cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kastelo Villaverde
Historio
La kastelo Villaverde estis konstruita pli malpli dum la sama epoko, kiel la kasteloj Obano kaj Yéquera kaj sekvis la tradician kristanan konstrumanieron de kastel-preĝejo en la regioneto Cinco Villas kaj en multaj aliaj partoj de la aragona teritorio dum la 11-a kaj 12-a jarcentoj.
Acqueville (Manche)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Acquevillais.
Revolucia registaro de Zanzibaro
Historio
Krome, ekde 1980, Zanzibaro havas sian propran parlamenton — la Ĉambron de Reprezentantoj de Zanzibaro — kiu dividas la leĝodonan potencon kun la Revolucia Konsilio. La Ĉambro de Reprezentantoj havas 81 membrojn. 50 deputitoj estas elektitaj per rekta voĉdono en unu-membraj distriktoj uzante simplan plimulton, 10 estas nomumitaj de la prezidento, 20 lokoj estas rezervitaj por virinoj kaj plenigitaj laŭ partia bazo, kaj la lasta loko estas rezervita al la ĝenerala prokuroro de la regiono. Krome, se la parolanto de la parlamento ne estas unu el la deputitoj, li fariĝas plia 82-a membro de la ĉambro.
Kastelo Villaverde
Historio
Oni konstruis tiun ĉi kastelon per ordono de la aragona reĝo Sancho Ramírez apud la rivero Arba de Biel, kaj ĝi estis tute finita en la jaro 1092. Estas dokumentite, ke en la jaro 1097 la kastelo Villaverde apartenis al la aragona princo Alifonso, poste fame konata kiel Alfonso la 1-a, la Batalanto. En la jaro 1167 ĝi apartenis al la templanaj kavaliroj, kiuj defendis la vojon inter Biel kaj Luna. En la jaro 1320 ĝi apartenis denove al la reĝa familio de Aragono, ĉar ĝia posedanto estis alia princo nomata Alfonso. Dum la 14-a jarcento oni rekonstruis la fortikaĵon, kies aspekto restis pli malpli simila al tiu, kiun oni povas vidi nune.
Biville
Biville [bivil] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Kastelo Villaverde
Priskribo
La fortikaĵo konsistas el dika muro, kiu enfermas ortangulan paradejon kaj kvadratan turon, kies eksteraj mezuroj estas ĉirkaŭ 10 metroj ĉiuflanke kaj ĝia alto estas iom pli ol 12 metrojn. Ĝi estas private posedata kaj barita.
Biville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bivillais.
Kastelo Villaverde
Priskribo
Estas malgranda ortangula konstruaĵo, kiu ĉirkaŭas la turon sur du flankoj kaj parto de la tria enfermanta korton, en kiu estas sagofendoj kaj la korbeloj de tegmentejo; lia alteco estas malalta. El la korto oni eniras la turon tra tre mallarĝa pordo, duonronda ekstere kaj pinta interne. La interno estas tre morna, ĉar estas nur unu mallarĝa fenestro kaj malmultaj sagfendoj. Ĝi konservas du etaĝojn. La tegmento estis apogita per duonronda arko. Ĝi estas konstruita el ŝtonŝtono. Ĉie en la konstruaĵo ni trovas kaŝpasejojn, precipe en la dua etaĝo, kie la kreneloj estis perditaj. La turo estis ĉirkaŭita de ringo de muroj, kiuj ankoraŭ estas parte konservitaj, ĉefe en la oriento de la turo.
Biville
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Kastelo Villaverde
Priskribo
Ĝi estas parte en stato de ruino, sed la turo estas la plej bone konservita parto. Ĝi estis alirita tra malferma pordo en la orienta muro kaj sur la unua etaĝo. Ĝi konsistas el simpla duonronda dovela arko. Interne ĝi estis dividita en tri etaĝojn. Duonronda arko subtenas la lignan plankon de la unua etaĝo. La apartigo inter la unua kaj dua etaĝoj malaperis, kvankam kelkaj el la korbeloj, kie ĝi ripozis, estas konservitaj.
Beaumont-Hague
Beaumont-Hague estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Dharmavaram (ధర్మవరం) estas urbego, municipo en suda Barato, en subŝtato Andra-Pradeŝo, en distrikto Sri Sathya Sai.
Beaumont-Hague
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beaumontais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Italio en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Geografio
Dharmavaram etendiĝas sur montetaro en alteco de 345 metrojn de la marnivelo. Tadipatri troviĝas 17, distrikta sidejo Puttaparthi 30, Anantapuramu 66, Hindupur 71, Guntakal 91, Proddatur 97, Ballari 117, Kadapa (urbo) 120, Ĉitradurga 144, Nellore (kun la orienta marbordo) 241, Hajderabado 337, subŝtata ĉefurbo Amaravatio 378, Mumbajo 726, Kolkato 1442, tutlanda ĉefurbo Delhio 1581 kilometrojn (aere).
Italio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Historio
La 3-agrada municipo estis formita en 1964, la distrikto en 2022.
Juan García Hortelano
Juan GARCÍA HORTELANO (Madrido, 14a de februaro 1928 - Madrido, 3a de aprilo 1992) estis hispana verkisto.
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Ekonomio
Dharmavaram estas centro por puraj silkaj sarioj kaj estas nomita kiel silkurbo de Andra-Pradeŝo. La ekonomio de la urbo dependas de la teksindustrio. Kamparanoj dependas de la pluvo pro manko de akvoresursoj. Grava kultivaĵo en tiu areo estas muelaj nuksoj kaj kotonoj.
Juan García Hortelano
Kariero
Li gradiĝis je Juro per la Universitato de Madrido en 1950, kaj funkciuliĝis en 1953. En 1951 li aliĝis al la Komunista Partio de Hispanio (PCE). Li partoprenis en babilrondoj kiel ĉe Café Gijón. Li ekkarieris per sia romano Barrio de Argüelles kiu iĝis finalisto de la Premio Nadal en 1956, kvankam ĝi neniam publikiĝis. En 1959 li jam publikigis sian unuan romanon, nome Nuevas amistades, kiu ricevis la Premion Biblioteca Breve; li ricevis ankaŭ la Premion Formentor de las Letras pere de Tormenta de verano (Somera ŝtormo, 1961), kiu estis tradukita al dekdu lingvoj. Admiranto de Flaubert, Proust, Sartre, Boris Vian (kiun li tradukis hispanen) kaj de Cervantes kaj Galdós, inter aliaj, li ankaŭ verkis poezion, opiniartikolojn por ĵurnalo El País, novelojn kaj eseojn pri la literaturo de verkistoj kiel Jovellanos, Cesare Pavese, Kafka, Walser, Proust, Céline, Sartre, la nouveau roman, Machado, Salinas, Onetti, Barral ktp. Liaj kompletaj verkoj estis publikigitaj de la Eldonejo Lumen.
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Edukado
En Dharmavaram mankas iu ajn altlernejo. La instruaj lingvoj estas la angla, telugua kaj urdua.
Branville-Hague
Branville-Hague estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Lingvoj
La telugua estas la oficiala kaj vaste parolata lingvo.
Branville-Hague
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Branvillais.
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Religio
Preskaŭ 86% de la populacio estas hinduoj, proksimume 14% estas islamanoj.
34522 Cadores
34522 Cadores estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Branville-Hague
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Regiono Njombe
Regiono Njombe (Mkoa wa Njombe) estas unu el la 31 administraj regionoj de Tanzanio. Ĝi estis kreita en marto 2012, el Regiono Iringa kiel sendependa regiono. urbo Njombe estas ĝia ĉefurbo. La novkreita regiono Njombe estas venonta turisma alloga areo, ideala por naciaj kaj internaciaj vizitoj en la sudaj altaj regionoj de Tanzanio.
34522 Cadores
Nomo
Ĝia nomo honoras Keith Russel Pelagio Cadores, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Nacia Mezlernejo de Sudaj Kamarinoj (Naga, Filipinoj).
Regiono Njombe
Etimologio
La nomo Njombe originas el nomo de arbospecio nomita Mdzombe en singularo kaj Mazdombe en pluralo, kiu tiam regis en unu el ĝiaj lokoj konataj kiel Mdandu. Kaj estis en Mdandu, kie la germanoj elektis konstrui administran kaj defendan blokon: Boma.
Vojoj
Asfalta trunkvojo T1 de Daresalamo al Zambia landlimo trapasas la nordan parton de la regiono. En la urbo Makambako asfalta trunkvojo T6 disbranĉiĝas. Ĉi tiuj vojoj trapasas Njombe kaj finiĝas en la urbo Songea, Regiono Ruvuma. Ekde 2014, asfalta trunkvojo estis etendita de la urbo Songea ĝis la distrikto Mbinga.
Fervojo
La TAZARA fervojo - de Daresalamo ĝis New Kapiri Mposhi - ankaŭ trapasas la nordan parton de la regiono; stacidomo situas en la urbo Makambako.
Distriktoj
La regiono estas administre dividita en ses distriktojn:
Dharmavaram (Sri Sathya Sai)
Klimato
Dharmavaram situas en semi-arida klimato kun influo de musono. La meza jara pluvo estas inter 500-600 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 34 °C.
Trafiko
Al Dharmavaram kuras 3 fervojaj linioj, 4 ĉefvojoj kaj kelkaj lokaj vojoj. La plej proksima internacia flughaveno estas ĉe Bengaluro.
Georges Valmier
Georges VALMIER (11a de aprilo 1885 – 25a de marto 1937) estis franca pentristo. Lia laboro kongruis kun la grandaj movadoj de la historio de la moderna pentrarto, dekomence ĉe Impresionismo en siaj fruaj jaroj, poste Kubismo kiun li malkovris kiam li estis ĉirkaŭ 25-jaraĝa, kaj finfine Abstraktismo el 1921. Li ankaŭ desegnis scenarojn kaj vestojn por teatro kaj baleto, kaj modelojn por fabrikaĵoj, tapetoj kaj aliaj objektoj. Liaj olepentraĵoj ne superis 300, ĉar Valmier mortis frue estante 51-jaraĝa. Liaj pentraĵoj estis la kulmino de multaj preparaj desegnoj en guaŝo, multaj versioj el kiuj estas verkoj per si mem kaj montras sian emon al koloroj kaj al rimarkinde inventemaj formoj. Valmier estis ankaŭ muzikisto, li ludis verkojn de Debussy, Ravel, Fauré, kaj Satie en gravaj koncertoj kaj en preĝejoj, kaj havis fortan influon super la kariero de André Jolivet.
Vivo kaj verkaro
Georges Valmier naskiĝis en Angulemo la 11an de aprilo 1885. Li translokiĝis kun sia familio al Montmartre en 1890, kaj eniris al medio de klino al artoj, kiel muziko kaj pentrarto.
Ŝoĵio
En japana arkitekturo, ŝoĵio estas ligna krado kovrita per papero, kiu estas uzata kiel muro aŭ pordo. Ĝi bone enlasas kaj difuzas lumon kaj sonon, malsimile al la opaka husumo.
Krado
La krado tradicie konsistas el ligno aŭ bambuo. Oni tradicie preferas pinglarbojn pro la bela, fajna, rekta fibraro; ŝoĵio farita el bambuo nomiĝas takeshōji. Nuntempe, oni kelkfoje faras kradon el aluminio.
Plejofte, krado estas simple ortangula; tamen, multaj tradiciaj komplikaj ornamaj patroneoj ekzistas.
Georges Valmier
Vivo kaj verkaro
La komenco de la 1930-aj jaroj markis la finan transiron de Valmier al abstraktismo. Li estis frua membro de la grupo Abstraction-Création, kun Jean Arp, Albert Gleizes, Jean Helion, František Kupka, Leon Tutundjian kaj Georges Vantongerloo, same kiel kun la hungara pentristo Alfred Reth, kun kiu li kunkreis verkojn titolitajn Formoj en la spaco.
Ŝoĵio
Krado
La malsupra parto de la ŝoĵio estas plenigita per ligna panelo, por protekto kontraŭ sekiĝo aŭ piedbato.
Kovraĵo
La plejparto de la ŝoĵio povas esti kovrita per papero, aŭ lasita senkovre. Senpapera ŝoĵio ebligas enlason de pli da lumo kaj aero, kaj estas preferata dum somero. Nuntempe, ŝoĵio kovrita per vitro aŭ drata latiso ekzistas, kiuj ebligas enlason de lumo aŭ aero sen insektoj.
Italio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Italio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Ŝoĵio
Kovraĵo
Plej ofte, oni kovras la ŝoĵion per tradicia japana papero, kiu enlasas kaj difuzas lumon. Tradicie oni ankaŭ uzis silkon, sed tio estas nun malofta.
La papero, kiam ĝi estas truita, estas dekoracie flikita per papero; la papero estas anstataŭigata ĉiujare (aŭ ĉiujardue) dum Decembro.
Historio
La japana vorto shōji (障子) devenas de ĉinaj morfemoj, kaj signifas barantan (shō ) aĵon (ji ). Ŝoĵio farita el teksaĵo ekuziĝis ekde la 7-a jarcento. Poste, papera ŝoĵio populariĝis dum la 12-a jarcento.
Georges Valmier
Vivo kaj verkaro
En 1936, Valmier eklaboris por tri monumentaj verkoj por la dekorado de la teatro de la Palaco de fervojoj por la Internacia Ekspozicio de Artoj kaj Teknikoj okazonta en Parizo en 1937.
Italio en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Georges Valmier
Vivo kaj verkaro
Valmier suferis malsanon ekde 1932, kaj mortis en la 25a de marto 1937 en Montmartre.
Galerio
<gallery widths="170px" heights="170px" perrow="4"> File:GUGG Fugue.jpg|Georges Valmier, Fugue, ĉirkaŭ 1920, Oleo sur tolo, 115.2 × 72.8 cm (45.4 × 28.7 in), Solomon R. Guggenheim Museum, New York Solomon R. Guggenheim Founding Collection, donaco al Guggenheim Museum File:Valmier_-_Geometrical_still_life_-_1919.jpg|Georges Valmier, 1919, Geometria aĵpentraĵo, Kröller-Müller Museum File:1919 Georges Valmier Geometrical still life I anagoria.JPG|Georges Valmier, 1919, Geometria aĵpentraĵo I, Oleo sur tolo, Kröller-Müller Museum File:1920 Georges Valmier Geometrical still life II anagoria.JPG|Georges Valmier, 1920, Geometria aĵpentraĵo II, Oleo sur tolo, Kröller-Müller Museum File:Georges_Valmier-Composition-Musée_des_beaux-arts_de_Nancy.jpg|Georges Valmier, 1926, Kompono, Oleo sur tolo, Musée des beaux-arts de Nancy File:Georges Valmier, 1928, Les Tulipes (The Tulips), oil on canvas, 92 x 65 cm, private collection.jpg|Georges Valmier, 1928, Les Tulipes, Oleo sur tolo, 92 x 65 cm, privata kolekto File:Bulletin de l'Effort Moderne nr 1 cover.jpg|Bulletin de l'Effort Moderne, No. 1, Januaro 1924. Kovrobildo de Georges Valmier, Novembro 1923 File:Georges valmier, i cinque sensi, 1931.jpg|Georges valmier, i cinque sensi, 1931 </Gallery>
El pisito
El pisito (La apartamenteto) estas hispana filmo reĝisorita de Marco Ferreri kaj Isidoro M. Ferry, premierita la 15an de junio 1959. La filmo estas bazata sur la samnoma romano de Rafael Azcona.​ La filmo estas montro de kinstilo nomita novrealismo.
Digulleville
Digulleville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Digullevillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Metila izotiocianato
Metila izotiocianato estas organika kombinaĵo kies kemia formulo estas CH3-N=C=S apartenanta al la funkcia grupo de la izotiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la izotiocianata acido kaj metanolo. Ĝi estas la plej simpla strukturo el la organikaj izotiocianatoj kaj ĝia aspekto estas senkolora solidaĵo kun ajlodoro.
Flottemanville-Hague
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Flottemanvillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Italio en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Schwarzwasserbrücke (stacidomo)
Schwarzwasserbrücke estas fervoja stacidomo en Schwarzenburg, Svislando.
Všeruby
Nomon Všeruby havas pluraj municipoj:
Italio en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Éculleville
Éculleville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Italio en la Vintra Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Italio en la Vintra Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon kaj organizis la tutan eventon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Italio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Italio en la Vintra Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Italio en la Vintra Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Sitra
Sitra (سترة) estas insulo ĉe la orienta marbordo de la insulo Barejno kaj estas signifa urbo de la samnoma ŝtato. Ĝi administre parte apartenas al la ĉefurba gubernio kaj parte al la suda gubernio. Laŭ takso de la jaro 2019 en la urbo vivis 60 100 loĝantoj sur areo de 22,45 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de loĝantoj/km².
Seftigen (stacidomo)
Seftigen estas fervoja stacidomo en Seftigen, Svislando.
Herqueville (Manche)
Herqueville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Herquevillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Baria dutiofosfato
Baria dutiofosfato aŭ S-baria dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj baria hidroksido. Ĝi estas blanka aŭ oranĝokolora solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Baria dutiofosfato posedas 3 bariatomojn, 6 oksigenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 2 fosforatomojn. Baria dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj farmaciaĵoj.
Omonville-la-Petite
Omonville-la-Petite estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Omonvillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Kalcia dutiofosfato
Kalcia dutiofosfato aŭ S-kalcia dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj kalcia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Kalcia dutiofosfato posedas 1 kalciatomon, 4 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 2 fosforatomojn. Kalcia dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj farmaciaĵoj.
Italio en la Vintra Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
El cochecito
El cochecito [koĉeZIto] (La aŭteto) estas hispana filmo reĝisorita de Marco Ferreri, premierita la 3an de novembro 1960. La filmo estas bazata sur la novelo de Rafael Azcona nome Paralítico, de la novelaro Pobre, paralítico y muerto (1960).​ La filmo estas montro de kinstilo nomita novrealismo kaj ricevis diversajn premiojn.
Intrigo
Don Anselmo Proharán (José Isbert) estas maljunulo kiu totale decidas akiri motor-aŭteton por handikapulo, same kiel tiuj kiujn havas lia amiko Lucas kaj aliaj samaĝuloj vere handikapitaj. Spite la opozicion de la tuta familio, Don Anselmo insistas pri sia deziro, eĉ vendante la juvelojn de la familio. Kiam lia filo Carlos (Pedro Porcel) konas tion, li devigis la redonon. Revenĝe, Don Anselmo decidas venenigi sian familion. Kiam li klopodas fuĝi per sia aŭteto, li estas finfine arestita de policanoj.
Kuriozaĵoj
Oni filmis la scenojn en Madrido.
La dekomenca versio de la filmo klare komprenigis, ke Don Anselmo sukcesis venenigi la familion, sed tiu fino estis malpermesita de la cenzuro, kaj tio rezultis en mildigita versio laŭ kiu la ago de la decida maljunulo estis nur klopodo.​
En mallonga sceno aperis ludante rolojn de monaĥoj la scenaristo Rafael Azcona kaj la reĝisoro Carlos Saura.​
Jobourg
Jobourg estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jobourgais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Vasteville
Vasteville [vaːtvil] estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vastevillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Urville-Nacqueville
Urville-Nacqueville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urvillo-Nacquevillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Etila izotiocianato
Etila izotiocianato estas organika kombinaĵo kies kemia formulo estas CH3-CH2-N=C=S apartenanta al la funkcia grupo de la izotiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la izotiocianata acido kaj etanolo. Ĝi estas la dua plej simpla strukturo el la organikaj izotiocianatoj kaj ĝia aspekto estas senkolora solidaĵo kun malagrabla odoro.
Ĝi ankaŭ estas produktebla per etiligo de la izotiocianataj saloj. La etila estero de la izotiocianata acido estas brulema substanco kaj treege danĝera. Ĝi estas malmulte solvebla en akvo kaj estas uzata kiel insekticido, fumiĝaĵo kaj peraĵo por la sintezo de izotiocianatoj kaj aliaj kemiaj kombinaĵoj. Etila izotiocianato estas sulfurgusta kombinaĵo trovata en kelkaj fruktoj, kio igas el la etila izotiocianato potenca biomarkilo por la konsumado de ĉi-nutrado produkto.
Sainte-Croix-Hague
Sainte-Croix-Hague estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sainte-Croisais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Tonneville
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tonnevillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Inversa-kvadrata leĝo
En scienco, inversa-kvadrata leĝo estas ajna scienca leĝo deklaranta ke precizigita fizika kvanto estas inverse proporcia al la kvadrato de la distanco de la fonto de tiu fizika kvanto. La fundamenta kialo por tio povas kompreniĝi kiel geometria diluo egalrilatanta al punktfonta radiado en tridimensian spacon.
Riffa
Riffa, الرفاع (عالي), estas grava urbo en centra Barejno. Ĝi estas parto de la Suda gubernio, kaj dividatas al norda, orienta kaj okcidenta partoj. Laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Inversa-kvadrata leĝo
Radarenergio disetendiĝas dum kaj la signaltranssendo kaj la reflektita reveno, do la inversa kvadrato por ambaŭ vojoj signifas ke la radaro ricevos energion laŭ la inversa kvara potenco de la intervalo.
Riffa
Riffa estis antaŭe la ĉefa setlejo sur la Barejna Insulo, antaŭ esti anstataŭita de la haveno de Manamo dum la 19-a jarcento.
Orienta Riffa
Orienta Riffa havas multajn altirajojn; unu tia vidindaĵo estas la historia fortikaĵo Riffa. La urbo havas plurajn butikcentrojn kaj du ĉefajn butikstratojn; markato Riffa (سوق الرفاع, Souk ar-Rifa) kaj merkato Bukuvara Strato. La unua estas pli granda, dum la dua estas pli organizita kaj modernigita. Ludi golfon en la Reĝa Golfklubo por prosperaj gastoj estas konsiderata unu el la ĉefaj agadoj farindaj en la areo. Nova evoluo, nomata Riffa Views, estas granda loĝdoma kaj komerca centro - la projekto inkludas artefaritajn lagojn, internacian lernejon, komercajn distriktojn, superbazarojn, kaj havos aliron al la ĵus malfermita reĝa virina universitato. Pluraj aliaj projektoj aldoniĝas al la rapide kreskantaj komercaj centroj en Orienta Riffa.
Inversa-kvadrata leĝo
Formulo
En matematika notacio la inversa kvadrata leĝo povas esti esprimita kiel intenseco I varianta kiel funkcio de distanco d de iu centro. La intenseco estas proporcia (vidu ∝) al la multiplika inverso de la kvadrato de la distanco tiel:
Riffa
Okcidenta Riffa
Okcidenta Riffa estas ĉefe loĝkvartalo. La plej multaj el la reganta familio, ministroj kaj komercaj investantoj loĝas en Okcidenta Riffa. La reĝo de Barejno vivas tie, same kiel la ĉefministro. La fama horloĝa turo de Riffa situas en la centro de Okcidenta Riffa.
Okcidenta Riffa ankaŭ havas diversajn famaĵojn inkluzive de la historia Riffa Palaco, kie vivas la antaŭaj regantoj de Barejno. La urboparto ankaŭ estas hejmo al bonkonataj fontoj, Al Hunajnja kaj Um Ghŭajfa, iam konsideritaj kiel la plej pura kaj plej bona akvo de Barejno.
Inversa-kvadrata leĝo
Formulo
Ĝi ankaŭ povas esti matematike esprimita kiel:
aŭ kiel la formuliĝo de konstanta kvanto:
La diverĝenco de vektora kampo kiu estas la rezultanto de radialaj invers-kvadrataj leĝaj kampoj kun respekto al unu aŭ pluraj fontoj estas ĉie proporcia al la forto de la lokaj fontoj, kaj tial nul eksteraj fontoj. La Neŭtona leĝo pri universala gravito sekvas invers-kvadratan leĝon, same kiel la efikoj de elektraj, lumaj, sonaj kaj radiadaj fenomenoj.
Pravigo
La inversa-kvadrata leĝo ĝenerale validas kiam iu forto, energio aŭ alia konservita kvanto estas egale radiata eksteren de punktfonto en tridimensia spaco. Ĉar la surfacareo de sfero (kiu estas 4πr2) estas proporcia al la kvadrato de la radiuso, ĉar la elsendita radiado iĝas pli for de la fonto, ĝi estas sternita sur areo kiu pliiĝas proporcie al la kvadrato de la distanco de la fonto. Tial, la intenseco de radiado pasanta tra iu unuareo (rekte alfrontanta la punktfonton) estas inverse proporcia al la kvadrato de la distanco de la punktfonto. La Gaŭsa leĝo pri gravito estas simile aplikebla, kaj povas esti uzita kun iu fizika kvanto kiu agas laŭ la invers-kvadrata rilato.
Usono en la Vintra Olimpiko 1936
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1936 en Garmisch-Partenkirchen havis 55 sportistojn. Ili partoprenis en 8 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 1 oran kaj 3 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 8-an rangon. Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Saint-Germain-des-Vaux
Saint-Germain-des-Vaux estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Nimaĉ
Nimaĉ, laŭ (नीमच) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto Nimaĉ, kie ĝi estas ties sidejo.
Saint-Germain-des-Vaux
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Germaniais.
Stalden i.E. (stacidomo)
Stalden i.E. estas fervoja stacidomo en Konolfingen, Svislando.
Saint-Germain-des-Vaux
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Nimaĉ
Demografio
Nimaĉ havis populacion de en 2011 kun legopovo de 85%, kiu estas signife pli alta, ol la landa mezumo. En la 1990-aj jaroj Nimaĉ atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil).
Italio en la Somera Olimpiko 1932
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Nimaĉ
Lingvoj
En Nimaĉ la oficiala lingvo estas la hindia.
Religioj
En Nimaĉ plejparto de la populacio estas hinduoj (75%), krome islamanoj (21%), ĝajnistoj (2%), kristanoj (0,5%).
Eduko
En Nimaĉ la plej altnivela instruo okazas en kelkaj kolegioj.
Trafiko
Nimaĉ havas trairan fervojan linion kun stacidomo, kiu estis konstruita en 1880. 4 ĉefvojoj kuras al la urbego. Flughaveno estas evoluigata por enlandaj flugoj.
Klimato
Nimaĉ havas humidan subtropikan klimaton. Jare pluvas po 812 mm. Plej ofte dum la musono pluvas inter junio-septembro. Inter novembro-majo apenaŭ pluvas. La temperaturo averaĝe varias inter 18-32 °C.
Italio en la Somera Olimpiko 1936
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Usono en la Vintra Olimpiko 1932
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1932 en Lake Placid havis 64 sportistojn. Ili partoprenis en 7 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 6 orajn, 4 arĝentajn kaj 2 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 1-an rangon. Kunordigis la teamon kaj gastigis la tutan eventon la Usona Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Usono en la Vintra Olimpiko 1928
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1928 en Sankta Maŭrico, Svislando, havis 24 sportistojn. Ili partoprenis en 7 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 2 orajn, 2 arĝentajn kaj 2 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 2-an rangon. Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Usono en la Vintra Olimpiko 1924
La usona teamo aktiva en la Vintra Olimpiko 1924 en Chamonix, havis 24 sportistojn. Ili partoprenis en 7 fakoj. Flagtenanto de la usona teamo estis. La sportistoj atingis 1 orajn, 2 arĝentajn kaj 1 bronzajn medalojn. Sume la teamo en la Olimpiko havis la 5-an rangon. Kunordigis la teamon la Usona Olimpika Komitato.
Italio en la Somera Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI).
Vauville (Manche)
Vauville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vauvillais.
Icek Jurysta
Icek (Jakób) JURYSTA (n. la en Częstochowa, m. la  en Aŭŝvico ) estis pollanda juda esperantisto kaj tradukisto.
Izopropila izotiocianato
Izopropila izotiocianato estas organika komponaĵo kies formulo estas CH3-CH3-CH-N=C=S apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la izotiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la izotiocianata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo izotiocianatoj uzatas kiel insekticidoj kaj en medicino en la fabrikado de farmaciaĵoj. Izopropila estero de la izotiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Izotiocianato de izopropilo estas alte toksa substanco.
Icek Jurysta
Jurysta estis aktivulo de Sennacieca Asocio Tutmonda (n-ro 227 ), Literatura Kunlaboranto de Internacia Informservo kaj aŭtoro de pluraj tekstoj kaj tradukoj en Esperanto-gazetoj (interalie Sennaciulo, Sennacieca Revuo kaj Literatura Mondo), por kiuj li tradukis polajn kaj jidajn tekstojn de Ŝalom Aŝ, Icĥok Lejbuŝ Perec kaj aliaj.
El Pollando Icek Jurysta elmigris al Parizo. Post la atako de nazia germanio al Francio li estis arestita la kaj malliberigita en la koncentrejo Pithiviers apud Parizo. En junio 1942 li estis forportita al la ekstermejo Aŭŝvico kaj gasumita.
Budaija
Budaija aŭ kun artikolo al Budaija (البديع) estas urbo ĉe la nordokcidenta bordo de la insulo Barejno. Ĝi estas parto de la Norda gubernio de la reĝlando Barejno. Laŭ takso de la jaro 2022 en la urbo vivis 33 230 loĝantoj.
Magnezia dutiofosfato
Magnezia dutiofosfato aŭ S-magnezia dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj magnezia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo. Magnezia dutiofosfato posedas 1 magneziatomon, 4 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn, 4 sulfuratomojn, kaj 2 fosforatomojn. Magnezia dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj farmaciaĵoj.
Italio en la Somera Olimpiko 1908
La Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI) fondiĝos nur post ses jaroj, en junio 1914, kaj do ankoraŭ ne havis rolon en tiu ĉi olimpiko.
Italio en la Somera Olimpiko 1912
La Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI) fondiĝos nur post du jaroj, en junio 1914, kaj do ankoraŭ ne havis rolon en tiu ĉi olimpiko.
Omonville-la-Rogue
Omonville-la-Rogue estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Omonvillais.
Ĝi nun formas parton de La Hague.
Italio en la Somera Olimpiko 1920
Unuafoje kunordigis la teamon la Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI), kiu estis fondita en junio 2014 kaj internacie rekonita kiel nacia olimpika komitato en 1915, kiam la unua mondmilito jam ardis kaj jam klaris ke sekva olimpiko nur povos okazi post fino de la militado.
Italio en la Somera Olimpiko 1900
La Itala Olimpika Komitato (itale Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI) fondiĝos nur post dek kvar jaroj, en junio 1914, kaj do ankoraŭ ne havis rolon en tiu ĉi olimpiko.
Britio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Marco Ferreri
Kariero
Marco Ferreri venis al la etoso de kinarto el la realigo de reklamaĵoj. Poste, li dediĉis sin al produktorado kaj alvenis al Hispanio en 1956 kiel komerca reprezentanto de la obkjetivoj Totalscope, itala versio de la usonaj Cinemaskopoj, sed oni ne scias ĉu li vere vendis ion. En Madrido li ekkonis Rafael Azcona kiu laboris por la revuo La Codorniz kaj kun kiu li kunlaboris dum 30 jaroj kaj por 17 filmoj. Post malsukceso –pro cenzuro— kinigi romanojn de Azcona, ili sukcesis finfine realigi El pisito en 1959 kaj El cochecito en 1960, adaptaĵoj de du samnomaj noveloj de Azcona. En la sekvo de la itala novrealismo, sed per pli eksperimenta kaj radikala fokuso, la stilo de tiuj filmoj estis difinita kiel «groteska realismo». En Hispanio Ferreri faris alian filmon, nome Los chicos en 1959, kun scenaro de Leonardo Martín Méndez, socia kritiko, sed ankaŭ malproksimo de tio groteska kiu estas karaktera de la scenaroj de Azcona.​
Reveninte en Italion en 1961, Ferreri filmis Una storia moderna: l'ape regina en 1962, satiro kontraŭkatolika kiu estis cenzurita, eĉ la titolo estis modifita pro la kritiko kontraŭ la institucio geedzeco. En La donna scimmia (1963) li parolis pri la rilatoj inter seksoj dominitaj per la ekspluatado de la plej malfortuloj, kun ankŭ cenzurita fino sed per decido de la produktoro Carlo Ponti. Poste li faris Il professore duan eron de la kolektiva filmo Controsesso en 1964, kaj poste la kontraŭmaĉisman historion L’harem (1967). Konsiderata majstroverko estas Dillinger è morto (1969), eseo pri la soleco de la nuntempa homo en la kapitalisma socio. Poste li faris tristan alegorion pri la estonteco Il seme dell’uomo (1970), kafkeca kontraŭklerikala rakonto, kaj L’udienza en 1971. En 1974, li faris satiron kaj kritikon de la malvenko de la usona generalo Custer en Little Big Horn nomita Non toccare la donna bianca - Touche pas à la femme blanche, fimita en la granda truo lasita en la centro de Parizo pro la detruo de Les Halles, iama centra bazaro de la urbo.
Lastaj filmoj
​
Britio en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Italio en la Somera Olimpiko 1896
Giuseppe Rivabella konkuris en pafado. Italio estis unu el kvar nacioj ĉeestantaj kiuj gajnis neniujn medalojn; Svedio, Ĉilio kaj Bulgario estis la aliaj.
Ĉeestis dua itala atleto en Ateno: Carlo Airoldi iris perpiede la plej grandan parton de la vojo de Milano al Ateno, sed estis malkvalifikita ĉar li ricevis monpremion en atletikaj eventoj kaj tial ne konsideriĝis amatora sportisto.
Paul Kagame
estas politikisto en la afrika ŝtato Ruando. Li naskiĝis la 23-an de oktobro 1957 en Ruhango, provinco Gitarama. Ekde la jaro 2000, li estas la 4-a ŝtata prezidanto de Ruando, post Pasteur Bizimungu.
Britio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Britio en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Fenila izotiocianato
Fenila izotiocianato estas organika komponaĵo kies formulo estas C6H5-N=C=S apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la izotiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la izotiocianata acido kaj fenolo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo izotiocianatoj uzatas kiel insekticidoj kaj en medicino en la fabrikado de farmaciaĵoj. Fenila estero de la izotiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Izotiocianato de fenilo estas alte toksa substanco.
Britio en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Britio en la Vintra Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
34523 Manzanero
34523 Manzanero estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 24-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Joscel Kent Padayao Manzanero, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Nacia Mezlernejo de Sudaj Kamarinoj (Naga, Sudaj Kamarinoj, Filipinoj).
Britio en la Vintra Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Duetila dutiofosfato
Duetila dutiofosfato aŭ O,O-duetildutiofosfata acido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido kaj etanolo. Ĝi estas cindrokolora aŭ malhelahigroskopa solidaĵo, nesolvebla en akvo. Duetila dutiofosfato posedas 4 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 1 fosforatomon kaj 2 oksigenatomojn. Duetila dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj farmaciaĵoj.
Britio en la Vintra Olimpiko 1928
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Taliuma (III) hidroksido
Taliuma (III) hidroksido aŭ trihidroksido de taliumo estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la taliuma (III) oksido aŭ hidrolizo de taliumaj (III) saloj kaj esteroj. Taliuma (III) hidroksido estas blanka, bruna aŭ flaveca, toksa solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Taliuma (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitan al taliumatomo. Ĝi konsistas je 1 taliumatomo, 3 hidrogenatomoj kaj 3 oksigenatomoj. Ĝenerale derivaĵoj el Tl+3 spertas fotolizan disproporcion al Tl+ kaj Tl+2.
Taliuma (III) hidroksido estas tre malforta bazo; ĝi disiĝas por doni taliuman (III) jonon, Tl+3, nur en forte acidaj kondiĉoj. Brita chemiisto Sir William Crookes malkovris (1861) talion observante la elstaran verdan spektran linion generitan de seleni-enhavantaj piritoj kiuj estis uzitaj en la fabrikado de sulfata acido. Crookes kaj franca apotekisto Claude-Auguste Lamy sendepende izolis (1862) talion, montrante ke ĝi estas metalo.
La kunmetaĵoj de talio en ĝia +3 stato estas facile reduktitaj al kunmetaĵoj de la metalo en ĝia +1 stato. En ĝia oksida stato de +3, talio similas aluminion, kvankam la jono Tl+3 ŝajnas esti tro granda por formi alunojn. Solveblaj taliaj komponaĵoj estas venenaj. La metalo mem estas ŝanĝita al tiaj kunmetaĵoj per kontakto kun humida aero aŭ haŭto. Veneniĝo por talio, kiu povas esti mortiga, kaŭzas nervajn kaj gastrointestinajn malordojn kaj rapidan perdon de hararo. Kaj taliumoza (Tl+) kaj taliumika (Tl+3) estas konsiderataj tre toksaj por homoj kaj hejmaj kaj sovaĝaj organismoj.
Islamo en Tanzanio
Islamo en Tanzanio estas unu el la tri plej disvastiĝintaj religioj de la lando. Laŭ diversaj fontoj la nombro de islamanoj estas de unu triono ĝis duono de la loĝantaro de Tanzanio.
Historio
Ĉirkaŭ la mezo de la 1-a jarmilo a.K. persaj komercistoj aperis sur la marbordo de aktuala Tanzanio, kaj pli poste — la arabaj. Ili alportis islamon al la teritorio de moderna Tanzanio. Ĝuste tiam aperis nova etna komunumo — la svahila. En la 10-a jarcento la Kilva Sultanlando aperis sur la teritorio loĝata de la svahiloj, disvastigante sian influon al la marborda strio de Orienta Afriko.
En la jaro 1107 la unua moskeo en la suda hemisfero, la moskeo Kizimkazi, estis konstruita de homoj el Ŝiraz sur la insulo Unguĵo. En la epoko de la sultanato, Zanzibaro fariĝis la plej granda sklavkomerca centro en Orienta Afriko. En la 19-a jarcento, ĉirkaŭ 50 mil sklavoj estis vendataj ĉiujare tra Zanzibaro.
Bernard Makuza
estas politikisto en la afrika ŝtato Ruando. Li naskiĝis la 30-an de septembro 1962 en Butare. Inter la jaroj 2000 kaj 2011, li estis la ŝtata ĉefministro de Ruando, post Pierre-Célestin Rwigema.
Islamo en Tanzanio
Historio
Islamo komencis penetri en la kontinentan parton de Tanzanio kune kun islamaj komercistoj. La unua moskeo en la regiono de la Grandaj Lagoj estis fondita en la 10-a jarcento. Tamen islamo pli amase ekpenetris la landon en la 19-a jarcento. Tiam multaj afrikaj gvidantoj konvertiĝis al islamo. Inter la du mondmilitoj, la disvastiĝo de islamo akceliĝis draste. En la dua duono de la 20-a jarcento, enmigrintoj el Barato kaj Pakistano aliĝis al la islama komunumo. En 1969, la Nacia Konsilio de Islamanoj de Tanzanio estis establita por kunordigi islamajn aferojn kaj elekti la muftion.
Nuna situacio
Islamo estas religio, laŭ diversaj fontoj, de 30 ĝis 50% da loĝantoj en Tanzanio. Sur la kontinento, islamaj komunumoj estas koncentritaj en marbordaj regionoj, kun kelkaj grandaj islamaj komunumoj ankaŭ en la enlandaj urbaj areoj, precipe laŭ la iamaj karavanaj vojoj. Pli ol 99% de la loĝantaro de la Zanzibara insularo estas islamanoj.
95219 Borgman
95219 Borgman estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Islamo en Tanzanio
Nuna situacio
Plej multaj islamanoj en Tanzanio estas ŝafiismaj sunnitoj, kun tre signifaj malplimultoj de ŝijaitoj kaj ahmadistoj (aktivaj ekde 1934), kio estas afero nekutima por la subsahara Afriko. Laŭ la Pew-Esplorcentro, du trionoj de la islama loĝantaro de Tanzanio estas sunnitoj, kaj la resto estas ŝijaitoj (20%) kaj ahmadistoj (15%).
95219 Borgman
Nomo
Ĝia nomo honoras Dennis Borgman, maŝiniston, ĉarpentiston, elektriston, tubiston, programiston, kaj gvidanton, kiu malavare donis el sia tempo kaj talento por la publiko, la Observatorio George kaj la Astronomia Klubo de Fort Bend.
Islamo en Tanzanio
Nuna situacio
Inter la etnaj grupoj kies plejmulton konsistigas islamanoj, estas araboj, digoj, ziguoj, kveroj, kutuoj, matumbioj, maĉingaoj, nindoj, rangioj, somaloj, svahiloj kaj ŝirazioj. Islamanoj ankaŭ konsistigas ĉirkaŭ duonon de zaramoj, mveroj, njamvezoj kaj ŝambaloj; la dua duono de tiuj popoloj estas kristanoj.
La niña de tus ojos
La niña de tus ojos estas hispana komedia filmo de 1998 de la reĝisoro Fernando Trueba. Ĝi ricevis 18 nomumojn al premioj Goya kaj sep tiajn premiojn.
Édouard Ngirente
estas politikisto en la afrika ŝtato Ruando. Li naskiĝis la 22-an de februaro 1973. Ekde la jaro 2017, li estas la ŝtata ĉefministro de Ruando, post Anastase Murekezi.
Alois Schertzinger
Alois SCHERTZINGER (* naskiĝinta la en Gütenbach, mortinta la  en Sarata/Buĝak ) estis germana horloĝisto, kapelmajstro kaj kunfondinto de la germana setlejo Sarata en Besarabio.
Vivo
Post trejniĝo horloĝista Schertzinger elmigris en la aĝo de 17 jaroj al Sankt-Peterburgo kie li distingitis pro elstaraj konoj kaj taksitis lerta majstro. Li ankaŭ bonege ludis violonon kaj partoprenis kelkajn koncertojn. Pro tia talento li intertempe estis kapelmajstro ĉe la kortego de caro Aleksandro la 1-a.
En Sankt-Peterburgo li renkontis la predikiston kaj karisman katolikan pastron Ignaz Lindl kun kiu li amikiĝis. Kiam Lindl decidis iri suden por fondi en Novorusio komunumon de germanaj elmigremuloj Schertzinger estis de akompano. Schertzinger eĉ faris konkretajn vilaĝajn aranĝplanojn kiuj efektiviĝis en 1822. Konante la rusan lingvon kaj havante bonajn organizadspertojn pri havigo de konstrumaterialoj li estis gravega por la tuta eksperimento. En la 27.8.1822 li nuptis la el Langenbrücken devenantan Marianna Schäfer (1805-1888) kun kiu li havis tri infanojn.
Schertzinger estis por pli 19 jaroj asistanto de Gottlieb Veygel, urbestro de Sarata kaj ofte komisiito de la komunumo ĉe la landa tribunalo je Akkerman. Malgraŭ publika estimiĝo komunumfondo-meritoj li retiriĝis trista pro ofendiĝo.
Honoroj
La rusa caro aljuĝis al li arĝentan medalon kiun nur malmultaj besarabigermanoj ricevis.
Britio en la Vintra Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
Gyula Tálos
Gyula Tálos [djula tAloŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tálos Gyula estis hungara arkitekto pri internaj spacoj, arkitekto, grafikisto. Gyula Tálos naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Tálos akiris diplomon pri arkitekturo pri internaj spacoj en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo en 1908. Lia ĉefinstruisto estis Ede Toroczkai Wigand. Inter 1908–1911 li studvojaĝis en Vieno, Munkeno, Berlino, Bruselo kaj Parizo. Hejmenveninta li laboris en arkitekturaj atelieroj (de Béla Lajta (1911–1913) kaj Béla Málnai (1913–1941)). Inter 1915–1920 li estis en rusa militkaptitejo en Siberio, sed liaj grafikaĵoj aperis en japanaj gazetoj en 1918. Inter 1941–1948 li estis oficejestro en arkitektura firmao de Elemér Csánk Rottmann, poste dum la socialismo li povis labori en ŝtata entrepreno ĝis 1956. Inter la mondomilitoj liaj artaĵoj ricevis plurajn medalojn. Li havis edzinon.
Ivan Tavčar
Ivan TAVČAR (elp. tavĉar, n. la 28-an de aŭgusto 1851 en Polyane nad Škofjo Loka, Aŭstra imperio  - m. la 19-an de februaro 1923 en Ljubljano) estis slovena advokato, politikisto kaj verkisto.
Virinaj rajtoj
Ivan Tavčar kaj lia edzino Franja aktive kampanjis por la rajtoj de virinoj. Lia edzino iĝis prezidantino de la 'Ĝenerala Slovena Virina Asocio' en 1901. La duopo Tavčar estis favora al la forigo de restriktaj iniciatoj kiel ekzemple la deviga fraŭleco por instruistoj kaj la malpermeso ke virinoj membriĝas al politika partio.
Verkaro (elekto)
En lia utopia romano "4000", Tavčar prezentas la vekiĝon de liberalulo en la jaro 4000 kie li devas malkovri ke Slovenio fariĝis la 52-a provinco de imperio gvidita fare de papo Gregorius CCXXII. Per tiu ĉi libro Tavčar volis klarigi la danĝeron de klerikala politiko por slovena memdeterminado, kiu estus la centra temo en la slovena politiko de la fino de la 19-a jarcento, en odoroj kaj koloroj.
"Visoška kronika" (Kroniko de Visoko) estas konsiderata lia plej grava verko. La "Kroniko de Visoko" temas pri tri historiaj temoj: la persekutado de la sorĉistinoj, la persekutado de la protestantoj kaj la Tridekjara milito.
Tradukoj al Esperanto
Kroniko de Visoko, trad. Vinko Ošlak, Esperanto-Societo Ljubljana, 2021, 242 paĝoj, ISBN 9789619558300
Ekstera ligilo
Bildoj, sonoj aŭ filmetoj pri Ivan Tavčar ĉe Vikimedia Komunejo
Pierre Habumuremyi
estas politikisto en la afrika ŝtato Ruando. Li naskiĝis la 21-an de februaro 1961 en la tiama belga kolonio Ruando-Burundo. Inter la jaroj 2011 kaj 2014, li estis la ŝtata ĉefministro de Ruando, post Bernard Makuza.
Kais Saied
estas politikisto en la nordafrika ŝtato Tunizio. Li naskiĝis la 22-an de februaro 1958 en Tunizo. Ekde la jaro 2019, li estas la ŝtata prezidanto de Tunizio, post Beji Caid Essebsi, kiu estis prezidanto de 2014 ĝis 2019. Intertempe, de julio ĝis oktobro 2019 Mohamed Ennaceur estis provizora prezidanto.
Britio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Brita Olimpika Asocio.
La escopeta nacional
La escopeta nacional (La nacia pafilo) estas hispana komedia filmo de 1978 de la reĝisoro Luis García Berlanga kiu montras acidan portreton de la entreprenistaj kaj politikistaj sektoroj de la malfrua frankismo (unua duono de la 1970-aj jaroj). Ĉar la filmo estis sukcesa, sekvis du pluigaĵoj kiuj kun tiu ĉi kunformis la trilogion de la familio Leguineche: nome Patrimonio nacional (1981) kaj Nacional III (1982), kiuj same ricevis laŭdojn kaj de kritikistoj kaj de publiko. Berlanga inspiriĝis en la ĉasademo de Francisco Franco kaj la politikaj nuancoj de tiu tiama aktiveco.
Intrigo
Vintre 1972, Jaume Canivell (José Sazatornil) estas kataluna fabrikanto de pordotelefonoj por konstruaĵoj, veturas al Madrido kun sia sekretariino (Mónica Randall), fakte lia amatino, por partopreni en ĉasado pagita de li mem en bieno posedata de la Markizoj de Leguineche, kvankam oficiale estas la markizo kiu pagas la ĉasadon por siaj amikoj.
La celo de Canivell estas amikiĝi kun la alta societo por plibonigi sian negocon kaj povi vendi sian produkton en la novaj domaroj konstruataj. Tiucele, li amikiĝas kun Álvaro (Antonio Ferrandis), Ministro de Industrio, kiu same partoprenas en la ĉasado. Sed okazas freneza serio de hazardoj kaj aperas absurdaj roluloj. Canivell kaj lia kunulino atestas la detruon de ekstravaganca fetiĉa kolekto de la markizo (Luis Escobar) de Leguineche, de rabado de masoĥisma aktorino (Bárbara Rey) fare de la masturbema filo de la markizo (José Luis López Vázquez), kaj finfine ŝanĝo de registaro (kion ofte faris Franco) kiu perdigas al li lian ministerian kontakton, kio devigas lin serĉi nun la amikecon de la nova ministro, fakte de Opus Dei, same partoprenanta en la ĉasado.
Inter aliaj absurdaĵoj, la negocisto Canivell devis ŝajnigi sin kinproduktoro, helpi kiel messervanto, "akcepti", ke la ĉasadon pagas la markizo, aŭ redoni "malavare" premion de bingo okazigita en la bieno.
Anastase Murekezi
estas politikisto en la afrika ŝtato Ruando. Li naskiĝis la 15-an de junio 1961 en la distrikto Njaruguru. Inter la jaroj 2014 kaj 2017, li estis la ŝtata ĉefministro de Ruando, post Pierre Habumuremyi.
Belle époque (filmo)
Belle Époque estas hispana komedia filmo de 1992 reĝisorita de Fernando Trueba. Ĝi estis la dua hispana produktaĵo kiu ricevis la Oskar-premion al la plej bonkvalita fremdlingva filmo kaj naŭ Premiojn Goya, kio faris ĝin unu de la hispanaj filmoj plej premiitaj. Ĝi estas ĥorusa filmo, ingeniplena kaj enkadrita en epoko, kiu spite la titolon, ne estas la Belle Époque, sed la tagoj antaŭ kaj post la proklamo de la Dua Hispana Respubliko.