cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radikoj de Kunsentemo
Kresko
Evidente en landoj en kiuj multaj infanoj pasigas preskaŭ la tutan vivon en institucioj kiel infanvartejoj kaj lernejoj necesus priatenti ne nur la kognajn kaj motorajn kapablojn sed ankaŭ la emociajn.
Charlene Warren-Peu
Charlene Evelyn Dolly Warren-Peu (naskiĝis je la en Pitkarna Insularo ) estas pitkarna politikisto, kiu oficas kiel urbestro estro (angle Mayor) de Pitkarna Insularo ekde 2020. Ŝi estas la unua ino, kiu permanente oficas en tiu posteno. Antaŭe ŝi servis kiel vicestro kaj ŝi estis membro de Islanda Konsilio.
Vivo
Warren-Peu naskiĝis en Pitkarna Insularo en la familio de Jay Warren kaj Carol Grace Christian kaj ŝi estas 8-generacia ido de la ribelintoj sur la ŝipo Bounty, kiuj ekloĝis en Pitkarna insulo. Ŝi prizorgas poŝtoficejon, tranoktojn por vizitantoj kaj produktas mielon kun sia edzo Vaine Warren-Peu, origine el Kukinsuloj. La familio havas 5 infanojn.
Ŝi estis elektita en la Insulan Konsilion en 2013. Ŝi estis elektita kiel vicestro en 2015 kaj reelektita por la poŝtofico en 2017. En la balotoj de 2019 ŝi estis elektita por la posteno de la estro.
Paradizo de la tridek tri dioj
La paradizo de la tridek tri dioj estas paradizo en budhismo. Tie loĝas la tridek tri dioj kaj ties reganto estas Ŝakro.
Petrosaviacoj
La petrosaviacoj (Petrosaviaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo petrosavialoj (Petrosaviales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 4 speciojn,. Ĝia tipa genro estas petrosavio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (9 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Etila tiocianato
Etila tiocianato estas organika komponaĵo kies formulo estas CH3-CH2-S-C≡N apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la tiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la tiocianata acido kaj etanolo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo ĝi uzatas kiel insekticido kaj en medicino en la traktado de hipertensio. Etila estero de la tiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Tiocianato de etilo estas alte toksa substanco.
Gustav Pauli
Theodor Gustav Pauli (kutime Gustav Pauli) (2a de februaro 1866, Bremeno – 8a de julio 1938, Munkeno) estis germana arthistoriisto kaj direktoro de muzeo en Bremeno kaj Hamburgo.
Pauli verkis sian disertacion pri la Renesanco en Bremeno kaj gradiĝis en Lepsiko en 1889. Li laboris kiel esplorhelpanto en la Kupferstichkabinett, en Dresdeno kun Max Lehrs el 1889 ĝis 1891. En 1891, Pauli kandidatiĝis por studi kun Jacob Burckhardt en Bazelo.
Somere de 1899, Pauli estis nomumita al Kunsthalle Bremen. Li engaĝigis la galerion kun la moderna germana arto, inklude la unuan monografian (kaj bedaŭrinnde, postmorta) ekspozicio de verkoj de Paula Modersohn-Becker en 1908. Li kolektis grandan nombron de germanaj kaj francaj impresionismaj verkoj, kiuj nuntempe formas la kernon de la kolekto de Kunsthalle. En 1911, lia aĉeto de la verko de Vincent van Gogh nome "Kampo kun papavoj" okazigis proteston, estritan de Carl Vinnen, germana pentristo el Worpswede.
En 1914, Pauli sukcedis Alfred Lichtwark kiel direktoro de Kunsthalle Hamburg. Tie li akiris gravajn verkojn kiel Nana de Édouard Manet (1877).
La tuta laboro de Pauli estis malmuntita kiam la Nazia Partio atakis la modernan arton en Nazia Germanio.
Documenta III
documenta III estis la tria eldono de documenta, ĉiu kvin-jara nuntempa arta ekspozicio. Ĝi okazis inter la 27a de junio kaj la 5a de oktobro 1964 en Kaselo, Germanio. La arta direktoro estis Arnold Bode kunlabore kun Werner Haftmann. La titolo de la ekspozicio estis: Internationale Ausstellung – internacia ekspozicio.
Azy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher), en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis . Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Municipoj de la provinco Burgoso
La hispana provinco Burgoso, apartenanta al la aŭtonoma komunumo (nome regiono) Kastilio-Leono, estas dividita en 371 municipoj, laŭ la teritoria organizado kolektita en la artikolo 137 de la Hispana Konstitucio de 1978.
La administracio kaj regado de la municipo estas plenumita pere de plurpersona organismo nome urbestraro aŭ magistraro, estrita de urbestro helpita de skabenoj. Plej ofte la urbestro estas de la politika partio kiu venkis en la municipa balotado aŭ atingis koalicion.
Ĝenerale, la municipoj enhavas kelkajn loĝlokojn (domarojn), unu el kiuj estas la municipa ĉefurbo aŭ ĉefvilaĝo, kiu kutime estas hejmo de la urbodomo. Kelkaj municipoj havas la nomon de unu el siaj loĝlokoj — ĉu la municipa ĉefurbo aŭ ne— kaj aliaj ne havas la nomon de unu el ili.
Tiu ĉi estas la hispana provinco kun plej granda nombro de municipoj, totale 371, grupigitaj aktuale en sep jurisdikciaj partioj: nome de Aranda de Duero, Briviesca, Burgos, Lerma, Miranda de Ebro, Salas de los Infantes kaj Villarcayo. Simile oni povas konsideri dek komarkojn. ​Krom la ĉefurbo, la provinco havas aliajn du municipojn kiuj superas 30 000 loĝantojn: nome Miranda de Ebro kaj Aranda de Duero, kun ioma industria disvolvigo.
Mademoiselle Beaumesnil
Henriette Adélaïde Villard aŭ Henriette-Adélaïde de Villars, konata sub la sursceneja artista nomo de Mlle Beaumesnil (La 30-an de aŭgusto 1748 – La 5-an de oktobro 1813), estis franca operkantistino kaj komponisto, kiu ekde la aĝo de sep jaroj, komencis partopreni en roloj de leĝeraj komedioj.
Vivo
Ŝi faris sian sukcesan solistan debuton ĉe la Pariza Opero je sia 18a jaraĝo (1766), eventuale anstataŭante la primadonna-n Sophie Arnould en la ĉefrolo de la pastoralo ‘Sylvie’ de Berton kaj Trial. De tiam ĝis sia emeritiĝo, ŝi fariĝis parto de la stabila rolantaro de la Académie Royale de Musique, estonta Nacia Opero de Parizo.
Ŝi kantis en multaj premieroj kaj ripetaĵoj, sed ŝia celo estis atingi la statuson de ĉefa kantistino aŭ primadonna, anstataŭante definitive Sophie Arnould post ŝia emeritiĝo. Tio ne okazis, ĉar por tiu posteno estis elektita Rosalie Levasseur. Tio kaŭzis amaran disputon flanke de Beaumesnil, kies forta temperamento kondukis ŝin plurfoje havi konfliktojn kun siaj kunuloj. Ĉi foje ŝi protestis per publika letero en la Journal de Paris denuncante ke ŝi suferis maljustecon.
Por kompensi kaj trankviligi la ofenditan kantistinon oni donis al ŝi la ĉefan virinan rolon en la opero Echo et Narcisse (1779) de Christoph Willibald Gluck (1714-1787). La opero ne havis la favoron de la publiko.
Tio okazis meze de la akra estetika polemiko kiu dividis la parizan muzikan mondon inter tiuj, kiuj privilegiis la muzikan esprimon kaj tiuj, kiuj gloris la belecon de la kanto.
Forportita de la disputoj de sia tempo kaj de sia forta karaktero, Mademoiselle Beaumesnil ne limigis sin al kantado, ŝi ankaŭ komencis komponi. Ŝia unua komponaĵo Anacréon, ne estis akceptita kaj ĝi nur ricevis privatan prezentadon ĉe la loĝejo de la Grafo de Provenco en 1781.
Dum la sama jaro de la prezentado de la baleto, Mademoiselle Beaumesnil premieris sian Oratorion: ‘La izraelidoj persekutataj de la Faraono’ (Les Israelites poursuivis par Pharaon) en la Concerto Spirituel. Ĝi estas la sola konata oratorio komponita de franca virino prezentita dum la jarcento.
Ankau ĉirkaŭ tiuj jaroj ŝi geedziĝis kun la tenoro Philippe Cauvy (1754-1820), fama membro de la Opéra-Comique, de la Comédie Italienne.
En 1792, ŝia komika opero en du aktoj, ‘Plaĉi, estas ordoni’ (Plaire, c'est commander) estis enscenigita ĉe la Théâtre Montansier en Parizo. Ĝi estis sufiĉe sukcesa: estis prezentita 16 fojojn en 1792 kaj 11 fojojn en la sekva jaro kaj estis la kvina plej foje prezentita verko de la jaro ĉe la Théâtre Montansier.
La komentoj en la gazetaro laŭdis kaj la tekston de S-ro Lasalle kaj la muzikon de Mademoiselle Beaumesnil: ‘originalaj scenoj, agrablaj situacioj’; ‘vigla kaj ludema dialogo, muziko kiu esprimas situaciojn kaj tekstojn kun granda arto kaj fideleco’; ‘ŝia komponaĵo havas spriton, sentemon, esprimon, agrablan draman koloron, kaj ŝi rikoltas aplaŭdojn kaj voĉojn’.
Don McLean
Donald McLean III (2a de oktobro, 1945) estas usona kantisto-kantoverkisto, plej bone konata pro sia furora kanto de 1971 nome "American Pie", 8.5-minuta popol-roka "kultura mejloŝtono" pri la perdo de senkulpeco de la frua rokanrola generacio.
Aliaj unuopaĵoj liaj estis "Vincent" pri Vincent van Gogh, "Dreidel", adapto de la kanto de Roy Orbison nome "Crying", adapto de la kanto de Skyliners nome "Since I Don't Have You", kaj "Wonderful Baby".
Lia komponaĵo "And I Love You So" estis kantita de Elvis Presley, Perry Como, Helen Reddy, Glen Campbell, kaj aliaj, kaj en 2000, Madonna havis sukceson per "American Pie".
En 2004, li estis enmetita en la Kantoverkista Famulejo. Januare 2018, BMI atestis, ke "American Pie" kaj "Vincent" estis atingintaj kvin milionojn kaj tri milionojn da aŭskultoj respektive.
Dividu kaj regu
La uzo de la esprimo ankaŭ estas ofte referencita kiel la metodo laŭ kiu malgrandaj eroj estas malhelpitaj kuniĝi celante atingon de pli granda potenco ol ili estas en sia nuna stato. Ĉi tio evitas situacion kie potencaj estaĵoj devas esti disigitaj, procezo kiu estas malfacila por plenumi.
En antikvaj tempoj
La metodo akiri la maksimumajn avantaĝojn per la metodo "dividu kaj regu" aŭ "dividu kaj konkeru" (latine: "Divide et impera" aŭ "Divide ut regnes") estis principo akceptita fare de la Senato en Romio. La metodo estis malkongrua kun alia politika sistemo, kiu estis akceptita en la antikva Romio, laŭ kiu oni klopodis unuigi la okupatajn ŝtatojn – politike, ekonomie kaj eĉ socie – en unu fortan imperion. La romia historiisto Strabono referencas al metodo, kiu celis disigi la Aĥajan Ligon en Makedonio, Grekio, tiel ke malsamaj negocoj povus esti intertraktataj aparte kun ĉiu dividita lando: kun iuj - por konservi sian potencon, kaj kun aliaj - por detrui ilin.
El la politiko de la moderna epoko
La esprimo "dividu kaj regu" estas difinita kiel metodo de disigo de kontrolo, de populacio kaj de centroj de potenco, kiuj kune povas malfaciligi la regadon fare de la reganto. Makiavelo proponis efektivigi tiun armean strategion en sia libro La arto de milito (Dell'arte della guerra). La gvidanto devas klopodi por disfendi la fortojn de la malamiko, ĉu li faras tion vekante suspekton inter la komandanto pri la lojaleco de kelkaj el la fortoj aŭ ĉu li provizas al li motivon por disigi la fortojn. Ĉi tiu metodo malfortigos la malamikon.
Estas multegaj da aliaj ekzemploj en politiko. Eblej la plej eltaraj ekzemploj de la uzo de ĉi tiu metodo en politiko:
Estas aliaj ekzemploj en Afriko, Azio kaj eĉ en provoj malhelpi egalrajtigojn de naciaj, religiaj aŭ rasaj minoritatoj.
Krom la konfliktoj inter landoj, la sama afero foje okazas en la interna politiko de ŝtato kiam ekzemple la dekstruloj helpas malkonsenton inter diversaj maldekstraj frakcioj por ke ili ne aperu en balotado unuigitaj, kaj inverse.
Achères (Cher)
Achères estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
El verdugo
El verdugo (La ekzekutisto) estas hispan-itala tragikomedia filmo de nigra humuro de 1963 reĝisorita de Luis García Berlanga. Ĝi estis filmita blank-nigre kaj aktuale estas konsiderata klasikaĵo de la hispana kinarto. Ĝi ricevis diversajn kin-premiojn ene de kaj ekster Hispanio.
Intrigo
Amadeo (José Isbert), nome ekzekutisto ekkonis José Luis (Nino Manfredi), nome laboristo de funebrentrepreno. José Luis ne sukcesas havi fianĉinon, ĉar junulinoj foriras eksciante lian laboron. Ankaŭ la filino de Amadeo, Carmen (Emma Penella), ne sukcesas havi fianĉon, ĉar ŝiaj pretendantoj same foriras eksciante la laboron de ŝia patro. Carmen kaj José Luis ekrilatas kaj ŝi eĉ gravediĝas. Amadeo esperas, ke oni havigu al li loĝejon kiel funkciulo, sed oni malakceptos tion ĉar li estos emerita kiam estus okazonta la havigon. Li kaj lia filino konvinkas José Luis akcepti la postenon de ekzekutisto por konservi la loĝejon, certigante lin ke li devos ekzekuti neniun. Tamen dum nuptoveturo en Majorko alvenis ekzekutordonon, kaj José Luis, terurigita, deziras demisii, eĉ se tio rezultos en perdo de la loĝejo ka redono de la ricevitaj salajroj. Amadeo kaj Carmen denove konvinkas lin por atendo ĝis la lasta momento, ĉar la ekzekutoto malsanas kaj eble mortos antaŭ la ekzekuto. Finfine, en memorinda kaj super-realisma sceno, José Luis estas trenita al la ekzekutejo, kvazaŭ ekzekutoto li mem anstataŭ ekzekutisto.
Kunteksto
Kun Bienvenido, Mister Marshall kaj Plácido, El verdugo estas unu de la plej bonkvalitaj filmoj de Berlanga kaj por multaj, unu de la plej bonkvalitaj filmoj de la hispana kinarto. Parte temas pri kritiko kontraŭ la mortopuno kaj parte kiel ironia rekreado de la kontraŭdiroj de Frankisma Hispanio, farita meze de la diktatura reĝimo. Elstaras en la filmo la aktorado de José Isbert en sia rolo de ekzekutisto, de Nino Manfredi kiel ekzekutonto kaj de Emma Penella.
La fina sceno estas inspirata en la reala ekzekuto de Pilar Prades Expósito, kromnome la «venenigistino de Valencio», fare de la ekzekutisto Antonio López Sierra.​ Tamen kurioze, jarojn poste ankaŭ José Monero same akceptis la postenon de ekzekutisto konvinkita, ke li ne devos plenumi ĝin kaj volis demisii kiam oni postulis lian partoprenon en la ekzekutoj de Heinz Ches kaj de la anarkiisto Salvador Puig Antich. Finfine li povis realigi nur la ekzekuton de la unua (1974).
Sierra de la Demanda (montaro)
La Sierra de la Demanda, aŭ de Arandio, estas montaro apartenanta al la Iberia Sistemo, situa en la provincoj Burgoso, Sorio kaj Rioĥo.
Ĝi formas parton de la samnoma komarko.
La plej alta pinto, en Rioĥo, estas San Lorenzo (2270 m.s.m.), sur kies deklivo estas la skiejo de Valdezcaray. La dua plej alta pinto (la plej alta pinto de la provinco Burgoso) estas San Millán (2132 m.s.m.). Sur ties suda deklivo estas la kvina plej alta pinto (la dua de Burgoso): Trigaza (2085 m.s.m.), kun la skiejo Valle del Sol, proksime al Pineda de la Sierra.
Salas de los Infantes estas la ĉefa loĝkerno sude. Norde de la Sierra de la Demanda kaj en la provinco Burgoso la ĉefa kerno estas Belorado; en Rioĥo estas Ezcaray, Santo Domingo de la Calzada, Anguiano kaj San Millán de la Cogolla. La tuta "sierra" en sia suda deklivaro enhavas proksimume 9 500 loĝantojn, el kiuj 2051 loĝas en Salas de los Infantes.
Asango
Asango estis grava filozofo de mahajana budhismo kaj fondinto de la skolo Yogācāra. Li estis duonfrato de Vasubanduo.
Biografio
Li naskiĝis en Puruŝapuro (nun Peŝavaro) en Gandaro en la 4-a jarcento.
Britio en la Somera Olimpiko 1896
La britaj atletoj estis kaj la kvinaj plej sukcesaj laŭ sumaj medaloj (7) kaj same la kvinaj plej sukcesaj laŭ oraj medaloj (2). La 7 medaloj venis per 23 kontribuoj en 14 konkura eventoj.
Ĝansi
Ĝansi estas metropolo, historia kaj universitata urbo en subŝtato Utar-Pradeŝo en norda-centra Barato. Ĝi estas ankaŭ distrikta ĉefurbo. La historia loknomo estis Balwantnagar inter 1817-1854.
Geografio
Ĝansi situas laŭ rivero sur averaĝa alteco de 285 m. Gvalior troviĝas 94, Agra 198, Kanpur 206, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 284, Ĝajpuro 322, tutlanda ĉefurbo Delhio 379, Mumbajo 932 kilometrojn (aere).
Codos
Geografio
Codos estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas inter Tobed norde kaj Miedes de Aragón sudokcidente.
Ĝansi
Demografio
En 2011 Ĝansi havis 505,693 da loĝantoj. Ĉirkaŭ 1940 Ĝansi atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil) kaj ĉirkaŭ 2010 metropolo (pli granda, ol kvin cent mil).
Protesto en Sitong Ponto
La Protesto en Sitong Ponto estis protesto en Pekino, Ĉinio dum la 20a Nacia Kongreso de la Ĉina Komunista Partio. De la 13-a de oktobro 2022, protestanto pendis standardojn kontraŭ Ĝenerala Sekretario Xi Jinping sur la Sitong Ponto en Haidian Distrikto, Pekino.
Codos
Geografio
La loĝloko Codos mem estas je 66 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 751 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Gríos kiu fakte ekfluas en la municipa teritorio. Krome estas la pli mallonga Güeimil [gŭejMIL], sed gravas tie la fonto Güeimil.
Sediles
Sediles [seDIles] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Ĝansi
Historio
Ĝansi estas historia urbo havanta brikan fortikaĵon ekde la frua 17-a jarcento. La origina urbo kreskis ĉirkaŭ sia fortikaĵo, kiu kronas la najbaran rokon. Ĝansi estis ĉefurbo de princlando, sed ĝi estis aneksita fare de britoj en 1854.
Codos
Geografio
Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1505. La plej proksima loĝloko estas Tobed norde; krome estas Miedes de Aragón sudokcidente kaj Aguarón nordoriente.
Sediles
Geografio
Sediles estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas sudoriente de Calatayud.
Protesto en Sitong Ponto
Police arestis lin post kiam li petis forigon de Xi Jinping de la Ĝenerala Sekretario, elekton por la Prezidanto de Ĉina, ĉesigi la nul-COVID politikon. Amaskomunikiloj kaj disidentoj nomis la protestanton "Pontoviro", en referenco al "Tankviro".
Sediles
Geografio
La loĝloko Sediles mem estas je 88 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 12 km de Calatayud, sur 739 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Perejiles iom oriente de la fluejo mem de la rivero.
Tamás Gábor
Tamás Gábor [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gábor Tamás estis hungara skermisto (spadisto), olimpiano, olimpika ĉampiono, mondĉampiono, hotelisto.
Ĝansi
Ekonomio
La grundo estas taŭga por kultivi citrusfruktojn, tritikojn, pizojn. La regiono dependas de musono. La registaro konstruis reton el kanaloj por irigacio. La komerco de agrikulturaj produktoj estas grava. Ĝansi ankaŭ estas centro de latunvarfabrikado.
Sediles
Geografio
Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1504. La plej proksima loĝloko estas Villalba de Perejil sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. Meze de la 19-a jarcento estis farunmuelejo kaj olemuelejo.
Tamás Gábor
Tamás Gábor naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Gábor skermis en sportklubo en sia naskiĝurbo ekde 1948. Li estis hungara ĉampiono sesfoje plej ofte teame. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964 kun ora medalo teame, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1959 teame. Li forlasis la aktivan sporton en 1971, poste li estis victrejnisto. Li akiris hotelistan diplomon en Komerca Altlernejo en 1971, sed civile li jam laboris ekde 1960 en hotelo. Inter 1982-1991 li estis vichotelestro, krome tiutempe li estis arbitraciisto kaj havis postenon en la skerma asocio. Li ricevis premiojn en 1960 kaj 1994.
Sediles
Aktualo
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Ĝansi
Religio
La ĉefa religio en Ĝansi estas hinduismo (81.10%), poste islamo (16.51%) kaj aliaj.
Codos
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Protesto en Sitong Ponto
Protesto
La protestanto, alivestinte sin kiel konstrulaboristo, vidigis du standardojn sur la ponto kaj produktis fumon ekbruligante pneŭojn.
Assigny
La nomo Assigny [asinJI] povas aludi al
Codos
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Codos kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 237 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, ĉerizarboj kaj persikarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Ĉintamanio
Ĉintamanio estas gemo, kiu realigas dezirojn en hinduismo kaj budhismo.
En budhismo
En budhismo ĝi estas portita de la bodisatvoj Avalokiteŝvaro kaj Kŝitigarbo. En tibeta budhismo, ĝi estas kelkfoje reprezentita kiel luma perlo.
En hinduismo
En hinduismo, ĝi estas ligita al la dioj Viŝnuo kaj Ganeŝo. La Yoga Vasistha, verkita en la 10-a jarcento, havas rakonton pri la ĉintamanio.
Protesto en Sitong Ponto
Protesto
La identeco de la protestanto ne estis konfirmita, sed kelkaj personoj kredas, ke la identeco estas de Peng Lifa, ankaŭ konata kiel Peng Zaizhou, 48-jaraĝa fizika entuziasmulo.
Ĝansi
Eduko
En Ĝansi pluraj universitatoj, institutoj kaj kolegioj funkcias.
Klimato
En Ĝansi averaĝe pluvas jare po 891 mm. La temperaturo varias averaĝe inter 18-33 gradoj, sed foje oni mezuras rekordojn super 40 gradoj.
Trafiko
Ĝansi estas bone ligita al ĉiuj aliaj gravaj urboj en Utar-Pradeŝo de voje kaj fervoje. La stacidomo estis konstruita fare de la britoj en la malfruaj 1880-aj jaroj. Loke estas armea flughaveno konstruita en la brita epoko, nun uzita de la hinda armeo kaj politikaj vizitantoj. En Gvalior estas la plej proksima civila flughaveno.
Argenvières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Orera
Orera [oREra] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Orera estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas inter Belmonte de Gracián norde kaj Ruesca sude, Codos oriente kaj Sediles okcidente.
La loĝloko Orera mem estas je 94 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 18 km de Calatayud, sur 764 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Perejiles iom oriente de la fluejo mem de la rivero.
Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1504. La plej proksimaj loĝlokoj estas Ruesca kaj Mara.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj, kaj ĉefe ĉerizarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĝardenoj de Trocadéro
La Ĝardenoj de Trocadéro [tʁɔkadeʁo] (Jardins du Trocadéro) situas en la 16-a arondismento de Parizo, fronte al Sejno. Ili kovras areon de.
Tiu ĝardeno estis kreita por la Internacia Ekspozicio de 1937 sur la loko de la antaŭa ĝardeno de Palaco Trocadero kreita de Adolphe Alphand por la Universala Ekspozicio de 1878. Ĝi estas najbara al Palaco Chaillot.
Montoj Obarenes
La montoj Obarenes estas montaro de la nordo de Hispanio kun averaĝa alteco de inter 800 kaj 900 metroj, kvankam havante altaĵojn de ĝis 1400 m de la pinto Humión. La montaro havas longecon proksimume de 30 km kaj etendiĝas ekde la gorĝoj de la rivero Ebro, en Sobrón (provincoj Burgoso kaj Alavo), ĝis la natura kanalo Conchas de Haro (Rioĥo), kie la rivero Ebro separas ilin disde la Sierra de Cantabria.
(152132) 2004 TG123
(152132) 2004 TG123 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Montoj Obarenes
La montaro inter la gorĝoj de Ebro kaj Pancorbo estas formata per kelkaj montaraj masivoj sed el Pancorbo ĝis Haro temas pri bariero tre konstanta kaj unuforma, pro kio eĉ kun la sama nomo kutime estas traktataj kiel diferencaj sektoroj.
(152132) 2004 TG123
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Montoj Obarenes
La montoj Obarenes, la sierra de Cantabria, la sierra de Urbasa kaj la Eŭskaj montoj estas deklivaroj de la granda Kantabra Montaro.
La plej grava naturprotekta institucio estas la Natura Parko Montes Obarenes-San Zadornil.
Ŝakro
Ŝakro estas dio en budhismo, reganto de la paradizo de la tridek tri dioj. Śakro en Sanskrito estas epiteto de indraḥ Indro kaj signifas povan.
En la Mahāparinirvāṇasūtra, Ŝakro diras verson pri la kvar noblaj veroj post la elestingiĝo de la budho Gotamo kun la sama formulo ol en la versio de la sutro en Palio.
Britio en la Somera Olimpiko 1908
Kalkulante la orajn medalojn, la britaj atletoj venkis en 56 el la sume 110 ormedalaj konkuroj - pli ol ĉiuj aliaj nacioj komune. Unuafoje kunordigis la teamon kaj gastigis la tutan eventon la Brita Olimpika Asocio, fondita tri jarojn antaŭe, en 1905.
Vasubanduo
Vasubanduo estis grava bikŝuo el Gandaro kaj unu el la fondintoj de la skolo Yogācāra kune kun sia frato Asango.
Lia komentario pri la Abidarmo, la Abhidharmakośakārikā, estas uzita en tibeta kaj orientazia budhismoj kiel fonto de nemahajana abidarma filozofio.
Ruesca
Ruesca [RŬESka] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudo de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Ruesca mem estas je 92 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 19 km de Calatayud, sur 764 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Perejiles iom oriente de la fluejo mem de la rivero.
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Ruesca kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 76 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj, migdalarboj, kaj ĉefe ĉerizarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, la restaĵoj de la kastelo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Britio en la Somera Olimpiko 1912
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Bannay (Cher)
Bannay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Britio en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Britio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Montes de Oca (komarko)
Municipoj
Inter parentezoj estas la nombro de submunicipoj kiuj apartenas al ĉiu municipo.
Beffes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Ózd)
La preĝejo Senmakula Koncipiĝo estas sakrala historia monumento en urbo Ózd (Hungario), iam en vilaĝo Uraj.
Historio
En tiu loko gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento kaj ĝi barokiĝis en 1730. Sakristio kaj turo estis alkonstruita en 1891. La ĉefaltaro kaj la predikejo estis kreita en 1907.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur montetopinto inter kelkaj arboj. La fasado estas preskaŭ simetria, la kvadrata turo plene reliefas. Ŝtuparejo al la turo dekstre rompas iom la simetrion. La turpinto estas okangula alta piramido. La enirejo funkcias tra la turo. La plurlatera absido kontaktiĝas ne nur kun la navo, sed ankaŭ 2 sakristioj. Interne kasona plafono estis pentrita en 1733. Nepre menciindas ligna skulptaĵo pri Johano Nepomuko el la 18-a jarcento.
Kermeso okazas en la dua dimanĉo de decembro.
Belleville-sur-Loire
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Makambako
Makambako estas mezgranda urbo en la Regiono Njombe en la sudo de Tanzanio. Ĝi situas sur kruciĝo de gravaj vojoj inter Njombe, Iringa kaj Mbeya. La urba loĝantaro laŭ la tanzania censo de la jaro 2002 estas 51,049.
Historio
Makambakon vizitis Paul Theroux, kiu en sia libro Dark Star Safair: Overland from Cairo to Cape Town priskribis la urbon kiel aron „de kabanoj laŭlonge de pavumita vojo, kie sidis aŭ staris nenion farantaj homoj“.
Maizo estas inter la loke gravaj agrikulturaj kreskaĵoj, krom tio la atebenaĵo estas fama pro kultivado de tomatoj.
Kulturo
La plej granda etna grupo en Makambako estas benaoj. Inter la lokaj variaĵoj de familioj estas poligamiaj familioj, averaĝa familio havas pli ol kvin gefilojn. Virinoj ludas gravan rolon en agrikulturo kaj kolporta vendado de manĝaĵoj.
La loĝantoj parolas la kisovan lingvon, variaĵon de la kibena.
Transportado
La 322 kilometrojn longa vojo inter Songea kaj Makambako estis financita de la Afrika Banko por Disvolviĝo kaj estis konstruita inter 1980 kaj 1985. Estas regula rapida aŭtobusa servo. Krom ĝi apud la urbo iras la vojo inter Tanzanio kaj Zambio (Tan-Zam Road), financita de La Monda Banko kaj kompletigita en 1973.
Makambako estas stacio sur la TAZARA Fervojo, konstruita en 1973.
Purple Hearts
Purple Hearts estas usona romantika dramfilmo de 2022 kreita de Netflix kaj reĝisorita de Elizabeth Allen Rosenbaum. Ĝi estas bazita sur la samnoma romano de Tess Wakefield. Ĝia rakonto sekvas aspirantan Kantaŭtoron Cassie kaj marsoldaton Luke, kiuj enamiĝas malgraŭ multaj malhelpoj. La filmo estis publikigita la 29-an de julio 2022. La rajtoj al la filmo estis origine posedataj de Alloy Entertainment, sed Netflix aĉetis la rajtojn en aŭgusto 2021. Produktado de la filmo komenciĝis baldaŭ, kun la plej multaj scenoj filmitaj surloke ĉirkaŭ Riverside kaj San-Diego, Kalifornio.
Intrigo
Cassie Salazar (Sofia Carson) estas juna virino, kiu loĝas en malgranda loĝejo. Diagnozita de diabeto tipo 1 antaŭ 6 monatoj, Cassie ne havas sufiĉe da mono por aĉeti insulinon. Ŝi povas pagi drogojn aŭ loĝejon, sed ne ambaŭ. Ŝi laboras en drinkejo kiel kelnerino kie ŝi ankaŭ kantas kun sia grupo. Ŝi unue renkontas Luke Morrow (Nicholas Galitzine) kiam grupo de usonaj marsoldatoj eniras la drinkejon. En tiu grupo estas Frankie infanaĝa amiko de Cassie.
Luke ankaŭ estas en malfacila situacio, li ankoraŭ ŝuldas dek kvin mil dolarojn al drogaĉvendisto. Kiam Cassie ekaperas ĉe la domo de Frankie por demandi ĉu li geedziĝus kun ŝi por havi geedzajn sanservajn pagojn, dum Luke aŭdas la konversacion. Poste ili renkontiĝas kaj decidas geedziĝi antaŭ ol Luke foriras al la iraka milito kaj ili ŝajnigas esti nove enamiĝinta paro kun konstantaj retpoŝtaj kaj videovokoj.
Cassie kaj Luko sekvas la planon kaj komencas sendi unu la alian retpoŝtojn kaj videovokojn. Cassie rakontas al Luko dum videobabilado ke ŝi komencis verki siajn proprajn kantojn. Unu el ili, "Come Back Home", estas skribita por Luke kaj liaj amikoj. La kanto de Cassie rapide komencas iĝi virusa. Iu nokte, prezentante "Come Back Home" kun sia grupo, ŝi ricevas vokon de usona armea oficiro. Li rakontas al ŝi ke Luke estis vundita kaj estos operaciita pro gamba bundo.
Luke, nun en rulseĝo, ekloĝas en la domo de Cassie por apogi ilian falsan geedziĝon kaj konvinki la patron de Luke, kiu transportas lin dufoje semajne al la sanigejo por trejnado. La muzikgrupo komencas altiri pli da atento, kaj Luke resaniĝas sufiĉe bone por piediri per bastono. Iun nokton, la sukernivelo de Cassie falas, lasante ŝin en ŝoko. Luke helpas ŝin dum la okazaĵo tenante ŝin en siaj brakoj donante al ŝi iom da glukozo. Cassie komencas sentiĝi pli bone kaj la du kisas unu la alian.
Post akuzo, Luke estas vokitaj al milita proceso pro ilia fraŭda geedziĝo. Luke deklaras sin kulpa, sed li diras ke li devigis Cassie geedziĝi kun li kaj ke ŝi ne sciis ke li malobservis armean juron. Kiel rezulto, Luke estas kondamnita al ses monatoj en malliberejo kun malhonora elmilitigo.
Post la proceso, la revo de Cassie iĝi kantaŭtoro realiĝas. Post granda spektaklo, Cassie rapidas ekstersceneje por konfesi sian amon por Luke antaŭ ol li estu malliberigita dum ses monatoj. Ŝi diras al li, "Ni promesis prizorgi unu la alian. En malsano kaj en sano, kaj ni faris. Kaj mi opinias ke tio estas vera geedziĝo. Mi opinias ke tio estas la plej granda realaĵo en kiu mi iam estis." Ili ambaŭ konfesas sian amon kaj kisas unu la alian. Luke donas al ŝi sian geedziĝan ringon kaj petas al ŝi prizorgi ĝin, "ĉar nun ĝi estas reala."
Dum la kreditoj aperas, estas montrita la paro post la ses-monata puno de Luke, ili estas kune kiel reala, ama geedza paro.
El Frasno
El Frasno [elFRASno] estas municipo de Hispanio, en la oriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
El Frasno estas municipa teritorio en la oriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas oriente de Calatayud. La municipa teritorio estas trapasata de la aŭtoŝoseo Autovía del Nordeste inter km 247 kaj 257, tra la montopasejo de Frasno (785 m) ĝis la montopasejo de Morata (708 m). La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Gríos kaj ĉe la montaro Vikor kun altaĵoj ĝis 1400 m. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn El Frasno, Aluenda, sudokcidente laŭ la aŭtoŝoseo, Inogés kaj Pietas, laŭ la ŝoseoj A-1505.
La loĝloko El Frasno mem estas je 67 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 682 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseoj A-1505, A-1503 kaj A-2. Laŭ la valo de la rivero ĝi estas inter Sabiñán nordokcidente, Morata de Jalón nordoriente, Calatayud sudokcidente kaj Santa Cruz de Grío sudoriente. Laŭ la A-2 oni konektas kun Calatayud sudokcidente kaj La Almunia de Doña Godina kaj Zaragozo nordoriente.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en El Frasno kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 394 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado kaj mielo). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo kun mudeĥara sonorilturo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Tobed
Tobed [toBED] estas municipo de Hispanio, en la oriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudoriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
34503 Tsuchida
34503 Tsuchida estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Tobed
Geografio
Tobed estas municipa teritorio en la oriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas norde de Codos.
34503 Tsuchida
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 26-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Tobed
Geografio
La loĝloko Tobed mem estas je 71 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 638 msm en la Iberia Sistemo, sur la valo de la rivero Gríos kiu fakte trafluas la municipan teritorion, kaj ĉe la montaro Vikor.
34503 Tsuchida
Nomo
Ĝia nomo honoras Kota Tsuchida, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo de Gifu (Japanio).
Tobed
Geografio
Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1505. Laŭ la valo de la rivero ĝi estas inter Santa Cruz de Grío norde kaj Codos sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. En la 12-a jarcento la loko ekdependis de la senjorlando de la Ordeno de la Sankta Tombo. Tobed kun la aliaj lokoj, dependis de la prioreco de Calatayud, ĝis la desamortización de la ekleziaj havaĵoj en 1837. En 1780 oni konstruis rezidejon por la komandoro konata nun kiel Dom-palaco.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Tobed kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 225 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (iam juglandarboj kaj nun persikarboj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado kaj mielo). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la bela gotik-mudeĥara preĝejo de Sankta Maria konstruita de la Ordeno de la Sankta Tombo, nun uzata nur por eventoj, la uzata preĝejo de Sankta Petro kun mudeĥara sonorilturo, restaĵoj de la kastelo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Allogny
[aloNJI] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Annoix
[anŭA] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono , kaj aldone ĝi apartenas al la kunurba komunumo de Bourges, kreita en 2003.
Britio en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Barlieu
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Baugy (Cher)
Baugy [bo:ĴI:] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Britio en la Somera Olimpiko 1904
Fakte tio estas nur la pli posta, oficiala kalkulo: Britio ne sendis teamon al la Someraj Olimpikoj de 1904 en Sankta Luiso. Multaj konkuroj estis pridisputitaj, de kiuj nur kelkaj poste estis rekonitaj fare de la Internacia Olimpika Komitato (IOK) kiel oficialaj olimpikaj okazaĵoj. Ene de tiuj, tri atletoj reprezentantaj Irlandon partoprenis, gajnante unu oran kaj unu arĝentan medalon. Ĉar Irlando estis parto de la Brita Imperio tiutempe, la IOK sekve klasifikas tiujn atletojn kiel britojn.
Kun ĉi tiu klasifiko, menciindas, ke Tom Kiely, kiu gajnis oron en la ĉiuflanka atletika evento, rifuzis ofertojn de senpaga vojaĝo aŭ repagon de vojaĝkostoj fare de britaj kaj usonaj oficialuloj, pagis sian propran vojon kaj insistis, ke li reprezentis Irlandon.
John Holloway, ankaŭ parteprenanto de la ĉiuflanka atletika evento, elmigris de graflando Tipperary aŭ graflando Tiobraid Árann (irlandlingve Contae Thiobraid Árann) al Usono kelkajn jarojn antaŭe kaj, kiel Kiely, portis verdan subĉemizon kun trifolio kiel simbolo de sendependa Irlando dum la konkurado.
La "ĉiuflanka atletika evento" estis elpensita nur por la somera olimpiko en Sankta Luiso kaj poste en tiu formo neniam ripetiĝis - iusence temis pri antaŭaĵo de la posta Dekatlono.
Cetere la Brita Olimpika Asocio, kiu kunordigos la teamojn de estontaj olimpikoj, estis nur fondita en 1905, kaj do ankoraŭ ne donis subtenon al tiu ĉi olimpiko.
Jan Kubisz
Jan KUBISZ (pseŭdonimo Ślązak, eo: Silezo) (naskiĝis la 24-a de januaro 1848 en Konská proksime de Třinec, mortis la 25-an de marto 1929 en Gnojnik) estis pola instruisto, poeto, memoraĵisto, pola nacia aktivulo en Teŝinia Silezio.
Vivo
Jan naskiĝis en kamparana familio. Post studento en la popola lernejo en Końska, li studis kvar jarojn en la liceo en Teŝino. Pro la germanigo de la lernejo, li interrompis siajn studojn kaj transdonis al la Teŝina Seminario de Instruistoj, kiun li finis en 1868. En 1869, li komencis labori kiel instruisto ĉe la Pola evangeliisma lernejo en Gnojnik, kie li poste fariĝis direktoro.
Aubinges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Jan Kubisz
Vivo
Jan Kubisz edziĝis du fojojn: al Malwina, denaske Pustówka (1855-1901), kaj post ŝia morto kun Maria, denaske Brodová (1874-1956). Li havis 12 gefilojn.
Kreado
Lia unua poezia volumo estis Niezapominajka (Neforgesumino) eldonita en 1882. Kaj lia fama poemo "Do Olzy (Al Olzo)" (pli ofte konata sub la titolo "Płyniesz Olzo (Fluas Olzo)"), fariĝis la himno de Teŝinia Silezio, precipe Zaolzie. La verkoj estis presitaj de la polaj gazetoj "Gwiazdka Cieszyńska (Teŝina Stelo)" kaj "Przyjaciel Ludu (La Amiko del Popolo)".
"Pamiętnik starego nauczyciela (Taglibro de maljuna instruisto)" (1928) de Kubisz estas unu el la plej valoraj fontoj por lerni pri la pasinteco de Teŝinia Silezio.
Kubisz ankaŭ estas la aŭtoro de la kanto "Ojcowski dom (Hejmo de la Patro)", kiu estas prezentita dum evangeliismaj ceremonioj, kaj ankaŭ akompanas la kongresojn de regionaj socioj de la distriktoj Cieszyn kaj Bielsko.
Parinirvano
Parinirvano estas la fina estingiĝo kaj liberiĝo de sansaro. En mahajana budhismo, laŭ la Mahāparinirvāṇasūtra, ĝi estas kie la vera budha atmano estas.
La parinirvano de la budho Gotamo
La rakonto pri la parinirvano de la budho Gotamo aperas en la Mahāparinibbānasutta (DN 16) en la Saṃyuttanikāya (SN 6.15) kaj en la Mahāvaṃsa en Palio. Kaj en la Mahāparinirvāṇasūtra en T99 p253c-254c, la Ekottara-āgama (T125 p750c), la Buddhacarita kaj la Avadāna-śataka en Sanskrito. Ĝi ankaŭ aperas en ĉinaj sutroj, kaj en la Vinajo de antikvaj skoloj en Ĉinio, kiel Sarvāstivāda kaj Mahāsāṃghika.
La plej antikva kaj kerna evento el ĉiu versio estas la elestingiĝo de la budho Gotamo en Kuŝinagaro kaj la funebro post ĝi.
Regiono Katavi
Regiono Katavi (Mkoa wa Katavi) estas unu el la 31 administraj regionoj de Tanzanio kun poŝtkodo 50000. Urbo Mpanda estas la ĉefurbo.
En marto 2012, baldaŭ post kiam Regiono Katavi estis kreita, D-ro Rajab Mtumwa Rutengwe estis nomumita regiona Komisaro de Katavi. Li antaŭe estis Komisaro de Distrikto Mpanda.
Distriktoj
La regiono estas administre dividita en tri distriktojn :
Regiono Simiyu
Laŭ popolnombrado de 2012, la regiono havis loĝantojn. Por 2002-2012, la procenta averaĝa jara kresko de la regiono estis la dudek-tria plej alta kresko en la lando. Ĝi ankaŭ estis la dekkvina plej dense loĝata regiono kun 63 homoj po kvadrata kilometro.
Distriktoj
La regiono estas administre dividita en kvin distriktojn:
Arçay (Cher)
Arçay estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono , kaj aldone ĝi apartenas al la kunurba komunumo de Bourges, kreita en 2003.
Nacia Komitato por Libera Germanio
La Nacia Komitato por Libera Germanio (Nationalkomitee Freies Deutschland, aŭ mallonge NKFD) estis germana kontraŭ-naziisma organizo kiu funkciis en Sovetunio dum la Dua Mondmilito.
Historio
La elstarigo de la Nazia Partio al povo en Germanio en 1933 kondukis al la eksterleĝigo de la Komunista Partio de Germanio (KPD) kaj al persekutado de ties membroj, multaj el kiuj fuĝis al la Sovetunio.
Pro la Germana invado de Sovetunio per la Operaco Barbaroso, Germanaj militprizonuloj ekfalis en sovetaj manoj. Kelkaj klopodoj por establi kontraŭ-naziisman organizon el tiuj militprizonuloj malsukcesis ĉar plej el ili kredis en la fina venko de la germana Wehrmacht. Je la germana malvenko en la Batalo de Stalingrado, la nombroj de germanaj militprizonuloj plialtiĝis kaj ilia kredo en venko de Germanio malaltiĝis, kaj tiel ili estis pli malfermaj al la ideo membri en kontraŭ-naziisma organizo.
Komence de kunio 1943, Alfred Kunella kaj Rudolf Herrnstadt ekverkis manifeston por Komitato. Tiu teksto laŭdis historiajn figurojn el la Reĝlando Prusio kiu estis aliancita kun la Imperia Rusio kontraŭ Napoleono en la Germana Kampanjo de 1813; figuroj kiel Heinrich Friedrich Karl vom und zum Stein, Carl von Clausewitz kaj Ludwig Yorck von Wartenburg estis priskribitaj kiel modelaj germanoj. La Nacia Komitato por Libera Germanio (NKFD) estis fondita en Krasnogorsk, apud Moskvo la 12an de julio 1943; ties prezidento estis la ekzilita germana komunista verkisto Erich Weinert, kun deputitoj Heinrich Grafo von Einsiedel kaj Maĵoro Karl Hetz. Ties estraro konsistis el 38 membroj, inter kiuj 28 militprizonuloj de la Wehrmacht kaj 10 ekzilitaj komunistoj.
Du monatojn post la fondo de NKFD, la Ligo de Germanaj Oficiroj (Bund Deutscher Offiziere, aŭ BDO) estis fondita; ĝia estro estis Generalo Walther von Seydlitz-Kurzbach. La ĉefa tasko de la BDO estis livero propagandon cele al la Germanaj armitaj fortoj. Nombraj oficiroj estantaj militprizonuloj de Sovetunio finfine aliĝis al la BDO, el kiuj plej elstara estis feldmarŝalo Friedrich Paulus, komandanto de la Sesa Armeo kaptita en la Batalo de Stalingrado. La BDO poste eniris en la NKFD.
Ciklopentila ftalato
Ciklopentila ftalato aŭ ftalato de ciklopentilo estas organika kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj ciklopentanolo. Ciklopentila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de derivaĵoj de la ftalata acido kaj ciklopentilaj derivaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Ciklopentila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Ciklopentila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.