cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mondlango
La projekto forigas la ĉapelitajn literojn kaj prenas la q, w, x kaj y. Ĝi forigas la akuzativon kaj la pluralon de adjektivoj. La "virgenraj" substantivoj estas anstataŭigitaj per "neŭtralaj" substantivoj. La vortaron ĝi pliangligas, ĉar laŭ ĝia filozofio Esperanto havas tro latinecan vortprovizon. Finfine ĝi anstataŭigas la -j de pluralo per -s.
En Mondlango la verboj finiĝas per -an, -in, -on, -uz, -ez por prezenco, pasinteco, futuro, subjunktivo kaj imperativo. Ĉar -os estas la finaĵo de plurala substantivo; kaj la prezenca, pasinteca kaj futura tempoj de aktivaj participoj finiĝas per -ant, -int, kaj -ont. Pro tio, estus pli bone uzi -an, -in, -on por akordi kun ili.
La Postolle
La Postolle estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 157 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2007.
Geografio
La Postolle etendiĝas sur 11.59 km², kaj havis 157 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo S-ro Daniel Lapôtre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Postolle apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Prisma kombinaĵo de prismoj kun turna libereco
En geometrio, prisma kombinaĵo de prismoj kun turna libereco estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de uniformaj prismoj komunigantaj la akson de turna simetrio. Ĝi povas esti konstruita per kunmeto de du kopioj de la respektiva prisma kombinaĵo de prismoj (sen turna libereco), kaj turno de ĉiu kopio per egala kaj kontraŭa angulo.
Zadní Chodov
Zadní Chodov (Hinter Kotten, arkaike Hinterkotten) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Plzeň, en distrikto Tachov. Vivas ĉi tie.
Prisma kombinaĵo de prismoj kun turna libereco
Estas malfinia familio de prismaj kombinaĵoj de prismoj kun turna libereco.
Zadní Chodov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1365.
Prisma kombinaĵo de prismoj kun turna libereco
Por ĉiu pozitiva entjero n>0 kaj por ĉiu racionala nombro p/q>2, ekzistas la kombinaĵo de 2n p/q-lateraj prismoj kun turna libereco, kun geometria simetria grupo D(np)h.
Daniela Šinkorová
Daniela ŠINKOROVÁ naskiĝinta la 28-an de decembro 1972 en Nitra en Slovakio estas slovaka aktorino, kiu plejparte rolas en Ĉeĥio.
Ŝi devenas el duone artista familio. Ŝia patrino estas aktorino per marionetoj. Daniela havas je 11 jaroj pli aĝan fratinon. Kiel malgranda knabino ŝi pianludis, ludis fluton, perkutinstrumento, ŝi vizitis lecionojn de klasikaj dancoj kaj ĥoran kantadon. Eĉ kiam ŝia patro deziris, por ke estu el ŝi kuracistino aŭ arkitekto, kaj ŝi eĉ pripensis pri tio, ke ŝi irus studi kemian altlernejon, do fine ŝiaj paŝoj ekcelis tra alia direkto.
Ŝi finstudis muzike-draman fakon en konservatorio en Bratislavo kaj muzikalan aktoradon ŝi finstudis en Brno.
Éva Nuridsány
NURIDSÁNY Éva nuridĵa:nj estas hungara pentristino naskita en Ĉikŝomjo la 26-an de majo 1942.
Kariero
Éva Nuridsány finis en Porinstruista Altlernejo de Kluĵo en 1964, poste en Segedo ŝi diplomitiĝis pri rumana lingvo en 1985. Ŝi estis desegninstruistino ĝis 1983 en Câmpia Turzii kaj Kluĵo. De 1983 ŝi vivas en Debreceno. Sia unua grupa ekspozicio estis en 1965 en Kluĵo.
Stacio Nagahoribashi
Stacio Nagahoribashi (長堀橋駅 [Nagahoribaŝi-eki], Nagahoribashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Chūō, Osako, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Sakaisuji, Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
Hanstedt (distrikto Uelzen)
Hanstedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uelzen de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas parto de la administra komunumaro Samtgemeinde Bevensen-Ebstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lúcar
Lúcar [LUkar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio, en la komarko Valo de Almanzora. La areo de la municipo estas 95 km2 kie loĝas 847 geloĝantoj, do loĝdenso estas 8.9 loĝ./km2. Lúcar situas je 127 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Natura monumento
En Lúcar estas la Natura Monumento de Piedra Lobera (Lupeja Ŝtono), populare konata kiel La Risca del Puerto, estas geografia elemnto situa sur la montopinto de Lúcar, de 1722 msm, en la montaro de Lúcar, kiu siavice formas parton de la Betika Sistemo kaj de la komarko Supra Almanzora. Piedra Lobera estas kalkoŝtona formacio de krutaj muroj elstaraj en la pejzaĝo. Laŭ tradicio, tie rifuĝiĝis la lastaj iberiaj lupoj (Canis lupus signatus) de la sierra de Lúcar.
Piedra Lobera estas hejmo de grava flaŭro adaptita al la mediaj kondiĉoj, suferanta frostojn, malabundan pluvon, fortajn ventojn kaj multan sunbrilon, same kiel ŝtonecan grundon. Kelkaj endemioj estas Arenaria tomentosa kaj Lonicera pyrenaica. Etnologia komplemento de la Natura Monumento estas la vilaĝo mem de Lúcar kun sia tradicia arkitekturo, kaj la fonto de termaj akvoj de la submunicipo Cela, kiu naskas la akvejon nomita Balsa de Cela, kie eblas banado.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 847 geloĝantoj de la municipo Lúcar estas 425 inoj kaj 422 viroj. En la 95-kvadratkilometra teritorio estas 4 setlejoj, kie loĝas 794 geloĝantoj, kaj aliaj 53 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 7, 3 inoj kaj 4 viroj, kaj mortis 11, 5 inoj kaj 6 viroj. Tiel la natura kresko estis -4 (-0.5%). La laborkapabla loĝantaro estis 329 homoj (38.8%).
Katharina Kepler
Katharina KEPLER (denaske: Guldenmann; 1546 – 13a de Aprilo 1622) estis virino el Stutgarto, Virtembergo, kiu estis la patrino de la fama astronomo Johannes Kepler, kaj estis akuzita je sorĉado en 1615. Katharina Guldenmann, filino de trinkejisto, estis sanigistino kaj herbokuracistino.
Katharina Kepler estis edzino de Heinrich Kepler, kiu foriris kiel pagosoldato al Nederlando kaj ne revenis, kaj havis unu filinon kaj tri filojn, unu el kiuj estis Johannes Kepler. En 1615, okazis proceso pro sorĉado iniciatita de Lutherus Einhorn kiel juristo de la protestanta urbo Leonberg (1613 - 1629), kiu akuzis 15 virinojn pri sorĉado kaj ekzekutis 8 el ili. Li agadis kongrue kun la registaro kaj la publiko, kaj ordonis la areston de Katharina Kepler en 1615. Ursula Reinbold estis akuzinta Katharina Kepler pro liverado de pocio post kverelo, kiu estis malsaniginta ŝin. Johannes Kepler defendis mem sian patrinon, kun la helpo de sia universitato en Tubingeno. Unu el liaj studentaj amikoj, nome Christopher Besoldus, helpis ŝin juriste.
Ŝia filo estis forportinta ŝin al Linz en Decembro 1616. Kiam ŝi revenis al Leonberg somere de 1620, ŝi estis arestita kaj enprizonigita dum dek kvar monatoj. Oktobre 1621, Kepler sukcesis liberigi ŝin. Katharina Kepler mortis la venontan jaron.
Karaman
Karaman estas urbo en provinco Karaman en Turkio.
Irén Bányai
BÁNYAI Irén ba:njai estas rumanuja hungara aktorino naskiĝinta en Nagyvárad la 31-an de marto 1942.
Kariero
Ekde 1965 ŝi ludis en Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat, inter 1968–69 en Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színházi, ekde 1969 ĝis 1977 Temesvári Állami Magyar Színház. Ekde 1977 ŝi denove ludis en Oradea.
Premioj
En 1978 Irén Bányai ricevis la premion por plej bona virina ludo en teatraĵo Édesanyánk de Marin Sorescu (reĝisoro: Gusztáv Laczó).
27382 Justinbarber
27382 Justinbarber estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Justin Alexander Barber, finalisto de la Broadcom MASTERS 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la St. Timothy's School de Raleigh (Norda Karolino).
Juchitán de Zaragoza
Juchitán (plennome Juchitán de Zaragoza) estas urbo en meksika federacia stxato Oaxaca. Ĝi situas kelkajn kilometrojn de la bordoj de la Pacifiko. La urbo havas ĉ. 90.000 loĝantojn, situas en sudoriento de Meksiko. Ĝi estas la tria plej granda urbo de la federacia ŝtato, post la ĉefurbo Oaxaca de Juárez kaj Tuxtepec. Juchitán de Zaragoza estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca.
Geografio
Juchitán de Zaragoza apartenas al la distrikto Juchitán al kiuj apartenas entute 22 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 49133 indiĝenoj. El tiuj 42093 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 42093 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Giovanni Sartori
Biografio
Sartori, naskiĝinta en Florenco en 1924, komencis akademian karieron kiel hepinstruisto pri Historio de Moderna Filozofio. Li fondis la unuan akademian katedron pri Politika scienco en Italio, kaj estis dojeno de la ĵus formita Departemento de Politika Scienco de la Universitato de Florenco. Sartori servis kiel Profesoro Albert Schweitzer en Humanaj Sciencoj en la Universitato Kolumbio de 1979 ĝis 1994 kaj poste estis nomumita emerita profesoro.
Li ricevis la Premion Princo de Asturio (pri sociaj sciencoj) en 2005 kaj la Premion Karl en 2009, atribuita de la Internacia Asocio pri Politika Scienco, kiu honorigs elstaran fakulon engaĝiĝinta en multfaka esplorado.
Lia artikolo "Concept Misformation in Comparative Politics", publikigita en la revuo The American Political Science Review, elstaris tiufake, kaj igis Gary Goertz aserti: "Estas malmultaj artikoloj en politika scienco, kiuj meritas la adjektivon "klasika," sed tiu de Sartori ... ja meritas tiun konsideron."
Sartori estis ankaŭ regula kontribuanto de la unuaranga itala gazeto Corriere della Sera. En 1971 li fondis kaj redaktoris la revuon Italian Political Science Review.
Sartori mortis 92-jaraĝa en Florenco, pro laringa kancero, la 4an de aprilo 2017.
Montmartin-sur-Mer
Montmartin-sur-Mer (Montmartino-ĉe-Maro) estas urbeto en la departemento Manche, en la regiono Normandio, en Francio.
Domokos Páll
Domokos PÁLL [pAl] rumania hungara ceramikartisto. Li naskiĝis en Corund en 1981.
Montmartin-sur-Mer
Montmartino estas vilaĝo de ĉirkaŭ 1300 loĝantoj, kiu estas ĉe la centro de Manche, inter Coutances (Kutanco) kaj Granville (Grandurbo). La vilaĝo estas, kiel ĝia nomo indikas, sur monteto. Dum la Dua mondmilito, la naziuloj estas en tiu urbeto, ĉar ili facile povis obsvervi la maron; ili timis pri elŝipigo de francaj aliancanoj ĉe tiu marbordo. Tio neniam okazis, sed la venkitaj naziuloj estis elpuŝitaj el la vilaĝo kaj ĝi retrovis ĝian tutan prosperon.
Domokos Páll
Kariero
Domokos Páll devenas el malnova poteristfamilio. La mezlernejon li finis en Muzika kaj Arta Liceo Nagy István de Miercurea Ciuc kaj la altlernejon pri ceramikarto en Universitato Ion Andreescu de Kluĵo.
Prisma kombinaĵo de prismoj
En geometrio, prisma kombinaĵo de prismoj estas uniforma pluredra kombinaĵo, simetria ordigo de uniformaj prismoj komunigantaj la akson de turna simetrio.
Por ĉiu pozitiva entjero n>1 kaj por ĉiu racionala nombro p/q>2, ekzistas la kombinaĵo de n p/q-lateraj prismoj, kun geometria simetria grupo D(np)h.
Baica
Baica [bajka] (hungare: Bányika) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Zalău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 379 loĝantojn (rumanoj); en 1992 173 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Kolozs). Oni aligis al Hida en 1926.
Macbeth (Strauss)
Macbeth (op. 23, TrV 163) estas la unua simfonia poemo de Richard Strauss, kiun li komponis ekde 1886 ĝis 1888. Ekzistas tri versioj de la verko.
Instrumentado
La instrumentaro konsistas el 3 flutoj (la tria voĉo estas okupata per duobliga fluteto), 2 hobojoj, angla korno, 2 klarnetoj, basklarneto, 2 fagotoj, kontrafagoto, 4 kornoj, 3 trumpetoj, bastrumpeto, 3 trombonoj, tubjo, timbaloj, bastamburo, tambureto, cimbalo, tamtamo kaj arĉinstrumentoj.
Movimentoj
Ĉiuj partoj flue transiras de unu al la alia.
Diferencialo
En matematiko, la diferencialo de reela funkcio de unu aŭ pluraj variabloj estas mezuro de la funkcia vario (kresko aŭ malkresko). Penso pri diferencialoj estas natura sekvo de studo de derivaĵoj. Ĉiu diferencialo estas konstruata sur iu funckio, sed ankaŭ en iu punkto. Tiel, diferencialo dependas el funkcio f kaj punkto a en sia fontaro. Iom plej precize, la diferencialo informas pri la kresko de f ĉirkaŭ a: se x estas ĉe a, la diferenco inter f(x) kaj f(a) kaj la diferenco x-a estas en iu proporcio, kiun la diferencialo de f mezuras. La kvalito de tiu proporcio pligrandas se x pliproksimias al a. Se f estas kontinua en a, f(x)-f(a) estas malgranda se x-a estas sufiĉe malgranda. La diferencialo mezuras kiom malgranda ĝi estas.
Kiam f havas pli ol unu argumenton, la diferenco f(x)-f(a) ne dependas nur de la absoluta valoro |x-a|, sed ankaŭ de ĝia direkto. Simplaekzemple, la duargumenta funkcio f(x,y)=x ne sanĝas se y ŝangas, sed. Tio montras ke, en la punkto (0,0), f iusence havas derivaĵon. La diferencialo de f indikas tiun sintenon, montrante ekzemple la direkton en kiu f kreskas plej rapide.
Laŭ la matematika sperto, por studi funkcioj loke (t.e., ĉirkaŭ iu punkto), estas utile kompari ĝin kun linearaj funkcioj (kaj por fari tion lineara algebro multe gravas). La funkcioj, kvankam simplaj, ŝanĝas malegale en diferencaj direktoj. Do, ili povas modeli la kreskon de diversaj funkcioj. Se la nombrojn c_1,...c_n oni imagas kiel variablojn, malfiniaj linearaj funkcioj imagiĝas, kaj unu el ili povas esti tia, ke f(x)-f(a) estas proksimume T(x-a), se oni rigardas nur xjn proksimajn al a. Alia esprimebleco por tio estas diri ke povas esti malgranda eraro, se oni elektas korektajn c_1,...c_n.
Sed ne ĉiuj funkcioj havas diferencialon, kaj estas funkcioj, kiuj havas diferencialojn nur en kelkaj punktoj. La funkcioj, kiuj havas, nomiĝas diferencialeblaj (en a). Se f estas diferencialebla en ĉiu punkto a de sia domajno, oni nomas ĝin "ĉiupunkte diferenciabla", "ĉie diferenciabla" aŭ simile.
Per derivaĵoj oni povas, laŭ la metodoj de la diferenciala kalkulo kaj matematika analitiko, kalkuli kaj plikompreni la inklinon de funkcia grafiko en iu punkto, tanĝantojn al kurbojn, aŭ en fiziko momentan rapidecon. Per la diferencialoj oni povas plue studi grafikojn de duargumentaj funkcioj aŭ diferencialan geometrion.
La formulo por la diferencialo de la funkcio y =f(x) ĉe x_0 estas.
Karataş
Karataş estas urbo en provinco Adana en Turkio.
4496 Kamimachi
4496 Kamimachi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la strato "Kamimachi", kie loĝas la malkovrinto.
Wieliczka
Wieliczka estas urbo en Malgrandpollando, provinco de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en ankaŭ samnoma distrikto Wieliczka.
Sub la urbo troviĝas salminejo Wieliczka.
Stacio Rinkū Town
Stacio Rinkū Town (japane: りんくうタウン駅 [Rinkuu-Taun-eki], angle: Rinkū Town Station) estas fervoja stacio en Izumisano, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Flughaveno Kansaja kaj 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Flughaveno.
Johann Andreas Danz
Johann Andreas DANZ (naskiĝinta la 1-an de februaro 1654 en Gotha-Sundhausen, mortinta la 20-an de decembro 1727 en Jena) estis germana teologo kaj orientalisto.
Vivo
Post la frekveno de la lernejo en Friedrichroda kaj de la gimnazio en Gotha li ekstudentis, post la akcepto de stipendio fare de la duko de Gotha, ĉe la unversitato de Wittenberg. Tie li komencis studojn ĉe la filozofia fakultato kaj magistriĝis en 1676. Li ege interesiĝis pri orientalaj lingvoj kaj kontinue studonte iris al Hamburgo kie li renkontiĝis kun la renomita fakulo Esdras Edzard.
Tiel klerite li habilitiĝis, post nedaŭra restado ĉe la universitato de Lepsiko, kaj iĝis adjunkto ĉe la Universitato de Jena. De tie li faris la kutiman studvojaĝon tra Nederlando kaj Anglio. Reveninte al Jena li ekprofesoris por orientalaj lingvoj en la 1685-a jaro. Tamen la instruado de lingvoj ne tute kontentigis lin kaj, post doktoriĝo en teologio en 1710, li transprenis la saman jaron katedron profesoran de teologio. En tiu ĉi funkcio li restis ĝis la morto.
Kiel elstara scienculo li eldonis gramatikon de la hebrea lingvo kaj intencis pliperfektigi la lingvostudojn. Sekve diversaj terminoj estis de li, kiuj tamen pli malfaciligis la studon de la hebrean... Tamen li famiĝis pro siaj akademiaj skribaĵoj, ekz. per priskribo de aferoj el la malnovhebrea tempo. Kiel evangelia tradiciema homo li ne evoluigis novan ekzegezon.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB
Baldakeno
Baldakeno (itale baldacchino, france baldaquin, mezaltgermane baldekin) estas tapeto, kutime el ŝtofo, kiu formas tegmenton super trono, altaro aŭ lito. Sed ankaŭ kovrila tapeto, portata sur stangoj, kiun oni tenas dum solenaĵo super la kapo de religiaj aŭ civilaj altranguloj, aŭ super relikvujo, havas tiun nomon.
Protektita Geografia Indiko
La Protektita Geografia Indiko (PGI) estas indiko de la origino kaj la kvalito, kiuj ebligas konservi la geografiajn nomojn kaj identigi la originon de nutra, agra varo, kiam ĝi havas sian apartecon ligitan al la loko de produktado, prilaborado aŭ preparado, sed kies ingrediencoj ne nepre devenas de ĉi tiu geografia areo.
Baldakeno
Etimologio
Origine temis pri ŝtofo el multekostega orfadena brokaĵo, produktita en Baldach aŭ Baldac, kiel dum la mezepoko en Eŭropo nomatis la urbo Bagdado.
Protektita Geografia Indiko
Marko de la Eŭropa Komunumo
PGI estas marko de la Eŭropa Komunumo, kreita en 1992. Komence metita al apartaj nutraj varoj kun geografia nomo kaj ligitaj al ilia geografia origino, ĝi estis etendita al vinoj ekde 2009 (sed ne al brandoj). La nomoj PGI estas protektitaj en la tuta Eŭropa Unio.
Baldakeno
Etimologio
Laŭ Francisko Azorín baldakeno estas Kovrilo sur stangoj ĉe altaro, trono, lito, altrangulo aŭ solena sidloko. Kaj li indikas etimologion el Baldak, Bagdado, kaj el Baldocco propra nomo de azia urbo.
Protektita Geografia Indiko
Difino en la reglamento EK n° 510/2006
Konsistigas PGI : « La nomo de difinita regiono, loko aŭ, en esceptaj kazoj, lando, kiu utilias por indiki agran varon aŭ nutraĵon :
Baldakeno
Priskribo
En malmultaj okazoj - kiel en la Baldakeno de Sankta Petro en la Baziliko de Sankta Petro de Romo, la centra preĝejo de la katolika eklezio, fama ankaŭ pro ties spiral-fustaj kolonoj - oni ankaŭ ŝajnigis baldekenon per skulptado de valoraj ŝtonoj aŭ de bronzo, por akcenti la gravecon de trono aŭ ĉi-okaze de altaro.
Protektita Geografia Indiko
Marko en Francio
PGI estas por la grupoj de produktantoj, transformantoj aŭ aliaj, interesataj per la protektado de aparta varo kun geografia nomo. Ilin regas la franca Nacia Instituto pri Nomoj de Origino (franclingve INAO : Institut national des Appellations d'Origine). De la, tiu indiko ne plu estas devige ligita al Label Rouge (Ruĝa Atesto) nek al produkta konformlegitimilo (franclingve CCP : certification de conformité produit).
Auguste Laurent
Auguste LAURENT (1807-1853) estis franca kemiisto kaj mineralogo, kiu helpis fondi la organikan kemion, kaj malkovris la Antracenon, la ftalatan acidon, kaj la Karbolatan acidon. Li enkondukis novan metodon en la nomenklaturo de la organika kemio bazita sur strukturaj atomaj grupoj kaj molekuloj, celante determini la manieron kiel la molekuloj interrilatas dum kemia reakcio. Li estis lernanto de Jean-Baptiste Dumas kaj kunlaboranto de Charles-Frédéric Gerhardt.
Kelkaj substancoj de li studitaj
<Gallery> dosiero:Naphthalene_200.svg| Naftaleno dosiero:Anthracene2.png| Antraceno dosiero:Anthrachinon.svg| Antrakinono dosiero:Dulcitol.svg| Galaktitolo dosiero:Phenol2.svg| Karbolata acido dosiero:Phthalic-acid-2D-skeletal.png| Ftalata acido dosiero:Isobenzofuran-1,3-dione_200.svg| Ftalata anhidrido dosiero:Phthalimide.svg| Ftalimido dosiero:Heterocyclic_imide_small_linear.png| Imido dosiero:Chrysene_200.svg| Kriseno dosiero:Pyrene_200.svg| Pireno </Gallery>
Paularo
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Arta Terme, Dellach im Gailtal (AT-2), Hermagor-Pressegger See (AT-2), Kirchbach (AT-2), Kötschach-Mauthen (AT-2), Ligosullo, Moggio Udinese, Paluzza kaj Treppo Carnico.
Hohenstein (Turingio)
Hohenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ferenc Klimkovics
Ferenc Klimkovics [klimkoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klimkovics Ferenc, slovake estis hungara pentristo, instruisto. Lia frato estis Béla Klimkovics. Ferenc Klimkovics naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Klimkovics frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste en 1845 li iris al Eger, kie li pentradis portretojn. En la sekva jaro li ekstudis en privata akademio de Jakab Marastoni. La Hungara revolucio de 1848 interrompis la lernadon kaj li batalis en la hungara armeo. Li daŭris la lernadon en arta akademio de Vieno, kie lia ĉefinstruisto estis Ferdinand Georg Waldmüller. Post lernado li hejmenvenis kaj pentradis poertretojn kaj altarajn bildojn. Inter 1856 kaj 1859 li lernis ĉe Léon Cogniet en Parizo, poste li hejmenvenis kaj li fondis pentristan lernejon en sia naskiĝurbo. Li ankaŭ instruis desgnon en gimnazio de Pest (urbo) inter 1860-1889. En 1872 li fondis muzean societon en la sama urbo, post 4 jaroj muzeon. Li ŝatis pentradi portretojn, ĝenrojn, historiajn temojn, hungarajn popolkostumojn.
Vrŝaĉki Ritovi
Vrŝaĉki Ritovi, serbe Вршачки Ритови, kroate Vršački Ritovi, hungare Verseci Rétek [verŝeci rEtek] estas tre malgranda vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato en municipo de Versec.
(22054) 2000 AP21
(22054) 2000 AP21 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Franz Rehrl
Franz REHRL (naskiĝinta la en Salcburgo, mortinta samloke la ) estis aŭstra politikisto. Lia frato estis Josef Rehrl kiu ministroprezidantis mallonge post la Dua mondmilito.
Vivo
Estante filo de ĉarpentisto de la Arkiabatejo Sankta Petro li studis inter 1910-14 jursciencon en la Universitato de Vieno. Li doktoriĝis en 1915 kaj iĝis oficisto salcburgia en 1915. En 1918 li nombriĝis jam inter la gvidantaj personoj de CSI, la kristana-sociala partio en Salcburgio. Li iĝis konsilano kaj en 1919 vicministroprezidento. La ministroprezidenteco sekvis en 1922. Jam antaŭe li partoprenis la prilaboron de la landa konstitucio estinte montrinta ke li estis kaj potencemo kaj cedemo persono taŭgega por intertraktoj. Ankaŭ kiel ministroprezidento li volis paciĝon kun politikaj malamikoj. Li sukcese faris fruktodonan laborkondiĉaron demokratian inter ĉiuj partioj.
Graveco
La graveco de Rehrl, kiu senteblis ankaŭ ekster la landlimoj de Salcburgio, estis lia tiutempe netipa konsentemo kaj sukcesa ekonomia politiko.
129307 Tomconnors
129307 Tomconnors estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 29-an de septembro 2005 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Thomas Connors, kiu servis kiel gvidanta mekanika inĝeniero por la fotilo OCAMS de la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Li ankaù laboris kiel sistema inĝeniero por la projektoj de Teknologia Demonstro kiel la Interferometro de la Granda Duokula Teleskopo kaj Kepler, kaj por studoj pri arkitekturo de estonta teleskopo. Li estas la fiera avo de Mills kaj Ellie.
Todor Ĵivkov
Todor Ĥristov Ĵivkov (en cirila alfabeto Тодор Христов Живков [], naskiĝis en la vilaĝo Pravec, Sofia provinco, Bulgario, mortis ) estis bulgara komunista politikisto kaj ŝtata funkciulo. De la 4-a de marto 1954 ĝis la 10-a de novembro 1989 li estis unua sekretario de la Centra Komitato de la Bulgara Komunista Partio, kaj de la 7-a de julio 1971 ĝis la 17-a de novembro 1989 estis gvidanto de la Ŝtata Konsilio, do fakte ŝtata prezidanto de Bulgario, gfxis tiam fakte Popola Respubliko Bulgario. Ambaŭ postenojn en novembro 1989 transprenis Petar Mladenov.
533 Sara
533 Sara estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Raymond Smith Dugan elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de "Sara", kiu estis unu amikino de R. S. Dugan.
Kriva Reka
Kriva Reka estas unu el la kvin riveroj kiuj drenas la Nordorientan regionon de Norda Makedonio.
La rivero longas proksimume 75 km kaj ĝia akvokolekta areo estas 1002 km². Ĝi estas la plej granda alfluanto de la rivero Pčinja.
Komenco kaj fino de la rivero
La fonto situas je alteco de ĉirkaŭ 1930 m. Ĝi enfluas en la riveron Pčinji je alteco de 294 m ne malproksime de la vilaĝo Klečevce.
Domegoj laŭ la rivero
Sur ĝia kurso, la rivero iom post iom fluas tra la sekvaj vilaĝoj:
Kostur, Uzem, Ĵidilovo, Trnovo, Kriva Palanka, Konopica, Psača, Odreno, Krilatica, Ketenovo, Kuklica, Beljakovce, Dovezence kaj Klečevce.
La kurso de la fluo
Kriva Reka fluas tra pluraj gorĝoj (Židilovsko-Palanečka, Psachka, Markova, Vakufska Klisura), kiuj alternas kun eroziovastigoj (Uzemsko, Trnovechko, Sredorečko) kaj valoj (Slaviška, Kumanovska).
Ĝis la vilaĝo de Opila, la rivervalo konsistas ĉefe el kristalaj rokoj (gnejso, glimo, klorito, moskovita ardezo). Pli laŭflue al la vilaĝo Beljakovce, ĝi konsistas el terciaraj vulkanaĵoj: andezitoj, ignimbritoj, tofoj, breĉioj, ktp.
Referencoj
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fe/Реките_во_Македонија.pdf
Universala lingva kodo
Universala lingva kodo estas pazigrafio kreita de instruisto Linxiang Wang. Temas pri verŝajne unua planlingva projekto de Ĉinio, la projekto akiris ĉinan patenton kun jena resumo: "ĝi estas mondlingvo neparolebla kaj rekonebla de ĉiuj, estas unuiĝa kodada metodo de diversaj lingvoj en la mondo, ĝi ebligas interŝanĝi ĉiujn lingvojn. Ĝi povas sendita kaj transdonita, ricevita kaj rekonita pere de fingroj, ekrano, ciferoj, koloroj, flago kaj aliaj modernaj komunikiloj. Ĝi eble solvas interkomunikadan problemon de diverslingvanoj kaj surd-mutuloj, ĝi tre taŭgas al internacia kunveno. Ĝi povas realigi ‘Universalan tradukilon’ kaj ‘Tradukmaŝinon lingvan.’
Ĉar la kodoj baziĝas sur nocioj, kiuj estas komuna al ĉiuj popoloj. Tial la kodo povas kiel interlingvo de universala tradukilo, aŭ nome perkomputila traduko. Pere de helpo de komputilo kaj aliaj iloj la kodo povas jene interkomuniki:
a. kodo - kodo. taŭga al homoj konantaj la kodon. b. kodo - vorto. la kodo kiel peranto de du lingvoj. c. vorto - vorto. la kodo kiel peranto de traduko. d. lingvo - lingvo. la kodo kiel interlingvo de perkomputila traduko. e. lingvo - lingvoj. la kodo kiel interlingvo de multlingva traduko.
La aŭtoro argumentas, ke lia projekto estas plifacile memorebla ol aliaj lingvoj kaj planlingvoj, kaj kiujn li mem ne konas. ĉefkaŭze eblas, ke la autoro ne scias aliajn projektojn, eĉ Esperanton.
Reguloj de kodado
(1) Origina signif-kodo: a. kolora kodo: 111 (ruĝa) danĝero; 333 (flava) puno. b. cifera kodo: 123 laŭorde; 321 komencu; 531 fundamento. c. kvanta kodo: 54 ludkarto; 136 ĉina karto; 361 Go. d. internacia festo: 326 pasko; 41 malsagula festo. e. komuna datumo: 365 jaro; 1939 la dua mondmilito; 6023 fiksa.
(2) Forma signif-kodo: 010 okuloj; 303 oreloj; 101 buŝo; 060 nazo; 070 brovo.
(3) Korpa kodo: 7878 pagu! 555 rifuzi.
(4) Forma kaj Sona kodo: 1510 nombru! 0105 silentu! 9413 postvivi.
(5) Muzika kodo: 3471 duona; 1769 muzika simbolo; 3741 malfacila.
(6) El fremdlingva kodo: 30 necesejo; 7112 lado; 74 taksio; 84 buso.
(7) Imaga kodo: 723 varii; 888 ĉeno; 828 nodi.
(8) Laŭbezona kodo: 7000 sep kontinentoj; 7100 Azio; 7101 Ĉinio; 7180 Azia sporta kunveno.
(9) Laŭkategoria kodo: 5050 manĝi, 5051-5019 povas kodi dek manĝaĵoj.
(10) Komputila kodo: 177 elviĉi; 044 mono.
Jen kelkaj kodoj: 01 mi; 011 ni; 02 vi; 022 vi; 03 li; 033 ili; 0123 ĉiuj; 1200 monato; 1211 novembro; 2400 horo; 2420 la 20-a horo; 600 minuto; 630 duona horo; 5050 manĝi; 5060 trinki; 5070 ĝoji; 5080 ludi; 5010 vivi; 5020 maljuni; 5030 malsani; 5040 morti; 5090 ripozi; 910 dek; 920 cent; 075 esti; 045 pravu; 121 iri; 313 fluanta akvo; 8558 telefono; 0109 al, tial, ĉar; 1040 en; 1050 sur; 1070 por; 310 vespero; 0131 bonan matenon; 3109 bonan vesperon; 515 bonvenu; 1421 mi tre ĝojas konatiĝi kun vi; 1427 devas daurigi nian amikecon!
Jozefo Joels
Jozefo JOELS (vivdatoj ne konataj) estis brazila esperantisto, estrarano de la sudbrazila Esperanto-federacio Sud-Brazila Esperantistigilo kaj aŭtoro de vortaro Esperanto-portugala (1940).
Montoire-sur-le-Loir
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj estas la ĉefurbo de la samnoma kantono Montoire-sur-le-Loir.
Geografio
La urbo situas inter Tours kaj Châteaudun, Le Mans kaj Orléans.
Kvartaloj
La kvartalo nomita Fosse, kie troviĝas vinoj de Martellière (appelation Côteaux du Vendômois). Tiu ejo enhavas botanikan ĝardenon viziteblan somere.
Najbaraj komunumoj
Najbaraj komunumoj de Montoire-sur-le-Loir en du kantonoj estas:
Historio
Tie Pétain renkontiĝis kun Hitler la 24-an de oktobro 1940.
Aranĝoj
Dum la unua dekvino de aŭgusto, okazas fama tutmonda folklora festivalo.
Esperanto-aranĝoj
Inter la 20-a kaj 27-a de aŭgusto 2007 okazis la Esperanto-aranĝo "FESTO" de Junulara Esperantista Franca Organizo.
(14997) 1997 VD4
(14997) 1997 VD4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Vajoco-Dzoro
Vajoco-Dzoro (Վայոց Ձոր, estas provinco de Armenio. Ĝi kuŝas ĉe la sudorienta angulo de la lando, limante kun la eksklavo Naĥiĉevano de Azerbajĝano okcidente kaj kun la provinco Ŝahumjan de Arcaĥa Respubliko oriente. Ĝi kovras areon de 2.308 km 2. Kun nur 53 230 loĝantoj (censo de 2002), ĝi estas la plej malabunde loĝata provinco en la lando. La ĉefurbo kaj plej granda urbo de la provinco estas la urbo Jeghegnadzor.La provinco estas hejmo de multaj malnovaj monumentoj kaj vidindaĵoj en Armenio inter ili Areni-1, kaverna komplekso kaj Areni-1 vinfarejo de la Ĥalkolitiko, la monaĥejo Tanahat de la 8-a jarcento, fortikaĵo Smbataberd de la 10a jarcento, kaj monaĥejo Noravank de la 13-a jarcento. Vajoco-Dzoro ankaŭ estas hejmo de la banurbo Ĝermuko.
La vilaĝo Gladzor en Vayoco-Dzoro estis hejmo de la mezepoka (13a-14a jarcentoj) Universitato de Gladzor.
Etimologio
Laŭlitere kun la signifo la valo de malĝojoj, la provinco estas nomita laŭ Vayoco-Dzoro, kantono de historia Sjuniko, la naŭa provinco de Antikva Armenio. Sjuniko estis regita de la Siunia dinastio.
Vladas Kazlauskas (1897)
Vladas Kazlauskas (1897) (naskiĝis la en vilaĝo Tarpučiai, distrkto Marijampolė; mortis la ) estis inĝeniero, ekonomikisto kaj esperantisto.
Vajoco-Dzoro
Geografio
Situanta ĉe la sudorienta parto de nuntempa Armenio, Vajoco-Dzoro kovras areon de 2,308 km² (7,8% de la tuta areo de Armenio). Ĝi estas unu el la plej malabunde loĝataj provinco en la lando. Ĝi limas kun la eksklavo Naĥiĉevano de Azerbajĝano okcidente kaj la distrikto Ŝahumjan de Arcaĥa Respubliko oriente. Enlande ĝi limas kun la provincoj Gegharkunik norde, la provinco Ararato nordokcidente kaj la provinco Sjuniko sudoriente.
Vladas Kazlauskas (1897)
Membro de komunista partio 1917-1930, revoluciulo. Aktiva ateisto, ĵurnalisto, ĝardenisto, abelbredisto, preleganto. Kondamnita pro revolucia agado, li dek jarojn (1920-1930) pasigis en malliberejo de Ukmergė. Estis longdaŭra korespondanto de "Litova Stelo", Pola Radio. Kiel ĵurnalisto li ne preterlasis okazon propagandi Esperanton. Sole aŭ kun armilkamarado (generalo Kronin) li priskribis revoluciajn eventojn 1917-1920, ĉar mem partoprenis en ili.
Vajoco-Dzoro
Geografio
Vajoco-Dzoro estas montara regiono. Ĝi ĉefe dividiĝas en 3 montarojn: montaro Vardenis norde, montaro Arpa meze kaj montaro Vajk sude. Je alteco de 3522 metroj, la vulkano Vardenis norde estas la plej alta pinto de la provinco, dum la valo Areni, je alteco de 850 metroj, estas la plej malalta pinto. La vulkana konuso Vajoco Sar 2586 metrojn alta preskaŭ situas en la centro de la provinco.
Vajoco-Dzoro havas multajn riverojn, montfontojn kaj mineralakvon, kie la rivero Arpa estas la plej signifa el ili. Ĝi fluas 92 km en la teritorio de Vajoco-Dzoro. Ĝi originas de Vajoco-Dzoro de la nordokcidenta montoflanko de Sjunika altebenaĵo je alteco de 3260 metroj, kaj enfluas en la riveron Aras. Ĝi havas kelkajn alfluantojn kiuj formas akvofalojn kiel ekzemple la akvofalo Ĝermuk kaj la akvofalo Herher.
La rivero Jeghegis estas la ĉefa alfluanto de Arpa. Ĝi enfluas en valon kiun la registaro protektas kiel sovaĝejon de la faŭno.
La plej multaj el la riveroj en Vajoco-Dzoro estas karakterizitaj per rapida fluo, profunda falo kaj inklino. Granda projekto estis finita dum la sovetia periodo, translokigi la akvon de la rivero Arpa al Lago Sevan. Tiel, subtera akvotunelo estis malfermita en 1981, kiu komenciĝas de la baseno de la rezervujo Keĉut por transdoni la fluon de la rivero Arpa en la lagon Sevan.
Kelkaj malgrandaj lagoj ankaŭ troviĝas en la valo de la rivero Herher.
Historio
Vajoco-Dzoro unue estis menciita en la armena historio fare de Moseo de Ĥoreno. Tamen, dum arkeologiaj elfosejoj, multaj lokoj kaj objektoj estis trovitaj en la regiono devenantaj de la Paleolitiko kaj la Bronzepoko. Ĉizadoj sur klifoj prezentantaj scenojn de ĉasado kaj bestoj ankaŭ estis trovitaj. Rezulte de la arkeologiaj studoj, historiistoj supozis, ke la regiono ekloĝis ekde la pratempo. La kaverna komplekso Areni-1, inkluzive la 6100-jaran vinfarejon Areni-1, malkovrita en la arkeologiaj elfoslaboroj faritaj inter 2007 kaj 2011, malkaŝis, ke la regiono ekloĝis dum la 5-a jarmilo a.K. (Malfrua Ĥalkolitiko). La vinfarejo konsistas el fermentaj bareloj, vinpremiloj, stokujoj, ceramikaĵoj, kaj verŝajne estas la plej frua konata vinfarejo en la historio.
Arkeologoj ankaŭ trovis 5500-jaran ledan ŝuon.
Jam la 8-a jarcento a.K., la areo de nuntempa Vajoco-Dzoro estis parto de la reĝlando Urarto. Poste ĝi iĝis parto de la Reĝlando Armenio formanta la kantonon Vajoco-Dzoro de la provinco Sjuniko. Multaj preĝejoj, monaĥejaj kompleksoj, pontoj kaj karavanejoj estis konstruitaj inter la 10-a kaj 13-a jarcentoj, kiam Vajoco-Dzoro estis parto de la Sjunika reĝlando sub la regado de la Siunia dinastio.
Dum la Mezepoko, la Silka Vojo pasis tra la areo de Vajoco-Dzoro, precipe la vojo, kiu nuntempe ligas la urbon Martuni kun Jeghegnadzor. Vajoco-Dzoro estis hejmo de unu el la plej fruaj superaj edukaj centroj de mezepoka Armenio, la Universitato de Gladzor, fondita ĉirkaŭ 1280 de Nerses de Muŝ. La periodo inter la 15-a kaj 17-a jarcentoj estas konsiderita kiel la plej malhela periodo en la historio de Vajoco-Dzoro. La regiono fariĝis ofta batalkampo inter la invadaj trupoj de la tjurkaj kaj iranaj triboj. Rezulte, multaj monumentoj kaj vilaĝoj estis detruitaj kaj la loĝantaro estis delokita.
Dum la unua duono de la 19-a jarcento, post la rusa-persa milito de 1826-1828 kaj la rezultinta Traktato de Turkmenĉajo subskribita en 1828, Vajoco-Dzoro pasis de irana al rusa regado. Samjare la teritorio transiris al la rusoj, ĝi estis enmetita en la nove establitan armenan provincon. En 1840, la Erevana Gubernio estis fondita inkluzive de Vajoco-Dzoro, dum en 1870, la gubernio estis plu dividita en distriktoj. Sekve, Vajoco-Dzoro iĝis parto de la distrikto Ŝarur-Daralagezskij de la Erevana Gubernio.
Inter 1918 kaj 1920, la regiono estis inkluzivita ene de la mallongdaŭra Respubliko Armenio. Post la sovetiĝo de Armenio, Vajoco-Dzoro fariĝis unu el la regionoj, kiuj rezistis la sovetian komunistan regadon kaj formis la nerekonatan Respublikon Montara Armenio sub la gvidado de Garegin Nĵdeh. Tamen, post falo al la bolŝevikoj en julio 1921, Vajoco-Dzoro fariĝis parto de la Armena Soveta Socialisma Respubliko.
Dum la sovetia periodo, nuntempa Vajoco-Dzoro estis dividita en la rajonojn Jeghegnadzor kaj Azizbekov. Post la sendependeco de Armenio, la 2 rajonoj kunfandiĝis dum la administra reformo de 1995 por formi la provincon Vajoco-Dzoro.
Loĝantaro
La loĝantaro kaj denseco en Vajoco-Dzoro estas la malplej alta inter la provincoj de Armenio. Laŭ la oficiala censo de 2011, Vajoco-Dzoro havas loĝantaron de 52,324 (25,740 viroj kaj 26,584 virinoj), formante proksimume 1.7% de la tuta loĝantaro de Armenio. La urba loĝantaro estas 18,449 (35,26%) kaj la kampara 33,875 (64,74%). La provinco havas 3 urbajn kaj 41 kamparajn komunumojn. La plej granda urba komunumo estas la provinca centro Jeghegnadzor, kun loĝantaro de 7.944. La aliaj urbaj centroj estas Vajk kaj Ĝermuk havas loĝantaron de 5,877 kaj 4,628 respektive.
Etnoj kaj religio
La plimulto de la loĝantaro de la provinco Vajoco-Dzoro estas etnaj armenoj, kiuj apartenas al la Armena Apostola Eklezio. La reguliga korpo de la eklezio estas la Diocezo de Vajoco-Dzoro, estrita de ĉefepiskopo Abraham Mkrtĉjan. La Katedralo Sankta Dipatrino (konata ankaŭ kiel Surp Sarkis) en Jeghegnadzor estas la sidejo de la diocezo.
Granda procento de la loĝantaro en Vajoco-Dzoro origine migris de la iranaj urboj Selmas kaj Ĥoj en 1829 kaj 1830.
Administraj dividoj
Rezulte de la administraj reformoj kiuj okazis la 17-an de junio 2016, la 8-an de oktobro 2016 kaj la 9-an de junio 2017, Vajoco-Dzoro nuntempe dividiĝas en 8 komunumajn (hamajnkner), el kiuj 3 estas urbaj, kaj 5 estas kamparaj. La municipaj komunumoj estas Ĝermuk, Vajk, Jeghegnadzor, Areni, Gladzor, Maliŝka, Jeghegis, Zaritap.
Kulturo
Samkiel tuta Armenio, la lokanoj festas la religiajn kaj tradiciajn festojn, inkluzive de Trndez kaj Vardavar. Ŝlosila festado estas la rikolta festo, kiu okazas ĉiujare en Jeghegnadzor dum la dua dimanĉo de oktobro. Lokanoj de ĉiuj vilaĝoj partoprenas la paradon sur aŭtoj ornamitaj per floroj, alportante siajn proprajn rikoltojn, berojn tipajn al siaj teritorioj. Teatraj spektakloj kaj koncertoj okazas dum la festivalo.
Alia populara festo en la provinco estas la vina festivalo, kiu estas festata ĉiujare dum la monato oktobro, en la vilaĝo Areni.
La tradiciaj armenaj lavaŝo kaj gata ankoraŭ estas bakitaj en tradiciaj tandoroj en la vilaĝoj de Vajoco-Dzoro. Lokaj pladoj inkluzivas acidan banĝaron, kjalagloŝ, ŝorva  kun ghavurma, kunikla kofto, rostita koturno kaj barbekuoj.
Amaskomunikiloj
Vardadzor estas la monata gazeto de la provinco Vajoco-Dzoro. Ĝi estas publikigita en Jeghegnadzor ekde la 15-a de novembro 2002. Ĝi traktas politikajn, ekonomiajn kaj regionajn novaĵojn. Ĝi ankaŭ havas literaturan suplementon.
Transportado
La Aŭtovojo M-2, kiu konektas Armenion de nordo al sudo, trapasas la provincon. Aliflanke la urboj Jeghegnadzor estas enlande konektitaj per kelkaj bonevoluintaj vojoj.
La startvojo Ĝermuk situas proksime al urbo Ĝermuk, najbare la la rezervujo Keĉut.
Industrio
La industrio de Vajoco-Dzoro kontribuas 1% de la ĉiujara totala industria produkto de Armenio. Industrio ĉefe baziĝas sur akva enboteligo, produktado de alkoholaj trinkaĵoj (ĉefe vino), nutraĵprilaborado kaj laktaĵoj. La eltrovo de la 6100-jara vinfarejo Areni-1 pliigis konscion pri la antikva tradicio de vinfarado en Armenio kaj precipe en la regiono de antikva Sjuniko.
"Ora Kapro" fondita en 2000. Ĝi ankaŭ estas hejmo de la "Selim LLC" por laktaĵoj fondita en 2002. Aliaj industriaj firmaoj de la urbo inkluzivas la "Rafelgrig" por elektraj produktoj fonditaj en 1968, la kompanio "Izoton" por kverk-lignaj faritaj bareloj por vina kaj branda maljuniĝo fondita en 2003,  kaj la Jeghegnadzora Konservejo funkcianta ekde 2015.
Estas multaj malgrandaj fabrikoj por konstruado de materialoj en la vilaĝoj Areni, Agarakadzor kaj Jeghegis, dum la vilaĝo Maliŝka estas hejmo de juvela fabriko.
Turismo
La kultura heredaĵo kaj la naturaj monumentoj de la regiono allogas plurajn turistojn. Ĝermuk kaj la ĉirkaŭaj arbaroj estas vidindaĵo kun multaj sanatorioj, kuraclokaj feriejoj kaj ĝia telfero. Ĝi estas konsiderata unu el la centroj de medicina turismo en Armenio.
Kelkaj areoj de la provinco estas listigitaj kiel protektitaj naturaj rifuĝoj, inkluzive de la Rezervejo Herher, la Rezervejo de Arbaro Ĝermuk, la Hidrologia Rezervejo Ĝermuk, kaj la Jeghegnadzora Rezervejo.
La kaverno Mozrov estis trovita en 1980 proksime al la vilaĝo Arpi. Ĝi estas protektita kiel natura kaj kultura monumento de Armenio.
Edukado
Vajoco-Dzoro estis la hejmo de la mezepoka armena universitato de Gladzor kiu estis establita ĉirkaŭ 1280 fare de Nerses of Muŝ kaj funkciigita ĝis 1340 kaj "postlasis riĉan intelektan heredaĵon".
Nuntempe la filio Jeghegnadzor de la Armena Ŝtata Universitato de Ekonomiko funkcias en la provinco ekde 2008. En la akademia lerneja jaro 2015-2016, Vajoco-Dzoro estis hejmo de 50 publikaj lernejoj same kiel 17 antaŭlernejaj infanĝardenoj:  La nombro da la studentoj estis proksimume 6,300, dum la akademia kunlaborantaro inkludis proksimume 1,100 instruistoj. Ĉirkaŭ 1,000 infanoj ĉeestis la infanĝardenojn.
Sporto
Arpa FK de Jeghegnadzor, fondita kiel Momik FK en 1992, kutimis reprezenti la urbon en la armena superliga futbala konkurso. Kiel multaj aliaj armenaj futbalaj kluboj, Arpa FK estis dissolvita komence de 2003 kaj nuntempe estas neaktiva pro profesia futbalo. La urboj Vajk kaj Jeghegnadzor havas futbalan stadionon kun malgrandaj kapacitoj.
Tana (rivero)
Tana estas la plej granda rivero de Kenjo. Pri ĝia longo estas diversaj indikoj inter 700 kaj 1000 kilometroj - tion kaŭzas la fakto, ke ĝia komenciĝo en la teritorio de la tutjare neĝokovrita Monto Kenja ne klare fikseblas.
Geografio
La rivero Tana fluas en la oriento de la Monto Kenja unue norden, sekve orienten kaj tiam sudorienten, kaj post sekva longa vojo precipe al suda direkto fine en la golfo Ungvana atingas la Hindan Oceanon. En la komenca parto ene de la monta masivo la rivero plenas je rapidaj akvofluoj kaj akvofaloj. Poste ĝi pli trankvile serpentumas tra la pejzaĝo. Ankaŭ en la fina parto ĝi tamen en iuj partoj uzeblas por rapidakva flosado. Borde de la rivero inter alie situas la 11 kvadratajn larĝa Tana-rivera simia nacia rezervujo (angle Tana River Primate National Reserve, en kiu trovebla du nur ĉi-tie sovaĝe vivantaj specioj de simioj kaj 262 birdaj plus 57 pliaj mamulaj specioj. Al la rivero ankaŭ limas la Nacia Parko Kora, en kiu ĝis sia murdiĝo vivis la brita naturesploristo George Adamson. La plej dense loĝata urbo borde de la rivero estas Garissa.
Sen:esepera
Sen:esepera, ankaŭ nomata (eble erare) Sen:espera, estas propono de 1996 de Jeffrey Henning (kiu proponis 16 lingvprojektojn) por reformi Esperanton kaj fari ĝin "pli facila" laŭ prononco.
=Gramatiko=
Alfabeto kaj prononco
Anstataŭ la Esperantaj 23 konsonantoj, Sen:esepera havas nur 14, la pli ĝenerale uzatajn (laŭ opinio de Rick Morneau): /p/ /t/ /k/ /b/ /d/ /g/ /f/ /s/ /h/ /m/ /n/ /l/ /r/ /j/.
Morfologio
Morfologie ankaŭ estas sanĝoj: substantivoj finiĝas per -a; pronomoj per -u aŭ -un; adjektivoj per -an, -en, -in, -m; verboj per -i; adverboj per -e; prepozicioj per -o; numeraloj per -in kaj korelativoj per -o, -on. Ne estas akuzativo, la direkta objekto estas indikata per prepozicio ano.
Hans Hoffmann
Hans HOFFMANN (naskiĝinta la en Szczecin, mortinta la  en Vajmaro) estis germana verkisto kaj pedagogo.
Sen:esepera
Morfologio
Ne estas artikolo en Sen:esepera.
Hans Hoffmann
Vivo
Estante filo de pastoro Albert Hoffmann (ĉe la Kirko Sanktaj Petro kaj Paŭlo) li frekventis la Mario-gimnazion en la naskiĝurbo antaŭ studi ĉe la Bonna universitato, la Frederiko-Vilhelmo-universitato berlina kaj la Universitato de Halle. En Halle (Saale) li doktoriĝis en la jaro 1871-a. En 1872 li ekinstruistis ĉegimnazie. Ŝajne tiu ĉi deĵoro ne tro plaĉis al Hoffmann, kiun li ofte interrompis por vojaĝi en Turkion kaj Norvegion. Poste li ankaŭ studvojaĝe vizitis Italion kaj Greklandon. Li lernigadis ĉe Mario-gimnazio en Szczecin, en Słupsk kaj en Gdańsk.
En 1879 li forlasis sian profesion kaj ekvivis kiel liberprofesia verkisto. Inter 1882 kaj 1884 li ĉefredaktoris la berlinan gazeton "Deutsche Illustrirte Zeitung". Li skribis novelojn, historiajn romanojn, humuraĵojn kaj poemojn. Lia patrujo Pomerio ludis enverkare gravan rolon; ekz. la romano Wider den Kurfürsten (1894) temas pri la sieĝo de Szczecin fare de Frederiko Vilhelmo (Brandenburgio) dum 1676-1678.
Sen:esepera
Morfologio
La personaj pronomoj estas imu (mi, ni); tu (vi) kaj hu (li, ŝi, ili).
Hans Hoffmann
Vivo
Hoffmann ankaŭ vivis en Freiburg im Breisgau, Bozen kaj Potsdam (ekde 1890). En 1894 li translokiĝis al Wernigerode. En 1902 Hoffmann iĝis generalsekretario de "Germana Ŝiler-fondaĵo" en Vajmaro. Li estis edziĝinta kaj havis tri filojn kaj unu filinon. Ĉe la predikista domo de la komunumo Sanktaj Petro kaj Paŭlo en Szczecin troviĝis ĝis 1945 memortabulo germanlingva tekstanta ''Hier wurde der Pommerndichter Hans Hoffmann am 27. Juli 1848 geboren.''
Sen:esepera
Morfologio
La aŭtoro registris kopirajton de sia projekto.
Hans Hoffmann
Graveco
Hoffmann orientiĝis je realismo. Ĉe la fruaj verkoj li impresionisme priskribis naturon kaj homajn karakterojn. Humuro en la verko oftas, sed malbonas ne malofte la fina disvolviĝo de la intrigoj. Humuraĵojn li skribis ekz. pri sia instruista kariero. Romanfaradon li ankaŭ provis, sed lia "romano" Der eiserne Rittmeister en du volumoj evidentiĝas kiel nura ĉeno da noveloj. La romano situas en prusia eturbo dum la tempo de Napoleono Bonaparte kaj diskutatas la kontraŭo inter devoj kaj inklinoj. Liaj fabeloj ne atentindas, ankaŭ poeziaĵoj akompanantaj ĉiutagan vivon simplas.
Sen:esepera
Morfologio
http://www.langmaker.com/ml0105.htm