cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centimetro
Ekzemploj
Por bildigi la grandecon de unu centimetro, jen listo de aĵoj longaj de inter 1 cm kaj 10 cm (= 1 decimetro).
Villeparisis - Mitry-le-Neuf (stacidomo)
Villeparisis - Mitry-le-Neuf estas franca stacidomo sur linio B (branĉo B5) de RER, situanta en komunumo Mitry-Mory, apud Villeparisis, en departemento Seine-et-Marne en regiono Francilio.
(19639) 1999 RO63
(19639) 1999 RO63 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Sukcena
Sukcena, nomata ankaŭ flava sukcena aŭ elektroflavo, estas meza oranĝece flava koloro, de modera satureco, travidebla, bazita en la plej ofta aspekto de la fosilia rezino nomata sukceno. ​
Fakte foje la sukceno ne montras la tipan oranĝecflavan koloron, kaj ĝi povas esti pli ruĝeca, nigra, kaj pli malofte blanka aŭ blua. Tio rezultis en la ekzisto de koloroj kiel ruĝa sukcena kaj griza sukcena, malmulte uzataj kompare kun la flava sukcena.
Unu de la koloroj difinitaj teknike por la intermitaj lumoj laŭregulare por aŭtoj estas nomata sukcena, laŭ la normoj ECE kaj SAE.
Iván Soltész
Iván Soltész [ŝoltEs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Soltész Iván estas hungara-usona biologo, o, profesoro, membro (ekstera (2016)) de Hungara Scienca Akademio. Li estas konata en Usono kiel Ivan Soltesz.
Iván Soltész naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Iván Soltész frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li doktoriĝis el biologio (Ph.D) en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1989. Li estis katedrestro en anatomia instituto de Universitato de Kalifornio ĉe Irvine inter 2006 kaj 2015, poste li estas gastoprofesoro en medicina fakultato de Universitato Stanford. Li okupiĝas pri neŭronoj en la cerbo, ofte pri epilepsio kaj similaj malsanoj.
Cremosano
Cremosano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Campagnola Cremasca, Casaletto Vaprio, Crema kaj Trescore Cremasco.
Dezső Csánki
Dezső Csánki [deĵO ĉAnki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csánki Dezső estis hungara historiisto, arkivisto, membro (korespondanta en 1891, ordinara en 1900, direktora en 1925) de Hungara Scienca Akademio.
Dezső Csánki naskiĝis la  1857 en Füzesgyarmat. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
Dezső Csánki frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1875-1880, kie li akiris 2 diplomojn. Li eklaboris en 1881 en la tutlanda arkivejo baldaŭe ricevinta pli altajn postenojn. Li gvidis la arkivejon ekde 1913, nur dum la Hungara Sovetrespubliko li estis trudemerito. Li pensiuliĝis en 1932. Li okupiĝis ekzemple pri la mezepoko kaj renesanco. Li ricevis premiojn en 1916 kaj 1930.
Pausa
Pausa havas diversajn signifojn:
NGC 2879
NGC 2879 estas kvaropa stelo en konstelacio Hidro.
Kamensk-Ŝaĥtinskij
Kamensk-Ŝaĥtinskij (Каменск-Шахтинский) estas urbo en Rostova provinco en Rusio.
NGC 2879
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kamensk-Ŝaĥtinskij
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60419.
La urbo estis fondita en jaro 1686.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1927.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Severskij Donec (Северский Донец) (kiu dedekstre enenfluas en riveron Don (Дон)).
En la urbo estas fervoja stacio Kamenskaja (Каменская).
En jaro 1959 la urbo havis 57,5 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 75,6 mil loĝantojn.
Ząbrowo (Stare Pole)
Ząbrowo (Sommerau) estas vilaĝo en norda Pollando, en Pomeria Provinco, en distrikto Malbork kaj en komunumo (subdistrikto) Stare Pole. La vilaĝo havas loĝantaron de 423.
Vitry-en-Artois
Vitry-en-Artois estas komunumo en Francio en la departemento Pas-de-Calais, en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi estas ĉefurbo de la samnoma kantono. Ĝi havas pli ol 4 000 loĝantojn. En la lasta popolnombrado de 2015 ĝi atingis 4 631 loĝantojn.
La 9an de septembro 1943 dum la Dua Mondmilito, kiam Francio estis okupaciita de Nazia Germanio, la usona aviadilaro USAF bombardadis la industrian zonon de Parizo, la flughavenojn de la zonoj de Lille, Vitry-en-Artois, Boulogne, Saint-Omer kaj Abbeville.
Kamensk-Uralskij
Kamensk-Uralskij (Каменск-Уральский) estas urbo en Sverdlovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 65436.
La urbo estis fondita en jaro 1682.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1935.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur orienta deklivo de Meza Uralo, ĉe enenfluo de rivero Kamenka (Каменка) en riveron Isetj (Исеть) (baseno de rivero Obj).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 141 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 186,2 mil loĝantojn.
Polinezia Triangulo
La Polinezia Triangulo estas regiono de Pacifika Oceano kun tri insularoj ĉe ties anguloj: nome Havajo, Paskinsulo (Rapa Nui) kaj Novzelando. La termino estas ofte uzata kiel simpla vojo por difini Polinezion.
La multaj insulaj kulturoj ene de tiu ampleksega triangulo parolas lingvojn el la polinezia lingvaro, kiu estas klasita de lingvistoj kiel parto de la oceania subgrupo de la malajopolinezia lingvaro. Ili ĉiukaxe derivas el la pra-aŭstronezia lingvo parolata en Sudorienta Azio antaŭ 5,000 jaroj. Polinezianoj kunhavas ankaŭ similajn kulturajn tradiciojn, arton, religion, kaj sciencon. Antropologoj kredas, ke ĉiuj modernaj polineziaj kulturoj descendas el ununura prakulturo setligita en Suda Pacifiko fare de migrintaj malaj-polineziaj popoloj (vidu ankaŭ artikolon Lapita kulturo).
Ĉefaj kulturoj de Polinezio estas tiuj de novzelandaj naorioj, indiĝenaj Havajanoj, kaj la indiĝenaj popoloj de Paskinsulo, Markizinsuloj, Samoo, Usona Samoo, Franca Polinezio, Kukinsuloj kaj Tongo.
Estas ankaŭ ioma pruvaro pri polineziaj vizitoj al kelkaj el la ĉeantarktaj insuloj sude de Novzelando, kiu estas for de Polinezio mem. Peco de poto estis trovita ĉe la Antipodaj Insuloj, kaj estas nun ĉe la Te Papa muzeo en Velingtono, kaj estas ankaŭ restoj de polinezia setlado date reen al la 13a jarcento en Insulo Enderby en la Aŭklandoj.
Estas ankaŭ nombraj polineziaj perifreeiaj setlintoj for de la triangulo en najbaraj Melanezio kaj Mikronezio.
Problemsolvado
Problemsolvado estas la kapablo superi defiojn aŭ obstaklojn por atingi apartan celon. Tiu strebado konsistas en uzado de ĝenraj aŭ ad hoc metodoj, laŭ ordigita aŭ sistema maniero, por trovi solvojn al problemoj.
Tomb Raider 3
Tomb Raider 3 estas videoludo de la serio Tomb Raider kaj estas la sekvo de Tomb Raider 2. Ĝi estis kreita de Core Design kaj publikigita en 1998 de Eidos Interactive.
Problemsolvado
La kapablo solvi problemojn ebligas danke al kompleksa interago inter kogno kaj metakogno kaj ĝi estas ligita al la administraj funkcioj. Solvo de problemoj povas esti produkto de multaj formoj de kreiva pensado, ĉar ĝi ofte ekestiĝas de la bezono trakti iun problemon. Iuj argumentas, ke estas pli grave lerni kiel solvi problemon ol atingi solvon al specifa problemo. Problemsolva kapablo povas helpi en la planado kaj ekzekutfazo de agadplano.
Tomb Raider 3
Temo
Antaŭ milionoj da jaroj, meteorŝtono supervivis kolizion kun la tera atmosfero, frakasiĝante kontraŭ la tiamaj prosperaj landoj de Antarkto. Nuntempe, la mineja kompanio RX-Tech eltrovas la krateron kaj ankaŭ la strangajn ecojn de la meteora ŝtono...
Problemsolvado
Kelkaj el la problem-solvaj teknikoj disvolvigis kaj uzis en artefarita intelekto, informadiko, inĝenieriko, matematiko, medicino, ktp., estas rilataj al mensaj problem-solvadaj teknikoj studitaj en psikologio. Alia tereno estas la praktika uzado de teknikoj por solvado de problemoj en ĉiutaga vivo de komunumoj, instrusistemo, sansistemo, politiko, internaciaj rilatoj ktp.
Tomb Raider 3
Temo
En Barato, Lara Croft estas serĉanta artefakton atribuitan al la mortinta tribo Infada. Renkontinte esploriston ŝajne frenezan, Lara klopodas atingi la centron de antikva templo: ĉi tie ŝi trovos la homon, kiu dank'al la artefakto akiris supernaturajn povojn. Mortiginte lin, Lara renkontos Willard-on, estro de RX-Tech; de li, ŝi obtenos informojn pri la Ŝtono Infada.
Post la kolizio de la meteorŝtono, la Polinezianoj eltrovis la nekredeblajn povojn de tiu ŝtono. Ili forĝis kvar artefaktojn; sed post malmultaj jaroj forlasis por ĉiam Antarkton. La artefaktojn neniu trovis ĝis la 19-a jarcento, kiam la ekspedicio de Darwin atingis tiujn landojn; kvar ŝipanoj dispartigis inter si la artefaktojn, kiujn diversaj travivaĵoj ŝutis en la kvar angulojn de la mondo. Sekvante la indikojn de la taglibro de unu el la kvar ŝipanoj, Willard sukcesis trovi la situon de la aliaj tri artefaktoj. Sed necesas, ke iu prenu ilin...
En insulo en suda Pacifiko, Lara renkontos tribon de kanibaloj kaj misfortunan kontingenton de soldatoj. Alfrontante la sorĉiston Puna, tiel potenca ke estas opiniita tiea diaĵo, ŝi sukcesos konkeri la Ponardo-n Ora.
En Nevado, enprizonigite en Areo 51, Lara trovos la trian artefakton en centro de ekstertera kosmoŝipo. Laŭ ŝajno, la Elemento 115 havas povojn ankoraŭ pli strangajn.
Ĉe Londono, Lara klopodos alveni al la mistera Sophia Leigh; ŝi estas tiom bela kiom senkompata virino kaj estro de firmo pri kosmetikaĵoj. Transpasante tra la metroo de Aldwych, ŝi estos helpata de la Damnatoj: viktimoj de la eksperimentoj de Sophia, misfiguritaj sed nemortemaj. Post multaj malfacilaĵoj, Lara havos la Okulo-n de Isis.
En Antarkto, en la loko de la prifosoj de RX-Tech, Willard malkaŝos sian projekton. La meteorŝtono estas katalizilo de anomaliaj energioj: la homa DNA, se estas eksponata al tia energio, evoluas en nekredebla rapida maniero. Willard ŝtelas la artefaktojn, subeniras en la fosadon kaj atingas la antikvan urbon Tinnos kaj la templon de la kratero. Kiam Lara sukcesas atingi lin, estas tro malfrue: Willard ŝanĝiĝis en ion, kiu estas absolute monstra...
Karakterizoj
La ludebleco de Tomb Raider 3 estas plibonigita. Fakte la kapabloj de Lara estas plivastigitaj kaj nun inkludas novajn movojn kiel la kaŭriĝintan pozicion, la eblon de kvarpiedumi, spurti, pendiĝi al plafonoj aŭ grimpaj plantoj. Per la spurto Lara povas obteni dumtempan akceladon dum la kuro. Ankaŭ ĉi-foje la grafiko estis rekontrolita. Eblas vidi la fumon de la armiloj, kiam oni pafas, la fajrerojn de la kugloj sur la muro ktp...
Parto de la ludo disvolviĝas subakve, sed ĉi-foje novajn danĝerojn oni aldonis. En kelkaj niveloj la fluo de rivero povas treni Lara-n, malfaciligante kontroli ŝin. Cetere, kelkaj tropikaj lagetoj estas plenaj je piranjoj. Malkiel la aligatoroj, kiam Lara iras akven, tiaj fiŝoj tuj ĉe ŝin iras, mortigante ŝin en malmultaj sekundoj. Krome la akvoj de Antarkto estas tiel frostaj, ke Lara povas naĝi tie nur dum kelkaj sekundoj.
La flusabloj estas novaĵo: se la ludanto faligas Lara-n ĉi tien, ŝi baldaŭ enfalas kaj mortas. Tamen tiuj marĉoj havas platformojn, kiu permesas al Lara trairi ilin.
La pistoloj estas por Lara la unua sistemdefendo. La pafilo, la harpuno, la uzi-oj kaj la grenadoĵetilo ankoraŭ restas. La aŭtomataj pistoloj estas anstataŭigitaj de la pli potenca Desert Eagle (Aglo de l'dezerto). La pafilo M16 estis anstataŭigita per la simila mitralo MP5. Alia novaĵo en la arsenalo de Lara estas la fuzilĵetilo.
34187 Tomaino
34187 Tomaino estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tomb Raider 3
Karakterizoj
La celo de la ludo ne ŝanĝiĝis, kvankam Tomb Raider 3 havas malpli esplorendajn tombojn kompare al la antaŭa epizodo. Male multaj niveloj disvolviĝas en pli moderna medio, kiel la aventuro en Nevado. Ĉi tie estas pli bone ne sin montri al la gvardioj ol kontraŭbatali ilin. Fakte la gvardioj povus funkciigi alarmon kaj malfermi gravajn pordojn. Tiel la ludanto devus trairi aliajn irvojon pli longajn kaj malfacilajn.
Richard McCreery
Generalo Siro Richard Loudon McCreery (1a de februaro 1898 – 18a de oktobro 1967), estis kariera militisto de la Brita Armeo, kiu ricevis honorojn pro la konduko de unu el la lastaj kavaleriaj militagoj en la Unua Mondmilito. Dum la Dua Mondmilito, li estis stabanestro de la Marŝalo Siro Harold Alexander dum la Dua Batalo de Alamejno, kaj poste komandis la Britan Okan Armeon, luktante en la Kampanjo de Italio el oktobro 1944 ĝis la fino de la milito, kondukante ĝin al la venko en la fina ofensivo en Italio. Inter la militoj li dediĉis sin ankaŭ al instruado kaj sporton (ĉevalrajdado).
Tomb Raider 3
Niveloj
La ludo komenciĝas en la humidaj kaj marĉaj ĝangaloj de Barato, kie Lara estas serĉanta mistikan relikvon nomatan Ŝtono Infada. La arkeologino vojaĝas piede kaj per kvado. Dum ŝi esploras antikvajn ruinojn de temploj kaj la bordojn de la rivero Gango, ŝi renkontas esploriston surprenitan de Willard nomatan Tony, kiu freneziĝas kaj ŝtelas la ŝtonon. Lara postkuras lin en mallumaj kaj kompilkaj kavernoj, kien fuĝis Tony. Fine Lara trovas kaj venkobatas lin, prenante la ŝtonon.
34187 Tomaino
Nomo
Ĝia nomo honoras Shane Tomaino, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2017 pro sia projekto pri mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Rye Country Day School de Rye (Nov-Jorkio, Usono).
Tomb Raider 3
Niveloj
La malamikoj, kiujn Lara renkontas en tiuj niveloj, estas tigroj, simioj, akcipitroj, kobroj kaj piranjoj; aliaj danĝeroj estas ruliĝantaj ŝtonoj, flusabloj, venenitaj sagoj. Tamen la niveloj en Barato estas simplaj. En la nivelo La rivero Gango Lara povas stiri kvadon.
Polinezio
Lara alvenas al izolita kaj nekonata insulo inter la belegaj tropikaj scenejoj de la Pacifika Oceano por serĉi la venontan artefakton. Ĉi tie ŝi trairas indiĝenan vilaĝon de kanibaloj kaj alvenas al kabano sur arbo, kie troviĝas ano de la aŭstralia armeo, kies aviadilo falis en la ĝangalon de la insulo. Li estas kaptita de la kanibaloj, amputita je unu kruro kaj enprizonigita en la kabano. Li donas al Lara mapon kaj ne volas esti savata, do Lara trovas la rubojn de la aviadilo kaj helpas la malmultajn pretervivantojn lukti kontraŭ la dinosaŭroj, kiuj vagas en la ĝangalo. Fine ŝi navigas en la tumulta rivero Madubu kaj alvenas al la templo de Puna, kie troviĝas la legenda Ponardo Ora. En tiu ĉi vilaĝo, ŝi eltrovas la kialon de la fuĝo de la Polinezianoj el Antarkto. La niveloj lokitaj en Polinezio havas mezan malfacilecon kaj konsiderindan longecon. En Kluso de Mabudu Lara stiras kajakon por alfronti la riverajn fluojn.
(Londono)
Lara trairas la tegmentojn de Londono en malhela kaj pluva nokto, serĉante aliajn misteran artefakton nomatan Okulo de Isis. Post mallonga vizito ĉe la katedralo de S. Paolo, ŝi iras al la forlasita metroo de Aldwych, kie ŝi renkontas sekretan bandon de maskuloj, kiuj nomiĝas "La Damnitaj". Pli malfrue, Lara vizitas la muzeon de natura historio de Londono. Do ŝi eniras en la grandegan fabrikon de kosmetikaĵoj de Sophia Leigh kaj enŝoviĝas en la aerumtuboj por atingi ŝian oficejon por la fina komparo. La niveloj de Londono estas vere malfacilaj kaj implikitaj. La danĝeroj estas grandaj altoj, galerioj, movantaj trajnoj kaj konfuzantaj labirintoj.
(Nevado)
Antarkto
Post kiam la helikoptero de Lara alfundiĝis en la frostajn antarktajn akvojn, ŝi daŭrigas inter forlasitaj serĉostacioj de RX-Tech. Post renkontiĝo kun Willard por liveri al li la ŝtonojn, li subeniras en la minejojn de la perdita urbo Tinnos. La koro de la kratero de la meteorŝtono estas la loko, kie la historio finiĝas. La niveloj en Antarkto estas la plej malfacilaj de la ludo. Perdita urbo Tinnos estas la plej longa, artifika kaj komplika nivelo por sia granda longeco kaj la granda nombro de enigmoj. En Antarkto Lara stiras pneŭmatan boaton kaj en Minejo RX-Tech ŝi formoviĝas per trakovagonetoj.
Plusa nivelo
Post kiam la misio en Antarkto estas kompletigita kaj la ludanto sukcesis reakiri almenaŭ 59 sekretojn de la ludo, sekreta nivelo nomata "Hallows" estas ludebla. La nivelo estas lokita en la preĝejo de All Hallows-by-the-Tower, ĉe Londono. Malgraŭ la granda laco por malbloki ĝin, la nivelo estas tre simpla kun malmultaj tirendaj leviloj (ene de malgranda spaco) kaj nur du malamikoj, nome unu hundo kaj unu gvardio. Fininte ĝin, la ludanto povas reludi la tutan ludon kun ĉiuj armiloj kaj senlimaj municioj.
Tomb Raider: The Lost Artifact
The Lost Artifact (La perdita artefakto) estas ekspansio de Tomb Raider 3, kelkfoje nomata ankaŭ Tomb Raider 3: Gold. Ĝi estis publikigita nur por PK en 1999. En The Lost Artifact, Lara eltrovas la ekziston de kvina artefakto de la meteorŝtono nomata Mano de Rathmore. Ŝi komencas siajn esplorojn en la kastelo de Willard inter la skotaj Highlands, poste esploros la manikan tunelon en Dover kaj fine la katakombojn de Parizo.
Tuj poste ŝi venkobatas Willard-on, Lara sukcesas obteni lian papermonujon kaj, esplorante ĝin, ŝi eltrovas la ekziston de kvina artefakto, krom la kvar jam prenitaj. Tiel Lara decidas iri helikoptere ĉe la lagon de Loch Ness, kie ŝi trovas kadukan kastelon. La konstruaĵon tamen loĝas la monstro de Loch Ness kiel maŝino funkciigata de soldatoj kaj, alfrontinte ĉian danĝeron, Lara sukcesas eniri en la kastelon de Willard sed tie la artefakto ne estas. La niveloj en Skotio havas mezan malfacilecon.
Manika Tunelo
Departemento Sud
Departemento Sud (kreole: Sid) estas unu el la dek departementoj de Haitio. Ĝia nomo estas la franca vorto por "sudo". Efektive ĝi enhavas la plej sudan punkton de la lando.
Tomb Raider 3
Tomb Raider: The Lost Artifact
(Parizo)
Alveninte Francien, Lara perdas la Manon de Rathmore sed fortune ŝi retrovas ĝin baldaŭ. Ĉi tie Lara devas alfronti ne nur la insidojn de zoo, sed ankaŭ Sophia-n Leigh, kiu sukcesas ŝteli la Manon de Rathmore. Tamen, uzante la ruzon, ankaŭ ĉi-foje Lara venkos kaj finos definitive la trian epizodon de la sagao. La niveloj en Francio havas mezan kaj altan malfacilecon.
Departemento Sud
Ĝia areo estas 2.653 km²; en 2009 oni taksis ĝian loĝantaron je 704.760. Ĝia kodo laŭ ISO 3166-2 estas HT-SD. Ĝia ĉefurbo estas Les Cayes.
La departemento estas dividita en kvin arondismentojn, kiuj konsistas el sume 18 komunumoj:
Kindamo
Kindamo aŭ Kindama (en Sanskrito: किन्दम) en la Hindua eposo Mahabarato, estas "riŝi" (saĝulo) kiu vivis en la arbaroj. Kindamo estas tre hontema persono kaj liaj sentoj de modesteco evitis, ke li faras amoron en akompano de aliaj homoj. Por kontentigi siajn seksajn dezirojn, Kindamo uzis siajn povojn por konverti sin kaj sian edzinon en cervoj. Kiam li kaj lia edzino estis amorantaj en la arbaro, la reĝo Panduo de Hastinapuro, kiu estis ĉasante tie, sagopafis al ili miskomprenante ilin kiel cervoj, kaj grave vundis ilin. Kolera Kindamo (ankoraŭ kiel cervo) malbenis lin pro sia morto antaŭ la kopulacio, dirante ke se la reĝo okupiĝus pri amorado, li mortus. Tial, Panduo retiriĝis al la arbaro kun siaj du edzinoj, kaj lia frato Dritaraŝtro regis poste, malgraŭ lia blindeco.
Distrikto Rottal-Inn
La distrikto Rottal-Inn situas en la distriktaro Malsupra Bavario (Niederbayern) de la germana federacia lando Bavario. Ĝia administra sidejo estas la urbo Pfarrkirchen. Sur la distrikta areo de 1 280 km² fine de vivis  loĝantoj.
Najbaras oriente la distrikto Passau, sude (ĉirkaŭ la urbo Simbach am Inn) la supraaŭstria distrikto Braunau am Inn, sudokcidente la distriktoj Altötting kaj Mühldorf am Inn de Supra Bavario, okcidente la distrikto Landshut kaj norde la distriktoj Dingolfing-Landau kaj Deggendorf.
(13746) 1998 SR43
(13746) 1998 SR43 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Crespiatica
Crespiatica estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Dovera (CR), Bagnolo Cremasco (CR), Vaiano Cremasco (CR), Monte Cremasco (CR), Chieve (CR), Corte Palasio kaj Abbadia Cerreto. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Andreo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Lübbenau (Spreewald)
Lübbenau - malsuprasorabe Lubnjow - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio, kaj estas parto de la historia regiono Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Christoph Wilhelm Hufeland
Christoph Wilhelm HUFELAND (naskiĝinta la en Bad Langensalza, mortinta la  en Berlino) estis germana kuracisto. Hufeland-kliniko en lia naskiĝurbo nomiĝis por la li en 1962.
Frontera Hidalgo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10902 loĝantojn. El tiuj estis 5369 viroj kaj 5533 virinoj. La komunumo havas surfacon de 107 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6633 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 5097 scipovis legi kaj skribi kaj 1527 personoj estis analfabetoj. Do 77% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 23% estis analfabetoj.
10917 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 28 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.26% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Christoph Wilhelm Hufeland
Vivo
Inter 1793-1801 Hufeland estis profesoro ĉe la Universitato de Jena. Samtempe li estis eldonanto de la periodaĵo Journal der practischen Arzneykunde und Wunderarzneykunst. Ĝi kontinuiĝis inter 1808-1943 sub la titolo Journal für practische Heilkunde (96 volumoj). En 1796 aperis lia furora verko Makrobiotik oder die Kunst das menschliche Leben zu verlängern, kiu ege influis la dietologian literaturon de la tuta 19-a jarcento. Tie Hufeland prezentas la tezon ke ja eblas por la homo plilongigi la vivon, se li nur modestus en ĉiuj aferoj. Tiel li liveris argumentojn bonajn por la ideologio burĝa-protestanta.
Aliaj publikaj agadoj
En 1801 li iĝis privata kuracisto de la reĝo de Prusio kun kiu Hufeland iris ankaŭ en Orientan Prusion (ĝis 1809). Kiel membro de la Prusa Akademio de Sciencoj li engaĝiĝis en 1810 por la fondo de la berlina universitato kaj iĝis la unua dekano ĉe la medicina fakultato. Poste li publikigis aliajn skribitaĵojn pri sociala medicino kaj sanecpedagogiaj rimedoj kaj paŝoj farotaj. Pro malsano okula Hufeland devis bremsi la agadojn ekde 1830.
Franca rezistado
La Rezistado, nomita la Résistance en Francio, montras la aron de la sekretaj movadoj kaj retoj, kiuj dum la dua mondmilito daŭrigis la lukton kontraŭ la Akso (Germanio kaj aliancanoj) kaj ĝiaj kunlaboremaj helpantoj sur la franca teritorio depost la armistico okazinta en la  ĝis la Liberigo de Francio en 1944.
Arzheim (Landau)
Arzheim estas urboparto de Landau in der Pfalz en Rejnlando-Palatinato.
Historio
La unua dokumento estis el la jaro 1250. Arzheim apartenis al la senjorlando de la burgo Madenburg, kiu fariĝis poŝedaĵo de la princepiskoplando Speyer.
En 1817 la vilaĝo fariĝis posedaĵo de la kantono Landau kaj restis ĝis la 22a de aprilo 1972 sendependa komunumo.
85411 Paulflora
85411 Paulflora estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la aŭstraj  Erich Meyer kaj Erwin Obermair elde ties privata observatorio Meyer/Obermair, apud Kirchschlag bei Linz en Aŭstrio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra karikaturisto, grafikisto kaj ilustristo Paul Flora (1922–2009) naskiĝinta en Sudtirolo sed kiu vivis en Innsbruck, Nordtirolo, ekde siaj junaj jaroj. Lia unua libro,  Flora's Fauna, estis publikigita en 1953. Liaj ironiaj kaj sarkasmaj desegnoj de distingebla kaj unika stilo ricevis internacian agnoskon.
Katedralo Sankta Sarkis
Katedralo Sankta Sarkis (armene: Սուրբ Սարգիս Եկեղեցի) estas armena katedralo en Erevano, Armenio. Ĝi estas la sidloko de la Ararata Pontifika Diocezo de la Armena Apostola Eklezio. Ĝi situas sur la maldekstra flanko de la Rivero Hrazdan en Kentrono.
Historio
Starante ĉe la supra vilaĝo Dzoragjugh kaj alfrontante la antikvan fortikaĵon Erebuno ĉe la maldekstra flanko de la rivero Hrazdan, ermitejo-monaĥejo funkciis ekde la plej frua kristana epoko. Tiu vasta komplekso, ĉirkaŭita de alta, fortikigita muro, konsistis el la preĝejoj Sankta Sarkis, Sankta Gevork kaj Sankta Hakob, konstruaĵoj de la patriarkaj oficoj kaj lernejo, de fruktoplantejo kaj de aliaj konstruaĵoj. La preĝejo Sankta Sarkis estis la oficiala sidloko de la patriarko, dum la monaĥejo estis la patriarka gastejo por la gastoj.
La preĝejo Sankta Sarkis kune kun la ermitejo-monaĥejo, estis detruita pro granda tertremo en 1679. Ĝi estis, aliflanke, rekonstruita samloke dum la regado de la Katolikoso Edesaci Nahabet (1691-1705). La nuna preĝejo Sankta Sarkis estis rekonstruita denove dum la periodo 1835-1842.
Kun ĝia interno kaj eksteraj arkitekturaj ecoj tiu preĝejo estis la malplej belaspekta inter ĉiuj preĝejoj de la malnova urboparto de Erevano. Ĝia malbelega aspekto ne proporciis al ĝia signifo kiel la sidloko de la tiu de Ararata Patriarka Diocezo. Dum la regado de la katolikoso Vazgen la 1-a, la preĝejo ricevis bazajn renovigadojn kaj plibonigojn. Surbaze de plano desegnita de la arkitekto Rafajel Israjeljan en 1972, la rekonstruado de Sankta Sarkis komenciĝis kaj la kvalito de la malnova konstruaĵo estis baze konservita. La vizaĝo estis kovrita per oranĝkoloraj tofoŝtonoj el Anio kaj gravurita kun triangulaj niĉoj. Post la morto de Israjeljan, la konstrulaboroj estis transprenitaj kaj daŭrigitaj de la kunaŭtoro, arkitekto Ardzrun Galikjan. Dum la jaroj 1971-1976, la interna aspekto de la preĝejo estis signife plibonigita. Sur la orienta parto de la preĝejo, galerio estis aldonita por la preĝeja koruso. Kiel rezulto de tiaj aldonoj, estis decidite forigi la malnovan kupolon kaj la malnovan tamburon kaj anstataŭigi ilin per multe pli alta kupolo kun ventumilforma spajro. La konstruado de la sonorilturo estis kompletigita en 2000.
La rekonstruado de la katedralo Sankta Sarkis estis ebla per la donaco de la bonfarantoj Sarkis Kurkĵjan kaj liaj infanoj, loĝantaj en Londono.
1614 Goldschmidt
1614 Goldschmidt estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Alfred Schmitt elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan pentriston kaj amatoran astronomon Hermann Mayer Salomon Goldschmidt.
Zsolt Sándor
SÁNDOR Zsolt (ŝa:ndor ĵolt) estas rumania hungara matematikisto, ekonomikisto, universitata instruisto. Li estas naskita en Odorheiu Secuiesc la 9-an de decembro 1968.
Kariero
Zsolt Sándor pristudis matematikon inter 1988–1993 en UBB de Kluĵo kaj en Universitato de Bukareŝto. Poste inter 1994–1996 li studis ekonomikon en Prago en Mez-Eŭropa Universitato. Li doktoriĝis en 2001 en la Universitato de Groningen pri ekonomiko. Pli poste li laboris en Rotterdam, Madrid kaj Groningen, de 2011 li estas universitata docento de la Sapientia Erdélyi Magyar Tudományegyetem en Miercurea Ciuc kaj li instruas ekonometrion kaj statistikon.
Bea Goll
Bea Goll, laŭ hungarlingve kutima nomordo Goll Bea aŭ Goll Beatrix [beatriks] estis hungara dancisto, aktoro.
Bea Goll naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo la naskiĝtago estas la 30-a), ŝi mortis la  en Zuriko (Svislando).
Biografio
Bea Goll komencis dancadi en revuoj en 1939. Post 2 jaroj ŝi havis jam dancan rolon en filmo, en la sekvaj jaroj resume ŝi havis 7 filmajn rolojn. En 1942 ŝi edziniĝis kun ŝtata permeso, sed post 2 jaroj ŝi eksedziniĝis. Post la 2-a mondmilito ŝi denove edziniĝis kaj ŝi havis nek dancajn, nek filmajn rolojn. En 1948 ŝi disidis kun sia edzo al Svislando. Ŝi komence estis fotomodelulino, poste instruisto pri baleto. Ŝi denove eksedziniĝis, poste edziniĝis, poste li uzis la nomon Bea Nafzger. En Hungario ŝi estis plene forgesita, sed antaŭ la morto hungara ĵurnalisto trovis ŝin.
Nacia Marrezervejo Cordell Bank
La Nacia Marrezervejo Cordell Bank, en angla origine kaj oficiale Cordell Bank National Marine Sanctuary, estas marrezervejo situanta ĉe la marbordo de Kalifornio, Usono. Ĝi protektas areon de 449 kvadratajn mejlojn de marvivo. La administra centro de la marrezervejo estas sur elstara granita elstaraĵo 12 km² al 25 km², situanta ĉe la kontinentbreto ĉe Kalifornio. La elstaraĵo estas, ĉe plej proksime (Point Reyes), je 10 km for el la propra marrezervejo.
Cordell Bank estas unu el 13 usonaj marrezervejoj, kiuj protektas kaj konservas oceanajn ekosistemojn en Usono. Cordell Bank estas submara monto proksimume je 80 km nordokcidente de San Francisco kie la oceana fondo kuŝas je 37 metroj el la surfaco. La marmonto estis malkovrita en 1853 de usona margardistoj, kaj nomita laŭ Edward Cordell, kiu kontrolis la areon ĉefe en 1869. Ĝi estis etende esplorita kaj priskribita dum 1978-86 fare de Robert Schmieder, kiu publikigis monografion pri ĝi [Schmieder, 1991]. Ĝi estis protektita kiel marrezervejo ekde 1989. La protektita areo enhavas 1347 km² de oceano.
Kálmán Molnár
MOLNÁR Kálmán (pro. molna:r) estis hungara juristo, universitata profesoro, membro korespondanta de la MTA (1942 – 49) naskita en Nadjvarado la 7-an de aprilo 1881 kaj mortinta en Budapeŝto la 29-an de marto 1961.
Władysław Sikorski
Władysław Eugeniusz SIKORSKI (naskiĝis la 20-an de majo 1881 en Tuszów Narodowy, proksime al Mielec, mortis la 4-an de julio 1943 en Ĝibraltaro) estis pola militisto kaj politikisto, armea generalo de Pola Soldataro, Supera Komandanto de Polaj Armitaj Fortoj kaj ĉefministro de registaro en ekzilo dum la Dua Mondmilito.
Kálmán Molnár
Biografio
Kálmán Molnár studis en universitatoj de Budapeŝto kaj en eksterlandaj, de 1907 li instruis en jurakademio de Eger. En 1911 li iĝis privatprofesro, de 1925 li estis profesoro en Peĉo, inter 1945 – 49 en Budapeŝto.
Władysław Sikorski
Vivo
Antaŭ la Unua Mondmilito Władysław Sikorski estis unu el kunfondintoj kaj membroj de kelkaj polaj eksterleĝaj sendependigaj organizaĵoj. Batalis en Polaj Legioj dum la unua mondmilito, poste en nova kreita pola armeo dum la pola-bolŝevika milito (1919–1921). Li plenumis en ĝi signifan rolon, precipe dum la batalo de Varsovio en 1920. La 13-an de aŭgusto lia 5-a Armeo komencis, helpe de spionaj aviadiloj, kuratakadon ekde la rivero Wkra. En la unuaj jaroj de la Dua Pola Respubliko Sikorski plenumis la plej gravajn funkciojn en registaro: posteno de ĉefministro (1922–1923) kaj ministro pri militistaj aferoj (1923–1924). Tamen post Maja puĉo de Józef Piłsudski en 1926 estis forigita de gravaj oficoj. Opoziciis al la aktuala registaro. Dum ĉi tiu tempo verkis kelke da libroj pri militista arto kaj internaciaj rilatoj de la pola ŝtato.
Dum la Dua Mondmilito iĝis ĉefministro de la pola ekzila registaro, Supera Komandanto de Polaj Armitaj Fortoj kaj senlaca advokato de la pola afero sur eŭropa kaj monda diplomata scenejo. Estis adepto de denova ekligo de diplomatiaj rilatoj inter Pollando kaj Sovetunio, kiuj estis rompitaj post komuna kun Germanio soveta invado en Pollandon en 1939. Tamen aprile 1943 Josif Stalin rompis diplomatiajn rilatojn kun la pola registaro en ekzilo. Tion kaŭzis postulo de Sikorski por ke la internacia Ruĝa Kruco esploru la masakron de Katin. Władysław Sikorski pereis la 4-an de julio 1943 en mistera katastrofo de aviadilo, kiu frakasiĝis tuj post starto de aviadilejo en Ĝibraltaro, kio okazis en ĝis nun ne klarigitaj cirkonstancoj.
Post la morto
Post la funebra ceremonio en Londono Sikorski estis entombigita en la tombejo de polaj aviadilistoj en Newark-on-Trent.
Post elterigo en 1993 lian korpon oni alveturigis en varsovion kaj la 17-an de septembro 1993 metis en kripton sur Vavelo.
Prezidento de Pollando Lech Kaczyński kaj ĉefministro Donald Tusk apogis la postulon elterigi la kadavron de la generalo por refoja enketa esploro por klarigi cirkonstancojn de la morto. En 2008 Instituto pri Nacia Memoro okupiĝis pri tio. La korpon, ĉirkaŭvolvitan nur per soldata pledo, oni vestigis en generalan uniformon, kudritan speciale por tiu ĉi okazo en Poznań. Denova entombigo okazis la 26-an de novembro 2008 en katedralo de Vavelo.
Januare 2009 estis anoncita raporto laŭ kiu lia morto okazis pro akcidento aŭ drono. Britoj, kiuj esploris la kaŭzojn de la morto tuj post la akcidento, sekretigis sian raporton ĝis 2050.
Distrikto Regen
La distrikto Regen situas en la distriktaro Malsupra Bavario (Niederbayern) de la germana federacia lando Bavario. Administra centro estas la samnoma urbo Regen.
La distrikto kovras areon de 975,06 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Urboj
La sekvaj urboj situas en la distrikto:
Cergy
Cergy havas proksimume 55 000 loĝantojn, kiujn oni kutime nomigas Cergyssois, aŭ kelkfoje Cergy-Pontains pro la aparteno de la komunumo al la urbaro de Pontoise. La nomo de la urbo verŝajne devenas de romia generalo nomita « Sergius », al kiu oni donis terenon proksiman al la nuntempa urbo.
Geografio
Cergy estas unu el la ĉefaj komunumoj de la malproksima nordokcidenta ĉirkaŭurbaro de Parizo. Ĝi etendiĝas laŭlonge de la rivero Oise, kaj situas en la suda parto de la natura regiono Vexin. Ekzistas kvar pontoj por trapasi la riveron.
La Grandeza
La Grandeza estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas La Grandeza. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07036.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6723 loĝantojn. El tiuj estis 3353 viroj kaj 3370 virinoj. La komunumo havas surfacon de 52 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1940 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3171 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2701 scipovis legi kaj skribi kaj 468 personoj estis analfabetoj. Do 85% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 15% estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kistormás
Kistormás [kiŝtormAŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Tolna, en Distrikto Szekszárd. La loknomo signifas: malgranda krena.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko, poste keltoj vivis tie. Post la turka erao germanoj fondis la vilaĝon. Inter 1938 kaj 1947 Kistormás kaj Kölesd estis unuigita vilaĝo. Post la 2-a mondmilito la germana minoritato estis deportita, samtempe alvenis deportitaj hungaroj el Ĉeĥoslovakio.
Vilaĝservo estas migra poŝto.
Crosio della Valle
Crosio della Valle estas komunumo de Italio.
3901 Nanjingdaxue
3901 Nanjingdaxue estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
NGC 2880
NGC 2880 (aliaj indikoj — UGC 5051, MCG 10-14-15, ZWG 312.11, PGC 26939) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Porte de la Chapelle (pariza metrostacio)
Porte de la Chapelle [pɔʁt də la ʃapɛl] (Pordo de la Kapelo) estas stacio de linio 12 de la Metroo de Parizo situanta en la 18-a arondismento de Parizo. Depost ĝia malfermiĝo en 1916 ĝis la ekservo de la plilongigo de la linio 12 al  la, ĝi konsistigis la nordan finstacion.
Stacio
Kiel indikas ĝia nomo, la stacio situas en "Porte de la Chapelle".
Alirejoj
Alirejoj situas en la norda flanko de la Porte de la Chapelle. Kroma alirejo en la suda flanko sur Strato de la Chapelle estis ekfunkciigita la.
Lübberstedt
Lübberstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Osterholz de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hugo Despenser (la pli juna)
Hugo DESPENSER la pli juna (n. 1286, m. la 24-an de novembro 1326) estis favorato de Eduardo la 2-a (Anglio).
Familio
Hugo estis filo de Hugo Despenser kaj Izabela de Beauchamp, filino de Vilhelmo de Beauchamp (9-a grafo de Warwick). Li kavaliriĝis majon 1306, kaj tiun someron edziĝis al Eleanora de Clare, nevino de Eduardo la 2-a kaj filino de Gilberto de Clare (7-a grafo de Hertford) kaj Johana de Akko, filino de Eduardo la 1-a (Anglio). Kiam la frato de Eleanora mortis dum la batalo de Bannockburn (1314), per ŝi Hugo heredis Glamorgan kaj alilokajn bienojn kaj iĝis inter la plej riĉaj baronoj de la lando.
Vivo
Hugo estis inter la nobeloj kiuj kontraŭis Piers Gaveston, kiu tiam estis la favorato de Eduardo la 2-a. En 1315 li kaptis Kastelon Tonbridge. En 1318 li senprocese kaj sen reĝa permeso mortigis kiel ŝtatperfidulo Llywelyn Bren, kimran malliberigitan princon kiu estris ribelon kontraŭ Eduardo kaj kiun Eduardo transdonis al Hugo.
Falo
En 1323 Mortimer eskapis kaj fuĝis al Francio. La sekvantan jaron Eduardo sendis sian edzinon al Parizo por pridiskuti eblan pacakordon inter Francio kaj Anglio. Izabela kaj Mortimer iĝis geamorantoj kaj malkaŝe kunloĝis. Parte pro la persvadoj de Mortimer, Izabela rifuzis reveni en Anglion ĝis ŝia edzo forsendus la du Despenser. Ŝi kaj Mortimer planis ribelon.
Septembron 1326 ili alteriĝis, kaj la plejparto de la nobelaro aliĝis al la ribelo. Eduardo la 2-a kaj la du Despenser fuĝis okcidenten. Post nelonge ili kaptiĝis. La 27-an de oktobro Hugo Despenser la pli aĝa pendumiĝis ĉe Bristol. Hugo la pli juna malsukcese klopodis malsatmortigi sin. La 24-an de novembro, dum proceso en Hereford ĉeeste de Mortimer kaj Izabelo, li mortkondamniĝis kiel ŝtatperfidulo kaj rabisto. Tuj li treniĝis de kvar ĉevaloj al la eŝafodo kaj pendumiĝis. Antaŭ lia morto, la ekzekutisto fortranĉis lin, ligis lin al eskalo, fortranĉis liajn generajn organojn, kaj tre malrapide forprenis liajn intestojn kaj koron: la fortranĉitajn organojn bruliĝis antaŭ aklamanta homamaso, kaj fine Hugo senkapiĝis. Lia vidvino petis la transdonon de liaj restaĵoj sed ricevis nur la kapon kaj malmultajn ostojn.
Rognac
(jen france, okcitane Ronhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Hugo Despenser (la pli juna)
Idoj
Hugo Despenser kaj Eleanora de Clare havis naŭ idojn:
Papagaŭko
La Papagaŭko aŭ Papageta aŭko estas eta marbirdo de la familio de aŭkedoj de Norda Pacifiko. Ĝi estis antaŭe lokita en la genro Cyclorrhynchus (Kaup, 1829) sed lastatempaj morfologiaj kaj genetikaj pruvoj sugestas, ke ĝi devas esti lokata en la genro Aethia. La specio asociatiĝas kun la subpolusaj akvoj de Alasko ĝis duoninsulo Kamĉatko kaj Siberio. Ĝi reproduktiĝas en klifoj, deklivoj kaj ŝtonaj kampoj de insuloj. Ĝenerale ili moviĝas suden vintre.
Aspekto
La Papagaŭko estas eta (23 cm) aŭko kun mallonga ruĝoranĝa beko fortika ĉebaze kaj iom suprenkurvita, kio donas al la birdo ties specifan mienon. La plumaro estas malhela supre kaj blanka sube. Krome estas rimarkinda blanka plumo kiu pendas el la okulo tre kontraste kun la nigreca fono de vizaĝo kaj kolo. Estas ioma variado de plumaro inter reprodukta kaj vintra.
La Papagaŭko estas voĉema ĉe nesto, alvokante kaj interkrakante post la alveno de la partnero. Ili faras serion de ritmaj raŭkaj alvokoj (kiel tiuj de la Kasina aŭko) kaj vibranta kriado. La utilo de tiuj estas nekonata, sed oni supozas klopodo defendi la nestotruon kontraŭ entruduloj kaj plifortigo de la rilato kun la partnero.
Kutimaro kaj Reprodukto
La Papagaŭko manĝas laŭ sezono, dum la reprodukta ĉefeetan planktonajn krustulojn kiel eŭfausiedojn, kopepodojn kaj amfipodojn. Lastatempaj pristudoj montras, ke la specio ankaŭ predas meduzojn en kelkaj areoj. Ĝi ofte manĝas sufiĉe malproksime de la kolonio, plonĝante ĝis 30 m por atingi sian predon.
Reproduktado komencas en aprilo kaj majo en kolonioj kiujn ofte kunhavas kun aliaj specioj de aŭkoj. La ino demetas unu ovon, kiu estas kovata dum unu monato kaj poste la ido estas manĝigata po 4 fojojn tage dum ĉirkaŭ 35 tagoj. La ido sendependiĝas nokte, flugante al la maron sole.
Statuso kaj Konservado
La Papagaŭko ne estas konsiderata minacata; oni supozas entutan loĝantaron de ĉirkaŭ unu miliono da birdoj en Norda Pacifiko. Oni ne kredas, ke malpliiĝis lastatempe, malkiel aliaj aŭkoj, sed ĝi povus esti minacata estontece pro enmetitaj predantoj kaj oleoverŝado.
Eŭropa Biblioteko
La Eŭropa Biblioteko ekestis dum la jaroj 2001-2004 rezulte de la kunlaboro de la naŭ naciaj bibliotekoj: finna, franca, germana, itala, nederlanda, portugala, slovena, svisa kaj brita, financata de la 5-a Kadra Programo de la Eŭropa Komisiono. En 2005 la programon alvenis ankaŭ bibliotekoj aŭstria, kroata kaj serba kaj poste ankaŭ aliaj.
La celo de la Eŭropa Biblioteko estas prezenti riĉecon kaj diversecon de la eŭropa kultura heredaĵo kaj plifaciligi aliron al la bibliotekaj stokoj. Lige kun la iniciato "i2010: ciferecaj bibliotekoj" de la Eŭropa Komisiono, la Eŭropa Biblioteko ekestis la fundamento por lanĉita la 20-an de novembro 2008 la Eŭropa Cifereca Biblioteko - Europeana, kiu ebligas integriĝitan aliron al la ciferecaj stokoj ne nur de la plej abundaj bibliotekoj de Eŭropo, sed ankaŭ de iliaj arkivoj kaj muzeoj.
Ĝagdalpur
Ĝagdalpur, laŭ (जगदलपुर) estas urbego, pezindustria centro kaj municipo en Barato, en subŝtato Ĉatisgaro, en distrikto Bastar, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Ĝagdalpur havis populacion de en 2021 kun legopovo 90%, signife pli alta, ol la landeveraĝo. En la 2000-aj jaroj Ĝagdalpur atingis la internacian valoron urbego (pli granda, ol cent mil).
Geografio
Ĝagdalpur situas laŭ rivero en montaro 555 metrojn super la marnivelo. Vizianagaram troviĝas 181, subŝtata ĉefurbo Rajpuro 243, Varangal 283, Ĉandrapur 301, Kolkato 765, Mumbajo 967, tutlanda ĉefurbo Delhio 1168, kilometrojn (aere).
Historio
Ĝagdalpur estas praa historia urbo apartenanta al pluraj reĝlandoj, princlandoj. Aparte menciindas la malgranda princlando de Bastar kun ĉefurbo ĉefurbo Ĝagdalpur inter 1324-1948.
Ekonomio
La areo ĉirkaŭ Ĝagdalpur estas agrikultura; dum en la urbo mem ekloĝis komercistoj kaj metiistoj. Pluraj industriaj firmaoj komencis funkcii en la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento, la ŝtalfabrikoj jam komence de la 21-a jarcento. La enlanda turismo ankaŭ ludas gravan rolon en la ekonomia vivo.
Lingvoj
En Ĝagdalpur la ĉefa lingvo estas la hindia lingvo kun 54%. Pro la enmigrantoj estas uzataj pluraj aliaj lingvoj.
Religioj
81,5% de la populacio estas hinduoj, kristanoj 9%, krome islamanoj 5%, iomete ankaŭ aliaj religioj.
Eduko
En Ĝagdalpur signifa universitato funkcias.
Trafiko
Ĝagdalpur havas trairan fervojan linion kaj 4 signifaj vojoj kuras al la urbego. Loke enlanda flughaveno funkcias.
Klimato
Ĝagdalpur havas savanoklimaton laŭ Klimata klasifiko de Köppen (Oh) kun influo de musono. Jare pluvas 1495 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter majo-oktobro. Decembre kaj januare apenaŭ pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas 25 °C kaj varias inter 18-31 °C.
Fresselines
Fresselines estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 671 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
La komunumo situas ĉe la kuniĝo de la riveroj Petite Creuse kaj Creuse.
Geografio
Fresselines etendiĝas sur 30,78 km², kaj havis 671 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 22 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Fresselines situas je alteco de 366 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Fresselines apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Claude Dugenest, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Monumentoj
La preĝejo Saint-Julien de Brioude (ekkonstruita en la 12-a jarcento) entenas plurajn interesajn statuojn. Ĉe la ekstera fasado estas bronza medaliono fare de Auguste Rodin.
Administrado
Fresselines apartenas al la kantono de Dun-le-Palestel, kies ĉefurbo estas Dun-le-Palestel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Superrealisma humuro
Superrealisma humuro (ankaŭ konata kiel absurda humuro), aŭ surrealisma komedio, estas formo de humuro antaŭvidita pri diskutitaj malobservoj de kaŭzaj rezonadoj, produktante eventojn kaj kondutojn, kiuj evidente estas neleĝaj. Konstruoj de superreala humuro inklinas impliki bizarrajn apudmetojn, ne-sekvencojn, neraciajn aŭ absurdajn situaciojn kaj esprimojn de sensencaĵoj.
La humuro ŝprucas de subversio de atendoj de la spektantaro, tiel ke amuzo estas bazita en neantaŭvidebleco, aparta de logika analizo de la situacio. La humuro derivita ricevas sian alvokon pro la fakto, ke la situacio priskribita estas tiel ridinda aŭ neprobabla. La ĝenro havas radikojn en superrealismo en artoj.
Literaturaj pioniroj
Oni parolas pri superreala humuro kiam nelogikeco kaj absurdeco estas uzataj por humura efiko. Sub tiaj premisoj, oni povas identigi pionirojn kaj fruajn ekzemplojn de superrealisma humuro almenaŭ ekde la 19-a jarcento, kiel ekzemple Alicia Aventuroj en Mirindaĵoj kaj Tra la Rigarda Vitro (angle: Through the Looking Glass) de Lewis Carroll, kiuj ambaŭ uzas nelogikecon kaj absurdecon (hookah-fumantaj raŭpoj, kroketaj matĉoj uzante vivantajn flamingojn kiel malletoj, ktp.) por humura efiko. Multaj el la fabeloj kaj poemoj de Edward Lear enhavas sensencaĵojn kaj estas esence surrealaj alproksimiĝe. Ekzemple, The Story of the Four Little Children Who Went Round the World (1871) estas plenplena de kontraŭdiroj kaj neparaj bildoj por provoki amuzon, kiel ekzemple:"Post kelka tempo ili vidis iu landaĵo malproksime; kaj kiam ili venis al ĝi, ili trovis ĝin kiel insulo farita de akvo tute ĉirkaŭita de tero. Krom tio, ĝi estis limigita de evanescaj ismozoj kun granda Golfo-rivereto kuranta ĉirkaŭ ĉio, tiel ke ĝi estis perfekte bela, kaj enhavis nur unu arbon, alte 503 futojn."