cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(9771) 1993 FU17
(9771) 1993 FU17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Festuca lemanii
Festuca lemanii estas specio de poacoj el la subfamilio pooideoj.
Vivo
Ĝi estas hemikriptofita. Ĝi kreskas en sekaj herbejoj.
Eksteraj ligiloj
Tela Botanica
Péter Kisházi
Péter Kisházi [kiŝhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kisházi Péter estis hungara inĝeniero pri minejoj, profesoro.
Péter Kisházi naskiĝis la  en Kaszaper. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Péter Kisházi akiris diplomon en kampuso en Sopron en 1952. Post siaj studoj li instruis samloke. Pro la translokigita fakultato li instruis plu en Miskolc en 1959, sed post 2 jaroj li revenis al Sopron. Komence li estis akademia esploristo, poste li laboris en esplora instituto pri minejoj. Li estis nomumita vicinstitutestro en 1974. Li okupiĝis pri petrografio kaj fluoj de karstoakvoj.
Gdansko
Gdańsk (Gduńsk; ekde 1945 Gdansko, historie ĝis 1945 Dancigo; Dantiscum, Dantis, Gedanum; Danzig) estas urbo ĉe la Balta maro kaj ĉefurbo de Pomeria Provinco (Województwo pomorskie) en Pollando. Ĝi estas urbo kun rajto de distrikto (eksterdistrikta urbo): tamen ĝi funkcias kiel administra centro por la samnoma distrikto Gdansko, kiu ĉirkaŭas la urban komunumon. Fine de en Gdansko vivis.
Historio
Dum pli ol mil jaroj de sia historio, Gdansko apartenis al:
Dum la mezepoko la urbo apartenis al la komerca ligo Hanso.
Ĝis la fino de la Unua mondmilito la urbo apartenis al Germanio kaj poste de 1920 ĝis 1939 estis (germanlingva) libera urbo sub protekto de la Ligo de Nacioj. La urbo dum la jaro 1933 havis 238 000 loĝantojn. Dum la jaro 1939 Germanio aneksis ĝin post milita konkero. Ekde 1945 la plej multaj germanaj loĝantoj, se ili ne jam estis fuĝintaj, estis elpelitaj.
Lech Wałęsa, la unua ŝtatestro de postkomunisma Pollando, antaŭe laboris tie en ŝipfarejo.
El la 9a jc ĝis la 13a jc
Legendo:
]]
eta|300px|dekstra|Perdoj de teritorio de Germanio pro la [[Traktato de Versajlo
La komenco de la urbo Gdansko tio estas la 9a jc. Tiam sur la terenoj de la nuna urbo ekdisvolviĝis la centro kaj la lokaj homoj okupadis pri la agrokultivado, fiŝkaptado kaj pri metio. La pli fruaj ŝpuroj de setlado de la homoj sur tiu tereno estas de la frua ŝtonepoko (2500-1700 a.K.), kaj la arkeologiaj eltrovaĵoj montras tie la ekziston de la luzacia kulturo (vidu la supran mapon), do la preslavaj gentoj kaj de la tempo de Romia Imperio. Tie estis la komenco de "sukcena vojo". Ĉirkaŭ la jaro 975 ĉe la rivero Motława laŭ la iniciativo de pola princo Mjeŝko la 1-a (vidu la apudan mapon) oni ekkonstruis la defendan burgon (kastelon) kun la haveno. Gdansko la unuan fojon en la historio estis menciita kiel urbo sub la latina nomo Gyddanyzc urbs en la libro-dokumento "La vivo de Sankta Adalberto" (latine: Vita prima Sancti Adalberti), de la aŭtoro Jan Kanapariusz (Johannes Canaparius) el la jaro 999 en Romo. Post la venka milito de pola reĝo Boleslao la 1-a, nomata "la Brava" kun pomerianoj dum la jaroj 1115-1119 pola reĝo enkorporigis la Gdanskan Pomerion al Pollando (vidu la apudan mapon). Gdansko ricevis la urborajtojn en la jaro 1263.
El la 14a jc ĝis la 15a jc
En la jaro 1308 la germanaj kavaliroj el la Teŭtona Ordeno konkeris la urbon kaj konstruis tie la kastelon. Kun ilia restado okazis tie disvolvo de la urbo. Tiam konstruita estis la kanalo de la rivero Radunia, la germanaj monakoj-kavaliroj organizis la urban centron kun la urbak konsilantoj kaj urbestro. Dum la 15a jc la urbo riĉiĝis de la grena kaj ligna komerco. La 5an de februaro 1454 eklsplodis en la urbo kontraū-teŭtona ribelo. Do, post la 146 jaroj finis la regado de la Teŭtona Ordeno en Gdansko. La 6an de marto 1454 pola reĝo Kazimiro la 4-a, laŭ peto de la gvidantoj de la Prusia Konfederacio (vidu la apudn dokumenton) kun la ĉefo Jan Bażyński, enkorporigis Gdanskon al Pollando, kaj samtempe li donis al la urbo privilegion kaj permeson stampi monon en la urba monfarejo, ankaŭ kontrolon de la mar-navigado en la haveno kaj liberan transporton de la varoj el Pollando kaj Litovio. La subskribo de la Pac-Traktato en Toruno en la jaro 1466 garantiis al la Reĝa Prusio kaj Varmio esti en la limoj de Pollando. Laŭ tiu traktato Gdansko apartenas ankaŭ al Pollando (vidu la apudan mapon).
El la jaroj 1900-1938
Komence de la 20a jc la dominantan rolon en Gdansko havas la germana lingvo kaj kulturo. Malgraŭ tio, pro la alfluo de la proksima vilaĝana loĝantaro, ekzisti en Gdansko forta pola minoritato. En la jaro 1920 laŭ la decido de Versajla Traktato (vidu la apudan mapon) oficiale aperis la Libera Urbo Dancigo (La Libera Urbo Gdansko). Tiam la privilegioj ekonomiaj kaj politikaj de Pollando estis sisteme bojkotataj fare de la urbaj aŭtoritatoj (t.e. la urba konsilantaro de Gdansko). En la jaro 1923 la pola loĝantaro nombris ĉirkaŭ 15% da urbanoj. En la jaro 1933 la regpovon en Gdansko akiris nazioj de la Nacisocialisma Germana Laborista Partio (germane: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP). Dum la sekvontaj jaroj pli oftis la provokojn kontraŭpolaj kaj persekutado de polaj agantoj kaj polaj organizoj. En la jaro 1938 en Gdansko loĝis 9000 judoj. Ĉirkaŭ 8000 elmigris jam antaŭ la eksplodo de la Dua Mondmilito (la 1a de septembro 1939), la resto estis mortigitaj fare de germanoj en la koncentrejoj kaj ekstermejoj.
Historio de Gdansko dum la Dua Mondmilito
La 1-an de septembro 1939 okazis la atako de germanoj kontraŭ garnizono de Pola Militistaro sur la duoninsulo Westerplatte en Gdansko (vidu: Sieĝo de Westerplatte) kaj la atako kontraŭ Pola Poŝt-oficejo en Gdansko - tiel komencis la eksplodo de la Dua Mondmilito (vidu la mapon de la aktivan pasado de la limoj dum de la dua mondmilito). La 5-an de oktobro 1939 germanoj pafekzekutis - malgraŭ internacia juro - 38 defendantojn de la Pola Poŝtoficejo - en 2001 iliaj familioj ricevis rekompencon de la germana ŝtato, sed du juĝistoj, kiuj rekomendis la justican murdon restis ĝismorte sur altaj postenoj kaj ekster respondeco. Dum milito okazadis la germana agado kontraŭ la pola inteligencio kaj anoj de polaj organizoj tio estis la amasa mordado de ili. Masakro de Piaśnica - tio estis amasa murdado de pli ol 10 mil da poloj en Pomerio. Amasa murdado estis ankaŭ en Gdansko kaj la murditoj estis transportataj al la tombejo en kvartalo de Gdansko Zaspa. De la septembro 1939 en Gdansko ekestis la portempa koncentrejo por poloj, poste germanoj konstruis en Gdansko 3 sub-koncentrejoj de la koncentrejo Stutthof, krome 2 filioj de la koncentrejo por la militkaptitoj en Malbork kaj 14 la devig-labor-tendaroj (bagnoj) por la malliberigitoj el pluraj nacioj, laborantaj por la bezonoj de germana armeo. La 30an de marto 1945 la urbon Gdansko militkaptis la Ruĝa Armeo kaj pola armeo. Laŭ la decidoj de la Potsdama Konferenco la germana loĝantaro (ĉirkaŭ 120 mil da germanoj) estis forloĝigitaj kaj anstataŭitaj per poloj el la Orientaj Limregionoj de antaŭmilita Pollando, kiujn aneksis Sovetunio (vidu la apudan mapon).
Historio de Gdansko post la Dua Mondmilito
Rezulte de la Potsdama konferenco Gdansko denove ekestas en la limoj de Pollando (vidu al apudan mapon). La 9an de julio 1945 la unuan fojon kunsidas la Urba Nacia Konsilantaro. Dum la Pola ribelo de Decembro 1970 (Decembro 1970) okazis la protestoj de la laboristoj kontraŭ la komunistoj (vidu la apudan foton), ekkomenciĝis la striko en la Gdanska Ŝipfarejo. Okazis la strataj bataloj kun milico kaj aliaj sekur-organoj kaj la protestantaj laboristoj bruligis la konstruaĵon (sidejon) de la Pola Unuiĝinta Laborista Partio en Gdansko. Milico kaj militistaro (armeo) uzis la armilojn kontraŭ la demonstrantaj laboristoj. La 31an de aŭgusto 1980 oni subskribis la interkonsenton, kaj finiĝs la Strikoj en la Pola Marbordo. La interkonsento garantiis la kreon de la sendpendaj sindikatoj. Tiuj eventoj komencis la falon de la komunisma sistemo en Orienta Eŭropo. En la jaro 2012 Gdansko gastis la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012.
Partneraj urboj
Gdansko havas partnerajn rilatojn kun la sekvaj urboj:
Bildaro
Vidu EdE-D:
Esperanto en Gdańsk
Laŭ UEA (1928), pioniroj estis s-ino Anna Tuschinski kaj L. Rajkowski. La "Danciga Esperanto-Asocio" (DEA) estis fondita dum la jaro 1907 de s-ino Tuschinski. Dum ĝia 25-jara ekzistado, la Asocio plenumadis neinterrompitan varbadan kaj instruan laboron. Okazis kursoj en popolaltlernejo, krom tio por komercistoj, fervojistoj, tramistoj, soldatoj, policistoj, doganoficistoj ktp. En 1912 okazis en Dancigo la 7-a Germana Esperanto-Kongreso.
Dum 1927 (28-a de julio - 4-a de aŭgusto) en la urbo okazis la 19-a UK kun 905 kongresanoj el 35 landoj sub la prezido de Bernhard Aeltermann. Dum la malfermo, Carl A. Lindhagen, ĉefurbestro de Stokholmo, parolis Esperante. Oni plantis jubilean kverkon sur la Esperanto-Placo, kie staras ankaŭ Esperanto-monumento. Okazis enketo pri la lerneja instruado de Esperanto. Por Esperanto laboradis krom DEA ankaŭ katolika, laborista, bontemplana kaj pacista grupoj.
Post la 94-a UK en Bjalistoko, la 1-a ĝis 5-a de aŭgusto 2009 okazis en Malborko la Oficiala POST-KONGRESO de UEA, Alta Protektanto de la postkongreso estis Prezidanto de Pola Senato Bogdan Borusewicz. Kadre de ĝi estis unutaga vizito en Gdansko, Sopot kaj Gdynia, partoprenis en ĝi 68 esperantistoj el 26 landoj i.a. Prezidanto de UEA d-ro Probal Dasgupta, Prezidanto de Akademio de Esperanto (AdE) prof. d-ro John C. Wells, Vicprezidantino de UEA Claude Nourmont, Vicprezidanto de Akademio de Esperanto (AdE) Brian Moon...
Post la UK de 2009 en Bialistoko okazis ankaŭ Esperanto-renkonto en Gdansko kun riĉega programo (1-a ĝis 5-a de aŭgusto 2009, vidu la paĝaron de la grupo Gdansk-Sopot).
Dum Ago-Semajno en Malborko / Malbork en fino de jaro 2007 okazis por la 228 partoprenantoj 5-busa ekskurso al Gdańsk, Sopot, Gdynia kaj finiĝis en Tczew. Politikisto Leszek Czarnobaj estinte tiam Vic-prezidanto (Marŝalo) de Pomeria Sejmeto financis tiun tuttagan ekskurson.
En Gdansko jarŝanĝe de 2011/2012 okazis tria Junulara E-Semajno.
Nia Korpo. Anatomio kaj fiziologio de la homo por laikoj
Nia Korpo estas libro originale verkita en Esperanto fare de Nishi Seiho. Konforme al sia subtitolo "Anatomio kaj fiziologio de la homo por laikoj", la verko intencas popularigi kiel funkcias la homa korpo. La verko, kune kun la analoga japana teksto estas reeldonita en 1989.
NGC 2414
NGC 2414 (alia indiko — OCL 598) estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bornasco
Bornasco estas komunumo de Italio.
Flughaveno Salzburg
Flughaveno Salzburg estas la dua plej granda flughaveno de Aŭstrio. Ĝi situas ĉ. 4 km okcidente de la centro de urbo Salzburg. Ĝi ekfunkciis en 1926 kaj estis nomita laŭ la komponisto Wolfgang Amadeus Mozart.
La (sola) oficiala nomo estas en la angla lingvo kaj mallongigas la antaŭnomojn de Mozart: Salzburg Airport W. A. Mozart. Oficiala nomo germana ne ekzistas.
La flughaveno estas ligita al la centra stacidomo per ĉiudekminuta buso. Sub la kurejo pasas tunele la federacia vojo 1 (Innsbrucker Bundesstraße), kiu ligas ĝin al la urbocentro kaj al la aŭotovojo A1. Per ĝi atingeblas la nordo (kaj tra A10 la sudo) de Salcburgio kaj ankaŭ la sud-orienta parto de Bavario; la landlimo al Germanio estas nur 2 km for.
En 2006 la flughaveno havis 1,9 milionojn da pasaĝeroj; ilia nombro kreskis ja ĉ. 60 % en dek jaroj. La nombro de la foriroj kaj alvenoj en tiu tempo restis konstanta; en 2006 foriris aŭ alvenis 21.511 aviadiloj.
La flughavenon mastrumas la societo Salzburger Flughafen GmbH, kies societanoj estas la urbo Salzburg (25 %) kaj la provinco Salcburgio (75 %).
Marvin Martin
- franca prononco laŭ sistemo IFA - estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Parizo, do nun estas -jara.
De 2011 ĝis 2012 li estis membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En tiu ĉampionado li rekoneblis per la ĉemiza numero "19".
Gilten (komunumo)
Gilten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Romanigo
La Romanigo estis procezo de senkulturigo de la zonoj konkeritaj de Romio dum la Respubliko aŭ dum la Imperio. Pere de tiu procezo la indiĝenaj popoloj konkeritaj komencis asimili multajn aspektojn de la romia kulturo, uzi ties teknologiojn, politikajn kaj religiajn instituciojn, organizajn formojn aŭ jurprincipojn de romia tipo, kaj tre ofte ankaŭ suferis procezon de lingvoanstataŭado per kiu ili ekuzis la latinon.
Lajos Abonyi
Lajos ABONYI [lajoŝ abonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Abonyi Lajos estis hungara verkisto.
Lajos Abonyi naskiĝis kiel Márton Ferenc la 1833 en Kisterenye (nuntempa parto de Bátonyterenye). Li mortis la 1898 en Abony.
Biografio
Lajos Abonyi frekventis lernejon en Kecskemét, universitaton en Pest (urbo), fine kolegion en Kecskemét. Li partoprenis en la liberecbatalo en 1849. Ekde 1853 li kultivis sian bienon en Abony, sed li okupiĝis ankaŭ pri literaturo kaj li kolektis popolkantojn. En 1861 li ricevis postenon en la departementa administrado. En 1867 li aliĝis al Societo Kisfaludy, en 1876 al Societo Petőfi.
Tlaquepaque
Tlaquepaque estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas same tiel nomata Tlaquepaque, sed oni uzas la formojn ankaŭ San Pedro Tlaquepaque kaj San Pedro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 098.
Geografio
Tlaquepaque apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 563006 loĝantojn. El tiuj estis 276892 viroj kaj 286114 virinoj. La komunumo havas surfacon de 270,88 km². La meza alteco estas 1570 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,7 C. En la komunumo estas 919.00 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 134327 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 125724 scipovis legi kaj skribi kaj 8389 viroj estis analfabetoj. Do 6.25 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 140201 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 127543 sciis legi kaj skribi kaj 12414 virinoj estis analfabetoj. Do 8,85 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Tlaquepaque vivis 387722 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 1628 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,42 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sándor Csikos
Sándor Csikos [ŝAndor ĉikoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csikos Sándor estas hungara aktoro, instruisto. Liaj maloftaj familiaj nomvariantoj estis Csíkos; Csikós.
Sándor Csikos naskiĝis la  en Karcag.
Biografio
Sándor Csikos maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1965. Lia ĉefinstruisto estis Zsuzsa Simon. Li komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc). Inter 1969‒1972 li estis membro de malgranda teatro en Budapeŝto, poste de Teatro Csokonai (Debrecen), en la teatra jaro 1974 de Teatro Kisfaludy. Li revenis al Teatro Csokonai (1975–1984), poste li estis aktoro de Teatro de Nyíregyháza (1984–1993, en la lastaj jaroj li estis ankaŭ teatrestro), fine li denove revenis al Teatro Csokonai. En 2009 li akiris sciencan gradon DLA en la universitato (pli frue menciita kiel altlernejo). Inter 1979–1984 li instruis en aktorstudio de Debrecen, baldaŭ li instruis en la sama urbo en gimnazio. Li ricevis premiojn inter 1987-2017, eĉ premion Kossuth en 2022.
Lantanido
Lantanidoj estas serio de 15 kemiaj elementoj, kiu estas inkluzive inter lantano kaj lutecio en la perioda tabelo. Tiel, ili havas atomnumerojn inter 57 kaj 71 inkuzive. Sub la lantanido estas la aktiniidoj.
Unu el la publikaĵoj de Otto Theodor Benfey en la gazeto Chemistry estis modelo de ampleksa perioda tabelo, foje referencata kiel la "perioda heliko". Unuafoje publikigita en 1964, ĝi klare montras la lokon de lantanidoj kaj aktiniidoj. La elementoj formas du-dimensian spiralon, starte el hidrogeno, kaj faldante sian vojon ĉirkaŭ du duoninsuloj, nome la transiraj metaloj, kaj la lantanidoj kaj aktiniidoj. Superaktiniida insulo estas jam izoligita.
Châtel - Nomexy (stacidomo)
Châtel - Nomexy estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Nomexy, apud Châtel-sur-Moselle, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Blainville-Damelevières - Lure (042000).
Hipia ekspluatado
Filmoj pri hipiaj ekspluatado estas filmoj pri ekspluatado de la 1960-aj jaroj pri la hipia kontraŭkulturo kun stereotipaj situacioj asociitaj kun la movado kiel uzado de mariĥuano kaj LSD, seksumado kaj sovaĝaj psikedelaj festoj.
Unu el la plej strangaj filmoj estas la horora filmo "Mi trinkas vian sangon". Lude inspirita de la "familio" de Charles Manson, la filmo sekvas grupon de nomadaj satanaj hipioj kiam ili rajdas en urbeton kaj timigas la loĝantojn. La urbo plejparte fariĝis fantoma urbo danke al granda minista projekto proksime, kaj ĉiuj krom kelkaj domoj estas forlasitaj. Juna loka knabino estas malbone batita. Ŝia avo alfrontas la grupon sed estas atakita kaj aligita per LSD.
Provinco Malanje
Inter la municipoj de la provinco estas Massango, Marimba, Cunda-dia-Baza, Caombo, Calandula, Cacuzo, Cuaba Nzogo, Mucari, Quela, Cambundi-Catembo, Quirima Cangandala kaj Luquembo. Ĉefa etno en la provinco estas la ambundoj.
1601
1601 estis normala jaro komenciĝanta lunde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1601 post Kristo okazis, interalie:
Frederiko la 8-a (Danio)
Frederiko la 8-a, dane Frederik 8., ( – ), estis reĝo de Danio de 1906 ĝis sia morto.
Lia pli juna frato estis reĝo Georgo la 1-a de Grekio.
Ĥano Bumin
Lia frato estis Iştämi, kiu same regis regionon.
Muusses Esperanto-Biblioteko
Muusses Esperanto Biblioteko - titolo de libroserio, kiun eldonis antaŭ la Dua Mondmilito J. Muusses. La eldonejo de la libroserio titoliĝis Esperanto-eldonejo J. Muusses kaj situis en la urbo Purmerend (Nederlando). La redakcio de Muusses Esperanto Biblioteko konsistis el famaj esperantistoj. Inter ili: Julius Glück, Teo Jung, J.H. Willems.
Petrus Vulcanius
Petrus Vulcanius (1503-1571) (Bruĝo, en la 1503 - Meĥleno, en la 1571) estis belga erudiciulo kaj humanisto.
Oberlando (administra regiono)
La administra regiono Oberlando estas administra unuo de Kantono Berno, kiu kreiĝis kadre de la reformo de la malcentra administracio de la kantono kun efiko de la 1-a de januaro 2010. Ĝia teritorio kovras la regionojn de la Berna Oberlando. Ĝi konsistas el 4 administraj distriktoj.
Petrus Vulcanius
Li estis filo de Andries De Smet kaj Margriete Krippijn. Li edukiĝis en la Bogaerdenschool, en Bruĝo, kiu estis lernejo por infanoj malriĉaj kaj forlasitaj, apogitaj de la urbestraro. En junio 1523, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Loveno kiel "marlriĉa homo". Tie ĉi ankaŭ li finance apogiĝis de la urbo Bruĝo. En 1527, li diplomiĝis pri juro.
Poste, li daŭrigis sian studadon en la Trilingva Lernejo, en Loveno, kie li akiris sian kapablecon en la latina kaj greka.
Li estis amiko de Erasmo de Roterdamo, de la helenisto Johano Strazelius († 1559), kaj de la profesoro pri la hebrea Johano van Kampen (1490-1538), krom sia samurbulo Johannes Vasaeus (1511-1561) kaj Jacob van Halewijn, kanoniko kiu apartenis al la ĉapitro de la Preĝejo de Nia Sinjorino, en Bruĝo.
Dank'al rekomendoj de Erasmo kaj Juan Luis Vives (1493-1540), Vulcanius vivis en Londono inter 1529 kaj 1531 kiel mentoro de Charles Blount, filo de Vilhelmo Blount (1478-1534) , Lordo Mountjoy. En la 1-a de septembro 1531 li estis nomumita leĝa oficisto en la urbo Bruĝo. El tiu tempo antaŭen li tenis rilatojn kun multaj humanistoj en Bruĝo, tiel kiel Vives, Jakobus Curtius, Johano Fevino, Georgo Kasandro krom multaj aliaj.
En 1543, li faris vojaĝon al Germanio kaj Italio. En la sama jaro, li edziĝis al Adrianette Truwaert, kaj el tiu geedziĝo ili havis kvin gefilojn. En la 1-a de februaro 1550 Petrus Vulcanus nomumiĝis administranto en urbo Middelburg, en Zelando. Lia kariero atingis la plej altan pinton en februaro 1557 kiam li estis nomumita Granda Konsilisto de Meĥleno, ofico kiun li tenis ĝis la fino de sia vivo, en 1571.
Pindaí
Pindaí estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 15.628 loĝantojn en 2010.
La Fratoj Statler
La Statler Fratoj (angle The Statler Brothers) estis usona kontrea muzikstila kantistaro fondis en 1955 al Virginio.
Malgraŭ ĝia nomo, nur 2 membroj estas fratoj kaj nenia membro havas la nomon de Statler. Ili elektis la nomo de marko de viŝaga histo por la nomo de la grupo. Por tempo la Statler Fratoj recivis la plej primiojn en la kontreo.
La membroj de la kantaro estis: Ron Reid (la ĉefkantisto), Harold Reid (la  basulo), Phil Balsly (la baritonulo), kaj Jimmy Fortune (la tenorulo).
La Statler Fratoj ofte havis la kanto la plej populara por ĉi-tiu semajno. La kanto la plej populara de la Statler Frato estas "Flowers on the Wall" (esperanta titolo Floroj sub la muro) Ĉi-tiu kanto estis parto de la muziko por la filmo Pulp Fiction.
Grana
La vorto havas plurajn signifojn:
San Pedro y San Pablo Teposcolula
San Pedro y San Pablo Teposcolula estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Pedro y San Pablo Teposcolula. Ambaŭ evidente havas sian nomon de la kristanaj sanktuloj Petro kaj Paŭlo, kiuj ofte komune estas kristanaj patronoj de paroĥo aŭ komunumo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 339.
Geografio
San Pedro y San Pablo Teposcolula apartenas al la distrikto Teposcolula al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako, kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3664 loĝantojn. El tiuj estis 1765 viroj kaj 1899 virinoj. La komunumo havas surfacon de 162,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 91 indiĝenoj. El tiuj 65 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Foch (stacio en Liono)
Foch estas stacio sur linio A de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
René Clemencic
René Clemencic (27-an de februaro 1928 - 8-an de marto 2022) estis komponisto, direktilisto, flut-virtuozo, muziksciencisto kaj filozofo. Li fondis la t.n. Clemencic-Consort, grupo kiu specialiĝis je prezentado de malnova muziko.
Clemencic estis naskita en 1928 en Wien, Aŭstrujo, studis unue filozofion kaj muziksciencojn en Parizo kaj Vieno. Paralele li studis pri pluraj instrumentoj, fluto, cimbalo kaj historia prezentadopraktiko en Vieno, Nederlando kaj Berlino.
Li ricevis plurajn internaciajn premiojn: Edison, Grand Prix du Disque, Diapason d'Or, Prix Cecilia.
Lantano
Lantano estas venena kemia elemento en la perioda tabelo kiu havas la simbolon La kaj la atomnumeron 57. Ĝi estas mola arĝent-kolora metalo kaj la unua lantanoido.
Březí (distrikto Prago-oriento)
Municipo Březí troviĝas en Ĉeĥio, regiono Mezbohemia, distrikto Prago-oriento. Ĝi etendiĝas dudek tri kilometroj oriente de centro de Prago kaj kvin kilometroj nordoriente de urbo Říčany. Ĉi tie vivas. Tra Březí trafluas rojo Výmola.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1303.
Thouaré-sur-Loire
Thouaré-sur-Loire estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Thouaréens.
Sainte-Marie (Reunio)
Sainte-Marie estas franca situanta en transmara departemento Reunio.
Skalara kampo
En matematiko skalara kampo estas funkcio, argumento de kiu estas vektoro kaj rezulto de kiu estas nombro (skalaro).
Skalaraj kampoj estas ofte uzitaj en fiziko por priskribi iun skalaran valoron en ĉiuj punktoj de iu volumeno. Ekzemple por priskribi temperaturon, aŭ por priskribi potencialon de elektra kampo aŭ gravita kampo.
En matematiko, skalaraj kampoj estas difinitaj sur sternaĵoj.
Krom skalaraj kampoj estadas vektoraj kampoj, kiuj asociigas vektoron al ĉiu punkto de la spaco (aŭ ĉiu punkto de sternaĵo).
La diverĝenco estas operacio sur vektora kampo kies rezulto estas skalara kampo. Vektora kampo povas esti konstruita el skalara kampo kiel gradiento.
Luis Serrano Pérez
Luis SERRANO PÉREZ (naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1926 en Osorno, provinco de Palencio, mortis en 2017) estis hispana esperantisto kaj grava organizanto de la loka movado en la kataluna urbo Sabadell.
Vivo
Serrano profesie estis masonisto. Li esperantistiĝis en 1953 pere de “Kurso per korespondado” kiun gvidis Ramón Molera Pedrals. La jaron 1954 li translokiĝis al Asturio (Avileso kaj Ĥiĥono), kie li ekaktivis loke. Poste li elmigris al Germanio kaj poste al Francio, dum entute tri jarojn. Li edziĝis al esperantistino el Sabadell, kaj translokiĝis al tiu urbo, kreante esperantistan familion.
Esperanto-agado
Dekomence li estis aktiva, dum multaj jaroj li apartenis al estraro de Sabadell Esperantista, poste Centro de Esperanto Sabadell, kie li estis sekretario, kursgvidanto, respondeca pri libro-servo, kaj ankaŭ li okupiĝis pri la kurso per korespondado, organizis programojn, verkis artikolojn por pluraj Esperanto-gazetoj, precipe por Boletín de Hispana Esperanto-Federacio. Li estis premiita en Konkurso de Intervjuoj (1965) en la kadro de la 7a Barcelona-Provinca Esperantista Renkontiĝo okazinta en Molins de Rei.
Luis Serrano kunfondis la Pacifisman Esperantistan Asocion “Antón Balagué”, kiun li mem prezidis, kaj redaktis ĝian dumonatan organon ekde ĝia fondiĝo, sekve li estis ĝenerala delegito de Mondpaca Esperantista Movado en Hispanio.
Dum multaj jaroj, ĝis aŭtuno 2015, li estis la redaktisto de la revuo Internaciisto, organo de Internacia Komunista Esperantista Kolektivo.
Li estis peranto de pluraj esperantistaj gazetoj. Li estas unu el la ĉeforganizantoj de la Internaciaj Esperanto-Semajnoj de la Kulturo kaj Turismo.
Biografieto kun titolo Jubileo de Luis Serrano Pérez, verkita de Ján Lamačka, aperis en Internacia Ĵurnalisto, 1986-4, p. 16.
NGC 2415
NGC 2415 (aliaj indikoj — UGC 3930, MCG 6-17-21, ZWG 177.38, ARAK 136, HARO 1, IRAS07336+3521, PGC 21399) estas galaksio en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Yann M'Vila
- franca prononco laŭ sistemo IFA - estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Amiens, do nun estas -jara.
De 2010 ĝis 2012 li estis membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En tiu ĉampionado li rekoneblis per la ĉemiza numero "17".
Jutlanda regionismo
Historie, Danio konsistis el tri partoj: Jutlando, Sjælland kaj la aliaj insuloj, Skanio. Ĉiu iam havis proprajn dialekto(j)n kaj kulturon. Pro sia centreco, Kopenhago de Sjælland iĝis ĉefurbo kaj la tiea dialekto iĝis la oficiala Dana. Post la Skania Milito kaj rezulta perdo de Skanio al Svedio en 1658, ankaŭ perdiĝis la ĝistiama "ekvilibro" ĉirkaŭ la ĉefurbo. Sekve, Jutlando ektroviĝis en iu "duonranga" stato ene de la Dana regno, kaj certagrade ankoraŭ restas tia, laŭ kelkaj jutlandanoj. En Jutlando estas plej da aŭtoŝoseoj, en Jutlando la ĉefurba registaro volis konstrui atomenergian stacion dum la 1970-oj. Jutlando produktas pli da agrikulturaĵoj ol iu alia parto de Danio, sed tamen multe el la impostoj iras rekte al Kopenhago. Tial kelkaj homoj revadis pri plia regiona potenco - ne temas pri naciismo, ĉar kvankam ankoraŭ restas parolantoj de Jutaj dialektoj, la plejmulto de la jutlandanoj sentas sin Dana. Kelkaj jutlandanoj algluis sur siajn aŭtojn ŝildeton "J" kun Jutlanda mapo, anstataŭ la ordinara la ordinara "DK", sed tio estas kutime ŝerce farita. (Krome, tiu J kolizias kun la internacia aŭtosigno por Japanio.)
Tre evidentas la sentoj en Vendsyssel, kie oni eĉ kreis propran flagon por tiu plej norda regioneto.
Vidu ankaŭ: Centrismo - Skania naciismo
1612
1612 estis superjaro komenciĝanta dimanĉe (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1612 post Kristo okazis, interalie:
Templa Domo
Templa Domo aŭ Templana Domo, aŭ en la hispana origine Casa del Temple, estas fama monumento kaj interesa vidindaĵo en la urbo de Toledo, Hispanio. Temas pri domo de la 11a al 12a jarcentoj, apartenanta al tiu epoko la ĝenerala strukturo, tipe alandalusa, subtenata de la volboj de la kelo kaj organizata ĉirkaŭ la korto.
Diversaj fontoj koincidas je indiko ke la konstruaĵo estis iam posedo de la Ordeno de la Templanoj, el kio la nomo, kaj oni scias ankaŭ ke ĝi estis uzatai kiel gastejo en la 14a jarcento.
Frederiko la 9-a (Danio)
Frederiko la 9-a, dane Frederik 9., ( – ), estis reĝo de Danio de 1947 ĝis sia morto.
Saint-Pardoux-Morterolles
Saint-Pardoux-Morterolles estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 218 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006. La komunumo apartenas al la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Saint-Pardoux-Morterolles etendiĝas sur 36,5 km², kaj havis 218 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 6 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de Saint-Pardoux-Morterolles situas je alteco de 798 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Pardoux-Morterolles apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Bernard Laborde, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Pardoux-Morterolles apartenas al la kantono de Royère-de-Vassivière, kies ĉefurbo estas Royère-de-Vassivière. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Dan Morgenstern
Dan Morgenstern (* 24-an de oktobro 1929 en Munkeno) estas ĉefa usona ĵazesploristo, -historiisto kaj –kritikisto, kiu naskiĝis en Germanujo.
Imamo Ŝamil
Imamo Ŝamil (Avara lingvo: Шейх Шамил; Turka lingvo: Şeyh Şamil; Rusa lingvo: Имам Шамиль; Araba lingvo: الشيخ شامل naskiĝis 1797 en Gimry, Dagestano, mortis 1871 en Medino) estis religia ĉefo gvidanto de la ribelo de kaŭkaziaj montaranoj kontraŭ Rusio en la jaroj 1834-1859.
Vivo
Ŝamil staris fronte de teokratia ŝtato, nomata kelkiam kiel Imamujo de Ŝamil. Dum duonjarcento li haltigis Rusian Imperion antaŭ anekso de Ĉeĉenio kaj Dagestano.
Laŭdevene estis avaro, naskiĝis en aulo Gimra sur la teritorio de la avara ĥanato. Li ricevis zorgan religian edukitecon. En 1834, post morto de Gamzat-Bek iĝis la tria laŭvice imamo de la komunumo de montaraj popoloj kontraŭstaranta rusan ekspansion. Ligita kun la sufiisma religia korporacio nakŝbandio, la movado, kiu apogis plurajn batalojn de la islama popolo de Kaŭkazo kontraŭ Rusio.
Reston de la vivo pasigis en rusa mallibereco. Oni tamen permesis al li pilgrimi al Mekao, dum kiu mortis en Medino, kie estis enterigita.
Gottfried Benn
Gottfried BENN [gotfrid ben] (naskiĝis la 2-an de majo, 1886 en Mansfeld, mortis la 7-an de julio en Berlino, 1956) estis germana verkisto. Li estas grava reprezentanto de la ekspresionismo.
La filo de pastro unue studis teologion kaj filozofion en Marburg kaj poste medicinon en Berlino, kie li eklaboris kiel kuracisto. Sian komencan simpation al la nazia politiko li baldaŭ forlasis, kun la rezulto, ke li ne plu rajtis publikigi. Post la milito li sukcese revenis al la literatura kreado. En la jaro 1951 li estis honorata per la Georg-Büchner-Preis.
En Esperanto aperis
Parolo ; Vojaĝi ; Augusta jen solecoplen’ ; Asteroj ; Multaj aŭtunoj / trad. de Guido Holz
En: Übertragungen = Transkondukoj. – Messkirch : Gmeiner, 1988. – p. 89 – 93
ISBN 3-926633-14-X
Jutlando
Historio de Jutlando
Ĝi estas popoligita ekde prahistoriaj tempoj de diversaj popoloj, interalie de iu tre kelteca. Spuroj de ĝermanoj troveblas depost jaro 0, kaj runaj skribaĵoj en la Praskandinavia lingvo de ĉirkaŭ jaro 400 (interalie la menhiro de Jelling, la "baptomarko de Danio"). Jutlando historie ĉiam estis parto de la Dana Regno, sed la homoj tie nomis sin jutoj kaj parolis ĝermanan dialekton sufiĉe fremda por la Danaj insulanoj. Dum epoko de la vikingoj Jutlando longe estis la ĉefa parto de la regno, kaj kulture etendiĝis suden ĝis Hamburgo. Poste, la duonsinsulo pli subombriĝis de Sjælland, kaj en la 18-a kaj 19-a jarcentoj ĝi pli-malpli estis la "sovaĝa okcidento" de Danio, kie nur loĝis malmultaj kaj malriĉaj bienistoj, parolante (laŭ la oreloj de ĉefurbanoj) "krudan" lingvon, kaj kie la registaro trovis eblecon libere eksperimenti per trajnlinioj. Tiuperiode, la arbaro preskaŭ forhakitis, kaj la pejzaĝon markis vastaj erikejoj. La spiriton brile kaptis aŭtoroj kiel 18-a-jarcenta Jeppe Aakjær kaj 20-jarcenta Johannes V. Jensen.
En ĵusaj tempoj, Jutlando restis la "pli malforta kuzo" de Sjælland; kaj kvankam ĝi nun ĝuas ĉiajn aspektojn de moderneco, Kopenhago daŭre tienigis aferojn iomete maldelikatajn por la ĉefinsulanoj: Nenie en Danio troviĝas pli da aŭtoŝoseoj, kaj multaj ne-danoj spertas Jutlandon nur tra aŭtofenestro survoje de Germanio al Norvegio aŭ Svedio. Kiam oni ideumis pri nuklea energio en la 1970-oj, Jutlando ŝajnis natura elekto por ekkonstrui stacion. Tamen nenio tiurilate okazis, kaj hodiaŭ la jutan pejzaĝon markas energi-produktantaj ventomueliloj, kampoj, vilaĝoj kaj multe pli da arboj ol jam cent jarojn antaŭe.
La jutaj dialektoj daŭre similas al la dana de Kopenhago, sed en kelkete da ekstercentraj lokoj restas lingvaĵoj tiom apartaj ke Ethnologue taksis ilin propra lingvo. Ĉiuokaze, la juta etoso restas; estas interalie speciala tipo de juta humuro kion aliaj danoj ne same bone perceptas. La jene menciitaj aferoj kondukis al eta, sed registrebla, jutlanda regionismo.
Antu
En Akadia mitologio, Antu aŭ Antum (en Akada lingvo: 𒀭𒌈) estis diino de Babilonio. Ŝi estis la unua kunulino de Anu, kaj tiu paro estis la gepatroj de Anunakoj kaj de Utukoj. Antu estis dominanta rolulo de la Babilonia festivalo akit ĝis tiom ĵuse kiom ĝis 200 a.K., kaj ŝia lasta elstareco eble atribueblas al identigo kun la greka diino Hera. Antu estis anstataŭita kiel kunulino fare de Iŝtar aŭ Inanna, kiu povus esti filino de Anu kaj Antu. Ŝi estas figuro simila al Anat.
Akadanoj kredis, ke la nuboj estas la mamoj de Antu kaj ke pluvo estas la lakto el ŝiaj mamoj.
Antu estis posta disvolvigo de Ki, frua terdiino de Sumero. Ŝi estis identigita ankaŭ kun Kiŝar.
Michelsberg (apartigilo)
Michelsberg, ankaŭ Michaelsberg estas la nomo de montoj aŭ altaĵoj:
En Germanujo
James Bond (apartigilo)
James Bond (alinome agento 007) estas la Britia sekretagenta rolulo kreita de Ian Fleming en 1953.
Michelsberg (apartigilo)
Michelsberg estas la nomo de jenaj lokoj:
James Bond (apartigilo)
James Bond povas esti ankaŭ:
Michelsberg (apartigilo)
Vidu ankaŭ:
Beledweyne
Beledweyne (ankaŭ Beled Weyne, Belet Weyne, Belet Uen oder Belet Huen) estas urbo en centra Somalio kun ĉirkaŭ 57.000 loĝantoj kaj ĉefurbo de la regiono Hiiraan. La urbo situas ĉe la limo de Etiopio en la valo de la rivero Shebeli, kiu disigas la urbon je orienta kaj okcidenta parto.
Abomejo
Abomejo (france Abomey, esperantigebla ankaŭ Abomeo) estas urbo en Benino.
Ĝi situas en Departemento Zu kaj estas ĉefurbo de Prefektejo Abomejo.
Ĝi estas tre fama pro la reĝaj palacoj de Abomejo, kiuj staras tie kaj estas Monda Heredaĵo de UNESCO.
Abomejo en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko kaj poste prezentas la venontan ĉiĉeronon nome Sunĝata Kejta; tiu omaĝas la historian gravon de la areo:
Grana (Germanio)
Grana estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de januaro 2010 parto de la komunumo Kretzschau en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2008 la loĝloko havis 741 loĝantojn.
Grana situas borde de la rivero Blanka Elster.
Châtel-sur-Moselle
Châtel-sur-Moselle estas franca situanta en departemento, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Châtellois.
NGC 2416
NGC 2416 (aliaj indikoj — UGC 3925, MCG 2-20-2, ZWG 58.8, IRAS07329+1143, PGC 21358) estas galaksio en konstelacio Malgranda Hundo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sumera religio
La sumera religio estas termino por la mitologio, panteono, kosmologio kaj ritoj de la sumera civilizo. La sumera religio eĥis en la mitologio mezopotamia, postvivante en la mitologioj kaj religioj de la huritoj, akadanoj, babilonanoj, asirianoj kaj aliaj kulturaj grupoj. Tiel, la sumeraj gedioj, akadaj kaj babilonaj estis la samaj, krom la supera dio de ĉi lastaj kiu estis Marduk.
Kojnoformaj skriboj
La sumeraj mitoj, komence estis transdonitaj per parola tradicio ĝis la inventado de la skribo. La primitiva sumera kojnoforma skribo estis precipe uzata kiel ilo por administraĵoj, kaj ne estis ĝis la frua dinastia periodo (inter la 30a kaj 24a jarcentoj a.K.), kiam la religiaj skriboj iĝis oftaj, precipe en por laŭdaj himnoj de la templo, kiel kiel sorcaĵo nomata nam-ŝub kiu kun komplkesaj ritoj povis atingi ke, ekzemple, persono saniĝu.
Temploj
En la sumeraj urbo-ŝtatoj, la templaj kompleksoj estis komence malgrandaj, kun artefarita altigita strukturo, unu-salona. En la frua dinastia periodo, la sumeraj temploj estis starigitaj el pluraj terasoj kaj multaj salonoj. Fine de la sumera civilizo, la ziguratoj konvertiĝis en la plej ŝatata templo-strukturo por la religiaj centroj de Mezopotamio.
La temploj funkciis kiel kultura, religia kaj politika sidejo ĝis la jaroj (proksimume) 2500 a.K., kiam, per la estiĝo de la militistaj reĝo konataj kiel lugaloj Lu-gal ("homo " + "granda"), la politika kaj militista gvidanteco troviĝis en aliaj sidejoj, kutime en palacoj.
Dioj
La sumeranoj komence praktikis multdiisman religion kun antropomorfaj diaĵoj kiuj reprezentis la kosmajn kaj terajn fortojn de ilia mondo. Dum la duono de la 3-a jarmilo a.K., la sumeraj gedioj iĝis pli antropocentraj kaj estis gedioj de la naturo transfomitaj en diojn de la urbo. Gedioj kiaj Enki kaj Inanna estis vidataj kvazaŭ An, dio de la ĉielo aŭ Enlil, upera dio de la sumera diaro estus doninta al ili la rangon, potencon kaj scion.
Tiu ĉi kosmologia ŝanĝo estis kaŭzita de la kreskanta influo de la najbara religio akada, aŭ kiel rezulto de la kreskantaj militoj inter la sumeraj urbo-ŝtatoj. En iliaj religiaj tekstoj, la sumera koncepto pri me unu el la neŝanĝiĝeblaj antaŭordonitaj dekretoj de la gedioj aŭ nepersona forto kiu fundamentigis la sociajn instituciojn, la religiajn praktikojn, la kondutojn, kutimojn kaj homajn kondiĉojn kiuj ebligas la civilizon.
Panteono
La sumeraj religiaj tekstoj reflektis la sistemigon de la religia elito, per la triopo de la grandaj dioj, An, Enlil kaj Enki, per la diigo de la fundamentaj principoj, la cielo, la atmosfero kaj la tero, kaj dua triopo formata de Sin, Inanna kaj Utu (luno, fekundeco kaj suno).
La plejmulto el la sumeraj diaĵoj apartenis al la klasifiko nomata Anunna ("la An-posteuloj"), dum sep diaĵoj, inkluzive de Enlil kaj Inanna, apartenis al grupo de "juĝoj de la submondo", konataj kiel la Anunakoj ("la posteuloj de An kaj Ki "). Dum la tria dinastio de Ur, oni diris ke la sumera panteono konsistis el sesdek fojojn sesdek (3600) diaĵoj, inter ili elstaras:
Kosmogonio
La sumeranoj imagis la mondon kiel fermita volbo ĉirkaŭata de praa sala akvo. Sub la tera tavolo, kiu kreis la bazon de la volbo, ekzistis submondo kaj oceano el dolĉa akvo nomata Apsu. La diaĵo de la firmamento de la volbo nomiĝis An, kaj la tero, Ki.
Komence, la sumeraj kredoj pensis ke la mondo subtera estis etendaĵo de la diino Ki, sed pli poste evoluigis la koncepton Irkalla (aŭ Kigal).La praa sala akvo nomiĝis Nammu, kiu poste estis konata kiel Tiamat ekde la tria dinastio de Ur.
Historio de la kreado
Laŭ la sumera mitologio de la kreado, la gedioj origine kreis la homojn por ke ili estu iliaj servantoj, ĉar ili bezonis esti nutrataj kaj vestataj. La kultado estis elpensita kiel maniero servi la gediojn, sed la gedioj liberigis ilin kiam ili estis multaj por manipuli ilin.
El la praa kuniĝo inter An kaj Ki naskiĝis Enlil, kiu konvertiĝis en la supera dio de la sumera panteono. Post kiam la aliaj gedioj forpelis Enlil-on el Dilmun (la "hejmo de la gedioj") pro perforteco al la diino de la aero Ninlil, kiu havis idon: Nannar, diino de la luno. Nanna kaj Ningal havis idon, Inanna, dio de milito kaj fekundeco, kaj al Utu, dio de la suno.
Flago de la Falklandoj
La unua flago de la Insuloj Falklandoj estis adoptita la 29-an de septembro 1948. Ĝi baziĝas je flaga dezajno en Britio nomata "blue ensign" - malhelblua fono kun la flago de Britio en la supra, heraldike dekstra kvarono. Al ĝi en la heraldike maldekstra flagoduono estis aldonita la insula blazono, origine sur blanka disko. En 1999, la grandeco de la blazono estis pliigita kaj la blanka disko forigita por krei la nunan flagon.
Dum la Falklanda milito, kiam Argentino okupis la insulojn, la flago estis malpermesita kaj en ĝia loko la flago de Argentino estis hisita. Nuntempe, Argentino asertas ke la insuloj estas parto de la Provinco Fuegio, Antarkto kaj sud-atlantikaj insuloj kaj konsideras la flagon de la provinco por esti la flago de la insuloj, kvankam ĝi neniam estis hisita sur ilin.
Brita komercflago kun la Falklando-blazono estis adoptita en 1998 kaj estas uzita kiel la civila flago de la insuloj.
Volokolamsk
Volokolamsk (ruse Волоколамск) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46408.
La interurba telefona kodo estas 09636, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 56°02' norde, longitudo 35°57' oriente.
La urbo estas sur maldekstra bordo de rivero Gorodenka (Городенка), apud ĝia enenfluo en riveron Lama (Лама), en 5 km de fervoja stacio Volokolamsk.
En jaro 1959 la urbo havis 11.1 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 16.7 mil loĝantojn.
Bosisio Parini
Bosisio Parini estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Ana, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Annone di Brianza, Cesana Brianza, Eupilio (CO), Molteno kaj Rogeno.
Sjælland
Sjælland (, prononco [sjelen/sjelan], laŭ sistemo IFA ), en Esperanto Zelando (laŭvorte "marlando"), estas la plej granda insulo de Danio, havanta pli ol du milionojn da loĝantoj, el kiuj la plejmulto loĝas en kaj ĉirkaŭ la ĉefurbo Kopenhago. Ĝi troviĝas inter Fyn kaj Svedio (Skanio), kaj estas konektata kun Fyn per la ponto Storebæltsbroen, kaj al Skanio en Svedio per la Sundoponto.
Ekde la 1-a de januaro 2007, la nordoriento de la insulo konsistigas la plej grandan parton de la nova administra regiono Hovedstaden (regiono ĉefurba), kaj la resto de la insulo la plej grandan parton de la samnoma administra regiono Sjælland, kiu krome ankoraŭ kovras tri pli malgrandajn sudajn insulojn.
Jiljov
Jiljov estas romantikisma ruino de plezurkastelo, kies restaĵoj situas unu kilometro oriente de kampurbo Holany en sudokcidenta parto de distrikto Česká Lípa. Ĝi estis konstruita en la unua duono de la 19-a jarcento kiel konsisto de pejzaĝaj reguligoj en ĉirkaŭaĵo de kastelo Zahrádky. Ekde la jaro 1965 ĝi estas protektita kiel kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
Historio
La loko estis markata kiel burgejo. Kunigis ĝin kun la senjora sidejo August Sedláček. Sed laŭ analizo de skribaj fontoj kaj rezultoj de la arkeologia esploro el la jaro 1970 la ĉi tieaj reguligoj de reliefo okazis nur en la 19-a jarcento. Ilia inicianto estis post la jaro 1820 Vincenc Karel Kounic, al kiu apartenis la kastelo en Zahrádky.
Konstrua aspekto
La loko kun romantikae reguligita roko havas ovalan bazplanon. Ĉirkaŭas ĝin fosaĵo larĝa 15–32 metroj. Sur rando de insuleto limigita de la fosaĵo estis per arkelogia esploro malkovrita masonaĵo el grejsaj ŝtonoj kunigitaj per argilo, kiu havis karakteron de apogmuro.
Alirebleco
Al la loko kondukas devojiĝo el blue markita vojo el Holany ĝis Zahrádky.
68718 Safi
68718 Safi estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Michel Ory elde la Observatorio de Ĵuraso en Vicques (Svislando).
Brădețelu
Brădețelu [bradecelu] (hungare: Disznópatak [disnopatak]) estas vilaĝo en Rumanio apartenanta al la komunumo Ibănești.
68718 Safi
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la malnova urbo Safi en Maroko, ĉe la atlantika marbordo. Tiu havenurbo estas bone konata pro tiea sardina fiŝkaptejo, fosfata industrio kaj manfaritaj ceramikaĵoj. Salwa, edzino de la malkovrinto, naskiĝis en Safi.
Brădețelu
Brădețelu estis parto de Ibănești kaj en 1956 iĝis memstara vilaĝo ene de la komunumo. La distrikta vojo DJ153C ligas ĝin al la komunuma centro okcidente kaj al Lăpușna kaj Remetea oriente.
Muzeo Stedelijk
La Stedelijk Museum Amsterdam ([ˈsteːdələk myˈzeːjɵm ˌɑmstərˈdɑm]; Municipa Muzeo Amsterdama), parole konata ankaŭ kiel Stedelijk, estas muzeo por moderna arto, nuntempa arto, kaj desegno situanta en Amsterdamo, Nederlando.