cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goodwill Industries
Goodwill funkcias kiel reto de 165 sendependaj, komunumaj organizaĵoj en Venezuelo, Brazilo, Meksiko, Panamo, Urugvajo, Usono, Kanado kaj 8 aliaj landoj. Ĝi malrapide kreskis el sia fondo en 1902 kaj estis unuafoje nomata Goodwill en 1915. En 2014, la organizaĵoj Goodwill generis totalon de 5.37 mil milionoj de usonaj dolaroj de enspezo, 83 procento el kio estis elspezita rekte en programoj. Tiam, la grupo havigis 89 milionojn da totalaj dungaj kaj komunumaj servoj, kun pli ol 26.4 milionoj da personoj zorgataj kaj pli ol 318,000 personoj metitaj rekte en dungado.
La logoo de Goodwill, nome stiligita litero g, similas al rideta vizaĝo. Ĝi estis desegnitaj de Joseph Selame en 1968.
2071
2071 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2071 post Kristo okazos, interalie:
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Palestina Nacia Konsilio
La Palestina Nacia Konsilio (PNK) estas la leĝofara organo de la Organizaĵo por Liberigo de Palestino (OLP), elektas sian Plenumkomitaton (PK-OLP), kaj plenumas la estrecon de la organizaĵon inter kongresoj. La PNK estas la maksimuma aŭtoritato de la OLP, responsa pri la formulado de ties politikoj kaj programoj. Ĝi utilas kiel parlamento de ĉiuj palestinanoj de ene kaj ekster la Palestiniaj teritorioj, kiu reprezentas ĉiujn sektorojn de la palestina komunumo en la tuta mondo, inklude la politikajn partiojn, la popolajn organizojn, movadojn de rezistado kaj sendependajn figurojn de ĉiuj sektoroj de la vivo. ​
La Konsilio kunsidas normale ĉiun duan jaron. La interkonsentoj estas adoptitaj per simpla majoritato, kun kvorumo de du trionoj. La PNK elektas sian propran prezidanton.
Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (Nordhausen)
La Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (germane: Frauenbergkirche, latine: Sanctae Mariae novi operis in monte) estas iama monakeja preĝejo kaj nuntempe la plej malnova paroĥa preĝejo en Nordhausen, Germanio, Sangerhäuser Straße nr 1a.
Vojaĝo en Esperanto-lando
'Vojaĝo en Esperanto-lando. Perfektiga kurso de Esperanto kaj Gvidlibro pri la Esperanta kulturo.' – estas Esperanto-lernolibro de Boris Kolker.
Kosma Soldatenkov
Kosma Terentjeviĉ SOLDATENKOV (Козьма Терентьевич Солдатенков) naskiĝis la  en Moskvo, mortis la   en Kuncevo (nuntempe moskva distrikto). Li estis sukcesa negocisto okupiĝinta ĉefe pri fabrikado kaj vendado de kotonaĵoj. Lia nomo restis en la rusiaj analoj pro lia multejara senprofita agado kiel mecenato kaj filantropo, eldonisto, fondinto de la galerio de belartoj kaj granda malsanulejo en Moskvo.
Vojaĝo en Esperanto-lando
Laŭ la antaŭparolo, celoj de la libro estas:
La 3-a reviziita eldono de la libro aperis la 5-an de julio 2005 kaj estas aĉetebla ĉe landaj libroservoj, FEL kaj UEA. "Vojaĝo en Esperanto-lando" estas la plej vendita libro en ĉiuj jaroj inter 2002 kaj 2007 en la libroservo de UEA; en 2008 kaj 2009 ĝi havis la trian lokon (poste UEA ne plu publikigis furorlistojn de libroj). Sur la titolpaĝo (la plej maldekstre) - foto de fama ukraina Esperantisto, foto-artisto Vasil Stanoviĉ.
Kosma Soldatenkov
Li estis la dua filo de riĉa negocisto - malnovritano Terentij Egoroviĉ Soldatenkov kaj jam junaĝe li praktikis komercon. Iom poste aperis lia pasio al belarto. Por pli bone ekscii ĝin, Kosma vojaĝis al Italio, kie observis tieajn belaĵojn. En Italio li konatiĝis kun Sergej Botkin, kiu venis la landon samcele. Tiu estis medicina staĝanto kaj poste li famiĝis kiel elstara kuracisto. Nomojn de du amikoj portas la malsanulejo, kiun konstruis (aŭ, pli ĝuste, monoferis laŭ sia testamento) Kosma Soldatenkov.
Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (Nordhausen)
Historio
La interesega historio de tiu ĉi preĝejo kondukas onin reen ĝis la komencoj de la urbo en la frua Mezepoko. Tie ĉi ĉe la okcidenta rando de Goldene Aue sur malabrupte dekliviĝanta suda monteto, situanta tre proksime ĉe la rivero Zorge kaj ĉe trafiknodo malnova, jam en la dua mezo de la 8-a jarcento troviĝis karolida bieno. Do juste povas esti dirita ke la 17-a jarcento tie ĉi estis kvazaŭ la centro de la malnova urbo!
Vojaĝo en Esperanto-lando
El la recenzo de Renato Corsetti, eksa prezidanto de UEA, sekretario de la Akademio de Esperanto:
Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (Nordhausen)
Historio
La Mario-preĝejo staris sur la poste imperia bieno antaŭ la muroj de la urbo kaj estis ĝis 1220 reĝa hereda preĝejo. Ĉirkaŭ la jaro 1230 venis la cistercianinoj. Post la altrudita Reformacio ĝi ŝanĝiĝis en 1536 al lernejo knabina, en 1557 estis malfondo de la konvento. Poste la ejoj estis urba porknabina lernejo kaj finfine malriĉulejo.
Kosma Soldatenkov
Ekde 1840 Kosma komencis kolekti bildojn de rusaj pentristoj (ekz. Karl Brjulov, Aleksandr Ivanov, Bazilo Perov, Pavel Fedotov, Isako Levitan k.a.), por kio li fondis la galerion en sia moskva domo. Ekde 1925 ilin oni povas vidi en Tretjakova galerio kaj Rusa muzeo.
Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (Nordhausen)
Priskribo
La tipe romanikstila kolona baziliko konstruitis ekde 1150. En 1337 venis volbaĵoj super la ĝis tiam nur per plata plafono kovritan mezan navon. En 1480 la preĝejo gotikigitis kaj en 1713 barokigitis. Inter 1901-1911 la romanikaj fenestraj formoj rekonstruitis kaj la ŝanĝoj de la 18-a kaj de la 19-a jarcento forigitis.
Vojaĝo en Esperanto-lando
La aŭtoro de la libro, d-ro Boris Kolker, gvidas per sia libro Internacian Perfektigan Korespondan Kurson.
Preĝejo Nia Sinjorino surmonte (Nordhausen)
Priskribo
Post la faligoj de bomboj en aprilo 1945 okdek procentoj de la preĝejo detruitis; restis nur la ĥorejo, la transepto kaj la okcidenta portalo de la longa navo. La interno komplete malestiĝis. Unue ŝajnis ke la komunistoj - laŭ la modelo de aliaj enurbaj preĝejoj damaĝitaj - forigu ankaŭ tiun ĉi historiegan konstruaĵon. Sed mirakle deciditis en 1954 rekonstruadoj. Tiel ĝis 1967 la transepto kaj ĥorejo refaritis kaj en la 3.7.1983 rekomenciĝis liturgia utiligo kun modernigita interna ekipaĵo kaj nova orgeno. Tamen daŭre regis inter la fideluloj iel la sento ke mankus la iama longa navo.
Rekonstruo de la longa navo
Nova ĉapitro arkitektura komenciĝis okaze de la Landa hortikulturekpozicio (LGS) en 2004. Jam antaŭe, en 2002, mecenato kaj malpraulo de la pastoro kaj kronikisto Friedrich Christian Lesser estis ebliginta enmeton de vitralo ĉe la malhela transirejo inter longa navo kaj transepto. Poste faritis abstrakciiginta reprodukto de la longa navo: ekde julio 2003 la vizitantoj povas ĝui fascinan simbiozon inter romanika transepto kaj 12 metrojn alta ŝtala konstruaĵo de sur la iama longa navo. La nove gajnita areo utiligatas por diversaj spektakloj redoninte al la Mario-preĝejo ĝian per bombaviadiloj amputitan parton.
Fonto
Sparkassen-Kulturstiftung Hessen-Thüringen (eld.): ''Kulturelle Entdeckungen. Thüringen. Band 1'', 2009, ISBN 978-3-7954-2249-3, p. 177-178
Kosma Soldatenkov
Li ankaŭ multe okupiĝis pri subteno de novaj literaturistoj, por kio li establis la eldonejon, kie aperis ties libroj ŝatataj ĝis nun.
Kiel malnovritano Kosma multon faris por siaj samkreduloj. Kromalie pro lia monofero oni konstruis hospicon en moskva distrikto Rogoĵskaja Sloboda, kiu ĝis nun estas centro de malnovriteco en Rusio.
Dumvive Kosma ne estis oficiale edzo, kvankam multajn jarojn kunvivis kun francino Clemance Dupuir, tute ne posedinta la rusan lingvon. Ankaŭ Kusma posedis neniun fremdan lingvon. Tamen ties kunvivado estis daŭra kaj onidire feliĉa. Li ne havis gefilojn.
Li estis tre gastema mastro en sia bieno Kuncevo, kiun ŝatis viziti multaj famaj reprezentantoj de la moskva elito. Tie Kosma Soldatenkov mortis la 19-an de majo 1901. Lin oni sepultis en moskva Rogoĵskoje tombejo.
Migra rubio
Migra rubio (Rubia peregrina L.) estas planto en la familio Rubiacoj. Oni ne miksu ĝin kun tinktura rubio (Rubia tinctorum L.) kies radiko estis uzata por tinkturi tolojn.
Priskribo
La kvarangula tigo posedas etajn pikilojn, kiuj ebligas ĝin grimpi. Ĝi kreskas ĝis 120 cm. Ĝiaj lancetformaj dentaj folioj estas sesilaj (sen petiolo) kaj verticilaj (grupigitaj inter 4 ĝis 8). Ili mezuras de 4 ĝis 6 cm.
La etaj 5-petalaj floroj (pli malpli 2 mm) estas flavetaj kaj grupigitaj en cumoj ĉe la fino de longaj pedunkloj.
La planto floras inter junio kaj aǔgusto. Ĝi estas hermafrodita (ambaǔseksa).
La glataj beroj estas pulporiĉaj, ili koloriĝas de verdo al nigro kiam ili maturiĝas.
Alfred Skyberg
Alfred SKYBERG (naskiĝis 1910 - mortis la 6-an de septembro 1975) estis la ĉefdelegito de UEA en Norvegio.
Hătuica
Hătuica [hətujka] (Hatolyka hatojka) estas vilaĝo en Rumanio sur la dekstra bordo de la rivero Pârâu Negru sudorinte de Târgu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Catalina.
Alfred Skyberg
Lerninte Esperanton jam en 1934, li ĉiam restis aktiva en la Movado kaj, krom la taskoj por UEA, plenumis ankaŭ multan laboron por Norvega Esperantista Ligo, pro kio li ricevis apartan rekonon. Interalie, li prezidis la estraron de la norvega Eldonejo Esperanto.
Hătuica
Loĝantaro
En 1910 ĝ havis 470 loĝantojn hungaroj); en 1992 415 (99% hungaroj).
Historio
Je sia unua skriba mencio en 1332 ĝi estis ekleziejo, sikula vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Háromszék).
Trivialaĵo
La patro de pentristo János Mattis Teutsch estis tajloro en tiu vilaĝo.
= Eksteraj ligiloj =
Ministraro de Lionel Jospin
La franca ministraro de ĉefministro Lionel Jospin oficis de la 2-a de junio 1997 ĝis la 6-a de majo 2002, t.e. dum 4 jaroj kaj 338 tagoj. Ĝi estis la tria ministraro nomumita de la respublika prezidento Jacques Chirac. Lionel Jospin estis la dua ĉefministro de la prezidento.
Fritz Mueller-Sorau
Fritz MUELLER-SORAU (naskiĝis 1906 - mortis la 13-an de julio 1975) estis germandevena esperantisto, vivinta ankaŭ en Britio, Kanado kaj dum lastaj 20 jaroj en Aŭstralio.
Ministraro de Lionel Jospin
En 1997 la dekstra prezidento Jacques Chirac eksigis la Nacian Asembleon. Sed la deputitaj balotoj venkigis la maldekstrajn partiojn, unuarange la Socialista Partio. Prezidento Chirac sekve nomumis Lionel Jospin kiel ĉefministron, ĉar ĉi tiu estis la gvidanto de la maldekstra plurpartia alianco t.n. Gauche plurielle (plureca maldekstro).
Fritz Mueller-Sorau
Li estis tre aktiva en la loka movado en Sidnejo kaj dum multaj jaroj estis ankaŭ membro de UEA.
Ministraro de Lionel Jospin
La ministraro de Lionel Jospin daŭris dum la tuta mandatperiodo de la tiel balotita Nacia Asembleo ĝis la prezidenta baloto en majo 2002, pri kiu Jacques Chirac venkis kontraŭ Lionel Jospin.
Tiun periodon 1997-2002 estas kutime nomata "la tria kunestado" (la troisième cohabitation) de la Kvina Franca Respubliko, ĉar tiam la du ĉefuloj de la plenuma povo (ekzekutivo) —nome la prezidento kaj la ĉefministro— estis el du malsamaj politikaj flankoj.
Potplanto
Potplanto aŭ enpota planto estas planto, plej ofte ornamcela, kiu estas produktata por diversgrandaj kaj diversmaterialiaj potoj aŭ ujoj. La ornamplantoj restas kutime dum sia tuta vivo en la poto. Multaj postplantoj taŭgas por ornami endomaj ejoj kaj tiam ili fariĝas ĉambroplantoj. Plantoj, kiuj estas produktataj en potoj kaj poste transplantataj eksterdome en bedojn aŭ balkonkeston por ornami la ĝardenon aŭ la domon, nomiĝas bed- kaj balkonplantoj.
Enikő Nagy
NAGY Enikő (nadj) estis rumanuja hungara pentristino, emajlartistino naskita en Călăraşi (Cluj) la 1-an de majo 1935; mortinta Cluj la 26-an de majo 2020. Ŝi estis la edzino de László Egri, la patrino de István Egri kaj András Egri.
Kariero
Enikő Nagy estis en 1953 kaj 1954 politika malliberulo, tial ŝi finis siajn studojn nur en 1971 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ŝi vivis en Kluĵo.
Georgensgmünd
Georgensgmünd estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Olĥovaja (stacio de Moskva metroo)
Olĥovaja (Ольховая) estas stacio sur Metrolinio Sokolniĉeskaja de la Metroo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Sándor Németh
NÉMETH Sándor [pro. ne:met] estas rumania hungara matematikisto, universitata profesoro. Li naskiĝis En Kluĵo la 31-a de decembro 1938. Li estas la edzo de ĵurnalistino Júlia Németh kaj la patro de matematikisto Sándor Zoltán Németh.
Biografio
Sándor Németh diplomitiĝis pri matematiko-fiziko en UBB de Kluĵo (1960). Li iĝis doktoro pri matematiko (1971). Li estis kunlaboranto, ĉefkunlaboranto de Matematika Instituto de kluĵa filio de Rumana Akademio (1960-90). De 1990 ĝis 2004 li estis docento, universitata profesoro en UBB de Kluĵo. De 1979 li estas redakcikomitatano de gazeto Matematikai Lapok.
Kyota Tokiwa
Kyota Tokiwa (常盤 亨太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo.
Lauter-Bernsbach
Lauter-Bernsbach estas urbo en Germanio. Ĝi ekestis la 1-an de januaro 2013 per kunigo de la antaŭa urbo Lauter kun la najbara komunumo Bernsbach. Kaj la malnova kaj la nova urboj troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro 2011 la urbo Lauter havis 4 707 loĝantojn, fine de la nova komunumo Lauter-Bernsbach  loĝantojn.
(14667) 1999 CS19
(14667) 1999 CS19 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kanada piedpilko
La kanada futbalo (Canadian football, Football canadien) estas sporto kiu multe similas al la usona futbalo. La ĉefa malsamo estas ke la kanada futbalo ludiĝas per dek du ludistoj en ĉiu teamo, kontraste al la dek unu ludistoj uzataj en la usona futbalo.
Pozicioj
ofensivo
marŝalo (Mŝ)
duonmalantaŭulo (kuriero) (kr)
malantaŭulo (ma)
larĝa ricevanto (rm)
ricevanto insertita (ri)
blokisto
Carina Gerlach
Carina Gerlach (naskiĝinta en 1995 en Svedio) estas sveda denaska esperantistino kaj kantistino, filino de muzika duopo Ĵomart kaj Nataŝa.
Carina kantas jam ekde siaj 3 jaroj. Kun siaj gepatroj ŝi kantis dum diversaj esperantaj aranĝoj (ekzemple dum Novjara Renkontiĝo en 2005 kaj dum 93-a UK ). En 2009 ŝiaj gepatroj eldonis KD-diskon Carina kantas por vi en Esperanto, kiel kompilon de kantoj, kiujn ŝi kantis inter 2002 kaj 2009. Ŝi ankaŭ kantis la kanton Miela obsedo kun Platano kadre de la projekto Hiphopa Kompilo.
Kanada piedpilko
Pozicioj
blokisto - la peonaro / la fronto
centrulo
defensivo
kaptisto
angulgardiso
protektisto
piedbatisto
4372 Quincy
4372 Quincy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Ĝi ricevis la antaŭnomon "Quincy" en memoro de la sesa prezidanto de Usono John Quincy Adams (1767–1848).
Rezső Bálint (trombonisto)
Rezső Bálint [reĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bálint Rezső estis hungara trombonisto, muziklerneja instruisto, orkestrestro, ĵazmuzikisto.
Rezső Bálint naskiĝis la en Budapeŝto.
Tlilapan
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4536 loĝantojn. El tiuj estis 2240 viroj kaj 2296 virinoj. La komunumo havas surfacon de 23.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 18 gradoj kaj 48 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 2 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1160 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30185a.htm
Dorothea Lange
Dorothea LANGE (naskiĝis la 26-an de majo 1895 en Hoboken, New Jersey; mortis la 11-an de oktobro 1965 en San Francisco, Kalifornio), estis usona dokumentarfotisto kaj unu el la fondintoj de la dokummentarfotado.
3612 Peale
3612 Peale estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Fratoj Pâris
La Fratoj Pâris estas la nomo per kiu estis konataj la kvar francaj financistoj de la siglos 17-a kaj la 18-a jarcentoj nome Antoine Pâris, nomita ankaŭ la Granda Pâris (1668-1733), Claude Pâris, (1670-1745), Joseph Pâris nomita ankaŭ Duveney (1684-1770) kaj Jean Pâris, nome Montnartel (1690-1766).
Malriĉa origino
La kvar fratoj estis originaj el Moirans (Daŭfenio) kie iliaj gepatroj havis gastejon. Ili eklaboris por la provizistoj de la franca armeo en Italio.
Nekredebla ascendo
La du plej aĝaj fratoj iris al Parizo labori por la armeprovizo, iom poste la malplej aĝaj fratoj venis kuniĝi kun ili. La kvar evoluis rapide al plej gravaj situacioj.
Grava influo
La Pâris pliriĉiĝis kaj kreis reton de rilatoj en la plej altaj etosoj de la kortego dum la regado de Ludoviko la 14-a kaj de Ludoviko la 15-a, post la morto de la kardinalo Fleury kiu estis okupinta la postenon de ĉefministro, ili profitis el la influo de Madamo de Pompadour.
Pâris de Montmartel estis la baptopatro de la markizino de Pompadour kaj eble ankaŭ ŝia patro.
Kapucena monaĥejo en Innsbruck
La Kapucena monaĥejo insbruka (germane: Kapuzinerkloster Innsbruck) estas klostro de la katolikisma ordeno de la kapucenoj en la centro Innsbruck (kruciĝo Kaiserjägerstraße/Kapuzinergasse), Aŭstrio. Samloke sidas la provincia konsilio de Aŭstrio-Sudtirolo.
Historio
La kapucena klostro insbruka estas la plej malnova de tuta Germanlingvio. Ĝi fonditis en 1593/94 fare de la tirola suvereno ĉefduko Ferdinando la 2-a kaj ties dua edzino Anna Caterina de Gonzaga. Georg Benigni, helpepiskopo de Brixen konsekris la preĝejon kaj la ĉefaltaron je la honoro de Sankta Francisko el Asizo en la 18.12.1594.
Post enkonduko de propra filozia-teologia studado en la nordtirola provinco en 1615 ankaŭ la insbruka filio iĝis studadklostro. La saman jaron konstruitis, ĉe la norda flanko de la preĝejo, la ermitejo de ĉefduko Maksimiliano la 3-a (Antaŭa Aŭstrio).
Inter 1787 kaj 1802, dum la regadtempo de imperiestro Jozefo la 2-a neniigitis la klostro. Post kiam la tuto en kadro de reaĉeto fare de Johann Nepomuk von Zimmermann denove je komunan vivon reakiritis kaj konvenigitis, sekvis en 1802 la nova konsekro kirka fare de Karl Franz von Lodron, episkopo de Brixen. Inter 1929 kaj 1937 la monaĥejo plirandiĝis. Dum la Dua mondmilito iĝis la dua abolicio. Post la redono de la klostro en la 1945-a jaro la altaroj konsekritis en la 21.12.1945 fare de la posta episkopo insbruka Paulus Rusch. En 1960/61 restaŭritis la preĝejo. Je la fino de 1968 propraj prelegada kaj studado ekmalkfunkciis. Inter 1991 kaj 1994 iĝis restaŭradoj kun rekonstruo je la iama pli modesta etendiĝo. Samtempe kreitis modernaj ejoj por la provincbbiblioteko kaj la provincarkivo. Solena transdono de la novigita ejaro faritis en kadro de diservo fare de la insbruka episkopo Reinhold Stecher.
Kirko kapucena
La kirko posedas malornamitan barelvolbon. La interno laŭ ideoj de la artisto Franz Pöhacker substreku la franciskanan malfortimpresemon per prefero de simplaj lignaĵoj. La dekstra niĉo en la altarejo spacdonas al la tabernaklo, la maldekstra al la evangeliaro. Ambono kaj la altaro postkoncilia troviĝas sur unu linio, dume la porpastra seĝo estas malantaŭe meze de la ĉefrunta vando.
La altarbildo montras la adoradon de la saĝuloj pentrite en 1606 fare de la itala kapuceno Cosimo da Castelfranco. La retablo montras maldekstre la pliobligon de la panoj, dekstre la transŝanĝon de la akvo al vino (skulptaĵo de la akademiano Franz Staud el la jaro 1949-a). Meze, supre de la pastra loko, troviĝas la kruco kun vitoj flankantaj. La du lignaj plastikaĵoj staud-aj bildigas Sanktan Franciskon kaj Sanktan Fidelis el Sigmaringen, martiro kaj patrono de la nordtirolaj kapucenoj.
Maldekstre de la enirejo kirka estas Mario-kapelo kun fama bildo de la Virgulino mamnutranta, la suĉinfanzorganta patrino de Jesuo Kristo, kiun estis pentrinta inter 1525 kaj 1530 Lucas Cranach la malpli juna. Ĝi venis en 1629 el la kapucena klostro de Straubing al Insbruko; ĝi estas la plej malnova publike venerata Mario-bildo de Insbruko.
Ĉe la Mario-kapelo estas eostvande la tomboniĉo de la laikuloj kapucena Tomaso el Olera kiu beatuliĝis en septembro 2013 en Bergamo. La plibeligon de la memorigloko faris la itala artisto Maurizio Bonato kiu krome faris tri inter ambaŭ vitraloj videblaj bildoj, parton de laboraĵo en sep partoj pri la vivo de Sankta Francisko.
Ligna krucvojo muntitis ĉe la suda vando de la kirka interno farite de Strbibanik († 1993). En la mezo de la halo memoras plankero kun al nombroj 1705–1782 iaman kripton, tombon de 123 kapucenoj. Epitafoj de du generaloj konserviĝis ĉe la internaj norda kaj suda muroj. Ekde 1783 la tombejo estas ekstere en la klostra ĝardeno.
Taskoj
Ĉiun antaŭtagmezon oni festas diservon en la kirko; ĉiutage ofertatas konfes-eblon. Ejoj meditada kaj animzorgul-alparolada disponas ankaŭ al diversaj preĝadgrupoj aŭ konsiladservoj.
La t.n. Volfganga ĉambro apud la pordo klostra servas por malriĉuloj. La karitata organizaĵo Caritas Innsbruck gvidas en kunlaboro kun la klostra kuirejo, la matenmanĝejon. La ĝardenoj alireblas ankaŭ por maljunuloj de la najbara oldulejo Notburgaheim kaj por infanoj el apuda infanĝardeno.
Gura Văii (Pleșcuța)
Gura Văii [gura vǝji] (hungare: Vojkaháza) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebiș administracie apartenanta al komunumo Pleșcuța. En 1910 ĝi havis 391 loĝantojn (rumanoj), en 1992 223. Ĝia unua skriba mencio estas el 1553. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Kapucena monaĥejo en Innsbruck
Taskoj
La kapucenoj ankaŭ engaĝiĝis kaj pretas en liturgiaj kaj animzorgantaj servoj ekstere de la klostro; ili ekz. aktivas en prizonoj en monakinejoj kaj ofertas ankaŭ spiritajn ekzercojn.
Rudolf Kittel
Kittel sude prepariĝis ĉe Universitato de Tubingeno; fariĝis profesoro pri la Malnova Testamento ĉe la universtato de Vroclavo kaj Leipzig kie science analizis valide deĉifris la laterojn de Amarna arĥivo kaj la kodekson de Hamurabi kaj samtempe rekonstruis la tekstojn originajn de komentarioj kaj rakontoj de la aktiva Izraelo. Sed li nomo estas ligita precipe al la kritika eldono de la teksto de la hebrelingva Biblio, kies publikigis, inter la jaroj 1853 - 1929, diversajn eldonojn en kiuj unu plibonigis kaj korektis la antaŭajn, konata per Biblia Hebraica (BH), pli konata kiel Biblia Hebraica Kittel, (BHK), kiu jam fariĝis standarta teksto. . Tiu biblia hebrelingva teksto ekde tiam fakte funkcias kiel firma kontrola punkto de multaj versioj al la modernaj lingvoj ĉar la antaŭ reirigas al 1524.
Notoj
<References/>
Kanada bastonludo
Kanada bastonludo aŭ lakroso estas sporto origine ludita fare de la indiĝenaj popoloj de la orienta Usono kaj de la orienta Kanado.
Benedikt Eichhorn
Vivo kaj verkado
Eichhorn verkas kanzonajn tekstojn same kiel teatromuzikojn por infanteatraĵoj. Li verkis por teatroensembloj en Halle, Parchim, Berlino, Stutgarto, Munkeno, por la fama kabaredensemblo Das Kom(m)ödchen en Duseldorfo kaj por la kabaredisto Horst Evers. Ekde 1995 Eichhorn akompanas kanzoniston Thomas Pigor en la programo Pigor singt, Benedikt Eichhorn muss begleiten Ekde 1998 li ĉiam denove prezentas la programon „Bezirkslieder“ kun Horst Evers.
Mărtineni
Mărtineni [mərtinenj] (hungare: Kézdimartonfalva) estas komunumo en Rumanio proksime de la rivereto Pârâul Negru sude de Târgu Secuiesc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 508 loĝantojn (hungaroj); en 1992 644 (97% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1407. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Kézdimartonfalva apartenis al Hungario, (Háromszék).
Erikas Laiconas
Erikas Laiconas (naskiĝis la vilaĝo Bliūdžiai en distrikto Biržai, mortis  en Kaunas) estis luterana pastro, esperantisto. Estante 5-jara knabo li komencis viziti lernejon; poste li daǔrigis lernadon en Nemunėlis Radviliškis, ĝis kiu kaj reen ĉiutage marŝis piede po 4 km. Fininte la mezlernejon en Biržai, Erikas Laiconas forveturis al Kaunas studi en la universitato de Vytautas Magnus kaj post unu jaro li transiris al Litovia Agrikultura Akademio.
En Esperanta movado
En Kaunas tralegis la libron de Antanas Poška "De Baltio ĝis Bengalio" kaj trovis frazon "Bonan tagon sinjorino". Li eksciis, ke ĝi estas en internacia lingvo. Fininte Litovian Agrikulturan Akademion Laiconas restis labori en ĝia Hidromelioracia fakultato. Dum kunveturo de esperantistoj en la Akademio iu samideano pruntedonis al Erikas Laiconas lernolibron de J. Lazauskas. Li transkribis gramatikaĝojn kaj vortareton, tamen inverse: unue li skribis litovaijn signifojn de vorto kaj poste Esperantan vorton. Preskaǔ post duonjaro li eksciis, ke en Instruista domo okazas E-kurso, gvidata de Ignas Balčiūnas. Tamen la kurso jam estis finiĝanta. Sed Erikas Laiconas ne forkuris kaj kun aliaj aliĝis al E-movado. La Kaunan E-rondeton tiam estris Albinas Vebeliūnas. Post iu tempo la rondeto translokiĝis al la Universitato kaj iom poste - al Sindikata Kultura Palaco. Kiam la rondeto iĝis E-klubo, ĝin ekestris Erikas Laiconas. Kvankam li neniun E-kurson finis, sed li gvidis E-kurson. Kiam fondiĝis Litova ASE. Erikas ĉirkaǔ du jarojn laboris en ĝi kaj gvidis la sciencan fakon ĝis tion taskon transprenis vilnano. En 1988 Erikas Laiconas laboris en Esperanta turisma fako "Esperanto - tur", ankaŭ en 1989-a jaro pere de ĝi renkontis la prezidanton de KELI pastron Adolf Burkhardt kaj dank' al li eniris tiun ĉi movadon. En 1995 la Kongreso okazis en Kaunas. Erikas Laiconas eldonis kelkajn numerojn de revueto "Litovia Kristano" Ĝi aperis malmultnombre - nur por grupanoj de la "Biblia studo". En 1998 Erikas Laiconas estis ordinita kiel pastro luterana. (vidu "Litova Stelo" 1998/4, pĝ. 9). Tio okazis en la urbeto Žeimelis.
Erikas Laiconas parolis litove, latve, esperante, angle, ruse, ne tre bone germane, povis komunikiĝi - iom parolis polan lingvon
Rio Omori
Rio Omori (大森 理生, n. ) estas japana futbalisto.
Ondolongo
La ondolongo estas la distanco inter ripetantaj punktoj laŭ ondo. Ĝi estas ofte montrata per la greka litero lambda (λ). En sinusondo, la ondolongo estas la distanco inter du pintoj.
La ondolongo λ (m) egalas al la proporcio de la rapideco de la ondo v (m/s) dividite per la frekvenco f (Hz)
Mairiporã
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Franco da Rocha. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Tel-Avivo
Tel Avivo-Jafo, mallongigite nur kiel Tel-Avivo estas centra urbego en Israelo. Fondiĝis en 1909 kiel kvartalo de apuda Jafo, ĝi gajnis la kromnomon "la unua hebrea urbo", ĉar ĝi estis la unua juda projekto por konstruis urbon en la Lando de Israelo, kaj paroli la hebrean en la ĉiutaga urba vivo.
Laŭ la stato de en Tel-Avivo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La metropolo Tel-Avivo
Tel-Avivo estas urbo ĉe la marbordo de la Mediteraneo enhavante metropole setlejojn kiel Kfar Saba. Ĝi situas ideale en la centro de Israelo, kaj estas facile atingebla de ĉie en la mondo. La flughaveno Ben-Gurion - la ĉefa enirejo al Israelo - troviĝas je veturdistanco de dudek minutoj de Tel-Avivo; Jerusalemo - malpli ol unu horo; Nazareto en la norda parto de Israelo - malpli ol du horoj; kaj Ejlato, la plej suda urbo de Israelo - nur duonan horon da flugo. Preskaŭ ĉiuj lokoj estas atingeblaj je unutaga ekskurso.
Tel-Avivo estas mediteranea feriejo kun multaj sablaj plaĝoj. Preskaŭ de ĉie en la urbo oni proksimas al la marbordo. Tiu kombinaĵo de raviga maro kaj la proksimeco de Tel-Avivo al ĉiuj lokoj en Israelo igas ĝin ideala loko por libertempi kaj elvojaĝadi.
En Tel-Avivo estas multaj hoteloj. La varieco inkluzivas unuflanke malmultekostajn hotelojn kaj je la alia flanko tre luksajn hotelojn.
Historio
La urbo Tel-Avivo fondiĝis en 1909 kiel kvartalo nomata "Aĥuzat-Bajit" (אחוזת בית), kaj depost 1934 fariĝis urbo. Kelkaj setlejoj unuiĝis en nuna urbo.
Ĝis la eksplodo de la unua mondmilito estis nur 140 domoj en Malgranda Tel-Avivo. Dum la milito ĝia disvolviĝo haltis. En 1917, la turkaj aŭtoritatoj evakuis ĝiajn loĝantojn kadre de la evakuado de ĉiuj Jafaj loĝantoj pro timo, ke la brita imperia armeo surteriĝos en la urbo. Fakte la juda logantaro estis forpelita norde al la kamparo pro suspekto ke religiaj minoritatoj estu simpatiaj al la brita konkero.
La 14-an de majo 1948, ĉar okazis sieĝo al jerusalemo dum la Palestina milito de 1948, en Tel-Avivo David Ben-Gurion deklaris la starigon de la Israela ŝtato. Pro la milito la unua sidloko de la israela registaro ankaŭ estis en Tel-Aviv. Tiam ĉirkaŭ 200 000 homoj loĝis en la urbo - ĉirkaŭ triono de ĉiuj judoj loĝantaj en la nova ŝtato. Post la milito de 1948, la Tel-Avivo kaj Jafo kunfandiĝis kaj formiĝis la Komunumo Tel-Avivo-Jafo, kiu administras la unuiĝintan urbon, kvankam iusence Jafo kaj Tel-Avivo estas ankoraŭ traktataj kiel du apartaj urbaj entoj. En 2009 la urbo festis sian centjariĝon.
Kvartaloj
Sarona estis germana templana kolonio en Tel Aviv kaj nun estas centra kvartalo de la urbo. Ĝi estis unu el la plej fruaj modernaj vilaĝoj establitaj en Palestino. Sarona estis konstruita en 1871. Ĝi situis nordoriente de Jafo. Multaj homoj en la komunumoj de Templanoj iĝis naziaj simpatiantoj antaŭ kaj post Dua Mondmilito. En 1948 aŭtoritatoj de la Brita Regado de Palestino forpelis ilin. Hodiaŭ, la loko estis renovigita kiel "butikumada vilaĝo, restadeja kaj distra."
En la malfrua 1930 komencis disvolviĝo de la "Jarkonbuŝa areo" konata kiel la "Jarkona Duoninsulo" unue estis establita de la legado centralo apud la Dov Flughaveno en la norda areo de Jarkonbuŝo kaj post la disvolviĝo de suda areo de Jarkonbuŝo kiu aspektas kiel duoninsulo. la "Tel Aviv Internacia Komerco Foiro" kiu nomiĝas: "La Oriento Foiro" estis konstruita por la celo de landopavilonoj en la arkitekturaj stiloj kiuj karakterizis la urbon, precipe la Internacia Stilo. En la nord-orienta parto de la internacia justa tero estis konstruita la unua "Maccabiah Stadiono" en 1932.
En 1937 la "Wauchope Ponto" estis konstruita super la Jarkonbuŝo nomita laŭ Arthur Grenfell Wauchope kiu estis la Alta Komisiitoj por Palestino kaj Transjordanio; oni desegnis ĝin por konekti la ligon kun la Internacia Foiro.
Haveno Tel-Aviv estis malnova haveno uzita inter la jaroj 1938 kaj 1965. Ĝi estis apud la buŝo de la Rivero Jarkon. Post kiam ĝi estis fermita en 1965, ĝi estis movita al Ashdod Haveno kaj iĝis areo de magazeno. En la 2000-aj jaroj, ĝi estis renovigita kaj iĝis komerca kaj distra areo.
Mondo de ĉiugustaj delicoj
Irante ekstere en Tel-Avivo - mondo da aventuroj kaj ĝuoj atendas. Per sia tepida mediteranea akvo, la maro agrable invitas por bano kaj marsportoj. La altaj konstruaĵoj kiuj tranĉas la ĉiellinion apud la marbordo, iom respegulas la naturon kaj la ritmon de la urbo. Promenejo ĉe la marbordo, haveneto, kafejoj, restoracioj kaj nokta vivo igas ĉi tiun urbon nerezistebla por turistoj kaj lokuloj.
Vespere, la urbo lumiĝas kaj vekiĝas al nokta vivo. En Tel-Avivo estas diverstipaj restoracioj, multaj el ili luksaj, kaj multe da mediteranestilaj orientaj restoracioj. Distraĵoj furoras en Tel-Avivo. La urbo ofertas multajn kafejojn, diskejojn kaj trinkejojn, kiuj funkcias ĝis la malfrunoktaj horoj. Nokta promenado ĉe la marbordo ankaŭ estas agrabla travivaĵo, precipe somere aŭ printempe.
En la suda rando de la promenejo (post 30 minutoj da promenado) kuŝas la antikva urbo Jafo. De tie, nova Tel-Avivo evoluis ekde la komenco de la nuna jarcento. Jafo estas urbo el la biblia epoko: de ĉi tie la biblia profeto Jona ekis la vojaĝon al la gorĝo de la baleno. Ankaŭ la greka mitologio pritemas tiun lokon: la maro de Jafo estas la loko en kiu Andromeda fariĝis roko.
Absolute nemaltrafinda loko estas la triangulo de la stratoj Ŝejnkin, Nahalat-Binjamin kaj la Karmel-bazaro. La strato Ŝejnkin situas en la koro de Tel-Avivo; tie vi povas rigardi homojn kaj enspiri la junulecan "strat-vivon". En la alia flanko troviĝas la strata vendejaro de Nahalat-Binjamin. Tie vi povas renkonti muzikon, etoson, homojn kaj belajn artaĵojn. Tuŝante la straton Nahalat-Binjamin situas la plej granda israela subĉiela Bazaro, "Karmel". Tiu ĉi loko konsistas el kaoso da komerco, odoroj kaj koloroj.
Alia alloga loko estas la pulbazaro en Jafo. Ĝi estas unika mediteranea pulbazaro, kiu havas preskaŭ ĉion. Oni neniam scias kiun trezoron oni povas trovi tie...
Aĉetado
Lokoj kiel placo Kikar Hamedina kaj la krucvojo de Dizengof- kaj Zamenhof-stratoj estas la centroj de la plej moderna modo. Vi povas trovi tie vestaĵojn de lokaj kaj de internacie famaj dezajnistoj.
Arkitekturo
Unu el la stiloj de arkitekturo kiu allogis internacian intereson estas la eŭropa stilo "Bauhaus" devena el Germanio, kiu furoris en Tel-Avivo dum la tridekaj jaroj de la 20-a jarcento. Ekster la limoj de Germanio, Tel-Avivo estas konsiderata kiel la ĉefa urbo de "Bauhaus" en la mondo, kie multaj perloj de tiu ĉi stilo konserviĝis.
Muzeoj
En Tel-Avivo estas multaj muzeoj. Kelkaj el ili estas unikaj. Ekzemple, la Diaspora Muzeo, kiu prezentas la historion de dumil jaroj de juda diasporo, estas unu el la plej interesaj. Apude situas Muzeo Erec-Israel, dediĉita al la historio kaj arkeologio de la regiono. Ĝi estas la nura muzeo kiu estas konstruita ĉirkaŭ aktiva arkeologia sito - la antikva urbo de Tel Kasila. La Tel-Aviva Muzeo de Arto estas la ĉefa muzeo de vidaj artoj. Ĝi fondiĝis en 1971 kaj prezentas modernajn israelajn pentraĵojn kaj internacian arton. Tiu ĉi muzeo gastigas kulturajn eventojn, kaj estas unu el la ĉefaj kulturaj pivotoj de la urbo.
En Tel-Avivo vi ankaŭ povas amuziĝi per teatraĵoj kaj diversaj podi-artoj. La Filharmonia Orkestro de Israelo kun ĝia fama dirigento Zubin Mehta akiris mondan renomon. Kaj pri la apud-situanta teatro Habima, preskaŭ 100-jara, kaj la juna teatro Geŝer vi povas aŭdi eĉ en Novjorko, Moskvo kaj Berlino.
Esperanto
En Tel-Avivo okazis la 85-a Universala Kongreso de Esperanto en 2000. La Tel Aviva klubo nomita honore al Josef Ŝemer regule renkontiĝas en sia oficejo en la urbo.
Transportoj
Internacia Flughaveno Ben Gurion (נמל התעופה בן גוריון, Nemal HaTe'ūfa Ben Gurion - Ben Gurion International Airport) estas internacia flughaveno en Tel Aviv. Tiu flughaveno estas la ĉefa internacia flughaveno en Israelo kaj la plej granda flughaveno en Israelo.
Gábor Gerhes
Gábor Gerhes [gerheŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gerhes Gábor estis hungara fotisto, pentristo, grafikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Gábor Gerhes  naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Gerhes ne frekventis artan altlernejon, supozeble pedagogian altlernejon. Ekde 1985 li ekspozicias. Inter 1990 kaj 1995 (poste inter 2004-2006) li havis plurajn stipendiojn. Li vizitis artistkoloniojn (1997: Paks, 1999: Szeged, 2001: Makó, 2005: Miskolc. Inter 2000 kaj 2006 li instruis en arta mezlernejo en Óbuda, inter 2006–2015 en Arta Universitato Moholy-Nagy, ekde 2010 en Universitato Metropolitan. Li estas arta gvidanto en eldonejo. Li ricevis premiojn inter 1992-2014.
Portugalio en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1912 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj nur en 1952, 1988, 1994, 1998 kaj ekde 2006 estis malgrandaj portugalaj teamoj, kiuj ĝis nun neniam atingis medalon. Tial pri la someraj aperoj kreiĝis apartaj artikoloj, kaj pri la vintraj aperoj resume informas listo sube de tiu ĉi paĝo.
La Portugala Olimpika Komitato (portugale Comité Olímpico de Portugal, mllonge COP) kunordigas la teamojn - la organizaĵo estis kreita en 1909 kaj rekonita de la Internacia Olimpika Komitato samjare.
Someraj Olimpikoj
Vidu ligilojn en la navigilo "Nacia teamo de Portugalio" sube de la paĝo.
1952
En la Vintra Olimpiko 1952 en Oslo partoprenis 1 portugala sportisto. La honora flagoportanto estis la skiisto Duarte Silva. Medaloj ne atingiĝis.
István Nyiry
István Nyiry [iŝtvAn njiri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nyiry István estis hungara sciencisto, matematikisto, filozofo, profesoro, membro ordinara de Hungara Sciencula Societo (1832). Malofte lia nomo aperis ankaŭ en formoj Nyíry István kaj Nyiri István.
István Nyiry naskiĝis la  1776 en Átány. Li mortis la 1838 en Sárospatak.
Portugalio en la Olimpikoj
1994
En la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer partoprenis 1 portugala sportisto. La honora flagoportanto estis la skiisto Georges Mendes. Medaloj ne atingiĝis.
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 2 portugalaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la liberstila skiisto Mafalda Pereira. Medaloj ne atingiĝis.
2006
En la Vintra Olimpiko 2006 en Torino partoprenis 1 portugala sportisto. La honora flagoportanto estis la skiisto Danny Silva. Medaloj ne atingiĝis.
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 2 portugalaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la skiisto Arthur Hanse. Medaloj ne atingiĝis.
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 2 portugalaj sportistoj. La honora flagoportanto estis la skikuristo Kequyen Lam. Medaloj ne atingiĝis.
Anna Kelly
Anna Kelly [keli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelly Anna estis hungara operetkantisto, primadono, ŝlagrokantisto. Ŝia origina familia nomo estis Ézsöl [Eĵol] ĝis sia dancista kariero. Ŝia geedziĝa nomo en Rumanio estis Anna Vasilopol.
Anna Ézsöl naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Léva, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anna Kelly komence estis dancisto ĉefe eksterlande, sed ŝi suferis akcidenton en Prago, poste ŝi lernis kantadon private en Budapeŝto. Ekde 1940 ŝi jam estis sukcesa kantisto, eĉ ŝiaj gramafondiskoj aperis. Post 3 jaroj ŝi jam estis primadono de operetoj en Operetoteatro (Budapeŝto). Ŝi kantis ankaŭ soldatajn kantojn, tial depost la 2-a mondmilito la politika komisiono malpermesis ŝin de la scenejo. Ŝi konatiĝis kaj edziniĝis kun rumana diplomato, ekde 1948 ili vivis en Rumanio. Ŝi komence kantadis operetojn en Konstanco (Rumanio), poste en Bukareŝto. Kelkfoje ŝi revizitis Hungarion, foje eĉ ŝia kanto estis aŭdebla en Hungara Radio. Ŝi mortis frue pro malsano.
János Tulogdy
TULOGDI János estis rumanuja hungara geologo, geografo, universitata profesoro. Li naskiĝis en Torda la 12-an de oktobro 1891 kaj mortis en Kluĵo la 1-an de oktobro 1979.
Biografio
János Tulogdi akiris diplomon de instruisto en Universitato de Koloĵvaro (1919) kaj li doktoriĝis en la Universitato de Budapeŝto (1925). Ĝis la fino de la dua mondmilito li instruis en la reformita kolegio de Kluĵo. Ekde 1945 li estis universitata profesoro de la Universitato Bolyai ĝis 1959, ĝis sia pensiuliĝo. Li publikis preskaŭ 300 verkojn pri Transsilvanujo (ĉefe pri Kalotaszeg kaj Kluĵo.
Pontio Pilato
Pontio Pilato (Poncio laŭ PIV2002) (Pontius Pilatus) laŭ Biblio estis provincestro (prefekto, guberniestro) de la romia provinco Judeo inter la jaroj 26 kaj 36. Li estas menciita de Tacito kaj jud-romiano Flavio Jozefo, sed li estas plej konata pro sia rolo en la morto de Jesuo laŭ rakonto de evangelioj. Lia vivado antaŭ kaj post Judeo estas nur legenda. Ekzemple, lia edzino estus Prokulo, sanktigita de ortodoksismo.
Kia estis Pilato
Laŭ Jozefo, Pilato malrespektis judan sintenon, ekzemple vidigante romiajn standardojn:
Benjamín Urrutia kredas, ke la sennoma estro de tiu protestantaro estis probable Jesuo.
Pasio de Jesuo
Laŭ la tekstoj de kristanismo, li prezidas la tribunalon, kiu juĝas Jesuon pri la akuzoj de Sinedrio). Pilato demandaras Jesuon, kaj, antaŭ la insisto de judaj estroj, li konsultas la homamason, ĉu li liberigu Jesuon aŭ Barabason, laŭ paska tradicio (Tiu tradicio ne estas konata krom per evangelioj). Tiel, lia konduto transigas la kulpon pri la morto de Jesuo de la administrantaj romianoj al la judoj. La zamenhofa esprimo "mi lavas miajn manojn" (= mi ne respondecas), ofte konsiderata kiel "pilata" citaĵo, origine devenas ne el evangelio, sed el la Psalmaro (26, 6): "Mi lavas miajn manojn per senkulpeco". La evangelio laŭ Sankta Mateo citas ĝin en 27, 24:
Ke romia provincestro, kiu kredeble malmulte sciis pri la Biblio, uzis tian simbolan riton, igas la okazaĵon el teologia vidpunkto iom malprobabla; eĉ pli malprobabligas la aferon la fakto, ke el la tri sinoptikaj evangelioj nur tiu de Mateo mencias la aferon.
Nomo de Pilato
Lia nomo signifus "kvina filo" (pontius el latina dialekto de nordo de Italio) "infantaria soldato armata per pilum, pilum-izito" (pilatus). Sekve, li eble estis la kvina filo de homo el nordo de Italio kaj unu el liaj prapatroj estis soldato. Por esti prefekto de Judeo, li apartenus minimume al "ĉevalira klaso" (meza klaso en romia socio), pro tio, tre eble li mem ne estis soldato, kvankam estis oficiro.
Sungai Jawi
Sungai Jawi (ĉine: 双溪爪夷 ) estas urbeto kaj ĉefurbo de distrikto de Suda Seberang Perai, Penang, Malajzio.
Sungai signifas riveron en malaja.
Als
Als (jen dane, germane Alsen) estas insulo de Danio en la Balta Maro. Ĝi estas parto de la regiono Suda Danio kaj de la komunumo Sønderborg. La insula teritorio de 321 kvadrataj kilometroj sume longas ĉirkaŭ 35 kaj larĝas ĉirkaŭ 16 kilometrojn. La suda bordo de la insulo konsistigas parton de la limaro de la kila golfo, la norda bordo parton de la limaro de la markolo Eta Belto. La 1-an de januaro 2015 sur la insulo sume vivis 50 154 loĝantoj, tio rezultiĝas loĝdenson de 156 homoj po kvadrata kilometro. La plej grava loĝloko estas la urbo Sønderborg, kies historia urbocentro kaj la orientaj urbopartoj situas sur la insulo, dum la okcidentaj urbopartoj situas en la proksima kontinenta parto de Jutlando.
(140928) 2001 VG75
(140928) 2001 VG75 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.
Kantono Adair
La nomo kantono Adair (angle Adair County) aludas al la sekvaj kantonoj de Usono:
(140928) 2001 VG75
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio en la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbita periodo estas tre proksima de tiu de Marso : 683,768 tagoj kontraŭ 686,971 tagoj por Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiujn de la Tero kaj krucas tiun de Marso. Ĝia klineco tena ĝin iom malproksima de la tera orbito, kompense ĝia suprenira nodo estas danĝere proksima de la marsa orbito.
Amonia malonato
Amonia malonato, malonato de amonio aŭ H2C-(COO-NH4)2 estas organika substanco rezultanta el reakcio inter la malonata acido kaj amonia hidroksido. Amonia malonato precipitiĝas en eteraj solvaĵoj kiel maldike blankaj kristaloj. Amonia malonato reakcias kun fera (III) hidroksido por estigi verdajn kristalojn el fera malonato de amonio, kiuj estas tre solveblaj en akvo, laŭ la ekvacio :
Kritzendorf
Kritzendorf [Kricendorf] estas komunumo (loko) de la urba komunumo Klosterneuburg, en la federacia lando Malsupra Aŭstrio de Aŭstrio kun ĉirkaŭ 3000 loĝantoj (en somera sezono loĝas ĉi tie pli ol 5000 homoj, plejparte vienanoj kun dua loĝloko). Poŝtkodo: 3420. En la Ofica Domo troviĝas la oficejo de la vilaĝestro Ingrid POLLAUF (ekde 2015, (ÖVP), poŝtejo, vilaĝa muzeo kaj salono por aranĝoj.
Geografio
La komunuma areo de 12,3 km² konsistas el la malnovaj lokoj Unterkritzendorf kaj Oberkritzendorf ĉe la ĉefstrato kun mallarĝejoj, la pli novaj setlejoj je la deklivoj, en la flankaj valoj kaj en la valo de Danubo norden, krome la rivera arbaro ĉe la Danubo. En la rivera arbaro de Kritzendorf ĉe la Danubo troviĝas la riverega banejo, germane Strombad. En la jaroj 1992-2006 ekzistis tie la vendejo kaj la etrestoracio "Esperanto-Paradizo", kiu fariĝis eĉ ZEO.
Vidindaĵoj
Katolika preĝejo Sankta Vito, germane St. Vitus, estis konstruita ĉirkaŭ 1460. La gotika ĉefa navo kaj la masonaĵoj de la turo restis plejparte sen ŝanĝoj. La novgotika sakristio kaj la flanka kapelo estis konstruita, kiel la paroka domo, en la fino de la 16-a jarcento. La vitra pentraĵo en la meza absida fenestro verkis la fama viena vitropentristo Carl (Karlo) CEYLING [Cajling] en 1856. Inter la tri martiroj troviĝas la preĝeja patrono Vito, kiun oni boligis en oleo; sube la abateja blazono kaj vitkultadiloj. Ĉe la lasta preĝeja renovigo oni enigis krucforman baptopelvon en la plankon. Kun novaj flekseblaj seĝoj finiĝis la renovigo en la jaro 2006.
(161484) 2004 HU42
(161484) 2004 HU42 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro »
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " LINEAR " (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Tomatlán (Komunumo en Veracruz)
Tomatlán estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Tomatlán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 186.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6250 loĝantojn. El tiuj estis 3010 viroj kaj 3240 virinoj. La komunumo havas surfacon de 31.3 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 2 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 9 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 5880 personoj. En la jaro 2000 temis pri 6092, do temis pri kresko / malkresko je 0.71 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 5421 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 18 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30186a.htm
Leonoj de Brita Kolumbio
La Leonoj de Brita Kolumbio estas teamo de Kanada piedpilko. La unua vira teamo de la klubo konkuras en la Kanada piedpilka ligo. Trejnisto de la teamo estas Wally Buono.
Koshiro Sumi
Koshiro Sumi (角 昂志郎, n. ) estas japana futbalisto.
Ted Cassidy
Theodore Crawford CASSIDY (31-an de julio 1932 - 16-an de januaro 1979) estis usona aktoro de radio, televido kaj kino kaj voĉartisto. Konata pro sia alta staturo kaj sia profunda basa voĉo, li emis ludi nekutimajn rolojn en komedioj kaj scienca fikcio kiel Star Trek, I Dream of Jeannie kaj The Addams Family ĉe kiu li havis sian plej konatan rolon kiel Lurch, sed ankaŭ rolis Thing.