cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gymnasium Gleichense
Gymnasium Gleichense (i.a.) ekde 1870
En somero de 1869 la lernejo iĝis ŝtata translokiĝanta en oktobro 1870 disde Mikaelo-lernejo al Kastelo Ehrenstein. Por honori la fondintojn lernejajn nomitis la lernejo samjare 1870 germanlingve Gräflich Gleichensches Gymnasium. Tiam la burĝa lernejo restante en la Mikaelo-lernejkomplekso, unuafoje separitis de la pli supera lernejo kaj loke kaj organize. Inter 1923 kaj 1937 ĝi nomiĝis Deutsche Aufbauschule; la latina estis nur elektota fako inter aliaj. Jam ekde 1895 komenciĝis la neglekto de la latina. En 1938 ĝi iĝis Oberschule für Jungen (nur por knaboj). En 1942 pro la Dua mondmilito malfunckiis la reenkonduko de altkvalita instruo dum la lastaj du lernejaj jaroj. En 1945/46 ĝi nomiĝis Oberschule im Schloß Ehrenstein. En 1947, sub komunismo la tuto iĝis Einheittschule (bazlernejo kaj pli altaj klasoj por ĉiuj) kaj en la Mikaelo-lernejkomplekso instalitis lernejo kun 12 klassthupoj. En 1948 estiĝis, post pli oli unu jarcento, denove abiturientoj. En januaro 1952 enkondukitis supera lernejo kun internejo kun 270 gelernantoj kaj 23 instruistoj. Inter 1958 kaj 1991 funkcias la politeknika supera lernejo (POS) Erich Weinert kiu dividiĝis en 1983 per kreado de la POS M. A. Buchtujew. En 1991 finfine remalfermitis gimnazio. En 2006 la fumado de cigaredoj sur la tuta komplekso malpermesitis.
Kuratora Teritorio Pacifikaj Insuloj
Historio
Post kiam la kuratora teritorio estis starigita en julio 1947, la administran respondecon de la Usona Departmento de Mararmeo - tiujare integrigitan en novan sekretarion de defendo - transprenis al la Usona Departmento de la Internaĵo, kaj Louis E. Denfeld iĝis la unua alta komisiito de la kuratora teritorio (angle High Commissioner of the Trust Territory). Li havis plurajn posteulojn; la lasta el ili estis Janet J. McCoy, kies tasko finiĝis la 10-an de julio 1987, kvankam la administra respondeco plurfoje alternis inter la du sekretarioj.
Gymnasium Gleichense
Lernejo senrasisma kaj plenkuraĝa (2006)
Kiel unua lernejo la Distrikto Gotha portas la predikaton Schule ohne Rassismus – Schule mit Courage. Ne tute 80 % de la lernantaro, instruistaro kaj alia lernejanaro deklaris per subskribo ekaktivi kontraŭ perforto kaj diskriminacio. Subtenon trovis la lernejo fare de la biatlonisto Alexander Wolf kiu ekpatronis.
Estroj lernejaj (1564 ĝis 2006)
Fonto
Nedevigaj kursoj posttagmezaj
La gimnazio, sekvante modelon de tuttage malfermita lernejo, ofertas vastan gamon da fakrondoj libervolaj posttagmeze.
Kuratora Teritorio Pacifikaj Insuloj
Historio
La ĉefa sidejo de la kuratora administrejo unue estis en Honolulu (Havajo), en 1954 translokiĝis al Gvamo kaj en 1963 al Saipano, la ĉefurbo kaj plej granda insulo de la Nord-Marianoj.
Gymnasium Gleichense
Ekipaĵoj
Post restaŭradlaboroj profundaj la ekipaĵaro mireblas.
Amikara societo
La fondo de la amikara societo Freunde und Förderer des Gymnasiums Gleichense Ohrdruf e.V. estas iniciato de instruistoj kaj gepartoj. La anoj responsas pri la financa kaj la idea subentado de la gimanzio senrespekte de politiko kaj oficialaj oficejoj. En la 1.1.1992 kunvenis la fondantaj membroj en la Kastelo Ehrenstein por elekti la unuan estraranon.
89-a SAT-Kongreso 2016
Al Hercberga kongreso aliĝis 85 homoj el 21 landoj, el kiuj ĉirkaŭ kvardeko da SAT-anoj, laŭ la nombrado dum la voĉdonoj dum laborkunsidoj.
Prelego-debatoj okazis interalie pri Klimata ŝanĝo kaj kapitalismo, Justa komerco, Bestrajta agado k.a. Dum vesperoj okazis kulturaj programeroj kiel prezento de teatraĵo La Kredito de 'Jordi Galceran' (kun aktorado de Saŝa Pilipovic kaj Georgo Handzlik kiu ankaŭ kunesperantigis la verkon), koncerto de Ĵak' Lepŭil', folkloraj kanzonoj aŭdigitaj de loka zibervala grupo.
Ekskursoj okazis al Goslaro tra Harca montaro, tuttage al Hanovro kaj duontage al Hercbergo mem.
Augustín Čambál
Augustín ČAMBÁL (naskiĝis la ; mortis la en Trnava) estis slovaka esperantisto. Li estis prezidanto de Slovaka Esperanto-Asocio en 1993 kaj 1994.
Nikolsk
Nikolsk havas diversajn signifojn:
(154603) 2003 QV25
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
1-Heptilbenzeno
1-Heptilbenzeno aŭ Fenilheptano estas nesaturita aromata hidrokarbonido kun 13 karbonatomoj kaj 20 hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora, brulema kaj senodora likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Kiel ĉiuj hidrokarbonidoj. 1-Fenilbenzeno estas nesolvebla en akvo sed solvebla en pluraj organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo kaj eteroj. Fenilheptano estas produktata per alkiligo inter 1-kloroheptano kaj benzeno.
Indolo-acetata acido
Indolo-acetata acido aŭ IAA estas organika kombinaĵo, senkolora aŭ blanka lumsensiva solidaĵo rezultanta el interagado de la indolo kaj acetata acido. Ĝi estas la plej ordinara planto-hormono apartenanta al la klaso de la aŭksinoj. Indolo-acetata acido estas malmulte solvebla en akvo kaj kloroformo, tre solvebla en etanolo kaj metanolo, kaj solvebla en duetila etero kaj acetono.
Indolo-acetata acido estas degrada produkto en la metabolo de la triptofano kaj ofte ĝi produktatas per agado de bakterioj en la mamuloj-intestoj. Aliaj endogena produktato de indolo-acetata acido ankaŭ okazas en mamuloj-histoj. Ĝi povas estiĝi per senkarboksiligo de la triptamino aŭ per oksidiva senaminigo de la triptofano. IAA ofte okazas en malaltaj niveloj en la urino kaj trovatas en altaj niveloj en la urino de pacientoj kun fenilketonurio.
En 1933, Fritz Kögl (1897-1959) malkovris ke la indolo-acetata acido estas grava planto-hormono. IAA, samkiel la plejmulto el aliaj aŭksinoj, ankaŭ konatas pro la kunagado rilate al aliaj planto-hormonoj. Ekzemple, la proporcio de aŭksino rilate al citokinino en certaj vegetalaj histoj determinas la ekaperon de radikoj kaj burĝonoj.
Yuya Ono
Yuya Ono (大野 佑哉, n. ) estas japana futbalisto.
Indolo-acetata acido
Kunrilataj temoj
<Gallery> Indole-3D-balls-2.png| Indolo Melatonin_molecule_ball.png| Melatonino L-Tryptophan-3D-balls.png| Triptofano Tryptamine3D.png| Triptamino Serotonin-Spartan-HF-based-on-xtal-3D-balls-web.png| Serotonino Indole-3-acetic_acid_3D_ball.png| Indolo-acetata acido Indole-3-butyric acid 3D.png| Indolo-buterata acido Indole-3-propionic acid 3D.png| Indolo-propionata acido </Gallery>
Sándor Szacsvay
Sándor SZACSVAY (saĉvai) estis hungara ĵurnalisto, redaktoro, la unua grava hungara publicisto naskita en Marosvécs en 1752 kaj mortinta en Koloĵvaro la 15-an de majo 1815.
Biografio
Sándor Szacsvay studis en Koloĵvaro, en Debrecen, en 1780-81 en Pozsony. Inter 1780 kaj 1784 li estis jurstudento en Vieno. Inter la 3-a de julio 1784 kaj majo 1786 li estis redaktoro de Magyar Hírmondó en Pozsony. Inter 1786 kaj 1793 li redaktis en Vieno la politikan gazeton Magyar Kurir kaj ĝian literaturan suplimenton Magyar Musa. Post malpermeso de gazeto li loksidiĝis en Koloĵvaro.
Folke Wedlin
Folke WEDLIN estas sveda esperantisto, verkisto kaj instruisto en lernejo Lerum. Li loĝas en Mölndal. Li verkis lernolibrojn pri Esperanto. Li verkas poeziaĵojn ekzemple Ĥodapro, 40paĝa longega poemo pri vivo de juna fiŝkaptisto kaj amikeco, kiu ricevis premion en Belartaj Konkursoj de UEA.
Persa Golfo
Persa Golfo situas en la nord-okcidento de la Hinda Oceano, ĉe la bordoj de Azio.
En oriento ĝi per la Hormuza Markolo kaj la Golfo de Omano ligiĝas kun la Araba Maro. Ĝia areo ampleksas 240 000 km². La golfo havas profundon de ĝis 115 m; ĝi longas 1000 kilometrojn kaj la maksimuma larĝo estas 370 kilometroj. La suda bordo estas ebena, sed la norda ĉe la irana bordo montara. La Persan Golfon enfluas la rivero Ŝatt al-Arab, kunfluo de Eŭfrato, Tigriso kaj Karuno. Ĉe la bordoj estas multaj insuloj. Sur la fundo estas gravaj krudaĵoj de nafto. Ok landoj havas bordojn rande de la Persa Golfo: Irano, Irako, Kuvajto, Sauda Arabio, Barejno, Kataro, la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj kaj Omano. La ĉefaj havenoj estas Fao (Irako), Basra (Irako), Abadan, Bender-Ŝaĥpur (Irano), El-Kuvajto (Kuvajto), Ras-Tanura, Manamo (Barejno) kaj Um-Sajd (Kataro).
Antaŭ kelkaj jaroj seriozaj incidentoj okazis en la regiono de la golfo: dum la Iraka-irana milito de 1983 kaj la Iraka-kuvajta konflikto de 1991 granda kvanto da nafto, transportata per naftoŝipoj, estis disverŝita en la akvon pro la bombatakoj de militantaj trupoj.
Haplodiploidio
Haplodiploidio estas la nomo uzebla por la sistemo de seksodeterminigo de la himenopteroj (formikoj, abeloj kaj vespoj), de tizanopteroj, kelkaj skaraboj (skolitinoj) kaj rotiferoj; tio okazas ankaŭ en kelkaj akaroj de la familio tetranikedoj, en kelkaj kokkoideoj kaj en kelkaj hemipteroj. En tiu sistemo la sekso estas determinita de la nombro de kromosomaroj kiun individuo ricevas. La individuo kiu naskiĝas el la kombino de unu spermo kaj ovulo estas ino, male ovo nefekundita rezultas en unu masklo. Tiele la masklo havas la duonon de la nombro de kromosomoj kiujn havas la ino, estas haploida. La ino estas diploida, li havas du arojn de kromosomoj. Tiu sistemo kreas serion da pekuliareco: masklo ne havas patron kaj ne povas havi masklajn filojn, sed ja havas avon kaj povas havi nepojn. Ties heredo estas pasigita nur al filinoj kaj pere de ili al la postaj generacioj. La sistemo de haplodiploidio kreis la eblojn de bonsociemo en la himenopteroj.
Svisa aŭtovojo A9
La svisa aŭtovojo A9 estas nacia aŭtovojo de Svislando en la kantonoj Vaŭdo kaj Valezo. Ĝia kompleta longece estas 240,9 km.
Gravaj akcidentoj
La 13-an de marto 2012 okazis en la tunelo apud Sierre terura busakcidento, dum kiuj mortis 28 homoj, el kiuj 22 infanoj el Belgio.
Markhama petrelo
La Markhama petrelo (Oceanodroma markhami) estas specio de marbirdo de la familio Hidrobatedoj. Ĝi ne havas agnoskitajn subspeciojn. Temas pri tre malhela malgranda marbirdo.
Ĝi troviĝas en Ĉilio, Kolombio, Ekvadoro, Franca Polinezio, Peruo, kaj eble Kostariko. Sed reproduktado okazas ŝajne nur en la duoninsulo Parakas en Peruo, kaj probable en insuloj kaj la marborda dezerto de Ĉilio. Ties natura habitato estas malfermaj maroj.
Ĝi ricevis nomon honore de Siro Albert Hastings Markham.
Meslan
(jen france, bretone Mêlann) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Sternumo
La sternumo estas antaŭbrusta osto, al kiu ligiĝas la ripoj kaj la klavikloj. Ĝi kuniĝas al la riparo per kartilago, kiu protektas la internajn organojn (kiel koro kaj pulmoj) de fizika damaĝo.
Erlbach (Supra Bavario)
Erlbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altötting de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
6350 Schlüter
6350 Schlüter estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San Diego) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Albert Hastings Markham
Admiralo Siro Albert Hastings Markham (11a de novembro 1841 – 28a de oktobro 1918) estis brita polusa esploristo, aŭtoro, kaj oficiro en la Reĝa Mararmeo. Li mortiĝis en Londono, Anglujo, je aĝo de 76.
6350 Schlüter
Tom Gehrels fotis ĝin la sur unu el la 130 fotografiaj platoj eksponitaj per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Monto Palomar. Tiuj platoj, senditaj en Leiden, estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
La Vieille-Loye
La Vieille-Loye estas franca komunumo lokita en kantono Montbarrey, en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
6350 Schlüter
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana skulptisto kaj arkitekto Andreas Schlüter (1660–1714).
La Vieille-Loye
Geografio
La Vieille-Loye estas la ununura vilaĝo la forêt de Chaux, la dua plejgranda franca arbaro.
Albert Hastings Markham
Esplorado
Alia klopodo de la Brita Royal Navy en la poluso, nome parto de la Brita Arkta Ekspedicio, estrita de komandanto Albert Hastings Markham atingis la tiam rekordan 83°20'26" Nordon en Majo 1876 antaŭ reveni.
Amorea Lingvo
Amorea estas nord-okcidenta ŝemida lingvo, parolata de amoreoj en Sirio kaj Mezopotamio dum 3-2-a jarmiloj a.K. Ĝi estas konata ankaŭ sub la nomo orient-ĥanaana. La lingvo atingis nin ĉefe pere de kojnoskribaj tekstoj de la tempoj de la 3-a dinastio de Ur kaj la 1-a dinastio de Babilono (ĉ. 22-16-a jarcentoj a.K.) en la formo de propraj nomoj. Laŭ tiu materialo, oni povas paroli pri la du periodoj de amorea lingvo: malnova (periodo de Ur) kaj meza (periodo de Babilono), sed la kojnoskribo ne permesas trovi la ĝustajn sonojn de la amorea sonsistemo.
Submarŝipa milito
Submarŝipa milito estas batalaj agadoj, en kiuj oni uzis submarŝipojn kontraŭ la malamikaj ŝipoj. Se oni sinkigis ankaŭ ŝipojn de la neŭtralaj nacioj, oni parolas pri senlima submarŝipa milito.
La esprimo aludas la agadon de la germanaj submarŝipoj dum la unua kaj dua mondmilitoj. Tiuj batalagadoj celis malhelpi provizon de Britio per militistara provizo.
Unua Mondmilito
Post kiam la pacproponon de la centraj potencoj - decembro de 1916- krude rifuzis la entento, Paul von Hindenburg anoncis senbridan submarŝipan militon. Tiel ĝi ekis denove je la 1-a de februaro de 1917 per 130 submarŝipo.
Anglio sukcese kontraŭagadis: armilizadis la ŝipojn, uzis diversajn ilojn (reatro, subakvaj flosbomboj) kontraŭ la submarŝipoj, sed plej efika estis kiam entento organizis ŝipkonvojojn. La submarŝipa milito finiĝis la 21-an de oktobro 1918 - laŭ registroŝanĝo inter la germanoj kaj usona prezidento Wilson. La ĉesigo signifis ankaŭ perdon de germana premefiko dum la armistica traktado, gvidata de Matthias Erzberger sur la germana flanko.
La germanaj submarŝipoj (170) estis transdonitaj al la venkintaj aliancanoj, dum la marblokado de Germanio restis ĝis ekvalido de la Versajla traktato.
Aura Dione
Aura Dione ankaŭ konata nur sub la persona nomo Aura (naskiĝis en 1985 en Kopenhago) estas dana kantaŭtorino, do kantistino publike prezentanta siajn proprajn komponaĵojn.
Vivo
Aura Dione estas la filino de patrino el feroa kaj franca familio, kiu laboras kiel muzika instruistino, kaj de patro el dana kaj hispana familio. Pro siaj gepatroj ŝi frue kontaktis kun muziko, literaturo kaj arto, kaj laŭ propraj informoj ŝi verkis sian unuan kanzonon en aĝo de ok jaroj. La patro hobie kolektis gitarojn, kio laŭ ŝi same influis ŝian deziron poste iĝi profesia muzikisto.
La gepatroj estis hipioj kaj per velboato krozis la mondajn oceanojn, ĝis ili en la jaro 1992, kiam la knabino Aura estis sepjara, ekloĝis sur la dana insulo Bornholm en la Balta Maro. Sur la insulo ŝi pasigis la lernejajn jarojn. Kiam ŝi estis 17-jara, ŝi translokiĝis al Aŭstralio por pluedukiĝi pri muziko kaj interalie studi la muzikan kulturon de la indiĝenaj aŭstralianoj.
Ŝiaj kantoj estas popmuzikaj, kun influoj kaj de folklora kaj de elektronika muziko.
En 2008 ŝi en Danio publikigis la unuopaĵojn Something From Nothing ("io el nenio"), Song For Sophie ("kanto por Sofia") kaj I Will Love You Monday ("mi amos vin lunde"). Sekvajare ŝi pro tiuj tri verkaĵoj ricevis la premion Danish Music Awards. Ekster la hejmlando la unua publikaĵo estis ŝanĝita versio de la kanto I Will Love You Monday (365), kiu la 13-an de novembro 2009 prezentiĝis en Germanio. La muzikaĵo fine de novembro 2009 estis la dua plej populara popmuzika verko en Germanio. La unua muzika albumo Columbine en Germanio prezentiĝis la 27-an de novembro 2009.
Submarŝipa milito
Dua Mondmilito
Dum la Dua Mondmilito, la radaro helpis la ententon venki en la submarŝipa milito.
Trichaptum biforme
Trichaptum biforme (ebla esperantigo: lilaranda unutavola poliporo ) estas fungospecio en familio Polyporaceae. Ĝi estas unujara fungo, kreskas sur defalintaj arbopartoj, formortantaj falfoliaj arboj, plej ofte sur fago, kvekro, tilio, betulo. Ĝi estas t.n. blanka putriganto, tio estas, ĝi samtempe, paralele malkombinas du ĉefajn komponenton de la ligno: la celulozon kaj la ligninon.
Ĝia koloro varias dum ties aĝo. La junaj fungoj estas tute lilaj, dum la lileco restas ĉe la pli maljunaj fungoj ĉe la rando. Plia parto de la fungo iĝas bruneta. Ĉe la maljuna fungo eĉ la lila rando malaperas kaj la tuta fungo iĝas senkarakterize grizkolora. Sur tiu ofte aperas verdaj alga kovraĵo. La himenio de la fungo ne estas unueca, la rinda, kvadrataj poroj de la himenio maljuniĝante fendiĝas, iĝas dentaj.
Ĝi similas al Chondrostereum purpureum, sed tiu lasta havas glatan himenion kun nefendiganxtaj poroj kaj plurtavolan strukturon.
Folibeto
La folibeto (Beta vulgaris subspecio vulgaris variaĵo vulgaris) estas legomplanto. Ĝi estas kulturformo de la beto, pli ekzakte de la marborda beto Beta vulgaris subspecio maritima, kiu kreskas ĉe la marbordo kaj estas parenca kun la sukerbeto, la furaĝbeto kaj la ruĝa beto. Ĝi estas dujara planto.
Nindorf
Nindorf havas diversajn signifojn:
Premio Zajdel
Premio Zajdel - plena nomo: "Premio de Janusz A. Zajdel" (Nagroda im. Janusza A. Zajdla), estas pola ĉiujara premio por aŭtoroj de la plej bonaj verkoj fantastaj.
Premio estas atribuata de 1984 jaro. Unua laŭreato de premio estis Janusz A. Zajdel. Post lia morto en 1985, premio ricevis lian nomon.
Laŭreatoj
2006
2005
2004
2002
2001
2000
1998
1997
1996
1995
1994
1993
1992
1991
1989
1988
1987
1986
1984
Eksterligoj
Oficiala TTT-ejo de Premio (pl)
Nußdorf ob der Traisen
Nußdorf ob der Traisen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
326 Tamara
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la reĝino Tamara de Kartvelio.
Panteono de Romo
La Panteono de Romo (el la greka Πάνθειον Pantheon, t.e. "Templo de ĉiuj dioj") estas monumento de Romo. Ĝi estis konstruita dum la periodo de antikva Romo fare de Marcus Vipsanius Agrippa, kiel templo por ĉiuj dioj de la romia mitologio.
Ĝi estas la plej bone konservita romia konstruaĵo, kaj eble la plej bone konservita konstruaĵo de tiu tempo. Ĝi ĉiam restis uzata tra historio. Oni emas atribui ĝin al Apolodoro, arkitekto de la imperiestro Trajano. Sed estas tutsame verŝajna, ke la Panteonon konstruis la arkitektoj de la imperiestro Hadriano. Ekde la 7-a jarcento, la Panteono de Romo servas kiel kristana preĝejo.
La Panteono kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Kaj poste venas la vico de Fidiaso, kiu montras mirindaĵojn el Eŭropo. Jen kiel oni prezentas la Panteonon kiel unu el ĉefaj mirindaĵoj de Romo:
Ľudovít Izák
Ľudovít IZÁK (1895-1978), slovako, kuracisto, ofte li uzis pseŭdonomon Miloš Raveň. Aŭtoro de multaj poemoj, prozaj verkoj kaj dramoj. Lia ĉefverko estas originala kvinakta versdramo Reĝo de Petra.
Plua verko: Bukedeto el Slovakaj Popolkantoj (plurajn kantojn tradukis Ján Valašťan-Dolinský); premiita ĉe la Internacia Belarta Konkurso por poemo Al Altaj Tatroj, eminenta redaktoro de revuo Esperantisto Slovaka, unu el gvidantaj personecoj de Esperanto-movado en Slovakio.
Șerani
Șerani [ŝeranj] (hungare: Sárán) estas vilaĝo en Rumanio 75 km oriente de Oradea. Administre ĝi apartenas al Borod.
Șerani situas proksime de la tridistrikta angulo inter la distriktoj Bihor, Sălaj kaj Cluj. Ĝi situas konsiderinde pli alte ol la aliaj partoj de komunumo Borod. Je la censo de 2002 el ĝiaj 688 loĝantoj estis 468 slovakoj, tio estas ĉ. 68 %. 469 loĝantoj indikis la slovakan kiel sian precipan lingvon.
Ne-intervena komitato
Al la ne-intervena komitato apartenis krom Francio, Anglio, la Germana Imperio, la Sovetunio, Italio kaj 22 pliaj ŝtatoj. Kvankam la oficiala celo estis bari intervenon de la grandaj potencoj en la hispanan enlandan militon, fakte reala kontraŭstaro ekzistis nur fare de Sovetunio kontraŭ la germana kaj itala intervenoj en Hispanio.
Ĉe kunsida dato, germanaj kaj italaj aviadiloj bombardis jam Madridon. Pro la ne-intervena politiko, la eŭropaj potencoj silente, hipokrite kaj komplice akceptis enpotenciĝon de Franco. Ses semajnojn post la kunsido - la 28-an de oktobro 1936 - sovetaj tankoj kaj aviadiloj helpis la maldekstrulojn de Madrido.
Non-intervention in the Spanish Civil War
Cisterciaj ciferoj
La cisterciaj ciferoj estas nombrosistemo, kiun estis en uzo en monaĥejoj de la cistercianoj ĝis la 13-a jarcento.
Funkcio
La vertikala lineo havas la rolon de ĉefa ciferidentigilo. Ĉirkaŭ ĝi distingeblas kvar lokoj; la en ilin metitaj signoj signifas diversajn radikojn:
Katedralo de Naumburg
La nun protestanta Katedralo Sanktaj Petro kaj Paŭlo je Naumburg (mallonge Katedralo de Naumburg) en Naumburg ĉe Saale estas la iama katedralo de la Episkopujo Naumburg-Zeitz kaj originas plejparte el la unua duono de la 13-a jarcento. Ĝi apartenas al la plej gravaj konstruaĵoj de malfrua romaniko en Saksujo-Anhalto kaj estas stacio ĉe la Strato de la romaniko.
La fama okcidenta ĥorejo de la katedralo ekestis post la mezo de la 13-a jarcento kaj estas per la okcidenta ĥorbarilo kaj la figuroj de donacintoj unu el la plej gravaj konstruaĵoj de gotika arĥitekturo.
Post la reformacio en 1542 ekoficis per Nikolaus von Amsdorf unuan fojon en la Sankta Romia Imperio protestanta episkopo. Post la morto de la lasta episkopo Julius von Pflug en 1564 la episkopujo estis malfondata kaj transiris al la elektoprinclando Saksujo, la preĝejo perdis sian funkcion kiel episkopa sidejo, restis tamen la preĝejo de la protestanta katedrala paroĥo. Nun fondaĵo administras la katedralon.
3608 Kataev
3608 Kataev estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la 27-an de septembro 1978 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Laŭ ĝiaj orbitaj ecoj, ĝi estas ano de la Cibela grupo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa verkisto Valentin Petroviĉ Katajev (cirile : Валентин Петрович Катаев, 1897–1986).
Esperantologio (gazeto)
Esperantologio estas postmilita revuo pri la fako esperantologio, redaktita de Paul Neergaard. De 1949 ĝis 1961 aperis entute ses kajeroj de la revuo (enhavo). La nuntempa revuo Esperantologio / Esperanto Studies estas daŭrigo de la historia Esperantologio.
Enhavo 1949-1955
Paul Neergaard: Enkonduko 1<BR>Paul Neergaard: Introduction 	3<BR>Vilho Setälä: Lingva esprimkapablo kiel funkcio de la vort-trezoro 5<BR>Gaston Waringhien: La akuzativo en Esperanto, el teoria kaj interlingvistika vidpunkto 33<BR>Olav Reiersøl kaj R. C. Marble: A Comparison between Word Formation in Esperanto and English 53<BR>Juan Régulo Pérez: Hispanidaj neologismoj en Esperanto 59<BR>Paul Neergaard: Bibliografio de esperantologia literaturo 1940-1948 (I) 73<BR>William Edward Collinson: The Internationality of some Esperanto Affixes 81<BR>Kawasaki Naokazu: Esperantigaj principoj de japanaj vortoj 89<BR>Fritz I. Wiener: Ĝemelaj radikoj 98<BR>Leo Blaas: Statistiko de 50.000 tekstvortoj 107<BR>Paul Neergaard: Bibliografio de esperantologia literaturo 1940-1948 (II) 133<BR>Fritz I. Wiener: Ŝajnprefiksoj 145<BR>Cecil Bean: Pri la ritmoj en Esperanto 152<BR>Leo Blaas: Statistiko de 50.000 tekstvortoj (daŭrigita) 160<BR>Vilho Setälä: La Zamenhofa Hamlet-traduko 201<BR>Koncizaj komunikoj:<BR>William Edward Collinson: Noto pri la artikolo »The Internationality of some Esperanto Affixes« 205<BR> Marek Wajsblum: Internacieco de kelkaj Esperantaj afiksoj 205<BR>Paul Neergaard: Neatentitaj Zamenhofaj tekstoj 206<BR>Eugen Wüster: La terminoj »esperantologio« kaj »interlingvistiko« 209<BR>C. A. ten Seldam: Klopodo pri starigo de sistemo de kvazaŭ-afiksoj en Esperanto 215<BR>Paul Neergaard: Bibliografio de esperantologia literaturo 1940-48 (III) 228<BR>
Nekrologoj:<BR>Gaston Waringhien: Camille Aymonier 235<BR>Wilhelm Solzbacher: Alice Vanderbilt Morris 237<BR>Vilho Setälä: G. J. Ramstedt 240<BR>Eugen Wüster: Leo Blaas 244<BR>
Referatoj. Recenzoj:<BR>Wilhelmus Manders: Interlingvistiko kaj esperantologio, 1950 (Paul Neergaard) 137<BR>Alexander Gode kaj aliaj: Interlingua-English Dictionary, 1951 (Paul Neergaard) 245<BR>Louis Bastien: Naŭlingva Etimologia Leksikono, 1950 (Paul Neergaard) 247<BR>Gaston Waringhien: Plena Vortaro de Esperanto. Suplemento, 1954 (Paul Neergaard) 248<BR>
Notoj:<BR>Universitataj katedroj de Esperanto I 77<BR>Universitataj katedroj de Esperanto II 142<BR>Universitataj katedroj de Esperanto III 251<BR>Universitataj Esp-o-kursoj ekster la katedroj 79, 252<BR>La vinjeto sur la kovrilo 80<BR>Landnomoj 80<BR>Harry Mylén 143<BR>Ricevitaj publikigaĵoj 143<BR>Komuniko al la abonantoj. Communication to the subscribers 253<BR>Indekso 254
Haruki Mitsuda
Haruki Mitsuda (三ッ田 啓希, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Matsumoto Yamaga FC‎.
Mira (hinduismo)
Mira, Mirabai aŭ Meera (मीराबाई) (ĉ.1498-1546) (Mira Bai) estis hindua poetino, mistikulino kaj ano de Kriŝno. Konsiderata unu el "la veraj sanktulinoj" la plej grava el la movado Vaishnavismo Bhakti kaj atribuis al ŝi 1.300 mantrojn (sanktaj kantoj). Ĉi tiuj kantoj estas popularaj tra la tuta Barato kaj estis tradukitaj kaj publikigitaj tra la tuta mondo. La kantoj plenas de pasia laŭdo al la dio Kriŝno kiel kutime en la Bhakti-tradicio. En la plej multaj el ŝiaj poemoj, ŝi priskribas sian senkondiĉan amon por sia mastro kaj promocias la Bhakti-Kriŝnon kiel la plej bonan vivmanieron - ĉar tiel helpas forgesi la privatajn dezirojn.
Homaj kredoj pri ŝia vivo, estis kolektitaj el ŝiaj poemoj kaj el la rakontoj rakontitaj de ŝia komunumo kaj ili eĉ servis kiel temo de pluraj filmoj. La aŭtentikeco de ĉi tiuj rakontoj estas kontestata, precipe tiuj asociitaj kun la komponisto Tansan. Aliflanke, la tradicioj, kiuj asertas esti kiel disĉiplo de la guruo Reids en Chitori, ŝia rilato kun Tollides kaj poste kun Rupa Gosumi en Verinda estas probable pli ĝusta.
Biografio kaj legendoj pri ŝi
Plej multaj legendoj pri Meera mencias ŝian malrespekton al sociaj kaj familiaj konvencioj, ŝian devotecon al la Dio Krishna, enkorpiĝo de ĝojo kaj amo kaj, laŭ la hindua tradicio, unu el la ok manifestiĝoj de la supera Dio Vishnu ( विष्णु).
La legendo rakontas, ke kiam Mirabai estis tri jaraĝa iu asketa kaj joga sanktulo, ‘sadhu’, venis al ŝia hejmo kaj donis al la patro statueton de la Dio Krishna. Ŝia patro konsideris ĝin speciala beno, kaj instalis la diaĵon sur la familia altaro. Mirabai profunde logiĝis al tiu statueto, kaj rifuzis manĝi ĝis la diaĵo estu donacata al ŝi. Ŝi komencis vivi por sia Krishna-pupo, ŝi vestis ĝin, ŝi nur manĝis post kiam ŝi oferis sian manĝaĵon al Krishna-pupo. Ŝi decidis, ke Krishna estu ŝia sola amiko, amanto kaj edzo.
Baldaŭ la gepatroj geedzigis ŝin (la infana geedzeco, estis ofta kutimo en Barato). La edzo de Meera mortis frue en batalo kontraŭ la mongola invado, do la bopatro ordonis al la juna vidvino sinmortigi… (Laŭ la hindua rito ‘Sati’, la vidvino devis sinmortigi kaj esti fajre oferita kune al ĵus mortita edzo. Tio estis deviga en norda Hindio ĝis la mezo de la XIX-a jarcento). Mirabai fuĝis de sia bopatra familio al Vrindávana, la lando de Krishna, laŭ ŝi, sia vera edzo kiu ne mortis! Persekutita de ŝia bofamilio por ke ŝi plenumu la ‘sati rito’, ŝi estis kaptita du foje kaj el ambaŭ ŝi mirakle eskapis.
Laŭ legendo, Mirabai dediĉis sian vivon al Krishna; ŝi vagadis de urbo al urbo dancante publike honore al Krishna kiel religia esprimo; ŝi konstruis privatan templon al Li, kie ŝi gastigis sanktulojn kaj pilgrimantojn.
Meera komponis devotajn kantojn por Krishna; tiaj poemoj aludas al la du miraklaj provoj de ŝia vivo. La poemoj de Meera estas metrikaj versoj en la rajasthani lingvo. En ŝiaj poemoj, Krishna estas jogulo kaj amanto, kaj ŝi mem estas jogulino preta anstataŭi sin en spirita geedza feliĉo. La stilo de Meera kombinas pasian humoron, spritemon, sopiron, atendon, ĝojon kaj ekstazon de kuneco, ĉiam centrita sur Krishna. La grandega populareco kaj ĉarmo de ŝiaj kantotekstoj kuŝas en la uzo de ĉiutagaj bildoj kaj en la dolĉeco de emocioj facile kompreneblaj de la hindiaj homoj.
Kvankam la hindua tradicio atribuas al ŝi milojn da religiemaj himnoj al Krishna, fakuloj estas dividitaj laŭ la opinio pri kiom multaj el ili estis aŭtentike verkitaj de Meera mem. Nur du poemoj konserviĝis portantaj ŝian subskribon.
La Bhaktamal verko, kiu estas konsiderata grava fonto por literatura kaj religiema historio de norda Hindio, mencias Mirabai. Tio konfirmas ke ŝi estis vaste konata kaj amata figuro en la Bhakti-movada kulturo ĉirkaŭ la jaroj 1600 p.K. Fakte, la historio de Meera estas la plej fama el la nordhindiaj sanktuloj. Pluraj Mirabai komponaĵoj ankoraŭ hodiaŭ estas kantataj en Barato, ĉefe kiel religiemaj kantoj, kvankam preskaŭ ĉiuj havas filozofian implicon. Unu el ŝiaj plej popularaj komponaĵoj estas ‘Mi ricevis la riĉecon de la beno de Sinjoro Rama’.
Ŝia morto estas ĉirkaŭita de mistero kaj religia simboleco: oni diras ke kantante en templo, ŝi degelis en la koron mem de Krishna.
En popola kulturo
Komponisto John Harbison muzike aranĝis la tradukojn de Blay de la kantoj de Mira en la anglan. Ankaŭ ekzistas dokumenta filmo "Iuj Aĵoj, kiujn Mi Konas Pri Ŝi" de Anjali Punjabi. Du konataj filmoj de ŝia vivo estis faritaj en Barato, Mira ( 1945 ), filmo en la tamila lingvo kaj Mira 1979 ) filmo de Goulzer en la hinda lingvo. Ankaŭ produktita televida serio, Mira (2009–2010), kiu baziĝis sur ŝia vivo.
Primofaktorialo
En matematiko, primofaktorialo estas produto de la unuaj primoj.
Siringofesto (Nov-Jorkio)
La Siringofesto estas ĉiujara festivalo de arto, muziko, manĝaĵo kaj floroj okazanta en la parko Highland Park de Roĉestro, Nov-Jorkio, Usono. Ĝi estas unu el la plej grandaj tiaj festoj en Nord-Ameriko, allogante partoprenantojn el la tuta mondo. En la parko kreskas grandega kolekto de siringoj, kun pli ol mil arbustoj kaj centoj da specoj. La festo komenciĝas en frua Majo, kiam en Roĉestro la siringoj kutime jam burĝonas.
Primofaktorialo
La primofaktorialo havas du similajn sed malsamajn signifojn.
La nomo estas konstruita el la vortoj primo kaj faktorialo.
Siringofesto (Nov-Jorkio)
La festivalo daŭras dek tagojn kaj kutime partoprenas ĝin ĉirkaŭ spektantoj.
Primofaktorialo
n#
n# por n≥1 estas difinita kiel produto de ĉiuj primoj, kiuj estas ne pli grandaj ol n.
La vico ankaŭ inkluzivas 1# = 1 kiel malplenan produton.
La ekvivalenta rikura difino estas
La unuaj primofaktorialoj n# por ''n=1, 2, 3 ... 12'' estas:
Ĉiu elemento de tiu ĉi vico por neprima n estas sama kiel la antaŭa elemento.
Ekzemple, 7# estas produto de ĉiuj primoj ne pli grandaj ol 7:
8# estas produto de ĉiuj primoj ne pli grandaj ol 8:
kio egalas al 7#. Ankaŭ 9# kaj 10# havas la saman valoron, sed
pn#
Se pn estas la n-a primo, do la primofaktorialo pn# estas produto de la unuaj n primoj:
La unuaj kelkaj primofaktorialoj pn# estas:
La vico ankaŭ inkluzivas p0# = 1 kiel malplena produto.
Ekzemple, p4# estas produto de la unuaj 4 primoj:
kaj, p5# estas produto de la unuaj 5 primoj:
Propraĵoj
Estas idento
kie, π(n) estas la primo-kalkulanta funkcio, donanta kvanton de primoj ne pli grandaj ol n.
aŭ pli konkrete
Anatolio
Anatolio (greke ανατολή, turke Anadolu) estas la azia parto de hodiaŭa Turkio, kun sia centro en la malmara anatolia altebenaĵo de Turkio. Pro sia oportuna geografia situo, ĝi ĉiam estis ekonomie kaj kulture prospera regiono. Anatolio estis laŭvice la kerno de la greka kaj kristana bizanca imperio, la turka kaj islama otomana imperio kaj nun la turka kaj moderna nacio Turkio. Historie, la mondparto en la antikva tempo estis nomata Malgrand-Azio (paŭso de la greka Μικρά Ασία kaj la latina Asia Minor): Tamen la helenisme influita Malgrand-Azio akcentis aparte la apudmarajn regionojn de nuna Turkio, dum Anatolio en nuna lingvouzo akcentas precipe la malmaran centran parton de nuntempa Turkio.
Geografio
La teritorio de Anatolio troviĝas inter la maroj Nigra norde, Marmara kaj Egea okcidente, kaj Mediteraneo sude kaj sudokcidente. Centran parton okupas Anatolia plataĵo, kiu estas barita de Pontika montaro (laŭ la bordregiono de Nigra Maro), Taŭrusa montaro (ĉe la Mediteraneo) kaj Armena Plataĵo (oriente).
Gediz (Turke: Gediz Nehri, Turka prononco: [ˈɡediz]) estas la dua plej granda rivero en Anatolio, kiu fluas en la Egean Maron.
Primofaktorialo
Propraĵoj
Asimptote primofaktorialo pn# kreskas kiel:
Biologia luminesko
La lumanta organo de insektoj Pyrophorus noctilucus (lumanta piroforo) el Sud-Ameriko kaj Lampyris noctiluca (granda lumskarabo/lampiro) el Eŭropo estiĝas el graskorpetoj.
Primofaktorialo
Propraĵoj
kie exp (x) = ex estas la eksponenta funkcio kaj "o" estas la malgranda o.
Anatolio
Historio
Etne, Anatolio antaŭ 3000 jaroj estis plene de hindeŭropaj etnoj, la hititoj kaj trojanoj estinte la plej famaj. Post Aleksandro la Granda, Anatolio grekiĝis kaj poste kristaniĝis, fariĝinte la koro de la bizanca imperio. De 1000 al 1453, la turkoj konkeris Anatolion, kiu turkiĝis kaj islamiĝis kaj fariĝis la koro de la otomana imperio.
De la tempo de Konstantino ĝis la tempo de Kemal Atatürk, Anatolio estis regita de Konstantinopolo.
Anatolio sub Romio
Jen la provincoj de Anatolio sub la Romia Imperio:
Vidu ankaŭ Eolio
Biologia luminesko
Kemia mekanismo
Lampiredoj kaj aliaj tipoj de bestoj uzas grupon de molekuloj nomata luciferino. Luciferino povas reagi kun dioksigeno kaj ATP, kun helpo de grupo de enzimoj luciferazo. Malsamaj bestoj havas malsamajn luciferinojn kaj luciferazojn, kaj tiel produktas malsamajn lumojn. La kemia reago estas tre efika, kaj preskaŭ neniu energio estas perdita per varmo.
Elektado de seksa partnero
Masklaj lampiredoj havas specifan ritmon de ekbriloj. Inaj lampiredoj reagas per sendado de lumsignalo, kaj elektas masklon kun la plej hela lumo kaj taŭga ritmosenco. Tiel ina lampiredo povas esti certa pri tio ke sia partnero estas sana kaj havas multan energion.
Primofaktorialo
Propraĵoj
Ĉiu alte komponigita nombro estas produto de primofaktorialoj (ekzemple 360 = 2·6·30).
Biologia luminesko
Ĉasado
Inaj Photuris ofte imitas la ekbril-ritmon de aliaj lampiredoj. Tiel, ili povas allogi masklajn lampiredojn por manĝi ilin.
Primofaktorialo
Propraĵoj
Ĉiu valoro de primofaktorialo kvadrato-libera entjero kaj havas pli multajn malsamajn primajn faktorojn ol ĉiu nombro pli malgranda ol ĝi. Por ĉiu valoro primofaktorialo n#, la frakcio φ(n#)/(n#) estas pli malgranda ol φ(x)/x por ĉiu entjero x, x<n#, kie φ estas la eŭlera φ funkcio.
Biologia luminesko
Ĉasado
Fiŝoj Ceratiidae havas longan ŝnuron, kiu havas multajn biologie lumineskajn bakteriojn je sia pinto. La fiŝo uzas ĝin por allogi fiŝojn en la profundo de la marego, kie lumo kutime preskaŭ neekzistas. Kiam la predo estas proksima, la Ceratiidae glutas ĝin per sia grandega buŝo.
Primofaktorialo
Propraĵoj
Ĉiu plene multiplika funkcio estas difinita per ĝiaj valoroj je primofaktorialoj, pro tio ke ĝi estas difinita per ĝiaj valoroj je primoj, kiuj povas esti rekalkulitaj per divido de najbaraj valoroj je primofaktorialoj.
Primofaktorialoj raperas en la serĉoj de primoj en aritmetikaj vicoj. Ekzemple, 2236133941 + 23# estas primo komenca en vico de 13 primoj, trovataj per sinsekva adicio de 23#, kaj finiĝanta kun 5136341251. 23# estas ankaŭ la komuna diferenco en aritmetikaj vicoj de 15 kaj 16 primoj.
Eksteraj ligiloj
n# pn# primo-kalkulanta funkcio π(n)
Факториал
Aspern
Aspern estas parto de la viena urbodistrikto Donaustadt kaj terenregistra komunumo. Ĝis 1904 ĝi estis memstara komunumo.
Ĝi estas historie konata pro la Batalo ĉe Aspern kaj Essling en 1809, konata kiel unua malvenko de Napoleono la 1-a.
De 1912 ĝis 1977 funkciis la Flughaveno Aspern. Sur ĝia tereno nun (2013) konstruiĝas nova kvartalo nomata Seestadt Aspern.
Klaviklo
Ĉe la homoj, ĉ. 15 % de ĉiuj ostorompiĝoj okazas je klaviklo, tiel tio estas dua plej ofta frakturo, post frakturo de la radiuso (osto).
Pola landvojo n-ro 23
La pola landvojo n-ro 23 (DK23) estas landvojo en nordorienta parto de Pollando je longeco ĉirkaŭ 33 km. Ĝi estas kunigilo de landvojo n-ro 3 kaj de landlima trairejo kun Germanio en Kostrzyn ĉe Odro.
Mary Astor
Mary ASTOR (denaske Lucile Vasconcellos Langhanke; 3a de Majo, 1906 – 25a de Septembro, 1987) estis usona aktorino. Kvankam ŝia kariero daŭris kelkajn jardekojn, ŝi eble estas plej bone memorata pro sia ludado kiel Brigid O'Shaughnessy en The Maltese Falcon (1941).
Astor ekkarieris por longaj filmoj estante adoleskulino en la mutaj filmoj de la komencaj 1920-aj jaroj. Kiam alvenis la sonfilmoj, ŝia voĉo estis dekomence konsiderata tro vireca kaj ŝi forestis el kinetoso Dum unu jaro. Post ŝi aperis en teatraĵo kun amikino Florence Eldridge, filmoproponoj revenis, kaj ŝi pluigis sian karieron en sonfilmoj.
En 1936, la kariero de Astor estis preskaŭ detruita pro skandalo. Ŝi havis amaferon kun dramaturgo George S. Kaufman kaj estis akuzita kiel adulta fare de sia eks-edzo dum zorgoproceso pri ilia filino. Superinte tiujn malfacilaĵojn en sia privata vivo, ŝi plue aktoris en pli grandajn kinsukcesoj, kaj finfine ŝi ricevis Oskar-premion al Plej Bonkvalita Helpaktorino pro sia ludado kiel koncertopianistino Sandra Kovak en The Great Lie (1941).
Astor estis dungita de Metro-Goldwyn-Mayer laŭlonge de plej granda parto de la 1940-aj jaroj kaj plue aktoris en kino, televido kaj teatro ĝis sia retiro en 1964. Ŝi verkis kvin novelojn. Ŝia membiografio estis furoraĵo, same kiel ŝia lasta libro, A Life on Film, kiu temis pri sia kariero.
Amoreoj
La amoreoj estas ŝemida popolo, kiu loĝis en sud-okcidenta Azio de la 2-a duono de 3-a jarmilo. Informoj pri ili estas konservitaj en kojnoskribaj tekstoj kaj bibliaj libroj. Akadanoj ilin nomis 'amurru', sumeranoj - 'martu', hebreoj - 'amori'. Laŭ tiuj informoj, unu parto de amoreoj loĝis en Ĥanaano (Palestino) antaŭ la veno de hebreoj, kaj vivis duonnomade, la alia parto (t.n. orientaj ĥanaanoj) trapentris en suda Mezopotamio. Dum la epoko de la 3-a dinastio de Ur, ili loĝis kompakte en multaj sumeraj urboj. Laŭ arkivoj (18-a jc a.K.) de la ŝemida urbo Mari, amoreoj havis kelkajn regnojn en la mezo de Eŭfrato. Ilian ekziston en Babilonio, atestas amoredevenaj propraj nomoj, kiuj estas en la tekstoj de 1900-1600 jc. A.K. De post tiam ili ne videblas en historia areno. Ili parolis amorean lingvon.
Ferenc Eckstein
Ferenc Eckstein naskiĝis la  1769 en Hungara reĝlando en Alsókubin (nuntempa Dolný Kubín en Slovakio). Li mortis la 1833 en Pest (urbo).
Biografio
Ferenc Eckstein akiris kirurgian kaj akuŝistan diplomojn en 1795, kuracistan diplomon en 1797 en Reĝa Universitato de Pest, dume li helpis kuracadon de György Stáhly. Post siaj studoj li laboris en Kőszeg, poste en la armeo, kie li estis ĉefkuracisto. Inter 1799 kaj 1826 li instruis en la menciita universitato, en 1803 li atingis la instruan rangon ordinara profesoro, en la studjaro 1813 li estis rektoro. En la jaroj 1809 kaj 1810 dum la kontraŭ-Napoleonaj militadoj li kuracadis en la armea hospitalo. En 1812 li nobeliĝis, en 1825 li ricevis la titolon reĝa konsilisto. En 1826 li pensiuliĝis.
Lakeo
Lakeo (de la franca vorto laquais, kiu origine havis la signifon "piedira soldato", poste ekde la 17-a-18-a jarcento ricevis la signifon de simpla servisto) laŭ PIV laŭ la origina, unua signifo estis hejma servisto ĉe riĉuloj, ordinare portanta livreon, specifan formon de servista uniformo. Tiu formo de eleganta servisto, ofte nur staranta kaj portanta pleton kun ofertataj manĝaĵoj aŭ trinkaĵoj), iĝis malmoda dum la unua duono de la 20-a jarcento.
Ekde tiu tempo, kiel respegulas la dua PIV-a signifo de la vorto, la vorto iĝis unuavice malestima nocio por humilaĉa homo sen memestimo, troigite servema kaj subiĝema. Ekzemple la generalo marŝalo Wilhelm Keitel, estro de la armeo Wehrmacht de nazia Germanio, pro sia servileco rilate al Adolf Hitler moke nomatis "lakeo" aŭ - en kombino el la germana vorto Lakai kaj lia propra familia nomo - Lakeitel (komparu ekzemple la germanlingvan libron de Gerhard Boldt, Die letzten Tage der Reichskanzlei ["la lastaj tagoj de la regna kancelierejo"], 1947).
Kasten bei Böheimkirchen
Kasten bei Böheimkirchen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Alariko la 1-a
Li servis kiel soldatestro de ne-romianaj romiaj soldatoj sub imperiestro Teodozo la 1-a. Post ties morto en 395 la trupoj ribelis kaj elektis Alarikon sia estro. Li atakis kaj elrabis partojn de Trakio, Makedonio kaj Grekio.Kiam la romia stratego Flavio Stiliko haltigis sian iradon, li retiriĝis al la nordo de Epiro; post interkonsento kun imperiestro Honorio li ricevis la titolon de duko kaj de guberniestro de okupita Epiro.
En 401 li invadis Italion, sed post malvenkoj ĉe Pollenzo (en 402) kaj Verono (en 403) devis retiriĝi al Ilirio.
Ĉar Stiliko konsciis, ke ne eblas samtempe alfronti la plurajn malamikojn de Okcidenta Romio, li interkonsente kun la imperiestro traktadis kun Alariko kaj ofertis al li la prefektecon de Ilirio (en 407).
Post kiam Stiliko estis akuzita pro perfido kaj kondamnita al morto, Alariko en 408 denove invadis Italion kaj sieĝis Romon (kiu lastfoje estis sieĝata de gaŭloj en la 4-a jarcento a. K.). Li foriris ricevinte riĉan tributon de la senato.
Post rompo de interkonsento kun Honorio Alariko reiris al Latio, okupis Ostion kaj postulis, ke la senato eksigu Honorion kaj proklamu Priskon, la urbestron, nova imperiestro. La romia senato akceptis, kaj Prisko nomumis Alarikon ĉefgeneralo (magister militum).
Intertraktado kun Honorio ne fruktis, kaj la Alariko senpacienciĝis kaj elrabis Romon. Li detronigis sian marionetulon Prisko kaj malliberigis la fratinon de Honorio, Galla Placidia.
Kun riĉa rabaĵo Alariko foriris el Romo suden, intencante invadi Afrikon. Alveninte en Kalabrio li tamen subite malsaniĝis kaj mortis. Li estis entombigita kun siaj trezoroj en la fluejo de rivero Busento, proksime al urbo Cosenza.
Por konstrui la tombon necesis, ke sklavoj dumtempe ŝanĝu la fluon de la rivero. Tiujn sklavojn oni poste mortigis por certigi la sekretecon de la tombo. La aŭtentikeco de tiu entombigo estas duba.
Posteulo de Alariko estis lia parenco Ataulfo.
21520 Dianaeheart
21520 Dianaeheart estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Diana Lynn Eheart, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Hamilton High School en Chandler (Arizono, Usono).
Imre Antal (pentristo)
ANTAL Imre estas rumania hungara grafikisto, pentristo en Rumanio naskita en vilaĝo Lunca de Sus la 24-an de februaro 1944.
Biografio
Imre Antal pristudis la arton en Muzik- kaj Artliceo en Târgu Mureş. Li loĝas en sia naskiĝvilaĝo. Inter 1968-1986 li estis desegninstruisto en la loka ĝenarala lernejo. Ekde 1887 li subtenas sian vivon el artkrea laboro kaj mastrumado. Liaj disĉiploj gajnis premiojn en la internaciaj infanpentraĵ-ekspozicioj.
Ekspozicioj
Individuaj
14632 Flensburg
14632 Flensburg estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana amatora astronomo Norbert Ehring elde Bornheim (Germanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Flensburg, plej norda urbo de Germanio. Ĉe la fino de bela fjordo, Flensburg estas dulingva urbo ĉe la dana landlimo kaj hejmurbo de la malkovrinto, kiu vivis tie dum pli ol 20 jaroj.
Peneo
Laŭ la helena mitologio, Peneo (el la greka Πηνειός, «fadena») estis tesalia riverdio, unu el la tri mil potamoj, filo do de Okeano kaj Tetiso. Li reprezentis samnoman riveron kiu fontas el flankoj de la monto Pindo kaj Erimanto kaj trafluas la tesalian ebanaĵon kaj la valon Tempo ĝis sia alfluo en la Egean Maron, ĉe la golfo Patraso. Kelkaj el liaj alfluantoj estis ankaŭ personigitaj, kiaj Enipeo, Apidano aŭ Titareso. Laŭ la legendo, ĉi tiu lasta alfluis en Peneo, sed ilia akvo ne miksiĝis: pro tio, ke Titareso devenis rekte el Stikso, sia fluado flosis sur tiu de Peneo, kiel oleo sur akvo .Laŭ antikva tradicio, en la unuaj tempoj la tesalianoj ne povis kulturi aŭ alpropigi al si terpecojn, ĉar la rivero okupis ĉion, kio ne estis jam okupata de la montaro. Pro tio, Pozidono frapis la montojn per sia tridento kaj kreis truon tra kiu elfluis la rivero. Jen la origino de la valo de Tempo, kie laŭ onidiro troviĝis la palaco de Peneo
Genealogio
La najado Kreŭso (filino de Geo) aŭ Filiro (filino de Asopo ) naskis al li filon nomiĝintan Hipseo, kiu iĝis reĝo de la lapitoj. Pro tio, oni konsideras Peneon la praulo de la lapita raso. Tamen, iĝis pli konataj la tri filinoj de Peneo, konataj kiel la tesalidinoj : Menipo (patrino de Frastoro, kun Pelasgoso ), Dafno kaj Stilbo, patrino de Kentaŭro kaj Lapito kun Apolono.