cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
In der Strafkolonie
Interpretoj
Hans Dieter Zimmerman vidas la rakonton kiel rigardon al eŭropaj trajtoj de entuziasmo por la atingoj de teknologio kiu ĉiam pli subfosas homan valoron. Kompare kun eŭropa homaro kiu ekzistas nur en potencialo, realeco reflektas eŭropajn manierojn de sindeteno kiuj igas ĝin neaktiva kaj malhelpita rezisti morbidajn maljustojn de regado kaj potenco. La oficiro kaj la maŝino reprezentas la renkonton inter la barbara forto kaj la intensiganta militteknologio. La vojaĝanto-esploristo reprezentas la indiferentecon, kiu glutas maljustecon en eŭropajn kulturojn kaj sindetenojn. La teknika barbareco laŭdata de la oficiro reflektas la realismon kiu serĉas maksimumigi potencon en moderna militado, realismo kiu glutis la idealismon de paco kiu regis plurajn jardekojn antaŭ la unua mondmilito.
Cyprien Gaillard
estas franca artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Castil de Vela
Castil de Vela [kastil deBEla] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,86 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 58 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 350 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 45 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 282,3 km de Madrido.
Ĝi limas kun la Provinco Valadolido.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo de Sankta Mikaelo, fontoj, kolombejoj ktp.
Iwona, księżniczka Burgunda
Ivon Princino de Burgonjo (pole Iwona, księżniczka Burgunda) estas nigra komedia teatraĵo verkita de la pola dramisto Witold Gombrowicz el 1938. Tio estas la unua teatraĵo de Gombrowicz, konsiderita unu el la patroj de la Teatro de la Absurdo. Ĉi tiu estas la plej montrita teatraĵo de Gombrowicz. "Princino Yvonne" unue estis publikigita en Varsovio en 1958. Ĝi unue estis publikigita en Francio en 1965.
Ed Kienholz
aŭ plennome Edward Kienholz (naskiĝis la 23-an de oktobro 1927 en kantono Spokane, mortis la 10-an de junio 1994, 66-jara, en Idaho) estis usona artisto, aparte skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Iwona, księżniczka Burgunda
Historio de produktado
La premiero de "Princino Yvonne" okazis en la Palaco de Kulturo kaj Scienco, prezentita en la Pola Armeo-Teatro, en novembro 1957, reĝisorita de Halina Mikołajska. Barbara Krafftówna ludis kiel Yvonne. La teatraĵo estis montrita dum nur du monatoj, ĝis februaro 1958. La venonta produktado de la teatraĵo estis ĉe la Reĝa Drameca Teatro en Stokholmo en 1965, reĝisorita fare de Alf Sjöberg. La teatraĵo unue estis enscenigita en Francio, reĝisorita fare de Jorge Lavelli, ĉe la Théâtre de Burgundy en aŭgusto 1965 kaj poste ĉe la Théâtre de France en Parizo en septembro de tiu jaro.
Intriga resumo
Juna kaj mallerta Iwona aperas en la parko kun du onklinoj, kiuj riproĉas al la knabino ĉiuj ŝiaj difektoj, ne nur en beleco. Ŝi estas silenta, malbela, kaj ĉiokaze ŝajnas virino de la malsupera klaso. Princo Filipo kun du amikoj ankaŭ estas tie: Cyril kaj Cyprian. Ankaŭ Iza, la kortega sinjorino, estas tie. Post mallonga pripensado kaj aŭskultado de la plendoj de la onklinoj, la princo, kiu estas enuigita de siaj sukcesoj en la mondo de amo, decidas fianĉiĝi kun Iwona (je malkontento de la ĉeestantoj, precipe Cyril, kaj al la ĝojo de la onklinoj). Ŝi ĝenas la princon tiel multe ke li ankoraŭ decidas, ke li devas geedziĝi kun ŝi por pruvi, ke li ne estas submetita al la akceptitaj sociaj kodoj. Li alportas ŝin al la reĝa kortego, kiu estas supere instituciigita. Post kortega tempeto, la Reĝo Ignaco kun Reĝino Margareta, la ĉambelano kaj kortegaj sinjorinoj aperas ĉe la palaco. La tuta reĝa familio kaj la korteganoj partoprenas en la misuzo de Yvonne: ili krias al ŝi, mokas, insultas kaj ŝi silentas. En la procezo, ĉiuj malbonaj kvalitoj, per kiuj la reĝa kortego estas infektita, estas elmontritaj: malvirteco, sadismo, ŝajnigo, humiligo kaj hipokriteco. La silentoj de Yvonne plue iritas la korteganojn, ĝis ili finfine decidas murdi ŝin.
Alvor
Alvor estas laŭlonge de la suda marbordo de Portimão ĉirkaŭita de siaj sammunicipaj submunicipoj Mexilhoeira Grande kaj Portimão, kaj la municipo Lagos (submunicipo Odiáxere).
Brachychiton acerifolium
Brachychiton acerifolius, nomita fajrarbo aŭ illawarra, estas specio de arbo indiĝena de subtropikaj regionoj de la orienta marbordo de Aŭstralio. Ĝi famas pro siaj brilruĝaj floroj sonorilformaj, kiuj ofte kovras la tutan kanopeon kiam la arbo ankoraŭ ne havas foliojn.
Ĝi estas arbo 8-15 m alta plej ofte, sed la specio povas atingi maksimuman altecon de 40 m nur en sia natura habitato. Ĝi kreskiĝas rapide, estas tre longviva, kaj toleras moderajn klimatojn kie oni kultivas ĝin pro sia beleco. Ĝi estas falfolia planto, perdas la foliojn post la seka sezono. La spektakla florado okazas fine de printempo kaj la nova foliaro pretas por la somera pluvsezono. La floroj estas skarlataj sonoriletoj kun kvin petaloj parte fuziitaj. La ingoformaj fruktoj (teknike konataj kiel folikloj) estas larĝaj, malhelbrunaj, ujoformaj, 10 cm longaj kaj kun 1 cm de diametro. Ĝi enhavas amason de haretoj kiuj algluiĝas al la haŭto. La semoj estas flavaj, kaj manĝeblaj; aborigenoj manĝas ilin rostitaj.
Nicolau Coelho
Nicolau COELHO (Felgueiras, ĉirkaŭ 1460 - ie ĉe la marbordoj de Mozambiko, januaro 1504) estis portugala navigisto kaj esploristo kiu partoprenis en varaj famaj vojaĝoj: estis akompananto de Vasco da Gama en la malkovro de la marvojo al Hindio, en 1497-99, kaj estis la unua kiu revenis estre de la ŝipo Berrio; kaj ankaŭ unu de la kapitanoj de la floto de Pedro Álvares Cabral kiu estris la unuan vojaĝon de eŭropanoj al Brazilo en 1500. Li aperis en la Carta de Pero Vaz de Caminha kiel la unua portugalo kiu kontaktis kun Indiĝenaj popoloj de Brazilo.
Li mortis en januaro 1504 mare, ie pro vrako de sia ŝipo revenanta el tria vojaĝo al Hindio, sub la estro de Francisco de Albuquerque, eble antaŭ la marbordo de Mozambiko.
Orienta Germanio en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de GDR.
Orienta Germanio en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de GDR.
Eŭgenila nitrato
Eŭgenila nitrato aŭ nitrato de eŭgenilo estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la nitrata acido kaj eŭgenolo. Eŭgenila nitrato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Eŭgenila nitrato prezentas eŭgenilan grupon ligitan al nitrata grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 9 hidrogenatomo, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Ginza Raba
La Ginza Raba (en la klasika mandaja, latinliterigite: Ginzā Rabā, laŭvorte "Granda Trezoro"), Ginza Rba, aŭ Sidra Raba (en la klasika mandaja  ), antaŭe latine nomita Codex Nasaraeus, estas la plej longa kaj la plej grava sankta skribaĵo de mandajismo. Ĝi ankaŭ estas foje referita kiel la "Libro de Adamo".
Lingvo, periodo de ekesto kaj aŭtoreco
La lingvo uzata estas la klasika mandaja, variaĵo de la orienta aramea lingvo skribita en la mandaja skribo (kancelaria skribo de la Parta Imperio), simila al la siria skribo. La aŭtoreco estas nekonata, kaj la periodo de ekesto estas demando pri debato. Kelkaj sciencistoj supozas ĝin en la 2-a ĝis 3-a jarcentoj, dum aliaj kiel ekzemple S. F. Dunlap metas ĝin en la 1-a jarcento. Pri malgrandaj postaj redaktadoj ĝis la frua 7-a jarcento vidu la sekvan ĉapitron.
La plej frua konfirmita mandaja skribisto estis Ŝlama Beth Kidra, virino, kiu kopiis la Maldekstran Ginza iam ĉirkaŭ la jaro 200 de nia erao.
Strukturo
La sankta skribaĵo Ginza Rabba estas dividita en du partojn - la "Dekstra Ginza" (mandaje Ginza Jamin), enhavanta 18 librojn, kaj la "Maldekstra Ginza" (mandaje Ginza Smal), ankaŭ nomita "La Libro de la Mortintoj", enhavanta 3 librojn.
Ginza Rabba-kodeksoj tradicie enhavas la "Dekstran Ginza" sur unu flanko, kaj, kiam renversite, legeblas la Maldekstra Ginza. La parto "Dekstra Ginza" enhavas sekciojn traktantajn teologion, kreadon, etikon, historiajn, kaj mitajn rakontojn; ĝiaj ses kolofonoj rivelas ke ĝi estis laste redaktita en la frua islama Epoko, do komence de la 7-a jarcento. La Maldekstra Ginza traktas la animon de homo en la post-vivo; ĝia kolofono rivelas ke ĝi estis redaktita lastfoje centojn da jaroj antaŭ la islama Epoko.
Ekzistas diversaj manuskripto-versioj kiuj diferencas unu de la alia. La versioj ordigas ĉapitrojn malsame unu de la alia, kaj ankaŭ teksta enhavo malsamas.
John Dollond
John DOLLOND (Londono, 10a de junio 1706 - Londono, 30 de novembro 1761) estis angla optikisto.
Vivo kaj verko
Li estis filo de hugenota rifuĝinto, silkoteksisto en la kvartalo Spitalfields, Londono. Dollond pluigis la patran metion, sed ankaŭ akiris sciaron pri latino, greka, matematiko, fiziko, kaj anatomio, inte aliaj fakoj. En 1752 li lasis la metion de silkoteksisto por labori kun sia plej aĝa filo, nome Peter Dollond (1730-1820), kiu en 1750 estis malferminta negocon de fabrikado de optikaj instrumentoj. Lia reputacio rapide kreskiĝis, kaj en 1761 li estis nomumita optikisto de la reĝo.
En 1758 li publikigis "Account of some experiments concerning the different refrangibility of light" en Philosophical Transactions of the Royal Society, en kiu li priskribis la eksperimentojn kiuj kondukis lin al la malkovro de rimedo por konstruado de senkoloraj lensoj, pere de la kombinado de flintaj kaj kraŭnaj vitroj.
En 1747, Leonhard Euler estis sugestinta, ke la akromatismo (senkoloreco) povas estis atingita pere de la kombino de vitroj kaj akvolensoj. Laŭ Isaac Newton, Dolland volis refuti tiun eblon, sed, post la sveda fizikisto Samuel Klingenstierna pruvis, ke la leĝo de disperso de Newton ne koincidas kun difinitaj observoj, Dollond klopodis pruvi la hipotezojn de Euler.
En 1757 li sukcesis produkti refrakton senkoloran pere de vitroj kaj akvolensoj, kaj post kelkaj monatoj li atingis la saman rezulton kombinante vitrojn en diferencaj kvntoj, kio ege helpis la progresojn en la fabrikado kaj uzado de teleskopoj. Pro tiuj atingoj la Royal Society premiis lin per la medalo Copley en 1758. Dollond ankaŭ publikigis du artikolojn pri aparatoj por mezuri tre malgrandajn angulojn.
Bruce Nauman
- naskiĝis la 6-an de decembro 1941 en Fort Wayne - estas usona artisto, skulptisto, fotisto kaj desegnisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Orienta Germanio en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de GDR.
Avenue de Clichy (stacidomo)
Avenue de Clichy estis franca stacidomo de Fervojo Petite Ceinture, situinta en la 17-a arondismento de Parizo, ĉe 190 Avenuo de Clichy, en regiono Francilio. Ĝi estis detruita en la 1960-aj jaroj kaj anstataŭita de subtera stacidomo de RER C.
Sol LeWitt
Sol LeWitt (naskiĝis la 9-an de septembro 1928 en Hartford, Konektikuto; mortis la 8-an de aprilo 2007 en Novjorko) estis usona artisto de minimumismo. Li evoluigis la esprimon Koncepta arto. En 1967 li klarigis, ke li komencis kun ideo, koncepto, prefere ol formo. La ideo estas la maŝino, kiu realigas la artaĵon. En 1970 okazis la unua koncepta arta ekspozicio.
Opticks
Opticks: or, A Treatise of the Reflexions, Refractions, Inflexions and Colours of Light estas libro de la angla naturfilozofo Isaac Newton kiu estis publikigita en angla en 1704 (Latina traduko por fakuloj aperis en 1706). La libro analizas la fundamentan naturon de lumo pere de la refrakto de lumo tra prismoj kaj lensoj, la difrakton de lumo tra proksimspacigitaj folioj de vitro, kaj la konduto de kolormiksoj kun spektraj lumoj aŭ polvaj pigmentoj. Opticks estis la dua grava libro de Newton pri fizika scienco kaj ĝi estas konsiderata unu el la tri ĉefaj verkoj pri optiko dum la Scienca Revolucio (kun la verkoj de Kepler nome Astronomiae Pars Optica kaj de Huygens Traité de la Lumière). Tamen la nomo de Newton ne aperis sur la titolpaĝo de la unua eldono de Opticks.
Orienta Germanio en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de GDR.
Vito Acconci
- prononco itale, naskiĝis la 24-an de januaro 1940 en Bronkso, mortis la 27-an de aprilo 2017 (77-jara) en Manhatano - estis usona arkitekto kaj artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Opticks
Historio
Fine de 1668, li kapablis produkti sian unuan refraktan teleskopon. Ĝi estis ĉirkaŭ ok colojn longa kaj havigis pli klaran kaj pli grandan bildon. En 1671, la Royal Society petis demonstracion de lia refrakta teleskopo. Ilia intereso kuraĝigis lin publikigi siajn notojn, Pri koloroj, kion li poste etendis en la verkon Opticks. Kiam Robert Hooke kritikis kelkajn el la ideoj de Newton, Newton estis tiom ofendita ke li retiriĝis el la publika debato.
Newton argumentis, ke la lumo estas komponita de partikloj aŭ korpetoj, kiuj estis refraktitaj per akcelo en pli densan medion. Li kalkulis pri sonsimilaj ondoj por klarigi la ripetitan modelon de refrakto kaj transmisio pere de fajnaj filmoj (Opticks Bk. II, Prop. 12), sed ankoraŭ retenis sian teorion kiu disponis korpusklojn por esti refraktitaj aŭ transmisiitaj (Prop. 13). Tamen, poste la fizikistoj favoris pure ondosimilan klarigon de la lumo priskribita atentante pri la modeloj de interfero kaj pri la ĝenerala fenomeno de la difrakto.
In 1704, Newton publikigis Opticks, en kiu li eksponis sian lumteorion pri korpetoj. Li konsideris lumon kiel formita de tre subtilaj korpetoj, nome ke la ordinara materialo estas formita de pli dikaj korpetoj kaj spekulativis, ke pere de tipo de alkemia transmutacio "Ĉu ne estas grandaj korpoj kaj lumo konverteblaj unu en alia... kaj ĉu korpoj ne ricevas multon de ilia aktiveco el partikloj de lumo kiuj eniras en sia kompono?" Newton konstruis ankaŭ praan formon de frota elektrostatika generatoro, uzante vitran globon.
En sia libro Opticks, Newton estis la unua kiu montris diagramon uzante prismon kiel ekspansiigilo de lumradioj, kaj ankaŭ la uzadon de mult-prismaj radioj. Ĉirkaŭ 278 jarojn post la studo de Newton, mult-prismaj ekspansiigiloj de lumradioj iĝis centra al la disvolvigo de mallarĝaj sinkronigeblaj laseroj. Ankaŭ, la uzado de tiuj prismaj ekspansiigiloj kondukis al la mult-prisma dispersoteorio.
Eksteraj ligiloj
Retaj eldonoj de la verko de Newton nome Opticks
Dmitrij Prigov
Dmitrij Prigov (naskiĝis la 5-an de novembro 1940 en Moskvo, mortis la 16-an de julio 2007 samloke) estis rusa artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Gina Pane
- prononco itale, naskiĝis la 24-an de majo 1939 en Biarritz, mortis la 5-an de marto 1990, 50-jara, en Parizo - estis franca artistino. Ŝi ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Al Khor
Ĝi estas unu el la proponitaj lokoj por la Futbala Mondpokalo 2022 en Kataro.
Ahmad ibn Maĝid
Aḥmad ibn Māĝid (en araba: أحمد بن ماجد), konata ankaŭ kiel "la Leono de la Maro," estis araba navigisto kaj kartografo naskiĝinta ĉirkaŭ  1432 en Julfar, en la nuntempa Rasalĥajmo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. Li estis edukita en familio fama kiel de maristoj; je la aĝo de 17 li jam kapablis navigi ŝipojn. La preciza dato ne estas konata, sed ibn Maĝid probable mortis en 1500. Li famiĝis en Okcidento kiel la navigisto kiu helpis Vasco da Gama trovi sian vojon el Afriko al Hindio. Tamen, la fakulo pri la temo nome G.R. Tibbetts, disputas tiun postulon. Ibn Maĝid estis la aŭtoro de preskaŭ kvardek verkoj de poezio kaj prozo.
Orienta Germanio en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Nacia Olimpika Komitato de GDR.
Irina Naĥova
Irina NAĤOVA (Ирина Нахова, naskiĝis la 1-an de januaro 1955 en Moskvo) estas rusa artistino, pentristino kaj skulptistino. Ŝi ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Karako (ŝipo)
La karakoj estis velŝipoj de alta ferdeko specializitaj en la transporto de grandaj kargoj por longaj marvojoj. Estis karakoj el la fino de la Mezepoko ĝis la 16a jarcento. Ili estis la plej grandaj ŝipoj de Eŭropo en sia epoko.
Walter De Maria
- naskiĝis la 1-an de oktobro 1935 en Albany, mortis la 25-an de julio 2013 (77-jara) en Novjorko - estis usona artisto, skulptisto, komponisto, desegnisto kaj pentristo. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Karako (ŝipo)
Ili estis uzitaj kaj aprezitaj de portugalaj, veneciaj kaj ĝenovaj navigistoj sed ne tiom de kastilianoj kaj aragonanoj. Kritikantoj ne ŝatis la mankon de manovreblo dum ŝtormoj pro la troa pezo. Sed favorantoj aprezis la grandan enhavkapablon; karakoj estis uzitaj por transporto de trupoj kaj eĉ de ĉevaloj.
Dekomence karakoj havis nur unu maston kaj enorman ortangulan velon. Poste ili havis ĝis tri mastojn.
Křelovice (distrikto Pelhřimov)
Křelovice (Krelowitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Turka (stacidomo)
Turka (Турка) estas fervoja stacio en (Lviva provinco), urbo en Ukrainio.
Cevico Navero
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 43,74 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 186 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 750 loĝantojn el la jaro 1950. Ĝi distas 40 km de Palencio, provinca ĉefurbo, 12 km de Baltanás, ĉefurbo de El Cerrato, kaj 50 km de Aranda de Duero (Burgos).
Ĝi limas kun Hérmedes de Cerrato, Castrillo de Don Juan, Villaconancio kaj Tórtoles de Esgueva.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. El la murego de tiu epoko restis du pordegoj. En la 13-a jarcento oni kontruis preĝejon. En la 18-a jarcento Cevico Navero ekdependiĝis de la Senjorlando de la Grafo de Castrillo, kiu rajtis nomumi la urbestron de la municipo.
Souleuvre en Bocage
Souleuvre en Bocage estas nova franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Cevico Navero
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis forstado, agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, monaĥejo, vinkeloj, pilorio, montokabanoj, paŝtistaj bestokortoj, kolombejoj ktp.
Bazenville
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Berehove (stacidomo)
Berehove (Берегове) estas fervoja stacio en Berehove (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.
Bystrá (distrikto Pelhřimov)
Bystrá (Bistra) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
Vinohradiv-Zakarpatskij (stacidomo)
Vinohradiv-Zakarpatskij (Виноградів-Закарпатський) estas fervoja stacio en Vinohradiv (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.
Beaufour-Druval
estas komunumo en la norda parto de Francio. Ĝi situas en la departemento Kalvadoso kaj en la historia kaj nuna administra regiono Normandio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Berehove-Male (stacidomo)
Berehove-Male (Берегове-Мале) estas fervoja stacio en Berehove (Transkarpata provinco), urbo en Ukrainio.
Beaufour-Druval
La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas beaufourquais-druvalais.
Andrej Monastirskij
Andrej MONASTIRSKIJ (Андрей Монастырский, naskonomo Андрей Викторович Сумнин, Andrej Viktoroviĉ Sumnin, naskiĝis la 28-an de oktobro 1949 en distrikto Peĉenga) estas rusa artisto kaj verkisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Turka (Lviva provinco)
Turka (Турка) estas urbo en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2013.
Arne Quinze
Arne QUINZE (naskiĝis la 15-an de decembro 1971 en Gento) estas belga artisto, fotisto, pentristo kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Zahořany
Nomon Zahořany havas pluraj municipoj:
Ilja Kabakov
Ilja KABAKOV (Илья Кабаков, naskiĝis la 30-an de septembro 1933 en Dnepropetrovsko, Ukraina SSR, Sovetunio — mortis la 27-an de majo 2023) estis sovetia, rusia artisto, skulptisto, pentristo, gravuristo kaj fotisto. Li ĝenerale perceptiĝis kiel ano de koncepta arto.
Georgij Kizevalter
Georgij KIZEVALTER (cirile Георгий Кизевальтер, naskiĝis la 10-an de septembro 1955 en Moskvo) estas rusa artisto, fotisto kaj eseisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Espinosa de Villagonzalo
Espinosa de Villagonzalo [espiNOsa debiljagonZAlo] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Espinosa de Villagonzalo estas komprenebla etimologie kiel Kratagejo de la Urbo de Gonzalo, iam Gundisalvus.
Land van Cuijk
Land van Cuijk estas municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. La municipo ekestis la 1-an de januaro 2022.
Espinosa de Villagonzalo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 38,04 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 165 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 58 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Historio
Estas restaĵoj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Fine de la 11-a jarcento, tri estis la lokoj kiuj formis la aktualan municipon de Espinosa de Villagonzalo: Post unu jarcento, en la lastaj jaroj de la 12-a jarcento, la reĝo Alfonso la 8-a donis la urbon Espinosa de Villagonzalo al la Ordeno de Sankta Johano, ĉar tiam ĝi estis la nura loĝata.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, kruco ktp.
John Flamsteed
Biografio
En februaro 1676, li estis akceptita kiel membro de la Royal Society, kaj en julio li translokiĝis al la Observatorio de Greenwich, kie li loĝis ĝis 1684, kiam li estis nomumita pastro de la paroĥejo de Burstow, Surrey. Li restis ĉe tiu posteno, same kiel ĉe tiu de "Reĝa Astronomo", ĝis sia morto.
Li kalkulis precize la suneklipsojn de 1666 kaj 1668. En 1672 li faris precizajn observojn por determini la valoron de la suna paralakso: li atingis 10" (la reala valoro estas 8.79"). La 16an de aŭgusto 1680 li katalogis stelon 3 Cassiopeiae, kiun postaj astronomoj ne trovis kaj dubis ĉu temis pri eksplodo de supernovao aŭ pri observararo fare de Flamsteed.
Li estas memorita ankaŭ pro siaj konfliktoj kun Isaac Newton, tiam prezidanto de la Royal Society, kiu klopodis ŝteli kelkajn el la malkovroj de Flamsteed por sia propra laboro. Newton trompis Flamsteed uzante reĝan edikton, kaj publikigis la trovojn sen atribui ilin al Flamsteed. Kelkajn jarojn poste, Flamsteed sukcesis aĉeti la plej parton de la ekzempleroj de tiu libro, kaj publike bruligis ilin antaŭ la Reĝa Observatorio.
La asteroido 4987 Flamsteed estas tiel nomita liahonore.
Wim T. Schippers
Wim T. SCHIPPERS (naskiĝis la 1-an de julio 1942 en Groningo) estas nederlanda artisto, televida produktisto kaj voĉaktoro. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj forte asociiĝas kun la movado Fluxus.
Amborelaloj
La amborelaloj (Amborellales) estas planta ordo el angiospermoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (amborelacoj), ununuran genron (amborelo) kaj ununuran specion,.
Dejan Lovren
Li komencis sian profesian klubkarieron kun Dinamo Zagreb en 2006. En januaro 2010, li estis dungita fare de la klubo Olympique Lyonnais. Ĉe tiu klubo, Lovren ludis tri-kaj-duonajn sezonojn, kaj venkis en la Franca Pokalo 2011-2012. Poste, en 2013 li estis dungita fare de la klubo Southampton FC. La 27-an de julio 2014, li ŝanĝis al la klubo Liverpool FC je 20 milionoj da eŭroj. Post 6 jaroj, la 27-an de julio 2020, li ŝanĝis al la rusa klubo Zenit Sankt-Peterburgo je 12 milionoj da eŭroj.
Sedlice (distrikto Pelhřimov)
Sedlice (Sedlitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1226.
Jacek Tylicki
Jacek TYLICKI (naskiĝis en 1951 en Sopot) estas pola artisto, kiu ekde 1982 vivas en Novjorko. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Ficus elastica
Ficus elastica, ofte nomita kaŭĉukarbo, sed tiel konfuzebla kun la ĉefa, sed pli malfrua kaŭĉukarbo (Hevea brasiliensis), estas specio nefalfolia de la genro Ficus, indiĝena de nordorienta Barato (Asamo), okcidenta Indonezio (Sumatro kaj Javo). Ĝi estis enkondukita en Eŭropo en 1815 kiel ĉambroplanto.
Priskribo
Ĝi estas arbo 20 ĝis 30 m alta, kun neregula masiva trunko, kiu povas atingi ĝis 2 m de diametro. La folioj estas grandaj, oblongaj aŭ elipsaj (8-30 cm longaj x 7-10 cm larĝaj); pli grandaj en pli junaj plantoj (foje pli ol 45 cm longaj) kaj multe pli malgrandaj ĉe malnovaj plantoj (tipe 10 cm longaj).
Kultivo
Ficus elastica estas specio kiun oni kultivas tutmonde kiel ornamplanto, kiel ekstera planto en varmaj klimatoj el tropiko ĝis la mediteraneaj regionoj, kaj en malvarmaj klimatoj kiel ĉambroplanto. Kiam ĝi kreskiĝas en Havajo, la vespospecio nepra por la propagado per semo ne ekzistas.
La latekson de la arbo oni uzis por produkti kaŭĉukon, antaŭ la pli ofta uzado de Hevea brasiliensis. Tiu sevo estas tre iritanta por okuloj kaj haŭto, kaj toksa se oni englutus ĝin. ​
Prêmio Saci
Premio Saci aŭ Prêmio Saci estis premio prezentita ĉiujare de la gazeto O Estado de São Paulo,, donita al la plej bonaj brazilaj profesiuloj de kino kaj teatro. Dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, ĝi estis la plej granda premio de nacia kino.
La trofeo estis statueto en formo de sacio, fama figuro de brazila folkloro, skulptita de la plastika artisto Victor Brecheret.
Bures-les-Monts
Bures-les-Monts estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Burinois aŭ Burais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Michael Kienzer
Michael KIENZER (naskiĝis en 1962 en Steyr) estas aŭstra artisto kaj skulptisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Vivo
Michael Kienzer studis skulptadon kun Josef Pillhofer ĉe la Lernejo de Aplikata Arto en Graz de 1977 ĝis 1979. De 1981 ĝis 1985 li studis skulptadon kun Bruno Gironcoli ĉe la Universitato de Aplikataj Artoj en Vieno.
En lia laboro li traktas objektojn, instalaĵojn kaj desegnaĵojn kaj traktas konceptojn kiel ekzemple spaco, tempo, surfaco kaj kunpremado. Liaj "koncizaj intervenoj ŝanĝas kaj koncentras la agadon de fizikaj fortoj, ĝenas kaj ŝanĝas la ŝajne nemoveblajn strukturojn de la loko".
En la malnova armilejo de Weikendorf, kultura kaj socia centro estis starigita per konkurso bazita sur dezajno de Michael Kienzer.
Michael Kienzer instruis kiel dumtempa profesoro por arto kaj komunika praktiko ĉe la Instituto por Belarto kaj Media Arto ĉe la Universitato de Aplikataj Artoj en Vieno en 2005/2006 kaj ekspozicias hejme kaj eksterlande ekde 1984.
Kienzer vivas kaj laboras en Vieno.
Nusch Éluard
Nusch Éluard (naskiĝis la 21-an de junio 1906 en Mühlhausen, Alzaco, tiam parto de la Germana Regno, nun Mulhouse; mortis la 28-an de novembro 1946 en Parizo; naskiĝonomo  Maria Benz) estis franc-germana aktorino, modelo, varietea artisto kaj muzo de la superrealistoj. Ŝi estis la dua edzino de la poeto Paul Éluard.
Vivo
<div style="background-color:#f9f9f9; border:1px solid #aaa; float:right; margin:6px 0 6px 15px; padding:0.2em 0.4em; width:300px;"> Nusch Éluard en fotoj kaj pentraĵoj (eksteraj retaj ligiloj) Maria Benz, prononco, konata kiel "Nusch" , komencis sian karieron en Berlino kiel aktorino en teatro kaj varietaj produktadoj. Sur scenejo ŝi ludis pli malgrandajn rolojn en teatraĵoj de August Strindberg. Ĉirkaŭ 1920 ŝi pozis kiel fotomodelo por poŝtkartoj. Ekde 1920 ŝi aperis kiel akrobatino, hipnotisto kaj aktorino ĉe la Théâtre du Grand Guignol en Parizo kaj laboris kiel modelo. En 1929 ŝi ludis ĉe la teatrejo de Zuriko kaj renkontis Max Bill, kiu estis revenanta al Zuriko de la Bauhaus Dessau, volis edziĝi kun ŝi kaj karesnomis ŝin "Nusch" laŭ unuakta opero komponita de Paul Hindemith, Das Nusch-Nuschi (1921) - nomon kiun ŝi poste konservis.
En 1930 ŝi reiris al Francio kaj ekkonis René Char kaj Paul Éluard kiu prezentis ŝin al la rondo de parizaj superrealistoj. Tiutempe ŝi pozis kiel modelo por Man Ray. En la mez-1930-aj jaroj, Man Ray publikigis la librojn Facile (france, signifo ĝuste "facile", kun Paul Éluard, 1935) kaj La Photographie n'est pas l'art ("fotografio ne estas arto", kun André Breton, 1937) en kiuj li uzis per tro la lumigo fremdigitajn fotojn de la nuda Nusch Éluard. Kun Paul Éluard, kiu ĵus disiĝis de sia edzino Gala Dalí - la geedziĝo estis divorcita en 1932 - ŝi komencis amrilaton. Nusch kaj Paul Éluard geedziĝis en 1934, nur semajnon post la geedziĝo de André Breton kaj Jacqueline Lamba, por substreki la reciprokan amikecon. Nur kvar jarojn poste, Breton forpermesus Paul Éluard de la grupo de superrealistoj.
Alia daŭra amikeco estiĝis el renkontiĝo kun Pablo Picasso. Kune kun Picasso, lia tiama partnero Dora Maar, same kiel Man Ray, Adrienne "Ady" Fidelin kaj Lee Miller, la Éluard pasigis siajn somerajn feriojn en Mougins, la posta pensiulejo de Picasso. La fotistino Dora Maar kaj Nusch estis bonaj amikoj. Maar jam faris kelkajn el ŝi en la 1930-aj jaroj, kaj Nusch poste ankaŭ sidis kiel modelo por kelkaj portretpentraĵoj por Picasso. Foje ŝi laŭdire havis amaferon kun li.
Ĉirkaŭ 1940 la geedzoj Éluard revivis en Parizo. Kiam la urbo estis okupita de la armeo de Nazia Germanio, ili aliĝis al la franca rezistado. En 1942 Paul Éluard remembriĝis al la Franca Komunista Partio; dume Nusch disdonis liajn subfosajn poemojn, kaŝitajn en sukerujoj.
Mossel Bay
Mossel Bay (en afrikansa: Mosselbaai) estas havenurbo de ĉirkaŭ 130 000 personoj en Southern Cape (la Suda Kabo, aŭ Garden Route, Ĝardenvojo) de Sudafriko. Ĝi estas grava turisma kaj farma regiono de la provinco Okcidenta Kablando. Mossel Bay kuŝas 400 kilometrojn oriente de la kantona sidejo de la parlamento, nome Kaburbo (kiu estas ankaŭ la ĉefurbo de la provinco Okcidenta Kablando, kaj 400 km okcidente de Port Elizabeth, la plej granda urbo en Orienta Kablando. La plej antikvaj partoj de la urbo okupas la nordan flankon de la duoninsulo de la Kabo St Blaize, dum la pli novaj kvartaloj ĉirkaŭas la duoninsulon kaj etendiĝis orienten laŭlonge de la sabla marbordo de la golfeto.
La ekonomio de la urbo ege dependas el farmado, fiŝkaptado kaj de la komerca haveno (nome la plej malgranda en la organismo por komercaj havenoj de Sudafriko nome Transnet Port Authority), ĝis la malkovro en 1969 de naturaj ĉebordaj gaskampoj kondukis al la disvolvigo de gas-al-likva rafinejo funkcianta de PetroSA. Turismo estas alia fonto por la ekonomio de Mossel Bay.
Laŭ la popolnombrado de 2011, la loĝantaro de Mossel Bay (inklude la apudajn getourbojn) estas de 59 031 personoj. El tiuj, 40.9% priskribis sin kiel "Coloured" (Koloruloj), 40.1% kiel "Black African" (Bantuoj) kaj 17.6% kiel "White" (Sudafrikaj blankuloj). 57.4% parolas Afrikansan kiel unua lingvo, 30.7% parolas la Kosan kaj 6.9% parolas la Anglan.
Campeaux (Calvados)
Campeaux estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Campelais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Beaulieu (Calvados)
Beaulieu estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Belliloquois.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Étouvy
Étouvy estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Étouviens.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Carville (Calvados)
Carville estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Carvillais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Pejorativa afikso
Esperanto
La esperantlingva sufikso "-aĉ-" kaj la prefikso "fi-" malbonigas la signifon de iu vorto. Oficiale, "-aĉ-" estas uzata por esprimi pri malbona kvalito aŭ uzebleco de la koncerna objekto. Aliflanke, la antaŭafikso (prefikso) "fi-" estas uzata por esprimi ion nemoralan aŭ laŭsocie nefarindan. La deveno de '-aĉ-' estas de la itala lingvo (vidu sube). Similaj afiksoj en aliaj lingvoj estas: en la franca la afikso -âtre (marâtre bopatrinaĉo, malbona bopatrino, duonpatrinaĉo, malbona duonpatrino, patrinaĉo, malbona patrino) kaj en la itala la afikso -acci- (scarpa ŝuo - scarpaccia ŝuaĉo). La afikso -aĉ- estis oficialigita en 1909 en la Unua Oficiala Aldono al la Universala Vortaro de Esperanto.
Angla lingvo
-ard tra la malnovfranca: ekz. coward (malkuraĝulo, de cow, bovo), dullard (stultulaĉo, de dull, malinteligenta), sluggard (malviglulo, de slug, limako), drunkard (drinkulaĉo, de drunk, ebria)
La Cuba
La Cuba [laKUba] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la oriento de la orienta komarko Maestrazgo, kies administracia ĉefurbo estas Cantavieja.
Pejorativa afikso
Angla lingvo
-tard, tre malformala pseŭdosufikso uzata pro simileco al la vorto retard, homo kies mensa kaj psika evoluo stagnis, do kiu nun konsideriĝas idioto, ekz. Paultard ("idiota subtenanto de la usonano Ron Paul"), conspiratard ("idiota subtenanto de konspiraj teorioj", aparte de la 11-a de septembro 2001 aŭ de la kronvirusa pandemio de 2019-2022), libtard ("idiota liberalulo", ofendo kompreneble uzata nur de ne-liberaluloj) - la pseŭdosufikso estas eble influita de la similsona sufikso -ard
Korolevo (stacidomo)
Korolevo (Королево) estas fervoja stacio en Korolevo (Transkarpata provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Pejorativa afikso
Angla lingvo
-aster tra la latina: ekz. poetaster (poetaĉo), philosophaster (filozofaĉo)
La Cuba
Geografio
Ĝi estas malgranda municipa teritorio sur 882 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas en la oriento de la komarko en kiu ĝi limas nur kun Mirambel kaj la cetero estas jam en la provinco Kasteljono; ĝi estas atingebla nur el La Mata en la provinco Kasteljono. La loko estas en la Iberia Sistemo.
Pejorativa afikso
Angla lingvo
-ster tra la anglosaksa: ekz. hipster ("modernisma tre memcerta junulo", eble de la vorto hip, kokso, ĉar junuloj dum dancado bone povas movi siajn koksojn, vidu la artikolon hipstero), oldster (maljunulo)
La Cuba
Historio
La konkero fare de kristanoj okazis en la 12-a jarcento kaj la zono estis donita al la Ordeno de Templanoj. La plej frua mencio estis de 1241 kiam la superulo de la Ordeno de la Templo donis la rajtigilon Carta Puebla al La Cuba favore de tridek lokanoj, sed laŭ la loknomo Valle de Desledón, ŝajne kiel zono apartenanta al Cantavieja. Post la disolvo de la Templanoj la areo apartenis al la Ordeno de Sankta Johano.
Pejorativa afikso
Angla lingvo
-nik tra la jida aŭ la rusa, kie ĝi ne estas nepre pejorativa: ekz. peacenik ("pacisto"), beatnik ("ŝatanto de bitmuziko")
La Cuba
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Cuba kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 42 loĝantoj laŭlonge de la jarcento.
Pejorativa afikso
Angla lingvo
-rel de la malnovfranca tra la mezangla: ekz. mongrel (miksrasa hundo), wastrel (fuŝulo, de waste, rubaĵo, nebezonataĵo)
La Cuba
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe migdaloj kaj vitejoj), kaj ĉefe brutobredado (ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio. Iam estis minado kaj industrio de esparto. Nune gravas ankaŭ kultura kaj rura turismo. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, la lavejo, krucmonumentoj, neĝujo kaj aliaj antikvaj konstruaĵoj. Piedirado kaj biciklado tra naturaj lokoj altiras vizitantojn.
Kalvinana preĝejo (Gyönk)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Gyönk (Hungario).
Pejorativa afikso
Eŭska lingvo
-txo, ekz. jauntxo ("vireto" aŭ "viraĉo", de jaun "viro")
Kalvinana preĝejo (Gyönk)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia en dekstra flanko de la navo. Interne 2 galerioj troviĝas, la muroj estas blankaj laŭ la kutimoj.
Pejorativa afikso
Germana lingvo
La germana lingvo ne havas ekskluzive pejorativajn sufiksojn, signifa malbonigo en la germana okazas multe pli ofte per kunmetaĵoj de vortoj. La sekvaj finaĵoj foje povas havi malfavorajn signifojn:
-ei, en la kazo de deverbaj abstraktaĵoj kiel Lauferei (stulta ĉirkaŭkurado) aŭ Rederei respektive pli forte Laberei (tro multa parolado)
-ling estas ĉiam gramatike vira; kelkaj personaj nomigoj havas malestiman karakteron kiel derivaĵo de originale pozitiva nomo (Schönling dolĉege bela knabo, Günstling favorato), sed atentu ke aliaj formoj kun la sama sufikso tute ne estas pejorativaj, ekz. la dorlota vorto Liebling (karulo, tute pozitiva) aŭ Häuptling (tribestro, de 'Haupt'', kapo aŭ ĉefo).
-o nur en tre neformala parola lingvaĵo: ekz. Normalo ("enuige normala ulo"), Brutalo ("brutalulo")
Havaja lingvo
-ā (-wā), ekz. lonoā "klaĉo" (de lono "novaĵo")
Hispana lingvo
-aco (-aca), ekz. pajarraco "granda malbela birdo" (de pájaro "birdo), negraco "negro" (de negro "nigra"), moraco "ĉifonulo" (de moro "maŭro").
-ejo (-eja), ekz. lugarejo "loketo" (de lugar "loko") kaj librejo  "senvalora libro" (de libro "libro"); tamen -ejo ankaŭ povas montri karemon, kiel en festejo  (festo de afrika muziko en Peruo).
-ote (-ata), ekz. discursote "longa obtuza parolado" (de discurso "parolado")
-ucho (-ucha), ekz. casucha "kabano" aŭ "kaŝejo" (de casa "domo")
-zuelo (-zuela), ekz. mujerzuela "malĉastulino" (de mujer "virino")
Itala lingvo
-accio/-accia (aŭ -uccio/-accia), ekz. boccaccia "homo tre malbele parolanta" (laŭvorte "buŝego", de bocca "buŝo")
Japana lingvo
-め (-mi), ekz. 「化け物め」 (bakemono-me) "Tiu malbenita monstro!" aŭ 「可愛いやつめ」(kaŭaii jatsu-me) "Tiu aĉa karulino!"
Latina lingvo
-aster, indikanta fraŭdan similecon, ekz. patraster "tiu, kiu pozas kvazaŭ li estus patro" (de pater "patro")
Portugala lingvo
-eco, ekz. jornaleco "malaltkvalita gazeto" (de jornal "gazeto")
-inho, ekz. juizinho "malbona juĝisto" (de juiz "juĝisto")
Provenca lingvo
-aso, ekz. vidasso "mizera vivo" (de vido "vivo")
Rusa lingvo
-iŝka (ишка), ekz. лгунишка lguniŝka "mensogulo", актёришка aktjoriŝka "(malbona) aktorino", трусишка trusiŝka "malkuraĝulo" (de трусливый truslivij "malkuraĝa")
-uĥa (уха), pejorativo por nepersonaj substantivoj, ekz. чернуха ĉernuĥa, drama termino por senĉese malgaja kinematografia stilo (de ĉern- "nigra")
-jaga (яга), pejorativo por personoj, ekz. скупердяга skuperdjaga (avarulo), скромняга skromnjaga (tro modesta persono), стиляга stiljaga (stilĉasisto, hipster - vidu supre)
Le Tourneur
Le Tourneur estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tournerais.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.
Frechilla
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 34,33 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 148 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 140 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 35 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj de romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi estis citita en Becerro de Sahagún de la jaro 989, kiel villa fractu. La loko havis muregon ĝis 1836, kiel atestas la nomo de kelkaj pordegoj: Santa María, Pordo de la Calle Mayor, Mediavilla, San Miguel kaj postigo de San Juan.
Ĝi estis ĉefurbo de komarko en Mezepoko, de senjorlando de la duko de Braganza kaj markizo de Frechilla. Post 1833, ĉefo de jurisdikcia partio, de Registro de la Posedrajto ktp. La preĝejo de Sankta Maria estis konstruita laŭ planoj de Francisco de Ruaves en 1620. Ĝi havas barokan ĉefretablon, gotikan krucifikson de la 16-a jarcento, bela ĥorus-seĝaro, ktp.
Oni konstruis la ermitejon de Sankta Mikaelo meze de la 16-a jarcento, ĉe puto de 1399. Alia ermitejo estas de la Virgen del Coro de la dua duono de la 17-a jarcento, kaj estis aliaj ermitejoj: de San Mamés, Santiago, San Martín, San Román, ktp.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ponto, kolombejoj ktp.
Cisneros (Palencia)
Cisneros [cisNEros] estas municipo en la centro de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Tierra de Campos. La loknomo Cisneros estas komprenebla etimologie kiel Cignistoj (eble alude al la akvobirdoj de la iama steplageto Nava de Fuentes) aŭ derivita el Cindrejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 43 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 44 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj 282,3 km de Madrido.
La municipa teritorio estas ene de la birdoprotekta areo ZEPA nome La Nava - Campos Norte​ apartenanta al la Reto Natura 2000.
Ĝi estas ĉe la ŝoseo de Leono inter Villalumbroso kaj Villada.
Amborelacoj
La amborelacoj (Amborellaceae) estas planta familio el angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo amborelaloj (Amborellales). Ĝi enhavas ununuran genron (amborelo) kaj ununuran specion,.
Cisneros (Palencia)
Historio
Estas restaĵoj de antaŭromia kaj romia setlado. La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. En la dokumentaro de Sahagún de la jaro 946 oni citis la lokon kiel Cinisarios kaj en la 11-a jarcento same aŭ kiel Ciniseros, kio eble apogas la tezon de reloĝado sur malnovaj cindroj, post detruo pro incendio.
Amborelacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (28 apr. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Cisneros (Palencia)
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj kaj la ermitejoj, ktp.
Jasper Johns
Jasper JOHNS (naskiĝis la 15-an de majo 1930 en Augusta, Georgio) estas usona artisto, pentristo kaj gravuristo. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto kaj ankaŭ forte asociiĝas kun Novdadaismo, abstrakta ekspresionismo kaj poparto.
László Berty
László Berty [lAslO berti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berty László estis hungara skermisto (sabristo, rapiristo), olimpiano dufoje, olimpika ĉampiono, trejnisto, oficiro (kolonelo), altlerneja instruisto. Lia ofta familia nomvarianto estis Berti.
László Berty naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Berty akiris oficiran diplomon en armea akademio en 1895. En la sekvaj jaroj li estis oficiro en la komuna aŭstrohungara armeo ĝis 1918, sed plej ofte li instruis skermadon. Ekde 1909 li instruis skermadon en la akademio. Li batalis 2 jarojn dum la 1-a mondmilito. Li estis olimpiano en Somera Olimpiko 1912 kaj Somera Olimpiko 1924, en la unua olimpiko li ricevis grupe oran medalon, en la alia olimpiko arĝentan kaj bronzan medalojn. Menciindas, ke en Somera Olimpiko 1920 Hungario ne rajtis partopreni. En 1926 li estis hungara ĉampiono, ankaŭ li estis la dua en la mondĉampionumo. Ekde 1925 li instruis en la Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto, krome ankaŭ en aliaj sportkluboj. Nature li estis ankaŭ trejnisto.
Sun-Tae Ĵong
Sun-Tae ĴONG respektive Seon-Tae ĴONG aŭ en kutima korea vortordo ĴONG Seon-Tae, koree 종선태 (1948-1996) estis korea esperantistino kaj inĝeniero pri domkonstruado. Ŝi estis dumviva membro de UEA kaj multajn jaroj funkciis kiel UEA-delegito pri domkonstruado. Ŝi mortis la 29-an de marto 1996 en Kjonĝu (Suda Koreio).
Montamy
Montamy estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montamiciens.
Mezná (distrikto Pelhřimov)
Mezná (Mesna) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Ĝi situas 9 km sude de Pelhřimov kaj 27 km okcidente de Jihlava. Vivas ĉi tie.
Vitalij Komar
Vitalij KOMAR (Виталий Комар, la persona nomo ekde ekvivo en Novjorko literumata Vitaly, naskiĝis la 11-an de septembro 1943 en Moskvo) estas rusa artisto. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Li dum 36 jaroj proksime kunlaboris kun Aleksandr Melamid. Ambaŭ artistoj naskiĝis en Moskvo, ambaŭ frekventis la Moskvan Artlernejon de 1958 ĝis 1960, sekvitan fare de la sekcio pri ilustrado de la Stroganov-Instituto de Arto kaj Dezajno, diplomiĝante en 1967. Ili komencis labori kune baldaŭ poste en 1967, komune elmigris al Israelo en 1977 kaj poste al Novjorko en 1978. La kunaŭtoreco de la paro ĉesis en 2003.
Erik Bulatov
Erik BULATOV (Эрик Булатов, naskiĝis la en Sverdlovsk, ekde 1991 denove nomata Jekaterinburgo) estas rusa artisto, kiu pasigis sian infanaĝon kaj edukiĝis en Moskvo. Li ĝenerale perceptiĝas kiel ano de koncepta arto.
Lia patro estis komunista partioficisto kiu mortis en la Dua Mondmilito apud Pskovo, kaj lia patrino fuĝis de Pollando en la aĝo de 15 en subteno de la Rusa Revolucio. La verkoj de Bulatov estas en la plej gravaj publikaj kaj privataj kolektoj en Eŭropo, Rusio kaj Usono. En 2008 Bulatov iĝis honora membro de la Rusa Akademio de Arto.
La Graverie
La Graverie estas malaperinta franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Souleuvre en Bocage.