cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Glenn Miller
Vivo
Komence Miller laboris kiel aranĝisto kaj faris sonregistraĵojn kun ŝanĝiĝantaj personaroj, ĝis kiam li januaron 1938 sukcesis lokigi sian duan furoraĵon en la naciajn ranglistojn kaj printempon 1938 atingis sian trarompon. Liaj diskoj ekestintaj ekde decembro 1937, ekz. „My Reverie“, „The Lady's In Love with You“, „Little Brown Jug“ same kiel liaj unuarangaj furoraĵoj „Stairway to the Stars“ en junio kaj „Moon Love“ en julio 1939 nun ĉefe aperis ĉe subeldonejo Bluebird de RCA Victor. Li fondis novan bandon kaj ricevis trimonatan kontrakton en la kantino Glen Island Casino sur Long Island. La tie pagataj honorarioj ja plue ne sufiĉis por sekurigi la bandon daŭre, sed el la kantino oni regule transsendis radioelsendojn, kiuj diskonigis lian novan bandsonon, en kiu la klarneto gvidis la saksofonan tonmetaĵon.
Fine de 1939 li ricevis inviton pror la jubileo-koncerto de la kopirajta societo ASCAP en la novjorka Carnegie Hall. Li prezentis tie muzikaĵojn kiel „Moonlight Serenade“, „Little Brown Jug“ kaj „In the Mood“. La propra komponaĵo „Moonlight Serenade“ fariĝis la tria unuaranga furoraĵo de Miller. Aparte kun „Moonlight Serenade“ kaj „In the Mood“ oni identigas lin ĝis nun. Estas malmulte konate, ke la bando de Glenn Miller formis larĝan spektron de instrumentaj kaj kantaj melodioj kaj ankaŭ enprenis klasikismajn erojn. En 1940 Glenn Miller Band ludis en la ruĝa kafejo de Hotel Pennsylvania, la nuna Statler Hotel New York. Someron sekvis prezentadoj en Wardham Park Hotel en Vaŝingtono kaj aliaj urboj. En 1940 estis publikataj klasikaĵoj kiel „Pennsylvania 6-5000“ kaj „Tuxedo Junction“ same kiel en 1941 „Chattanooga Choo Choo“ kaj „String of Pearls“. Glenn Miller komponis krom „Moonlight Serenade“ neniun el siaj furoraĵoj mem; unu el liaj plej grandaj sukcesoj, „In the Mood“, devenas de la komponisto Joe Garland. Lia unua sondisko preskaŭ ne vendiĝis, ĉar li jen prezentis la samajn muzikaĵojn kiel "Svingo-Reĝo" Benny Goodman.
En Londono Miller travivis la germanajn V1-atakojn. Interalie la Aerarmea Orkestro sonregistris en la sonregistrejo Abbey Road Studios, parte kun koncertelsendoj fare de BBC en la germana. Tie ekestis unukanalaj sonregistraĵoj de elstara kvalito, kiuj respegulas la altan normon de la orkestro.
Sukcesa muzikisto kaj entreprenisto
Glenn Miller estis perfektemulo rilate aranĝaĵoj, kiujn li mem verkis resp. kunverkis same kiel bonega entreprenisto. Lia bando ne nur estis muzika ensemblo, sed li organizis ĝin kiel firmao. La muzikistoj estis asekuritaj, ekzistis aparta informadosekcio same kiel laboristoj, kiuj prizorgis la aranĝadon de la scenejo. Ĉio ĉi okazis laŭ socikonforma maniero; modelo, kiun postsekvis multaj bandoj.
Miller estis obstinulo kaj agis nur laŭ siaj simpatioj. Tial okazis iom ofte, ke bonaj muzikistoj forlasis lian orkestron, ĉar ili ne povis akordiĝi kun lia karaktero.
Ekde 1928 Glenn Miller estis edzo. Laŭ lia biografiisto George T. Simon la ununura disputataĵo kun lia edzino estis, kiel oni ĝuste pendigas necesejpaperajn rulaĵojn.
Ekesto de legendoj
Simile al aliaj frue mortintaj muzikstelulo Elvis Presley ankaŭ je Miller ekzistas fifamoj pri ties morto. Onidire ke brita aerarmeo vualis misagon de la bombavialidaro. La elĵeto okazis je evidente densa nebulo, la servoreguaro tamen preskribis por tia elĵeto, kiam ne ekzistis teknika dilemo, bonan terovideblecon. Ĉi tiu kaŝado okazis cele ne endanĝerigi la aliancon kun Usono pro evitebla misagado, kiu sekvigis la morton de usona stelulo.
Pluaj teorioj
Post la morto de aranĝisto Jerry Gray pludirektis la Aerarmean Orkestron ĝis ĝia malfondo post la 17-a de novembro 1945.
La nomo de Miller estas menciita sur la usona milittombejo ĉe Kembriĝo sur la Muro de la Perdiĝintoj.
Sparkbobeno
La sparkbobeno estas induktobobeno, kiu estas parto de la ilaro necesa por ekbruligi la kunpremitan miksaĵon fuelo/aero en benzinmotoro. La tasko de la bobeno, estas plialtigi la tension je la elektrodoj de la sparkilo al valoro de kelkmiloj da voltoj, por estigi sparkon, kiu ekbruligas la miksaĵon benzino/aero.
Funkciado
La sparkbobeno konsistas el du bobenoj troviĝantaj sur la sama ferkerno. La primara bobeno kun malmultaj volvoj estas konektita al la baterio per la ekbruliga ŝlosilo kaj per interrompilo. La sekundara bobeno kun miloj da volvoj estas konektita al la elektrodoj de la sparkilo. Kiam la cirkvito de la primara bobeno estas fermita, ĝi estas trafluata per sufiĉe granda kurento. Tio produktas fortan magnetan kampon en la ferkerno. Tiu magneta kampo efikas ankaŭ en la sekundara bobeno. Kiam la interrompilo malfermas la cirkviton, la kurento en la primara bobeno nuliĝas kaj la magneta kampo rapide malpliiĝas. Sekve la magneta flukso en la ferkerno malpliiĝas. Pro la multaj volvoj la ŝanĝo de magneta flukso estigas en la sekundara bobeno aparte altan tension, egala al kelkaj miloj da voltoj. Tiel alta tensio jonigas la gason tra la elektrodoj de la sparkilo kaj estigas sparkon, kiu ekbrulas la miksaĵon fuelo/aero. [[Dosiero:Car_ignition_system.svg|thumb|250px|Klasika ilaro por ekbruligo de kvarcilindra motoro
contact breaker=interrompilo  distributor=distribuilo]]
Garrels
Garrels estas familia nomo de jenaj personoj:
Dorian van Rijsselberghe
Liaj plej grandaj sukcesoj estas venkoj en la klaso RS:X: en monda ĉampionado en Perth, 2011 kaj en vira breta velado dum Somera Olimpiko 2012.
Engi (apartigilo)
Engi havas plurajn signifojn:
Ralph Brown
Ralph Brown estas nomo de jenaj personoj:
Zoltán Bereczki
Zoltán Bereczki [berecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bereczki Zoltán estas hungara aktoro, muzikalkantisto, voĉoaktoro.
Zoltán Bereczki naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Bereczki maturiĝis en mezlernejo en sia naskiĝurbo, dum li sportis kaj muzikis eĉ li frekventis kurson pri kantotekniko de Mária Toldy. Li akiris muzikalistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Lia ĉefinstruisto estis Tamás Szirtes. Li ricevis rolojn precipe en Teatro Madách kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Li ofte estis aŭdebla kaj videbla en Hungara Televizio kaj en kinejaj filmoj. Li ricevis premiojn inter 2005-2015. Li edziĝis en 2005 al Dóra Szinetár, sed en 2013 ili eksedziĝis, dum 2007 filino naskiĝis.
-51
En la jaro 51 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Eventoj
La fakte decida batalo de la milito, la batalo de Alesia, jam okazis dum la alfrua somero de la jaro -52.
Ludestro
La ludestro estas la persono kiu gvidas rolludantojn tra iu historio, kaj ŝanĝas ĝin laŭ la agoj de aliaj ludantoj.
La ludmajstro priskribas la medion kaj rakontas kion la aliaj personoj, krom la personoj de la rolludantoj, faras.
Li provas krei interesajn rakontojn, dum la rolludantoj agas, kiel la personoj, kiujn ili ludas, farus.
Vidu ankaŭ: Surtabla rolludo, Risus - la Ĉiuspeca rolludo
Kosuke Yatsuda
Kosuke Yatsuda (八田 康介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima, Sagan Tosu, FC Tokyo, Yokohama FC, Tokushima Vortis, SC Sagamihara kaj Avispa Fukuoka.
Mühle
Mühle signifas en la germana lingvo muelilo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Lajos Slevenszky
SLEVENSZKY Lajos (ŝlevenski) estis rumanuja hungara pentristo. Li naskiĝis en Nagybánya la 16-an de novembro 1910 kaj li mortis en Baia Mare la 14-an de junio 1975.
Sokolove
Ne konfuzu ĝin kun Sokolov.
Sokolove estas vilaĝo situanta en Ukrainio proksime de urbo Ĥarkov.
Ĉi tie unuafoje ekde sia estiĝo partoprenis en bataloj dum la dua mondmilito ĉeĥoslovaka armea korpuso kreita en Buzuluk.
-52
En la jaro 52 antaŭ Kristo okazis, interalie:
NGC 3993
NGC 3993 (aliaj indikoj — UGC 6935, MCG 4-28-101, ZWG 127.112, KUG 1155+255A, PGC 37619) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Huehuetlán el Grande
Huehuetlán el Grande estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Huehuetlán el Grande.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6291 enloĝantojn. El tiuj estas 3019 viroj kaj 3272 virinoj. La komunumo havas surfacon de 264.08 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 44′ norda latitudo kaj 98° 10′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1340
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21150a.htm
Elizabeta teatro
Per la nomo Elizabeta Teatro aŭ laŭ iuj naciaj lingvoj ankaŭ "Angla Renesanca Teatro" priskribiĝas la teatro de la kultura epoko de renesanco en Anglio sub la reĝino Elizabeto la 1-a (regotempo 1559 ĝis 1603) – do la tempo ĝenerale nomata Elizabeta epoko – kaj ŝia posteulo Jakobo la 1-a (regotempo 1603 ĝis 1625).
Ĝenerala kultura florado de Anglio dum la 16-a jarcento gvidis al la ekesto de teatra kulturo, kiu en sia amplekso probable nur kompareblas kun la antikva epoko: unuafoje post pli ol mil jaroj denove ekzistis profesiaj grupoj de teatraj aktoroj. La teatro avancis – ĝis la malpermeso de ĉiuj teatraj prezentoj sub puritana rego dum la jaro 1642 – ĝis kerna parto de la socia vivo kaj iĝis renkontejo de pluraj sociaj tavoloj. Draste kreskis la produktado de dramaj verkoj, kaj ekestis multfacetaj novaj teatraj formoj. Aparte elstarigindas la kreado de la dramisto William Shakespeare dum tiu epoko.
Socia ŝanĝo dum la 16-a jarcento
La regotempo de Elizabeto la 1-a estis karakterizita per reciproka kontentigo de la interesoj de la burĝaro kaj nobelaro: feŭdismaj strukturoj iom post iom perdis signifon, la ŝtata administrado estis reformita kaj la parlamento iom post iom ricevis pli da politika povo. Pro la statuso de Anglio esti monda potenco kaj la ekonomia prosperigo ligita al tio, jam meze de la 16-a jarcento ekestis larĝa socia tavolo de burĝoj, kiuj jam pro sia materia prospereco postulis sian partoprenon en politikaj decidoj. Krome humanismaj streboj subteni la edukadon gvidis al relative unuece alta eduka nivelo. Pro tio multaj ŝtatanoj ekhavis la eblecojn plialtigi sian socian pozicion – esenca diferenco al la mezepoko. Multaj ŝtatanoj pro la humanisma edukado bone regis la latinan lingvon kaj konis la antikvajn dramojn de klasikaj verkistoj kiel Seneko aŭ Plaŭto, kiuj prezentiĝis aparte en lernejaj teatraj prezentoj.
La regotempo de Jakobo la 1-a ja skuiĝis pro multaj enlandaj politikaj krizoj sekve de religiaj konfliktoj, sed ĝi ankaŭ produktis la vizion de nacia unueco de la ŝtato Britio: la kultura fokusiĝo pri la historio de Anglio kaj la angla lingvo kreis gravajn antaŭkondiĉojn por la teatro de William Shakespeare.
La teatra praktiko dum la elizabeta epoko ekzakte respegulas la ŝanĝiĝantajn sociajn kondiĉojn: la publiko de la grandaj teatroj de Londono pro malaltaj enirprezoj konsistis same el metilaboristoj kaj komercistoj, kleruloj kaj nobeluloj. Sen la drasta kresko je la nombro de loĝantoj en la urbego Londono – la ĉefurbo de monda imperio – la ekzisto de multaj teatroj en la urbo estintus neebla. Proksime de la rivero Tamizo ekestis vera amuza kvartalo.
Sekularigo
Post kiam la reĝo Henriko la 8-a (Anglio) dum la jaro 1534 kreigis la nacian eklezion de Anglio, la dua duono de la 16-a jarcento precipe signifis la forturniĝon de antaŭe praktikitaj kutimoj de la katolika eklezio. La angla lingvo pli kaj pli uziĝis en diservoj kaj bibliaj tradukoj, kaj anstataŭigis la latinan lingvon – tiu evoluo subtenis la plifortiĝon de nacilingva literaturo, kiu krome pro la kutimiĝo de la libropresado amase disvastiĝis. Tiel povis ekesti literatura komerco, en kiu ankaŭ partoprenis teatraj verkistoj kiel Christopher Marlowe aŭ William Shakespeare, kies dramoj dum la 17-a jarcento aperis libroforme.
Per la raciismo de Francis Bacon krome ĝenerale akceptiĝis mondkonceptaro, kiu ne plu baziĝis sur ekleziaj dogmoj, sed sur empirio. Enormaj sciencaj progresoj en preskaŭ ĉiuj fakoj karakterizis la epokon, kaj paralele la eŭropanoj esploris la "novan mondon" Ameriko, kies nura malkovro el eŭropa vidpunkto estis granda kulturhistoria ŝanĝo. Malgraŭ ĉiu humanismo kaj raciismo de la kleruloj, granda parto de la loĝantaro de Anglio plu kredis je magio kaj sorĉistinoj, je kredoj kiujn kaj kristanaj kaj humanismaj oficialuloj nomis "superstiĉo". Ankaŭ reĝino Elizabeto regule farigis por si horoskopojn kaj estis konvinkita pri astrologio. En la ŝekspiraj dramoj koresponde troveblas paralela apero de scienco kaj superstiĉo, kaj sorĉistinoj (Macbeth) kaj feinoj (Sonĝo de Somermeza Nokto ) aperis sur la scenejo.
Antropocentra mondkonceptaro
Elirante de Italio, la renesanco meze de la 16-a jarcento ankaŭ atingis Anglion: La humanismo refokusigis la antikvajn tradiciojn kaj substrekis la liberon de la homa individuo, kiun la racio levas super la bestojn. La ekesto de moderna termino de filozofia "subjekto" favorigis dramojn, kiuj malproksimiĝis de la tipaj kliŝeoj de roloj kaj anstataŭe fokusigis la individuan sorton de homa konduto kaj ties sekvoj. La alegorian bildigon de tipaj roloj anstataŭigis prototipoj de la moderna individua psikologio. La libero de la individuoj, kiel montras la sortoj de la roluloj de Ŝekspiro, kompreneble povas havi ankaŭ negativan flankon: Ke la disfalo de sociaj hierarkioj kaj la forfalo de unuecaj metafizikaj klarigoj povas esti minaco, imprese montras la rolulo de Hamleto – la pezo de respondeco pri la propraj agoj ĉe li gvidas al kvazaŭparalizo, al rezigna malfaro.
La melankoliulo estas paradigma figuro de la epoko, kiu aperas en multaj verkoj. Kontrasto al tiu rolulo estas la senkonsidera karierulo, kiu prezentas sin en favora lumo – la verko Il Principe de Nikolo Makiavelo (kvankam oficiale malpermesita) ankaŭ legiĝis en Anglio. La dramo Doctor Faustus (ĉ. 1589) de Christopher Marlowe montras la sekvojn de ekstrema potencomanio, samkiel lia dramo Tamburlaine the Great (1587), kiu vidigas la karieron kaj mordon de mongola reganto.
Eischoll
Eischoll estas komunumo en la distrikto Okcidenta Rarono en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 462 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Eischoll situas en Supra Valezo sur la deklivo ĉe la suda flanko de la valo de la rivero Rodano. La komunumo konsistas el la tri vilaĝoj Ried, Oberhäusern kaj Brunnen.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,77 km², de kiuj 40,5% estas kovritaj de arbaro, 30,7% servas por agrikulturo kaj 2,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Eischoll limas en nordo al Niedergesteln, en oriento kaj sudoriento al Unterbäch, en sudokcidento al Turtmann-Unterems, kaj en nordokcidento al Ergisch.
Historio
La unua dokumenta mencio de Eischoll datiĝas el la jaro 1250 kiel Oiselz. Dum frua mezepoko ĝis 1376 Eischoll estis feŭdo de la Senjoroj de Turn el Niedergesteln poste ĝis 1790, kiam la komunumo sin liberaĉetis, ĝi estis feŭde submetita al la kvin supraj Valezaj Dekonoj. En la jaro 1536 en Eischoll estis kreita kamparana gildo. En la jaro 1730 la ĝis tiam sendependaj komunumoj Ried, Oberhäusern kaj Brunnen kuniĝis.
Granda riproĉa dekdu-dudek-dekduedro
En ĝi estas la samaj la situo de verticoj, situo de lateroj kaj ankaŭ 20 el triangulaj edroj kaj ĉiuj kvinangulaj edroj kiel en la granda durombo-dudek-dekduedro. Granda durombo-dudek-dekduedro havas 60 laterojn kiuj ne estas en la granda riproĉa dekdu-dudek-dekduedro).
Pietro Lombardo
Pietro Solaro (1435-1515) estis itala arkitekto kaj skulptisto, filo de Martino Solari da Carona, edukiĝis en Venecio, kaj pli malfrue li translokiĝis al Padovo ĉirkaŭe de 1450. Tiuepoke, la venecia urbo trapasis ekflorantan artisman periodon, kaj altiris diversajn artistoj kun la grandeco de Bartolomeo Vivarini (1430-1491), Giovanni Bellini (1433-1516) kaj Gentile Bellini (1429-1507).
Proksimume en la fino de la 1460-aj jaroj, li translokiĝas al Venecio, malfermas skulptolaborejon kaj specialiĝas pri funebraj monumentoj. En tiu urbo li aktivas kun diversaj laboraĵoj asignitaj de gravaj civitanoj ĉe la Laguno de Venecio, enkalkulante la Monumenton al la doĝo Pasquale Malipiero (1457–1462), en la dominikana preĝejo de la Sanktuloj Johano kaj Paŭlo, la funebran monumenton al la doĝo Pietro Mocenigo (1406-1476) en la Baziliko de la Sanktuloj Johano kaj Paulo kaj la monumenton al la doĝo Nicolò Marcello (1399-1474) en la sama preĝejo.
Post la enfalo de la Katedralo de Cividale del Friuli, konstruita en 1457, far Bartolomeo delle Cisterne (1400-1480), okazinta en la jaro 1502, Pietro Lombardo venigiĝis por la taskoj pri rekonstruado kaj pligrandigado de la katedralo.
Li estis patro de la arkitektoj kaj skulptistoj Tullio Lombardo (1455-1532) kaj Antono Lombardo (1458-1516).
Vidu ankaŭ
<Gallery> Exterior of Santi Giovanni e Paolo (Venice).jpg| Baziliko de Sankta Zanipolo Exterior of Santi Giovanni e Paolo (Venice) from Campo San Zanipolo.jpg| Baziliko de Sankta Johano kaj Paŭlo Facciata_del_duomo.jpg| Katedralo de Trevizo CividaledelFriuliDuomo.jpg| Cividale del Friuli Petrus_Lombardus.jpg| Petro Lombardo (1100-1160) DanteFresco.jpg| Dante Alighieri (1265-1321) Flickr_-_Yale_Law_Library_-_Antonio_Roselli_(1380-1466).jpg| Antonio Roselli (1381-1466) Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg| Andrea Vendramino (1393-1478) Bellini-doge-nicol%C3%B2-marcello.jpg| Nicolò Marcello (1399-1474) View_of_Koper_from_Zusterna.JPG| Bartolomeo delle Cisterne (1400-1480) Doge_Pietro_Mocenigo.png| Pietro Mocenigo (1406-1476) Archbishop_CoA_PioM.svg| Zanettino da Udine (1416-1485) Accademia - Procession in piazza San Marco by Gentile Bellini.jpg| Gentile Bellini (1429-1507) Naya,_Carlo_(1816-1882)_-_n._068_-_Cortile_del_Palazzo_Ducale.jpg| Antonio Rizzo (1430-1499) Bartolomeo_Vivarini_Virgen_con_el_Ni%C3%B1o_NG_Washington.jpg| Bartolomeo Vivarini (1430-1491) Giovanni Bellini - Allegoria sacra.jpg| Giovanni Bellini (1433-1516) Giovanni Bellini, portrait of Doge Leonardo Loredan.jpg| Leonardo Loredan (1436-1521) Torre dell'orologio Venezia.jpg| Maxuro Codussi (1440-1504) Lombardo_Christ_the_Redeemer_Kimbell.jpg| Tullio Lombardo (1455-1532) Gentile Bellini 010.jpeg| Pasquale Malipiero (1457-1462) 1516_Antonio_Lombardo_-_Venus_Anadyomene.jpg| Antono Lombardo (1458-1516) Lorenzo_bregno,_san_giovanni_evangelista,_venezia_o_treviso,_1510_ca..JPG| Lorenzo Bregno (1475-1523) Il_Sile_a_Treviso.jpg| Paolo Pola (1773-1841) </Gallery>
Socorro (Nov-Meksiko)
Socorro estas urbo en la subŝtato Nov-Meksiko de Usono. Ĝi situas en la valo de la rivero Rio Grande del Norte, uzata precipe por vinkultivado, en alteco de proksimume metroj super la marnivelo. En 2012 estis loĝantoj. En astronomia observatorio de Socorro laboras la astronomo Laurence Taff, kiu inter 1980 kaj 1982 ĉi tie malkovris 11 asteroidojn.
Bach-ĥoro sibia
Fondiĝo
Instiginto de la ĥoro-fondo estis la tiama urba kantoro Franz Xaver Dressler (1898–1981). En novembro de la fondojaro 1931 sekvis la unua publika sinprezento per la fama muzikaĵo Stabat Mater de Giovanni Battista Pergolesi.
Ĝis la 1940-aj jaroj kaj eĉ mallongtempe ĝis post la Dua mondmilito verkoj de Johann Sebastian Bach kaj Georg Friedrich Händel staris en la fokuso de la repertuaro. La Bach-ĥoro sibia estis gastanta en multaj urboj de dum la du mondmilitoj grandega lando Rumanio. Ĝi ankaŭ kantis en la Ateneo de Bukareŝto (Ateneul Român).
Dum socialismaj tempoj
Malgraŭ eta pliboniĝo kultura koncerne la bridiĝon fare de la diktaturaj instancoj, la situacio tre pligraviĝis denove en la lastaj jaroj de la tiranado de Nicolae Ceaușescu. Tiutempe, en la jaro 1985-a, ekĥorestris Kurt Philippi (* 1949).
Honoroj
En la jaro 2003 la ĥoro ricevis la premion Georg-Dehio-Kulturpreis
La Doctora Castañuelas
La Doctora Castañuelas (Doktorino Kastanjeto) estas argentina filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Luis Moglia Barth. La Doctora Castañuelas estis originale filmita en la hispana lingvo.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Rafael Acevedo, Roberto Airaldi, Alfredo Alaria.
Tombo de Sankta Paŭlo
Tombo de Sankta Paŭlo troviĝas en la Baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj, en Romo, kaj kuŝas sub la ĉefaltaro nivele de pavimo. Ke la senkapigita Sankta Paŭlo estis entombigita ĉe tiu loko fariĝonta, poste, baziliko, neniu dubis pro la multe dokumentita komuna tradicio, interalie de diversaj apokrifaĵoj; sed dum la jaro dediĉita okaze de la dua jarmilo de lia naskiĝo (9 aK - 2009), arkeologoj de la Vatikanaj Muzeoj malkovris sub la ĉefaltaro, pavimnivele, marmoran slabon surcizitan per la sarkofaga skribo "PAULO APOSTOLO MART (nome MARTyri)", tio estas "AL PAŬLO APOSTOLO MARTiro".
Anokaŭ ne eblis malfermi la sarkofagon pro ĝia pozicio sub la altaro artaverko protektita de la leĝoj. Tamen, por vidi kion la sarkofaga interno entenas, oni faris etan truon kaj per sondilo provozita je fotilo inspektis kaj fotis ĉiujn enhavojn kaj nun montras al la publiko, nome ostaj fragmentoj, spuroj de precioza linteksaĵo porpure kolorita kaj borderita per plej pura oro, kaj lazura teksaĵo kun linaj filamentoj. Estis ankaŭ notita ĉeesto de incensograjnoj kaj proteinaj kaj kalkoŝtonaj substancoj. Etaj ostaj fragmentoj, ekzamenitaj laŭ karbono-14 per neinformitaj operanciantoj, rivelis sian originon el inter la unua kaj dua jarcento pK. Do, plej probable tiu sarkofago estas la serĉita tombo, kiu, pro ĝia kaŝita pozicio, povis sin konservi integra kvankam la armeaj okupoj kaj saracenaj disrabadoj. Vatikanaj responsuloj planas malfermi la tutan sarkofagon sendamaĝi la altaran artan verkon. Se la baziliko de Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj estis de ĉiam vizitcelo de pilgrimuloj, des pli nun post la malkovro de la tombo kies celebrado konkludis la jaron dediĉitan al la Apostolo de la Gentoj.
Dârlos
Dârlos [dırlos] (hungare: Darlac, germane: Durles) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Mediaș, ĉe la dekstra bordo de Târnava Mare. En 1910 ĝi havis 1 826 loĝantojn (rumanoj, germanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 2 340 (rumanoj, 3 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1317. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő vármegye). Al la komunumo apartenas la vilaĝoj Curciu kaj Valea Lungă.
Biksino
Biksino, rokuo aŭ C25H30O4 estas natura organika kombinaĵo, oranĝokoloraj kristaloj trovataj en la semoj de la bikso orelana, apartenanta al la familio de la dukotiledonaj plantoj. Ĝi posedas anti-inflamajn, antitumorajn kaj antioksidigajn aktivecojn. Biksino ankaŭ estas uzatas en la traktado de kormalsanoj per inhibado de la fibrozo, inflamoj kaj oksidivaj malsanoj.
Proprecoj
Al tiuj pigmentoj oni donis la terminon "karoteno" pro ĝia rilato kun tiu vegetalo (karoto). Nuntempe pli ol 600 malsimilaj strukturoj de karotenoidoj estas vaste distribuitaj en la vegetalaj kaj bestaj regnoj. La biksino estis unue izolita en 1825 de la franca kemiisto Jean-Baptiste Boussingault (1801-1887). Tamen, la klarigo pri ĝia molekula formulo estis prezentata nur en 1917 far Heiduscka kaj Panzer. Multo el la baza kemio pri la biksino estis disvolvita de Karrer kaj liaj kolegoj (1929), kiuj uzis la terminojn "grandioza" kaj "unu el la plej belaj kombinaĵoj".
Tamen, Karrer duondubis pri la molekula formulo proponita de Heiduschka, erare asertinte ke ĝi devas esti C26H50O4. La biksino kaj la "norbiksino" estas specialaj inter la karotenoidoj ĉar iliaj molekuloj enhavas du fortajn polarajn grupojn. Biksino trovatas laŭ la cis kaj trans formoj pro ĝia poliena strukturo.
(7129) 1991 VE1
(7129) 1991 VE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
László Weith
WEITH László (veit) estis rumanuja hungara pentristo naskita Érmihályfalva la 3-an de aprilo 1914 kaj mortinta en Baia Mare la 30-an de januaro 1973.
Biografio
Inter 1927-40 Weith lernis en la pentristlernejo de Baia Mare ĉe la majstroj András Mikola kaj János Krizsán. Li ekspoziis ekde 1941.
Ralbitz-Rosenthal
Ralbitz-Rosenthal (jen germane, suprasorabe Ralbicy-Róžant) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bautzen de la federacia lando Saksio, en la historia regiono Supra Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La loko Rosenthal en la mezepoko estis signifa katolika pilgrimejo. La "maria fontano" de la pilgrima kirko, kovrata per baroka tegmenteto, bildiĝas en la komunuma blazono.
Isolabella
Isolabella (jen itale, Isolabela  en la piemonta - la nomo signifas "bela insulo", sed la loĝloko entute ne situas sur insulo) estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Villanova d'Asti (AT), Poirino, Valfenera (AT) kaj Cellarengo (AT).
Maschwanden
Pri la komunumo
Maschwanden estas komunumo en la distrikto Affoltern, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 569 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Geografio
Maschwanden situas ĉe la alfluo de la rivero Lorze al la rivero Reuss, okcidente de la montoĉeno Albis en marĉa ebenaĵo meze en mirinda naturrezervejo. En la marĉo de Maschwanden vivas multaj minacitaj plantoj kaj bestoj.
Trafiko
Maschwanden kun poŝtaŭtobusoj estas konektita kun la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
Unua skriba mencio de Maschwanden dateas el la jaro 1064 en dokumento kun la nomo Acta Murensia.
François Kersaudy
François Kersaudy estas franca historiisto naskiĝinta en 1948, specialiĝinta pri nuntempa historio.
Diplomita de la instituto de politikaj studadoj, de universitatoj de juro kaj beletro, li verkis plurajn verkojn, en la franca kaj la angla. Li instruis en Oksfordo kaj en la Sorbono.
François Kersaudy estas la filo de la esperantisto Georges Kersaudy.
Amadeo Aba
Amade ABA (hungare Aba Amadé) (1240? – 5-an de septembro 1311, Kassa) estis hungara reĝa juĝisto, plurfoja palatino en la Hungara reĝlando. Li estas filo de vokto Davido el la Amade-branĉo. Oni scias pri lia familio, ke li havis ses filojn kaj unu filinon.
Li estis grava reganto de nordorienta parto de la hungara reĝlando, li elstaris en 1278 en la batalo de Dürnkrut ĉe la tiama hungara reĝo, Ladislao la 4-a. Li batalis ekde 1280 kontraŭ la kumanoj, en 1285 kontraŭ la tataroj. Pro liaj servoj, li ricevis en 1288 la fortikaĵan departementon Ung. Li estis en 1283–1285 landa juĝisto, en 1285–1301 sesfoje palatino. Inter 1301 kaj 1310, li estis palatino krom aliaj personoj. Li apogis la lastan hungaran reĝon el la Árpád-dinastio, Andreo la 3-a, ĝis ties morto en 1301.
Post morto de la reĝo, li elformis sendependan regionon por si, kie li havis propran kortegon kaj uzis reĝajn privilegiojn. La centro de lia regiono estis en Gönc kaj Vizsoly. Ekde 1304, li estis fidelulo al Karlo la 1-a, kiu vizitis lin en ĉ. 1304-06 en la fortikaĵo de Gönc.
Aba Amade enmiksis sin en la batalojn por la pola trono. Lin murdis saksoj de Kassa/Košice dum tumulto en 1311. Post lia morto, liaj filoj malfidelis al la reganta Karlo la 1-a kaj aliancis kun Mateo Csák, reganto de la Supra Hungarujo, sed ili estis venkitaj en la batalo de Rozgony en 1312. Post la batalo travivis 4 filoj, kiuj denove ribelis en 1318, post tio, la familianoj ne plu aperas en la hungara historio.
Lian filinon Beata edzinigis Móric Csák.
Nunningen
Nunningen estas komunumo en la distrikto Thierstein en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,843 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Nunningen situas en kaldrono de la Soloturna Ĵuraso proksimume en la mezo inter Laufen kaj Liestal, aerdistance 20 kilometrojn ekzakte sude de la urbo Bazelo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Nunningen mem la vilaĝetoj Engi, Mühle kaj Roderis kaj parto de la vilaĝeto Oberkirch, kie situas la katolika preĝejo Sankt-Petro kaj Paŭlo, kiun la komunumo dividas kun Zullwil. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 10,27 km², de kiuj 51% estas kovritaj de arbaro, 42% servas por agrikulturo kaj 7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Nunningen limas en nordo al Seewen, en oriento al Bretzwil (BL), en sudoriento al Lauwil (BL), en sudo al Beinwil, en sudokcidento al Meltingen, en okicdento al Zullwil, kaj en nordokcidento al Breitenbach.
Trafiko
Tra Nunningen pasas la kantona vojo ĉefvojo n-ro 267 (de Laufen tra Breitenbach al Liestal). Per poŝtaŭtolino laŭlonge de tiu vojo, la komunumo estas konektita al la publika transportreto. Flanka vojo krome kondukas de Nunningen al Grellingen, sur kiu ankaŭ cirkulas poŝtaŭto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Nunningen datiĝas el la jaro 1152 jam en ĝia hodiaŭa nomformo. Nunningen apartenis dum mezepoko al la Senjorujo Gilgenberg. En la jaro 1527 Gilgenberg kaj kun ĝi la vilaĝo kaj loĝantoj de Nunningen estis vendita al la urbo Soloturno. Ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Nunningen estis parto de la voktejo Gilgenberg kaj ek de tiam de la distrikto Thierstein.
Miguel Simão
Miguel Simão (n. ) estas portugala futbalisto. Li ludis kiel atakanto. Kelkaj el liaj teamoj estis Nacional, Feirense, Salgueiros, Académica de Coimbra, Aves, St. Johnstone, Gil Vicente, Moreirense, AD Fafe y Grevenmacher. Krom en Portugalio, li ludis en Skotlando, Germanio kaj Luksemburgio.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1927
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1927 estis ludita inter la mondĉampiono José Raúl Capablanca kaj la defianto Aleksandro Aleĥin. La matĉo okazis en Bonaero, Argentino inter la 16-an de septembro kaj la 29-an de novembro 1927. Aleĥin kiu estis ruso fariĝis franca civitano dum la matĉo.
La matĉo
La unua ludanto kiu venku en ses ŝakludoj estus ĉampiono.
Bandestro (muziko)
Bandestro estas direktisto de moderna bando (= muzikgrupo, ĵazbando) aŭ ĵazbandego (= bando instrumentita per ritmosekcio, ligno- kaj latunbovistoj kun almenaŭ 10 muzikistoj). Ĝenerale ankaŭ pli malgrandaj bandoj havas bandestron. Historia nomo estis kapelmajstro.
La bandestro plejofte estas la plej entreprena persono, kiu kunmentas la bandon kaj donas al ĝi ĝian nomon. Ne ĉiam bandestro estas ankaŭ la estra muzikisto, probestro, komponisto, aranĝisto kaj/aŭ sonregistrestro de la bando.
La plej multaj bandestroj estas ankaŭ nomdonantoj de la orkestroj fonditaj de ili, ekz. Glenn Miller, Duke Ellington, Benny Goodman kiel reprezentantoj de la svingo aŭ en la nuntempo Ray Conniff kaj James Last, kies repertuaro etendiĝas ekde popmuziko ĝis klasika muziko.
Male al direktisto de orkestro en klasika muziko bandestro ofte estas mem instrumentisto aŭ kantisto en sia ensemblo. Je ĵazbandegoj li plejofte ludas aŭ kantas antaŭ la orkestro.
Formo (botaniko)
En botanika nomenklaturo, formo ( latine : forma, pluralo formae ) estas unu el la "sekundaraj" taksonomiaj rangoj, sub tiu de vario, kiu siavice estas sub tiu de specio; ĝi estas infraspecia taksono. Se pli ol tri rangoj estas listigitaj en priskribo de taksono, la "klasifiko" estas precizigita, sed nur tri partoj difinas la "nomon" de la taksono: genronomo, specionomo kaj infraspecia epiteto.
NGC 3994
NGC 3994 (aliaj indikoj — UGC 6936, KCPG 311B, MCG 6-26-59, ARAK 337, ZWG 186.74, VV 249, KUG 1155+325A, ARP 313, PGC 37616) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Formo (botaniko)
La mallongigo "f.", aŭ komplete, "forma" estas metenda antaŭ la infraspecia epiteto por indiki la rangon.
NGC 3994
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Formo (botaniko)
Ekzemple :
Formo kutime indikas grupon kun notinda sed duaranga devio. Ekzemple, blank-floraj formoj de specioj kiuj kutime havas neblankaj floroj povas esti nomataj "f. alba". Apomiksaj formoj ( Formae apomicticae ) kelkfoje estas nomitaj tiuj plantoj kiuj reproduktadas nesekse, apomikse. Iuj botanikistoj kredas ke oni ne bezonu la formojn, ĉar teorie ekzistas sennombraj formoj bazitaj sur duarangaj genetikaj diferencoj.
Saverna Skandalo
La Saverna Skandalo estis konflikto en 1913 inter germanaj soldatoj kaj france orientiĝantaj civitanoj en la urbo Saverne en la regiono Alzaco-Loreno, kiun akiris la Germana Imperiestra Regno en la jaro 1871 de Francujo sekve de la Francia-Prusia Milito. La loĝantoj de Alzaco-Loreno opiniis, ke ili estis traktataj kiel duaklasaj civitanoj. Per ĝi, unu lastan fojon la malbonegaj rilatoj inter Germanujo kaj la Franca nacio pliintensiĝis antaŭ la eksplodo de la Unua Mondmilito.
Szentbalázs
Szentbalázs [sentbalAĵ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár. La loknomo signifas: Sankta Blazio.
Saverna Skandalo
Detalaj okazaĵoj
La skandalo komencis je la 28-a de Oktobro 1913, kiam la germana oficisto Günter Freiherr von Forstner parolis al siaj kamaradoj dum militisma ekzerco dirante, ke oni evitu ĉian batalon kun la civitanoj de Saverne, kiuj ja ĝis 1871 estis ŝtatanoj de Francujo, kiuj estis en tre malamika rilato kun Germanujo. Li tamen aldonis al sia alvoko, ke oni firme defendiĝu, se oni estus atakata de la civitanoj, kaj li nomis la loĝantojn de Saverne “Wackes”, kio en la loka dialekto signifis ion similan al “sentaŭgulo” aŭ “fiulo”. Tiun esprimon uzi estis malpermesata tiutempe, pro kio Saverna soldato aŭdinte la ofendon komunikis la aferon al la gazetoj. Post tio, Forstner tamen ne estis juĝata, kio plikolerigis la popolon en Saverno. Kie ajn li aperis, la Savernanoj elkriis diraĵojn kiel “Vivu Francujo” aŭ “Mortu Prusujo”. La klimakso de la konflikto atingiĝis, kiam la francemaj civitanoj protestis kontraŭ denovaj fivortoj elparolitaj de la germanaj soldatoj, kaj kiam la francemuloj sekve estis arestataj eĉ en malhelaj subteraj etaĝoj.
Szentbalázs
Situo
Szentbalázs situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo inter Pécs kaj Kaposvár. La lasta urbo troviĝas 11, Sásd 21, Dombóvár 25 km-ojn.
Saverna Skandalo
Detalaj okazaĵoj
Kvankam oni poste proceduris pri la laŭleĝeco de la agoj de la respondeculoj, ili ne estis juĝataj, ĉar la juĝistoj konsideris, ke la militistaj agoj estis “necesaj” por reestigi la sekurecon en Saverno. Nek la imperiestro, Vilhelmo la 2-a, kontraŭis la soldatojn, sed nur translokigis ilin aliloken. Rezulte, amasaj protestoj en tuta Germanujo ŝokis la publikan opinion kaj unuafoje en la germana historio, okazis mocio de demisio kontraŭ la registaro de Bethmann-Hollweg, sed tiu mocio malsukcesis.
Szentbalázs
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332 laŭ latina formo "Sancta Blasius". En 1900 fervoja linio ekfunkciis, kiu jam malkonstruiĝis. En 1952 kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, gastejo, vendejo, restoracio, fiksa poŝto kaj migra poŝto.
Tétaigne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Sedan (prononco [], ) kaj al la kantono .
14028 Nakamurahiroshi
14028 Nakamurahiroshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Orth an der Donau
Orth an der Donau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Gänserndorf. La komunumo situas oriente de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Slovakio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel [VAJNfirtel] (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
14028 Nakamurahiroshi
Nomo
Ĝia nomo honoras Hiroshi Nakamura, bone konatan amatoran astronomon en gubernio Kagaŭa. Li konstruis astronomian observatorion en sia ĝardeno en 1984. Liaj ĉefa intereso estas observi kometojn kaj.
Shinichi Kawaguchi
Shinichi Kawaguchi (河口 真一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka.
Universala Forumo de Kulturoj
La Universala Forumo de Kulturoj (Fòrum de les Cultures, Fórum de las culturas) estas internacia kultura okazaĵo, kiun oni celas okazigi ĉiun trian jaron. La Foruma Fondaĵo organizas la okazaĵon.
La unua forumo okazis en Barcelono, Katalunio (Hispanio), de la 9a de majo al la 26a de septembro 2004. Organizis ĝin la loka konsilio de Barcelono, la kataluna registaro (la Generalitato de Katalunio), la hispana registaro, kaj Unesko. Ĝi estas la ideo de Pasqual Maragall, la tiama urbestro de Barcelono, por reklami la kreskantan turisman industrion de la urbo post la Somera Olipiko 1992. La oficialaj celoj de la Universala Forumo de Kulturoj de 2004 inkluzivis subtenon de paco, daŭripova disvolviĝo, homaj rajtoj, kaj respekto por kultura diverseco. Tamen, multaj ne-registaraj organizaĵoj (inkluzive Greenpeace kaj Amnestio Internacia) kritikis la okazaĵon pro malsekceso de atingi ĝiajn altajn idealojn kaj rezulte bojkotis ĝin.
La okazaĵo estis polemika, kun kritikantoj indikantaj prezon de $2.3 miliardoj kaj komerca subteno de multinaciaj firmaoj (Endesa, Nestlé, Coca-Cola, Telefónica, kaj Indra) kun dubindaj reputacioj en la tria mondo. Pluraj grupoj ankaŭ kritikis la egan detruon de tereno kaj marbordo por konstrui la forumejon. Eble tial multe pli da personoj ĉeestis la 141-tagan okazaĵon ol oni atendis. Oni antaŭvidis, ke 7 milionoj da personoj venos, sed la fina oficial ciifero estas 3.5 milionoj (kaj oni ankaŭ disputas tiun ĉi ciferon).
La Universala Forumo de Kulturoj de 2007 okazis en Monterejo, Meksiko. Ĝi prezentis kaj indiĝenajn kaj "blankajn" kulturojn.
Valparaiso, Ĉilio estis elektita kiel gastiganto por la Universala Forumo de Kulturoj de 2010, Napolo, Italio por la 2013, kaj du urboj -- kaj Kebekurbo, Kanado kaj Amano, Jordanio -- por la forumo de 2016. Kebekurbo decidis doni la tuton al Amano.
Santo Tomás Hueyotlipan
Santo Tomás Hueyotlipan estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Tomás Hueyotlipan.
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 53′ norda latitudo kaj 97° 52′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2020
Granada Milito
La Granada Milito estas la nomo per kio oni kutime konas la aron de militaj operacoj kiuj okaziĝis inter 1482 kaj 1492, dum la reĝado de la Katolikaj Gereĝoj, en la interno de la Granada regno.
Béla Enyedi
Béla Enyedi [enjedi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Enyedi Béla estis hungara arkitekto, inĝeniero.
Granada Milito
Ili finis per la Kapitulacoj por la Granada cedo de la reĝo Boabdilo, kiu laŭlonge de la milito dubadis inter alianco, duobla ludo, la konformiĝo kaj la malferma kontraŭstaro inter ambaŭ flankoj. La dek militaj jaroj ne estis konstantaj: kutime la klimato markis sezonan ritmon kiu komencis printempe kaj haltis vintre. Krome, la konflikto dependis de nombraj militaj kaj civilaj okazaĵoj: ĉefe pro la internaj disiĝoj ene de la islama falnko; dum en la kristana estis decida la kapablo integriĝi en komuna celo de la kastiliaj urboj kaj nobelularo kaj la grava puŝo de la klerikaro sub la aŭtoritato de la plipoviĝantaj Katolikaj Gereĝoj. La partopreno de la Kronlando de Aragono (kies regnoj estis multe malpli ligitaj al la reĝa aŭtoritato) estis malpli grava: krom la ĉeesto de la propra reĝo Fernando konsistis en la mara kunlaborado, la partopreno de spertaj artilerianoj kaj iom da monprunto. Evidentiĝis la naturo de la entrepreno, klare kastilia, kaj la rekta integriĝo en la Regno de Kastilio de la konkerita regno.
Santo Tomás Hueyotlipan
Geografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Granada Milito
Moderneco
Spite multaj mezepokaj trajtoj, tiu estis unu el la unuaj militoj kiuj povas esti konsiderataj modernaj, pro la armilaro kaj uzitaj taktikoj (pli ol bataloj en malferma kampo, estis decidaj la sieĝoj solvitaj per artilerio, kaj la makiavelaj politikaj manovroj, kvankam ne mankis ekzemploj de ĉevalira heroismo, ankaŭ propraj de la epoko). Oni povas konsideri ĝin kiel intermeza etapo sloŝila en la milita evoluo de Okcidento, inter la Centjara milito kaj la Italaj militoj. Estis moderna ankaŭ la kondiĉo de la venkinta armeo, al kiu, spite tiea miksa kompono, aŭ eĉ pro ĝi (venis ĉiu tipo de fortoj, ekde la tradiciaj, unuigitaj de la nobeluloj, la municipoj, la militordenoj, la ekleziaj feŭdoj; ĝis aliaj kiel la ĵus organizita Santa Hermandad kaj aŭtentaj profesiaj dungosoldatoj devenaj el la tuta Eŭropo inklude roton de britaj arkpafistoj estritaj de Lord Scale ) onikutime konsideras ĝin kiel praekzemplo de moderna armeo, konstanta kaj profesia (por la historiografio pli tradicia, kun trajtoj de nacia armeo, probable per trouzo de la termino), kiam estis formiĝantaj la nacio-ŝtatoj de Okcidenta Eŭropo.
Béla Enyedi
Béla Enyedi naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Granada Milito
Moderneco
Hispanio, formante sian teritorian unuiĝon, estos unu de la ĉefaj ekzemploj post la geedziĝo de la Katolikaj Gereĝoj (1469) kaj ilia venko en la Sukceda Kastilia Milito (1479). Oni povas konkludi ke la Granada Milito estis uzata por asociigi Kastilion kaj Aragonion en komuna projekto, per ofero al la nobelularo de agado samtempe enspeza por ĝi mem kaj utila por la monarkio, kiu povos esti montrata samtempe kiel religian entreprenon kongrue kun la nova formo de socia identeco pli luktema: la spiriti de la malnovkristano.
Béla Enyedi
Biografio
Béla Enyedi akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1906, poste li eklaboris en Hungaraj Ŝtatfervojoj. En 1910 li doktoriĝis. En 1918 li establis propran kontoron, kie li okupiĝis pri konstruaĵoj ferbetonaj. Li projektis la unuan hungaran loĝdomon ŝtalframan en 1930. Liaj aliaj signifaj projektoj estas akvoturo en Szombathely, stacidomo en Arad.
Habanijaoj
La habanijaoj (Habbaniya aŭ Habbania) estas sunaa muslima tribo de la nomadaj beduenaj bagaraoj en la ebenoj de Darfuro en Sudano, en la provincoj Norda Kordofano kaj Suda Kordofano.
Granada Milito
La fino de la Rekonkero kaj la komenco de la Hispana Imperio
Estis nur kelkaj militaj operacoj, kiel la konkero de Antequera (1410), kiu donis prestiĝon al Fernando de Trastamara, kiu aldonis la nomon de la konkerita urbo al la propra nomo, kiel la romiaj generaloj, kio poste utilos por lia elekto kiel reĝo de Aragonio en la Traktato de Caspe (1412); aŭ la batalo de La Higueruela (1431), dum la reĝado de Johano la 2-a, kio ankaŭ utilis kiel propagando favore al la favorato Álvaro de Luna.
La konstruo de moderna ŝtato, laŭ la koncepto de la Katolikaj Gereĝoj, ne kongruis kun la pluhavo de tiu singulareco en la kristana Eŭropo, kio krome deprenis movliberon al Kastilio kaj malhelpis la taŭgan ekspluatadon de granda kvanto de teroj ĉe ampleksa kaj malsekura limo.
La novaĵo de la konkero de Granado estis celebrita per festoj en la tuta Eŭropo: en Romo oni celebris dankoceremonion de la kardenalaro; en Napolo oni ludis alegoriojn de Jacopo Sannazaro, en kiuj Mohamedo fuĝis el la kastilia leono; en la Katedralo de Sankta Paŭlo de Londono, Henriko la 7-a legigis proklamon.
La kontraŭstaro inter kristanismo kaj Islamo donis al la konflikto religian trajton, kiun la klerikaro remarkis. Kiam, finita la milito, la propra papo estos la valencia (tio estas hispano) Aleksandro la 6-a, de la familio Borgia, Isabel kaj Fernando ricevos la titolon de Católicos Katolikaj Gereĝoj (1496), kiel agnosko de la ascendo de Hispanio kiel eŭropa potenco, favorata de la religia hierarkio pro sia forpelo de la judoj el Hispanio en 1492, iomete post la konkero de Granado. Ankaŭ la premo super la konvertitoj, pere de la ĵus kreita Hispana Inkvizicio estis tro akra. La "Papo" donis al ili ankaŭ la teritoriojn kaj rajtojn de la Nova Mondo ĉu malkovrita ĉu malkovrota. La aludoj al la rekupero de Jerusalemo ripetiĝis retorike dum lakonkero de Granado.
Tio plie gravis ĉar ĉe la mala pinto de la Mediteraneo estis formiĝante la Otomana Imperio, kiu ĵus konkeris la urbon Konstantinopolo (1453). Tamen, la granadanoj estis solaj kontraŭ la kristanoj, ĉar eblaj aliancanoj, kiel la sultanoj de Fezo, de Tremeceno aŭ de Egipto, ne implikiĝis en la milito.
Tamen, la teritoria antaŭeniro ne haltis kaj sekvis dum la venonta jarcento por la Hispana Imperio: pro la samtempa konkero de Kanarioj, kaj la posta konkero de Ameriko (malkovrita la 12-an de oktobro de 1492, en la ekspedicio negocita inter Kolumbo kaj la gereĝoj ĉe la sieĝita Granado; pro la provizora konkero de urboj nordafrikaj; pro la konkero de Navaro en 1512.
12673 Kiselman
12673 Kiselman estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Liono
Liono (Lyon [ljɔ̃], arpitane Liyon [lijɔ̃]) estas la tria plej granda urbo de Francio. Ĝi estas la ĉefurbo de la departemento Rhône, de la metropolo Liono kaj de la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Liono situas je la kunfluejo de Rodano (fr: Rhône, arp: Rôno, occ: Rose) kaj Saono (fr: Saône, arp: Sona). 496 343 loĝantoj en 2012.
Historio
Liono (tiam latine: Lugdunum) estis fondita de la romia generalo Lucius Munatius Plancus je ĉirkaŭ -43. Dum la romia periodo, Liono estis la gaŭlia ĉefurbo.
Ĝi konservas du romiajn teatrojn, amfiteatron, preĝejojn el diversaj epokoj, urbodomon el la 17-a jarcento, mezepokan hospitalon, kaj vastan kvartalon de domoj el la 15-a – 17-a jarcentoj, bone konservita kaj revalorigita, nomata malnova Liono (Vieux Lyon). Ĝi estas la ĉefa turisma allogejo en la urbo. La urbo Liono estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
En 1536 Francisko la 1-a aprobis instaladon de silkejoj. En 1876 estis en Liono pli ol 105 000 teksiloj.
La Franca Revolucio de 1789 alportis subitan halton al la industria evoluo de la grandurbo, kvankam Napoleono ordonis la rekomencon de la industriigo. Fakte, La urbo iĝis grava industria urbo en la 19-a jarcento. En 1831 kaj 1834, la silklaboristoj de Lyon enscenigis du gravajn ribelojn por pli bonaj laborkondiĉoj kaj salajro. En 1870 kaj 1871, la Liona Komunumo estis mallongdaŭra revolucia movado, de respublikanoj kaj aktivuloj de pluraj komponentoj de la ekstremmaldekstro kiuj kaptis potencon en Liono, organizis balotoj kaj establis aŭtonomian potencon.
Fine de tiu jarcento la evoluo de la grandurbo estis akcelita kiam multaj publikaj konstruaĵoj estis konstruitaj.
La en la urbo okazis kelkaj islamistaj atakoj.
Servoj
La Olimpika Parko de Liono, aŭ franclingve Parc Olympique Lyonnais (ankaŭ nomata Stade des Lumières, Grand Stade de Lyon aŭ Grand Stade OL), estas la plej granda stadiono en la urbo Liono: ĝi povas gastigi iom pli ol 59 000 spektantojn dum futbalaj aŭ rugbeaj maĉoj. La stadiono estis inaŭgurita je la 9-a de januaro 2016. Posedanto estas la futbala klubo Olympique Lyonnais.
Lokaj famuloj
En Liono naskiĝis:
Esperanto en Liono
La urbestro Herriot, en frua 20-a jarcento, emis al Esperanto, kiam en la urbo estis radiostacio kun konstantaj esperantaj disaŭdigoj per laboro de E. Borel. En 1904 estis fondita „Amikaro Esperantista de Lyon“. Tie okazis la 7-a kongreso de SAT en 12–16-a de aŭgusto 1927, kun ĉirkaŭ 200 partoprenantoj el 15 landoj.
Nuntempe troviĝas la multlingva kafejo KoToPo, estrita de esperantisto, en Liono kaj ekzistas loka klubo : Espéranto-Lyon.