cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mancha Júcar-Centro
Devena de la sociekonomia kunigo de la antikvaj municiparoj de La Mancha-Centro de Albacete kaj La Mancha del Júcar, en la aktualo estas kutime konsiderata kiel ununura komarko, kaj tiel aperas en la aktualaj katalogoj de turismo. Tiuj municiparoj enhavis la jenajn loĝlokojn:
Je ne pli ol unu horo kaj duono el urboj kiel Alikanto, Albaceto, Madrido aŭ Murcio, kun loĝantaro super 50 000 personoj kaj etendo de 1.967 km2, tie estas kaj vilaĝoj kaj urboj de markita manĉa karaktero kun grava hereda kaj kultura riĉoj, kaj aliflanke vilaĝoj de granda pejzaĝa bleco, kiel tiuj de la bordoj de la rivero Júcar.
Lougé-sur-Maire
Lougé-sur-Maire estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Puebla de Zaragoza
Puebla estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas la urbego Heroica Puebla de Zaragoza, la subŝtata ĉefurbo.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1 485 941 loĝantojn. El tiuj estas 710 356 viroj kaj 775 585 virinoj. La komunumo havas surfacon de 524,31 kvadratkilometroj.
Ĝi situas en la centro-orienta parto de la meksika subŝtato Puebla. Norde estas la ŝtato Tlaxcala, sude la komunumoj Huehuetlán el Grande kaj Teopantlán, oriente Amozoc, Cuatinchán kaj Tzicatlacoyan kaj en la okcidento Cuautlancingo, San Andrés Cholula kaj Ocoyucan. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 3′ norda latitudo kaj 98° 12′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2160
Historio
La lokon kie nun estas la urbo Puebla oni konis sub la nomo Cuetlaxcoapan, kiu signifas en la navatla lingvo "loko kie la viperoj ŝanĝas la haŭton". La 16an de aprilo de la jaro 1531 Toribio Paredes, loĝanto de Benavente en Hispanio, kiun la indiĝenoj nomis "Motolinia", fondis la urbon de Puebla en la valo de Cuetlaxcoapan je la orienta flanko de la rivero San Francisco.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21114a.htm
Jambol
Jambol (bulgare Ямбол) estas urbo en sudorienta Bulgario, apud rivero Tundĵa (Тунджа, latine Tonsus). La rivero ĉirkaŭfluas la malnovan urboparton je ties tri flankoj. La urbo situas 93 km de la Nigra Maro kaj estas la administra centro de samnoma provinco.
La urbo havas ĉirkaŭ 75.000 loĝantojn (2004).
Norde de la urbo situas Kabile – iama bronzepoka setlejo el la 2-a jarmilo a.K., grava regiona centro ĝis la 6-a jarcento.
Sur loko de Jambol staris la bizanca setlejo Diampolis inter la 11-a kaj 14-a jarcento. En la turka epoko (15-a ĝis 19-a jarcento) oni nomis la komunumon Jamboli. Pri tiu epoko memorigas ruinoj de moskeo.
Dum la unua mondmilito, en Jambol troviĝis la plej suda militista Aerŝipa haveno de la germanaj armeaj fortoj.
Nun 10 km okcidente de Jambol situas la usona militista bazo de Besmer.
Esguevillas de Esgueva
Esguevillas de Esgueva [esgeBIljas desGEba] estas municipo en la nordoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Valle del Esgueva (Valo de Esgeva) en la nordoriento de la provinco. Esguevillas de Esgueva estas etimologie komprenebla kiel Esgevaĵoj de Esgevo alude al la rojoj kiuj fluas al rivero Esgueva.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 41,5 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 269 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono. Ĝi distas 36 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas angule kun la provinco Palencio. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la riveroj Esgueva kaj Arranca.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Estis urbomuregoj ĝis la 18-a jarcento, kiam oni detruis ilin; restas memoro en la toponimio de la strataro.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Radim (Brantice)
Radim situas en katastra teritorio Radim u Brantic kun areo 13,05 km².
Laborekonomiko
En ekonomiko, laboro estas kvanto de la taskaro farita de homoj. Ĝi estas konvencie komparita al tiaj aliaj faktoroj de produktado kiel tero kaj kapitalo. Ekzistas teorioj kiuj evoluigis koncepton nomita homa kapitalo (rilatante al la kapabloj kiujn laboristoj posedas, ne nepre al ties fakta laboro), kvankam tie estas ankaŭ sumigilo prezentanta makroekonomikajn sistemteoriojn kiuj opinias ke homa kapitalo estas kontraŭdiro.
Radim (Brantice)
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de Radim (inkluzive de Radímek) laŭ kalkuladoj aŭ aliaj oficaj registroj.
En Radim estas registritaj 136 adresoj : 113 daŭraj objektoj kaj 23 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 98 domoj, el tio 65 daŭre loĝigataj.
Leuggern
Leuggern estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2065 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
János Urbanek
János Urbanek [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Urbanek János estis hungara inĝeniero, profesoro. János Urbanek naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Fiume (nuntempa Rijeka en Kroatio). Li mortis la en Hispanio en Barcelono.
Biografio
János Urbanek akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato palatino József en 1927. Post siaj studoj li esploris 3 jarojn en optika instituto en Parizo, fine li doktoriĝis en Sorbono. Inter 1930 kaj 1944 li instruis elektroteknikon en universitato József. Komence li estis asistanto, poste lektoro, ekde 1941 privata profesoro. Inter 1944-1949 li estis laboratoriestro en fabriko, poste li fondis esploran instituton, kies ĉefo estis ĝis la pensiuliĝo en 1969. En 1952 li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li estis nomumita titulara profesoro en 1960. Li ricevis premion Kossuth en 1953.
Leuggern
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,76 km², de kiuj 5,10 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,25 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 547 m s.m., dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 312 m s.m. ĉe la bordo de Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Leuggern limas en nordnordokcidento al Full-Reuenthal, en nordo al la germana urbo Waldshut-Tiengen, en nordoriento al Koblenco, en oriento al Klingnau, en sudoriento al Böttstein, en sudo al Mandach, en okcidento al Mettauertal, kaj en nordokcidento al Leibstadt.
Trafiko
La vilaĝo Felsenau disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Koblenco al Leibstadt. La ceteraj vilaĝopartoj estas konektitaj al la publika trafikreto per diversaj poŝtaŭtolinoj.
En la komunumo kruciĝas la kantonaj ĉefvojoj de Döttingen al Leibstadt kaj de Vinterturo al Bazelo. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas proksimume 20 kilometrojn okcidente en Eiken.
Historio
La unua dokumenta mencio de Leuggern datiĝas el la jaro 1231 kiel Lutgern.
En mezepoko en Leuggern regis la Habsburgoj. La komunumo troviĝis sub la administrado de la Johanitoj, kiuj estis ricevis la komunumon en la jaro 1231 testamente de la Baronoj de Bernau. Ili unue atribuis la posedaĵon en Leuggern al la Johanita komandorejo Bubikon. En la jaro 1250 estis fondita la Johanita komandorejo Leuggern. Post la konkero de Argovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1415 Leuggern estis la centro de samnoma paroĥo kaj voktejo de la Grafejo Baden, al kiu apartenis ankaŭ la hodiaŭaj komunumoj Böttstein, Full-Reuenthal kaj Leibstadt.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden, estiĝis tiam la komunumoj Böttstein kaj Leuggern.
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Oberleibstadt, Böttstein kaj Leuggern formis nun unu komunumon de la distrikto Zurzach. En la jaro 1816 la kantona parlamento decidis la disigon de Oberleibstadt, Böttstein kaj Leuggern en tri komunumojn.
Püttlingen
Püttlingen estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la Regiona Ligo Saarbrücken de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Erpe-Mere
Erpe-Mere (nederlande, proksimuma prononco [ERpe-ME:re]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Aalst.
Ekde 1977, la municipoj Aaigem, Bambrugge, Burst, Erondegem, Erpe, Mere, Ottergem kaj Vlekkem apartenas al Erpe-Mere.
Usona prezidanta elekto de 2012
La usona prezidanta elekto de 2012 okazis la 6-an de novembro 2012. Formale tiutage nur elektiĝos la elektantoj de la "elekta kolegaro" (angle Electoral College), kiu la 17-an de decembro voĉdonos pri la postenoj de la prezidanto de Usono kaj la vicprezidanto de Usono. Praktike tamen kutime la rezultoj de la baloto pri la elektantoj jam ebligas antaŭkalkulon pri la posta ŝtata prezidanto kaj jam decidas la elekton. Barack Obama estas reelektita.
Samtempe okazis la balotoj pri la Kongreso de Usono, pri la gvidantoj (iom malprecize nomataj guberniestroj) en dek unu kaj pri la parlamentoj en multaj usonaj ŝtatoj.
Ŝanĝoj pri la "elekta kolegaro"
Pro la usona censo de aprilo 2010 ŝanĝiĝis la nombro de elektantoj po usona ŝtato en la elekta kolegaro. Dek ŝtatoj, kiuj precipe situas en la nordoriento de Usono, perdis sume dek du elektantojn, dum ok ŝtatoj en la sudo kaj okcidento gajnis tiujn dek du postenojn de elektantoj.
Ok ŝtatoj, kiuj en 2008 voĉdonis plimulte por Barack Obama, perdas sume dek unu elektantojn, dum tri ŝtatoj en 2008 favoraj al li gajnas sume kvar elektantoj.
Kandidatoj
El la du plej grandaj usonaj partioj, la jenaj personoj publike deklaris sian kandidatiĝon:
Respublikana Partio
Aldoniĝas pliaj kandidatoj de pli malgrandaj partioj kaj sen partia aparteno.
Kiribata dolaro
La kiribata dolaro kaj la aŭstralia dolaro estas la du valutoj oficiale uzataj en la oceania ŝtato Kiribato. Unu kiribata dolaro estas dividita je cent cendoj. La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas KID. La valuto estas ligata al la aŭstralia dolaro je kurzo 1=1. Moneroj de la kiribata dolaro cirkulas ekde la jaro 1979, paralele al moneroj kaj monbiletoj de la aŭstralia dolaro. La valuton administras kaj eldonas la centra banko de Aŭstralio. Kvankam ĝi do ne vere estas sendependa valuto, simile al la tuvala dolaro, ĝi tamen ricevis kodon laŭ la normo ISO 4217 por substreki la internacian rekonon de la ŝtata sendependeco de Kiribato.
Regule cirkulas moneroj de 1, 2, 5, 10, 20 kaj 50 cendoj, kaj de 1 kaj 2 dolaroj. Okaze de la komenciĝo de la 3-a jarmilo ankaŭ produktiĝis specialaj moneroj de 5, 10 kaj 20 dolaroj (vidu la bildon sube), kiuj tamen pli estas gardataj de kolektistoj ol ke ili estus praktikaj pagiloj. Ĉiuj moneroj unuflanke bildigas la blazonon de Kiribato kaj aliflanke prezentas bildojn el la loka flaŭro kaj faŭno.
Rinyabesenyő
Rinyabesenyő [rinjabeŝenjO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád.
Situo
Rinyabesenyő situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Kadarkút troviĝas 13, Nagyatád 17, Barcs 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la preĝejo okazis en la 1330-aj jaroj.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, migra poŝto.
NGC 3834
NGC 3834 (aliaj indikoj — MCG 3-30-65, ZWG 97.84, PGC 36443) estas galaksio en konstelacio Leono.
Marko Sanudo
Marko SANUDO (Marco Sanudo, ĉirkaŭ 1153 – inter 1220 kaj 1230, plej probable 1227) estis la kreanto kaj unua Duko de la Duklando de la Arkipelago, post la Kvara Krucmilito.
Inter 1205 kaj 1207, aŭ tuj post 1213-1214 depende de la fontoj, li arigis ŝiparon kaj konkeris la insulon Naksoso, de kie li fondis la komencon de la Duklando Naksoso. Li konstruis novan ĉefurbon sur la insulo, nome Kastro (nune la ĉefa haveno de urbo Naksoso). Dum sia regado, li miksis la bizancan kaj okcidentan organizadojn.
Li iĝis vasalo de la Latina Imperiestro Henriko de Flandrio ĉirkaŭ 1210 aŭ 1216. Por sia senjoro, li luktis kontraŭ la Nicea imperio. Kaj por Venecio, li partoprenis en la Kreta ekspedicio de 1211.
12645 Jacobrosales
12645 Jacobrosales estastre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Laŭ propono de Daniel W. E. Green, ĝi estis nomita en honoro de Jacob Rosales de Jalisco (Meksiko) kaj lia filo Jacob (Coby) Rosales Chase. Jakob senior estas sperta muzikisto kaj instruisto, fakulo pri violono kaj aliaj kordinstrumentoj ; Coby estas studento ĉe la Universitato Case Western Reserve.
Operation: Annihilate!
"Operation: Annihilate!"	[Operacio: Aniĥilu] estas la dudek-naŭa kaj fina epizodo de la unua sezono de la usona scienco-fikcia televidserio Star Trek: The Original Series. Verkita fare de Steven W. Carabatsos kaj reĝisorita fare de Herschel Daugherty, ĝi estis unua elsendita la 13-an de aprilo 1967.
Intrigo
La USS Enterprise (NCC-1701) alproksimiĝas al Deneva, kolonio de la Federacio, kie la frato de Kapitano Kirk, Sam Kirk, loĝas kune sia edzino Aurelan (Joan Swift) kaj sia filo, Peter (Craig Hundley ). Kiam ili eniras en tiun sunsistemon, ili atestas ke kosmoŝipo ĵetiĝas en la lokan sunon, ĝia piloto sendas mesaĝon dirante sin "libera" antaŭ ol la kosmoŝipo detruiĝis.
Irante al la ĉefa urbo de Deneva, Kirk, ĉefoficiro Spock (Leonard Nimoy), ĉefkuracisto Leonard McCoy (DeForest Kelley) kaj sekureca teamo trovas la lokon trankvila. Grupo de viroj armitaj per klaboj provas forigi la kosmonaŭtojn. Kirk atingas ilin per fazeroj laŭ endormiga povo kaj ilin senkonscias, sed McCoy trovas, ke iliaj cerboj ankoraŭ estas tro forte stimulitaj. Oni ekcias, ke Sam Kirk estas morta kuŝanta senmove sur la planko, dum Aurelan agas senreakcia antaŭ ol eliri kaj Peter estas en komato. Kirk kaj McCoy revenas kun la postvivantoj al la "Enterprise", kie McCoy trovas, ke ili suferas similan kondiĉon al siaj atakantoj. McCoy donas al ambaŭ malrapidigilojn, kaj Aurelan vekas rapide por diri al Kirk pri teruraj "aĵoj", kiuj divastiĝas de planedo al planedo, uzante fremdajn korpojn por konstrui kosmoŝipojn.
Kirk revenas al la planedo. Li kaj Spock trovas multajn unuĉelulojn aligitaj al la muroj kaj plafono de konstruaĵo. La estoj flugas kaj provas ataki la homojn; oni ekscias, ke ili estas preskaŭ imunaj al la fazeroj. Unu ulo atakas Spockon. Ili transportiĝas reen al la "Enterprise", kaj McCoy determinas, ke la besto injektis iujn el ĝia ŝtofo en la vertebran kolumnon de Spock; estos neeble forigi tiun kirurgie. Kiam Spock reakiras konsciencon, li provas ataki kunulojn, sed McCoy sedatigas lin. Poste, Spock senkulpigas al Kirk kaj asertas, ke lia mensa disciplino povas kontroli la doloron, sed ke li devas reveni al la surfaco por akiri specimenon por studi. Kirk kaj McCoy konsentas, kaj Spock, reveninte al la kolonio, povas frapi ulon. Revenante al la "Enterprise", Spock determinas, ke la gigantaj ĉeloj estas parto de grupa menso.
Ili memoras ke la piloto asertis, ke li estis libera antaŭ falo en la sunon, kaj suspektas, ke ia eco de la suno povas damaĝi la ulojn. Ili pensas pri videbla lumo kiel rimedo por venki la estojn. Komenca provo de blinda lumo rezultas en la morto de la specimeno. Tiam Spock volontuliĝas por suferi intensan faskon de lumo sen okulo-protekto, por pruvi, ke ulo infektanta gastiganton povas esti mortigita per lumo. Kvankam la provo sukcesas, Spock nun estas blinda. Analizo de la komenca provo montras, ke transviola lumo sufiĉas mortigi la infaninon. La Enterprise inundas la kolonion per transviola lumo helpe de aro de satelitoj, mortigante la unuĉelulojn sur la planedo kaj purigante de la parasitoj la postvivantojn. Kiam ili pretas forlasi orbiton, Spock malkaŝas, ke siaj vulkananaj internaj palpebroj (niktitoj) malhelpis la permanentan blindecon kaj ke li povas vidi denove.
Quecholac
Quecholac estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Quecholac.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 42479 loĝantojn. El tiuj estas 20543 viroj kaj 21936 virinoj. La komunumo havas surfacon de 163.29 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 57′ norda latitudo kaj 97° 39′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2160
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Yesterday
“Yesterday” (laŭvorte "hieraŭ") estas anglalingva popmuzika kanto verkita de Paul McCartney en la jaro 1965. Ĝi aperis en la samjara albumo Help!.
Kvankam “Yesterday” estis verkita nur de Paul McCartney, oni kutime nomas la duopon Lennon/McCartney kiel aŭtorojn. Ĝi estis la unua kanto de Beatles kantata de membro de la grupo solostile kaj ankaŭ tiel registrita. La violona aranĝo devenis de la tiama produktisto George Martin. Fakte temas pli pri kanto klasikstila, ol pri kanzono.
“Yesterday” estas la plej ofte registrita kanto en la historio de popmuziko. La artikolo en Guinness World Records proponas pli ol 1600 postversiojn fare de tuta aro de tre diversstilaj kantistoj inklude de Marianne Faithfull, Tose Proeski, The Mamas and the Papas and Barry McGuire, The Seekers, Joan Baez, Donny Hathaway, Michael Bolton, Bob Dylan, Liberace, Frank Sinatra, Matt Monro, Elvis Presley, Ray Charles (1967), Marvin Gaye, Daffy Duck, Jan & Dean, The Sylvers, Wet Wet Wet, Plácido Domingo, The Head Shop, Billy Dean, En Vogue, Muslim Magomajev, kaj Boyz II Men.
En Esperanto aperis en 1981 solsoprana versio Kredis mi kantata de Alberta Casey, kiel la 5-a zono de flanko A de San Diego vokas (2:15), laŭ traduko de David Jordan.
Postaj tradukoj publikiĝis rete: i.a. “Hieraŭ ĵus” de Simono Pejno, “Bela tag’” de Harald Micheel , kaj “Hieraŭ mi” de Emanuele Rovere.
Kickx
Kickx estas la familia nomo de la jenaj personoj:
Blankakrona kosifo
La Blankakrona kosifo (Cossypha albicapilla) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko ĉefe el Sahelo al Golfode Gvineo kaj orienten ĝis Etipio kaj suden ĝi Kameruno nome en Benino, Burkino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Eburbordo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Malio, Niĝero, Niĝerio, Senegalio, Sieraleono, Sudano kaj Togolando. Ties natura habitato estas seka savano kaj subtropika aŭ tropika humida arbustaro.
Flago de svedlingvaj finnoj
La flago de svedlingvaj finnoj aŭ malpli klare kaj evitinde flago de finn-svedoj en la senco de flago de finnlando-svedoj - Finlandssvenska flaggan, "finnlando-sveda flago", suomenruotsalaisten lippu - estas nordia krucflago, en kiu estas flava kruco kaj ruĝaj ceteraj partoj - la koloroj citas la precipajn kolorojn en la historia blazono de Finnlando. Tian flagon multaj povas dum komenco de la sendependeco de Finnlando fari flagon de tuta Finnlando, sed la blu-blanka flago venkis disputon pri la flago. La ruĝ-flava flago havis speciale svedlingvajn apogantojn, kvankam dum la lasta jarcento svedlingva Zacharias Topelius forte apogis la blu-blankan. Alimaniere ol la flago de finnoj en Svedio, ĝi ne estas oficiala, kvankam la etna malplimulto de svedlingvaj finnlandanoj en Finnlando jes estas oficiala. La ruĝa-flava flago estas populara speciale en svedlingva Ostrobotnio. La svedlingvaj finnlandanoj de suda Finnlando (aparte en la provinco Uusimaa (svede Nyland, "Novlando") uzas pli la flagon de Finnlando. La loĝantoj de la insularo Alando uzas sian propran flagon, pli malmulte ankaŭ flagon de Finnlando. Male al tio, kion povus sugesti la nomoj, finnlingvaj svedoj kaj svedlingvaj finnoj ne estas spegulaj bildoj unu de la alia. Svedlingvaj finnoj rilatas al la tute hejmlanda svedlingva malplimulto de Finnlando, kiu devenas de svedoj kiuj enmigris al Finnlando antaŭ multaj jarcentoj kaj de finnlingvaj familioj kiuj ŝanĝis sian lingvon kaj kunfalis kun tiu populacio. Anstataŭe, finnlingvaj svedoj rilatas al finnoj kiuj enmigris al Svedio dum la Dua Mondmilito kaj siaj posteuloj kiuj estis naskitaj ekde tiam en Svedio. Se finno transloĝiĝas al Svedio, li fariĝas sved-finno, sed kvankam svedo transloĝiĝus al Finnlando, li ne fariĝas finn-svedo.
Tibor Benedek (aktoro)
Tibor Benedek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Benedek Tibor estis hungara aktoro, komikisto. Lia origina familia nomo estis Benedikt ĝis 1931, lia filo estis Miklós Benedek, lia nepo Tibor Benedek (akvopilkisto).
Tibor Benedikt naskiĝis la  en Miskolc, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Benedek devenis el juda familio. Li maturiĝis en komercista gimnazio en 1929, poste li akiris aktoran diplomon en asocio de aktoroj en 1931. Lia ĉefinstruisto estis Jenő Törzs. Pli poste li estis hungarlingva aktoro en Nové Zámky (Ĉeĥoslovakio) 3 jarojn. Inter 1934-1938 li estis ĵazkantisto, sed pro la kontraŭjudaj leĝoj poste li ne rajtis esti sur scenejo. Plej ofte li estis trudlaboristo. Inter 1945-1948 li estis oficisto, poste ĝismorte li estis aktoro ĉefe en humuraj teatrejoj. Li ofte estis aŭdebla en Hungara Radio kaj kinejaj filmoj. Li mortigis sin pro timo de malsano.
Sŏn'gyo-guyŏk
Sŏn'gyo-guyŏk (koree 선교구역), aŭ Sŏn'gyo Kvartalo, estas unu el la 18 kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estas lokiĝanta en orienta bordo de la Taedong Rivero ĉe la centro de Orienta Pjongjango.
La distrikto estas limigita de Tongdaewŏn-guyŏk, oriente de Ryŏkp'o-guyŏk kaj Sadong-guyŏk kaj sude - Rakrang-guyŏk. Ĝi establiĝis en septembro de 1958 kiel komunumo. La Ponto Taedong kaj la Ponto Yanggak konektante la distrikton kun la nordo de la Taedong-gang lokita Chung-guyŏk kaj la Insulo Yanggak.
Flughaveno Falcone-Borsellino (Palermo)
Flughaveno Falcone-Borsellino estas internacia flughaveno okcidente de Palermo. Ĝi situas sur kabo Punta Raisi, ĉ. 25 km de la urbocentro, al kiu ĝi estas ligita per fervojo kaj aŭtovojo A29 (ambaŭvoje 30–35 km).
La flughaveno havas la koordinatojn kaj situas 19 metrojn super marnivelo. Ĝi disponas pri du startejoj longaj 2074 resp. 3326 metrojn. Ĝia IATA-kodo estas PMO, ĝia ICAO-kodo estas LICJ. Ĝi havas regulajn ligojn al pluraj urboj de kontinenta Italio (Milano, Napolo, Romo kaj aliaj), al la italaj insuloj Lampedusa kaj Pantelleria kaj al Malto kaj Tunizio; precipe somere gravas turismaj flugoj el kaj al aliaj landoj.
La flughaveno estis nomita honore al Giovanni Falcone kaj Paolo Borsellino, du italaj juristoj murditaj de mafio en 1992. Iliajn portretojn, en mozaika mapo de Sicilio, montras memoriga plato de Tommaso Geraci; ĝi portas la surskribon Giovanni Falcone – Paolo Borsellino – Gli Altri – L'orgoglio della Nuova Sicilia ("Giovanni Falcone – Paolo Borsellino – La aliaj – La fiero de la nova Sicilio").
Neĝokrona kosifo
La Neĝokrona kosifo (Cossypha niveicapilla) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj.
Tiu ĉi specio estas ege simila al la proksime parenca Blankakrona kosifo, tio estas ambaŭ havas nigrecajn bekon kaj suprajn partojn tre kontrastajn kun la ruĝoranĝaj subaj partoj inklude kolumon al la nuko. La vosto estas nigreca centre kaj ruĝoranĝa ekstere. Plej rimarkinda karaktero estas blanka krono el la nigra beko al la ruĝoranĝa nuko, kio nomigas la speciojn, kiuj havas tiom similajn nomojn; tiu ĉi montras diritan econ ankaŭ en la latina scienca nomo kie niveicapilla signifas “kun neĝa krono”. La diferencoj inter ambaŭ kuŝas je la amplekso de la blanka krono kaj de la ruĝoranĝa kolumo kiu ĉe tiu ĉi specio okupas ankaŭ la ŝultrojn. La kruroj estas rozgricecaj.
Ĝi troviĝas en granda parto de subsahara Afriko nome en Angolo, Benino, Burkino, Burundio, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Etiopio, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Malio, Maŭritanio, Niĝero, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togolando kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj humida savano.
20230 Blanchard
20230 Blanchard estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca optikisto Guillaume Blanchard, fakulo pri astronomia optiko. Amatora astronomo de pli ol 20 jaroj, li konstruis multenombrajn teleskopojn kaj laboras en la fako de la optikaj korektiloj. Li verkis plurajn artikolojn pri la historio de la optiko.
2724 Orlov
2724 Orlov estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras du rusajn astronomojn :
Malnova Palaco (Florenco)
La Malnova Palaco (itale: Palazzo Vecchio) estis la centro de la maleklezia potenco en Florenco de la 14-a jarcento. Komence ĝi nomiĝis Palazzo della Signoria (Signoria nomiĝis la registaro de la respubliko Florenco), ĝis kiam la administrejo sub Kozimo la 1-a el la dinastio de la Mediĉoj translokiĝis en la Uffizi.
Konstruhistorio
La konstruo de la majestas domo komenciĝis en 1299, ses jarojn post kiam la gildoj ests transprenintaj la potencon. Post sia finkonstruo en 1314 la konstruaĵo loĝigis la parlamenton de la respubliko Florenco kaj proponis dormlokojn al la parlamentanoj. El tio ankaŭ klariĝas la defendpova karaktero de la arĥitekturo, kiu obeis la deziron de la kunvenintoj pri sekureco. Eĉ nun la malnova strukturo estas ekkonebla. En la malmultfenestra teretaĝo kunsidis la 300 membroj de la civitana konsilantaro. En la unua supra etaĝo renkontiĝis la „Konsilantaro de la Cent“, kaj en la dua supra etaĝo troviĝis la loĝo- kaj oficoĉambroj.
La turo kun sia klarkontureco decide kunstampis la silueton de la urbo. Ĝi altas 94 metrojn kaj nomiĝas honore al sia konstruinto „Arnolfo-Turo“ - komence tamen ĝi nomiĝis »Torre Faraboschi« (Toman, p. 31). La turo superpendas per sia flanko turnita al la Piazza della Signoria proksimume unu metron, ĉar ĝi staras rekte sur la antaŭstara murdenta etaĝo de la palaco. Ĝia masiva kerno tamen transiras la konstruaĵofronton tutplene (pro tio la blindfenestroj supre de la turo). Tiu ĉi tipa formo de toskana civitopalaco devenas de la baza formo de la gentoturoj, la casa-torre, la turdomoj (Duby, p. 463: „La burĝaj palacoj de la toskanaj urboj [...] estis fakte nenio alia ol romiaj domoj kun internaj kortoj, kiuj estis ŝanĝiĝintaj en fortikaĵojn kaj strebis per siaj turoj en kapturnajn altecojn.“).
Modelo por ci tiu florenca oficpalaco estas la Palazzo dei Priori de Volterra, ekkonstruita jam en 1208, kaj la imperiestra kastelo en Prato, konstruita inter 1238 kaj 1249. De ĉi tiu Malnova Palaco deduktiĝas la baza formo de la pli postaj urbaj nobelopalacoj kiel ekzemple la Palaco Mediĉo. La monumenta karaktero de ĉi tiu domo, la fasadoj eksteren efikantaj kiel fermitaj kaj kelkaj arĥitekturaj detaloj, ekzemple la etaĝostrukturado per mallarĝaj kornicostrioj revenis en la nobela palacokonstruo (Zimmermanns, p. 58). Tiu ĉi giganta urbobastiono ne hazarde aspektas kiel fortikaĵo. Ĝi servis laste sed ne balaste al la protekto de la urbaj regantoj kontraŭ atakoj de ribelemaj familiaj gentoj aŭ de kolerega popolamaso.
Duko Kozimo la 1-a faris en 1540/41 la Malnovan Palacon palaco de sia regeco. Li amplekse igis alikonstrui aŭ novigi. Interalie la Salono de la Kvincent estis elkonstruata kiel aŭdiencosalono, kaj multaj apartamentoj estis novkonstruataj respektive aliformataj. Realigantaj artistoj estis unue Baccio Bandinelli kaj Giovanni dell'Opera, poste Giorgio Vasari kun Livio Agresti kaj Giovanni Stradano.
La studiolo
Tipa inventaĵo de la renesanca arĥitekturo estas la tiel nomata studiolo aŭ studio, privata erudiciejo de princo – jen tiu de Francisko la 1-a de Mediĉo, kiu ĝin konstruigis laŭ planoj de Vasari en 1570. Tiu ĉi skribejo mezuriĝas nur 8,40 × 3,30 metrojn. Tiaj studioloj kutime entenis selektan ekipaĵon, jen el pentraĵoj kaj etplastikaĵoj de la florenca manierismo. Tien la princo retiriĝis al meditado antaŭ malfacilaj politikaj decidoj aŭ se li volis resti neĝenata je tiklaj vizitoj de certaj sinjorinoj.
La Palaco superstaras la Placon de la Signoria. Antaŭ la ĉefa portalo, la Leonoportalo, staras kiel „pordistoj“ po kopio de Davido de Mikelanĝelo kaj Herkulo kaj Kakoso de Baccio Bandinelli. Suden en direkto al rivero Arno viciĝas malantaŭ la strato Via del Ninna la Uffizi.
Nuntempe la Malnova Palaco estas la urbodomo de Florenco.
La urbodomo de la mezfrankona urbo Fürth (1840/50) kaj tiu de la silezia urbo Oppeln similas al la Palazzo Vecchio.
S/2003 J 10
S/2003 J 10 estas la maldaŭra nomo de neregula satelito de Jupitero, kiu havas retrogradan orbiton.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Scott S. Sheppard de la Universitato de Havajo, kaj lia teamo, post observoj inter la kaj la, dato de la anonco de la malkovro.
Ĉar ĝia orbito estas ankoraŭ malpreciza, ĝi havas nur la maldaŭran nomon indikantan, ke ĝi estas la deka satelito de Jupitero malkovrata en 2003.
Orbito
La orbitaj elementoj de S/2003 J 10 ŝajnus proksimigi ĝin de la karmea grupo, grupo da retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 22 900 000 kaj 24 100 000 km, kaj klinecojn inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la Jupitera ekvatoro, kaj discentrecojn inter 0,23 et 0,27. Sed tiu aneco estas necerta pro malprecizeco de la orbito.
Hospental (stacidomo)
Hospental estas fervoja stacidomo en Hospental, Svislando.
Angilo
Angilo (science: Anguilla) estas genro de bestoj.
Al genro apartenas specioj:
Ryongsŏng-guyŏk
Ryongsŏng-guyŏk (koree 룡성구역), aŭ la Ryongsŏng Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi limas norde kun la Sud-Pjongan provinco.
Nagydém
Nagydém [nadjdEm] estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Pápa. Nagy signifas hungare: granda.
Geografio
Nagydém situas sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Pápa troviĝas je 26, Győr je 39, Veszprém (urbo) je 60, Budapeŝto je 125 km-oj.
Historio
La unua mencio devenis el 1138. Dun dominado de turkoj la vilaĝo preskaŭ senhomiĝis. En 1855 epidemio pri ĥolero okazis. En la 1950-aj jaroj 2 kolĥozo formiĝis.
Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, akvodukto, gasodukto, kabla televidila reto, migra poŝto.
Temperaturdependa seksdetermino
Temperaturdependa seksdetermino (TS) estas tipo de media seksdetermino per kiu la temperaturoj espertitaj dum embriona disvolviĝo determinas la sekson de ido. Ĝi estas plej hegemonia kaj komuna inter amniulaj vertebruloj kiuj estas klasitaj sub la klaso de reptilioj, sed forestas inter birdoj, inklude la specion de la Lathama alekturo, kiu supozeble montras tiun fenomenon, ĝis kiam oni pruvis la malon. TS diferencas el la kromosoma seksdetermina sistemo komuna inter vertebruloj. Ĝi estas tipo de media seksdetermino (MS); en aliaj MS sistemoj, kelkaj faktoroj kiaj la populacio determinas la sekson de organismoj.
NGC 3835
NGC 3835 (aliaj indikoj — UGC 6703, MCG 10-17-55, ZWG 292.21, IRAS11413+6023, PGC 36493) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Listo de Procelariedoj
La taksonomio de la Procelariedoj estas komplika kaj ankoraŭ temo kaj celo de ioma debato. La tradicia taksonomio dividas la procelariedojn en kvar ĉefaj grupoj, nome fulmaroj, prionoj, burdopetreloj kaj pufinoj. Ĵusaj studoj pridisputis tiun aranĝon.
Tradicia taksonomio
Tiu tradicia taksonomio bazas sur Carboneras (1992) en Handbook of the Birds of the World.
Fulmaroj
Burdopetreloj
Prionoj
Pufinoj
Reviziita taksonomio
Baze sur Austin (1996), Bretagnolle et al. (1998), Nunn & Stanley (1998) kaj Brooke (2004), oni faris kelkajn ŝanĝojn el la pli tradicia taksonomio. La du specioj de la genro Bulweria jam ne pklu estas konsiderataj proksimaj al la resto de la burdopetreloj; kelkaj pliaj burdopetreloj estas formovitaj el Pterodroma kaj situigitaj en Pseudobulweria (kun la pufinoj), kaj ankaŭ la Kergelena petrelo estas formovita el Pterodroma kaj lokita en la monotipa Lugensa. Krome kelkaj taksonoj estas levitaj al specistatuso baze de pli novaj studoj.
Fulmaroj
Prionoj Procelarenaj petreloj Pufinoj Burdopetreloj
Oni trovis specion ankoraŭ nepriskribitan el fina Kvaternaro en Paskinsulo. Por aliaj neĵusaj formortoj, vidu la artikolojn de la genroj.
Ralph Ellison
Ralph Waldo Ellison (naskiĝis la en Oklahomurbo, mortis  en Novjorko) estis usona verkisto kaj eseisto.
Biografio
La patro de Ellison nomis sian filon laŭ Ralph Waldo Emerson. La juna Ralph Ellison volis komponistiĝi kaj pro tio li ekstudis muzikon en Tuskegee en 1933. Pro financaj problemoj li ĉesis tiun studadon en 1936. En tiu jaro Ellison renkontiĝis kun afrik-usona verkisto Richard Wright, kiu kuraĝigis Ellison fariĝi verkisto. Ekde 1939 Ellison verkis eseojn, kritikojn kaj rakontetojn.
Administradoscienco
Administradoscienco estas homa scienco kiu utiligas homajn, materiajn, teknologiajn kaj monajn rimedojn al plenumo de difinitaj celoj.
Ralph Ellison
Biografio
En 1952 Ellison eldonis sian plej sukcesan romanon Invisible Man ( Nevidebla Viro). Tiu verko mondfamigis Ellison kiel unu el la plej gravaj usonaj verkistoj post la Dua Mondmilito. La ĉefrolulo de Invisible Man estas afrik-usonano, kiu ne sukcesas formi propran identecon kaj neniam sukcesante li retiriĝas kiel nevideblulo.
Csilla Radnay
Csilla Radnay naskiĝis la  en Budapeŝto.
Administradoscienco
La ago administri, laŭ la Klasika Teorio de la usonano Jules Henri Fayol, dividiĝas en kvar partojn: Plani, Organizi, Direkti aŭ Kunordigi, kaj Kontroli. Pro ĝia ampleksa aplikebleco, la administradoscienco ne nur ĉeestas en komercaj organizaĵoj (firmaoj), sed ankaŭ en organizaĵoj registaraj, neregistaraj, bonfaraj, ktp; kaj eĉ en neorganizitaj entreprenoj.
Quimixtlán
Quimixtlán estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Quimixtlán.
Administradoscienco
La profesiistoj, kiuj studas administradosciencon estas administrantoj, administristoj aŭ administratoroj.
Quimixtlán
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19609 loĝantojn. El tiuj estas 9711 viroj kaj 9898 virinoj. La komunumo havas surfacon de 114.81 kvadratkilometroj.
Administradoscienco
La komenco
La Patro de la Administradoscienco estis Frederick Taylor (1856-1915). Li unuafoje provis ordigi la arton science administri, fondante la doktrinon, kiu ricevis la nomon Scienca Administrado (Scientific management), ankaŭ konata kiel Tajlorismo. Taylor zorgis pri la perdo de tempo, kiun li nomis morta tempo de produktado. Tiel, li faris racian analizon, helpate de tempmezurilo, de ĉiuj fazoj de la laborado por elimini tre longajn kaj senutilajn movojn. Tiel, li sukcesis duobligi la produktadon. Malfeliĉe, tiu metodo, tre logika laŭ teknika vidpunto, malagnoskis la malfortiĝon kaj la homajn aspektojn de la laboro. Malrektan kritikon al tajlorismo oni vidas en la komedia filmo Modern Times ("Modernaj Tempoj"), de Charlie Chaplin.
Quimixtlán
Geografio
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 15′ norda latitudo kaj 97° 8′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1960
Csilla Radnay
Biografio
Csilla Radnay maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo (ŝi lernis ankaŭ muzikon), poste ŝi akiris muzikaktoran diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2007. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Tamás Ascher kaj Eszter Novák. Ŝi komencis sian aktoran karieron en malgranda teatro. Ŝi estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto) (2009-2013), Teatro Vörösmarty (Székesfehérvár) (2013-2016), poste ŝi ne ligiĝas al teatra trupo. Ŝi ricevis premiojn en 2011 kaj 2012.
Quimixtlán
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21116a.htm
Sadong-guyŏk
Sadong-guyŏk (koree 사동구역), aŭ la Sadong Kvartalo, estas unu el la 19 Kvartaloj (guyŏk) de Pjongjango, Nord-Koreio. Ĝi estas lokiĝinta norde de Ryŏkp'o-guyŏk (Ryŏkp'o Kvartalo), oriente de Taedonggang-guyŏk (Taedonggang Kvartalo) kaj nord-oriente de Tongdaewŏn-guyŏk (Tongdaewon Kvartalo). Ĝi situas en la orienta bordo de la Taedong Rivero kaj la enirejo de Nam Rivero. Ĝi establiĝis en Septembro de 1959.
Ballersdorf (apartigilo)
Ballersdorf estas loka nomo de
Agnolo Bronzino
Agnolo di Cosimo (naskiĝis la 17-an de novembro 1503 - mortis la 23-an de novembro 1572), kutime nomata Bronzino ("Il Bronzino" en la itala), estis itala pentristo manierista, naskita en Florenco. Lia kromnomo, Bronzino, eble rilatas al lia relative malhela haŭto aŭ al ruĝeca hararo.
Li estis ĉefe portretisto sed ankaŭ pentris multajn religiajn temojn, kaj kelkajn alegoriajn temojn, kiuj inkluzivas tion, kio probable estas lia plej konata verko, Alegorio al la venko de Venuso, ĉ. 1544–45, nun en Londono. Multaj portretoj de la Mediĉoj ekzistas en pluraj versioj kun diversaj gradoj de partopreno de Bronzino mem, ĉar Cosimo estis pioniro de la kopia portreto sendita kiel diplomatia donaco.
Kompato
Kompato estas emocia sento de kunvivata sufero, plej ofte kun deziro malpliintensigi alies suferon, montri specialan bonvolon al suferanto. Kompato ekestas esence pro samsentemo, kaj estas ofte karakterizata de agoj per kiuj kompatanto klopodas helpi iun.
Ĝenerale oni konsideras kompataj tiujn agojn, en kiujn plenumo oni konsideras alies suferon kaj klopodas malpliintensigi ĝin kvazaŭ ĝi estus de ili mem. Tiusence, la diversaj formoj de la Ora Regulo baziĝas evidente sur la koncepto de kompato.
Monsieur Batignole
Temo
Dum la okupacio de Francio, S-ro Batignole estas senproblema pariza buĉisto kies filino estas edziĝonta al Pierre-Jean Lamour, sentalenta verkisto de teatraĵoj kaj kunlaboranto kun Germanoj. Iun tagon, Simon, juda infano, alvenas ĉe li kaj petas azilon ĉar liaj gepatroj estis arestitaj de franca polico: li pensis retrovi ilin en sia antaŭa domo. Edmond Batignole tiam akceptas gastigi lin en subtegmenta ĉambro kaj nutri lin. Li mensogas al sia familio por gardi lin sekure kaj decidas gastigi lin en la kelon. Iun tagon, li malkovras ke la kuzinoj de Simon estas kaŝitaj de pordistino, norde de Parizo. Poste, kiam li iras en la kelon por vidi Simon-on, li vidas lin manĝantan kun ili; lia bofilo, surprizita, enrompas en la kelon per hakilo kaj malkovras la judajn infanojn. Tiu ĉi tiam alvokas la Gestapon kaj minacas al S-ro Batignole. Kiam polico alvenas, Pierre-Jean estas mortinta kaj Edmond eskapis kun la infanoj. Post tio, ili foriras ĝis la svisa landlimo dank' al pastro kiu akompanas kaj ŝirmas ilin.
Plate
Plate estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Crivitz. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Duran Bell
Duran J. Bell la pli juna (21an de aprilo 1936) estas Emerita Profesoro de Ekonomiko ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Irvine. Li estis iame profesoro tie en du departementoj, Ekonomiko kaj Antropologio.
Bell ricevis sian B.A. en Ekonomiko en 1960 kaj sian Ph.D. en agrikultura ekonomiko en 1965, kaj el la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley. Li tiam aliĝis al la fakultato en la departemento de Ekonomiko ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Irvine en 1965.
Solrego
Solrego (aŭ aŭtokratio) estas ŝtatformo, en kiu ĉiuj povoj de la politika sistemo estas unuigitaj en centran forton, kaj kiu permesas neniujn kontribuojn de la popolo al la ŝtata povo. La posedanto de la povo povas esti unuopulo aŭ grupo (partio, oficiraro aŭ komitato).
Interalie oni konsideras absolutan monarĥion kaj diktatorecon formoj de solrego. Unu diferenco inter diktatoreco kaj absoluta monarĥio estas, ke absoluta monarĥo akceptas la dian kaj/aŭ historian juron kaj donas al siaj subuloj protekton de persono kaj posedaĵoj. La diktatoro aliflanke ne estas ligata al iuj juraj normoj kaj pli arbitre interpretas ekzistantajn tradiciojn aŭ ordonojn.
La gvidanto de solrega sistemo nomiĝas solreganto, solregisto aŭ aŭtokrato.
Greetsiel
Greetsiel estas eta havenloko ,kun 1534 loĝantoj (2006), en la okcidenta parto de Orienta Frislando, Germanio. La vilaĝo situas en la komunumo Krummhörn, kiu ekestis en 1972. Ĝis tiu jaro Greetsiel estis memstara komunumo.
Greetsiel havas pitoreskan vilaĝovidaĵon kaj estas kun distanco la plej turisma loko en la komunumo Krummhörn. Escepte de la turismo Greetsiel vivas de la salikokokaptado. Tuj apud la vilaĝo situas okulfrapa, plumpa flava kaj ruĝa lumturo, kie oni povas geedziĝi.
Le Vauriat (stacidomo)
Le Vauriat estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Eŭropa angilo
La eŭropa angilo estas speco de besto.
Le Vauriat (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Eŭropa angilo
La periplo de la eŭropa angilo estas unu el la plej mirindaj en la besta mondo. En marto kaj aprilo, la seksmaturaj angiloj demetas siajn ovojn en la varmaj kaj profundaj akvoj de la Sargasa Maro. El la ovoj, kiuj eskapas ĉiujn predantojn, eloviĝas travideblaj salikokformaj larvoj 7 milimetrojn longaj nomitaj leptocefaloj.
Le Vauriat (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Eygurande-Merlines - Clermont-Ferrand (711000).
Eŭropa angilo
Dum 3/4 jaroj la larvoj drivas laŭ la fluoj, ĉirkaŭ 5000km por atingi la eŭropajn marbordojn. 90mm longaj ili jam estas bone kreskintaj, sed proksime de la marbordoj ili transformiĝas en travideblajn angilidojn, kiuj iom post iom pigmentiĝas kaj modifas sian konduton enkontakte kun la duonsala akvo de la estuaroj.
Anstataŭ sin lasi drivi, ili amase naĝas al la fontoj de la riveroj, serpentumante inter la rokoj kaj ŝtonoj por rezisti la fluojn, aŭ enprofundiĝas en la sablon por eviti la detruan forton de la forfluo. La angiloj ĉaspelitaj de la fiŝkaptistoj serĉas provizoran loĝejon en la estuaroj aŭ laŭlonge de la marbordo. Kelkaj el ili ekloĝas almonte de la riveroj, aliaj ne timas serpentumi en malsekaj herbejoj por trovi foson, lageton aŭ lagon. Ili aktivas nur nokte kaj fermas siajn brankojn kaj kaptas 60% de oksigeno per la poroj de sia viskoza haŭto.
Somerfine, pro instinkto, ili estas revenintaj al la maro. Kiam ili aĝas sep ĝis dudek jarojn, ili ĉesas sin nutri kaj ilia digesta aparato atrofiiĝas cedante lokon al la seksorganoj, kiuj plene elkreskas. Gvidata de la variado de temperaturo kaj la sal-enteno de la maroj en kiuj ili travojaĝas, la angiloj sin direktas al la Sargasmaro, kie ili pariĝas kaj mortas pro senforteco. Oni neniam vidis adoltan angilon reveni en la eŭropajn riverojn.
Rafael Lara Grajales
Rafael Lara Grajales estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Rafael Lara Grajales.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12945 loĝantojn. El tiuj estas 6140 viroj kaj 6805 virinoj. La komunumo havas surfacon de 15.31 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 19° 13′ norda latitudo kaj 97° 48′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 2380
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
15818 DeVeny
15818 DeVeny estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de James B. ("Jim") DeVeny (1943 - 2004) naskitĝinta en Alliance (Ohio), kiu aniĝis al la estraro de la Nacia Observatorio de Kitt Peak en 1967 kaj iĝis estro de la Grupo de Subteno de la Instrumentoj, ludante gravan rolon en la sukceso kaj disvolviĝo de la observatorio dum pli ol 30 jaroj.
(8908) 1995 WY6
(8908) 1995 WY6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
László Forró (fizikisto)
László Forró [lAslO forO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Forró László estis serbiana hungara fizikisto, profesoro, membro (ekstera (2007)) de Hungara Scienca Akademio, korespondanta membro de Kroata Scienca Akademio (2010).
László Forró naskiĝis la  en Jugoslavio en Baĉko Petrovo Selo (nuntempe en Serbio).
Biografio
László Forró apartenis al la hungara minoritato en Jugoslavio. Li akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1979. Inter 1980-1991 li laboris en fizika universitata instituto en Zagrebo. Interrompoj okazis dum la studvojaĝoj (1980 - 1982 kaj 1986 Fontenay-aux-Roses (Francio), 1987 Grenoble, 1989 - 1991 Novjorko, 2008 Universitato Kolumbio). En 1982 li doktoriĝis en Parizo, post 3 jaroj li akiris sciencan gradon Ph.D en Zagrebo. En 1991 li ekinstruis en Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Laŭzano, kie li estis nomumita universitata profesoro en 2002, inter 2003 kaj 2008 li estis katedrestro kaj institutestro. Li okupiĝas pri solid-stata fiziko kaj novaj elektronikaj materialoj. Li ricevis kroatan premion en 2005. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
12646 Avercamp
12646 Avercamp estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda pentristo Hendrick Avercamp (1585–1634), fakulo pri la scienoj de Nederlando en vintro dum la tempo konata kiel malgranda glacia epoko. Multenombraj el siaj pentroj montras homoj sketante sur glaciitaj lagoj
13993 Clemenssimmer
13993 Clemenssimmer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan meteologiiston Clemens Simmer, kiu laboras pri la teorio de la radiada transporto kaj defora sondado por meteologiaj aplikoj.