cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varmokapacito
Kelkfoje, oni diras varmokapaciton anstataŭ specifan varmokapaciton, sed estas la uzita mezurunuo, kiu permesas klarigi la terminon.
Oni mezuras varmokapacitojn per diversaj kalorimetriiloj.
Difino
Por mezuri la varmokapaciton laŭ iaj determinitaj kondiĉoj estas necese kompari la varmon sorbitan de iu substanco (aŭ iu sistemo) kun la pliigo de la rezultanta temperaturo.
kie:
La varmokapacito (C) de iu fizika sistemo dependas de la kvanto da substanco aŭ maso de la konsiderata sistemo. Por iu sistemo, kiu konsistas el nur unu homogena substanco, difiniĝas specifa varmo au specifa varmokapacito (c) laŭ la rilato
kie
El la supraj rilatoj, facile estas konkludi, ke la kresko de maso de substanco pliigas ĝian varmokapaciton kaj ĝian varmoinercion, do ĉi tio pliigas la malfacilajon por variigi la temperaturon de tia substanco. Ekzemplo de tio povas vidiĝi en marbordaj urboj, kie granda maro agas kiel termostato por regi la temperaturvariadojn.
Iam sciata, la specifa varmo estas tiam sufiĉa por multipliki ĝin por la maso (en la kazo de specifa varmo de maso) aŭ la nombro da molaroj (se ĝi estas specife varma molaro). Oni referas foje al la molo, kaj tiel konsideras la specifa mola varmokapacito.
Apartaj varmokapacitoj
La interna energio de fermita sistemo ŝanĝiĝas aŭ per adicio de varmo al la sistemo, aŭ per provizo de laboro kaŭze de la sistemo. Matematike ni havas:
La provizita laboro (konsiderata negative, pro energio eliranta de la sistemo) estas la rezulto de pligrandiĝo de la sistemvolumeno, oni do povas skribi:
Por kalkuli la varion de la interna energio dum la konsiderata ŝanĝo, oni supozas que la ŝanĝo de la interna energio egalas al la ŝanĝo de varmo ĉe konstanta volumeno, la dua termo nuliĝas, kaj ni obtenas:
Alvorada d'Oeste
Alvorada d'Oeste estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 16.853 loĝantojn en 2010.
Varmokapacito
Apartaj varmokapacitoj
Tio difinas la varmokapacito ĉe konstanta volumeno, CV.
Alia utila grando estas la varmokapacito ĉe konstanta premo, CP. Konsideru ni la entalpion de la sistemo donitan per
la ekvacio de dH ŝanĝiĝas en
Por kalkuli la varion de la entalpio dum la konsiderata ŝanĝo, oni supozas, ke la ŝanĝo de la entalpio egalas al la ŝanĝo de varmo ĉe konstanta premo, la dua termo nuliĝas, kaj ni obtenas:
Rilato de Mayer
El la difino de entalpio (H = U + pV), ni povas dedukti la diferencon inter Cp kaj CV:
Pri solido aŭ likvaĵo la du varmokapacitoj estas preskaŭ egalaj.
Pri gaso kontraŭe la diferenco de la laboro kaŭze de ekspansio estas signifa kaj estas tial taŭga por specifi la kondiĉoj de la sistemo. Kun bona proksimuma kalkulado, konsiderante unu molon da gaso, ni povas derivi la ekvacion de stato de ideala gaso
tio estas:
Tiu ĉi ekvacio, kiu ligas la varmkapacitoj al la universala gaskonstanto R, estas konata kiel la rilato de Mayer (omaĝe al Julius Mayer).
La rilato de Mayer povas ankaŭ esti esprimita en terminoj de specifaj varmkapacitoj, dividante la esprimon per la nombro de moloj n :
Pers (stacidomo)
Pers estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Heinrich von Kleist
Bernd Heinrich Wilhelm von KLEIST (naskiĝis je la 18-a de oktobro 1777 en Frankfurto ĉe Odro, mortis je la 21-a de novembro 1811 en Berlino) estis prusa poeto kaj beletristo, dramisto.
Li celis en sia verkado la kunigon de la antikva greka kaj la ŝekspira tragedioj, tiel establante novan dramon, kiu superas ĉiujn. Li ne konis kompromison kaj post kelkaj sensukcesaj provoj verkis la dramon Batalo de Hermann (1808, pri la Batalo en la Teŭtoburga Arbaro) kaj la historian dramon Princo de Homburg (1810). La herooj ĝenerale pekas en senbrida incitiĝo, kiun sekvas la sobriĝo kaj la kolapso, formante tiel tripaŝan draman teknikon. La realisma prezento de la evoluo de la heroo estis ĝis tiam nekonata en la germana dramo.
Du elstaraj verkoj liaj estis la amuzverko La rompita kruĉo (1852) kaj la novelo Mikaelo Kohlhaas (1810).
Li konatiĝis en 1809 kun Henriette Vogel, kiu suferis je kancero kaj esprimis pli kaj pli ofte la deziron je morto. En 1811, la fortiĝanta cenzuro malfaciligis vivtenon de la verkisto. La 21-an de novembro li pafmortigis sian amikinon – je ŝia peto – kaj poste mortigis sin mem, en proksimo de lago Wannsee ĉe Potsdam.
Jenő Tóth
TÓTH Jenő [pr. to:t] Szabados estis hungara aktoro kaj teatrestro naskiĝinta en Satu Mare en 1854 kaj mortis en Marosvásárhely 21-an de majo 1900.
László Tóth (pentristo)
TÓTH László [pr. to:t] estas hungara, pentristo kaj scenejdekoraciisto naskiĝinta en Satu Mare la 13-an de julio 1933 kaj mortinta en Werting, (Germanio) la 24-an de decembro 2009.
Jenő Tóth
Kariero
Jenő Tóth en 1853 ludis en la trupo de Endre Latabár. Li provis estri teatron unue en 1870, poste ekde 1876 li laboris kune kun Károly Szuper, fine li memstariĝis. Kiel aktoro li laboris ĝis 1890.
László Tóth (pentristo)
Kariero
László Tóth finis la artan altlernejon de Kluĵo en 1957. Ekde 1965 kaj 1971 li estis scenejdekoraciisto de la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo. Ekde 1972 li estis helpanto en la altlernejo. En 1984 li elmigris kun sia edzino artistino Ilona Szűcs kaj loksidiĝis en Munkeno kaj estis dizajnisto ekde 1986 de la Staatstheater am Gärtnerplatz.
Guillena
Guillena estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas kie loĝas  geloĝantoj, do loĝdenso estas  loĝ./km². Guillena situas je de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Krom urbeto Guillena, aliaj vilaĝetoj en la municipo estas Torre de la Reina kaj Las Pajanosas. La teritorio de la municipo estas ĉirkaŭigata de la municipoj El Ronquillo kaj Castilblanco de los Arroyos norden, Salteras kaj La Algaba suden, Burguillos kaj Alcalá del Río esten kaj Gerena, El Garrobo kaj El Castillo de las Guardas ŭesten.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 9995 geloĝantoj de la municipo Guillena estas 4969 inoj kaj 5026 viroj. En la 225-kvadratkilometra teritorio estas 6 setlejoj, kie loĝas 9805 geloĝantoj, kaj aliaj 190 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 167, 85 inoj kaj 82 viroj, kaj mortis 71, 33 inoj kaj 38 viroj. Tiel la natura kresko estis 96 (1.0%). La laborkapabla loĝantaro estis 3573 homoj (35.7%).
Ŝunodo
Ŝunodo estas speciala nodo kiu plejofte estas uzata por fiksi laĉojn. Per la farado de banto en ambaŭ ekstremaĵoj la malfikso de la nodo estas ege simpligata. Ekzistas du manieroj por fiksi ŝulaĉojn. La plejmulto de la homoj lernis la nesimetrian nodon por fiksi ŝulaĉojn, sed ankaŭ ekzistas simetria (pli firma) ebleco.
Eksteraj ligiloj
Skoltaj nodoj (45) Terry Moore eksplikas la diferenco inter ambaŭ nodoj
Kenji Suzuki
Kenji Suzuki (鈴木 健児, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Albirex Niigata Singapore, Gainare Tottori kaj Blaublitz Akita.
NGC 4830
NGC 4830 (aliaj indikoj — ESO 575-37, MCG -3-33-24, PGC 44313) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bäretswil
Geografio
Bäretswil situas en la Zurika Oberlando en antaŭalpa regiono, ĉe la akvodislimo inter la Glatt kaj la Töss. La plej malalta punkto troviĝas ĉe la akvopurigejo je 616 m kaj la plej alta sur la monto Allmann je alteco de 1074 m.
Komunumopartoj
Bäretswil konsistas el la municipoj kaj iamaj civilkomunumoj Bäretswil kaj Adetswil kaj la setlejoj Bettswil, Wappenswil, Hof, Neuthal, Tanne kaj Klein Bäretswil.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bäretswil limas en nordokcidento al Pfäffikon, en nordo al Hittnau, en nordoriento al Bauma en oriento al Fischenthal, en sudo al Hinwil, kaj en okcidento al Wetzikon.
Trafiko
1901 Bäretswil estis konektita al la trajnreto per la Uerikon - Bauma fervojo, kiu tamen en la jaro 1969 estis fermita kaj anstataŭigita per la buslinio de Wetzikon al Bauma. Ĝi garantias hodiaŭ ĝian konekton al la reto de la Zurika Trafik-Unio. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A53 troviĝas proksimume 4 kilometrojn okcidente en Hinwil.
Historio
La unua dokumenta mencioj de Bäretswil datiĝas el la jaroj 741 kiel Berofovilare kaj 745 kiel Perolfeswilari.
Ek de 1525 en Bäretswil ĝis la 17-a jarcento aktivis anabaptistoj. Al tio rememorigas la Anabaptista Kaverno en Allmen, kiu dum certa tempo estis rifuĝejo de persekutitaj kredantoj.
Cantabile
Cantabile (itale) estas muzika artikulacio, kiu signifas "kantebla", "voĉa" aŭ "kantosimila".
Origine la termino en instrumenta muziko instrukciis imiti la homan voĉon en certa maniero de frazigo. En la 18-a jarcento la termino signifis la specifon (simila al cantando, kantado) de taŭga takto kaj fleksebla legatoludo. Krome, cantabile, precipe en pianomuziko, priskribas la karakterizon de melodio en malrapida tempo - ofte Adagio - kun malgranda intervalaj paŝoj, kiu estas emfazata kontraŭ la akompano (kp. kontrapunkto).
En opero, cantabile estas uzata kiel substantivo indikanta la unuan duonon de ario sekvita de la cabaletta. La unua movimento (cantabile) estas pli malrapida kaj iomete pli libera laŭ formo ol la strukturita kaj ĝenerale iomete pli rapida cabaletta. Operaj arioj havis fortan influon sur la "kantebla" melodia temo en romantika muziko por kordinstrumentoj.
Chvalkovice
Nomon Chvalkovice (germane ofte Chwalkowitz) havas pluraj setlejoj:
Giuditta Pasta
Giuditta Angiola Maria Costanza Pasta (naske Negri; 26a de oktobro 1797 – 1a de Aprilo 1865), estis itala soprano konsiderata inter plej grandaj el kantistoj de opero, al kiu oni komparis la 20a-jarcentan sopranon Maria Callas. ŝi studis en Milano kaj en 1816 ŝi premieris per Le tre Eleonore de Scappa. Samjare ŝi jam debutis en Parizo kiel Donna Elvira en Don Giovanni. La unua apero de Pasta en Londono en 1817 estis malsukceso. Plia verkoj kun Scappa estis sekvitaj de sukcesa premiero en Venecio en 1819. Ŝi denove sukcesis en Parizo en 1821–22.
Referencoj
Notoj
Pers (Cantal)
Ĝi nun formas parton de Le Rouget-Pers.
Aalburg
[[Media:Nl-Aalburg.ogg|Aalburg]] estas municipo en la provinco Nord-Brabanto en Nederlando. La municipo havis (je la 1-a de julio 2006) 12 284 loĝantojn kaj havas areon de 53,16 km² (de kiu 273 ha estas akvo).
Historio
La areo en kiu situas la municipo Aalburg, verŝajne estis (nedaŭre) loĝata en la prahistorio. La nomo Aalburg tamen nur aperis por la unua fojo en la jaro 889.
La hodiaŭa municipo ekestis en 1973 post kunfandiĝo de la municipoj Wijk en Aalburg, Veen kaj Eethen.
Flora (Erfurto)
Flora estis gasteja ensemblo en Erfurto, Germanio, Steiger-strato nr 18, kiu ekzistis de 1876 al 2017.
Historio
Temis pri ensemblo konsistinta el tri domoj, kiuj ĉirkaŭis liberan aeron utiligitan kiel manĝoĝardenon. La ĉirkaŭ la jaro 1870 konstruita ĉefa ejo estis duetaĝa stukita trabfakaĵo laŭ la t.n. Svisa stilo kun antaŭa libera ŝtuparo kaj duetaĝa loĝio kun oblikva ejo. La pli longaj gabloj estis ornamitaj per malkontinua lignaĵo. Maldekstre de ĝi staris iomete pli malfrue starigita unuetaĝa halkonstruaĵo kun rondarkaj fenestroj, kie instalitis kafejo. Dekstre troviĝis duetaĝa ejo kun tipa okangula turo kiu iam estis eĉ belvidejo. En ĝi estis ankaŭ gastejo kaj koncerta respektive bala salonego, kies unua mencio estis en 1876. Pluse estis tie kegloludejo marmora kaj bilardejo.
En 1896 tenadis la tuton A. Michi, antaŭ ol akiro fare de Ernst Schieblich, en kies familio ĝi restis dum du generacioj. Ankaŭ en la 1920-aj kaj la 1930-aj jaroj la erfurtanoj ege ŝatis tiun lokon kiu troviĝis ĉe fina haltejo ene de la erfurta tramliniaro. Ĝi servis ĉefe kiel ekskursa elir- kaj finpunkto por agrablaj promenadoj tra Steiger-arbaro. Krome okazis en ĝi multaj dancvesperoj, varieteoj, baloj kaj grandaj ricevoj. Dum la Dua mondmilito gastigitis ene forpelitoj el Eosta Eŭropo. Dum GDR-tempo mallongan tempon gastejestris ankoraŭ la filino de Schieblich, Charlotte Dübber. Poste ŝi pruntedonis la bienon al la Pormetiista ĉambro kiu instalis surloke renkontiĝlokon por metiistoj (Haus des Handwerks). Ĉar la prunteprenpagoj estis ridinde malaltaj, restaŭradoj necesoj ne povis fariĝi, pro kio finfine venditis la tuto kontraŭ nur 70.000 eostgermanaj markoj al la metiistaro.
Post la Turniĝo aĉetis la bienon investanto kontraŭ pli ol 1 miliono da okcdentgermanaj markoj. La ĉefa ejo restaŭritis kaj taŭgigitis por uzo loĝeja. En la dekstra flanka ejo troviĝis vinvendejo. La salonego estis ekde 1993 event-okazejo nomita Sockenschuss, kaj inter 2000 kaj 2016 diskoteko kun la nomo C1. La finon de junio 2017 malkonstruitis la tuto por starigi du blokojn kun po dekunu loĝejoj kun proprietrajto.
Stacio Nijūbashimae
Stacio Niĝubaŝimae (japane: 二重橋前駅 [Niĝūbaŝimae-eki], angle: Nijubashimae) estas metroa stacio en Linio Ĉijoda de la metroa reto Tokjo Metro. Ĝi situas en Kvartalo Ĉijoda en Tokio, Japanio.
A1 Grand Prix
La A1 Grand Prix estis aŭtomobilkonkurso de unusidveturiloj naskiĝinta dum la aŭtuno de la jaro 2005. La teamoj kaj la stiristoj estis asociitaj kun la nacioj por altiri la publikon. La serio finiĝis en novembro 2009 pro la manko je mono, kvankam la kalendaro de la ĉampionado 2009/2010 jam estis difinita.
Priskribo
La ĉampionado disvolviĝis de septembro ĝis aprilo, ekspluatante la tempon, dum kiu Formulo 1 kaj aliaj serioj ne ĉeestas. La unua ĉampionado komenciĝis la 25-an de septembro 2005 ĉe Brands Hatch en Britio kaj ĝi finiĝis la 2-an de aprilo 2006 ĉe Ŝanhajo en Ĉinio kun la venko de la franca teamo (stiristoj Alexandre Premat kaj Nicolas Lapierre). La dua ĉampionado komenciĝis la 1-an de oktobro 2006 ĉe Zandvoort en Nederlando. La tria ĉampionado komenciĝis la 30-an de septembro 2007. La kvara kaj lasta ĉampionado komenciĝis la 5-an de oktobro 2008.
La ĉasioj komence estis liverataj de la Lola kaj ili havis la motoron Zytek V8 de 3400 cc. Ekde la ĉampionado de la jaro 2008 la ĉasio kaj la motoro estis liverataj de la Ferrari.
Kvalifikoj
La kvalifikoj estis dividataj en kvar sesioj po 15 minutoj. Sumigante la du plej bonajn girojn de ĉiu stiristo, oni kreis la startokradon de la sprint race.
Jacob Obrecht
Jacob Obrecht (* 1457/58 en Gento; † julio 1505 en Ferrara) estis flandra komponisto kaj kantisto samkiel kleriko de la Renesanco.
A1 Grand Prix
Sprint race
La sprint race, aŭ mallonga kuro, daŭris ne pli ol 20 minutojn. La sprint race donis malpli poentojn ol la feature race kaj ĝi estis necesa por decidi la startokradon de la feature race, en kiu estis donataj pli da poentoj kaj ankaŭ monopremio.
Jacob Obrecht
Vivo
Obrecht estis la ununura filo de urba trumpetisto de Gento Willem Obrecht (1430/35 - † ĉ. 22-a de novembro 1488) kaj Lysbette Gheeraerts (1438/42 - † mallonge auntaŭ la 30-an de junio 1460). Verŝajne oni edukis Obrecht kiel ĥorknabo. Ĉ. ekde 1472/3 li studis je nekonata loko teologion kaj finis sian studon antaŭ 1479. Laŭ tradicio de la 16-a jarcento Obrecht kaj Erasmo de Roterdamo renkontiĝis 1480 en Utreĥto.
A1 Grand Prix
Feature race
La feature race, aŭ longa kuro (aŭ ĉefa), daŭris proksimume 70 minutojn. En tia kuro, ĉiu teamo devis efektivigi almenaŭ unu haltadon ĉe la remizo.
Jacob Obrecht
Vivo
Ekde 1479/80 ĝis 1483/84 Obrecht aktivis ĉe Saint-Gertrautis en Bergen op Zoom. Mallonge antaŭ sia dungiteco li estis vokita kiel pastro kaj estis celebrinta sian unuan meson.
A1 Grand Prix
Poentaro
La poentoj estis aljuĝataj al la teamo.
Jacob Obrecht
Vivo
La 28-an de julio 1484 la kapitulo de la katedralo de Cambrai dungis lin kiel kantlerneja instruisto. Li transprenis sian postenon la 6-an de sptembro 1484. Li instruis al la ĥorknaboj liturgion, ĥoralkantadon, bonkonduton kaj la latinan kaj krome devis kontroli la provizadon, vestadon kaj la libertempumadon de la knaboj. Tamen baldaŭ li ek neglektis siajn taskojn kaj finfine provis eldevigi sian maldungadon. La 21-an de oktobro 1485 la kapitulo tial decidis maldungi lin.
Vyšný Slavkov
Situo
Vyšné Slavkov situas laŭ rojo, fine de sakovojo. Levoča troviĝas je 20 km.
Historio
Laŭ la arkeologiaj trovaĵoj la loko estis loĝata jam dum la pratempoj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1312 laŭ tiama hungara ortografio "Zalouk". En 1787 563 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj, en 1828 644 vilaĝanoj en 89 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Felsőszalók 526 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišské Podhradie, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vyšné Slavkov 353 homoj, (347 slovakoj).
A1 Grand Prix
Nacioj partoprenintaj
Tiu tabelo listigas la naciojn, kiuj partoprenis en almenaŭ unu A1GP-a ĉampionado.
Jacob Obrecht
Vivo
Obrecht iris al Bruĝo, kie oni alvokis lin je kantmajstro la 13-an de oktobro 1485. Li transprenis la oficon novembre 1485. Liaj taskoj estis preskaŭ identaj kun tiuj en Cambrai. Kulmino de la Bruĝa tempo esti la vojaĝo de Obrecht al la kortego de la muzikpasia duko de Ferrara Ercole d’Este (novembro 1487 - majo 1488). Tiun ĉi vojaĝon peris Jean Cordier, la fama kantisto kaj amiko de Obrecht, laŭmisie de la duko. Ercole provis reteni Obrecht en Italio, sed ne sukcesis. Obrecht vojaĝis – pro milito – ne sur rekta vojo reen al Bruĝo, sed al Bergen op Zoom, kie li restis dumkelkaj monatoj. La 22-an de januaro 1491 li demisiis en Bruĝo.
Goosebumps (filmo)
Goosebumps estas hororkomedia usona filmo distribuita en 2015.
Intrigo
Zach Cooper kaj lia patrino Gale translokiĝis el Novjorko al la fikcia urbo Madison, Delavaro. Liaj novaj najbaroj estas la mistera "Mr. Shivers" kaj lia filino Hannah, sed kiam Zach provas enkonduki sin, Mr. Shivers avertas sin mem. Ĉe lernejo, Zach amikiĝas kun Champ, ofte ĉikanita, socie mallerta lernanto. Unu nokton, Zach aŭdas Mr. Shivers kaj Hannah argumentante el sia fenestro. Tiam li aŭdas Hannah krii. Post tio Mr. Shivers foriras, Zach kaj Champ eniras lian domon por serĉi Hannah.
Jacob Obrecht
Vivo
Obrecht trovis postenon en Antverpeno ĉe Notre-Dame, kie li sukcede de Jacob Barbireau iĝis ĥormajstro. Verŝajne en 1492 li vojaĝis al Francio. En 1494/5 li provis sinrekomendi al la papo, por kiu li komponis la moteton „Inter praeclarissimas virtutes“.
Shingo Akamine
Shingo Akamine (赤嶺 真吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Tokyo, Vegalta Sendai, Gamba Osaka kaj Fagiano Okayama.
Jacob Obrecht
Vivo
Li iris al Antverpeno, kie li ekde la 24-a de junio 1501 ĝis almenaŭ la 24-a de junio 1503 estis vikariokantisto ĉe Notre-Dame.
Printempe 1503 li provis atentigi Maksimiliano la 1-a pri si. Por tiu ĉi li komponis verŝajne la meson „Sub tuum praesidium“ kaj ricevis donacon. Certe ankaŭ la meso „Maria zart“ apartenas al tiu ĉi kunteksto.
Ekde oktobro 1504 Obrecht denove estas trovebla ĉe la kortego de Ercole en Ferrara, ĉifoje kiel oficiala kapelmajstro; lia tuja antaŭulo estis Josquin des Prez. La 25-an de januaro 1505 mortis Ercole, kies filo Alfonso la 1-a d’Este tuj maldungis Obrecht. Provo de Obrechts trovi sian bonŝancon en Mantovo fiaskis. Mallongan tempon poste li revenis al Ferrara kaj trovis postenon kiel pastro, eble en la germana aŭ nederlanda komunumo. Julie 1505 li mortis en la pestmalsanulejo de Ferrara.
La portreto de Obrecht
En la 1980-aj jaroj de la 20-a jarcento oni malkovris altvaloregan portreton pri Obrecht el la skolo de Memling. Ĝi devenas el la jaro 1497.
Portreto de Obrecht
Verkaro
La verkaro de Obrecht Werk ampleksas mesojn, motetojn kaj profanajn pecojn. Aparte transdonataj estas jenaj verkoj:
Horace Elgin Dodge
Horace Elgin Dodge (17a de majo 1868 – 10a de decembro 1920) estis usona fabrikanto de aŭtomobiloj pionira kaj kunfondinto de Dodge Brothers Company. El 1897 Dodge kun sia frato John Francis Dodge dediĉis sin al fabrikado de bicikloj. En 1900 ili vendis sian negocon por konstrui propran maŝinvendejon en Detrojto. Henry Ford ricevis la financan apogon de malnova konatulo, Alexander Y. Malcomson, nome karbokomercisto de la areo de Detrojto. Ili formis partnerecon, "Ford & Malcomson, Ltd." por fabriki aŭtojn. Ford eklaboris por desegni malmultekostan aŭtomobilon, kaj tiu duo luis fabrikon kaj kontraktis kun maŝinvendejo posedata de Horace kaj John Francis Dodge por liverado de 160,000 dolarojn en partoj. Vendoj estis malrapidaj, kaj okazis krizo kiam la fratoj Dodge petis pagon pro sia unua monsendo.
Jacob Obrecht
Aprezo
Nur lastatempe la imago pri Obrecht kiel plej grava komponisto de la frurenesanco krom Josquin des Prez preciziĝis. Kiel preskaŭ neniu alia li antaŭenpusis la evoluon de la meskomponado en la 1480/90-aj jaroj. Nur per la venko de pli vortpregita stilidealo, kies plej elstara reprezentanto estas Josquin des Prez, la famo de Obrecht paliĝis.
A1 Grand Prix
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo (Nune ne vizitebla)
MusicXML
MusicXML estas dosierformato konceptita de firmao Recordare por la interŝanĝo de muziknotoj en okcidenta notacio (post la 17-a jarcento).
MusicXML estis komplete realigita en oficiala normformato Extensible Markup Language (XML) kaj estas pro tio tre fleksema kaj pliampleksebla. La origina koncepto estas esence transmetaĵo per XML de la MuseData-formato, kompletigita per esencaj konceptoj de la Humdrum-formato (ambaŭ akademiaj formatoj) kaj pluaj gravaĵoj.
La Dokumento-Speco-Difino (DTD) de la formato estas libere alirebla kaj substaras apartan licencon, postsentita laŭ W3C, kiu ebligas al ĉiu ajn la senkotizan uzadon.
MusicXML anstataŭis la ĝis tiam uzitan NIFF.
Oogenezo
Oogenezo estas gametogenezo ina, tio estas, disvolviĝo kaj diferencado de gametofito ina (en plantoj) aŭ oocito (en bestoj) per divido mejoza. En bestoj, ĉelo diploida estas produktata ĉelo haploida funkcia (oocito), kaj tri ĉeloj haploidaj ne funkciaj (polusaj korpoj).
Oogonioj formiĝas el ĉeloj ĝermaj esencaj. Estiĝas en epiblasto ekde dua semajno kaj migras por komenca intesto al zono gonada nediferencata ĉirkaŭ kvina semajno de gravedeco. Kiam ĝi estas en ovario, ili spertas mitozon ĝis dudeka semajno, momento en kiu kvanto de oogonioj atingas maksimumon de 7 milionoj. Ĉi tiu kvanto reduktiĝas al 40 000 kaj nur 400 estos ovolataj ekde pubereco ĝis menopaŭzo.
Ekde oka semajno gravedeca, ĝis 6a monatoj post la naskiĝo, oogonioj diferenciĝas en oocitoj primaraj kiuj eniras en profazo de mejozo kaj komencas formiĝi foliklo, komence nomita esencan foliklon.
Mejozo en la oogenezo
La ina gameto havigas la estontan embrion, krom sian kernon haploidan, rezervojn de enzimoj, mRNA-ojn, organetojn kaj substratojn metabolajn. Iuj specioj produktas milojn aŭ milionojn da ovoloj laŭlonge de sia ciklo viva (kiel eĥinoj kaj ranoj), dum aliaj specioj nur produktas centojn (kiel mamuloj). En la specioj nomitaj unue, ekzistas praĉeloj, kiuj estas nomitaj oogonioj kaj vivas dum la tuta vivo de organismo, replikiĝante kaj renoviĝante. En specioj kun limigita kvanto da gametoj, oogonio dividiĝas per mejozo, dum statoj embriaj fruaj por generi la tutan provizon de ovoloj de ino. Nur kiam ino maturiĝos sekse daŭriĝos la mejozo, pro kio iuj oocitoj primaraj estas tenitaj en diktioteno dum pli ol 50 jaroj. Proksimume 400 el la oocitoj primaraj originalaj maturiĝas, en la tempo de vivo de normala virino, en la formo de ovoloj. Inter 24 al 48 horoj antaŭ ovolado okazas pinto de hormono luteiga, kiu komencas la mejozon 2an kaj ĉi tiu denove interrompiĝas en la dua aresto mejoza (metafazo 2a) 3 horoj antaŭ ovolado kaj ne rekomencos sin ĝis spermatozoo fekundigu al ovolo.
Dum telofazo, kiam oocitoj primaraj daŭrigas la mejozon, unu el la posteulaj ĉeloj preskaŭ ne enhavas citoplasmon, dum la alia posteula havas preskaŭ la totalon de la ĉelaj komponantoj. Ĉi tiu unua ĉelo estas konata kiel polusa korpo kaj la alia kiel oocito. Enirante al la mejozo 2a la koncerna oocito sekundara, denove okazas divido de la neegala citoplasmo en kiu la ĉelo, kiu ricevas iom pli ol kerno haploida, formos alian polusan korpon kaj kiu ricevas la plej grandan parton de la komponantoj citoplasmaj formos la jam maturan inan ovolon.
Transkriptado de genoj
Multaj specoj bestaj trankriptas aktive certajn genojn en la oocito en disvolvado, precipe de proteinoj necesaj antaŭ ke ĝi kunigos la du kernojn en la cigoto. Ekzemple, genoj, kiuj kodas proteinoj de la zono pelucida, ZP1, ZP2 kaj ZP3, gravaj por la rekonado de gametoj viraj kaj inaj, estas aktive transcriptaj en la malpilkado de oocito primara de muso.
En iuj amfibioj, la transkriptado de certaj genoj estas tiom multe aktiva, ke kromosomoj, estante aŭtoradiografiitaj, ricevas aspekton de brosoj, DNA estante la asko centra kaj abunda mRNA estante hebroj. En oocito de Xenopus dum malpilkado, ĉi tiuj mRNA-j estos uzataj dum la disvolviĝado frua de embrio por sintezo de proteinoj, pro ke en ĉi tiu ne estas transkriptado. Krom, estas produktada RNA transiga kaj RNA ribosoma, kiuj estos uzataj de la cigoto ĝis estadio de pesilo.
NGC 4831
NGC 4831 (aliaj indikoj — ESO 507-55, MCG -4-31-10, PGC 44340) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tramdeponejo Golęcin
Tramdeponejo Golęcin (Zajezdnia Golęcin) estas unu el du tramdeponejoj en la reto de la szczecinaj tramoj (tiu alia estas tramdeponejo Pogodno). Golęcin estas la plej malnova tramdeponejo en Szczecin, kiu funkcias ĝis hodiaŭ. Ĉi tiu deponejo lokitas ĉe la strato de Wiszesław, sur teritorio de la urba setlejo Golęcino-Gocław (kvartalo Północ).
Kampara komunumo de Raŭmo
Kampara komunumo de Raŭmo, en finna Rauman maalaiskunta, estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi estis ligita en urbon Rauma en komenco de la jaro 1993. Ĝia terareo estis 196,2 km². En 31-a de decembro 1992 Rauman maalaiskunta havis 8421 loĝantojn.
Tramdeponejo Golęcin
Fronte de la deponejo situas la komencaj haltejoj de tramlinioj kaj buslinioj; ili havas la nomon Zajezdnia Golęcin.
Historio
Tramdeponejo Golęcin estis konstruita kaj malfermita en la jaro 1898. Ĝi anstataŭigis la malnovan tramdeponejon de ĉevalaj tramoj, kiu troviĝis ĉe la hodiaŭa Dębogórska strato.
10182 Junkobiwaki
10182 Junkobiwaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Junko Biwaki, instruistino en elementa lernejo kaj porjunula altlernejo en gubernio Jamaguĉi dum 33 jaroj ekde 1933. Ŝi estis tre aktiva por plibonigi la instruon kaj la statuson de la virinoj.
(24978) 1998 HJ151
(24978) 1998 HJ151 estas granda transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu, Chadwick A. Trujillo, David C. Jewitt kaj David J. Tholen elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii (Usono).
Ĝi estas ano de la klaso de la kubevanoj : "klasikaj" objektoj de la Kujper-zono, kiuj ne estas en orbita resonanco kun Neptuno.
Kalia buterato
Kalia buterato aŭ butanato de kalio estas organika salo de buterata acido kaj kalia hidroksido, senkolora aŭ blanka solidaĵo uzata en farmakologio kaj kiel kemia reakcianto. Buteratoj okazas nature en la korpo, kaj tiu molekulo rilatas al mallongĉena kvarkarbona kombinaĵo.
Ĝi posedas multajn biologiajn proprecojn samkiel: ĝi donas pli da energio al la kolon-ĉeloj, posedas anti-kancerajn efikojn, pligrandigas la mitokondriaj aktivecoj, preventas ke la toksinoj trapasu la intesto-barieron, posedas anti-inflamajn aktivecojn, pligrandigas la sintezon de la leptino, reduktante la apetiton.
Moldovița
Vidindaĵoj
Proksime de vilaĝo Vatra Moldoviţei troviĝas la mondfama monaĥejo (klostro) Moldoviţa. Ĝi estis fondita de regnestro Petru Rareş (li regis inter 1527-1538). La murego de la monaĥejo estas 5m alta kaj 1,5m larĝa. Ĝiaj tri flankoj ankaŭ nun staras kaj la embrazuroj montras, ke iam la monaĥejo servis ankaŭ militcelojn. Meze de la ĉirkaŭbarita placo staras la preĝejo de Petru Rareş, konstruita en 1532.
La eksteraj muroj de la preĝejo estas tute kovritaj de murpentraĵoj (freskoj). Sur la norda muro la freskoj ne rezistis al la vetero, sed kelkaj scenoj ankaŭ nun estas videblaj. Sur la suda muro la pentraĵoj bone konserviĝis. En la mezo troviĝas la fresko, kiu figuras simbole la korpan kaj spiritan genealogion de Jesuo Kristo: unuparte Liajn praulojn kaj aliparte tiujn, kiuj profitis Lian alvenon. Oni povas vidi ne nur la judajn profetojn, sed ankaŭ la grekajn kaj arabajn saĝulojn (Selim, Sophokles, Platon, Aristoteles, Pytagoras). Similan simbolan figuradon la arthistorio konas nur en Francio. Alia fresko sur la suda muro estas la "Himno al Sankta Maria". La himno havas 24 strofojn kaj estis skribita de Sergej, patriarko de Konstantinoplo, dankante ke Sankta Maria savis Konstantinoplon de persa konkero en 626. La freskoj prezentas la 24 strofojn de la himno.
Sur la kolonoj de la malfermita vestiblo (portiko) oni povas vidi la portretojn de Sankta Georgo, Sankta Demetrio, Sankta Merkurio ktp. Sur la interna muro de la malfermita vestiblo estas la fresko "Lasta juĝo" Ĝia aparta interesaĵo estas, ke inter la animoj, kondamnitaj al damno troviĝas Kajafo, Mohamedo, katolikaj kaj paganaj imperiestroj. Sur la timpano de la interna vestiblo estas la fresko "Dolora Sankta Virgulino" La freskoj de la internaj muroj prezentas bibliajn scenojn, okazintaĵojn el la vivo de sanktuloj kaj eminentuloj el Bizanco. Unu el la freskoj prezentas Petru Rareş kun lia familio.
En la nordokcidenta parto de la konstruaĵkomplekso staras la trezorejo konstruita inter 1610-1612. Ĝi estis loĝejo por la regnestroj, respektive por la episkopoj kaj ĉi tie oni gardis la valoraĵojn de la monaĥejo. La teretaĝo havas 5 ejojn, sur la etaĝo estas 3 ejoj kaj malgranda fajroturo de kie malfermiĝas bela landvidaĵo de la valo de la Moldoviţa rivereto".
Câineni (komunumo, Vâlcea)
Câineni estas la plej norda komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Câinenii Mici (la sidejo), Câinenii Mari, Greblești, Priloage, Râu Vadului kaj Robești.
Câinenii Mici kaj Câinenii Mari situas ambaŭflanke de la rivero Olt. Tra Câinenii Mari, sur la dekstra bordo, pasas la nacia vojo DN7 (samtempe la eŭropa vojo E81) inter Tălmaciu kaj Râmnicu Vâlcea kaj la fervojo inter Podu Olt kaj Piatra-Olt.
Ĝis la aligo de Transilvanio al Rumanio en 1918 en Câineni funkciis doganejo; ĝia domo ankoraŭ ekzistas. Iam Olt estis la limo inter Vâlcea kaj la distrikto Argeș, tiel ke Câinenii Mici kaj Câinenii Mari apartenis al malsamaj distriktoj, kaj Câinenii Mici portis la nomon Câinenii de Argeș.
Lupsault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Mozambiko
Historio
Portugala Mozambiko aŭ Portugala Orienta Afriko (oficiale Ŝtato de Orienta Afriko ĉe ties formado, kaj Transmara Provinco Mozambiko poste) estis strio de portugalaj transmaraj kolonioj kaj poste portugala transmara provinco laŭlonge de la sudorienta afrika marbordo, kiu nune formas la respublikon Mozambiko. Portugalaj komercaj setlejoj kaj, poste, kolonioj estis formita laŭlonge de la marbordo el 1498, kiam Vasco da Gama unuafoje atingis la mozambikan marbordon. Lourenço Marques esploris la areon kiu estas nune Golfo Maputo en 1544. Li setlis konstante en la teritorio de la nuna Mozambiko, kie li pasis plej el sia vivo, kaj lia laboro estis sekvita de aliaj portugalaj esploristoj, maristoj kaj komercistoj. Kelkaj el tiuj kolonioj estis regataj fine de la 19a jarcento de kolektivaj entreprenoj kiaj la Kompanio de Mozambiko kaj la Kompanio de Niaso.
La sendependeco de Mozambiko disde Portugalio okazis post sangelverŝa kolonia milito en kiu venkis la naciismaj fortoj de la FRELIMO. Post tio startis nova sangelverŝa milito, tiam enlanda milito inter la registaro de FRELIMO kaj la kontraŭ-frelimaj fortoj. Grandan parton de la moderna historio de Mozambiko okupis tiu severa kaj tre daŭra interna milito, kiu finiĝis nur en oktobro 1992 per Ĝeneralaj Pacaj Interkonsentoj de Romo. Postmilita lando estis unu el la plej malriĉaj en la mondo, kie milionoj de loĝantoj estis rifuĝintoj. Laŭ kelkaj pritaksoj preskaŭ 2 mln. rifuĝintoj revenis al Mozambiko de 1992 ĝis 1995, ĉirkaŭ 4 mln. aliaj revenis al siaj hejmoj el aliaj regionoj de la granda lando.
Ekde 1992 Mozambiko konstruas multpartian demokratian ŝtaton kun libera merkato. Multaj fabrikoj kaj aliaj produktejoj estis privatigitaj. La penoj de registaro havis sian efikon: oni rimarkas signifan ekonomian kreskon de la lando. Al resaniĝo de mozambika ekonomio helpis ankaŭ depreno de grandegaj ŝuldoj al "Pariza Klubo" kaj Usono.
Joaquim Alberto Chissano estis la dua Prezidento de Mozambiko, kiu funkciis el 1986 al 2005. Li estas konsiderata kiel aŭtoro de la transformado de militdetruita lando Mozambiko en unu el la plej sukcesaj afrikaj demokratioj.
Administra divido
Mozambiko estas dividita en dek provincoj plus la ĉefurbo, kiu ĝuas provincan statuson. La provincoj estas dividitaj en 129 distriktoj, kaj tiuj ĉi en 405 "Postos Administrativos" (Administraj Lokoj) kaj en Localidades (Vilaĝoj).
Ekonomio
La inflacio estas de 7,9 % kaj nedungado 21 %. La MEP pokapa estas nur 320 usonaj dolaroj aŭ 204 eŭroj, tio estas malriĉeco.
Tamen, dek sep jarojn post la longa kaj ruiniga interna milito (1975 – 1992) Mozambiko estas konsiderata kiel ekzemplo de sukcesa rekonstruo. La lando devas alfronti la mankojn de sia ekonomio, konceptita de la portugala koloniado, por kontentigi unue la bezonojn de la najbaraj landoj, aparte Sudafrikon. La alveno de novaj partneroj (Aŭstralio, Brazilo, Barato, ktp.) povus ŝanĝi la donitaĵojn en la ŝlosilaj sektoroj de energio, infrastrukturoj kaj minejoj.
Edukado
Dum kolonia tempo edukado ne estis atingebla por plejparto de nigrulaj mozambikanoj, tiam 93% de loĝantaro estis analfabetaj. Fakte plejparto de hodiaŭaj mozambikaj politikistoj ricevis kleron en paroĥaj lernejoj ĉe diversaj eklezioj.
Universitato Eduardo Mondlane (Universidade Eduardo Mondlane) estas la plej malnova kaj kaj la plej granda universitato en Mozambiko. Situas en Maputo. Estas ĉirkaŭ 8000 studentoj. Estas fondita en 1962 en Lourenço Marques, ĉefurbo de Portugala Mozambiko sub la nomo Ĝeneralaj universitataj kursoj de Mozambiko (Estudos Gerais Universitários de Moçambique). En 1968 estis alinomita al Universitato de Lourenço Marques. Post sendependiĝo de Mozambiko ĝia ĉefurbo estis alinomita al Maputo, kaj la universitato ricevis la nomon de Eduardo Mondlane omaĝe al la estro de FRELIMO.
Ekstera politiko
Mozambiko apartenas al la AKP-ŝtatoj, internacia organizaĵo de momente 77 nacioj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano.
Mozambiko, antaŭa kolonio de Portugalio, neniam estis en la brita imperio sed estas membro de la Komunumo de Nacioj. Ĝi ankaŭ estas membro de la Komunumo de portugallingvaj landoj.
Dědinka
Dědinka (Dörfl) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Troubelice. Ĝi troviĝas 2 km sudokcidente de Troubelice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 26 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Ruth Metzler-Arnold
Ruth Metzler-Arnold naskiĝis la 23-an de majo 1964 en Willisau. Ŝi estas civitanino de Richenthal, Willisau kaj Balgach, svisa politikistino de la Kristandemokrata Popolpartio de Svislando kaj eksa membro de la Federacia Konsilio de Svislando.
Edukado kaj profesio
Post studo de jurisprudenco ĉe la Universitato de Friburgo Ruth Metzler translokiĝis kun sia edzo Lukas Metzler al la Kantono Apencelo Interna.
Okaze de la Landkomunumo de 1997 ŝi estis elektita kiel reprezentantino de la Kristandemokrata Partio kiel kantona financministrino. (alemane "Säckelmeisterin"). Tio tamen estis nur parttempa posteno. Ŝi krome laboris en Sankt-Galo por ekonomia kontrolsocieto.
Elektiĝo al la Federacia Konsilio
La 11-an de marto 1999 Ruth Metzler je granda surprizo de ĉiuj observanto estis elektita kiel federacia konsilantino kiel posteulino de Arnold Koller. En la Federacia Konsilio ŝi gvidis la Federacian Departamenton de Justico kaj Polico.
Malekektiĝo
En aŭtuno 2003 la Kristandemokrata Popolpartio de Svislando perdis en la naciaj elektoj multajn seĝojn favore al la dekstra Svisa Popolpartio, kiu tial postulis unu de la du seĝojn de la Kristandemokrata Popolpartio en la Federacia Konsilio por sia gvidanto Christoph Blocher. La 10-an de decembro 2003 tiel la unuan fojon post 1872 estis ne reelektita oficanta federacia konsilanto de Svislando.
Nuna kariero
Nuntempe Ruth Metzler laboras kiel ĉefjuristino en la mastruma komitato de Novartis Francio.
31988 Jasonfiacco
Nomo
Ĝia nomo honoras Jason Christopher Fiacco, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Manhasset High School en Manhasset (Novjorkio, Usono).
Valderrubio
Valderrubio [baldeRUbjo] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Granada, sude de Hispanio. La nomo signifas "Valo de Blondulo" aŭ "Flava valo". El okazaĵo okazinta en Valderrubio la fama poeto Federico García Lorca inspiriĝis por krei la intrigon de unu el siaj plej bonkvalitaj teatraĵoj: nome La casa de Bernarda Alba (La domo de Bernarda Alba).
Ĝi estas en la okcidenta parto de la komarko Vega de Granada, lime kun la municipoj Pinos Puente kaj Íllora, kvankam nur mallarĝa strio de 100 metroj longa apartigas ĝin disde la rivero Cubillas, kiu estas la limo inter Pinos kaj Fuente Vaqueros. Aliaj proksimaj lokoj estas Escóznar, Zujaira, Casanueva kaj Láchar.
Historio
Estis iam setlejo jam antaŭ la epoko de la Romia Imperio, pri kio oni trovis restojn kaj nekropolon. La setlejo iam estis nomita Asquerosa (vomiga). La deveno de tiu nomo ŝajne venas el latina, kun signifo "Akvo el rozoj" aŭ "Acuarosa", en latina "Aqua Rosae".
La municipo valderrubia estas unu de la 34 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado, kaj estis kreita la 18an de decembro 2013 per apartigo disde la municipa teritorio de Pinos Puente, kaj tiel ĝi iĝis la 169a de la provinco Granado.
La urbestro estas maldekstra.
Kosmoflugo
Kosmoflugo estas flugo en aŭ tra kosmo. Kosmoflugo povas okazi per kosmoŝipo, kun aŭ sen homoj surŝipe.
Ekzemploj de homa kosmoflugo inkluzivas la rusan programon Sojuz, la usonan programon Space Shuttle, kaj la daŭrantan Internacian Kosmostacion. Ekzemploj de senhoma kosmoflugado inkludas kosmosondilojn, kiuj forlasas teran orbiton, kaj ankaŭ satelitoj en orbito ĉirkaŭ la tero, ekzemple komunikaj satelitoj. Tiuj funkcias per teleregado aŭ estas plene aŭtonomaj.
Motivoj de kosmoflugado
La motivoj por komenci kosmoveturadon meze de la 20-a jarcento estis pluraj, ekde politika prestiĝo (en- kaj eksterlanda) al demonstrado de teknika supereco (inter ŝtatoj). Oni eĉ esperis mini valorajn mineralojn sur Luno aŭ asteroidoj. En la 21-a jarcento la motivoj iom ŝanĝiĝis kaj estas ekzemple jenaj: Pluraj eroj el ĉi tiu listo estas realaĵo, aliaj ankoraŭ esplorataj aŭ evoluigataj.
Teoriaj konsideroj
Konstantin Ciolkovskij (1857–1935) jam en la 19-a jarcento matematike esploris la fizikan bazon de kosmoflugado kaj formulis la raketan ekvacion, kiu priskribas unu-ŝtupan raketon kun konstanta eligo de brulaĵo. Lia laboro trovis nur moderan intereson. Hermann Oberth (1894–1989) sendepende retrovis la ekvacion kaj konceptis plurŝtupan raketon, kiu pli efike uzas la energion de la brulaĵo.
Praktikuloj kiaj Robert Goddard kaj Max Valier en la 1920-aj jaroj eksperimentis per raketoj kun likva brulaĵo.
Militteknika uzo
Komence la militteknika signifo de kosmoflugado estis pli propaganda kaj prestiĝa ol reala, ĉar la kostoj estis tro altaj por grandskala apliko. La Sputnik-ŝoko de 1957 konvinkis Usonon, ke necesas energie esplori pri kosmoflugado. La perfektigo de interkontinentaj raketoj portantaj atombombojn iĝis unu el la ĉefaj faktoroj de la malvarma milito.
En 1975 okazis la Apolo-Sojuza eksperimento, ĉe kiu usona Apolo-ŝipo kaj sovetia Sojuz-ŝipo kupliĝis enkosme por demonstri kunlaboradon inter la du regnoj. La kunlaborado vere daŭriĝis nur post 1990, kiam unue usonaj kosmopramoj flugis al kosmostacio Mir kaj poste rusaj Sojuz-ŝipoj provizis la Internacian Kosmostacion.
Privata kosmoflugado
Jam dum la malvarma milito ekzistis privataj, komercaj tersatelitoj, tamen lanĉitaj per registaraj raketoj. La unua komplete privata projekto estis SpaceShipOne, kiu la transiris la formalan kosman limon de 100-km-a alto, sed ne atingis orbiton. La la kompanio SpaceX sukcese lanĉis raketon, kiu enorbitigis sateliton.
Specoj de kosmoflugo
Oni distingas diversajn tipojn de kosmoflugado depende de la celo (komerca, esplora, milita), ŝipanaro (homa, senhoma), distanco (parabola, orbita, interplaneda, interstela).
Defioj de kosmoflugo
La teknikaj defioj de kosmoflugado estas grandaj kaj postulas enormajn elspezojn. Ili estas precipe:
Scienc-fikcia literaturo
Kosmoflugoj estas ŝatata temo de sciencfikcio (SF); ekzemplo estas la SF-serioj pri Perry Rhodan kaj pri Star Trek. Eble la unuaj SF-verkoj pri kosmoflugo estis "de Tero al Luno" (de la Terre à la Lune) de Jules Verne kaj ĝia daŭrigo "ĉirkaŭ la Luno" (Autour de la Lune). Kvankam kelkaj teknikaj detaloj estas nerealismaj, la noveloj ĝuste prezentas bazajn faktojn, ekzemple la proksimuman daŭron de la vojaĝo.
Iuj kosmoflugaj SF-rakontoj estas nur enkosmaj aventuroj, kiuj egale povus okazi surtere; al tiuj eble kalkuliĝu la serio pri la Rustimuna Ŝtalrato. Aliaj fokusiĝas al specialaĵoj de kosmoflugo, ekzemple sengraviteco aŭ senaereco, aŭ profitas de la temo "izoliteco dum kosmoflugo", analoga al tiu de iamaj transoceanaj ŝipvojaĝoj.
Multaj SF-rakontoj supozas iun teknikon, kiu permesas vojaĝadon inter steloj aŭ eĉ inter galaksioj kaj evitas la limigon de la flugrapido pere de la lumrapido. Ili havas problemojn eviti certajn paradoksojn, kiuj sekvus el tia tekniko.
En Esperanto estas tradukoj kaj originalaj SF-rakontoj kiel ekzemple Esperanto en la kosmo (esperanto kaj germana eldonoj, senpage elŝutebla ).
Montigny-Mornay-Villeneuve-sur-Vingeanne
Montigny-Mornay-Villeneuve-sur-Vingeanne estas komunumo en Francio. Ĝi troviĝas en la kantono Fontaine-Française de la regiono Burgonjo-Franĉkonteo kaj apartenas al la departemento Orbordo. En 2011 la komunumo havis 374 loĝantojn.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝojn Montigny, Mornay kaj Villeneuve-sur-Vingeanne.
La kanalo inter Ĉampanjo kaj Burgonjo trapasas la komunumon.
Historio kaj vidindaĵo
En 1894 Théophile Alexandre Steinlen faris afiŝon por la laktejo de Montigny.
Schwenningen (Danubo)
Schwenningen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dillingen an der Donau kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trans-Amazonia Aŭtoŝoseo
Historio
La aŭtoŝoseo estis intencita por integri tiujn regionojn kun la cetero de la lando, kaj kun Kolombio, Peruo kaj Ekvadoro. Alia ĉefa celo de la projekto estis malpezigi la efikojn de la trosekeco kiu suferigas la nordorientan regionon de la lando havigante vojon al tre malplena tero en la mezo de la pluvarbaro, kiu povus esti setlita. Ĝi estis origine planita por esti tute pavimita aŭtoŝoseo 5200 kilometrojn longa. Tamen, tiuj planoj estis modifitaj post ties inaŭguro.
Pro la altaj kostoj de la vorkokonstruo kaj pro la ekonomia krizo de Brazilo fine de la 1970-aj jaroj, nur parto de la aŭtoŝoseo estis pavimita, el ties komenco al 200 km antaŭ Marabá. La manko de tute sigelita ŝoseo okazigis multajn problemojn. La veturado en la ne-pavimitaj eroj de la aŭtoŝoseo estas tre malfacila dum la pluvsezono de la regiono inter Oktobro kaj Marto. En la malseka sezono aŭtoj ofte iĝas kaptitaj en la malbone konstruita ŝoseo kaj en la seka sezono estas ofte truegoj en la sekaj kotoŝoseoj kiuj damaĝas vehiklojn.
Senarbarigo kaj konservado
Ĝi nerekte kaŭzis grandan senarbarigon en Brazilo - kie estas ŝoseoj estas pli facile transporti elhakitan lignon. Satelitaj bildoj pruvas kiel ŝoseoj pliigas senarbarigon. Aliraj ŝoseoj branĉa perpendikulare el la BR-230 permesante pli profundan penetradon en la ĉirkaŭaj ĝangalaj areoj. Origine tiuj ŝoseoj estis malfermitaj por havigi teron por agrikulturo por setlantoj; la registara moto "tero sen homoj por homoj sen tero" estis stampita por priskribi la disvolvigon de Amazonio. Tamen, lignoproduktantoj uzis tiujn ŝoseojn por plia senarbarigo de la ĉirkaŭa ĝangalo.
Lichères
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Propila aminoacetato
Propila aminoacetato aŭ C5H11NO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la aminoacetata acido kun propanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Propila aminoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Vilhelmo Adelin
Vilhelmo, alnomata Adelin (alternative Adelinus, Adelingus, Audelin aŭ Ætheling) (n. 1103 - m. la 25-an de novembro 1120), sola legitima filo de Henriko la 1-a (Anglio) kaj lia edzino Matilda, kaj frato de la Imperiestrino Matilda. La nomo "Adelin" devenas de la anglo-saksa "Aetheling", signifikanta "Princo".
Li naskiĝis en Winchester. La normandaj baronoj malkontentis pro la edziĝo de lia patro al Matilda, kiu devenis de la anglo-saksa reĝa familio: por plikontentigi ilin, en 1113 Henriko fianĉigis Vilhelmon Adelin al la filino de Fulk, Reĝo de Jerusalemo kaj Grafo de Anĵuo: la edziĝo okazis en 1119.
La franca reĝo, Ludoviko la 6-a, klopodis devigi Henrikon omaĝi por Normandio, sed Henriko malinklinis. En 1115 Henriko sugestis ke Vilhelmo Adelin omaĝus (tiun jaron la normandaj baronoj agnoskis Vilhelmon Adelin kiel la heredonto de Henriko: la anglaj baronoj faris la saman la sekvantan jaron): post iom da milito, tiun proponon Ludoviko fine akceptis en 1120.
Post la morto de sia patrino en 1118, Vilhelmo estis regento de Henriko en Anglio kiam ajn tiu forestis en Normandio.