cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
For the World Is Hollow and I Have Touched the Sky
Intrigo
McCoy kaj Natira enamiĝis, kaj Natira petas al la Orakolo permeson por edziniĝi al McCoy, kiun la Orakolo donas kondiĉe ke McCoy akceptu "ilon de obeado". Kirk kaj Spock tiam malkovris kiel sekrete eniri la ĉambron de Orakolo. Natira diras, ke ŝi devas ekzekuti ilin pro ilia krimo, sed McCoy persvadas ŝin por pardoni ilin. Dum Kirk kaj Spock preparas reveno al la Enterprise, McCoy deklaras sian intencon resti kun Natira.
McCoy edziĝas al Natira, kaj ilo de obeado estas enplantita sur sian temporalon. Natira montras al li sian sanktan tekston, la "Libro de la Homoj". McCoy suspektas, ke ĝi subtenas la ŝlosilon por fiksi Yonada'n reen sur la kurso, kaj vokas la Enterprise por dividi ĉi tiun informon, kio kaŭzas ke sian ilon de obeado esti aktivigita. Kirk kaj Spock transportiĝas reen al Yonada, kaj Spock forigas la aparaton de McCoy dum Kirk provas klarigi la veron al Natira. Kiam la propra aparato de Natira estas aktivigita, McCoy forigas ĝin dum Kirk kaj Spock denove invadas la ĉambron de Orakolo. Spock lernas el la Libro kiel eniri en la regĉambro malantaŭ la altaro de la Orakolo, kie ili malkovras la navigaciajn kontrolojn de Yonada kaj korektas la kurson. Spock ankaŭ malkovras la arkivojn de Fabrinioj, kiuj enhavas kuracilon por la kondiĉo de McCoy. McCoy revenas al la Enterprise esperante vidi Natira'n denove kiam Yonada alvenos al sia nova hejmmondo en ĉirkaŭ jaro.
Gusztáv Csanády
Gusztáv Csanády naskiĝis la en Battonya, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Csanády akiris apotekistan diplomon en Reĝa Universitato de Pest en 1860, kemian dipolomon en la sekva jaro. Inter 1862-1867 li estis apotekisto, samtempe kemiisto de la departemento. En la studjaro 1868 li laboris en la universitata laboratorio, poste li plustudis en germanaj universitatoj. En 1870 li instruis en Ekonomia Akademio (Magyaróvár), poste en Ekonomia Akademio (Keszthely). Li pensiuliĝis en 1901. Li okupiĝis plejparte pri kemiaj problemoj de vinoj.
Magyaratád
Magyaratád [madjaratAd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár. Simila komunumo estas Nagyatád.
Julien Guadet
EdE-G
Julien Paul Marie GUADET (gade), franco, prof. de matematiko ĉe ŝtataj liceoj. Nask. 18 jun. 1886 en Paris. Jam juna in-teresiĝis pri E, sed lernis en 1922. En 1925 prez. de la Komisiono por Instruado. Kunfondinto de la "Ligue Francaise des Amis de l'E". Prop. ĉe la univ.-anoj (ĝen. sekr. de la Fed). Artikoloj pri instruado de E kaj broŝuro (1929).
Magyaratád
Situo
Magyaratád situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Igal troviĝas 11, Kaposvár 18, Dombóvár 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1279 en formo "Echad", kiu en 1332 havis preĝejon. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la grandbieno. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto, kuracejo, vendejo, etbanko.
Ziracuaretiro
Ziracuaretiro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ziracuaretiro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 111.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 13792 loĝantojn. El tiuj estas 6672 viroj kaj 7120 virinoj. La komunumo havas surfacon de 143.56 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 10977 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 66 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.60 % de la loĝantoj.
Entute 7 682 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 6 673 estis alfabetoj kaj 1 002 analfabetoj. Tio signifas ke 13.04 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16111a.htm
Distrikto Aschersleben-Staßfurt
ATENTU: Tiu-ĉi distrikto malfondiĝis dum julio 2007. Ĝiaj komunumoj (krom Falkenstein) eniris la novan distrikton Salzland. Ĉi-tie ankoraŭ priskribiĝas la malnova distrikto!
La distrikto Aschersleben-Staßfurt (germane: Landkreis) ĝis ties malfondo la 1-an de julio 2007 situis en la mezo de la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio. La urbo Aschersleben estas la administra centro de la distrikto. Sur ties areo de 654,69 km² fine de 2006 loĝis homoj; do meznombre 150 sur unu kvadrata kilometro. En tuta Saksio-Anhalto la koncerna nombro estas 124, en Germanio 231. En la sekva skema mapo la distrikto Aschersleben-Staßfurt estas signita per 3.
Najbaraj distriktoj estis norde Börde (6), oriente Schönebeck (17) kaj Bernburg (4), sude Mansfelder Land (11) kaj okcidente Quedlinburg (14).
Kurijama Ioe
KURIJAMA Ioe - japane 栗山ジョー - estis japana esperantistino kaj oficistino de la Centra Poŝtoficejo de Tokio. Ŝi naskiĝis la 10-an de februaro 1909 en Tokia Urbo (Tokyo-si), kaj esperantistiĝis en 1931. Post la morto de s-ino Sasaki Macue ŝi zorgis pri Klara Rondeto en Tokio, la preskaŭ sola Esperantistina Klubo en la Japana Imperio. Ŝi partoprenis laboron de Studejo de Zamenhofa Gramatiko kaj gajnis unuan premion ĉe literatura konkurso de Japana Esperanto-Literaturo Societo en 1933.
Figurita baso
Figurita baso, aŭ konstanta baso, estas speco de entjera muzika skribsistemo uzata por indiki intervalan enhavon (la intervalojn, kiuj konsistigas sonaĵon), kaj poste akordojn, rilate al basa noto. En kiu oktavo la noto estu ludita, kaj kiaj ornamoj eventuale estu aldonitaj, estas lasite por improvizado de la ludanto, sed la indikitaj intervaloj devas esti luditaj.
Konstanta baso
Figurita baso estas plej ofte trovata en konstantbasaj partoj, aparte ofte en la epoko de baroka muziko, ĉirkaŭ 1600 – 1750. La konstantbasaj instrumentistoj, ekz. klavicenistoj, liutistoj, aŭ kiu ajn ludas la akordojn en la konstantbasa parto, ĝin uzadis. La nomo devenas el la itala termino basso continuo, ofte mallongigita kiel continuo. La termino ankaŭ aplikiĝas al la muzikaj instrumentoj, kiuj ludas tian akompanon.
Konstantbasan parton la ludanto faras kreante (aŭ "plenumante") akompanon el skribita basa parto per improvizado de harmonio super la skribitaj notoj. La akordoj ludotaj estas determinitaj aŭ rilate la aliajn skribitajn partojn en la peco aŭ per interpretado de numeroj skribitaj de la komponisto sub la basa parto (nomata figurita baso).
La instrumentoj uzataj por ludi konstantbasajn partojn varias, kaj oni ilin elektas precipe laŭ sia gusto. En moderna ludado, la kombinaĵo de violonĉelo (kiu ludas nur la basajn notojn) kaj klaviceno estas ofte uzata, sed en la baroka periodo diversaj aliaj instrumentoj estis utiligitaj, inkluzive la gambovjolon, teorbon, kaj la orgenon.
Konstanta baso restis uzata en multaj verkoj en la klasika periodo (ĝis ĉirkaŭ 1800). Ekzemploj de ĝia uzado en la 19-a jarcento estas pli maloftaj, sed ili ja ekzistas: ekz., mesoj de Anton Bruckner havas konstantbasan parton por esti ludata de la orgenisto.
Nuntempe
Ĝi estas ankaŭ uzata iafoje de klasikaj muzikistoj kiel pli rapida maniero por indiki akordojn (kvankam ĝi ne estas ĝenerale uzata en modernaj muzikaj komponaĵoj). Ia formo de figurita baso estas uzata en notacio de akordiona muziko. Nuntempe la plej ofta uzo de figurbasa notacio estas por indiki la inversigon, sed ofte sen liniara notacio, uzante literajn notnomojn sekvatajn de la figuro, ekz. la basa noto C en figurita baso 64 estus skribita C_4^6.
Kvankam la precizaj figuraĵoj luditaj super la indikita baslinio estis siatempe improvizitaj de la ludanto, modernaj eldonoj de muziko originale verkita kun konstantbasa parto kutime provizas klavaran parton, en kiu aranĝaĵo de la harmonioj estas plene elskribita por la ludanto, kio eliminas la bezonon por improvizado. Pro la kresko de historie informita ludado, tamen, la nombro de ludantoj, kiuj improvizas siajn partojn, simile kiel estis farite kiam la pecoj estis verkitaj, pliiĝis.
Notacio
Parto skribita per figurita baso konsistas el baslinio skribita en la normala okcidenta maniero (kun notoj sur muzika liniaro) kune kun aldonitaj numeroj kaj kromsignoj sub la liniaro por indiki, je kiaj intervaloj de la basaj notoj superaj notoj estu luditaj, kaj tiele kiuj inversigoj de kiaj akordoj estu luditaj.
La numeroj indikas kiom da notoj, je kiu noto estu ludita super la donita baslinio. Ekz.:
En okazoj, kiam la numeroj 3 aŭ 5 estus normale indikitaj, tiuj ĉi estas kutime (kvankam ne ĉiam) preterlasitaj, pro la ofteco de tiuj ĉi intervaloj. Ekz.:
En tiu ĉi sinsekvo, la unua noto havas neniajn numerojn sub si — kaj la 3 kaj la 5 estis preterlasitaj. Tio signifas, ke notoj triton supera kaj kvinton supera estu luditaj — alivorte, radikpozicia akordo. La sekvanta noto havas 6, kiu indikas, ke noto seston super ĝi estu ludita; la 3 estis preterlasita — alivorte, tiu ĉi akordo staras en la unua inversigo. La noto havas nur 7 kun si; tie ĉi, kiel sub la unua noto, kaj la 3 kaj la 5 estis preterlasitaj — la sep indikas, ke la akordo estas septa akordo. La tuta sinsekvo egalas al:
Martha Eggerth
Marta Eggerth, ankaŭ Martha Eggerth, vere Márta Eggert (naskiĝinta la 17-an de aprilo 1912 en Budapeŝto, mortis la 26-an de decembro 2013 en Rye, Nov-Jorkio) estas hungara operetkantistino kaj filma aktorino elmigrinta en 1938 en Usonon.
Figurita baso
Notacio
escepte tion, kiel jam dirite, ke la ludanto povas mem elekti la okton por la notoj, kaj normale ilin malvolvas en ia maniero, ne ludante rektajn akordojn.
Iafoje, aliaj numeroj estas preterlasitaj: 4 sola indikas 64; 2 sole aŭ 42 indikas 642; kaj 9 sole aŭ 97 indikas 9753.
Martha Eggerth
Vivo
Dum la laboroj por la filmo Mein Herz ruft nach Dir ŝi konatiĝis kun la pola tenoro Jan Kiepura. La du validis kiel „mirakloparo“ de la germana-aŭstra muzikfilmo en la 1930-aj jaroj kaj geedziĝis en 1936. Tiam la paro vivis en Vieno, ĉar Eggerth ekde 1935 ne rajtis prezenti en Germanujo, ĉar unu gepatrero estis juda.
Figurita baso
Notacio
Iafoje la figurita baso ŝanĝiĝas sed la basa noto mem restas. En tiaj okazoj la novaj figuroj estas skribitaj, kie ajn en la mezuro ili okazu. En jena ekzemplo la supran linion devus ludi melodia instrumento; ĝi estis enmetita nur por indiki la ritmon (ĝi ne estas parto de la figurita baso mem):
Martha Eggerth
Vivo
En 1938 ŝi fuĝis post la anekso de Aŭstrujo kun sia edzo, kiu tenis dungitecon ĉe la Metropola Operejo, ekde Vieno trans Francujo al Novjorko. („La foriro de Vieno terure dolorigis“, Marta Eggerth diris kvindek jarojn pli malfrue .) Sekretario de Kiepura tiam estis Marcel Prawy, kiu tiam iris kun la paro en Usonon. En 1939 ŝi akompanis Kiepuran al Parizo, kie li ekde la 1-a de septembro devis stari antaŭ la kamero ; tiun tagon Germanujo surprizatakis lian hejmlandon.
Figurita baso
Notacio
Kiam la basa noto ŝanĝiĝas sed la notoj en la akordo super ĝi estu tenataj, linio estas skribita apud la figuro aŭ figuroj por tion indiki:
Martha Eggerth
Vivo
En Novjorko ŝi prezentis inter 1944 kaj1946 okfojojn en la semajno per la opereto Die lustige Witwe de Franz Lehár, kiun Robert Stolz estis adaptintaj por Brovejo. Ŝia filma kaj sceneja kariero pludaŭris.
Figurita baso
Notacio
La linio etendiĝas tiel longe, kiel la akordo teniĝu.
Listo de cirilaj literoj
Listo de cirilaj literoj
Figurita baso
Kromsignoj
Kiam kromsigno estas montrita sola sen numero, ĝi aplikiĝas al la trito de la akordo; aliokaze ĝi aplikiĝas al kiu ajn noto, apud kiu ĝi montriĝas. Ekz., jeno:
Listo de cirilaj literoj
Ĉi tie estas prezentitaj la cirilaj alfabetoj, kiu estas aŭ estis uzataj. En la subaj tabeloj troviĝas cirilaj literoj, kaj montriĝas respektivaj al ili la ĉefaj sonoj el diversaj lingvoj (detalojn vidu en la artikoloj pri lingvoj). La literoj kun komplikaj supersignoj (kiujn oni rigardas apartaj literoj en neniu lingvo) kaj digrafoj forestas en la tabeloj, krom ѐ kaj ѝ. Arkaikaj literoj, ne plu uzataj en iu lingvo, same forestas. La blua fono indikas bazajn (kirilicajn) literojn. Ne ĉiuj lingvoj, kiuj uzas aŭ uzis cirilajn alfabetojn ĉeestas la tabelojn.
Figurita baso
Kromsignoj
egalas al jeno:
Iafoje la kromsigno estas metita post la numero anstataŭ antaŭ ĝi.
Alternative, kruco metita apud numeron indikas, ke la tonalto de tiu noto estu suprenigita je duonduto (tial se ĝi normale estas bemola, ĝi fariĝas natura, kaj se ĝi estas normale natura, ĝi fariĝas diesa). Malsama maniero por indiki tion ĉi estas skribi streketon tra la numero mem. Jenaj tri notacioj, tial, ĉiuj samsignifas:
Éva Szánthó (Szántó)
Éva SZÁNTHÓ (Szántó) [sa:nto:] estas rumania hungara farmakologino. Ŝi naskiĝis en Târgu Mureș la 5-an de julio 1928.
Biografio
Éva Szánthó (Szántó) diplomitiĝis en 1951 en OGYI de Târgu Mureș kaj ŝi dioktoriĝis en 1967 en Kluĵo. Ŝi laboris ĝis sia pensiulixo [1985) en la OGYI.
Punao de Atakamo
La Punao de Atakamo aŭ en hispana Puna de Atacama estas altebenaĵo dezerta de preskaŭ 4500 msm kaj ĉirkaŭ 80 000 km², kunhavata inter Argentino (85 %) kaj Ĉilio (15 %). Ĝi estas trairata de montarkordonoj - malaltaj kompare al la altebenaĵo, sed de granda alto rilate al marnivelo —, kiu trairas de sudo al nordo kaj de okcidento al oriento, en la punaa regiono, en la montaro de Andoj.
Martha Eggerth
Vivo
En 1979 ŝi ricevis la Oran Filmbendon por multjara kaj elstara verkado en la germana filmo. En 1988 eldiris intervjue, ke ŝi proponas majstrokursojn por junaj operkantistoj. Ŝi bedaŭras, ke operkantistoj en Eŭropo ne plu volas kanti operetojn. En 1999 ŝi aktoris kaj kantis en televidserio Tatort de la aŭstra radio- kaj televido-instituto ORF apud Marcel Prawy, Erni Mangold kaj Harald Krassnitzer iaman operstelulinon nome Babette Schöne. En 2001 la urbo Vieno distingis ŝin per la Ora Urbodoma Viro.
Marta Eggerth vivas je Rye en Novjorkio. Ŝia pli aĝa filo Jan Kiepura fariĝis kantisto, ŝia pli juna filo Marjan estas pianisto kaj negocisto en la muzikfako.
Mentavajaj Insuloj
La Mentavajaj Insuloj estas ĉeno de ĉirkaŭ 70 insuloj kaj insuletoj ĉe la okcidenta marbordo de Sumatro en Indonezio. Siberut (4,030 km²) estas la plej granda el la insuloj. La aliaj ĉefaj insuloj estas Sipura, Norda Pagai (Pagai Utara) kaj Suda Pagai (Pagai Selatan). La insuloj kuŝas proksimume je 150 km disde la Sumatra marbordo, tra la Mentavaja Markolo. La indiĝenaj loĝantoj de la insuloj estas konataj kiel Mentavajoj. La Mentavajaj Insuloj iĝis fama distrallogaĵo por ondorajdado.
Péter Cseke (literaturhistoriisto)
Biografio
La mezlernejon li finis en Odorheiu Secuiesc en 1963 kaj en 1968 li akiris diplomon de instruisto pri la hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeș-Bolyai. Li iĝis interna kunlaboranto de Falvak Dolgozó Népe kaj ekde 1969 redaktoro de revuo Korunk.
Markos Kiprianu
Markos Kiprianu (aŭ laŭ franca latinliterigo Markos Kyprianou, en la greka lingvo Μάρκος Κυπριανού), naskiĝinta la 22-an de januaro 1960 en Limasolo, estas kipra politikisto, kiu interalie estis membro de la Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidis la Eŭropan Union ekde la 22-a de novembro 2004. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakon sano. Li oficis en la Komisiono ekde la 1-a de majo 2004, kiam la Respubliko Kipro iĝis membroŝtato de la Unio. En la Eŭropa Komisiono, li kune kun alia komisionano el la "malnovaj" membroŝtatoj prezidis la fakon buĝeto. Markos Kiprianu estas membro de la liberala partio Dimokratikon Komma de Kipro.
(54520) 2000 PJ30
(54520) 2000 PJ30 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Matthew J. Holman elde la Observatorio de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ĝi estas neptunrenkonta objekto. Ĝia tre discentra orbito krucas tiun de Neptuno (kun neptuna MOID de 1,8926 AU, tie estas 283,129 milionj da km) kaj etendiĝa for eksteren de la sunsistemo. Ĝia afelio estas 223,868, tie estas ĉirkaŭ 4,5-oble tiu de Plutono.
Necesas al ĝi 1418,8 jaroj por trakuri ĝian orbiton.
Ĝi estas foje klasifikata kiel centaŭro.
Mendrisio (distrikto)
La Distrikto Mendrisio (ankaŭ nomita Mendrisiotto) estas administra unuo de Kantono Tiĉino. Ĝi havis 49022 loĝantojn la 31-an de decembro 2011. Ĝia ĉeloko estas la komunumo Mendrisio.
Geografio
La Distrikto Mendrisio estas la plej suda regiono de Svislando, kiu etendiĝas de la suda golfo de la Lago de Lugano ĝis al la plej suda pinto de Svislando en Chiasso.
Komunumaroj kaj komunumoj de la distrikto Mendrisio
La distrikto Mendrisio konsistas (stato en 2013) el 5 komunumaroj kun entute 11 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Mendriso estas la plej granda. Jen la listoj:
Historio
Post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1517 ek de la jaro 1522 Mendrisio estis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 voktejo sub komuna kontrolo de la Ĵurkomunumo. Dum la tempo de la Helveta Respubliko la regiono, kiu ankaŭ nomiĝas Mendrisiotto, apartenis al la tiama Kantono Lugano. En la jaro 1803 ĝi fariĝis distrikto de la tiam kreita Kantono Tiĉino.
Anderson Santos Silva
Anderson Santos Silva (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Jokohama FC en Japanio, Juventude, Portuguesa, Santa Cruz en Brazilo kaj Lech Poznań, Pogoń Szczecin, kaj Arka Gdynia en Pollando.
Zitácuaro
Zitácuaro estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Heróica Zitácuaro. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 112.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 136491 loĝantojn. El tiuj estas 65293 viroj kaj 71198 virinoj. La komunumo havas surfacon de 508.25 kvadratkilometroj.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 119999 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 4210 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 3.51 % de la loĝantoj.
NGC 5199
NGC 5199 (aliaj indikoj — UGC 8504, MCG 6-30-24, ZWG 190.16, NPM1G +35.0274, PGC 47492) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Zitácuaro
Sociogeografio
Entute 83 332 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 70 776 estis alfabetoj kaj 12 375 analfabetoj. Tio signifas ke 14.85 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
NGC 5199
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Zitácuaro
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16112a.htm
André Guerineau
André GUERINEAU [gerino'] (naskiĝis la en Bagneux (Maine-et-Loire)) estis franca esperantisto kaj subestro de radiofonia oficejo.
Li estis la unua propagandisto en Hindoĉinujo, kie li estis la sola esperantisto. En 1931, uzante favoran okazon (tramonda vojaĝo de Lucien Peraire bicikle), li ek-disvastigis Esperanton, fondis plurajn grupojn, igis favoraj al Esperanto francajn aŭtoritatojn de la Publika Instruado, kaj kreis en 1932 la Federacion de Hindoĉinujo.
Preĝejo Sankta Anna (Horvátlövő)
preĝejo Sankta Anna estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Horvátlövő.
Historio
La unua preĝejo onidire estis konstruita el ligno en la frua 18-a jarcento. La nun videbla (tiam baroka) preĝejo estis konstruita en la malfruaj 1790-aj jaroj. En la frua 19-a jarcento ĝi estis parte trakonstruita, tiam ĝi ricevis klasikisman aspekton. Oni konstruis la turon en 1836, la sakristion en 1864. En 2002 la plena preĝejo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefvojo. La fasado estas malsimetria, antaŭ la navo vestiblo, iom poste kaj maldekstre la kvadrata turo estas videbla. La kvarangula sakristio havas etaĝon, la absido estas plurlatera. Interne la mebloj, predikejo, altaro restis originaj.
Kermeso okazas en la 26-an de julio.
Aladár Farkas (skulptisto)
Biografio
Aladár Farkas frekventis metilernejon pri lignoskulptado (1928), samtempe industriartan mezlernejon en Budapeŝto. Lia plej menciinda instruisto estis Béla Ohmann. Ekde 1930 li konstante kreis skulptaĵojn, li debutis en ekspozicio en 1936. Inter 1937-1939 li studis en Nacia Altlernejo de Belartoj, sed li estis ankaŭ membro de Franca Komunista Partio. Hejmenveninta li aliĝis al la socialismaj artistoj. En 1942 li estis trudlaboristo, iom poste en Sovetunio li iĝis militkaptito. En 1946 li povis hejmenveni kaj li ricevis diversajn postenojn en la kultura vivo. Li estis fidelulo de la socialismo, liaj skulptaĵoj emfazis tion. En 1966 li denove studvojaĝis al Parizo, en la sekva jaro al Nord-Vjetnamo kiel gasto de Ho Chi Minh. Li ricevis 6 gravajn socialismajn premiojn inter 1950-1972. Depost la socialismo granda parto de liaj skulptaĵoj estis forigitaj.
Edgars Grots
Edgars GROTS (naskiĝis la en Saikava, Latvio; mortojaro nekonata) estis latva esperantisto. Ĝis aprilo 1926 li estis la dua budhana monaĥo en Latvolando, ano de la ordeno "Sangha". Li estis vegetarano kaj abstinenculo.
Li estis esperantisto ekde 1910. De 1922 ĝis 1928 li estis estrarano de Latva Esperanto-Societo. De 1925 ĝis 1932 li estis vicdelegito de UEA en Riga. Ekde 1927 li estis membro de la Lingva Komitato.
Nicolaus Michael Oppel
Nicolaus Michael Oppel (naskiĝis la 7-an de decembro 1782, mortis la 6-an de februaro 1820) estis germana zoologo kaj naturhistoriisto. Li estis studento kaj poste asistanto de André Marie Constant Duméril en la Nacia Muzeo de Naturhistorio (france Musée national d'Histoire naturelle) en Parizo, kaj specialiĝis en katalogigo kaj klasifiko de reptilioj.
En 1811 li germanlingve publikigis libron kun la titolo "Die Ordnungen, Familien und Gattungen der Reptilien als Prodrom einer Naturgeschichte derselben" ("la ordoj, familioj kaj genroj de reptilioj - antaŭŝtupo de naturhistoria verkaĵo pri ili"). En tiu libro li establigis ankoraŭ nun uzataj nuntempe fare de taksonomiistoj.
Fluorata acido
Fluorata acido aŭ HFO3 estas hipoteza oksida acido de fluoro, molekula maso 68 g/molo, gasa substanco kiu povas dissolvi silikon, kaj konservi ĝin pendanta en la gasa stato. Do, ĝi dissolvas glasojn, kristalojn kaj plurajn multekostajn ŝtonojn. Ĝi estas pli peza ol la atmosfera aero, ne estas brulema, kaj estas venena kiam enspirita. La hidrogena fluorato miksita kun akva solvaĵo estigas fluoratan acidon. Ĝia odoro estas penetranta kaj iom simila al tiu de la klorida acido.
Ĝi korodas bestajn kaj vegetalajn materialojn kaj la lumo ne havas efekton sur ĝin. Ĝi eligas blankajn fumojn en la humida atmosfero. Ĝi estas forte acida kaj do ruĝigas organikajn vegetalojn. Ĝi precipitas kalcian hidroksidon kaj ne reakcias kun platino, oro, arĝenta hidrargo, stano, plumbo, antimono, kobalto, nikelo kaj bismuto, sed reakcias kun fero, arseno kaj mangano. Fluorata acido estas preparebla reakciante "natria fluorato" kun sulfata acido kaj ne povas esti konservita en vitraĵoj.
2 NaFO3 + H2SO4 → Na2SO4 + 2 HFO3
Vidu ankaŭ
<Gallery> 3192M-fluorite1.jpg| Fluorito Fluoroboric_acid.svg| Fluoroborata acido Gypsum_Australia.jpg| Alabastro 816-_Ivigtut_-_cryolite.jpg| Na3AlF6 Tetrafluoroborate-ion-3D-balls.png| H3OBF4 Humphry davy.jpg| Humphry Davy (1778-1829) </Gallery> </Center>
Priepasné
Priepasné (hungare Hosszúhegy [hosUhedj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Priepasné situas laŭ traira flankovojo. Brezová pod Bradlom troviĝas je 5, Myjava je 8, Senica je 15 km.
Historio
Dum la historio estis tie nur sporadaj domoj. Komuna vilaĝo kun Košariská formiĝis en 1926. Memstara vilaĝo naskiĝis en 1957. En 2001 vivis en Priepasné 384 homoj, (375 slovakoj).
Aytré (stacidomo)
Aytré estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio -, situanta en  Aytré, en departemento Charente-Maritime, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Benoît - La Rochelle-Ville (538000).
7311 Hildehan
Nomo
Ĝia nomo, "Hildehan", estis komponita per literoj el la nomoj de virinoj gravaj en la vivo de la malkovrinto : lia patrino Edith (Johnson) di Cicco (1912–1994) ; lia edzino Hilary F. Bennett kaj lia filino Hannah di Cicco.
Eduard Kühnl
Eduard KÜHNL [künl] (naskiĝis la en Prago en tiama Aŭstrio-Hungario; mortis la 23-an de majo 1966 en Novjorko) estis oficisto de ĉeĥoslovaka diplomatia servo, ĉeĥa esperantisto kaj membro de la Akademio de Esperanto.
Rolo en la Esperanto-Movado
Kühnl estis esperantisto de 1900, do pioniro de Esperanto. Li kunfondis la Esperanto-klubon en Prago. En 1908 li fondis la Boheman Union Esperantistan kaj gvidis ĝin ĝis la unua mondmilito, eldonis i.a. ties "oficialan jarlibron". Li estis unu el tiam maloftaj Esperantistoj-turistoj. En 1903 li vojaĝis tra Germanujo, Svisujo kaj Francujo, serĉante kaj vizitante Esperantistojn. Pri tio li skribis en Bohema Esperantisto.
Estante en julio 1914 en Parizo por ĉeesti la Universalan Kongreson, li estis arestita de la francoj kiel ŝtatano de malamika nacio kaj ekspedita al Hispanujo, kie li vivis dum la unua mondmilito inter Esperantistoj, partoprenante aktive en la propaganda laboro por starigo de la Ĉeĥoslovaka ŝtato.
Verkado
Tiun monatan Esperanto-gazeton Kühnl eldonis kaj redaktis de 1907 ĝis 1914; aperis tie krome Avineto de Božena Němcová. Li verkis kaj eldonis detalan gvidlibron tra Prago, detalan ĉeĥan lernolibron (2a eld. 1909), la jam menciitajn ĉeĥan tradukon de la Fundamento de Esperanto kaj ĉeĥan ŝlosilon.
En lia mortojaro aperis ankoraŭ laŭtema vortareto (Tématicky slovnik 1966, 8 p.).
Petrolkemio
Petrokemio estas branĉo de kemio kiu studas la transformon de nafto kaj tergaso en utilajn produktojn aŭ krudaĵojn. Tiuj petrolkemiaĵoj aŭ petrokemiaĵoj fariĝis esenca parto de la kemia industrio hodiaŭ.
Eduard Kühnl
Verkado
Post forveturo al Usono, li donacis sian ampleksan Esperanto-bibliotekon al la Biblioteko de la Nacia Muzeo en Prago. De 1942 ĝis 1947 li laboris kiel diplomato de Ĉeĥoslovakio en Kubo, de 1947 en Peruo.
Aleksander Ładoś
Aleksander Wacław Ładoś (naskiĝis la 27-an de julio 1891 en Lvovo, mortis la 29-an de decembro 1963 en Varsovio) – pola diplomato, konsula oficisto, publicisto kaj politikisto, ankaŭ katoliko kaj framasono. Dum la dua mondmilito estis ministro en registaro en ekzilo en Angers. Ĉeforganizanto de sekreta operaco "Pasportaj aferoj", kiu ebligis savi de holokaŭsto ĉ. 400 eminentajn judojn. De la jaro 2020 li estas Justulo inter la popoloj de la Jad Vaŝem.
Petrolkemio
Origino
Eblas produkti nafton de iu speco de organika materialo sub taŭgaj kondiĉoj. La koncentriĝo de organika materio ne estas tre alta en la originaj sedimentoj, sed nafto kaj tergaso evoluis en lokoj kiuj preferis retenon, kiel ekzemple izolfermitaj poraj grejsoj. Nafto, produktita dum milionoj da jaroj per naturaj ŝanĝoj en organikaj materialoj, akumuliĝas sub la surfaco de la tero en ekstreme grandaj kvantoj.
La unua naftejo estis starigita en 1859, du jarojn post kiuj la unua naftorafinejo estis starigita. La industrio kreskis en la fino de la 1940-aj jaroj. Postulo je produktoj de la petrolkemia industrio kreskis dum la Dua Mondmilito. La postulo je sintezaj materialoj pliiĝis, kaj tiu altiĝanta postulo estis konsiderita anstataŭigante multekosta kaj foje fabrikanta malpli efikajn produktojn el tiuj sintezaj materialoj. Tio kaŭzis petrolkemian pretigon evolui en gravan industrion.
Rühn
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Hof Rühn, Mückenhorst kaj Pustohl.
Petrolkemio
Origino
Antaŭ tio, petrolkemia industrio estis prova sektoro kie diversaj eksperimentoj povus esti aranĝitaj. La industrio utiligis bazmaterialojn: sintezaj kaŭĉukoj en la 1900-aj jaroj, bakelito, la unua petrolkemi-derivita plasto en 1907, la unuaj petrolkemiaj solviloj en la 1920-aj jaroj, polistireno en la 1930-aj jaroj. Post tiu periodo, la industri-produktitaj materialoj por granda gamo da areoj - de mastrumadartikoloj (kuirej-maŝinoj, tekstiloj, meblaro) ĝis medicino (korstimuliloj, transfuzosaketoj), de libertempo (kurŝuoj, komputiloj) ĝis tre specialecaj kampoj kiaj arkeologio kaj krimdetekto.
Fabrice Luchini
Fabrice LUCHINI (​[fabʁis lykini]; denaske Robert Luchini; 1a de Novembro 1951) estas franca aktoro de teatro kaj de kino. Li aperis en filmoj kiel Potiche, Les Femmes du 6e étage, kaj en Dans la maison. Pro sia rolo en la filmo de 2015 nome L'Hermine li ricevis la premion Coppa Volpi per la migliore interpretazione maschile (Plej Bonkvalita Aktoro) en la 72a Festivalo de Venecio.
Petrolkemio
Bazaj materialoj el nafto
Krudaj naftoj estas kunmetaĵoj kiuj plejparte konsistas el multaj malsamaj hidrokarbidkomponaĵoj kiuj varias en aspekto kaj kunmetaĵo. Averaĝa naftokonsisto estas 84% de karbono, 14% de hidrogeno, 1%-3% de sulfuro, kaj po malpli ol 1% el nitrogeno, oksigeno, metaloj kaj saloj.
Angelo d'Arrigo
Angelo d'Arrigo (, Katanio, Sicilio, Italio —, Comiso, Sicilio, Italio) estis itala aviadsportisto-novatoro, piloto-deltaplanisto, farinto de kelkaj mondaj rekordoj kaj ornitologo vaste konata pro siaj flugoj kun anaroj de migrobirdoj.
Fabrice Luchini
Lia unua kinrolo estis en Tout peut arriver en 1969. Li poste aperis en la filmo de Éric Rohmer nome Le Genou de Claire en 1970 ludante malgrandan rolon kiel adoleskulo. Li poste aperis en la filmoj de Rohmer nome Perceval le Gallois kaj Les Nuits de la pleine lune, kaj ankaŭ en filmoj reĝisoritaj de Nagisa Oshima, Pierre Zucca, Claude Lelouch, Cedric Klapisch kaj Édouard Molinaro. En 1990 li aperis en la filmo de Christian Vincent nome La Discrète.
Petrolkemio
Bazaj materialoj el nafto
Naftoj estas distingitaj kiel dolĉaj aŭ acidaj, depende el la sulfurenhavo. Naftoj kun alta sulfurenhavo, kiu povas esti en la formo de hidrogensulfidoj, estas nomitaj acidaj, kaj tiuj kun malpli da sulfuro estas nomitaj dolĉaj.
Angelo d'Arrigo
Frua biografio
Angelo d'Arrigo naskiĝis en la urgo Katanio. Li finis la Parizan sportan universitaton kaj dediĉis sian vivon al ekstremaj sportoj. Li okupiĝis pri rokogrimpado, instrukciis pri glisparaŝutado, deltaplanismo kaj skiado. Li kreskis en Parizo kaj poste translokiĝis al Sicilio, kie li estris fluglernejon kaj de kie li estis organizanta siajn flugajn ekspediciojn. Li plurfoje venkis en internaciaj konkuradoj pri flugado per ultramalpezaj motoraj aparatoj.
Petrolkemio
Operacio
Rekte de la puto, kruda aŭ naturaspekta petrolo estas ne utila. Kvankam dolĉa oleo estis utiligita rekte kiel brulilfuelo, tiuj pli malpezaj fragmentoj formas eksplodaĵvaporojn en benzinujoj, kaj tiel estas danĝeraj. La petrolo devas esti apartigita en diversajn partojn kaj rafinita antaŭ ol uzita kiel fueloj kaj lubrikaĵoj, kaj antaŭ kelkaj el la kromproduktoj formas materialojn kiaj ekzemple plastoj, lesivoj, solviloj, elastomeroj, kaj fibroj kiaj ekzemple nilono kaj poliesteroj.
Angelo d'Arrigo
Flugo de espero
En 2001 Angelo d'Arrigo unuafoje en la historio de la deltaplanado traflugis Saharon kaj Mediteraneon kune kun migrantaj agloj. Tiu sperto allogis atenton de sciencistoj kaj d'Arrigo estis invitita en la projekton «Flugo de espero» organizitan fare de sciencistoj de Rusio (Tutrusia esplora instituto pri naturprotekto, Biosfera rezervejo de Okao) kaj Usono (Internacia fondaĵo por protekto de gruoj). La celo estis enmeto en sovaĝan naturon de breditaj en mallibero birdidoj de blanka gruo, rara specio sub minaco de malapero. D'Arrigo sur sia deltaplano kondukis laŭ planita itinero anaron de gruidoj. La flugo okazis somere de 2002 en Tjumena provinco de Rusio.
Petrolkemio
Proceduro
Nafto kaj tergaso estas elfositaj de la grundo, sur tero aŭ sub la oceanoj, per oleputoj. Ŝipoj, trajnoj, kaj duktoj transportas elfositajn petrolojn kaj gasojn al rafinejoj.
Angelo d'Arrigo
Ekspedicioj al Himalajo kaj Andoj
La d'Arrigo traflugis super Ĉomolungmo, ĉe alteco je 9000 metroj. Unuafoje homo leviĝis per deltaplano super la plej alta monto de la mondo. Same en Himalajo li liberigis al sovaĝa naturo aglidon. En — d'Arrigo ekspediciis al Andoj. Li longe trejniĝis en Sicilio kune kun kreskigataj de li birdidoj de kondoro, kiujn li nomis Inca kaj Maya, kaj ellaboris specialan tipon de deltaplano kiu imitis flugilon de kondoro. La li traflugis super la monto Akonkagvo. Dum la flugo li praktikis spirmetodon de jogistoj kiun li elprovis dum trejnado en medicina centro de la Itala Aerarmeo. La li faris flugon super la vulkano Tupungato. La flugo okazis ĉe alteco je 9100 metroj, tiel estis farita nova monda rekordo.
Petrolkemio
Proceduro
Rafinejoj tiam efektivigas procezojn kiuj kaŭzas diversajn fizikajn kaj kemiajn ŝanĝojn en la nafto kaj tergaso. Tio implikas ekstreme specialecajn produktadajn procezojn. Unu el la grava procezo estas distilado, t.e., apartigo de peza nafto en pli malpezajn grupojn (nomitaj frakcioj) de hidrokarbidoj. Ekzistas du procesoj de distilado: CDU-proceso kaj VDU-procezo. La celo de la CDU-proceso devas distili kaj apartigi valorajn distilaĵojn (nafto, keroseno, dizelo) kaj atmosfera gaso-oleon (AGO) de la kruda krudmaterialo. La tekniko kutimis aranĝi ĉi-supran proceson estas nomita kompleksa distilado. Aliflanke, la celo de la VDU-proceso devas reakiri valorajn gasoleojn de reduktita nafto per vakuodistilado. Du el la frakcioj de distilado estas mazuto kaj nafto, kiuj estas konataj al konsumantoj. Mazuto, estas uzita por hejtado por dizeloleo en aŭtaplikoj. Nafto estas uzita en benzino kaj ankaŭ utiligita kiel la ĉeffonto por petrolkemiaĵoj.
Angelo d'Arrigo
Ekspedicioj al Himalajo kaj Andoj
D'Arrigo planis traflugi super la Monto Vinson en Antarkto kaj liberigi siajn kondorojn al sovaĝejo en Peruo, sed tio jam ne povis okazi.
San Gavino Monreale
San Gavino Monreale - jen itale, sarde Santu 'Èngiu - estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la aŭtonoma regiono Sardio, situas en la suda parto de la insulo kaj ekde aprilo 2021 estas parto de la refondita administra unuo provinco Mez-Kampidano (Medio Campidano, Campidanu de Mesu). Antaŭe ĝi kvin jarojn estis parto de la provinco Sud-Sardio kaj antaŭ 2016 apartenis al la tiam malfondita sama provinco Mez-Kampidano. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Najbaraj komunumoj estas Gonnosfanadiga, Pabillonis, Sanluri, Sardara kaj Villacidro.
Angelo d'Arrigo
Pereo
La dum aera spektaklo en aerarmea bazejo en Comiso (Italio) li flugis kiel pasaĝero per duloka malpezmotora aeroplano 3I Sky Arrow kiun stiris lia amiko, eksa piloto de F-104, emerita generalo Giulio De Marchis. Je 11:30 la aeroplano falis disde alteco de 200 metroj sur olivan arbareton, ambaŭ pilotoj pereis tuj. Restis lia familio: la edzino Laura Mancuso, du filoj kaj filino.
San Gavino Monreale
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Petrolkemio
Proceduro
Rafinado estas la pretigo de kompleksa miksaĵo de hidrokarbidoj en kelkajn aliajn kompleksajn miksaĵojn de hidrokarbidoj. Rafinado estas kie la tasko de naftoindustrio maldaŭrigas kaj tiun de petrolkemia industrio komencas. La krudaĵoj uzitaj en la petrokemia industrio estas konataj kiel krudmaterialoj. Tiuj akiriĝas de la rafinejo: naftoj, komponantoj de tergaso kiaj ekzemple butano, kaj kelkaj el la kromproduktoj de naftorafinadaj procesoj, kiaj ekzemple etano kaj propano. Tiuj krudmaterialoj tiam spertas pretigon tra operacio nomita krakado. Krakado estas difinita kiel la procezo de malkonstruado de pezaj naftomolekuloj en fajrigilon, pli valoraj frakcioj. Ekzistas du specoj: vaporkrakado kaj kataliza rompado. En vaporkrakado, altaj temperaturoj estas uzitaj. Kataliza rompado estas kiam katalizilo estas uzita. La planto kie tiuj operacioj estas faritaj estas nomita "krakilo". Post kiam tiuj operacioj kompletiĝas, novaj produktoj akiriĝas; tio funkcias kiel konstrubriketoj el la petrolkemia industrio: olefinaĵoj, t.e., plejparte etileno, propileno, kaj la tielnomitaj C4-derivaĵoj, inkluzive de butadueno - kaj aromaĵoj, tielnomitaj pro ilia karakterizaj parfumoj, t.e., plejparte benzeno, tolueno kaj la ksilenoj.
Aleksander Ładoś
Vivo
Filo de Jan, pli sperta konsilisto de Poŝto-Direktoraro en Lvovo kaj Albina el domo Kalous. Li finis kun distingo la 4-an Klasikan Gimnazion en Lvovo, poste studis historion en Filozofia Fakultato de Universitato de Lvovo je la nomo al Johano la 2-a Kazimiro. En 1913 komencis politikan agadon en Pola Popola Partio "Piast", persone ekkonante Wincenty Witos kaj Jan Dąbski. Post eksplodo de la unua mondmilito partoprenis en organizaĵo Orienta Legio, poste forveturante al Laŭzano, kie daŭrigis rompitajn studojn.
Árpád Szántó
Árpád SZÁNTÓ [sa:nto:] estis rumania hungara fizikisto. Li naskiĝis en Gyergyóújfalu la 20-an de februaro 1913 kaj mortis en Kluĵo la 1-an de marto 1978.
Biografio
Árpád Szántó diplomitiĝis en Universitato de Kluĵo pri fikziko-kemio en 1935. Li instruis en Târgu Mureș, Alba Iulia, Temeŝvaro, kaj en Kluĵo. Li estis kunlaboranto de Fizika vortaro rumana-hungara (Kv. 1954).
Aleksander Ładoś
Vivo
Post reakiro de sendependeco, printempe 1919 revenis al la lando kaj junie 1919 eniris al diplomatia servo de la Dua Pola Respubliko. Ĝis printempo 1920 delegito pri plebiscito en Teŝinio, Spiŝo kaj Oravo. De aprilo 1920 laboranto de la centrejo de MSZ (Ministerio pri Eksteraj Aferoj) en Varsovio, de la 17-a de aŭgusto 1920 gvidanto de Gazetara Fakultato de MSZ. En la jaroj 1920-21 estis sekretario de la pola delegitaro por pacaj interparoloj (Traktato de Rigo, 1921) kun Rusia Soveta Federacia Socialisma Respubliko en Minsko kaj Rigo, partoprenis en interparoloj de Jan Dąbski kun Adolf Joffe. Decembre 1921 nomumita gvidanto de Mezeŭropa Fakultato en Politika Departemento de MSZ, de la 31-a de januaro 1922 superulo de tiu ĉi fakultato. La 9-an de oktobro 1923 estis nomumita delegito en Rigo, sed post la maja puĉo malnomumita. La 1-an de marto 1927 nomumita ĝenerala konsulo de Pollando en Munkeno. Post transpreno la 30-an de junio 1931 de la funkcio de vicĉefministro pri eksteraj aferoj fare de Józef Beck estis maldungita de MSZ.
L'Isle-sur-Serein
Geografio
L'Isle-sur-Serein etendiĝas sur 4.44 km², kaj havis 716 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 161 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Aleksander Ładoś
Vivo
De la 3-a de oktobro ĝis la 7-a de decembro 1939 plenumis funkcion de senpostena ministro (ministro sen portfolio) en registaro de Władysław Sikorski flanke de Popola Partio, poste anstataŭita de Stanisław Kot. Membro de Ministrar-Komitato pri Landaj Aferoj kadre de la Popola Partio ekde la 8-an de novembro 1939. De la 24-a de majo 1940 ĝis julio 1945 plenumis mision de delegito en Berno en rango de la portempa aferŝarĝito (Chargés d’affaires ad (per) interim).
L'Isle-sur-Serein
Administrado
L'Isle-sur-Serein estas la ĉefurbo de la kantono de L'Isle-sur-Serein. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Petrolkemio
Proceduro
Tiam petrolkemiaĵoj suferas diversajn procesojn kiuj poste kontribuas al la fina produktado de produktoj kiaj plastoj, sapoj kaj lesivoj, sanproduktoj kiaj aspirino, sintezaj fibroj por vestaĵoj kaj meblaro, kaŭĉukoj, farboj, izolaĵoj ktp.
Aleksander Ładoś
Vivo
Li postlasis tri volumojn de nepublikigitaj memoraĵoj.
Kodnoma operaco "Pasportaj aferoj"
Depost Wannsee-konferenco komenciĝas la germana holokaŭsto de judoj. Aleksander Ładoś tre frue ekkonsciis tion entreprenante senprecedencan operacon evakui judojn helpe de fremdaj pasportoj. Li estis ĉefreprezentanto de la pola registaro en ekzilo kune kun judo Juliusz Kuhl, laboranto de la diplomatiejo, konsulo Konstanty Rokicki kaj konsilisto Stefan Ryniewicz. Flanke de judoj pri tio okupiĝis rabeno Israel Chaim Eiss el Ustrzyki Dolne, gvidanto de ortodoksa organizaĵo Agadut Israel, kun la helpo de Abraham Silberschein, kreinto de Help-Komitato de Judoj Milit-Tuŝitaj en Ĝenevo kaj familio Sternbuch el Montreux. Falsajn pasportojn certigis svisa civitano Rudolf Hugli, honora konsulo de Paragvajo, pripagata komence de la pola ambasadejo en Berno kaj poste de judaj medioj el Usono kaj Svislando. Liston de personoj por saviĝo preparis judoj mem. Surbaze de novaj dokumentoj judoj de Ĝenerala Gubernio ne estis direktataj al germanaj ekstermejoj, sed al fremdlandaj internigejoj por eventuala interŝanĝo kontraŭ germanoj - ofte pere de Pawiak kaj koncentrejo en Vittel. Krom paragvajaj pasportoj estis ankaŭ honduraj, salvadoraj, boliviaj kaj identigiloj direkte al brita Palestino. El 4 mil disdonitaj dokumentoj sukcesis saviĝi ĉ. 400 judoj, ĉar intertempe landoj de Latinameriko eksciis pri la falsaj dokumentoj kaj rifuzis ilin akcepti. Polaj diplomatoj post longaj streboj konvinkis ilin, sed estis jam malfrue, la pasportanoj perdis la vivon. Ankaŭ svisa polico enketis tiun ĉi eksterleĝan agadon.
Petrolkemio
Minacoj
La tutmonda postulo je petrolkemiaj produktoj ade pliiĝas. La plej grava koncerna temo en hodiaŭa mondo estas la dependeco de la moderna socio el petrolo kaj gaso kaj diversaj aliaj petrolaj produktoj. Krom tio, ekzistas problemoj rilataj al la kreskanta malabundeco de taŭgaj hidrokarbiddemetaĵoj kaj monda varmiĝo. Tiele, solvoj devas esti trovitaj en la venontaj malmultaj jaroj, kiel ekzemple farado de pli efika uzado de la energio havebla kaj uzado de plia kvanto de renoviĝeblaj energi-fontoj aldone al hidrokarbidoj.
István Dégi
István DÉGI [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dégi István estis hungara aktoro, voĉoaktoro, forĝisto. Lia filo estis János Dégi.
Mehmet Talat
Mehmed Talat (Kırcaali, Edirne, Turkio, 1 septembro 1874 - Berlino, 15 marto 1921) estis membro de la movado de la Junaj Turkoj, statistikisto, granda veziro (1917) kaj unu el la ĉefaj gvidantoj de la Otomana Imperio inter 1913 kaj 1918.
Aleksander Ładoś
Distingoj
Li posedis interalie Ordenon de la Renaskiĝo de Pollando de la 4-a klaso, latvan Ordenon de Tri Steloj de la 3-a klaso, rumanan Ordenon de la Krono de la 2-a klaso kaj jugoslavian Ordenon de Sankta Savao de la 2-a klaso.
José Sixto Verduzco
José Sixto Verduzco estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Pastor Ortíz. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 113.
Mehmet Talat
Mehmed Talat, kiel Ministro por internaj aferoj, ordonis la 24-an de aprilo 1915 la arestadon de armenaj gvidantoj en Konstantinopolo, kaj pledis por la Leĝo pri Deportado, en majo 1915, kiu ekigis la genocidon kontraŭ la armena popolo de la Otomana Imperio.
José Sixto Verduzco
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23787 loĝantojn. El tiuj estas 10854 viroj kaj 12933 virinoj. La komunumo havas surfacon de 226.97 kvadratkilometroj.
Aleksander Ładoś
Distingoj
La 12an de februaro 2018 la Marŝalo (Prezidanto) de Pola Senato Stanisław Karczewski inaŭguris memortabulon en ĉefurbo de Svislando Berno kiu memorigas la polojn kiuj organizis tiun senprecedencan operacon evakui judojn helpe de fremdaj pasportoj la operacon "Pasportaj aferoj".
José Sixto Verduzco
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 23504 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 47 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.20 % de la loĝantoj.
Aleksander Ładoś
Kontroversio de la Instituto Jad Vaŝem
Aprile 2019 la Instituto Jad Vaŝem informis pri atribuo de la titolo Justulo inter la popoloj al konsulo Konstanty Rokicki, kiun konsideris gvidanton de la Grupo de Ładoś kaj pri atribuo de la agnosko-esprImoj al „konsuloj” Aleksander Ładoś kaj Stefan Ryniewicz. La decido enhavanta seriozajn faktografiajn erarojn (Ładoś kaj Ryniewicz estis superuloj al Rokicki, sed ne liaj subuloj kaj neniu el ili estis konsulo) renkontiĝis kun protesto de la familio Rokicki, kies reprezentntino rifuzis akcepti la medalon ĝis klarigo de la afero pri la du ceteraj diplomatoj. La decido ankaŭ kaŭzis reagon de pli ol 30 savitoj el la Grupo de Ładoś, kiuj sendis al Jad Vaŝem protestan leteron. Ankaŭ pola ambasadoro en Svislando Jakub Kumoch, precizigis la decidon de Jad Vaŝem kiel „miskompreno”, substrekante ke Rokicki agis sub gvido de Ładoś kaj Ryniewicz. Ankaŭ protestis unu el malkovrintoj de la Grupo de Ładoś, pola honora konsulo en Zuriko, Markus Blechner.
José Sixto Verduzco
Sociogeografio
Entute 17 104 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 14 340 estis alfabetoj kaj 2 749 analfabetoj. Tio signifas ke 16.07 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
István Dégi
István Dégi naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
José Sixto Verduzco
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Nagykorpád
Nagykorpád [nadjkorpAd] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Nagyatád. Nagy signifas: granda. Paro de Nagykorpád estas Kiskorpád.
Situo
Nagykorpád situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Nagyatád troviĝas 10, Kadarkút 16, Kaposvár 38 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 en formo "Corpad". Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, kulturdomo, kuracejo, apoteko, poŝto, vendejo.
José Sixto Verduzco
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16113a.htm
Ignaz Vinzenz Zingerle
Ignaz Vincenz ZINGERLE (naskiĝinta en la 6-a de junio 1825 en Meran, mortinta en la 17-a de septembro 1892 en Insbruko) estis aŭstra poeto, regionhistoriisto kaj akademiulo.
Vivo kaj verkaro
Zingerle estis filo de komercisto kaj nevo de la katolika teologo kaj orientalisto Pius Zingerle. Li komencis siajn studojn en Trento, kaj eniris por tempeto la benediktanan monaĥejon en Marienberg (Venosta Valo). Prirezignante la klerikalan profesion, li revenis al Innsbruck, kie, en 1848, li iĝis instruisto en la Akademia Gimnazio. En 1858 li iĝis bibliotekestro (Universitäts- und Landesbibliothek) kaj en 1859 profesoro pri germana lingvo kaj literaturo ĉe la universitato, kvankam la fakultato preferis Adolf Pichler. Li estis koresponda membro de Österreichische Akademie der Wissenschaften.
Li publikigis poemojn kaj literaturhistoriajn kaj historiajn skribaĵojn. Kun la frato Josef Zingerle li kolektis tirolajn fabelojn kaj legendojn. Lian literaturan postlasitaĵaron prizorgas la insbruka altlernejo. Li havis du filojn, Oswald kaj Wolfram.
István Dégi
Biografio
István Dégi estis forĝisto en Budapeŝto inter 1952-1955. Li akiris aktoran diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1959, poste li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). En 1968 li edziĝis al Ila Schütz, kiu naskis filon. Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: Ekde 1984 li ne apartenis al trupo, sed li havis plurajn rolojn en Budapeŝto. Li ricevis premiojn en 1964 kaj 1976. En 1992 li sinmortis.
Ignaz Vinzenz Zingerle
Aurora
Kun Franz Josef Vonbun kaj la teologiprofesoro Franz Bole el Brixen li fondis en Insbruko en la 1843-a jaro la literaturan asocion Aurora. Ties membroj donis al si kavalirajn kaŝnomojn. Ili dufoje posemajne renkontiĝis por laŭtlegi unu al la alia poemojn aŭ artikolojn. Je la datrevenoj naŝkiĝ- aŭ morttagaj de verkistoj okazis festoj. Pluse ili organizis ekskursojn kaj festenojn.
Walther-Akademie
Zingerle aĉetis en 1880 Kastelon Summersberg en Gufidaun datumantan el la 14-a jarcento kaj fondis tie la Akademion Walther. La arthistoriisto Carl Kraus priskribis ĝin kiel "rondojn de Reĝo Arturo kun simbola dekduono da partoprenantoj, dum kiuj i.a. recitatis verkoj en mezepokaj lingvoj." Membroj estis i.a. Karl von Blaas, profesoro pri historia pentrado ĉe la Viena Akademio, Robert Ruß, viena pejzaĝo- kaj arkitekturpentristo, Georg Mader, insbruka historipentristo kiel ankaŭ la junaj pentristoj Franz Defregger kaj Alois Gabl.
Ĝis hodiaŭ Kastelon Summersberg enloĝas praidoj de Zingerle. Sekve ne eblas viziti ĝin.