cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Montareĝo
Montareĝo (montar-eĝo) estas akra montodorso. Tiu geomorfologia objekt-tipo havas, precipe en la altmontaro, je ambaŭ flankoj krute falantajn deklivojn. Breĉo inter du montoj povas havi la formon de montareĝo, sed montareĝo ankaŭ povas finiĝi super valo kiel montonazo.
Ákos Navratil
Ákos Navratil [Akoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Navratil Ákos estis hungara ekonomikisto, juristo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1939). Lia nobela antaŭnomo estis szalóki. Lia patro estis Imre Navratil. Ákos Navratil naskiĝis la  1875 en Budapeŝto. Li mortis la 1952 en Budapeŝto.
Biografio
Ákos Navratil frekventis universitatojn en Budapeŝto kaj Berlino. En 1904 li ekinstruis en Reĝa Jura Akademio (Kassa). Post unu jaro li komencis instrui en Universitato Kolozsvár, poste inter 1918-1948 li instruis en Universitato de Budapeŝto, kie li estis katedrestro, dufoje dekano en 1941 rektoro. En 1948 li trude pensiuliĝis. Li ricevis premion en 1942.
Gene Wolfe
Gene WOLFE [ĝin ŭolf] (naskiĝis la 7-an de majo 1931 - mortis la 14-a de aprilo 2019 en Peoria (Ilinojso)) estas usona verkisto de sciencfikcio. Li estas fama pro sia densa, aludoriĉa prozo kaj ankaŭ pro la forta influo de katolikismo, kiun li adoptis edziĝante kun katolikanino. Li estas prolifika verkisto ne nur de romanoj, sed ankaŭ de noveloj, kaj jam estis nomumita multfoje por la Premio Hugo ("Hugo Award"), Premio Nebulozo ("Nebula Award"), kaj Premio Monda Fantasto ("World Fantasy Award").
Wolfe batalis en la Korea Milito kaj post reveno al Usono fariĝis industria inĝeniero. Li redaktis dum multaj jaroj usonan revuon pri fabrikeja inĝenierumado "Plant Engineering" antaŭ ol li emeritiĝis kaj komencis plu verki. (Unu malvaste konata inĝeniera atingo de Wolfe estas ke li estas kuninventinto de maŝino uzata por fari la terpomajn ĉipsojn Pringles).
La Suna Ciklo
La plej konata kaj plej alte taksita verko de Wolfe estas la kvarlibra The Book of the New Sun ("La Libro de la Nova Suno"), verko lokigita en Tero de fora estonteco kiu priskribas la vivon de Severian, plenkreskulo kaj lernanto en bando de torturistoj, dum li fine fariĝas mesio. La verko konsistas el la romanoj The Shadow of the Torturer ("La ombro de la torturisto"), The Claw of the Conciliator ("La ungego de la akordiganto"), The Sword of the Lictor ("La glavo de la liktoro"), kaj The Citadel of the Autarch ("La citadelo de la Aŭtarko"). Sekva romano, The Urth of the New Sun ("La Tero de la Nova Suno") klarigis iujn aferojn lasitajn neklaraj, sed estas ĝenerale konsiderata kiel aparta verko.
Kvankam ne amasvenda verkisto, Wolfe estas alte taksita de kritikoj kaj kolegaj verkistoj, kaj estas konsiderata de multaj homoj unu el la plej bonaj scienc-fikciaj verkistoj nun vivantaj. Fanatikuloj de Wolfe montras grandan sindediĉon al liaj verkoj; unu retpoŝta forumo jam amasigis ses jarojn kaj milojn da paĝoj da diskutoj kaj klarigoj. La verkistoj Neil Gaiman kaj Patrick O'Leary ambaŭ trovis inspiron en la verkoj de Wolfe.
Kondimento
Kondimento estas substanco aldonata al manĝaĵo, norme kiel frandaĵo, saŭco, pulvoro, aŭ pasto, por plibonigi ĝian guston. Ili estas ofte aldonata sur la manĝaĵo de manĝanto laŭ propra gusto.
Kondimento estas vendebla en botelo, skatolo aŭ alia ujo. Rapidmanĝejoj ofte disdonas malgrandajn paketojn da kondimentoj al siaj klientoj.
Ostrov (Mutěnín)
Ostrov (Wasserau) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mutěnín, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Mutěnín. Estas ĉi tie registritaj 12 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Ostrov situas en katastra teritorio Bezvěrov I kun areo 2,32 km² kaj Bezvěrov II kun areo 1,99 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Heinrich Zschokke
Johann Heinrich Daniel ZSCHOKKE (naskiĝinta la en Magdeburg, mortinta la  sur la bieno Blumenhalde en Aarau) estis germana-svisa verkisto kaj politikisto.
Vivo
Nomumite en 1800 registara komisaro li organizis la administracion en la itallingva Svisujo (kantonoj Lugano kaj Bellinzona). Kiel prefekto de la Kantono Bazelo, kie la dekonaĵa kaj grunda impostosistemoj estis tro premaj, Zschokke persone; sub danĝeraj kondiĉoj peris pacon inter ribeloj kaj ŝtataj instancoj (ekz. per parolado en oktobro 1800).
Dum libera tempo li verkis Historische Denkwürdigkeiten der helvetischen Staatsumwälzung (1803-1805).
Retiriĝo unua de la publiko
Kiam la centra registaro de Berno post la Packontrakto de Lunéville (1801) klopodis reenkonduki federalismajn strukturojn, Zschokke ekspolitikistis kaj retiriĝis por dediĉi sin tute al siaj ŝatokupoj.
En printempo de la jaro 1802-a li aĉetis la Kastelon Biberstein apud Aarau. En 1804 li nomumitis fare de la regantoj de la Kantono Argovio membro de la forsta kaj mineja konsilio, post kiam li fariĝis svisa ŝtatano. Tiam Zschokke verkis: Der Gebirgsförster (1804) kaj Der Alpenwäldler (1804). Post la repreno de laboroj por la gazeto "Aufrichtiger und wohlerfahrener Schweizerbote kaj per la verko Des Schweizerlandes Geschichte für das Schweizervolk (1822) Zschokke denove feliĉe influis la novan organizaĝon de Svislando. La de li inter 1807-13 neinterrompite eldonitaj folioj Miszellen für die neueste Weltkunde'' brilis per riĉeco enhava kaj juĝoj trafaj. Krome li eldonis ekde 1811 la monatogazeton "Erheiterungen" kie aperis la plejmulto de liaj rakontoj.
En 1810 li translokiĝis de Biberstein al la urbo Aarau; inter 1813-14 li peris inter diversaj konfliktoj defendante samtempe per granda obstineco la interesojn de sia hejma kantono. En 1814 li elektitis en 1814 en Argovio en la Granda konsilio de la leĝdonanoj. Petite de Schlichtegroll redakti por "Denkschriften der Münchener Akademie" alineon certan pri bavara historio, li verkis la bone legebla historia libro Geschichte des bayrischen Volkes und seiner Fürsten (1813–18).
En 1817-18 li konstruigis al si ĉe la piedo de la Ĵuraso, kontraŭe al la urbo Aaraŭ, kamparan domon nomitan Blumenhalde. Sinsekvo de Miszellen für die neueste Weltkunde estis la verko Überlieferungen zur Geschichte unsrer Zeit (1817–23). Sed intertempe li havis multajn malamikojn, kvankam la oficialuloj superŝutis lin de honoroj. Multaj vidis en li nur homon revolucian, malamikon de religio kaj burĝa socia ordo. Li do retiriĝis pli kaj pli denove el la publika vivo.
Honoroj
En 1894 starigitis en lia honoro monumento en Aarau (de A. Lanz).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 20. Leipzig 1909, p. 998-999, kio legeblas tie ĉi interrete.
Ingres
Ne konfuzu kun la pentristo Jean Auguste Dominique Ingres.
Hofsjökull
Hofsjökull estas la tria plej grandarea glaĉero en Islando kun 925 km2. Ĝi situas preskaŭ en la mezo de Islando, oriente de la glaĉero Langjökull.
Ingres
Ingres estas libera kaj komerce subtenata rilata datumbaz-manipulilo uzebla en grandaj komercaj aŭ registaraj organizaĵoj. La kompanio Ingres Corporation regas la disvoladon de Ingres kaj akceptas kod-kontribuojn de uzantoj el la tuta mondo.
(106538) 2000 WK63
(106538) 2000 WK63 estas malrapide rotacianta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Hofsjökull
Sub la glaĉero estas vulkano. La plej alta pinto de Hofsjökull estas 1765 metroj.
(106538) 2000 WK63
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝia tre discentra, kvazaŭ kometa orbito krucas tiujn de Merkuro, de Venuso, de la Tero kaj de Marso, kaj etendiĝas preskaŭ ĝis tiu de Jupitero ; ĝi do estas merkurrenkonta, venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido.
Bellefosse
(jen france) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Naturparko Vulkaneifel
La Naturpark Vulkaneifel situas en la distriktoj Bernkastel-Wittlich, Cochem-Zell kaj la Vulkaneifel en Rejnlando-Palatinato. La naturparko situas en la mezmontaro Ejfelo kaj estas samtempe geoparko. Ĝia oficiala malfermo okazis la kaj havas grandecon de. Administra respondeculo estas la societo Natur- und Geopark Vulkaneifel GmbH (slr).
La naturparko Vulkaneifel entenas plej grandajn partojn de la Vulkaneifel kaj partojn de la vulkana okcidenta Ejfelo kun ĝis ankoraŭ jaroj aktivaj vulkanoj, multaj maaroj kaj lafaj kampoj krome mineralaj kaj karbondioksidaj fontoj. Ruĝaj sabloŝtonoj kaj maraj deponaĵoj el antaŭ ĉ. 400 milionoj da jaroj. Krome ekzistas diversspeca kulturpejzaĝo kun speciriĉaj flaŭro kaj faŭno. Vastaj arbaroj en valoj kaj montaroj karakterizas la pejzaĝon.
La plej alta monto de la Naturparko Vulkaneifel estas Ernstberg (alteco ) situanta en la nordokcidento kaj nordo de la najbara Naturpark Hohes Venn-Eifel.
Akcipitrenoj
La subfamilio de Akcipitrenoj (Accipitrinae) enhavas tagajn rabobirdojn de la familio de akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ milvojn, aglojn, buteojn, cirkuojn, ktp. La subfamilio siafoje enhavas kvin malgrandajn genrojn, nome micronisus, melierax, urotriorchis kaj megatriorchis, kiuj enhavas nur po unu ĝis tri specioj kaj unu grandan genron, nome akcipitro Accipiter, kiu enhavas 50 speciojn.
Priskribo
Temas pri arbaraj birdoj kiuj ĉasas per rapida ekflugo ekde gvatejo. Ili havas mallongajn flugilojn kompare kun longaj vostoj. Alia eco estas vidkapablego; ŝajne 20 kontraŭ 2, tio estas okoble de tiu homa. Aŭ ĝis miliono da lumkaptiloj en m² kontraŭ nur 200.000 en homoj. Krome ili havas muskolon kiujn ne havas aliaj bestoj kaj ampleksigilon de centra parto de vidkampo.
Viktor Killmann
KILLMANN Viktor estis hungara inĝeniero naskiĝinta en Újpest la 19-an de aprilo 1900 kaj mortinta en Kluĵo la 24-an de aŭgusto 1975.
Kariero
Killmann Viktor studis tekinikunivesitato de Prago, poste en Graco li akiris diplomon de inĝeniero (1926). De 1955 li lekciis en la Teknikuniversitato de Kluĵo ĝis sia pensiiĝo (1965).
Akcipitrenoj
Specioj
Aliaj genroj:
Colón (metroo de Madrido)
Colón (Kolumbo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Génova, apud la samnoma placo, inter la kvartaloj Justicia (distrikto Centro) kaj Almagro (distrikto Chamberí), kvankam ĝi ankaŭ priservas la kvartalon Recoletos (distrikto Salamanca).
La stacio estis malfermita la.
Pikalovo
Pikalovo (Пикалёво) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41440.
La urbo estis fondita en jaro 1932 kiel loĝejo ĉe cementa uzino.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
La interurba telefona kodo estas 81266, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Mantineo
Mantineo aŭ Mantinea (greke μαντίνεια, kaj nuntempe Paleopoliso) estis unu el la plej antikvaj kaj povoplenaj urboj en Arkadio (Grekio), en kies ĉirkaŭaĵoj okazis du bataloj decidaj en la klasika historio de la lando. Ĝi lokiĝis proksime al la landlimo kun Argolando, sude de Orĥomeno kaj norde de Tegeo. Ĝia patrondio estis Pozidono, kaj laŭtradicie, ĝia nomo devenas el samnoma mitologia rolulo, filo de Likaono.
Pikalovo
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervoja stacio (malfermita en 1906).
Mantineo
En modernaj tempoj, ĝi estis unu el la municipoj de la provinco Arkadio (Peloponezo), kies teritoria areo nomiĝis Mantinice (Μαντινική), sed ekde la reformo en la loka administracio okazinta en 2011 ĝi apartenas al municipo Tripolo, de kiu Mantineo estas municipa unuo. Ĝia ĉefurbo estis la vilaĝo Nestani (778 loĝantoj en 2001), en la nordonienta parto de Arkadio. La municipa unuo grandas 205.393 km², kun 3.510 loĝantoj entute. Krom Nestani, aliaj mencieblaj setlejoj estas Artemisio (654 loĝ.), Loukas (653 loĝ.) kaj Kapsas (505 loĝ.).
Pikalovo
En jaro 1959 la urbo havis 16,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 23,3 mil loĝantojn.
Mantineo
Historio
Mantineo preskaŭ ĉiam militadis kontraŭ ĝia rivala najbaro Tegeo. Proksime al ĝi, la tebanoj venkis koalicion de spartanoj kaj atenanoj en la 4-a jarcento a.K., batalo kie mortis Epaminondas. En la 3-a jarcento a.K. Mantineo estis detruita fare de la Aĥea ligo, kvankam oni poste rekonstruis ĝin laŭ la nomo Antigoneo (Αντιγόνεια). Multajn jarojn poste, laŭ la regado de la Romia imperio, ĝi reakiris sian originan nomon.
Origino
Mantineo estis rezulto de unuiĝo de kvar aŭ kvin vilaĝetoj, laŭ instigo de Argo, kiu klopodis konstraŭstari la povon de Tegeo. La urbo, kies politika konstitucio estis menciita de Polibio, akiris elstaran politikan prestiĝon, ĝis la ekstremo ke la reĝo Bato la 3-a petis arbitracion de Mantineo por pacigi la malkonsenton aperintan en Kireno. La arkadia urbo respondis per sendado de Demonakso al la libia ĉefurbo, kies konstitucion li redaktis.
Tegeo kaj Mantineo pridisputis specon de regiona hegemonio en Arkadio, kaj en 423 a.K. iliaj disputo eksplodis en batalo menciita de Tucidido, kun malcerta rezulto. Tegeo reguliĝis per oligarkiaj institucioj kaj estis firma aliancano de Sparto, dum Mantineo havis demokratian sistemon. Tiutempe Mantineo okupis la arkadian distrikton Parrasio, kaj klopodis starigi garnizonon en Kipselo, sed Sparto ne permesis tion fari. Pro tio, kaj pro la helpo al Tegeo fare de Sparto, Mantineo volis malaliĝi el la sparta aliancaro. Ĝi alproksimiĝis al Argo, Eliso kaj Ateno la 421-an a.K., kio implicis kontraŭstaron al Sparto kaj eniron en la Peloponezan militon, en la flanko de Ateno, kvankam ĝi estis membro de la Peloponeza ligo.
La unua balato de Mantineo
En junio de 418 a.K., proksime al Mantineo (sude, en la direkto al Tegeo) okazis la decida batalo de Mantineo, inter Sparto kaj Ateno, krom iliaj respektivaj aliancanoj. Favore al Ateno militadis ankaŭ diversaj urboj kiuj ribeliĝis kontraŭ Sparto. Post la morto de la atena komandanto Laĥeso, la batalo iĝis granda fiasko de la atena armeo kaj de liaj aliancanoj, rezulto kiun oni tradicie atribuas al la proverba kuraĝo de la spartanoj kaj de ilia reĝo Agiso. Post tio, Mantineo devis retreti siajn armeojn el la distriktoj konkeritaj en Arkadio kaj subskribi pactraktaton kun Sparto por 30 jaroj.
Mantineo plenumis la aliancon dum 33 jaroj, sed du jarojn post la Paco de Antalkido la spartanoj postulis detruon de ĝiaj muregoj. La urbo rifuzis tion fari, do la reĝo Agesipoliso la 1-a atakis Mantineon (385 a.K.) kun la ekskuzo ke la milit-paŭzo de 418 a.K. finiĝis. Post strikta sieĝo kaj senespere, la loĝantaro de Mantineo rifuĝis malantaŭ la muregoj, dum Agesipoliso devojigis la proksiman riveron Ofiso, kaj inundis la urbon per ĝi. Mantineo kapitulacis, kaj Sparto dislokigis ĝian loĝantaron en diversaj urboj kaj etaj vilaĝoj, kiel en ĝia origina dispozicio. En tiu epoko, la fama oratoro Lisiaso kalkulis la mantinean loĝantaron, kun rezulto de 13.000 civitanoj krom armeo de ĉirkaŭ 3.000 soldatoj.
De la Dua batalo de Mantineo ĝis la anekso al Makedonio
Nova batalo disvolviĝis tie en 295 a.K., inter Demetrio kaj Arkidamo la 3-a el Sparto, kiu malvenkis. Kaj kvara inter Arato, estro de la Aĥea ligo, kaj Agiso la 3-a el Sparto, kun venko de la unua.
Do, Mantineo restis kiel membro de la Arkadia ligo ĝis la fondo de tiu Aĥea, en kiu ĝi komence partoprenis, kvankam poste Mantineo malaliĝis el ĝi kune kun Orĥomeno kaj Tegeo. Tiuj tri polisoj aliĝis tiam la Etolian ligon, ĝis 228 a.K., kiam ili aliancis al Sparto. Tio originis militon inter Sparto kaj la Aĥea ligo (Kleomenea milito) en 226 a.K.. Arato atakis la urbon laŭ surprizo, kaj devigis ĝin gastigi aĥean armeon. Sed baldaŭ oni forpelis ilin, kaj Mantineo subskribis novan traktaton kun Sparto. En 222 a.K., Antigono la 3-a de Makedonio konkeris la urbon, kiel ĉefgeneralo de la Aĥea ligo. Oni disrabis la urbon kaj sklavigis ĝian loĝantaron. Oni nomigis ĝin Antigonio (Ἀντιγόνεια), honore al makedonia reĝo.
La urboŝtato post la Tria batalo de Mantineo
En 207 a.K. en la mantinea ebenaĵo okazis la Tria batalo de Mantineo, inter aĥeanoj (estritaj de Filopemeno) kaj la spartanoj, komanditaj de la tirano Makanido, kiu trovis malvenkon kaj morton tie. Kun Makedonio, Mantineo iĝis provinco de la Romia Respubliko, kaj estis la nura urbo kiu batalis favore al Aŭgusto Cezaro antaŭ la batalo de Aktio. La urbo konservis la nomon Antigoneo dum tiu ĉi romia epoko, ĝis la regado de Adriano, kiam ĝi reakiris sian originan nomon.
Nuntempe viziteblas antikvaj muregoj kaj kelkaj konstruaĵoj, la teatro kaj templo de Simmakia Afrodito en la vilaĝo Paleopoli. Du-tri kilometrojn norde troviĝas la monteto Gurtzuúli, proksime al la plej ebla situo de la unua Mantineo. Tiu ĉi loko nomiĝis Ptoliso (Πτόλις) en la epoko de Paŭzanio, kaj verŝajne ĝi estis unu el la originaj vilaĝetoj kiuj unuiĝis por fondi Mantineon.
Proksime al la urbo troviĝis Maera (Μαῖρα), Petrosaca  (Πετροσάκα), Xenis (Ξενίς), Foezon (Φοίζων), Prinos  (Πρῖνος), Climax (Κλίμαξ), Nestane (Νεστάνη), y Melangeia (Μελαγγεῖα).
La mantinea areo
Nuntempe, Mantineo estas distrikto ĉirkaŭ la urbo Tripolo (Arkadio) kaj protektita origin-nomo de greka griza vino, blanka vino farita el lokaj ruĝvinberoj kiuj tradicie kreskadas en la regiono. Kiel dirite, monetoj ĉirkaŭas la mantinean ebenaĵon, kiu striktesence estas valo. Duono de la municipo konsistas el vitejoj, terpom-kultivaĵoj kaj tritikbienoj, krom aliaj kultivaĵoj. La valo suferis inundojn meze de la 20-a jarcento, kiuj eĉ formis lagon nuntempe drenitan. Arbaroj dominas la montojn, dum ŝtonoj kaj prerioj kovras la plej grandan parton de ĝia nordorienta areo.
La Mantinea marmoraĵo, datita al la 4-a jarcento a.K. kaj nun ekspoziciita en Nacia Arkeologia Muzeo de Ateno prezentas la mitan konkurson inter Apolono kaj Marsiaso, dum muzo ludas panduron sidante sur roko. Tiu ĉi bildigo iĝis tre grava por muzikhistoriaj esploroj, ĉar datigas la uzadon de tiaj muzikiloj en Antikva Grekio.
Teritoria organizado
La municipa unuo Mantineo estas siavice disdividita en la sekvajn komunumojn (kiuj inkludas la interkrampajn vilaĝojn):
Zsófia Kóródy
Zsófia KÓRÓDY [ĵOfja kOrodi] estas hungara Esperanto-instruisto kaj ekde 2003 unu el la kernaj aktivuloj de la Interkultura Centro Herzberg en Germanio.
Agado
Ŝi aktivas en la Esperanto-movado ekde 1978, estis vicprezidanto de HEJ, de TEJO, estrarano de HEA, kaj inter 2006-2015 estrarano de ILEI (Internacia Ligo de Esperantistaj Instruistoj) kiel respondeculo pri instrukapabligo, ekzamenoj kaj Esperanto-centroj. En 1982 ŝi fariĝis Honora Membro de HEA kaj en 2015 Honora Membro de ILEI.
Ekde 2003 ŝi vivas kaj laboras en Herzberg am Harz, instruas Esperanton en lokaj lernejoj kaj prizorgas la daŭre kreskantan Esperanto-bibliotekon de Interkultura Centro Herzberg. Ŝi multe kontribuis al tio, ke la urbo fariĝu Esperanto-urbo; ŝia instru- kaj organiza agado celas la disvastigon de Esperanto al la urbanoj kaj la konatigon de la urbo al la tuta mondo. En la UK 2007 en Jokohamo ŝi pro siaj aktivaĵoj estis honorigita per la Diplomo pri Elstara Agado de UEA.
Funkcioj
Zsófia Kóródy estas rajtigita ekzamenanto de Germana Esperanto-Instituto (GEI), UEA/ILEI, ITK (examinatorium programma Hungarici status] ankaŭ por KER-ekzamenoj, komisiito de GEA por instruado, ĉefkunlaboranto de Germana Esperanto-Centro/Interkultura Centro Herzberg, prezidanto de AGEI (Asocio de Germanaj Esperanto-Instruistoj).
Dalov
Dalov (Dohle) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Šternberk en distrikto Olomouc. Ĝi troviĝas en montaro Nízký Jeseník, proksimume 7 km nordoriente de Šternberk. Parto de Dalov estas ankaŭ domaro Horní Žleb kaj sur teritorio de la vilaĝo troviĝas ankaŭ inundigita minejo (Dalovské jezírko), en kies ĉirkaŭaĵo estas refreŝigeja kabana regiono.
Vivas ĉi tie. Ĉi tie estis registritaj 63 adresoj. Katastra teritorio havas areon 12,78 km².
Historio
La unua skribmencio pri Dalov devenas el la jaro 1397, ĝi estiĝis dum koloniigo de ĝis nun neloĝigitaj montaraj regionoj. Ĝis enkonduko de municipaj administradoj en 1850 ĝi apartenis al senjorujo Šternberk, poste ĝi estis memstara municipo. Temis pri fakte germna vilaĝo, kies loĝantoj vivtenis sin per agrikulturo, per prilaborado de ardezo el ĉi tiea minejo kaj minado de ligno en la ĉirkaŭaj arbaroj. Post la jaro 1938 ĝi fariĝis parto de Sudetio, aneksita de Germanio kaj post la milito estis plimulto de la devenaj loĝantoj ellandigita. Parto de urbo Šternberk ĝi estas ekde la jaro 1979.
En proksima ĉirkaŭaĵo de Dalov antaŭe troviĝis vilaĝoj Veselí (Wesidel) kaj Zezule (Kuckersdorf), sed kiuj pereis jam en la dua duono de la 15-a jarcento. En la dua duono de la 18-a jarcento estis male en valo de rivereto Sitka fondita domaro Horní Žleb (Obergrund), krome segejo famigita per vapora vestolavejo kaj per blankigado de vestoj, kiujn oni alveturigis ĉi tien el vasta ĉirkaŭaĵo.
18662 Erinwhite
18662 Erinwhite estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gandesbergen
Gandesbergen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hartenstein
Hartenstein havas diversajn signifojn:
Farnezila izovalerato
Farnezila izovalerato aŭ farnezila izopentanato estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la izovalerata acido kaj farnezila alkoholo. Farnezila izovalerato estas senkolora likvaĵo uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Farnezila izovalerato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Farnezila izovalerato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Teoremo de Trahtenbrot
En logiko kaj finia modela teorio, la teoremo de Trahtenbrot (de Boris Trahtenbrot) statas ke la problemo de vereco en la klaso de ĉiuj finiaj modeloj estas nedecidebla. Fakte, la klaso de validaj frazoj super finiaj modeloj estas ne rikure numerigebla, kvankam ĝi estas kun-rikure numerigebla.
Alpa skiado
Alpa skiado estas fako de konkursa skiado, en kiu la skiisto klopodas traveturi donitan vojon sur neĝo el deklivo malsupren en kiel eble plej mallonga tempo. La vojo estas sur la deklivo markita per pordegoj, tra kiuj la konkursantoj devas traveturi per maniero preskribita al la reguloj de konkreta fako.
Malsuprenira skiado
Malsuprenira skiado estas plej rapida konkurso, ĉar sportistoj povas veturi eĉ 130 km/h, kaj sur plej fama malsupernirejo Kitzbühel (AUT) eĉ 150 km/h. Diferenco inter supra kaj suba nivelo estas 800-1100m por viroj kaj 500-800m por virinoj. Sur trako estas nur 4 slaloma golejoj kaj 2 flagaj golejoj.
Liberstila skiado
En la fakoj de liberstila skiado, la atletoj skiadas tra deklivoj ekipitaj per multaj ondaj montetoj kaj valetoj.
József Schittkó
József Schittkó [jOĵef ŝitkO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schittkó József estis hungarlandana akademia instruisto.
József Schittkó naskiĝis en 1776, li mortis la  en Hungara reĝlando en Selmecbánya (nuntempa Banská Štiavnica en Slovakio).
Biografio
Pri fruaj jaroj kaj lernado de József Schittkó mankas informoj. Li instruis en Linz, poste inter 1809 kaj 1833 en Akademio de Selmec. Li instruis matematikon, fizikon kaj mekanikon en rango konsilisto pri minejoj, sed samtempe li inventis pli novajn maŝinojn por la minejoj. Ili estis profititaj en la regionaj minejoj. Li faris la matematikon deviga studobjekto en ĉiuj altlernejoj en la Habsburga Imperio.
Humber (rivero)
Humber : estuaro de la riveroj Ouse kaj Trent.
Longeco - 61 kilometroj.
Ahmad Kazemi
Ahmad Kazemi (n. la, Naĝafabad, Provinco Isfahano, Irano — m. , Urmia, Okcidenta Azerbajĝano, Irano) estis irana militestro, generalo-majoro de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio kaj unu el la ĉefaj figuroj de la Iraka-irana milito.
Humber (rivero)
Humber Ponto (angle, Humber Bridge) – tre longa unuopspana ponto konstruita en 1981.
Ahmad Kazemi
Infaneco kaj juneco
Li naskiĝis la en Naĝafabad, Provinco Isfahano, Irano. Lia patro estis militestro en la Imperia Armeo de Irano, sed eksiĝis en 1974 antaŭ la Irana revolucio. La familio translokiĝis al Libano en 1975, kie la patro kaj la filo aliĝis al sudlibanaj batalantoj. Post komenciĝo de la Irana revolucio Ahmad Kazemi partoprenis batalon kontraŭ la Dinastio de la Pahlavi. Post la revolucio venkis kaj establiĝis la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio (Pasdarano) en 1980, li aliĝis al Pasdarano kaj iris en 1981 al Irana Kurdistano por batali tie kontraŭ lokaj kontraŭrevoluciuloj.
Filologio
Filologio (de la greka φιλολογία, philología, "amo al lingvo") estas unuiĝo de kelkaj sciencoj (lingvistiko, literaturologio, tekstologio k. a.), kiuj esploras la homan kulturon per analizo de teksto. Alivorte, per filologio oni indikas la studon (ne nur sciencan, sed ankaŭ artan aŭ filozofian), kiu serĉas la interpretadon de tekstoj en ilia socia kunteksto.
Humber (rivero)
Ĉe la buŝo de la rivero troviĝas la tre bonkonata lumturo – Spurn Head (Spurn Kapo)
Filologio
Kvankam kelkaj antikvaj aŭtoroj, kiel Platono, jam uzis la vorton, estis Friedrich August Wolf, en la 18-a jarcento kiu uzis unue la vorton en moderna senco. Vere, Wolf faris vortludon, ĉar kiam li publikigis sian verkon "Prolegomena ad Homerum" (1795), oni demandis lin, al kiu studobjekto tiu libro apartenas, laŭdire, li respondis "Filologio", kiu povas signifi "amo al lingvo", sed ankaŭ "mia propra scienco" (philos ankaŭ estas pronomo, kiu signifas "(ies) propra").
Ahmad Kazemi
Milita kariero
Post komenciĝo de la Iraka-irana milito li partoprenis ĝin kun 50-homa taĉmento, batalante kontraŭ Irako ĉe urbo Abadano. Batalante senpere en frontlinio, li estis vundita je kruron, brakoj kaj dorso, kaj perdis parton de unu fingro. Post la fino de la milito lia taĉmento transformiĝis al grava kaj influa parto de Pasdarano.
Filologio
En la tradicio de kelkaj landoj la filologio estas komprenata nur kiel la studo de antikvaj lingvoj kaj tekstoj, dum la studo de modernaj tekstoj estas nomata tekstlingvistiko. En aliaj landoj oni povas paroli pri la historilingvistiko kiel la studo de malnovaj lingvoj.
Ahmad Kazemi
Milita kariero
Poste li enmatrikuliĝis en universitato kaj akiris diplomon de bakalaŭro pri geografio kaj magistro pri administrado kaj militaj elspezoj. Li ankaŭ doktoriĝis pri nacia defendado. La li estis nomumita komendestro de la Armeo de la Gardistoj de la Islama Revolucio fare de plej supera gvidanto de Irano Ali Ĥamenei. Li estis ankaŭ militkonsultanto ĉe prezidantoj Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani kaj Mahmud Ahmadineĵad.
Filologio
En siaj unuaj tempoj la historilingvistiko ankaŭ estis nomita "kompara filologio", ĉar ĝi estis, pleje, komparo inter malnovaj skribaj lingvoj. Estis August Schleicher, kiu apartigis la historilingvistikon disde filologio per rigida pozitivisma klasifikado, sed anglalingvanaj aŭtoroj plu uzis la du konceptojn sen distingo.
Humber (rivero)
En 2002 la Humber estis la dua plej grava rivero laŭ kvanto de varoj en Britio.
Filologio
Ĝeneralaj konceptoj
Ĉiu parolaĵo aŭ skribaĵo (teksto) estas produkto de homa lingva grupo. Ĉiu parolanto aŭ skribanto estas reprezentanto de sia lingva grupo. La ĉefa diferenco inter teksta filologio kaj kampa lingvistiko estas tio, ke la dua povas intervjui informantojn kaj la unua ne. Kompense filologo povas uzi tekstojn, kiuj ampleksas pli grandan tempoperiodon. Bona filologo devas esti samtempe bona tekstologiisto kaj bona lingvisto.
Ahmad Kazemi
Persona vivo
Ahmad Kazemi edziĝis en 1978 kaj havis du filojn: Mohammad Mehdi (naskiĝis en 1980) kaj Saeed (naskiĝis en 1989). Mohammad Mehdi laboras kiel civila inĝeniero.
Filologio
Metodologio
La ĉefa okupo de filologo estas klarigi tekstojn, do, unue, li devas akiri tekston. La akiro de teksto estas tre interesa kaj aventura laboro; en tiu fazo filologo estas kvazaŭ detektivo. Oni povas legi la faman verkon de Umberto Eco, La nomo de la rozo, kiu estas, interalie, romano pri provo akiri tekston por studi ĝin. Richard Francis Burton, Paul Emile Botta kaj aliaj faris grandajn kaj aventurajn vojaĝojn por akiri tekstojn, ekzemple de Kamasutro. Aliaj tekstoj estis akiritaj tute hazarde, kio okazis al la Pergamenaro de la Morta Maro, aŭ simple restas en bibliotekoj kaj arĥivejoj.
Ahmad Kazemi
Morto
Li pereis la pro kraŝo de aviadilo Dassault Falcon 20 apud Urmia, Okcidenta Azerbajĝano, Irano. Li flugis kune kun aliaj altranguloj de Pasdarano por kontroli armeajn trupojn ĉe la limoj kun Irako kaj Turkio. Laŭ Aviation Safety Network la aviadilo Falcon «kraŝe alteriĝis ĉe malbonaj veterkondiĉoj... Raportoj indikas, ke la skipo ne ricevis tri verdojn post elekti malaltiĝon ĉe alproksimiĝo al flughaveno Orumiyeh. Malsuprenira flugo okazis tiele ke kontrolturo ne povis observi alteriĝon. Dum girado dufoje ekflamis motoro, laŭ raportoj sekve de glaciiĝo. La urĝa alteriĝo okazis en la flughaveno, sed Falcon kraŝis». Ĉiuj 11 homoj en la aviadilo pereis. Informoj laŭ kiuj la aviadilo kraŝis sekve de sabotado aŭ bombeksplodo, ĝis nun ne estis pruvitaj.
Filologio
Metodologio
Post akiri tekston, filologo faras la recenzon (latinlingve recensio), tio estas esplori ĉiujn konatajn informojn pri la teksto, ĉiujn eldonojn, versiojn kaj malrektajn citaĵojn. En tiu fazo oni konsideras tiel la manskribajn kaj presitajn kopiojn de la teksto (rekta tradicio) kiel tradukojn, citaĵojn, komentariojn, ktp. La kolacio (latinlingve collatio) kaj forigo de senutilaj aŭ identaj ekzempleroj ankaŭ estas partoj de recenzo.
La Kolacio (collatio), estas la komparo de ĉiuj atestoj pri la teksto, uzante unu el ili kiel bazan tekston, nomatan ekzemplo al kolacio. Por elekti la tekston, kiu estu ekzemplo al kolacio, oni devas trovi tiun, kiu prave estus plej proksima al la originalo. Pro tio oni bezonas rigardi la ekeston de teksto kaj ĝian eksteran historion, t. e., kie kaj kiel ĝi estis trovita, de kiu, kie ĝi restis, dum kiom da tempo, ktp. En tiu fazo, ankaŭ estas detektiveca ago por trovi falsaĵojn, ŝanĝojn dum la tempo, ktp. Oni devas studi tipojn de kaligrafiaĵoj, de plumoj, de inko, ktp.
Fine de kolacio, post komparo de ĉiuj atestaĵoj, la filologo forigas ĉiujn senutilajn ekzemplerojn, aŭ ĉar ili estas nur identaj kopioj, aŭ ĉar ili estas falsaj, aŭ pro iu alia kialo. Tiun forigon oni latine nomas eliminatio codicum descriptorum (forigo de identaj kopioj).
La sekva fazo estas la stemma codicum aŭ stematado, t. e., la organizo de la ekzempleroj, kiuj restas post la forigo. La filologo ordigas la tekstojn en unu "arbon" nomatan sintezo de stematado por montri la "genealogiajn" rilatojn inter ili. La celo de ĉi tiu fazo estas la determino, kiuj kopioj estas pli proksimaj al la origina teksto (arketipo) kaj kiuj estas la pli malproksimaj (superstitoj). Kompreneble, se estas nur unu kopio de la teksto, aŭ se oni konas la originalon, ĉi tiu fazo ne estas necesa.
Sekva fazo estas la emendatio aŭ korektado, kiun oni faras per komparo de la tekstoj kaj per deduktado. Post korektado oni havas kritikan eldonon, sur kiu baziĝos la studoj de filologo.
Fine, la filologo faras la prezentadon de teksto, t. e., la analizon pri ĝi, kiu estas la vera celo de la filologia laboro. En la prezentado la filologo rajtas uzi ĉiujn konatajn metodojn de ĉiuj skoloj; li povas elekti fari filozofian, artan aŭ sciencan studon de la verko.
Historio
Ekde la antikva tempo la studo kaj interpretado de tekstoj estas zorgo de homoj. En la antikva Egiptio, en Ĉinio kaj ĉiuj aliaj civilizacioj, kie estis skribo, oni tuj malkovris, ke la tekstoj pasas al sekvaj generacioj. Mirinde, tiu fakto ŝajnas plej ofte konstatebla rilate al religiaj kaj magiaj tekstoj, do tiuj popoloj zorgis ĉefe trovon de magiaj formuloj kaj ritoj en la sanktaj libroj, kies ĝusta interpretado donus al ĝia posedanto grandajn povojn kaj riĉaĵojn.
En la fino de la antikva tempo, kiam jam estis granda kvanto da literaturaj verkoj, oni bezonis studi ankaŭ literaturajn kaj historiajn tekstojn pro ilia propra valoro. Eble la unua poeto, kiu meritis tian studadon en Okcidento, estis Homero, multajn jarcentojn antaŭ Kristo.
En la 18-a jarcento Friedrich August Wolf (1759 – 1824) kreis la modernan koncepton de filologio, t. e., studo kies kerno estas la teksto. Wolf kaj lia skolo postulis, ke tiuj aliaj konoj bezonataj por la interpretado de teksto (lingvistiko, historio, erudicio) ne estas necesaj, sed helpaj, ne kernaj en filologio.
Dum la 19-a jarcento la filologio tre evoluis, tiel per la progresado de la prilingvaj scioj, kiel per la impulso de la pozitivismo, kiu donis al la filologio novajn metodojn. Ankaŭ dum la 19-a jarcento oni malkovris centojn da novaj dokumentoj. Jean-François Champollion, la egiptologoj kaj asiriologoj malfermis la pordojn de riĉegaj bibliotekoj, oni "malkovris" la literaturon de Hindio kaj Ĉinio ktp.
Tiu movado nur haltis dum la Dua mondmilito, ĉar la tiama ĉefa skolo de filologio estis la germana. Multaj filologoj eliris Germanion, aliaj fariĝis nazioj kaj tiel perdis sian prestiĝon post la milito. La postmilitaj intelektuloj, forte influitaj de la marksismo aŭ kontraŭ-marksismo, ĝenerale ne plu interesiĝis pri studado de filologio aŭ "erudicio", kiu estis rigardata kiel peza senutilaĵo.
De tiam ĝis la fino de la 20-a jarcento, la filologio malvigliĝis kaj la studado pri malnovaj tekstoj tre malpligraviĝis. La studado pri teksto gajnis politikan rigardon kaj oni celis trovi "kovritaĵojn" en religiaj, sciencaj kaj politikaj tekstoj. Michel Foucault eble estis la plej grava aŭtoro de tiu periodo. Li montris, kiel tekstoj pri frenezeco, malsano kaj krimoj kovras ideologiaĵojn kaj ekonomiajn aŭ politikajn intencojn. Dum preskaŭ la tuta dua duono de la 20-a jarcento, do, oni zorgis ĉefe pri aktualaj tekstoj kaj ilia analizo apartenis al kultura batalo de la Malvarma milito.
Tuj post la fino de la Malvarma milito oni vidis, ke la novaj metodoj, ĉefe de Foucault, estas aplikeblaj ankaŭ al malnovaj tekstoj. Oni povas interpreti tekstojn de Cicerono aŭ Cezaro kiel plenajn de kovritaj intencoj kaj analizi poemojn de Horacio aŭ Vergilio kiel parton de la politika klopodo de Aŭgusto pravigi la Romian imperion.
Olga Révhegyi
RÉVHEGYI Olga [re:vhedji] edzinnomo Ferencné Révhegyi estis hungara altlerneja instruisto naskita en Beszterce (nun en Rumanio) la 17-an de majo 1892 kaj mortinta en Budapeŝto la 25-an de julio 1987.
Biografio
Olga Révhegyi finis siajn muzikajn studojn en Parizo ĉe Helge Lindberg, en Vieno ĉe Hans Swarowsky kaj en Budapeŝto en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt ĉe Georg Anthes. De 1949 ŝi estis instruisto pri kanto en la Muzikarta Altlernejo, ano de pluraj internaciaj juĝistaroj pri kantokonkursoj. Ŝi instruis plu eĉ post la emeritiĝo ĝismorte.
Zsejke Székely
SZÉKELY Zsejke [pr. se:kej] estas rumanuja hungara kantistino (soprano) naskiĝinta en Cristuru Secuiesc la 8-an de februaro 1968.
Kariero
Zsejke Székely estas ekde 2001 solistino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Viktorioparko (Berlino)
Historio
Sterniĝas la Viktorioparko laŭlonge la deklivojn de la Kreuzberg-monteto, kiu estas la plej alta en la tuta urbo (66 m de alteco). Jam meze de la 16-a jarcento oni faris vitkultivadon sur la menciita monteto.
Memore al la Kontraŭnapoleonaj militoj (1813-15) starigitis en la 1821-a jaro sur ties pinto nacia monumento planita de Karl Friedrich Schinkel en formo de katedrala spajro. La alta kruco supre donis la nomon al la monteto kaj poste ankaŭ al la urbokvartalo. De tie oni povas ĝui ravigan belvidon al la urbo. De 1888-94 la ĝis tiam kalva monteto ŝanĝiĝis en parkon kun montosimila karaktero fare de la urba ĝardendirektoro Hermann Mächtig.
Priskribo
Karakterizaj estas pro la kruteco tre densmaŝa voja retaro, la roka Lupofaŭko kun fontoj kaj etaj akvofaloj kiel ankaŭ la granda akvofalo kiu alvalen fluas kun 24 m de profundeco en la direkto de Großbeeren-strato. Inter 1913-16 iĝis sentebla pligrandiĝo uesten. Tie ĉi aranĝis Albert Brodersen sur nur iomete montoza zono pejzaĝparkon kun abundaj herbejoj. Poste aldonitis ludejego kaj ĉirkaŭbaraĵeto por bestoj je la granda ŝato de infanoj. Nuntempe en la parko oni rajtas ankaŭ ludi boŭlon. La gastejo "Golgotha" kun granda bierĝardeno situanta ĉe la Duden-strato estas precipe dumsomere tre ŝatata renkontiĝloko.
Esperantooficejo apuda
Tre proksime de la parko troviĝas ekde februaro 2015 la ĉefa oficejo de la Germana Esperanto-Asocio, nome en Katzbachstraße nr 25.
Paroĥo Pointe Coupee
La paroĥo Pointe Coupee - angle Pointe Coupee Parish, france Paroisse de Pointe Coupee - estas civila paroĥo de Usono en la subŝtato Luiziano, komparebla al usona kantono. La administra centro estas la urbo . La paroĥo estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la paroĥo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Hartmannsdorf
Hartmannsdorf havas diversajn signifojn:
Algarrobo (Malago)
Algarrobo [Algarrobo] (signife karobarbo, kio aperas stiligite kaj en la flago kaj en la blazono) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la sudorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Algarrobo mem estas preskaŭ marborda en la kerno kaj marborda en moderna parto.
Limas norde kun la municipoj Arenas kaj Sayalonga, oriente kaj okcidente kun Vélez-Málaga kaj sude kun la Mediteranea Maro. En 2016 estis 6232 oficialaj loĝantoj agnoskitaj de la Instituto Nacional de Estadística (INE). La surfaca areo estas de 9,73 km² kaj la loĝdenso de 627,23 loĝ/km². Ties koordinatoj estas 36º46' N, 4º 2' O. Ĝi estas sur alteco de 86 metroj super marnivelo kaj je 39 kilometroj de la provinca ĉefurbo, nome Malago. La ĉefa kerno estas Algarrobo mem, vilaĝo de arabstila arkitkcturo je 3,5 kilometroj de la marbordoj. Aliaj kernoj estas Algarrobo Costa (marbordo), Mezquitilla (moskeeto) kaj Trayamar (arkeologia kuŝejo).
Bettwiller
(jen france, origine alemane, germane Bwttweiler) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
2103 Laverno
2103 Laverno estas malgranda, meze hela asteroidode la ĉefa asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de La Plata, Argentino.
Lechotice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1342.
10412 Cukujomo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Cukujomi-no-mikoto dio de la Luno kaj de la nokto en la japana mitologio, naskita de la dekstra okulo de la dio Izanaki. Li mortigis la diinon Uke Moĉi, kaj pro tio ekkolerigis sian fratinon, la sunan diinon Amaterasu. Tio-ĉi estigis la disigon inter la Suno dum la tago, kaj la Luno dum la nokto.
Heptila 4-formiilbenzoato
Heptila 4-formiilbenzoato aŭ heptila 4-formiilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-formiilbenzoata acido kaj heptanolo. Heptila 4-formiilbenzoato estas, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Heptila 4-formiilbenzoato prezentas 4-formiilbenzoatan grupon ligitan al heptila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 20 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Svato
Svato estas propono pri edziĝo aŭ edziniĝo, aŭ pli konkrete evento en kiu unu persono en intima interrilato petas la alian akcepti edziĝon respektive edziniĝon. Se la alia persono akceptas la proponon, por ambaŭ komenciĝas la periodo de fianĉeco. La evento ofte havas ceremonian kvaliton, kelkfoje implikante la prezenton de ringo.
En anglalingvaj kaj aliaj okcidentaj landoj estas tradicia kutimo ke la viro genuflekse malaltiĝas antaŭ la virino dum li esprimas la proponon. Kelkfoje la propono celas esti surprizo. Se la virino akceptas la proponon, ŝi parole esprimas la konsenton al la viro kaj, se ŝi ricevis ringon, kutime portos la ringon dum la tempo ĝis la geedziĝo. Akcepto de la propono ne estas deviga en la okcidenta kulturo.
La averaĝa daŭro de fianĉeco varias konsiderinde inter la kulturoj kaj kutimaroj de diversaj mondopartoj. Por la geedzeco mem la geedoj interŝanĝas geedziĝaj ringoj inter ili.
Historio
La esprimo "geedziĝa propono" ne ekzistis antaŭ la moderna epoko, ĉar plej multaj geedzecoj estis okazigitaj kiel rezulto de aranĝo inter familioj, kaj riĉaj kaj malriĉaj, kaj nobelaj kaj tute ordinaraj. Por la ŝtatestraj familioj la geedzeco estis kiel politika interkonsento inter landoj.
La unua historia rekordo de geedziĝa propono, kiu akompanas diamantan ringon, estas en 1477, kiam Maksimiliano la 1-a, imperiestro de la Sankta Romia Imperio, proponis geedziĝon al Marie, Dukino de Burgonjo. Per ĉi tiu geedzeco li aneksis al lia krono ŝiaj landoj de Burgonjo.
Berlina Movado
La Berlina Movado (germane Berliner Bewegung) estis antisemita movado, kiu aktivis en la 1880-aj jaroj en la Germana Imperio.
La „Berlina Movado“ estiĝis el la fortiĝinta germana antisemitismo fine de la 1870-aj jaroj. Temas ne pri konkreta partio aŭ societo, sed komuna nomumo por diversaj personoj, grupoj, kies komuna trajto estis la kontraŭjudeco, malamikeco al judoj. Gravis la verkoj de la publikisto Otto Glagau. La movadon fortigis la konservativa ŝanĝo kun Otto von Bismarck ekde 1878/79, en kiu li rifuzis liberalismon kaj enkondukis socialkonservativan internan politikon.
La Movado atingis sian pinton en 1882, kiam simpatiis kun la movado eĉ la imperiestra familio (Vilhelmo la 1-a kaj 2-a). La subiro de la Movado komenciĝis per nova politiko de Bismarck, kiu en 1886 enkondukis sian kartelan politikon. En la registaro partoprenis la Nacia Liberala Partio, kiun la movado nomumis „Juda partio“. Ĉesis la silenta apogo, tolero de la ŝtato, la Movado subiris.
Stadtkirche St. Wenzel (Naumburg)
La evangela-lutera Stadtkirche St. Wenzel (eo: Urbopreĝejo Sankta Wenzel) ĉe la foirejo de Naumburg estas la ĉefpreĝejo de la urbo ekster la iama eklezia teritorio ekster la privilegita katedralareo.
Luda teoremo
En matematiko, luda teoremo estas simpligita versio de iu pli ĝenerala teoremo. Luda teoremo estas kutime rezulto de iu plisimpligo de supozoj de la fonta teoremo.
Stadtkirche St. Wenzel (Naumburg)
Kiel la plej klarkontura eklezia konstruaĵo kaj ekkonilo de la konsilantarurbo de Naumburg Wenzelskirche apartenas al la plej gravaj konstruaĵoj ĉe la rivero Saale. La malfru-gotika konstruaĵo el 1426 ricevis en 1510/1520 sian okcidentan portalon kaj en 1724 en la interno barokan ekipon. Distinginda estas i.a. la baroka sakrario el 1680 same kiel la pentraĵo el la ateliero de Lucas Cranach la Maljuna. Rimarkinda estas ankaŭ la tomboslabo de August Leubelfing, paĝio de la sveda reĝo Gustavo Adolfo.
La orgeno far Zacharias Hildebrandt estas juvelo de baroka orgenkonstruo-arto. Johann Sebastian Bach kaj Gottfried Silbermann reviziis ĉi tiun orgenon. La orgeno estis elspeze restaŭrita ekde 1993 ĝis 2000.
Luda teoremo
Kutime, la luda teoremo estas uzata por ilustri la plenan teoremon. Povas ankaŭ esti utile studi pruvojn de luda teoremo derivitajn de pruvoj de la origina netriviala teoremo. Ludaj teoremoj havas ankaŭ klerigan valoron. Antaŭ aŭ post prezento de la plena teoremo, kiu havas alte netrivialan pruvon, oni povas, kiel facile kompreneblan indikon de tio, ke la teoremo efektive validas, doni pli simplan pruvon de luda versio de la teoremo.
Ekzemple, luda teoremo deriveblas el la teoremo de Brouwer pri fiksita punkto estas per konsidero de ĝia 1-dimensia kazo. Ĉi tiu teoremo de Brouwer pri fiksita punkto preskaŭ senpere sekvas el la teoremo pri intera valora de kontinua funkcio.
Stadtkirche St. Wenzel (Naumburg)
La preĝejoturo de la evangela Wenzelskirche estas kun 72 metroj la plej alta turo de la urbo. Ĝi havas en sia turgardistoloĝejo en alteco de 53 metroj elrigardo-platformon, kiu ekde aprilo ĝis oktobro ĉiutage estas malfermita.
Toys "R" Us
Toys "R" Us, Inc. [tojsaRAS] estas usona vend-entrepreno de ludiloj kaj jundirektitaj produktoj, fondita en 1948 kun sidejo en Wayne, Nov-Ĵerzejo. La kompanio funkciigas 863 vendejojn de Toys "R" Us kaj de la filio Babies "R" Us en Usono, 740 internaciajn vendejojn kaj 245 permesigitajn vendejojn en 38 landoj kaj teritorioj.
Aldone, ĝi eksklusive funkciigas la varmarkon FAO Schwarz. Ĝi ankaŭ funkciigas branĉon de retkomerco kiel per Toysrus.com, Babiesrus.com kaj FAO.com.
Szevér Reviczky
REVICZKY Szevér (revicki) estis hungara ĵurnalisto naskita en Nadjvarado en 1840 kaj mortinta en Peŝto la 24-an de septembro 1864.
Biografio
Szevér Reviczky studis juron en Nagyvárad. De 1860 li estis vicnotario, poste asizano de departemento Bihar. En 1861 li translokiĝis Peŝton. Li publikigis precipe en gazetoj Hölgyfutár, Szépirodalmi Figyelő, Ország Tükre, Pesti Napló kaj Pesti Hírlap. En 1862 li tradukis kune kun Imre Huszár la romanon Les Misérables de Victor Hugo. En 1864 li mortis je duelo.
295 Theresia
Nomo
Ĝia nomo honoras la imperiestrinon Maria Tereza de Aŭstrio (1717–1780).
Hasel
Hasel estas la nomo de diversaj lokoj:
Grimpado sur ŝnurego
Grimpado sur ŝnurego estas sporto (eblas ĝin envicigi inter gimnastikon), en kiu la konkursantoj grimpas supren sur pendigita ŝnurego, kaj ekskluzive helpe de siaj manoj. Taksata kriterio estas ĉi tie tempo bezona al atingo de celo.
Taja lingvaro
[[Dosiero:Kradaja-eo.svg|eta|La tajaj lingvoj estas:
]]
La taja lingvaro (ภาษาไต p̣hās̛̄ātay) estas branĉo de la kradaja lingvaro. Parolantoj nombras ĉirkaŭ 70 milionoj. La plej multnombraj popoloj de la familio estas tajoj, laŭoj, ĝŭangoj kaj ŝanoj.
Nomo
Tai, Taja, kaj Dai estas ofte uzata de parolantoj de multaj tajaj lingvoj. Laŭaj lingvistoj, tamen, emas opinii ke la siama-taja apartenas al la laŭa lingvo. Kelkaj lingvistoj ŝatas nomi la norman tajan "siama lingvo". Same, aliaj povus nomi la taj-kadajan lingvaron "daja lingvo".
La lingvaro foje nomatas "ĝŭanga lingvaro" en Ĉinio kaj "Nung" en Vjetnamio.
Laŭ Ethnologue
Jen la listo de subgrupaj lingvoj laŭ Ethnologue:
Li (1977)
La propono de Li (1977) (norma kategorio).
La propono de Gedney (1989).
La propono de Haudricourt (1957).
Alia
Etnogeografia distribuo estas jena (mln):
Viktor Dyk
Viktor DYK (naskiĝis la 31-an de decembro 1877 en Pšovka, Ĉeĥio - mortis la 14-an de majo 1931 en Lopud, Jugoslavio) estis ĉeĥa poeto, verkisto, ĵurnalisto kaj politikisto.
En sia simbolisma verkado li defendis la ideon de libera nacio.
En Esperanto aperis
Ondro kaj drako - tr. Josef Vondroušek, 1985
Jutaí
Jutaí estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 17.992 loĝantojn en 2010.
Luda problemo
En matematiko kaj informadiko, luda problemo estas problemo kiu estas ne de senpera scienca intereso, sed estas uzata por ilustri trajtojn kiuj povas esti komunigitaj per aliaj, pli komplikaj, aperoj de la problemo, aŭ kiel maniero por ekspliki manieron de solvado de pli komplikaj problemoj.
Pionerskij
Pionerskij (ruse Пионерский) estas urbo en Kaliningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 27417.
La urbo estis fondita en jaro 1254.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1946.
La urbo antaŭe estis nomita germane Neukuhren, litove Kuršiai, de 1292 ĝis 1945 kaj ciriligite Нойкурен de 1945 ĝis 1947.