cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elena Anaya
Biografio
Ekde 2004 ŝi faris kelkajn filmojn anglalingvajn, kiel en Holivudo Van Helsing de Stephen Sommers, kaj Dead Fish de Charley Stadler, en kiu ŝi kunaktoris kun Gary Oldman. En 2006, ŝi formis parton de la aktoraro de tre multekosta produktaĵo en la hispana kino: nome Alatriste, de Agustín Díaz Yanes. Samjare ŝi kunprotagonistis en la muzika filmeto SexyBack de la kantiso Justin Timberlake. En 2010 Anaya estis elektita de Julio Medem por la filmo Room in Rome (ĉambro en Romo), en kiu ŝi debutis kiel protagonisto, krome formante parton de duopo kun la aktorino Natasha Yarovenko: en tiu filmo la duopo preskaŭ ekskluzivas en la filmo per agado dum unu nokto en hotelĉambro.
En 2011, Pedro Almodóvar ellektis ŝin kiel protagonisto, kun Antonio Banderas, por la filmo La piel que habito, per kies rolo ŝi ricevis la Goja-premion en 2011 al la plej bona aktorino. ​ Samjare ŝi rekonis publike sian samseksemon. ​
Ekolingvistiko
Ekolingvistiko kaj ekonomio
Nuntempe oni ankaŭ ĉiam pli kaj pli enkondukas en la ekolingvistiko ekonomiajn konsiderojn. Demandoj kiuj estas starigataj estas i.a.: kiom kostas lingva diverseco - kaj kion ĝi alportas por ŝtato? Kiom da laborpostenoj ĝi kreas? Kiel konscia uzo de lingvo povas kontribui al solvado de konfliktoj? Kiel la lingva diverseco de la mondo konserveblas kaj ĉu estas rilato inter lingva diverseco kaj paco?
Ekolingvistiko kaj Esperanto
La organiza komisiono de la premio Delfí Dalmau financis librokolekton pri ekolingvistiko omaĝe al la elstara pioniro de sociolingvistiko kaj kataluna esperantisto kiu estis Delfi Dalmau. Ekolingvistiko estis temo dum seminario de la interlingvistika esperantologia asocio GIL 23.-25a novembro 2012 en Berlino. Universala Esperanto-Asocio mencias en la Manifesto de Prago (1966) ke : "Ĉiu lingvo, kiel ĉiu vivaĵospecio, estas valora jam pro si mem kaj tial inda je protektado kaj subtenado."
Rimedoj
Sur la retejo de Ecolinguistics Association troviĝas larĝa oferto de rimedoj inkluzive la reta revuo Language & Ecology (Lingvo & Ekologio) kaj internacia reto de ekolingvistoj.
Vidu ankaŭ
Yukio Tsuda (lingvisto)
Federico Gobbo (interlingvisto)
Eksteraj ligiloj
(angla) The International Ecolinguistics Association
(angla) Komang Satya Permadi : Slideshow ecolinguistics in Indonesia
Pri lingva ekologio (UEA-retejo)
Federico Gobbo:
Ekolingvistiko, Esperanta retradio, la 26-an de decembro 2016.
(itala) Federico Gobbo, Per una politica linguistica ecologica in Europa (PDF), Academia.edu, la 20-an de novembro 2004.
(en) Gregory Paul Meyjes, Language and Universalization A “Linguistic Ecology” Reading of Bahá’í Writ, Academia.edu, 1999
Noto
Ĉi tiu artikolo baziĝas grandparte sur la artikolo "Ekolingvistiko", de la 26-a de decembro de 2016, en la Esperanta Retradio,
Franc-Belga bildliteraturo
Franc-Belga bildliteraturo (en franca: bande dessinée franco-belge; en nederlanda: Franco-Belgische strip) estas skolo de bildliteraturo kiu estis kreita por Franc-Belga (Valonio) kaj/aŭ Francia legantaro. Tiuj landoj havas longan tradicion en komiksoj kaj grafikaj noveloj, kie ili estas konata kiel BDs, mallongigo de bandes dessinées (laŭvorte bildostrioj) en franca lingvo kaj stripverhalen (laŭvorte strihistorioj) aŭ simple strips en nederlanda.
Lincoln Steffens
Joseph Lincoln STEFFENS (naskiĝis la 6-an de aprilo 1866 en San Francisco, Usono- mortis en Karmelo, Kalifornio la 9-an de aŭgusto 1936) estis eminenta usona ĵurnalisto.
Franc-Belga bildliteraturo
Lingvaj kaj kulturaj komunumoj
En Eŭropo, la franca lingvo estas parolata indiĝene ne nur en Francio sed ankaŭ de ĉirkaŭ 40% el la loĝantaro de Belgio, de 16% el la loĝantaro de Luksemburgio, kaj de ĉirkaŭ 20% el la loĝantaro de Svisio. Tiu kunhavata lingvo kreas artan kaj komercan merkaton en kiu la nacia identeco estas ofte svaga. La ebla allogo de la komiksoj de franca lingvo etendas trans la Franclingva Eŭropo, ĉar Francio partikulare havas fortan historiajn kaj kulturajn ligojn kun kelkaj franclingvaj transmaraj teritorioj, kelkaj el kiuj, kiel Franca Polinezio aŭ Franca Gujano, estas ankoraŭ Transmara Francio. El tiuj teritorioj estas Kebekio, Kanado, kie Franc-Belgaj komiksoj estas plej bone faritaj, pro – krom la evidenta fakto ke temas pri la plej granda franc-parolanta klera loĝantaro ekster Eŭropo – tio ke la fortaj historiaj kaj kulturaj ligiloj de tiu provinco kun la patrolando, kaj kie publikigantoj de Franc-Belga bildliteraturo kiel Le Lombard kaj Dargaud pluhavas fortan eston, male al la angla-parolanta parto de la lando, kiu estas kulture orientita al la usona bildliteraturo.
Lincoln Steffens
Steffens estis filo de riĉa komercisto. Li diplomiĝis en la kalifornia universitato Berkli (Berkeley) kaj studis en Francio kaj Germanio. Ekde 1892 li laboris ĉe The New York Evening Post, poste li estis eldonisto de McClure's Magazine. En 1906 kune kun Ida Tarbell kaj Ray Stannard Baker li fondis la radikalan eldonaĵon American Magazine kaj estis la ĉefa reprezentanto de la ĵurnalista stilo “kotodisrastado” (angle “muckraking”).
Franc-Belga bildliteraturo
Lingvaj kaj kulturaj komunumoj
Kvankam la Flandraj komiksaj libroj (origine verkita en nederlanda) estas influitaj de franclingvaj komiksoj, speciale en la komencaj jaroj, ili ja havas distinge diferencan stilon, kaj laŭ arto kaj laŭ spirito, kaj la ĉefa tialo, kial ili estas nuntempe foje (sub-)kategoriitaj kiel Flandraj komiksoj, estas ke ties evoluo startis laŭ diferenca vojo el la komenco de la 1950-aj jaroj antaŭe, precize pro ties kulturaj diferencoj fortigitaj de tre pova pliiĝanta kultura mem-konscia de Flandroj. Kvankam la franclingvaj publikaĵoj estas ofte tradukita en nederlanda/flandra, la samo ne okazas en la sama grado por la mala direkto ĉar la nederland/flandraj publikaĵoj estas malpli ofte tradukita en franca, pro la tre apartaj kulturoj en Nederlando/Flandrio kaj Francio/Franclingva Belgio. Same, spite la kunhavatan lingvon, sed denove pro la tre aparta historio kaj kulturo kaj kvankam disponebla, Flandraj grafikaj noveloj ne estas tiom famaj en Nederlando kaj inverse, escepte ĉe kelkaj elstaraj esceptoj, ĉe kreaĵoj de Willy Vandersteen partikulare, ĉefe Suske en Wiske (Cisko kaj Vinjo) kiu estas tiom populara en Nederlando kiom en sia indiĝena Flandrio. Samtempe, la kulturaj identaĵoj enhavataj en nederland/flandraj komiksoj okazigas ke tiuj komiksoj ĝuis malpli tradukoj al aliaj lingvoj – escepte al la franca iome, pro la dulingva naturo (fakte trilingva ĉar estas ankaŭ malgranda, oficiale agnoskita german-parolanta minoritato) de Belgio – ol iliaj franc-lingvaj similuloj pro ties pli granda universala allogo.
Lincoln Steffens
En siaj libroj La honto de la urboj [(The Shame of the Cities (1904)], La lukto por memregado [The Struggle for Self-Government (1906)], La konstruistoj [(The Upbuilders (1909)] Steffens akuzis koruptadon de la loka burokrataro. Li supozis, ke per radikalaj reformoj oni povis plibonigi situacion en la lando.
Franc-Belga bildliteraturo
Lingvaj kaj kulturaj komunumoj
Inter plej popularaj Franc-Belgiaj komiksoj kiuj atingis internacian famon estas La aventuroj de Tinĉjo (Hergé), Gaston Lagaffe (Franquin), Asteriks (Goscinny kaj Uderzo), Lucky Luke (Morris) kaj Les Schtroumpfs (Peyo).
Lincoln Steffens
Li adeptiĝis al ribelantoj de la Meksika revolucio okazinta en 1910, pri kiu li multe raportis kaj esperis, ke ĝiaj celoj sukcesos.
Franc-Belga bildliteraturo
Historio
La franclingva sviso Rodolphe Töpffer produktis bildostriojn jam ekde 1827, kaj publikigis teoriojn malantaŭ la formo. Kartunoj aperis amplekse en ĵurnaloj kaj gazetoj el la 19a jarcento. La sukceso de Zig et Puce en 1925 popularigis la uzadon de parolvezikoj en Eŭropa bildliteraturo, post kio Franc-Belga bildliteraturo ekhegemoniis. Tinĉjo, per sia tipa stilo de klara linio, estis unuafoje seriigita en ĵurnalaj komiksaj suplementoj komence en 1929, kaj iĝis la ikono de la Franc-Belga bildliteraturo.
Lincoln Steffens
Inter 1919 kaj 1921 Steffens vizitis Sovetan Rusion, kie li konatiĝis kun Lenin, kaj skribis entuziasme “Mi vidis la futuron kaj ĝi funkcias” (I have seen the future and it works).
Franc-Belga bildliteraturo
Historio
Post la sukceso de Le Journal de Mickey (1934–44), engaĝiĝintaj komiksaj gazetoj kaj tut-koloraj komiksaj albumoj iĝis la unuaranga produkto de bildliteraturo en la mezo de la 20a jarcento. Dume en Usono, tiam komiksoj estis rigardataj kiel porinfana oridukito kaj minaco al kulturo kaj klereco; komentistoj asertis ke "neniu eltenas la plej malgrandan seriozan analizon", kaj ke komiksoj estas "la sabotado de ĉia arto kaj de ĉia literaturo".
20292 Eduardreznik
20292 Eduardreznik estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Franc-Belga bildliteraturo
Historio
En la 1960-aj jaroj, la termino bandes dessinées ("bildostrioj") ekestis amplekse uzata en franca lingvo por aludi al tiu komunikilo. Kartunistoj ekkreis komiksojn por matura publiko, kaj oni stampis la terminon "Naŭa Arto", en franca neuvième art, dum bildostrioj ekallogis kaj publikon kaj akademian atenton kiel serioza kaj konsiderinda artoformo. Grupo en kiu estis René Goscinny kaj Albert Uderzo fondis la gazeton Pilote en 1959 por doni al tiuj artistoj pli grandan liberecon por ilia verkaro. La aventuroj de Asteriks de Goscinny kaj Uderzo aperis en ĝi kaj iĝis la plej multe vendita komiksa serio en franca lingvo. El 1960, la satira kaj tabu-rompa Hara-Kiri defiis la cenzurajn leĝojn laŭ la kontraŭkultura spirito kiu kondukis al la okazintaĵoj de Majo 1968.
Lincoln Steffens
Poste li ofte ĉeestis la laboristan movadon de Usono kaj aktive oratoris kontraŭ faŝismo.
20292 Eduardreznik
Nomo
Ĝia nomo honoras Eduard Reznik, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2004, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Ward Melville High School de East Setauket (Nov-Jorkio, Usono)
(31662) 1999 HP11
(31662) 1999 HP11 estas tre malgranda marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Usono).
Franc-Belga bildliteraturo
Historio
El la 1980-aj jaroj, la ĉeftendencaj sentoj estis plifirmigitaj kaj la seriigo iĝis malpli ofta laŭ la nombro de bildostriaj gazetoj malpliiĝis kaj multaj komiksoj komencis esti publikigitaj rekte kiel albumoj. Pli malgrandaj publikantoj kiel L'Association, kiuj publikigis pli longajn verkojn, en ne-tradiciaj formatoj, fare de artistaj kreantoj kiuj sekvis la teorion de aŭtoro iĝis same oftaj. Ekde la 1990-aj jaroj, kunigoj rezultis en malpli grandaj publikigantoj, dum la plej malgrandaj publikigantoj multnombriĝis. Ĝenerale la vendado pluis al la kresko spite la tendencon al pli malpliiĝinta presmerkato.
(31662) 1999 HP11
Kvankam klasita kiel terrenkonta asteroido, ĝi restas sendanĝere maproksima de la tera orbito ; ĝia tera MOID estas 0,123974 astronomia unuo (18,546 milionoj da km) :
(17873) 1998 XO96
(17873) 1998 XO96 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la venezuela astronomo Orlando A. Naranjo elde la Nacia Astronomia Observatorio de Llano del Hato en Merido (Venezuelo)
Franc-Belga bildliteraturo
Stiloj
Estas diversaj stiloj en tiom ampleksa skolo. Inter ili la realisma stilo estas ofte prilaborite detala; oni faris klopodojn por fari la komiksojn konvinkaj, tiom naturaj kiom eblas, oni ne uzas rapidmontrajn liniojn aŭ troigojn. Tiu efekto estas ofte plifortigita per kolorigo. Famaj ekzemploj estas Jerry Spring de Jijé, Blueberry de Giraud, kaj Thorgal de Grzegorz Rosinski.
La dinamika stilo estas la preskaŭ Barksiana linio de Franquin kaj Uderzo. La humuraj bildostrioj en Pilote estis preskaŭ nur komika-dinamika, kiel ĉe Spirou kaj en l'Écho des savanes. Tiuj komiksoj havas tre agititajn desegnojn, ofte uzante liniojn de variaj dikecoj. Artistoj kiuj laboris laŭ tiu stilo por Spirou, nome Franquin, Morris, Jean Roba kaj Peyo, estas ofte grupigitaj kiel skolo de Marcinelle.
Plej verŝajne la plej karaktera stilo de la Franc-Belga bildliteraturo estas la skema stilo (stilo de klara linio). La ĉefa faktoro en skema desegnado estas malpliigo de la realo al facilaj, klaraj linioj. Tipa estas la manko de ombroj, la geometriaj linioj, kaj la realismaj proporcioj. Alia trajto estas la ofte "malrapida" desegnado, kun malmultaj aŭ neniuj rapid-linioj. Tio estas konata ankaŭ kiel belga purlinia stilo aŭ klara linio. La Aventuroj de Tinĉjo estas ne nur tre bona ekzemplo de tio, sed ĝi estas nune ankaŭ konsiderata origina modelo por la stilo kiel ĝi estas uzata en moderna eŭropa komikso.
Famaj bildliteraturistoj
François Bourgeon - Claire Bretécher - Pierre Christin - Derib - André Franquin - Gébé - Jean Giraud - René Goscinny - Gotlib - Hergé - Alejandro Jodorowsky - Gérard Lauzier - Loriot - Mandryka - Moebius - Morris - Richard Outcault - Peyo - Albert Uderzo
Famaj serioj kaj imagitoj
Anselme Lanturlu - Asteriks - Benoît Brisefer - Cisko kaj Vinjo - Gastono Lafuŝ' - Iznogud - Kajko kaj Kokoŝo - La Eta Spiru' - Les Mondes d'Aldebaran - Lucky Luke - Lupo Alberto - Marsupilami - Maskita Kukumo - Smurfoj - Spirou - Tinĉjo
Interaga fikcio
Interaga fikcio (mallongigata IF) estas komputila programo kaj verko de fikcio legenda per komputilo, en kiu oni povas regi parton de la rakonto. Tiel, ĝi estas arto, kiu kunigas verkadon kaj komputilan ludon. Ĉar ofte oni rolas kiel rolulo de la rakonto, ĝi estas speco de rolludo. Kelkaj IF-ludoj ankaŭ prezentas ilustraĵojn aŭ grafikaĵojn, tamen norme la fokuso de IF estas skribita (teksta) rakonto. IF-verkisto Graham Nelson priskribas interagan fikcion kiel "krucvortenigmon kiu militas kun rakonto."
Oni norme komunikas kun la komputilo per tajpado de simplaj komandoj por la ĉefrolulo. La programo uzas interpretilon por prezenti la rezultojn de la komando. La celo ofte estas gvidi la rakonton al kontentiga fino.
Lincoln Steffens
Lia duvoluma Aŭtobiografio estas valora klasikaĵo de la usona literaturo.
Siajn lastajn jarojn malsana Steffens travivis en Karmelo.
(31662) 1999 HP11
Ĝi pasas pli proksime de Marso kaj Venuso:
György G. Dénes
György G. Dénes [djordj gE dEneŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo G. Dénes György estis hungara tekstopoeto, tradukisto. Lia origina nomo estis Guttmann Dénes György, baldaŭ li uzis la hungarigan formon Gém Dénes György, pli poste anstataŭ Gém estis G., sed lia moknomo estis Guti (memoru: Guttmann). Katalin Karády ĉiam prononcis ĝin france, tial li iĝis Zsüti [ĵuti].
Guttmann Dénes naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György G. Dénes devenis el juda familio. Li maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo. Li komencis verki poemojn kaj muziktekstojn jam en aĝo 16. Li studis en komerca akademio inter 1934-1937, sed ankaŭ tiam li verkadis. Li iĝis konata figuro en artistaj rondoj. Dum la 2-a mondmilito li kaŝiĝis aŭ li estis trudlaboristo. En la frua socialismo li aŭ verkis originajn tekstojn, aŭ li tradukis hungaren la mondoŝlagrojn. Baldaŭ li interesiĝis pri teatraĵoj, muzikaloj kaj li tradukis ilin. Li ricevis premiojn ekde 1992, premion Kossuth iam postmorte.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Tiu ĉi estas unu el la multe da manieroj, ne venki La insulo Texel, de Wim Koolhoven. La ludanto enigis instruojn je linoj, kiu komencas kun '>', la cetera teksto estas de la komputilo. La komputilo komencas kun teksto pri la kunteksto de la ludo. La insulo Texel
Annibale Carracci
Annibale CARRACCI (n. en Bolonjo en 1560 - m. en Romo en 1609) estis itala baroka pentristo.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Avent-programo de Wim Koolhoven Aŭtorrajto (c) 1987
Annibale Carracci
Li estis konsiderita ekde sia tempo kiel malsama ol Caravaggio, ĉar li havis kompareblan sed inviduan stilon. Li plejofte kunlaboris kun sia frato Agostino Carracci kaj sia kuzo Lodovico Carracci. Tiu pentristo precipe famiĝis dum sia vivo, kaj kontribuis al la evoluado de tiama pentrado, alkondukante tiun arton el manierismo al la 17-a jarcento.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
AVENTURO estas esperantlingva programo de Wim Koolhoven, Aŭtorajto (c) 1988
Annibale Carracci
Domenichino estis unu el multaj disĉiploj de lia etoso.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Dunvojo
Vi ferias je la insulo Texel. Hieraŭ vi aŭdis en la trinkejo strangan historion. Du infanoj perdiĝis sur la norda strando, kvankam en la ĉirkaŭaĵo estis multaj plenkreskuloj neniu vidis ilin foriri. Ankaŭ certas ke ili ne naĝis, kelkaj diris ke ili simple fosis kavon. Ĝis nun neniu revidis la infanojn kaj ĉiu timas al la marbordo. Vi estas sur la vojo de la urbo al la dunoj.
>Kiun mi portas
Vi kunportas buteritan panon.
>Vidu panon
Vi planis ke via lunĉo ekzistus el ĉi tiu buterpano.
>Iru suden
Róbert Bánky (pli aĝa)
Róbert Bánky [bAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bánky Róbert estis hungara aktoro, teatrestro, produktoro. Lia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Buchstabler Róbert Nándor Alfonz [buĥstabler], lia filo estis Róbert Bánky. Nomŝanĝo al Bánky okazis en 1930.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Bone. Ho timemulo, ĉu vi ankaŭ timas tiujn historietojn? Vi reiris al la urbo, ĉiu mokridas pri vi, ĉar hieraŭvespere vi fanfaronis vian kuraĝon kaj nun evidentiĝas ke vi ankaŭ timas la maron.
Róbert Bánky (pli aĝa)
Róbert Buchstabler naskiĝis la  en Kispest, li mortis la  en Budapeŝto (laŭ kelkaj fontoj li mortis la.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Vi kunportis buteritan panon kaj vi havis neniom da poentoj.
Róbert Bánky (pli aĝa)
Biografio
Róbert Bánky frekventis Teatran Akademion, sed la lernadon interrompis la 1-a mondmilito. Li batalis, poste li iĝis militkaptito, kie li aranĝis spektaklojn. Post la milito li estis nomumita "vitéz" (=bravulo), kiu estis nove fondita ordeno. Inter 1922 kaj 1925 li apartenis al Teatro Belvárosi, poste ekzemple al Teatro Thália (Budapeŝto), Nacia Teatro (Pécs), (1927–1932), Teatro de Kecskemét (1932). En 1933 li iĝis teatrestro en pluraj lokoj (ekzemple Teatro Magyar, Nacia Teatro (Szeged). Ekde 1943 li gvidis ankaŭ armean teatron. Post la 2-a mondmilito la ekzamena (politika) komisiono deklaris lin kunlaboranto de la malnova reĝimo, tial li estis nur simpla laboristo. Tamen en la fabriko li estis amatora aktoro. Li povis reveni al la vera aktora vivo en Teatro Szigligeti (Szolnok) (1952–1956) kaj Teatro Kisfaludy (1956–1962). Li estis malriĉa emerito, tial li estis ankaŭ tombeja parolisto.
Li edziĝis en 1926 al Viola Orbán, kiu poste naskis 2 filojn.
Interaga fikcio
Specimena ludoskribo
Fino: Presu Klavon.
László Kelemen (instruisto pri violono)
KELEMEN László (pr. kelemen la:slo:) estis hungara violonisto, instruisto pri violono naskita en Tatrang la 14-an de septembro 1913 kaj mortinta en Budapeŝto la 1-an de septembro 1981.
Biografio
László Kelemen diplomitiĝis inter 1931-36 en la muzikaltlernejo de Budapeŝto ĉe Imre Waldbauer. Komence li ludis en la Ĉefurba Orkestro, poste en la Orkestro de Székesfőváros, pli poste en Hungara Ŝtata Operejo, fine de 1954 en la Simfonia Orkestro de la Hungara Radio ĝis sia pensiuliĝo la 31-a de decembro 1980.
Fonto
]
Doly (Bor)
Doly estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km nordokcidente de Bor. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Domažlice – Planá u Mariánských Lázní. Estas ĉi tie registritaj 24 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Doly situas en katastra teritorio Doly u Boru kun areo 5,91 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
NGC 4037
NGC 4037 (aliaj indikoj — UGC 7002, MCG 2-31-15, ZWG 69.27, IRAS11588+1340, PGC 37928) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
24351 Fionawood
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fiona Winifred Wood, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la North Haven High School de North Haven (Konektikuto, Usono).
Philippe Chavignon
Philippe CHAVIGNON estas franca esperantisto kaj forstisto.
Li esperantistiĝis en 1984. De 1993 li estas komitatano de Unuiĝo Franca por Esperanto. Trifoje li sensukcese kandidatis por la komitato de UEA, la kvaran fojon en 2004 li finfine estis elektita. En 2007 li kandidatas kiel komitatano C.
Krom naciskalaj kaj lokaj agadoj, li prelegis kaj instruis Esperanton en multaj landoj; li plenumis instruajn kaj organizajn misiojn por UEA en Afriko, kunlabore kun Hans Bakker, kaj en Latinameriko. Li propagandas en indiĝenaj medioj kaj kunlaboras en la projekto "Indiĝenaj Dialogoj".
Xbox 360
La Xbox 360 estas la sekvantaĵo de Mikrosofto al la originala videoludilo Xbox. Ĝi estis nomata dum disvolvo "Xenon", "Xbox 2" aŭ "Xbox next" kaj konkurencas interalie kun Sony Playstation 3 kaj Nintendo Revolution.
Philippe Chavignon
En 1993 aperis lia traduko de fama parolado de ĉefo Seattle sub la titolo Fratoj eble ni estas. En 2004 li estis kandidato de Eŭropo - Demokratio - Esperanto por la Eŭropa Parlamento.
Philippe Chavignon loĝas en Guillaumes, departemento Alpes-Maritimes.
Xbox 360
La bazo de la aparataro estas speciala PowerPC-ĉefprocesoro kaj speciala grafika procesoro ATI R500 "Xenos". Xbox 360 estas ekipita per 512 MB de ĉefmemoro kaj uzas DVD-ROM por luda programaro.
La videoludilon oni ekvendis On planas ekvendi ĝin
Pöschendorf
Pöschendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
8927 Ryojiro
8927 Ryojiro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ryojiro Akiba, profesoro pri kosmonaŭtiko kaj iama direktoro de la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco. Liaj realigoj inkludas la unuan japanan Ohsumi kaj la kosmosondilojn Sakigake kaj Suisei, kiuj preterflugis la.
Duonkonduktanto
Semikonduktaĵo (aŭ duonkonduktaĵo, aŭ duonkonduktanto ) estas materialo kun elektra kondukteco, kiu estas meze inter tiuj de konduktaĵoj kaj izolaĵoj. Semikonduktaĵoj estas utilaj por elektronikaj celoj ĉar ili povas porti elektran kurenton per elektrona propagado kaj trua propagado, kaj ĉar tiu ĉi estas ĝenerale unu-direkta kaj la kvanto da kurento povas esti influita de ekstera peranto (vidu diodo, transistoro, amplifilo, k.t.p.) Elektrona propagado estas la sama speco de kurenta fluo kiel vidata en kutima kupra drato - multaj jonigitaj atomoj transdonas troajn elektronojn tra la drato de unu atomo al alia por movi de pli negative jonigita regiono al malpli negative jonigita regiono. "Trua" propagado estas ĝuste malsama propagado - en la kazo de duonkonduktaĵo spertanta truan propagadon, la ŝargon movas de la pli pozitive jonigita regiono al malpli pozite jonigita regiono per la movado de elektrona truo kreita de la manko de elektrono en preskaŭ plena elektrona ŝelo.
Dum silica duoksido aŭ sablo estas izolaĵo, senkontamina silicio estas duonkonduktaĵo.
La ecoj de duonkonduktaĵo, ekz la nombro da portantoj (kaj tial la superado de elektrona propagado aŭ trua propagado), povas esti regata per "dopado" de la duonkonduktaĵo kun malpuraĵoj. Duonkonduktaĵo kun pli da elektronoj ol truoj nomiĝas n-tipa duonkonduktaĵo, dum duonkonduktaĵo kun pli da truoj ol elektronoj nomiĝas p-tipa duonkonduktaĵo.
Duonkonduktaĵoj estas la fundamentaj materialoj de multaj modernaj elektronikaj aparatoj.
Materialoj
Granda nombro de elementoj kaj kemiaj kombinaĵoj havas duonkonduktajn proprecojn, kiel:
Elektronika strukturo de duonkonduktaĵoj
Semikonduktaĵoj elmontras nombron da utilaj kaj unikaj ecoj rilataj al siaj elektronikaj strukturoj. En solidaĵo, la elektronoj emas okupi variajn energiajn bendojn. La energio asociata kun elektronoj en ilia grunda (plej suba) stato nomiĝas valenta bendo. Tiuj ĉi elektronoj estas senmovaj aŭ statikaj. La energibendo de ekscititaj elektronoj nomiĝas konduta bendo. Tiuj ĉi elektronoj movas libere kaj kutime havas pli altan energion. Kiel la nomo implikas, elektronoj en la kondukta bendo povas kondukti elektron. La energia interspaco inter la valenta bendo kaj la kondukta bendo nomiĝas la energia breĉo aŭ bendbreĉo kaj konformas al la energio necesa por eksciti elektronon de la valenta bendo al la kondukta bendo. Por kelkaj metaloj tiel kiel magnezio, la valenta kaj kondukta bendoj interkovriĝas, kaj tiu korespondas al negativa bendbreĉo. En tiu ĉi situacio ĉiam estas kelkaj elektronoj en la kondukta bendo kaj la materialo estas alte konduktiva. Aliaj metaloj, tiel kiel kupro, havas malplenajn statojn en la valenta bendo. En tiu ĉi kazo, elektronoj en la valenta bendo povas kondukti elektron per movado inter variaj statoj kaj refoje la materialo estas alte konduktiva. Por izolaĵoj, la valenta bendo estas tute plena kaj la bendbreĉo estas relative larĝa, kiu malpermesas konduktadon. Semikonduktaĵoj havas elektronike bendan strukturon similan al tiu de izolaĵoj sed kun relative mallarĝa bendbreĉo, ĝenerale malpli ol 2 eV. Ĉar la bendbreĉo estas relative mallarĝa, la elektronoj povas esti ekscititaj termike en la konduktan bendon, kiu faras duonkonduktaĵojn iom konduktiva ĉe ĉambra temperaturo.
Elektronoj en la kondukta bendo estas liberaj movi tra la materialo konduktante elektron. Aldone kiam elektrono estas ekscitita al la kondukta bendo ĝi postlasas malplenan staton en la valenta bendo, kiu korespondas al mankanta elektrono en kovalenta atoma ligo. Pro la influo de elektra kampo, apuda valenta elektrono eble movas en la lokon de la mankanta elektrono. Tiel kiel elektrono, tiu ĉi mankanta elektrono aŭ truo ankaŭ povas movi tra la materialo, konduktante elektron. Truoj estas konsiderataj havi ŝargon kun la sama magnitudo (1,6E-19 C) sed la malsama signo de elektrono. Tiel, ĉe la ĉeesto de elektra kampo, ekscititaj elektronoj kaj truoj movas en malsamajn direktojn. Elektronoj estas iom pli movebla ol truoj kaj tiel estas pli efikaj pri konduktado de elektro. Ĉar ambaŭ elektronoj kaj truoj kapablas porti elektron, ili nomiĝas "portantoj".
La koncentreco de portantoj forte dependas de temperaturo. Pliigo de temperaturo kondukas al pliiĝo de la nombro da portantoj kaj korespondanta pliiĝo de konduktiveco. Tio ĉi kontrastas akre kun plej multaj konduktaĵoj, kiuj emas fariĝi malpli konduktiva ĉe pli altaj temperaturoj. Tiu ĉi principo uziĝas en termistoroj.
Vidu elektran konduktadon por pli da informoj pri konduktadon en materialoj.
Dopado kaj ekstereca duonkonduktado
Internecaj duonkonduktaĵoj estas tiuj en kiuj la elektra konduto dependas de la elektronika strukturo de la pura materialo. Kaze de internecaj semikondktaĵoj, ĉiuj portantoj kreiĝas de ekscitado de elektronoj en la konduktan bendon. Tiel egalaj nombroj de kondutaj elektronoj kaj truoj kreiĝas. Ekstereca duonkonduktaĵo estas duonkonduktaĵo kiu estas dopita kun variaj malpuraĵoj modifi la nombron de ekscititaj elektronoj kaj truoj. Naturaj bluaj diamantoj (Tipo IIb) kiuj entenas boron kiu havas valentecon tri anstataŭantajn karbonon kiu havas valentecon kvar havas kromajn truojn kaj tiel estas nature okazantaj p-tipajn duonkondutaĵojn.
n-tipa dopado
La kialo de n-tipa dopado estas produkti abundon de portantaj elektronoj en la materialo. Helpi kompreni kiel n-tipa efektiviĝas, konsideru la kazon de silicion (Si). Si-aj atomoj havas kvar valentajn elektronojn, ĉiuj el kiuj estas kovalente ligitaj al unu el kvar apudaj Si-aj atomoj. Se atomo kun kvin valentaj elektonoj, tiel kiel tiuj de grupo VA de la perioda tablo (ekz. fosforo (P), arseno (As), aŭ antimono (Sb)) enkorpiĝas en la kristalan latison anstataŭ Si-a atomo, tiam tiu atomo havas kvar kovalentajn ligojn kaj unu neligitan elektronon. Tiu ĉi ne-liga elektrono estas nur malforte ligita al la atomo kaj povas facile esti ekscitita en la konduktan bendon. Ĉe normalaj temperaturoj, preskaŭ ĉiuj tiaj elektronoj ekcitiĝis en la konduktan bendon. Pro tio ke ekscitado de tiuj ĉi elektonoj ne rezultas en formadon de truo, la nombro de elektronoj multe superas la nombron da truoj. Ĉi kaze la elektronoj estas majoritataj portantoj kaj la truoj estas minoritataj portantoj. Ĉar la kvin-elektronaj atomoj havas kroman elektronon doni, ili nomiĝas donantaj atomoj.
p-tipa Dopado
La celo de p-tipa dopado estas krei abundon de truoj. En tiu ĉi kazo, trivalenta atomo, kutime boro, substituiĝas en la kristala latiso. La rezulto estas ke mankas elektrono de unu el la kvar eblaj kovalentaj ligoj. Tiel la atomo povas akcepti elektronon por tutigi la kvaran ligon kiu rezultas en formado de truo. Tiaj dopantoj nomiĝas akceptantoj. Kiam sufiĉe granda nombro de akceptantoj aldoniĝas, la truoj multe supernombras la ekscititajn elektronojn. Tiel la truoj estas la majoritataj portantoj dum elektronoj estas la minoritataj portantoj en p-tipaj materialoj.
p/n-a Junto
p/n-a junto povus esti kreita per dopado de apudaj regionoj kun p-tipa kaj n-tipa dopantoj. Se pozitiva aldona tensio aplikiĝas al la p-tipa flanko, la superregaj pozitivaj portantoj (truoj) estas puŝataj al la junton. Samtempe, la superregaj negativaj portantoj (elektronoj) en la n-tipa materialo estas tirataj al la junton. Ĉar estas abundo da portanatoj ĉe la junto, kurento povas flui tra la junto de pova provizilo, tiel kiel baterio. Tamen, se la aldona tensio renversiĝas kaj elektronoj tiriĝas for de la junto, lasi regionon de relative ne-konduktan silicion kiu malebligas kurentan fluon. La p/n-a junto estas la bazo de elektronika aparato nomita diodon, kiu allasas elektran kurenton flui nur laŭ unu direkton. Simile, tria regiono povas esti dopita n-tipa aŭ p-tipa por formi tri-terminalan aparato. Tiuj ĉi n/p/n-aj aŭ p/n/p-aj juntaj aparatoj formas la bazon de plej multaj duonkonduktaĵaj aparatoj inklude de la transistoro.
Luis Somoza Debayle
Luis Anastasio SOMOZA Debayle [lŭis anasTAsjo soMOsa deBAJle] (León, 18-a de novembro de 1922 - Managua, 13-a de aprilo de 1967), filo de Anastasio Somoza García kaj Salvadora Debayle de Somoza, oficiale estis aganta prezidanto kaj poste prezidanto de Nikaragvo de 1957 ĝis 1963 post la atenco kontraŭ sia patro en la kaj lia sekva morto la 29-an de la sama monato, kaj reale regis kiel diktatoro de 1956 ĝis sia morto. Liaj gefratoj estis Lillian kaj Anastasio Somoza Debayle. Li edziĝis al Isabel Urcuyo, kun kiu li generis sep gefilojn. Li estis ano de la frataro Fi Sigma Alfa.
Kariero
Luis Anastasio aniĝis en la Nacia Gardistaro (GN) en 1940. Kiel prezidanto de la Nacia Asembleo, Luis transprenis la prezidantecon de la nacio post la morto de sia patro la 29-an de septembro de 1956, por fini lian regperiodon, dum lia pli juna frato Anastasio Somoza Debayle (Tachito) oficis kiel Direktanta Ĉefo de la Nacia Gardistaro. Luis komencis propran regperiodon la 1-an de majo de 1957 kaj estis sukcedita de Doktoro René Schick Gutiérrez la 1-an de majo de 1963. Li kreis la Nacian Aŭtonoman Universitaton de Nikaragvo kaj la Centran Bankon de Nikaragvo. Dum lia regado la Internacia Kortumo decidis malfavore al Nikaragvo en grava teritoria disputo inter ĝi kaj Honduro, kaj Carlos Fonseca Amador fondis la gerilon Sandinista Fronto de Nacia Liberigo (FSLN).
La 31-an de majo de 1959 Doktoro Pedro Joaquín Chamorro Cardenal, direktoro de la opozicia ĵurnalo La Prensa, eniris Nikaragvon el Kostariko kun 110 konservativaj kamaradoj, en la unua milita alteriĝo per aviadilo konfirmita en Ameriko, por militataki la reĝimon de Luis. Unu grupo surteriĝis kun li en Mollejones, en la ebenejo de Chontales, kaj la alia en la ebenejo de Olama, en la departemento de Boaco; la grupanoj estis senvunde kaptitaj de la Nacia Gardistaro la 13-an de junio de la sama jaro kaj kondamnitaj al 9 jaroj de mallibero. Post unu jaro, en 1960, ili liberiĝis pro ĝenerala amnestio. Chamorro ree direktis La Prensa kaj ree estis eminenta opoziciulo al Luis.
Luis Somoza Debayle mortis la 13-an de aprilo de 1967 pro korinfarkto en sia loĝdomo, la nuna domo de la Ministrejo de Defendo.
Perpinjano
Perpinjano (Perpignan, Perpinyà) estas urbo en la sudo de Francio, proksima de la landlimo de Hispanio. Ĝi estas la ĉefurbo de la departemento Pyrénées Orientales (aŭ Nord-Katalunio) kaj de la regiono Rusiljono.
Perpinjano ĉefe estas konata pro ĝia tipe Kataluna etoso. Perpinjano estas origine, de la mezepoko, Kataluna urbo kaj ĝi situas je la franca parto de tiu ĉi historia areo. En 2008 oni ĝin nomis oficiale la Ĉefurbo de la Kataluna Kulturo. Perpinjano troviĝas je proksimume 15 km de la Mediteraneo kaj kaj je proksimume 60 km de la Pireneoj. Apud la urbo troviĝas la por katalunoj sankta monto Pic du Canigou. La klimato en Perpinjano estas suna. Ĝi nombras pli ol 300 "sunotagoj" jare kaj apartenas al la plej varmaj urboj de Francio.
Perpinjano havas internacian flughavenon kaj estas la fina punkto de la rapidtrajno TGV. Oni konstruas momente (junio 2011) rapidtrajnon inter Perpinjano kaj Barcelono. En la urbo loĝas proksimume homoj (2004). En la aglomeraĵo loĝas entute pli ol homoj kaj tiu ĉi nombro plu kreskas. La universitato de Perpinjano nomiĝas Université de Perpignan Via Domitia (UPVD). La nomo Via Domitia referencas al la unua Romia ŝoseo, kiun oni konstruis en Galicio.
Centenário (Suda Rio-Grando)
Centenário estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.965 loĝantojn en 2010.
Antony Gormley
Antony Mark David GORMLEY (naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1950 en Londono, Britujo) estas angla skulptisto. Lia plej konata skulptaĵo estas la granda Angel of the North (anĝelo de la nordo) ĉe Gateshead.
Vivo
Gormley studis de 1968 ĝis 1971 ĉe la Trinity College en Kembriĝo kaj pasis la sekvajn tri jarojn en Hindujo, kie li lernis la teknikon de la meditado Vipassano sub gvidado de Satya Narayan Goenka. De 1974 ĝis 1979 li finis sian artostudadon en diversaj universitatoj.
En 1994 li ricevis la premion Turner. Ekde 2003 li instruas kiel profesoro ĉe la European Graduate School en Saas-Fee.
Verko
Ekde la 1990-aj jaroj li eksperimentis per diversaj materialoj, inter kiuj ankaŭ ŝtalo. Liaj verkoj temas ĉefe pri la homa korpo. Lia propra korpo estis modelo por vivgrandaj metalaj skulptaĵoj, kiel ekzemple Being aŭ Another Place.
Paulo António Branco Neves
Paulo António BRANCO NEVES - naskiĝis, do nun -jara - estas portugala esperantisto, kiu de 1989 ĝis 1993 loĝis en Luksemburgo kaj ekde tiam kun dujara interrompo vivas en Bruselo, la ĉefurbo de Belgio. En la oficperiodoj 2004-2007, 2007-2010 kaj 2010-2013 li estis komitatano C kaj komitata revizianto de Universala Esperanto-Asocio.
Vivo
Paulo Branco eklernis Esperanton je aĝo de dek kvar jaroj en Portugalio en 1968. Li aliĝis al la Portugala Esperanto-Asocio kaj partoprenis en diversaj naciaj kaj internaciaj esperantaj kongresoj, renkontiĝoj, aranĝoj kaj agadoj. Krome li ekaktivis en la esperanta sekcio de la movado Freinet pri moderna lernado kaj en siaj eŭropaj kongresoj de Rueno de 1975 kaj Lisbono en 1976. Dum sia loĝado en Luksemburgio li en 1989 aliĝis al la Luksemburga Esperanto-Asocio kaj ekde sia loĝado en Bruselo en 1993 al la Brusela Esperanto-grupo, iĝante estrarano kaj redaktoro de ĝia bulteno. Studis ekonomikon, manaĝadon, administradon kaj eŭropajn studojn en la Universitato de Lisbono kaj la Universitato Katolika. Aŭtoro de diversaj publikaĵoj pri kontorevizorado. Profesoro pri financa matematiko kaj kontoscienco (1975-1984). Kontorevizoro en privataj kaj publikaj firmaoj, kompanioj pri kontrevizorado, pri komerca banko, pri poŝto kaj telekomunikado, k.a. Administranto pri kontrevizorado de la budĝeto de EU en la Eŭropa Revizora Kortumo en Luksemburgo (1989-1993) kaj kontorevizorado pri la Eŭropaj Strukturaj Fondusoj en la Eŭropa Komisiono en Bruselo (1993-1998). Inter 1998 kaj 2000 li estis financestro de la Eŭropa Agentejo en Lisbono, Portugalio, kaj ekde 2000 laboras kiel administranto pri kontorevizorado en la Konsilio de la Eŭropa Unio en Bruselo.
Armena hipotezo
La armena hipotezo de la pra-hind-eŭropa hejmlando, proponita de la kartvelo Tamaz V. Gamkrelidze kaj la rusa lingvisto Vjaĉeslav Ivanov en 1985, sugestas, ke la pra-hindeŭropa estis parolata dum la 5a-4a jarmiloj antaŭ Kristo en "orienta Anatolio, suda Kaŭkazo kaj norda Mezopotamio ".
(14049) 1995 XH1
(14049) 1995 XH1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Armena hipotezo
Lastatempa DNA-esplorado kondukis al renovigitaj sugestoj de Kaŭkaza patrujo por "antaŭ-pra-hindeŭropa lingvo". Ĝi ankaŭ subtenas la hind-hititan hipotezon, laŭ kiu ambaŭ pra-anatolia kaj pra-hind-eŭropa disigo de komuna patrina lingvo "ne pli malfrue ol la 4-a jarmilo a.K."
Gamkrelidze kaj Ivanov prezentis sian hipotezon en la rusa en 1980-1981 en du artikoloj en Vestnik drevnej istorij. Dum la sekvaj jaroj ili vastigis kaj disvolvis sian verkon en sia granda libro, eldonita en la rusa en 1984; la angla traduko de la libro aperis en 1995. En la angla mallonga skizo de la hipotezo unue aperis en La Frua Historio de Hindeŭropaj Lingvoj, publikigita en Scientific America en 1990. Tamas Gamkrelidze publikigis ĝisdatigon de la hipotezo en 2010.
Eduardo Duhalde
Eduardo Alberto Duhalde (Lomas de Zamora, 5-a de oktobro de 1941) estas politikisto, advokato kaj notario argentina. Li okupis la vicprezidentecon de Argentino dum la unua regotempo de Carlos Saúl Menem, de la movado de la peronismo, kvankam rezignis el tiu posteno por iĝi guberniestro de la provinco Bonaero; kaj el 2002 al 2003 li estis prezidento de Argentino pro apliko de la leĝo pri prezidenta povovakuo. Kandidato en la prezidenta balotado de 2011, li atingis la 5,86 % de la voĉdonoj. Duhalde edziĝis al Chiche Duhalde (Hilda Beatriz González de Duhalde, 1946-), kiu same partoprenis aktive en politiko kaj estis elektita deputitino kaj senatanino por la provinco Bonaero.
(53319) 1999 JM8
(53319) 1999 JM8 estas mezgranda, malrapide rotacianta terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
(88269) 2001 KF77
(88269) 2001 KF77 estas mezgranda uranorenkonta kaj neptunrenkonta asteroido de la klaso de la centaŭroj, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
(53319) 1999 JM8
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra, kvazaŭ kometeca, orbito krucas tiujn la Tero kaj de Marso, kaj etendiĝas preskaŭ ĝis la orbito de Jupitero, sed ĝia granda orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de Marso.
José Ramos-Horta
José Manuel RAMOS-HORTA (naskiĝis la 26-an de decembro 1949 en Dili, Portugala Timoro) estas orienttimora politikisto.
Ekde la 20-a de majo 2007 li estas prezidento de Orienta Timoro. Pro siaj streboj al trovo de paca solvo por la orienttimora konflikto, li ricevis kun Carlos Filipe Ximenes Belo en 1996 la Nobel-pacpremion.
Unione Sindacale Italiana
Unione Sindacale Italiana (USI; Itala Sindikatisma Unio aŭ Itala Laborista Unio) estas anarkisindikatisma sindikato. Ĝi estis la itala sekcio de la Internacia Laborista Asocio (en angla International Workers Association (IWA); en itala Associazione Internazionale dei Lavoratori kaj en hispana Asociación Internacional de los Trabajadores (AIT)), kaj la nomo de USI estas ankaŭ mallongigita kiel USI-AIT. Ĝi suferis multajn ŝanĝojn laŭ la diversaj epizodoj de la historio de Italio dum la 20a jarcento. Same ĝi estis foje pli enmetita en la vivo de AIT kaj foje apertita depende ankaŭ de la diversaj disiĝoj okazintaj ekzemple en 1996.
José Ramos-Horta
La 19-an de Aprilo 2022 José Ramos-Horta estis elektita Prezidento de Orienta Timoro en dua elektovico.
(88269) 2001 KF77
Orbito
Ĝia discentra orbito tanĝas tiun de Urano kaj krucas tiun de Neptuno.
Aigre
Aigre estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Unione Sindacale Italiana
En 2016 ILA-AIT dissplitiĝis kaj la USI kune kun CNT, FAU kaj aliaj organizoj fondis novan internacian konfederacion nome Internacia Konfederacio de Laboro.
Paul de Lagarde
Paul Anton de LAGARDE (2-an de novembro 1827 - 22-an de decembro 1891) estis germana bibli-akademiano kaj orientalisto, foje konsiderata kiel unu el la plej grandaj orientalistoj de la 19-a jarcento. Kiel konservativa politika teoriulo, Lagarde estas forta subteno de antisemitismo, voĉa opozicio al kristanismo, rasa darvinismo kaj kontraŭ-slavismo estas rigardata kiel unu el la plej influaj en subtenado de la ideologio de faŝismo kaj naziismo.
Lia granda lernado kaj donacoj estis kurioze miksitaj kun dogmatismo kaj malfido en la agadoj de aliaj. En politiko, li apartenis al la prusa konservativa partio. Li mortis en Göttingen la 22-an de decembro 1891.
Lugnacco
Lugnacco estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Meugliano, Castellamonte, Alice Superiore, Fiorano Canavese, Pecco, Castelnuovo Nigra, Loranzè, Vistrorio, Parella kaj Quagliuzzo.
NGC 4038
NGC 4038 (aliaj indikoj — ESO 572-47, MCG -3-31-14, UGCA 264, ARP 244, VV 245, PGC 37967) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reĝa Borso de Londono
La Reĝa Borso de Londono (Royal Exchange; ankaŭ nomata la Reĝa interŝanĝejo) estas konstruaĵo en la urbocentro de Londono, inter la stratoj Cornhill kaj Threadneedle. En tiu loko la unua borso de la urbo estis fondita. Ekde la jaro 2001 en la historia konstruaĵo troveblas vendeja centro kun ekskluzivaj butikoj de multekostaj varoj, ekzemple de la markoj Hermès aŭ Tiffany.
Historio
Dum 1566 la juristo Thomas Gresham havis la ideon starigi borson en Londono por faciligi la komercadon de varoj. Li mem transprenis la konstruokostojn de la domo por la nova institucio, dum la urba administracio kaj la gildo de tukokomercistoj disponidis la triangulan terenon por la nova konstruaĵo. La formo de la domo estis inspirita fare de la borso de Antverpeno, kaj flandra arkitekto estis vokita por gividi la konstrulaborojn. La angla reĝino Elizabeto la 1-a malfermis la konstruaĵon la 23-an de januaro 1571. Dum la 17-a jarcento komercistoj pri akcioj pro sia maledukita konduto ne havis aliron al la konstruaĵo kaj tial komercis en la kafejoj kaj aliaj konstruaĵoj de la ĉirkaŭaĵo.
La origina konstruaĵo de la borso dum la jaro 1666 detruiĝis kadre de la Granda Incendio de Londono. Oni decidis rekonstrui domon por la borso en la sama loko. Respondeca arkitekto estis Edward Jarman kaj la angla reĝo Karolo la 2-a oficiale komencigis la konstruadon. Dum la jaro 1669 la borsa komerco denove funkciis. Dum la jaro 1838 denove la borso komplete bruldetruiĝis. Ree oni rapide decidis pri rekonstruo, kaj la arkitekto William Tite kreis konstruaĵon en klasicisma stilo. La reĝino Viktorino malfermis la novan borsejon la 28-an de oktobro 1844, sed la komerco rekomenciĝis nur la 1-an de januaro 1845.
Komence de la Dua Mondmilito la borsa komerco malfunkciiĝis. La konstruaĵo pretervivis la militon sen damaĝoj. Inter la jaroj 1953 ĝis 1959 teatro uzis la internan korton. Dum 1982 la derivata borso London International Financial Futures and Option Exchange ekuzis la konstruaĵon, kaj 20 jarojn pli poste la plurnacia eŭropa borso Euronext (kiu ekde 2007 estas eŭropa-usona fuzia entrepreno) transprenis ĝin. Dum la jaro 2001 la konstruaĵo komplete renoviĝis.
Lulla
Lulla estas malgranda renaskiĝinta vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab.
Situo
Lulla situas sur ebenaĵo kaj rande sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Tab troviĝas 9, Siófok 16, Enying 27 km-ojn. La proksima monteto altas 287 m-ojn.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj, hunoj kaj avaroj vivis tie. Ekde la 11-a jarcento la kampoj apartenis al la eklezio. La unua skriba mencio devenis el 1264 laŭ tiama hungara ortografio "Lyula". Baldaŭe la vilaĝo senhomiĝis kaj forgesiĝis. La loko apartenis al Torvaj. En 1907 alvenintoj aĉetis parcelojn, kie komunumo-ĝermo formiĝis. En 1947 la germanoj deportiĝis al Germanio, dume alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio. Ekde 2008 Lulla iĝis municipo. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Vilaĝservo estas kulturdomo kaj migra poŝto.
La Gomera
La Gomera estas la dua plej malgranda el la sep ĉefaj insuloj de la Kanarioj en la Atlantika Oceano - la plej malgranda estas El Hierro.
Geografio
La insulo situas proksimume 1000 kilometrojn for de la kontinenta parto de Hispanio. Ĝi havas areon de 369,76 km² - tio estas 4,94 procentaĵoj de la suma areo de ĉiuj kanariaj insuloj. Komence de la jaro 2009 sur la insulo konstante vivis 22 769 loĝantoj. Tio korespondas al loĝdenso de 60,2 loĝantoj po kvadrata kilometro.
Biogeografie la insulo situas en la ekoregiono de la kanariaj sekaj duonarbaroj kaj arbaroj.
Populacio
La insulanoj vivas plejparte en marbordaj, havenaj loĝlokoj, malplimulte en malgrandaj setlejoj en la pli altaj kaj centraj insulaj valoj, en ses insulaj municipoj. Ekde proksimume la jaro 1100 antaŭ nia erao sur la insulo pace vivis la indiĝena etno de guanĉoj, proksimume 2500 jarojn, ĝis en 1440 hispanaj soldatoj gvide de Hernán Peraza okupis la marbordan golfeton kie poste ekestis la hispana urbeto San Sebastián de La Gomera, la nuna insula ĉefurbo, kaj de tie konkeris la insulon. En la dua duono de la 20-a jarcento la insulo kaj aparte ties plej okcidenta loĝloko Valle Gran Rey iĝis centro de eŭropaj ekologiemuloj, alternativemuloj kaj hipioj, aparte el Germanio, Aŭstrio kaj iom malpli el Anglio. Ankoraŭ nun la insula turismo estas pli ekologia ol en la aliaj insuloj de la Kanarioj, la hoteloj malpli grandaj, kaj multaj feriantoj preferas migri kaj grimpi sur la insulaj montaj padetoj ol sunbruniĝi plaĝe. La altan insulan centron kovras la Nacia Parko Garajonay, insula arbarego de azora laŭro.
Municipoj
La insulo estas dividata en 6 municipoj kiuj estas la jenaj:
Armando Pierucci
Armando Pierucci famiĝas pro socia agado en la urbo Jerusalemo kie li kreis, interalie, la lernejon “Magnificat” kaj ĵus ricevis (la duan de junio 2009) rekonon ankaŭ pri siaj meritoj de kreinto de tia lernejo kaj estis ordenita kiel “Kavaliro de la Ordeno de la Stelo pro Solidareco”. Tion volis la Itala Respubliko pro lia plurdeka agado por pratike kunmeti studentojn de diversaj religioj kaj etnoj kaj lingvoj en Jerusalemo.
La ceremonio disvolviĝis ĉe Centre for Lerusalem Studies de la Universitato Al Quds.