cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kempenich
Kempenich estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
PNC Financial Services
- prononco laŭ sistemo IFA - estas banko en Usono. Ĝi fondiĝis en kaj havas sian centran sidejon en Picburgo,. Laŭ la stato de 2023 temas pri la kvina plej granda banko de Usono. Ĝiaj akcioj notiĝas en la. Nuntempe, ĝia ĉefa afergvida oficisto nomiĝas .
La financa institucio fine de 2015 havis aktivojn de proksimume 358 miliardoj da USD, plus ĉ. 249 miliardoj en deponoj. La funkcioj de PNC inkluzivas regionan bankan sistemon aktivan ĉefe en 19 usonaj ŝtatoj kaj la Distrikto Kolumbia kun pli ol 2600 lokaj branĉoj, retaj kaj moveblaj servoj, kune kun naŭ mil bankaŭtomatoj, kaj specialaj financaj komercoj servanataj al aliaj kompanioj kaj al registaraj instancoj, plus aldonaj aktiv-administraj kaj procezaj firmaoj.
Pli precize rigardate, PNC estas la kvina plej granda banko en Usono laŭ la sumo de branĉoj, sesa laŭ deponaĵoj en Usono, naŭa laŭ tuta havaĵo, kaj la tria laŭ nombro de eksterbankaj bankaŭtomatoj. La ĉefsidejo de PNC estas en Picburgo (Pensilvanio). Ĝi estiĝis en 1982 per la kunfandiĝo de Pittsburgh National Corporation (fondita kiel Pittsburg Trust & Savings Company en 1845) kaj Provident National Corporation el Filadelfio.
Helge Herala
Helge HERALA (1922–2010) estis finna aktoro. Li aktoris en teatro kaj filmoj. Li aktoris ankaŭ en televido. Herala estis aktiva en 1946–2004. Unue en teatro li aktoris en Turku, poste en Helsinko. Ankaŭ lia edzino Marja Korhonen estis konata aktoro. Li havis la plej elstarajn filmajn rolojn eble en filmoj Hallin Janne, Kultainen vasikka, Tähdet kertovat, komisario Palmu, Täällä Pohjantähden alla, Valehtelijoiden klubi kaj Uuno Turhapuro.
Villeneuve-sur-Yonne
Villeneuve-sur-Yonne estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 5,263 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.
Geografio
Villeneuve-sur-Yonne etendiĝas sur 40 km², kaj havis 5,263 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 133 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La urbo estis kreita en 1163 per la franca reĝo Ludoviko la 7-a. Ludoviko la 9-a estis tie 1270.
Administrado
Villeneuve-sur-Yonne estas la ĉefurbo de la kantono de Villeneuve-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Ica Horváth
Ica Horváth [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Ica estis hungara aktoro, operetkantisto, subreto.
Franca Akademio
La Franca Akademio (Académie française) estas la plej supera lingva instanco en Francio. Ĝi estis fondita en 1635 dum la reĝado de Ludoviko la 13-a de Kardinalo de Richelieu kaj estas unu el la plej malnovaj institucioj de Francio. Ĝi konsistas el 40 membroj elektitaj de siaj samuloj.
Ludoviko la 18-a (Francio)
Ludoviko la 18-a (france: Louis XVIII) estis reĝo de Francio ekde 1814 ĝis 1824.
Franca Akademio
Taskoj
La Franca Akademio havas du taskojn : priatenti la francan lingvon, kaj mecenati.
Ica Horváth
Biografio
Ica Horváth akiris pedagogian diplomon en kalvinana kolegio en sia naskiĝurbo, poste aktoran diplomon en privata lernejo de Szidi Rákosi en 1923. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Magyar en 1925. En la sekva jaro ŝi atingis la unuan lokon en danca konkurso kaj ŝi havis bonan rezulton en moda konkurso. Ekde 1928 ŝi estis membro de Gaja Teatro. En 1929 ŝi partoprenis en aŭtokonkurso kun tre bona rezulto. Ekde 1942 ŝi havis rolojn en malgrandaj teatroj, poste ŝi perdiĝis dum la 2-a mondmilito.
Ludoviko la 18-a (Francio)
Li estis nepo de Ludoviko la 15-a, kaj frato de Ludoviko la 16-a kaj Karlo la 10-a, kiu reĝis post li. Li estis ankaŭ onklo de Ludoviko la 17-a, rigardata kiel reĝo fare de liaj partianoj sed kiu fakte neniam reĝis, ĉar li estis mallibera kaj enfermita. Por signi, ke li ne agnoskas la imperiestradon de Napoleono la 1-a, Ludoviko la 18-a post lia reveno al Francio datis siajn aktojn je la 18-a jaro de sia reĝado.
Li redaktis la ĉarton de 1814, kiu agnoskis plurajn rajtojn por ĉiuj francoj.
Franca Akademio
Priatenti la francan lingvon
Tiun taskon ĝi ricevis ekde sia fondiĝo en siaj statutoj. Por ĝin plenumi la Akademio laboradis por fiksi la lingvon por igi ĝin komuna posedaĵo de ĉiuj francoj kaj de ĉiuj francparolantoj.
Nun ĝi agadas por konservi ĝiajn ecojn kaj postsekvi ĝiajn necesajn evoluojn. Ĝi difinas la "bonan uzon". Ĝi tion plenumas verkadante la Dictionnaire de l'Académie française (Vortaro de la Franca Akademio) kiu fiksas la uzon de la lingvo, sed ankaŭ per siaj rekomendoj kaj partopreno en diversaj terminologiaj komisionoj.
Mecenato
Aparte menciinda estas la Grand prix de la Francophonie (Granda premio de la francparolantaro) donita ĉiujare ekde 1986, kio atestas la konstantan interesiĝon de la Akademio por la disvastiĝo de la franca lingvo en la mondo.
Sevilla-Santa Justa (stacidomo)
Sevilla-Santa Justa (Sevilla-Santa Justa) aŭ pli simple Santa Justa estas la ĉefa fervoja stacidomo de la hispana urbo Sevilo. Ĝi estis inaŭgurita la 2-an de majo 1991 post la konstruado kiu finiĝis en 1987. Ĝia malfermo okazigis la fermiĝon de la historiaj stacidomoj Plaza de Armas kaj San Bernardo. Temas pri la tria stacidomo de Hispanio, post tiuj de Madrido kaj kun kvanto de 8 milionoj da pasaĝeroj jare.
Ĝiaj itineroj je longa kaj meza distanco, ligas Sevilon kun Madrid, Barcelona kaj la cetero de Andaluzio, ekde junio 2012 ĝi ankaŭ ligas la urbon kun Valencio.
Oaxaca de Juárez (municipio)
Oaxaca de Juárez estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Oaxaca de Juárez. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 067.
Geografio
Oaxaca de Juárez apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centraj valoj de Oaĥako, en la centro de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) loĝantojn. El tiuj estis viroj kaj  virinoj. La komunumo havas surfacon de kvadratkilometroj. La meza alteco estas metroj super la marnivelo. Norde ĝi limas kun San Pablo Etla, sude kun San Antonio de la Cal kaj Santa Cruz Xoxocotlán, oriente kun San Andrés Huayapam, San Agustín Yatareni kaj Santa Lucía del Camino kaj oriente kun Santa María Atzompa kaj San Jacinto Amilpas. Krom la ĉefurbo Oaxaca de Juárez, kiu samtempe estas la ĉefurbo de la tuta subŝtato Oaxaca nur kelkaj malgrandaj vilaĝoj apartenas al la komunumo:
Krome estas jenaj loĝlokoj: Arbolada Ilusión, Camino a San Luis Beltrán, Camino Ancho, Casas del Sol, Colonia Buena Vista, El Bajío (Rancho Guadalupe Victoria), El Silencio, Entrada de el Silencio, Gloria Antonio Cruz, Guadalupe Victoria, Guadalupe Victoria Segunda Sección (La Mina), Lachigulera, Las Salinas (El Arco Grande), Los Ángeles, Los Ángeles Uno, Miravalle, Paraje Caballetiyo, Paraje el Cerrito, Paraje el Pando, Paraje la Canoa, Paraje la Loma, Paraje la Mina, Paraje la Rabonera, Paraje Pio V (Ojito de Agua), Paraje Tierra Colorada, Pueblo Nuevo Parte Alta, Rancho el Chilar, Rancho los Girasoles, San Bernardo, kaj Solidaridad.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 22388 indiĝenoj. El tiuj 17815 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 17815 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Religio
En la jaro 2000 laŭ la popolnombrado inter la loĝantaro, kiu aĝis pli ol 5 jarojn estis 196741 katolikoj kaj 34018 personoj kiuj ne estis katolikoj.
La Guelaguetza (el la Zapoteka guendalizaa, "kunlabori") estas festo kiu formas parton de la popularaj kultoj al la Madono de Monto Karmelo, tial ĝi okazas la du plej proksimajn lundojn al la katolika festo de Maria (la 16-an de julio).
Politiko
Komunumaj prezidantoj:
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(16550) 1991 RB13
(16550) 1991 RB13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Estragono
Estragono, ankaŭ drakunkol-artemizio, drakunkola artemizio aŭ mallonge drakunkolo (Artemisia dracunculus) botanike estas plantospecio el la familio de la asteracoj (Asteraceae).
En la kuirarto la folioj de la planto estas uzataj kiel spico. Estragono fajnigas ĉefe salatojn, supojn, saŭcojn, fiŝaĵojn, ovaĵojn, tomatojn, kukumojn kaj fazeolojn. Ankaŭ kelkaj specoj de mustardo kaj vinagro estas aromigitaj per estragono: estragona mustardo kaj estragona vinagro.
En la farmacio estragono estas konata kiel Herba dracunculi.
Człuchów
eta|240px|maldekstra|La teritorio de la [[Krono de la Regno de Pollando kaj Grandprinclando Litovio (Litvo), dum la jaroj 1619–1622, post la armistico (batalhalto) en Deulino (Dywilin), vidata sur la nunaj limoj de la landoj en Eŭropo.
Legendo:
]]
Człuchów (prononcu: ĉŭuhuf), kaŝube Człuchòwò / prononcu: ĉŭuhovo aŭ ankaŭ Człochòwò, germane Schlochau / prononcu: ŝloĥaŭ), estas urbo en la Pomeria provinco en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Człuchów. Fine de en la urbo vivis.
Dum la jaroj 1466-1772 Człuchów estis en limoj de Pollando, antaŭe ĝi apartenis al la Ordeno de germanaj kavaliroj. Ĝis la jaro 1945 la urbo nomiĝis Schlochau kaj estis en la limoj de Prusio.
Historio de Człuchów en la Mezepoko
La unuaj mencioj pri Człuchów devenas el la 12-a jarcento. Tio estis la malnova pomeria setlejo, situanta sur la terkolo inter du lagoj. La alvenintoj de la rivero-baseno Noteć konstruis tie la praslavan lignan burgon (kastelon), la spuroj de ĝi estas troveblaj sur la plej alta monto ĉe la piedoj de la nuna urbo. Dum la tempo de la pomeriaj (gdanskaj) princoj la setlejo apartenis al la kastel-estro de Szczytno, kiu estis 20 km nord-okcidente de la hodiaŭa Człuchów, hodiaŭ Szczytno ne plu ekzistas. Iam Człuchów estis nomata Słuchów. De la jaro 1312 la setlejo Człuchów ekestis la posedaĵo de la Ordeno de germanaj kavaliroj. Rezidis tie La Alta Majstro de la Ordeno de germanaj kavaliroj Konrad von Jungingen dum la jaroj 1393–1407, li estis la frato de Ulrich von Jungingen. Lia sidejo troviĝis en la loka kastelo de Człuchów. Tio estis dua kastelo laŭ la grandeco – en la ŝtato de la Teŭtona Ordeno. La teŭtonoj el Malborko meze de la 14-a jarcento ekkomencis la koloniigadon de la sud-okcidenta ĉelimo de sia teŭtona ŝtato, enloĝigante tien loĝkolonianojn el la germaniaj landoj. En la jaro 1348 Człuchów ricevis la urborajton.
Historio de Człuchów en la 15-a kaj 16-a jarcentoj
Post la fino de la dektrijara milito en la jaro 1466 Człuchów eniris Pollandon. Dum pola tempo, la urbo plenumis rolon de la administra centro de tuta sud-okcidenta parto de Reĝa Prusio. Kompare kun aliaj urboj de tiama Pollando Człuchów estis en la grupo de malgrandaj urboj. Oni menciis ke fine de la 15-a jarcento nombro de metiistoj en la urbo estis la sama kiel en Biały Bór. La plimulto de germanoj en la urbo rapide influis por la venko de Reformacio (aŭ la Protestanta Reformado) kaj transpreno de la preĝejoj de la katolika Eklezio jam en la jaro 1550. La nunaj dokumentoj de tiama epoko, t.e. el la jaro 1570, mencias la urbon Człuchów kiel urbeton kun 20 domoj ĉe la urboplaco, 25 ĉe la apudaj vojoj, 8 metiejoj kaj 3 mezepokaj butikoj.
Historio de Człuchów en la 17-a kaj 18-a jarcentoj
La falo de la urboj rezulte de militoj dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj ankaŭ okazis en Człuchów. La urbo estis multfoje detruita dum la militoj pol-svedaj, dum la unua duono de la 17-a jarcento. La provo de la rompo de ekonomia krizo en la urbo estis invito de judaj komercistoj fare de pola starosto (distrikt-estro) Radziwiłł. La juda komunumo baldaŭ establigis rande de la urbo la judan kvartalon kun sinagogo, la lernejon por knaboj kaj juĝejon. La judoj ne estis sub la leĝo de urboj, sed rekte estis sub la distriktestroj (starostoj), ili devis pagi imposton rekte al la kastelo, sed ili ne pagis la imposton al la urba kaso. Rezulte de la unua dispartigo de Pollando en la jaro 1772 Człuchów eniris Prusion. Dum la jaro 1786 kaj denove en la jaro 1793 okazis la lastaj grandaj incendioj (brulegoj) en Człuchów. Laŭ peto de la loĝantoj de la urbo oni malkonstruis parton de la kastelo kaj de tiuj akiritaj brikoj estis rekonstruita la urbo post la incendioj.
Historio de Człuchów en la 19-a jarcento
Rezulte de la Napoleonaj Militoj (kiuj daŭris de 1803 ĝis 1815) la modernaj reformoj de la prusia leĝo permesis la disvolvon de la infrastrukturo de la urbo Człuchów. Post la jaro 1818 Człuchów denove ricevis la statuson de la distrikta urbo. Fine de la dudekaj jaroj de la 19-a jarcento oni modernigis la landan 'berlinan" vojon (inter la urboj Berlino kaj Kenigsbergo). En la jaro 1844 la ĉefa strato de la urbo estis lumigita per strataj elektro-lampoj. La konstruo de la fervojo dum la jaroj 1877–1878 faris gravan fervojan nodon en Człuchów. Jam en la jaro 1865 oni establis malgrandan urban malsanulejon (hospitalon), kaj en la jaro 1871 ekestis en Człuchów la Distrikta ŝparkaso. Tamen ĝis la jaro 1892 en Człuchów ne estis poŝtoficejo. Konstruis ĝin privata investanto nur post la peto de la ĝenerala Poŝtestro de Germanio.
Historio de Człuchów komence de la 20-a jarcento
Człuchów en la intermilita periodo riĉiĝis kaj beliĝis; estis establitaj kelkaj objektoj kultur-rekreadaj. Interalie konstruita estis stadiono kaj la distrikta muzeo. La reaperinta la Dua Pola Respubliko en la jaro 1918 post la 123-jara dispartiĝo iom ŝanĝis la ekonomian situon de Człuchów. Nur en la distanco de dekkelkaj kilometroj de la urbo estis la limo kiu rompis la iamajn ekonomiajn kaj homajn kontaktojn. Pro tio okazis parta interŝaĝo de la loka homaro. En Człuchów sian novon trovis la grupo de poloj kiuj ŝanĝis la civitanecon de pola al la germana. Same kiel la aliaj ĉelimaj germanaj urbetoj, Człuchów baraktis kun multaj problemoj demografiaj kaj ekonomiaj. En la jaroj tridekaj de la 20-a jarcento la faŝista movado (faŝismo / Naziismo aŭ "hitler-faŝismo") ankaŭ ĉi tie trovadis apogon ĉe la lokaj loĝantoj.
Historio de Człuchów post la Dua Mondmilito
De la jaro 1945 Człuchów denove estas en la limoj de Pollando. De la jaro 1945 ĝis la 7a de majo 1946 unue ĝi estis nomata Człochów. Dum la jaroj 1945–1999 Człuchów ŝanĝadis sian administran apartenon al diversaj vojevodioj (provincoj). Antaŭ la apero de la Vojevodio de Szczecin en la jaro 1946, pormomente ĝi estis parto de pomeria vojevodio kun la ĉefa sidejo de la vojevodio en Bydgoszcz. Dum la jaroj 1946–1950 ĝi estis parto de la vojevodio de Szczecin, dum la jaroj 1950–1975 al la vojevodio de Koszalin kaj en la jaroj 1975–1998 al vojevodio de Słupsk. De la jaro 1999 Człuchów apartenas al la Pomeria Vojevodio (Pomeria Provinco).
Bibliografio:
Eich LU
Pri la komunumo
Eich (prononcu: ajĥ) estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 1613 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
La komunumo Eich situas ĉe la orienta bordo de la Lago de Sempach norde de la urbo Sempach.
La teritorio de la komunumo de la komunumo etendiĝas sen la lago sur areo de 5,89 km², de kiuj 19,5% estas kovritaj de arbaro, 67,9% servas por agrikulturo kaj 12,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Eich limas en nordo al Beromünster, en nordoriento al Neudorf, en sudoriento al Sempach, en okcidento (alflanke de la Lago de Sempach al Nottwil kaj Oberkirch, kaj en nordokcidento al Schenkon.
Trafiko
Eich situas ĉe la kantona ĉefvojo de Sursee al Sempach. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolino de Sursee al Sempach-Station. La plej proksimaj alveturejoj al la svisa aŭtovojo A2 troviĝas en distanco de proksimume 5 kilometroj en Sursee kaj Sempach.
Historio
La unua dokumenta mencio de Eich datiĝas el la jaro 1045 kiel Heiche. En mezepoko Eich apartenis al la habsburga distrikto Sempach. En 1415 ĝi estis integrita al la Mikaela distrikto, kiu unue estis administrita de la urbo Sursee kaj ek de 1420 rekte de Lucerno. Dum la tempo de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la komunumo apartenis al la helveta distrikto Sempach kaj ek de 1803 al la distrikto Sursee.
28457 Chloeanassis
28457 Chloeanassis estas tre malgranda tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Epistolo al la koloseanoj
La epistolo al la Koloseanoj estas la 12-a libro de la nova testamento en la Biblio.
28457 Chloeanassis
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chloe Anassis, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Study School de Westmount (Kebekio, Kanado).
Epistolo al la koloseanoj
Enhavo kaj strukturo
La letero ĉefe avertas kontraŭ herezoj.
Jen ebla dispozicio:
Teksto en Esperanto
Nova traduko de Gerrit Berveling:
Sotolo
La alkoholaĵo sotolo estas produktata en la meksikaj nordaj ŝtatoj Koaŭila, Ĉiŭaŭa kaj Durango el agavo nomata ankaŭ sotolo kaj el la familio de la Agavo Tekila Weber Blua. La sotol-agavo estis uzata de la taraŭmaroj kaj la anazasoj (etnoj el la nordo de la lando) en siaj religiaj ritoj. La franciskanaj misiistoj enirigis la distiladon de la sotolo; per la distilado la alkoholaĵo atingis altkvalitan purecon. Oni povas drinki ĝin sola aŭ miksita kun aliaj trinkaĵoj. Ekde la 9-a de aŭgusto 2002 la sotolo havas Nomo de Origino-n; tio signifas ke ĝi povas esti produktata nur en la menciitaj ŝtatoj.
9722 Levi-Montalcini
9722 Levi-Montalcini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala neŭrologino Rita Levi-Montalcini (1909–2012), ricevintino de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino 1986. Ŝi malkovris la "Faktoron de Nerva Kresko" : proteino kiu permesas la proliferon de la neŭronoj.
Ariadna
Ariadna povas esti
Distrikto Barranco
Distrikto Barranco (Hispana lingvo: Distrito de Barranco) estas unu de la kvardek tri distriktoj de la Provinco de Limo, situa en la Departemento de Lima, apartenanta al la Regiono Lima Metropolitana, Peruo. Ĉefurbo: Barranco.
Ĝi estas en la Perua Pacifika marbordo.
Milenio estas turisma allogaĵo.
Strekaj kanaoj
La strekaj kanaoj (Katakana: カタカナ; Kanji: 片仮名; katakana “fragmentaj kanaoj”) estas unu el la tri japanlingvaj skribsistemoj, kune kun kanĝi kaj rondaj kanaoj (hiragana). Ili estas uzataj por transskribi la eksterlandajn vortojn, la proprajn nomojn, sciencajn nomojn de bestoj kaj plantoj, kaj la onomatopeojn. Oni povas ankaŭ uzi ilin por emfazi vortojn, kiujn oni normale skribas per kanĝi aŭ rondaj kanaoj (simile al kursiva en eŭropaj lingvoj).
Uzado
Oni skribas per strekaj kanaoj :
Pliaj signoj
Tiuj kombinaĵoj de strekaj kanaoj taŭgas por noti eksterlandajn vortojn uzantajn fonemojn ne-ekzistantajn japanlingve.
Cachoeira Dourada
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Triângulo Mineiro e Alto Paranaíba (do "Triangulo Minas-Ĝerajsa kaj Alta Paranaibo") kaj en la mikroregiono Ituiutaba. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Strekaj kanaoj
Pliaj signoj
Tiu tabelo ne montras ĉiujn kombinaĵojn : iuj estas efektive tre maloftaj aŭ kritikataj.
Cachoeira Dourada
Ĝin apudas la rivero Paranaibo (rio Paranaíba), alfluanto al la Parano.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Strekaj kanaoj
Ortografio
Oni povas uzi la strekajn kanaojn por skribi japanajn vortojn: tiakaze la ortografiaj reguloj samas la regulojn de la rondaj kanaoj, notinde koncerne la vokalan daŭrigon (トウキョウ = Toukyou → Tōkyō (Tokio)). Notindas do, ke rōmaji (latinlitera transskribado) povas kaŝi iujn faktojn de la kanaa skribado.
Oni uzas, kiel ronda-kanae, kromsignojn ゛ (dakuten) kaj ゜ (handakuten) por estigi derivitajn silabojn (nigori) (カ ka + ゛ → ガ ga).
Kvankam tiu skribado ne distingas majusklojn kaj minusklojn, ĝi uzas etajn signojn. Tiuj estas uzataj por krei silabojn, kiujn oni ne povus noti direkte (ĉu ili ekzistas japane, ĉu ne). La antaŭa kanao en kombinaĵo ne havas plenan silaban valoron (oni legu ilin senvokale). Ekzemple, ニャ ne legiĝas niya (kiu estus skribata ニヤ) sed nya. Pro fonetikaj evoluoj, oni konu ne ĉiam evidentajn ekvivalentojn : tiel チョ estas sone chi-yo → chyo, sed oni elparolas fakte cho. Plie, ツ (tsu) estas uzata por noti duoblajn konsonantojn : ベッド legiĝas do beddo (lito, de la angla bed), kaj ne betsudo.
Kiam strekaj kanaoj taŭgas transskribi fremdajn vortojn aŭ sonimitojn, ili sekvas pliajn regulojn.
Distribucio
En analitiko, distribucio estas objekto simila al funkcio sed eble kun neordinaraj punktoj — ekzemple, la delta distribucio \delta(x). Teknike, distribucio estas kontinua lineara funkcionalo sur ia spaco de "bonaj" funkcioj (por la preciza difino de "boneco", vidu sube). La teorio de distribucioj estas lineara en senco ke oni povas fari linearan operaciojn je distribuoj (ekz., adicion, derivon, konverton de Fourier, k.t.p.), sed oni ne povas, ĝenerale, fari nelinearajn operaciojn (ekz., multiplikon).
Strekaj kanaoj
Ortografio
Ekzemploj de streka-kanaaj vortoj :
Distribucio
Difino
Konsideru malfermitan subspacon. Testa funkcio estas funkcio Difinu topologion sur la vektora spaco de testaj funkcioj sur U jene: se , do  se kaj nur se Distribucio sur U estas kontinua (laŭ supra topologio) lineara funkcionalo. En aliaj vortoj, la spaco de distribucioj estas la topologia dualo de  (laŭ supra topologio).
Strekaj kanaoj
Skribordo de strekaj kanaoj
La strekaj kanaoj, kiel ĉiuj ĉinaj kaj japanaj signoj, havas determinitan skribordon. Tiu ordo estas grava dum belskribado.
Distribucio
Funkcioj kiel distribucioj
Funkcio estas loke integralebla se kaj nur se ĝi estas integralebla (laŭ Lebesgue) sur ĉiu kompakta subspaco K\subset U. Difinu ĵeton  el spaco de loke integraleblaj funkcioj al spaco de distribucioj tian ke Tiu ĉi ĵeto estas bijekcio escepte ke T_f=T_g se kaj nur se f kaj g koincidas escepte sur nulmezura aro. Tial, normale oni skribas kvazaŭ loke integralebla funkcio estus distribucio.
Strekaj kanaoj
Origino
La strekaj kanaoj estis kreitaj apartigante parton de samsona kanĝi: ili do estas simpligitaj formoj de ĉinaj signoj. Oni kreis ilin por faciligi la japanan skribon por tiuj, kiuj ne konis la ĉinan skribon. Ili aperis iom post la rondaj kanaoj (dum la Heian-epoko), ili origine taŭgis noti la elparolon de nekonataj ĉinaj signoj por budaistaj studentoj.
Distribucio
La derivaĵo de distribucio
Se \alpha estas multindekso, difinu derivaĵon de distribucio  (laŭ poparta integralado) kiel Se la distribucio estas funkcio (laŭ supra ĵeto inter funkcioj kaj distribucioj), la derivaĵo kiel distribucio koincidas kun la derivaĵo kiel funkcio.
Multipliko
Oni povas difinu multiplikon inter distribucio kaj senfine derivebla funkcio (sed, ĝenerale, ne inter du distribucioj). Difinu la produton fS de distribucio S kaj senfine derivebla funkcio f tian ke
Strekaj kanaoj
Ceteraĵo
ISO 15924-kodo: Kana
Distribucio
Bontemperamentaj distribucioj
Oni ne povas difini konverton de Fourier de ĉia distribucio. Tamen, oni povas difini subaron de specialaj distribucioj — la bontemperamentaj (angle tempered) distribucioj — sur kiu oni povas difini konverton de Fourier.
Strekaj kanaoj
Ceteraĵo
Kana (skriftsystem)
Distribucio
Bontemperamentaj distribucioj
Konsideru eŭklidan spacon \mathbb R^n. Funkcio de Schwartz estas funkcio tia ke pro ĉia multindekso \alpha kaj \beta. Oni povas pruvi ke konvertaĵo de Fourier de funkcio de Schwartz estas alia funkcio de Schwarz.
Difinu topologion sur spaco de funkcioj de Schwarz tian ke  se kaj nur se: Bontemperamenta distribucio estas kontinua lineara funkcionalo (laŭ supra topologio). En aliaj vortoj, la spaco de bontemperamentaj distribucioj estas la topologia dualo de.
La spaco estas subspaco de, ĉar  estas subaro de  kaj konverĝeco laŭ  estas pli forta ol konverĝeco laŭ. Oni povas pruvi ke la derivaĵo de bontemperamenta distribucio estas alia bontemperamenta distribucio.
Difinu la konvertaĵon de Fourier \hat S de bontemperamenta distribucio kiel jenon: La konvertaĵo de Fourier de bontemperamenta distribucio estas alia bontemperamenta distribucio. Oni povas pruvi ke
La ondfronta aro kaj multipliko de distribucioj
Ĝenerale oni ne povas difini produtojn de arbitraj distribucioj. Tamen, oni povas uzi la koncepton de ondfronta aro difini produtojn de distribucioj kiuj verigas kelkajn kondiĉojn.
Se estas senfine derivebla funkcio, difinu la aron \Sigma(f) kiel la aron de punktoj  tiaj ke  ne kreskas malrapide kiel funkcio de.
Oni povas pruvi ke la konvertaĵo de Fourier de kompakte apogata distribucio estas senfine derivebla funkcio. La ondfronta aro (angle wavefront set) de distribucio S estas la aro  de punktoj  tiaj ke  por ĉiu testa funkcio \phi kun \phi(x)\ne0.
Biopsio
Biopsio (greke βιοψία, viopsía de malnovgreke βίος, bíos, „vivo“ kaj, ópsis, „vidado“) estas faka termino el la medicino por la forpreno kaj esploro de materialo (plej ofte histo) el viva organo. Pri ne viva organo oni parolas pri nekropsio. La forprenita histo (la "biopsaĵo") de faka kuracisto pri patologio estas ekzamenata helpe de mikroskopo. Sed ankaŭ kemiaj analizoj apartenas al la esploraj metodoj.
La ekscioj el biopsio permesas pritakson de malsanaj ŝanĝiĝoj de la ĉela strukturo de la materialo (patohistologio) de la esplorata histo. Aparte la demando, ĉu kancera histo estas "maligna", do kancere agreseme disvastiĝanta, aŭ "benigna", do relative sendanĝera el vidpunkto de disvastiĝo, plej ofte nur respondeblas pere de biopsio.
Formoj
Ekzistas diversaj formoj de biopsioj. Plej ofte uziĝas specialaj metalaj tubetoj, kaj oni nomas la biopsion laŭ la ekzake uzita speco de tubeto. Ankaŭ la vortokombino el "biopsio" kaj la esplorenda organo kutimas (do ekzemple hepata biopsio, muskola biopsio, pulma biopsio, rena biopsio).
Plej ofte oni komence per tranĉileto ĉizas la surfacan haŭton, aparte ĉe tubetoj kun kompare vasta diametro. Laŭ la esplorenda organo la biopsio povas esti plenumata per simpla vida kontrolo, aŭ per helpo de rentgeno, magneta resonanca bildigo aŭ sonografio.
Se nur eta parto de la esplorata materialo, ekzemple kancera histo, estas forprenata, uzatas la nomo "inciza biopsio" (angle incisional biopsy, germane  Inzisionsbiopsie). Se aliflanke forpreniĝas la tuta malsana histo dum la biopsio, uzatas la nomo "elciza (aŭ eltranĉa) biopsio" (angle excisional biopsy, germane Exzisionsbiopsie).
Romia religio
Romiaj temploj estis inter la plej gravaj konstruaĵoj en romia kulturo, kaj kelkaj el la plej riĉaj konstruaĵoj en romia arkitekturo, kvankam nur kelkaj pluvivas en iu speco de kompleta ŝtato. Hodiaŭ ili restas "la plej evidenta simbolo de romia arkitekturo". Ilia konstruo kaj prizorgado estis grava parto de antikva romia religio, kaj ĉiuj urboj de iu graveco havis almenaŭ unu ĉefan templon, same kiel pli malgrandajn sanktejojn.
6432 Temirkanov
6432 Temirkanov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, de facto en Rusio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa dirigento Jurij Ĥatujeviĉ Temirkanov (cirile: Юрий Хатуевич Темирканов'').
Sebastiano
Sebastiano estas esperantigo de tipe vira nomo, sed ankaŭ trovebla kiel familinomo, devenanta el la greka sebastos kaj signifanta honorulo. Ofta variaĵo de la nomo estas "Sebastian".
La hungara ekvivalento estas Sebestyén.
Hoort
Hoort estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Hagenow-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Alfred Edward Goodey
Biografio
La gepatroj de Alfred Edward Goodey estis William Henry Goodey kaj Rhoda Strutt kaj li naskiĝis en Derby en 1878. Li estis edukita hejme kaj en Whitworth School antaŭ ol viziti Derby School of Art. Li komencis kolekti oleo-pentraĵojn, akvarelojn, presaĵojn kaj fotojn en 1886, serĉante tiel foren kiel Amerikon por ĉio ajn rilata al Derby. Li eĉ komisiis artistojn por pentri samtempulajn vidojn de Derby, dezirante memori ĉion kio povus estis malkonstruita aŭ ŝanĝita.
Goodey havis gamon da interesoj inkluzivantaj naturhistorion kaj marŝadon tra Derbyshire; li estis amatora ŝekspira aktoro fondinta lokan societon kaj aranĝis "The Loft" por provludoj apud sia propra domo sur Lambourne Road. li estis priskribita kiel dando en golfkuloto kaj plena barbo kaj lipharoj kiu vizitadis sian preferatan trinkejon sur Sadler Gate kaj diskutis pri la demandoj de la tago. Tamen lia interesiĝo pri arto kondukis lin al prezidanteco de la Derby Sketching Club kaj sagaca okulo por pentraĵo helpis memori la historion de Derby kiu certigis lian notindecon.
Goodey amasigis rimarkindan memoron de Derby kiel ĝi ekzistis en la 19-a kaj frua 20-a jarcentoj, kaj en 1936 li donis pli ol 500 pentraĵojn al Muzeo kaj artgalerio de Derby. Li ankaŭ testamentis al la urbo pliajn artaĵojn kaj 13,000 pundojn uzotajn por konstrui aldonaĵon al la Muzeo. Li mortis en Derby en 1945 kaj la muzeo nun enhavas ne nur kolekton de Goodey sed la plej grandan kolekton de pentraĵoj faritaj de Joseph Wright of Derby. Kolekto de Goodey inkluzivis pentraĵojn de Alfred John Keene, membro de la familio Keene de Derby kiu inkludis lian patron kaj fotiston Richard Keene kiu publikigis la Derby Telegraph, kaj lian fraton William Caxton Keene. Tri el la pentraĵoj donitaj al Muzeo kaj artgalerio de Derby fare de Goodey estis faritaj de artisto Ernest Ellis Clark. Alia estis de C.T. Moore. Bildoj de lia kolekto estis publikigitaj de Urba Konsilio de Derby en la libro 'Goodey's Derby'.
Kneževi Vinogradi
Kneževi Vinogradi, hungare Hercegszőlős estas vilaĝo kaj samtempe centro de municipo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja. Ankoraŭ 8 vilaĝoj apartenas al la municipo. En ambaŭ lingvoj la nomo signifas: princo-vinberejo.
Situo
La komunumo situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Sombor-Beli Manastir. La lasta troviĝas 11 km-ojn for.
Historio
Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio.
Dobra (distrikto Łobez)
Dobra Nowogardzka - jen pole, germane Daber - estas urbo en la provinco Okcidenta Pomerio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Łobez.
Prunus padus
Prunus padus, aǔ paduso, estas specio de prunuso, indiĝena al norda Eŭropo kaj norda Azio. Ĝi estas falfolia, malgranda arbo aŭ granda arbedo, 8–16 m alta, kiu kreskas sude de la Arkta Cirklo en Norvegio, Svedio, Finnlando kaj Rusio. Ekzistas ankaŭ kelkaj arboj en Britio, Francio, Hispanio, Portugalio kaj en Balkano. Ĝi estas la tipo-specio de la subgenro Padus, kiu havas florojn kaj fruktojn (drupoj kiel ĉerizoj) en grapoloj; pro tio tia arbo nomiĝas ankaŭ grapolĉerizujo.
Karakterizaĵoj
Ekzistas du specioj:
Ekologio
La floroj estas hermafroditaj kaj polenitaj per abeloj kaj muŝoj. La frukto estas volonte manĝita per birdoj, kiuj ne malŝatas la adstrinĝecon.
Stacio Tōfukuji
Stacio Tōfukuji (japane: 東福寺駅 [Tōfukuĵi-eki], angle: Tōfukuji Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝijama, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Nara kaj 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan (ĉefa).
Prunus padus
Ekologio
Ermeno-tineo (Yponomeuta evonymella) uzas paduson kiel ĝian gastigantplanton, kaj la larvoj povas manĝi unuopajn arbojn senfoliaj.
Veneno
La glikozidoj prulaŭrasino kaj amigdalino, kiuj povas esti venenaj al kelkaj mamuloj, troviĝas en kelkaj partoj de P. padus, inkluzive de la folioj, tigoj kaj fruktoj.
Uzoj
La frukto de tiu arbo malofte estas uzita en okcidenta Eŭropo, sed estas ofte manĝita pli oriente.
Ĝi estis uzita medikamente dum la Mezepoko. [bezonatas klarigoj]
La ŝelo de la arbo, metita ĉe la pordo, laŭsupoze protektis kontraŭ pesto. [bezonatas klarigoj]
Ĝi ankaŭ estas vendita kiel ornamento en Nordameriko kiel Majarbo. [bezonatas klarigoj]
Tabuo kontraŭ la uzo de la ligno estis raportita fare de indiĝenoj de Advie, en nordorienta Skotlando, kiun opiniis la arbon "sorĉistinarbo".
Alcalá del Obispo
Alcalá del Obispo [alkaLA deloBISpo] (en aragona Alcalá d'o Bispe, kaj Alcalá de lo bispe​) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Hoya de Huesca (kies ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem nome Ŭesko) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). La municpo enhavas ankaŭ la loĝlokojn Fañanás, Ola kaj Pueyo de Fañanás.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko Hoya de Huesca. Ĝi estas sudoriente de la provinca kaj komarka ĉefurbo sur la valo de la rivero Guatizalema. La municipa teritorio limas norde kun Siétamo, nordoriente kun Angüés, oriente kun Blecua y Torres, sude kun Argavieso, sudokcidente kun Albero Alto, okcidente kun Monflorite-Lascasas, kaj nordokcidente kun Loporzano.
En la municipa teritorio de Alcalá del Obispo estas la flughaveno Huesca-Pirineos, kiu servas al la provinca ĉefurbo. Ĝi estis inaŭgurita en 2007.
La loĝloko Alcalá del Obispo mem (517 msm) estas je 12 km sudoriente de Huesca sude de Siétamo laŭ la ŝoseo A-1219, kaj norde de Argavieso laŭ la ŝoseo A-1218; kaj oriente estas Fañanás kaj Pueyo de Fañanás.
Historio
La loko estis loĝata de islamanoj, poste moriskoj. Ili lasis irigacian reton kaj loknomojn, kiel Alcalá mem, kun signifo "kastelo". Ekzisto de iama kastelo estas konfirmita per la iama nomo de la monteto sur kiu kuŝas la loĝloko nome "el Castillo" (la kastelo). Siavice tiu kastelo atestas pri la mezepoka gravo de la loko. Krome la cetero en la loknomo del Obispo (de la episkopo) sugestas la dependon de la episkopeco de la najbara urbo Ŭesko.
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Alcalá del Obispo akrigita pro la detruo de la milito: oni malaltiĝis el 432 loĝantoj en 1900 ĝis 213 en 1970 (oni perdis la duonon; poste oni rekuperiĝis ĝis nunaj 374 loĝantoj (2022) pro la aligo de apudaj loĝlokoj kaj pro proksimeco al la ĉefurbo.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (vitejoj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, fortika muelejo kaj ekstere naturaj lokoj.
Fanny Brice
Fanny BRICE (naskiĝis la 29-a de oktobro, 1891, en Nov-Jorko, Usono, mortis la 29-a de majo, 1951) estis usona komediistino kaj kantistino.
Fanny Brice estis la staĝa nomo de Fania BORACH, la tria infano de relative riĉaj drinkejaj propruloj de Hungaria juda descendo. En 1908, ŝi forlasis lernejon por labori en burleska revuo. Ŝi estas plej bona konata pro sia asocio kun Florenz Ziegfeld, kiu donis ilian titolon al siaj Ziegfeld Follies komencitaj en 1910 kaj kontinuintaj en la 1930-ajn jarojn.
En la 1921 "Follies" ŝi estis emfazigita perla kanto de la tango "My Man" (Mia Viro), kiu iĝis granda modkanto kaj estis ege asociata kun Brice en Usono por multaj jaroj. Ŝi faris gramafonajn registrojn de ĝi kaj aperis kantanta ĝin en sona filmo.
Dum la malfruaj 1930-aj, ŝi havis sian propran radioprogramon, kiu emfazis ŝin kiel bubaĉa etulo konata kiel "Baby Snooks."
Bone konata kiel komediistino, Brice estas plurtalenta ludisto. Ŝi povas kanti kantojn humore aŭ kun granda serioza emocio. Ŝi estis majstrino ĉe kaj parola kaj fizika komedio.
Fanny Brice mortis en Hollywood, Kalifornio.
Filmaj tributoj
Hollywood biografika filmo de Brice aperis en 1939 entitolata Rose of Washington Square (Rozo de Vaŝingtona Placo).
Filmaj historioj kontraŭ realeco
La dua edzo de BRICE estis hazardludisto Julius "Nicky" Arnstein. Funny Girl estas ĉefa eksemplo de la motivo, pro kiu filmoj kutime prenas liberaĵojn kun la vivoj de historiaj figuroj kaj/aŭ eventoj. La filmo sugestis ke Arnstein turnis al krimo ĉar li ne bezonis vivo sen Fanny. La reala Nicky senhonte parazitata je ŝin. La filmo ankaŭ sugestis li vendis falsajn obligaciojn. Li estis efektive parto de bando kiuj ŝtelis $5 milion de Wall Street (Murstrato, Nov-Jorko, Nov-Jorkio) obligaciojn. Anstatau de turnanta sin ene, kiel li faris en la filmo, Nicky venis en kovranta. Kiam li fine kapitiluĉis, li ne pledis kulpa, kiel, denove, li faris en la filmo, sed batalis la akuzaĵojn por 4 jaroj. Du infanoj naskiĝis de la edzo, se nur ilia knabino estas figurata.
Post Arnstein servis lian kondemnaĵo ĉe Fort Leavenworth (li antaŭe restis en karcero ĉe Sing Sing, kie Fanny visitis lin ĉio semajno), kormalsana Brice eksedziginta lin. Ŝi poste edzigis Billy Rose. Tiu edzeco, ankaŭ, fiaskis.
Ponto de la Kvincentjariĝo
La Ponto de la Centjariĝo (Puente del Centenario), populare, kvankam neoficiale Ponto de la 5-a Centjariĝo aŭ de la Kvincentjariĝo (Puente del V Centenario), estas stajponto situanta en Sevilo (Andaluzio, Hispanio) kiu permesas la transiradon tra la preterirejo SE-30 ĉe la rivero Gvadalkiviro. Temas pri la ponto kiu plej sude situas en la urbo kaj la unua ekde la enfluejo de la rivero. La ponto havas 120 metrojn (alteco), kreante 265 metrojn da longeco. Ĝia planko troviĝas je maksimuma alteco de 45 metroj super la Gvadalkiviro por ne ĝeni la pason de ŝipoj al la haveno de Sevilo.
La ponto iniciatiĝis kiel parto de la infrastrukturoj de la Internacia ekspozicio de Sevilo (1992) kaj laŭ la populara nomigo memorigas unuavice pri la 5-a centjariĝo de la tielnomata malkovro de Ameriko fare de la eŭropa publika konscio en 1492. Fakte ĝi dekomence aludis al la suba rivera "kajo de la centjariĝo" konstruata pro la centjariĝo de la moderna urba haveno en 1972.
Nigra-mara-kaspia stepo
La Nigra-mara-kaspia stepo aŭ Rusa stepo estas vasta stepo etendiĝante ekde la nordo de Nigra Maro ĝis la oriento de Kaspia Maro, ekde okcidenta Ukrainujo tra la Suda Federacia Distrikto kaj la Volgia Federacia Distrikto de Rusujo ĝis Kazaĥujo, estante parton de la pli vasta Eŭrazia Stepo, kaj limtuŝante la Kazaĥan stepon oriente.
Tiu stepo ankaŭ estas tersupraĵa ekoregiono el la eŭropa-siberia ekoprovinco de la palearktisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La ekoregiono kongruas kun samnoma ekoregiono difinita de la Eŭropa Vivmedia Agentejo. Biome ĝi apartenas al Mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj.
La termino Nigra-mara-kaspia regiono estas uzata en biogeografio por plantoj kaj bestoj de tiuj stepoj, kaj bestoj de Nigra Maro, Kaspio kaj Azova Maro. Genetika esploro identigis tiun regionon kiel la plej verŝajnan regionon kie okazis hejmkutimigado de la ĉevalo.
Priskribo
La stepo proksimume etendiĝas ekde Dnepro ĝis Uralo aŭ 30° ĝis 55° orienta longitudo, kaj ekde Nigra Maro kaj Kaŭkazo en la sudo ĝis la mezvarma arbaro kaj tajgo en la nordo, aŭ 45° ĝis 55° norda latitudo.
La Nigra-mara-kaspia stepo kovras areon de 994 000 km2, etendiĝante ekde orienta Rumanujo tra suda Moldava Respubliko, Ukrainujo, Rusujo kaj nordokcidenta Kazaĥujo ĝis Uralo. La Nigra-mara-kaspia stepo estas limigita de Orient-eŭropa arbarstepo al nordo, transira zono de miksaĵo de herbejoj kaj foliarbaroj.
En la sudo, la Nigra-mara-kaspia stepo etendiĝas al Nigra Maro, escepte de la krimeaj kaj okcident-kaŭkaza montar-marbordoj, kie la Krimea submediteranea arbarmasivo difinas la sudan randaĵon de la stepoj. La stepo etendiĝas ĝis la okcidenta marbordo de Kaspio en Dagestano, sed la pli seka Kaspia malaltaĵa dezerto troviĝas inter la Nigra-mara-kaspia stepo kaj la nordokcidenta kaj norda kaspiaj marbordoj. La Kazaĥa stepo limigas Nigra-mara-kaspian stepon en la sudoriento.
Nigra Maro, Kaspio kaj Aralo estas restaĵoj de Turgaj-Maro, etendaĵo de Paratetis-Maro kiu etendiĝis sude kaj oriente de Uralo kaj kovrante multon de la nuntempa Okcident-Siberia Malaltebenaĵo dum la Mezozoiko kaj la Kenozoiko.
Historio
Dum la Grek-romia antikvo la areo nomiĝis Skitujo kaj Sarmatujo. Dum pluraj jarmiloj la stepo estis uzata de multnombraj triboj de nomadaj rajdistoj, multaj el kiuj iris por konkeri landojn en la setlejaj regionoj de Eŭropo kaj en okcidenta kaj suda Azio. Finfine ĝi estis kondukita sub kontrolo de setleja popolo de Rusa Imperio en la 16-a jarcento ĝis la 18-a jarcento.
Kranakvo
La sama liversistemo uzita por trinki (trinkakvo) estas uzata ankaŭ por lavujo, necesejo, kaj en la uzo de lavmaŝinoj kaj de vestaĵoj kaj de teleroj. En kelkaj lokoj oni faris eksperimentaajn klopodojn por enmeti grizakvon netrinkeblan aŭ pluvakvon por tiaj duarangaj uzoj.
La aŭtoritatoj pri sano en diversaj regionoj uzis la liveradon de publika akvo kiel amasa medicino uzante la fluorigon. Tiu estas polemika temo pri sano, liberecoj kaj rajtoj de individuoj.
La disponeblo de kranakvo havigas multajn profitojn de publika sano. Normale, la sama administracio, kiu liveras kranakvon ankaŭ estas responsa pri ties forĵetado kaj traktado de la malŝarĝo de forĵetendaj akvoj.
Sistemo de liverado
Liveri kranakvon al grandaj urbaj aŭ antaŭurbaj populacioj postulas kompleksan sistemon kiu kolektas, stokas kaj purigas la kranakvon, tiuj sistemoj en la plej multaj kazoj estas sub la respondeco de profesia registara korpo.
Estas neceso tutmonde purigi kranan akvon, kaj tio estas ĉar akvopurigo estis pruvita tra la historio kiel faktoro kiu reduktas la riskojn de kontraktado de malsanoj kiel ekzemple ĥolero aŭ tifo kaj eĉ estas konsiderata grava faktoro en publika sano kaj pliboniganta vivdaŭron.
Lokaj geologiaj kondiĉoj influantaj grundakvon estas decidaj faktoroj en la naturo de la akvo kaj ofte igas la akvon "malmola akvo". Malsanoj rezultantaj de la konsumo de poluita akvo kaŭzas la morton de 1,6 milionoj da infanoj ĉiujare.
Károly Eberhardt
Eberhardt Károly (Pápoc, la 27-an de januaro 1825 – Gecse, la 8-an de decembro 1906) estis hungara liberecbatala oficiro, itala generalo. Li komence (ekde 1845) soldatservis en la aŭstra armeo, en 1848-49 dumbatalis la hungaran liberecbatalon. Post la armil-kuŝigo ĉe Világos, li elmigris kaj veturis al Turkio, kie li servis kiel majoro en la damaskaj bataloj (1850), en la Krima milito (1853-56) (kun nomo Abdurraman). En 1859, en Italio li estis komandanto de bataliono de Hungaraj Legionoj. En 1860 li iĝis kolonelo de iu armeo de Garibaldi. Li enpaŝis en 1860-61 la italan reĝan armeon kaj pensioniĝis komence de la 1870-aj jaroj kiel generalo. Post tio li loĝis klkajn jarojn en Pistoia, poste hejmenveturis meze de la 1880-aj jaroj kaj vivis en la hungara vilaĝo Geĉe.
Li partoprenis en la batalo de Aspromonte kontraŭ Garibaldi (1862). Pro tio li ricevis la Soldatan Honorordenon de Savoya (pro tio en 1862 la komandantan krucon, pli frue en 1861 la kavaliran krucon). La batalo kontraŭ Garibaldi dolore kortuŝis lin ĝisvive kaj portis en si mem la moralan ŝarĝon.
Pri liaj ordenoj, vivo oni ekspoziciis en 2005, en la Hungara Nacia Muzeo.
foto kaj hungara teksto
Jesus Christ Superstar
Jesus Christ Superstar ("Jesuo Kristo Superstelulo") estas rokmuzika opero el la jaroj 1969/1970 de la britoj Andrew Lloyd Webber (muziko) kaj Tim Rice (libreto), traktanta la lastan semajnon en la vivo de Jesuo Kristo vidata laŭ la okuloj de liaj adeptoj kaj kontraŭuloj.
La muzikalo estis ankaŭ filmita.
Kempfeld
Kempfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Dividendo
Dividendo estas parto de neta profito de kompanio aŭ de akcia entrepreno aŭ societo, kiu estas dividita laŭtempe inter la kompanianoj aŭ la akciuloj.
Oni elpagas la dividendon laŭ kuponoj, troviĝintaj sur la akcio. Pri grando de la elpagebla profito decidas la jara ĉefkunveno de akciuloj. La sumo de la dividendo (proporcio je la profito) influas la kurzoprezon de la akcio, kiu malsamas al la nomvaloro (nominala valoro).
La vorto devenas de la latina vorto dividere (dividi), tra la esprimo pars dividenda = divid`enda/disdonenda parto.
Ĉaruoj
La ĉaruoj - hispane charrúa - estis indiĝena, indiana etno de Sudameriko en nuna Urugvajo kaj la ĉirkaŭaj areoj de Argentino kaj Brazilo. Historie ili vivis en Urugvajo, Entre Ríos kaj Rio Grande do Sul. Ili estis duon-nomada popolo, kiu vivtenis sin per fiŝkaptado, ĉasado kaj kolektado.
Caém
Caém estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.368 loĝantojn en 2010.
Joe Zawinul
Josef “Joe” ZAWINUL (naskiĝis la en Vieno, mortis la  en Vieno) estis aŭstra ĵazisto (pianoludisto, sintezatoristo, bandĉefo kaj komponisto.
Biografio
Joe Zawinul ricevis instruadon por violono kaj akordiono. Kiam li estis dek-du-jara, li transiris al piano kaj studis poste en la viena konservatorio. Tie li konatiĝis la ĵazmuzikon. En 1951 li komencis ludi la pianon por ĵazbandoj en Vieno. En 1959 li ekhavis stipendion de muziklernejo en Bostono, sed li forlasis ĝin baldaŭ por labori kun la trumpetisto Maynard Ferguson. De 1961 ĝis 1970 Zawinul estis pianludisto kaj sukcesa komponisto de la ĵazbando de la fama saksofonisto Cannonball Adderley. Post mallonga kuniĝo kun Miles Davis en 1970/71, li fondis kune kun la saksofonisto Wayne Shorter la bandon Weather Report, kiu restis ĝis 1985 la plej sukcesa bando de fuzia muziko. En 1987 sekvis Weather Update kaj en 1992 la Zawinul Syndicate. Lia albumo Vienna Nights el la jaro 2005 estas dediĉata al Thomas Klestil, multjara amiko kaj prezidanto de Aŭstrio. En 2007 Zawinul malsaniĝis kaj restis ofte en hospitalo. Post sessemajna Eŭropo-turneo li mortis la 11-an de septembro 2007 en Vieno.
Lia ludo, kiu estas inspirita precipe de la bluso, kaj lia modera uzado de elektroniko faris de li unu el la plej gravaj ĵazistoj eŭropaj.