cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Longdistanca kontakto
Amatora radio DX
Radioamatoraj operatoroj kiuj specialiĝas pri farado de ambaŭdirektajn radiokontaktojn kun aliaj amatoroj en malproksimaj landoj ankaŭ estas nomitaj "do-iksistoj". Sur la altaj frekvencoj (HF) (ankaŭ konata kiel kurtondo), DX-stacioj estas tiuj, kiuj situas eksterlande. Sur la UHF/VHF radioamatoraj bendoj, DX-stacioj povas esti ene de la sama lando aŭ kontinento, fari longdistancan UHF-kontakton sen la helpo de satelito povas esti tre malfacila tasko. do-iksistoj kolektas QSL-kartojn kiel pruvo de kontakto kaj povas gajni specialajn radioamatorajn diplomojn kaj premiojn de radioamatoraj organizoj. Krome, multaj kluboj ofertas premiojn por komunikado kun certa nombro da DX-stacioj. Ekzemple, la ARRL ofertas la DX Century Club (DXCC). La baza atestilo estas aljuĝita por kontakto kaj konfirmo de almenaŭ 100 radiolandoj sur la ARRL DXCC Listo. La reguloj por decidi kio estas DX-lando povas esti tre kompleksa, por eviti eblan miskomprenon radioamatoroj ofte uzas la esprimon radiolando anstataŭ lando. Aldone al radiolandoj, kelkaj premioj estas bazitaj sur insularoj en la oceanoj de la mondo, sur la UHF/UHF bendoj, elsendmodoj kiel telegrafio, PSK, RTTY, SSB ktp. Por doni al aliaj amatoroj ŝancon konfirmi kontaktojn ĉe novaj aŭ ekzotikaj lokoj, amatoroj organizas DX-ekspedicioj al landoj aŭ regionoj en kiuj ne loĝas radioamatoroj. Ekzistas ankaŭ oftaj radioamatoraj konkursoj kie radioamatoroj operacias siajn staciojn en certaj datoj dum fiksa tempodaŭro kaj klopodas komuniki kun kiel eble plej multaj DX-stacioj.
DX kluboj
Multaj radioamatoroj estas membroj de DX-kluboj. Ekzistas multaj DX-kluboj en multaj landoj ĉirkaŭ la mondo. Ili estas utilaj lokoj por trovi informojn pri ĝisdataj novaĵoj pri do-iksismo. Multaj homoj ankaŭ ĝuas sociajn okazaĵojn, radiofestojn kaj kongresojn en kiuj ili povas interŝanĝi, lerni for de la radioĉambro ktp.
Joseph Kürschner
En Eisenach
Dum la lasta kreiva temp de Kürschner aperis popularaj, ilustritaj verkoj pri la tiutempa historio kiuj estis, laŭ la tiama modo, tre naciemaj.
Literaturo
Biografio ĉe NDB
Longdistanca kontakto
QSL Konfirmkartoj
Unu el la interesaj flankoj de longdistanca komunikado estas kolekti QSL-kartojn, kiuj konfirmas la kontakton kaj transdonas informojn pri ĝi pere de ricevraporto RST aŭ SINPO. Kutime QSL-karto havos bildon en unu flanko kaj datumoj en la alia flanko. Bildkartoj multe varias kaj ofte enhavas informojn pri landoj, flagoj, kulturo, operatoro kaj similaj temoj interesaj al la radioamatoro. La Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj (ILERA) rekomendas aldoni la vorton "Esperanto" por identigi e-radioamatorojn kaj ke la konfirmkarto estu valida por la ILERA-diplomo.
Belo Vale
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itaguara. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Longdistanca kontakto
DX-ekipaĵoj
Radioekipaĵo uzita en longdistancaj kontaktoj troviĝas ekde nekostaj porteblaj riceviloj ĝis luksaj plurmildolaraj sendriceviloj. Per la uzo de simpla AM-radio, oni povas facile aŭdi signalojn de la plej potencaj stacioj, kiuj propagiĝas centoj eĉ miloj da kilometroj dum la nokto. Pli engaĝitaj doiksistoj uzas pli kompleksajn ricevilojn dizajnitaj specife por aŭdado de malproksimaj signaloj kaj ofte konstruas siajn proprajn direkteblajn antenojn specife dizajnitaj por specifaj bendoj.
Abatejo Hailes
Abatejo Hailes estas ruina cistercia abatejo tri kilometrojn nordoriente de Winchcombe, Gloucestershire, Anglio.
La abatejo estis fondata en 1245 aŭ 1246 de Rikardo (1-a Grafo de Kornvalo), pli juna frato de Henriko la 3-a (Anglio). Ĝi konsekriĝis per grandioza rito ĉeestata de Henriko la 3-a, ties edzino Eleanora de Provenco, kaj 15 episkopoj.
En 1270 Edmundo, filo de Rikardo (1-a Grafo de Kornvalo), donis al la abatejo flakoneton enhavantan, laŭkrede, iom da la sango de Jesuo Kristo: pro tio la abtejo iĝis grava pilgrimcelo kaj tiom riĉiĝis ke la monaĥoj povis ege pligrandigi la abatejon.
Prizorgis la ruinojn la National Trust kaj English Heritage. Ili viziteblas.
Romkatolika pastro kiu loĝas en Worcester ankoraŭ retenas la titularan titolon "abato de Hailes".
Preĝejo Hailes
Ekster la abatejo situas malgranda preĝejo kiu servis la (nun forlasitan) apudan vilaĝon, kaj kiu enhavas nerestaŭratajn mezepokajn murpentraĵojn. La preĝejo datiĝas de 1175.
Kombinaĵo de 5 kvar-duon-sesedroj
En geometrio, kombinaĵo de kvin kvar-duon-sesedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de kvin kvar-duon-sesedroj.
Ĝi estas nememspegulsimetria kun dudekedra simetrio I, kaj ĝia konveksa koverto estas dudek-dekduedro. Ĝi komunigas siajn laterojn kaj triangulajn edrojn kun la kombinaĵo de 5 okedroj.
Stankovany
Stankovany (hungare Sztankován [stankovAn]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Stankovany situas laŭ dekstra bordo de Váh (sen ponto), laŭ fervojo Žilina-Poprad, laŭ traira flankovojo (ĉefvojo estas en la alia riveroflanko). Ružomberok troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1425 en formo "Stankovan". En 1715 oni komputis tie 31 familiojn pagantajn impostojn kaj muelejon. En 1784 730 vilaĝanoj loĝis en 71 domoj, en 1828 756 vilaĝanoj loĝis en 138 domoj. Post 1899 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al Sztankófalva pro la hungariga politiko, kie en 1910 laŭ la popolnombrado vivis 1225 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Ružomberok, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1950 incendio okazis. En 2001 vivis en Stankovany 1234 homoj, (1226 slovakoj).
Piskořov
Piskořov (Peischdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Město Albrechtice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas proksimume 4 km oriente de Město Albrechtice. Vivas ĉi tie.
Piskořov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,49 km². En la vilaĝo estas vilaĝa memoriga zono.
Loĝantaro
En Piskořov estas registritaj 36 adresoj: 28 daŭraj objektoj kaj 8 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 27 domoj, el kiuj neniu estis daŭre loĝigita.
Rilataj temoj
• Osoblahio
Nysa
Nysa estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnomaj komunumo Nysa kaj distrikto Nysa.
Ĝis la jaro 1945 la urbo estis parto de Germanio, havis germanlingvan loĝantaron kaj nomiĝis Neisse. Kadre de tio ŝtata komisiono fiksis novan nomon de la urbo.
Villamandos
Villamandos [biljaMANdos] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Esla-Campos, en la sudoriento de la provinco kaj en la historia areo Vega de Toral.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Villamandos kaj Villarrabines, okupas totalan areon de 16,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 292 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 640 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 53 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Laguna de Negrillos, Algadefe Villaornate y Castro, La Antigua kaj Villaquejida.
Historio
Estas atestiloj el antaŭromia epoko kaj en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
11969 Gay-Lussac
11969 Gay-Lussac estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kemiisto kaj fizikisto Louis Joseph Gay-Lussac (1778–1850), unu el la fondintoj de la meteologio. En 1802 li montris, ke ĉiuj gasoj dilatiĝas de la sama frakcio de siaj volumenoj kun la temperaturo. Tamen, li estas precipe konata pro lia leĝo, kiu establas, ke "la gasoj kombiniĝas en tre simplaj propoecioj".
Chavornay VD
-
Chavornay estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 3788 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,05 km², de kiuj 14,2% estas kovritaj de arbaro, 66,7% servas por agrikulturo kaj 18,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Chavornay limas en nordoriento al Essert-Pittet, en orientnordoriento al Suchy, en oriento al Corcelles-sur-Chavornay, en sudoriento al Penthéréaz, en sudo al Bavois, en sudokcidento al Arnex-sur-Orbe, kaj en okcidento kaj nordokcidento al Orbe.
Trafiko
En Chavornay kruciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 132 de Orbe al Corcelles-sur-Chavornay kun la kantona ĉefvojo nr-o 134 de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. En oriento pasas tra la komunumo la svisa aŭtovojo A1, al kiu la komunumo disponas pri propra alveturejo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. Flanka fervojlinio kondukas de Chavornay al Orbes kaj krome ekzistas poŝtaŭtolinio de Chavornay al Echallens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chavornay datiĝas el la jaro 927 kiel Cavorniacum. Sur la komunuma teritorio estis trovita apud la restaĵoj de la romia vojo mejloŝtono kun la nomo de la imperiestroj Marc Aurel kaj Septimus Severus. En la 9-a jarcento Chavornay apartenis al la reĝolando Burgonjo kaj poste al la episkopo de Laŭzano. En la 11-a jarcento ĝis fariĝis havaĵo de la katedralo de Laŭzano. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Chavornay estis subvoktejo kun propra tribunalo en la Voktejo Yverdon. Post la Helveta Revolucio ĝi estis atribuita al la Distrikto Orbe, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
13313 Kathypeng
13313 Kathypeng estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Ĝia nomo honoras Kathy Peng, kiu mentoris finaliston de la Broadcom MASTERS de 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Harker School, San-Joseo (Kalifornio).
Trusetal-akvofalo
Priskribo
Meze de linda naturo kaj belega ĉirkaŭaĵo allogas la vizitantojn la eksterordinara spektaklo de la Trusetal-akvofalo. Sur kaskadojn la torento Truse 58 metrojn terenfluegas; la akvujo estas 3,5 km longa kaj estas provizita ĉefe per baraĵlageto.
La akvofalo konstruitis artefarite por malsovaĝigi la rojon Truse, kiu havas sian fonton sur Inselsberg. La loĝantoj de la Trusetal-valo festas tie ĉi ĉiujare, ĉiun duan dimanĉon julian, la t.n. Akvofalo-feston (germane: Wasserfallfest).
Rondgvidate la vizitantoj povas ĝui la akvofalan etoson kaj la freŝecon akvan inter aprilo kaj oktobro. Migradopada retaro de pli ol 100 km kaj la gapminejo Hühn kompletigas la oferton. Post grimpado de 228 ŝtupoj oni havas belegan panoramon de sur Teufelskanzel longe je la valo de la rivero Werra kaj je Rhön.
Fonto
''mini-a-thür in Ruhla/Thüringen. Der Freizeitpark im Thüringer Wald'', broŝuro eldonita fare de la liberaera maketaĵparko de Ruhla, nr. 21
3682 Welther
3682 Welther estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan historiistinon pri astronomio Barbara Welther.
Malregulecoj de ĝia luma kurbo lasas suspekti, ke ĝi estus kelkopa asteroido.
NGC 7
NGC 7 (aliaj indikoj — PGC 627, ESO 409-22, MCG -5-1-37, AM 0005-301) estas galaksio en konstelacio Skulptisto.
Universitato de York
Ne konfuzu kun Universitato de Jorko en Anglio
La Universitato de York aǔ Universitato Jorka (angle York University, konata mallongige YU) estas universitato, lokata en Toronto, provinco Ontario, Kanado. La studentoj eniras en la universitato per grandega ekzameno pri ĉiuj temoj studataj en meza lernejo.
Izoleŭcino
Izoleŭcino (simbolo Ile aŭ I) estas unu el la 20 plej oftaj naturaj aminoacidoj, ĝi kodas en DNA. Ĝia kemia konsisto estas sama kun leŭcino, sed la aranĝo de la atomoj estas alia, tiel kaŭzante aliajn proprecojn. Nutrade, izoleŭcino estas esenca aminoacido ĉe homoj.
Azerbajĝano en la Vintra Olimpiko 2014
Arta sketado
Mallongigoj: LD = Libera Danco, OD = Originala Danco
Hilkenbrook
Hilkenbrook estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Paul Johnsgard
Paul Austin JOHNSGARD (n. 28an de junio 1931 - 28-an de majo 2021) estis ornitologo, artisto kaj emerita profesoro ĉe la Universitato de Nebrasko. Liaj verkoj inkludas preskaŭ 50 librojn inklude kelkajn monografiojn, ĉefe pri akvobirdoj kaj gruoj. Li naskiĝis en Fargo (Norda Dakoto), kaj interesiĝis al studado de birdoj el parenco ĉasgardisto. Li jam frue partoprenis en anasaj kalkuloj. Post mez- kaj alt-lernejo li engaĝiĝis en la Universitato de Norda Dakoto kiel respondeculo pri zoologio. Li poste moviĝis al la Universitato de Vaŝingtonio enkuraĝigita de profesoro kiu sugestis, ke li faru karieron en ornitologio. Li studis pri la efiko de la konstruado de la akvorezervejo O'Sullivan Dam sur la humidejaj habitatoj. Krom la informo li kolektis pentraĵojn. Tio estis publikita en The Condor kaj la artikolo allogis la atenton de Charles Sibley kiu invitis lin doktoriĝi ĉe la Universitato Cornell kun li mem. Lia doktoriga tezo temis pri filogenio de ses anasoj, post kio li moviĝis al Angliio kun la Wildfowl Trust de Gloucestershire fondita de Sir Peter Scott. Post du jaroj, li produktis sian unuan libron nome Handbook of Waterfowl Behaviour (manlibro pri akvobirda kutimaro) publikita de Universitato Cornell en 1965. Li estis konsiderata unu el plej fruktodonaj aŭtoroj de ornitologia libroj.
Cagoule
Cagoule (legu [kagUl]) estas kromnomo, donita fare de amaskomunikiloj al funkciinta en 1930-aj jaroj ekstrem-dekstra grupo Comité secret d'action révolutionnaire (Sekreta Komitato de Revolucia Agado).
9461 Cotingkeh
9461 Cotingkeh estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la  elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono), en la kadro de la projekto "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research).
Ĝia nomo honoras Lyron Co Ting Keh, finaliston de la Regeneron Science Talent Search (STS) 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Li lernis ĉe la Crescenta Valley High School, La Crescenta (Kalifornio).
Agnès Jaoui
Agnès JAOUI (naskiĝis la 19-an de oktobro 1964 en Antony ĉe Parizo) estas franca aktorino, scenaristino kaj reĝisorino.
Ŝi ricevis plurajn premiojn. Ŝia filmo Le Goût des autres gajnis kvar Cezarojn en 2001, interalie la Cezaron por la plej bona filmo de la jaro kaj por la plej bona scenaro. Por Comme une image ŝi ricevis la Eŭropan Filmpremion por la plej bona scenaro, kune kun Jean-Pierre Bacri.
Intensa agrikulturo
Intensa terkultivado aŭ intensa agrikulturo estas agrikultura produkta sistemo karakterizita per la altaj necesoj de kapitalo, laboro, aŭ de teknologioj, kiel ekzemple insekticidoj kaj kemiaj sterkoj relative al la grunda areo.
Ne estas intensa agrikulturo la Verda revolucio de 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, ĉar ĝi ŝanĝis nur la gradadon ene de etenda agrikulturo.
Tio estas kontrasta al multaj specoj de eltenebla agrikulturo kiel ekzemple ekologia agrikulturo aŭ etenda agrikulturo, kiuj implikas relative malaltan neceson de laboro, rilative al la areo de grundo, kaj kiuj celas konservadon de longdaŭra ekologia sano de kamparo, tiel ke ĝi povas esti farmata senfine, ĉar tiele oni uzas malmultajn kemiaĵojn.
Nuntempaj formoj de intensa kultivaĵo bazigis agrikulturon sur la uzado de mekanika plugado, kemiaj sterkoj, herbicidojn kaj/aŭ insekticidojn. Ĝi estas rilata al la kreskanta uzo de agrikultura mekanizado, kiu ebligis grandan pliiĝon en produktado, ankoraŭ drame pliigis median poluadon pro kreskanta erozio kaj venenante akvon per agrikulturaj kemiaĵoj.
Intensaj terkultivadaj praktikoj povas impliki tre altan nombregon da bestoj bredatajn sur limigita tero kio postulas grandajn kvantojn de manĝaĵo, akvo kaj medicinaj elementoj (postulataj por reteni la bestojn sanaj en malvastaj kondiĉoj). Tre grandaj kaj intensaj brutaroperacioj (precipe priskribaj de oftaj brutobredadaj praktikoj ekzemple en Usono) ofte estas menciitaj kiel industria brutobredado kaj estas kritikata fare de kontraŭuloj pro la malalta nivelo de bestprotektadaj standardoj kaj rilataj poluo kaj temoj de sano.
Notoj
Landwirtschaft
Luiza de Meklenburgo-Strelitz
Luiza, princino de Meklenburgo, germane Luise, Prinzessin zu Mecklenburg(-Strelitz), plena nomo Luise Auguste Wilhelmine Amalie, dukino de Meklenburgo (nask. la 10-an de marto 1776 en Hanovro; mortis la 19-an de julio 1810 en kastelo Hohenzieritz) estis kiel edzino de reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a de Prusio reĝino de Prusio.
Laŭ samtempuloj ŝi estis bela kaj gracia, ŝiaj kondutmanieroj ŝajnis al ili pli burĝaj ol aristokrataj. Ŝia vivo intime rilatas al la dramaj okazaĵoj ligitaj al la lukto de Prusio kontraŭ Napoleono 1-a. Ĉar ŝi june mortis, ŝi restis juna kaj bela en la kolektiva memoro de la postaj generacioj. Jam dumvive ŝi fariĝis objekto de preskaŭ kulta honorigo. Post ŝia morto tiu tendenco eĉ plifortiĝis. Ŝi fariĝis simbolo por la restarigo de Prusio kaj la evoluo al la Germana Imperiestra Regno. Tiumaniere ŝia historia graveco forte superis la faktan influon, kiun ŝi dumvive havis kiel reĝino de Prusio.
Marcal
Ne miskomprenu kun Marcali!
Marcal estas rivero en Hungario. Ĝi originas en meza Transdanubio, grandparte paralele fluas kun Rába, post la enverŝiĝo de Rába enfluas Danubon, pli precize en Mosoni Duna. La rivera longo estas 100 km, la akvokolekta areo estas 3075 km².
La rivero fontas en la montaro Bakony en la proksimeco de Sümeg. Gravaj urboj apud Marcal estas Celldömölk, Sümeg kaj fine Győr ĉe la enfluejo. Menciindaj vilaĝoj estas de Sümeg: Megyer, Karakó, Kamond, Mersevát, Külsővat, Marcalgergelyi, Szergény, Békás, Marcaltő, Mórichida, Malomsok, Rábaszentmiklós kaj Kisbabot.
Akvonivela indikilo funkcias en Rábaszentmiklós.
Pro la oftaj inundoj ekde la 19-a jarcento la rivero ricevis kelkloke digojn kaj kelkloke oni fosis novan vojon por la rivero. Fiŝkaptistoj kaj akvoturistoj profitas la riveron.
Bouray-sur-Juine
Bouray-sur-Juine [buʁɛ syʁ ʒyin] estas franca situanta en departemento Essonne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bouraysiens.
73704 Hladiuk
73704 Hladiuk estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Mesola
Mesola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Emilio-Romanjo kaj al la provinco Ferrara. Fine de la jaro 2004 la komunumo havis 7331 loĝantojn.
73704 Hladiuk
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kanada terfizikisto kaj amatora astronomo Andrew Lowe sur  eksponitaj en la Observatorio de la Monto Palomar (norde de San-Diego, Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada geologo Donald W. Hladiuk de Kalgario (Alberto). Dum pli ol dudek jaroj li prezentis ĉielajn eventojn dum matena programo de lokala radiostacio kaj gvidis multenombrajn astronomiajn ekspediciojn kun la Kalgaria branĉo de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado, kies prezidento li estis dufoje.
Berkhamsted
Berkhamsted estas urbo de Hertfordshire, Anglio. En 2001, laŭ la tiujara censo, ĝi enhavis ĉirkaŭ 16,240 loĝantojn.
Historio
En 1066 estis ĉe Berkhamsted kie Edgar Aetheling, la anglosaksa heredinto de la angla regno, fine cedis al Vilhelmo la Konkerinto. Poste la kastelo iĝis favorata kampara loĝejo de anoj de la normandaj kaj plantaĝenetaj dinastioj. 1216-a reĝa ĉarto liberigis la loĝantojn de ĉiuj impostoj.
Laŭ la 1086-a Domesday Book, ĉe Berkhamsted tiam situis vinberejoj.
Dum la angla enlanda milito de la mez-17-a jarcento, Berkhamsted subtenis la anglan parlamenton kontraŭ Karlo la 2-a.
En 1866 loka nobelo klopodis ĉirkaŭbari (kaj tiel akiri) la komunejon de Berkhamsted. Parlamentano, Augustus Smith, kiu naskiĝis en la urbo, kondukis loĝantojn kaj virojn dungitajn el orienta Londono al la komunejo, kie ili rompis la altajn ŝtalbarilojn. Sekvis dumnokta bataleto - konata kiel la "Batalo de Komunejo Berkhamsted".
Kastelo Berkhamsted
Tuj apud la fervoja stacidomo videblas la ruinoj de Kastelo Berkhamsted, origine konstruita en 1066 el tero kaj ligno, kaj poste pligrandigata kaj plifortigata per ŝtonoj. Inter la konestabloj de la kastelo estis Thomas Becket. En 1309 Eduardo la 2-a (Anglio) donis la kastelon al sia favorato Piers Gaveston, sed post ties mortigo en 1312 ĝi reiĝis reĝa posedaĵo.
En 1361 Eduardo (la nigra princo) kaj lia edzino Johana de Kent mielmonatis ĉe la kastelo.
Ekde 1495 la kastelo kadukiĝis. Multaj ŝtonoj forpreniĝis por aliaj konstruaĵoj.
Aliaj konstruaĵoj
Inter aliaj notindaj konstruaĵoj estas:
Loĝintoj ĉe Berkhamsted
Ĉe Berkhamsted naskiĝis
Charles de Gaulle loĝis tie dum parto de la dua mondmilito.
Kombinaĵo de 20 kvar-duon-sesedroj
En geometrio, kombinaĵo de dudek kvar-duon-sesedroj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 20 kvar-duon-sesedroj.
Ĝi estas nememspegulsimetria kun dudekedra simetrio I.
Ĝi havas la saman situon de lateroj kiel granda durombo-dudek-dekduedro, granda duriproĉa durombo-dekduedro kaj kombinaĵo de 20 okedroj.
Ĉi tiu kombinaĵo de 20 kvar-duon-sesedroj estas unika en tio ke ĝi ne povas esti ricevita per adicio de simetrio al grupo en kiu la baza pluredro estas uniforma. Ĉiu kvar-duon-sesedro en ĉi tiu kombinaĵo estas enigita kun geometria simetria grupo C3, kiu ne agas transitive super la kvar-duon-sesedraj ses verticoj. Tamen, la kombinaĵo entute povas atingi uniformecon ĉar du kvar-duon-sesedroj koincidas je ĉiu vertico.
Güsten
Güsten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Salzland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro el kvin membraj komunumoj, nomata Verbandsgemeinde Saale-Wipper.
Salmarĉa oncifeliso
La salmarĉa oncifeliso (Oncifelis geoffroyi) estas sudamerika specio de katoj. Ĝi havas proksimume la grandon de ordinaraj domaj katoj (60 cm ekskluzive de vosto), sed vivas sovaĝe. Iam ĝi estis atribuata al la familio leopardus, sed nun al familio oncifelis.
La koloro de la felo estas griza aŭ bruneta kaj havas nigrajn makuletojn. Okazas nigraj ekzempleroj. Vivejo estas la plejparto de Sud-Ameriko oriente de Andoj.
Dronten
Dronten estas loĝloko kaj municipo en la nederlanda provinco Flevolando. Je la 1-a de julio 2006 la municipo havis 38 061 loĝantojn sur areo de 334 km². La loĝloko havis 25 657 loĝantojn (2005).
Nowogard
Nowogard (kaŝube: Nowògard, dum historio deversaj nomoj: Nogart Castrum 1268, Nowgart 1274, Newgard, Naugard, germane: Naugard) estas urbo en Okcidenta Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Nowogard en distrikto Goleniowski.
Adolphe Moynier
Adolphe Moynier, naskiĝinta en 1860 en Ĝenevo kaj mortinta en 1933, estis la filo de Gustave Moynier, kunfondinto de la Internacia Ruĝa Kruco. Li post studado de juro laboris kiel borsisto. Aldone li funkciis ekde la jaro 1887 kiel honora konsulo de Belgio en Ĝenevo kaj inter la jaroj 1898 ĝis 1918 kiel trezoristo de la Internacia Ruĝa Kruco. En tiu funkcio li en 1918, fine de la Unua Mondmilito, kunsubskribis la alvokon de la Internacia Ruĝa Kruco kontraŭ la uzo de venenaj gasoj.
Nowogard
Historio de Nowogard en la Mezepoko
La komenco de la urbo Nowogard estis la burgo kiu estis sur la duoninsulo de la lago, kun la ligno-tera remparo. Wewnątrz znajdowały się budynki zamieszkane przez kasztelana i jego otoczenie. Na podgrodziu zamieszkiwała osiadła tu ludność słowiańska, zajmująca się rybołówstwem, rolnictwem i rzemiosłem. Pierwsza wzmianka o grodzie jako własności biskupa kamieńskiego pojawiła się w 1268 roku. Z kolei w roku 1274 episkopo Herman von Gleichen osadził w grodzie nowogardzkim swego krewnego, grafa Ottona von Eberstein el Brunsviko. Jego następcy przez kilka stuleci pozostali w posiadaniu tego lenna, które obejmowało także okoliczne ziemie. W 1309 roku Nowogard otrzymał przywilej przenoszący jego lokację na laŭ leĝo deLubeko, mimo że jego mieszkańcy cieszyli się mniejszymi uprawnieniami niż mieszczaństwo w innych miastach pomorskich. W pierwszej połowie XIV wieku rozpoczęto w Nowogardzie budowę murów obronnych wokół miasta, w wyniku czego przybrało ono kształt spłaszczonego koła. W środku znajdował się duży prostokątny rynek, w centrum którego wznosił się ceglany, gotycki ratusz. Obok, po stronie zachodniej, usytuowano istniejący do dziś la Maria Preĝejo (vidu la apudan foton). Dum la Mezepoko Nowogard estis malgranda centro agro-metiista, kiu malgraŭ la bona situo ne disvolviĝis al la grava komerca centro.
Anastazio la 1-a
Sankta Anastazio la 1-a estis papo ekde la 27-a de novembro 399 (laŭ Prospero Tiro de Akvitanio 398) ĝis decembro 401.
Salmarĉa oncifeliso
Tiu neotropisa besto iam estis multe ĉasata pro la felo; ĝi nun estas protektata, ĉar minacata de ekstermo.
Nowogard
Historio de Nowogard en la Mezepoko
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Historio de Nowogard de la 16a jc ĝis la 19a jc
En la jaro 1663, post la morto de la lasta ano de familio Eberstein, la posedaĵoj de Nowogard transiris al la princo Bogusław Croy d’Archot (vidu la apudan desegnaĵon), kaj en la jaro 1684 fariĝis la posedaĵo de la elektistoj de Brandenburgio. W 1724 roku do okręgu nowogardzkiego przyłączono powiat Dewitzów, właścicieli Dobrej, i w taki sposób powstał powiat Dobra-Nowogard, który przetrwał aż do początku XIX wieku. Podczas licznych wojen toczonych przez Prusy w XVIII wieku miasto poważnie ucierpiało. W 1770 roku liczyło zaledwie 726 mieszkańców, utrzymujących się wyłącznie z rolnictwa i hodowli, a w 1807 roku zostało zajęte przez wojska napoleońskie, które wcześniej toczyły zacięte boje o Nowogard z żołnierzami i ochotnikami dowodzonymi przez majora Ferdynanda von Schilla. W 1808 roku Nowogard został ustanowiony siedzibą powiatu, ale w 1819 roku nastąpiła kolejna reforma administracyjna, w wyniku której w skład powiatu weszły Goleniów i Nowogard. Przyspieszony rozwój miasta miał miejsca w drugiej połowie XIX wieku. W maju 1883 roku ze stacji w Nowogardzie odjechał pierwszy pociąg pasażerski, a w następnych latach wybudowano wiele obiektów użyteczności publicznej. Oni establigis la novajn entreprenojn.
Anastazio la 1-a
Vivo
Pri la vivo kaj la agoj de Anastazio la 1-a nur malmultaj informoj transdoniĝis. Nur tri leteroj estas konservitaj, en kiuj li aliĝas al la kondamno de Origeno. Inter liaj amikoj estis la sankta Aŭgusteno, la sankta Hieronimo kaj la sankta Paŭlino de Nolo.
Nowogard
Historio de Nowogard de la 16a jc ĝis la 19a jc
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Anastazio la 1-a
Vivo
La kondamno de Origeno etendiĝis al la donatistoj. Li cenzuris la verkoj kiuj ne kongruas kun la kristana kosmologio, tiel inaŭguranta la kristanan cenzuron. Memore al tio, cenzuron oni foje kromnomas "Anastazinjo".
Pampo-kato
La Pampo-kato (Oncifelis colocolo, ankaŭ konata kiel kolokolo) estas malgranda felisedo indiĝena al Pampo kaj apudaj regionoj de Sudameriko. Ĝi estas nur 550 al 700 mm kaj pezas 3–7 kg average.
Nowogard
Historio de Nowogard dum la 20a jc
Tuj antaŭ la komenco de la Dua Mondmilito Nowogard havis 8 148 da loĝantoj. W trakcie działań wojennych miasto zostało zniszczone, a do jego odbudowy przystąpiono w okresie powojennym. Nowogard został zdobyty nocą 4 marca 1945 roku przez żołnierzy Ruĝa Armeo oraz pułk piechoty złożony z polskich żołnierzy. W walkach o Nowogard zginęło 30 polskich żołnierzy, a w okolicach Nowogardu 32 żołnierzy polskich. Do wyzwolenia istniało w Nowogardzie co najmniej 7 obozów jenieckich, ĉefe por francoj kaj kelkcent da afrikanoj. Tuż przed opuszczeniem miasta niemieccy żołnierze zamordowali 40 jeńców na terenie późniejszej składnicy złomu. Post la fino de Dua Mondmilito la urbo eniris Pollandon laŭ la decido de la Potsdama konferenco kaj ankaŭ laŭ la decidoj de la konferenco komenciĝis la procedo de translokiĝo de la germana popolo kaj anstataŭigo de ili per poloj de la centra Pollando kaj de orienta Pollando de post la Curzon-linio (vidu la apudan mapon). Przez pierwsze miesiące po wojnie miasto nosiło nazwę Nowogród. Obecną nazwę miasta wprowadzono w dniu 7 maja 1946 roku. Miasto zostało w okresie powojennym częściowo odbudowane i rozbudowane. Zabudowano zniszczone całkowicie zabytkowe centrum miasta oraz wybudowano nowe osiedla mieszkaniowe. Powstały też obiekty użyteczności publicznej, takie jak hotel, dom kultury, biblioteka, szkoły. Laste oni konstruis ankaŭ la bazon hotel-gastronomian, oni konstruis tri grandajn sport-halojn kaj sur la plaĝo aperis la akvo-malsupren-glitejo.
Anastazio la 1-a
Vivo
Hieronimo raportas, ke li estis la patro de sia posteulo Inocento la 1-a.
Nowogard
Historio de Nowogard dum la 20a jc
(la artikolo de esperantisto Mariusz Borysiewicz, doktoriĝ-kandidato el Pomeria Akademio en Slupsko / Słupsk)
Anastazio la 1-a
Vivo
Lia memortago estas la 19-a de decembro.
Foi
''Pri la aliaj signifoj de FOI rigardu en FOI.
Foi [foj] (hungare: Folyfalva [fojfalva]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târgu Mureș. En 1964 oni aligis ĝin al Crăciunești; en 2006 ĝi ree memstariĝis kiel vilaĝo en la komunumo Crăciunești.
Foi situas okcidente de Crăciunești ĉe rivero Niraj.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 430 loĝantojn (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1497. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
NGC 8
NGC 8 estas duopa stelo en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Eksteraj ligiloj
Liste der NGC-Objekte von 1 bis 500
Mezzani
Mezzani estas komunumo de Italio.
Le Martinet
Le Martinet estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Boksista ribelo
Oni komprenas sub la esprimo Boksista ribelo (jihotuana ribelo) (tradicie: 義和團起義, simpligite: 义和团起义, pinjine: yìhétuán qǐyì) la ribelon de ĉina sekreta societo, nomata "Pugno por justo kaj interkonsento" (ĉine I-ho t´uan). La esprimo boksisto venas el la angla „boxer”, kiu mem aludas pri la ombrobokso de la societanoj sur publikaj lokoj.
Dum tiu ribelo, kiu ankaŭ nomiĝas milito de la Boksistoj, la Pugnoj de la justeco kaj de la konkordo (kies simbolo estis fermita pugno, el tio la kromnomo de Boksistoj) oponis sin al la Alianco de la ok nacioj, inter 1899 kaj 1901.
La Alianco de la ok nacioj (kiu inkludas Aŭstrio-Hungarion, Francion, la Germanan Imperiestran Regnon, la Italan reĝlandon, la Japanan imperion, la Rusian Imperion, Unuiĝintan Reĝlandon kaj Usonon) venkegis la kamparan insurekcion kaj adis la koloniadon de Ĉinio.
La varmega fazo de la ribelo okazis de aprilo ĝis aŭgusto 1900.
Natria adipato
Natria adipato, adipato de natrio aŭ Na-COO-(CH2)4-COO-Na estas natria salo de adipata acido, identigita kiel nutro-aldonaĵo E356, kaj uzata kiel acida kontrolanto en nutro-industrio. Ĝi estas blanka pulvoro, kun sala gusto, kiu povas anstataŭi la ordinaran doman salon. La adipato de natrio devenas el acido kies natura origino trovatas en herboj tiel kiel Beta vulgaris kaj en la suko de sukerkano, tamen, nuntempe ĝi estas artefarite sintezita.
Boksista ribelo
Antaŭhistorio
La "boksista" politika sekto kun nomo „I-ho t´uan”, t.e. "la societo de lajustaj pugnoj", el tio la okcidentekonata nomo "boksistoj", estis origine fondita en Henan dum regado de imperiestro Qian Long. La fondinto estis Hao Sheng-wen. La sekto estis ido, posteulo de la "Pa-kua-chiao-sekto", asociita kun la sekto de Blanka Lotuso, kaj estis unuafoje, oficiale menciita en 1808. (La Blanka-Lotuso-Sekto gvidis inter 1795-1804 grandan ribelon.) Fine de la 19-a jarcento la "boksistoj" estis organizitaj dise en pluraj subgrupoj. En Shandong agadis ekz. Societo de granda tranĉilo (ĉine Da-Dau-Hui), kiu ricevis apogon de guberniestro Li Ping-heng kaj amase partoprenis en la ribelo.
Ĉinio estis sukcese fermita ĝis la 19-a jarcento kontraŭ alilandanoj. Tiam la aperantaj koloniismaj landoj de Eŭropo kaj Usono, Japanio, Rusio postulis sian parton en la Qing-dinastia Ĉinio. Ĝis fino de la jarcento la eksterlandanoj akiris grandan potencon en Ĉinio, kvankam ili nombris nur 10 855 homojn – kompare al la 470-miliona ĉinaro.
Natria adipato
Sintezoj
' '
Reakcioj
Natria hidroksido estiĝas kiam natria adipato hejtatas en la ĉeesto de natria bikarbonato sub altaj temperaturoj. Adipata acido bolas kiam temperaturo atingas 337.5 °C:
Boksista ribelo
Antaŭhistorio
Misiistoj veturis tra Ĉinio kun specialaj rajtoj, kiuj protektis ilin kontraŭ la ĉina juro. Ili ricevis ekde marto de 1899 oficialan rangon. Ili sukcese varbis novajn "kredantojn" ofte per promeso, ke ili estos apogataj en disputoj, punokazoj. La ĉinoj rigardis tiujn nov-kredantojn – kiuj pro materia gajno kristaniĝis – ne veraj ĉinoj, sed banditoj kaj kanajloj, kiu kaŝiĝas sub ombro de la nova kredo.
Kiam la eksterlanda komerco (importo) grave minacis ekde ĉ. 1897 la hejmajn produktojn, multaj homoj iĝis senlaboraj. Tio trafis specife la areojn de la hejma teksejo kaj ŝpinejo, kie multaj homoj laboris, kaj klarigas, kial la boksistoj detruis la fremdajn maŝinojn same kiel teknikajn instalaĵojn. La transportado estis en la sama situacio, ĉar la kanalŝipado ne havis ŝancon kontraŭ la fervojo.
La situacion malbonigis ankoraŭ la malsategoj pro la inundoj kaj akrida plago en Shandong en 1899. Sekvajare (1900) okazis sekeco en Nord-Ĉinio. La urbo, kiu en la 19-a jarcento disfalis pro la trohomiĝo, korupteco kaj eksterlanda influo, jam ne povis regi la socialan mizeron kaj la boksistoj ricevis amasan populariĝon.
La boksistoj karakterizis sin kiel movado, kiu rifuzis la kristanigon kaj vidis perei la ĉinan kulturon kaj tradicion pro la industriigo. Tiel ili rigardis ruston – gutantan de telegrafaj dratoj – kiel sangon de spiritoj. Ili agadis surbaze de taoismo.
La imperiestra vidvino (Tzu-Hsi) kaj parto de la registaro apogis la boksistojn kontraŭ la eksterlandanoj. Ili faris tion a) pro malamo al fremduloj, kaj b) por direkti la furiozon kontraŭ fremduloj kaj ne al la malfortiĝinta dinastio. En kelkaj provincoj (ekz. Shandong), la boksistoj estis organizitaj – je postulo de la registaro – en militaj unuoj, portis flagon kun surskribo "Apogu Qing-Dinastion (Manĉu-dinastio), neniigante la fremdulojn."
La boksista ribelo
La 11-an de januaro en 1900, la imperiestra vidvino Cixi (Tzu-Hsi), regento de Ĉinio, permesis la boksistan movadon. Kiam la ribeluloj atingis la ĉefurbon kaj la ĉirkaŭan provincon, la prezo de tranĉilo duobliĝis.
Oni donas kiel komencan daton de la ribelo la 18-an de majo, kiam la boksistoj en pluraj provincoj samtempe ekmarŝis al Pekino, kio kaŭzis maltrankvilon, tiu kaŭzis morton de 70 homoj. Ili unue detruis la fervojan linion kaj telegrafilojn la 27-an de majo. La lasta telegrafa sciigo okazis la 9-an de junio, kiam admiralo Seymour informis pri la seriozeco de la situacio en la ĉefurbo.
La 10-an de junio marŝis 2066-ana brita ekspedicia trupo de for Tientsin, por defendi la ambasadejojn. Ili estis repuŝitaj (14-18-a de junio). La 13-an de junio, la boksistaj unuoj enmarŝis Pekinon kaj tie turmentis, murdis kaj bruligis. La ĉ. 473 eksterlandanoj, 451 soldatoj kaj minimume 3000 ĉinaj kristanoj retiriĝis al la ambasadeja kvartalo.
Konsidere al la situacio, la aliancaj trupoj transdonis ultimaton por la ĉina Taku-Fortikaĵo ĉe Peiho-rivero. La 17-an de junio, 75 minutojn antaŭ fino de la ultimato, la ĉinoj ekpafis. Eksplodo de pulvo-deponejo helpis la okupon de la fortikaĵo.
Cixi anoncis la 20-an de junio reage al falsita depeŝo militon kaj promesis kapopremion por ĉiu murdita fremdulo, sendepende de ties sekso aŭ aĝo. Oni murdis la 20-an de junio sur publika strato de Pekingo eĉ la ambasadoron de la germana imperia registaro, baronon Klemens von Ketteler.
Kvankam multaj altrangaj ĉinoj (vic-reĝoj kaj guberniestroj, ĉefe Jung Lu) rifuzis la konduton de la vidvino, la ribelo daŭris plu. Je la 22-a de junio, kiam la situacio ĉe fortreso Hsiku estis aparta minaca, admiralo Seymour ordonis "sendu la germanojn antaŭen" (the Germans to the front); li tiel ne akiris gloron pro kuraĝo, sed savis siajn proprajn soldatojn.
Regulaj trupoj partoprenis en atako al la ambasadejoj, sed Jung Lu – ĉefkomandanto de Beiyang-armeo – rifuzis disponigi la artilerion (liveritan de germana firmao Krupp), tiel savante la vivon de la sieĝatoj.
Oborniki Śląskie
Oborniki Śląskie (ĝis 1945 germane Obernigk) estas urbo en la provinco Malsupra Silezio de Pollando. Fine de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo en distrikto Trzebnica (Trebnitz).
Boksista ribelo
La boksista ribelo
La 4-an de aŭgusto marŝis ĉ. 20.000 homoj el Tientsin al Peking en alianco de Germanio, Anglio, Francio, Rusio, Usono, Japanio, Aŭstrio-Hungario kaj Italio.
La ekspedicia armeo atingis la 13-an de aŭgusto 1900 Pekinon. La boksist-ribelantoj volis tiutage ataki la diplomatan kvartalon, sed ili malvenkiĝis jam sekvatage. La 15-an de aŭgusto rifuĝis la imperiestra vidvino kaj ŝia konsilio el Pekino al Sian/Shaanxi, farante „inspektan vojaĝon“. Pekino estis rabita tri tagojn, en kio partoprenis eĉ la eŭropaj altranguloj. La rusoj detruis ĉiun Budho-statuon pro la supozita or-enteno.
Mediano (statistiko)
En la teorio de probabloj kaj statistiko, mediano aŭ mezvaloro estas la nombro apartiganta la pli altan duonon de specimeno, loĝantaro, aŭ probablodistribuo de la suba duono. La mediano de finia listo de nombroj estas trovata per ordigo de ĉiuj nombroj ekde la plej malgranda al la plej granda kaj preno de la meza nombro. Se estas para kvanto de nombroj, la mediano ne estas unika, tiel oni ofte prenas la meznombron de la du mezaj valoroj.
El tio rezultas, ke maksimume duono de la loĝantaro havas valorojn malpli grandaj ol la mediano kaj maksimume duono de la loĝantaro havas valorojn pli grandaj ol la mediano. Se ambaŭ grupoj enhavas malpli ol duonon de la loĝantaro, tiam iu ero el la loĝantaro estas akurate egala al la mediano mem.
Diferenco de meznombro
La diferenco inter la mediano kaj la meznombro estas ilustrita en ĉi tiu simpla ekzemplo:
Do apero de la nombro 994, multe pli granda ol ĉiuj la aliaj, ne ŝanĝas la medianon aŭ ŝanĝas ĝin malmulte, dum kiam la meznombro ŝanĝiĝas multe.
Ekzemplo de ties apliko estas kazo, kie oni volas fari eldiron pri la mezuma salajro de la loĝantoj de malgranda vilaĝo. Se ĉiuj estas normalsalajritaj laboristoj, la meznombro havas sencon kaj povas bone reprezenti la situacion. Tamen se nun hazarde unu milionulo kun laŭaj enspezoj transloĝiĝos al la vilaĝo, la afero subite aspektos alie. Ĉi-kaze la meznombo ege grandiĝos kaj de praktika ĉiutaga vidpunkto apenaŭ plu rilatas al la salajroj de la plejmultaj loĝantoj de la vilaĝo. Kontraste, la mediano havos pli da senco, ĉar la milionulo ne plu samgrade tiros la valoron de la mediano kvazaŭ al si. Ĝi estas ĉi-sence pli stabila kaj estas malpli influata de kelkaj malmultaj ekstremvaloroj.
Mediano de probablodistribuo
Por ĉiu probablodistribuo sur la reela linio kun distribuo F, sendistinge de tio ĉu ĝi estas ajna kontinua probablodistribuo, en aparta absolute kontinua distribuo (kaj pro tio estas probablodensa funkcio), aŭ diskreta probablodistribuo, mediano m kontentigas la neegalaĵojn
aŭ
Michalina Wisłocka
Michalina Anna WISłOCKA (naskiĝis la 1-an de julio 1921 en Lodzo, mortis la 5-an de februaro 2005 en Varsovio) estis pola kuracistino, ginekologino, ĉelbiologino kaj seksologino.
Mediano (statistiko)
Mediano de probablodistribuo
en kiu integralo de Rimano-Stieltjes estas uzata. Por absolute kontinua probablodistribuo kun probablodensa funkcio f:
Michalina Wisłocka
Vivo
Ŝi naskiĝis en familio de intelektuloj, la gepatroj estis instruistoj. Ŝiaj du pli junaj fratoj estis Andrzej Braun (verkisto) kaj Jan Braun (sumerologo). Dum la dua mondmilito la familio estis translokigita al Ĝenerala Gubernio, en Krakovon. Baldaŭ disiĝis kun la familio kaj alvenis al sia edzo Stanisław Wisłocki, kemiisto, en Varsovion, kie ambaŭ laboris ĝis eksplodo de la ribelo de Varsovio en malsanulejo.
Anastazio la 2-a
Anastazio la 2-a estis papo ekde la 24-a de decembro 496 ĝis la 17-a de novembro 498.
Li vivis tempe de la skismo de Akacio de Konstantinopolo. Li montris tendencojn de repacigo kaj pro tio verve malaprobis lin la aŭtoro de la Liber pontificalis. Pro tiu fakto Dante priskribis Anastazion en la infero.
Michalina Wisłocka
Vivo
Diplomon de kuracisto akiris en 1952 kaj la sciencan titolon doktoro pri medicino en 1969.
Minas de Río Tinto
Minas de Río Tinto (minoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco Onubo, regiono Andaluzio.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Riotinteños. La censita populacio en 2009 estis loĝantoj kaj la denseco estas 175,88 loĝ./km².
Situo
Minas de Río Tinto estas situa en la okcidenta parto de Andaluzio en la komarko aŭ distrikto Mineja Zono en la okcidenta parto de Sierra Morena kaj nordo de la provinco de Onubo, je altitudo de 416 m; je 74 km el Onubo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 24 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 41' N, 6º 35' Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Sed el la 19a jarcento minado de kupro.
Historio
La mineja deveno de la vilaĝo dependa de la brita hegemonio konstruis koloniecan specifan vilaĝon ege dividitan en apartajn kvartalojn (diference de la tipa andaluzia vilaĝo) kiuj nur dum la 20a jarcento unuiĝis per konstruado de pliaj domaroj inter ili. Fakte la historio de la minekonomio iras al la Kuprepoko, kaj ĉiuj postaj civilizacioj laboris tie, kiel ekzemple kaj ĉefe la romianoj kaj islamanoj.
La britoj
Dum la 18a jarcento komencis la kapitalisma ekspluatado de la kuprominoj, kiam svedo L. Wolters aĉetis la minejojn en la 18a jarcento. Sed la eksplodo de la industria kaj sociekonomia disvolviĝo okazos kiam en 1873 brita entreprenaro aĉetis la minejojn al la hispana ŝtato kontraŭ 92 milionoj de pesetoj kaj fondis la faman entreprenon nome Rio Tinto Company Limited. La industria ekspluatado alportis ankaŭ la unuajn laboristajn protestojn, inter kiuj la unua mediprotekta manifestacio, kiu okazis la 4-a de februaro de 1888 kiam alvenintoj el la tuta komarko protestis kontraŭ subĉiela sulfura bruligado: polico pafis kaj mortis ĉirkaŭ 100 protestantoj. Pro monopolia kontrolo de la brita kompanio en la tuta provinco tio apenaŭ estis konsta en la lando, escepte malmulta disvastigado fare de respublikanoj kaj laboristaj organizoj. Tio estis kerno de romano de la verkisto, naskiĝinta en Minas de Río Tinto, nome Juan Cobos Wilkins en sia verko "El corazón de la tierra" (La koro de la tero) kiu estis siavice enmetita en samnoma filmo en 2007.
Grava historia okazaĵo estis konstruo de fervojo en 1875 inter Riotinto kaj Onubo, por transporti la mineralojn al haveno. Tio alportis al la vilaĝo ankaŭ laborforton devenan el aliaj regionoj kaj el Portugalio, kio poste restos por minlaboroj. Alia historia okazaĵo estis la translokigo de la vilaĝo Riotinto laŭ deziroj de la brita entrepreno, kiu povis fari ĉion ajn. Ĉefe elstaris la kvartalo "de la angloj" tute laŭ brita maniero.
La futbalo
Multaj sociaj aferoj alvenis al la regiono (kaj eĉ al Hispanio) danke al la ĉeesto de la britoj (inĝenieroj, laborestroj, administristoj, kuracistoj ktp) en la areo. Tio okazis pri futbalo. Jam en 1873 ekfunkciis teamo de britoj kiuj ludis futbalon, kiel unu el malmultaj distroj en tiom aprta hispana regiono. En 1878 la RTCL (brita entrepreno) kreis la “Angla Klubo” por la populacio de Minas de Riotinto por sporto, kulturo kaj distro; de tie naskiĝis la teamo Rio Tinto Foot-Ball Club, kiu neniam estis oficialigita de la britoj kaj pro tio ne estas konsiderata la plej malnova hispana futbala teamo. Post 11 jaroj en Onubo oni kreis alian klubon, nome “Huelva Recreation Club” fare de la ankaŭ brita W. Alexander Mackay, por sporto kaj distro kaj el kiu poste naskiĝis kaj federiĝis la ankoraŭ funkcianta futbala teamo Recreativo de Huelva, kiu ja estas konsiderata la plej malnova hispana futbala teamo. Charles Robert Julian membro de la Rio Tinto F.C. partoprenis en la Olimpiaj Ludoj de Antverpeno de 1920.
Mediano (statistiko)
Mediano de probablodistribuo
Medianoj de certaj specoj de distribuoj povas esti facile taksitaj de iliaj parametroj
Mediano en priskriba statistiko
La mediano estas uzata ĉefe por nesimetriaj distribuoj, kiujn ĝi prezentas signife malsame ol la aritmetika meznombro. Ekzemple estu multaro { 1, 2, 2, 2, 3, 9 }. La mediano estas 2 en ĉi tiu okazo, kia estas la reĝimo, kaj ĝi povus vidiĝi kiel pli bona pritakso de centra dispozicio ol la aritmetika meznombro, kiu estas 3,166….
Optimumeca propreco
La mediano estas ankaŭ la centra punkto kiu minimumigas la averaĝan de la absolutaj devioj; en la ekzemplo pli supre ĉi tiu devus esti (1 + 0 + 0 + 0 + 1 + 7) / 6 = 1.5 uzante la medianon, dum ĝi devus esti 1,944 uzante la meznombron. En la lingvo de teorio de probabloj, la valoro de c kiu minimumigas na
estas la mediano de la probablodistribuo de la hazarda variablo X. Noto tamen ke c estas ne ĉiam unika, kaj pro tio ne estas bone difinita ĝenerale.
Neegalaĵo pri meznombro kaj mediano
Por kontinua probablodistribuo, la diferenco inter la mediano kaj la meznombro estas malpli granda ol aŭ egala al norma diferenco. Vidu en neegalaĵo pri lokaj kaj skalaj parametroj.
Kalkulado
Kvankam ordiga algoritmo por n aĵoj prenas ĝenerale O(n log n) operaciojn, per uzo de divida kaj rega algoritmo la mediano de n aĵoj povas esti komputita per nur O(n) operacioj. Oni povas trovi la k-an ero de listo de valoroj per ĉi tiu maniero; ĉi tio estas la elektada algoritmo.
1398 Donnera
1398 Donnera estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la fina astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finan astronomon Anders Severin Donner, direktoro de la Observatorio de la universitatao de Helsinko.
NGC 9
NGC 9 (aliaj indikoj — PGC 652, UGC 78, IRAS00063+2332, MCG 4-1-30, KUG 0006+235, ZWG 477.59, KARA 6, ZWG 478.31) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.