach János estas hungara-usona matematikisto, komputikisto, altlerneja instruisto, membro de Academia Europaea (2014). Lia patro estis Zsigmond Pál Pach, lia onklo estis Pál Turán. János Pach naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
János Pach akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1977, post kvar jaroj li doktoriĝis samloke. Inter 1977-1986 li laboris en akademia matematika esplorinstituto, kie li kandidatiĝis en 1983 ĉe Hungara Scienca Akademio. Ekde 1986 li esploris en instituto de Universitato de Novjorko, iom poste li instruis en Novjorko. Intertempe en 1995 li doktoriĝis ĉe la hungara akademio. Ekde 2008 li instruis en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Laŭzano. En 2015 li estis proponato pri koresponda membro de la akademio. Li okupiĝas pri kombinatoriko kaj komputila geometrio. Li ricevis premiojn inter 1982-1998.
Granda Italio
Granda Italio (itale: Grande Italia), aŭ Imperia Italio, estis ambicia projekto revita de la itala faŝismo por krei imperion, kiu inkludus la iredentajn teritoriojn de Korsiko, Nico, Dalmatio, Malto, plus aldonajn teritoriojn ĉirkaŭ la Mediteraneo, kiel Albanio, Montenegro, norda Tunizio kaj norda Libio.
Historio
Nomite gubernisto de la Dodekanesoj en 1936, la faŝista gvidisto Cesare Maria De Vecchi ekpromociis en la faŝisma partio de Mussolini ideon pri nova "imperia Italio" (itale: "Italia Imperiale"), kiu, kiel la Romia Imperio inkluzivos nordan Afrikon (la kvaran marbordon, itale: "Quarta Sponda").
La revo de De Vecchi estis Imperia Italio, kiu inkluzivus ne nur ĉiujn eŭropajn teritoriojn postulatajn de italaj iredentistoj (Nico, Savojo, Tiĉino, Venezia Giulia, Dalmatio, Korfuo, Malto kaj Korsiko) kaj komunumoj priloĝataj de italoj de multaj jarcentoj, sed eĉ nordafrikaj teritorioj (Libio kaj Tunizio), kie italoj kreis "koloniojn" fine de la 19-a jarcento.
Post 1936 kaj dum la dua mondmilito la grekaj Dodekanesoj estis aldonitaj al la projektoj (kun la Ioniaj insuloj: Zakinto, Itako, ktp.) kaj la faŝisma reĝimo baldaŭ promociis proceson de peforta italiigo de tiuj grekaj insuloj.
La opinioj de De Vecchi esti parte akceptitaj de Mussolini en la 1940-aj jaroj, kiam Italio ekpartoprenis la duan mondmiliton, sed kontraŭstaris (kaj skeptike rigardis) ilin la reĝo de Italio, Viktoro Emanuelo la 3-a.
En 1942, post la itala okupado de Korsiko kaj Tunizio la teritorioj de la Granda Italio, revita de la faŝisto De Vecchi, estis tute kontrolitaj de Italio, krom Malto, sed pro la evoluo de la milito kontraŭ la Akso, la projekto ne ricevis politikan subtenon.
Italoj en la regionoj de la "Granda Italio"
La ĉeesto de multaj italaj komunumoj en teritorioj ekstere de la Reĝlando de Italio utilis kiel argumento por la projekto de la "Granda Italio".
En la 1940-aj jaroj ekzistis jenaj italaj loĝantaroj en la teritorioj postulataj de De Vecchi kaj la faŝistoj dum la unua mondmilito:
Benice (distrikto Martin)
Benice (hungare Benefalva) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Benice situas laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kremnica-Martin. La lasta urbo troviĝas je 13 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1267 en formo "Bene", poste en 1291 laŭ tiama hungara ortografio "Benefalua". En 1785 138 vilaĝanoj loĝis en 17 domoj, en 1828 189 vilaĝanoj loĝis en 20 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Benicz, poste ĝi rericevis la mezepokan hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Benefalva 171 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Benice 292 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Skála
Nocio skála povas signifi ekzemple:
Parta lingvo
La Parta lingvo, ankaŭ konata kiel la arsakida pahlavia kaj Pahlawānīg, estas formortinta antikva nordokcidenta irana lingvo iam parolata en Partio, regiono en nordorienta antikva Irano. La Parta estis la oficiala lingvo de la arsakida Parta Imperio (248 a.K. – 224 p.K.), kaj de ties samnomaj branĉoj, la Arsakida Dinastio de Armenio, Arsakida Dinastio de Iberio kaj Arsakida Dinastio de Kaŭkaza Albanio.
La lingvo havis grandegan efikon al la armena, granda parto de kies vortprovizo estis formita ĉefe per depruntoj el la Parta. Multaj antikvaj Partaj vortoj estis konservitaj kaj nun povas esti viditaj nur per la armena.
Klasifiko
La Parta estis okcidenta mezirana lingvo. Pro lingva kontakto ĝi kunhavas kelkajn kvalitojn de la Orienta irana lingva grupo, kies influo estas atestita unuavice per vortaj pruntoj. Kelkaj spuroj de la orienta influo pluvivas kiel Partaj pruntovortoj en la armena.
Taksonomie, la Parta, hind-eŭropa lingvo, apartenas al la nordokcidenta irana lingva grupo dum la meza persa apartenas al la sudokcidenta irana lingva grupo.
Skriba formo
La Parta lingvo estis skribita per pahlavia skribsistemo, kiu havis du esencajn karakterojn: unue, ĝia skribo deriviĝis de la aramea, la skribo (kaj lingvo) de la aĥaemenida kancelierio (t.e. la imperia aramea). Due, ĝi havis altan oftecon de arameaj vortoj, skribitaj kiel ideosignoj aŭ vorterosignoj; tio estas, ili estis skribitaj kiel arameaj vortoj sed komprenitaj kiel Partaj vortoj.
La Parta lingvo estis la lingvo de la malnova satrapio Partio kaj estis uzita en la arsakidaj tribunaloj. La ĉefaj fontoj por la Parta estas la malabundaj restantaj surskriboj el Nisa kaj Hekatomurbo, maniĥeaj tekstoj, sasanidaj plurlingvaj surskriboj kaj restaĵoj el la Parta literaturo en la postsekvinta mezpersa lingvo. Inter ĉi tiuj, la maniĥeaj tekstoj, komponitaj tuj post la defalo de la Parta potenco, grave rolas en la rekonstruo de la Parta lingvo. Tiuj maniĥeaj manuskriptoj ne enhavas ideosignojn.
Harblankismo
Harblankismo, aŭ pli precize Hararblankismo, aludas al blankiĝo de la haroj kaj de la hararo, kies kutima procezo konsistas en dekomence griziĝo kaj poste blankiĝo de la hararo. Estas kaj totalaj kaj partaj harblankismoj kaj ankaŭ fruaj harblankismoj, eĉ ekde la adolesko, kaj same harblankismo de patologia origino (vitiligo ekzemplo). Tiuj lastaj povas esti tipe reverŝeblaj se la malsano kiu estis ties kaŭzo povas esti kuracita, sed ne la fiziologiaj harblankismoj kies apero ŝajnas esence programitaj genetike kaj prezentas heredan karakteron, per kiu kelkaj personoj de la sama familio griziĝas el la sama aĝo. Tiu fenomeno estas konsiderata natura en ĉiuj tiuj kazoj, sed estas komprenata ĉiukaze kiel frua maljuniĝo inter la populacio. Kvankam estas registritaj sentialaj kazoj de rekolorigo, neniu traktado kiu celas malfruigon aŭ prokrastigon de la procezo de fiziologia harblankigo pruvis sian efikon kaj neniu estis ĝenerale akceptita aŭ disvolvigita.
Wintershouse
(jen france, origine germane kaj alemane Wintershausen, prononco, alemane ankaŭ literumtata Wìnterschhüse) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Blusa Famulejo
1991
Neludisto:
1994
Neludistoj:
1995
Neludistoj:
1996
Neludistoj:
1997
Neludisto:
1998
Neludistoj:
1999
Neludistoj:
2000
Neludistoj:
2001
Neludistoj:
2002
Neludisto:
2003
Neludisto:
2004
Neludisto:
2005
Neludisto:
2006
Neludistoj:
2007
Neludistoj:
2008
Neludistoj:
2009
Neludistoj:
2010
Neludistoj:
2011
Neludistoj:
2012
Neludistoj:
2013
Neludistoj:
2016
Neludistoj:
2017
Neludistoj:
Nacia Parko Garajonay
Nacia Parko Garajonay (Parque Nacional de Garajonay) estas parko situanta en la centro kaj nordo de la insulo La Gomera, unu el la Kanariaj Insuloj (Hispanio). Ĝi estis deklarita nacia parko en 1981 kaj Monda heredaĵo de Unesko en 1986. Ĝi okupas 40 km² etendiĝas al ĉiuj municipoj sur la insulo.
Blusa Famulejo
2018
Neludistoj:
Nacia Parko Garajonay
La parko estas nomita pro la rokformacio Garajonay, la plej alta pinto de la insulo, je 1,484 m. Ĝi ankaŭ inkludas malgrandan altebenaĵon kies alteco estas 790-1,400 m sur marnivelo.
La parko disponigas la plej bonan ekzemplon de laŭrisilvaj arbaroj, humida subtropika arbaro de la Terciaro kovrinta grandajn partojn. Ĝi ankaŭ troviĝas en Azoroj kaj Madejro. Acora laŭro, aŭ sub la portugalaj nomoj Louro, Loureiro, Louro da terra, kaj Louro de cheiro, povas esti trovata en la parko, same kiel kanaria laŭro. Kvankam nomita kiel ununura speco de arbaro, la Nacia Parko ampleksigas plurajn diversecojn de arbaroj. Plej humidaj kaj protektitaj valoj orientitaj en la nordo havas la plej riĉajn kaj kompleksajn arbarojn. Ĝi estas nomita laŭrisilva valo, vera subtropika pluvarbaro kie la plej grandaj laŭrarboj troveblas. Ĉe la sudo la arbaro estas plejparte miksaĵo de fago kaj eriko, specioj adaptitaj al malpli humida medio.
Alia allogaĵo de la Nacia parko estas la masivaj ŝtonoj kiuj estas troveblas en la insulo. Tiuj estas iamaj vulkanoj kies formo estis akrigita per erozio. Iu el ili, nomia "fortikaĵo" estis konsiderita sankta de la aborigenoj. La parko estas transirita kun granda reto de trotuaroj, estante unu el ĉefaj turistaj agadoj en la insulo.
Radiusa ligno-segado
Radiusa ligno-segado estas maniero segi arbotrunkojn al tabuloj. Male al paralela segado ĝi produktas tabulojn unuecajn. Sed ĉe radiusa segado perdiĝas multe da ligno, kies larĝeco estas tro malgranda por tabulo.
Ĉe tabuloj radiuse segitaj la distancoj inter la jaraj kreskoringoj estas tre malgranda; pro tio tiaj tabuloj malmulte ŝanĝiĝas sub la influoj de tempo, (mal)sekeco kaj temperaturo. Tio tre gravas ekzemple ĉe muzikaj instrumentoj.
Radiusa segado tamen havas tri malavantaĝojn kompare al paralela segado:
Kompromiso inter radiusa kaj paralela segadoj estas kvardirekta ligno-segado. Ĝi produktas tabulojn iom malpli unuecajn, sed perdigas multe malpli da ligno ol radiusa segado.
Fläsch
Pri la komunumo
Fläsch estas komunumo de la komunumaro Maienfeld kaj la distrikto Landquart en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 590 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fläsch limas en nordo al Balzers (Liĥtenŝtejno), en oriento kaj sudoriento al Maienfeld, en sudokcidento kaj okcidento al Bad Ragaz (SG), en nordokcidento al Vilters-Wangs (SG), kaj en nordnordokcidento al Sargans (SG). La Alppaŝtejo de Fläsch limas en nordo al Triesen (Liĥtenŝtejno), kaj en la ceteraj flankoj al Maienfeld.
Trafiko
Fläsch situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto ĝi estas konektita per la poŝtaŭtolinio al la stacidomo de Landquart. En Bad Ragaz kaj en Maienfeld troviĝas en malgranda distanco la plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A13.
Palmyra (Nov-Jorkio)
Palmyra estas urbo en Kantono Wayne, Nov-Jorkio, Usono. La loĝantaro estis 7 975 ĉe la censo de la jaro 2010. La urbo estas nomita per la nomo de la antikva urbo Palmiro en Sirio.
Naskiĝo de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Palmyra estas la naskiĝloko de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj kaj mormonismo. La fondinto Joseph Smith, Jr., kies familio vivis en bieno kiu markis la linion inter Palmyra kaj Manchester, asertis esti vizitita de Dio Patro kaj Jesuo Kristo en 1820, evento konata kiel la Unua Vizio. En 1830 la Libro de Mormon estis unue eldonita en la vilaĝo Palmyra de Egbert Bratt Grandin, en la nuna Historia Eldonloko de la Libro de Mormon. Komence de la frua 20-a jarcento, La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj komencis aĉeti kaj restarigi multajn el la nemoveblaĵoj en la areo ligitaj al la frua eklezia historio.
Dário Meira
Dário Meira estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 12.836 loĝantojn en 2010.
FDLP
Palestino > Palestinaj politikaj organizoj > Fronto Demokrata por Liberigo de Palestino -FDLP aŭ Fronto Demokrata por Liberigo de Palestino (arabe: 'الجبهة الديموقراطية لتحرير فلسطين', en latinaj literoj Al-Jabha al-Dimuqratiya Li-Tahrir Filastin) ofte nomata nur Demokrata Fronto, aŭ al-Jabha al-Dimuqratiyah (الجبهة الديموقراطية), estas politika organizo de tndenco marksista en Palestino.
La FDLP estis kreita je la 22-a de februaro de 1969 kiel skismo de la maldekstra Popola Fronto por la Liberigo de Palestino (PFLP), subla gvido de Najef Hawatmeh. Ĝi donis pli da atento al la politikaj laboroj, ol al la militaj, kvankam ĝi ankaŭ plenumis plurajn tiajn agadojn.
Dum la 70-aj kaj 80-aj jaroj ĝi estis unu el la plej influaj grupoj en la sino de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino, kaj unu el la avangardoj de la akceptado de duobla ŝtato, juda-araba, en Palestino.
Prepostopreĝejo s-taj Petro kaj Paŭlo (Bochum)
La katolika Prepostopreĝejo s-taj Petro kaj Paŭlo estas la plej malnova preĝejo en Bochum.
Tiu ĉi konstruaĵo estis anstataŭita en la 11-a jarcento per ŝtona salonpreĝejo. La preĝejo estis bruldetruita la 25-an de aprilo 1517. En 1547 oni rekonstruis la preĝejon kiel malnov-gotika halopreĝejo, reutiligante la malnovan romanikan ĥorejon.
En 1920 denove okazis brulego. La detruoj tamen estis forigata ene de la sekvaj du jaroj. Multe pli longe daŭris la rekonstruo post la Dua Mondmilito, dum kiu la preĝejo estis plejparte detruita. Nur en 1959 oni finis la rekonstruadon..
Barbara Cartland
Damo Mary Barbara Hamilton Cartland (naskiĝis la 9-an de julio 1901 en Edgbaston, Birmingham, Anglio, mortis la 21-an de majo 2000 en Camfield Place, vilaĝo Hatfield proksime de Leominster, Hertfordshire) estis angla aŭtorino. Kune kun Denise Robins Cartland estas konsiderita la plej grava brita aŭtoro de kortezamaj noveloj en la 20-a jarcento.
Prepostopreĝejo s-taj Petro kaj Paŭlo (Bochum)
La 68 metrojn alta turo estas unu el la rekoniloj de Bochum. Ĝi enhavas ses grandajn gisŝtalsonorilojn gisitajn en la Bochumer Verein. La dispozicio de la sonorilaro estas: g diesa° - h° - c diesa’ - e’ - f diesa’. En la interno de la prepostopreĝejo videblas multaj artaĵoj el diversaj epokoj. Elmontrendas la romanika baptoŝtono el la epoko ĉ. 1175, la relikvujo de la sanktulinoj Perpetua kaj sia sklavino Felicitas, samkiel la sakrario kun sia Kristo-skulpturo el la jaro 1352.
Novo Miloŝevo
Bazaj informoj
Novo Miloŝevo, serbe Ново Милошево, slave Novo Miloševo, hungare Beodra, germane Beudra estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Meza Banato en municipo de Novi Bečej.
NGC 1670
NGC 1670 (aliaj indikoj — PGC 16107, MCG 0-13-16, ZWG 394.17) estas galaksio en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Novo Miloŝevo
Situo
Novo Miloŝevo situas sur ebenaĵo, laŭ csefvojo kaj fervojo Kikinda-Novi Bečej, krome estas fervojo al Ĉoka.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. La unua mencio devenis el 1331. Post la turka erao en 1742 serboj refondis la senhoman setlejon Беодра (beodra) kaj formiĝis apuda vilaĝo Карлово (karlovo) en 1751. Ambaŭ apartenis rekte al milita zono de Habsburga Imperio. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝoj apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1918 la vilaĝo prenis novan nomon Драгутиново (dragutinovo) honore al serba kolonelo Dragutin Ristić, kiu okupis la regionon. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝojn ĝis 1944. Post 2 jaroj la vilaĝoj unuiĝis kaj prenis la nomon Novo Miloŝevo. En 2002 loĝis en Novo Miloŝevo 6763 da homoj, (serboj 5146 (76 %), hungaroj 986 (15 %), ciganoj 361 (5 %) kaj aliaj).
Laurenburg
La burgo Laurenburg situantas sur la teritorio de la komunumo Laurenburg. La kastelo Laurenburg troviĝas malsupre de la burgo Laurenburg sur la teritorio de la komunumo Laurenburg.
Tamás Lábady
Tamás Lábady [tamAŝ lAbadi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lábady Tamás estis hungara juĝisto, konstitucia juĝisto, altlerneja instruisto.
Tamás Lábady naskiĝis la en Baja, li mortis la.
Biografio
Tamás Lábady maturiĝis en gimnazio en Pécs, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1968. Post la diplomo li laboris en administracio de Pécs, post 2 jaroj li akiris juĝistan diplomon. Inter 1970-1976 li estis juĝisto en Siklós, poste en Pécs. Inter 1974 kaj 1999 li ankaŭ instruis en la menciita universitato (ekde 1991 en rango docento), fine ekde 1996 ankaŭ en Katolika Universitato Péter Pázmány. En tiu periodo en 1988 li kandidatiĝis ĉe la Hungara Scienca Akademio. Inter 1990-1999 li estis konstitucia juĝisto. Li ricevis 3 premiojn inter 1999-2012. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Kaiga Murakoshi
Kaiga Murakoshi (村越 凱光, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Matsumoto Yamaga FC‎.
Distrikto Pleszew
Distrikto Pleszew - pole powiat pleszewski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Pleszew. Fine de en la distrikto vivis.
Premuda
Premuda estas kroata insulo en arkipelago de la nord-dalmatiaj insuloj. Ĝi situas antaŭ la kroata havenurbo Zadar.
Sur la insulo troviĝas la samnoma komunumo Premuda. Premuda havas vintre ĉ. 50 loĝantojn, kiuj okupiĝas ĉefe pri ŝafbredado, vin- kaj olivkultivado, lastatempe pri turismo. Premuda estas ŝatata loko por subakviĝantoj pro mistera subakva kaverna sistemo (nome Katedralo, kun pora supro, tra kiu alvenas eĉ lumo).
Ĉe la insulo troviĝas ŝipruino de aŭstra-hungara batalŝipo Szent István (Sankta Stefano), en profundo de ĉ. 40–65 m. Submerĝo estas permesata nur kun speciala permesilo. La batalŝipo gravas por la itala mararmeo, ĉar ili festas sian festotagon je datrevena tago de la sinkigo.
Pluaj informoj
Premuda estas karsta, ne havas propran akvofontojn. La loĝantoj devas kolekti akvon per puvakvajn cisternojn.
Bassiano
Bassiano estas komunumo de Italio.
Universitato de Detrojto Kompato
La Universitato de Detrojto Kompato ( University of Detroit Mercy, UDM) estas katolika universitato. Ĝi estas lokita en Detrojto, Miĉigano, Usono. La institucio estis fondita en 1877. Ĝis la jaro 1990 ĝis simple nomiĝis Universitato de Detrojto, angle University of Detroit].
Blazono de Estonio
La dekstre bildigita blazono de Estonio jam uziĝis dum la jaroj 1918 ĝis 1940, kiam Estonio estis sendependa demokratia ŝtato. Post la konkero de Estonio fare de Sovetunio la komunismaj regantoj por la nova "Estona Soveta Socialisma Respubliko" (ESSR) difinis alian blazonon similan al tiu de aliaj respublikoj de Sovetunio, kaj malpermesis la tradician nacian blazonon. Ekde la jaro 1990 la origina ŝtata blazono denove estas oficiala.
Ĝi konsistas el la bazaj koloroj oro kaj bluo. Sur la orkolora ŝildo bildiĝas tri bluaj leopardoj unu sub la alia. La leopardoj marŝas dekstren (laŭ la heraldika vidpunkto, kiu difinas la dekstran direkton laŭ la vidpunkto de la leopardoj) kaj levas la dekstran antaŭan kruron. La ŝildon enkadrigas orkoloraj kverkobranĉoj.
Origine tiu nacia emblemo estis la blazono de la kavaliroj de Estonio kaj ankaŭ dum la okupo de la lando fare de la Rusia Regno estis la blazono de ĝia gubernio Estonio. Samtempe ĝi estas la blazono de la ŝtata ĉefurbo Talino. La simboloj devenas de la blazono de Danio, ĉar la urbo Talino estis fondita de danoj.
Maresme
Mataró estas la ĉefurbo de la komarko, kiu enhavas la jenajn komunumojn: Mataró, Arenys de Mar, Canet de Mar, Calella, El Masnou, Premiá de Mar, Vilasar de Mar, Tordera, Pineda de Mar, inter aliaj. Ties marbordo estas konata turisme kiel la Marbordo de Maresme.
Ekonomio
La ekonomia vivo dependas el la industrio (tekstila, metalurgia, manĝajoj, kemio kaj konstruado de maŝinaro), konstruado kaj servoj, kaj destinitaj al la lokanoj kaj al la vizitantoj kaj someraj kaj semajnfinaj. Parto de la komarko, speciale la suda sektoro de Mataró (Malsupra Maresme), iĝis dormurbo de Barcelono. La agrikulturo (fruktoĝardenoj kaj florkultivado) ludas ankoraŭ gravan rolon en la ekonomio de la komarko kaj en la aspekto de la pejzaĝo.
Pedro Kilkerry
Pedro Militão KILKERRY (Santo Antônio de Jesus, 10-a de marto 1885 — Salvador de Bahio, 25-a de marto 1917) estis brazila advokato, ĵurnalisto kaj simbolisma poeto.
Biografio
Naskita kiel Pedro Militão dos Santos Kuilkuery, la poeto estis irlandodevena patre, la inĝeniero John Kilkerry, intendanto en la firmao Bahia Gás Company Limited, kaj la liberigita mestiza bahiananino Salustiana do Sacramento Lima.
En 1906, Kilkerry aniĝis al bahia literatura grupo Nova Cruzada kaj ekeldonis siajn unuajn poemojn en la samnoma revuo. En 1913, la poeto diplomiĝis je juraj kaj sociaj sciencoj ĉe la Supera Lernejo de Juro de Bahio, samjare kiam li ekeldonas la kronikojn Quotidianas - Kodaks en la Jornal Moderno kaj ekuzas poemon proze. Kilkerry ankaŭ kunlaboris verkante poemoj kaj artikloj en publikaĵoj de Salvador, kaj komencas skribi liberverse en liaj finaj jaroj.
Malsana je pulma tuberkulozo, li mortis dum kriza trakeotomio en Salvador, sen publiki neniun libron, kvankam kontribuinte al kelkaj publikaĵoj kiel Nova Cruzada kaj Os Anais. Li forpasis en Salvador, kelkaj tagoj post sia 32-naskiĝtago. Parto de siaj tekstaĵoj estis kompilitaj kaj publikitaj de la eseisto Andrade Muricy en 1952. Siaj poemoj, inkluzive skribaĵoj kaj poemoj registritaj voĉe de amikoj kaj familianoj, estis rikoltitaj en 1968 de Augusto de Campos, kiu konsideras Kilkerry praulo de modernismo en Brazilo. Oni ankaŭ nomis lin "la Gregório de Matos" de tiu epoko en bahia societo.
Renaissance (partio)
Renaissance (RE) (eo: Renaskiĝo), antaŭe nomata En Marche (EM) inter 2016 kaj 2017 kaj La République en marche (LREM) inter 2017 kaj 2022, estas franca politika partio kreita en septembro de 2022 per la kunfandiĝo de LREM kun la malgrandaj partioj Agir kaj Territoires de progrès. Origine ĝin kreis Emmanuel Macron dum sia kampanjo por la Prezidanta baloto de 2017 en Francio.
Post esti elektita Prezidanto de la Respubliko en 2017, Emmanuel Macron demisiis de la prezidanteco de la fondita movado. La partio gajnis absolutan majoritaton en la samjaraj deputitaj balotoj sed nur simplan majoritaton en la sekvaj deputitaj balotoj en 2022, malgraŭ la reelekto de Emmanuel Macron kiel prezidanto en la ĵus okazinta baloto.
Ĝia nuna ĝenerala delegito estas Stéphane Séjourné.
La partio estas klasifikita de centro maldekstre al centro dekstre de la franca politika spektro, kaj fojfoje ankaŭ kiel tutpopola partio.
Hexactinellid-sponguloj
La sponguloj de klaso Hexactinellida —aŭ hexactinellid-sponguloj aŭ glas-sponguloj— estas membroj de la besta filumo Porifera. La skeleto de ĉi tiuj spongoj konsistas el silicozaj spiketoj de ses radioj, kiuj transiras ĉe dekstraj anguloj, konataj kiel heksaktenoj, kiuj donas al la grupo ĝian nomon. Oni konas ĉirkau 500 speciojn.
Karakterizaĵoj
La hexactinellid-sponguloj kutime havas la formon de glaso, la muro de la korpo estas formita per trabeka strukturo. Ĝia nivelo de organizo estas sikonoida aŭ leukonoida. La pinakodermo ne ekzistas kaj estas anstataŭita per senĉela membrano. Krom la spiketoj, ili eble havas spongajn fibrojn. Estas specioj de hexactinellid-sponguloj, kiuj ne havas skeleton.
Biologio
Ĉiuj hexaktinelidoj estas maraj kaj preferas profundan akvon, inter 200 kaj 2.000 metroj. Ili vivas sur molaj substratoj kaj ili abundas en malprofundaj akvoj de la polusaj regionoj. Ili povas formi impresajn rifojn en profundoj de 180 ĝis 250 metroj, iuj el kiuj pliiĝas 18 m super la mara fundo.
(7748) 1987 TA
(7748) 1987 TA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en gubernio Gunma (Japanio).
Bajkala kreko
La Bajkala kreko (Anas formosa) estas birdospecio nome anaso el la familio de anasedoj kun tre bunta bildokapo. Ili reproduktiĝas en orienta Rusio (norda kaj orienta Siberio) kaj vintras en Orienta Azio.
Hexactinellid-sponguloj
Klasifikado
La klaso prezentas du subklasojn kaj kvin ordojn,
Bajkala kreko
Aspekto
La Bajkala kreko longas 40 cm (inter 39 kaj 43 cm), do estas iomete pli granda kaj pli longvosta ol la Kreko.
La reprodukta masklo estas nekonfuzebla, kun rimarkinde bunta kapo triope diverskolora nome kun verda nuko, flava vango kaj malhelbruna krono. Ĉiu areo havas bordojn per blanka fajna strio, videbla ĉefe ĉirkaŭ la verda nukareo. Krome estas du ankaŭ fajnaj tre nigraj vertikalaj strioj (kun fajnegaj blankaj bordoj) nome unua kiel limo inter nukareo kaj vango kaj dua el okulo suben tra la tuta vango kaj poste al la suba bekobazo. Tiu bunta kapobildo estas tialo por la latina scienca nomo Anas formosa, kio signifas pli malpli “belega anaso”.
La brusto estas helbruna kun malhelaj punktoj. Ties brustoflankoj estas rugecbrunaj kaj la malantaŭo kaj flankoj estas grizaj divide per tre blanka limostrio. La beko estas malhelgriza al nigreca.
Temas pri evidenta kazo de seksa duformismo. La inkreko similas al femala Kreko, tio estas ĝenerale grizbruna birdo, sed kun pli longa vosto kaj post la bekobazo troviĝas blankeca makulo (simile al aliaj krekoj kiaj la Marĉanaso kaj la Bluflugila anaso, sed temas pri marko kiun ne havas la Kreko), hela gorĝareo kaj super la malhela okulstrio troviĝas hela brovostrio (superokulo) sub la pli malhela krono. La beko kaj la longaj kruroj estas grizaj.
Pri tiuj "inoj" kiuj havas "bridajn" markojn en vizaĝoj, oni sugestis, ke almenaŭ ĉe kelkaj el tiuj bridaj "inoj," se ne ĉe ĉiuj, estas fakte junaj maskloj. La junulo havas plumaron similan al tiu de la ino kaj povas esti distingata el la Komuna kreko pro la pala brida punkto. Ankaŭ la masklo for de la reprodukta sezono estas simila al ino, sed pli ruĝecbruna.
Dumfluge videblas speguleto (duarangaj) bluecverdeca kun fajna ruĝeca bordo antaŭe kaj pli rimarkinda blanka bordo malantaŭe. La flugoplumoj estas pli malhelaj ol la resto de la korpo. Kaze de la reprodukta masklo la bildo estas pli bunta kun ankaŭ verda antaŭ bordo de duarangaj kaj nigra subvosto.
Vivkonduto
La konduto de la Bajkala kreko similas al tiu de la Kreko, sed ĝia flugmaniero ne estas tiom rapida kaj ne ŝanĝas tiom ofte direkton. Ĝia voĉo estas pli laŭta ol tiu de la Kreko. La maskla bajkala kreko havas la strangan, ridecan voĉon de "vot-vot" aŭ "pruup". La ina birdo mallaŭte anaskvakas.
Tiu palearktisa birdo vivas ĉefe en Azio apud dolĉaj akvoj.
Distribuado kaj habitato
Ĝi reproduktiĝas en la arbaraj zonoj de orienta Siberio el la baseno de la Jenisejo orienten al Kamĉatko, norda Korjakio, orienta Magadana provinco, norda Ĥabarovska regiono, sudorienta kaj norda Jakutio, orientcentra Irkutska provinco, kaj norda Krasnojarska regiono.
Temas pri migranta specio, kiu vintras en Sudkoreio, Japanio, Tajvano, norda kaj orienta Ĉinio, el Pekino suben laŭ la marbordo al la limo kun Vjetnamio, kaj okcidenten al Junano kaj poste norden al Ĉongĉingo kaj Henano.
Ili reproduktiĝas en lagetoj en tundrobordo kaj en marĉaj arbaroj. Vintre ĝi troviĝas en freŝaj akvoj de malaltaj teroj.
Tiu specio estas klasita kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo pro ĉasado kaj detruo de siaj vintraj humidejaj habitatoj. Tamen ĵusaj libroj asertas, ke la specio rekuperiĝas.
Subsidenco (geologio)
Subsidenco aŭ subsidiĝo en Geologio nomiĝas la iompostioma procezo, per kiu la terkrusto sinkiĝas.
Ĝi povas okazi ĉu per la relativa movado de la tektonaj platoj kiuj inkluzivas kaj ilian konverĝon kaj ilian diverĝon aŭ, sur pli malgranda skalo, per la setliĝo de la grundo en sedimentaj basenoj (ofte akcelita de homa ago, kiel en la kazo de naftobasenoj) aŭ per la ĉeso de vulkana agado en reduktitaj areoj ĉirkaŭ la vulkanoj mem, kiel en la kazo de atoloj. Okaze de subsidiĝo, la marnivelo povas altiĝi.
La malo de subsidiĝo estas leviĝo, kiu rezultigas plialtiĝon de la alteco de la solida surfaco de nia planedo kaj, sekve, malkreskon de marnivelo.
La subsidenco ofte kaŭzas ekeston de sedimenta baseno kun dikeco de multaj centoj ĝis pluraj miloj da metroj. Ekzemple en la Nordgermana baseno la sedimenttavolo kelkloke estas ĝis 10 km dika.
Huamantla
Huamantla estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Huamantla. Krom la ĉefurbo 100 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29013.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 77076 loĝantojn. El tiuj estis 37655 viroj kaj 39421 virinoj. La komunumo havas surfacon de 354,34 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2500 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 633,5 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 14,3 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 51569 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 129 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 0,25 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Potočiště
Potočiště (ĝis la jaro 1948 Dürnbach) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Odrava, troviĝanta en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km okcidente de Odrava. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Potočiště estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,47 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Szombathely
Szombathely [sombathej] estas urbo en Hungario en la regiono Okcidenta Transdanubio, en la departemento Vas (Hungario), en la Distrikto Szombathely kun titolo egalrajta al departemento. Szombathely estas centro de la departemento kaj la distrikto, fine estas ankaŭ sidloko de diocezo. Szombathely estas konata germane kiel Steinamanger [ŝtonoj sur kampo (ruinaĵoj)] kaj kiel Savaria aŭ Sabaria en la latina lingvo. En Esperanto, okaze de la Internacia Junulara Kongreso en 2008, oni ankaŭ sugestis novan laŭsignifan tradukon de la urbonomo, Sabatejo.
Historio
Intertempe iamaj najbaraj vilaĝoj Olad, Herény, Zanat kaj aliaj aliĝis al Szombathely.
En la urbo funkcias episkopejo kaj universitata fakultato (pli frue pedagogia altlernejo).
Eduko
En 2008 Pedagogia Altlernejo Dániel Berzsenyi aliĝis al Universitato de Okcidenta Hungario (Sopron).
Esperanto
Szombathely estas la loko kie okazis la Internacia Junulara Kongreso 2008.
En la urbo Szombathely en 1922 komenciĝis Esperanto-kurso kaj fondiĝis grupo de HES. Sed en la sama jaro aperis kaj eklaboris tie ankaŭ József Csatkai, kiu senlace organizis Ido-kursojn kaj fondis la lokan Ido-grupon sub la nomo Sabaria Ido-Grupo. Fortiĝon de la grupo signis, ke en la proksima urbo Sopron okazis la unua landa Ido-konferenco la 1-2-an de aŭgusto 1923. Pro la apero de la du movadoj en la sama urbo aperis ankaŭ la polemiko en la loka gazetaro pri Ido-Esperanto.
Lasttempe en la nova universitatranga katedro pri Aplikata Lingvistiko en la Pedagogia altlernejo de Szombathely en la unuajaran studprogramon eniris ankaŭ interlingvistiko. La studentoj estas filologoj, kiuj krom la fako aplikata lingvistiko specialiĝos ankaŭ pri la angla aŭ la germana lingvoj. Krom la ĝeneralaj lingvistikaj studoj ili konatiĝos ankaŭ pri interlingvistiko, pri kiu dum du semestroj po 2 horoj okazas lekcio kaj seminario. La studprogramon konsistigas lingvopolitikaj demandoj, analizo de aprioraj kaj aposterioraj lingvoprojektoj, dum la dua semestro detala analizo de Volapuko, Esperanto, Ido kaj kelkaj aliaj artefaritaj lingvoj.
En 1980 okazis en Szombathely la 2-a Renkontiĝo de Esperantistaj Familioj.
Senegala Federacio de Manpilkado
La Senegala Federacio de Manpilkado (Fédération Sénégalaise de Handball) estas la nacia organizaĵo pri manpilkado en Senegalo. La asocio reprezentas kaj la viran kaj la virinan naciajn teamojn de manpilkado. Ĝi membras en la Internacia Federacio de Manpilkado.
Martenico
Marteto (Mărţişor [mərciŝor'] rumane) estas printempa tradicio praktikta en Bulgario kaj Rumanio.
La origino (deveno) de la termino estas de la 1-a de marto kaj dum la tempo de Romia Imperio, laŭ Romia kalendaro 1a de marto esti la unua tago de la jaro, kaj krome troviĝas ĝi en la Bulgara legendo, kaj havas apartan signifon ankaŭ en la spaco de la rumanaj tradicioj. Junuloj kaj gemaljunuloj atendas la unuan tagon de marto, por akcepti la printempon pere de „marteto”.
Komence ekzistis ia marteto de la rumanaj vilaĝoj kun aparta mistera legendo. La kamparanoj kunplektis du fadenojn, unu blankan kaj unu ruĝan el lano, farante tiel magiajn cirklojn kiuj protektis ilian hejmon, ĝian ĉirkaŭaĵojn kaj ilian familion kontraŭ la malbonaj spiritoj. En posta epoko, oni pendigis de tiuj ŝnuroj orajn aŭ arĝetajn monerojn. Pli poste, ankaŭ la urbanoj transprenis tiun tradicion kaj ili aldonis al tiuj blanka-ruĝaj ŝnuroj komence simbolojn de la amo, de la bonŝanco, kaj en jam nia tempo eĉ plej strangajn improvizaĵojn.
Tiu tradicio ekzistas same en Bulgario, la ruĝ-kaj-blankajn martenicojn oni donacas al amikoj, kaj surportas la tutan tagon. Post la festo oni pendigas ilin sur fruktarboj kiel abundodonantan sorĉaĵon. En Bulgario estas ankaŭ kutimo de Marto-avino: ĉe la bulgaraj infanoj la unua de marto estas tre ĝoja festo, ili nomas monaton marto "avino Marto" (bulgare baba Marta/баба Марта/). Do la 1-an de marto maljuna virino vestita en nacia vestaĵo kun ruĝigitaj vangoj, ŝpinbastono kaj pendosako akompanita de sekvantaro vagas tra la urboj kaj vizitas ĉiujn oficejojn,lernejojn kaj infan- ĝardenoj. Baba Marta disdonas martenicojn, bonbonojn, sekigitajn fruktojn al la oficistoj kaj la infanoj, kaj deziras al ĉiuj feliĉon.
Count Basie Orchestra
La Count Basie Orchestra (aŭ mallonge: la Basie Band) estis usona ĵazbandego direktata de Count Basie. La Basie-Band estis krom la Duke Ellington Orchestra kaj la bandoj de Woody Herman, Lionel Hampton kaj Benny Goodman unu el la plej famaj ĵazensembloj de la svingepoko. Evoluinte el la orkestro de Benny Moten, la Basie Band apartenis – kune kun la tri orkestroj de Harlan Leonard, Jay McShann kaj Twelve Clouds of Joy Andy Kirk – al la plej elstaraj reprezentantoj de kansasurba ĵazo, atingis sian trarompon tamen en 1937 je Novjorko. La orkestro ankaŭ travivis la grandan ĵazbandegan pereon fine de la 1940-aj jaroj, kunlaboris en la 1960-aj jaroj kun Frank Sinatra, Tony Bennett kaj Ella Fitzgerald. Kiel Ghost band (spiritbando) ĝi pluekzistis post la morto de Count Basie en 1984, nun direktate de Bill Hughes.
Fruaj jaroj
Kiam muzikkritikisto kaj diskproduktisto John Hammond aŭskultis la bandon en decembro de 1935 okaze de radioelsendo el klubejo Reno Club, li flugis en majo al Kansasurbo, por travivi prezentadon de Basie Band surloke. Hammond skribis poste: „Mi ne kuraĝis iri al Kansasurbo, ĉar mi timis seniluziiĝon. Kaj tamen unua vespero en Reno majon de 1936 restis la plej ekscita muzika okazintaĵo, kiun mi povas memori. La orkestro de Basie ŝajnis posedi ĉiujn avantaĝojn de bandeto kun spritaj soloistoj kaj plena malstreĉiteco kaj krom tio ankoraŭ la entuziasmigon kaj dinamikon de bandego … Basie por mi fariĝis iaspeca religio; mi komencis verkis pri la orkestro en [ĵazrevuoj] Down Beat kaj en Melody Maker.“ Hammond sekve persvadis sian amikon Benny Goodman kaj poste ties direktisto Willard Alexander de diskeldonejo MCA Records, ankaŭ iri al Kansasurbo. Sub la kondiĉo pligrandigi la grupon al la tiama normo de 13 membroj sur grandon de ĵazbandego, Hammond kaj Alexander kontraktis kun Basie pri surdiskigo; ĝi ampleksis 24 diskofacojn por entute 730 dolaroj, kio tamen post protesto de Hammond estis plialtigita sur la sindikatan minimuman salajron. Hammond peris la bandon al Novjorko, kie ĝi devis ludi en dancejo Roseland Ballroom. Basie konsentis kaj esperis per tio povi daŭrigi la artistan liberecon kaj la spiriton de a kansasurban stilon de sia naŭkapa ensemblo.
La Basie Band unuafoje prezentis en Grand Terrace je Ĉikago, kio tamen tute ne komencis kuraĝige; La bando disponis nur pri kelkaj aranĝoj kaj devis toleri la devigon ludi kiel allogaĵon la muzikon de Dichter und Bauer de Franz von Suppé.
Jones-Smith Inc.
Hammond kaŝe sonregistristis, antaŭ ol komencis la kontrakto kun Decca, kun kvinopo el la bandego kaj aldone kun Jimmy Rushing kvar diskofacojn, kiuj poste aperis sub la nomo Smith-Jones Inc. ĉe diskeldonejo Vocalion. „Jones“ kaj „Smith“ estis la seninsidaj nomoj (Jo Jones) de la frapinstrumentisto kaj de la trumpetisto (Carl Smith); ĉi tiu nur estis anstataŭa ludanto por Buck Clayton, kiu tiutempe devis intermiti pro vundita lipo. La kvinopo surdiskigis la 8-an de oktobro kvin pecojn; du registraĵojn de Shoe Shine Boy, Evenin’, Boogie-Woogie (je kio aldoniĝis kantisto Jimmy Rushing) kaj la normkanton Oh Lady Be Good. Jo Jones memoriĝis poste: „Ni faris ĉi tiujn registraĵojn dum unu horo.“