cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
István Rakovszky (parlamentestro)
Biografio
István Rakovszky frekventis gimnazion en Pozsony, poste li studis juron en Jura Akademio (Pozsony). Li komencis okupiĝi pri sia bieno en Nagyselmec, samtempe li komencis politikadi loke. En 1896 li estis elektita parlamenta deputito, en 1903 partiestro. Inter 1905 kaj 1909 li estis subparlamentestro. En 1907 li ricevis la titolon vera sekreta konsilisto. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis arestita. En 1920 li denove estis elektita parlamentano, eĉ parlamentestro (1920-1921). Li aliĝis al la sensukcesa puĉo de Karolo la 1-a (Aŭstrio), eĉ li estis kvazaŭ ĉefministro, poste li estis arestita. Inter 1922-1927 li denove estis parlamentano, poste li plene retiriĝis.
Krampo (fiksilo)
Krampo, vinkto aŭ agrafo estas U-forma metalpeco, kutime el kuprita aŭ zinkita ŝtalo. La krampo ligas inter du aŭ plurajn paperfoliojn aŭ similajn.
Necesas krampilo por ligi la foliojn. Kelkaj krampiloj ebligas ankaŭ fikson de folioj survanden, surmuren aŭ sur specialajn afiŝtabulojn.
Ekzistas malkrampiloj por malfiksi krampojn, sed postrestos du truoj en ĉiu folio.
Specialaj krampoj kaj krampiloj ekzistas por
Atanzón
Atanzón estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 83 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,96 loĝ/km².
Situo
Atanzón situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 951 m super marnivelo; je 79 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 28,03 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°40′03″N 2°59′48″Ok.
Historio
La nomo de Atanzón devenas el la araba kaj signifas muelejon. Post la reconquista ĝia apartenis al la teritorio "Tierra Común de Guadalajara". En la 13-a jarcento ĝi estis posedo de Fernán Rodriguez Pecha, servisto de Alfonso la 11-a de Kastilio, kiu inkludis la teritorion en la posedojn de la familio Mendoza. En 1469 la municipo estis vendita al Alvar Gómez de Ciudad Real, sekretario de Henriko la 4-a. La municipo apartenis al la familio de Gómez de Ciudad Real ĝis la nuligo de la senjorlandoj en la 19-a jarcento.
Dekomence la agrikultura sektoro, etenda de seka kultivaro kaj fruktoĝardenoj, estis la ĉefa elemento de la ekonomio kun etendisma brutobredado (ĉefe de ŝafoj). Ĝi havis ankaŭ muelejon de cerealo kaj teksejon por la fabrikado de tolaĵoj, funkcianta ĝis la ekfunkciado de la Reĝa Fabriko de Tolaĵoj de Brihuega meze de la 18-a jarcento.
Borozel
Borozel (Kisbáród) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 719 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 671 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1392. Jam en la 16-a jarcento ĝi fariĝis rumana vilaĝo. Dum la turka submetiĝo ĝi pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Borod.
Atanzón
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Hipotezo dokumenta
La hipotezo dokumenta aŭ teorio de la kvar fontoj aŭ teorio de JEDP, estas hipotezo koncernanta la formiĝon de la unuaj kvin libroj de la Biblio, kiuj prenas la nomon Pentateŭko aŭ hebrelingve Torao.
Priskribo de la hipotezo
Laŭ tradicio taksata historia kaj de la judaj komunumoj kaj kristanaj, almenaŭ ĝis la lasta jarcento, la Pentateŭko estintus verkita rekte de Moseo.
Male, laŭ moderna ekzegezo kaj historia kritiko, poststudoj komenciĝintaj jam en 18a jarcento, la Pentateŭko estus kolekto de rakontoj, formiĝintaj en la postekzila epoko, apogiĝintaj sur diversaj skriboj de antaŭaj epokoj. Tio estus konfirmita de diversaj karakterizoj de la tekstoj kiel, ekzemple:
La unua iniciatinto de tiu hipotezo estis Jean Astruc kiu ĝin konigis anonime en la jaro 1753. Poste, je la komenciĝo de la 20a jarcento la teorio trovis pruvanton kaj disvastiganton en la germana Julius Wellhausen (kaj ties skolo), kiu reordigis la diversajn hipotezojn kaj postulis la dokumentan teorion, hipotezante, ke en la redaktado de Pentateŭko agadis kvar malsamaj tradicioj.
La tradicioj estas rakontoj transdonitaj laŭlonge de la epokoj buŝforme kaj skribforme. El la inicialoj de iliaj nomoj, la teorio estas ankaŭ nomata "JEDP".
(Sendepende, dume, de tiuj teorioj, ke Moseo ne estas la aŭtoro de Pentateŭko jam eniris la komunan scion de eklezioj ankaŭ per aliaj argumentoj)
La fontoj JEDP
La fonto J (aŭ Javea) kaj tiu E (aŭ Elohima) tiel estas nomataj pro ilia maniero nomi Dion.
La «Javista» tradicio originas en monarkia epoko de (10-a/9-a jarcentoj). En ĝi, la homo kaj lia mondo estas priskribitaj kun granda konkreteco kaj kun analizoj de la internaj konfliktoj de la homa koro - Dio estas multe proksima al sia popolo kaj fojfoje estas kvazaŭ antropomorfigita (same kiam Dio promenas en la Edena ĝardeno). Estas, ĝi, malmulte interesita pri la aspektoj historiaj/juraj, kaj nomas la «Sinajo» la monton de la Apero.
La tradicio D (aŭ Readmona) estas tiel signala ĉar dominanta en la libro Readmono. Ĝi reiriĝas al 7a jarcento en la Juda Reĝlando de sudo, havas didaktikajn celojn koncernantajn la Leĝon kaj ĝi estus la regularo kiu, retrovita en la Templo, ekstartigis la postekzilan religian reformon.
La tradicio P (Kodo Pastra) kolektas rakontojn tre antikvajn, sed disvolviĝintan en epoko postekzila. Esence ĝi rilatas la liturgiajn kaj ritajn normojn kiuj superregas el la libro Levidoj. Wenham, Gordon. "Pentateuchal Studies Today", Themelios 22.1 (Oktobro 1996)
Redaktadoj
Fakuloj kutime datas la unuan redakton je la 750 a.K kiam oni mikse unuigis la fonton J kun la E: dua redakto, kombinanta la fontojn J kaj E kun la D kaj P, okazis en 5-a jarcento a.K.
Bibliografio
Anglalingva :  Franclingva :  Hispanlingva :
Auñón
Auñón estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. La municipa teritorio limas parte kun la Akvorezervejo de Entrepeñas.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas auñonense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 157 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,99 loĝ/km².
Situo
Auñón situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la sudokcidenta kvarono de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 762 m super marnivelo; je 48 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 52,57 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°31′01″N 2°47′30″Ok. Auñón estas ĉe la km 230 de la ŝoseo N-320 al Kvenko.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 1,522 loĝantoj en 1950 al 157, tio estis oni perdis pli ol 1,300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Auñón, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Auñón kie oni falis al la nunaj 157.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Géza Alföldy
Géza ALFÖLDY [alfoldi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Alföldy Géza estis hungara historiisto, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio.
Géza Alföldy naskiĝis la 1935 en Budapeŝto. Li mortis la 2011 en Ateno.
Biografio
Géza Alföldy frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1953-1958, li samloke doktoriĝis en 1959. Inter 1957-1960 li laboris en muzeo, poste li lernis en ELTE. En 1965 li migris al Okcidenta Germanio, kie komence li laboris en muzeo, poste li edukis en universitato. Li estis gastprofesoro en Princeton, Romo, Parizo, Pécs, Budapeŝto, Poznań, Barcelona. Li emeritiĝis en 2002. Li tragike mortis dum studvojaĝo en Greklando. Li ricevis diversajn premiojn kaj medalojn parte hungarajn, parte eksterlandajn.
Verkaro (elekto)
Li okupiĝis precipe pri Romia Imperio.
Mateo Csák
Mateo CSÁK [ĉAk], hungare Csák Máté, slovake Matúš Čák Trenčiansky estis kvazaŭreĝo en norda parto de Hungario.
Vivo
Li naskiĝis ĉirkaŭ en 1260, mortis en 1321. Li heredis multe da kampoj. En 1391 li kune batalis kun Andreo la 3-a kontraŭ la aŭstroj, tial li iĝis departementestro de Pozsony. Alia kvazaŭreĝo Kőszegi [kOsegi] okupis fortikaĵon Pozsony en 1292, kiun Csák reokupis. Lia potenco pligrandiĝis precipe per armilaj okupoj. En 1311 la eklezio ekskomunikis lin, responde episkopejojn Nyitra kaj Esztergom li okupis kaj disrabis. Tiutempe li jam havis 14 departementojn, 50 burgojn aŭ fortikaĵojn, propran armeon kaj monon. Okazis decida batalo en Rozgony en 1312, kie li malvenkis, tamen li ĝis sia morto havis grandan parton de la rabitaj kampoj kaj fortikaĵoj.
Operejo
Operejo aŭ operdomo estas preciza konstruaĵo nome teatro uzita por ludadoj de opero kiu konsistas el scenejo, orkestrofosaĵo, sidlokaro, kaj ĉambroj por kostumoj kaj aparataro. Dum kelkaj spektaklejoj estas konstruataj specife por operoj, aliaj operejoj estas parto de pli grandaj centroj por ludaj artoj enhavantaj ankaŭ teatron, muzikon ktp.
Referencoj
Notoj
Jurjuzanj
Jurjuzanj (Юрюзань) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Ampelo (persona nomo)
Diverslandaj variantoj
Αμπελιος, Αμπελος , Αμπελιον , Ampelio , Ampellio , Ampilio , Amperio , Ampeglio , Ampeliusz , Ampelius (latine), Ampelus (latine)
Jurjuzanj
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75229516.
Operejo
Referencoj
Fontoj
Jurjuzanj
La urbo estis fondita en jaro 1758.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1943.
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur okcidenta deklivo de suda Uralo, ĉe rivero Jurjuzanj (Юрюзань) (baseno de rivero Kama (Кама)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 17,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 14,2 mil loĝantojn.
Zoo (apartigilo)
La vorto havas plurajn signifojn:
Troick (apartigilo)
Troick havas plurajn signifojn:
Attila Salga
Attila SALGA, d-ro, [elp. atila ŝalga ] naskiĝis la 5-an de septembro 1945 en Tarnaörs. Li estas hungara esperantisto, ĵurnalisto, filologo, lingvisto, romanverkisto kaj profesoro de universitato.
Vivo
Li lernis en rusa fako de Gimnazio István Dobó en Eger, kaj ekde 1965 studis en la hungara-rusa fako de la tiea Instruista Altlernejo.
Instruis inter 1969-1970 en Poroszló, poste fariĝis adjunkto en la rusa fako de la Altlernejo, kie li laboris ekde septembro 1970 ĝis februaro de 1982. Dum tiu tempo li instruis ankaŭ Esperanton en bazaj kaj mezgradaj lernejoj.
Akirinte diplomon en 1974 pri la rusa lingvo en la Scienca Universitato de Lajos Kossuth en Debrecen, unu jaron pli poste li sukcese doktoriĝis per disertaĵon "Sándor Bonkáló (1880–1959) kaj la orientaj slavoj", ĉar li multe pristudis la vivon kaj verkaron de Sándor Bonkáló, hungara pioniro de slavistiko. S. B. hungara [[pioniro de slavistiko, kiu interalie okupiĝis pri rutenoj (rusinoj) vivantaj en la historia Hungarlando, krome pri la rusa – soveta literaturo kaj tradukado.
De 1982 ĝis 1995 li laboris kiel adjunkto en la Slava Filologia Instituto de la Scienca Universitato Lajos Kossuth, kie li instruis rusan lingvistikon, tradukan teorion, stilistikon kaj Esperanton.
Esperanto-agadoj
Li verkis interalie ne nur gramatikojn de la hungara kaj  la rusa lingvoj, sed ankaŭ de Esperanto. Li komparis tiujn lingvojn kaj li aperigis kelkajn (lerno)librojn pri tiuj temoj.
Li ŝtatekzamenas pri Esperanto (1985-) kadre de ŝtatekzamena komisiono, kiu havas viccentrojn en kelkaj urboj de Hungario.
Li verkis pri la rutena slavisto Sándor Bonkáló (1880–1959) kaj pri hungaroj vivantaj ekster Hungario. Li redaktis kelkajn romanojn, eldonaĵojn pri slavaj lingvoj, gramatikojn de la hungara-rusa-Esperanta lingvoj.
Romanoj (beletristiko)
A nárcisztikus Nárcisz - 2020
Innovatív áltudományok - 2022
Havre-Saint-Pierre
estas komunumo de Kanado. Ĝi situas en la grandparte franclingva provinco Kebekio kaj kadre de ĝi en la regiono Nord-Bordio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Emiliano Zapata (Tlaxcala)
Emiliano Zapata estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Emiliano Zapata. Krom la ĉefurbo 18 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29046.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3791 loĝantojn. El tiuj estis 1837 viroj kaj 1954 virinoj. La komunumo havas surfacon de 50,23 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2900 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 599,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2648 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske - % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Ĉeĥov
La vorto havas plurajn signifojn:
Ploŝĉadj Lenina (stacio en Novosibirsko)
Ploŝĉadj Lenina (Площадь Ленина) estas stacio de la Metroo de Novosibirsko sur la 1-a linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Novosibirsko. La stacio estis malfermita la.
Longone Sabino
Longone Sabino estas komunumo de Italio.
Kantono Aransas (Teksaso)
La kantono Aransas situas en la sudorienta parto de Teksaso, subŝtato de Usono. Laŭ la censo de 2000, la kantono havis sume 22 497 loĝantojn. Rockport estas la ĉefurbo de la kantono.
(11054) 1991 FA
(11054) 1991 FA estas amora asteroido : marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Ĝia spektra klaso "Sa" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Ĝi pli proksimas de Marso:
Makroo
En komputado, makroo estas resuma termino por makrokomando, makroklavo kaj makrodifino.
Makrodifino
En programlingvo aŭ en dialoga tekstoredaktilo, makrodifino estas rimedo per kiu la programisto aŭ uzanto povas atribui, respektive, al nomo aŭ al klavokombino ian anstataŭan tekston. Tia anstataŭa teksto povas havi paramerorojn; ĝiaj pecoj eventuale povas esti ritetataj aŭ preterlastaj depende je iuj kondiĉaj esprimoj.
Makrokomando
Makrokomado estas apliko de makrodifino. Ĝi konsistas el la nomo de makroo, kaj, eventuale, la faktaj parametroj. Programo prilaboranta la makroojn, la makrotraktilo, anstataŭigas la makrokomandon per teksto de la makroodifino, transformita konforme al la faktaj parametroj (kaj eventuale, atentante nelokajn makrovariablojn kaj aliajn makroojn).
Ekzemplo Teĥa
Elskatole Teĥo disponigas komandojn por formi diakritaĵojn; ekz-e<tt> \^c </tt>surmetas la ĉapelon sur<tt> c</tt>; <tt> \u u </tt>surmetas la bovlon<tt> ˘ </tt>sur<tt> u </tt>ktp; tiel ke oni povus komposti la testan frazon eĥoŝanĝo ĉiuĵaŭde kiel e\^ho\^san\^go \^ciu\^\ja\u ude Tio tamen aspektas aĉe, kaj per makroo eblas difini tajpmanieron same legeblan, kiel la iksisma (anstataŭ postmeti ikson oni, tute simetrie, antaŭmetas ĉapelon): e^ho^san^go ^ciu^ja^ude Ĉi-sube estas teksto de tiu makrodifino (ĝi estis uzita en prespretigo de la papera versio de la «Komputika Leksikono»). Estkiel la nomo de makroo servos la Askia signo<tt> ^</tt>, kiun do necesos akvivigi, t.e. fari komanda simbolo; la signo<tt> % </tt>apartigas la komentojn; la deklivo<tt> \ </tt> estas eskapilo apartiganta la helpsimbolojn;<tt> #1 </tt>estas la nomo de la 1-a formala parametro (la 2-a estus<tt> #2 </tt>ktp; sed ĉi-okaze la makroo havas nur 1 parametron). Kun ĉi tiu difino la testa frazo e^ho^san^go ^ciu^ja^ude entenas 6 makrokomandojn (<tt>^h ^s ^g ^c ^j ^u</tt>); kelkaj el ili post la makromalvolvo ricevos relative simplan formon, ekz‑e<tt> ^c </tt>iĝos<tt> \^c</tt>; aliflanke,<tt> ^u </tt>ricevos specialan supersigon (la bovlon), kaj iĝos<tt> \u u</tt>; inverse, en<tt> ^j </tt>okazos ŝanĝo de la baza litero; kaj<tt> ^h </tt>per netriviala artifiko ricevos la ĉapelon «sur la genuon», kio ŝparos la interlinian intervalon.
Banfi
Banfi, hungare Bánfihegy [bAnfihedj] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje (provinco), en municipo de Štrigova.
Loknomo
La loknomo devenis de la hungara historia familia nomo Bánffy [bAnfi].
Situo
Banfi situas laŭ la slovena landlimo. Štrigova troviĝas je 1, Čakovec je 18 km-oj.
Historio
La kampoj de la vilaĝo longe apartenis al Stridóvár. Vilaĝo formiĝis komence de la 20-a jarcento. En 1910 vivis tie 743 homoj (plejparte kroatoj). Ĝis Traktato de Trianon Bánfihegy apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Csáktornya, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
22586 Shellyhynes
22586 Shellyhynes estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shelly Hynes, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Louisiana School for Math, Science & the Arts de Natchitoches (Luiziano).
Elsa la leonino
Elsa la leonino (januaro 1956 - 24-a de januaro 1961) estis leonino, kiun plenkreskigis la naturesploristino Joy Adamson en Kenjo. Pri la vivo de tiu ina leono verkis Joy Adamson tri librojn:
La libro Born Free estis tradukita al 33 lingvoj kaj la Elsa-libroj estas ankoraŭ hodiaŭ popularaj. La pligrando de la enspezo de la unua eldono estis uzata por Elsa Wild Animal Appeal Organisation kreita de Joy Adamson kaj kiu estis destinita al protekto de la sovaĝe vivantaj bestoj kaj ties vivareo.
La BBC filmigis en 1965 la veran rakonton en filmo Born Free. La ĉefrolanto estis Virginia McKenna kaj ŝia edzo Bill Travers (por Joy kaj George Adamson), kiuj fondis en 1984 la fondaĵon Born Free Foundation, ĉar ilin kortuŝis la sovaĝaj bestoj kaj ties malsovaĝigo, dum la filmaj laboroj en Afriko.
Latineca angla
Latineca angla, Latinesce aŭ Latinised English (nomata en Enciklopedio de Esperanto eble erare Latinecce) estas internacia planlingvo proponita en 1895 kaj rebakita 1901 de skoto George Henderson kiu ankaŭ proponis Anglo-franca. Latinesce estas latinigita angla lingvo, t. e., la vortprovizo estas bazita sur la latina lingvo, kaj la gramatiko sur la angla. Ĝi, kaj Anglo-franca, estas citita de Louis Couturat kaj Leopold Leau, en iliaj Histoire de la langue universelle.
Patro nia: Nostre Patre qui esse in coele, sanctificate esse tue nomine; veni tue regne; facte esse tue voluntate ut in coele, ita in terre. Da ad nos hodie nostre quotidiane pane; et remitte ad nos nostre debites, sicut et nos remitte ad nostre debitores; induce nos non in tentatione sed libera nos ab male.
Ĝi ricevis la bibliotekan kodon 417.27 "1901” de Biblioteko Butler.
Juĥnov
Juĥnov (Юхнов) estas urbo en Kaluga provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 29250501.
La urbo estis fondita en jaro 1410.
Leuchtenberg
Leuchtenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Neustadt an der Waldnaab kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Juĥnov
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1777.
La interurba telefona kodo estas 08436 (ĝis 2005), 48436 (ekde 2006), la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Kunava (Кунава) (baseno de rivero Oka (Ока)).
En jaro 2002 la urbo havis 7,7 mil loĝantojn.
Escañuela
Escañuela [eskaNJŬEla] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
La areo de la municipo estas 46 km2 kie loĝas 950 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 68,49 loĝ./km2.
Escañuela situas sur la sudo de la komarko Kamparo de Ĥaeno en la okcidento de la provinco, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj.
Estas variaj industrioj, ĉefe olivmuelejoj por produktado de olivoleo kaj entreprenoj de la sektoro de la konstruado.
Santa Catarina (San Luis Potosí)
Santa Catarina estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Catarina. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24031.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ne konata kvanto mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 24,3 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 9197 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 4664 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 50,71 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 9197 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 8699 apartenis al la katolika religio kaj 87 al la evangelia religio. 411 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kantono Yates
La kantono Yates - angle Yates County - estas kantono de Usono en la subŝtato Nov-Jorkio. Ĝi fondiĝis en la jaro. Laŭ la stato de la censo en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kantona ĉefurbo estas Penn Yan.
Gerzensee (lago)
Gerzensee estas lago en kantono Berno en Svislando.
Geografio
La lageto Gerzensee situas en la Svisa Mezlando en kaldrono inter la valoj de Aro kaj Gürbe sur la teritorio de la komunumoj Gerzensee, Kirchdorf kaj Mühledorf. La lageton, kies bazeno kovras areon de proksimume 10 km², nutra vilaĝa rojo de Kirchdorf, kiu alfluas en du brakoj en sudo al la lageto. La lageto ne disponas pri videbla elfluo kaj senakviĝas subtere al Aro. De la lagobordo oni havas mirindan vidon al la Bernaj Alpoj. Laŭlonge de la lagobordo etendiĝas vastaj kanokampoj, kiuj ofertas vivospacon por minacitaj birdospecoj kaj amfiboj.
Utiligado
La lago estas naturprotekta zono, kiu por la ĝenerala publiko plejparte ne alireblas. La veturado per boatoj estas sur la lago komplete malpermesita kaj la du banlokoj estas uzeblaj nur por la loka loĝantaro. La lago apartenas al studocentro de la Svisa Nacia Banko.
Lajos Molnár (esperantisto)
Lajos Molnár D-ro estas kuracisto, hungara esperantisto kaj vikipediisto.
Biografo
Li naskiĝis en Hungario, en urbo Szolnok, la 14-an de oktobro 1940. Liaj gepatroj estis pedagogoj en vilaĝo Tiszapüspöki. La bazlernejon li frekventis en Tiszapüspöki, Aszófő, Törökszentmiklós. Li abiturientiĝis en Törökszentmiklós, en la gimnazio Miklós Bercsényi. Du jarojn li frekventis la Medicinan Universitaton en Pécs, kvar jarojn la  Budapeŝtan Medicinan Universitaton Semmelweis.
Li ekkonis Esperanton somere de 1960, kiam por 14 Ft-oj li aĉetis la lernolibron de Julio Baghy, kaj ĉiutage li sukcesis ellerni unu lecionon. Lian entuziasmon malvarmigis la lektoro de la universitato, dirinte ke „Esperanto ne estas lingvo”. Sekve kvar jarojn li ne okupiĝis pri Esperanto.
Dum siaj studoj li gajnis plurajn stud-konkursojn, kaj kiel sesa-jara studento li jam estis oficiro de la Ambulanco-servo.
Post la fino de la universitataj studoj li laboris de 1965 ĝis 1983 en la Ĉefurba Hospitalo László por Infektaj Malsanoj. Lia unua laborloko estis la Sekcio de Internaj Malsanoj, kies gvidanto estis  D-ro Kolomano Kalocsay, la mondfama Esperanto-verkisto. Tie li interkonatiĝis ankaŭ kun la alia grandulo de la Esperanto-mondliteraturo Julio Baghy. Ties lasta lernanto li estis, kaj por la tuta vivo li engaĝiĝis al la lingvo Esperanto. Li akiris fakkuracistajn diplomojn pri epidemiaj malsanoj (1969), pediatrio (1971) kaj medicina radiologio (1983).
Familio
En 1966 li edzinigis D-rinon Julianna Farkas, oftalmologon, kaj ekde tiam ili komune partoprenas en la movado. Du filinojn ili havas: Aniko (1970), kiu nun estas gimnazia instruisto de matematiko, kemio kaj Esperanto, Fanni (1973) nun kuracisto-oftalmologo.
Esperanto-agadoj
La Budapeŝta Medicina Esperanto Fakgrupo fondiĝis en 1969. La prezidanto estis D-rino Istvánné Gajzágó, la sekretario D-ro Ludoviko Molnár.
Li aperigis pli ol 30 sciencajn studojn, el ili 11 estas esperantlingva. El inter ĉi lastaj la studo: Varicelo de infanoj kuracitaj per kortikosteroidoj kaj imunsubpremantaj medikamentoj, gajnis Markusovszky-premion de la semajnrevuo Orvosi Hetilap.
Plurajn esperantlingvajn sciencajn prelegojn li faris, li redaktis esperantlingvan represaĵo-petokarton, en la revuo Farmacio dum pluraj jaroj li redaktis la esperantlingvajn resumojn. Li kolektis por la Sanitara Ekonomia Vortaro la esperantlingvan vortstokon. Ekde 1983 ĝis 1992 li laboris en la Rentgen-Hemodinamika Sekcio de la Tutlanda Kardiologia Instituto. Ekde 1992 ĝis 2002, ĝis la pensiiĝo li gvidis la Bildkrean Diagnostikan Sekcion de la Centra Hospitalo de la Ministerio pri Justico.
Li estas la prezidanto de la Budapeŝta Medicina Esperanto-Fakgrupo ekde 1989. La Fakgrupo regule kunvenadas ekde 1969, unuokaze en ĉiu monato. Li partoprenis en la redaktado de la Hungara-Esperanta Meza Vortaro per la kompilado de la vortoj de anatomio,  farmakologio  kaj  ĝenerala medicino. Plurajn artikolojn li aperigis pri Esperanto en diversaj ĵurnaloj.
Absurdo
Absurdo estas tia situacio, kiu ne konsentas kun logiko kaj prudento. Homo ofte renkontas absurdajn fenomenojn, kaj povas reagi al ili en diversaj manieroj, kiel ekzemple: ridado, miro, timo aŭ kolero. Absurdo estas ofte subjektiva afero: situacio, kiu ŝajnas absurda al unu observanto, povas ŝajni logika kaj en ordo al alia.
Lajos Molnár (esperantisto)
Esperanto-agadoj
Li partoprenis en la laboro de pluraj internaciaj medicinistaj esperantlingvaj konferencoj, en Esperanto-Mondkongresoj, en junularaj kaj naturamikaj kunvenoj.
Absurdo
En logiko, la absurdo estas uzata kiel centra refuta ilo, ĉefe kiel bazo por la leĝo de neekzisto de tria eblo, kaj kiel pruvo per disputo
La potenco de la absurdo elstaras en la retorika bildigo de abstraktaj logikaj konceptoj, sed la absurdo estas ne nur retorika aparato koncernita kun esprimi opiniojn por ekvilibri socian komunikadon, sed ankaŭ ilo por tiu persono kiu uzas ĝin por montri al si novajn vidpunktojn de la mondo.
Lajos Molnár (esperantisto)
Esperanto-agadoj
Kiel pensiulo li okupiĝas pri popularigo de Esperanto, pri ĝardena laboro, pri turismo kaj fungo-kolektado. En 2002 aperis lia hungarlingva studo : „Kaj krome por kiu celo estas bona al mi Esperanto?” Lia ĉefa celo estis la esperantlingva traduko de Konstitucia Traktato de la Eŭropa Unio. Tiun laboron li faris kun 17-membra internacia laborgrupo, kaj la unuaj du ĉapitroj jam estas pretaj kaj legeblaj en 23 nacilingvaj-esperantaj versioj en la hejmpaĝo http://www.egalite.hu. En majo de 2006 Ludoviko kaj Julianna kune fondis la Internacian Laborgrupon „Lingvolanĉilo”*, kies ĉefa celo estas la instruado de Esperanto en la bazgradaj lernejoj, kiel la unue lernenda fremda lingvo kaj kapabloevoluiga lernobjekto. La Laborgrupo havas jam propran korespondan liston: esperanto-en-lernejojn@googlegroups.com.
Absurdo
Arto
En arto, la absurdo estas uzata kiel grava ilo por krei humuron kaj ekzameni ideojn el nekonvenciaj anguloj.
Absurda logiko, ĉefe en literaturo, kino kaj teatro, estas formo de asocia inferenco en kiu la verkisto aŭ parolanto elĉerpas inferencaj asertoj laŭ siaj personaj asocioj, kaj kutime atingante ekstremajn konkludojn. Ekzemplo de la uzo de absurda logiko estas "Ĉiuj pilkoj estas bluaj, ĉiuj bluaĵoj flugas, tial la pilkoj havas flugilojn kaj ne obeas la leĝon de gravito." Alia ekzemplo povus esti "ĉiuj pilkoj estas bluaj, ĉiuj bluaĵoj flugas, do la polica futbalteamo forflugos el la turniro".
Lubriano
Lubriano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Viterbo. Fine de en la komunumo vivis.
Absurdo
Arto
Observanto, kiu ne ĉiam komprenas la asociajn kuntekstojn kaj do ne komprenas la ligon inter la asertoj ("la pilkoj estas bluaj", "la bluaĵaj flugas") kaj la konkludoj ("la polica teamo perdis") povus esti konfuzita. Alternative, la novaj ideoj povas ankaŭ krei por la observanto humuran vidon de la faktoj, kiuj nun, dank'al la uzo de absurda logiko, aperas al li el nova kaj pli aŭtentika vidpunkto por li. Ĉi tiu estas la speco de humuro produktita en satiro.
Les Escoumins
estas komunumo de Kanado. Ĝi situas en la grandparte franclingva provinco Kebekio kaj kadre de ĝi en la regiono Nord-Bordio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Absurdo
Arto
En multaj kazoj, teksto skribita en konscifluo kreas en la leganto senton similan al teksto kiu uzas absurdan logikon. Absurda logiko ankaŭ estas uzita en la procezo de kreado de nesencaj verkaĵoj, kaj en aliaj kampoj de arto. En la kampo de fasonado, Chindogu uzas la absurdon en industria fasonado kiu ne estas uzebla.
Ekzistadismo
En la kampo de filozofio, la absurdo estas centra termino en ekzistadismo. Albert Camus kaj Jean-Paul Sartre estas konsideritaj la plej grandaj pensuloj en la kampo de ekzistadismo kaj estas inter la plej grandaj verkistoj de la absurdo. La absurdo en ekzistadismo rilatas al la interspaco inter la vivoj kiujn ni kondukas kaj ilia ŝajna senceleco. Ni vivas nian vivon sciante, ke niaj vivoj estas tute sensencaj, tamen ni daŭrigas nian ĉiutagan rutinon malgraŭ la absurdo de ĝi.
Lajos Molnár (esperantisto)
Esperanto-agadoj
La kunvenoj de la Budapeŝta Medicina Esperanto Fakgrupo okazas jen en la loĝejo de la geedza paro Molnár, jen en la rezidejo de la Hungaria Esperanto-Asocio, la unuan merkredon de ĉiu monato, - escepte de aŭgusto. Oni povas informiĝi ĉe: ludoviko@freemal.hu, aŭ sur la retejo de HEA: http://www.esperantohea.hu.
Absurdo
Ekzistadismo
Sinmortigo estas ebla racia solvo, do, al la ekzisteca absurdo, kvankam la plej multaj homoj ne elektas ĉi tiun solvon. En sia eseo La Mito de Sizifo (france: Le Mythe de Sisyphe), Albert Camus malakceptas la ideon de sinmortigo kiel solvo de la absurdo. Camus prezentas la vivon de Sizifo kiel metaforon por homa ekzisto. Homo estas komparita kun Sizifo, al kiu la dioj ordonis al li ruli ŝtonon al la supro de monto, nur por vidi ĝin ruliĝi reen, kaj provi ruli ĝin denove fojon sur la monton, porĉiame. Tiel estas la homo - devigita vivi sian vivon, sciante, ke ĝi ne havas signifon. Camus asertas, ke la solvo de la absurdo ne estas sinmortigo, sed la traktado kun ĝi. La sperto mem de la absurdo estas la solvo: "La lukto al la supro sufiĉas en si mem por plenigi la homan koron per ĝojo. Oni devas pensi pri feliĉa Sizifo" (el "La Mito de Sizifo").
En diversaj religioj estas malsama traktado de la temo de ekzistadeca absurdo. Dum la plej multaj judaj pensuloj ofte neas absurdan konscion pri ekzisto, kaj laŭdas bonordan racian aŭ mistikan pensadon, en kristanismo la absurdo de ekzisto povas havi multe pli centran valoron. Ekzemplo de tio estas de la doktrino de Søren Kierkegaard, kiu vidas la kredantan personon (reprezentitan fare de la plej granda el kredantoj, Abrahamo) kiel tiu kiu transcendas la konsiderojn de racio, kaj faras la "salton en la absurdon". Ŝajnas, ke tiu prefero por la absurdo devenas parte el la bazaj kristanaj kredoj, kiel la Sankta Triunuo, kiu laŭ multaj estas logika absurdo, sed la kredantoj estas ordonitaj kredi malgraŭ tio, kaj eble eĉ pro tio. Tiu ĉi kredo resumiĝas en la diraĵo atribuita al Tertuliano latine: "Credo quia absurdum est" - "Mi kredas ĉar ĝi estas absurda" (fakte, la ĝusta diraĵo de Tertuliano estas "...Prorsus credibile est, quia ineptum est...certum est.. quia impossibile" ("Nur ĉar ĝi estas absurda, vi devas kredi ĝin... estas certe ĉar ĝi estas neebla").
Laŭ la pensantoj de la absurdo, estas nur du certaj aferoj en la vivo de homo: nasko kaj morto.
Vidu ankaŭ
Verkistoj kiuj uzas absurdon en sia verkado:
Gièvres (stacidomo)
Gièvres estas franca stacidomo sur linioj Vierzon - kaj  -, situanta en  Gièvres, en departemento Loir-et-Cher, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Centro-Valo de Luaro.
Distrikto Voitsberg
La distrikto Voitsberg - germane Bezirk Voitsberg - estas administra unuo de Aŭstrio. Ĝi situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando Stirio. Fine de en la distrikto vivis.
Komunumoj en la distrikto
Ĝis administra reformo de la 1-a de januaro 2015 ankoraŭ estis signife pli:
Kalvinana preĝejo (Encs-Fügöd)
La Kalvinana preĝejo estas religia monumento historia (ekde 2000) en urbo Encs (Hungario). Ĝi troviĝis ĝis 1984 en memstara vilaĝo Fügöd, poste la vilaĝo iĝis urboparto de Encs.
Historio
Dum dominado de turkoj la loĝantoj de Fügöd konvertiĝis al kalvinismo, en 1595 estis menciita jam kalvinana kirko. La sekva mencio pri loma kirko okazis en 1731. Oni pligrandigis ĝin en 1802, tamen ĝi estis malkonstruita en 1868 kaj pli nova estis konstruita en la jaroj 1869 kaj 1870. Plena trakonstruo okazis kun pli altaj muroj en 1950 kaj en 2006 renovigaj laboroj okazis.
Maenza
Maenza (prononcu Maenca) estas komunumo de Italio.
Orlando City SC
Orlando City SC estas profesia usona futbalklubo en Orlando, Florido. La teamo ludas en Grandliga Futbalo, la plejbona nivelo de futbalo en Usono kaj Kanado. La koloroj de la klubo estas violkolora, blanka kaj ora.
Leun
Leun estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lahn-Dill de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Leun situas proksime de la germana aŭtovojo kaj de la federacia ŝoseo.
Dumbrăvița (Holod)
Dumbrăvița [dumbravica] (Kisdombró) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 408 loĝantojn (rumanoj), en 1992 339. Ĝi estis unue menciita skribe en 1374. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Holod.
Annœullin
- prononco laŭ sistemo IFA - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj estas la administra centro de samnoma kantono .
Indian Hill (Ohio)
Indian Hill (Indiana Monteto) estas urbo en la Kantono Hamilton, en plej sudokcidento de Ohio, Usono, kaj pliiĝanta ĉeurbo de la metropola areo de Cincinnati. Ĝi havis 5,785 loĝantojn laŭ la censo de 2010. Antaŭ 1970, Indian Hill estis aligita kiel vilaĝo, sed laŭ la juro de Ohio ĝi iĝis urbo kiam ties loĝantaro estis konstatita kiel supera al 5,000. La municipo tiam ŝanĝis sian nomon por aldoni "Village" al la oficiala nomo; kaj tiel oficiale ĝi estas "The City of The Village of Indian Hill". The Village of Indian Hill disponas pri la servo de la distrikto de publika instruado nome Indian Hill Exempted Village School District. Indian Hill estis iam nomita la plej bona loko por havi familion nome "Best Place to Raise a Family" fare la porriĉula gazeto Robb Report.
Geografio
La Village of Indian Hill situas ĉe (39.199193, -84.339718).
Laŭ la Usona Buroo de la Censo, la urbo havas totalan areon de 18.65 kvadrataj mejloj (48.30 km²), el kiuj 18.55 kvadrataj mejloj (48.04 km²) estas tero kaj 0.10 kvadrataj mejloj (0.26 km²) estas akvo.
Pont de Sèvres (pariza metrostacio)
Pont de Sèvres [pɔ̃ də sɛvʁ] estas la okcidenta finstacio de linio 9 de la Metroo de Parizo, en komunumo Boulogne-Billancourt.
Bernaj Alpoj
La Bernaj Alpoj (Berner Alpen, Alpes bernoises, Alpi bernesi) estas montaro de Alpoj, situa en okcidenta Svislando. Kvankam la nomo sugestas ke ili situas en la Berna Oberlando, nome regiono de la kantono Berno, partoj de la Bernaj Alpoj estas en la apudaj kantonoj de Valais, Friburgo kaj Vaud, el kiuj tiu lasta estas kutime nomata Friburgaj Alpoj kaj Vaudaj Alpoj respektive. La plej alta monto en la montaro, nome Finsteraarhorn, estas ankaŭ la plej alta pinto en la kantono de Berno.
Pont de Sèvres (pariza metrostacio)
Stacio
En 1943, dum alianca aeratako destinita detrui uzinojn Renault de Boulogne-Billancourt (île Seguin), bomboj maltrafis siajn celojn kaj estigis 300 mortintojn, el kiuj 80 ĉirkaŭ stacio Pont de Sèvres, kiu estis parte detruita.
Sankta Cecilia
Estas en kolegiata preĝejo de Beromünster enskribo pri martireco de Sankta Cecilia. Gravas, ke iam la prefekto Almachius ordonis bruligi Cecilia'n. Ne sukcesinte, la prefekto ordonis mortigi ŝin denove. Sed li ne povis mortigi ŝin. Pro tio, li lasis ŝin duone senviva.
Sankta Cecilia estas festata la.
Furorkanto
Furorkantoj (alia nomo: Modkantoj) estas ĝenerale instrument-akopanataj kantoj kun facile kapteblaj melodioj, kiuj apartenas al la populara muziko. Iliaj tekstoj estas malpli postulemaj, ofte ankaŭ sentimentalaj. La ĉefa influo en la malfrua 19-a jarcento devenis de operetaj melodioj. En la 1920-aj jaroj pli kaj pli venkis la influo de ĵazaj ritmoj kaj akordoj, dum kiam furorkantoj ekde la 1960-aj jaroj alproksimiĝis al popmuziko. Ekde tiu epoko en kelkaj landoj, kiel en Hispanio, tre ofte la apero de tiaj furorkantoj estas rilatigita al komenco de la somero, kiam abundas festivaloj, subĉielaj koncertoj kaj ĉefe publika vivo de muziko, kiel ĉe trinkejoj, popolaj festoj, subĉielaj dancejoj ktp., tiele tiaj furorkantoj estas nomataj "la somerkanto", ĉar ĉiujare oni lanĉas aŭ lanĉis almenaŭ unu el tiaj kantoj, kelkaj el kiuj ege sukcesis. Tio estis ofta dum la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento.
37584 Schleiden
37584 Schleiden estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana plantsciencisto Matthias Jakob Schleiden (1804–1881), profesoro ĉe Jena dum 1846-1863, kiu uzis mikroskopon por esploro kaj eduko. Li establis, ke la ĉeloj estas la elementaj unuoj de la organismoj, kaj ke la ĉelkerno estas grava por la ĉela dividiĝo. Li estas kunfondinto (kun Theodor Schwann) de la fako de la ĉelbiologio.
George Adamson
George ADAMSON (naskiĝis la 3-an de februaro 1906 en Dholpur en federacia ŝtato Raĝastano, Barato, mortis la 20-an de aŭgusto 1989 en Kenjo) estis brita naturesploristo.
Li vizitis Kenjon en 1924 unuafoje. Li eklaboris en 1938 ĉe „Kenia Game Department“ kiel sovaĝgardisto kaj gvidis safariojn. Li geedziĝis en 1944 kun Friederike-Viktoria Bally (nask. Gessner), kiun li nomumis Joy.
Distrikto Węgorzewo
Distrikto Węgorzewo - pole powiat węgorzewski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Varmio-Mazurio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Węgorzewo. Ĝis la jaro 1945 la provinca teritorio estis germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj estis la suda parto de la historia regiono Orienta Prusio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Angerburg.
George Adamson
Adamson trovis en 1956 tri leonidojn, kies patrino estis murdpafita. Ili hejmenportis la bestojn. Post ses monatoj, oni vendis la du pli grandajn al la Zoo de Roterdamo. La plej malgranda leonino, Elsa, restis ĉe la familio Adamson. En aĝo de du jaroj, ili komencis ties longtempan sovaĝigon. Edzino de George Adamson notis sorton de Elsa detale kaj uzis tiujn notojn por verkado de la libro Born Free. La enspezo de la libro estis transdonita preskaŭ plene al „Elsa Wild Animal Appeal“, bestoprotekta organizaĵo. Kiam Elsa, post sia fina liberigo revenis kun siaj tri idoj al Adamson-oj, estiĝis la dua libro Living Free. BBC filmis la historion de Elsa.
Adamson ĉesigis la laboron kiel sovaĝgardisto en 1963 kaj poste dediĉis sian vivon al observado kaj esplorado de la leonoj.
Adamson mortis en la Nacia Parko Kora fare de somaliaj kaŝ-ĉasistoj. Lia edzino mortis en 1980, ankaŭ ŝin oni murdis.
Santa María del Río
Santa María del Río estas unu el la 58 komunumoj de la meksika subŝtato San Luis Potosí, kiu situas relative centre en Meksiko, ĉirkaŭ 500 km nordokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa María del Río. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 24032.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 37290 loĝantojn. El tiuj estis 17545 viroj kaj 19745 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1655,55 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1710 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 362,0 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18,5 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 33903 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 61 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,18 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la 33903 loĝantoj pli aĝaj ol 5 jaroj, 33268 apartenis al la katolika religio kaj 71 al la evangelia religio. 564 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Pointe-aux-Outardes
estas komunumo de Kanado. Ĝi situas en la grandparte franclingva provinco Kebekio kaj kadre de ĝi en la regiono Nord-Bordio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Lázaro Cárdenas (Tlaxcala)
Lázaro Cárdenas estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Lázaro Cárdenas. Krom la ĉefurbo 5 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29047.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2548 loĝantojn. El tiuj estis 1257 viroj kaj 1291 virinoj. La komunumo havas surfacon de 25,44 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2520 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1838 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske - % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Saint-Barthélemy VD
Saint-Barthélemy estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 760 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Saint-Barthélemy situas en la centro de la regiono Centro de Vaŭdo (france Gros-de-Vaud) en la Vaŭda Mezlando rekte okcidente de la distriktĉefurbo Echallens kaj 13 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano ĉe la bordo de la rivero Talent, alfluanto de Thielle. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Saint-Barthélemy kaj Bretigny, kaj la setlejoj Ferme du Château kaj Blanc Pery.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,12 km², de kiuj 10,1% estas kovritaj de arbaro, 81,2% servas por agrikulturo kaj 7,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Saint-Barthélemy limas en nordo al Goumoëns, en oriento al Echallens, en sudoriento al Assens, en sudo al Bioley-Orjulaz, en sudokcidento al Bettens, kaj en okcidento al Oulens-sous-Echallens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Saint-Barthélemy, kiu antaŭe nomiĝis Goumoens-le-Châtel datiĝas el la jaro 1097 kiel castrum Gomoens. La Senjoroj de Goumoëns, kiuj en la jaro 1097 estis la posedantoj de la Burgo Goumoens en Saint-Barthélemy, estis ministroj de la Grafoj de Montfaucon. Ili dividis la feŭdon fine de la 13-a jarcento al Goumoens-le-Châtel kaj Château-Dessous. La du partoj ek de la 15-a jarcento estis akiritaj de malsamaj familioj. Sub la berna regado de 1476 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Saint-Barthélemy apartenis al la Senjorujo Orbe kaj Echallens, kiu estis komuna havaĵo de Friburgo kaj Berno. Post la Helveta Revolucio la komunumo estis atribuita al la Distrikto Echallens, kiu surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Jan Stanisław Jankowski
Jan Stanisław JANKOWSKI, pseŭdonomoj Doktor, Jan, Klonowski, Sobolewski, Soból (naskiĝis la 6-an de majo 1882 en Krasowo Wielkie en la distrikto Wysokie Mazowieckie, murdita la 13-an de marto 1953 en Vladimir, Sovetunio) estis pola politikisto, Delegito de Registaro por la Lando de la 19-a de februaro 1943, (formale de la 21-a de aprilo 1943) ĝis la 27-a de marto 1945, inĝeniero kemiisto.
Dua mondmilito
Ĝis eksplodo de la milito aktivis komence en institucioj de socia protekto. En 1941 ekposteniĝis kiel direktoro de Departamento de Laboro kaj Socia Protekto. Fine de 1942 iĝis anstataŭanto de la delegito kaj aprile 1943 transprenis la funkcion post aresto de Jan Piekałkiewicz. De 1944 estis vicĉefministro estranta Landan Konsilion de Ministroj. Li aprobis decidon pri komenco de la Ribelo de Varsovio.
Post la falo de la varsovia ribelo trapasis kun falsaj dokumentoj provizoran tendaron en Pruszków, kie estis liberigita pro sia aĝo.