cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montmollin
Najbaraj komunumoj
La komunumo Montmollin limas en nordo kaj oriento al Coffrane. En nordnordoriento la limo kun Coffrane sur peceto estas interrompita per limo al Les Geneveys-sur-Coffrane, tiel ke la plej nordokcidenta parto de la komunumo Coffrane sur la montokresto estas eksklavo. En sudoriento la komunumo limas al Corcelles-Cormondrèche, en sudokcidento kaj okcidento al Rochefort, en nordokcidento en unu punkto al Brot-Plamboz, kaj en nordnordokcidento al La Sagne.
Trafiko
Tra la komunumo Montmollin pasas la kantona ĉefvojo n-ro 160 de Corcelles-Cormondrèche al Les Ponts-de-Martel kaj la vojo 2274 al Coffrane. Montmollin disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Neŭŝatelo al La Chaux-de-Fonds.
Historio
La unua dokumenta mencio de Montmollin datiĝas el la jaro 1347 kiel Mommolens. Dum mezepoko Fontaines apartenis al la Senjorujo kaj poste Majorujo Valangin. En la jaro 1824 Montmollin fariĝis memstara komunumo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 Fontaines kun 14 aliaj komunumoj de la distrikto kuniĝos al la nova komunumo Val-de-Ruz.
(15474) 1999 BG11
(15474) 1999 BG11 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Kefa lingvo
Kafa aŭ Kefa (Kafi noono) estas Nord-Omota lingvo parolata en Etiopio en la Kefa Zono. Ĝi estas parto de la Etiopia Lingvareo, kun vortordo Subjekto Objekto Verbo. La popolo kiu parolas tiun lingvon estas kefaoj.
Kolekto de proverboj en tiu lingvo estis publikigita de Mesfin Wodajo.
Ene de la Kafa kulturo estis kasto de tradiciaj ĉasistoj nome Manja/Manjo 'ĉasistoj'. Ili eble iam parolis diferencan lingvon.
Hagar
Hagar, laŭ Biblio, estis egipta sklavino de Sara kaj kromedzino de Abraham, kiu ŝin forpelis por instigo de sia edzino. Hagar estas patrino de Iŝmael, prapatro de Araboj.
Abram kaj Sarai klopodis kompreni kiel li iĝos prageneranto de nacioj, ĉar post 10 jaroj de vivo en Kanaano, neniun filon ili havis. Sarai tiam proponis sian egiptan servistinon, nome Hagar, al Abram kun la intenco ke ŝi havigos al li filon.
Post Hagar konstatis, ke ŝi gravedas, ŝi ekmalaprezis sian mastrinon, Sarai. Sarai reagis per mistraktado al Hagar, kaj Hagar foriris en la naturon. Anĝelo parolis kun Hagar ĉe fonto survoje al Ŝur. Li instruis ŝin reveni al la kampadejo de Abram, kaj kia ŝia filo estos. Ŝi devos nomi sian filon Iŝmaelo. Hagar tian alvokis al Dio kiu parolis al ŝi "El Roi" (Dio). El tiu tago antaŭen, tiu puto estis nomita Beer-lahai-roi, ("La puto de tiu kiu amis kaj vidis min."). Ŝi tiam faris kiel oni instruis al ŝi nome revenante al sia mastrino por havi sian filon. Abram estis 86-jaraĝa kiam naskiĝis Iŝmaelo.
Mithankot
Mithankot (en urdua مِٹهن كوٹ, kaj ankaŭ Mithancot, Mithankote, Kotmithan, Kotmithan Sharif, Kot Mithan kaj en Esperanto Mitankoto) estas urbo en suda Panĝabo, Pakistano. Mithankot situantas ĉe la dekstra (okcidenta) bordo de la Induso, nur je mallonga distanco rivermalsuprenstre el ties kuniĝo kun la rivero Panjnad. La klimato estas arida kaj dezerteca, kun averaĝa ĉiujara precipitaĵo de nur 4 coloj (100mm). Ĝi estas tro varma somere kaj tre malvarma vintre. La kultivado de tritiko, sukerkano, kotono kaj rizo eblas pro irigacio tra kanaloj el Induso.
Referencoj
28.95°N, 70.36667°W
Christian Ringstrup Ege
Christian Ringstrup EGE estis dana esperantisto, policestro en Hobro. Naskiĝis en la 16-a de aprilo 1886. Membro de la ĉefestraro de la dana pacfederacio. Vigle laboris por internacia infaninterŝango, partoprenis en packongresoj en Londono, Genčve kaj Budapeŝto, en kiuj li konvinkiĝis pri internacia helplingvo. Fondis en 1932 klubojn en Hobro kaj Andrup, gvidante multajn kursojn. Vigle kaj tre efike laboras por Esperanto en ĉiuj pacifistaj grupoj.
Markkleeberg
Esperanto-vivo
La urbo troviĝas tre proksime al Lepsiko, kaj ekde la komenco de la historio de Esperanto tie ĉiam loĝis movadanoj aktivaj en la lepsikaj Esperanto-kluboj kaj -institucioj. Interalie el Markkleeberg venas Wolfram kaj Ulrike Diestel, tradukinto kaj ilustrintino de la romano La senĉesa rakonto de Michael Ende.
Ankaŭ Michael Behr, aktiva en la SEL (Saksa Esperanto-Ligo) kaj IFER (Internacia Foira Esperanto-Renkontoj) dum la 1980-aj jaroj loĝis en tie ĉi.
Mineralaj akvejoj de Kaŭkazo (Rusio)
Mineralaj akvejoj de Kaŭkazo (Rusio) ( Кавказские Минеральные Воды, Кавминводы, КМВ) aŭ KMV situas en Nord-Kaŭkazia federacia regiono sur teritorioj de Kabardio-Balkario, Karaĉajio-Ĉerkesio kaj Stavropola regiono. Entute ili okupas ĉ 500 000 hektarojn. Pli ol 130 fontoj de mineralaj akvoj de 30 specoj estis identigitaj.
Ĉefa kuracilo de tiuj fontoj, nome kuraclokoj, estas subtera akvo (malvarma, varma kaj varmeta), kiun oni trinkas kaj en kiu oni banas. Ankaŭ oni konsumas puregan akvon de glaciaroj. Tre efektiva por kuracado de kelkaj malsanoj estas loka ŝlimo saturigita per utilaj mineralaĵoj.
Historio
Tieaj aborigenoj delonge ekkonis efikajn rezultojn por sano de tiea akvo. Ĝi mem, freŝa monta aero, naturaj nutraĵoj kaj ceteraj utilaj kondiĉoj aperigis esprimon "la kaŭkaza longviveco". Bona gloro pri ĝi atingis caron Petro la Granda, kiu komisiis en 1717 al kuracisto Georg Schobel esplori ĝin.
La historia dekreto de imperiestro Aleksandro la Unua subskribita la 24-an de aprilo 1803 aprobis la reglamenton por KMV kaj oficiale ordigis ĝian ekziston kiel ferieja areo.
Klimato
La klimato de la regiono KMV estas sukcese uzata kiel medicina faktoro. La ĉefaj avantaĝoj asocias plurajn sunplenajn tagojn. Ĝi estas relative seka tie, la malsekaj aeraj masoj de la Nigra Maro ne atingas la areon.
La aera temperaturo dependas de alteco de la loko kaj jara sezono. Januare averaĝe okazas -4,0 °C, julie +22°C.
Kaŭkazaj Mineralnije Vodi — aglomeraĵo
La kerno de la regiono KMV estas urba aglomeraĵo, kiun konsistigas banurboj Jessentuki, Ĵeleznovodsk, Kislovodsk, Lermontov, Mineralnije Vodi kaj Pjatigorsk. La plej granda urbo Pjatigorsk estas la administrativa centro de la aglomeraĵo ekde 2010. Ĝia transporta centro estas la urbo Mineralnije Vodi.
Ĥam
La malbenita filo de Noa, estus prapatro de ĥamidaj popoloj loĝantaj en Afriko, sed oni povas vidi dum la legado ke tio ne rilatas al nigruloj, kiel multaj rasismaj interpretistoj diras, sed al Egiptanoj, tradiciaj malamikoj de hebreoj kaj al Aziaj Kanaananoj ankaŭ malamikoj de hebrea popolo.
Liberalismo
Liberalismo estas politika filozofio aŭ mondrigardo konstruita en ideoj de libereco kaj egaleco. Liberaluloj apogas larĝan aron de vidpunktoj depende de sia kompreno de tiuj principoj, sed ĝenerale ili apogas ideojn kiel ekzemple liberaj kaj justaj balotadoj, civitanrajtoj, gazetara libereco, religia libereco, libera komerco, kaj privata posedrajto.
Liberalismo unue iĝis klara politika movado dum la Klerismo, kiam ĝi iĝis populara inter filozofoj kaj ekonomikistoj en la okcidenta mondo. Liberalismo malaprobis heredajn privilegiojn, ŝtatan religion, absolutan monarkion kaj la Didevena Rajto de Reĝoj. La filozofo John Locke de la 17-a jarcento ofte estas meritigita pro fondado de liberalismo kiel klara filozofia tradicio. Locke argumentis ke ĉiu homo havas naturon rekte al vivo, libereco kaj posedrajto    kaj laŭ la socia kontrakto, registaroj ne rajtas malobservi tiujn rajtojn.
Liberaluloj kontraŭbatalis tradician konservativismon kaj serĉis anstataŭigi absolutismon en registaroj per reprezenta demokratio kaj la jura hegemonio (Egaleco antaŭ la leĝo kaj Jurecebleco).
Dum la 20a jarcento, liberalaj ideoj disvastiĝis eĉ plu, ĉar liberalaj demokratioj trovis sin sur la venka flanko en ambaŭ mondmilitoj. Liberalismo survivis ankaŭ al ĉefaj ideologiaj defioj el novaj opoziciantoj, kiaj faŝismo kaj komunismo. En Eŭropo kaj Nordameriko, ekzistis ankaŭ la pliiĝo de sociala liberalismo, kiu estas rilata kun socialdemokratio en Eŭropo. La signifo de la vorto "liberalismo" komencis diverĝi en disversaj mondopartoj, do pli for el la okcidenta mondo.
Klasika liberalismo estas termino fabrikita de libertarianismaj politikaj teoriistoj je la 20-a jarcento por distingi inter ilia ideologio kaj tiu de 20-aj jarcentaj liberaluloj kaj signifi ke libertarianismo, ne liberalismo, estas fidela al historia liberala pensado. Ĝi sekvas tradicion de pensado de John Locke al Adam Smith al Frédéric Bastiat al Ludwig von Mises al Friedrich August von Hayek al Anthony de Jasay, de filozofoj, ekonomikistoj, kaj politikaj pensuloj, kiuj studigas kaj antaŭenigas individuan liberecon, notinde kontraŭ la arbitra povo de registaroj. Vidu artikolon Libertarianismo.
Etimologio kaj difino
Vortoj kiaj liberalo, libereco, libertariano kaj libertino derivas sian historion el la Latina liber, kiu signifas "libera". Unu el la unuaj registritaj ekzemploj de la vorto liberala estis de 1375, kiam ĝi estis uzata por priskribi la liberalajn artojn en la kunteksto de edukado dezirebla por liber-naskiĝinta homo. La frua konekto de la vorto kun la klasika edukado de mezepoka universitato malfermis vojon al proliferado de diversaj denotacioj kaj konotacioj. Liberala povus referenci al "libera en donaco, donacema" tiom frue kiom je 1387, "farita senlime" en 1433, "libere permesita" en 1530 kaj "libera el limigo" — ofte kun pejorativa nuancado — en la 16a kaj 17a jarcentoj. En la 16-a jarcento en Anglio, liberala povus havi pozitivajn aŭ negativajn atribuojn reference al la malavaremo aŭ al la maldiskretemo de iu. En Much Ado About Nothing, William Shakespeare verkis pri "a liberal villaine" (liberala maliculo) kiu "hath [...] confest his vile encounters" (kiuj konfesis siajn malicajn trafojn). Kun la apero de la Klerismo, la vorto akiris definitive pli pozitivajn nuancojn, difinitajn kiel "libera el mallarĝaj antaŭjuĝoj" en 1781 kaj "libera el maltoleremo" en 1823. En 1815, aperis la unua uzo de la vorto "liberalismo" en angla lingvo. En Hispanio, la liberales estis la unua grupo kiu uzis la liberalan etikedon en politika kunteksto, luktante dum jardekoj por la plenumado de la Hispana konstitucio de 1812. El 1820 ĝis 1823 dum la Trienio Liberal, la reĝo Ferdinando la 7-a estis devigita fare de la liberales ĵuri subteni la Konstitucion, kion li poste perfidos. Meze de la 19-a jarcento, liberala estis jam uzita kiel politikigita termino por partioj kaj movadoj tutmonde.
Laŭlonge de la historio, la signifo de la vorto liberalismo ekdiverĝis en diversaj partoj de la mondo. Laŭ la Encyclopædia Britannica: "En Usono, liberalismo estas asocia kun la bonfaraj politikoj de la programo "New Deal" de la Demokrat-partia administrado fare de la prezidento Franklin D. Roosevelt, dum en Eŭropo ĝi estas pli ofte asocia kun engaĝiĝo por la limigo de la registaroj kaj la ekonomiaj politikoj nomitaj laissez-faire". Sekve, en Usono la ideoj de individuismo kaj laissez-faire politiko, kiuj estis dekomence asociaj kun la klasika liberalismo, iĝis la bazo de la aperinta skolo de "libertariana" pensaro kaj estas ŝlosilaj komponantoj de la usona konservatismo. Hodiaŭ, liberalulaj partioj restas politika forto kun ŝanĝiĝantaj gradoj da potenco kaj influo sur multaj landoj.
Malkiel en Eŭropo kaj en Latinameriko, la vorto liberalismo en Nordameriko preskaŭ ekskluzive referencas al la sociala liberalismo. La dominanta partio en Kanado estas la Liberala Partio kaj la Demokrata Partio estas kutime konsiderata liberala en Usono.
Disputata signifo de la termino
Iuj provas limigi la terminon klasika liberalismo, do ĝi haltis en la 19-a jarcento proksimume. Libertarianoj argumentas, ke ne ekzistas interrompo, neniu amasa forkonfesado de la pasinteco kaj neniu branĉigo en la klasika liberala tradicio - nur sola neinterrompita tradicio, la sola kiu pretendas rajton al iaj teoriistoj kiaj Locke, Hume, Adam Smith, Jean-Baptiste Say, kaj Frédéric Bastiat, kontraŭe ol Hobbes, Jean-Jacques Rousseau, Proudhon kaj Marx.
Simile, iuj dividas klasikan liberalismon inter politika liberalismo kaj ekonomika liberalismo, por ebligi konsideradon de liberalaj pravigoj de demokratio sendepende de liberalaj pravigoj de kapitalismo. Sed libertarianismaj pensuloj sin mem argumentas, ke tiu vidpunkto maltrafas la punkton, ĉar la klasika liberala tradicio estas nek politika nek ekonomika: ĝia estas teorio de juro - de tio kio estas aŭ ne estas legitime farebla.
Nuntempe la tielnomata Liberalismo signifas la liberon por la kapitaloposedantoj je ekspluati libere la laboristaron kaj riĉfontojn de la mondo. Ĉio, kio povas kontraŭmeti reziston je la maksimumigo de la profitoj - sindikatoj, reguloj cele protekti ĉirkaŭaĵon, publikajn servojn, aŭ nacian sendependecon - devas esti rompita kaj detruita.
Filozofio
Liberalismo — kaj kiel politika tendenco kaj kiel intelektula tradicio — estas ĉefe moderna fenomenono kiu startis en la 17-a jarcento, kvankam kelkaj liberalaj filozofiaj ideoj havis antaŭaĵojn kaj antaŭuloj en la klasika antikveco kaj en Imperia Ĉinio. La Romia Imperiestro Marcus Aurelius proponis, "la ideon de politiko administrata kongrue kun egalaj rajtoj kaj egala parollibereco, kaj la ideon de reĝa regado kiu respektu plej el la libereco de la regatoj". Kelkaj fakuloj rekonis ankaŭ nombron de principoj familiaraj al la samtempaj liberaloj en la verkoj de kelkaj sofistoj kaj en la Funebra Oratoraĵo de Periklo. Liberala filozofio estas sombolo de etenda intelekta tradicio kiu estis ekzameninta kaj populariginta kelkajn el la plej gravaj kaj polemikaj principoj de la moderna mondo. Ties enorma fakula kaj akademia produkto estis karakterizata kiel enhavanta "riĉecon kaj diversecon", sed tiu diverseco ofte sugestas, ke liberalismo aperas en tre diferencaj formuloj kaj prezentas defio al iu ajn kiu serĉu klaran difinon.
La liberalismo de la Kontinenta Eŭropo estis dividita inter moderuloj kaj progresistoj, el kiuj la moderuloj tendencas al la elitismo kaj la progresistoj proponas la universaligon de fundamentaj institucioj kiel la universala voĉdonrajto, la universala edukrajto kaj la etendo de la posedorajto. Laŭlonge de la historio, la moderuloj anstataŭis la progresistojn kiel la ĉefaj gvardianoj de la liberalismo de la Kontinenta Eŭropo.
Klasika Liberalismo kontraŭ Politika Liberalismo
Klasika liberalismo estas tradicio de pensuloj kiuj evoluigis ideologion kontraŭa politiko. Politika liberalismo aliflanke, estas tradicio de politikistoj (precipe de britaj kaj usonaj liberalaj partioj), kiuj nur pretendas malprecizan rilaton kun iuj liberalaj pensuloj. Ekzistas malmulte da komunaĵoj inter la du.
Ekzemple, John Stuart Mill, kies verkoj estis notinde influitaj de lia socialisma edzino, laŭ libertarianoj estas periferia aŭtoro en ilia filozofia tradicio, dum politikaj liberaluloj konsideras lin, kiel parlamentano, kiel ĉefa persono en ilia tradicio. Lord Acton, klasika liberala aŭtoro, ankaŭ agnoskite influis Gladstone, liberala politikisto. Fine, iuj renomaj ekonomikistoj je la 1920-a kaj 1930-a jardekoj, tia kia John Maynard Keynes, kiam kolektivismaj teorioj estis plej influaj, forkonfesis la fundamentajn principoj de klasika liberalismo dum ili ankoraŭ pretendis la nomon "liberalulo" kontraste al malkaŝe kolektivismaj ekonomikistoj. Tio estas la limo de la rilato inter ĉi tiuj du tradicioj.
Konservativa liberalismo
Konservativa liberalismo estas variaĵo de la liberalismo, kombinante liberalajn valorojn kaj politikajn konceptojn kun konservativaj sintenoj, aŭ, pli simple, reprezentante la dekstran alon de la liberala movado. Ĝi estas pli pozitiva kaj malpli radikala variaĵo de klasika liberalismo. Konservative liberalaj partioj kombinas liberalajn politikajn programojn kun pli tradiciaj sintenoj pri sociaj kaj etikaj temoj.
Liberal-faŝismo
Liberal-faŝismo estas nomo donita, de ties kritikantoj, al tendenco perceptebla en la nuntempaj ŝtatoj konsistanta en allasi ĉiam pli da libereco al la kapitalismaj entreprenoj (bazo de la liberalismo) kaj ĉiam malpli da libereco al la civitanoj (bazo de la faŝismo). Laŭ tiuj, kiuj denuncas ĝin, la liberal-faŝismo egalas al doni senpunecon al la estraj klasoj kaj samtempe pliigi kontrolon kaj subpremadon kontraŭ la ordinaraj civitanoj, aplikante al ili la principon « nulo da tolero ».
Novliberalismo
Novliberalismo estas moderna formo de ekonomia liberalismo. La nocio estis uzata jam en la mezo de la 20-a jarcento de liberaluloj, kiuj klopodis trovi mezan vojon inter kapitalismo kaj socialismo. Ekde la lastaj jaroj de la 20-a jarcento, la nocion uzas ĉefe alimondistoj por nomi tiun ekonomikan politikon, kontraŭ kiu ili batalas. Novliberalismo estas do rigardata kiel kontraŭa pozicio al socialismo kaj ekologiismo.
Liberala demokratio
La liberala demokratio estas formo de regado kiu konsistas en reprezenta demokratio en kiu la kapablo de la elektitaj reprezentantoj al la politikaj decidoj estas limigita al la reguloj de la laŭjura ŝtato kaj normale estas moderata per konstitucio kiu regas la protektadon de la konstituciaj rajtoj kaj de la kolektivaj kaj individuaj liberecoj, kaj establas tiu konstitucio restriktojn kaj al la regantoj kaj al la plenumo de la volo de difinita socia majoritato ene de tiu liberala demokratio.
Giussano
Najbaras la komunumoj Inverigo (CO), Carugo (CO), Arosio (CO), Briosco, Mariano Comense (CO), Carate Brianza, Verano Brianza kaj Seregno.
Iridino
La substanco estas toksa kaj ĉi-plantoj estas raportitaj kiel kaŭzantoj de venenigo en homoj kaj bestoj. Per malrapida varmigo kun natria hidroksido en akva medio iridino transformiĝas en "iretolo", produkto el la disvolvado de la iridino, "iridata acido" kaj formiata acido. Per distiliĝo de la iridata acido, oni estigas la "iridolo"n. Iridino estas nesolvebla en malvarma akvo, etanolo, duetila etero kaj kloroformo.
Iridino estas indikata tiam kiam la intestoj ne funkcias bone rezultanta el hepato-torporeco aŭ kiam la fekaĵoj estas palaj, aparte kiam okazas en la intervaloj kun homoj kiuj suferas pri podagro. Iridino estas konsiderata milda infuzaĵo, multe pli milda ol la "podoflino" kaj pli fidinda tiam kiam necesas la konservadon de mallonga agado de la "kolagogo" dum longatempa periodo.
Reakcioj
Observo: Ĉiuj reakcioj rezultas en forigo de glukozo el la iridina molekulo:
Christina Grimmie
Christina Victoria GRIMMIE (ankaŭ konata en YouTube kiel zeldaxlove64; naskiĝinta en Marlton (Novĵerzejo, Usono) la ; mortinta la en Orlando (Florido, Usono)) estis usona kantistino kaj lirikistino, konata pro partoprenado en la televidaĵo The Voice kaj pro versioj de kantoj origine kreitaj de aliaj muzikistoj. Ŝia unua albumo, Find Me, eldoniĝis en junio 2011. En 2012 ŝi informis intervjuantan ĵurnaliston, ke ŝi volas ĉesi la registradon de la kantoj de aliaj, kaj eldoni nur originalajn proprajn kantojn. La, post koncerto en Orlando, iu 27-jara nekonata persono (Kevin James Loibl) pafmortigis ŝin dum ŝi aŭtografe surskribis albumojn.
Fontoj
Bazita sur la kataluna Vikipedio; foto el la Komunejo, kaj nomo de la murdinto el la angla Vikipedio.
Batalo de Gaŭgamelo
La Batalo de Gaŭgamelo aŭ Gaŭgamela, Γαυγάμηλα), nomita ankaŭ la Batalo de Arbela, estis grava batalo dum la invado fare de Aleksandro la Granda de la persa Akemenida Imperio. En 331 a.K. la armeo estrita de Aleksandro de la Helena Ligo kontraŭis la persian armeon de Dario la 3-a ĉe Gaugamela, proksime de la nuntempa urbo Dihok ĉe Mosulo (Iraka Kurdistano). Kvankam forte supernombrita, Aleksandro iĝis venka pro la superaj taktikoj de sia armeo kaj sia lerta uzado de malpeza infanterio. Ĝi estis decidiga venko por la Helena Ligo kaj kondukis al la falo de la Akemenida Imperio.
La perdoj (mortoj, vunditoj kaj kaptitoj) estis multegnombraj sed malekvilibre ĉefe ĉe persoj. La diversaj montritaj ciferoj varias laŭ la fontoj. Ĉe grekoj 100 infanterianoj kaj 1,000 kavalerianoj (laŭ Ariano); 300 infanterianoj (laŭ Kurcio Rufo); 500 infanterianoj (laŭ Diodoro Sikulo). Ĉe persoj tamen multaj pliaj: 40,000 (laŭ Kurcio Rufo) 47,000 (laŭ Nick Welman) 90,000 (laŭ Diodoro Sikulo) 300,000+ kaptitoj (laŭ Ariano). Tamen oni konsideru ke ĉiuj ciferoj venas el grekaj (respektive okcidentaj fontoj) kio povas ebligi malpliigon de la malekvilibro.
Post tiu batalo Aleksandro konkeris Babilonon, duonon de Persio, kaj ĉiujn partojn de Mezopotamio kiuj ne estis jam sub sia kontrolo.
San Vicente Nuñú
San Vicente Nuñú estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Vicente Nuñú. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 536.
Geografio
San Vicente Nuñú apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 469 loĝantojn. El tiuj estis 213 viroj kaj 256 virinoj. La komunumo havas surfacon de 100,79 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2360 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.
Milito en Montara Karabaĥo (2020)
La Milito en Montara Karabaĥo en 2020 estas armita konflikto inter Azerbajĝano kaj la Respubliko Montara Karabaĥo en Montara Karabaĥo. Ĝi komenciĝis la 27-an de septembro de 2020 kaj finiĝis la 10-an de novembro per interkonsento, subskribita kun perado de Rusio.
Ĉefaj eventoj
La 27-an de septembro 2020 Azerbajĝano komencis grandskalan ofensivon kontraŭ Montara Karabaĥo. Jam pereis centoj (laŭ oficialaj raportoj — miloj) da militistoj kaj civiluloj, kelkaj vilaĝoj estis okupitaj de la azera armeo. La 10-an de oktobro Armenio kaj Azerbajĝano proklamis humanitaran pafĉesigon ekde la 12-a horo de la 10-a de oktobro. Tio estas rezulto de intertrakto inter ministroj pri eksteraj aferoj de Armenio, Azerbajĝano kaj Rusio, okazinta en Moskvo laŭ iniciato de rusia prezidanto Vladimir Putin.
La 9-an de novembro azeraj trupoj okupis la urbon Ŝuŝo, kiu staras sur alta roko kaj altiĝas super Stepanakerto, situanta 11 km for. Dum la milito en 1992-1994 tie staris reakciaj sistemoj de salvopafado Grad (Hajlo), kiuj libere kaj rekte pripafis Stepanakerton. Perdo de la unua urbo faris la baldaŭan falon de la dua neevitebla.
Fine Armenio kaj Azerbajĝano kun perado de Rusio interkonsentis fini la militon en Montara Karabaĥo ekde meznokto de la 10-a de novembro.
Laŭ tio interkonsento Respubliko Montara Karabaĥo plu ekzistos, sed ĝia statuso ne estas menciata, do ĝi ne ŝanĝiĝos de jure. Ĝia teritorio reduktiĝos koste de la areoj, okupitaj de la azera armeo dum la nuna milito. Inter ili estas la urbo Ŝuŝo, okupita de la azeraj trupoj hieraŭ kaj situanta 11 km for de Stepanakerto, ĉefurbo de la neagnoskita respubliko. Armenio devos redoni al Azerbajĝano teritoriojn, kiuj ne estis parto de Aŭtonoma Provinco Montara Karabaĥo, sed estis okupitaj de armenoj dum la milito en 1992-1994. Tio okazis de la 15-a de novembro ĝis la 1-a de decembro. Respubliko Montara Karabaĥo konservos transportan koridoron kun Armenio, sed similan koridoron ricevos ankaŭ la azera enklavo Naĥiĉevana Aŭtonoma Respubliko, apartigita de Azerbajĝano per teritorio de Armenio. Ambaŭ koridorojn gardos rusiaj militistoj. Rifuĝintoj revenos sub kontrolo de Unuiĝintaj Nacioj. Turkaj pacsoldatoj evidente ne aperos en la regiono, sed Ilham Alijev diris ke Turkio partoprenos en laboro de la kreota paccentro.
Multaj armenoj estis elreviĝintaj kaj en Erevano okazis amasaj tumultoj. Centoj da protestantoj sturmokupis la registarejon, detruante ĉion kaj kriante insultojn kontraŭ la ĉefministro. Ili serĉis lin kaj ne trovinte direktiĝis al lia rezidejo, kiun ili invadis kaj prirabis. Krome oni bategis la parlamentestron Ararat Mirzojan, kiu estis enhospitaligita kun gravaj vundoj. 17 opoziciaj partioj postulis eksiĝon de la ĉefministro. Nikol Paŝinjan klarigis sian decidon per premado de la armeo, kiu avertis pri neebleco daŭrigi la efikan militadon.
839 Valborg
839 Valborg estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Eŭnomia familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al dramo "Axel og Valborg" de la dana dramisto Adam Oehlenschläger.
4716 Urey
4716 Urey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona kemiisto Harold Clayton Urey (1893–1981), nobel-premiita pri kemio en 1934 por la malkovro de la deŭterio.
Zalaszombatfa
Zalaszombatfa [zalasombatfa] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti.
Historio
La unua mencio devenis el 1335 en formo Zombothfuolde. Ĝis 1644 la kampoj apartenis al familio Bánffy (bAnfi). La turkoj ne ĝenis la vilaĝon. Post la 1-a mondmilito la vilaĝo trovis sin proksime de la nova lando, tial Zalaszombatfa perdis naturajn kontaktojn de Alsólendva, sekve la vilaĝo preskaŭ formortis.
Vilaĝservoj estas turista hotelo kaj migra poŝto.
Tiszagyulaháza
Tiszagyulaháza [tisadjulahAza] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Polgár. La loknomo signifas: Tiso-Julio-domo.
Situo
Tiszagyulaháza situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso (kontraŭe estas Tiszaújváros), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Tiszafüred-Tiszalök, Polgár estas proksime.
Historio
Dum la historio la loko apartenis al Tiszaszederkény, nun Tiszaújváros, estis tie bienocentro. Ekde 1907 oni komencis konstrui ankaŭ loĝdomojn. Ĝi iĝis vilaĝo en 1950.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas preĝejoj kalvinana kaj katolika. Apud la vilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
1940
1940 estis superjaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1940 post Kristo okazis, interalie:
Étalle (Ardennes)
Étalle - france, prononco [eTAL'] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Granda Belto
La Granda Belto (Storebælt) estas markolo en la Balta Maro, kiu apartenas al la teritorio de la ŝtato Danio. Ĝi nomiĝas "granda" cele al diferenciĝo de dua, proksima markolo, la Eta Belto (Lillebælt). La Granda (pli orienta) Belto dividas la insulojn Sjælland kaj Fyn, La Eta (pli okcidenta) Belto la insulon Fyn kaj Jutlandon, la kontinentan parton de Danio. Por la ŝipa traveturo de la Beltoj la ŝtato Danio ĝis la jaro 1857 prenis ŝipan vojimposton.
La Granda Belto-ponto nuntempe estas la dua plej longa pendoponto de la mondo.
Geografia situo
La geografiaj koordinatoj de la Granda Belto estas 55° 20' norde kaj 11° 00' oriente.
Godiasco
Godiasco estas komunumo de Italio.
Moieciu
Moieciu (mojeĉu) Moieciu de Jos (hungare: Alsómoécs, germane: Moesch) estas komunumo en Rumanio sudokcidente de Braŝovo. En 1910 ĝi havis 1 444 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 504 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas 1805. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Apartenas al ĝi Moieciu de Sus, kio havis en 1910 667 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 963; Măgura, Peştera.
(16922) 1998 FR57
(16922) 1998 FR57 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Rincón de Soto
Rincón de Soto [rinKON deSOto] estas urbo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordorienta Komarko de Alfaro, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). La loknomo Rincón de Soto estas etimologie komprenebla kiel Angulo de Arbaro (ebel el familinomo).
Geografio
Rincón de Soto estas sur la valo de la rivero Ebro, sur fruktodona agrikultura valareo, kio ebligis historie prosperan legoman produktadon; fakte la nordo de la municipa teritorio estas trapasata de la rivero Ebro. Rincón de Soto havas facilan komunikadon pro situo trapasata de la nacia ŝoseo N-232 kaj nur iomete ĉe la aŭtoŝoseo AP-68, kiuj komunikas nordokcidente kun Calahorra kaj Logronjo kaj sudoriente kun Alfaro. La rivero Ebro bordas nordon kaj orienton de la teritorio farante limon kun Navaro.
Historio
En Rincón de Soto interpaciĝis la reĝo Alfonso la 7-a de Kastilio kun la reĝo García de Navaro, kaj oni realigis la donacon de Nienzabas, kiu jam estis senhoma en la 19-a jarcento. En la 30a de Majo de 1140 Calahorra donis bienon en Recueja de Rincón de Soto al don García Zapata kaj lia edzino doña Sancha. Poste, en la 14-a jarcento, oni menciis Rincón de Soto en la testamento de don Juan Ramírez de Arellano, en Sorio fare la 29an de Oktobro 1383. En ĝi oni registris donacon por la fondo de kapelecoj en la Katedralo de Calahorra de la havaĵoj kiujn li havis en tiu urbo kaj en la domaro de Rincón de Soto.
Ĝi estis domaro ĝis sendependigo en 1670, regante Karolo la 2-a, pere de la pago de konsiderinda monsumo.
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, sed male ĉe Rincón de Soto, kie oni altiĝis el ĉirkaŭ 2 000 loĝantoj ĝis nunaj 3 900.
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo (vitejoj, migdalarboj, olivarboj kaj ĉefe piroj de protektita devennomo). Krome estas rura turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo de Sankta Mikaelo kun barokaj elementoj, popola arkitekturo, blazondomoj, Jakoba Vojo, vitgardejoj, naturaj lokoj ktp.
József Babay
József Babay [jOĵef babai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Babay József estis hungara verkisto, ĵurnalisto, scenaristo.
József Babay naskiĝis la  en Nagyatád (pli precize en ties ekstera parto Bodvica), li mortis la  en Budapeŝto.
Ŝakamo
Ŝakamoj plejofte vidiĝas en hispanamerika rajdado kaj aliaj stiloj de rajdado derivitaj de hispanaj tradicioj, kaj foje vidiĝas en kelkaj anglarajdadaj fakoj, ekzemple ĉevala saltrajdado kaj la stadionfazo de kompleta konkurso. Krome, diversaj dezajnoj de ŝakamoj estas popularaj en eltenebla rajdado. Oni kutime uzas ilin dum la dresiĝo de junaj ĉevaloj, sed maturaj ĉevaloj kun dentaj problemoj, al kiuj mordaĵuzo dolorigas, au ĉevaloj kun buŝaj aŭ langaj vundoj, kiujn mordaĵo plimalbonigas, ankaŭ portas ŝakamojn. Dum la vintro, kelkaj rajdantoj ŝatas ankaŭ uzi ŝakamojn anstataŭ meti frostan metalan mordaĵon en ĉevalbuŝon.
Ekzistas multaj stiloj, sed la klasika ŝakamo havas muzelbendon de t.n. "bosala" speco, kiun oni foje nomas "bosalo” aŭ "bosala ŝakamo." Ĝi havas longan ŝnuran bridrimenon, kiun oni nomas “mekatlo”, kaj kiun oni povas stabili kun speco de gorĝa ŝelko nomita “fiadoro” (fidindaĵo), kiu ligiĝas al la ŝakamo per brovbendo. Aliaj dizajnoj kun pezaj nazbendoj ankaŭ nomiĝas ŝakamoj; kvankam iuj senmordaĵaj dizajnoj kun pli malpezaj muzelbendoj kiuj ekspluatas tension prefere ol pezo ankaŭ nomiĝas kiel senmordaĵaj bridoj. Nazbendo kun fustleviloj kaj mentonĉeno nomiĝas meĥanika ŝakamo, sed ĝi ne estas vera ŝakamo. Simpla leda muzelbendo, la t.n. "kavesa" speco, ne estas ŝakamo; prefere, oni ĝenerale uzas muzelbendon kun mordaĵo kaj brido.
Kiel mordaĵo, ŝakamo povas esti milda aŭ severa, depende de la rajdanto. Estas mito, ke mordaĵo estas necese kruela kaj ŝakamo estas pli milda. La vizaĝo de la ĉevalo estas tre mola kaj sentema, kun multaj nervofinaĵoj. Misuzo de ŝakamo povas ne nur kaŭzi doloron kaj ŝveliĝon sur la nazo kaj makzelo, sed netaŭga sidado, aldone al malmilda uzo povas kaŭzi difekton en la naza kartilago de la ĉevalo aŭ eĉ rompi la maldikajn ostojn kiuj protektas la naztruojn.
József Babay
Biografio
József Babay frekventis bazlernejon en sia naskiĝurbo, mezlernejon en Csurgó, pedagogian instituton en Kiskunfélegyháza. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Ekde 1925 li estis ĵurnalisto en diversaj gazetoj kaj li verkis romanojn, dramojn, novelojn, poemojn, scenarlibrojn, tekstojn de muzikaĵojn. En 1935 li ekhavis membrecon en Societo Kisfaludy, en la sama jaro li edziĝis. En la frua socialismo li estis deportita.
7935 Beppefenoglio
7935 Beppefenoglio estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Beppe Fenoglio (1922–1963), unu el la plej grandaj italaj verkistoj de la 20-a jarcento. Luktanto por la libereco kaj fakulo pri usona literaturo, li verkis pri la Italio de post la dua mondmilito per memorindaj paĝoj. Lia mallonga vivo refuzis al li la ĝojon de la sukceso, kiu venis pro rakontoj publikigitaj post lia morto.
Mirza Kaliĉ Beg
Mirza Kaliĉ Beg aŭ Shams-ul-Ulema Mirza Kalich Beg (en sinda شمس العلما مرزا قليچ بيگ) estas rekonata klerulo fama pro siaj kontribuoj al la sinda literaturo. Li naskiĝis la 7an de oktobro 1853 en malgranda vilaĝo nome Tando Thoro ĉe la bordo de la kanalo Fuleli en Hajderabado, nune Pakistano. Lia patro Mirza Faridun Beg estis el Kaĥeti, Kartvelio.
Libroj
Mirza Kaliĉ Beg verkis 457 librojn, kiuj kategorieblas en teatro, artikoloj, eseoj, romanoj kaj historio. Liaj plej famaj libroj estas la jenaj:
Katerina Juŝĉenko
Katerina Lohvynivna JUŜĈENKO (Катерина Логвинівна Ющенко, Екатерина Логвиновна Ющенко, naskiĝis la en Ĉihirin, Ĉerkasa provinco, mortis la ) estis ukraina esploristo en komputiko, korespondanta membro de la Rusia Akademio de sciencoj kaj la Internacia Akademio de Komputado. Ŝi kreis en 1955 la unuan altnivelan, nerekta-adresitan programlingvon de la mondo, nomata Adresita Programlingvo (APL). (Ne konfuzu kun la similnoma lingvo APL de 1962.) Dum sia akademia kariero, Katerina Juŝĉenko gvidis 45 doktorajn studentojn. Ŝi ricevis du Ŝtatajn Premiojn de Sovetunio: la Premion de la Konsilio de Ministroj de Sovetunio kaj la Premion de Akademiano Gluŝkov. Ŝi fariĝis membro de la Ordeno de Princino Olga. Juŝĉenko estis la unua virino en Sovetunio fariĝinta doktoro pri fiziko kaj matematiko por programado.
Biografio
Kateryna Lohvynivna Juŝĉenko naskiĝis en 1919 en Ĉihirin, centra Ukrainio. Ŝi komencis siajn bakalaŭrajn studojn ĉe la Kieva Universitato en 1937, kaj dum la 2-a Mondmilito ŝi frekventis la Nacian Universitaton de Uzbekio en Centra Azio en Taŝkento, de kie ŝi diplomiĝis en 1942. Post la milito ŝi revenis al Ukrainio kaj en 1950, sub gvido de Boris Gnedenko, ŝi doktoriĝis de la Instituto de Matematiko de la Ukraina Akademio de Sciencoj. Dum sep jaroj, Juŝĉenko okupis la postenon de altranga esploristo ĉe la kieva Instituto de Matematiko de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio (1950-1957). Juŝĉenko estas membro de la grupo de akademiuloj funkciiganta la unuan komputilon de kontinenta Eŭropo. En 1957, ŝi iĝis la direktoro de la Instituto de Informadiko de la Ukraina Akademio de Sciencoj. Dum siaj kvardek jaroj da servo ĉe la Instituto, Juŝĉenko kreis internacie faman sciencan lernejon de teoria programado.
Sciencaj kontribuoj
Dum la laboro kun la MESM, evidentiĝis, ke la plej kompleksaj taskoj malfacile solveblis skribante simplajn maŝinajn programojn. Necesis evoluigi altnivelan programlingvon, sed estis problemo: la manko de taŭga tradukilo por pli bona homa/komputila komunikado. L. I. Kaluĵnin, profesoro ĉe la Universitato de Kievo, kiu instruis kurson pri matematika logiko en la 1950-aj ĝis 1970-aj jaroj, faris signifan progreson en kompreno de tiu problemo kaj formaligis interfacan skemon kun la programo. Sekve de tiu evoluo, en 1955, Juŝĉenko evoluigis la programlingvon, kiu estis lingvo bazita sur du ĝeneralaj principoj por komputila laboro: adresado kaj programaro-administrado. Kreante sistemon de praktikaj konceptoj por priskribi komputilarkitekturon kaj ĝiajn sisteminstrukciojn, la lingvo tiel iĝis la duaranga rimedo de adresmanipulado. La kontribuo de Juŝĉenko iĝis la unua fundamenta atingo de la sovetia Lernejo de Teoria Programado, kaj estis multe antaŭ la kreado de la unuaj programlingvoj Fortran (1958), Cobol (1959) kaj Algol (1960).
Juŝĉenko estas la fondinto de la unua sovetia lernejo de teoria programado. Dum la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, la temo de esplorado pri teoria programado estis identigita. Inter la plej gravaj atingoj de la lernejo ĉe tiu tempo estis la kreado de algebraj gramatikmetodoj por softvarsintezo.
En la 1990-aj jaroj, la klopodoj de la Lernejo de Teoria Programado temis pri algebraj gramatikaj metodoj de la komputila scio-reprezentmodelo. La uzant-amika uzantinterfaco por la dezajno kaj evoluo de datumbazoj kaj sciobazoj por decidsubtenaj sistemoj, fakaj sistemoj kaj lernmetodoj ankaŭ estas parto de la studitaj areoj.
Laboro
Juŝĉenko laboris pri probabla teorio, algoritmaj lingvoj kaj programlingvoj, kaj evoluigis metodojn de aŭtomataj datumtraktadaj sistemoj.
Por trejni programistojn, Juŝĉenko verkis serion da instruaj manlibroj en la 1970-aj jaroj. Juŝĉenko tenis kvin kopirajtajn atestojn, kiuj ebligis la evoluon de ok ukrainaj naciaj normoj. Ŝi estas la verkinto de pli ol 200 manuskriptoj, inkluzive de 23 monografioj kaj trejnaj helpoj. Kelkaj el tiuj verkoj havas du ĝis tri eldonojn, kaj estis tradukitaj en pli ol 5 lingvojn, inkluzive de la germana, la ĉeĥa, la hungara, la franca aŭ la dana.
NGC 3120
NGC 3120 (aliaj indikoj — ESO 374-29, MCG -6-22-17, IRAS10031-3358, PGC 29278) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Solosuchiapa
Solosuchiapa estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Solosuchiapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07084.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 7900 loĝantojn. El tiuj estis 3886 viroj kaj 4014 virinoj. La komunumo havas surfacon de 363 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 160 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
7784 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 1026 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 13.18% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Triopa nervo
La triopa nervo (la kvina krania nervo, aŭ la triĝemela) estas nervo respondeca pri sentado en la vizaĝo kaj motoraj funkcioj kiel mordado kaj maĉado. La plej granda el la kraniaj nervoj, ĝia nomo deriviĝas de la fakto ke ĉiu triopa nervo (po unu ĉe ĉiu flanko de la cerba ponto) havas tri gravajn branĉojn: la oftalma nervo (V1), la makzela nervo (V2), kaj la mandibla nervo (V3). La oftalma kaj makzela nervoj estas pure sensaj sed la mandibla nervo havas sensajn (aŭ "haŭtajn") kaj motorajn funkciojn.
Sensaj informoj de la vizaĝo kaj korpo moviĝas per paralelaj vojoj en la centra nerva sistemo. La motora divido de la triopa nervo deriviĝas de la baza plato de la embria cerba ponto kaj la sensa divido estigas en la krania neŭra kresto.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
Madiun (urbo)
Madiun estas urbego en oriento flanko de la ĉefa insulo Javo en same nomata kantono Madiun, en provinco Orienta Javo en Indonezio. Madiun konsistas el 3 distriktoj.
Geografio
Madiun situas for de la maro en orienta parto de la insulo inter altak montoj ĉe la samnoma rivero Madiun. Surakarta troviĝas 77, Mojokerto (urbo) 103, Batu 114, Jogjakarto 128, Malang 129, Semarang 140, provinca ĉefurbo Surabajo 142, Probolinggo 188, Bandungo 438, tutlanda ĉefurbo Ĝakarto 542, Tangerang 563, Serang 616, Makassar 917, Palembang 909, Batam 1279, Pekanbaru 1438, Padango 1442, Medano 1894, Banda Aceh 2319 kilometrojn (aere).
Historio
Madiun same apartenis al influo de Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj ĝis la japana okupo en 1942. Ribelo okazis en 1948 fare grandparte de komunistoj. Fine estis interkonsento kun senarmigo. Tamen grupo rifuzis ĝin, ili estis mortigitaj. Tio ekfunkciigis perfortan ribelon kaj estis proklamita "Soveta Respubliko de Indonezio". La ribelo estis subpremita fare de respublikanaj soldatoj. Miloj estis mortigitaj kaj 36,000 estis malliberigitaj. Statuso de Madiun estis levita en 2010.
Ekonomio
Madiun estas agrikultura centro.
Klimato
Madiun havas tropikan klimaton (Am). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 1912 mm. Inter junio-oktobro iomete malpli ofte pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
Religio
Plimulto de Madiun estas islama, sed ankaŭ kirko funkcias.
Eduko
Madiun havas nur baz- kaj mezlernejojn.
Ilona Szoyer
Ilona Szoyer [sojer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szoyer Ilona estis hungara operkantisto, operetkantisto (koloratursoprano). Ŝia origina familia nomo estis Soyer, ŝia persona nomvarianto estis Ilonka. Ŝia edzo estis Dezső Márkus (dirigento), post la geedziĝo estis uzataj ankaŭ nomoj (laŭ hungarlingve kutima nomordo) M. Szoyer Ilonka aŭ Márkus Dezsőné. Ilona Szoyer naskiĝis la  en Debrecen, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Szoyer lernis en Budapeŝto, poste ŝi frekventis konservatorion en Vieno. En la sama urbo ŝi debutis. En 1899 ŝi kantadis en Lejpcigo, inter 1900-1902 en Teatro Magyar. Ŝi apartenis al la Reĝa Operejo de Budapeŝto en rango privata kantisto inter 1902-1912, poste en Népopera. En la lasta teatro ŝia edzo dirigentis. En 1905 ŝi edziniĝis, poste ŝi naskis filinon. Baldaŭ ŝi tre malofte kantadis, sed ŝi instruis private la kantadon. En la frua socialismo ŝi estis translokigita al provinco.
Konferenco de la Granda Orientazio
La Konferenco de la Granda Orientazio (大東亜会議 Dai Tōa Kaigi) estis internacia pintokunveno okazinta en Tokio (Japanio) la 5an kaj 6an de novembro 1943, en kiu Japanio akceptis la ŝtatestrojn de la diversaj membroj de la Zono de Kunprospero de Orientazio, nome la pupaj registaroj aŭ registaroj en ekzilo de Ĉinio (Nankino), Manĉukuo, Filipinoj, Birmo, Hindio kaj Tajlando. Koreio kaj Tajvano ne estis invititaj, ĉar ili delonge estis aneksitaj en la Japana Imperio kaj oni ne konsideris ilin sendependeblaj landoj. Oni invitis ankaŭ nek kamboĝanojn nek vjetnamojn por ne kolerigi la francojn de la Reĝimo de Vichy.
Masakro ĉe monto Meadows
La Masakro ĉe monto Meadows okazis 300 mejlojn sude de Salt Lake City, la 11-an de septembro 1857. Tiam la usona armeo kaj lokaj indianoj murdis ĉ. 120 setlantojn.
Setlantoj estis survoje de ŝtato Arkansas al Kalifornio, kiuj uzis ĉaregojn tiritajn per bovoj. Ili veturis tra la Rok-montaro. La 137 laciĝintaj veturantoj - plimulto estis virino, infano - ripozis en la valo de Monto Meadows en Utaho, en printempo de 1857. Tie atakis ilin nekonatuloj la 7-an de septembro kaj murdis multajn. La loka mormona gvidanto - John D. Lee - tiam aliris la setlantojn kun blanka flago en la mano kaj sciigis, ke la atakantoj estis pajutaj indianoj kaj li povas certigi liberan forveturon post transdono de la armiloj.
La setlantoj transdonis la armilojn, la mormonoj poste murdis preskaŭ ĉiun. la mormonoj tiutempe ĉiun respondecon ŝovis je la indianoj. Pro la usona interna milito ekde 1861, la juĝproceso estis prokrastita kaj rekomenciĝis en 1871 laŭ atesto de iama mormono, kiu senvualigis Lee. Li iĝis perfekta propeka kapro kaj li estis juĝita je morto kaj unu jaron poste ekzekutita.
Antaŭeventoj
Prezidento James Buchanan (1857-1861) rigardis Utahon (tiam ankoraŭ ne usona membroŝtato) kiel minaca forto kaj por aneksi ĝin militiris kun 2500 soldatoj al Utaho. Ĉar la mormonoj estis ofte atakitaj, ili vidis ĉie spionojn, perfidulojn. Tiu minacsenta stato kondukis al la masakro.
Kařízek
Kařízek estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio. Ĝi havas. Katastra teritorio havas areon 446 ha. 18 km okcidente situas urbo Rokycany, 21 km sudoriente urbo Příbram kaj 25 km nordoriente urbo Beroun.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1398.
Ksenohormono
Etimologio
La termino estis derivita de la greka vorto ξένος (xénos), kiu signifas "fremda" kaj "fremdulo".
Goito
Goito estas komunumo de Italio.
Ksenohormono
Fono
La plej oftaj ksenohormonoj estas ksenoestrogenoj, kiuj imitas la efikojn de estrogeno. Aliaj ksenohormonoj estas ksenoandrogenoj kaj ksenoprogesteronoj.
Neustadt an der Donau
Neustadt an der Donau estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kelheim de la federacia lando Bavario. La 30-an de junio 2005 la urbo havis 12789 loĝantojn.
Igor Novikov (sportisto)
Igor Novikov komencis naĝi en la aĝo de 10 jaroj en Erevano, Armenio, kien lia familio translokiĝis en 1934. Li sportis en la klubo Dinamo de Erevano. Post kiam li iĝis armena ĉampiono en naĝado, li en 1950 komencis koncentriĝi pri moderna pentatlono. En 1953 li gajnis sian unuan sovetunian ĉampionan titolon; 1956, 1959 kaj 1964 sekvis pliaj venkoj en la sovetunia ĉampioneco. La sekvaj jaroj ekde 1953 estis ĉefe senĉesa trejnado por la olimpikoj de 1956, 1960 kaj 1964. En 1965 li finis sian olimpikan karieron kaj malfermis sportan lernejon en Erevano, kiun li longe gvidis.
Rodezia dolaro
La rodezia dolaro (R$ aŭ Rh$) estis la valuto de Rodezio inter 1970 kaj 1980. Ĝi subdividiĝas je 100 cendoj.
Historio
La dolaro ekeldoniĝis je la 17a de februaro 1970, malpli ol monato antaŭ la deklaro de respubliko je la 2a de marto 1970. Ĝi anstataŭigis la rodezian pundon je 1 pundo po 2 dolaroj. La dolaro estis forta valuto, kun sama valoro kiel la brita pundo ĝis la fino de Rodezio je 1980, kiam anstataŭigis ĝin la Zimbabva dolaro je la sama valoro. Tamen, la Rodezia dolaro estis neniam tute konvertebla valuto kaj tial la valoro ne estis indiko de la fundamenta ekonomio.
Duonpundo
Kun la rodezia dolaro, Rodezio sekvis tion kion faris Sud-Afriko, Aŭstralio, kaj Nov-Zelando, tio estas, ke akceptante la decimalan sistemon ĝi decidis uzi la duonpundon kiel monunuon. La nomon de la dolaro elektis John Wrathall, la tiama Ministro de Financo, kiu taksis ĝin internacie substanca.
Moneroj
Je la 7a de februaro 1970 la rodezia dolaro ekeldoniĝis ja la valoro de la pundo, farita tiel ĉi: ½ kaj 1-cenda monero el bronzo, 2½-cenda monero el kupro-nikelo, kiu uziĝis kun kun la antaŭaj moneroj de la rodezia pundo de 5, 10, 20, kaj 25 cendoj. Novaj 5-cendaj moneroj ekeldoniĝis je 1973, kaj poste moneroj de 10, 20, kaj 25 cendoj je 1975. Moneroj estis farataj ĝis 1977 ĉe la sud-afrika Monfarejo en Pretorio. Rodezio havis monerojn kaj ½-cendajn kaj 2½-cendajn, ĝuste kiel en Sud-Afriko.
La ½-cendaj moneroj estis farataj inter 1970 kaj 1977. La 1977a ½-cenda monero estas malabundega; nur ekzistas 10 monerojn konatajn.
La 2½-cendaj moneroj ("tickey") estis farataj nur je 1970.
La 5-cendaj moneroj estis farataj je 1973 kaj inter 1975 kaj 1977.
La 10-cendaj kaj 25-cendaj moneroj estis farataj nur je 1975.
La 20-cendaj moneroj estis farataj je 1975 kaj je 1977.
Tommy Sasseen desegnis ĉiujn rodesiajn monerojn de 1964 ĝis 1968 (nur la dorsa flanko) kaj de 1970 ĝis 1977 (ambaŭ flankoj).
Monbiletoj
Je la 17a de februaro 1970, la Rezerva Banko de Rodezio komencis eldoni biletojn de 1, 2, kaj 10 dolaroj. 5-dolaraj biletoj eldoniĝis ekde 1972.