cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rosa Giacinta Badalla
"Muzikaj kapabloj kaj belaj kantvoĉoj estis tiel valoraj, ke monaĥejoj eĉ povis oferti rabatojn pri dotoj de talentaj monaĥinoj, kaj decaj religiaj domoj akceptis knabinojn de modesta origino," diras Silvia Evanegisti en sia libro ‘Monaĥinoj: Historio de la vivo de la virinaj konventoj’.
La plej famaj muzikistinoj de tiu epoko estis izolitaj monaĥinoj kiel Rosa Giacinta Badalla, Claudia Sessa, Claudia Rusca, Chiara Margarita Cozzolani kaj multaj aliaj. La demando estus kiamaniere ilia virgeco, ilia klostro estis, aŭ ne, fundamenta por la muzika esprimo de ilia religia pieco kaj ilia muzika stilo.
La virina konvento Santa Radegonda estis tre konata kaj floris muzike, parte por ke ĝi situis en diocezo regata de la ĉefepiskopo Borromeo, kies kredo estis ke "kanti sanktajn kaj tute spiritajn aferojn ... estas dia laŭdo."
Rosa Giacinta Badalla havis nur unu presitan kolekton, Motetti a voce sola (1684, Venecio), libro de solmotetoj, eldonita kiam ŝi estis iom pli ol 20 jaraĝa.
Ŝia kompona tekniko estis unika por ŝia tempo; kaj ŝia stilo elstaris kiel "rimarkinda inter milanaj solmotetaj libroj pro ŝia evidenta voĉa virtuozeco, inspira originaleco kaj pruvita teknika konsisto." diras Robert Kendrick pri Badalla en sia eniro de Grove Music. Krome tiuj motetoj elstaras pro la ofta uzo de ostinataj figuroj kaj iuj surprizaj moduladoj.
Ekzistas ankaŭ du pluvivaj sekularaj kantatoj, kiel atesto al la praktikado de sekulara muziko ene de la muroj de Sankta Radegonda. Ili estas ‘Vuò cercando’ (ĉ. 1680)  kiu estas sinsekvo de mallongaj arioj da capo intermetitaj kun recitativo, kaj ‘O fronde care’ (ĉ. 1695), por kiu ankaŭ Badalla skribis la tekston, estas pli vasta peco kun mallongaj melismoj, ripetantaj basaj ŝablonoj kaj instrumenta simfonio.
La kolekto de motetoj de Rosa Giacinta estas plia atesto pri la muzika reputacio kaj surpriza kompona fantazio de klostritaj fratulinoj de tiu monaĥejo. Oni povas kompreni la altajn famon kaj potencon de la Monaĥejo Sankta Radegonda, konsiderante, ke tiuj komponistinoj komponis en tempo, kiam monaĥejoj ankoraŭ estis submetitaj al la malpermeso de polifonio.
Ni bonŝancas, ke ĉi tiuj verkoj de Badalla kaj aliaj monaĥinoj restas ĉe ni hodiaŭ, kaj espereble pli el ili iam troviĝos en la keloj de virinaj konventoj. La verko de tiaj talentaj komponistinoj meritas pli vastan spektantaron.
Incahuasi
Incahuasi ([iŋkaˈwasi]; en keĉua Inkaŭasi aŭ Inka ŭasi, inka Inkao, ŭasi domo, "Inkaa domo") estas vulkana monto en Andoj de Sudameriko. Ĝi situas ĉe la limo de la argentina provinco Katamarkio, kaj la Regiono Atakamo de Ĉilio. Incahuasi havas pintan alton de 6 621 m super marnivelo.
La vulkano konsistas el 3.5 km larĝa kaldero kaj du stratovulkanoj. Kvar piroklastaj konusoj estas situaj je 7 km nordoriente kaj produktis bazaltajn-andezitajn lafofluaĵojn kiuj kovras areon de 10 km².
E kun nombro
Litero E kun nombro havas plurajn signifojn:
James Hillman
James Hillman (naskiĝis la 12-an de aprilo 1926, mortis la 27-an de oktobro 2011) estis usona psikologo loĝanta en Konektikuto, kiu publikigis multajn verkaĵojn pri profunda psikologio. Li kritike rilatis al psikologio de Carl Gustav Jung, kies psikologio estas nomata politeisma. Tamen evoluigata de li ekde pli ol 40 jaroj arketipa psikologio elkreskas laŭ certa grado el atingaĵoj de Jung, kies disĉiplo li estis kaj poste dum longa tempo direktoro de la Instituto de C.G. Jung en Zuriko), kvankam – en sia ĉefa parto – ampleksas pensfadenojn decide kontraŭajn al la analiza psikologio.
La koncepto pri animo estas centra temo de ĝuste ĉiuj verkoj de James Hillman. Oni tamen vane provus serĉi ĉe li iun unusignifan, faritan konforme al detalaj postuloj difinon de la termino aŭ prefere de tiu ĉi fenomeno. Hillman tamen plurfoje diras, ke la animo estas baza bildo kaj fundamenta metaforo de ĉiu vera psikologio. "Parolante pri la animo", li skribas, "antaŭ ĉio mi pensas pri certa perspektivo, kaj ne substanco; prefere vidpunkto, kaj ne la objekton mem". Aliloke li aldonas, ke la animo estas "nekonata faktoro, kiu transformas eventojn en travivaĵojn kaj ebligas sperti la amon". Li karakterizas ankaŭ animon verkante pri ties intima ligo kun la morto kaj patologio, pri ĝia religia (tamen malproksimaj de ortodokso) deveno kaj pri ĝia imaga, bilda naturo.
Ĵu Ronĝi
Ĵu Ronĝi (en ĉinaj karaktroj 朱镕基, en tradiciaj karaktroj 朱鎔基, pinjine Zhū Róngjī, laŭ sistemo Wade-Giles Chu Jung-chi; naskiĝis la 20-an de oktobro 1928 en Ĉangŝa, provinco Hunano, Ĉinio) estas politikisto de la Popola Respubliko Ĉinio.
Ekde 1949 li membras en la Komunista Partio de Ĉinio. Inter la jaroj 1947 kaj 1951 li studis en la Tsinghua-universitato en Pekino.
Inter 1987 kaj 1991 li estis urbestro de Ŝanhajo. En 1992 li iĝis vica ĉefministro en la Ŝtata Konsilio de la Popola Respubliko Ĉinio, kaj en 1998 ties ĉefministro. Krome li inter 1993 kaj 1995 estis prezidanto de la Centra Banko de Ĉinio.
En 2003 li pro maljuneco demisiis el la posteno de ĉefministro. Lia posteulo iĝis Ŭen Ĝiabao (Wen Jiabao).
Signo (semiotiko)
En la semiotiko, signo estas io, kiu reprezentas ion alian. Tiu reprezento nur povas esti komprenata de iu, kiu konas la signifon de la signo.
Notkomposta programaro
Notkomposta programaro estas uzantoprogramaro por notskribado per komputilo, kiu aparte okupiĝas pri la modelkoncepto de nototeksto. Male al sekvencigaj programaroj la pezocentro ne kuŝas en la prilaborado de muziko por si mem, malfone staras precipe la grafike korekta kaj samtempe legebla notbildo.
Programaroj kaj uzadokampoj
Malpli ampleksaj, sed ofte malpli kostaj programaroj ekzistas grandnombre. En la germanlingvaj landoj kaj regionoj grandas la uzantaro de capella. Kelkaj programaroj specialiĝas pri malvastaj uzantaroj kiel tiuj de aranĝistoj aŭ gitaristoj. Kadre de populara muziko ĉefe sekvencigaj kaj aŭdiaj programaroj kun integritaj notkompostaj funkcioj trafis sur vastan uzadon. La eldoneblecoj kaj la atingebla kvalito de la notbildo tamen restas malantaŭ specialigita notkompostaj programaroj.
Inter la liberaj notkompostaj programaroj troviĝas multaj, kiuj male al komercaj produktoj ne proponas grafikajn uzantinterfacojn. Uzanto komence faras tekstdosieron, kiu enhavas la kompostendan muzikon en formo de enigokodo. La programaroj legas (kiel TeX-tekstkompostsistemo) ĉi tiun tekstdosieron kiel enigokodo kaj el tiu generas grafikan eldondosieron. LilyPond estas la plej ampleksa reprezentanto de ĉi tiu kategorio.
Inversa elemento
Inversa elemento aŭ inverso estas ĝeneraligo de inverso de nombro.
(S, ) estu magmo (t.e. aro S kun interna duvalenta operacio ) kun neŭtrala elemento e. Elemento x nomiĝas inversa elemento por elemento y, se validas du kondiĉoj:
Se por la operacio  oni uzas simbolon  kaj ĝi havas adician karakteron, tiam la inversan elementon oni nomas kontraŭa elemento, simbole: -x.
Por inversa elemento de miltiplikecaj operacioj oni kutime uzas notacion  x^{-1}.
Unuflanka inversa elemento
Se estas plenumita nur unu el la supraj kondiĉojn, tiam oni parolas pri maldekstra inversa elemento (unua kondiĉo) kaj dekstra inversa elemento (dua kondiĉo).
Rimarku: elemento povas havi multajn diversajn (mal)dekstrajn inversojn. Tamen se la operacio estas asocia kaj elemento x havas kaj maldekstran kaj dekstran inversojn, tiam ili estas egalaj, t.e. la elemento x havas unikan inverson.
Ekzemploj
La lasta ekzemplo pruvas, ke ne por ĉiu elemento nepre ekzistas inversa elemento: la nombro nulo ne havas inversan elementon rilate al multiplikado.
Embajadores (metroo de Madrido)
Embajadores (Ambasadoroj) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la Rondaĵo de Embajadores inter distriktoj  kaj Arganzuela.
La stacio estis malfermita la.
Ixtlahuacán
Ixtlahuacán estas unu el la 10 komunumoj de la meksika subŝtato Colima, kiu situas en la centro-okcidenta parto de Meksiko ĉe la pacifika oceano, ĉirkaŭ 500 kilometroj okcidente de la urbo de Meksiko (aere). La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas Ixtlahuacán. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 06006.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4759 loĝantojn. El tiuj estis 2333 viroj kaj 2426 virinoj. La komunumo havas surfacon de 468,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1900 metroj super la marnivelo.
Klimato
La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4668 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 19 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,41 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Le Stade - Gare (Tramtransporto en Parizo)
Le Stade - Gare estas estonta haltejo de tramvojo T1, situanta en Colombes, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Madhu Purnima
Modhu Purnima (মধু পূর্ণিমা, laŭvorte 'miela plena luno') estas Budhisma festivalo celebrata ĉefe en Bangladeŝo, ĉefe en la regiono de Ĉitagongo. Ĝi okazas la tagon de plenluno en la bengala monato Bhadro (Aŭgusto/Septembro).
Tiun tagon rememoras okazon en kiu Budho retiriĝis al naturo de la arbaro Parilejja por alporti pacon inter du kverelantaj frakcioj de disĉiploj. Laŭ legendo, simio kaj elefanto nomita Parilejjaka nutris lin dum tiu tempo, la elefanto alportante al li fruktojn kaj la simio alportante abelujon. La simio estis tiom ekscitita kiam Budho akceptis lian donacon ke li eksaltis el arbo al arbo ĝis falis mortinta. Tamen, li estis tuje revivigita kiel Tavatimsa rezulte de sia malavaremo.
Mielo ludas gravan rolon en tiu festivalo Madhu Purnima, celebrata kaj en Barato kaj en Bangladeŝo.
Dave Douglas
Dave Douglas (24a de Marto, 1963) estas usona ĵaz-trumpetisto kaj komponisto kies muziko derivas el ĵazo, klasika muziko, popola muziko, elektronika muziko kaj klezmero.
Ekde 1993, Douglas registris pli ol 40 albumojn kiel bandestro. Li estis produktorinta pli ol 50, inklude ĉiujn albumojn publikigitajn de sia sendependa firmao, Greenleaf Music. Li ankaŭ ludis kaj registris kun dekduoj da muzikistoj en ĵazaj kaj popolaj ĝenroj kaj estis membro de la SFJAZZ Collective kaj de variaj ensemboj de John Zorn. Kun siaj propraj grupoj, Douglas pioniris novaj stilojn por la trumpeto en ĵazo. Plej ĵuse, li esploris kunlaboroj ĉe moderna danco, spoken word/poezio, kaj kino.
Douglas estis artdirektoro de la ateliero Banff Workshop en Ĵazo kaj Kreiva Muziko el 2002 al 2012. Li estas kunfondinto de la Festival of New Trumpet Music – ne-profitcela organizo kiu eltenas novajn kaj pionirajn trumpetlaborojn tra ĝenroj, kaj komunumoj – kiu okazas ĉiujare en Novjorko.
20526 Bathompson
20526 Bathompson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Blake Alexander Thompson, finalisto en 2004 de la scienca konkurso de mezlernejoj Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Ft. Clarke Middle School de Gainesville (Florido, Usono).
Stratspektaklo
Ekde socia vidpunkto tiu kutimo respondas al diversaj medioj kaj necesoj. Ekzemple en vilaĝoj tiaj spektakloj estas pli malkutimaj kaj eksterordinaraj, ekzemple cirko aŭ kino dum la 20a jarcento. Pli strata kaj kutima estas tipaj spektakloj kiel muzika (per trumpeto) dancado de kaprino, tre ofte farita de ciganoj. En urboj tiu kutimo estas pli kaj pli ofta, eĉ en kelkaj lokoj oni malpermesas tiun agadon. En specifaj lokoj (placoj, kvartaloj, ktp) estas vere la plej interesa viglilo kaj estas protektata de la aŭtoritatoj; foje eĉ turisma allogaĵo.
Lastarria
Lastarria estas vulkano kiu kuŝas sur la landlimo inter Ĉilio kaj Argentino. Ĝi estas parto de Centra Vulkana Zono, unu el la kvar segmentoj de la vulkana arko de Andoj. Kelkaj vulkanoj estas situaj en tiu ĉeno de vulkanoj, kiu estas formata pere de subdukcio de la Plato Nazca sub la Sudamerika plato.
Lastarria estis formita de du vulkanaj konstruaĵoj kaj unu akcesora lafoflua kampo. Ne estis registrita erupcia aktiveco, sed la vulkano montras fortan fumarolan aktivecon. Ĝi estis konstruita sur la pinto de pli malnovaj vulkanaj rokoj kaj montras kaj andeziton kaj daciton.
Tiu vulkano ricevas sian nomon honore al José Victorino Lastarria (1817-1888), ĉilia politikisto kaj revoluciulo.
F kun nombro
Litero F kun nombro havas plurajn signifojn: Astronomio F0 ... F9 estas spektraj klasoj de steloj.
Visonta
Visonta [viŝonta] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Gyöngyös.
Historio
La unua mencio devenis el 1279 en formo Vysonta. En la 1960-aj jaroj oni trovis ligniton, kiun oni minas surface. Baze de tio centralo ekfunkciis, kies nomo estis Gagarin. Iom for oni kultivas vinberon.
Distrikto Gmunden
La distrikto GMUNDEN (germane: Bezirk Gmunden) troviĝas en la sudokcidenta parto de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Gmunden. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mesĥetio
Mesĥeti estas historio-geografia regiono en suda Kartvelio, en la elfluo de la rivero Mtkvari (Kura). Dum mezjarcentoj ĝi estis lulilo de nacia renesanco, kovrita de granda aro de kristanaj arkitekturaj monumentoj. Oni konsideras, ke fama poeto Ŝota Rustaveli, originis de ĉi tiu regiono. Nobeluloj de Mesĥeti ĉefrolis en la unuigaj procesoj de la lando.
De 16-a jarcento estis okupita de Turkio. En 1829 unu triono de la teritorio aŭ modernaj provincoj Samcĥe kaj Ĝavaĥeti, estis aligita al Rusia Imperio, aliaj provincoj (Tao, Klarĝeti, Speri, Kola, Artaani, Ŝavŝeti) restis en la konsisto de Osmana Imperio. Post la rusa-turka milito de 1829-31 jaroj okazis grandaj elmigradoj: anstataŭ muzulmanaj kartveloj, kiuj estis forpelitaj al centraj regionoj de Turkio, oni venigis ĉi tie armenojn kaj kurdojn el Orienta Turkio.
Moderna Mesĥeti nun prezentas du provincojn kun enmiksita kartvela-armena loĝantaro. Gravaj urboj estas Aĥalciĥo kaj Aĥalkalako. La plimulto de lagoj de Kartvelio estas arigita ĉi tie: Paravani, Tabackuri, k.a. Rimarkindaj vidindaĵoj estas: kaverna urbo Vardzia (12-a jc), temploj Safara, Ĥertvisi, Zarzma, fama ripozejurbo Borĝomi kaj centro de vintraj sportoj Bakuriani.
Marron Curtis Fort
Fort kreskis en New Hampshire. Dum la jaro 1957 li komencis studojn de germanistiko, anglistiko, nederlandistiko, skandinavistiko kaj matematiko en la universitato Princeton, kaj daurigis la studojn ekde la jaro 1961 en la universitato de Pensilvanio. Post tiam li venis al Germanio kaj en Frajburgo pretigis lingvistikan doktorigan tezon pri la platdiĉa lingvo de la urbo Vechta en okcidenta Malsupra Saksio. Tra la esperantisto Franz Ostendorf (naskiĝis la 25-an de aprilo 1930, mortis la 29-an de marto 2013) li konatiĝis kun la familio Pusch, el kiu poste kreskis pluraj aktivuloj de Esperanto, kaj tra ĝi kun la lingvoinsulo de la saterfrisa lingvo. Reveninte al Usono, li inter 1969 kaj 1985 estis profesoro pri germanistiko en la universitato de New Hampshire. Dum tiu periodo li dufoje, dum 1976/1977 kaj 1982/1983, por po kelkaj monatoj estis gasta profesoro en la universitato de Oldenburg.
Ekde la jaro 1986 li komplete vivas en Germanio kaj laboras en la universitato de Oldenburg en la lingvistika fako pri la platdiĉa kaj saterfrisa lingvoj. Li forte engaĝiĝas por la vivteno de la saterfrisa - nuntempe la plej eta oficiala malplimulta lingvo de Germanio. Sed ankaŭ la platdiĉa kaj altgermana lingvoj estas liaj sciencaj terenoj. Dum 1991 li por tiu engaĝiĝo ricevis la honoran medalon de la pejzaĝo Oldenburgio. En aŭtuno 2003 profesoro Fort pensiiĝis. Nun li vivas en Leer.
NGC 4888
NGC 4888 (aliaj indikoj — MCG -1-33-66, VV 680, PGC 44766) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jour de fête (filmo)
Jour de fête (Festo-tago) estas franca filmo de Jacques Tati aperinta en 1949.
Temo
Foiranoj alvenas etan pacan vilaĝon nomitan Follainville. François, poŝtisto, spektas en kinejo raportaĵon pri poŝto en Ameriko. Li decidas modernigi disdonon de poŝtaĵoj.
Pri la filmo
Jacques Tati kaj lia amiko kaj kunlaboranto Henri Marquet rifugis en farmo en la ĉirkaŭaĵoj de Sainte-Sévère-sur-Indre, ĉirkaŭ 1943, kie ili restis dum pluraj monatoj. En tiu loko, kiun li bone konis, Jacques Tati filmos sia filmon Jour de fête en 1947.
En sia kurtfilmo L'École des facteurs (1947, daŭro: 13 minutoj), Jacques Tati kreis sian figuron de François, poŝtisto, kiu reaperis en Jour de fête. Cetere poŝtisto jam ludis roleton en kurtfilmo Soigne ton gauche (1936, daŭro: 12 minutoj), kies scenaron redaktis Jacques Tati.
Jour de fête devus esti unu el la unuaj koloraj postmilitaj francaj filmoj, kun Le Mariage de Ramuntcho (1947) de Max de Vaucorbeil, filmita per stokoj da Agfacolor kaptitaj post la liberigo, kaj La Belle Meunière de Marcel Pagnol (aldona procedo Rouxcolor). La firmao Thomson-Houston proponis al Jacques Tati uzi novan procedon, nomitan Thomsoncolor, por kiu ili havigis filmbendon kaj teĥnikan helpon. Tiam, la procedo Technicolor ankoraŭ ne estis uzata en Francio, la sola eŭropa laboratorio troviĝis en Britio, kaj la multkosto de la procedo superis la financajn eblecojn de la francaj produktoj dum la postmilita manko.
Jacques Tati kaj lia produktoro Fred Orain akceptis la oferton de Thomson, tamen sekvante la konsilojn de ĉef-operatoro Jacques Mercanton, la kolora filmado estis «dublita» per nigra-blanka filmado, kio savis la filmon, ĉar Thomson montriĝis nekapabla riveli kolorajn kopiojn laŭ la originala materialo. Tiu aldona procedo uzis vaflitan filmon, la optikaĵo de la kamerao estis ekipita de ruĝa-verda-blua filtrilo, kiu efektivigis trikromian selekton sub formo de lini-reto sub la vaflaĵo.
Ford 999
La Ford 999 estis varmarko ligita al du distingaj sed similaj kur-aŭtoj konstruitaj de Henry Ford dum la komenco de la 20a jarcento. Kvankam ili naskiĝis kiel separataj entoj, ili estis mekanike preskaŭ identaj kaj kelkaj partoj (kaj finfine ankaŭ nomoj) estis interŝanĝataj se necese, kio faris la identecojn kaj la sekvojn nesepareblaj. Henry Ford havis dekomencan intereson en konkurencaj aŭtoj, kaj konstruis kaj ŝoforis en 1901 aŭtomodelon de 26 ĉevaloj (19 kW) kiu venkis en kurkonkurenco kontraŭ Alexander Winton kaj aliaj defiantoj. Pro tiu afero kaj konkurencoj ĝenerale Ford kreis la entreprenon Henry Ford Company.
Jour de fête (filmo)
Pri la filmo
La filmo aperis en Parizo en 1949 kaj renkontis sukceson. Tamen Jacques Tati ĉiam bedaŭris ne povi prezenti sian verkon en koloro. Dum filmado, li zorgis farbi la pordojn de domoj per griza farbo kaj vesti la vilaĝanojn per mallumaj koloroj. tiel, li intencis evidentigi la alvenon de foiranoj, kiuj alportis gajecon kaj koloron en la vilaĝon. Tiu teĥnika malsukceso probable pelis lin imagi alian solvon. En 1961, laŭ peto de Bruno Coquatrix, li muntis «Jour de Fête à l'Olympia», spektaklon kiu kombinis scenojn de muzik-halo kun eltiraĵoj de sia filmo. Tiuokaze, kelkaj scenoj estis parte koloritaj per procedo konata sub la nomo «ŝablono».
Tiu eksperimento kuraĝigis lin aperigi novan version de la filmo, kun koloraj enmetoj, kiu estis prezentita al publiko en kinejo L'Arlequin en 1964. Scenoj estis denove filmitaj kaj enhavis novan personon: pentristo, kiu utilis kiel recitanto, kaj pravigis la alvenon de koloro en la filmon. La sonbendo estis tute re-registrita sur magneta filmbendo.
Historio ne haltas tiam. En 1988, Sophie Tatischeff, muntistino kaj filino de Jacques Tati, kaj François Ede, ĉef-operatoro, komencas zorgeman laboron de restaŭrado kaj muntado ek de la originala materialo, kiu estis konservita. La optika sistemo, kiu ebligis akiri la redonon de koloroj estis rekonstruita kaj ebligis pli ol kvardek jarojn post la filmado retrovi la originalajn kolorojn. La restaŭrado de tiu neeldonita versio estis prezentita al publiko la, dum malfermo de la celebrado de centa datreveno de kino.
Anektodoj
En la filmo Les Triplettes de Belleville la Triplettes spektas Jour de Fête en sia lito; maniero por la reĝisoro omaĝi al Jacques Tati.
G kun nombro
Litero G kun nombro havas plurajn signifojn:
Birori
- jen itale, sarde Bìroro - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Andreo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Hermannplatz
Hermannplatz estas placo kaj metrostacio en Berlino (linioj / )
Joe LaBarbera
Joseph James LABARBERA (* 22-an de februaro 1948 en Mount Morris en Novjorkio) estas a ĵaza frapinstrumentisto kaj komponisto, fama kiel membro de la lasta triopo de Bill Evans.
Vivo
Joe LaBarbera estas la pli juna frato de saksofonisto Pat LaBarbera kaj de trumpetisto kaj aranĝisto John LaBarbera. Li lernis de sia patro ludadon de frapinstrumentaro, klarneto kaj saksofono, muzikis en la familia bando kaj studis ekde 1966 du jarojn ĉe Konservatorio Berklee je Bostono ĉe Alan Dawson, Charlie Mariano, John LaPorta kaj Herb Pomeroy. Post tio li ludis du jarojn en armebando en Fort Dix, Nov-Ĵerzejo. Dum la 1970-aj jaroj li muzikis kun Gap Mangione (1970), en la kvaropo de Chuck Mangione (kun interrompoj ekde 1972 ĝis 1979) kaj ekde 1971 ĝis 1973 ĉe Woody Herman. Kiel liberprofesiulo li laboris en Novjorko i.a. kun Phil Woods, Art Farmer, Jim Hall, Gary Burton, Art Pepper, John Scofield, Bob Brookmeyer kaj Toots Thielemans. En 1979 aperis lia unua muzikalbumo je propra nomo („Coincidence“). Ekde 1978 li estis du jarojn kun basisto Marc Johnson en la lasta triopo de Bill Evans. Post tio li muzikis en la 1980-aj jaroj i.a. kun kantisto Tony Bennett (dum 12 jaroj), Jim Hall, Phil Woods, Conte Candoli, kaj Scott Hamilton. Ekde 1986 li instruis ĉe la Ŝtata Universitato je Arizono kaj ekde 1993 ĉe la Kalifornia Instituto de la Artoj en Valencia ĉe Los-Anĝeleso (kie li loĝas ekde 1987), sed li ankaŭ instruis ĉe multaj aliaj lernejoj kaj en la kurso „Bud Shank Jazz Workshop“ en Port Townsend en Vaŝingtonio. Li muzikis ekde komence de la 1990-aj jaroj kun propra kvinopo kaj ekz.kun Billie Mays, Randy Brecker, [ddie Daniels, Alan Broadbent, Kenny Wheeler, la bando Baseline (kun John Abercrombie kaj Hein van de Geyn), Bud Shank (koncertvojaĝo en Sudameriko), Lee Konitz (koncertvojaĝo en Japanujo), Diane Schuur, kun la WDR Big Band kaj kun sia frato Pat en la bando J.M.O.G.
En 1999 li fondis kun Tom Warrington, Larry Koonse kaj Clay Jenkins la diskeldonejon „Jazz Compass“, kie ankaŭ aperis lia unua sonregistraĵo je propra nomo („The Joe LaBarbera Quintet Live“).
Signo
Signo povas signifi
Laŭ Francisko Azorín signo estas Io ajn perceptebla (streko, desegnaĵo, figuro, bildo, objekto, gesto), kiu elvokas en la apirito ideon pri alia afero; ekstera distingilo. Li indikas etimologion el la latina signum, signo (signo). Kaj li aldonas la terminojn signi, por distingigi iun aŭ ion per signo; algebra signo, topografia signo, astronomia signo.
Mega Rock in die Ferien
Mega Rock in die Ferien estis muzikfestivalo de Zeitungsgruppe Thüringen, kiun organizis la agentejo Semmel Concerts kaj kiu allogis pojare ĉ. 10000 vizitantojn. De 2002-05 la radistacio MDR Jump respondecis, ekde 2006 la radistacio Antenne Thüringen.
Historio
Ĝi okazis ekde 1999 je la komenco de la someraj fermioj ĉe la Foiro de Erfurto kaj celis specife la pli junajn gelernantojn. Pro financaj kialoj la koncertserio devis ĉesi en 2013.
Malgraŭ la nomo la fokusoj metitis ekde la komenco ne sur rokmuzikon sed sur popmuzikon ŝatatan de la homaj amasoj. Prezentis sin kaj jam sukcesintaj artistoj kaj novaj. Por ekzemplo, en 2005 la muziktrupo Tokio Hotel tie ĉi havis sian unuan grandan sinprezentadon
Oldenburgo
La universitata urbo kaj eksa rezidejo de la grafa, duka, grandduka kaj federacia lando Oldenburgio estas la kvara plej granda urbo de Malsupra Saksio: Pli grandas Hanovro, Brunsvigo kaj Osnabrück.
La plej proksimaj grandaj urboj estas Bremen, proksimume 50 kilometrojn oriente, Osnabrück, proksimume 100 kilometrojn sude kaj Hamburg, proksimume 175 kilometrojn nordoriente de Oldenburgo. La nombro de urbaj loĝantoj dum la jaro 1945 pasis la limon de 100.000, kaj ekde tiam laŭ germaniaj kriterioj la komunumo estas "urbego". En 2005 la urbo estis fondomembro de la metropola regiono Bremeno-Oldenburgo.
Geografio
Oldenburgo situas en ebenaĵo ambaŭflanke de la ŝipebla rivereto Hunte, 23 kilometrojn okcidente de la loko (ĉe komunumo Elsfleth) kie ĝi enfluas la riveron Weser kaj ŝipvoje 90 kilometrojn de la Norda Maro.
27312 Sconantgilbert
27312 Sconantgilbert estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sarah Conant Gilbert, Ĉefa Kreiva Fakulino la por la Observatorio Lowell, kiu ludis gravan rolon en la promocio de la scienca esplorado kaj de la popularigo de la Observatorio en la paperaj aŭ ciferecaj komunikiloj, kaj ankaŭ en la difino kaj ĝisdato de ties markemblemo.
(12822) 1996 XD1
(12822) 1996 XD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
H kun nombro
Litero H kun nombro havas plurajn signifojn:
Vortero
Vortero (aŭ neanalizeble morfemo el la greka μορφή, morfo) estas la plej malgranda signifohava unuo en lingvo. Ĉi tiu difino estis establita en 1933 de la lingvisto Leonard Bloomfield. Sed oni povas kritiki ĝin ĉar ekzemple en kat'o estas du vorteroj, sed -o ne havas signifon laŭ plej ĝenerala senco, sed nur gramatikan informon, do oni povus difini vortero kiel la plej malgranda informhava unuo en lingvo.
Stacio Amagatsuji
Stacio Amagatsuji (japane: 尼ヶ辻駅 [Amagacuĝi-eki], angle: Amagatsuji Station) estas fervoja stacio en Nara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Kashihara.
Vortero
Esperanta ekzemplo: La vorto "nekredeble" konsistas el kvar vorteroj: NE, KRED, EBL kaj E. NE estas prefikso, EBL estas sufikso, kaj E estas finaĵo.
Assier
Assier estas franca situanta en departemento Lot, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Assiérois.
Ħaġar Qim
Ħaġar Qim, skribata ankaŭ Hagar Qim, apartenas al la plej konataj megalitaj temploj sur Malto. Ĝi estis elfosita en 1839, datita ĝi estas ĝenerale en la t.n. fazo tarksieno (proksimume 3600-2500 antaŭ Kristo).
La templo troviĝas sur suda marbordo de insulo Malto. Proksimume 300 metroj plu al maro troviĝas plua megalita templo Mnajdra. Ambaŭ temploj troviĝas en tute forlasita, nekonstruita parto de insulo, kio tre pligrandigas ilian efikecon.
Topoľčany
Situo
Topoľčany situas en valo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Prievidza-Nitra. La lasta troviĝas 32 km.
Stacio Kujō
Stacio Kujō (japane: 九条駅 [Kuĝō-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Japanio:
Johann Georg Bach
Johann Georg Bach (* 30-an de septembro 1751 en Eisenach; † 12-an de aprilo 1797 en Eisenach) estis germana orgenisto.
Johann Georg Bach devenis de la familio Bach, li estis filo de Johann Ernst Bach. Li estis ekde 1777 kortega kaj urba orgenisto ĉe Georgo-preĝejo en Eisenach. Ĉu li kiel ankaŭ siaj prauloj ankaŭ komponis, ne estas konata.
Piroska Jakab
Piroska Jakab
Stacio Akasaka (Tokio)
Stacio Akasaka (japane: 赤坂駅 [akasaka-eki]) estas metroa stacio en Linio Chiyoda de la metroa reto Tokyo Metro. Ĝi situas en kvartalo Akasaka, kiu situas en Kvartalo Minato-ku de Tokio, Japanio.
Amaranthus cruentus
La ruĝa amaranto (Amaranthus cruentus), nomata ankaŭ grapola amaranto estas plantospecio el la genro Amaranto (Amaranthus) ene de la familio de la Amarantacoj (Amaranthaceae).
Aspekto kaj folio
Amaranthus cruentus kreskas kiel unujara herba planto. Ĝi formas pivotradikon kaj atingas kreskoalton de 30 centimetroj ĝis 2 metroj. La plantpartoj estas ofte ruĝecaj. La disbranĉiga trunko estas eĝa, kalva aŭ pli kaj malpli kovrata per triĥomoj.
La alternanta aŭ spirale starantaj folioj havas folitigojn kaj foliplatojn. La folitigon longas de 2,5 ĝis 18 cm. La simpla, lanceta ĝis ovforma foliplato longas de 6 ĝis 20 cm.. Ne ekzistas stipuloj. La kotiledonoj estas ĉirkaŭ 1,5 cm longaj, karnecaj kaj havas tigojn.
Floraro kaj floro
Amaranthus cruentus estas monoika. La terminale staranta, grapolara tuta floraro estas kunigita el densaj, spiksimilaj partaj floraroj. Ĝi longas 30 ĝis 50 cm kaj havas diametron de ĉirkaŭ 15 cm. La plej supra parta floraro staras ofte vertikale. La ĉirkaŭ 2 mm longaj brakteoj estas sube de la mezo sekhaŭta.
Frukto kaj semoj
La malhele ruĝaj, kalvaj kapsuloj (kapsulkovriloj) longas 2 ĝis 2,5 mm kaj estas renverse ovoformaj ĝis rombaj kaj enestas nur unu semo. La eburkoloraj ĝis flavecaj aŭ ruĝe malhelbrunaj glataj pseŭdogreno-semoj havas diametron de ĉirkaŭ 1,4 mm. La semo havas ameloriĉan perispermon. La milgrajna amaso estas nur 0,5–1,1 gramoj.
La planto kreskas ĝis alteco de 2000 metroj super marnivelo. Ĝi ne estas frostrezista kaj povas kreski sur malkompaktaj bone tralaseblaj fekundaj, acidetaj ĝis alkalaj grundoj. La planto preferas sunan kaj protektatan kreskejon. La temperaturo estu inter 10–40 °C. Ĝi preferas multe da precipitaĵo. Ĝi estas C4-planto kaj kvalita kurttaga planto (KTP), la rikolto estas ĉirkaŭ 800–3000 kg/ha.
Kromosomnombro
La kromosomonombro estas 2n = 32, 34.
Disvastigo
Amaranthus cruentus hejmiĝas en Sudameriko kaj disvastiĝis jam frue ĝis Mezameriko kaj la sudaj regionoj de sudorienta Usono.
Uzado
La relative malgrandaj semoj estas facile rikolteblaj. Ili estas manĝataj kiel pseŭdogreno, precipe en Meksikio kaj Hindio. Intertempe tiu amaranto ankaŭ estas kultivata en orienta Afriko, ekzemple en Sudano.
Taksonomio
La unua priskribo de Amaranthus cruentus okazis 1759 fare de Carl von Linné en Systema Naturae, Editio Decima 2, p. 1269. Sinonimoj por Amaranthus cruentus L. estas: Amaranthus chlorostachys WILLD., Amaranthus hybridus subsp. cruentus (L.) THELL., Amaranthus paniculatus L.
Niederstocken
Niederstocken estas komunumo en Kantono Berno, Svislando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 ĝi apartenis al distrikto Suba Simme-Valo. Ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi estas parto de la nova administra distrikto Thun. Ĝi havis 267 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Niederstocken situas en la Stocken-Valo sude de la urbo Thun en Berna Oberlando.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Niederstocken limas en nordo al Höfen ĉe Thun, en oriento al Reutigen, en sudo al Erlenbach en Simme-Valo, kaj en okcidento al Oberstocken.
Trafiko
Niederstocken situas flanke de la ĉefaj trafikvojoj. La komunumo estas konektita al la publika trafikreto per buslinio al Thun.
Historio
La unua dokumenta mencio de Niederstocken datiĝas el la jaro 1351 kiel Stogken.
1988 la komunumoj Niederstocken kaj Oberstocken sensukcese negocis pri kunfandiĝo.
Ĝis la 31-a de decembro 2009 Niederstocken apartenis al la distrikto Supra Simme-Valo. Okaze de la reformo de la malcentra adiministracio de Kantono Berno la komunumo kun efiko de la 1-a de januaro 2010 estis atribuita al la nova administra distrikto Thun.
Auxil
Aŭksilo (Auxil) estas internacia planlingvo kreita de belgo A. de Belie, aŭ Belje, en 1957. Estas projekto tre simila al Interlingvao. Ĝi klasigeblas Eŭroklono, do naturalisma planlingvo bazita sur eŭropaj lingvoj.
Ekzempleto: "Le populi de Francia actual conosaba in sue historia mult vicisitudi, et in efecto le lingua Francese ha conservat un multitude de cet elementi historic et cultural..."
Traduko: "La popoloj de nuna Francio konis en sia historio multajn sanĝojn, kaj vere la franca lingvo conservis multojn de tiuj historiaj kaj kulturaj elementoj..."
NGC 4884
NGC 4884 (aliaj indikoj — NGC 4889, UGC 8110, MCG 5-31-77, ZWG 160.241, DRCG 27-148, PGC 44715) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4884, NGC 4889.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
The Truman Show
The Truman Show (esperante La Truman-spektaklo) estas sciencfikcia dram-komedia filmo reĝisorita de Peter Weir en 1998, laŭ skripto de Andrew Niccol. Aktoras i.a. Jim Carrey kiel Truman Burbank, plus Laura Linney, Noah Emmerich, Ed Harris kaj Natascha McElhone. La filmo rakontas la vivon de viro ne scianta, ke li vivas en simulita realo, fakte televida programo daŭre elsendata (24 horojn tage, 7 tagojn semajne) al miliardoj da spektantoj en la tuta mondo.
Sudtirola asocio porstudenta
La Sudtirola asocio porstudenta (mallongigo: SH.ASUS; germane: Südtiroler HochschülerInnenschaft, itale: Associazione universitaria sudtirolese, en ladina lingvo: Lia di studenc dl'universitè de Südtirol) estas la plej grava sudtirola unuiĝo por studentoj. Ĝi estas aparte speciala, ĉar tiu unuiĝo ne estas dependa de unu loko sed havas malsamajn oficojn en grandaj universitataj urboj, nome unu ĉefsidejon en Bozen kaj sep filiojn, el kiuj kvar troviĝas en Aŭstrio kaj tri en Italio. Ĝi estis fondita en 1955 kiel soci-utila unuiĝo. La plej grava funkcio kuŝas en la sindikatreprezentado de interesoj de la sudtirolaj gestudentoj ĉie ajn.
Strukturo
La asocio kun la ĉefsidejo en Bozen kaj la sep filioj estas kontrolitaj fare de komisiono, kiu estas kunmetita de la komisionoj de la sep sekcioficejoj. La ĉefkomisiono elektas la prezidanton, kiu poste nomumas porparolantojn por la malsamaj temaroj kie SH.ASUS agadas (t.e. en kultura, politika aŭ socia aferoj).
Ĉefsidejo en Bozen
La centralo estas en la ĉefurbo de Sudtirolo, kie kvar dungitoj laboras por la interesoj de ĉirkaŭ 15.000 studentoj. La plej grava parto de ilia labortempo estas investita en konsiloj por la studontoj kaj studantoj. Ĉiuj kiuj finas sian mezlernejon havas la eblon esti senkoste informitaj per SH.ASUS koncerne pliajn studojn kaj peruniversitatajn karierpreparadojn. Gravega parto de la konsiladlaboro koncernas memkompreneble la kandidatadon por dumstudaj subvenci-ricevo. Preskaŭ 1000 studentoj venas ĉiun jaron al la oficejo por esti bone informitaj kaj helpitaj ekz. en efika subvencipeto. Krome, la ĉefoficejo ankaŭ ofertas senpage psikologian konsilon por studentoj tuŝitaj per malfacilaĵoj animaj.
Sekcioficejoj filiaj
Tamen, la ĉefa parto de la vivo en la unuiĝo okazas en siaj filioj. La sep sekcioficejoj troviĝas en Innsbruck, Graz, Salzburg, Vieno, Bolonjo, Padovo kaj Trento. La sekcioficejoj ofertas loĝejserĉadhelpon kaj organizas kulturajn okazaĵojn, same kiel sporteventojn kaj amuzigaĵojn. Ĉiu studento havas la eblon partopreni tiajn okazaĵojn kaj ankaŭ kontribui per propraj ideoj kaj sugestoj.
Politika agado
La temoj kolektitaj dum la konsiladlaboro estas metotaj en praktikon dum agado politika. SH.ASUS estas parto de la politika komisiono por universitata eduko en Sudtirolo kaj havas rajton de kundeterminado. Sub konstanta komunikado kun la politikistoj, SH.ASUS provas plibonigi ĉiajn aspektojn pri universitataj studoj. Tradicie estas gravege ke SH.ASUS laboru por plibonigi la enitalian rekonon de universitataj diplomoj akiritaj en Aŭstrio.
Kultura agado
La tria ĉefpunkto de SH.ASUS estas la kultura agado: Almenaŭ du fojojn jare, ili publikigas "Skolast". "Skolast" estas revuo, kiu estis fondita en 1956 kaj estas tial unu el la plej malnovaj plurlingvaj publikaĵoj de Sudtirolo. La ideo de la organo estis realigita ĉefe fare de Rainer Seberich kaj Franz von Walther, kaj estas nuntempe unu el la plej popularaj projektoj de SH.ASUS. La bunta temaro estas elektita laŭ faktaj temoj kaj problemoj de la studentoj, sed ne nur ĉi-prie.
Historio
SH.ASUS estis fondita en 1955 kaj pasigis tra ne ĉiam trankvilaj periodoj evoluonte tre bone. En la 1950-aj jaroj SH.ASUS provis plibonigi la laboreblecojn en Italio por studentoj kiuj estis finintaj sian studon en Aŭstrio. Krome la fondintoj publikigis la unuan numeron de "Skolast" kaj komencis profesie konsiladi. En la 1960-aj jaroj ili devis vere batali kontraŭ politikaj problemoj malfavoraj al studenta vivo. Finfine SH.ASUS separitis en du partojn kaj la ideo de unuiĝinta studentorganizo apenaŭ malsukcesis.
La "studenta problemo" estis granda temo ankaŭ en la 1970-aj jaroj kaj SH.ASUS deturniĝis ideare for de Sudtirola Popola Partio (SVP). Baldaŭ post oni malfermiĝis ankaŭ al italalingvaj studentoj.
En la 1980-aj jaroj la situacio inter SVP kaj SH.ASUS pliboniĝis multe. Tamen la studentunuiĝo konfrontiĝis al novaj problemoj. En la 1990-aj jaroj la komisiono SH.ASUS ekprocesis kontraŭ la eldonejo Athesia, kie aperis ŝajne malveraĵoj pri la financa situacio de SH.ASUS. Poste tiaj problemoj solvitis ankaŭ kaj nuntempe SH.ASUS estas denove forta kaj modernan reprezenta organizaĵo en la servo de sudtirolaj gestudentoj.
Elapereco
En scienco kaj filozofio, elapereco estas la apereco de novaj kvalitoj de komplika sistemo kiu aperas per la interagado de multaj pli simplaj partoj.
Malforta elapereco
Malforta elapereco temas pri kvalitoj, kiuj aperas nur ĉe sufiĉe alta nivelo de komplikeco, sed kiuj tamen eksplikeblas per la agadoj de la individuaj partoj. Ekzemple, en statistika mekaniko, oni povas priskribi la staton de iu tuta sistemo per tiel malmikroskopaj trajtoj kiel temperaturo aŭ premo. Kvankam tiuj trajtoj ne priskribas la individuajn molekulojn, oni teorie povus kalkuli tiujn trajtojn, se oni scius sufiĉan informon pri ĉiu molekulo en la sistemo. Do, malforte elapereca trajto estas resumo de la agado de multaj sistempartoj ĉe pli granda nivelo de organizeco.
Forta elapereco
Forta elapereco temas pri sistemoj, kiuj havas siajn proprajn kaŭzajn agpovojn preter la agpovo de siaj partoj. Tiu ĉi speco de elapereco estas pli debatebla ol malforta elapereco. Stariganoj de la ekzisteco de forta elapereco postulas, ke por almenaŭ iuj komplikaj sistemoj, ekzistas iuj trajtoj, ke ne determinatas per la agado de la individuaj sistempartoj, sed apartenas al la tuta sistemo mem. T.e., ili diras ke tia sistemo estas pli ol la sumo de siaj partoj. Fort-elaperecistoj kutime malakceptas reduktistaj metodoj kaj favoras holismo.
Heinrich Wölfflin
Heinrich Wölfflin (21a de junio 1864, Winterthur – 19a de julio 1945, Zurich) estis grava svisa arthistoriisto, kies celoj klasigi principojn ("senzorgaj" kontraŭ "liniaj" kaj simile) estis influaj por la disvolvigo de formalisma analizo en arthistorio komence de la 20a jarcento. Li profesoris ĉe Bazelo, Berlino kaj Munkeno en la generacio kiu levis la germanlingvan arthistorion al elstareco. Liaj tri grandaj libroj, ankoraŭ konsultitaj, estas Renaissance und Barock (1888, "Renesanco kaj Baroko"), Die Klassische Kunst (1898, "Klasika Arto"), kaj Kunstgeschichtliche Grundbegriffe (1915, "Principoj de Arthistorio").
Fontoj
Aldone al Duaranga Literaturo por Heinrich Woelfflin:
Milan Kundera
Milan KUNDERA (naskiĝis la 1-an de aprilo 1929 en Brno, Ĉeĥio; mortis la 11-an de julio 2023 en Parizo) estis ĉeĥa kaj franca verkisto vivinta ekde 1975 en Francio, kie li obtenis la francan civitanecon en 1981. Li estas plej konata pro siaj verkoj La netolerebla leĝero de estado, Libro de ridado kaj forgesado kaj Ŝerco.
Li verkis en la ĉeĥa kaj en la franca lingvoj. Li reviziis la francajn tradukojn de ĉiuj liaj verkoj, do tiuj ne estas konsiderataj kiel tradukoj, sed kiel originalaj verkoj. Liaj libroj estis malpermesitaj laŭ la Komunista Registaro de Ĉeĥoslovakio ĝis 1989.
Liaj dramoj (Posedantoj de ŝlosiloj, Jakobo kaj la sinjoro), rakontoj (Ridindaj amoj), eseoj (La arto de romano) kaj precipe romanoj (Ŝerco, La vivo estas aliloke, Adiaŭa valso, Libro de ridado kaj forgesado, La netolerebla leĝero de estado, Senmorteco, Lanteco, La identeco) donis al li grandan popularecon tutmonde.
M kun nombro
Litero M kun nombro havas plurajn signifojn:
(ĉi tie n estas entjero)
(18063) 1999 XW211
(18063) 1999 XW211 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Greka Tendaro, tie estas de tiu grupo da asteroidoj, kiuj orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero,
Ŝtata Konsilio de la Popola Respubliko Ĉinio
La Ŝtata Konsilio unuece gvidas la laborojn de la lokaj organoj de la ŝtata administrado de ĉiuj hierarkiaj tavoloj kaj difinas la dispartigon de la funkcioj kaj potencoj inter la centra registaro kaj la organoj de ŝtata administrado de la provincoj, aŭtonomiaj teritorioj kaj la urboj senpere ligitaj al la centra registaro.
Carabanchel Alto (metroo de Madrido)
Carabanchel Alto (Alta Karabanĉelo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo Carabanchel Alto, en distrikto Carabanchel.
Ŝtata Konsilio de la Popola Respubliko Ĉinio
La kandidatoj por altrangaj registaraj postenoj de la Ŝtata Konsilio nepublike nomumiĝas fare de la gvidantaro de la Komunista Partio de Ĉinio, kaj sekve la Nacia Popola Kongreso formale konfirmas la nomumon.
Carabanchel Alto (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Ŝtata Konsilio de la Popola Respubliko Ĉinio
La Ŝtata Konsilio divideblas al "interna" kaj "ekstera registaro". La interna registaro konsistas el ĉefministro kaj kvin ŝtat-konsiliaj komisaroj, inter kiuj ankaŭ estas la gvidanto de la ŝtat-konsilia kancelierejo. La ekstera registaro konsistas el la gvidantoj de la 28 organoj de la Ŝtata Konsilio je ministra nivelo, interalie la ministerioj pri komerco, trafiko, publika sekureco kaj sano.
La Ŝtata Konsilio disponas pri Gazetara Oficejo kaj pri Fremdlingva Oficejo, kiu respondecas pri eksterlanda informado pri la Popola Respubliko Ĉinio kaj interalie ankaŭ estas la organiza tegmento de Ĉina Esperanto-Ligo kaj la magazino El Popola Ĉinio.
Pocrane
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce kaj en la mikroregiono Aimorés. Fondita en 1948, laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
3-Pentanolo
3-Pentanolo aŭ 3-amila alkoholo estas sekundara alkoholo, unu el la 8 izomeroj de la amila alkoholo, estigita per hidratigo de la amileno ekde krakita petrolo. La komerca produkto enhavas etajn kvantojn da izomeraj alkoholoj kun pli alta aŭ pli malalta denseco samkiel kelkaj poluaĵoj.
Du-etil-karbinolo estas vaste uzata kiel gustiga kaj flotiga agento por neferaj ercoj. Ĝi estas solvebla en organikaj solvantoj tiaj kiaj duetila etero, benzeno kaj etanolo sub meditemperaturo.
Ĝi estas biogena volatila organika kombinaĵo kaj uzata kiel reakcianto en sintezo de pura bromo-pentano por infra-ruĝaj normoj.
Vysoký Újezd (distrikto Hradec Králové)
Vysoký Újezd (konata ankaŭ kiel Vysoký Újezd nad Dědinou, Hoch Aujezd an der Diedina) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Hradec Králové. Vivas ĉi tie. La municipo apaertenis ĝis la 1-a de januaro 2007 sub distrikto Rychnov nad Kněžnou.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.
Roigheim
Roigheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bitti
- jen itale, sarde Vitzi - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Nuoro. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Terereo
La terereo (aŭ malvarma mateo; de la gvarania lingvo tereré) estas refreŝiga trinkaĵo konsumata en Paragvajo, en la nordoriento de Argentino kaj en Brazilo. Ĝi konsistas el miksaĵo de malvarma akvo kun ilekso (hispane yerba mate, portugale erva-mate). Krom ĉi tiuj ingrediencoj, oni povas almeti aliajn herbojn, ekzemple: mento, pipromento aŭ regionaj herboj. Malvarma mateo estas uzata por mildigi senton de varmo, kiam la temperaturo estas tro alta.
Bitti
Najbaraj komunumoj estas Alà dei Sardi, Buddusò, Lodè, Lula, Nule, Onani, Orune, Osidda kaj Padru.
Terereo
=Vidu ankaŭ=
N kun nombro
Litero N kun nombro havas plurajn signifojn:
(ĉi tie n estas entjero)
Neŭtrala elemento (matematiko)
Neŭtrala elemento en algebro estas elemento de magmo (t.e. aro kun duvalenta operacio), por kiu la rezulto de la operacio kun ĉiu elemento ne modifas la valoron de tiu elemento.
Difino
Estu (S, \star) magmo, t.e. aro S kun interna duvalenta operacio \star. Elemento e estas neŭtrala elemento, se ĝi plenumas jenajn kondiĉojn:
Se elemento plenumas nur la unuan (respektive la duan) el tiuj ĉi du kondiĉoj, ĝi nomiĝas maldekstra (respektive dekstra) neŭtrala elemento.
Se la notacio por la operacio estas adicia (respektive multiplika), la neŭtrala elemento kutime nomiĝas nulo (respektive unuo). Tia distingo estas uzata plej ofte por algebraj strukturoj, kiuj havas kaj multiplikon, kaj adicion: ekzemple, ringoj aŭ semiringoj.
Ecoj
Kiel montras la lasta ekzemplo, eblas por (S,*) havi kelkajn maldekstrajn neŭtralajn elementojn. Fakte, ĉiu elemento de magmo povas esti maldekstre neŭtrala. Simile, povas esti pluraj dekstraj neŭtralaj elementoj. Tamen se estas almenaŭ unu dekstra neŭtrala elemento kaj almenaŭ unu maldekstra neŭtrala elemento, tiam ili estas egalaj, kaj do ekzistas unusola duflanka neŭtrala elemento. Por vidi ĉi tion, notu, ke se e estas maldekstra kaj f estas dekstra neŭtralaj elementoj, tiam e = e * f = f. Do, ne povas ekzisti pli ol unu duflanka neŭtrala elemento.
Babylon (distrikto Domažlice)
Babylon estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1587. Ekde la 1-a de julio 1980 ĝis la 23-a de novembro 1990 ĝi estis konsisto de urbo Domažlice.
Naturrilatoj
Sudokcidente de la municipo troviĝas natura memorindaĵo Sokolova vyhlídka.
Distrikto Kirchdorf
La Distrikto KIRCHDORF (germane: Bezirk Kirchdorf, antaŭe pli longe Bezirk Kirchdorf an der Krems) troviĝas en la suda parto de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Kirchdorf an der Krems. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Jouko Lindstedt
Jouko LINDSTEDT (naskiĝis en 1955) estas profesoro en la Instituto pri slavistiko kaj baltologio de la Universitato de Helsinko (Finnlando).
En 1981 li magistriĝis kaj en 1983 li ricevis licencion pri filozofio. Li disertis pri semantiko de la bulgara lingvo en 1985 kaj okupiĝas ankaŭ pri Esperanto. Jouko Lindstedt estas membro de Akademio de Esperanto kaj konata en Esperantujo: