cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George de Hevesy
George Charles de Hevesy, hungare Hevesy György [heveŝi djordj] en Budapeŝto 1-an de aŭgusto 1885, mortis 5-an de julio 1966 en Germanio estis hungara fizikisto-kemiisto kiu ricevis la Nobel-premion de kemio en 1943. Lia origina nomo estis Bischitz György.
Biografio
George de Hevesy devenis el juda familio. Li frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo, en Berlino kaj en Freiburg. Li komencis sian karieron en 1908, li esploris en Karlsruhe, poste en Manchester. Li estis soldato dum la 1-a mondmilito, poste li instruis en Budapeŝto en la ĉeflernejo pri bestkuracistoj. En 1920 li vojaĝis al Kopenhago, kie li konatiĝis kun Niels Bohr. En 1923 li malkovris hafnion. Poste li akceptis postenon katedrestro en Freiburg. Li okupiĝis precipe pri radioaktivaj izotopoj. En 1935 li revenis al Danio. Post okupado de la lando fare de faŝisma Germanio li rifuĝis al Stokholmo. Ankaŭ tie estis katedrestro.
Turnoplilongigita kvadrata piramido
En geometrio, la turnoplilongigita kvadrata piramido estas unu el la solidoj de Johnson (J10). Kiel ĝia nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per preno de kvadrata piramido kaj turnoplilongigo de ĝi, kio estas en ĉi tiu okazo alidono de kvadrata kontraŭprismo al ĝia bazo.
Kastelo Esterházy (Oroszlány)
La Kastelo de Esterházy en Oroszlány estas historia monumento en Hungario, en Oroszlány, en ties ekstera parto nomata Majk. Apartenaĵoj de la kastelo estas la monaĥejaj domoj, ĉiuj historiaj monumentoj.
Historio
En tiu loko estis fondita premonstrata monaĥejo kun preĝejo en 1235, kiun la hungaraj reĝoj ofte vizitis. Dum dominado de turkoj la monaĥejo senhomiĝis. En 1727 familio Esterházy aĉetis la bienon. En 1733 kamaldulaj monaĥoj komencis konstrui la nun videblajn monaĥan kolonion kaj kirkon. En 1782 la reĝo malpermesis la monaĥejojn, poste oni produktis drapojn en la forlasitaj domoj. En 1860 konstruis la kastelon el la restinta monaĥeja ĉefkonstruaĵo. Dum la 2-a mondmilito parto de la kastelo detruiĝis, poste oni profitis la kastelon armea hospitalo. En 1946 hungaraj verkistinoj luis la kastelon. Tamen la plej interesa estas tio, ke ĝis 1973 vivis en monaĥeja dometo idoj de Esterházy. En 1962 komenciĝis restaŭrado de la dometoj, poste muzeo ekfunkciis. La kastelo ankoraŭ atendas la renoviĝon.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola, sed tuj apude estas serio de monaĥejaj dometoj. La fasada parto tamen estas duetaĝa, la aloj estas teretaĝaj.
Higuera de la Serena
Higuera de la Serena [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas higuereños. La censita populacio en 2008 estis de 1.049 loĝantoj.
Situo
Higuera de la Serena estas situa en la sudorienta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 473 m; je 141 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 363 km de Madrido, la ŝtata ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 71,1 km².
Ĝi apartenas al la jurteritorio de Castuera kaj komarko de La Serena. Ĝi limas kun la teritorioj de Valle de la Serena, Oliva de Mérida, Retamal de Llerena, Campillo de Llerena kaj Zalamea de la Serena.
Geografio
La teritorio montras mildan deklivon al SOr kaj al NOk, ekde la 700 m ĝis la 400 m. Ĝi estas parto de la ampleksa duonebenaĵo ekstremadura, kiu disponas el reliefo karaktera de erozia ebenaĵo. La rojoj estas sekaj somere kaj konsistas el la plej grava rivero Guadámez, kiu estas alfluanto de la Gvadiano kaj kelkaj el ties alfluantoj kiuj fluas SOr-NOk, kiel la apudaj montaroj. En la norda bordo, lime kun Zalamea, la samnoma akvorezervejo apudas.
Distas 141 km el Badajoz, 363 km el Madrido, 156 km el Kordovo kaj 193 km el Sevilo.
Populacio
La populacio koncentriĝas ĉefe en la 859 domoj de la kerno, kies loĝantoj ascendis en 1986 nur al 46,1% de la ekzistintaj en 1960. La elmigrado, ĉefa kialo de la demografia malpliiĝo, provokis falon de la indico de natura kresko. La laboranta populacio en 1981 atingis 30,6 %, el kio 74,8 % korespondis al agrikulturo.
Ekonomio
Ĉefe agrikulturo kaj brutobredado (3,515 ŝafoj kaj 738 porkoj), kiel en la resto de la regiono, sed ankaŭ malmulta industrio (12 permesiloj por nutradoproduktoj kaj 8 de komerco) kaj servoj. Estis minejo de plumbo kaj zinko. Lastatempe konstruado ege gravis. Kaj rura turismo akompane de ĉasado.
Higuera de Vargas
Higuera de Vargas [iGEra] (Figarbo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro. Estas aliaj tri samnomaj vilaĝoj en la provinco.
La loĝantoj nomiĝas higuereños. La censita populacio en 2008 estis de 2.152 loĝantoj.
Situo
Higuera de Vargas estas situa en la sudokcidenta parto de Ekstremaduro, je altitudo de 342 m; je 57 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 67,6 km².
Mezepoko
Badajoz kaj aliaj ekstremaduraj vilaĝoj estis konkeritaj de la kristanoj post 1230. En tiu periodo ŝajne ĉirkaŭ 1240 fondis Higuera de Vargas la nobelulo Garci Pérez de Vargas, kio estas ne tre certa, ĉar ankaŭ la Senjoro de Burguillos del Cerro aperos kiel loĝanto de la zono kaj eĉ alia plia kandidato kiel iu Iván de Vargas.
Certe Higuera jam ekzistis en 1384 laŭ dokumento de pastro de la Katedralo de Badajoz, D. Juan Solano de Figueroa, kie en la “Historia de los Obispos y pueblos de Badajoz”, diras jene:
''"Vilaĝo de Higuera de Vargas: Estis loko de 300 najbaroj (familioj) kaj havis bonkvalitajn terkultivejojn, paŝtejojn, ĉasejojn, fiŝkaptado, oleo, mielo, fruktoj kaj ĉiatipaj vegetaĵoj." Krome parolsas pir multaj preĝejoj kaj ermitejoj, kelkaj ruinaj.
Monumentoj
La jenaj:
Bodrog
Bodrog estas rivero de suda parto de orienta Slovakio kaj nordorienta Hungario, kiu apartenas al riverbaseno de Danubo. Riverolongo estas 67 km, el tio en Hungario 51 km. Akvokolekta areo estas 11 552 km² (En Slovakio 7.272  km²).
Fluo
La rivero estas dekstra alfluo de Tiso kaj evoluas per kunfluo de du riveroj Ondava kaj Latorica, kiuj elfontas en Karpatoj (unua en Slovakio kaj dua en Ukraino) je la teritorio de Slovakio ĉe vilaĝo Zemplín sur la Orientslovaka ebenaĵo. Ekde tie, ĝi havas la nomon - Bodrog. Ĉe vilaĝoj Streda nad Bodrogom kaj Viničky krucas riveron du fervojaj kaj unu strata pontoj. Post 15 km lasas la rivero teritorion de Slovakio proksime de vilaĝoj Klin nad Bodrogom kaj Borša. Ĉe "trairo" de limo kuŝas la plej malalta metita punkto de Slovakio 94,3 m s. m. Post kelkaj kilometroj la rivero alportas sian la plej grandan alfluon - liman rivereton Roňava kaj poste trafluas la plej grandan loĝejon – urbon Sárospatak. En Hungario rivero fluas preter orientaj montpiedoj de Tokaj montaro, kie alportas kelkaj ne grandaj alfluoj, kie turniĝas sudorienten kaj surmontpiedo de monto Tokaj, ĉe urbeto kun sama nomo enbuŝas en rivero Tiso. Bodrog estas ebenaĵa rivero. Sur la 30 km sekcio de rivero antaŭ enbuŝo laŭ rivero dismetiĝas marĉoj (malsekaĵoj), estintaj branĉoj de rivero, kiu kreas nestlokoj por nestado de birdoj. Ĉi parto de rivero estas interesa por akva turismo. Gravaj urboj ĉe Bodrog: Sárospatak, Tokaj (ĉe la enfluo).
Historio
Antaŭ regulacio de rivero (en la fino de 19-a jarcento) kreas la rivero kun aliaj kvin orientslovakaj riveroj, kiu elfluas veturilforme en Orientslovaka ebenaĵo – Topľa, Ondava, Laborec, Uĵ, Latorica grandegan marĉon dismetigita ĝis rivero Tiso (teritorio Bodrogköz). Oftaj inundoj estis rapida kialo por reguligo de rivero.
Utilado de rivero
La rivero Bodrog estas nur unua orientslovaka rivero (rivervojo), kiu estas navigebla per pli grandaj ŝipoj (laŭ situacio de akva nivelo, ĝi atingas minimuman profundecon 230 cm.). Minima trafluo en Slovakio estis 12,7m³ kaj maksima trafluo estis 1007m³. Mesurita meza kvanto de akvo sur la slovak-hungara limo estas 115 m³/s kaj profundeco en ĉi sama loko estas 4,3 m. La rivero estas utiligita por rivera trafiko,flosado de ligno kaj estas riĉa de fiŝoj. Ĝis Sárospatak ekskursoŝipoj trafikas.
Akvokolektaj indikiloj: Streda nad Bodrogom, Felsőberecki, Sárospatak.
Naturprotekto
En Slovakio troviĝas ĉe rivero naturrezervejo Tajba.
Phalaborwa
(malofte Ba-Phalaborwa, Palabora) estas grandurbo en Sudafriko, en Provinco Limpopo.
Geografio
situas sur montetaro en la norda, nordorienta parto de la lando. Pretorio troviĝas 351, Johanesburgo 395, Durbano 656, Bloemfontein 756, Port Elizabeth 1237, Kaburbo 1658 km.
Historio
Jam en la 5-a jarcento lokaj triboj minis kaj fandis diversajn ercojn en tiu loko. La eŭropanoj komencis minadi kuprojn en 1904.
Ekonomio
En gravas minado de kuproj kaj iomete ankaŭ aliaj ercoj. Estas menciinda ankaŭ la turismo. En la urbego oni poduktas la faman likvoron Amarula.
Trafiko
-on ne tuŝas la plej gravaj ĉefvojoj.
Klimato
havas subtropikan klimaton. La averaĝa temperaturo varias inter 19-27 °C (la plej varma urbo en la lando). La varmo en januaro kulminas kaj malkulminas en julio. Jare pluvas po 529 mm. La pluvo januare kulminas kaj junie malkulminas.
Vidindaĵoj
estas elirpunkto al Nacia Parko Kruger. La minejo estas 2000 metrojn larĝa, la plej granda en la mondo.
Românești (Boiu Mare)
Românești [romineŝtj] (hungare: Szalmapatak) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 174 loĝantojn (rumanoj), en 1992 118. Ĝia unua mencio estas el 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Boiu Mare.
29696 Distasio
Nomo
Ĝia nomo honoras Penny Distasio, amatoran astronominon kaj aŭtorinon. Ŝi funkciigas la astronomian klubon OPTAS de dek kvin jaroj kaj verkas enhavon por multenombraj TTT-ejoj pri astronomio.
László Borbély (politikisto)
BORBÉLY László [borbe:j] estas rumanuja hungara ekonomikisto, politikisto de RMDSZ naskita la 26-a de marto 1954 en Târgu Mureş.
Kariero
Ekde 1990 Borbély estas deputito en parlamento de Rumanujo, li estis inter 2004 kaj 2008 ministro pri publiklaboraferoj kaj teritoriaranĝo, en 2008 kandidato de RMDSZ por ofico de urbestro de Târgu Mureş.
Koturno
Koturno estas grupa nomo por mezgrandaj birdoj en la familio de Fazanedoj. Oni uzas la esprimon fakte por specioj de 4 genroj en tiu familio, sed ankaŭ por almenaŭ kvar genroj de la familio de Odontoforedoj. Turnicedoj estas pli malproksimaj, sed estas similaj kaj foje ricevas tiun nomon.
Genroj kaj specioj
Ĉe la familio de Odontoforedoj aŭ Amerikaj koturnoj:
Kutimaro
Koturnoj estas malgrandaj, diketaj surteremaj birdoj. Ili estas semomanĝantoj sed ankaŭ manĝas insektojn kaj similajn malgrandajn predojn. Ili nestumas surgrunde kaj estas kapablaj de mallongaj, rapidaj ekflugoj. Kelkaj specioj kiaj la Japana kaj la Komuna koturnoj estas migrantaj kaj fluĝas por longaj distancoj. Kelkaj koturnoj estas bredataj grandnombre en farmoj. La Japana koturno estas bredata ĉefe por produktado de ovoj.
Kanto
Tiu kanto estas ege aprecata de la uzbekoj, kiuj kaptas koturnojn kaj tenas ilin en belaj punte ornamitaj kaĝoj por povi aŭdi ilin konstante.
Kiel manĝaĵo
Koturno estas tre ŝatata manĝaĵo. En Brazilo oni konsideras ĝiajn ovojn malforta afrodiziigaĵo.
Fuenlabrada Central (metroo de Madrido)
Fuenlabrada Central (Centra Fuenlabrada) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en urbo Fuenlabrada.
Ĝi ofertas interkonekton kun linio de Proksimaĵoj Madrido tra la stacio Fuenlabrada.
La metrostacio estis malfermita la.
Antonín Mrkos
Antonín Mrkos (27-a de januaro 1918 en Střemchoví - 29-an de majo 1996 en Prago) estis ĉeĥa astronomo. Li naskiĝis en Střemchoví, vilaĝo de la municipo Dolní Loučky en la distrikto Brno-provinco.
Li eniris en la Universitato de Brno en 1938 sed la dua mondmilito interrompis lian lernadon. En 1945 li aniĝis al la teamo de la Observatorio Skalnaté Pleso. Li tie malkovris plurajn neordinarajn kometojn, plej fama estis la kometo C/1957 P1. Inter 1950 kaj 1961 li laboris en la observatorio de Lomnický štít.
Li partoprenis al du sovetaj polusaj ekspedicioj en Antarkto en 1957 - 1959 kaj 1961 - 1963, por, interalie, studi la sudajn brilojn ; li estis la unua ĉeĥo, kiua tingis la sudan poluson de neatingebleco. Li estis invitita partopreni al tria ekspedicio, sed ne povis partopreni ĉar li estis suferinta akcidenton aŭ verŝajne provo de murdo : iu metis koncentritan lesivon en lia botelon da mineralakvo. Depost tiam li povis manĝi nur likvajn manĝaĵojn dum la cetero de sia vivo.
Inter 1966 kaj 1991 li estis direktoro de la Observatorio Kleť, de 1968 li faris fotajn observojn elde tiu observatorio kaj, en 1977, turni sian intereson al la malgrandaj planedoj. Li estis dum pluraj jaroj plej regula kontribuanto al la Minor Planet Center.
Li malkovris, kunmalkovris aŭ remalkovris 13 kometojn kaj 269 asteroidojn. La asteroido 1832 Mrkos estis tiel nomita en lia honoro.
Eksteraj ligiloj
Biografio
Eklogo
Eklogo estas subĝenro de la lirika poezio dialogata foje simile al malgranda teatraĵo en ununura akto. Pri ama temo, ludas unu aŭ variaj paŝtistoj kiuj priskribas sentojn aŭ pejzaĝojn kaj rakontas aferojn en kampara paŝtista medio kie naturo estas paradiza kaj kie rolas gravan protagonecon muziko. Kiel lirika subĝenro disvolviĝas foje pere de monologo fare de paŝtisto, plej ofte, per dialogo inter paŝtistoj.
Las unuaj eklogoj estis Idilioj (en greka, "poemetoj" aŭ "malgrandaj kantoj") de Teokrito; poste verkis ilin Mosko, Biono de Smirno kaj aliaj aŭtoroj laŭ ties influo. La latina verkisto Vergilio (1-a jarcento a. K.) per siaj Eklogoj (en greka, "selektoj") aŭ Bukolikoj aldonis membiografiajn elementojn, kaj faris ĉiun paŝtiston fikcia rolulo kiu kaŝis realan personon: Kaj Cilnio Meceno, Aŭgusto ktp. Kelkaj el ili eĉ estis ludataj en Romo. Ankaŭ aliaj latinaj verkistoj verkis same eklogojn, kiaj Nemesiano, Kalpurnio Sikulo aŭ Aŭsonio.
Tiu renovigo pasis al la posta bukoliko, tiele ke foje la roluloj de la eklogoj reprezentis realajn rolulojn. Tra Giovanni Boccaccio kaj tra la tuta Renesanco kaj la Arkadio de Jacopo Sannazaro la ĝenro rekuperiĝis mikse al komponoj en verso en rakonta marko proza, kaj disvastiĝis tra tuta Eŭropo, ĉu verse, ĉu kiel eklogoj intermetitaj ene de paŝtista romano. En hispana literaturo verkis eklogojn ekzemple Juan del Encina, Lucas Fernández, Garcilaso de la Vega, Juan Boscán, Lope de Vega, Pedro Soto de Rojas, Bernardo de Balbuena kaj Juan Meléndez Valdés.
Robert Chadwick
Robert Francis Chadwick (2-an de septembro 1933 - 7-an de decembro 1997) estis usona aktoro kaj sonteknikisto.
Li komencis sian karieron ĉe televidaĵo General Electric Theater en 1958, en la sekva jaro li partoprenis televidserion The Rifleman. En 1960-aj jaroj li daŭris sian karieron en televidserioj kiel Perry Mason, Lassie, Voyage to the Bottom of the Sea kaj Star Trek. En 1970 li rolis en filmo The Grandmother kiel la patro.
Chatham-Kent
Chatham-Kent [ĉetem] estas unu-nivela municipo en Kanado en sudokcidenta Ontario. La nuna municipo estis kreita en 1998 per la fuzio de Kent kaj ĝiaj municipoj. Nuntempe ĝi konsistas el diversaj komunumoj.
Historio
Historio de la antaŭa urbo de Chatham komenciĝis en la 1790-aj jaroj kiel rivera trapasejo. Ĝi estis nomita laŭ la grafo de Chatham: William Pitt. La urbeto imitis karakterizaĵon de Chatham (en Anglio). En 1813 batalo okazis en tiu loko. Baldaŭe alvenis multe da sklavoj el sudo, kiu estas konata ankaŭ subtera rifuĝo.
En 1998 la kantono Kent kaj la urbo de Chatham unuiĝis.
Klimato
Chatham-Kent havas humidan kontinentan klimaton. Oni mezuris rekorde varmon 38 °C (en junio), oni mezuris rekorde malvarmon -27 °C (en januaro). La tutjara precipitaĵo estas 882 mm.
Trafiko
Chatham-Kent havas interurbajn busservojn, fervojajn ligojn. Ekzistas municipa flughaveno.
Tenerife (apartigilo)
La termino Tenerife aŭ en Esperanto Tenerifo povas aludi al jeno:
Alta protektanto
Alta protektanto estas honora ofico por doni juran protekton. Temas pri alta protektanto de la Universalaj Kongresoj de Esperanto. La nocio deriviĝas de la latina participo protectum = protektata.
Honoraj oficoj estas la Alta protektanteco kaj loko en la honora komitato; iam ekzistis ankaŭ kongresa prezidanto aŭ honora kongresa prezidanto. Alta protektanto laŭeble estu la plej altranga persono en la koncerna ŝtato, kiel la ŝtatprezidanto.
La ofico de Alta Protektanto estis novaĵo en la UK 1908 kaj ekis de tiam. Gazetara artikolo la 17-an de aŭgusto informis, ke la Alta Protektanto de la UK estas la saksa reĝo Frederiko Aŭgusto la 3-a, kiu "dankis pro la honoro kaj bonvenigis la partoprenantojn".
Listo
UK 1913 Emil Frey estis alta protektanto.
UK 1921 La alta protektanto estas registrita ĉeĥoslovaka registaro
UK 1922 La unua prezidanto de Finnlando Kaarlo Juho Ståhlberg
UK 1927 alta protektanto iĝis provincestro Marian Rembowski al la postkongreso Bjalistoko.
La alta protektanto de la UK 1931 fariĝis marŝalo Józef Piłsudski. danke al strebo de Odo Bujwid.
UK 1950 La Alta Protektanto estis la parlamenta prezidanto Édouard Herriot
UK 1952 Kiel Alta Protektanto oficis la kronprinco Olavo la 5-a.
UK 1953 La solenan malfermon ĉeestis Alta Protektanto D-ro Vladimir Bakarič, Prezidanto de la Kroata Respubliko.
UK 1968 La Alta Protektanto estis la diktatoro Francisco Franco. En 2007 esperantistoj lanĉis retan peticion por nuligi tiun titolon (kiun ili nomis "honora prezidanteco", laŭ la Hispanlingva esprimo "presidente de honor" uzita en la tiama organo de Hispana Esperanto-Federacio). En la diskutlistoj oni povas vidi debaton inter la subtenantoj, kiuj substrekas la neceson distanciĝi de faŝismo, kaj la kontraŭuloj, kiuj taksas, ke la historion oni ne ŝanĝu, eĉ se ĝi estas kelkfoje hontinda
UK 1969 La Alta Protektanto de la kongreso estis Urho Kekkonen, Prezidanto de Finnlando.
UK 1970 La Alta Protektanto estis la esperantisto Franz Jonas, ŝtata prezidanto de Aŭstrio, kiu ankaŭ paroladis en la Solena Inaŭguro de la kongreso.
UK 1971 La Alta Protektanto estis Peter Studd, lord-urbestro de Londono
UK 1972 La Alta Protektanto estis Tom McCall, ŝtatestro de Oregono.
UK 1976 La Alta Protektanto estis A. K. Tripanis, ministro pri kulturo kaj sciencoj.
UK 1977 La Alta Protektanto estis Kristján Eldjárn, ŝtata prezidanto de Islando.
UK 1978 La Alta Protektanto estis Petr Tanĉev, unua vicprezidanto de la Ŝtata Konsilantaro de Bulgario
UK 1982 La Alta Protektanto estis Lia Reĝa Moŝto Baldueno, reĝo de Belgio.
UK 1983 La Alta Protektanto de la 68-a UK estis S-ro Sándor Gáspär, vicprezidanto de Hungara Popolrespubliko
UK 1988 La Alta Protektanto estis la tiama ĉefministro Willem Drees.
Agostino Depretis
Agostino Depretis (n. en Bressana Bottarone la 31-an de januaro 1813 - m. en Stradella, la 29-an de julio 1887) estis itala ŝtatisto kaj politikisto. Li estis la ĉefministro de Italio plurfoje inter 1876 kaj 1887 kaj gvidanto de la parlamenta grupo de la Historia Maldekstro dum pli ol jardeko. Li estas la kvara plej longa servista ĉefministro en itala historio, post Benito Mussolini, Giovanni Giolitti kaj Silvio Berlusconi. Depretis estas vaste konsiderata unu el la plej potencaj kaj gravaj politikistoj en itala historio.
Alta protektanto
Listo
UK 1989 La Alta Protektanto estis Harold Wilson, tiama ĉefministro de Britujo.
Agostino Depretis
Li estis majstro en la politika arto de Transformismo, la metodo fari flekseblan centrisman koalicion de registaro, kiu izolu la ekstremojn de la maldekstro kaj de la dekstro en itala politiko post la unuiĝo.
Alta protektanto
Listo
UK 1990 La Alta Protektanto estis Prezidanto Fidel Castro kiu ĉeestis la Solenan Inaŭguron kaj poste dum akcepto de la esperantistoj diris: "Mi konsideras min soldato de Esperanto".
UK 1992 Alta protektanto estis d-ro Heinz Fischer, tiama prezidanto de la aŭstria parlamento
UK 1995 prezidanto de Finnlando Martti Ahtisaari estis la alta protektanto.
UK 1999 tiama prezidento de Germanio, Roman Herzog, estis alta protektanto.
UK 2000 Ŝimon Peres, tiam la Ministro pri Regiona Kunlaboro, estis alta protektanto.
UK 2009 Bronisław Komorowski Kiel Marŝalo de Sejmo li estis la Alta Protektanto. Alta Protektanto de la postkongreso estis Prezidanto de Pola Senato Bogdan Borusewicz.
UK 2012 Nguyễn Thị Doan, vicprezidento de Vjetnamio estis la alta protektanto. (Libera folio: Bonveniga mesaĝo de la vicprezidanto de Vjetnamio)
UK 2013 La Alta Protektanto de la kongreso estis la ŝtatestro, Ólafur Ragnar Grímsson. Ólafur Ragnar Grímsson persone partoprenis la solenan inaŭguron de la kongreso kaj alparolis la ĉestantojn.
Roandola
Roandola (hungare: Rudály, germane: Rauthal) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Sighişoara. Administre ĝi apartenas al Laslea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 604 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj); en 1992 202 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1322.
Alta protektanto
Listo
UK 2015 Frédéric Cuvillier estis alta protektanto de la 100a UK kaj ĉefo de la honora komitato
UK 2016 la Alta Protektanto estis la prezidento de Slovakio Andrej Kiska.
Aliaj aranĝoj
Michael D. Higgins deklaris sian akcepton esti la "alta protektanto" de la 9-a Eŭropa Esperanto-Kongreso de EEU
IJK 2005 prezidanto de Pollando Aleksander Kwaśniewski estis la Alta Protektanto de 61-a IJK
Kardinalo Miloslav Vlk kiel alta protektanto de Esperanto-aranĝoj: Dum la 48-a Kongreso de IKUE en la jaro 1995 en Olomouc (Ĉeĥujo), kardinalo Miloslav Vlk estis ne nur alta protektanto de la kongreso, sed li iĝis ankaŭ protektanto de la Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista. Li iĝis ankaŭ alta protektanto de la 55-a Kongreso de IKUE en Ĉeĥujo, okazinta en 2002 en Kroměříž. La kardinalo transprenis ankaŭ altan protekton por la 65-a Internacia Junulara Kongreso, okazonta en 2009 en Liberec', kaj dimanĉe la 19-an de Julio, je la 10-a horo, eĉ servis enkadre de ĝi Esperantan sanktan meson en la Libereca kirko de Sankta Antonio la Granda.
Carratraca
Carratraca [karraTRAka] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la centra parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas inter la komarkoj la Valo Guadalhorce, Montĉeno de Arundo (Alcaparaín, Baños kaj Aguas) kaj la komarko de Antequera (Ardales). La pejzaĝo estas de krutaj deklivoj en Alcaparín kaj iom pli milda en Baños kaj Aguas, kovritaj de pinaroj kaj makiso, krom kelkaj olivarbaroj kie la tereno ebligas tion. En la valo fluas la rojo Cañas, la kamparo estas de fruktoĝardenoj en la bordoj de la rojoj kaj de kultivoj de cerealo kaj olivarboj inter tiuj kaj la komenco de la montaroj. En la urba kerno de Carratraca elstaras la arkitektura ensemblo formata de la domo de Doña Trinidad Grund, konvertita en Urbodomo, kaj la turo proksima al tiu. En la areo oni trovis tombejon de la Neolitiko, restojn de skema pentrarto krucforma kaj ceramiko de gravurita ornamado. Ankaŭ de la epoko de la Romia Imperio.
Je 1a de januaro 2010 la municipo havis 886 loĝantojn, nome 450 viroj kaj 436 virinoj. La totala loĝantaro en 2016 estis de 750 loĝantoj, nome 386 viroj kaj 367 virinoj. En 2018, la cifero estis de 748 loĝantoj, 391 viroj kaj 357 virinoj.
Alta protektanto
Aliaj aranĝoj
La 4-a TAKE la Alta Protektanto estis la tiama Ministro pri Kulturo en Kolombio D-ro Alberto Casas Sanz de Santamaría. La ministro Casas ĉeestis la solenan inaŭguron kaj dumkongrese oni legis leteron de la tiama prezidanto de Kolombio, Andrés Pastrana, en kiu li salutas la kongreson.
Kurt Alder
Kurt Alder naskiĝis en Chorzów/Königshütte en la 10-a de julio 1902 kaj mortis en Kolonjo en la 20-a de junio 1958. Li estis germana kemiisto kiu dividis la Nobel-premion de kemio en 1950 kun Otto Paul Hermann Diels.
Gérard Onesta
Gérard Onesta (naskiĝis la en Albi) estas franca politikisto. Li membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Les Verts. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Gérard Onesta estas membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenas al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA). La 20-an de julio 2004 li elektiĝis unu el la 14 vicprezidantoj de la Eŭropa Parlamento.
Atmosfero (unuo)
La unuo pri premo nomita atmosfero egalas al la premo kiun faras la atmosfero de la Tero sur la marnivelo. Ĝi estas uzata por mezuri altajn premojn kiel, por ekzemplo, tiu de kunpremitaj gasoj. Tiu unuo ne apertenas al la Internacia sistemo de unuoj kaj ne havas agnoskitan simbolon, sed ĝi kutime estas mallongigita atm.
Kurt Alder
Li studis kemion en la Universitato de Berlino kaj poste en la Universitato de Kijlo.
Atmosfero (unuo)
En la 10a Konferenco Ĝenerala pri Pezoj kaj Mezuroj, en 1954, ĝi estis difinita kiel egala al 1 013 250 dinoj por cm² (tio estas 101 325 Pa). Ĝi korespondas al la premo de unu kolono da hidrargo de 760 mm de alto je 0 °C, sub la alcelo de la normala gravito (9,80665 m/s²).
Ankaŭ la teknika atmosfero (simbolo at) estas same iomete malnoveca mezurunuo de premo difinita kiel la premo farita de kolono da akvo de 10 metroj de alto: 1 at = 98 066,5 Pa (preciza valoro).
Tenerife (Magdalena)
Tenerife estas municipo de la departemento Magdalena, Kolombio. Ĝi situantas en la Valo de la Rivero Magdalena, kun alto de 20 msm, de varma klimato, kun proksimuma loĝantaro de 15.000 loĝantoj, altigita al kategorio de Municipo pere de Ordenanza # 011 de la 26-a de junio de 1923. La tieritorio estis konkerita kaj la urbeto fondita sur la ruinoj de la indiĝena vilaĝo fare de la kapitano Francisco Henríquez la 20-a de januaro de 1536. La origino de la nomo klare rilatas al la hispanaj urbo kaj insuo Tenerife de Kanarioj, ĉar kelkaj el fondintoj kaj unuaj setlantaj estis el tiu hispana insularo.
Giorgos Seferis
Giorgos Seferis - Γιώργος Σεφέρης, vere: G. Seferiadis (naskiĝinta la 19-an de februaro 1900 en Smirno, mortinta en la 29-a de septembro 1971 en Ateno) estis greka lirikisto.
Vivo
Li studis jurosciencon en Ateno kaj Parizo kaj iĝis diplomato ekde 1926. Tiun karieron li finis kiel ambasadoro en Londono (1957-62). Dum la germana okupo li sekvis la ekzilitan registaron en Egipton kaj Sudafrikon. Dum la 1960-aj/1970-aj jaroj li vehemente opoziciis la reĝimon militaran en sia patrujo.
Literaturhistoria graveco
Kune kun Odysseas Elytis kaj Giannis Ritsos li plej multe influis la poetojn de la t.n. Generacio de la 1930-aj jaroj. Liaj lirikaĵoj estis unue sub la influo de la Poésie pure (precipe de Paul Valéry) kiel ankaŭ de la poezio de T.S. Eliot. Sed baldaŭ Seferis trovis propran stilon: nepatosan kaj hermetikan. Per la poemo-kolektoj Turniĝoj (1930) kaj Mythhistorima (1935) li montris novajn vojojn al la novgreka poeziarto.
En lia poezio, moderna memdifino de grekoj trovis perfektan esprimon per la unuiĝo de la beleco landa, historiaj sortobatoj kaj la rolo de kreintoj kaj transdonintoj de malnova historia heredaĵo por tuta Eŭropo.
Krome Seferis estis grava eseisto. Liaj taglibroj Tagoj (en kvin volumoj; eldonitaj en 1979) estas tipaj por la novgreka prozo.
Premioj
En 1963 li iĝis la laŭreato de Nobel-premio pri literaturo.
Plilongigita kvinlatera piramido
En geometrio, la plilongigita kvinlatera piramido estas unu el la solidoj de Johnson (J9). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per plilongigo de kvinlatera piramido (J2) per aldono de kvinlatera prismo al ĝia bazo.
Satu Mic
Satu Mic estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Gorsleben
Gorsleben estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la nove fondita urba komunumo An der Schmücke. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Magor Imre Csibi
CSIBI Magor Imre [ĉibi] (n. 13-a de oktobro 1980, Miercurea Ciuc), rumanuja hungara politologo, liberala politikisto.
Kariero
Li estas ano de rumana Nacia Liberala Partio ekde 2001. Ekde 2007 ĝis 2009 li estis deputito de Eŭropa Parlamento, ano de deputitgrupo de Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio.
Dacin
Daqing (Ta-ch'ing) estas urbo en ĉinio kun 2,6 milionoj da loĝantoj. Tie troviĝas la plej granda naftokampo de Ĉinio en provinco Hejlungĉiang, norda parto de Sungari–Liao-baseno, inter Ĉiĉihar kaj Harbin, nordokcidente de la lasta. Ĝi donas du-kvinonon de la ĉina jara naftoproduktado.
Oni malkovris la naftokampon fine de la 1950-aj jaroj, la ekspluato komenciĝis en 1958. Oni konstruis tie komence de la 1960-aj jaroj grandan naftorafinejon, kiu prilaboris en 1980 jam ĉiutage 128.000 barelojn el nafto kaj oni konstruis tie eĉ pluajn kemiajn fabrikojn por prilabori la kromproduktojn. Ekde 1973, la areo estas kunligita per naftotubo al haveno de Ch'in-huang-tao, kiun oni plilongigis en 1975 al rafinejoj de Pekino, de kie oni liveras parton de la nafto per fevojo al aliaj partoj de la lando.
Oni planas inter la rusa Angarsk kaj Daqing nafto- kaj gastubon.
Arne Tiselius
Arne Wilhelm Kaurin Tiselius (naskiĝis en Stockholm, Svedio, 1902, mortis en Uppsala, 1971) estis sveda biokemiisto kiu ricevis la Nobel-premion pri kemio en 1948 por esplorado de elektroforezo kaj adsorba analizo, kaj precipe por malkovroj pri seraj proteinoj.
Kaj unu frato de liaj du gefratoj, kaj la patro de Arne Tiselius mortis en lia frua vivo, kaj la familio translokiĝis al la patra grandpatro en Gotenburgo, rektoro Nils Abraham Tiselius. La familio estis iom povra, kaj lia patrino kaj juna Arne laboris por kontribui al la familia ekonomio. Lia instruisto kuraĝigis lia intereso por kemio.
Li ricevis la Nobel-premion pri kemio en 1948 “por lia esplorado de elektroforezo kaj adsorba analizo, precipe por liaj malkovroj koncerne la kompleksa naturo de seraj proteinoj”.
Tiselius estis ano de la sveda Scienco-akademio ekde 1939, kaj ano de Inĝéniera scienco-akademio de 1944.
Tiselius estis prezidento de la sveda Konsilio de Naturscienca Esplorado 1946–1950, kaj 1951–1955 kaj prezidanto de la scienca komitato de la sveda Kancero-societo kaj prezidento de la Internacia Unio de Teoria kaj Aplika Kemio. Li iĝis ano de la Nobel-komitato por kemio en 1946, vicprezidanto de la Nobel-fondaĵo en 1947, kaj 1960–1964 li estis ĝia prezidanto.
Muľa
Muľa, hungare Rárósmúlyad estas malgranda unuigita vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Veľký Krtíš.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ kiu samtempe estas la hungara landlimo, laŭ traira flankovojo. Veľký Krtíš troviĝas 15 km-ojn for.
Historio
Komence formiĝis du setlejoj. La unuaj mencioj pri Rárós (rArOŝ) devenis el 1321 en formo "Raros", pri Múlyad (mUjad) el 1484 en formo "Mwlyad". Inter 1544-1593 la turkoj havis ambaŭ vilaĝojn. En 1773 menciiĝas la unuigita vilaĝo. En la 19-a jarcento ligna ponto konstruiĝis. En 1910 loĝis tie 436 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Szécsény, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. La hungaroj konstruis alian novan ponton, sed ambaŭ pontoj detruiĝis en 1944, kiujn neniam oni rekonstruis. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 273 da homoj, (161 slovakoj, 81 hungaroj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la rivereto estas senĝene trairebla (se estus ponto). En 2009 ambaŭ landoj konsentis konstrui novan ponton.
Marcell Baracs
Marcell Baracs [marcel baraĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baracs Marcell estis hungara advokato, parlamenta deputito. Lia origina familia nomo estis Barach ĝis 1883, lia persona nomvarianto estis Marcel.
Marcell Barach naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Marcell Baracs devenis el juda familio. Li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1888, advokatan diplomon en la sekva jaro. Post eksterlanda studvojaĝo li malfermis advokatan atelieron en Budapeŝto. Li ne hezitis defendi eĉ politikajn akuzitojn, krome li laboris en la juda eklezio. Li estis parlamentano inter 1926-1931. Li edziĝis en 1922.
4421 Kayor
4421 Kayor estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de "Kay" kaj "Roy", gepatroj de la usona astronomo G. V. Williams. Tiu asteroido estis malkovrita la sama tago kiam naskiĝis la patrino de G. V. Williams.
Stueckelberg ago
Tio estas speciala kazo de la Higgs-meĥanismo, kie efektive la amaso de la Higgs-skalara escito estas kondukita al senfineco, do la Higgs-meĥanismo estas malkupla kaj estas ignorebla, rezultanta en nenlineara, afina prezento de la kampo, anstataŭ de lineara prezento — en nuntempa terminologio, U(1) nelineara σ-modelo.
Tamás Isépy
Tamás Isépy [tamAŝ iŝEpi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Isépy Tamás estis hungara advokato, parlamenta deputito, politikisto, subministro.
Tamás Isépy naskiĝis la en Zemplínsky Branč (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Isépy apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li lernis en sia naskiĝloko ĝis la translokiĝo en 1932, poste en Miskolc. En la sama urbo li maturiĝis en gimnazio en 1942, poste li akiris juran diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1946. Lia plej menciinda instruisto estis Ödön Kuncz. Li estis advokato-kandidato 4 jarojn, poste ordinara advokato. En la jaroj 1952 kaj 1953 li estis deportita al Hortobágy, kie li estis trudkamparano. Tamen tie li ekkonis lian baldaŭan edzinon. Li estis advokato ĝis fino de la socialismo (1990), poste li estis parlamenta deputito ĝis sia morto. Inter 1990-1994 li estis ankaŭ subministro kaj kelkajn jarojn parlamenta frakciestro. Li unufoje ricevis premion. Li edziĝis en 1955 kaj vidviĝis en 1990. Lia edzino naskis 3 filinojn en 1956, 1959 kaj 1964.
Anne Hidalgo
Anne HIDALGO (naskiĝinta en San Fernando en Hispanio) estas franca politikistino. Ŝi estas membro de la socialisma partio de 1994.
Eksa nacia sekretariino de la partio pri kulturo kaj amasinformiloj, post komisio pri profesia klerigo. Unua vicurbestro de Bertrand Delanoë de marto 2001, ŝia listo gajnis la municipajn balotojn de marto 2014 kaj ŝi fariĝis en la la unua virino urbestro de Parizo.
Origino kaj privata vivo
Naskita de hispanaj enmigrintoj, kiuj ekloĝis en 1961 en Liono kun siaj du filinoj, Anne Hidalgo kreskis en Vaise, kvartalo de Liono. Ŝiaj gepatroj reiris al Hispanio dum ŝia pli aĝa fratino, Maria, regas entreprenon en Los Angeles, en Kalifornio. Naskita Ana Hidalgo, ŝi akiris la francan naciecon kun siaj gepatroj la, kaj havas duoblan naciecon de 2003.
De junio 2004, ŝi estas edzino de Jean-Marc Germain, eksa estro de asistantaro de Martine Aubry kaj deputito de Hauts-de-Seine de 2012. Ili kune havas unu infanon kaj ŝi estas patrino ankaŭ de du infanoj de antaŭa geedziĝo.
2008-2014 : Unua vicurbestro de Parizo, komisiita pri urboplanado kaj arkitekturo
Post la municipaj balotoj de 2008, Anne Hidalgo restis la unua adjunkto de la urbestro de Parizo, Bertrand Delanoë. Ŝi estis komisiita pri urboplanado kaj arkitekturo kaj prezidis la administran konsilion de Atelier parisien d'urbanisme.
Municipaj balotoj de 2014
La, en la dua vico de la municipaj balotoj, la listoj, kiujn ŝi kondukis, arigis majoritaton en la Konsilio de Parizo. La, ŝi estis elektita per la Konsilio de Parizo estro de la ĉefurbo, fariĝante la unua virino en tiu posteno.
Prezidanta batalo de 2022
Ŝi kandidatiĝis okaze de la Prezidanta baloto de 2022 en Francio.
Distingoj
La 13-an de julio 2010, Anne Hidalgo estis altigita al komandoro de la Ordeno de Izabela la Katolikino, ekvivalento de la Honora Legio en Hispanio. Tiuj insignoj estis donitaj al ŝi laŭ propono de la hispana registaro kaj laŭ decido de la reĝo Johano Karlo, de la hispana ambasadoro en Francio, kiu substrekis tiam ke « tiu insigno konsistigas agnoskon al la hispana enmigrado en Francio per Anne Hidalgo, kiu prezentas por ni ekzemplan modelon de sukcesinta integriĝo ».
La 14-an de julio 2012, ŝi estis nomumita kavaliro de la Honora Legio.
25869 Jacoby
25869 Jacoby estas malgranda, malhela hilda asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la de la teamo la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, proksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras George Jacoby, Adjukta Direktoro pri teknologio ĉe la Observatorio Lowell, responsa pri la supervido de la instalaĵoj de Lowell kaj de la instrumentoj, inĝenierarto kaj informadiko. Antaŭe, li estis direktoro de la Observatorio WIYN kaj estro de programo de la Scienca Oficejo de la Nacia Optika Astronomia Observatorio.
Sâncel
Sâncel estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
21719 Pasricha
21719 Pasricha estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Trisha Satya Pasricha, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Clear Lake High School en Houston (Teksaso, Usono).
Poggiofiorito
Poggiofiorito estas komunumo de Italio.
Anakreono
Anakreono (en greka Ἀνακρέων) estis greka poeto naskiĝinta en la urbo ionia de Teos, situanta ĉe la marbordo de Malgrand-Azio (aktuale Siğacik, en Turkio), pli malpli en la epoko de la morto de Sapfo de Lesbo.Oni supozas, ke lia vivo okazis inter la jaroj 572 kaj 485 a. K. El minaco persa, la loĝantaro de Ionio elmigris al Trakio, kie ili fondis urbon Abderon. Kun ili alvenas la juna poeto Anakreono, kiu ŝajne tie verkas siajn unuajn versojn. De Abdero li pasis al Samoso, al la kortego de la tirano Polikrato, kiu alvokas lin por instruisto de lia samnoma filo. Post la murdo de Polikrato (522 a. K.), Anakreono translokiĝas al Ateno, al kortego de Pisistratidoj, estrita de Hipio, kiu en la jaro 514 a. K. estis same murdita. Hipio estis sendita specialan ŝipon por translokigi lin, laŭ rakonto de Herodoto kaj la pseŭdo-Aristotelo. Post tio, oni scias neniom pli pri Anakreono, kiu eble mortis en Ateno, kie oni trovis statuojn de li kaj aliajn similajn restojn.
Verkoj
La mallongaj anakreonaĵoj kantas la plezurojn de amo (kaj de viroj kaj de virinoj) kaj de vino, kaj malakceptas militon kaj maljunaĝo. Kun Sapfo kaj Alkeo li formas la grupon de la plej intimaj grekaj poetoj kiuj kantis akompane de liro. Krinagoro parolis pri ses liaj libroj, sed estas restoj de nur tri, kontraŭdiro klarigebla pro la diversaj eldooj laŭlonge de la tempo, ĉar la tiuj verkoj korespondas al la aleksandriaj eldonoj.
Hartmannsdorf (apud Gera)
Hartmannsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Greiz de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Burgo Walchen (Piesendorf)
La restoj de la pereinta Burgo Walchen (ankaŭ: Wachtlehenthurn, Burg Walhen) estas en Piesendorf en Pinzgau, Aŭstrujo (eoste de la farmejo Guthund respektive de Wachtlehen/nr. 24).
Historio
La dato de la estiĝo de la unua kastelo de la Walchen-oj jam antaŭ 1254 metotas. Tiu ĉi pli aĝa burgo detruitis verŝajne per malneĝa lavango. Nuntempe tiu ĉi zono pro gruzekspluato malperfektas; engrunde nur kelkaj muraj linioj ankoraŭ videblas. Tre proksime rekonstruitis la dua Walchen-burgo. En salcburgia katastro de ĉ. 1300 troveblas la jena mencio Guthunden prope castrum Walhen. Krome oni supozas ke ĉe la Hochbürgl-kamparandomo eoste de Piesendorf estis alia burgo de tiu dinastio; la Walchen-oj nomis sin ankoraŭ en 1281 voktoj de Piesendorf.
La pliatliberaj senjoroj de Walchen, kiu feŭde apartenis al la Duklando Bavario, havis tie ĉi sian ĉefan sidejon. Post la en 1228 okazinta feŭdposedada ŝanĝo pri Malsupra Pinzgau favore al la Princĉefepiskoplando Salcburgo la Walcher-oj devis alien orientiĝi. Albero la 1-a († post 1247) ankoraŭ dumvive nomitis plialnobelulo (edelfrei). Liaj tri filoj estis Albero, Otto kaj Friedrich kiu iĝis Frederiko la 2-a (arkiepiskopo salcburga). En dokumento de la 1.8.1254 oni faris packontrakton kun la salcburga elektito Philipp von Spanheim kio signifas ilian novan rangon kiel ministrojn arkiepiskopajn. En 1410 mortis la lasta vira ano de tiu ĉi dinastio, Jens von Walchen: li regis nur pri la ĉefsidejon en Walchen kaj al ĝi apartenanta grundareto.
Jam en 1383 konatas Hainrich der Plümawer kiel ĉefepiskopa burggrafo. La turo do iĝis voktejo administra. Dum la kamparana ribelo de 1526 la burgo deturitis kja pro ke la ene estinta tribunalo translokiĝis al Kaprun ne plu nepris rekonstrui ion.
Walchen-ruino hodiaŭ
La defendokonstruaĵoj de la Walchen-oj im similis al aliaj tipaj defendoturoj (ekz. Felber-turo aŭ Weyer-turo). La burgplaco protektatas en tri direktoj per krutega deklivo. Ĉe la suda flanko de la komplekso elfositis la fundamento de masiva turo. Unu tavolŝtupon pli malalte estas ebenaĵo iam ĉirkaŭita de muro. La alirejo ankaŭ faritis disde sudo kion atestas ankoraŭ bone rimarkebla sojlo kaj vojo ĉi-tien. Disde la turo oni havis vidkontakton rektan kaj je la kastelo en Kaprun kaj je Kastelo Fischhorn (en Bruck an der Großglocknerstraße). Ŝtonoj de la burgo verŝajne uzitis por konstrui mallonge for situantajn farmbienojn kaj la kirkon de Walchen. Sekve memkopreneble jam ne multo restis surloke. Pri la burgo ekzistas legendo pri fantomo Walcherturmgeist, kiu tezoron eĉ hodiaŭ gvardadas.
Literaturo
Friederike Zaisberger kaj Walter Schlegel: ''Burgen und Schlösser in Salzburg. Pongau, Pinzgau, Lungau'', Birken-Reihe, Vieno 1978, ISBN 3-85030-037-4
Monteria
Monteria estas la ĉefurbo de la departemento Kordoba en Kolombio.
Ĝi estis fondita en la 1-a de majo de 1777 fare de Juan de Torrezar Diaz Pimienta.
(16374) 1981 EA10
(16374) 1981 EA10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Hove (Sussex)
Hove estas urbo de Sussex, Anglio, tuj okcidente de Brajtono. Ĝi enhavas pli ol 91 mil loĝantojn.
La loko esis loĝata dum la bronzepoko, kaj en 1852 laboristoj elfosis sukcenan pokalon kaj aliajn bronzepokajn restaĵojn.Hove multe pligrandiĝis dum la malfrua 18-a kaj la 19-a jarcentoj, post kiam populariĝis marbanado. Proksime al la plaĝo troveblas grandaj domoj de la frua 19-a jarcento.
Ekde 1997 Hove kaj Brajtono havas unuigitan lokan registaron.
Bourbach-le-Haut
(jen france, germane Oberburbach) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
Regiona Ligo Saarbrücken
La Regiona Ligo Saarbrücken (Regionalverband Saarbrücken) estas aparta speco de teritoria unuo de Germanio, iusence komparebla al distrikto, kaj situas en la germana federacia lando Sarlando. Simile kiel la Distrikto Regiono Hanovro, ĝi grupigas grandan urbon kaj ĝian geografian ĉirkaŭaĵon. La Regiona Ligo ekestis la 1-an de januaro 2008 baze de administra reformo decidita de la parlamento de Sarlando la 27-an de novembro 2007. Jure la Ligo estas posteulo de la "Urba Ligo Saarbrücken" - germane Stadtverband Saarbrücken - kaj diferencas ĉefe pro ŝanĝiĝinta administra strukturo.
Najbaras la distriktoj Saarlouis okcidente, Neunkirchen norde, Saarpfalz oriente kaj la najbara ŝtato Francio sude.
Geografio
La teritorio de la Regiona Ligo ampleksas la centran parton je la valo de la rivero Saro kaj de montetara regiono karakterizita krome de la pli malgranda rivero Nahe.
Plej granda urbo de la Regiona Ligo kaj samtempe plej granda urbo de la federacia lando Sarlando estas Saarbrücken, la plej eta neurba komunumo Großrosseln.
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(unuopaj nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de decembro 2006)
Eisack
Eisack ([Ajzak], Isarco, Isargh) estas la dua plej grava rivero de Suda Tirolo. Ĝi fontas proksime de montpasejo Brenero. La plej grava tiuregiona tra-alpa vojo (aŭta, fervoja) sekvas ĝian valon.
Pro sia granda niveldiferenco la rivero servas al la produktado de elektro, ekzemple ĉe Franzensfeste, Klausen kaj Waidbruck.
Kastelo Monrepos (Neuwied)
La kastelo Monrepos estis baroka kastelo de la princoj de Wied en Neuwied, distrikto Neuwied, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Komence ĝi nomiĝis „Montrepos“ (esperante: „montripozo“), poste el ĝi fariĝis laŭ la gusto de la tempo „Monrepos“ (esperante: „mia ripozo“). Ĝi estis konstruata de 1757 ĝis 1762 laŭ komisiono de grafo Alexander von Wied-Neuwied proksime al la „Hanhöfe“ (bienoj de Han) supre de devenburgo Altwied. La kastelo servis en la 19a jarcento kiel somerrezidejo de la princelektista familio. Ĉirkaŭ la kastelo estis konstruitaj arta ĝardenparko kaj ermitejoj.
Levoponto
Levoponto estas movebla ponto, kiun oni povas levi kaj mallevi.
Eniro de kastelo
Preskaŭ ĉiuj kasteloj de la Mezepoko havis levoponton super sia ĉirkaŭfosaĵo. En levita stato ĝi malebligis la eniron al eventualaj atakantoj aŭ nedezirataj entruduloj. Por pligrandigi la sekureco oni ofte aldonis herson tuj malantaŭ la levoponto.
Baskula ponto
Baskula ponto estas levoponto, kiu malfermiĝas per leviĝo de kontraŭpezitaj "folioj" aŭ "klapoj". Tiaj pontoj tre ofte troveblas tie, kie ŝoseoj aŭ fervojoj devas transpasi navigeblan kanalon aŭ riveron.
Vertikala levoponto
Vertikala levoponto aŭ liftoponto estas levoponto, kies centra planko leviĝas vertikale kvazaŭ lifto.
Slochteren
[[Media:Nl-Slochteren.ogg|Slochteren]]
(loĝantoj je la 1-a de januaro 2005: 14.933, fonto: CBS) estas antaŭa municipo en Midden-Groningen en la provinco Groningen Nederlando. La antaŭa municipo havis areon de 158,84 km² (de kiu 6,56 km² akvo). La Schildmeer nun estas la ununura granda lago en ĉi tiu municipo. Meerstad, nova loĝkvartalo ĉirkaŭ nova lago estos konstruota inter Slochteren kaj Groningen.
La antaŭa municipo estas konata pro ĝia gasproduktado. La gasveziko de Slochteren entenas 1032 miliardojn m³ da tergaso, tio estas du triono de la nederlanda gasrezervaĵo. Pro la gasproduktado pluraj tertremoj okazis en la regiono, pro tio oni malpliigis la pruduktadon ekde 2014.
La antaŭa municipo Slochteren havas ŝoseranda (fakte kanalranda) domvicokonstruado kiu pli-malpli sekvas sablodorson kiu estas restaĵo de la glaciepoko. Aliaj restaĵoj de tio oni trovas en la formo de glaĉerkavoj kaj silikargiladorso en Schildwolde. Sur ĉi-lasta loko estas konstruita la Juffertoren (Fraŭlinoturo), unika pro ĝia tutmasonita turpinto.
Subdivido
La antaŭa municipo Slochteren konsistis el la sekvaj vilaĝoj: Froombosch, Harkstede, Hellum, Kolham, Lageland, Luddeweer, Overschild, Scharmer, Schildwolde, Siddeburen, Slochteren, Steendam, Tjuchem, Woudbloem.