Homeopatio
Malsano
Homeopatio havas alian modelon pri malsano tute malsimila al la lokisma modelo de la majoritata okcidenta medicino. Laŭ ĉi ties modelo (lokisma) la malsano estas biokemia afekcio kaŭzata de la konataj morbogenaj agantoj (mikroorganismaj kaj imunologiaj) kaj pro tio la kuracista ago devas rekte trafi tiujn ĉi substratojn, kiel rekta interveno en la fiziologion; ĉe tiu ĉi kuracista agmaniero oni devas uzi medikamentojn je grandaj dozoj, kun signifa kvanto da kemia substanco (rekta biokemia ago) por subpremi la morbajn reakcion en la malsana organismo. Tion permesis la jarcenta esplorado de la homa anatomio kaj la sennombraj biokemiaj eksperimentoj okazintaj en la bestoj kaj tro rare en la homo mem. Aliflanke, la homeopatia modelo prezentas la malsanon kiel “dinama afekcio” okazanta en alia substrato, nome, la Vitala Principo* aŭ Dinamo (“Dynamis”). La diagnozo de ĉi tiu afekcio fariĝas surbaze de la dinamaj simptomoj devenintaj rekte de la Vitala Principo, ne de la histaj suferoj. Hahnemann nomis tiujn ĉi simptomojn, reprezentivaj; ili enhavas la tutecan reprezentiĝon de la organismo kaj konsistiĝas en la sufero de la propra Dinamo. Longe antaŭ la manifestiĝo de la hista aŭ organa simptomo, la dinama simptomo montriĝas al la sperta observanto de la kuracarto. Antaŭ ol la biokemia ŝanĝo okazi, la dinamaj simptomoj fariĝas sensebla al la individuo. Estas tiuj ĉi simptomoj la vera malsano mem. Dinamaj simptomoj kaj homeopatia malsano estas unu sola kaj sama afero. La forigo de ĉi tiuj specialaj simptomoj estas la vera kuraco, ĉar redonas al la organismo la sensado de sano, eĉ kiam la histaj lezoj ankoraŭ prezentiĝas en la organismo. La individuo, antaŭe malsana, nun sentas sin pli vigla, lia psiko fariĝas pli klara kaj li plibone toleras eĉ kronikan lezon kiu malrapide pliboniĝas.Do la malsano konsistiĝas je la miskomforta aŭ malsana sensaĵo de la organismo, kiam ĝi okazas nature. Tiu koncepto de natureco estas tre grava kaj kara al la homeopato, ĉar li scias ke la malsano komplikita de la drogoj je grandaj dozoj fariĝas rezista al la stimulo de la homeopatiaj dozoj. Homeopatio estas kuraciva nur por la naturaj malsanoj, ĝi malfacile kuracas komplikitajn malsanojn kaj tute ne kuracas drogdevenajn malsanojn. Multaj malsanuloj alvenas al la homeopataj konsultejo plendantaj pri simptomoj tute devenintaj de la ĉiutaga uzado de alopatiaj dozoj (primaraj kaj sekundaraj simptomoj pro la enantiopatiaj grandaj dozoj). La stimuloj de la minimumaj homeopatiaj dozoj estas tre mildaj kompare kun la grandaj alopatiaj dozoj. La homeopatia dozo nur stimulas la Vitalan Principon reagi. Oni emas diri ke la minimuma dozo ne agas (kiel okazas al la kemia ago), sed agigas la organismon. La celobjekto de la homeopatia ago estas la vitala reakcio. Tio bone asertas Hahnemann en la § 66: “Tamen la homeopatiaj minimumaj dozoj ne igas la sanan korpon senti la evidentan sekundaran agon, kontraŭstaran al la perturbaj agantoj, fakto facile komprenebla. Iom da tiuj agantoj certe produktas primaran agon percepteblan kiam oni atente observas, sed la viva organismo nur oferas reagon (sekundaran agon) sufiĉan al la neceso reveni al normala stato”. Tial ne pravas la oponantoj kaj skeptikistoj de Homeopatio kiam ili emfazas la malĉeeston de medikamentaj substancoj por aserti la neefikecon de la homeopatiaj diluaĵoj. Tio estis klara al la mensoj de la homeopatoj ekde la unuaj hahnemannaj eksperimentoj. Konsidere, do, ke Homeopatio pritraktas pri “nemateriaj” fortoj, – ĝi traktas pri biopsikaj fortoj, dinamaj – ĝi ne estas taŭga kiel esplorobjekto de la scienca metodo. La alopatia medicina racieco ne taŭgas, siavice, kiu mezurilo de la homeopatia racieco. Ili ambaŭ disiĝas en la fundamentaj punktoj. Pro tio homeopatio ne povas, epistemologie, esti agnoskata de Alopatio, ĝi ne povas esti fako de la Bio-medicino, almenaŭ tiu meĥanisma. Homeopatio havas sian propran raciecon, vitalisman. Nur alia sciencmetodo, konsiderante la fiksajn kaj universalajn leĝojn de la kuracado, povas mezuri ĝiajn teknikajn esplormetodojn. Pro tiaj fiksaj leĝoj de la naturo Homeopatio ne bezonas ŝanĝi nek modifi siajn manierojn esploradi eĉ ne aktualigi siajn centjarajn medikamentojn.. Aliflanke, pro tio ke ĝi surbaziĝas sur leĝoj fiksaj kaj universalaj, Homeopatio proponas kuraci la organismon malsanan, ne paliativi la malsanojn. Ĝi proponas plibonigi la farton de la homo, igante lin pli kapablan reagi kontraŭ la morbogenajn influojn de la naturo.