cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biŝarenoj
La biŝarenoj bredas brutojn: kamelojn, ŝafojn, kaprojn, bubalojn kaj bovojn. La biŝarenoj loĝantaj laŭlonge de la Nilo estas agristoj; ili plantas kotonon, sukerkanon, grenon, durumon, tritikon, sezamon, fruktojn kaj legomojn kaj ili bredas kortbirdojn.
Irena Jun
Irena Jun (naskiĝis la en Hrubieszów) estas pola filma kaj teatra aktorino kaj reĝisorino.
Vivo
Irena Jun en 1958 finis en Krakovo Altlernejon por aktoroj kaj reĝisoroj kaj samjare debutis en teatro. Aktorino de Teatro Studio je la nomo al Stanisław Ignacy Witkiewicz en Varsovio. Ŝi ankaŭ gvidas Unupersonan Poezi-Teatron de Irena Jun en Varsovio.
Ŝi ankaŭ ludis en Teatro de Pola Radio kiel ekz. en radiodramoj La patro de Bruno Schulz (1980) kaj La patrino forpasas de Tadeusz Różewicz (2000). La 24-an de decembro 2008 rolis en la disaŭdigaĵo Pastoralo migranta laŭ sia scenaro, kiun ĝi ankaŭ reĝisoris.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1975
La 20-a Eŭrovido-Kantokonkurso, prezentita per Karin Falck, okazis la 22-an de marto 1975 en Stokholmo (Svedio).
Finfine nova sistemo de juĝo estis enkondukita kiu ŝajnis kontentigi ĉiujn kaj validas ĝis hodiaŭ: La juĝistaro de ĉiu lando atribuis 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 kaj 12 poentojn al la dek plej amataj kantoj. Alia novaĵo: La poentoj kaj la landoj estis ripetataj en angla kaj franca lingvo per la prezentistino, ekzemple kvar poentoj por Belgio: "Belgium four points, la Belgique quatre points".
Venkis la nederlanda grupo Teach-In kun Ding dinge dong (angle Ding-a-dong).
Ille-sur-Têt
Ille-sur-Têt (Illa ['iʎə]) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
15822 Genefahnestock
15822 Genefahnestock estas tre malgranda, ŝajne eksterordinare hela hungaria duopa asteroido de la interna asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Eugene G. Fahnestock,, kiu faris gravajn kontribuojn al la dinamika studo de duopaj asteroidoj. Li estis la unua; kiu enketis pri la dinamiko de plene kuplita duopa asteroido uzinte detalan per-radaran modelon de la formo de 66391 Moshup.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la per observo de ĝiaj, anoncita la 20-an de decembro 2010.
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 0,32 ± 0,07 km, orbitas kun periodo de 0,8388 ± 0,0004 tagoj (20,13 horoj) kaj orbita granda duonakso de 3,3 km, ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata. La taksita diametro de la centra korpo estas 1,69 ± 0,3 km; tiu, kiu indikas, ke ĝi havus tre grandan albedon.
Tallahassee (Florido)
Tallahassee (pron. tal-a-HAS-i) estas la ĉefurbo de Florido, ŝtato de Usono. Laŭ la 2000 popolnombrado, Tallahassee havas 150.624 loĝantojn. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de Kantono Leon, Florido.
Tallahassee estas la hejmo de Ŝtata Universitato de Florido kaj la Florida A&M Universitato. Ĝi estas ankaŭ loka centro por agrikulturo kaj komerco.
István Labancz
István LABANCZ [labanc] rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la -an de 1966.
Hepato
Hepato (latine, greke ) estas centra organo de metabolismo de vertebruloj kaj la plej granda glando en ilia korpo. Ĉe homo la hepato estas ankaŭ la plej granda organo de abdomena kavo. Ĝi estas ĉefa certiganta energian materian interŝanĝon kaj ŝanĝon de vivtenaĵoj, ĝi estas neanstataŭigebla dum biotransformado de materialoj kaj maltoksigo de la organismo kaj ĝi partoprenas ankaŭ dum digestado de la nutraĵo en maldika intesto. Inter ĝiaj pluaj funkcioj estas sintezo de proteinoj de sangoplasmo inkluzive de koagulaj faktoroj, kiuj estas necesaj por sangokoagulado kaj produkto de hormonoj, kiuj regulas mastrumadon kun akvo kaj saloj, ĝi servas ankaŭ kiel rezervejo de vico de materialoj, kiel estas glikogeno, fero aŭ vitaminoj.
Dum misfunkciado de la hepataj funkcioj okazas difekto de homeostazo, aperas hormonaj difektoj, difektoj de metabolo kaj sangokoagulado, ascito, misfunkciado de renoj kaj difektoj de funkcio de cerbo, kiuj povas gvidi al hepata komato kaj morto.
Priskribo kaj situo de la hepato
La sana hepato estas de firma, sed de fleksebla konsisto kaj ĝi havas ruĝbrunan koloron. Sed la histo estas relative fragila, do dum supermezuraj tremoj aŭ puŝoj povas okazi ŝirigo de la hepato kaj minacanta masive la vivon endanĝeriganta sangado. Ĝia surfaco estas kovrita per ligamenta membrano kaj parte ankaŭ per viscera peritoneo. Ĉe mamuloj inkluzive de homo ĝi estas sur sia loko fiksita per pendiga aparato, per du ligamentoj ĝi estas kunigita kun diafragmo (ligamentum coronarium hepatis, lig. triangulare dextrum et sinistrum), plu ĝi estas helpe de ligamenta teres hepatis alkreskinta al antaŭa muro abdomena.
Hepato de la homo
La homa hepato situas sub diafragmo sur dekstra flanko de la abdomena kavo kaj ĝi havas kutime kojnecan formon. Ĝi pezas proksimume 1 500 g, sed ĉe virinoj ĝi estadas malpli granda ol ĉe viroj kaj preskaŭ 10% de tiu ĉi pezo kreas rezervan grason.
Al la diafragmo ĝi alligas per glata membrana areo (latine ), sur kiu troviĝas ligilo de falĉilforma ligamento (latine ). El la alia flanko al la hepato premas la organoj de la abdomena kavo, tiu ĉi areo do nomiĝas. Meze de la viscera areo troviĝas hepata portalo (, tra kie eniras en la hepaton hepata vaskulo kaj portala vejno, kaj kie eliras galaj eliraj vojoj. En gala kavo estas enkreskinta galveziko. La ĉirkaŭaj organoj kaj grandaj vaskuloj kreas sur la viscera areo de la hepato premsignojn.
El anatomia vidpunkto la homa hepato dividiĝas en 4 lobojn. Pli granda lobo, malpli granda lobo , dum kio dividanta linio estas kreita per trairo de la falĉilforma ligamento (, plu poste al vostoforma lobo kaj kvareĝa lobo . En la tiel nomata kirurgia anatomio la limo de la dekstra kaj la maldekstra loboj en linio de Rex – Cantlie pasas ekde la eniro de la dekstra hepata vejno ĝis suba kava vejno al fundo de galveziko. Tiu ĉi divido nome respondas al sangoprovizo de la unuopaj loboj - la dekstra lobo hepata estas provizata per vaskula sango el la dekstra branĉo de la hepataj vaskuloj kaj vejna sango alfluas tra la dekstra branĉo de la portala vejno, la galo estas forkondukata tra la dekstra galdukto. Ĉe la maldekstra lobo la situacio estas analoga.
La dekstra hepata lobo estas dividita en kvar segmentojn: V-an, VI-an, VII-an kaj VIII-an segmentojn. La maldekstra hepata lobo estas dividita ankaŭ en kvar segmentojn, oni distingas II-an kaj III-an segmentojn, plu segmenton I-an, kiu estas kreata per histo de vostoforma lobo kaj segmenton IV-an - kvareĝan lobon.
Mamuloj
Ĉe la ceteraj mamuloj la hepato situas ankaŭ sub la diafragmo, en diafragma kupolo, kiun ĝi plenigas aŭ plenamplekse (rabobestoj) aŭ pli ofte pli-malpli nur en la dekstra flanko. Ĝia relevanta grandeco dependas de maniero de la vivo de la donita animalo: ĉe karnovoruloj ĝi prenas 3-8 % de la korpa pezo, ĉe ĉiovoruloj 2-3 % kaj ĉe herbomanĝanto 1-1,5 % de la pezo.
La hepato de la bestoj karakterize ne diferenciĝas de la hepato de homo. Ununuraj pli grandaj diferencoj estas en formigado de la loboj, ekzemple ĉe remaĉuloj la hepato estas formiĝinta malmulte kaj la loboj estas ne karakterizaj, ĉe rabobestoj kaj porkoj estas male la dekstra kaj la maldekstra loboj dividitaj ankoraŭ en du. Plimulto de la mamuloj havas la galvezikon, sed tiu mankas ekz. ĉe ĉevalo, kelkaj ronĝuloj, cetacoj kaj rostruloj
Birdoj
Hepato de la birdoj estas relative granda kaj ĝi havas formon de plilongigita disko, parte dividita en du lobojn, la dekstran kaj la maldekstran. La formo kaj la relativa grandeco estas specifa laŭ specioj, la plej grandan hepaton havas insektomanĝulaj kaj fiŝomanĝulaj birdoj
La hepato de birdoj estas fragilaj, preskaŭ erigaj, ĝia grandeco kaj koloro dependas el nutriga stato, ĝi povas esti ruĝbruna aŭ hele bruna, ĉe freŝe elkoviĝintaj idoj la hepato estas influe de strebita ovoflavo flava. Ĝi situas en antaŭa parto de korpa kavo, sub brustosto, kie ĝi tuŝas la koron kaj muskolhavan kaj glandohavan stomakon. La galveziko ĉeestas ĉe plimulto de la birdoj; escepton kreas struto, nanduo, kolombedoj kaj papagoj.
Reptilioj kaj amfibioj
Ĉe reptilioj kaj amfibioj la hepato estas la plej granda organo de la korpa kavo kaj ĝi situas inter la koro kaj stomako, simile kiel ĉe la birdoj. La galveziko estas evoluita.
Fiŝoj kaj kartilagaj fiŝoj
La hepato de elasmobrankoj (ĉefe ŝarkoj kaj rajoj) estas voluma, duloba, en la maldekstra lobo estas galveziko. Ĝi enhavas grandan kvanton de olea graso kaj ĝi servas ankaŭ kiel hidrostatika organo, anstataŭiganta gasvezikon de ostaj fiŝoj. La hepato de krokodila ŝarko (Pseudocarcharias kamoharai) povas krei preskaŭ 20% de la pezo de la animalo. Ĉe aktinopterigoj la hepato situas inter intestaj ansetoj, kutime ĝi estas granda kaj mankas eĉ ne galveziko.
Rondbuŝuloj
Petromizoj kaj mukofiŝoj estas verŝajne la plej malnovaj vertebruloj, ĉe kiuj la dekstra hepato evoluis. Sed per funkcio, situo en la korpa kavo kaj embria evoluo ĝi jam plene respondas al la hepato de pli evoluitaj vertebruloj. Ĉe petromizoj okazas dum metamorfozo degenero de gal-elkondukoj (komune kun abortigo de la digesta sistemo), la hepata histo mem estas konservita dum la tuta vivo.
Similaj organoj ĉe aliaj animaloj
Funkcie similaj organoj aperas ĉe moluskoj - hepatopankreato, simile ankaŭ artropodoj havas digestajn glandojn, kiuj kombinas funkcion de hepato kaj pankreato. Ĉe insektoj tiu ĉi organo estas konata kiel "graskorpeto". Vere analogia organo estas hepata sako de brankiostomuloj, kiel estas ekzemple ĉe la lanceolata brankiostomulo (Branchiostoma lanceolatum, ankaŭ Amphioxus lanceolatum). Temas pri spaca cekumo eliranta el ventra parto de la digesta tubo, kies apartaĵo estas sangocirkulado simila al tio, kion havas la hepato de la vertebruloj.
Embria evoluo de la hepato
Dum la embria evoluo la hepato establiĝas kiel hepata ptozo el ventra muro de la digesta tubo de la embrio. La histo plu enkreskas en la ventran mezenterion kaj poste okazos kuniĝo kun arterioj kondukantaj ĝis ovoflava saketo, kiuj fariĝos sinusoidoj.
Maksimuma evoluo de la hepato okazas en la 2-a ĝis la 3-a monato (ĉe la homo), kiam la hepato kreas 10 % da volumo de la korpo de la embrio. Dum enutera evoluo en la hepato oni kreas sangoĉelojn, tiu ĉi sangokreado ĉesas post la 7-a monato.
Ĉe novnaskito la volumo de hepato kreas 5 % da volumo de ĝia korpo.
Mikroskopa konstruo
En loko de interrilato de tri aŭ kvar lobetoj estas periportala spaco ( lat. ) plenigita per maldensa kolagena ligamento, tra kie pasas interlobara arterio (lat. ), interlobara vejno (lat. ) kaj interlobara galdukto. Ilia aro nomiĝas triado (lat. ).
Plua - precipe en patologio - uzata termino estas primara hepata acino. Tio estas la plej malgranda funkcia unuo de la hepata parenĥimo. Temas pri unu sesono de la lobeto de la centra vejno kaj ankoraŭ plua unu sesono el najbara lobeto de la centra vejno. Tiuj ĉi du partoj havas komunan sangoprovizadon (la vejnon kaj la arterion) el unu (cirkumlobara) branĉo kondukanta el portorbita spaco. Laŭ distanco de la vejno oni distingas en la acino tri distribuajn zonojn:
La hepatajn ĉelojn, hepatocitojn, kreas proksimume 60-70 % da ĉela populacio de la hepata histo kaj ilia riĉa enzima ekipo estas esenco de supera tasko de la hepato en la korpa metabolismo. Interese estas, ke la periportalaj kaj la perivejnaj hepatocitoj de la hepataj acinoj diferenciĝas de si per kvanto kaj aranĝo de ĉela organelo kaj metabolisma kapacito. La hepataj makrofagoj, ĉelo de Kupfler, kreas 25-30 % da ĉeloj de la hepato kaj tio estas fiksaj makrofagoj, kiuj fagocitozas bakteriojn, fremdnaskajn proteinojn kaj tro maljuniĝintajn eritrocitojn. Pluaj ĉeloj estas hepataj stelformaj, aŭ ĉeloj de Ito, kies preciza rolo estas ankoraŭ neklara. En la sana hepato ili deponas retinoidojn, en la damaĝigitaj ili ŝanĝigas sian fenotipon, produktas kolagenon kaj evidente ili partoprenas en patogenezo de fibrozo kaj cirozo. Pluaj ĉeloj de la hepato estas la t.n. ĉeloj de Pit, kio estas hepataj NK ĉeloj, kaj endotelioj, kiuj kreas muron de la vaskuloj.
Sangocirkulado en la hepato
Sangocirkulado de la hepato estas duspeca: nome la funkcia kaj la nutriga. La nutrigan cirkulon prezentas la hepata vaskulo kaj ties branĉoj, ĝi alkondukas la sangon riĉa je oksigeno. La funkcia cirkulo eliras el la portala vejno, kiu alkondukas preskaŭ 90 % da sango, kiu entenas strebitajn nutraĵojn el digesta sistemo, inkluzive de eventualaj toksinoj de bakterioj de intestoj, kaj produktojn de metabolismo de la ĉeloj. Tra la hepato trafluas granda kvanto de sango, preskaŭ 1/4 de porminuta korbatado, kio ĉe homo prezentas proksimume 1,5 de litro da sango dum minuto.
Funkcia cirkulado
Portala vejno (lat. ), portanta la strebitajn nutraĵojn el intestoj, eniras en la hepaton en la hepata portalo kaj ĝi disbranĉiĝas ĝis la vejnoj trafluantaj tra portobiliara spaco. Tiuj disbranĉiĝas en sinusoidojn trafluantaj inter trabeklo de hematocitoj kaj kunfluiĝas en la centra vejno. La centraj vejnoj denove kuniĝas, la sango enfluas en la hepatajn vejnojn (lat. ), kiuj enfluiĝas en suban kavan vejnon.
Skemo:
Nutriga cirkulado
La hepata vaskulo eniras en la hepaton en la hepata portalo kaj ĝi disbranĉiĝas simile kiel la portala vejno. En la sinusoidoj okazas intermiksiĝo de ambaŭ cirkuladoj.
Skemo:
Funkcioj de la hepato
La funkcioj de hepato estas multflanka kaj multnombra, plimulto de procezoj en ĝi okazantaj koneksas ja kun la metabolismo kaj maltoksigo, sed krom tio la hepato estas ankaŭ ekzokrina kaj endokrina glando kaj intervenas ankaŭ en pliajn agadojn.
Metabolismaj agadoj okazantaj en la hepato
En la hepatocitoj okazas reciprokaj ŝanĝoj de la nutraĵoj, iliaj sintezoj, degradigoj kaj resorboj el la sango.
Produkto de galo
Hepatocitoj sekrecias akvon, jonojn, ĥolesterolon, gal-acidojn, fosfolipidojn kaj konjugiitan bilirubinon en galkapilarojn - estiĝas tiel hepata galo. Tio estas izotona, densa, flava ĝis malhele verda fluidaĵo de amara gusto, kiu en la intesto karakterize partoprenas dum digestado de grasoj.
Galvojoj
Hepatocitoj produktas la galon en iajn ajn interspacojn en trabekloj, en la galkapilarojn (intercelulaj galkapilaroj ductuli biliferi). Tiuj faŭkas en kanaletojn de Herring, kiuj kuniĝas en galduktojn. La galo estas amasigata en la galveziko kaj okaze de bezono liberigata en duodenon.
Skemo:
Interesaĵo estas galvojoj ĉe ĉevalo, kiu ne havas galvezikon kaj la galduktoj tiel faŭkas rekte en duodenon.
Malsanoj de la hepato
La hepato havas grandan funkcian rezervon, la bazan funkcion kapablas plenumi eĉ nura unu kvinono de ĝia histo kaj havas ankaŭ grandan kapablon de regenero. Ĝi scias certmezure adaptiĝi al plialtigita streso - la hepatocitoj pligrandiĝos (megalocitozo), pligrandiĝos eĉ ĝiaj kernoj (megakariozo), povas troviĝi eĉ ĉeloj kun pli granda nombro de kromosomaj aroj ol du (poliploidio).
Sed dum transpaŝo de certa limo okazas damaĝiĝo de la hepatocitoj - ilia energia metabolismo komenciĝas misfunkcii kaj en la ĉelo amasiĝas akvo kaj pli poste eĉ lipidoj - okazas distrofio aŭ hepatozo. Tiuj ŝanĝoj estas revenigaj, sed dum plua agado de la damaĝiga iniciato okazas apoptozo aŭ nekrozo de la ĉeloj, tio signifas ilian morton.
Dank' al alta regenera kapablo de la hepato la damaĝiĝo povas post la akute agadanta iniciato resaniĝi sen sekvoj; sed dum abera provo pri regenero povas okazi hiperplazio de la galduktoj. Sekvo de kronika, longdaŭra damaĝigo de la hepato estas plimultiĝo de ligamento, fibrozo aŭ tuta alikonstruo de la hepato kondukanta al cirozo, dum kiu la arkitekturo de hepato estas nerevenigeble anstataŭigita per malmola ligamenta histo.
Hepata misfunkciado
La hepata mislaborado estas stato, dum kiu la hepato ne kapablas plenumi siajn funkciojn kun ĉiuj negativaj sekvoj de tiu ĉi stato por la organismo. Povas ekesti akute, pro sekvo de grava hepatito, venenigo de hepatotoksaj materialoj, steatozo aŭ tumora trafo. Kronika misfunkciado estas plej ofte sekvo de cirozo.
Diocezo de Kotajk
La diocezo estis oficiale fondita la 30-an de majo 1996, per encikliko publikigita de Katolikoso Garegino la 1-a. La dioceza ĉefsidejo situas en la provinca ĉefurbo Hrazdan, dum la katedralo de la diocezo estas la monaĥejo Keĉaris en la proksima urbo Tsaghkadzor.
Imre Kovács (pentristo)
Imre KOVÁCS [kovAĉ] rumania hungara pentristo. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 12-an de septembro 1976.
Hepato
Damaĝigo de la hepato per venenaj materioj
La materioj, kiuj damaĝigas la hepatan histon, estas markataj kiel hepatotoksoj. Ĉe homoj unu el la plej signifaj kemiaj materioj, kiuj damaĝigas la hepaton, estas etanolo - dum kronika ebrieco ĝi kondukas al cirozo de la hepato kaj ankaŭ ĝi plialtigas negativan agadon de ceteraj faktoroj. Inter hepatotoksaj materialoj estas klorigitaj hidrokarbonoj tetrakloretano, tetraklormetano kaj triklormetano, ftalatoj, kelkaj medikamentoj, kiel ekzemple paracetamolo, mikotoksinoj (aflatoksino, sterigmatocistino kaj T-2 toksino inkluzive de toksinoj de pli altaj fungoj (falotoksino de verda amanito (lat. Amanita phalloides), toksinoj de cianobakterioj (mikrocistinoj), pli altaj dozoj de kumarinoj, pirolizidinaj alkaloidoj, troa kvanto de vitamino A kaj pliaj aliaj materialoj. Kelkaj el ili estas plie hepatokarcinogenaj (ekz. aflatoksinoj), tio signifas ili kaŭzas malignan transformon de la hepataj ĉeloj.
Diocezo de Kotajk
Historio
La Diocezo de Kotajk estas konsiderata la posteulo de la historia Diocezo de Bĵni fondita de la Katolikoso Petro la 1-a en 1031. Bĵni estis unu el la plej grandaj diocezoj de mezepoka Armenio. La episkopo de Bĵni estis unu el 4 episkopoj, kiuj posedis specialan privilegion en la elektoj de la Katolikoso de Ĉiuj Armenoj, aliaj estis la episkopoj de Sjuniko, Haghpat kaj Artaz.
Imre Kovács (pentristo)
Kariero
Imre Kovács akiris diplomon pri pentroarto en Szarvas (1996–2001), pri desegno en Segedo (2001–2002). Ĝis 2001 li laboris en sia naskiĝurbo, de 2001 en Hungario.
Diocezo de Kotajk
Historio
La Diocezo de Bĵni estis funkcianta ĝis la mezo de la 18-a jarcento.
Hepato
Inflamo de la hepato
La inflamo de hepato, latine hepatitis, estas stato, kiam la damaĝigo de hepato estas akompanata per inflama reago. Ili povas esti kaŭzitaj per patogenoj (plej ofte per virusoj) aŭ per memimuna reago.
Aziyadé
Aziyadé estas romano verkita de Pierre Loti en 1879. Tiu kortuŝa "romano" fakte estas aŭtobiografiaĵo, apenaŭ "aranĝita", aŭ cenzurita, ĉe kelkaj detaloj. La vera amato de Pierre Loti nomiĝis Hatiĝe, tiu amo efektis lian tutan vivon, ne nur stampante la senton pri la tragikeco de l'homa vivo, kaj ankaŭ tutviva favoro al Turkio kaj turkoj, sed ekzemple li finfine venigis en sia propra domo la tombŝtonon de Hatiĝe/Aziyadé.
Hepato
Infektaj malsanoj trafantaj la hepaton
Inter la plej karakterizaj infektaj malsanoj, kiuj trafas la homan hepaton, estas virusaj hepatitoj - hepatito de tipo A, la t.n. malsano de malpuraj manoj, hepatito de tipo B, kiu estas tre facile kontaĝebla per neŝirmita seksokontakto kaj sango kaj kiu povas enigi en cirozon aŭ karcinon de hepato. Al la tipo B estas simila alia virusa malsano, hepatito de tipo C.
Diocezo de Kotajk
Aktivaj preĝejoj
Jen la listo de preĝejoj, monaĥejoj kaj kapeloj funkciantaj sub la jurisdikcio de la Diocezo de Kotajk, kune kun ilia loko kaj jaro de konsekro:
Kaŭzeco
La Kaŭzeco en filozofio venas el fakto ke ĉio (okazintaĵo) devenas el kaŭzo, deveno aŭ komenco.
Kondiĉoj
Por ke okazintaĵo A estu la kaŭzo de okazintaĵo B devas okazi tri kondiĉoj:
Diocezo de Kotajk
Neaktivaj aŭ ruinigitaj preĝejoj kaj monaĥejoj
Ĉi tio estas nekompleta listo de neaktivaj aŭ ruinigitaj preĝejoj kaj monaĥejoj en la teritorio reguligita de la Diocezo de Kotajk:
Hepato
Infektaj malsanoj trafantaj la hepaton
Plie ekzistas ankaŭ hepatito de tipo D, kiu estas ligita al la tipo B, kaj hepatito de tipo E, simila al la tipo A. La viruso de hepatito de tipo G eĉ ne la t.n. TT-viruso evidente ne estas por homo tro patogenaj.
Kaŭzeco
Kondiĉoj
La observanto, post kelkaj observoj, alvenas al konkludo ĝeneraligi ĉar ĝis tiam ĉiam kiam okazis A okazis ankaŭ B, en la estonto okazos same. Tiele aperas logika leĝo.
Hepato
Infektaj malsanoj trafantaj la hepaton
La hepata histo estas trafita ankaŭ dum febro de Rifta Valo, atakas ĝin viruso Ebolo kaj Marburg, citomegalovirusoj aŭ viruso Ebstein-Barr (infekta mononukleozo). Inflamojn de la hepato kaŭzas ankaŭ bakterioj, Bartonella henselae estas deveninto de la t.n. hepata peliozo, plu la hepaton trafas zoonozaj malsaniĝoj de leptospirozo (deveninto estas leptospiroj) kaj Q-febro (deveninto: Coxiella burnetii). La hepato povas esti atakita per gistoj (hepatoliena kandidozo), en la hepatocitoj ankaŭ multobliĝas protozooj el genro Plasmodium - deveninto de malario, Toxoplasma gondii aŭ Leishmania sp.. La vivon endanĝerigantaj abscesoj en la hepato povas kaŭzi infekto de parazito Entamoeba histolytica. Tre oftaj farantoj trafantaj la hepaton estas parazitaj vermoj de genro Schistosoma sp., kaj la hepata fasciolo pro la fakto ke dum hepata fasciolozo, gala, taja aŭ kata fasciolozoj, danĝeraj estas larvoj de cestodoj - Echinococcus granulosus kaj Echinococcus multilocularis. En la hepaton povas almigri ankaŭ kelkaj larvoj de nematodoj (ekz. Toxocara canis, T. cati, Anisakis simplex, Calodium hepaticum), kiuj povas kaŭzi inflamajn reagojn kun kreado de granulomoj.
Ĉe bestoj signifaj malsanoj, kuj trafas la hepaton, estas virusa hepatito de hundoj, paratuberkulozo, listeriozo, malsano de Tyzzer, kampilobakteria hepatito de kortbirdaro kaj multaj pliaj. El parazitaraj malsaniĝoj damaĝigas la hepaton de bestoj fascioloj (hepata fasciolo, grandega fasciolo ka.), larvoj de nematodoj dum migrado tra parenĥimo de hepato (Ascaris, Toxocara) aŭ kokcidioj (Eimeria stiedai ĉe kunikloj). Putrigintan hepatiton ĉe kortbirdaro kaŭzas Histomonas meleagridis.
Tumoroj de la hepato
Primaraj benignaj tumoroj de la hepato estas adenomo de hepato kaj hemangiomo kaj rare ankaŭ aliaj. Ĉirkaŭ 90% de ĉiuj tumoroj en la hepato estas poste metastazoj el aliaj organoj (el pankreato, dika intesto, stomako). Primara tumoro estas hepatoĉela karcinomo kaj kolangiogena karcinomo, kiu eliras el ĉeloj de galduktoj. Kuracado estas kirurgia. Infekta kaŭzo de kolangiokarcinomoj en sudorienta Azio estas gala kaj taja fascioloj. Oni indikas, ke en regionoj kun endemia apero de tiuj ĉi fascioloj ĉe homoj estas alta prevalenco de tumoraj malsaniĝoj de hepato. Ekzemple en Tajlando, kie estas laŭtakse 6 milionoj da homoj infektitaj per la taja fasciolo, la kolangiokarcinomo estas plej ofta maligna tumoro.
La hepato en homa kulturo
En greka mito reganto de dioj Zeŭso lasis alforĝi pro puno Prometeon al roko sur Kaŭkazo. Ĉiutage poste alflugis al la heroo granda aglo (aŭ vulturo) de nomo Etono, kiu eltiris per beko lian hepaton, kiu dum nokto denove ĝiskreskis.
En antikva Romio ekzistis pastroj, haruspeksoj, kiuj aŭguradis el hepato de oferitaj bestoj, ili praktikis la t.n. hepatoskopion aŭ hepatomancion.
La hepato de mamuloj, birdoj kaj fiŝoj estas kutime manĝataj. Laŭ multe da manieroj estas reguligataj bovinaj kaj porkaj hepatoj, el la hepatoj de birdoj oni manĝas kokidajn hepatojn, specialaĵo estas fuagraso - grasigita hepato de tronutrigataj anseroj (temas propre pri grasa distrofio). El la hepatoj de fiŝoj, tio estas precipe de moruoj, oni akiras hepatoleon; kaj same el hepatoj de ŝarkoj (de profundmaraj el malvarmaj akvoj).
La hepato enhavas grandan kvanton de vitamino A. Sed altaj dozoj de tiu ĉi vitamino povas esti al sano damaĝaj - en pasinteco polusvojaĝistoj tiel ĉi veneniĝis per hepato de blanka urso, esploristoj Douglas Mawson kaj Xavier Mertz veneniĝis dum manĝado de la hepato de tirhundaj huskioj.
NGC 3861A
NGC 3861A (aliaj indikoj — UGC 6724, MCG 3-30-93, ZWG 97.129, KCPG 299A, IRAS11424+2015, PGC 36604) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teruki Tabata
Teruki Tabata (田畑 輝樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
Sopron (historia departemento)
Sopron (ŝopron) estis departemento en okcidenta parto de la Hungara Reĝlando. Germane: Komitat Ödenburg.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
En 1891:
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 7 distriktoj, la nomoj estas la samaj de distriktejo:
Ankaŭ nuntempe komunumoj gardas en siaj nomoj departementonomon Sopron.
La departemento estas okcidente monta-monteta (montaro Sopron kaj Lajta), oriente ebenaĵa (lago Fertő) kaj parto de Malgranda Ebenaĵo. Sankta Stefano formis departementon en la 11-a j.c. En 1918 mallarĝa koridoro, kiu larĝiĝis ĉe lago Fertő, de Okcidenta Hungario aldoniĝis al Aŭstrio. La aŭstroj malrapide komencis okupi la koridoron, sed en 1921 en vilaĝo Ágfalva bataleto okazis inter aŭstroj kaj hungaraj memservantoj. La aŭstroj retiriĝis, la hungaroj fondis bonusujon Lajta kaj proklamis sendependecon en Felsőőőr. La efemera landeto uzis eĉ apartan poŝtmarkon. Fine en 1921 okazis plebiscito en Sopron kaj en kelke da najbaraj vilaĝoj. Rezulte Sopron kaj la proksimeco restis hungara, la ceteraj koridorpartoj (tie ne estis plebiscito) iĝis aŭstra, bonusujo Lajta ĉesis. La restinta parto unuiĝis kun departemento-partoj Győr (reĝa departemento) kaj Moson.
Vidu ankaŭ
Departementoj de reĝlando Hungario
Xavier Villaurrutia
Xavier VILLAURRUTIA (ĤabJER Bijaurrutja) (1903-1950) estas unu el la plej elstaraj meksikaj poetoj de la 20-a jarcento. Lia poezio sukcesas bridi la emocion pere de la intelekta rezonado kaj, ne malofte, oni trovas en ĝi surprizajn vortludojn kiuj defias racion.
Li ne nur apartenis al grupo de la Samtempuloj (Contemporáneos), sed estis ankaŭ unu el ĝiaj ĉefaj reprezentantoj. Tiu ĉi grupo, kiu aktivis en la tria kaj kvara jardekoj, reprezentis reakcion al la popolismaj tendencoj estigitaj de la Meksika revolucio (1910-1917). Ni povas konsideri ke la Samtempuloj definitive rompis la tradiciojn de la “modernistoj”, kies lasta reprezentanto en la lando estis Ramón López Velarde.
Gábor-Dénes Pál
Gábor-Dénes PÁL  [pAl] rumania hungara fotisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 14-an de aprilo 1964.
Ŝuŝari (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Ŝuŝari (Шушары) estas finstacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Frunzensko-Primorskaja linio, ĝi situas najbare de la stacio  en Sankt-Peterburgo. Ĝi estis malfermita la.
Poseda stato de arkta teritorio
Laŭ internacia juro, al neniu lando apartenas la norda poluso aŭ la regiono de la arkta oceano kiun ĝi ĉirkaŭas. La ŝtatoj ĉirkaŭ la Arkto, nome Rusio, Usono (pro Alasko), Kanado, Norvegio, kaj Danio (pro Groenlando), havas nur 370 kilometran regionon ekonomian ĉirkaŭ siaj marbordoj.
Selektiva lignoproduktado
Selektiva lignoproduktado estas la silvikultura praktiko rikolti proporcion de la arboj en difinita areo. Selektiva lignoproduktado estas la praktiko forigi maturan lignon aŭ la malpliiĝanta de pli malnovaj arboj por plibonigi la lignan starejon aŭ protekti la medion aŭ specifajn speciojn ene de ĝi. Ĉi tiu sistemo povas esti uzita por administri arbarojn -jaraĝaj starejoj. Administradaj celoj povas inkludi la protekton de natura vivejo, la pliigon de preciza ligno produktivo, instigo de regenerado de specio aŭ de la viva bonfarto de plantejoj. Selektiva lignoproduktado povas inkludi malfermi areon por permesi arban specion kiu postulas pli grandan lumintenson kreski sed ke ne estas tiom granda praktiko sufiĉe por meriti la laŭleĝan difinon de klarigado. Tiu praktiko evitas senarbarigon kiu okazas la normala lignoproduktado.
Valerijus Rudzinskas
Vivo
En 1995 li finis la pastran seminarion en Kaŭno. En 1998 li finis magistrajn literaturologiajn studojn en la universitato Vytautas la Granda en Kaŭno. Servis kiel pastro en la paroĥoj de Garliava, Sutkai, Rudamina, Punia, Nemunaitis.
Preux-au-Sart
Preux-au-Sart estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 233 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Preux-au-Sart estas unu el la multaj vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Le Quesnoy. La regiono de Le Quesnoy troviĝas centre de triangulo formita de Valenciennes, Cambrai kaj Maubeuge, okcidente de la forsto Mormal.
Valerijus Rudzinskas
Vivo
En 1997 en la vilaĝo Panara de la distrikto Varėna li fondis kaj konstante gvidas la tiel nomatan romkatolikan “Komunumon de plena hejmo” (litove Pilnų namų bendruomenė). Ĉi tiu komunumo okupiĝas pri konstanta helpo al marĝenaj homoj, kiuj malsanas je alkoholismo, suferas de uzado de narkotaĵoj, hazardludoj k. s., do, ĝi okupiĝas pri psikologia kaj socia rehabilitado de homoj, revenigo de ili al la laboro, organizas kulturajn, spiritajn, edukajn aranĝojn, efektivigas aliajn projektojn. Ĉi tiu komunumo estas tre populara en Litovio. Ĝia protektanto estas emerita kardinalo Audrys Juozas Bačkis.
Preux-au-Sart
Geografio
La vilaĝo Preux-au-Sart troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas en natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Preux-au-Sart etendiĝas sur 5,09 km². La vilaĝo konsistas el 7 domaretoj : La Boiscrête, Bois Saint Pierre, Bois de la Ferrière, Marsy, Plat de Bois, Warpe, kaj Le Château.
Valerijus Rudzinskas
Vivo
Valerijus Rudzinskas estas religia poeto; li eldonis en la litova lingvo kvin poemarojn, monografion De Šventoji ĝis Gango (pri Bronius Jauniškis) kaj kelkajn aliajn librojn kun religia enhavo. Li organizas literaturajn aranĝojn kaj estas membro de la Asocio de sendependaj verkistoj de Litovio.
Esperanton li lernis en 1975, ĉe Petras Čeliauskas. Rudzinskas perfekte parolas Esperanton. Lia diplomverko ĉe la fino de la pastra seminario estis “Esperantista agado de Aleksandras Dambrauskas”. Li estas pastro en Litovio, kies Komunumo de plena hejmo havas retejon www.pnb.lt en ses lingvoj, inter ili ankaŭ en Esperanto. Li jam gvidis romkatolikan Diservon en Esperanto en BET-34 (Veisiejai, 1998) kaj en BET-43 (Šiauliai, 2007). En sia retejo li anoncas ankaŭ Esperanton kiel lingvon, en kiu eblas kontakti lin.
(15823) 1994 UO1
(15823) 1994 UO1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Elva (Piemonto)
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Gusztáv Kondor
Gusztáv Kondor [gustAv], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kondor Gusztáv estis hungara astronomo, matematikisto, profesoro, instruisto, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1861). Gusztáv Kondor (ĝis 1848 Krauze Gusztáv) naskiĝis la  1825 en Szántova (nuntempe Hercegszántó). Li mortis la 1897 en Budapeŝto.
Plein
Plein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Libera kulturo (libro)
Libera kulturo — kiel la grandaj amaskomunikilaj entreprenoj uzas teknologion kaj juron por forlimigi kulturon kaj regi krepovon (angle: Free Culture: How Big Media Uses Technology and the Law to Lock Down Culture and Control Creativity) estas libro de Lawrence Lessig, profesoro pri juro ĉe la universitato Harvard, eldonita en 2004.Ĝi estis publikigita la 25-an de marto 2004 en interreto sub la (nelibera) licenco Krea Komunaĵo cc-by-nc 1.0. La presita eldono de la libro fare de Penguin Books estis publikigita sub kompleta aŭtorprotekto.
En la germana, la libro estis presita en januaro 2006 ĉe Open Source Press sub la titolo Freie Kultur, Wesen und Zukunft der Kreativität.
Agrij
Agrij [agriĵ] (hungare: Felsőegregy felŝeoegredj) estas komunumo en Rumanio sude de Zalău. En 1910 ĝi havis 1 020 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 — 1 030 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1459. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szilágy vármegye). Administre apartenas al ĝi Bozna, Răstolţu Deşert, Treznea.
Abeluja forno
Abeluja forno estas formo de forno kiu similas al jam eksmodaj abelujoj. Ĝi estas cilindraj kaj fermiĝas al supra kupolo. Ĝi estis komunaj en Nordameriko, kaj en Eŭropo ekde la Mezepoko, ĝis la industria revolucio. Ĝi utilis ĉefe por baki panon, sed ankaŭ por pli industriaj celoj kiaj tegoloj, potfarado, karboproduktado ktp.
Golfo James
La Golfo James /ĝejmz/ (James Bay,Baie James) estas granda akvejo ĉe la suda pinto de la Golfo Hudson en Kanado. Ambaŭ akvejoj etendas el la Arkta Oceano. La Golfo James bordas ĉe la provincoj de Kebekio kaj Ontario; insuloj ene de la golfo (la plej grandaj el kiuj estas insulo Akimiski) estas parto de Nunavuto. La baseno de la Golfo James estas loko de ĉefaj hidroelektraj projektoj, kaj estas ankaŭ celo de river-baza distrado. Kelkaj komunumoj estas loĝantaj ĉe aŭ laŭlonge de Golfo James, inklude nombrajn indiĝenajn komunumojn kiaj la Kaŝeĉevana Unua Nacio kaj naŭ komunumoj aligitaj kun la Krioj of norda Kebekio.
Kiel ĉe la resto de la Golfo Hudson, la akvo de la Golfo James regule frostiĝas vintre, kaj estas la plej proksimaj akvejoj al ekvatoro kie okazas tio.
Preĝejo Sankta Triunuo (Sondershausen)
La Preĝejo Sankta Triunuo (germane: Kirche St. Trinitatis) estas protestantisma preĝejo en Sondershausen, Germanio, Trinitatisplatz.
Historio
La urba preĝejo estas baroka trinava halo-preĝejo de la 17-a jarcento, kiun uzis kaj la kortego de Schwarzburg kaj la burĝaro por diservoj. En 1620 ĝi konstruitis anstataŭante la mezepokan antaŭulan Andreo-preĝejon. Sed nur unu jaron poste, fajrego ege damaĝis la tuton (3.6.1621). En la dua duono de la 17-a jarcento la preĝejo devis laŭetape esti rekonstruata. Nur en la 25.11.1691 okazis solena rekonsekro.
Vizitanto-okuloj frapatas per riĉe ornamita trietaĝa princogalerio: la tri etaĝoj motive rerakontas al oni la dinastian evoluon de la duklando ĝis 1691. Blazonoj de la preĝeja fondodato estas faritaj mallonge antaŭ la plirangiĝo grafa de la dukoj. Videblas la nova grafo Chsristian Wilhelm von Schwarzburg-Sondershausen kaj liaj edzinoj unua kaj dua. Spekteblas ankaŭ princaj monogramaĵoj kaj kronoj.
Princa funebra kapelo
Ĝis 1890 la preĝejo estis ankaŭ la entombigejo de la dinastianoj de Schwarzburg-Sondershausen. En 1890/91 alkonstruitis oriente apude fortimpresa funebrokapelo, maŭzoleo do. Volbaĵo kun stelĉielaj ornamaĵoj sterniĝas super sep sabloŝtonaj sarkofagoj. Okaze de la maŭzoleofarado oni ankaŭ novfaris la internon de la preĝejo mem laŭ historisma maniero. La ĥorejo iĝis novromanika kaj du fare de la princoj donacitaj vitraloj montras la naskiĝon kaj la krucumon de Jesuo Kristo.
En 1987 pro kadukiĝego necesis restaŭradi la tutan preĝejon. Post unu jardeko iĝis rekonsekro kaj de la preĝejo kaj de la nova Hey-orgeno en la 15.6.1997. En 2004 Ronald Paris pentris novan edifan bildon por danki la savon miraklan de multaj infanoj en la aprilo de 1945, kiam estis bombardoj de la Aliancanoj. La preĝejo ankaŭ ofte uzatas por koncertoj grandeco, heleco kaj bona akustikaj kondiĉoj.
(14000) 1993 FZ55
(14000) 1993 FZ55 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Vintero (Valadolido)
Vintero, en hispana Tierra del Vino (Tero de Vino), estas unu el ok komarkoj de la provinco Valadolido, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ne estas klara komarka divido firmigita je oficiala nivelo. Tamen, ja estas historiaj komarkoj pli malpli enradikigitaj kiuj enhavas municipojn, submunicipojn kaj loĝejajn areojn kiuj unuiĝas por la administrado de komunaj servoj kiel tiu de rubokolektado, purigado kaj sanservoj. La komarko Vintero estas limigita norde per la komarko Montoj Torozos, kaj laŭhorloĝe kun la Campiña del Pisuerga (nur je unu municipo), la komarkoj Tierra de Pinares kaj Tierra de Medina, kaj la provinco Salamanko kaj la provinco Zamoro (okcidente).
Municipoj
La komarko konsistas el 22 municipoj, nome la jenaj:
Péter Madaras
Péter MADARAS  [madaraŝ] rumania hungara skulptisto. Li naskiĝis en Zalán la -an de 1981.
24219 Chrisodom
24219 Chrisodom estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christopher Odom, mentoro de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la George School de Newtown (Pensilvanio).
Granda Amerika Akvodislimo
La Granda Amerika Akvodislimo (angle : Continental Divide of the Americas) estas la ĉefa, kaj precipe montara, akvodislimo de Ameriko. La Granda Amerika Akvodislimo etendiĝas ekde Beringa Markolo al Magelana Markolo, kaj disigas la akvokolektajn areojn kiuj elfluas en Pacifikan Oceanon de tiuj kiuj elfluas en Atlantikan Oceanon (inkluzive de tiuj kiuj dreniĝas en Meksikan Golfon kaj Kariban Maron), kaj laŭlonge de la plej nordaj ekstremaĵoj de la Akvodislimo, tiuj kiuj dreniĝas en Arktan Oceanon.
Estas multaj aliaj hidrologiaj dislimoj ene de Ameriko, tamen la Granda Akvodislimogo estas la plej okulfrapa el ili ĉar ĝi emas sekvi linion de altaj pintoj laŭlonge de la ĉefaj montaroj de Rokmontaro kaj Andoj, je ĝenerale multe pli alta altitudo ol la aliaj hidrologiaj dislimoj.
53252 Sardio
53252 Sardio estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la bela insulo Sardio (Sardigna) en Mediteraneo. Dominita de diversaj civilizoj tra sia historio, Sardio estas De 1948 aŭtonoma regiono de Italio.
Dunbar-nombro
La Dunbar-nombro estas la maksimuma nombro de individuoj kun kiuj persono povas teni samtempe stabilan homan rilaton. Tiu limo estas propra al grandeco de nia cerbo implicita en la kognaj funkcioj de la la neokortekso.
Tiu nombro estas taksita de la brita antropologo Robin Dunbar inter kaj 230 personoj kaj havas valoron akceptitan praktike je 150 personoj.
Tiu nombro devenas de la studoj publikigitaj en 1992 de la scienculo Robin Dunbar. En tiu studo, li analizas la grandecon de la neokortekso de malsamaj primatoj kaj komparas ĝin al la nombro de individuoj de iliaj respektivaj grupoj. Li tiel eksterpolis siajn rezultojn kun la celo determini maksimuman nombron por la dimensio de la grupo de homoj. Tiu nombro ne devus sekve teorie superi al 150 individuoj. Pli ol tiu nombro, la reciproka fido kaj la komuniko ne plu sufiĉas por certigi la funkciadon de la grupo. Necesas poste uzi pli gravan hierarkion, kun strukturo kaj gravaj reguloj (oni vidas tion ekzemple ĉe registaro de lando ).
Dunbar indikas aliflanke ke la lingvo kiun ni uzas, ludas gravan rolon en nia kapablo teni sociajn rilatojn kun proksimume 150 personoj. Efektive, la fakto povi paroli samtempe al pluraj personoj permesas starigi efikajn kaj daŭripovajn raportojn inter ni ĉiuj. Sen tia kolektiva komunikilo, ni ĉiuj pasus duonon de nia tempo por teni individue niajn sociajn ligojn.
10125 Stenkyrka
10125 Stenkyrka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Dunbar-nombro
Laù Dunbar socia grupo povas esti dividita jene: Oni povas reprezenti bilde tion per sociaj cirkloj.
10125 Stenkyrka
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Stenkyrka, marborda vilaĝo de Gotlando, kie estas unu el plej grandaj kirkaj turoj de la insulo. En la kirko oni trovas la plej malnova datita tomboŝtono de la insulo, de la jaro 1200.
Dunbar-nombro
En 2015 Dunbar studis tiun parametron ĉe la sociaj retejoj. Ekzemple ĉe Facebook oni povas havi maksimume 5000 amikojn. Sed la konstantaj rilatoj okazas cirkaù 155-180 amikoj, do sufiĉe proksima al Dunbar-nombro de 150.Ekzemple tiuj kiuj havas pli ol mil amikoj estas kiel havi telefonlibron.
La ĉefa ilo kiu kreskigis tiun nombron de Dunbar ekde la prahistorio estas la lingvo, kiu tre disvastigis la rilatojn inter homoj.
Aliaj studoj pridubis la kongruecon de preciza limo al tiu nombro.
Naoki Takahashi
Naoki Takahashi (高橋 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata.
NGC 3861B
NGC 3861B (aliaj indikoj — MCG 3-30-94, ZWG 97.129, KCPG 299B, PGC 36610) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
4920 Gromov
4920 Gromov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa soveta aviadisto kaj tespiloto Miĥail Miĥajloviĉ Gromov (cirile : Михаил Михайлович Громов, 1899–1985), heroo de Sovetunio.
János Papp (aktoro)
PAPP János [pr. pap] estis hungara aktoro naskiĝinta en Kolozsvár la 29-an de septembro 1879 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de januaro 1944.
Lia kariero
János Papp debutis en provinco (Szeged, Pozono), poste li estis kafeja kantisto en Parizo kaj Vieno. Reveninte Papp al Pest en 1907 unue estis ano de la Teatro Intim, poste de la Modern Színpad Kabaré de Endre Nagy. Li estis la unua, kiu en la muzikigo de Béla Reinitz prezentis la poemojn de Endre Ady. En kabaredoj (Royal Sörkabaré, Bonbonnière) li kantis la kanzonojn de Béla Zerkovitz, Oszkár Dienzl, Mihály Nádor, Dénes Buday.
Pikarda franca dialekto
La Pikarda dialekto de la franca lingvo (kelkfoje nun nomata "chtimi") estis parolata (kaj nun iomete plu restas kiel nuraj spuroj) en la regiono Pikardio, la departementoj Nord, Pas-de-Calais, Somme, parto de Oise kaj Aisne kaj eĉ parteto de Seine-Maritime kaj ankaŭ malgranda parto de Belgio ĉirkaŭ Tournai. Dum la mezepoko, la pikarda posedis, kiel aliaj francaj dialektoj, literaturon uzitan ĉefe de Adam de la Halle kaj Conon de Béthune.
Dum la 19-a jarcento kelkaj aŭtoroj provis revivigi la dialekton, kiu estis nura popola idiomo, kiel beletran lingvon, pere de kanzonoj, poemoj, rakontoj, treatraĵetoj. Tiu ĉi emo ne tute malaperis en la 20-a jarcento, sed iĝas malpli kaj malpli, ĝenerale reduktita al komikaĵoj, dum la efektiva ĉiutaga uzo de la dialekto malaperadas. Homoj parolantaj centprocente ĝin estas nun ege raraj, pli ofte oni aŭdas homojn en kies normfranca lingvaĵo intermiksiĝas spuroj de la pikarda.
PIKARDA
Nou patois, ch'est l'manière qu'in dit nou contes
Ch'est de l'fachon-là qu'in parlot tout l'mont'.
Ch'est l'langache ed'nou vieux, ed'nou z'aïeux
Et croïez-meu, y a pas d'quoi n'n'ête honteux!
........
Nou patois i cante comme el'vint d'ichi,
Et chà ne s'comprind qu'avec des amis.
In l'parlot déjà à l'récréation
Pou faire bisquer ch'clerc et ses punitions.
(aŭtoro: Guy Dubois)
Prononchelpo
nu patŭa, ŝe l'manjer' k'i~ di nu ko~t'
ŝe de lfaŝo~ la ki~ parlo tu l'mo~t.
E kroje mÖ, j'a pa dkŭa n'n'et' o~tö!
....
Kesswil (stacidomo)
Kesswil estas fervoja stacidomo en Kesswil, Svislando.
Pikarda franca dialekto
Prononchelpo
e ŝa nÖ skompri~ k'avek de zami
I~ l'parlot deĵa à l'rekreasio~
Pu fer biske ŝkler e se punisio~. )
NB: ~ montras nazan vokalon
Franclingva traduko
Notre patois, c'est la manière dont nous disons ce qu'on a à dire
C'est de cette façon-là qu'on parlait nous tous.
C'est la langue de nos vieux, de nos aïeux
Et croyez-moi, il n'y a pas de quoi en être honteux!
......
Et ça ne se comprend qu'avec des amis.
On le parlait déjà à la récréation
Esperantlingva traduko
Nia loklingvo, jen la maniero per kio ni diras niajn aferojn.
Tiel parolis ni ĉiuj.
Jen la lingvaĵo de niaj maljunuloj, de niaj prauloj,
Kaj kredu min, ne indas honti pri tio!
..........
Nia loklingvo kantas tiel kiel la ĉi-loka vento,
Kaj tio kompreniĝas nur kun amikoj.
Ni parolis ĝin jam dum la lernejpaŭzo
Por spiti la instruiston kaj liajn punojn.
Llauro
Llauro (Llauró) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Llauronencs.
Pleinfeld
Pleinfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Naskanonco
Naskanonco aŭ naskiĝanonco estas avizo tradicie sendita al amikoj kaj familio de la gepatroj de bebo ene de la unua jaro da la naskiĝo de la bebo por la primara celo averti ilin pri la naskiĝo de la bebo. Beboproklamo tipe inkludos almenaŭ kelkan aŭ ĉion el la sekvantaj informoj:
Tiu socia kutimo povas esti plenumata per sendo de karto, letero, fotaro, telefonalvoko, alŝuto de datumoj en socia reto ktp., depende de la kutimaj komuniksistemoj. Kelkaj landoj (kiaj Francio) eldonis specifajn poŝtmarkojn por ke letero jam bildaspektu tiurilate; eĉ en ĝi aperas ĉu temas pri filo aŭ filino. Krome kelkaj landoj disponas pri libera eldonado de personaj poŝtmarkoj, pro kio eblas pli ampleksa libero komuniki per tiu rimedo.
Provinco Kvenko
Kvenko (Cuenca) estas provinco de la centra Hispanio, en la orienta parto de la regiono de Kastilio-Manĉo. Ties etendo okupas.
Limas kun la provincoj Valencio, Albaceto, Reĝurbo, Toledo, Madrido, Gvadalaĥaro, kaj Teruelo.
Estas populacio de personoj (laŭ la Nacia Instituto de Statistiko de Hispanio 2010) en la provinco. Ties ĉefurbo estas Kvenko, kie loĝas preskaŭ kvarono de la populacio de la provinco. Estas 238 municipoj en tiu provinco.
Ĉefaj riveroj estas la rivero Júcar kaj ties alfluanto, Cabriel kaj ankaŭ alfluantoj de la rivero Gvadiano (nome Cigüela, Záncara) kaj de la rivero Taĵo (nome Guadiela, kaj Cuervo).