cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muel
Geografio
Muel estas municipa teritorio en la nordoriento de la komarko Campo de Cariñena norde de tiu de Mezalocha kaj oriente de tiu de Alfamén. La municipa teritorio estas ĉefe ebena, sed kun kelkaj izolaj montetoj kaj pli neregula zono sudoriente kun multaj torentoj kaj ravinoj. La rivero Huerva trapasas la teritorion de sudo norden. La altitudo gamas inter 650 sudoriente kaj 400 m borde de la rivero Huerva.
La loĝloko mem estas je 29 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je 424 msm sur la valo de la rivero Huerva. Ĝi estas tute inter Mozota kaj María de Huerva norde survoje al Zaragozo sekvante la fluejon de la rivero Huerva kaj Longares kaj Cariñena sudokcidente laŭ la Autovía Mudéjar A-23. Krome la regiona ŝoseo A-1101 ebligas la komunikadon kun Épila nordokcidente kaj kun Mezalocha sudoriente.
Charles Simic
Charles Simic (9-a de majo 1938 - 9-a de januaro 2023) estis usona poeto, eseisto kaj tradukisto de jugoslava deveno.
Muel
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Muel kie oni malaltiĝis el 1 605 loĝantoj en 1940 ĝis nunaj 1 400 loĝantoj laŭlonge de la jarcento, sed certe la perdo ne estis tiom forta kiom ĉe aliaj lokoj de la komarko parte pro la prospera ceramika industrio parte pro bona komunikado inter Karinjeno kaj Zaragozo. Evidente elmigrado foriris al Zaragozo kaj Cariñena.
OSI-modelo
La OSI-modelo estas la bazo por la ĝusta uzo kaj kunmetado de ĉiuj retaj protokoloj. Ĝi klasigas ĉiajn protokolojn en 7 tavoloj laŭ ilia nivelo en komunikado. Ĉia protokolo dediĉas sin ja al komunikado, sed laŭ pluraj manieroj: ekzemple, la kontrolo de perdo de bitokoj tra retkablo estas grava parto en protokoloj kiel Eterreto, sed tute malgravas kiam la celo estas klarigi strukturon de retpaĝo (ekz. per HTML). La du protokoloj funkcias vere samtempe; sed Eterreto laboras ĉe la fizikaj problemoj kaj HTML ĉe la aplikaciaj kaj prezentaj temoj. Tial apartenas ili al malsamaj tavoloj.
Muel
Ceramiko de Muel
Oni ne certas pri kiam startis la arta ceramiko en Muel, sed ja oni komprenas, ke la geografia medio ege influis super la potfarada stilo. La rivero Huerva havigis abundan akvon, kaj estis ankaŭ bonkvalito de argilo, produkto de miksaĵoj de teroj de apudaj lokoj. Sekve en 1048 alvenis al Zaragozo ankaŭ la plej fruaj azuleĥoj devenaj de la muelaj ceramikfabrikoj, laŭ mendo de Aben Tafa, ankoraŭ en islama regno. En la 16-a jarcento, la konstruitaj ceramikejoj okupis etendon de pli ol duono da kilometro; kronikoj de 1580 registris, ke preskaŭ ĉiuj lokanoj laboris tiusektore. Tamen laŭlonge de la 19-a jarcento la ceramiko dekadencis en la municipo kaj ĉirkaŭ la mezo de la 20-a jarcento jam restis en Muel nek forno nek ceramikisto aktiva.
OSI-modelo
La OSI-modelo klarigas teorie la 7 tavolojn ĉe komunikado. Tamen praktike, oni kutimas uzi modelon kun nur 5 tavoloj, montritaj en la kadro en tiu ĉi paĝo.
Aranĝitaj ekde la altnivela ĝis la malaltnivela, ili estas
Muel
Ceramiko de Muel
Ĉiuokaze lastatempe, la ceramika industrio de Muel rekuperiĝis kaj eĉ floras. Aktuale estas ses ceramikaj atelieroj en kiuj oni produktas popularan ceramikon de Muel, alterne kun la fabrikado de moderna artkreiva ceramiko. Aparte ekzistas almenaŭ unu ateliero por ekskluziva produktado de tiu lasta. Krome oni organizas ekspoziciojn de ceramiko.
Charles Simic
Vivo
Naskiĝis kiel Duŝan Simic en Beogrado, Jugoslavio. Lia infanaĝo estis ombrita per katastrofoj de la Dua Mondmilito. En 1953 li elmigris kun sia patrino kaj frato al Parizo kaj jaron poste aliĝis al la patro en Novjorko. Ili baldaŭ moviĝis al antaŭurbo de Ĉikago. Liaj studoj ĉe la Universitato de Ĉikago estis interrompitaj pro lia rekrutado en la armeo en 1961. Post lia liberigo en 1963 li studis por bakalaŭro en Universitato de Novjorko. En 1964 li geedziĝis kun Helen Dubin, kaj la paro havas du infanojn.
Liaj unuaj poemoj estis presitaj en la prestiĝa poeziorevuo, Chicago Review. Lia unua libro estis publikigita en 1966.
Corquoy
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Charles Simic
Vivo
Charles Simic publikigis pli ol dudek volumojn de poezio, eseoj kaj tradukoj de poezio. Li tradukis en la anglan el la lingvoj de Balkanio, el serba-kroata, makedona, slovena kaj ankaŭ el la franca. De 1973 li establis sian loĝlokon en Nov-Hampŝiro, kaj funkciis dum multaj jaroj kiel instruisto kaj preleganto en literaturo ĉe la Universitato de Nov-Hampŝiro, kaj eĉ kondukis la kreivajn skribklasojn.
Simic gajnis la Premion Pulitzer pro sia poezio en 1990, kiam li kolektis siajn poemojn en la libro "The World Is Not Over". En 2007 li estis deklarita la Nacia Poeto de Usono, kaj estas la 15-a poeto kiu havas tiun honoran titolon.
Ekzempla poemo de Charles Simic
Severa klimato
La cerbo mem ene de sia kranio Li estas tre malvarma,
Li similas al surfaco de tundro
Laŭ la skalo de la universo.
Vento el la galaksio,
Altaj montoj de glacio en la malproksimo.
Polusa nokto.
Granda pasaĝera ŝipo kaptita en la glacio.
Solecaj lumoj estas ŝaltitaj sur la ferdeko.
István Kausz
István Kausz [iŝtvAn kaŭs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kausz István estis hungara skermisto (spadisto), moderna pentatlonisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampionoj, ĉefkuracisto.
Charles Simic
Ekzempla poemo de Charles Simic
Silento kaj kruela malvarmo.
István Kausz
Biografio
István Kausz ekde 1949 li skermis kaj pentatlonadis en sportklubo. En 1951 lia pentatlona teamo estis la tria en la hungara ĉampionumo. Li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto en 1957. En universiado en 1959 li estis la unua kiel spadisto. la sekvaj jaroj li estis hungara ĉampiono sesfoje. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1964, kie lia skerma teamo estis la unua, krome en mondĉampionumoj li estis la unua dufoje (1959, 1962). Li estis hungara ĉampiono en skermo sepfoje plej ofte en teamo inter 1957-1969. En 1970 li forlasis la aktivan sporton, tamen li longe estis sportkuracisto ĉe naĝistoj. En 1976 li kandidatiĝis, ekde 1993 li estis ĉefkuracisto de Malsanulejo Rókus. Li ricevis premiojn inter 1960-2017.
Henry Stephens Salt
Henry Shakespear Stephens SALT (/sɔːlt, sɒlt/; 20-a de septembro 1851 – 19-a de aprilo 1939) estis angla verkisto kaj aktivulo por socialaj reformoj en la kampoj de prizonoj, lernejoj, ekonomiaj institucioj kaj traktado de animaloj. Li estis fama etika vegetarano, kontraŭ-vivisekciisto, socialisto kaj pacisto, kaj bone konata kiel literaturkritikisto, biografo, klasika fakulo kaj naturhistoriisto. Estis Salt kiu unue enkondukis Mohandas Gandhi al la influaj verkoj de Henry David Thoreau, kaj influis al Gandhi pri la studo de vegetaranismo. Oni konsideras lin "La patro de la bestaj rajtoj", ĉar Salt estis la unua verkisto kiu klare argumentis favore al Bestaj rajtoj, fakte en sia verko Animals' Rights: Considered in Relation to Social Progress (1892), pli ol al plibonigo de la animala bonfarto. Salt perceptis bestajn rajtojn kiel daŭrigo de la doktrino de homaj rajtoj de Thomas Paine kaj kiel daŭrigo de la doktrino de Mary Wollstonecraft pri virinaj rajtoj.
Croisy
- prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Henry Stephens Salt
Salt argumentis, ke ekzistas ligo inter socialismo kaj vegetarismo kaj retorike demandis sin: "Se tiuj, kiuj vivas egoisme koste de la laboro de aliaj, estas prave nomataj 'sangaviduloj', estas tiuj, kiuj kontentigas sian apetiton pri bestaj suferoj, kiuj ne rajtas havi similan kromnomo?" Laŭ li, preterpasi vegetarismon necesas en la socialisma movado por antaŭeniri al pli humana socio. Lia sindediĉo al socialismo kaj vegetarismo igis lin fondi la Humanisman Ligon.
Jenő Kamuthy
Jenő Kamuthy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Kamuthy skermis ekde 1950 en sportkluboj, lia majstro estis Béla Bay. Li estis membro de la hungara nacia teamo inter 1957-1976 160-foje, inter 1960-1976 li estis olimpiano kvinfoje, sed ankaŭ poste li partoprenis jam kiel sportdiplomato aŭ kuracisto. Li akiris po unu arĝentajn medalojn en Somera Olimpiko 1968 kaj Somera Olimpiko 1972, krome en mondĉampionumoj li estis la unua en 1957, la dua sesfoje (1961-1970), la tria dufoje (1959, 1973). Intertempe en 1963 li akiris medicinan diplomon en Medicina Universitato de Budapeŝto, kiun li levis al kirurgia diplomo post 4 jaroj. Inter 1996-2001 li estis hospitalestro. Li ricevis premiojn inter 1960-2022.
Respubliko Molossia
La Respubliko Molossia (angle: Republic of Molossia), ankaŭ nomata Molossia, estas mikronacio kiu postulas por si mem 4,5 hektarojn da tero proksime de Dayton, Nevado, kiu tamen nek estas agnoskata de suverena nacio nek de Unuiĝintaj Nacioj. La oficialaj lingvoj de la respubliko estas la angla kaj Esperanto.
Vyklantice
Vyklantice (Wiklantitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Respubliko Molossia
Geografio kaj klimato
La mikronacio situas en la usona dezerta ŝtato Nevado.
Vyklantice
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1410.
Respubliko Molossia
Geografio kaj klimato
La klimato tie estas seka kun temperaturoj ĉirkaŭ 35 °C. La tereno estas apenaŭ vegetita kaj estas hejmo de plantoj kiel artemizio aŭ pinjonpinoj.
Vyklantice
Partoj de municipo
La municipo havas kvar bazajn setlejunuojn (Vyklantice, Smrdov, Kateřinky kaj Petrovsko) kaj ses lokajn partojn: Staré Vyklantice, Nové Vyklantice, Starý Smrdov, Nový Smrdov, Kateřinky, Petrovsko).
Respubliko Molossia
Geografio kaj klimato
Je 45km de tie troviĝas Lago Tahoe kaj la urbo Virginia City. La plej proksima grava flughaveno ankaŭ troviĝas je 45 km, en Reno, Nevado.
Historio
La Respubliko Molossia estis fondita la 26-an de Majo 1977, tiutempe ankoraŭ sub la nomo "La Granda Respubliko de Vuldstein" (germane: Die Große Republik von Vuldstein), fondita de Kevin Baugh kaj lia amiko James kiel infana projekto. La ideo venis al la du viroj tra la filmo The Mouse That Roared (La muso kiu muĝis).
Milito kontraŭ la GDR
En 1983, kiam Kevin Baugh estis serĝento de la usona armeo en Okcidenta Germanio, li deklaris militon kontraŭ la GDR, ĉar laŭ siaj propraj deklaroj, li estis ĝenita pro "plurfojaj ĉiunoktaj leviĝadoj por batali kontraŭ la komunisman minacon". La GDR estis oficiale dissolvita ekde la germana reunuiĝo en 1990.
Turismo
Alia fonto de enspezoj por Molossia estas turismo. Ĉirkaŭ 200 homoj vizitas ĉiujare la mikronacion. Baugh kaj lia familio aranĝas rondirojn por turistoj de aprilo ĝis oktobro kiuj daŭras proksimume unu horon.
Vidu ankaŭ
Moresnet neŭtrala
Grandduklando Westarctica
Grandduklando Flandrensis
Torremormojón
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 28,24 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la jaro 1910. Ĝi distas 24 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĉirkaŭ la 10-a jarcento Asur Fernández zorgis pri la konstruado de la kastelo de Monzón kaj kiel strategia plifortigilo li ordonis starigi la kastelon de Torremormojón. Dekomence estis psoedantoj Pedro Ansúrez, Tello Fernández, Pedro Martínez kaj Pedro González de Lara. En la 12-a kaj 13-a jarcentoj estis posedantoj la familioj Girón kaj Téllez de Meneses, kaj poste ĝi iĝis reĝa propraĵo.
Dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio, la 15an de Januaro 1521 la reĝaj trupoj rifuĝiĝis en Torremormojón, sed estis tie dum mallonge pro la antaŭenirado de la komunumaj trupoj, kaj la 16an kaj 17an de Januaro la loĝloko suferis rabadon. Ĝi rekuperiĝis ekonomie en la 17-a jarcento pere de la elmigrintoj kiuj riĉiĝis en Ameriko.
En 916, en la testamento de Ordoño la 2-a oni citas la loĝlokon kiel «Montemolión» kaj en la 11-a jarcento kiel «Torre de Monte Molión». En 1114, la grafo Ansúrez mencias la lokon kiel «Illa Torre de Mont Mojon» aŭ «Illa Torre de Monte Mojone». En la 16-a jarcento la loko nomiĝis «Villa de Torremormoxon» kaj foje kaj en la 17-a jarcento «Villa de Torre de Mormoxon». Dum la 20-a jarcento la nomo estas Torremormojón, sed ties loĝantoj nomas ĝin familiare «La Torre» (La Turo).​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Maria de la Kastelo, la kastelo mem, la Konvento de Sankta Maria de la Pieco, kolombejoj ktp. Nuntempe estas ventogeneratoroj.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Preĝejo Ĉielenpreno de Maria (Bad Blankenburg)
La Preĝejo Ĉielenpreno de Maria (germane: St. Mariä Himmelfahrt) estas romkatolika kirko en Bad Blankenburg, Germanujo (Pestalozzistraße 28). Ŝirma paroĥo estas la komunumo de Preĝejo Kristokorpo (Saalfeld).
Historio
La meto de fundamenta ŝtono faritis paskan lundon (19.4.1954). La planoj estas de la arĥitekto Johannes Reuter, la altarobildon kreis Rudolf Brückner-Fuhlrott. Konsekriĝo iĝis fare de helpepiskopo Joseph Freusberg en la 26./27.5.1956. Kvar novaj sonoriloj alvenis en 1963 el Apolda. Memstareca paroĥa efektiviĝis en la 14.9.1964 ĉar antaŭe la komunumo estis animzorgada filio de la paroĥo de Rudolstadt. En la 1.7.2012 reveno en la sinon de la rudolstadt-oj faritis ĝis novstrukturigo fare de la Episkopujo de Erfurto kiu ekvalidis en la 1.1.2021. De tiam ŝirme respondecis Saalfeld.
Orgeno
La orgenon kun 18 registrojn sur du klavaroj kaj pedalo konstruitis en 1971 fare de la firmao Orgelbau Schönefeld el Stadtilm.
Animzorgantaro
Jen ĉiuj katolikaj pastroj de Bad Blankenburg de ekde la Dua mondmilito:
Aladár Münnich
Aladár Münnich [muniĥ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Münnich Aladár estis hungara arkitekto, urbanizisto. Lia nobela antaŭnomo estis jánosvölgyi [jAnoŝvoldji].
Aladár Münnich naskiĝis la en Szepesigló (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Spišská Nová Ves en Slovakio), li mortis la  en Montrealo (Kanado).
Biografio
Aladár Münnich maturiĝis en luterana gimnazio en Budapeŝto, poste li studis en Charlottenburg kaj Munkeno kaj akiris arkitekturan diplomon en 1913. Post la diplomo li eklaboris en Londono en ateliero de en:Fred Rowntree, post jaro en Budapeŝto ĉe Flóris Korb. Li finbatalis la 1-an mondmiliton, li ricevis armeajn premiojn. En 1920 li malfermis propran arkitekturan firmaon. Li planis ĉiuspecajn konsruaĵojn, ekzemple muzeojn, bankojn, ludomojn, familiajn domojn, lernejojn, hotelojn, industriaĵojn. Ekde 1933 li partoprenis en urbanizado de Budapeŝto, en 1942 li ricevis la titolon ĉefkonsilisto. Post la 2-a mondmilito li estis urbanizisto, sed pro la komenciĝinta komunismo li disidis en Kanadon, kie li estis arkitekto. Li edziĝis en 1923, 2 filoj naskiĝis en 1923 kaj 1929.
Valle del Retortillo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 62,75 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 174 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 38 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
La municipo Valle del Retortillo estis kreita en 1973 per la kunigo de la iamaj municipoj Abastas, Añoza, Villalumbroso kaj Villatoquite.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, kolombejoj ktp.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1980
La olimpiko estis ombrigita pro tio, ke multaj okcidentaj ŝtatoj bojkotis ĝin pro la invado de la sovetunia armeo al Afganio en decembro 1979 - la nederlandanoj ne sekvis tiun bojkoton, nur sendis malpli da sportistoj ol kutime kaj proteste ne uzis la flagon de Nederlando kiel simbolo, sed la olimpikan flagon, kiu aparte forte simboligu pacon precipe inter ŝtatoj.
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
(159399) 1998 UL1
Orbito
Ĝia orbita periodo (689,106 tagoj) estas tre proksima de tiu de Marso (686,971 tagoj), ĝi do estas en 1:1 kun Marso kaj 1:3 kun Venuso.
Andrej Ivanoviĉ Jeremenko
Andrej Ivanoviĉ Jeremenko (korekta transskribo Jerjomenko, sed enviviĝis nefonetika transskribo; ruse Андрей Иванович Ерёменко; Markivka ĉe Luhansk, Rusa imperio, hodiaŭ orienta Ukrainio – la 19-an de novembro 1970) estis soveta armeestro, marŝalo de Sovetunio, heroo de USSR kaj heroo de ĈSSR.
Marŝalo Andrej Jeremenko liberigis Ostravon, Olomouc-on kaj Pardubice-on.
Familio
El du geedzecoj li havis kvin filojn kaj du filinojn. La unua edzino Eudokie Fjodorovna kun pli juna filo pereis en Vilno komence de la dua mondmilito, duan fojon li edziĝis en batalfronto kun sanitara flegistino el kampa malsanulejo Nina Ivanovna.
Dun-sur-Auron
estas urba komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj estas la centro de samnoma kantono .
La Groutte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Storm
Storm (aŭ The Storm kiel ili aperis en sia unua verko), origine Los Tormentos, estis unu de la historiaj hispanaj muzikgrupoj de ŝtonroko, formita en 1969 en Sevilo (Andaluzio).
Kariero
La grupo formiĝis en 1969, laŭ la nomo Los Tormentos, sed ili tuj iĝis definitive Storm laŭ indiko de ilia administristo, José Luis Fernández de Córdoba. Ili oftis ĉe kluboj de Madrido kaj Barcelono, pro kio ili sufiĉe famiĝis por ke la diskeldonejo BASF registris ilian unuan LP, titolitan The Storm, kiu miksas ŝtonroka heavy kaj psikedelon, kaj kombinas kantojn en hispana, en angla kaj instrumentajn pecojn.
La 13an de decembro 1974 ili kunkoncertis kun la grupo Queen, kaj ricevis publikan gratulon de Freddie Mercury mem. En tiu epoko, ili enkondukis en sian muzikon ritmajn elementojn de flamenka deveno, pro kio kelkaj fakuloj inkludas ilin inter pioniroj de la nomita andaluza rokmuziko.
Tago de Afriko
La Tago de Afriko estas la ĉiujara memorfesto pro la fondiĝo de la Organizaĵo por Afrika Unueco (OAU) (nun konata kiel la Afrika Unio) la 25-an de majo 1963. Ĝi estas fame konata en diversaj landoj sur la afrika kontinento, same kiel ĉirkaŭ la mondo.
Historio
La Unua Kongreso de Sendependaj Afrikaj Ŝtatoj okazis en Akrao, Ganao la 15-an de aprilo 1958. Ĝi estis kunvokita de la Ĉefministro de Ganao Dr. Kwame Nkrumah kaj partoprenis reprezentantoj de Egiptio (tiam ĝi estis parto de la Unuiĝinta Araba Respubliko), Etiopio, Ganao, Liberio, Libio, Maroko, Sudano, Tunizio kaj Kamerunio. La Respubliko de Sudafriko ne estis invitita. La konferenco ekspoziciis progreson de liberigaj movadoj sur la Afrika kontinento aldone ĝi simbolis la persistemon de la afrikanoj por liberigi sin de eksterlanda dominado kaj ekspluato.
Storm
Kariero
En 1976, la grupo disiĝis, ĉar la membroj devis plenumi la militservon, sed antaŭ la fino de 1978 ili rekuniĝis kaj pluigis siajn turneojn. Ili publikigis sian sekvan albumon, El día de la tormenta (La ŝtormtago), en 1980, anstaŭiginte la basgitaron pere de Pedro García anstataŭ Pepe Torres. Unu jaron poste, en 1981, la grupo retiriĝis definitive.
En 2004, mortis la klavaristo, Luis Genil, kaj la cetero de la bando faris tri koncert-omaĝojn en Sevilo, kaj rekuniĝis en 2011 por la Festivalo "Rock por Palestina" okazigita en la 25an de februaro, samurbe. En 2014 la grupo surprizigis per unua studialbumo el nepublikigita materialo en pli ol 30 jaroj, nome "Trilogía".
Ids-Saint-Roch
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Zsigmond Quittner
Zsigmond Quittner [ĵigmond kvitner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Quittner Zsigmond estis hungara arkitekto. Lia nobela antaŭnomo estis vágfalvi ekde 1904.
Zsigmond Quittner naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Vieno.
Biografio
Zsigmond Quittner devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Teknologia Universitato Munkeno en 1878. Lia ĉefinstruisto estis de:Gottfried von Neureuther. Post siaj studoj li studvojaĝis en Eŭropo, Azio kaj Afriko. Ekde 1880 li laboris en Budapeŝto ĝismorte. Li mortis en Vieno, sed li estis entombigita en Budapeŝto. Li ricevis reĝan premion kaj li havis edzinon.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Csaba
La familia nomo Csaba [ĉaba] estas nomo en Hungario kaj en ties diasporo. En aliaj lingvoj ekvivalento mankas, en la nelatinaj alfabetoj la nomo estas legebla en fonetika transskribo (ĉ). La nomo Csaba estas plej ofte persona nomo.
Pri origino, ties signifo ne estas klara, sed aldoniĝas, ke ĝi aperas en la hungara mitologio. Oni ofte opinias, ke Csaba estas turkdevena.
Ofteco
La nomo dum la mezepoko estis malofta. En la 19-a jarcento signifaj poetoj enŝovis la nomon en siaj poemoj, kiu abrupte estis bona propagando. Nuntempe Csaba estas populara, ankaŭ en Rumanio.
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.
La Celette
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Loye-sur-Arnon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Sándor Radó (arkitekto)
Sándor Radó [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Radó Sándor estis hungara arkitekto. Lia origina familia nomo estis Rozenfeld.
Sándor Rozenfeld naskiĝis la en Mohács, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Radó devenis el juda familio. Li akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1903. Inter 1905 kaj 1923 li estis arkitekto, ĉefarkitekto en Marosvásárhely/Târgu Mureș. Intertempe en 1916 li edziĝis. En komence de la rumana erao lia statuso ĉesis, tial li establis propran arkitekturan atelieron. En la 1930-aj jaroj li estis nelonge vicurbestro de Târgu Mureș. Pro la alvenanta fronto li translokiĝis al Budapeŝto en 1944.
Nacia monumento de la dua mondmilito
Nacia monumento de la dua mondmilito estas monumento kaj muzeo en Ĉeĥio, kiu apartenas inter unu el fakaj laborlokoj de Silezia landa muzeo. Ĝi troviĝas survoje inter urboj Ostrava kaj Opava en municipo Hrabyně. Ties devena nomo sonis Monumento de Ostrava operaco. Ĝi estis konstruita sur loko de la plej pezaj bataloj de la tn. Ostrava operaco fine de la dua mondmilito, en kiu partoprenis ankaŭ la 1-a ĉeĥoslovaka armea korpuso.
La areon kreas administra konstruaĵo kaj la monumento mem, kies konsisto estas du "turoj" aŭ ankaŭ kojnoj, interne kiuj troviĝas spacoj de ekspozicio. Antaŭ la turoj estas granda alven-areo, kie okazis soldataj ĵuroj de novuloj. Proksime de la monumento estas lokigita ankaŭ historia soldata tekniko kaj simbola tombejo kun nomoj de 13000 falintaj sovetaj kaj ĉeĥoslovakaj soldatoj kaj ankaŭ torturitaj loĝantoj de la norda Moravio kaj Silezio.
Historia evoluo
La monumento estiĝis en la 1970-aj jaroj; fundamenta ŝtono al la konstruado estis metita la 29-an de aprilo 1970, dum ĉeesto de tiama prezidento Ludvík Svoboda kaj komandinto de la 4-a ukraina batalfronto, marŝalo Andrej Ivanoviĉ Jeremenko. Sed oni komencis konstrui nur en la jaro 1976 kaj la monumento estis malfermita al la 35-a datreveno de la liberigo de ĈSR en la jaro 1980, tiam kiel Monumento de Ostrava operaco. Devene la monumento estis loko de pieto, ne kiel muzea objekto, ĉar la ekspozicio mem, kiu prezentis la ostravan operacon, estis malfermita en kastelo en Kravaře. Sed dum la jaroj pli ol la simbolo de la liberigo la monumento fariĝis montraĵo de socialisma monumentismo, pli poste ĝi plie kadukiĝis.
Nederlando en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Nacia monumento de la dua mondmilito
Historia evoluo
Ekde la jaro 1992 la monumento fariĝis konsisto de Silezia landa muzeo. Pro decido de la registaro ĝi estas ekde la jaro 2000 centra monumento de la dua mondmilito en Ĉeĥio. En la jaro 2005 ĝi estis pro rekonstruo fermita, la riparo okazis ekde la jaro 2006. La Nacia monumento de la dua mondmilito estis solene malfermita la 29-an de aprilo 2009. Post la remalfermo la nuntempa ekspozicio disvastiĝis ankaŭ je eksponaĵoj de ĉeĥoslovakaj legioj, ĉeĥoslovakaj aviadistoj en Anglio kaj Francio kaj pluaj interesaĵoj.
Preĝejo Sankta Anna (Nyírtelek)
La preĝejo Sankta Anna estas romkatolika historia monumento en urbo Nyírtelek (Hungario).
Historio
La nuna loko de Nyírtelek ĝis 1952 estis ekstera parto de Nyíregyháza kun sporadaj loĝantoj. En tiu loko grafa familio konstruis privatan kapelon inter 1879-1880, sed por diservoj ankaŭ la proksimaj loĝantoj uzis ĝin. Pli frue la katolikoj uzis proksime alian kapelon. La kapelo estis trakonstruita en 1935, samtempe levita kirko.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, sed en la korto troviĝas ankaŭ monumento de falintoj dum la 1-a mondmilito. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas, malsupre la enirejo funkcias. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La turpinto estas oklatera piramido. La navo finiĝas en plurlatera absido, kiu estas iomete malpli alta kal larĝa, ol la navo. La absido estas plurlatera.
Kermeso okazas dimanĉe depost la 26-an de julio.
Mornay-Berry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Neuvy-le-Barrois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Nederlando en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teaman partoprenon aŭ nepartoprenon la Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio.
Osmery
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Saint-Aignan-des-Noyers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Raymond (Cher)
Raymond estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Saint-Denis-de-Palin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Reichenburg (stacidomo)
Reichenburg estas fervoja stacidomo en Reichenburg, Svislando.
Hispanio en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Hispana Olimpika Komitato.
Kupra (II) hidroksido
Kupra (II) hidroksido aŭ duhidroksido de kupro estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la kupra (II) oksido aŭ hidrolizo de kupraj (II) saloj. Kupra (II) hidroksido estas verda aŭ blueca senodora solidaĵo, solvebla en amoniako, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kupra (II) hidroksido prezentas du hidroksilajn grupojn ligitajn al kupratomo. Ĝi konsistas je 1 kupratomo, 2 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Kuprika duhidroksido estas vaste uzata kupra fungicido. Ĝi havas malaltan akvan solveblecon kaj malaltan volatilecon. Kiel peza metalo, kupro mem ne degradiĝas en la vivmedio. Ĝi estas modere toksa por mamuloj kaj plejmulto el la biodiverseco. Ĝi estas efika ĉefe kontraŭ vasta gamo da fungaj patogenoj inkluzive de melduoj kaj folimakuloj. Kuprobazaj produktoj pruviĝis afekcii kontraŭ multaj fungaj patogenoj en kampo-eksperimentoj.
Belgio en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Belga Olimpika Komitato.
Kiko Veneno
José María López Sanfeliu (Figueres, Provinco Ĝirono, 3a de aprilo 1952), plej ofte konata kiel Kiko Veneno, estas hispana muzikisto.​
Kariero
June li veturis tra Eŭropo kaj Usono, kie li konis koncertojn de artistoj kiuj influos lin, kiel Frank Zappa kaj Bob Dylan. Kun la fratoj Rafael kaj Raimundo Amador, li formis la grupon Veneno. En 1977 ili publikigis la samnoman albumon produktitan de Ricardo Pachón. Kvankam ĝi ne estis tre sukcesa tiam, ĝi estas konsiderata nun disko fundamenta por la hispana nuntempa muziko.
En 1979 li kunlaboris en la disko La Leyenda del Tiempo de Camarón de la Isla. La kontribuo de la junaj Veneno en la fina rezulto de tiu disko iĝis ŝlosila. Kiko estas fame rekonata kiel aŭtoro de tre populara kanto Volando voy, sed li partoprenis ankaŭ en aliaj kantoj de la disko: Mi niña se fue a la mar (vortumado de Federico García Lorca / muziko: R. Pachón kaj Kiko Veneno), Viejo Mundo (vortumado de Omar Ĥajam / muziko de Kiko Veneno) kaj Homenaje a Federico (vortumado de F. G. Lorca / muziko de R. Pachón kaj Kiko Veneno).
En 1982, dum la nomita Madrida "Movida", li iris al Madrido por registri sian unuan diskon soloan: Seré Mecánico por Ti, kaj post diversaj kunlaboroj li registris El Pueblo Guapeao (1989) kiu iĝis pli populara. En 1992 li aliĝis al la laboristaro de BMG-Ariola kio helpis lian karieron, kaj tiukadre li publikigis albumojn Échate un cantecito (1992) kaj Está muy bien eso del cariño (1995), el kiuj la unua famigis Kiko pere de kantoj kiel "Echo de menos", "Lobo López", "Joselito" kaj "En un Mercedes blanco", kiuj sukcesis kaj permesis al li ekde tiam dediĉis sin ekskluzive al muziko.
En la 21-a jarcento li plue registris, koncertis kaj kunlaboris kun tre diversaj artistoj kaj grupoj.
Kiko Veneno kaj Martín Buscaglia
El Pimiento Indomable (2013 kaj 2014).
Saint-Pierre-les-Bois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Hungario en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Hungara Olimpika Komitato.
Britio en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021.
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Saint-Hilaire-en-Lignières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Brakumkuseno
Dakimakuro (jp. 抱き枕 dakimakura) aŭ brakumkuseno estas granda kuseno por brakumoj kaj/aŭ dekoraciado. Ili ofte estas uzataj kiel komfortigaj objektoj de junuloj kaj infanoj en Japanio kaj aliaj landoj.
En la fino de la 1990-aj jaroj, brakumkusenoj iĝis parto de la internacia otaka kulturo. Ekde tiam, oni ofte surmetas bildojn de elpensaj geroluloj (ĉefe de amimeo kaj mangao) sur ili.
Dimensioj
Malkiel kapkusenoj, brakumkusenoj estas tre longaj por konveni al dimensioj de la tuta homa korpo. La normigaj dimensioj komence estis 160 × 50 cm, sed ekster Japanio ili ofte estas 150 × 50 cm. La lastaj dimensioj disvastiĝis pro limigoj de poŝtaj servoj, tra kiuj oni ofte ricevas brakumkusenojn. Iuj produktistoj proponas ankaŭ aliajn dimensiojn, sed la normigaj kutime estas taŭgaj por plejaj aĉetantoj.
Huerva (rivero)
La rivero Huerva nomita populare ankaŭ La Huerva, estas rivero de nordorienta Hispanio, alfluanto de la grandrivero Ebro. Ĝi ekfluas en la montaro Sierra de Cucalón, Iberia Sistemo, en Fonfría, Teruelo, sur 1280 m de altitudo. Ĝi pasas ĉe lokoj kiel Fonfría (ekfluo), Bea, Lagueruela, Ferreruela de Huerva, Villahermosa del Campo, Badules, Villadoz, Villarreal de Huerva, Mainar, Cerveruela, Vistabella de Huerva, Tosos (iam Alcañiz de la Huerva), Villanueva de Huerva, Mezalocha, Muel, Mozota, Botorrita, María de Huerva, Cadrete, Cuarte de Huerva, kaj, fluinte 128 km, enfluas al la rivero Ebro ĉe la urbo Zaragozo. Ĝi havas basenon de 1020 km². Ĝia averaĝa kontribuo al Ebro estas de 67 hm³ ĉiujare.
En la monato septembro 1830, la rivero Huerva suferis du gravajn altajn akvonivelojn. La unua okazis la 2an, ruinigis la muregojn de Ojo de la Huerva. La dua la 13an estis tiom granda ke enirante en la fluejon de la grandrivero Ebro, haltigis ĝian fluadon.
Raimundo Amador
Raimundo AMADOR Fernández (Sevilo, 26-a de majo 1959) estas hispana muzikisto (gitaristo, kantisto, komponisto, aranĝisto).
Kariero
En 1981, li grupiĝis denove kun sia frato Rafael kiel fuzia grupo Pata Negra. ​ Li lasis Pata Negra pro malkonsento kun sis frato, kaj registris sian lastan koncerton en 1989. Amador kreis novan grupon de flamenka bluso, kun la iama gitaristo de la grupo Guadalquivir, nome Luis Cobo, "El Manglis". Kun tiu grupo, nome Arrajatabla, publikigis ununuran diskon, Sevilla blues (Fonomusic, 1992).
Poste li entreprenis soloan karieron kaj kunlaboris kun tre diversaj artistoj kiel B.B. King, Björk, Concha Buika, SFDK kaj aliaj.
Dogma Crew
Dogma Crew estis sevila muzik-grupo de hiphopo formita de: Dj Lázer (Dj), Hijo Pródigo (MC), Legendario (MC), Demonio (MC), Puto Largo (MC) kaj Zonah (produktoro) kiu lasis la grupon post ili unua albumo. La grupon oni kreis post la dissolvo de du iamaj grupoj, nome "Toque de queda" kaj "La clave". Dogma Crew proponas repon kun makiavelaj kaj malhelaj nuancoj, krom forta sociala protesto.
Ili ekkarieris per sonmaketoj, kaj ilia unua albumo estis "Block Massacre" en 2003. En 2005 ili partoprenis en la dokumenta filmo "Sevilla City" de Juan José Ponce kun aliaj artistoj kiel ToteKing, SFDK kaj Juaninacka, en kiu oni montras la ĉiutagan vivon de repistoj for de la falsa mita bildo de la etoso de hiphopo.
Kupra (I) hidroksido
Kupra (I) hidroksido aŭ hidroksido de kupro (I) estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la kupra (I) oksido aŭ hidrolizo de kupraj (I) saloj. Kupra (I) hidroksido estas verda aŭ blueca senodora solidaĵo, solvebla en amoniako, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Kupra (I) hidroksido prezentas du hidroksilajn grupojn ligitajn al kupratomo. Ĝi konsistas je 1 kupratomo, 2 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Gomboco
La Gomboco (//) estas la unua fizika ekzemplo de homogena tridimensia objekto konveksa entenante unikan punkton de stabila ekvilibro kaj unikan malstabilan punkton. Metita sur ebena surfaco, ĝi revenas ĉiam al la sama pozicio. Objekto posedante tiun proprecon neniam estis observita en la naturo. Ĝia nomo venas el la hungara gömb, « sfero ».
Karakterizaĵoj
La Gomboco estas homogena kaj konveksa objekto : ĝia maso estas uniforme distribuita kaj ĝi posedas neniun kavecon.
Ĝi estas mono-monostatika, ĝi entenas:
Ekzemplo de objekto mono-monostatika estas la staremulo: sed la gomboco ne havas kontraùpezilon permesante reveni en vertikala pozicio : ĝi estas perfekte homogena.
Historio
La ekzisto de homogenaj, konveksaj kaj mono-monostatikaj objektoj estis supozita de la Rusia matematikisto Vladimir Arnold en 1995. Se estas facila konstrui objekton ne-homogena (staremulo) aŭ ne konveksa (sfero malplenigita) posedante tiujn posedaĵojn, estas konsiderinde pli malfacila kontentigi tiujn du kondiĉojn samtempe tenante la ekziston de la pozicioj de stabila kaj malstabila ekvilibro.
La pruvo de la ekzisto estis farita en 2006 de du hungaraj sciencistoj, la matematikisto Gábor Domokos kaj la inĝeniero Klaki Várkonyi de la politeknika kaj ekonomia Universitato de Budapeŝto. Post teoria demonstrado de la ekzisto, ili donis fizikan ekzemplon. La formoj de la matematikaj ekvacioj iĝis tamen tre proksimaj de sferoj (pro tio Gömböc, de Gömb kiu signifas sfero en hungara).
Biologio
La formo de la gomboco povas esti uzita por klarigi la mekanismojn de elturniĝo de la bestoj kun karapacoj. Efektive la geometrio de la karapaco estas tre ligita al la kapablo de la besto al elturniĝo se li estas lokita sur la dorso. La hinda stela testudo estas la plej simila al gomboco.
Por la bestoj kiel la skaraboj, la karapaco estas tre ebena, kaj la mekanismo de elturniĝo postulas multe da penado kaj de movoj de faltoj.
Riedmatt SZ (stacidomo)
Riedmatt SZ estas fervoja stacidomo en Wollerau, Svislando.
Gomboco
Geologio
La natura abrazio malpliigas la nombron da ekvilibropunktoj, alproksimiĝante al la gomboca formo sen neniam atingi ĝin.
Reprezentado en la artoj
Multnombraj artistoj estis inspiritaj de la gomboco.
Kiel la kubo de Ernö Rubik, temas pri matematika objekto kiu arigas publikan atenton. Domokos kaj Várkonyi ricevis premion : la kruco de kavaliro de la respubliko de Hungario. La gomboco aperis en la listo de la 70 plej interesaj ideoj de la jaro 2007 de Nov-Jorko Times.
esperanto
En preskaù ĉiuj lingvoj la vorto estas : Gömböc. ĉar en hungara la "c" estas sama prononco kiel esperanto, bonas nur aldoni la "o". Iu aĵo povas havi gombocan formon ( do adjektivo en esperanto).
Malgrandaj Knabinoj
Malgrandaj Knabinoj (Little Girls) estas kanto de la usona bando Oingo Boingo. La kanto estas el ilia albumo 'nur knabo'.
Puŝkarne (stacidomo)
Puŝkarne (Пушкарне) estas fervoja stacio en Hrabovske (Sumia provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Košetice (apartigilo)
Nomon Košetice portas pluraj setlejoj:
Elaeagnus
Eleagno (Elaeagnus) estas plantgenro kun ĉ. 45–90 specioj ene de la familio de la Eleagnacoj (Elaeagnaceae).
Priskribo
Elaeagnus-specioj toleras froston kaj estas fortikaj, ĉiamverdaj aŭ deciduaj arbustoj aŭ malgrandaj arboj, kiuj kreskas alten sen apogo aŭ malofte grimpas. Kelkaj specioj havas dornojn. La folioj, la arboŝelo de junaj branĉoj kaj la florburĝonoj estas kovritaj de arĝentaj, blankaj aŭ brunecaj skvametoj, simile al la parenca hipofeo. La folioj staras alterne kaj la folirando estas plej ofte glata.
Venesmes
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Farofa
Farofa estas la maizfaruno aŭ komuna faruno brogita aŭ rostita, kutime kovrita per graso aŭ butero, al kiu oni povas aldoni diversajn ingrediencojn kiel salo, viando kaj spicoj. Farofa troveblas komerce produktita kaj pakita, sed estas ofte preparita hejme surbaze de familiaj receptoj, kiuj varias laŭ regiono de la lando.
En Brazilo, kie farofa estas ĉefe manĝata, receptoj postulas ke kruda faruno estu rostita kun abunda butero, vegetaĵa oleo aŭ olivo, kiu povas esti akompanata de lardo, cepo, ajlo, kolbaso, ĝis oriĝo. Ĝi estas foje servita kiel akompano al brazila feijoada kaj brazila kradrostado.
Elaeagnus
Priskribo
La floroj staras unuope aŭ multfoje kune en la foliakseloj. La duseksaj floroj havas simplan perianton. La floroj estas kvarnombraj. Petaloj mankas. La kvar blankaj aŭ interne flavaj sepaloj estas je la bazo kunkreskinta tube. La nur kvar stamenoj estas kunkreskintaj kun la kalikotubo.
La fruktoj estas globformaj ĝis oblongaj, glataj aŭ harkovritaj ŝajnfruktoj (drupoj). Nur la specio Elaeagnus mollis havas flugilojn.
Disvastigo
La specioj de eleagnoj nature kreskas en varm-moderaj latitudoj ĝis la subtropikoj de la norda duonglobo kaj unu specio en Aŭstralio. La centro de la specioj estas Azio. En Ĉinujo hejmiĝas ĉ. 67 specioj, el tiuj 55 nur en Ĉinujo.
Sistematiko
La genronomo Elaeagnus estis elektita de Carl von Linné en sia verko Species Plantarum el la jaro 1753, kie la specioj Elaeagnus angustifolia kaj Elaeagnus latifolia estis listigitaj. Sinonimo estas Oleaster HEISTER EX FABRICIUS. En la genro Elaeagnus (eleagno) estas ĉ. 45 ĝis 90 specioj. Jen listo de la specioj:
Wollerau (stacidomo)
Wollerau estas fervoja stacidomo en Wollerau, Svislando.
Serruelles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono .
Caesar Augusta
Caesaraugusta aŭ Caesar Augusta estis la nomo de la romia urbo kie nun estas Zaragozo (Aragono, Hispanio) fondita kiel romia kolonio en la jaro 14 a.n.e., eble la 23an de decembro, super la ibera urbo jam ege romiigita Salduie. Ties fondo okazis kadre de la reorganizado de la provincoj de Hispania fare de Aŭgusto Cezaro post lia venko en las Kantabraj militoj.
La nova urbo ricevis la nomon «Colonia Caesar Augusta» kaj ĝuis la privilegion havi la kompletan nomon de la fondinto, kiu komisiis sian deductio, kaj la imperiajn taskojn al sia generalo kaj amiko Marko Vipsanio Agripa. En la fondo de la urbo partoprenis veteranaj soldatoj de la legioj IV Macedonica, VI Victrix kaj X Gemina, emeritaj post la militoj kontraŭ nordokcidentaj astur-kantabroj, cele al la defendo de la teritorio kaj al la fiksado de romianoj. Ĝi havis la normalan strukturon de la militistaj tendaroj, kaj estis konstituita sur teritorio proksima al ortangula formo. La tuta urbo estis ĉirkaŭata de murego nur interrompita de kvar pordegoj, kaj ĝi etendiĝis tra tio kio hodiaŭ estas Via Aŭgusta kaj strato Coso, do sekvis la romiajn modelojn. Zaragozo havis statuson de imuna kolonio, kiu kunhavis privilegiojn kiel rajto monerstampadi kaj liberigo de impostopagado.
Villada
Villada [biLJAda] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Villada estas komprenebla etimologie kiel Urbo de Adda aŭ Atta (mozarabo aŭ ĝermano).
Caesar Augusta
Caesaraugusta floris ĉefe en la 1-a kaj 2-a jarcentoj n.e., kiam oni faris multajn publikajn vorkojn, el kiuj ankoraŭ videblas kelkajn: nome forumo, riverhaveno, kiu faris Caesaraugusta la ĉefa varkomercejo en la valo de la rivero Ebro, la publikaj termoj, la teatro kaj la unua ponto de la urbo, ĉe la loko de la aktuala Ŝtona Ponto. Akvo ankaŭ ludis gravan rolon en la disvolvigo de la romia Zaragozo, pro sia loko borde de la grandrivero Ebro ĉe la enfluejo de la riveroj Huerva kaj Gállego, kaj pro siaj kompleksaj sistemoj de akvoliverado kaj irigacio. Krome oni dokumentis multajn cisternojn, fontanojn, elfluejojn kaj sektorojn de plumbotuboj kaj sanitaraĵoj.
Hrabovske
Hrabovske (Грабовське) (ĝis la - Puŝkarne, Пушкарне) estas vilaĝo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2001.
Villada
Geografio
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000, ĉe la valo de la rivero Sequillo (Seketa). Ĝi limas kun Grajal de Campos, Escobar de Campos (León), Población de Arroyo, Villalcón, Santervás de Campos, Pozo de Urama, Villacidaler kaj Cisneros.
Historio
Fine de la 20-a jarcento la municipo pliiĝis aligante la loĝlokojn Pozuelos del Rey kaj Villelga.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo ktp.
Ferenc Raichle
Ferenc Raichle [rajĥle], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plennome Raichle József Ferenc estis hungara arkitekto, instruisto. Lia familia nomvarianto estis Raichl. Ferenc Raichle naskiĝis la en Apatin (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempe en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
SFDK
SFDK estas grupo de hiphopo el Sevilo, Hispano, formita de Zatu (Saturnino Rey) kaj Acción Sánchez (Óscar Sánchez). ​
Ferenc Raichle
Biografio
Ferenc Raichle akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1891, poste li pasis 2 jarojn en Berlino. Hejmenveninta li vivis iomete en Budapeŝto kaj Szeged. Intertempe li edziĝis kaj translokiĝis al Szabadka. Li konatiĝis kun Gyula Pártos, kiu enkondukis lin al la secesia stilo. Post sukcesoj li vivis luksa, tial li bankrotiĝis en 1906 kaj translokiĝis al Szeged, kie li denove estis sukcesa arkitekturo. Post la 1-a mondmilito li translokiĝis al Budapeŝto, kie li ne faris iujn ajn gravajn projektojn por la resto de sia vivo.
Aponogetonacoj
La aponogetonacoj (Aponogetonaceae) estas planta familio el angiospermoj (unukotiledonoj). Tiu familio apartenas al la ordo alismaloj (Alismatales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas aponogetono.