cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Judismo
Akcepto de la kerna kredaro
Establi la kernajn kredojn de judismo en la moderna epoko estas eĉ pli malfacila, konsiderante la nombron kaj diversecon de la nuntempaj judaj movadnomoj. Eĉ malpliigante la problemon al la plej influaj intelektulaj tendencoj de la 19-a kaj 20-a jarcentoj, la afero restas komplika. Tiel por ekzemplo, la respondo de Josef Soloveiĉik (asocia kun la moderna ortodoksa judismo) al la moderneco estas konstituita el la identigo de judismo kun la sekvo de la halaĥo dum ties lasta celo estas venigi la sanktecon al la mondo. Mordeĥaj Kaplan, la fondinto de la Rekonstruisma judismo, abandonas la ideon de religio pere de la identigo de judismo kun civilizo kaj pere de tiu lasta termino kaj la nereligia traduko de la kernaj ideoj, li klopodas surombreligi tiom multajn judajn tendencojn kiel eblas. Siavice, la Konservisma Judismo de Solomon Schechter estas identa kun la tradicio komprenita kiel la interpretado de la Toraho, en si mem estante la historio de la konstantaj ĝisdatigoj kaj alĝustigoj de la Leĝo plenumitaj pere de kreiva interpretado. Finfine, David Philipson skizas la linion de la reformisma movado en judismo kontraŭante ĝin al la strikta kaj tradicia rabena alproksimiĝo kaj tiel venas al konkludoj similaj al tiu de la konservema movado.
Rilato al aliaj unudiaj religioj
La kristanismo naskiĝis kiel ĉefe juda sekto en la 1-a jarcento; ĝi vidas Jesuon kiel filon de Dio, kaj sin mem kiel kulmino de judismo, kaj ankaŭ aldonis la ideojn de la Triunuo kaj origina peko.
Mohameto, konsiderita de la islamanoj kiel la fina profeto, prezentis islamon kiel la kulminon de judismo kaj kristanismo. La judismo malakceptas ambaŭ vidpunktojn.
Historio de la judoj
Jam pro la Babilona ekzilo judoj, ĉu pro la ekzilo ĉu pro milita trudo ĉu pro aliaj tialoj, iris vivi en multaj aliaj landoj de Mezoriento, kaj poste formis komunumojn tra ĉiuj orientmediteraneaj landoj, konstituante kolektive diasporon. Ties ĉeesto estis atestita en Grekio el la 4-a jarcento a.K. antaŭen en lokoj tiom variaj kiel en Ĥio, Egino, Atiko kaj Rodoso kaj en Italio tiom frue kiom en la 2-a jarcento a.K.
Post la Sieĝo de Jerusalemo (en la jaro 70), centoj da miloj de judoj estis portitaj kiel sklavoj al Romo, el kiu ili poste elmigris al aliaj eŭropaj landoj. La judoj kiuj elmigris al Iberio, kaj ties posteuloj estos la Sefardaj judoj, dum tiuj kiuj elmigris al Germanuja Rejnlando kaj al Francio estos la Aŝkenazoj. Eŭropaj judoj estis specializitaj en ekonomio kiel metiistoj, komercistoj, kaj mon-pruntistoj. Grava malpliigo en iliaj populacioj okazis en Okcidenta Eŭropo okazis pro la okazigo de la Krucmilitoj kiuj akcelis la religi-kulturan maltoleremon, okazigante multajn pogromojn kaj postajn forpelordonojn, en Anglio (1290), Francio (14a jarcento) kaj Hispanio (1492). Je la fino de la mezepoko, simila fenomeno ripetiĝis en la Itala duoninsulo kaj tra plej el la Germanaj urboj kaj princlandoj en german-parolantaj landoj en la 16-a jarcento. Grandaj jid-parolantaj populacioj foriris en tiuj samaj jarcentoj al Orienta Eŭropo. Je la 17-a jarcento ekis reveniga procezo, pro reena migrado al centra kaj okcidenta Eŭropo, kiam okazis pogromoj en Ukrainio (1648-1649).
Antaŭjuĝoj konsideranta la tutan judan popolon kiel “popolo mortiganto de Kristo”, restis viva ĝis epoko de klerismo, dum kiu diverskulturaj intelektuloj komencis konsciiĝi kaj rezonadi pri kian makroskopan maljustaĵon Eŭropo kapablis kuntreni kaj plasmi laŭlonge de jarcentoj.
Dum la 18-a jarcento fakte la judaro suferis frapan maldensigon: en 1781 Jozefo la 2-a imperiestro de la Sankta Romia Imperio publikigis rajtigilon de tolero por judoj kaj en Francio alestiĝis akordo laŭ kiu al tiuj estu allasita la rajto posedi francan civitanecon, Iom post iom komenciĝis ankaŭ la definitiva disfaliĝo de la obstakloj kiuj ilin estis tenintaj marĝene de la civila socio.
Post la Holokaŭsto, nome amasmortigo de centoj da miloj da judoj el preskaŭ ĉiuj landoj de Eŭropo, plifirmiĝis la ideo krei judan ŝtaton en Israelo, kio jam estis planita dum la antaŭaj jardekoj ĉefe fare de la movado Cionismo. La alvenon de judoj al la tiama Palestino kaj la kreo de la juda ŝtato, apogita de Unuiĝintaj Nacioj, okazigis la akran malakcepton de la arabaj populacioj kaj de Palestino kaj de la najbaraj landoj, kio rezultis en sinsekvaj militoj kaj malfacilaĵoj, kio estas konata kiel Arab-israela problemo. Judoj el multaj landoj alvenis en Israelon, kreante novan judan socion kun mikso de tre diversaj kulturaj devenoj.
Juda identigo (Popola kaj heredaĵa)
Laŭ tradicia juda leĝo, judo estas iu ajn naskita de juda patrino aŭ iu kiuj konvertis al judismo laŭ la juda leĝo. Usona reformita judismo kaj brita liberala judismo akceptas filon de unu juda patro aŭ patrino kiel juda, se la gepatroj edukas la infanon laŭ juda identigo.
Ĉiuj nuntempaj formoj de judismo pretas akcepti sincerajn konvertitojn, kvankam tradicie ekde la epoko de la Talmudo konvertiĝo estis malkuraĝigita. La proceduro por konvertiĝo devas esti taksata de aŭtoritato kaj la konvertito ekzameniĝas pri lia/ŝia sincereco kaj scio pri judismo. Konvertitoj ricevas la nomon "ben Abraham" aŭ "bat Abraham", tio estas filo aŭ filino de Abrahamo.
Tradicia judismo subtenas, ke judo, ĉu denaska aŭ konvertita, estas ĉiama judo. Do, judo, kiu proklamas sin ateisto aŭ konvertito al alia religio estas daŭre konsiderata judo fare de tradicia judismo. Tamen la reformisma movado akceptas, ke judo, kiu konvertiĝis al alia religio ne plu estas judo, kaj la israela registaro akceptas tion nur post decidoj de altaj kortumoj.
Sekular-humanisma judismo, kiu rekomendas laikan humanismon en juda kunteksto, kaj ankaŭ vidas judismon kiel kulturon. Male al la Rekonstruistoj, la movado rifuzas inkludi teismajn formuliĝojn en siaj ritoj. Fondite en 1969, kaj aktuale en 2012 ĝi havis 10,000 membrojn en nordamerikaj komunumoj.
Moderna senpraktiko
En israelo, la sekularuloj estas la malplej religiema grupo, konsistante el preskaŭ duono de la populacio. Foje "sekularista" estas la komuna moknomo por iu ajn kiu ne aliĝas al halaĥa vivstilo, nekonsiderante iliaj personaj kredoj aŭ la amplekso de judaj praktikoj kiujn ili praktikas. Sociologoj klasifikas sekularistojn en Israelo en tri grupojn: la plej granda estas "sekularistoj ĉiuokaze", kiuj ne havas ajnan bonordan ideologian vidpunkton; estas tiuj kiuj konservas diversajn ne-ortodoksajn alligitecojn kun ilia juda identeco, en la maniero de judismo kiel kulturo, nacia heredaĵo ktp., kies aktiva esprimo estas juda renovigo. Kontraŭe estas la "universalismaj sekularistoj", kiuj donas malmulte da graveco aŭ fremdiĝo al sia judismo, konsideras la religion kiel malfacilan ŝarĝon kaj preferas israela aŭ tutmonda identeco ol la religa.
En la monda judismo, krom la ekzistantaj grupfluoj, ekzistas kategorio da nefiliigitaj judoj, ambaŭ en la larĝa signifo de tiuj kiuj ne estas membroj de iu komunumo, sed en pli malvasta signifo ĝi rilatas al tiuj kiuj ne identiĝas kun iu ekzistanta grupfluo. En diversaj socienketoj, la nefiliuloj ricevas la ŝancon identigi kiel "Nur Juda", "Judoj de Neniu Religio", kaj pli. "Judoj sen religio" konsistigas la vastan plimulton de la nefiliuloj en Usono.
Kriptojudismo
Kriptojudismo aŭ kaŝjudismo estas persona aliĝo al judismo dum la persono deklaras sin publike sekvanto de alia religio, historie de kristanismo, foje de Islamo. La personoj kiuj praktikas kriptojudismon estas referencataj kiel kripto-judoj aŭ kriptojudoj. La termino kriptojudo estas uzata ankaŭ por priskribi posteulojn de judoj kiuj ankoraŭ –ĝenerale sekrete– retenas kelkajn judajn kutimojn, ofte dum ili estas praktikantoj de aliaj religioj, plej ofte de kristanismo.
Lingvo
La hebrea estas la lingvo de la plej malnovaj judaj tekstoj kaj estis la kutima lingvo de judoj en la antikva periodo, kiam ili estis sendependaj. Kiel kutima lingvo anstataŭis ĝin post jarcentoj la aramea, sed ĝi restis uzata ĝis nun kiel lingvo de la diservoj kaj parte de kleruloj.
La aramea estas lingvo, kiu tre similas la hebrean kaj kiu influis la skriban hebrean de postaj judaj verkoj. Iuj partoj en la tekstoj de la Tanach estis verkitaj en la aramea, tiel ekzemple la unuaj tekstoj de la libro de Daniel estas en la hebrea, kaj postaj en la aramea. Ekzemple Jesuo de Nazareto kaj liaj judaj samlandanoj supozate parolis la aramean.
En diasporo judoj adoptis la lingvojn de la landoj en kiuj ili vivis. Kelkaj apartaj okazoj estas lingvoj, kiujn transprenis judaj komunumoj el diversaj regionoj de la mondo kaj evoluigis pro historiaj kialoj al memstaraj lingvoj (iuj nomas ilin dialektoj). Vidu ekzemple la jidan lingvon (la lingvo de la aŝkenazoj), la sefardan lingvon, la juda-berbera lingvo (la lingvo de judaj berberoj en Maroko, la tata aŭ juda-tata lingvo (la lingvo de la montaraj judoj de la Kaŭkazo, tio estas en Dagestano kaj Azerbajĝano).
En la ĉiutaga vivo, plej ofte judoj parolas la lingvon de la lando en kiu ili vivas, respektive loĝas.
La "ivrita", kiun oni uzas nuntempe en Israelo estis sukcesa revivigo de la antikva hebrea, al kiu estis aldonita moderna vortaro kaj kies gramatiko estis adaptita. Ĝi nuntempe evoluas en la ĉiutaga uzado kiel aliaj lingvoj.
Kulturo
Juda kuirarto rilatas al la kuiradaj tradicioj de la juda popolo en la mondo. Ĝi evoluis dum multaj jarcentoj, formitaj de judaj dietaj leĝoj (koŝero), judaj festotagoj kaj ŝabata tradicio. La juda kuirarto estas influita de la ekonomio, agrikulturo kaj kuirarta tradicio de la multaj landoj kie judaj komunumoj ekloĝis kaj varias multe tra la tuta mondo.
Estas multaj ritaj benoj en judismo: ekzemplo estas la beno Aŝer jacar.
La juda mitologio estas komponita de la religiaj kaj tradiciaj rakontoj ligitaj al la judismo, dum la «juda folkloro» konsistas en la popolaj rakontoj kaj legendoj kiujn oni trovas en la juda kulturo. Reale, estas malabunda la primitiva folkloro konservita diferenca el la literaturo "agada". Tamen, mitologio kaj folkloro survivis kaj etendiĝis inter la juda loĝantaro en ĉiuj epokoj de ties historio.
Fontoj, tekstoj kaj dokumentaro
La Encyclopaedia Judaica (latine: "Enciklopedio Judisma", hebree: אנציקלופדיה יודאיקה) estas 26-voluma anglalingva enciklopedio de la juda popolo kaj de judismo. Ĝi kovras diversajn areojn de la juda mondo kaj civilizo, inkluzive de juda historio de ĉiuj epokoj, kulturo, judaj festotagoj, hebrea lingvo, Torao, kaj la sistemo de religiaj instruoj nomata Halaĥo. Publikigita origine en 1971, laŭ la stato de 2010 ĝi aperis en du eldonoj akompanitaj per kelkaj revizioj.
La Encyclopedia of Judaism (angle: "Enciklopedio de Judismo" estas 3-voluma anglalingva enciklopedio pri la nuntempaj juda popolo kaj judismo, kovranta diversajn areojn de la nuna juda mondo kaj civilizo. Ĉefaj eldonantoj estas Jacob Neusner, Alan J. Avery-Peck kaj William Scott Green. La publikaĵo de sume 1592 paĝoj origine publikiĝis en junio 1999.
58931 Palmiso
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio, kaj ĝi ricevis la nomon de la mita troja batalinto Palmiso, kiu, luktante por helpi Trojon, iris al la centro de la batalkampo kun grupo da aliaj trojanoj el Askanio
Codex Aureus de Lorsch
En la 16-a jarcento, la manuskripto estis transdonita al Heidelberg, de kie ĝi estis ŝtelita en 1622 dum la tridekjara milito. Oni duonigis la kodekson kaj deŝiris la kovrilpaĝon. La riĉe ilustrita unua duono riĉigis la Migazzi-libraron kaj poste estis vendita al episkopo Ignác Batthyány. Tiu parto nun troveblas en Alba Iulia, Rumanio en la Libraro Batthyaneum. Ĝi servis dum la 1960-aj jaroj kiel garantiaĵo por la rumanaj kreditoj. En 1993 kopiis ĝin la lucerna Faksimile Verlag, kiu rajtas eldoni la kopiaĵojn dum 70 jaroj.
La dua parto de la kodekso troviĝas en la Vatikana libraro. La fronta kovrilpaĝo troveblas en Brita Muzeo, la alia en Muzeo Sacro de Romo.
László Teleki
Grafo László TELEKI [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Teleki László gróf estis hungara politikisto, verkisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy. Kuratoro de László Teleki estis József Teleki (guberniestro). László Teleki naskiĝis la 1811 en Pest (urbo). Li mortis la 1861 en Pest.
Biografio
László Teleki lernis komence hejme, poste en Sárospatak. Li eklaboris en la ŝtata administrado en Buda. En 1833 li rondvojaĝis Eŭropon. En 1837 li estis deputito de parlamento de Transilvanio, poste li aliĝis al parlamenta laboro de Pozsony. En ambaŭ parlamentoj li apogis la reformojn. Post la revolucio li komence daŭris la laboradon parlamentan, poste li estis diplomato en Parizo. Post fiasko de la liberecbatalo li restis eksterlande kaj laŭeble li pledis por la hungaroj kun la nacimalplimultoj. En 1859 li preparis pli novan liberecbatalon. En la sekva jaro li estis senrajte arestita kaj sendita al Vieno, kie li devis rezigni pri la politikado. Hejmenveninta al Pest li ne aliĝis al tiuj rondoj, kiuj volis kompromison kun Habsburga Imperio. En 1861 li partoprenis en parlamenta laboro en Buda, kie lia politiko restis sola, tial li finis sian vivon.
Disrabado de Romo
Romo plurfoje spertis disrabadojn en sia historio :
Toru Yoshida
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara kaj Brummell Sendai.
Radimovice
Nomon Radimovice portas unu memadministra municipo:
Tiun ĉi nomon portas ankaŭ tiuj ĉi domaroj:
Vorto Radimovice aperas ankaŭ en la nomoj de setlejoj:
Ararat-ebenaĵo
La Ararat-ebenaĵo (armene: Արարատյան դաշտ) estas unu el la plej grandaj regionoj de la Armena Altebenaĵo, ĝi etendiĝas okcidente de la Sevan-lago, ĉe la promontoroj de la Gegham-montoj. En la nordo la limoj estas la monto Aragaco, kaj en la sudo, Ararato. La rivero Arakso dividas ĝin en du: la norda parto kuŝas en Armenio, dum la suda parto restas en Turkio.
La Ararat-ebenaĵo kaj la Sevan-lago travivas riĉan sunbrilon - proksimume 2,700 horojn jare. Aleksandrio en Egiptio ne havas multajn pli; la plej mallonga tempodaŭro de sunbrilo estas en mez-montareoj de la arbarozono (proksimume 2,000 horojn).
Bellezze in bicicletta
En la filmo interalie aperas la aktoroj Silvana Pampanini (Silvana), Delia Scala (Delia) kaj Franca Marzi (Maria).
Kodekso de Lorsch
La Kodekso de Lorsch (latina Codex Laureshamensis) estas kopiita manuskripta libro el inter 1170 kaj 1175. Ĝi troviĝas nun en la bavaria ŝtatarĥivo en Würzburg.
Bellezze in bicicletta
La filmo havas entutan daŭron de 91 minutoj.
Kodekso de Lorsch
La kodekso estis verkita en la Klostro Lorsch, ĝi konsistas el 3800 tradiciaj notoj de juraferoj (aĉeto, donacado ktp.) kun la citita dokumento. Tiuj dokumentoj estis cititaj nur mallonge. La plej malnova jurafero reiras al 764. En ĝi estas unuafoje menciitaj pli ol 1000 komunumoj.
Geay
Geay povas esti:
Rabaglo
La Rabaglo (Aquila rapax) estas granda rabobirdo. Kiel ĉiu aglo, ĝi apartenas al familio de Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ aliajn tagajn rabobirdajn genrojn, kiel cirkuoj, milvoj, akcipitroj, ktp.
Iam ĝi estis konsiderata kiel tutrilata al migranta birdo Stepaglo, Aquila nipalensis aŭ eĉ Aquila rapax nipalensis, kaj la du formoj estis pritaktataj kiel samspeciaj. Tamen, DNA studoj pruvis, ke tiuj birdoj ne estas eĉ la plej proksimaj samfamilianoj.
Ili estis disigitaj baze sur markataj diferencoj en morfologio kaj anatomio;  du molekulaj studoj, ĉiu baze sur tre malgranda nombro de genoj, indikis, ke tiuj specioj estas distingaj sed malsamopinias pri kiom proksime rilataj ili estas.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas en plejparto de Afriko kaj norde kaj sude de la deserto Saharo, suda Rusio, Kaŭkazo, centra Azio, nordokcidenta Ĉinio, Mongolio kaj la tuta Barato.
Ĝi estas specio de loĝantaj birdoj en stepoj kaj ebenaĵoj kun malalta herbaro; kelkaj vintras en Barato kaj Hindoĉinio. Ĝi oftas en mezsekaj zonoj. Tra sia teritorio ĝi favoras malfermajn sekajn habitatojn, kiaj dezertoj, duondezertoj, stepoj aŭ savanoj, ebenaĵoj.
Ties populacio estas ĉirkaŭkalkulata je inter 100.000 kaj 1.000.000 ekzempleroj.
Aspekto
Tiu estas granda aglo kun helbrunaj supraj partoj kaj nigrecaj flugiloj kaj vosto. Subaj partoj estas tre palaj. Tiu specio estas pli malgranda kaj pala ol Stepaglo, kvankam ĝi ne havas ties palan gorĝon. La vosto estas mallonga, rondforma kaj havas nekontrastajn grizajn striojn.
Beltiug
Beltiug [beltjug] (hungare: Krasznabéltek, germane: Bildegg) estas komunumo en Rumanio sude de Satu Mare. Administre apartenas al Beltiug la vilaĝoj Bolda, Ghirișa, Giungi, Rătești kaj Șandra.
Rabaglo
Aspekto
Ĝi estas simila al Malgranda kriaglo, Aquila pomarina, sed tiu ĉi havas ruĝan makulon en la nuko, dum la Malgranda kriaglo havas ĝin helbrunan; kaj tiu ĉi havas blankajn flugilajn makuloj, dum la Malgranda kriaglo neniam. Ĝi longas ĉirkaŭ 62-79 cm kaj havas enverguron de 165-220 cm. Maskloj pezas el 1,6 ĝis 2 kg; inoj el 1,6 ĝis 2,5 kg.
Junuloj estas malpli kontrastaj ol plenkreskuloj kaj montras blankajn striojn en flugiloj, sed ambaŭ montras ampleksan variecon en plumarkoloro.
Reproduktado
Temas pri loĝanta birdo kiu nestas en arboj, rokoj aŭ eĉ surgrunde. La ino demetas el 1 ĝis 3 ovojn. Kovado daŭras 40 ĝis 45 tagojn. La ido elnestiĝas post 80 tagoj kaj estas zorgotaj de la gepatroj dum unu monato kaj duono kaj foje restas ĉe la gepatroj ĝis la venonta reprodukta sezono.
Beltiug
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1394. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Krasznabéltek apartenis al Hungario, al Szatmár.
Rabaglo
Kutimoj
Temas pri pigrema birdo, kiu ripozas longe surgrunde kaj poste povas superflugi la grundon. Ili manĝas grandan kvanton de freŝa tuttipa viando, sed ĉefe de etaj mamuloj ĝis grando de kuniklo, reptilioj, insektoj kaj birdoj ĝis grando de koko aŭ numido. Ili manĝas ankaŭ kadavraĵojn -ofte kun vulturoj- kaj povas forrabi predojn de aliaj rabobirdoj, de kio venas kaj la latina scienca nomo kaj la komuna nomo kiel ties traduko.
La voĉo estas korveca bojado kaŭ-kaŭ-kaŭ, sed ĝi estas plej ofte silentema birdo, escepte dum pariĝadaj ceremonioj.
Subspecioj
Oni konas tri subspeciojn de Aquila rapax:
Albert Németh
Albert Németh [nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh Albert estis hungara nobela juĝisto, parlamenta deputito, oficiro. Lia nobela antaŭnomo estis dömötöri, lia patro estis János Németh (oficiro).
Albert Németh naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio), li mortis la  en Pusztacsász (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nun parto de Heves (urbo)).
Sinimbu
Sinimbu estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 10.068 loĝantojn en 2010.
Brione sopra Minusio
Brione sopra Minusio estas komunumo de la Komunumaro Navegna kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 525 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Brione sopra Minusio situas 5 kilometrojn nordoriente de la urbo Locarno supre de Minusio ĉe la suda fino de la montoĉeno, kiu disigas la valojn de la riveroj Maggia kaj Verzasca. De Brione oni havas belan vidon al la Majora Lago kaj Locarno kaj Ascona. La komunumo konistas el la vilaĝo Brione kun la kvartaloj Carmine kaj Pedroi.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,84 km², de kiuj 74,7% estas kovritaj de arbaro, 4,9% servas por agrikulturo kaj 8,59% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Brione sopra Minusio limas en nordo kaj oriento al Mergoscia, en sudoriento al Tenero-Contra, en sudo kaj okcidento al Minusio, kaj en nordokcidento al Avegno.
Trafiko
Brione sopra Minusio situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La svisa aŭtovojo A13, kies plej proksima alveturejo situas 1 kilometron okcidente de Minusuio en Orselina pasas en tunelo sub la komunuma teritorio. La komunumo atingebblas pere de flankaj vojoj kaj kvartalaj vojoj de Minusio kaj de Contra. Pere de la loka busreto de la urbo Locarno la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Brione sopra Minusio datiĝas el la jaro 1313 kiel Briono. Ĝis 1479 Brione estis parto de la Najbararo Minusio. Ek de tiam ĝis 1577 Brione iom post iom sendependiĝis de Minusio kaj fariĝis aparta komunumo.
Ferenc Kiss (soldato)
KISS Ferenc estis hungara patrujdefenda vickolonelo, militfakverkisto. Li naskiĝis en Csíkmadaras en 1825 kaj mortis en Meran la 1-an de februaro 1873.
Biografio
Ferenc Kiss studis en la kadetlernejo de Olmütz; poste li servis en la 34-a infanteriregimento kaj baldaŭ iĝis leŭtenanto. En 1848 li alvenis kun sia regimento el Lemberg al Hungarujo. Li estis unu el plej gravaj sapeist-fakoficiroj de la armeo. Post la falo de la hungara revolucio de 1848 oni komdamnis lin al morto, sed oni ŝanĝis tiun verdikton al 16-jara fortikaĵkaptiteco. Post ses kaj duono da jaroj li ricevis amnestion.
Čereňany
link title Čereňany (hungare Cserenye [ĉerenje], germane Tscherenein) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Čereňany situas laŭ maldekstra bordo de Nitra (rivero), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Partizánske-Nováky. Prievidza troviĝas je 20 km.
Historio
En la 5-a jarcento estis tie malgranda fortikaĵo. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1329 en formo "Cherine". En 1828 loĝis tie 583 vilaĝanoj en 84. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Cserenye 900 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Oslany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1920 pro incendio duono de la vilaĝo cindriĝis. En 2001 vivis en Čereňany 1702 homoj, (1676 slovakoj).
Kompostelo (atestilo)
La Kompostelo (Compostela) estas pilgrima atestilo, verkita en la latina, donita al la pilgrimanto ĉe sia alveno en Santiago-de-Kompostelo de la Oficejo de Pilgrimadoj por atesti, ke tiu persono pilgrimis al Santiago. Ĉi tiu atestilo rilatas al la mezepoka tradicio, ke pilgrimanto raportis ateston pri sia alveno ĉe la sanktejo. En la Mezepoko, ĉi tiu atestilo estis "letero sub sigelila aŭtentikeco" kaj estis devo nur kiam ĝi estis postulata penta pilgrimado. Nur tre maloftaj kopioj konserviĝas el tiu epoko. Hodiaŭ eĉ pilgrimantoj, kiuj ne deklaras sin "instigitaj de devotismo" ricevas atestilon pri rememorado de tiu pilgrimado.
Muhammad bin Kasim
Muhammad bin Kasim (عماد الدين محمد بن القاسم الثقفي; naskiĝis ĉ. 31-a de decembro 695, mortis 18-a de julio 715) estis generalo de Umajidoj kiu konkeris la regionojn de Sindo kaj Multan laŭlonge de la rivero Induso (nune parto de Pakistano) por la Umajida Kaliflando. Li naskiĝis kaj edukiĝis en la urbo Taif (en nuntempa Saudarabio). La konkeroj fare de Kasim de Sindo kaj de plej sudaj partoj de Multan permesis pluan islaman etendon en Hindio.
(19799) 2000 RT51
(19799) 2000 RT51 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Muhammad bin Kasim
Li estis membro de la tribo Takif (بنو ثقيف‎) de la regiono Taif, kaj la patro de Muhammad bin Kasim estis Kasim bin Jusuf kiu mortiĝis kiam Muhammad bin Kasim estis juna, lasante lian patrinon zorge de lia edukado. La guberniestro de Umajidoj nome al-Haĝĝaĝ ibn Jusuf at-Takafi (أبو محمد الحجاج بن يوسف بن الحكم بن عقيل الثقفي), nome elpatra onklo de Muhammad bin Kasim, ludis gravan rolon por instruado de Muhammad bin Kasim pri milito kaj regado. Muhammad bin Kasim edziĝis al sia kuzino Zubaidah, filino de Haĝĝaĝ, tuj antaŭ iri al Sindo. Alia elpatra onklo de Muhammad bin Kasim estis Muhammad bin Jusuf, guberniestro de Jemeno. Sub la protekto de Haĝĝaĝ, Muhammad bin Kasim iĝis guberniestro de Persio, kie li sukcesis finigi ribelon. Pro sia proksima rilato kun Haĝĝaĝ, Bin Kasim estis ekzekutita post la ascendo de la kalifo Sulajman ibn Abd al-Malik.
Janovík
Janovík, hungare Jánoska [jAnoŝka] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Porsche 911
La Porsche 911 [porŝe], aŭ ankaŭ "naŭ-dekunua" aŭ "Carrera", estas la plej konata kaj karakteriza sportaŭto de Porsche. Ĝi estis unuafoje prezentita en 1963 en kadro de la Internacia Aŭtomobila Ekspozicio en Frankfurt am Main kaj aperis unuafoje sur la merkato en 1964 kiel 901, sed poste tiun ĉi nomon oni ŝanĝis al 911, pro nomuma rajto de Peugeot.
Ilkka Kanerva
Ilkka Kanerva (n. 1948 - 14-a de aprilo 2022) estis finna politikisto. Lia partio estis Nacia Koalicio. Kanerva estis membro de finna parlamento ekde la jaro 1975. Li estis ministro pri trafiko 28.8.1990–26.4.1991, ministro pri laboro 26.4.1991–13.4.1995 kaj ministro pri eksteraj rilatoj 19.4.2007–4.4.2008.
Janovík
Geografio
Janovík situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj aŭtovojo Prešov-Košice. La lasta urbo troviĝas je 15 km-oj.
Porsche 911
En la poŭpo de 911 troviĝas la karakteriza, aer-malvarmigita 6-cilindra motoro en bokserkonstruaĵo kun neintermiksebla motorbruo kaj speciala dupumpila motorŝmirada sistemo. La karoserian dezajnon skizis - kun helpo de Erwin Komenda - Ferdinand Alexander Porsche, filo de la fondinto Ferry Porsche (Ferdinand juna).
Gravaj modelprilaboroj okazis en 1974, 1989, 1993 kun gravaj ŝanĝiĝoj ĉe la fronto kaj poŭpo. Tra la jaroj, la pramodelo 901 ŝanĝiĝis tiel grave, ke la lasta versio (interna kodo 993) de 1993 jam ne havis eĉ unu saman parton kun la unua praversio de 1963.
En 1997, oni aperigis unuafoje kompletan novan 911-modelon (interna kodo 996). Per tiu ŝanĝo de 993 al 996, la tuta formo estis komplete tralaborita (dezajnita de Harm Lagaay) same kiel la aer-malvarmigita 6-cilindra motoro al akvo-malvarmigita, nedupumpile motorŝmirita versio (en normaj modeloj).
La aktuala modelo de 2004 (interna kodo 997) estas pluevoluigo de 996. Tie denove aperis la optika parenceco al pra-modelo 901.
En la jaroj de 1965 ĝis 1969 kaj en 1976 (por Usono) estis produktita la Porsche 912, kun kvarcilindra motoro, 90 ĈP.
En 1983 aperis Porsche 959, 911-derivaĵo kun ĉiurada sistemo kaj 450 ĈP.
Unuo nombroj
La Porsche 911 estis iam serio produktita de 1963 ĝis 2009 en la sekvaj kvantoj.
15553 Carachang
15553 Carachang estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
51599 Brittany
51599 Brittany estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Loren C. Ball elde sia privata Observatorio Emerald Lane en Decatur (Alabamo, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brittany Johnson, junulino ĉe la Universitato Auburn en Alabamo, nepino de la malkovrinto.
Balázs Wacha
WACHA Balázs, ankaŭ konata en Esperanto kiel Blazio VAHA (naskiĝis 1948) estas hungara Esperantisto. Wacha naskiĝis en urbo Győr. Aŭtoro de grava originala romano Adolesko.
István Toldy
István TOLDY [iŝtvAn toldi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Toldy István estis hungara ĵurnalisto, juristo, verkisto, membro de Societo Kisfaludy. Li estis filo de Ferenc Toldy.
Balázs Wacha
Studis filologiojn hungaran, rusan, Esperantan (1968-1973). Ĝis 1981 instruadis la rusan, ekde 1981 esploras historion de la hungara lingvo. La romanon Adolesko li finverkis en 1976, por la konkurso R. Schwartz. Ĝi aperis en 1987. Verkis artikolojn pri tempo kaj aspekto en Esperanto, pri vortospecoj, pri lingvopolitiko. Kun la edzino Judit Schiller li havas tri infanojn denaske Esperanto-parolantajn.
István Toldy
István Toldy naskiĝis la 1844 en Pest (urbo). Li mortis la 1879 en Budapeŝto.
Biografio
István Toldy frekventis universitaton en urbo Pest, poste li eklaboris kiel juristo en ministerio. En 1867 li fondis periodaĵon, inter 1873-1878 li redaktis gazeton. Li strebis kontraŭ la eklezioj kaj li apogis politikon de Ferenc Deák.
Evelin Márton
MÁRTON Adél-Evelin (pro. ma:rton) estis rumania hungara ĵurnalistino, verkistino naskita en Kluĵo en marto de 1980.
Biografio
Evelin Márton diplomiĝis pri historio-arthistorio en la UBB de Kluĵo. De 2002 ŝi laboris en Bukareŝto, de junio 2005 en la redakcio de la hungara sekcio de radio de Bukareŝto.
Ovčiarsko
Situo
Ovčiarsko situas laŭ traira flankovojo. Žilina troviĝas je 7 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1289 en formo "Olcharzk". En 1598 oni komputis tie 19 domojn. En 1784 174 vilaĝanoj (31 familioj) loĝis en 26 domoj, en 1828 271 vilaĝanoj loĝis en 29 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Ovcsárszko [ovĉArsko], poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Juhászi 223 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Považská Bystrica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ovčiarsko 456 homoj, (453 slovakoj).
1342
En la jaro 1342 post Kristo okazis, interalie:
Isles-les-Meldeuses
Isles-les-Meldeuses estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Iléos-Meldois.
František Mysliveček
František Mysliveček (n. ) estas ĉeĥa futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara, Ventforet Kofu, Brummell Sendai kaj Teplice.
Hans Ernst Karl von Zieten
Hans Ernst Karl grafo de ZIETEN (naskiĝis la en Dechtow, mortis la  en Warmbrunn) estis generalo en la prusa kavalerio (husaroj). Li ne estas parenca kun Hans Joachim von Zieten, mortinta en 1786, kiu same estis kavaleria generalo.
Hans Ernst von Zieten ankoraŭ dum la vivo de Frederiko la 2-a estis akceptita en ties persona regimento von Zieten (nomita laŭ la pliaĝa Zieten). En 1789 li ricevis sian oficiran dokumenton kiel sub-leŭtenanto. En 1799 oni komisiis lin kiel kavalerian vic-inspektiston; en 1800 li iĝis majoro.
Dum la kampanjoj kontraŭ Napoléon Bonaparte li akiris meritojn kaj estis eksterorde avancigita al kolonelo je la. La li sukcesis logi francajn trupojn en insidon ĉe Haynau (nun Chojnów) kaj tiel faciligi al siaj aliancanoj la iron de Bautzen al Liegnitz. Por tio li estis distingita per la ordeno de la Fera Kruco unuaklasa.
Simile li en 1814 en Francio dum la batalo ĉe Laon ĉirkaŭiris la malamikon kaj tiel kontribuis al venko. Liaj eskadroj tiam kaptis la pliparton de la kaptitaj pafilegoj kaj municiveturiloj.
Dum la batalo de Waterloo li portis decidan helpon al la duko de Wellington, kiam la francaj trupoj posttagmeze atakegis kaj premis la maldekstran alon de la angloj. Kvankam Zieten havis de Blücher ordonon halti, generalo Karl Müffling sukcesis konvinki lin interveni. Tio timigis la francojn kaj kontribuis al la venko de la aliancanoj.
En 1839 li estis pensiigita kiel feldmarŝalo.
Koncepta aŭtomobilo
Koncepta aŭtomobilo estas aŭtomobila prototipo, produktita por ŝoprezento kiel novstila veturilo, teknologio kaj ĉefe dezajno antaŭ la produktado. Ili estas ofte prezentitaj por mezuri la reakciojn de konsumontoj pri la nova kaj radika dezajno.
Konceptaj aŭtoj tre malofte iras direkte en produktadon; ili plej ofte suferas ŝanĝojn en dezajno por igi ilin praktika kaj kostmerita. La konceptaj aŭtoj ofte havas radikalan dezajnon tiel uzado de nekutimaĵoj kiel 3, 6 aŭ pli da radoj, flugilaj pordoj, specialaj alojoj, karbofibroj ktp.
Ĉar plimulto de la konceptaj aŭtoj estas malpraktika kaj multekoste, multoj el ili neniam iras en produktadon.
Sirkka-Liisa Anttila
Sirkka-Liisa Anttila (denaska nomo Ojala, n. 20-a de decembro 1943 en Marttila) estas finna politikisto. Ŝia partio estas Finnlanda Centro. Ŝi estis membro de finna parlamento 1983–1996 kaj denove 1999–2019 kaj ministro pri agrikulturo kaj arbarindustrio en 2007-2011.
En 1996–1999 Anttila estis membro de Eŭropa parlamento. Ŝi estis la unua vicprezidanto de finna parlamento en 1995–1996, 1999–2003 kaj 2006–2007. En 1994–2000 ŝi estis vicprezidanto de Finnlanda Centro.
Bells of Coronado
Bells of Coronado ("Sonoriloj de Coronado") estas usona filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de William Witney. Bells of Coronado estis originale filmita en la angla lingvo. Rilate sian ĝenron, Bells of Coronado estas rigardebla kiel vakera filmo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Roy Rogers (kiel si mem), Dale Evans (kiel Pam Reynolds) kaj Pat Brady (kiel Sparrow Biffle).
Osnago
Osnago estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Stefano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Carnate (MI), Cernusco Lombardone, Lomagna, Merate, Missaglia, Montevecchia kaj Ronco Briantino (MI).
Socialista Partio (Francio)
Franca Socialista Partio (france, nur Parti Socialiste aŭ mallongigo : PS) estas la plej granda maldekstra-flanka politika partio en Francio. Ĝi estis fondita en 1969 de la unuigo de SFIO -fondita en 1905- kaj de Unio de Kluboj por la Renovigo de la Maldekstro (france Union des clubs pour le renouveau de la gauche).
Famaj francaj socialistaj politikistoj:
Peter Artedi
Peter ARTEDI aŭ Petrus ARCTAEDIUS (naskita la en Anundsjö, Ångermanland, Svedio; mortinta la  en Amsterdamo, Nederlando) estis sveda naturalisto kaj estis konata kiel "patro de iĥtiologio".
Artedi intencis fariĝi pastro kaj en 1724 ekstudis teologion en la Upsala Universitato, sed li ŝanĝis atenton al medicino kaj natura historio, ĉefe fiŝoj. En 1728 lia samlandano Carolus Linnaeus alvenis en Upsalon, kaj formiĝis longdaŭra amikeco inter ambaŭ. En 1732 ambaŭ forlasis Upsalon: Artedi al Anglio, Lineo al Laponio. Antaŭe ili donis unu al la alia manuskriptojn kaj librojn por ke la survivinto finu la taskon de la alia kaze de morto de unu. Artedi dronis en unu el la Kanaloj de Amsterdamo, kaj lian nefinitan manuskripto pri la klasigo de fiŝoj kompletigis Lineo.
Eva Biaudet
Eva BIAUDET estas finna politikisto, kiu estas membro de Sveda Popola Partio. Ŝi estis membro de Finna parlamento 22.3.1991–31.12.2006 kaj denove 22.4.2015–15.4.1999–14.4.2000 kaj 19.4.2002–17.4.2003 ŝi estis ministro.
Arbara arbustosilvio
La Arbara arbustosilvio, Bradypterus mariae, estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio. Ties natura habitato estas humidaj arbaroj aŭ arbustaroj. Ĝi estis ĵus disigita el la Kameruna arbustosilvio, Bradypterus lopezi.
Ĝi troviĝas en altaj teroj de sudorienta Niĝerio (Ebenaĵoj Obudu kaj Mambilla, Montoj Gotel) kaj okcidenta Kameruno (Monto Oku, Montoj Bansoj, Altaj Teroj de Bamenda, Ebenaĵo Bambutos, Monto Manenguba, okcidento de lataj teroj de Adamaŭa, Poli).
Bradypterus cinnamomeus bangwaensis (Delacour, 1943, Bangwa, nordokcidenta Kameruno) estas foje konsiderata unu specio kaj foje du. Probable estas parto de la superspecio formata de B. cinnamomeus kaj B. barratti; iame konsiderata samspecifa kun la unua kaj foje ankaŭ traktata kiel raso de B. lopezi pro simileco en voĉo, sed diferenciĝas pro habitatoprefero kaj vosta morfologio (finplumoj pli larĝaj, ne mallarĝaj). La kvar specioj formas grupon de similaj afrikaj specioj de arbaroj kaj arbarbordoj. La birdoj de la Monto Oku povus reprezenti distingan rason. La formo priskribita kiel “Bradypterus mariae manengubae” (Monto Manenguba, Kameruno), kvankam teorie apartenanta al B. lopezi, estas probable varianto.
Weatherford (Teksaso)
Weatherford estas urbo en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Parker, iom nordoriente de la centra parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Ratko Mladić
Ratko Mladić (serbe cirile Ратко Младић) estas eksa bosnia-serba armea generalo kaj militkrimulo, kiu inter la jaroj 1992 kaj 1996 estis ĉefkomandanto de la armeo de la tiam internacie ne agnoskita Serba Respubliko (Republika Srpska) en Bosnio.
Kadre de tiu posteno kaj de la Bosnia Milito li estas akuzata pri multaj militkrimoj kaj krimoj kontraŭ Bosniaj kaj Kroataj civitanoj. Multaj el ili rilatas al la preskaŭ kvarjara sieĝo de Sarajevo kaj al la Masakro de Srebrenico en julio 1995, kadre de kio estis murditaj ĝis 8000 nearmitaj bosniaj viroj kaj knaboj. La Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio ekde tiu jaro akuzas lin pri genocido kontraŭ la islamanaj bosnianoj, planata kune kun Radovan Karadžić kaj internacie serĉas lin cele al malliberiĝo kaj jura proceso. Post kiam li 15 jarojn povis kaŝiĝi kaj eviti tian malliberiĝon, fine la 26-an de majo 2011 li kaptiĝis en Serbio.
Je la 22-a de novembro 2017 Mladić estis kondamnita al dumviva enprizonigo pro partoprenado kaj kontribuoj al la joint criminal enterprises (komunaj krimaj entreprenoj) kiuj havis la celojn genocido, krimoj kontraŭ la homeco kaj militkrimoj.
Vilory
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Albertus Seba
Albertus SEBA (12-a de Majo, 1665, Etzel ĉe Friedeburg – 2-a de Majo, 1736, Amsterdamo) estis nederlanda apotekisto, zoologo kaj kolektisto. Li havis apotekon ĉe la haveno de Amsterdamo kaj petis al maristoj alporton de ekzotaj plantaj kaj animalaj produktoj kiujn li uzis por prepari drogojn. Aparte li kolektis specimenojn de animaloj. Li havis tre riĉan interŝanĝojn kun la kortego de la rusaj caroj en Sankta Petersburgo. Dum la 1730-aj jaroj kaj ĝis la fino de sia vivo li publikigis sciencajn tekstojn kaj akademiiĝis.
Jana Melichárková
Jana Melichárková (naskiĝis la 3-an de aŭgusto 1958) estas ĉeĥa esperantistino. Honora membrino de ĈEA.
Prezidantino de ĉeĥa sekcio de ILEI ekde 1998, en 2005 elektita kiel prezidantino de ĈEA (ĝis 2011).
Profesie magistrino de pedagogio, ŝi instruas en elementa lernejo de Ratíškovice, kie ŝi jam plurajn jarojn gvidas Esperanto-rondeton de infanoj.
Ŝia laboro kun infanoj inspiris ŝin ellabori novajn lernolibrojn por infanoj Esperanto 1 kaj Esperanto 2, kiujn ilustris Miroslava Tomečková kaj eldonis KAVA-PECH. Fabelojn tradukis Miroslav Malovec. La lernolibro aperis ankaŭ en pola traduko.
Ŝia filo, studento Petr Melichárek, prilaboris interesan interretan ekzercaron al lernolibro Esperantem za tři měsíce (Esperante paroli post trimonata lernado), kiun verkis Petr Chrdle kaj Stanislava Chrdlová (Ekzercaro por la lernolibro)
Tuomari Nurmio
Hannu Juhani "Tuomari" ("juĝisto") NURMIO (naskiĝinta 21-a de novembro 1950 en Helsinko) estas finna muzikisto. Li kantas kaj gitaras. Li aktiviĝis en 1977 kaj skribis pli ol 200 kantojn. Nurmio loĝis en Helsinko dum la unuaj jardekoj de sia vivo, transloĝiĝis al Riihimäki, poste al Espoo, poste al Helsinko kaj poste denove al Espoo. Li ankaŭ laboris kiel redaktoro. En la 1970-aj jaroj li ludis uzante nomon Hande Nurmio. Poste Nurmio ludis en bando Tuomari Nurmio ja köyhien ystävät (Tuomari Nurmio kaj amikoj de malriĉuloj). Ili faris diskon Kohdusta hautaan (el utero al tombo). Poste Köyhien ystävät agis sen Nurmio. Li diskis speciale en 1980-aj jaroj. En diversaj diskoj estas diversaj ludantoj. Nurmio kantis ankaŭ en helsinka slango. Li laboris ankaŭ bilda artisto. Eble lia plej konata kanto estas valo yössä. Li ricevis multajn premiojn.
Folgowo
Folgowo estas vilaĝo en Pollando. Ĝi situantas ĉe la Distrikto Chełmno de Kujavia-Pomeria Provinco.
En jaroj 1975-1998 Folgowo estis en Toruńskie Provinco.
En la vilaĝo estas sep bienoj.
Benzila benzoato
Benzila benzoato estas benzila estero de la benzoata acido, senkolora substanco kun milda balzamodoro nature okazanta en kelkaj plantoj tiaj kiaj Cananga odorata, palisandro, cinamomo kaj benzoino Benzila benzoata estas sinteza kemiaĵo uzata kiel odora ingredienco, artefarita aromo, konservaĵo kaj solvanto.
Ĝi same uzatas por traktadode infekto kaŭzata de laŭsoj en la kapo kaj korpo. Benzila benzoato ne estas adekvata elekto por la traktado de skabio pro ĝia iritaj proprecoj. Benzila benzoato estas pura esencoleo okazanta en la volatilaj oleoj de jasmeno kaj odorata kanango.
Kunrilataj kemiaĵoj
<Gallery> Aniline.svg| Fenil-amino Benzyl_chloride.png| Benzila klorido Alkohol_benzylowy.svg| Benzila alkoholo Benzylamine2DCSD.svg| Benzilamino Benzylaminopurine.png| Benzila adenino Benzyl-bromide-skeletal.svg| Benzila bromido Benzonitrile_structure.svg| Benzonitrilo Benzyl-cyanide.png| Benzila cianido Benzyl_acetate_200.svg| Benzila acetato Benzylpiperazine.svg| Benzila piperazino Benzofuran_200.svg| Benzo-furano Kwas_fenylooctowy.svg| Fenil-acetata-acido </Gallery>
Taxenbach
Taxenbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Zell am See (germane Bezirk Zell am See, prononco, aŭ simple Pinzgau, prononco ). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Pinilla del Campo
Pinilla del Campo [piNIlja delKAMpo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Pinilla del Campo estas etimologie komprenebla kiel Roketo de la Kamparo (Pinilla el 'peñilla').
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 20 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 160 loĝantojn el la 1920-aj jaroj.
Ĝi distas 44 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Collado de Esteras kaj Pinilla del Campo. Ĝi limas kun Velilla de la Sierra, Renieblas, Soria, Candilichera, Los Rábanos kaj Aldealafuente.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Altos Campos de Gómara, okupanta 116 hektarojn, nome 6 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 32 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.​
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Menningen
Menningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014 - antaŭe ĝi apertenis al pli malgranda komunumaro Irrel. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
István Németh (urbestro)
István Németh [iŝtvAn nEmet], laŭ hungarlingve kutima nomordo Németh István estis hungara advokato, urbestro.
István Németh naskiĝis la en Buzsák, li mortis la  en Kaposvár.
Biografio
István Németh lernis en Keszthely kaj Pécs, krome lernis germane en Szulok, fine li studis juron en Reĝa Universitato de Pest kaj Universitato de Vieno. En 1876 li malfermis advokatan atelieron en Lengyeltóti. En 1890 li translokiĝis al Kaposvár, tiutempe li edziĝis. Inter 1895 kaj 1911 li estis urbestro de Kaposvár. En tiu periodo Kaposvár kaj Fonyód evoluis multe. Li mortis pro kormalsano.
Establés
Establés [estaBLES] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Establés situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1235 m super marnivelo; je 128 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 52,27 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°00′33″N 2°01′22″Ok.
Historio
La strategia gravo, nome situo sur natura vojo al Aragono, tra la rivero Mesa, al la centro de la Senjorio de Molina, estis tialo ke en la komenco de la reloĝado de la teritorio post la militoj kristan-islamaj, ĉirkaŭ la unua duono de la 12-a jarcento, oni starigis en la plej alta parto de la valo gvatoturon, kaj ĉe tiu la vilaĝo, dekomence malriĉa, iompostiome kreskiĝis laŭ loĝantoj kaj valoro. Tiu turo estis unu de la unuaj defendaj fortikaĵoj de la sendependa senjorio (unue de la familio Lara kaj poste de la kastiliaj monarkoj). En 1432, Álvaro de Luna, kiel kanceliero de la reĝo Johano la 2-a, ordonis ke la kastelo de Establés estu riparata.
En tiu sama 15-a jarcento, draste ŝanĝiĝis la historio de la vilaĝo, konkerita de Don Gastón de la Cerda, grafo de Medinaceli. La komunumo de Villa y Tierra de Molina postulis ofte el siaj senjoroj, la Katolikaj Gereĝoj, ke oni redonu al ili la lokon kaj kastelon de Establés. La urbestro, de Medinaceli, Pedro de Zurita, malakceptis obei la reĝajn ordonojn, kaj la monarkoj reagis perforte. En 1481, kaj post bataletoj inter la homoj de la Común de Molina, estre de Luis Fernández de Alcocer, kaj la tiam urbestro Sancho Díaz de Zurita, Establés venis denove al la Común de Molina, kie ĝi restis dum jarcentoj.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 27, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Establés, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Establés kie oni falis al la nunaj 27.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Turismo kaj reveno de elmigrintoj.
Muzeul Secuiesc Ciuc
Muzeo Sikula Ĉika (hungare: Csíki Székely Múzeum, rumane: Muzeul Secuiesc Ciuc) estas muzeo en Miercurea Ciuc, (Rumanio). Ĝia rezidejo estas la fortikaĵo Mikó, posedaĵo de loka memgvidantaro.
Historio
Ĝi estis fondita en 1930 je iniciato de anoj de Csíki Székely Múzeum-Egyesület: Pál Péter Domokos instruisto, Imre Nagy pentristo kaj Géza Vámszer instruisto. Ĝia unua ekspozicio estis je pentekosto 1930 en 13 ĉambregoj, en kiuj troviĝis pli ol 130 eksponaĵoj etnografiaj, ekleziartaj kaj artaj. Sed ekde tiam ĝis 1950 ne plu funkciis. Tiam organizis ĝin Dénes Kovács, desegninstruisto je oficiala institucio. Ekde 1968 ĝi fariĝis muzeo de Distrikto Harghita kaj ekde 1994 denove loka muzeo.
Ĝia kolektaĵo
Ĝia havas 85.535 objektojn arkeologiajn, 8.675 etnografiajn, 6.758 malnovajn librojn (de franciskanoj) 809 arkivajn manskribaĵojn, 2.096 numizmatikakaĵojn, 63 juvelojn, 126 armilojn, 7.725 art- kaj dekoracikreaĵojn, 6.271 artherdaĵojn de pentristo Imre Nagy, 1.158 diapozitivojn, 4.018 fotografaĵojn, 56.380 fotonegativojn, 3.536 naturaĵojn kaj aliajn.
Yusuke Minoguchi
Yusuke Minoguchi (簔口 祐介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe JEF United Ichihara, PJM Futures, Fukuoka Blux kaj Oita Trinity.
Armentières-en-Brie
Armentières-en-Brie estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Amrita Sérgil
Amrita Sérgil, (nagarie अमृता शेरगिल, laŭ alia literumado Amrita Sher-Gil) estis la plej granda moderna barata feminisma pentristo naskiĝinta en Hungario. Ŝia origina persona nomo estis Dalma, ŝia onklo estis Ervin Baktay.
Dalma Sérgil naskiĝis la en Budapeŝto (Hungara reĝlando), ŝi mortis la  en Lahore (Brita Hindio).