cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dezső Angyal
Biografio
Dezső Angyal finis lernejon por vitistoj kaj ĝardenistoj en 1869, poste li laboris en bieno de Petar Pejačević. En la sekvanta jaro li revenis al la lernejo, kie li estis helpanto de Ferenc Entz, pli poste de aliaj. Inter 1883-1887 li estis plenrajta instruisto, poste li instruis en similaj lernejoj. Inter 1897 kaj 1919 li instruis en agronomia altlernejo, eĉ li estis rektoro (altlernejestro), poste li pensiuliĝis. En tiu periodo li establis lernejan bienon kaj arboreton. Li iĝis reĝa konsilisto en 1905, tutlanda ĝardenista inspektoro en 1913, ekonomia ĉefkonsilisto en 1922.
Maldonado
estas urba municipo de Urugvajo. Ĝi estas la administra centro de samnoma departemento Maldonado en la sudo de la lando. Laŭ la censo de en la municipo vivis.
Schwandorf
Schwandorf estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tatsuya Furuhashi
Tatsuya Furuhashi (古橋 達弥, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Cerezo Osaka, Montedio Yamagata kaj Shonan Bellmare.
Vibrio fischeri
Vibrio fischeri [fiŝeri] estas gramnegativa bakterio, malkovrita en 1889 de Martinus Willem Beijerinck. Ĝi vivas en ĉiuj maroj kaj havas flagelojn por la moviĝo. Ĝi gravas pro tio, ke ĝi biolumineskas kaj ofte vivas en simbiozo kun aliaj organismoj, ekz. haringoj, kalmaroj. Ĝia genaro estas komplete sekvenciita.
Grava ekzemplo pri la simbiozo kun aliaj organismoj estas la kunvivo kun la kurtvosta sepio (Euprymna scolopes), kiu vivas en pli marprofundaj partoj de la maro antaŭ Havajo kaj tie ĉasas nokte. Danke al la bakterio, la sepio mem ellasas lumojn, similante la lunlumo kaj tiel trompante la ĉasantajn bestoj je ĝi.
Alireblo
La alireblo aŭ pli precize dirite universala alireblo estas la grado de deklivo kiu ebligas ke ajna persono aŭ akcesora objekto povu veni publike, viziti lokon aŭ atingi servon, sendepende de la teknikaj, kognaj aŭ fizikaj kapabloj de la persono. Por helpi la alireblon oni uzas diversajn ilojn en la helpo por trapasi barojn kaj malfacilaĵojn de la medio, kaj tiel atingi, ke ĉiaj personoj, inklude ajnatipajn diskapablulojn povus fari la saman agon kiu povus fari persono sen ajna tipo de malkapablo. Tiuj facilaĵoj estas nomataj "teknikaj helpiloj". Inter tiuj estas la alfabeto Braille, la signolingvo, la rulseĝoj, la aŭdsignaloj de semaforoj, ktp.
Konsiderante la enhavon de la Konvencio pri la rajtoj de handikapitoj, la alireblo estas rajto kiu postulas la realan eblon ke ajna persono povas eniri, transiri kaj resti en loko, sekure, komforte kaj aŭtonome. Tio siavice postulas, ke la fizikaj barieroj devas esti nuligitaj.
Toshi
Toshimitsu Deyama (出山利三 Deyama Toshimitsu, naskiĝis la 10-an oktobro de 1965), plej konita kiel Toshi, estas japana kantisto kaj komponisto. Li estas plej konata ĉar estis la kantisto kaj fondinta membro de la metalroka bando X Japan. La bando disiĝis en 1997.
Pata (muzikisto)
Tomoaki Ishizuka (石塚 智昭 Ishizuka Tomoaki, naskiĝis la 4-an novembro de 1965), konita plej simple kiel Pata, estas japana gitaristo, plej konata ĉar estis la ritmgitaristo de la metalroka bando X Japan. Li aliĝis al bando en 1987 kaj restis ĝis ĝia disigo en 1997. Poste, li plusekvis kiam la bando rekomencis en 2007.
Mikveo mezepoka de Erfurto
La Mezepoka mikveo de Erfurto estas grava atestilo de vigla juda vivo kaj troviĝas en la urbocentro de la turingia ĉefurbo.
Kiam en 2007 oni plifirmigis la bordojn de la rivero Gera ĉe la Ponto de la brokantistoj, estis malkovrita kavo, unue interpretita kiel kelo.
Nur poste evidentiĝis ke surloke troviĝis juda rita banejo, por kiu uzo de flua akvo estas priskribita.
Aldoniĝis al la jam ekzistantaj multnombraj spuroj de prospera juda komunumo krome vizitebla mikveo, kiu estas unu el la plej malnovaj en tuta Eŭropo. Alia vizitebla mikveo troviĝas en la kelo de la Sinagogo malgranda de Erfurto
Montes Claros (mikroregiono)
La mikroregiono Montes Claros (esperante: Montesklaros, kiu signifas Montoj klaraj) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 22 municipojn.
Dr. Robert Schumann, Teufelsromantiker
Dr. Robert Schumann, Teufelsromantiker (D-ro Robert Schumann, diabla romantisto) estas germana televidfilmo de Christine Soetbeer kaj Ernst-Günter Seibt, kiu temas pri la vivo de la komponisto Robert Schumann.
Enhavo
Krom al sia studo li iom neglekte sin dediĉas al komponado kaj pianludado. Prefere li ĝuas kun amikoj la studentan vivon, ebriiĝas kaj havas amaferojn. Dum la pianludado montriĝas unua "aŭdafekcio": Frapita tono por Schumann ne volas forsoni kaj pelas lin preskaŭ en frenezon. Schumann forkonfesas la drinkadon kaj la neniofaradon. En sia domo atendas lin post drinkiro diabla dua mio, kiu riproĉas al li lian malartistan vivon. Schumann neniam "petegis pri la eterneco", ĉar li ne oferis sian vivon al la arto. Se Schumann vere genie volas kreive labori, li devas interŝanĝi sian vivon por la arto. „Muziko – el vivo fariĝas sono“: Schumann konsentas la diablan kontrakton.
Schumann konatiĝas kun Clara Wieck, kiu ludas liajn verkojn antaŭ la amika rondo de Schumann kaj kiu lin fascinas. Samtempe li estas frustrita, ĉar li ne povas pianludi sufiĉe rapide. Denove ekfrapita tono en sia kapo ne volas forsoni kaj li sentas sin paralizata. Li scias, ke nur la amo de Clara Wieck povas savi lin de tio, freneziĝi. La patro de Wieck malpermesas al Clara la interrilaton kun Schumann kaj plendas antaŭ la juĝejo kontraŭ la planita geedziĝo. La juĝisto rifuzas la plendon. Schumann verkas ekstaze dum kvar tagoj sian unuan simfonion. Li tamen rimarkas, ke ĉiu muzika povo ĉiam nur dissolvas en variajn tonojn kaj sentas sin vanta. Li akompanas Claran al Moskvo dum turneo, asertas tamen al gasto mem ne esti muziktalenta. Dum la Dresdena Majrevolucio li stacias en Dresdeno, havas tamen preskaŭ freneze la vizion, iradi en blanka neĝodezerto.
Koncerto en Duseldorfo fariĝas triumfo por Schumann, kiu sin prezentas kiel dirigento. Li verkas pri sia nova komponaĵo „Manfred“, laŭ la verko de Lord Byron, kiu similas al sia propra biografio. Dum la prezentado de „Manfred“, kiun denove li dirigentas, lia diabla mio aperas el la nenio kaj disrompas la dirigentbastonon. Schumann vekiĝas en sia lito, iras trans foirejo kun prestidigitistoj kaj faligas sin de sur ponto en la Rejnon. Li luktas kun sia diabla mio – la du provas dronigi unu la alian, sed Schumann estas savita el la akvo far du viroj. Lasta sceno montras lin apatia en la sanigejo Endenich.
Produktado
La filmigejoj estis en Hamburgo kaj Wuppertal. La unua televidelsendo de la filmo, kiu ankaŭ aperis sub alternativa titolo Musica – Dr. Robert Schumann, Teufelsromantiker, okazis la 16-an de junio 1999 sur elsendostacio ARTE. Ĝi estis la lasta filmo, en kiu aktoris Will Quadflieg.
Kritiko
La Lexikon des Internationalen Films (leksikono de la internacia filmo) taksas la filmon kiel „dokumenta portreto, riĉigita per teatroscenoj“ de Schumann, en kiu „la vivaventuro de la muzikisto estas evoluita per motivoj de lia romantisma universo“. La kreado de Schumann je tio estas „lige ligita kun lia kontinua vojaĝo en la frenezon“.
Thomas Delekat kritikas la filmon en la gazeto Zeit kiel dokumenta filmo, kiu „Informas preskaŭ pri nenio de Schumann, sed multege pri [reĝisoro] Seipt“: „En la filmo Schumann dronas kaj forsinkas kaj mortaĉas en la torento de la bildoj kaj de la diraĵoj … Schumann kaj sia Clara (ok gefiloj kaj prema familia vivo ne per unu vorto estas aluditaj) – ili daŭre parolas en citeble tornitaj poetaj frazoj.“ Samtempe la „grava pianistino“ Clara Wieck „ĉe Seipt kiel kara edzineto admirrigardas desube la titanan, brile aspektan geniulon“ kaj biografiaj faktoj estas aliinterpretataj favore al pli pozitiva prezentado de Schumann.
Je la filmo temas pri „scena parafrazo pri la biografio [de Schumann]“, kiu provas interligi la „Interplektitecon de lia reala biografio kun la fantasta-malreala historio de lia verkado kaj suferado“.
.kr
.kr estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Sud-Koreio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Granda kanjono de Krimeo
Granda kanjono de Krimeo estas la plej granda kanjono de Ukrainio. La kanjono troviĝas en la Krimea montaro kvin kilometrojn sud-orienten de la vilaĝo Sokolinoje (Baĥĉisaraja distrikto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo) kaj estas populara turisma vidindaĵo.
Geologio kaj geografio
La kanjono formiĝis en supraĵurasiaj kalkoŝtonoj pro la akva erodo antaŭ ĉ. 1,5-2 milionoj da jaroj sur la loko de tektona fendo kaj prezentas malplenaĵon kun glataj muroj. Sur la fundo de la kanjono fluas la rivereto Auzun-Uzen, nutrata de multaj fontoj (la plej granda el ili, nomata Pania, jaraveraĝe produktas 350 litrojn da akvo sekunde); ĝi formas multajn negrandajn (3-4 metrojn altajn) akvofalojn kaj profundaĵojn (ĝis 2,5 metrojn profundajn, la plej fama el ili estas la t. n. "Kuvo de juneco"; krome la fundo estas kovrita de multaj defalaj ŝtonoj kaj ŝtonegoj. Somere kaj aŭtune, kiam precipitaĵoj malmultas, la kanjono iom sekiĝas kaj iĝas pli-malpli facile trairebla de la buŝo ĝis la pinto.
La longo de la kanjono estas ĉ. 3 km., la averaĝaj altoj de ĝiaj muroj estas ĉ. 300-320 m., la minimuma larĝeco de la kanjono estas de 3 ĝis 5 m. En la kanjono regas aparta mikroklimato - pli humida kaj malvarma, ol en la ĉirkaŭa teritorio.
Flaŭro kaj faŭno de la kanjono
La deklivoj de la kanjono estas kovritaj de negrandaj grupoj de krimeaj pinoj. En la suba parto de la kanjono kreskas foliarboj (ĉefe karpenoj, fagoj, fraksenoj, kverkoj). Grava karakterizo de la kanjona flaŭro estas la enesto de multaj maloftaj plantoj (ekz., ordinara taksuso, maloftaj specioj de filikoj kaj orkideoj).
En la rivero de la kanjono troveblas trutoj. Inter mamuloj plej ofte renkonteblas erinacoj, vizeloj, meloj, kapreoloj. Inter birdoj plej oftas paruoj, pegoj, fenikuroj, rubekoloj, filoskopoj kaj garoloj. Multas diversaj lacertoj.
Esploroj kaj moderna stato
Malgraŭ tio, ke la kanjono estis bone konata al la lokaj loĝantoj jam de malnovega tempo, ĝia unua scienca priskribo estis farita nur en la jaro 1925 fare de profesoro I. I. Puzanov.
Jam en la jaro 1947 oni deklaris la Grandan kanjonon natura monumento; en 1974 la teritorio de la kanjono (pli ol 300 hektaroj) estis deklarita kiel natura rezervejo. La vizitado de la kanjono estas pagenda kaj iom limigita.
La plej popularaj objektoj en la kanjono estas la t. n. "Blua lago", la fonto Pania kaj la kavaĵo, plena je la fontaj akvoj - la t. n. "Kuvo de juneco".
La Granda kanjono estas populara turisma vidindaĵo de Krimeo, kvankam plej ofte la turismaj itineroj atingas nur la "Kuvon de juneco", dum la plej mallarĝaj supraj partoj de la kanjono traireblas nur dum plej seka jartempo kaj nur kun speciala ekipaĵo. Ekzistas ankaŭ kelkaj padoj laŭlonge de la kanjono sur ĝiaj supraj randoj, sed ili estas uzataj nur fare de spertaj turistoj.
Benő Gombos
Benő GOMBOS [gomboŝ] estis rumania hungara publicisto. Li naskiĝis en Óbecse en 1864 kaj mortis la 16-an de januaro 1935 en Kluĵo.
Biografio
Benő Gombos estis privatoficisto, Li malfermis komercan agentejon. De 1919 li partoprenis la laboron de OrMaP en Kluĵo. Li publikigis en Magyar Kisebbség pri rilatoj inter hungaroj kaj judoj. Li luktis kontraŭ la antisemitismo.
Girish Karnad
Girish KARNAD (naskiĝis la en Matheran, Maharaŝtro, Barato; mortis la, en Bengaluro, Barato) estis unu el la plej bone konataj dramistoj en la lando. Li ankaŭ faris multon en la filma mondo kiel scenaristo, aktoro kaj reĝisoro.
Junaĝe, studante unue en Dharwad [dharvad] en Karnatako, kaj poste en Oksfordo en Britujo, li revis pri literatura famo per la angla poezio. Sed lia unua granda sukceso venis nek en la angla nek en lia hejma lingvo, la konkana. La dramo Yayati [jajati; 1961) estis verkita en lia adopta lingvo, la kanara. La dramo, kiu reverkas epizodon el la epopeo Mahabharato por esprimi modernan dilemon, estis ege sukcesa. Tiu esplorado de la nuno per la klasika materialo iĝis lia stiltrajto. "La pasinteco ne malaperis. Ĝi estas ĉi tie, en mi" -- tion, kion diras karaktero en lia 1994 dramo Agni Mattu Male ("La Fajro kaj la Pluvo"), oni povas diri ankaŭ pri Karnad mem.
Dramoj: Yayati (1961); Tughlaq (/tuglak/ 1964); Hayavadana(1972; bazita de la novelo "Translokitaj Kapoj" de Thomas Mann; Naga-Mandala ("Ludo kun Kobro", 1988); Taledanda (1990); Agni Mattu Male (1994); Odakalu Bimba ("Amaso da Rompitaj Figuroj", 2005)
Plue estis elstara kariero en la filma mondo: Samskara ("Funebraj Ritoj", 1970, kanara); Vamsha Vriksha (kanara); Kaadu ("La Arbaro", 1973, kanara); Godhuli (hindia); Ondanondu Kaaladalli (1978, kanara); Utsav ("La Festo", 1984, hindia); Cheluvi ("La Floranta Arbo", 1972, kanara).
Dokumentarioj: filmo pri la kanara poeto D. R. Bendre en 1973; Kanaka-Purandara (1988, anglalingva) pri du mezepokaj poetoj kanarlingvaj de la religia movado Bhakti; La Lampo en la Niĉo (1989, anglalingva) pri la sufiismo kaj la movado Bhakti.
Li ankaŭ rolis en filmoj de konataj reĝisoroj kiel Satyajit Ray, Mrinal Sen kaj Shyam Benegal.
Honorita per la registaraj premioj Padma Shri (1974) kaj Padma Bhushan (1992). Gajnis la premion Gjanpith por 1998.
Orienta Kvartalo de Essen
La urboparto Orienta Kvartalo de la urbo Essen konsistigas kune kun la Okcidenta Kvartalo, la Norda Kvartalo, la Suda Kvartalo, la Sudorienta Kvartalo kaj la urbocentro la urbomezon.
Karaktero
La Orienta Kvartalo de Essen konsistas plejparte el densa loĝa surkonstruaĵo kaj fabrikoj.
Ĉi tie troviĝas la cefa naĝohalo de Essen, naĝejo ankaŭ por konkursoj kun proksimume 1.000 sidlokoj por spektantoj, la mastrumejo de Essener Verkehrs-AG, la ĉefa fajrobrigadejo same kiel la indiĝena firmao Theodor Goldschmidt AG, nun enigita en Evonik AG. La Universitato Duisburg-Essen uzas krom la iama inĝenierlernejo ankaŭ aliajn domojn en la Orienta Kvartalo.
La preĝejo Sankta Barbara, konstruata en 1904, estis treege difektata dum la Dua Mondmilito kaj riparata en 1965/1966. Nun ĝi apartenas al la paroĥo Sankta Gertruda kaj disponiĝas por italaj, koreaj, tamilaj kaj (franclingvaj) afrikanaj paroĥoj kiel diservejo. En la kvartalo ekzistas po unu baza lernejo, speciallernejo, reallernejo, gimnazio kaj kompleta mezlernejo
Ĉe la strato Schützenbahn 70 troviĝas la monumentprotektata kvaretaĝa domo de la iama Reĝa Maŝinkonstruo-Lernejo el la jaro 1909. Ĝi estis lernejo, kiu edukis persojn gravajn por la ekonomio de la Ruhr-Regiono. La apuda Gerling-Placo estis okazejo de la librobruligo la 21-an de junio 1933, kiu okazis en tuta nazia Germanujo.
En la Orienta Kvartalo ekzistis pluraj minkarbo-minejoj, inter ili Minejo Graf Beust kaj Minejo Hercules. Post eksfunkciigo de ĉi-lasta la nazioj instalis en ties konstruaĵoj la Sklavejon Minejo Hercules, en kiu ili devigis labori politikajn malamikojn. Tie ĉi ili ankaŭ ili torturis kaptitajn kontraŭulojn tiel, ke eĉ la najbaroj povis aŭdi la vekriojn de la torturitoj.
Blazono
Blazonigo: „En bluo oblikve maldekstra ora (flava) glava, akompanate supre kaj malsupre de po tri oraj (flavaj) buloj.“
NGC 4713
NGC 4713 (aliaj indikoj — UGC 7985, MCG 1-33-18, ZWG 43.41, IRAS12474+0534, PGC 43413) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takuya Kokeguchi
Takuya Kokeguchi (苔口 卓也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, JEF United Chiba kaj Kataller Toyama.
Viale
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Roĥo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Sek-Butila bromoacetato
Sek-butila bromoacetato aŭ C6H11BrO2 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la bromoacetata acido kaj sek-butanolo. Ĝi estas brulema, senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun tranĉa odoro, nesolvebla en akvo sed miksebla kun nepolaraj organikaj solvantoj. Sek-butila bromoacetato estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Sek-butila bromoacetato estas irita substanco al okuloj, haŭto kaj spirsistemo. Kiel reakciaĵo, Sek-butila bromoacetato estas uzata kiel insekticido, baktericido kaj en kemiaj sintezoj.
Ristedt
Ristedt ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 244 loĝantojn.
Osu!
osu! estas senpaga ritma videoludo por Windows, kiun kreis Dean "peppy" Herbert je la 16-a de Septembro 2007. Ĝi estas skribita per C# uzante .Net Framework. Ĝis nun registris pli ol 7,100,000 ludantoj. Ĝia enaspekto baziĝas sur la pagaj ludoj Osu! Tatakae! Ouendan, Elite Beat Agents kaj Taiko no Tatsujin.
1906 Naef
1906 Naef estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Vesta familio.
Osu!
Enaspekto
El la oficiala paĝaro oni povas elŝuti taktomapojn (nun estas pli ol 14,000 taktomapoj). Ĉiu taktomapo enhavas unu kanton. Post kiam oni elektas iun taktomapon, la kanto eksonas kaj la ludo komenciĝas. Sur la ekrano aperas cirkloj, kondukaĵoj kaj ĉirkaŭmovaĵoj, kiujn oni alklaku laŭ la ritmo de la kanto. La alklakaĵoj povas aperi tre rapide (ekz. je duono de sekundo antaŭe) aŭ tre malrapide (ekz. je 4 sekundoj antaŭe) antaŭ kiam oni alklaku ĝin dependante de la malfacileco de la kanto. La ludantoj devas uzi celilon (muson, tableton k.t.p.) por celi la aklakaĵojn. Malgraŭ la muso estas rigardata kiel la plej populara celilo, oni uzas ankaŭ tableton aŭ klavaron.
1906 Naef
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Osu!
Celo
La celo de la ludo estas akurate alklaki cirklojn kaj konkudaĵojn, kaj rapide ĉirkaŭmovi, kiam aperas ĉirkaŭmovaĵoj. Se oni malĝuste alklakas, la viv-nivelo supre subeniĝas; kiam ĝi iĝas nulo, oni malvenkas. Do, multaj ludantoj celas perfektan rezulton, t.e. alklaki ĉion perfekte, por atingi la plej altan poentsumon.
Cirkloj
Cirkloj estas unu el la du plej gravaj alklakaĵoj de la ludo; ili troviĝas en preskaŭ ĉiu taktomapo. Kiam aperas cirklo, ringo (nomata ankaŭ proksimiĝanta cirklo) aperas ĉirkaŭ ĝi kaj komencas malgrandiĝi, proskimiĝante al la cirklo. Oni alklaku, kiam la ringo komplete proksimiĝis al la cirklo, kun la kursoro super la cirklo. Se oni alklakas frue aŭ malfrue, oni ricevas malpli da poentojn.
Kondukaĵoj
Kondukaĵo konsistas el du cirkloj ligataj per la konduka vojo interne. La ringo aperas cirkaŭ unu cirklo, kaj kiam ĝi komplete proksimiĝis al la cirklo, oni alklaku kaj tenu la klakilon, kondukante la ĵus aperintan sferon laŭ la konduka vojo ekde la unua cirklo ĝis la dua cirklo kaj nur tiam lasi la klakilon. Se la fino de la kondukaĵo havas revenan markon; tio signifas, ke la ludanto devas ree konduki la kondukan sferon revene al la unua cirklo.
Ĉirkaŭmovaĵoj
Ĉirkaŭmovaĵo estas grandega cirklo, kiu okupas la tutan ekranon. Kiam ĝi aperas, oni devas alklaki ĝin kaj, tenante la klakilon, rapide movi la kursoron ĉirkaŭ la centro de la ekrano. Se oni ĉirkaŭmovas pli rapide, tiam oni ricevas pli da poentojn. Oni devas pluigi antaŭ kiam la ĉirkaŭmovaĵo malaperos.
Trafoj kaj misoj
Cirkloj, kondukaĵoj kaj ĉirkaŭmovaĵoj havas diversajn kaŭzojn de trafado aŭ misado, kaj ankaŭ la maniero ricevi poentojn. Por ricevi pli da poentojn, oni tenu trafvicon. Trafvico estas vica trafado sen misoj. Oni ĝuste alklaku la cirklojn, kun la kursoro super ĝi, por ricevi la plej altan poentsumon - 300 poentojn. Se oni alklakas iomete frue aŭ malfrue, oni ricevas 100 poentojn. Se la ĝusteco estas pli malbona, oni ricevas nur 50 poentojn. Kaj fine se la ĝusteco estas tro malbona (tro frue aŭ tro malfrue aŭ oni ne alklakis), oni ekhavas mison. Kondukaĵoj bezonas malpli da ĝustecon, ekzemple oni ne povas misi ĝin, se oni alklikante tenas la klakilon. Sed alklakinte malĝuste, oni ekhavas 100 aŭ kelkfoje 50, rompinte la trafvicon. Krome, se oni forlasas la kondukan sferon, oni ankaŭ ricevas 100 aŭ 50, sed la trafvico ne rompiĝas! Do, misi kondukaĵon estas malfacile. Oni povas misi ankaŭ ĉirkaŭmovaĵon, movante tro malrapide. Miso donas 0 poentojn kaj rompigas la trafvicon, kio malhelpas por atingi altan poentsumon.
Taktomapoj
Taktomapojn kreas la ludantoj mem. Estas aprobitaj kaj neaprobitaj taktomapoj. La kantoj estas plejparte animeaj. Oni povas krei taktomapojn kaj alŝuti ĝin al la oficiala paĝaro por ĉiuj. Ĉiu aprobita taktomapo havas ankaŭ rangliston. En la ludo oni povas rigardi nur la unuaj 40 vicojn, alivorte 40 plej bonajn poentsumojn. Estas ankaŭ rangitaj kaj nerangitaj taktomapoj. Se taktomapo estas nerangita, la poentsumo, kiu oni atingis, ne aliĝos al onia tuta poentsumo. Ĉiutage administrantoj aprobas kaj rangas bonajn taktomapojn.
Bioakumulado
Bioakumulado aludas al akumulado de substancoj, kiaj pesticidoj, aŭ aliaj organikaj kemiaĵoj en organismo. Bioakumulado okazas kiam organismo absorbas toksan substancon je indico pli alta ol tiu je kio la substanco perdiĝas. Tiele, ju pli longa estas la biologia duonvivo de la substanco, des pli granda estas la risko de grava venenado, eĉ se la mediaj niveloj de la toksino ne estas tre altaj. Bioakumulado, ekzemple ĉe fiŝoj, povas esti antaŭvidata per modeloj. Biotransformado povas forte modifi bioakumuladon de kemiaĵoj en organismo.
Biokoncentrado estas pli specifa termino, alude al absorbo kaj akumulado de substanco nur el akvo. Kontraste, bioakumulado aludas al absorbo el ĉiaj fontoj kombine (ekz. akvo, manĝo, aero, ktp.)
Volodimir Sosjura
SOSJURA Volodimir (Володимир Сосюра; 1898-1965) estis unu el la plej fekundaj ukrainaj poetoj de sovetia periodo. Naskiĝis en Donecka provinco, lia patro havis francajn radikojn. servis en Ruĝa armeo, lernis em Ĥarkiva Universitato. La unua poemo (ruslingva) aperis en 1917. Membro de diversaj literaturaj unuiĝoj, aŭtoro de ĉ. 80 poem-kolektoj, nekomparebla lirikisto. Liaj patriotikaj motivoj estis ofte kritikataj (poemo "Amu Ukrainion", 1944), verkoj malpermesita (poemo "Dva Volodjki").
Liajn poemojn esperantigis Andreo Rogov (10), Klara Rabinoviĉ (2), Sergeo Zikejev (2), Maria Vaŝĉiŝin.
Li mem tiel opiniis pri Esperanto: "Mi tre miras, ke Esperanto ne estas instruata en niaj lernejoj. Tio rapidigus, paralele al la organizado de rondetoj en la amasoj, la preparon de la anstatauigo de la rusa lingvo per Esperanto kiel ŝtata lingvo de USSR. Tio nin helpus pli rapide kaj pli sukcese batali kontraŭ la tiel nomataj lokaj naciismoj per ilia likvido. Tio metus la rusan lingvon en la saman lokon kiel la lingvoj de la aliaj respublikoj, kaj la grandrusa ŝovinismo sur la linio de kulturo estus nur loka naciismo. Esperanto - lingvo kreita surbaze de scio pri la evoluo de lingvoj - nin helpas iri ne blinde en la grandega maro al la tutmonda kulturo. Miaopinie necesas, fine, enkonduki Esperanton en la praktikan vivon de niaj respublikoj, kiel lingvon, kiu fariĝos ŝtata lingvo de USSR kaj poste de la tuta mondo".
Vladimir Sosjura estis edziĝinta dufoje. De tiu geedziĝo, Sosjura havis du filojn.
Vayres (stacidomo)
Vayres estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en , en departemento Gironde, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Duoninsulo Jorke
La Duoninsulo Jorke estas duoninsulo situanta nordokcidente kaj okcidente de Adelajdo en Suda Aŭstralio, Aŭstralio, inter la Golfo Spencer okcidente kaj la Golfo Sankta Vincento oriente. Ĝi havas por geografiaj koordinatoj. Tiu duoninsulo estas separata el la Kanguru-Insulo sude de la Markolo Investigator.
Regiono Riado
La regiono Riado aŭ kun difinita gramatika artikolo ar-Rijad (arabe الرياض) estas unu el la 13 administraj regionoj (arabe manatik idarija, singulare mintaka idarija) kiuj sume konsistigas la teritorion de Sauda Arabio. Ĝi situas en la centro de la lando.
La plej granda urbo de la regiono estas la ĉefurbo Riado, kiu ankaŭ estas la nacia ĉefurbo; alia grava urbo estas Ĥarĝ. La regiona areo ampleksas 404 240 kvadratajn kilometrojn. Laŭ la censo de septembro 2004, en ĝi vivis 5 455 363 loĝantoj. La loĝdenso sekve estas po 13,5 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro.
La regiona teritorio dividiĝas en 20 guberniojn (arabe plurale محافظات, muhafazat, singulare muhafaza). Tiu nombro ankaŭ inkluzivas la regionan ĉefurbon Riadon, kiu havas apartan statuson kiel memadministrata urbo (amana) kaj estas regata de urbestro (amin). La regionaj gubernioj pludividatas en po plurajn subguberniojn (marakiz, singulare markaz).
.kw
.kw estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Kuvajto.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Vasil Bobinskij
Bobinskij Vasil (Василь Бобинський; 1898-1938) estis poeto kaj esperantisto. Naskiĝis en nuna Lviva provinco, lernis en gimnazioj de Lvivo kaj Vieno. Militis dum la Unua mondmilito, apartenis al Ukrainaj siĉ-pafistoj. 1920 - migris al Kievo, kie fariĝis komunisto. Revenis al Lvivo, kie redaktis literaturajn revuojn. Pro persekutoj de pola polico Bobinskij kun familio iris al sovetia Ukrainio, al Ĥarkivo, kie partoprenis antaŭdoktorajn studojn ĉe la Akademia Instituto de Literaturo.
Unu el fondintoj de la ukraina erotika poezio: sonetaro Nokto de l'amo (ukraine - "Ніч кохання"), 1921-1922, eldonita en 1923.
Lian poemon "Kanto de flugilhavaj centaŭroj" (1924) esperantigis Volodimir Pacjurko (Ukraina Stelo, 1991, 5).
Sedlec (Poběžovice)
Sedlec (Sadl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Poběžovice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordoriente de Poběžovice. Estas ĉi tie registritaj 27 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sedlec situas en katastra teritorio Sedlec u Poběžovic kun areo 3,07 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1368.
Evangeliaj konsiloj
Evangeliaj konsiloj estas admonoj aŭ preceptoj, kiuj laŭ la katolika tradicio, kaj ankaŭ laŭ la orientaj kristanaj tradicioj, troviĝas en la Evangelioj kaj al kiuj la fideluloj estas invititaj siadecide adheri por pli efike atingi la celojn de la kristana poopono. Elstaras inter ili la tri religiaj votoj jam konfesataj kaj praktikataj de gereligiuloj, nome per la grande signifaj votoj de malriĉeco, ĉasteco kaj obeo.
Kiel oni vidas en tiuj elektoj elstaras la libera volo, per kiu la elektanto decidas kontraŭi sian kunnaskajn tendencojn avantaĝe de alia kunnanska tendenco posedi la tutan veron kaj ricevi kaj doni la tutan amon eblan: tio realiĝas nur adherante al Kristo “vojo, vero kaj vivo” (Joh. 14, 6). La tendenco al la materiaj kreitaj bonaĵoj disigas el Dio: pro tio religiulo reduktas al minimuno ilian uzon.
Pri la origino de la nocio
Laŭ la katolika tradicio, kune kun tiuj de la orientaj kristanaj tradicioj, inter la preceptoj al kiuj estas devigataj ĉiuj kristanoj distingiĝas aliaj kiuj devigas nur tiujn kiuj sin lasis voki, kiel dedukeblas el la invito kiun Jesuo faris al riĉa junulo: “21 Jesuo diris al li: Se vi deziras esti perfekta, iru, vendu viajn posedaĵojn, kaj donu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min”. (Mateo 19, 21). En tiu esprimo estas dirate "“se vi deziras...”" el kiu kompreneblas ke temas pri konsilo kaj ne pri devigo. Ke ne ĉiuj fideluloj estas vokataj sekvi la Evangeliajn konsilojn (aparte al religiula vivo), komprenigas jena versego: " “12 Ĉar estas eŭnukoj, kiuj estas naskitaj tiaj el la patrina ventro; kaj estas eŭnukoj, kiuj estis eŭnukigitaj de homoj; kaj estas eŭnukoj, kiuj eŭnukigis sin pro la regno de la ĉielo. Kiu povas tion akcepti, tiu akceptu”"'' (Mt 19,12).
Rilate tion sankta Tomaso de Akvino skribas en komentario “Evangelium secundum Matthaeum”: "Ke estas bone ne geedziĝi veras nur por kelkaj, sed ne veras por ĉiuj ĉar ne ĉiuj havas tiom da virto por rezigni; sed nur por tiuj al kiuj estas pergrace donacite...".
Evangeliaj konsiloj kaj konsekrita vivo
Pri la tri precipaj konsiloj supre menciitaj pritraktas ankaŭ la kodo de kanona juro (CIC) de 1983:
Juĝo de Marteno Lutero kaj de liaj sekvuloj pri la Evangeliaj konsiloj
Lutero rifuzis la religiajn votojn ĉar konvinkita ke ne la homaj verkoj sed la sola fido povas savi kaj konsistigi en la amikeco de Dio la kredanton. Tiuj verkoj krom senutilaj estas ankaŭ ofendaj kontraŭ la kredo. Tion lia gravega sekvulo Filipo Melanktono en artikolo 27 de la Aŭgusta konfesio (1530) pri la votoj de monaĥoj tiel esprimis kaj tio sekve ĉiam estas asertata en la Reformacio:
NB: Tiu reformacia doktrino, laŭ la tradiciaj kristanaj eklezioj, neglektas la inviton de Kristo diranta: “21 Jesuo diris al li: Se vi deziras esti perfekta, iru, vendu viajn posedaĵojn, kaj donu al malriĉuloj, kaj vi havos trezoron en la ĉielo; kaj venu, sekvu min”. (Mateo 19, 21). Videndas anaku la sennombraj novtestamentaj similaĵoj kiel: “24 Nun mi ĝojas pri miaj suferoj pro vi, kaj plenigas la mankon de la afliktoj de Kristo en mia karno pro lia korpo, kiu estas la eklezio;” (Tes 1,24).
Eksteraj ligiloj
Teksto de la "REDEMPTIONIS DONUM" per kiu Johano Paŭlo la 2-a en la 15-a de marto 1984 stimulas al la konsekrita vivo.
Pomiĉna (stacidomo)
Pomiĉna (Помічна) estas fervoja stacio en Pomiĉna (Kirovohrada provinco), urbo en Ukrainio.
Pirapora (mikroregiono)
La mikroregiono Pirapora (prononco ĝuste tiel) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 10 municipojn.
Vialfrè
Vialfrè estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas.
Manĝoreto
Manĝoreto (aŭ Manĝociklo) aludas al la manĝokonektoj (kio-manĝas-kion) en ekologia komunumo kaj el tio ĝi aludas ankaŭ al konsumo-resurso sistemo. Ekologiistoj povas larĝe kunigi ĉiujn vivoformojn en unu el du kategorioj nome trofoniveloj: 1) nome aŭtotrofoj, kaj 2) heterotrofoj. Por elteni organismon nome ties korpojn, kreskon, disvolvigon, kaj ties reproduktadon, aŭtotrofoj produktas organikan materialon el neorganikaj substancoj, inklude kaj mineralojn kaj gasojn kiaj karbona dioksido. Tiuj kemiaj reakcioj postulas energion, kio ĉefe devenas el suno kaj multe per fotosintezo, kvankam tre malgranda kvanto devenas el hidroterma fonto aŭ el termofonto. Ekzistas gradaro inter trofoniveloj el kompletaj aŭtotrofoj kiuj akiras siajn unikajn fontojn el karbo el la atmosfero, al miksotrofoj (kiaj karnovoraj plantoj) kiuj estas aŭtotrofaj organismoj kiuj parte akiras materialon el fontoj krom el la atmosfero, kaj kompletaj heterotrofoj kiuj devas manĝi por akiri organikan materialon.
La plejmulto da ekologiaj komunumoj enhavas grandajn nombrojn da specioj, kaj la plejmulto da specioj havas pli ol unu predojn kaj predatojn, manĝoretoj preskaŭ ĉiam estas kompleksegaj retoj. La strukturo de manĝoretoj kaj la fluo de energio tra ili estas gravaj temoj en ekologio.
12850 Axelmunthe
12850 Axelmunthe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda kuracisto kaj verkisto Axel Munthe (1857–1949), posteulo de flandra familio kiu instaliĝis en Svedio dum la 16-a jarcento. Li studis pri neŭrologio sub Jean-Martin Charcot. En sia aŭtobiografio The Story of San Michele (1929), li portretis la difektojn de la riĉuloj kaj de la malriĉuloj en tragikomedia maniero.
Miri
Miri ĉine 美里 estas marborda urbego en Orienta Malajzio, en subŝtato Saravako. Ĝi estas ankaŭ centro de distrikto. Moknomoj de Miri estas "Feriurbo" kaj "Naftourbo".
Geografio
Miri situas en nordorienta Saravako en insulo Borneo proksime de la limo de Brunejo, laŭ la Sudĉina Maro. Tre proksime fluas la samnoma rivero Miri. Kuching troviĝas 798 km.
Historio
Miri estis fondita en 1910, kiam la unua naftoputo ekfunkciis. Tio kaŭzis rapidan evoluon. Miri iĝis administra centro de la norda regiono de Saravako antaŭ 1929. Dum 2-a mondmilito la naftoputoj estis detruitaj antaŭ alveno de la japanoj. Miri estis la unua alteriĝa loko de japanoj en Borneo. Post la japana invado Usono bombardis la rafinajn instalaĵojn. La petrolindustrio daŭre estis grava en ekonomio de la grandurbo post la milito. Miri ricevis municipan statuson en 1981, urbegostatuson en 2005. Granda parto de la loĝantoj estas ĉinoj.
Ekonomio
Krom la naftoindustrio gravas la lignaĵoj kaj la turismo en Miri. En la apudaĵo oni kultivas rizojn.
Trafiko
Miri havas flughavenon kaj maran havenon. Ĉefvojo kuras laŭ la marbordo al Brunejo. Interne kaj ekster la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Miri havas tropikan klimaton, kiun dufoje influas la musono. Jare pluvas po 2714 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 23-31 °C.
Urbodomo de Karcag
La urbodomo de Karcag estas historia monumento deklarita en 2001 en Karcag (Hungario), laŭ la ĉefplaco.
Historio
En tiu loko la plej frua signifa konstruaĵo estis sidejo de distrikto konstruita inter 1853-1855. Ĝi estis sidejo de kumanoj de 1967 ĝis 1909, sed ekde 1885 ankaŭ municipejo. Pli nova impona domo estis konstruita en la sama loko inter 1910-1912 fare de arkitekto Artúr Vida. Apude la parko estis rekonstruita.
Konstruaĵo
La unuetaĝa urbodomo formas ortangulon, la kvar aloj fermas internan korton. La fasado estas simetria, la ĉefenireja parto iomete reliefas. Super la ĉefenirejo estas malferma balkono, pli supre la urba blazono. Sur la ekstera muro estas legeblaj pluraj memortabuloj.
Krom la municipo en la konstruaĵo loĝas konsulejo de Kazaĥio (pro intereso de iamaj kumanoj) ekde 1998, administracio de industria parko, dogana oficejo, loka ero de buĝeto.
Constantin Daicoviciu
Constantin DAICOVICIU [konstantin dajkoviĉ] estis rumana arkeologo naskita la en la vilaĝo Căvăran (Rumanio) kaj mortinta la  en Kluĵo.
Daicoviciu estis profesoro de la universitato de Kluĵo de 1923 ĝis 1968, de 1957 krome ties rektoro. De 1945 ĝis sia morto li estis direktoro de la historia muzeo de Transilvanio. Ekde 1955 li estis membro de la Rumana Akademio. En 1968 li ricevis la titolon "heroo de la socialisma laboro".
Post lia morto lia naskiĝloko alprenis lian nomon.
Junya Yamashiro
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka, Sagan Tosu, V-Varen Nagasaki kaj Zweigen Kanazawa.
Mut'a
Mut'a aŭ portempa geedziĝo (en la araba:زواج المؤقت, zawādj al-mu’aqat), geedziĝo de plezuro (نكاح المتعة nik'ah al-mut'a) estas geedziĝo kontraktinta por fiksita daŭro interkonsentita inter la geedzoj. Tiu geedziĝo povas nur okazi sub iuj kondiĉoj. Mut'a estas ankaŭ konata en Irano sub la nomo de sigheh.
Pli kaj pli de sunaismaj ulemoj vidas en la portempa geedziĝo alternativon al la prostituado aŭ al la konkubineco de gejunuloj, kvankam la kutimo de portempa geedziĝo antaŭ la vera geedziĝo por testi la paron, restas kondamnita praktiko disvastiĝante sin nuntempe
Carrión de los Céspedes
Carrión de los Céspedes estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 6 km2 kie loĝas 2261 geloĝantoj, do loĝdenso estas 376.8 loĝ./km2. Carrión de los Céspedes situas je 36 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Mut'a
La portempa geedziĝo ne obeas al la leĝoj de la heredo en la islamo. Tiel, la portempa edzino ne heredas de ŝia edzo se tiu lasta forpasas, kaj inverse . La maksimuma nombro de edzinoj (kvar por daŭra geedziĝo) povas altiĝi kadre de portempaj geedziĝoj.
Carrión de los Céspedes
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2261 geloĝantoj de la municipo Carrión de los Céspedes estas 1182 inoj kaj 1079 viroj. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 26, 11 inoj kaj 15 viroj, kaj mortis 33, 17 inoj kaj 16 viroj. Tiel la natura kresko estis -7 (-0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 1051 homoj (46.5%).
Mut'a
La viro povas ankaŭ simple decidi, ke la geedziĝo prenu finon simple detruante la kontrakton. La virino aliflanke ne povas fini la kontrakton antaŭtempe. Eĉ se ŝia edzo volas, ŝi ne havas rajtojn kaj ŝi devas klopodi elturniĝi. Ne malofte ŝi postrestas surstrate, foje kun infano.
La signifo de la mutʿa en la nuntempa irana ŝtato
En la Islama Respubliko Irano, la mut'a, oficiala nomata "interrompita geedziĝo" (perse نکاح منقطع nikāḥ-i munqaṭi) estas parto de la ŝijaisma influita jura ordo, kiu igas ĝin laŭleĝa en ĉi tiu lando.
Laŭ Granda Ajatolo Ali as-Sistani (en la dekduimamismo), mut'a estas la sola ebleco por islamano edziĝi kun ne-islamanino de la "homoj de la libro" (ahl al-kitāb: kristanaj, judaj, eble zoroastrismaj), ĉar daŭrebla geedziĝo en la senco de "deviga singarda rimedo" estas malakceptenda. Aliaj ajatoloj kiel Grandajatolo al-Hakim deklaras ke daŭrebla geedziĝo kun virinoj de la "Homoj de la Libro" estas permesata.
Laŭ religiaj aŭtoritatoj (marāǧaʿ), la tempodaŭro de mutʿa povas varii inter 1 horo kaj 99 jaroj, per kio sekskuniĝo kun prostituitinoj aŭ ekster-geedzaj "aferoj" ne estas ekskludataj. En ŝijaismaj lokoj, multaj prostituitinoj laboras kontraŭleĝe sub la alivestiĝo, preteksto de portempa geedziĝo, ĉar ŝijaisma juro antaŭvidas laŭ interkonsento atendoperiodon (ʿiddah) de ĉirkaŭ 3 monatoj.
Artikolo en la germana ĵurnalo Die Zeit rimarkis en 2015, ke provizora geedziĝo estis "malaprobita" inter la irana loĝantaro.
Vidu ankaŭ
Ŝahrnuŝ Parsipur
Konkubineco
Zanan (revuo)
Eksteraj ligiloj
(en) Motʿa en: Encyclopædia Iranica, la 20-an de julio 2005
(fa, nl) Dokumenta filmo pri sigheh en Irano, IKON, 2009 (50')
Sankta Nonnozo
Sankta Nonnozo (latine: Nonnosus) estas romkatolika sanktulo kies festo estas en la 2-a de septembro. Li mortis ĉirkaŭ la jaro 560. Kun tiu italo venerade ofte kunfandiĝis alia samnomulo el Molzbichl (Distrikto Spittal an der Drau, Karintio, Austrio) pri kiu verkis Karl Amon.
Vivo de la itala Nonnozo
Li estis unue monaĥo kaj poste abato de monakejo situanta sur la monto Soratte en Etruskio, Italio, je 8 kilometrojn sudoriente de la urbo Civita Castellana. Li estis modelo por la kunfratoj koncerne obeon humilan kaj konfidon neŝanceligeblan je Dio.
Pri li rakontas Gregorio la 1-a (dial. I, 7), ke lia preĝado povis movi eĉ rokon - kio ebligis la starigon de monakejo samloke. Danke al simila preĝada miraklo li refaris rompitan lampovitron kaj pliigis oleon aliokaze. Liaj relikvoj troviĝas en la katedralo de Freising. Papo Leono la 9-a donacis ilin al episkopo Nitger de Freising.
Fonto
Vollständiges Heiligen-Lexikon, Band 4. Augsburg 1875, p. 577-578, kio legeblas tie ĉi interrete.
Schwanebeck
Schwanebeck estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Halberstadt. Ekde januaro 2010 ĝi apartenas al tiam fondita komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj, nomata Verbandsgemeinde Vorharz. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
NGC 4714
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Troekspluatado
Troekspluatado, ankaŭ nomita Trorikoltado, plusendas al rikoltado de renovigeblaj resursoj al la punkto de malpliigado de rendimento. Daŭranta Troekspluatado povas konduki al la detruo de la rimedo. La esprimo validas por krudmaterialoj kiaj ekzemple: naturaj kuracherboj, paŝtejoj, fiŝaroj, arbaroj kaj grundakvo.
En ekologio, Troekspluatado priskribas unu el la kvin ĉefaj minacoj kontraŭ tutmonda biodiverseco. Ekologiistoj uzas la esprimon por priskribi populaciojn kiuj estis rikoltitaj laŭ rapideco kiu estas nedaŭrigebla, neeltenebla, laŭ iliaj naturaj indicoj de morteco kaj kapabloj por reproduktado. Tio povas gvidi al formorto ĉe populacia nivelo kaj eĉ al formorto de tuta specio. En konserva biologio la esprimo estas kutime uzata en la kunteksto de homa ekonomia agado kiu implikas la prenon de biologiaj resursoj, aŭ organismoj, en pli grandaj nombroj ol iliaj populacioj povas elteni. La esprimo ankaŭ estas uzata kaj difinata iom alimaniere ĉe fiŝkaptado, hidrologio kaj naturresursa administrado.
Troekspluatado povas konduki al rimedodetruo, inkluzive de formortoj. Tamen ankaŭ estas ebla ke Troekspluatado estus daŭrigebla, kiel diskutite malsupre en la sekcio pri fiŝkaptado. En la kunteksto de fiŝkaptado, la esprimo trofiŝkaptado povas esti uzata anstataŭe de Troekspluatado, kiel tropaŝtado en brutobredado, trolignoproduktado en arbarekspluatado, trogrundakvado en akvolivera administrado, kaj endanĝerigita specio en specia kontrolado. Troekspluatado ne estas agado limigita al homoj. Enkondukitaj predantoj kaj herbivoroj, ekzemple, povas troekspluati indiĝenajn flaŭron kaj faŭnon.
Grizdorsa buteo
La Grizdorsa buteo (Leucopternis occidentalis) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj genro de Leucopternis kiuj estas ĝenerale blankaj aŭ blankecaj buteagloj.
Ĝi troviĝas en Ekvadoro kaj Peruo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Tiu specio povas esti distingata pro sia larĝa, nigreca dorso (kio nomigas la specion laŭ la komuna nomo), kiu kontrastas kun la blankegaj gorĝo, brusto kaj subaj partoj. La kapo kaj nuko estas grizaj kun blankaj strioj, la kruroj estas flavaj, kaj la vosto estas blanka, escepte pro la nigra horizontala bendo ĝuste supra la vostopintoj. La junulo estas simila al plenkreskulo, escepte pro tio ke la dorso estas pli hela kaj brune strieca.
La Grizdorsa buteo elsendas distingan, raŭkan krion, ŝriaa, kiu estas ofte ripetata dumfluge.
This Modern World
This Modern World (en Esperanto: Ĉi Tiu Moderna Mondo) estas ĉiusemajna satira bildstrio de desegnisto kaj politika komentisto Tom Tomorrow (ankaŭ kontata kiel Dan Perkins), kiu priskribas nunajn okazaĵojn de maldekstra vidpunkto. "This Modern World" aperas plejofte en alternativaj ĉiusemajnaj gazetoj kaj estas disputeble la plej populara el la "alternativaj" bildstrioj.
Pomiĉna
Pomiĉna (Помічна) estas urbo en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2013.
La saline royale d'Arc-et-Senans
La saline royale d' Arc-et-Senans (esperante : la reĝa salfarejo de Arc-et-Senans) estas registrita en la listo de Monda heredaĵo de Unesko de 1982. La 27-an de junio 2009 kun la saline royale d'Arc-et-Senans estis aldonita. Tiu salfarejo estis konstruita de 1775 en Arc-et-Senans en Doubs en Bourgogne-Franche-Comté de la arkitekto Claude Nicolas Ledoux sub Ludoviko la 15-a kaj Ludoviko la 16-a por produkti salon el la salakvo, kiun oni venigis de la grande saline de Salins-les-Bains ĝis Arc-et-Senans per duobla tubo (salakvodukto) enterigita 21 kilometrojn longa.
Salejo kaj utopio
Sendube, tiu salfarejo estas esprimo de utopiaj vizioj. Ĝia perfekta duon-cirklo, rekteco kaj simetrio,  laŭ iu ajn vidpunkto, konsistigas idealisman  arkitekturaĵon. Plie, tia civito, kiu loĝigas siajn laboristojn, nutras ilin, ofertas al ili aktivaĵojn, ebligus al si akiri plenecon kaj sendependecon. Jen ekpraktikado de la plej pra-utopioj, tiaj tiu de Thomas More (Utopia, 1516).
Saint-Étienne-du-Rouvray
Saint-Étienne-du-Rouvray estas komunumo (urbo) en la franca departemento Seine-Maritime, en Normandio, ĉe 49°22′43″N 1°06′18″E. Ĝi havis 28.738 loĝantojn en 2013. Ĝi situas ĉ. 6,5 km sude de la centro de Rouen. La komunumo subite akiris mondfaman rangon la kiam du teroristoj eniris katolikan kirkon tie dum la meso, kaptis kvin ostaĝojn, kaj morttranĉis gorĝe la 85-jaraĝan pastron, antaŭ ol ilin pafmortigis la polico.
Fontoj
Bazita sur la angla kaj franca Vikipedioj.
11400 Raša
11400 Raša estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan, en Višnjan (Kroatio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Raša, kiu fluas sur 23 km en Istrio kaj sin ĵetas en Adriatikon proksime de Hrboki kaj de Rakalj.
2110-aj jaroj
La 2110-aj jaroj ampleksas la jardekon inter la 1-a de januaro 2110 kaj la 31-a de decembro 2119. La jardeko estas parto de la 22-a jarcento.
Preĝejo Sankta Triunuo (Bősárkány)
Preĝejo de Sankta Triunuo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Bősárkány.
Historio
La kirko konstruiĝis en 1757, sed antaŭ jardekoj provizora preĝejo jam funkciis. Inter 1939-1944 ĝi estis pligrandigita per denova navo. La ĉefaltaro, predikejo kaj parto de la mebloj restis originaj el la 18-a jarcento. La orgeno estas aŭdebla ekde 1890, sed ĝi trakonstruiĝis en 1964.
Konstruaĵo
Apud la preĝejo ŝtona kruco situas. La konstruaĵo havas unusolan turon super la enirejo, 2 navojn kaj sakristion, kie estas la plej larĝa la konstruaĵo. Ĉe la sakristio estas videbla la jaro: 1759. Interne sur la plafono estas freskoj.
Obava
Ne miskomprenu kun Opava!
Obava, ukraine, rutene kaj ruse Обава, slovake Obava, hungare Dunkófalva estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
Situo
Obava situas laŭ rojo same tiel nomata Obava.
Diroj (klano)
La Diroj estas klano de la etno Somaloj. Ili konsistigas proksimume 7 % de la loĝantaro de Somalio.
Obava
Historio
La vilaĝo fondiĝis ĉirkaŭ 1600 apartenanta al fortikaĵo de Munkács. En 1910 vivis en Dunkófalva 694 loĝantoj, (626 rutenoj, 51 germanoj, 17 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Svaljava, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Obava/Dunkófalva. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Diroj (klano)
Ili vivas en la nordokcidento de Somalio (Somalilando), en Ĝibutio kaj en la allima etiopia Ogadeno. Krome ekzistas izolitaj grupoj de Diroj en la sudo de la lando, ekzemple ĉirkaŭ Merko. Subklanoj de la Diroj estas la Bijomaloj, Gadabursioj, Gadsanoj, Isaoj kaj Sureoj. La isaoj konsistigas la plimulton de la loĝantaro de Ĝibutio.
Miodrag Anđelković
Miodrag Anđelković (n. ) estas serba futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Giuseppe Conte
Giuseppe CONTE (naskiĝis la en Volturaro Appulo) estas itala politikisto, juristo, akademiano kaj advokato, ĉefministro de la Itala Respubliko ekde la 1-a junio 2018 ĝis februaro 2021.
Li estis universitata profesoro ekde la 1990-aj jaroj. Li ekkarieris en politiko pere de la MoVado 5 Steloj.