cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Heartfield
Kariero
En 1933, post kiam la Nazioj enpotenciĝis en Germanio, Heartfield translokiĝis al Ĉeĥoslovakio, kie li daŭrigis sian laboradon kun muntita foto por la AIZ (kiu estis eldonita en ekzilo); en 1938, timante germanan kaperon de lia gastiganta lando, li foriris por Anglio. Li setlis en Orienta Germanio kaj Berlino post la Dua Mondmilito, en 1954, kaj laboris proksime kun teatraj direktoroj kiel Benno Besson kaj Wolfgang Langhoff ĉe Berliner Ensemble kaj Deutsches Theater.
En 2005, Tate Britain havis ekspozicion de liaj artaĵoj de muntita foto.
Verkoj
Liaj muntitaj fotoj satirantaj Adolf Hitler'on kaj la naziojn ofte subfosis naziajn simbolojn kiel la svastikon por sapei ilian propagandan mesaĝon.
Unu el liaj pli famaj artaĵoj, farita en 1935, estas titolita Hurrah, die Butter ist Alle! ("Hura, la Butero estas Finita!") Ĝi estis eldonita sur la antaŭa paĝo de la AIZ en 1935. Satiro de la estetikoj de propagando, la muntita foto montras familion ĉe kuireja tablo, kie proksima portreto de Hitler pendas kaj la murpapero estas kovrita de svastikoj. La familio - patrino, patro, maljunulino, junulo, bebo kaj hundo - provas manĝi fragmentojn de metalo, kiel ĉenojn, biciklajn stirilojn kaj fusilojn. Malsupre, la titolo estas skribita en grandaj literoj, kune kun citaĵo de Hermann Goering dum mankoj de manĝaĵoj. Tradukita, la citaĵo legiĝas: "Fero ĉiam fortigis nacion, butero kaj lardo nur dikigis homojn." Tiu bildo ankaŭ servis kiel la inspiro por la kanto "Metal Postcard (Mittageisen)" de Siouxsie & the Banshees; la kanto estis reregistrita en la germana kaj ellasita kiel unuopo kun la verko de Heartfield kiel la bindaĵa arto.
Court
Court en la angla kaj franca lingvoj signifas korto kaj precipe tribunalo.
Geografia nomo
Court estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Elemento de geografia nomo
Court aperas kiel elemento de multaj kunmetitaj lokonomoj.
Persona nomo
Court estas franca kaj angla familia nomo.
Hector Hodler. Lia vivo kaj lia verko
Hector Hodler, subtitolita Lia vivo kaj lia verko estas libro pri Hector Hodler eldonita en 1928 de Universala Esperanto-Asocio. Ĝi ampleksas du partojn : unue la veran biografion, de Eduard Stettler, due elekton el artikoloj de Hodler aperintajn en la revuo Esperanto. La libro ankaŭ enhavas kopion de aŭtografan leteron de Hodler, kaj antaŭparolon de Edmond Privat.
Tibor Hamza
HAMZA Tibor estis hungara pentristo naskita la 25-an de februaro 1908 en Máramarossziget kaj mortinta la 4-an de aprilo 1972 en Budapeŝto.
Court BE
-
Tibor Hamza
Biografio
Hamza akiris diplomon de desegninstruisto en 1941 en hungara arta altlernejo (Magyar Képzőművészeti Főiskola) de Budapeŝto. Li studvojaĝis en Vieno, Luksemburgo kaj Sovetunio. De la 30-aj jaroj li vivis kaj laboris en Eger. Kiel militkaptito dum la dua mondmilito li alvenis Kievon, kie li pentris sur la muron de malsanulejo 11 grandmezurajn freskojn en 1943. Li estis longtempe desegninstruisto en Berehove. Li estis agema partoprenanto de arta vivo de Eger.
Court BE
Court estis urbo ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Moutier kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1,393 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Court situas en la Berna Ĵuraso ĉe la bordo de la rivero Birs sude de Moutier. La komunumo Court konsistas el la vilaĝo Court kaj la vilaĝetoj Les Condemines kaj Mévilier, la setlejoj Petit Pré kaj La Fenatte kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 24,62 km², de kiuj 60,0% estas kovritaj de arbaro, 34,3% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Court limas en nordo al Moutier, en nordoriento al Eschert, en oriento al Gänsbrunnen (SO), en nordoriento al Selzach (SO), en sudo al Grenchen (SO), en nordokcidento al Romont, kaj en okcidento al Sorvilier.
Trafiko
Tra Court pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6/30 de Bielo respektive La Chaux-de-Fonds tra Moutier al Delemonto. En la jaro 2016 estos malfermita la parto de la svisa aŭtovojo A16 de Bielo al Delemonto, kiu pasas tra la komunuma teritorio. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Sonceboz-Sombeval al Moutier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Court datiĝas el la jaro 1148 kiel Cort. Court apartenis dum mezepoko al la priorejo Moutier-Grandval en la Princepiskopejo de Bazelo. De 1793 ĝis 1797 Court apartenis al la Respubliko Moutier, tiam estis integrita al la Franca Departemento Mont-Terrible kaj ek de 1800 al la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 ĝi per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. En 1816 Court fariĝis parto de la berna distrikto Moutier. En la 1970-aj jaroj la distrikto Moutier dufoje voĉdonis kontraŭ la integriĝo al la nova Kantono Ĵuraso kaj Court tial restis parto de Kantono Berno.
Franclingva Komunumo de Belgio
La Franclingva Komunumo de Belgio estas la suda ŝtata institucio de Belgio kie loĝas parolantoj de la franca lingvo. Ĝi ankaŭ decidas pri Bruselo rilate al edukado, kulturo, lingvo kaj bonfarto.
En Valonio decidas la Valona Regiono kaj en Bruselo la Brusela Ĉefurba Regiono pri la aliaj temoj.
La sidejo de la Franclingva Komunumo de Belgio estas en Bruselo. Ĝia decida organo estas la Konsilio de la Franclingva Komunumo. Por ĝi ne okazas balotoj. Ĝi konsistas el 19 de la 72 franclingvaj membroj de la Brusela Ĉefurba Konsilio kaj el ĉiuj 75 membroj de la Valona Parlamento.
Joachim Fischer
Joachim Fischer estas la nomo de jenaj personoj:
Imre Palugyay (episkopo)
Imre Palugyay [paludjai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Palugyay Imre estis hungara pastro, episkopo, prelato, kanoniko, abato, eklezia verkisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis nagy-palugyai’’ kaj ’’bodafalvi.
Imre Palugyay naskiĝis la  1780 en Hungara reĝlando en ’’Kispalugya’’, kiu nun jam ne ekzistanta vilaĝo, sed urboparto de Liptovský Mikuláš en Slovakio. Li mortis la 1858 en Nyitra (nuntempa Nitra en Slovakio).
Biografio
Imre Palugyay post lernado li pastriĝis en 1903. Li komencis sian pastran karieron kiel episkopa arkivisto. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Ekde 1839 li ankaŭ partoprenis en laboro de la hungara parlamento. Li ricevis premiojn en 1849, 1852 kaj 1854.
Stacio Fukushima (Osaka)
Stacio Fukushima (japane: 福島駅 [Fukuŝima-eki], angle: Fukushima Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Fukushima, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Ringlinio de Osaka kaj 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa).
Pligrandigita senpintigita dekduedro
En geometrio, la pligrandigita senpintigita dekduedro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J68).
Estas nur unu varianto de turno de la kupolo por ke la pluredro estu konveksa.
Hamštejn
Hamštejn estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Koberovy en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Koberovy. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hamštejn situas en katastra teritorio Koberovy kun areo 2,22 km².
Kantono Shelby (Tenesio)
La kantono Shelby (Shelby County) estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo Memphis. La kantono estis fondita la.
Stacio Amagasaki
Stacio Amagasaki (japane: 尼崎駅 [Amagasaki-eki]) estas komuna nomo de du fervojaj stacioj en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio:
Taksonomia sekvenco
Tiu artikolo temas pri Taksonomia ordo, dum por la taksonomia rango vidu artikolon Ordo (biologio)
18991 Tonivanov
18991 Tonivanov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Taksonomia sekvenco
Taksonomia sekvenco (konata ankaŭ kiel sistematikaj, filetika aŭ taksonomia ordo) estas sekvenco sekvita en listado de taksonoj kiu helpas facilan uzadon kaj respegulas la evoluan rilataron inter taksonoj. Taksonomiaj sekvencoj povas ekzisti por taksonoj ene de iu ajn rango, tio estas, listoj de familioj, genroj, specioj povas havi po unu sekvencon.
18991 Tonivanov
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tonislav Ivanov Ivanov, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri komputado; li ankaŭ gajnis la Premion Intel Foundation Achievement Award. Li estis lernanto ĉe la Stuyvesant High School de Novjorko (Nov-Jorkio, Usono).
Taksonomia sekvenco
Komencaj biologoj uzis la koncepton de "aĝo", "epoko" aŭ "primitiveco" de la studitaj grupoj por derivi ordon de aranĝo, kun "pli malnovaj" aŭ pli "primitivaj" grupoj listitaj la unuaj kaj pli ĵusaj aŭ "antaŭeniritaj" kiel lastaj.
Physalis philadelphica
Habituso kaj Folioj
La meksika fizalido estas unujara herba planto, kiu atingas kreskoalton de 1,50 ĝis 2 metrojn. La ŝoso estas kava, iom eĝa kaj disbranĉita. Male al kelkaj fizalido-specioj la meksika fizalido preskaŭ ne havas harojn. Se la planto ne estas stucita, la planto renversiĝas kaj daŭrigas kreski sur la tero. La folioj estas oblonge ovalaj, krom ĉe la junaj folioj la folirando estas denta.
La semoj ĝermas post 7 ĝis 10 tagoj. La junaj ĝermplantoj unue kreas relative malfortan palisradikon, kiu kreas malprofundan disbranĉitan radikan sistemon. Pli poste la planto ricevas ĉe la malsupra ŝoso adventivajn radikojn. Kiam ili atingas la grundon, ili kreskas en la grundon kaj kreas de la ĉefa radikaro sendependan radikan sistemon. Ekster la grundo kreskas unuopa ŝoso kun 3 ĝis 5 internodoj en 2 ĝis 3 semajnoj. La plej supra internodo finiĝas per floro, folio kaj du kontraŭstarantaj branĉoj. La sekvantaj nodoj dividas la ŝoson sammaniere ĝis la planto en la aĝo de ĉ. 12 ĝis 14 semajnoj komencas aĝiĝi. Fino de la disbranĉiĝo estas nodo, kiu havas du foliojn.
Floroj
Enladisbranĉiĝoj de la ŝosoevoluiĝas unuopan floron. La duseksaj preskaŭ radiosemetriaj floroj estas kvinnombraj kaj havas diametron de 8 ĝis 15 mm. Ili konsistas el 5 flavaj petaloj kun malhela makuloj, 5 verdaj sonorilformaj kunkreskintaj sepaloj, 5 blu-verdaj stamenoj, kiuj reciproke ne estas kunkreskintaj, unuope kunkreskintaj kun petalo, kaj du kunkreskintaj stilusoj. La ovario estas suprestaranta. Dumtage la petaloj estas volbiĝas malantaŭen, kaj lastamenoj kaj la stiluso staras liberaj. Vespere la floro fermiĝas, kiam la petaloj volbiĝas antaŭen. La planto estas memsterila. Ĝi do nur povas esti polenigata de aliaj plantoj de la sama specio. La polenado okazas per insektoj.
Fruktoj
La frukto de la meksika fizalido estas malgranda globoforma, verda aŭ verda-violkolora bero, kiu havas paperecan kovraĵon. La kovraĵo kreskas post la fekundiĝo el la sepaloj. La bero kreskas interne de la kovraĵo. La frukto povas esti ĝis 10 cm kaj similas al verda tomato. De la polenado ĝis la fina grandeco la frukto bezonas ĉ. 50 ĝis 70 tagoj. Kiam la frukto estas matura, ĝi estas same granda kiel la kovraĵo – male al mulltaj aliaj specioj de la genro fizalido – ofte la bero disrampas la kovraĵon. La kovraĵo poste bruniĝas kaj la bero fariĝas flava. En la frukto troviĝas multaj malgrandaj rondaj kaj plataj semoj, kiuj estas ĉirkaŭataj de fruktokarno. La konsistenco de la karno similas al tiu de pomoj kaj gusto similas al grosoj.
Kultivadaj kondiĉoj
Meksikaj fizalidoj ne toleras froston. La optimalaj kultivadaj kondiĉoj similas al tiuj de tomatoj, sed la meksika fizalido preferas iom pli varman klimaton.
Sistematiko
La unua botanika priskribo de la meksika fizalido estas el la jaro 1651, kiam Francisco Hernandez menciis du diversajn plantojn, kiuj estas nomataj de la aztekoj tomatl. La esprimo verŝajne estis uzata por fruktoj kun multaj semoj kaj suka fruktokarno. Verŝajne temis pri la meksika fizalido kaj la tomato (Solanum lycopersicum). La genron Physalis en 1753 priskribis kiel unua Carl von Linné kaj en 1786 ĝi ricevis la nomon Physalis philadelphica de Jean-Baptiste de Lamarck. La pli poste priskribitaj specioj Physalis aequata Jacq. (1844), Physalis violacea Carr. (1882) kaj Physalis ixocarpa Brot. ex Hornem estas sinonimoj.
Deveno, disvastiĝo kaj kultivado
La planto estas indiĝena en Mezameriko kaj Meksiko. Tie ĝi Estas ankaŭ ofte kultivata. Ankaŭ en Hindio, Aŭstralio, Sudafriko kaj en la sudo de Usono ĝi estas kultivata. La plantoj kreskas kaj sur marnivelo kaj en montaoj ĝis 2600 metroj.
Jam antaŭ kristoforo Kolumbo la beroj estis uzataj kiel nutraĵo, verŝajne fizalido estis pli vaste kultivata ol la tomato. Ekzemple arĥiolologoj trovis apud Tehuacán spurojn de diversaj „fizalididoj'' el la tempo ekde 900 a.k., kiujn homoj uzis por nutri sin. portugalaj kaj hispanaj maristoj portis multajn plantojn de Ameriko al Eŭropo. Tiel ankaŭ meksika fizalifo venis al Hispanio. Kvankam ĝi estis kultivata en Hispanio, sed baldaŭ ĝi estas forgesita. Ankaŭ en Amerika la frukto pli kaj pli perdis signifon, ĝis la meksika kuirarto remalkovris la planton en la 1970-aj jaroj. Ĝi baldaŭ populariĝis ankaŭ en Usono. En 2001 la planto estis kultivata en 29 de la 32 meksikaj ŝtatoj. La ĉefaj kultivataj regionoj situas en Morelos, Puebla kaj Michoacan.
La sovaĝaj formoj ofte kreskas rande de la agrikulture uzataj areoj, plej ofte proksime de Maizo, fazeoloj kaj Kukurboj. La malgrandaj fruktoj ankaŭ ests rikolataj kaj vendataj kiel sovaĝaj fruktoj.
Kultivata varioj
La kultivaro 'Rendidora' estas la plej grava. Ĝi havas segmenton de 35 % de la merkato en Meksiko. Ĝi distingiĝas pro grandaj fruktoj (5 ĝis 7 cm), rapida maturiĝo (ĝis 15 tagoj malpli ol la aliaj kultivaroj) kaj alta rikoltkvanto (ĉ. 25.000 kg po hektaro).
La kultivaro 'De Milpa' havas malhelviolkolora frukto, kiu estas iom pli malgranda. Pro malpli da akvo ĝi konserviĝas pli longe.
La kulivaro 'Tomate Verde' estas frua vario kun granda, iom plataj, verdaj fruktoj.
Diversaj sovaĝaj tipoj estas surmerkatigataj sub la nomo 'Criolla'. Ofte ili estas pli malgrandaj ol la kulturformoj. La averaĝa rikoltkvanto de tiuj varioj estas ĉ. 15.000 kg po hektaro.
Utiligado
La meksika fizalido estas precipe uzata en la kuirejoj de Latinameriko. Speciale populara ĝi estas en Meksiko, kie ĝi estas nepra inkredienco de diversaj saŭcoj kaj legomaj pladoj. La frukto estas rikoltata antaŭ ĝia plena maturiĝo, ĉar ĝi dolĉiĝas dum la maturiĝo. Plej ofte oni uzsas ĝin kune kun [[ĉilio))j (akraj kapsiketoj) La frukto povas esti uzata krom tigo kaj kaliko komplete. Ĝi povas esti manĝata ankaŭ krude.
En la meksika popola medicino la infuzaĵo el la fruktkovraĵo de fizalido estas uzata kiel medicino kontraŭ Diabetes mellitus. Partoj de la planto havas laboratorio bakericidan efikon.
Aĉetante la fuktojn la verda koloro de la kovraĵo estas kvalita signo. La frukto estu malmola kaj helverda. Freŝaj kaj maturaj fruktoj povas esti stokeblaj preskaŭ unu semajnon ĉe ĉambrotemperaturo. Ĉe 5–10 °C kaj aerhumideco de 80–90 % la frukto estas stokebla pli longe. Stokinte ĝin ĉe 5 °C post 3 semajnoj aŭ ĉe 10 °C post 4 semajno aperas malvarmdamaĝojn.
Aliaj partoj de la planto povas esti toksaj.
Enhavo-substancoj
La juna nekuirita frukto konsistas el 93,0 % akvo. Pro citronacida enhavo de 1,11 % la frukto havs relaive malalta pH-valoro de ĉ. 3,83, kio respeguliĝas en la acida gusto de la frukto. En eta kvantoj (< 0,06 %) ankaŭ estas ankaŭ pomacido kaj laktacido en la fruktoj. En fruktoj de la meksika fizalido oni konfirmas ankaŭ diversajn aldehidojn, alkoholojn, esterojn kaj karotenoid-parencajn terpenojn. La tipa gusto venas precipe de aldhidoj kaj alkoholoj kiel (Z)-3-Heksenalo, (E, E)-2,4-Dekadienala, Nonanalo, Heksanalo, Heksanolo kaj (Z)-3-Heksen-1-olo. Interla substancoj kiu enmestas fizalidon ankaŭ esdtas plurj, kiuj ankaŭ estas en tomatoj kaj kiuj kreas ties gusto. Al tiuj substancoj apartenas diversajn Esterojn, C8-C12 aldehidojn, kaprinacido kaj di- kaj seskviterpenoj kaj kiel ĉefa steroido vitanolido Iksokarpalaktono A.
Varmego dum la kuirado ŝanĝas la konsiston de sustancoj, kiuj determinas la aromon de la fruktoj. Dum la tuta enhavo de sukero kreskas, la konsistode la unuopaj sukeroj ŝanĝiĝas. Glukozo kreslas dum la kuirado, kiu havas la kialon en la disigo de kompleksaj polisaĥaridoj. La relativa kvanto de fruktozo kaj saĥarozo kreskas kompare al la krudaj fruktoj.
Kromaj enhavsubstancoj estas kalciumo(18 mg/100 g), fero (2,3 mg/100 g), magnezio, vitamino C, nikotinacido kaj vitamino B1.
Korkokverko
La Korkokverko (Quercus suber) estas mezgrandeca ĉiamverda kverko-arbo. Ĝi devenas el sudokcidenta Eŭropo kaj nordokcidenta Afriko.
Sulzbach ZH
Sulzbach (prononcu sulcbaĥ) estas periferia vilaĝo kaj iama civila komunumo de la komunumo kaj urbo Uster en la distrikto Uster, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis proksimume 300 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Sulzbach situas ekstere de la ĉefa setlejzono de la urbo Uster proksimume 3,5 kilometroj sudoriente de la urbocentro. Ĝi estas vilaĝo, kiu konservis la kamparan karakteron, sed en la lastaj jaroj estiĝis en Sulzbach ankaŭ kelkaj loĝsetlejoj kun unufamiliaj domoj de homoj laborantaj en Uster aŭ eĉ en Zuriko. En la vilaĝo fontas rojo, de kiu ĝi ricevis sian nomon kaj kiu alfluas en Riedikon al Mönchaltorfer Aa. Tiu rojo post la vilaĝocentro fluas tra marĉeto, kiu estas naturprotekta zono. Inter Sulzbach kaj Riedikon ekzistas arbaro, la cetera regiono estas plej parte kampoj uzataj por agrikulturo.
Trafiko
Sulzbach situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra ĝi pasas flanka vojo de Oberuster al Gossau, la tiel nomita Sulzbachstrasse. La vilaĝo estas konektita al la publika transportreto per la loka aŭtobuslinio 845 de la stacidomo de Uster al Gossau. La buso cirkulas de lundo ĝis vendredo en duonhora kadenco, vespere kaj dum la semajnfino hore. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 estas Uster-Oriento, kiu situas en Oberuster.
Historio
Ĝis komence de la 19-a jarceno Sulzbach ekzistis kiel aparta civilkomunumo. La 9-an de julio 1927 la iamaj civilkomunumoj de Uster estis kunigitaj al la hodiaŭa politika komunumo Uster.
Aeliana
Aeliana, anonima verkistino latinlingva el Belgio skribis dum la 1980-aj jaroj por la gazeto latinlingva Melissa pri kuirarto. Ŝi prezentis la preparon de bongustaj pladoj en viva latina lingvo.
9426 Aliante
9426 Aliante estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
"Aliante" estas la itala vorto por "glisilo", la silenta aviadilo. La latina radiko de la nomo emfazas la ĉefan rolon de la flugiloj kaj la neĉeesto de motoro.
21929 Nileshraval
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nilesh Kaushik Raval, finalisto en 2005 de la scienca konkurso por mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano).
T-Butila benzoato
t-Butila benzoato aŭ C11H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la benzoata acido kaj t-butanolo, senkolora likvaĵo kun balzama odoro, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. t-Butila benzoato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Stacio Tsukamoto
Stacio Tsukamoto (japane: 塚本駅 [Cukamoto-eki], angle: Tsukamoto Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Jodogaŭa, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō.
Großbreitenbach
Großbreitenbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Komence de 2019 la urbo akceptis plurajn antaŭe najbarajn komunumojn en sia urba teritorio kaj kadre de tio ricevis novan komunumokodon: ekde tiam ankaŭ la loĝlokoj Altenfeld, Böhlen, Friedersdorf, Gillersdorf, Herschdorf, Neustadt am Rennsteig und Wildenspring apartenas al la urbo.
Partnera komunumo
Partnera komunumo de Großbreitenbach estas la komunumo Breitenbach, ĉefloko de la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno en Svislando. Sur edukada skalo ekzistas sukcesa kunlaborado de la surloka Ŝtata integriglernejo kun Goeta lernejo (Ilmenau).
Historio kaj infrastrukturo
La urbo troviĝas ĉe la nordokcidenta rando de la Turingia Skista Montaro en tre linda ĉirkaŭaĵo inter la Rennsteig-migradopado kaj la valo de la rivero Schwarza. En 1399 estis la unua endokumenta mencio de vilaĝo situanta ĉe grava komerca vojo tra la Turingia Arbaro. Urbaj rajtoj venis en 1855. Ekspluato de kupro, arĝento kaj sulfuro sed ankaŭ komercado gravis komence. En la 17-a jarcento la vilaĝo estiĝis centro de komercado pri oleaĵoj. Menciindas ankaŭ la fabrikado de instrumentoj muzikaj, teksitaĵoj, porcelano, vitraĵoj, kanpafiloj, alunaĵoj, vitriolaĵoj. Multis ankaŭ muelejoj.
Hodiaŭ produktatas maŝinoj. Gravas ankaŭ la turismumado somera kaj vintra. Krome la urbo havas liberaeran naĝejon kaj pafejon sportan. Fervojlinio al Ilmenau tra Gehren kaj Langewiesen ne plu ekzistas.
Lanark
Lanark (Lannraig), estas urbeto en Skotlando, sud-oriente de Glasgovo. Ĝi ludis gravan rolon en la historio de Skotlando. En 1297 William Wallace lanĉis la militon de Skota Sendependeco per asasini tie la guberniestron de la okupanta angla armeo. En 1666, la urbeto gastigis la ribelantajn Kovenantistojn, kiuj kontraŭis ĉefrolon por la reĝo en la eklezio. La ribelo malsukcesis kaj la ribeluloj ekzekutiĝis. Antaŭ sia kaptiĝo, ili laŭtlegis proklamacion de la ŝtuparo de la Tolbooth (antikva municipa kontoro), kie okazis la 102a Skotlanda Kongreso de Esperanto en junio 2007.
Du kilometrojn for de la urbo estas la vilaĝeto New Lanark.
Kinĉeŝ
Bazaj informoj
Kinĉeŝ, ukraine Кінчеш, ĉeĥe Kinčes, hungare Kincses [kinĉeŝ] estas ne memstara malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo en municipo de Koritnjani.
Aligatoro
Malpli multe konata estas la Ĉina aligatoro aŭ jangvzia aligatoro (Alligator sinensis).
Kinĉeŝ
Situo
Kinĉeŝ situas sur ebenaĵo.
Aligatoro
En Esperantujo, aligatoro povas ankaŭ signifi "homo, kiu aligatoras".
Etimologie, la vorto "aligatoro" venas el la angla, alligator, kiu siavice venas el la hispanaj vortoj el lagarto, signifanta "la lacerton", la nomo kiun donis al ili hispanaj esploristoj kaj kolonianoj en suda Florido.
25941 Susanahearn
25941 Susanahearn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Susan Ahearn, kiu unuafoje vizitis la Observatorion Lowell kiel infanino kun sia familio dum ferio. Ŝi fariĝis fascinita de la tiama nokta ĉielo de Arizono kaj subtenis la astronomiajn esploron kaj edukon kun sia edzo Bill dum dudek ses jaroj.
Albalate de las Nogueras
Albalate de las Nogueras [albaLAte delasnoGEras] (A. de la Juglandarboj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas albalateño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 276 loĝantoj kaj la denseco estas de 6,88 loĝ/km².
Situo
Albalate de las Nogueras estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 855 m super marnivelo; je malpli ol 44 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, kaj je 179 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 40,11 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°22′02″N 2°16′41″Ok. Ĝi situas inter la riveroj Albalate kaj Trabaque.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Albalate de las Nogueras kun pli ol milo da loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Albalate de las Nogueras kie oni alvenis al la nunaj 276.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis foje el maldekstra partio PSOE sed lastatempe el dekstra PP.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Zapponeta
Zapponeta estas komunumo de Italio.
Mădăras (Ardud)
Mădăras [mədəras] (hungare: Nagymadarász) estas vilaĝo en Rumanio sude de Satu Mare. En 1910 ĝi nombris 1 851 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 1 038 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1366. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Ardud.
Mădăras situas 5 km nord-okcidente de Ardud kaj estas ligita al ĝi per la nacia vojo DN19A.
En la censo de 2002 la 1 076 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Augusto de Lima (urbo)
Augusto de Lima (oficiale Município de Augusto de Lima) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Central Mineira (do "Centro de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Curvelo. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Verda stelo (apartigilo)
La verda stelo estas la tradicia simbolo de Esperanto. Legu pri tio la artikolon Verda stelo.
Stimulo
En fiziologio stimulo estas perceptebla ŝanĝo en la interna aŭ ekstera medio de organismo.
Kiam oni aplikas stimulon al iu senso, tiu efikas iun "stimul-respondon", do reagon kiel ekzemple reflekson.
Stimulo ofte estas la unua komponento de memreguliga sistemo.
En neŭrologio oni parolas pri nerva stimulo, kiam sensa nervo kaj moviga nervo komunikas.
En psikologio oni parolas pri stimulo kiel eniga parto de stimulo-respondo-interrilato en la teorio de kondut-lernado.
Nobel-premiitoj (laŭlanda listo)
La laŭreatoj de la Nobelpremio estas listigitaj laŭlande.
La listoj por la ekonomikaj sciencoj rilatas kun la memorpremio Nobel pri ekonomikaj sciencoj.
Ĝis julio 2008, tiuj premioj estis atribuitaj al 789 individuoj kaj 20 organizaĵoj.
La listo montras la naciecojn de la laŭreatoj, kiel indikite fare de la Komitato Nobel sur sia retejo.
Kelkaj laŭreatoj estas elnomitaj en pli ol unu lando, ĉar la oficiala retejo mencias en pluroblaj landoj en rilato kun la laŭreato.
Se unu lando estas simple menciita kiel loko de naskiĝo, asterisko (*) estas uzata en la respektiva listo por indiki ĝin.
Se la oficiala retejo aplikas la premion al pli ol unu lando tiuj landolistoj ordigas la laŭreaton sen stelo.
La naskiĝlando estas almetita kursive, se ĝi ne korespondas al la laŭlanda titolo.
Laŭreato - lando - kunigoj kiuj ne estas menciitaj ĉe la Oficiala Retejo ne estas konsiderataj en ĉi tiu listo. Organizaĵoj kiujn la Komitato de la premio Nobel ligas al ununura lando estas markitaj per du asteriskoj.
Fonto
La bazaj informoj de tiu ĉi artikolo fontas el la anglalingva versio de Wikipedia.
Nobel laureatoj laŭ nacieco
Vortludo (saĝtelefona ludo)
Vortludo estas senpaga saĝtelefona ludo en Esperanto kio estas havebla por Android kaj iOS. La ludo estas financita de la Dana Esperantista Junulara Organizo kaj aperis en julio 2019. La ludo estas produktita de Krifle Gamestudio kiu estas sendependa videoludstudio el Danio, kiu fokusiĝas je sociaj ludoj. La ludo tre similas la ludon Skrablo kaj enhavas vortliston kun pli ol 6 milionoj da vortoj en Esperanto. La ludo enhavas reklamojn sed oni decidis donaci 10% de ĉiuj reklamenspezoj al Esperanto-organizoj.
Markus Jenny
Markus Jenny (naskiginta la 1-an de junio 1924 en Stein SG, Kantono Sankt-Galo/Svisujo; mortinta la 22-an de januaro 2001 en Zuriko) estis evangela teologo kaj eklezimuzikisto, grava svisa liturgia sciencisto kaj himnologo same kiel eklezikanta poeto.
Pico do Arieiro
Pico do Arieiro aŭ Pico do Areeiro (nome Montopinto de la Sablisto), je 1818 m alte, estas la tria plej alta montopinto de la insulo Madejro. La pado alnordena al Pico Ruivo estas grava turisma allogaĵo, kun ĉiutaga averaĝo de 1000 turistoj piedirantaj tie.
(10589) 1996 OM2
(10589) 1996 OM2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Andrea Di Paola elde la stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Romo, en provinco de La-Aglo (provincia dell'Aquila, Italio).
Pico do Arieiro
Estas facila ŝosea aliro al la montopinto, kun granda aŭtejo, restoracio, rigardejo kaj suvenirejo. El Pico do Arieiro videblas aliaj lokoj de la insulo, kiaj Ponta de São Lourenço, Curral das Freiras kaj eĉ la najbara insulo Porto Santo (ĉe favoraj meteologiaj kondiĉoj). Vintre la montopinto kaj ĉirkaŭoj povas troviĝi kovritaj el neĝo, kaj pro tio lokanoj vizitas ĝin.
Ĉirkaŭ estas la nuraj reproduktejoj de la endanĝerita specio Monaĥinpetrelo, Pterodroma madeira.
Kantono Shelby (Ohio)
La kantono Shelby (Shelby County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ohio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Tra-du-dupligrandigita senpintigita dekduedro
En geometrio, la tra-du-dupligrandigita senpintigita dekduedro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J69).
Kajmano
Kajmano (Caiman) estas genro de grandaj krokodiluloj vivantaj en riveroj de Centra kaj Suda Amerikoj.
Tra-du-dupligrandigita senpintigita dekduedro
Ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de senpintigita dekduedro per aldono de kvinlateraj kupoloj al du ĝiaj kontraŭaj deklateraj edroj. En la aliaj vortoj, inter la deklateraj edroj, al kiuj estas la aldono, estas du la aliaj deklateraj edroj laŭvoje.
Kajmano
Parencaj estas krokodilo, aligatoro, gavialo.
Tra-du-dupligrandigita senpintigita dekduedro
Estas nur unu varianto de turno de la kupoloj por ke la pluredro estu konveksa.
Kajmano
Specioj estas la jenaj:
En Esperantujo, kajmano povas ankaŭ signifi "homo, kiu kajmanas".
Konrad Ameln
Konrad Ameln (naskiĝinta la 6-an de julio 1899 en Neuss; mortinta la 1-an de septembro 1994 en Lüdenscheid) estis germana himnologiisto kaj muziksciencisto.
Marbeto
Marbeto, Beta vulgaris subsp. maritima ((L.) Arcangeli. ), estas membro de la familio Amarantacoj, iam de Kenopodiacoj. Carl Linnaeus unuafoje priskribis Beta vulgaris en 1753; en la dua eldono de Species Plantarum en 1762, li dividis la specion en naturaj kaj kultivataj variaĵoj, kaj donis la nomon Beta maritima al la natura taksono.
La marbeto estas indiĝena de la marbordoj de Eŭropo, norda Afriko, kaj suda Azio.
Paul Bley
Paul Bley (naskiĝis la 10-an de novembro 1932 en Montrealo) estas kanada ĵazpianisto de libera ĵazo kaj de modern-kreema ĵazo. Li vivis kaj verkis longan tempon en Usono.
Vivo
Paul Bley lernis infanaĝe ekde 1938 violonludon kaj ekde 1940 pianludon. Jam en la aĝo de 11 jaroj li finis en 1944 sian muzikan edukadon ĉe Konservatorio McGill. En 1946 li fondis sian unuan bandon. En 1948 li konatiĝis en sia naskiĝurbo Montrealo kun Oscar Peterson, kiu enkondukis lin en la ĵazmondeton. Bley direktis la ĵazkursojn je Montrealo, por kiuj li venigis muzikistojn kiel Charlie Parker aŭ Sonny Rollins al Montrealo. En 1950 Bley transloĝiĝis al Novjorko, kie li ĝis 1954 studis ĉe Lernejo Juilliard. Dum la studo li daŭrigis prezenti, koncertvojaĝis kun Art Blakey, Louis Armstrong kaj aliaj. Li okupiĝis pri la koncepto de Lennie Tristano kaj ricevis en 1952 per Charles Mingus la eblecon surdiskigi.
Novaj muzikaj vojoj
Dum la unua duono de la 1960-aj jaroj Paul Bley provis trovi pli liberajn muzikajn esprimeblecojn kun kontrabasisto Scott LaFaro kaj muzikistoj kiel Don Cherry, Billy Higgins, Charlie Haden, Albert Ayler kaj Ornette Coleman en la tiam fundamente ŝanĝiĝa kaj tre eksperimentema ĵazo. Iliaj koncertoj kaj tiuj de Sun Ra kaj aliaj, kiuj sindediĉis al la nova afero de la jaro 1964, validas kiel akuŝo de libera ĵazo. Bley fariĝis unu el la plej gravaj pianistoj de ĉi tiu ĵazstilo.
Fine de la 1960-aj jaroj Bley aperis lia kunvivontino Annette Peacock, kiu ankaŭ verkis kiel komponisto por li kaj ankaŭ koncertis kun li. En 1968 Bley unuafoje uzis sintezilojn, kaj kiel unua ĵazbando lia triopo uzis grandan elektronikan ekipon dum koncerto en la filharmoniejo je Novjorko. El tio ekestis la Bley-Peacock Synthesizer Show.
Ekde 1971 Paul Bley pli kaj pli turniĝis al solokoncertoj, denove li koncertvojaĝis tra Eŭropo. En 1972 li verkis sian unuan soloalbumon. En 1974 Bley fondis la diskeldonejon Improvising Artists Inc. (IAI) kune kun vidbenda artistino Carol Goss, kiu ilustris la koncertojn de Bley per aparte formitaj filmsekvencoj. Krom verkado de kelkaj sintezil-albumoj IAI dokumentis ankaŭ kunsidojn kun multaj aliaj muzikistoj (ĉe IAI i. a. Pat Metheny unuafoje surdiskigis). Per IAI Bley publikigis interteme plur centojn da albumoj, ofte kun siaj akompanantoj ekde la 1960-aj jaroj: Giuffre, Swallow, Peacock kaj Motian. Ĉiam denove Paul Bley koncertvojaĝis al Eŭropo, i.a. kun Evan Parker kaj Barre Phillips.
En 1999 Paul Bley publikigis sian membiografion „Stopping Time“. En 2003 aperis intervjua libro sub la titolo „Time will tell“.
Ciklopentanolo
Ciclopentanolo estas organika komponaĵo, cikla alkoholo, senkolora oleeca likvaĵo kun milda odoro je amila akoholo. Ĝi estas milde solvebla en akvo sed solvebla en etanolo, duetila etero, ketono kaj organikaj solvantoj kaj okazas en etaj kvantoj en la pasifrukto. Ĉi-substanco estas relative stabila sed estas brulema kiam ekspoziciita al altaj temperaturoj aŭ libera flamo.
La ciklopentanolo estas industrie sintezita per reduktado de la ciklopentanono kun litia aluminia kvarhidrido sub meditemperaturo aŭ per kataliza hidrogenigo. La ciklopentanolo uzatas kiel solvanto en la industrio de lakoj, medicinaĵoj kaj kiel kemia reakcianto. Ĝi ankaŭ uzatas kiel solvento en parfumfabrikado.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> CPME.svg| Ciklopentil-metil-etero 2-(Aminomethyl)cyclopentanamine.png| Aminometil-ciklopentilamino 2-Methyl Cyclopentanamine.png| Metil-ciklopentilamino Ciclopentilamina.png| Ciklopentilamino N,N-Dimethylcyclopentanamine.png| Dumetil-ciklopentilamino Methylcyclopentaan.png| Metilciklopentano Methoxy-cyclopentane.png| Metokso-ciklopentano Methyl-cyclopentanol.png| Metil-ciklopentanolo 1,3-dichloro-2-bromo-cyclopentane.png| 1,3-dukloro-2-bromo-ciklopentano Ethoxy-cyclopentane.png| Etokso-ciklopentano Chloro-cyclopentane.png| Kloro-ciklopentano Ethyl-cyclopentane.png| Etil-ciklopentano </Gallery>
Perrignier (stacidomo)
Perrignier estas franca stacidomo sur linio Longeray-Léaz - Le Bouveret, situanta en Perrignier, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj kaj Léman Express (L1).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Longeray-Léaz - Bouveret (892000).
Provinco Karlovac
Provinco Karlovac (kroate: Karlovačka županija) estas unu el la provincoj de Kroatio. Ĝi situas en la centra parto de la lando, tiom, kiom eblas pro la nekutima formo de Kroatio. Ĝi norde limas al Slovenio kaj sude al Bosnio kaj Hercegovino kaj estas kvazaŭ ligilo inter la orienta kaj suda "brakoj" de la kroatia teritorio.
La administra sidejo kaj plej granda urbo de la provinco estas la samnoma urbo Karlovac.
Malgraŭ la situo inter du najbaraj landoj ne estas signifaj trafikaj ligiloj al Slovenio aŭ Bosnio. La plej gravaj vojoj estas la eŭropaj vojoj E65 kaj E71, kiuj komune iras de Zagrebo sud-okcidenten kaj disbranĉiĝas ĉe Karlovac:
Gábor Darvas
DARVAS Gábor [darvaŝ] estis (naskita la 18-an de januaro 1911 en Satmaro; mortinta la 18-a de februaro 1985 en Budapeŝto) hungara komponisto kaj muzikhistoriisto.
Leydig
Leydig estas familia nomo de jenaj personoj:
Francesco Gargano
Francesco GARGANO (Grammichele, la 6-an de majo 1896 - Gotenburgo, 29-an de oktobro 1975) estis itala skermisto. Li estis la unua siciliano kiu venkis per ora medalo ĉe la Olimpikoj. Ĉe la Somera Olimpiko de 1920, en Antverpeno, li konkuris kun la itala skermteamo en individuaj kaj teamaj turniroj.
En la individua konkurso, li finis 11-a kun tri venkoj el dek unu. En la teamo unu, tamen, li gajnis la ormedalon kune kun Aldo Nadi, Nedo Nadi, Giorgio Santelli, Dino Urbani, Frederico Secondo Cesarano, Oreste Puliti kaj Baldo Baldi.
Preĝejo Naskiĝo de Maria (Tápiószele)
La preĝejo Naskiĝo de Maria estas romkatolika monumento historia en urbo Tápiószele (Hungario).
Historio
Eklezia fonto mencias jam kirkon dediĉitan al Demetrio de Tesaloniko en 1347. Dum dominado de la turkoj la loĝantoj iĝis kalvinanoj, ili ekhavis la kirkon. La katolika grupo estis refondita en 1728. Samtempe la katolikoj konstruis en la sama loko novan preĝejon, tamen ili profitis ion el la malnova. Signifa trakonstruo okazis en 1746. La turo estis konstruita en 1832, la flankonavoj en 1935. Alia fonto mencias trakonstruon en 1895. La orgeno estis farita en 1857 kaj estis trakonstruita en 1925 kaj 1984.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola en korto. En la simetria fasado la turo meze altiĝas. Ankaŭ la enirejo funkcias meze, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La navo havas 2 krucnavojn kaj sakristion (en la alia flanko kapelon). La absido estas oklatera kaj estas apogitaj per pilieroj ĉe la anguloj. La ĉefaltaro estis farita en la 19-a jarcento, la ceteraj instalaĵoj en la pli frua jarcento.
Kermeso okazas en dimanĉo depost la 8-a de septembro.
Segesd (Hungario)
Segesd [ŝegeŝd] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
1377 Roberbauxa
1377 Roberbauxa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan inĝenieron Robert Baux, amiko de la malkovrinto.
Villemanoche
Villemanoche estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 661 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Segesd (Hungario)
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, ĉefvojo Balatono-Barcs, laŭ fervojo Balatonszentgyörgy-Somogyszob. Nagyatád troviĝas 14, Csurgó 27 km-ojn.
Villemanoche
Geografio
Villemanoche etendiĝas sur 14.39 km², kaj havis 661 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 46 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Segesd (Hungario)
Historio
La loko estis loĝata jam dum la kuprepoko, bronzepoko kaj ferepoko. Antaŭ la hungaroj keltoj kaj romianoj vivis tie. La unua mencio devenis el 1193 laŭ la tiama ortografio "Sequest". En 1294 abatejo fondiĝis. La komunumo rekte apartenis al la reĝino ĝis 1395. En la 14-a jarcento Segesd urbiĝis. Dum la turka erao la urbo ne senhomiĝis, eĉ restis grava loko. La turkoj trakonstruis la abatejon al fortikaĵo, kiun la hungaroj kelkfoje okupis. Ekde 1715 aperis jam aparte Felsősegesd (Supra Segesd) kaj Alsósegesd (Supra Segesd).
Au Bon Beurre (filmo)
Temo
Tiu rakonto disvolviĝas dum la germana okupado en Francio. Senskrupula laktaĵ-vendisto aktivas en nigra merkato. Du paralelaj intrigoj sekvas la destinon de la duopo Poissonnard, kiu mastrumas laktaĵ-vendejon "Au Bon Beurre" en Parizo dum la 1940-aj jaroj, kaj tiun de juna viro, Léon Lécuyer, filo de unu el iliaj klientinoj, kiun ili denuncis al aŭtoritatoj.
Villemanoche
Historio
La preĝejo (sankta Pregts) datiĝas de la 13-a jarcento.
Tajgeto (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Tajgeto (el la greka Ταϋγέτη, daŭre atendanta) estis unu el la plejadoj, do filino de la titano Atlaso kaj de Plejono.Ŝi volis esti ĉiame virga, kaj pro tio rifuzis la obstinajn amproponojn de Zeŭso. Sed la dio tiel premis ŝin, ke Tajgeto petis helpon al sia amikino Artemisa, kiu trasformis ŝin en cervinon, la Cervino de Cerinio, kies ĉasado estis unu el la dek du laboroj de Heraklo kvankam kroma versio asertas ke tiu fama besto estis oferon, kiun Tajgeto faris al la diino dankeme pro ŝia helpo. Tamen, Zeŭso fine sukcesis unuiĝi al Tajgeto, kiu poste naskis bebon, frukto de tiu rilato: Lakedemono, estonta reĝo de Lakonio. Laŭ malmultaj verkistoj ŝi kaj Zeŭso estis gepatroj ankaŭ de Eŭroto, kaj laŭ Higeno, ŝi edziniĝis al Tantalo kaj iĝis patrino de Pelopso.
Villemanoche
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Daniel Genty, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Segesd (Hungario)
Historio
Vilaĝservoj estas 2 infanĝardenoj, lernejo, biblioteko, kulturdomo, 2 kuracejoj, apoteko, bestokuracejo, poŝto, polico, 3 vendejoj, restoracio, benzinoputo.
Tajgeto (mitologio)
Hontoplene, post naski la bebon, Tajgeto pendumis sin sur la monto Amikleo, kiun de tiam oni nomas Tajgeto honore al la antaŭtempe forpasinta plejado. Tamen, laŭ postaj versioj, la transformiĝo de Tajgeto en cervinon kaj ŝia posta puno devenis de la venĝemo de Artemiso pro tio, ke Tajgeto malvirgiĝis, ne gravis ĉu per seksperforto.
Segesd (Hungario)
Famuloj
En la iama Felsősegesd naskiĝis tablotenisisto Zoltán Tauber.
Villemanoche
Administrado
Villemanoche apartenas al la kantono de Pont-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Pont-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Tajgeto (mitologio)
Nuntempaj mitologiistoj interpretas la rolon de Tajgeto kiel akompanantino de  Artemis Potnia Theron, tio estas, Mastrino de bestoj. La samnoma monto, en Lakonio, refuĝejo ŝia en la rakonto, estus ŝia kultada loko. Laŭ Paŭzanio, la trono de la palaco de Amiklo estis ornamita per reprezentado de la historio de Tajgeto.
Villemanoche
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,52% de voĉoj) en 2004 kaj 1 voĉdonon (0,50% de voĉoj) en 20014.
Tajgeto (mitologio)
De la enkonduko de la kulto al Zeŭso en Grekion devenis la plimulto de la rakontoj pri liaj seksadventuroj. La nova dio unuiĝis al la antaŭe adorita loka diino, kaj per tio oni akordigis ambaŭ tradiciojn, kutime per la naskiĝo de nova heroo, kiun la lokanoj komencis kultadi. En tiaj rakontoj la rolo de la nimfo kaj tiu de la cervino konfuziĝas: la nimfo kiu ĉasas beston kun Artemiso estas la besto mem. Laŭ la kompreno de Pindaro en sia tria Olimpa Odo, "la or-korna cervino, kiun Tajgeto iam sakrale dediĉis al Artemis Orthosia" (Prave Pensanta Artemiso), ĝi temis pri la Cerinia Cervino poste serĉita de Heraklo. Laŭ li, la metamorfozo ne tute plenumiĝis, kaj tiu cerva-formo simbolas nur oferon al la diino. Laŭ lia pensmaniero, la besto, malgraŭ ĉasita kaj oferita, daŭre ekzistis, kaj tiel eblas ke Heraklo prenis (sed ne mortigis) ĝin denove. Kiel Karl Kerenyi rimarkis, malfacilas diferencigi inter la sakrala besto, la heroino kaj la diino.
Trilanda Renkontiĝo de GEJ
La Trilanda Renkontiĝo de GEJ (germane Dreiländertreffen, mallonge 3-L-T) estis semajnfina aranĝo de Germana Esperanto-Junularo, kiu okazis en la 2000-aj jaroj. Ĝi celis vigligi la Esperanto-Junularon en la tri federaciaj landoj Baden-Virtembergo, Hesio kaj Rejnlando-Palatinato. La aranĝo okazis ĉiujare en majo aŭ junio en unu el tiuj tri federaciaj landoj; tamen kompreneble ankaŭ partoprenantoj el aliaj partoj de Germanio kaj el eksterlando estis bonvenaj.
En la aranĝo okazis prelegoj, ludoj kaj ekskursoj. Krome ĉiam ekzistis Esperanto-kurso por komencantoj, ĉar kutime kvarono de la (ĝis nun ĉiam inter 16 kaj 50) partoprenantoj estis novuloj.
Hektokotilo
Hektokotilo (de la helena "hekto-" - cent kaj "kotyle" - kupo) - modifiĝinta tentaklo de maskloj de iuj grupoj de cefalopodoj, per kiu la masklo transportas la spermatoforojn (spermujojn) el sia mantel-kavo en la mantel-kavon de la femalo.
Ana Rosa Quintana
Ana Rosa QUINTANA HORTAL (Madrido, 12-a de januaro 1956) estas hispana ĵurnalistino kaj prezentistino de televido.
Ŝi studis ĵurnalismon en Universitato Complutense Madrido kaj ŝi komencis en radioprogramoj. (Radio Nacional de España, Radio Continental, Radio 80, Antena 3 Radio)
Bibliografio
"Sabor a hiel", 2000>Plagiato?
Sunnyvale
Sunnyvale estas nomo de pluraj lokoj
Hemleben
Hemleben estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la nove fondita urba komunumo An der Schmücke. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Ĝis la fino de 2018 la urbo estis la administra centro de samnoma komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft An der Schmücke - la nova urba komunumo, el urbopartoj Heldrungen, Bretleben, Gorsleben, Hauteroda, Hemleben kaj Oldisleben, fakte ampleksas ses el la ok membroj de la antaŭa komunumaro.
Joaquín Sabina
Joaquín Ramón Martínez SABINA naskiĝis la 12an de februaro 1949 en Ubedo, Jaeno, Andaluzio, Hispanio, li estas kantisto, tekstisto kaj hispana poeto tre fama en hispanlingvaj landoj
Joaquín Sabina jam publikigis 21 KD-ojn el ili tri kompilaĵoj kulaborante kun diversaj artistoj kunkantante aŭ per aliaj kunlaboraĵoj. Li ankaŭ komponas por aliaj artistoj kiel Ana Belén aŭ Miguel Ríos inter aliaj. Kiel verkisto publikigis naŭ librojn kun kompilaĵoj de kantotekstoj aŭ poemoj publikigitaj en la semajnĵurnalo Interviú (Intervjuo).
En 2001 suferis leĝeran cerban infarkton kiu danĝerigis lian vivon, saniĝis post kelkaj semajnoj sen suferi fizikajn spurojn sed la incidento influis en lia pensmaniero kaj multe deprimiĝis pro tio. Post venki tiun deprimon publikigas sian 18an albumon, Alivio de luto (2005)
Stacio Mozu
Stacio Mozu (japane: 百舌鳥駅 [Mozu-eki], angle: Mozu Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakaj, Sakaj, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hanwa.
Turismo en Calvados
La turismo en Calvados estas unu el la plej gravaj ekonomiaj sektoroj por tiu departemento kaj por Normandio.
Turismo historia
La regiono estas ankaŭ fama pro Vilhelmo la 1-a de Anglio (Vilhelmo la Konkerinto) kiu konstruigis grandajn kastelon, abatejon kaj abatinejon en Caen. En Bayeux, oni povas vidi la tre faman Tapiŝon de Bayeux, kiu rakontas la konkeron de Anglio fare de la tiama Duko de Normandio.
Turismo gastronomia
Pli kaj pli, la normandia gastronomio allogas la turistojn kiuj serĉas "aŭtentikajn" produktaĵojn. Normandio estas fama pro siaj fromaĝoj (Kamemberto, Livarot, Pont-l'Évêque) kaj pom-likvoro . Dum la lastaj dekjaroj, la turismo en la farmdomoj multe disvolviĝas.