cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dimitrij Sneĵko
Vivo
Sneĵko aktive korespondis en Esperanto kun eksterlandanoj, kaj partoj de tiu korespondado estis publikigitaj en Sovetio kaj aliaj landoj. Li korespondis ankaŭ kun la kosmonaŭtikisto Konstantin Ciolkovskij, akirante de li favorajn deklarojn pri Esperanto kaj lian konsenton iĝi honora membro de SEU. Li publikigadis eksterlandajn kulturajn novaĵojn kaj kritikajn artikolojn pri sovetia kaj eksterlanda literaturo en diversaj enlandaj kaj eksterlandaj gazetoj, inklude la unuan kritikan analizon de la poemoj de Sergej Jesenin kaj artikolon pri vizito de la japana Esperanto-verkisto Akita Uĵaku al Belorusujo. Li tradukadis famajn belorusajn literaturajn verkojn en Esperanton, kaj kiam li arestiĝis, li estis anoncinta, ke li verkas originalan romanon, titolotan 33 dokumentoj, "en kiu mi volas montri refandiĝon de la persono en aktivan ordinaran soldaton de Kominterno kaj la rolon de Esperanto en tiu refandiĝo".
Sneĵko troviĝis inter la unuaj arestitaj esperantistoj dum la granda purigo, arestita la. Laŭ informo de lia filino Emilia Dmitrievna Sneĵko, la bazo de la akuzo estis tio, ke li ricevis Esperanto-revuon havantan portreton de Trockij sur la kovrilpaĝo. Arestite, li rezignis sian supozitan kontraŭrevolucian agadon kaj rifuzis akuzi siajn Esperantistajn kolegojn pri trockiismo. Oni kondamnis Sneĵkon la surbaze de la art. 72 de la Kriminalkodo de BSSR (kontraurevolucia propagando kaj agitado) al 3 jaroj da punlaboro, liberigis lin en 1939, sed malpermesis, ke li reekloĝu en Minsko. Post sia puno, Sneĵko neniam plu aktivis pri Esperanto. Li oficis kiel medicinisto en la Tula provinco de 1939 al 1941, en la fronto dum la Dua Mondmilito, poste denove en Tula, kaj en Permjo de 1947 ĝis sia morto en 1957. La la prezidio de la supera tribunalo de BSSR senkulpigis lin pri kontraŭsovetia agado.
Verkoj
Skizoj pri historio de laborista Esperanto-movado, anatomia vortaro, lernolibro de Esperanto por belorusoj, vortaroj esperanto-belorusa kaj belorusa-esperanta (ankoraŭ ne eldonitaj). Li multe laboris por organizo de medicinista sekcio de SEU. Sneĵko estis redaktoro de Sennaciula scienc-kultura paĝo kaj Sennaciula studenta paĝo en Sennaciulo. Li kunlaboris kun Sur posteno, Meĵdunarodnyj Jazyk kaj multaj aliaj belorusaj ĵumaloj kaj gazetoj.
Grundlsee
Grundlsee estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
(17244) 2000 FF50
(17244) 2000 FF50 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Kvistaberg, apud Bro, en la kadro de la kampanjo Uppsala-DLR Asteroid Survey.
Kevermes
Bazaj informoj
La grandvilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ la hungara-rumana ŝtatlimo, for de ĉefvojo kaj rivero. Battonya estas proksime, fervojo troviĝas ĉe Lökösháza.
Historio
La vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataloj. Ĝi refondiĝis en 1815. En 1848 katolika preĝejo omaĝe al Eta Beata Damo konstruiĝis. En 1919 la rumanoj okupis la setlejon, en 1920 ĝi trovis sin preter la nova ŝtatlimo sen trapasejo. Oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj en 1945 el la grandbieno. Kolĥozo formiĝis en 1960. Ĝemelkomunumo estas Mácsa, Rumanio. Apud la grandvilaĝo fiŝkaptista lago troviĝas.
Ĝemelurboj
Macea, Rumanio
(19451) 1998 FP125
(19451) 1998 FP125 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
La-Pazo (apartigilo)
La-Pazo (hispanlingve La Paz = La Paco) estas la nomo de:
2461 Clavel
2461 Clavel estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Springer
Springer - per plena nomo angle inter 1999 ĝis 2015 Springer Science+Business Media ("eldonejo Springer por sciencaj kaj komercaj amaskomunikiloj"), ekde 2015 Springer Nature Group ("eldona grupo Springer pri naturo") - estas internacia eldonejo de precipe sciencaj libroj, magazinoj kaj retaj servoj. Ĝi fondiĝis en 1842 en Berlino, nun havas sian juran sidejon en Luksemburgo kaj produktan centran oficejon en Berlino kaj Hajdelbergo. Pliaj oficejoj interalie estas en Bazelo (Svislando), Dordrecht (Nederlando), Novjorko (Usono), Pekino (Ĉinio), Vieno (Aŭstrio), Parizo (Francio), Milano (Italio) kaj Nov-Delhio (Hindio). Post la origine nederlanda eldonejo Elsevier temas pri la tutmonde dua plej granda eldonejo de scienca literaturo.
La britaj investgrupoj Cinven kaj Candover akiris la akademiajn eldonfirmaojn Springer-Verlag kaj la nederlandan eldonejon Kluwer Academic Publishers de Wolters Kluwer en 2003. kaj kunfandis ilin la sekvan jaron kaj kreis Springer Science+Business Media. Springer publikigas lernolibrojn, akademiajn konsilajn librojn, kaj grandan nombron da akademiaj ĵurnaloj en vasta gamo de kampoj.
En septembro 2007, la firmao spertis restrukturigon kaj estis dividita en du sekciojn, laŭ Springer News. Unu sekcio, STM Local Publishing, respondecas pri eldonado en Francio, Svislando, Aŭstrio kaj Usono, same kiel publikaĵoj en la kampoj de medicino kaj farmaciaĵoj kiuj ne estas en la germana lingvo. Ili inkluzivas Apress, Key Curriculum Press, Springer Asia, Springer India kaj Springer Japan, same kiel Springer Healthcare Communications, Current Medicine Group, FMC, Springer Italy kaj Infochem. La dua sekcio, STM Global Publishing, inkluzivas la ceteron de la produktoj de la firmao.
Sankta Zenobio
La sankta Zenobio (latine sanctus Zenobius, itale San Zenobio aŭ San Zanobi, naskiĝis en la 4-a jarcento, mortis en la unua duono de la 5-a jarcento en Florenco) estis la unua kristana episkopo de Florenco. Li postmorte deklariĝis kristana sanktulo kaj post la Sankta Johano Baptisto estis adorata kiel dua urba patrono de la urbo. Lia festotago etas la 25-a de majo.
Li entombiĝis unue en la Baziliko de Sankta Laŭrenco (Florenco). De tie lia korpo transportiĝis al la kirko Sankta Reparata, sur kies muroj poste konstruiĝis la Katedralo Santa Maria del Fiore. Ekde la jaro 1439 lia tombo estas en aparta kapelo dediĉita al li en la katedralo ''Santa Maria del Fiore.
Ĉiatura
Ĉiatura (ჭიათურა) estas urbo en Kartvelio, en regiono Imeretien, apud rivero Kvirila, ĉe piedoj de Grand-Kaŭkazio kun loĝantaro de ĉ. 30.000 (69.000en 1991). Ĝi estis centro de la plej granda mangan-ercejo de la mondo antaŭ la unua mondmilito (40%). Oni malkovris la ercon en 1849 la minado komenciĝis en 1877-1879 subĉiele. La urbo kaj la erc-densigejo situas en mallarĝa valo, ĝin interligas kun la minejoj de la najbaraj montoj per kabla fervojo.
La 28-an de aŭgusto 1924, la urbo estis elirpunkto por la aŭgusta ribelo de Kartvelio kontraŭ regado de la bolŝevikoj en suda Kaŭkazio.
Pro la malboniĝantaj cirkonstancoj en la urbo ekde 1992 ĝis 2004, duono de la loĝantaro alilokiĝis.
Kaŭze de la krutaj flankoj de la valo, la ministoj estis devigitaj malŝpari multe da tempo por grimpi el la urbo al la minejoj je malprofito de produktiveco. Ekde la jaro 1954, la Sovet-Unia registaro rapide instalis vastan telferan sistemon de 25 telferaj linioj por transporti la laboristojn tra la valo kaj supren al la minejoj. Nuntempe, ĉiam uzante la samajn instalaĵojn konstruitajn en la kvindekaj jaroj, telferaj linioj ankoraŭ funkcias kaj estas la ĉefa transportsistemo de la urbo. Ĉiatura famas pri siaj multjaraĝaj telferaj vagonetoj kaj turisme allogas kiel "la urbo de telferoj"
Temas ja pri la unua porpasaĝera telfero konstruita en Sovet-Unio. La vagonetoj, konstruitaj en la jaro 1953, persistas en sia senpanea tasko kaj eĉ ne postulis rimarkindajn riparojn dum la lastaj 60 jaroj. La suma longo de la 17 telferaj linioj, ĝis nun funkciantaj, estas ĉirkaŭ 7 kilometroj.
Ĉiu linio de la telfera reto havas siajn proprajn karakteraĵojn: la plej malnova linio jam festis 60 jarojn, la plej apika supreniras je angulo de 48 gradoj, la plej longa havas longon de 950 metroj, la plej alta grimpas je alto de 190 metroj.
3862 Agekian
3862 Agekian estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Szabolcs-Szatmár-Bereg
La departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg (pron. sabolĉ-satma'r-bereg) situas nordoriente en Hungario, ĝi estas najbara al departementoj de Borsod-Abaúj-Zemplén kaj Hajdú-Bihar. Grava rivero de la departemento estas Tiso (hungare Tisza).
3862 Agekian
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetan astrofizikiston Tateos Artemjeviĉ Agekjan (cirile : Татеос Артемьевич Агекян, 1913 — 2006)
Szabolcs-Szatmár-Bereg
Historio
La departemento formiĝis en 1950 per kunigo de la (tiam t.n. fortik(aĵ)aj) departementoj Szabolcs, Bereg, Ugocsa kaj Ung kiel Szabolcs-Szatmár. La nomo ŝanĝiĝis la 1-an de januaro 1990 al Szabolcs-Szatmár-Bereg. Tiu regiono ĉiam apartenis al la plej malriĉaj de Hungario, sed de tie venis multaj famaj homoj (Zsigmond Móricz verkisto, Bertalan Farkas sola hungara kosmovojaĝinto, József Torgyán hungara politikisto, prezidinto de la Partio de Sendependaj Etbienuloj; György Bessenyei verkisto en la 18-a jc.).
Ekonomio
La agro de la departemento ne estas bonkvalita (ofte sabla aŭ elformita el iamaj marĉoj, apudriveraj areoj). Kulturplantoj estas tabakplanto, pomarbo. Dum la socialisma epoko la varoeksporto al la Sovetunio okazis tra la regiono, kio donis iom da eblecon por la departamento. Post kolapso de la socialismo, la regiono denove malriĉiĝis, falis la eksporto je pomo.
En la departemento vivas multaj ciganoj, kiuj kelkloke jam donas plimulton en vilaĝoj.
Akvoj
Parte navigebla rivero estas Tiso, alfluantoj estas Somesul, Tur (rivero), Crasna (rivero), fine Orienta ĉefkanalo estas elfluanto.
Trafiko
En la fruaj tempoj konstruiĝis aliĝa fervoja linio inter Kassa kaj Debrecen, kiu trairas la departementon. Záhony estas grava nodo kaj limpasejo al Ukraino. Aŭtoŝoseo M3 atingis la departementon.
Urboj de la departemento, samtempe subregionaj centroj
Nyíregyháza estas ankaŭ departementejo kune kun departementa rajto.
Gravaj komunumoj
Gravaj aliaj setlejoj
Vilaĝoj
krome Ófehértó.
Eksteraj ligoj en la hungara
744 Aguntina
744 Aguntina estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Higia familio laŭ ĝiaj orbitaj elementoj, sed verŝajne entrudulo en tiu familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Joseph Rheden la elde la observatorio de Vieno. Ĝia nomo venas de tiu de la romia urbo Aguntum, en Orienta Tirolo proksimume 4 km oriente de Linz. Arkeologiaj serĉfosadoj okazis tie en 1912.
Konsekvenco
En logiko, la logika konsekvenco estas la rilato inter la premisoj kaj la konkludo de argumento dedukte valida.​ La rilato de logika konsekvenco estas ŝlosila koncepto de la logiko.​ Du trajtoj ĝenerale akceptitaj de la rilato kun la logika konsekvenco estas ke tiu estas «necesa» kaj «formala». ​
En PIV konsekvenco estas "Tio, kio logike sekvas el starigita principo" kaj "Logika aŭ racia interligiteco inter faktoj aŭ ideoj".
Gaishorn am See
Gaishorn am See estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
Eirik Raude
Eirik Raude, nomita laŭ Eriko la ruĝa estas tre granda borilŝipo, kapabla bori nafton en akvoprofundo ĝis 3000 m.
Konstrujaro: 2002
Ŝipfarejo: Dalian Ŝipfarejo, Ĉinio
Dimensioj: 120 x 85 m
Ĝi restas stabila en aĉaj veter-kondiĉoj, ĉar ĝi havas specialajn dinamikajn sistemojn por fiksi la pozicion ekzakte super la bor-truo.
La ŝhipo aktivas oriente de Kanado kaj ankaŭ proksime de Norvegio.
Fotoj kaj detalaj desegnoj vidu en la sube indikita adreso.
Fratina ŝipo estas Leif Eriksson, kiu aktivas je okcidenta Afriko
Bariŝ (urbo)
Bariŝ (Барыш) estas urbo en Uljanovska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 73402.
La urbo estis fondita en jaro 1954.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
La interurba telefona kodo estas 84253, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 53°39' norde, longitudo 47°07' oriente.
La urbo estas en meza Volgio ĉe rivero Bariŝ (Барыш) (baseno de rivero Volgo (Волга)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 17,9 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 18,9 mil loĝantojn.
Matinhos
Matinhos estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 29.426 loĝantojn en 2010.
Henry Kaiser
Henry KAISER (naskiĝis la 19-an de septembro 1952) estas usona gitaristo kaj komponisto, konata kiel idiosinkrazia solisto, etnomuzikisto, kaj komponisto. Registrado kaj prezentado fekunde en multaj stiloj de muziko, Kaiser estas akcesora en la muzika scenejo de la areo de la Golfeto de San-Francisko. Li estas konsiderata membro de la "dua generacio" de usonaj liberaj improvizistoj. Li estas edziĝinta al kanada artisto Brandy Gale. Li estas la filo de Henry J. Kaiser Jr..
Personigo
Personigo aŭ prozopopeo estas specifa tipo de vortfiguro kiu konsistas je atribui ecojn de homo al besto aŭ eĉ pli prefere al neviva estaĵo. Tio celas animigi la rakonton aŭ plivivigi la tekstan etoson. Ekzemple kiam oni diras "Antaŭ la preĝejeto staras alta arbo, kiu defias la gravecon de la konstruaĵo". Specifa literatura ĝenro bazita en tiu rimedo estas fablo, kie bestoj parolas kaj kondutas kvazaŭ homoj kaj vere ili simbolas homojn.
Nacia personigo estas bildigo de lando aŭ nacio per homa figuro. La homa figuro reprezentanta la landon povas aperi en iu ajn plasta medio - en ĵurnalaj bildstrioj, en propagandaj eldonaĵoj, en skulptaĵoj, en pentraĵoj kaj pli. Estas landoj reprezentitaj per kelkaj malsamaj figuroj, depende de la intereso aŭ periodo. Reprezentado per rolulo al kiu ligas iuj trajtoj servas al la deziro de aparta nacieco prezenti sin kiel havanta tiujn karakterizaĵojn.
NGC 2119
NGC 2119 (aliaj indikoj — UGC 3380, PGC 18136) estas galaksio en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Mieczysław Bekker
Mieczysław Grzegorz Bekker (naskiĝis la 25-an de majo 1905 en Strzyżów, apud Hrubieszów, mortis la 8-an de januaro 1989 en Santa Barbara) − pola inĝeniero, inventisto kaj sciencisto. Profesoro de la Universitato de Miĉigano. Kreinto de luna veturilo kadre de la Programo Apollo.
Vivo
Mieczysław Bekker naskiĝis en Lublinio kiel filo de Marian Wasyl Bekker kaj Albina Matylda el domo Bretmajder. En 1908 la familio Bekker translokiĝis apud Konin, tiutempe troviĝanta apud la okcidenta landlimo de la rusa aneksaĵo. La patro estis fakulo laboranta en sukerrafinejo. Li laboris en apudurbaj sukerrafinejoj: ĝis 1913 en Zbiersk, apud Stawiszyn, kaj poste en Gosławice (nun kvartalo de Konin). Lernejajn jarojn pasigis en Konin; lia familio loĝis apud sukerrafinejo „Gosławice”. En la urbo finis humanistan Gimnazion je la nomo al Tadeusz Kościuszko kaj abiturientiĝis en 1924 (nun la Unua Ĝeneralkleriga Liceo). En la jaroj 1929-1931 soldatservis en Lernejo de Substandardistoj-Sapeistoj en Modlin (Distrikto Nowodworski). Transigita al rezervo en grado de subleŭtenanto.
Diplomito de Mekanika Fakultato de Varsovia Politekniko, kie estis engaĝita en Instituto de Esploroj pri Inĝenierio gvidante esplorojn, okupiĝante pri laboratoriaj kaj terenaj provoj de novaj veturiloj destinitaj por la bezonoj de Pola Soldataro. Li ankaŭ laboris en Armea Esplor-Instituto pri Inĝenierio en Varsovio. En 1934 post reorganizo de la instituto dum du jaroj laboris en Komandantaro de Kirasita Armilaro. En la jaroj 1936-39 estis paralele lekciisto en Armea Studumo de Varsovia Politekniko, kie kreis Laboratorion de Specialaj Veturiloj. De 1937 lekciis pri maŝinoj en varsovia Lernejo de Armea Inĝenierio. En tiu ĉi periodo prilaboris kaj lekciis fundamentojn de la teorio pri kunlaboro de rado aŭ ĉenbendo kun ne tro kunligita substrato, kiu post 30 jaroj estis difinita kiel nova fako de mekaniko kun la nomo teromekaniko. Ĝis 1939 kunlaboris kun Ministerio pri Armeaj Aferoj.
10973 Thomasreiter
10973 Thomasreiter estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Martin von Amberg
Martin von AMBERG (latine: Martinus Ambergensis ) estis germana inkvizitoro, teologo kaj verkisto. Li aktivis ĉ. inter 1370 kaj 1400.
Vivo
Martin verkis la popularan, edifan skribaĵon Gewissensspiegel (ĉ. 1370-82) kaj eble estis pastro en la Preĝejo de Virgulino Maria antaŭ Týn en Prago.
La kariero inkvizitora por kontraŭbatali la kredon de la valdanoj (laŭ komisio de la papo aŭ, pli verŝajne, de la episkopo) dokumente atesteblas (parte kune kun Petrus Zwicker): 1374 en Strasburgo, 1380-aj jaroj en Regensburg, 1391 en Würzburg kaj Erfurto, 1396 en Prago, 1399 en Nurenbergo (tie ĉi li honoriĝis publike) kaj Bamberg, 1400/01 en Trnava, Hartberg kaj Sopron.
26605 Hanley
26605 Hanley estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Martin von Amberg
Vivo
La verko Gewissensspiegel, de kiu konserviĝis 34 manuskriptoj, elstaras inter la tiutempa kateĥisma literaturo enhave kaj forme. Ĝi servu kiel enkonkuko je la ĉefaj kredofundamentoj al neregantoj de la latina lingvo. Kreon de tia verko klopodis la provinca sinodo de Prago en 1355 kaj eĉ ordonis la partoprenintoj de la koncilio de Lavaur en 1368 ĉar oni sentis la ardan deziron havi ion tian je dispono. Mendinto estis konsilisto de la hungara reĝo, Hans von Scharfeneck el Dalmatio. Enhave ekzistas similoj al Compendium theologicae veritatis de Hugues Ripelin el Strasburgo kajal aĵoj de Johano de Novoforo. Martin restadis en Prago 1380 kaj tiam li ekkonis ties skribaĵojn. Ĉiuokaze influis Gewissensspiegel siaspece verkoj de Hans Vintler kaj de Stefano el Lanškroun.
26605 Hanley
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jennifer Hanley, tenanta astronomino ĉe la Observatorio Lowell. Ŝiaj esploraj interesoj inkludas la stabilecon kaj la spektrajn ecojn de la glaciojn sub malalta premo, interese al la ekstera sunsistemo, precipe Titano kaj Plutono.
San Bartolomeo al Mare
San Bartolomeo al Mare estas marborda komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Andora (SV), Cervo, Diano Castello, Diano Marina, Diano San Pietro kaj Villa Faraldi.
Miklós Sztárai
SZTÁRAI Miklós [sta:rai] estis hungara unitariisma kantaŭtoro. Li naskiĝis la ? en ? kaj mortis en Torda la 18-a de aprilo 1582.
Kariero
Miklós Sztárai estis inter unuaj adeptoj de Ferenc Dávid. Li estis de 1576 pastro en Balázsfalva. Li partoprenis en religidisputon en Gyulafehérvár en 1568. En la proceso de Ferenc Dávid li estis unu el delegitaj defendintoj.
Almorox
Almorox estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Estas kvar domaroj nome Almorox, Urbanización El Pinar de Almorox, Urbanización Parque El Romillo kaj Urbanización Dehesa de Almorojuelo.
Toponimio
La termino "Almorox" devenas el araba al murug kiu signifas la herbejojn. Antaŭe ĝi nomiĝis Almoroyo aŭ Almoroyuelo.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Almorojanos. La censita populacio en 2010 estis de 2.458 loĝantoj kaj la denseco estas de 37,82 loĝ/km². La populacio stabiliĝis dum la tuta 20a jarcento ĉirkaŭ du mil loĝantoj, sed certe pli alte dum la unua duono.
Situo
Almorox estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la plej norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 533 m; je 64 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 65 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°13′57″ N 4°23′31″ Ok.
Geografio
La municipo situantas sur la norda deklivaro de malgranda monteto, en ebena tereno, borde de la rojo Tordillos kaj ĉe la rivero Alberĉe. De nordo orienten estas trapasata de la rojoj Labros kaj Tabalon, kiu unuiĝinte formas la rojon Tordillos kiu enfluas en la Alberĉe.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
Eble estis romiaj setlejoj, kiel sugestas ekzisto de nombraj pontoj. De la arba epoko restis multaj toponimoj.
Post la reconquista, ĝi apartenis al Duklando de Escalona, el kiu ĝi sendependiĝis, kun aliaj najbaraj lokoj, en 1567. Tiam Filipo la 2-a donas la titolon de vilaĝo, kaj ekhavis sian propran jurisdikcion kaj justicon.
En la rojoj estis en la 19a jarcento tris muelejoj por faruno, kiuj kun aliaj tri por oleo, estis la nura industrio de la vilaĝo. En 1901, estis inaŭgurata la fervojo Madrido-Villa del Prado-Almorox, kiu estos fermata en 1965.
Domaroj
Krom la ĉefa kerno aŭ domaro de Almorox, estas aliaj domaroj kiaj:
Naturo
La plej alloga loko de tiu vilaĝo estas El Pinar (la pinaro), nome arbaro en la nordo de la provinco de Toledo, de impresa beleco, kie troviĝas maloftaj bestoj kiaj sciuroj, cervoj kaj aproj, inter aliaj interesegaj specioj.
Referencoj en literaturo
Estas fama kaj konata momento en la novelo Lazarillo de Tormes (1554) kiam knabo klopodas trompi blindulon, sed tiu ruze malkovras ties klopodon: tio okazas en Almorox, kien la knabo Lázaro kaj la blindulo venas en tempo de vinber-rikoltado.
Almașu de Mijloc
Almașu de Mijloc (Középalmás, Mittel-Obstdorf aŭ Mitter-Apfelfeld) estas vilaĝo en Rumanio, sudokcidente de Zlatna. En 1910 Középalmás havis 483 loĝantojn (rumanoj); en 1992 238 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1511. Ĝis 1919 ĝi apartenis al la Hungara reĝlando (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Almașu Mare.
Komunumoj pri almás en Hungara reĝlando
almás = poma aŭ pomarbaro
Petőmihályfa
Petőmihályfa [petOmihAjfa] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Vasvár. La loknomo signifas hungare tion, ke la vilaĝposedanto estis Miĥaelo Pető.
Situo
Petőmihályfa situas for de fervojo kaj ĉefvojo. Vasvár troviĝas 8, Szombathely 37, Budapeŝto 209 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1308 en formo "Myhalfolua". Dum la mezepoko estis apud la vilaĝo fortikaĵo. La loĝantaro nuntempe okupiĝas precipe pri vinkulturado. En Petőmihályfa migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la mezepoka katolika preĝejo kaj kapelo de Sankta Bartolomeo.
Ŝtato Ojo
Riĉo estas agrikulturo, turismo kaj minado.
La ĉefurbo kaj registara sidejo estas Ibadano. Limoj estas norde Kŭara Ŝtato, okcidente Oguna Ŝtato kaj Benino, oriente estas Osuna Ŝtato, kaj sude estas Oguna Ŝtato.
La indiĝena etna grupo hegemonia en Ojo estas la joruboj.
Mato Rico
Mato Rico estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 3.822 loĝantojn en 2010.
Pecöl
Pecöl estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. La loknomo signifas hungare malnovan familian nomon.
Situo
Pecöl situas for de fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Sárvár troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1329 laŭ tiama hungara ortografio "Pecul". Dum la mezepoko abatejo funkciis en la vilaĝo. La loĝantaro okupiĝas pri agraraj produktoj aŭ laboras en Sárvár.
Vidindaĵoj
Vidindaĵo estas la romkatolika preĝejo omaĝe al Dipatrino (Eta).
Famuloj
En Pecöl naskiĝis agronomo Dezső Pálffy.
19452 Keeney
19452 Keeney estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chelsea Ray Keeney, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la School of the Osage de Kaiser (Misurio, Usono)..
Batajsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60407.
La urbo estis fondita en jaro 1780.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas:.
La urbo estas ĉe rivero Don (Дон).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 2002 la urbo havis 107.4 mil loĝantojn.
Kamiel Bulcke
Kamiel BULCKE S. J., ankaŭ Camille Bulcke (naskiĝis en Ramskapelle la 1-an de septembro 1909, mortis en Delhio (Barato) la 17-an de aŭgusto 1982) estis belga lingvisto, jezuito kaj misiisto en Barato. Bulcke estis konata pro sia studo de la Ramajano. Lia angla-hindia vortaro estas ankoraŭ oftege uzata en norda Hindio.
Edukado
La unua jaro kiun Bulcke pasigis en Barato estis en Darjeeling. Poste li fariĝis matematika instruisto ĉe lernejo en la ĉefurbo de la barata distriko Gumla.
Tutunua hinda universitata tezo en la hindia lingvo
Bulcke registriĝis poste en la Universitato de Kolkato kaj diplomiĝis en 1944 kie li obtenis la gradon de Magistro en la sanskrita kaj la hindia lingvoj. Inter 1945 kaj 1949, li studis ĉe la Universitato de Allahabad. Pro lia pli frua sperto kiel flandro en la tiutempa nur franclingva supera edukado en Belgio li absolute volis defendi sian doktorecan tezon en la hindia, kvankam la oficiala instrulingvo estis la angla. La persvadokapabloj de Bulcke estis sufiĉe fortaj ke li sukcesis konviki la universitaton adaptigi pli justan lingvan politikon en la statutoj de la universitato. Tiel Kamiel Bulcke estis la unua persono en Barato kiu verkis tezon en la hindia. En tiu tezo Bulcke esploris la originon kaj evoluon de la Rama-epopeo, la Ramajano. Tiu tezo fariĝus la norma referenca verko por la fakuloj de la Ramajano (1).
Kariero
En 1950 la estraro de Biharo akceptis lin kiel membro de la tiutempe establita komisiono por la antaŭenigo de la hindia lingvo. Li ekloĝis en Ranchi kaj estis docento kaj fakestro de la departementoj de la hindia kaj la sanskrita lingvoj de loka kolegio (Sankta Xavier). Post ok jaroj Bulcke eksuferis de surdeco kaj devis haltigi la instruadon post kiam li dediĉis sin tute al verkado kaj eldonado de liaj studoj.
Strivosta mikrasturo
La Strivosta mikrasturo (Micrastur ruficollis) estas specio de rabobirdo de la familio de Falkedoj kiu inkludas la falkojn, karakarojj kaj ties parencoj. Ili loĝas tra plej parto de tropika kaj subtropika Latinameriko, escepte la arida marbordo de Pacifiko en Sudameriko, norda kaj okcidenta Meksiko, kaj la Antiloj.
Kamiel Bulcke
Kariero
Bulcke estis allogita de la hindia poeto Tulsidas (1532-1623) sur kies verkaro lia propra tezo estis parte bazita. En 1951 Bulcke akiris la baratan civitanecon.
Strivosta mikrasturo
Aspekto
Plenkreskuloj de plej parto de subspecioj estas tipe malhele ardezgrizaj supre; la vosto estas blankapinta kaj havas 3 al 6 mallarĝajn blankajn striojn, kio nomigas la specion laŭ komuna nomo. La gorĝo estas palgriza, nuance al pli malhela ardezgrizo de la krono. La resto de ties subaj partoj, inklude la subflugilojn, estas blanka, fajne kaj klare strieca je nigro aŭ malhelgriza. La supra brusto estas malhelgriza. La unuarangaj flugilplumoj estas malhele brunecgrizaj kun blankecaj strioj en internaj tigoj. Unu subspecio, zonothorax el deklivoj de Orientaj Andoj, estas polimorfa (almenaŭ en la norda parto de sia teritorio), kaj ekzistas ankaŭ kiel bruna morfo, kie plej parto de supraj partoj, kapo kaj brusto estas brunaj aŭ ruĝecbrunaj anstataŭ grizaj. La nomiga subspecio, kiu troviĝas el sudorienta Brazilo suden al nordorienta Argentino kaj okcidente al Paragvajo, estas nur laŭ la ruĝecbruna morfotipo, kiel estas sugestata de la scienca nomo, ruficollis (ruĝeckola).
Kamiel Bulcke
Kariero
Pro lia longa periodo de spertoj kaj liaj multnombraj esploroj kaj traduklaboro en la hindia Bulcke kolektis grandegan kvanton da hindiaj vortoj. Tio permesis al li en 1955 eldoni anglan-hindian glosaron pri kulturo. Poste Bulcke ekkomencis sian vivlaboron : la publikigon (en 1968) de ĝenerala angla-hindia vortaro de 900 paĝoj kaj 40,000 vortoj kiu tamen ne estis la unua tia vortaro kiel ekzemple tiu de la kompanio Bhargava. Ĝis la fino de lia vivo Bulcke daŭrigis ĝian aktualigon.
Strivosta mikrasturo
Aspekto
La okuloj estas kremokoloraj al heloranĝecbrunaj; la beko nigra, sed iĝas flava ĉe la bazo de la suba makzelo; la vaksaĵo, bridoj kaj ĉirkaŭokulo estas flavaj kaj la kruroj oranĝecflavaj.
Kutimaro
Strivostaj mikrasturoj ĉefe uzas maturajn arbarojn de altaj teroj. En Centrameriko, la specio estas ĝenerale limigita al maturaj tropikaj arbaroj. En Sudameriko, tamen la Strivostaj mikrasturoj loĝas en aliaj tipoj de arbaroj, eĉ relative sekaj. Ekzemple, en Amazonio ili loĝas plej ofte ĉe duarangaj arbaroj, ĉriveraj arbaroj, tajdaj marĉarbaroj, duondeciduaj arbaroj kaj arbarbordoj. En Akro, Brazilo, oni scias, ke la Strivosta mikrasturo preferas tuŝitajn arbartipojn, kaj nature duarangajn kaj fare de homo, inklude de bambuo kaj pli malfermajn laŭsezone pli sekajn arbarojn en rokaj elstaraĵoj. Sed ĝenerale ĝi estas birdo kiu evitas habitaton kiam la homa influo estas tro markata, kaj postulas unuarangajn aŭ maturajn duarangajn arbarojn por elteni en iu ajn loko. Ĝi ne estas komune vidata, sed baze sur voĉo, ĝi ŝajne estas nekomuna al iom komuna tra granda parto de sia teritorio. Tio kombine kun sia granda teritorio estas tialo por esti klasita kiel specio Malplej Zorgiga fare de la IUCN.
Ĝi estas rara en la orienta deklivaro de la Orienta Montaro de Kolombio, kie ĝi estis konstatita en praarbaroj kaj malnovaj duarangaj arbaroj, en mallarĝa altituda zono inter 1,000-1,500 m super marnivelo, kaj unue troviĝanta en la Serranía de las Quinchas nur en 2000/2001. En duaranga arbaro en tiuj montoj estas hegemonia de arboj kiaj Melastomatacoj (ekz. Miconia kaj Tibouchina) kaj sur arboj ĝenerale kreskas epifitoj kaj hemiepifitoj kiaj Coussapoa (Urtikacoj).
Tiu specio manĝas ĉefe malgrandajn birdojn, mamulojn (ĉefe rodulojn kaj marsupiulojn kiaj la Brazila marmosopso, Marmosops paulensis ) kaj skvamulojn. Kiel la akcipitroj de la genro Accipiter, ili ofte ĉasas predon per starigo senmove sur arbobranĉoj kaj atendo de viktimoj aperontaj. Kiam tiu alvenas, la mikrasturo falas sur ĝin, klopode kapti ĝin per mallonga fluga persekuto. Tamen mikrasturoj uzas ankaŭ aliajn teknikojn por ĉasi predon, kiaj perpiede, sekve de svarmoj de armeformikoj kaj sonallogo de birdoj. Oni konstatis tiun specion kapti animalojn el kaptiloj aŭ kaĝoj, ekzemple dum studoj de markorekapto.
La Strivostaj mikrasturoj ne konstruas neston, sed la ino demetas 2 aŭ 3 blankajn ovojn en kavaĵo en arbo. La ovodemetado okazas ĉefe malfrue en la seka sezono, kaj eloviĝo okazas ĉe la komenco de la pluvsezono, epoko de pliiĝanta predabundo. Eloviĝo okazas post 33–35 tagoj kaj elnestiĝo post pliaj 35–44 tagoj. Radikontrolitaj idoj disiĝis el la gepatraj teritorioj post 4 al 7 semajnoj post elnestiĝo, kaj eble tiam sendependiĝas. Nestoteritorioj estas okupataj jaron post jaro; estas ankaŭ alta partnera fideleco.
Bad Mitterndorf
Bad Mitterndorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Stirio kaj al la distrikto Liezen. Fine de en la komunumo vivis.
Mah-Ku
Izolita meze de fremda lando montara kaj de kurda popolo sunaista, li spertis vivkondiĉojn komence tre severajn kaj malfacilajn : neniu krom lia sekretario povis vidi lin dum la unuaj semajnoj, la loĝantaro de la fortikaĵo konsistis el du gardistoj kaj kvar hundoj, lia ĉambro el krudaj brikoj kaj ne havis pordon, kaj li ne rajtis havi lumon dum nokto. Tamen lia radianta karismo konkeris la korojn de ĉiuj, eĉ de la landlima oficirestro  'Alí Kh án, kies indulgemo pli kaj pli malseverigis liajn vivkondiĉojn malgraŭ la striktaj ordonoj de la Granda Veziro Ḥájí Mírzá Áqásí : tiam alfluis la pilgrimantoj kaj lia unua disĉiplo Mullá Ḥusayn-i-Bu sh rú'í tamen sukcesis vojaĝi de Maŝhado tra Persio al Máh-Kú por soleni kun li la novjaran feston (Náw-Rúz) de la jaro 1848.
Dum tiuj naŭ monatoj, li havis multan tempon por skribe proklami sian mision kaj li interalie verkis :
Sed spionoj avertis la Grandan Veziron pri la okazantaĵoj, kaj tiu decidis ekzili la Báb-on al la montara fortikaĵo de  Ch ihríq ĉirkaŭ la 10-an de aprilo 1848.
Izotopoj de cezio
133Cs estas la sola nature okazanta kaj la sola stabila izotopo.
La norma atompezo estas 132,9054519(2) u.
134Cs kun duoniĝotempo 2 jaroj estas produktita per neŭtrona kapto de 133Cs. Nur malgrandaj kvantoj estas produktataj rekte kiel fisia produkto ĉar 134Xe estas stabila. Ĝi ne estas produktata per atomkernaj armiloj ĉar 133Cs estas kreita per beto-disfalo de originalaj fisiaj produktoj nur longe post la atomkerna eksplodo, kaj tiam kiam 133Cs aperis la neŭtrona fluo jam ĉesiĝis..
135Cs kun duoniĝotempo 2,3 milionoj jaroj estas unu el sep longe vivantaj fisiaj produktoj. Tamen en plejparto de atomkernaj reaktoroj ĝia produktado estas malpligrandigita ĉar ĝia antaŭanto 135Xe estas ega neŭtrona sorbanto kaj plejparto de ĝi estas konvertata per la neŭtrona fluo al stabila 136Xe antaŭ kiam ĝi disfalas al 135Cs.
137Cs kun duoniĝotempo 30,17 jaroj estas unu el la du ĉefaj meze vivantaj fisiaj produktoj kune kun 90Sr, kiuj estas respondeca por la plejparto de la radioaktiveco de eluzita atomkerna brulaĵo post kelkaj jaroj de malvarmiĝo, supren ĝis kelkaj cent jaroj post uzo. Ĝi konsistigas la plejparton de la radioaktiveco ankoraŭ restanta de la ĉernobila akcidento. 137Cs beto-disfalas al 137mBa kiu estas mallonge vivanta atomkerna izomero kiu tiam disfalas al neradioaktiva 137Ba. 137Cs estas forta eliganto de gama radiado. 137Cs havas tre malaltan kurzon de neŭtrona kapto kaj tiel ne povas esti forbruligita per ekstera neŭtrona fluo, tiel la sola maniero kiel ĝi povas malaperi estas disfalo kun tempo. 137Cs estas uzata kiel markilo en hidrologiaj esploroj, analoge al la uzo de tricio 3H.
La aliaj izotopoj havas duoniĝotempojn ne pli grandajn ol kelkaj diurnoj, iuj estas eĉ pli malgrandaj ol sekundo.
Pro komenciĝintaj en 1945 nukleaj testadoj, ceziaj izotopoj estis metitaj en la atmosferon, kie ili estas rapide sorbitaj en solvaĵon kaj tiam redonitaj al la surfaco de la tero kiel komponanto de radioaktiva precipitaĵo.
Flavventra kanario
La Flavventra kanario (Serinus flaviventris) estas malgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj kaj genro de Serinoj kiu enhavas la faman specion de la Kanario kaj aliajn similajn speciojn. Ili estas loĝantaj birdoj en multe de la okcidentaj kaj centraj regionoj de suda Afriko kaj estis enmetita en la insuloj Ascension kaj Sankta Heleno.
Ties habitato estas karuo kaj marbordaj aŭ montaj valaj arbustaroj. Ili konstruas kompaktan tasforman neston en arbusto.
La Flavventra kanario estas tipe 13 cm longa. La maskla plenkreskulo gamas el preskaŭ tutflava plumaro en la nordokcidento de sia teritorio al striecaj, olivdorsaj birdoj sudoriente. Subaj partoj (kio nomigas la specion), pugo kaj vostoflankoj estas tre flavaj. La kapobildo plej tipe montras tre markatan kaj flavajn superokulan strion, vangan makulon kaj eĉ pli flavan mentonon inter olivecgrizaj krono, vizaĝo (orelareo) kaj mustaĉa strizono. La dorso estas oliveca kaj strieca kaj la flugiloj kaj vosto de nigrecaj plumoj kun helaj bordoj. La ino havas grizbrunajn suprajn partojn, nigrecajn flugilojn kun flavaj flugilplumoj, kaj helan superokulan strion. Subaj partoj estas blankecaj kun bruna strieco. Junuloj similas al inoj, sed havas pli markatan striecon.
Tiu specio estas facile distingebla el Mozambika kanario pro sia manko de nigraj vizaĝomarkoj, kaj sia beko malpli forta ol tiu de aliaj similaj afrikaj kanarioj de la genro Serinus.
La Flavventra kanario estas komuna kaj gregema semomanĝulo. Ties alvoko estas ĉissik aŭ ĉerii, kaj la kanto estas trileca zii-zeri-ĉerju.
Ĵuro de venĝo
La Ĵuro de venĝo (aŭ Leĝo de venĝo) estis, en Mormonismo, ĵuro kiu estis farita de partoprenantoj de la Investitura rito de La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj inter proksimume 1845 kaj la 1920-aj jaroj, en kiuj partoprenantoj ĵuris ke Dio venĝus la sangon de la profetoj Joseph Smith kaj Hyrum Smith, kiuj estis murditaj en 1844 de la plebo.
Camprovín
Camprovín [kamproBIN] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Nájera kaj precize en la okcidento de la regiono. La loknomo Camprovín estas etimologie devena el latino, kun dekomenca radiko kampo, dum la dua rariko estas disputebla inter ruĝa kaj vino. Tiukadre aperas grapolo en la municipa blazono kaj upupo, alude al la populara annomo.
Geografio
Tiu municipo estas en la dekstra bordo de la rivero Najerilla en la Supra Rioĥo sur la deklivaro de Serradero, ĉe la Sierra Moncalvillo kaj Sierra Lara. Distas 10 km de Nájera. Estas loĝloko ĉefe agrikultura, posedas ankaŭ grava industrio de kolbasoj. Estas ankaŭ grava rigardejo al la valo de la rivero Najerilla, sur la vojo al monumentaj monaĥejoj, ene de montara naturo. ​
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo nur laŭ la regiona ŝoseo LR-431 al Nájera norde kaj Baños de Río Tobía sude. Ĝi estas je 667 metroj super marnivelo.
Historio
La plej frua dokumenta mencio datas de 1076, pri donaco fare de la unua senjoro de Biskajo, Íñigo López Ezquerra, al la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla. La vilaĝo estis posedaĵo de Sanĉo de Peñalén.
En 1516 okazis la Milito de la Komunumoj de Kastilio. En la ribelo de 1520 en Nájera partoprenis ribeluloj de Navarrete, Uruñuela, Huércanos, Camprovín kaj Matute, kiuj kontrolis la urbon je la moto “morton al flandroj”. Tuj poste, la imperiaj trupoj estis senditaj al Nájera kaj tiu estis kaptita el la ribeluloj kaj rabita. ​
Freddie Jenkins
Vivo kaj verkado
Jenkins muzikis komence en la Jenkins Orphanage Band [Orfejobando Jenkins] kaj poste ĉe Horace Henderson, antaŭ ol li en 1928 membriĝis en la Orkestro Duke Ellington. Dum ties surdiskigoj li plurfoje ludis solaĵojn, ekzemple ĉe „Cotton Club Stomp“ kaj „High Life“ en 1929, „Old Man Blue“ en 1930 (el la filmo Check and Double Check) kaj „Swing Low“ en 1932. En la jaro 1934 li forlasis la bandon de Ellington, direktis pretertempe propran bandon kune kun Hayes Alvis kaj en 1937 revenis por mallonga tempo al Ellington. Pro malsaniĝo li tamen devis rezigni la trumpetludon kaj verkis ekde tiam plurajn kantojn, laboris krom tio kiel gazetaragento, korespondisto kaj diskludisto. Post sia retiriĝo el la muzikado li vivis ankoraŭ kvardek jarojn.
En 1935 sondiskojn je propra nomo (Freddy Jenkins and his Harlem Seven), kiam li kun Albert Nicholas, Bernard Addison kaj aliaj muzikistoj registrigis ses titolojn por diskeldonejo Bluebird Records. Li komponis „Stop A-Hoppin’ On Me“, kiun popularigis Big Mama Thornton, samkiel kune kun „Swing Low“.
Camprovín
Historio
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1920-aj jaroj oni malaltiĝis el 600 loĝantoj ĝis la nunaj 170. La nuna senhomejo Mahave estis en la municipa teritorio.
Aktualo
La bazo de la ekonomio estas agrikulturo, kaj ĉefe vinproduktado, sekvita de tritiko kaj hordeo, krom la fruktoĝardenoj.
La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj la ermitejo, montara pejzaĝo ktp.
Chicago (bando)
Chicago estas usona rokmuzika grupo formita en 1967 en Ĉikago, Ilinojso, nomante sin la Chicago Transit Authority en 1968 antaŭ ol mallongigi la nomon en 1969. La bando unue verkis rokan muzikon, kaj poste moviĝis al pli milda sono, generante plurajn trafajn baladojn. La grupo havis konstantan fluon da sukcesoj tra la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj. En septembro 2008, Billboard vicigis ĝin ĉe numero dek tri en listo de la pintaj 100 artistoj el ĉiuj epokoj.
Ĝis nun, Chicago vendis pli ol 40 milionojn da unuoj en Usono, kun 23 oraj, 18 platenaj kaj 8 mult-platenaj albumoj. Ili havis kvin sinsekvajn albumojn inter la plej sukcesaj.
Hiphopa Kompilo vol. 1
Hiphopa Kompilo vol. 1 estas la unua hiphopa kompila muzikalbumo esperante. Ĝi estas elŝutebla el ĝia oficiala retejo.
Ĝi estas ekzemplo de libera muziko, verŝajne sub la liberega permesilo CC0 (priskribebla kiel "Neniu aŭtorrajto"), aŭ eble simple farita publika havaĵo (ĉar apud la koncerna signeto ne estas ligilo al la permesilo).
La 19-an de januaro 2010 Melono remasterigis la muzikalbumon, sed aldonante du novajn trakojn de Platano kaj Emĉjo.
La 7-a de junio 2011 la dua volumo de la hiphopa kompilo estis publikigita, danke al Vinilkosmo, kaj estas aĉetebla en la retejo de Vinilkosmo.
Kaniso
Kaniso estas genro de kanisedoj, al kiu apartenas inter aliaj la hundo, la kojoto kaj la lupo.
Nomo
Canis estas latina vorto, kiu signifas "hundo".
La Familio: Proklamo al la mondo
"La Familio: Proklamo al la mondo" estas deklaro eldonita de la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj en 1995, kiu difinis la oficialan pozicion de la eklezio pri la familio, genroj, kaj homa sekseco. Ĝi unue estis diskonigita de la eklezia prezidento Gordon B. Hinckley ĉe la tutmonde Ĝenerala Renkontigo de la Krizhelpa Societo la 23-an de septembro, 1995.
Kaniso
Evoluo
La genro Canis verŝajne evoluis antaŭ ĉirkaŭ 5 milionoj da jaroj el la genro Eucyon.
Kanisaj specioj kaj subspecioj
* Iuj sciencistoj preferas meti la subspeciojn de ora ŝakalo vivantajn en Afriko en apartan genron, Canis anthus.
Christine Gregoire
Christine O'Grady GREGOIRE [kristIn gregŭA], naskiĝinta la, estas nuna guberniestro de Vaŝingtonio, Usono. Ŝi estas membro de la Demokrata Partio. Ŝi enposteniĝis la post rekorde polemika baloto, en kiu ŝi komence ŝajnis malvenki, sed fine venkis sian respublikanan oponanton, Dino Rossi, superante lin per nur 133 balotiloj el sume pli ol 2 810 000.La finaj oficialaj ciferoj estis:
Ŝia antaŭulo en la posteno estis Gary Locke.
Christine Gregoire estas profesie diplomita advokato, kaj servis antaŭe dek du jarojn (1992-2004) kiel la ĉefjuristo (angle: Attorney General) de Vaŝingtonio, kaj antaŭ tio ŝi estris (1988-1992) la ŝtatan ministerion pri ekologio. S-ino Gregoire estas katoliko. Ŝia edzo nomiĝas Mike Gregoire. Ili havas du filinojn, Courtney kaj Michelle. Inter ili naskiĝis alia filino, kiu mortis tuj postnaske.
Ŝi estas la dua ina guberniestro en la historio de Vaŝingtonio (la unua estis Dixy Lee Ray). Ŝia elektiĝo faris Vaŝingtonion la unua usona ŝtato en la historio, kiu havis samtempe guberniestrinon kaj du inajn senatanojn (Patty Murray kaj Maria Cantwell).
Nelonge post la naskiĝo de Christine Gregoire, ŝia patrino fuĝis el mistrakta geedzeco kaj sole patrinis la infanon ĉe bieneto en Auburn, Vaŝingtonio. Post la universitata diplomitiĝo (Universitato de Vaŝingtonio, en la fakoj de retoriko kaj sociologio) ŝi laboris kiel tajpistino, kaj poste kiel enketisto por la ŝtata ministerio pri socialaj kaj prisanaj servoj; tie ŝi ekkonis la estontan edzon.
Ŝi studis juron ĉe Universitato Gonzaga en Spokeno, kaj ricevis sian diplomon, post kio ŝi eklaboris kiel helpĉefjuristo en la oficejo de la ŝtata ĉefjuristo Slade Gorton, respublikano kaj poste usona senatano.
Chris kaj Mike Gregoire loĝas en Lacey, antaŭurbo de Olimpio, kiam ili ne rezidas en la Guberniestra Domego.
En 2003 oni diagnozis ĉe ŝi mamkanceron en frua etapo de disvolviĝo. Post ĥirurgio ŝi resaniĝis. Ŝi mencias sian sperton batalante la kanceron en paroladoj pri sanigaj servoj.
Dum siaj jaroj kiel ŝtata ĉefjuristo, Gregoire aktive kaj en gvidanta rolo partoprenis la proceson kontraŭ la tabakaj firmaoj, kaj gajnis por Vaŝingtonio 4 500 milionoj da usonaj dolaroj.
Dua Kabineto Teleki
Dua Kabineto Teleki estis la oka kabineto, kiun nomumis la hungara guberniestro Miklós Horthy. Ĝi gvidis la landon en la jaroj 1939 kaj 1941.
Adam Małysz
Adam Henryk MAŁYSZ (naskiĝis la 3-an de decembro 1977 en Wisła) - pola skisaltisto, kvarfoja individua mondĉampiono.
Dua Kabineto Teleki
Historio
Pál Teleki abdikis en 1921, sed li ne forlasis la politikan vivon, li ĉiam staris en la fono, kiel ombrelo. Horthy nomumis denove lin ĉefministro, ĉar Horthy fidis lin pro saĝeco, krome la nebulaj historioj pri la puĉo jam forgesiĝis. Teleki estis nur ludilo de la okazintaĵoj en la 2-a mondmilito. La parlamento akceptis 2-an leĝon pri judoj, laŭ tio judo povas esti ankaŭ trudlaboristo. Post jaroj laŭ tiu leĝo oni deportis judojn ekzemple al Aŭŝvico, ja la nazioj petis nur laborfortojn. Post disfalo de Ĉeĥoslovakio la hungara armeo okupis strion el Transkarpatio, krome kelkajn vilaĝojn el la ĵus sendependa orienta Slovakio. Kiam Germana Regno atakis Pollandon, multe da polaj rifuĝintoj alvenis. En 1940 okazis ankaŭ Dua Viena Arbitracio. Laŭ tio Hungario rericevis nordan Transilvanion, kie vivis 54,6% hungaroj. Post monatoj Teleki faris amikecan pakton kun Jugoslavio, ĉar li ne volis esti sklavo de la nazioj. Tamen en 1941 Germanio atakis Jugoslavion, eĉ helpe de Hungario. Britio deklaris, ke tio estas militproklamo. Kion fari? Teleki mortpafis sin. Kelkaj opinias, ke antaŭ la atako Kroatio forlasis Jugoslavion, sekve tiu Jugoslavio jam ne ekzistas, do la pakto jam ne estas valida. Horthy akiris la sudajn teritoriojn de la iama lando, kie vivis ankaŭ hungaroj, sed Hungario praktike iĝis malamiko de Britio kaj Usono. Horthy nomumis ĉefministron László Bárdossy, ĉar li kredis venkon de Germanio.
Adam Małysz
Filo de Jan Małysz kaj Ewa Szturc. En la aĝo de 6 jaroj faris la unuan skisalton. En Ustroń akiris en 1995 sian profesion kun fako tegmentisto. En 2010 abiturientiĝis finante mezlernejon. Konas la germanan lingvon. Loĝas en sia naskiĝloko.
Adam Małysz gajnis 38 mondpokalajn konkursojn. Sole la finno Matti Nykänen gajnis pli multajn en la historio de la skisaltado (46). Małysz estis la unua skisaltisto, kiu gajnis 3 foje la mondpokalon sinsekve. Li estas olimpika arĝent- kaj bronzmedalposedanto, kvarfoja individua mondĉampiono, kvarfoja kompleksa Mondpokal-gajninto. En sia patrolando li estis trifoje elektita sportisto de la jaro. Multaj poloj konsideras lin nacia heroo. La 26-an de marto 2011 en Zakopane faris la lastan skisalton en sia sporta kariero. Honora civitano de la urbo Zakopane.
Nuntempe li estras sian fondaĵon kune kun la edzino - Izabela.
Malaltebenaĵo de Supra Rejno
La Malaltebenaĵo de Supra Rejno ankaŭ nomata Supra rejna malaltebenaĵo (germane  Oberrheinische Tiefebene, france fossé rhénan aŭ graben du Rhin) estas ĉirk. 300 km langa kaj ĉirk. 40 km larĝa ebenaĵo apud la fluejo de la Rejno inter la urboj Bazelo (Svislando) kaj Frankfurto ĉe Majno (Germanio). Geologie ĝi estas malprofunde en la terkrusto enpenetranta faŭlto, kiu nomiĝas la supra rejna grabeno.
Geografia Situo
La ebenaĵo estas trafluata de la Rejno por ĉirk. 350 km. La suda parto de la ebenaĵo troviĝas en Svislando ĉirkaŭ la urbo Bazelo, la sudokcidenta parto estas la franca regiono Alzaco, la nord-okcidenta kaj norda parto estas germana. La ebenaĵo estas unu el la plej gravaj morfologiaj fenomonoj en meza Eŭropo, la rejna grabeno.