cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rusia Esperantista Unio
Membroj
Laŭ kotizregularo por 2018, individua kotizo por membreco en 2018 estas 250 rubloj (por eksterlandanoj - 20 eŭroj); kotizo por dumviva membreco - 20-oble pli; kolektiva kotizo - 250 rubloj por unu aliĝinta membro; por "amikoj de REU" - senpage.
Sofia Tolstaja
Edziniĝo al Lev Tolstoj
Kiam tri filinoj ekmaturiĝis, tiam la gepatroj komencis konsideri oftajn vizitojn de Tolstoj kiel lian deziron iĝi fianĉo al plej aĝa filino Elizaveta. Tamen Lev elektis la mezan filinon Sofia, kun kiu ŝi ofte pianludis je kvar manoj, ŝakludis, verkis artikoletojn por hejma legado kaj ĝenerale sentis sin plej komforte. Sed li dubis pri rezulto de lia edziĝopropono, ĉar ilia aĝa diferenco je 16 jaroj estas sufiĉa kaj lia pasinta vivparto estis tro perversa. La 16-an de septembro 1862 li decidis skribi ĝin kaj transdoni al sia elektitino. Post kelka paŭzo Sofia respondis laŭte: "Memkompreneble, jes!".
La 23-an de septembro 1862 okazis la edziĝo en la plej malnova preĝejo Nativeco de Virgulino alie (preĝejo de ĉieliro de resperktinda Lazaro) situanta en Moskva Kremlo. Poste la novbakitaj geedzoj forveturis al Jasnaja Polana.
Rusia Esperantista Unio
Membroj
En 2018 (por marto) REU konsistis el:
Sofia Tolstaja
Kunvivado
Dum unuaj dek ok jaroj la geedzoj rezidis en sia bieno kaj nenien forveturis. La familio prosperis, ĉar la grafo multe laboris kaj vendo de liaj verkoj estis sufiĉe profita.
La grafino estis aktiva eldonistino, kopiistino, tradukistino, redaktorino kaj sekretariino de sia edzo. Ŝi kopiis ĉiujn verkojn far Lev Tolstoj, kiu havis teruran skribmanieron, ekzemple ŝi reskribis la grandan romanon "Milito kaj Paco" 7 fojojn totale!
Rusia Esperantista Unio
Membroj
Konsisto de REU laŭ jaroj: 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014.
Sofia Tolstaja
Kunvivado
Ilia komuna vivo ne estis ĉiam glata. La paro konstante kverelis kaj interpaciĝis, perdante spiritan proksimecon. Plurfoje kverelo atingis eblan rompon de la interrilatoj kaj divorcon, sed ĉiufoje venis repaciĝo.
Rusia Esperantista Unio
Historio
En 1994 okazis unuiĝo de REU kaj Ruslanda Esperanto-Asocio (REA).
Sofia Tolstaja
Kunvivado
La geedzoj havis 13 gefilojn, ok el kiuj postvivis infanaĝon. La samo okazis ĉe la gepatroj de Sofia.
Rusia Esperantista Unio
Gvidorganoj
Laŭ Statuto de REU, ĝiaj gvidorganoj estas Konferenco de REU kaj Estraro de REU. La Konferenco estas kunvokata de la Estraro ne malpli ol unufoje en du jaroj; ĝi estas kvoruma, se ĝin ĉeestas pli ol duono de la elektitaj kaj anoncitaj delegitoj. Dum la konferenco okazas elektado de Estraro, korektado de la Statuto ktp.
Sofia Tolstaja
Kunvivado
Ekde 1887 Sofia Andrejevna komencis okupiĝi pri sia nova hobio - fotado, kiu tiam ĵus aperis en Rusio. Ŝi faris mil fotojn, inkluzive kun Tolstoj, kiuj kune kun taglibroj dokumentis ilian kunvivadon. Poste ŝi verkis la libron "Mia vivo".
Abrupte la 10-an de novembro 1910 Lev Tolstoj kune kun plej juna filino Aleksandra kaj lia kuracisto slovako Dušan Makovický lasis la rezidejon Jasnaja Polana. Li ne havis certan planon ion ajn atingi, sed sukcesis viziti sian fratinon Maria, kiu estis monaĥestrino de Ŝamordina monaĥejo. Dum vojaĝo li serioze malvarmumis kaj lastajn vivtagojn troviĝis en Astapovo stacidomo, kie li mortis la 20-an de novembro 1910.
Rusia Esperantista Unio
Estraroj
La Estraro de REU, elektita en 2010:
La Estraro de REU, elektita en 2013 :
Sofia Tolstaja
Kunvivado
Lastajn vivjarojn Sofia loĝis en Jasnaja Polana, kie postvivis la Rusian revolucion de 1917 en relativa paco. Ŝi mortis la 4-an de novembro 1919. Ŝin oni enterigis en Koĉakovo tombejo situanta proksime de Jasnaja Polana.
Rusia Esperantista Unio
Estraroj
La Estraro de REU, elektita en 2015 :
'''La Estraro de REU, elektita en 2017
Agado de REU
Rusia Esperantista Unio okupiĝas ĉefe pri organizado de esperantistaj renkontiĝoj kaj eldonagado. De REU estas organizataj Rusia Esperantista Kongreso (REK), Rusiaj Esperanto-Tagoj (RET) kaj multaj aliaj lokaj renkontiĝoj.
Atingoj de la lokaj aliĝintaj asocioj ankaŭ parte estas konsiderataj kiel rezultoj de REU-agado.
Rusia Esperantista Kongreso
Rusia Esperantista Kongreso (REK) estas konsiderata la ĉefa aranĝo de organizitaj rusiaj esperantistoj. En diversaj periodoj ĝi estis organizata kun diversa ofteco, en la plej sukcesaj jaroj ĉiujare. Kutime enkadre de REK okazis reelektoj de la landa E-Asocio.
Laŭ la Kongresa regularo, "Rusia Esperantista Kongreso estas tradicia manifestacio de rusiaj esperantistoj. Ĝi celas fortigi ilian solidarecon kaj kunlaboron, progresigi Esperanton en la lando, interŝanĝi sperton de la agado inter la lokaj kaj fakaj organizoj kaj individuaj esperantistoj".
La titoloj de ĉefa aranĝo estis dependaj de la historia periodo. En la unua duono de 1990-aj oni provis reordigi la numeradon de la kongresoj, tial ekde tiam la titoloj ofte estas duoblaj: unue la originale anoncita titolo (sen ajna numero, se tiu ne estis uzita), due - la rekalkulita.
Rusiaj Esperanto-Tagoj
Rusiaj Esperanto-tagoj (RET) estas somera Esperanto-renkontiĝo, unu el ĉefaj aranĝoj de REU. Ĝi okazas post kiam OkSEJT ŝanĝis la koncepton, iĝis instrua kaj paroliga aranĝo speciale por komencantoj. La unua RET okazis en 1998 en Jelec (Lipecka provinco).
RET-7, organizata de REU kaj Volgograda Esperantista Junulara Centro "Stelaro", okazis inter la 18-a kaj 25-a de aŭgusto apud Primorsko-Aĥtarsk ĉe la Azova Maro.
En 2008 RET ne okazis, ĉar anstataŭ ĝi kaj por la sama publiko okazis komuna rusi-ukrainia aranĝo IET (Internaciaj Esperanto Tagoj) sur Tarĥankuto (Krimeo).
REU-ekspres'
REU-ekspres'  estis presorgano de REU. Ĝi estis modesta informilo per kiu REU urĝe informis siajn anojn.
"Movado"
"Movado" estis revuo eldonita de Kluba kaj Aktivula Fako de REU. La revuon redaktis Andrej Ananjin kunlabore kun Nikolao Gudskov, Jelena Lebedeva, Andrej Liskov, Grigorij Arosev.
REJM
Rusia Esperantista Junulara Movado (REJM) estas junulara sekcio de REU (ĝis 2005 funkciis memstare ). Samtempe ĝi estas landa sekcio de TEJO. Membraro de REJM konsistas ĝuste el membroj de REU ne pli ol 31-jara aĝaj. En 2014 estas 19 membroj de REJM
Zoltán Ferenczi
FERENCZI Zoltán (ferenci) hungara literaturhistoriisto, bibliotekisto, ano de MTA. Li estis naskita en Borsa la 7-an de oktobro 1857 kaj mortinta en Budapeŝto la 31-an de majo 1927. Li estis la onklo de bibliotekisto Miklós Ferenczi.
Inis Oírr
Inis Oírr [ɪnʲɪʃ ˈiːɾʲ] (angligita Inisheer, ekzistas ankaŭ du aliaj nomoj por la insulo) estas insulo ĉe la okcidenta marbordo de la graflando Galway en Irlando. La insulo havas krome jenajn nomojn Inis Thiar kaj Inis Oirthir. Ĝi estas unu el la Aran-insuloj. Ĝi estas la plej malgranda loĝata el tiu insula grupo kaj la plej orienta.
Zoltán Ferenczi
Biografio
Zoltán Ferenczi akiris diplomon en 1879 en Koloĵvaro. Li instruis ekde 1880 en Koloĵvaro kaj inter 1884–96 li estis direktoro de metilernejo en Koloĵvaro. Li estis ekde 1881 privatprofesoro de hungara literaturo, ekde 1895 eksterordinara profesoro en Kolozsvár kaj ekde 1903 en Budapest. Li estis direktoro de universitataj bibliotekoj ekde 1891 en Kolozsvár kaj inter 1899–1925 en Budapest. Ekde 1925 li estis la ĉefbibliotekisto de la MTA. Ekde 1903 li estis ano de la Societo Kisfaludy, ekde 1907 li estis vicprezidento de la Societo Petőfi. Li redaktis inter 1888–96 la eldonaĵojn Petőfi Múzeum, inter 1907–25 la libroserion Költők és írók, ekde 1908 (kun Sándor Endrődi) la Petőfi Könyvtár, en 1912–22 Magyar Shakespeare-tár, en 1909 la Petőfi Almanach. Li ankaŭ tradukis de Dante, Shakespeare, Goethe kaj verkis ankaŭ dramojn.
Inis Oírr
Geografio
La areo de la insulo havas ĉ. dek kvadratajn kilometrojn. Ĝi situas 8 km for de la marbordo de la graflando Chláir. La plej multaj de la 247 (stato 2006) loĝantoj loĝas en la norda parto de la insulo, kie troviĝas kaj la haveno kaj la flughaveno. Same en la nordo estas mezepoka burgo de la familio O’Briens el la 14a jarcento. La burgo staras sur monteto kaj estas ĉirkaŭata de la restaĵoj de ringfortikaĵo Dún Formna. Inter la burgo kaj la flughaveno estas malgranda preĝeja ruino, Teampall Chaomháin. Ĝi estas dediĉita al la sanktulo Kevin de Glendalough kaj ĉiujare je la 13a de julio ĝi estas celo de pilgrimado. En la oriento de la insulo troviĝas la vrako de la 1960 alteriĝanta ŝipo Plassey.
Valdebernardo (metroo de Madrido)
Valdebernardo estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Bulvardo de Indalecio Prieto, en kvartalo Valdebernardo, en distrikto Vicálvaro.
Inis Oírr
Geografio
Inis Oírr situas en Gaeltacht-regiono, t.s. ke la irlanda lingvo estas la ĉefa lingvo de la insulanoj.
Valdebernardo (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Inis Oírr
Geografio
Oni povas atingi la insulon per pramŝipo de Ros an Mhíl (Rossaveal) kaj Dúlainn (Doolin) kaj de la aliaj Aran-Insuloj.
Ekonomie turismo ludas gravan rolon. La insulo ankaŭ estas ŝatata de lernejanoj por lerni la irlandan lingvon.
Sur la insulo ekzistas kvin vilaĝoj:
La cefa loko sur la insulo estas Baile an Lurgáin.
Strato Ozjornaja (Moskvo)
Ozjornaja ("Laga") strato situas en sud-okcidenta parto de Moskvo (Okcidenta arondismento). Ĝi plejparte situas paralele al Miĉurin-avenuo kaj post la placo Ozjornaja estas fakte ĝia kontinuo.
Muzika ĝenro
La termino muzika ĝenro prezentas la plej vastan, sed ankaŭ la plej malunuecan kaj malplej multe precize difineblan dividon de muziko laŭ ties formaj kaj enhavaj karakterizoj. Ĝi do estas pli vasta membriĝo ol muzika stilo aŭ direkto.
Difino de la ĝenroj
Estas tre malfacile difini la unuopajn ĝenrojn, ĉar en multaj kulturoj oni komprenas diversajn ĝenrojn diverse.
Lokaj ĝenroj
Genre
Dăișoara
Dăișoara [dəjŝŭara] (Longodár, germane: Langenthal) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Făgăraş. En 1910 ĝi nombris 1 056 loĝantojn (rumanoj, ciganoj), en 1992 730 (rumanoj, 46 % da ciganoj, 1,5 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1400. En mezepoko ĝi estis saksa servutulvilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Ungra.
Zoltán Bihari
BIHARI Zoltán estis hungara aktoro naskiĝinta en Arado la 26-an de aŭgusto 1910 kaj mortinta en Budapeŝto la 22-an de februaro 1985.
Ĥodinka kampo
Ĥodinka kampo estas larĝa malferma areo en la nordo-okcidento de Moskvo, ĉe komenciĝo de la nuna Leningrada avenuo. Ĝia nomo venas de la malgranda Ĥodinka rivero. Ĉefaj konstruaĵoj de la kampo entenas la armeajn barakojn el la 19-a jc. kaj la Botkin-hospitalon, plej grandan en Moskvo ĉe ties inaŭguro en 1910.
Ĥodinka estis loko por la unua rusia avioflugo (en 1910 fare de R. Rossinskij, poste en 1911, piloto Aleksander Vasiljev kun Blériot XI) kaj iĝis regulara flugkampo, uzita ĝis la 1980-aj jaroj. Oni povas viziti tie la Rusian Nacian Aeran kaj Kosman Muzeon.
Prezidanto de Uzbekio
Prezidanto de Uzbekio (O'zbekiston Respublikasining Prezidenti) estas la Ĉefo de la Ŝtato kaj administra aŭtoritato en la Respubliko de Uzbekio. La oficejo de prezidanto estis establita en 1991, anstataŭigante la pozicion de Unua Sekretario de la Komunista Partio de la Respubliko de Uzbekio kiu ekzistis ekde 1925 dum la lando estis konata kiel Uzbeka SSR. La prezidanto estas rekte elektita por periodo de sep jaroj, de ĉiuj civitanoj de Uzbekio kiuj atingis 18 jarojn de aĝo.
Islom Karimov estis, ĝis nun, la nura prezidanto de Uzbekio ekde la establado de la oficejo, kaj li venkis en tri sinsekvaj elektoj kiujn multaj pripensis estinti falsigitaj. La tria elekto estis la plej kontestata ĉar li estis elektita dufoje, kaj la nuna konstitucio kondiĉis maksimumon de du periodoj. La klarigo donita fare de li estis ke lia unua oficperiodo en oficejo, de kvin jaroj, estis sub la antaŭa konstitucio kaj ne rilatis rekte al la nova limo.
La restadejo de la prezidanto estas lokita en Aksaraj en Taŝkento.
Rolo
La Konstitucio de Uzbekio amorigas (?) eksteren la imposton kaj potencojn de la prezidanto, kiuj en detalo estas   :
Kvalifikoj
La konstitucio de Uzbekio postulas ke prezidenta kandidato estu almenaŭ 35 jarojn aĝa, estu flua en parolado de la ŝtatlingvo (la uzbeka), kaj esti loĝinta dum almenaŭ dek jaroj en la teritorio de Uzbekio.
Sur ĉarma oficejo, la prezidanto devas preni la sekvan ĵuron, kondiĉitan fare de Artikolo 92 el la konstitucio, ĉe sesio de la Supera Asembleo de Uzbekio : Mi solene ĵuras fidele servi homojn de Uzbekio, strikte sekvi la konstitucion kaj leĝojn de la respubliko, garantii al la rajtoj kaj liberecojn de ĝiaj civitanoj, kaj konscience elfari la imposton transdonis al la Prezidanto de la Respubliko de Uzbekio.
La proceduro de kandidateco
Kandidateco por la Prezidanto de la Respubliko de Uzbekio startas en sesdek kvin tagojn antaŭ la elekto kaj finiĝas kvardek kvin tagojn antaŭ la elekto. Kandidateco por la Prezidanto de la Respubliko de Uzbekio faris la superajn korpojn de politikaj partioj, la kunveno de la iniciato grupo de balotantoj. La supera korpo de politika partio, iniciato grupo de balotantoj povas nomumi unu kandidaton por la prezidento de la Respubliko de Uzbekio.
Politika partio rajtas nomumi kandidaton por Prezidanto de la Respubliko de Uzbekio nur de la membroj de lia partio aŭ ne-partio, kaj la iniciato grupo de balotantoj rajtas nomumi kandidaton por Prezidanto de la Respubliko de Uzbekio en la kondiĉo kiu li ne estas membro de iu partio. La kandidato povas doni konsenton al kuri sur nur unu iniciato grupo de balotantoj.
Balotleĝaro
La konstitucio deklaras ke la prezidanto devas esti elektita fare de civitanoj de la Respubliko de Uzbekio surbaze de universala, egala kaj rekta balotrajto per sekreta baloto.
Prezidantoj de la Respubliko de Uzbekio (1991-nuna)
La unua kolumno sinsekve nombroj la individuoj kiuj funkciis kiel prezidanto, dum la dua kolumno sinsekve nombroj la prezidantesprimoj aŭ administraciojn.
Tejadillos
Tejadillos [teĥaDIjos] (Tegmentetoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas formata de du paralelaj kvartaloj dividitaj de la rojo samnoma Tejadillos.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas tejadillense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 131 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,07 loĝ/km².
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Tejadillos, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Tejadillos kie oni venis al la nunaj 131.
Manuel Ferraz de Campos Sales
Manuel FERRAZ de CAMPOS SALES /manu'eŭ fe'Raz dj'kãpŭs 'saljz/, (naskiĝis la, en Kampinaso kaj mortis la , en Santos) estis la 4-a Prezidanto de Brazilo.
En 1867, li iĝis provinca deputito de Liberisma Partio. En 1873, partoprenis de Konvencio de Itu, kiam oni fondis la Respublikanan Partion. En 1881 li iĝis denove provinca deputito kaj en 1885, iĝis imperia deputito de Respublikana Partio.
Post la fino de monarkio, li estis ministro de Justico de Provizora Reĝistraro.
Elektita senatano al Konstucia Asembleo, Campos Sales lasis sian seĝon en Senato por estri la ŝtaton San-Paŭlon en 1896. En 1898 estis elektita Prezidento. En Londono, li negociis kun la anglaj bankistoj reprunton de brazila debeto (funding loan). Por eviti la internaj disputoj kreis la Politikon de Ŝtatestroj kiu igis akordon inter la federacia registraro, la ŝtatestroj kaj la coronéis (lokaj mastroj kiuj havis privatajn armeojn).
En 1909, iĝis senatano, kargo kiun okupis ĝis la morto.
Masakro de Sankta Bricio
La Masakro de Sankta Bricio okazis la 13-an de novembro 1002 laŭ ordono de reĝo Æthelred kaj estis etna purigo en Anglio, celante la tie vivantajn danojn.
Oni murdis centojn da danaj vikingoj, kiuj vivis en Danelag. Oni pelis, tiris ilin el siaj domoj sur la straton kaj buĉis ilin. La decido de Æthelred okazis pro tio, ke la danaj vikingoj de Danelag ripete atakis kaj la reĝo timis, ke okaze de invado ili helpas la invadantojn. La reĝo ankaŭ esperis apogon el Normandio, ĉar Æthelred geedziĝis kun fratino de Rikardo la 2-a de Normandio.
Inter la murditaj estis ankaŭ Gunhilde, fratino de Sven Gabelbart, tiama reĝo de Danio, kiu pro tio ĵuris je venĝo. Sven havis tiel rajton por okupi Anglion, kio okazis sukcese en la sekvaj jaroj. Li forpelis en 1013 Æthelred al Normandio kaj iĝis reganto de Anglio.
Langenthal
Langenthal havas diversajn signifojn:
Parieta lobo
La parieta lobo aŭ parietala lobo estas unu de la kvar plej grandaj loboj de la cerbo, nome de la cerba kortekso de la mamuloj. Tiu lobo estas, ene de la cerbaj loboj, tiu kiu okupas la zonon kiu estas sub la osto parietalo, tio estas, en la mezaj kaj flankaj partoj de la kapo, nome la plej grandaj inter tiuj kiuj formas la kranion. Temas pri la zono de la cerbo kiu zorgas speciale pri la ricevo de la sensoj de tuŝo, varmo, malvarmo, premo, doloro, kaj kunordigo de la ekvilibro. Kiam ĝi estas vundita aŭ frapita, sendolorigas la brakon kaj kruron de la mala flanko, foje kun doloroj kaj sentaj epilepsioj, kaj senekvilibro. La lezo de la maldekstra flanko okazigas malordojn en la parolkapablo, malfacilon por legi kaj malfacilon por realigi matematikajn kalkulojn.
10494 Jenniferwest
10494 Jenniferwest estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Jennifer West, kiu ricevis sian Ph.D. pri Astronomio de la Universitato de Manitobo en Vinipego kaj aniĝis al la Instituto Dunlap ĉe la Universitato de Toronto en 2016. Ŝi ricevis la Premion de Defendisto de la Malluma Ĉielo de la Internacia Malluma-Ĉielo Asocio en 2011 kaj la Premion Ken Chilton de la RASC en 2010 pro sia kontribuo al la astronomia eduko kaj popularigo.
Horloĝo de la longdaŭra nuno
La Horloĝo de la Longdaŭra Nuno (angle Clock of the Long Now) estas konstruota grandegula mekanika horloĝo desegnita por funkciadi 10.000 jarojn. La skipo kiu konstruos ĝin estas ero de la Fondaĵo de la Longdaŭra Nuno.
Pulbazaro El Rastro
La Pulbazaro El Rastro hispane Rastro de Madrid aŭ nur El Rastro estas  subĉiela bazaro kiu estas organizata ĉiudimanĉe kaj festotagoj en la historia urboparto de Madrido. El Rastro povas esti tradukata en esperanto kiel La Spuro.
Horloĝo de la longdaŭra nuno
Ideo
"Mi volas konstrui horloĝon, kiu tiktakos unufoje jare. La montrilo antaŭeniros ĉiun jarcenton kaj la kukolo eliros ĉiun jarmilon por dek mil jaroj."
Tion diris Danny Hillis, inventisto kiu elpensis la ideon kontrui grandegan, plurjarcentan, plene mekanikan horloĝon kiel monumenton al estontecema pensado. Ĉi tiu ideo venis al Hillis en 1995 kaj, unu jaron poste, li kaj pluraj el siaj amikoj fondis neprofitcelan firmaon por konstrui la horloĝon kaj alimaniere stimuli estontecemajn pensadon kaj respondecon. Unu el la kunlaborantoj, komponisto Brian Eno, nomis la horloĝon "la Horloĝo de la Longdaŭra Nuno."
Pulbazaro El Rastro
La pulbazaro ŝuldas sian nomon al la iamaj tanejoj kiuj troviĝis en la zono kie nuntempe troviĝas la bazaro ĉe la strato Ribera de Curtidores (Riverbordo de la Tanistoj) proksime de la buĉejo kiu estis en la bordo de la rivero Manzanaro. Kiam oni translokigis trenante la bestojn jam buĉitaj ekde la buĉejo ĝis la tanejo, ili lasis spuron (rastro en la hispana) el sango. De tie venas la nomo. Laŭ la municipaj reguloj, El Rastro funkcias ĉiudimanĉe kaj dum ĉiuj festotagoj de la jaro inter la 9:00 kaj la 15:00 en la kvartalo Embajadores, en la distrikto Centro. Maksimume 3.500 vendejojn etendiĝas ĉirkaŭ la Placo Kaskoro kaj ĝia monumento dediĉita al Eloy Gonzalo en la norda ekstremo, la akso de la strato Ribera de Curtidores kaj apudaj stratoj, la strato Embajadores oriente, kaj la Rondo de Toledo kaj la Placo Kampeto de la Nova Mondo sude.
Horloĝo de la longdaŭra nuno
Desegnaj principoj
La konstruado de la horloĝo baziĝas sur kvin principoj:
Pulbazaro El Rastro
Granda parto de la vendejoj proponas vendon de jam uzitaj varoj, kiuj foje estas interesegaj antikvaĵoj, kaj de tie la antropologia intereso de la bazaro. Temas pri tre populara kvartalo kaj aktivado, nepre konsiderinda por la kono de la hispania ĉefurbo.
Horloĝo de la longdaŭra nuno
Ĝisdatigo
Decembre 2007 tri pratipoj jam ekzistas: la plej frua montriĝas en la Scienca Muzeo de Londono kaj du pli freŝaj modeloj estas en la Muzeo de la Longdaŭra Nuno en San Francisko. La Fondaĵo de la Longdaŭra Nuno jam akiris geologie stabilan kavernon en monto ĉe Usona dezerto, kie la fina horloĝo estiĝos. Kvankam la projekto ne havas firman pretigdaton, ĝi bone antaŭeniras: Brian Eno jam komponis la horloĝtonojn kaj nuntempe la inĝenieroj desegnas la plenskalajn erojn.
Celo
Tia horloĝo, se sufiĉe impresa kaj bone farita, enkorpigus tempon. Ĝi estus vizitinda kaj pripensinda. Ideale ĝi ŝanĝos pensadon pri tempo tiel, kiel elkosmaj fotoj de la Tero ŝanĝis pensadon pri la medio. Tiaj ikonoj povas vere aliformigi homan pensadon.
Lutterbach
Lutterbach (germane, transprenita ankaŭ al la franca, alzace Lütterbàch) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Geografio
Lutterbach situas 5 kilometrojn okcidente de la urbocentro de Mulhouse (Mülhausen, Milhüüse) kaj estas parto de la urba aglomeraĵo.
György Rákóczi la 1-a
I. RÁKÓCZI György estis princo de Transilvanio. Li naskiĝis la 8-an de junio 1593 Szerencs kaj mortis en Gyulafehérvár la 11-an de oktobro 1648.
Biografio
György Rákóczi la 1-a estis la plej riĉa protestanta magnato de Supra Hungarujo. Komence li estis kapitano de Ónod, poste ekde 1615 prefekto de Departemento Borsod. La 26-an de novembro 1630 oni elektis lin reganto en landkunveno de Segeŝvaro. Li reprenis la bienojn fiskajn, kiuj iĝis privatpropraĵoj, ĉesigis la potencon de grandbienuloj, konfiskis iliajn bienojn kaj pliriĉigis per ili sian propran havaĵon. Al tiu bieno bazigis li sian fortmanan regadon. Lige kun svedoj kaj francoj partoprenis en tridekjara milito kaj por rajtoj de hungaruja superularo kaj religilibereco militis kontraŭ Ferdinando la 3-a. Li okupis Felvidék, aliĝis al sveda armeo por marŝi kontraŭ Vieno, sed la sultano malpermesis lian manovron. La 16-an de septembro 1645 en packontrakto de Linz la reĝo transdonis al li ĝis lia morto sep departementojn. Dum sia regado Transilvanujo progresis pace. Li faris multon kune kun sia edzino Zsuzsanna Lorántffy por sia eklezio kaj prosperado de lernejinstruado, sed estis malamikema al puritanismo, al unitarisma eklezio kaj precipe al sabatistoj.
(16337) 5087 T-2
(16337) 5087 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Germana aŭtovojo A45
La germana aŭtovojo A45 (germane Autobahn 45, mallonge A45, aŭ formale Bundesautobahn 45, mallonge BAB 45) estas aŭtovojo inter la urboj Dortmund kaj Aschaffenburg en Germanio. La aŭtovojo longas 257 kilometrojn. La kompleta vojo apartenas al la eŭropa ŝoseo 41, la parto inter Olpe kaj Veclaro ankaŭ al la eŭropa ŝoseo 40.
Suplementaj anguloj
Du anguloj estas suplementaj, se iliaj respektivaj mezuroj sume egalas al 180 gradoj.
Se la du suplementoj estas najbaraj (kio signifas havi komunajn verticon kaj flankon, sed ne havi iujn enajn punktojn komunajn), iliaj nekomunaj flankoj situas sur la sama rekto.
Vidu ankaŭ
גאומטריה
Ottó Bihari
BIHARI Ottó estis hungara ŝtatjuristo, universitata profesoro, ano de MTA, ŝtatpremiito naskiĝinta en Temeŝvaro la 13-an de januaro 1921 kaj mortinta en Budapeŝto la 4-an de januaro 1983.
Kariero
Bihari diplomiĝis en 1943 en Debreceno. Ekde 1941 li estis ano de la hungara komunista partio. En vintro 1944-45 kiel ano de grupo Mikó li partoprenis en la kontraŭgermana lukto. Ekde 1949 li instruis.
Göcklingen
Göcklingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Landau-Land.
Pfäffikon SZ (stacidomo)
Pfäffikon SZ estas fervoja stacidomo en Freienbach, Svislando.
Mufo
Mufo estas cilindroforma moda akcesoraĵo el pelto aŭ teksaĵo, kun du aperturoj por varmteni la manojn. La mufo aperis en la 16-a jarcento en la sinjorina modo kaj populariĝis kiel aksesoraĵo por virinoj kaj viroj dum la 17-a kaj 18-a jarcento. En la 19-a jarcento la mufo grandparte eksmodiĝis. Kiam ĝi dum la 1940-aj kaj 1950-aj jaroj mallonge reviviĝis tio estis nur en la sinjorina modo. La vorto deriviĝis de la malnovfranca mouffle (dika ganto), kio laŭvice deriviĝis de la mezepoka latina muffula.
2-Noneno
2-noneno aŭ C9H17Cl  estas  alkeno aŭ nesaturita rektoĉena hidrokarbonido kun 9 karbonatomoj kaj 18 hidrogenatomoj. En normalaj kondiĉoj ĝi estas senkolora brulema likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en organikaj nepolaraj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, etanolo, metanolo, eteroj kaj acetonoj. Strukture ekzistas 40 komerce disponeblaj kombinaĵoj kun la sama kemia formulo. Ĝiaj izomeroj povas prezentiĝi sub la cis aŭ trans formo aŭ kun branĉa kateno.
Mufo
Mufo (mof) ankaŭ estas insultvorto por germano, kio antaŭ ĉio uzatas en Nederlando, kaj Flandrio.
Kuskovo (stacio)
Kuskovo (Кусково) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
József Böhm
József Böhm [jOĵef bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm József estis hungara-aŭstra violonisto, komponisto, altlerneja instruisto. Lia plena nomo estis en germana lingvoteritorio Joseph Michael Böhm.
József Böhm naskiĝis la en Buda aŭ Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), li mortis la  en Vieno (Aŭstrio-Hungario).
Biografio
József Böhm devenis el juda familio. Li ricevis sian muzikan edukadon de sia patro, baldaŭ de en:Pierre Rode. Kiel okjara knabo li faris turneon eksterlande, kie nun situas Pollando kaj venis al Vieno ĉirkaŭ en 1813. Li debutis en Vieno en 1816, poste li turneis en Italio, Germanio kaj Francio. Post sia reveno li estis nomumita en 1819 instruisto de la Konservatorio de Vieno fondita jaron antaŭe. Post 2 jaroj li estis ankaŭ primara violonisto de la kortega orkestro. Ĉirkaŭ en 1827 li retiriĝis de la koncertoj plejparte, li ludis en la intima rondo de amikoj en via propra hejmo. Kiam la konservatorio estis fermita dum la revolucio de 1848, Böhm retiriĝis de sia posteno kiel profesoro pri violono, sed li konservis sian membrecon en la kortega orkestro ĝis 1868. Kelkfoje li komponadis.
Insulo Herdo kaj insuloj Makdonaldaj
Geografio
La Insulo Herdo aŭ Heard-insulo havas surfacon de 368 km², kovras ĝin grandparte glaĉeroj, ĝia plej alta punkto estas la vulkana pinto de Mawson Peak en alto de 2745 m. La Mawson Peak estas la plej granda monto de Aŭstralio, ĝi altas 527 m pli ol la Monto Kosciuszko sur la aŭstralia kontinento.
La alia aktiva vulkano funkcias sur la McDonald-insulo: ĝi estis en trankvilo dum 75 000 jaroj kaj erupciis en 1992 kaj restis plu aktiva.
La McDonald-insuloj situas de la Heard-insulo 44 km en okcidento. La tri insuloj – McDonald-insulo (altas 250 m), Flat-insulo (55 m) kaj la Meyer-rifo (170 m) – havas la komunan surfacon de 2,5 km².
Kelkaj etaj insuloj (Shag-insulo, Morgan-insulo, Sail-rifo kaj Black-rifo) troveblas 10 km norde de la Herd-insulo. Ili havas surfacon de 1,1 km².
Administrado kaj ekonomio
La insuloj ne havas konstantan loĝantaron, ilian administradon gvidas el Hobart la Department of the Environment and Heritage (Medioprotekta kaj Naturheredaĵa Ministerio), ĉar la insuloj havas riĉan bestaron. Oni deklaris 65 000 kvadratajn kilometrojn de maro kiel naturprotektata areo.
Sur la insuloj ne okazas ekonomia agado.
Magda Ferentzi
FERENTZI Magda (ferenci) estis hungara verkistino naskita en Koloĵvaro la 11-an de januaro 1890 kaj mortinta en Sztána la 2-an de januaro 1913.
Biografio
Magda Ferentzi estis la filino de literaturhistoriisto Zoltán Ferenczi kaj fratino de Sári Ferenczi. La grandan parton de sia vivo ŝi pasigis en pulmosanatorioj eksterlande (Davos).
Insulo Herdo kaj insuloj Makdonaldaj
Historio
La Heard-insulo estas fore de ĉiu homloĝata loko, tiel plej verŝajne ĝi ne estis homvizitita ĝis la 19-a jc. La unua ekvidanto de la insulo estis la brita fokoĉasisto Peter Kemp, kiu en 1833 preterŝipis la insulon. Li veturis de Kergelenoj al Antarkto, lia malkovro ne konatiĝis.
John Heard, kapitano de la usona Oriental ekvidis la insulon la 25-an de novembro 1853, dum veturo de Boston al Melbourn. La kapitano Heard anoncis la malkovron unu monaton poste, tiel oni nomumis la insulon post li. Iom poste - la 4-an de januaro 1854 - kapitano William McDonald, komandanto de Samarang malkovris la insuletojn en la proksimo. Tiuj estis nomumitaj post li.
La unua surbordiĝo okazis en marto de 1855, kiam grupo de fokoĉasistoj atingis la insulon. Inter 1855 kaj 1880 vivis tie ĉ. 200 fokoĉasistoj kaj ekstermis plimulton de la fokoj, produktante pli ol 100 000 barelojn el elefantfoka oleo.
Oni povas vidi multajn ŝipvrakojn en la proksimo.
La insuloj apartenas ekde 1947 al Aŭstralio, ekde 1997 ili estas partoj de la Monda heredaĵo.
Maximilian Schell
Vivo
En la jaro 1939 la familio fuĝis de la germanaj nazioj al Svislando, kaj li pasigis sian junaĝon en Zuriko.
En Zuriko kaj Munkeno li studis germanistikon, historion de arto kaj literaturo, muzikan kaj teatran sciencon. En 1952 li decidis fariĝi aktoro kaj unu jaron poste li komencis sian karieron en Bazela teatro, kie li ne nur aktoris, sed ankaŭ elprovis sin kiel dramaturgo kaj reĝisoro. En la jaro 1959 li eklaboris en Munkeno kaj samjare Gustaf Gründgens invitis lin al Hamburgo, kie li restis ĝis 1963. Fine de la 1960-aj jaroj li aktoris en Londono.
Sian unuan filmrolon Maximilian Schell ricevis en la jaro 1955. En 1958 li unuafoje elprovis sin en Hollywood: Kun Marlon Brando li aperis en la filmo The Young Lions. Internacian famon li atingis per rolo en Judgement at Nuremberg, pro kiu li en 1962 gajnis la Oskaron kiel plej bona ĉefrolulo.
Fine de la 1960-aj jaroj li ankaŭ komencis agi kiel produktoro kaj reĝisoro de filmoj. Jam lia unua produktaĵo Erste Liebe gajnis grandan sukceson. Ankaŭ dokumentajn filmojn li faris, ekz. Marlene (pri Marlene Dietrich) kaj Meine Schwester Maria (2002), kiu pritemas la vivon kaj la agadon de lia fratino, la aktorino Maria Schell.
Maximilian Schell ankaŭ verkis kaj pentris. Li vivis alterne en Losanĝeleso kaj en la familia bieno en Karintio, Aŭstrio.
29619 Kapurubandage
29619 Kapurubandage estas tre malgranda hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kapurubandage Dinesh Anuruddha Chithrananda Kapuge Pubudu, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Mihinthale Central College de Anuradhapura (Nordcentra Provinco, Srilanko).
8561 Sikoruk
8561 Sikoruk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Timur Valerjeviĉ Krjaĉko elde la stacio de Zelenĉukskaja de la Observatorio V. P. Engelgardt de la Ŝtata Universitato de Kazano.
Diastemo
Diastemo estas interdenta spaco. Por multaj specioj de mamuloj diastemo estas komuna trajto, plej ofte inter la incizivoj kaj vangodentoj.
En homoj, la vorto diastemo estas pli ofte aplikata al libera areo inter supraj incizivoj (tranĉodentoj). Tio okazas kiam ekzistas neegala rilato inter la grandeco de la dentoj kaj la makzelo.
Diastemo foje estas kaŭzita aŭ pliseverigita de lipa ligaĵo (la histo liganta la lipon al la dentokarno) kaŭzanta altan mukozan alligitaĵon kaj malpli alkroĉitan keratinigitan histon kiu estas pli ema al langopuŝado, kiu povas puŝi la dentojn dise.
En Ganao, Namibio kaj Niĝerio, diastemo estas rigardata kiel allogaĵo kaj signo de fekundeco, kaj kelkaj homoj eĉ havas ilin kreitaj per kosmetika dentokuracado. En Francio, ili estas nomitaj "dents du bonheur" ("bonŝancaj dentoj"), kaj en Aŭstralio, malfermitaj tranĉodentojn en infanoj laŭdire estas prognozo de estonta riĉeco.
Kelkaj famuloj kiuj havis aŭ havas diastemon inkludas la kontreokantiston Charley Pride, modelojn Jessica Hart, Lindsey Wixson, Lauren Hutton kaj Lara Stone, usonan teleĵurnal-raportiston Michelle Charlesworth, usonan piedpilkiston Michael Strahan, aktorinojn Vanessa Paradis, Eve Myles, Béatrice Dalle, Jorja Fox kaj Anna Paquin, aktorojn Ernest Borgnine kaj Terry-Thomas, kantistojn Madonna kaj Laura Pausini, kantaŭtoron Elton John, rokmuzikiston Flea, repiston 50 Cendo, komikulon Paul F. Tompkins, la muzikiston Elvis Costello kaj iaman sekretariinon de la registaro de Usono, Condoleezza Rice.
Taba
Taba (arabe طابا) estas komunumo sur Sinaja duoninsulo en Egiptio kaj limas rekte al Israelo. Ĝi situas ĉe la kvar-landa angulo de Egiptio, Sauda Arabio, Jordanio kaj Israelo kaj apertenas al regiono Ĝanub Sina.
La urbo situas ĉe la Ruĝa maro, ĉe Golfo de Akabo. La distanco al israela urbo Eilat estas nur 6 km.
Taba estis juĝita en 1988 al Egiptio, kiel parto de la Sinaja duoninsulo. Ĝi apartenis de 1967 ĝis tiu tempo al Israelo, kiu lando okupis ĝin en la sestaga milito en 1967. La Israela-egipta packontrakto de 1979 ne entenis decidon pri Taba. La israela flanko provis pruvi, ke Taba jam ekde 1906 ne apartenis al Egiptio. La internacia juĝistaro ne akceptis tiun vidpunkton. La egipta prezidento Muhammad Husni Mubarak povis flirti la flagon de Egipto en Taba nur la 19-an de marto 1989. Ekde tiam, tiu tago estas ĉiujara „Nacia festotago” en la suda Sinaja duoninsulo.
En Taba okazis terorisma atenco la 7-an de oktobro 2004, je 21:50 en „Taba Hilton Hotel”, kiu kaŭzis morton de 34 personoj, inter ili 12 israelanojn. Post 25 minutoj okazis same aŭtobomba atenco en kampadejo vilaĝo Luninsulo en Ras Ŝitan, kie mortis 3 personoj.
Hemisotedoj
The ŝovelilnazaj ranoj estas la specio de ranoj en la genro, Hemisus, nome nura genro en la familio Hemisotedoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Hemisotidae. Ili troviĝas en tropika kaj subtropika sub-Sahara Afriko. La ŝovelilnazaj ranoj estas mez-grandaj ranoj, atingante longon de 8 cm. Ili havas rondecajn korpojn kun mallongaj kruroj. Ties kapoj estas malgrandaj kaj mallarĝaj, kun akraj, supren turnitaj nazoj.
La ŝovelilnazaj ranoj estas nestotruaj ranoj, kiuj loĝas plej el siaj vivoj subgrunde. La ino elfosas subgrunde, partoprenas tie en perforteca pariĝado, kaj demetas siajn ovojn en subgrunda kavaĵo. La masklo foriras tra la tunelo, kaj la ino restas ĉe la ovoj. Kiam sufiĉa pluvo estis falinta, la ino nestotruas per nazo al akvofonto, kie la ranidoj restas ĝis la metamorfozo. La ranidoj povas resti ekster akvo dum kelkaj tagoj.
Malkiel plej nestotruaj ranoj, la ŝovelilnazaj ranoj nestotruas kapantaŭen, male al maniero kap-malantaŭen, de tie ties alia komuna nomo - muzeltruaj ranoj. Kelkaj specioj estas tenitaj kiel maskotoj.
Rilata modulo
En abstrakta algebro, branĉo de matematiko, por donita modulo kaj submodulo, unu povas konstrui ilian rilatan modulon. Ĉi tiu konstruado, al esti priskribita pli sube, estas analoga al kiel unu ricevas la ringo de entjeroj module entjero n, vidu en modula aritmetiko. Ĝi estas la sama konstruado uzis por kvocientaj grupoj kaj kvocientaj ringoj.
Por donita modulo A super ringo R, kaj submodulo B de A, oni konsideras la rilatan spacon A/B difinis per la ekvivalentrilato
por ĉiu A kaj b en A.
Oni difinas la adician operacion por du ekvivalentklasoj kiel la ekvivalentklaso de la sumo de du prezentantoj de ĉi tiuj klasoj; kaj en la sama vojo por multipliko per eroj de R. En tiamaniere A/B iĝas mem modulo super R, nomata kiel la rilata modulo.
Ekzemploj
Konsideru la ringon R de reelaj nombroj, kaj la R-modulo A=R[X], tio estas la polinomringo kun reelaj koeficientoj. Konsideru la submodulon
de A, tio estas, la submodulo de ĉiuj polinomoj dividebla per X2+1. Sekvas ke la ekvivalentrilato difinita per ĉi tiu modulo estas
Tempia lobo
La tempia lobo estas estas unu de la ses plej grandaj loboj de la cerbo, nome de ĉiu cerba duonsfero de la mamuloj. Ĝi gastigas la unuarangan kortekson de la aŭdkapablon de la cerbo; ĝi administras la aŭdan parolkapablon kaj la sistemojn de parolkompreno. Krome, ĝi ludas gravan rolon en vidajn taskojn komplikajn, kiel la rekono de vizaĝoj.
La tempia lobo okupiĝas pri variaj funkcioj, inklude la parolkapablon. Kiam oni aŭdas muzikon aŭ oni aŭdas ke iu parolas, tiu cerbero zorgas pri la deĉifro de la informado. La procezado de informaro de aŭdaĵoj kaj aŭdmemoro estas administrata tie. Tio estas, ĝi ricevas kaj procezas informaron devenan de la oreloj. Ĝi kontribuas ankaŭ al ekvilibro, kaj regulas kelkajn emociojn kiel la anksio, la plezuro kaj la kolero.
Penészlek
Penészlek [pene:slek] estas vilaĝo en Hungario, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en subregiono de Nyírbátor.
Situo
Penészlek situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo (sen trapasejo), apud la rumana limo. Nyíregyháza troviĝas 67 km-ojn.
Historio
Oni malkovris ĉe la vilaĝo tergason en 2006, kiu povos kovri eĉ bezonon de la tuta departemento je tergaso.
La vilaĝo unuafoje land-konatiĝis en Hungario, kiam la verkisto Antal Végh skribis eseon, sociografion pri la lokanoj. Tiu aperis en la periodaĵo valóság, en 1968 sub titolo Állóvíz (Staranta akvo). Laŭ la sociografio, la Cinema 64' amatora filmstudio faris dokumentaran filmon pri la vilaĝo sub titolo Valóság síppal dobbal, avagy tűzön vízen át. József Darvas verkis dramon kun titolo A térképen nem található, prezentitan en 1969, kun granda sukceso.
Preĝejo Reĝino de Rozario (Maglód)
Historio
Pri mezepoka historio de Maglód mankas informoj. Dum dominado de turkoj la loko plejparte estis senhoma. Inter 1702-1719 kaj la katolikoj kaj la luteranoj uzis la lokan kirkon. Iom poste la katolikoj eklezie apartenis al Üllő, ekde 1748 al Ecser, dum en Maglód ne okazis diservo. En 1823 katolika lernejo estis konstruita, kie poste ankaŭ la diservoj okazis. En 1891 oni aĉetis la najbaran parcelon, kie oni konstruis kapelon. En 1918 oni fondis paroĥon. Alia areo estis aĉetita, kie oni konstruis jam preĝejon en 1936, sed la sakristio kaj turo baldaŭ. Anstataŭe sonorilostablo funkciis. En 1942 oni metis ŝtonan krucon apud la kirko. Depost 1945 pluraj renovigaj laboroj okazis. La orgeno estis kreita en 1972, la turo estis fine konstruita en 2006.
Penészlek
Famuloj
En Penészlek naskiĝis aktoro Mátyás Usztics.
Preĝejo Reĝino de Rozario (Maglód)
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, la plej supre la turo altiĝas. La turpinto estas bulboforma, en la turo 3 sonoriloj loĝas. Apud la enireja pordo po unu malplenaj niĉoj troviĝas, la tria niĉo situas inter la pordo kaj la turo.
Kermeso okazas en la unua dimanĉo de oktobro.
Preĝejo Koro de Jesuo (Csepel)
La paroĥa preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Budapeŝto, en distrikto Csepel.
Historio
Pro la konstante kreskiĝinta loĝantaro episkopo Lajos Shvoy establis pli novan paroĥon en periferia parto de Csepel. La mesoj komence okazis en infanĝardeno. La nova kirko estis konstruita inter 1930-1933 laŭ planoj de László Irsy. Dum la 2-a mondmilito faris iomete ruina la preĝejon, sed en 1947 la necesaj riparoj estis faritaj. En 1944 la orgeno neniiĝis, antaŭ ol alveni en la kirkon. En la frua 1956 tertremo iomete skuis ankaŭ tiu ĉi kirkon. En 1969 ekstere la preĝejo estis renovigita, poste la sanktejo en 1971, fine inter 1977-1978 la plena interna parto. Inter 1981-2008 uzita orgeno el Aŭstrio funkciis en la kirko, alia uzita orgeno alvenis en 2012.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La fasado estas malsimetria, la sola kvadrata turo altiĝas dekstre. La turpinto estas cepoforma. Al la enirejo kelkaj ŝtupoj kuras, la fasada parto enhavas la enirejan pordon, horizontale 4 fenestrojn kaj super la enirejo en niĉo statuo estas videbla.
Kermeso okazas en la sekva dimanĉo depost tago de Koro de Jesuo.
La Granja (metroo de Madrido)
La Granja (La Farmo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta en urbo Alcobendas en la industria Poligono Vereda del Pobre.
La stacio estis malfermita la.
Gottfried Semper
Gottfried Semper (naskiginta la 29-an de novembro 1803 en Hamburgo; mortinta la 15-an de majo 1879 en Romo) estis germana arĥitekto kaj altlerneja instruisto en la mezo de la 19-a jarcento.
Semper en Dresdeno
Semper estis vokita la 17-an de 1834 al Dresdeno kiel profesoro pri arĥitekturo ĉe la Akademio de la Bildartoj.
En 1837 li prezentis la unuajn planojn por pliampleksigo de la Dresdena Zwinger kaj de Kortega Teatrejo. El tiuj ĉi oni realigis ĝis 1841 la unuan novan kortegoteatrejon (1869 bruldetruita). La planojn por la Zwinger-forumo li plurfoje priverkis, tamen oni ne realigis ilin. Anstataŭe oni decidis en 1846, finfari la Zwinger al nordoriento per pentraĵogalerio. Semper vojaĝis al Italujo, por tie konatiĝi tie kun galerioj. La plano, kiun li prezentis, estis akceptata kaj oni jam someron de 1847 komencis la konstrulaborojn. Post la fuĝo de Semper el Dresdeno en 1849 pro partopreno de la Dresdena Majribelo la landa konstruestro Karl Moritz Haenel ricevis la taskon finfari la konstruaĵon (ĝis 1855).
Krom ĉi tiuj grandaj mendoj ankaŭ ekestis aliaj konstruaĵoj, kiuj nesepareble estas ligitaj kun lia nomo, ekzemple Maternihospitalo, la sinagogo (detruita en la epoko de naziismo), la urbopalaco de Oppenheim, la vilao kaj la Vilaon Rosa, konstruita por bankisto Martin Wilhelm Oppenheim. Ĉi-lasta validas kiel pratipo de germana vilaa arĥitekturo. La Germana Revolucio atingis majon de 1849 ankaŭ Dresdenon, kie okazis la Dresdena Majribelo. Gottfried Semper kaj lia amiko Richard Wagner batalis kiel fervoraj respublikanoj por civitanaj fundamentaj rajtoj. Kiel ano de la dresdena urba milicio Semper alikonstruigis barikadojn, tiel ke ĉi tiuj estis pli efike defendeblaj. La ribelo finfine fiaskis la 9-an de majo 1849. Semper devis fuĝi, ĉar la nova reakciisma registaro publikigis kaptordonon kontraŭ revoluciulo. Lia familio komence restis en Dresdeno.
Inter 1871 kaj 1878 li komisiis sian filon Manfred konstrui la posteulan teatrejon, kiu anstataŭos la malnovan bruldetruitan. Ĉar li ne rajtis iri al Saksujo, li sendis siajn planojn al li, kaj tiu ĉi realigis la konstruaĵon, la nunan Semper-Operejon.
Armenia (Kindio)
Armenia (nomita laŭ la antikva regno) estas urbego, la ĉefurbo de la departemento Kindio en Kolombio. Ĝi estas ankaŭ universitata urbo ekde 1960.
Geografio
Armenia etendiĝas en okcidenta-centra Kolombio inter 2 riveroj sur la okcidentaj deklivoj de Centra Montoĉeno. Bello (Kolombio) kaj Medeĝino (Kolombio) troviĝas po 32, Manizales 124, Pereira 150, Ibagué 201, Soacha 246, Bogoto 256, Monteria 290, Santiago de Cali kaj Bucaramanga po 313, Neiva 362, Cúcuta 410, Kartageno (Kolombio) 473, Soledad (Atlantiko) 541, Barranquilla 546, Valledupar 556, San Juan de Pasto 574, Santa Marta 592 km.
Historio
Armenia estis fondita en 1889 fare de Jesús María Ocampo Toro, Alejandro y Jesús María Suárez, kiu estis fama ĉasisto. En la sekva jaro la loko oficiale iĝis vilaĝo Holguín kun 100 loĝantoj. Memore al masakroj de la armenoj venis la nova loknomo. En 1999 granda sismo trafis la urbegon, almenaŭ milo da homoj mortis.
Ekonomio
Armenia ofte estas nomata Mirakla urbo pro ĝia rapida urbokresko kaj evoluo. La loka ekonomio estas bazita sur la produktado de kafoj, bananoj, maizoj, faboj, sukerkanoj, silkoj. Menciindas ankaŭ la turismo.
Trafiko
Armenia havas internacian flughavenon. En la urbego aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. La plej grava ŝoseo kuras al Bogoto.
Klimato
Armenia situas en tropika klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 20 °C, kiu malofte varias inter 4-38 °C. Jare pluvas po 2278 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, tamen en oktobro kaj novembro pli, en julio malpli. Ĝenerale la monatoj ne diferencas.
Bestoĝardeno de Cincinnati
La Bestoĝardeno de Cincinnati, laŭ oficiala nomo en angla Cincinnati Zoo and Botanical Garden estas unu el plej malnovaj bestoĝardenoj en Usono, kiu situantas en Cincinnati, Ohio. Ĝi malfermiĝis en 1875, ĝuste 14 monatojn post la Filadelfia Bestoĝardeno kiu malfermiĝis la 1an de julio 1874. La Reptiliejo estas la plej malnova bestoĝardena konstruaĵo en Usono, date el 1875.
La Décroissance
La Décroissance (malkresko) estas ĉiumonata gazeto (unu ĉiuj du monatoj ĝis decembro 2006/ januaro 2007) dissendita kioske kaj per abonoj en la tuta franca teritorio, same en Svislando, en Kanado kaj en Belgio. Ĝi estas eldonita de la asocio "Casseurs de pub" (Rompuloj de reklamo). Subtitolita "la ĵurnalo de la vivoĝojo", ĝi kritikas la konsuman ideologion kaj proponas vojon al socio de komuneco kaj abstinemo. Ĝi disvolvigas la ideon de daŭripova nekresko kontraŭ industria kaj ekonomia kreskado erarigita kun la ideo, ke la mondo entenas senlimajn resursojn.
Bestoĝardeno de Cincinnati
La Bestoĝardeno de Cincinnati situantas en la kvartalo de Cincinnati nome Avondale. Ĝi estis fondita en tereno de 26.5 ha en la mezo de la urbo, kaj ekde tiam ĝi akiris kelkajn el ĉirkaŭajn terenojn kaj kelkajn rezervejojn en la ekstera ĉeurbo de Cincinnati. La Bestoĝardeno kondukas bredoprogramojn, kaj estis la unua kiu sukcese bredis Kaliforniajn marleonojn. La Bestoĝardeno de Cincinnati havas aliajn bredoprogramojn kiaj tiujn de gepardoj, la Sumatra rinocero, la Malaka tigro, la Okcidenta gorilo, Perodiktikoj, kaj la Masaja ĝirafo. La Bestoĝardeno de Cincinnati estis hejmo de Martha, nome la lasta vivinta Migrokolombo, kiu mortiĝis en 1914. Ĝi estis hejmo ankaŭ de la lasta vivinta Karolina konuro en 1918. Vizitantoj povas viziti la Zoon kaj Botanikan Ĝardenon ĉiutage de 10:00 a.m. ĝis 5:00 p.m.
La Bestoĝardeno de Cincinnati estas membro de la Association of Zoos and Aquariums (AZA), kaj membro de la Monda Asocio de Bestoĝardenoj kaj Akvarioj (WAZA).
379 Huenna
379 Huenna estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio. Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la elde la observatorio de Nico.