cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Angelhausen
Angelhausen estas kune kun Oberndorf kvartalo de la urbo Arnstadt en Germanujo. Ĝi situas rekte ĉe la sudeosta urborando inter la montoj Reinsberge sude kaj la Turingia Baseno norde sur alteco de ĉ. 320 metroj. Pli sude estas Oberndorf, la arbara Hain kun la Schlossberg-monto kaj kalva monteto kun Käfernburg. En la kuro de la tempo ĝi kunfandiĝis kun Oberndorf respektive la centro de Arnstadt.
Brosses
Brosses estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 250 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Angelhausen
Historio
Ĉ. 600 metrojn eoste de la iama Käfernburg-monteto estas nordrande sur altebenaĵo grupo da unuopulaj tomboj, spuroj de la unuaj setlintoj. La unua endokumenta mencio estas de la 27.4.948. Laŭdire estis setlintaj surloke la engloj kiuj ankaŭ nomdonis ĝin. Tiu ĉi gento migris en la areon ĉirkaŭ Ebeleben, Großenehrich, Greußen el Danio. Splitiĝinta grupo popola verŝajne preteriris tie ĉi kaj fondis ankaŭ la vilaĝon. Sur Kastela monto (Burgberg) sude troviĝas la Kastelo Käfernburg. La okazoj de la Tridekjara milito ege damaĝis la komunumon. Pro maluzo de la Preĝejo Sankta Johano (Angelhausen) la eklezia vivo surloke lamis.
Brosses
Geografio
Brosses etendiĝas sur 19.97 km², kaj havis 250 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Angelhausen
Naturmonumento Preßeiche
Kverko estas ĉe la rando de la naturprotektzono Naturschutzgebietes Hain estinte iam landlima arbo al la najbaroj de Dannheim.
Politiko, ekonomio, trafiko
Kvartalestro estas Silvio Triebel. Iam Angelhausen estis tute agrikulture. Hodiaŭ la plejparto de la enloĝantaro laboras aliloke. Surlokle estas ankaŭ ĉevalbredejo.
Brosses
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Belagavi
Belagavi, laŭ kanara lingvo ಬೆಳಗಾವಿ, laŭ marata lingvo बेळगांव, ĝis 2014 Belgaum estas urbego, sidejo de la samnoma distrikto Belagavi en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato.
Brosses
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Gérard Lacombe, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Brosses apartenas al la kantono de Vézelay, kies ĉefurbo estas Vézelay. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Muzikteorio
Muzikteorio estas kampo de studado kiu esploras multajn diversajn elementojn de muziko, inkluzive de evoluigo kaj metodologio por analizi, aŭdi, kompreni, kaj komponi muzikon. Dum muzikologio povas inkludi ian aserton, kredon aŭ komprenon pri muziko, muzikteorio limigas sin je (1) diskutoj pri samtempa (aŭ dutempa) kazoj de specifa komponaĵo (aŭ komponaĵoj) kaj (2) abstraktaj muzikteoriaj aferoj.
Belagavi
Historio
Belagavi estis fondita en malfrua 12-a jarcento. La origina loknomo estis Venugrama (sanskrite "vilaĝo de bambuo"). En la areo pluraj dinastioj regis kaj formis plurajn sultanlandojn aŭ imperiojn. La fortikaĵo estis konstruita fare sultano, kiu konstruis ankaŭ moskeon. En 1818 la britoj okupis Belgaum kun la plena regiono. En 1824 malsukcesa ribelo okazis. La urbo estis elektita kiel loko de la 39-a sesio de la Barata Nacia Kongreso en 1924 sub la prezidanteco de Mahatma Gandhi. Tiutempe La urbo estis grava armea bazo de la britoj. En 1956 la subŝtatoj estis reorganizitaj laŭ lingvaj linioj, tial estiĝis ekzemple distrikto Belgaum. En 1961 la jam barata armeo liberigis la proksiman portugalan kolonion Goao. En 2006 Belgaum estis levita leĝdona urbo dum la vintra sesio.
Trafiko
Belagavi havas enlandan flughavenon. La loka fervoja stacidomo estas ligita al la tutlanda rela reto. faras kontaktojn kaj 4 aŭtobusajn stacidomojn. Al la urbego kuras vojoj el ĉiuj direktoj.
Eduko kaj lingvoj
En Belagavi 2 universitatoj funkcias.
La ĉefaj lingvoj en 2011 estis kanara lingvo (kiel oficiala lingvo) (40%), marata lingvo (38.8%), la urduo (13.7%). La hinda kaj la angla estas vaste komprenataj.
Klimato
Belagavi situas en tropika savanoklimato (Aw) laŭ la klimata klasifiko de Köppen. Jare pluvas averaĝe po 1202 mm. Preskaŭ en ĉiuj monatoj pluvas, inter junio-oktobro pli ofte pluvas, dum januaro-februaro praktike ne pluvas. La averaĝa temperaturo estas 19 °C kaj varias inter 6-31 °C.
Terbia (III) oksalato
Terbia oksalato aŭ terbia oksalato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj terbia (III) hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Terbia oksalato posedas 6 karbonatomojn, 12 oksigenatomojn kaj 2 terbiatomojn. Terbia oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de terbiaj derivaĵoj.
Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux (stacidomo)
Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux estas franca varstacidomo sur linioj - Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux kaj  -, situanta en  Le Vieil-Évreux, en departemento Eure, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Parŭin Paĵŭak
Parŭin Paĵŭak aŭ Parween Pazhwak (naskiĝinta en 1967 en Kabulo) estas afgana artistino el Afganio kaj moderna poetino kaj verkistino de Persa lingvo.
Parween naskiĝis en literatura kaj politika familio, ŝia gepatroj estas Ne'matulla Pazhwak kaj Afifah Pazhwak. Parŭin estas nepino de Abdul Rahman Pazhwak.
Ŝi studis en lernejo Malalai kaj kompletigis studojn de medicino en la Avicenna Medicina Instituto. Pro la Soveta-afgana milito, ŝi vivis du jarojn en Pakistano kiel rifuĝinto antaŭ translokiĝi al Kanado kiel azilpetanto. Ŝi nune loĝas en Ontario lun sia edzo kaj filoj.
Sro. Pazhwak konsideras sia plej bona tempo sian vivon kiel studento kaj sian tempon en ekzilo la plej malfacila. Ŝiaj verkoj estas moderna Persa poezio, mallongaj rakontoj, kaj pentraĵoj por infanoj. Ŝi havas dekunu artaĵoj totale ĝis nun. Du el ŝiaj plej famaj publikigitaj libroj estas Darja dar ŝabnam (Oceanoj frostiĝantaj) kaj Negin-ha ŭa Setara-ha (Juveloj kaj steloj).
Beja
Por la samnoma portugala urbo, vidu Beja (Portugalio).
Beja estas koloro ruĝ-bruna (el angla: Bay). Tiun vorton oni kutime nur uzas por priskribi ĉevalon.
En la lingvo Esperanto la vorto "bejo" kiel ĉiuj nomoj de koloroj estas A-karaktera radiko.
Stacio Ikeda (Osaka)
Stacio Ikeda (japane: 池田駅 [Ikeda-eki], angle: Ikeda Station) estas fervoja stacio en Ikeda, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa).
Arvydas Sabonis
Arvydas Romas Sabonis [ ] (naskiĝis la 19-an de decembro 1964 en Kaŭno) estas litova korbopilkisto kaj entreprenisto. Per korpa aldo de 2,20 m kaj pezo de 132 kg li ludas en la teamocentra pozicio sub la korbo. Li konsideratas inter la plej bonaj litovaj kaj eŭropaj korbopilkistoj de ĉiuj tempoj. Kune kun Rimas Kurtinaitis kaj Šarūnas Marčiulionis li apartenas al la ora generacio de litovaj korbopilkistoj, kiuj ekde la komenco de la 1980-aj jaroj komence por la nacia korbopilka teamo de Sovetunio kaj ekde la jaro 1991 la nacia teamo de Litovio atingis multnombrajn sukcesojn. Interalie li kiel gvidanto de la litova korbopilka teamo gvidis sian teamon al ora medalo en la Somera Olimpiko 1988 en Seulo, kaj al bronzaj medaloj en la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono kaj en la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta.
Inter la jaroj 1981 kaj 1989 (komence 16-jara) li estis teamano de la klubo Žalgiris Kaunas kaj tiutempe la teamo interalie ekde 1985 tri fojojn sinsekve estis sovetunia korbopilka ĉampiono. Inter la jaroj 1989 kaj 1992 li estis profesia korbopilkisto en la hispana klubo Forum Valladolid kaj inter 1992 kaj 1995 en la ne nur futbale sed ankaŭ korbopilke sukcesa klubo Real Madrid. Ekde 1995 li laboris en la klubo Trail Blazers de Portland, Oregono, Usono. Reveninte al Litovio en 2003, li ankoraŭ unu jaron aktivis kiel teamano en la klubo Žalgiris Kaunas, kaj tiam aĉetis plimulton de la klubaj akcioj, kaj iĝis kluba prezidanto. Krome li ekde la jaro 1992 havas korbopilkan lernejon en Kaŭno kaj posedas plurajn vendejegojn. Li en Litovio havas altan reputacion kaj jam ofte la naciaj amaskomunikiloj semis onidirojn ke li iĝos nacia politikisto.
Li estas edzo de Ingrida Mikelionytė-Sabonienė, gajninto de nacia beleca konkurso "fraŭlino Litovio", kaj havas tri filojn kaj unu filinon.
Mambéré-Kadéï
Ĝi havas popolnombron de 289.688 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 30.203 km² -- kio estas loĝantara denseco po malpli ol 10 homoj/km².
Ĝis 1992 tiun prefektujon oni nomis Haute-Sangha.
Nigro
Nigro estas la koloro de karbo, ebono, kaj de la ekstertero. Nigro estas la plej malhela neŭtra koloro, la malesto de reflektata lumo. Tiele ĝi estas la malo de blanko.
En la lingvo Esperanto la vorto "nigro" kiel ĉiuj nomoj de koloroj estas A-karaktera radiko.
Fiziko
Nigra korpo estas teoria koncepto, objekto absolute nigra, kiu ensorbas tutan lumon. Alberto Ejnŝtejno esploris ĝian elsendokapablon.
Nigra lumo estas neklera nomo por ekstrema transviola lumo, ĉar, kvankam nevidebla de homoj, ĝi kaŭzas, ke kelkaj substancoj fluoresku.
Simbole
En Eŭropo nigro tradicie estas negativa koloro, asociata kun seriozeco, nokto, malbono, malbona antaŭsigno, morto, sorĉado, malĝojo, satanismo ktp. Tiukontinente la funebraj vestoj nigras. Nigro plue estas koloro de konservativaj, kristanaj partioj, kaj de anarĥiismo.
En Ĉinio nigro reprezentis akvon kaj nordon.
En Japanio nigro reprezentis nokton, misteron, supernaturan, malfeliĉon kaj morton.
La koloroj de la tajĝi-figuro en la Jino kaj Jango-koncepto estas nigraj kaj blankaj, simbolante bonon kaj malbonon.
Viduloj ankaŭ imagas la vidataĵon de blinduloj kiel nigra, simila al okulfermado.
Nigro ofte estas la koloro de timigaj dioj, ekz-e hinduisma Mahakala "La granda nigra".
Nigro estas unu el la tutarabaj koloroj.
Nigro estas la koloro de la Anarkiistoj, kies flago estas tiel kolorita, iafoje kun ruĝo.
Homa raso
Aliaj etnoj estis nomitaj "nigraj", ĉu pro relativa malhelhaŭteco aŭ alikaŭze:
Kombinoj de nigra farbo
Ĝenerale iom da nigro "malheligas" farbon, ekzemple nigro kun bluo kreas "malhelbluon".
(18945) 2000 QH71
(18945) 2000 QH71 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kukofrinio
Kukofrinio aŭ Kuka frinio (Phrynium placentarium, sinonimoj: Phyllodes placentaria Lour., 1790; Phrynium parviflorum Roxb., 1832 ; P. capitatum Willd., 1797; P. sinicum Miq. 1861 Stachyphrynium placentarium (Lour.) Clausager & Borchs, 2003.) estas planto specio de familio de Marantacoj.
Priskribo
Plantoj estas 1 - 2 m altaj. Baza folio 1 (aŭ 2); foliingo 3 - 50 cm, tigo-folio 1; foliingo 3 - 5 cm; petiolo 7.5 - 60 cm, kuseno 2 - 7 cm; folioklingo ovala ĝis elipsa, 25 - 55 × (5.5 - -) 8 - 20 cm, maldike ledecaj, glataj, bazo rondeta kun akuta centro, apeksa akuminato. Infloresko sesila, kunmetite de 4 aŭ 5 aŭ pli da spiketoj, globecaj, 3 - 8 cm en diametro; brakteoj superplenaj, longformaj, 2 - 2.5 cm, apekso kun spinodorsagaco. Floroj po 2 por brakteo, blankaj ĝis flavecaj. Sepaloj liniaj, ĉirkaŭ 5 mm. Koroltubo ĉirkaŭ 8 mm; loboj elipsaj, ĉirkaŭ 5 × 2 mm. Eksteraj staminodoj obovataj, ĉirkaŭ 5 mm. Ovario glata aŭ vila ĉe la ekstrema fino. Fruktoj longformaj, ĉirkaŭ 1.2 cm; eksokarpo maldika. Semo 1, elipsoida, ĉirkaŭ 1 cm; arilo ruĝa. Florado februaro-majo. Fruktado aŭgusto – novembro.
Etimologio kaj distribuo
Phrynium estas planta genro indiĝena el Ĉinio, Barato, Sudorienta Azio, Nova Gvineo kaj Melanezio. Ĝi havas ĉirkaŭ 20-30 speciojn. La specio Phrinium placentarium kreskas en malsekaj ombritaj lokoj en arbaroj, ofte en valoj laŭ riveretoj; proksime de marnivelo ĝis 1500 m. Troviĝas en Ĉinio (Gŭangdongo, Guanĝi, Gujĝoŭo, Hajnano, Sudorienta Xizang, Suda Junano), Butano, Barato, Indonezio, Mjanmao, Filipinoj, Tajlando kaj Vjetnamio. La vorto placentarium signifas plata kuko.
Kultivado kaj merkato
Kukofrinio estas kutime rikoltita el la arbaro. Tamen, en vilaĝo Tràng Cát, 30 km for de Hanojo, ĝi estas tradicie kultivata por respondi al la demando de la merkato, ĉefe okaze de la finjaraj festoj. Ĝi estas ankaŭ eksportita aviadile al kelkaj eŭropaj landoj, kiel Francio, kie loĝas multnombra vjetnama komunumo.
Uzo
La folioj estas uzataj por pakado de rizkukoj kiel banĉuno (speciala gluriza kuko). Envolvitaj en kukfriniaj folioj, la kuko havas post bolado specialan agrablan aromon kaj belan verdan koloron. Kukfriniaj folioj estas ankaŭ uzataj por prepari vinagron per macerado en  30 % da alkoholo aŭ sukera solvaĵo. Laŭ popola sperto, junaj folioj estas uzataj kiel antidoto, malebriigilo. Dozo: trinkaĵo eltirita de 100 - 200 g da junaj folioj
Shaftesbury
En 2001, laŭ censo, estis 6,665 loĝantoj. La urbo enhavas multajn malnovajn pajltegmentajn domojn. Bulŝtona strato, Gold Hill, estas ofte fotogragita por reklamoj kaj libraj kovriloj.
En 880 Shaftesbury akiris la oficialan rangon de municipo. En 888 Alfredo la Granda kaj lia filino Ethelgiva fondis abatejon por monaĥinoj. Tien oni translokigis la restaĵojn de Eduardo la martiro, kaj poste la abatejo iĝis portempe la plej riĉa benediktana monaĥinejo de Anglio, kaj grava pilgrimcelo. Laŭdire, en la frua deksesa jarcento, se la abatino de Shaftesbury kaj la abato de Glastonbury povus geedziĝi, ili estus pli riĉa ol la reĝo mem.
De 1536 al 1539 Henriko la 8-a subpremis la monaĥejojn kaj konfiskis iliajn posedaĵojn: la Abatejo Shaftesbury fermiĝis en 1539 kaj poste estis malkonstruata. Oni kaŝis la restaĵojn de Eduardo la martiro. En 1931 arkeologo eltrovis ilin ĉe la loko de la abatejo kaj donis ilin al la Rusa Ortodoksa Eklezio Ekster Rusio, kiu reentombiĝis ilin en tombeja preĝejo en Woking.
En la romanoj de Thomas Hardy la urbo nomiĝis Shaston kaj Palladour.
János Jakuba
János Jakuba [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jakuba János estis hungara pentristo, altlerneja instruisto.
János Jakuba naskiĝis la  en Békéscsaba, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Jakuba frekventis luteranan gimnazion en sia naskiĝurbo, jam tie li lernis desegnadon de László Mazán. Li akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1931. Liaj plej gravaj instruistoj estis István Réti kaj Gyula Rudnay. Li debutis en ekspozicio en 1935. Ekde 1955 li instruis en pedagogia altlernejo en Budapeŝto, poste en Pedagogia Altlernejo de Eger, ekde 1964 en Industriarta Altlernejo (laste li estis vicrektoro). Ekde 1965 li vivis en Szentendre, sed nur en 1972 li aliĝis al Artistkolonio (Szentendre). Li ŝatis pentradi pejzaĝojn en ĉirkaŭaĵo de la naskiĝurbo. Li ricevis 3 premiojn inter 1959-1970.
Balearoj
Etimologio
La nomo de la insuloj devenas de la antikva greka Βαλλιαρεῖς, kaj laŭ tiu nomo estis konataj dum la Antikva epoko. Grekaj kaj romiaj aŭtoroj devenigis la nomon de la fakto, ke inter la loĝantaro troviĝis lertegajn ĵetantojn (βαλεαρεῖς [baleareis], el βάλλω [bállo]), eĉ se Strabono konsideris, ke la vera deveno estis fenica. Fakte, la radiko bal- havas fenican originon; eble la insuloj estis konsekritaj al la dio Baal; tiumaniere, la simileco inter la greka radiko ΒΑΛ (vd. βάλλω), kaj la okupo de la loĝantaro, eble estis la fundamento por la greka nomo. Ke ilia nomo ne estis origine greka, oni tamen deduktis ĉar grekoj ne kutimis nomi la insularon βαλεαρεῖς sed Γυμνησίαι[Gymnesiae] (fakte nur la ĉefaj insuloj, Minorko kaj Majorko) dum kartaganoj kaj romianoj preferis la nomo Balearoj por Minorko kaj Majorko. Ibizo kaj Formentero estis de ĉiuj nomitaj Pitiusoj.
Kulturo
La kuirarto de la Balearaj Insuloj havas multajn kontaktojn kun la kataluna kaj valencia kuirartoj. Ĝi havas pure mediteranajn karakterizaĵojn. La Balearaj Insuloj estis konkeritaj plurfoje dum ĝia historio de araboj, francoj kaj angloj, kiuj lasis siajn kuirartajn influojn. Menciindas diri ke inter la insuloj ankaŭ ekzistas lokaj diferencoj.
3650 Kunmingo
3650 Kunmingo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la suda ĉina urbo Kunmingo (ĉine : 昆明, pinjine Kūnmíng), ĉefurbo de la provinco Junano.
Heilbach
Heilbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Victor Kozin
Victor Miĥajloviĉ Kozin (Ви́ктор Михайлович Ко́зин) naskiĝis la kaj estas rusa sciencisto kaj inventisto.
Desegnis kaj efektivigis en praktiko resonmetodon por la detruo de glacio, realigis amfibiajn veturilojn, permesante kelkajn fojojn redukti energion kompare al tradiciaj teknikoj (la uzo de glacirompiloj, ktp)
Alonso Alvaro Barba
Alvaro Alonso Barba (1569-1661) estis hispana ekleziulo kaj metalurgiisto, kies influo kiel paroĥestro en Peruo permesis al li okazigi plurajn esplorojn pri la amalgamo de metaloj. Lia ĉefa verko Arto de la Metaloj (1640), enhavas detalan priskribon rilate al la arĝentohava riĉeco de la amerika tero, same kiel la necesaj konoj por la esplorado de ercoj enhavantaj arĝenton kaj oron. Li translokiĝis al Ameriko, altirita de la ekstraktaj esploraj kaj prilaboraj metodoj.
Květná
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1347, kiam ĝi estis lombardita al episkopo de Litomyšl. Origine ĝi estis tute aŭ plejparte ĉeĥa. Sed tiam ĝi nomiĝis latine Quietne, kaj ĉeĥa Květná kaj germana Blumenau ekestis nur pli malfrue.
Preĝejo
Pseŭdoromanika preĝejo de Sankta Laŭrenco estis rekonstruita en la jaro 1902 laŭ planoj de Antonín Béba. La origina preĝejo el la jaro 1350 nekonserviĝis. Ankaŭ ekipaĵo de la preĝejo estas pseŭdostila.
Blanko
Blanka aĵo totale reflektas la lumon, sorbante nenion. Blanko, samkiel nigro kaj grizo, estas neŭtra koloro.
Květná
Tombejo
En tombejo apud la preĝejo situas baroka kadavrejo el la 18-a jarcento, kvadrata kun rondigitaj anguloj, platplafona kun mansarda tegmento. Ĉirkaŭ la ovala fenestro estas stuka kadraĵo.
Popolaj konstruaĵoj
En la vilaĝo estas bone konservitaj germanaj apudriveretaj konstruaĵoj - bienetoj de ĉirkaŭkorta tipo kun nestukitaj marnaj muroj kaj dekoraciaj embrazuroj ĉirkaŭ la fenestroj.
Blanko
Simbole
En okcidenta kulturo blanko kutime reprezentis pozitivajn kvalitojn, kiel pureco, pacon, bonkoreco, senkulpeco aŭ honesteco.
En Ĉinio blanko reprezentis okcidenton kaj funebro. Ĉinaj funebraj vestoj tradicie estas blankaj.
En la plej granda parto de Afriko kaj en Vjetnamio blanko estas la koloro de malĝojo kaj funebro.
Blanko apartenas al la Tutarabaj koloroj kaj la Tutslavaj koloroj.
Nuancoj de blanka
En la lingvo Esperanto la vorto "blanko" kiel ĉiuj nomoj de koloroj estas A-karaktera radiko.
Lumo estas perceptita de la homa vida sistemo kiel "blanka", kiam la alvenanta lumo al la okulo stimulas ĉiujn tri specojn de kolorsensemaj konusetoj en la okulo en proksimume egalaj kvantoj. .
Ĝenerale iom da blanko "heligas" farbon, ekzemple blanka kun bruna kreas "helbrunon".
Leninskij prospekt (stacio de Moskva metroo)
Leninskij prospekt (Ленинский проспект, "Avenuo de Lenin (kromnomo)") estas stacio de la Metroo de Moskvo sud-okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Karima Adebibe
. Ŝi estas la modelino, kiu interpretis la rolulon de Lara Croft en ŝiaj sepa kaj oka aventuroj.
Biografio
Ŝiaj originoj estas marokaj kaj grekaj. Ŝi laboris kiel komizino en ateliero de la londona urbocentro kaj, por plialtigi sian salajron, laboris kiel modelino, sukcesante aperi ankaŭ en televidaj reklamaĵoj de Koka-kolao.
Ŝi plenumis kelkajn fotografiajn servojn kaj aperis ankaŭ en la filmo Alien vs. Predator de 2004, en kiu ŝi ludis la rolon de la oferviktimo. Ekde 2006 ŝi iĝas dublulino de Tomb Raider: Legend, fama videoludo, interpretante Lara Croft.
Agentejoj
Lara Croft
Langedijk
Langedijk estas urbo kaj municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
La municipo situas dek kilometrojn nordoriente de Alkmaar. Tiu distanco estas de centro al centro. Tuj oriente de Langedijk situas Heerhugowaard.
Augustów
Augustów (jen pole, Augustavas) estas urbo en la administra provinco (historie vojevodio) Podlaĥio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Augustów. Fine de en la urbo vivis.
Dolný Lopašov
Dolný Lopašov, hungare Alsólopassó [alŝOlopaŝO] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany. Dolný kaj alsó signifas: suba.
Situo
Dolný Lopašov situas laŭ traira flankovojo sub malgranda monto 297 m-ojn alta. Piešťany troviĝas je 17 km-oj.
Germana aŭtovojo A48
La germana aŭtovojo A48 (germane Autobahn 48, mallonge A48, aŭ formale Bundesautobahn 48, mallonge BAB 48) estas orient-okcidenta aŭtovojo en nordokcidenta Germanio. Proksime de la komunumo Dernbach en la mezalta montaro Westerwald la aŭtovojo konektiĝas al la pli longa nord-suda germana aŭtovojo A3, de tie iras okcidenten, transiras la riveron Rejno, pasas la urbojn Koblenz kaj Mayen, kaj en la la mezalta montaro Eifel konektiĝas al parto de la pli longa nord-suda germana aŭtovojo A1: la aŭtovojo A1 tamen de la aŭtovoja kruciĝo iras norden nur 11 kilometrojn, ĝis la elveturejo Gerolstein, kaj nur suden vojas pli longan vojon - ĝis la urbo Saarbrücken; plia parto konekte al la pli norda parto de la aŭtovojo A1, al Kolonjo kaj Hamburgo, ankoraŭ ne konstruiĝis. La aŭtovojo A48 longas 79 kilometrojn.
Dolný Lopašov
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. Dum regado de Grandmoravia Regno slavoj vivis tie. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1394. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsólopassó 1063 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Pöstyén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolný Lopašov 982 homoj, (973 slovakoj).
Famuloj
En la iama Lopassó naskiĝis hungara episkopo György Klimó.
Tabomoj
La tabomoj estas anoj de la afrik-brazila komunumo en Akro, la ĉefurbo de Ganao. Ili estas praidoj de liberiĝintaj portugale parolantaj sklavoj el Brazilo. La nomo "tabomoj" devenas verŝajne de la portugala salutformulo "Ta bom" (Iras bone), kion oni respondas post la demando "Como esta?" (Kiel vi fartas?).
5418 Joyce
5418 Joyce estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la irlanda verkisto James Joyce (1882–1941). Murray Gell-Mann adoptis la terminon "kvarko" laŭ unu frazo de la verko Finnegans Wake de James Joyce: « Three Quarks for Muster Mark ! ».
Modera vivostilo
Modera vivostilo, aŭ plisimple simpla vivo, estas koncepto, kiu inkluzivas en ĝi kelkajn apartajn kredojn pri manieroj simpligi la vivstilojn de homoj. Unu maniero povus esti memvole malpliigi konsumon kaj la kvanton de la posedaĵoj posedataj de homo. La memvola elekto vivi tiel, la grado kaj el la efikoj de ĉi-tiu elekto, grave influas la homan kaj komunan vivon.
Vernon Howard difinis simplan vivon kiel "vi sukcesis en vivo kiam ĉio, kion vi vere volas, estas ĝuste tio, kion vi vere bezonas". Kvankam asketismo subtenas simplan vivon, ne ĉiuj fluoj de simpla vivo subtenas asketismon.
La diferenco inter tiuj, kiuj vivas en malriĉeco kaj tiuj, kiuj vivas en la formo de simpla vivo, estas ke tiuj, kiuj vivas en simpla vivo libervole elektas fari tion, dum tiuj kiuj vivas en malriĉeco ne.
Sankt-Niklaus
Sankt-Niklaus, Sankt Niklaus aŭ St. Niklaus estas germanlingva formo de Sankta Nikolao.
Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Modera vivostilo
El spirita vidpunkto, la celo estus konduki vivon pli fokusitan sur valoroj difinitaj kiel "esencaj". Ĉi tiu persona kaj/aŭ asocia engaĝiĝo rezultas de multaj motivoj, kiuj povas doni prioritaton al moralaj valoroj, kiuj tiam determinas familiajn kaj komunumajn strukturojn, kaj/aŭ ekologiismajn elektojn.
Pál Schweitzer
Pál Schweitzer [ŝvejcer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schweitzer Pál estis hungardevena-usona inĝeniero, profesoro.
Modera vivostilo
Religie
Granda nombro da religioj kaj spiritaj tradicioj kuraĝigas simplan vivon. Fruaj ekzemploj estas la Ŝramano de la ferepoko en Hindio, Budhismo kaj la Nazireatoj. Kelkaj famaj unuopuloj asertis, ke spirita revelacio kondukis ilin al simpla vivo, inter ili: Francisko el Asizo, Ammon Hennacy, Leo Tolstoj, Rabindranath Tagore, Albert Schweizer kaj Mohandas Karamchand Gandhi. Simpla vivo havas antikvajn originojn devenantajn de la fruaj gvidantoj de certaj religioj kiel ekzemple: Zaratuŝtro, Budho Gutamo, Lao Tzu, Konfuceo, kaj fontoj de kristana juda etiko kaj greko-romia kulturo. Diogeno la Cinika (latine cinika signifas hundeco), ĉeffiguro en la evoluo de la cinikismo, argumentis ke simpla vivo estas neceso por moralo, kaj laŭdire vivis en barelo. Ĉi-tiun vivmanieron reprezentas ekzemple la movado de la kunuloj de Sankta Francisko. Simplaj homoj (angle: Plain People) estas kristana grupo, kiu dum jarcentoj vivas vivstilon en kiu iuj specoj de teknologio kaj riĉaĵo estas malpermesitaj pro filozofiaj kialoj. Tia grupo ekzemple estas la Amiŝoj. Mohamedo, la spirita gvidanto de Islamo, ankaŭ kondukis simplan vivon.
Ernst Johann Schmitz
Ernst Johann Schmitz (18a Majo 1845 – 3a Decembro 1922) estis germana naturalisto, ornitologo, entomologo kaj katolika pastro kiu setlis en Madejro fine de la 1870-aj jaroj, kiel funkciulo de la seminario de Funĉalo el 1891 al 1898, kaj denove el 1902 al 1908, iĝante civitano portugala. El 1898 al 1902 li laboris en Belgio. En 1908 li translokiĝis al Palestino por administri la orfejon de Sankta Paŭlo en Jerusalemo ĝis 1914, kiam eklaboris ĉe similaj postenoj en Tabgha, Damasko kaj fine en Ĥajfo kie li mortiĝis.
Pál Schweitzer
Pál Schweitzer naskiĝis la  en Miskolc. Li mortis la en Pensilvanio en State College.
Biografio
Pál Schweitzer frekventis Reĝan Teknikan kaj Universitaton József ekde 1911, li akiris diplomon nur en 1917 pro la 1-a mondmilito. En 1920 li translokiĝis al Novjorko, kie li estis simpla laboristo. Post 2 jaroj li iĝis konstruktisto en Pontiac. En 1923 li ekinstruis en universitato de State College, post 2 jaroj li akiris pli altan instruan rangon. En la jaro 1929 li plulernis en Dresdeno, dum li faris disertaĵon. Reveninta li instruis plu en State College, kie en 1936 li estis nomumita ordinara profesoro. En 1952 li fondis kontoron por disvastigi liajn inventaĵojn. Li havis pli ol 30 patentojn, inter ili la plej signifa estis "Optimizer". En 1957 li pensiuliĝis, tamen li restis plu aktiva. Li prelegvojaĝis ankaŭ en Eŭropo, en Budapeŝto en 1964, post 3 jaroj ankaŭ en Miskolc. Li okupiĝis pri dizeloj.
Modera vivostilo
Laike
La plej malnovaj spuroj troveblas en asketismo praktikita en greka filozofio, precipe stoikismo. Nuntempe, pli ofte ĝiaj praktikantoj apogiĝas sur aŭtoroj de la 19a jarcento, kaj eŭropaj (Leo Tolstoj kaj John Ruskin) kaj usonanoj (Henry David Thoreau). Ĉi-tiun vivmanieron reprezentas ekzemple la Komunumoj de la Arko de Lanza del Vasto, inspiritaj de Gandhi. Ĝi troviĝas ankaŭ en Kebekio sub la influo de pensuloj kiel Serge Mongeau.
Ernst Johann Schmitz
Schmitz estis konata pro siaj etendaj naturhistoriaj studoj, kaj en la insulo Madejro, kie li priskribis la speciojn de la Madejra palumbo kaj la Monaĥinpetrelo same kiel studis la lokajn formikojn, kaj en Palestino. Li estis inter la unuaj aktivaj jerusalemaj esperantistoj.
Referencoj
https://he.wikipedia.org/wiki/Esperanto
Modera vivostilo
Laike
La 18-ajarcenta franca klerisma filozofo Jean-Jacques Rousseau forte laŭdis la simplan vivmanieron en multaj el siaj skribaĵoj, precipe en du libroj: Discourse on the Arts and Sciences (1750) kaj Discourse on Inequality (1754).
Reduktante labortempon, konsumon kaj posedaĵon
Kelkaj homoj praktikas la teorion de simpla vivo reduktante sian konsumon. Reduktante la kvanton de mono konsumita por kovri elspezojn, la tempo elspezita por laboro ankaŭ povas esti reduktita. La tempo ŝparita povas esti dediĉita por helpi aliajn, aŭ ajnan alian celon. Aliaj homoj povas uzi la kroman tempon por plibonigi sian vivokvaliton, kiel homoj, kiuj interesiĝas pri arto aŭ iu ajn alia agado. Ĉi tio igas iujn homojn evoluigi principan reziston al mono, kiu igis iujn homojn vivi vivon sen mono.
Redukti elspezojn ankaŭ povas enkalkuli pliigon de la kvanto de ŝparaĵoj, kio povas permesi financan sendependecon kaj fruan emeritiĝon. Redukti la kvanton de posedaĵo kaj grandeco de hejmo povas krei certan specon de simpla vivo. La 100-aĵoj Defio, estas movado, kiu celas redukti la kvanton de la posedaĵo de homoj al 100 aĵoj, kun la intenco igi homojn vivi pli simplan vivon. La movado de malgrandaj domoj celas igi homojn vivi en pli malgrandaj domoj, kun malpli da poluado kaj malpli da konsumado.
Kreskiĝo de sendependeco
Unu maniero por levi sendependecon estas reiri al la tero kaj kreskigi vian propran manĝaĵon, tiel malpliigante vian dependecon je mono kaj la ekonomio. Tom Hodgkinson diras, ke la vojo al libera kaj simpla vivo estas ĉesi konsumi kaj komenci produkti. Arbarĝardenado, evoluigita fare de Robert Hart kiu kredis je simpla vivo, estas plant-bazita metodo de kultivado de manĝaĵo en teroj kun arbaraj trajtoj. La ideo de manĝa distanco, la distanco, kiun manĝaĵo vojaĝas de la momento, kiam ĝi estas produktita aŭ kreskigita al la manĝotablo, estas uzata de la subtenantoj de la simpla vivo por instigi homojn kreskigi sian propran manĝaĵon.
La ideo nuntempe akiras subtenon de la ne-ekstremisma sekvantoj, kiel pruvite en la libro 100 Mejla Dieto. Urbaj loĝantoj ankaŭ povas produkti certan kvanton da manĝaĵo por si helpe de florpotoj aŭ malgrandaj legomĝardenoj ene de siaj hejmoj. Tomatoj, laktuko, spinaco, pizoj, fragoj kaj kelkaj tipoj de kuracaj herboj povas prosperi en potoj kaj bedoj. Aliaj manieroj kultivi memfaritan manĝaĵon estas semĝermado de ŝoslegomoj, kiun iuj asertas estas aparte efika. Aliaj homoj parolas pri la tempodaŭro necesa por ke plantoj kreskas, kaj la nescio de homoj pri la temo. Ekzemple, unu brokolo bezonas 105 tagojn por kreski. Estas aliroj kiuj diras, ke homo devas agi en "faru vi mem", tiel ne fidante profesiulojn en la provizo de la necesaĵoj por la vivo.
Sinteno al teknologio
Homoj, kiuj kredas kaj praktikas simplan vivon, havas diversajn opiniojn pri teknologio. Usona politikisto kaj aktivulo Scott Nearing estis skeptika pri kiel la homaro uzus novajn teknologiojn, kiel ekzemple nukleaj armiloj. Tiuj, kiuj evitas ajnan teknologion, povas esti nomataj ludditoj aŭ novludditoj. Kvankam hodiaŭ la plej multaj subtenantoj de simpla vivo faras tion pro sekularaj motivoj, ekzistas multaj similecoj inter tiuj kiuj evitas teknologion kaj religiemajn grupojn kiel ekzemple la Amiŝoj. Tiuj, kiuj subtenas simplan vivon sed ne kontraŭas teknologion, ĝenerale vidas revoluciajn teknologiojn kiel ŝancon progresigi la simplan vivon al la averaĝa homo.
Ekzemple, ili asertas, ke Interreto povas malaltigi la karbona piedsigno de homo reduktante paperuzon kaj Telelaboro helpe de retaj komputiloj. Ili ankaŭ kuraĝigas la uzon de Ventoturbinojn por generi elektro al hejma uzado kaj eĉ vendi la pluaĵojn al la ĝenerala elektriza sistemo. Estas multaj kontraŭuloj de ĉi tiu aliro, kiuj parolas pri la kromefikoj de ĉi tiuj teknologioj, kiel tutmondiĝo.
Anarki-primitivismo
Anarki-primitivismo estas fluo en anarkiismo kiu kritikas la originojn kaj evoluon de civilizo. Primitivistoj asertas ke la transiro de ĉasado kaj kolektado al tradicia agrikulturo kaŭzis la formadon de klasoj, devigo kaj fremdiĝo. Ili subtenas revenon al la formo de vivo kiu antaŭis la establon de civilizo aboliciante industrion, kaj la labordividon kaj specialiĝon, kaj forlasante teknologion. Kvankam anarki-primitivismo ne postulas simplan vivon, sed nur forlason de certaj teknologioj, ekzistas proksima ligo inter la anarki-primitivisma kredo kaj simpla vivo.
Nizosilvio
La Nizosilvio (Sylvia nisoria) estas komuna kaj disvastigata specio de birdo de la familio de Silviedoj kaj de ties plej tipa genro nome Sylvia aŭ silvioj, kiuj estas grizecaj aŭ grizecbrunaj insektovoruloj.
Ĝi reproduktiĝas tra orienta Eŭropo kaj tra multe de moderklimata Azio. Lastatempe ĝi malpliiĝis en kelkaj areoj (inklude Germanion), pro habitatodetruo pro intensigita agrikulturo. Tiu malgranda paserina birdo estas tre migranta kaj vintrumas en orienta Afriko. Ĝi estas regula ĉe pasado tiom okcidente koim ĝis Britio kaj Irlando.
Tiu estas granda kaj fortika specio de silvio, 15.5-17 cm longa, ĉefe griza supre kaj blankeca sube. Maskla plenkreskulo estas malhelgriza (al malhelgrizbruna) supre, kaj horizontale tre striita sube, kio havigas al specio aspekton ege similan al tiu de Akcipitro aŭ Nizo de kio devenas la nomo en Esperanto, aliaj lingvoj kaj en la latina scienca nomo. La ino havas nur helan striadon. Junuloj ne havas striadon nek aliajn rimarkindajn distingilojn krom la grandon. La beko estas granda kaj hela en unua duono de la suba makzelo. La iriso estas tre hela kaj kontrasta kun la tre malhelgriza kapo. Ripoze en la flugiloj videblas du helaj strioj nome unu pli malgranda en ŝultro kaj alia pli longa meze, sub kiu videblas kutime du grandaj malhelaj flugiloj.
La Nizosilvio estas birdo de malferma kamparo kun arbustaro por nestumado. La nesto estas konstruita en malalta arbusto aŭ rubuso; la ino demetas 3-7 ovojn. Kiel plej parto de silvioj, ankaŭ tiu ĉi estas insektovora, sed ĝi manĝas ankaŭ berojn kaj aliajn mildajn fruktojn. La kanto de la Nizosilvio estas agrabla babilado kun multaj pli klaraj notoj kiel tiuj de la Merlo. La kanto povas esti konfuzata kun tiu de la Ĝardensilvio, sed ĝi estas malpli melodieca.
Tiu estas tre distinga palearktisa specio. La strieca subaĵo estas inter tipaj silvioj kunhavata nur de la Cipra silvio kiu havas nigran striadon kaj tute diferencan supran kolorbildon. La Nizosilvio ŝajne reprezentas antikvan stirpon de tipaj silvioj per si mem kaj ŝjne na havas proprajn proksimajn vivantajn parencojn en la genro (Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006).
Guagnano
Guagnano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Huta (Transkarpatio)
Huta (Гута, Unghuta) estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Huta situas sur deklivoj inter montoj kaj Uĵ.
Historio
La vilaĝo supozeble fondiĝis unuafoje en la 17-a jarcento kaj la fondintoj produktis vitron. Ĝis la 20-a jarcento la oficiala hungara loknomo estis nur Huta. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis la regionon kaj aranĝis tie aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Huta apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Incendio en moskva drogmalsanulejo (2006)
Incendio en drogmalsanulejo № 17 okazis en Moskvo, Rusio nokte la. La incendio, okazinta en dispensario de la malsanulejo, estis unu el la plej gravaj en Moskvo post la incendio en hotelo "Rossija". Pro la incendio pereis 46 homoj, pli ol 200 estis savitaj.
Laŭ oficiala versio, ĉi tiu incendio estis organizita forbruligo; krome, plejparto de homoj mortis pro tio, ke la elirejoj estis fermitaj.
Dum kelkaj jaroj en Rusio okazis ankoraŭ kelkaj gravaj incendioj en malsanulejoj.
34366 Rosavestal
34366 Rosavestal estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Brian D. Warner elde la Observatorio Palmer Divide en Colorado Springs (Koloradio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Rosa Vallee Warner (naskiĝinta Vestal, 1922–2002), patrino de la malkovrino, kiu kuraĝigis la intereson de sia filo por la astronomio depost ties plej juna aĝo, Ŝi ankaŭ inspiris aliajn per sia dumviva intereso kaj studis filozofion, religiojn kaj politikajn aferojn.
Indiga
La indiga estas la koloro de la farbo Indigo produktita el indigoplanto.
Ĝi estas inter blua kaj viola kun ondolongoj inter 425 nm kaj 450 nm.nm.
blua, indiga, viola:
Săliște (Băița)
Săliște [səliŝtje] (hungare: Szelistye) estas vilaĝo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 647 loĝantojn (rumanoj); en 1992 338. Ĝia unua skriba mencio estas en 1439. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Băița.
2216 Kerĉo
2216 Kerĉo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la "Urbo-Heroo" Kerĉo en Krimeo.
Mihăieni
Mihăieni [mihəjenj] (hungare Krasznamihályfalva], germane:Michelsdorf (Fürstendorf)) estas vilaĝo en Rumanio norde de Tăşnad. Administre ĝi apartenas al Acâş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 757 loĝantojn (hungaroj), en 1992 554 (67% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1380. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Rudisleben
Rudisleben estas laŭstrata vilaĝo je alteco de 256 metroj kaj urboparto de Arnstadt, Germanio, kun 926 enloĝantoj. Ĝi situas inter la arnstadt-a urbocentro sude kaj Ichtershausen norde, ĉe la eosta flanko de la rivero Gera. Sude de ĝi estas kelkaj lagetoj apartenantaj al ŝtongruzejo-betonfabriko kaj uzata ankaŭ de fiŝkaptistoj kaj naĝistoj. Ĉirkaŭas agrikulturaj terenoj, norde estas eta arbaro.
Historio
Rudisleben menciitis unuafojo en la 8-a jarcento kiel Rudolfeslebo. La hodiaŭa Preĝejo Sankta Johano estas de 1732. Ĝi konstruitis por anstataŭigi forbrulintan antaŭulan konstruaĵojn. La plej frapanta afero ĉe tiu ĉi barokaĵo estas krucforma projekciaĵo. En la 1.7.1999 ĝi iĝis parto de Arnstadt.
Dum la Dua mondmilito 311 eosteŭropaj laboristoj loĝantaj en tri tendaroj faris devigan laborojn en lokaj entreprenoj: ĉe la maŝinfabrikoj Mako kaj Scholz kaj ĉe armatur- kaj municifabriko Polte-Werke.
Politik, ekonomio, trafiko
Kvartalestro estas Joachim Lindner (ekde marto 2007) kiun helpis ses lokanoj. Rudisleben troviĝas ene de la arnstadt-a industrizono. Multaj etentreprenoj (ekz. Chema aŭ la flugmaŝinturbinfabriko N3). Krom vendejoj (konstrufakaĉethaloj, aŭtovendejoj) establiĝis la lastajn jarojn ankaŭ mezgrandaj entreprenoj, ekz. du produktejoj por sunĉeloj. En la vilaĝoparto je la alia flanko de la Gera-rivero estas Arnshall kie iam estis salejo kaj de kie venis ankaŭ la sanigsalo por la iama kuracurbo Arnstadt. En la centro estas eta vendejo, buĉisto, frizisto, floristo, infanvartejo kaj kelkaj gastejoj kaj pensionoj.
La vilaĝŝoseo kondukas sude al la landa ŝoseo en la direkto de Arnstadt kiel ankaŭ al la aŭtoŝosea (A71) alirejo kaj, norde, al Kirchheim. Inter 1966 kaj 1985 funkciis haltejo fervoja. Rudisleben situas rekte ĉe la Gera-biciklomigradvojo.
Envilaĝe aktivis kelkaj societoj (ekz. de la honoroficaj fajrobrigadistoj, kermesa societo, eklezia koruso). Ĉiun jaron okazis ĉepaske la malestino de la paska fajro, en majo la starigo de majarbo, la duan oktobrosemajnfinon kermeso. Ankaŭ piedpilkklubo noome SV Arnstadt Rudisleben reklamas la vilaĝon. Ekde julio 2014 funkcias en Rudisleben modernega porjunula prizono kun ĉ. 340 arestlokoj post ĝia fermo en eksa monakeja bieno apud Preĝejo Sankta Georgo (Ichtershausen).
Listo de ĉefprezidantoj de la franca Revizora Kortumo
La ĉefprezidanto de la Revizora Kortumo estas, en Francio, la plej supera juĝisto de la Revizora Kortumo, respondeca pri ĝenerala regado.
Rolo
Neforigebla juĝisto, li estas nomumita per dekreto decidita de la Konsilio de la ministroj.
La ĉefprezidanto difinas la ĝeneralan organizadon de la laboroj de la Revizora Kortumo : li disdonas la atribuojn de la Kortumo inter la sep ĉambroj kaj decidas pri la antaŭvida programo de la kortumaj laboroj.
Li sendas al la ministroj kaj prezidantoj de la kontrolitaj organizaĵoj la rimarkojn ellaboritaj de la ĉambroj, sendas al la Parlamento la raportojn, kiuj estis petitaj al ĝi kaj publikigas la raportojn, kiujn la Kortumo decidi publikigi..
Notoj kaj referencoj
En la Bulteno de la leĝoj, sur Google Books :
En la Oficiala Gazeto, sur Légifrance aŭ Gallica :
Audrius
Audrius estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la litova vorto audra (en traduko "ŝtormo"). La virinaj formoj estas Audronė kaj Audra.
Malsekherbejo
Humidherbejo aŭ malsekherbejo estas senlignoplanta  duonnatura biotopo kie kreskas  poacoj, junkoj, kareksoj kaj aliaj herbaj plantoj, kies grundoj estas influitaj en ties supra parto de la grundakvo kaj parte estas inunditaj. Malsekherbejo situas en rivervaloj, apud lagoj kaj en plataj kavaĵoj. Ili ekzistas en vastaj regionoj de Eŭropo kaj Azio.
En Mezeŭropo la malsekherbejo estas unu el la plej speciriĉaj biotopoj. Ili estas duonkulturaj formacioj, kiuj formiĝis sub homa uzado kiel agrikulturaj areoj por produkti furaĝon kaj substerkaĵon por la besttenado. Ili grave kontribuas al la mezeŭropa kulturpejzaĝo. Ili devas esti uzataj, alikaze sur ili kreskos unue altaj staŭdoj, poste arbedoj ka arbustoj kaj fine arboj. Malsekherboj ankaŭ estas nomataj „marĉherboj“.
Estiĝo de malsekherboj
Laŭ la ĝenerala scio la pejzaĝo de Mezeŭropo estis kun mallongaj interrompoj ĝis en la mezepoko el mozaiko de arbaroj, senarbejoj, marĉoj kaj akvejoj. Tipaj herbejaj plantoj tial nur povis kreski kie grandaj plantmanĝantoj (megaherbovoroj) kiel alko, bizono, sovaĝaj ĉevaloj aŭ uro tenas la pejzaĝon libere kaj kie apud grandaj riveroj inundoj ne permesas kreskon de arbaroj. Ĝis tiam la homo nur influis la pezaĝon ĉirkaŭ la setlekoj. Pro la kresko de la homa popolacio krekas ankaŭ la uzado de la arbaroj kiel komunarbaro. paŝtarbaro aŭ senarbarigo havas kiel rezulton pli kaj pli da senarbaraj areoj.
Ekestis grandaeraj apertaj kaj parksimilaj pejzaĝaj regionoj (vidu la tiutempa pentraĵo dekstre). Dum la jarcentoj tielmaniere evoluiĝas duonnaturaj ekosistemoj. Sur humidaj ĝis malsekaj areoj evoluiĝis malsekherbejoj. En la 18a jarcento tiaj herbejoj estis ankoraŭ vaste dusvastigitaj vivejoj en Mezeŭropo. La uzformoj agroj kaj verdejoj kondukis al la ŝanĝo de la specio-spektro de bestoj kaj plantoj, respektive al la pligrandigo de la biologia diverseco kompare kun naturaj pejzaĝoj.
Lokaj faktoroj
Malsekherbejoj ekzistas en humidaj malaltaĵoj kaj en malgrandvaste ankaŭ en malsekaj deklivoj kaj altebenaĵoj. Malsekherbejoj troviĝas en ĉiu altecŝupoj de la malaltebenaĵoj ĝis la alpaj zonoj. El la faktoroj klimato, akvomastrumado kaj grundo rezultas malsimilaj plant- kaj bestsocioj, tamen la uzo estas pli grava ol la situo.
Akvomastrumado
Malsekherbejoj distingiĝs de la cetera verdejoj pro ilia humideco. Ili minimume dum parto de la jaro havas altan grundhumidecon de fontakvo ĝis stagnanta grundakvo, parte ili ankaŭ estas inunditaj. La granda humideco daŭras longe kaj nur estas interrompita de somera sekiga fazo.
La portempa troo de akvo en la radikzono de la grundo kongruas kun oksigenmanko por la radikoj, kiu rezultas al damaĝoj ĉe la plantradikoj (radikspirado) kaj redukto de la kresko. La plantoj tie havas ofte specialajn adaptiĝmekanismojn por la akvotroo. Ekzemple multaj specioj posedas specialajn kavohistoj (aerenkimo) per kiu la radikoj estas prizorgata kun ekstergrunda aero aŭ ili havas specifajn vojojn de  metabolo, kiu ne bezonas oksigenon. Tiaj plantoj havas avantaĝojn kompare aliaj plantoj tie.
Grundoj kaj nutraĵprizorgado
La grundoj de malsekherbejoj estas glejoj, pseŭoglejoj kaj parencaj apudriveraj grundoj respektive  anmora grundo kaj  pluvmarĉoj kun malsimilaj bazo- kaj nutraĵkvantoj. Multaj plantspecioj de malsekherbejoj evoluiĝis specialajn mekanismojn de adaptiĝo al manko de nutraĵoj. Por uzi la malmultajn nutraĵojn en la grundo komplete ili traradikumas la grundon intensive formas rezervorganojn (rizomoj, tuberoj) kaj havas internan und cirkulan sistemon por restoki nutraĵojn en grundajn rezervorganojn por poste rapide uzi tiujn ŝtofojn.
Signifo de la uzado
Oni distingas du uzformojn ĉe malsekherbejoj. Ĝi povas esti falĉita nur unufoje jare aŭ dufoje jare. La unufoje falĉo okazas en aŭtuno. Sur nutraĵriĉaj herbejoj oni povas dufoje jare falĉi en printempo kaj en malfrua somero.
La falĉo estas necesa por konservi la karakteron de herbejo. Per falĉo lumŝatantaj kaj malaltekreskantaj plantoj ricevas eblecon por kreski. Tio favoras la diverseco de la specioj plantaj kaj bestaj.
Tipoj de malsekherbejoj kaj vetaraĵo
La plantkovraĵo de nutraĵriĉaj humid- kaj malsekherbejoj estas karakterizataj grandparte de gresoj aŭ de pli aŭ malpli granda parto de altaj herbaj plantoj. Oni distingas la sterkitaj aŭ nutraĵriĉaj „humidaj kaj malsekaj herbejoj “ kun la gvidplanto Calthea palustris kaj la nesterkitaj „molinio- kaj knidio-herbejoj“ (Molinion caeruleae, Cnidion dubii)
Marĉa-kaltro- herbejo
Tipaj specioj estas la nomdonanta specio marĉa kaltro (Caltha palustris), olea cirsio (Cirsium oleraceum), hirthara ĉerofilo (Chaerophyllum hirsutum), arbara skirpo (Scirpus silvaticus), oficina sangvisorbo (Sanguisorba officinalis), ordinara bistorto (Polygonum bistorta) und eŭropa trolio (Trollius europaeus) respektive jenaj montroplantoj por malseka grundo: herbeja kardemeno (Cardamine pratensis), kukolflora likeno (Lychnis flos-cuculi), rivera geumo (Geum rivale), arbara angeliko (Angelica sylvestris) kaj orkidacoj, ekzemple larĝfolia daktilorizo (Dactylorhiza majalis).
Molinio-herbejo
Nutraĵmalriĉaj molinio-herbejoj estas relative densaj, altvaloraj herboriĉaj herbejoj sur bazoriĉaj, humidaj ĝis alternante humidaj nesterkitaj grundoj.
Tipaj specioj tie estas la nomdonanta specio blua molinio kaj alta molinio (Molinia arundinacea) kaj jenaj montroplantoj por humidaj kaj nutromalriĉaj grundoj kiel eĝa ajlo (Allium angulosum), asklepiada gentiano (Gentiana asclepiadea), sibrika irido (Iris sibirica), herbej sukciso (Succisa pratensis) kaj rekta potentilo (Potentilla erecta).
Cnidium-herbejo
Knidio-herbejoj estas alterne maskeaj apudriveraj herbejoj kaj troviĝas ankaŭ en la tajgo-zono, kiu ofte regule estas inundataj en printempo. Tipj plantoj estas por tiuj ekstensive uzata herbeja tipo Cnidium dubium. Tiu herbeja tipo troviĝas en Eŭropo precipe en Aŭstrio, Francujo kaj Germanujo.
Tipaj specioj de tiu biotopo estas la nomdonanta specio ordinara silaŭmo (Silaum silaus), marĉa latiro (Lathyrus palustris), tinktura serutelo (Serratula tinctoria), lancfolia skutelario (Scutellaria hastifolia), oficina gratiolo (Gratiola officinalis) kaj persikfolia violo (Viola persicifolia).