cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ignacy Domeyko
Eternigo
Per la nomo de Domeyko estis nomitaj asteroido eltrovita de ĉilia astronomo Karlo Torres en la jaro 1975 (asteroido 2784 Domeyko), mineralo domejkito, eltrovita de Domeyko mem en 1844 en Ĉilio, Amonito (Amonites Domeykanus), elektita en Varsovio speco de azaleo, edo de plantoj (Domeykiaceae) kaj kelkaj ĝiaj plantoj, kakto (Maihueniopsis domeykoensis), violo (Viola domeykiana), speco de polpo, urbeto en Ĉilio, stratoj en Santiago de Chili, Valparaiso kaj ankoraŭ en ok ĉiliaj urboj, kaj ankaŭ en Vilnuso, monta ĉeno en Andoj (Cordillera Domeyko), pola biblioteko en Bonaero (Biblioteka Polaca Ignacio Domeyko), kelkaj liceoj, aliaj lernejoj kaj sciencaj institucioj en Ĉilio, muzeo en vilaĝo Krupava (Belorusio), ktp. Je lia honoro estis eldonitaj poŝtmarkoj en Polio kaj Litovio. La jaro 2002 pro 200-jara datreveno de Domeyko estis proklamita per Unesko kiel jaro de Ignacy Domeyko. Solenaĵoj sub patronado de pola prezidanto Aleksandro Kwasniewski kaj ĉilia prezidanto Rikardo Lagos pasis en Ĉilio kaj ankaŭ en Belorusio kaj Litovio. En septembro de la jaro 2002 ĉe pordego de baziliana monakejo de Sankta Triunio, kie Domeyko estis enkarcerigita en jaro 1823, estis establita memortabulo.
Schiller-gimnazio (Eisenberg)
La Ŝilera gimnazio (germane: Friedrich-Schiller-Gymnasium) troviĝas en Eisenberg (Germanujo) estante la plej granda de kvin ŝtataj instruigejoj en la urbo. Ĝi nomiĝis por la poeto Friedrich Schiller. Pli ol 600 lernantoj prizorgatas de ĉirkaŭ 50 instruistoj.
Historio
Originoj gimnaziaj postspureblas ĝis la 16-a jarcento. En 1564 estis mencio unua de latinlernejo. Famaj lernintoj estis ekz. la leksikografo Immanuel Johann Gerhard Scheller kaj la filozofo Karl Christian Friedrich Krause. En 1874 la institucio iĝis pli altranga t.n. kompletgimnazio Christiansgymnasium kaj la unua abituerienta ekzameno okazis - sub inspektado de la prusa provincedukadkonsilisto Dr. Todt el Magdeburg.
Ŝanĝoj de humanisma reformgimnazio (1919) je Supera lernejo (1937) kaj Polteĥnika supera lernejo/POS (1959) sekvis. Post Turniĝo la lernejo ricevis sian nunan nomon. Tamen la ejo hodiaŭa inaŭguritis nur en 1906 fare de duko Ernesto la 1-a (Saksio-Altenburg) post dujara projektfazo sub la nomo Herzog-Ernst-Schule. Alinomiĝo por Schiller fariĝis en 1918. Nur dum la Dua mondmilito la konstruaĵo servis kiel lazareto. Ĝis 1948 estis tie porknabina lernejo. Retranslokiĝo estis en 1991 kaj renomo laŭ pli frua modelo por Schiller estis en 1994.
Lernejestris inter 1991 kaj 2006 Andreas Heller. Post ekdeĵoro politikista posteulis lin Dieter Richter. Post provizora estrado fare de Doris Lindig iĝis nova direktoro Steffen Riebel en la 24.2.2014.
Arĥitekturo kaj lerneja zono
Post novorientiĝo de la turingia lerneja sistemo je la komenco de la 1990-aj jaroj kaj la rezultiĝinta kreskanta nombro de lernantoj oni decidis ekkonstrui duan komplekson: ĝia finkonstruiĝo estis en 1998. Ĝi enhavas 30 klasoĉambrojn sur tri etaĝoj. En la malsupra etaĝo troviĝas nun la kantino. Ekstere oni similigis ĝin je la aspekto de la malnovaj aloj klinkere.
Ambaŭ konstruaĵoj separate staras havante vitrotransirejon unuigantan en la unua supra etaĝo. La korton ampleksas ambaŭ eroj en formo de uo.
Marcos Antônio Nascimento Santos
Marcos Antônio Nascimento Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Stacio Ishiba
Stacio Ishiba (japane: 石場駅 [Iŝiba-eki], angle: Ishiba Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
4164 Shilov
4164 Shilov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta pentristo Aleksandr Maksoviĉ Ŝilov (cirile: Александр Максович Шилов).
Laguna-montaraj sekaj arbaroj
La laguna-montaraj sekaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la centramerika ekoprovinco de la neotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj de suda Malsupra Kalifornio en Meksiko. Temas ankaŭ pri unu el la seka-arbaraj ekoregionoj kiuj kune konstituas tutmondaj 200-regionon, nome la meksikajn sekajn arbarojn.
Situo
La sekaj arbaroj kovras la pli malaltajn altitudojn de Laguna-Montaro, ekde altitudo de 250 metroj ĝis 800 metroj. Ili estas ĉirkaŭataj en pli malaltaj altitudoj de la Sankt-lukaj kserofitaroj, kiuj troviĝas inter la marnivelo kaj altitudo de 250 metroj. Super 800 metroj, la sekaj arbaroj transiras al subhumidaj kaj mezvarmaj laguna-montaraj pinaroj-kverkaroj.
Ofelio (luno)
Ofelio estas la dua plej interna satelito de Urano.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Richard J. Terrile sur kliŝaĵoj farita la de la kosmosondilo Voyager 2 kaj, oka satelito de Urano malkovrita en 1986, ricevis la maldaŭran nomon  S/1986 U 8.
Oni ne plu revidis ĝin ĝis 2003, kiam la kosmoteleskopo Hubble permesis retrovi ĝin.
Nomo
Laŭ tradicio kiu volas, ke la uranaj lunoj ricevu nomojn de roluloj de William Shakespeare aŭ de Alexander Pope, Ofelio ricevis en 1988 la nomon (angle: Ophelia) de la filino de Polonius kaj fianĉino de Hamleto, de William Shakespeare.
Orbito
Ofelio estas ekstera paŝtist-satelito de la urana ringo epsilono.
Ĝia orbito estas pli malalta ol la sinkrona orbito: kun orbita periodo de 0,376 tagoj kiam la rotacia periodo de Urano estas 0,71833 tagoj; ĝia turno ĉirkaŭ Urano estas pli rapida ol urana rotacio. Tia orbito estas nestabila, kaj la tajda forto malrapide bremsas Ofelion, ĝis faligi ĝin sur Uranon, aŭ pli verŝajne, diserigi ĝin en novan ringon.
Malalta kulturo
"Malalta kulturo" estas pejorativa termino por formoj de popola kulturo kiu havas homamasan allogon. La malo estas "alta kulturo", kio povas ankaŭ esti pejorativa. Kulturteoriuloj diris, ke kaj alta kulturo kaj malalta kulturo estas subkulturoj. Popola kulturo estas amase produktita de tio kio estis nomita de la kultura analizisto Theodor Adorno la "kultura industrio".
Por ajna soci-ekonomia klaso, estas specifa kulturo por tiu klaso. Tiel ties produktoj estas kondiĉigitaj per la socia deveno kaj suferas mankon de universaleco. Arketipoj kaj stereotipoj estas tipaj elementoj de malalta kulturo.
La kulturo de la homamaso (kaj de la homamasa kulturo kaj de la popola kulturo), kaj la konceptoj kiel kiĉo, filistro, barbara, rura aŭ primitiva (primitivaj kulturoj) estas ĉiuj terminoj identigeblaj kun tio kio povas esti nomita "malalta kulturo".
NGC 5080
NGC 5080 (aliaj indikoj — MCG 2-34-7, ZWG 72.46, NPM1G +08.0323, PGC 46440) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Barna Kováts
Barna Kováts [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kováts Barna estis hungara-aŭstra komponisto, klasika gitaristo, muziklerneja kaj altlerneja instruisto.
Tribunal (metroo de Madrido)
Tribunal (Tribunalo) estas stacio sur linioj 1 kaj 10 de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Fuencarral, ĉe kruciĝo kun Strato Barceló, en kvartalo Universidad, distrikto.
La stacio estis malfermita la sur linio 1 kaj la  sur linio 10.
Barna Kováts
Barna Kováts naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Salzburg.
Biografio
Barna Kováts estis plejparte memlernanto pri gitarmuziko. Dum la gimnaziaj jaroj ekde 1938 li ricevis muzikajn taskojn en la Hungara Radio. En la fruaj 1940-aj jaroj li lernis muzikon en muziklernejo de László Lajtha kaj Endre Szervánszky, sed lia gitarista modelo estis Andrés Segovia. Tiutempe li komencis komponadi. En 1946 li estis porokaza gitaristo en Nacia Teatro (Budapeŝto) kaj Gaja Teatro. Post 2 jaroj li aliĝis al ĝermo de Pupteatro (Budapeŝto), kie lia tasko estis muziki por ĉiuj instrumentoj. Tiutempe li ankaŭ instruis en muziklernejo kaj daŭre estis aŭdebla en la Hungara Radio. Dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Francio, inter 1957-1959 li vivis en Venezuelo. En 1959 li ekloĝis en Vieno, li intense donis koncertojn en diversaj eŭropaj landoj. Inter 1961 kaj 1989 li instruis en Mozarteum en Salzburg, poste li emeritiĝis. Lia koncerta kariero finiĝis post morto de lia edzino en 1972.
Listo de anarkiismaj organizoj
Jen nekompleta listo de anarkiismaj organizoj klasitaj laŭ kontinento kaj lando. Tiu listo enhavas anarkiismajn federaciojn, konfederaciojn, sindikatojn, armitajn grupojn, kaj aliajn afinecgrupojn.
UN M49
UN M49 aŭ la Normaj Landaj aŭ Regionaj Kodoj por Statistika Uzo (Serio M, n-ro 49) estas normo por regionaj kodoj uzataj de la Unuiĝintaj Nacioj por statistikaj celoj, evoluigitaj kaj konservitaj de la Statistika Fako de la Unuiĝintaj Nacioj. Ĉiu regiona kodo estas 3-cifera nombro kiu povas rilati al vasta gamo de geografiaj kaj politikaj regionoj, kiel kontinento kaj lando. Kodoj asignitaj en la sistemo ĝenerale ne ŝanĝiĝas kiam la nomo de la lando aŭ areo ŝanĝiĝas (male al ISO 3166-1 alfa-2 aŭ ISO 3166-1 alfa-3), sed anstataŭe ŝanĝiĝas kiam la teritoria amplekso de la lando aŭ areo signife ŝanĝiĝas, kvankam ekzistis esceptoj al tiu ĉi regulo.
Kelkaj el tiuj kodoj, tiuj reprezentantaj landojn kaj teritoriojn, unue estis inkluditaj kiel parto de la ISO 3166-1 normo en ĝia dua eldono en 1981, sed ili estis publikigitaj fare de la Statistika Fako de la Unuiĝintaj Nacioj ekde 1970.
Kodaj listoj
regionaj kodoj (en decembro 2021)
Sevdalinko
Sevdalinko aŭ sevdalinka estas speco de tradicia muziko tipa de Bosnio. Tre ofte ĉi tiu nomo estas mallongigita al sevdah. Sevdalinko estas la tradicia bosnia popolmuziko, kiu estas populara en multaj partoj de la antaŭa Jugoslavio, inkluzive de Serbio, Kroatio, Montenegro kaj Nord-Makedonio.
Historio
La origino de tiu muzikĝenro trovas sian originon en la epoko kiam la Otomana Imperio regis super la balkana duoninsulo, sed oni ne konas la nomojn de la plej multaj komponistoj. La vorto sevdah venas de la turka lingvo en kiu ĝi signifas "staton de amasa ekstazo". Ĝi estas derivata de la araba termino säwdâ, kiu signifas "melankolion" aŭ sevda, kiu signifas "pasion" aŭ "malsana de amo". Efektive, malnovaj grekaj kaj arabaj kuracistoj opiniis, ke galo estis unu el la kvar bazaj substancoj de la homa korpo, ke ĝi tuŝis la emocian vivon kaj kaŭzis melankolian kaj malbonan humuron. La amo povas foje kaŭzi tian animon, ĝi estas la sama vorto, kiu estas uzata en la turka por priskribi ĉi tiujn du animstatojn.
Karakterizoj
En sia muzika formo, la sevdalinko karakteriziĝas per modera ritmo kaj riĉa harmonio, kiu emas al melankolio ĉe la aŭskultantoj. La sevdalinkaj kantoj estas tre ellaboritaj, emocie ŝargitaj kaj tradicie kantitaj kun pasio kaj fervoro. La kantistoj ofte altrudas la ritmon kaj ritmon de la kanto, kiu povas varii dum la kantado. Kvankam la klasika interpretado antaŭsupozas virseksan soliston, ne maloftas ke ankaŭ kantistinoj pruntas sian voĉon al ĝi. Kutime, la kantistoj estas akompanataj de malgranda orkestro, kiu inkludas akordionon, violonon, gitaron (aŭ alian kordinstrumenton), foje flutojn aŭ klarnetojn, basojn kaj tamburojn. En la pasinteco oni enmiksis ankaŭ aliajn tradiciajn instrumentojn kiel ekzemple la baglamo (saz aŭ turka liuto). Vi ofte povas aŭdi violonon aŭ akordiono-solojn inter la versoj. La tekstoj similas al tiuj en balado, kutime pri temojn de amo kaj malfeliĉa amo.
En la 1990-aj jaroj, kolektivo de muzikistoj, Mostar Sevdah Reunion, transprenis la plej popularan bosnian sevdalinke kaj en 2016 alia kolektivo de muzikistoj, Espo Despo, eldonis originalan diskon kun sevdalinkoj (Bosniumas).
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko parta aŭ tuta de la artikolo en la anglalingva vikipedio, titolita « Sevdalinka » (vidu la liston kun la kontribuintoj).
Egerbocs
Egerbocs (egerboĉ) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Bélapátfalva.
Situo
La vilaĝo situas inter Mátra kaj Bükk sur malebenaĵo, en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Bélapátfalva troviĝas 10, Borsodnádasd 13, Eger 20 km-ojn.
Ignác Ujváry
Biografio
Ignác Ujváry frekventis mezlernejojn en sia naskiĝurbo kaj Kunszentmiklós, poste li akiris pedagogian diplomon en Budapeŝto en 1882. Li instruis duonjaron, kiam li unuafoje pentris. Li studis en Reĝa Modela Desegna Lernejo, liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Lotz kaj Bertalan Székely. Li partoprenis en pentrado de freskoj en Hungara Scienca Akademio. Inter 1883 kaj 1890 li estis ĉefamilia instruisto en Somogy, poste li studvojaĝis al Italio, Hispanio, norda Afriko. En 1891 li estis disĉiplo de Gyula Benczúr. En 1896 li translokiĝis al Kisoroszi, kie li pentradis pejzaĝojn. Inter 1907 – 1925 li instruis en Industriarta Altlernejo. Li (aŭ liaj pentraĵoj) ricevis kelkajn premiojn. Li edziĝis en 1897, en la sekva jaro la edzino naskis filon.
Rothenburg ob der Tauber
Rothenburg ob der Tauber estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ansbach de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Rothenburg ob der Tauber.
Simpla vorto
Simpla vorto estas vorto unuelementa (ekz.: ekster). Ekzistas kvar specoj de vortoj simplaj en Esperanto, laŭ René de Saussure: la vorto radikal, aŭ radikoj (ekz.: hom); la vortoj prefiksaj aŭ prefiksoj, kutime uzataj antaŭ la radikoj (ekz.: re- en re'ven'i); la vortoj sufiksaj aŭ sufiksoj, kutime uzatas postradikoj (ekz. -ul en bon'ul'o); la vortoj finaĵaj aŭ finaĵoj, kutime uzataj ĉe fino de vortoj (ekz.: i en ven'i). Ĉiuj vortoj simplaj, eĉ la finaĵoj, estas rigardataj en Esperanto kiel memstaraj vortoj laŭ la regulo 11-a de fundamenta gramatiko.
Latinigo de bulgara lingvo
La Stiligita Sistemo por la latinigo de la bulgara lingvo estis kreita de L. Ivanov en la Instituto de Matematiko kaj Informatiko ĉe la Bulgara Akademio de Sciencoj en 1995. La sistemo estas difinita per la sekva tabulo:
La sistemo estis adoptita por oficiala uzo de Bulgario (2009 Transliteruma Leĝo). Ĝi estis adoptita ankaŭ de la Unuiĝintaj Nacioj en 2012, kaj de Usono kaj Britio en 2013.
Ivanov sugestas uzi sian aliron al transliterigo ankaŭ por aliaj cirila alfabetoj, precipe rusaj.
Ilustraĵo
Ekzemple (Artikolo 1 de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj)
Kálmán Gáborjáni Szabó
Kálmán Gáborjáni Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gáborjáni Szabó Kálmán estis hungara pentristo, grafikisto, altlerneja instruisto. Kálmán Gáborjáni Szabó naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Gáborjáni Szabó akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1922. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Vaszary kaj Imre Révész (pentristo). Post la diplomo li instruis en la Kalvinana Kolegio en sia naskiĝurbo ĝis 1945, en la lasta jaro li estis kolgiestro. Ekde 1923 li kreis ofte lignogravuraĵojn. En 1930 kaj 1938 li estis en Romo helpe de stipendioj. Ekde la 1930-aj jaroj li apartenis al Artistkolonio (Szolnok). Depost la 2-a mondmilito li instruis en la Belarta Altlernejo.
La Puebla de los Infantes
La Puebla de los Infantes estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 155 km2 kie loĝas 3281 geloĝantoj, do loĝdenso estas 21.2 loĝ./km2. La Puebla de los Infantes situas je 78 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3281 geloĝantoj de la municipo La Puebla de los Infantes estas 1643 inoj kaj 1638 viroj. En la 155-kvadratkilometra teritorio estas la vilaĝo, kie loĝas 3236 geloĝantoj, kaj aliaj 45 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 1 inoj kaj 0 viroj, kaj mortis 11, 3 inoj kaj 8 viroj. Tiel la natura kresko estis -10 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 1462 homoj (44.6%).
Joseph Weigl
Joseph Weigl (naskiginta la 28-an de marto 1766 en Eisenstadt; mortinta la 3-an de februaro 1846 en Vieno) estis aŭstra komponisto kaj orkestrodirektisto.
Vivo kaj verkado
Joseph Weigl estis filo de violonĉelisto Joseph Franz Weigl kaj baptofilo de Joseph Haydn. Weigl studis muzikon ĉe Johann Georg Albrechtsberger, al kiu la fruklasikisma muziko dankas gravajn impulsojn, kaj ĉe kortega kapelmajstro Antonio Salieri, kiu lin treege progresigis. Weigl helpis je la ekzercadoj por la unua prezentado de Le nozze di Figaro, kies pli malfruajn ripetojn li parte mem direktis. Li ankaŭ helpis Mozarton je la vienaj unuaj prezentadoj de la operoj Don Giovanni kaj Così fan tutte. En 1790 Weigl fariĝis teatra kapelmajstro ĉe la kortegaj teatroj de Vieno, post tio en 1792 ĉefa teatrokapelmajstro kaj en 1827 kortega vickapelmajstro. En 1839 li pensiiĝis. La pli juna frato de Weigl, Thaddäus Weigl, (1776–1844) ankaŭ verkis kiel operkomponisto.
Verkaro
La verkaro de Joseph Weigl ampleksas ĉefe kantan kaj teatran muzikon: mesojn, proksimume 34 operojn, kantoteatraĵojn operetojn en la germana kaj itala lingvoj laŭ libretoj de i. a. C. Mazzolà, G. Bertati, G. De Gamerra, August von Kotzebue, G. Carpani, Georg Friedrich Treitschke, Emanuel Schikaneder, Ignaz Franz Castelli, Johann Anton Friedrich Reil, unu fojon ankaŭ de Lorenzo Da Ponte (La caffettiera bizzarra). Granda kvanto de lia malfrua verkado sin dediĉis al la eklezia muziko.
La kantoteatraĵoj „Das Waisenhaus“ (La orfejo) de Weigl kaj „Die Schweizer Familie“ (La svisa familio) apartenas al la plej sukcesaj de sia ĝenro entute.
32078 Jamesavoldelli
32078 Jamesavoldelli estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras James Savoldelli, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri media inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Columbia Grammar and Preparatory School de Nov-Jorko (Nov-Jorkio, Usono).
Kunmetita vorto
Kunmetita vorto estas vorto kreata per kunigo de simplaj vortoj. Laŭ René de Saussure, ekzistas nenia esenca diferenco inter kunmetitaj vortoj, kiuj enhavas pli ol unu radikojn (ekzemple kron'princ'o) kaj kunmetitaj vortoj, kiuj enhavas nur unu radikon (ekzemple kron'i, princ'o). Pro tio, laŭ li, en Esperanto oni ne bezonas paroli pri vortoj derivitaj. Oni ne diru ke kroni estas verbo deriva de substantivo krono, sed ke kroni estas kunmetita vorto, ricevita per kunigo de la du memstaraj vortoj: substantivo krono kaj verba i.
Morlanwelz
Morlanwelz (france MORlanvelc) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Thuin.
Ekde 1977 la municipoj Carnières kaj Mont-Sainte-Aldegonde apartenas al Morlanwelz, la ĉefa municipo.
Jiro Kamata
Jiro Kamata (鎌田 次郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj Vegalta Sendai.
160 Una
160 Una estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters elde la observatorio de Clinton (Nov-Jorkio, Usono) la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Una, rolulino en la poemo "The Faerie Queene" ("La Reĝino de la Feoj") de la angla poeto Edmund Spenser.
Grotesko
La vorto grotesko venas de la sama latina radiko kiel groto, "malgranda kaverno" (kiu mem originis de greka κρύπτη kripte, "kaŝa loko"). La origina signifo estis limigita al ekstravaganca stilo de dekoracia arto de Antikva Romo retrovita kaj poste kopiita en Romo ĉe la fino de la 15-a jarcento. La "kavernoj" estis fakte ĉambroj kaj koridoroj de la 'Domus Aurea', la nefinita palaca komplekso komencita fare de Nerono post la Granda Incendio de Romo en la jaro 64, kiu fariĝis superkreskita kaj entombigita, ĝis ili estis rompita denove, plejparte de supre. Disvastiĝante de la itala ĝis la aliaj eŭropaj lingvoj, la esprimo estis longe uzita plejparte interŝanĝeble kun arabesko kaj maŭresko por specoj de dekoraciaj padronoj uzantaj kurbigan foliarelementojn.
Ekde almenaŭ la 18-a jarcento (en la franca kaj la germana same kiel la angla), groteska estis utiligita kiel ĝenerala adjektivo por io stranga, mirinda, malbela, nekohera, malagrabla, aŭ naŭza, kaj tiel kutimas ofte priskribi strangajn formojn kaj torditajn formojn kiel ekzemple Halovenaj maskoj. En arto, ludado, kaj literaturo, aliflanke, groteskaĵo ankaŭ povas rilati al io kiu samtempe alvokas en spektantaro senton de malkomforta bizareco same kiel bonvolan kompaton. Pli specife, la groteskaj formoj sur gotikaj konstruaĵoj, kiam ne utiligite kiel drenilo-flutruoj, ne devus esti nomitaj gargojloj, sed prefere aluditaj simple kiel groteskaĵoj, aŭ ĥimeroj.
Rémi Astruc kverelis ke kvankam ekzistas enorma gamo da ĉeftemoj kaj figuroj, la tri ĉefaj tropoj de la groteskaĵo estas duobleco, hibrideco kaj metamorfozo. Preter la nuna kompreno de la grotesko kiel estetika kategorio, li montris kiel la grotesko funkcias kiel fundamenta ekzisteca travivaĵo. Krome, Astruc identigas la groteskon kiel decida, kaj eble universala, antropologia aparato kiun socioj uzis por konceptigi alterecon kaj ŝanĝon.
Apples
Apples estas komunumo en la Distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 1248 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Apples sur alta tavolo sude de la Ĵurasa Montaro en la Vaŭda Mezlando super la valo de la rivero Morges kun bona belvido al la Alpoj kaj la Lago Lemano. La komunumo situas 16 kilometrojn okcidennordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano, proksimume 50 kilometrojn nordoriente de Ĝenevo kaj ok kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefurbo Morges. En okcidento la komunuma teritorio etendiĝas ĝis al la bordo de la rivero Veyron, alfluanto de Venoge. La komunumo konsistas el la vilaĝo Apples kaj la novaj setlejoj En Lèvremont kaj La Motte.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 12,93 km², de kiuj 46,8% estas kovritaj de arbaro, 46,8% servas por agrikulturo kaj 6,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Apples limas en nordo al Pampigny kaj Sévery, en oriento al Echichens kaj Clarmont, en sudoriento al Reverolle kaj Bussy-Chardonney, en sudo al Yens, kaj en okcidento al Ballens kaj Mollens.
Trafiko
Tra Apples pasas la kantona ĉefvojo n-ro 128 de Morges al Bière. De la vilaĝocentro konektaj vojoj kondukas al Pampigny kaj Cottens. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 7 kilometrojn sudsudoriente de la komunumo apud Morges. Apples disponas pri stacidomo ĉe la mallarĝspura trama fervojlinio de Morges al Bière. De Apples alia mallargspura trajnlinio kondukas al Isle.
Historio
La unua dokumenta mencio de Apples datiĝas el la jaro 1011 kiel Aplis. Sur la komunuma teritorio estis malkovritaj ŝpuroj de romia setlejo kaj de frumezepoka tombokampo. La 18-an de februaro 1011 la reĝo Rudolfo la 3-a de Burgonjo donacis la preĝejon Sankta Petro en Apples al la Abatejo Romainmôtier. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Apples apartenis al la Voktejo Romainmôtier. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Morges kaj ek de 1803 al la Distrikto Aubonne. Surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi estis kun efiko de la 1-a de januaro 2008 integrita al la grandigita Distrikto Morges.
Bildotubo
Bildotubo, aŭ katodradia tubo estas aranĝaĵo konvertanta elektrajn signalojn en bildojn. Ĝis la 1990-aj jaroj ĝi estis la ĉefa vidiga rimedo en televidiloj kaj komputilaj terminaloj; nun ĝin plejparte anstataŭis ekranoj likvakristalaj, lumdiodaj aŭ plasmaj.
Hevesaranyos
Hevesaranyos (heveŝaranjoŝ) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Bélapátfalva. Ĝis 1903 la oficiala loknomo estis la pli mallonga Aranyos.
Situo
Hevesaranyos situas inter Mátra kaj Bükk sur malebenaĵo, laŭ rojo, fine de sakovojo el Bátor. Bélapátfalva troviĝas 12, Eger 20, Parád 22 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1295 en latina formo terra Anaras. Inter 1479-1945 la kampoj apartenis al episkopejo de Eger. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, sportejo. Apud la vilaĝeto ĉaslokoj funkcias.
Pleonasmo
Pleonasmo oni nomas la ripeton de sama ideo. Pleonasmo ne ŝanĝas la signifon de vorto. (Ekz.: la vorto virhomo enhavas pleonasmon, ĉar la ideo hom jam ekzistas en vir; pro tio, virhomo havas saman signifon kiel viro. Inverse, de la egalaĵo virhomo = viro oni povas konkludi, ke la aldonita elemento hom esta pleonasma, t.e., ke la ideo hom jam estas entenata en la cetera parto de la vorto.
Pleonasmo havas utilon nur por la analizo de vortoj aŭ por plifortigi la ideon esprimatan (ekz.: jes, jes estas pli forta ol simpla jes).
Monti (Italio)
Monti estas komunumo de Italio. Subdividajoj estas Su Canale, Sos Rueddos kaj Chirialza. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la nova provinco nordorienta Sardio, antaŭe ekde 2016 estis parto de la provinco Sassari kaj ekde 2001 de Olbia-Tempio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alà dei Sardi, Berchidda, Calangianus, Loiri Porto San Paolo, Olbia kaj Telti.
Béla Mándoky
MÁNDOKY Béla (ma:ndoki) estis hungara aktoro, teatrestro naskita en Pankota la 17-an de septembro 1839 kaj mortinta en Debrecen la 2-an de aprilo 1918.
Kariero
Mándoky Béla debutis en 1859 en la provinca trupo de Ádám Takács. Li ludis inter 1861 – 63 en Győr ĉe Gusztáv Hubai, de 1864 en Koloĵvaro ĉe János Follinus, de 1865 en Debrecen, en 1875 – 76-en Arado, inter 1877 – 79 en Debreceno, de 1881 en Győr, de 1884 li estis teatrestro en Szabadka, de 1885 li denove ludis en Debrecen.
NGC 5081
NGC 5081 (aliaj indikoj — UGC 8366, MCG 5-31-174, ZWG 160.192, ZWG 161.10, KARA 581, PGC 46427) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Burgfrido
La ĉefa turo aŭ burgfrido (vidu artikolon belfrido) estis la neloĝata centra turo (defendturo) de mezepoka burgo. Ekde la 12a jarcento ĝi aperis ĉie ajn en Mezeŭropo. Ĝi ankaŭ povas esti loĝata loĝturo (vidu ankaŭ artikolon: donjono).
Evoluo kaj formoj
La burgfrido evoluiĝis ekde la 12a jarcento. Inter 1180 kaj la la 14a jarcento ĝi estas karaktera parto de mezepokaj burgoj. El tiu tempo konserviĝis multaj ekzempleroj en ilia origina alteco. Unuopaj ekzempleroj estis jam el la dua duono de la 11a jarcento (ekzemple la burgfrido de la Habsburg). La antaŭaĵo de burgfrido estas la defendata loĝturo, kiu ankaŭ nomiĝas donjono. Ofte la burgfrido estas la ĉefa turo situanta centre de la burgo aŭ kiel turo direkte al la ĉefa atakflanko de la burgo (precipe ĉe spronburgoj). La ĉefturo povas stari sole aŭ ligita al la aliaj konstruaĵoj de la burgo. Tiam ĝi estas alirebla trans alta enirejo. Gravas ankaŭ ke la burgfrido estas separata konstruparto, kiu interne ne estas ligita al la aliaj partoj de la burgo. Ĝi devas havi propran enirejon. Tio estas ofte tiel nomata altenirejo, ekzemple la enirejo trovigas en supra etaĝo kaj estas alirebla trans propra ponto, ŝtuparo aŭ ŝtupetaro.
Plej ofte estas burgfridoj kun kvadrata aŭ ronda horizontala projekciaĵo, sed ekzistas ankaŭ kvinangulaj aŭ okangulaj turoj. Ankaŭ ekzistas kelkaj ekzemploj de neregulaj poligonaj projekciaĵoj. Maloftaj formoj estas la triangula burgfrido de la burgo Grenzau apud Höhr-Grenzhausen aŭ burgo Rauheneck proksime de Baden apud Vieno.
La burgfridoj havas averaĝe 20 ĝis 30 metrojn. La ĉefturo de la burgo Forchtenstein en Burgenlando kaj tiu de kastelo Freistadt atingas 50 metroj. Konstrumaterialo estas plej ofte la loka roko. En regionoj, kie mankas rokoj, oni uzas brikojn kaj kampoŝtonojn. Ĝenerale oni konstruis la masonaĵojn tre zorgoplene. Ĉe la anguloj oni ofte uzas bosojn. La burgfrido povas esti pucita aŭ ne. La burgoj el la ŝtaŭfa tempo ofte estas komplete el bodoj. La turtrunko (do la ĉefa parto de la turo inter soklo ksj fina etaĝo ĝenerale havas neniun aŭ nur malmultajn fenestrojn, ofte ekzistas nur kelkaj vertikalaj lumfendoj. La defendplatformo je la fino de la turo havas ofte krenelkronon. La defendplatformo povas esti malferma aŭ kun tegmento, respektive turkaskado (burgo Wellheim).
Grandaj burgoj (ekzemple burgo Münzenberg) kaj la Ganerbenburg havas ofte plurajn burgfridojn. La el la ĉefa burgo kaj du antaŭburgoj konsistanta Neuenburg de la landgrafoj de Turingio apud Freyburg (Unstrut), havis en ĉiu parto de la burgo (ĉefa burgo, antaŭburgo 1a kaj antaŭburgo 2a) burgfridon. La simile granda reĝa regnoburgo Kyffhausen sur la Kyffhäusergebirge konsistis el supra burgo, meza burgo kaj malsupra burgo. Ĉiu burgoparto havis propran burgfridon. Sed ankaŭ malgrandaj burgoj kelfoje havis du burgfridojn, ekzemple burgo Kohren en Kohren-Sahlis aŭ la burgo Saaleck apud Bad Kösen. La kialo estis, ke la burgo havis du posedantojn, kaj ĉiu volis havi propran defendturon.
Okangulaj ĉefturoj
La malofta formo de okangulaj ĉefturoj estis konstruitaj unue ĉe ŝtaŭfatempaj burgoj en Baden-Virtembergo, Alzaco kaj Italujo. La plej konata estas la burgfrido de burgo Steinsberg. Ĉi tie la okangula turo estas akompanata de okangula ringmuro. Speciala formo de okangula burgfrido estas tiu de burgo Gräfenstein, kiu havas triangulan bazon ĉe la atakflanko.
Funkcioj
La burgfridoj havis kelkajn funkciojn. La defendfunkcio certe estas la plej grava, se ankaŭ la reprezanta funkcio oni ne devas neglekti.
Ŝildfunkcio
La enormaj masonaĵoj ĉe la bazo de la turo montras, ke la turo donis pasivan protekton por la aliaj partoj de la burgo. Bonaj ekzemploj estas por tio burgo Hocheppan kaj burgruino Falkenstein (Taunus).
Gvatturo
Ĉar la burgfrido estis la plej alta konstruaĵo de burgo, ĝi havis ankaŭ la funkcion de gvatoturo (observturo). De la defendplatformo oni havis bonan superrigardon kaj la gvatisto povas frue vidi atakantajn malamikojn kaj atentigi la defendantojn. Speciale bona ekzemplo estas la Osterburg en Weida, kiu havas turloĝejon sub la turkaskado (en alteco de preskaŭ 58 m).
Sekura loko kaj malliberejo
La masiva konstrumaniero kaj la altenirejo faras el la burgfrido relative sekuran stokadlokon. Ĉi tie valoraĵoj povas esti stokitaj. La turo estis kvazaŭ rtezorejo. Ofte la baza parto de la belfrido ankaŭ estis uzata kiel malliberejo. La restado en la mallarĝa kaj malhela kelero de la turo ne nur estas arestejo, sed ankaŭ utilas kiel korpa puno, kiu egalas el grava psiĥa kaj fizika torturado de la malliberulo.
Statusa simbolo
Same kiel la loĝturoj de le nobelaro la burgfrido ankaŭ estis grava statusa simbolo de la potenco kaj riĉeco de la burgsenjoroj.
Ĉefturo kiel fuĝejo
La burgfrido ankaŭ estis verŝajne fuĝejo en kazo de sieĝado.
Misurio
Misurio (angle, Missouri [Miz-UR-i]) estas ŝtato de Usono. Ok ŝtatoj limas Misurion (Tenesio estas la nura alia ŝtatoj kun ok limoj). Norde estas Iovao, nordokcidente estas Nebrasko, okcidente estas Kansaso, sudokcidente estas Oklahomo, sude estas Arkansaso, sudoriente estas Tenesio, kaj oriente estas Kentukio kaj Ilinojso. La Misisipo estas la orienta limo kaj la Misuro fluas tra la centra parto de la ŝtato. La ŝtato nomiĝis pro la rivero Misuro (Missouri), ilinoja vorto por "urbeto de la grandaj kanuoj" aŭ "ligna-kanua popolo". Ĝi estis parto de la Luiziana Teritorio kaj fariĝis la 24-a ŝtato je la 10-a de aŭgusto 1821.
La moto de Misurio estas salus populi suprema lex esto (: la bonfarto de la popolo estu la plej alta leĝo).
Geografio
La norda duono de la ŝtato (norde de la Misuro-Rivero) estas parto de la Grandaj Ebenaĵoj. Laŭ la Misisipo-Rivero estas flusa ebenaĵo. La sudorienta parto estas sur la New-Madrid-Faŭlto.
En la sudokcidento estas Ozark-Altebenaĵo, antikva plataĵo, kiu estas malebena. Ozark-Altebenaĵo etendiĝas en Arkansason, Oklahomon kaj Kansason.
Grandaj urboj
Kansasurbo (loĝantaro: 441.545) estas la plej granda urbo en Misurio, la dua plej granda urbo estas Sankta-Luizo (350.705), kaj Springfield (151.580) estas la tria plej granda urbo. Sed la loĝantaro de la aglomeraĵa statistika areo (MSA) de Sankta-Luizo estas 2,5 milionoj kaj la loĝantaro de la MSA de Kansaso Urbo estas du milionoj.
Ekonomio
La ekonomio de Misurio baziĝas sur agrikulturo, industrio, minoj kaj turismo.
Agrikulturo estas ĉefe bovaĵo, porkaĵo, sojfabo kaj kortobirdoj. Vinfarejojn oni povas trovi proksime de Hermann (Misurio) kaj Saint James (Misurio).
Industrio estas ĉefe aerokosmo (Sankta-Luizo), manĝaĵa traktado (sudokcidenta Misurio) kaj kemio.
Misurio estas la plej granda produktanto de plumbo en Usono (orienta Ozarks). Ankaŭ kalko estas minata.
Turismaj lokoj inkludas Sankta-Luizon, Hannibal (Missouri) (knabaĝa hejmo de Mark Twain), Lake of the Ozarks (centra Misurio) kaj Branson (Misurio) (Kontreaj teatroj kaj lagoj).
Preĝejo Sankta Servaco (Erfurto)
La preĝejo Sankta Servaco (germane: Servatiuskirche) estis protestantisma paroĥa preĝejo en la urbokerno de Erfurto. Ĝi troviĝis ĉe la angulo de Pergamenter-strateto kun Turnier-strateto.
Historio
Jam en 1181 ĝi funkciis kiel paroĥa preĝejo: en 1234 la komunumo estis tre malgranda konsistante el nur 46 domoj. Sekve ĝi estis la plej eta de ĉiuj ankaŭ ne tro grandaj paroĥaj distriktoj de mezepoka Erfurto (sume ekzistis tiam ne malpli ol 25 distriktoj!).
En 1416 incendio detruis la preĝejon, kiu poste rekonstruitis. Ties komunumo en 1530 protestantiĝis kaj jam ne tro ofte uzis sian preĝejon pro diservoj. En 1701 ĝi parte diseriĝis, tiel ke en la jaro 1716-a oni malkonstruis ĝin por sekurecaj kialoj.
Orbrusta emberizo
La Orbrusta emberizo, Emberiza flaviventris, estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. Taŭgas komuna nomo de “orbrusta” aŭ “flavbrusta” anstataŭ rekta traduko de la latina scienca nomo flaviventris ĉar fakte en flankoj kaj suba ventro la plumaro blankiĝas, dum en brusto koncentriĝas la nuancoj sulfurflavaj aŭ oranĝecaj kiuj havigas al la specio la oran nomigon.
Disvastiĝo kaj subspecioj
Ili loĝas en seka malferma arbaro de Afriko sude de Saharo el suda Malio al Sudano suden tra Ugando, Tanzanio, suda DRK, Angolo kaj Zambio al suda Afriko.Tie ĝi estas komuna en Mozambiko, Zimbabvo, Bocvano, norda Namibio kaj multe de Sudafriko sed eksklude Okcidentan Kabprovincon, Nordan Kabprovincon kaj la Liberan Ŝtaton. Sed ĝi forestas el la arbarzono de ekvadoro.
Estas tri subspecioj:
Aspekto
La Orbrusta emberizo estas 15–16 cm longa. Maskla plenkreskulo havas nigrablankan striecan kapobildon kun blanka krono, nigraj flankaj kronostrioj, traokula strio kaj suba vango kaj blankaj superokula kaj subokula strioj kaj nigrabordaj blankaj orelkovriloj. La subaj partoj estas oranĝecflavaj kiuj iĝas flavaj en gorĝo kaj blankecaj en suba ventro. La supraj partoj estas senstrie brunaj kun griza pugo. La pli brunaj flugiloj havas du rimarkindajn blankajn flugilstriojn. Ambaŭ seksoj estas tre similaj, sed inoj povas havi sablokoloran nuancon al blankaj kapomarkoj kaj pli brunaj kapostrioj, kaj la dorso povas havi malhelan striecon. Junaj birdoj estas pli senkoloraj kaj pli palaj ol la inoj.
E. f. princeps estas simila al la nomiga formo, sed pli granda kaj pli pala sube. E. f. flavigaster estas pli distinga, ĉar havas pli palan kaj ruĝecan dorson, palgrizan pugon, pli palflavajn subajn partojn kaj pli blankajn flankojn.
La alvoko de la Orbrusta emberizo estas nazeca ascenda zzhrr. La kanto estas varia, sed inkludas ŭiiĉii ŭiiĉii ŭiiĉiii.
Habitato
Tiu specio troviĝas en vario de malfermaj arbaroj. La subspecio flavigaster preferas stepon kaj savanon de akacioj, dum la aliaj subspecioj loĝas en pli ampleksa gamo de nedensa arbara kamparo inklude sekajn arbarojn laŭlonge de sekaj riveroj, altan arbustaron en roka grundo, bordojn de plantejoj kaj ĝardenojn.
Kutimaro
La Orbrusta emberizo konstruas tasforman neston kovritan el fajna herbo aŭ haroj malalte en arbusto aŭ arbeto. La 2-5 ovoj estas brilblankaj aŭ kremokoloraj kaj markataj per nigraj linioj kaj estas kovataj nur de la ino. Eloviĝo okazas post 12–13 tagoj, idomanĝigado fare de ambaŭ gepatroj kaj elnestiĝo okazas post kromaj 16–17 tagoj.
La Orbrusta emberizo ne estas gregemaj, kaj normale vidiĝas sole, en paroj aŭ malgrandaj grupoj. Ili manĝas surgrunde semojn, burĝonojn, insektojn (skaraboj, akridoj, formikoj kaj termitoj) kaj araneojn, el kio animala predo oftas ĉefe dum idomanĝigado. Tiu specio estas ĝenerale de loĝantaj birdoj, sed ŝajne estas ioma grado de loka movo ĉefe en seka sezono. Ĝi estas ofte tre maltimida.
Foje la idoj estis predo de la Lanius collaris (Kolumlanio). Alia sufero estas esti gastiganto de la nestoparazitoj Strikapa smeraldokukolo kaj Jakobina kukolo.
José Luís Santos da Visitação
José Luís Santos da Visitação (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Johano Georgo la 1-a (Saksio-Eisenach)
Johano Georgo la 1-a de Saksio-Eisenach (* 12-an de julio 1634 en Vajmaro; † 19-an de septembro 1686 en ĉasdomo Prunftau ĉe Kastelo Wilhelmsthal dum ĉasado) estis duko de Saksio-Eisenach kaj devenis el la ernestana linio de la nobelfamilio Wettin.
Johano Vilhelmo naskiĝis kiel pli juna filo de duko Vilhelmo la 4-a de Saksio-Vajmaro kaj ties edzino, Eleonore Dorothea, naskiĝinta princino de Anhalt-Dessau.
Post la morto de lia patro en 1662 komence lia pli aĝa frato Johano Ernesto la 2-a heredis la tronon de la duklando Saksio-Vajmaro, plua frato Adolfo Vilhelmo ricevis Saksion-Eisenach. Johano Georgo la 1-a ricevis en la nova duklando Saksio-Eisenach la enspezojn el serio da oficoj kaj ekrezidis en Marksuhl.
En 1668 Adolfo Vilhelmo mortis, lia filo Vilhelmo Aŭgusto dukiĝis, ĉar ĉi tiu tamen ankoraŭ estis infaneto, Johano Georgo la 1-a anstataŭe transprenis por li la regentecon kaj ankaŭ fariĝis kuratoro de la nova duko. Vilhelmo Aŭgusto mortis en 1671 kiel trijarulo, de nun la duklando iris al Johano Georgo la 1-a, kiu per tio fariĝis fondinto de la pli juna linio de la dukoj de Saksio-Eisenach, kiu ekzistis ĝis 1741.
Li laborigis la poeton Kaspar Stieler kiel ĉambra, feŭda kaj juĝa sekretario.
Kainaj
Laŭ biblia tradicio, la inventintoj de la muzikaj instrumentoj estis la filinoj de Kaino, la kainaj (Qainat). Tiel oni nomis la arabajn kantistinojn kaj muzikistinojn.
Johano Georgo la 1-a (Saksio-Eisenach)
Johano Georgo la 1-a geedziĝis kun Johaneta de Sayn-Wittgenstein (1626–1701). Kun ŝi li havis jenajn gefilojn, kiuj atingis la plenkreskulan aĝon:
Kainaj
Ekde la fruaj tagoj de la islama imperio, virinoj estis la respondeculoj pri la muzik-komponado kaj interpretado, krom ke ili estis mem dancistinoj.
Johano Georgo la 1-a (Saksio-Eisenach)
Vidu ankaŭ: Ernestaj duklandoj
Kainaj
Sub la Omejada-regno de Damasko (661-750), la poezia tradicio de Mekkao kaj Medino estis konservita kaj riĉigita. En tiu epoko kreiĝis literaturaj salonoj kie renkontiĝis la plej popularaj elstaraj artistoj. Kaj kune kun ili renkontiĝis ankaŭ iamaj sklavinoj liberigitaj danke al la majstreco de siaj muzikartoj: ili estis la Qainat.
En la Omajada kaj Abasida politikaj periodoj, kelkaj el ĉi tiuj virinoj estis de nobelaj familioj. Sed kantado ne estis por la edukita klaso, do sklavaj virinoj kun belaj voĉoj estis devigitaj ekde tre juna aĝo ricevi la plej kompletan muzikan trejnadon. Ili devis lerni kanti kaj ludi fluton, liuton, rubabon, kaj tamburon kiuj estis la muzikaj instrumentoj uzataj en tiu tempo. Krome ili akiris profundajn sciojn pri gramatiko, poezio, kaligrafio kaj komponado.
En multaj kazoj ili, akirinte sian liberecon, kreis siajn proprajn lernejojn kaj eĉ tutajn muzikajn orkestrojn. Kiel Jamila (m. 720), sklavino, kiu estis konata kiel “la reĝino de la kanto”, formis virinan orkestron de kvindek liutoj, kiuj akompanis ŝin al Mekkao, kune kun procesio de poetoj kaj muzikistoj de ambaŭ seksoj. Tio estis unu el la plej grandaj eventoj de la Omajada periodo.
La disvastiĝo de la araba muzika kulturo al ĉiuj anguloj de Arabio havas sian originon el la kutimo de kelkaj potencaj familioj. Ili sendis siajn instruitajn sklavmuzikistinojn al Mekkao aŭ Medino por akiri pli grandan prestiĝon kaj tiel avantaĝojn.
La Qainat ĉeestis en ĉiuj regionoj, en kiuj loĝis la araboj, kiel la Araba Duoninsulo, Sirio kaj Irako. Ili aperis en la palacoj de reĝoj kaj en la domoj de tribaj estroj kaj riĉaj homoj. Ili ankaŭ aperis en tribaj tendoj kaj trinkejoj. Ĝia akiro estis fonto de fiero por la beduenoj kie ajn ili estis.
(14118) 1998 QF45
(14118) 1998 QF45 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kainaj
La kainaj de Al Andalus havis, tamen statuson de liberaj virinoj kaj kelkaj estis de nobela naskiĝo.
La muziko, kiu je la komenco estis komponita en Al-Andalus, fine influis la stilon de muziko, kiu estis komponita en la plej nordaj duoninsulaj regnoj.
Malgraŭ la statuso kiel sklavoj aŭ eksaj sklavoj, la kainaj estis tre admiritaj virinoj, gravaj kaj respektindaj personecoj. Eĉ kelkfoje ili edziniĝis al kalifoj kaj aliaj regantoj.
Dum la kaliflando de al-Mutawakki, granda rivaleco disvolviĝis inter du elstaraj Qainat lernejoj: la lernejo de Oraib (797- 894); (Oraib estis konsiderata la plej grava muzikistino de la Abasida kalifato kaj la ĉefa kantistino de klasika araba tradicio); kaj la lernejo de Shariyya. ( n. ĉirkaŭ 815) kiu estis fama kantistino de la plej romantika persa stilo.
Granda parto de iliaj vivhistorioj estas ekzemplo kiuj ampleksas plejmulton de la Qainat:
Ambaŭ estis venditaj kiel sklavoj je la aĝo de 6 -7 jaroj; ambaŭ estis escepte belaj kaj havis belegajn voĉojn; ambaŭ travivis en la haremoj de pluraj kalifoj konsideritaj kiel heredaĵoj, suferante punojn kaj humiliĝojn, dume iliaj kantoj kaj dancoj ĝuigis korteganojn…
Ambaŭ estis ege talentaj muzikistinoj, kiuj akirinte finfine siajn liberecojn fondis proprajn lernejojn. Ambaŭ estis komponistinoj de memorindaj melodioj.
Estas 21 000 melodioj atribuitaj al Oraib. Cent jarojn post ŝia morto ankoraŭ tiuj melodioj ĉeestis en la muzikaj repertuaroj kompilitaj de la teoriisto Yahyaib Ali, laŭ eksplicita deziro de la kalifo.
Oraib kaj Shariyya ofte aperis kune en publiko. Ambaŭ virinoj kantis antaŭ fidelaj fanatikuloj, kiuj senbride aklamis unun aŭ mallaŭdis la alian. Malmultaj kantistinoj ĝuis la prestiĝon kaj lojalecon de siaj publikoj dum siaj vivoj kiel Shariyya kaj Oraib.
Du libroj kolektas la nomojn de impona nombro da islamaj kantistinoj de la Omajada kaj Abasida periodoj: Libro de Kantoj (Kitab al-Agani de Abu Al Faraÿ Al Isfahaní - 897-967) kaj Libro de la inaj kantistoj (Kitab al-Qyian de Ibn al-Kalbi mortis en 819)
Multaj el tiuj nomoj aperas ankaŭ en “La Milo kaj Unu Noktoj”.
4165 Didkovskij
4165 Didkovskij estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la soveta astrofizikisto Leonid Vladimiroviĉ Didkovskij (cirile : Леонид Владимирович Дидковский).
5859 Ostozhenka
5859 Ostozhenka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de unu el plej malnova strato en la centro de Moskvo. La nomo de la Strato Ostoĵenka (cirile Остоженка) derivas de la rusa vorto "стог" (stog), kiu signifas "fojnostako".
Nun, la domoj en tiu strato estas inter la plej multekostaj en la mondo.
Horná Seč
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la frua bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1355 en formo "Zedche et altera Zedche". En la 16-a jarcento la komunumo apartenis al la Turka Imperio. En 1910 loĝis tie 654 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 ili apartenis al Bars, al distrikto de Léva, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Tiam ĝi troviĝis laŭ la nova ŝtatlimo. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 480 da homoj (359 slovakoj kaj 111 hungaroj).
Brunpuga emberizo
La Brunpuga emberizo (Emberiza affinis) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj.
Ĝi troviĝas zono de subsahara Afriko super la marbordo de la Golfo de Gvineo nome el Senegalio al la teritorio de la parenca Somalia emberizo en la Korno de Afriko. Nome en Benino, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Senegalio, Sudano, Togolando kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Ĝi estas tre simila al parrencaj Orbrusta emberizo kaj Somalia emberizo, tio estas, la maskla plenkreskulo havas nigrablankan striecan kapobildon kun blanka krono, nigraj flankaj kronostrioj, traokula strio kaj suba vangstrio kaj blankaj superokula kaj subokula strioj kaj nigrabordaj blankaj orelkovriloj, sed la nigraj markoj estas pli mallarĝaj kaj fajnaj ol tiuj de la parencoj. La subaj partoj estas oranĝecflavaj ne nur en centra brusto kiel ĉe la Somalia emberizo, sed pli totale kiel ĉe la Orbrusta emberizo. La supraj partoj estas brunaj sed kun multe pli griza nuanco. Ne estas rimarkindaj blankaj flugilstrioj.
Montoison
Montoison estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 1677 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Historio
En la romia periodo, Montoison estis vojhaltejo inter Valence kaj Die.
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Claude Trichard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Kid Bengala
Kid Bengala (Knabo Bastono) estas la arta nomo de la brazila pornografia aktoro Clóvis Basílio dos Santos. La aktoro iĝis fama figuro en la brazila pornografia kino pro siaj fizikaj virtoj.
Montoison
Lokaj famuloj
Paulin Gagne naskiĝis en Montoison la 9-an de junio 1808, kaj mortis en Parizo en 1876. Li estis ĵurnalisto kaj poeto, kaj cetere famis kiel unu el la francaj "literaturaj frenezuloj" de la 19-a jarcento.
Administrado
Montoison apartenas al la kantono Crest-Nord, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Kid Bengala
Li gajnis la nomon "bengala" (bastono) pro tio, ke li ofte aperas akompanata de bastono kiu havas la saman mezuron de sia laborilo: peniso 33-centimetroj longa. Krom la mira longeco, sia amorilo havas grandan dikecon kaj iĝas ege rigida dum erekto.
Li aktoris en filmoj kiel: "Kid Bengala" (Knabo Bastono), "Casal no Pau" (Paro en Stango/Kaco) kaj "Sexo no Salão 2006" (Sekso en la Salono 2006). La lasta filmo havas inter la seksaj scenoj intervjuon kun la aktoro.
En 2008, li kandidatiĝis por iĝi urba deputito en São Paulo, sed ne sukcesis elektiĝi. li ricevis 902 voĉdonojn en la balotado, tio signifas nur 0,02% de la validaj voĉdonoj.