cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo
La Freda mita rakontas pri durada ĉaro regata de ĉaristo, personiganto de la racia kaj intelekta parto de la animo. La durada ĉaro estas trenita de paro de ĉevaloj, kies unu estas blanka kaj la alia nigra: tiu blanka prezentas la flankon de la animo regata de spiritaj sentoj (thymeidès) kaj direktiĝas al Hiperuranio, la nigra prezentas la flankon de la animo sensavidan (epithymetikòn) kaj direktiĝas al la sensa mondo. La du ĉevaloj estas regataj de vejroj de la ĉaristo kiu reprezentas la racion: ĝuste tiu ĉi ne moviĝas siainiciate sed posedas nur la taskon de la gvido.
Algokulturo
Eksteraj ligiloj
Algokulturo de spirulino
Mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo
La durada ĉaro, do la animo, devas esti direktata al la 'Hiperuranio, metafizika loko kie anfiteatre rezidas la ideoj.
La celo de animo, estas plej eble kontempli la Hiperuranion kaj absorbi el ĝi la saĝon de la ideoj. La ĉaristo do devas sukcesi gvidi la ĉevalojn en la saman direkton, al alto, bridante tiun nigran kaj spronante tiun blankan por eviti aŭ malfruigi la subenfaligon en la reenkarniĝon.
Fakte, kiu subenfalas tuj tiu renaskiĝos kiel senscia persono aŭ ĉiukaze fora el la filozofia saĝo, dum tiuj kiuj sukcesis kontempli Hiperuranion laŭ pli longa tempo, tiuj renaskiĝos kiel saĝuloj kaj filozofoj.
Samcelaj mitoj
Troviĝas io simila a la Fedra mito kiel ekspliko de la rememoraĵoj de la pasinta reenkarniĝo en iuj upanishad kiel en tiuj Katha upanishad kaj Muktikā Upaniṣhad de Hinduismo, kaj spuroj ankaŭ en Budhismo.
Notoj
<References/>
Alŝindaga
Alŝindaga aŭ Al Ŝindaga (en araba: الشندغة) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo en la tradicia centro. Tiu estas komunumo kiu bordas okcidente kun Mina Raŝid.
El 1912 ĝis 1958, la tiam reganto de Dubajo, nome Ŝejĥo Said Al Maktum, loĝis en la areo. Lia rekonstruita loĝejo en Alŝindaga estas nune malferma al la publiko kiel muzeo.
La Dubaja Kanalo estas laŭlonge de la distrikta okcidenta periferio.
La Tunelo Alŝindaga servas kiel plej norda konektilo inter la lokoj Bur Dubajo kaj Dejra.
Flaumbach
La Flaumbach estas dekstra alfuanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas apud Blankenrath kaj enbuŝiĝas post 28,4 km en Treis-Karden en la Mozelon. Ĝia akvokolekta areo mezuras 203 km².
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Aviamotornaja (Авиамоторная, "Aviadmotora") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Kalininsko-Solncevskaja linio, ĝi situas inter stacioj ' kaj ' en orienta parto de Moskvo (distrikto Lefortovo). La stacio lokiĝas sub ŝoseo Entuziastov apud strato Aviamotornaja. Ĝia profundo estas 53 metroj. Arkitekturistoj estas A.Strelkov, V.Klokov, N.Demĉinskij, Ju.Kolesnikova. Inĝenieroj-konstruistoj estas Je.Barskij, I.Ĵukov, Ju.Muromcev, I.Ĉernjakova.
La stacio havas unu rektan kajon kaj du trakojn. Eliri surteren al ŝoseo Entuziastov eblas per subtera vestiblo (entute estas 9 elirejoj).
La stacio estas malfermita por pasaĝeroj ĉiutage je 5:30-1:00.
Malago
Málaga aŭ Malago estas havenurbo en Andaluzio, ĉefurbo de la samnoma provinco, suda Hispanio, ĉe la Costa del Sol marbordo de la Mediteraneo.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Nomo
Nomon "Aviamotornaja" ("Aviadmotora") ĝi ricevis de samnoma strato.
Malago
Loĝantaro de la urbo Malago mem estis 568,507 laŭ taksoj en 2009. Loĝantaro de la urba areo estis pli ol 850,000 laŭ taksoj. Loĝantaro de la aglomeraĵo estis 1,019,000 laŭ taksoj en 2003, rangordata kiel la kvina pligranda metropola areo en Hispanio. Malago estas ĉirkaŭigata de montoj, kaj du riveroj, la Gvadalmedino (Guadalmedina) kaj la Gvadalhorceo (Guadalhorce), fluas proksime de la urbo en la Mediteraneon.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Nomo
Ĝia projekta nomo estis "Novaja", same kiel nomiĝis proksima stacio de Moskva fervojo. En 1992 estis projekto pri alinomigo al "Lefortovo", tamen ne realigita.
Malago
La ena urbo de Malago estas ĝuste malantaŭ la haveno. La kvartaloj de El Perchel, La Trinidad kaj Lagunillas ĉirkaŭas ĉi tiun centron. La urbo akiras multan enspezon el la agrara sektoro kaj el turismo. Vizitindaj estas du monumentoj de la epoko dum kiu Malago estis okupita de la araboj, la Alcazaba kaj la kastelo de Gibralfaro.
Historio
Fondita de la fenicoj en la 7-a jarcento a.K., Malago estis municipo unue federita kaj poste de latina rajto de la Romia Imperio kaj prospera andalusa medino, kvarfoje ĉefurbo de sia propra taifo-regno, kiu defalis post sia aneksado kun la Reĝlando de Kastilio en 1487.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Historio
La stacio estis malfermita la en konsisto de linio " — ". Ĝi estis konstruata dum kelkaj jaroj kune kun tuta metrolinio.
Dekoro
Dekoro de Aviamotornaja estas dediĉita al konstruistoj de aviadaj moviloj (skulptisto Džems Bodnieks, Hajm Risin, pentristo A.Mosijĉuk).
Malago
Historio
En kristana aepoko oni nomis patronoj de la urbo laŭ la katolika eklezio sanktuloj Ciriaco kaj Paŭla.
Dum la 19-a jarcento la urbo spertis rimarkindan industrian kaj revolucian aktivecon kiu lokis ĝin kiel la plej industria urbo el Hispanio.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Dekoro
La stacio estas dekorita helkolore. Ĝia planko estas farita el granito kun diversaj subtonoj de griza koloro, muroj estas kovritaj de hela marmoro. Ĉe elirejo en urbon estas metitaj arĝentkoloraj padeloj de aviadila helico. Kontraŭa muro de stacia halo estas kovrita de blanka polurita marmoro, sur ĝi troviĝas skulptaĵo (aŭtoro A.Mosijĉuk): metalaj folioj similas aerfluojn, inter kiuj ŝvebas Ikaro; apude estas flugantaj supren aviadiloj de diversaj jaroj kaj helicoj.
Malago
Historio
Ĝi estis scenejo de unu el la plej sanga epizodoj ĉe la hispana enlanda milito kaj protagonisto de la turisma eksplodo en la 1970-a kaj 1980-a jardekoj.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
Dekoro
Volbo de halo estas dekorita per kupolo el orkoloraj kvarangulaj piramidetoj, simila al ŝvebanta magia flugtapiŝo. Inter piramidetoj situas malgrandaj lampoj.
Malago
Provinco
Malago estas la ĉefurbo de la Hispania provinco de la sama nomo. Gravaj urboj de la provinco estas Marbella, Estepona, Torremolinos, Benalmádena, Fuengirola, Mijas, Vélez-Málaga kaj Ronda, ĉiuj el ili famaj el turisma vidpunkto.
Fiŝbredado
Fiŝbredado estas fako de akvokulturo, kiu temas pri bredado de fiŝoj. Tia bredado okazas en ujoj parte aŭ tute fermitaj (basenoj plastaj aŭ betonaj, retegoj aŭ kaĝegoj ktp.) aŭ en nesala akvo, aŭ rekte en la maro laŭspecie.
Malago
Vidindaĵoj
La Sankta Preĝejo Katedralo Baziliko de la Enkarniĝo estas la katedralo de Malago. Ĝi estas unu el la renesancaj juveloj plej valoraj de Andaluzio. Ĝi troviĝas ene de la limoj kiujn markis la malaperinta araba murego, formante granda arkitekturan komplekson kune al la proksima Alkazabo kaj la Kastelo de Gibralfaro. Ĝi estis konstruita inter 1528 kaj 1782, laŭ la projekto de Diego de Siloé. La fermofino estis verko de la arkitekto Martín de Aldehuela.
Fiŝbredado
Fiŝkaptado estas komparebla al ĉasado de teraj bestoj kaj fiŝbredado al bredado de teraj bestoj. La fiŝoj restas en la bredejo dum la tuta vivciklo: kutime oni obtenas la fiŝovojn de la patrino en fiŝidejo kaj tenas la idojn tie dum tempo, kaj poste movas ilin al alia loko, kie oni provizas fabrikitan nutraĵon al ili kaj buĉas ilin, kiam ili atingas la deziratan grandecon.
Malago
Vidindaĵoj
La Alkazabo de Malago estas fortikigita palaco de la muzulmana epoko. Ĝi troviĝas ĉe la flanko de la monto Gibralfaro en kis pinto situas la samnoma kastelo. Alkazabo kaj kastelo estas kunigitaj pere de koridoro protektata de du zigzagaj muregoj nomataj La Coracha [koRAĉa]. Ĝi estis konstruita en la 11-a jarcento sur la roko.
Fiŝbredado
Specioj
Multaj fiŝspecioj estas tiel bredataj:
Malago
Vidindaĵoj
La Kastelo de Gibralfaro estas antikvega fortikaĵo. En la loko estis fenica kiu havis lumturon kiu nomigas la monteton Gibralfaro (Jbel-Faro, aŭ monto de la lumturo). Estis Abderamano la 3-a kiu transformis je fortikaĵo la antikvajn ruinojn ekzistantaj antaŭ la alveno de la romianoj.
Fiŝbredado
Buĉado
Diversaj metodoj por buĉi breditajn fiŝojn estas praktikataj, el kiuj multaj rezultigas longan suferon antaŭ la morto.
Aviamotornaja (stacio de Moskva metroo)
En rusa literaturo
La stacio menciitas en la romano de Sergej Kuznecov "Marmora paradizo" (Мраморный рай ), en kiu nemultaj survivintaj homoj post la nuklea milito vivas en metroo.
Brzozów
Brzozów estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Brzozów. Fine de junio 2016 la urbo havis loĝantojn.
Malago
Unesko-monda heredaĵo de la homaro
En la regiono estas ankaŭ vizitinda la prahistorian ejon en la urbo Antekero (es : Antequerra) kies dolmenoj troviĝas sur la megalita mondmapo kaj rekonita fare de UNESKO kiel heredaĵo de la homaro. Por naturamikoj ankaŭ vizitinda en la regiono estas "La vojeto de la Reĝo" (El caminito del Rey)
Alŭasl
Alŭasl aŭ Al Ŭasl (en araba: الوصل) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo. Tiu estas komunumo kiu bordas norde kun Ĝumejra, sude kun Negoca Centro. oriente kun Alsatŭa kaj okcidente kun Alsafa.
Malago
Transporto
La Metroo de Malago (hispane Metro de Málaga) estas reto de malpeza metroo de Malago. Ĝi ekfunkciis la 30-an de julio 2014. Ĝi konsistas el du linioj nuntempe funkciantaj, interligantaj malsamajn partojn de la urbo kaj interagante kun la resto de la transportreto de la Konsorcio de Metropola Transporto de Malago.
Esperanto en Malaga
En Malago fondiĝis la unua Esperanto-grupo de Hispanio, kaj unu el la unuaj de la mondo, sub la iniciato de José Rodríguez Huertas.
Alŭasl
Ĝi havas 22,153 loĝantojn.
Alŭasl estas inter la unua kaj dua interŝanĝejoj de la ŝoseo E 11 (Ŝejĥo Zajed). Alŭasl estas loĝeja komunumo. Krome estas oficejoj de gazetoj kaj japana lernejo.
Malago
Esperanto en Malaga
Ekzistas nun asocio en Malago, kun la nomo Asociación de Esperanto de Málaga «Marbordo de la Suno».
Ekzistas ankaŭ pasejo Esperanto (Pasaje Esperanto) kaj strato kiu portas la nomon 'Calle (C/) del Esperanto'  kie ankaŭ kelkaj komercejoj nomiĝas Esperanto, kiel populara trinkejo ('cafetaria Esperanto'), fruktovendejo, kokidrostejo, juvelvendejo, bestkuracejo
Ekzistas ekde oktobro 2012 ankaŭ Naturamika Esperanto-Domo  en Malago, kiu estas samtempe la sidejo de la Esperanta Naturamikaro.
Ĉilianoj
Ĉilianoj (hispane: Chilenos [ĉiLEnos]) estas la popolo kaj ĉefloĝantoj de Ĉilio (18 milionoj). Ĉilianoj estas tio ĉar ili naskiĝis en tiu lando, ĉar ili estas filoj de ĉilianoj aŭ ĉar ili akiris la ĉilian ŝtatanecon. Per si mem ili ne konstituas etnan grupon sed nur unu ŝtatanecon.
Johnny Bothwell
Johnny BOTHWELL (* 23-an de majo 1919 en Gary, Indianao; † 12-an de septembro, 1995 en Lakeland, Florido) estis usona ĵaz-aldosaksofonisto kaj bandestro.
Johnny Bothwell, influite de Johnny Hodges, ludis en 1940 je Chicago kaj iris poste al Novjorko, por ludi en la bandoj de Woody Herman (1943) kaj Sonny Dunham (1944–1946). Postsekve li estis en 1944/45 unu el la ĉefaj soloistoj en la ensembloj de Boyd Raeburn kaj ludis en 1945 ĉe Gene Krupa. Inter 1945 kaj 1949 li estris proprajn ensemblojn kaj havis laboron en la ĉikaga klubejoTin Pan Alley Club, Krome en Novjorko kaj Bostono. En lia bando ludis interalie Joe Maini, Eddie Shu kaj Frank Isola. Bothwell kunlaboris ankaŭ je sonregistraĵoj de Oscar Pettiford. Post 1949 li transloĝiĝis al Miami, kie li direktis proprajn bandojn, tamen ne plu mem ludis.
Mátyus
Mátyus [mAtjuŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Vásárosnamény.
Ĉilianoj
En la demografia konsisto de ĉilianoj, gravas historie unue la indiĝenaj popoloj, inter kiuj gravas ĉefe Mapuĉoj, kaj poste la sinsekvaj loĝotajdoj de eŭropaj enmigrantoj ĉefe dekomence hispanoj. Male el la fino de la 19a jarcento kaj ĉefe laŭlonge de la 20a jarcento, ekaperis nekonstantaj tajdoj de elmigrado de ĉilianoj al tre diversaj mondopartoj, ekzemple multaj pro la puĉo de Pinochet en 1973.
Mátyus
Historio
Vilaĝservoj estas migra poŝto, klubo de gemaljunuloj.
(18963) 2000 QB141
(18963) 2000 QB141 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lützbach
La Lützbach  estas dekstra alfuanto de la  Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas en Hunsruko kaj enbuŝiĝas en la Mozelon apud Traben-Trarbach. Ĝia longeco estas 12 km kaj ĝia akvokolekta areo mezuras 28,727 km².
34611 Nacogdoches
34611 Nacogdoches estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo W. Dan Bruton kaj de ties lernanto Ryan M. Williams elde la observatorio de la Ŝtata Universitato Stephen Austin en Nacogdoches (Teksaso, Usono)
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo, kie situiĝas la Ŝtata Universitato Stephen Austin kaj ties observatorio. Nacogdoches estis la situejo de indiana setlejo, nomita laŭ la indianoj Nacogdoche.
Ombella-M'Poko
Ombella-M'Poko estas unu el la 14 prefektujoj de Centr-Afrika Respubliko. Ĝi havas limon kun Demokratia Respubliko Kongo. La prefektuja ĉefurbo estas Bimbo.
Ombella-M'Poko havas loĝantaron de 356.725 (laŭ censo de 2003) kaj kovras areon de 31.835 km². Inter la censoj de 1988 kaj 2003 ĝia loĝantaro pli ol duobliĝis.
Ombella-M'Poko estas dividita al ses sub-prefektujoj kaj naŭ komunumoj (parenteze):
Batumo
Batumo estas ĉemara kuracloko en sudokcidento de Kartvelio, ĉefurbo de Aĝario, granda haveno kaj komercocentro. Ĝi estas ankaŭ la finstacio de la Trans-Kaŭkazia Fervojo, la Krimea-Kaŭkazia Marvojo. Loĝantaro 152839 (2014). Ĝi situas 20 km de turka ŝtatlimo en subtropika zono, kie abundas citrusaj kaj teaj plantejoj. Industrio: petrolorafineja, ŝipkonstrua, nutrada kaj malpeza.
Ejo de la antikva Greka kolonio de Batis. La urbo estas konata de 11-a jarcento kiel fortikaĵo. En Mezepoko apartenis al Kartvelio, de la 16-a jarcento sub turka regado, de 1878 sub la rusa.
En la urbo estas sanktejoj por multaj religioj: ortodoksa kaj katolika kristanismo, islamo kaj judismo, aliaj vidindaĵoj estas Aĝaria muzeo, botanika ĝardeno, delfinario, cirko kaj belega Riviero (ripoza komplekso ĉe la bordo de la Nigra maro).
Groß Mohrdorf
Groß Mohrdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt Altenpleen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Parto de la komunuma teritorio estas la artefarita insulo Bock en la Balta Maro.
11908 Nikaragvo
11908 Nikaragvo estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Muzeo Diliĝenco
Diliĝenco Muzeo estas fakmuzeo en Debrecen, Hungario en la centra poŝta domo.
11908 Nikaragvo
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ Nikaragvo, la plej granda lando en Centra Ameriko, kiu bordas okcidente Pacifikon kaj oriente la. En 1821 la lando sendependiĝis de Hispanio ; origine, tie vivis pluraj indiĝenaj etnoj rilataj al la Aztekoj kaj la Majaoj.
Muzeo Diliĝenco
La pli interna ĉambro dediĉas sin al poŝtmarkoj. En ĉiu jaro nova kolekto estas videbla el heredaĵo de Rezső Soó.
La alia ĉambro komenciĝas per la bovista poŝto. Antaŭ la serioza poŝto la bovistoj liveris la poŝtaĵojn. Ili ricevis grandan ledan aktujon kaj defendis sin per pistolo. Tiutempe en la hungaraj paŝtejoj brediĝis multe da bovoj. Iom el ili estis pelitaj ĝis Germanio por vendado.
En centro de la ĉambro estas originala poŝto el la 1960-aj jaroj. Apud la muroj de la poŝtaj uniformoj ĝis la telefono estas aro de memoraĵoj.
Tamás Vass
VASS Tamás [vaŝ] estis rumnaia hungara grafikisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 15-an de decembro 1942 kaj mortis en Târgu Mureș la 28-an de marto 1988.
Biografio
Tamás Vass pristudis grafikon en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo inter 1963 kaj 1969. Kiel studento li estis grafikkunlaboranto de la porinfana revuo Napsugár de Kluĵo, ekstera kunlaboranto kaj redaktoro de Megyei Tükör de Sfântu Gheorghe (1970-1971), ekstera kunlaboranto de Új Élet kaj Igaz Szó de Târgu Mureș (1972-1987), same de libroeldonejoj Dacia (1982-1987) de Kluĵo, Kriterion, Porjunulara Libroeldonejo de Bukareŝto.
Stacio Kasado
Stacio Kasado (japane: 加佐登駅 [Kasado-eki], angle: Kasado Station) estas fervoja stacio en Suzuka, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Kansai (ĉefa).
Trupialo
La Trupialo aŭ Trupiala iktero (Turpialo laŭ la hispana), Icterus icterus, estas la nacia birdo de Venezuelo kaj specio de birdo de la familio de Ikteredoj kaj de ties tipa genro nome Ikteroj kiu enhavas 25 speciojn kiuj montras flavajn kaj nigrajn kolorojn.
Aspekto
La Venezuela Trupialo estas sufiĉe granda, kun longa vosto kaj fortika beko. Ĝi havas, kiel aliaj ikteroj, flavoranĝecan korpon kun nigraj kapo, flugiloj kaj vosto, sed kiel distingilo disde la Oranĝa iktero, la Flavvosta iktero, la Oranĝakrona iktero, la Stridorsa iktero aŭ la Buloka iktero, tiu ĉi havas multe pli amplekse nigran areon ĉe kapo kaj supra brusto. La plumoj de la antaŭa kolo kaj supra brusto longas kaj pendas tiele ke ili formas zigzagan, kvazaŭ brodaĵon, limon inter nigro kaj la oranĝo de la suba brusto kaj ventro. La resto de la oranĝa koloro troviĝas en supra kaj suba dorsoj, separataj de nigraj ŝultroj kiuj montras oranĝecan ŝultromakulon. La flugiloj estas ĉefe nigraj sed montras blankan flugilstrion laŭlonge de la flugilo, sed ne blankajn bordojn kiaj tiuj de la Blankaborda iktero. Tiele dumfluge videblas ĉeŝultre unue flava makulstrio, poste blanka kaj poste nigra antaŭ la flugilplumoj kiuj estas helaj kun nur nigrecaj bordoj. La okuloj estas helflavaj, kaj ĉirkaŭe estas makulo de brila helblueca nuda haŭtaĵo kiu pluas malantaŭen pintangule kaj havigas al la specio tre minacan mienon.
Subspecioj
Krome estas du precizaj subspecioj (I. i. metae kaj I. i. ridgwayi) kaj du pli dubindaj subspecioj (I. i. croconotus kaj I. i. jamacaii). Individuoj de I. i. metae havas pli da oranĝa koloro en dorso kaj nigran strion kiu dividas la laŭlongan blankan flugilstrion duone. Individuoj de I. i. ridgwayi estas ĝenerale pli fortaj kaj grandaj kompare kun aliaj subspecioj.
Reproduktado
La Trupialoj reproduktiĝas el marto al septembro. Ili ne konstruas siajn proprajn nestojn, sed anstataŭe ĉu trovas malplenan neston, ĉu forpelas plenkreskulojn de iu aktiva nesto. Venezuelaj Trupialoj kapablas violentajn atakojn kontraŭ setlitaj nestumantoj. Post la konkero de nesto, ili povas manĝi ovojn kaj idojn restantajn en la nove akirita nesto, kaj defendos la areon kontraŭ eventualaj entruduloj. Eventuale plenkreskaj trupialoj produktos sian propran ovaron de 3 al 4 ovoj kaj eloviĝo okazos post du semajnoj de kovado.
Panni
Panni estas komunumo de Italio.
5G
5G (plene 5-generacia movebla reto aŭ sendrataj sistemoj de 5-a generacio ) estas normo pri telekomunikado. Tiu kvina generacia reto por poŝtelefonoj celas anstataŭigi 4G.
5G estis unue fiksita en marto 2019. Plibonigoj inkluzivas novajn, pli altajn radiofrekvencojn kiuj ebligas ke saĝtelefonoj funkcios eĉ 100 ĝis 1000 fojojn pli rapide ol ĝia antaŭanto 4G.
Membroŝtatoj de Eŭropa Unio jesis disponigi almenaŭ unu grandan urbon kun la reto 5G ĝis 2020.
Kontraŭstaro al 5G
En Francio neregistaraj organizaĵoj "Agir pour l'Environnement" kaj "P.R.I.A.R.T.EM" lanĉis kampanjon por prokrasti disvolviĝon de 5G.
Blankventra arbopigo
La Blankventra arbopigo (Dendrocitta leucogastra) estas birdo de la aziaj arbopigoj, mezgranda membro de la familio de Korvedoj kiu inkludas la korvojn kaj la garolojn, kiu estas endemismo de la arbaroj de suda Barato.
Aspekto
Kiel sugestas la nomoj de la specio, kaj komuna nomo kaj scienca nomo D. leucogastra, kie devenas el la greka “leŭko” (blanka) kaj “gastra” (ventro), la plej karaktera eco de la specio estas la tre blanka ventro, krom alia tre blanka parto en nuko kaj malantaŭa kapo, kiuj ege kontrastas kun malhelaj partoj nome brunaj kaj nigraj, pli precize, nigraj vizaĝo, kiel ĉe multaj specioj de la genro, gorĝoj kaj supra brusto, flugiloj kun blanka meza makulo kaj vosto ĉefe sube, dum la dorso kaj subpugo estas brunaj. Ankaŭ okuloj, beko kaj gamboj estas nigraj.
Tiu specio estas ofte vidata kapklinanta kaj mallevante siajn flugiloj dumvoĉe. Kelkaj ekzempleroj alvenas al unu arbo kaj alvokas repite dum la antaŭmusona reprodukta sezono (Aprilo-Majo). La nesto estas platformo de bastonetoj en mezgranda arbo. La ino demetas tri ovojn grizajn kun verdaj kaj grizaj makuletoj.
Ĝi asocias en aroj kun aliaj specioj ekzemple kun Granda klikvosta dikruro.
Distribuado
Ĝi troviĝas en la arbaroj de Okcidentaj Ghatoj sude de Goa. Vidaĵo el Erimalai ĉe Dharmapuri markas la orientan limon de la specio en suda Barato. Oni vidis en Surat Dangs kaj sudorientaj Ghatoj de Andhra Pradesh dum vidaĵon de centra Barato oni ne certigis.
Crypsirina
Crypsirina  estas eta genro de longvostaj paserinaj birdoj de la familio Korvedoj, kiu enhavas la korvojn, pigojn kaj garolojn. Ĝi enhavas nur du speciojn kiuj estas ege arbemaj kaj rare venas surgrunden por manĝi.
Surrein
Surrein (kio signifas en la romanĉa lingvo sude de Rejno) estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Bu Kadra
Bu Kadra aŭ Bukadra (en araba: بو كدره) estas distrikto en okcidenta Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj (UAE), nome en Bur Dubajo. Tiu estas komunumo kiu bordas norde kun la Dubaja Kanalo, kaj estas apud la Ras Alĥor Industria Areo.
Ĝi havas 195 loĝantojn.
Bu Kadra ne estis loĝeja area, sed estas hejmo de variaj komunumaj kaj sportaj kluboj.
La nomo de la loko estas derivita el fama individuo nomita Bu Kadra kiu estis murdita en la areo antaŭ unu jarcento. La posteuloj de la lokanoj nune loĝas en Ĝumejra.
Los de abajo
Los de abajo (La subuloj, 1915) estas la plej konata romano de la meksikia verkisto Mariano Azuela, kiu verkis ĝin tuje post la tiea revolucio de 1914 kaj la kontraŭstaro de Villa kaj Carranza.
Tekniko
Pri la teknikaj ecoj oni diru, ke ĉi tie oni montras tre modernajn konstruajn strukturojn kiuj ĵus aperis en la amerika kaj eŭropaj literaturoj, ekzemple la rakontisto de tiu romano ne ĉion scias kaj estas nur iomete pli ol atestanto: li ne nur ne estas ĉioscia, sed ankaŭ li scias nur tiom kiom liaj roloj.
Historio
La plej ĉefa rolulo estas Demetrio Macías, kamparana revoluciestro, de la ŝtato de Zacatecas, kiu iris kun la revoluciuloj pli ol pro sia idearo pro malfacilaĵo kun la kaciko Don Mónico, kiu suspektas lin revoluciulo. Tiuj revoluciuloj estas pro tio ne multe konsciaj kaj tio surprizigis novan revoluciulon Luis Cervantes, pri kio oni rakontas ian aman historion. Poste la revoluciuloj venkis en batalo kaj sukcese kuniĝis kun generalo Natera por partopreni konkeradon de urbo Zacatecas kontraŭ la registara armeo. Demetrio revenis ĉe li jam ĉiopova kaj venĝis al la kaciko per brulado de lia hejmo. Oni rakontas ankaŭ aman historion de Demetrio.
Post tio Demetrio kuniĝis denove kun Natera. Okazis malfacilaĵoj inter la revoluciuloj pro disiĝo inter Pancho Villa kaj Carranza, tre konataj meksikiaj revoluciuloj (oni estas en 1914). Cervantes abandonis la revolucion kaj foriras en Usonon. Villa estis malvenkita en 1915, Demetrio revenis en sia regiono, sed la anoj de Carranza ankaŭ tie venkis la anojn de Villa, do la situacio de la revoluciaj kamparanoj estas je la fino eĉ pli malbona ol komence.
Politika signifo
Tre interesa eco de la romano estas la kritika bildo, kiun la verkisto svingas pri la meksikia revolucio. Unue estas senordo, due senscio kaj trie malsimileco inter revoluciuloj. Tio lasta klare videblas en la malsimileco inter la revoluciaj ĉefroluloj: Demetrio, Cervantes, Natera, Villa, Carranza, ktp. La kritiko estas pli akceptinda, ĉar la aŭtoro estas revoluciuloj li mem kaj krome li verkas la historion samjare de ties okazo. Tiele la romano iĝas grava atestilo kaj la unua ŝlosilo kiu permesas postajn kontribuojn pri la sama temo.
Precize pro tio, ke la verkisto estis revoluciulo, li interesiĝas pri la kialoj de la malvenko de la revolucio kaj klopodas apartigi ilin por postaj revoluciaj eventoj. Tiamaniere revolucio sukcesus. Tamen fone estas ĉiam amara grundo kaj ebla necerteco, ke vere revolucio venka eblos. Tia pesimismo videblas ekzemple en la fakto, ke la plej parto de la roluloj ne havas fortikan bazidearon.
Roluloj
La kialoj pro kio Demetrio estas revolucia jam estis diritaj: nur personaj malfacilaĵoj kontraŭ la kaciko, sed ne vere politikan proponaĵon; li estas tamen vere tipa revoluciulo, devigita esti tio pro cirkonstancoj kaj lerni kio estas revolucio dum ties okazo. Ankaŭ Venancio ne havas komence klaran idearon, sed li estas nur kontraŭleĝulo.
Aliaj revoluciuloj iĝas tiaj pro pli personaj kialoj, ekzemple tiuj kiuj faras tion pro amikeco kun revoluciuloj kiel ekzemple El Meca aŭ la virinoj kies rolo kaj en la romano kaj en la revolucio ŝajnas nur tiu de kunuloj aŭ akompanantoj kaj ne de veraj agantoj.
Fine aliaj revoluciuloj estas pli malfavore traktataj kiel Cervantes mem kiu abandonas la revolucion por iri al Usono (malamiko), sed aspektas kvazaŭ kaŝilo por la verkisto mem, ĉar vere tiu rolo havas familinomon de konatega verkisto kaj liaj kialoj estas pli konsciaj ol tiuj de aliaj revoluciuloj. Pli malfavore bilditaj estas tiuj revoluciuloj kiuj perfortas -Manteca- au rekte diktatorecas nehome, kiel el Güero Margarito.
Sobrália
(prononco: sobralja, oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Governador Valadares. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Alpercata, Tarumirim, Fernandes Tourinho, Engenheiro Caldas, São João do Oriente, Dom Cavati kaj Iapu.
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Tibor Dengyel
Biografio
Tibor Dengyel inter 1931-34 studis en Belarta Altlernejo de Kluĵo kaj Temeŝvaro ĉe Aurél Ciupe, poste de 1935 ĝis 1940 en la Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto. De 1935 li vivis en Hungarujo, ekde 1948 en Bruselo, kie li establis pentristan lernejon.
Baybach
La Baybach estas dekstra alfuanto de la Mozelo en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi fontas en Hunsruko apud Hausbay kaj enbuŝiĝas en la Mozelon en Burgen. Ĝia longeco estas 30 km kaj ĝia akvokolekta areo mezuras 106,843 km².
Karl Schmidt-Rottluff
Karl Schmidt-Rottluff (1a de Decembro 1884 - 10a de Aŭgusto 1976) estis germana pentristo kaj ilustristo de la movado de Ekspresionismo, membro de la grupo Die Brücke. Li anis ĉe Berlina secesio.
Biografio
En la 7-a de junio 1905, la grupo de artistoj konataj kiel Die Brücke («La ponto») estis kreita de la studentoj de arkitekturo Schmidt-Rottluff, Ernst Ludwig Kirchner, Fritz Bleyl kaj Erich Heckel en Dresdeno. En Novembro 1905 oni okazigis la unuan ekspozicion de Die Brücke en Leipzig. La grupo disiĝis en 1913.
En 1937, 608 el iliaj pentraĵoj estis konfiskitaj el la muzeoj fare de la nazioj kaj kelkaj el ili eĉ montritaj en ekspozicioj de «Degenerita arto» (Entartete Kunst). Nur post la milito jam en 1947, Schmidt-Rottluff estis nomumita profesoro en la Universitato de Arto de Berlino-Charlottenburg.
Li estis fekunda ilustraciisto, kun 300 gravuraĵoj sur ligno, 105 litografioj, 70 akvafortoj, kaj 78 komercaj bildoj registritaj en la katalogo de Rosa Schapire. El motivo principal de sus obras era el paisaje.
Li mortis en Berlino en 1976.
Stacio Chihayaguchi
Stacio Chihayaguchi (japane: 千早口駅 [Ĉihajaguĉi-eki], angle: Chihayaguchi Station) estas fervoja stacio en Kaŭaĉinagano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Győző Viktor Pány
Győző Viktor PÁNY [pa:ni] estas rumania hungara kemiisto. Li naskiĝis en Szarvaskend la 9-an de julio 1928.
Kariero
Győző Viktor Pány diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo (1952). Li laboris en Făgăraș (1953-62), en Târgu Mureș. Li publikigis en revuoj Revista de Chimie, en Korunk (A műtrágyaipar szerepe az élelmiszer-ellátásban (1986/11), A vegyipar a szocialista mezőgazdaság szolgálatában (1987/5).
Otorinolaringologio
Otorinolaringologio aŭ orel-naz-gorĝa medicino estas la medicina fako kiu rilatas al la oreloj, nazo, gorĝo kaj al la kolo. Ĝia nomo kaj akronimo malsamas inter diversaj landoj: en kelkaj ĝia nomo estas nur Otolaringologio (kiel en Usono kaj Britio: Otolaryngology) kaj en multaj la kompleta nomo inkludas mencion al kapa kaj kola kirurgio (ekz. en Usono Otolaryngology - Head and Neck Surgery aŭ en Portugalio Otorrinolaringologia e Cirurgia Cérvico-Facial); la du ĉefaj uzataj akronimoj estas ORL kaj ENT (tiun ĉi oni uzas en Usono, kun la signifo de Ear, Nose and Throat, t.e., orelo, nazo kaj gorĝo).
Ĝiaj limoj kunfandiĝas kun tiuj de aliaj fakoj, nome neŭrokirurgio, neŭrologio, alergologio, endokrinologio, ĝenerala kirurgio kaj gastroenterologio. Ĝi estas ne nur, sed ankaŭ kirurga fako, ja multaj el ĝiaj pristudataj malsanoj havas kirurgajn solvojn.
Ĉefaj studceloj
Jen listeto de la ĉefaj sanproblemoj studataj de Otorinolaringologio:
444 Gyptis
444 Gyptis estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, la lasta kiun malkovris la franca astronomo Jérôme Eugène Coggia, la elde la observatorio de Marsejlo.
La, mezuroj per kaŝado de stelo permesis taksi ĝiajn dimensiojn al 179 × 150 km.
Arondismentoj de Montrealo
La urbo Montrealo disiĝas en 19 arondismentojn, ĉiu kun estro kaj konsilantaro.
San Leonardo de Yagüe
San Leonardo de Yagüe [sanleoNARdo deĜAgŭe] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, nordokcidente de la provinco Sorio kaj en la Komarko Pinares (Komarko Pinaroj) en la nordokcidento de la provinco. La loknomero de Yagüe estas rilata al la frankisma generalo Juan Yagüe kiu estis naskiĝinta tie kaj mortis en 1952, kiam San Leonardo iĝis San Leonardo de Yagüe pro decido de la frankisma diktaturo. Laŭ la nuna Leĝo pri Historia Memoro, la nomo devus esti denove simple San Leonardo, sed tio ne plenumiĝis ankoraŭ. Du socialistaj urbestroj ne faris la necesan proceduron nuligi la heredon de diktaturo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,58 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 042 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris preskaŭ 1 000 loĝantojn el la komenco de la jarcento.
Ĝi distas 52 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Arganza kaj San Leonardo de Yagüe. Parto de la municipa teritorio de San Leonardo estas en la Natura Parko Cañón del Río Lobos.
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Cañón del Río Lobos, okupanta 2 116 hektarojn, nome 35 % de la teritorio kaj la Birdoprotekta Areo ZEPA konata kiel Cañón del Río Lobos, okupanta 1 080 hektarojn, nome 11 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento. Plej frua mencio estis de 1173, en privilegiiga dokumento de Alfonso la 8-a. Tradicia dediĉo estis ĉarkonstruado.
Ĝis 1985 estis fervoja stacidomo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj lignoproduktado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kaj la kastelo.
Momotarō no Umiwashi
La filmo estas direktita al junaj infanoj kaj la ĉefrolulo estas Momotaro, la komuna rolulo el japana folkloro. La historio temas pri unuo de militmaristoj konsistaj el la homo Momotaro kaj anoj de diversaj bestaj specioj, simbolantaj diversajn popolojn de Orienta Azio en ilia komuna lukto kontraŭ eŭropanoj dum la Dua Mondmilito. Kiel reprezento de atako al Pearl Harbor, la bestoj atakas na Onigaŝima, la insulo de demonoj kiuj reprezentas militistoj de Britio kaj Usono. Veraj filmeroj de atako al Pearl Harbor estas enmuntitaj en la filmo. La filmo celis veki patriotismon en junaj knaboj dum la malfacilaj tempoj de la milito.
La filmo estas remalkovrita kaj reeldonita sur DVD far japana librovenda korporacio Kinokuniya en 2004. En 2009 la DVD kun anglalingvaj subtitoloj estas eldonita en Usono far studio Zakka Films.
La filmo havas sekvaĵon Momotarō Umi no Shinpei kiu eldoniĝis en 1945. Ĝi estas 74 minutojn longa kaj plej ofte konsideratas la unua plenlonga animacia filmo en Japanio.
Rakonto
La filmeto komenciĝas sur bordo de japana aviadila ŝipo, kiu montras diversajn bestojn — kuniklojn, simiojn, fazanojn, hundojn — laborantaj pri diversaj rutinaj taskoj. Ŝajnas ke la specio de besto estas signo de milita profesio, ekzemple kunikloj laboras sur ŝipo, fazanoj estas pilotoj kaj hundoj kaj simioj estas regulaj trupoj kiuj faras atakajn kaj sabotajn laborojn. Kapitano Momotaro alvenas kaj deklaras ordonon: ataki kaj detrui na Onigaŝima.
La ĉefroluloj de la filmo estas hundo kaj simio, kiuj estas bonaj amikoj, sed ofte faras ŝercojn kaj primokas unu la alian. Kiam ili pretiĝas al elflugo, ilia tria amiko, la kuniklo, donas al ili talismanon. Ili estas en la sama aviadilo dum flugo al Onigaŝima, kaj malŝparas la tempon de vojaĝo ludante. Dum flugo la simio trovas plorantan perditan birdidon sur empeno de la aviadilo, amuzigas ĝin kaj poste aldonas ĝin al ĝia patrino.
Kiam la japanoj atakas na Onigaŝima, oni povas vidi la okupantoj, kiuj, malsimile al japanoj, estas hom-aspektaj. Ilia flago similas al la usona, sed nur havas unu stelon, do ĝi estas pli proksima al flago de Liberio. La atakantoj rapide detruas gardantan ŝiparon per aer-ĵetitaj torpedoj, kaj poste la trupoj landiĝas kaj bruligas malamikajn aviadilojn. Dum la lasta defendo unu el ŝipaj kanonoj sukcesas damaĝi la aviadilon de hundo kaj simio.
Ree sur aviadila ŝipo oni povas vidi, kiel la aviadiloj unu per unu revenas de la batalo. La kuniklo, amiko de la hundo kaj la simio, zorgeme atendas siajn amikojn. Dume ilia aviadilo flugas super oceano, sed ĝi estas damaĝita, bruliĝas kaj eventuale disfalas. Sed lastamomente la birdo, kies idon savis la simio, venas helpi ilin kaj sukcesas elporti sur ŝia dorso la hundon, la simion kaj la fazanon kiu estis ilia piloto. La filmo finiĝas per Momotaro deklaranta ke la operacio estis sukcesa kaj la sola perdo estas unu aviadilo, sed ĝia anaro estas savita kaj en la vojo al la ŝipo.
Trivialaĵoj
Usonaj spektantoj rimarkis, ke en la filmo aperas rolulo Bluto el usona serio Popeye the Sailor kiel reprezentaĵo de tipa usona aŭ eŭropa ebriemulo.
Desná III
Desná III estas parto de urbo Desná en distrikto Jablonec nad Nisou en Ĉeĥio kaj samtempe unu el ĝiaj tri katastraj teritorioj. Ĝi troviĝas nordoriente de Desná. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 268 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Desná III estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,47 km².
Desná III estas kreita de domaroj:
Antaŭ la jaro 1949 apartenis parceloj de tiu ĉi loka parto al kampurbo Polubný. En la jaro 1949 ili estis deŝiritaj de Polubný kaj alligitaj al Desná. En la jaro 1960 poste municipo Polubný estis kunigita kun municipoj Příchovice kaj Jizerka en novan municipon Kořenov.
En la nordoriento de la tteritorio en valo sur rivero Černá Desná troviĝas akva rezervujo Souš.
Umberto Boccioni
Umberto BOCCIONI (Reggio di Calabria, 19-a de Oktobro 1882 - Sorte, Verono, 16-a de Aŭgusto 1916) estis itala pentristo kaj skulptisto, teoriulo kaj ĉefa reprezentanto de la movadoj futurismo kaj impresionismo.
Biografio
Post alveni al Milano kaj renkontiĝi kun la dividistoj kaj kun Filippo Tommaso Marinetti, li verkis, kun Carlo Carrà, Luigi Russolo, Giacomo Balla kaj Gino Severini, la Manifeston de la futuristaj pentristoj (1910), al kiu sekvis la Manifesto de la futurismo (1910). Laŭ tiuj manifestoj, la moderna artisto devis liberiĝi disde la modeloj kaj la figurativaj tradicioj de la pasinto, pora centriĝi nur en la nuntempa mondo, kaj dinamikaj kaj en kontinua evoluo. Kiel artaj temoj ili proponis urbon, aŭtojn kaj la kaosan ĉiutagan realon.
En siaj verkoj, Boccioni sukcesis esprimi majstre la movadon de la formoj kaj la konkretecon de la materio. Kvankam influita de la kubismo, el kiu li malakceptis sian troan statismon, Boccioni evitis ĉiam en siaj pentraĵoj la rektan linion kaj uzis la komplementajn kolorojn por krei efikon de vibrado. En pentraĵoj kiel Dinamismo de biciklisto (Dinamismo di un ciclista, 1913), aŭ Dinamismo de futbalisto (Dinamismo di un giocatore di calcio, 1911), la reprezentoj de sama temo en sinsekvaj tempostadioj sugestas efike la ideon de la movado en la spaco.
Similaj klopodoj dominas ankaŭ en lia skulptarto, en kiu li malaprezis ofte la "noblajn" materialojn, kiel marmoro aŭ bronzo, preferante lignon, feron kaj vitron. Li interesiĝis nur por montri la interagadon de objekto en movado kun la ĉirkaŭa spaco.
Jizerka
Vorto Jizerka havas kelke da signifoj:
John Flanagan (martelĵetisto)
John Joseph FLANAGAN (la 9-an de januaro 1873 - la ‏3-an de junio 1938, en Kilmallock, Graflando Limerick, Irlando) estis usona atleto, trifoje sinsekva olimpka ĉampiono kaj mondrekordulo en la martelĵeto, en la olimpikoj de 1900, 1904, kaj 1908.
Vivo
Flanagan naskiĝis en Kilbride, Graflando Limerick en Irlando. En 1895, Flanagan establis novan mondan rekordon en Martelĵeto. En 1896 li gajnis la Britan Martelĵeto-Ĉampionecon, antaŭ enmigri al Usono en la aŭtuno de tiu jaro. Li konkuris pri la Novjorka Sportklubo kaj kun la grupo de irland-usonaj atletoj, konataj kiel la "Irlandanaj Leviatanoj".
Vojaĝante al la Somera Olimpiko 1900 Flanagan venkis en la brita martelĵeta ĉampioneco por la dua fojo. En la olimpiko, li gajnis oran medalon en la martelĵeto kun rezulto de 51,01 metroj, antaŭ Truxtan Hair (46,26 metroj) kaj Josiah McCracken (43,58 metroj), ambaŭ samkolegiaj piedpilkludantoj de Usono. Krome, li finis en sepa loko en diskoĵetado kun rezulto de 33.00 metroj.
En 1903, Flanagan aliĝis al la Novjorka Polica Departemento kaj laboris en la licencoficejo, relative facila kaj komforta tasko kiu permesis al li ekzerci.
En Somera Olimpiko 1904 Flanagan gajnis du medalojn, oron kaj arĝenton. Li defendis sian titolon kaj gajnis oran medalon en martelĵeto kun nova olimpika rekordo de 51.23 metroj, antaŭ John DeWitt (50.26 metroj) kaj Ralph Rose (45.73 metroj), ambaŭ de Usono, kaj arĝentan medalon en la 56- funta ĵeto kun rezulto de 10,16 metroj, malantaŭ policisto Etienne Demerto el Kanado (10,46 metroj) kaj antaŭ James Mitchell membro de la "Irlandanaj Leviatanoj" (10,13 metroj). Krome, li finis kvara en la diskoĵeto kun rezulto de 36.14 metroj.
Ĉe Somera Olimpiko 1908 Flanagan defendis sian titolon kaj gajnis la martelĵetan oran medalon la trian fojon sinsekve kun nova olimpika rekordo de 51,92 metroj, antaŭ Matt McGrath de Usono (51,18 metroj9) kaj Con Walsh de Kanado (48,51 metroj).Krome li finis naŭa en la ĵeto Discus kun rezulto de 37,80 metroj kaj en kvina loko en ŝnurŝnuro (el 5 teamoj).
En 1909 en la aĝo de 41, Flanagan atingis novan mondan rekordon de 56.18 metroj en la martelĵeto.
En 1910, Flanagan abdikis sian laborpostenon ĉe la polico post esti translokita al malproksima stacio kiu ne permesis al li trejni kaj konkuri. En 1911 li forlasis Usonon reen al Irlando. Tiun jaron, li gajnis la finan konkuron de sia kariero, en la martelĵeto, kiel la reprezentanto de Irlando en renkontiĝo inter Irlando kaj Skotlando.
Por la unua fojo, Usono perdis la oran medalon en la martelĵeto ĉe Somera Olimpiko 1928 al Pat O'Cullaghan de Irlando kiu trejnis sub la gvidado de Flanagan.
Brimeux (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Pol-sur-Ternoise - Étaples (308000).
Arondismentoj de Parizo
Parizo estas subdividita en 20 arondismentoj (distriktoj), kiuj estis kreitaj en 1860 de Napoleono la 3-a post la plivastigo de la teritorio de la franca ĉefurbo. Ĉiu arondismento havas urbestron kaj municipan konsilion, kvankam Parizo ankaŭ havas urbestron por la tuta urbo. Ĉiu arondismento konsistas el kvar administraj kvartaloj.
Parabita
Parabita estas komunumo de Italio.
Arondismentoj de Parizo
La parizaj arondismentoj estas tute malsamaj ol la departementaj arondismentoj, kiuj estas aliaj administraj subdividoj de Francio.
En Francio, nur Liono kaj Marsejlo estas same subdividitaj laŭ arondismentoj.
Listo de la arondismentoj de Parizo
La arondismentoj havas neoficialajn blazonojn.
Aleksandro (poetiko)
Aleksandro (alexandrin ) estas verso, kiu devenas el la franca poezio, sed estas uzata kun adaptoj ankaŭ en alilingvaj poezioj.
Priskribo
Ĝi origine konsistas el 12 (foje 14) silaboj, aranĝitaj en 6 jamboj (foje 4 jamboj kaj 2 anapestoj. Gravas cezuro meze de la verso, kiu disigas ĝin en du hemistikojn.
Franclingvaj aleksandroj
Jen la struktura skemo de franclingva aleksandro: Ĉiu verso konsistas el 12 silaboj, dividita en du hemistikojn, kun cezuro (‖) inter ili. Ĉiu hemistiko finiĝas per akcentata silabo; krome, ĉiu hemistiko devas havi unu akcentatan silabon meze (plej ofte ĉe la tria silabo).
Klasike, la franca aleksandro estas rimita, ofte en distikoj kun alternaj viraj kaj inaj rimoj.
Aleksandroj en aliaj lingvoj
Post la populariĝo de aleksandroj en la franca, alilingvaj poetoj adaptiĝis la formon al siaj lingvoj.
Esperanta aleksandro
En Esperanto, la aleksandro tipe konsistas el du hemistikoj, po sep silaboj, konsistantaj el du jamboj kaj unu amfibrako. Jen skemo:
Pri la Esperanta aleksandro, William Auld komentis jene:
Ĝermanlingva aleksandro
La anglalingva kaj germanlingva aleksandro estas sesjambo, ofte kun cezuro: Kroma lasta senakcenta silabo eblas, por ina rimo. Tiel, la ĝermana aleksandro havas 12 (se vira) aŭ 13 (se ina) silabojn.
La cezuro ofte ekzistas, sed kelkfoje ne estas tre forta en la angla.
Historio
La aleksandro estas nomita laŭ la poemo Aleksandra Romano, pri la makedona reĝo Aleksandro la Granda. Ekzistis pluraj francaj tradukoj de ĉi tiu (origine greka, poste latina) poemo; la unua versio kiu estis aleksandro estis la versio ĉ. 1170 de Lambert le Tort, daŭrigita de Alexandre de Bernay.
Post sia invento, tamen, la aleksandro restis relative obskura ĝis la 16-a jarcento. Dum tiu jarcento, la Plejado ekverkis kaj popularigis la poezian ĝenron.
En recenzo, aperinta en Eventoj 90, pri la Asteriks-Volumo Asteriks kaj Kleopatra, Ulrich Matthias mencias, ke la franca originalo de la kajero enhavas vortludon surbaze de la identeco de la francaj vortoj por aleksandro kaj aleksandriano. Li proponas por la koncerna sceno jenan belan ekzemplon: "Saluton, ho amik', mi ĝojas vin revidi". (Se precize obei la PIV-an difinon eĉ necesus diri "amiko".)
Ekzemplo
Jen ekzemplo de klasika franca aleksandro far Plejadano (Corneille, Le Cid, Akto 4, Sceno 3, versoj 1259–1262): La tabelo montras la kalkulon de silaboj kaj la akcentataj silaboj. (Laŭ la reguloj de franca poezio, la fina muta e estas kalkulata kiel silabo antaŭ konsonanto aŭ “aspiracia h”, sed ne antaŭ vokalo aŭ versfino.)
Esperanta aleksandro
Kálmán Kalocsay, Gaston Waringhien kaj aliuloj tradukis la franclingvan poemaron La Floroj de l' malbono de Charles Baudelaire en Esperanton. Multe da la originalaj poemoj estis aleksandroj, kaj tiuj estis tradukitaj kiel aleksandroj. Jen ekzemplo (“Vojaĝo al Citero” Un Voyage à Cythère):
Germanlingva aleksandro
Jen ekzemplo de germanlingva aleksandro, la aleksandra soneto “Ĉio vanas” (Es ist alles eitel) de Andreas Gryphius:
Anglalingva aleksandro
Jen ekzemplo de anglalingva aleksandro, el Poli-Olbiono (Poly-Olbion) far Michael Drayton: En la unua citita verso, la cezuro estas fakte tre malforta: la cezuro kuŝas inter prepozicio (“to”) kaj ĝiaj dependaj vortoj (“your harps’ … strings”).
Nagykozár
Nagykozár [nadjkozAr], germane Kosar, kroate Kozar, estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en subregiono de Pécs. Nagy signifas hungare: granda.
Situo
Nagykozár situas sur deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Urboj Pécs troviĝas je 8, Pécsvárad 16, Bóly 23, Villány kaj Siklós po 29, Harkány 30 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj kuprepoko. Antaŭ la hungaroj laŭvice romianoj kaj avaroj vivis tie. La vilaĝo menciiĝis unuafoje skribe en 1332 en formo "Kosar". Meze de la 16-a jarcento la turkoj akiris la vilaĝon. Pli ol jarcento la Habsburgoj forpelis la turkojn, dume la komunumo senhomiĝis. Komence de la 18-a jarcento hungaroj, kroatoj, baldaŭe germanoj alvenis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. Post la 2-a mondmilito la germanoj estis deportitaj. En 1949 kolĥozo formiĝis. En 2001 vivis en Nagykozár 4 % germanoj kaj 3 % kroatoj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, kuracejo, sportejo.
Stefan George
Stefan GEORGE, ankaŭ: Edmund Lorm au Ruchus Herz, (naskiĝinta la 12-an de julio 1868 en Büdesheim, mortinta en la 4-a de decembro 1933 en Minusio) estis germana filozofo, estetikisto kaj poeto.
Vivo
Frekventinte la gimnazion en Darmstadt, li studis latinidajn lingvojn, filozofion kaj arthistorion en Berlino, Munkeno kaj Parizo. En la franca ĉefurbo li konatiĝis kun la simbolismo danke al renkontiĝoj kun Stéphane Mallarmé kaj Paul Verlaine. Krome li vidis Auguste Rodin. Dum restado en Anglujo li ricevis impulsojn fare de la artista Fratio rafaelana (Pre-Raphaelite Brotherhood).
Post etenditaj vojaĝoj tra la tuta eŭropa kontinento (dum kiuj li renkontis i.a. Hugo von Hofmannsthal), li revenis Germanujon. La kontakto kun francaj simbolistoj kondukis lin al la elita artkoncepto de ars gratia artis - arto pro arto, pri kio samopiniis grupo da poetoj, pentristoj kaj scienculoj grupiĝintaj ĉirkaŭ li.
Influo sur aliaj
Per kulte enscenejigitaj voĉlegadoj la anaro da elektitoj ankoraŭ plinombriĝis (alvenis i.a. Karl Wolfskehl, Leopold von Andrian-Werburg, Hugo von Hofmannsthal kaj Max Dauthendey). Estis ilia intenco kontraŭbatali la heredantojn de literaturaj realismo kaj naturalismo kaj reformi la germanlingvan poetikan arton sur la kampo de lingvokvalito, formo kaj estetiko.