La_drapoindustrio_de_la_Malaltaj_Landoj
Sigelo
Grava elemento en la sukceso de la nederlanda drapoindustrio estis la ekzisto de devigaj laŭleĝaj regularoj por kvalitkontrolo. Kontrolo estis metita en la manojn de inspektistoj, la "Waardijns", kiuj estis maldungitaj se ili ne faris sian taskon konvene. Firmaoj, kiuj liveris malsuperan laboron, pagis por la kostoj. La inspektisto kontrolis malgrandan pecon de aro de drapo, la specimenon, kaj se la drapo estis bonkvalita, ĝi ricevis testan sigelon, kiel signon ke la aro estis aprobita. La Gouda regularo "Inspekto de la drapaĵo" efike esprimas la funkcion de la drapaj sigeloj kaj la inspektistoj. Ĉe ilia enoficigo, la inspektisto devis ĵuri: "alle laeckenen, die qualick gheverwet zijn, alle laeckenen, die te groff van hair zijn, ende alle onghelijcke laeckenen (...) onghesegelt te laeten." (Ĉiuj drapoj, kiuj estas malbone teksitaj, ĉiuj drapoj, kiuj estas tro maldelikata de haro, kaj ĉiuj ne egalaj drapoj (...) lasi nesigelitaj). La plumba sigelo do servis por garantii bonan kvaliton. La plej bona kvalito estis la bonega, la antaŭdrapo estis de malpli kvalito. La plumbaĵo indikis en kiu kategorio apartenis la koncerna drapo. La rigore reguligita kontrolo certigis, ke aĉetantoj havu kompletan fidon je la datumoj provizitaj de la ĉefo sen devi "testi" la drapon mem. Tiel konstruiĝis bona reputacio, kiu forte akcelis la internacian komercon. Ĉe la fino de la deksesa jarcento, unu plumbaĵo jam ne estis sufiĉa por enhavi ĉiujn gravajn informojn, kiel ekzemple longo, kvalito, loko de produktado, kaj la tinktura procezo. Se la specimena plumbaĵo estis fiksita al la drapo, oni ne plu rajtis prilabori ĝin. Do la specimena plumbaĵo estis la lasta sigelo sur la drapo, sed ĝi certe ne estis la unua. La drapo estis inspektita post ĉiu parta operacio. Post lia laboro, "Die wever of volre of verwer of droechscherer" (La teksisto aŭ fulisto aŭ  farbisto aŭ  sekrazisto)  metis antaŭecon kun sia propra marko sur la drapon por havi ĝin inspektita fare de la inspektistoj. Post aprobo, ili alfiksis plumbon kun la urba blazono kaj la drapo povis iri al la sekva prilaborado, aŭ reen al tiu kiu ne faris sian taskon ĝuste. En tiu kazo la antaŭeco ricevis frapon - stampon -, el kiu la prilaboristo povis dedukti kio estas malbona je ĝi. Ekzemple, la D indikis tro maldikan drapon. Devus esti klare, ke la juĝistoj ne estis trompitaj. Oni do ne alvenu kun malbona kvalito. En la inspekta libro, (privata juro) mezuroj kaj monpunoj estis fiksitaj por tiu kazo. Se la 'laecken an den raem' geen lood 'creech by sculde van den verwer' (drapo je la kadro ne ricevis plumbaĵon pro la kulpo de la farbisto), tio 'poene' (punmonon) kostus al li. Se li ne ricevis eĉ malgrandan plumbaĵon - la grandeco de la plumbaĵo rolis en la ranglisto - tiam la tinkturisto devis transpreni la drapon kontraŭ la prezo de drapo kun 'plena' -legu: granda- plumbaĵo. La subprilaboristo estis do avertita. La inspektistoj uzis malsamajn specojn de plumbaĵo. Malsama en grandeco, en kontraŭstampo kaj en bildo. Ĉiu karakterizaĵo de la drapo povus esti indikita sur la sigelo. La sekva ekzemplo estas ilustra. Se oni volis fari frontdrapon el 'griza lano', la juĝistoj devis 'die laeckenen teyckenen mit een sonderlinge loot' (tiuj drapoj marki per neordinara plumbaĵo). La partaj prilaboristoj ankaŭ kontribuis al la gamo da aspektoj de la plumbaĵo. La tubo kaj stiftoplumbaĵoj povas esti distingitaj per formo. La tubplumbaĵoj estas longformaj plumbaĵoj kiuj estis fiksitaj ĉirkaŭ kelkaj fadenoj ŝpinitaj de volboj kiuj eliris el la ŝpinejo. Ĉi tiu tipo de plumbaĵo estis precipe grava por la teksistoj por povi fari bonan elekton dum aĉetado. Tubplumbaĵo farita en Gouda ne estas konata. La plej oftaj plumbaĵoj estas la stiftaj. Tiuj konsistas el du rondaj diskoj, ligitaj per langeto, kiuj estis kunpremitaj. La stifto de unu disko konformas en la truon de la alia. La gravan lokon, kiun la inspektistoj okupis en la drapokomerco, pruvas la fakto ke en la 17-a jarcento la Amsterdama drapogildo komisiis la loke faman pentriston Rembrandt van Rijn fari grupportreton de la Amsterdamaj inspektistoj, konataj kiel "De Staalmeesters" (La Specimenmastroj).