cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanves - Malakoff (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Telaranoj
Fikcia historio
La telaranoj mem malkovris la warp-teknologion necesan por interstela kosmovojaĝado almenaŭ dum la tera 20-a jarcento, do tiutempe estis teknike pli progresintaj ol la teranoj, sed ili ekkontaktis kun la homaro nur la 21-an de marto 2153, kiam ili renkontis la stelŝiparan kosmoŝipon Enterprise NX-01. Kvankam tiu renkonto estis sufiĉe malamika (la teamo de telarana stelŝipo kidnapis la homan kapitanon Archer), dum la sekvaj jaroj la rilatoj inter homoj kaj telaranoj pliboniĝis ĝis ambaŭ vivoformoj iĝis fondomembroj de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj en 2161. Ŝlosila momento estis evento en la jaro 2154, kiam la homoj devigis la telaranojn kunlaboris kun iliaj tradiciaj malamikoj, la andorianoj, por preventi militan atakon de la romulanoj, kiuj celis armee malstabiligi la interstelan pacon en la regiono de la galaksio, en kiu situas la planedoj kaj kolonioj de ĉiuj kvar menciitaj vivoformoj. Dum la sekvaj jarcentoj, la telaranoj daŭre restis grava specio en la interstela alianco de la Unuiĝinta Federacio de Planedoj, kvankam ili malofte videblis en la epizodoj de la televidaj serioj bildigantaj tiujn jarcentojn. Dum la jaro 2267, en la epizodo Vojaĝo al Babilono de la origina televida serio, la "Babilona Konferenco", kiu inkluzivis multajn mondojn de la federacio inkluzive de la telaranoj, disputis pri la sorto de la planedo Coridan, kun riĉaj provizoj de mineblaj krudmaterialoj.
Norstedt
Norstedt (dane: Nordsted) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Viöl, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Vanves - Malakoff (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
Baltazaro
Baltazaro estas malofta vira persona nomo. Ĝi originas el Babilonio. La plej konata Baltazaro estis Unu el la Tri reĝoj, kiu donacis mirhon. Li estis ofte pentrita negro.
Telaranoj
Fikcia historio
Gav, gvidanto de la telarana delegacio, temperamente akuzis aliajn ambasadorojn aŭ toleris aŭ aktive serĉis la forigon de la telaranoj el la traktadoj. Aparte li akuzis la vulkanan ambasarodon Sarek, la patron de la stelŝipara oficiro Spock. Subite Gav troveblis mortita fare de tipe vulkana mortiga tekiniko. La sekva esploro malkovrigis, ke anoj de la vivoformo Orionanoj provis malsukcesigi la konferencon per mortigo de Gav, kiu suspektigus ke Sarek estus la murdinto, kaj volis sekve deklari la planedon Coridan orionana propraĵo.
Kulturo
La vulkana ambasadoro Sarek en la menciita televida epizodo priskribas, ke la telaranoj emus argumentadi sen vere havi celon, simple el kverelemo. Ili konstruis komercan imperion de plurdek lumjaroj ĉirkaŭ sia hejma planedo, kaj per forta negocado kaj per bataloj. Malgraŭ la reputacio esti krudaj kaj senproceduraj, la telaranoj altestimas honoron kaj estis fidindaj en komercaj negocoj.
En batala arto, malgraŭ la komencaj lokaj sukcesoj en la kosmo ĉirkaŭ la hejmplanedo, ili estis senŝancaj viktimoj de la klingonoj. Dum la klingona-federacia konflikto de 2373, klingona kapitano senrespekte fanfaronas ke li povis senkapigi telaranan navigiston, dirante ke "la porko apenaŭ havis la tempon levi sian armilon".
La telaranoj laŭ la filmaj konceptoj havas la renomon esti rektaj kaj puŝaj en konversacioj, kaj tiom kverelemas ke argumentado estas sporto en la socio de ilia hejmplanedo. Ili laŭdire konsideras normalan ĝentilan konversacion grava insulto, kvazaŭ la ĝentila parolanto trovus sian kunparolanton "ne inda je deca kverelo". Tial aliplanedanoj prefere parolu kverele kaj ofende kun telaranoj, ne en homeca diplomatia singardo. Pro sia kapablo argumenti kaj kvereli, la telaranoj konsideriĝas bonaj politikistoj. Ili ŝatas banadon en ŝlimo, sed tre ofendiĝas se komparataj al porkoj de sia hejma planedo, substrekante ke ili, kontraste al porkoj, klare ne estas manĝataj, kaj neniel kompariĝu al manĝaĵo.
Teknologio
Laŭ la stato de la jaro 2153, la telaranoj havas pli avancitajn stelŝipojn ol la teranoj. Eĉ la malgrandaj telaranaj kosmopramoj povas atingi la rapidecon warp 4 (fikcia unuo, ĉirkaŭ 64-foje pli rapide ol la rapideco de lumo laŭ la malnova warp-skalo, 101-foje laŭ la nova skalo). Dum la epizodoj de la serio Star Trek: Enterprise pri la "Babilona Krizo", la telarana ambasadoro Gral asertis ke la telaranoj teknologie estis malpli avancitaj ol la andorianoj.
Stacio Yamato-Yagi
Stacio Yamato-Yagi (japane: 大和八木駅 [Jamato-Jagi-eki], angle: Yamato-Yagi Station) estas fervoja stacio en Kaŝihara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka, Linio Kintetsu-Kashihara.
János Kovács (dirigento)
János KOVÁCS [jAnoŝ kovAĉ], Kovács János, Esperante Johano Kovács estas hungara dirigento. Lia edzino estis operkantisto Mária Sudlik.
Vivo
János Kovács frekventis muzikan gimnazion, poste Muzikakademion Ferenc Liszt en Budapeŝto. Li lernis dirigentadon de András Kórodi, krome li lernis pianludon. Poste tuj li eklaboris en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1973. Post 3 jaroj li komencis sian dirigentan karieron. Inter 1979-1981 li partoprenis en festivalo de Bayreuth. En 1987 li ricevis la rangon ĉefdirigento en operejo de Budapeŝto. Li ofte dirigentadas individue ankaŭ eksterlande, ekzemple en Italio, Hispanio, Portugalio, Svislando, kun la operejo ankaŭ en aliaj landoj. Li estas ĉefdirigento de slovena orkestro, krome en Tokio li estas la unua gastodirigento. Li ricevis premion Kossuth en 2001, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Murau
Murau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj estas la administra centro de la distrikto Murau. Fine de en la komunumo vivis.
Simo Frangén
Simo Frangén (naskiĝis la ) estas finna muzikisto, humoristo kaj prezentisto. Li estas basisto de humorgrupo, bando Alivaltiosihteeri. Li prezentis programojn Maailman ympäri, SF-studio, Mieletön maailma kaj Keksijätehdas.
Fumiaki Aoshima
Fumiaki Aoshima (青嶋 文明, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yamaha Motors, Shimizu S-Pulse, Tosu Futures kaj Honda.
Majuro
La urbo havas havenon kaj internacian flughavenon, kaj en la kontraŭa parto de la atolo situas la Universitato de Marŝaloj.
La ekonomio de tiu ĉi urbo baziĝas ĉefe sur turisma industrio profitante ekzistantajn bonajn lokojn por sporta fiŝado.
Ene de la atolo kie troviĝas la urbo oni povas trovi lagon 295 km² granda.
Muzeo Benaki
La Benaki Muzeo, fondita en 1930 de Antonis Benakis memore al sia patro Emmanuel Benakis, estas en la familidomo de Benakis en urbocentro de Ateno, Grekio. La muzeo estas hejmo de grekaj artaĵoj el prahistorio al modernaj epokoj, etenda kolekto de azia arto, gastigas periodajn ekspoziciojn kaj kaj atelierojn por arta restaŭrado kaj konservado. Kvankam la muzeo dekomence estis hejmo de kolekto kiu inkludis islaman arton, ĉinan porcelanon kaj ludiloj, ties remalfermo de 2000 kondukis al la kreado de satelitaj muzeoj kiuj koncentriĝas en specifaj kolektoj, permesante la ĉefan muzeon koncentriĝi al greka kulturo laŭlonge de la tuta historio de la lando.
Decibelo
Decibelo (dB) estas logaritma unuo kiu indikas rilatumon de fizika kvanto (kutime povumo aŭ intenseco) relative al precizigita aŭ enhavata referenca nivelo. Rilatumo en decibeloj estas dek fojoj de la logaritmo de bazo 10 de la rilatumo de du povumaj kvantoj. Decibelo estas unu dekono de belo, malofte uzata unuo nomita en honoro de Alexander Graham Bell.
La decibelo estas uzata por larĝa diverseco de mezuroj en scienco kaj inĝenierado, plej elstare en akustiko, elektroniko kaj rega teorio (fermitcikla regado). En elektroniko, la amplifo de amplifiloj, malamplifo de signaloj, kaj signalo-al-bruaj rilatumoj estas ofte esprimataj en decibeloj. La decibelo havas plurajn avantaĝojn, kiel la ebleco oportune prezenti tre grandajn kaj tre malgrandajn nombrojn, kaj la ebleco anstataŭi multiplikon kaj dividon per adicio kaj subtraho.
La decibela simbolo estas uzata kun sufikso kiu indikas kiu referenca kvanto aŭ frekvenca pezanta funkcio estas uzata.
La difinoj de la decibelo kaj belo uzas logaritmojn de bazo 10. La nepero, alternativa logaritma rilatuma unuo iam uzata, uzas la naturan logaritmon (de bazo e).
Difino
Decibelo (dB) estas unu dekon de belo (B), kio estas, 1 B = 10 dB. La belo prezentas rilatumon inter du povumaj kvantoj de 10:1, kaj rilatumo inter du kampaj kvantoj de √10:1.
Kampa kvanto estas kvanto kiel elektra tensio, kurento, sona premo, elektra kampa forteco, rapido, ŝarga denseco, la kvadrato kies en linearaj sistemoj estas proporcia kun povumo. Povuma kvanto estas povumo aŭ kvanto rekte proporcia kun povumo, ekzemple, energia denseco, akustika intenseco, lumintenso. La termino radiko-povuma kvanto estas prezentita per la normo ISO/IEC 80000-1:2009 kiel sinonimo de kampa kvanto. La termino kampa kvanto estas evitinda laŭ ĉi tiu normo.
La kalkulo de la rilatumo en decibeloj varias depende de tio ĉu la kvanto estas povuma kvanto aŭ kampa kvanto.
Du kvantoj de povumo malsamas per 1 decibelo se ili estas en la rilatumo de 100,1, kio estas proksimume 1,25892. Du kvantoj de povumo malsamas per L decibeloj se ili estas en rilatumo 100,1 L. Tiel por du valoroj P1 kaj P2 de iu povuma kvanto P, ilia diferenco en decibeloj estas
Du kampaj kvantoj malsamas per 1 decibelo se ili estas en la rilatumo de √100,1=100,05, kio estas proksimume 1,12202. Du kampaj kvantoj malsamas per L decibeloj se ili estas en rilatumo √100,1 L=100,05 L. Tiel por du valoroj V1 kaj V2 de iu kampa kvanto V, ilia diferenco en decibeloj estas
Por kampaj kvantoj la belo estas difinita per la normo ISO/IEC 80000-3:2006 kiel (1/2) ln(10) neperoj (Np). Ĉar la decibelo estas unu dekono de belo, do 1 dB = (1/20) ln(10) Np. La sama normo difinas 1 Np kiel egala al 1.
Historio
La decibelo devenas de manieroj uzataj por kvantigi malpligrandiĝojn en aŭdaj niveloj en telefonaj cirkvitoj. Ĉi tiuj malpligrandiĝoj estis originale mezurataj en unuoj de mejloj de norma kablo (MSC), kie 1 MSC respektivas al la malprofito de povumo per 1 mejlo (1,609344 km) de longo de norma telefona kablo je frekvenco de 5000 radianoj dum sekundo (proksimume 795,8 Hz), kaj proksimume kongruas la plej malgrandan malamplifon detekteblan per la averaĝa aŭskultanto. Norma telefona kablo estis difinita kiel kablo havanta uniforme distribuitan rezistancon de 88 omoj por cikla mejlo kaj uniforme distribuitan ŝuntan kapacitancon de 0,054 mikrofaradoj por mejlo''.
La tradonila unuo (TU) estis elpensita de inĝenieroj de la Bell Telephone Laboratories en la 1920-aj jaroj por anstataŭi la MSC. 1 TU estita difinita kiel dek fojoj la logaritmo de bazo 10 de la rilatumo de mezurita povumo al la referenca povuma nivelo. La difino estis oportune elektita tiel ke 1 TU proksimume egalis al 1 MSC (pli precize, 1.056 TU = 1 MSC). En 1928, Bell renomis la TU la decibelo. Kune kun la decibelo, ili difinis la belon, la logaritmon de bazo 10 de la povuma rilatumo, en honoro de ilia fondinto kaj telekomunikada pioniro Alexander Graham Bell. La belo estas malofte uzata.
Torremocha de Jiloca
Torremocha de Jiloca [toreMOĉa deĥiLOka] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la suda komarko Komunumo de Teruelo, kies komarka ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem, Teruelo. La loknomo Torremocha estas etimologie komprenebla kiel Senkreneligita Turo kaj de Jiloca aludas al la rivero Jiloca kiu kreas la valon.
Decibelo
Historio
En aprilo 2003, la Komitato Internacia pri Pezoj kaj Mezuroj konsideris kandidatigon de la decibelo por inkluzivo en la Sistemo Internacia de Unuoj (SI), sed decidis ne inkluzivi. Tamen, la decibelo estas agnoskita per aliaj internaciaj organizaĵoj kiel la Internacia Elektroteknika Komisiono (IEC). La IEC permesas uzon de la decibelo kun kampaj kvantoj kaj ankaŭ povumo kaj ĉi tio estas sekvite per multaj naciaj normaj korpoj, kiel NIST, kiu pravigas uzon de la decibelo por elektraj tensiaj rilatumoj.
Bálint Bacsó
Bálint Bacsó [baĉO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bacsó Bálint (laŭ historia ortografio Batsó Valentin estis hungara apotekisto, kuracisto, bestkuracisto, dentokuracisto.
Decibelo
Uzo
Ŝanĝo en povuma rilatumo per faktoro 10 estas 10 dB ŝanĝo. Ŝanĝo en pova rilatumo per faktoro 2 estas proksimume 3 dB ŝanĝo. Pli precize, la faktoro estas 103/10, aŭ 1,9953, kio estas proksimume 0,24% malsama de precize 2. Simile, pligrandiĝo de 3 dB implicas pligrandiĝon en kampa kvanto per faktoro proksimume √2, aŭ proksimume 1,41. Pligrandiĝo de 6 dB respektivas al proksimume 4 fojoj de la povumo kaj 2 fojoj la kampa kvanto, pli precize la povuma rilatumo estas 106/10, kio estas proksimume 3,9811, kun relativa eraro de proksimume 0,5%.
Bálint Bacsó
Biografio
Bálint Bacsó lernis en mezlernejo en sia naskiĝurbo, poste li akiris farmacian diplomon en Universitato de Pest en 1811. Post siaj studoj li hejmenvenis kaj establis apotekon. En 1826 li akiris plian diplomon pri kemio, poste li plulernis en urbo Pest, kie li akiris diplomojn pri dentokuracado, akuŝado, veterinara medicino kaj okulkuracado. Post la diplomoj li laboris komence ĉe Ignác Stáhly, poste li hejmenvenis kaj li kuracadis ĉiujn malsanojn.
Torremocha de Jiloca
Geografio
Ĝi estas je 35 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Okcidente de la municipa teritorio estas la Aŭtovojo Mudeĥara (A-23), kiu ligas Zaragozo-n kun Teruelo, kaj la nacia ŝoseo N-234, kiu iras paralele al la antaŭe menciita kaj parte irante kun la N-330.
Decibelo
Uzo
Se la cifereca valoro de la referenca nivelo estas eksplicite kaj akurate skribita, la decibela mezuro estas nomata kiel absoluta mezuro, en la senco ke la akurata valoro de la mezurita kvanto povas esti reakirita uzante la formulon. Se la cifereca valoro de la referenco ne estas skribita komencita, kiel en la dB amplifo de amplifilo, do la decibela mezuro estas pure relativa.
Akustiko
La decibelo estas kutime uzata en akustiko por kvantigi sonajn nivelojn relative al la 0 dB referenco kiu estas difinita kiel sona prema nivelo de 20 mikropaskaloj. La referenca nivelo estas je la tipa sojlo de percepto de averaĝa homo kaj estas komunaj komparoj uzataj por ilustri malsamajn nivelojn de sona premo. Sona premo estas kampa kvanto, tiel la formulo uzata por kalkuli sonan preman nivelon estas de la kampa versio:
Torremocha de Jiloca
Geografio
Ĝi etendiĝas sur la dekstra bordo de la rivero Jiloca, okcidente de la montaro Sierra Palomera. La orografio de la municipa teritorio estas markita per la depresio Calamocha-Teruel, kreita de la rivero Jiloca, kaj de la limigaj montaroj, nome la Sierra de Albarracín okcidente kaj la sierra Palomera oriente, ambaŭ integritaj en la Iberia Sistemo. La altitudo gamas inter 1533 m kaj 975 m borde de la rivero Jiloca. La urba kerno staras je 981 m super marnivelo.
Decibelo
Akustiko
La homa orelo havas grandan dinamikan limigon en aŭda percepto. La rilatumo de la sona intenseco kiu kaŭzas konstantan damaĝon dum mallonga ekspono al la plej kvieta sono kiun la orelo povas aŭdi estas pli granda ol aŭ egala al 1012. Tiel grandaj mezuraj limigoj estas oportune esprimataj en logaritmaj unuoj: la bazo-10 logaritmo de 1012 estas 12, kio estas esprimita kiel aŭda nivelo de 120 dB. Pro tio ke la homa orelo estas ne egale delikata al ĉiuj sonaj frekvencoj, bruaj niveloj je maksimuma homa sentkapablo, kio estas inter 2 kaj 4 kHz, estas faktorataj pli peze per frekvenco pezado. (Vidu ankaŭ en pova leĝo de Stevens.)
Sufiksoj kaj referencaj niveloj
La decibela unuo povas ankaŭ esti kombinita kun sufikso por krei absolutan unuon. Ekzemple, ĝi povas esti kombinita kun "m" por "milivato" por produkti la "dBm". 0 dBm egalas al unu milivato, kaj 1 dBm estas je unu decibelo pli granda (proksimume 1,259 mW).
Torremocha de Jiloca
Historio
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema en la batalo de Cutanda. Sed eble la kristanoj perdis ĝin dum la krizo kiu sekvis la morton de Alfonso la 1-a. Nur dum la regado de Alfonso la 2-a de Aragono estis klara dominado fare de kristanoj.
Decibelo
Sufiksoj kaj referencaj niveloj
La SI ne permesas alfikson difiniloj al unuoj, kiel sufikso aŭ prefikso, escepte de normaj dekoblaj kaj dekonaj unuoj. Pro tio, kvankam la decibelo estas akceptata por uzo flanke de SIaj unuoj, la praktiko de alfiksado de sufikso al la baza dB unuo, kiel dBm, dBu, dBA, kaj tiel plu, estas ne akceptata. Tamen, ekster dokumentoj adherantaj al SIaj unuoj, la praktiko estas tre komuna.
Elektra tensio
Pro tio ke povumo estas proporcia al kvadrato de la elektra tensia amplitudo, kaj do elektra tensio estas kampa kvanto, ĉi tie estas uzata la faktoron 20 anstataŭ 10.
Ŝanĝbrilanta ĝeneralaĵo
Ŝanĝbrilanta ĝeneralaĵo (ankaŭ nomiĝas kiel lumadanta ĝeneralaĵo) estas laŭspiritstate bona aŭ malbona frazparto kiu asocias kun prisentitegaj konceptoj kaj kredoj, por konvinko sen konfirmo nek kialo. Tiel prisentitegaj konceptoj altiras ĝeneralan aprobon kaj aklamon. Ties apelacio estas al spiritstatoj ekzemple naciamo kaj hejmamo, kaj pacdeziro. Ili petas por aprobo kaj ne esploras la kialon. Ilin kutime uzas politikistoj kaj propagandistoj.
Decibelo
Elektra tensio
dBV
Torremocha de Jiloca
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Torremocha de Jiloca oni malaltiĝis ĝis nunaj 100 loĝantoj.
Decibelo
Elektra tensio
dBu aŭ dBv
dBmV
Akustiko
dB SPL
dB SIL
dB HL aŭ dB aŭdanta nivelo estas uzata en aŭdiogramoj kiel mezuro de aŭda malprofito. La referenca nivelo varias kun frekvenco laŭ minimuma aŭdebleca kurbo kiel difinita en normoj de ANSI kaj aliaj, tia ke la rezultanta aŭdiogramo montras dekliniĝon de tio kio estas konsiderata kiel normala aŭdkapablo.
dB Q estas iam uzata por signifi pezitan bruan nivelon, kutime de la bruo pezado ITU-R 468.
Aŭda elektroniko
dBm
dBFS
dBTP
Radaro
dBZ
Ŝanĝbrilanta ĝeneralaĵo
Komencoj
La nomo estas el la mezo de la 19-a jarcento en la Usona kunteksto. Aboliciismo argumentis ke la institucio atencis la Usonan Deklaron de Sendependeco ĉu “ĉiun viron kreas unu tian kia la alian” kaj nature rajtas “vivi, esti libera, kaj provi esti ĝoja.” Sklavistoj kontraŭargumentis ke la Deklaro estis inspiremaĵaro intencita por revolucio, anstataŭ preciza principaro por civitana socio. Rufus Choate probable enplektis la nomon en ĝeneralan diskurson per sia publika letero de aŭgusto 1856 al la Maine Whig Committee. Per la letero, Choate esprimis timon ke kontraŭsklaveca Whigs, inspirite de la “ŝanĝbrilantaj ĝeneralaĵoj” de la Deklaro detruus Usonon. La letero – kaj aparte ĉiu frazparto de Choate – iĝis la temo de multe da publika debato en la norda gazetaro. Tamen, estas neklare ĉu la frazparton kreis Choate aŭ Franklin J. Dickman, ĵugisto kaj tiama jura fakulo. Abraham Lincoln, per letero de la 6a de Aprilo 1859 al Henry L. Pierce, kritikis tiamajn politikajn kontraŭdirantojn kiuj kontestetis la fundamentajn principojn de Thomas Jefferson kiel “ŝanĝbrilantaj ĝeneralaĵoj”. Lincoln asertis ke abstraktaj ideoj de Jefferson estas ne nura retorikaĵo, sed anstataŭe “difinoj kaj aksioj de libera socio.”
Decibelo
Radaro
dBsm
Ŝanĝbrilanta ĝeneralaĵo
Komencoj
La frazparton poste estis uzata signifante iun idearon aŭ principon kiu estas spiritstata sed nepreciza. Dum la 1930-aj jaroj, la "Institute for Propaganda Analysis" disvastigis la frazparton kiel unu el ties “sep propagandaj teknikoj”.
Atributoj
Ŝanĝbrilanta ĝeneralaĵo havas du atributojn - tio estas neklara kaj spiritstata. Vortoj kaj frazpartoj, ekzemple “komuna bono”, “reformo”, “kuraĝo”, “demokratio”, “libero”, “espero”, "patriotismo”, “forto”, estas vortoj je kiuj homoj ĉie en la mondo havas potencajn asociojn, kaj oni ne povas nesamopinii facile je ili. Tamen, tiuj vortoj estas abstraktaj kaj multsignifaj, kaj signifaj diferencoj ekzistas pri kion ili fakte signifas aŭ signifu en la vero. George Orwell priskribis tiajn vortojn longe per sia tezo "Politics and the English Language" "La vortoj ‘’demokratio, socialismo, libero, patriotisma, verigebla, justico’’ havas ĉie diversajn malsamajn signifojn kiun oni ne povas samsignifigi unu kun la alia. La vorto ‘’demokratio’’ ne nur ekzistas neniu difino pri kiu ĉiu samopinias, sed provi fari tian difinon estas rezistita de ĉiu. Preskaŭ ĉiu sentas ke kiam oni priskribas landon kiel demokratia oni laŭdas ĝin: do tiuj kiuj defendas ĉian reĝimon laŭdiras ke ĝi estas demokratio, kaj timas ke ili eble saĝus malekuzi tian vorton se la vorto unusignifus. Tiajn vortojn oni ofte uzas sciante ke la uzo estas malhonesta. Alivorte, kiu uzas ilin havas sian propran privatan difinon, sed permesas sian aŭdiencon pensi ke la uzanto signifas tre malsamaĵon. Deklarojn ekzemple 'Marŝalo Pétain estis laŭvera patrioto,” “La Sovetia amaskomunikilo estas la plej libera en la mondo,” “La Katolika Eklezio kontraŭas persekuton,” preskaŭ ĉiukaze faratas intencante trompi. Oni uzas aliajn vortojn kiuj signifas varieblajn signifojn, plurfoje pli-malpli malhoneste, ekzemple: ‘’socia klaso, totalismo, libera, reakcio, egaleco.’’"
Decibelo
Radia povo, energio, kaj kampa forteco
dBc
dBJ
dBm En la radia kampo, dBm estas kutime referencita al 50 oma ŝarĝo, kun la rezulta referenca elektra tensio de proksimume 0,224 voltoj.
dBμV/m aŭ dBuV/m
dBf
dBk
Antenaj mezuroj
dBi
dBd
dBiC
dBq
dBsm
dBm−1
Aliaj mezuroj
dB-Hz
Kokaino
Kokaino estas kristala alkaloido eltirita el folioj de la kokao-planto. Kiam oni konsumas ĝin, ĝi stimulas la centran nervosistemon kaj la apetitan subpremanton. Ĝi estas malofte uzata por ĝia anesteza efiko en operacioj. La Sud-Amerikaj indiĝenoj uzis ĝin - maĉante la foliojn - kiel stimulaĵon. La nomo kokaino origine venas el la keĉua lingvaro.
Decibelo
Aliaj mezuroj
dBr
Kokaino
Aspekto
Kokaino en sia plej pura formo estas blanka, perla produkto. Kokaino aperanta en pulvora formo estas salo, tipe kokaina klorhidrato. Stratkokaino ofte estas malpurigita kun talko, laktozo, sakarozo, glukozo, manitolo, inositol, kafeino, prokaino, fenciclidino, fenitoino, lignokaino, striknino, levamizolo, amfetamino aŭ heroino.
Decibelo
Aliaj mezuroj
dBrnC
dBK
Kokaino
Aspekto
La koloro de "kraka" kokaino dependas de pluraj faktoroj inkluzive de la origino de la uzita kokaino, la metodo de preparado - kun amoniako aŭ bicarbonato - kaj la ĉeesto de malpuraĵoj. Ĝi ĝenerale intervalos de blanka ĝis flaveca kremo ĝis helbruna. Ĝia teksturo ankaŭ dependos de la adulterantoj, origino kaj prilaborado de la pulvora kokaino, kaj la metodo de konverti la bazon. Ĝi varias de diseriĝanta teksturo, foje ekstreme olea, ĝis malmola, preskaŭ kristala naturo.
Decibelo
Aliaj mezuroj
dB/K
Frakcioj
Krom sufiksoj kaj referencaj niveloj kiel pli supre, decibeloj povas ankaŭ esti koncernataj en rilatumoj aŭ frakcioj: "dB/m" signifas decibelojn por metro, "dB/mi" estas decibeloj por mejlo, kaj tiel plu. Malamplifaj konstantoj estas kutime esprimataj en ĉi tiaj unuoj, en kampoj kiel optika kabla komunikado, radia disvastiga voja malprofito, kaj tiel plu. Ĉi tiuj kvantoj devas esti manipulataj obeante la regulojn de dimensia analitiko, ekzemple, 100-metra ero de fibro kun malprofito 3,5 dB/km donas malprofiton 3,5 dB/km · 0,1 km = 0,35 dB.
Kokaino
Saloj
Kokaino - tropana alkaloido - estas malforte alkala kunmetaĵo, kaj povas tial kombini kun acidaj kunmetaĵoj por formi salojn. La klorhidrato (HCl) salo de kokaino estas senkompare la plej ofte renkontita, kvankam la sulfato (SO42-) kaj la nitrato (NO3−) saloj vidiĝas foje. Malsamaj saloj solvas en pli aŭ malpli granda mezuro en diversaj solviloj - la klorhidrata salo estas polusa karaktero kaj estas sufiĉe solvebla en akvo.
Dependeca traktado
Traktado kun eventuala administrado, kiel ekzemple disponigado de kuponoj por podetalaj aĵoj dependantaj de objektive kontrolita abstinado de lastatempa drogmanio, estis montrita en randomigitaj klinikaj provoj signife redukti la verŝajnecon de havado de pozitiva testo por la ĉeesto de kokaino.
Vakcino
TA-CD estas aktiva vakcino evoluigita de la Xenova Grupo, kiu estas uzata por nei la efikojn de kokaino, igante ĝin taŭga por uzo en kuracado de toksomanio. Ĝi estas kreita per kombinado de norkokaino kun neaktivigita ĥolera toksino.
Boresse-et-Martron
Boresse-et-Martron [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 205 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Boresse-et-Martron situas en la sudo de Charente-Maritime, nordoriente de Bordeaux.
Valdelagua del Cerro
Valdelagua del Cerro [baldeLagŭa delZero] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj en la subkomarko Moncayo, aŭ Tierra de Ágreda. La loknomo Valdelagua del Cerro estas etimologie komprenebla kiel Valo de la Akvo de la Monteto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 4,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 12 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 300 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 44 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Cigudosa-San Felices, okupanta 299 hektarojn, nome 62% de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo.
Rabano Maŭro
Hrabano (aŭ Rhabano aŭ Rabano) Maŭro (ĉirkaŭ 780 – 4 februaro 856) estis unu el la plej grandaj erudiciuloj de la Frua Mezepoko.
Li devenis el Franka nobela familio kaj ĉirkaŭ dek-jaraĝa li estis konfidita al la zorgoj de monaĥejo en la urbo Fulda. Tie kiel monaĥo Benediktana li estis edukita en la Anglosaksa tradicio de Sankta Bonifacio. Kiam en 801 Hrabano fariĝis diakono, la abato Ratgar sendis lin al Tours por studi tie ĉe Alkvino.
Post unu jaro li revenis al Fulda kie li ekinstruis. Pli poste li fariĝis ĉefo de la monaĥeja lernejo. Li kolektis grandan kvanton de manuskriptoj kaj lia famo rapide disvastiĝis tra okcidenta Eŭropo. Inter liaj lernintoj estas Walahfrid Strabo kaj Lupus de Ferrières - kaj en 814 li estis ordinita pastro. En 822 li fariĝis abato.
Hrabano trafiĝis en politikan konflikton, kiam li subtenis imperiestron Lotaro kontraŭ ties fratoj. Kiam Lotaro estis venkita de lia frato Ludoviko la Germana, Hrabano fuĝis sed en 847 post interpaciga interparolo kun Ludoviko, li fariĝis episkopo de Mainz.
23-a de januaro
La 23-a de januaro estas la 23-a tago de la jaro laŭ la Gregoria kalendaro. 342 tagoj restas (343 en superjaroj).
Rabano Maŭro
Hrabano estis aŭtoro multflanka. Li verkis poemojn, predikojn, hagiografiaĵojn kaj komentariojn pri preskaŭ ĉiuj verkoj el la biblio.
23-a de januaro
Je la 23-a de januaro okazis, interalie:
Rabano Maŭro
Troviĝas en la verkoj de Hrabano Laŭro amplekso da temoj kaj modeloj kiuj kutime studuloj resumas tiel: "Elstaras en Hrabano eksterordinara konscio pri la neceso kuntreni, en la kredsperto, ne nur la menson kaj koron, sed ankaŭ la sensojn pere de aliaj inklinoj de la estetika gusto kaj homa sentemo, kiuj kondukas la homon ĝui la veron per tuta sia memo, nome spirito, animo kaj korpo. La kredo estas ne nur penso, sed tuŝas tutan nian memon. Ĉar Dio enkarniĝis karne kaj oste, do eniris nian senseblan mondon, kredanto devas per ĉiuj dimensioj de sia realo serĉi kaj renkonti Dion. Tiel la realo de Dio, per la kredo, penetras en nian memon kaj ĝin transformas. Ĉio tio malkovreblas el la Hrabana gravega prizorgo pri la liturgio kaj el liaj "Carmina" (poemoj), proponitaj precipe por esti ĝuitaj en la preĝado" (Itallingva moderna komentario pri la pensado de Hrabano Maŭro).
Michelau im Steigerwald
Michelau im Steigerwald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schweinfurt kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Porlezza
Porlezza estas komunumo de Italio sur bordo de la Lago de Lugano. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Viktoro, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Nicholas Aylward Vigors
Nicholas Aylward Vigors (n. 1785 kaj m. la 26an de oktobro 1840) estis irlanda zoologo (ornitologo) kaj politikisto.
Biografio
Vigors naskiĝis ĉe Old Leighlin, County Carlow. Li studis en la Trinity College (Oksfordo). Li anis en la armeo dum la Milito de Hispana Sendependiĝo el 1809 al 1811. Poste li revenis en Oksfordo, kie gradiĝis en 1817.
Vigors estis kunfondinto de la Zoological Society of London en 1826, kaj iĝis ties unua sekretario ĝis 1833. Tiujare li fondis kio estos la Royal Entomological Society of London. Li estis ano de la Linnean Society kaj de la Reĝa Societo de Londono. Li estis aŭtoro de 40 publikaĵoj, ĉefe pri ornitologio. Li havigis la tekston por la verko de John Gould nome A Century of Birds from the Himalaya Mountains (1830-32) (Jarcento de birdoj el Himalajo).
32400 Itaparica
32400 Itaparica estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nicholas Aylward Vigors
Biografio
Vigors sukcedis en la regado de la bienoj de sia patro en 1828. Li estis Membro de la Parlamento dum la irlanda borough el 1832 ĝis 1835. Li mallonge reprezentiĝis en la konstitueco en 1835. And sekvis en la parlamenta tasko ĝis sia morto.
32400 Itaparica
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio de Sertão de Itaparica (OASI) en Itacuruba (Pernambuko), dediĉita al studoj pri la malgrandaj korpoj de la sunsistemo. La tiea teleskopo de 1 m, operacianta de 2011, estas unu el la plej grandaj en Nordorienta Brazilo.
Cabrières-d'Aigues
(jen france, okcitane Cabrieras d'Egues) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Artúr Vetró
VETRÓ Artúr rumanuja hungara skulptisto. Li naskiĝis en Temesvár la 30-an de aŭgusto 1919 kaj mortis en Kluĵo la 25-a de februaro 1992.
Kariero
Artúr Vetró finis inter 1938-1944 en la Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto. Liaj majstroj estis Zsigmond Kisfaludi Strobl, Ferenc Sidló. Inter 1948-1982 li estis profesoro pri skulptado en la Magyar Művészeti Intézet, respektive en la Arta Altlernejo de Kluĵo.
Rhizopus
Rhizopus estas genro de fungo. Ili estas saprofitaj kaj kelkfoje iomete parazita de frukto aŭ de legomoj. Oni uzas Rhizopus por fabriki tempeon.
Priskribo
Nedisbranĉataj sporangioforoj superstaras rizoidoj. Estas stolonoj.
Zigosporoj similas al tiuj de Mucor.
Christian Mali
Vivo
Christian Mali estis la plej juna el 10 gefratoj, kiuj ĉiuj havis artistan talenton. Post morto de sia patro en 1833, Mali translokiĝis kun sia patrino al Württemberg kaj poste laboris ksilografiisto en Stuttgart. Li poste translokiĝis al sia frato Jan al Munkeno, kie li en 1860 konatiĝis kun Anton Braith. Li praktikis sin en pentrado pri provincoj kaj arkitekturoj (post veturo al Italio). Li veturis en 1865 al Düsseldorf, poste al Parizo por studi verkojn de Troyon kaj ekpentris pri bestoj.
Christian Mali iĝis 14-an de aprilo 1905 honora civitano de urbo Biberach an der Riß.
Post lia morto, li estis - je propra deziro - translokita al Biberach kaj entombigita apud sia amiko Anton Braith.
Liaj pentraĵoj troviĝas en Braith-Mali-Museum en Biberach an der Riß.
Jenő Szabó
Jenő Szabó
Bartolomé Carranza
Bartolomé Carranza de Miranda (Miranda de Arga, Navaro, 1503 – Romo, 2-a de majo de 1576), arkiepiskopo kaj teologo navara, Hispanio, tre influa dum la Kontraŭreformacio kaj en Trento kaj en la katolika restaŭro de Anglio sub Maria la 1-a. Li estis procesita de la tribunalo de la Inkvizicio.
Biografio
En 1520, nur 16jaraĝa, eniras en la ordeno de la Dominikanoj. Li studis en Valadolido, kie li ekinstruis pri arto kaj koincidis kun Fray Melchor Cano, kiu estos lia akra rivalo en scienco kaj ene de la ordeno dominikana. La rivaleco jam aperis dum akademia programero de la lernojaro 1532-1533. Ekde tiam li jam kunlaboris kun la Inkvizicio. Dum la 153a-aj jaroj li elstaris kiel predikisto kaj plurivalis kun Melchor Cano. En 1546, 1547 kaj 1551 partoprenis aktive en la Koncilio de Trento.
Pro ordeno de la reĝo Filipo la 2-a veturis julie de 1554 al Anglio kun la celo restaŭri la ordeno de la dominikanoj en Anglio, sed sekrete por klopodi restaŭri katolikismon en Anglio. Li estis konfesisto de la dua edzino de Filipo la 2-a, nome Maria la 1-a. Ĉio tio malsukcesis ĉar kaj la reĝino kaj la kardinalo Pole mortiĝis en 1558. En tiu epoko verkis sian faman Comentarios sobre el catecismo romano, kiu estos ekskuzo por postaj akuzoj, kaj estis presita en Antverpeno en 1558. Kiel premio Filipo la 2-a proponis lin kiel sukcedanto de Juan Martínez Silíceo kiel arkiepiskopo de Toledo, kion li akceptis februare de 1558 en Bruselo por eniri la 13an de oktobro 1558 en Toledo, kie li postenis nur unu jaron, lasante memoron de bonfarulo.
Inkvizicio
En aŭgusto de 1559 post trompo li estis arestita de la Inkvizicio kaj portita al Valadolido. La reĝo profitis el longa procezo ĉar dume li enspezis la altajn spezojn de la arkidiocezo. La proceso okazas en Hispanio (1559-1567) kaj poste en Romo, kie la papo Pio la 5-a senkulpigis la arkiepiskopon, sed mortiĝis antaŭ ties efektivigo.
La venonta papo Gregorio la 13-a decidis finigi la proceson, sed la malamikoj de Carranza reprokrastigas la verdikton. Poste la verdikto de 14a de aprilo de 1576 deklaris lin suspektita el herezo, kvankam la verko akuzita estis deklarita ortodoksa fare de la Koncilio de Trento en 1563. Post defendo fare de Martín de Azpilicueta, sendita al Romo de Filipo la 2-a, Carranza estis finfine senkulpigita, tuj antaŭmorte.
Batolito
Batolito estas magmorokaĵo, plej ofte feldspata profundo- aŭ koridorŝtonaĵo kiel granito aŭ granodiorito. Batolito estas je la fino malfluidiĝinta magma kameno.
Nomo
La nomo batolito deriviĝis de la grekaj vortoj bathos ("profundo") kaj lithos ("stonaĵo").
Troviĝo
Batolitoj troviĝas en diversaj lokoj, konata batolito troviĝas tuj apud Tsumeb en Namibio.
Enikő Eszenyi
Enikő ESZENYI [esenji], hungare Eszenyi Enikő estas hungara aktorino, teatrestro kaj reĝisoro. Ŝia edzo estis Attila Kaszás (aktoro).
Enikő Eszenyi naskiĝis la en Csenger.
Bruna cinkloranfo
La Bruna cinkloranfo (Cincloramphus cruralis), estas specio de birdo de la genro Cinkloranfoj aŭ Cincloramphus de la familio de Megaluredoj iam en tiu de Silviedoj. Ĝi troviĝas kiel Endemio nur en granda parto de Aŭstralio. Tiu paserina birdo elstaras pro tre markata seksa dimorfismo rilate al la grando, inter la plej markataj ĉe birdoj. Ĝi estas mezgranda birdo de senmarka plumaro; la ino estas bruneca supre kaj pli pala sube, la masklo estas pli malhelbruna.
Taksonomio
La Bruna cinkloranfo estis unuafoje priskribita de Nicholas Aylward Vigors kaj Thomas Horsfield kiel Megalurus cruralis en 1827. John Gould lokigis ĝin en la genro Cincloramphus en 1843, kaj priskribis ĝin kiel C. cantatoris. Tamen la specifa nomo de la unuaj aŭtoroj ĝuis prioritaton. Ĝi estas specio unue de Silviedoj kaj poste de Megaluredoj, ambaŭ paserinaj familioj. Ĝi kunhavas la genron Cincloramphus kun la Ruĝecbruna cinkloranfo, alia specio endemia de granda parto de Aŭstralio.
La genra nomo Cincloramphus devenas el grekaj vortoj cinclus/κιγκλος "motacilo" kaj ramphos/ραμφος "beko" ) kaj cruralis el la Latina radiko crur- "kruro, tibio".
Aspekto
La Bruna cinkloranfo estas 23–25 cm longa, sed 18–19 cm ĉe inoj, kaj povas pezi 2.3 fojojn plie. Ĝenerale, tiuj birdoj havas palstriecan malhelbrunan plumaron kun palaj superokulaj strioj. La subaj partoj estas brunecblankaj ĉe ino, malhelbrunaj ĉe masklo. Reproduktaj maskloj povas montri cinaman koloron. La okuloj kaj beko estas nigraj, kaj la kruroj grizaj. Junuloj estas pli malgrandaj kaj palaj kun rozecbrunaj bekoj. La alvoko estis priskribita kiel laŭta kaj ĉirpa. La masklo estas la ĉefa kantanto kaj alvokas el ripozejoj aŭ super reproduktaj teritorioj.
La Bruna cinkloranfo elstaras pro la fakto ke la masklo estas multe pli granda (23–25 cm) ol la ino (18–19 cm), temas pri evidenta kazo de seksa duformismo. En reprodukta plumaro la masklo estas malhele cinamobruna kun ĉefe malhelbrunajn gorĝareo kaj flugilojn. Krome masklo kaj ino havas malhelbrunan dorson, palbrunecajn al blankecajn subajn partojn, kun la centro de la ventro malhelbruna. La Bruna cinkloranfo estas konata ankaŭ kiel Aŭstralia kantalaŭdo.
Distribuado kaj habitato
La Bruna cinkloranfo havas grandan teritorion, el 1,000,000 al 10,000,000 km²; dum la populacigrando ne estis enkalkulita, sed la birdo estas konsiderata kiel komuna. La IUCN tiele listigis ĝin kiel specio "Malplej zorgiga" kaj ĝi estis konsiderata "sekura" fare de aŭstraliaj aŭtoritatoj.
Litzelsdorf
Litzelsdorf [licelsdorf], hungare Lödös [lodoŝ], estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Oberwart. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Bruna cinkloranfo
Reproduktado
Nestosezono okazas el aŭgusto al decembro. La nesto estas profunda taso el herba materialo tre bone kaŝita en arbustaro aŭ altaj herboj. Okazas kutime ununura ovodemetado ĉiun reproduktan sezonon, konsistantan el 2 al 5 palrozkoloraj ovoj kun ruĝecbrunaj punktoj 23 mm x 17 mm grandaj. Inoj respondecas pri kovado dum 12 tagoj kaj plej parto de la idozorgado. Vulpoj kaj serpentoj predas la nestojn.
Litzelsdorf
Situo
Litzelsdorf situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Eisenstadt-Szentgotthárd.
Bruna cinkloranfo
Seksa dimorfismo
La seksa dimorfismo de la specio estis studata. Maskloj estas tre poliginaj kaj konkurencas rekte por parigado, kio kaŭzas la markatan grandodiferencon. Preferante malfermajn terenojn, estas grava habitata heterogeneco kaj eksterordinara videbleco tra la teritorioj de Bruna cinkloranfo. Tio permesas la masklojn defendi grandajn teritoriojn kaj subteni multajn nestumantajn inojn.
Litzelsdorf
Historio
La vilaĝo ricevis la rangon foira komunumo en 1676. Ĝis 1920 Lödös apartenis al Hungario, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Felsőőr, poste al Aŭstrio (dume inter 1938-1945 al Germanio).
Bruna cinkloranfo
Seksa dimorfismo
Pristudoj montris interesan funkciadon de la dimorfismo de la specio: kvankam maskloj estas pli grandaj ol inoj, tiuj eloviĝas el pli grandaj ovoj kaj estas dekomence pli fortikaj ol siaj fratoj. Tio povus havigi al ili fruan konkurencan avantaĝon. Ĉefe dum periodoj de malmulta manĝodisponeblo, la pli grandaj nutrorezervoj de la inaj idoj povus klinigi la seksan proporcion al plej "malkostaj" fratinoj.
12471 Larryscherr
12471 Larryscherr estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lawrence Scherr, optikan inĝenieron kaj planiston de lensoj. Li planis la optikaĵojn por la Schmidt-Teleskopo Samuel Oschin. Li planis, konstruis, provis kaj analizis la por prototipoj de medicinaj instrumentoj,, difuzometroj, teleskopoj por granda superrigardo, sistemoj de aŭtomata optika provo kaj lensoj por marsaj fotiloj.
Toskana ordo
La toskana ordo (ankaŭ nomata etruska ordo) estas unu el la kvin klasikaj kolonaj ordoj. En la hierarkio de la kolonaj ordoj, unuafoje sisteme priskribita en la verkoj de Marcus Vitruvius Pollio (Vitruvio), sed en arktiektura praktiko aplikata longe antaŭe, ĝi havis la plej suban rangon.
Laŭ Francisko Azorín Toskano estas Varianto de la dorika ordo, elpensita de la romanoj. Li indikas etimologion el Toscana, propra nomo de itala regiono, kaj de tie la latina tuscanus.
Historia evoluo
Dum la dorika, ionika kaj korinta ordoj jam ekestis en la klasika epoko de antikva Grekio, la toskana kiel ankaŭ la komponita ordo estas inventaĵo de la klasike romia arkitekturo.
La toskana ordo en la antikva romia artikekturo evoluis kiel variaĵo de la dorika konstrua stilo. En la kolona dekoro de antikvaj pluretaĝaj konstruaĵoj, dum la romia epoko, sed ankaŭ poste, aparte en la epokoj renesanco kaj klasikismo, toskanaj kolonoj uziĝis por la plej suba etaĝo.
Konstruo de la toskana ordo
La konstruo de la toskana ordo principe kompareblas el tiu de la dorika ordo. La plej frapaj diferencoj estas la jenaj:
La toskana kolono kontraste al la dorika havas bazon. En la kolona trunko mankas kaneloj, kaj la kapitelo ĝenerale estas sendekora.
Tapio Rautavaara
Kaj Tapio "Tapsa" Rautavaara (8-a de marto 1915 en Pirkkala, nuntempa Nokia – 25-a de septembro 1979 en Helsinko) estis finna sportisto, kantisto kaj filmaktoro. Li estas unue konata speciale aktoro kaj sportisto, poste kantisto. Lia registro estis basbaritono.
Rautavaara gajnis oran medalon de lancoĵetado (69,77 m) en olimpikoj en Londono en la jaro 1948, oran medalon de arkpafado en monda ĉampionego en 1958 kaj bronzan medalon de lancoĵetado en eŭropa ĉampionego en Oslo en 1948 (66,40 m). Finna ĉampionon li gajnis en lancoĵetado jare 1944, 1945, 1947, 1948 kaj 1949, en arkpafado en 1955.
Rautavaara kantis multajn en Finnlando konatajn kantojn. Rautavaara kantis kaj siajn proprajn pecojn kaj pecojn, kiujn komponis Toivo Kärki kaj skribis Reino Helismaa. Li ricevis orajn diskojn je pecoj Reppu ja reissumies, Päivänsäde ja menninkäinen, Rosvo Roope, Sininen uni, Yölinjalla kaj Juokse sinä humma. Konata kanto lia kantita estas ankaŭ Laivat puuta, miehet rautaa ("ŝipoj el ligno, viroj el fero"), kion li diskis 1952. En la kanto estas rakontata, ke antaŭe la viroj estis el fero kaj ŝipoj el ligno sed nun male: la viroj estas el ligno kaj ŝipoj el fero. Li estis aktoro en 22 filmoj. Li estas unue konata speciale aktoro kaj sportisto, poste kantisto. Rautavaara havas tri filinojn.
Eksteraj ligiloj
Tapio Rautavaara en Interreta arĥivo de Yle.
Kadmia hipofosfito
Kadmia (II) hipofosfito aŭ fosfinato de kadmio (II) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la kadmia (II) hidroksido kaj hipofosfita acido. Ĝi estas blanka, cindrokolora aŭ ruĝeca solidaĵo, solvebla en akvo. Kadmia (II) hipofosfito posedas 1 kadmiatomon, 4 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kadmia (II) hipofosfito uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de kadmiaj derivaĵoj. Kiel ĉiuj fosfitoj, tiel hipofosfitoj posedas grandan reduktpovon.
Cugy VD
-
Cugy estas komunumo en la Distrikto Centro de Vaŭdo en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 2,535 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Cugy situas en la sudo de la regiono Centro de Vaŭdo (en franca lingvo Gros-de-Vaud), sur la monteta tavolo sur la akvodislimo inter la riveroj Talent de la riversistemo de Rejno en nordo kaj Mèbre de la riversistemo de Rodano en sudo. La komunumo apartenas al la aglomeraĵo de la kantonĉefurbo Laŭzano. La komunumo konsistas el la vilaĝo Cugy kaj diversaj novaj loĝokvartaloj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,90 km², de kiuj 35,9% estas kovritaj de arbaro, 37,6% servas por agrikulturo kaj 26,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cugy limas en nordo al Bretigny-sur-Morrens, en oriento al Laŭzano, en sudo al Le Mont-sur-Lausanne, en sudokcidento al eksklavo de Laŭzano, kaj en okcidento al Morrens.
Historio
La unua dokumenta mencio de Cugy datiĝas el la jaro 968 kiel in villa Cuzziaco; el la jaro 1147 datiĝas mencio kiel Cusi. En la jaro 1163 la bieno Cugy apartenis al la Abatejo Montheron. Dum la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Cugy apartenis al la Voktejo Laŭzano. Post la revolucio ĝi apartenis al la Distrikto Echallens, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 ĝi kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis integrita al la nova Distrikto Centro de Vaŭdo.
Kost
Kost (Traduko de kost estas osto.) estas nomo de gotika burgo kaj ĝi estas unu el la plej konservitaj gotikaj burgoj en Bohemio. En la jaro 1349 estas kiel posedanto de la burgo menciata ia Beneš z Vartemberka. La burgo situas sur grejsa roko, en la loko, kie renkontiĝas tri arbaroriĉaj valoj. La ĉefa turo de la burgo havas trapezan bazplanon. Interesaĵo estas, ke el certa loko sub la burgo eblas vidi ĉiujn kvar angulojn de la turo samtempe. Plua interesaĵo estas la situo de la burgo. Diference de plimulto de burgoj, kiuj elstaras en pejzaĝon de sur montetoj, kie ili estis konstruitaj, burgo Kost estas kaŝita en ondiĝinta reliefo de Ĉeĥa paradizo kaj el libera pejzaĝo la burgo ne estas videbla. La burgo havas interesan historion kun alternado de multe da posedantoj. En la jaro 1993 ĝi estis redonita enkadre de restutio al filo de lasta posedantino - al Giovanni Kinský dal Borgo.
Historio de la burgo
La teritorio en nordo de Bohemio inter Turnov, Mladá Boleslav kaj Sobotka apartenis al potenca kaj riĉa familio de Markvarticidoj, dum kio unu el iliaj branĉoj - Vartemberkidoj - proprumis la sinjorujon en Sobotka, al kiu apartenis ankaŭ Kost. La unua posedanto de la burgo estas en la jaro 1349 menciata ia Beneš z Vartemberka. Parto de la burgo estas granda prismoforma turo, defendema kaj samtempe enloĝema, nomata Blanka turo. Enirpordego de la burgo estas plifortikigita per konstruaĵo de rondforma turo - nomata Ruĝa turo - kiu estas kunigita kun palaco. En la paso de la dua duono de la 14-a jarcento estis interne de la burga kortego konstruitaj du palacaj aloj. La pli aĝa - nomata Vartemberka, la malpli aĝa kun turo ĉe lasta pordego - nomata Tura.