cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(91227) 1999 BG9
Ĝia discentra orbito krucas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,0173156 astronomia unuo, tie estas 2,590 milionoj da km.
T-Butila tiolaktato
t-Butila tiolaktato aŭ t-butila 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj t-Butanolo. Ĝi estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. T-Butila tiolaktato posedas 7 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon kaj 2 oksigenatomojn. T-Butila tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj t-butilaj derivaĵoj.
Eŭtekto
En fiziko kaj kemio, eŭtekto estas homogena miksaĵo, kies fandopunkto estas pli malvarma ol la fandopunktoj de ĉiuj el la komponantoj, kiu estas loke minimuma en la spaco de diversaj eblaj proporcioj de la miksaĵo.
Difinoj
Supozu homogenan miksaĵon de N specioj, kies proporcioj estas, tiaj ke Do, la fandopunkto estas funkcio de la N-1 sendependaj variabloj priskribantaj la proporciojn. La fandopunktoj de la puraj specioj estas Ĉe punkto, eblas, ke la fandopunkto estas pli malgranda ol la fandopunktoj de la puraj specioj: Se tio okazas, do la eŭtekta temperaturo estas la plej malvarma fandopunkto ebla per tia miksaĵo: La eŭtekta proporcio estas la proporcio ĉe la eŭtekta temperaturo. La miksaĵo ĉe la eŭtekta proporcio nomiĝas eŭtekto.
Ekzemploj
La plej familiara ekzemplo de eŭtekteco estas solvaĵo de natria klorido en akvo: la solvaĵo glaciiĝas ĉe pli malalta temperaturo ol pura akvo (kaj ankaŭ natria klorido). Tial, disŝuto de salo sur glacion povas degeligi la glacion.
Miksaĵo de etanolo kaj akvo ankaŭ montras eŭtektecon, sed la eŭtekta proporcio estas tre proksima al pura etanolo. Tiu fakto limigas la purecon de etanolo havebla per frakcia frostigo.
Eŭtektaj alojoj de metaloj estas ofte uzata por lutado: en eŭtekta alojo, fando kaj resolidiĝo ne ŝanĝas la proporciojn.
Historio kaj etimologio
La koncepto de eŭtekto difinis la angla kemiisto Frederick Guthrie (1833–1866) en 1884. La nomo devenas de la helenaj vortoj εὖ (bone) kaj τῆξῐς (fando), kaj tiel laŭlitere signifas “bonfandaĵon”.
Hubli-Dharwad
Hubli-Dharwad estas metropolo (du kuntiritaj urboj) en subŝtato Karnatako en Barato. Aparte Dharwad estas la administra ĉefsidejo, Hubli, situanta proksimume 20 km sudoriente de Dharwad, estas la komerca centro. Ili havas ununuran municipan korporacion. La loĝantaro de la urboj en 2011 estas 943,857.
Geografio
Hubli-Dharwad etendiĝas sur averaĝa alteco de 700 m. Kolhapur kaj Sangli troviĝas po 179, Solapur 269, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 372, Hajderabado 420, Mumbajo 472, Ĉenajo 601, ĉefurbo Delhio 1492, Kolkato 1604 kilometrojn (aere).
Dharwad
La vorto Dharwad venas de la sanskrita vorto dvaravata, dvara signifas pordon kaj vata aŭ vada signifas urbon. La nomo de la urbo reflektas la gravecon kiel grava haltejo sur la malnova komercvojo.
Dharwad ekzistis ekde almenaŭ la 12-a jarcento. En la 14-a jarcento Dharwad estis parto de sultanlando - la unua islama ŝtato en Suda Hindio. Baldaŭ ĝi apartenis al alia imperio, kies regantoj konstruis lokan fortikaĵon en 1403. Post la malvenko de la reĝo en 1565 Dharwad iĝis fakta sendependa princlando kun hindua reganto, sed en 1573 la urbo estis konkerita fare de sultano, kiu konstruis novan fortikaĵon. La konstruado de la fortikaĵo fortigis la strategian gravecon de Dharwad, kiu igis ĝin alloga al postaj konkerintoj, fine al britaj koloniistoj ekde 1818. En 1888 fervoja stacidomo estis malfermita.
Hubli
Khubli kreskis kaj formiĝis kiel grava produkta kaj komerca centro pri kotonoj. La britoj konkeris la urbon en 1817, poste ĝi evoluis kiel grava industria centro de Suda Hindio.
Komuna historio
Post kiam Hindio akiris sendependecon en 1947, Hubli kaj Dharwad restis parto de la stato de Bombay. En 1962 ili estis unuigitaj per la formado de ununura municipa korporacio.
Ekonomio
Hubli-Dharwad estas evoluiga industria nabo en Karnatako post Bengaluro kaj Mangaloro. Oni produktas maŝinilojn, elektraĵojn, meblojn, manĝaĵojn, kaŭĉukajn kaj ledajn objektojn.
Demografio
Ĉirkaŭ 1920 kune ambaŭ urboj atingis la internacian kvalifikon urbego (pli granda, ol cent mil), en la 1970-aj jaroj metropolo (pli granda, ol kvin cent mil), supozeble en la 2020-aj jaroj ĝi estos milionurbo.
Trafiko
Flughaveno de Hubli estas hejma flughaveno servanta al ambaŭ urboj kun 10 cellokoj. Same la ĉefa stacidomo situas en Hubli kaj rele estas bone ligita al la barata fervoja reto. Hubli estas voja nodo. Inter la du urboj aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Religio
La loĝantoj estas hinduoj (67,5%), islamanoj (27%), kristanoj (3%) kaj aliaj.
Eduko
En Hubli-Dharwad pluraj universitatoj, institutoj, kolegioj funkcias.
The Worker Esperantist
The Worker Esperantist ( La Laborista Esperantisto), estis la publikaĵo de SATEB ("Sennacieca Asocio Tutmonda en Britio") inter la jaroj 1934 kaj 1993. SATEB – The Workers' Esperanto Movement estas britia laborista esperanto-asocio starigita en 1932, ligita al Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) per la gotenburga konvencio. La publikĵo estis 12-paĝa presita gazeto, kiu aperis ĉiun trian monaton.
Ekde 1994 anstataŭe aperas la publikaĵo La verda proleto.
Preĝejo Koro de Jesuo (Vajmaro)
Historio
En 1774 la romkatolikoj unuafoje post Reformacio rerajtis partopreni sanktajn mesojn en Vajmaro. Ilin oni okazigis en la domo Jägerhaus ĉe Marien-strato. Laŭ iniciato de Napoleono Bonaparte fonditis katolika paroĥejo en 1806 en la regiono kies sidejo estis unue en Jena. En 1817 ĝi alilokitis al Vajmaro. Sub la gvidado de Clemens Wenzeslaus Coudray la Jägerhaus-kirkprovizoraĵo aliaranĝitis kaj la kirke uzata salono konsekritis je la patroneco de Johano la Baptisto. Johann Nepomuk Hummel kaj Franz Liszt ankaŭ estis konataj membroj de la komunumo. Nur post 1850 la kreskinta nombro da fidelujoj pelis onin je konstruo de nova kirko. Tuteŭropa monkolektoj komenciĝintaj en 1863 sukcesis. En 1889 ekis la konstruiĝo kirka apud la muelejo Lottenmühle kiu jam du jarojn pli frue estis ekfunkciinta paroĥeje.
La arĥitekto Max Meckel planis novgotikan kirkon kiu ekstere sekvu la stilon de la itala renesanco. Konkrete modelu la Katedralo de Florenco. Konsekro estis en la 27.9.1891.
La unua restaŭrado okazis fine de la 1930-aj jaroj kun forigo de la bunta interna farbado. Malgraŭ damaĝoj per bombadoj de februaro 1945 la norda flanka navo rapide riparitis. Ekde 1964 la interno plifaciligitis laŭ la liturgiaj reformoj de la Dua Vatikana koncilio. Statuson de monumentprotektotaĵo akiris la kirko en 1982. Sub la gvidado de Horst Jährling faritis novaj restaŭradlaboroj en 1988. En 1998 refarbitis la interno laŭ la origina stato.
En 2019 la komunumo havas ĉirkaŭ kvar milojn da anoj.
„Franz-Liszt-memororgeno
La en 1895 fare de la firmao Gebr. Walter el Góra konstruita kaj en 1927 fare de la vajmarano Friedrich Wilhelm Böttcher alikonstruita orgeno damaĝitis en 1945; ĝi tamen daŭre servis .Inter 1991 kaj 2009 ene estis uzata orgeno kiun kreis en 1953 la orgenfaristoj Metzler el Dietikon.
En la 8.5.2011 inaŭguritis nova orgeno nomita por Franz Liszt. La el publikaj rimedoj financita muzikinstrumento (de Deutsche Forschungsgemeinschaft, de la lando Turingio) konstruitis fare de la firmao Orgelbau Waltershausen el Waltershausen. Ĝi disponas krom por liturgia uzo ankaŭ por koncertoj kaj ekzercadoj de anoj de la Liszt-muzikaltlernejo vajmara.
La instrumento havas 4 sonantajn registrojn sur 59 fajfilvicoj. La pli ol 3200 fajfiloj plenumas tri klavarojn, teleŝaltilo kaj pedalo.
Sonoriloj
La turo finfaritis en 1910 kaj tuj oni povis la jam en 1891 en Apolda mulditajn sonorilojn venigi. Ili postvivis la Unuan mondmiliton sed dum la Dua mondmilito almenaŭ la du plej grandaj (Krista kaj Maria sonoriloj) fortransportitis. Fandiĝo feliĉe ne jam ordonitis kaj en 1947 ili povis retransportiĝi ekde la sonorila tombejo de Hamburgo (insulo Veddel). En 2015 aldonitis kvara sonorilo kiun muldis la firmao Bachert el Karlsruhe.
Dana Winner
Dana WINNER (Hasselt, la 10-an de februaro 1965) estas flandra kantistino.
Biografio
Sub la direkto de Jean Kluger, Dana Winner eldonis sian unuan unuopaĵon en 1990, 'Op het dak van de wereld' ('Sur la tegmento de la mondo'). Ĝi estas reludversio de la furoraĵo 'Top of the world' 'Pinto de la mondo' de The Carpenters el 1973. 'Far away from Eden' ('Malproksime de Edeno') ankaŭ estas reludversio de la 'Guardian Angel' de Masquerade. Sukceso vere komenciĝis en 1993 danke al ŝia furora kanto 'Woordenloos' ('Senvorta'). En 1995 Winner gajnis sian nuran sukceson en Nederlando ĝis nun en la nederlanda 'Supraj 40' kaj la 'Mega Top 50': 'Westenwind' ('Okcidenta vento'), reludversio de 'One way wind' ('Unudirekta vento' = alizeo) de la Volendama grupo The Cats.
En la 1990-aj jaroj, Dana daŭre evoluigis sian karieron. Komence ŝi faras tion ĉefe en la nederlanda, sed ŝi ankaŭ iĝas multe serĉata artisto eksterlande. Tial ŝi estas ĉiam pli ofta gasto en Germanio, Nederlando kaj precipe Sud-Afriko. Tio ankaŭ rezultigis fremdlingvajn albumojn en la fino de la 1990-aj jaroj. En 2006 denove aperis nederlanda albumo, la unua ekde la jaro 2000. En la sama jaro ŝi ricevis konstantan memoraĵon laŭ la SIM-itinero en Bornem. Ŝi gajnis plurajn 'Gouden Ogen' ('Orajn Okulojn') en sia kariero.
En 2016 Dana estis unu el la partoprenantoj en la muzika programo 'Love for music' ('Amo por muziko') je la televida stacio 'VTM', en kiu diversaj artistoj en Hispanio kantis reludversiajn kantojn unu de la alia.
En 2019 Dana Winner festis 30 jarojn da kariero kun nova albumo '30', la komenco de teatra turneo kun la sama nomo kaj spektaklo en la 'Lotto Arena' en Antverpeno. Tiun jaron ŝi estis unu el la trejnistoj en la 'Senioren Voice' (La Voĉo por pliaĝuloj).
Réquiem por un campesino español
Rekviemo por hispana kamparano (Réquiem por un campesino español) estas fama mallonga romano en dudek-jarcenta hispana literaturo de hispana verkisto Ramón J. Sender. Ĝi transportas la pensojn kaj memorojn de Mosén Millán, nome katolika paroka pastro, dum li sidas en la sakristio de preĝejo en sennoma vilaĝo en Aragono, preparanta fari rekvieman meson por festi la vivon de juna kamparano nomita Pako, kiu estis mortigita de la frankista armeo la antaŭan jaron, je la eksplodo de la Hispana Enlanda Milito. Dum li atendas, liaj pensoj estas interrompitaj de la okazaj eniroj kaj eliroj de altara knabo, kiu zumas al si mem anoniman romancon.
La romano estis originale eldonita sub la titolo Mosén Millán (1953); tamen, la aŭtoro ŝanĝis la titolon por movi la fokuson de la pastro al ties kamparana protagonisto kaj por eviti la malfacilan komprenon de la vorto Mosén eĉ inter hispanlingvanoj (1960). Ĝi estas la plej fama el la verkoj de Ramón J. Sender.
La romano estis adaptita al kino per samnoma filmo en 1985.
Intriga resumo
La rakonto estas rakontita de tria-persono ĉioscianta rakontanto kiu havas enrigardon en la pensoj kaj sentoj de Mosén Millán. Tri distingaj tavoloj de rakonteco ekzistas en la romano: la estanteco, la rememoroj de Millán pri sia interrilato kun Pako ekde naskiĝo ĝis lia morto kaj la romanco kiun la altara knabo kantas, kiu rakontas la vivon de Pako.
En la estanteco, Millán, lacigita, preĝas dum li atendas la rekvieman meson kun rememoroj de la vivo de Pako. Preĝante li ripozigas sian kapon kontraŭ muro — kutimo kiu rezultas en malhela makulo. La altara knabo iras kaj revenas kaj ambaŭ rimarkas pri la manko de homoj ĉeestantaj en la meso. Millán, sentanta kulpon sciante, ke li ludis rolon en la morto de Pako, petas la altaran knabon lasi la preĝejon kaj serĉi ĉeestantojn por la meso en la urba palaco dum la altara knabo kantas la partojn de la romanco kiuj referencas al Pako.
En Esperanto
En Esperanton oni planas aperigon de traduko, por kio jam estis akirita publikiga rajto.
Dewsbury
estas urbo en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono Yorkshire and the Humber, la tradicia graflando okcidenta Jorkŝiro kaj la unuara instanco (distrikto) Kirklees. Laŭ la stato de, en la paroĥo vivis loĝantoj - laŭ takso pri junio 2020 intertempe estis   loĝantoj.
Bartramiacoj
La bartramiacoj (Bartramiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo bartramialoj (Bartramiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas bartramio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (22 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (22 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
84119 Sanitariitaliani
84119 Sanitariitaliani estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Fabrizio Bernardi elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Klaĉrevuo
En klaĉrevuo  faktoj kaj onidiroj ("malicbuŝuloj asertas ke..." aŭ: "internaciaj spertuloj opinias ke...") el la persona vivo estas supergrandige eksponataj pri konataj figuroj el la distra industrio, pri reĝaj kaj nobelaj personoj kaj nuntempe pli kaj pli ankaŭ pri politikistoj. En diversaj sociaj tavoloj klaĉemaj gazetoj estas popularaj en ne tiom kleraj socigrupoj: ekzemple en iaj periodoj ili estis oftaj en atendejoj de hararfrizejoj, medicinaj konsultejoj ktp. Dum jardekoj en Hispanio "Hola" estis la tipa klaĉrevuo.
Apogeo laŭ propraj kriterioj de tiu industria fako sendube estis la morto de princino Diana en septembro 1997, ĉe kio oni distribuis ekstrajn eldonojn. Tamen ekestis diskutoj en la ĝeneralaj komunikiloj pri la limoj kiujn ankaŭ paparacoj devus respekti; ili nome en tiu okazaĵo montreble kontribuis al la ŝanco je morta akcidento.
Caonimao
Caonimao (ĉinlingve 草泥馬 cǎonímǎ) estas memeo pri mita dezerta besto kiu iĝis fama en ĉina interreta kulturo. Ĝi estas priskribata kiel denaska enloĝanto de Gobio, sed kiu nuntempe ne facile troveblas sovaĝe. Malgraŭ sia ĉina nomo, kiu signifas laŭvorte 'herba-kota ĉevalo', ĝi fakte ne estas speco de ĉevalo, kaj estas priskribata kiel pli simila al alpako kaj foje eĉ kiel speco de alpako.
Rolo en Ĉina Interreta Kulturo
En 2009, la Ĉina Registaro lanĉis kampanjon kontraŭ vulgareco ĉe la interreto. Pro la simileco de la nomo de la besto al ĉinlingva vulgaraĵo, 肏你媽 (càonǐmā, 'fiku vian patrinon') la caonimao fariĝis simbolo de la evitado de la nova interreta cenzuro kaj de la senutileco provi viŝi ĉiun profanaĵon for de la interreto. Oni faris satiran muzikfilmeton pri la besto kiu interpreteblas aŭ kiel pura kanto pri la caonimao-j kaj kiel batalo por protekti sian herbaron kontraŭ riveraj kraboj, aŭ kiel iom vulgara kanto pri la batalo protekti parol-liberecon kontraŭ cenzurado. Ekzemple, la ĉina vorto 河蟹 (héxiè, 'rivera krabo') estas uzita en la kanto kiel puno sur la simil-sona vorto 和谐 (héxié, 'harmonio'), kiu estas eŭfemismo por cenzurado.
34876 Sofiatomov
34876 Sofiatomov estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Sofia Tomov, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri translacia medicino. Ŝi estis hejmlernantino en Knoxville (Tenesio, Usono).
Horst Jährling
Horst JÄHRLING naskiĝinta la en Erfurto, mortinta la  en Bad Berka) estis germana pentristo, grafikisto, arkiteturrestaŭristo, artpedagogo kaj altlernejdocento. Famas liaj ĉizado-dezajnoj por sonoriloj en fruktodona kunlaboro kun la sonorilmuldisto Franz Schilling el Apolda.
Vivo
La familio transloĝiĝis en 1923 de Erfurto al Apolda kie la patro (origine el Rejnhesio) deĵrois kiel bankoficisto. Jährling frekventis tie la bazlernejon kaj ĝis 1940 la gimnazion. Post trapaso de la abiturienta ekzameno kaj milita servo (1941–1945) li studis inter 1947 kaj 1951 je Bauhaus-Universitato Vajmaro ĉe Felix Jacob, Albert Schaefer-Ast kaj Otto Herbig. Liaj studoj ne fineblis ĉar tiam la sekcio pri figura arto neniiĝis kaj alilokitis Dresdenon. Sed Jährling preferis resti Vajmare. En 1952 li iĝis ano de la ligo Verband Bildender Künstler der DDR.
Inter 1953 kaj 1962 li estis docento pri arkitekturkolorado kaj konstruhistorio en Vajmaro ĉe Arbeiter-und-Bauern-Fakultät; poste li iĝis liberprofesiulo. Por la Evangelia pluklerigsocieto turingia li prelegis inter 1996 kaj 2008 oftege aŭ gvidis studvojaĝojn.
Artista graveco
Ĉefa fokuso de lia agado ekde 1962 estis la patrujo turingia kun ties pejzaĝo kaj konstruaĵoj. En la 1990-aj jaroj Jährling ree koncentriĝis pri pentrado tre kolorintensa. Ekde 1965 li aktivis volontule por la GDR-instituto pri monumentprotektado en Erfurto. Li ankaŭ partoprenis la restaŭradlaborojn ĉe Kastelo Wilhelmsburg en Schmalkalden kaj la revivigon de historiaj urbokernoj en Vajmaro (1975), de Anger en Erfurto (1976–1978), en Arnstadt (1977–1978) kaj en Nordhausen. Krome li kreis la kolorprogramon por la stratoj Greifswalder Straße kaj Klement-Gottwald-Straße en Berlino. Sume li konvinkis multajn responsulojn de GDR permesi pli da bunteco en orientgermanaj publikaj spacoj.
Familio
En 1949 li nuptis la pentristinon Anneliese Kopf (1918-2006) kun kiu li havis la filinon Anna-Barbara Wuttke-Jährling kiu ankaŭ iĝis artistino.
Guoksiango
Guoksiango (郭象 Guōxiàng) (252 - 312) - estis ĉina filozofo, kune kun Wang Bi la ĉefa reprezentanto de Nov-taoismo.
Li estis la verkinto de komentario sur Zhuangzi, laŭ liaj samtempuloj, kio estis fakte plagiato de la laboro de Xiang Xiu (ĉ. 221-ĉ. 300). Nuntempe, la reganta opinio estas ke Guo Ksiang, post la morto de Xiang, redaktis siajn verkojn kaj evoluigis la teoriojn prezentitajn en ili.
Laŭ Guo Ksiang, ĉiuj aĵoj ekestas per si mem kaj havas neniun kaŭzon, ĉar la dao, kiu devas konsistigi la principon de ĉio, estas fakte nenieco. Li tiel neis la ekziston de ajna kaŭzo de ekzisto kaj la demiurgo. Sed aferoj interagas unu kun la alia, implicante mem-transformojn kaj igante la universon en konstanta moviĝo. Pro la konstantaj ŝanĝoj de la naturo, ankaŭ de la socio kaj moroj devas esti transformitaj laŭ la cirkonstancoj. Kompreni ĉi tiun procezon kaj submetiĝi al ĝi estas, laŭ Guo, la esenco de ne -ago.
Guo Ksiang prezentis la idealon de taoisma saĝulo kiu, moviĝante en la areo de homaj aferoj kaj la transcenda mondo, atingas sociajn kaj politikajn sukcesojn per neagado.
Tigra papago de Brehm
Tigra papago de Brehm (Psittacella brehmii) estas specio el genro de tigraj papagoj. Tigraj papagoj de Brehm estas relative malgrandaj papagoj kun plejparte verdaj plumaroj, troveblas en montaj regionoj de Novgvineo en altecoj de 1,100 ĝis 3,800 m super marnivelo. La specion priskribis Hermann Schlegel en jaro 1874 kaj nomis ĝin omaĝe al fama germana veturisto, esploristo kaj zoologiisto Alfred Brehm.
Priskribo
Tigraj papagoj de Brehm havas ioman. La iĉoj havas brile flavan strion sur ĉiu flanko de la kolo, kaj ilia brusto kaj ventro estas solide flavece verdaj. Inoj ne havas la flavajn striojn, iliaj ventroj kaj brustoj estas pli flavaj kaj havas samajn nigrajn striojn kiel la dorso. Junuloj de ambaŭ seksoj antaŭ la unua mudo havas plumaron similan al la ino, nur kun pli verdecaj plumoj ĉe la brusto kaj pli brunecaj strioj. Iliaj irisoj estas flavece-brunaj.
Tigraj papagoj de Brehm vivas po unu, popare aŭ en malgrandaj grupoj. Ili manĝas semojn kaj berojn kiujn ili trovas sur grundo aŭ en ĉegrunda nivelo de arbaro.
The Exploited
The Exploited estas skota punkroka bando el Edinburgo, formita en 1979 de Stevie Ross kaj Terry Buchan, el kiuj Buchan tuj estis anstataŭita de sia frato Wattie Buchan. Ili kontraktis kun diskeldonejo Secret Records en Marto 1981, kaj tiu firmao publikigis ilian debutan diskalbumeton, Army Life, kaj ilian debutalbumon, Punks Not Dead, ambaŭ el ili publikigitaj tiun saman jaron. La bando disponis el granda sekvantaro en la 1980-aj jaroj inter "hardcore" laboristklasa punko kaj skinhead publiko. Origine bando de surstrata punko, the Exploited finfine iĝis transira bando al draŝa metalroko per la publikigo de sia albumo Death Before Dishonour en 1987.
Kvankam the Exploited plue koncertis, ili ne publikigis studimaterialon ekde sia lasta albumo, Fuck the System, en 2003. Iliaj kantoj estis versiitaj de Slayer kaj de Ice-T. Spite multajn membroŝanĝojn, Wattie restis kiel kantisto kaj estro de Exploited.
Murgenthal (stacidomo)
Murgenthal estas fervoja stacidomo en Murgenthal, Svislando.
Gosport
estas urbo kaj ne-metropla distrikto en Anglio, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la regiono sudorienta Anglio, la tradicia graflando Hampŝiro kaj la konsistigas ne-metroplan distrikton laŭ la Loka regado kaj administrado en Anglio. Laŭ la censo de marto 2011, en la distrikto vivis loĝantoj, en la urbo mem  - laŭ takso pri junio 2020 intertempe en la distrikto estis  loĝantoj.
Gosport situas sur duoninsulo sur la okcidenta flanko de la haveno de Portsmouth, vialvide al la grandurbo Portsmouth, al kiu ĝi estas ligita per pramo.
Bartramialoj
La bartramialoj (Bartramiales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion (bartramiacoj), kaj ĉirkaŭ 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas bartramio.
Fraserburgh
(A' Bhruaich, The Broch or Faithlie) estas urbo en Skotlando, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la tradicia graflando kaj nuna tiel nomata konsilia areo Aberdeenshire. Laŭ takso pri junio 2020 en la urbo estis loĝantoj.
95760 Protezionecivile
95760 Protezionecivile estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Fabrizio Bernardi elde la Stacio de Campo Imperatore de la Observatorio de Abruco (L'Aquila, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la “ Protezione Civile ”, la itala civila protekto, kiu estis establita en 1992 kaj zorgas pri la antaùvido, la prevento kaj la administro de la urgaj eventoj, inklude la naturkatastrofojn. La plena engaĝiĝo kaj la profesieco de tiu servo ludis kernan rolon dum la krizo de la kronviruspandemio de 2020.
Castrejón de la Peña
Castrejón de la Peña [kastreĤON delaPEnja] estas municipo en la nordo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Montaña Palentina. La loknomo Castrejón de la Peña estas komprenebla etimologie kiel Fortikaĵeto de la Roko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 106,40 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 346 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte ĉirkaŭ 1 100 el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 110 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Gyula Czapik
Gyula Czapik [djula capik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czapik Gyula estis hungara romkatolika pastro, ĉefepiskopo. Lia ofta pseŭdonimo estis Czékus Géza.
Castrejón de la Peña
Geografio
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la jenajn loĝlokojn:
Gyula Czapik
Gyula Czapik naskiĝis la  1887 en Szeged, li mortis la  1956 en Budapeŝto.
Castrejón de la Peña
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Gyula Czapik
Biografio
Gyula Czapik hejme lernis la profesion presisto, li ankaŭ maturiĝis en piarista gimnazio en Szeged, poste li studis teologion en Pázmáneum. Li pastriĝis en 1910, en la sekva jaro li doktoriĝis en Vieno, pli poste li instruis en Nagybecskerek. Samtempe li redaktis, eĉ li estis prefekto en seminario, fine li rifuĝis de la rumanoj en 1919 al Budapeŝto. Li iĝis kanoniko (1929), abato (1930), prelato (1935), episkopo de Veszprém (urbo) (1939), ĉefepiskopo de Eger (1943). Dum la frua socialismo li gvidis la diocezon laŭ la eblecoj, tial li membriĝis ankaŭ en komunismaj-kristanaj organizaĵoj. Li estis entombigita en Baziliko de Eger.
Castrejón de la Peña
Historio
La ekonomia kaj demografia disvolvigo de la zono estis helpita de la fervojo de La Robla komence de la 20-a jarcento, rilate al karbominado. Iniciatita ĉirkaŭ 1900, la minagado de Castrejón floris ĉirkaŭ 1950. Poste pli kaj pli dekandecis.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis minado, agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la industriaj instalaĵoj (industria arkeologio), gotik-renesanca preĝejo en Castrejón, aliaj preĝejoj kaj la ermitejoj. Estas Abelbredada Muzeo por diskonigi didaktike la mondon de la mielabeloj.
Ballater
Ballater (/ˈbælətər/; Bealadair) estas urbeto en Skotlando, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la tradicia graflando kaj nuna tiel nomata konsilia areo Aberdeenshire. Laŭ takso pri junio 2020 en la vilaĝo estis loĝantoj.
Ligoj al Esperanto
Interalie en la urbo naskiĝis la esperantisto kaj botanikisto Patrick Geddes.
John Millar (filozofo)
John MILLAR (Shotts, la 22-an de junio 1735 - la 30-an de majo 1801) estis skota ekonomikisto, filozofo kaj historiisto.
Naskita en Shotts, vilaĝo en North Lanarkshire en Skotlando, Millar baldaŭ translokiĝis al Glasgovo, kie li studis ĝis li iĝis unu el la plej gravaj studentoj de la fondinto de politika ekonomio, Adam Smith. En 1761, en la aĝo de 26, li estis nomumita plena profesoro pri civila juro en Glasgovo, kie li donis klerigajn prelegojn kiuj rapide gajnis al li nacian famon.
En sia "Origin of the Distinction of Ranks" (La Origino de Klaso-Distingo, publikigita en 1778) li prezentas la hipotezon ke ĉiuj sociaj rilatoj, eĉ rilatoj inter la seksoj, estas determinitaj de la ekonomia sistemo. Ĉi tiu perspektivo poste iĝis konata kiel ekonomia determinismo. Naŭ jarojn poste li publikigis la " Historical View of the English Government" (Historian Analizon de la Angla Registaro, 1787) unu el la plej gravaj esploroj de tiama nuntempa historio en Anglio, kiu daŭre reprezentas mejloŝtonon en la evoluo de historiografio. En sia laboro Millar, komparante la verkojn de aliaj historiistoj, substrekas la sociajn kaj ekonomiajn sekvojn devenantajn de politikaj kaj instituciaj evoluoj.
Pensilvania Ŝtata Universitato
La Pensilvania Ŝtata Universitato (Pennsylvania State University) estas usona publika universitato, kies kampuso okupas grandan parton de la komunumo State College en la ŝtato Pensilvanio, 300 kilometrojn nordokcidente de la ŝtata ĉefurbo Filadelfio.
Fondita en 1855, ĝi estas la plej granda universitato en la ŝtato, antaŭ la Universitato Temple (Temple University).
Brañosera
Brañosera [branjoSEra] estas municipo en la nordoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio.
Ĝi estas konsiderata foje la unua municipo de Hispanio, konsiderante, ke ĝi ricevis jam en 824, estante tiam parto de la Regno Asturio, la unuan oficialan konfirmon de jura konstituo.​
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 61,97 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 255 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 2 000 el la 1930-aj jaroj. Ĝi distas 116 km de Palencio, provinca ĉefurbo, kaj iom malpli, nome 97,8 km de.
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la jenajn submunicipojn:
Ĝi estas unu de la loĝlokoj de la vojo Ruta del Besaya, apartenanta al la Norda Jakoba Vojo.
Inter tre granda abundo de naturaj specioj, elstaras la bruna urso, kio faras la lokon unu el malmultaj areoj kie vivas tiu endanĝerigita specio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regnoj Asturio, Leono kaj Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ la 9-a jarcento fare de kantabroj, kiam Munio Núñez estis la grafo de la teroj de Brañosera. En la konstitua dokumento de Brañosera de 13a de Oktobro 824 oni citas la lokon per la historia nomo Brannia-Ossaria, tio estas, tero de "brañas" (montopaŝtejoj) kaj de ursoj, nomo kiu restis ĝis nuntempe. Ekde 860 la areo estis senjorlando de la grafo Rodrigo formante parton de la Graflando Kastilio, lima zono kun Al Andalus, fortikita per kasteloj.​
En postaj epokoj la lokanoj de Brañosera konfirmis sian foruon, almenaŭ dufoje. En 912, faris ĝin Gonzalo Fernández de Burgos, kaj en 968, la lokanoj de Brañosera rekonfirmis siajn foruojn antaŭ Fernán González —filo de la menciita Gonzalo Fernández de Burgos—. Poste, ŝajne oni konfirmis tion en 998 antaŭ Sancho García.
Dum la revolucio de 1934, la ministoj de Brañosero aliĝis al ĝi, pro kio ili suferis persekutadon, kiu sekvis dum la Hispana Enlanda Milito, dum kiu la areo estis militfronto kaj ankaŭ okazis poste agado de gerilanoj kontraŭ la frankisma reĝimo. Paralele al la dekadenco de minado en la najbara Barruelo de Santullán en la dua dono de la 20-a jarcento, la loka ekonomio revenis al agrikulturo, brutobredado kaj al novaj servoj.
En 1988 ĉasisto mortpafis urson, kio rezultis en jura proceso, en kiu li estis senkulpigita kiel memdefendanto. La urso estis nomita El Rubio (Blondulo), kaj iĝis ikono de la lukto por la defendo de la specio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj), brutobredado (ŝafoj, bovoj) kaj minado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. Ŝtonfosado kaj ŝtonĉizado estas aparta dediĉo, ankoraŭ utilega. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj de Santa Eulalia kaj de Sankta Mikaelo, la romia ponto de Valberzoso kaj ties romanika preĝejo.
Prager-domo (Apolda)
Prager-domo (Prager-Haus) estas la eksa entreprenejo de la juda komercisto Bernhard Prager en la samnova strateto en Apolda, Germanujo.
Funkcio
Lpmstriote en 1925 ĝi riskis kadukiĝon ekde la mezo de la 1990-aj jaroj. Amikara societo kolektiĝinte en 2007 intencas konservi ĝin kiel memorigloko pri la juda komunumo de Apolda. Klargigoj pri la radikoj de kontraŭjudismo en la regiono kaj la persekuto fare de la nazioj ĉefas. Krome oni estas malferma esploradi kaj informi pri la ĉiutaga kultura kaj sociala historioj en la regiono de Distrikto Weimarer Land. Ĉi-koncerne gravas la ajoxj de socialaj, religiaj kaj politikaj malplejmultoj. Kelkajn monatojn antaŭ la 50-a datreveno de la Kristala nokto muntitis en junio 1988 memorigtabulo pri la komercista familio. En 1991 la unua libro dokumentadis judan vivon en Apolda. La societo Geschichtswerkstatt Weimar-Apolda e.V. (de 1999) kiu kunfandiĝis kun Prager-Haus-societo, kontinuigis ankaŭ la eldonon de prijudaj dokumentoj kaj eseoj. En majo 2018 terenmetitis la unuaj tri stumbligaj ŝtonetoj.
Honoroj
En la 9.6.2021 la menciita societo gajnis la premion Kreisheimatpflegepreis de Distrikdo Weimarer Land pro siaj regionhistoria grava rolo.
(91273) 1999 DN
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Singrauli
La plej malsupra mapo metis Singauli en malĝustan pozicion!
Singrauli, laŭ (सिंगरौली) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo. La distrikto Singrauli estas la plej granda industriregiono de Sudazio.
Demografio
Singrauli havis populacion de en 2011 kun legopovo de 62,4%, kiu estas pli malalta, ol la landa mezumo.
Geografio
Singrauli situas sur malebenaĵo (montetaro kaj montaro) 463 (WikiTrans, sed laŭ germana Vikipedio 381) metrojn super la marnivelo. Ĉirmiri troviĝas 117, Varanasio 128 (voje 228), Ambikapur 132, Reva 143, Prajagraĝo 161, Katni 235, Ĝabalpur 301, subŝtata ĉefurbo Bopalo 543, Kolkato 610, Indaur 714, tutlanda ĉefurbo Delhio 733, Mumbajo 1172 kilometrojn (aere).
Historio
En la areo oni trovis rokpentraĵojn el la mezolitiko. Singrauli mem aperis en la historio kiel la energia ĉefurbo de Hindio en la 20-a jarcento. La loko estis pli frue konata kiel Ŝringavali, nomita pri saĝulo. Iam la areo estis kovrita per densaj kaj neireblaj arbaroj kun sovaĝaj bestoj. La ŝtato de Reva profitis la aeron kiel subĉiela malliberejo. Jam dum la sendependiĝo (1947) komenciĝis la industriiĝo, unue oni konstruis imponan akvoenergian centralon. En 2008 oni establis novan distrikton Singrauli kun sidejo de urbo Singrauli.
Ekonomio
Proksime de la menciita centralo oni trovis riĉajn karvominejojn por produkti energion. Ĉiuj gravaj firmaoj en Singrauli apartenas al la barata energia industrio.
Religioj
En Singrauli plejparto de la populacio estas hinduoj.
Eduko
En Singrauli ekzistas kelkaj altlernejoj kun bakalaŭroj.
Trafiko
Singrauli havas trairan fervojan linion, tamen ĉe la sekva vilaĝo ekzistas disbranĉiĝo al alia direkto. Kuras al la urbego 3 ĉefvojoj kaj sola flankovojo. La plej proksima flughaveno funkcias en Varanasio.
Max Graumüller
Max GRAUMÜLLER el Saaleck (Naumburg) estis germana arĥitekto. Li aktivis inter 1920 kaj 1940 en Saaleck.
Peterhead
(Ceann Phàdraig, Peterheid) estas urbo en Skotlando, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la tradicia graflando kaj nuna tiel nomata konsilia areo Aberdeenshire. Laŭ takso pri junio 2020 en la urbo estis loĝantoj. Proksimume 11 kilometrojn sude de la havenurbo situas la ruina kastelo Slains sur roka montsprono borde de la Norda Maro.
Max Graumüller
Lia aktiveco dokumenteblas ekde la jaro 1906-a. En la klostro de la Katedralo de Naumburg li dezajnis monumenton por 148 lernintoj kiuj mortis mondmilite. Ĝin kreis la vajmara skulptisto Josef Heise en 1924. Graumüller ankaŭ verkis pri kaverno en la Saale-valo. Krome li starigis Garten und Haus ĉe Wandlitz-lago. Graumüller ankaŭ kreis en 1922/23 la oficialajn landlimajn ŝtonojn de la nove estiĝinta lando Turingio. Li ankaŭ verkis pri Burgo Saaleck. Li troviĝis en la rondoj de Paul Schultze-Naumburg.
Inverurie
(Inbhir Uraidh) estas urbo en Skotlando, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la tradicia graflando kaj nuna tiel nomata konsilia areo Aberdeenshire. Laŭ takso pri junio 2020 en la urbo estis loĝantoj.
Universitato Temple
La Universitato Temple (Temple University) estas usona publika universitato, kies kampuso okupas parton de la urbo Filadelfio, en la ŝtato Pensilvanio.
Stonehaven
(Cala na Creige, Steenhive, en Esperanto laŭvorte "ŝtonhaveno") estas urbo en Skotlando, landoparto de Britio. Ĝi apartenas al la tradicia graflando kaj nuna tiel nomata konsilia areo Aberdeenshire. Laŭ takso pri junio 2020 en la urbo estis loĝantoj, laŭ la censo de marto 2011 estis 11 602.
Proksimume 3 kilometrojn sude de la urbeto, atingebla per bela migropado laŭlonge de la marbordo, troviĝas la ruino de historia kastelo Dunnottar sur roka montsprono borde de la Norda Maro, kaj krome pli-malpli 20 kilometrojn nordoriente, for de la marbordo, troveblas plia historia konstruaĵo, la kastelo Crathes.
Jiloca (komarko)
Jiloca [ĥiLOka] estas komarko de Aragono (Hispanio) en la nordokcidento de la provinco Teruelo. Ties administracia ĉefurbo estas Calamocha kaj la ĉefurbo por agrikultura disvolvigo estas Monreal del Campo. La komarko estas en la Iberia Sistemo, ĉirkaŭ la meza fluejo de la rivero Jiloca, de kiu ĝi ricevas nomon, norde de la komarko Comunidad de Teruel. Ĝi havas areon de 1932,10 km² kaj populacion de 14 584 loĝantoj.
La komarko Jiloca enhavas 40 municipojn kaj 58 loĝlokojn, ĉiuj el ili apartenantaj al la provinco Teruel kaj al la regiono Aragono. La plej gravaj kaj loĝataj municipoj de la komarko estas Calamocha (4776 loĝ.) kaj Monreal del Campo (2744 loĝ.). La komarko estas en la koridoro inter la urboj Teruelo kaj Zaragozo, integrita en la nomita Corredor Mediterráneo-Cantábrico, unu el la ĉefaj aksoj por transporto de Nordorienta Hispanio kiu ligas la urbojn Valencio, Zaragozo kaj Bilbao.
Geografio
En la komarko Jiloca la plej gravaj ekonomiaj sektoroj estis historie agrikulturo kaj brutobredado, kiel plej granda parto de la hispana rura medio; ĉefaj kultivoj estas cerealoj, vitoj, safrano, kanabo kaj beto. Krome estis minado de kupro kaj fero. Tamen, el la 20-a jarcento, aperis en la komarko industrio rilata al la transformado de produktoj el agrikulturo kaj brutobredado (ŝafoj kaj porkoj). Krome, en la komarkaj ĉefurboj (Calamocha kaj Monreal del Campo) estas ankaŭ pluraj servoj. Aparte estas forstado kaj elfosado de salo kaj gipso. Lastatempe floris turismo ekzemple rilate al naturo (Lageto Gallocanta).
Ivanhoe
Ivanhoe estas historia romano de Walter Scott, unue publikigita en 1820. La intrigo de la libro okazas en la 12-a jarcento en Anglio, sur la fono de la normanda okupado de la indiĝenaj saksoj kaj la Krucmilitoj al la Sankta Lando. La granda populareco de la libro, ŝarĝita de aventuroj, kavaliraj bataloj kaj enamiĝo - multe kontribuis al la vekiĝo de intereso de multaj legantoj pri mezepokaj intrigoj.
Intrigo
La rakonto okazas en 1194, kaj disvolviĝas ĉirkaŭ unu el la malmultaj saksaj aristokrataj familioj kiuj plu restas sur siaj terposedaĵoj en Anglio, kaj ne estis flankenpuŝitaj fare de la okupanta normanda aristokrata klaso, kiu disbatis la saksajn plebojn. Sir Wilfred of Ivanhoe (Siro Wilfred de Ivanhoe), estas senheredigita de sia patro, Cedric, post aliĝado al la fortoj de Rikardo Leonkora en la Tria Krucmilito, en provo rekonkeri Jerusalemon kaj reposedigi la Krucmilitan Reĝlandon de Jerusalemo al ĝiaj landlimoj de antaŭ 1187. Krome, la patro estis kolera kontraŭ Ivanhoe pro lia enamiĝo al lordino Rowena, kiu estis vartinfano de Cedric kaj posteulo de la antikva saksa reĝa familio de Wessex. Cedric volas, ke Rowena geedziĝu kun lordo Athelstane, kiu ankaŭ estis en la linio por heredi la kronon.
La libro malfermiĝas kun grupo de neinvititaj gastoj kiuj alvenis en ŝtorma nokto al kastelo situanta ie inter Sheffield kaj Donkst, de la saksa nobelo Cedric, kaj li estas devigita doni al ili restejon por la nokto. La grupo inkludas kavalirojn, gviditajn fare de la konata kavaliro de la Ordeno de la templanoj, Brian de Bois-Guilbert, pastron, misteran pilgrimanton kaj la judon Isaak. La pilgrimanto rakontas al Isaak, ke la kavaliro Bois Gilbert sekrete ordonis siajn servistojn murdi la judon, kaj li helpas al li eskapi el la kastelo. Isaak, kiu estis monpruntedonanto el la urbo Jorko, rekompencis la pilgrimon per signifa donaco - nome rajdĉevalo kaj kiraso.
Kelkajn tagojn poste, fronte al amasa kaj entuziasma spektantaro, la kavalira turniro estis okazigita en Ashby, Lancaster, prezidita de princo Johano, kiu estis la frato de Rikardo Leonkora. Dum la turniro nigre vestita kaj maskita kavaliro venkas ĉiujn siajn konkurantojn, inkluzive de Brian de Bois-Guilbert. Kiel kutimas por la gajninto, li kronas lordinon Rowena kiel la reĝino de la turniro, sed rifuzas riveli sian identecon. En la dua tago de la konkurado, alia maskoportanta kavaliro ekaperas, kiu konatiĝas kiel: "La Kavaliro sen Biendomo", kaj li ankaŭ pruvas sian heroecon. Ĉe la fino de la tago, lia identeco estas rivelita kiel Wilfred de Ivanhoe - la nobla filo de Cedric kiu estas senigita je sia biendomo. Tio kaŭzas angoron en princo Johano, kiu transprenis la reĝadon de la reĝlando dum la foresto de sia frato la reĝo, ĉar li timas la revenon el la krucmilito de la reĝo, Rikardo Leonkora, kiu ankoraŭ estis populara ĉe kaj normandoj kaj saksoj.
Ivanhoe estis grave vundita en batalo, kaj li estis prenita fare de Rebecca, la filino de Isaak, kiu engaĝiĝas pri resanigo, vojaĝante al sia hejmo en Jorko, por ke ŝi povu trakti lin bone sen enmiksiĝo. Cedric kaj liaj korteganoj, kune kun Lady Rowena, ankaŭ kunveturas reen direkte al sia hejmo tra la Arbaro Sherwood. La konvojo de pasaĝeroj falas en la manojn de la malamikaj kavaliroj, sed Robin Hood (referita en la libro kiel Robert Locksley) informas la nigrevestitan kavaliron, kiu estas fakte rivelita kiel Rikardo Leonkora, kaj ili batalas kaj helpas al la kaptitoj reliberiĝi.
Dum la kaptiteco, unu el la kavaliroj enamiĝas al lordino Rowena, dum Brian de Bois-Guilbert sukcesas forkapti la judan Rebecca kaj enamiĝas urĝe al ŝi, tiel malobeante la templanan ĵuron. Tiuj akuzas Rebecca pri sorĉado kaj ŝi estas juĝita por esti bruligita. Bois-Gilbert sekrete ofertis al ŝi peti kavaliron batali por ŝi. Ivanhoe, kiu resaniĝis de siaj vundoj, konsentas ŝian peton kaj li alvenas kaj venkas la templanan kavaliron. Kvankam li ne mortigas lin, Brian De Bois-Gilbert tamen mortas pro tio, kion la ĉefgvidanto de la templana ordeno nomas: la proceso de dio kaj pruvo de la senkulpeco de Rebecca.
Cedric poste pardonas Ivanhoe kaj permesas al li geedziĝi kun Rowena, dum Rebecca kaj ŝia patro Isaak decidas forlasi Anglion por iri al Hispanio. Antaŭ forirante de la lando, Rebecca venas por diri adiaŭon al Rowena kaj petas al ŝi esprimi sian dankemon kaj benon al sia fianĉo, Ivanhoe. Al la demando de Rowena pri kial ili ne restos en Anglio, Rebecca respondas: "La angla popolo estas sovaĝa raso, ĉiam en kverelo kun siaj najbaroj aŭ inter si, kaj ĉiam preta levi sian glavon. Ĉi tie ne estas sekura loko por mia popolo. La popolo de Israelo ne povas esperi ripozon per siaj vagadoj en Anglio, lando de bataloj kaj sango, ĉirkaŭita de malamikaj najbaroj kaj dividita en si".
Ricevo
La libro estis grandega sukceso tuj kiam ĝi estis publikigita. Kaj ne nur en Anglio, sed tra Eŭropo. La realismaj priskriboj de Scott de Anglio en la 12-a jarcento, kombinitaj kun humuro (Wamba, la kortega klaŭno de Cedric disponigas multon da la humuro en la intrigo) kaptis la korojn de la legantoj. Kelkaj kritikistoj nomis la romanon libro ĉefe destinita por knaboj. Kavaliraj vojaĝoj, bataloj, torditaj intrigoj, am-aventuroj, maljustecoj kaj koruptoj, kiuj fine venas al bona solvo.
Aliaj kritikistoj argumentis, ke Scott kreis vivantan realisman romanon bazitan sur la pasinteco, sen doni prioritaton al unu flanko aŭ la alia. Laŭ ili, Walter Scott prezentas la du flankojn, la anglosaksojn kaj la normandojn, kun iliaj avantaĝoj kaj malavantaĝoj, en la mezo de historia moviĝo de okazaĵoj kiu poste kondukos al nacia fuzio. La sakso Ivanhoe kaj la normando Rikardo Leonkora simbolas la esperon de la harmoniaj rilatoj inter la partioj, kaj kvankam la libro ne estas preciza en la historiaj detaloj de la periodo, tamen ĝi ne estas historia libro.
Barberaz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Brialoj
La brialoj (Bryales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas 4 familiojn kaj ĉirkaŭ 2300 speciojn,. Ĝia tipa genro estas brio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (22 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (22 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Gerhard Kirchner
Gerhard KIRCHNER (naskiĝinta la en Hundhaupten-Markersdorf, mortinta la  en Vajmaro) estis germana orgenfaristo. Inter 1935 ĝismorte li laboris kiel tiufaka majstro en Vajmaro.
Vivo
Estante 10 jaraĝa li akceptitis en la Thomas-ĥoron sub Karl Straube. Sian trejniĝon kiel orgenkonstruisto ekde 1927 ĉe la firmao de Wilhelm Sauer en Frankfurto ĉe Odro. Inter liaj trenistoj estis ankaŭ Karl Ruther. Ekde 1930 Kirchner studis akustikon en Berlino. En 1935 li trapasis la majstroekzamenon; finfine li malfermis propran atelieron en Vajmaro. Tie li posteulis Emil Heerwagen kaj Wilhelm Böttcher neniam ĉesigante la rolon de komerca agento por Sauer-kvalitinstrumentoj. Post milito kaj kaptiteco li aŭdacis en 1947 novan komencon kaj estis aktiva el laborejo sia en tuta Turingio kaj ekstere.
Orgenfarista agado
Krom multe da riparoj kaj orgen-alikonstruoj (ekz. la ne plu ekzistanta orgeno de la orgeno de la Bach-memorloko ĉe Weimarer Stadtschloss) li kreis kun helpantoj ankaŭ novajn aferojn, i.a. la jenajn:
Posteulado
Orgenkonstrumajstro Günter Bahr, kiu lernis ĉe Kirchner, laboris ekde 1966 paralele en propra ateliero. Bahr konstruis novajn instrumentojn je Drackendorf, Großschwabhausen kaj Jarmen, farante alkonstruojn kaj riparojn. En la 1.1.1979 Norbert Sperschneider (1951-2020), kiu ĝuis lernadon ĉe Bahnr, transprenis la entreprenon (ĝis 20220). FAritis novaj orgenoj por la preĝejo en Sommersdorf kaj la pordega kapelo ĉe Kloster Veßra. Fokuso lia estis riparoj kaj restaŭradoj.
Bassens (Savoie)
Bassens estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Kratušín
Kratušín estas municipo en Ĉeĥio, en Sudbohemia regiono, en distrikto Prachatice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1389.
Ciklobutila tiolaktato
Ciklobutila tiolaktato aŭ ciklobutila 2-merkaptopropanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiolaktata acido kaj ciklobutanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. Ciklobutila tiolaktato posedas 7 karbonatomojn, 11 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 2 oksigenatomojn. Ciklobutila tiolaktato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataĵoj kaj ciklobutilaj derivaĵoj. Tiolaktatoj estas malstabilaj substancoj kaj facile hidroliziĝas en laktatojn, sulfidojn kaj sulfuron.
La Balme
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Shelton (Konektikuto)
Shelton estas urbo kaj censa loko en la kantono Fairfield de la ŝtato Konektikuto de Usono. Laŭ la usona jardeka censo de aprilo 2020 ĝi havis 40 869 loĝantojn.
Calamocha
Calamocha [kalaMOĉa] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordokcidenta komarko Jiloca [ĥiLOka], kies komarka ĉefurbo ĝi estas. La loknomo Calamocha estas etimologie komprenebla kiel devena el Qal'at Musa (قلعة موسى), kiu signifas "fortikaĵo de Musa", plej verŝajne reference al araba fondinto Musa ibn Musa.
Geografio
Ĝi estas je 73 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Krom la ĉefa urbokerno Calamocha estas submunicipoj Collados, Cuencabuena, Cutanda, Lechago, Luco de Jiloca, Navarrete del Río, Nueros, Olalla, El Poyo del Cid, Valverde kaj Villarejo de los Olmos. La urba kerno staras je 884 m super marnivelo.
Ĝi estas atingebla ĉefa laŭ la aŭtoŝoseo A-23 kaj la nacia ŝoseo N-234, okcidente de submunicipo Navarrete del Río kaj norde de Fuentes Claras, Caminreal kaj Torrijo del Campo.
Historio
Estis romiaj ŝoseoj kaj fortikaĵo en epoko de Al Andalus. En tiu epoko ŝajne Cido havis tie tendaron.
La zono venis al posedo de kristanoj post la venko de Alfonso la 1-a la Batalema.
La 16an de decembro 1706 okazis batalo inter la trupoj de la arkiduko Karolo kaj la partianoj de le estonta Filipo la 5-a dum la Milito de hispana sukcedo. Tiam venkis la aŭstriistoj, kvankam la militon venkis la franciistoj.
Komence de la 20-a jarcento venis fervojo kaj estis ĝis du stacioj; nun retsas nur unu kaj unu linio Zaragoza-Sagunto.
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, betoj), forstado kaj brutobredado. Nune rura turismo.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento sed en Calamocha male ĉar ricevis loĝantaron el apudaj loĝlokoj kaj tiel supreniris el 1 600 loĝantoj en la komenco ĝis nunaj 4 300.