cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
László Földes (arkitekto)
László Földes [lAslO foldeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Földes László estas hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj. Lia patro estis László Földes (etnografo).
László Földes naskiĝis la.
Biografio
László Földes akiris arkitekturan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1985. Pli poste li plustudis helpe de stipendio en simila universitato en Helsinko. Inter 1989-1991 li estis arkitekto en Helsinko. Hejmenveninta li laboris kune kun Gábor Turányi ĝis 1994, poste li establis propran arkitekturan atelieron. Ekde 2000 li havas ankaŭ posteneton en la teknikuniversitato. Li ricevis premiojn inter 1997-2014. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Siphonops paulensis
La cecilio de Boettger aŭ senkrurulo de Sanpaŭlio, Siphonops paulensis, estas specio de cecilio (senkrurulo) de la familio de Sifonopedoj. Ĝi troviĝas en norda Argentino, Paragvajo, orienta Bolivio, kaj suda Brazilo. Ĝi loĝas subtere en arbaroj, savanoj, arbustaroj, kaj herbejoj. Ĝi adaptiĝas ankaŭ al antropogena ĝenado kaj povas loĝi eĉ en urbaj ĝardenoj. Ĝi estas surloke ofta specio kiu ne frontas gravajn minacojn.
József Bokor (inĝeniero)
József BOKOR [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bokor József estas hungara inĝeniero, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (2001).
Stacio Umeda
Stacio Umeda (japane: 梅田駅 [Umeda-eki], angle: Umeda Station) estas fervoja stacio en Kvartaro Kita, Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Hanshin: Linio Hanshin (ĉefa) kaj 3 liniojn de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa), Linio Hankyū-Takarazuka (ĉefa), Linio Hankyū-Kyōto (ĉefa) kaj 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Midōsuji.
József Bokor (inĝeniero)
Biografio
József Bokor frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1966-1972, poste li eklaboris en Csepel. Li ankaŭ ekinstruis en la universitato en 1982. En 1987 li ekhavis postenon en filio de MTA. Li estis gastesploristo en Usono, Britio kaj Nederlando. Li ricevis premiojn inter 1987-2010.
Stacio Umeda
Sekvaj stacioj
<div class="NavFrame" style="background-color:#fff; border:solid 1px #999; text-align:left; float:left; width:900px;"> Stacio Umeda - Stacio Jūsō (Fervojo Hankyū)
Elisha Cuthbert
Elisha Ann Cuthbert (naskita la ) estas aktorino kaj kanada modelo. Ŝi iĝis internacie konata pro ludado kiel Kim Bauer en la serio 24; Danielle en la komedio por adoleskantoj nome The Girl Next Door kaj Carly Jones en House of Wax. Ŝi estis voĉdonita la plej seksalloga aktorino en la mondo en 2015 fare de Glam'Mag revuo. En 2013, ŝi estis elektita la plej bela virino en usona televido.
En la aĝo de 14, Cuthbert faris sian plenlongfilman debuton en familiodramo Danco sur la Luno (1997). Ŝia unua grava rolo venis en dramofilmo (1998 kun Joe Mantegna). En 2001, ŝi ĉefrolis en la filmo Lucky Girl, pro kio ŝi ricevis sian unuan premion, la Ĝemeloj Premioj, sed ŝia kariero komenciĝis serioze komence de 2000, kiam ŝi estis listigita por ludi kiel Kim Bauer, filino de Jack Bauer en batalserio premiita 24. Poste, Cuthbert aperis en Love Actually kaj en filma gvidrolo ĉe Silence (2005) kaj Cautiverio (2007). De 2011 al 2013, Cuthbert ĉefrolis kiel Alex Kerkovich, la gvida rolo en la tri sezonoj de ABC komedio Happy Endings.
En 2011, Cuthbert estis enoficigita unu el la "100 Plej Ardaj Virinoj de la 2000-aj jaroj," kaj ankaŭ eniris la liston de "la 25 plej kapablaj eksplodaj blondaj aktorinoj" fare de gazeto Complex. En 2013, GQ revuo listigis ŝin inter "100 plej varmaj virinoj de la 21-a jarcento."
Capolona
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patroneco de la tradicie katolika komunumo estas la festo Naskiĝo de Maria, unu el la Dek Du Grandaj Festoj de la liturgia jaro kaj por la okcidentaj kaj de la orient-ortodoksaj eklezioj. Ĝi estas celebrata la 8-an de septembro en la okcidento kaj tiu tago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Kastelo Stolzenfels
La kastelo Stolzenfels estas kastelo en la valo de la meza rejno sur la teritorio de la urbo Koblenco, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi situas sur la maldekstra flanko de la rejno super la urboparto Stolzenfels vid al vide de la buŝo de la rivero Lahn. La konstruaĵo iam estis kurtrier-a doganburgo el la 13a jarcento. Ĝi estis alikonstruigita de la prusa kronprinco L kastelo en la 19a jarcento. La novgotika kastelo estas bonga ekzemplo de la rejnromantiko.
NGC 5920
NGC 5920 (aliaj indikoj — UGC 9822, ZWG 49.145, 3C 318.1, PGC 54839) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tetenbüll
Tetenbüll estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Nikolao de Klemanĵo
Nicolas Poillevilain (1363-1437) (* Ĉampanjo, en la 1363 - Parizo, en la 1437) estis franca humanisto kaj teologo.
Biografio
Li studis en la Kolegio de Navaro de la Universitato de Parizo kaj en 1380 ricevis sian diplomon pri licencio, kaj poste li akiris sian gradon kiel Majstro pri Artoj. Liaj profesoroj pri teologio estis Jean de Gerson kaj Pierre d'Ailly, kaj en 1393 li ricevis sian diplomon kiel Bakalaŭro pri Teologio. En 1391 li komencis instrui en la universitato kaj en 1393 li estis nomumita ties rektoron, posteno kiun li okupis ĝis 1395. La eklezio tiam agitiĝis pro la Orienta Skismo kaj tri metodoj estis proponitaj por restarigi la pacon: kompromiso, konsento kaj ĝenerala koncilio. El 1380 ĝis 1394 la Universitato de Parizo defendis ian ĝeneralan koncilion. En 1394, alia tendenco manifestiĝis, tio estas, kaj Bonifaco la 9-a kaj Klemento la 7-a estis konsideritaj respondecaj por la kontinuado de la skismo, kaj iliaj eksiĝoj estis dekretita kiel propono por konkerado de la paco.
Tion celinte, letero estis skribita al la reĝo Karlo la 6-a de tri el la plej notindaj masjtroj de la universitato, Pierre d'Ailly, Gilles Deschamps (1350-1413), kaj Nikolas Clamanges. La du unuaj preparis la tekston, al kiu Clémanges donis la ciceronan elegantecon de la formo. La letero malsukcesis kaj al la universitato estis ordonita sin deteni el postaj diskutadoj. Clémanges, devigite rezigni la rektorecon de la universitato, tiam fariĝis kanoniko kaj dekano de la preĝejo de Sankta Klodoaldo (1395), kaj pli malfrue kanoniko kaj kasisto de la ĉapitro de Langres.
La antipapo Benedikto la 13-a, kiu admiris lian latinan stilon, nomumis lin kiel sia sekretario en 1397, do, li restis en Avignon ĝis 1408, kiam li forlasis la papon kaŭze de lia konflikto kun Karlo la 6-a. Clémanges tiam retiriĝis al la Kartuziana Monaĥejo de Valfonds kaj pli malfrue al Fontain-du-Bose. Dum tiuj du retiriĝoj li verkis siajn plej bonajn traktatojn: "De Fructu eremi" (dediĉita al Pierre d'Ailly), "De Fructu rerum adversarum", "De novis festivitatibus non instituendis", kaj "De studio theologico", kie en ĉi tiu lasta verko li elmontras sian malplezuron pri la skolastika metodo en la filozofio. En 1412, li reiris al Langres, kie li estis elektita arkidiakono de Bayeux. Lia parolo estis sinsekve aŭdita en la Koncilio de Konstanco (1414) kaj en Chartres (1421), kie li defendis la "liberecojn" de la gaŭla eklezio. En 1425, li instruadis retorikon kaj teologion en la Kolegio de Navaro, kie, plej probable, li mortis.
Al Clémanges oni ankaŭ kreditas la aŭtorecon de la verko "De corrupto Ecclesiae statu", unuafoje eldonita de Cordatus kaj Hutten, en 1513, kie li faras perfortan atakon sur la moraleco kaj disciplino de la tiama eklezio. En tiuj kazoj li kelfoje estas konsiderita ia reformisto same kiel John Wyclif kaj Jan Hus. Schubert, tamen, en sia libro "Ist Nicolaus von Clémanges der Verfasser des Buches De corrupto Ecclesiae statu?" (Grossenhain, 1882; Lepsiko, 1888) montris ke, kvankam tiu verko estis samtempa, Clémanges tute ne estas la aŭtoro de tiu verko. Liaj manuskriptoj estis eldonitaj en du volumoj de Johannes Martinus Lydius (1577-1643), iu protestanta ministro el Frankfurto ĉe Majno (Lejdeno, 1613).
(133059) 2003 EC58
(133059) 2003 EC58 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra klinita orbito krucas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,30372 astronomia unuo, tie estas 45,436 milionoj da km.
Heroino
Heroino uzata kiel drogo estas en la moderna mondo produktata preskaŭ senescepte kontraŭleĝe. Tio influas la kemian kvaliton de la drogo: produktita en kaŝitaj laboratorioj, ĝi ofte estas kemie malpura, enhavas kromaĵojn (i. a. danĝerajn por sano) kaj aspektas kiel helbruna aŭ alikolora pulvoro. Granda prezo de la drogo tentas la perantojn por enmiksi aliajn pulvorajn aldonaĵojn, kio eĉ pli malpurigas la substancon. Neantaŭvidebla kvalito de aĉetata heroino ofte iĝas kaŭzo de morto pro trodozo.
En 2004 plej grandan kvanton de heroino oni produktis en Afganujo.
Historio
Diacetil-morfino estis unue enmerkatigita en 1898 de la germana farmacia kompanio Bayer AG kiel kontraŭtusa rimedo. La germana firmao uzis vendomarkon Heroin por la varo (oni konsideras, ke la nomo venis de la adjektivo heroa). La substanco estis vendata kiel anstataŭilo de morfino, ne kaŭzanta dependecon. Tiel rezultiĝis, ĉar heroino, okaze de nelonga uzo, kaŭzas trankvilan ne frenezan eŭforion kun ne facile rimarkeblaj deflankiĝoj de la norma konduto kaj intelekto.
Laŭ kutima imago, neniu leĝa firmao produktas heroinon por ajnaj celoj en moderna mondo. Tamen en kelkaj ŝtatoj (i. a. en Germanio) ekzistas projektoj por provizi puran heroinon al severe dependaj narkotuloj (Heroinstudie). Tio pensigas, ke ie tiu oficiala heroino estas produktata.
Uzo kaj danĝeroj
Ekzistas diversaj konsumformoj, kiuj ĉiuj estas danĝeraj kaj ĉiuj dependecigas.
Injektado
Injektado de heroino estas eble la plej konata uzmaniero. Ĉar heroino ne estas enakve solvebla, necesas helpilo por solvi ĝin. Oni miksas heroinon kun vitamino C en pulvora aŭ likva formo (citronsuko) kaj akvo. Citronsuko estas ĉefe danĝera, ĉar malgrandegaj eroj povas eniri la kardiovaskulan sistemon kaj provoki gravan infekton. Dum boligo la acido kreas la necesan akvosolveblan heroinsalon.
Subhaŭta injektado estas iom malpli danĝera pri infekto ol envejna, se oni respektas higienon kaj trovas puran heroinon, sen danĝeraj aldonaĵoj, kio estas malofta.
Danĝeroj de tia uzo estas jenaj:
Enspirado
Por enspiri heronion ĝi estas fajne pulvorigita. Same kiel por kokaino oni enspiras ĝin per rulita monbileto aŭ pajlero en la nazon. Tra la naza mukozo la drogo tuj eniras la kardiovaskulan sistemon kaj tie ekagas.
Tia pulvoro estas tradicie bruna, malpli ofte blanka, ĉar la drogfabrikistoj aldonas kafon aŭ aliajn aldonaĵojn.
Danĝeroj de tia uzo estas jenaj:
Inhalado
Por inhali heroinon oni vaporigas ĝin sur aluminia folio. Tian vaporon oni inhalas per aluminia tubeto. Tia konsummaniero estas relative malefika kiam oni ne profunde inhalas, tiel oni povas pli bone kontroli la dozon kaj la probablo pri trodozigo estas iom malpli granda.
Danĝeroj de tia uzo estas jenaj:
Fumado
Heroino pulvorigita povas esti miksata kun tabako kaj fumata kiel cigaredo.
Testorf-Steinfort
Testorf-Steinfort estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Grevesmühlen-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Screen Cartoonist's Guild
Screen Cartoonist's Guild (SCG, en Esperanto Gildo de Ekrandesegnistoj aŭ Sindikato de Animaciistoj) estis usona sindikato formita en 1938 en Los-Anĝeleso, Kalifornio. La SCG estis formita por defendi la rajtojn kaj interesojn de laboristoj de animacio en la sekvoj de protestoj en la studioj Van Beuren kaj Fleischer, kaj poste reprezentis la laboristojn kaj klopodis solvi la probleojn en la plej gravaj usonaj animaciaj studioj nome tiuj de Walt Disney Productions.
La sindikato multe laboris por anigi desegnistojn kaj la plejmulto el la desegnofilmaj studioj agnoskis la sindikaton. Tamen, Disney malpermesadis la aniĝon de siaj dungitoj en la sindikato. Aliflanke, ekde 1937 estis kreskante malkontento inter la laboristoj de Disney. Kvankam ili havis la plej bonan salajron de tiu profesio, ili konsideris ke estis neplenumitaj promesoj pri ekstraj pagoj pro ekstraj laborhoroj. Ekzemple, "Neĝblankulino kaj la sep nanoj" havis senprecedencajn profitojn en la desegnofilma kinarto; tamen la laboristoj ne partoprenis je la profitoj (verdire, Disney ŝuldiĝis por konstrui la novajn kinstudiojn en Burbank kaj aldonite, Pinokjo kaj Fantasia ne sukcesis tiom, kiom li esperis). Krome, la nomoj de multaj laboristoj ne aperis en la finaj nomlistadoj de la filmoj.
Caecilia thompsoni
Caecilia thompsoni, ofte nomita Tompsona cecilio estas specio de amfibio de la familio de Ceciliedoj. Ĝi estas endemia de Kolombio. Ĝi estas la plej granda el la vermoformaj cecilianoj kaj atingas longon de 1.5 m kaj povas pezi ĝis ĉirkaŭ 1 kg. Ties naturaj habitatoj estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj, plantejoj, ruraj ĝardenoj, kaj eĉ tre degraditaj iamaj arbaroj.
Michael Zaslow
Michael Joel ZASLOW (1942 – 1998) estis usona aktoro ĉefe rolante kiel maliculo.
Kariero
Li debutis per malgranda flanka rolo en fama kinfilmo Breakfast at Tiffany's (1961) kaj en televido per The Long, Hot Summer (1965). Dum 1960-aj jaroj li partoprenis en Star Trek, interalie.
En 1970-a jardeko li rolis en kinfilmoj You Light Up My Life kaj Meteor krom televidaĵoj Search for Tomorrow, Barnaby Jones kaj Lou Grant.
Dum 1980-aj jaroj li ĉeestis televidaĵojn kiel The Love Boat, One Life to Live  kaj Spenser: For Hire. Li ankaŭ aktoris en kinfilmo Seven Minutes in Heaven kaj verkis scenarojn por televidserio Another World.
Ljuboml (stacidomo)
Ljuboml (Любомль) estas fervoja stacio en Ljuboml (Volina provinco), urbo en Ukrainio.
Kantono Sterling (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Sterling situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Sterling City.
Capraia Isola
Capraia Isola estas komunumo de Italio.
27540 Kevinwhite
27540 Kevinwhite estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin White, Inspektoro de Publikaj Programoj ĉe la Observatorio Lowell. Li estas responsulo pri la ĉiutagaj operacioj asociataj kun la programoj de popularigo de la Observatorio. Li ankaŭ inspektas la formadon de la volontuloj kaj regule gvidas refreŝigojn de konoj pri konstelacioj por la eduka personaro kaj la volontuloj.
CTV Television Network
CTV Television Network (CTV) estas anglalingva televida reto de Kanado fondita en 1961.
Stacioj de CTV
CIVT Vancouver, British Columbia
CFCN Calgary, Alberta
CKCK Regina, Saskatchewan
Bergen
Elektu el jenaj signifoj:
CTV Television Network
Stacioj de CTV
CICI Sudbury, Ontario
Bergen
Loĝlokoj en pluaj eŭropaj landoj
La nomo en ĝermanaj lingvoj ofte signifias (la) montoj.
CTV Television Network
Stacioj de CTV
CFCF Montreal, Quebec
Stolzenau
Stolzenau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bergen
Vidu ankaŭ
Ankaŭ la simila loknomo Berge havas diversajn signifojn:
CTV Television Network
Stacioj de CTV
CKLT Saint John, New Brunswick
CKCW Charlottetown, Prince Edward Island
CJON St. John's, Newfoundland and Labrador
NGC 5921
NGC 5921 (aliaj indikoj — UGC 9824, MCG 1-39-21, ZWG 49.146, IRAS15194+0514, PGC 54849) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Rinzajo
La Rinzaja Zeno estas markita per la emfazo kiun metas sur la Kenshō ("vidi la veran propran naturon", aŭ lumigo) kiel enirejo al la vera budhisma praktiko, kaj per insisto al multjara trejnado post la lumigo por enkarnigi la liberan funkciadon de la saĝo ene de la agado de la ĉiutaga vivo.
Ljuboml
Ljuboml (Любомль) estas urbo en Volina provinco, Ukrainio. Ĝia populacio estis loĝantoj en 2016.
Ekzemo
Ekzemo (dermatitis) estas alergia malsano de haŭto kun ekzantemaj vezikoj kaj skvamado. Ĝi nomiĝas ankaŭ dermatitis eczema kaj eczematous dermatitis.
La diagnozo pri ekzemo ofte implicas ekziston de atopia dermatito (kiu estas tre komuna ĉe geinfanoj kaj geknaboj) sed, sen propra kunteksto, povas aludi al ĉiu ajn tipo de dermatito.
En kelkaj lingvoj, dermatito kaj ekzemo estas sinonimoj, dum en aliaj lingvoj dermatito implicas akran kondiĉon dum ekzemo alian pli drastan. Ambaŭ kondiĉoj estas ofte klasataj kune.
János Kiss (ĵurnalisto)
János KISS [kiŝ], Dormándi Kiss (naskiĝis en Tornya la 20-an de januaro 1941, mortis verŝajne en la komenco de la 1990-aj jaroj ) estis rumania hungara ĵurnalisto.
Biografio
János Kiss akiris diplomon pri rumana-hungara lingvoj en Pedagogia Altlernejo de Târgu Mureș (1965). Li instruis en vilaĝoj Vânători (Mișca) kaj Turnu (1965-69), inter 1969-76 li estis interna kunlaboranto de gazeto Informaţia Harghitei de Miercurea Ciuc. Li estis distrikta raportisto de gazeto Scînteia kaj Hargita. Li debutis en Vörös Lobogó (1965). Li publikigis kaj hungare kaj rumane pri Sikullando. Li tradukis du dramojn el rumana lingvo.
Caŭdongo
Caŭdongo (Ĉine: 曹洞宗; pinyin: Cáodòng zōng; Wade–Giles: Ts'ao-tung-tsung; [Caŭdong zong])) estas ĉana budhisma tradicio, unu el la kvin domoj de Ĉano. En Japanio, ĝi estas konata kiel Soto.
Linĝjio
Linĝjio (Ĉine: 临济宗 línjì zōng [linĝji zong]) estas tradicio de ĉina zeno. Ĝi estis fondata de Linji Yixuan [Linĝji Jiŝjuan] dum la Tanga Dinastio. La skolo Linji estas unu de la Kvin Domoj de Ĉano. Importita el Japanio, ĝi iĝis la skolo Rinzai.
Komunista partio
Komunista partio estas partio, kiu defendas komunismon, kaj baziĝas sur la instruoj de Karl Marx kaj plejofte ankaŭ Lenin. Ne ĉiuj komunistaj partioj uzas la vorton komunista en siaj nomoj. La komunistaj partioj ĝenerale sekvis la tradiciojn bazitajn en la Oktobra Revolucio en Sovetunio. Komunistaj partioj regis en pluraj landoj, kaj ankoraŭ regas en kelkaj. En multaj aliaj landoj, komunistaj partioj estas aŭ estis malpermesitaj.
Historio
En la 19-a jarcento oni uzis la esprimon Komunista partio aŭ Ligo de la komunistoj por la internacia asocio de laboristoj kiun gvidis Marx kaj Engels, kaj kiu eldonis la faman Komunistan Manifeston, ankaŭ konatan kiel Manifesto de la Komunista Partio.
La nuna uzado komenciĝis post la Rusa Revolucio, en 1918, kiam la Bolŝevika partio ŝanĝis sian nomon al Komunista partio (KPSU), kaj favoris la splitiĝon de la revoluciaj aloj de la socialdemokrataj partioj, kiuj ĝenerale alprenis ankaŭ la nomon komunista.
Partioj kun tiu nomo aŭ similaj prenis povon en diversaj landoj en sekvaj jaroj, unue en Mongolio, post la Dua Mondmilito en orienta Eŭropo, kaj poste en Ĉinio, Norda Koreio, Kubo, Vietnamio kaj aliaj landoj.
La nunaj reĝimoj en Ĉinio, Vietnamio aŭ Kubo estas regataj de partio kiuj oficiale nomas sin komunistaj, kvankam estas disputo pri tio ĉu ili (precipe en Ĉinio) rajtas sin ankoraŭ nomi sin tiel.
La diverseco ene de la grupo de komunistaj partioj estas sufiĉe granda. Pro tio, oni povas paroli pri tre diversaj kurentoj:
Jens
Jens estas individua (persona kaj familia) kaj geografia nomo. La vira persona nomo Jens estas dana kaj frisa mallongigo de la nomo Johano. Ankaŭ en aliajn lingvojn, aparte en la germanan, norvegan kaj iom malpli grandkvante nederlandan kaj svedan, ĝi penetris.
32630 Ethanlevy
32630 Ethanlevy estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ethan Zvi Levy, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2016, matematika kaj scienca konkurso por studentoj de meza lernejo, pro lia projekto pri medicino kaj sciencoj de la sano. Li estis lernanto ĉe la Aventura Waterways K-8 Center de Miamo (Florido).
Sándor Kiss
Sándor KISS [ŝandor kiŝ] (naskita la en Lacu; mortinta la  en Kluĵo) estis hungarlingva kalkulteknika fakulo en Rumanio.
Biografio
Sándor Kiss diplomitiĝis pri informatiko en UBB de Kluĵo (1969). Li estis scienca ĉefesploristo de la Kalkulteknika Instituto de Kluĵo.
(10268) 1979 HW6
(10268) 1979 HW6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
Max-Josef-Metzger-placo
Max-Josef-Metzger-placo (Maks Josef Mecger) estas urba placo kun karaktero de parko en la kvartalo Wedding, distrikto Mitte (Mezo) de Berlino. La triangula placo estiĝis en la jaro 1862 laŭ planoj de la urbkonstrua konsilanto James Hobrecht kaj hodiaŭ estas limigita okcidente de Müllerstraße, norde de Gerichtstraße kaj oriente per firma vojo de Müllerstraße al Gerichtstraße.
Ekde la 21-a de aprilo 1994 ĝi nomiĝas laŭ la katolika pastro kaj esperantisto Max Josef Metzger (1887–1944).
Post novkonstruado de la placo de 2017 ĝis 2019 ĝi disponas pri diversaj sportaj instalaĵoj. Sur kurvojo ĉirkaŭ la placo estas legeblaj kelkaj instigoj al sportaj ekzercoj germane kaj Esperante por memorigi pri la Esperanto-agado de Metzger.
Historio
Sur tereno inter la ligaj vojoj al Tegel (Müllerstraße) kaj Reinickendorf (Reinickendorfer Straße) kaj kampa vojo, la hodiaŭa Gerichtsstraße, situis en la 19-a jarcento ankoraŭ ne interrompita agra areo, kie ankaŭ validis la malgranda reĝa ĉasjuro (leporoj, vulpoj, kapreoloj, perdrikoj). Krome sur la monteta tereno staris tri ventmuelejoj, kiuj donis al la Müllerstraße (muelista strato) la nomon. Ekde 1822 la areo estis agrikulture utiligita.
La ampleksiĝanta konstruado en Wedding kondukis al pli kaj pli forta ruinigo sur la tereno de la ankoraŭ agrikulture uzita placo. Speciale ne eblis malhelpi per dornheĝoj, bretaj bariloj, akvofosaĵoj kaj teraj altajoj la lernantojn de la proksima lernejo, ŝteli la rikolton.[1]
En jaro 1875 la Magistrato aĉetis la areon. Parto de ĝi pro la pli profunda pozicio nur servis kiel baseno por la kolektiĝanta malpura akvo. Tial polico pro higienaj kaj estetikaj kaŭzoj proponis, instali verdaĵon.
La ĝardenkonstrua direktoro Gustav Meyer estis komisiita, aranĝi la areon kiel ornama placo. Ĉar la pretigita placo ne havis nomon, popoldire ĝi estis nomita „Lausepark“ (Pedika parko) aŭ „Meyerpark“.
Per la heredaĵo de la registara oficisto Edwin Fischer eblis en 1920/21, instali en la nordorienta parto infanludejon.
Post kiam la placo dum la Dua Mondmilito estis detruita, la antaŭa ornama placo fariĝis rubejo. Interalie oni forĵetis ĉi tie armilojn kaj municiojn. Pro tio oni trovis ankoraŭ dum la alikonstruado en 2017 minimume 250 kilogramojn municio jn, armilojn, grenadojn kaj bruligajn bombojn.
En 1949/50 komenciĝis la novplanado. La ĝardena direktoro de Wedding Günther Rieck kompletigis la ankoraŭ rekoneblan planon de Meyer per aranĝaj elementoj el la 1920-aj jaroj. La antaŭe laŭ barokaj kaj pejzaĝaj modeloj farita aranĝaĵo nun fariĝis funkcia verdaĵo.
En 1970 Gerhard Croon esence donis al la placo la ĝis 2015 konatan aspekton. La koncepto laŭstile de la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj dispartigis florbedojn, ripozherbejon, ludajn kaj ripozajn partojn per orta vojosistemo. klare laŭ la funkcio. La lasta alikonstruado okazis komence de la 1980-aj jaroj en la ludplaca parto.
Okaze de la 50-a mortotago de la pastro Max Josef Metzger, vivinta dum la lastaj militaj jaroj en Wedding, aginta en la najbara preĝejo Sankta Josefo kaj murdita la 17-an de aprilo 1944 fare de la naziistoj, la placo ricevis la 21-an de aprilo 1994 la nomon Max-Josef-Metzger-placo.
Trümmerstele (ruinaĵsteleo) kaj memorŝtono
Al la novaranĝado dum la 1950-aj jaroj apartenis la 12 metrojn alta Trümmerstele de Gerhard Schultze-Seehof, kiu per 40 000 mozaikaj ŝtonoj el ruinaĵoj spegulas la tiutempan imagon pri sklaveco, detruo, novkonstruado respektive rekonstruado de Berlino kaj demokratio, montrataj je la kvar flankoj. Ĝi ankaŭ memorigas pri la popolleviĝo en GDR la 17-an de junio 1953, kiam laboristoj el Hennigsdorf moviĝis tra la weddinga Müllerstraße en direkto al Orienta Berlino.
La steleo estiĝis el pure frapitaj brikoj en la koloroj blanka, flava, ruĝa kaj fulge nigra el la detruitaj kaj forigitaj domoj de la proksima ĉirkaŭo. La nomon Trümmerstele (ruinaĵsteleo) ĝi ricevis dum sia inaŭguro per la tiutempa urbestro de Wedding Walter Röber la 20-an de junio 1954. La nomo rilatas kaj al la konstrumaterialo kaj al la okazo, ĉar dum la inaŭguro ankaŭ estis elstarigitaj la meritoj de la Trümmerfrauen (ruiĵnavirinoj)
Honore al la nomdonanto de la placo estis malkovrita plua memorŝtono, kiun planis kaj kreis la artisto Ajit Kai Dräger. Kvarangula granita kolono, oblikve leviĝanta el la tero montras citaĵon de Metzger: “Mi prezentis mian vivon al Dio por la paco de la mondo.”
La placo post la novaranĝo 2017-2019
En la 2010-aj jaroj estis pripensoj, novaranĝi la placon. Por la renovigo estis disponigita unu miliono da Eŭroj kadre de la subtena programo “Aktive Zentren” (aktivaj centroj). En januaro 2015 estis adjudikita publika konkurso pri novaranĝo de la placo. Sekve en oktobro 2015 la propono de la pejzaĝarkitektoj bgmr el Berlino kaj Lepsiko estis „rekomendita por realigo“. La memorŝtono kaj la Trümmerstele devis resti. [[Dosiero:Wedding Max-Josef-Metzger-Platz-002.jpg|alternative=Informtabulo pri la parko kaj la placo Max Josef Metzger|eta|600x600ra|Informtabulo pri la parko kaj la placo Max Josef Metzger. En la parko havas ankaŭ promenvojon de 400 metroj sur kiu troviĝas koloraj vortoj en Eperanto, lingvo kiun Metzger antaŭenigis kiel pastro de la tiea preĝejo (Josephskirche).
La memorejo troviĝas proksime de la metroo-linio U6 (Wedding).]] Ĝis meze de 2017 la kostoj por renovigo kreskis al 2,5 milionoj da Eŭroj, precipe pro la forigo de bataliloj kaj la liberigo de poluita grundo.
En gazetara informo de distrikta oficejo Mitte (Mezo) N-ro 415/2017 de la 29-a de septembro 2017 distrikta konsilantino Sabine Weißler kaj distrikta konsilanto Ephraim Gothe informis: „Post prokrastoj pro la ampleksa forigo de bataliloj kaj liberigo de poluita grundo la konstruaj paŝoj por novaranĝo de Max-Josef-Metzger-placo komenciĝos en la 41-a kalendara semajno. Por la konstrulaboroj la fakta hipoteko de bataliloj signifas kunordigitaj laboroj de la komisiita pejzaĝkonstrua firmao kaj de komisiitaj piroteknikistoj.“
Post fino de la preparlaboroj en oktobro 2017 komenciĝis la konstruaj paŝoj por novaranĝado laŭ la koncepto de la pejzaĝarkitekta oficejo bgmr laŭ slogano „Movu vin Max!“ – Verda placspaco en movo.
Dominas sur la triangula placo kun karaktero de parko post malfermo la 6-an de junio 2019 la granda herbejo kun la de malproksime videbla Trümmerstele kaj kun la valoraj konservitaj arboj. Nordoriente estas ĉirkaŭbarita ripozherbejo. Tie situas lignaj platformoj ĉirkaŭ kelkaj arboj, kiuj servas por sidi, sed sur ili oni povas ankaŭ vidi kelkajn botanikajn kaj aliajn informojn.
Informtabulo, starigita komence de la 21-a jarcento ĉe la ĉefvojo kaj informinta pri Metzger, pri kelkaj plantitaj kreskaĵoj kaj pri la lokoj de la steleoj, estis forprenita.
Ĉirkaŭ la centra verdaĵo nun ekzistas diversaj ofertoj por diversaj grupoj de uzantoj. Nordoriente estis aranĝita la ludejo kun historiaj materialoj tiel, ke infanoj estas instigitaj al diversaj aktivaĵoj. Nordokcidente ĉe la Müllerstraße algrimpebla objekto donas impulsojn al infanoj kaj junuloj por aktivi. Ĉe la okcidenta rando de la placo ĉe Müllerstraße same kiel aliloke ĉe la placrandoj invitas benkoj al restado kun vido super la verdaĵon.
Ĉi tie, kie oni vidas sur la herbejo la memorŝtonon por Metzger, estas instalitaj metalaj tabuloj en pavimo, unu kun la portreta reliefo de Metzger kun la vortoj „Max Josef Metzger - Priester, Pazifist, Märtyrer“ (pastro, pacifisto, martiro), unu kun la titolo „Max Josef Metzger – Stationen seines Lebens“ (stacioj de lia vivo), enhavanta vivkronologion kaj reliefon nomantan vivlokojn, geografie enordigitajn, kaj du tabuloj kun la skribo „Max Josef Metzger – Glaube und Wirken. Priester, Pazifist und Wegbereiter der Ökumene“ (kredo kaj agado. Pastro, pacifisto kaj pioniro de ekumeno) kaj konvenaj tekstoj.
Kelkaj paŝoj suden troviĝas trinkfontano. Roland Schnell en sia kontribuo „Max-Josef-Metzger-Platz vielfältig nutzbar“ (Placo Max Josef Metzger multfacete uzebla) skribas: „Tio certe plaĉus al la kontraŭulo de alkoholo Max Josef Metzger, ke ĉi tie ĉiu povas senkoste kontentigi sian soifon,…“
Ĝenerale la aranĝado de la placo konvenas al la agado de Metzger, kiu kiel katolika pastro faris multan socialan laboron.
Ĉe interna rando de la fortikigita vojo ĉirkaŭ la placo estas instalita kurvojo el gisasfalto. Sur ĝi ne nur la indikoj pri metroj estas metitaj, sed ankaŭ postuloj pri sportaj ekzercoj germane kaj Esperante. Tio aludas al la ligo de la engaĝiĝo de Metzger por paco, ekumeno kaj demokratio kun la uzado de Esperanto kaj de ĝia disvastigo.
Ĉe la sudorienta placrando apud la liga vojo de Müllerstraße al Gerichtsstraße antaŭ la konstruaĵo de la „Job-Center Mitte“ (Labor-centro mezo) invitas „Turnbar“ (Gimnastikejo kun kelkaj iloj) al ekzercoj por forto kaj eltenpovo. Sur tabulo estas priskribitaj kelkaj eblaj ekzercoj kaj indikoj pri sekureco.
Sur la fortikigitaj, parte rektigitaj kaj pli bone lumigitaj placrandoj ekzistas pluaj ofertoj kiel la globluda areo, tabloj por tenisa ludo kaj trampolino. Pavimofacoj el  ŝtonetoj plilarĝigas la vojon por pasantoj en la placon. Ili estas strukturitaj per verdigitaj arboinsuloj, lokoj por sidi kaj elementoj por ludi.
La vojosistemo, antaŭ la novaranĝado ne superrigardebla, nun estas pli klara.
La najbaraj loĝkvartaloj estas pli bone atingeblaj, ankaŭ la kulturloko „silent green“ (antaue kremaciejo) en Gerichtsstraße 35 kaj la Job-Center Mitte, loko Wedding, Müllerstraße 16.
Al la Wedding-bazlernejo ĉe Ruheplatzstraße angulo Antonstraße kaj la bazlernejo Leo Lionni, Müllerstraße 158 la novaranĝo de la placo donas pluajn eblojn por sporto, ludo kaj libertempo.
Kantono Sutton (Teksaso)
La malurba kaj maldense loĝata kantono Sutton situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Sonora.
Katoj kaj ĉevaloj
Katoj kaj ĉevaloj estas poemaro de Adalberto Huleŝ, eldonita de Tibor Vaskó /vaŝko/ ĉe Hungara Esperanto-Asocio, en la jaro 1982. Ĝia enhavo konsistas el la poemcikloj (partoj) Antikvo, Homa kanto, PLORO POR LA MEDIUM AEVIUM, NOTAĴOJ DE IU PASAĜERO, KATOJ KAJ ĈEVALOJ. Omaĝe al la memoro de l'animhavaj estaĵoj.
90022 Apache Point
90022 Apache Point estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Sloan Digital Sky Survey (SDSS), elde la Observatorio de Apache Point en Sunspot (Nov-Meksiko, Usono),
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Observatorio de Apache Point, posedata kaj funkciigita de la  Astrophysical Research Consortium (Konsorcio de Astrofizika Esploro), kie troviĝas la teleskopo de Sloan Digital Sky Survey kaj la teleskopo ARC de 3,5 m.
Partenopeo
Partenopo (helene Παρθενοπαῖоς, latine Parthenopaeus) estis en la helena mitologio unu el sep militestroj en la milito Sep kontraŭ Tebo.
Oni prezentas, ke li estis ligano de argoanoj, devene li estis filo de kaledonia reĝo Meleagro kaj bela ĉasistino Atalanta.
Pri liaj agoj en la milito kontraŭ Tebo oni parolas nemulte. Li konkeradis unu el sep urbaj pordegoj, plene armita, ŝirmita per ŝildo kun bildigo de Sfinkso, kiu tenas en ungegoj mortan Tebanon.
Sed nenio savis lin, teba defendanto ĵetis sur lin el supro de murego grandan ŝtonon, kiu Partenopon mortigis.
Baodin
Baodin aŭ Baoding ĉine 保定 estas milionurbo kaj universitata urbo en Ĉinio.
Geografio
Baodin situas sur ebenaĵo en centro de Ĉinio, tamen iomete nordoriente. Pekino troviĝas je 140 km-oj.
Historio
Historio de Baodin datiĝas el la Han-dinastio. Ĝi estis detruita fare de la mongoloj en la 13-a jarcento, sed poste renoviĝis. Tiam Baodin signifis: "protektado de la ĉefurbo". Dum la 2-a mondmilito la grandurbo estis la loko de ĉefsidejo por japanaj okupaciaj trupoj.
Trafiko
En Baodin aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. Ankaŭ taksioj bone servadas. Al la ceteraj urboj estas voje kaj fervoje bonaj ligoj.
Klimato
En Baodin jare pluvas po 570 mm. La temperaturo estas averaĝe 12 °C.
János Kőrössy
Biografio
János Kőrössy studis en Kluĵo. Lia unua profesoro pri ĵazmuziko estis Teodor Cosma. Post la fino de siaj studoj li fondis ĵaztrioensemlon.n. Li forlasis Rumanion en 1969. Li muzikis en Atlanta (Usono). En 1990 li revenis Rumanion kaj partoprenis la ĵazfestivalojn (1993 Costineşti kaj Galaţi, 2001 en la Internacia Ĵazfestivalo de Bukareŝto).
Izoamila salikato
Izoamila salikato aŭ C12H16O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la salikata acido kaj izoamila alkoholo, blanka solidaĵo kun fruktodoro uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Izoamila salikato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Izoamila salikato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
NGC 5922
NGC 5922 estas duopa stelo en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La nerespondeblaj demandoj
En budhismo, acinteyya (Pali), "nemezurebla(j)" aŭ "nekomprenebla(j)," avyākṛta (Sanskrit: अव्याकृत, Pali: avyākṛta, "nesolvebla(j), neklarigebla(j)," ) kaj atakkāvacara, "pretere la sfero de kialo," estas nerespondeblaj demandoj aŭ nedifinitaj demandoj. Ili estas aroj de demandoj, kiuj ne devus esti pripensitaj kaj kiujn la Budho rifuzis respondi, pro tio ke tio ĉi distras de praktiko kaj malhelpas la atingon de liberiĝo. Diversaj aroj povas esti trovitaj ene de la Paliaj kaj Sanskritaj tekstoj, kun kvar, kaj dek (Paliaj tekstoj) aŭ dek kvar (Sanskritaj tekstoj) nerespondeblaj demandoj.
Etimologio
La Sanskrita vorto acintya signifas "nekomprenebla, superpasanta penson, nepripensebla, pretere la penso." En indiana filozofio, acinteyya estas
Ĝi estas ankaŭ difinita kiel
La termino estas uzita priskribi la finfinan realaĵon kiu estas pretere ĉiuj konceiptigoj. Pensoj ĉi tie-proksimume ne devus esti plutraktita, ĉar ili ne estas conducive al la atingo de liberigo.
Sinonimaj terminoj estas avyākṛta[4] "nedeterminitaj demandoj,"[5] kaj atakkāvacara, "pretere la sfero de kialo."[2]
Atakkāvacara
Nirvana estas atakkāvacara, "pretere logika rezonado". Ĝi estas malfacila por kompreni per logiko aŭ kialo, pro tio ke ĝi ne estas konkreta "afero" Ĝi ne povas esti klarigita kun logiko aŭ kialo al iu, kiu ne atingis ĝin memstare.
Acinteyya - kvar nerespondeblaj
La kvar imponderables estas identigita en la Acintita Sutta, Anguttara Nikaya 4.77, kiel sekvas:[8]
Dek nedeterminitaj demandoj
La Cula-Malunkyovada Sutta, MN 63 kaj 72 enhavas liston de dek nesolvitaj demandoj pri certaj vidoj (ditthi):
En la Aggi-Vacchagotta Sutta,[6] "Diskurso al Vatsagotra sur la [Similaĵo [ de] Fajrego," Majjhima Nikaya 72, la Budho estas pridemandita de Vatsagotra sur la "dek nedeterminita demando:"[5] avyākrta[4]
La Budho rifuzis respondi la demandojn, evitanta impliki sin en debaton, sed respondis kun similaĵo:[5]
Dek kvar demandoj
1. Ĉu la mondo estas eterna? 2. ...Aŭ ne? 3. ...Aŭ ambaŭ? 4. ...Aŭ nek? (Paliaj tekstoj preterlasas "ambaŭ" kaj "nek")
5. Ĉu la mondo estas fina? 6. ...Aŭ ne? 7. ...Aŭ ambaŭ? 8. ...Aŭ nek? (Paliaj tekstoj preterlasas "ambaŭ" kaj "nek")
11. Faras la Tathagata (Budho) ekzistas post morto? 12. ...Aŭ ne? 13. ...Aŭ ambaŭ? 14. ...Aŭ nek?
Dek ses demandoj - Sabbasava-Sutta
La Sabbasava Sutta (Majjhima Nikaya 2) ankaŭ mencias 16 demandojn kiu estas vidita kiel "melsaĝa pripenso" kaj konduko al alligitaĵo al vidoj rilatanta al memo.
La Budho deklaras ke estas malsaĝe esti alligita al ambaŭ vidpunktoj de memposedo kaj mempercepto kaj vidpunktoj de manko de mem. Ajna vidpunkto kiu vidas la memon kiel "konstanta, stalo, eterna, senŝanĝa, restanta la saman por iam ajn kaj iam ajn" estas "fariĝanta enmeshed en vidoj, ĝangalo de vidoj, sovaĝejo de vidoj; scuffling en vidoj, la agita lukto de vidoj, la obstaklo de vidoj."
Hindrance al liberigo
Pripensanta super la kvar acinteyya estas hindrance al la atingo de liberigo. Sacca-samyutta, "La Kvar Noblaj Veroj", Samyutta Nikaya 56:
Kaj la Aggi-Vacchagotta Sutta, "Diskurso al Vatsagotra sur la [Similaĵo [ de] Fajrego," Majjhima Nikaya 72:
Simfonio n-ro 10 (Beethoven/Cooper)
La Simfonio n-ro 10 en E♭-maĵoro de Ludwig van Beethoven estas nur hipoteza verko. La muzikologo Barry Cooper rekonstruis ĝin el skizoj kaj fragmentoj, kaj faris du registraĵojn en 1988, unu el ili dirigentita de Wyn Morris1​ kaj la alia de Walter Weller. Cooper refaris la unuan movimenton kiu konsistas en Andante en E♭-maĵoro kiu enhavas centre Allegro en C-minoro. Cooper asertis ke li trovis krome skizojn por Scherzo kiuj ne estis sufiĉe disvolvigitaj por rekrei version kiu estu ludebla.
Beethoven neniam finkompletigis sian Dekan Simfonion. Post kompletigi sian Naŭan Simfonion, li dediĉis ĉiujn siajn energiojn al la komponado de arĉ-kvartetoj, kvankam ekzistas tiutempaj referencoj en iu verko pri la orkestra peco; supozeble li ludis iun el siaj ideoj por la peco por sia amiko Karl Holz.
La fakto nomigi la verkon de Cooper la Deka Simfonio rezultis polemika, ĉar oni ne povas pruvi ke ĉiuj la muntitaj skizoj estis intencitaj kiel parto de la sama peco. Cooper asertas ke li trovis ĉirkaŭ 50 fragmentojn kiuj estis separitaj kaj kiujn li kunigis por formi la movimenton de la simfonio.
Spite tiun polemikon, estas interkonsento ke Beethoven havis intencon kompletigi alian simfonion. Ekzistas nombraj referencoj al tio en lia korespondado. Dekomence li planis ke sia Naŭa Simfonio estu totale instrumenta, kaj la Himno al la Ĝojo estu separata kantato kaj la Deka Simfonio finu per alia voĉa verko.
Roberto Saviano
Roberto SAVIANO [roberto SAVJANO] (Napolo, 22-an de septembro 1979) estas itala verkisto kaj ĵurnalisto. En siaj verkoj, artikoloj kaj en sia libro, Gomorra, la debuta verko, li uzis la literaturon kaj la raportaĵon por priskribi la realaĵon pri ekonomio, teritorio de Kamoro kaj aliaj krimorganizaĵoj.
Post la unuaj minacoj je mortigo en 2006 far kamoraj elstaruloj, anoncitaj dum manifestacio por laŭleĝo en la placo de Casal di Principe Roberto Saviano estas en rigora programo por protektado. Ekde la 13-a de oktobro li vivas sub protektado de eskorto.
Li kunlaboras kun multaj gravaj gazetoj italaj kaj neitalaj. Nune, en Italio kunlaboras kun L'espresso kaj La Repubblica, en Usono kun Washington Post kaj Time, en Hispanio kun El Pais, en Germanio kun Die Zeit kaj Der Spiegel, en Svedio kun Expressen.
Verkoj
la unua ĉapitro de "Gomora" (en la itala) la unua ĉapitro de "La beleco kaj la infero" (en la itala)
Jahodin (stacidomo)
Jahodin (Ягодин) estas fervoja stacio en Rimaĉi (Volina provinco), vilaĝo en Ukrainio.
Gomoro (verko)
'''Gomoro. Vojaĝo en la ekonomian imperion kaj en la sonĝon pri dominado de Kamoro' (2006) ( Gomorra - Viaggio nell'impero economico e nel sogno di dominio della camorra'') estas la unua romano de Roberto Saviano. Ĝis majo de 2009 oni vendis plu ol 2 250 000 kopiojn sole en Italio kaj tradukite en 43 landoj, ĝi vendis 3 500 000 kopiojn en la cetero de la mondo. De Gomoro estis farita la samnoma filmo en 2008.
Forstista domo de Arnstadt
La eksa Forstista domo de Arnstadt estas monumentprotektita domo proksime de la Stacidomo de Arnstadt (Bahnhofstraße nr. 21).
Historio
Surloke estis dum la 12-a jc ejo kiu, estante ekster la urbomuroj, servis kiel domo por pestuloj, lepruloj kaj aliaj malsanegaj homoj.
En la 14-jc la domo menciitis kiel lazareto dum samtempa utiligo kiel ekzekutejo kaj entombigejo. Danke al fondaĵo kreita de riĉuloj oni povis ŝanĝi la tutan komplekson en hejmon por olduloj malriĉaj en la 17-a jc. Sub la nomo Hospitalo Sankta Jakobo la instituto estis sub la egido de la urba konsilantaro; ekde 1668 ankaŭ la ekleziaj aŭtoritatoj rajtis partopreni en decidoj. Fremduloj kaj trampoj/almozuloj, al kiuj estis dumnokte malpermesita la eniro urben post la fermo de la pordegoj, rajtis tranokti tie ĉi por la daŭro de unu nokto.
Post la unuigo de la Jakobo-hospitalo kun tiu de Sankta Georgo kaj ties transloko enen de la urbomuroj la domo alikonstruitis kiel kazerno por la princa Schwarzburg-a armeo en 1823. Post vendado ĝi iĝis la oficejo forstista en la 1855-a jaro.
Tetenhusen
Tetenhusen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Kropp-Stapelholm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Kropp.
Marylebone
Marylebone estas areo en West End de Londono, Anglio, kiu estas parto de City of Westminster.
Ĝi limas kun Oxford Street sude, Marylebone Road norde, Edgware Road okcidente kaj Great Portland Street oriente, la areo oriente de Great Portland Street ĝis Cleveland Street, konata kiel Fitzrovia ekde la 1940-aj jaroj, estis historie Orienta Marylebone.
Arondismento Dijon
Arondismento Dijon estas franca arondismento (distrikto) en departemento Côte-d'Or (regiono Burgonjo). Ĝia ĉefurbo estas Dijon.
Kantonoj
La arondismento enhavas kantonojn :
La kantono Nuits-Saint-Georges apartenas nur parte al la arondismento.
Komunumoj
La arondismento enhavas 259 komunumojn. En la dua kolumno oni trovas la kodon de INSEE.
Historio
La arondismento konsistis ĝis 2005 el 21 kantonoj:
Horní Čermná
Municipo Horní Čermná situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, en valo de rivereto Čermná, apud ŝoseo n-ro 311 inter Lanškroun kaj Jablonné nad Orlicí, 8 km de Lanškroun kaj 8 km de Jablonné nad Orlicí. Vivas ĉi tie.
Al la komunumo apartenas domaroj:
Historio
Nomo de la vilaĝo estas derivita el nomo de rivereto, kiu enhavas feron el ĉirkaŭantaj grundoj. La unua historia mencio pri Čermná (Ruffa aqua, Rotenwasser) estas el la jaro 1304, kiam reĝo Venceslao la 2-a donacis ĝin al nova monaĥejo en Zbraslav. Kiam estis fondita episkopejo en Litomyšl, ŝanĝis kun ĝi la monaĥejo Zbraslav regionojn Lanškroun kaj Lanšperk kontraŭ bienegoj pli proksimaj al Prago. Dum husanaj militoj episkopejo Litomyšl estis neniigita kaj ĝia havaĵo transiĝis al laika nobelaro. De la dua duono de 15-a jarcento ĝis fino de patrimonia reĝimo Čermná fariĝis parto de sinjorejo Lanškroun. Post batalo sur Blanka monto la sinjorejon akiris Karel el Lichtenštejn kaj komencis en ĝi rekatoligadon. Dum la dua mondmilito estis Horní Čermná aneksita en t.n. Sudetan ĵupon, kie kun apudaj vilaĝoj Nepomuky, Výprachtice kaj Heřmanice kreis ian ĉeĥan lingvan insuleton.
En Horní Čermná estis multaj kredantoj de Unuiĝo de Bohemiaj Fratoj, kiuj estis post la jaro 1622 kruele persekutataj. Multaj elmigris eksterlanden, plejparte en Rixdorf, nuntempe parto de Berlino. Post la jaro 1781, kiam imperiestro Jozefo la 2-a proklamis patenton pri religia toleremo, aliĝis el Horní Čermná kaj ĉirkaŭaĵo al t.n. "helvetia kredo" 395 homoj. Diservoj okazadis plej frue en familioj, sed jam en la jaro 1788 estis konstruita ligna tolera preĝejo kaj en la jaro 1808 estis ĉi tie establita evangeliana lernejo.
En la jaro 1935 pro longaj kvereloj pri konstruado kaj religioj estis Čermná dividita je malsupra Dolní Čermná, plejparte katolika, kaj supra Horní Čermná, evangeliana.
De la jaro 1960 estas parto de la komunumo vilaĝo Nepomuky, kiu estis fondita antaŭ la jaro 1787 per divido de ĝistiama mastruma korto. Ĝia nomo estas derivita de preferata baroka sanktulo Johano Nepomuka. Laŭ legendo temis pri malico de tiamaj sinjorejaj oficistoj, ĉar plejparto de loĝantoj estis evangelianoj.
En pasinteco Horní Čermná estis parto de pereinta kampurbo Čermná.
Evangeliana preĝejo
Lignan toleran preĝejon, kiu estis 17 m longa, 10,7 m larĝa kaj 11,8 m alta, en la jaro 1838 anstataŭis masonita evangeliana preĝejo sen turo, ĉar nekatolikaj preĝejoj ne rajtis havi turon. La presbiterejo estas volbita kruce kun konĥoj, en la navo estas tri kampoj de plataĵaj volboj. La fronta turo estis konstruita nur el la jaro 1884 kaj en 1885 ekipita per tri sonoriloj 952, 482 kaj 282 kg pezaj. En la jaro 1916 estis du el ili konfiskitaj, en la jaro 1924 anstataŭigitaj, en la jaro 1942 estis du el ili ree konfiskitaj kaj nur en la jaro 2001denove anstataŭigitaj. Nuntempaj sonoriloj pezas 490, 325 kaj 220 kg.