cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludoviko la 1-a (Bavario)
Biografio
Ludoviko iris al suda Francio kaj pasigis sian ceteran vivon en Nico, kie li mortis. Lia tombo estas en la baziliko de S-ta Bonifaco en Munkeno.
Yoshio Furukawa
Yoshio Furukawa (japane 古川 好男, n. 5-an de julio 1934) estas japana futbalisto. Li de 1956 ĝis 1962 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
10744 Tsuruta
10744 Tsuruta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takuo Kojima elde Ĉijoda (Gubernio Gunma, Japanio).
Hostomice
Nomon Hostomice havas pluraj municipoj:
10744 Tsuruta
Nomo
Ĝia nomo honoras Masatoshi Tsuruta, prezidento de la Astronomia Societo de Saga de 1998 kaj instruisto dum seancoj de observado. Li klopodas al la disvastigo de astronomiaj aktivoj ĉe la Observatorio de Saga. Li estas aparte dotitaj kiel fotisto de.
Záhoří (Žim)
Záhoří estas vilaĝo en Ĉeĥio, en Bohemia mezmontaro, parto de municipo Žim en distrikto Teplice. Ĝi troviĝas proksimume 0,5 km sude de Žim. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 15 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Záhoří situas en katastra teritorio Žim kun areo 5,73 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
Hémevez
Hémevez estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Hémeveziens.
Aŭtomatigita Translokiga Veturilo
("aŭtomatigita translokiga veturilo", mallongigo: ATV) estas aŭtomata ne homporta kosmoŝipo desegnita por la Eŭropa Kosma Agentejo por provizi la Internacian Kosmostacion je brulaĵo, akvo, aero, utila ŝarĝo kaj eksperimentaĵoj. Ĝi povas ankaŭ plialtigi la orbiton de la kosmostacio.
Ĉiu kosmoŝipo estas lanĉita per raketo Ariane 5 ekde Kourou, Franca Gujano. Post du tagoj da flugado ĝi aŭtomate endokiĝos en la rusan modulon Zvezda de la Internacia Kosmostacio. La unua, ATV-001 Jules Verne, estis lanĉita la 9-an de marto 2008. La dua, ATV-002 Johannes Kepler, estis lanĉita la 17-an de februaro 2011 kaj la tria, ATV-003 Edoardo Amaldi, estis lanĉita la 23-an de marto 2012.
James Sayers
James Denson SAYERS (naskiĝis en 1888; mortis la 26-an de decembro 1957 en Lillie, Louisiana, Usono) estis usona esperantisto kaj Esperanto-verkisto.
En 1925 aperis la anglalingva, okpaĝa broŝuro A Brief Account of the International Language Movement de Sayers ĉe IALA. Li kaj alia esperantisto, David Richardson, kune servis en la usona armeo en Frankfurto ĉe Majno, en la okupita Germanio, en 1946. Tie li estis oficiro pri informado. Ambaŭ helpis ebligi la okazigon de la unua postmilita renkontiĝo de germanaj esperantistoj. Sayers estis membro de la "North American Esperanto Reorganization Committee" en 1952 kaj kunfondinto de Esperanto-Ligo por Norda Ameriko (ELNA). La Estraro nomumis Sayers redaktoro de la nova organo North American Esperanto Review. Li demisiis post la unuaj du numeroj kaj David Richardson iĝis la nova redaktoro. Li estis vicprezidanto de ELNA inter 1954 kaj 1956.
Sayers estis dum la 1930-aj ĝis 1950-aj jaroj verkisto de anglalingvaj romanoj pri la usona "sovaĝa okcidento". En 1929 li publikigis libron pri siaj rasismaj teorioj: Can the White Race Survive? [Ĉu la blanka raso povas travivi?]. En ĝi li provis demonstri, ke la falo de pluraj elstaraj civilizacioj de la pasinteco estis rezulto de rasa miksiĝo. La ideo, ke rasa miksiĝo estas malbono, kontraŭa al la volo de Dio, reaperas ankaŭ en lia Esperantlingva romano Invito al ĉielo. Laŭ la teorio de Sayers, ekzistas esence nur du homaj rasoj, blanka kaj nigra, dum la aliaj homaj grupoj, kiujn oni kutime taksas apartaj rasoj, estiĝis per diversgrada intermiksiĝo de la du bazaj rasoj.
Invito al ĉielo
Krome li verkis originalan romanon Invito al ĉielo. La 205-paĝa libro aperis en 1949 ĉe la eldonejo de Siegfried Ziegler en Munkeno. Finna traduko Kutsu tähtiin de J. N. Mikkola aperis en 1951 en Helsinko ĉe Kuva ja sana.
(Stellan Engholm en Malgranda Revuo 8-a jaro, 1950, n-ro 1, p. 23-24).
(Tazio Carlevaro en Esperanto en Perspektivo 1974, p. 179).
(William Auld en Vereco, Distro, Stilo, 1981).
Daniel Owen
Daniel Owen (20-an de oktobro 1836 – 22-an de oktobro 1895) estis Kimra verkisto, konsiderata kiel la plej bona kimralingva verkisto de la 19-a jarcento.
Wetzwil
Wetzwil estas la nomo de la sekvantaj lokoj en Svislando:
84095 Davidjohn
84095 Davidjohn estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono iom proksima de la orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo Robert D. Matson sur fotografioj faritaj en la kadro de la kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras David John Matson, patron de la malkovrinto, kiu planis sistemojn de datumaj akiroj, instrumentarojn kaj telekomunikajn kontrolilojn por la mararmeo kaj la komerca industrio ; kaj pli malfrue, estris la produktan administron por pluraj firmaoj de Fortune 500. Amatora astronomo, li speciale inreresiĝas pri fiziko kaj kosmologio.
Hangiri
Hangiri (japane: 半切) estas malalta ligna ujo kun plata fundo, uzata en Japanio por prepari suŝirizon.
Tradicie hanigiri estas farita el la ligno de kamecipariso, kiun ĉirkaŭas du kupraj bendoj. La diametro de tia ujo varias inter 30 cm (hejma ujo) kaj 1 m (restoracia ujo).
Distrikto Ghanzi
Ghanzi (foje Gantsi) estas distrikto en okcidenta Bocvano, randiranta Namibio en la okcidento kaj etendanta oriento en multe de la interno de la lando. Administracia centro de la distrikto estas la urbo de Ghanzi. Plejparto de la orienta duono de Ghanzi estas la la Centra Kalahari Ĉasada Rezervo. La homa loĝantaro laŭ la censo de 2001 estis 43,370, malpli loĝata ol tio de ajna alia distrikto en Botswana.
En la okcidenta, Ghanzi randiras la Omaheke Regiono de Namibia. Nacie, ĝi randiras la sekvantajn distriktojn: Norda-Okcidento sur la norda, Centra sur la orienta, Kweneng sur la sudorienta, Kgalagadi sur la sudo. Ghanzi, Centra Kalahari Luda Rezervo, Trompa Valo, Ghanzi Metio, Kgalagadi Transfrontier Parko kaj Khutse Luda Rezervo estas la gravaj ludaj areoj en la distrikto.
La distrikto estas administrita de distrikta administro kaj distrikta konsilio kiu estas priresponda por loka administro. La totala nombro de laboristoj konsistigis 10,294 kun 5,959 viroj kaj 4,335 virinoj, kun agrikulturo kiel la grava okupo.
Inercirado
Inercirado aŭ inertorado estas (ofte peza) rado sur rotacianta akso, kies inerteco ebligas kontraŭstari momentajn rezistojn, reguligi rapidon kaj povas eĉ servi kiel ĉefa energifonto por maŝinoj. La inercirado povas transdoni grandan energion je momento.
La pezaj inerciradoj ne eltenas grandan perimetran rapidon kaj splitiĝas super iu rapido.
Oni konstruas malpezajn, malgrandajn inerciradojn el grand-firma ŝtalo, kies mezo estas pli dika ol la ekstera parto. Ĝi povas rezervi multon da energio pro la atingata pli granda rapido.
Inercirada akumulatoro
Inercirada akumulatoro rezervas la energion en formo de kineta energio, sed nur por mallonga tempo (kelkaj horoj). Ĝi havas magnetan lagron, estas produktita el kompozita materialo (karbonfibra epoksirezino) kaj ties rotoro rotacias 10-60.000/min. Oni uzas la inerciradan akumulatoron ĉe energicentraloj (energirezervo de 1,3-7 kWh) sed planas ilian uzon en la kosmostacio. Ĝia avantaĝo estas la tolero de abrupta energidepreno.
A-studio
A-studio estas finna televida programo pri aktualaĵoj. Ĝi estas sendata en kanalo de Yle jam ekde 1967. Ĝi estas nuntempe sendata tri fojojn en semajno.
Camanducaia
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Pouso Alegre. Fondita en 1868, laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun.
Bosmie-l'Aiguille
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
(13422) 1999 VM19
(13422) 1999 VM19 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Višnjan (Kroatio).
Cariati
Cariati estas komunumo de Italio.
NGC 541
NGC 541 (aliaj indikoj — PGC 5305, UGC 1004, MCG 0-4-137, ZWG 385.128, ARP 133, DRCG 7-34) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Poeoptera
Poeoptera estas genro de birdoj de la familio de Sturnedoj. Ĝi enhavas tri speciojn, el kiuj ĉiuj loĝas en arbaraj habitatoj de Afriko. Tiuj sturnoj nestumas en arbokavaĵoj, kiaj malnova truo de pegoj aŭ de afrikaj barbuloj. Unu specio, nome la Mallarĝavosta sturno, nestumas en kolonioj. Ĉiuj tri estas birdoj de kanopeo, kaj ties dieto estas ĉefe aŭ entute fruktoj. Maskloj havas pli brilan aspekton ol inoj.
Jean Grave
Jean Grave (16-a de oktobro 1854 - 8-a de decembro 1939) estis grava aktivulo de Franca anarkiista movado.
Biografio
Jean Grave naskiĝis je 16.10.1854 en eta urbeto Le Breuil-sur-Couze en Puy-de-Dôme, Francio. Lia patro estas muelisto kaj kamparano, sed pro malriĉeco li devis iri al Parizo por ion perlabori. Patrino de Jean estas tre okupita per laboro, kaj por la knabo zorgis ŝiaj gepatroj, homoj de bonapartistaj rigardoj. Kiam li estis 6-jara, oni venigis lin en Parizon kaj igis lin studi en Frata lernejo - mezlernejo por infanoj el malriĉaj familioj. En la lernejo li unue konatiĝis kun sociala neegaleco. Kiam li aĝis ĉ. 11, li forlasis la lernejon kaj komencis labori - unue kiel asistanto de mekanikisto, poste de ŝuisto. La patro de Jean decidis malfermi ŝuistan laborejon kaj dungi la filon, sed li ne emis labori sub aŭtoritata premo de sia patro. Li estis malforta kaj sinĝena adolesko kaj plej ol io ajn ŝatis legi librojn.
Klasika lingvo
En Eŭropo la Klasikaj lingvoj antonomaze estas la latina kaj la antikva greka, dum en la Hindia Subkontinento kaj apudaj regionoj estas sanskrito kiu plenumis similajn funkciojn. Ankaŭ la klasika ĉina estis kulturilo en Ĉinio, Japanio, Koreio kaj Vjetnamio.
Jean Grave
Biografio
En 1871 estis kreita la Pariza Komuno. Patro de Jean Grave, zelota blankisto, tuj aliĝis al la Nacia Gvardio. Jean ankaŭ volis aliĝi, sed oni ne permesis al li, ĉar li estis tro malgranda kaj malforta. Post malvenko de la Komuno komencis ondo de malfeliĉo en la Grave-familio. Unue mortis lia patrino, poste la fratino, kaj en 1875 ankaŭ la patro. Jean Grave mem estas varbita en armeon la saman jaron. En armeo li daŭrigis politikan lukton de sia patro kaj aliĝis al socialistaj rondoj. Ĉ. 1979 li membriĝis al la Laborista Partio kaj disvastigis ĝian gazeton Egalité. En la sama tempo li aliĝis al Pariza Grupo de socia esploro, en kiu membris ne nur marksistoj, sed ankaŭ multaj gravaj anarkiistoj - Carlo Cafiero, Errico Malatesta, Varlam Ĉerkezov k. aliaj.
Klasika lingvo
Difino de klasika lingvo
Kadre de la tradiciaj eŭropaj klasikaj studoj, la "klasikaj lingvoj" temas pri la helena kaj latina, kiuj estis la literaturaj lingvoj de la Mediteranea mondo dum la klasika antikvo.
Jean Grave
Biografio
En ĉ. 1880 Jean Grave faris decidan elekton inter aŭtoritata socialismo kaj anarkiismo. Kiam la gazeto Egalité apogis partoprenon de socialistoj en parlamentaj elektoj, li estis indignita kaj tuj forlasis ĝian redaktkolektivon, dirante ke li "preferas dinamiton al balotbuleteno". Ekde novembro 1881 li iĝis eldonisto de ĉiumonata franca anarkiista ĵurnalo.
Klasika lingvo
Difino de klasika lingvo
Pensante laŭ tutmonda kultura graveco, Edward Sapir en sia libro Language (angle), pligrandigis tiun liston por ampleksi la ĉinan, la araban, kaj sanskriton:"Kiam ni konstatas, ke edukita japano apenaŭ povas formi unu literaturan frazon sen la uzo de rimedoj ĉindevenaj, ke eĉ nun la taja kaj birma kaj kamboĝa lingvoj portas la nedubeblan spuron de Sanskrito kaj de la palia, kiuj envenis kun la hinda budhismo antaŭ jarcentoj, aŭ ke ĉu ni argumentas favore ĉu malfavore al la instruado de Latino kaj la Helena [en lernejoj] niaj argumentoj certe plenos je vortoj kiuj venis al ni el Romo kaj Ateno, tio estas iom indiko pri la graveco en la monda historio de la frua ĉina kulturo, de la budhismo, kaj de la klasika mediteranea civilizo. Estas nur kvin lingvoj, kiuj havis tiel superfortan influon kiel kulturportantoj. Tiuj estas: la klasika ĉina, Sanskrito, la araba, la helena, kaj Latino. Kompare al tiuj, eĉ lingvoj tiel kulture gravaj, kiel la hebrea aŭ la franca falas al pozicio duaranga."Tiusence klasika lingvo do estas lingvo vaste kaj grave influinta tra longa tempo, eĉ post kiam ĝi estas jam nenies gepatra lingvo. Se lingvo uzas radikojn el alia lingvo por krei novajn vortojn (tiel, kiel mulaj lingvoj de Eŭropo uzas helenajn kaj latinajn radikojn por elpensi novajn vortojn, kiel "telefono" ktp.) tio estas indiko, ke la dua lingvo estas klasika lingvo.
Jean Grave
Biografio
En 1881-1882 aperis unuaj anarkiistaj broŝuroj de Jean Grave. Lia propagandista talento baldaŭ atingis atenton de pli oldaj anarkiistoj. Petro Kropotkin kaj Élisée Reclus publikis liajn artikolojn en ilia gazeto Le Révolté, kiun ili eldonis en Svisio. En komenco de 1883 Grave akceptis inviton de Élisée Reclus kaj transloĝiĝis al Ĝenevo por iĝi portempa redaktisto de Le Révolté, ĉar tiam Kropotkin estis arestita. Sed post duonjaro evidentiĝis, ke Grave estas tre sukcesa redaktisto kaj oni konsentigis lin iĝi redaktisto por ĉiam. En 1885 la gazeto laŭleĝe eldoniĝis en Parizo, kaj ekde 1886 ĝi eldoniĝis ĉiusemajne. En 1887 ĝi estis malpermesita kaj reaperis sub nova nomo La Revolt. Ekde 1895 ĝis 1914 la gazeto havis novan nomon Les temps nouveaux, sed ĉiam la redaktisto restis Jean Grave.
Serio 480 de LEO Express
Elektra trajnkompleto 480 estas ĉeĥa registrita marko de kvin-fragmenta trajnkompleto Stadler Flirt. Kvin tiujn ĉi trajnkompletojn aĉetis privata ĉeĥa kompanio LEO Express, kiu uzas ilin de decembro 2012 je linio Prago - Ostrava - Bohumín. Entuta sumo estas 1,5 miliardoj por ĉiuj kvin pecoj. En ĉiu trajnkompleto estas kvar pordoj, tri necesejoj, de tio unu estas senbariera. Ĉiu trajnkompleto havas tri klasojn: Economy kun 212 sudlokoj, Business kun 19 sidlokoj kaj Premium kun 6 sidlokoj. Vojaĝantoj povas uzi senpagan sendratan retkonekton. Ĉe ĉiu sidloko disponeblas kontaktingo por porteblaj komputiloj.
Jean Grave
Biografio
Grave sukcesis igi la gazeton el fakte la "ĉefa" eldono de franca anarkiista movado. Li ne nur mem faris belegajn artikolojn, sed ankaŭ laborigis plej famajn anarkiistajn teoriistojn de tia tempo. Por Les temps nouveaux skribis Kropotkin, fratoj Reclus, Bernard Lazare, Octave Mirbeau, Errico Malatesta... Al la eldono ade helpis ekonomisto Charles Benois, sindikatistoj Paul Delessal, Pierre Monatte, Amede Dunois, poeto kaj advokato Jean Ajualberre, arkitekto Francis Jourdain kaj aliaj. La ilustrojn faris famaj artistoj Aristide Delannoy, Camille Pizarro, Maximilien Luce, Paul Signac, Alexandre Steinlen, Théo van Rysselberghe, Van Dongen, George Willaume. La eldonkvanto estis inter 7 kaj 18 mil kopioj. Krome, en eldonejo de Les temps nouveaux eldoniĝis serio de 72 libretoj pri diferaj sociaj problemoj kaj anarkiismo.
Klasika lingvo
Difino de klasika lingvo
Lingvon male vivantan, kiuj havas vastan influon, oni nomas mondlingvoj.
Jean Grave
Biografio
La gazeto de Grave estas elstara eldono de tiama anarkiisma movado. Malsimile al multaj aliaj anarkiistaj gazetoj de tiu tempo, ĝi enhavis nur seriozajn, intelektulajn kaj anarkiistajn materialojn. Grave klopodis liberigi la gazeton de ĉiuj lokaj konfliktoj kaj interfrakciaj debatoj; kiel li mem skribis, ĝi estu "pura de iuj personaj pasioj kaj klaĉoj" kaj "dediĉita al unu sola ideo" - la anarkiismo. Li penis kontraŭstari emon disigi la movadon en diferaj grupoj, fluoj kaj projektoj, kiuj ne bone kunlaboris unu kun la alian. Pro sama kialo li malapogis anarki-individuismon, kiun li opiniis egoisma emo apartigi sin de la ĝenerala anarki-movado.
La ideoj de Grave mem evoluis dum tempo. En 1880-aj - 1890-aj jaroj li kredis je teroro kaj subtenis taktikon de atencoj kaj eksproproj faritaj far lokaj grupoj. En tiu tempo multaj anarkiistoj kredis, ke la popolo estas preta por la revolucio, kaj ke oni devas nur "veki" ĝin per spektaĵaj agoj. Sed poiome Grave komencis pensi, ke agado de iu "iniciativa malplimulto" ne sufiĉas. Necesas disvastigi anarkiistajn ideojn en homamasoj per sistema kaj persista propagando. La socia revolucio, li opiniis, povas okazi nur post gravaj ŝanĝoj en menso de homoj. Oni devas "enspiri ideojn en homajn kapojn" - kaj ĝuste al tiu tasko Jean Grave donis la reston de sia vivo.
Jean Grave ankaŭ grave kontibuis al anarkiisma eduko. En 1899 li partoprenis en provo malfermi liberecanan lernejon en Parizo. Oni ne permesis lin malfermi lernejon por infanoj, kaj li devis transformi la projekton en vespera kurso por plenkreskuloj. En 1900-1902 li eldonis ĉiumonatan anarkiistan ĵurnalon Educacion libertaire, en kiu temis pri problemo de anarkiista edukado. Inter verkoj de Grave estas kelkaj porinfanaj fabeloj kaj porinfana anarkiista utopio Aventuroj de Nono, kiuj estis poste uzataj en multaj anarkiistaj modernaj lernejoj.
Kvankam Grave plejparte aktivis en kampo de propagando kaj klerigo kaj ne multe partoprenis en praktikaj aktoj, li trafis reprezalion kiel ĉiu revoluciulo. Unue li estis arestita en junio 1891 pro publiko en La Revolt de la artikolo kun kondamno de okazoj en nordo de Francio, kie policistoj mortpafis strajkantajn laboristojn. Pro tio, Jean Grave restis en malliberejo dum duonjaro. En februaro 1894 li estis duafoje juĝita pro lia verko Mortanta socio kaj la Anarkio, kie la policistoj trovis "provokajn vokojn al rabado, mortigo, ŝtelo, bruligo ktp.". Li estis kondamnita por 2 jaroj en prizono kaj monpuno je 1000 frankoj. Sed en aŭgusto de sama jaro li estis ree juĝita kadre de malfama proceso de la 30 - la juĝproceso kontraŭ 30 plej gravaj anarkiistaj aktivuloj de tiama Francio, kiujn oni akuzis je organizo de atencoj. Ĉi-foje Grave estis agnoskita senkulpa.
Post komenco de Unua mondmilito Jean Grave, elmigris en Brition. Malgraŭ lia ĉiama kontraŭmilitarismo, li subskribis la Manifeston de la 16 - la manifeston, kiu alvokas anarkiistojn subteni lukton kontraŭ Germanio ĝis plena venko. Tiu ago instigis grandan koleron inter kontraŭmilitismaj anarkiistoj kaj igis Grave kvazaŭ ekzilulo en la movado. Post la milito li revenis en Francion kaj provis rekomenci anarkiistan agadon, sed ĝis sia morto li ne povis regajni la kredon de kamaradoj, kiun li havis anatŭe.
Jean Grave mortis en la 8-a de decembro 1939 en urbeto Vienne-en-Val en departamento Loiret.
Spegulneŭrono
La spegulneŭronoj estis trovitaj de la itala sciencisto Giacomo Rizzolatti kaj kunlaborantoj en eksperimentoj kun simioj (makakoj). Dum tiu esploro oni rimarkis reagon de la neŭronoj en la kampo F5c de la cerebro, kiam la simioj cele kaj intence manipulis objekton aŭ observis tian manipuladon ĉe aliaj individuoj - eĉ se tiuj ne estas de la sama specio.
Spegulneŭronoj ĉe makakoj troviĝas en parto de la cerebro, kiu nomiĝas "mova kortekso". Ĉe homo oni trovis spegulneŭronojn ankaŭ en la "lingva kortekso" (Broca-centro), la cerba centralo por prilaborado pri lingvo. Spegulneŭronoj ludas gravan rolon por la kompreno de korpa lingvo kaj la estiĝo de empatio, do la ebleco kunsenti kun aliaj individuoj el la sama aŭ similaj specioj. - Oni supozas, ke la cerbo disponas pri tuta sistemo de spegulneŭronoj.
Militprizono
Militprizono (ofte ankaŭ malliberejo por militprizonuloj) estas ejo por la enfermado de malamikaj luktintoj kaptitaj de militanta potenco dum militepoko.
Estas gravaj diferencoj inter koncentrejoj, ekstermejoj kaj militistaj prizonoj. La intenco konstrui kampadejojn por militprizonuloj aperis en Norman Cross en Anglio en 1797 kaj en la Prizono Dartmoor, ambaŭ konstruitaj dum la Napoleonaj Militoj, kaj ili estis uzataj en ĉiuj ĉefaj konfliktoj de la lastaj 200 jaroj. La ĉefaj kampadejoj estis uzataj por marpatrolistoj, marsoldatoj, maristoj, soldatoj, kaj pli ĵuse, aviadilistoj de malamikoj kiuj estis kaptitaj de militista povo dun aŭ tuj post armita konflikto. Aldone, nemilitantoj, same kiel komercaj maristoj kaj civilaj aviadilistoj, estis enprizonigitaj en kelkaj konfliktoj. Pro la adopto de la Konvencio de Ĝenevo pri Militprizonuloj de 1929, poste kompletigita de la Tria Konvencio de Ĝenevo, oni postulis, ke la kampadejoj por militprizonuloj estu malfermaj al inspekto fare de rajtigitaj reprezentantoj de neŭtrala povo. Ne ĉiuj militantoj ĝuste aplikis la konvencion en ĉiuj
Interesaĵoj
Post subpremo de la Ribelo de Varsovio en germana militprizono en Łambinowice restis 63 soldatoj de la Pola Enlanda Armeo, kies aĝo ne superis 15 jaroj (18.10.1944).
Rjoan-ĝi
Rjoan-ĝi (japane: 龍安寺, Hepburn: Ryoan-ji, Kunrei: Ryoanzi. „Templo de la ripozalvenantaj drakoj“) estas zen-templo fondita en 1499 en nodokcidento de Kioto, Japanio. Ĝi estis konstruita en 1450 fare de Hosokaŭa Kacumoto, altranga ŝtatoficisto de la epoko de Muromaĉi kaj sur iama bieno de familio Fuĝiŭara.
Ĝi estas tursima vidindaĵo kaj parto de „Historiaj monumentoj de malnova Kioto“. Ĝi estas Monda Kulturheredaĵo de Unesko. La templo apartenas al la plej granda lernejo de Rinzaj-zeno, kun la ĉeftemplo de Mjoŝin-ĝi.
La ĉefa allogejo de la templo estas la tie troviĝanta, plej fama zenĝardeno de Japanio, kiu estas datumita je mezo de la 15a jc. en Kare-san-sui-stilo. La ĝardeno havas la areon de 30x10 m kaj enhavas 15 ŝajne hazarde lokumitajn ŝtonojn en 5 muskokovritaj grupoj. Oni povas vidi ĉiun ŝtonon kune. La ĝardenon ĉirkaŭas ruĝeta muro sude kaj okcidente, la templa konstruaĵo kun teraso norde.
La ĉirkaŭa muro estis konstruita per oleoplena mortero. Dum la jarcentoj, la oleo forlasis la ŝtonon kaj donis karakterizan desegnaĵon sur la murŝtono.
Rjoan-ĝi kaj Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kiu montras al li la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, el Ĉina Murego al insulo Srilanko. Poste aperas la japana pentristo Hokusajo kiu siavice montras aliajn mirindaĵon el Azio. Jen kiel oni prezentas Rjoan-ĝi:
50729 Fiammetta
50729 Fiammetta estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Fiammetta Wilson (1864 – 1920) fruktodona kaj dediĉita observantino de meteoroj kaj amatora esploristino ĉe la British Astronomical Association. Ŝi registris ĉirkaù 10 000 meteorojn, precize kalkulis la trajektorion de 650 el ili kaj, en 1913 fari la sendependan remalkovron de 20D/Westphal. Wilson estis elektita Anino de la Reĝa Astronomia Societo en 1916.
Étienne Mourrut
Étienne Mourrut (naskiĝis la en Le Grau-du-Roi, mortis la  en Montpellier) estis franca dekstra politikisto kaj deputito ĝis 2012; poste urbestro de Le Grau-du-Roi.
Apach (stacidomo)
Apach estas franca stacidomo sur linio - Apach, situanta en  Apach, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Thionville - Apach (178000).
Buzaș
Buzaș [buzaŝ] (hungare: Búzamező) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Jibou. En 1910 ĝi havis 298 loĝantojn (rumanoj); en 1992 169 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1554. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Rus.
La distrikta vojo DJ109E ligas Buzaș al Negreni norde kaj al Rus sude.
Carlopoli
Carlopoli estas komunumo de Italio.
Lada v Podještědí
Lada v Podještědí (ĝis la jaro 1946 kaj Laden) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jablonné v Podještědí en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Jablonné v Podještědí. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 14 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
(12080) 1998 FC111
(12080) 1998 FC111 estas meze granda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lada v Podještědí
Lada v Podještědí situas en katastra teritorio Markvartice v Podještědí kun areo 6,54 km².
Péter Korbuly
Péter Korbuly [korbuj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Korbuly Péter estas hungara radioparolisto, voĉoaktoro, aktoro.
Lada v Podještědí
Memorindaĵoj
Troviĝas ĉi tie ukraina tombejo. Tiu estis renovigita en la jaro 2008, nome dank' al subteno de Ministerio de defendo de Ĉeĥio. Troviĝas ĉi tie tomboj de militkaptitoj el la unua mondilito, ĉar tiu ĉi tombejo estis devene fondita kiel ortodoksa. Ĉirkaŭ la jaro 1915 ĉi tie estis troviĝontaj ĝis 12 mil enterigitaj militkaptitoj. Poste en la tombejo trovis sian lastan ripozon ankaŭ membroj de Ukraina brigado, kiu sur teritorion de Ĉeĥoslovakio venis nur en la jaro 1919 dum ilia cedo antaŭ pola armeo.
Péter Korbuly
Péter Korbuly naskiĝis la  en Újpest.
Lada v Podještědí
Memorindaĵoj
Plua memorindaĵo estas rimarkinda, sed kadukiĝanta kaj surkreskinta sonorilejo super konstruaĵo n-ro 26 kaj kelke da konstruaĵoj de regiona popola arkitekturo.
Péter Korbuly
Biografio
Péter Korbuly akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1969. Lia ĉefinstruisto estis Miklós Szinetár. Li estis aktoro en teatro, sed ekde 1976 li estis radioparolisto en la Hungara Radio ĝis la emeritiĝo en 2007. Li konstante havis ankaŭ voĉaktorajn rolojn. Li ricevis aktorajn kaj ŝtatajn premiojn. Li havis edzinon.
Jaguarari
Jaguarari estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 30.343 loĝantojn en 2010.
Michihiro Ozawa
Michihiro Ozawa (japane 小沢 通宏, n. 25-an de decembro 1932) estas japana futbalisto. Li de 1956 ĝis 1964 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
KEA
La trilitera literkombinaĵo KEA havas plurajn signifojn, inter aliaj:
(15048) 1998 XQ63
(15048) 1998 XQ63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Petrovsko-Razumovskaja (stacio de Moskva metroo)
Petrovsko-Razumovskaja (Петровско-Разумовская) (okcidenta halo - западный зал) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Serpuĥovsko-Timirjazevskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' norde de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Michal Šanda
Michal Šanda (nask. je la 10-a de decembro 1965) estas ĉeĥa verkisto kaj poeto.
Post studado en gimnazio li laboris kiel ŝtonhakisto, librovendisto, kolportisto, birdokaptisto, gurdisto, ventumilisto ĉe struta farmo, farbisto de fervojaj vagonoj. Ekde 1991 li laboras kiel arkivisto en la praga Teatra Instituto.
Same riĉa kiel lia profesia vivo estas ankaŭ lia poezio, kiun li verkas ekde la mezo de 1990-aj jaroj, inspirita de la aŭtoroj kiel Kurt Vonnegut, Ernest Hemingway, Guillaume Apollinaire, Stéphane Mallarmé k.a.
NGC 542
NGC 542 (aliaj indikoj — PGC 5360, MCG 6-4-22, ZWG 521.26, HCG 10D) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Zsugán
János ZSUGÁN [ĵugAn] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Oradea en 1945.
Kariero
János Zsugán akiris diplomon en la Arta Popollernejo de sia naskiĝurbo. Li ekspoziciis de 1974.
San Agustín Atenango
San Agustín Atenango estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Agustín Atenango. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la nacia geografia instituto INEGI estas 20 081.
Geografio
San Agustín Atenango apartenas al la distrikto Silacayoapam al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1787 loĝantojn. El tiuj estis 791 viroj kaj 996 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82.93 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1280 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1096 indiĝenoj. El tiuj 908 aĝis pli ol 5 jaroj kaj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Saint-Aubin-sur-Scie (stacidomo)
Saint-Aubin-sur-Scie estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Aubin-sur-Scie, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Malaunay-Le Houlme - Dieppe (350000).
Ö-studio
Ö-studio estas finna humura televida programo, kiu estis prezentita en 1998 kaj 1999 en Nelonen. Ĝia nomo estas parodio pri nomo de A-studio. En ĝiaj ŝercoj estis humuro ekzemple pri prezidanto Ahtisaari.
84096 Reginaldglenice
84096 Reginaldglenice estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la kanada terfizikisto kaj amatora astronomo Andrew Lowe sur  de la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Vegana hamburgero
Vegana hamburgero estas hamburgero kiu ne enhavas viandon aŭ ian ajn specon de viando. Tiaj hamburgeroj povas esti faritaj el ingrediencoj kiel faboj, speciale sojfaboj kaj tofuo, nuksoj, grenoj, semoj, legomoj aŭ fungoj.
La vegetaĵa hamburgero, laŭ nomo, eble kreiĝis en Londono en 1982 fare de Gregory Sams, kiu nomis ĝin "VegeBurger". Gregory kaj lia frato Craig prizorgis naturan manĝaĵan restoracion en Paddington ekde la 1960-aj jaroj; Carrefour-hipermerkato en Southampton vendis 2000 pakaĵojn en tri semajnoj post ĝia lanĉo.
Hückelhoven
Hückelhoven estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heinsberg de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Paavo
Paavo estas finna vira nomo, ekzemple de:
Zsolt Bende
Zsolt BENDE [ĵolt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bende Zsolt estis hungara operokantisto, (baritono), akademia instruisto.
Zsolt Bende naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Carolei
Carolei estas komunumo de Italio.
Dolné Dubové
Dolné Dubové, hungare Alsódombó [alŝOdombO], germane Unter-Dubowan estas malgranda vilaĝeto en Slovakio. Dolné, alsó kaj unter signifas: suba.
Situo
Dolné Dubové situas sur mildaj deklivoj laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Trnava troviĝas je 14 km-oj.
Historio
En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsódombó 600 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dolné Dubové 607 homoj, (601 slovakoj).
Bad Gandersheim
Bad Gandersheim aŭ Gandersheim estas urbo en norda parto de Germanio, en federacia lando Malsupra Saksio, en rivera valo de Leine. La urbo havas ĉ. loĝantojn (tutekzakte, fine de estis ).
La urbo famas pro la iama abatinujo Gandersheim, kiun fondis en 852 la Saksia princo Liudolf (por nobelaj junulinoj) kaj kies du filinoj (Hathumod jam en aĝo de 12 jaroj) iĝis gvidanto de la abatinujo. Laŭ dekreto de Ludoviko la 3-a, gvidantoj de la abatinujo restas ĉiam membroj de princa familio, ĝis kiam surprenas la taskon iu el ili. Oto la 3-a donis rajtojn je propra foiro, dogano kaj monpregado. La abatinujo havis grandegajn bienojn.
La lasta romkatolika abatino mortis en 1589 (Augusta Dorothea), dum oni jam en 1568 enkondukis la protestantan kredon. La protestantaj estroj plu retenis la specifajn rajtojn, kiam en 1803 Gandersheim iĝis parto de la elektoprinclando Brunsvigo-Luneburgo. Oni malfondis la abatinujon en 1810 pro la ŝtata sekularigo kaj oni disportis la trezorojn, kolektitajn dum jarcentoj.
La tomboj de la abatinoj troviĝas en la klostra kirko, fondita en la 11-a jarcento.
En la abatinujo dum la 10-a jarcento membris la verkistino kaj poeto, historiisto Roswitha von Gandersheim kaj en la 13-a jarcento la pastro Eberhardt tie verkis versan kronikon en loka dialekto.
Norde de la urbo situas salaj banejoj, kiuj allogas multajn turistojn.
Narkotaĵŝakrado
Narkotaĵŝakrado aŭ kontraŭleĝa drogkomerco ankaŭ toksaĵnegoco) estas la tutmonda komerco de drogoj kontraŭ la reguloj de diversaj ŝtatoj. Laŭ la Unuiĝintaj Nacioj, la kontraŭleĝa drogkomerco valoris 245 miliardojn da eŭroj en 2003. Ĝi estas plej ofte klasita kun la plej enspezohavaj negocoj kun ŝakrado de armiloj, prostituado kaj homvendado.
Operaco Marleono
La Operaco Marleono (Operaco Marleono, germane Unternehmen Seelöwe) estis invada plano de la nazia Germanio kontraŭ Britio dum la Dua Mondmilito.
La planado komenciĝis post sukcesa okupado de Francio, en junio de 1940. La planadon partoprenis diversaj germanaj strategistoj, kiuj havis diversajn prioritatojn, pri loko, tempo kaj detaloj. Por sukcese efektivigi la planon, oni devis akiri superecon de la germanaj aerfortoj.
Ĉar ne okazis interkonsento inter la landaj kaj mararmeaj, aerarmeaj fortoj, Hitler envolviĝis kaj decidis pri la sekvaj:
Oni bezonis por tio:
Hitler mem havis skeptikon pri la entrepreno kaj ne uzis premon por efektivigi ĝin. Tion helpis, ke la germanoj ne sukcesis akiri la deziratan aersuperecon. Tiel la landa kaj mararmeo trudis la respondecon al la aerarmeo. Oni ŝovis la invadan daton al la 15-a de septembro de 1940, poste 6 kaj pli poste 3 tagojn, fine al nedifinita dato.
Hitler ordonis jam komence de 1942 la Atlantikan muron por obstakli la atendantan invadon de la anglo-usonaj trupoj.
Gospatric
Gospatric (m. post 1073) estis grafo de Northumbria, Anglio, kaj poste lordo de bienoj en la regiono de Dunbar.
Verŝajne li estis filo de Ealdgyth, filino de Uhtred la Kuraĝa, kaj Maldred, frato de Dunkano la 1-a (Skotlando).
En 1066 Vilhelmo la Konkerinto nomumis Copsi, kiu subtenis Tostig Godwinson kaj partoprenis ties ekzilon en 1065, grafo de Northumbria, sed post nur kvin semajnoj estis mortigata de Oswulf, nepo de Uhtred la Kuraĝa, kiu nomumis sin grafo. Tamen ankaŭ Oswulf baldaŭ estis mortigata, de banditoj. Gospatric, kiu havis pretendon al la graflando, ofertis grandan sumon da mono por iĝi grafo, kaj Vilhelmo, kiu estis urĝe kolektanta impostojn, konsentis.
En 1068 estis grava ribelo en Anglio, kune kun skandinava invado. Inter la estroj de la ribelo estis Edgar Aetheling, Morcar (grafo de Northumbria de 1065 al 1066 kiam Vilhelmo senigis lin de la graflando) kaj Gospatric. Post venki la ribelantojn, Vilhelmo senigis Gospatric de lia rango kaj ekzilis lin: li iris al Skotlando. La sekvantan jaron li partoprenis invadon de Edgar Aetheling kaj armeo de danoj, skotoj kaj malkontentaj angloj. Vilhelmo forpelis la invandantojn, sed dum la militado Gospatric kaptis la kastelon de Bamburgh kaj Vilhelmo permesis lin reteni ĝin kaj regi Northumbria.
Tamen en 1072 Vilhelmo denove senigis Gospatric de Northumbria. Gospatric fuĝis en Skotlandon kaj velis al Flandrio. Baldaŭ li revenis al Skotlando kie Malkolmo la 3-a donis al li la kastelon de Dunbar kaj ĉirkaŭajn bienojn. Pro mortmalsano li ĝuis la bienojn nur mallonge.
Lia filino Uchtreda edziniĝis al Dunkano la 2-a (Skotlando). Li havis tri filojn:
33762 Sanjayseshan
33762 Sanjayseshan estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sanjay Seshan, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2017: konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo; pro lia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Dorseyville Middle School de Picburgo (Pensilvanio).
Carpanzano
Carpanzano estas komunumo de Italio.
NGC 543
NGC 543 (aliaj indikoj — PGC 5311, MCG 0-4-138, ZWG 385.130, DRCG 7-53) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Burgnac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
Fântânele-Rus
Fântânele-Rus [fıntınele rus] (hungare: Kabalapatak) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Jibou. En 1910 ĝi havis 573 loĝantojn (rumanoj); en 1992 307 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1338. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Rus.
Hemne
Hemne estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Trøndelag. Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo situas en la loĝloko Kyrksæterøra.
Alfred Schubert
Alfred SCHUBERT (naskiĝis en 1958 en Hausham) estas germana esperantisto kaj ĵurnalisto.
De 1977 ĝis 1983 li studis romanistikon kaj anglistikon ĉe Ludwig-Maximilians-Universität en Munkeno. Ekde 1983 li laboras kiel libera ĵurnalisto.
Esperanton li lernis jam junaĝe. Li estis redaktoro de Esperanto aktuell de 2006 ĝis 2010. Ekde 2015 li estas prezidanto de la ĵurnalista asocio TEĴA.
Timirjazevskaja (stacio de Moskva metroo)
Timirjazevskaja (Тимирязевская, "de Timirjazev (familinomo)") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Serpuĥovsko-Timirjazevskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' norde de Moskvo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Kirchgandern
Kirchgandern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Eichsfeld de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Hanstein-Rusteberg, administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de pluraj taskoj kaj servoj.
Grabovac (Čeminac)
Grabovac, serbe Грабовац estas malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Osijek-Baranja, en municipo de Čeminac.
Situo
La komunumo situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao alvenis diversaj popoloj, interalie serboj kaj germanoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Baranya (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la hungara armeo okupis la regionon kaj ĝis 1945 tio estis parto de Hungario (apartenanta al distrikto de Villány), ekde 1991 de Kroatio. En 1991 loĝis en Grabovac 1079 da homoj, (kroatoj 873 (81 %), jugoslavianoj 58 (5 %), serboj 34 (3 %), hungaroj 31 (3 %) kaj aliaj).
San Agustín de las Juntas
San Agustín de las Juntas estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Agustín de las Juntas. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 083.
Geografio
San Agustín de las Juntas apartenas al la distrikto Centro al kiuj apartenas entute 21 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5645 loĝantojn. El tiuj estis 2729 viroj kaj 2916 virinoj. La komunumo havas surfacon de 12.76 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1530 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 370 indiĝenoj. El tiuj 279 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 279 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Ĉilia kuirarto
Ĉilia kuirarto estas la kuirarto produkto de la miksaĵo inter la indiĝena tradicio de Ĉilio kaj la hispana kolonia kontribuo, kombinante siajn manĝaĵojn, trinkaĵojn kaj kulinarajn kutimojn. Laŭlonge de la tempopaso, ĝi ricevis pli malgrandajn kontribuojn de eŭropaj kuirartoj fare de enmigrintoj, kiel ekzemple de la germana kaj de la itala; tamne, en la 20-a jarcento ĝi ricevis gravan kaj fortan influon de la franca kuirarto. Tuj elementoj formis tion kio estas konata kiel «cocina criolla chilena» (ĉilia kreola kuirarto), kiu elstaras pro siaj variaj gustoj, ingrediencoj kaj koloroj,​ rezulte de la geografia diverseco de la lando, akompanata de alkoholaĵoj kiel pisko kaj vino.
Jourgnac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio.Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Teŭkria orobanko
Teŭkria orobanko (Orobanche teucrii) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj. La specia nomo (teucrii) indikas la parazitataj plantoj nome apartenantaj al la genro Teŭkrio.
Ĝi estas el 15 al 40 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas stara, rekta kaj sen branĉoj.
La polinigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.
Tiu specio estas parazita de la specioj de la genro Teucrium (familio Lamiacoj).
46692 Taormina
46692 Taormina estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono nemalproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso. Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la pitoreska sicilia urbo Taormina ĉe la deklivoj de la Monto Tauro, superanta la maron kun vido okcidenten ĝis la Monto Etna. Antikva grek-romia amfiteatro kun korintaj kolonoj troviĝas tie. La gemalkovrintoj vizitis Taormina en 2001.
Waichiro Omura
Waichiro Omura (japane 大村 和市郎, n. 1-an de januaro 1933) estas japana futbalisto. Li de 1956 ĝis 1958 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Dekoka egipta dinastio
La Dekoka egipta dinastio estis formata de aro da faraonoj kiuj regis en Antikva Egiptio inter la jaroj 1550 kaj 1295 a. K., proksimume. Tiu ĉi epoko estas konsiderala kiel a plej brila kaj pinta de la faraona civilizo, same kiel ĝia epoko de plej granda teritoria ekspansiiĝo. Ĝi estigis la komencon de la epoko nomata de la historiistoj kiel Nova Egipta Imperio.La prospera 18a dinastio konsistas el 14 aŭ 15 reĝoj, preskaŭ ĉiuj bone dokumentitaj.
Faraonoj de la 18a dinastio
Nomoj literumitaj el la epigonoj de Manetono kaj samepokaj hieroglifoj.
Rudník (distrikto Trutnov)
Rudník estas municipo en orienta Bohemio en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas apud ĉefa ŝoseo de Vrchlabí al Trutnov.
La municipo Rudník subtenis konstruadon de skiareo en sia ĉirkaŭaĵo. Skirondeto ĉi tie konservas 51 km kurvojo en municipoj Rudník, Bolkov, Janovice, Fořt, Javorník, Čistá, Černý Důl a Janské Lázně.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1354.
Ansó
Ansó [anSO] estas municipo de Hispanio​, en la nordokcidenta pinto de la komarko Jacetania (kies ĉefurbo estas Ĥako) apartenanta al la nordokcidenta pinto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). En la loĝloko, krom la hispanan, oni parolas ansotanan, nome variaĵo de la aragona lingvo uzita en la okcidentaj Pireneoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordokcidenta pinto de la komarko Jacetania, lime kun Navaro kaj Francio. Ĝi estas norde de Canal de Berdún kaj okcidente de Valle de Hecho. Ĝi estas ĉe la meza valo de la rivero Veral, en aragonaj okcidentaj Pireneoj. Historie tiu valo estas komunigita kun Fago, kiu posedas siavice propran municipon, sed sen klara teritoria limigo, kio maloftas en la cetero de Hispanio.
Ĝia municipa teritorio etendiĝas laŭ longa zono landlima kun Francio, en la valo Acherito kaj ekfluejo de la rivero Aragón Subordán, kaj lima sude ankaŭ kun Aragüés del Puerto kaj Aísa. En la municipa teritorio, malsupre de Veral, estas la valo Zuriza, kie estas kampadejo kiu okupas la impona edifico starigita en la 19-a jarcento por limgardistoj ĝis la 1940-aj jaroj.
Parto de la municipa teritorio estas okupata de la Natura Parko de Valles Occidentales kaj la Protektita Pejzaĝo de Fozes de Fago kaj Biniés.
La loĝloko Ansó mem (860 msm) estas je 109 km nordokcidente de Huesca kun konekto al Navaro okcidente kaj al Hecho oriente. La loĝloko estas tipa domaro karaktera de montaro ĉe Pireneoj, kun tre deklivaj tegmentoj, trunkokonusaj kamenoj kaj balkonoj kun lignaj prilaboritaj apogreloj.
Historio
Ekde la 11-a jarcento la loko estis defendejo el la apuda Regno Navaro. En 1272, la reĝo Jakobo la 1-a de Aragono, donis al Ansó diversajn privilegiojn, kiuj klarigas la longan landlimon de Ansó kun Francio, pro la rolo de gardisto de la alirejo al la valo de la rivero Aragón, kun libera aliro al paŝtejoj de la limzono. ​
La 6an de oktobro 1375, la lokanoj arbitris inter la franca valo Baretous de Bearno, en la valo Aspe, kaj la navara Roncal. La rezulto estis la Imposto de la tri bovinoj, kiu plue estas pagita nuntempe fare de la francaj brutobredistoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Ansó: oni malaltiĝis el 1 933 loĝantoj en 1877 ĝis nunaj 406 loĝantoj (2022). Tradicie oni parolis pri "emigración golondrina" (hirunda migrado), ekde fino de la 19-a jarcento, kiel portempa migrado de junaj virinoj por labori en fabrikoj de "espardeñas" (tolŝuoj) en Mauléon-Licharre, suda Francio. Tio okazis el aŭtuno ĝis printempo: tial la nomo "hirunda".
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj montaraj agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo. Iam estis ankaŭ forstado. En la nordokcidento de la teritorio estas skiejoj de Linza.
Ĉefaj vidindaĵoj estas preĝejo de Sankta Petro kun gravaj baroka retablo, orgeno kaj platereska pordego; Etnologia Muzeo kaj Muzeo de Religia Arto (en la preĝejo); urbodomo (kun municipa arkivo, kies historia fako konservas dokumentojn ekde la 13-a jarcento); Domego Morené, ekzemplo de montara arkitekturo, nune eksposiciejo; la tuta urba kerno kun mirinda kolekto de kamenoj; mezepoka turo (de la 16-a jarcento); Interpretejo pri Naturo ktp.
Pri naturaj lokoj menciindas la riveroj Veral kaj Aragón Subordán, la glaĉeraj lagoj "ibones" Acherito kaj Estanés, kaj montoj Mesa de los Tres Reyes (Meseta d'os Tres Reis en aragona) (2438 m), Peña Forca (2391 m), Petrechema (2371 m), Acué aŭ Punta Gabedallo (2263 m), Alano (2167 m), O Risté (2115 m), Peña Ezcaurri (2055 m), Pueyo de Segarra (1997 m) kaj Pico de Maz aŭ Chamanzoya (1945 m). Estas eksterordinara montara faŭno en kiu menciendas ursoj, cervoj, aproj, lutroj, la raraj miogaloj, pegoj, rabobirdoj, gipoj, ŝafgrifoj, kadavrogrifoj, tikodromoj, ktp.
Onigiri
Ekzistas onigiri kun fiŝaĵo, viando, legomoj, peklitaj umeoj, ktp.
Onigiri estas tipa japana sandviĉo por ekzemple pikniko. Oni povas aĉeti ilin en stacidomoj, superbazaroj, ktp. sed multaj japanoj preparas ilin hejme. Kelkaj vendejoj, onigiri-ya vendas manfaritajn onigiri-ojn.