cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Listen to Wikipedia
Listen to Wikipedia (Aŭskultu Vikipedion), ankaŭ konata kiel L2W aŭ Hatnote: Listen To Wikipedia, estas plurmedia vidilo disvolvita de Mahmoud Hashemi kaj Stephen LaPorte, kiu tradukas lastatempajn Vikipediajn redaktojn en montron de bildoj kaj sonoj. La malfermitkoda programaro kreas realtempan statistikan grafikon kun sono de kontribuoj al Vikipedio el la tuta mondo. Por plenumi tion, L2W uzas grafikan bibliotekon "D3.js".
La koncepto de "Listen to Wikipedia" baziĝas sur "BitListen", originale konata kiel "Listen to Bitcoin", aplikaĵo de Maximillian Laumeister.
Sonoj
Ĉiu redakto produktas orkestran sonon en la kvintona gamo. La sonorilaj sonoj de celesto respondas al aldonoj de enhavo al Vikipedio, kaj la kordoj de klavikordo montras malfarojn. La tonalto estas inverse proporcia al la grandeco de la redakto (ju pli malgrandaj la redaktoj des pli altaj la tonaltoj). Nove registritaj vikipediistoj estas bonvenigataj de violona akordo.
Bildoj
Ĉiu redakto kreas cirklon de unu el la tri koloroj: blanka por registritaj uzantoj, verda por neregistritaj uzantoj, kaj viola por robotoj. La grandeco de cirklo estas proporcia al la grandeco de redakto (ju pli grandaj la redaktoj des pli grandaj la cirkloj). Alklaki la montritan tekston malfermos novan paĝon en la retumilo de la uzanto, kiu montros la revizion.
Sevilla-Majarabique (stacidomo)
Sevilla-Majarabique estas fervoja loĝistika terminalo situanta en la hispana municipo Sevilo, en la provinco Sevilo. La instalaĵoj estas parto de la reto de Adif kaj estas dediĉitaj al loĝistikaj funkcioj por vartrafiko.
Hyatt
La Hyatt hotela korporacio, aŭ mallonge "Hyatt" (Hyatt Hotels Corporation), estas luksa hotelĉeno posedata de la familio Pritzker. La kompania ĉefsidejo situas en Ĉikago, Ilinojso. Aktuale en 2019, Hyatt dungas pli ol 100,000 homojn tutmonde servante preskaŭ 900 posedaĵojn sub 20 malsamaj markoj en 60 landoj.
== Historio == La korporacio Hyatt estis formita kiam fratoj Jay, Robert kaj Donald Pritzker aĉetis malgrandan motelon nomitan la Hyatt House en Internacia Flughaveno de Los-Anĝeleso la 27-an de septembro 1957. La pli juna frato Donald estis tiu kiu prizorgis la hotelĉenon. Ene de kvar jaroj li establis kvin pliajn hotelojn en aliaj flughavenoj laŭ la sama formulo. La firmao estis listigita por komerco sur la borso en 1962, kaj ses jarojn poste "Hyatt International" ankaŭ estis establita, kiu ankaŭ estis listigita por komerco. En 1967 ili lanĉis la grandegan Hyatt Regency Atlanta hotelon, kiu estas 29-etaĝa hotelo kun 1 260 ĉambroj kaj malferma atrio.
En 1969, Hyatt malfermis ĝian unuan hotelon ekster Usono, kiam ĝi gajnis la administradkontrakton por la President Hotel en Honkongo (renomita la Hyatt Regency Hong Kong). En 1979, la familio Pritzker decidis aĉeti la akciojn de la du kompanioj "Hyatt" kaj "Hyatt International", kaj forigi ilin de komerco en la borso.
Ekde 2002, la ĉeno funkciigas la hotelon Ararat Park Hyatt Moscow, kaj konsiderante la aliajn hotelojn de la ĉeno en Rusio, ĝi estas unu el la plej grandaj hotelĉenoj en tiu lando.
En 2003, post konfliktoj inter la membroj de la dua generacio de la familio, ĉiuj posedaĵoj de la ĉeno Hyatt en Usono kaj eksterlande estis kunigitaj sub unu holdingo. Ĝis tiam, la havaĵoj de la firmao estis tenitaj tra serio de malsamaj firmaoj kiuj estis registritaj en impostŝirmejoj. En 2007, la familio vendis parton de ĉirkaŭ 15% de la akcioj de la firmao por unu miliardo da dolaroj. Inter la aĉetantoj estis la investa banko Goldman Sachs (7,5%) kaj la investkompanio Madron Capital (6,1%), kiu estas kontrolita de Rob Walton, la prezidanto de la podetala giganto Wal-Mart.
En 2009, la Pritzker-familio ekkomercis la firmaon sur la Novjorka Borso.
En novembro 2019, la ĉeno anoncis, ke ĝi aliĝas al la lukto por redukti la uzon de plasto, kaj rezignos la plastajn boteletojn, kiujn ĝi distribuas al gastoj en la ĉambroj (enhavantaj materialoj kiel ŝampuo, sapo, ktp.), "ĉar estas neebla ignori la median damaĝon de unu-uza plasto".
Vinicio Cerezo
Marco Vinicio CEREZO ARÉVALO (la 26-an de decembro 1942) estas guatemala politikisto kaj la nuna Sekretaria Generalo de la Sistemo pri Integrigo de Centra Ameriko (SICA). Li servis kiel Prezidanto de Gvatemalo de la 14-an de januaro 1986 ĝis la 14-an de januaro 1991, kaj lia enposteniĝo estis la unua demokratie elektita transdono de politika povo en la lando ekde 1951.
Sheraton
Hotelĉeno Sheraton (Sheraton Hotels; plennome Sheraton Hotels and Resorts, signifante Sheraton hoteloj kaj feriejoj) estas unu el la plej grandaj kaj prestiĝaj hotelĉenoj en la mondo. Sheraton havas 900 hotelojn en 95 landoj. La ĉeno estas nuntempe posedata de Marriott, kiu estas la plej granda hotelĉeno en la mondo kaj posedas 30 malsamajn ĉenojn.
Historio
En 1937, Ernest Henderson kaj Robert Moore establis malgrandan hotelon en Springfield, Masaĉuseco. Iom poste ili aĉetis alian hotelon kun granda ŝildo sur ĝi: Sheraton. La kosto de ŝanĝado de la signo estis tro multekosta tiel Henderson kaj Moore decidis ke anstataŭe de doni al ĉiu hotelo nomon, ili vokus ĉiujn hotelojn sub unu nomo. Tiel naskiĝis la ĉeno Sheraton.
La du komercaj partneroj daŭre aĉetis hotelojn en la ŝtato de Masaĉuseco kaj antaŭ 1939, ili posedis tri hotelojn en la grandurbo de Bostono.
La sukceso de la hoteloj igis ilin aĉeti pli kaj pli da hoteloj laŭlonge de la Orienta marbordo de Usono. En 1945, Sheraton estis la unua hotelĉeno kiu estis komercita ĉe la Novjorka Borso.
En 1949, Sheraton iĝis internacia ĉeno kiam du grandaj hotelĉenoj en Kanado estis aĉetitaj. Sed nur en la 1960-aj jaroj la ĉeno eliris el Nordameriko kun la konstruado de la hotelo en Tel Aviv kaj en Macuto, proksime de Karakaso, Venezuelo. En 1965, la 100-a hotelo de la ĉeno estis konstruita.
En 1968, la ĉeno estis aĉetita fare de la giganta korporacio ITT kaj la nomo de ĉiuj ĉenhoteloj estis ŝanĝita al "ITT Sheraton".
En 1985 la "ITT Sheraton" ĉeno estis la unua okcidenta hotelĉeno se temas pri malfermi hotelon en la Ĉina Popola Respubliko.
En 1994, "ITT Sheraton" aĉetis la plej grandan hotelĉenon en Italio, "CIGA", kiu posedis multajn hotelojn tra Eŭropo. Ĉiuj hoteloj sub la ĉeno ŝanĝis ilian nomon al "Sheraton" kaj tiel la ĉeno iĝis bonkonata hotelĉeno ankaŭ tiu kontinento.
En 1998, la ĉeno estis aĉetita fare de la "Starwood hotelĉeno" posedata fare de Barry Stewart Sternlicht, kiu superofertas la oferton de Hilton en la aŭkcio. Ekde tiam, Sheraton kreskis al unu el la plej grandaj hotelĉenoj en la mondo. En 2016 ĝi estis vendita al Marriott.
Bulvardo Bessières
La Bulvardo Bessières (Boulevard Bessières) estas bulvardo en la 17-a arondismento de Parizo. Ĝi formas parton de la bulvardoj de Marŝaloj, aro da grandaj bulvardoj kiuj ĉirkaŭas Parizon.
Ĝi ricevis sian nomon de Jean-Baptiste Bessières, (1768-1813), duko de Istrio, Marŝalo de la Imperio.
Muhu
Muhu estas insulo de Balta maro en Estonio inter kontinenta bordo kaj Saaremaa. Muhu estas la tria plej granda el insuloj en Estonio. Muhu komencis naskiĝi antaŭ proksimume 8000 jaroj, kiam ĝi komencis leviĝi el la maro. Muhu estas vere ebena. La unuaj homaj loĝantoj alvenis al Muhu laŭ taksoj proksimume antaŭ 4500 jaroj. La areo de la insulo estas 207,91 km². En Muhu estas 1918 loĝantoj, sed tie estas ankaŭ valora naturo.
Sekundara spegulo
En astronomio, la sekundara spegulo de teleskopo estas la dua spegulo sur kiu la lumo estas reflektita post esti resendita per la primara spegulo. Depende de la speco de teleskopo, la geometrio de tiu spegulo varias kaj ĝi povas esti ebena, parabola aŭ hiperbola. Kaze de Newton-a teleskopo aŭ dum observado ĉe la Cassegrain-fokuso, ĝi estas la lasta spegulo antaŭ la instrumentoj.
Kiro Gligorov
Kiro GLIGOROV (la 3-an de majo 1917 - la 1-an de januaro 2012) estis la unua prezidanto de Makedonio, demokratie elektita, kaj ĝia gvidanto dum ĝia transformo de socialisma respubliko sub la Socialisma federacia respubliko Jugoslavio al sendependa lando.
Gligorov funkciis kiel la Prezidanto de Makedonio de 1991 ĝis 1999. Antaŭ ol la Respubliko de Makedonio iĝis sendependa lando, li tenis multajn poziciojn en la politika sistemo de la Socialisma Federacia Respubliko de Jugoslavio, inkluzive de la ministro por eksteraj aferoj, por Financaj Aferoj en la Plenuma Aŭtoritato de la Federacia Konsilio, membro de la Jugoslava Prezidanteco kaj la Prezidanto de la Federacia Asembleo (la Federacia Parlamento).
En 1999 li estis anstataŭigita per Boris Trejkovski kiel Prezidanto de Makedonio.
Preĝejo Kristo Reĝo (Pilis)
La preĝejo Kristo Reĝo estas sakrala konstruaĵo en urbo Pilis (Hungario).
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefstrato en korto, tamen la fasado rekte tuŝas la trotuaron. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. Sur la fasado estas videblaj ankaŭ 2 malplenaj niĉoj. La plej supre tureto estas.
Kermeso okazas en tago de Reĝo Kristo.
Kuba Federacio
Kuba Federacio, ankaŭ konata sub la nomo Reĝlando de Kubo, estis reto de ĉirkaŭ 20 etnoj, ĉiuj bantuaj popoloj, en Centra Afriko. Iliaj plej grandaj etnoj estis la Bushoong, la Ngeende, la Kete, la Shoowa kaj la Pyaang. Ĝia mita fondinto nomiĝis Vut.
Ili multe faris opozicion kontraŭ la koloniistoj kiuj devigis ilin monkontribui al la kolonia sistemo de la belga reĝo Leopoldo la 2-a.
Geografio
La ĉefurbo de la Federacio estis Nsheng, situanta en la centro de sia setlejo inter la riveroj Kasai, Sankuru kaj Lulua, en kio nun estas la provinco Okcidenta Kasai en la sudo de la Demokratia Respubliko Kongo.
Historio
La Kuba Reĝlando formiĝis kiel granda imperio ĉe la suda rando de la ekvatora arbarareo, kiu favoris densan kaj stabilan loĝantaron pro la esceptaj riĉecoj konsistantaj el kombinaĵo de arbaro, savano kaj akvo.
Hodiaŭ la loĝantoj de la iama Kuba Federacio loĝas en la sudokcidento de la Demokratia Respubliko Kongo.
Papermaĉaĵo
Papermaĉaĵo estas miksaĵo de akvo, paperofibroj kaj gluo, el kiu eblaj krei malpezajn, stabilajn, relative grandajn kaj relative malmultekostajn bustojn, statuojn, skulptaĵoj, maskojn aŭ similjn dekorajn objektojn, ankaŭ elementojn por muroj kaj plafonoj kaj eĉ por eksteraj fasadoj de konstruaĵoj. En kelkaj kazoj, aliaj aldonaĵoj, kiel ekzemple kreto aŭ argilo, estas aldonitaj. Papermaĉaĵo estas foje ankaŭ (sed malĝuste) komprenata kiel tavola strukturo de gluitaj paperfolioj: vera papermaĉaĵo devas konsisti el detale dispecigitaj papereroj.
Por fari la substancon, papero ŝirita en etajn pecojn estas miksita kun akvo kaj gluo por formi malmolan paston. Post sekiĝo, ĉi tiu pasto akiras certan firmecon. Papermaĉaĵo estas do bone taŭga por modelado, sed bezonas sufiĉe longan tempon por sekiĝi kaj dum la prozezo de sekiĝo ankoraŭ perdas volumenon. Tamen, se la produktado finiĝis, produktaĵoj el la substanco estas relative longvivaj - kompreneble eblas facile detrui ilin kiel lignaĵo per fajro aŭ same detrui ilin perforte kiel porcelano aŭ vitro, sed se zorgeme traktata, ekzemple kapoj de pupoj el la 19-a jarcento faritaj per papermaĉaĵoj ankoraŭ vivas kaj videblas en la 21-a jarcento.
Historio
Origine el Azio, papermaĉaĵo konatas en Eŭropo ekde la 15-a jarcento. Komence oni faris ĉefe reliefojn kaj figurojn por kristnaskaj kripoj. La aldono de altaj proporcioj de kreto kreas la tiel nomatan ŝtonkartonon, kiu estas uzata ekde la 17-a jarcento por la produktado de pupoj. En Meksiko kaj Latinameriko oni ekde la alveno de la unuaj eŭropanoj tradicie uzas ĝin por fari pinjatojn.
99941 Lonniewege
99941 Lonniewege estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Lonnie Wege, komerca direktoro pri teleskopoj kaj fakulo pri la teknologio de la Schmidt-Cassegrain-teleskopoj. Li ankaŭ estas volontulo pri astronomia popularigo kun la Fondumo Three Rivers, la Astronomia Societo de Teksaso kaj Celestron.
Nordorienta megalopolo
La Nordorienta megalopolo (ankaŭ Nordorienta Koridoro, Bostona-Vaŝingtona koridoro aŭ tute mallonge "BosVaŝ") estas la plej popolriĉa megalopolo situanta tute en Usono, kun pli ol 50 milionoj da loĝantoj. Temas pri la plej urbigita megalopolo en Usono kaj la megalopolo kun la plej granda ekonomia produktado de la mondo. Situante ĉefe sur la Atlantika Marbordo en Nordorienta Usono, kun ĝia pli malalta parto en la supra Sudorienta Usono, ĝi etendiĝas ĉefe de nordoriento al sudokcidento de la nordaj antaŭurboj de Bostono al la antaŭurboj de Vaŝingtono en norda Virginio. Ĝi inkludas la plej gravajn grandurbojn Bostonon, Providence, Hartford, New Haven, Novjorkon, Jersey City, Newark, Trenton, Filadelfio, Baltimoron, kaj Vaŝingtonon, kune kun iliaj metropolaj areoj kaj antaŭurboj. La teritorio estas foje difinita por inkludi pli malgrandajn urbajn aglomeraĵojn preter tio, kiel ekzemple Richmond kaj Norfolk, Virginio, en la sudo, Portland (Majno) en la nordo, kaj Harrisburg (Pensilvanio) en la okcidento.
La megalopolo etendiĝas en proksimume rekta linio laŭ sekcio de la usona aŭtovojo 1. En 2010, la regiono enhavis pli ol 50 milionojn da homoj, proksimume 17% de la usona loĝantaro sur malpli ol 2% de la ŝtata teritorio, kun loĝdenso de ĉirkaŭ 390 homoj je kvadrata kilometro, komparite kun la usona mezumo de 31 je kvadrata kilometroj. Projekcioj atendas ke la areo kreskos al 58.1 milionoj da homoj antaŭ 2025.
La franca geografiisto Jean Gottmann popularigis la esprimon en sia orientiga studo de la regiono el 1961, "Megalopolis: The Urbanized Northeastern Seaboard of the United States" (Megalopolo: La Urbigita Nordorienta Marbordo de Usono). Gottmann konkludis ke la grandurboj de la regiono, dum inter si dividitaj kaj sendependaj, estas unike ligitaj unu al la alia tra la interplektiĝo de siaj antaŭurbaj zonoj, akceptante kelkajn karakterizaĵojn de ununura, masiva grandurbo: megalopolo.
Bulvardo Gouvion-Saint-Cyr
La Bulvardo Gouvion-Saint-Cyr (Boulevard Gouvion-Saint-Cyr) estas bulvardo en la 17-a arondismento de Parizo. Ĝi formas parton de bulvardoj de Marŝaloj.
Ĝi ricevis sian nomon de Laurent de Gouvion-Saint-Cyr (1764-1830), Marŝalo de la Imperio.
José Patricio Guggiari
José Patricio GUGGIARI CORNIGLIONE (la 17-an de marto 1884, en Asunción – la 30-an de oktobro 1957, en Bonaero) estis paraguaya politikisto de la Partido Liberal Radical Auténtico.
Li servis kiel Prezidanto de la Respubliko de Paragvajo inter la jaroj 1928 ĝis 1932. En 1931, post kiam sanga subpremo kontraŭ manifestacio petinta pli vigla agado en defendo de la Chaco (vidu Ĉaka milito), li lasis sian oficejon por esti juĝita fare de la parlamento. Senkulpigita, li reakiris la prezidantecon.
Li estis la unua demokratie elektita prezidanto kun libera politika partopreno en la historio de Paragvajo, venkanta la kandidaton de la Asociación Nacional Republicana, S-ro. Eduardo Fleitas.
Li estas konata de sia fama frazo "La fiero de esti liberalisto estas nur venkita de la honoro de esti paraguaya".
Pájara
Pájara [PAĥara] estas urbo kaj municipo apartenanta al la provinco Las Palmas, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sur la sudokcidenta parto de la insulo Fuerteventura. La loknomo Pájara estas rilata al la hispana vorto "pájaro" (birdo), sed oni ne scias la tialon (tiukadre aperas birdo en la municipa blazono); laŭ aliaj fakuloj kiel Dominik Josef Wölfel aŭ Maximiano Trapero ĝi estus devena el guanĉoj. ​
Geografio
Pájara estas en la sudokcidenta parto de la insulo Fuerteventura, je 41,5 km de la insula ĉefurbo. Ĝi enhavas areon de 383,52 km², kiel la plej granda teritorio de la insulo (multe pli longa ol larĝa). De tiu areo, la plej granda parto estas etenda rura kaj natura areo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Betancuria (norde), kaj Tuineje (okcidente).
La ĉefaj loĝlokoj estas Morro Jable, Costa Calma kaj Solana Matorral.
La flaŭro de la municipo estas karakterizita per dornomakiso, el kio menciindas Launaea arborescens, Suaeda vera kaj la rara endemio Caralluma burchardii.
El la faŭno menciendas nombraj birdospecioj, kiel la estepeca kanaria Hubara-otido Chlamydotis undulata fuertaventurae kaj pterokloj Pterocles orientalis, la kanaria perknoptero Neophron percnopterus majorensis kaj la turfalko Falco tuniculatus. Alia pli malgranda birdospecio, sed ofta en la municipa teritorio estas la sahara kurulo Cursorius cursor.
La municipa teritorio kunkavas protektitan areon kun apuda municipo, nome la rura parko de Betancuria (rabobirdoj); kaj proprajn protektitajn areojn kiel Natura Monumento Ajuy (fosilioj de maranimaloj); Natura Parko Jandía (enhavas preskaŭ la totalon de la duoninsulo Jandio, kun abundaj endemioj, minacataj kaj protektitaj specioj kaj de flaŭro kaj de faŭno; Natura Monumento Montaña Cardón (riĉa flaŭro); kaj Siencinteresa Loko Playa del Matorral (marbirdoj).
Pico de la Zarza aŭ Pico de Jandía estas la plej alta monto de la insulo Fuerteventura, atingante 813 m super la marnivelo. ​
Historio
En la areo estis grava setlado de guanĉoj, kiuj hegemoniis la regnon Jandía, kaj starigis liman muron kun la cetero de la insulo. Ili praktikis brutobredadon de kaproj kaj agrikulturon, kiel atestas pluraj restaĵoj de tiu epoko. Tiuj aktivecoj pluis post la epoko de la konkero, komplementite per rilataj artmetioj (ledo).
La konkero de Fuerteventura finis en 1405, fare de la normano Johano de Béthencourt. Proksima Betancuria estis elektita kiel ĉefurbo de la insulo en sistemo kopiita de la feŭdismo. En 1476 oni konstituis jure la teritorian senjorlandon de Fuerteventura, per kiu la Katolikaj Gereĝoj agnoskis al la konkerinto lian dominadon de la insulo. Betancuria, kiel unua sidejo de la konkerintoj, iĝis akso de la administracia povo. Pájara, sude de Betancuria, kaj La Oliva, norde, formis la dekomencan spinon de la insulo.
Komerco de produktoj el brutobredado kaj agrikulturo, fiŝkaptado kaj kalko helpis la siavastigon de havenetoj laŭlonge de la marbordo. En la unua duono de la 19-a jarcento, ĝi iĝis sendependa municipo. Ĉirkaŭ la Dua Mondmilito oni starigis multajn militdefendajn konstruaĵojn pro eblaj okazoj de atako fare de la aliancanoj, kio tute ne okazis. Ekde tiam gravis la figuro de la germano Gustav Winter, kiu ricevis rajtigilon kiel nura posedanto de la duoninsulo Jandio, kaj entreprenis vorkojn kiel padpavimado, tunelo (nefinita) inter Morro Jable kaj Cofete (kie li loĝis), du aerodromoj, ktp., cele al disvolvigo de turismo. Fakte ekde la 1970-aj jaroj la urbo iĝis altirejo por turismo (hoteloj kaj aliaj turismaj loĝejoj). La municipo enhavas la plej grandan etendon de ŝtrandoj de la insularo, elstare tiuj de Sotavento, Cofete kaj Morro Jable. ​ Tiukadre okazas en la areo internaciaj eventoj de tabulvelado.
Demografio
La municipo havis 21 349 loĝantojn je 1a de januaro 2020, estante la 13a en la provinco kaj la tria de la insulo.
Historie estis malpli ol 3 000 loĝantoj ĝis la 1980-aj jaroj. Poste la loĝantaro kreskiĝis ĝis nunaj pli ol 20 000 loĝantoj, tio estas oni preskaŭ sepobligis la populacion.
Bulvardo Berthier
La Bulvardo Berthier (Boulevard Berthier) estas bulvardo en la 17-a arondismento de Parizo. Ĝi formas parton de bulvardoj de Marŝaloj.
Ĝi ricevis sian nomon de Louis-Alexandre Berthier, (1753-1815), princo de Neufchâtel, poste de Wagram, Marŝalo de la Imperio.
Ilonse
(jen france, okcitane Ilonça) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
De Groeve (Tynaarlo)
De Groeve estas loko en la municipo Tynaarlo en la nederlanda provinco Drento. De Groeve havas 480 loĝantojn (1-an de januaro 2021).
La vilaĝo situas ĉe la loko kie la rivero Hunze fluas en la Zuidlaardermeer. De Groeve estas derivita de "fosaĵo" (fosita akvovojo). La nomo estas referenco al la Havenkanalo kiu fluas en la (kanaligitan) riveron tuj ekster la vilaĝo. Tiu kanalo estas la akvovojligo de la lago kun la vilaĝo Zuidlaren.
La vilaĝo situas proksimume 1 km de la limo (la Semslinie) kun la provinco Groningen. La konstruaĵoj kontinuas pli-malpli laŭ la vojo N386 al Hoogezand. La konstruaĵoj en la provinco Groningen situas en Wolfsbarge.
Ĉe la Zuidlaardermeer estas la poldermuelejo De Boezemvriend (La koramiko), la nura granda poldermuelejo en la provinco Drento.
Laktofabriko
En 1893, la kooperativa vaporlaktaĵfabriko Zuidlaren estis fondita ĉe De Groeve, surbaze de fasono fare de Marinus Viets. La direktordomo estis konstruita sur la sudokcidenta flanko (Hunzeweg 14). La konstruaĵoj baldaŭ pruvis tro malgrandaj, post kio nova kaj pli granda fabriko (Hunzeweg 18-20) estis fasonita fare de Pieter Mekkes en ekspresionisma stilo en 1924. Aldone al oficoj kaj produktareoj, la konstruaĵo ankaŭ enhavas akvoturon kaj laboratorion. En 1967 la fabriko estis transprenita fare de Acmesa el Assen, kiu fermis la fabrikon en 1968. Poste la fabriko estis uzata de garaĝo, post kio ĝi malpleniĝis. La konstruaĵo estis nomumita kiel Industria heredaĵo.
George Padmore
George PADMORE (28a de Junio 1903 – 23a de Septembro 1959), denaske Malcolm Ivan Meredith Nurse, estis grava tutafrikisto, ĵurnalisto, kaj verkisto. Li lasis sian denaskan insulon Trinidado en 1924 por studi medicinon en Usono, kie li ankaŭ aliĝis al la Komunista Partio.
El tie li translokiĝis al Sovetunio, kie li estis aktiva en la partio, kaj laboris por afrikaj sendependigaj movadoj. Li laboris ankaŭ por la partio en Germanio sed foriris post la enpovigo de Naziismo en la 1930-aj jaroj. En 1935, Sovetunio faris gravan ŝanĝon en siaj konsideroj en eksterlanda politiko: Britio kaj Francio, nome koloniaj potencoj kun kolonioj en Afriko, estis klasitaj kiel "demokratiaj imperiismoj" — pli malalta prioritato ol la kategorio de "faŝism-imperiismaj" potencoj, en kiuj falis Japanio kaj Germanio. Tiu ŝanĝo venis en rekta kontraŭdiro kun la prioritato de Padmore por la afrika sendependigo, ĉar Germanio apenaŭ kaj Japanio tute ne havis koloniojn en Afriko. Padmore tuj rompis el Kremlo, sed plue aporgis socialismon.
Padmore loĝis dum iome da tempo en Francio, antaŭ setliĝi en Londono. Ĉirkaŭ la fino de sia vivo li translokiĝis al Accra, Ganao, kie li helpis formigi la politikon de Kwame Nkrumah kaj de lia Partio de la Kunveno de la Popolo.
Primara spegulo
En astronomio, la primara spegulo estas la ĉefa spegulo de teleskopo. Ĝi koncentras la lumradiojn al la sekundara spegulo, kiu resendas tiujn radiojn al la fokuso. Kiam la diametro de teleskopo estas donita, ĝi estas la diametro de ĉi tiu spegulo.
Historio
En 1668, Isaac Newton kreis la unuan spegulteleskopon uzante 3.3 cm poluritan metalan primaran spegulon. Poste, ĝis la unua duono de la 19-a jarcento, la primaraj speguloj de teleskopoj estis konstruitaj uzante diskojn el polurita reflekta metalo en parabola aŭ sfera formo, ĝenerale farita el alojo de kupro kaj stano.
En 1895, la primara spegulo de la Crossley Teleskopo estis konstruita el disko el vitro kovrita per reflekta arĝenta surfaco. La sama principo estas uzata dum la fabrikado de la teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar, sed ĉi-foje per deponado de tavolo de aluminio sur la vakua vitro. La procezo nomiĝas aluminiado.
Bulvardo Amiral-Bruix
La Bulvardo Amiral-Bruix (Boulevard de l'Amiral-Bruix) estas bulvardo en la 16-a arondismento de Parizo. Ĝi formas parton de bulvardoj de Marŝaloj.
Ĝi ricevis sian nomon de Étienne Eustache Bruix, (1759-1805), ministro pri maro, Admiralo.
Ritz-Carlton
Ritz-Carlton (The Ritz-Carlton Hotel Company, LLC) estas markonomo de usona hotelĉeno kun internacia aranĝo. La ĉeno funkciigas 101 luksajn hotelojn kaj feriejojn en 30 landoj kaj teritorioj enhavantaj entute 27,650 gastĉambroj. La firmao estis establita en 1983, kiam la antaŭaj posedantoj vendis la Ritz-Carlton markonomon.
La firmao estas filio de la usona hotelĉeno Marriott International kaj ĝia ĉefsidejo situas en Chubby Chase, Marilando.
Historio
La historio de Ritz-Carlton komenciĝis kun la svisa hotelisto Cesar Ritz, kiu estis konata en la hotelindustrio kiel "reĝo de hotelistoj kaj hotelisto de reĝoj", kaj kiu redifinis la koncepton de luksa gastamo en Eŭropo kiam li administris la "Ritz" hotelon en Parizo kaj la hotelo Carlton en Londono. Interalie, li kaj kuiristo Auguste Escoffier malfermis la surkartajn restoraciojn konatajn kiel "Ritz-Carlton". La restoracioj funkciis sur ŝipoj kaj ĉesis funkcii en 1914 kun la eksplodo de la Unua Mondmilito. Ritz mortis en 1918, kaj lia edzino Marie daŭrigis la tradicion de malfermado de hoteloj nomitaj laŭ li.
La investa kompanio Ritz-Carlton estis fondita de Albert Keller, kiu aĉetis la nomon kaj la franĉizon en Usono. La unua Ritz-Carlton-hotelo en Usono malfermiĝis en Novjorko en 1911, sur la 46-a Strato kaj Avenuo Madison. Post tio, la reto disetendiĝis al Filadelfio, Atlantic City kaj Montrealo en Kanado. La hotelo en Filadelfio estis konvertita en oficejan konstruaĵon post nur kelkaj jaroj da funkciado, kaj la hotelo en Atlantic city estis vendita al Schine Hotels en la malfruaj 1940-aj jaroj kaj poste al la Sheraton Hotelo-Firmao en 1959. La hotelo en Novjorko estis detruita en 1951 kaj nur la hotelo en Bostono ankoraŭ funkcanta en la 21-a jarcento.
Kienhaid
Kienhaid (ankaŭ Načetín I aŭ Zadní Načetín, germane: Kienheide) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, en distrikto Chomutov. Ĝi troviĝis en senpera proksimeco de ŝtatlimo kun Germanio proksimume 4.5 km okcidente de Kalek. Ĝi situis sur la dekstra bordo de limrojo Černá kaj sur la maldekstra bordo ligis al ĝi la germana ĝis nun situanta vilaĝo Kühnhaide. Ĝis sia pereo ĝi estis memstara municipo. Ekde julio de 2012 estas loko, kie la vilaĝo situis, konsisto de naturrezervejo Prameniště Chomutovky.
Kienhaid situas en katastra teritorio Načetín kun areo 8,61 km2.
Ritz-Carlton
Historio
La firmao kreskis multe sub la gvidado de ĝia prezidanto kaj ĉefmanaĝero Horst Schulze. Li elpensis la konatan moton kiu metas la klienton kaj la dungiton en la centro, "Ni estas Sinjorinoj kaj Sinjoroj kiuj servas Sinjorinojn kaj Sinjorojn" ("We are Ladies and Gentlemen Serving Ladies and Gentlemen"), same kiel servajn valorojn, kiujn la dungitoj de Ritz-Carlton sekvas ĝis nuntempe. Sub lia gvidado la hoteloj gajnis du Malcolm Baldrige National Quality Awards, kaj kreskis de kvar ĝis kvardek hoteloj en Usono.
En 1995, la internacia hotelkorporacio Marriott International aĉetis 49% investon en la Ritz-Carlton hotelfirmao, en 1998 ili akiris plian 50% investon en la firmao, donante al ĝi 99% proprieton de la firmao. Schulze kaj aliaj oficuloj foriris por fondi la West Paces hotelgrupon, kiu ricevis ĝian ĉefan markonomon, Capella Hotels.
Kienhaid
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1598.
Ritz-Carlton
Historio
La Ritz-Carlton hotelfirmao partneris kun la itala luksmarko Bulgari en 2001 por funkciigi ĉenon de hoteloj posedataj kaj funkciigitaj sub la BVLGARI-marko. La firmao nuntempe havas merkatiginterkonsentojn kun Bulgari Hotels & Resorts.
Kienhaid
Municipa administrado kaj politiko
Dum komunuma baloto en la jaro 1938 en Ĉeĥoslovakio okazintaj la 22-an de majo 1938 en Kienhaide vivis 116 balotantoj. Sed la baloto ne okazis, ĉar kandidatliston donis sole Sudetgermana partio, kiu tiel aŭtomate fariĝis venkinto de la baloto.
Ritz-Carlton
Historio
En 2011, The Ritz-Carlton, Honkongo malfermiĝis. La hotelo situas sur la supraj 17 etaĝoj de konstruaĵo kun alteco de 484 metroj.
En 2018, la Ritz-Carlton sciigis ke ĝi eniras la plezurkrozŝipa merkaton. En 2019, la unua Ritz-Carlton estis lanĉita de hispana ŝipkonstruejo. La Ritz-Carlton kroz brako estis planita por komenci operaciojn en 2020 sub la marko "Ritz-Carlton Yacht Collection".
San Mateo de Gállego
San Mateo de Gállego [sanmaTEo deGAljego] estas municipo de Hispanio, en la norda parto de la Komarko Zaragozo kies ĉefurbo estas Zaragozo mem, sed ankaŭ oni konsideras kiel ĉefurbo Utebo-n, se oni ne konsideras tia Zaragozon, kiel provinca kaj regiona ĉefurbo. Ĝi estas en la centroriento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo San Mateo estas komprenebla kiel "Sankta Mateo", dum de Gállego aludas la trafluantan riveron.
Geografio
San Mateo de Gállego estas municipa teritorio en la norda parto de la Komarko Zaragozo, kie ĝi okupas teritorion norde de Zaragozo kaj oriente de Zuera. La aŭtovojo Autovía Mudéjar (A-23) kaj N-330 komunikas kun Villanueva de Gállego kaj Zuera, dum la A-123 iras paralele ĉe la rivero kaj komunikas kun Zuera norde kaj Zaragozo sude. La municipo enhavas tri industriajn zonojn kaj la kvartalon Saso.
La loĝloko San Mateo de Gállego mem estas je nur 22 km norde de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, je la maldekstra bordo de la rivero. Ĝi estas sur 281 msm. La loĝloko mem estas tute inter Zaragozo mem sude kaj Zuera norde laŭ la fluejo de la rivero Gállego.
Historio
Estis iam setlejo de araboj, kiuj lasis irigacian reton. La konkero de Zaragoza fare de Alfonso la 1-a en 1119 ebligis, ke ankaŭ tiu areo estis konkerita de kristanoj ĉirkaŭ tiu jaro. Post la konkero granda parto de loĝantaro estis mudeĥaroj kaj poste moriskoj, kiuj estis forpelitaj el 1610, kio rezultis en ekonomia kaj demografia krizo.
San Mateo de Gállego demografie kreskiĝis fakte jam ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Poste tamen multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento, sed en Villanueva de Gállego tute male, oni plialtiĝis ĝis nunaj 3 452 (2022) pro proksimeco al la ĉefurbo (dormurbo) kaj al la komunikvojoj de la akso de la valo de Ebro.
Ekonomio
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo, brutobredado, kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vino), krom ekstera dungado. Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo. El vidindaĵoj menciindas la mudeĥara preĝejo de la 16-a jarĉento kun mudeĥara turo plej verŝajne konstruita sur iama kastelo, kaj naturaj lokoj ĉe la rivero.
James E. Webb
James Edwin WEBB (naskiĝis en Stem, Norda Karolino, mortis  en Vaŝingtono) estis la dua NASA-ĉefadministranto, de la 14-a de februaro 1961 ĝis la 7-a de oktobro 1968. Dum la unuaj dudek kvin jaroj de lia profesia vivo, li karieris kiel demokratulo en la superaj ŝtupoj de la usona publika administrado. Li estis elektita en 1961 de Lyndon B. Johnson por okupi la postenon de administranto de la kosma agentejo fondita nelonge antaŭe kaj kiu devis alfronti la defiojn de la kosmokonkurso. Li ludis esencan rolon en la sukceso de la Projekto Apollo danke al siaj organizaj talentoj kaj sia scio pri la administra kaj politika laboroj. Li demisiis en 1968 iom antaŭ la unua pilotata flugo de la Apollo-programo. Li forlasis sian postenon kiam prezidanto Lyndon Johnson, al kiu li estis proksimulo, sciigis ke li ne balote reprezentiĝos.
La Kosmoteleskopo James Webb (aŭ JWST), lanĉita la 25-an de decembro 2021 de NASA, la Eŭropa Kosma Agentejo kaj la Kanada Kosma Agentejo sur la lanĉilo Ariane 5, estas nomita omaĝe al lia persono.
Árpád Sopsits
Árpád Sopsits [ŝopŝiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sopsits Árpád estas hungara reĝisoro, scenaristo.
Isola
(jen france, okcitane Lieusola) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Árpád Sopsits
Árpád Sopsits naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Árpád Sopsits akiris bibliotekistan diplomon en Universitato de Debrecen, poste reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1979. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zoltán Fábri (reĝisoro) kaj György Illés. Li laboris en instituto jam post la unua diplomo (1974), poste li reĝisoris en teatroj (Nova Teatro (Budapeŝto) (2003), Nacia Teatro (Budapeŝto) (2006, 2009), Gaja Teatro (2012), Hungaria Germana Teatro (2013)), ankaŭ en filma produktejo. Li ricevis premiojn inter 1990-2017.
Labordomo (Vajmaro)
La ekde 1879 ekzistanta Malriĉulejo kaj laborejo (germane: Armen- und Arbeitshaus) en Vajmaro, Germanujo, ofertis al ĉ. 30 etkrimuloj loĝejon kaj laborlokon (konkrete: mastrumaj kaj lignaj laboradoj) kontraŭ salajro. Temis pri ero de publika zorgado de malriĉuloj kaj implicite grava instrumento de municipa verdikt-efektivigado. La enspezitaj sumoj iris ekde 1877 rekte al la urba kaso.
Aldonita estis ankaŭ lignaĵsplitejo por garantii al la endomuloj okupiĝon dumvintran. Laŭ adresaro ĝi estis ĉe Amalienstraße 21. Hodiaŭ la strato nomiĝas Karl-Haußknecht-Straße 19. La nuntempe fleghejme utiligita domo figuras sur la listo de monumentprotektotaĵoj vajmaraj; ĝi estas trietaĝa kun granda elsaltanta mezkolono. Laŭ la adresaroj konsistigis la doman administrantaron kasisto, kontrolisto kaj faktoto zorganta.
Ejo simila estis estinta antaŭ la Pordego erfurta, ĉe la nuna Sophienstifts-placo, ĝis malkonstruiĝo en 1877. Tie kontraŭe estis Federwisch-muelejo kiu ankaŭ devis ĉesi al novaj konstruaĵoj. La malnova laborejo (kiu portis ankaŭ la nomon de Siechenhaus, do preventorio), unuetaĝaĵo kun mansarda tegmento, faritis en 1769/70 fare de Anton Georg Hauptmann laŭ la planoj de la landa ĉefarĥitekto Johann Gottfried Schlegel. Cetere, por Hauptmann estis la konstruo de Labordomo la unua granda komisio de kiam li deĵoris por la suvereno.
Gállego (rivero)
Gállego [GAljego] (en aragona Galligo) estas rivero kiu fluas tra la regiono Aragono, Hispanio. Temas pri unu el la ĉefaj alfluantoj de la grandrivero Ebro. Ĝi drenas basenon de 4008,8 km² kaj havas longon de 193,2 km.​ La kurioza nomo de tiu rivero, koincide kun la literumado de la vorto "gallego" (galega) sed kun absolute nenia rilato) deriviĝas de la nomo en latino de ĝia devenloko, nome Gaŭlio: nome Gallicus, de kiu Gállego.
La rivero Gállego elfluas en Pireneoj nome ĉe Col d'Aneu, sur 2 200 msm, proksime de la montopasejo Portalet. Fluas laŭ la valo Tena tra la municipoj Sallent, Panticosa kaj Biescas. En tiu supra areo ĝi ricevas la ĉefaj alfluantoj: nome Aguas Limpias, Caldarés, Escarra, Lana Mayor kaj Aurín. En la meza kaj malsupra basenoj, la riveroj Guarga, Seco, Asabón kaj Sotón havigas malabundan akvokvanton. La rivero estas regulita per hidroelektraj akvorezervejoj de Gállego, nome Lanuza, Búbal, Sabiñánigo kaj per irigaciaj akvorezervejoj La Peña kaj Ardisa, de kiu eliras akvo al akvorezervejo La Sotonera laŭ la kanalo de Gállego (90 m³/sekundo).
En supra fluejo estas praktikata riskaj sportoj, same kiel ĉe alfluantoj Caldares kaj Escarra. El Sabiñánigo ĝi fluas al Triste. La akvokvanto de Gállego ĉe ĝia elfluejo en Zaragozon estas malabunda; la intensa reguligo kaj la devojigoj de la akvokvanto faras ke la averaĝa akvokvanto estas nur 10% de la natura akvokvanto. Antaŭ alveni al Zaragozo la rivero fluas ĉe Sabiñánigo, Caldearenas, Riglos, Murillo de Gállego, Santa Eulalia de Gállego, Biscarrrués, Ardisa, Puendeluna, Marracos, Gurrea de Gállego, La Paúl, Ontinar de Salz, Zuera, San Mateo de Gállego kaj Villanueva de Gállego.
Lucéram
(jen france, okcitane Luceram) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Lantosque
(jen france, okcitane Lantosca) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Lieuche
(jen france, okcitane Lieucha) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Marbordaj Alpoj (france Alpes-Maritimes, okcitane Aups Maritims), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nico kaj al la kantono .
Péter Soós
Péter Soós [ŝOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Soós Péter estas hungara reĝisoro.
Péter Soós naskiĝis en 1962 en Budapeŝto.
Biografio
Péter Soós akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1987, poste ankaŭ reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1992. Li komencis sian reĝisoran karieron en Nacia Teatro (Pécs), baldaŭ en malgranda teatro en Budapeŝto. Li reĝisoris ankaŭ filmojn kaj estis teatrestro de malgranda teatro. Lia edzino naskis 2 filojn.
(152770) 1999 RR28
(152770) 1999 RR28 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 7-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso.
Dmitrij Jemec
Dmitrij Aleksandroviĉ Jemec (ruse Дми́трий Алекса́ндрович Емец, naskita la 27-an de marto 1974) estas rusa verkisto de infana kaj juna plenkreska fantaziliteraturo.
Li estas plej fama pro sia serio kaj kromproduktoj pri Tanja Grotter, kiujn li nomas "parodio" aŭ, alternative, kiel "speco de rusa respondo" al la serio pri Harry Potter. Li estis plurfoje minacita fare de J.K. Rowling esti procesita; tamen, la libroj daŭre estas tre popularaj - de la unua, La Magia Kontrabaso, vendiĝis proksimume 100,000 ekzempleroj. Malgraŭ konjekto de filmversio, nenio estis farita ĝis nun, verŝajne pro laŭleĝaj kialoj. Tamen, teatraĵo bazita sur la libroj estis prezentita ĉe librovendejoj post la liberigo de la naŭa instalaĵo. Post tria libro, "Tanja Grotter" ĉesis esti parodio kaj iĝis sendependa librociklo.
Sume li estas la aŭtoro de cikloj "Tanja Grotter", "Methodius Buslaev", "Filja Hitdiĉ", "Kosmopirato Kroks" kaj "Mutaciuloj".
Li iam diris, ke "La rakonto kun la jura disputo ne estas agrabla por mi. Tamen mi opinias, ke la fakto, ke la advokatoj de J.K. Rowling iris al tribunalo, implicas la fakton de malforteco. Mi esperas, ke Tanja Grotter fariĝos pli forta ĉe la tribunalo."
Dmitrij Jemec estas edziĝinta kun sep infanoj. Lia angla blogo disponigas ligilojn al angla traduko de kelkaj el liaj libroj.
Londona Freud-muzeo
La londona Freud-muzeo estas muzeo dediĉita al Sigmund Freud, situanta en la domo kie Freud vivis kun sia familio dum la lasta jaro de sia vivo. En 1938, post eskapado de Nazia aneksado de Aŭstrio li venis al Londono tra Parizo kaj restis por mallonga tempo ĉe 39 Elsworthy Road antaŭ moviĝado al 20 Maresfield Gardens en la kvartalo Hampstead de Londono, kie la muzeo estas situanta. Kvankam li mortis jaron poste en la sama domo, lia filino Anna Freud daŭre restis tie ĝis sia morto en 1982. Estis ŝia deziro ke post ŝia morto ĝi estu konvertita en muzeon. Ĝi estis malfermita al publiko en julio 1986.
La prezidanto de la muzeo estas David Freud, la pranepo de Sigmund Freud.
Estas du aliaj Freud-muzeoj, unu en Vieno (viena Freud-muzeo), kaj alia en Příbor, Ĉeĥio, en la domo kie Sigmund Freud naskiĝis.
Best Western
Best Western (Best Western) estas usona hotelĉeno kun tutmonda distribuo. La ĉeno estas la plej granda hotelmarko en la mondo laŭ la nombro da hoteloj funkciigitaj tra ĝi (kvankam la Interkontinenta Grupo, kiu inkluzivas plurajn varmarkojn, estas la plej granda hotelĉeno en la mondo). Aktuale en 2013, entute Best Western funkciigas ĉirkaŭ 4,000 hotelojn de diversaj gradoj, inkluzive de pli ol 311,000 ĉambroj en pli ol 100 landoj.
Historio
Best Western estis establita en la jaroj post la Dua Mondmilito. Dum tiu periodo, la plej multaj el la hoteloj estis grandaj konstruaĵoj situantaj en la urbocentroj aŭ malgrandaj familiaj gastdomoj situantaj en la urboj kaj sur la vojflankoj.
Dum tiu periodo, neformala reto de sendependaj hoteloj komencis funkciigi en Kalifornio kiu prezentis oftajn normojn de gastamservoj. En 1946, M.K. Guertin unuigis la neformala reto kiel la bazo de la moderna reto.
La origino de la nomo Best Western por la ĉeno devenas de la komenca loko de la hoteloj kiuj funkciigis en la ĉeno, okcidente de la Misisipo en Usono. Ĝis 1964, Best Western administris komunan merkatigsistemon kun alia hotelĉeno nomita "Quality Inns" kiu estis disvastigita plejparte oriente de la Misisipo, tiel ke ili ne konkuris inter ili. La partnereco ne sukcesis el komerca vidpunkto kaj ekde ĉi tiu jaro, Best Western komencis provon mem ekspansiiĝi en ĉi tiujn regionojn sub la marko "Best Eastern". Komenciĝante en 1967, la uzo de aparta markigo estis nuligita kaj ĉiuj ĉenhoteloj en Usono estis unuigitaj sub la komuna "Best Western" marko. La sukcesa merkatigprocezo de la marko igis la firmaon en la 1970-aj jaroj la plej granda hotelĉeno en la mondo.
Best Western aĉetis WorldHotels en februaro 2019 aldonanta proksimume 360 suplementajn hotelojn kaj 81,248 pli da ĉambroj al ties marko. BWH hotela Grupo estis formita kiel la gepatra firmao de Best Western kaj WorldHotels sekve de ĉi tiun akiron.
Tra la mondo
En 1978, la ĉeno komencis funkciigi en Britio, kaj konsentis kun privatposedataj hoteloj situantaj en ĉefpunktoj por funkciigi sub oftaj hotelnormoj sub sia marko. Hodiaŭ, 280 hoteloj de la ĉeno funkcias en Britio. En 1981, ŝi komencis kunlabori kaj remarki ĉenon de hoteloj en Aŭstralio. En 2007, la ĉeno komencis operaciojn en Nov-Zelando tra interkonsento por remarkado kaj kunlaboro kun loka ĉeno. Hodiaŭ ekzistas 194 hoteloj funkciigantaj en Aŭstralio kaj 11 hoteloj en Nov-Zelando sub la ĉenmarko. En aliaj landoj de la mondo, la reto funkcias en pli malgrandaj nombroj de ĝis kelkaj dekduoj en ĉiu lando.
Preĝejo Koro de Jesuo (Hévíz)
La preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en urbo Hévíz (Hungario) (iam en vilaĝo Egregy [egredj]). La kampanilo estis deklarita historia monumento en 2007.
Kampanilo
En Egregy estis iam konstruita ligna sonorilostablo. Anstataŭe estis konstruita kampanilo en 1905. Ĝi estis altigita en 1937, samtempe novgotikaj fenestroj estis faritaj. En 1990 ĝi estis renovigita.
Preĝejo
Pli frue en Egregy estis nur lerneja kapelo. Anstataŭe estis konstruita la nun videbla kirko en la jaroj 1994 kaj 1995. Finance sporta klubo de Ferencváros apogis la konstruadon, tial la kirko prenis la sportklubajn kolorojn verdo-blanko.
Memorparko
En 2000 oni establis memorparkon honore al filintoj dum la mondomilitoj. Oni plantis tiliojn kaj oni inaŭguris memortbulon.
Preĝeja kermeso okazas en festotago de Koro de Jesuo.
Leviathan
"Leviatano, aŭ la materialo, formo kaj forto de la ŝtatkomunumo eklezia kaj civila" (en la angla: Leviathan, or The Matter, Forme and Power of a Common Wealth Ecclesiastical and Civil, aliliterumado: Levjatano), estas eseo pri politika filozofio de Thomas Hobbes, publikigita en Londono en 1651.
La eseo estas nomita laŭ la mitologia figuro de la baleno kiu aperas en la Biblio, en la unua ĉapitro de la libro Genezo, por la rakonto pri la kreo de la mondo kaj tie signifante larĝan beston.
Tiu ĉi verkaĵo estas konsiderita unu el la plej influaj verkoj de politika filozofio iam verkitaj.
Libroenhavo
La libro traktas la socian strukturon kaj legitimecon de la registaro, kaj estas konsiderita unu el la plej fruaj kaj plej influaj ekzemploj de la ascendo de la centra administracio, klarigo kiu male al la pasinteco ne dependis de religio aŭ abstrakta filozofio, sed de raciismo.
En la libro, verkita dum la Angla enlanda milito, Hobbes argumentas por la bezono de socia kontrakto inter la civitanoj kaj la reganto por malhelpi staton de plena milito, t.e. ĉiuj kontraŭ ĉiuj. La ŝtato estas dezajnita por protekti la individuojn ene de ĝi kontraŭ la natura stato. Hobbes argumentis ke absoluta kaj potenca reganto povas establi ordon kaj malhelpi socian kaoson.
Tiu aserto de Hobbes pri homa naturo estas reflektita en pli postaj nuntempaj verkoj kiel ekzemple la libro The Process of Cultivation de Elias kaj The Good Angels of Our Nature de Pinker.
Kovrila ilustraĵo
La kovrilo de la libro estis ilustrita fare de la franca artisto Avraham Boss kaj estis farita laŭ peto de Hobbes. La ilustraĵo grafike ilustras la ideojn prezentitajn en la libro. En la centro staras la figuro la giganta suverena Reĝo, kiel unu konsistigita de amasoj da homoj kies dorsoj estas turnitaj al la observanto. La homoj estas tiuj, kiuj konsentis formi aliancon inter ili en ŝtaton. La suvereno tenas en siaj manoj kaj la glavon (armea potenco) kaj la sceptron (eklezia potenco) - signifante ke li havas absolutan kontrolon de ĉiuj institucioj de vivo. Malsupre de la bildo estas la iloj kaj rimedoj kontrolataj de la suvereno: la iloj de perforto kaj defendo (maldekstre) kaj la iloj de persvado kaj edukado rilataj al la eklezio kaj universitatoj (dekstre).
Ágnes Sós
Ágnes Sós [Agneŝ ŝOŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sós Ágnes estas hungara reĝisoro, kameraisto, produktoro, scenaristo.
Biografio
Ágnes Sós akiris reĝisoran diplomon en Ekonomia Universitato Károly Marx en 1989. Inter 1990-2002 ŝi faris filmajn laborojn al Hungara Televizio, poste ŝi estis liberprofesiulo. Plej ofte ŝi kreis dokumentajn filmojn, kiujn ŝi kreis ofte dum longaj jaroj. Ŝi vivis ekde 1992 en Solymár kun sia edzo. Ŝi ricevis premiojn inter 1993-2014.
El Maíllo
El Maíllo [maIljo] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Ciudad Rodrigo kaj al la Municiparo Las Dehesas.
Evanna Lynch
Evanna LYNCH (naskiĝinta la 16-an de aŭgusto 1991 en Termonfeckin, graflando Louth) estas irlanda aktorino. Plej grandan famon ŝi gajnis en la filma rolo de Luna Lovegood (Luna Bonamo en Esperanto), samklasanino de Harry Potter en la samnomaj romanoj kaj filmoj de J. K. Rowling.
El Maíllo
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 46,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 279 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 800 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Limas kun loĝlokoj Morasverdes, Puebla de Yeltes, Aldeanueva de la Sierra, Guadapero, El Cabaco, Monsagro, La Alberca kaj Nava de Francia.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj kun najbara Portugalio.
La tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado lastatempe iom dekadencis.
Bulvardo Général-d'Armée-Jean-Simon
La Bulvardo Général-d'Armée-Jean-Simon (Boulevard du Général-d'Armée-Jean-Simon) estas bulvardo en la 13-a arondismento de Parizo. Ĝi formas parton de bulvardoj de Marŝaloj.
Ituero de Azaba
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Ituero de Azaba kaj la senhoma Dueña de Azaba, okupas totalan areon de 27,46 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 233 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 500 loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj.
Bulvardo Général-d'Armée-Jean-Simon
Ĝi ricevis sian nomon de Jean Simon (1912-2003), oficiro de Ter-Armeo kaj Fremdula Legio, membro de Forces françaises libres.