Admiralo_Tamandaré
Biografio
En 1857, dum restado en Eŭropo akompananta la sanan traktadon de sia edzino, la Imperia Registaro komisiis kontroli la konstruadon de du kanonboatoj en Francio kaj ok aliaj en Britio. Ili estis vapor-funkciigitaj miks-propulsaj ŝipoj, kio signifis necesan ĝisdatigon por la brazila mararmeo por daŭre plene defendi la interesojn de la lando. Ĉi tiuj ŝipoj agis en la Milito de Urugvajo kaj en la Milito de Paragvajo. En ĉi tiu temo, kiu evoluis al brazila milita interveno, antaŭ la kapitulaco de Montevideo, la admiralo gvidis la batalojn en Salto kaj Paissandu, okupante ilin kun brazilaj trupoj. Li komandis brazilan intervenon en la Orienta Respubliko de Urugvajo en 1864 kaj 1865. La potenca lukto inter la blankaj kaj ruĝaj partioj kondukis al malstabiliĝo kaj civila milito en la juna lando sur la bordo de la Prata. Tamen estis 40.000 brazilanoj loĝantaj en la lando, kio igis la internan problemon afero de intereso por la Brazila Imperio. Aldone al la internaj politikaj partioj, ili estis implikitaj en la potenca lukto, Paragvajo kaj Argentino ambaŭ subtenantaj kontraŭajn flankojn kaj subtenitajn de siaj propraj interesoj. La loko fariĝis pulvoro barelo kiu eksplodis la 10an de aŭgusto 1864. La Tamandaré barono estis nomumita en 1864 al diplomatia penado por la Estraro Jozefo Antonio Saraiva por protekti la interesojn de la Imperio kaj integrecon liaj temoj. La 11-an de aŭgusto, konsilisto Saraiva forlasis Montevideon kun la fiasko de la intertraktadoj, dum Tamandaré kaj lia Ŝipa Forto de la Rivero de la Arĝento restis por akiri la tutan pakaĵon postulitan de la Imperiestro. La celo de Tamandaré frue la konflikton, kiel ĝi estis skribita de li en letero dediĉita al la Ministro por eksteraj aferoj de Brazilo, estis nur akiri kontentigon de la registaro de la urugvajano lezoj suferitaj de brazila kaj akiri garantiojn por ili kaj ilia posedaĵo. Sen intenco humiligi la suverenecon de tiu Respubliko aŭ vundi iliajn civitanojn. Ĉiuokaze timema de senkonsidera ago povus estigi militon, en kiu la du grupoj de la Arĝento kuniĝus kontraŭ Brazilo, ĉar li sciis, ke ili ne pretas por tia konflikto. La 30-an de aŭgusto, rilatoj formale rompitaj inter Urugvajo kaj Brazilo. La 7 de septembro la Imperia Registaro sendis ordonon Tamandaré barono tri Urugay lokoj estis okupitaj, Paysandu, Salto kaj Cerro Largo, kaj ke la Ĝenerala Venancio Floroj estis rekonita kiel unu el la militantoj. La 11 de oktobro, ĝi fariĝis la domajno de eksterlandaj diplomatiaj oficistoj loĝantaj en Montevideo, ke la brazila Imperia Registaro estis decidita la okupo de la urugvaja teritorio norde de la Nigra Rivero, en la formo de reprezalio, ĝis ili havis garantiojn kaj kontento fare de registaro Urugvajo. Kiam ajn ilia decidoj estis laŭ la gvidliniojn difinitaj per Ministro por eksteraj aferoj en sia letero datita monatoj, kvankam la konflikto estis daŭra kaj diplomatiajn aranĝojn aldone al esti malsukcesinta, kaŭzis malkontenton en tribunalo. La situacio de la Orienta Respubliko de Urugvajo generus de geopolitika plendoj kion ni konas kiel la Paragvaja Milito, kaj Tamandaré agadon zorge de la brazila interveno estis efika, agante kun la necesa perforto, gxustatempe kaj ĝi plenumis lian mision de utiliganta la rimedojn milita dungitaro, kiu estis je lia dispono.