cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stanislav Thurzo
Episkopo Thurzo kunvokis en la jaro 1498 diocezan sinodon al Vyškov, de kie eliris Statuta synodalia Stanislai. En la jaro 1500 li foraĉetis el depozito Kroměříž-on kaj komencis alikonstruon de gotika burgo je kastelo. Iam komence de la 16-a jarcento li establis ĉe vyškova kastelo ĝardenon kaj en Olomouc li lasis konstrui episkopan rezidejon. En la jaro 1511 li elaĉetis depozititan burgon Hukvaldy kaj li igis denove fortikigi ĝin. Sian ampleksan konstruagadon li kronumis en la jaroj 1515 ĝis 1516 per konstruado de alta gotika ĥorejo de olomouca katedralo. La 11-an de marto 1509 li kronis en katedralo de sankta Vito komune kun sia frato Johano, vroclava episkopo, Ludovikon la 1-a Jogajlidon je ĉeĥa reĝo. La 24-an de februaro 1527 li kronis je ĉeĥa reĝo Ferdinandon la 1-a.
Episkopo Stanislav Thurzo mortis nokte el la 16-a je la 17-a de aprilo 1540 kaj li estis sepultita en olomouca katedralo de sankta Venceslao.
Villeperdue (stacidomo)
Villeperdue estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en Villeperdue, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
15674 Elfving
15674 Elfving estas tre malgranda sed eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la 2-an de septembro 1978 de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio Kvistaberg, apud Bro, inter Stokholmo kaj Upsalo.
Villeperdue (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
15674 Elfving
Nomo
Ĝia nomo honoras Ulf Elfving, svedan radiofonian kaj televidan ĵurnaliston dum ĉirkaŭ 60 jaroj. Li rievis la Stora Journalistpriset (Svedan Grandan Premion por Ĵurnalismo) en 1989.
Montelabbate
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Markio kaj al la provinco Pesaro kaj Urbino. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
(13892) 1266 T-2
(13892) 1266 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Zeglingen
Pri la komunumo
Zeglingen  estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 462 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Zeglingen siutas norde de la Ĵurasa Montaro ĉe la suda fino de la Ei-Valo. Sur la teritorio de la komunumo fontas la rivero Eibach, kiu estas unu el la ĉefaj alfluantoj de Ergolz.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Zeglingen limas en nordo al Kilchberg kaj Wenslingen, en nordoriento al Oltingen, en oriento al Rohr (Kantono Soloturno), en sudoriento al Lostorf (Kantono Soloturno), en sudokcidento al Wisen (Kantono Soloturno), kaj en okcidento al Häfelfingen kaj Rünenberg.
Historio
La unua dokumenta mencio de Zeglingen datiĝas el la jaro 1358 kiel Zegningen.
Sur la altebenaĵo oni trovis ŝpurojn el la bronz- kaj ferepokoj. En la jaro 1372 la vilaĝo apartenis al la senjorujo Thierstein-Farnsburg, kiun en la jaro 1461 akiris la urbo Bazelo. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo apartenis al la voktejo Farnsburg, kaj tiam estis atribuita al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi post la Bazela Kantondisiĝo de la jaro 1832 estis integrita al la nova Kantono Bazelo Kampara en la jaro 1833.
Naoki Yakushiji
Naoki Yakushiji (薬師寺 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara.
Buğu kebabı
Buğu kebabı (turka vaporumita kebabo) estas ŝafidaĵa plado el la turka kuirarto. Temas pri stufaĵo, kiel tas kebabı. Buğu kebabı estas farita per krura viando, ŝalotoj, tomatoj, freŝa origano, ajlo, nobla laŭro, tomata pasto kaj spicoj. La esenco de la plado estas kuiri ĝin dum unu aŭ horo kaj duono en kovrita telero sur malalta fajro kun aŭ sen tre malmulta akvo.
KRE
La vorto havas plurajn signifojn:
Dünsberg
Dünsberg estas monteto iom nordokcidente de Gießen en Hesio, Germanio. Estante 498 metrojn alte, ĝi estas la plej alta monto en la areo de Gießen kaj Wetzlar.
Sur la suda deklivo de la monteto, oni trovis tombamasojn de la Neolitiko kaj Bronzepoko. Fortifikaj sistemoj de la monteto estas detekteblaj el la Kulturo Urnokampa (8as jarcento a.K.). La eksteraj remparoj de la montofuorto havis 14 pordegojn. La kelta setlejo (opidumo) atingis sian pinton dum la epoko de La Tene (ĉirkaŭ la 3a jarcento a.K.).
Amanda Lear
Amanda LEAR (naskiĝis la en Hongkongo de ĉina kaj franca gepatroj) estas kantistino kaj tekstistino naskiĝinta en la jaro 1946 en Honkongo (ruse-angla deveno), posedantino de karisma voĉo. Ŝi foriris Parizon, kie ŝi interkonatiĝis kun vico da rokenrolaj steloj. Ŝi laboris ankaŭ kiel modelo kaj estis muzo de Salvador Dalí.
Plej granda furorkanto: Follow Me (1978)
(15677) 1980 TZ5
(15677) 1980 TZ5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankino (Ĉinio).
Yu Tao
Yu Tao (naskiĝis en 1968) estas ĉina esperantisto. Laŭ la stato de 2009 li rolis kiel vicprezidanto kaj ĝenerala sekretario de Ĉina Esperanto-Ligo, kaj vic-ĉefredaktoro de El Popola Ĉinio, kaj ĉefredaktoro de La Mondo. De 2004 ĝis 2007 li krome ankaŭ estis estrarano de Universala Esperanto-Asocio. Ekde 1992 li estas komitatano de UEA.
7010 Locke
7010 Locke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la angla filozofo John Locke (1632–1704), fondito de la brita empiriismo.
Oni ne konfuzu kun 4862 Loke.
FARK
FARK aŭ FARC estas la mallongigo de la Fortoj Armitaj Revoluciaj de Kolombio, gerilistaro, kiu memproklamas esti marksista-leninista. Ĝi agadas en Kolombio kaj en la najbaraj landlimaj regionoj de Venezuelo, Ekvadoro, Panamo kaj Peruo. Ĝi partoprenas en la armita konflikto kolombia ekde ties eko en 1964 kaj estas regata de sekretariaro de sep membroj kiu estis dum multaj jaroj sub la regado de Pedro Antonio Marín, konata de kromnomoj Manuel Marulanda aŭ Tirofijo (Certpafulo) ĝis ties morto en marto de 2008. Ekde tiam la ĉefkomandanto estas Alfonso Cano, ĝis novembro 2011, kiam li estis mortigita de la kolombia armeo.
La FARC estas konsiderataj kiel terorista grupo de 31 ŝtatoj (Kolombio, Peruo, Usono, Kanado kaj la Eŭropa Unio). La registaroj de aliaj latinamerikaj landoj kiel Ekvadoro, Bolivio, Brazilo, Argentino kaj Ĉilio ne aplikas tiun klasigon. La registaro de Venezuelo petis, ke oni akceptus statuson de milita grupo por la FARC kaj ĝi ne konsideras tiun terorisman.
Tiu gerila grupo ĉeestas en 24 de la 32 Departementoj de Kolombio kaj ĉefe sude kaj oriente de la lando, pli precize en Putumajo, Ujlao, Narino, Kaŭko kaj Valo de Kaŭko. Oni informis pri la ekzisto de milita agado kaj kampadejoj en la landoj kiuj landlimas kun Kolombio, kiel Venezuelo, Ekvadoro, Panamo kaj Brazilo.
Historio
El 1974 al 1982 la FARK lante kreskiĝis en kamparanaj regionoj; en 1982 la movgerila iĝis popola armeo kun intenco militkontroli specifajn regionojn. En 1984 la tiama prezidento de Kolombio Belisario Betancourt subskribis militpaŭzon, kiu fine malsukcesis. Ĉirkau 1993 kaj post la falo de komunismo en Eŭropo, la FARK disiĝis el la komunisma partio kaj alproksimiĝas al aliaj enspezofontoj kiel kokaino kaj ostaĝoj.
El 1998 al 2002 okazis nova paŭzo, la kolombia prezidento Andrés Pastrana elarmeigis regionon de Caguán, kiun ricevis la gerilistaro, kaj intervjuis kun Tirofijo. Tamen ankaŭ tiu klopodo pacigi la landon malsukcesis. En 2008 koincidis du ŝanĝoj en la situacio: unuflanke el multaj instancoj oni petis liberigon de ostaĝoj kaj oni sukcesis en kelkaj kazoj kun polemika helpo de Hugo Chávez la venezuela prezidento. Aliflanke la kolombia armeo kontraŭatakis eĉ kampadejon en teritorio de Ekvadoro kaj mortigis la duan estron nome Raúl Reyes. Maje de 2008 la FARK agnoskas, ke mortis la ĉefa estro Tirofijo. En novembro 2011 estas mortigita la ĉefa gvidanto Alfonso Cano.
En septembro 2016 en Kartageno (Kolombio) Prezidento de Kolombio Juan Manuel Santos subskribis kun komandantaro de FARK (FARC) pacan pakton en kiu dum 6 monatoj post referendumo la anoj de FARK devus senarmiĝi sub kontrolo de UNO. Por senarmiĝintaj FARKanoj estis planita amnestio, tamen la komandantoj kulpaj de milit-murdoj devus konfesi siajn kulpojn. La pakto antaŭvidas por la kulpantoj de la milit-murdoj la punon de 5 ĝis 8 jaroj en malliberejo.
La referendumo estis 51 % kontraŭ la paca interkompreniĝo inter Prezidento de Kolombio Juan Manuel Santos kaj terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio.
En la jaro 2016 Prezidento de Kolombio Juan Manuel Santos ricevis la Nobel-Premion pri Paco pro la paca interkompreniĝo kun terorisma gerilistaro de FARK (FARC) en Kolombio.
Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto
Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto (Granda Vortaro Germana-Esperanto) estas unudirekta vortaro verkita de Erich-Dieter Krause. Ĝi aperis fine de majo 2007 ĉe la eldonejo Buske en Hamburgo kun amplekso de 1679 paĝoj. Ĝi baziĝas sur la mezgranda Wörterbuch Deutsch-Esperanto de la sama aŭtoro de 1983 (2-a eld. 1993), kiun ĝi tamen vaste pliampleksigas kaj transpasas.
Laŭ ĝia antaŭparolo, la vortaro "enhavas ĉirkaŭ 160 000 leksikajn unuojn (t.e. kapvortoj, vortkunmetoj, parolturnoj) kaj konsekvence estas la plej ampleksa dulingva vortaro iam ellaborita en la mondo". Malgraŭ tio ĝi ne estis same favore recenzita kiel la alidirekta vortaro Esperanto-germana de Krause de 1999.
Sur ĝia dorso legeblas, ke la vortaro entenas i.a. "la kompletan vortotrezoron de la ĉiutaga lingvo". Tamen tiu ĉi aserto ne estas ĝusta, ĉar multaj gravaj germanaj vortoj kiel ekz. "Browser" (retumilo), "Fronleichnam" (Kristokorpa Festo), "Hauptschule" (baza mezlernejo), "Müsli" (muslio aŭ grenkaĉo) aŭ "Sperrmüll" (grandampleksa rubo) mankas en ĝi.
Aliaflanke, la vortaro enhavas multe da malpli gravaj vortoj kiel ekzemple "Chezroniter" ("ĥecronidoj"), "Schwarzbraunelle" ("nigragorĝa pronelo") aŭ "Schwarzschuppenröhrling" ("strobilforma boleto"), kiuj eĉ ne troveblas per Guglo.
La vortaro entenas ankaŭ multege da terminoj "el ĉiuj faklingvaj sferoj". Tamen en kelkaj fakoj la aŭtoro ne liveras aŭ erare tradukis kelkajn el ĝiaj gravaj terminoj. Tio videblas ekzemple ĉe asekuraj terminoj, kie li evidente ne uzis la Asekuran terminaron seslingvan de Marc Vanden Bempt. Pluraj esperantistoj esprimis la opinion, ke la ĉefa manko de la verko estas, ke la aŭtoro ne serĉis kunlaborantojn kun profundaj terminologiaj scioj el diversaj fakoj.
La alidirekta Großes Wörterbuch Esperanto-Deutsch de Erich-Dieter Krause aperis jam en 1999 kun amplekso de 882 paĝoj kaj 80 000 kapvortoj. Ambaŭ kune estas la ĉefaj referenc-verkoj de pli malgrandaj germanaj vortaroj, ekzemple de tiu de Ulrich Matthias kaj Dietrich M. Weidmann (2008).
Villalón de Campos
Villalón de Campos [biljaLON deKAMpos] estas municipo en la nordo de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Campos en la nordo de la provinco. Villalón de Campos estas etimologie komprenebla kiel Vilaĝo de Kampoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 70,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 526 loĝantojn. Ĝi perdis 3 300 loĝantojn el la 1850-aj jaroj pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 67 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun la provinco Palencio. Parto de la municipa teritorio estas integrita ene de la Birdoprotekta Areo ZEPA La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. El la 15-a al 17-a jarcentoj la loko estis senjorlando jurisdikcia de la familio Pimentel graf-dukoj de Benavente, poste grafoj de Villalón. Dum la 15-a kaj 16-a jarcentoj la loko estis sidejo de grava foiro por vend-aĉeto de brutaro, laŭ protekto de la familio Pimentel, influaj je komarka nivelo.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (gravas fromaĝproduktado) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la pilorio konsiderata la plej prilaborita de Hispanio, konstruita en la 16-a jarcento, de gotika stilo kaj deklarita Nacia Monumento. La preĝejo de Sankta Mikaelo estas templo de mudeĥara gotiko, en kiu estas la tombomonumento de la leona pastro don Diego González del Barco, de Juan de Juni kaj Virgulino kun infano atribuita al Berruguete. Krome estas la preĝejo de Sankta Johano kun rimarkinda retablo, la preĝejo de San Pedro kun turo kvinetaĝa kaj la ermitejo de Nuestra Señora de Fuentes je 2 km de la loĝloko.
Réformes...une langue est la propriéte de tous!
Réformes…une langue est la propriété de tous! (Reformoj...lingvo estas ĉies propraĵo), verkita kaj eldonita en 2012 de André Cherpillod en Courgenard, estas franclingva libreto. Estas pritraktita la problemo de la reformemo en Esperantujo. La aŭtoro opinias ke Esperanto kiel vivanta lingvo evoluas per ties uzantoj. .
Sen nomi ĝin, André Cherpillod ŝajnas ataki la Analizan Skolon, kaj akceptas ne nur evoluon de la vorttrezoro sed ankaŭ de la gramatiko de Esperanto. Li emfazas kaj aprobas la pasivan rolon de la Akademio de Esperanto, laŭdas ties agadon sub la direktado de Gaston Waringhien, William Auld kaj André Albault, sed konsideras netaŭgajn la postajn decidojn... kiel tiun pri la uzado de "x" en cx (ĉ), gx (ĝ), tiun pri la landonomoj Egiptujo kaj Koreujo ...
Rilate al la estonteco de Esperanto la aŭtoro estas sufiĉe pesimista.
Fajfanaso
La Eŭrazia fajfanaso aŭ simple Fajfanaso (Anas penelope, iam Mareca penelope) estas anaso, nome birdo el la anasedoj. Ĝi estas unu el la tri specioj de fajfanasoj. Ĝi estas komuna kaj disvastigata ene de sia teritorio. Tiu specio estis unuafoje priskribata de Linnaeus en sia verko de 1758 nome Systema naturae laŭ ties nuna scienca nomo.
Aspekto
La Fajfanaso grandas ĉ. 45 cm averaĝe, sed ĝenerale estas 42–52 cm longa kun enverguro de 71–80 cm kaj pezo de 500-1073 g. . La reprodukta virbirdo havas kaŝtanbrunan kapon, kremflavecajn frunton kaj antaŭkronon. La trunko estas griza (kaj dorse kaj flanke), la brusto rozkolora al violbruna. Dum flugado (kaj eĉ ripoze), estas bone videblaj la tre blankaj ŝultro- kaj flugilmakuloj. La ventro estas blanka, la subaj vostokovriloj estas nigraj. Somerfine, la virbirdo similas al la inbirdo, sed tre bone diferencigis ilin la blanka ŝultromakulo eĉ dum la eklipsa plumaro, kiam la masklo similas al la ino.
Temas pri specio kun markata seksa duformismo. La inbirdo estas pli malgranda ol inbirdo de la Platbeka anaso, la beko estas pli mallarĝa, la kapo pli rondoforma, la kolo pli mallonga, la vosto pli pinta, la plumaro pli ruĝa. Ĝenerale la ino estes helbruna, kun plumaro multe kiel ino de Amerika fajfanaso. Ĝi povas esti distingata el plej aliaj anasoj, aparte el la Amerika fajfanaso, pro la formo. Tamen, tiu specio havas pli palan kapon kaj blankecan akselareon subflugile. La ino povas esti ruĝeca morfo kun pli ruĝeca kapo, kaj griza morfo kun pli griza kapo.
La speguleto estas malhelverda kaj nigra; la vosto estas pinteca, la kolo aspektas mallonga kaj la kapo rondoforma kun helgriza kun nigreca pinto kaj malgranda beko, kio distingas la grupon disde la kuleranasoj.
Vivo
Temas pri bruema specio. La voĉo de la virbirdo estas fajfado priskribita kiel hi-ju-vi-ju, pi-juu aŭ uu-ui-ou, kio nomigas kaj la specion kaj la superspecion aŭ subgenron; aŭtune aŭdeblas akraj notoj rraa aŭ ra-kaa; la inbirda voĉo estas mallaŭta, rapida.
Vivejo
La Fajfanaso vivas en malprofundaj akvoj, akvaj herbejoj, kaj grupoj de la birdoj ripozas sur la maro. Ĝi estas birdo de malfermaj humidejoj, kiaj malsekaj herbejoj aŭ marĉoj kun iome da alta vegetaĵaro, kaj kutime manĝas per plaŭdado plantomaterialon (ankaŭ insektojn) aŭ per paŝtado, kion ili faras prete. Ĝi estas tre gregema for de la reprodukta sezono kaj formas grandajn arojn. Ili ariĝas al aroj de Amerika fajfanaso en Usono, kaj ili ankaŭ povas hibridiĝi kun ili. Ĝi vivas vintre ĉe marbordoj, sed ankaŭ ĉe nesalaj akvoj.
La Fajfanaso reproduktiĝas en arbara tundro, tajgo (riveroj kun meandroj, lagoj kaj marĉoj) kaj stepoj. En migrado kaj vintrumado, ili ĉeestas estuarojn, golfetojn, lagunojn, malaltajn kaj ŝirmajn marbordojn (ĉefe herbejajn), lagojn, akvorezervejojn kaj riverojn.
Reproduktado
Ili revenas el migrado kaj plenuman pariĝadajn ceremoniojn, kiam la maskloj ĉirkaŭas la inojn sur akvo, ŝvelas la kapajn plumojn, kaj malfermas de tempo al tempo siajn flugilojn dum fajfas. Ili nestumas surgrunde, ĉe akvo kaj sub kovro, kutime sur insuloj de marĉaj lagoj, marĉoj. La ino konstruas la neston per sekaj herboj kiujn ŝi kovras per lanugo. La ino demetas 7 al 10 ovalformajn ovojn blankecflavajn aŭ olivecajn, kiuj povas esti ĝis: 49,2- 59.9 mm × 34,7-42.1 mm. Nur la ino plenumas la kovadon dum ĉirkaŭ 25 tagoj. La frumaturaj idoj sekvas ŝin al akvo tuj post eloviĝo.
La seksa matureco povas esti atingita je aĝo de 1 jaro sed plej ofte poste ĉe nombraj birdoj. Tiu palearktisa specio povas vivi ĝis 18 jarojn.
La Eŭrazia fajfanaso estas unu el la specioj al kiuj aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA). Ties konservostatuso estas Malplej Zorgiga.
Pentrita Dezerto (Aŭstralio)
La Pentrita Dezerto en Suda Aŭstralio, ne konfuzenda kun la Pentrita Dezerto en Arizono, estas tre spektakla dezerto kun koloraj panoramoj. Tio okazas pro la efikoj de la erozio de tereno kaj mineraloj fare de antikva interna maro. Ĝi troviĝas en la nordorienta parto de Coober Pedy, ĉe malmultaj kilometroj de Arkaringa. En la zonoj ĉirkaŭ Oodnadatta ekzistas grandaj teritoriporcioj kovrataj de glimo. La regiono estas senviva kaj kunmetita el "roko" supla kaj fragila.
Eksteraj ligiloj
-27.90592°N, 134.83642°W
Szczecin Stołczyn
Szczecin Stołczyn estas fervojstacio en la pola urbo Szczecin. La stacio troviĝas ĉe la vojkruciĝo de la stratoj Nad Odrą kaj Zamknięta sur teritorio de la urba kvartalo Północ. De ĉi tiu stacio kondukas la branĉtrako ĝis eksa Huta Szczecin.
Fervojstacio lokitas sur limo inter urbaj setlejoj Stołczyn kaj Kraśnica. Ĝi estas ferma al paŝagera servo, same kiel la tuta linio fervojlinio Szczecin Główny – Trzebież Szczeciński.
Tramreturniĝejo
Tramreturniĝejo estas parto de tramvojo akomodita al returniĝado aŭ ŝanĝo de direkto de veturo de tramaj vagonoj kaj trajnoj. Kutime parto de returniĝejo estas teniga spaco (teniga relo aŭ reloj) por atendado de trajnoj al difinita tempo de forveturo, haltejo aŭ haltejoj por elvagoniĝado (finhaltejo de linio) kaj haltejo aŭ haltejoj por envagoniĝado. La returniĝejoj estadas ekipitaj per socia ekipaĵo por ŝoforoj (necesejo, lavejo, ujoj kun sablo destinitaj por plenigo de ŝutigiloj en tramoj, iam ankaŭ per pluaj deĵorspacoj (operatora ĉambro, ripozeja ĉambro por ŝoforoj) kaj plua rifuĝejo por ŝoforoj kaj vojaĝontoj (refreŝigejo, publikaj necesejoj ktp.). Kelkaj tramreturniĝejoj estas parto de aliŝanĝado de veturilo en nodo de publika transporto.
Kodekso Boturini
La Kodekso Boturini, nomata ankaŭ en hispana Tira de la Peregrinación (Strio de la Pilgrimado) —konata ankaŭ kiel Códice Boturini—, estas unu el la nomataj meksikaj kodeksoj. Ĝi estas malĝuste nomata de "la peregrinación" ĉar ne temis pri movado de pilgrimado, sed pri migrado el Ĉikomoztok. Probable ĝi estis prilaborita en la unua duono de la 16a jarcento. Oni supozas, ke ĝi povas esti kopio de originala antaŭhispana dokumento. Ĝi konsistas el dudekunu bildoj sur papero, kovritaj per stuko, per meksika skribmaniero. La temaro de la dokumento estas la migrado de la meksikoj el sia devenpatrio, nome la mita urbo Aztlán, kiu laŭ kelkaj aŭtoroj estus en la Okcidento de Meksiko (pli precize en Nayarit).
Priskribo
La Kodekso Boturini rakontas la historion ekde kiam la meksikoj eliris el Aztlán (Tero de la blanko aŭ Loko de la ardeoj) ĝis ili alvenis al la valo de Meksiko, kie ili fondis sian ĉefurbon Tenoĉtitlano. Laŭ la legendo, la ĉefa dio de la meksikoj, nome Huicilopoĉtli (maldekstra kolibro) ordonis al ili eliri el Aztlán serĉe de promesita signalo, kiu estis aglo ripoza sur kakto (la parto de la serpento eble estis poste aldonita en la epoko de la hispanoj), kaj ke kie ili trovos tiun signalon ili fondu sian ĉefurbon. Elirinte el Aztlán, ili faris tion akompanate de ok pliaj grupoj. Iom poste, la meksikoj separiĝis el tiuj popoloj, laŭ ordono de sia dio, kiu diris al ili ke ekde tiam ili serĉu la lokon promesitan solaj.
Post centoj da jaroj la meksikoj alvenis al la valo de Meksiko; tie ili trovis la promesitan signalon kaj sur grupo de insuletoj meze de la lago de Tekskoko kie ili establis sian ĉefurbon Tenoĉtitlano. Eble la tlatoani kiu regis en tiu tempo, alveninte al la promesita tero, reskribis la tutan historion pri la migrado kaj forigis ian informon ekde la eliro al la alveno de sia popolo al la promesita tero. La kodekso enhavas dudek bildojn kaj ĝi ne estas finita.
Bildaro
Jene, la bildoj de la kodekso ordigitaj:
KRF
La vorto havas plurajn signifojn:
Nachterstedt
Nachterstedt ĝis la 15-a de julio 2009 estis administre sendependa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. La komunumo kovris areon de 8,21 km² kaj fine de la jaro 2007 havis 2 097 loĝantojn. La 15-an de julio 2009 la komunumo iĝis parto de novkreita urbo Seeland (Saksio-Anhalto).
Geografio
Nachterstedt situas en la nordoriento de Harco, najbare al Hoym inter Aschersleben kaj Quedlinburg. Iom norde proksime de Nachterstedt troviĝas lago Concordia, kiu ekestis post inundigo de granda subĉiela minejo de lignito kaj hodiaŭ estas uzata kiel ripozlago por naĝado kaj boatado.
Historio
1990 la minejo estis fermita pro manko de profito. Depost 1994 la minejo pleniĝis per akvo, formiĝis la lago Concordia, ekde 2002 ĝi estis malfermita por banado.
Akcidentoj
La okazis grava terglita akcidento: granda parto (5,8 milionoj da m³) de la surŝutitaj ruboj glitis suben ene de kelkaj minutoj, unu ministo mortis kaj pluraj minejomaŝinegoj estis komplete detruitaj. La akcidento havis gravajn konsekvencojn por la minado en GDR.
La fruan matenon de la okazis terglito sur tereno de 350 x 150 metroj kaj falis en la sudan parton de Konkordia-lago. Unu duetaĝa domo tute falegis en la truegon, kune kun ĝi perdiĝis tri personoj. Unu plia domo malaperis grandparte, krome parto de unu strato kaj elrigarda platformo. La amaso da tero droniĝinta kondukis al inundo (cunamo), kiu ĵetis boatojn surborden. La akvonivelo de la lago konsiderinde altiĝis.
Monteleone di Fermo
Monteleone di Fermo estas komunumo de Italio.
CSV
Aranĝo CSV (angle Comma Separated Values – perkome disigitaj valoroj) estas datenaranĝo de teksta dosiero por datumoj. Ĉiu datumo estas apartigita per komo. Kaj ĉiu rikordo estas disigita per signo de fino. Se valoro enhavas komojn aŭ aliajn uzatajn signojn, tiam valoro devas esti en citsignoj.
Ekzemplo
Enhavo de dosiero: esperante, angle, pole, ruse Pollando, Anglio, Pollando, Rusio domo, hundo, ĉevalo, kato
Post importo al tabelkalkulilo:
A.R. Rahman
Allah Rakha RAHMAN (Tamila : ஏ.ஆர்.ரகுமான்) naskiĝis la 6- an de januaro 1966 sub la nomo AS Dileep Kumar (திலீப் குமார்) en Ĉenajo, Tamilnado, Barato. Li estas barata komponisto de filmuziko, muzikisto kaj kantisto.
Rahman gajnis dek du premiojn Filmfare Awards South, dek tri premiojn Filmfare, kvar naciajn filmopremiojn, BAFTA-premion, Premion Oran Globon kaj du Oskar-premiojn pro la plej bona kanto kaj alian pro la muziko por la filmo Slumdog Millionaire. Li estas unu el la plej sukcesaj muzikistoj de la mondo kun pli ol 200 milionoj da venditaj albumoj. Liaj kantoj estas en diversaj lingvoj: hinda, tamila, urdua kaj angla.
Lapalud
(jen france, okcitane La Palú) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Nica salato
La Nica salato (france salade niçoise kaj okcitane salada nissarda), estas salato de la franca urbo Nico. Ĝi estas tradicie farita el tomatoj, boligitaj ovoj, nizaj olivoj, anĉovoj, kaj olivoleo. Ĝi estis populara tutmonde ekde la komenco de la 20-a jarcento, kaj estis preparita kaj diskutita de multaj famaj kuiristoj. Delia Smith nomis ĝin "unu el la plej bonaj kombinaĵoj de salataj ingrediencoj iam inventitaj" kaj Gordon Ramsay diris ke "ĝi devas esti la plej bona somera salato el ĉiuj."
Ĝi povas esti servata kiel kunmetita aŭ simpla salato. Freŝe kuirita aŭ endosigita tinusaĵo povas esti uzata. Dum jardekoj, okazis signifa malkonsento inter tradiciemuloj kaj novigemuloj rilate al kiuj ingrediencoj devus kaj ne devus esti inkluditaj en la salato. Laŭ konservemaj, ekskludas kuiritajn legomojn. La salato povas inkluzivi krudajn ruĝajn paprikojn, ŝalotojn, artiŝokojn kaj aliajn laŭsezonajn krudajn legomojn. Krudaj verdaj faboj rikoltitaj printempe, kiam ili ankoraŭ estas junaj kaj freŝaj, povas esti inkluditaj. Tamen, kuiritaj verdaj faboj kaj terpomoj estas ofte uzataj en varioj de la niza salato, kiuj estas popularaj ĉirkaŭ la mondo.
Kaĥeti
Historio-geografia provinco en orienta Kartvelio, en la baseno de riveroj Iori kaj Alazani. Ĝis la 8-a jarcento ĝi estis en konsisto de Kartlia (Iberia) regno, poste sendependa princejo. De la 12-a jarcento en Kartvela regno, de la 2-a duono de 15-a jarcento formiĝis Kaĥetia reĝlando. En 1659 okazis granda ribelo kontraŭ irana regado, kaŭzita pro la intenco de iranaj potencoj ekloĝigi en Kaĥetiaj fekundaj valoj turkmanajn tribojn. De 1762 - Unuiĝinta Kartli-Kaĥetia reĝlando. En 1801 ĝi aliĝis al la Rusia Imperio.
Kaĥetio estas la patrujo de vito. Ĉi tie oni kulturas kelkajn dekojn da specoj de vinbero, produktante bonegajn vinojn. Ĉi-tie loĝas laboremaj kaj humurohavaj homoj, konservante tra jarcentoj riĉan kantan folkloron kaj historiajn monumentojn. La ĉefaj vidindaĵoj estas urboj Telavi (administra centro) kaj Signagi, monaĥejaj kompleksoj en Gareĝi, Ŝuamta, Ikalto, katedra templo Alaverdi.
Somera Olimpiko 1896
Kvankam minacis, ke pro financaj malfacilaĵoj ili fine okazos en la hungara Budapeŝto.
Budapeŝto proponis, ke ĝi transprenos la olimpikojn, sed la greka kronprinco Konstantino fondis organizad-konsilantaron kaj fonduson, kie oni komencis sendi donacojn.
Plimulto da konkursantoj estis el la gastiganta lando. Oni konkursis en teknikaj sportoj, teniso, skermado, halterlevado, biciklado, pafado, kurado kaj gimnastiko.
Gajnintoj ricevis arĝentan medalon, certifikaton kaj kronon el olivfolioj. La duaj gajnis bronzan medalon kaj laŭrokronon. Tiuj, kiuj finis en la tria posteno, veturis hejmen sen medaloj.
La unua gajninto de olimpiko estis usonano James Brendan Connolly, kiu en trisalto saltis ĝis distanco 13,7 m. Postokaze oni kalkulis, ke usonaj sportistoj gajnis la plej multajn konkursojn, kion oni trakalkulis al 11 ormedaloj, sekvite de grekaj sportistoj kun 10 ormedaloj kaj germanaj kun 6 ormedaloj.
La ludojn akompanis granda entuziasmo de grekoj kaj sume ili estis konsiderataj kiel tre sukcesaj.
Sportoj
En la 1-a Olimpiko estis 9 sportoj kun 10 fakoj: ''akvosportoj, atletiko'', biciklado (voja kaj traka), ''gimnastiko, halterlevo,'' lukto, ''pafado, skermo kaj teniso''.
William McHenry
William McHenry, naskita la en Kentukio, estis usona soldato kaj politikisto. Li edziĝis kun Hannah Ruth Blackford en la komenco de la 1790-aj jaroj en Kantono Logan en Kentukio.
1733 Silke
1733 Silke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Alfred Bohrmann elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
William McHenry
McHenry servis kiel leŭtenanto en la Bataliono de Surĉevalaj Volontuloj de Price kaj partoprenis en la Battle of Fallen Timbers (Batalo de Falintaj Lignoj) en 1794, proksime de nuna Toledo en Ohio.
1733 Silke
Ĝi ricevis la inan antaŭnomon "Silke", omaĝe al Silke Neckel, nepino de la malkovrinto.
William McHenry
En 1809 aŭ 1810 McHenry forloĝiĝis de Kantono Henderson en Kentukio. La familio ekloĝis en kio nun estas Kantono White en Ilinojso, ĉe la vojo inter la salejoj proksime de Old Shawneetown kaj Fort Vincennes.
En 1811, McHenry servis en la ilinojsa milico dum la Milito de Tecumseh, kiu kulminis per la Batalo de Tippecanoe en la Indiana Teritorio. Post la komenco de la "Milito de 1812" li partoprenis la atakon al la indiana vilaĝo ĉe Peoria, kiu estis alianca kun la britoj.
McHenry estis delegito al la Ilinojsa Konstitucia Asembleo (Illinois Constitutional Convention) en 1818, kaj elektita al la unua parlamento de Ilinojso.
McHenry funkciis kiel majoro, gvidante la Surĉevalan Spionojn, en la Blackhawk-Milito en 1832. Li iĝis malsana dum la kampanjo kaj estis eksigita en la aĝo de 61. Tuj poste li estis elektita al la subŝtata senato.
William McHenry mortis en 1835 en pensiono en Vandalia, kiu tiam estis la subŝtata ĉefurbo.
Preĝejo Sankta Triunuo (Bicske)
Preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en mezo de urbo Bicske.
Historio
Laŭ arkeologoj en tiu ĉi loko estis jam kirko dum la mezepoko. Antaŭ 1701 la loĝantoj iĝis kalvinanoj, ankaŭ la preĝejo estis iliaj. En 1712 la katolikoj reakiris la preĝejon, Márton Bíró refondis la paroĥon en 1723. La konstruaĵo mem estis renovigita en 1727, inter 1768-1774 oni trakonstruis kaj pligrandigis ĝin. La orgeno alvenis en 1883.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en stratangulo, sed apude estas videblaj kruco kaj skulptaĵo pri Johano Nepomuko, eĉ en la korto estas alia skulptaĵo pri Stefano la 1-a (Hungario). En mezo de la fasado la turo altiĝas, malsupre estas la enirejo. La absido estas rektangula kaj iomete estas mallarĝa, ol la navo. Ambaŭflanke sakristioj etendiĝas. Interne la ĉefaltaro estas baroka lignaĵo. Sur la plafono estas videblaj 3 murpentraĵoj.
Osamu Matsumoto
Osamu Matsumoto (松本 修, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara.
4030 Archenhold
4030 Archenhold estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de B. D. Warner, R. D. Stephens kaj A. W. Harris per observoj de, anoncita en januaro 2021.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 2,06 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 12 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 0,66558 ± 0,00012 tago (15,974 ± 0,003 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Ribatejada
Ribatejada estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝia areo kovas 31,82 km² kun 602 loĝantoj kaj loĝdenso de 18,92 loĝ/km². Inter la monumentoj de Ribatejada troviĝas palaceto kiu apartenis al la grafoj Desallen kaj preĝejo de la 15-a jarcento el mudeĥara stilo.
Liam Kirk
Liam KIRK (aŭ irlande: Liam Ó CUIRC; 1922 – 28-an de majo 2008, Dublino), estis veterana esperantisto kaj dum multaj jaroj piliero de la Esperanto-Asocio de Irlando.
En la postmilitaj jaroj, kiam li loĝis en urbeto Ballina, li fondis lokan esperantan klubon, priskribita kiel "certe la plej okcidenta en Eŭropo, frontante al la Granda Atlanta Oceano". Li fariĝis delegito de UEA, kaj poste Sekretario de EAI. En 1947, li ĉeestis la unuan postmilitan UK-on en Berno. Kiam li translokiĝis de Ballina al la ĉefurbo, kie li ĉefis departementon de la Irlanda Fervojo en stacidomo Heuston, li estis elektita vic-sekretario de la Dublina Esperanto-klubo, en kiu li instruis la lingvon al multaj lernantoj.
En 2001, li estis elektita respondeculo por eksteraj rilatoj de EAI, en kiu ofico li faris dediĉitan servon. Plie, li faris kaj konservis grandan kolekton de artikoloj kaj referencoj pri la irlanda asocio kaj efektive iĝis ĝia arkivisto. Li konstante kaj diligente laboris nacie kaj internacie por la esperanta afero. Sinsekve, li estis elektita vic-prezidanto, prezidanto kaj honora prezidanto de EAI. Li kompilis valoran verkon: Mallonga Historio de la Esperanto-Movado en Irlando, presita kaj eldonita sur la  retpaĝo de EAI. Li profunde amis Esperanton, kaj sian Irlandan lingvon, pri kiu li estis UEA-fakdelegito.
Fontoj: Esperanto-Asocio de Irlando, la familio Kirk, kaj la verko Mallonga Historio de la Esperanto-Movado en Irlando kun suplemento.
Orfeo ed Euridice
Orfeo ed Euridice (eo Orfeo kaj Eŭridico) estas opero („Azione drammatica“) en tri aktoj, kiu rakontas la historion de la traka kantisto Orfeo. La muziko devenas de Christoph Willibald Gluck, la libreto de Ranieri de’ Calzabigi. La unua prezentado okazis la 5-an de oktobro 1762 en Vieno resp. la 2-an de oktobro 1774 en Parizo, je kio la viena versio daŭris proksimume du, la pariza du kaj duono horojn.
Unua akto
Kune kun gepaŝtistoj Orfeo priploras je la tombo de Eŭridika ties perdon. Kiam li petas la gediojn pri kompato, aperas amodio Amoro kun la mesaĝo, ke Zeŭso (Jupitero) permesas al la kantisto la malsupreniron al Hadesejo: Se li sukcesos kortuŝi tie la Furiojn per sia kantado, li rajtas rekonduki Eŭridikan al la vivantoj, kondiĉe ke li je la revojo ne retrorigardus al ŝi. Orpheus dankas, prenas sian liron kaj survojiĝas.
Dua akto
La kantisto nur post obstina kantado kaj ludado sukcesas mildigi la gardistoj de Hadesejo (Cerberoj), kiuj lin komence malakceptas, tiam tamen ja lasas eniri.
Transformiĝo
Orpheus eniras Elizeon, la sereneco de la beataj spiritoj ĉirkaŭas lin, sed li povas demeti sian maltrankvilan nur, kiam allogate de la sonoj de lia liro aperas lia edzino. Li fermas la okulojn kaj sin turnas, ektenas ŝin je la mano kaj eliras sen retrorigardi.
Tria akto
Kiam ili jam preskaŭ eliras en la taglumon, Eŭridika plendas, ke ŝia edzo ne rigardas ŝin, do ne plu amas kaj ŝi preferas iri reen en Hadesejon. La kortuŝita Orfeo ne povas eviti retrorigardi, kaj tiumomente ŝi ankaŭ kolapsas. Denove li plendas sian suferon kaj volas mortpiki sin, la eltiritan ponardon tamen elŝiras al li Amoro, kiu igas revekiĝi Eŭridikan kaj per tio fini la operon feliĉa.
Ekesto
Orfeo ed Euridice estas la unua frukto de de la kunlaboro de Gluck kaj sia libretisto Ranieri de’ Calzabigi, kiuj celis reformi la italan operon. Ne hazarde la du elektis ĝuste la inspiran fabelon de Orfeo, kiu temas pri la potenco de la muziko kaj de la kantado: 150 jarojn antaŭe Claudio Monteverdi unuafoje prezentis per L’Orfeo (do la sama temo) verkon, kiu estas unu el la unuaj (skribe dokumentitaj) operoj.
Kiel ŝablono la libretisto uzis ĉefe la Metamorfozojn de Ovidio, modifis tamen la tragikan finon de la fabelrakonto: Per tio, ke la amodio Eroso kiel Deus ex machina perante intervenas, la opero sin turnas al la bono.
Muziko
Per multaj distingiloj sin montras la reformo, kiun aplikis Gluck je ĉi tiu opero: Anstataŭ secco-recitativoj, nur akompanataj per ĝeneralbaso, la komponisto uzas „accompagnati“, do recitativojn akompanatajn de la tuta arĉorkestro. La arioj ne plu havas la ĝis tiam kutiman tripartan formon, sed sekvas laŭforme la dramecon de la teksto. Ekzemplo por tio estas la grandioza, triparta ariosceno de Orfeo en la unua akto, en kiu la orkestro estigas plej diversajn humorojn kaj sentojn.
Historio de akceptado
Sian unuan prezentadon la opero travivis en itala lingvo la 5-an de oktobro 1762 en Vieno. Kulmino estis prezentado en la jaro 1764 okaze de la kronado de Jozefo la 2-a kiel imperiestro de la Sankta Romia Imperio en Frankfurto ĉe Majno.
Gluck priverkis la operon en Parizo, kie ĝi estis prezentata la 2-an de oktobro 1774 en franca lingvo sub la titolo Orphée et Eurydice. Por la gusto de la Pariza publiko li komponis kroman baleton. Krome li anstataŭis la partion de Orfeo, origine verkita por aldo-kastrito Gaetano Gudagni, por tenorkantisto Joseph Legros.
Menciindas ankaŭ la versio priverkita fare de Hector Berlioz en 1859 surbaze de la franca versio.
La rolon de Orfeo, kiun Gluck destinis al kastrita kantisto, nuntempe kantas aldistino vira aldo (kontratenoro).
Mária Borsai
Mária BORSAI [borŝai] estis rumania hungara fabelverkistino. Ŝi naskiĝis en Bánffyhunyad la 6-an de junio 1906 kaj mortis en 1990 en Montreal.
Kariero
Mária Borsai publikigis siajn unuajn fabelojn en porinfana revuo Cimbora redaktita de Elek Benedek.
Malcolm Fraser
John Malcolm Fraser (naskiĝis la 21-an de majo 1930 en Toorak, Viktorio, Aŭstralio, mortis  en Melburno) estis aŭstralia politikisto organiziĝinta en la Liberala Partio de Aŭstralio. De la 12-a de novembro 1975 ĝis 11-a de marto 1983 li estis ĉefministro de Aŭstralio.Malcolm Fraser estis la pli juna el du infanoj de la patrino Una Woolf, el juda familio, kaj la patro John Neville Fraser, skota juristo. En la universitato de Oksfordo en Britio li studis filozofion, politikon kaj ekonomikon.
Dum lia sep-jara ĉefministreco Malcolm Frazer realigis multajn reformojn pri homaj rajtoj kaj engaĝiĝis en internaciaj organizaĵoj subtene de la movadoj de nigrahaŭtaj afrikanoj ekzemple en Sudafriko. Li daŭrigis la konservativan ekonomikan politikon de Aŭstralio, kontraŭe al la tiutempe tutmonda tendenco de ekonomia malreguligo kaj liberaligo inkluzive de privatigo de antaŭe ŝtataj entreprenoj, kiun tiutempe antaŭenpuŝis la brita ĉefministrino Margaret Thatcher. Lia posteulo kiel ĉefministro iĝis Bob Hawke.
En 1956 Malcolm Frazer geedziĝis kun Tamara Beggs kaj kun ŝi havas kvar gefilojn. En 1997 li estis inter la originaj subskribantoj de la Universala Deklaracio de Homaj Respondecoj, kiun proponis la Inter-Aga Konsilio de eksaj ŝtatestroj kaj ĉefministroj.
KRI
La vorto havas plurajn signifojn:
Villa del Prado
Villa del Prado estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio, situas ĉe la baseno de Alberche, limas kun la provinco Toledo, kaj troviĝas je 60 kilometroj de Madrido ĉefurbo. Inter ĝiaj vidindaĵoj troviĝas gotika preĝejo Jakobo Apostolo konstruita inter la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Laŭ kalkuloj de 2004, en Villa del Prado loĝis 5079 personoj kaj jam en 2.007 ĝi atingis 6.202 personojn el kiuj ankaŭ estas civitanoj el aliaj 33 landoj.
Villeperdue
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tours kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villeperdusiens.
Artikolo
Artikolo (de latino articulus „tekstero“, „parto“ (de parolo)) povas havi jenajn signifojn:
Vidu ankaŭ
Kurt Beck
Kurt BECK (naskita la  en Bad Bergzabern) estas germana socialdemokrata politikisto. Ekde 1994 ĝis 2013 li estis ministroprezidento de Rejnlando-Palatinato. Krome la 14-an de majo 2006 li elektiĝis prezidanto de la Socialdemokrata Partio de Germanio (SPD) kaj restis tia ĝis 2008.
Sejano
Sejano, Lucius Ælius Sejanus estis ambicia soldato, amiko, konfidulo kaj favorato de la romia imperiestro Tiberio. Li estis akuzita pri konspiro kaj ekzekutita (31 p.K.). Pri la cirkonstancoj raportas Tacito («Analoj», V, 9).
Jiří Ruml
Jiří RUML (naskiĝis la 8-an de julio 1925 en Plzeň, mortis la 20-an de februaro 2004 en Prago) – ĉeĥa ĵurnalisto, aktivulo de kontraŭkomunista opozicio.
Li laboris en multaj revuoj kaj gazetoj, aktive partoprenis eventojn de Praga Printempo. Post ĝia falo estis forigita de komunista partio kaj persekutata. Unu el subskribintoj de Ĉarto 77, aktivis en organizaĵoj pri homrajtoj, interalie en Defend-Komitato de Maljuste Persekutataj; plurfoje enprizonigata.
De 1988 gvidis la gazeton "Lidové noviny", komence eldonatan eksterleĝe; post falo de komunista regopovo li alkondukis "Lidové noviny" al la ĉefa pozicio en la ĉeĥa gazetara merkato.
En 2001 lia malnova kunlaboranto de opozicio, prezidento Václav Havel, atribuis al li altan distingon – Merit-Ordenon de Ĉeĥa Respubliko.
Skycar
Moller Skycar estas evoluiga plano de VTOL- (el la angla vertical take-off and landing) veturilo: "fluganta aŭtomobilo" – nomata "volantor" de la evoluiginto Paul Moller, kiu laboras jam de 40 jaroj pri VTOL-veturiloj. La unua ŝveb-flugo kun la dusideja antaŭulo, la M200, okazis en 2003.
La veturilon pelos -laŭ la nunaj planoj - 8 Vankel-motoroj, la atingebla rapido en aero estos maks. 560 km/h (sub 3000 m, oni rajtas flugi ne pli rapide ol 450 km/h). Oni kalkulas benzinkonsumon de 10-14 l/100km. Oni kritikas la benzinkonsumon kaj la bruon de la veturilo kaj rigardas ĝin kiel certan financan ruinon.
Puĝeta Fjordo
Puĝeta Fjordo (angle: Puget Sound (elparole ˈpjuĝet), laŝucide xwəlč (elparole ĥŭalĉ) estas granda fjordo (kun fjordetaj branĉoj) ligita al Pacifiko per la Markolo de Juan de Fuca kaj Admiralara Markolo, en la usona ŝtato Vaŝingtonio. La ĉirkaŭan regionon, nomatan Puĝetio, enloĝas proksimume kvar milionoj da homoj. La brita flotkapitano George Vancouver nomis la fjordon por honori sian subulon Peter Puget, kiu esploris ĝian sudan ekstremaĵon en majo, 1792. Vancouver pretendis alproprigi ĝin al la Brita Imperio je la 4-a de junio, 1792. Ĝi transiris al usona suvereneco per la Oregona Traktato subskribita en 1846.
Puĝeta Fjordo estas gravega celo de perŝipa komerco, precipe inter Usono kaj orienta Azio; ĝiaj plej grandaj komercaj havenoj estas Seatlo kaj Takomo. La usona mararmeo havas gravajn instalaĵojn en la malpli grandaj urboj Bremertono kaj Evereto. La politika ĉefurbo de Vaŝingtonio, Olimpio, situas ĉe la plej suda ekstremaĵo de la fjordego.
La Vaŝingtonia Ŝtata Pramŝipa Sistemo konektas la orientan kaj okcidentan bordojn de la fjordo en diversaj lokoj, kaj alirebligas ankaŭ pluraj el la pli gravaj insuloj en la fjordo, kiel ekzemple Insulo Whidbey, Insulo Bainbridge, Insulo Vashon. Nur ĉe unu loko, inter Takomo kaj Gig Harbor, ŝosea ponto transiras la fjordon.
Whidbey Island (kutime Vidbejo en Esperanto) estas insulo en Vaŝingtonio, ĉe la norda ekstremaĵo de Puĝeta Fjordo. Ĝi estas la plej granda insulo en Vaŝingtonio, kaj formas la plej grandan parton de sia kantono, Island County.
Montelparo
Montelparo estas komunumo de Italio.
5699 Munch
5699 Munch estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar norde de San-Diego (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la norvega ekspresionisma pentristo Edvard Munch (1863–1944).
KRK
La vorto havas plurajn signifojn:
Ortodoksa Eklezio de Jerusalemo
La Ortodoksa Eklezio de Jerusalemo aŭ Jerusalema Grek-Ortodoksa Eklezio, estas unu el la dek kvin ortodoksaj eklezioj en plena komunio. Ĝi havas 150.000 kredantojn en Israelo, Palestino kaj Jordanio. Ĝi estas konsiderata de la ortodoksaj kristanoj kiel la patrina eklezio de la tuta Kristanismo, ĉar estis en Jerusalemo kie la ĝenerala kaj komenca eklezio estis fondita, en la tago de Pentekosto. Tamen, pro la persekutado kontraŭ la kristanoj en Palestino (historia regiono) kaj la kreskado de la kristanismo en aliaj mondopartoj, la sidejo de Jerusalemo perdis gravecon. Dum la Unua koncilio de Niceo, en 325, la episkopo de Aelia Capitolina, la romia kolonio fondita en Jerusalemo post la Bar-Koĥba-ribelo, tamen, ĝi ne estis eĉ la plej alta eklezia posteno de la provinco, sed subigita al la metropolita episkopo de Mara Cesarea.
St. Erhard-Knutwil (stacidomo)
St. Erhard-Knutwil estas fervoja stacidomo en Knutwil, Svislando.
Fenĉolo
Fenĉolo aŭ Fenĉila alkoholo estas dicikla unuterpeno kaj izomero de la borneolo. Ĝi prezentiĝas laŭ kvar izomeraj stereokemiaj modifitaj, α-Fenĉolo (endo- kaj ekzo- tipaj) kaj β-Fenĉolo (endo- kaj ekzo- tipaj), kie la hidroksila grupo staras super kaj malsuper la nivelo de ties sesmembra grupo. Fenĉolo troviĝas en plantoj kiel Oficina rosmareno, Vera lupolo, Muskato, Pino kaj fruktoj kiel Limeo, Oranĝo kaj Grapfrukto.
La odoro varias el kamforsimila ĝis citroneca aŭ ligneca. La gusto estas amara kaj limeosimila. La α-izomeroj estas iritaj al la okuloj, haŭto kaj mukozaj membranoj. Kiam ingestita ĝi kaŭzas iriton al la digesta sistemo, kaj kiam inhalita ĝi estas irita al la spira sistemo. La Fenĉolo estas produkta elde la Fenĉono-reduktiĝo kaj rekristalizita per miksaĵo da benzeno kaj etero aŭ distilado. La Fenĉono same estas produktebla per malhidrogenizo de la Fenĉolo. Kiel gustigilo ĝi estas uzata en trinkaĵoj, glaciaĵoj, dolĉajoj kaj bakaĵoj. Fenĉolo estas antisepsa kaj neŭrotonika. En medicino ĝi estas aplikebla en kazoj de hepata kaj galvezika unsuficienco.
Plantoj enhavantaj fenĉolon
<Gallery> Basil-Basilico-Ocimum_basilicum-albahaca.jpg| Bazilio Citrus_paradisi_(Grapefruit,_pink)_white_bg.jpg| Grapfrukto Citrus_lime.png| Limeo Myristica_fragrans_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-097.jpg| Muskato Rosmarinus_officinalis_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-258.jpg| Oficina rosmareno OrangeBloss_wb.jpg| Oranĝo Foeniculum_vulgare.JPG| Ordinara fenkolo Illustration_Pinus_sylvestris0_new.jpg| Pino Humulus_lupulus.jpg| Vera lupolo </Gallery>
Izomeroj de la fenĉolo
<Gallery> Citronellal-2D-skeletal.png| Citronelalo Eucalyptol.png|Eŭkaliptolo Endo-(1S)-(-)-Borneol_Structural_Formulae_V.2.svg| Borneolo Geraniol.png| Citrolo Grandisol.png| Grandisolo Exo-(1S)-(%E2%80%93)-Isoborneol_Structural_Formulae_V.1.svg| Izoborneolo Lavandulol_skeletal.png| Lavandulolo Linalool skeletal.svg| Linalolo Menthone.png| Mentono Nerol.png| Nerolo Terpinen-4-ol.svg| Terpinen-4-olo Terpineol_alpha.svg| α-terpineolo </Gallery>
Vidu ankaŭ
<Gallery> Estragole.svg| Estragolo 1,8-Cineol2.svg| Cineolo Fenchyl acetate.png| Fenĉila acetato Fenchane.png| Fenĉano Fenchone.png| Fenĉono Alkohol_-_Alcohol.svg| Hidroksila grupo Camphene.png| Kamfeno </Gallery>
Artikolo (juro)
Artikolo en juraj tekstoj estas ĉiu el la apartaj sekcioj, je kiuj estas dividita leĝo, traktato, statuto kaj simile.
Internacie unueca uzo ne ekzistas. Male ĝi estas forte malsimila laŭ la lingvoj kaj tradicioj de la unuopaj jur-sistemoj, eĉ se ili uzas la saman lingvon.
Eŭropa Unio
La sekciojn de juraj instrumentoj de Eŭropa Unio oni kutime nomas "artikolo", ties subdividojn "paragrafoj".
Germanio
En Germanio la termino Artikel (artikolo) kutime estas uzata nur por nomi sekciojn de aparte bazaj kaj gravaj juraj dokumentoj, ekzemple de la konstitucio, dum en plej multaj leĝoj kaj kodoj oni parolas pri Paragraph "paragrafo" (simbolo "§"), ekzemple en la civila kodo. Ties subdividoj oni nomas Absatz (alineo).
Svislando
En la germana jura lingvaĵo de Svislando oni ofte uzas "artikolo" ankaŭ en ĝeneralaj leĝoj kaj kodoj, kiel ekzemple en la civila kodo por nomi la sekciojn, kiujn oni en Germanio nomas paragrafo.