cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kubokedro
Geometriaj rilatoj
La kubokedro ekzistas en la aro de senpintigitaj formoj inter kubo kaj okedro:
Koncertmajstro
Koncertmajstro estas kutime la voĉestro el la grupo de la 1-aj violonoj, kiu staras aŭ sidas en orkestro ĉe la unua muzikpupitro. Ĝis en la komencanta 19-a jarcento ĉi tiu estra muzikisto direktis memstare la tutan orkestron, kiel eĉ nun estas kutime en kelkaj ĉambrorkestroj. Ekde la transpreno de la estra pozicio de dirigento – komence ekde la klaviceno, poste nur staranta antaŭ la orkestro – koncertmajstro havas la taskon kontroli la agordadon, gvidi la ludadon, ludi la violonajn soloajn pasaĝojn kaj foje anstataŭi la dirigenton dum la proboj. Krome li signalas al la orkestro la ekstaradon, eksidadon kaj eventualan aplaŭdadon (ekz. per la arĉoj, kiuj estas frapataj ĉe la muzikpupitroj).
En pli grandaj simfoniorkestroj plejofte estas pluraj koncertmajstroj. Jen oni kutime distingas inter la t.n. 1-aj koncertmajstroj kaj la 2-aj koncertmajstroj. Ofte en pli grandaj orkestroj du koncertmajstroj dum koncerto sidas ĉe la unua pupitro, je kio unu anstataŭas la alian. Krome en grandaj orkestroj la voĉestroj de la 2-aj violonoj ofte nomiĝas koncertmajstroj.
La koncertmajstro estas subtenata de la voĉestroj de la aliaj instrumentgrupoj kaj komunikas vide kun ili.
Eksteraj ligiloj
Retpaĝaro deFranz Peter Fischer
Jezidoj
Jezidoj (kurde Êzidîtî) estas religia grupo kun la religio Jezidismo, kiu ekzistas ekskluzive inter kurdoj. Ili estas minoritata grupo inter la kurdoj, kiuj alie plimulte estas islamanoj.
Jezidoj vivas en la diversaj partoj de Kurdistano, dividite inter la ŝtatoj Irako, Sirio, Turkio, kaj kelkaj malmultaj en Irano. Ne ekzistas oficialaj nombradoj de jezidoj; oni taksas ilin ie inter 300 000 kaj 1 000 000 anoj.
Jezidismo estas monoteisma religio, kiu havas kelkajn komunajn elementojn kun i.a. zoroastrismo, kristanismo, islamo kaj judismo (vidu ankaŭ sinkretismo). En ĝi centras ĉiopova Dio kaj ties anĝeloj, kun la ĉefanĝelo  Taus-i-Melek , "Anĝelo Pavo", kies simbolo estas pavo.
Jezidoj havas malfacilan situacion en pluraj siaj loĝlandoj – ĉefe kiel ne-islamanoj inter islamanoj. Ekzilaj grupoj ekzistas i.a. en Germanio.
Demografio
Jezidoj havas gravan irakan minoritatan komunumon. Taksoj de la grandeco de la irakaj komunumoj varias signife, inter 70 000 kaj 500 000. La komunumo en Kartvelio malkreskis signife (malpliiĝante de 30 000 dum la 1990-aj jaroj ĝis laŭtaksaj 14 000 en 2008), dum komunumoj en Armenio estis pli stabilaj (proksimume 40 000 laŭ censo de 2001). En Rusio, la jezidoj kalkuliĝas je 31 273 (censo de 2002). En Sirio, ekzistas du ĉefaj grupiĝoj, en Al-Jazira kaj en Kurdio, entute proksimume 15 000 homoj. En Turkio, ekzistas nun tre malgranda resto en iu vilaĝo sudoriente de Diyarbakir, restoj de komunumo de proksimume 80 000 en 1970 (malkreskis al 23 000 en 1985 kaj al 377 homoj en 2007).
Jezidoj estas ĉirkaŭ 200 000 ĝis 300 000 kaj eĉ pli da individuoj, sed taksoj varias parte pro la jezida tradicio kaŝi la kredon kaze de demandoj. Pli malaltaj taksoj estas ĉirkaŭ 100 000, kaj altaj taksoj ĉirkaŭ 700 000. La jezida diasporo estas densa en Germanio, 20 000 kaj 40 000, plejparte en Malsupra Saksio kaj Nordrejn-Vestfalio, la plej granda parto de ili el Turkio. Multe pli malgranda diaspora komunumo estas trovita en Nederlando. Grupetoj ankaŭ troveblas en Belgio, Danio, Svedio, Francio, Svislando, Britio, Usono, Kanado kaj Aŭstralio, verŝajne sub 5 000 homoj.
Originoj
La originoj de jezidismo troviĝas en la mezorienta antaŭhistorio. Kvankam la jezidoj parolas la kurdan, ilia religio montras fortan influon de arkaika Mitraismo, mezopotamiajn religiajn tradiciojn, Kristanismon kaj fine, Islamon. Ilia ĉefa sankta ejo estas en Laliŝ, nordoriente de Mosulo. La propra nomo de la jezidoj por ili mem estas "Êzidî" aŭ "Êzîdî" aŭ, en kelkaj areoj, "Dasinî" (la lasta, strikte parolante, estas triba nomo). Kelkaj akademiuloj derivis la nomon jezido de malnovpersa "yazata" (dia estaĵo), dum aliaj diras ke ĝi estas derivado de la umajada kalifo Jazido la 1-a (Yazid bin Muawiyah), honorita de la jezidoj kiel enkarniĝo de la dia cifero Sultan Ezi (tio jam ne estas vaste akceptita). Jezidoj, kredas ke sia nomo estas derivita de la vorto Yezdan aŭ Êzid "dio". La kulturaj praktikoj de jezidoj estas observeble kurdaj, kaj preskaŭ ĉiuj parolas la nordan kurdan lingvon, kun la escepto de la vilaĝoj Bashiqa kaj Bahazane en norda Irako, kie la araba estas parolata. La norda kurda estas la lingvo de preskaŭ ĉiuj buŝe diritaj religiaj tradicioj de la jezidoj. Tiel, religiaj originoj estas iom kompleksaj.
La religio de la jezidoj estas tre sinkretisma: Sufia influo povas esti vidata en la religia vortprovizo, sed multe de la mitologio estas ne-islama. Iliaj kosmogonioj certe havas multajn oftajn punktojn kun la malnovpersaj religioj. Frue verkistoj provis priskribi jezidajn originojn, kun Islamo, persaj religioj kaj paganismo. Tamen, publikaĵoj ekde la 1990-aj jaroj montris tian aliron kiel tro simplisma.
La origino de la jezida religio nun estas kutime vidita de akademiuloj kiel kompleksa procezo de sinkretismo, per kio la kredsistemo kaj praktikoj de loka kredo havis profundan influon sur la religieco de anoj de sufia ordeno en la kurdaj montoj, kaj ĝi deviis de islamaj normoj relative baldaŭ post la morto de sia fondinto. Li ekloĝis en la valo de Laliŝ en la frua 12-a jarcento. Li mortis en 1162, kaj lia tombo ĉe Laliŝ estas la fokuso de jezida pilgrimado.
Dum la 14-a jarcento, gravaj kurdaj triboj kies sfero de influo etendiĝis bone en inkluzive de kio nun estas Turkio estas cititaj en historiaj fontoj kiel jezidoj.
Famaj lokoj
Quba Mere Diwane estas la plej granda templo, de la jezidoj, de la mondo. Ĝi estis konstruita en la armena vilaĝo Aknaliĉo, kie la etnoreligia grupo estas la plej granda minoritato, per ceremonio en kiu ĉeestis la vicĉefministro kaj aliaj armenaj oficialuloj.
Departementa domo (Szolnok)
La Departementa domo estas impona eklektika historia monumento en Szolnok, en la urbomezo.
Historio
En 1876 Szolnok estis nomumita ĉefurbo de Jász-Nagykun-Szolnok. La sidejo estis konstruita nur post 2 jaroj. En 1926 la malantaŭa fasado (laŭ Tiso) estis plene trakonstruita.
Konstruaĵo
La unuetaĝa konstruaĵo situas sola inter 4 stratoj laŭ ties trotuaroj. Ĝi formas brikon kaj havas interne korton kaj malantaŭ ankaŭ kelojn. En la rizalito en la teretaĝo troviĝas arkadoj, en la etaĝo loggiaj, la plej supre inter skulptaĵoj la blazono estas videblaj. Interne 4 ŝtuparejoj kuras al la etaĝo. La ornamĉambro havas galerion.
Morgaŭ matene
Morgaŭ Matene estas tragikomedio en tri aktoj de Frigyes Karinthy. El la hungara tradukis ĝin Kálmán Kalocsay. La 142-paĝa libro eldoniĝis en la jaro 1923 ĉe la Hungara Esperanto-Instituto en Budapeŝto.
Syndyoceras
Syndyoceras estas malgranda formortinta genro de parhufuloj el la Protoceratidae familio. Ĝi estis indiĝena al Nordameriko kaj vivis ekde 24,8 Ma ĝis 20,6 Ma, dum la frua Mioceno, por ĉirkaŭ 4,2 miliono da jaroj, en nuntempaj Nebrasko kaj Vajomingo en la Grandaj Ebenaĵoj.
Nomo
Ĝia nomo significas "du kunaj kornoj".
Taksonomio
Syndyoceras nomiĝis de Barbour (1905). Ĝia tipa specio estas Syndyoceras cooki. Ĝi asigniĝis al la Protoceratidae de Barbour (1905) kaj Carroll (1988) kaj al Kyptoceratini de Webb (1981), Prothero (1998), Webb et al. (2003) kaj Prothero kaj Ludtke (2007).
Ĝiaj plej proksimaj nunaj parencoj estas la kameledoj: la kameloj, la vikunoj kaj la lamoj.
Morfologio
La krania dekoracio de Syndyoceras malsimilis la cerva. Ĝi havis du parojn de kornoj, la unua estis V-forma paro sur la muzelo, fuzeata ĉe la bazo, la dua paro situis inter la okuloj kaj la oreloj kaj estis kurbita internen kaj ete malantaŭen, la kornoj alfrontantaj unu la alian en duoncirkla formo. Kiel ĝirafaj ostokornetoj, tiuj etendaĵoj kovriĝis per haŭto, do ili ne estis veraj kornoj. Ili verŝajne uziĝis por elmontrado kaj batalado.
Krom la kornoj, Syndyoceras ankaŭ havis denteg-similajn kaninojn, kiujn ĝi eble uzis por elnradikigi tra gruno kaj plantetaro por nutro, similkiel nuntempa moskulo. La krania formo ankaŭ suggestias, ke ĝi povus esti havinta plenblovitan muzelon, samkiel tio de moderna altnaza antilopo.
Syndyoceras havis brunan felon.
La 1,6 m (5,2 cole) longa estulo similas cervon, havanta du hufajn piedfingrojn. Ĝi povis pezi super 60 kg. Kiel fruaj ĉevaloj, kiel Merychippus, ĝi havis po du vestiĝiaj eksteraj piedfingroj ĉiupiede, kiuj ne tuŝis la teron.
Ĝia alteco estis ĉirkaŭe unu metro.
Narajanganĝ
Narajanganĝ (নারায়ণগঞ্জ) estas milionurbo, signifa rivera havenurbo en Bangladeŝo, en Dako (regiono), en la samnoma distrikto Narajanganĝ.
Geografio
Narajanganĝ situas en meza parto de la lando sur ebenaĵo laŭ ambaŭ bordoj de rivero. Dako troviĝas 23 km.
Historio
En Narajanganĝ estas videbla templo el la 12-a jarcento. Fortikaĵo estis konstruita post 4 jarcentoj. Post batalo en 1766 la urbo apartenis al Brita Orienthinda Kompanio. Poŝtejo ekfunkciis en 1866, telegrafo en 1877, telefono en 1882. La urbo ricevis municiporajton en 1876, 3 municipoj unuiĝis en 2011.
Ekonomio
Narajanganĝ estas komerca kaj industria centro. Oni prilaboras precipe jutojn kaj kotonojn. Aliaj industriaj branĉoj estas ŝipaj riparoj, produktadoj de maŝinoj, kemiaĵoj, lignaĵoj, nutraĵoj, trinkaĵoj.
Trafiko
Narajanganĝ havas ŝipajn ligojn al la ceteraj riverhavenoj, eĉ al Ĉitagongo.
Sapveziko
La sapveziko estas maldika haŭto, konsistante el sapa akvo kaj kiu formas ondobrile surfacan globformon. La sapvezikoj ekzistas dum kelkaj sekundoj, poste memkrevas aŭ krevas tuŝante alian surfacon. La infanoj ofte blovas sapvezikojn.
La haŭto de la sapveziko estas akvotavolo, kiun kovras duflanke surface aktivaj molekuloj. Tiuj molekuloj konsistas el hidrofila kapo (grupoj de –OH, – NH2, – COOH, – SO3H ) kaj hidrofoba vosto (karbohidrogena ĉeno). La hidrofilaj kapo merĝas en la akvotavolo, hidratiĝas kaj malgrandigas la surfacan tension, tiel stabiligante la vezikan formon. Se oni ĝenas la strukturon de la hidrofobaj vostoj, la veziko krevas. Okaze de tuŝo de akra aŭ pinta surfaco, ĝi same krevas. La sapvezikoj mem krevas post ioma tempo, ĉar la akvomolekuloj vaporiĝas kaj daŭra interligiteco de la molekuloj rompiĝas en la veziko.
Estas specifa tipo de artisto kiu cirke aranĝas prezentadojn kie oni ludas artisme per tiaj sapvezikoj, kie eĉ la artisto povas eniri sen rompi ĝin.
Duŝan Makavejev
Dušan Makavejev (serba cirila: Душан Макавејев, serba prononco: [dǔʃan makaʋɛ̌jɛʋ]) naskiĝinta la 13an de oktobro 1932 en Beogrado, Reĝlando de Jugoslavio (nuna Serbio) estas serba filma reĝisoro kaj scenaristo, fama pro siaj filmoj de jugoslava kino en la lastaj 1960-aj jaroj kaj komencaj 1970-aj jaroj, multaj el kiuj estas parto de la Nigra Ondo. Lia plej sukcesa filmo estis la 1971 politika paskvila W.R.:Misteroj de la Organismo, kiun li mem reĝisoris kaj skribis.
Sara Foster
Sara Michael FOSTER (naskiĝis la 5-an de februaro 1981 en Los Angeles, Kalifornio) estas kanada-usona aktorino, kiu laboras ankaŭ kiel manekeno.
Duŝan Makavejev
Kariero
La tri unuaj ĉefaj filmoj de Makavejev estis: Viro Ne Estas Birdo (1965), Ama Afero aŭ la Kazo de la Malaperata Komutilara Operacianto (1967, ĉefrolanta aktorino kaj imago de la "nigra onda" periodo en kino, Eva Ras) kaj Senkulpeco Neprotektata (1968), gajnis por li internacian aklamon. La lasta gajnis la Arĝentan Urson kiel Eksterordinara Premio de Ĵurio ĉe la 18a Berlina Internacia Filma Festivalo. En 1970 li estis membro de la ĵurio ĉe la 20a Berlina Internacia Filma Festivalo. En 1991 li estis membro de la ĵurio ĉe la 17a Moskva Internacia Filma Festivalo.
Sara Foster
Biografio
Foster komence agadis en la manekena, moda branĉo. En 2001 gvidis la programeron ET on MTV (Entertainment Tonight), kiu helpis ŝian karieron kiel aktorino. Ŝia unua grava rolo estis en la filmigo de la romano The Big Bounce.
Duŝan Makavejev
Kariero
Sia 1971 filmo W.R.: Misteroj de la Organismo (ĉefrolanta Milena Dravić, Jagoda Kaloper kaj Ivica Vidović) estis malpermesita en Jugoslavio pro ĝia seksa kaj politika enhavo kaj rezultigis la ekzilon de Makavejev de sia lando ĝis 1988. Sia 1974 filmo, Dolĉa Filmo, estis farita en Kanado (dum la periodo kiam Makavejev estis en ekzilo). Ĝiaj eksplicitaj prezentadoj de sekso kaj urinado subtaksis la filmon al spektantaroj de arta konsidero kaj ĝi estis malpermesita en pluraj lokoj.
Sara Foster
Biografio
Ŝi havas filinon de germana tenisludisto Tommy Haas.
Duŝan Makavejev
Kariero
Post sep-jara hiato, Makavejev liveris sukcesan kaj pli tradician nigran komedion, Montenegro, en 1981. La Koka-kolaĵa Infano, fiksita en Aŭstralio kaj bazita sur mallongaj rakontoj de Frank Moorhouse, estas eble lia plej alirebla bildo, ĉar la filmo prezentis seancojn de Eric Roberts kaj Greta Scacchi.
Makavejev aperas kiel unu el la rakontantoj en la filmo Zabranjeni bez zabrane (Malpermesita sen estanta malpermesita) kiu montras profundan enrigardon en la historio de cenzuro en jugoslava kino kaj esploras la sukceson kaj la sekvojn de bone konataj kontraŭ-komunistaj filmoj de Jugoslavio. La filmo enhavas originalajn intervjuojn kun kernaj disidentaj filmofarantoj de la komunista epoko.
Filmaro
Makevejev reĝisoris la sekvantajn filmojn:
Frances Farmer
Frances Elena FARMER (naskiĝis la en Seattle, Vaŝingtonio, mortis la  en Indianapolis, Indianao) estis usona film-aktorino.
Biografio
En 1937, ŝi ĉefrolis en teatraĵo Golden Boy de Clifford Odets. En 1942, Frances Farmer estis arestita pro ŝoforado sen permeso en ebria stato kaj malobeo al ordonoj en regulata (mallumigata) zono. Ŝi estis kondamnita al 180-taga enkarcerigo kaj kondiĉa libereco. En 1943, ŝi estis arestata pro rompo de kondiĉa libereco kaj agreso. San-servoj tiam konsideris Frances kiel "mense malsana" kaj rekomendis sendi ŝin en sanatorion de la Crescenta. Ŝi tie ricevis 90 insulinajn ŝok-kuracaĵojn kaj eniris Western Washington State Hospital en Steilacoom, de kie ŝi forfuĝis. En 1944, ŝia patrino plendis kontraŭ ŝi kaj resendigis ŝin al azilo kie ŝi suferos elektroŝokojn kaj hidroterapion (nuda en bano da glacia akvo dum 6-8 horoj) dum pluraj monatoj.
En 1945, terurita esti denove enkarcerigata, ŝi plurfoje fuĝis de sia patrino, kiu iom post iom konvinkis ŝin reveni al psikiatra hospitalo, kie ŝi restos dum 5 jaroj. Tiam komenciĝis por ŝi vera infero. Krom barbaraj kondiĉoj (krimuloj kaj mens-malsanuloj kune, nutraĵo ĵetata sur la plankon...) kaj daŭraj elektroŝokoj, ŝi estis prostituata al lokaj soldatoj kiuj perfortis kaj brutale traktis ŝin. Ŝi ankaŭ utilis kiel kobajo por testi kuracilojn. En 1950, Frances, liberigita, revenis al Seattle por prizorgi la gepatrojn. Ŝi edziniĝis kun Alfred Lobley en 1954.
Bill Cosby
Bill Cosby (naskiĝis la 12-an de julio 1937 en Philadelphia, Pensilvanio; fakte William Henry Cosby, Jr.) estas usona komediisto, aktoro, kantisto kaj libroaŭtoro.
Frances Farmer
Biografio
En 1957, ŝi laboris kiel deĵorantino en Hotelo en San Francisco. En 1958, ŝi aperis en televida felietono "This Is Your Life" kaj rolis en sia lasta filmo, Tongues of Angels kun James MacArthur. Ŝi prezentis posttagmezan televidan elsendon, Frances Farmer Presents en Indianapolis, ĝis 1964. En 1968 ŝi eklaboris pri sia aŭtobiografio, helpata de Lois Kibbee. Du jarojn poste, ŝi mortis pro ezofaga kancero, 56-jaraĝa, la 1-an de aŭgusto 1970.
Bill Cosby
Biografio
Cosby forlasis la mezlernejon, post kiam li devis reviziti la dekan jaron kaj aliĝis al la usona mararmeo. Kun usona futbal-stipendio li ekis en la Temple University, sed rompis la studon post sukcesoj kiel stendapa komediisto en „Gaslight Cafe“, kio markis komencon de lia kariero. Spite al tio, li akiris la doktoran titolon.
Lia aktorada kariero komenciĝis en 1965 per la serio I Spy, en kiu li ludis CIA-agenton apud Robert Culp. Poste li ludis en multaj serioj, kiuj portis lian nomon en la titolo (legu ĉe filmografio). La serio The Bill Cosby Show daŭris de 1984 ĝis 1992 sur NBC kaj estis unu el la plej sukcesaj sitkomoj en historio de usona televido.
Frances Farmer
Biografio
En 1982, filmo Frances realigata de Graeme Clifford rakontis la teruran travivaĵon kaj defalon de Frances Farmer. Ĉefan rolon interpretis Jessica Lange.
Anekdoto
Franca kantistino Mylène Farmer elektis sian artistan nomon omaĝe al Frances Farmer.
Vangaži
Vangaži estas urbo en Latvia historia regiono Vidzeme, en la centro de Latvio. Ĝi apartenas al distrikto Ropaži kaj situas en norda parto de la distrikto. La distancoj al la plej gravaj centroj estas 22 km de Sigulda kaj 35 km de Rigo.
Historio
Vangaži grandbieno unue estis menciita en skribaĵoj dum la sveda Vidzeme periodo en la 17-a jarcento.
Ĝis 1816 en Vangaži grandbieno funkciis la kuprofabriko. Kupro estis alportita el Sankt-Peterburgo kaj faris kandelingojn, potojn, fornonringojn. Poste, ĝis 1914, en Vangaži ekzistis la paperfabriko. Uzante vapormaŝinojn, la fabriko produktis kartonon kaj paperon. Digoj sur la bordoj de la Straujupīte pluvivis al tiu tago. Post la malfermo de la fervoja linio Rigo-Pskovo en 1889, proksimume 3 km de Vangaži grandbieno, estis konstruita Stoķi haltejo (nun Vangaži stacio). En la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj, felta laborrenkontiĝo funkciigis anstataŭe de la paperfabriko. Estis vitrofabriko proksime de la fervoja stacidomo.
Moderna urbo establite en 1957 kiel Oktobra laborista vilaĝo proksime de la Garkalne gruzŝtonminejo ĉe la novkonstruita ŝtalbetonfabriko. Urborajtoj ekde 1991.
La nomo supozeble originis de la livona lingvo - "rivereta herbejo" (vang).
Geografio
La urbo situas en la Ropaži ebenaĵo de la Meza Latva malaltebenaĵo (Viduslatvijas zemiene). Vangaži situas 2,5 km sude de la rivero Gauja, ĝia alfluanto Straujupīte fluas tra la urbo.
Averaĝa temperaturo estas -5,5°C en januaro kaj +17°C en julio. Da precipitaĵo falas 750 mm jare.
Loĝantaro
Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bill Cosby
Biografio
Bill Cosby geedziĝis kun Camille Hanks, kun kiu ili havas kvar komunajn filinojn (Erika, Erinn, Ensa und Evin) kaj unu filon, Ennis. Tiu lasta iĝis viktimo de priraba murdo la 16-an de januaro 1997, kiam li volis ŝanĝi pneŭon de sia aŭtomobilo sur la malluma ĉefvojo ĉe Los Angeles. Lia murdis – ukraina enmigranto Mikhail Markhasev- estis juĝita je tutviva prizonoen 1998.
Bill Cosby estis distingita en 2002 per Prezidenta medalo de libereco, plej altranga civila distingo de Usono.
Depost 2000, lin akuzis multnombraj virinoj pri seksa atencado kaj perforto. Laŭ la plendoj la plej fruaj tiaj incidentoj okazis meze de la 1960aj jaroj. Multaj asertis, ke li viktimigis ilin per droge faciligitaj atencoj. Cosby asertis sian senkulpecon pri ĉiuj tiaj kulpigoj, kaj li neniam estas jure akuzita nek persekutita pri tio. Plejparte la asertoj temas pri okazaĵoj antaŭ tiom longa tempo, ke ne plu eblas jure persekuti pri ili. Tamen en julio 2015 du procesoj kontraŭ Cosby pendas en la kortumoj.
Romont
Romont estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Garáb
Garáb estas tre malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Pásztó.
Situo
Garáb situas sur malebenaĵo sub monto 575 m-ojn alta, fine de sakovojo. Pásztó troviĝas 10, Bátonyterenye 17, Salgótarján 22, Budapeŝto 75 km-ojn. Ĉe la najbaraj montoj la tutlanda (blua) turista pado trairas.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1179 laŭ latina formo "Grabensia", sed apude abatejo funkciis inter 1171-1436. Nuntempe parte la loĝdomoj estas feriejaj dometoj.
En Garáb migra poŝto servas.
Gribbohm
Gribbohm estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hoher Schwarm
La Burgo Hoher Schwarm estas ruino en Saalfeld, Germanio. La nomo laŭlegende estas pro svarmo da abeloj esamenantaj el arbotrunko, kiam la slava soldatgvidanto Sámo serĉis lokon por burgokonstruo (7-a jarcento). Ĝi troviĝas ĉe la urbomuro de Saalfeld super la rivero Saale.
Historio
Ĉirkaŭ la jaro 1300 fariĝis la novkonstruo de tiu ĉi burgo. La unua mencio estis en 1346. Oficejo ĝi estis por la margrafoj de Meißen (postaj princoj-elektistoj) kaj la dukoj de Saksio portante la nomon Alte Vogtei. Je la komenco de la 15-a jarcento la remparoj ne plu bezonatis kaj la oficejoj translokitis pli en la urban centron.
En 1551 la urbo posedis ĝin por malmulta tempo. Pro konsilianara decido okazis forigo de la tegmento kaj de la neĉeŭrbomuraj partoj de la burgo: la brikoj servu al la reparo de la ponto trans la rivero Saale.
Restaŭradlaboroj okazis inter 1995 kaj 1997; tiam ankaŭ la ĉirkaŭaĵo ŝanĝiĝis en parkon kaj informtabuloj starigitis. Ĝis la 1990-aj jaroj la ruino estas emblemo sur produktoj de la Bierfarejo de Saalfeld.
Priskribo
La burgo estas 17 m longa flanke, havas kvin etaĝojn kun sveltaj angulaj turoj ĉie. La murokrono ronda estis fortigitaj per kreneloj. La muroj estas 2 m dikaj; en la etaĝoj 2-a kaj 3-a troviĝas rektangulaj fenestrotruoj el sabloŝtono kun parte konserviĝintaj fenestraj krucoj. Ankaŭ kelkaj gotikaj ogivaj arkoj el la 14-a jarcento menciindas.
Palaca Kapelo de Palermo
La Palaca Kapelo (en la itala Cappella Palatina) estas la reĝa kapelo de la normandaj reĝoj de Sicilio situanta en la centro de la teretaĝo de la reĝa palaco de Palermo.
Konstruigita en 1132 fare de Roĝero la 2-a de Sicilio kiel anstataŭaĵo de la antaŭa kapelo (nun la kripto) konstruita ĉirkaŭ 1080. Ĝia konstruado daŭris ok jarojn kaj aliajn pli por la ornamado per mozaikoj kaj artaĵoj. La sanktejo, dediĉita al sankta Petro, havas bazilikan kupolon. Ĝi havas tri absidojn, kutimajn en bizanca arkitekturo, kaj ses pintajn arkojn (tri po ĉiu flanko de la centra navo), kiuj ripozas sur recikligitaj klasikaj kolonoj.
En julio 2015, la ensemblo «Palermaj arab-normandaj konstruaĵoj kaj la katedraloj de Cefalù kaj Monrealo» estis inkluzivita en la listo de la Monda Heredaĵo de Unesko. La Palaca Kapelo estas unu el la naŭ unuopaj strukturoj konsistantaj el la deklaro (kun ID 1487-001).
Chamek
Chamek (ĉine: 占美, esperante: Ĉameko) estas vilaĝo en Ĝohoro, Malajzio.
Eksteraj Ligiloj
La loĝantoj de ĉameko bezonu trajnon.Raporto en malaje
2049
2049 estos normala jaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron). Pasko okazas la 18-an de aprilo. Dum la jaro 2049 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Caprarica di Lecce
Caprarica di Lecce estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Săsarm
Săsarm [səsarm] (Szészárma se:sa:rma, Weisshorn vajshorn) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Chiuza. En 1910 ĝi havis 952 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 719 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1242. En mezepoko ĝi estis saksa, poste hungara vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 la vilaĝo apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye).
Knin
Knin estas malnova urbo en la provinco Šibenik-Knin en la sudokcidenta parto de Kroatio, tuj apud la fonto de la rivero Krka. La urbo havas proksimume 15 000 loĝantojn. En 2001 de tio estis 77% Kroatoj, kaj 21% Serboj. Antaŭ la etnaj konfliktoj en la iama Jugoslavio la elcento de serboj estis 79%. Dum la Operacio Ŝtormo la serboj estis forpelitaj kaj la kroatoj finfine formas la plimulton. La urbo historie antaŭ ĉio konatiĝis kiel ĉefurbo de la mezepoka ŝtato Kroatio, kaj kiel la ĉefurbo de la fakte sendependa respubliko Krajino dum la 1990-aj jaroj.
2207 Antenoro
2207 Antenoro estas meze granda, malhela troja asteroido, kiu orbitas en la "Troja Tendaro", tie estas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Jupitero-Suno, "malantaŭ" Jupitero laŭ ĝia orbita movo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Antenoro, troja batalanto en la Troja milito.
Radonice
Nomon Radonice havas pli da municipoj:
… kaj partoj de municipoj:
Plu tio povas esti:
Zsuzsa Kovács
Zsuzsa Kovács [ĵuĵa kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Zsuzsa estis hungara aktoro, kantisto, subreto. Ŝia unua edzo estis Levente Szörényi, tiam ŝi naskis Örs Szörényi. Zsuzsa Kovács naskiĝis la  en Pécs kaj mortis la 27-an de marto 2020.
Biografio
Zsuzsa Kovács frekventis lernejon pri baleto, kie ŝi lernis pianoludon kaj kanton. En 1960 ŝi aliĝis al dancista trupo de Teatro Csokonai (Debrecen), post du jaroj al baleta trupo de Nacia Teatro (Szeged), en 1963 al aktora trupo de la sama teatro. Ekde 1968 ŝi estas membro de Operetoteatro (Budapeŝto). Baldaŭ ŝi faris ankaŭ reĝisorajn taskojn. Ŝi ricevis 4 premiojn inter 1980-2017. Ŝi edziniĝis kaj eksedziniĝis dufoje, en la unua geedziĝo ŝi naskis filon.
Breaza
Breaza estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Prezidento de Peruo
La Prezidento de Peruo aŭ en hispana oficiale Presidente Constitucional de la República del Perú estas la ŝtatestro kaj ĉefministro de Peruo. Personigas la Nacion Peruan, estas la ĉefo de la plenuma povo kaj suprema estro de la Armeo de Peruo kaj de ties Polico. Same temas pri la plej alta funkciuleco de la lando.La Konstitucio de Peruo valida nun (1993) starigis la postulojn, rajtojn kaj devojn de la Prezidento de la Respubliko.
Ursynów (metrostacio)
Sekva stacio,, estas post.
Prezidento de Peruo
La prezidentoj funkcias ekde la Domo de Pizarro, ĉe la historia urboparto de Limo, kiu estas la Palaco de Registaro de Peruo kaj la Casa de Gobierno de Lima -mencio per kiu oni aludas al ĝi ĉe la oficialaj dokumentoj -. Tiu palaco okupas la saman lokon de tiu de la konkeristo kaj guberniestro, Francisco Pizarro kaj kie poste situiĝis la Palaco de la Vicreĝoj de Peruo.
En la aktualo, la posteno estas plenumita dum periodo de 5 jaroj sen eblo tuje rekandidatiĝi. Post unu konstitucia periodo, minimume, kiu jam plenumis la postenon povas rekandidatiĝi. La ŝanĝo okazas ĉiun kvinan jaron, nome la 28-a de julio, kiu estas la nacia tago, en la Kongreso de la Respubliko.
Pithorb
Pithorb, ukraine Підгорб, hungare Hegyfark [hedjfark] estas iama vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo, en municipo de Baraninci.
Prezidento de Peruo
La unua Prezidento de Peruo estis José de la Riva Agüero, la dua José Bernardo de Tagle.
Pithorb
Situo
Pithorb situas sur ebenaĵo sub piedo de monto 301 m-ojn alta.
Prezidento de Peruo
Francisco Sagasti estis Konstitucia Prezidento, ekde la 17-an de novembro de 2020. Nuna prezidento estas Dina Boluarte.
Pithorb
Historio
Ĝis Traktato de Trianon Hegyfark apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio, dume rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Pithorb apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Operaco "Homlupo"
Operaco "Homlupo" (germane Aktion Werwolf, pole akcja Wilkołak) – ekstermiga-deportada agado farita de germanoj en Zamość-regiono junie kaj aŭguste 1943, dum kiu oni deportis de 30 ĝis 60 mil polojn de 171 vilaĝoj. La deportadoj kadre de la operaco Werwolf estis la plej brutalaj agadoj de germana administrado sur tiu ĉi teritorio kaj celis tutan "purigon de la teritorio" de poloj por la germana kaj ukraina koloniismo.
Entute de Zamość-regiono, kiu estis elektita por germanoj ilia "lebensraum" oni deportis ĝis somero 1943 el preskaŭ 300 vilaĝoj 110 mil polojn, en tio 30 mil infanojn, parte al koncentrejoj, parte al germanigo, el kiuj 10 mil estis murditaj aŭ mortis pro frosto, malsatego aŭ alimaniere.
Celo de la operaco
La operaco estis praktika realigo de la nazia plano Generalplan Ost, celanta akiron de "vivada spaco" por germanoj. Ties celo estis tuteca deportado de pola loĝantaro de la teritorio de Zamość-regiono kaj ĝia setligo fare de la germanoj. La operaco estis la tria laŭvice provo de germana koloniismo de tiu ĉi teritorio, farita dum la okupado. Setliĝintaj de germanoj vilaĝoj estis plue ĉirkaŭotaj per zono de lokoj enloĝataj de ukrainoj (agado Ukraineraktion) kaj de volksdeutsche. Ili estis formotaj protektan zonon, ĉirkaŭfermante "la rason de la sinjoroj" de eventualaj atakoj de polaj partizanoj.
(21788) 1999 SZ5
(21788) 1999 SZ5 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tutarabismo
Tutarabismo, nomata ankaŭ kiel Araba naciismo, estas la ideologio laŭ kiu ĉiuj arabaj popoloj devas unuiĝi, por povi ludi pli fortan kaj sendependan rolon en la mondo.
Tutarabismo fariĝis tre populara en la Proksima Oriento dum la kvindekaj kaj sesdekaj jaroj, kiel reago al okcidenta imperiismo kaj la kreado de Israelo. Ĝia plej grava representanto estis Gamal Abdel Nasser, la prezidanto de Egiptio. La partio Baazo kiu regas en Sirio kaj regis en Irako ankaŭ estas influita de ĉi tiu ideologio.
Benzoila fosfato
Benzoila fosfato aŭ C7H7O5P estas organika kombinaĵo de fosforo, rezultanta el interagado de benzoata acido kaj fosfata acido, aromata substanco kun biologiaj proprecoj en la molekulo de la enzimo acila-fosfataza, kiu katalizas neinversigeblan hidrolizon de vasta gamo da acilaj fosfatoj por formi la liberacidan anjonon kaj ortofosfatoj. Ĝia molekulo prezentas benzenan ringon ligitan al karboksilata acido kaj ĝiaj derivaĵoj plenumas sennombrajn biologiajn funkciojn.
Zeleneč
Zeleneč povas esti nomo de municipo en Ĉeĥio kaj en Slovakio:
Beata Chrzanowska
Beata CHRZANOWSKA (naskiĝis la 1-an de marto 1964) municipanino, anino de la Klubo de Konsilianoj de la Civitana Platformo, Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Slupsko / Słupsk (Pomerio, Pollando), esperantistino.
13213 Maclaurin
13213 Maclaurin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la skota matematikisto Colin Maclaurin (1698–1746), konata pro lia "adaptataj serioj de Taylor", uzita por adicii potencojn de. Li estas precipe honorita pro sia  Treatise of Fluxions (1742), en kiu li prezentis unuafoje la metodon de Isaac Newton pri tiu temo.
Beata Chrzanowska
Edukado
La jenajn postdiplomajn studojn ŝi finis:
Krom la postdiplomaj studoj ŝi finis la jenajn kvalifikajn kursojn:
Profesia agado
Ŝi estas eksperto pri la profesia avanco (promociado) de instruistoj, kaj ekzamenistino por la kvalifikado en la profesioj kuiristo kaj vendisto.
Nun ŝi estas Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Slupsko / Słupsk
Beata Chrzanowska kaj Esperanto
Laŭ la iniciato de la Urbestro de Slupsko d-ro Robert Biedroń (esperantisto) la Urba Konsilantaro de Slupsko kun la favora por Esperanto ĝia Prezidantino Beata Chrzanowska - la 25-an de januaro 2017 unuanime decidis kaj proklamis la jaron "2017 LA JARO DE ZAMENHOF EN SŁUPSK", dum la kunsido de la Konsilantaro Biedroń substrekis la aktivadon de forta E-movado dum multaj jaroj kaj nun ĉefe aktivado de EDE-Pollando.
La 24an de aprilo 2017 ŝi aktive partoprenis en la la ĉefa E-konferenco en Urbodomo de Słupsk okaze de la 2017 LA ZAMENHOFA JARO en SŁUPSK. La konferencon organizis EDE-Pollando kunlabore kun Urbestro de Słupsk d-ro Robert Biedroń kaj komencis la konferencon la arta programo dum kiu prezentis la E-kantojn la infanensemblo "Słoneczka" / "Sunetoj" kaj junular-koruso "Fantazja" / "Fantazio". Dum la E-konferenco la inaŭguran prelegon faris Urbestro de Slupsko d-ro Robert Biedroń (esperantisto), Kazimierz Kleina kiu reprezentis la Parlamentan Grupon de la Lingvo Esperanto (PGLE), la Honora Konsulo de Respubliko Peruo Kajetan Pyrzyński (esperantisto), prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (esperantisto), baratano, prof. de la angla Shankar Dasgupta (esperantisto), prof. de la angla el la Supera Ekonomia Altlernejo en Malbork Maria Kozłowska (eperantistino), direktorino Anetta Dropińska-Pawlicka (esperantistino) de la Elementa Lernejo n-ro 7 el Poznano en kiu de du jaroj estas oficiale instruata lingvo Esperanto, prezidantino de Germana Esperanto-Junularo Michaela Stegmaier (esperantistino) el la Herzberg am Harz - la Esperanto-urbo, la lasta prezidanto de E-klubo en Słupsk funkcianta dum la jaroj 1956-1998 Henryk Wower (esperantisto), kaj aliaj esperantistoj el Gdańsk (Gdansko), Gdynia, Łowicz, Malbork, Mełpin, Olsztyn, Poznań (Poznano), Słupsk, Szczecin, Wągrowiec kaj Wejherowo. En la konferenco partoprenis ankaŭ Starosto (Distriktestro) de Słupsk Zdzisław Kołodziejski, Vic-starosto de Słupsk Rafał Konon, Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Słupsk Beata Chrzanowska kaj direktoroj de kelkaj fakoj (ekz. pri kulturo, edukado) en la Urbodomo en Słupsk kaj profesoroj de Pomeria Akademio en Słupsk kaj direktoroj de kelkaj mez- baz-lernejoj. Post la E-konferenco Senatano Kazimierz Kleina kun Prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra metis florojn ĉe la Zamenhof-monumento kaj ili ambaŭ malkovris dulingvan memortabulon "GRAB ZAMENHOFA - KARPENO"- la novan ZEOn en Słupsk kun la ĉeesto de kelkdeko da partoprenantoj de la konferenco kaj multaj mediatoj.
Ŝi partoprenis la 20an de julio 2017 kadre de la JARO de ZAMENHOF en SŁUPSK okazis la inaŭguro de E-fako (E-sekcio) en Urba Publika Biblioteko en Słupsk kun milo da E-libroj kaj inaŭguro de E-ekspozicio "130 JAROJ de ESPERANTO". Ĉeestis kelkdeko da loĝantoj de la urbo kaj i.a. Prezidantino de la Urba Konsilantaro Beata Chrzanowska (esperantistino) (la 25an de januaro 2017 Urba Konsilantato proklamis unuanime la Zamenhof-Jaron en Słupsk, proponon donis Urbestro de Słupsk d-ro Robert Biedroń /esperantisto). Ĉeestis direktorinoj de kelkaj Urbaj Bibliotekoj. Honora gasto de la renkontiĝo estis Jolanta van Holstein - Sekretario de Internacia Esperanto-Instituto en Hago, kiu alportis donacitajn librojn de la Instituto kaj faris la belegan prelegon pri: Esperanto en Nederlando, E-instituto kaj pri la E-movado en Słupsk en la 80-90aj jaroj de la 20a jc, kiam ŝi estis prezidantino de E-klubo en Słupsk / Slupsko (ŝi naskiĝis kaj loĝis en Słupsk ĝis la 1992 jaro). Prelegis kaj gvidis tra la E-ekspozicio prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) Eduardo Kozyra. Prelegetis ankaŭ iama prezidanto de E-klubo en Słupsk Henryk Wower kaj loka juna esperantisto Artur Ciechan. Kamil Bierka - la direktoro de la Senatana Oficejo salutis la ĉeestantojn nome de Senatano Kazimierz Kleina (ano de la Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto) kaj klarigis kial Kleina ne povis ĉeesti la renkontiĝon, pro la neplanita plilongigo de la kunsido de Pola Senato en Varsovio. Dum sia elpaŝo la Prezidantino de Urba Konslantaro Beata Chrzanowska promesis partopreni la E-kurson kiun EDE-Pollando organizos septembre-oktobre 2017 en la Urba Biblioteko en Słupsk en kiu ĉeestos ankaŭ kelkaj direktorinoj de la lokaj biblkiotekoj kion ili ankaŭ promesis publike dum la renkontiĝo. Matene en la biblioteko la loka radio faris intervjuon kun Jolanta van Holstein kaj Eduardo Kozyra por informi kaj inviti al la E-ekspozicio, en la urbo estas afiŝoj pri la malfermo de E-fako en la Urba Biblioteko en Słupsk.
Ŝi aktive partoprenis la 2-an de septembro 2017 la Estraro de EDE-Pollando partoprenis en la Nacia Legado de "NUPTOFESTO" de Stanisław Wyspiański en Słupsk (Slupsko) - kie oni legis la fragmentojn en la 11 lingvoj t.e. en la pola, Esperanto, angla, franca, ĉeĥa, hungara, belorusa, rumana, germana, rusa, kaŝuba kaj legata de la brajlo skribo. La fragmentojn en la lingvo Esperanto legis Prezidantino de Urba Konsilantaro de Słupsk Beata Chrzanowska (esperantistino) kun Eduardo Kozyra (vidu kaj aŭdu ilin ambaŭ sur la fotoj kaj en la video-filmo dum la legado en ESPERANTO:, , ).
Danke al ŝia kuniniciato estas la kvara ZEO en Słupsk: La Esperanto-murpentraĵo "Wszyscy jesteśmy MOMARANO" ("Ni ĉiuj estas HOMARANO"). En Słupsk okaze de la proklamita de la Urbestro de Słupsk d-ro Robert Biedroń (esperantisto) kaj de la Urba Konsilantaro sub la gvido de ĝia Prezidantino Beata Chrzanowska (esperantistino) la "2017 Zamenhofa Jaro en Słupsk" - tiam la loka artistino Zuzanna Litawińska pentris la Esperanto-murpentraĵon "Wszyscy jesteśmy MOMARANO" ("Ni ĉiuj estas HOMARANO") ĉe la n-ro 5 de la strato de -d-ro Ludoviko Zamenhof (ulica Dr. Ludwika Zamenhofa).
La 21an de novembro 2017 je la horo 16a, en la vestiblo de sanatorio "Perła" en la kuracloko Ustka - okazis la vernisaĝo de la Senata E-ekspozicio "130 Jaroj de la Lingvo Esperanto" sub la patroneco de Senatano Kazimierz Kleina kiu estas la ano de la Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto. La vernisaĝon persone ĉeestis la Senatano Kazimierz Kleina akompane de Prezidantino de la Urba Konsilantaro de Słupsk Beata Chrzanowska (esperantistino), ĝuste tiu Urba Konsilantaro unuanime la 25an de januaro 2017 proklamis la "2017 la Jaro de Ludoviko Zamenhof en Słupsk", krome ĉesestis ankaŭ la eks-Ambasadoro de Respubliko Hungario en Varsovio Andras Asztalos kaj aliaj. La organizanto de la E-ekspozicio estas Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto / EDE-Pollando) kaj Studenta Scienca Rondo de Historiistoj de Pomeria Akademio en Słupsk. Aliĝis 10 interesitoj inter la ĉeestantoj de la vernisaĝo kaj ni faris tie la rapidan E-kurson por la urbanoj de Ustka kaj por la kuracgastoj de la sanatorioj en tiu fama kuracloko Ustka, la E-kurson gvidis Prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra.
Dum la monatoj septembro-novembro 2017 ŝi partoprenis en la Esperanto-kurso organizita de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) - en la Publika Biblioteko n-ro 8 en Słupsk kaj la 2an de decembro ŝi ricevis la dulingvan atestilon (en Esperanto kaj en la pola) pri la fino de la baza E-kurso gvidata de Eduardo Kozyra.
La 11an de aprilo 2018 la Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Słupsk Beata Chrzanowska (esperantistino) invitis al sia lernejo en kiu ŝi laboras t.e. la Ensemblo de la Konstruartaj Lernejoj kaj de la Konstanta Instruado en Słupsk: la Rektoron de la Ekonomia Universitato de Pekino prof. Xie Longfei (esperantisto) kaj estraranojn de EDE-Pollando: Eduardo Kozyra kaj Mariusz Borysiewicz. Temo de la renkontiĝo estis la establigo de la Ĉina Lernejo en tiu Ensemblo de Lernejoj.
La 21an de novembro 2018 dum la Inaŭgura Kunsido de la Urba Konsilantato de Słupsk ŝi estis unuanime elektita kiel Prezidantino de la Urba Konsilantaro por la oficperiodo 2018-2023 (do tio estas ŝia dua oficperiodo).
Hobioj
Ŝi interesiĝas pri turismo (la vojaĝoj tra Eŭropo) kaj pri pentroarto (impresionistoj).
Conches-en-Ouche
Conches-en-Ouche estas komunumo de Francio, ĝi situas en la departemento Eure en la regiono Normandio.
En ĉiutaga lingvo la komunumo ofte nomiĝas simple Conches; tio estis la oficiala nomo ĝis nekonata dato inter 1913 kaj 1943, kiam la aldono -en-Ouche estis oficialigita. Tiu aldono distingas la komunumon disde Conches-sur-Gondoire.
Ĝemelurboj
Conches-en-Ouche estas ĝemeliĝinta kun jenaj urboj:
Gitte Hænning
Gitte HÆNNING-JOHANSSON (* 29-an de junio 1946 en Aarhus) estas dana kantistino. Per sia furoraĵo Ich will ’nen Cowboy als Mann ŝi fariĝis en 1963 unu el la plej popularaj interpretistoj de la germanlingva popkanto, povis tamen ankaŭ 1980-aj jaroj defendi sian pozicion kiel matura kantistino per pretendemaj tekstoj el la plumo de libretisto Michael Kunze. Ŝia repertuaro krome ampleksas bluson, ĵazon, muzikalon kaj danan popolkantojn.
Judith Leyster
Judith Leyster (Haarlem, julio 1609 - Heemstede, 18-an de februaro 1660) estis nederlanda pentristino el la 17-a jarcento kiu antaŭ ĉio estis specialigita en ĝenroscenoj. Kiel unu el la maloftaj inaj pentristoj en Nederlando dum la Ora jarcento ŝi ankaŭ estis la sola membro de la pentristogildo en Haarlem.
Gitte Hænning
Kariero
Hænning unuafoje sursceniĝis en 1954 kiel okjarulo en Danujo. Ŝia patro Otto Johansson estis kantinstruisto kaj glatigis al ŝi la vojon, surdiskigante per ŝi la germanan furorkanton Ich heirate Pappi danlingva (Giftes med farmand, publikigita la 20-an de oktobro 1954). En 1958 ŝi validis kiel plej fama infana stelulo de tuta Skandinavujo, jam prezentis en la televido, en filmoj kaj sur la muzikalscenejo kaj faris 16 diskojn. Ekde la fino de la 1950-aj jaroj ŝi publikigis ankaŭ en germana lingvo. En la fruaj 1960-aj jaroj ŝi estis tre sukcesa laŭ la danaj kaj svedaj furorkanta ranglistoj.
Nils Nobach malkovris ŝin en 1960 por la germanlingva furorkanto kaj peris al ŝi kontrakton kun diskeldonejo Electrola. Post komence modera sukceso ŝi gajnis en 1963 la Germanan Furorkanto-Festivalon per la titolo Ich will ’nen Cowboy als Mann Sekvatempe Gitte plejofte prezentis kune kun popkantisto Rex Gildo. Ili estis meze de la 1960-aj jaroj la plej populara duopo sur la germana furorkanta merkato. Ofte ŝi gastis je televidspektakoj. Jam frue ŝi renkontiĝis kun ĵazo. En 1968 la fervora ĵazamatorino sonregistris kun la renoma ĵazbandego de Kenny Clarke/Francy Boland la albumon My Kind of World, kiun la recenzo akceptis bonvole, nome kiel lumdiska novpublikaĵo titole Out of This World.
Fine de la 1960-aj kaj komence de la 1970-aj jaroj Gitte Hænning sukcesis per kantoj kiel Probleme, Aber heimlich, Millionär, Weiße Rosen, Dann kamst Du kaj Regenbogen. Krome ŝi tenis en la televido proprajn personajn spektaklojn (1974, 1978, 1981, 1983). Dum kiam ŝi establiĝis en Germanujo kiel stelulo, ŝia stelo paliĝis iomete en Skandinavujo, kie ŝi tamen publikigis kantojn. En la 1980-aj jaroj ŝi okupiĝis pri pli seriozaj popkantoj. Dum la 1990-aj jaroj Hænning aktoris kelkajn monatojn je Berlino en la muzikalo Shakespeare & Rock’n’Roll, kiun produktis ŝia tiama vivkunulo Friedrich Kurz. Ankaŭ ŝi apartenis al la ensemblo de la sukcesaj berlinaj tendoprezentadoj de Die Zauberflöte sub la reĝio de George Tabori. Foje ŝi ankaŭ gastis je festivaloj. Ĵazkoncerto por ŝia patro Otto Hænning en la Komika Opero je Berlino en 1997 fariĝis granda sukceso. La koncerto Songs for My Father ankaŭ estis publikigita kiel lumdisko.
Judith Leyster
Profesiaj pentristinoj el Nederlando kiuj antaŭis ŝin, estis sendube Margaretha van Eyck (mortinta en 1426) kaj Ruth de Hooge (registrita kiel majstrino en la gildo kiu nomiĝis Sankta Luko).
József Csapó
Biografio
József Csapó akiris diplomon en Kluĵo, doktortitolon pri biologio en 1948. De 1935 ĝis 1948 li instruis en Târgu Secuiesc, de 1948 en Agrikultura Altlernejo de Kluĵo. Liaj fakstudaĵoj en hungara kaj germana lingvoj aperis en gazetoj Scripta Botanica Musei Transilvanici (1942), Acta Bolyaiana (1948), Agrokémia és Talajtan (1954, 1956, 1960)/.
Gitte Hænning
Kariero
Ekde 2001 ĝis 2003 ŝi sukcese vojaĝis per sia In-Jazz-programo tra Germanujo. Ĝis en la nuntempo ŝi ĉiam denove prezentas ĉi tiun programon. Novembron 2004 Gitte festis sian 50-jaran scenejojubileon per eta koncertserio kaj kantis malnovajn kaj novajn kantojn. Por la jubileo ŝi publikigis jam du lumdiskajn albumojn – ĵazan koncertalbumon de la „In Jazz“-vojaĝo kaj la popalbumon Johansson, dediĉita al sia patro mortinta printempon de 2004. Ekde junio de 2004 ĝis fine de 2007 Gitte staris kune kun Wencke Myhre kaj Siw Malmkvist kun la programo Gitte, Wencke, Siw – Die Show („GWS-Die Show“) pli ol 500-foje sur la scenejoj en Berlino, Hamburgo, Munkeno, Frankfurto, Stutgarto, Bremeno, Svisujo kaj Aŭstrujo same kiel en multaj aliaj lokoj. Kun la du koleginoj ŝin ligas krom sia skandinava deveno kelka simila stacio en la spektaklokomerco. La publikigita koncert-lumdisko de la spektaklo atingis printempon de 2005 rangon 100 laŭ la oficialaj germanaj vendoranglistoj.
En sia hejmlando Gitte estis en1980 longtempe sukcesa per la dana versio de Bleib noch bis zum Sonntag. La disko tie atingis ranglokon 4. Sekvis nur kelkaj lumdiskoj kun la furoraĵoj, sed neniuj novregistraĵoj. Surprizis do la vendosukceso de la lumdisko-kvaropo „Den komplette Popboks 1958–1965“ printempon de 2006, kiu atingis en Danujo la 8-an rangon en la albumaj ranglistoj.
Novembron 2006 la dokumenta filmo Ich will alles – Die Gitte Haenning Story de reĝisoro Marc Boettcher estis prezentata dum la filmfestivalo Nordische Filmtage Lübeck kaj poste ankaŭ dissendita televide. Junion de 2007 la filmo aperis per DVD kaj ĉe-flanke ankaŭ aperis duopa lumdisko pri tio.
Fine de aŭgusto de 2007 diskeldonejo Sony BMG publikigis la tri sukcesajn albumojn Bleib noch bis zum Sonntag, Ungeschminkt kaj Berührungen denove kiel lumdisko-triopo. Ĉiuj tri albumoj ne plu estis sur la merkato ekde fine de la 1980-aj jaroj kaj nun denove estas aĉeteblaj.
Aŭtunon de 2007 ŝi denove koncertis en Germanujo. Ŝi vojaĝis kune kun orkestro, kiun ŝi aparte kunmetis, kun ĵazprogramo „Ich will“ tra germanaj teatrejoj kaj koncertejoj. Ekde oktobro de 2008 Gitte Haenning kaj ŝia 13-kapa orkestro vojaĝis kun la popprogramo„Ich will alles – Tour 2008“. La vojaĝon ŝi daŭrigis en 2009 kaj 2010 per la programo Ich will alles.
Ekde fine de majo ĝis julio de 2010 li aktoris kaj kantis en la teatra enscenigo de Twelfth Night, or What You Will de William Shakespeare je la reĝio de Armin Holz dum la festivalo Ruhrfestspiele' en Marl kaj poste je la Renaissance-Theater en Berlino la rolon de la „arlekeno“. Novembron de 2010 ŝi publikigis sian novan albumon konsistantan el novregistraĵoj de ŝiaj plej sukcesaj furoraĵoj kaj el kvar novaj kantoj titole Was ihr wollt. Per tio ŝi sukcesis post 27 jaroj eniri la germanajn ranglistojn kiel soloistino.
Privataĵoj
Meze de la sesdekaj jaroj ŝi estis en amrilato kun la dana ĵazbasisto Niels-Henning Ørsted Pedersen. Fine de la sesdekaj kaj komence de la sepdekaj jaroj ŝi kunvivis kun komponisto Robert Cornford en Londono kaj Romo. Gitte edzigis en 1974 sian organiziston Jo Geistler. La geedzeco eksiĝis tamen en 1976. En la okdekaj jaroj reĝisoro Pit Weyrich estis ŝia vivkunulo. En la naŭdekaj jaroj ŝi akompanis muzikalproduktiston Friedrich Kurz.
Ekde kelkaj jaroj ŝi loĝas en Berlino.
Siping
Siping, ĉine 四平, estas metropolo en Ĉina Popola Respubliko. Eksteraj apartenaĵoj de la urbo estas la proksimaj distriktoj.
Geografio
Siping etendiĝas en la nord-orienta parto de la lando.
Historio
Siping estis la loko de pluraj gravaj bataloj dum la Ĉina enlanda milito inter 1945-1949.
Klimato
Siping troviĝas en kontinenta klimato kun influo de musono. Jare pluvas po 633 mm. Inter junio-aŭgusto ofte pluvas, inter decembro-marto apenaŭ pluvas aŭ neĝas. Somere la temperaturo ne atingas 30 °C, en vintro (precipe en januaro) la temperaturo falas sub -10 °C.
Trafiko
Siping havas fervojan kaj ĉefvojan kontaktojn. Ankaŭ estas flughaveno, sed pri tio mankas informoj.