cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ba Jin
Verkaro
Komence de la tridekaj jaroj aperis lia trilogio el Nebulo, Pluvo kaj Fulmo, dediĉita al temo amo. Dum la dua jardekduono aperis lia trilogio Familio, Printempo kaj Aŭtuno. Alia romano lia estas Frosta Nokto (1946), en kies titolo videblas denove la uzado de privetera terminaro kiel simboloj. Tiuj kvar romanoj estas laŭ kritikistoj liaj plej bonkvalitaj verkoj. Li ankaŭ verkis 150 eseojn ĉefe dum la 1980-aj jaroj.
Tiuj ĉi estas kelkaj el liaj ĉefaj romanoj:
Originala verkaro en Esperanto
Bakin verkis tri librojn originale en Esperanto :
- "Mia koro", doloraj sentoj direktitaj al jam mortinta patrino.
- "Mia frateto", zorgo al malsana frato, dum surstrate la invadantaj japanoj murdaĉas lokanojn.
Vidu ankaŭ
Ĉinlingva literaturo
Hu Zongchi
Aŭtoroj de originala esperantlingva literaturo
Ĥorejo
Ĥorejo (aŭ korusejo) estas parto de preĝejo destinita por ĥoro (koruso). En romkatolikaj preĝejoj la ĥorejo troviĝas kutime en la okcidenta parto de la absido (duonronda funda parto de preĝejo, formanta ekstremon de la navo kaj enhavanta la ĥorejon kaj altaron.) Sed fama ekscepto de tiu regulo estas la Baziliko de Sankta Petro en Romo. En monaĥejoj la ĥorejo estas rezervita por la monaĥoj. En la mezepoko limigis ĝin barilo aŭ respektive krucogrupo.
En ortodoksaj preĝejoj, ekzistas kutime du ĥorejoj. Sude la unua ĥoro kaj norde la dua ĥoro. La absido, fermita per la ikonostazo, estas rezervita por la sacerdotoj.
Laŭ Francisko Azorín ĥoro estas Aro de kunkantantoj. Li indikas etimologion el greka ĥoros (danco, cirklaĵo) kaj de tie la latina chorus, kaj li aldonas terminon ĥorejo, por Speciala loko por kunkanti; artaj k. tipaj estas tiuj de la katedraloj, kie la pastraro kunkantas dum specialaj ceremonioj.
IJK 1952
La 8-a Internacia Junulara Kongreso (IJK), tiam ankoraŭ nomata Internacia Junular-Kunveno, de TEJO okazis dum somero 1952 en la urbo Ry de Danio. La kongreson partoprenis 108 junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO
Santa María del Rosario (Meksiko)
Geografio
Santa María del Rosario apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 441 loĝantojn. El tiuj estis 226 viroj kaj 215 virinoj. La komunumo havas surfacon de 37 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 43 indiĝenoj. El tiuj 34 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 34 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
IJK 1953
La 9-a Internacia Junulara Kongreso (IJK), tiam ankoraŭ nomata Internacia Junular-Kunveno, de TEJO okazis dum somero 1953 en la urbo Wörgl de Aŭstrio. La kongreson partoprenis - junaj esperantistoj - grandparte studentoj, lernejanoj kaj junaj laboristoj sub 30 jaroj. Kiel la tiama TEJO-bulteno La juna vivo indikas, la junulara Esperanto-movado tiujare troviĝis en krizo, kion respegulas la malgranda nombro de IJK-anoj en tiu kaj la posta jaro. Tamen ankaŭ en la IJK de 1953, kiel en aliaj junularaj Esperanto-kongresoj, okazis variaj prelegoj kaj diskutrondoj pri la kongresa temo, kulturaj eventoj kaj organizaj kunvenoj de TEJO.
Fonto
La Juna Vivo septembro 1953, kun ampleksa raporto.
NGC 2781
NGC 2781 (aliaj indikoj — MCG -2-24-2, IRAS09091-1436, PGC 25907) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Endre Kolossváry
Endre Kolossváry [koloŝvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kolossváry Endre estis hungara inĝeniero, profesoro, vicsubministro. Lia frato estis Ödön Kolossváry.
NGC 2781
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Endre Kolossváry
Endre Kolossváry naskiĝis la  en Veszprém (urbo). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Endre Kolossváry frekventis mezlernejojn en Kalocsa, Pápa, Pozsony, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1881. Ekde la sekva jaro li laboris en Hungaraj Ŝtatfervojoj, ekde 1887 li havis postenon en ministerio pri laboro kaj trafiko. Inter 1891 kaj 1893 li gvidis poŝtan eksperimentan stacion. En 1909 li estis nomumita teknika gvidanto de ĵus fondita direkcio en poŝto kaj telegrafo. En 1928 li pensiuliĝis kiel vicdirektoro.
Lia nomo ligiĝas al establoj de aŭtomataj telefoncentraloj, vasta telegrafa reto, radiodissendoj kaj poŝtaj aŭtoj. En 1908 li aranĝis la unuan mondan kongreson de telefonaj kaj telegrafaj inĝenieroj en Budapeŝto. Li estis ankaŭ universitata privata profesoro.
Skierbieszów
Skierbieszów [] – pola vilaĝo en Lublina provinco, en distrikto Zamość; privata klerika urbo ekde 1510 ĝis 1822.
Historio
Unua mencio el kronikoj devenas de ĉ. 1428, kiam pola reĝo donis Skierbieszów al episkopoj de Chełm.
De 1942 ĝis 1944 dum la germana okupado estis alinomita Heidenstein. Tiutempe ties loĝantoj spertis plurajn reprezaliojn.
27.11.1942: Nokte de la 27-a/28-a germanoj komencis amasan deportadon de la loĝantaro de Zamość-regiono kadre de Generalplan Ost, komencinte de vilaĝo Skierbieszów je la 3.00 horo nokte oni permesis dum 15 minutoj kunporton de propraĵoj (malsanuloj sur litoj estis pafmortigataj).
Granda-Belto-ponto
Ĝis la malfermo de la nova ponto dum junio 1998, pramoj inter la lokoj Nyborg sur la insulo Fyn kaj Korsør sur Sjælland utiliĝis por la transporto de aŭtoj, kamionoj, motorcikloj, piedirantoj kaj fervojaj vagonoj. Nun sur la horizontala parto de la ponto troviĝas aŭtoŝoseo, kies paso per veturilo kostas vojimposton.
Per suma longo de 2.694 metroj kaj interkolona longo de 1.624 metroj la Granda-Belto-ponto en Danio nuntempe estas la plej longa pendoponto en Eŭropo kaj post la ponto Akaŝi-Kaikjō en Japanio estas la dua plej longa pendoponto de la mondo. La kolonoturoj havas alton de 254 metroj, la horizontala parto de la ponto larĝas 31 metrojn kaj situas proksimume 70 metrojn super la akvosurfaco. La suma ponta konstruaĵo havas longon de 6.790 metroj.
La vojimposto por la paso de la Granda Belto per aŭto dum jaro 2007 estis 205 danaj kronoj (proksimume 28 eŭroj). Por biciklantoj, kiuj uzas la trajnon, la paso kostas proksimume 200 danajn kronojn (proksimume 28 eŭrojn). Dum la semajnfino validas ioma rabato por aŭtoj: la tien- kaj reenveturo inter vendredo, 14-a horo, kaj dimanĉo, 24-a horo, kostas 360 danajn kronojn (proksimume 39 eŭrojn).
Géza Hollósy
HOLLÓSY Géza (holloŝi) estis hungara ĵurnalisto naskita en Máramarossziget en aprilo 1866 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de majo 1910.
Kariero
Géza Hollósy studis juron en la Universitato de Budapeŝto, li partoprenis en la organizado de la kontraŭregistaraj manifestacioj en la 80-aj jaroj rilate de afero pri patrujdefendo. Post unujara restado en Vieno li enpaŝis la redakcion de Magyar Híradó, de 1891 li estis kunlaboranto de la gazeto Magyar Hírlap, de 1892 de la sedependa popolgazeto Budapest. Li estis sekretario de la Budapesti Újságírók Egyesülete (Unuiĝo de Ĵurnalistoj de Budapeŝto); li havis gravan rolon en la fondado de la malsankaso por ĵurnalistoj. De 1908 li estis oficisto de la ministerio por financoj.
Helmbach (Speyerbach)
La rojo Helmbach estas 11 km longa alfluanto de la Speyerbach. Ĝi havas sian fonton meze de la Palatinata Arbaro en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Rivervojo
La rojo fontas nordokcidente de la forstdomo Taubensuhl kaj fluas komence 4 km nordorienten. Ĝin alfluas de maldekstre la rojo Blattbach, kiu fontas ĉe la monto Blattberg, Post la enfluejo ĝi fluas orienten-nordorienten. Ĉe hotelo en arbaro la Helmbach ricevas akvon de dekstra alfluanto Grobsbach, Pliajn 2,5 km alfluas la rojo Iggelbach de maldekstre. Post entute 10 km ĝi atingas ĝin la rojo Kohlbach. Tie troviĝas la baraĵlageto Helmbachweiher. La mem enfluas post 11 km apud la vilaĝo Weiler de dekstre en la Speyerbach.
Populino
Populino aŭ C20H22O8 estas glukozida alkaloido okazanta en la ŝeloj, burĝonoj kaj folioj el certaj plantoj de la genro Populus. La alkala enzima hidrolizo de la populino produktas benzoatan acidon kaj salikinon. Kiel la salikino tiel la populino inhibas la produktadon de prostaglandinoj kaj "tromksanoj", kiuj kaŭzas inflamojn. Do ĝi agas kiel natura graspurigilo forigante la gluecan kaj dikan tavolojn sur la surfacoj de la trombocitoj, malpliigante riskon de sangokoagulaĵo, koratakoj kaj apopleksioj. Kiel antioksidiga substanco kun antifebraj proprecoj, populino trovas uzojn en farmakologio ankaŭ en la traktado de la reŭmatismo kaj en la metaboligo de pluraj salikatoj.
Aŭgusta ribelo de Kartvelio
La ribelon kaŭzis la daŭra subpemo de la lokaj loĝantoj fare de la bolŝevikoj kaj la sekreta polico. Post okupo de Kartvelio (1921) fare de Rusio, pli kaj pli multiĝis la ribeloj, kontraŭstaro de la loĝantaro. Mutaj naciistoj fondis en 1922 organizon Damkom, kiu organizis ribelon kontraŭ la bolŝevikoj. Tion apogis la kartvela ekzila registaro kun gvido de ĉefministro de Noe Ŝordania, kiu sendis al Kartvelio iaman komandanton de la Nacia Gvardio, Valiko Jugeli kaj la iaman agrikulturan ministron de Noe Ĥomeriki. La ekzila registaro traktis kun Turkio pri apogo de la ribelo.
Soazza
Pri la komunumo
Soazza (prononcu: soaca; malnova germanlingva nomo: Sowaz) estas komunumo de la komunumaro Mesoko kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 361 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Aŭgusta ribelo de Kartvelio
Tiuj antaŭpreparoj iĝis konataj por la bolŝevika sekreta polico kaj la Ĉeka arestis en februaro de 1923 la 15-anan militaran centron de Damkom. Plimulto de ili baldaŭ mortis. La sekreta polico kaptas ankaŭ Ĥomeriki kaj Jugeli.
Izabela de Hispanio
Izabela de Hispanio (aŭ Isabel de Hispanio), nome pli precize Isabel de Aragono kaj Kastilio aŭ Isabel de Trastamaro, naskiĝis la en Dueñas, Palencio, mortis la  en Zaragozo) estis infantino (princino) de Kastilio kaj de Aragono kaj (progeedza) reĝino de Portugalio.
Soazza
Geografio
Soazza situas en la Valo de Mesoko ĉe la bordo de la rivero Moësa sude de la montpasejo San Bernardino. La ĉefvilaĝo Soazza siutas okcidente de la rivero. Oriente de la rivero situas la vilaĝeto Druna, kiu ankaŭ formas parton de la komunumo.
Aŭgusta ribelo de Kartvelio
La ribelo komenciĝis la 28-an de aŭgusto 1924 en Ĉiatura, okcidenta Kartvelio. Sekvatage okazis ĝenerala ribelo, oni mortigis komandanton de la loka Ruĝa Armeo
Izabela de Hispanio
Biografio
Ŝi estis la plej aĝa filino de la Katolikaj Gereĝoj, do destinata dekomence al la ŝtataj necesoj. Post la Milito de Sukcedo, per kiu ŝia patrino akiris la kronon, en 1476 ŝi estis proklamita heredonto de la Krono fare de parlamento de Madrigal. Tamen 8 jarojn post ŝia naskiĝo, naskiĝis ankaŭ ŝia frato Johano, kiu anstataŭis ŝin laŭ la sukcedaj ordo kaj ebloj. Tiele en 1480 Johano estis proklamita Princo de Asturio.
Soazza
Najbaraj komunumoj
La komunumo Soazza limas en nordo al Mesoko, en nordoriento al San Giacomo Filippo (Italio), en sudoriento al Menarola (Italio), en sudo al Lostallo, en sudokcidento al Cauco, kaj en okcidento al Rossa.
Aŭgusta ribelo de Kartvelio
La gvidantaro de Damkom iĝis arestita ĝis 5-a de septembro kaj oni devigis ilin subskribi paperon pri haltigo de la ribelo. La posta amasekzekutado okazis ĉefe en fervojaj vagonoj por rapidigo liveron de la kadavroj. Kelkaj ribeluloj kiel Kakuza Ĉolokvaŝvili povis fuĝi.
Izabela de Hispanio
Biografio
Laŭ la Traktato de Alcáçovas en 1479 oni antaŭplanis geedziĝon de ŝi kun la princo heredonto de Portugalio nome Alfonso, sed en 1483 oni nuligis tiun interkonsenton denove interkonsente kaj ambaŭ geinfanoj kiuj jam loĝis kune en la sama portugala kastelo revenis ĉiu al siaj propraj kortegoj. Finfine en 1490 Isabel edziniĝis al la portugala princo Alfonso kiam ŝi estis 20-jaraĝa kjaj li nur 15-jaraĝa. Spite la evidentan ŝtatecan utilon de la geedziĝo la paro ŝajne enamiĝis, sed pro ŝajna akcidento (kelkaj opinias mortigo konvena al la Katolikaj Gereĝoj) Alfonso mortiĝis en 1491 kaj Isabel revenis al Hispanio senfila kaj vidvino. Ŝi estis tiom trista ke ŝi volis nur iĝi monaĥino.
Soazza
Trafiko
San-Bernardino-Pasejo estas grava nord-sud-konekto de Svislando, tra kiu kondukas per tunelo la svisa aŭtovojo A13 kaj super la pasejkulmino la kantona ĉefvojo n-ro 13, kiuj ambaŭ pasas tra Lostallo. Ĝis 1972 tra la Soazza pasis ankaŭ la fervojlinio al Belinzono al Mesoko. Nun la konekto al la publikatransportreto funkcias per poŝtaŭtolinio de Disentis trans San-Bernardino-Pasejo al Biasca.
Issou
Issou estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Issoussois.
Aŭgusta ribelo de Kartvelio
La ribeloj en Kartvelio restis tabutemoj en la Sovetunio kaj oni skribis nur jene "sangaj aventuroj de malhelaj fortoj, kiujn gvidis la menŝevikoj".
Soazza
Lingvoj
La ĉefa lingvo de Lostallo estas la itala.
Izabela de Hispanio
Biografio
La mortiĝis ŝia frato la infanto Johano, princo de Asturio, kio igis ŝin denove heredonto de la regno de Kastilio. Isabel kaj Manuel estis kunvokataj de la Katolikaj Gereĝoj. La gereĝoj de Portugalio alvenis al la monaĥejo de Guadalupe la, kaj tie estis ricevataj de la Katolikaj Gereĝoj. Isabel estis tiam graveda kaj la naskis filon nome Miguel de la Paz, kiu estis povunta herediĝi la tutan Iberion, sed mortis post du jaroj. Siaflanke Isabel mortis tuj postnaske.
Soazza
Historio
La unua dokumenta mencio de Soazza datiĝas el la jaro 1203 kiel Soaza. En la jaro 1480 Soazzo kune kun Mesoko aliĝis propravole al la Griza Federacio. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Soazza formis parto de la Supera Tribunalo Mesoko apartenante al ties meza flago. En la jaro 1851 la Supera Tribunalo Mesoko estis transformita al la komunumaro Mesoko kaj Soazza fariĝis unu de ties politiaj komunumoj en la distrikto Moësa en Kantono Grizono.
Civate
Civate estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Vito, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Annone di Brianza, Canzo (CO), Cesana Brianza, Galbiate, Suello kaj Valmadrera.
Jodoacetono
Jodoacetono aŭ  C3H5IO estas organika komponaĵo de jodo kaj acetono, flaveca likvaĵo kun penetranta odoro uzata en organikaj sintezoj kiel kemia reakciaĵo. Jodoacetono estis unue uzata kiel larmigagento dum la grandaj mondmilitoj, sed ĝi jam estis uzita en la traktado de brusto-kancero kun bonaj rezultoj.
Konata kiel bartonito, jodoacetono estis uzata de la franca artilerio dum la 1-a Mondmilito. Tiutempe, jodoacetono estis produktita ekde la kloroacetono por formi jodoacetonon. Tiutempe, jodo estis anstataŭita pro manko de bromoprovizantoj. Benzila jodido montriĝis esti pli bona larmiga agento kaj la produktado de jodoacetono estis forlasita en Francio.
Delara Darabi
Delara DARABI (naskiĝis en Rasht la, mortis la ) estis irana artpentristino. Ŝi estis akuzita pri la mortigo de patra kuzino de sia fianĉo kaj poste pendigita.
NGC 2782
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bétête
Bétête estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 370 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Bétête etendiĝas sur 28,24 km², kaj havis 370 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 15 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Bétête situas je alteco de 430 metroj.
Samorodinka
Samorodinka (Саморо́динка) estas eta rivero en sud-okcidenta parto de Moskvo, dekstra alfluanto de Oĉakovka. Ĝia longo estas preskaŭ 7 km, inter ili 3,3 km surtere. Akvokolekta areo estas 11 km².
Bétête
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Bétête apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Olivier Contarin, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Bétête apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix, kies ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Martelego
Martelego estas povega martelo, nome ilo kun granda, ebeneca, ofte metala kapo, ligita al levilo (aŭ tenilo). La grando kaj pezego de ties kapo ebligas ke martelego apliku pli da forto ol aliaj marteloj de simila grando. Kun la maleo, ĝi kunhavas la kapablon distribui forton super ampleksa areo je maniero pli mal pli homogena. Tio kontrastas kun aliaj tipoj de marteloj, kiuj koncentras forton en relative malgranda areo.
Civenna
Civenna estas loĝloko kaj eksa komunumo de Italio, kiu nun apartneas la la komunuumo Bellagio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de 2013 en la komunumo vivis 741 loĝantoj.
Landlima ŝafhundo
La landlima ŝafhundo (angle: Border Collie) estas diligenta hundraso de la labor- kaj gardhundoj parenca al la skota ŝafhundo. Ili originis en la landlima regiono inter Anglio kaj Skotlando.
Ľubotín
Ľubotín, hungare Lubotény [lubotEnj], rutene Люботин [ljubotin]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ľubotín situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Prešov-Stará Ľubovňa. La lasta urbo troviĝas je 23 km.
Landlima ŝafhundo
Deveno kaj historio
Ĉirkaŭ en jaro 800 p.K. - kelkaj fontoj parolas jam de 650 - la vikingoj, kiuj venis de ilia milito kontraŭ Anglio, prenis gardhundojn hejme. La unua ĝusta difino pri la labormaniero de la landlimaj ŝafhundoj estas notita far John Caius, la kuracisto de Elizabeto la 1-a, en la libro "Treatise on Englische Doggess" de 1508. La unuaj raportoj pri laborantaj gardhundoj estiĝis, post kiam la romioj estis alportintaj gardhundojn Italien.
Ľubotín
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1330 en formo "Lubotin". En 1427 17 familioj pagis impostojn. En 1600 oni komputis tie 12 servutulajn parcelojn, lernejon, templon, paroĥon kaj muelejon. En 1787 473 vilaĝanoj loĝis en 59 domoj, en 1828 575 vilaĝanoj en 75 domoj. Ekde 1873 la loĝantoj uzas la trajnon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lubotény 626 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Héthárs, poste jam kiel Ľubotín al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ľubotín 1319 homoj, (1225 slovakoj, 78 ciganoj).
Famuloj
En la iama Lubotény naskiĝis hungara skulptisto Gábor Boda.
Landlima ŝafhundo
Deveno kaj historio
La rasnomo estiĝis kaŭze de la landlimo inter Anglio kaj Skotlando, kiel en la nomo angla. Ĝi estas uzita depost 1910.
Priskribo
La korpo estas pli longa ol alta, ĉe hundoj laborantoj muskolaj. Multaj koloroj estas permesitaj, ekz. blanknigra (sed pli nigra ol blanka), ruĝa, blua kaj brunaj lokoj.
Enmeto
La landlima ŝafhundo estas unu el la plej interesaj hundoj de la mondo ĉar estas tre inteligenta. Longtempe la landlima ŝafhundo estas trovita kiel gardhundo de ŝafoj en Anglio. Kun la kreskanta plezuro de la viglecsporto, tiu raso populariĝis eŭrope. La problemo estas, ke landlima ŝafhundo ne estas familihundo. Se ili ne havas laboron, ili komencas "gardi" ekz. ludilojn. Se oni ne havas la tempon doni laboron al ili, oni ne aĉetu landliman ŝafhundon. Sed edukistoj provas eduki landlimajn ŝafhundojn kiel inteligentajn, sed sen laborinstinkto. Tiel tiu hundo taŭgus por familioj.
Fama landlima ŝafhundo
La plej fama landlima ŝafhundo, kiu nomiĝas Rico (Riko), loĝas en Germanio. Li famiĝis, ĉar li konis la nomon de 70 ludiloj, kaj povis alporti tiujn, kiujn oni demandas, en la germana sendo "Wetten, dass...?" (esp.: Ni vetu, ke...?). Nun li povas eĉ distingi ĉirkaŭ 250 ludilojn.
Olimpikoj de Cotswold
La Olimpikoj de Cotswold, aŭ en angla Cotswold Olimpick Games, estas ĉiujara publika okazigo de ludoj kaj sportoj nune okazanta en la Vendredo post la Printempa Banka Ferio ĉe Chipping Campden, en Cotswolds, Anglio. Tiuj ludoj probable ekis en 1622, kaj pluis pli malpli ĝis nuntempe. Ili estis komencitaj de loka advokato, Robert Dover, kun la aprobo de la reĝo Jakobo la 1-a. La motivo por ke Dover organizu la Ludojn estis eble lia kredo ke fizika ekzercado estas necesa por la defendo de la regno, sed li povus esti ankaŭ klopodante rekunigi riĉulojn kaj malriĉulojn; en la Ludoj partoprenis ĉiaj sociaj klasoj, inklude reĝaj personoj en unu okazo.
Eventoj inkludis ĉevalkuradon, hondo-ĉasadon, kuradon, saltadon, dancadon, ĵetadon de martelego, luktadon per glavoj kaj frapiloj, lanco, kaj luktadon. Oni starigis budojn kaj tendojn en kiuj oni ludis ŝakon kaj kartojn por malgrandaj interesantaroj, kaj abunda manĝo estis liverigita de ĉiu kiu ĉeestis. Oni starigis provizoran lignan strukturon nome Dover Castle en natura amfiteatro sur kio estas nune konata kiel Dover's Hill, kompletigita per malgrandaj kanonoj kiuj estis pafitaj por komencigi la eventojn.
Stacio Meguro
Stacio Meguro (japane: 目黒駅 [Meguro-eki], angle: Meguro Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Ŝinagaŭa, Tokio, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Yamanote kaj 1 linion de Korporacio Tōkyū: Linio Tōkyū-Meguro kaj 1 linion de la metroa reto Toej: Linio Mita kaj 1 linion de la metroa reto Tokyo Metro: Linio Namboku.
Porcheville
Porcheville estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Porchevillois.
8-a de julio
La 8-a de julio estas la 189-a tago de la jaro (la 190-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 176 tagoj restas.
Je la 8-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 8-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Ödön Kolossváry
Ödön Kolossváry aŭ Kolozsváry [koloĵvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kolossváry Ödön estis hungara inĝeniero. Lia frato estis Endre Kolossváry.
Ödön Kolossváry naskiĝis la  en Veszprém (urbo). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Kolossváry frekventis ĉefe piaristan gimnazion en Kalocsa, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1885. Jam ekde 1881 li havis ŝtatan postenon en Szentes, kiel reĝa vicinĝeniero. Li havis la taskon helpi konstruadojn de digoj kontraŭ inundoj de Tiso. Post jaroj li faris la samon, sed apud la Danubo. Post la diplomo li estis nomumita "kulturinĝeniero" (laŭ nuna vortouzo hidrologo). En 1889 li estis sendita eksterlanden por studi la kloakojn. En 1892 li atingis la rangon ĉefinĝeniero. Li estis pioniro de la hungara irigacio. Li pensiuliĝis en 1919.
9833 Rilke
9833 Rilke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen (de K. Kirsch kaj Reiner Ziener laŭ aliaj fontoj) elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la aŭstra verkisto kaj poeto Rainer Maria Rilke (1875–1926), edzo de la pentristino Clara Westhoff.
Zarinsk
Zarinsk (ruse Заринск) estas urbo en Altaja regiono en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 01406.
La urbo estis fondita en jaro 1952.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1979.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 38595, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
La urbo estas ĉe rivero Ĉumiŝ (Чумыш).
En la urbo estas fervoja stacio Zarinskaja (Заринская).
En jaro 1959 la urbo havis 9,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 50,4 mil loĝantojn.
Sobralo (Cearao)
Sobralo (portugallingve Sobral /sobraŭ/) estas brazila municipo en subŝtato Cearao. Ĝia nomo venas de la arbo Roupala gardneri kiu portugal-lingve nomiĝas "Sobro" (Sobro), "sobral" estas certa kvanto da "sobroj", "sobraro". Laŭ statistikoj de 2005, ĝi havas ĉirkaŭ 173 mil loĝantojn.
En Sobralo troviĝas kampuso de Universitato Federacia de Cearao kun ses kursoj: medicino, psikologio, ekonomiaj sciencoj, odontologio, inĝenierarto pri komputado kaj elektra inĝenierado.
La okazis eklipso, kiu famiĝis en la historio de fiziko: Sobralo estis en la centra ombrego de la eklipso, same kiel Ilha do Príncipe en São Tomé e Príncipe. Brita ekspedicio gvidata de Arthur Eddington volis observi la eklipson en ambaŭ lokoj, por pruvi - danke al eklipso - ke la gravito de la suno deflankigas lumondojn, kiel antaŭdiris la teorio de relativeco. En Ilha do Príncipe nuba vetero dum la eklipso permesis ne sufiĉe detalan observadon, nur du fotoj montris iujn stelojn. Aliflanke en Sobral la vetero estis multe pli favora, la sciencistoj sukcesis fari sep bonajn fotojn de la fenomeno, per kiuj pruviĝis la Einstein'a teorio. - Monumento antaŭ la preĝejo Igreja de Nossa Senhora do Patrocínio memorigas tiun eventon, poste konstruiĝis la Museu do Eclipse.
Literaturo
Soares, Maria Norma Maia: Onde al luz fez a curva, Universidade Estadual Vale do Acaraú, Sobral, 1999 - Scienca, amuza bildstrio pri Einstein kaj la eklipso en Sobral (en la portugala)
Fenil-acetaldehido
Fenil-acetaldehido estas aromata aldehido, nature trovata en la plantoj de la genro fagopiro, en la ĉokolado kaj en aliaj manĝaĵoj. Ĉi-substanco estas uzata kiel odorigilo ĉefe en pomoj, morusoj, terpomoj, melonoj, persikoj, tamarindoj kaj tomatoj.
Jason Statham
Jason Statham estas aktoro kaj eksa brita manekeno, naskiĝinta la 26-an de <time class="nowrap date-lien bday" datetime="1967-07-26">julio 1967, en Shirebrook (Britio). Li estas fama ĉefe pro sia rolo de Frank Martin en la trilogio de la agfilmo Le Transporteur. Li ankaŭ aktoris por The Italian Job (2003), Crank (2006), War (2007), la sciencfikcia Death Race (2008), la krima filmo The Bank Job (2008), kaj la agadserio The Expendables (2010–2014).
Kabos Hegyfoky
Kabos Hegyfoky [kaboŝ hedjfoki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hegyfoky Kabos estis hungara verkisto pri meteologio, katolika pastro.
Kabos Hegyfoky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Újleszna, li mortis la  en Túrkeve.
Biografio
Kabos Hegyfoky studis teologion en Eger, li pastriĝis en 1871. Li estis pastro en Fegyvernek, poste en diversaj lokoj, fine en Túrkeve. Ekde 1883 li okupiĝis ankaŭ pri meteologio. Li establis bibliotekon en Kunszentmárton, en la sama urbo kaj en Tardos kaj Bánhorváti ankaŭ meteologiajn staciojn. Liaj meteologiaj kontribuoj aperis ankaŭ germane en diversaj gazetoj.
Miklós Domahidy
Miklós Domahidy [miklOŝ domahidi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Domahidy Miklós estis hungara-svisa verkisto. Lia nobela antaŭnomo estis domahídi, lia pseŭdonimo estis Szatmári György, lia frato estis András Domahidy.
Miklós Domahidy naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
Miklós Domahidy akiris vinistan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1942. Dum la nazia erao (1944) li kaŝiĝis. En la sekva jaro rusaj soldatoj kaptis lin kaj iĝis trudlaboristo en Sovetunio ĝis 1948. Hejmenveninta li laboris en vinkultura centro, inter 1952–1956 en vinesplora instituto. Libertempe li verkis teatraĵojn. Depost la hungara revolucio de 1956 li disidis al Svislando kaj li loĝis en Laŭzano. Liaj kontribuoj aperis en multaj lokoj (Radio Libera Eŭropo, svisaj, okcidentgermanaj radioj, hungarlingvaj gazetoj okcidenta Eŭropo, ktp). Li ricevis premiojn en 1992 kaj 1999. Li edziĝis en 1950, eksedziĝis en 1958, 3 gefiloj naskiĝis en 1951, 1978 kaj 1983.
Fidél Pálffy (ministro)
Grafo Fidél Pálffy [pAlfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálffy Fidél estis hungara politikisto, ministro, parlamentano. Lia origina baptonomo estis Fidélió. Fidél Pálffy naskiĝis la  1895 en Hungara reĝlando en Pozsonyszentgyörgy (nuntempa Svätý Jur en Slovakio). Li mortis la 1946 en Budapeŝto.
Biografio
Fidél Pálffy frekventis militakademion, post disfalo de Aŭstrio-Hungario li estis en la okupita Szeged. En 1920 li forlasis la armeon kaj li okupiĝis pri la familia bieno en la ĵus formiĝinta Ĉeĥoslovakio, post jaroj li vivis plu en Hungario. Dum la Granda depresio li bankrotiĝis, tial li sekvis la naziajn ideojn. Li estis membro en la Sagokruca Partio, krome li havis bonajn kontaktojn kun la germanoj. En la jaroj 1944 kaj 1945 li estis ministro pri agrikulturo en Kabineto Szálasi. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je morto.
Normala matrico
En lineara algebro, normala matrico estas kvadrata matrico kun kompleksaj elementoj kiu komutiĝas kun sia konjugita transpono:
kie A* estas la konjugita transpono de A.
Se A estas reela matrico, tiam A*=AT kaj matrico estas normala se ATA = AAT.
Normaleco estas oportuna provo por diagonaligebleco: ĉiu normala matrico povas esti konvertita al diagonala matrico per unita konverto, kaj ĉiu matrico kiu povas esti farita diagonalan per unita konverto estas ankaŭ normala, sed trovo de la dezirata konverto estas multe pli granda laboro ol simple testado ĉu la matrico estas normala.
Specialaj okazoj
Inter kompleksaj matricoj, ĉiu unita matrico, memadjunkta matrico kaj deklivo-memadjunkta matrico estas normala. Se A estas unita, tiam A*A = AA* = I. Se A estas Hermita, tiam A*=A kaj do AA*=AA= A*A. Ankaŭ, inter reelaj matricoj, ĉiu orta matrico, simetria matrico kaj kontraŭsimetria matrico estas normala.
Tamen, ne veras ke ĉiu normala matrico estas unita, memadjunkta aŭ deklivo-memadjunkta. Ekzemple matrico
estas normala ĉar
La matrico A estas nek unita nek memadjunkta nek deklivo-memadjunkta.
La sumo kaj produto de du normalaj matricoj ĝenerale ne estas normala.
Konsekvencoj
La koncepto de normaleco estas grava ĉar normalaj matricoj estas precize tiuj al kiu la spektra teoremo aplikas: matrico A estas normala se kaj nur se ĝi povas esti prezentita per diagonala matrico Λ kaj unita matrico U kiel
kie Λ=diag(λ1, λ2, ...) ,
La elementoj λ de diagonala matrico Λ estas la ejgenoj de A, kaj la kolumnoj de U estas la ejgenvektoroj de A. La ejgenoj en Λ estas en la sama ordo kiel la respektivaj ejgenvektoroj en kiel kolumnoj de U.
Ĉiu kvadrata matrico A havas polusa malkomponaĵo A = UP kie U estas unita matrico kaj P estas pozitive duondifinita matrico. Se A estas inversigebla, tiam U kaj P estas unikaj. Se A estas normala, tiam UP = PU. (La reo estas vera nur en la finidimensia okazo.)
Analogeco
Ofte utilas havi analogecan interrilaton inter specoj de normalaj matricoj kaj specoj de kompleksaj nombroj:
Santa María del Tule
Santa María del Tule estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa María del Tule. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 409.
Geografio
Santa María del Tule apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8259 loĝantojn. El tiuj estis 3840 viroj kaj 4419 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,52 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1560 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 470 indiĝenoj. El tiuj 393 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 393 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Oĉakovka
Oĉakovka (Оча́ковка) estas eta rivero en sud-okcidenta parto de Moskvo, maldekstra alfluanto de Ramenka. Ĝia longo estas preskaŭ 10 km, inter ili 7,4 km surtere. Akvokolekta areo estas 29,3 kv.km.
La rivero ricevis sian nomon de loĝloko Oĉakovo.
Oĉakovka komenciĝas sur deklivoj de altaĵo Tjoplij Stan en Troparjova parko (proksime al metrostacio Tjoplij Stan). Ĝi fluas tra la distriktoj Tjoplij Stan, Troparjovo-Nikulino, Oĉakovo-Matvejevskoje, Ramenki, enfluante en Ramenka apud Miĉurin-avenuo. Malgraŭ ĝi estas nur alfluanto, ĝi fakte estas pli granda ol Ramenka; tial antaŭe ĝi estis konsiderata kiel alfluanto de Setunjo.
Oĉakovka estas serioze malpurigita.
Veterkruco
Simboliko kaj kutimo
En la popola kredo la starigo de kampaj krucoj, kiu protektu kontraŭ aĉa vetero, estas tiom vaste disvastigita kiel la vetersanktuloj mem. Uzi la krucon de Kristo kiel veterbeno, ligas al la bibela loko pasio:, kaj   en la momento de la morto de Jesuo. Oni eksplikas tion kiel protekto kontraŭ naturkatastrofoj (ekzemple fulmotondro kun fulmo, ŝtormo aŭ hajlo), kaj ankaŭ subita mortot, tial veterkrucoj ofte ankaŭ estas krucifiksoj, do krucoj kun la figuro de la krucumita Jesuo. Sicardus von Cremona skribi ĉ. la jaro 1200:
Ekzemploj de rimarkindaj veterkrucoj
Multaj veterkrucoj estas rimarkeblaj markiloj sur la kamparo. Ĉar ili ofte staras meze sur la kamparo la plej multaj malaperis dum la terpeckunigo. Apud la multnombaj veterkrucoj en la kamparo troviĝas veterkrucoj ankaŭ:
Specialaj, monumentprotektitaj objektoj esta ekzemple:
Veterkrucoj, kiuj staras je la llimoj de pluraj komunumlimoj:
Zvenigovo
Geografio
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 55°58' norde, longitudo 48°01' oriente. La urbo estas en meza Volgio sur maldekstra bordo de rivero Volgo ĉe enenfluo en ĝin de rivero Zveniga (Звенига). En jaro 1959 la urbo havis 7,2 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 12,7 mil loĝantojn.
Historio
La urbo estis fondita en jaro 1860. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1974.
Alia
La interurba telefona kodo estas 83645, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
OKATO
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 88212501.
La Cellette (Creuse)
La Cellette estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 274 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
La Cellette etendiĝas sur 21,48 km², kaj havis 274 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Cellette situas je alteco de 432 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, La Cellette apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean Dallot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Cellette apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix, kies ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
La Cellette
La Cellette estas la nomo de pluraj artikoloj.
Duklando Virtembergo
La Duklando Virtembergo – Herzogtum Württemberg – estis historia regno ene de la Sankta Romia Imperio de Germana Nacieco en Mezeŭropo, kiu ekzistis inter la jaroj 1495 kaj 1805: antaŭe la teritorio de Virtembergo de la 12-a jarcento ĝis 1495 estis graflando de la Sankta Romia Imperio, kaj en 1806 ĝi estis rangaltigita al reĝlando kaj membris en la Rejna Federacio.
Génave
Génave [ĤEnabe] estas urbo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Duklando Virtembergo
Epoko de konfesia streĉo ĝis 1648
La 21-an de julio 1495, la germana reĝo Maksimiliano la 1-a en la Imperia dieto en Worms rangaltigis Virtembergon al duklando. Tamen la Habsburga imperiestro ne pretis rezigni pri la pretendo de la historia teritorio duklando Ŝvabio por sia propra dinastio donante la tradician titolon "duko de Ŝvabio" al Eberhardo la 1-a, la unua duko de Virtembergo. Anstataŭe ekestis pli malgranda duklando Virtembergo.
Génave
La areo de la municipo estas 63,58 km2 kie loĝas 611 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 9,66 loĝ./km2.
Duklando Virtembergo
Epoko de konfesia streĉo ĝis 1648
Post kiam duko Ulriko atakis la imperian urbon Reutlingen en 1519, li estis venkita de la trupoj de la Ŝvaba Federacio sub la gvidado de sia bavara bofrato duko Vilhelmo la 4-a. Forpelita el Virtembergo, Ulriko trovis ekzilon en la pli norda duklando Hesio-Darmstadt kaj vivis en Alsbach. La landon metis sub la Habsburga dinastio imperiestro Karolo la 5-a, tiel ke la ĉefduko Ferdinando de Aŭstrio, la posta germana reĝo, komence ankaŭ estis la suvereno de Virtembergo. Nur en 1534 Ulriko sukcesis kun la helpo de la hesia duko Filipo la 1-a rekapti sian landon. Tamen, post la traktato de Kaaden (nun ĉeĥe Kaaden), Ulriko restis dependa de la Habsburgoj. Post lia reveno el sia ekzilo, Ulriko enkondukis la Reformacion en Virtembergo en 1534. Li estis subtenata de la reformistoj Ambrosius Blarer, Johannes Brenz kaj Erhard Schnepf. Komence la virtemberga vojo de reformacio estis provo peri inter la Reformita Eklezio de Zvinglo kaj Kalvino kaj la Aŭgsburga konfeso], nome la lutera orientiĝo. Ekde 1538 tamen la vojo estis klara por pure lutera reformacio, kiu iris kune kun la sekularigo de ekleziaj posedaĵoj. En la Tridekjara Milito de 1618 ĝis 1648, la duklando estis unu el la regionoj plej trafitaj de la milito. De 1628 la lando estis pli-malpli konstante sub la kontrolo de eksterlandaj trupoj. Pro la edikto pri restarigo de la katolikaj posedaĵoj al la stato de 1552, validigita en marto 1629 fare de la imperiestro Ferdinando la 2-a, Virtembergo perdis ĉirkaŭ trionon de ĝia teritorio.
Epoko de absolutismo
Kun la Vestfalia Paco de 1648, en kiu la reprezentantoj de Virtembergo negocis la teritorian restarigon de la lando ene de siaj malnovaj limoj, komenciĝis la rekonstruo kaj restarigo de la ekonomiaj kaj administraj strukturoj de la lando. La reĝado de duko Eberhardo Ludoviko, kies patro mortis nur naŭ monatojn post lia naskiĝo, estis tre kontrasta kaj samtempe bredejo por la disvolviĝanta virtemberga pietismo. Ĉi tio inkluzivis ĉefe la grandiozan konstruaĵon de la rezideja palaco Ludwigsburg de 1704, kie ekloĝis Eberhardo Ludoviko kaj lia influa delonga amantino, dum lia edzino restis en Stutgarto. Provoko de la regantaj moralaj ideoj estis la translokado de la ĉefurbo en 1724 al Ludwigsburg. La ekloĝo de hugenotoj kaj valdenanoj signifis novajn, baldaŭ prosperajn vilaĝojn kun loknomoj francaj kaj italaj, kaj kultura protekto kaj subteno de la origina religio kaj lingvo de la enmigrintoj.
Génave
Geografio
Génave situas sur la nordo de la komarko Sierra de Segura inter tiu kaj Sierra Morena, sur la deklivaroj de la Sierra de Alcaraz, en la nordoriento de la provinco. Estas sur 823 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj kaj de montaroj de la provinco Ĥaeno. La geografiaj koordinatoj estas 38°25′48″N 2°43′59″O.
Parto de la municipo formas parton de la Natura Parko de las Sierras de Cazorla, Segura y Las Villas. Ties teritorio estas ĉefe agrikultura kaj dependa de la olivarboj. Limas kun la teritorioj de Orcera, Villarrodrigo, Torres de Albanchez kaj La Puerta de Segura. Génave situas je 147 km disde Ĥaeno, provinca ĉefurbo, je 89 km de Úbeda, plej proksima grava urbo, kaj je 37 km de Segura de la Sierra, tradicia ĉefurbo de la komarko.
Historio
Jam de la komenco de la historio tiu estis loko de vojoj kaj tiel la romianoj konstruis ŝoseon, kies restoj konserviĝas ankoraŭ. La islamanoj konstruis fortikaĵojn, ĉefe kiam alproksimiĝis kristanoj, el kiuj restas restaĵoj, kiel la Turo Tercias kaj la Castillo de la Laguna (Kastelo de la Lageto) aŭ kastelo de Zarracotín, ambaŭ jam de la epoko de kristanoj. La preĝejo de la "Inmaculada Concepción" estis ekkonstruita en la 13a jarcento kun karakteroj de gotika arkitekturo kaj en postaj jarecntoj de la Renesanco, kaj fino de la verko en la 18a jarcento en stilo baroko.
En la 1940-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 2000 loĝantoj, poste okazis elmigrado ĝis falo ĝis la nunaj 600. La urbestro estas socialisto.
Matrico de Hilbert
En lineara algebro, hilberta matrico estas matrico kun la onaj eroj
La hilberta matrico povas esti estimita kiel derivita de la integralo
kio estas, kiel matrico de Gramian por potencoj de x. Ĝi estas matrico de Hankel.
La hilbertaj matricoj estas kanonaj ekzemploj de miskondiĉaj matricoj, farante ilin konate malfacila al uzi en cifereca kalkulado. Ekzemple, la 2-norma kondiĉnombro de la matrico pli supre estas proksimume 4,8·105.
Propraĵoj
La determinanto povas esti esprimita en fermita formo, kiel speciala okazo de la koŝia determinanto. La hilberta matrico estas ankaŭ tutece pozitiva (signumo de determinanto de ĉiu submatrico estas pozitiva). La inverso povas ankaŭ esti esprimita en fermita formo, ĝiaj elementoj estas
kie n estas la ordo de la matrico. Ĉiuj elementoj de la inversa matrico estas entjeroj.
La kondiĉnombro kreskas kiel:
Historio
La matrico aperas en artikolo de David Hilbert Ein Beitrag zur Theorie des Legendreschen Polynoms, publikigita en la ĵurnalo Acta Mathematica, volumo 18, 155-159, 1894).
Li derivas la akuratan formulon
por determinanto de la n×n hilberta matrico. Ĉi tie cn estas
Hilberto ankaŭ mencias la kuriozan fakton ke la determinanto de la hilberta matrico estas la inverso de entjeroj kiujn li ekspresas kiel la diskriminanto de certa supergeometria polinomo rilatanta al la polinomo de Legendre. Ĉi tiu fakto ankaŭ sekvas de idento
Per sumado de Eŭlero-MacLaurin de logaritmoj de cn li ricevas la krudan asimptotan rezulton
kie la erara termo rn = o(n2). Pli preciza asimptota rezulto (kiu povas esti trovita per proksimuma kalkulado de Stirling de la faktorialo) estas
kie an konverĝas al iu konstanto kiam.
Hendrik Seyffardt
Hendrik Alexander SEYFFARDT (1a de novembro 1872 – 6a de februaro 1943) estis nederlanda generalo, kiu dum la Dua Mondmilito kunlaboris kun Nazia Germanio dum la okupacio de Nederlando, ĉefe kiel reprezentanto de la Nederlanda Legio, nome unuo de Waffen-SS en la Orienta Fronto.
Li estis mortpafita de la grupo de nederlanda kontraŭnazia rezistado CS-6 de Dro. Gerrit Kastein la 5an de februaro 1943. Tiu mortigis ankaŭ kunlaboremulon H.Reydon kaj lian edzinon. La celo estis eviti organizadon de nazian registaron en Nederlando, kion ŝajne la germanoj ankoraŭ ne klopodis. Tamen, ili reagis per mortigo kaj aresto de multaj nederlandanoj, ĉefe studentoj. Dro. Gerrit Kastein memmortigis sin arestita por eviti pro torturo denonci kolegojn.
Osvaldo Pugliese
Osvaldo Pedro Pugliese (Bonaero, 2-a de decembro 1905 - 25-a de julio 1995) estis argentina tango-muzikisto.
"Recuerdo" (1924) kaj "La yumba" (1946) estis du el la plej gravaj tangoj de Pugliese.
(143624) 2003 HM16
(143624) 2003 HM16 estas malgranda, meze hela marsrenkonta terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 2:9 kun Venuso kaj 4:11 kun la Tero.
Anarki-kapitalismo
Anarki-kapitalismo aŭ anarĥi-kapitalismo (ankaŭ nomita anarkiismo de privataj posedaĵoj, libermerkata anarkiismo aŭ anarki-liberalismo) estas sintezo de individuisma anarkiismo kaj klasika liberalismo (vidu libertarianismo), kiu opinias, ke ĉiaj formoj de registaro estas nenecesaj kaj malutilaj, inkluzive (aŭ precipe) pri aferoj pri justeco kaj protektado.
Anarki-kapitalistoj antaŭenigas posedrajtojn de individuoj kaj liberajn merkatojn, kiel manieron por organizi ĉiajn servojn, inkluzive ĉiujn al kiuj registaroj pretendas naturajn monopolojn, ekzemple policon, justicon kaj la armeon. Ili opinias ke la difino de posedrajtoj per kontraktoj kaj mora juro estas la universala meĥanismo por solvi konfliktojn. Ili rigardas kapitalismajn firmaegojn kiuj estas bazitaj sur volontaj kontraktoj kiel pravan kaj efikan manieron per kiu homoj povas organiziĝi; kaj ili rigardas la liberecon por elekti konkurencan firmaegon aŭ por enkonkurenci sin mem, kiel universalan manieron por konservi kaj antaŭenigi kvaliton de servoj. Ili neas ĉiajn formojn de registara regado, impostadon aŭ reguligadon.
Anarki-kapitalismo do estas formo de anarkiismo, sed ĝi estas radikale malsama de la formo de anarkiismo kiu estas konata kiel sociala anarkiismo. Anarki-kapitalistoj kaj sociala anarkiistoj unue opinias ke la aliaj grave miskomprenas la naturon de potenco, kaj plue la naturon de anarkiismo. Ambaŭ ne uzas anarkion kun la senco de ĥaoso kaj malordo.
Anarki-kapitalismo kiel parto de la tradicio de klasika liberalismo
Anarki-kapitalismo estas speco de klasika liberalismo, kaj anarki-kapitalistoj rigardas sin mem kiel anarkiisman formon de klasika liberalismo kaj ne kiel kapitalisman formon de anarkiismo: ili rigardas neanarkiismajn libertarianojn kiel amikojn kiuj faras relative malgravan (sed tamen signifan) eraron akcepti iun ajn formon de registaro, sed ili rigardas maldekstrajn anarkiistojn kiel danĝerajn kolektivistojn kun kiuj ili havas malmulte komune.
Kiel parto de klasika liberalismo, anarki-kapitalismo estas bazita sur la ideoj de individua libereco kaj natura juro. Libertarianismaj kleruloj, ekde ĝia komenco, studis tiujn ideoj el dinamika vidpunkto de estiĝanta ordo, kiu lastatempe estas eksplicite rilatigita kun cibernetiko. Oni povas sekvi ilian tradicion al John Locke kaj la deksepjarcentaj anglaj Levellers, aldone al pli fruaj francaj kaj britaj ekonomikistoj kaj filozofoj; iuj eĉ nomas Laozion kaj Aristotelon kiel fruajn klasikajn liberalistojn, kaj kelkaj eĉ rigardas Laozion kiel anarkiiston.
La plej frua klasika liberalisma pensulo kiu evoluigis kompletan teorion pri anarkiismo estis Gustave De Molinari je 1849, kvankam iuj klasikaj liberalaj anglaj kaj amerikaj revoluciuloj pledis anarkiismon sen teoriado de ĝi, kaj iuj francaj ekonomikistoj komencis teoriadon pri ĝi sen pledi ĝin. Ekzistis tradicio de anarkiisma liberalismo en Eŭropo kaj Usono post Gustave de Molinari, sed ĝi neniam allogis multajn sekvantojn per si mem. Tamen, oni povas nomi Paul Emile de Puydt, Henry David Thoreau, Auberon Herbert, Lysander Spooner, Benjamin Tucker kaj Albert Jay Nock.