cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nacia Komitato por Libera Germanio
Ideologio
Kvankam la NKFD funkciis en Sovetunio kaj konsistis parte el komunistoj, ĝi uzis konservativajn simbolojn kaj ideologion. Por ekzemplo, la malnovaj flagkoloroj de la Imperia Germanio (nigra, blanka kaj ruĝa) estis uzitaj anstataŭ la Vajmara Germanio (nigra, ruĝa kaj orkolora), ĉar oni esperis, ke ili estu pli popularaj inter oficiroj kaj soldatoj de la konservativa Wehrmacht. La difinita celo de la NKFD estis reveno al la limoj de 1937, la malfermo de negocado por paco, kaj la elpostenigo kaj puno de la Nazia estraro. Ĝi alvokis ankaŭ por la konservado de la povo de la Wehrmacht. La NKFD kredis, ke la germanaj civiluloj kaj soldatoj devis meti la interesojn de la Germana nacio super tiuj de la Naziaj estroj.
Dum la milito pluiĝis kaj evidentiĝis, ke ne okazos kontraŭ-Naziisma puĉo, la ideologia linio de la NKFD iĝis pli maldekstrema, kaj finfine identa al tiu de la konumisma partio KPD.
Freies Deutschland estis la ĉiusemajna gazeto de la NKFD, publikigita el 1943 ĝis 1945.
Listo de asteroidoj (171001–172000)
Jen la listo da asteroidoj kun numeroj 171001 ĝis 172000. La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Krom numeron, kelkaj malmultaj asteroidoj ricevas nomon. Plejparte el la aliaj asteroidoj havas nenian menciindecon.
Charentonnay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Boulleret
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Paracuellos de la Ribera
Paracuellos de la Ribera [paraKŬEljos delariBEra] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Paracuellos de la Ribera estas municipa teritorio en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas oriente de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Jalón.
La loĝloko Paracuellos de la Ribera mem estas je 79 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 486 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo CV-601. Laŭ la valo de la rivero ĝi estas inter Sabiñán norde kaj Calatayud sudokcidente.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Paracuellos de la Ribera kie oni malaltiĝis el 1 015 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 131 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado kaj mielo). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la mudeĥara preĝejo kun baroka retablo, ermitejo de Sankta Roĥo nun tombejo, krucmonumentoj, restaĵoj de iama fortikaĵo, placoj kaj urbodomo, lavejo, neĝujo, kaj naturaj lokoj ekzemple ĉe la monto Cocha (1034 m).
Mano de Irulegi
La mano de Irulegi estas bronza apotropaisma amuleto el la 1a jarcento a.K, samforma kiel dekstra mano. Ĝi estis trovita en 2021 dum arkeologiaj fosadoj ĉe la kastelo de Irulegi en la urbo Aranguren, oriente de Pamplono en Navaro.
Sur ĝi, videblas 4 tekstolinioj gravuritaj en la polmo skribitaj per nordorient-ibera skribo kaj verŝajne en la vaskona lingvo (pra-eŭska), ties unua vorto estante klare identigebla kun la nuntempa eŭska lingvo. Tial tiu surskribo ŝajnas kiel praformo de tiu lingvo kaj pro tio ĝi estus ĝia plej malnova atesto, ,.
Ĝis nun, spertuloj supozis ke vaskonoj ne havis propran skribitan lingvon - krom vortoj trovitaj sur moneroj - kaj ke ili ekskribis sian lingvon nur kiam romianoj enkondukis la latinan alfabeton ĉe ili. Sed tiuj 5 vortoj skribitaj per 40, ŝajne vaskonaj, literoj indikas la malon.
La manon trovis Leire Malkorra, el la teamo de Mattin Aiestaran la 18an junio 2021. La teksto estas transskribita jene:
La unua vorto estas rekonita kiel la eŭska zorioneko kiu signifas "bonŝance".
La mano longas je 143.1 mm, larĝas je 127.9 mm kaj dikas je 1.09 mm ; ĝi pezas 35.9 g.
Ĝi estis trovita en la enirejo de loĝejo, ĉirkaŭita de karbo. Pro ties surskribaĵo kaj truo, scienculoj pensas ke ĝi povus esti apotropaisma objekto, same kiel la eguzki-lore kiuj kutime estis metitaj sur la pordoj kaj fenestroj de loĝejoj por forpeli malbonaĵojn kaj protekti la loĝantojn.
La surskribaĵon konsistigas 5 vortoj sur 4 linioj. La skribsistemo apartenas al la ibera sistemo, sed enhavas proprajn trajtojn pro kiuj oni pensas ĝin specife vaskona.
La mano de Irulegi enkondukas gravajn novaĵojn en la arkeologia kaj lingvistika sferoj. Ĝi konfirmas ekziston de specifa skribsistemo derivita de la ibera alfabeto, nomita "vaskona alfabeto". Krome, ĝi certigas la uzon de la vaskona lingvo antaŭ pli ol 2000 jaroj en la areo kie ĝi estis trovita.
La amuleto estas unika ankaŭ pro ties lingva tipologio, morfologio (najlita mano kun la fingroj malsupre) kaj la skriba tekniko uzita (gravuraĵo per pinto, super krajonumaĵo).
Britio en la Somera Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
La Somera Olimpiko donis bonegan okazon al la diktatora Nazia Germanio, kies gvidantoj tre ŝatis amasajn eventojn plenajn je patoso, prezentiĝi kvazaŭ la olimpika ideo estus la batalo inter nacioj, en kiu venkos la plej forta kaj rase supera - kaj ke estonta milito estos fakte la sama fortokomparo. Ke la olimpika ideo de 1896 fakte celis pacan komunan sportadon kaj interkonatiĝon, plej bone interamikiĝon, facile forgesiĝis fare de la propagandaj funkciuloj. La britaj sportistoj kiel ĉiuj eksterlandaj gastoj skeptike, sed afable spektis la unuan propagandan olimpikon.
Otto Modersohn
Friedrich Wilhelm Otto MODERSOHN (22a de februaro 1865, Soest – 10a de marto 1943, Rotenburgo) estis germana pentristo de pejzaĝoj. Li estis kunfondinto de la Artokolonio de Worpswede. Li anis ĉe Berlina secesio.
Vivo
En 1897, la Artokolonio estis oficiale establita kaj Modersohn edziĝis al Helene Schröder (1868-1900), filino de Bremena komercisto. Du jarojn poste, li rezignis el la asocio, citante sian kontinuan luktadon por la persona, individua libero de ĉiu artisto. Vogeler kaj Overbeck same foriris. LA venontan jaron, lia edzino mortis post longa malsano. En 1901, li reedziĝis. Lia nova edzino, Paula Becker, estis ankaŭ bone konata pentristo. Ŝi mortis en 1907, pro embolio, tuj post nasko al sia filino Tille. Tiam, Modersohn sentis, ke li ne povas resti en Worpswede kaj translokiĝis al Fischerhude, najbara vilaĝo. Lia tria edzino estis Louise Modersohn-Breling, filino de la pentristo Heinrich Breling. Ŝi estis dekomence kantistino, sed ankaŭ pentris. Ili havis du filojn, nome Ulrich (1913-1943) kaj Christian, kiu same iĝis pentristo.
En 1911, kiam Kunsthalle Bremen aĉetis la pentraĵon de Van Gogh nome Kampo kun papavoj, Modersohn estis la nura artisto de Worpswede kiu subtenis la muzeon, konkludante ke naciismaj sentoj ne ludu rolon en la mondo de arto. En la 1920-aj kaj komenco de la 1930-aj jaroj, li kaj Louise faris etendajn studveturojn tra Germanio kaj, en 1933, li akiris malnovan kampardomon en Gailenberg en Bad Hindelang por uzi ĝin kiel studio. Tri jarojn poste, li blindiĝis en sia dekstra okulo, pro retina disiĝo. Tio devigis lin resti en sia studio anstataŭ pentri subĉiele. Li ricevis la premion Goethe-Medaille für Kunst und Wissenschaft en 1940. Unu jaron antaŭ sia morto, li estis konvinkita paroli pri la temo de vidaj artoj en la Ministerio de Publika Klerigo kaj Propagando.
Britio en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Otto Modersohn
Verkaro
El 1874 ĝis 1889, li koncentriĝis en malgrand-skalaj studaĵoj kaj pejzaĝoj, pentritaj rekte el la naturo en la subĉiela stilo propra de la Barbizona Skolo. Post 1889, lia serĉo por vera natura stilo kondukis lin grade al pli kolorriĉaj toloj. Ĉirkaŭ 1900, li kaj kelkaj aliaj artistoj de Worpswede ekfaris ilustraĵojn kaj desegnojn por Stollwerck, la germana ĉokoladkompanio.
Post la Dua Mondmilito, oni establis la Muzeon Modersohn en Gailenberg kaj poste ĝi estis relokigita al Fischerhude. Alia Muzeo Otto Modersohn prezentanta sian fruan verkaron en Westphalia malfermiĝis en Tecklenburg en 2015.
Desmostaĥio
La desmostaĥio aŭ desmostaĉjo (Desmostachya), estas genro el poacoj. Ĝi estis originale eldonita kiel Eragrostis sect. Desmostachya en The Flora of British India 7: 324. 1897. Ambaŭ Joseph Dalton Hooker (1817–1911) kaj Otto Stapf (1857–1933) estis paralele atribuitaj la aŭtoritatecon. Unu jaron post la eldono de la sekcio pri Eragrostis, Desmostachya estis eldonita kiel aparta genro en Flora Capensis 7: 316. 1898.
Etimologio
La nomo Desmostachya elvenas el la greka δεσμός, ου kiu signifas "ligo" plus στάχυς, υος kiu signifas "spiko" aŭ "stakio" (latine, stachys, yos). En PIV, la esperantigo de la latina termino Stachys estas "stakio",. Sed, ĉar ekzistas la alia genro fonetike proksima Desmostachys el Icacinaceae, kies logika esperantigo laŭ la modeloj de PIV estu "desmostakio", por eviti konflikton, la esperantigo de Desmostachya uzas la literon ĥ (la etimologie alternativa translitero de la greka χ) farante la terminon "desmostaĥio".
Taksonomio
En la genro estas du specioj:
Sed laŭ World Flora Online kaj The Plant List (14 maj. 2020), , estas nur unu specio. Jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Raĝagriho
Raĝagriho estis la ĉefurbo de Magado, unu el la dek ses grandaj regnoj, kiu poste fariĝis la Maŭrja Imperio. Ĝi nun troviĝas en Nalando en la barata ŝtato Biharo. La urbo aperas en la Mahabarato, kun la raĝo Ĝarasando. Ĝi estas grava urbo por ĝajnismo kaj budhismo. La tirtankaro Mahaviro kaj la budho Gotamo instruis en Raĝagriho inter la –6-a kaj –5-a jarcentoj. La granda bikŝuejo kaj universitato Nalando troviĝas proksime. En 2010, la moderna Universitato Nalando estis konstruita tie honore ĝin.
Historio
Ĝi estis la ĉefurbo de Magado, ĝis en la –5-a jarcento, la raĝo Aĝataŝatruo movis la ĉefurbon al Pataliputro.
En ĝajnismo
Ĝi estis la naskiĝloko de la 20-a tirtankaro, la tirtankaro Munisvrato. Ankaŭ ligita al la tirtankaro Mahaviro.
Britio en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Britio en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
La tri orajn medalojn rikoltis po du sportistaj duopoj, du el ili en remado kaj la tria duopo en velado, en malgranda kila velboata klaso nomata "hirundo". La ligna velboata klaso havis sian solan aperon en la olimpiko de 1948, konsideriĝas tipe brita boata klaso kaj nuntempe ankaŭ en Britio estas historia - sur la brita insulo ekzistas ankoraŭ ĉirkaŭ 40 plu uzataj historiaj boatoj.
András Szivessy
André Sive aŭ András Szivessy [andrAŝ siveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szivessy András estis hungardevena franca arkitekto, urbanizisto.
András Szivessy naskiĝis en 1899 en Budapeŝto?, li mortis en 1958 en Morainvilliers (Francio).
Biografio
András Szivessy studis laŭvice en Vieno, Berlino kaj en ateliero de Auguste Perret en Parizo. Tiutempe li ofte laboris ankaŭ en ateliero de alia hungaro Ernő Goldfinger. Inter 1931-1933 li laboris kun de:Pierre Forestier, en la sekvantaj jaroj kun aliaj arkitektoj. La 2-a mondmilito finis la laboron, li fuĝis al Alĝerio kaj ne revenis al Francio ĝis 1945. Reveninta li apartenis al teamo, kiuj rekonstruis la detruitan landon. Samtempe li ŝanĝis sian nomon al André Sive (prononcebla por francoj). Iom poste li faris planojn pri rekonstruo de Saarland, poste li forvojaĝis kun Le Corbusier al Usono. En 1948 li malfermis propran atelieron en Parizo, sed li ricevis postenon en la ministerio. Li ricevis Honoran legion.
Britio en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Chaumoux-Marcilly
[ŝo:MU: marciJI:] estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Civray (Cher)
Civray [si:VRAJ] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
BA39
BA39 estas la tridek-naŭa numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en oktobro 2020.
Britio en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Listo de ŝakaj malfermoj
Jen listo de ŝakaj malfermoj ordigitaj laŭ la Enciklopedio de ŝakaj malfermoj (ECO). En 1996 ĝi kategoriigis la malfermojn en kvin areoj (de A ĝis E) ene de kiuj estas cent subkategorioj ("00" ĝis "99"). Estis publikigitaj 5 volumoj laŭ la nomoj "A" ĝis "E".
= A = La A-kodo kunigas ĉiujn flankajn malfermojn, tiuj en kiuj la blankaj ludas nek 1.e4 nek 1.d4.
= B = La B-kodo inkludas la duonmalfermitajn malfermojn, ekcepte de la Franca defendo.
= C = La C-kodo inkludas la malfermitajn malfermojn plus la Franca defendo.
= E = La E-kodo inkludas la tiel nomitaj Hindaj defendoj (1.d4 Ĉf6).
Morés
Morés [moRES] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Morés estas municipa teritorio en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas inter Arándiga norde kaj Sabiñán sude. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Jalón kun la urba kerno sur ties dekstra bordo. Apude estas montoj Calvario kaj Cantazorras.
La loĝloko Morés mem estas je 78 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 451 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-1503. Laŭ la valo de la rivero ĝi estas inter Sestrica okcidente kaj Morata de Jalón oriente. Ĉe la urba kerno, sur monteto, estas la restaĵoj de la kastelo, katalogita Havaĵo de Kultura Intereso en kategorio de arkeologia zono. Proksime estas kuŝejo de iama keltibera setlejo Morkes. En la municipa teritorio estas ankaŭ la loĝloko Purroy.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud el 1434. En Mezepoko estis grava loĝantaro de moriskoj ĉefe ĉe Purroy.
Nigüella
Nigüella [niGŬElja] estas municipo de Hispanio, en la nordorienta pinto de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Nigüella estas municipa teritorio en la nordorienta pinto de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas norde de Arándiga. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Isuela, alfluanto de Aranda, siavice alfluanto de la rivero Jalón.
La loĝloko Nigüella mem estas je 73 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 491 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302. Laŭ tiu ĝi estas inter Mesones de Isuela nordoriente kaj Arándiga sudoriente.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Nigüella kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 62 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la moderna preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Moussa Faki
- موسى فكي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis la 21-an de junio 1960 en Biltine, provinco Wadi Fira. De 2003 ĝis 2005, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Haroun Kabadi (هارون كبادي).
Arándiga
Arándiga [aRANdiga] estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la okcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Arándiga mem estas je 69 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 462 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo A-2302. Laŭ tiu ĝi estas inter Nigüella nordoriente kaj Chodes sude. Ĉe la urba kerno, sur monteto, estas la restaĵoj de la kastelo.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. En Mezepoko estis grava loĝantaro de moriskoj. Arándiga estis donita de Alfonso la 2-a al Pedro de Huesca en 1188, kaj estis senjorlando en la venontaj jarcentoj, kaj ricevis privilegiojn el Petro la 4-a. Poste ĝi apartenis al la grafoj de Morata.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Arándiga kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 274 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, restaĵoj de la kastelo, fontoj kaj naturaj lokoj.
Nagoum Yamassoum
- نجوم يماسوم - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis en 1954. De 1999 ĝis 2002, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, la unua ĉefministro de la lando en la 3-a jarmilo.
Britio en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Haroun Kabadi
- هارون كبادي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis la 29-an de aprilo 1949. De 2002 ĝis 2003, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Nagoum Yamassoum (نجوم يماسوم).
Anartriacoj
La anartriacoj (Anarthriaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (Poales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 11 speciojn,. Ĝia tipa genro estas anartrio.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (10 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Aalto
Aalto estas finna familinomo, kiu signifas ondon.
Britio en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Britio en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Chassy (Cher)
Chassy estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj al la kantono .
Albert Pahimi Padacké
- ألبر بهيمي بدكي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis la 15-an de novembro 1966 en Pala, nun la ĉefurbo de la provinco Mayo-Kebbi Ouest, sed tiam en Ekvatora Franca Afriko. De aprilo 2021 ĝis oktobro 2022, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado. Li ankaŭ estis ĉefministro de 2016 ĝis 2018, kiam li eksiĝis kaj ne estis anstataŭigita. Antaŭ li, de 2013 kaj 2016 oficis Kalzeubet Pahimi Deubet (كالزوبيد بحيمي دولي).
Aino Aalto (lancoĵetisto)
Aino AALTO estas finna lancoĵetisto. Ŝi venkis du fojojn finnan ĉampianadon de lancoĵetado. En 1945 ŝi ĵetis 36.92 m kaj en 1947 ŝi ĵetis 38.56 m. Tial ŝi venkis Kaisa Parviainen-on.
Sabiñán
Sabiñán [sabiNJAN], foje literumita Saviñán, estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Sabiñán estas municipa teritorio en la nordoriento de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas nordoriente de Calatayud kaj inter Morés norde kaj Paracuellos de la Ribera sude. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Jalón kun la urba kerno sur ties dekstra bordo.
Britio en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Sabiñán
Geografio
La loĝloko Sabiñán mem estas je 76 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 451 msm. Ĝi estas alirebla laŭ la ŝoseo CV-601. Laŭ la valo de la rivero ĝi estas inter Morés norde kaj Paracuellos de la Ribera sude.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud el 1434. En Mezepoko estis grava loĝantaro de moriskoj. En 1460 la moriska kvartalo estis ĉirkaŭita de muregoj kun pordegoj. En la 16-a jarcento, pro loĝantarkresko, kelkaj moriskoj ekloĝis en la ĉefa kerno, sed en 1610 estis forpelitaj ĉirkaŭ 600 moriskoj, inter kiuj Juan Calavera, pri kiu oni konservas popolkanton.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Sabiñán kie oni malaltiĝis el 1 056 loĝantoj en 1991 ĝis nunaj 686 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, migdalarboj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la mudeĥara preĝejo de Sankta Petro kun barokaj retabloj, la mudeĥara preĝejo de Sankta Mikaelo iama moskeo, baroka ermitejo de Sankta Roĥo, aliaj ermitejoj, renesancaj blazondomoj, krucmonumentoj, turo Encantadas restaĵa de iama fortikaĵo je 3 km, placo kaj urbodomo, singularaj arboj, kaj naturaj lokoj.
Britio en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Djimrangar Dadnadji
- جوزيف جمرانقار دادناجي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis dum la jaro 1954 en Mandoul, kaj mortis la 31-an de decembro 2019 en Nĝameno. En 2013, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Emmanuel Nadingar (إيمانويل نادينغار).
Britio en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Chârost
[ŝa:RO:] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Bourges kaj estas la centro de samnoma kantono .
Britio en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Nances
estas komunumo de Francio, borde de la lago Aiguebelette. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Britio en la Somera Olimpiko 2004
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Delwa Kassiré Koumakoye
- نور الدين دلوا كوماكوي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis la 31-an de decembro 1949 en Bongor, tiam en Ekvatora Franca Afriko. De 2007 ĝis 2008, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Pascal Yoadimnadji (باسكال يوديمنادجي). Inter la du, ankoraŭ Adoum Younousmi dum kelkaj tagoj de februaro 2007 estis provizora ĉefministro.
Youssouf Saleh Abbas
- يوسف صالح عباس - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis en 1952 en Abéché, nun la ĉefurbo de la provinco Ouaddaï, sed tiam en Ekvatora Franca Afriko. De 2008 ĝis 2010, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Delwa Kassiré Koumakoye (نور الدين دلوا كوماكوي).
Notre-Dame-de-Bellecombe
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Helene Kröller-Müller
Helene KRÖLLER-MÜLLER (11-a de februaro 1869 – 14-a de decembro 1939) estis unu el la unuaj virinoj el Eŭropo kiu arigis gravan artokolekton. Oni konsideras ŝin unu el la unuaj kolektantoj kiu rekonis la genion de Vincent van Gogh. Ŝi donacis sian tutan kolekton al la nederlanda popolo, kun granda arbara bieno sia kaj de sia edzo, nome Anton Kröller. Tio estas nun la Muzeo Kröller-Müller kaj skulptoĝardeno kaj la Hoge Veluwe Nacia Parko, nome la plej granda nacia parko en Nederlando.
Biografio
Ŝi naskiĝis Helene Emma Laura Juliane Müller en Essen-Horst, Essen, Germanio, en riĉa familio de industriistoj. Ŝia patro, Wilhelm Müller, posedis Wm. H. Müller & Co., prospera liveranto de krudaj materialoj por industrioj de minado kaj ŝtalo. Ŝi edziniĝis al nederlanda gravulo de navigado kaj minado Anton Kröller en 1888 kaj uzis ambaŭ familinomojn laŭ la nederlanda tradicio.
Ŝi studis kun Henk Bremmer en 1906–1907. Ĉar ŝi estis unu el la plej riĉaj virinoj en Nederlando tiam, Bremmer rekomendis, ke ŝi formu artokolekton. En 1907, ŝi komencis sian kolekton per la pentraĵo Trajno en pejzaĝo fare de Paul Gabriël. Poste, Helene Kröller-Müller iĝis entuziasma artokolektisto, kaj unu el la unuaj personoj kiuj agnoskis la genion de Vincent van Gogh. Ŝi finfine arigis pli ol 90 pentraĵojn kaj 185 desegnojn de van Gogh, kio estis unu el la plej grandaj kolektoj en la mondo pri la artisto, dua nur post tiu de la Van Gogh Muzeo en Amsterdamo. Ŝi aĉetis ankaŭ pli ol 400 verkojn de la nederlanda artisto Bart van der Leck, sed lia populareco ne atingis tiun de van Gogh.
Kröller-Müller kolektis ankaŭ verkojn de modernaj artistoj, kiel Picasso, Georges Braque, Jean Metzinger, Albert Gleizes, Fernand Léger, Diego Rivera, Juan Gris, Piet Mondrian, Gino Severini, Joseph Csaky, Auguste Herbin, Georges Valmier, María Blanchard, Léopold Survage kaj Tobeen. Tamen, Bremmer konsilis ŝin ne aĉeti Un dimanche après-midi à l'Île de la Grande Jatte de Georges Seurat, kiu rezultis majstroverko de la arto de la 20-a jarcento. Ŝi ja aĉetis tamen Le Chahut de Seurat, alia ikono en la historio de moderna arto. Krome, ŝi apartiĝis el artistoj de sia devenloka Germanio, kies verkaron ŝi trovis "nesufiĉe aŭtoritata."
Dum veturo al Florenco en junio 1910, ŝi ekhavis ideon fondi muze-domon. Ekde 1913 partoj de ŝia kolekto estis malfermita al la publiko; ĝis mezo de la 1930-aj jaroj ŝia ekspoziciejo en Hago estis unu el la tre raraj lokoj kie oni povis vidi pli ol nur kelkajn malmultajn verkojn de moderna arto. En 1928, Anton kaj Helene kreis la Fondaĵon Kröller-Müller por protekti la kolekton kaj la tutan havaĵon. En 1935, ili donacis al la nederlanda popolo sian tutan kolekton totale de proksimume 12 000 objektojn, kondiĉe ke oni konstruu grandan muzeon sur la ĝardenoj de la parko. Jam zorgita de la nederlanda registaro, la Muzeo Kröller-Müller malfermiĝis en 1938.
La Muzeo Kröller-Müller estas en 75-akrea (300,000 m2) de arbara kampara areo, nuntempe la plej granda nacia parko en Nederlando, nome Nationaal Park De Hoge Veluwe apud la urboj Otterlo kaj Arnhem. Luksa arta galerio estis planita apud la ikona lagobordo de la ĉasejo Jachthuis Sint Hubertus kaj la pejazaĝa statuo de ilia amiko, la sudafrika bura generalo Christiaan de Wet sur la bieno. Pro la militminaco la planoj neniam estis plenumitaj en ŝia vivodaŭro, sed post la milito oni muntis grandan arbaran skulptoĝardenon kaj subĉielan ekspoziciejon, kiu estas hejmo de statuoj de Rodin kaj de la dua plej granda kolekto de pentraĵoj de van Gogh en la mondo, kiel la fama serio de La sunfloroj.
Kalzeubet Pahimi Deubet
- كالزوبيد بحيمي دولي - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis dum la jaro 1957 en la departemento lago Léré de la provinco Mayo-Kebbi Ouest. De 2013 ĝis 2016, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Djimrangar Dadnadji (جوزيف جمرانقار دادناجي).
Abanto (Zaragoza)
Abanto [aBANto] estas municipo de Hispanio, en la suda pinto de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
La loĝloko Abanto mem estas je 120 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 922 msm. Laŭ la rivervalo ĝi estas inter Monterde nordokcidente kaj Cubel sudoriente.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. Frua mencio dokumenta de Abanto registriĝis en 1131, kiel loko kie oni aplikis la foruon de Calatayud. Poste, ĝi estis citita komence de la 14-a jarcento kiel unu de la domaroj kiuj formis la Komunumon de Calatayud.
Fine de 1219, la abato de la Monaĥejo de Piedra, Jimeno, donis al la reĝo Jakobo la 1-a la lokon Villafeliche, kontraŭ Abanto kaj Monterde. Sama monarko, laŭ dokumento de 1303, de kiam jam reĝis Jakobo la 2-a, estis doninta al la Monaĥejo de Piedra la salejojn de Abanto kontraŭ la kastelo de Villafeliche.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Abanto kie oni malaltiĝis el 827 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 89 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (tritiko, legomoj, kanabo), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado kaj salo). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la moderna preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
BA45
BA45 estas la tridek-naŭa numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en oktobro 2022.
Notre-Dame-du-Cruet
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Emmanuel Nadingar
- إيمانويل نادينغار - estas politikisto en la afrika lando Ĉado. Li naskiĝis en 1951 en Bébédjia, nun en la provinco Logone Oriental, sed tiam en Ekvatora Franca Afriko. De 2010 ĝis 2013, li estis la ĉefministro de la lando Ĉado, post Youssouf Saleh Abbas (يوسف صالح عباس).
BA44
BA44 estas la kvardek-kvara numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2022.
Paulo Kassoma
estas politikisto en la afrika lando Angolo. Li naskiĝis la 6-an de junio 1951 en Luando. De 2008 ĝis 2010, li estis la ĉefministro de la lando Angolo. Post tio, oni ne plu formale nomumis ĉefministron. Antaŭ li, en 1992, de 1996 ĝis 1999 kaj de 2002 ĝis 2008 oficis Fernando José de França Dias Van-Dúnem.
Limpasejo Olza-Kopytov
Limpasejo Olza-Kopytov - estis pola-ĉeĥa limpasejo, kiu troviĝis en vilaĝo Olza (en Silezia provinco, en distrikto Wodzisław, en komunumo Gorzyce) en la pola flanko kaj en vilaĝo Kopytov (en Moraviasilezia regiono, en distrikto Karviná, en parto de urbo Bohumín) en la ĉeĥa flanko. Ĝi estis nuligita en la jaro 2007.
Ĉeĥio - Pollando
La limpasejo Olza-Kopytov estis fondita la 19-an de februaro 1996. Ĝi estis malfermita inter la 6:00 - 22:00 horo. La limpasejo estis destinita por piedirantoj, biciklistoj, mopedoj kun kapacito de cilindroj ĝis 50 cm³ kaj agrikultuta transporto. La liman kaj doganan enskribon faris organoj de limgardistaro. La lima kaj dogana kontrolo de personoj, varo kaj transportaj rimedoj estis farata fare de garnizono de gardoturo SG en Gorzyce kaj poste fare de gardoturo SG en Godów. Ambaŭ limregionaj urboj estis apartigitaj de rivero Olše.
Al la limpasejo eblas aliri el la pola flanko sur ŝtata ŝoseo n-ro 78, tra malsuprenveturejo en Olza kaj poste al ŝtatlimo inter Pollando kaj Ĉeĥio.
La 21-an de decembro 2007 la limpasejo estis laŭ traktato de Schengen finita.
Olavi
Olavi estas finna vira nomo. Ĝi estas formo de skandinava nomo Olof.
Limpasejo Olza-Kopytov
Ĉeĥoslovakio - Pollando
Dum Ĉeĥoslovaka socialisma respubliko ĉi tie agadis pola-ĉeĥoslovaka limpasejo de malgranda kontakto Olza-Kopytov - kategorio II. Ĝi estis kreita la 13-an de aprilo 1960. Ĝi estis malfermita de la 20-a aprilo ĝis la 30-a de novembro inter 7:00 - 19:00. Estis ĉi tie permesita movo de personoj kaj transportaj rimedoj surbaze de trairoj en konekso kun eluzado de grundo. La liman kaj doganan enskribon faris organoj de fortoj de ŝirmo de la limoj. La lima kaj dogana kontrolo de personoj, varo kaj transportaj rimedoj estis farata fare de garnizono Soldataro de ŝirmo de limregiono (SŜL) (pole Wojska Ochrony Pogranicza (WOP)) Gardoturo Gorzyce.
La limpasejo estis formale fermita la 24-an de majo 1985.
Cikloheptila ftalato
Cikloheptila ftalato aŭ ftalato de cikloheptilo estas organika kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la ftalata acido kaj cikloheptanolo. Cikloheptila ftalato estas kemia reakciaĵo, uzata en la fabrikado de derivaĵoj de la ftalata acido kaj cikloheptilaj derivaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Cikloheptila ftalato estas malmulte solvebla en akvo, sed tre solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Cikloheptila ftalato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Novalaise
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Britio en la Somera Olimpiko 1980
La olimpiko estis ombrigita pro tio, ke multaj okcidentaj ŝtatoj bojkotis ĝin pro la invado de la sovetunia armeo al Afganio en decembro 1979 - la britoj ne sekvis tiun bojkoton, nur sendis malpli da sportistoj ol kutime kaj proteste ne uzis la flagon de Britio kiel simbolo, sed la olimpikan flagon, kiu aparte forte simboligu pacon precipe inter ŝtatoj.
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Le Noyer (Savoie)
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
BA43
BA43 estas la tridek-naŭa numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en februaro 2022.
BA40
BA40 estas la kvardeka numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en februaro 2021.
Ismo (nomo)
Ismo estas finna vira nomo, formo de nomo Ismael.
BA41
BA41 estas la kvardek-unua numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2021.
Ciklopentila metakrilato
Ciklopentila metakrilato aŭ metakrilato de ciklopentilo estas organika nesaturita komponaĵo, apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de metakrilata acido kaj ciklopentila alkoholo, senkolora likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj polimerigaj reakcioj.
Paroĥo São Bento (Votuporanga-SP)
La paroĥa sidejo estas ĉe la preĝejo São Bento, en la kvartalo Vila Marin, de la urbo Votuporango, en la subŝtato San-Paŭlo.
En la jaro 1949, Father João Schultewolter, kiu estis Vikario de la tiea paroĥo Nia Sinjorino jam antaŭvidis, ke la kvartalo Vila Marin estis prosperanta por gastigi paroĥon kaj post kelkaj monatoj da kampanjado, la kapelo São Bento estis inaŭgurita tie, kaj la unua meso okazis en majo 1950.
La paroĥo estis oficiale kreita la.
Orelle
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Comarca del Ebro
La comarca del Ebro aŭ comarca del Valle del Ebro (Komarko de (la valo de) Ebro) estas komarko de la provinco Burgoso en la regiono Kastilio kaj Leono (Hispanio). Ĝi estas nordoriente de la provinco kaj estas trafluata de nordokcidento sudorienten fare de la rivero Ebro. La Montoj Obarenes separas la valon disde la komarko La Bureba okcidente kaj ties ĉefurbo estas Miranda de Ebro. Tiu komarko havas 41 000 loĝantojn proksimume. Apartenas al tiu komarko la Enklavo de Treviño. La sierra de Cantabria, la montoj de Vitorio kaj la montoj Obarenes estas ties naturaj limoj. Estas komarko riĉa je forstado kun ekonomio esence industria. Menciindas ankaŭ la graveco de la vojkrucejoj inter la Centra Altebenaĵo, la valo de Ebro kaj Eŭskio al Francio, kio faras ĝin grava komunikejo kaj ŝosee kaj fervoje.
Notre-Dame-du-Pré
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Comarca del Ebro
Estas dek unu municipoj, nome la jenaj: Altable, Ameyugo, Bozoó, Bugedo, Condado de Treviño, Encío, La Puebla de Arganzón, Miranda de Ebro, Pancorbo, Santa Gadea del Cid kaj Valluércanes.
Metila tiocianato
Metila tiocianato estas organika kombinaĵo kies kemia formulo estas H3C-S-C≡N apartenanta al la funkcia grupo de la tiocianatoj kaj rezultanta el interagoado de la tiocianata acido kaj metanolo. Ĝi estas la plej simpla strukturo el la organikaj tiocianatoj kaj ĝia aspekto estas senkolora likvaĵo kun ajlodoro.
Ĝi ankaŭ estas produktebla per metiligo de la tiocianataj saloj. La metila estero de la tiocianata acido estas brulema substanco kaj treege danĝera. Ĝi estas nesolvebla en akvo kaj estas uzata kiel insekticido, fumiĝaĵo kaj peraĵo por la sintezo de tiocianatoj kaj aliaj kemiaj kombinaĵoj. Metila tiocianato estas sulfurgusta kombinaĵo trovata en papajo, kio igas el la metila tiocianato potenca biomarkilo por la konsumado de ĉi-nutrado produkto.
Antidotoj por la cianidaj derivaĵoj inkludas hidroksokobalaminon kaj natrian nitriton (kiuj liberigas la cianidon el la citokroma sistemo) kaj rodanazo, kiu estas enzimo nature okazanta en mamuloj kombinanta sera cianido kun tiosulfato, kompare produktanta nedanĝeran tiocianaton. Oksigenoterapio ankaŭ eblas administri.
Alarba
Alarba [aLARba] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Alarba estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, okcidente de la valo de la rivero Jiloca.
La loĝloko Alarba mem estas je 102 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 844 msm. Ĝi estas alirebla tra Morata de Jiloca al la ŝoseo N-234 Sagunto-Burgos. Ĝi estas inter Morata de Jiloca nordoriente kaj Acered sude. Krome sudokcidente estas Castejón de Alarba.
Historio
De la islama epoko devenas la loknomo Alarba, derivita el la araba الاربغ AL-ARBA, "la kvara, merkrede", reference al la tago en kiu okazis la ĉiusemajna bazaro. Tiaj loknomoj ekzistas nun en norda Maroko. Ankaŭ la urba planado sugestas la islaman pasintecon: kie nun estas la placo kaj la preĝejo, ŝajne iam estis kastelo (kio restas en la loknomoj) kaj moskeo.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Alarba kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 112 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (olivarboj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero.
Novodruĵivska (stacidomo)
Novodruĵivska (Новодружівська, Новодружевская) estas varstacidomo en Novodruĵesk (Luhanska provinco), urbo en Ukrainio.
Ontex
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Novodruĵesk
Novodruĵesk (Новодружеськ) estas urbo en Luhanska provinco de Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
Lacorvilla
Lacorvilla [lakorBIlja] estas urbeto de la historia regiono Aragono, kiu situas en la komarko Cinco Villas. Ĝi apartenas al la jurisdikcia distrikto de Ejea de los Caballeros, nordokcidente de la provinco Zaragozo, je 72 km de la Aragona ĉefurbo Zaragoza. Ĝi apartenas al municipo Luna, kiu havas areon de 309 km². La loĝantaro de Lacorvilla estis 37 homoj (2006) kaj ĝia popoldenso estas tre malalta: malpli ol 1 loĝ/km². Ĝia poŝtkodo estas 50615.
Geografio
Lacorvilla estas en tre interesa zono inter la montaroj Pireneoj kaj la valo de la rivero Ebro. Ĝi situas ĉe la nordo de la provinco Zaragozo, je 72 km for de ĉi tiu aragona ĉefurbo kaj je 35 km for de la limoj kun la provinco Navaro je la direkto okcidente kaj 15 km for de la limoj de la provinco Huesca je la direkto oriente.
Historio
La unua dokumento pri Lacorvilla datiĝas de 1495, kaj tie oni nomas la vilaĝeton Lacorbera. Je tiu dato ekzistis tie ankoraŭ islama familio. En alia dokumento de 1610 oni diras, ke la loko apartenis al graflando Luna. Ĝia tereno estis konkerita de la aragona reĝo Sancho Ramírez en 1092, kaj poste li donis ĝin al la Monaĥejo de San Juan de la Peña.
Fine de la 19-a jarcento la vilaĝeto havis 242 loĝantojn, sed ĝi ade malkreskis. Je 2006 estis nur 37 homoj, kiuj loĝis kaj laboris tie dum la tuta jaro. Dum antaŭaj jarcentoj estis disaj dispersaj lokoj en la ĉirkaŭaĵoj, el kiuj nune nur restas ruinaĵoj, ĉar ĉiuj ade malaperis kaj nune la vilaĝeto ŝajnas koncentrita loko.
La loko havis propran urbodomon ĝis la jaro 1834, sed ekde tiam ĝi apartenas al municipo Luna. La distanco de Lacorvilla al Luno per vojetoj estas nur 8 km, kaj promenante oni povas fari tion je malpli ol du horoj, sed por veturi tien per tre simpla aŭtovojo la longeco estas 20 km, kaj oni bezonas pli malpli 22 minutojn por fari la vojaĝon.
Monumentoj kaj interesaj lokoj
Preskaŭ ĉiuj konstruaĵoj estis faritaj el ŝtono kaj nur kelkaj pli modernaj domoj estis faritaj el brikoj. Ili estas tre simplaj, ornamitaj nur per familiaj ŝildoj aŭ skribaĵoj sur la ĉefaj eniraj pordegoj aŭ foje ĉe fenestroj, ĉiam je simplaj desegnoj. La domaj tegmentoj ĝenerale estas el artefaritaj tegoloj. La domoj restas ankoraŭ tre malmulte ŝanĝitaj, ili havas pordegon, kiu permesas eniri al laboraj tirbestoj kaj malgrandaj fenestroj. Kelkaj el ili havas balkonojn. La unufamiliaj domoj estas konstruitaj tute apude unu al aliaj. Ĉiuj havas almenaŭ du etaĝojn, kaj kelkaj eĉ tri. La kuirejo kaj la ĉambroj estas normale je la dua etaĝo. La urbeto konsistas ĉefe el longa ĉefa strato kaj kelkaj tre mallongaj stratoj. Tre eble tiu longa strato estis antaŭe antikva ĉefa vojo, pri kiu aperis neniu dokumento.
Economio
Tradicie la ĉefa okupo de ĝiaj loĝantoj estis la agrokulturo kaj la brutobredado, sed ankaŭ la ligna ekspluatado (forstado). Nune la plejparto el la homoj estas emerituloj, kaj por multaj familiaj la vilaĝo estas la loko el ilia dua hejmo.
Je la semajnfinoj multaj ĉasistoj kaj biciklantoj venas al ĉi tiu urbeto. Oni povas promeni dekojn da kilometroj tra la ĉirkaŭaj montaroj preskaŭ sen trovi vojojn, kaj ankaŭ fari ekskursojn al neloĝataj lokoj kiel Júnez, Lacasta, Sierra Estronad, Sierra de los Blancos, Hispaniés kaj aliaj.
Naturo
La klimato estas mediteranea kun kontinentaj trajtoj. La minimumo vintre povas atingi -6 °C kaj la maksimumo en somero kutime atingas 36 °C. En la norda zono estas arbaroj de pinoj kaj ilekskverkoj kaj en la ombraj lokoj ankaŭ estas kverkoj. Kie ne estas arbaro, la tero estas kovrita per bonodoraj arbustoj, ĉefe timiano kaj rosmareno. La faŭno estas tipe mediteranea: kunikloj, vulpoj, aproj, cervoj, ĉamoj, perdrikoj, akcipitroj, agloj, vulturoj... La medio estas sufiĉe bone konservita, ĉar ĝi estas areo kun tre malalta loĝdenso kaj malmulte da homa premo, kio permesas la reakiron de la natura medio, antaŭe transformita de la homoj.
Propila tiocianato
Propila tiocianato estas organika komponaĵo kies formulo estas CH3-CH2-CH2-S-C≡N apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la tiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la tiocianata acido kaj propanolo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo tiocianatoj uzatas kiel insekticidoj kaj en medicino en la fabrikado de farmaciaĵoj. Propila estero de la tiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Tiocianato de propilo estas alte toksa substanco.
BA38
BA38 estas la tridek-oka numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2020.
Tradukita poezio
Artikoloj kaj eseoj
Fernando José de França Dias Van-Dúnem
estas politikisto en la afrika lando Angolo. Li naskiĝis la 30-an de novembro 1933 en Luando. En 1992, de 1996 ĝis 1999 kaj de 2002 ĝis 2008 li estis la ĉefministro de la lando Angolo (inter tiuj periodoj ne estis ĉefministro). Post tio, la politikisto Paulo Kassoma ankoraŭ du jarojn plenumis la postenon kaj sekve oni ne plu formale nomumis ĉefministron.
Centrolepidacoj
La centrolepidacoj (Centrolepidaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo poaloj (Poales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 36 speciojn,. Ĝia tipa genro estas centrolepido.
El Chavo Animado
El Chavo Animado [elĈAbo aniMAdo] estas meksika animacia serio. Ĝin kreis, evoluigis Roberto Gómez Fernández. La serion ekelsendis la televida kanalo Canal 5 kaj Las Estrellas en 2006.
34504 Tsuzuku
34504 Tsuzuku estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Yuka Tsuzuku, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo de Gifu (Japanio).
Bierfarejo de Köstritz
Köstritzer Schwarzbierbrauerei estas kompanio kun limigita respondeco kaj bierfarejo en Bad Köstritz, Germanujo. Temas pri unu el la plej malnovaj fabrikoj de nigra biero en tuta Germanujo kiun estras Lisa Schwampe kaj Uwe Helmsdorf. En Vajmaro ekzistas belega gastejo kiu portas la nomon de la bieromarko.