cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cabañas del Castillo
Cabañas del Castillo [kaBAnjas del kasTIjo] (Kabanoj de la Kastelo) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro. La municipon formas kvar disaj domaroj. La nomo devenas el kastelo (nuntempe ruinoj) kiu devenas el araba epoko kaj kristanoj rekonstruis kaj reuzis. Estas restaĵoj ankaŭ el prahistoria (rokpentraĵoj) kaj antaŭromia epoko (steleo)
La loĝantoj nomiĝas cabañegos. La censita populacio en 2008 estis de 435 loĝantoj.
Situo
Cabañas del Castillo estas situa en la orienta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Las Villuercas, je altitudo de 786 m; je 110 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 170 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 105,27 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Rura turismo lastatempe pro la belega pejzaĝo kaj vizitindaj naturaj lokoj de montara medio.
4867 Politeso
4867 Politeso estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta kun granda klinangulo en la ĉirkaŭajo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
En la helena mitologio, Politeso estis troja princo, filo de Priamo kaj Hekubo. Dum la troja milito, li mortigis Ekion, kaj estis mortigita de Neoptolemo dum la preno de Trojo.
Santiago Llano Grande
Santiago Llano Grande estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Llano Grande. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 474.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 55 indiĝenoj. El tiuj 41 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 41 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Minamoto no Yoritomo
Minamoto no Yoritomo aŭ Minamoto no Joritomo (japane: 源 頼朝, Hepburne: Minamoto no Yoritomo) (9-an de majo 1147 – 9-an de februaro 1199) estis japana ŝoguno, fondinto kaj unua gvidanto de Kamakura-bakufu. Li regis inter 1192 kaj 1199.
Lia patro mortis en 1160 en la Heiĝi-ribelo, dum batalo kontraŭ Taira-klano. Oni tiam forpelis liajn filojn al provinco. Joritomo venis sub inspekton de la Hoĝo-klano, pli poste ŝi geedziĝis kun Hoĝo Masako, nome la „Monaĥina ŝoguno”. Dum nova fazo de la milito inter la klanoj Taira kaj Minamoto, li mem estis venkita en 1180 kaj migris al Kamakura, kie establis la pli postan ŝogunan centron. Post kiam li kun helpo de pli juna frato Minamoto no Josicune en 1185 venkis la Taira-klanon kaj post kiam li venkis, murdis la rivalan fraton, Joritomo en 1192 ricevis de la imperiestro la ŝogunan titolon, signifanta tiam nur la militistan ĉefkomandantan titolon, kiun poste li plenigis per diktatoreca potenco, bazante la sekvan sepjarcentan potencon de la samurajoj. Post ŝoguneco de liaj du filoj, Joriije kaj Sanetomo, la potenco transiris al la parencaj Hoĝo-j, kiel "regentoj".
Joritomo estas simbolo en la japana historio pri la trankvil-sanga krueleco, lia figuro paradokse estas analoga al la modern-epokaj politikistoj, dum la veran samurajan spiriton reprezentas la venkita, romantika figuro de Josicune.
Katedralo Ĉieliro de Maria (Vác)
Katedralo Ĉieliro de Maria kaj Sankta Mikaelo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Vác, en la urbocentro.
Historio
Stefano la 1-a (Hungario) fondis en Vác diocezon en 1004. Dum dominado de turkoj la tiutempa katedralo ruiniĝis, tial oni konstruis imponan katedralon en 1761. La interna parto estis preta en 1777 (60 m. longa, 28 m. larĝa, 50 m alta). En 1944 bombo trafis la katedralon, sed eksplodo ne okazis.
Konstruaĵo
La preĝejo havas 2 turojn kaj imponan kupolon. Flanke estas la sakristio kaj kapelo de Sankta Maria. La ĉefaj skulptaĵoj prezentas 6 apostolojn. Ekstere diversaj reliefoj estas videblaj. La interna meblaro estas baroko aŭ malfrubaroko.
La katedralo estas Monumento historia. Kermeso okazas en la 15-an de aŭgusto.
En la kripto troviĝas ekzemple tombo de Ferenc Keszthelyi.
Tatjana Šimić
Tatjana Šimić [Ŝimiĉ] naskiĝis en Zagrebo. Ŝi estas nederlanda-kroata aktorino, kantistino kaj fotomodelo. Antaŭ ĉio ŝi konatiĝis pro la rolo de Kees Flodder en la nederlanda tv-serio kaj filmoj Familio Flodder.
Šimić elkreskis en sia naskiĝurbo Zagreb kaj transloĝiĝis en 1979 kun sia familio al Roterdamo. Ŝia kariero kiel fotomodelo komenciĝis kiam ŝi gajnis modelkonkurson de nederlanda revuo. Pliposte ŝi ankaŭ konatiĝis pro ŝiaj pikantoj fotosesioj en la magazino Playboy, 12-foje en Nederlando kaj 4-foje en Germanio, kaj pro ŝiaj propraj voluptemaj kalendaroj en kiu ŝi pozis de 1994 ĝis 2003. En 2009 ŝi ankoraŭ pozis je 45-jaraĝo en la magazino FHM.
Privata vivo
En 2007 Tatjana venis en la novaĵo pro mallonga rilato kun miliardulo kaj komercisto Marcel Boekhoorn. Komence de 2008 ŝi ekhavis rilaton kun milionulo Ronny Rosenbaum, teksaĵo- kaj nemoveblaĵo-entreprenisto kun kiu ŝi finfine kunvivis kaj por iom da tempo estis lia fianĉino. En septembro 2010 oni anoncs ke ili neniigis la rilaton. En 2011 Tatjana partoprenis en la televidoprogramo Who Do You Choose Tatjana? (Kiun vi elektas Tatjana?), en kio ŝi elektis viron el nombro da kandidatoj por ​​havi rilaton. Tiu fariĝis Peter Mines, sed en februari 2012 oni anoncis ke ankaŭ tiu rilato estas pasinta. Post tio ŝi ekhavis rilaton kun Lex van Hessen kun kiu ŝi jam dum pli ol dek jarojn kunvivas.
Ágnes Rózsa
RÓZSA Ágnes [ro:ĵa] naskiĝinta kiel Halász Ágnes, estis rumanuja hungara memuaristino, tradukistino. Ŝi estis naskiĝinta la 17-an de decembro 1918 en Nadjvarado kaj mortinta la 30-an de julio 1984 en Kluĵo. Ŝi estis la edzino de Jenő Rózsa.
Granda krucbekulo
La Granda krucbekulo aŭ Psitaka krucbekulo (Loxia pytyopsittacus) estas mezgranda paserina birdo de la familio de Fringedoj en ties genro Carduelis aŭ grupo de krucbekuloj.
Ágnes Rózsa
Biografio
Ágnes Rózsa la mezlernejon finis en sia naskiĝurbo kaj samloke ŝi havigis al si diplomon en la jurakademio (1931), poste ŝi studis 3 jarojn en Francujo en universitato de Dijon, fine ŝi havigis al si diplomon pri la angla kaj franca lingvoj kaj estetiko en la hungara Universitato de Koloĵvaro (1945). Inter 1936–41 ŝi estis privatoficistino en Nagyvárad; inter 1941–44 ŝi instruis en la Gimnazio Kecskeméti Lipót. En majo de 1944 oni deportis ŝin al Aŭŝvico. Inter 1945–48 ŝi denove estis instruistino en la komerca liceo kaj Juda Gimnazio en Oradea, same en la Hungara Knabingimnazio. En 1949 ŝi alvenis Kluĵon kaj ŝi instruis en Hungara Knabinliceo (1949–1953) kaj en la Liceo Ady Endre (1953–1957). Ekde 1957 ŝi estis lektorino en la Universitato Bolyai, post la unuigo ĝia kun la rumana universitato en la Universitato Babeş-Bolyai ĝis sia pensiuliĝo (1968). Ágnes Rózsa
Granda krucbekulo
Tiu birdo reproduktiĝas en arbaroj de pino de nordokcidenta Eŭropo kaj en okcidenta Rusio. Estas ankaŭ malgranda populacio en Skotio, aldone al malfacilo distingi ĝin el la Komuna krucbekulo kaj el la endemia Skota krucbekulo, ambaŭ el kiuj reproduktiĝas ankaŭ en ties teritorio.
Tiu krucbekulo estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj, sed ili migraperas suden kaj okcidenten se manĝodisponeblo malabundas. Tiu specio formas arojn for de la reprodukta sezono, ofte en miksitaj kunmanĝantaroj kun aliaj krucbekuloj.
Krucbekuloj estas karakterizitaj pro makzeloj krucaj pinte, kio estas tialo por la komuna nomo de la grupo. Ili estas specialistaj manĝantoj ĉe strobiloj de koniferoj, kaj la malkutima bekoformo estas adapto por helpi la elprenon de semoj el la strobiloj. La Granda krucbekulo estas specialista manĝanto de la strobiloj de la Arbara pino.
Tiu specio estas malfacile separebla el la Komuna kaj Skota krucbekuloj, kaj la diferencoj de plumaro estas neglektendaj. La kapo kaj beko estas pli grandaj ol ĉe iu ajn de la aliaj specioj. La beko estas pli dika ol tiuj de la parencoj, kaj la makzelkruco ofte ne estas videbla; estas dika ne nur la bekobazo, kiel ĉe aliaj krucbekuloj, sed pli ol la du trionoj de la bekolongo. La supra makzelo estas multe pli dika kaj ambaŭ makzeloj estas malhelaj escepte ĉe la bordoj kie heliĝas. La supra makzelo estas ankaŭ pli longa kaj ties fina kurbo super la suba havigas al la specio la similecon kun psitakaj bekoj. Ĉiukaze necesas granda zorgo por identigi tiun specion. Plej fidinda identigilo estas probable pli profunda kaj akra alvoko ĉuup aŭ tjuup.
Lünen
Lünen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unna de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la jaro la urbo havis  loĝantojn.
Granda krucbekulo
Kelkaj pino-manĝantaj populacioj nune atrbuitaj al Komuna krucbekulo en suda Eŭropo povus esti ĉu de tiu ĉi specio aŭ alternative de nova propra specio, sed je 2010, tia studo ankoraŭ komencas.
Lünen
Trafiko
Lünen per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo kaj al la federacia vojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon (bildon vidu sube).
Iĵirako (luno)
Ĝi estis malkovrita de teamo estrita de Brett J. Gladman kay John J. Kavelaars. Ĝi ricevis la maldaŭran nomon S/2000 S 6.
Ecoj
Ĝia koloro estas pli ruĝa ol tiu de Siarnako, de Paliako aŭ Kiviuko. Ĝia ruĝeco kaj ĝia infraruĝa spekto memorigas tiujn de transneptunaj objektoj kiel Sedno.
Ĝia orbito estas proksima al tiu de Kiviuko. Oni supozas ke la du satelitoj travivas resonancon de Kozai, tio estas, ke la inklino kaj discentreco de iliaj orbitoj periode interŝanĝas.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Iĵirako, infantimigulo de la inuita mitologio. Tia nomo estis proponita de Kavelaars, astronomo en la Universitato McMaster, por liberiĝi el la etnocentrisma helena mitologio.
Gerard K. O'Neill
Gerard K. O'NEILL (n. 6-an de februaro 1927, m. 27-an de aprilo 1992) estis usona fizikisto kaj la verkisto de la libro 'The High Frontier' (La Alta Landlimo). Lia libro priskribis la ideon de kosmaj mediohomoj. Estis instruisto en Universitato Princeton. Li estis kosmoaktivisto.
Maribel Martín
María Isabel Martín Martínez, konata artiste kiel Maribel Martín (Madrido, 1-a de novembro de 1954) estas aktorino hispana.
Ŝi ekaktoris jam sesaĝa por ludoj de bela infanino kiel ĉe fama filmo La familia y uno más (la familio kaj unu pli, 1965) de Fernando Palacios. Dum la 1960-aj jaroj ludas kinon por reĝisoroj kiaj José María Forqué, Luis García Berlanga aŭ Ana Mariscal (El camino, 1963) kaj teatron, ekzemple en la verko El sol en el hormiguero (suno en formikejo, 1966), de Antonio Gala. Kiel belega junulino taŭgis por filmoj de terura kino por reĝisoroj kiaj Narciso Ibáñez Serrador aŭ Vicente Aranda.
En 1976 filmis La espada negra (la nigra glavo), de Francisco Rovira Beleta, historia fimo kie ŝi ludas la rolon de junulino Isabel la Katolika. Dum la dua duono de la 1970-aj jaroj, ĝi apartiĝis portempe el kino kaj ludis en teatro (La mala semilla, El sol en el hormiguero) kaj televido (Estudio 1; La saga de los Rius, 1976; El Juglar y la Reina).
Poste ŝi estis protagonistino de Últimas tardes con Teresa (1984) kaj Los santos inocentes (1984), de Mario Camus. De tiam ŝi iĝis produktorino de Ganesh Films kun sia edzo, la aktoro Julián Mateos kaj retiriĝis el la luda medio en 1989, post filmi El niño de la luna kun Agustí Villaronga.
Arengosse
(jen france, okcitane Arangòssa) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arengossais.
1619 Ueta
1619 Ueta estas malgranda asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japana astronomo Tetsuyasu Mitani (japane: 三谷 哲康, Mitani Tetsuyasu). elde la Observatorio Kwasan de la universitato de Kioto.
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Jo Ueta (japane : 上田穣).
2527 Gregory
2527 Gregory) estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Norman G. Thomas elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras kaj la skotan astronomon James Gregory (1638–1675), kaj la plej junan filon de la malkovrinto : Bruce Gregory Thomas, tiel nomita alude al la skota astronomo.
Stacio Kinugasa
Stacio Kinugasa (japane: 衣笠駅 [Kinugasa-eki], angle: Kinugasa Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Yokosuka.
Kobyly (distrikto Liberec)
Municipo Kobyly troviĝas en Ĉeĥio, regiono Liberec, distrikto Liberec. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1239.
Stacio Ikoma
Stacio Ikoma (japane: 生駒駅 [Ikoma-eki], angle: Ikoma Station) estas fervoja stacio en Ikoma, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 3 liniojn de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara, Linio Kintetsu-Ikoma, Linio Kintetsu-Keihanna.
NGC 2942
NGC 2942 (aliaj indikoj — UGC 5140, MCG 6-21-65, ZWG 181.76, KUG 0936+342, IRAS09361+3413, PGC 27527) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(111995) 2002 GG114
(111995) 2002 GG114 estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bagneux - Lucie Aubrac (pariza metrostacio)
Bagneux - Lucie Aubrac estas nova stacio sur linio 4 de la Metroo de Parizo kaj estonte sur linio 15 de Grand Paris Express, situanta en komunumo, departemento Hauts-de-Seine. Ĝi fariĝis la fina stacio de linio 4 post ĝia plilongigo elde. Ĝi estis malfermita la. La nomo Bagneux - Lucie Aubrac omaĝas al franca rezistulino Lucie Aubrac.
Stacio
La stacio situas en dediĉita loko de kvartalo Victor-Hugo, sub loĝeja kaj komerca komplekso.
La fina stacio havas ĉefan alirejon sur suda antaŭplaco de, sur Avenuo Henri-Barbusse. Dua alirejo estis kreita norde de la stacio, sur Avenuo de Stalingrad.
La stacio havas profundon de 8 metroj. Estas rekta aliro de la surfaco pere de rulŝtuparoj. Elde la ĉefa alirejo, estas po lifto sur ĉiu kajo por handikapitoj.
Estonta stacio sur linio 15 de Grand Paris Express
Laŭ skemo malkaŝita la 26-an de januaro 2011, Bagneux M4 devus ankaŭ esti stacio de linio 15 de estonta metroo Grand Paris Express , ,. Ĝiaj kajoj havos profundon de. Aliro al stacio de Grand Paris Express, kiu troviĝos en la nivelo de Rond-Point des Martyrs de Chateaubriant, fariĝos tra Avenuo Henri-Barbusse.
Entratico
Entratico estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Berzo San Fermo, Borgo di Terzo, Foresto Sparso, Luzzana, Trescore Balneario kaj Zandobbio.
Roland Kaiser
Roland Kaiser (pseŭdonimo de Ronald Keiler, Berlino 10-an de majo 1952) estas germana ŝlagrokantisto kiu jam vendis pli ol 80 milionojn da diskoj.
En 1974 Roland Kaiser eldonis sian unuan unuopaĵon, Was ist wohl aus ihr geworden. La sekvajn jarojn li tre populariĝis en Germanio kaj havis multajn furorkantojn. En 1980 ankaŭ en Nederlando kaj Flandrio li havis numero-unu furorkanton per la kanto Santa Maria. Tio fariĝis la ununura furorkanto en Nederlando kaj Flandrio, sed en Germanio li daŭre havis furorkantojn.
Ligna gravurado
Ligna gravurado, lignogravurado aŭ gravurado en ligno estas tekniko de gravurado kiu vidis grandan hegemonion en la 19a jarcento. Estas esencaj diferencoj de karakteroj inter gravurado en ligno kaj ksilografio. Dum ksilografio fariĝas sur lameno de mola ligno uzante guĝojn aŭ aliajn tranĉilojn, en gravurado en ligno la artisto faras la "matricon" "sgrafiante" blokon el ligno per grifelo anstataŭ uzi la menciitajn tranĉilojn, rezulte en la kreado de desegno tre prilaborita (se eblas), produktante ĝenerale pli dikan rezulton. La gravurado en ligno estas ĝenerale pli malgranda kaj ĝi atingas gamon de grizaj koloroj kun granda "burĝonado".
Nuo (litero)
Nuo (majuskle Ν, minuskle ν) estas la 13-a litero kaj voĉo de la greka alfabeto. En la sistemo de grekaj nombroj ĝi valoras kvindek. Oni prononcas ĝin n. El tio devenas la latina N, n.
Oni uzas ĝin en la fiziko, kie estas mallongigo de neŭtrino.
Hoyos del Espino
Hoyos del Espino [Oĝos delesPIno] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Hoyos del Espino estas komprenebla etimologie kiel Kavejoj de la Kratago.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 52,92 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 371 loĝantojn. Ĝi perdis 270 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 68 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Navarredonda de Gredos, Hoyos del Collado, San Juan de Gredos, San Martín de la Vega del Alberche, El Hornillo kaj El Arenal. La loĝloko estas je altitudo de 1484 msm en montara areo sur la Sierra de Gredos; proksime fluas la rivero Tormes.​
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Estas preĝejo de la 15-a jarcento.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, kaj iom ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura, natura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Ekde 2006 okazas en Hoyos del Espino la muzikfestivalo "Músicos en la naturaleza" (Muzikistoj en la naturo), en kiu jam partoprenis inter aliaj famuloj kiel Miguel Ríos, Joaquín Sabina, Mark Knopfler, Deep Purple, Sting, Bob Dylan kaj Rod Stewart inter aliaj.
Johann Damascen von Kleimayrn
Johann Damascen von KLEIMAYRN, latinigite: Iohannes Damascenus Kleienmaiern (naskiĝinta Johann Ferdinand Cajetan la en Zell am Ziller/Distrikto Schwaz, mortinta la  aŭ la  en Landsberg am Lech) estis germana teologo, profesoro, juristo kaj la lasta abato de la klostro je Wessobrunn.
Vivo
Estante filo de salcburgia juĝisto kaj provosto li ekstudis en 1750 filozofion ĉe la Salcburga universitato antaŭ frokuliĝo en 1751 ĉe la benediktanoj de Wessobrunn. Poste li studis teologion en la centra klerigejo de benediktanoj de Bavarujo. Sekvis studorestadoj en Romo ĉe Sankta Paŭlo antaŭ la Muroj kaj en Napolo. Post reveno patrujen li ordiniĝis sacerdoto en 1758. Ekigis li poste Salcburge studojn pri kanona juro kaj civila juro.
En 1762 li iĝis profesoro pri kanona juro en la centra studejo de la bavaraj benediktanoj, en 1767 pri ekzegezo kaj la helena lingvo. En 1770 li fariĝis paroĥestro en Iffeldorf, en 1772 prioro de la misiejo en Schwarzach im Pongau. Doktoriĝo pri juro sukcesis en novembro 1773 Salcburge. Tujo poste li nomumiĝis orda profesoro pri kanona juro ĉe la Salcburga universitato ricevante la titolon spirita konsilisto. Ĝis 1788 li trifoje dekanis ĉe la juristoj. En januaro 1788 oni elektis lin rektoro: tiam oni nomumis lin ankaŭ supera princlanda sekreta konsilisto. En 1792 li rezignis pri ĉiuj salcburgaj oficoj reironte al Wessobrunn. Tie li elektiĝis abato en 1792: tiufunkcie li devis travivi la sekularigon kaj neniigon de la fiera abatejo. La lastajn vivojarojn li trapasis en Landsberg am Lech.
Santa Maria (Kalifornio)
Santa Maria estas grandurbo en Usono, en subŝtato Kalifornio, en Kantono Santa Barbara (Kalifornio).
Geografio
Santa Maria situas sur montetaro en la sudokcidenta landparto de Usono, en la sudokcidenta parto de la subŝtato. Limo de Los-Anĝeleso troviĝas 120, la urbocentro 150 mejlojn.
Rigardante Malantaŭen
La romano estas esperantigita de C.M. Hamaker kaj eldonita de Fratoj E. & M. Cohen el Amsterdamo en 1937. Nova eldono aperis ĉe Eldonejo Bero el Roterdamo en la jaro 2005.
Santa Maria (Kalifornio)
Historio
En la nuna Santa Maria la plej frue indianoj vivis. En 1769 hispanoj alvenis, misio estis establita en 1772. En 1850, kiam Kalifornio akiris ŝtatiĝon la riĉa grundo de la areo altiris usonajn terkultivistojn. En 1875 oni fondis setlejon nomatan "Santa Barbara", poste "Grangerville", fine Santa Maria. En 1901 oni trovis petrolojn en la komenco.
Rigardante Malantaŭen
Enhavo
La romano rakontas la travivaĵojn de iu Julian West, juna usonano kiu, ĉirkaŭ la fino de la 19-a jarcento, falas en profunda, hipnot-induktita dormo kaj vekiĝas unu jarcenton kaj dek tri jarojn poste. Li trovas sin en la sama loko (Bostono), sed en komplete ŝanĝita mondo: estas la jaro 2000 kaj, dum li dormis, Usono estis ŝanĝata en socialisman utopion. La resto de la romano skizas la pensojn de Bellamy pri plibonigado de la estonteco. La plej gravaj temoj inkludas problemojn asociatajn kun kapitalismo, proponatan socialisman solvon per ŝtatigo de ĉiu industrio, la uzon de "industria armeo" por organizi produktadon kaj distribuon, same kiel por certigi liberan kulturan produktadon sub tiaj kondiĉoj.
Santa Maria (Kalifornio)
Ekonomio
Agrikulturo ludas gravan rolon en ekonomio de la grandurbo. Multe laboras en vitejoj, vinfarejoj. Aliaj kultivas fragojn, celeriojn, pizojn, florbrasikojn, spinacojn, brokolojn kaj fabojn. La petrolindustrio ankaŭ nun funkcias.
Rigardante Malantaŭen
Enhavo
Laŭ Erich Fromm, Looking Backward estas "unu el la plej rimarkindaj romanoj iam ajn publikigitaj en Usono . Ĝi estis la tria plej granda furorlibro de sia tempo, post La Kabano de Onklo Tom kaj Ben-Hur: A Tale of the Christ (Ben Hur: Rakonto pri Kristo) . Ĝi influis grandan nombron da intelektuloj, kaj aperis kuntitole en multaj el la plej gravaj marksistaj verkoj de tiu tempo. "Ĝi estas unu el la malmultaj romanoj iam ajn publikigitaj kiu preskaŭ tuj post sia apero kreis politikan amasmovadon" . Nur en Usono, pli ol 162 "Bellamy Clubs" estiĝis por diskuti kaj disvastigi la ideojn de la romano . Pro ĝia engaĝo al la ŝtatigo de privata posedo, tiu politika movado estis konata kiel "ŝtatismo" aŭ ŝtata kapitalismo, malsama al la politika koncepto de naciismo . La romano ankaŭ inspiris plurajn utopiajn komunumojn.
Santa Maria (Kalifornio)
Trafiko
El Santa Maria aŭtoŝoseoj kuras al Los Anĝeleso kaj San Francisko. Fervojo same trafikas en la najbara urbeto. En la urbego (kaj al la fervoja stacidomo) aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
En Santa Maria regas mediteranea klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 8-21 °C. La malvarmo kulminas en decembro averaĝe 3 °C. Jare pluvas po 356 mm. preskaŭ neniam neĝas.
Heintje
Heintje SIMONS [hejntje simons] (naskiĝis la en Heerlen ) estas nederlanda kantisto, populara ekde sia 11-a jaro, kiam li partoprenis konkurson de talentuloj.
Runde (Norvegio)
Runde estas insulo, kiu situas en la komunumo de Herøy en Møre og Romsdal gubernio, Norvegio. La insulo havas loĝantaron de 113 homoj (aktuale de 2015) kaj ĝi estas konektita per ponto al la insulo de Remøya pli sude.
Runde estas fama por ties grandega nombro de birdoj. Oni taksas ke estas inter ĝis  marbirdoj loĝanta en la insulon, plejparto de ili povas esti trovita en la krutaĵoj. La Runde Ekologia Centro (Runde Miljøsenter) estas esplora stacio ĉe la birda insulo.
La insulo Runde situas ĉe la okcidenta marbordo de Norvegio, proksime al urboj kaj vilaĝoj kiel Fosnavåg, Ulsteinvik, Volda, Ørsta kaj Ålesund. Ĉi tiu regiono de Norvegio estas fama por ties longa fjordoj kaj kruta, neĝo-vestitaj montoj.
Birdo insulo
La insulo estas fama pro ĝia grandega birda habitato. La birda habitato sur Runde estas protektita de la Goksøyr Ŝlimeja Naturo Rezervejo. Jen takso de la marbirdaj specioj kiuj nestas sur la insulo.
Krisztián Ungváry
Krisztián Ungváry [kristiAn ungvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ungváry Krisztián estis hungara historiisto, altlerneja instruisto, vinfaristo. Lia patro estis Rudolf Ungváry.
Krisztián Ungváry naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Krisztián Ungváry maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1988, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1995. Inter 1991 kaj 1994 li havis stipendion, kaj en 1993 li studis kaj esploris en Freiburg. En 1999 li akiris Ph.D. en la universitato. Ekde 2000 li laboris en instituto, lia historia esplortereno estas Hungario en la 20-a jarcento. Inter 2007-2009 li instruis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto), inter 2005-2008 li havis postenon en ministerio. Li doktoriĝis en 2015 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li ricevis ŝtatan premion en 2014.
Li estas ankaŭ vinfaristo en Olaszliszka (vinregiono de Tokaj) kaj aktiva skolto.
Lunestedt
Lunestedt ĝis la 1-a de novembro 2013 estis sendependa administra komunumo en Germanio kaj ekde tiu dato estas parto de pli granda administra komunumo Beverstedt. La loĝloko troviĝas en la distrikto Cuxhaven de la federacia lando Malsupra Saksio. La 7-an de decembro 2006 la tiutempa komunumo havis 2550 loĝantojn.
Helikoptero
La Helikoptero estas aviadilo, kiun movas unu aŭ pli horizontalaj rotoroj. La rotoroj efikas kiel turnantaj flugiloj - tial la helikoptero apartenas al la rotaciflugilmaŝinoj (kune kun la aŭtogiro), male al la kutimaj fiksflugilmaŝinoj. La vorto "Helikoptero" venas el la grekaj vortoj helix (kirlo) kaj pteron (flugilo).
Se la rotoro estas turnata fare de la motoro, la helikoptero mem turniĝas en alia direkto. Por malhelpi tion, necesas balancigi la turnomomanton. Tio okazas:
Helikopteroj povas sekure alteriĝi, eĉ se la motoro ne funkcias: Tiam ili ŝanĝas al malaltiĝada flugo, dum kiu la kurento de la aero movas la rotorojn. Helikoptero povas stari en la aero kaj eĉ flugi flanken kaj malantaŭen. Cetere Helikoptero povas eki kaj alteriĝi vertikale kaj tial ne necesas longan aervojon.
Helikoptero estas uzata en civila kaj milita aviado. Laŭ celoj de ĝia uzo, pluraj helikopteroj estis ellaboritaj kaj operacias por transporto de pasaĝeroj kaj sargoj, malhelpo de arbaraj fajroj, ktp.
Historio
La teorioj de aviadilo, kiun eblas flugi kaj movi vertikale estis provitaj de pluraj aviadpinoiroj. Dum la 16-a jarcento, itala artisto Leonardo da Vinci verkis skizojn de vertikalfluga aviadilo, sed la realigo de povejo, kiun kreas movforto ne solviĝis ĝis la 20-a jarcento.
Mekanismo
Helikoptero devas plenumi du aferojn. Unue, ĝi devas teni la aeroplanon nefalanta kaj due, ĝi devas venki la froton de la aero, por ke ĝi povu tiri la aeroplanon antaŭen. La rotacianta helico (aŭ ĝenerale la propulsanta motoro) pliigas la rapidecon de la aero super la aloj. Laŭ la principo de Bernoulli, tio produktas levoforton de suprenira premo kontraŭ la alo. Levoforto venkas la gravitan forton, la malsuprenira premo estigita de la pezo de la alo.
La helico tranĉas tra la aero sammaniere kiel ŝraubo sin ŝovas en lignon, kaj tiras la aeroplanon antaŭen. Tiu antaŭenira movo de la helico estas nomata puŝforto (propulsa forto), kiu nuligas la rezistoforton de la atmosfero, la forton kiu rezistas kontraŭ la antaŭenira movo.
9984 Gregbryant
9984 Gregbryant estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught kaj de la usona astronomo Jack B. Child elde la observatorio de Macquarie en la ĉirkaŭurbo de Kanbero (Aŭstralio).
Cianogena bromido
Bromido de cianogeno estas kristalo sub media temperaturo, ne posedas odoron kiam pura, kaj kiam nepura ĝi inklinas al malkomponado kun eksplodo. Ĝiaj solvaĵoj kun etanolo estas pli stabilaj kaj longedaŭraj.
Fenetila glutarato
Fenetila glutarato aŭ C21H24O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la glutarata acido kaj fenetila alkoholo. Fenetila glutarato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila glutarato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila glutarato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
7895 Kaseda
7895 Kaseda estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Fumiaki Uto elde sia propra observatorio en Kaŝihara (gubernio Nara).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Kaseda en gubernio Kagoŝima, kie la malkovrinto naskiĝis. Tiu urbo ĝuas naturan belecon kaj relativan foreston de luma poluo. Ĝi ricevis la plej altan rekompencon pro la plej bela stelhava ĉielo en Japanio.
Burgo de Bozsok
La burgo de Bozsok (konata ankaŭ pri la iama posedanto burgo de Sibrik [ŝibrik]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Bozsok. La konstruaĵo aspektas ankaŭ kastelo, spite tion, ke interne jam hoteleto funkcias.
Historio
Oni supozas, ke en tiu ĉi loko estis jam konstruaĵo en la 15-a jarcento. Supozeble Matiaso la 1-a (Hungario) trakonstruis ĝin al ĉaskastelo kaj donacis ĝin al familio Sibrik. En la 16-a jarcento diversaj trakonstruoj okazis por defendaj celoj, supozeble en 1611 la kastelo jam havis etaĝon. En 1698 Francisko Rákóczi la 2-a vizitis la burgon. En 1841 incendio okazis. Finis erao de familio Sibrik en 1906, ĉar nova posedanto aĉetis la burgon. En la sekva jaro la burgo trakonstruiĝis, interne estis metitaj mebloj aĉetitaj eksterlande. Post la 2-a mondmilito la ŝtato forprenis la konstruaĵon. En 1959 la burgo renoviĝis, poste feriejo kaj eduka bazo funkciis interne. En 1973 arkeologo trovis mezepokajn restaĵojn, pli sistema arkeologia esplorado okazis en 1990. Depost la socialismo hoteleto funkcias kun 12 ĉambroj kaj ĉambrego resume kun 32 litoj. Interne restoracio, bilardo, ekstere tenisejo kaj rajdejo funkcias.
Konstruaĵo
Dum la kontraŭturkaj bataloj la burgo formis kvadraton, kiun remparo ĉirkaŭis. El la konstruaĵo restis L-majuskloformo, en la aliaj 2 lateroj restis nur la muroj. Restis ankaŭ plurlatera angulturo. La plej bela parto estas la enireja parto en mezo de la fasado.
Parko
La parko estis kreaĵo el la frua 20-a jarcento el malnova arbaro, samtempe la remparo estis malkonstruita.
Vajalusinga Ŝtata Parko
Vajalusinga Ŝtata Parko Wyalusing State Park) estas ampleksa ŝtata parko de la ŝtato Viskonsino en la kunfluejo de la riveroj Misisipo kaj Viskonsino ĉe la urbo Wyalusing, ĝuste sude de Prairie du Chien.
La parka areo (1064 hektaroj) enhavas durlignajn arbarojn, pinajn plantejojn, krutaĵojn, fontojn, akvofalojn, marĉojn kaj riverajn fluojn. La parko estas hejmo por blankvostaj cervoj, kastoroj, vulpoj kaj multaj aliaj bestoj. Pli ol 90 specioj de birdoj vivas ĉi tie dum la somero kaj 100 pliaj estas observeblaj dum la printempa kaj aŭtuna migrado. Ili inkluzivas sovaĝajn meleagrojn, "kalvajn" aglojn, meleagrajn vulturojn, akcipitrojn, strigojn, akvobirdojn, pegojn kaj kolorplenan variecon de kantbirdoj.
Limey-Remenauville
Limey-Remenauville estas franca komunumo en la departemento Meurthe-et-Moselle kiu troviĝas en la regiono Loreno.
Geografio
Limey-Remenauville situas en plataĵo de Haye. Thiaucourt troviĝas je 12 km-oj kaj Pont-à-Mousson troviĝas je 14 km-oj.
Limey-Remenauville enhavas la vilaĝon Limey kaj du bienoj (Sainte Barbe kaj Ansoncourt) en la forminta komunumo de Réménauville.
Oni kultivas tie tritikon, hordeon kaj kolzon.
Historio
El Halstatt oni trovis bronzan brakringon.
La unua mencio pri Ansoncourt okazis en la jaro 815 sub la nomo "in fine Adsosoloniaga en ĉarto de Ludoviko la Pia, ĝi aperis en ĉarto de la episkopo de Meso en 903 sub la nomo "in Adsoloni manso. Ĝi alpartenis al la abatejo de Gorzo. Poste ĝi aperis en la jaro 947 en la formo "Ansani Curtis" kaj en cirkaŭ 1138 en la formo "Anssoncurte" epoko, kie ĝi  apartenis al la abatejo de Saint-Benoît-en-Woëvre. La unua mencio pri Limey okazis en 973 en formo "Limer". La unua mencio de Remenauville datiĝas nur de 1402.
Dum tridekjara milito estis plimulto de la vilaĝo detruita.
Dum la unua mondmilito la fronto estis tie. Limey estas franca kaj Reménauville germana.
La preĝejeto de Remennauville datiĝas de 1929.
Limey-Remenauville datiĝis de 1942. Antaŭ estis du komunumoj Limey kaj Réménauville.
Vidindaĵoj
Blanka ŝtona bulo kun stelo inter Remenauville kaj Limey estas memoraĵo de la atako de la 2-a usona infanteria divizio la 12-an de septembro 1918.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (2,53 %) en 2014.
NGC 2943
NGC 2943 (aliaj indikoj — UGC 5136, MCG 3-25-11, ZWG 92.19, PGC 27482) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Karl Böhm
Karl August Leopold BÖHM (28a de Aŭgusto 1894 en Graz – 14a de Aŭgusto 1981 en Salzburg) estis aŭstria dirigento. Partikulare efika en sia ludado de Wagner kaj Mozart, estis priskribita de unu kritikisto kiel unu el la plej grandaj dirigentoj de la 20a jarcento.
Li estis grava dirigento en Aŭstrio dum la epoko de la nazia reĝimo, kiam li direktoris ekzemple Wagner aŭ Strauss. Post la Dua Mondmilito, li estris orkestrojn en Bonaero kaj Novjorko.
Cabezabellosa
Cabezabellosa estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas bellosos. La censita populacio en 2008 estis de 421 loĝantoj.
Situo
Cabezabellosa estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Jerte, je altitudo de 323 m, ĉe la montoj de Traslasierra inter tiu menciita valo kaj la Valo de Ambroz; je 130 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 40 km de Plasencia, la plej proksima urbo. La surfaco de ties teritorio estas de 33,56 km².
Ekonomio
Agrikulturo (ĉerizoj kaj olivoleo) kaj brutobredado (porkosinko).
Turismo
Estas vojoj por trairi la belegajn pejzaĝojn montarajn ĉirkaŭajn, kun kanjonoj vizitindegajn ĉefe vintre. Estas krom la naturaj vidindaĵoj kiel specifa arbo, nome «Roble Grande» (Granda kverko), granda diverseco kaj de faŭno kaj de flaŭro. Ekde la montopinto Pitolero estas rigardinda panoramo kaj eĉ dum bona videbleco videblas la provinca ĉefurbo Cáceres, je pli da 100 km laŭ rekta linio.
Hidrofila
El la grekaj etimoj hydros (akvo) kaj philia (amikeco), hidrofilaj molekuloj estas tiuj kiuj tendencas miksiĝi kun akvaĵaj solvaĵoj. Ili povas esti ŝarĝitaj, polusiĝeblaj, etaj molekuloj.
Junciana
Junciana [ĥunZJAna] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Junciana estas komprenebla kiel Junkejo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 40 loĝantojn. Ĝi perdis 40 loĝantojn el 1991 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 94 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi estas en la natur-historia komarko de Supra Tormes je altitudo de 994 msnm. La norda limo de la municipo randas kun la provinco Salamanko. Ĝi limas kun El Losar del Barco, Gilbuena, La Carrera, Becedas, Solana de Ávila, Medinilla kaj El Tejado. Tra la municipa teritorio pasas la rivero Becedillas.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas protektitaj devennomoj de bovoviando kaj de fazeoloj.
Taprobano
Taprobano aŭ Taprobana (Ταπροβανᾶ) aŭ Taprobane (Ταπροβανῆ) estis la historia nomo por la nuntempa insulo de Srilanko en la Hinda Oceano.
Taprobana povus esti la greklingva adapto de Tamraparni aŭ Tambapanni, signife "kupro-koloraj," nome priskriba nomo de unu el la riveroj de la subŝtato Tamil Nadu de Barato. Laŭ okcidenta legendo, la loĝantj havas unusolan gigantan piedon kiun ili uzas por protekti sin el la suno.
Taprobana estas menciata en la unua strofo de la portugala eposa poemo Os Lusíadas fare de Luís de Camões (ĉ. 1524 – 10a de junio 1580).
Verdadorsa eremomelo
Tiu malgranda paserina birdo troviĝas kutime en malferma arbaro. Ĝi konstruas tasforman neston el folioj kaj fibroj malalte en arbusto aŭ arbo. La ino demetas kutime 2 ovojn.
Tiuj 10.5 cm longaj birdoj havas olivecbrunajn suprajn partojn kaj tre flavajn subajn partojn. La gorĝo estas blanka. Ambaŭ seksoj estas similaj laŭ aspekto.
Kiel plej parto de cistikoledoj, ankaŭ la Verdadorsa eremomelo estas insektovora. Ties alvoko estas akra tuuu kaj la kanto estas trilado.
Clerval (stacidomo)
Clerval estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dole-Ville - Belfort (852000).
(17379) 1981 ED8
(17379) 1981 ED8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Brassai
Brassai, Brassay (< Brassói):
Stacio Gakuen-mae (Nara)
Stacio Gakuen-mae (japane: 学園前駅 [Gakuen-mae-eki], angle: Gakuen-mae Station) estas fervoja stacio en Nara, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Nara.
Porte de Choisy (Tramtransporto en Parizo)
Porte de Choisy [pɔʁt də ʃwazi] estas haltejo de Tramvojo T3a ( 48.81976°N, 2.36402°W ) situanta en la 13-a arondismento de Parizo.
Ĝi estis malfermita la.
Porte de Choisy estas ankaŭ haltejo de Tramvojo T9 ( 48.81945°N, 2.36519°W )
Hidrofoba
El la grekaj etimoj hydros+phobein (akvo-timo), hidrofoba molekulo estas tiu kiu tendencas ne miksiĝi kun akvaĵaj solvaĵoj - ili povas esti ne-ŝarĝitaj, nedipolusaj-emaj, longaj molekuloj, kelkfoje kun "konjugaciitaj" π-ligo-sistemoj, kaj aromataj ringoj. Alia pli esperanta dir-maniero estas akvofuĝa.
Argentine (pariza metrostacio)
Argentine ​[aʁʒɑ̃tin] estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Parizo, situanta inter la 16-a kaj 17-a arondismentoj de Parizo.
Stacio
La stacio Obligado estis malfermita la ; komence, vagonaroj trapasis sen halti. La stacio ŝuldis sian nomon al Strato d’Obligado, kiu celebris francan-anglan venkon de 1845 super Argentino en Batalo de Vuelta de Obligado.
Ĝi ŝanĝis sian nomon la al la nuna, Argentine, sekvante la nomŝanĝon de Strato d’Obligado al Strato d’Argentine sekve al vizito en 1947, de Eva Perón, edzino de la tiama prezidanto de Argentino. Francio tiel volis danki Argentinon pro malavara helpo alportita en la unuaj tempoj de la post-milita rekonstruo kaj rekonsistigo de stokoj da nutraĵo.
Ĝi troviĝas sub Avenuo de la Grande-Armée.
Lünne
Lünne estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emsland de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La loko apartenas al la komunumaro Spelle, administra ligo de tri formale sendependaj politikaj komunumoj.
Tundro
La tundro kaj la arbara tundro estas naturaj areoj ĉirkaŭ la polusa regiono de nia planedo.
La tundra areo troviĝas de la 50. latitudo norde. La frosta periodo daŭras 9-10 monatojn, sed la suba grundo restas frosta eĉ dum la surfaca senfrosta vetero. (ĉiamfrosto).
Sur la vera tundro (male al arbara tundro, kie aperas malgrandaj arbetoj kaj trairas al pingla arbaro) povas kreski – pro la ĉiamfrosto kaj malgranda akvoenhavo de la grundo - nur malgrandaj organismoj kiel muskoj, arbustoj kaj filikoj.
Belitung-vrako
La vrako donis al arkeologoj du gravajn malkovrojn: la plej granda ununura kolekto de Tang-dinastiaj artefaktoj trovitaj en unu loko, la tiel nomata "Tang-trezoro"; kaj la araba daŭo, kiu donas novan konon pri la komercaj vojoj inter Ĉinio kaj Mezoriento dum tiu periodo. La trezoro estis konservita kiel unu kolekto kaj dum la elfosado, oni klopodis konservi la integrecon de la loko kaj ĝia ŝarĝo kaj tio rezultis detalajn arkeologiajn pruvojn. Ĉi tiuj donis novan konon pri la konstruaj metodoj uzataj en ŝipkonstruado; la artikloj kaj stilo de artefaktoj malkaŝis antaŭe nekonatajn faktojn pri la komerco inter la du areoj.
Malkovro
La vrako estis malkovrita de fiŝkaptistoj en 1998 en la Gelasa Markolo en profundo de 16 m. La situo de ejo estis aĉetita de lokaj fiŝkaptistoj kaj licenco pri elfosado estis aljuĝita al loka indonezia kompanio. La vrak-savo estis poste financita kaj elfosita de Tilman Walterfang kaj lia teamo ĉe Seabed Explorations, sub licenco pri kunlaboro kun la origina savfirmao, kaj post peto de la indonezia registaro; sekureco estis provizita fare de la Indonezia Mararmeo. La elfosadoj bezonis du ekspediciojn, unu komenciĝintan en aŭgusto 1998 kaj la dua en 1999. Seabed Explorations provizis ŝipojn kaj financis registarajn ŝipajn operaciojn por gardi la ŝipvrakon antaŭ kaj dum musono.
Walchsee
Walchsee estas komunumo en la distrikto Kufstein en Tirolo (Aŭstrio).
Belitung-vrako
Itinero
Ne klaras kial la ŝipo estis tiel malproksime de sia atendita itinero (montrita en ruĝo sur la mapo dekstre), ĉar plej multaj ŝipoj forlasantaj Ĉinion al Arabujo estus navigintaj tra la Sudĉina Maro. Ili tiam turniĝus nordokcidente post pasado de suda Vjetnamio, daŭrigante tra la Singapura Markolo en la Malaka Markolo inter Duoninsula Malajzio kaj Sumatro. Belitung estas iom da distanco de ĉi tiu vojo, kaj ne klaras, kiel la ŝipo venis en ĉi tiu areo. Belitung estas sudoriente de la Singapura Markolo je 610 km kaj ĉi tiu malĉefa vojo estas pli normala por ŝipoj vojaĝantaj de la Java Maro, kiu estas sude de la insulo Belitung.
Walchsee
Ĝi havis 1798 loĝantojn je la 1-a de januaro 2010.
Belitung-vrako
Ŝipo kaj konstruaĵo
La vrako estis proksimume 6,4 m larĝa kaj 18 m longa kaj rimarkinda pro du kialoj; ĝi estas la unua praa araba ŝipo trovita kaj elfosita, kaj ĝiaj plankoj estis kudritaj kune per maldika ŝnuro farita el kokosaj fibroj anstataŭ uzado de la pli tradiciaj metodoj de najloj kaj lignonajloj uzataj en Arabujo en postaj jarcentoj.
Walchsee
La areo estas 39,24 km² kaj la popoldenso 46 loĝ./km².
Belitung-vrako
Ŝipo kaj konstruaĵo
La vrako estis trovita sub sedimento, kiu konservis la restaĵojn de la ligna ŝipo, sen kiu la vrako estus perdita pro maraj vermoj. Vrakoj de ĉi tiu aĝo estas maloftaj trovoj kaj tiu aparta estis en tiel bona stato, ke multe de la ŝipekstero konserviĝis. Ĉi tio havigis konon, kiel oni konstruis ŝipojn de ĉi tiu periodo - io, kio antaŭe ne estis konata, ĉar neniu araba ŝipo de ĉi tiu tipo estis trovita antaŭe, nek iu ajn kun ĝia ŝarĝo sendifekta.
Walchsee
En la komunumo estas lago (ankaŭ nomata Walchsee) de 0,98km² kun profundo de maksimume 21,2m.
Belitung-vrako
Konstruaj teknikoj
La ŝipo estis konstruita kun ĉirkaŭ 15,3 metrojn longa kilo kun 14–15 centimetroj da dikeco, kiu laŭdire travivis sendifekta. La fronto de la ŝipo havis 61° angulon de rekto ĉe la pruo, kie la steveno estis kunigita al la kilo per mortezaj kaj tenenaj juntoj kaj fiksita per ŝnuro de 16-milimetra diametro. La ŝipkorpaj diloj estis kroĉitaj al la kadroj kaj kilo tra truoj interspacigitaj je 5-6 centimetroj. La boato havis kilsonon por plia forto, kiu kuŝis sur la duonkadroj.
Michael Flecker, la ĉefa fosanta arkeologo ĉe la loko, komparis la vrakŝipon al tri tipoj de la sama periodo kaj konkludis, ke la vrako plej similas al "laĉitaj-streĉitaj" ŝipoj de sudorienta Azio - unue uzataj en la 5-a jarcento. Li diris, ke plene laĉitaj ŝipoj estis trovitaj el la afrika marbordo, Omano, en la Ruĝa Maro, sur la barata marbordo, kaj ĝis la Maldivoj. Li rimarkas, ke romiaj referencoj de Prokopio en la 6-a jarcento rakontas pri ŝipoj kun tabuloj kunigitaj kun simila metodo uzata en la "Hindiaj Maroj". Kvankam arabaj ŝipoj de ĉi tiu tipo ne estis trovitaj antaŭe, ili estas menciitaj en teksto inkluzive de la malfrua Tang Ling biao lu yi ("Strangaj Aĵoj Notitaj en la Sudo"). Laŭ John Guy, kuratoro de la Metropola Muzeo de Arto, la libro "priskribas la ŝipojn de eksterlandaj komercistoj kiel esti laĉitaj kune kun la fibro de kokosaj palmoj kaj havante ties kudril-ejojn ŝtopitajn anstataŭ uzi ferajn najlojn por sekurigi ties dilojn".
Lignotipoj
Specimenoj el ligno de la vrako estis senditaj por analizo al la sekcio Arbaro kaj Arbaraj Produktoj de la Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) en Aŭstralio. La analizo estis farita de Jugo Ilic de CSIRO, ligno-identiga specialisto. Multaj el la specimenoj estis tre malbone difektitaj por esti pozitive identigeblaj, kaj la manko de celulozo restanta en la lignaj ĉeloj malhelpis sukcesan analizon.
Multaj specoj de ligno estis pozitive identigitaj: tektono (Tectona grandis) estis uzata por la long-traboj kaj estas rezistema al la teredo-vermo (de la familio Teredinedoj), la plafono estis farita el la genro Cupressus, arbo, kiu eble estis Cupressus torulosa, la steveno-malantaŭo estas farita el palisandro de la familio Leguminosae (nun nomata la Fabacoj) aŭ el la genro Dalbergia aŭ Pterocarpus. La ligna skatolo trovita en la plej malantaŭa areo de la vrako, estis farita el la genro Artocarpus de la moruso-familio, Morusacoj.
85471 Maryam
85471 Maryam estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de teamo de la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Belitung-vrako
Lignotipoj
La specioj uzataj por la ŝipkorpaj diloj ne estis pozitive identigeblaj, sed oni pensis, ke ĝi estas Amoora de la familio Meliacoj. La konstruligno por la kadroj estis simile ne definitive determinebla, kvankam unu kadro estis probable de la Amoora aŭ la genro Afzelia de la familio Fabaceae. Afzelia estas interesa, ĉar la tri ĉefaj specioj A. africana, A. bipindensis kaj A. pachyloba troviĝas plejparte en malgranda parto de Afriko, etendiĝante de la meza okcidenta marbordo en maldika strio al la orienta marbordo kaj haltante mallonge je kelkcent mejloj.
85471 Maryam
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Martin R. Pepper (naskiĝis en 1976), Ryan D. Pepper (n. 1977) kaj Amber D. Pepper (n. 1980), infanoj de unu el la malkovrintoj de tiu ĉi malgranda planedo.