cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tiolaktato
Kelkaj tiolaktatoj
<Gallery> Dosiero:Allyl thiolactate sticks.png| Alila tiolaktato 41820-22-8 Dosiero:Silver (I) thiolactate sticks.png| Arĝenta (I) tiolaktato 6416-13-3 Dosiero:Isoamyl thiolactate sticks.png| Izoamila tiolaktato Dosiero:Ammonium thiolactate sticks.png| Amonia tiolaktato 13419-67-5 Dosiero:Barium thiolactate sticks.png| Baria tiolaktato 6028-21-3 Dosiero:S-Benzyl thiolactate 2 sticks.png| Benzila tiolaktato Dosiero:Bornyl thiolactate sticks.png| Bornila tiolaktato Dosiero:2-Butyl thiolactate sticks.png| 2-Butila tiolaktato Dosiero:Butyl thiolactate sticks.png| Butila tiolaktato Dosiero:Cyclobutyl thiolactate sticks.png| Ciklobutila tiolaktato Dosiero:Isobutyl thiolactate sticks.png| Izobutila tiolaktato Dosiero:T-Butyl thiolactate sticks.png| t-Butila tiolaktato 129862408 Dosiero:S-Ethyl thiolactate.png| Etila tiolaktato 5466-06-8 Dosiero:Phenethyl thiolactate sticks.png| Fenetila tiolaktato Dosiero:Phenyl thiolactate sticks.png| Fenila tiolaktato Dosiero:Phenylpropyl thiolactate sticks.png| Fenilpropila tiolaktato Dosiero:Iron (II) thiolactate sticks.png| Fera (II) tiolaktato Dosiero:Furfuryl thiolactate sticks.png| Furfurila tiolaktato Dosiero:Cyclohexyl thiolactate sticks.png| Cikloheksila tiolaktato Dosiero:Hexyl thiolactate sticks.png| Heksila tiolaktato Dosiero:Mercury (II) thiolactate sticks.png| Hidrarga (II) tiolaktato 6416-11-1 Dosiero:Calcium thiolactate sticks.png| Kalcia tiolaktato 35440-78-9 Dosiero:Potassium thiolactate sticks.png| Kalia tiolaktato Dosiero:3-Chloropropyl thiolactate sticks.png| Kloropropila tiolaktato 13012-54-9 Dosiero:Kupra (I) thiolactate sticks.png| Kupra (I) tiolaktato 6416-10-0 Dosiero:Lithium thiolactate sticks.png| Litia tiolaktato Dosiero:Menthyl thiolactate sticks.png| Mentila tiolaktato Dosiero:Methyl phenylthiolactate sticks.png| Metila feniltiolaktato Dosiero:Ethyl thiolactate sticks.png| Metila tiolaktato 61603-68-7 Dosiero:Methoxyethyl thiolactate sticks.png| Metoksoetila tiolaktato 53206-64-7 Dosiero:Sodium 3-phenylthiolactate sticks.png| Natria 3-feniltiolaktato Dosiero:Sodium 2-phenylthiolactate sticks.png| Natria 2-feniltiolaktato Dosiero:Sodium thiolactate sticks.png| Natria tiolaktato 22535-46-2 Dosiero:Cyclopentyl thiolactate sticks.png| Ciklopentila tiolaktato Dosiero:Platinum (II) thiolactate sticks.png| Platena (II) tiolaktato 6416-12-2 Dosiero:Isopropyl thiolactate sticks.png| Izopropila tiolaktato Dosiero:Propyl thiolactate sticks.png| Propila tiolaktato 129862406 Dosiero:A-Terpinyl thiolactate sticks.png| α-Terpinila tiolaktato Dosiero:Thiolactic acid sticks.png| Tiolaktata acido 79-42-5 Dosiero:Thiolactic anhydride sticks.png| Tiolaktata anhidrido Dosiero:Vinyl thiolactate sticks.png| Vinila tiolaktato Dosiero:Zinc thiolactate sticks.png| Zinka tiolaktato </Gallery>
Cinklidotacoj
La cinklidotacoj (Cinclidotaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo potialoj (Pottiales). Ĝi enhavas ununuran genron (cinklidoto) kaj 15 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Sublimada presilo
Sublimada presilo (aŭ printilo) estas komputila aparato permesanta presi sur pluraj formatoj per sublimado.
La sublimado estas la rekta paso de korpo de la solida stato al la gasa stato sen trapasi la likvan staton. En printilo al termika sublimo, la vakso, kiu anstataŭas la inkon, estas varmigita je 200 gradoj per mikrorezistancoj distribuitaj sur la kapo de premilo, poste tuj pasas de la solida stato al la gasa stato. Fine, projektita sur la folio, ĝi malvarmigas je kontakto kaj refariĝas solida.
Tiu procedo ekspluatas la karakterizaĵojn de la vakso. Tiel, por presi punkton de iu koloro, la printilo supermetas tri tavolojn da vakso de variemaj densoj (flava, magenta kaj cejana), kiu kune kunmetas la koloron, tra la 16,7 milionoj da koloroj.
Saint-Jouin-de-Blavou
Saint-Jouin-de-Blavou estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Joviniens.
Propilformiamido
N-Propilformiamido aŭ N-propila formilamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amino, konsistante je formila grupo kaj propila grupo ambaŭ ligitaj al nitrogenatomo. Propilformiamido estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj kun fungicidaj proprecoj. Formiligaj komponaĵoj estas gravaj peraĵoj en la sintezoj de drogoj, insekticidoj, pesticidoj, pigmentoj kaj parfumoj. Propilformiamido ankaŭ estas antaŭaĵo en la produktado de la propila izocianato.
Kálmán Kovács (futbalisto)
Kálmán Kovács [kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kovács Kálmán estas hungara futbalisto (avanulo), instruisto.
Biografio
Kálmán Kovács futbalis en junulara teamo de Budapest Honvéd FC inter 1974-1983, poste jam en ties plenkreska futbalklubo inter 1983-1989, 1992, 1995 kaj 1998 en 185 matĉoj kun 69 goloj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono kvinfoje. Dum la interrompoj li ludis eksterlande, kie li estis kipra ĉampiono en 1996. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1985–1996 56-foje kun 19 goloj. Li estis victrejnisto mallonge. Lia civila profesio estis instruisto pri gimnastiko.
Baule (Loiret)
Baule estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Baulois.
Saint-Julien-sur-Sarthe
Saint-Julien-sur-Sarthe estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-juliennois.
Konrado el Marburg
Konrado el Marburg (naskiĝinta ĉ. 1185, mortinta la en Ebsdorfergrund-Beltershausen) estis germana inkvizitoro, magistro pri teologio kaj konfesprenanto de Elizabeto de Hungario.
Vivo
Ĉu Konrado anis ĉe la dominikanoj aŭ la franciskanoj ne estas klare. Sed li jes ja estis pastro kiu magistriĝis kaj havis rilaton al la monaĥejo Arnstein de la premonstratoj en Seelbach (Nassau). Konrado estis predikisto por krucmilite engaĝiĝontoj kio atestas letero de papo Inocento la 3-a al la koncernitaj personoj de la provinco de Bremeno. Post deĵoro en la diocezoj de Majenco kaj Meißen lin sendis en januaro 1227 Honorio la 3-a denove en la regionon de Bremeno.
Samtempuloj laŭdis lian retorikaj talenton kaj asketismon kiuj imponaj estis por multaj. Jam en 1218 li peris kverelon inter la benediktanoj de Nienburg kaj la dukoj de Saksio kaj en 1227 Gregorio la 9-a komisiis lin pri la inspektado de klostroj en tuta Germanujo. Por la majencaj arkiepiskopoj li eĉ foje servis kiel subsignantoj. Ĉiaokaze ege intima estis lia rilato al la kortego de landgrafo Ludoviko la 4-a (Turingio) kiu venigis lin en 1225 aŭ 1226 kiel konfesprenanton; Konrado loĝis je Wartburg. Krome Konrado organizu en Turingio ĉiujn alvokojn al la viraro kunkampanji en Levantenio kontraŭ la mahometanoj - kio papo Gregorio la 9-a konfirmis en junio 1227.
Konrado helpis Elizabeton heredaĵe ne fraŭdiĝi fare de la parencoj, fondi hospitalon en Marburg, pliintensigi sian edifan vivon. Tuj post ŝia morto li sendis leteron al la papo Romon substrekante la neceson de kanonizo - kio ankaŭ povus esti helpilo kontraŭ la kreskanta nombro da herezuloj en Germanujo.
Kontraŭhereze li jam sukcese helpis kondamni Heinrich Minnikes, la preposton de la cistercia monaĥinejo de Goslar (Sancta Maria in horto). En junio 1227 Konrado ricevis leteran laŭdon fare de la papo pro sia ĝenerala engaĝiĝo malpor malkorektaj doktrinoj.
En oktobro 1231 Gregorio la 9-a ankoraŭ pligrandigis ties inkvizitorajn rajtojn. Sekve Konrado batalis en i.a. en Rejnlando kaj Turingio kontraŭ valdanoj kaj aliaj. Pro kritikeblaj priesplormetodoj de Konrado la majenca episkopo Sigfrido la 3-a de Eppstein intencis bremsi lin. En julio 1233 Konrado estis mortbatita estante survoje disde Majenco hejmen.
Karaktero kaj literatura postvivo
Konrado konfrontiĝis kaj al kondamnego (ekz. fare de la mondkronikisto Alberiko el Trois-Fontaines) kaj al ŝatadego (ekz. fare de la kronikisto Cezario el Heisterbach aŭ de papo Gregorio la 9-a). Patologiaj trajtoj ĉe Konrado certe ne povas esti ekskluzivita.
Post 1850 la sorto de Konrado ofte estis pritraktata monografie, disertacie kaj esee, sed ankaŭ drame (ekz. Konrad von Marburg, deutscher Ketzermeister und Großinquisitor fare de Hans Hagen, Lepsiko 1890). Flanka figuro li iĝis en porjunula romano Wiebke von Thadden, Philipp zwischen Kaiser und König (1989). En franclingva komiksa etserio nome La troisième testament (1997–2003) aperas protagonista inkvizitoro nome Conrad de Marbourg. En Eisenach havis Konrado elstaran rolon en la muzikalo Elisabeth – Die Legende einer Heiligen kiu havis sian premieron en 2007. Thomas Mann menciigis lin en sia romano Der Zauberberg fare de la raciemulo Lodovico Settembrini: tie Konrado iĝis ekzemplo de nehomeco.
Sándor Bíró (futbalisto)
Sándor Bíró [ŝAndor bIrO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bíró Sándor estis hungara futbalisto (defendisto), trejnisto, elektra instrumentisto. Lia origina familia nomo estis Bier.
Sándor Bíró naskiĝis la en Füzesabony (laŭ WikiData la naskiĝdato estas la 9-a), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Bíró futbalis inter 1927-1949 en pluraj ĉefurbaj futbalkluboj. En tiu periodo li estis hungara ĉampiono dufoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1932–1946 54-foje sen goloj. En 1938 lia nacia teamo ricevis arĝentan medalon. Li estis trejnisto inter 1947-1961 en Budapeŝto ĉe malgravaj teamoj. Civile li estis elektra instrumentisto.
Saint-Langis-lès-Mortagne
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Langissois.
Chanteau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Efemerumacoj
La efemerumacoj (Ephemeraceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo potialoj (Pottiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 60 speciojn,. Ĝia tipa genro estas efemerumo (Ephemerum).
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (21 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (21 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Surfmuziko
Historio
Ĝi estis speciale populara el 1958 ĝis 1964 en du ĉefaj formoj. La unua estas instrumenta surfmuziko, distingita per reson-fortaj elektraj gitaroj luditaj por alvoki la sonon de eksplodantaj marondoj, ege pioniere de Dick Dale kaj the Del-Tones. La dua estas voĉa surfmuziko, kiu prenis elementojn de la origina surfsono kaj aldonis voĉajn harmoniojn, movado estrita ĉefe de the Beach Boys.
Dick Dale disvolvigis la surfstilon el instrumenta rokmuziko, al kiu li aldonis influojn de Mezoriento kaj de Meksiko, fortan resonadon kaj rapide alternan gitarplukadon. Lia sukcesa "Let's Go Trippin'", en 1961, lanĉis la surfmuzikan frenezecon, inspirante multajn aliajn sekvi tiun modon. La ĝenro atingis tutlandan eksponon kiam ĝi estis reprezentita per kantobandoj kiel the Beach Boys kaj Jan and Dean.
Saint-Léonard-des-Parcs
Saint-Léonard-des-Parcs estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Léonardais.
Saint-Lambert-sur-Dive
Saint-Lambert-sur-Dive estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-lambertois.
Saint-Mard-de-Réno
Saint-Mard-de-Réno estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Mardais.
Saint-Léger-sur-Sarthe
Saint-Léger-sur-Sarthe estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Unionais.
Buchs AG (stacidomo)
Buchs AG estas fervoja stacidomo en Buchs, Svislando.
Cléry-Saint-André
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Edward Weroniak
Edward WERONIAK (n. la estis pola arkitekto kaj esperantisto.
Edward Weroniak lernis Esperanton en Jagelona Universitato en 1953. Ekde februaro 1959 li estis membro de Pola Esperanto-Asocio kaj rondo de PEJ en Krakovo. Dum la 2-a PEJ-kunveno Weroniak estis elektita vicprezidanto de la organizo kaj reelektita en Bydgoszcz. Li estis unu el la organizantoj de Postkongreso de UK 1959. Fakdelegito de UEA pri arkitekturo.
Saint-Mars-d'Égrenne
Saint-Mars-d'Égrenne estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Médardais.
Saint-Martin-des-Pézerits
Saint-Martin-des-Pézerits estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
László Dózsa
László Dózsa [lAslO dOĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dózsa László estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
László Dózsa naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Dózsa studis en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi, poste li akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1967. Lia ĉefinstruisto estis Ottó Ádám. Dum la studentaj jaroj li maturiĝis post koresponda lernado en Baleta Instituto. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Csokonai (Debrecen). Inter 1970–1980 li estis membro de Teatro Madách, inter 1982-1991 de Nacia Teatro (Budapeŝto), poste li revenis al Teatro Madách. Li ricevis premiojn inter 2005-2019. Lia filo estis same aktoro.
Partopreno en la revolucio
Laŭ lia konfeso li partoprenis en la hungara revolucio de 1956, sed pri tio atestantoj jam ne vivas kaj pruvoj perdiĝis. En 2016 oni kreis eksteran murpentraĵon en Budapeŝto, pri kio Dózsa diris, ke li estas videbla sur tio. Post juĝeja ceremonio la juristaro deklaris, ke ne li estas sur la bildo. Anstataŭ ĝustigo de la nomo la plena bildo estis neniigita. (La bildo videblas en la hungara versio.)
Charsonville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Saint-Martin-du-Vieux-Bellême
Saint-Martin-du-Vieux-Bellême estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Martinois.
Saint-Martin-d'Écublei
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Écubleins aŭ Écubléens.
Etilformiamido
Etilformiamido aŭ N,N-Etilformilamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amino, konsistanta je etila grupo kaj formila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Etilformiamido estas senkolora likvaĵo, solvebla en akvo, uzata en kemiaj sintezoj kun fungicidaj proprecoj. Formiligaj komponaĵoj estas gravaj peraĵoj en la sintezoj de drogoj, insekticidoj, pesticidoj, pigmentoj kaj parfumoj. Etilformiamido ankaŭ estas antaŭaĵo en la produktado de la etila izocianato. Per senkarboniligo (-CO) etilformiamidoj iĝas en etilaminojn kaj karbonan unuoksidon.
Coulmiers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Saint-Pierre-du-Regard
Saint-Pierre-du-Regard estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pétruviens.
Folkmuziko
Folkmuziko estas termino uzita por muzikĝenro kiu inkludas kaj tradician folkmuzikon kaj nuntempan ĝenron kiu evoluis el la unua dum la folkrevivigo de la 20-a jarcento. Kelkaj tipoj de folkmuziko povas esti nomataj mondomuziko. Tradicia folkmuzio estis difinita diversmaniere: kiel muziko disendita parole, muziko kun nekonata komponisto, muziko kiu estas ludita per tradiciaj muzikinstrumentoj, muziko pri kultura aŭ landa identeco, muziko kiu trairas inter generacioj (folkproceszo, muziko asocia kun la popola folkloro, aŭ muziko ludita laŭ konvencio laŭ longa tempoperiodo. Ĝin oni kontrastis kun komercaj kaj klasikaj stiloj. La termino originiĝis en la 19-a jarcento, sed folkmuziko etendiĝas transe.
Saint-Pierre-des-Loges
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pétruviens.
Folkmuziko
Starte en la mezo de la 20-a jarcento, nova formo de popola folkmuziko evoluis el la tradicia folkmuziko. Tiu procezo kaj periodo estas nomita la (dua) folkrevivigo kaj atingis pinton en la 1960-aj jaroj. Tiu formo de muziko estas foje nomita nuntempa folkmuziko aŭ folkreviva muziko por distingi ĝin disde la plej fruaj folkformoj. Pli malgrandaj, similaj revivigoj okazis aliloke en la mondo en aliaj epokoj, sed la terminon "folkmuziko" oni ne aplikis ĝenerale al la nova muziko kreita dum tiuj revivigoj. Tiu tipo de folkmuziko inkludasankaŭ fuziajn ĝenrojn kiel folk rock, folk metal, kaj aliaj. Kvankam nuntempa folkmuziko estas ĝenro ĝenerale diferenca disde la tradicia folkmuziko, tre ofte oni uzas la ĝeneralan terminon por ambaŭ, kaj ofte ili kunhavas la samajn artistojn, eventojn kaj tendencojn.
Karakteroj
El historia vidpunkto, tradicia folkmuziko havis jenajn trajtojn:
Kiel flanka efiko, ankaŭ jenaj trajtoj foje funkcias:
Donnery
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Ŝtata Biblioteko de Virtembergo
La Ŝtata Biblioteko de Virtembergo (Württembergische Landesbibliothek aŭ WLB) estas unu el la du deponaĵbibliotekoj de Baden-Virtembergo, Germanio kaj situas en Stutgarto (la alia estas la Ŝtata Biblioteko de Badeno en Karlsruhe). Ĝiaj radikoj estas en la ĉefbiblioteko de la historia Duklando de Württemberg. La biblioteko havas 3.8 milionojn da ekzempleroj kaj estas la kvara plej granda en la federacia ŝtato de Baden-Virtembergo, post la bibliotekoj de la Universitato Alberto Ludoviko de Frajburgo, la Universitato de Hajdelbergo kaj la Universitato de Tübingeno. La biblioteko havas grandan kaj gravan kolekton de manuskriptoj de la Mezepoko, inkluzive de proksimume 7,000 inkunabloj (libroj presitaj sufiĉe proksime post la invento de la presejo ĝis la jaro 1500) same kiel la plej granda kolekto en la mondo de Biblioj.
Historio
La biblioteko estis establita en 1765 fare de Karlo la 2-a Eugen, Duko de Württemberg kiel la ĉefa publika biblioteko de la Duklando, sub la aŭspicioj de la Duko de Ludwigsburg. En 1777 la biblioteko estis translokigita al Stutgarto. Carl Eugen mem interesiĝis pri kolektado de libroj kaj ankaŭ de moneroj kaj artefaktoj kaj persone okupiĝis pri pligrandigo kaj plibonigo de la kolekto ĝis sia morto en 1793. En 1803, dum la konkero fare de Napoleono, la grandaj bibliotekoj de religiaj institucioj kiel katedraloj kaj monaĥejoj estis translokigitaj al la biblioteko. En 1820 la biblioteko estis translokita al la Invalidenhaus (iama militista hospitalo) kaj estis nomita la " Königliche Landesbibliothek ".
La konstruaĵo estis preskaŭ tute detruita dum la Dua Mondmilito. Granda parto de la trezoroj de la biblioteko estis konservita, sed proksimume 400,000 eroj estis detruitaj en la nokta bombado inter la 12 -a kaj la 13 -a de decembro 1944, la plej granda parto de kiuj estis presita post 1930.
La nuna strukturo de la biblioteko, en la stilo de brutalismo, estis inaŭgurita en sia historia loko en 1970.
Saint-Philbert-sur-Orne
Saint-Philbert-sur-Orne estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Saint-Quentin-de-Blavou
Saint-Quentin-de-Blavou estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Quentinois.
Saint-Roch-sur-Égrenne
Saint-Roch-sur-Égrenne estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Pap Ndiaye
En 2022 li estis nomumita franca ministro pri nacia edukado en la registaro de Élisabeth Borne. Antaŭe li estis lektoro ĉe École des hautes études en sciences sociales (EHESS) kaj poste profesoro pri historio ĉe Sciences Po.
Biografio
Post studado ĉe Lycée Lakanal en kaj en la preparaj literaturaj klasoj de Liceo Henri-IV,  en 1986 li eniris en École normale supérieure de Saint-Cloud kaj trapasis la Agrégation d'histoire.
De 1991 ĝis 1996 li studis ĉe la Universitato de Virginio en Usono por prepari historian tezon pri la petrolkemia firmao DuPont de Nemours.
Reveninte al Francio, li akiris instruan postenon ĉe École des hautes études en sciences sociales (EHESS) en Parizo, kie li ankaŭ doktoriĝis.
En 2021 li fariĝis direktoro de la Cité nationale de l'histoire de l'immigration en Parizo.
Lčovice
Lčovice (loka elparolo Elčovice) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice, proksimume 9 km nordoriente de Vimperk kaj 6 km sudokcidente de Volyně. Vivas ĉi tie.
Pap Ndiaye
Biografio
En 2022 li estis finfine nomumita nova franca ministro pri edukado fare de Élisabeth Borne.
Lčovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1321.
Gitanas Nausėda
Gitanas NAUSĖDA (naskiĝis la 19-an de majo 1964 en Klaipėda) estas litova ekonomikisto, politikisto kaj iama profesoro de la Universitato de Vilnius. Ekde julio 2019 li estas prezidanto de Litovio, sekvanta post Dalia Grybauskaitė.
Eŭropa Komisionano
Eŭropa Komisionano estas membro de la Eŭropa Komisiono, la institucio de Eŭropa Unio kun plenuma povo kaj respondeca por certigi plenumon de la Unia juro. Ĉiu komisionano ricevas areon de politika respondeco ene de la Komisiono, kiu estas determinita kaj distribuata de ĝia Prezidanto. Ĉiuj, inkluzive de la Prezidanto de la Komisiono, la Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio kaj la vicprezidantoj kiujn ili povas nomumi, kunvenas en la Kolegio de Komisionanoj. Estas tiom da Komisionanoj kiom da Ŝtatoj en la Unio, do nuntempe estas 27 inkluzive de la Prezidanto.
Bavara Ŝtata Biblioteko
La Bavara Ŝtata Biblioteko (Bayerische Staatsbibliothek - BSB) estas la ĉefa deponejo de la Bavara Ŝtato ekde 1663. La biblioteko situas en la urbo Munkeno kaj enhavas pli ol 10 milionojn da libroj, fakto kiu faras ĝin unu el la plej grandaj kaj gravaj bibliotekoj en la mondo. Interalie, la biblioteko enhavas la plej grandan kolekton de Inkunabloj (libroj presitaj proksime de la invento de la presejo, antaŭ la jaro 1500) kaj grandan kaj gravan kolekton de antikvaj manuskriptoj. La biblioteko havas la due plej grandan kolekton de periodaĵoj en Eŭropo (post la Brita Biblioteko).
Historio
La biblioteko estis fondita en 1558 kiel la biblioteko de la palaco de Albrecht la 5-a, Duko de Bavario. La duko aĉetis privatajn kolektojn kiuj inkludis librojn kaj manuskriptojn en la kampoj de teologio, filozofio kaj juro kolektitaj en Italio, Hispanio kaj la malaltaj landoj, inter aliaj. Lia posteulo, Wilhelm la 5-a, Duko de Bavario, daŭre evoluigis la kolekton, kaj en 1600 la biblioteko inkludis 17,000 librojn. En 1663, Ferdinando Maria, princo de Bavario, iniciatis la leĝigon postulata deponi kopion en la biblioteko por ĉiuj publikaĵoj publikigitaj en sia teritorio.
La biblioteka konstruaĵo, kiu situas sur Ludwigstrasse, estis inaŭgurita en 1831. Antaŭe estis planoj konstrui ĝin apud la Gliptoteko Muzeo.
Erik Erikson
Erik Homburger ERiKSON (denaske Erik Salomonsen; 15a de Junio 1902 – 12a de Majo 1994) estis german-usona disvolviĝ-psikologo kaj psikoanalizisto konata pro sia teorio pri psikologia disvolviĝo de homaj estaĵoj. Li stampis la esprimon "krizidenteco".
Bavara Ŝtata Biblioteko
Historio
En 1970, la pligrandigita bibliotekkonstruaĵo estis inaŭgurita, post renovigadoj kaj pligrandigoj kiuj komenciĝis en 1953. En 1988, malproksima bibliotekstokejo estis inaŭgurita en la antaŭurbo Garching bei München.
Eŭropa Kontraŭfraŭda Oficejo
La Eŭropa Kontraŭfraŭda Oficejo (EKFO) estas agentejo kreita en 1999, respondeca por protekti la financajn interesojn de la Eŭropa Unio.
Erik Erikson
Spite manko de universitata gradigo, Erikson servis kiel profesoro de elstaraj institucioj, kiel ĉe Harvard, la Universitato de Kalifornio en Berkeley, kaj Yale. Esploro de Review of General Psychology, publikigita en 2002, rangigis Erikson kiel la 12a plej elstara psikologo de la 20-a jarcento.
Ĉefaj verkoj
Erikson, Erik H.; Erikson, Joan M. (1997). The Life Cycle Completed (etenda eld.). New York: W. W. Norton & Company (publikigita 1998). ISBN 978-0-393-34743-2.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Saint-Sulpice-sur-Risle estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Bavara Ŝtata Biblioteko
Historio
En 1997, la biblioteko komencis grandskalan ciferecigan projekton, en kiu pli ol 2 milionoj da aĵoj liberaj de kopirajtoj estis alŝutitaj al la Interreto (aktuale de 2017). En 2007, la deklarita kulaboro kun Google Books por la prilaborado kaj cifereca distribuado de la materialo.
Eŭropa Kontraŭfraŭda Oficejo
EKFO esploras fraŭdon kontraŭ la eŭropa buĝeto, kazojn de korupto kaj gravan miskonduton ene de la eŭropuniaj institucioj. Ĝi ankaŭ evoluigas kontraŭfraŭdan politikon por la Eŭropa Komisiono.
Bavara Ŝtata Biblioteko
Historio
Serio de enketoj de la fruaj 2000-aj jaroj rivelis ke la biblioteko estis implikita en la aĉeto de antikvaj libroj kaj manuskriptoj prirabitaj fare de nazi-germanaj trupoj en la okupitaj teritorioj. Kelkaj estis resenditaj al siaj posedantoj.
Koi Nobori
Koi Nobori (japane: 鯉幟, esperanto karpoflago aŭ karpokajto) aŭ sacuki nobori (五月幟, esperanto maja flago) estas ventosakoj kiuj estas hisataj dum la japana Infana Tago (la 5-an de majo). Oni vidas ilin antaŭ la domoj. Ili estas konstruitaj kiel ventosakoj kaj, krom la gepatra karpo, uzas pli malgrandajn karpoflagojn por indiki kiom da gejunuloj la familio havas.
Saint-Sulpice-sur-Risle
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Sulpiciens.
Koi Nobori
Vidu ankaŭ
Kulturo de Japanio
Menziken (stacidomo)
Menziken estas fervoja stacidomo en Menziken, Svislando.
József Lamping
József Lamping [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lamping József estis hungara arkitekto.
József Lamping naskiĝis en 1881 en Gödre, li mortis la en Kaposvár.
Biografio
József Lamping maturiĝis en gimnazio en Pécs, poste li studis inter 1895-1899 en arkitektura lernejo, fine jaron en teknika altlernejo en Vieno. Dum studado li laboris ankaŭ 8 monatojn en arkitektura firmao en Vieno. Hejmenveninta li laboris ĉe sia patro. Li akiris neuniversitatan arkitekturan diplometon en 1905 kaj en 1912 kun sia patro li malfermis arkitekturan firmaon. Samtempe inter 1906 kaj 1915 li projektis en Budapeŝto kun alia arkitekto. En tiu periodo li ofte studvojaĝis al Vieno kaj Munkeno. Ekde 1915 li batalis en la 1-a mondmilito. Li hejmenvenis malsana, en la sekvaj jardekoj pro la krizoj li havis malmulte da laboroj. Li ricevis medalon en 1930.
Fay-aux-Loges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Dick Dale
Richard Anthony Monsour (4a de Majo, 1937 – 16a de Marto, 2019), konata profesie kiel Dick Dale, estis usona roka gitaristo. Li estis pioniro de la nomita surfmuziko, uzanta gamojn kaj eksperimentadon per resonaj efikoj propre el la mezoriento. Dale estis konata kiel "The King of the Surf Guitar" (la reĝo de la surfgitaro), kiu estis ankaŭ lae titolo de lia dua studialbumo.
Kariero
Dale estis unu el la plej influaj gitaristoj el ĉiuj tempoj kaj speciale el la komenco de la 1960-aj jaroj. Plej el la ĉefaj bandoj de surfmuziko, kiel The Beach Boys, Jan and Dean kaj The Trashmen, estis influitaj de la muziko de Dale, kaj ofte inkludis registraĵojn de kantoj de Dale en siaj albumoj. Lia stilo kaj muziko influis gitaristojn kiel Jimi Hendrix, Pete Townshend, Eddie Van Halen kaj Brian May.
Kunlaborante kun Leo Fender, Dale ankaŭ rompis la ĝistiamajn limiojn de la elektramplifika teknologio, helpante la disvolvigon de nova ekipaĵaro kiu estis kapabla produkti fortajn kaj antaŭe neaŭditajn laŭtecojn inklude la unuan 100-vatan gitaramplifilon. Dale ankaŭ pioniris la uzaddon de porteblaj resonefikoj.
Politika psikologio
La politika psikologio estas branĉo de la psikologio kiu dediĉas sin al studo de la kondutaj praktikoj de politikaj enhavo kaj funkcio. Ĝi naskiĝis en Usono kaj en Eŭropo, ekde la pilieroj de la sociologia psikologio; en Latinameriko, ekde la komunuma psikologio. En la aktualo, la politika psikologio estas agnoskita kiel scienca fako, kies studobjektoj estas ĉio rilata al la politikaj subjektiveco kaj decidfarado, kaj ties studado kaj traktado. Laŭ Seoane (1988), citita en Garzón (1993) kaj en Ocampo (2013), la politika psikologio estas konsiderata areo relative nova de la psikologio, en kiu oni konceptas diversajn disvolvigojn, ekde akademiaj (teorioj, metodoj kaj esploroj), strukturaj (instituciigo de la fako), ĝis la plej sociologiaj kriterioj (sciencistoj kiuj stampas kaj difinas la fakon).
Unu de la ĉefaj karakteroj de la politika psikologio estas ties temara heterogeneco. La gamo povas enhavi ekde la klasika personeco de la estro ĝis la atombomba milito, tra militismo kaj milito, ​ la internaciaj rilatoj, la terorismo, la politikaj grupoj, la balotkonduto, la amaskomunikiloj kaj similaj.
David McClelland
David Clarence McClelland (20a de Majo, 1917 – 27a de Marto, 1998) estis usona psikologo, fama pro sia laboro pri primotiviga Necesteorio. Li publikigis nombrajn verkojn inter la 1950-aj kaj la 1990-aj jaroj kaj disvolvis novajn kalkulsistemojn por la Tempercepta Testo (TPT) kaj ties sekvoj. McClelland estas konsiderata kiel disvolviganto de la Atingomotiviga Teorio, ofte referencata kiel "neceso por atingo" aŭ n-atingo-teorio. Esploro de Review of General Psychology publikigita en 2002, rangigis McClelland kiel la 15a plej citita psikologo de la 20-a jarcento.
Trafika psikologio
Konduto estas ofte studita kongrue kun la esplorado pri trafikakcidentoj por pritaksi kaŭzojn kaj diferencojn en akcidentoj. Trafikpsikologoj distingas tri tipojn de kaŭzoj en la konduto de ŝoforoj: raciita aŭ planita konduto, impulsa aŭ emocia konsuto, kaj kutima (ripetita, rutina) konduto. Aldone, estas uzataj ankaŭ sociaj kaj kognaj aplikoj de psikologio, kiel plibonigaj, ŝosesekurecaj edukkampanioj, kaj ankaŭ terapeŭtaj kaj rehabilitaj programoj.
Oni aplikas anakŭ larĝajn teoriojn de kognado, sens-movajn kaj neŭrologiajn aspektojn de psikologio al la fako de la trafika psikologio. Studoj pri faktoroj kiaj atento, memoro, spaca kognado, spertomanko, streso, ebrio, malatentigaj/ambigua stimuloj, laceco, kaj duarangaj taskoj kiel telefonado estas uzataj por kompreni kaj esplori la spertojn kaj agadojn de ŝoseuzantoj.
Férolles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Postroka muziko
Postroka muziko aŭ Postroko, kaj en angla post-rock, estas formo de eksperimenta rok-muziko karakterizita per fokuso al esplorado de teksturoj kaj tembroj super tradiciaj rok-kantaj strukturoj, agordoj aŭ gitarludaj manieroj. Post-rokaj artistoj estas ofte instrumentaj, tipe kombinante rok-instrumentaron kun elektronikaĵoj. La ĝenro aperis ene de la etosoj de subtera kaj sendependa muzikoj de la 1980-aj kaj komencaj 1990-aj jaroj. Tamen, pro ties abandono de rok-konvencioj, ĝi ofte montras malgrandan similecon muzike al la nuntempa sendependa roko, kaj anstataŭe prenas elementojn de diversaj fontoj kiel de etosa, elektronika, ĵaza, krautrock, dubregea, kaj minimumisma muzikstiloj.
Oni konsideris artistojn kiel Talk Talk kaj Slint kiel produktantoj de fondaj verkoj de la stilo en la komencaj 1990-aj jaroj. La termino "post-rock" mem estis uzita de muzikĵurnalisto Simon Reynolds en revizio de la albumo de 1994 de la bando Bark Psychosis nome Hex. Ĝi poste plifirmiĝis en rekonebla tendenco per la publikigo de la albumo de la bando Tortoise de 1996 nome Millions Now Living Will Never Die. La termino ekde tiam estis uzita por priskribi bandojn kiuj diferencas amplekse laŭ stilo, kio faras la terminon polemikiga inter kaj publiko kaj artistoj mem.
Saint-Symphorien-des-Bruyères
Saint-Symphorien-des-Bruyères estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Symphérinolais.
Darvoy
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Paul Watzlawick
Ekde 1967 li instruis psikiatrion en la Universitato Stanford. En la Mental Research Institute Watzlawick sekvis la verkaron de Gregory Bateson kaj de la esplorteamo (Don D. Jackson, John Weakland, Jay Haley) responsa pri la enkonduko de tio kio iĝis konata kiel la teorio de skizofrenio nomita de "duobla ligo".
Verkoj
Watzlawick verkis 22 librojn kiuj estis tradukitaj en 80 lingvojn por akademiaj kaj ĝenerala publiko kaj pli ol 150 sciencajn artikolojn kaj libroĉapitrojn. Libroj kiujn li verkis uax por kiuj li kunlaboris estas jenaj:
148707 Dodelson
148707 Dodelson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 19-an de septembro 2001 en la kadro de la astronomia kampanjo Sloan Digital Sky Survey, elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan fizikiston Scott Dodelson, kontribuanton de Sloan Digital Sky Survey, bone konatan pro lia laboro pri la kosma fona radiado kaj aŭtoron de la libro "Modern Cosmology".
Gaja hipotezo
La Gaja hipotezo, ankaŭ nomata biogeoĥemia hipotezo, estas debatata hipotezo, unue proponita en 1970 de la angla klimatologo James Lovelock kunlabore kun la usona mikrobiologo Lynn Margulis sed ankaŭ prialudita de aliaj scientistoj antaŭ ili, laŭ kiu Tero estus
La vivantularo sur la Tero tiel konsistigus vastan superorganismon – nomatan « Gaja », laŭ la nomo de la greka diino personiganta la Teron – kiu plenumas memreguladon de siaj komponantoj por favorigi la vivon. Ekzemplo menciita de Lovelock kiel argumento de lia hipotezo estas la konsisto de la tera atmosfero, kiu reguliĝis dum la paso de la jarmilionoj tiamaniere ke ĝi ebligas la disvolviĝon kaj la pluigon de la vivo.
La Gaja hipotezo, kiu disvolviĝis al pluraj teorioj, ripozas sur scienca modelo – anglalingve nomata Earth system science (tersistema scienco) – kiu fondiĝas sur pluraj konstatoj ekologiaj, klimatologiaj, geologiaj kaj biologiaj – interalie tra la nocio eko-evolucio –. El tio rezultas maltrankviliga prognozo koncerne la estonton de la biosfero, notinde fronte al la defio de la klimata ŝanĝo. .
La Gaja hipotezo estas disvolvita de James Lovelock en pluraj verkoj : La Aĝoj de Gaja, (1990), La Tero estas vivanta estulo, la Gaja hipotezo (1999), ''Gaja. Kuracilo por la planedo (2001), La revenĝo de Gaja'' (2006) ; ĉi lasta portretas planedon iĝintan neloĝebla por la homoj. Aliaj sciencistoj, inter kiuj Lynn Margulis, plu uzas la Gajan hipotezon, kiu post la verkoj de Lovelock, estas la temo de abunda scienca kaj filozofa literaturo. El la geobioĥemia modelo fontas la geofiziologio, kiu, sekvante la Gajan hipotezon, proponas studi ĉiujn ekzistantajn interagojn ene de la Ter-sistemo.
Eksperimentoj kaj konstatoj kiuj kondukis al la Gaja hipotezo
La modelo de Lovelock naskiĝis el amaso da sciencaj konstatoj el diversaj fakoj precipe inter la jaroj 1965 kaj 2000 kies tuto konsistigas tion kion Mitchell Rambler, René Fester kaj Lynn Margulis nomis « planeda ekologio » (angle : Global Ecology ) Esploroj plu estas kondukitaj ene de diversaj esplorcentroj inter kiuj Centre for Ecology and Hydrology, Hadley Centre for Climate Prediction and Research kaj la Edinburgh Research Station. En siaj diversaj verkoj Lovelock citas aron da eksperimentoj kiuj apogas lian Gajan modelon.
Combleux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loiret, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Orléans kaj al la kantono .
Gaja hipotezo
Eksperimentoj kaj konstatoj kiuj kondukis al la Gaja hipotezo
Jam en 1968, Lynn Margulis verkis artikolon titolitan The Origin of Mitosing Eukaryotic Cells (La origino de mitozantaj eŭkariotaj ĉeloj), kiuj pli poste estas fondonta la endosimbiotan teorion. Ŝi tiam en ĉi artikolo, kaj pli poste en sia verko, ligas fiziologion kun la reguladoj je Tera skalo ; en 1971 ŝi asociiĝas kun Lovelock kaj en 1976 la du scientistoj kunverkas artikolon « Is Mars a Spaceship, Too? » (Ĉu Marso ankaŭ estas kosmoŝipo?) kiu proponas Gajan interpretadon de la Marsa atmosfero.
En 1972, James Lovelock ekvojaĝas sciencesplorcele sur la ŝipo Shackleton ; lia celo estas mezuri la kvanton da metila sulfido (DMS) en la atmosfero, en diversaj lokoj sur la globo. El tio li konkludas ke la maraj organismoj ludas reguligan rolon en la difuzado de la DMS kaj samjare publikigas la unuan artikolon aludante pri la Gaja meĥanismo : Gaia as seen through the atmosphere (Gaja kia vidata tra la atmosfero). Kun aliaj sciencistoj – Robert Charlson, Meinrat Andrea kaj Stephen Warren – Lovelock antaŭenigas la hipotezon « CLAW » (laŭ la komencliteroj de la nomoj de la aŭtoroj) kiu postulas ke la emisioj de DMS produktitaj de la la mara planktono modifas la lumabsorbadon de la planedo kaj estas implikitaj en la klimata regulado, tra procezo simila al albedo,. La hipotezo CLAW estas eksperimente konfirmita de M. O. Andreae en 1978.
Richard Betts el Hadley Centre for Climate Prediction and Research montris kiagrade la tropikaj arbaroj sukcesis superi la akvolimigon adaptiĝinte al varma medio, pere de ties reciklado. Betts kaj lia kolego Peter Cox, postulas ke varmpliiĝo je 4°C sufiĉus por igi la amazonian arbaron malkapabla tiun malvarmigan meĥanismon.
Krome, Peter Liss klarigis kiel Oceanoj estas la biologiaj fontoj de elementoj esencaj por la ĥemio de la biosfero, precipe sulfuro, seleno kaj jodo.
Nova vidpunkto sur la vivo
Laŭ ties subtenantoj la Gaja hopotezo, pli ol geologia klarigo, estas aparta vidpunkto sur la vivo, scienca respondo al la demando pri la vivantularo, koncepto formŝanĝiĝema laŭ la koncerna fako, eĉ ignorata de sciencistaj komunumoj. James Lovelock deklaris : Tiusence la Gaja konceptado heredas de tiuj de Alfred James Lotka kaj Erwin Schrödinger (en What is Life?, 1944). La hipotezo ebligas eliĝi el la kutima dikotoma kadro biotopa/abiota montrante ke la specioj partoprenas en la historio de la medio, kiu reciproke, celus la disvolviĝon de la biosfero : Laŭ filozofia vidpunkto, la Gaja modelo – kiun Grinevald nomas Biosfero-Gaja – parencas al nova kleriga filozofio.
Li aldonas ke la specioj ankaŭ sekvas memreguladon al pli da stabileco : Fine :  Tiusence, la Gaja modelo estas respondo al strikta darvinismo, kiu konsideras la vivon akcidento sen ia ajn rilato kun la medio, laŭ Lynn Margulis. Philippe Bertrand, en Les Attracteurs de Gaïa (2008) (La Altiristoj de Gaja) priskribas la evoluon de la Tersistemo kiel la instalado de kreskanta komplekseco, kreanta kaj interagiganta plurajn reguladnivelojn (la « altiristoj »), biologiaj kaj ne biologiaj, de la ĉeloj ĝis la tuttera kadro, ĥemia, biogeoĥemia, klimata kaj pezoforta, kaj kie la evoluo per natura selektado tamen plene ludas sian rolon.
Originoj de la nomo « Gaja »
La hipotezo pri animita Tero (kvankam Lovelock neniam atribuas al ĝi inteligentecon nek emociojn) estas ofte menciata temo en la homa imagpovo, en la literaturo kaj en la sciencaj teorioj. Dum neniu modelo iam estis same preciza kaj argumentita kiel tiu de Lovelock, « eksterskola sciencisto », aliaj aŭtoroj jam proponis vidpunkton sufiĉe proksiman de lia. La personigo de la koncepto fine nur estas heŭristika metaforo kiu precipe plenumas didaktikan celon. Lovelock klarigas :
Ĉi tiu vidpunkto estas tiu de Lovelock en la komenco de lia hipotezo, kiam li devis prizorgi sian bildon ene de la scienca komunumo. De tiam li larĝe personigis ĝin, ĝis etendi la modelon al mistika dimensio aŭ eĉ religia, tamen neniam igante ĝin konscia ento aŭ speco de vivanta dio. Kontraste la Gajaj teorioj, garantie menciinte liajn asertojn, sekvinte lin, disvolvis la ideon ke la Tero havus « konsciencon », kaj eĉ ke ĝi estus iaspeca dia estulo, en la tradicio de la Noveraa movado.
En la helena mitologio Gaja estas la diino de la Tero, patrino de la dioj kaj de la Titanoj, ligita kun la kulto al fekundeco, kaj ankaŭ unu el la plej malnovaj diismaj reprezentoj de la homa historio, ĉar troviĝas statuoj de la Tero-patrino (Patrino-diino) el la prahistorio (Mohenĝo-daro kaj Harapo). La nomon de la hipotezo elektis Lovelock laŭ rekomendo de lia amiko verkisto William Golding ; la universaleco de la nomo, ebligita unuflanke de la dissendo de la helena mitologio, kaj la fakto ke cetere la nomo kunportas ideon pri protektado kaj patrineco provizas al la hipotezo taŭgan metaforon. Dekomence Lovelock konsciis pri la graveco provizi universalan kaj tujan metaforon por igi ties entenon popularigebla kaj rivali kun la aliaj agnoskataj modeloj. Kontraste kun tiu pozitiva aspekto, Lovelock ankaŭ parolas pri Kalio, diino kiu reprezentas la detruivan dian aspekton en hinduismo, negativa aspekto de la Tero se ĝi eventuale forigus la homon.
Gaja kaj darvinismo
Lovelock konservas la teorion de Darwin pri la evoluismo de la specioj ene de ties medio. La Gaja hipotezo do entenas la konkludojn de la natura selektado, spite kritikon de la angla genetekisto Richard Dawkins okaze de la unuaj prelegoj de Lovelock. Dawkins konsideras ke oni ne povas atribui al la Tero la evolucion. Lovelock refutas ĉi tiun argumenton kaj eĉ enigas en sian modelon la « teorion de la egoisma geno » ellaborita en 1976 de Dawkins. Laŭ li, la Gaja hipotezo tute ne kontraŭdiras la konkludojn de la darvinismo, kies epistemologia objekto estas la vivantularo. Fakte Lovelock konservas el la novdarvinismo la ideon ke la rolo de genetiko estas kiel eble plej bone adapti la speciojn al ties medio. Li tiel disvolvas miksan koncepton, tiun de eko-evolucio, kiu difinas la vivanton kiel emerĝanta eco de la ekosistemo ; dum ĉiu specio celas propran intereson, la kombinado de iliaj agoj emas kompensi la efikon de la media ŝanĝiĝo.
Darwin asertas ke la medio modifas la speciojn, ne inverse, tial Richard Dawkins kontraŭstaras al Lovelock. Dum Dawkins agnoskas la memregulan aspekton de la planedo, li emfazas ke Lovelock forgesis la esencan necesan kondiĉon por difini vivantan estaĵon kaj ties evoluon, kiu estas « la konstanta kontraŭstaro kontraŭ ekstera medio (predoj kaj predantoj), sole kapabla evoluigi ĝin laŭlonge de la tempo tra la bone konata meĥanismo natura evolucio. » Nu la Tero ne havas predanton kaj evoluas en neniu medio ebliganta rivaladon ; sekve la Gaja hipotezo estas misuzo de la modelo natura selektado, kion tamen agnoskas Lovelock.
Tamen, kun sia komputika simulomodelo Daisyworld, Lovelock enigas en sian teorion la vidpunkton de Darwin, kiu jam ne plu estas malkongrua kun liaj postulatoj : « Daisyworld estis elpensita por montri ke la darvina teorio pri evolucio tra natura selektado ne kontraŭas la Gajan teorion, sed estas parto de ĝi. »
La debato pluis kiam subtenis la Gajan hipotezon la entomologo Edward Osborne Wilson, kiu aliĝis al Lovelock kun sia verko The Future of Life (La estonto de Vivo). Wilson, kiu ankaŭ proksimas al Dawkins, kaj fondis la ebligis adapti la ekologian modelon de Lovelock al la filogenetika modelo de Darwin. Dum Wilson asertas deiri de la specioj por diveni inteligentan ekosistemon, Lovelock deiras de la ekosistemo por atingi difini la speciojn kiuj kontribuas en ĝi, sed laŭ Wilson ambaŭ renkontiĝas. Tamen konfliktoterenoj plu ekzistas inter la Gaja modelo kaj la teorio de la natura selektado. La precipa koncernas la foresto de reprodukta kapablo, kio estas propraĵo de la specioj, kiun Gaja malhavas.
Gaja kaj sistemiko
La modelo de Lovelock precize enradikiĝas en sistemiko, teorio kiu siavice naskiĝis el la kibernetiko de Wiener kaj prezentita de en  (La Makroskopo). Gaja tiel respondas al ĉiuj ecoj esence propraj al sistemo. Lovelock kaj liaj subtenantoj fakte senĉese prezentas la Teron, ties klimaton kaj ties procezoj, kiel malfermaj sistemoj laŭ la konkludoj de la kibernitiko, eĉ se iuj procezoj ne estas agnoskataj kiel sistemikaj de kontraŭantoj inter kiuj Richard Dawkins. La Tero-sistemo fakte posedas tri kibernitikajn karakterizaĵojn :
Tiel do la Gaja hipotezo, post ties agnosko en 2001 dum Konferenco en Amsterdamo, fonda subtenfosto de la interfaka ekologia modelo nomata , kiu arigas multajn sciencajn fakojn ĉirkaŭ komuna volo : kompreni, modeligi kaj antaŭdiri la eksaltojn de la Tero, en sistematika aliro.
Filozofaj antaŭaĵoj
Ekde Antikveco, stoikistoj konceptis la Universon kiel tuton ordigitan (malnovgreke : κόσμος, la kosmo) en kio ĉio havas kaŭzon, tiel ke kiu ajn evento nepre kaŭzas precizan okazontan eventon. Por la Helenoj racio estas la kapablo kiu ebligas al ni kompreni tujn rilatojn de kaŭzo al efiko. Paralele la stoikistoj nomas « Racio » (malnovgreke λόγος lógos, la parolado, la racio) tiun universalan aranĝon de la Naturo kiu konsistigas tuton kvalifikitan « dieca »,.
Ekde la 18-a jarcento Johannes Kepler estas la unua sciencisto kiu esprimas la ideon ke la Teron oni povus asimili al ronda kaj unika organismo. Antaŭ li Leonardo da Vinci komparis la internan funkciadon de la homa korpo kaj la mekanismon de la Tero. Cetere la pensmaniero de Lovelock proksimas tiun de la usona filozofo Ralph Waldo Emerson, kiu volis reloki la Naturon en la metafizikan diskuton. Por Emerson en lia verko (1836), la homo fariĝis duon-homo, kiu utiligas la naturon nur per sia kompreno, per la peniga laboro de materiaj fortoj, ĉar ĝi perdis siajn spiritajn fortojn. Laste la literatura ekologio de Henry David Thoreau, pioniro de la konscienco pri la medio laŭ Donald Worster, proponas spiritan rigardon al la Tero, proksiman al tiu de Gaja. En 1851 Thoreau skribis : « la grundo kiun mi tretas ne estas morta kaj inerta maso, ĝi estas korpo, ĝi posedas spiriton, ĝi estas organizita kaj estas influebla de sia propra spirito kaj de la ero de tiu spirito kiu estas en mi. » Li cetere parolas pri « vivanta tero » kaj de « granda kreaĵo ».
Sciencaj antaŭaĵoj
Multnombraj estas la sciencaj metaforoj kiuj asimilas la Teron al vivanta organismo, antaŭ Lovelock. estas inter la unuaj sciencistoj kiuj parolis pri « Tera organismo », centra koncepto de tio, kion li nomas biogeografio. Jean-Baptiste Lamarck subtenanto de teorio paralela al tiu de Charles Darwin, jam disvolvis la ideon ke la Tero estus organizita kaj interdepedanta tuto. La geologo James Hutton en sia verko fonda por tiu fako, The Theory of the Earth (La Teorio de la Tero), klarigas en 1875 :
La koncepton « biosfero » proponas la geologo en 1875.