cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gradoj (goo)
En Ĉinio, Japanio kaj Koreo, laŭtradicie, por klasifiki la kategoriojn de amatoroj kaj profesiuloj, oni estigis du malsamajn gradigoj: suba kaj supera. La suba kategorio komenciĝas de la 9a grado, por ludlernantoj; poste ĝi trairas la 8an, 7an, ktp kaj atingas la 1an gradon. De tie ĉi, ludanto transiru en la 1an gradon de la supera kategorio, grimpante ĝis la plej alta profesia grado: la 9a. En Ĉinio oni praktikas liberan klasifiksistemon: oni ne diferencigas profesiulojn el amatoroj, uzante la saman kriterion por emisii la titolojn. Ne tiel en Japanio, kies akademio traktas pli severe la profesiulojn. En kelkaj eŭropaj landoj, kiel Germanio, oni unuigis la du kategoriojn gradigante la ununuran, je 18 gradoj entute.
Jen la pozicioj okupendaj de la avantaĝaj ŝtonoj:
Unugrada diferenco inter ludantoj solvu permesante la superulo ke subulo komencu.
Mancera de Arriba
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 17,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 72 loĝantojn. Ĝi perdis 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 50 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Mancera de Abajo (Salamanko), Blascomillán, Salmoral (Salamanko), Cabezas del Villar kaj San García de Ingelmos. En la teritorio fluas la rojo Navazamplón.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
30192 Talarterzian
30192 Talarterzian estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Talar Victoria-Grace Terzian, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Howard W. Bishop Middle School de Gainesville (Florido).
Muzeo kreiva de la Turingia Arbaro (Großbreitenbach)
La Muzeo kreiva de da Turingia Arbaro (germane: Thüringerwald-Kreativ-Museum) troviĝas en Großbreitenbach, Myliusstraße nr 6.
Historio
La Kreiva muzeo gastas ekde 1995 en monumentprotektita loĝ- kaj komercdomo (de 1720), kiu ekipite de multaj konstruhistoriaj detaloj tipas kiel turingia trabfakaĵo. Ĝi estis modeldone restaŭrita.
(16771) 1996 UQ3
(16771) 1996 UQ3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brita amatora astronomo Stephen P. Laurie elde Church Stretton (Shropshire, Unuiĝinta Reĝlando).
Muzeo kreiva de la Turingia Arbaro (Großbreitenbach)
Kolektoj
La bunta varieco de la elmontritaĵoj kreskigis de jaro al jaro la nombron de la vizitantoj kaj montras sen troigo samtempe ties superregionan gravecon. Ekzemple la vizito de la muzeero Unua germana muzeo pri elpremiloj de terpomoj por la farado de turingiaj buloj ofertas ravan kuirartan vojaĝon tra Turingio.
En la sekcio Porcelanaĵoj el Turingio kaj Großbreitenbach eblas sekvi tiajn industriajn tradiciojn reen ĝis la 1777-a jaro. Fokuso tie ĉi metatas pri la pentrado sur porcelanpletoj kaj porcelanpipoj.
La sekcio Oleaĵoj informas pri la komencoj de tiu tipege turingia metio kaj prezentas kiel ekzemplon de komercinto pri oleaĵoj filon de la urbo, Johann Matthias Mylius (1634-1678). Li varbis inter 1664 kaj 1679 ĉ. 50 naturapotekistojn kiuj transportis la lokajn produktojn tra tuta Eŭropo. En apuda horteto kun lokaj kuracherboj eblas al oni pliprofundigi siajn konojn ĉi-rilate. Ĉiun aŭguston elektitis en Großbreitenbach eĉ turingia oleaĵ-reĝino!
La sekcio Evoluo de forstada komerco montras alian ege gravan ekonomian sektoron de la Turingia Arbaro. Ankaŭ la profesio de la birdokaptistoj honoratas en sekcio pri ornitologio. Videblas krome eta ateliero de ŝufaristo (19-a jarcento).
Finfine eblas informiĝi pri gefiloj de la vilaĝo kiuj furoris kiel sportistoj: Andrea Henkel, Manuela Henkel, Peter Sendel, Janet Klein. Nedaŭraj ekspozicioj de tempo al tempo ankoraŭ kompletigas la sen tio jam riĉegan kaj buntegan regulan ekspoziciprogramon.
Vidu ankaŭ
Muzeo pri la Turingia bulo (Heichelheim)
John Leland
John (Johano) LELAND, angla antikvisto (n. la 13-an de septembro 1506 - m. la 18-an de aprilo 1552). Li estis la unua grava fakulo pri la angla loka historio.
Li naskiĝis en Londono kaj studis ĉe Christ's College (Kembriĝo) (kie li diplomiĝis en 1521), All Souls College, Universitato de Oksfordo, kaj Parizo, kie li renkontis multajn eminentajn klerulojn, inter kiuj veŝajne Erasmon.
Reveninte en Anglion, li iĝis la guvernisto de Lordo Tomaso Howard, la filo de la tria Duko de Norfolk, kaj de Francisko Hastings (poste Grafo de Huntingdon). Li iĝis pastro, kaj estis nomumata unu el la kapelanoj de Henriko la 8-a (Anglio), kiu donis al li la paroĥon Peuplingues, en la distrikto de Calais, tiutempe angla posedaĵo. Henriko ankaŭ nomumis lin reĝa bibliotekisto kaj reĝa antikvisto. En 1533 Henriko petis lin esplori la historiajn dokumentoj de la bibliotekoj de abatejoj, katedraloj, kolegioj ktp de Anglio. Leland ankaŭ vizitis la restaĵojn de antikvaj konstruaĵoj kaj monumentoj. La rezultan libron li donis al Henriko sub la titolo Novjara Donaco, kaj ĝi eldoniĝis en 1549, titole Itinerary (Itinero).
Kiam la reĝo fermis la monaĥejojn, Leland petis la helpon de lia ĉefministro, Thomas Cromwell, por konservi monaĥejajn manuskriptojn en la reĝa biblioteko.
John Leland raportis ke la ĉirkaŭuloj kredis ke Kameloto, la kastelo de Reĝo Arturo, estis la Kastelo Cadbury, feraĝa fortikaĵo en Somerset. Pro tio estas 28-mejla pado en la sudo de Somerset nomata la Leland Trail ("Leland Pado"), kiu sekvas lian itineron dum liaj esploroj de la regiono.
Sonorilo kaj Kanono
Sonorilo kaj Kanono. „Poemaro en Prozo.“ Verkis Emil Isac, el la rumana trad. Tiberio Morariu, 1930, 60 p. „La mallongaj tekstoj temas ofte pri milito kaj paco. Simpla, sed perfekta verketo ame kaj zorge prilaborita de l‘ tradukinto.“ (G. S. ,E', 1931, P: )
Čakany
Čakany, hungare Pozsonycsákány, germane Knitteldorf estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Šamorín troviĝas 6 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1254. Tiam funkciis klostro, la kampoj apartenis al abatejo de Pilis. En la 16-a jarcento pesto okazis, poste alvenis moravoj. En 1774 virino naskis 4-ajn ĝemelojn. En 1910 loĝis en la vilaĝo 393 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony, al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948.
Earl J. Hamilton
Earl Jefferson HAMILTON (1899–1989) estis usona historiisto, unu el la fondintoj de ekonomia historio, kaj elstara hispanisto.
Hamilton naskiĝis en Houlka, Misisipio.
Lia ĉefa kontribuo estis la historio de prezoj en kolonia Hispanio: la koncepto de Preza Revolucio en la 16a jarcento. La verko de Hamilton estis koincida intelekte kun Kejnsisma ekonomiko kaj la tiutempa krizo de 1929.
Fervoja viadukto en Novina
Fervoja viadukto en Novina, parto de municipo Kryštofovo Údolí en distrikto Liberec, estas kiel signifa teknika memorindaĵo enskribita en Centra listo de kulturaj memorindaĵoj de Ĉeĥio sub numero 33902/5-4364. La ponto estas konsisto de fervojlinio Liberec – Česká Lípa, kiu estis kiel lasta sektoro de iama Fervojo Ústí-Teplice donita en trafikon en la jaro 1900.
Ruvenzoriaj-virungaj montaraj arbustetaroj
La ruvenzoriaj-virungaj montaraj arbustetaroj estas ekoregiono el la orientafrik-altaĵara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al montaraj herbejoj kaj arbustaroj de Orientafriko. Kune kun la orientafrikaj montaraj arbustetaroj, la ekoregiono estas parto de tutmondaj 200-regiono nomata "orientafrikaj arbustetaroj" kaj de la biodiverseco-riĉaĵejo "Orienta afromontano" difinita de Naturprotekto Internacie.
Priskribo
La ekoregiono okupa 2 700 da kvadrataj kilometroj en la plej altaj zonoj super altitudo de 3 000 metroj. Ĝi estas subdividata en du areojn : Ruvenzori-Montaro je la landlimo de Ugando kaj Demokratia Respubliko Kongo, kaj la vulkana Virunga Montaro en la sudo, kie renkontas Demokratia Respubliko Kongo, Ruando kaj Ugando. Ĝi estas ĉirkaŭata je pli malaltaj altitudoj de la Albert-riftaj montarbaroj.
Flaŭro
La ekoregiono gastigas karakterizan afromontanan vegetaĵaron. Biotopoj inkludas lagojn, marĉajn deltojn kaj torfejojn, malfermajn montarajn herbejojn, arbustarojn, enklavoj de kriplarbaro, neĝejojn, kaj glaĉerojn. Gigantaj rozetoplantoj, inkluzive de variaj specioj de Lobelia kaj Senecio, estas karakterizaj por la ekoregiono.
La vegetaĵaro varias laŭ altitudo, grundoj, kaj elmetaĵo.
La plej supraj arbaroj en la Albert-riftaj montarbaroj, konsistante el nubarbaroj de Hagenia abyssinica kaj Hypericum revolutum, aŭ bambuaroj de Sinarundinaria alpina, etendas sin ĝis 3 000–3 300 metroj. Erikacaj arbaroj konstituas transiran zonon inter la montarbaroj kaj la alpaj arbustetaroj, etendante sin ĝis 3 800 metroj. La vepreja eriko estas la superreganta specio.
En la sekcio de Ruvenzori-Montaro super altitudo de 4 500 metroj, la alpaj herbejoj kaj arbustaroj transiras al alpa arbustetaro, ankaŭ konata kiel subneĝtavola arbustetaro, kie Helichrysum stuhlmanii formas izolataj densaĵoj.
Faŭno
Virunga Montaro provizas per vivejo por la minacata monta gorilo (Gorilla beringei beringei).
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas relative stabila kaj sendifekta.
Shackleton (kratero)
Shackleton estas frapkratero sur la antaŭa flanko de Luno rekte en proksimo de la suda poluso de la Luno. Pro la specifa situo de la kratero, kelkaj pintoj de la kratera rando estas daŭre trafataj de sunlumo, dum aliaj, internaj partoj restas daŭra en mallumeco, ombro. Pro tio, la kratero estas taksata kiel ebla loko por establo de lunkolonio, ĉar oni povas instali sur la pintoj sunĉelojn, kiuj povas doni daŭran provizon je elekto. Aldone oni supozas, ke en malvarmokaptiloj de la krateraj internoj povis kolektiĝi akvoglacio.
La kratero estis nomata oficiale en 1994 fare de IAU post la brita polusa esploristo Ernest Shackleton.
Slobodan Praljak
Fono
Praljak ekdungitis fare de la kroatia armeo en 1991; poste li iĝis generalmajoro. Ekde 1992 li havis diversajn funkciojn:
Kondamno
Praljak estis unu el ses kondamnitaj el la t.n. Kroata respubliko Herceg-Bosna. Ĉefakuzantino estis la svisa juristino Carla del Ponte. Li akuzitis i.a. pro krimoj kontraŭ homoj, malobeo de la ĝeneva konvencio kaj pri rompo de la internacia milita juro.
Belov
Belov (Белёв) estas urbo en Tula provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 70206501.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 08742, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°48' norde, longitudo 36°08' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Oka (Ока).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 17.2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 16.1 mil loĝantojn.
Malagón
Malagón (Granda Malago) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Ciudad Real, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas malagoneros. La censita populacio en 2010 estis de 8.731 loĝantoj kaj la denseco estas de 23,92 loĝ/km².
Situo
Malagón estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montoj en la nordokcidenta parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 646 m; je 24 km el Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 365 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°10′18″ N 3°51′17″ Ok.
Malagón estas municipo situa en la norda parto de la historie konsiderata Kamparo de Kalatrava kaj dividata inter du geografiaj regionaj subareoj, nome tiu Kamparo kaj la intermeza inter la Montoj de Toledo kaj la Valo de Alkudjo; en la baseno de la rivero Guadiana, kaj trapasata de la alfluantoj de ties dekstra bordo, nome Becea kaj Bañuelos.
Malagón limas norde kun la teritorioj de Cortijos kaj Fuente el Fresno, iamaj ties domaroj; oriente kun Fuente el Fresno; sude kun Daimiel, Torralba, Fernán Caballero kaj Piedrabuena; kaj okcidente kun Porzuna kaj Retuerta del Bullaque.
Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, vitoj, olivarboj), ĉasado kaj brutobredado tradicie. Rilate al tiu elstaras industrio de produktado de fromaĝoj kaj vino.
La municipo disponas ankaŭ de nova industria areo, kie setlis nombraj novaj kaj antikvaj entreprenoj. Ankoruax restas loko sufiĉa por la konstruado de novaj industriaj spacoj.
Historio
Estis jam homaj setlejoj en la Paleolitiko. Ankaŭ estas restoj de Bronzepoko en altaĵoj kaj aliaj el la Ferepoko jam malaperintaj. De romia epoko estas restoj, kiaj aludo al tombejo, kolonero, piliero kaj aliaj restoj reuzitaj. De epoko de visigotoj aperis multaj tomboj.
Dum araba epoko la loĝantaro estis ankoraŭ rura. Post la kreado de la araba Regno de Toledo en 1031, sed ĉefe post la konkero de la urbo fare de Alfonso la 6-a en 1085 ĝis la kristana venko en la batalo de las Navas de Tolosa en 1212, la teritorio estis subjekto de konstantaj konfliktoj de grupoj kristanoj kontraŭ grupoj de Almoravidoj kaj Almohadoj. Post tio la teritorio ekĝuis politikan stabilecon kaj sur ties procezo de reloĝigo baziĝas la fono de la nuna domaro, kaj rilate al vojkruciĝo. Ĉirkaŭ la kastelo organiziĝis ampleksa paŝtejo rilate al la Ordeno de Kalatrava. Dum la 16a jarcento la loko havis diversajn senjorojn. Fine de tiu jarcento la senjorlando iĝis markislando, kiuhn posedis dum la 18a jarcento la nobela familio Medinaceli.
Dum la 19a jarcento la ekonomio bremsiĝis. La malfermo de montopasejo Despeñaperros malpliigis la trafikon ĉi tie. Nur fine de la 19a jarcento la alveno de la fervojo helpis la disvolvigon. La populacio pasis de 2.740 loĝantoj en 1787 al 5.012 en 1900.
El 1930 al 1960 okazis demografia pliiĝo de 8.741 loĝantoj al 11.208, kio estis tialo por elmigrado al zonoj industriaj de Madrido aŭ Katalunio kaj tiele en 1981 Malagón havis nur 7.935 loĝantoj. Tiuj jardekoj vidis ankaŭ la abandonon de la hortaro de Malagón kaj la pason al kultivo sen irigacio, la agrikulturo suferas krizon kaj la sektoro agra suferas descendon de aktiveco. Male la komerca kaj serva sektoroj pliiĝis kaj nune havas la plej grandan procenton de laboristaro, super la agra sektoro. En la 1990-aj jaroj, okazis malbonan ŝanĝon en Malagón, ĉar estis nuligita la trajnstacio.
Malagón kaj Tereza el Avilo
Unu de la famaj fondoj fare de Tereza el Avilo troviĝas en Malagón. En 1562 la Sanktulino alvenis alo Malagón kaj fondis alian novan reforman monaĥejon. Tiu estis inaŭgurata la dimanĉo (11a de aprilo) de 1568. Kuriozaĵo estas, ke en la ĉambro de la monaĥejo kiun okupis Sankta Tereza estas imago de ŝi sida skribanta sur tableto kaj tiu imago ekspoziciiĝas nur unufoje ĉiun 100an jaron en tiu preĝejo. Aktuale en la monaĥejo loĝas enfermitaj karmelaninoj. Antaŭ la monaĥejo inaŭguriĝis skulptaĵo omaĝa la la jaro de ŝia doktoriĝo (1970), kiu reprezentas la Sanktulinon pensema dum kontemplo de la konstruado de la monaĥejo. Ĝi restis en la municipo ĝis 1568.
Sankta Tereza vizitis krome la vilaĝon en la jenaj datoj:
Domaro
La domaroj de Malagón estas El Cristo del Espíritu Santo, La Fuencaliente, Las Peralosas, El Sotillo, Los Quiles, Valdehierro, Piedralá kaj la submunicipo Las Povedillas.
Želatovice
Želatovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Přerov. Ĝi havas  kaj ties katastra teritorio estas 444 ha.
Sankt Gallen (Stirio)
Sankt Gallen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
NGC 2127
NGC 2127 (alia indiko — ESO 57-SC45) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Purmerend
Purmerend estas municipo, urbo kaj historia "Alta Sinjorejo" de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
Situo kaj ekonomio
Purmerend situas en la nordo de la regiono Waterland ("akvolando"), laŭlonge de la fervoja linio Amsterdamo - Hoorn - Enkhuizen. Autovojo ligas ĝin al Amsterdamo. Ĝis la urbo 2001, la urbo havis la plej grandan foiron pri agrikulture bredataj bestoj. Post besta epidemio oni tiujare ĉesis la subĉielan forion, sed en foira halo ankoraŭ malgrandkvante negocas pri ŝafoj kaj bovidoj.
En la urbo ekzistas iuj industriaj entreprenoj, interalie fabriko pri pordoj. Ekzistas multaj negocaj entreprenoj. La agrikulturo estas grava ekonomia brenĉo - aparte gravas la produktado de bova lakto kaj de fromaĝo. Krome en la urbo vivas multaj homoj kiuj havas sian laborpostenon en Amsterdamo, kaj ĉiumatene vojas al la urbego.
Historio de la urbo kaj de la Alta Sinjorejo
La loĝloko originas en la mezepoko, kiam komence temis pri malgranda fiŝista domo. En la jaro 1410 la grafo Vilhelmo la 2-a d Holando-Bavario por sia konsilanto Willem Eggert deklaris la teritorion Alta kaj Libera Sinjorejo (vrije en hoge heerlijkheid) Purmerend en Purmerland. Li kajsiaj posteuloj havis la titolon Heer aŭ Vrijheer van Purmerend en Purmerland resp. Purmerland en Ilpendam. En la jaro 1423 Willem Eggert konstruigis la kastelon Pumerstein. La urbo ankoraŭ nuntempe havas la blazonon de la dinastio Eggert. Sekve la Alta Sinjorejo transdoniĝis al la dinastioj Van Montfoort (1439-1481) kaj Egmont (1483). Lamoral van Egmond estis teritoria posedanto inter la jaroj 1540 kaj 1568: li konatiĝis kiel luktanto por nederlanda sendependeco de Hispanio, kaj la germanlingva verkisto Johann Wolfgang von Goethe literarture konatigis lin per la samnoma dramo "Egmont". Post kiam la dinastio Egmont juĝiĝis kulpa je perfido kontraŭ la hispanaj Habsburgoj, la kompleta posedaĵo de ili estis forprenita, kaj en 1582 la Alta Sinjorejo estis dispartigita: La urbo Purmerend kaj la loĝloko Neck estis malaligitaj el la Alta Sinjorejo, kaj aligitaj al la graflando Holando respektive al la Ŝtatoj de Holando kaj Okcdenta Frislando. La urbo iĝis parto de administra unuo Grafelijkheids Rekenkamer van de Domeinen, kiu de tiam nomumis urbestron.
La resta teritorio Purmerland kaj Ilpendam ĝis la jaro 1610 estis same administrata fare de la Grafelijkheids Rekenkamer kaj tiam estis pluvendita.
Ferio
Ferio estas tago, dum kiu ne necesas labori aŭ viziti lernejon, infanĝardenon ktp.
Punpilorio
La Punpilorio estas kolono el ŝtono pli malpli ornamata, sur kiu oni montris publike la malliberulojn kaj kapojn aŭ korpojn de la ekzekutitaj fare de iamaj aŭtoritatoj en kelkaj landoj el Okcidenta Eŭropo, kiel en Hispanio, Portugalio ktp.
La puno al elmontro sur punpilorio jam aperas laŭleĝa en la 13a jarcento, nome en la libro de Las siete partidas, de Alfonso la 10-a (Kastilio), kie oni konsideras ĝin la lasta de la malgravaj punaĵoj por deliktuloj kiel senhonorigo kaj puno.
Dekreto de la Kortumo de Kadizo, de 26-a de majo de 1813, ordonis la malkonstruon de ĉiaj pilorioj ĉar simboloj de feŭdaj jurisdikcioj; tamen tiu ordono haltigis la konstruojn de pilorioj sed multaj restis ne malkonstruitaj.
Max Stirner
Max STIRNER (pseŭdonimo de Johann Kaspar SCHMIDT; naskiĝis la, mortis la ) estis germana filozofo, kaj estis unu el la ĉefaj pensantoj de individuisma anarkiismo, nihilismo, ekzistadismo, postmodernismo kaj ĝenerale multe konsiderata en la medioj de anarkiismo.
Thales Group
Thales Group estas elektronika grupo specialiĝinta pri aerspaca, defenda, sekureca kaj tera transporto, kies ĉefsidejo estas en la distrikto La Défense de Parizo.
Max Stirner
Biografio
La vivo de Schmidt estas la tipa bildo de malsukcesa homo. Li naskiĝis en Bavario de malriĉa familio kaj tuj estis patrorfo; li vivis tra nordaj ŝtatoj de Germanio. Ekstudis en la Universitato de Berlino en 1826 kaj tie li havis profesoron Hegel. En 1828 ĉesis la studado por zorgi la frenezan patrinon ĝis 1832. Li malsukcesis eniri en la mezlerneja instruistaro de Prusio. Li malsukcesis en sia geedziĝo kiam la edzino mortis dum nasko. Poste li malsukcesis facile trovi laborpostenon.
Poste venis pli sukcesa epoko. Li iĝis filozofia profesoro en Berlino, eniris la filozofian grupon Die Freien (La liberuloj), kie li koincidis kun Marx, Engels kaj aliaj, sed kie li ĉiukaze ĉiam estis duaranga membro. Tiam li verkis Der Einzige (La unikulo), sian faman verkon, kiun publikigis en 1844 laŭ la falsa nomo de Max Stirner, eble por eviti riskojn de la konsekvencoj de tiom revolucia filozofa verko. En 1843 li regeedziĝis.
Kiel antaŭvidite la akra rifuzo de ĉiu kaj ĉia filozofio (inkludante tiun de liaj samgrupanoj) en tiu verko havigis al li seriozan socian malakcepton. Li perdis sian profesoran postenon, estis forgesita, denove malriĉiĝis kaj finis sian vivon inter malgravaj labordediĉoj kaj malriĉeco.
Thales Group
Listigita en la pariza borso, ĉeestanta en 80 landoj kaj dunganta 80.000 dungitojn ekde la 2a de aprilo 2019, Taleso estas unu el la mondaj gvidantoj en ekipaĵoj por aeronaŭtiko, spaco, defendo, sekureco kaj transportmanieroj.
Max Stirner
Lia verko
Li ne verkis anarkiisman libron aŭ traktaton, sed filozofian verkon, kiu tuj estis forgesita. Nur post preskaŭ duonjarcento kiam la filozofio de Niĉeo modiĝis kaj jam ekzistis organizita anarkiismo, tiu filozofia libreto, ekestis konsiderata kiel biblio de individuistoj kaj de individuismaj anarkiistoj.
Vere la verko de Stirner, ankaŭ tradukita kiel La unikulo kaj lia proprieto (1844), ne povas esti konsiderata kiel fonda teksto de ia filozofio aŭ kiel fundamenta bazo de movado; ne estas serioze bone ordigita sistemo de ideoj, tamen disa idearo trapasis al sekvantoj kaj posteuloj. La filozofio de Stirner estis "egoisma" formo de individuisma anarkiismo laŭ kiu la individuo faras tion, kio plaĉas al ĝi, ne rimarkinte Dion, ŝtaton, aŭ moralajn regulojn, kaj laŭ kiu socio havas neniun respondecon por siaj anoj. Al Stirner, rajtoj estis nerealaĵoj en la menso, kaj socio ne ekzistas sed "la individuoj estas ĝia realeco" – li subtenis posedaĵon kaj posedecon per potenco anstataŭ rajto. Stirner predikis memaserton kaj antaŭvidis "asociojn de egoistoj" kie respekto por senkonsidereco kunigus homojn.
La bazo de la idearo de Stirner radikiĝas en la neado de la plej altaj konceptoj de la filozofio, kiel ekzemple Dio, kio estas konstruita sur nenio. Ankaŭ la egaleco, kiel ĉiu koncepto de la Klerismo baziĝas sur nenio, do, estas falsaj. La homoj ne estas egalaj kaj la rajto je posedo pruvas tion, ĉar kelkaj homoj posedas kaj aliaj ne. Krome tio distancigos tiun idearon de la plej ofta bazideo en anarkiismo, nome radikala egaleco inter homoj. Ankaŭ posedrajto estas pruvo de la libereco kio ja estas ĉefa eco de la homo, kiel Unikulo, termino tre uzata de stirneranoj. La libro tradukiĝos kiel La Egoo aŭ kiel La Unikulo kaj la anoj de tiu idearo estos nomitaj egoistoj (sen) aŭ unikuloj. Tiuj unikuloj estus supre ĉiu etiko (etiko, kiel abstrakta koncepto, estus bazita ankaŭ super malplena nenio) kaj tiu ideo estos poste reprenita de Niĉeo, kiu remodigos la idearon de Stirner.
Referencoj
Xavier Diez, El anarquismo individualista en España (1923–1938), Virus, Bilbao, 2007.
Trinidad Soriano
Trinidad SORIANO (m. 1920) estis hispana arĥitekto, pioniro de Esperanto en Andaluzio.
Li estis provincdeputito en Sevilo, kaj konata politika kaj socia figuro en tiu urbo. Lasta prez. de MSPE. Li lernis Esperanton en 1909 kaj fondis la Esperanto-grupon de Sevilo, kiun li prezidis dum multaj jaroj. Li multe aktivis en la andaluza kaj hispana movadoj.
Ko (goo)
Ĉefa paĝo - Ses Reguloj de Goo - Historio de Goo - Terminaro de Goo
Kiam ŝtono de formacio estas kaptita, kaj eblas tuj kapti la ĵus kaptintan ŝtonon ne ŝanĝante la originan formacion, aperis reciprokatako aŭ ko-situacio.
Maldekstre videblas ko-situacio.
''Centre oni povas vidi kiel Nigrulo plenigas la okulon kaptante la blankan ŝtonon. Tio aperigas simetrian kaj similan situacion ol tiu origina. Blankulo povus nun plenigi la nigran okulon, kaptante tiun ŝtonon ĵus surtabuligitan de Nigrulo, kaj tiel plu.''
''Laŭ regulo 4a, estas malpermesate al Blankulo respondi tiel. Blankulo devas ludi sur alian intersekcon.''
Ekzistas diversaj tipoj de ko-situacioj: duoblaj, trioblaj, multoblaj, reaj, eternaj, ktp. Jen ekzemplo:
''La surmeto 3 de Nigrulo estis atenda, plenumante la 4an ludregulon. Post la surmeto 5, situacio egalas al tiu origina.''
Ni vidu pluan ekzemplon:
''Tio ĉi NE estas ko-situacio ĉar, kiam Blankulo ludas sur intersekcon 2 kaptas nur unu ŝtonon, sed Nigrulo kaptis du. Facile videblas, ke fina situacio ne egalas al tiu origina.''
Shoemaker (kratero)
Shoemaker estas luna kratero en la suda hemisfero de Luno, en proskimo de ties suda poluso, inter la krateroj Haworth en nordokcidento kaj Nobile en nordoriento. Pro proksimeco al la sudpoluso, la interno de la kratero estas plej ofte en ombro.
La kratero estis oficiale nomata en 2000 fare de IAU post la usona astronomo kaj geologo Eugene Shoemaker.
En julio de 1999, alfrapis la lunsondilo Lunar Prospector tiun krateron.
Alta Sinjorejo
En la historio de Nederlando la Altaj Sinjorejoj kaj urboj havis gravan rolon. Tamen menciindas ke iuj el tiuj sinjorejoj - aparte en la okcidento de Frislando ne pli grandis ol la tereno senpere najbara al nobela fortikaĵo (burgo).
Paramillos de Uspallata
Paramillos de Uspallata [paraMIjos de UspaLJAta] estas regiono de la Departemento Las Heras, Provinco Mendoza, en la centr-oriento de Argentino. Ĝi estas unu de la areoj de tiu provinco de plej granda riĉo en heredaj, kulturaj, historiaj, naturaj kaj turismaj havaĵoj. La areo estas hejmo de atestiloj de la originaj loĝantaroj kaj de la historio de Mendoza; same kiel de paleontologiaj kuŝejoj; kaj de partikulara biologia diverseco kaj specifeco.
Libero (goo)
Libero (Japane: 呼吸点 [kokju:ten] lit. punkto de spiro) en la ludo goo estas la malplena intersekco orte apuda(j) al ŝtono.
Selzthal
Selzthal estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
Lučivná (apartigilo)
Lučivná povas esti:
Rupert Sheldrake
Rupert SHELDRAKE (naskiĝis je la 28-a de junio 1942 en Newark-on-Trent, Anglio), post studoj pri botaniko, fiziologio, ĥemio, bioĥemio en Cambridge, filozofio kaj sciencohistorio en Harvard, iĝis konata kiel proponanto de teorio pri "morfaj kampoj", kiun li poste provis apliki al diversaj esplortemoj.
Arondismento Avallon
La arondismento de Avallon (france arrondissement d'Avallon) estas franca arondismento lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝia ĉefurbo estas Avallon.
Kantonoj
Apartenas al la arondismento de Avallon la jenaj 10 kantonoj :
Kariero
La kariero (profesia vojo) estas la persona vojo de unu homo dum sia profesia vivo. Speciale ene de certa profesia kampo ĝi estas la atingo de pli kaj pli altaj ŝtupoj.
En la ĉiutaga lingvo (slango) la nocio 'kariero' ofte estas asociata kun aliiĝo de la profesiaj kapabloj kaj de la ofico.
Etimologie la vorto venas de la franca carrière, kiu origine signifis konkurs-veturan kurejon por ĉaroj; same kiel la vorto "ĉaro" ĝi reiras al la latina carrus.
Koronelo
Koronelo (Coronella) estas senvenena serpento el la familio de kolubredoj. Ĝi havas glatajn senkilajn skvamojn. Estas tri specioj el kiuj du aperas en Eŭropo kaj Azio kaj unu estas endemia en Hindio.
Kariero
Vidu ankaŭ
キャリア
Koronelo
La nomo de ĉi tiu genro, Coronella, estas la diminutivo de la latina corona, tio estas "malgranda krono", rilate al la makulo havanta ĉi tiun formon sur la malantaŭo de ilia kapo.
Masakro en Gatumba
Masakro en Gatumba estis farita de la Fronto por Nacia Libero ( Forces nationales de libération; FNL) la 2004 en la rifuĝejo de konganoj-banjamulenge (la subetna grupo da tutsioj), kiu troviĝis en Gatumba (provinco Bujumbura Rural, Burundo), 4 km for de la landlimo kun Demokratia Respubliko Kongo (DRK). Tio estis unu el plej sangaj epizodoj de la Burunda enlanda milito.
Masakro
Je la 22a horo, ribelantoj de FNL atakis la rifuĝejon, kie loĝis 870 gekonganoj-banjamulenge, kiuj en junio fuĝis el sia lando por eviti la tiean militon. La atakintoj ekbruligis domojn kaj mortigis ties loĝantojn. Entute estis murditaj 158 kaj vunditaj 105 rifuĝintoj. Poste reprezentantoj de la FNL diris, ke ili celis nur militan bazon kaj estis devigitaj reagi post kiam oni ekpafis el la rifuĝejo. Mortigitaj estis nur rifuĝintoj-banjamulenge, dum rifuĝintoj de aliaj etnoj ne suferis damaĝojn. La ĉefa ribelgrupo en DRK, RCD Goma, akuzis pri tio la militistaron de sia lando. Laŭdire la atakantoj uzis la lingvon, kiun oni parolas en DRK. Tamen la konga prezidanto Joseph Kabila refutis la akuzojn kaj postulis internacian enketadon. La entombigan ceremonion, okazinta la, partoprenis la prezidanto kaj vic-prezidanto de Burundo, la vic-prezidanto de DRK, reprezentantoj de Ruando kaj la Unuiĝintaj Nacioj. Antaŭ la masakro estis disvastigitaj flugfolioj, en kiuj oni alvokis al ekstermo de la rifuĝintoj-banjamulenge en Burundo.
Sekvoj
Parto da tutsioj, pli frue subteninta pli rigidan pozicion, post tio disvolvis la agitadon, timigante la samgentanojn per la ebleco de nova genocido. Rezulte de tio en la mezo de oktobro ĉ. 3000 burundanoj (precipe tutsioj) foriris al Ruando. Pro tio UPRONA kulpigis CNDD-FDD (Pierre Nkurunziza) pri okazigo de la «terora kampanjo».
Enketado
La respondecon pri ĉi tiu ago tuj prenis al si FNL. Ĝi deklaris, ke ĉi tiu atako iĝis la punago rilate al la banjamulenge, kiuj subtenis la Armitajn fortojn de Burundo, kiam tiuj estis atakitaj de FNL. Tamen en novembro 2004 en la raporto de la Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj estis rimarkigite, ke «estas la gravaj pruvoj, ke FNL (Rwasa) agis ne sole». Atestantoj diris, ke FNL atakis apudan bazon de la Armitaj fortoj de Burundo, dum la masakro en Gatumba estis farita de konga milicio «maji-maji» kaj la Demokratiaj fortoj de la liberiĝo de Ruando (DFLR; anoj de la eksaj militaj fortoj de Ruando kaj Interĥamve). DFLR deklaris sin senkulpaj pri tiu atako.
La 2004 la komuna grupo de la Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Demokratia Respubliko Kongo kaj la Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Burundo komencis la enketadon. En julio 2009 en la raporto de la UN oni konstatis, ke «ekde januaro 2009 ne estis atingita iu ajn progreso pri juĝa respondecigo de la kulpantoj».
En Esperanto-kulturo
Ĉi tiu historio eniris la Retan vortaron kiel ekspliko al la vorto masakri: «Masakritaj estas 158 homoj ĉe rifuĝejo apud la landlimo inter Burundo kaj Demokratia Respubliko Kongo (DRK)».
Tremblay-en-France
Tremblay-en-France estas franca komunumo kaj norda pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Seine-Saint-Denis kaj en la regiono Francilio. Ĝi troviĝas 19,5 kilometrojn nordoriente de Parizo.
Pli ol unu triono de la flughaveno Roissy-Charles-de-Gaulle etendiĝas sur la teritorio de Tremblay-en-France, precipe la kajoj 2A, 2B, 2C kaj 2D.
Historio
Unue nomita Tremblay-lès-Gonesse, la komunumo oficiale renomiĝis Tremblay-en-France la 20-an de aŭgusto 1989.
Huércanos
Huércanos [ŬERkanos] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la nordokcidento de la regiono.
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo laŭ la regiona ŝoseo LR-321 al Nájera okcidente; krome ĝi estas inter Uruñuela norde kaj Alesón sude. Ĝi estas je 512 metroj super marnivelo.
Historio
La plej fruaj dokumentaj mencioj datas de la jaro 944, kiam la episkopo Tudimiro aĉetis al Bellita terojn en Horcanos. La 14an de Julio 972 la reĝoj Sanĉo la 2-a kaj lia edzino Urraca donacis al la monaĥejo de San Millán de la Cogolla Huércanos kaj ties teritorion. Ekde tiam ĝis la 19-a jarcento aperis diversaj senjoro de Huércanos kiel Diego Jiménez, senjoro de Kameroj, Juana Alfonso de Montemayor, Diego López de Zúñiga, Jerónimo de Vizcaya (1484), Alonso Martínez de Nájera (1494), ktp.
Tamen la civila kaj kriminala jurisdikcio dependis de Nájera, ĉar ĝi aperis kiel integranto de ties teritorio en la foruo de Sanĉo la 3-a (11-a jarcento). Diego López de Zúñiga plendis antaŭ la reĝo Johano la 2-a kaj oni atingis la separon de la urbo per reĝa privilegio de 14a de Julio 1443; konfirmita de lia filo Henriko la 4-a la 24an de Majo 1459; de la Katolikaj Gereĝoj la 3an de Marto 1492; kaj, finfine de Filipo la 4-a la 20an de Marto 1658.
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1960-aj jaroj oni malaltiĝis el 1 258 loĝantoj ĝis la nunaj 866. Proksimeco al la komarka ĉefurbo kaj al la aŭtoŝoseo A-12 (orient-okcidente) helpis reteni loĝantaron.
Wattrelos
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, historie nederlande Waterlo respektive okcidentflandre Watterloo - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Geografio
Wattrelos estas parto de la aglomeraĵo Lille-Roubaix-Tourcoing. Ĝi situas nordoriente de Lille, ĉe la landlimo kun Belgio.
Poŝo
Poŝo estas saketo alkudrita al vestaĵo, mansako, dorsosako, ktp.
Kutime ĝi konsistas el teksaĵo alkudrita al la aĵo. Poŝo povas esti kaŝita ene de la aĵo aŭ videble alkudrita ekstere.
Poŝo povas esti fermebla per teksaĵpeco, butono, zipo, ktp.
Historio
Poŝoj aperas nur tre malfrue, ekde ĉ. la 19-a jarcento, en la historio de vestaĵoj.
Dum tre longa tempo oni uzis saketojn alkroĉatajn al zono. Dum la 18-a jarcento en Francio virinoj portis tiajn saketojn pare ligitaj per ŝnureto ĉirkaŭ la talio sub la jupo. Ankoraŭ nuntempe oni uzas similajn sistemojn por eviti ŝtelon de mono aŭ gravaj dokumentoj (identigilo, pasporto, flugbiletoj, ktp.) dum vojaĝoj kaj restado en homplenaj lokoj.
Santa Margherita Ligure
Santa Margherita Ligure (Santa Margàita en la liguria) estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Ligurio kaj la provinco Ĝenovo, kiu ekde 2015 oficiale nomatas metropola urbo Ĝenovo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Camogli, Portofino kaj Rapallo.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Poŝo
Historio
Dum la 20-a jarcento, eble plie en ties dua duono, kreskis la nombro de objektoj iamaniere specialigitaj aŭ uzataj por enmeto en poŝo, ekzemple poŝlibro, poŝmono, poŝtelefono, ktp.
Proverbo
Ekzistas pluraj proverboj pri poŝoj en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Santa Margherita Ligure
La loĝloko situas sur la orienta itala Riviero, inter Portofino kaj Rapallo, je proksimume 31 km oriente de Ĝenovo - estas ĉirkaŭita de montetoj kovritaj per Mediteranea vegetaĵaro (arbaroj de maraj pinoj, kaŝtanarboj, kaj olivarboj) sur kiu estas vilaĝoj kaj ĝardenoj. Ĝi estas populara turisma centro kaj feriejo en la Orienta Riviero.
Distrikto Mezőcsát
La Distrikto Mezőcsát [mezOĉAt] (hungare Mezőcsáti járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén. Ĝi situas sur Granda Hungara Ebenaĵo laŭ Tiso en la suda parto de la departemento (en la norda parto de Hungariio).
Santa Margherita Ligure
La teritorio konsistas el la tri frakcioj: Nozarego, Paraggi kaj San Lorenzo della Costa, entute 9,8 kvadrataj kilometroj. Ĝi limas kun la komunumoj de Rapallo, Camogli kaj Portofino.
Distrikto Mezőcsát
La distrikta ĉefurbo estas Mezőcsát, kiu estas urbo, la ceteraj 7 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 351,27 km², kie loĝas 14 130 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri agrikulturoj, (fruktoj, legomoj, tritikoj, maizoj) kaj bredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed ekde 1981 la ĉefurbo estis Leninváros (nuntempa Tiszaújváros). La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013. Post la rekreiĝo kaj Mezőcsát kaj Tiszaújváros havas apartan distrikton.
Santa Margherita Ligure
Parto de la komunumo de Sankta Margherita Ligure estas inkluzivita en la Regiona Natura Parko de Portofino.
Historio
La origina fiŝista vilaĝo, antikve nomiĝis Pescino.
En la dua duono de la 19-a jarcento, la naskiĝanta fervoja linio Ventimiglia-Romo kaj la konstruo de novaj stratoj por Portofino kaj Rapallo kreis la turisman sukceson kiu ankoraŭ distingas la orient-riviera urbon.
Post la Dua Mondmilito Santa Margherita, Portofino kaj la vilaĝo de Paraggi fariĝis inter la plej popularaj ekskluzivaj feriejoj.
Natria laŭroila sarkozinato
Natria laŭroila sarkozinato, laŭroila sarkozinato de natrio aŭ C15H28NNaO3, konata ankaŭ kiel sarkozilo, estas jona surfaktanto derivita el sarkozino kaj uzata kiel ŝaŭmiganto kaj purigagento en ŝampuoj, razkremo, dentokremo kaj produktoj por akvolavado. En eksperimentoj pri molekula biologio, sarkozilo uzatas kiel inhibanto de DNA transskribado.
Ĉi-surfaktanto estas amfifila pro la hidrofoba 12-karbona ĉeno (laŭroila) kaj la hidrofila karboksilato. Pro tio ke la nitrogenatomo estas amida ligo, la nitrogeno ne estas pH aktiva kaj estas neŭtrale ŝarĝita en akvaj solvaĵoj sendepende de la pH. La karboksilato havas (pKa) ĉirkaŭ 3,6 kaj do estas negative ŝarĝita en solvaĵoj kun pH pli grandaj ol 5.5.
Hipolito (mitologio)
Hipolito (latine: Hippolytus) (malnovgreke: - 'ĉevaloliberiganto', de  - 'ĉevalo' kaj  - 'liberigi') estas en la greka mitologio filo de atena reĝo Tezeo kaj de lia unua edzino Amazono Antiopa.
Kiam Tezeo senigis Kreton kaj Atenon pri danĝero de monstro Minotaŭro kaj revenis en Atenon, ne edziĝis al Ariadna, filino de la kreta reĝo Minoo. Anstataŭ tio pilgrimis en malproksimajn landojn kaj edziĝis kun Antiopa, estrino de Amazonoj. Ŝi naskis al li filon Hipoliton, sed poste ŝi mortis en batalo.
La reĝo Tezeo kredis Fedron kaj petis dion de maroj Pozidonon, sian patron, Hipoliton pereigi, sendi kontraŭ li sovaĝan beston. Kaj tiel okazis. Kiam Hipolito fuĝis el Ateno, Pozidono lanĉis kontraŭ li maran taŭron, la ĉevaloj teruriĝis, gvidrimenoj pendiĝis sur arbo, la veturilo disfrakasiĝis kaj sovaĝinta jungitaro Hipoliton mortŝanceligis.
En tiu momento onidire aperiĝis diino Artemiso, proklamis Hopoliton senkulpa kaj kulpigon de Fedra mansoga. Proklamis Hipoliton heroo, per kio komenciĝis lia adorado en Troizeno.
Mlynica (apartigilo)
Mlynica povas esti:
Hipolito (mitologio)
Aliaj versioj eĉ prezentas, ke animo de Hipolito descendis en Tartaron, diino Artemiso petis Asklepion, ke li Hipolitan korpon revivigu. Tiu vere tuŝis sin mortitan bruston per sorĉa floro kaj post diro de magiaj vortoj Hipolita kapo leviĝis. Sed tio ege kolerigis dion de la submondo Hadeson kaj parcojn, ke Zeŭso pro deziro de Hadeso mortigis Asklepion per fulmo.
Hipolito-giganto
Alia portanto de tiu ĉi nomo estis unu el Gigantoj, kiuj ribeliĝis kontraŭ olimpiaj dioj. Tiun ĉi Hipoliton mortigis Hermeso. Tion fari helpis al li ĉapo de Hadeso, kiu faris lin nevideblan.
Amber Heard
Amber Laura HEARD (naskiĝis la en Austin, Teksaso, Usono) estas usona aktorino. Ŝi ludis la ĉefrolon en la filmo All the Boys Love Mandy Lane. Ŝi geedziĝis kun Johnny Depp en februaro de 2015, divorcis en januaro de 2017.
19456 Pimdouglas
19456 Pimdouglas estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Pim (1995–2001) filo de Nigel kaj Jantina Douglas, kiu havis mallongan vivon kaj alportis ĝojon al sia familio. La asteorido estis malkovrita je lia tria naskodato ; li estis senmortigita kiel ĉiela memorigo de multenombraj infanoj, kaj iliaj familioj, kiuj vivas kun cerba paralizo.
La divenistino kaj aliaj rakontoj
.
Librenhavo
La libro enhavas prezenton de Paulo Sergio Viana, kiu parolas pri Machado de Assis, sia vivhistorio kaj sia stilo, kaj kvin rakontojn de tiu aŭtoro elektitajn de la tradukisto mem por komponi la libro. Krom tio, fine de la libro, estas listo de proksima sontransskribo de kelkaj propraj nomoj aperantaj en la rakontaro.
Tiun rakontaron komponas la rakontoj:
Ĉiu rakonto havas certajn piednotojn ĉe la finparto, kiu ĉefe klarigas loknomojn, fremdajn esprimojn kaj kleraĵojn.
Santo Stefano al Mare
Santo Stefano al Mare estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Cipressa, Pompeiana, Riva Ligure kaj Terzorio.
Varmomaŝino
Varmomaŝino aŭ estas maŝino aŭ maŝinoj kiu(j) faras termodinamikan ciklon. Dum la unu ciklo estas interŝanĝo de energio inter mekanika sistemo kaj du temperaturaj ujoj, kiuj havas aliajn temperaturojn.
GNUstep
GNUstep estas liberprogramara implemento de la OpenStep-aj Objective-C regularo inciata de de la firmaoj NeXT (nuntempe Apple) kaj Sun Microsystems. Ĝi enhavas ankaŭ multajn aldonojn de Cocoa (Mac OS X).
Esence, ĝi estas grafika kodaro kaj programkonstruaj iloj por Uniksecaj operaciumoj, sed funkcias ankaŭ sub Mac OS X kaj Windows. GNUstep estas parto de la projekto GNU.
Kiel Apple, GNUstep ankaŭ havas Java-interfacon al OpenStep, kaj pontoj (bindings) al Ruby kaj Scheme. La GNUstep-prilaborantoj planas sekvi estontajn ŝanĝojn al Cocoa, la OpenStep-implemento de Apple, por ke GNUstep restu kunfunkciema.
Vinila sorbato
Vinila sorbato aŭ C8H10O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sorbata acido kaj vinila alkoholo. Vinila sorbato estas blanka aŭ flaveca, brulema solidaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Vinila sorbato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Vinila sorbato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
GNUstep
La plej freŝa eldono de GNUstep konsistas el la pakaĵoj gnustep-back 1.14.0 (negrafika parto, ankaŭ nomata "Foundation"), gnustep-gui kaj -back 0.12.0 (grafika parto/"AppKit"), eldonitaj la kaj gnustep-make 2.0.1 (konstruilo), eldonita la.
Historio
GNUstep ekestis kiam Paul KUNZ kaj aliaj homoj ĉe SLAC volis transporti HippoDraw de NeXTSTEP al alia operaciumo. Anstataŭ reverki Hippodraw dekomence reuzante nur la aspekton de la programo, ili decidis reverki la NeXTSTEP objekteman nivelon je kiu dependis la programo. Ĉi tio estis la unua versio de libobjcx. Ĝi ebligis transporti HippoDraw al Uniksaj sistemoj uzante la X-fenestrosistemon sen ŝanĝi eĉ unu linion de la fontkodo. Post la OpenStep regularo estis publike eldonita en 1994, ili decidis verki novan objcx kiu kongruos kun la novaj API-oj. La implemento ekhavis la nomon "GNUstep".
Schwanau
Schwanau (prononcu ŝvanaŭ) signifas en la alemana lingvo cigna insulo. Ĝi estas la nomo de la skevantaj lokoj:
Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Manjabálago kaj Ortigosa de Rioalmar. Ĝi okupas totalan areon de 17,01 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 21 loĝantojn. Ĝi perdis 350 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 42 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Hurtumpascual, Gallegos de Sobrinos, Muñico, Valdecasa kaj San Juan del Olmo. Tra la teritorio fluas la rivero Almar.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Murdo de Habyarimana kaj Ntaryamira
La Murdo de Juvénal Habyarimana kaj Cyprien Ntaryamira okazis la 1994 kaj provokis interetnajn interpuŝiĝojn, kaŭzintajn la genocidon en Ruando kaj enlandan militon en Burundo
En 2006 franca komisiono konkludis, ke la kulpulo de la atenco estis la tutsio Paul Kagame, kiu estis la tiama ruanda prezidanto. Tio rompigis la rilatojn inter la ruanda registaro kaj la franca ekskoloniiganta kaj senkoloniiginta lando. Ŝajne Francio armigis la hutuojn kontraŭ la tutsiojn.
En 2010 sendependa komisiono (komponita de ruandanoj kaj britoj) trovis la verajn kulpulojn, inter ili la kolonelon Teoneste Bagasora, kiel estro de la operaco kaj la veran fakton, ke la aviadilo estis faligita de du misiloj lanĉitaj de la militbazo en la ĉefurbo Kigalo, sub kontrolo de la ruanda armeo. Per tio la hutuaj radikaluloj intencis haltigi la pacnegocadon de la hutua prezidanto Juvanal Habjarimana kun la tutsia gerilo, kion apogis la internacia komunumo. Tiu negocado rekomenciĝis per registaro de la nacia unuiĝo kun reprezentantoj de ambaŭ etnoj.
Reĝlando Israelo
La Unuiĝinta Monarkio (en hebrea הממלכה המאוחדת) aŭ Unuiĝinta Reĝlando estas la nomo havigita por la Izraelida regno de Israelo kaj Judujo,  dum la regadoj de Ŝaul, Davido kaj Salomono, kiel oni priskribis ĝin en la Hebrea Biblio. Tio estis tradicie datita inter 1047 a.K. kaj 930 a.K. Je la sukcedo de la filo de Salomono, nome Rehoboam, ĉirkaŭ 930 a.K., la biblia rakonto reportas, ke la lando disiĝis en du regnoj: nome la Izraela reĝlando (inklude la urbojn de Sikem kaj Samario) norde kaj la Reĝlando de Judujo (enhavanta Jerusalemon) sude.