cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Esperanto en poŝta, telegrafa kaj telefona servo
Inter la du mondmilitoj
En 1926 en Lubeko aperas la germanlingva lernolibro de Arnold Behrendt Lehrbuch mit Schlüssel für Post-, Telegraphen-, Fernsprech- und Funkbeamte. Aperas la dua Esperanta poŝtmarko en Sovetunio okaze de kongreso de SAT. La kunveno de la Internacionalo de l' PTT invitas ILEPTO-n. En 1927 la movado forte vigliĝas. Aliĝas la irlanda kaj latva fakasocioj. Aperas la tria oficiala esperantlingva poŝtmarko en Sovetunio. En 1928 la internacia aertrafika kompanio Farman sciigas sian plenan subtenon al ILEPTO. Okaze de la UK en Antverpeno, kunvenas la ILEPTO-anoj. Ellaboro de ĝenerala regularo, kiu de tiam estras la afergvidon de la asocio.
En Ĉinujo, pere de agado de kolego Sun, en Ĉina Telegrafisto (Ŝanhajo) aperas tuta rubriko en Esperanto. En Bulgarujo la Ĉefo-direktoro de l' PTT permesas kaj rekomendas Esperanton en la poŝtservo al la tuta personaro.
En 1929 al ILEPTO aliĝas naciaj fakaj asocioj en Aŭstrujo, Pollando, Jugoslavujo, Sovetunio kaj Germanujo. Dum la UK en Budapeŝto (ankaŭ kunveno de ILEPTO) barono Szalay, ĝenerala direktoro de la hungara poŝto, estas nomita honora prezidanto de ILEPTO por danki lin pro la granda subteno de la movado. En 1930 la Interligilo fariĝas ilustrita revuo kun fakrilata parto. Petskribo favora al Esperanto sendiĝas al 100 poŝtadministracioj de la tuta mondo. Liĥtenŝtejno eldonas Esperanto-surskriban poŝtkarton.
En 1931 komenciĝas la preparaj laboroj por starigi Internacian Poŝtakademion. La preparanta komitato akceptas Esperanton kiel helplingvon. Sukcesoj, danke al la agado de Emile Borel, ĉe la Radiostacio "La Doua" de Liono. En la unua kvarono de 1932 Grekujo kaj Jugoslavujo akceptas kaj oficiale propagandas Esperanton inter la poŝtistaro. Dum la UK de Parizo, Spielmann abdikas kaj nova prezidanto estas elektata: la nederlandao Jean Baptiste Betfort Dufrenne. La Interligilo festas dekjaran aperadon. Rumana poŝtdirekcio akceptas kaj subtenas Esperanton, donas informojn en La Interligilo. Dufrenne faras depost la komenco de 1933 skriban kurson en la holanda fakrevuo Orgaan. Kune kun la Cseh-instituto de Arnhem li sukcesis organizi fakkurson por la tutmonda poŝtservistaro. La Universala Unuiĝo en Bern invitis al la kurso ĉiujn PTT-administraciojn de la mondo. La kurso okazis kun plena sukceso. Partoprenis 117 gekolegoj el Belgujo, Francujo, Hungarujo, Nederlando, Svedujo kaj Svislando. La lasta grava okazaĵo antaŭ la publikigo de Enciklopedio de Esperanto estas ke la poŝta administracio de Hungarujo printempe 1933 eldonas oficialajn poŝtkartojn kun teksto en Esperanto; ĝin sekvis aŭtune Brazilo per simila eldonaĵo.
Enciklopedio de Esperanto (1934) resume juĝis ke "La Esperanta PTT-movado havas sian specialan rolon en la Esperanto-movado. Kiel bonsukcesa fakmovado, ĝi apogas kaj subtenas la tuton."
Poŝtaj servoj
Post la Dua Mondmilito laŭ nuna informstato ne plu estis signifaj penoj oficialigi Esperanton ene naciaj poŝtaj servoj, kaj forte malpliiĝis la organizita faka kunlaborado de esperantlingvaj profesiuloj en la poŝta kaj telekomunika servoj.
Tamen daŭre, aŭ fakte pli forte ol antaŭ la Dua Mondmilito, naciaj poŝtaj servoj je specialaj okazoj honorigis la Esperanto-movadon kaj iujn elstarajn esperantistojn per ŝtataj poŝtmarkoj. Esperanto do ne plu tiom diskutiĝis kiel profesia laborlingvo de poŝtistoj, sed kiel honorinda kultura temo de filatelio. Retejan superrigardon pri multaj el tiuj Esperanto-temaj poŝtmarkoj donas la jena albumo de la nederlandano André Drenth.
Sendepende de Esperanto-temaj poŝtaj tutaĵoj je specialaj okazoj, eldonataj por filatelia kolektado en relative malgrandaj eldonkvantoj, ankaŭ en multaj landoj je industrie grandaj eldonkvantoj publikiĝis poŝtkartoj kun surskriboj en Esperanto. Elekton da iuj el ili prezentas la vikipedia artikoleto "poŝtkarto". Dum granda parto de la dua duono de la 20-a jarcento en multaj landoj de Eŭropo grandkvante cirkulis bildaj poŝtkartoj de lokaj urboj el serio "poŝtkarto de la amikeco", kiuj inter aliaj, naciaj lingvoj havis surskribon en Esperanto.
Nederlandaj telefonĉeloj
Nekutima kaj aparte menciinda uzo de Esperanto estis la iniciato de la nacia poŝta servo de Nederlando ekipi siajn telefonĉelojn ĉie en la lando per detalaj klarigoj en la nederlanda, angla, franca kaj en Esperanto. Ankoraŭ en la 1980-aj jaroj ĉiuj nederlandaj telefonĉeloj tiel estis varbejoj por la internacia lingvo. En la 1990-aj jaroj, kiam porteblaj poŝtelefonoj tre populariĝis kaj la neceso de telefonĉeloj tiel malplifortiĝis, kaj kiam krome pro vandalismo la vivteno de granda kvanto de telefonĉeloj iĝis servo multekosta, oni en Nederlando samkiel en multaj aliaj eŭropaj landoj iom post iom signife reduktis la kvanton de telefonĉeloj, kaj post vandalismaj detruoj anstataŭigis ilin per novaj modeloj sen plurlingvaj klarigoj.
Esperantlingva gazetaro
La Interligilo, ĉesiginta la aperadon en 1951, estis sukcedata de 1966 al 1989 de Heroldo : bulteno de Internacia Poŝtista kaj Telekomunikista Esperanta Asocio kaj de Interligilo : organo de la Internacia Poŝtista kaj Telekomunikista Esperanto-Asocio.
Sabato
Ne nur la judoj sed ankaŭ kelkaj kristanaj sektoj kiel la Adventistoj de la Sepa Tago observas ŝabaton sabate.
Sabato sekvas vendredon kaj antaŭvenas dimanĉon. Vidu: Gregoria kalendaro.
Kvankam la multegaj malpermessitaj agoj (entute trideknaŭ, ĉerpeblaj el la Biblio) rigore observeblaj, tiu tago, krom socian perspektivon de libereco, transdonas por hebreoj kaj kristanaoj super ĉio religian signifon: rekoni Dion Kreinton kaj enmeti la homon en dimension kiu transcendas la tempon kaj la vivon.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri sabato en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Gábor Pál (politikisto)
Gábor PÁL [pAl], bethlenfalvi rumania hungara publicisto, politikisto. Li naskiĝis en Csíkvárdotfalva la 7-an de februaro 1883 kaj mortis en Miercurea Ciuc, (Şumuleu) la 21-an de oktobro 1968.
Kariero
Gábor Páli akiris diplomon pri juro en Universitato Ferenc József de Koloĵvaro (1905), poste advokatdiplomon en Marosvásárhely (1908). En 1928 oni elektis lin en prezidanta konsilio de OrMaP en Odorheiu Secuiesc, kaj al lia propono la plendoj de la hungaroj de Transilvanio oni prezentis al Ligo de Nacioj. Kiel senatano de la rumana parlamento li luktis kontraŭ la memvola la eksproprietigo de Csíki Magánjavak kaj la limito de hungarlingva edukado. Post la viena arbitracio de 1940 li estis invitita deputito de la hungara parlamento. Post aŭtuno de 1944 li retiriĝis gravmalsane al Csíksomlyó. Kiel politika publicisto li prezentis sin en dimanĉa suplimento de Ellenzék kun artikolserio A magyar kisebbségi politika eredményességének akadályai (1922), en Magyar Kisebbség kun studaĵoj: A székelyföldi közbirtok és az agrárreform (1923/2, 3); Készülődés a közbirtokosságok és úrbéri birtokosságok reformjára (1928/4, 5, 6); A kisebbségi egyezmény és a magyar kisebbség (1928/17); A konkordátum és a katolikus magyarság (1928/18).
Győző Petrányi
Győző Petrányi [djOzO petrAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrányi Győző estas hungara kuracisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998).
Győző Petrányi naskiĝis la  1933 en ?.
Biografio
Győző Petrányi frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto. Li ricevis medicinan diplomon en 1958, poste li eklaboris en hospitalo de Miskolc. Baldaŭe li revenis al Budapeŝto. Li pasis tempon ankaŭ en Harvard. Longe li okupiĝis pri hematologio kaj imunologio, ekde 1990 li gvidis la hematologian instituton. Inter 1991–1998 li estis katedrestro, inter 1993–1999 vicrektoro. Li profesoriĝis en 1991, li doktoriĝis en 1998. Li ricevis premiojn kaj medalojn inter 1979-2011.
Pontchartrain
Lago Pontchartrain [pAnĉetrejn] aŭ [PONĉartrejn] (esperante: Ponĉartrano) estas saleta lago aŭ laguno en la sud-oriento de Luiziano (Usono) proksime al la riverdelto de la Rivero Misisipo. Ĝi havas areon de 1839 km² kaj okcident‐orientan longon de 64 km (nord-sude 38,6 km). Tiel ĝi estas la dua plej granda salakva lago de Usono (post la Granda Sallago).
Ĝi estis nomita laŭ grafo de Pontchartrain, ministro de Ludoviko la 14-a. Ĝia meza profundo estas ĉirkaŭ 4 metroj. Ĉar ĝi estas konektita al la oceano, ĝi estas ne nur saleta, sed eĉ spertas iomete da tajdo.
Ĉirkaŭ la lago situas jenaj urboj: Ĉar Nov-Orleano situas sub la nivelo de la lago, ĝi estas protektata per digoj (6 metrojn altaj). Uragano Katrina en 2005 rompis tiujn digojn plurloke. Nur post semajno armeaj pioniroj sukcesis ŝtopi la breĉojn.
Ponto (duobla) trans la lagon ligas Nov-Orleanon al Mandeville kaj Covington. Ĝi longas ĉirkaŭ 40 km, havas 9.000 pilierojn kaj eble estas la plej longa ponto de la mondo.
Pluraj riveroj enfluigas nesalan akvon; sala akvo venas tra la kanaloj Chef Menteur kaj Rigolets, kiuj ligas la lagon al la oriente situanta lago Borgne, kiu vere estas laguno de la Golfo de Meksiko. Pro tio la saleco de la akvo tre varias laŭ la loko: Ĉe la menciitaj kanaloj ĝi atingas la duonan salecon de mara akvo, sed en la nordo ĝi estas preskaŭ ne rimarkebla.
Narciso Tomé
Narciso Tomé (1690 - 1742) estis arkitekto kaj skulptisto hispana, naskiĝinta en Toro (Zamoro). Kun sia frato Diego Tomé li skulpis en 1715 la fasadon de la Universitato de Valadolido. Li verkis en Salamanko kun la fratoj Churriguera [ĉurigEra].La 27an de oktobro 1721 li estis nomumita majstro de la katedralo de Toledo, je ordonoj de Teodoro Ardemans kaj je ties morto li sukcedis kiel ĉefa majstro. En tiu katedralo li konstruis, kun kvar siaj filoj, la faman "Transparente" (nome baroka retablo kiu trapasas lumon al ĉefa altaro) de la katedralo de Toledo (1721-1732), unu el la ekzemploj plej elstaraj de la baroko hispana. Ankaŭ en tiu templo realigis aliaj skulptajn verkojn, kiaj retablo marmora de Sanktoj Vicento, Sabina kaj Cristeta kiu troviĝas antaŭ la Transparente.
Ŝtata Konsilio
Ŝtata konsilio estas la nomo de
14966 Jurijvega
14966 Jurijvega estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la astronomo Herman Mikuž elde la Observatorio de Črni Vrh, apud Idrija (Slovenio).
Balázs Barsi
Balázs Barsi [balAĵ barŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Barsi Balázs estas hungara katolika pastro, franciskana monaĥo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Teixler István [tejksler iŝtvAn]. István Teixler naskiĝis la en Sióagárd.
Biografio
Balázs Barsi eklernis en benediktana gimnazio de Győr en 1960, post 4 jaroj li aliĝas al la franciskanoj en Esztergom kaj portas la ordenan nomon Balázs. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1973, sed li studis ankaŭ en teologia altlernejo en Budapeŝto. En 1968 li monahiĝis, post tri jaroj li pastriĝis. En 1972 li ekinstruis en franciskana gimnazio de Esztergom. Inter 1980-1982 li studis en Strasbourg kaj li ankaŭ doktoriĝis. Hejmenveninta li instruis ankaŭ en la teologia altlernejo en Budapeŝto, ekde 1993 ankaŭ en Muzikakademio de Budapeŝto. En 1993 lia gimnazio translokiĝis al Szécsény, kie li instruis kaj edukis plu ĝis 1997. Tiam li iris al Sümeg, kie li havis plurajn postenojn en la franciskana hierarkio. En 2006 li fondis preĝejon en Sümegcsehi. Li ricevis premiojn inter 2005-2019.
22065 Colgrove
22065 Colgrove estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Clinton Allen Colgrove, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Li estas instruisto ĉe la Newcastle Middle School de Newcastle (Vajomingo).
Vlasatice
Vlasatice (Wostitz) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie. Temas pri vinkultivada municipo en vinkultivada subregiono Mikulov.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1276.
Batalo de Bzura
La Batalo de Bzura, alie nomata batalo apud Kutno okazis de la 9-a ĝis la 18-a - 22-a de septembro 1939. Ĝi estis la plej granda batalo dum la germana invado en Pollandon. Partoprenis ĝin du polaj armeoj: "Poznań" (generalo Tadeusz Kutrzeba) kaj "Pomorze" (generalo Władysław Bortnowski) kaj la germanaj - la 8-a Armeo (generalo Johannes Blaskowitz) kaj la 10-a Armeo (generalo Walter von Reichenau) de la Grupo de Suda Armeo ("Süd") (generalo Gerd von Rundstedt).
La 9-an de septembro marŝalo Edward Rydz-Śmigły ordonis al generalo Kutrzeba fronte de la du armeoj "Poznań" kaj "Pomorze" ataki nordan alon de la Grupo de Suda Armeo. La celo estis devigi germanojn ĉesi postkuron de retiriĝantaj en orientan Pollandon armeoj: "Prusy", "Lublin", "Kraków", "Karpaty".
La batalo
La batalo estis trifaza: (...)
Post kiam la Wehrmacht sukcese stabiligis sian pozicion, oni ĉirkaŭis la polajn fortojn. El la nordo kaj okcidento atakis la 4-a germana armeo, helpis la 8-an armeon tankoj kaj trupoj de la 10-a armeo en sudoriento. La neniigo de la ĉirkaŭitaj poloj komenciĝis la 16-an de septembro per apogo de 820 aviadiloj. Post enormaj perdoj kaj post sensukceso eskapo, la polaj fortoj kapitulacis la 19-an de septembro. 170.000 polaj soldatoj iĝis militkaptitaj.
Sauris
Sauris - jen itale kaj friule, fakte germanlingve Zahre - estas komunumo kaj germanlingva lingvoinsulo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''.
Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Osvaldo de Northumbria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Distanco
Distanco estas unu el ĉefkonceptoj de geometrio. Ĝia enhavo dependas de tio, por kiuj objektoj estas difinita. Ekzemple:
Hetumo la 1-a
Dum la lastaj jaroj de la regado de Hetumo, plejparte kiel rezulto de la aktiva subteno de Hetumo al la mongoloj, la reĝlando suferis kreskantan atakon de la mamlukoj, kiuj invadis ĝin en 1266, prenante 40,000 armenajn kaptitojn, (inkluzive de la filo de Hetumo, Leono) dum la batalo de Mari. Hetumo povis elaĉeti sian filon per koncedado de teritorio al la egiptanoj. En majo 1268, la aliancita Antioĥa princlando estis prenita de la egiptanoj.
Hetumo abdikis en 1270 en favoro de sia filo Leono, kaj loĝis la reston de sia vivo en monaĥejo, kiel franciskano.
Floreso
Flores (en la hispana kaj portugala floroj) aŭ Floreso estas:
Dua batalo de Homs
Post la mamelukaj venkoj super la mongoloj en Ain Jalut en 1260 kaj Albistano en 1277, la Ilĥano Abaqa sendis al sia frato Mengu-Temuro kiel gvidanto de granda armeo el 80,000 homoj: 50,000 mongoloj kaj 30,000 helpantoj, ĉefe kartveloj sub reĝo Demetrio la 2-a kaj armenoj sub Leono la 2-a.
Hollingstedt (Treene)
Hollingstedt (dane: Hollingsted) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Arensharde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Dua batalo de Homs
La du armeoj renkontiĝis sude de Homs, urbo en okcidenta Sirio. En akra batalo, la kartveloj, armenoj kaj oiracoj sub Reĝo Leono la 2-a kaj mongolaj generaloj forpelis la mamelukojn, sed poste la mamelukoj gviditaj de la sultano Qalawun detruis la mongolan centron. Mengu-Temuro estis pafvundita kaj fuĝis. Tamen, Qalawun elektis ne persekuti la venkitan malamikon, kaj la kartvelaj kaj armenaj soldatoj retiriĝis.
La sekvantan jaron, Abaqa mortis kaj sia posteulo, Tekuder, inversigis sian politikon. Li konvertita al Islamo imitis aliancon kun la mameluka sultano.
Endre Vuchetich
Endre VUCHETICH [vuĉetiĉ] rumania hungara gazeteldonisto, redaktoro, novelisto. Li naskiĝis en Csene la 13-an de decembro 1888 kaj mortis la 12-an de decembro 1964 en Budapeŝto.
Kariero
Endre Vuchetich diplomitiĝis pri juro en Budapeŝto, kaj de 1908 li fariĝis ĵurnalisto, redaktoro de Temesvári Hírlap, Aradi Közlöny, de 1910 la Színházi Újság, de 1918 de Aradi Közlöny, Délvidéki Sport, de 1919 en Temeŝvaro la gazeton Jövendő. En 1943 li translokiĝis en Hungarujon.
Monda Ŝaka Ĉampionumo
La titolo de mondĉampiono pri ŝako estas la plej alta rango por ŝakistoj. Normale la titolo estas donita per kvalifika turniro kaj finfine per batalado inter du ludistoj. La unua oficiala ŝaka ĉampiono estis la aŭstro Wilhelm Steinitz post sia venko kontraŭ Johannes Hermann Zukertort en la jaro 1886. La unua virina ŝakmondĉampiono iĝis la ĉeĥino Vera Menchik en 1927. La nuna vira mondĉampiono estas Ding Liren, la virina mondĉampiono estas la ĉinino Ju Wenjun.
Stacio Yanaiminato
Stacio Yanaiminato (japane: 柳井港駅 [Janaiminato-eki], angle: Yanaiminato Station) estas fervoja stacio en Janai, Gubernio Jamaguĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Monda Ŝaka Ĉampionumo
Ĝis 1948 la metodo determini la mondĉampionon estis ĉiam per batalado inter du ludistoj. Pro la morto de la tiama mondĉampiono Aleksandro Aleĥin oni organizis 1948 turniron, la venkinto Michail Botwinnik ricevis la titolon. Poste la metodo estis ree batalado inter du ludistoj, inter la mondĉampiono kaj la venkinto de kandidata turniro. Ekde 1997 ĝis 2004 la monda ŝakasocio FIDE determinis la mondĉampionon per rekte elimina (nokaŭta) sistemo, en la jaroj 2005 kaj 2007 per duronda turniro inter 8 ludistoj.
(141851) 2002 PM6
(141851) 2002 PM6 estas marsrenkonta, terrenkonta, venusrenkonta kaj merkurrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Monda Ŝaka Ĉampionumo
16a Mondĉampiono: Magnus Carlsen (2013-2023)
Magnus Carlsen gajnis la kandidatoturneon en Londono en printempo 2013 kaj la mondan titolon venkante Viswanathan Anand la 22-an de novembro 2013.
(141851) 2002 PM6
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Monda Ŝaka Ĉampionumo
15a Mondĉampiono: Viswanathan Anand (2007-2013)
Anand defendis sian titolon inter la 14an kaj la 29an de oktobro 2008 en Bonn, Germanio per konkurso de maksimume 12 partioj kontraŭ Kramnik. Oni promesis revanĉon al Kramnik antaŭ la ĉampionado 2007 en la sekvonta jaro, se li perdus la titolon. Post la dekunua partio la antaŭiĝo de Anand sufiĉis kaj la konkurso antaŭtempe estis finita.
(141851) 2002 PM6
Orbito
Ĝi estas proksima de la 10:7 kun Marso kaj 9:1 kun Jupitero.
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Marso, la Tero, Venuso kaj Merkuro. Je sia perihelio, ĝi proksimiĝas al 26,821 milionoj da km de la Suno.
Monda Ŝaka Ĉampionumo
15a Mondĉampiono: Viswanathan Anand (2007-2013)
! !!1!!2!!3!!4!!5!!6!!7!!8!!9!!10!!11!!rezulto
Łomża
Stalinismo
28.10.1948: Rezulte de vundoj post aŭtomobila akcidento mortis episkopo de Łomża Stanisław Kostka Łukomski, kandidato por posteno de primaso, revenanta el funebraj ceremonioj de la pola primaso August Hlond, konata de kontraŭkomunista sinteno, viktimo de sekreta servo.
Brasília de Minas
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Norte de Minas (do "Nordo de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Montes Claros. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Lumpulsa komparilo
Lumpulsa komparilo estas optika mekanismo uzita por trovi malsimilecojn inter du bildoj. Ĝi funkcias kiel mikroskopo, kiu rapide alterne ("lumpulse") prezentas ambaŭ bildojn al la vido de observanto.
Uzis ĝin la astronomoj por kompari du fotografiojn de la sama parto de la ĉielo prenitaj en du malsamaj momentoj. Ĝi permesas identigi la objektojn, kiuj ŝanĝis de loko (planedojn, asteroidojn, kometojn, stelojn kun granda propra movo...) aŭ de magnitudo (variantajn stelojn).
Notinda astro malkovrita helpe de tia aparato estis la nanoplanedo Plutono, malkovrita de Clyde Tombaugh en 1930.
la "lumpulsa kompara projekciilo" (aŭ "PROBLICOM" : de la angla  PROjector BLInk COMparator), inventita de la amatora astronomo Ben Mayer, estas malmultekosta versio de la lumpulsa komparilo. Ĝi konsistiĝas el du diaprojekciiloj kun rotacianta kaŝilo kiu alterne interrompas la projekcion de unu aŭ la alia diapozitivo.
Moderna ekvivalento
En la nuna tempo, la vaste anstataŭigis la  kaj la astrofotoj estas ciferece registrataj en memoroj. la funkcio de lumpulsa komparo povas esti plenumita de komputilo prefere ol de mekanisma aparato.
Tamen, algoritmoj de bilda diferencigo kapablas trovi malsimilecojn inter bildoj pli efike ol la homaj okuloj. Por mezuri precize la pozicion de objekto, kies rapideco kaj direkto de movo estas konataj, oni uzas la teknikon de "Spuro kaj Stako", en kiu pluraj bildoj estas supermetitaj tiamaniere, ke la observata objekto ŝajnu punkto inter la steloj, kiuj aperas kiel strekoj.
Rozbělesy
Rozbělesy (Rosawitz) estas V-a parto de statuta urbo Děčín en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas sur maldekstra bordo de rivero Elbo sude de Děčín. Estas ĉi tie registritaj 129 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Bzura
Bzura estas rivero en meza Pollando, alfluanto de Vistulo (ĉe Wyszogród). Ĝi longas 166 km kaj havas la akvokolektan areon de 7,788 km2.
Wolf-Rayet stelo
Wolf-Rayet stelo (ofte mallongige: WR stelo) estas tipo de varma, mashava kaj evoluinta stelo, kiu elmontras grandan elĵetadon da maso. Tiaj steloj portas la nomon de iliaj malkovrintoj: la francaj astronomoj Charles Wolf kaj Georges Rayet de la Observatorio de Parizo en 1867.
Malkovro
Charles Wolf kaj Georges Rayet malkovris, en la spektro de tri steloj de la konstelacio Cigno, larĝajn liniojn de elsendo, kongruaj kun tiuj de nenia konata gaso. La ĉeesto de elsendaj spektraj linioj en stelo estas malofta: la stelaj spektroj montras prefere kontinuan fonon kun sorbaj linioj ŝuldataj al (relative) malvarma materio ĉirkaŭ la stelo.
Al tiu nenormala tipo de steloj oni donis la nomon de Wolf-Rayet steloj, aŭ WR steloj.
Sekve, oni elmontris ke tiaj linioj estis tiuj de heliumo, gaso malkovrita en 1868. En 1929 oni atribuis la larĝecon de la spektraj linioj al la efiko de Doppler, tio, kiu implicas rapidecon de 300 al 2 400 km/s, do ke Wolf-Rayet steloj daŭre elĵetas gasojn sub formo de stela vento, estigante ŝelon da gaso puŝata de la premo de radiado.
Krom tiujn de heliumo, oni trovis en la Wolf-Rayet stela spektro liniojn de karbono, oksigeno kaj azoto, oni klasigis tiaj steloj en RN, riĉaj je karbono kaj WN, riĉaj je azoto.
Ecoj
WR steloj estas evoluoj de steloj de klasoj O aŭ B, tie estas plej masivaj steloj, inter 9 kaj 150 sunaj masoj. Ili ne plu estas sur la ĉefa sekvenco, ĉar ili ne plu fuzias hidrogenon, sed heliumon, kaj, eble plu malfrue karbonon, oksigenon, k.t.p.
La stela vento de WR steloj elĵetas mason ekvivalentan al 10−5 sunaj masoj ĉiujn jarojn (aŭ 1015 tunoj en sekundo) kun rapideco de ĉirkaŭ 2000 km/s. La gaso de tiu vento elsendas radiadojn kun larĝaj spektraj linioj, pro efiko de Doppler. La lumo, kiun oni observas, estas tiu elsendata de la vento kaj ne de la stelo mem. Oni kreis novan spektran klason: W, por la WR steloj.
Oni opinias, ke la WR steloj estas stelo en stadio, kiu tuj antaŭas tiun de supernovao. Bone konata (kaj sufiĉe proksima) ekzemplo de Wolf-Rayet stelo estas Gamma Velorum (aŭ Gamo de Velaro)
Behesni
Besni estas distrikto de la provinco Adıyaman, Turkio, je 44 km okcidente de la urbo Adıyaman. Alteco 1050m. Loĝantaro estas ĉirkaŭ 36,000 en areo je 133 km². La urbo estis prenita de la umajadoj kaj poste de la Otomana Imperio fare de Sultano Selimo la 1-a.
Foiro Puyallup
La Puyallup Fair (Foiro Puyallup) estas la plej granda publika aranĝo en Vaŝingtonio, ĉiujare vizitata de proksimume miliono da homoj, kaj estas unu el la dek plej grandaj jarfoiroj en Usono. Ĝi estas 17-taga publika foiro, dum septembro, en la urbo Puyallup (Vaŝingtonio) Usono. La Foiro Puyallup ĝis 2006 nomiĝis la Foiro de Okcidenta Vaŝingtonio ("Western Washington Fair"). (La sama organizaĵo, Western Washington Fair Association, okazigas tie ankaŭ 4-tagan printempan foiron.) La tereno de la foiro, nun nomata "Puyallup Fair and Events Center", ampleksas 0,65 km2 kaj havas konstantan 55-homan laboristaron, kaj en septembro oni dungas ĝis 7 500 aliajn homojn por la foiro mem.
En 1942 oni renomis la foirejon "Camp Harmony" (Kampadejo Harmonio), kaj ĝi rolis kiel provizora restadejo por japanoj kaj japandevenaj usonanoj survoje al koncentrejoj en Idaho.
Y-Generacio
Jarmiluloj, ankaŭ konataj kiel Y-Generacio, estas la demografia kohorto sekvanta la X-Generacion kaj antaŭanta la Z-Generacion. Esploristoj kaj popularaj amaskomunikiloj kutime uzas la fruajn 1980-ajn jarojn kiel komencaj naskiĝaj jaroj kaj meze de 1990-aj ĝis fruaj 2000-jaroj kiel lastaj naskiĝaj jaroj. Jarmiluloj foje estas nomataj "naskiĝ-eksplodo" pro granda pliiĝo de naskiĝ-indicoj en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj, kaj ĉar jarmiluloj ofte estas la infanoj de la naskiĝ-eksplodistoj. La karakterizaĵoj de jarmiluloj varias laŭ regiono kaj individuo, kaj la grupo travivas diversajn sociajn kaj ekonomiajn kondiĉojn.
Nomoj
Aŭtoroj William Strauss kaj Neil Howe estas vaste agnoskitaj kiel kreintoj de la nomo jarmiluloj. Ili kreis la esprimon en 1987, ĉirkaŭ la tempo kiam naskitaj infanoj en 1982 eniris antaŭlernejon, kaj la amaskomunikiloj unue identigis ilian eventualan ligon al la tuja nova jarmilo kiel la mezlerneja diplomiĝa klaso de 2000. Ili skribis pri la kohorto en iliaj libroj Generations: The History of America's Future, 1584 to 2069 (1991) kaj Millennials Rising: The Next Great Generation (2000).
En aŭgusto 1993, eldonejo Advertising Age kreis la frazon Generacio Y por priskribi tiujn, kiuj estis aĝaj 11 aŭ pli junaj same kiel la adoleskantoj de la venontaj dek jaroj, kiuj estis difinitaj kiel malsamaj de Generacio X. Laŭ ĵurnalisto Bruce Horovitz, en 2012, Advertising Age "ĵetis la mantukon koncedante ke jarmiluloj estas pli bona nomo ol Geno Y".
Psikologo Jean Twenge priskribis jarmilulojn kiel "Generation Me" en lia libro 2006 Generation Me: Kial la Junaj Amerikanoj Hodiaŭ Estas Pli Fidindaj, Asertemaj, Titolitaj - kaj Pli Malfeliĉaj ol iam antaŭe, kiuj estis ĝisdatigitaj en 2014. En 2013, La revuo Time prizorgis kovrilan historion titolitan Millennials: The Me Me Me Generation. Newsweek uzis la esprimon Generation 9/11 por raporti junulojn, kiuj estis inter 10 kaj 20 jaroj dum la teroraj agoj de la 11-a de septembro 2001. La unua referenco al "Generacio 9/11" estis farita en la kovra rakonto de la eldono de Newsweek, la 12-a novembro 2001. Alternativaj nomoj por ĉi tiu grupo proponita inkluzivas Generacion Ni, Tutmonda Generacio, Generacio Sekva, La Neta Generaciokaj La Burnout Generacio.
Ĉinaj jarmarkoj ofte nomiĝas la generacioj de 1980 kaj 1990. En konferenco en 2015 en Ŝanhajo organizita de la usona-ĉina instituto de universitato de suda Kalifornio, jarmiluloj en Ĉinio estis ekzamenitaj kaj kontrastitaj kun usonaj jarmiluloj. Rezultoj inkluzivis la geedzecon, infanajn kaj milgrandajn preferojn de infanoj, karierajn ambiciojn, kaj sintenojn pri volontulismo kaj aktivismo.
Kultura identeco
La libro de Strauss & Howe titolita Millennials Rising: The Next Great Generation priskribas la jarmilan generacion kiel "civilizita menso", malakceptante la sintenojn de la X-Generacio. Ekde la usona censo de 2000, kiu permesis al homoj elekti pli ol unu rasan grupon, jarmiluloj amase akceptis la idealon, ke ĉiuj iliaj heredaĵoj estu respektataj, kalkulitaj kaj agnoskataj. Jarmiluloj estas lainfanoj de la naskiĝ-eksplodo aŭ X-Generation, dum kelkaj pli maljunaj membroj povas havi gepatrojn de la Silenta Generacio. Balotenketo en 2013 en Britio trovis ke Y-Generacio estis pli "malfermema al siaj gepatroj pri kontestataj temoj". Inter la enketitoj, preskaŭ 75% subtenis samseksan geedzecon.
Pew Research Poll en 2013 montris, ke 84% el jarmiluloj, naskitaj ekde 1980, kiuj tiutempe estis inter la aĝoj de 18 kaj 32 jaroj, preferis laŭleĝigi la uzon de mariĥuano. En 2015, la Pew Esplorcentro ankaŭ faris esploradon koncerne genran identecon. Oni malkovris, ke la jarmiluloj ne identigas sin kun la generacia termino kompare kun -Generacio, kun nur 40% el tiuj naskitoj inter 1981 kaj 1997 identigantaj sin kiel parton de la Jarmila Generacio. Inter pli maljunaj, kiuj naskiĝis en 1981-1988, Pew Research trovis 43% procento identigitaj kiel membroj de la pli malnova demografia kohorto, Generacio X, dum nur 35% identigis kiel jarmilojn. Inter pli junaj (naskitoj 1989-1997), generacia identeco ne estis multe pli forta, kun nur 45% procento identigantaj sin kiel jarmilulojn. Oni trovis ankaŭ, ke la jarmiluloj elektis plej ofte difini sin kun pli negativaj esprimoj kiel mem-sorbita, malŝparema aŭ avida. En ĉi tiu raporto en 2015, Pew difinis jarmilulojn kun naskiĝaj jaroj ekde 1981 pluen.
Jarmiluloj plenkreskiĝis kiam la distra industrio komencis esti frapita de la interreto. Krom ke la jarmiluloj estas la plej etnaj kaj rase diversaj kompare kun la pli fruaj generacioj ol ili, ili estas ankaŭ sur ritmo por esti la plej formale edukitaj. En 2008, 39.6% de jarmiluloj inter la aĝoj de 18 kaj 24 estis enskribitaj en kolegio, kio estis usona rekordo. Kune kun edukado, jarmiluloj ankaŭ emas esti aĉaj, kun ĉirkaŭ 9 el 10 jarmiluloj sentante, ke ili havas sufiĉe da mono aŭ ke ili atingos siajn longtempajn financajn celojn, eĉ dum malfacilaj ekonomiaj tempoj, kaj ili estas pli optimismaj pri la estonteco de Usono. Aldone, jarmiluloj estas ankaŭ pli malfermaj al ŝanĝiĝoj ol pli malnovaj generacioj. Proksimume unu el kvar jarmiluloj ne sentas sin proksimaj al ajna religio, proporcio multe pli alta ol tiu de la pli maljunaj generacioj, kiam ili havis la aĝojn de jarmiluloj.
Alex Gilbey
Alex GILBEY (9-a de decembro 1994) estas angla futballudisto. Nuntempe, li partoprenas kun la angla teamo Wigan Athletic FC.
Li ekkarieris ĉe Newport County A.F.C. kaj ĉe Colchester United F.C..
Max Power
Max POWER (27a de julio 1993) estas angla futballudisto. Nuntempe, li partoprenas kun la angla teamo Wigan Athletic FC.
Li ekkarieris ĉe Tranmere Rovers, en kiu li faris 126 aperojn kaj markis 19 golojn en ĉiuj konkurencoj laŭlonge de kvar sezonoj.
Chrastice
Nomon Chrastice oni uzas por diversaj lokoj.
Almirante Tamandaré
Almirante Tamandaré estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 103.245 loĝantojn en 2010.
Ghazan
Mahmud Ghazan (1271-1304) (mongole: Газан, ĉine: 合贊, foje konata kiel Casanus de la okcidentanoj) estis la sepa reganto de la Ilĥanato de la Mongola Imperio en nuntempa Irano de 1295 ĝis 1304. Li estis la filo de Arghun kaj Quthluq Ĥatun, daŭrigante la vicon de regantoj kiuj estis rektaj posteuloj de Ĝingis-Ĥano. Konsiderita kiel la plej elstara el la ilĥanoj, li estas plej konata pro la politika konvertiĝo al Islamo en 1295 kiam li prenis la tronon, markante turnopunkton por la reganta religio de mongoloj en Mezazio. Lia ĉefa edzino estis Kokeĉin, mongola princino sendita de Kublaj-Ĥano, kaj eskortita de la mongola ĉefurbo ĝis la Ilĥanato fare de Marko Polo.
Militistaj konfliktas daŭris dum la regado de Ghazan inkluzive de milito kontraŭ la egiptaj mamelukoj por la kontrolo de Sirio, kaj bataloj kontraŭ la mongola Ĉagataj-Ĥanato. Ghazan ankaŭ traktis diplomatiajn kontaktojn kun Eŭropo, daŭrigante la malsukcesajn provojn de siaj antaŭuloj je formado de franca-mongola alianco. Viro de alta kulturo, Ghazan parolis multajn lingvojn, havis multajn ŝatokupojn, kaj reformis multajn elementojn de la Ilĥanato, precipe la normigado de la valuto kaj la financa politikon.
Łuków
Łuków estas urbo en Lublinio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Łuków en distrikto Łukowski.
Çamlıhemşin
Çamlıhemşin estas urbo en provinco Rize en Turkio.
Qatar Foundation
Qatar Foundation (mallonge QF) aŭ Katara Fondaĵo (arabe: مؤسسة قطر), plena nomo «Qatar Foundation for Education, Science and Community Development aŭ Katara Fondaĵo por Edukado, Scienco kaj Socievoluado) estas privata senprofita organizaĵo en Kataro, fondita en 1995 per dekreto de ŝejko Hamad bin Ĥalifa Al Thani, emiro de Kataro ĝis la jaro 2013. En februaro 2016 Hind bint Hamad Al Thani, la fratino de la aktuala emiro (2018), ŝejko Tamim bin Hamad Al Thani, estras la Fondaĵon kune kun sia patrino ŝejkino Moza bint Nasser kiu estas prezidantino de la Qatar Foundation.
Aldone al privata financado, la organizaĵo estas subtenata kaj financata de la registaro de Kataro. La celo de la fondaĵo estas subteni Kataron survoje al la transiro de karbona ekonomio al scio-ekonomio fokusante sur iniciatoj en la kampoj edukado, scienco kaj esplorado kaj komunuma evoluigo. La programoj por socia disvolviĝo de la fondaĵo celas akceli la kulturan vivon per aktivecoj kiuj konsciigu pri la kuturo, tradicioj de Kataro kaj la protektadon de la heredaĵo de Kataro, alfronti sociajn problemojn kaj "instigi progreseman socion". Ke la Qatar Foundation volas instigi progreseman socion, kiu taksas sian lingvan heredaĵon, montras la engaĝo de la QF en la konservado kaj antaŭenigo de la araba lingvo. Ĉi tiu klopodo estas disvastigata tra ĉiuj asociitaj institucioj, centroj kaj eventoj. La Monda Organizaĵo por la Renaskigo de la Araba Lingvo (MORAL) estas membro de la Qatar Foundation.
La Katara Fondaĵo subtenas edukadajn kaj sciencajn projektojn, kiel ekzemple la kampuson Education City (Edukada Urbo) proksime de Doha, kie diversaj famaj usonaj kaj eŭropaj universitatoj grupiĝis, ĉar la katara registaro per tio parte celas disvolvi junan loĝantaron kun la necesa sperto por subteni scio-ekonomion.
La plej elstara universitato en Kataro estas la Hamad bin Ĥalifa Universitato (HBKU) kies komputila esplorcentro, la Katara Komputila Esploro-Instituto kreis jam plurlingvan bitlibran legilon (Jalees kio arabe signifas kunulon).
La Katara Fondaĵo estas malantaŭ la kreado en 2009 de la Monda Energia Pinto por Edukado aŭ internacia pens-kunveno pri edukaj aferoj, okazinta en 2013 en Doha.
Ferenc Wittmann
Ferenc Wittmann [vitman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wittmann Ferenc estis hungara fizikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1908) de Hungara Scienca Akademio.
Ferenc Wittmann naskiĝis la  1860 en Hódmezővásárhely. Li mortis la 1932 en Budapeŝto.
Biografio
Ferenc Wittmann frekventis ambaŭ universitatojn en Budapeŝto. En 1878 li iĝis vicprofesoro en la teknikuniversitato. Li atingis la instruan rangon eksterordinara profesoro en 1892. Li estis viclernejestro en 1919. Li okupiĝis precipe pri radiotekniko. Li inventis pli novan osciloskopon, kiu portas lian nomon.
Dziga Vertov
Dziga VERTOV (2-a de januaro, 1896 - 12-a de februaro, 1954) estis rusia kinoreĝisoro, unu el fondintoj de dokumenta kameraarto.
Vivo kaj kariero
Oktobron 1917, 22 jaraĝe, Vertov ekverkis por Kino-Nedelia (la posemajna filmserio de la Kinokomitato de Moskvo, kaj la unua novaĵfilmserio en Rusio). Ĉe Kino-Nedelja li renkontis Elizaveta Svilova, kiu poste fariĝis lia edzino (tiutempe ŝi estis dungito ĉe la filmkonservada fako); la unua nombro de la serio eldoniĝis junion 1918. Vertov laboris por la serio tri jarojn, kaj helpis fondi kaj operacii filmvagonon en la agit-trajno de Miĥail Kalinin dum la intercivitana milito. Iuj el la vagonoj de la agit-trajnoj disponis aktorojn por teatrumi; Vertov havis aparatojn por filmi, riveli, redakti, kaj projekcii filmon. La trajnoj veturis al la batalkampoj por misioj de agitado kaj propagando, kiujn oni intencis ĉefe por plibonigi la spiriton de la soldataro; ankaŭ por ekflamigi la kamparanaron je furoro revolucia.
En 1919, Vertov kompilis novaĵfilmojn por sia dokumentara filmo Datreveno de la Revolucio; en 1921 li kompilis Historio de la Civilmilito. La tiel-nomita "Konsilio de Tri", grupo kiu eldonis manifestojn en LEF, novaĵgazeto de radikalaj maldekstraj artistoj, fondiĝis je 1922; la grupo aspektis iom mistera, sed estis nur Vertov, lia edzino kaj filmredaktistino Elizaveta Svilova, kaj lia frato kaj kameraisto Mikhail Kaufman. Kiel la Futuristoj kiuj jam influis lin, Vertov montris interesiĝon pri la maŝino, kiu gvidis lin al scivolemo pri la meĥanika bazo de kino. Lia frato Boris Kaufman estis konata ĉefa fotografisto kiu laboris sub tiel direktoroj kiel Elia Kazan kaj Sidney Lumet; la alia frato de Vertov, Mikhail Kaufman, laboris kiel la ĉefa fotografisto ĝis li fariĝis memstara dokumentafilmisto.
Wolf-Rayet bobelo
Wolf-Rayet bobelo estas emisia nebulozo, kiun oni foje trovas ĉirkaŭ Wolf-Rayet steloj. Oni supozas, ke tia nebulozo devenas de la eksteraj tavoloj de la stelo, elpuŝitaj de la stela vento kaj jonigata de la ultraviola radiado aŭ pro ŝoko kun la jam ĉeestanta interstela gaso.
Dziga Vertov
Vivo kaj kariero
Dum 1922, la jaro dum kiu Nanook of the North (Nanook de la Nordo) eldoniĝis, Vertov ekigis la serion Kino-Pravda, donante klaran indikon pri la signifo de lia plumnomo por ĉiu ajn ankoraŭ necerta pri ĝi: li estis anime revolucia, ofte inspirita kaj celema; lia serio estis optimisma sed foje akra, maltimante kontraŭstari malfacilajn sociajn problemojn, kaj ankaŭ maltimante sonigi alvokon agi. La serio daŭris tri jarojn je proksimume unu nombro po monato; ĝi prenis la titolon el la ĵurnalo de la registara ĵurnaloPravda(Vero), fondita de je 1912. "Kino-Pravda" daŭrigis la agit-propemon de Vertov.
Wolf-Rayet bobelo
Tiaj objektoj similas supernovaajn restaĵojn, sed ne estas klara rilato inter tiuj du tipoj de objektoj, ĉar Wolf-Rayet steloj estas destinitaj eksplodi en supernovaoj. Temas pri du malsimilaj stadioj de la stela evoluo.
Du plej konataj Wolf-Rayet bobeloj estas NGC 6888 (aŭ Nebulozo de la Kornbulko) kaj NGC 2359 (aŭ Nebulozo de la Tora kasko)
Dziga Vertov
Vivo kaj kariero
La vizio, kiu pelis Vertovon estis kapti "kinoveron", tio estas, pecojn de aktualaĵo kiuj, kiam oni ordigas ilin kunen, tenas pli profundan verecon nevideblan per la okulo nuda. En la serio "Kino-Pravda", Vertov prifokusis ĉiutagan spertaĵojn, evitante burĝaĵojn kaj anstataŭe filmante en bazaroj, drinkejoj, kaj lernejoj, foje kun kaŝkamero, sen permesopeto. La epizodoj de "Kino-Pravda" kutime ne entenis rescenigojn aŭ staĝigojn (unu escepto estas la ero pri la proceso de la socialistoj-revoluciistoj: la scenoj de vendado de ĵurnaloj kaj la legantoj en la troleo estis ambaŭ staĝitaj por la kamero). La kinematografio estas malrafinita, rezulto de la malatento de Vertov pri "beleco" kaj "arto". Dudek tri nombroj de la serio eldoniĝis dum periodo de tri jaroj; ĉiu nombro daŭris proksimume dudek minutojn kaj kutime pritemis tri temojn. La rakontoj estis ĝenerale priskribaj, ne narativaj, kaj inkluzivis vivorakontoj kaj malkovroj, ekzemple montrante organizado de kamparanoj en sovĥozojn, kaj la proceso kontraŭ de la socialistoj-revoluciistoj; li ankaŭ, en unu rakonto, montras malsategon en la naskiĝanta Marksisma ŝtato. Propogandemo ankaŭ troviĝas, sed pli subtile, en la epizodo pri la konstruado de flughaveno: unu bildsekvaĵo montras la tankojn de la ekscaro dum ili helpas pretigi fondaĵon, kun intertitolo kiu legas "Tankoj en la labora fronto".
Je tiu tempo en lia kariero, Vertov estis klare kaj emfaze malsatita de la tradicio narativa, kaj esprimas lian malamikecon kontraŭ ia ajn drama fikcio kaj malkaŝa kaj multfoje; li rigardis dramon kvazaŭ alia "opio de la amaso". Vertov libere akceptas unu kritikon kontraŭ lia laboro pri la serio "Kino-Pravda" -- ke la serio, kvankam influa, estis ete disvastigita. Kvankam la malvasta eldonado, ĝi servis kiel bazo por la usona serio "March of Time" (Marĉo de Tempo).
Je la fintempo de la serio "Kino-Pravda", Vertov libere uzis haltmovadon, senmovajn bildojn, kaj aliajn "artifikaĵojn", generante kritikojn ne nur pri lia tranĉa dogmatismo, sed ankaŭ pri lia kinotekniko. Vertov sin klarigas en "Pri 'Kino-Pravda'": kunmetante "hazardajn filmpecojn" por la serio Kino-Nedelja, li "ekdubis la neceson de literara konekto inter kunsplisitaj memstaraj vidaĵoj... Ĉi tiu laboro estis ekpunkto por 'Kino-Pravda'." Je la fino de la eseo, Vertov mencias venontan projekton kiu ŝajne estas Homo kun kamerao, nomante ĝin "eksperimenta filmo" farita sen scenaro; nur tri paragrafoj supre, Vertov mencias scenon el "Kino-Pravda" kiun bone konos spektintoj de Homo kun kamerao: "La kamparano laboras, kaj ankaŭ la urba virino, kaj ankaŭ la filmredaktistino kiu elektas la negativon..."
Post Lenin permesis limigitan privatan entreprenon per lia Nova Ekonomia Politiko, Rusio ekricevis fikcifilmojn eksterlandajn, tiun okazon Vertov rigardis kun senduba suspektemo, nomante dramon "influo koruptema" kontraŭ la sentemo proleta ("Pri 'Kino-Pravda'", 1924). Jam je tiu tempo, Vertov uzadis lian novaĵ-filmserion kvazaŭ piedestalo por misfamigi dramofikcion de kelkaj jaroj; li daŭrigis liajn kritikojn eĉ post la bona ricevo de la kirasŝipo "Patjomkin" de Sergej Eisenstein en 1925. Patjomkin estis ege fikciigita filmo prirakonta ribelon ĉe militŝipo pro mistraktado al la maristoj; la filmo estis evidenta sed lerte farita propagandaĵo gloriganta la proletaron. Vertov maldungiĝis de Sovkino januaron 1927, eble ĉar li kritikis filmon kiu efike predikis la sinteno de la Komunista partio, samtempe kreante filmojn kiuj efike defias aŭ subfosas ĝin.
Vertov diras en "La Viro kun Kinokamero" ke li luktis "por decidema purigado de la lingvo de filmo, por ĝia tuta apartigo de la lingvo de teatro kaj literaturo." En la malfruaj nombroj de "Kino-Pravda", Vertov eksperimentis multege, provante forlasi tion, kion li konsideris filmkliŝon (kaj ricevis kritikadon pro tio); lia eksperimentado fariĝis eĉ pli okulfrapa je la epoko de Homo kun kamerao. Iuj kritikas la evidentajn staĝigojn en Homo kun kamerao kiel kontraŭ la du devizoj de Vertov, "vivo kiel ĝi estas" kaj "vivo kaptita sen antaŭkono": la sceno en kiu virino leviĝas kaj sin vestigas estis evidente staĝita, kaj ankaŭ estas la malita sceneto en kiu oni forpuŝas ŝakludojn de la ŝaktablo, kaj la sekvaĵo en kiu Mikhail Kaufman filmas trian aŭton. La virinoj en la tria aŭto ekrimarkas la kameron; la scenon evidente oni antaŭplanis por la kamero. Tamen, la du kredoj de Vertov, ofte uzataj anstataŭigeble, estas fakte apartaj, kiel Juri Civian rimarkigas en la komentarikanalo en la DVD de Homo kun kamerao: por Vertov, "vivo kiel ĝi estas" signifas, ke oni rekordu vivon tiel, kiel ĝi estus sen la ĉeesto de la kamero. "Vivo kaptita sen antaŭkono" signifas ke oni rekordu vivon kiam surprizita, kaj eble provokita, de la ĉeesto de la kamero. (Ĉe 16:04 en la anglalingva komentarikanalo.) Ĉi tiu klarigo kontraŭdiras la kutiman antaŭsupozon, ke por Vertov "vivo kaptita sen antaŭkono" signifis "vivo kaptita sen kono de la kamero". Ĉiuj el tiuj scenetoj povus konformi je la devizo de Vertov, "vivo kaptita sen antaŭkono".
Pli malfruaj verkoj de Vertov
En 1924 aperis unua plendaŭra filmo de Vertov sub titolo Kino-Okulo. En ĝi Vertov strebis realigi sian tezon pli multe pli grandaj ebloj de kinokamerao ("kino-okulo") kompare kun ordinara homa vido. En ekspozicio en Parizo en 1925 Dziga Vertov ricevis arĝentan medalon kaj diplomon pro Kino-Okulo.
Filmo La dekunua (1928) rakontis pri la ŝanĝoj, okazintaj en la lando post la revolucio, kaj pri la industriigo, speciale pri konstruado de Dnepra hidroelektrostacio. Ĝin sekvis filmoj Entuziasmo (La simfonio de Donbaso) (1930) - unua sona filmo de Vertov, Tri kantoj pri Lenin (1934)), Lulkanto (1937). Dum Granda Patriota Milito li estis evakuita en Kazaĥstanon, kie li kreis kinoĵurnalojn. Post la milito li okupiĝis pri laboro en kinoĵurnalo Novosti Dnja (Novaĵoj de la tago).
Abbévillers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Sonata Arctica
Sonata Arctica estas finnlanda potencmetalroka muzikgrupo fondita en 1996 en Kemi.
Historio
Komence nomigita Tricky Beans, ŝanĝita poste en Tricky Means , la muzikgrupo publikigis tri demojn: Friend 'till The End kaj Agre Pamppers en 1996, kaj PeaceMaker en 1997. En 1999, post kelkaj ŝanĝoj de membroj, la grupo registris la kvaran demon FullMoon. La ĝia famo altiris la atenton de la metalroka muzikfirmao Spinefarm, kaj la nomo de la grupo ŝanĝis en Sonata Arctica.
La unua albumo, Ecliptica, estis publikigita en la aŭtuno de la sama jaro, post la unuopaĵo UnOpened. Poste, la kantisto Tony Kakko, aŭtoro de ĉiuj kanzonoj, forlasis al Mikko Härkin la klavarinstrumentojn, kaj la grupo estas elektita de Stratovarius kiel subtengrupo al turneo kune kun Rhapsody. Sonata Arctica registris muzikalbumeton, Successor, kun kanzonoj vive el turneo kaj kelkaj omaĝkazonoj.
Saint-Brice-sur-Vienne
- jen france, prononco [], okcitane Sent Brecís - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
3715 Štohl
Nomo
Ĝi estis nomita en omaĝo al la slovaka astronomo Ján Štohl (1932–1993),
Profesio
Difino
Laŭ pli mallarĝa difino profesio ofte aludas specife al kampoj, kiuj bezonas egan studon kaj mastrecon de speciala scio, kiel juro, medicino, flegado, klerikaro aŭ inĝeniero. Tiel, profesio emfazas mensan lertecon anstataŭ la fizikan. Tamen pli ĝenerale, profesio malsimilas ŝatokupon; profesio estas vivtena laboro, pro kiu oni estas pagata, sed ŝatokupo ĝenerale estas nepagata sufiĉe por esti vivtenpova. Se oni troe engaĝiĝas en sia profesio, oni povas eksenti ĉe si simptomojn de profesia deformo – subkonscia transprenado de pensmaniero de sia profesio ankaŭ en sia eksterprofesia vivo.
Ekzemploj de profesioj
Por plena listo, jen Listo de profesioj.
Agudos do Sul
Agudos do Sul estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 8.270 enloĝantojn en 2010.
Savogna d'Isonzo
Savogna d'Isonzo - prononco, jen itale, friule Savogne dal Lusinç, Sovodnje ob Soči aŭ Sovodnje pri Gorici) estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Gorizia, kiu ekde oktobro 2017 ne plu estas oficiala administra unuo. Ekde tiam la loko apartenis al intermunicipa aŭ interkomunuma teritoria unuo, nomata Collio - Alto Isonzo, sed jam fine de 2019 denove ŝanĝiĝis la administra strukturo: nun ĝi apartenas al tiel nomata malcentra regiona unuo Gorico, kiu laŭ amplekso identas al la antaŭa provinco - tial, pro praktikeco kaj plia koncizeco, tolereblas plutraduki la novan longan administran nomon Ente di decentramento regionale di Gorizia al Esperanto per "provinco Gorico".