cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hideki Yoshioka
Hideki Yoshioka (吉岡 秀樹, n. ) estas japana futbalisto.
Bruno Najbaro
Bruno Najbaro estas esperantlingva plumnomo de latva esperantisto, kiu fine de la Dua Mondmilito elmigris al Britio. Li konatas precipe pro la publikigo de la origine esperantlingva rakontaro Rakonto de kampara bubo, membiografio, kiu samtempe estas la ĉefa fonto de informoj pri la verkinto. Bruno Najbaro estas la prezidanto de la Internacia Agrikultura Esperanto-Asocio.
En recenzo de la libro en la revuo Monato (numero 1999 06, paĝo 28), la recenzinto Walter Klag notis:
Fruktokolomboj
La Fruktokolomboj aŭ Ptilinopoj estas genro Ptilinopus de birdoj, nome de la familio Kolombedoj de kolomboj kaj turtoj. Ili vivas el Sudorienta Azio tra Indonezio kaj Filipinoj ĝis Aŭstralio kaj la Pacifiko. Temas pri granda genro kun 50 specioj, kiuj inkludas kelkajn formortintajn taksonojn:
Vama
Vama (hungare: Vámfalu) estas vilaĝo kaj komunumo en Rumanio sudokcidente de Negrești-Oaș. En 1910 Vámfalu havis 2 190 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 3 866 (rumanoj, 27 % da hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1270. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Szatmár.
Tra Vama pasas la nacia vojo DN19 kaj la fervojo inter Negrești-Oaș kaj Orașu Nou.
Jenő Cserháti
Jenő Cserháti [ĉerhAti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Cserháti Jenő estis hungara inĝeniero, profesoro. Lia frato estis Sándor Cserháti.
Jenő Cserháti naskiĝis la  1855 en Győr. Li mortis la 1910 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Cserháti akiris diplomon en Zuriko en 1876. Post siaj studoj li laboris en Kompanio de Aŭstraj Fervojoj. Inter 1890 kaj 1905 li laboris en Budapeŝto, kie li okupiĝis pri fervojo kaj ŝipveturado. En 1905 li ekinstruis en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Li longe laboris kun Kálmán Kandó.
Ilona Vera
Ilona Verhás naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ilona Verhás aĝis 6, kiam ŝi komencis lerni baleton en studio de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Inter 1926 kaj 1932 ŝi apartenis al la baleta grupo, poste ŝi estis nomumita privata dancisto. En 1937 kun sia edzo helpe de stipendio aranĝis kurson en Londono en la danca akademio. En la sekva jaro ŝi estis nomumita individua baletisto.
Piia-Noora Kauppi
Piia-Noora Kauppi (n. 1975) estas finna politikisto. Ŝia partio estas Nacia Koalicio. Ŝi estis membro de Eŭropa parlamento 1999–2008.
20-a de januaro
La 20-a de januaro estas la 20-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 345 tagoj restas (346 en superjaroj).
Je la 20-a de januaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 20-a de januaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Kantono Saint-Arnoult-en-Yvelines
La kantono de Saint-Arnoult-en-Yvelines (france canton de Saint-Arnoult-en-Yvelines) estas franca kantono situa en la departemento Yvelines kaj en la regiono Francilio. Ĝia ĉefurbo estas Saint-Arnoult-en-Yvelines. Ĝi estis kreita en 1966.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Couches la jenaj 17 francaj komunumoj :
Esperanto vivo
Okaze de la kantonaj balotoj en 2011, Jérémy Bizet vicprezidanto de EDE-France, kandidatiĝis por Ĝenerala Konsilisto kaj ricevis 18 voĉdonojn (0,27% de voĉoj).
Longbeka arbustosilvio
La Longbeka arbustosilvio (Bradypterus major) estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio, kiel tiu ĉi.
Tiu specio estas tre bruna supre kun pli ruĝecbrunaj flugiloj kaj vosto, pli helaj subaj partoj kun blanka gorĝo kaj helbrunaj flankoj kaj subventro kaj nigrecaj okuloj.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Barato, Pakistano kaj Taĝikio. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ĝi loĝas en okcidenta Himalajo, en Ksinjiango, okcidenta Ĉinio (tre rare, en la Montoj Kunlunoj de Ksinjiango kaj okcidenta Tibeto) kaj oriente de montoj Pamiroj en Taĝikio (eble nur kiel vaganto), norda Pakistano (ĵusa informo kaj distribuado ne bone konata) kaj nordokcidenta Barato (komuna, sed nur surloke). Ties teritorio ŝajne malpliiĝas en Kaŝmiro kaj en aliaj lokoj, eble pro ŝanĝoj en agrikulturaj praktikoj, lignoproduktado kaj troa paŝtado ĉefe de kaproj. Tiu specio estas malbone konata kaj malofte vidata, kvankam ĉefe pro ties sekretema kaŝema kutimo kaj nuna malfacila atingebleco de ties teritorio.
Flandra Esperantista Junulara Asocio
Flandra Esperantista Junulara Asocio, mallonge FLEJA, estis landa sekcio de TEJO por la regiono Flandrio en Belgio, ĝi havis sidejon en Antverpeno. FLEJA ekzistis en la jaroj 1979–2012.
Longbeka arbustosilvio
Tiu orientalisa kaj palearktisa specio reproduktiĝas el 2,400 al 3,600 m (probable moviĝante subdekliven vintre al 1,200 m) en malfermaj deklivoj de terasaj kultivejoj, malaltaj dornaj arbustaroj, densa herbejo kaj bracken, ofte ĉe arbarbordoj.
Flandra Esperantista Junulara Asocio
Historio kaj celo
La asocio fondiĝis en 1979. FLEJA havis du ĉefajn celojn: unue informi pri Esperanto kaj instrui la lingvon al la flandra junularo kaj due organizi aktivecojn por junuloj kiuj regas ĝin. La la ĝenerala kunveno decidis malfondi la juran asocion.
Estraranoj
Ekde marto 2008 la estraro konsistis el la jenaj personoj:
Informado
FLEJA informis la junularon pere de sia retpaĝo. Tamen ekzistis ankaŭ informiloj surpaperaj. Grenzeloos Communiceren estis broŝuro kiu donis bonan bildon de la eblecoj de Esperanto por junuloj. Ankaŭ ekzistis faldfolio pri Pasporta Servo.
Aktivecoj
Ĉiujare en aŭtuno FLEJA organizis la renkontiĝon PSKK. Tiun de 2004 en Ieper ĉeestis 50 personoj el ses landoj. En 2006 kaj 2007 en la aranĝo partoprenis jam 70 personoj. En 2008 PSKK okazis en Zutendaal, Limburgo. FLEJA organizis ankaŭ Esperanto-Kajefojn (EK-ojn) en la diversaj provincoj de Flandrio. Ili ankaŭ estis tre aktivaj en la reto. Ekzistis precipe du retaj projektoj:
Komunikado
La asocia revuo nomiĝis JEN (Jongeren Esperanto Nieuws / Junularo Esperantaj Novaĵoj) kaj estis kuneldonata kun Nederlanda Esperanto-Junularo (NEJ). Membroj kaj interesitoj komunikis plej ofte inter si pere de retpoŝto. Precipe la dissendolisto nejkajfleja@yahoogroups.com estis tre interesa kanalo.
Mwabaya Nyundo
Mwabaya Nyundo estas setlejo en la marborda provinco de Kenjo. Temas pri la plej suda provinco de Kenjo. Ĝi estas ĉe la Hinda Oceano.
L’avventura
L'avventura (nome: "La aventuro") estas itala filmo de 1960 reĝisorita de Michelangelo Antonioni en kiu stelulis Gabriele Ferzetti, Monica Vitti kaj Lea Massari. Disvolvigita el historio de Antonioni kun kunverkistoj Elio Bartolini kaj Tonino Guerra, la filmo temas pri la malapero de juna virino (Massari) dum boata veturo en la Mediteraneo, kaj la posta serĉado fare de ŝia amanto (Ferzetti) kaj de ŝia plej bona amikino (Vitti). Ĝi estis filmita surloke en Romo, en la Eoliaj Insuloj, kaj Sicilio en 1959 sub malfacilaj financaj kaj fizikaj kondiĉoj. Oni notis la filmon pro sia malkutima ritmo, kiu emfazis vidkomponon, rapidon kaj karakteron super tradicia rakontmaniero.
Harrison Ford
Harrison FORD (naskiĝis la ) estas usona aktoro multe nomumita por Oskar-premio. Li estas plej konata pro roloj de spacpiloto Han Solo en la film-serio Star Wars kaj de tenaca aventurema arkeologo Indiana Jones en la filmo Raiders of the Lost Ark kaj ĝiaj sekvaĵoj. Ford ankaŭ estis la stelulo de multaj Holivudaj furoraĵoj kiel Air Force One kaj The Fugitive. Iame, Ford havis rolojn en la plej furoremaj filmoj en historio. Kvin el liaj filmoj estis enmetitaj en la Usona Nacia Film-Registro. Li estas nune la dua plej populara film-aktoro laŭ film-profito, post usona aktoro Tom Hanks.
Gemerská Panica
Gemerská Panica, hungare Gömörpanyit (gomorpanjit) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Gemerská Panica situas sub monto 232 m-ojn alta, laŭ bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Plešivec-Tornaľa. Rožňava troviĝas 26, Tornaľa 6 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1247 en formo "Ponich". Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a senhomiĝis pro la konstantaj militadoj. En 1910 loĝis en Gömörpanyit 821 da homoj, (escepte 4 germanojn ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Gömörpanyit apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornajla, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1944 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito unu triono da hungaroj deportiĝis al Hungario, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš, dume alvenis slovakoj. En 2001 loĝis en Gemerská Panica 729 da homoj, (341 hungaroj, 379 slovakoj, 4 ĉeĥoj, 2 ciganoj).
Famuloj
En la iama Gömörpanyit naskiĝis:
Itinero de Antonino
La Itinero de Antonino (latine: Itinerarium Antonini Augusti, laŭvorte "La Itinero de la Imperiestro Antonino") estas fama itinero, registro de la stacioj kaj distancoj laŭ diversaj vojoj. Ŝajne surbaze de oficialaj dokumentoj, eble de enketo farita sub Aŭgusto, ĝi priskribas la vojojn de la Romia Imperio. Pro la malabundeco de aliaj konservitaj registroj de ĉi tiu tipo, ĝi estas valora historia registraĵo.
Preskaŭ nenio sciiĝas pri ĝia dato aŭ aŭtoreco. Fakuloj opinias ke verŝajne la origina eldono estis preparita komence de la 3-a jarcento. Kvankam ĝi tradicie atribuas la patronecon al Antonino Pia, la plej malnova konservita kopio estis asignita al la tempo de Diokleciano.
Heliothis molochitina
Heliothis molochitina estas noktopapilia specio de la familio de noktuoedoj (Noctuidae). Ĝi troviĝis en Suda Ameriko, ekzemple en Argentino kaj Brazilo. Tiu familio enhavas 35,000 konatajn speciojn el ebla totalo de 100,000, en pli ol 4,200 genroj.
Gurkoj
En okcidenta regiono "Western Development Region" de Nepalo en zono Gandaki estas distrikto Gorkha. Ĝi troviĝas en mezalta montara regiono. Gorkha ankaŭ estas nomo de urbo. Laŭ tiu urbo la nepalanoj nomas la fortan tertremon, kiu detruis multon en la lando Nepalo la 25-an de aprilo 2015.
En tiu regiono estis reĝlando, kiu poste evoluis al tutnepala reĝlando.
J
J, minuskle j, estas la 13-a litero de la esperanta alfabeto kaj 10-a litero de la alfabetoj angla, franca, germana, nederlanda kaj skandinavaj.
En Esperanto, ĝi havas la prononcojn (laŭ IFA) aŭ konsonantan [j] aŭ duonvokalan [i], kaj la nomon jo. Ĝi duonvokale rilatas al I same kiel Ŭ al U. Ĝia gramatika funkcio estas estigi pluralojn (unu gaja homo > unuj gajaj homoj). Ĝia duonvokala funkcio estas estigi diftongojn (aj, ja, ej, je, oj, jo, uj, ju).
La originan prononcon pli-malpli konservis la modernaj alfabetoj de Esperanto, de la germana, de la nederlanda, de la latinliteraj slavaj lingvoj kaj de la lingvoj de Nordio.
En aliaj alfabetoj, la signoj I aŭ Y prenis tiun funkcion, dum j ricevis novajn taskojn. En la hispana ĝi estas legata kiel aŭ, en la franca kaj la portugala kiel , en la okcitana kaj en la angla, kaj en multaj kun angla-inspiritaj alfabetoj kiel.
Tamen, por diftongigi, la plejmulto de la latinskribaj ortografioj utiligas i (tiel, kun kromsigno, ankaŭ IFA) aŭ y. Tiucele uziĝas j en Esperanto, en la dana kaj en la sveda.
En kelkaj alfabetoj, kiel tiu de la kimra, ĝi tute ne enkutimiĝis, aperante nur en fremdvortoj.
La nomo de J
Krom son-spegulaj vok-nomoj (jo, je, ĝej), ĝi havas veran nomon en kelkaj lingvoj el la nomo de la hebrea litero samvalora jod, ekzemple Jod (germane), jod  (dane), jodd (norvege); jota  (portugale) kaj  (hispane).
Villars-Sainte-Croix
Villars-Sainte-Croix estas komunumo en la distrikto Okcidento Laŭzana en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 652 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Meusebach
Meusebach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Villars-Sainte-Croix
Geografio
La komunumo Villars-Sainte-Croix situas en la Vaŭda Mezlando sude de la regiono Gros-de-Vaud proksimume 7,5 kilometrojn nordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,65 km², de kiuj 7,2% estas kovritaj de arbaro, 55,4% servas por agrikulturo kaj 37,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Villars-Sainte-Croix limas en nordo al Mex, en oriento al Crissier, en sudokcidento al Bussigny-près-Lausanne, kaj en nordokcidento al Vufflens-la-Ville.
Trafiko
Tra Villars-Sainte-Croix pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Yverdon-les-Bains al Laŭzano. Sur la komunuma teritorio situas la vojnodo inter la svisa aŭtovojo A1 kaj la svisa aŭtovojo A9, kie eksitas alvetureblo al la svisa aŭtovojo A9. Pere de lokaj buslinioj de la urbo Laŭzano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Villars-Sainte-Croix datiĝas el la jaro 1227 kiel inter sanctam Crucem. En 1543 aperis la mencio Villaret. Jam dum la La-Tène-epoko la teritorio de la komunumo estis loĝata, kiel pruvis diversaj trovitaj objektoj. Dum mezepoko la Abatejo Lago de Joux, la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Subvojktejo Cossonay posedis havaĵojn en Villars-Sainte-Croix. En 1272 estis menciita hospitalo, kiu en la jaro 1458 estis submetita al la Komandorejo La Chaux. En 1546 de la hospitalo kaj preĝejo restis nur ankoraŭ ruinoj. Sub la berna regado de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la teritorio apartenis al la Voktejo Laŭzano kaj estis submetita al la kapitola tribunalo. Poste ĝi aperis ĝis fino de 2007 al la Distrikto Morges. Kun efiko de la 1-a de januaro 2008 ĝi estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la nova Distrikto Okcidento Laŭzana.
Manabu Umezawa
Manabu Umezawa (梅澤 学, n. ) estas japana futbalisto.
50739 Gracecook
50739 Gracecook estas malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:4 kun la Tero
Manabu Umezawa
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels.
50739 Gracecook
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita astronomino Alice Grace Cook (1877 – 1958), konata kiel talenta observantino. Aniĝinte al la Brita Astronomia Asocio, ŝi observis la pasadon de Merkuro en 1914 elde sia propra observatorio, kaj estis elektita Anino de la Reĝa Astronomia Societo en 1916. Konata pro observoj de meteoroj kaj, ŝi recevis la stipendion E.C. Pickering en 1920.
Autet (stacidomo)
Autet estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Autet, en departemento Haute-Saône, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Vaivre - Gray (847000).
God Save the King (himno)
God Save the King (Esperante Dio protektu la Reĝon), alternative God Save the Queen (Esperante Dio protektu la Reĝinon), depende de la titolo de la reganta monarĥo, estas patriotisma kanto de nekonata aŭtoro. Ĝi estas la tradicia nacia himno de Britio kaj de Anglio; unu el la du naciaj kantoj de Novzelando; la reĝa himno de Kanado kaj la aliaj anoj de la Brita Komunumo de Nacioj; kaj la reĝa himno de la Brita Reĝa Familio.
Notu ke en Britio ne ekzistas aŭtorizita versio; efektive, nek reĝa proklamo nek per parlamenta leĝo iam ajn oficialigis ĝin kiel nacian himnon. Kutime, nur unu aŭ pli rare du versoj kantiĝas.
Historio
Oni nun ĝenerale kredas, ke la muzikon komponis la D-ro Henry Carey, kvankam multaj el la muzikeroj troviĝis en diversaj antaŭaj melodioj.
La unua publika prezentado de la verko estis laŭkrede, kiam CAREY kantis ĝin dum bankedo en 1740 honore de la Admiralo Edward Vernon, kaptinta la hispanan havenon de Porto Bello (tiam en Kolombio, nun Panamo) dum la Milito de la Orelo de Jenkins.
Teĥo (sporto)
Teĥo (tejo aŭ turmequé) estas sporto kiu konsistas en lanĉo de metala disko ĉirkaŭ 680 gramojn peza al kortoj de argilo (lokitaj en la randoj), ene de ludkampo metrojn longa kaj  metrojn larĝa, por forblovi la fuzeojn (malgrandaj tubetoj kun polvo) kiuj troviĝas en la celo (metalo rondo kiu situas sur la korto) kaj tiel aldonante poentojn.
God Save the King (himno)
Historio
Laŭ tradicia kredo, la unua publika prezentado estis en 1745, en apogo al la reĝo Georgo la 2-a post la malvenko de lia armeo ĉe la Batalo de Prestonpans fare de la Jakobita pretendanto al la brita trono, la Bona Princo Karlo, kies soldatoj estis plejparte skotaj. Esprimante tiun apogon oni aldonis la sesan strofon, sed ĝia alvoko je la forigo de la ribelantoj nun gustas de kontraŭ-skota sento, do ĝi kvazaŭ neniam kantiĝas niatempe.
Teĥo (sporto)
La teĥo estas difinita per leĝo 613 de 2000 kiel nacia sporto de Kolombio, ĝi estas agnoskata de Coldeportes kaj la Nacia Olimpika Komitato, kaj ĝi estas regata de la  Federación Colombiana de Tejo (Fedetejo) .
God Save the King (himno)
Historio
La uzo de God Save the King kiel nacia himno imponis Joseph Haydn dum lia vizito al Londono en 1794. Je sia reveno en Aŭstrio li skribis nacian himnon, Gott erhalte Franz den Kaiser (Dio protektu la imperiestron Franz) por la naskiĝfesto de Francisko la 2-a, Sankta Romia Imperiestro. Oni poste uzis tiun melodion por la nacia himno de Germanio, Das Lied der Deutschen (la kanto de la germanoj).
Uzado en la Brita Komunumo
Antaŭe la plejparto de la Komunumaj Regnoj uzis ĝin kiel nacian himnon. Nun en Aŭstralio, Kanado kaj Jamaiko ĝi estas anstataŭigita de Advance Australia Fair, O Canada, kaj Jamaica, Land We Love respektive, sed ankoraŭ estas la reĝa himno de tiuj landoj. Ĝi ankoraŭ estas nacia himno de Novzelando kune kun God Defend New Zealand. Ĝi ankaŭ estas antaŭa nacia himno de Irlando, anstataŭigita en la jaroj 1920 per Amhrán na bhFiann.
Uzo alie
God Save the King estis la unua nacia himno en la mondo; pluraj landaj do uzis ĝian melodion kiel nacian himnon, inkluzive de Danio, Germanio ("Heil dir im Siegerkranz"), Rusio, Svedio kaj Svisio. Ĝi ankoraŭ estas la melodio de la populara usona patriotisma kanto My Country, Tis of Thee kaj de la norvega reĝa himno Kongesangen. La melodio ankoraŭ uziĝas por la nacia himno de Liĥtenŝtejno, Oben am jungen Rhein. La rokgrupo Queen ludis God Save the Queen post ĉiuj siaj koncertoj.
Angla teksto kun traduko
1Kiam la reganta monarĥo estas virino, "King" (Reĝo) estas ŝanĝita al "Queen" (Reĝino), kaj la viraj pronomoj estas ŝanĝitaj al inaj pronomoj.
Franca versio uzata en Kanado
Ĉar Kanado havas ankaŭ la francan kiel oficialan lingvon, oni tradukis al la franca la unuan strofon por uzado en Kanado:
La himno, tradukita en Esperanton de L. L. Zamenhof, troviĝas en Fundamenta Krestomatio sub la titolo Al la reĝo.
Sara Wesslin
Sara Wesslin estas skolt-samea ĵurnalistino kiu forte subtenas la antaŭenigon de la skolt-samea lingvo. Ŝi prezentas novaĵelsendojn en la skolt-samea, la nord-samea kaj la finna lingvoj de la finna radio kaj televido Yle. En 2019 Wesslin estis elektita kiel unu el la 100 plej inspiraj kaj influriĉaj virinoj de la BBC. La selektado baziĝis sur sia laboro por promocii la skolt- samean kaj la samean lingvojn. Wesslin laboras kiel skolt-samea lingva ĵurnalisto en Yle kaj kune kun ŝia kolego Erkki Gauriloff, ili estas la solaj ĵurnalistoj en la mondo kiu uzas la skoltsamean lingvon, parolata de nur 300 personoj. Radio Sámi Yle elsendas samean muzikon.
Ponte Lambro
Ponte Lambro estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Caslino d'Erba, Castelmarte kaj Erba.
Ordeno de la Polusa Stelo
La Ordeno de la Polusa Stelo (en sveda Nordstjärneorden) estas sveda kavalira ordeno kreita de la reĝo Frederiko la 1-a la 23an de februaro 1748, kun la Ordeno de la Glavo kaj la Ordeno de la Serafoj.
La Ordeno de la Polusa Stelo estis ĝis 1975 intencita kiel premio por svedaj kaj eksterlandaj "civitanaj meritoj, por dediĉo al devoj, por scienco, literaturo, lernado kaj utilaj verkoj kaj por novaj kaj bonfaraj institucioj".
Ties moto estas, kiel videblas sur la blua emajlita centro de la insigno, Nescit Occasum. Tio estas latino kaj signifas "ĝi ne konas subiĝon". Tio intencas montri, ke Svedio estas konstanta kiel neniame subiĝanta stelo. La ordena koloro estas nigra. Tio estis elektita por, vestante la nigran bendon, elstarigi la koloran blankan, bluan kaj oran krucon kiu brilu kiel la lumo de la klerigo el la nigra surfaco.
Cheval-Blanc
(jen france, okcitane Lo Chivau Blanc, do "la blanka ĉevalo", kiel ankaŭ montras la komunuma blazono) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Korea senarmea zono
La Korea Senarmea Zono (한반도 비무장지대, Hanĵa: 韓半島非武裝地帶; DeMilitarized Zone, komune konata per la akronimo: DMZ ) estas regiono kiu etendiĝas laŭlarĝe de la duoninsulo Koreio kaj servas kiel bufrozono inter Nord-Koreio kaj Sud-Koreio. La senarmea zono estis kreita la 27-an de julio 1953, ĉe la fino de la Korea milito.
La senarmea zono etendiĝas laŭ la limo inter la du Koreoj kaj tiele dividas Koreion en du duonojn. Ĝia orienta ekstremo estas norde de la 38-a paralelo kaj ĝia okcidenta ekstremo estas sude de ĝi. Ĝi estas 242 kilometrojn longa, proksimume kvar kilometrojn larĝa kaj estas la plej forte armita limo en la mondo. Ĝia distanco de Seulo estas 52 kilometroj. Laŭlonge de la limo estas kaŝpafistpozicioj, minkampoj, bunkroj kaj pikdratoj malhelpantaj homojn eniri ĝin de kaj la nordo kaj la sudo. Ĉirkaŭ la sterila zono, la du landoj konservas preskaŭ du milionojn da soldatoj, kaj ankaŭ 37 mil usonaj soldatoj kaj granda grupo da observantoj de UN estas postenigitaj ĉirkaŭ ĝi.
Tuneloj
Sub la landlimo, Nord-Koreio fosis plurajn tunelojn supozeble por estontaj invado aŭ ŝteleniro. Kvar tuneloj estis malkovritaj, kie la plej fama estas la tria. La tunelo estis malkovrita en 1978 post kiam unu el la fosantaj laboristoj transfuĝis al Sud-Koreio kaj malkovris ĝian lokon. La longo de la tunelo estas 1 635 metroj, ĝia alto estas 1.95 metroj kaj ĝia larĝo estas 2.1 metroj, kaj ĝi estas je profundo de 72 metroj subtera. Post kiam la tunelo estis malkovrita, Nord-Koreio asertis ke fakte estas Sud-Koreio kiu fosis la tunelon, kaj post kiam la aserto estis kontraŭpruvita, ili asertis ke ĝi estis karbominejo kiu hazarde transiris la landlimon.
Komuna sekureca areo
La Joint Security Area (JSA) estis establita kiel ejo kie intertraktadoj povus okazi inter la Nordo kaj la Sudo. La sekureca zono estas ĝuste en la mezo de la senarmea zono. Ĉi tio estas la sola loko, kie koreanoj povas kontakti ĉiutage kaj klopodi por la paco de Koreio. Betona strio disigas la landojn kun soldatoj ambaŭflanke. Ekzistas ankaŭ diskutkabanoj kie la tabloj estas dividitaj en nordo kaj sudo. Proksime de la landlimo, Sud-Koreio starigis flagmaston 98 metrojn altan kaj 130 kg pezan, kaj sekve Nord-Koreio starigis pli altan flagmaston 160 metrojn altan kaj 270 kg pezan.
Okazaĵoj
En januaro 1968, 31 nordkoreaj komandsoldatoj alivestitaj kiel soldatoj de la Sudo transiris la limon, en malsukcesa provo elimini la tiaman prezidanton de Sud-Koreio, Park Chung-hee. Ili sukcesis atingi ĝis Seulo antaŭ ol ili estis malkovritaj, kaj dum la ĉasado kiu finiĝis ili ĉiuj estis mortigitaj aŭ kaptitaj. 68 sudkoreaj soldatoj kaj civiluloj, same kiel tri usonanoj, mortis en la akcidento. En novembro 1984, sovetia turisto vizitanta la Komunan Sekurecan Areon kun nordkorea turisma grupo saltis trans la apartlinion kaj fuĝis al Sud-Koreio kriante ke li volis transfuĝi. En la peza interŝanĝo de pafado kiu disvolviĝis tie, soldatoj de ambaŭ flankoj estis mortigitaj, sed la turisto pluvivis.
Naturo
Ĉar la senarmea zono estas malpermesita por homoj, la naturo disvolviĝas en ĝi senĝena. La areo nun estas varia ekologia medio, kun multaj marĉoj, maldensarbaroj inter montetoj kaj kvar riveroj. En la pasinteco ĝi havis sufiĉe grandan loĝantaron de kamparanoj, kiuj vivtenis sin ĉefe per kultivado de rizkampoj. Dum la paso de la tempo, granda gamo da bestoj, inkluzive de birdoj kaj raraj plantoj, prenis la areon.
Laŭ takso de esploristoj, la senarmea zono havas pli ol 1 100 plantospeciojn kaj 51 mamulspeciojn, kio estas 67 procentoj de la faŭno de Sud-Koreio. Interalie loĝas tie aziaj nigrursoj, sovaĝaj katoj, malofta specio de ŝafoj kaj verŝajne ankaŭ specio de raraj tigroj. Daŭre ekzistas 83 specioj de fiŝoj kaj centoj da specioj de birdoj vivantaj en la areo, inkluzive de kelkaj precipe raraj: orienta plataleo, ruĝverta gruo kaj blankkola gruo.
Naturkonservadaj organizoj nuntempe laboras por deklari la zonon kiel protektita naturrezervejo post kiam plena paco estos establita inter la du landoj. La ideo konservi la senarmean zonon kiel protektitan ejon denove estis elvokita en la lastaj jaroj pro onidiroj, ke Nord-Koreio serĉas establi grandegan industrian parkon en la areo.
Profesoro Ka Chung Kim, entomologo el Sud-Koreio, proponis en artikolo publikigita en la scienca ĵurnalo Science, igi la lokon protektita rezervo por diversaj specioj de bestoj kaj plantoj kiuj estas en danĝero de formorto. Laŭ Kim, ne nur la procezo de konstruado de la rezervo plifortigos la ligojn inter la du Koreioj, sed ĝi ankaŭ levigos publikan konscion pri media konservado kaj kultivado en la tuta mondo. Samtempe, li turnis al "DMZ Forumo" de Unesko, organizo funkcianta en Usono, kun peto agnoski la areon kiel mondheredaĵon.
Imperiestro Ĝjianveno
La imperiestro Ĝjanven (建文帝; - ) estis la dua imperiestro de la dinastio Ming en Ĉinio. Lia persona nomo estis Ĝu Junven (ĉine 朱允炆, p Zhū Yǔnwén), kaj oni ankaŭ donis al li templan nomon Ming Hŭejzong (ĉine 明惠宗, p Míng Huìzǒng). La politika nomo Ĝjanven signifis "establi civilizitecon" kaj reprezentis fortan ŝanĝon laŭtone el la politika nomo de lia avo Hongvu (Hongwu, "granda militeco"). Lia regado ne daŭris longe: klopodo restarigi liajn povegajn onklojn kondukis al la Ĝjingnana ribelo kaj uzurpado fare de la imperiestro Jongle. Kvankam la nova imperiestro prezentis bruligitan korpon kiel tiu de Ĝu Junven, cirkulis onidiroj dum jardekoj ke la juna imperiestro estis eskapinta el sia bruliĝinta palaco en monaĥa robo. Tiu onidire kondukis al kredo ke tio kondukis al la maresplorado de Ĝeng He tra la Hinda Oceano. Kelkaj historiistoj kredas ke la imperiestro Ĝjanven fakte fuĝis el Nankino kaj la Ming-aj oficialaj historitekstoj estis ŝanĝitaj fare de oficialuloj en la dinastio Ĉjing por feliĉigi sian imperiestron.
Ĉinia arbustosilvio
La Ĉinia arbustosilvio (Bradypterus tacsanowskius) estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio, kiel tiu ĉi.
Tiu specio troviĝas en Ĉinio, Barato, Laoso, Mongolio, Birmo, Nepalo, Rusio, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas moderklimataj arbaroj.
Ponte Nizza
Ponte Nizza estas komunumo de Italio.
Saint-Rémy-la-Vanne (stacidomo)
Saint-Rémy-la-Vanne estas estinta franca haltejo ĉe traknivela pasejo en loko nomita "Moulin du Pont" sur linio -, situanta en  Saint-Rémy-la-Vanne (departemento Seine-et-Marne).
Depost 2002, trajno de linio P de Transilien ne plu priservas la fervojon kaj estas anstataŭita de aŭtoĉaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Gretz-Armainvilliers - Sézanne (002000).
Valdeprado
Valdeprado [baldePRAdo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco. La loknomo Valdeprado estas etimologie komprenebla kiel Valo de la paŝtejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 31,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 6 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 460 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 54 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Boqueirão do Leão
Boqueirão do Leão estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 7.673 loĝantojn en 2010.
Valdeprado
Historio
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Castillejo de San Pedro.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj.
23306 Adamfields
23306 Adamfields estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Adam Chaplin Fields, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto en teamo pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Jericho High School de Jericho (Nov-Jorkio, Usono).
(28203) 1998 XL48
(28203) 1998 XL48 estas tre malgranda, treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Cenotafo
Cenotafo estas malplena tombo, aŭ funebra monumento starigita honore al persono, aŭ grupo de personoj, por kiuj oni deziras konservi specialan memoraĵon. Temas pri simbola konstruaĵo.
Laŭ Francisko Azorín Cenotafo estas Funebra monumento, ne enhavanta la kadavron de la persono al kiu ĝi estas dediĉita.
La kutimo de regantoj vizitantaj landon proponi florbukedon al cenotafo, kiel eble la Tombo de la Nekonata Soldato, estas moderna kutimo naskita el la mondaj militoj kiuj detruis Eŭropon en la 20a jarcento.
Etimologio
La vorto cenotafo derivas el la greka kenos kies signifo estas ‘malplena’ kaj tafos kiu signifas ‘tombon’.
Leĝaro pri kanabo
[[File:Map-of-world-cannabis-laws.svg|eta|400px|alt=Map de world kanabo laws| Leĝeco de kanabo tra la mondo
]] Ĉi tiu paĝo prezentas kiel estas la leĝa situacio pri kanabo en diversaj landoj.
Kanabo (aŭ ĝiaj drogaj formoj mariĥuano kaj haŝiŝo) estis malpermesitaj en multaj landoj dum la pasinta jarcento: la Unika inkonvertio pri drogoj en 1961 malpermesanta kanabon en ĉiuj landoj kiuj subskribir la tekston. Ĝia teksto estas alia versio de Marihuana Tax Act de 1937 farita en Usono.
Ekde la jaroj 2000, Kanado kaj pluraj aliaj landoj komencis fari distingojn pri medicina uzo de kanabo kaj simpla posedo de kanabo (kontraste al komercado). La kultivado, posedo por privata uzo kaj disdono estis laŭleĝigita. La leĝoj malsamas de unu lando al alia.
Per lando
{| class="wikitable" ! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj
!id="A" scope="row"|
🇦🇫
!scope="row"|
🇦🇱
!scope="row"|
🇩🇿
!scope="row"|
🇦🇩
!scope="row"|
🇦🇬
!scope="row"|
🇦🇷
!scope="row"|
🇦🇲
!scope="row"|
🇦🇺
!scope="row"|
🇦🇹
!scope="row"|
🇦🇿
!id="B" scope="row"|
🇧🇸
!scope="row"|
🇧🇭
!scope="row"|
🇧🇩
!scope="row"|
🇮🇳
!scope="row"|
🇧🇧
!scope="row"|
🇧🇾
!scope="row"|
🇧🇪
!scope="row"|
🇧🇿
!scope="row"|
🇧🇯
!scope="row"|
🇲🇲
!id="N" scope="row"|
🇧🇼
!scope="row"|
🇧🇴
!scope="row"|
🇧🇦
!scope="row"|
🇧🇷
!scope="row"|
🇬🇧
!scope="row"|
🇧🇳
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇧🇬
!scope="row"|
🇧🇫
!scope="row"|
🇧🇮
!id="C" scope="row"|
🇧🇹
!scope="row"|
🇨🇫
!scope="row"|
🇹🇩
!scope="row"|
🇨🇱
!scope="row"|
🇨🇳
!id="D" scope="row"|
🇩🇰
!scope="row"|
🇩🇲
!scope="row"|
🇩🇴
!id="E" scope="row"|
🇨🇮
!scope="row"|
🇪🇬
!scope="row"|
🇪🇨
!scope="row"|
🇬🇶
!scope="row"|
🇪🇷
!scope="row"|
🇪🇹
!id="F" scope="row"|
🇫🇯
!scope="row"|
🇵🇭
!scope="row"|
🇫🇷
!id="G" scope="row"|
🇬🇦
!scope="row"|
🇬🇲
!scope="row"|
🇬🇭
!scope="row"|
🇩🇪
!scope="row"|
🇬🇩
!scope="row"|
🇬🇱 (Kalaallit Nunaat)
!scope="row"|
🇬🇾
!scope="row"|
🇬🇹
!scope="row"|
🇬🇳
!scope="row"|
🇬🇼
!scope="row"|
🇩🇯
!id="H" scope="row"|
🇭🇹
!scope="row"|
🇪🇸
!scope="row"|
🇭🇳
!scope="row"|
🇭🇰
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇭🇺
!id="I" scope="row"|
🇮🇩
!scope="row"|
🇮🇶
!scope="row"|
🇮🇷
!scope="row"|
🇮🇪
!scope="row"|
🇮🇸
!scope="row"|
🇮🇱
!scope="row"|
🇮🇹
!id="J" scope="row"|
🇯🇲
!scope="row"|
🇯🇵
!scope="row"|
🇯🇴
!id="K" scope="row"|
🇨🇻
!scope="row"|
🇰🇭
!scope="row"|
🇨🇲
!scope="row"|
🇨🇦
!scope="row"|
!scope="row"|
🇶🇦
!id="R" scope="row"|
🇰🇿
!scope="row"|
🇰🇪
!scope="row"|
🇨🇾
!scope="row"|
🇰🇬
!id="L" scope="row"|
🇰🇮
!scope="row"|
Casas del Castañar
Casas del Castañar (Domoj de la Kaŝtanarbaro) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. Estas en la sama provinco almenaŭ 11 vilaĝoj havantaj en la nomo la strukturon “Casas de ...”, tio estas “Domoj de ...”, nome Casar de Cáceres, Casar de Palomero, Casares de las Hurdes, Casas de Don Antonio, Casas de Don Gómez, Casas de Millán, Casas de Miravete, Casas del Castañar, Casas del Monte, Casatejada kaj Casillas de Coria, kio rilatas al karaktero de feŭdismo dependigi etan vilaĝon el nobelulo, tiele almenaŭ en 3 el tiuj nomoj videblas la nomo de la nobelulo, nome Don Antonio, Don Gómez kaj Millán, dum la dependo en aliaj kazoj estas de urbo aŭ de teritorio, same tipa de feŭdismo.
Situo
Casas del Castañar estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 675 m; je 104 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 164 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, sed pli proksime de Plasencia, plej proksima urbo, je ĉirkaŭ 20 km. La surfaco de ties teritorio estas de 25 km². Ĝi situas en la Sierra de Tormantos deklive de Gredos.
Ekonomio
Agrikulturo (ĉefe ĉerizoj kaj kaŝtanarboj, kiel sugestas la nomo) kaj brutobredado.
Historio
Ĝia origino estas en la vilaĝo nome Las Asperillas. Jam en mezepokaj tempoj de Alfonso la 8-a oni parolis pri tiu setlejo, kiel ĉasejo de ursoj kaj lupoj. Komence de la 19a jarcento en la epoko de la Milito de Hispana Sendependiĝo kontraŭ la francoj oni senhomigis la setlejon de Las Asperillas kaj la loĝantoj moviĝis al la montaro, al la kaŝtansekejoj. De tie devenas la nomo de Casas del Castañar de Asperillas (Domoj de la Kaŝtanarbaro de Asperillas). La lasta loĝanto de Las estis la pastro. Ŝajne la aktuala preĝejo konservas el la antaŭa baptujon kaj ŝtonon kie oni parolas pri tertremo de la 18a jarcento.
Estas interesa la vizito al la restaĵoj de la antikva vilaĝo de Las Asperillas en la maldekstra bordo de la rivero Jerte. Ĉe tiu setlejo konserviĝas restaĵoj de supozata romia ponto. En la rokaroj de Villavieja ekzistas kelkaj restaĵoj de setlejo de keltoj.
Monumentoj
Preĝejo de Sankta Johano Baptisto de la 16a jarcento konstruita el ŝtono kun prisma turo ekstere.
En la municipa teritorio ekde 2003 estas la "Espacio Morán de Arte Contemporáneo" (EMAC), kurioza konstruaĵo kupolforma konstruita de la skulptisto Antonio Morán, bone integrita en la medio.
En 2007 oni inaŭguris la Etnografian Muzeon Doktoro Marceliano Sayáns Castaños, kie videblas artaĵoj, arkeologiaj restaĵoj kolektitaj de la propra doktoro, lia persona biblioteko, kaj multaj instrumentoj, armiloj kaj alaij kuriozaj elementoj.
Vidindaĵoj
Ĉirkaŭe estis belegaj kverkarbaroj, enormaj kaj deklarite singularaj kaŝtanarboj, belaj naturaj lokoj kie eblas marŝado, vizito al Los Riscos (rokaroj) de Villavieja, (kie estis setlejo de keltoj) karaktera pro gastado de rabobirdoj kaj bela pejzaĝo, la rivero Jerte, banejo en naturaj kanjonoj, kaj krome oni povas ĝui tipan gastronomion, kie elstaras migas (paneroj), kaprofromaĝo, caldereta (viandaĵo), kolbasoj, la gloria, tipa likvoro. Printempe la granda spektaklo de la floriĝo de la ĉerizarboj, blankigas la tutan municipan teritorion kaj ankaŭ grandan parton de la valo de Jerte, kio allogas vizitantojn kaj kialas jam tradician feston.
Festoj
La 8a de ausgusto oni celebras la Foiron kaj la 16a de aŭgusto la patronfeston de San Roque.
9974 Brody
9974 Brody estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan aktoron Adrien Brody, kiu en la filmo "The Pianist" de Roman Polanski, talente ludis la rolon de Władysław Szpilman pri ties travivo de la ribelo en varsovia geto.
Leĝaro pri kanabo
🇨🇴
!scope="row"|
🇰🇲
!scope="row"|
🇨🇩
!scope="row"|
🇨🇬
!scope="row"|
🇨🇷
!scope="row"|
🇭🇷
!scope="row"|
🇨🇺
!scope="row"|
🇰🇼
!scope="row"|
🇱🇦
!scope="row"|
🇱🇻
!scope="row"|
🇱🇸
!scope="row"|
🇱🇧
!scope="row"|
🇱🇷
!scope="row"|
🇱🇾
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇱🇮
!scope="row"|
🇱🇹
!scope="row"|
🇱🇺
!id="M" scope="row"|
🇲🇬
!scope="row"|
🇲🇰
!scope="row"|
🇲🇾
!scope="row"|
🇲🇼
!scope="row"|
🇲🇻
!scope="row"|
undefined
!scope="row"|
🇲🇹
!scope="row"|
🇲🇦
!scope="row"|
🇲🇭
!scope="row"|
🇲🇺
!scope="row"|
[[undefined MRT station|undefined]]
!scope="row"|
🇲🇽
!scope="row"|
🇫🇲
!scope="row"|
🇲🇩
!scope="row"|
🇲🇨
!scope="row"|
🇲🇳
!scope="row"|
🇲🇪
!scope="row"|
🇲🇿
!scope="row"|
🇳🇦
!scope="row"|
🇳🇵
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇳🇪
!scope="row"|
🇳🇴
!scope="row"|
🇳🇿
!id="O" scope="row"|
🇴🇲
!scope="row"|
🇹🇱
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj
!id="P" scope="row"|
🇵🇰
!scope="row"|
🇵🇼
!scope="row"|
🇵🇦
!scope="row"|
🇵🇬
!scope="row"|
🇵🇾
!scope="row"|
🇵🇪
!scope="row"|
🇵🇱
!scope="row"|
🇵🇹
!id="Q" scope="row"|
🇷🇼
!id="S" scope="row"|
🇷🇴
!scope="row"|
🇷🇺
!scope="row"|
🇸🇧
!scope="row"|
🇼🇸
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇰🇳
!scope="row"|
🇱🇨
!scope="row"|
🇻🇨
!scope="row"|
🇸🇹
!scope="row"|
🇸🇦
!scope="row"|
🇸🇨
!scope="row"|
🇷🇸
!scope="row"|
🇸🇳
!scope="row"|
🇸🇱
!scope="row"|
🇸🇬
!scope="row"|
🇸🇾
!scope="row"|
🇸🇰
!scope="row"|
🇸🇮
!scope="row"|
🇸🇴
!scope="row"|
🇱🇰
!scope="row"|
🇿🇦
!scope="row"|
🇰🇷
!scope="row"|
🇸🇸
!scope="row"|
🇸🇩
!scope="row"|
🇸🇷
!scope="row"|
🇸🇿
!scope="row"|
🇸🇪
!scope="row"|
🇨🇭
!id="T" scope="row"|
🇹🇯
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj !scope="row"|
🇹🇭
!scope="row"|
🇹🇼
!scope="row"|
🇹🇿
!scope="row"|
🇹🇬
!scope="row"|
🇹🇹
!scope="row"|
🇹🇳
!scope="row"|
🇹🇷
!scope="row"|
🇹🇻
!id="U" scope="row"|
🇺🇦
!scope="row"|
🇺🇸
!scope="row"|
🇺🇾
!scope="row"|
🇺🇿
!id="V" scope="row"|
🇻🇺
!scope="row"|
🇻🇦
!scope="row"|
🇻🇪
!scope="row"|
🇻🇳
!id="Y" scope="row"|
🇿🇲
!scope="row"|
🇿🇼
! Lando !! Amuze !! Medicine !! Kultivado !! Notoj
Stacio Nijō (Nara)
Stacio Nijō (japane: 二上駅 [Niĵō-eki], angle: Nijō Station) estas fervoja stacio en Kaŝiba, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
John B. Goodenough
John Bannister GOODENOUGH ( en Jena, Germanio - 25-an de junio 2023) estis usona profesoro kaj fizikisto. En 2019, la esploristoj John B. Goodenough, M. Stanley Whittingham kaj Akira Joŝino komune ricevis la Nobelpremion pri kemio 2019 por evoluigo de litia-jona akumulatoro. Li ricevis Nobelpremion en aĝo 97, la plej alta aĝo por iu Nobel-premiito ĝis tiam.
Frédéric Cuvillier
Frédéric CUVILLIER (naskiĝis la 9-an de decembro 1968 en Boulogne-sur-Mer) estas franca politikisto.
Li estis francia ministro por transportado, maro kaj fiŝado ekde la 16-a de majo 2012 ĝis la 2-a de aprilo 2014. Li estis urbestro de Bulonjo-ĉe-Maro de la 22-a de novembro 2002 ĝis la 8-a de julio 2012. Li estis parlamentano inter 2007 kaj 2012. Li estis subministro por transportado, maro kaj fiŝado de la 9-a de aprilo 2014 ĝis la 25-a de aŭgusto 2014. Li estas denove urbestro de Bulonjo-ĉe-Maro ekde marto 2014.
Lingva politiko
Li peticiis en 2011 por Esperanto en abiturienteco.
En 2012, li ricevis la premion de la angla mato por apogi la anglan lingvon en transportado.
En 2015, li partoprenis kiel urbestro al la ceremonio en Bulojno-ĉe-Maro dum la UK 2015. Li estis alta protektanto de la 100a UK kaj ĉefo de la honora komitato.
Distrikto Eferding
La distrikto Eferding (Bezirk Eferding) troviĝas en la centra parto de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Eferding. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Ekoregionoj en Aŭstralio
Ekoregionoj en Aŭstralio estas geografie klare diferencaj plantaj kaj bestaj komunumoj, difinitaj fare de la Monda Natur-Fonduso (WWF), bazitaj sur geologio, grundoj, klimato, kaj superrega vegetaĵaro. La WWF identigis 825 tersupraĵajn ekoregionojn kiuj kovras la tutan tersurfacon. Kvar dek el ili troviĝas en Aŭstralio kaj en ĝiaj dependaj insuloj. La WWF-ekoregionoj estas klasifikitaj laŭbiome : tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj, mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj, tundro, k.t.p.... Tiuj ekoregionoj ĉiuj situas en unu el ok tersupraĵaj ekozonoj. Aŭstralio, kune kun Wallacea, Novzelando, Novgvineo kaj la najbaraj insularoj, estas parto de la aŭstralazia ekozono. La aŭstraliaj WWF-ekoregionoj estis ĉefe bazitaj sur la IBRA-regionoj difinitaj laŭ la Provizora Biogeografia Regiono-klasifiko por Aŭstralio. La WWF-ekoregionoj ĝenerale sekvas la samajn ekoregionolimojn, ofte kunigante du aŭ pli IBRA-regionojn en pli grandan WWF-ekoregionon. En Vikipedio la artikoloj pri ekoregionoj ĝenerale sekvas la WWF-sistemon.
Ambaŭ klasifiko-sistemoj servas kiel planilo por konservadoscienco, kun la celo de establo de naturrezervejo-reto en ĉiu ekoregiono aŭ IBRA-regiono sufiĉa por konservi la biodiversecon.
WWF-ekoregionoj
Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj Mezvarmaj foliaj kaj miksaj arbaroj Tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj Mezvarmaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj Montaraj herbejoj kaj arbustaroj Tundroj Mediteraneaj arbaroj, duonarbaroj kaj arbustaroj Dezertoj kaj kserofitaroj
Mezlernejo Oakridge
Historio
Fondita kiel gubernia lernejo en 1959, Altlernejo Oakridge fariĝis Mezlernejo Oakridge kiam Londono aneksis grandan parton de la ĉirkaŭa kamparo en 1960. La lernejo fariĝis la unua en Londono kiu adoptis tri kolorojn: nome ruĝa, blua kaj oro. Ĉi tiu fariĝis nur unu de multaj unuaĵoj en la venontaj jaroj. Por sia unua kvarono de jarcento, la lernejo de la okcidenta kvartalo de Londono nature allogis iujn el la Londonaj plej brilaj kaj plej bonaj gejunuloj.
Fiero en atingo, tamen, neniam estis limigita nur por skolastikuloj. Atletiko, la artoj, kaj komunumaj okupoj distingis la lernejon en konkursoj, elfaroj, kaj en forta komunuma subteno. Ĝia stabileco instigis grandan financan investaĵon en modernigo kaj altgradigo de la fizika fabriko en ĉefa renovig(ad)o dum 1994-95. Malmultaj rekonus la malnovan lernejon hodiaŭ. Egale malpli da aĝuloj agnoskus la lernejan originan latinan moton "Nostrum viret robur" (Nia forto kreskas kiel la Kverkoj). Malgraŭ tio la nedisputebla forto de Oakridge estas la elstareco montrita de studentoj, laboristaro, kaj administristaro super siaj unuaj kvindek jaroj.
Ĵ
Ĵ, minuskle ĵ, estas la 14-a litero de la Esperanto-alfabeto, havanta la prononcon (laŭ IFA) [ʒ] kaj la nomon "ĵo".
Ĵ estas invento de Zamenhof, modifo de J. La kaŭzo, ke li ne elektis la signon Z kiel bazon (kio estus pli logike, kiel voĉa kuzo de 'Ŝ'), probable estas influo de la franca, en kiu j prononcatas [ĵ], ekzemple la nomo Jacques [ĵak]. Ankaŭ povas faktori, ke ẑ estas grafike malbona solvo (tiom da pintaj anguloj ĝenas la legadon). Pro la ortografia simileco, ĵ estas ofte uzata eĉ por transskribi j [ĝ] de angladevenaj vortoj, spite al la ŝanĝata prononco: jeep [ĝip] > "ĵipo", jazz [ĝez] > "ĵazo".
Surogataj skribosistemoj
Kiel surogata skribosistemo, eblas eviti la ĉapelan signon en situacioj kiam uzo de la normala litero ĵ teknike problemas (historie en nacilingvaj tajpiloj aŭ en telegramoj, moderne ekzemple en poŝtelefonaj mesaĝetoj aŭ iuj retpoŝtaj programoj): tradicia helpa kodo en Esperanto estas la h-sistemo, do reprezentigo de la litero per kombino "jh", kvankam en la 20-a jarcento pli kaj pli uziĝis la x-sistemo, do reprezentigo de la litero per kombino "jx" (avantaĝa por aŭtomata anstataŭigo per la vera ĉapelita litero). Aliaj sistemoj malpli ofte uzatas: el ili menciindas la uzo de la kombinoj jˆ kaj j'.
Sirkumfleks