cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rajendra Prasad
'''Dro. Rajendra Prasad''' (3a Decembro 1884 – 28a Februaro 1963) estis la unua Prezidento de Barato. Li estis hindia politikestro, advokato laŭ sia trejnado, aliĝis al la Hindia Nacia Kongreso dum la Hindia sendependiga movado kaj iĝis ĉefa estro el la regiono Bihar. Sekvanto de Mahatma Gandhi, Prasad estis enprizonigita de la britaj aŭtoritatoj dum la Salomarŝo de 1931 kaj la Kvit-hindia movado de 1942. Prasad servis unu regepokon kiel Prezidento de la Hindia Nacia Kongreso el 1934 al 1935. Post la balotado de 1946, Prasad servis kiel ministro por nutrado kaj agrikulturo en la centra registaro. Post la sendependiĝo en 1947, Prasad estis elektita prezidento de la Konstitucifara Asembleo de Barato, kiu preparis la redakton de la Konstitucio de Barato kaj servis kiel ties provizora proparolanto.
Kiam Barato iĝis Respubliko en 1950, Prasad estis elektita kiel ties unua Prezidento fare de la Konstitucifara Asembleo. Sekve de la ĝenerala balotado de 1951, li estis elektita Prezidento fare de la elekta komisiono de la unua Parlamento de Barato kaj de ties ŝtataj deputitataroj. Kiel Prezidento, Prasad establis tradicion de ne-partianeco kaj sendependeco por la posten-portantoj, kaj retiriĝis el la kongrespartia politiko. Kvankam temas pri ceremonia ŝtatestro, Prasad kuraĝigis la disvolvigon de la edukado en Barato kaj avertis al la registaro de Nehru kelkafoje. En 1957, Prasad estis re-elektita prezidento, kaj iĝis la nura prezidento kiu estis en la posteno dufoje.
Daŝkasan (urbo)
Daŝkasan (Daşkəsən) estas urbo, municipo kaj la ĉefurbo de la distrikto Daŝkasan de Azerbajĝano. La municipo konsistas de la urbo de Daŝkasan kaj la vilaĝo de Alunitdağ.
Korbach
Korbach estas urba komunumo en la federacia lando Hesio de Germanio. Ĝi estas la administra sidejo de la distrikto Waldeck-Frankenberg centre de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Skarlatino
Skarlatino estas infekta malsano kaŭzita de la bakterio Streptococcus pyogenes. Inkubacio daŭras ordinare 4-5 tagojn, kaj estas sensimptoma. Invado estas subita, intensa tuj de la komenco, karakterizita per 3 gravaj, preskaŭ samtempaj simptomoj: alta kaj kontinua febro kun tremoj kaj plirapidiĝo de la pulso; angino tre dolora, kiu malfaciligas la glutadon; oftaj naŭzoj kaj vomoj. Post okazas erupcio, en kies komenco la haŭto prezentiĝas punktita per tre etaj ruĝaj papuloj, invadanta unue la supran parton de la trunko, poste la antaŭan de la brusto, la radikojn de la supraj kaj malsupraj membroj, la kolon, kubutan faldon, vizaĝon, abdomenon, manojn, piedojn. Poste la erupcio, kiu entute daŭras 6 tagojn, alprenas la formon de grandaj makuloj skarlataj. Deskvamiĝo okazas laste.
La skarlatino estas serioza malsano, kaj ne malofte kondukas al komplikaĵoj ĉe tonsiloj, nazmukozo, orelo, adeno kaj renoj krom artrito. Strikta observado de la indikoj de kuracisto estas nepre necesa.
Vinton Cerf
Vinton Gray “Vint” CERF (naskiĝis la 23-an de junio 1943 en New Haven, Konektikuto, Usono) estas usona sciencisto en la branĉo de teorio de komputadaj sistemoj, unu el la ellaborintoj de la stako de protokoloj TCP/IP. Laŭreato de Premio Turing (2004). Amaskomunikiloj ofte nomas lin «patro de Interreto».
Corvisart (pariza metrostacio)
Corvisart [kɔʁvizaʁ] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 6, en la 13-a arondismento de Parizo.
Vinton Cerf
Biografio
Cerf finis lernejon en Los-Anĝeleso kaj aliĝis al la Universitato Stanford, kie bakalaŭriĝis pri matematiko en 1965. Ricevinte gradon, Cerf eklaboris ĉe IBM, kie li asistis ellaboron de la programlingvo QUIKTRAN. Du jarojn poste li forlasis la kompanion kaj aliĝis al la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso. Tie li ricevis gradojn de magistro (1970) kaj doktoro de filozofio (1972) pri informadiko. Dum studado Cerf laboris sub gvido de la profesoro, konata pro realigo de konekto de la universitato al ARPANET, antaŭulo de Interreto. Tie li konatiĝis kun. Post la studado Cerf dungiĝis kiel docento en la Universitato Stanford kaj laboris tie kvar jarojn.
Corvisart (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita en 1906, sur linio 2 sud (Circulaire sud). En oktobro 1907, kunfandiĝo de Circulaire sud kun linio 5 estis decidita: la tuto estis ekspluatita sub nomo linio 5, la nomo « Circulaire sud » aŭ « 2 sud » malaperis. Ekde la, linio 6 kunligas stacion al.
Vinton Cerf
Biografio
De 1976 ĝis 1982 Vinton Cerf laboris por DARPA. Post tio li kvar jarojn laboris en, kaj poste en ĝis januaro 1994.
Corvisart (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio alprenis la nomon de Strato Corvisart situanta apude, kiu omaĝas al Jean-Nicolas Corvisart (1755-1821), persona kuracisto de Napoleono la 1-a (kiu donis al li titolon de Unua Kuracisto de la Imperiestro), fakulo pri pulmoj kaj koro.
Vinton Cerf
Biografio
En 1997 Cerf, suferanta malaltan aŭdkapablon, iĝas unu el la gvidantoj de la Universitato Gallaudet. De 1999 ĝis 2007 li gvidis la estraron de ICANN. Ekde septembro 2005 Vinton Cerf estas vicprezidanto kaj «ĉefpredikanto de Interreto» en la korporacio Google.
Corvisart (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio disponas pri du alirejoj situantaj sur la meza inter-ŝoseo de Bulvardo Auguste-Blanqui, el kiuj unu frontas malparan flankon kaj la cetera n-ron 50.
Gadolinia (III) fosfato
Gadolinia (III) fosfato aŭ gadolinia (III) ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la gadolinia (III) hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en fortaj acidoj. Gadolinia (III) fosfato posedas 1 gadoliniatomon, 1 fosforatomon kaj 4 oksigenatomojn. Gadolinia (III) fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de gadoliniaj derivaĵoj.
Vinton Cerf
Biografio
La 16-an de januaro 2013 la prezidanto de Usono Barack Obama deklaris sian intencon enpostenigi la doktoron Cerf en la Nacian Sciencan Konsilion (National Science Board).
Aritmetika hierarkio
La algoritmo de Tarski-Kuratowski provizas supera baron por la grado de solvebleco de aritmetika formulo.
Difino
La aritmetika hierarkio estas tri familioj de kolektoj de aroj (aŭ formuloj) nomitaj kiel \Pi^0_n, \Sigma^0_n, kaj \Delta^0_n, por naturaj nombroj n. La kolektoj estas rikure difinita jene:
Bonvolu noti ke oni devas uzi tiel-nomata \Sigma^0_n-plena aro A por la difino de -aroj en la kazo ke oni volas uzi nur unu aron A por ĉiu nivelo. Alternative, oni povas ankaŭ diri ke aro B estas, se ekzistas \Sigma^0_n-aro A tia, ke B estas A-rikure numerebla.
Alternative, ili povas esti difinitaj kiel la kolekto de aritmetikaj formuloj kun iu nombro de kvantizantoj. Formulo estas en la nivelo \Sigma^0_n se ĝi kontentigas propozicion kvantizitan unue per \exists, kaj entute per n alternaj ekzistecaj (\exists) kaj universalaj (\forall) natur-nombraj kvantizantoj; formuloj estas klasifikita kiel \Pi^0_n en ekvivalenta maniero, krom se la vico de kvantizantoj komenciĝas per \forall. Aro estas \Sigma^0_n (respektive \Pi^0_n) se kaj nur se ĝi estas difinebla per formulo de tiu komplekseco.
Notu ke malofte senceble estas paroli pri \Delta^0_n-aj formuloj; la unua kvantizanto de la formulo estas aŭ ekzisteca aŭ universala. Do, \Delta^0_n-a aro ne estas difinita per \Delta^0_n-a formulo; male, \Sigma^0_n-formulo kaj \Pi^0_n-formulo ambaŭ difinas la aron.
La supra indico indikas la rangon de tiuj objektoj, kiuj estas kvantizitaj; 0 estas por la naturaj nombroj. Kvanigilo de pli alta rango, kiel aroj de naturaj nombroj, estas priskribita per supra indico pli granda ol 0, kiel en la analitika hierarkio. Alivorte, la supra indico 0 indikas logikon de la unua ordo, 1 — logikon de la dua ordo, kaj tiel plu.
Rilato al turing-aj aŭtomatoj
Supozu ke estas orakolaj maŝinoj, kiuj povas komputi ĉiujn funkciojn en nivelo \Delta^0_n. Ĉi tiu maŝino estas nekapabla solvi sian propran problemon de haltado (Turing-a pruvo ankoraŭ aplikas). La problemo de haltado por \Delta^0_n fakte estas en.
La teoremo de Post priskribas ligon inter la aritmetika hierarkio kaj la Turing-aj gradoj.
La polinoma hierarkio estas "fareble rimede-barita" versio de la aritmetika hierarkio, en kiu polinom-longaj baroj estas je la propozicioj, aŭ ekvivalente, polinom-tempaj baroj estas je komplikeco la turing-aj aŭtomatoj.
Évry-Val-de-Seine (stacidomo)
Évry-Val-de-Seine (antaŭe nur Évry) estas franca stacidomo sur linio D de RER, situanta en komunumo (departemento Essonne), regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
Ĵamestaŭno
Ĵamestaŭno (angle Jamestown) estas ĉefurbo kaj havenurbo de dependa insulolando Sankta Heleno.
Situo
Ĵamestaŭno situas inter maro kaj krudaj montoj en strikta valo.
Batalo de Las Navas de Tolosa
La Batalo de Las Navas de Tolosa, nomata en la araba historistudoj Batalo de Al-Uqab (معركة العقاب), kaj konata simple kiel «La Batalo» en la kronikoj de la epoko, estis batalo inter la armeoj de la kristanaj nordaj regnoj kaj sudaj islamaj regnoj de la tiama Hispanio kaj okazis la 16-an de julio de 1212 ĉe la vilaĝo de la Provinco de Ĥaeno nome Las Navas de Tolosa (La Carolina). La kristana venko permesis etendi la kristanajn regnojn, ĉefe tiu de Kastilio, al la sudo de la Iberia Duoninsulo, kie tiam hegemoniis islamanoj.
Antaŭaĵoj
Tiu decida batalo estis sekvo de la Krucmilito organizata en Hispanio de la Reĝo Alfonso la 8-a de Kastilio, la Arkiepiskopo de Toledo Rodrigo Ximénez de Rada kaj la Papo Inocento la 3-a kontraŭ la islamaj almohadoj kiuj hegemoniis en Al-Andalus ekde la mezo de la 12-a jarcento, post la malvenko de la kastilia reĝo en la batalo de Alarcos (1195), kiu havis kiel konsekvenco nordigi la landlimon ĝis la Montoj de Toledo, kaj minaci la urbon de Toledo kaj la valo de la rivero Taĵo.
La trupoj de la almohadoj estis estritaj de la propra ĥalifo Mohamedo An-Nasir, nomita de la kristanoj Miramamolín kiel fonetika adapto de la araba esprimo «Komandoro de Kredantoj».
Konsekvencoj
Kiel sekvo de tiu batalo, la islama povo en la Iberia Duoninsulo ekdekadencis definitive kaj la konkera militaro nomata Reconquista ekakceliĝis dum la venontaj kvardek jaroj per historia procezo dum kiu la kristanaj nordaj regnoj konkeris preskaŭ ĉiujn sudajn teritoriojn sub islama hegemonio. Tija sekvo estis la konkero de Baeza, kiu tamen poste estis rekonkerita de almohadoj. La venko estus estinta multe pli efika kaj definitiva se ne estus tiame terura malsatego kiu bremsis la reconquista. Tiu malsatego daŭris ĝis 1225.
Memore de la venko, la reĝo de Navaro enmetis la de li rompitajn ĉenojn kiuj protektis la tendon de la araba reĝo al sia blazono kiu ankoraŭ estas la blazono de Navaro kaj aperas en la blazono de Hispanio.
La fortikaĵo de Calatrava la Nova, proksime de Almagro, estis konstruita de la Ordeno de Calatrava, uzante islamajn prizonulojn el la batalo de Las Navas de Tolosa, de 1213 a 1217.
Mia Vivo
Mia Vivo aŭ MiaVivo.net (mallonge: MV), estas senpaga socia retejo por esperantistoj, oficiale malfermita je. Ĝi estas fondita fare de Johannes Genberg el Svedio. La paĝaro uzas pagendan programon PeepSo.
Historio
En la fino de 2018 estis kreita la socia esperantista retejo Nubo.re. Ĝin multaj personoj kritikis pro manko de sekureco, malrapideco, malnova aspekto, eraroj, ktp, kaj poste problemoj pligrandiĝis. La firmao kiu prizorgas la uzatan programon ne povis aŭ volis solvi la problemojn, kaj la kreinto, Johannes Genberg, mem ankaŭ ne povis tion fari. Fine li decidis serĉi pli bonan programon, kaj trovis la sistemon PeepSo, kiu ruliĝas sub WordPress. Tial en 2020 estis fermita Nubo kaj aperis la nova retejo, Mia Vivo.
La 7-an de decembro 2021 ĉe Google Play aperis poŝtelefona aplikaĵo de Mia Vivo por Android, kaj je 14-a de marto 2022 ĉe App Store poŝtelefona aplikaĵo por iPhone.
La 2-an de marto 2022 la uzanto Pau Kokura kreis novan logotipon por la retejo.
Priskribo
Mia Vivo estas simila kun aliaj sociaj retejoj: vi povas afiŝi kaj komenti afiŝojn de aliuloj, alŝuti bildojn kaj fotojn, disdoni informojn kaj filmojn de aliaj retejoj, krei grupojn kaj aliĝi al ili, babili, konektiĝi kaj amikiĝi. Sola uzata lingvo estas Esperanto, nur mallonga priskribo de la retejo estas tradukita en aliajn lingvojn. Kompare kun Nubo, Mia Vivo estas pli simpla. Laŭ la vortoj de Johannes Genberg: "pli bone esti tre uzebla en malmultaj aferoj ol esti duone uzebla en multaj". Oni ne bezonas konton por vidi enhavojn publikajn.
Mia Vivo estas nekomerca projekto kaj ekzistas nur per mondonacoj.
Kosuke Ota
Kosuke Ota (japane 太田 宏介, n. ) estas japana futbalisto. Li de 2010 ĝis 2015 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Sámuel Köleséri
KÖLESÉRI Sámuel pli maljuna, estis hungara reformita pastro, eklezia verkisto naskita en Nagyvárad en 1634 kaj mortinta en Debreceno la 15-an de julio 1683.
Biografio
Sámuel Köleséri studis en Nagyvárad, finis universitaton en 1654 en Leiden, poste estadis por longa tempo en Anglujo. En 1657 li revenis Hungarujon kaj estis teologia profesoro en Nagyvárad. Ekde 1659 en Szendrő, post 1667 en Tokaj, poste fuĝinte pro persekuto li estis pastro en Debrecen, kie en 1681 iĝis dekano. Li verkis teologiajn traktatojn, predikaĵojn, preĝaĵojn, okazajn paroladojn kaj poemojn en hungara kaj latina lingvoj. Al Biblio presitan en Várad li faris marĝennotojn.
Printemps
Printemps (signifas « printempo » en la franca) estas firmao de francaj magazenegoj, aŭ « grandaj magazenoj » (grands magasins).
La ĉefa magazeno de la labelo troviĝas sur la bulvardo Haussmann, en la 9-a arondismento de Parizo, apud aliaj famaj luksaj magazenoj kiel Galeries Lafayette. Ekzistas ankaŭ aliaj magazenoj Printemps en Parizo aŭ en Francio. La labelo plie inaŭguris butikojn ekster Francio, ekzemple en Andoro, Tokio, Ĝido aŭ Seulo.
Historio
Printemps estis fondita en Parizo en 1865 de Jules Jaluzot, en konstruaĵo designita de Paul Sédille. La magazeno de la bulvardo Haussmann plie entenas zorge faritan, secesi-stilan kupolon. En 1975, la konstruaĵo kun sia kupolo estis agnoskita kiel historia monumento.
Jacquard teksilo
Jacquard teksilo elparolu Ĵakard teksilo estas teksilo plievoluigita de Joseph-Marie Jacquard.
Simplaj teksiloj jam ekzistis en prahistoriaj tempoj. Nur en 1785 Edmund Cartwright el Anglio inventis la unuan mekanikan teksilon. Gravan plibonigon donis 1805-04-08 la teksilo de Joseph-Marie Jacquard (1752–1834). Ĝi ebligis teksi ŝtofojn kun desegnoj. Stirite per tru-kartoj unuecaj fadenoj estas suprenlevigitaj aŭ ne. Tiu mekanismo estis la unua digita maŝino, do fakte la komenco de la komputilo.
Funkcio de la Jacquard teksilo
Kiam en la trukarto troviĝas truo, tiam hoko estas movigita supren kaj tiras fadenon. Tiu fadeno levigas la laŭlongan fadenon de la ŝtofo. Tuta vico de truoj en la trukarto movigas tutan aron la fadenoj.
La stirado funkciis originale per trukartoj. Modernaj teksiloj uzas elektromekanikajn magnetojn kaj komputilojn.
Funkcianta Jacquard teksilo
Originala Jacquard teksilo kun trukarto-stirilo estas montrita produktante ŝtofon i.a. en la Tuchmacher-muzeo en Bramsche ĉe Osnabrück, en norda germanio.
Andrea Gritti
Andrea Gritti (1455-1538) estis 77-a doĝo de la Venecia Respubliko, Gritti pasis plurajn jarojn en Istanbulo, tiama ĉefurbo de la Otomana Imperio, kiel diplomato komisiita pri zorgado de la veneciaj interesoj antaŭ la kortego de la sultano. En 1499, la otomana registaro lin arestigis akuzante lin pri spionado, tamen, lia amikeco kun la ĉefveziro Mesih Pasha permesis al li foreskapi el certa mortokondamno, kaj pli malfrue li sukcesis liberiĝi, post la fino de la dua milito turko-venecia.
Milita kariero
Revenante al Venecio, Gritti okupis registarajn postenojn sed baldaŭ iu milita interveno estis necesa okaze de la sekreta kreado de la Ligo de Kambrajo, fine de 1508, kontraŭ la Respubliko de Venecio. En la 14-a de majo 1509 la veneciaj armeoj suferis seriozegan malvenkon antaŭ la francaj trupoj en la Batalo de Anjadelo, perdinte grandan parton de ties surtera militpovo kaj devis forlasi al la invadinto la plej grandan parton de ĝiaj teritorioj norde de Italio. Antaŭ tia situacio, Andrea Gritti estis nomumita estro de la veneciaj trupoj en Trevizo, kiu ekplenumis ribelojn kontraŭ la francajn armeojn, kiuj estis invadintaj la veneciajn marbordojn.
Gritti baldaŭ sukcesis rehavigi Padovon al la venecianoj fine de 1509, krom aliaj sukcesaj venkoj kontraŭ la trupoj de la Sankta Romia Germana Imperio. Post la morto de la kondotiero Nikolao de Pitiljano (1442–1510), dungita de la venecianoj, Gritti ekprenis la totalan komandon de la veneciaj fortoj surtere militante kontraŭ la francojn kvankam li ne sukcesis malpermesi ties avancojn. Malgraŭ tio, Gritti elmontris grandaj diplomatiajn dotojn, sukcesinte ke la papo Julio la 2-a (1443-1513) forlasis la Ligon de Kambrajo, timante ke la franca teritorio ekspansiis norde de Italio kaj fondis la Sanktan Ligon inter Venecio, la papeco, Hispanio kaj la Sankta Imperio kontraŭ Francio.
Baldaŭ, Gritti komencis estri la diplomatiajn negocadojn por kreado de iu venecia ligo kontraŭ Francio, en 1512, por kune lukti kontraŭ la Sanktan Ligon celante disbati la kreskantan povon de la papeco, tiama aliancito kun Hispanio, Anglio kaj la Sankta Imperio, konservante sian postenon kiel superega estro de la venecia armeo dum la sekvantaj militoj ĝis 1513, kie la kunbatalantoj finis la militon pro reciproka elĉerpiĝo. Eĉ tiele, la paco restis kiel antaŭe, kaj tio implikiĝis en la konservado de ties teritorioj far la Venecia Respubliko krom ties ekonomikaj povoj.
Doĝeco de Venecio
Kiam Gritti elektiĝis en 1523, li celebris traktadon kun Karlo la 5-a (1500-1558) el Hispanio por ke la Venecia Respubliko konserviĝu neŭtrala en la italaj militoj inter francoj kaj hispanoj, konsiderante ke Venecio malmulte gajnus okaze de propra teritoria ekspansio en la Nordo de Italio, krom tio, tiu politiko minacis la Venecian Respublikon suferi tiel katastrofajn malvenkojn kiel tiu de Anajdelo, en 1509. For de tiuj militoj, Gritti klopodis pri la estrado de la veneciaj fortoj ĝis la Mediteraneo.
Dum tiu periodo, la doĝo batalis por ke Francio kaj Hispanio laŭgrade eliminis ilian regadon en la nordo de Italio kaj deviis ties atenton al la avancoj de la Otomana Imperio, en Hungario - ĉefe pro la hungara malvenko en la Batalo de Mohács, en 1526 - kaj al la pligrandigo de la turka ŝipara povo en Mediteraneo, situacioj kiuj plej priokupis la venecian registaron.
Malgraŭ tiu strategio, la venecianoj ne sukcesis eviti atakon de la otomana floto kontraŭ Korfuo, en 1537, kreante novajn militajn scenejojn inter Venecio kaj la otomanoj, kies konkludoj Gritti ne sukcesis ĝis sia morto en decembro 1538.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Bataille_d%27Agnadel.jpg| Batalo de Anjadelo 14-a de majo 1509 World map pietro vesconte.jpg| Marino Sanudo (1260-1338) Andrea Dandolo (1306-1354) - 54 ème Doge de Venise.jpg| Andrea Dandolo (1306-1354) Andrea_Vendramin,_by_Gentile_Bellini_cropped.jpg| Andrea Vendramino (1393-1478) AntonioGrimani.jpg| Antonio Grimani (1436-1523) Giovanni Bellini, portrait of Doge Leonardo Loredan.jpg| Leonardo Loredan (1436-1521) Niccol%C3%B2_di_Pitigliano.jpg| Nikolao de Pitiljano (1442-1510) Pope_Julius_II.jpg| Julio la 2-a (1443-1513) II_Bayezit.jpg| Bajezido la 2-a (1447-1512) Albrecht_D%C3%BCrer_084b.jpg| Maksimiliano la 1-a (1459-1519) PietroLando.jpg| Pietro Lando (1462-1545) Louis-xii-roi-de-france.jpg| Ludoviko la 12-a (1462-1515) Andrea_Doria.jpg| Andrea Doria (1466-1560) Vincenzo_Catena_001.jpg| Vincenzo Catena (1470-1531) Milano_brera_cortile.jpg| Sebastiano Serlio (1475-1554) Self-portrait_of_Titian.jpg| Ticiano (1477-1576) Lodovico_Gritti.jpg| Lodoviko Gritti (1480-1534) Rares.jpg| Petru Rareș (1483-1546) Jacopo Tintoretto 027.jpg| Jacopo Sansovino (1486-1570) Pietro_Aretino.jpg| Pietro Aretino (1492-1556) Francis1-1.jpg| Francisko la 1-a (1494-1547) EmperorSuleiman.jpg| Sulejmano la Majesta (1494-1566) Titian_-_Portrait_of_Charles_V_Seated_-_WGA22964.jpg| Karlo la 5-a (1500-1558) Paris_Bordone_001.jpg| Paris Bordone (1500-1571) Lazarus_by_Tintoretto-St_Katharinen_Luebeck_(cropped).jpg| Jakopo Tintoretto (1518-1594) Niccolò Barbarigo (1534-1579).png| Niccolò Barbarigo (1534-1579) Palma_il_Giovane_Selbstportr%C3%A4t.jpg| Jakobo Palma la juna (1548-1628) San_Sebastiano_(Venice)_Facade.jpg| Antonio Abbondi (1549-1549) </Gallery>
Stanisław Zygmunt Braun
Stanisław Zygmunt BRAUN, ankaŭ konata sub la pseŭdonimo Wiktor ELSKI (naskiĝis la 25-an de junio 1893 en Częstochowa, Pollando, mortis en 1956) estis pola oficisto kaj esperantisto.
A Nice Pair
A Nice Pair estas kompila albumo de Pink Floyd, reeldonante siajn unuajn du albumojn – The Piper at the Gates of Dawn kaj A Saucerful of Secrets en nova kovrilo. Harvest kaj Capitol publikigis ĝin en Usono en decembro 1973, kaj Harvest kaj EMI – en Britio en la sekva monato. Ĝi atingis la numeron 36 en muzikalbumaj usonaj muzikaĵrangolistoj kaj estis atestita ora albumo fare de la Recording Industry Association of America (Registra Industria Asocio de Ameriko) (RIAA) en marto 1994.
Stanisław Zygmunt Braun
Elski verkis originalajn poeziaĵojn.
NGC 1086
NGC 1086 (aliaj indikoj — PGC 10587, UGC 2258, MCG 7-6-71, ZWG 539.101, IRAS02447+4102) estas galaksio en konstelacio Perseo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ŝamaĥi
Ŝamaĥi (Şamaxı) estas urbo en Azerbajĝano kaj la administracia centro de la Ŝamakĥi Distrikto.
Tra ĝia historio, dek unu fortaj tertremoj skuis Ŝamakĥi sed tra sekvas rekonstruoj, ĝi daŭrigis ties rolon kiel la ekonomia kaj administracia ĉefurbo de Shirvan kaj unu el la kernaj urboj sur la Silka Vojo. La ununura konstruaĵo kiu supervivi ok el la dek unu tertremoj estas la fama Juma Moskeo de Ŝamakĥi, konstruita en la 8a jarcento.
Griza hipolao
La Griza hipolao (Hippolais languida) estas birdo de la grupo de la hipolaoj, membro de la akrocefalenaj hipolaoj, de la familio de la Akrocefaledoj, en la genro  Hippolais . Ĝi reproduktiĝas en areo el Turkio suden kaj orienten al Pakistano. Ĝi estas migranta specio, kiu vintras en orienta Afriko, el Eritreo kaj Somalio suden al Tanzanio.
Tiu malgranda paserina birdo estas specio troviĝanta en duondezertaj habitatoj, kie ĉeestas arbustarojn kaj herbejojn de tamariko. La ino demetas 4-5 ovojn en nesto en arbusto aŭ malalta arbo.
Tiu estas mezgranda birdo, simila laŭ grando al la Flava hipolao, kun iome pli longa beko kaj pli mallongaj flugiloj kaj pli longa vosto. Ties oftaj vostomovoj similas al tiuj de la silvioj aŭ de la Saksikolenoj. La griza plumaro estas simila al tiu de la Olivhipolao, sed la vostomovoj estas diferenciloj.
Ili manĝas senvertebrulojn. Ties kanto estas simila al tiuj de aliaj hipolaoj de la genro Hippolais, sed distinga kaj nekonfuzebla, kaj tute diferenca el la Olivhipolao.
La origina priskribo de Ehrenberg estis sufiĉe svaga kaj la specio estis denove priskribata de Henry Baker Tristram en 1864, laŭ la nomo de Hippolais upcheri laŭ sia amiko Henry Morris Upcher.
Prospekt Bolŝevikov (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Prospekt Bolŝevikov (Проспект Большевиков) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Laĥtinsko-Pravobereĵnaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
12151 Oranje-Nassau
12151 Oranje-Nassau estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la princo Vilhelmo la 1-a de Oranje-Nassau (1533–1584), kiu gvidis la nederlandajn provincojn dum ties milito de liberiĝo (1568–1648). "La Patro de la Patrolando" estis murdita kaj estis entombigita en la Nieuwe Kerk de Delft. La nederlanda nacia himno Wilhelmus estis verkita en lia honoro.
Tajfo de Toledo
La Tajfo de Toledo aŭ Regno de Toledo estis unu el la tajfoj de Al-Andalus kiuj formiĝis pro la malkompono de la Kaliflando de Kordovo en julio de 1035 kaj finas per la kristana konkero en 1085.
Toledo konservis prestiĝon de ĉefurbo dum la epoko de la visigotoj, kaj la araboj pluhavis ĝin per la nomo de madinat al-muluk (la urbo de la reĝo). Ĝi estis grava strategie kiel ĉefurbo de la Meza Regiono de alandalusanoj, kaj tiele povis pluhavi antaŭ Kordovo nur relativan dependon ĝis la jarcento de la Kaliflando. Sendependa pro la enlandaj militoj de komenco de la 11-a jarcento, akiris la povon gravuloj el la urbo kiel la kadio Abú Bala Ja'is ibn Muhammad kaj aliaj inter kiuj oni citas iun Ibn Masarra, iun Abd al-Rahmn kaj iun Abd al-Malik ibn Matijo.
Justus Jonas la Maljuna
Justus Jonas, la maljuna (vere: Jodocus Koch; 1493-1555), estis germana juristo, humanisto, eklezihistoriisto, teologo, reformisto, himnoj-verkisto kaj Biblio-tradukisto. Samtempulo de Lutero, li havis signifoplenan rolon en la tradukon de la Malnova Testamento, kiu prenis parton de la Biblio de Lutero. Li forte admiris Erasmon de Roterdamo dank'al sia pasio pri la biblia studado de la greka kaj hebreaj lingvoj. Em 1521 li estis nomumita profesoro pri kanona juro de la tiama princo-elektisto Frederiko la 3-a, la saĝa, el Saksio, patrono de Marteno Lutero.
En Erfurto
Li ankaŭ apartenis al la erfurta grupo de humanistoj renkontiĝantaj en la tiea Engelsburg. Sed ankaŭ en Gotha li estis en la rondo de Mutianus Rufus. Kiam li rektoris ĉe la Universitato de Erfurto estis farita granda reformo de la prelegprogramaro kaj la altlernejo iĝis remodeligita laŭ la humanismaj modeloj.
Gravaj paŝoj porreformaciaj
Komisiite de Frederiko li vojaĝis al Erasmo de Roterdamo por informi lin pri Lutero kaj la Reformacio. Li ankaŭ akompanis Luteron en la 1521-a jaro al Worms. Estante abato de la Konvento de Ĉiuj Sanktuloj en Wittenberg Jonas kune kun Lutero antaŭenpuŝis la ideojn novajn. Erasmo mem konvinkis lin koncentriĝi pri teologio, ne plu pri juraj aferoj. Jonas pledis por Lutero ĉe multaj Reichstag-kunvenoj, faris kontrolojn de paroĥoj kaj verkis ordigregulojn ekleziajn. Latinajn verkojn de Lutero li tradukis en la germanan. Li ĉeestis la morton de Lutero en Eisleben kaj predikis dum ties entombigo (1546).
Forpelite el Halle pro la Ŝmalkaldaj militoj lia vivo maltrankviliĝis. Li fuĝis al Hildesheim, revenis al Halle por du jaroj sed sen permeso redeĵori kiel superintendanto. En 1550 li troviĝis en Coburg, en 1552 en Regensburg kaj de 1553 ĝismorte en Eisfeld. Tie li paroĥestris dum 3 jarojn ĉe la Preĝejo Sankta Triunuo (Eisfeld). Jonas ankaŭ verkis la tekston por konataj ekleziaj kantoj. Lia tombo troviĝas en la ruina Tombeja kapelo Sankta Savinto (Eisfeld).
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe NDB.
Népomucène Lemercier
Louis Jean Népomucène LEMERCIER (20a de aprilo 1771 – 7a de junio 1840) estis franca poeto kaj dramaturgo.
Kariero
Lemercier estis juna genio; antaŭ esti 16-jaraĝa lia tragedio Méléagre estis produktita en la Théâtre Français.
En 1795, Lemercier produktis sian majstroverkon Agamemnon, granda sukceso, aed akre atakita poste fare de Julien Louis Geoffroy kiu akuzis ĝin kiel malbonkvalita karikaturo de Prosper Jolyot de Crébillon. Les quatre métamorphoses (1799) estis verkita por montri kiel la plej maldecaj aferoj povus esti traktita sen ofendo. Pinto (1800) estis la rezulto defio ke ne eblis teatraj plinovigoj post la komedioj de Pierre Beaumarchais. Temas pri historia komedio pri la temo de la portugala sukcedokrizo de 1640.
En 1810, li estis elektita en la Franca Akademio, kie li esence opoziciis al romantikistoj, malakceptante voĉdonis por Victor Hugo – kiu finfine sukcedis al li en la sidloko 14a. Spite tion, li klopodis esti konsiderata la plej frua el la romantisma skolo. Lia Christophe Colomb (1809), estis reklamita kiel "comédie shakespérienne" [tiel], reprezentis la internon de ŝipo, kaj ne montris respekton por la klasikaj unuoj. Liaj nombraj plinovigoj provokis tiom violentajn tumultojn en la publiko ke unu persono mortis kaj postaj ludoj jam estis kontrolitaj de la polico.
Seneĵ (lago)
Seneĵ (Сене́ж, Сене́жское озеро) estas lago en Moskva provinco (distrikto Solneĉnogorsk). Ĝi situas en nord-orienta parto de Moskva provinco sur Klin-Dmitrova altaĵo. El la lago elfluas rivero Sestra.
Sur ĝia sud-okcidenta bordo situas urbo Solneĉnogorsk. Ĉirkaŭ la lago situas ankaŭ loĝlokoj Osipovo, Vertlino, Zagorje, Timonovo, Redino, Talajevo. Orienta kaj okcidenta bordoj estas altaj, suda estas malalta. Ĉe la norga bordo situas 1,5-kilometra Timonova digo (Тимоновская дамба) kun aŭtovojo.
Kanalo Sestra - Istra kaj historio de la lago
Ĝis komenco de la 19-a jarcento sur tiu loko estis nur malgranda glacerdevena lageto. Fakte, la nuna lago Seneĵ estas artefarita baraĵlago, aperinta dum konstruado de akvovojo Moskva - Volgo.
Projekto pri kunligado de tiuj riveroj per konstruado de kanalo inter Sestra kaj Istra estis priskribita dum regado de Petro la Granda, tamen realigi ĝin oni komencis nur cent jarojn poste, en 1825, kiam por konstruado de la Katedralo de Kristo Savinto ekestis bezonata ŝtono de Volgo. Dum 25-jara laborado oni konstruis 3 ŝtonajn kluzojn, 9-kilometran kanalon (Kanalo de Jekaterina, Екатерининский канал) kaj akvobaraĵon. La riverujoj de Sestra kaj ĝia alfluanto Maziĥa estis inunditaj. Tiel aperis la nuna lago Seneĵ.
Post konstruado de la fervojo Moskvo - Sankt-Peterburgo en 1851 la nova akva vojo perdis sian signifon (per akvujoj oni veturigis kargon inter la du ĉefurboj dum ĝis 3 monatoj, per fervojo - dum 2 tagoj kaj pli malmultekoste) kaj post nelonge estis forlasita.
Fine de la 19-a jarcento barono Knopp organizis sur la digo de Seneĵ la unuan en Apudmoskvo hidroelektrocentralon. En 1950 por movo de tankoj al militejo ĝi estis disvastigita kaj plenŝutita, pro kio estis rompita akva reĝimo de la lago kaj ĝi parte malpuriĝis. Komence de la 21-a jarcento la hidroenergia sistemo de Knopp estis restarigita.
Turismo kaj ripozo
Regiono de Seneĵ estas rilate pura. Ĉirkaŭ la lago situas multe da diversaj ripozejoj: "Seneĵ", ripozejo de pentristoj kaj aliaj. Multaj variantoj de loĝado ekzistas en urbo Solneĉnogorsk.
La lago estas populara ĉe turistoj kaj fiŝkaptistoj. Tie kapteblas bramo, ploto (leŭcisko), sandro, ezoko, perko, karpo, karaso, perĉo, tinko, angilo. Eblas organizi submaran ĉasadon.
Seneĵ estas konata ankaŭ kiel loko por breta velado kaj kajta surfado.
Galeotto Marzio
Galeotto Marzio (Narni, Umbrio, 1427 – Ĉeĥio 1497) estis itala humanismano, kunstudanto de Janus Pannonius en Ferrara (1447) kaj Padova. Li plurfoje vizitis Hungarion inter 1461 kaj 1485 kiel gasto de Vitéz János, Janus Pannonius, reĝo Matiaso kaj Báthory Miklós.
La inkvizicio deklaris lin herezulo pro siaj filozofiaj verkaĵoj.
Li verkis anekdotan figurigon pri reĝo Matiaso (De egregie, sapienter, jocose dictis ac factis Mathiae regis (verkita 1484-1487)), pri ties elstaraj eldiroj, agoj kaj pri la tiutempa hungara epoko. La verko helpis elformi la tradicion pri Matiaso la 1-a.
La menciitan verkon kaj versojn, prozojn tradukis (1930-1934) al la hungara Juhász László.
Li verkis en 1471, en korto de Matiaso (en Buda) la psikologian verkon "De homine". Li estis mallongtempe eĉ bibliotekisto de la fama biblioteko de Matiaso, nome Corvina.
Li instruis ekde 1473 en la universitato de bologna, sed lin starigis inkvizicia juĝistaro sur pellengér en 1477 en Venezio pro siaj filozofiaj instruoj. Lia libro (De incognitis vulgo) estis forbrulita, lin mem oni enprizonigis. Li liberiĝis interalie per helpo de hungara reĝo Matiaso, post tio li revojaĝis al Hungario, kaj partoprenis en 1479 en la renkontiĝo de Matiaso kaj la ĉeĥa reĝo Uladislao en Olmütz.
Sitonia
Sitonia aŭ Sitonio (greke: Σιθωνία), estas duoninsulo en Grekio, situanta sur la suda parto de la Ĥalkidika duoninsulo. Ĝi estas unu el tri duoninsuloj (la mezaj) situantaj en la suda parto de Ĥalkidiko, la aliaj estas Sankta Monto Athos kaj Kasandro. La duoninsulo estas fama turisma retpunkto. Multaj strandoj estas lokitaj laŭ la pinarbaraj marbordaj regionoj de la duoninsulo kaj inkluzivas multajn kampadejojn.
Noemi
Noemi, reala nomo Veronica Scopelliti (naskiĝis en Romo) estas itala kantistino.
Blanka bruo
Blanka bruo estas hazarda signalo (aŭ procezo) kun plata povuma spektra denseco. En alia vortoj, la signala povuma spektra denseco estas la sama en iu ajn bendo, je ĉiu centra frekvenco, se estas la sama bendlarĝo.
Statistikaj propraĵoj
La termino "blanka bruo" estas ankaŭ kutime aplikita al brua signalo en la spaca domajno kiu havas nulan sinkorelacion super la taŭgaj spacaj dimensioj. La signalo estas tiam "blanka" en la spaca frekvenca domajno (ĉi tiu estas egale vera por signaloj en la angula frekvenca domajno, ekzemple la distribuo de signaloj de ĉiuj anguloj en la nokta ĉielo). La bildo dekstren montras finie longan, diskretotempan ekzemplon de blanka brua procezo generita de komputilo.
Blanka bruo estas nekorelaciigita tempe sed ĉi tio tamen ne limigas la valorojn kiujn la signalo povas havi. Iu ajn distribuo de valoroj estas ebla (kvankam ĝi devas havi nulan atendatan valoron). Ekzemple, duuma signalo kiu povas nur havi valorojn 1 kaj 0 estos blanka se la vico de 0 kaj 1 estas statistike nekorelaciigita. Ankaŭ bruo havanta kontinuan probablodistribuon, ekzemple normalan distribuon, povas esti blanka.
Ofte oni konsideras ke nur signalo normala distribuo povas esti blanka bruo, tamen ĉi tio ne estas nepra. Tamen, gaŭsa blanka bruo estas bona proksimuma kalkulado de multaj signaloj de la reala mondo kaj donas matematike uzeblajn modelojn.
Tamen, intereseco kontinuo-tempa blanka bruo devas havi malfinian povumon, do malfinian variancon de sia valoro en iu ajn tempo. Alie, estante filtrita al limigita bendlarĝo, kio estas nepra en praktiko, la signalo iĝos nulan.
Blanka bruo estas la ĝeneraligita derivaĵo de la procezo de Wiener aŭ moviĝo de Brown.
Koloroj de bruo
Estas ankaŭ la aliaj koloroj de bruo, la plej kutime uzitaj estas rozkolora, bruna kaj griza.
Sona ekzemplo
Blanka bruo
Aplikoj
Blanka bruo havas ankaŭ estas uzita en elektronika muziko, kie ĝi estas uzita ĉu rekte aŭ kiel (enigo, enigi) por filtrilo al krei alia (klavas, tipoj) de bruo signali. Ĝi estas uzita (mult)amplekse en aŭda sintezo, tipe al rekrei _percussive_ iloj kiel (cimbaloj, cimbalas) kiu havi alta brua enhavo en ilia frekvenca domajno.
Ĝi estas ankaŭ kutima generi impulsaj respondoj. Al konstrui la _EQ_ por koncerto aŭ alia (seanco, rendimento) en _venue_, mallonga krevi de roza bruo estas sendita tra la _PA_ sistemo kaj ekranblokis de diversaj punktoj en la _venue_ tiel ke la inĝeniero povas telo se la akustiko de la konstruaĵo (naive, krude, nature) _boost_ aŭ tranĉi (ĉiu, iu) (frekvencoj, frekvencas). Li aŭ ŝi povas tiam (ĝustigi, adapti, alĝustigi) la entute _EQ_ al certiĝi (balancita, bilancis, balancita) miksi.
Blanka bruo estas uzita kiel la bazo de iuj hazardaj nombraj generiloj.
Blanka bruo povas kutimi _disorient_ (individuoj, individuas) antaŭa al _interrogation_ kaj (majo, povas) esti uzita kiel parto de _sensory_ _deprivation_ teknikoj. Blanka bruo (maŝinoj, maŝinas, aparatoj, aparatas) estas vendita kiel privateco _enhancers_ kaj (dormo, dormi) (asistas, helpoj, helpas). -->
Blanka hazarda vektoro
Hazarda vektoro \mathbf{w} estas blanka hazarda vektoro se kaj nur se ĝia averaĝa vektoro kaj sinkorelacia matrico estas jenaj:
Do, la averaĝa vektoro estas nula, kaj ĝia sinkorelacia matrico estas multiplikita per konstanto la identa matrico.
Blanka hazarda procezo (blanka bruo)
Kontinuo-tempa hazarda procezo w(t) kie estas blanka brua procezo se kaj nur se ĝia averaĝa funkcio kaj sinkorelacia funkcio estas jenaj:
Do, la averaĝa vektoro estas nula por ĉiu tempo kaj procezo havas malfinian povumo je nula tempa ŝovo ĉar ĝia sinkorelacia funkcio estas la diraka delta funkcio.
ĉar la konverto de Fourier de la delta funkcio estas egala al 1. Pro ĉi tio povuma spektra denseco estas la sama por iuj ajn frekvencoj. Do oni nomas la prozecox kiel blanka kiel analogio al la frekvenca spektro de blanka lumo.
Transformoj de hazarda vektoro
Du teoriaj aplikoj uzas blankan hazardan vektoron - la simulado kaj blankigado de la alia hazarda vektoro. Por simuli ajnan hazardan vektoron, oni konvertas blankan hazardan vektoro per speciale elektita matrico. Oni elektas la transforman matricon tiel ke la averaĝo kaj kunvarianca matrico de la konvertita blanka hazarda vektoro estas la samaj kiel averaĝo kaj kunvarianca matrico de la simulata hazarda vektoro. Por blankigi ajnan hazardan vektoron, oni konvertas ĝin per malsama speciale elektita matrico tiel ke la rezulta hazarda vektoro estas blanka hazarda vektoro.
Ĉi tiuj du ideoj estas gravaj en aplikoj kiel priskribo de komunika kanalo. Ĉi tiuj konceptoj estas ankaŭ uzataj en datuma kunpremo.
Simulado de hazarda vektoro
kie E estas la perpendikulara matrico de ajgenvektoroj kaj \Lambda estas la diagonala matrico de ajgenoj.
Oni povas simuli la 1-ajn kaj 2-ajn momantojn de ĉi tiu hazarda vektoro \mathbf{x} kun averaĝo kaj kunvarianca matrico K_{xx} tra jena transformo de blanka vektoro \mathbf{w}:
kie
kaj kunvariancan matricon
Blankigo de hazarda vektoro
La maniero por blankiganta vektoro \mathbf{x} kun averaĝo kaj kunvarianca matrico K_{xx} estas per jena kalkulo:
Tial, la eligo de ĉi tiu transformo havas atendatan valoron
kaj kunvariancan matricon
Per diagonaligo K_{xx}, oni ricevas na:
Tial, kun la pli supre transformo, ni povas blankigi la hazarda vektoro al havi nulo (meznombro, signifi) kaj la identa kunvarianca matrico.
Jübek
Jübek (dane: Jydbæk) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Arensharde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Blanka bruo
Transformoj de hazarda signalo
Oni povas etendi la samajn du konceptojn de simulado kaj blankigado al la okazo de kontinuo-tempaj hazardaj signaloj aŭ procezoj. Por simulado, oni kreas filtrilon kiun oni nutras per blanka brua signalo. Oni elektas la filtrilon tiel ke la eliga signalo simulas la 1-an kaj 2-an momantojn de la simulata ajna hazarda procezo. Por blankigado, oni nutras per la blankigata hazarda signalo speciale elektitan filtrilon tiel ke la eligo de la filtrilo estas blanka brua signalo.
Simulado de kontinuo-tempa hazarda signalo
Oni povas simuli ĉiun en larĝa senco senmovan, kontinuo-tempan hazardan procezon kun konstanta averaĝo \mu kaj kunvarianca funkcio
kaj pova spektra denseco
Oni povas konstrui simulilon de ĉi tiu signalo uzante teknikojn de frekvenca domajno.
Ĉar K_x(\tau) estas hermita simetria kaj pozitiva duone-definitiva, do S_x(\omega) estas reelaj kaj ĝi povas esti faktorigita kiel
Se S_x(\omega) estas racionala funkcio, oni povas faktorigi ĝin en poluso-nulan formon kiel
Elektante minimumo-fazan H(\omega) tiel ke ĝia polusoj kaj nuloj kuŝas en la maldekstre duono de la kompleksa ebeno, oni povas tiam simuli na x(t) per tempo-invarianta filtrilo kun la tradona funkcio H(\omega):
Do, la rezulta signaloi \hat{x}(t) havas la samajn 2-ajn momantojn kiel la dezirata signalo x(t).
Blankigado de kontinuo-tempa hazarda signali
Ĝi povas esti farita analoge al la antaŭ ĉapitro. Tamen la blankigilo kutimo devas esti amplifilo kun malfinia koeficiento de amplifado de povumo, ĉar realaj eneniraj signaloj kutime ne havas malfinian povumon, sed blanka bruo avas malfinian povumon.
Tramtransporto en Parizo T4
Tramtransporto en Parizo T4 (aŭ T4) estas linio ekspluatata de SNCF, enservigita la inter ' kaj ' en departemento Seine-Saint-Denis, en Francilio. Ĝi komence estis longa.
Ĝi devenas de la transformo al duobla trako de la linio de Bondy al Aulnay-sous-Bois, nome Ligne des Coquetiers, malfermita en 1875, sur kiu ĝi entute veturas. Tiel ĝi fariĝis la unua franca linio uzanta materialon de tramtrajno, kvankam ĝia ekspluatado estas entute plenumata laŭ tramvoja modo (laŭvida stirado, veturado sur dekstra trafikflanko, tram-signalado, ktp). fine de 2016 ĝia akurateco estis aparte malgranda, atingante.
Nova branĉo inter ' kaj ' estis enservigita la. Tiu ĉi branĉo estis plilongigita ĝis fina haltejo  la.
Dependa ekesto
Dependa ekesto estas budhisma filozofia teorio, kiu asertas, ke ĉiu darmo (aĵo) ekestas en dependo de aliaj darmoj: Se tio ĉi ekestas, tio ekestas; se tio ĉi ĉesas ekesti, tio ĉesas ekesti. Ĝi estas pragmata instruo, kiu aplikiĝas al dukkha (sufero) kaj la ĉesigo de dukkha.
Dependa ekesto
La vekiĝo de la budho Gotamo estis samtempe liberiĝo de sufero kaj bonrigardo de ĝusta realeco, precipe de la vera karaktero de vivaj estuloj. Tio, kion li malkovris, estis fakto, ke ĉiu aperaĵo "ekzistas" sole danke al "ekzistado" de aliaj aperaĵoj en tre komplika reto de kaŭzaj rilatoj, tuŝantaj malproksimen en la pasintecon kaj ankaŭ en la estontecon. Ĉar ĉiuj aperaĵoj estas tiel ĉi kondiĉaj kaj pasemaj (neĉiameco), ili havas nenian propran sendependan esencon (nememeco), do en ĝusta vorto de senco ili "ne ekzistas", eĉ kiam laŭvide tio aspektas tiel. Ĉiuj aperaĵoj estas tiel senesencaj kaj "malplenaj" ([[vakueco (budhismo)|). Ununura aperaĵo, kiu ne estas kondiĉa kaj pasema, estas nirvano, sed eĉ tiu estas senesenca kaj "malplena".
Natria kloroacetato
Natria kloroacetato, kloroacetato de natrio aŭ Cl-CH2-COO-Na estas natria organika komponaĵo de "kloroacetata acido", kiu servas kiel deirpunkto aŭ peranto de diversaj kemiaĵoj uzataj en medicino kaj industrio. Ĝi estas blanka solido, brulema kaj facile solvebla en akvo, malkomponiĝas kiam temperaturo estas pli alta ol 150 °C, eligante karbonan unuoksidon kaj hidrogenan kloridon kaj natrian oksidon. Natria kloroacetato uzatas kiel kolorigilo, herbicido, kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj, karboksa-metil-celulozo, tioglikolata acido kaj nitrometano.
Etapo 1
Reakcio de la natria kloroacetato kaj "natria nitrito":
Etapo 2
Reakcio de nitria nitro-kloroacetato kaj akvo sub alta temperaturo estigante nitrometanon:
Corleto Monforte
Najbaras la komunumoj Auletta, Petina, Polla, Roscigno, Sacco, San Pietro al Tanagro, San Rufo, Sant'Angelo a Fasanella, Sant'Arsenio kaj Teggiano.
Burgo Steinenschloss
La burgo Steinenschloss situas sur la teritorio de la komunumo Thaleischweiler-Fröschen en la distrikto Südwestpfalz, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato, supre de la kunfluejo de la riveroj Schwarzbach kaj Rodalb.
De la montburgo en alteco de 295 m super marnivelo kaj 48 m super la valofundo la du valoj estis bone observeblaj. Pro la bone strategia situo la burgo supozeble estis suda defendejo de la limo.
László Gyulaffy (grafo)
GYULAFFY László grafo (djulafi) estis hungara grandbienulo, magnato en Transilvanio naskita ? kaj mortinta en Egeres 1699.
Biografio
László Gyulaffy estis de 1683 ĉefkapitano de Marosszék, reganta konsilanto. Pli poste li aliĝis al imperiestro, kaj luktis kiel generalo kontraŭ Emeriko Thököly. Kiel rekompenso li ricevis rangon de grafo en en 1693. Laŭ la samtempuloj oni venenigis lin.
Kosrae
Kosrae estas insulo kaj unu el la kvar subŝtatoj en la Federacio de Mikronezio. Ĉefurbo de Kosrae estas Tofol.
Loĝantaro
La ŝtato Kosrae havas 7.317 loĝantojn (1994).
(16627) 1993 JK
(16627) 1993 JK estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Albrecht Ritschl
Vivo
Estante filo de la protestantisma episkopo Georg Karl Benjamin Ritschl (1783-1858) li studis en Bonn, Halle, Heidelberg kaj Tübingen teologion. Li habilitiĝis en 1846 en Bonn kie li iĝis en 1853 neorda kaj en 1860 orda profesoro pri teologio. En 1864 li sekvis vokon je la universitato de Göttingen.
Inter liaj skribaĵoj menciindas: »Das Evangelium Marcions und das kanonische Evangelium des Lukas« (Tübingen 1846); »Über das Verhältnis des Bekenntnisses zur Kirche« (Bonn 1854); »Die Entstehung der altkatholischen Kirche« (Tübingen 1850, 2. eld. 1857), per kio li kontraŭis la skolon de Tübingen kies ano li estis estinta; »De ira Dei« (Tübingen 1859); »Die christliche Lehre von der Rechtfertigung und Versöhnung« (Tübingen 1870–74, 3 vol.; 4. eld.: 1. vol. 1903, 2. vol. 1900, 3. vol. 1905); »Schleiermachers Reden über die Religion« (Tübingen 1874); »Die christliche Vollkommenheit« (Götting. 1874) kaj »Theologie und Metaphysik Zur Verständigung und Abwehr« (Bonn 1881, ambaŭ kune en 3. eld. 1902); »Unterricht in der christlichen Religion« (Bonn 1875, 5. eld. 1895); »Über das Gewissen« (Bonn 1876); »Geschichte des Pietismus« (Bonn 1880–86, 3 vol.); »Drei akademische Reden« (Bonn 1887); »Fides implicita« (Bonn 1890); »Gesammelte Aufsätze« (Freiburg 1893, neue Folge 1896).
Teologiaj instruadoj
Lia inter la posta teologia eploristaro tre grava skolo karakteriziĝas ke ĝi - lerninte ĉe Immanuel Kant - neas ĉian metafizikon nekondukitan per etikaj principoj. La tuta kreda devas estu gvidata per la religia-etika ideo de la regno de Dio kiel objektiva senco de Dia revelacio kaj aktiveco de komunumoj de fideluloj.
Pri lia teologio skribis: L. Haug (Ludwigsburg 1885), Thikötter (2. eld., Bonn 1887), Lipsius (Leipzig 1888), Frank (Erlangen 1888), L. Stählin (»Kant, Lotze, A. R.«, Leipzig 1888), O. Flügel (»A. Ritschls philosophische Ansichten«, Langensalza 1886), O. Pfleiderer (Braunschweig 1891), Mielke (Bonn 1894), Pfennigsdorf (»Vergleich der dogmatischen Systeme von R. A. Lipsius und A. R.«, Gotha 1896), Ecke (»Die theologische Schule Albrecht Ritschls und die evangelische Kirche der Gegenwart«, Berlin 1897–1903, 2 vol.), Wendland (»Albrecht R. und seine Schüler«, das. 1899), Vischer (»Albrecht Ritschls Anschauung vom evangelischen Glauben und Leben«, Tübingen 1900), A. E. Garvie (»Ritschlian theology, critical and constructive«, London 1899). Unu lia grava disĉiplo estis ankaŭ Wilhelm Herrmann.