cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NGC 3827
NGC 3827 (aliaj indikoj — UGC 6673, MCG 3-30-54, ZWG 97.70, IRAS11400+1907, PGC 36361) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ekstaru La Respubliko (Francio)
Deklarita identeco
Je eŭropa nivelo, DLR estas ano de la eŭropa movado EUDemokratoj. Tiu eŭropa partio defendas la ideon de Eŭropo fondita sur interregistara bazo, alidire de Konfederacia Eŭropa Unio. La prezidanto de DLR, Nicolas Dupont-Aignan, estas ĝia kunprezidanto.
En majo 2010, okaze de la greka krizo, DLR lanĉis peticion por elirigi Francion el la eŭrozono profite al reveno al franko, se eblas integrita en komuna valuto, asertante la respondecon de la unika valuto, kiu ne konsideras la diversajn ekonomiajn strukturojn de la eŭropaj landoj, en la gravaj ekonomiaj malfacilaĵoj de la eŭrozonaj landoj kaj aparte en la sudaj.
En plena greka krizo, Nicolas Dupont-Aignan iris en manifestacio en Ateno en junio 2011 por deklari « la neleĝan aŭtoritaton de FMI kaj de la Eŭropa Unio ». .
Naciaj instancoj
DLR havas tri naciajn instancojn : la Kongreso, la nacia Konsilio kaj la plenuma Estraro.
La Kongreso arigas ĉiujn anojn ĉiujare por debati pri la agado de la movado kaj decidi pri la morala kaj financa raporto. Ĉiujn tri jarojn, la Kongreso elektas la cent membrojn de la nacia Konsilio kaj la prezidanton de Ekstaru La Respubliko. La nacia Konsilio konsistas el cent membroj elektitaj per la Kongreso, el la anoj de la plenuma Estraro, el la departementaj sekretarioj, el la parlamentanoj, el la prezidantoj de regionaj konsilioj kaj el la prezidantoj de departementaj konsilioj. Ĝi difinas la strategion de DLR kaj siajn grandajn direktojn.
La plenuma Estraro estas sub aŭtoritateco de la prezidanto de la movado kaj konsistas el tri vicprezidantoj, de la ĝenrala sekretario, nomumita de la prezidanto, komisiita pri helpo en la ĉiutaga funkciado de DLR, de la kasisto, de la adjunktaj ĝeneralaj sekretarioj kaj de naciaj delegitoj.
Movado « Ekstaru La Junuloj » ( "Debout Les Jeunes" aŭ DLJ)
Junula movado ekzistas. Okaze de la ĝenerala Asembleo de Ekstaru La Junuloj (DLJ) de la 8-a de septembro 2012, Nicolas Calbrix estis reelektita per 52 % de la voĉoj prezidanto de Ekstaru La Junuloj, kun partopreno de 52 % de la anoj. Li nomumis post kelkaj tagoj la novan nacian estraron de DLJ kaj komencis reformon de la statutoj de DLJ.
Konsisto de la nacia estraro
Sekve de la nacia Konsilio de DLR de la 16-a de novembro kaj de la nacia estraro la 10-an de decembro 2012, DLR elektis siajn tri novajn vicprezidantojn kaj la nacia estraro estis modifita, ĝi konsistas el virinoj kaj viroj fakaj pri kompetentecoj, tiu nacia estraro estas la kontraŭregistaro de DLR.
Eŭropaj balotoj de 2009
Por sia unua kampanjo kiel sendependa partio, Ekstaru La Respubliko prezentis listojn en la sep metropolaj por la eŭropaj balotoj.
Regionaj balotoj de 2010
Por la regionaj balotoj de 2010, Ekstaru La Respubliko prezentis listojn en tri regionoj : ĉar ili ne superis la sojlon de 5 % de la esprimitaj voĉoj, neniu listo de Ekstaru La Respubliko rajtis nek je la dua vico nek fandiĝon kun alia listo.
Kantonaj balotoj de 2011
Iuj kandidatoj de DLR ricevis pli ol 5 % de la voĉoj.
Prezidenta baloto de 2012
En novembro 2010, Nicolas Dupont-Aignan anoncis sian kandidatiĝon al la prezidenta baloto de 2012 okaze de la dua nacia Kongreso. Li montras eŭron kiel kaŭzon de « mizero », « delokado », « senlaboreco » kaj « malriĉeco ».
Li ricevis 643,907 voĉojn en la unua vico, t.e. 1,79 % de la esprimitaj voĉoj.
Deputitaj balotoj de 2012
DLR prezentis kandidatojn en 300 deputitaj distriktoj. Entute, malgraŭ la manko de rimedoj substrekita de Nicolas Dupont-Aignan kaj forta sindeteno, la kandidatoj arigis 151,935 voĉojn. Inter ili, 101 superis la sojlon de 1 % de la voĉoj. Nicolas Dupont-Aignan estis relektita deputito de Essonne kun 61,4 % de la voĉoj, kaj François-Xavier Villain estis relektita deputito de Nord kun 57,63 % de la voĉoj.
Ĉefaj faktoj
En decembro 2013, por la ŝtata financado de la politikaj partioj, 6 deputitoj deklaris sin alligitaj al Ekstaru La Respubliko kaj ankaŭ 4 senatanoj.
8907 Takaji
8907 Takaji estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takaji Kato, asociita profesoro ĉe la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco (japane: 宇宙科学研究所). La celo de lia esploroj estas la determino de orbitoj de kosmosondiloj en profunda kosmo, inklude Sakigake, la unua japana profunda kosmosondilo, kaj Hajabusa.
Locquignol
Locquignol estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 309 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2005.
Geografio
Locquignol situas ĉe la rivereto Rhônelle, en maldensejo de la vasta forsto Mormal. La tuta forsto apartenas al la teritorio de la komunumo. Ĝi tiel estas la plej vasta komunumo de la departemento Nord.
Locquignol estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge. La vilaĝo Locquignol troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Locquignol etendiĝas sur 97,55 km².
Historio
La vilaĝo estis origine renkontejo por ĉasistoj kaj bredejo por la ĉevaloj de la grafoj de Henegovio (ilia kastelo de Le Quesnoy situis proksime). La nomo de la vilaĝo devenas de Locco, la nomo de ĝermana bienulo.
Vidindaĵoj
La loka preĝejo nomiĝas Saint-Pierre.
Administrado
Locquignol apartenas al la kantono Quesnoy-Est, kies ĉefurbo estas Le Quesnoy. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Arĝento (heraldiko)
Arĝento estas la heraldika blanko, unu koloro el la grupo de la metaloj.
Ĝi estas hela koloro, same kiel la alia metalo (oro) por bone kontrasti kun la profundaj koloroj de la farboj (gorĝo, lazuro, sinoplo, sablo...)
Oni ĝin bildigas per pura blanko kiam koloroj ne disponeblas.
24200 Peterbrooks
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Peter Brooks, kiu mentoris en 2008 unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li estas instruanto ĉe la Stuyvesant High School de Nov-Jorko (Nov-Jorkio).
Péter Fábri
Péter Fábri, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fábri Péter estis hungara dramaturgo, scenaristo, tradukisto, poeto, tekstopoeto). Lia edzino estas Kriszta Kováts.
Bokod
Bokod estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Komárom-Esztergom, en Distrikto Oroszlány.
Péter Fábri
Biografio
Péter Fábri maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1972, poste li akiris diplomon pri arthistorio en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1978. Li estis dramaturgo kaj scenaristo en filma produktejo inter 1977 kaj 1981. Li estis dramaturgo de Teatro Jókai (Békéscsaba) en la teatra jaro 1984, de Teatro Madách en 1989, ekde 1992 de malgranda teatro en Budapeŝto. Intertempe kaj poste li havis plurajn oficojn, postenojn aŭ li verkadis, tradukadis. En 2007 li akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto). Li ricevis premiojn en 1990 kaj 2005. Li edziĝis en 1986, lia edzino naskis 2 gefilojn.
Bokod
Situo
Bokod situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Oroszlány troviĝas 6, Tatabánya 18 km-ojn.
Historio
Pli frue romianoj loĝis tie. Pri la vilaĝo la unua skribita postsigno troviĝas el 1146. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Hungaroj, slovakoj kaj germanoj refondis la vilaĝon en la 18-a jarcento. En la 19-a kaj 20-a jarcentoj la loĝantaro laboris en minejo de Oroszlány.
Famuloj
En Bokod naskiĝis:
Ferenc Virág (episkopo)
Ferenc Virág, laŭ hungarlingve kutima nomordo Virág Ferenc estis hungara pastro, katolika episkopo, instruisto, abato. Lia origina familia nomo estis Blum.
Ferenc Virág naskiĝis la  1869 en Bonyhád. Li mortis la 1958 en Pécs.
Biografio
Ferenc Virág frekventis gimnazion en Pécs, poste li lernis teologion en la sama urbo. Li pastriĝis en 1892. Li komencis sian pastran karieron en Németbóly. En la lernojaro de 1896 li instruis en gimnazio de Szekszárd, poste li ricevis taskon en Pécs. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis:
Butila tereftalato
Butila tereftalato aŭ C16H22O4 estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tereftalata acido kaj butila alkoholo. Ĝi estas blanka solidaĵo kun karakteriza odoro kaj malagrabla gusto, ne solvebla en akvo sed iom solvebla en kloroformo, varma etanolo kaj duetila etero. Ĝi estas stabila komponaĵo neakordigebla kun fortaj acidoj, fortaj bazoj kaj fortaj oksidigagentoj. Butila tereftalato estas uzata en la produktado de polimeroj kaj plastaĵoj tre uzataj en la distribuado de trinkaĵoj kaj ilaro por la domoj.
Plankenfels
Plankenfels estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samuelo
Samuelo (en hebrea lingvo: שְׁמוּאֵל, "Kiu aŭskultas Dion") estas rolulo de la Malnova Testamento, profeto kaj la lasta el juĝistoj de Israelo.
Supozeble li vivis cirkaŭ la mezo de la 11-a jarcento a.K. Elektita juĝisto dum grava kriza periodo, kiam la venkintaj Filiŝtoj sukcesis kapti la Keston de la Interligo, Samuelo konvinkis ilin sankcii reĝon por Israelidoj. Estis elektita Ŝaulo, kiu surprenis la politikan regadon, dum Samuelo plutenis la religian. Sekve konfliktiĝinta kun Ŝaulo, Samuelo sankciis Davidon kiel reĝon. Poste li retiriĝis en Rama kie li mortis. Lia spirito estis reelvokita de Ŝaulo antaŭ la batalo sur la monto Ĝelboé kontraŭ Filiŝtoj.
Laŭ la tradicio al li estas ŝulditaj du verkoj de la Malnova Testamento, nomataj Libroj de Samuelo.
Anna Ekström
Anna EKSTRÖM estas sveda politikisto. Ŝia partio estas Sveda socialdemokratia partio. Ekström estas ministro pri edukado ekde 2019. Ŝi estas juristo.
Burasko
En meteologio, burasko estas vetero de ventego kun precipitiĝo.
Priskribo
La preciza kriterio de buraskeco varias. Laŭ la Boforta skalo, la proksimume ekvivalenta anglingva termino gale estas uzata por la kategorioj 7, 8, kaj 9 (14–24 m/s); pli fortaj ventoj nomiĝas ŝtormo.
Etimologio
La termino burasko devenas de latinidaj terminoj: bourrasque, burrasca, borrasca, borrasca, origine el Boreās, Βορέᾱς “boreo”.
Pacifika franko
La pacifika franko aŭ CFP-franko - france franc pacifique, pri la mallongigo vidu sube - estas la valuto uzata en la francia teritorio Nov-Kaledonio kaj en la franciaj transmaraj kolektivoj Franca Polinezio plus Valiso kaj Futuno.
La mallongigo CFP origine reprezentis la nomon Colonies Françaises du Pacifique ("Francaj kolonioj de la Pacifiko"). La signifo poste estis ŝanĝigita al Communauté Financière du Pacifique ("Komunumo Financa de la Pacifiko") kaj fine estis ŝanĝigita al la nuntempa oficiala signifo Comptoirs Français du Pacifique ("Bankaj interkonsentoj francaj de la pacifiko").
Unu franko estas dividita je cent centimoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas XPF. La pacifika franko estas fikse ligata al la Eŭro je kurzo de 1 XPF = 0,00838 EUR respektive 1000 XPF = 8,38 EUR. La registaro de Francio laŭnecese povas ŝanĝigi la kurzon. Antaŭ la enkonduko de la Eŭro la pacifika franko estis ligita al la franca franko, je kurzo de 1000 XPF = 55 FRF. 2022ko otsailaren 26an indarrean sartu zen 2021eko irailaren 15eko ordenantza batek CFP franko izena "Pazifikoko frantziar komunitateen franko" gisa definitzen du..
53159 Mysliveček
53159 Mysliveček estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov en distrikto Prago-oriento (Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa komponisto Josef Mysliveček (1737–1781) de la periodo de la frua klasikismo. Li laboris en Italio (Il divino Boemo) je la komenco de 1763. Li komponis orkestrajn verkojn, oratoriojn kaj operojn.
Arabaha Valo
La Araba aŭ Arabah (وادي عربة), aŭ Arava / Aravah (הָעֲרָבָה, laŭvorte "senhoma kaj seka areo" ), kiel ĝi estas konata pere de siaj respektivaj arablingvaj kaj hebrelingvaj nomoj, estas geografia areo, nome valo sude de la baseno de la Morta maro, kiu formas parton de la limo inter Israelo okcidente kaj Jordanio oriente.
La malnova signifo, kiu estis uzata ĝis la komenco de la 20a jarcento, kovris preskaŭ la tutan longon de tio kio estas nuntempe nomata la Jordania Gura Valo, kiu etendiĝas en nord-sudena orientigo inter la suda pinto de la Maro Kineret kaj la norda pinto de la Akaba Golfo en Akabo/Ejlato. Tio inkludis la Jordanriveran Valon inter la Maro Kineret kaj la Morta maro, la Mortan maron mem, kaj tion kio esta nuntempe nomata la Arava Valo. La nuntempa uzado de la termino estas limigita nur al tiu suda parto.
Rumanoj
Rumanoj, ŝi-sekse Rumaninoj (rumane: români) estas nacio aŭ etno devenanta kaj loĝanta ĉefe en Rumanio, kiu havas komunan kulturon, historion kaj lingvon. Laŭ la leĝo pri civitaneco de Rumanio valida ekde marto 1991, posteuloj je 2-a aŭ 3-a generacio de rumania civitano havas la rajton je tia civitaneco, se parolas flue la lingvon kaj prezentas sufiĉan konon de la rumanaj historio kaj kulturo. 89,4% de rumanianoj deklaras sin rumanoj (laŭ censo de 2002).
Laŭ kelka interpreto de la censo en Moldavio, oni povas trovi moldavojn rumanoj, kaj tiel majoritato de civitanoj de tiu lando ankaŭ estas rumanoj. Rumanoj estas signifa minoritato en kelkaj najbaraj landoj.
Ústrašín
Ústrašín (Austraschin) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Komploto de Katilino
Inter 65 kaj 62 a.K., la aristokratulo Katilino organizis komploton por mortigi la romajn konsulojn kaj alproprigi al si la potencon. Tamen Cicerono sciiĝis pri la konspiro kaj avertis al la Senato.
Antaŭaĵoj
Lucio Sergio Katilino estis aristokrata kaj enŝuldiĝinta. Li miksiĝis en politikon, favore al la popol-flatado. En la jaro 65 a.K. li kandidatiĝis al konsuleco, sed li malvenkis.
Tiam la romia socio elstariĝis pro sociaj kaj politikaj diferencoj: malgranda homopo, kiu havis povon, honorojn kaj monon, dominis ŝuldintan amason sen ebleco por plibonigi sian ekonomian situacion. Katilino proponis ĉefe elimini ĉiujn ŝuldojn.
Lia politika programo akceptatis de senomonaj aristokratuloj, malriĉaj kolonianoj kaj iuj aventuremuloj. La sukceso de liaj ekstremaj ideoj montris la krizo kaj degenerado de la romia respubliko.
Katilino rekandidatiĝis al la elektado en 63 a.K., kaj venkitas denove. La aliaj aristokratuloj, antaŭ liaj radikalaj ideoj, preferis voĉi por Cicerono, advokato, kaj por Kajo Antonio.
Komenco
Post la dua malsukceso, Katilino preparis sin por la elektado en 62 a.K., dum kuras la famo, ke li organizantis komploton. Efektive, Katilino formitis komplicopon kaj pagis al Manlio, koloniano el Fiesolo, por krei armeon en Etrurio, kie jam antaŭ 10 jaroj Marko Lepido organizintis armitan ribelon.
Cicerono
Unu amanto de iu konspiranto kaj iuj leteroj informis al Cicerono pri la katilina projekto. La komploto pretendis mortigi la konsulojn, iujn patriciulojn kaj ankaŭ planis la eniron de Katilino en Romon kun armeo.
10102 Digerhuvud
10102 Digerhuvud estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la naturrezervejo Digerhuvud en Gotlando, loko, kie la klifinsuletoj estas abundaj.
Komploto de Katilino
Cicerono
La 20a de oktobro 63 a.K. Cicerono petis al la Senaton prokrasti la elektadon. La senatuloj proklamis la statox de urĝo (senatusconsultum ultimum). La elektado okazis sub soldata viglado. Cicerono portis kirason sub sia togo.
Katilino venkitas unu plian fojon; Julio Silano kaj Lucio Mureno elektatis. La 8an de novembro Cicerono akuzis Katilinon en la Senato, kaj Katilino eskapis el Romo kaj rifuĝis ĉe Manlio en Etrurio. La Senato deklaris Katilinon kaj Manlion malamikoj de la patrujo kaj ordonis rekruti la armeon.
Malsukceso
Kvin konspirantoj arestatis kaj kondamnatis al morto. La Senato nomumis Cicerono Patro de la patrujo. La januaro de 62 a.K., Katilino mortis batalinte kontraŭ la armeo de Kajo Antonio ĉe Pistojo.
La decembro en 62 a.K., pli komplicoj de Katilino arestatis kaj la Senato ekhavis dokumentoj, kiu pruvis la komploton.
Edvard Westermarck
Edvard Alexander Westermarck (20a de Novembro 1862 – 3a de Septembro 1939) estis finna filozofo kaj sociologo. Inter aliaj temoj, li studis pri eksogamio kaj pri la incesta tabuo.
La fenomeno de reversa seksa stampado (kiam du personoj vivas en proksima hejma proksimeco dum la unuaj jaroj de la vivo, ambaŭ restas sensentaj por reciproka seksa allogado), nune konata kiel efiko Westermarck, estis unuafoje formale priskribita de li en sia libro The History of Human Marriage (1891).
Li estis priskribita kiel "unua Darvinisma sociologo" aŭ "la unua sociobiologo".
Li helpis fondi akademian sociologion en Unuiĝinta Reĝlando, iĝante la unua profesoro de sociologio (kun Leonard Trelawny Hobhouse) en 1907 en la Universitato de Londono.
Lia fratino, Helena Westermarck, estis verkistino kaj artistino.
Júlia Vajda (operkantisto)
Júlia Vajda, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vajda Júlia estas hungara operkantisto, operetkantisto (soprano).
Júlia Vajda naskiĝis la  en Makó.
Senarba strio
Senarba strio estas en la arbaristiko breĉo en arbaro kie neniu arbo kreskas. la senarba strio estas signife pli longa ol larĝa, per tio ĝi estas distingebla de senarbejo. Ĝi povas esti natura aŭ artefarita.
Estiĝo kaj funkcio
La senarba strio povas ekesti per malplantado, se la arboj estis faligitaj laŭlonge de la breĉo fare de la forsto. Natura kialo povas esti ŝtormo aŭ tornado, kiu faligas la arbojn sur longa distanco. Senarba strio iras preskaŭ ĉiam rektlinie. Ofte ĝi troviĝas kiel limo inter forstaj areoj, kiuj estas plantitaj kun diversaj arbospecioj. La limo inter la du germanaj ŝtatoj ankoraŭ estas rekonebla per senarbara strio.
Tra senarba strio ne nepre devas iri vojon, ekzemple haŭlovojo, ofte senarbaj strioj oni hakas por superteraj linioj, vojoj kaj stratoj, ankaŭ por aertelferoj estas hakita senarbaj strioj. Krome larĝaj senarbaj strioj povas eviti la disvastiĝon de arbarincendioj, la t.n. kontraŭbrulaj strioj.
Denvero (Koloradio)
Denvero (Denver) estas metropolo, la plej granda urbego kaj ĉefurbo de la usona ŝtato Koloradio. La urbo situas tuj oriente de la montetaroj de la Rok-Montaro.
Denvero estas kromnomata la "Mejlalta Urbo" pro sia oficiala alto. Unu el la ŝtupoj de la ĉefurba konstruaĵo estas markita esti 5.280 futojn super marnivelo aŭ unu mejlon. La urbo ankaŭ estis konata kiel "La Reĝino-Urbo de la Ebenaĵo" pro la graveco de la urbo en la agrikulturo de la ĉirkaŭaj ebenaĵoj.
Denvero estis fondita kiel urbeto en la Teritorio Kansaso en 1858, kaj enkorpiĝis je la 7-a de novembro 1861, multajn monatojn post la formigado de la Teritorio Kolorado.
Denvero estas ĝemelita kun la franca urbo Brest.
Eygurande - Merlines (stacidomo)
Eygurande - Merlines estas fermita franca stacidomo sur linioj - Eygurande - Merlines, Eygurande - Merlines -  kaj  -, situanta en  Merlines, apud Eygurande, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
NGC 3828
NGC 3828 (aliaj indikoj — MCG 3-30-57, ZWG 97.75, PGC 36376) estas galaksio en konstelacio Leono.
La vulpo kaj la cikonio
La vulpo kaj la Cikonio, konata ankaŭ kiel La vulpo kaj la gruo, estas unu el la fabloj de Ezopo kaj estis unuafoje registrita en la kolekto de Fedro. Ĝi estas numerita 426 en la Indekso Perry. Vulpo invitas la cikonion por manĝi kun ĝi kaj disponigas supon en bovlo, kiun la vulpo povas leki facile sed kiun la cikonio ne povas trinki per sia beko. La cikonio tiam invitas la vulpon al manĝo, kio estas servita en alta mallarĝega ujo, facile atingebla de la cikonio sed malebla por la vulpo. La instruo tirita estas ke la trompanto devas atendi trompadon en reveno kaj ke la ora regulo de konduto estas fari al aliaj kion oni dezirus por si mem.
NGC 3828
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Konrado la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Konrado la 2-a de la Sankta Romia Imperio, konata ankaŭ kiel Konrado la 2-a la Salia (990 ĉirkaŭ - Utrecht, 4-a de junio 1039). estis rex romanorum (reĝo de la romanoj) ekde 1024 ĝis 1039, reĝo de Italio ekde 1026, imperiestro de la Sankta Romia Imperio ekde 1027 ĝis 1039 kaj reĝo de Burgonjo ekde 1032. Li estis la unua imperiestro de la imperiestra Salia dinastio.
Konrado kohere sekvis la politikon de sia antaŭulo Henriko la 2-a, kaj plifortigis la povon de la Imperio. Ankaŭ li apogis la Eklezion, evitante damaĝi la prerogativojn de la papo. Malgraŭ diversaj internaj ribeloj, lia reĝeco neniam suferis riskojn. Li estis devigita cedi erojn de sia teritorio oriente kaj okcidente sed kompense li akiris la regnon de Burgonjo.
Infanaĝo
Konrado estis filo de Henriko el Speyer kaj de grafino Adelaida el Metz. Ĝis sia elektiĝo al Reĝo, Konrado ne praktikis gravan influon, kvankam li estis nepo de la duko de Karintio, nome de Oto la 1-a forpasinta en 1004. Malgraŭ tio, li kontrolis nur malgrandan parton de la familiaj posedaĵoj, kaj eĉ ne estis duko. Historiistoj dubas ankaŭ ke li ĝuis la titolon de grafo. Tio dependis de la fakto ke lia patro Henriko estis forpasinto antaŭ ol la avo, Oto el Karintio, ĉirkaŭ la jaroj ’90-aj de la 10-a jarcento: laŭ franka juro li ne rajtis posteuli Oton.
La episkopo de Worms, Burkardo, prenis la junulon sub sia protekto kaj povizis lin eduki kaj instrui. Malgraŭ la rilatoj ofte streĉitaj inter la episkopo de Worms kaj la duko de Karintio - kiu estis ankaŭ la reganto de la urbo – Burkardo konsideris Konradon adoptita filo. Cetere tiuepoke estis kutimo ke la filoj de la nobeloj estu edukataj ĉe la lernejoj de la Klerikaro. La eduko de Konrado havis stampon prefere laikan: li altnivele praktikiĝis pri “sportoj”, ĉaso, uzado de armiloj kaj kiel konduti kun samranguloj kaj regatoj, krom la principoj de la juro kaj de la administrado. Pro tio probablas ke li ne estis duonanalfabeta kiel oni supozis kaj ke li ne komprenus la latinon en kiu estis redaktitaj liaj akiritaj diplomoj.
Geedziĝo kun Gisela el Ŝvabio
Inter la fino de 1016 kaj la komenco de 1017 Konrado edziĝis al Gisela el Ŝvabio, filino de duko Hermano la 1-a de Ŝvabio, jam dufoje vidvino, sed heredintino, laŭvole de la patro, de la Duklando Ŝvabio kaj kun funditaj rajtoj sur la regno de Burgonjo. Oni diris, senpruve tamen, ke Konrado forkaptis Giselan. La geedziĝo ne povis esti laŭ la kanonaj normoj ĉar ŝi estis lia strikta parencino nome lia onklino. (Chronik, VII. 63).
Eble ŝi akceptis, aŭ faciligis, la edziĝon kun Konrado por pliefike defendi siajn rajtojn sur la duklando kaj sur la regno. Kiam ŝi edzigis Konradon ŝi jam havis tri filojn kaj, probable, filinon. Dum la unua jaro de kunvivado kun la edzo, ŝi naskis la kvaran kaj lastan viran filon kiu estos la posteulo de de Konrado, Henriko la 3-a.
Inter 1017 kaj 1019 Konrado devis disputi kun parencoj kaj sekvuloj kaj perdis, certe ankaŭ pro la nekanonikeco de sia geedziĝo, la simpation kaj protekton de la imperiestro Henriko la 2-a.
Tamen, pro cirkonstancoj neniam klarigitaj, majon de 1020 li reaperas kiel atestanto pri la pakto inter Henriko la 2-a kaj la papo.
Elektiĝo al reĝo
Kiam la 13-an de julio 1024, en Grona, najbare de Göttingen, mortis Henriko la 2-a, la lasta de la Otoj, tiu ne postlasis iun indikitan posteulon. Neniu fonto informas ĉu okazis provo okupi la povon flanke de tiuj kiuj supozis rajti heredi aŭ esti elektita; oni informas ke kandidatiĝis Konrado, dirita la maljuna, kaj ties pli juna kuzo ankaŭ Konrado. Dum periodo de vaka trono, okupiĝis pri la administrado de la imperio la vidvino de Henriko, imperiestrino Kunigunda de Luksemburgo helpata de sia frato, episkopo de Metz, kaj de la duko de Bavario Henriko la 5-a.
Henriko la 2-a regis ĉiam respektante la rajton de la Eklezio aparte en la elektado de episkopoj. Li estis devota kaj absorbita en la sakraleco de sia imperiestreca tasko. Malsame ol li Konrado prizorgos pli siajn aferojn ol tiuj de la kristana komunumo, sen tamen kontrasti kun la ekleziaj aŭtoritatoj.
Ne klaras kiel Konrado sukcesis altrudiĝi, spite de sia marĝena rango en la listo de tiamaj influantaj personoj. Eble utilis la onidiro laŭ kiu kuris la voĉo ke en liaj vejnoj fluis sango de Karolidoj kaj ankaŭ ke la sama Henriko la 2-a estus lin indikanta sia posteulo.
Prismigita riproĉa kvadrata kahelaro
En geometrio, la prismigita riproĉa kvadrata kahelaro estas kahelaro de eŭklida 3-spaco. Ĝi estas konstruita surbaze de la ebena riproĉa kvadrata kahelaro per kolonigo kaj kreo de paralelaj tavoloj de prismoj. Temas pri unu el 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco.
Konrado la 2-a (Sankta Romia Imperio)
Elektiĝo al reĝo
La elekto de la nova reĝo de romanoj okazis en Kamba, vilaĝo, nun malaperinta, ĉe Oppenheim, en la ebenaĵo inter Worms kaj Majenco. Ankaŭ rilate tiun eventon restis malmulte da atestaĵoj pri kio okazis dum la asembleo de la germanaj princoj kaj episkopoj voĉdonantoj. Lia amiko Aribo, episkopo de Majenco kaj prezidanto de la elektanta asembleo, aranĝis kronikon, kiun historiistoj juĝas malmulte objektiva. Laŭ tiu kroniko la elektiĝo de Konrado estis unuanima.
Malmultajn tagojn plimalfrue, precize, la 8-an de septembro 1024 estis ĝuste Aribo la kronanto de Konrado kiel reĝo de la Romanoj. Sed Aribo, pro motivoj neklarigitaj, refuzis kroni Giselan kiel reĝino; tial Konrado, per unu el siaj unuaj decidoj, revokis al la ĉefepiskopo de Majenco la privilegion celebri la kronadon. Eble la refuzo de la ĉefepiskopo naskiĝis el la fakto de Gisela kaj Konrado estis geedzoj ankoraŭ ne laŭkanonaj.
Ĉiukaze la profitanto estis la episkopo de Kolonjo Pilgrim, kiu la sinsekvan 21-an de septembro samjare kronis Giselan reĝino, laŭkonsente kaj laŭŝarĝe de la papo.
Konrado imperiestro
Dum norde de la Alpoj la elekto de Konrado ne renkontis signifajn obstaklojn, en Italio, male, tuj post la morto de Henriko, realiĝis iuj malordoj kaj la provo de iuj italaj nobeloj disigi la Regnon de Italio el la Imperio.
Ĵus kiam disvastiĝis la novaĵo de la morto de Henriko, la civitanoj de Pavio ribelis detruante la imperian palacon kiu troviĝis en la urbo ekde la epoko de Teodoriko la Granda, kaj estis la simbolo de la regna kaj imperia aŭtoritato. Ĝi estis, fakte, la precipa imperia fortreso de Norditalio,kaj funkciis kiel tribunalo, arsenalo, deponejo de nutraĵoj, krom ĝi gardis fiskajn enspezojn, La detruo de la imperia palaco en Pavio grande eĥis tra tuta imperio ĉar Pavio, danke al sia strategia pozicio situanta sur komercaj vojoj kiuj el Italio enkondukis al Burgonjo kaj al Francio, fariĝis granda merkato. Al la komercistoj unuiĝis ankaŭ elementoj de la malalta nobelaro, kiuj celis al pli granda aŭtonomio aparte ekonomia. Pro tio la simpla ĉeesto de la imperia palaco ene de la urbaj muregoj estis konsiderita netolerebla.
Ambasadoroj alkuris al Konstanco kie la imperiestro diete kuniĝis kun la germanaj princoj, akompanataj de valoregaj donaj, kaj provis malpliigi la gravecon de la misfaro proklamante la kutiman fidelecon de la urbo al la Imperio. La reĝo respondis per fama metaforo: Mi scias ke vi ne detruis la domon de via reĝo ĉar tiam vi ne havis reĝon, Sed vi ne povas nei ke vi atakis la imperion ĉar ankaŭ kiam mortas la imperiestro daŭras la impeiio.
Komenciĝe de 1026 Konrado descendis al Milano, kie la ĉefepiskopo Ariberto el Intimiano lin kronis reĝo de Italio. Post esti superinta la oponon de iuj urboj, li atingis Romon, kie. la 2-an de marto 1027 li estis kronita imperiestro permane de papo Johano la 19-a. Konrado promulgis novajn konstituciojn por la Lombardio, konfirmis la antikvajn tradiciojn de Saksio. En 1028 lia filo Henriko edzinigis Gunuldan el Danio, filinon de Kanuto la Granda, reĝo de Danio kaj ĉi-okaze Konrado cedis ion de siaj nordaj teritorioj.
Li devis interveni kontraŭ la duko de Pollando kiu, el vasalo de la imperiestro sin proklamis reĝo de sia teritorio. Konrado lin devigis redoni la uzurpaĵojn al la Imperio kaj al najbaraj vasaloj.
En februaro 1032 mortis Rodolfo la 3-a (Burgonjo). Surbaze de traktato interkonsentita epoke de Henriko la 2-a, Konrado posteulis en la regno, sed post milito kun pretendanto kaj kun la helpo de la franca reĝo. Per tiu akiro Konrado povis kontroli pli efike aliajn francajn imperiajn teritoriojn kiel la Provencon.
En 1036 la mezaj klasoj de la urbo Milano postulis agrarajn reformojn, kiu parte tuŝis la kampajn posedaĵoj de la ĉefepiskopo Ariberto. La imperiestro partianis por la postulantoj, kiuj intertempe konstituiĝis en eksterurba ataka ligo. La imperiestro ordonis areston de Ariberto kiu tamen sukcesis reeniri la urbon kaj kompaktigi la malaltan kleron kaj la plebon ĉirkaŭ la carroccio (granda ĉaro), simbolo de la komunuma iredentismo kontraŭ la Imperio. Konrado provis sieĝi la urbon kiu tamen fariĝis nekonkerebla. Li revenis al Germanio, post la sukceso de promulgo de statutoj pro la agrara reformo, kiu poste multe malordigos la feŭdan sistemon en Italio.
La morto
Konrado mortis al 4-an de junio 1039, en Utrecht, pro atako de podagro. Liaj visceroj estis entombigitaj en la katedralo de Utrecht, dum solena procesio defilis de tie, tra Kolonjo, Majenco kaj Worms, por akompani lian korpajn restaĵojn al la entombigo en Speyer.
Politiko de Konrado
Konrado daŭrigis la politikon de Henriko la 2-a, kun unusola varianto: li konfidis la superkancelarion de Italio (kiun Henriko jam konfidis al la episkopo de Bambergo), al la episkopo de Majenco, Asino. Ankaŭ en la kampo de la politika eklezia lia konduto ne distanciĝis el tiu de la antaŭulo kiu konsideris la Eklezion parto integriga de la Imperio, tial li povis dispozicii ankaŭ pri ekleziaj posedaĵoj. La elektadoj kun asigno de la ekleziaj beneficoj estis preskaŭ formalaĵo kie la imperio praktike povis procedi laŭvole. Ankaŭ Konrado, kiel jam Henriko, tamen, estis tre favora al la movado plistimulanta la ĉiamdaŭran reformon de la Eklezio.
Notoj
<References/>
Asembleo
Asembleo estas interkonsiliĝa aŭ leĝofaranta organizo, kontraste al la plenuma instanco ekz. la asembleo de Unesko.
Asembleo estas politika organismo en organizo, kiu faras decidojn, kaj foje povas preni entute aŭ parte la leĝdonan povon kaj, foje, ĉiun eblan povon. Asembleo estas formata de multaj personoj kiuj apartenas al la organizo, estas rilataj aŭ invitataj de la organizo por partopreni.
51 Nemausa
51 Nemausa estas granda asteroido de la asteroida zono, kies komponiĝo similas tiun de Cereso.
Asembleo
Multaj demokrataj organizoj laŭstatute havas asembleon kiel plej supera decidopova instanco, kiel ĉe sociaj, sindikataj, profesiaj organizoj kaj ĉefe, la ŝtatoj. La asembleoj plej konataj estas la parlamentoj aŭ kongresoj de ŝtatoj.
51 Nemausa
Ĝin malkovris la la franca amatora astronomo Joseph Jean Pierre Laurent, al kiu Benjamin Valz konfidis sian privatan observejon de Nimo (Francio).
En kelta epoko, Nemausa estis la dio de grava akvofonto de Nimo, kies nomo fariĝis la latina nomo de Nimo.
Asembleo
Por ties funkciado plej ofte oni parolas laŭvice kaj rajtas paroli nur tiu kiu havas la parolrajton. La parolrajton, ordon, paŭzojn, kondukon kaj eventualajn konfliktojn kontrolas la prezidento de la asembleo, kiu povas esti helpata de helpantoj, kiel parolvicisto, voĉkalkulisto, sekretario kaj similaj. Kiam jam estas finita la parolado, plej ofte oni voĉdonas pri eventualaj decidoj. Voĉdonas tiuj kiuj havas rajton, foje ne ĉiu ĉeestanto.
51 Nemausa
Ecoj
51 Nemausa montriĝis riĉa je akvo, ĝi entenus da tio ĉirkaŭ 14 % en maso.
Asembleo
En teorio anarkiista estas asembleoj la kunsidoj kie ĉiu koncernato pro difinita afero aŭ membroj de sama organizo povas opinii aŭ decidi pri temo rekte kaj sen reprezentantoj (rekta demokratio). En tiu tipo de asembleoj oni preferas kutime la konsentan decidon por alveni al decido akceptebla por ĉiu implikito kaj lasi la voĉdonadon nur por la kazoj en kiuj ne eblas akceptebla konsento.
51 Nemausa
Ecoj
La analizo de ĝia luma kurbo sugstis la ĉeeston de malgranda satelito.
Asembleo
En pedagogio oni uzas la asembleon de klaso kiel instrumetodo per kiu la lernantoj povas lerni kiamaniere esprimi sin, sekvi la rezonadon de aliaj, organizi la diskutadon kaj la decidprenon. Tiamaniere la lernantoj lernas eĉ vivi maturan socian vivon.
Ferenc Drégely
Ferenc DRÉGELY [dre:gej], familinomo Jäger, estis rumania hungara ĵurnalisto, verkisto. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 21-an de januaro 1907 kaj mortis en Temeŝvaro la 11-an de januaro 1957.
Kariero
Ferenc Drégely finis juron en 1930 en Bukareŝto. De 1948 li estis redaktoro de Szabad Szó de Temeŝvaro, poste sekretario de la loka verkistligo ĝis sia morto.
Rosa hugonis
Rosa hugonis ankaŭ nomata Ĉina or-rozo estas plantspecio el la genro Rozo (Rosa) ene de la familio de la Rozacoj (Rosaceae).
Priskribo kaj fenologio
La planto jam floras en majo. La floroj estas unuopaj. La duseksaj floroj havas diametron de kvar centimetrojn. Ili estas radiosimetriaj kaj kvinombraj kaj havas duoblan involukron. La kvin petaloj estas brile flavaj. En malfrua somero ĝi havas malgrandajn malhelruĝajn ĝis nigrajn rozfruktojn.
Taksonomio
Tiu specio estis trovita en la jaro 1899 de pastro Hugh Scallan en la ĉina provinco Ŝenŝjio. La unua priskribo de Rosa hugonis okazis 1905 fare de la angla botanikisto William Botting Hemsley. Sinonimo Rosa hugonis HEMSL. estas Rosa xanthina LINDL. forma hugonis (HEMSL.) A.V.ROBERTS.
Kultivkondiĉoj
La sovaĝrozo Rosa hugonis estas vintrorezista ĝis −29 °C (USDA-zono 5) kaj bone kreskas ankaŭ en malfekundaj grundoj.
Kelkfoje branĉaj partoj komplete formortas, ĉar la ĉina orrozo estas tre malrezista kontraŭ la Valsa malsano.
12643 Henkolthof
12643 Henkolthof estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝia nomo honoras la nederlandan astronomon Henk Olthof, de Groningen, kiu laboris al multenombraj kosmaj projektoj de la Eŭropa Kosma Agentejo. De 2002 ĝis 2010 li prezidis la Reĝan Nederlandon Societon por la Meteologio kaj la Astronomio, kontribuante kun sukceso al la promocio de astronomio eksteren de la profesiaj rondoj.
Granda tektono
La granda tektono (Tectona grandis) estas granda, decidua arbo kiu superregas en miksaj foliarbaroj. Ĝi havas etajn bonodorajn florojn kaj paperecajn foliojn kiuj subflanke ofte estas harplenaj. Granda tektono estas indiĝena en suda kaj sudorienta Azio, sed ĝi estas naturalizita kaj kultivita en multaj landoj, inkluzive de tiuj de Afriko kaj Karibujo. Birmo repondecas pri preskaŭ triono de la totala grand-tektona monda produktaĵo.
28-a de februaro
Je la 28-a de februaro okazis, interalie:
Militaviado
La Militaviado estas la speco de armitaj fortoj, kiuj enhavas materialajn kaj homajn rimedojn kiuj kunformas la aerforto de lando aŭ ŝtato. La koncepto militaviado postulas la uzadon de flugmaŝinoj (aviadiloj kaj helikopteroj) por militaj celoj, ĉu por ataki la malamikon ĉu por helpi la proprajn fortojn, ene de difinita taktika kaj strategia kadro.
28-a de februaro
Tagoj de semajno
La 28-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Militaviado
La militaviado enhavas ankaŭ ĉion kio rilatas kun la flugoj kaj de atako kaj de defendo, de rekognosko kaj skoltado, de transporto, de elaĉeto kaj aliaj similaj, same kiel la sistemoj por kontrolo kaj spurado de tiuj, apogite de aliaj taktikaj militrimedoj.
Granda tektono
Priskribo
Tiu orientalisa specio estas granda decidua arbo kiu altas ĝis 40 metrojn, kun grizaj aŭ griz-brunaj branĉetoj. La folioj estas ovale-eliptaj al ovalaj; ili longas 15–45 cm kaj larĝas 8–23 cm, kaj estas subtenitaj de fortikaj petioloj kiuj longas 2–4 cm. La folioj estas glatrandaj. Bonodoraj blankaj floroj estiĝas en panikloj kiuj longas 20–40 cm kaj larĝas 30 cm ekde junio ĝis aŭgusto. La korola tubo longas 2,5–3 mm kun obtuzaj loboj kiuj larĝas 2 mm.
La granda tektono fruktas ekde septembro ĝis decembro; la fruktoj estas globformaj kaj havas diametron de 1,2-1,8 cm. La floroj estas iusense diĥogamaj (sinsekve hermafroditaj) ĉar la matureco de la anteroj antaŭiras tiu de la stigmo kaj la poleno estas liberigita ene de kelkaj horoj post malfermiĝo de la floro. La floroj estas insektopolenitaj, sed okaze eblas ventopolenado. Studaĵo de 1996 trovis ke en ĝia natura arealo en Tajujo, la ĉefaj polinantoj estis specioj el la abelogenro Ceratina.
Disvastiĝo kaj vivejo
La granda tektono estas unu el tri specioj en la genro tektono. La du aliaj specioj, dahata tektono (Tectona hamiltoniana) kaj filipina tektono, estas endemiaj kun relative etaj indiĝenaj arealoj en Birmo kaj Filipinoj, respektive. Granda tektono estas indiĝena en Barato, Indonezio, Malajzio, Birmo, norda Tajujo, kaj nordokcidenta Laoso.
La granda tektono troviĝas en vario de biotopoj kaj klimataj cirkonstancoj ekde aridaj areoj kun nur 500 mm da jara pluvo ĝis tre humidaj arbaroj kun pli ol 5 000 mm da jara pluvo. Tipe, tamen, la jara precipitaĵo en areoj kie vegetas granda tektono averaĝas 1 250-1 650 mm kun seka sezono de 3-5 monatoj.
Kultivado
La tektono, kvankam facile prilaborebla, povas kaŭzi severan malakrigadon de tranĉiloj pro la ĉeesto de silikatoj en la ligno. La naturaj vegetalaj oleoj faris ĝin utila en elmetitaj situacioj, kaj faras ke la ligno estas rezistema al termitoj, aliaj insektoj kaj fungoj. La tektono estas daŭra eĉ sen kovraĵo kun oleo aŭ lako. Iam oni kredis ke ligno el maljunaj grand-tektonaj arboj estu pli daŭra kaj pli dura ol tektono el plantejoj. Studaĵoj montris ke la planteja ligno ĝenerale havas la samajn kvalitojn kiel praarbara tektono rilate al eluziĝo, dimensia stabileco, kurbiĝado, kaj supraĵa konservado, sed estas pli sentema al koloroŝanĝado pro elmetado al ultraviola radiado.
La plimulto de la komerce rikoltita tektono estas kultivita en indoneziaj plantejoj kaj administrita de Perum Perhutani, forsta entrepreno kiu estas ŝtatopropraĵo. La primara uzo de la tektono rikoltita en Indonezio estas la produktado de eksterdoma tektona meblaro por la eksporto. La tektona konsumo alvokas iom da medioprizorgoj kiaj la malaperon de malofta praarbara tektono. Tamen, ĝia populareco kondukis al kreskado de daŭrebla plantej-tektona produktaĵo tra la sezone sekaj tropikoj en forstaj plantaĵoj. La Arbar-stevardeca Konsilantaro (angle : Forest Stewardship Council, FSC) proponas atestadon de daŭreble kreskigitaj kaj rikoltitaj tektonaj produktoj. Hista plantopropagado de granda tektono por plantejaj celoj estas komerce vivebla.
Multo de la tektono en la mondo estas eksportita de Indonezio kaj Birmo. Estas rapid-kreskanta plantej-kreskigit-tektona merkato en Centrameriko (Kostariko) kaj Sudameriko.
Hyblaea puera, noktopapilio indiĝena en Sudorienta Azio, estas damaĝbesto kies raŭpo nutriĝas malprofite al granda tektono kaj aliaj arbospecioj en la regiono.
Uzado
La tektono estas tre uzita en Barato por fari pordojn kaj fenestrokadrojn, meblaron, kaj kolonojn kaj trabojn en antik-tipaj domoj. Ĝi estas tre rezistema al termitaj atakoj. Matura tektono tre bone enspezigas. Ĝi estas kultivita de forstaj administracioj de pluraj ŝtatoj en arbaraj areoj.
La folioj de granda tektono estas uzitaj por prepari Pellakai gatti (jakvo-pasto), kie pasto estas metita en grand-tektona folio kaj estas vaporkuirita. Tiu tipo de uzado kutimas en la marborda distrikto de Udupi en la Tulunadu-Regiono de suda Barato. La folioj ankaŭ estas uzitaj en gudeg, manĝaĵo de juna jakvo farita en centra Javo, Indonezio; ili malhele kolorigas la manĝaĵon.
La granda tektono estas uzita kiel nutraĵplanto de la raŭpoj de la Endoclita inkludante E. aroura, E. chalybeatus, E. damor, E. gmelina, E. malabaricus, E. sericeus kaj E. signifer kaj de aliaj lepidopteroj inkludante Agrotis segetum.
La tektono estas vaste uzita por ferdekoj de ŝipoj, ĉar ĝi estas ekstreme daŭra kaj postulas tre malmulte da prizorgado. Ĉe tektono la pli molaj someraj kreskadzonoj unue erodas, tiel formante naturan kontraŭ-glitadan supraĵon. Tial disĵetado de sablo estas malutila. Uzado de modernaj purigilaj produktoj, oleoj aŭ konserviloj ne estas dezirindaj ĉar la ligno entenas naturan tekton-oleon tuj apud la blanka supraĵo. Spertuloj pri lignaj ŝipoj kutimas nur lavi la tektonon kun sala akvo, kaj rekalfatras kiam necesas. Tiu purigas la ferdekon, kaj malhelpas sekiĝadon kaj ŝrumpiĝon de la ligno. La salo helpas sorbi kaj reteni humidecon, kaj malhelpas kreskadon de ŝimoj kaj algoj. Nespertuloj ofte tro-prizorgas la tektonon, kaj draste mallongigas ĝian vivdaŭron.
La tektono ofte estas efika materialo por la fabrikado kaj de interndoma kaj de eksterdoma meblaro. La alta oleo-enhavo, mekanika rezisteco kaj densa teksturo faras ke ĝi estas speciale taŭga por eksterdomaj meblaraj aplikaĵoj. Post iom da tempo tektono povas maturiĝi arĝent-grize.
Propagado
La granda tektono estas ĉefe seme reprodukdita. Ĝermado de la semoj ampleksas antaŭmanipuladon por forigi semoletargion estiĝantan ekde la dika perikarpo. Antaŭmanipulado enhavas alternajn malsekigadon kaj sekigadon de la semo.
La semoj estas malsekigitaj per akvo dum 12 horoj kaj tiam disetenditaj por sekiĝi en la suno dum 12 horoj. Tiu estas ripetita dum 10-14 tagoj kaj tiam la semoj estas semitaj en malprofundaj ĝermbedoj de kruda torfo kovrita de sablo. La semoj tiam ĝermas post 15 ĝis 30 tagoj.
Ete Szilágyi
SZILÁGYI Ete (sila:dji) estis hungara kuracisto, universitata profesoro naskita en Nagyvárad en 1844 kaj mortinta en Koloĵvaro 16-an de aprilo 1894.
Suspendo
Suspendo  (de la latina vorto suspendere „pendigi, lasi en ŝveba stato“) laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas portempa senfunkciigo [de laborposteno, do jura rilato inter dunga institucio kaj dungito, aŭ de alia jura rilato kiel traktato aŭ membreco], tamen ne eksigante aŭ nuligante la rilaton komplete. Plej ofte suspendo estas puna reago post malatento de kontraktaj reguloj fare de la punato, por havi tempon ĉu poste komplete ĉesi la juran rilaton, kiel alimaniere reagi aŭ ĉu entute aldone fari plian punan agon. Rilate al laborposteno, la ago praktike signifas "dumtempan maldungon".
Ete Szilágyi
Kariero
Ete Szilágyi havigis diplomon en 1869 en Vieno. En 1874 li estis privatprofesoro pri okulkuracado en la Universitato de Budapeŝto. Ekde 1875 li prelegis en la Universitato de Koloĵvaro.
Prismigita riproĉa seslatera kahelaro
En geometrio, la prismigita riproĉa seslatera kahelaro estas kahelaro de eŭklida 3-spaco. Ĝi estas konstruita surbaze de la ebena riproĉa seslatera kahelaro per kolonigo kaj kreo de paralelaj tavoloj de prismoj. Temas pri unu el 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco.
Suspendo
Edukado
Alternativa aranĝo estas "en-lerneja suspendo", uzata ekzemple en iuj partoj de Usono je la anglalingva nomo in-school suspension (ISS), in-house suspension aŭ on-campus suspension: Samas la malpermeso viziti la kutimajn lernejajn klasojn kaj lecionojn, sed la lernejan tempon la punato tamen devas pasigi en apaarta lerneja ĉambro, dume faranta edukajn taskojn. Tiu formo de puno ofte elektiĝas ĉar ĝi ebligas kontrolon kaj strukturigon de la punata lernejano, dum suspendo ekster la lerneja teritorio fare de punata lernejano facile povas esti misinterpretata "aldona ferio", kaj rigardata privilegia malpuno.
Goljato
Laŭ la Biblio, Goljato aŭ Goliato estis filiŝta giganto mortigita de Davido, kiu kuraĝe batalis kontraŭ li (Libro de Reĝoj, 1a Samuelo, 17). Dum militkampanjo de Izraelidoj kontraŭ la Filiŝtoj, sub la regado de Ŝaul, Goljato defiis izraelidajn ĉampionojn. Li estis kuraĝe alfrontita de izraela junulo Davido, kiu sola akceptis la defion, per ŝtonĵetilo kaj kelkaj ŝtonoj kiel ununuraj armiloj. Kaj ĝuste per unu ŝtono frapanta lin meze de la frunto li estis mortigita. Lia kapo estis portita kiel trofeo al Jerusalemo.
Laŭ la Biblio, tiu homo estis preskaŭ 3 m alta, survestis surkape bronzan kaskon, kaj skvamecan kirason kiu pezis 55 kg. Bronzaj tibiingoj protektis liajn krurojn kaj li portis ĵetlancon surŝultre, kies nur la fera pinto pezis 7 kg.
Zamenhof en sia traduko de Malnova Testamento uzas la formon Goljat, en akuzativo Goljaton. PIV kaj NPIV prezentas la formon Goljato unualoke, la formon Goliato dualoke kiel sinonimon.
Jorge Luis Gutiérrez
Jorge Luis GUTIÉRREZ, estas meksika esperantisto kiu naskiĝis en la 24-a de julio 1953, en Meksikurbo.
Li lernis esperanton en 1968 kaj tuj poste aliĝis al Meksika Esperanta Junularo, kie li aktivis ĝis 1971, kiam la organizaĵo perdis la sidejon kiu estis pruntedonita de registara instanco.
En 1978 li eldonis hispanligvan tradukon de Bazaj faktoj pri la lingvo internacia, de Ivo Lapenna kaj ankaŭ partoprenis la Unuan Seminarion por Instruistoj, organizita de MEJ en la urbo Oastepeko.
En 1981 li ĉeestis la Internacian Junularan Kongreson, organizita de MEJ ankaŭ en Oastepeko.
En 1985 li prezentis diploman tezon, La lingva baro kaj kiel ĝin salti en kiu, post analizi la historian kaj politikan fonon en kiu aperis esperanto kaj priskribi ties historion, li pledas por la ĝenerala instruado de esperanto en la elementaj lernejoj. Danke al tiu tezo li ricevis diplomon kiel ĵurnalisto.
En tiu sama jaro, li eklaboris ĉe unu el la ĉefaj ĵurnaloj de Meksiko, Excélsior, kaj malproksimiĝis de la esperanto-movado.