cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krimeo
Geografio
Ĉ. 70 elcentojn de la Krimea areo (norde) okupas la stepa ebenaĵo. Sude, ĉirkaŭ 20 elcentojn de la Krimea areo okupas la Krimea montaro, kiu etendiĝas per 3 montoĉenoj (la plej alta punkto - la monto Romankoŝo, 1545 m.) de Sebastopolo ĝis Teodozio. Ĉ. 10 elcentojn de la Krimea areo okupas lagoj (estas kelkaj grandaj estuaraj saletaj lagoj - Donuzlavo, Sasiko, Uzunlaro ka.).
La klimato en la norda parto estas modere kontinenta. La averaĝaj temperaturoj de januaro estas ĉirkaŭ 0 °C, julie - ĉirkaŭ 24 °C. En la Krimea Montaro la klimato estas iom pli severa kaj humida. Sude de la montaro sur la Suda Bordo de Krimeo la klimato estas subtropika.
La riveroj de Krimeo estas malmultakvaj, la plej gravaj estas Salgiro, Belbeko, Kaĉo, la Nigra. Koyashskoye, Kojaŝskoje aŭ Koyashs'ke estas salakva lago en la marbordo de la Kerĉa duoninsulo en Krimeo, apartigita el la Nigra Maro per bendo de tero. Ĝi longas 4 kilometrojn, larĝas 2 kilometrojn kaj havas profundon de ĉirkaŭ unu metro.
La grundoj en la norda parto de Krimeo estas plejparte kaŝtanaj, en la centra parto - ĉernoziaj, en la montaro - brunaj montar-arbaraj aŭ ĉernozioidaj montar-herbejaj. La tero de la norda parto estas plejparte plugita kaj kultivata, de loko al loko konserviĝis stepaj kreskaĵoj. La montaro estas kovrita de kverkaj, fagaj, karpenaj arbaroj (la nordaj deklivoj) aŭ de pin-arbaroj (la sudaj deklivoj). La kreskaĵaro de la Suda Bordo de Krimeo estas subtropika.
(12034) 1997 CR
(12034) 1997 CR estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Krimeo
Geografio
La ĉefaj urboj de Krimeo estas Simferopolo (la ĉefurbo), Sebastopolo, Jalto, Kerĉo, Teodozio. La Suda Bordo de Krimeo estas grava turisma kaj kurac-ripoza loko.
Administracio
Administre preskaŭ la tutan areon de Krimeo (escepte de la Sebastopola municipo kaj de la norda parto de la Arabata terlango) okupas la Respubliko Krimeo (ekde 2014, Krimeo estas pridisputata teritorio inter Rusio kaj Ukrajnio).
Pri la historio, ekonomio kaj loĝantaro de Krimeo vidu ĉe Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Doab
Doab (en Urdu:, en Hindia: दोआब, el Persa: دوآب dōāb, el dō, "du" + āb, "akvo" aŭ "rivero") estas termino uzata en Barato kaj Pakistano por la "lango," aŭ terpeco kuŝanta inter du konverĝaj, aŭ kunfluaj, riveroj. Ĝi estas simila al inter-valo aŭ inter-rivero. En la vortaro Oxford Hindi-English Dictionary, R. S. McGregor difinas ĝin kielo "regiono kuŝanta inter kaj atinganta la kunfluo de du riveroj (ekz. tiu inter Gango kaj Jamuna)."
En Hindio, "doab" estas nune tre amplekse historia termino aplikita al la antaŭ-1947 Hindio kaj estas rare uzata en nuntempa hindia aŭ Hindia angla.
Rœschwoog (stacidomo)
Rœschwoog estas franca stacidomo sur linio Strasbourg -, situanta en Rœschwoog, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg - Lauterbourg (145000).
Murias de Paredes
Murias de Paredes [MUrjas depaREdes] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de León, en la nordo de la provinco. Murias de Paredes estas komprenebla etimologie kiel Muroj de Muroj, en kiu la rilatita muro aludas plej verŝajne al ŝtonamaso uzita kiel limigilo; kaj tiucele tio aperas en la blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Barrio de la Puente, Los Bayos, Fasgar, Lazado, Montrondo, Murias de Paredes, Posada de Omaña, Rodicol, Sabugo, Senra, Torrecillo, Vegapujín, Villabandín, Villanueva de Omaña kaj Vivero, okupas totalan areon de 202,18 km² kaj temas pri montara areo kun montopintoj de ĝis 2 000 m.s.m. al tri valoj nome Omaña, Valle Gordo kaj Valle Chico, kiuj formas la ekfluan basenon de la rivero Omaña. Ĝi limas kun Villablino, Cabrillanes, San Emiliano, Palacios del Sil, Riello, Páramo del Sil kaj Igüeña.
Laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 367 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 3 000 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 71 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Estis loĝado jam en Bronzepoko pere de kastrumoj kaj en epoko de Romia Imperio rilate al kanaloj por orminado. En Mezepoko okazis reloĝado. Plej fruaj mencioj de diversaj loĝlokoj estas de la 9-a jarcento kaj Murias estis jam la ĉefa loĝloko. La areo apartenis al la Regno Leono. La loĝlokoj estis sub jurisdikcio de la Grafoj de Luna el la 15-a ĝis la 19-a jarcentoj kaj dume okazis ofte plendoj de lokanoj kontraŭ la senjora dominado.
Ekonomio
Tradiciaj enspezofontoj estis forstado, agrikulturo (cerealoj. lino, terpomoj. legomoj) kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj kaj azenoj en ebenaĵoj), krom muelejoj, teksejoj, forĝejoj.
Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, ekzemple tra arbaroj de betuloj, birdoprotektaj areoj ZEPA kaj ĝuante specifan faŭnon en kiu elstaras lupoj, miogaloj kaj ĉefe urogalo kaj urso), kio rezultis en pliigo de komerco kaj gastejoj.
Krom menciitaj, aliaj vidindaĵoj aŭ allogaĵoj de la municipo estas jenaj:
(108522) 2001 LQ
(108522) 2001 LQ estas malgranda, ne tre hela marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo : ĝia marsa MOID estas 0,44142 astronomia unuo, tie estas 66,035 milionoj da km.
Germaniko
Germaniko (aŭ en latina Germanicus kaj pli komplete Germanicus Julius Caesar, ankaŭ Nero Claudius Germanicus; 24a de Majo 15 a.K. – 10a de Oktobro 19 p.K.) estis membro de la Juli-Klaŭdia dinastio kaj elstara generalo de la Romia Imperio, kiu estis konata pro sia kampanjo en Ĝermanio. Li estis filo de Nero Claudius Drusus kaj de Antonia Minor; tiele Germaniko naskiĝis en influa branĉo de la patricia gens Claudia. La kromnomo Germanicus estis aldonita al lia kompleta nomo en la jaro 9 a.K. kiam ĝi estis postmorte havigita al lia patro honore al liaj venkoj en Ĝermanio. En la jaro 4 p.K., li estis adoptita de sia patroflanka onklo, Tiberio, kiu sukcedis al Aŭgusto Cezaro kiel Romia imperiestro unu jardekon poste. Kiel rezulto, Germaniko iĝis oficiala membro de la gens Julia, alia elstara familio kiu estis rilata al la flanko de lia patrino. Lia konekto al la Julii estis poste plifirmigita pere de geedzeco inter li mem kaj Vipsania Agrippina, nepino de Aŭgusto. Li estis ankaŭ nevo de Tiberio, la patro de Kaligulo, kaj la patrinflanka avo de Nerono.
Dum la regado de Aŭgusto, Germaniko ĝuis akcelitan politikan karieron kiel la heredanto de la imperiestro, enirante al posteno de kvestoro kvin jarojn antaŭ la laŭleĝa aĝo en la jaro 7 p.K. Li tenis tiun postenon ĝis la jaro 11 p.K., kaj estis elektita konsulo por la unua fojo en la jaro 12 p.K. La venontan jaron, li estis farita prokonsulo de Germania Inferior, Germania Superior, kaj la tutan Gaŭlion. El tie li komandis ok legiojn, ĉirkaŭ unu trionon el la tuta Romia armeo, kiujn li estris kontraŭ la Ĝermanajn tribojn en sia kampanjo el 14 al 16 p.K. Li venĝis la malvenkon de la Romia Imperio en la Batalo en la Teŭtoburga Arbaro kaj rekuperis du el la tri legiajn aglojn kiuj estis perditaj dum tiu batalo. En la jaro 17 p.K. li revenis al Romo kie li ricevis triumfon antaŭ foriri por reorganizi la provincojn de Asia Minor, al kiuj li aneksis la provincojn Cappadocia kaj Komagene en la jaro 18 p.K.
Estante en la orientaj provincoj, li venis en konflikto kun la guberniestro de Sirio, nome Gnaeus Calpurnius Piso. Dum tiu epoko, Germaniko malsaniĝis en Antioĥio, kie li mortis la 10an de Oktobro de la jaro 19 p.K. Lia morto estis atribuita al veneno laŭ antikvaj fontoj, sed tio neniam estis pruvita. Kiel fama generalo, li estis tre populara kaj konsiderita kiel la ideala Romano longe post sia morto. Por la Romia popolo, Germaniko estis la Romia ekvivalento de Aleksandro la Granda pro la naturo de sia morto je juna aĝo, sia kuraĝa karaktero, sia fizika belo, kaj sia militista agnoskado.
Titlis
Titlis estas monto de la Uriaj Alpoj sur la limoj inter la kantonoj Nidvaldo, Obvaldo kaj Berno.
Geografio
Titlis situas inter la komunumo Engelberg en nordo kaj la Gadmenvalo tra kiu pasas la vojo al Susten-Pasejo en sudo. Ĝi estas montmasivo, kiu konsistas el diversaj pintoj, kies plej alta atingas altecon de 3238 m s.m. De la kulmino fluas glaĉeroj el inter kiuj la plej grava estas Titlis-Glaĉero, kiu kun areo de 1,7 km² apartenas al la pli malgrandaj alpo-glaĉeroj.
Geologio
Titlis konsistas el la ne-ŝovita kalkosedimentokovrilo de la Armasivo el la geologia epoko de la tetiso.
Historio
La unua skriba mencio pri Titlis datiĝas el limfikso-dokumento el la jaro 1435 kiel Tüttels Berg.
La unua grimpo de Titlis okazis en la jaro 1744 de kvaropa ŝnurkameradaro el Engelberg, kiel raportis la subprioro P. Magnus Waser en letero al la zurika geografo Johann Konrad Füssli.
En la jaro 1912 la unua aertelfero de Engelberg ĝis Gerschnialp estis konstruita. En la jaro 1927 sekvis la aertelfero de Gerschnialp ĝis Trübsee, en 1965 de la linio de Trübsee ĝis Stand kaj en 1967 ĝis la kulmino Kleintitlis. En la jaro 1992 estis konstruita la turnebla aertelfero Rotair al la kulmino de Kleintitlis, kiu anstataŭis la aertelferon de 1967.
Turismo
De Engelberg kondukas aertelfero sur la kulmino de la monto. Titlis estas ŝatata skiregiono, antaŭe ankaŭ dum somero, sed pro la tutmonda varmiĝo la glaĉero la somera skiado kaj neĝtabulado sur Titlis-Glaĉero estas en danĝero. Dank al la aertelferoj Titlis somere kaj vintre estas inda ekskurscelo, kiu ofertas belan rondvidon al la tuta alpoĉeno.
San Miguelito (Panamo)
San Miguelito [sanmigelIto] (sankta Mikeleto) estas grandurbo kaj distrikto en Panamo, en provinco Panamo. La urbo mem estas administra centro de la distrikto, krome ĝi apartenas al urbaro de la proksima Panamurbo.
Historio
Origino de Sankta Mikeleto devenis el la sama tempo kiel la naskiĝo de la Respubliko Panamo en 1903. En la ĉefurbo (Panamurbo) estis manko de loĝejoj, se estis, ili havis altajn rentojn. Oni serĉis pli konvenajn loĝlokojn en la provinco. Precipe en 1925 multe da laboristoj migris al la nuntempa Sankta Mikeleto. La urbeto San Mikeleto estis establita en 1960, tiam oni elektis la unuan urbestron. Post 4 jaroj oni fondis hospitalon por plibonigi decajn pretendojn de la loĝantoj. Ekde 1963 ankaŭ la eklezio ekagis.
Klimato
Sankta Mikeleto havas humidan tropikan klimaton. La tutjara precipitaĵo estas preskaŭ 2000 mm. Oni mezuras averaĝan temperaturon 27 °C, kiu varias inter 21-35 °C.
Nacia Movado pri Stabileco kaj Progreso
La Nacia Movado por Stabileco kaj Progreso (bulgare Национално движение за стабилност и възход, НДСВ, latinliterigite Nacionalno dviĵenie za stabilnost i văĵod), ekde la 3-a de junio 2007 konata sub la nomo Nacia Movado por Simeono la 2-a (la akronimo en la bulgara lingvo samas - НДСВ), estas liberalisma politika partio en Bulgario, la organizaĵo de Simeono la 2-a de Bulgario aŭ Simeon Borisov Sakskoburggotski, reĝo (caro) de Bulgario inter sia 6-a kaj 9-a vivjaro, ĝis kiam la bulgaroj en septembro 1946 balotis kontraŭ monarkio kaj la reĝa familio devis forlasi la landon, sed post la falo de la komunisma reĝimo reveninta al Bulgario kaj ĉefministro de Bulgario inter la jaroj 2001 kaj 2005. La partio fondiĝis en aprilo 2001 kiam Simeono la 2-a deklaris sian pretecon partopreni en la aktiva politika vivo de Bulgario. La movado venkis 42.7 % de la vocoj kaj 120 el 240 sidlokoj de la bulgara parlamento. Ĝi formis koalician registaron kun la Movado por Rajtoj kaj Liberoj. La partio iĝis liberala partio kiu iĝis plena membro de la Liberala Internacio en sia kongreso en Sofio maje 2005.
Kadre de la parlamentaj balotoj de junio 2005, ĝi gajnis 21.83% de la voĉoj kaj 53 el 240 parlamentaj seĝoj - signifa malkresko.
En la parlamentaj balotoj de 2009, ĝi gajnis 3.01 % de la voĉoj kaj neniun parlamentan seĝon. Sekve de tio, Simeono la 2-a rezignis pri la partia gvidado la 6-an de junio.
Kombinaĵo de 12 kvinlateraj prismoj
En geometrio, kombinaĵo de dek du kvinlateraj prismoj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de 12 kvinlateraj prismoj, laŭliniigitaj en paroj laŭ la aksoj de kvinobla turna simetrio de dekduedro. Ĝi rezultiĝas per komponigo de la du reflektaj variantoj de la kombinaĵo de ses kvinlateraj prismoj.
Ĉi tiu kombinaĵo havas la saman situon de verticoj kiel la uniforma granda rombo-dudek-dekduedro kaj la senpintigita granda dekduedro.
Villeneuve-l'Archevêque
Villeneuve-l'Archevêque estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 1171 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
Villeneuve-l'Archevêque etendiĝas sur 6,89 km², kaj havis 1171 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas po 170 homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Michel Rébéquet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Villeneuve-l'Archevêque estas la ĉefurbo de la kantono de Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Partnera urbo
Villeneuve-l'Archevêque estas ĝemelurbo de
Ciato
Ciatio (el greka κύαϑος ) estas speciala floraro, kiu estas ŝajnfloro (science pseudanthium) kaj aspektas kiel floro. Ĝi aperas nur en la genro de eŭforbioj (Euphorbia) ene de la familio de eŭforbiacoj (Euphorbiaceae).
Konstruo
Ĝi konsistas el tre reduktitaj unuopaj floroj kaj portas altajn folietojn (brakteojn). Plej ofte estas unu ina floro kaj viraj floroj en kvin grupoj.
La sekvaj transversaj sekcoj tra la ciatioj surbildigas ties nekutiman konstruon.
Klarigoj:
Giuseppe Arcimboldo
Giuseppe Arcimboldo (Esperantigite Ĝuzeppe Arĉimboldo 1527 en Milano - 11-a de julio 1593), estis itala manierisma pentristo.
Li estis aŭtoro de multaj portretoj sugestitaj de fruktoj, plantoj aŭ bestoj malice disponitaj aŭ pejzaĝoj evokitaj kun homaj formoj.
Historio
En 1562 Arcimboldo estis nomumita kortega pentristo de la Sankta Romia Imperiestro Maksimiliano la 2-a, kaj translokiĝis al Vieno. Arcimboldo daŭre tenis tiun pozicion dum la regado de la filo de Maksimiliano - imperiestro Rudolfo la 2-a. La du imperiestroj amis la eksterordinarajn verkojn de Arcimboldo. Arcimboldo funkciis kiel la kortega projektanto de la imperiestra Habsburga kortumo, kaj kiel parto de sia rolo li projektis detalojn de vestaĵoj kaj fonoj kaj pentris por la reĝa familio.
Gerard Malanga
Andy Warhol kaj The Factory
Gerard Malanga laboris tre kune kun Andy Warhol dum la plej kreiva periodo de tiu artisto, nome el 1963 al 1970. Artikolo de la 17a de Februaro, 1992, en The New York Times referencas lin kial "Andy Warhol's most important associate" (plej grava partnero de Andy Warhol)
Stejeriș (Cluj)
Stejeriș [steĵeriŝ] (hungare: Kercsed [kerĉed]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Turda. Administre ĝi apartenas al la komunumo Moldovenești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 922 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 237 (86 % da hungaroj).
Gerard Malanga
Andy Warhol kaj The Factory
Malanga estis implikita en ĉiuj fazoj de la kreiva prosduktado de Warhol en serigrafia pentraod kaj filmofarado. Li aktoris en multj el la komencaj filmoj de Warhol, kiaj Kiss (1963), Harlot (1964), Soap Opera (1964), Couch (1964), Vinyl (1965), Camp (1965), Chelsea Girls (1966); kaj kunproduktoris Bufferin (1967) en kiu li legas sian poezion, konsiderata la plej longdaŭra parola filmo registrita je 33-minutoj senhalte. Malanga ludis kombinon de Lee Harvey Oswald kaj Jack Ruby en la filmo de Warhol nome Since (1966). Ankaŭ en 1966, li koreografiis la muzikon de Velvet Underground por multrimeda prezentaĵo de Warhol nome The Exploding Plastic Inevitable. En 1969, Malanga estis unu el la fondaj eldonistoj, kun Warhol kaj John Wilcock, de la gazeto Interview. En Decembro de 1970, Malanga lasis la studion de Warhol por sekvi sian laboron en fotografio.
Stejeriș (Cluj)
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1291. Ĝi estis ekleziejo de 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Famuloj
En la iama Kercsed naskiĝis hungara inĝeniero Géza Muzsnay.
Giuseppe Arcimboldo
Memoro
Lia tiutempa stilo estis nekutima, kaj fakte hodiaŭ liaj pentraĵoj povas esti karakterizitaj kiel apartenantaj al la stilo de Superrealismo, kvankam ili antaŭis la naskiĝon de ĉi tiu stilo ĉirkaŭ 350 jarojn. Liaj verkoj ekspoziciiĝas ĉe la Muzeo pri Arthistorio de Vieno, la Luvra Muzeo en Parizo, la Galerio Uffizi en Florenco kaj aliaj muzeoj. Multaj el la verkoj de Arcimboldo estis malkovritaj de la superreala Salvador Dalí.
Kantono Crawford
La nomo Kantono Crawford  - angle Crawford County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Horní Kozolupy
Horní Kozolupy (Ober Kozolup, ankaŭ Ober Gosolup, Ober Kosolup) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov, proksimume 11 km norde de Stříbro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1237.
Orient-melaneziaj Insuloj
Tiu riĉaĵejo ampleksas kvin ekoregionojn kiuj konstituas la nordorientan parton de la aŭstralazia ekozono. La Orient-melaneziaj Insuloj havas multajn plantojn kaj iujn bestojn kies prauloj originis de la najbaraj Novgvineo kaj Novkaledonio, sed diferencas de tiuj insuloj pro tio ke ili neniam estis ligataj al iu ajn kontinento.
Filantacoj
Habito kaj folioj
Ili estas herbaj plantoj, arbustoj aŭ arboj. La folioj staras duvice aŭ spiralforme. Ofte ili estas reduktitaj. Se la planto havas reduktitaj folioj, tiam la branĉoj estas transformitaj al filokladioj, kiuj transprenas la fotosintezon (eksemple ĉe Phyllanthus). Ili havas stipulojn.
Infloreskoj, floroj, fruktoj kaj semoj
La malgrandaj floroj estas ĉiam unuseksaj. la specioj plej ofte estas monoikaj, nur la genro Antidesma estas dioika). La florooj havas du ĝis ok (malofte dekdu) sepalojn. Ekzistas plej ofte kvin petaloj aŭ ili mankas. La viraj floroj havas du ĝis 35 stamenoj. Ĉe la inaj floroj 2 ĝis 5 (ĝis 15) karpeloj estas kunkreskintaj al unu ovario aŭ nur ekzistas unu karpelo. La kapsulfruktoj malfermiĝas eksplodsimile kaj entenas multege da semoj.
Enhavosubstancoj
La plantoj akumuliiĝas aluminio-jonoj (Al).
Sistematiko kaj disvastigo
La familio Phyllanthaceae antaŭe havis la rangon de subfamilio Phyllanthoideae ene de la familio de la eŭforbiacoj (Euphorbiaceae). Antaue la genroj Centroplacus, Paradrypetes kaj Phyllanoa apspeciojis al la Phyllanthaceae. Hodiaŭ Centroplacus apspeciojas al Centroplacaceae, Paradrypetes al Rhizophoraceae kaj la iama genro Phyllanoa apspeciojas al la genro Rinorea kiu apspeciojas al la familio Violaceae.
La familio filantacoj (Phyllanthaceae) havas tutmondan disvastigon en la Tropikoj. Ĉirkaŭ 19 genroj indiĝenas en la Neotropiso.
Laŭ Hoffmann et al. 2006 la familio de la Phyllanthaceae estas dividita en du subfamilioj, dek triboj kaj haas 56 ĝis 60 genroj kun 1745 ĝis 2000 specioj:
Laŭ WFO TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (30 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ŝoseo Entuziastov (Moskvo)
Ŝoseo Entuziastov ("Ŝoseo de Entuziasmuloj", Шоссе Энтузиастов) estas unu el ĉefaj radiaj ŝoseoj de Moskvo. Ĝi situas oriente de Moskvo en Sud-Orienta kaj Orienta arondismentoj. Ĝi komenciĝas ĉe la placo Rogoĵskaja Zastava kaj post la Moskva cirkla aŭtovojo kontinuiĝas kiel aŭtovojo M7 "Volga" Moskvo - Vladimir - Niĵnij Novgorod - Ĉeboksari - Kazano - Ufa; Ŝosse Entuziastov estas nomataj ankaŭ partoj de la vojo en urboj Balaŝiĥa kaj Noginsk (Moskva provinco).
Nomo
Antaŭe ĝi estis nomita Vladimira ŝoseo (de la urbo Vladimir). En 1919 la ŝoseo estis alinomita honore al la entuziasmuloj — revoluciuloj kaj politikaj prizonuloj, kiuj iris al siberiaj ekzilejoj laŭ ĉi tiu vojo dum la cara reĝimo.
Transporto
Aŭtobusoj: 7, 15, 20, 36, 46, 83, 125, 131, 133, 141, 211, 214, 237, 254, 702, 730, 759.
Trolebusoj: 30, 45, 53, 68.
Tramoj: 8, 12, 24, 32, 34, 36, 37, 46, 50.
Rickenbach LU
Geografio
La komunumo Rickenbach situas ĉe la limo de la kantonoj Lucerno kaj Argovio en monteta regiono de la Svisa Mezlando inter la valo Seetal kaj la valo de la rivero Wyna. La komunumo troviĝas proksimume 20 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Lucerno.
La komunumo havas areon de 9,36 km², de kiuj 2,46 km² estas kovritaj de arbaro, 1,03 km² servas por setlejoj kaj 5,87 km² respektive 62,7% servas por agrikulturo.
Al la komunumo apartenas krom la efektiva vilaĝo mem la setlejoj Nieder-Wetzwil, Sagen, Mullwil, Rüchlig, Voder-Sterenberg, Hinter-Sterenberg kaj Niederwil.
Trafiko
La komunumo Rickenbach estas konektita al la publika trafikreto per du buslinioj al Beromünster kaj Sursee.
La plej proksima aŭtovojaliro troviĝas en Sursee al la nacia svisa aŭtovojo A2 en distanco de 10 km.
Historio
La unua skriba mencio de Rickenbach datiĝas el arbitra dokumento inter la Abatejo Beromünster kaj civitano de Zofingo el la jaro 1210 kiel Richenbach.
En la 13-a kaj 14-a jarcento la vilaĝo apartenis al la nobeloj de Reinach. La 15-a de septembro 1464 Senjoro Hans Erhart de Reinach vendis la komunumon al la urbo Lucerno, kiu atribuis ĝis al sia Mikaela distrikto. Dum la epoko de la Helveta Respubliko inter 1798 kaj 1803 la vilaĝo apartenis al la tiama distrikto Münster, kaj ek de tiam ĝi estas parto de la distrikto Sursee.
2309 Mr. Spock
2309 Mr. Spock estas malgranda ne tre hela asteroido de la asteroida zono,malkovrita la de la usona astronomo James B. Gibson elde la Observatorio Félix Aguilar, en la provinco de San Juan, Argentino.
Nomo
Ĝia nomo aludas al Sinjoro Spock, rolulo en la sciencfikcia televida serio Star Trek. Estis ankaŭ la nomo de la kato de la malkovrinto.
Roppenheim (stacidomo)
Roppenheim estas franca stacidomo sur linioj Strasbourg - kaj  -, situanta inter j Beinheim kaj Roppenheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Hohentengen am Hochrhein
Hohentengen am Hochrhein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Batalo ĉe kabo Espero
La Batalo ĉe kabo Espero, Batalo ĉe kabo Esperance, konata ankaŭ kiel Dua Batalo de insulo Savo kaj, en japanaj fontoj, Marbatalo de insulo Savo (サボ島沖海戦), okazis en 11a–12a de Oktobro, 1942, en la Pacifika Fronto de la Dua Mondmilito inter la Imperia Japana Ŝiparmeo kaj la Usona Mararmeo. Tiu marbatalo estis la dua el kvar ĉefaj surfacaj konfliktoj dum la Kampanjo de Guadalcanal kaj ĝi okazis je la enirejo al la markolo inter la insulo Savo kaj Guadalcanal en la Salomonoj. La kabo Espero aŭ Esperance (9°15′S 159°42′E) estas la plej norda pinto en Guadalcanal, kaj la batalo prenis sian nomon el tiu punkto.
En la nokto de la 11a de Oktobro, la japanaj marfortoj en la areo de la Salomonoj — sub la komando de la vicadmiralo Guniĉi Mikaŭa — sendis pli gravan liveran kaj plifortigan konvojon al siaj fortoj en Guadalcanal. La konvojo konsistis el du hidroplanŝipoj kaj ses destrojeroj kaj estis komandita de admiralo Takacugu Jojima. Samtempe, sed en aparta operaco, tri pezaj krozoŝipoj kaj du destrojeroj — sub la komando de admiralo Aritomo Gotō — intencis bombardadi la aliancanan flughavenon en Guadalcanal (nome Henderson Field fare de la Aliancanoj) kun la celo detrui la aliancanajn aviadilojn kaj la flughavenajn instalaĵojn.
Tuj antaŭ noktomezo la 11an de Oktobro, usona forto de kvar krozoŝipoj kaj kvin detrojeroj — sub la komando de admiralo Norman Scott — interrompis la iradon de la forto de Gotō ĉar ĝi alproksimiĝis al la insulo Savo proksime de Guadalcanal. Surprize por la japanoj, la militŝipoj de Scott sinkigis unu el la krozoŝipoj de Gotō kaj unu el liaj destrojeroj, tre damaĝis alian krozoŝipon, mortige vundigis Gotō, kaj devigis la ceteron de la militŝipoj de Gotō forlasi la bombardan mision kaj retiriĝi. Dum la interŝanĝo de pafado, unu el la destrojeroj de Scott estis sinkigita kaj unu krozoŝipo kaj alia destrojero estis tre damaĝitaj. Dume, la japana liverkonvojo sukcese kompletigis la liveradon en Guadalcanal kaj ekfaris revenveturon sen esti malkovrita de la forto de Scott. Poste, en la mateno de la 12a de Oktobro, kvar japanaj destrojeroj el la liverkonvojo revenis por helpi la retiriĝon de Gotō, kaj damaĝis militŝipojn. Aeratakoj fare de usonaj aviadiloj el la flughaveno Henderson Field sinkigis du el tiuj destrojeroj poste tiun tagon.
Kiel en la antaŭaj marbataloj ĉirkaŭ Guadalcanal, la strategia rezulto estis necerta ĉar nek la ŝipoj de Japanio nek tiuj de Usono sekurigis operacan kontrolon de la akvoj ĉirkaŭ Guadalcanal kiel konsekvenco de tiu agado. Tamen, la Batalo ĉe kabo Espero havigis gravan moralan plialtigon por la Usona Mararmeo post la malvenko de la insulo Savo.
Farah Pahlavi
Farah Pahlavi, Imperiestrino de Irano (naskita Farah Diba, perse: فرح دیبا Faraḥ Dība, naskita la 14-an de oktobro, 1938), estas vidvino kaj la tria edzino de Mohammad Reza Pahlavi, la pli posta ŝaho de Irano kaj ununura ŝahbanu en la moderna historio de Irano.
Vidu ankaŭ
List of notable Iranian women: Listo de rimarkindaj iranaj virinoj interalie Azar Nafisi, Shirin Ebadi, Anousheh Ansari, Maryam Mirzakhani, Maryam Mirzakhani, Simin Behbahani, Parvin E'tesami, Forough Farrokhzad, Rabe'e Ghazdari,Shahrnush Parsipur, Marjane Satrapi, Tahereh Qorrat Al-'Ayn, Nazanin Afshin-Bloko, Shohreh Aghdashloo, Niki Karimi, Tahmineh Milani, Sarah Shahi, Hedyeh Tehrani, Leila Forouhar, Parisa (Fatemeh Va'ezi),Nazanin Afshin-Bloko, Faezeh Hashemi, Zahra Kazemi, Maryam Namazie, Maryam Rajavi, Neda Agha-Soltan, Ladan kaj Laleh Bijani, Behnaz Mozakka, Farah Pahlavi,...
Preĝo de Wessobrunn
La Preĝo de Wessobrunn (germane: Wessobrunner Gebet) nomiĝas poeziaĵo mallonga malnovgermanlingva el la 8-a aŭ la 9-a jarcento.
Viidestoista yö
Viidestoista yö, "dekkvina nokto" estas finna vere konata muzikpeco. Ĝin komponis kaj tekstis Juice Leskinen. Leskinen skribis la tekston en "dekkvina nokto", la unua sobra nokto post du semajnoj, en kiuj ĉiutage Leskinen drinkis vere multe. La peco montras lian doloreton en tiu nokto sed ne mencias drinkadon. Tra jardekoj Viidestoista yö estis unu de plej popularaj pecoj en Finnlando. Leskinen diskis ĝin en 1980. Ĝi estas publikigita ankaŭ en kolektalbumoj. Longeco de ĝia tempo estas 4 minutoj kaj 8 sekundoj.
Preĝo de Wessobrunn
Priskribo
La teksto estas en aliteraciaj versoj kiuj apartenis al pluraj verkoj sen konekso inter si. La unua parto konsistanta el kvar longaj versoj estas la enkonduko de pagana (malnovsaksa) poemo pri la kreado de la mondo; la kvar sekvaj versoj entenas kristanan rakonton pri la sama temo, la fino estas preĝo kristana.
La nomon akiris la teksto post malkovriĝo en la bavara monakejo de Wessobrunn.
Teksto kun latina versio
[*] tie ĉi mankas verŝajne la vorto "sterro" (stelo). Traduko en Esperanton: ''Tion mi lernis inter la homoj kiel la plej grandan miraklon: ke estis nek la tero nek la ĉielo supra, nek arbo nek monto nek io alia, nek sunbrilo, nek lunheliĝo, nek la belega maro. Kiam ankoraŭ estis nenio ja estis la ĉiupova Dio, de ĉiuj estaĵoj la plej bonkora, kaj kun Li multaj spiritoj miraj. Kaj Dio la sankta ... Dio, ĉiupova, kiu kreis la ĉielon kaj la teron doninte al la homoj tiom da bonaj aferoj: helpu min per Via graco al kredo korekta kaj volo bona, saĝeco, prudenteco, forteco, al rezisto kontraŭ la diablo, al evitado de la malbono kaj al la plenumo de Via volo.''
Varuno
Varuno estas, en la Vedoj, estro de la kosmo, iĝinta en la postveda hinduismo dio de la akvo.
Ellen Gregory
Ellen GREGORY, pseŭdonimo Nenjo Rimanto (naskiĝis en 1891 - mortis la 2-an de julio 1976 en Peasedown St. John, Bath, Anglio) estis brita esperantistino, aŭtorino de originalaj versoj por infanoj.
Ŝi ekposedis la Internacian Lingvon jam antaŭ sia 20-a jaro kaj agadis por ĝi dum pli ol 65 jaroj. Ŝi talente instruis la lingvon kaj gvidis i.a. korespondajn kursojn. Al ŝiaj unuaj kaj plej sukcesaj lernantoj apartenis ŝia frato Mark Starr, kiun ŝi instruis jam en 1917, eminenta figuro en la internacia Esperanto-movado.
Sub la plumnomo Nenjo Rimanto aperis pluraj Esperantaj libroj por infanoj. Ŝi verkis ankaŭ la kristnaskan kanton "Ĉe l' Kristofesto ĝojas ni", kiu estas unu el la plej fruaj tiaj kantoj originale verkitaj en Esperanto.
Konak (Izmiro)
Konak estas distrikto de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco İzmir kaj al la Egea regiono. En 2016 ĝi havis loĝantojn.
T. Colin Campbell
Thomas Colin Campbell (naskiĝis la 14-an de marto 1934) estas usona biokemiisto, kiu specialiĝas pri la efiko de nutrado ĉe longdaŭra sano. Li estas la emerita instruisto pri nutra biokemio de Jacob Gould Schurman en la Universitato Cornell.
Campbell estis unu el la ĉefaj sciencistoj de la Projekto Ĉinio-Cornell–Oksfordo pri dieto kaj malsano, starigita en 1983 fare de la Universitato Cornell, la Universitato de Oksfordo, kaj la Ĉina Akademio de Preventa Medicino por esplori la rilaton inter nutrado kaj kancero, koro, kaj metabolaj malsanoj. La studo estis priskribita de The New York Times kiel "la Grandpremio de epidemiologio".
László Sas
László SAS [ŝaŝ] estis rumania hungara verkisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis Szabadka la 8-an de aprilo 1893 kaj mortis Budapeŝto la 16-an de aŭgusto 1974.
Kariero
László Sas estis kunlaboranto de Világ de Budapeŝto, poste de Nagyváradi Napló. Li publikigis raportaĵojn, felietonojn, novelojn en Keleti Újság. Li estis laborkampulo en Tokaj post 1941. En julio 1943 li liberiĝis, sed en 1944 oni deportis lin en Aŭŝvicon, de kie li sukcesis eskapi. De 1948 li vivis en Budapeŝto. Li estis redaktoro de libraro-serio Kadima, kies kaj de Kultúra Regénytár pluraj libroj aperis kun sia kunlaborado.
Suno Vukongo
Suno Vukongo (ĉine, 孫悟空. pinjine, sūn wù kōng.) aŭ la Simia Reĝo estas rolulo en la verko Pilgrimado al la Okcidento. Li naskiĝis el ŝtono, kaj akiris supernaturajn potencojn per taoismaj ekzercoj. Post ribelo kontraŭ la ĉielaj dioj li estis metita sub monto de Budho. Poste, li estis liberigita por helpi Tangon Sanzangon pilgrimi al la "Okcidento."
Li estas superhome forta kaj rapida. Li scias la 72 Terajn Transformojn, per kiuj li povas aliformigi sin en beston. Liaj haroj povas fariĝi klonoj de li, aŭ armiloj. Li estas multfoje senmorta pro persikoj de senmorteco, piloloj de longviveco, kaj ĉar li forigis sian nomon el la Libro de Vivo kaj Morto.
Korgan
Korgan estas urbo en provinco Ordu en Turkio.
Dragutin Domjanić
Dragutin Domjanić (naskiĝis la en Zelina, mortis la  en Zagrebo) estis kroata poeto.
Domjanić havis juran diplomon kaj servis kiel juĝisto en Zagrebo.
Lia amo al la estinteco direktis lin al la kajkavia dialekto, en kiu li verkis ĉiujn siajn poemojn.
Li estas ankaŭ la aŭtoro de la pli malmulte konata Petrica Kerempuh i spametni osel, en kiu li kritike kaj satire priskribas kroatajn intelektulojn en la 1920-aj jaroj.
Călărași (Cluj)
Călărași [kələraŝj'] (Harasztos [harastoŝ], Wahldorf) estas komunumo en Rumanio sud-oriente de Turda. En 1910 Harasztos havis loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992  (rumanoj, 36 % hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1332. Ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al Torda-Aranyos.
Dragutin Domjanić
Iom de lia poezia verko tradukiĝintas en na Esperanto, far Zvonko Rehoriĉ, ekz., ‘Sub suno kaj ombro’.
Eksteraj ligiloj
Libroservo de UEA Poemaro Sub suno kaj ombro, tradukita de Z. Rehorić (Zagreb 1990)
NGC 301
NGC 301 (alia indiko — PGC 3345) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(46629) 1994 PS38
(46629) 1994 PS38 estas malgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo. Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
1439 Vogtia
1439 Vogtia estas mezgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Heinrich Vogt.
Rouvray
Rouvray estas franca komunumo en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Rouvray kaj la vilaĝeton Le Foulon.
Historio
Tie en 1961 la unua restoracio Courtepaille malfermis.
Vidindaĵoj
La trinkejo havas fasadon de stilo secesio. Oni vidas ankaŭ sur la vitro la telefonan numeron 15 sed la trinkejo ne plu funkcias.
Litia oksalato
Litia oksalato aŭ litia oksalato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj litia hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, acidoj kaj etanolo. Litia oksalato posedas 2 karbonatomojn, 2 litiatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Litia oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de litiaj derivaĵoj.
István Sass
István SASS [ŝaŝ] estas rumania hungara matematikisto kaj astronomo. Li naskiĝis Valea lui Mihai la 3-an de aprilo 1945.
(22058) 2000 AA64
(22058) 2000 AA64 estas asteroido de la Hilda grupo, en la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
István Sass
Kariero
István Sass diplomitiĝis en Universitato de Bukareŝto pri matematiko-astronomio (1969). Li doktoriĝis per disertacio Stadii tîrzii în evoluţia stelelor en UBB de Kluĵo (1986). De 1969 li instruis en Baia Mare. Li publikigis en Bányavidéki Fáklya, en kiu en 1980 li aperigis artikolserion kun titolo A csillagok világa (La mondo de steloj). Liaj fakstudaĵoj aperis fakeldonaĵoj de UBB en Contributions of the Astronomical Observatory Proceedings of the Colloquium of Astronomy Section Astrophysics. 1977. nov.; Proceedings of the Symposium on Methods, Models and Techniques in Physics and Related Fields. 1987).
Povoletto
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktigita papo Klemento la 1-a, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Attimis, Faedis, Nimis, Reana del Rojale, Remanzacco kaj Udine.
David Lvoviĉ Armand
Armand David Lvoviĉ (naskiĝis en 1905, mortis la en Moskvo) estis elstara soveta geografo, aŭtoro de pli ol 700 sciencaj studoj, unu el la pioniroj de natur-defendo, elstara aganto de sovetia Esperanto-movado.
Dum vico da jaroj li plenumis taskojn de FD pri geografio, de vicprezidanto de la geografia sekcio de Internacia Scienca Asocio Esperanta (ISAE), estis vicprezidanto de Moskva Komisiono pri Internaciaj Ligoj de Sovetaj Esperantistoj, partoprenis kelkajn Universalajn Kongresojn, kaj prelegis en Internacia Somera Universitato.
(12036) 1997 CR19
(12036) 1997 CR19 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
David Lvoviĉ Armand
Li grave kontribuis al evoluo de la enlanda Esperanto-movado kaj multon faris por edukado de nova generacio de sovetiaj esperantistoj.
Bom Repouso
estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Sul e Sudoeste de Minas kaj en la mikroregiono Pouso Alegre. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1953. La subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte situas en distanco de 435 km.
35324 Orlandi
35324 Orlandi estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan amatoran astronomon Stefano Orlandi, amanto de la steloj de la infanaĝo. En 1990, li fondis la Observatorion T.L.C. (Tito Lucrezio Caro) por fotografiado de la profunda ĉielo kaj astrometrio de kometoj kaj malgrandaj planedoj.
Vasabio
Vasabio (Wasabia el brasikacoj) estas genro de 4 specioj de herboj el orienta Azio, i.a. Wasabia wasabi, el Japanio kaj Saĥaleno, plurjara, kies radiko estas uzata raspita kiel kondimento, i.a. kun saŝimo kaj bulsuŝio (PIV).
Aranepiko
Aranepiko, konata ankaŭ kiel araneismo, estas vundo rezulta el la piko de araneo. La efikoj de plej el la aranepikoj ne estas gravaj. Plj pikoj rezultas en mildaj simptomoj ĉirkaŭ la areo kie okazis la piko. Rare ili povas produkti nekropzian haŭtan vundon aŭ fortan doloron.
Kvankam araneoj estas amplekse timataj, nur kelkaj specioj estas danĝeraj al la personoj. Araneoj pikas personojn nur okaze de mem-defendo, kaj kelkaj produktas efikojn pli danĝerajn ol tiuj de moskitopiko aŭ abel-piko. Plej el tiuj povas okazigi medicine danĝerajn pikaĵojn, kiaj la angularaenoj kaj la vidvinaraneoj, kiuj preferas fuĝi kaj pikas nur okaze de kaptitaĵo, kvankam tii povas okazi facile hazarde. La defendaj taktikoj de funelretaj araneoj inkludas dentomontron kaj ties veneno, kvankam ili rare injektas multon, rezultis en 13 konataj homaj mortigoj dum ĉirkaŭ 50 jaroj. Ili estis konsiderataj la plej danĝeraj araneoj en la mondo laŭ klinika kaj veneneca vidpunktoj, kvankam tiu atribuo estis indikita ankaŭ al la Brazila vagaraneo, pro multe plej ofta nombro de hazardaĵoj.
Estas ĉirkaŭ 100 fidindaj registritaj mortigoj pro aranepikoj en la 20a jarcento, kompare al ĉirkaŭ 1 500 el pikiloj de meduzoj. Multaj aluditaj okazoj de aranepikoj povas eeti malĝustaj diagnozoj, kio povas malfaciligi la ekzamenojn de la efiko de traktado de veraj aranepikoj.
Magdalena Peñasco
Magdalena Peñasco estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Magdalena Peñasco. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 050.
Geografio
Magdalena Peñasco apartenas al la distrikto Tlaxiaco al kiuj apartenas entute 35 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3461 loĝantojn. El tiuj estis 1625 viroj kaj 1836 virinoj. La komunumo havas surfacon de 75.27 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1960 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2791 indiĝenoj. El tiuj 2383 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 2383 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Rothau (stacidomo)
Rothau estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Rothau, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Magdalena Peñasco
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Rothau (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
John A. McDougall
John A. McDougall (naskiĝis la 17-an de majo 1947) estas usona kuracisto kaj aŭtoro, kiu estas la kunfondinto, prezidanto kaj sola estrarano de San Francisco–based Dr. McDougall's Right Foods Inc. rekomendante la konsumadon de malalt-grasaj dietoj.
McDougall estas diplomiĝinto de College of Human Medicine de Miĉigana Ŝtata Universitato. Li faris sian internan deĵoron ĉe Queen's Medicina Centro en Honoluluo, Havajo, en 1972 kaj sian medicinan restadejon ĉe la Universitato de Havajo. Li estas atestita kiel internisto fare de la Estraro de Interna Medicino kaj la Nacia Estraro de Kuracistoj.
En 1965, en la aĝo de 18, McDougall suferis apopleksion, kiun li atribuis al alta produkta dieto.
Inter 1973 kaj 1976, McDougall laboris kiel kuracisto ĉe Hamakua Sugar Plantation en Havajo. Inter 1986 kaj 2002, li lanĉis vegetaran dietan programon en hospitalo St. Helena en Napa Valley, Kalifornio. Inter 1999 kaj 2001, li prizorgis dietan programon por la Blue Cross Blue Shield Association en Mineapolo, Minesoto.
McDougall estas en la konsila komisiono de Naked Food Magazine, por kiu li ankaŭ regule kontribuas per artikoloj, kiuj subtenas plant-bazitan dieton.
Kombinaĵo de 6 stelokvinlateraj prismoj
En geometrio, kombinaĵo de ses stelokvinlateraj prismoj estas uniforma pluredra kombinaĵo, nememspegulsimetria simetria ordigo de 6 stelokvinlateraj prismoj, laŭliniigitaj laŭ la aksoj de kvinobla turna simetrio de dekduedro.
Ĉi tiu kombinaĵo havas la saman situon de verticoj kiel la rombo-dudek-dekduedro kaj la malgranda steligita senpintigita dekduedro.
Nacimiento
Nacimiento (Naskejo) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio en la komarko Filabres-Tabernas. Ĝia municipa teritorio limas kun la provinco Granado, norde, kaj kun la komarko de la Alpujarra Almeriense sude.
La areo de la municipo estas 80 km2 kie loĝas 462 geloĝantoj, do loĝdenso estas 5.8 loĝ./km2. Nacimiento situas je 52 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Historio kaj ekonomio
Nacimiento estas trapasata de la rivero Nacimiento kiu elfluas al la rivero Andarax je Alhabia. Nacimiento plej floris dum la 19a jarcento kaj komenco de la 20a jarcento pere de la populareco kiun atingis la almeria vinbero por manĝo. Pro tio disvastiĝis la nombraj kampardomoj "cortijos" necesaj por la realigo de la taskoj por la kultivo de la vitejoj.
Pro la dekadencio de la almeria vinbero, okazis ŝanĝo en la ĉefa kultivo de Nacimiento, kaj diversiĝis la unuaranga sektoro de la municipo. En la aktualo la agrikulturo plue estas la motoro de la loko, kun aparta gravo de cerealoj, precize la hordeo, migdalarboj kaj olivarboj. Lastatempe oni instalis industrion por manĝokonservo en la municipa teritorio kaj progresas la rura turismo.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 462 geloĝantoj de la municipo Nacimiento estas 215 inoj kaj 247 viroj. En la 80-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 383 geloĝantoj, kaj aliaj 79 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 1, 0 inoj kaj 1 viroj, kaj mortis 7, 5 inoj kaj 2 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-1.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 165 homoj (35.7%).
Rhenen
[[Media:Nl-Rhenen.ogg|Rhenen]] estas urbo kun urborajtoj kaj municipo en la nederlanda provinco Utrecht. La municipo havis (je la 1-a de julio 2006) 18 441 loĝantojn kaj havas areon de 42,99 km² (de kiu 1,28 km² estas akvo).
Nacimiento
Demografio
En la 1910-aj kaj 1920-aj jaroj estis pli ol 2400, poste la loĝantaro malpliiĝis ĝis la nunaj sub 500.
Rhenen
Historio
Rhenen akiris en la 13-a jarcento urborajtojn post kiam la loko en 855 (kiel 'Villa Rheni' ĉe la Rejno) por la unua fojo estis menciata.
De la 11-a de majo ĝis la 13-a de majo 1940 okazis intensa batalo inter la germanoj kaj nederlandanoj dum la Batalo apud la Grebbeberg. La urbo Rhenen estis grandparte detruita pro tio. La rekonstruo okazis ankoraŭ dum la Dua Mondmilito.
Neŭrotipeco
Neŭrotipeco estas neologismo farite de aŭtisma komunumo por homoj, kiuj ne estas aŭtismaj. Poste ankaŭ aliaj neŭrodiversaj grupoj kaj esploristoj uzis la vorton por la plimulto,  do ĝia signifiko estis ŝanĝita al: esti neŭrone tipe evolviĝinta, kaj havi tipajn kapablojn prilabori parolon, iĝi en grupoj kaj havi socian rolon. Por plimulto de surduloj, parolo estas anstataŭebla per parolo kaj signumado, kaj estas ili neŭrotipaj.
Oni povas esti alisma sed ne neŭrotipa, se oni havas alian neŭrologian perturbon; ekzemple deprimon, anksiecan malsanon, disocian perturbon, psikozon, personalecan perturbon, nutromalsanon, lernomalkapablon. which has roughly the same meaning that "neurotypical" had originally. Por kontraŭi neŭrotipecon, oni povas uzi vortojn kiel neŭrodiversa aŭ neŭroatipika. Neŭrodiverseco estas movado kaj vidpunkto, kiu estas alternativa al dominanta medikala vidpunkto.
La National Autistic Society en la Unuiĝinta Reĝlando postulas uzadon de la vorto fare de ĵurnalistoj. Sed ili skribis ankaŭ, ke tiu estas elemento de aŭtisma kulturo. Scienco kaj neŭrodiversaj movadoj eniĝis la vorton.
Kritikoj montras, ke limoj de aŭtisma spektro ne estas klaraj, kaj ankaŭ neaŭtismuloj estas similaj, sed ne havas saman, tipikan cerbon. Estas uloj, kiuj montras pli ol malpli simptomojn de aŭtismo, sed ne estas diagnostizeblaj kun aŭtismo, kaj distribuo de aŭtismaj trajtoj ne estas bimodala. Tiuj estis konitaj prie en scienco.
Iuj perturboj ne estas denaskaj, sed komencas poste dum vivo post traŭmato, aŭ havas ilian kialon en ĉirkaŭaĵo de la ulo. La uloj estas konsideritaj neŭrotipikaj pli frue.
Higurashi no Naku Koro ni
Higurashi no Na ku Koro ni (ひぐらしの な く頃に [higuraŝi no naku koro ni]; laŭvorte: Kiam Kanacikado Ĉirpas) estas serio de japanaj videoludoj en ĝenro de video-romano (aŭ son-romano) eldonita de komputilluda rondo 07th Expansion. Samnoma anime-serio bazita sur la videoludoj estis kreita de Studio DEEN kaj estis elsendita ekde aprilo ĝis septembro 2006. La letero な ([na]) estas ruĝa en la oficiala titolo.
Fono
Ĝi estas doĝina ludo (amatora ludo), vendata ĉe Comiket. Multaj ŝatantoj atributis la sukceson de ludo al ĝiaj hororo kaj detektivado. La finoj de ludoj ne klarigas difinitajn solvojn. Ludantoj primeditas kaj diskutas solvojn per indicoj kun samludantoj sur ŝatulaj komunumoj en interreto. La populareco kreskiĝis, kaj kopioj atingis 100'000 sume de tutaj serioj, ludo-magazinoj pozitive prezentis. La softvaro por Ludkonzolo, PlayStation 2, titolita Higurashi no Na Ku Koro ni Matsuri estis anoncita ekvendi en malfrua 2006.