cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thoothukudi
Religio kaj lingvoj
La ĉefa religio en Thoothukudi estas hinduismo (64.97%), poste kristanoj (30.14%) kaj islamo (4.74%). La tamila estas la plej parolita, sed uzo de la angla estas relative ofta.
Eduko
Universitato, kolegioj, akademio kaj instituto signifas la altan edukon en Thoothukudi.
Klimato
Thoothukudi havas savanoklimaton laŭ klimata klasifiko de Köppen kun musono. Averaĝe pluvas jare po 621 mm. En ĉiuj monatoj pluvas iomete, sed inter oktobro-decembro pli ofte. La averaĝa temperaturo varias inter 25-33 °C.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon, kaj entute gastigis la eventon, la Svisa Olimpika Komitato, fondita en 1912 kaj ekde 1997 nomata Svisa Olimpika Asocio.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1924
La svisoj povis permesi al si la kompare grandan teamon, ĉar la olimpiko nur okazis kelkajn kilometrojn de la svisa-franca limo kaj tial la alvojaĝo aarte facilis. Kvin svisaj glacihokeistoj jam duafoje partoprenis olimpikon, kvankam ja temis pri la unua vintrosporta evento olimpika: en la Somera Olimpiko 1920 jam okazis konkurso pri glacihokeo. Kunordigis la teamon la Svisa Olimpika Komitato, fondita en 1912 kaj ekde 1997 nomata Svisa Olimpika Asocio.
Malá Losenice
Malá Losenice (Klein Loßenitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Naturaj rilatoj
La vilaĝo situas sur limo de PPR Žďárské vrchy. Nordoriente de ĝi troviĝas naturrezervejo Branty.
Svislando en la Vintra Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Svisa Olimpika Komitato, fondita en 1912 kaj ekde 1997 nomata Svisa Olimpika Asocio.
Zoltán Baranyai
Zoltán Baranyai [baranjai], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Baranyai Zoltán estis hungara altlerneja instruisto, diplomato.
naskiĝis la en Nagyszőlős (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Vinohradiv en Ukrainio), li mortis la  en en:Notre Dame, Indiana (Usono).
Biografio
akiris pedagogian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1908, poste li plulernis en Sorbonne. Inter 1911-1914 li instruis en Budapeŝto, poste li batalis dum la 1-a mondmilito. Inter 1920-1925 li servis en Ĝenevo ĉe la Ligo de Nacioj, krome li doktoriĝis en Scienca Universitato Erzsébet en 1922. Inter 1926-1936 li instruis literaturhistorion en Scienca Universitato Ferenc József en instrua rango privata instruisto, poste li deĵoris en la Ministerio de Eksterlandaj Aferoj. Ekde 1947 ĝis sia frua morto li instruis en en:University of Notre Dame. Li edziĝis en 1918.
Svislando en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Svisa Olimpika Komitato, fondita en 1912 kaj ekde 1997 nomata Svisa Olimpika Asocio.
László Kardos (reĝisoro)
László Kardos [lAslO kardoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kardos László, en Usono Leslie Kardos estis hungara reĝisoro.
László Kardos naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ WikiData en 1903 en Bártfa), li mortis la  en Los Anĝeleso.
Biografio
László Kardos devenis el juda familio. Li origine estis dancisto kaj spektaklisto travojaĝinta la tutan mondon. Baldaŭ li estis teatra reĝisoro en Berlino ĝis 1933, poste li hejmenvenis. Li okupiĝis pri filmoj, sed en 1940 li translokiĝis al Usono. Ankaŭ tie li kontinue estis reĝisoro. Li edziĝis en 1935 en Budapeŝto.
Matti
Matti estas finna vira antaŭnomo, formo de la internacia nomo Matiaso. La nomtago de Matti estas ĝis 1929 la 24-a de februaro krom en superjaroj en 1932–1996 la 25-a de februaro. Ĝi estas iam uzata ankaŭ en Germanio al tute germanaj infanoj. Matti estis longtempe la plej ordinara unua antaŭnomo en Finnlando, ĝis dum 2010 aj aŭ 2020 aj jaroj la nomoj Timo kaj Juha pasis ĝin en ordinareco.
Christoph Scheiner
Christoph Scheiner SJ (25a de julio 1573 (aŭ 1575) – 18a de junio 1650) (parolu: Kristof Ŝajner) estis germana Jezuita pastro, fizikisto kaj astronomo en Ingolstadt, Bavario.
El la aŭtuno de 1605 ĝis 1609, Scheiner studis teologion en Ingolstadt. Pro sia invento de la pantografo, li famiĝis. La Duko Vilhelmo la 5-a de Bavario invitis lin al Munkeno por montri tiun instrumenton. Scheiner finis siajn studojn la 30an de junio 1609 per sia unua verko, Theses Theologicae, kaj per la koresponda disertacio (Doktorigo en teologio). En la 1610-aj jaroj li en Ingolstadt instruis matematikon (nome fiziko kaj astronomio) kaj la hebrean. Li prelegis pri sunhorloĝoj, praktika geometrio, astronomio, optiko kaj la teleskopo. En tiu epoko li partoprenis en polemiko pri la ideoj de Galilejo.
Velká Losenice
Velká Losenice (Groß Losenitz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Naturaj rilatoj
Velká Losenice dividiĝas en du katastrajn teritoriojn (Velká Losenice kaj Pořežín).
La municipo situas surrande de PPR Žďárské vrchy, proksime de limo de la historiaj landoj Bohemio kaj Moravio nomata Fino de la mondo.
Museo Galileo
Museo Galileo, iama Istituto e Museo di Storia della Scienza (Instituto kaj Muzeo de Scienco-Historio) estas en Florenco, Italio, en Piazza dei Giudici, laŭlonge de la rivero Arno kaj proksime al la Uffizi Galerio. La muzeo, dediĉita al la astronomo kaj sciencisto Galileo Galilei, hejmas en Palazzo Castellani, nome konstruaĵĵo el la 11-a jarcento kiu estis konata ankaŭ kiel Castello d’Altafronte. Museo Galileo posedas unu el la plej gravaj kolektoj de sciencaj instrumentoj en la mondo, kio sugestas la rolon kiun la Grand-Dukoj Mediĉoj kaj Lorenoj atribuis al scienco kaj al sciencistoj. La Museo di Storia della Scienza remalfermiĝis al la publiko kun la nova nomo Museo Galileo la 10an de junio, 2010, post dujara fermo por redezajno kaj plinovigaj laboroj. Ĝi estis inaŭgurita kvar cent jarojn post la publikigo en marto 1610 fare de Galileo de lia verko Sidereus Nuncius (Stelmesaĝisto).
Eksteraj ligiloj
43.76776°N, 11.25596°W
Platena (IV) klorido
Platena (IV) klorido aŭ klorido platenika estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la platena (IV) hidroksido kaj klorida acido. Platena (IV) klorido estas solvebla en akvo, etanolo, etero, klorida acido kaj acetono, kaj malmulte solvebla en acetata acido. Platena (IV) klorido prezentas kvar klorajn jonojn ligitajn al platenatomo. Ĝi konsistas je 1 platenatomo, 4 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Exergillod (stacidomo)
Exergillod estas fervoja stacidomo en Ollon, Svislando.
Timo Koivusalo
Timo KOIVUSALO estas finna kin-reĝisoro kaj kantisto. Li faris multajn filmojn pri fikcia malnormala viro Pekko Aikamiespoika. Sed en 2000-aj jaroj li faris vere diversan filmon pri Jean Sibelius. Koivusalo estas konata ankaŭ kiel televidprezentisto. Li gastigis en finna televido distran programon Tuttu juttu show kun Joel Hallikainen. Koivusalo prezentis ankaŭ scikonkursan programon Leikin varjolla. Koivusalo ankaŭ skribis romanon. Li aktoris en finna televido.
Gyula Szentiványi
Gyula Szentiványi [djula sentivAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szentiványi Gyula estis hungara arthistoriisto, ĵurnalisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Schmidt [ŝmit], lia pseŭdonimo estis Pálmai Gyula.
Gyula Szentiványi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Tomi Metsäketo
Tomi METSÄKETO (naskiĝinta 22-a de februaro 1974) estas finna kantisto. Metsäketo publikigis sep albumojn. La unua albumo aperis en 2002. Li apartenis al knabokoruso Cantores Minores. Li studis klasikisman kanton jam ĝis membreco de knabokoruso. Li kantas speciale italajn kaj italstilajn furorkantojn kaj serenadojn. Li estis kandidato kiel ekprezentisto de Finnlando en 2006 en Eŭrovido-kantokonkurso. Lordi venkis lin. Metsäketo venkis kun sia partnero Sanna Hirvaskari konkurson Tanssii tähtien kanssa en 2006. Li prezentis en muzikalo Elisabeth en urbteatro de Turku. Li kantas ankaŭ kristnaskan muzikon. En muzikalo Titanic en urbteatro de Seinäjoki en 2008 li havis ĉefan rolon kiel varmiganto de ŝipo. En 2018 kvar knabinoj estis kondamnitaj, ĉar ili estis ofendintaj honoron de Metsäketo en interreto.
Ferenc Baráth (instruisto)
Ferenc Baráth [barAt], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Baráth Ferenc estis hungara instruisto.
Biografio
Ferenc Baráth maturiĝis en gimnazio en Nagykőrös, poste li studis teologion en Debrecen kaj Pest (urbo). En la lernojaro 1865 li estis edukisto ĉe familio, en la sekva jaro li plulernis en Jena, inter 1867-1869 en Edinburgo. Inter 1869-1900 li instruis en kalvinana gimnazio en Pest, respektive Budapeŝto, poste li pensiuliĝis. Intertempe li redaktis revuon inter 1882-1884.
Kristnaska batalhalto de 1914
La Kristnaska batalhalto estis la spontanea kaj mallongdaŭra batalhalto kiu okazis la Kristnaskan tagon 1914 en kelkaj el la militzonoj inter la armeoj de Germanio, Francio kaj Britio, dum Unua Mondmilito kaj estis la plej fama ago de neagreso en serio de spontaneaj neagresemaj agoj dum la unua mondmilito, konata en la angla kiel "Live and let live" (Vivu kaj lasu vivi).
Historio
En la kristnaska vespero, ambaŭ partioj ricevis "donacojn" honore al Kristnasko: la germanoj ricevis skatolon da cigaredoj kaj pipon kun pentraĵo de Imperiestro Vilhelmo la 2-a, kaj la britoj ricevis de la Reĝino Maria de Tek cigaredojn, dolĉaĵojn kaj gratulleteron. Kompreneble, tio estis ŝanco por la familioj de la soldatoj sendi donacojn al la soldatoj ĉe la fronto. La donacoj estis grava faktoro en la batalhalto kiam soldatoj interŝanĝis donacojn inter ili. La batalhalto komenciĝis la 24-an de decembro, kristnaska vespero, kiam germanaj armesoldatoj komencis ornami sian fortikigitan areon en la Sektoro Ipro en Belgio en honoro de la festotago. La soldatoj metis kandelojn sur la arbojn, kaj festis la okazon kantante kristnaskajn kantojn kiel "Silenta Nokto" (Silent Night en la angla, Stille Nacht en la germana). La britaj soldatoj postenigitaj en la kontraŭaj tranĉeoj respondis kantante kristnaskajn kantojn en la angla. La mezureco de la batalhalto inter la francaj kaj germanaj soldatoj estis multe pli malgranda ol la mezureco de tiu establita inter la germanaj kaj britaj soldatoj. Ne estis multe da malamo inter la britoj kaj la germanoj dank'al la fakto ke la milito ankoraŭ ne estis ĉe sia pinto dum la plej multaj el la francaj soldatoj, kies lando estis trafita de la germana invado de Francio, ne elpensis renkonti germanajn soldatojn.
Post kiam la du flankoj kriegis salutojn unu al la alia por la festotago, grupoj de germanaj kaj britaj soldatoj kiuj interŝanĝis malgrandajn festotagajn donacojn kiel alkoholaĵon aŭ cigaredojn kunvenis en pluraj lokoj en la "Nenies tero". La artileripafado en tiu sektoro ankaŭ estis ĉesigita tiun nokton. La batalhalto permesis al la fortoj kolekti la korpojn de batalantoj kiuj stumblis en batalo kaj alporti ilin por entombigo malantaŭ la batallinioj. Kelkloke en la nenieslando eĉ okazis komunaj entombigoj.
La batalhalto ankaŭ atingis aliajn areojn de la batallinio, kie en kelkaj lokoj eĉ improvizitaj futbalaj matĉoj estis okazigitaj inter germanaj kaj britaj soldatoj.
La batalhalto daŭris en la plej multaj lokoj ĝis la fino de la festotaga nokto, sed en kelkaj lokoj ĝi daŭris ĝis la kristana Novjaro. La batalhalto okazis malgraŭ la opozicio de la altrangaj niveloj de la batalarmeoj. Poste en la milito la komandantoj de la armeoj decidis, ke tia batalhalto ne estu permesata denove okazi, do en la sekva kristnaska vespero de 1915, la artileriaj trupoj ambaŭflanke estis ordonitaj senhalte pafi ankaŭ dum la festotago mem, por eviti la eblecon. de alia spontanea batalhalto. Alia rimedo uzata estis krei konstantan interŝanĝon de militfortoj inter la diversaj linioj, por malhelpi la soldatojn ekkoni la alian flankon.
Pavlínov
Pavlínov (Pawlinau) estas municipo de Ĉeĥio, en Regiono Vysočina en distrikto Žďár nad Sázavou. Ĝi situas 10 km okcidente de Velké Meziříčí kaj 20 km oriente de Jihlava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1479.
Horní Poříčí (distrikto Strakonice)
Partoj de municipo
Municipo Horní Poříčí konsistas el du partoj sur du samnomataj katastraj teritorioj:
Devprajag
Devprajag aŭ Devpraĝag (Deva prayāga) estas urbo kaj nagar panĉaĝat (municipo) en la distrikto Tehri Garhŭal de la subŝtato Utarakando, Barato, kaj estas unu el la Panĉ Praĝag (kvin kunfluejoj) de la rivero Alaknanda kie la riveroj Alaknanda, Sarasŭati (nevidebla ĉar subtera) kaj Bhagirathi kuniĝas kaj ekricevas la nomon Gango.
Sur teraso en la supra parto de la vilaĝo estas la templo Raghunathji, konstruita el ŝtonegoj, kun formo de piramido kaj pintigita per blanka kupolo.
Úlehle (apartigilo)
Nomon Úlehle havas setlejoj:
Eric "Monty" Morris
Eric "Monty" Morris (ĉirkaŭ 1942) estas jamajka ska kantisto, konata pro sia laboro kun the Skatalites kaj sukcesaj unuopaĵoj kiel "Sammy Dead Oh" kaj "Oil in My Lamp".
Biografio
Li faris sian unuan registraĵon kun Derrick Morgan. Morris plue registris kelkajn unuopaĵojn por Prince Buster kaj Duke Reid kaj estis la dekomenca kantisto de The Skatalites. Li ankaŭ registris kiel duopo kun Roy Panton. Morris havis sukceson en 1961 per la kanto "Humpty Dumpty". En la ondo de du grandaj sukcesoj en Jamajko per "Sammy Dead Oh" kaj "Oil in My Lamp" li ludis en Usono en la Monda Foiro de Novjorko de 1964 kiel parto de jamajka grupo de muzikistoj inter kiuj estis Millie Small, Jimmy Cliff, kaj Byron Lee & the Dragonaires. Li poste registris por Clancy Eccles en 1968, inkludante la sukcesan "Say What You're Saying", kaj por Lee "Scratch" Perry en 1969.
Fine de la 1970-aj jaroj, Morris elmigris al Usono, kaj loĝis en Vaŝingtono kaj San Diego antaŭ setliĝi en Florido en la komencaj 2000-aj jaroj.
Lia "Enna Bella" estis uzita en la muziko de la filmo de 2003 de Jim Jarmusch nome Coffee and Cigarettes (KAfo kaj cigaredoj). Lia muziko estis inkludita en multaj ska kaj regeaj kompilaĵoj.
Robert Malone
Malone studis medicinon ĉe la Nordokcidenta Universitato en Ilinojso kaj doktoriĝis tie, poste estis postdoktoriĝanto en klinika esplorado ĉe universitato Harvard, kaj ricevis postenon en patologio de la Universitato de Kalifornio, Davis. Kiel doktora studento en la Salk Instituto por biologiaj studoj en La Jolla li estis unu el la ĉefaj aŭtoroj kaj mova forto de studo pri mRNA-teknologio, malkovrante ke estis eble transdoni mRNA protektitan per lipozomo en kulturitajn ĉelojn por signali la informojn necesajn por la produktado de proteinoj. Tiu studo origine estis farita kadre de la esperoj pri genterapio. La studo estas konsiderata kiel la unua scienca publikaĵo pri la bazaj principoj, ekzemple de RNA-vakcinoj inokulitaj en la kronvirusa pandemio de 2019-21.
Kampilĝo
Kampilĝo aŭ Kampilya estis ĉefurbo de la Panĉala Regno (Barato) regata de Drupada dum la epoko de Mahabarato. Oni mencias en la Mahabarato ke kiam Pandavoj estis en ekzilo kaj restis en loko nomata Ekaĉakra (Etaŭah, Utar-Pradeŝo), ili eksciis, ke Drupada, reĝo de Panĝĉalo, estis anoncinta la Sŭaĝamvara de sia filino Draupadi. Ili tiam venis al Kampilĝo (Kampil, Utar-Pradeŝo), nome ĉefurbo de Drupada.
Iam nomita laŭ la nomoj Kampilĝo kaj Makandi, la historio de Kampilaji datas reen el la epoko de Bagaŭana Vimalanata. Ĝi estas ankaŭ la naskoloko de la reĝo Harisen de la dinastio de Ikŝvakuo. Ĝi estas ankaŭ la ĉefurbo de la reĝo Drupad kiu regis tie dum la periodo de Bagaŭana Vimalanata. Multaj restaĵoj trovitaj dum la elfosaj laboroj indikas, ke tie estis multaj temploj de Ĝainismo. Sed nune tiu loko estas transformata en malgranda vilaĝo. Ĝi estas ankaŭ la naskoloko de Sati Draupadi inter 16 sati. La diaĵoj de tiu loko estas konsiderataj apartenantaj al la Gupta periodo.
Les Planches (Aigle) (stacidomo)
Les Planches (Aigle) estas fervoja stacidomo en Ormont-Dessous, Svislando.
Thanh Nghiem
Thanh NGHHIEM (naskiĝis en Francujo en 1966) estis artisto, entreprenisto, inĝeniero kaj verkisto. Ŝi famiĝis pro tio, ke ŝi estis la unua virino, kiun la konsila kabineto « McKinsey » elektis kiel asocian direktiston. Poste, ŝi esploris kaj konceptis projektojn, kiuj rilatas inter la daŭrigebla disvolvo, la libera programo kaj la ekonomia kunlaboro.
Familia origino
La avino de Thanh vivis en Hindoĉinujo, je la komenco de la 20-a jarcento. Kvankam virinoj ne havis la permeson studi en la universitato, la avino de Thanh prenis la riskon alivesti sin kiel viron. Poste, kiam la kolonia administrejo rifuzis al ŝi doni ŝian diplomon, ŝi iris ŝipe serĉi ĝin en Francujon. Dum tia epoko, la vojaĝo daŭris multajn monatojn. Kiam ŝi revenis poste en Vietnamujon, ŝi malfermis la unuan apotekon de Hanojo, kie ŝi akiris fortuneton, kaj tiel ŝi liberigis sian familion el la malriĉeco.
Titta Jokinen
Titta JOKINEN (naskiĝinta 23-a de februaro 1951 en Kalanti) estas finna aktoro kaj kantisto. Ŝi faris komediajn rolojn en televido kaj kino. Ŝi aktoris ankaŭ en teatrejo Komediateatteri Areno. Ŝi faris ankaŭ voĉrolojn en animaciaj filmoj kaj televidserioj. Ŝi ekprezentis Finnlandon en Eŭrovido-kantokonkurso 1976 en grupo de Fredi. Jokinen naskiĝis en Kalanti sed estis plejparton da sia infaneco en Säkylä. Jokinen komencigis en 1960-aj jaroj en duo Tommy & Titta. Poste Jokinen prezentis kun Gugi Kokljuschkin. Ŝia unua apero en televido estis en 1969. Tiam Jokinen estis paro de Vesa-Matti Loiri. Jokinen estis dua edzino de Ere Kokkonen. Ilia filino estas aktoro Kiti Kokkonen. Poste Jokinen estis edzino de Pauli Virta, kaj ili ricevis filinon Pauliina Virta, nuna voĉaktoro.
Thanh Nghiem
Familia origino
Pri la avo de Thanh, li estis la unua vjetnamo, kiu studis en« Politeknika lernejo » de Parizo en 1930. Poste, li studis en « Lernejo pri pontoj kaj vojoj ». Kiam li revenis en Vjetnamujon per ŝipo, li renkontis la avinon de Thanh, kiu revenis de Francujo kun siaj diplomoj. En 1945, li ekestis ministro de la Unua sendependa vjetnama registaro. Tie, li kondukis plurajn aferojn, inter kiuj li starigis la modernan edukan sistemon de Vjetnamujo. Tio konsistis en la tradukado de la tuta franca sistemo kaj li adaptis ĝin, por ke ĉiuj vjetnamoj povu aliri al la scioj. Dum tiu epoko, li ankaŭ serĉis la kulturajn kaj historiajn radikojn de Vjetnamujo, kiuj fakte estis malnovaj skribaĵoj sur ŝton-platoj: li eltiris ilin el la fundo de la lagoj, kuj estis apud la temploj. La ŝton-platoj troviĝis tie, ĉar la ĉinoj okupis Vjetnamujon antaŭ la milan jaron, kaj ili provis detrui ilin. Poste, la avo de Thanh malkodis la skribaĵon, kiuj estis sur la ŝton-platoj, kaj tio ebligis al Vjetnamujo havi ĝiajn historiajn kulturajn radikojn.
Studoj kaj laboroj
Ekde la infaneco kaj pro la historio de sia familio, Thanh ricevis instruon por esti en la plej « alta rango » de la societo: ŝi ekstudis en la alta lernejo « Minoj de Parizo », kiam ŝi nur aĝis 19 jarojn. Poste, ŝi trapasis magistran diplomon pri administraj aferoj (angle « MBA ») en la Eŭropa administ-instituton pri aferoj (angle « INSEAD » ). Ŝi ankaŭ studis en supera lernejo pri muziko, kie ŝi ludis pianon. Poste, ŝi praktikis konkursan sporton kaj ŝi estis modelino dum iom da tempo. En 1988, kiam ŝi aĝis 30 jarojn, la konsil-kabineto « McKinsey » elektis ŝin kiel asocian direktiston : ŝi tiam iĝis la plej juna direktisto kaj la unua virino de ĝia historio. Dum tiu epoko, la kabineto estis unu el la plej prestiĝa en la mondo, kiel ŝi rakontis :
Nova vivo
En 2000, kiam Thanh aĝis 34 jarojn, ŝi lernis ke sia patrino havis nekuraceblan kanceron. Laŭ la diagnozo de la kuracisto, ŝia patrino devis nur vivi ankoraŭ du monatojn, sed la du monatoj fine daŭris ses jarojn. Ĉiunokte, post ĉiu kemiterapio, Thanh restis apud ŝi. La patrino priskribis siajn dolorojn kiel, ekzemple, la malvarmon en siaj ostoj. Tiu periodo ŝagrenis Thanh-n, kiu vidis sian patrinon batalis kontraŭ la malsano. Estas ankaŭ tiam, kiam la patrino matene vekiĝis kun doloroj, ke ŝi diris tiun frazon al Thanh, kiu memoris ĝin dum sia tuta vivo: « Ĉiu tago estas vivo ». Tial, kiam ŝi estis 36 jarojn aĝa, Thanh decidis serĉi sencon al sia vivo kaj tial ŝi forlasis sian laboron de la konsil-kabineto. Ŝi komencis pli interesiĝi pri la daŭrigebla disvolvo kaj ankaŭ pri la libera programo, kiu ebligas al homoj pli facile disvastigi la sciojn. Laŭ ŝi, tio estis pli ol la mastruma sistemo GNU/Linukso aŭ la interreta enciklopedio Vikipedio. Tio ankaŭ temas pri instruistoj, esploristoj, aktivuloj kaj pli ĝenerale ĉiuj homoj, kiuj deziras libere disdoni sciojn. Ŝi klarigis sian ideon tiel :
En 2002, ŝi fondis sian ne-registaran organizaĵon, kiu nomiĝis « Angenius ». Per tiu organizaĵo, ŝi renkontis centojn da homoj, kiuj havis pasion kaj kiujn ŝi invitis kunlabori en sia hejmo. Tie, en ĉiu ajn horo de la tago aŭ de la nokto, laboris kune komputilistoj, muzikistoj, aktivuloj de asocioj kaj sciencaj esploristoj kiel Mathis Wackernagel, kiu estis la konceptisto de la ekologia premsigno. Ĉiuj venis de ĉie el la mondo kaj vivis en simpleco. Ĉiuj multe laboris kaj kreis multajn ideojn, kiujn Thanh kolektis, antaŭ ol ŝi dissendis ilin senpage. Dum tiu epoko, ŝiaj amikoj simpatie mokis ŝin, ĉar ili diris: « Ni aĉetos al vi T-ĉemizon, kies strioj estos flavaj kaj nigraj, ĉar vikomencas aspekti kiel eta abelo, kiu polenas la ideojn ».
SOS (kanto de Rihanna)
SOS estas kanto de barbada artisto Rihanna de ŝia dua albumo A Girl like Me (Knabino kiel Mi) (2006). Ĝi estas skribita fare de J. R. Rotem, Evan "Kidd" Bogart kaj Ed Cobb kaj poste produktita fare de J. R. Rotem. Ĝi estis publikigita kiel unuopaĵo la 13-an de februaro 2006. SOS estas "R&B" kaj danc-populara kanto kaj havas provaĵon de la kanto Tainted Love (Makulita Amo), verkita fare de Cobb en 1965 kaj popularigita fare de Soft Cell. SOS ricevis pozitivajn recenzojn, ĉefe por la specimeno Tainted Love (Makulita Amo). Kelkaj kritikistoj komparas SOS kun ŝia unua unuopaĵo, Pon de Replay (2005).
Thanh Nghiem
BedZED
BedZED, kies mallongigo signifas « Beddington Zero Energy Development » en la angla lingvo, estas la unua eklogia kvartalo en la mondo kaj ĝi lokiĝas apud la urbo Londono. La koncepto komencis ĉirkaŭ la 2000-an jaron kaj ĝi celis malpliigi la ekologian premsignon. En BedBED ekzistis 82 loĝejoj por loĝigi 250 homojn, kiuj estis feliĉaj vivi en ĝi. Pro tiu daŭrigebla konstraĵo plaĉis al Thanh, ŝi renkontis la fondintojn de BedZED, kiuj akceptis ŝian proponon: disvastigi la koncepton de BedZED en la mondo. Tiel ŝi venis kun amaso da homoj, kun centoj da decidantoj, kiuj atente studi ĝin por nur memori la ideojn, kiuj funkciis. La rezulto estis, ke ekzisis 82 loĝejoj ĉirkaŭ la jaron 2000, kaj post 10 jaroj ekzistis pli ol unu miliono da loĝejoj en la mondo. Thanh helpis divastigi la koncepton de BedZED en la mondo kaj ŝi konkludis en prelego : « Tio ĉefe pruvis, ke oni povas bone vivi laŭ ekologia maniero, sen reiri al la ŝtonepoko, kaj sen esti riĉan burĝon ».
Enrico Rastelli
Enrico RASTELLI (naskiĝis la 19an de decembro 1896 – mortis la 13an de decembro 1931) estis itala ĵonglisto, akrobato kaj prezentisto.
SOS (kanto de Rihanna)
SOS estis komerca sukceso. En Usono, ĝi estis numero unua dum tri semajnoj, la unua kanto kiu gajnis la numeron unua fare de Rihanna. SOS estis numero unua en Hot Dance Club Play kaj Pop Songs. SOS estas atestita kiel plateno fare de la Recording Industry Association of America (RIAA) pro la vendo de unu miliono da ekzempleroj. La kanto estis sukcesa ĉirkaŭ la tuta mondo, ĝi estis numero unua en Aŭstralio dum ok semajnoj.
Enrico Rastelli
Biografio
Rastelli naskiĝis en Samara, Rusio, en cirka familio. Ambaŭ liaj gepatroj estis prezentistoj kaj tuj la juna Rastelli decidis aliĝi la familian komercon. Li ricevis rigoran trejnadon en vario de cirkaj disciplinoj inkluzivanta akrobataĵon, ekvilibrigon kaj aerajn kapablojn. Lia elfara debuto estis ĉe la aĝo de 13 kiel parto de aera ago de liaj gepatroj, tamen lia pasio kaj talento rilatis kun ĵonglado. Li praktikadis siajn ĵongladajn kapablojn senlace kaj de la aĝo de 19 estis elfaranta solludan ĵongladan rutinon. Liaj plej fruaj elfaroj okupis la manipuladon de bastonoj kaj pilkoj en tipa japana stilo; li eĉ portis kimonon kiel lia kostumo.
SOS (kanto de Rihanna)
Tri filmetoj estis faritaj por SOS. Krom la antaŭeco, filmita fare de Chris Applebaum, la kanto estas utiligita en tolaĵreklamoj fare de Agent Provocateur kaj Nike. Rihanna elfaras SOS ĉe la 2006-datita MTV Europe Music Awards en Kopenhago. SOS estas inkludita en la Last Girl on Earth Tour (Esperante: Lasta Knabino sur Tero-a Turneo) (2010-2011). La Tamiasinoj kovras la kanton por la filmo Alvin kaj la strioj 3 (2011).
Enrico Rastelli
Biografio
Multaj ĵonglistoj de la epoko de Rastelli estis de la sinjora ĵonglista stilo. Vestitaj en formala vespervesto, ili volis ĵongli ĉiutagajn objektojn kiujn oni povus trovi ĉe la ĉefmanĝa tablo, inkluzivanta telerojn, ĉapelojn kaj kanojn, panpecojn, botelojn kaj seĝojn. Rastelli male elektis restrikti sin mem al objektoj pli konvenaj por ĵetado kaj kaptado, tipe teleroj, bastonoj kaj pilkoj. Tiel faranta, li estis kapabla atingi nivelojn de teknika kapablo ege pretere de liaj samtempuloj. Cetere, lia elekto de tri simplaj apogiloj estas reflektita en la apogiloj de elekto de plej modernaj ĵonglistoj, kun pilkoj, klaboj (anstataŭe bastonoj) kaj ringoj (anstatae teleroj) uzitaj de profesiaj kaj amatoraj ĵonglistoj egale.
Thanh Nghiem
Loos-En-Gohelle
Post kiam okazis sia unua vojaĝo en BedZED, Thanh renkontis Jean-François Caron, kiu estis la urbestro de Loos-En-Gohelle. Li demandis ŝian helpon por plibonigi sian urbon. Ĉirkaŭ la jaron 1990, la urbo jam estis la plej sinistra de Francujo: ekzistis du minaj restaĵoj, kiuj estis la plej altaj de Eŭropo, kaj kelkaj urbanoj ankoraŭ mortis de la silikoza malsano. Ekzistis ankaŭ ekonomia situacio, kiu estis la plej katastrofa de la regiono. Malgraŭ tio, la urbestro rapide komprenis, ke li devis eliri el tiu situacio. Li demandis al Thanh transformi la urbon, por ke ĝi estu kiel la angla kvartalo BedZED. La diferenco kun BedZED estis, ke 7500 homoj loĝis en la urbo Loos-En-Gohelle. Thanh tamen kolektis la bezonojn de la urbanoj kaj, fine, Loos-En-Gohelle sukcesis esti unu el la unuaj francaj urboj, kiu tiam estis referenco pri daŭribla disvolvo. Tiu projekto ebligis al la anoj de Loos-En-Gohelle kunigi la pasintecon kun la teritorio de la urbo, el kiuj la anoj kunvivis pli bone. En 2012, Thanh rakontis siajn projektojn, kiuj ebligis al ŝi renkonti mirindajn homojn kaj ŝi konkludis per tiuj vortoj:
Manifesto de freneza bufo
En 2017, la matematikisto Cedric Villani kaj Thanh verkis « La manifeston de freneza bufo ». Ambaŭ esprimis, ke estas la homoj, kiuj vidas la mondon alimaniere, kiuj povas solvi la problemojn al tri grandaj ŝanĝoj de nia epoko: la klimatan ŝanĝon, la artefaritan intelekton kaj la falsajn novaĵojn sur socia reto. Thanh elektis la nomon « frenezan bufon » pro tiu teorio :En la konkludo de sia manifesto, Thanh klarigis ke la konduto de la « freneza bufo » estas malserioza, kaj ke la freneza bufo ne pretendas savi la mondon: « ''Fine, la freneza bufo estas retrovi infanan rigardon pri la mondo, por ekpaŝi apuden. Ĝi ne agas tiel por atingi profiton por si aŭ la aliulo, ĉar ĝi unue amuziĝas'' ».
Enrico Rastelli
Biografio
En 1917 Rastelli geedziĝis kun Harriet, altkabla artistino. De la fruaj 1920-aj jaroj li estis fariĝanta stelulo, travojaĝanta Eŭropon kaj Usonon, miranta spektantarojn kaj ricevanta ĉiam kreskantan salajron. En ĉi tiu periodo li elektis elfari en silka kostumo aldonanta senmovajn ekvilibrajn ruzojn al liaj energiaj elfaroj. Dum la pli lasta parto de la 1920aj jaroj li faris la movon de la cirka ringo al la pli profitaj vodevilaj teatroj. Lia stilo ŝanĝiĝis denove, elfaranta en plena futbala strio li volus ĵongli per ĝis kvin pilkoj. Per sia kreskanta riĉaĵo, Rastelli, kun sia edzino kaj iliaj tri infanoj aĉetis grandan vilaon en Bergamo.
Thanh Nghiem
Rajto ripari
En 2019, ŝi kreis projekton, kiu nomiĝis « Right to Repair » (esperante « Rajto ripari »). La ideo estis prepari la homojn por ripari la aĵojn kaj la planedon. Pli precize, la titolo de la projekto estis « El la lulilo ĝis la planedo, liberigi lokan materialon kaj la homajn kapablojn por agi kontraŭ la monda urĝeco ». Tiu projekto celis batali kontraŭ la objektoj, kiuj rapide ne plu funckiis, kaj disponigi la teknologian novigon al la plej multo da homoj. La projekto ankaŭ celis atingi homojn, kiuj tro frue foriris el la eduka sistemo. Per tiu projekto, ili povus ekzemple fabriki aŭ ripari poŝtelefonon, kiu multe kostis en la poŝtelefon-vendejoj. Thanh prezentis la projekton al la Franca ministrejo pri laboro, kiu apogis ĝin. La 11-an de Decembro 2019, Thanh kun multaj kunlaborantoj respondis al la projekt-alvoko « Urbaj Novigigaj Agoj » (angla mallongilo « UIA »). Tiu proponis financi ses milionojn kaj kvin centmil da eŭroj al iu ajn noviga projekto, sed la organizantoj de UIA ne elektis la proponon « Right to Repair ». Ekde 2020, post kiam okazis la kronvirusa periodo, Thanh dediĉis sin al la legado, la filozofio, la sporto kaj la arto.
Enrico Rastelli
Biografio
Dum travojaĝado de Eŭropo en 1931 li suferis pneŭmoniton. Li rapide revenis hejmen, tamen lia kondiĉo plimalboniĝis kaj li mortis en la fruaj horoj de la mateno, la 13an de decembro 1931, rezulte de anemio. Lia enterigo okazis en Bergamo, ĉeeste de miloj. Realgranda statuo al Rastelli estis starigita sur lia tombo, prezentanta lin en konata pozo, turnadanta pilkon sur lia levita fingron. La kontribuo de Rastelli al ĵonglado estas de granda signifo. Lia kapablo ĵongladi multajn objektojn, foje dum ekvilibrigo de objektoj sur lia kapo aŭ korpo kaj lia monda rekorda nombra ĵonglado restis senparalele ĝis nun. Li estis ankaŭ majstro de 'kombinaĵa' stilo de ruzoj, estanta kapabla ĵongladi 6 telerojn, dum turnadadi ringon ĉirkaŭ unu piedo kaj preterpasante ŝnuron kiu estis turnadita de helpanto. Lia influo estas ankoraŭ sentita hodiaŭ, kun plejpartoj de ĵonglistoj restriktanta sin mem al la uzo de klaboj, ringoj kaj pilkoj.
Thanh Nghiem
Sportoj kaj artoj
Thanh praktikis jogon kaj ŝatis marŝadon en alta montaro. Ŝi havis pasion por la apneo kaj ŝi konstatis, kiam ŝi iris 40 metrojn profunda en la Mediteranea maro, ke tio ebligis al ŝi akiri pli grandan kvieton ol ĉiujn aliajn metodojn. Laŭ ŝia sperto, kiam homo atentas siajn agojn, ĝi tiam atingas feliĉon.
Cetere, Thanh estis artisto, kiu ŝatis fari akvarelon kaj ankaŭ desegni. Laŭ ŝia opinio, artisto estas homo, kiu bezonas esprimi ion, kio estas interne de ĝi mem. Laŭ ŝia difino, ĝi estas iu, kiu estas sentema: « ''Se via sento povas ŝanĝi vin, estas jam bone. Se ĝi ankaŭ povas ŝanĝi la aliulojn, estas pli bone'' ». Pro tio ŝi pensis, ke artisto serĉas ion, kio estas super ĝi, kio estas bela, kaj kio povas plie esti utila por la pukliko: « Per sia laborado pri beleco, artisto starigas la mondon kaj plibonigas la vivon de la homoj ».
Úlehle
Úlehle estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice proksimume 8 km sudokcidente de Strakonice. Vivas ĉi tie.
Jenő Sebestyén (aktoro)
Jenő Sebestyén [ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebestyén Jenő estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis Stern, liaj fratoj estis Géza Sebestyén (aktoro) kaj Mihály Sebestyén (aktoro).
Biografio
Jenő Sebestyén devenis el juda familio. Li debutis kiel aktoro en 1902. Li apartenis al signifaj teatraj trupoj aŭ teatrejoj (Teatro de Kecskemét (1906–1908), Teatro de Miskolc (1910-1911), Teatro de Győr (1911-1913), Teatro de Pécs (1914-1915), Teatro Városi (1917-1918, 1927-1930)). Depost Traktato de Trianon li ludis antaŭ hungara publiko en teatra trupo de Mihály Szendrey (pli aĝa) en Rumanio (Transilvanio). Inter 1930-1935 li estis aktoro de Operetoteatro (Budapeŝto), poste pro sia judeco li povis roli nur laŭokaze. Dum la 2-a mondmilito li povis ludi nur antaŭ juda publiko, sed poste li revenis al la Operetoteatro. Pro divorco li edziĝis dufoje.
Diamond Platnumz
Nasibu Abdul JUMA (naskiĝis la 2-an de oktobro 1989 en Daresalamo), pli bone konata per sia artistnomo Diamond PLATNUMZ, estas tanzania bongoflava artisto, aktoro, dancisto, filantropo kaj entreprenisto el Tandale, en la regiono Daresalamo.
École du Louvre
La École du Louvre estas publika institucio de franca alteduko situanta en la Luvro-Palaco en Parizo kaj instruas arthistoriajn studojn.
Diamond Platnumz
Diamond Platnumz estas la fondinto kaj ĝenerala direktoro de la muzikeldonejo WCB Wasafi, ankaŭ de la televidkanalo Wasafi Tv kaj de la radiostacio Wasafi Fm. Li komponis plurajn sukcesajn kantojn, kelkaj el ili kun la niĝeria artisto David Adedeji Adeleke, kiel «Number One». Diamond Platnumz gajnis multajn premiojn ĉe Channel O, MTV Awards, Soundcity, Kilimnjaro Music Awards, Headies, Afrima, Afrimma, Kora, AEA, the HiPipo Music Awards kaj multaj pli.
École du Louvre
Fondita en 1882 en unu el la aloj de la Luvro-Muzeo, institucio origine elpensita por studi arkeologion, la medion kaj bezonojn, ĝi igis la institucion kovrontan la tutan arthistorion, kiu daŭre estas la bazo de arto ĝis hodiaŭ. por supera edukado. Ĝi estas organize kaj administre dependa de la franca Ministerio pri Kulturo kaj estas publika instanco ekde 1997.
Diamond Platnumz
Diamanto Platnumz estas konsiderata kiel socia influanto inter liaj fanoj, kaj laŭdire li estis la plej amata kaj ornamita orienta kaj centr-afrika artisto en certa tempo, krom esti inter la plej gajnantaj artistoj en 2013 en la muzika industrio de la regiono de la Grandaj Lagoj.
Jablunkova sulko
Jablunkova sulko estas geomorfologia tutaĵo kaj ampleksa vala malaltaĵo apartiganta Moraviasileziajn kaj Sileziajn Beskidojn. Ĝi etendiĝas direkte de Jablunkova montpasejo al Třinec. La sulko estas deakvigata fare de rivero Olše, kiu ofte kreas ĉi tie riverajn terasojn dank' al flosigaĵoj. Ĝis Olše enfluas multaj rojoj kaj montarriveretoj forkondukantaj akvon kaj el Moraviasileziaj kaj ankaŭ el Sileziaj Beskidoj. La randoj de la sulko apud piedo de la montaroj kreas milde ondiĝintan reliefon de montetaroj.
La sulko ricevis sian nomon laŭ urbo Jablunkov.
Prosetín (distrikto Žďár nad Sázavou)
Historio
La unuaj skribmencioj pri la municipo devenas el la jaro 1349.
(37424) 2001 YA3
(37424) 2001 YA3 estas malgranda, treege hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la 26-a de septembro 2021 de V. Benishek, P. Pravec, P. Sogorb kaj R. Durkee uzinte observitaj elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 1,27 km, orbitan estimata je 11 km kaj  de 0,7898 ± 0,0003 tago (18,955 ± 0,007 horoj) ; ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Nostrata lingvaro
Nostrata lingvaro estas teoria granda lingva familio, kiu arigus aliajn lingvajn familiojn: ĉefe la hindoeŭropan, la kartvelan, la uralan, la altajan, la afrikazian kaj la dravidan.
Esploroj
La lingvisto Holger Pedersen (1867-1953) estis la unua homo, kiu proponis arigi la hindeŭropan lingvaron kun aliajn lingvarojn kaj kreis la terminon "nostrata". Tiun teorion disvolvigis la ruso Vladislav Iliĉ-Svityĉ dum la jaroj 1960. A. Dolgopolsky fosis ĝin, laŭ la samaj principoj de la kompara lingvoscienco, publikigante vortaron de la pra-nostrata kiu arigas kelkajn hipotezojn pri la morfologio de la lingvo. Alternativon de la teorio proponis Joseph Greenberg, kun la nomo "eŭrazia lingvaro", tiu enhavus plurajn aliajn lingvarojn el Siberio sed ne la afrikazian.
En la 21a jarcento, ĉefe la usonano Allan Bomhard faras esplorojn pri la nostrata lingvaro.En 2008, li publikigas kritikon pri la vortaro de A. Dolgopolsky, el kiu li taksas ĉirkaŭ 80 etimologiojn verŝajnaj. En 2014, en monografio, li publikigas la rezultojn de siaj esploroj pri la nostrata lingvaro kaj la alternativaj teorioj, li longe pridiskutas la hindeŭropan lingvaron kaj rapide pritraktas la demandon pri la devenloko de la pra-nostrata lingvo. Li aldonas la etruskan lingvon al la nostrata lingvaro kaj, en 2015, li rezignas inkludi al ĝi la sumeran lingvon kiun li nun taksas kiel parencan lingvon de la nostrata lingvaro.
Disputoj
Tiu teorio estas sufiĉe disputata, lingvistoj tra la mondo ne same taksas ĝin. En Rusio, ĝi estas akre defendita de kelkaj homoj kiel Vladimir Dybo. Dume, la usonano Lyle Campbell estas unu el ĝiaj kontraŭuloj. Aliaj, kiel Baldi, ne partianiĝis.
Sergej Starostin provis inkludi la nostratan lingvaron al eĉ pli granda lingvofamilio kiun li nomis "boreala", kiu arigus la lingvarojn nostratan, dene-kaŭkazan kaj aŭstrikan.
Tanza
Tanza - Bayan ng Tanza - (antaŭe konata kiel Santa Cruz de Malabon) estas kvaraklasa urbego en Filipinoj, en regiono CALABARZON, en provinco Kavito.
Nostrata lingvaro
Teorio pri ununura pra-lingvo
En 2007, Merritt Ruhlen ordigis lingvojn per lingvaroj, kaj post tio li ordigis lingvarojn per grandaj familioj, ĉiam nur pere de amasa komparado de vortprovizo, sekvante la logikon de la laboro de Joseph Greenberg. Teorio pri ununura devenloko en Afriko tiel helpus pli bone kompreni homan prahistorion. Laŭ li, pro tio la teorio de nostrata lingvaro jam estus ekstempa.
Tanza
Geografio
Tanza kuŝas sur la marborda ebenaĵo. General Trias troviĝas nur 6, laŭjure provinca ĉefurbo Imuso 10, Dasmariñas 12, ĉefurbo Manilo 25, Kezonurbo 41 kilometrojn (aere).
Nostrata lingvaro
Teorio pri ununura pra-lingvo
Laŭ Ruhlen, genealogia strukturo de homaj populacioj kaj lingvoj estus la jena :
Tanza
Historio
En tiu areo variaj filipinaj, hispanaj, indoneziaj, portugalaj familioj loĝis. La vilaĝo estis fondita en 1760. Antaŭ 1849 Santa Cruz de Malabon estis centro de la sekularisma movado. La vilaĝo akiris sendependan statuson municipo en 1910 kaj la loknomo estis ŝanĝita al Tanza. La urbego malpermesis uzojn de plastaj sakoj, saketoj en 2012.
Nostrata lingvaro
Teorio pri ununura pra-lingvo
Tiu "ne-Anatolia" kongruus kun la lingvaro hindeŭropa.
Tanza
Eklezioj kaj eduko
Vasta plimulto en Tanza vivas romkatolikoj plejparte, krome baptistoj, adventistoj, mormonoj kaj islamanoj. En la urbego funkcias liceo kaj kampuso.
Nostrata lingvaro
Parencaj lingvaroj
Lingvistoj ne konsentas pri kiujn lingvarojn ili arigu kadre de tiu teorio, sed ĝiaj defendantoj konsentas por arigi la 3 unuajn de tiu listo:
Tanza
Trafiko
Ĉe Tanza preteiras la laŭmarborda vojo.
Nostrata lingvaro
Parencaj lingvaroj
La hipotezo pri la altaja lingvaro mem estante disputata, eblas apartigi la lingvojn kiujn ĝi arigus:
Bomhard defendas la teorion pri lingvaro Elama-dravida, dum Starostin kaj Greenberg taksas la elaman kiel apartan familion.
Tanza
Klimato
La klimato de Tanza estas klasifikita kiel tropika musona klimato. Jare pluvas po 1094 mm, en ĉiuj monatoj pluvas, tamen inter majo-oktobro estas la pluva sezono kun oftaj pluvoj. La averaĝa jara temperaturo varias inter 23-30 °C, ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Halso
En naŭtiko, la halso (tack, amure) estas ŝnuro, kiu rigas la antaŭan, malsupran angulon de la velo.
Priskribo
Depende de la speco de velo, la antaŭa malsupra angulo de velo estas aŭ senpere fiksita al la ferdeko de la ŝipo, aŭ fiksita per ŝnuro. La halso estas grava, ĉar ĝi estas uzata por agordi la formon de la velo. Eĉ en velŝipoj en kiuj la halso mankas, la antaŭa malsupra angulo de la velo nomiĝas halsa angulo.
La halso estas distingita de la ŝkoto per ĝia loko: la halso ĉeestas ĉe la antaŭo (pruo), dum la ŝkotoj kuŝas ĉe la malantaŭo (pobo).
Etimologio
La Esperanta vorto devenas de la ĝermanaj lingvoj (Hals, hals), de kiuj devenas галс, hals, halssi ktp.
Předmíř
Předmíř estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Strakonice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Iktiopterigoj
Iktiopterigoj aŭ Ichthyopterygia ('fiŝ-naĝiloj' - nomo ekuzita de Sir Richard Owen en 1840 por ordo de prahistoriaj reptilioj, kvankam ĝi nuntempe plej ofte uziĝas por la superfamilio al kiu apartenas interalie la fiŝosaŭroj (Ichthyosauria = "fiŝa lacerto" < malnov-greka: ιχθυς 'fiŝo' + σαυρος 'lacerto'), estis grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Iktiopterigoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso ekzemple la fiŝosaŭroj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
Obyčtov
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1341.
Leptonektedoj
Leptonektedoj (Leptonectidae) estas familio de fiŝosaŭroj. Ili vivis precipe en la frua ĵurasio.
Temis pri grandaj marreptilioj kiuj similis fiŝojn kaj delfenojn. Leptonektedoj vivis dum la plej granda parto de la mezozoiko; ili aperis antaŭ ĉirkaŭ 250 milionoj da jaroj, iomete pli frue ol la dinosaŭroj, kaj malaperis antaŭ 90 milionoj da jaroj, ĉirkaŭ 25 milionoj da jaroj antaŭ ol la dinosaŭroj formortis. Dum la meza triaso la leptonektedoj evoluis de ankoraŭ ne identigitaj ter-reptilioj kiuj ekvivis enakve, evoluo paralela al tiu de la modernaj cetacoj. Ili estis aparte abundaj dum la ĵurasio, ĝis la pleziosaŭruloj ilin anstataŭigis kiel ĉefaj marpredantoj en la kretaceo.
Raliko
En naŭtiko, la raliko (boltrope, ralingue) estas ŝnuro, kiu estas kudrita laŭ la rando de velo, por plifortigi ĝin.
Priskribo
La raliko estas uzata por protekti la randojn de la velo. La raliko ankaŭ funkcias por fiksi la velon al la masto, bumo, ŝkoto, aŭ halso.
La raliko povas esti metala aŭ naturfibra.
Přední Zborovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Raliko
Etimologio
La Esperanta vorto devenas de la latinidaj terminoj (ralingue, relinga), kiuj devenas de la norena rár-línk (“velranda ŝnuro”).
Evanston
Evanston estas urbo de Ilinojso, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas unu el du kampusoj de la privata Nordokcidenta Universitato de Ilinojso, kaj ankaŭ la centra oficejo de Rotario Internacia.
Lito Vitale
Kariero
Li eniris en muzikan karieron estante ankoraŭ knabo. Li koncertis kaj registris kun Dino Saluzzi, poste kun Bernardo Baraj (sakso) kaj kun Lucho González (gitaro) formis la grupon «El Trío». Tiu adaptis klasikaĵojn de tango, milonga kaj folkloro, iĝante tre populara inter studentoj, ĵaz-publiko kaj radioprogramistoj. Li kunlaboris kun Patricio Rey kaj Redonditos de Ricota en kelkaj diskoj kiel invitito, por ekzemplo en Gulp! (en la peco "Ñam fri frufi fali fru"), La Mosca y la Sopa (en la peco "Blues de la Artillería") kaj Luzbelito (en la pecoj "Blues de la Libertad", "Mariposa Pontiac - rock del país" kaj "Rock Yugular") kaj ankaŭ en Último Bondi a Finisterre (en la pecoj "Drogocop" kaj "La Pequeña Novia del Carioca").
En 1988 li fondis la Lito Vitale Cuarteto (kun Marcelo Torres, Manuel Miranda kaj Christian Judurcha), kies debutalbumo "Ese Amigo de Alma" iĝis or-disko en Hispanio kaj vendiĝis je 200 000 ekzempleroj nure en Argentino. Aliaj gravaj diskoj kiel "La Senda Infinita" kaj "La Cruz del Sur" starigis Vitale kiel unu de la plej elstaraj figuroj ene de la moderna muziko en Argentino. En la 1990-aj jaroj li registris tangojn kun Juan Carlos Baglietto, kaj ricevis Premion Grammy de latinamerika muziko pro tiu kunlaborado en la jaro 2000. Dum tiuj jaroj li ankaŭ registris ĵazon kun Lucho González kaj kun la flutisto Rubén Izarrualde. Tiu lasta grupo partoprenis en la Ĵazo-festivalo de Montreux de 1998.
Vitale komponis muzikon por multaj argentinaj filmoj.
Irén Kármán
Irén Kármán, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kármán Irén estas hungara reĝisoro, ĵurnalisto.
Biografio
Irén Kármán maturiĝis en 1985, poste ŝi eklaboris en oficejo en Budapeŝto. Depost fino de la socialismo ŝi komencis ĵurnaladi kaj en la loka televizio ŝi havis ĉispecajn taskojn. Ŝi debutis kiel filmisto en 1992, poste ŝi partoprenis en fondo de filma studio. Intertempe en 1999 ŝi akiris juran diplomon, tamen ŝi interesiĝis nur pri filmoj. En 2007 ŝi estis serioze batita, ĉar ŝi esploris grandan politikan-ekonomian skandalon. Ŝi ricevis filmajn premiojn inter 2001-2008. Ŝi havis edzon kaj naskis trifoje.
Hisilo
En naŭtiko, la hisilo (halyard, drisse, Fall) estas ŝnuro, kiun oni uzas por hisi (suprenigi) velon aŭ flagon. Ĝi estas parto de la mova rigilaro de ŝipo.
Priskribo
Ŝnuro uzata por hisi (suprenlevi) / malhisi (mallevi) flagon aŭ standardon ankaŭ nomiĝas hisilo.
Etimologio
La Esperanta vorto hisilo estas substantivigita formo de la verbo his/i, kiu devenas de ĝermanaj lingvoj (hissen, hĳsen, hoist “hisi”).
Vilao Ithaka
Ithaka-vilao (Haus Ithaka) estas novbaroka vilao en Vajmaro, Germanujo, Am Horn 25 supre de la eosta deklivo de Ilm-parko.
Historio
La domo konstruitis fare de la arĥitekto Paul Schultze-Naumburg en 1906/07 por la verkisto kaj diplomato Ernst von Wildenbruch. En 1907 Wildenbruch transloĝiĝis Vajmaron en la Ithaka-vilaon post kiam li jam ekde 1892 flegis loĝi Vajmare po plurajn monatojn por jaro. La nomo vilaa aludu certe ankaŭ al fruaj estadoj de Wildenbruch en Greklando kaj Ateno.
La domo apartenis en la komenco de la 20-a jarcento inter la plej modernaj loĝdomoj en Vajmaro. La historiisto Willi Oberkrome taksas ĝin inter la plej gravaj verkoj de Schultze-Naumburg kaj eĉ emblemo de moderna germana arĥitekturo.. Post la morto de Ernst von Wildenbruch en 1909 vivis tie lia vidvino ĝismorte en 1920. Aranĝo de poeta muzeo, kio ja planitis, neniam realiĝis. Anstataŭe ekproprietis la municipo kaj inter 1928 kaj 1990 ene estis malsanulejo respektive porinfana hejmo.
Laŭ intenco de la konstruintoj estu disde Ithaka-vilao ĉiam libera spekto al Ilm-parko - kio hodiaŭ ne plu eblis pro samloka konstruo de aliaj ejoj post vendo de grundoj malsupre ĉirkaŭaj al investantoj en 1997 laŭ konataj komercarĥitekturaj kriterioj.
Haus Ithaka en Graal-Müritz
Rudolf Presber verkis romanon titolitan Haus Ithaka kiu aperis en 1926 en Stuttgart. Sed tie temas ne pri la menciita vajmara ejo sed pri somerodomo de Presber je Fritz-Reuter-strato 17 en Graal-Müritz kiun li akiris en 1922. Nuntempe surlokas la bilbioteko Bäderbibliothek.
Mihály Sebestyén (aktoro)
Mihály Sebestyén [mihAj ŝebeŝtjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebestyén Mihály estis hungara aktoro, bonvivanto, teatrestro, altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Stern Miksa, liaj fratoj estis Géza Sebestyén (aktoro) kaj Jenő Sebestyén (aktoro).
Miksa Stern naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Sebestyén devenis el juda familio. Li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1915. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro de Miskolc, inter 1916-1918 li ludis en Temeŝvaro. Li apartenis al Teatro Magyar (1919–1922), inter 1926-1939 li estis teatrestro de Teatro de Miskolc, poste pro la kontraŭjudaj leĝoj li estis neglektita. Post la 2-a mondmilito li vivtenis sin el forvendadoj de siaj kolektitaj libroj, inter 1951–1963 li instruis en la akademio (tiam jam levita altlernejo). Li edziĝis en 1925.
Fortikaĵo de Szerencs
La fortikaĵo de Szerencs estas pli malgranda fortikaĵo, ene muzeo en urbo Szerencs.
Historio
Origine iomete en pli alta loko benediktana monaĥejo konstruiĝis en la 13-a jarcento. Ĝi estis unue menciita en 1247. Fidelulo de Johano la 2-a (Hungario) okupis la monaĥejon en 1556 kaj trakonstruis ĝin al burgo. Tamen en 1565 fideluloj de Habsburgoj senbatale okupis ĝin. Rudolfo la 2-a (Sankta Romia Imperio) lombardis la fortikaĵon al magnata familio Rákóczi. En 1644 armeo de Miklós Esterházy (palatino) okupis kaj prirabis la kirkon kune kun la urbo. En la 18-a jarcento la fortikaĵo malgraviĝis, tial la fortikaĵo parte estis malkonstruita, poste trakonstruita al baroka kastelo.