cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kuniĝo de la Franca Popolo
La Kuniĝo de la Franca Popolo (franclingve "Rassemblement du peuple français" aŭ "RPF") estis politika movado fondita de generalo de Gaulle la por efektivigi lian politikan programon priskribitan en la paroladoj de Bayeux. Dum sia mallonga vivo (1947-1955), la RPF estis unu el la du ĉefaj opoziciaj movadoj al la 4-a Respubliko (kun la Komunisma Partio (PCF)), volanta situi ekster la dekstra/maldekstra partigo. La RPF estis la sola movado de la historio de gaŭlismo fondita kaj prezidita de Charles de Gaulle kaj la sola movado, kiu kunigis ĉiujn gaŭlistojn.
La, la RPF estis definitive dormigita.
Horní Rožínka
Horní Rožínka (Ober Rosinka) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1366.
Taglibro de ĉambristino
Taglibro de ĉambristino (Le Journal d’une femme de chambre en la franca), satira romano franclingve verkita de Octave Mirbeau, estas eble la plej konata romano de tiu ĉi aŭtoro. Ĝi aperis en 1900.
Filmaj, televidaj aŭ teatraj adaptaĵoj
El la romano oni faradis filmojn pli ol dekdufoje. La filmigoj inkluzivas:
VO
VO havas plurajn signifojn:
4891 Blaga
4891 Blaga estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan (Bulgario).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la bulgara poetino Blaga Dimitrova (cirile : Блага Димитрова 1922–2003), vicprezidantino de Bulgario de 1992 ĝis 1993.
24074 Thomasjohnson
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas Johnson, kiu mentoris en 2007 unu finalist(in)on de The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Li instruas ĉe la Macomb Junior High School de Macomb (Ilinojso).
Ernő Tóth
Ernő Tóth [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tóth Ernő estis hungara pentristo, grafikisto, skulptisto. Ernő Tóth naskiĝis la en Sajóecseg.
Biografio
Ernő Tóth abiturientis en belarta gimnazion en 1968, poste li laboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo kiel dekoraciisto, kulisisto. Li studis inter 1974-1979 en Hungara Belarta Alternejo. Liaj plej gravaj instruistoj estis Szilárd Iván, Jenő Barcsay kaj László Patay. Li studvojaĝis al Francio, Usono, Nederlando, Jugoslavio kaj Bulgario. Li kreas krom la pentraĵoj grafikaĵojn kaj groteskajn skulptaĵojn. Li ricevis bulgaran kaj kelkajn hungarajn premiojn.
205
En la jaro 205 post Kristo okazis, interalie:
Milito de Vendée
Priskribo
La departementoj inkluditaj en la ribelo, nome la Vendée Militaire, inkludis la areon inter la rivero Luaro kaj Layon: nome Vendée (Marais, Bocage Vendéen, Collines Vendéennes), parto de Maine-et-Loire okcidente de Layon, kaj la parto de Deux Sèvres okcidente de la rivero Thouet. Post la sekurigo de tiu lando, la mankoj de la Vendea armeo evidentiĝis. Manke de unuigita strategio (aŭ eĉ de armeo) kaj luktante nur defensivan kampanjon, el Aprilo antaŭen la armeo perdis koheron kaj siajn specialajn avantaĝojn. Sukcesoj pluis dum kelka tempo: Thouars estis kaptita komence de Majo kaj Saumur en Junio; estis venkoj ankaŭ en Châtillon kaj Vihiers. Post tiu serio de venkoj, la Vendeanoj eniris en longdaŭra sieĝo de Nantes, por kiu ili ne estis preparitaj kaj kio havigis al la registaro en Parizo sufiĉan tempon por sendi pli da trupojn kaj spertajn generalojn.
Dekoj da miloj de civiluloj, respublikaj prizonuloj, kaj simpatiantoj de la revolucio estis masakritaj de unu el ambaŭ armeoj. Historiistoj kiaj Reynald Secher priskribis tiujn okazaĵojn kiel 'genocido,' sed plej fakuloj malakceptas la uzadon de tiu vorto kiel malĝusta. Finfine, ja la ribelo estis subpremita uzante drakonajn agadojn. La historiisto François Furet konkludas ke la subpremado en Vendée "ne nur montris masakrojn kaj detruon je senprecedenca skalo sed ankaŭ entuziasmon tiom violenta ke ĝi restis kiel heredo multe kiel identeco de la regiono... La milito ĝuste reprezentis la profundon de la konflikto... inter religia tradicio kaj la revolucia fondo de la demokratio."
Anton Elter
Anton ELTER (naskiĝinta la en Windeck-Rosbach, mortinta la  je Bonno) estis germana filologo kaj profesoro en Ĉernivco (1887-1890) kaj Bonn (1890-1925).
Vivo
Anton Elter estis la plej aĝa de la naŭ infanoj de la bazlerneja instruisto Ludwig Elter. Li kreskis kun siaj tri fratoj kaj kvin fratinoj en Rosbach kaj Lohmar. Li frekventis bazlernejon kaj lernis la latinan kaj la grekan per privata instruado. Ekde 1870 li frekventis la lernigejon Progymnasium Siegburg kaj ekde 1874 Kaiser-Wilhelm-gimnazion en Kolonjo. Post diplomiĝo en 1876, li unue studis por semestro ĉe Monastera Akademio kaj tiam translokiĝis al Bonn, kie li estis precipe influita de Franz Bücheler kaj Hermann Usener. En Bonn, Elter estis membro de la filologia seminario dum kvar semestroj, dum du semestroj kiel subestro. Sub Jacob Bernays li laboris la lastajn kvar semestrojn de siaj studoj kiel asistanto en la universitata biblioteko. La 14-an de aŭgusto 1880 li doktoriĝis per la disertacio De Ioannis Stobaei codice Photiano.
Soleco
Soleco aŭ izoleco estas objektiva stato de unuopulo, kiu ne havas sufiĉon de kontaktoj kun aliaj homoj kaj eskapas tiel el sia socia medio. La unuopulo povas veni en la solecon el diversaj kaŭzoj: Kun la soleco estas ofte miksata soliĝinteco, sed tiu estas subjekta emocia stato de unuopulo, kiu, ofte al reago je soleco, ekvivas grandan sopiron pri kontakto kun alia persono aŭ aliaj homoj.
Anton Elter
Vivo
Post diplomiĝo Elter entreprenis instruan vojaĝon al Romo, kie en la aŭtuno li alprenis pozicion kiel tutoro al la Princo de Teano, Onorato Caetani. Krom tiu ĉi agado, Elter trovis la ŝancon studi manuskriptojn en la Vatikana Biblioteko kaj ekkoni la rom(i)an vivon. En 1884 Elter revenis al Bonn kaj prepariĝis por la ŝtata ekzameno por rajtiĝo je instruistado kiun li trapasis en la aŭtuno de 1885. Post la prova jaro ĉe la Reĝa Gimnazio en Bonn, Elter laboris tie kiel instruisto ĝis li estis nomumita eksterorda profesoro pri filozofio ĉe la Ĉernivca Universitato - eĉ sen habilitiĝo! - la 28-an de januaro 1887. Li reprezentis la tiean katedron ĝis vokiĝo al la Bonna universitato en 1890.
Soleco
Solemulo estas individuo kiu sekvas sian propran vojon en komunumo kaj havas malmultajn aŭ preskaŭ neniujn interagojn kun aliaj homoj aŭ kiuj limigas la interagadon ekzemple al la profesie necesa.
Anton Elter
Profesoreco en Bonn
En 1889 ministeridirektoro Friedrich Althoff konsideris Elter digna kandidato por la tria profesoreco en Bonn: la posteno fariĝis vaka post la morto de Eduard Lübbert. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff el Göttingen estis kontraŭ la nomumo de Elter. Li mem estis unua en la listo de nomumoj, sekvis Rudolf Schöll el Munkeno kaj nur trialoke Anton Elter. Post kiam Wilamowitz kaj Schöll rezignis ĉi prie oni venigis Elter kaj li nomumiĝis kundirektoro de la Filologia seminario. Ĉar li ne habilitiĝis kaj estis nur lektoro en malsama fako en Ĉernivco, li komence ricevis nur lektoradon en Bonn. En 1892 li estis promociita al plena profesoreco.
En Bonn, Elter ankaŭ laboris sur honora bazo kiel profesoro pri elokventeco. En tiu pozicio li respondecis pri la redaktado de la programoj kaj kurskatalogoj de la universitato kaj farisparoladon en memoro pri la fondinto de la universitato reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a (Prusio). Elter restis ĉe la Universitato de Bonn ĝis sia morto. Iri al Würzburg (1902) li malakceptis kaj Franz Boll estis nomumita anstataŭe. En 1912 li ricevis la titolon de sekreta konsilisto. La 4-an de novembro 1925, Elter neatendite suferspertis apopleksion kaj mortis la sekvan tagon.
Laŭ la atesto de liaj studentoj Ernst Bickel kaj Hans Herter, kiuj skribis nekrologon, li estis ekstreme stimula akademia instruisto. Lia scienca laboro estis kontestata en profesiaj cirkloj kaj li estis konsiderita duarangulo. En siaj skribaĵoj Elter traktis vastan gamon de temoj. Li transpaŝis ofte la kadron de klasikaj studoj kaj ankaŭ traktis demandojn de bibliotekadministrado, teologio kaj itala historio. La manskribita postlasitaĵo kun paroladoj, kolektoj de materialo, manuskriptoj kaj manekzempleroj estis tute perdita dum la Dua Mondmilito.
Neuleiningen
Neuleiningen - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Leiningerland. Antaŭ 2018 ĝi estis parto de pli malgranda komunumaro Grünstadt-Land.
Saint-Prix (Val-d'Oise)
Saint-Prix estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Prissiens.
Hiroyuki Tazawa
Hiroyuki Tazawa (田沢 浩之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos kaj Vegalta Sendai.
Krokodili
Krokodili (la verbformo de "krokodilo") estas Esperanta idiotismo kun la signifo "en Esperanta medio paroli lingvon kiu estas la denaska lingvo de iuj ĉeestantoj". Por similaj trajtoj ankaŭ ekzistas la vortoj aligatori kaj kajmani. Kelkfoje la vorto krokodili estas uzata kun pli ĝenerala signifo de "krokodili, aligatori aŭ kajmani", do kun la signifo "en Esperanta medio paroli ajnan etnan lingvon". Malofte oni tiam ankaŭ uzas la vorton reptiliumi. Malo de krokodili estas gaviali (aŭ malkrokodili) - "paroli en ne-Esperanta medio Esperanton, kiam alia lingvo pli taŭgus".
Krokodilado estas ĝenerale malakceptata inter esperantistoj. Oni volas eviti ĝin por pli bone praktiki Esperanton, por ke oni povu bone uzi ĝin, kiam oni vere bezonas ĝin, parolante kun eksterlandanoj. Homoj, kiuj nur malofte povas vojaĝi eksterlanden, alikaze preskaŭ neniam havus la eblecon praktiki sian Esperanton. Dum internaciaj Esperanto-renkontiĝoj, krokodilado povas kaŭzi nekomprenon, kaj tial estas eĉ malpli akceptata ol en kunvenoj de samlandanoj. Aldone, krokodilado povas kaŭzi malbonan impreson al vizitantaj ĵurnalistoj aŭ aliaj eksteruloj ĉe la aranĝoj, ĉar ili povus pensi ke per Esperanto oni ne povas bone esprimi sin. Ĉiuj ĉi kialoj kune igas la krokodiladon malakceptata inter esperantistoj, tiel ke ili ofte instigas homojn paroli Esperanton, eĉ se tio ne absolute necesas por rektaj komunikaj kialoj.
Tamen, foja krokodilado kun komencantoj por klarigi gramatikajn detalojn estas pli akceptata. Sed multaj preferas alparoli komencantojn per simpla, malrapida Esperanto, por ke ili baldaŭ plibonigu sian lingvoscion.
Paroli en fremdlingvo por plibonigi sian scion de alia fremdlingvo en Esperanto-aranĝo estas iom pli akceptata trajto. Vidu pli ĉe aligatori.
Etimologio
Pri la etimologio de la esprimo krokodili oni ne certas. Tamen ekzistas pluraj klarigaj teorioj:
Onidire krokodiloj ploras manĝante viktimojn. Analoge, krokodilanto plendas pri la fato de Esperanto, sed mem kontraŭefikas ĝin.
La uzon de "krokodilo" por slange indiki neesperantiston enkondukis la italdevena Ferrari, taksiisto en Parizo dum la 1930-aj jaroj. "Kion volas tiuj krokodiloj?" li kutime apostrofis la neesperantistojn, kiuj brue envenis la kafejon kie li estis babilanta en Esperanto kun samideanoj. Ankoraŭ nun kelkfoje "krokodilo" sinonimas al neesperantisto. Tamen, pli ofte ĝi signifas "Esperanto-parolanto, kiu en Esperanto-medio parolas nacilingve".
Iom alimaniere raportas la originon de la enkonduko de "krokodilo" en p.185 de sia verko Lingvaj Babilaĵoj Andreo Ĉerpiljodo, raportante el la buŝo de Roĝero Bernardo, kiu mem spertis surloke tiujn momentojn kun Ferari'.
Alia klarigo de "krokodili" devenas el la Cseh-metodo de instruado. Kiam Andreo CSEH instruis, li ĉiam kunportis lignajn bestojn. Dum liaj kursoj neniu rajtis paroli sian gepatran lingvon, krom se tiu havis la krokodilon en la mano.
Diversaj difinoj
Homoj havas diversajn opiniojn pri la difinoj de la reptiliaj vortoj - baze temas pri tio, ke homo parolas alian lingvon ol Esperanto en Esperanto-medio:
Unu varianto (plej kutima):
Alia varianto (ŝajne malpli konata):
Pli malofte ankaŭ aperas la vortoj lacerti kaj gaviali kun diversaj signifoj. La plej oftaj signifoj tamen estas respektive "en Esperanta medio paroli alian planlingvon" kaj "paroli Esperanton kiam alia lingvo pli taŭgas".
La fenomeno de fanatikaj kontraŭ-krokodilistoj
Ekzistas en la Esperanto-movado ankaŭ la fenomeno de fanatikaj kontraŭkrokodilistoj. Temas pri personoj, kiuj fervore kaj fanatike atakas ĉiun, kaj precipe komencantojn, kiuj dum Esperanto-renkontiĝoj elbuŝigas neesperantlingvan vorton per la akretona frazeto: "Ne krokodilu!". Tiu ĉi fenomeno ne malofte komplete senkuraĝigas komencantojn, kiuj poste neniam plu partoprenas Esperanto-renkontiĝojn. La bona intenco, ke oni instigu la homojn praktiki sian Esperanton kaj plibonigi sian lingvokonon, per tia konduto tiam turniĝas al forbarilo por novaj lernantoj kun la tute kontraŭa efiko.
kokosila en Tokipono
En Tokipono ekzistas la slanga vorto kokosila, kiu havas la signifon "en tokipona medio paroli alian lingvon ol Tokiponon". Ĝi estas rekta tokiponigo de la esperanta vorto "krokodilas". La vorto ekestis, kiam Sonja Lang, kreinto de Tokipono kaj esperantisto, spontanee uzis ĝin en tokipona babilejo en aprilo de 2020. Ĉirkaŭ unu jaron poste Lang trovis en granda enketa esploro pri uzado de tokipono, ke la vorto estis uzata de ĉirkaŭ 50% de tokiponaj parolantoj. Pro tio ŝi nomis la vorton kokosila grava parto de Tokipono en sia verko Toki Pona Dictionary, kune kun 15 aliaj ofte uzataj neoficalaj vortoj.
Ramidreju
Ramidreju (kantabre, hispane ) estas mita estaĵo de la kantabra mitologio. Ĝi estas simila al mustelo.
Ili naskas ĉiun centan jaron, ide de vizelo aŭ foino. Ili estas sveltaj kaj longaj. Ties felo estas verdeca kaj ties okuloj estas flavaj. Ties muzelo estas kiel tiu de apro. Per muzelo ili faras profundajn fosojn, kiel talpo.
Oni tre volas ilin ĉar per ili oni povas trovi kaŝitajn trezorojn kaj ĉar onidire ties felo kuracas ĉiun malsanon.
Stabila kondensato
Stabila kondensato estas likvo, kiu konsistas el pezaj hidrokarbonoj C5H12 + supraj, en kiuj estas diluitaj ne pli ol 2-3% de la masa propano-butana frakcio kaj aliaj komponantoj. Oni ricevas ĝin el nestabila kondensato per malgasigo en la kondensatostabiligaj aparatoj en minejoj. Por plua pritraktado ĝi sekvas al prilaboraj fabrikoj.
Ofte oni uzas la vortkombinon stabila kondensato kiel sinonimon de gaskondensato.
210
En la jaro 210 post Kristo okazis, interalie:
Wa
La du-litera kombinaĵo Wa havas plurajn signifojn, inter aliaj:
(15776) 1993 KO
(15776) 1993 KO estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Kurd Laßwitz
Kurd Laßwitz (germane, foje ankaŭ literumata Kurd Lasswitz, ekzemple svisgermane, prononco ) naskiĝis la 20-an de aprilo 1848 en Breslau, ekde 1945 nomata Wrocław, mortis la 17-an de oktobro 1910 en Gotha, Turingio) estis germana verkisto, sciencisto, instruisto kaj filozofo.
Laßwitz estas unu el la unuaj aŭtoroj de sciencfikcio. Konstraste al Jules Verne kaj H. G. Wells li verkis pli socikritike kaj priskribis pli forajn estontajn sociojn. Krom beletraĵoj al lia verkaro apartenas ankaŭ natursciencaj/filozofiaj eseoj kaj traktatoj. Plurloke kaj plurlingve li ricevis la kromnomon esti la "patro de germanlingva sciencfikcio" Kelkajn verkaĵojn li publikigis je la pseŭdonimo Velatus.
Castagneto Po
Castagneto Po estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Chivasso, San Sebastiano da Po, San Raffaele Cimena, Casalborgone kaj Rivalba.
Kurd Laßwitz
Biografio
Lasswitz studis matematikon kaj fizikon en la Universitato de Breslau kaj la Universitato de Berlino, kaj doktoriĝis en 1873. Plej grandan parton de sia posta vivo li laboris kiel gimnazia instruisto en la urbo Gotha.
Verkaĵoj
Lia unua publikigita sciencfikcia rakonto estis "Bis zum Nullpunkt des Seins" ("Ĝis la nula punkto de ekzisto", 1871), kiu priskribas la vivon de la jaro 2371, sed sian reputacion de verkisto li gajnis pro la novelo Auf zwei Planeten ("Sur du planedoj", 1897), kiu priskribas renkonton de homoj kaj de marsa civilizo kiu estas pli malnova kaj pli progresinta ol la homa. Laŭ la novelo tiuj marsanoj manĝu sintezigitajn nutraĵojn, veturu per ruliĝantaj vojoj kaj en interplaneda vojaĝado utiligu kosmajn staciojn. La homa stelŝipo priskribata en la novelo uzas kontraŭgravitan teknologion, kaj flugas laŭ fizike realisma vojo inter la orbitoj de la Marso kaj la Tero, teknika procedo kiun multaj aliaj fruaj verkistoj de sciencfikcio malbone komprenis. Rakonto el lia verkaĵo Traumkristalle ("sonĝaj kristaloj") estis la bazo de la pli posta, internacie tre konata novelo Biblioteko de Babelo de Jorge Luis Borges. Lia lasta romana libro estis Sternentau: die Pflanze vom Neptunsmond ("Stela roso. La planto de la neptuna luno", 1909).
Je lia honoro, ricevis lian nomon undefined kaj la 46514 Lasswitz. Krome en 1981 en Germanio instaliĝis premio lianoma, kiu honorigas kaj subtenas germanlingvajn verkistojn de sciencfikcio.
Monika Hauser
Monika Hauser - naskiĝis la 24-an de majo 1959 en Thal SG, Svislando - estas kuracistino kun specialiĝo en ginekologio kaj homrajta aktivulino ekde la profesiiĝo vivanta en Germanio, nun en Brühl (Rejnlando) inter Kolonjo kaj Bonno. Estante infano de gepatroj devenaj al Suda Tirolo, ŝi havas pasporton de Italio. Post studoj en Innsbruck kaj Bolonjo ŝi en la jaro 1993 fondis la organizaĵon Medica Mondiale por trakti virinojn submetitajn al seksa perforto kaj malhelpi kaj puni seksan perforton kontraŭ virinoj kaj knabinoj en milita tempo. Hauser kaj ŝiaj kolegoj helpis pli ol 70 000 traŭmatigitajn virinojn kaj knabinojn en milit- kaj postmilitaj krizaj zonoj en Bosnio kaj Hercegovino, Kosovo, Demokratia Respubliko Kongo, Liberio kaj Afganio, ofte malgraŭ grandaj riskoj por sia propra sekureco. En 2008 al ŝi estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“.
Hajany (distrikto Brno-provinco)
Hajany estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas surrande de Bobrava montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1323, kiam ĝi estis posedaĵo de monaĥejo de premonstratinoj en Dolní Kounice. Pli poste ĝi estis alskribita al monaĥejo de cistercianinoj en Staré Brno.
Muzeo Boijmans van Beuningen
Muzeo Boijmans Van Beuningen estas muzeo pri figura arto en Roterdamo. Ĝi enhavas kolektaĵojn pri malnova kaj modernaj pentro-arto, interalie multajn famaĵojn. La kolekto de desegnaĵoj estas tutmonde fama. Cetere la muzeo havas parkon kun skulptaĵoj.
Historio
La muzeo estiĝis danke al donaco de la roterdama kolektisto Frans Jacob Otto Boymans al la urbo en 1841. Ĝi estis malfermita en 1849 en la Schielandshuis. Okaze de incendio en 1864 perdiĝis parto de la kolekto, sed danke al donacoj ĝi etendiĝis denove. En 1935 la muzeo translokiĝis al nova konstruaĵo.
Yeah Yeah Yeahs
Yeah Yeah Yeahs estas bando de rok-muziko formita en Novjorko. Ekde sia komenco, la bando estis komponita de la kantistino kaj pianistino Karen O, la gitaristo Nick Zinner kaj la drumisto Brian Chase, kiuj por koncertoj ricevis helpon de David Pajo. Ilia muziko estas mikso de iamaj stiloj kun gitaroj de punko/rok-muziko fortaj, sintezaj kaj kriemaj sonoj, vagemaj kaj melankoliaj melodioj.
Muzeo Boijmans van Beuningen
Historio
En 1958 oni aldonis la kolekton de Daniël George van Beuningen, krome desegnaĵoj kaj skulptaĵoj de Auspitz kaj Franz Koenigs, aĉetitaj de Van Beuningen en 1932 kaj 1941. Per tio la muzeo ricevis sian nuntempan nomon.
Yeah Yeah Yeahs
La bando formiĝis en 2000 kaj registris kvar studialbumojn: nome, Fever to Tell, en 2003; Show Your Bones, en 2006, nomumita la dua plej bonkvalita albumo de la jaro fare de la revuo NME; la tria It's Blitz! de 31a de marto 2009 en Usono kaj 6a de aprilo en la cetero de la mondo; kaj la kvara, Mosquito kevendita el 15a de aprilo 2013.
Muzeo Boijmans van Beuningen
Historio
Pligrandiĝoj de la muzeo okazis precipe en 1971 kaj 1990, kaj denove en 2003 kun grava rekonstruo de la domo. La muzeo disponas pri biblioteko, vendejo kaj restoracio.
Yeah Yeah Yeahs
La nomo de la bando estis inspirita de la fakto ke multaj novjorkanoj, por respondi uzis "Yeah Yeah". La grupo ricevis kelkajn nomumojn el premioj Grammy.
Veronika B. Nagy
Veronika B. NAGY [nadj] rumania hungara ĵurnalistino, redaktorino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 18-an de aprilo 1958.
Kariero
Veronika B. Nagy diplomitiĝis en UBB de Kluĵo. Ŝi vivas de tridej jaroj en Bukareŝto. De 1994 ŝi estas kunlaboranto, raportisto, redaktoro de hungara elsendo de rumana televido, de 2002 ĉekunlaboranto.
NGC 3653
NGC 3653 (aliaj indikoj — MCG 4-27-29, ZWG 126.44, HCG 51C, NPM1G +24.0240, PGC 34905) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Juda kuirarto
Juda kuirarto rilatas al la kuiradaj tradicioj de la juda popolo en la mondo. Ĝi evoluis dum multaj jarcentoj, formitaj de judaj dietaj leĝoj (koŝero), judaj festotagoj kaj ŝabata tradicio. La juda kuirarto estas influita de la ekonomio, agrikulturo kaj kuirarta tradicio de la multaj landoj kie judaj komunumoj ekloĝis kaj varias multe tra la tuta mondo.
La distingaj stiloj en juda kuirarto estas aŝkenaza, sefarda, mizraĥa, persa, jemena, barata kaj latinamerika. Ekzistas ankaŭ pladoj de judaj komunumoj de Etiopio ĝis Centra Azio.
Filmilo
Filmilo estas fotilo, per kiu oni povas registri sinsekvajn bildojn por kinematografio, televido k.t.p.
Juda kuirarto
Ekde la establado de la ŝtato Israelo en 1948 kaj precipe ekde la fino de la 1970-aj jaroj, komenciĝanta israela "fuzia kuirarto" disvolviĝis. La juda-israela kuirarto precipe adaptis multajn elementojn, koincidantajn teknikojn kaj ingrediencojn de multaj diasporaj judaj kuirartaj tradicioj.
Filmilo
Filmiloj uzataj por televido kaj nuntempaj ciferecaj fotiloj uzas elektronikon por registri lumon, ĝenerale CCD-fotosensilo.
Juda kuirarto
Uzado de agrikulturaj produktoj el pladoj de unu juda kuirarta tradicio en la ellaborado de pladoj de aliaj judaj kuirartaj tradicioj, kaj ankaŭ enmetante kaj adaptante diversajn aliajn orientajn pladojn de la loka ne-juda loĝantaro de la lando Israelo (kiu ankoraŭ ne estis enkondukita per la kuirartaj tradicioj de judoj, kiuj alvenis al Israelo el la aliaj arabaj landoj), israela juda kuirarto estas kaj aŭtente juda (kaj plej ofte koŝera) kaj karakterize loka "israela", tamen plene hibridita de ĝiaj multkulturaj diasporaj judaj originoj.
Filmilo
La unua statuo de la premio Goja, la hispana kinpremio, kiu estis farita de la skulptisto Miguel Ortiz Berrocal por la ceremonio de 1987, estis bronzaĵo kun la formo de la kapo de la fama pentristo Francisco de Goya kun filmilo supre.
Veľké Slemence
Situo
Veľké Slemence situas sur ebenaĵo, laŭ la slovaka-ukrainia landlimo, laŭ traira flankovojo, Veľké Kapušany estas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1332 pri Szelmenc, kiu dum la historio estis unueca komunumo. En 1566 la tataroj faris senhoma la vilaĝon. En 1910 vivis en Veľké Slemence 844 da homoj, plej parte hungaroj kaj apartenis al Ung, en distrikto de Veľké Kapušany. Inter 1920-1938 la regiono apartenis al Ĉeĥoslovakio. Poste ĝi rehungariĝis laŭ Arbitracio de Vieno ĝis 1944. En 1946 Sovetunio distranĉis la vilaĝon kaj dum unu tago konstruis ŝtatlimon. Ekde tiam estas Mali Selmenci en Sovetunio kun katolika preĝejo, Veľké Slemence en Ĉeĥoslovakio kun ortodoksa (omaĝe al Sankta Spirito el 1886) kaj kalvinana preĝejoj. En 2006 nova katolika preĝejo konstruiĝis en Veľké Slemence, kie en 2001 vivis 604 da homoj (hungaroj: 586). En 2005 limotrapasejo ekfunkciis por perpieda kaj bicikla trafikoj.
31495 Sarahgalvin
31495 Sarahgalvin estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sarah Nicole Galvin, rekompensita kiel plej bona en ŝia kategorio, kaj kiu gajnis en 2014 la unuan rangon de la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi ankaŭ gajnis la premion Dudley R. Herschbach de la SIYSS (Stockholm International Youth Science Seminar). Ŝi estis lernantino ĉe la Corona del Sol High School de Tempe (Arizono, Usono).
1792 Reni
1792 Reni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (nun en Rusio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ukraina urbo Reni.
Wf
La literkombino havas plurajn signifojn:
A Jövő Társadalma
A Jövő Társadalma (La socio de futuro) estis hungaralingva sociscienca kaj socipolitika revuo aperinta en Kluĵo de septembro 1925 en redaktado de Viktor Aradi.
Ĝia enhavo
La revuo disvatigis la komunistajn ideojn, sed ĝi estis disponebla al ĉiu ajn mondkonceptaj tendencoj.
Historio
Post la numero de aŭgusto 1927 oni malpermesis ĝin, sed la redaktoro en oktobro 1927 aperigis kun sama enhavo sub titolo Huszonegyedik Század. En septembro 1929 ĝi aperis denove sub la malnova titolo. En 1930 ĝi aperis en Bukareŝto.
Demilich
Demilich estis finnlanda mortmetala grupo el Kuopio, formita je komenco de 1990-aj jaroj kaj konsistinta el kantisto kaj gitaristo Antti Boman, gitaristo Aki Hytönen, basisto Ville Koistinen kaj drumisto Mikko Virnes.
Demilich ludis sian, kiel ili planis, lastan koncerton la, sed denove eliris sur scenon ĉe la metala festivalo Jalometalli en Oulu, Finnlando, la.
La nomo Demilich signifas unu el la tipoj de lich, vario de ne-mortintoj en folkloro.
Krona stepkoko
La Krona stepkoko (Pterocles coronatus) estas specio de birdo de la familio de Pterokledoj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en norda sahara Afriko (Pterocles coronatus coronatus), nome Maŭritanio, Maroko, Okcidenta Saharo, Niĝero, Alĝerio, Ĉado, Libio, Malio, Sudano, Tunizio kaj Egipto, en Mezoriento (Pterocles c. vastitas) ĉe la dezerto Sinajo, Israelo kaj Jordanio, en araba duoninsulo nome en Omano (P. c. saturatus), kaj en Saŭdarabio, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Jemeno kaj kelkaj pli orientaj aziaj landoj kiel Afganio, Irano (kiel subspecio P. c. atratus), kaj en Pakistano kaj Barato (kiel subspecio P. c. ladas). Evidentas laŭ la landoj ke tiu specio loĝas en tre sekaj, ŝtonaj kaj dezertaj regionoj kun iomete da vegetaloj. La teritorio de la specio koincidas grandparte kun tiu de la Senegala stepkoko.
Aspekto
Temas pri mezgranda birdo 27 ĝis 29 cm longa kun enverguro de 52 ĝis 63 cm kaj pezo de 250 ĝis 300 g. Ĝi havas mallongan brunan voston. La masklo havas tre rimarkindan bildon en kapo, nome ruĝecan kronon, sube grizecan bendon super la okuloj kaj ĝis la nuko, maskon konsistanta el blanka frunta strio markita de du nigraj strioj, flaveca okulringo kaj blueca beko kaj krome flugilojn tre klarepunktitajn; la dorso estas malhelbruna kun helbrunaj puntoj. La ino ne estas tiom bunta, sed ŝi havas pli flavan kapon kaj estas pli malhelaj kaj nigrepunktitaj. Dumfluge la pintaj flugilduonoj estas nigraj kaj kontrastaj kun la resto de la flugiloj. La junuloj estas similaj al inoj, sed kun blankeca gorĝo. Estas kelkaj regionaj diferencoj: la raso nomiga Pterocles coronatus coronatus de norda Afriko estas pli hela kaj la Pterocles coronatus atratus ĉe Irano estas pli malhela.
La voĉo dumfluge estas ia gorĝeca "ĉag-ĉaĥ", sed ankaŭ iu "uiiii" kiel de mevo.
Kutimoj
La specio estas loĝanta, sed povas iomete moviĝi en Maroko aŭ Ĉado; kelkaj el Azio moviĝas vintre al Pakistano. Temas pri sociaj birdoj kiuj moviĝas en grandaj grupoj. Kiam ili flugas al akvejoj, ili atendas unu minuton aŭ du por kontroli ĉu estas eventuala danĝero, nur poste ili trinkas; poste ĉiu birdo atendas ĝis kiam la tuta grupo estu preta ekflugi.
Tiuj stepkokoj manĝas ĉefe grejnojn kaj eventuale berojn, ĉefe matene kaj vespere, sed ne dum la plej varmaj horoj de la tago. Ili trinkas frumatene kaj se malabundas akvo ili povas ne trinki dum kvin sinsekvaj tagoj. Male ili flugas grupe (po 20 ĝis miloj) al akvejoj.
Reproduktado
Okazas printempe (aprilo kaj majo). La nesto estas trueto inter ŝtonetoj aŭ en sablo foje ĉirkaŭita de ŝtonetoj. La ino demetas 2 aŭ 3 punktitajn ovojn, kiujn ambaŭ gepatroj (la ino dumtage) kovas dum 19 ĝis 30 tagoj. La idoj estas frumaturaj kaj ekmanĝas solaj, sed la gepatroj devas trinkigi ilin: ili trinkas el la brusta plumaro de la masklo, kiam li revenas foje eĉ de 30 kilometroj.
Shabeellaha Hoose
Malsupra Shabele (Shabeellaha Hoose) estas administra regiono (gobolka) en suda Somalio. Ĝis 1984, kiam la regionoj estis restrukturitaj, ĝi estis parto de la pli granda regiono Benadir kaj ties ĉefurbo estis Mogadiŝo, sed nuntempe la ĉefurbo estas Merko.
Shabeellaha Hoose limas kun la somaliaj regionoj de Banaadir, Shabeellaha Dhexe, Hiiraan, Bay kaj Meza Juba kaj kun la Hinda Oceano sudoriente. Post Mogadiŝo, oni supozas, ke tiu estas la plej loĝata regiono en Somalio.
Lower Shabele nomiĝas tiele laŭ la rivero Shabelle, kiu trapasas ĝin.
Lingvoj
Lingve, la regiono enhavas konsiderindan nombron de dialektojn de la somala. La majoritato de la populacio parolas la version Digil de la dialekto Af Maay kiel oni parolas en la areo de Dhoobey. Oni parolas en la regiono ankaŭ Af Jido, Af Garre, Af Tuni, Af Reer Marka kaj Af Reer Barawe krom la standardan somalan kaj la dialekton Af Maay de Mirifle.
Somaloj
Diroj:
Digil: Havijeoj: Aliaj klanoj:
István Nagy (aktoro)
NAGY István [pr. nadj] estis hungara aktoro naskiĝinta en Maroslekence en 1909 kaj mortinta en Budapeŝto en januaro 1976.
Lia kariero
István Nagy instruis sep jarojn en Aiud, poste ekde 1934] ĝis 1941 li estis aktoro de la Teatro Thália kaj de la a Nacia Teatro de Koloĵvaro. Inter 1941 kaj 1945 li ludis en Budapeŝto en la Nacia Teatro (Budapeŝto), ekde 1946 en la Operetoteatro (Budapeŝto), en Miskolc, denove en Budapeŝto (teatroj Petőfi kaj Jókai, la pli posta Thália). Ekde 1952 ĝis 1963 li estis ano de Teatro Déryné, kie li ankoraŭ en 1972 aperis. Ekde 1940 li filmis ĝenerale en ĉefroloj.
Árpád Eisert
Árpád Eisert [ejzert], laŭ hungarlingve kutima nomordo Eisert Árpád estis hungara kuracisto, kirurgo pri koroj.
Árpád Eisert naskiĝis la  1911 en Hungara reĝlando en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio). Li mortis la 1974 en Nyíregyháza.
Biografio
Árpád Eisert akiris kuracistan diplomon en Universitato de Karolo en 1937, poste li laboris en diversaj hospitalo en Ĉeĥoslovakio. En 1947 pro la minoritata subpremo li translokiĝis al Hungario. Komence li laboris en Sátoraljaújhely, poste en inter Nyíregyháza. En 1951 li unuafoje en Hungario operaciis koroparton. Lia sekva laborejo estis kliniko en Pécs kiel adjunkto. En 1954 li revenis al Nyíregyháza. En la 1960-aj jaroj li partoprenis en establo de korokirurgado en Debrecen. En 1974 li estis nomumita titulara docento.
Ws
La literkombino havas plurajn signifojn:
Vilovo
Vilovo, serbe Вилово, hungare Tündéres [tundEreŝ] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Titel.
Situo
Vilovo situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj.
Historio
Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al Osmana Imperio, ĝis 1873 al Habsburga Imperio, poste al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Titel. Post Traktato de Trianon Vilovo apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis la vilaĝon. En 2002 loĝis en Vilovo 1103 homoj, (985 serboj (89 %), 42 hungaroj, 39 ciganoj, 13 jugoslavianoj, 3 kroatoj, po 2 slovakoj kaj slovenoj ktp).
Vihiers
Vihiers estas iama komunumo en la departemento Maine-et-Loire en okcidenta Francio. Je 1a de Januaro 2016, ĝi estis aligita en nova komunumo Lys-Haut-Layon. Ĝi havis 4,125 loĝantojn en 2006.
Vihiers estas ĉirkaŭ 30 km sude de Angers, ĉirkaŭ 30 km nordoriente de Cholet, kaj ĉirkaŭ 80 km oriente de Nantes.
NGC 3654
NGC 3654 (aliaj indikoj — UGC 6407, MCG 12-11-22, ZWG 334.29, IRAS11211+6941, PGC 35025) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004
Unuafoje kaj unufoje oni enkondukis la t.n arĝentan gol-regulon. Ĉar la ora gol-regulo estis tre malpopulara, tio estis anstataŭigita en 2002 fare de UEFA, per la t.n. arĝenta gol-regulo: la ludo finiĝas post la unua (15-minuta) periodo de plilongigo, se iu teamo superas. Tiu regulo estos nuligita post la turniro de 2004.
Gyula Déri-Deheleanu
Gyula DÉRI-DEHELEANU, origina nomo Iuliu Deheleanu, estis rumania hungara kulturpolitikisto. Li naskiĝis en Zaránd la 18-an de aŭgusto 1888 kaj mortis en Kluĵo la 17-an de marto 1945.
Kariero
Gyula Déri-Deheleanu finis porinstruistan lernejon en Arad, li akiris diplomon de mezlerneja instruisto en Budapeŝto. Li instruis en Deva, Pápa, Sárospatak, Sátoraljaújhely, poste en Budapeŝto. Dum la proletarrevulucio de 1919 en Hungario li estis popolkomisaro pri edukado. Poste elmigrado en Vieno kaj Ĉeĥoslovakio li subtenis sin kiel lekcidonanta instruisto en Kluĵo. Li kontribuis al redaktado de revuo A Jövő Társadalma. En 1935 en Oradea li organizis la popolfrontan movadon. De 1936 li vivis en Bukareŝto.
Ye
La literkombino havas plurajn signifojn:
Ĉomonin
Ĉomonin (ukraine kaj ruse Чомонин, Csongor) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve. Ĝis 1898 la hungara nomo estis Csomonya (ĉomonja).
Situo
Ĉomonin situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Ĉop-Mukaĉeve. La lasta troviĝas 23, Ĉop 18, fervojo 4 km-ojn.
Moŝorin
Moŝorin, serbe Мошорин, slave Mošorin, hungare Mozsor [moĵor] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Baĉka, en municipo de Titel.
Chadwell Heath
Chadwell Heath estas kvartalo en nordorienta Londono. Ĝia poŝtkodo estas RM6. Ĝi parte situas en la distrikto Barking and Dagenham kaj parte en la distrikto Redbridge.
Moŝorin
Situo
Moŝorin situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el la 16-a jarcento. Post la mezepoko la vilaĝo apartenis al Osmana Imperio, ĝis 1873 al Habsburga Imperio, poste al Hungara reĝlando, al Bács-Bodrog, al distrikto de Titel. Post Traktato de Trianon Moŝorin apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis la regionon. En 1942 jugoslaviaj partizanoj suferigis la loĝantaron. Sekve la hungara armeo faris razion, kie murdis 205 homojn (170 serbojn, 34 ciganojn, unusolan hungaron). Hungario enkarcerigis estrojn de la raziuloj. En 1944 Jugoslavio reokupis la regionon, partizanoj alvenis la unua, kiuj venĝis la razion. La hungaroj aŭ estis murditaj, aŭ deportiĝis. En 2002 loĝis en Moŝorin 2763 homoj, (2678 serboj (97 %), 21 ciganoj, 8 jugoslavianoj, 7 hungaroj, 5 kroatoj kaj aliaj).
202
En la jaro 202 post Kristo okazis, interalie:
Sovetunia Ŝaka Ĉampionumo
La Sovetunia Ŝaka Ĉampionumo estis individua ŝakturniro, kiu okazis ĉiu jare en Sovetunio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. Ĝi estis ludita inter 1921 kaj 1991. Organizita de la Sovetunia Ŝaka Federacio, ĝi estis la plej forta nacia ĉampionumo kaj iam estis ok mondĉampionoj kaj kvar mondĉampionaj finalistoj inter siaj gajnintoj.
Menaldumadeel
Menaldumadeel estas antaŭa municipo en la nederlanda provinco Frislando, kiu ekde la komenciĝo de 2018 estas parto de nova municipo Waadhoeke. Laŭ la stato de ĝi havis  loĝantojn sur areo de, de kiu  akvo.
Vilaĝoj
Nombroj de loĝantoj laŭ vilaĝoj komence de la jaro 2004: Fonto: CBS
Klin (distrikto Námestovo)
Klin (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Klin etendiĝas laŭ ĉefvojo Pollando-Námestovo. Tiu lasta urbo troviĝas je 4 km.
24084 Teresaswiger
24084 Teresaswiger estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Teresa Swiger, kiu mentoris en 2007 unu finalist(in)on de The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Mitchell Road Christian School de Greenville (Suda Karolino).
Shintaro Harada
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Omiya Ardija, Tokushima Vortis kaj ALO's Hokuriku.
Castagnito
Castagnito estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Barbaresco, Castellinaldo, Guarene, Magliano Alfieri, Neive kaj Vezza d'Alba.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Kapelo Vizito de Maria (Szolnok)
La kapelo Vizito de Maria estas eklezia historia monumento kun pilgrimloko en Hungario, en urbo Szolnok. Ĝi estas la plej malnova restanta konstruaĵo de la urbo.
Historio
Laŭ la onidiro en tiu loko post dominado de turkoj oni faris holmon kaj ties supro ventomuelejon por mueli konsistaĵojn de nigra pulvo. Tiutempe la muelejo estis for de la urbo pro la eblaj eksplodoj. Supozeble tio laboro finiĝis, germano konstruis kapelon en loko de la muelejo en 1717. Ĝi estis renovigita fare de la urbo en 1799. Dum okupado de Szolnok en 1849 la kapelo estis strategia loko, tial en 1869 la kapelo renoviĝis. En 1856 oni metis lignan krucon antaŭ la enirejon, ĝi estis ŝanĝita al ŝtona kruco en 1929. Ankaŭ en 1929, 1940 kaj 1948 la kapelo denove estis renovigita, sed poste dum la socialismo la kapelo preskaŭ forgesiĝis. Intertempe la urbaj domoj atingis la kapelon. Depost la socialismo la grekokatolikoj ricevis la kapelon, poste ili renovigis ĝin.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola sur holmo. La fasado estas simetria, meze la enirejo troviĝas, plej supre malgranda turo situas. Super la enirejo ŝirmilo kontraŭ pluvo estis metita. Kaj interne kaj ekstere la muroj estas blankaj. Interne la origina altara bildo perdiĝis, la nun videbla estis pentrita en 1955.
Suba indico
En presarto la suba indico (aŭ ofte, se ne eblas konfuzo kun supra indico, simple indico) estas indico presita sube de la teksta linio; uzata precipe en matematiko kaj ĥemio.
En HTML kaj en ĉi tiu Vikipedio oni metas suban indicon inter la markojn  kaj.
En Unikodo disponeblas indicaj skribsignoj ₀ ₁ ₂ ₃ ₄ ₅ ₆ ₇ ₈ ₉ ₊ ₋ ₌ ₍ ₎ ₐ ₑ ₒ ₓ ₔ (  ĝis  ).
Kiel ekzemplon pri ĥemia indico vidu la formulon de akvo: H₂O.
Korpo
Korpo povas esti
Davidsbündler
La Davidsbündler ( David-liganoj) estis rondo de junaj artistoj, fondita en 1833 je kunagado de komponisto Robert Schumann, kiu kunvenis regule en la lepsika kafejo Zum Arabischen Coffe-Baum.
Ili nomis sin kontraste al la filistroj David-liganoj. Laŭ la tradicio de la tiutempe tre ŝatataj sekretligoj ĉiuj membro portis fantaziajn nomojn.
Ankaŭ personoj, kiuj neniam partoprenis la aranĝojn de la David-liganoj, estis inkluzivitaj de Schumann kaj markitaj per fantazinomoj, ekz.
Schumann krome rigardis elstarajn komponistojn de la pasinteco kiel David-liganoj, ekz. Ludwig van Beethoven kaj Franz Schubert.
(Schumann en 1836 letere al Heinrich Dorn) La ligo ĉiam denove estis grava en la verkoj de Schumann (ekz. "Davidsbündlertänze", "Carnaval").
Yt
La literkombino yt havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Platona amo
Platona amo estas dirmaniero en kiu kutime estas aludata amo sublimigita, nome ignoranta la dimensiojn seksan kaj pasian.
Tiu amo-formo reale elfluas el filozofia kunteksto en kiu amo, intencita kiel movo de la animo kaj ne kiel formo de rilato, estas interpretita kiel impulso al la transcendo de la sensa realo propra de la aspektaj ŝajnoj, kapabla do movi al la scio pri la absoluto. La amo povas adresiĝi ankaŭ al partnero seksaltira, sed en tiu estas konsiderataj nur intelektaj, moralaj kaj spiritaj kvalitoj. En literaturo platona amo elstaras en la poezio.
Entute, amo por la ideoj kaj idealoj: amo do el si mem tute ĉasta.
Origino de la koncepto
Origine la esprimo “amo platona” surfaciĝis el la teoriigo pri la amo kiun Platono pritraktas en siaj Dialogoj. En (Simpozio (dialogo) Sokrato, inspirita de pastrino Diotimo, parolas pri Ἔρος (Eros = Eroto) kiel pri demono filo de Pòros (Poroso = riĉeco) kaj Pènia (Penja = bezono). Poroso enamiĝis al si Penjan, nome la malriĉeco kiu generas la bezonon. Profitante de ebria momenta de Poroso, Penja kupliĝas kun li kaj el ilia kuniĝo naskiĝas Eros, la amo. La mito rimarkigas kiel la forto kiu antaŭenirigas la mondon havas ambiguan naturon: ĝi startante el amo por la formoj kiuj altiras al la generado kaj al la pludaŭro de la homa raso, atingigas ankaŭ la amon de la scio (litere: de la filozofio).
Ŝajnas ke la voĉo amor platonicus (platona amo) estis forĝita en la 15-a jarcento kiel sinonimo de amor socraticus (sokrata amo). Ambaŭ esprimoj, en Marsilio Ficino, indikas amon adresitan al la moralaj kaj intelektaj dotoj de iu persono anstataŭ al tiu fizikaj. La esprimoj referencas al la afekcia ligo estanta inter du homoj, majstro kaj disĉiplo, kiun Platono jam priskribis en siaj Dialogoj kaj ekzempligita en la rilato inter Sokrato kaj siaj junaj studentoj, aparte kun la junulo “Alcibiade”.
Bibliografio
H.C. Desroches, Paul Claudel poète de l'amour, Cerf, 1949.
Michel Larroque, Esquisse d'une philosophie de l'amour, L’Harmattan, 2006.
Anders Nygren, Éros et agapè, Aubier Montaigne 1962.
Léon Robin, La théorie platonicienne de l'amour, Alcan 1933.
Platon, Le banquet, traduction Robin, Les Belles Lettres, 1973.
Uwe Neumann: Platon. Reinbek 2001, ISBN 3-499-50533-9.
Kurt Sier: Die Rede der Diotima. Stuttgart/Leipzig 1997, ISBN 3-598-77635-7.
Wolfgang H. Pleger: Platon. Darmstadt 2009, ISBN 978-3-534-22152-3.
203
En la jaro 203 post Kristo okazis, interalie:
Schwarze Pumpe
Schwarze Pumpe, malsuprasorabe Carna Plumpa, suprasorabe Čorna Pumpa, en Esperanto "nigra pumpilo", ekde septembro 1998 estas parto de la urbo Spremberg en orienta Germanio, kiu apartenas al la distrikto Spree-Neiße de la germania federacia lando Brandenburgio. Fine de la jaro 2012 tie vivis 1900 loĝantoj. Dum la epoko de GDR (1949 ĝis 1990) la loĝloko estis memstara urbo, kaj en la poŝtkoda sistemo en Orienta Germanio de 1965 ĝis 1993 eĉ estis gvida, ĉefa urbo, ĉirkaŭ kiu grupiĝis ĉiuj lokaj poŝtkodoj de 7600 ĝis 7699.
ZA
ZA havas plurajn signifojn:
Schwarze Pumpe
Historio
La loko ekestis nur en la finaj jaroj de la 19-a jarcento, sekve de la proceso de ekonomia industriigo: en 1880 ankoraŭ ekzistis nur ŝoseo, ĉe kiu situis gastejo, ŝoseoficista domo kaj du brikofarejoj. Pro ekesto de pluraj lignitominejoj en la regiono en la sekvaj jaroj ekkonstruiĝis ministaj kaj laboristaj loĝdomoj, en 1908 la loĝloko ricevis propran lernejon, kaj en 1918 konektiĝis al la telefona reto. En 1937 ekzistis 111 domoj kaj sume 623 loĝantoj.
Post 1946
Surbaze de decido de la Konsilio de Ministroj, la registaro de GDR, de la 23-a de junio ​​1955 en la loko ekkonstruiĝis lignitoprilabora uzino, kiu pli poste konatiĝis per la nomo Gaskombinat Schwarze Pumpe. La uzino pro la pli kaj pli grandiĝanta bezono je energio en GDR iĝis la tiutempe tutmonde plej granda lignitoprilabora uzino. Post la disfalo de GDR, ekde la jaro 1992 la intertempe malnoviĝintaj instalaĵoj de la uzino iom post iom maluziĝis. En parto de la teritorio instaliĝis diversaj privataj industriaj firmaoj, kaj en la norda parto inter la jaroj 1993 kaj 1998 ekestis nova energicentralo, same nomata Schwarze Pumpe. La 27-an de septembro 1998 la komunumoj Schwarze Pumpe kaj Sellessen iĝis partoj de la urbo Spremberg kaj perdis sian administran sendependecon.
Kastelo de Tiszacsege
La Kastelo de Tiszacsege (konata ankaŭ pri la iama posedantoj Vay estas historia monumento en ekstera parto de urbo Tiszacsege.
Historio
La familio Vay havis la lokan bienon ekde la 1660-aj jaroj. La unua mencio pri la kastelo okazis en 1819 (laŭ tio la kastelo estis nova konstruaĵo kun pluraj servistaj domoj, staloj, koĉerejo, muelejo). En 1849 la rusa cara armeo pasis en la katelo kaj bieno kelkajn tagojn. Baldaŭ en la kastelo aŭ la menciita Vay-oj, aŭ ties luantoj vivis. En 1909 la luanto aĉetis la kastelon kun la bieno, poste kaj la kastelo, kaj la parko renoviĝis. Post la 2-a mondmilito pro ŝtatiĝo ŝtata agrikultura firmao funkciis tie, en la kastelo laboristoj loĝis. La parko plene malaperis. En 2000 negocisto aĉetis la kastelon kaj hoteleto funkciis ene kun 21 ĉambroj, sed post jaroj alia negocisto aĉatis ĝin. En 2014 la kastelo estis renovigita, sed poste mankas informoj pri la uzado (la vizizo ne estas publika).
Konstruaĵo
La kastelo kun 2 etaĝoj, mansardo kaj keloj situas sola en rando de la urbo sur tre malalta monteto. La kastelo mem havas kvadratan formon kun 19 metrojn larĝoj/longoj. La keloj havas pli grandan teritorion, en la plia teritorio oni faris teretaĝan terason. Tio estas unika en Hungario. La fasado estas simetria, meze la menciita teraso reliefas kun granda kela enirejo. La konstruaĵa enirejo situas malantaŭ la teraso, al kiu el ambaŭ flankoj ŝtupoj kuras. En la unua etaĝo malgranda malfermita balkono estas videbla ĝuste super la enirejo. En la kelo estis grandparte bareloj por vinoj, krome estas 9 niĉoj por la tritikoj.
Parko
Jam antaŭ la kastelkonstruado oni plantis fruktoarbojn. La ĝardeno kaj la malgranda parko post jardekoj estis kreitaj.
Kapriĉo
Kapriĉo (itale capriccio, plurale capricci) laŭ PIV estas "mallonga, kaprica muzikaĵo", aŭ alivorte klasika muzikaĵo relative libera en formo kaj de viveca karaktero. La tipa kapriĉo havas rapidan, intensan kaj ofte virtuozan karakteron.
Etimologio
La vorto etimologie venas de la vorto "kaprico", subita nekonstanta, neantaŭvidebla kaj senmotiva volo, kaj baze de la vorto "kapro", ĉar al tiuj bestoj oni ofte atribuas tiajn subitajn voloŝanĝojn.
Aplikoj de la vorto
La termino dum la jarcento aplikiĝis al gamo da verkoj: Dum la baroka epoko ĝi ofte uziĝis por mallongaj klavarinstrumentaj muzikaĵoj (ekzemple, fare de Girolamo Frescobaldi, kaj Johann Sebastian Bach finis sian partituron en tonalo C minora por klavarinstrumento BWV 826 per kapriĉo kiu malgraŭ la titolo estas densa kontrapunkta muzikaĵo zorge kaj metode esploranta sian vivan, preskaŭ humuran, temon). Niccolò Paganini uzis la titolon por serio de 24 virtuozaj muzikaĵoj por violonaj soloj, Luigi Legnani por serio de 36 virtuozaj muzikaĵoj por gitaraj soloj. Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij kaj Nikolaj Rimskij-Korsakov uzis ĝin por orkestraj verkoj (la Capriccio Italien kaj Capriccio espagnol respektive). Johannes Brahms verkis multajn kapriĉojn por piano dum siaj lastaj vivojaroj, kiuj ĉiuj konsideriĝas esti inter la plej nekutimaj kaj trapensataj verkoj el la fina fazo de la epoko de romantika muziko.
Capriccio
Ægir
Ægir estas en nord-ĝermana mitologio giganto kaj reganto de la maro. Kvankam ne mem unu el la azoj, li havis bonegajn rilatojn kun tiuj, kaj estis regula gastiganto de iliaj festoj. Lia edzino nomiĝas Ran. Laŭdire li havas naŭ filinojn (Bara, Blodughadda, Bylgia, Dufa, Hefring, Himinglaeva, Hronn, Kolga kaj Unn).
Kazuhiro Murakami
Kazuhiro Murakami (村上 和弘, n. ) estas japana futbalisto.