cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
33195 Davenyadav
Nomo
Ĝia nomo honoras Daven Raymond Yadav, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2016 : konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo ; pro lia projekto pri materiala kaj biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Westminster Schools de Atlanta (Georgio).
Okcidenta Saharo
Okcidenta Saharo (EH en ISO 3166) estas dezerta regiono de nordokcidenta Afriko, apud Atlantika Oceano. Ĝia oficiala statuso estas diskutata: dum multaj konsideras ĝin sendependa ŝtato, kiel Araba Demokratia Sahara Respubliko, aliaj agnoskas ĝin parto de Maroko.
Oni kalkulas ke la nuna loĝantaro de Okcidenta Saharo estas homoj (saharanoj). La ĉefa lingvo estas dialekto de la araba nomata hasanija; ankaŭ la kolonia lingvo, la hispana estas parolata; la lingvo de la administrado estas la oficiala araba, kun uzo de la franca.
La ĉefurbo estas Ajuno. Aliaj urboj: Daĥlo.
Historio
Maroko praktike aneksis la nordajn du trionojn de Okcidenta Saharo (antaŭe Hispana Saharo) en 1976 (la invado komenciĝis per ŝtate kontrolata marŝo de multaj senarmiluloj, nomata la Verda marŝo), kaj la ceteron de la teritorio en 1979, post la retiriĝo de Maŭritanio. Gerila milito fare de la Fronto Polisario (Popola Fronto por la Liberigo de Saguía el Hamra kaj Río de Oro) kontestanta la suverenon de Rabat finiĝis en 1991 per pafado-ĉeso. Por forteni la gerilanojn ekster de la okupata regiono, Maroko dum pluraj jaroj konstruis en la dezerto la Marokan muron, kiu ĉe 2.720 kilometroj dividis la du grupojn, sed samtempe ankaŭ apartigis membrojn de multaj saharanaj familioj. Saharaj rifuĝintoj apogantaj Polisarion devas loĝi en dezertaj tendumejoj en Alĝerio, kie ili formis ŝtaton kun la nomo Araba Demokratia Sahara Respubliko, agnoskita de OAU kaj Afrika Unio. ADSR-anoj dependas de internacia helpo por nutrado. Referendumo pri la fina statuso estas ripetade prokrastita.
Loĝantaro
La Okcidentsaharanoj, Saharanoj aŭ Saharaŭoj (arabe صحراويون ṣaḥrāwīyūn; berbere: ⵉⵙⴻⵃⵔⴰⵡⵉⵢⴻⵏ Iseḥrawiyen; marokarabe: صحراوة Ṣeḥrawa; hispane Saharaui) estas la popolo kiu loĝas kaj loĝis en la okcidenta parto de Saharo kio inkludas teritoriojn de Okcidenta Saharo (postulita de la Polisario kaj ĉefe kontrolita de Maroko), aliaj partoj de suda Maroko ne postulitaj de Polisario, plej el Maŭritanio, kaj plej sudokcidento de Alĝerio.
Endoplasma retikulo
La endoplasma retikulo (aŭ enplasma retaro) estas organeto de eŭkariotaj ĉeloj, kiu konsistas el interkonektita retaro farita de tubetoj, veziketoj kaj cisternoj. La membranoj de la endoplasma retikulo estis malkovritaj de la biologiistoj Albert Claude (kiu ricevis en 1974 la Nobel-premion pri medicino) kaj Keith R. Porter.
Strukturo
eta|300px| Skema prezento de [[ĉelkerno, endoplasma retikulo kaj golĝa aparato:
1- ĉelkerno.
2- kernporo.
3- raspa endoplasma retikulo.
4- glata endoplasma retikulo.
5- ribosomo sur raspa endoplasma retikulo.
6- transportontaj proteinoj.
7- transport-veziketoj.
9- cis-flanko de la golĝa aparato.
10- trans-flanko de golĝa aparato.
11- cisternoj de golĝa aparato.]]
La endoplasma retikulo estas ĉefe farita el retaro de cisternoj (sak-formaj strukturoj) kunigitaj de ĉelskeleto. Kiel multaj aliaj ĉelmembranoj, ĝia membrano estas farita de duobla fosfolipida lameno, kiu apartigas la lumenon (aŭ cisterna spaco), kiu estas ene, de la ĉelsolo, kiu estas ekstere.
Distingeblas du partoj de la endoplasma retikulo:
En la ĉeloj de glata kaj stria muskolo troveblas sarkoplasma retikulo (grekdevena vorto, el σάρξ = karno ), kiu estas speciala klaso de glata endoplasma retikulo. Ĝi diferencas de la glata endoplasma retikulo, pro tio, ke ĝi ĉefe akumulas kaj pumpas kalciajn jonojn (do, ĝi ne nur sintezas metabol-molekulojn). Tiu ĉi tasko estas tre grava por muskol-stimulado.
Funkcioj
La endoplasma retikulo utilas por pluraj funkcioj, kiel ekzemple:
1189 Terentia
1189 Terentia estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Nikolajeviĉ Neujmin elde la Simeiza observatorio.
NGC 7747
NGC 7747 (aliaj indikoj — UGC 12772, MCG 4-56-5, ZWG 477.3, PGC 72328) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mihály Herczegh
Mihály Herczegh [mihAj herceg], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herczegh Mihály estis hungara juristo, profesoro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis zilahi kaj székcsői [sEkĉOi].
Mihály Herczegh naskiĝis la  1840 en Hódmezővásárhely. Li mortis la 1926 en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Herczegh frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Szeged, poste li akiris juĝistan diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1862. Post 2 jaroj li akiris advokatan diplomon, samptempe li doktoriĝis. Li laboris en juĝejo en Pest (urbo) inter 1863 kaj 1865, poste li estis subnotario en Székesfehérvár kelkajn monatojn, fine li instruis en jura akademio en Pécs. En la lernajaro de 1868 li instruis en jurakademio en Győr, poste en Universitato de Budapeŝto ĝis 1913. En 1870 li atingis la rangon publika ordinara profesoro, li estis rektoro en la studjaro 1897.
En 1869 li edziĝis. Post longa instruado li ricevis la titolon "kortega konsilisto".
42593 Antoniazzi
42593 Antoniazzi estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala astronomo Antonio Maria Antoniazzi (1872–1825), kiu diplomiĝis pri matematiko ĉe la Universitato de Padovo en 1893 per disertaĵo pri astronomio. Li estis direktoro de la Observatorio de Padovo de 1913 ĝis 1925 kaj studis 433 Eroson.
Akimeno
La plantgenro Akimeno (Achimenes) apartenas al la familio de la Gesneriacoj (Gesneriaceae). La 24 ĝis 26 specioj venas el la neotropiso. Kelka kulturvario, precipe hibridoj el pluraj specioj, estas uzataj kiel floranta ĉambroplanto.
Prskribo
Akimeno-specioj estas kreskas kiel plujara herba planto sur la tero. Ili formas plrej ofte bulbojn kiel organo por travivi. la ofte nedisbranĉitaj tigo estas staraj ĝis kuŝantaj. La simplaj folioj estas alterne kontraŭstarantaj kaj havas tigetojn. Ili estas nesimetriaj kaj ofte la folirando estas dentaj.
La floroj unuope aŭ plurope venas el la foliakseloj. La duseksaj unusimetria floroj estas kvinnombraj. La kvin sepaloj estas liberaj. La kvin petaloj estas kukreskintaj tubforme aŭ telerforme. La kun la bazo de la florkrono kunkreskintaj stamenoj kuniĝas je la pintoj. La ovario estas preskaŭ kompletere hipogea. La kurbita pistilo havas duloban stigmon.
La planto formas sekajn, duklabajn kapsulfruktojn, kiuj havas multajn etajn semojn.
Disvastigo
La genro nature kreskas nur en la neotropiso de Mekikio ĝis Panamo.Nur Achimenes erecta disvastiĝis ĝis Karibio kaj Kolombio.
Sistematiko
La valida unua priskribo de la genro okazis en 1806 fare de Christian Hendrik Persoon en Synopsis Plantarum, 2, p. 164.
Specioj kaj Hibridoj
Ekzistas 24 ĝis 26 Achimenes-specioj: kaj kelkaj el hortkultura kultivado (elekto):
Ekzistas ankaŭ genraj hibridoj (intergenraj hibridoj), ekzemle xAchimenantha H.E.Moore.
József Bábolnay
BÁBOLNAY József [babolnai] estis hungardevena usona arkitekto, industriartisto naskiĝinta la 25-an de novembro 1886 en Dés kaj mortinta la 28-a de majo 1983 en Holivudo, Usono).
Biografio
La mezlernejon Bábolnay finis en Koloĵvaro, poste en Budapeŝto li laboris ĉe Ödön Lechner. Li havigis diplomon en 1913 en la teknikuniversitato kaj li apartenis al rondo de „Fiatalok” (Junuloj). Li gajnis plurfoje en konkursoj. Dum la unua mondmilito li luktis en la rusa kaj itala frontoj. En 1919 li relokiĝis Koloĵvaron kaj projektis meblojn kaj konstruaĵojn. En 1924 li vojaĝis Usonon kaj laboris por unujaro kaj duono ĉe la firmo pri teatrejprojektado Thomas W. Lamb. En 1931 li gajnis la konkurson por ekstera-interna dekoracio de muzika-danca teatro New York-i Earl Carrol. La entrepreno malsukcesis kaj Bábolnay finance malpliboniĝis. Li transloĝis Ĉikagon, poste Kalifornion, kie ĝis la fino de la 1960-aj jaroj li laboris por la filmfabrikoj de Hollywood. Ĝis 1966 li laboris kiel memstara konstruisto. Laŭ liaj projektoj konstruiĝis pluraj vilaoj (vilao artlaboreja de Béla Horváth Sedona (Arizona), lia propra domo en Hollywood (1937). El liaj publikkonstruaĵoj estas menciindaj la greka-katolika preĝejo en Los Angeles, la fervojstacio kaj fajrobrigadstacio de gaja parko „Magic Mountain” en Denver. Li estigis fondaĵon laŭ sia testamento por konkursoj de arkiteksudentoj de la teknikuniversitato de Budapeŝto.
5275 Zdislava
5275 Zdislava estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Beata Zdislava (ĉ. 1220–1252), nobelulino kiu dediĉis sian vivon por helpi la malriĉulojn. Ŝi estis sanktigita de Johano Paŭlo la 2-a en 1995.
Barna Horváth
Barna Horváth [horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Barna estis hungara juristo, profesoro, politikisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1945).
Barna Horváth naskiĝis la  1896 en Budapeŝto. Li mortis la 1973 en Novjorko.
Biografio
Barna Horváth ricevis diplomon pri juro en 1920 en Universitato Pázmány Péter en Budapeŝto. Li habilitiĝis en 1925 en Szeged, poste samloke li ekinstruis. En 1927 li plulernis en Vieno, poste en Budapeŝto li daŭris la instruadon, fine li studvojaĝis en Parizo kaj Londono. Inter 1940-1944 li instruis en Universitato Kolozsvár. Ekde 1945 li aktive politikadis en Budapeŝto kontraŭ la komunistoj, tial en 1948 li forlasis la landon kaj li vivis kaj instruis en Usono. Li estis gastoprofesoro en Zuriko en 1948 kaj 1964, en Vieno kaj Okcidenta Berlino en 1962, en Freiburg en 1964, en Kopenhago en 1966.
Konstitucio de Aŭstralio
La Konstitucio de Aŭstralio estas la suprema leĝo laŭ kiu funkcias la registaro de la Komunumo de Aŭstralio, inklude ties rilaton kun la ŝtatoj de Aŭstralio. Ĝi konsistas el kelkaj dokumentoj. La plej grava estas la Constitution of the Commonwealth of Australia, kiu estas referencata plej ofte kiel "Constitution". La Konstitucio estis aprobita en serio de referendumoj okazintaj ĉirkaŭ 1898–1900 inter la popolo de la aŭstraliaj kolonioj, kaj la aprobita skizo estis leĝigita kiel ero de la Commonwealth of Australia Constitution Act 1900 (Imp), nome Act de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando.
Pola skribmaniero
Ekzemple, anstataŭ "1+2, oni uzas ĉi tiun esprimon:
+ 1 2
kiu komputiĝas al 3.
Pola notacio estas aplikebla nek al nur du valoroj, nek al nur adicio. Ekzemple, ĉi tiu esprimo:
(× (+ 0 1) (+ 2 3))
komputiĝas al 5.
En la ĉi-supraj ekzemploj estas uzitaj krampoj, tamen unu el la avantaĝoj de pola skribmaniero estas tio, ke se la loknombro de ĉiu operatoro estas konata, tiam krampoj ne estas necesaj: la ordo de operacioj estas unika kaj facile determinebla. Ekzemple, se operacioj "×" kaj "+" estas duargumentaj, tiam ĉi tiu esprimo: × + 0 1 + 2 3 povas signifi nur ĉi tion: (× (+ 0 1) (+ 2 3))
(Mendi, Ordo) de (Operacioj, Operacias)
Ordo de operacioj estas difinita en la strukturo de Pola skribmaniero kaj povas esti facile difinita. Unu aĵo al postrestigi menso estas (tiu, ke, kiu) kiam ekzekutanta operacio, la operacio estas aplikita _TO_ la unua argumenta Po la (sekundo, dua) argumento. Ĉi tiu estas ne (eldoni, eligo) kun (operacioj, operacias) (tiu, ke, kiu) komutiĝi, sed por ne-_communative_ (operacioj, operacias) ŝati divido aŭ subtraho, ĉi tiu fakto estas krita al la analitiko de (propozicio, frazo, ordono). Ekzemple, jeno (propozicio, frazo, ordono):
/ 10 5
estas legi kiel "Dividi 10 Po 5" aŭ "Dividi 5 _inTO_ 10". Tial la solvaĵo estas 2, ne 1/2 kiel devus esti la rezulto de malĝusta analitiko.
Pola skribmaniero estas aparte populara kun stako-bazita pro al ĝia denaska ebleco al facile (distingi, diferencigi) ordo de operacioj sen la (bezoni, bezono, necesa) por (krampo, parantezoj). Al (komputi, pritaksi) ordo de operacioj sub pola skribmaniero, unu ne (eĉ, ebena, para) (bezoni, bezono, necesa) al parkeri operacia hierarkio, kiel kun infiksa skribmaniero. Anstataŭe, unu (aspektas, aspektoj, rigardas) rekte al la (notacio, skribmaniero) al (malkovri, esplori) kiu operatoro al (komputi, pritaksi) unua. Leganta esprimo de (maldekstre, restis) al (ĝusta, dekstra, rajto), unu unua (aspektas, aspektoj, rigardas) por operatoro kaj procedas al serĉi du argumentoj. Se alia operatoro estas fundamenti antaŭ du argumentoj estas fundamenti, tiam la malnova operatoro estas lokita _aside_ ĝis ĉi tiu nova operatoro estas malkomponita. Ĉi tiu procezo ripetas ĝis operatoro estas malkomponita, kiu devas okazi eble, kiel tie devas esti plia argumento ol estas (operatoroj, operatoras) en plenumi (propozicio, frazo, ordono). Iam malkomponis, la operatoro kaj la du argumentoj estas (anstataŭigita, anstataŭigis) kun nova argumento. Ĉar unu operatoro kaj du argumentoj estis forprenita kaj unu argumento estis adiciita, tie estita (reto, neta) malprofito de unu operatoro kaj unu argumento, signifo (tiu, ke, kiu) tie ankoraŭ ekzisti pli (operatoroj, operatoras) ol argumentoj per faktoro de unu, permesanta la ripeta procezo al plenumi iam denove. Ĉi tiu la ĝenerala teorio malantaŭ uzanta (kolonoj, kolonas, stakoj, stakas) en programlingvoj al (komputi, pritaksi) (propozicio, frazo, ordono) en Pola skribmaniero, kvankam estas diversaj (algoritmoj, algoritmas) (tiu, ke, kiu) manipuli la procezo. Iam analizis, (propozicio, frazo, ordono) en Pola skribmaniero iĝas malpli minacanta al la homa menso kiel ĝi permesas iu _seperation_ de konvencio kun adiciis _convenience_. Ekzemplo montras la komforto kun kiu komplekso (propozicio, frazo, ordono) en Pola skribmaniero povas esti _decyphered_ tra ordo de operacioj:
- * / 15 - 7 + 1 1 3 + 2 + 1 1 = - * / 15 - 7 2 3 + 2 + 1 1 = - * / 15 5 3 + 2 + 1 1 = - * 3 3 + 2 + 1 1 = - 9 + 2 + 1 1 = - 9 + 2 2 = - 9 4 = 5
Apliko de Matematikaj Leĝoj
Ĝi estas grava al vidi (tiu, ke, kiu) kun Pola skribmaniero, bazaj matematikaj leĝoj ankoraŭ teni vera sed devas esti adoptita al la (notacio, skribmaniero). Ekzemple, sub Pola skribmaniero, la leĝo de Alsuma _Communativity_ estas esprimita matematike kiel:
+ A B = + B A
Simile, sub ĉi tiu (notacio, skribmaniero), ekde (krampo, parentezoj) estas ne necesa, la leĝo de Alsuma Asocieco engaĝas la _repositioning_ de (operatoroj, operatoras) al esti esprimita _notationally_ kiel sekvas:
+ + A B C = + A + B C -->
Baziliko Santissima Annunziata (Florenco)
La baziliko Santissima Annunziata (itale Basilica della Santissima Annunziata) estas romkatolika baziliko en Florenco, kaj la ĉefpreĝejo de la servita ordeno. Ĝi situas ĉe la nordorienta flanko de la placo Santissima Annunziata.
Ĝi estis fondita en 1250 de la sep originalaj membroj de la servita ordeno. La baroka interna dekoracio estis komencita en 1644, kiam Pietro Giambelli plenumis freskon ĉe la plafono surbaze de desegnaĵoj fare de Baldassare Franceschini.
Benvenuto Cellini mortis en Florenco la 13an de majo 1571 kaj estis entombigita solene en la preĝejo Santissima Annunziata.
Edit Brugovitzky
BRUGOVITZKY Edit [brugovicki] estis rumanuja hungara botanikistino, universitata profesorino. Ŝi naskiĝis la 17-an de decembro 1917 en Deĵo kaj mortinta en ? februaro 2003 en Kluĵo.
Biografio
Brugovitzky finis siajn mezlernejan kaj universitatan studojn en Kluĵo. Ekde 1942 ŝi laboris en la Universitato Koloĵvaro kiel prelegantino. Ŝi publikis 42 da fakstudoj pri la plantfiziologio kaj plantbiokemio en hungara, rumana, angla kaj germana lingvoj.
Espírito Santo do Turvo
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj en la mikroregiono Ourinhos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ekonomio de Aŭstralio
Aŭstralio laŭ ĉefaj ekonomikaj parametroj okupas la 13-an lokon en la mondo. Gravegan rolon havas mina industrio kaj agrikulturo. La lando havas grandan provizon da energiaj kaj mineralaj krudaĵoj. La monunuo estas la aŭstralia dolaro; la MEP se totala estas de 384 mil milionoj $ kaj pokapa de 18.720 $.
Aŭstralio estas riĉa lando; ĝi generas sian enspezon el variaj fontoj kiaj min-rilataj eksportoj, telekomunikado, bankado kaj fabrikoj. Ĝi havas merkatan ekonomion, relative altan MEP porpersona, kaj relative malalta indico de malriĉo. En terminoj de averaĝa riĉo, Aŭstralio rangis la dua en la mondo post Svisio en 2013, kvankam la indico de la landa malriĉo pliiĝis el 10.2% al 11.8%, el 2000/01 al 2013. Ĝi estis identigita de la Credit Suisse Research Institute kiel la lando kun plej alta averaĝa riĉo en la mondo kaj kun la dua plej alta averaĝa riĉo por plenkreskulo en 2013.
Priskribo
La Aŭstralia dolaro estas la valuto de la lando, inklude la teritoriojn de Kristnaskinsulo, Kokosinsulo (Keeling) kaj Norfolkinsulo, same kiel de la sendependaj pacifikinsulaj ŝtatoj Kiribato, Nauro, kaj Tuvalo. Je la kunigo en 2006 de la aŭstraliaj borso nome Australian Stock Exchange kaj Sydney Futures Exchange, la nova Australian Securities Exchange iĝis la naŭa plej granda en la mondo.
Rangita la tria en la Indico de Ekonomia Libero (2010), Aŭstralio estas la dekdua plej granda ekonomio de la mondo kaj havas la kvina plej granda ekonomio pokapa (nominale) je $66,984. La lando estis rangita la dua en la Indico de homa disvolviĝo de Unuiĝintaj Nacioj en 2011 kaj unua en la Prosperindico de Legatum de 2008. Ĉiuj ĉefaj urboj de Aŭstralio estas bone situaj en tutmondaj komparaj loĝindicoj; Melburno atingis la pinton por la kvara jaro en vico de la listo de 2014 de The Economist' pri plej loĝeblaj urboj de la mondo, sekve de Adelajdo, Sidnejo, kaj Perth en la kvina, sepa kaj naŭa lokoj respektive. La totala registara ŝuldo en Aŭstralio estas ĉirkaŭ $190 mil milionoj – 20% el la MEP en 2010. Aŭstralio havas inter la plej altajn domprezojn kaj kelkajn el la plej altajn loĝoŝuldajn nivelojn en la mondo.
Emfazo al eksportado de varoj pli ol al fabrikitaj produktoj helpis gravan pliigon en la komerco de Aŭstralio ekde la komenco de la 21a jarcento, pro la plialtigo de varprezoj. Aŭstralio havas pagopesilon kiu estas pli ol 7% de la MEP negativa, kaj estis havinta konstante grandajn deficitojn de kontanta mono dum pli ol 50 jaroj. Aŭstralio kreskis je averaĝa ĉiujara indico de 3.6% dum ĉirkaŭ 15 jaroj, kompare kun la ĉiujara averaĝo de la OECD de 2.5%. Aŭstralio estis la nura progresinta ekonomio kiu ne suferis recesion pro la tutmonda financa krizo de 2008–2009. Tamen, la ekonomioj de ses el la ĉefaj komercaj partneroj de Aŭstralio estis en recesio, kio siavice tuŝis Aŭstralion, grave malhelpante ties ekonomian kreskon en ĵusaj jaroj. El 2012 al komenco de 2013, la landa ekonomio de Aŭstralio kreskis, sed kelkaj ne-minaj ŝtatoj kaj ĝenerale la nemina ekonomio de Aŭstralio suferis recesion.
Politiko kaj dungado
La Registaro Hawke reflosis la aŭstralian dolaron en 1983 kaj parte senreguligis la financan sistemon. Sekvis la Registaro Howard kun parta senreguligo de la labormerkato kaj la sekva privatigo de ŝtat-posedataj negocoj, ĉefe ĉe telekomunikado. La sistemo de nerekta impostado estis esence ŝanĝita en Julio 2000 pere de la enkonduko de imposto al havaĵoj kaj servoj de 10% nome Goods and Services Tax (GST). En la aŭstralia impostosistemo, personaj kaj entreprenaj enspezimpostoj estas la ĉefaj fontoj de registara enspezado.
En Majo 2012, estis 11,537,900 personoj dungitaj (ĉu tut- aŭ part-tempe), kun dungoproporcio de 5.1%. La sendungo de junuloj (15–24) atingis 11.2%. Informoj liveritaj en mezo de Novembro 2013 montris ke la nombro de bonfartaj indikiloj kreskis je 55%. En 2007 estis registritaj 228,621 nedungitoj, totalo kiu pliiĝis al 646,414 en Marto 2013. Laŭ la Graduate Careers Survey, tuttempa dungado por nove kvalifikitaj profesiuloj el variaj okupoj malpliiĝis ekde 2011 sed ĝi pliiĝis por gradigitoj tri jarojn post gradiĝo.
Sektoroj
Ekde 2008, inflacio estis tipe de 2–3% kaj la baza interezindico de 5–6%. La serva sektoro de la ekonomio, inklude turismon, edukadon, kaj financajn servojn, kalkulas por ĉirkaŭ 70% el la MEP. Riĉa en naturaj rimedoj, Aŭstralio estas ĉefa eksportanto de agrikulturaj produktoj, partikulare tritiko kaj lano, mineraloj kiaj fero kaj oro, kaj energio en la formoj de likvigita natura gaso kaj karbo. Kvankam agrikulturo kaj naturaj rimedoj enkalkulas por nur 3% kaj 5% de la MEP respektive, ili kontribuas substance al la eksportado. La plej grandaj eksportmerkatoj de Aŭstralio estas Japanio, Ĉinio, Usono, Suda Koreio, kaj Novzelando. Aŭstralio estas la kvara plej granda eksportanto de vino, kaj la vina industrio kontribuas je $5.5 mil milionoj jare al la landa ekonomio.
Internacia Societo de Amikeco kaj Bonvolo
La Internacia Societo de Amikeco kaj Bonvolo estas internacia organizo fondita de d-ro Stanley J. Drake en 1978. Li ekpensadis pri tia organizaĵo je 8-a de marto 1976, la 60-a datreveno de sia naskiĝtago. Li estis tiam prezidanto de la Universitato Fort Lauderdale en Florido, Usono, kaj jam komencis plani sian estontan emeritiĝon. D-ro Drake diskutis la ideon kun amikoj en Usono kaj aliaj landoj, kaj post du jaroj, je la 8-a de marto 1978, la Internacia Societo de Amikeco kaj Bonvolo (ISAB) komencis sian ekziston.
La Societo estis dekomence neprofitcela organizaĵo, neŭtrala en aferoj de politiko kaj religio, kun la celo plibonigi internacian interkomprenadon, homajn rilatojn, pacon, amikecon, kaj bonvolon. Ĝi bonvenigis ĉiujn homojn kiuj subtenas tiujn celojn kiaj ajn estu iliaj politikaj aŭ religiaj kredoj.
La unua prezidanto de la Societo estis d-ro John L. Lewine de Novjorko, Usono, instruisto, lingvisto, verkisto, kaj internaciisto. D-ro Drake servis kiel ĝenerala sekretario. Aliaj funkciuloj dum la unuaj jaroj estis profesoro Pierre L. Ullman, s-ro Conrad Fisher, s-ro J. Anthony Blum, d-ro Richard E. Wood, kaj d-ro Helen K Billings.
Post kvar jaroj, la 27-an de aprilo 1992, prezidanto John L. Lewine mortis, kaj pro peto de la ceteraj funkciuloj d-ro Drake konsentis esti la dua prezidanto de la Societo. Conrad Fisher fariĝis ĝenerala-sekretario.
Dum sia plej aktiva epoko, la Societo akiris membrojn en 189 landoj kaj agnoskis la kontribuojn al siaj celoj fare de multaj homoj, de prezidentoj ĝis ordinaraj civitanoj tra la tuta mondo. Ĝi subtenis kaj diskonigis eventojn, inter kiuj estis la Semajno de Internacia Amikeco, la Universala Semajno de la Virinoj, la Monato de Homaj Rajtoj, kaj aliaj. Li dissendis ekzemplerojn de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en la lingvoj angla, franca, hispana, rusa, ĉina, kaj araba, kaj en Esperanto.
D-ro Drake estis la ĉefa motoro de la organizaĵo ĝis sia morto. Li forpasis la 2-an de decembro 2011, 95-jaraĝa. Nun aliaj pasintaj funkciuloj de la Societo strebas reaktivigi ĝin.
Nicolás Romero (urbo)
Nicolás Romero estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas Villa Nicolás Romero.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 306.516 loĝantojn. El tiuj 150.585 viroj kaj 155.931 virinoj. La komunumo havas surfacon de 233.51 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2390 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,136.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 37′ norda latitudo kaj 99° 19′ okcidenta longitudo.
Aeroflotsko (Simferopola municipo)
Aeroflotsko estas urbotipa loĝloko de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenas al la Simferopola municipo.
La loĝloko situas en la centra parto de Aŭtonoma Respubliko Krimeo 13 km. for de Simferopolo, al kiu ĝi estas transporte ligita per trolejbusa linio kaj buseta trafiko. La areo de la loĝloko estas ĉirkaŭ 1 km2. La loĝantaro - ĉirkaŭ 3.500 homoj.
La loĝloko estis fondita en la jaro 1935 okaze de finkonstruo de la Centra flughaveno de Simferopolo, kiu iĝis kaj plu estas la ĉefa ekonomia entrepreno de la loĝloko.
En la loĝloko estas infan-ĝardeno, klubo, hotelo.
István Borghida
BORGHIDA István (borgida) rumanuja hungara arthistoriisto, artkritikisto (8-a de marto 1918-13-a de decembro 1982).
Biografio
Sian gimnaziajn studojn li finis kiel privata lernanto. En Universitato de Kluĵo li studis belarthistorion, estetikon kaj psikologion. Li doktoriĝis en Bukareŝto pri arthistorio. Ekde 1948 li estis redaktoro de kulturrubriko de Igazság en Kluĵo, ekde 1949 preleganto de Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo.
Minejo de sankta Triunuo
Minejo de sankta Triunuo (mallongigite Minejo Triunuo, germane ) estis minejo fondita de Stanislao grafo Wilczek en la jaro 1844 en Silezia Ostrava.
La minejo funkciis devene kiel malprofunda trafiko. En la jaro 1870 fondis filo de la fondinto Johano Nepomuk grafo Wilczek en la areo de la minejo profundan trafikon. Al la minejo estis iom post iom almembrigataj ĉirkaŭaj minejaj kampoj. La 1-an de julio 1961 la minejo estis aligita kiel helpuzino al Minejo Petr Bezruč.
NGC 7748
NGC 7748 (alia indiko — SAO 20818) estas stelo en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Universitato de Antverpeno
La Universitato de Antverpeno (UA) estas mezgranda universitata instruadinstituto, kiu troviĝas en Antverpeno, Flandrio, Belgio.
Historio
La Universitato de Antverpeno estas en sia nuna formo la plej juna de Flandrio. Ĝi estiĝis el la tri universitatoj, kiujn antaŭe posedis Antverpeno: Ufsia, Ruca kaj UIA. Inter ĉi tiuj institucioj longtempe ekzistis kunlabora ligo, sed ekde oktobro 2003 ili estis reformitaj ĝis unu granda universitato.
Miekojärvi
Miekojärvi estas lago en Pello en Finnlando. Ĝia areo estas, longo de bordo , la meza profundo , la plej granda profundo kaj supermara alteco. Miekojärvi elfluas laŭ Tengeliönjoki al Tornionjoki.
Akvodislimaj rilatoj
La descenda rivero de la lago estas tiel la 51 kilometrojn longa Tengeliönjoki, kiu kuniĝas kun la Tornionjoki en Aavasaksa. Kiam la rivero havas fluon ĉe la enfluejo de la rivero de, tiam ĉe la kolo de la rivero en Miekojärvi ĝi kalkuliĝas al. La rivero Tornionjoki enfluas ĉe Tornio en nordan parton de Botnia Golfo.
Gangsteroj kaj filantropoj
Gangsteroj kaj filantropoj (pole: Gangsterzy i filantropi) – pola aktorfilmo reĝisorita de Georgo Hoffman kaj Eduardo Skoĵevski el 1962. Fakte duparta: Profesoro kaj Alkoholometro.
Bopalo
Bopalo (भोपाल, Bhopāl [bʱoːpaːl]) estas milionurbo, ĉefurbo de barata ŝtato Madja-Pradeŝo kaj la administra centro de la distrikto Bopalo en centra Barato. Bopalo estas la dua plej granda urbo en Madja-Pradeŝo post la urbo Indaur. Oni nomas Bopalon urbo de lagoj pro la multaj lagoj tie. Ĝi estas urbo kun prestiĝa historio, eksĉefurbo de reĝlando kaj kultura centro de urdua poezio, el kiu restas multaj vidindaj konstruaĵoj kaj ĝardenoj.
Historio
Bopalo estis la plej granda islama provinco en antaŭ-sendependa Barato. Kvar reĝinoj regis Bopalon de 1819 al 1926.
Bopalo estis inter la plej lastaj reĝaj provincoj kiuj iĝis parto de sendependa Barato. Kvankam, Barato sendependiĝis en Aŭgusto 1947, la reĝo de Bopalo cedis al la barata registaro nur je la 1a de majo 1949. Bopalo integriĝis en la gubernio Madja-Pradeŝo kaj iĝis ĝia ĉefurbo.
La urbo iĝis fifama pro la plej grava industria kemia katastrofo en la mondo: la Bopala tragedio kaŭzis la morto de kelkaj miloj da homoj inter la nokto de 2-a kaj 3-a de decembro 1984.
Klimato
Bopalo havas humidan subtropikan klimaton kun influo de musono. La plenjara pluvokanto estas 1110 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro pro la musono. La averaĝa jara temperaturo varias inter 19-32 °C.
Heredo
La kultura heredo de la urbo ĉefe estas trovebla en la moskeoj : Jama Masjid (1837),  Moti Masjid (ĉirkaŭ 1860), Taj-ul Masjid (ĉirkaŭ 1880).
Minejo Michal
Minejo Michal (legu : Miĥal) estas nomo de nefunkcianta nigrakarba minejo, kiu troviĝas en Michálkovice (parto de Ostrava). Ekde la jaro 1946 tiu ĉi minejo portis nomon Petr Cingr kaj post finigo de la minado kaj estiĝo de Industria muzeo en la areo de la minejo oni transiris reen al la devena nomo Michal. La minejo estas nacia kultura memorindaĵo.
Historio
En la jaro 1843 estis sur teritorio de Michálkovice profundigitaj unuaj du ŝaktoj por minado de nigra karbo. Unu el tiuj ĉi minejoj, ĝis tiu tempo nomata Ŝakto de Michálkovice n-ro 3, estis en la jaro 1850 nomita Michal laŭ mortinta kortega konsilanto Michael Laier. En la jaro 1856 la minejon Michal aĉetis Norda fervojo de imperiestro Ferdinando kaj en la proprumado de tiu ĉi kompanio la minejo restis ĝis naciigo en Ĉeĥoslovakio en la jaro 1945. Tiu ankaŭ konstruis kaj en la jaro 1863 el Přívoz ĝis Michálkovice trafikigis la t.n. Minejan fervojon, kiu ebligis eksporton de la karbo sur la fervojo. Nuntempa askepto de la areo devenas el la jaroj 1912-1915, kiam la minejo estis principe alikonstruita laŭ projekto de arkitekto František Fiala. Samtempe la vapora movumo estis anstataŭigita per elektra movumo.
Post la naciigo en la jaro 1946 la minejo fariĝis parto de Ostrava-karvinaj ŝtonkarbaj minejoj Ostrava (pli poste OKD) kaj la nomo de la minejo ŝanĝiĝis je Minejo Petr Cingr (laŭ socialdemokrata deputito de aŭstria regna asembleo). En la jaro 1966 la minejo estis enmembrigita sub Minejo Rudý Říjen en Heřmanice.
Post finigo de la minado en la jaro 1994 la areo estis donacita al Ministerio de kulturo, kiu ĉi tie establis Industrian muzeon
Nopaltepec
Nopaltepec estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Nopaltepec.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 8.182 loĝantojn. El tiuj 4.122 viroj kaj 4.06 virinoj. La komunumo havas surfacon de 87.94 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2450 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,800.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 47′ norda latitudo kaj 98° 42′ okcidenta longitudo.
Servet Çetin
Servet Çetin estas turka futbalisto. Li naskiĝis en Iğdır en la pleja oriento de Turkio, do nun estas -jara. Ĝis la jaro 2012 li profesie ludis futbalon en la unua vira teamo de la klubo Galatasaray - antaŭe li estis profesia futbalisto de la kluboj Kartalspor (1998–2001) Göztepe (2001–2002) Denizlispor (2002–2003) Fenerbahçe (2003–2006) kaj Sivasspor (2006–2007). Krome Servet Çetin inter alie estis membro de la turka nacia teamo de futbalo konkuranta pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, kiu atingis la duonfinalon kaj do trian pozicion inter la eŭropaj naciaj teamoj pri futbalo.
Obrataň
Obrataň (Wobratein) estas municipo en Ĉeĥio en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie. Obrataň estas fina stacio de mallarĝtraka fervojo Jindřichův Hradec – Obrataň. Tra la municipo trafluas rojo Kejtovský potok, kiu estas dekstraflanka alfluanto de rivero Trnava.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1365.
13024 Conradferdinand
13024 Conradferdinand estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa verkistoj Conrad Ferdinand Meyer (1825–1898), kiu vivis ĉefe en Zuriko. li verkis poeziaĵojn, baladojn, mallongajn rakontojn kaj la eposon Huttens letzte Tage. Liaj temoj estis la problemoj pri potenco kaj moralo, la kristanisma religio kaj la svisaj pejzaĝoj.
16168 Palmen
16168 Palmen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brandon Michael Palmen, finalisto en 2002 de Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estis lernanto ĉe la Mayo High School de Rochester (Minesoto, Usono).
Ĥajber-Paŝtulando
Ĥajber-Paŝtulando (خېبر پښتون خواہ) estas unu el sume kvar provincoj de Pakistano. Inter la jaroj 1902 kaj 2010 ĝi nomiĝis Nordokcidenta limregiona provinco. Laŭ la stato de 2006 en la provinco vivis 21 706 054 loĝantoj, kio korespondas al loĝdenso de po 291,3 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. La du nomeroj aludas al la montpasejo Ĥajber kaj al la etno de paŝtuoj. Norde limas kun la Vaĥana Koridoro de Afganio.
Granda malsatego de 1315-1317
La granda malsatego de 1315-1317 (ankaŭ kelkfoje datigita 1315-1322) estis la unua el vico da gravaj krizoj, kiuj trafis Eŭropon komence de la 14-a jarcento. Tiuj katastrofoj, inkluzive de la posta Nigra Morto, kaŭzis milionojn da mortintoj dum longa periodo kaj tiel klare ĉesigis la prosperan periodon de la du antaŭaj jarcentoj.
Hispana Imperio
Hispana Imperio (komune simpligita kiel Hispana monarkio) estas la aro de teritorioj de Hispanio aŭ de la regantaj dinastioj en Hispanio. Ĝi atingis 14 milionojn de km² fine de la 18a jarcento, kvankam ties maksimuma etendo okazis inter la jaroj 1580 kaj 1640, dum la regado de Filipo la 2-a, Filipo la 3-a kaj Filipo la 4-a. Dum la jarcentoj 16a kaj 17a kreis propran strukturon kiu ne estis kolonia imperio ĝis 1768, kaj jam dum la 19a jarcento ĝi akiris strukturon pure kolonia.
Ne estas uniforma sinteno inter la historiistoj pri la precizaj teritorioj de Hispanio ĉar foje estas malfacila limigi ĉu preciza loko estis parto de Hispanio aŭ formis parton de la posedaĵoj de la reĝo de Hispanio, aŭ ĉu tiu teritorio estis fakta aŭ laŭjura posedaĵo, en epokoj de kelkaj jarcentoj, aneksiigitaj de diferencaj formoj, ĉu laŭ heredo aŭ laŭ konkero, kaj en kiuj ne estis same difinita la diferenco inter la posedaĵoj de la reĝo kaj tiuj de la ŝtato, kaj ankaŭ ne estis certa la ŝtata ekonomio, la heredo aŭ la internacia juro. Spite ĉio, ĉar la Hispana monarkio estis aŭtoritata monarkio, preskaŭ absolutisma, faras ke la plej logika tezo estas ke ĉiuj posedaĵoj de la reĝo, estis posedaĵoj de la ŝtato. Fakte oni ne povas paroli pri separo de ŝtata blazono kaj reĝa blazono ĝis la 19a jarcento, kio pravigas ke la reĝo de Hispanio estis praktike same kiel la ŝtato.
George Frederic Still
Verkoj
Li estas aŭtoro de multaj medicinaj libroj kaj artikoloj. Li la unua priskribis unuan formon de junula idiopatika artrito, malfrue kun sia nomo. Oni nomigas lin kiel "patro de britiaj pediatroj".
Hispana Imperio
La Hispana Imperio estis la unua tutmonda imperio, ĉar la unuan fojon etenda imperio enhavis posedaĵojn en ĉiuj kontinentoj, kiuj, diference de la Romia Imperio aŭ de la karolida, ne estis interligitaj tra tero unuj kun aliaj.
Ĝeneralaj konsideroj
Dum la 16a kaj 17a jarcentoj, Hispanio iĝis la unua monda potenco, konkurence unue kun Portugalio kaj, poste, kun Francio, Anglio kaj la Otomana Imperio. Kastilio, kun Portugalio, estis avangarde de la esplorado fare de eŭropanoj kaj de la malfermo de komercvojoj tra la oceanoj (en la Atlantiko inter Hispanio kaj Ameriko, kaj en la Pacifiko inter Orienta Azio kaj Meksiko, tra Filipinoj).
George Frederic Still
Eksteraj ligiolj
(La paĝo estas parte traduko de angla vikipedio.)
Hispana Imperio
Ĝeneralaj konsideroj
La hispanaj konkistadoroj malkovris kaj dominis ampleksajn teritoriojn apertenintajn al diversaj kulturoj en Ameriko kaj aliajn teritoriojn de Azio, Afriko kaj Oceanio. Hispanio, ĉefe la Regno de Kastilio, etendiĝis, koloniante tiujn teritoriojn kaj konstruante la plej grandan ekonomia imperio de la tiama mondo. Inter la aneksado de la Portugala Imperio en 1580 (perdita en 1640) kaj la perdo de la amerikaj kolonioj en la 19a jarcento, estis unu de la plej grandaj imperioj laŭ teritorio, spite la suferon de bankrotoj kaj militaj malvenkoj el la dua duono de la 17a jarcento.
La geedza politiko de la gereĝoj permesis la uniigon de la regno kun la Regno de Aragono unue, kaj kun la Burgonjo kaj, portempe, kun Aŭstrio poste. Per tia politiko oni akiris nombrajn teritoriojn en Eŭropo, kie ĝi iĝis unu de la ĉefaj potencoj.
Hakan Balta
Hakan Balta estas turka futbalisto. Li naskiĝis en Berlino, Germanio, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon kiel defendisto en la unua vira teamo de la klubo Galatasaray - antaŭe li estis profesia futbalisto de la kluboj Herta BSC Berlin en Germanio kaj Manisaspor en Turkio. Krome Hakan Balta interalie estis membro de la turka nacia teamo de futbalo konkuranta pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008, kiu atingis la duonfinalon kaj do trian pozicion inter la eŭropaj naciaj teamoj pri futbalo.
Renée Erdős
Renée ERDŐS [erdOŝ], hungare Erdős Renée estis hungara verkistino kaj poetino. Renée Erdős naskiĝis, kiel Ehrental Regina la 7-an de majo 1879 en Érseklél (nuntempa vilaĝparto de Veľké Kosihy, Slovakio). Ŝi mortis la 9-an de julio 1956 en Budapeŝto.
Biografio
Renée Erdős devenis el juda familio. Ŝi frekventis lernejojn en Győr kaj Budapeŝto. Ŝi komencis sian karieron en 1890, ŝiaj poemoj aperis en revuo. Ŝi havis eksteredziĝan amrilaton kun Sándor Bródy, poste ŝi iris al abatejo en Italio, kie ŝi iĝis katoliko. En 1913 ŝi edziniĝis. Ĝis 1944 ŝi loĝis en Rákoshegy (nuntempa loĝkvartalo de Budapeŝto).
Filippo Villani
Filippo VILLANI estis itala humanisto, historiisto kaj kronikisto de Florenco, kiu vivis fine de la 14-a jarcento kaj komence de la 15-a jarcento. Li estis la filo de la kronikisto Matteo Villani, kaj daŭrigis la originalan Nuova Cronica de sia onklo Giovanni Villani ĝis la jaro 1382.
Filippo Villani obtenis katedron pri jurisprudenco en la Studio de Florenco en 1361. Li ankaŭ fariĝis kanceliero de la mezepoka komunumo Perugia en 1377, kaj konservis tiun postenon dum ses jaroj. Maljunaĝe, li vivis en Florenco kaj laboris kiel publika legisto de La Divina Commedia de Dante Alighieri.
Zucchero
Lia artista nomo Zucchero estas la itala vorto por sukero, kaj li klarigis ke li elektis tiun scenejan nomon ĉar jam lia elementa instruisto nomis lin tiamaniere.
En sia muzikista kariero de pli ol tri jardekoj, vendiĝis pli ol 50 milionoj da kompaktdiskoj de lia muziko ĉirkaŭ la mondo. Li kunlaboras kaj komune koncerte kantis kun multaj famaj artistoj, inkluzive de Eric Clapton, Miles Davis, Ray Charles, B. B. King, Sting, Bono, Peter Gabriel, Luciano Pavarotti, Andrea Bocelli,
Ocoyoacac
Ocoyoacac estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ocoyoacac.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 54.224 loĝantojn. El tiuj 26.649 viroj kaj 27.575 virinoj. La komunumo havas surfacon de 134.71 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2580 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 402.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 18° 16′ norda latitudo kaj 99° 28′ okcidenta longitudo.
NGC 7749
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oksigeno
Oksigeno (Oxygenium) estas kemia elemento kun la simbolo O kaj la atomnumero 8. Kongrue al sia atomnumero ĝi troviĝas en la oka pozicio de la perioda tabelo kaj apartenas al la 16a grupo, la grupo de la ĥalkogenoj. Konsiderante la mason oksigeno estas la plej abunda elemento de la terkrusto (45,5%) kaj 89% de la maso de akvo (H2O) estas oksigeno. Sub normalaj kondiĉoj oksigeno ekzistas kiel kovalenta duatoma molekulo konsistanta el du oksigenaj atomoj kun la resuma formulo O2 tiel nomata Dioksigeno. Ĝi estas senkolora kaj senodora gaso. La aero enhavas 20,942% da oksigeno. Ĝi rolulas en multaj brul- kaj korodiĝprocezoj. Ĝi ebligas la bruligon de la fueloj kiel gaso, benzino, oleo, mazuto, karbo, kaj ligno. Preskaŭ ĉiuj vivaĵoj bezonas oksigenon nepre por vivi (kutime plantoj tamen eligas dum fotosintezo pli da oksigeno ol ili forkonsumas). Plej ofte ili prenas ĝin per spiro el la aero aŭ per ensorbo el la akvo (solvita oksigeno). Altkoncentrite oksigeno estas venena al la plej multaj vivaĵoj. La metastabila, plienergienhava kaj reakciema alotropa formo de oksigeno, konsistanta el tri atomoj, nomiĝas Ozono (O3). Atoma oksigeno en la formo de unuopaj oksigenatomoj nur ekzistas sub ekstremaj kondiĉoj kiel ekzemple en la vakuo de la interstela spaco aŭ en varmegaj stelaj atmosferoj. Ĝi tamen agas kiel grava reakciema intermedia produkto en kelkaj reakcioj de atmosfera kemio.
Fizikaj ecoj
Oksigeno kutime estas senkolora gaso. Tamen ĝi povas aspekti blueta se ĝi estas alkoncentrita. Sufiĉe malvarmigite oksigeno fariĝas helblua likvaĵo, kiu vaporiĝas je sia bolpunkto de 90,18 K. La denso de la likvo je 90,19 K estas 1141,2 kg · m−3; tiu de la gaso je 294,25 K estas 1,3088 kg · m−3. Sub la fandopunkto je 54,4 K oksigeno solidiĝas kaj formas helbluajn kubajn kristalojn (γ-O2). Ankaŭ ekzistas romboedra (β-O2) sub 43,8 K kaj sub 23,89 K monoklina (α-O2) solidaj formoj. Sian trifazan punkton oksigeno havas je temperaturo de 54,36 K kaj premo de 14,8 kPa. La sojla punkto troviĝas je temperaturo de 154.58 K kaj premo de 5043 kPa.
Historio
La svedo Carl Wilhelm Scheele malkovris la elementon oksigeno en la jaro 1771 en Upsalo. La anglo Joseph Priestley sendepende malkovris ĝin en la jaro 1774 en Leeds. Scheele ektrovis, ke el varmigo de brunŝtono (mangana dioksido MnO2) aŭ kalia permanganato KMnO4 kun koncentrita sulfata acido (vitriolo) rezultas senkolora gaso. Tiu gaso favoras bruladon. Tial Scheele ĝin nomis ‚fajra aero‘ aŭ laŭ ĝia origino ‚vitriola aero‘. Li malkovris ke kutima aero konsistas el tiu ‚fajra aero‘ kaj alispeca ‚putra aero‘, kiu ne favoras bruladon. Priestley du jarojn pli poste ricevis oksigenon varmigante hidrargan oksidon HgO per lupeo. La brito publikigis siajn eltrovaĵojn en 1775, Scheele publikigis sian libron nur du jarojn pli poste, en 1777.
Malonice (Blížejov)
Malonice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Blížejov, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km sudoriente de Blížejov. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Oksigeno
Historio
La franco Antoine Lavoisier dum siaj eksperimentoj ekkonis la elementan karakteron de oksigeno. Li eltrovis, ke dum brulprocesoj ne iu flogistono eliras la brulaĵon sed oksigeno estas kemie ligita per ĝi. Li konstatis ke la pezo de ia substanco dum brulado pligrandiĝas kontraste al la aserto de la ĝis tiam domininta teorio pri flogistono. La kialo por la pli granda pezo postbrula estis la oksigeno dum la brulado konsumita.
Malonice (Blížejov)
Malonice situas en katastra teritorio Malonice nad Zubřinou kun areo 3,17 km².
Oksigeno
Historio
Komence oni taksis oksigenon nepran komponanton de ĉiuj acidoj. Lavoisier tial proponis la nomon ‚oksygenium‘ laŭ la greka ὀξύς ‚oxys‘ „akra, acida“ kaj γεννᾰ́ω ‚gennao‘ „generi, fari, naski“, kune „acid-faranto“ en la jaro 1779. Vere, multaj gravaj acidoj kiel sulfata acido, fosfata acido kaj nitrata acido enhavas oksigenon kaj nur pli poste oni eksciis, ke ne oksigeno sed hidrogeno kaŭzas ties acidecon. Claude Louis Berthollet, kolego de Lavoisier, en 1787 montris ke hidrogena cianido HCN ne enhavas oksigenon kaj la anglo Humphry Davy pruvis en 1810 ke la gaso hidrogena klorido HCl ne enhavas oksigenon kaj tamen acidigas akvon.
Malonice (Blížejov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Oksigeno
Historio
En 1883 Karol Olszewski kaj Zygmunt Wróblewski la unuan fojon sukcese likvigis oksigenon.
Agrarno (Simferopola municipo)
Agrarno estas urbotipa loĝloko de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre apartenanta al la Simferopola municipo.
Oksigeno
Rezervejoj de oksigeno
Oksigeno estas unu el la pli abundaj elementoj de la Tero kaj ĉeestas granda porcio de ĉiu ĉefa rezervejo. For antaŭe la plej granda rezervejo de tera oksigeno troviĝas en silikataj kaj mineralaj oksidoj de la terkrusto kaj la termantelo (99.5% laŭ pezo). La teraj atmosfero, hidrosfero kaj biosfero kune enhavas malpli ol 0.05% de la tuta tera oksigenmaso. Krom O2, aldonitaj oksigenaj atomoj ĉeestas laŭ variaj formoj disvastigitaj tra la surfacaj rezervejoj en la molekuloj de biomaso, H2O, CO2, HNO3, NO, NO2, CO, H2O2, O3, SO2, H2SO4, MgO, CaO, AlO, SiO2, and PO4.
Agrarno (Simferopola municipo)
La loĝloko situas en la centra parto de Krimeo, 10 kilometrojn norde de Simferopolo, al kiu ĝi estas ligita per busa trafiko. La areo de la loĝloko - 0,6 km2. En la loĝloko loĝas ĉirkaŭ 2.200 homoj.
En la loĝloko estas baza lernejo, bank-filio, ripoz-parko, monumento omaĝe al pereintoj dum la Dua Mondmilito. En la loĝloko troviĝas ankaŭ la Krimea Agrikultura Universitato; la ĉirkaŭaj teritorioj estas uzataj por agrikulturo.
Magnac - Vicq (stacidomo)
Magnac - Vicq estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Vicq-sur-Breuilh, apud Magnac-Bourg, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Oksigeno
Atmosfero
Hipoksio estas termino kiu referencas al malalta enhavo de oksigeno. Normale, 20.9% el la gaso en la Atmosfero de la Tero estas oksigeno. La parta premo de oksigeno en la atmosfero estas de 20.9% el la totala barometria premo.
Magnac - Vicq (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Oksigeno
Biosfero
En biosfero estas 22% da oksigeno je volumeno, ĉefe en komponantoj de organikaj kombinaĵoj (CxHxNxOx) kaj akvomolekuloj.
Hidrosfero
En hidrosfero estas 33% da oksigeno je volumeno, ĉefe en komponantoj de akvomolekuloj kun libera oksigeno kaj karbonataj acidoj (HxCO3)
En akvo, oksigenaj niveloj estas multe pli malaltaj, proksimume 7 ppm aŭ 0.0007% en bonkvalita akvo, kaj fluktuas loke depende el la ĉeesto de fotosintezaj organismoj kaj relativa distanco al la surfaco (se estas pli da oksigeno en la aero, ĝi disiĝos tra la parta premogradiento).
Litosfero
En litosfero estas 46,6% da oksigeno je volumeno, ĉefe en silico (SiO2) kaj aliaj mineralaj oksidoj.
Produktado de O2 per fotosintezo
En natura medio, libera oksigeno estas produktita de la lum-aganta disigo de akvo per oksigena fotosintezo. Laŭ iuj taksoj, verdaj algoj kaj cianobakterioj en maraj medioj provizas ĉirkaŭ 70% de la libera oksigeno produktata sur la Tero, kaj la resto estas produktata de teraj plantoj. Aliaj taksoj de la oceana kontribuo al atmosfera oksigeno estas pli altaj, dum kelkaj taksoj estas pli malaltaj, sugestante ke oceana produktado estus ~45% de la atmosfera oksigeno de la Tero ĉiujare.
Simpligita resumformo por fotosintezo estas : aŭ alivorte Fotolitika oksigena evoluo okazas en la tilakoidaj membranoj de fotosintezaj organismoj kaj postulas la energion de kvar fotonoj. Multaj paŝoj estas implicitaj, sed la rezulto estas la formado de protona gradiento tra la tilakoida membrano, kiu estas uzata por sintezi adenozinan trifosfaton ( ATP) per fotofosforilado. La O2-molekuloj restantaj (post ilia produktado el la akvaj molekuloj) estas liberigitaj en la atmosferon.