cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Acrelândia
Acrelândia estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 12.538 loĝantojn en 2010.
Tuxtilla
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Ventocentralo Huxley Hill
Ventocentralo Huxley Hill (angle Huxley Hill Wind Farm aŭ King Island Wind Farm) estas ventoenergia stacio en insulo King Island, Tasmanio, Aŭstralio, posedata de Hydro Tasmania.
La ventocentralo ekfunkciis en 1998 kaj estis grandigita dufoje. Ĝi havis komence tri ventoturbinojn kun povumo de po 250kW kaj oni almuntis en 2003 du turbinojn de 850kW por produkti 2,5 MW da elektro.
Flubateria deponado
Dum la plilarĝigo en 2003, oni instalis vanadian redoksan flubaterion, entenanta 55.000 litrojn da vanadio-bazita elektrolito (vanadia sulfato). Tio estis la unua apliko de tiutipa baterio en ventocentralo kaj ebligis deponadon de plusa 200kW je kvar horoj (aŭ 400 kW je 2 horoj).
Playboy
Playboy [PLEJboj] estas usona virmagazino, kiu prezentas nud-fotojn de junaj virinoj kaj okupiĝas pri vivstilaj temoj. (Oni ankaŭ uzas la terminon por viroj vivantaj grandstilan vivon)
La unua eldono aperis en decembro de 1953 en Usono. Oni volis nomi la magazinon Stag Party (ĉ.: "virvespero"), sed tio ne eblis pro jura kialo. Amiko de la eldonanto Hugh Hefner proponis la nomon Playboy.
La unua eldono enhavis centran faldopaĝon, sur kiu pozis la tiam ankoraŭ nekonata Marilyn Monroe leĝere vestite, krom tio ankaŭ Sherlock Holmes-historioj, artikolo pri Dorsey-fratoj kaj sciigo pri tablo-dizajno en moderna oficejo. El la 70.000 ekzempleroj vendiĝis 54.175 je prezo de 50 cendoj.
Hodiaŭ la magazino pri "ĉio, kio la virojn amuzigas" havas sole en Usono la eldonkvanton de pli ol 3 milionoj da ekzempleroj, dum la alialandaj ekzempleroj sumas 4,5 milionojn. (Ĝi aperis ekz. nur en 1972 en Germanio)
Túxpan
Túxpan estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Túxpan de Rodríguez Cano. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 189.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 134394 loĝantojn. El tiuj estis 65207 viroj kaj 69187 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1061.9 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 20 gradoj kaj 57 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 13 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 10 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 127622 personoj. En la jaro 2000 temis pri 126616, do temis pri kresko / malkresko je -0.16 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 112826 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 2298 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Păucișoara
Păucișoara [pəŭĉiŝŭara] (hungare: Küküllőpócsfalva [kukulopoĉfalva]) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Târnăveni, administracie apartenanta al la komunumo Gănești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 484 loĝantojn (hungaroj, rumanoj) kaj en 1992 227 (rumanoj, 65 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1345. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Rubus x loganobaccus
Rubus × loganobaccus aŭ loganbero estas usona hibrido el rubuso (verŝajne Rubus ursinus) kaj frambo (Rubus idaeus). La hibrido ekestis en Kalifornio hazarde. Hodiaŭ ĝi estas ŝatata kulturplanto.
Priskribo
Loganbero estas folifala arbedo, kiu atingas alteco de 5 m. Ĝia formoo similas al tiu de la nigra rubuso. La tigoj preskaŭ estas rondaj kaj kovrataj kun rektoj pikiloj. La modera ledaj folioj estas 3-ope aŭ kvinope pinataj. La rando estas glata aŭ preskaŭ duoble segildenta. Sur la supra flanko de la folio troviĝas disaj haroj, je la malsupra flanko estas griza kaj pelte hara. La neparaj folietoj estas ronde korformaj ĝis malforte trilobaj aŭ kun larĝaj pintoj. La flankfoliaj ne havas tigojn.
La floroj staras en floraro. La longaj flortigoj estas pelte haraj kaj kun pikiloj. La floroj estas duseksaj. La sepaloj havas longajn pintojn kaj estas ovoforme lancetaj haraj ĝis preskaŭ peltaj. La petaloj estas grandaj kaj blankaj. La ovario estas fajne haraj ĝis preskaŭ peltaj. La fruktoj estas longecaj, ruĝaj kaj acidaj drupetaroj.
La loganbero estas memfertila. La polenado okazas plej ofte per apomikso. La multobligado okazas per semoj. La nombro de kromosomoj estas 6n=42.
Ekesto
La loganbero verŝajne ekestis el la kruciĝo de Rubus ursinus kun la frambo-kultivaro 'Red Antwerp'. Ĝi ekestis en Santa Cruz, Kalifornio en la ĝardeno de la juĝisto J.H.Logan. .
Utiligado
Pro la manĝeblaj „beroj“ la planto estas ŝatata kulturplanto kiu ankaŭ estas komerce kultivata. Ekzistas kelkaj kultivaroj, i.a. 'Phenomenal', 'Thornless Logan' kaj 'Thornless Young'. La kulturvario 'Phenomenal' estas apud Rubus flagellaris 'Lucretia'  unu gepatra parto de la Young-bero. Ŝatata ankaŭ estas la sendorna kaj bongusta vario 'LY654'.
La fruktoj estas uzataj por fari konservojn kaj fruktvinon. La ĉefaj produktantoj estas la usonaj ŝtatoj Oregono kaj Vaŝingtonio. Ĝi ankaŭ estas kulivataj en Anglio kaj Tasmanio. La kreskoloko estu humida, sed sen akvotavolo kaj duonombra ĝis duna.
En okcidenta Aŭstralio loganbero kreskas sovaĝe laŭlonge de riveroj.
Fluginĝeniero
La ĉefa misio de fluginĝeniero estas kontroli kaj administri povejojn. La plibonigo de komputiloj malkreskis neceson de fluginĝeniero kaj nuntempe la plimulto de postenoj estas forigita aŭ anstataŭita de komputilo.
Devoj
La devoj de fluginĝenieroj inkluzivas la jenajn misiojn:
Historio
Dum la frua etapo de aviada historio, la rendimento de aviadila motoro estas ne stabila kaj ofte farigas misfunkciojn aŭ akcidentojn de aviadilo. Por kontroli povejojn kaj administri ĉefajn agadojn de povejo, la inĝeniero por aviadilaj motoroj en aviadilo. La posteno de fluginĝeniero estas unue kreita en flugboato, kiu estis simila kun ŝipinĝeniero. Poste la militaviadiloj kaj komercaviadiloj adaptis postenon por ĝia advantaĝo.
La fluginĝenieroj estis aktive posteniĝitaj de Reĝa Aerarmeo kiel Short Stirling kaj Avro Lancaster dum la Dua Mondmilito. Post la dua mondmilito, fruaj jetmotoraj komercaviadiloj adaptis la postenon de fluginĝeniero (ekz. Boeing 707, Boeing 727, fruaj modeloj de B747, DC-8, DC-10, MD-11).
Nuntempe la posteno kaj neceso de fluginĝenieroj estas malkreskitaj danke al plibonigo de komputiloj. La elektronikaj instrumentoj kaj komputeroj kiel FADEC ( full authority digital engine (aŭ electronics) control; Tute aŭtoritata digitala motora kontrolo) ebligas konfirmon de pilotoj. La modernaj komercaviadiloj removis la lokon por fluginĝenieroj kaj anstataŭis ilin per plibonigitaj instrumentoj.
Kresoparko
Kresoparko (Kressepark) estas belega, verda naturero en Erfurto, Germanio, kun akvokreso-kultivejo kaj restoracio, kie dum jarcentoj floris la iam tre lukra komerco per nasturcio. Hodiaŭ ĝi estis ripozumloko tre ŝatata. Ĝi troviĝas en la urbokvartalo Hochheim.
Historio
Konate jam ĉe la antikvaj grekoj kaj romianoj (sed ĉe ili la planto kreskis nature de si!) putokreso ekde la jaro 1650 en Germanujo ekzistas danke al Nicolaus Meißner. La erfurtano ĝardenpionira Reichert elpensis specialan, efikan kultiv sistemon en akvofosaĵetoj por la Dreienbrunnen-areo erfurta. La tuta areo tie ĝuas ankaŭ varmajn fontojn. La tirano Napoleono Bonaparte kunprenis el Erfurto ĝardeniston kun si al Franclando por hejmigi tiun ĉi hortikulturarton en Versailles kaj fakte jam en 1810 en la Nonette-valo inter Senlis kaj Chantilly aranĝitis tipaj porkresaj fosaĵoj. Sed eĉ en 1909 la demando pariza je kreso ne povis esti plene kontentigita. Inter 1929 kaj 1932 ĉirkaŭ Erfurto okupiĝis pri kresumado kvin familiaj entreprenoj daŭre plibonigonte la kultivadsistemon; ekspresvagonare la vitaminoza oro liveritis en multajn grandurbojn germanajn kaj ĝis Francujo, Svislando kaj Benelukso. Pro kreskanta malabundo da puraj supraĵoj lagetaj la kultivado ŝrumpis ĝenerale en la 20a jarcento antaŭ renesanco en la 1990aj jaroj kiam forgesitaj kultivejoj refunkciigitis. En Svisujo ekzistis ĝis 1991 ankoraŭ kreskigareon da 1,2 hektaroj en la Kantono Berno. En 2001 oni provis usone oferti diverskolorajn krestipojn en kombino kun manĝeblaj floroj. La ununura entrepreno svisuja produktanta eĉ hodiaŭ apartenas al la Motzet-oj en Wynau sur areo da 0,6 hektaroj kaj kun ĉiujara rikolto da 20 tunoj.
Erfurtaĵoj kresrilataj
La renomita erfurta hortikulturpioniro Christian Reichart unue havis la ideon kultivi la bongustan kaj vitaminriĉan kreskaĵon en Erfurto. Ekde 1769 Johann Heinrich Haage kaj ties idoj zorgas prie, ĝis niaj tagoj.
Kiam la franca imperiestro Napoleono Bonaparte vizitis Erfurton en la jaro 1808-a li tiom entuziasmiĝis pri tiu tre utila planto, ke li sendis du erfurtajn ĝardenistojn al la Kastelo de Versailles por aranĝi similajn plantejojn en la reĝaj ĝardenoj. La familio Haage laboregis ĝis la 1950-aj jaroj kiam ekiĝis ŝtatigo pro la komunisma ideologiaĉo sub la nomo Ĝardena produktadkooperativo (Gärtnerische Produktionsgenossenschaft). Ĝi funkciis nur ĝis 1976. Poste la tuta teritorio sovaĝiĝis kaj restis neutiligata.
Nur post la Turniĝo, meze de la 1990-aj jaroj reekiĝis la tradicioj akvokreskultivadaj. Aranĝitis tute nova zono por vizitantoj, kiuj dumvizite ne nur informiĝu pri tiu ĉi malnova tradicio sed ankaŭ trovu ripozon surloke. Memkompreneble vendeblas tie nasturcio kaj aliaj sanigaj aĵoj; plantejoj laŭ historiaj modeloj refaritis ankaŭ. Krome zorgatas pri la tiea loĝigo de maloftaj birdospecoj kaj pri la kultivo de maloftaj plantospecoj.
Paul Heyse
Paul Johann Ludwig von Heyse (* en Berlino, †  en Munkeno) estis germana verkisto kaj tradukisto.
Dum sia tuta vivo Heyse verkis pli ol 150 novelojn, pli ol 20 teatraĵojn kaj kelkajn romanojn, krome li tradukis el la itala lingvo. En la jaro 1910 li estis honorata per la Premio Nobel de Literaturo pro "sia perfekta kaj idealisma arto, kiu speguliĝas en longa kaj laŭdinda agado en la fako de poezio, dramo, romano kaj mondkonataj noveloj. "
Jeno aperis en Esperanto
Edziĝa festo en "Capri" : novelo / de Paul Heyse. Esp. trad. de Ludwig Emil Meier. Kun ilustr. de Fritz Bergen. - Stuttgart: Franckh'sche Verlagsbuchhandlung, [1906]. - 59 p. : ilustr.
Originalo: Hochzeit auf Capri
21602 Jalmeno
21602 Jalmeno estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero: ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita greka militestro Jalmeno, filo de Areso kaj Astioĥo. Li estis unu el la Argonaŭtoj, unu el la svatiĝantoj pri Heleno kaj, en la troja milito, unu el la batalantoj kaŝitaj en la troja ĉevalo.
Gonnelieu
Gonnelieu estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 266 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Gonnelieu situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Gonnelieu etendiĝas sur 4,97 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Roland Carrez, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Gonnelieu apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Jacob A. Marinsky
Jacob Akiba Marinsky (1918-2005) estis usona kemiisto kiu malkovris la kemian elementon promecion. Li partoprenis en la listo de sciencistoj kiuj subskribis la Projekto Manhattan, en 1945, kontraŭ la ĵetado de atombomo sur Japanio. Kune kun Lawrence Elgin Glendenin, li produktis promecion, kaj por ekstraciiĝo de la produktoj pere de nuklea fisio, kaj pere de neodimia bombardado kun neŭtronoj. Li vizitadis la Universitaton de Bufalo, en Nova Jorko, kie li diplomiĝis kiel bakalaŭro pri kemio, en 1939.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Charles_D._Coryell_M.I.T._May_1947.png| Charles DuBois Coryell (1912-1971) dosiero:Larry_E_Glendenin.jpg| Lawrence Glendenin (1918-2008) </Gallery>
Izobutilbenzeno
Izobutilbenzeno aŭ Fenilizobutano estas nesaturita aromata hidrokarbonido kun 10 karbonatomoj kaj 14 hidrogenatomoj. Ĝi estas senkolora, brulema kaj senodora likvaĵo uzata kiel solvanto kaj en kemiaj sintezoj. Kiel ĉiuj hidrokarbonidoj. Izobutilbenzeno estas nesolvebla en akvo sed solvebla en pluraj organikaj solvantoj tiaj kiaj kloroformo, benzeno, benzino, metanolo kaj eteroj. Fenilizobutano estas produktata per alkiligo inter fenilnatrio kaj izobutila jodido.
Árpád Kemény
KEMÉNY Árpád [keme'nj] estis scenejdekoraciisto, pentristo naskita la 27-a de julio 1937 en Kluĵo kaj mortinta la  24-an de aprilo 1995 en Budapeŝto. Li estis la filo de verkisto barono János Kemény, la frato de operkantistino Klió Kemény kaj de ĵurnalistino Zsuzsanna Kemény.
Biografio
Árpád Kemény finis en 1954 la artliceon en Târgu Mureş kaj li estis scenejpentristo inter 1954-56 ĉe la Székely Színház. En 1962 li finis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo kun majstroj Petre Abrudan, Sándor Mohy, Tibor Kádár, Aurel Ciupe. Li iĝis ekde 1963 scenejdekoraciisto de Szentgyörgyi István Színművészeti Intézet kaj de la Nacia Teatro Târgu Mureş. Li dizajnis scenejdekoraciojn ankaŭ al teatroj Sfântu Gheorghe, Oradea, Kluĵo kaj Satu Mare. En 1990 li transloĝiĝis Hungarujon kaj unue li laboris en Teatro Szigligeti (Szolnok), ekde 1992 en Nacia Teatro (Budapeŝto).
Elektitaj grupaj ekspozicioj
1999 • Hatvanas évek, Târgu Mureş • Asto de Maros-Magyar Autonóm Tartomány 1960-1968, Hatvany Lajos Múzeum, Hatvan.
Akro (Brazilo)
Akro (Acre [Akre] el indiĝena vorto akiri) estas la plej okcidenta ŝtato de Brazilo. Ĝi limas sud-okcidente al Peruo, sud-oriente al Bolivio kaj havas, nord-oriente, nur du enlandajn najbarojn: Amazonion kaj Rondonion (ĉe la fino de ties mallarĝa patotenilo).
Ĝi havas areon de 153.149 km². Ĝia ĉefurbo estas Rio Branco; aliaj signifaj urboj estas Cruzeiro do Sul, Taraucá, Sena Madureira kaj Brasiléia.
En 1899, Bolivio provis certigi la regadon de la regiono, sed kaŭzis ribelon de la brazilanoj. Je la 14-a de julio 1899 Galves Rodrigues de Arias (kronomita "La Imperiestro de Akro") proklamis sendependan respublikon Akro, sed ĝi finiĝis jam en marto 1900. Dua respubliko daŭris de novembro ĝis decembro 1900. Sed je la 17-a de novembro 1903 Brazilo (per la traktato de Petrópolis) aĉetis la teritorion je 2 milionoj da britaj pundoj kaj je la kondiĉo konstrui fervojon de Madeira al Mamoré. Je la 25-a de februaro 1904 ĝi iĝis federacia teritorio de Brazilo kaj je la 15-a de junio 1962 ĝi akiris la statuson de ŝtato.
Lights of New York
Lights of New York (Lumoj de Novjorko) estas usona krimfilmo de 1928 en kiu stelulis Helene Costello, Cullen Landis kaj Eugene Pallette, kaj estis reĝisorita de Bryan Foy. Filmita per Vitaphone son-sur-diska sonsistemo, ĝi estas la unua tutparola tutlonga filmo, publikigita de Warner Bros., kiu estis enkondukinta la unuan tut-longan filmon kun sinkronigita sono "Don Juan" du jarojn antaŭe. La filmo, kiu kostis 23,000 dolarojn por produkti ("B" fiilmon), enspezis ĉirkaŭ 1,000,000 da dolaroj. La entuziasmo per kiu la publiko laŭdis la sonfilmojn estis tiom grandaj fine de 1929, ke Holivudo estis produktante nur sonfilmojn.
Akro (Brazilo)
Esperanto-movado
Ekzistas malgranda movado kaj gastiganto de Pasporta Servo en Rio Branco.
Lights of New York
Eddie (Cullen Landis), estas juna novjorkana kiu deziras labori en Broadvejo. Li konas bonkoran korusistinon (Helene Costello). Aliaj roluloj estas murdisto de policanoj estro de krimuloj, Hawk Miller (Wheeler Oakman), kaj lia eksfianĉino (Gladys Brockwell). Ĉar la polico preskaŭ atingas lin, la krimulo decidis uzi Eddie kiel kulpigota kunkulpulo, establante sian kontrabandejon en la vendejo de Eddie, kaj ordonante al siaj homoj zorgojn de Eddie. Sed Eddie fuĝas kaj frontas al Hawk, kaj kiam ĉio aspektas perdita, iu nekonata pafas al Hawk kaj murdas lin. La armilo de la krimulo apartenas al la korusistino, sed kiam la policano Crosby (Robert Elliot) estas arestonta ŝin, la vera murdistino, la eksfianĉino de Hawk, konfesas la murdon kaj venas al la polico.
La atako de mamelukoj
La atako de mamelukoj aŭ La dua de majo de 1808 en Madrido estas, kun la pentraĵo La tria de majo, unu el la plej famaj pentraĵoj de Francisco de Goya y Lucientes, grava pentristo hispana. La verko, pentraĵo en 1814 per oleo sur tolaĵo, troviĝas en la Muzeo Prado, en Madrido.
Analizo de la pentraĵo
La pentraĵo reprezentas scenon de la insurekcio de la 2a de majo kontraŭ la francoj, komence de la Milito de Hispana Sendependiĝo kontraŭ Napoleono, kiu estis okupinta Hispanion en 1808 kaj estis tiam metonta kiel reĝon sian fraton, Jozefo.
En la pentraĵo, la hispanaj insurekciuloj atakas mamelukojn, nome egiptajn monsoldatojn kiuj luktas flanke de la franca armeo. Tiu insurekcio estis subpremita persange fare de la okuparmeo.
La movoj de la ĉevaloj kaj de la diversaj roluloj havigas al la pentraĵo grandan dinamismon. Oni prezentas la scenon kun granda realismo, kiel oni povas konstati per la reprezento de la falanta kaj falintaj korpoj (mortintoj) kaj sangaj makuloj. En la centro elstaras blanka ĉevalo kies rajdinto estas ponardata, dum la ĉevalo mem same estas atakata de insurekciulo. Super tio malhela mameluko svingas ponardon: fakte almenauŭ kvin armiloj estas svingataj, dum aliaj pli fone aŭ jam falintaj surplanke, ĉar ties uzintoj same falintis. Fone oni vidas la arkitekturan konturon de Madrido, sed sen malatentigi pri la ĉefa okazaĵo.
Carrefour
Carrefour (en la franca tio signifas intersekcon aŭ vojkruciĝon) estas transnacia firmao el francdevena origino kiu distribuas kaj vendas varojn, estante la unua eŭropa grupo kaj dua en la mondo en ĝia sektoro. En 2014, la grupo havis 10 860 vendejojn en 33 landoj (10 integritaj landoj), 3360 vendejoj en Eŭropo (krom Francio) 5013 vendejojn en Francio, 830 en Latinameriko kaj 307 en Azio, kaj 1350 vendejojn en landoj kun komerca interkonsento. Ĝi dungas ĉirkaŭ 381 227 personojn en la tuta mondo. Ĝiaj vendoj atingis 100 500 milionojn da eŭroj en 2014.
Ĝi precipe havas sian aktivecon en tri merkatoj: Eŭropo, Azio kaj Latinameriko. 56 % el ĝia agado estas produktata ekster Francio, kvankam inter Francio kaj Hispanio ĝi akumulas 79 % de la tuta volumo de la negoco.
La grupo fokusiĝas en merkatoj el granda ekspansio: Ĉinio, Brazilo, Hispanio, Italio kaj Maroko. Ekde 2014 la grupo ekigas planon por ekspansiiĝi al afrikaj landoj kiaj Ebura Bordo, Niĝerio, Kongolando, Kongolo, Senegalo, Ganao, Gabono kaj Kameruno kaj en mezorientaj landoj kie la branĉo Majid Al Futtaim etendiĝas al Kartvelio, Armenio kaj Kazaĥio, inter aliaj landoj.
La societo Carrefour estis kreata en Alta Savojo en 1959 de la familioj Fournier kaj Defforey. En 1963, Carrefour inventis la koncepton pri superbazaro, malfermante la unuan en Sainte-Geneviève-des-Bois. La societo establiĝis en Belgio en 1969, en Hispanio en 1973 kaj en Brazilo en 1975. La societo Promodis (estonta Promodès) kreiĝis en 1961 post la kunfandiĝo de la entreprenoj de du normandaj familioj gviditaj de Paul-Auguste Halley kaj Léonor Duval-Lemonnier. La nomo de Carrefour signifas "vojkruciĝo/intersekco", ĉar la unua superbazaro ĝuste troviĝis en vojkruciĝo.
Alan Dzagojev
Alan Dzagojev aŭ plennome Alan Jelizbaroviĉ Dzagojev - cirile Алан Елизбарович Дзагоев, osete Дзæгъойты Елизбары фырт Алан, Dzæhojty Elizbary fyrt Alan, angle latinliterigata foje Dzagoev, foje Dzagoyev - estas rusia futbalisto de oseta deveno. Li naskiĝis en Beslano, do nun estas -jara.
Laŭ stato de la jaro 2018 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo CSKA Moskvo - antaŭe li en 2006 kaj 2007 estis profesia futbalisto de la klubo FK Akademia Toljatti. Krome Alan Dzagojev ekde la jaro 2008 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012: Laŭ la stato de la 17-a de junio 2012, li estas unu el tri ĉampionadaj futbalistoj kun gvida rezulto de tri goloj. Same li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio.
Yusei Egawa
Yusei Egawa (江川 湧清, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki.
Enkonduko al Matematika Filozofio
Introduction to Mathematical Philosophy (Enkonduko al Matematika Filozofio) estas libro verkita de Bertrand Russell, brita matematikisto, kaj eldonita en 1919. La libro estas klasika pri fundamentaj demandoj de matematiko.
Russell verkis la libron dum la Unua Mondmilito. Li verkis ĝin parte por klarigi, en malpli faka maniero, la ĉefajn ideojn en Principia Mathematica (1910–1913), kiun li aŭtoris kune kun Alfred North Whitehead.
33571 Jaygupta
33571 Jaygupta estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jay Gupta, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li estis lernanto ĉe la Thomas Jefferson High School for Science and Technology de Alexandria (Virginio).
Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien
Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien (mallongigo: ADZ; laŭvorte Ĝenerala germana gazeto por Rumanio) estas taggazeto de la germanlingva malplimulto en Rumanio. Semajngazeto germanlingva el Sibio nomiĝas Hermannstädter Zeitung.
Historio kaj mandato
Ĝi aperas ekde 1993; post julio 1992 la redaktantaro de la antaŭula ĵurnalo Neuer Weg (1949–1992) estis decidinta rekomenciĝi. La gazeto tute estu renovenda kaj grafike kaj enhave. Ĝi ne nur raportas pri enlandaj aferoj respektive pri aferoj de la germanlingvanoj de Rumanio sed ankaŭ pri tutrumania kaj eĉ monda politiko.
Temas hodiaŭ pri la ununura germanlingva taggazeto de Orienta Eŭropo. Ĝi interesu ankaŭ turistojn germanlingvajn, afervojaĝantajn, entreprenistojn eksterlandajn. Redakcia sidejo estas en Bukareŝto. Korespondistaj burooj troviĝas ankaŭ en Sibio, Brașov, Reșița, Satu Mare kaj Timișoara.
Semajnaj aldonitaĵoj de ADZ estas Banater Zeitung de DFDR por la regionoj de Timișoara, Arad kaj Banata montoregiono kaj Karpatenrundschau de la Fondaĵo por subtenado de germanlingva literaturo en Rumanio (Stiftung zur Förderung der Deutschen Literatur in Rumänien) en Braŝovo.
Oszkár Boda
, familinomo Breuer, estis rumania hungara, violonisto, verkisto pri muziko. Li naskiĝis en Nagyvárad la 10-an de novembro 1905 kaj mortis en Oradea la 17-an de junio 1976.
Allgemeine Deutsche Zeitung für Rumänien
Historio kaj mandato
En 2006 DFDR transprenis la eldonadon de ADZ. Financado fariĝas ankaŭ el rimedoj monaj de la rumana ŝtato. En 2007 la aspekto denove plimoderniĝis kaj ĉiuj paĝoj iĝis koloraj. Plano ŝanĝi la taggazeton en semajngazeton - antaŭvidita por la 31.7.2008 - ne realiĝis, ankaŭ danke al influa engaĝiĝo de Klaus Iohannis.
Oszkár Boda
Biografio
Oszkár Boda studis en sia naskiĝurbo kaj en Vieno; de 1932 li estis instruisto pri violono en Oradea. De 1937 li publikigis pri muziko precipe en Nagyváradi Napló, Nagyvárad , poste 1950 en Fáklya.
Grizkrura tinamo
La Grizkrura tinamo (Crypturellus duidae) estas specio de tinamo nome birdospecio de relative sekaj arbustaraj arbaroj de la Amazonio en Sudameriko.
Taksonomio
La  Grizkrura tinamo estas monotipa specio. Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
Etimologio
Crypturellus estas formata el la grekaj vortoj κρυπτός (kriptós), "kovrita" aŭ "kaŝita", οὐρά (urá), "vosto", kaj -ellus, latina diminutiva sufikso. La genronomo Crypturellus entute signifus "malgranda kaŝvostulo".
Aspekto
La Grizkrura tinamo estas proksimume 30 cm longa. Ĝi estas malhelbruna supre kun fajna strieco nigra en suba dorso, ĝi estas rufeca sube, havas grizan nuancon en supra brusto, dum la ventroflankoj estas striecaj sablokolore, ties kapo kaj kolo estas rufecaj, ties gorĝo blanka, kaj ties kruroj estas grizecaj. La ino estas pli malhelaj ĉe suba dorso kun mallarĝa hela sablokolora strieco.
Kutimaro
Kial ĉe aliaj tinamoj, ankaŭ la Brovpala tinamo manĝas frukton falintajn sur la grundon aŭ el malaltaj arbustoj. Ili manĝas ankaŭ malgrandajn kvantojn de senvertebruloj, florburĝonoj, freŝaj folioj, semoj, kaj radikoj. La masklo kovas la ovojn kiuj povas veni el tiom multaj kiom el ĝis 4 diferencaj inoj, kaj poste li mem zorgas la idojn ĝis ili pretas de si mem, kutime 2–3 semajnoj. La nesto estas situanta surgrunde en densa arbustaro inter altaj apogradikoj interplektitaj.
Teritorio kaj habitato
Ĝi troviĝantas en seka arbustaro ĝis 500 m de altitudo. Ĝi povas troviĝi ankaŭ en humidaj aŭ pli sekaj arbaroj. Tiu specio estas indiĝena de orientcentra Kolombio, suda Venezuelo, kaj nordokcidenta Brazilo. Ĝi povas troviĝi ankaŭ en tre orienta Peruo.
Konservado
En 2012 la IUCN klasigis tiun tinamon kiel Preskaŭ Minacata, kun loĝa teritorio de 59,000 km2.
Notacio
Notacio estas sistemo de konvenciaj signoj, por prezenti difinitajn nociojn (PIV).
343 Ostara
343 Ostara estas meze granda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo, la.
Nomo
Ĝia nomo, "Ostara", estas alia formo de tiu de unu anglosaksa diino Eostre, menciita fare de Bede en De temporum ratione.
RMS Leinster
RMS Leinster (RMS signifas Royal Mail Ship Reĝa Poŝta Ŝipo) estis poŝtolivera boato (pramo), funkciigita de City of Dublin Steam Packet Company. Ĝi estis sinkigita la 10-an de oktobro 1918 per torpedo de germana submarŝipo. Pereis pli ol 500 personoj (oficiale 501), plej granda perdo de la Irlanda maro.
La sinkigo okazis post kiam la germanoj petis pacon de Usono. Tiu afero forte imperis la usonan prezidenton Wilson, kiu plu ne hezitis kaj donis nenian avantaĝon al la germanoj.
Alborz Gimnazio
Alborz Gimnazio aŭ Alborz Mezlernejo, estas altlerneja prepara mezlernejo troviĝas en la koro de Teherano, Irano. Ĝi estas unu el la unuaj modernaj mezlernejoj en Azio kaj Mez-Oriento, konstruita de usonanoj, nomita omaĝe al la Alborz mont-ĉeno norde de Teherano. Ĝia pozicio en la formado de intelekta elito de Irano kompareblas kun tiu de Eton Kolegio en Anglio kaj institucioj kiel Phillips Exeter Akademio, Phillips Andover Akademio kaj Milton Akademio en Usono.
RMS Leinster
Leinster – sub komandado de kapitano William Birch – havis pezon de 2640 tunoj, du ĝemelajn ŝraŭban helicon, vapormaŝinon kun 9.000 ĉevalpovoj kaj kapablis je rapido de 24 knotoj.
Socialista Partio
Socialista Partio aŭ Socialisma Partio estas unu el la plej oftaj memelektitaj nomoj de politikaj partioj, kiu celas iun formon de socialismo.
RMS Leinster
La ŝipon trafis tri torpedoj, sinkis rapide.
Alborz Gimnazio
Historio
En 1940 kaj dum la dua mondmilito, per la ordono de Ŝaho Reza Pahlavi, Alborz-Gimnazio estis forigita de amerika administrado kaj lokita sub la aŭspiciojn de la Irana Ministerio de Edukado kiel parto de Reza-Ŝahaj modernigaj reformoj. La nomo de la lernejo estis ŝanĝita de "Kolegio" almezlernejo.
En 1944, Profesoro Mohammad Ali Mojtahedi, membro de fakultato de Universitato de Teherano, estis nomumita kiel la prezidanto de Alborz. De tiam ĝis 1979 kaj daŭrante post la Irana Revolucio, Alborz havis la plej sukcesan periodon de sia historio.
Nimbostratuso
Klasifiko
La Internacia Nubatlaso ne difinas speciojn nek variojn de la genro nimbostratuso.
Oni povas, tamen, uzi la jenajn suplementajn trajtojn en la Internacia Nubatlaso:
Historio
La genro nimbostratuso estis difinita en 1930. La nomo nimbostratuso estas kunmetaĵo de la latina vorto nimbus (pluvnubo) kaj stratuso.
Assis Brasil
Assis Brasil estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 6.075 loĝantojn en 2010.
Úrsulo Galván
Úrsulo Galván estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Úrsulo Galván. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 191.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 26909 loĝantojn. El tiuj estis 12857 viroj kaj 14052 virinoj. La komunumo havas surfacon de 149.7 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 24 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 18 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 28158 personoj. En la jaro 2000 temis pri 27684, do temis pri malkresko je -0.34 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 24885 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 206 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Dlouhý (Záhoří)
Dlouhý estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záhoří en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Záhoří. Estas ĉi tie registritaj 55 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dlouhý situas en katastra teritorio Smrčí u Semil kun areo 3,63 km².
2157 Ashbrook
2157 Ashbrook estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl ; ĝi estas unu el plej grandaj anoj de la gefiona familio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Joseph Ashbrook, eldoniston de la scienca gazeto Sky & Telescope.
Anděl Strážce
Anděl Strážce situas en katastra teritorio Bezděčín u Jablonce nad Nisou kun areo 4,89 km².
Departemento Sankta Andreo kaj Providenco
Departemento Sankta Andreo kaj Providenco estas departemento de Kolombio, kiu konsistas el la du insuloj de tiu nomo. La Raizal-oj estas la indiĝena popolo origina de la arkipelago.
<LI>Ĉefurbo: Sankta Andreo (77 000) <LI>Areo: ambaŭ insuloj sume 52 km² <LI>Loĝantaro: 83 400 <LI>Urboj:  Providenco (6 300)
Rolf Eden
Fruaj jaroj en Israelo
Edeo estis naskita en juda familio en Berlin-Tempelhof, la pli aĝa de du filoj. Post kiam la nazioj ekkaptis la potencon, la familio fuĝis al Palestino en 1933. La patro de Eden, Hans, iama entreprenisto, laboris kiel taksiisto post kiam li bankrotis en 1936. La gepatroj de Eden poste prizorgis kafejon en Ĥajfo, kaj la geavoj hotelon. Rolf Eden forlasis lernejon en la aĝo de 14 kaj perlaboris sian vivon kiel muzikisto. En la unua araba-israela milito li batalis en la taĉmento Palmach kune kun Yoram Kaniuk sub Yitzhak Rabin. De ĉi tiu tempo originas la unua sep infanoj de sep virinoj, Irit (* 1949). Li ankaŭ estis provizore edziĝinta al la patrino de sia unua filino, kion Eden estis kaŝinta antaŭ la gazetaro.
Parizo
En la fruaj 1950-aj jaroj, Eden vivis en Parizo, kie li laboris kiel muzikisto, kelnero, ŝoforo kaj aŭtokomercisto, inter aliaj aĵoj, kaj akceptis siajn unuajn ekstrajn rolojn en filmproduktadoj, poste ankaŭ apogajn rolojn. Samtempe li vane atendis vizon por Usono. Kiam li legis en la gazeto en 1956, ke ricevos ĉiu berlinano, loĝanta eksterlande kaj revenonta al Okcidenta Berlino, 6000 markojn (ĉirkaŭ 15.000 eŭroj laŭ la hodiaŭa aĉetpovo), li vojaĝis al Berlino.
Berlino
Komence de sia tempo en Berlino, Eden atendis la promesitan monon kaj komence laboris por mallonga tempo kiel vendisto de polvosuĉiloj kaj kiel nokta pordisto kaj drinkejisto en usona kazerno. Post oficiala monoricevo Eden unue malfermis la Eden-drinkejon sur Nestor-strato (angulo Kurfürstendamm) en 1957, kiu kelkajn jarojn poste moviĝis al proksima Damaschke-strato kaj (post la malfermo de Nova Edeno ) ankaŭ estis nomita Old Eden. Tio estis sekvita de: New Eden, Eden Playboy Club, la Schlüsselloch- kabaredo kaj, en 1967, de Big Eden. Li tiam malfermis la ejon Blue Tattoo. Eden formis la noktoklubscenon en Berlino en la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj kaj restis sukcesa en la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj. Post la politika ŝanĝo, Edeno iom post iom vendis ĉiujn siajn establaĵojn; sian lastan noktoklubon, Big Eden, kiun li vendis en 2002. Laŭ li, ĉiuj postaj posedantoj bankrotis kun la vendejoj kiujn ili transprenis.
Edeno faris la nudan haŭton de virinoj grava parto de lia komerco. La inaj dungitoj kuris senĉemize tra liaj establoj.
Eden investis en lokposedaĵo ekde 1977. Laŭ siaj propraj deklaroj, li posedis 26 etaĝkonstruaĵojn kun kelkcent loĝejoj en Berlino en 2012.
Ofte Eden ankaŭ laboris kiel aktoro kaj partoprenis en ĉirkaŭ 30 filmoj.
En 2012 estis publikigita lia aŭtobiografio Immer nur Glück gehabt: Wie ich Deutschlands bekanntester Playboy wurde. Kunaŭtoro estis reĝisoro Peter Dörfler, kiu publikigis dokumentarion pri la vivo de Edeno, The Big Eden, en 2011.
Edeno mortis la 11-an. Aŭgusto 2022 en la aĝo de 92.
Privataĵoj
Eden vivis malkaŝe promiskuece dum jardekoj kaj havis multajn rilatojn, ofte akompanitajn per gazetraportoj. La konataj personecoj ĉe lia flanko inkludis, ekzemple, Kai Fischer, Evelyn Künneke, Maria Karrer (modelo de Emilio Schuberth), Barbara Valentin, Barbara Capell kaj Sieglinde Walter (fotomodelo en la fruaj 1960-aj jaroj). Kun Walter li ankaŭ havis alian filon. Li estis en rilato kun Ursula Buchfellner dum sep jaroj de la fruaj 1980-aj jaroj.
Filmaro
muzikvideoj
Ponapea sturno
La Ponapea sturno (Aplonis pelzelni), estis tre rara kaj eble formortinta birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estis indiĝena endemio de la insulo de Ponapeo (oriente de Federacio de Mikronezio) en la Pacifika Oceano. La latina scienca nomo omaĝas la aŭstrian ornitologon August von Pelzeln (1825–1891).
Aspekto
La Ponapea sturno atingis grandon de 19 cm. Ĝi estis ĝenerale malhela kun nigrecbrunaj supraj partoj. La kapo estis malhela kaj montras nigrajn frunton kaj brisojn. Flugiloj, pugo, supraj vostokovriloj kaj vosto estis palaj kaj montris tre brunan koloron kape. Subaj partoj estis iom eluzitaj olivecbrunaj. La beko kaj la piedoj estis nigraj. La iriso estis brunaj. Junuloj aspektis simile al plenkreskuloj escepte pro la supraj partoj de la plumaro kiu estis palbrunaj. La alvoko konsistis el sonorileca akra krio.
Vivejo
La Ponapea sturno estis indiĝena de marĉaj montarbaroj en altitudoj super 425 m, sed ĝi estis observata ankaŭ en plantejoj kaj pli malaltaj altitudoj. La lasta specimeno estis mortpafita en altitudo de 750 m super marnivelo.
Ekologio kaj dieto
Ĝi estis nemigranta birdo kaj defendis sian teritorion fare de paroj. Ili manĝis dumtage kaj ties dieto konsistis el floroj, beroj kaj semoj de ĉiamverdaj arbustoj kaj arboj same kiel de insektoj kaj vermoj. Ili konstruis sian neston en arbotruoj sed pri tio oni ne certas.
Minacoj kaj formorto
La Ponapea sturno estis malkovrita de pola etnografo John Stanislaw Kubary (1846–1896) kaj unuafoje priskribata de germana ornitologo Otto Finsch en 1876. La holotipo kiu estis deponita en la Muzeo Godeffroy de Hamburgo, Germanio provizore estas nuntempe en la Museum Naturalis de Leiden, Nederlando. Ŝajne tiu birdo estis komuna komence de la 1930-aj jaroj. Oni akiris 60 specimenojn dum la Ekspedicio Whitney al Sudaj Maroj estrata de William Coultas en 1930 kaj 1931. Mortpafis specimenon Lawrence P. Richards en 1948 kiu sendis la haŭton al Muzeo Bishop en Honolulu, Havajo. En 1956 ornitologo Joe T. Marshall estis la lasta okcidenta sciencisto kiu vidis tiun birdon ankoraŭ vivantan. Marshall mortpafis du specimenojn kaj sendis la haŭtaĵojn al la Smithsonian Institution en Vaŝingtono. Poste oni perdis tiun birdospecion. En 1973 aŭ 1974 ĝi estis ŝajne vidata ĉe Nantolemal, sed tion oni ne konfirmis. Post kelkaj nekonfirmataj vidaĵoj fare de ponapeaj insulanoj okazis priserĉadoj en 1976, 1977 kaj 1983 kiuj bedaŭrinde malsukcesis. En 1990 ĝi estis klasita kiel formortinta fare de la IUCN ĝis kiam ornitologo Donald W. Buden akiris mortintan inon la 4an de julio 1995 kiu estis mortpafita de indiĝena gvidisto dum herpetologia ekspedicio dum 1994. Sekve la IUCN reklasigis la specion kiel draste endanĝerigita en 2000. Tamen tio estis la lastaj fidindaj informoj pri tiu specio. Oni supozas ke povus esti ĉiukaze malpli da 50 individuoj kaj en teritorio de nur 60 km.
La kialojn de la subita malapero oni ne konas ankoraŭ. Konkuremo kun aliaj birdospecioj kaj birdoĉasado certe ludis gravan rolon kiel ĉe multaj birdospecioj en aliaj tiuareaj insuloj kie ovodemetado estis krome vorataj de ratoj. Habitatoperdo povis ludi malgravan rolon, kvankam 37 % de la altateraj arbaroj estis klarigitaj inter 1975 kaj 1995, ĉar granda parto de ties habitato restis netuŝita.
Takahiro Koga
Takahiro Koga (古賀 貴大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe V-Varen Nagasaki.
Stepcirkuo
La Stepcirkuo (Circus macrourus) estas migranta taga rabobirdo de la subfamilio de cirkuoj kaj familio de Akcipitredoj, kiu enhavas aliajn birdojn kiel agloj, milvoj, vulturoj, ktp.
Brasiléia
Brasiléia estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 21.438 loĝantojn en 2010.
Stepcirkuo
Disvastiĝo kaj vivejo
Ĝi reproduktiĝas en sudaj partoj de orienta Eŭropo kaj centra Azio, nome el Ukrainio, Rusio, Kaŭkazo kaj Centra Azio ĝis nordorienta Ĉinio. Ĝi migras al pli sudaj regionoj vintre, ĉefe en Barato, Ĉinio kaj sudorienta Azio kaj iom en sudokcidenta Azio ĝis Arabio, sed ankaŭ en ĉirkaŭsahara, okcidenta, orienta kaj suda Afrikoj. Kompreneble tiu palearktisa specio devas trapasi mezajn regionojn, kiel Balkanio aŭ Turkio. Ĝi estas tre rara vaganto en Britio kaj okcidenta Eŭropo, kvankam rimarkinde junulo vintris en Norfolk vintre de 2002/3.
Tiu mezgranda rabobirdo reproduktiĝas en sekaj malaltaj arbustejoj, malfermaj ebenaĵoj, arbustaroj kaj stepoj, de tie la komuna nomo; ekde marnivelo ĝis 3.300 m de alteco. Vintre estas birdo de malferma kamparo.
Aspekto
Temas pri tipa cirkuo -longa el 40 ĝis 48 cm kaj peza 200 ĝis 400 g maskloj kaj 400 ĝis 550 g inoj-, kun longaj flugiloj -enverguro ĝis 120 cm- kiujn uzas kiel neprofunda V dum malalta flugo. Krome estas tipa cirkuo ankaŭ pro tio, ke maskloj kaj inoj havas malsimilajn plumarojn.
Masklo estas helgriza supre -pli hela ol Griza kaj Blua cirkuoj, kun blanka kapo malsimile al tiuj, kun nur iom da grizo ĉenuke- kaj blanka sube, kun nigraj flugilpintoj -pli malgrandaj ol tiuj de aliaj eŭropaj cirkuoj. Ĝi estas pli malgranda, havas pli mallarĝajn flugilojn kaj estas pli pala kun diferenca flugilbildo. La ino estas bruna supre kaj ĉamflaveta sube strieca je bruno; krome ŝi havas helan vizaĝon ĉirkaŭ bruna strio ĉeokule kaj alia hela koluma strio. Ŝi bone distingiĝas el la ino de la Blua cirkuo laŭ strukturo. Ŝi estas tre simila al la ino de la Griza cirkuo, sed ŝi havas pli malhelajn kaj pli uniformajn duarangajn el sube.
Ambaŭ seksoj havas blankan ringon ĉe bazo de vosto, pli kontrastebla kontraŭ bruna koloro de inoj, kiuj havas en sia helbruna vosto krome malhelbrunajn striojn; masklo havas ankaŭ helgrizan voston. Ankaŭ ambaŭ seksoj de Blua cirkuo havas tiun blankan ringon, sed en ili estas pli larĝaj kaj videblaj ol tiuj de la Stepcirkuo. Okuloj kaj maldikegaj kruroj estas flavaj. Stepcirkuo diferencas el blua cirkuo laŭ malpligrandeco, pli mallarĝaj flugiloj kaj pli klare pro pli blankaj supraj partoj en la masklo.
Kutimoj
Stepcirkuoj ĉasas etajn mamulojn, kiel ronĝuloj, reptiliojn, birdojn, insektojn, ktp., per surpriza kapto nur surteren ekde malrapida ŝvebo malalta -ĉirkaŭ dumetra- super stepoj, arbustejoj aŭ marĉoj.
Ripozas grupe ĝis po dek birdoj ĉefe post la reprodukta sezono. Ili estas lertegaj flugantoj, ĉefe dum pariĝadaj ceremonioj aŭ por interŝanĝi predojn dumfluge.
Pri voĉo estas silentema birdo, sed alarmokrio estas kik-kik kaj ino dankas manĝajon alportitan de masklo per mallaŭta pii. La masklo dum pariĝada ceremonio henas kvazaŭ ĉevalo.
Reproduktado
La nesto de tiu specio estas surgrunda inter alta herbaro. La ino demetas pli ofte kvar ĝis ses blankecajn ovojn. Kovado daŭras unu monaton kaj estas farota de la patrino. Masklo alportas manĝaĵon kaj defendas la teritorion. Kutime paroj estas dumvivaj kaj faritaj kiam la birdoj estas 2 aŭ 3jaraj. Eta grupo de kelkaj paroj povas ŝangi reproduktan zonon de unu jaro al alia.
Pont-Remy
Pont-Remy estas franca situanta en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Aplazio
Aplazio (el la greka απλασία) estas ĉeso de evoluo aŭ atrofiiĝo, baldaŭ post la naskiĝo, de organo aŭ histo. Simila koncepto uzeblas en hematologio. Ĝi povas aludi ankaŭ al la osta medolo.
Klió Kemény
Biografio
La kantistino studis kanton ĉe kantmajstro Albert D'André en muzikakademio de Kluĵo. Inter 1948 kaj 1961 ŝi kantis en la Kolozsvári Állami Magyar Opera. Kiel koncertkantistino ŝi kantis en 1957 en Bukareŝto kaj plurfoje en Kluĵo kaj Târgu Mureş. En 1961 ŝi translokiĝis Hungarujon, kie kantis en oratorioj kaj en memstaraj recitaloj (arioj, kantoj). En somero 1965 ŝi kantis en Wigmore Hall en Londono. Ŝi estis entombigita en Brâncoveneşti en la familitombejo.
(16308) 7627 P-L
(16308) 7627 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Suspicion
Suspicion estas amafera psikologia streĉ-filmo de 1941 reĝisorita de Alfred Hitchcock kaj kun steluloj Cary Grant kaj Joan Fontaine kiel geedzoj. Aperas ankaŭ Cedric Hardwicke, Nigel Bruce, Dame May Whitty, Isabel Jeans, Heather Angel, kaj Leo G. Carroll. Suspicion estas bazita sur romano de Francis Iles nome Before the Fact (1932).
Pro sia rolo kiel Lina, Joan Fontaine ricevis la Oskar-premion por la Plej Bonkvalita Aktorino en 1941. Tiu estas la nura Oskar-premio en filmo de Hitchcock.
En la filmo, timida malfrufraŭlino trafas ĉarman frivolulon, kiu rezultas malriĉega hazardludisto, kaj ege maldeca. Ŝi suspektas, ke li estas ankaŭ murdisto, kaj ke li klopodas murdi ŝin.
Eksteraj ligiloj
Streaming audio
6376 Schamp
6376 Schamp estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzoj kaj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar en Konteo de San Diego (Kalifornio, Usono).
Gevelsberg
Gevelsberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ennepe-Ruhr de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
6376 Schamp
Nomo
Ĝi estis nomita en dankemo al Larry kaj Becky Schamp, usonaj geedzoj de Alice Springs. En 1997, ili akceptis la anojn de la familio Shoemaker venintaj el Usono post la trafikakcidento en kiu Eugene mortis. Ili gastigis Carolyn, kiam ŝi eliris el la malsanulejo.
Gevelsberg
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, la aŭtovojo ankaŭ tre proksimas, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Discus bryanti
Discus bryanti estas specio de malgrandaj, pulmohavaj, surteraj helikoj, en la familio Diskedoj.
Usono: Alabamo, Kentukio, Norda Karolino, Tenesio, Virginio.
Suarăș
Suarăș [sŭarǝŝ] (hungare Szóváros) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al la komunumo Bobâlna (Cluj).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 408 loĝantojn (rumanoj), en 1992 176. Ĝia unua skriba mencio estis en 1507.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Johan Gadolin
Johan GADOLIN (1760–1852) (naskiĝinta la en Åbo, mortinta la  en Virmo, Mynämäki) finna kemiisto kaj mineralogo, kaj malkovrinto de la kemia elemento Itrio kun atomnumero 39 kaj la unua de la raraj teroj, en la mineralo "iterbito", kiu estis nigra ŝtono malkovrita de Carl Axel Arrhenius (1757-1824). Li estis unu el la unuaj defendantoj de la teorio pri brulado de Antoine Lavoisier en Skandinavio. La mineralo "gadolinito", malkovrita en 1794, portas lian nomon same kiel la kemia elemento Gadolinio.
Biografio
Gadolin estis filo de Jakob Gadolin kaj Elisabeth Browallius, filino de Johan Browallius (1707-1755) kaj komencis studi matematikon en la Reĝa Akademio de Turku kiam li estis dekkvin-jara. Ĉar li konkludis ke la kurso de matematiko estis tro malfacila, li ŝanĝis siajn studojn por la kemia kampo. En 1779, li daŭrigis siajn studojn pri kemio, enirante en la Universitato de Upsalo, kiel lernanto de Torbern Bergman.
Gadolin famiĝis kiam li malkovris la unuan elementon de la grupo raraj termetaloj. En 1792, li ricevis specimenon de nigra kaj peza mineralo trovita el ŝtonmino de sveda vilaĝo Ytterby, proksima de Stokholmo. Ekde zorgaj eksperimentoj li izolis oksidon kiun li poste nomis "itrio". La "itrio" (fakte itria oksido) estis la unua konata kombinaĵo el raraj teroj. Tiuepoke ĝi estis konsiderata kemia elemento.
La mineralo, kiun Gadolin ekzamenis, estis nomumita "gadolinito" en 1800. La gadolinia oksido estis poste nomumita de ĝiaj malkovrintoj kaj tiu nomo estis donita liaomaĝe.
Gadolin estis profesoro pri kemio de la Akademio de Åbo, en 1797. Li estis unu el la unuaj kemiistoj kiuj faris ekzercojn de laboratorio al la studantoj. Krom tio, li permesis al la studantoj uzi sian laboratorion por privataj eksperimentoj.
Gadolin verkis, en 1798, la unuan ne-svedan gvidlibron pri la anti-flogistona teorio, sub la titolo "Enkonduko al Kemio". Malgraŭ ke la neorganika kemio kaj la analiza kemio estis la ĉefaj temoj en liaj publikaĵoj, li ankaŭ signifoplene kontribuis por la termokemio.
Șoimuș (Coroisânmartin)
Șoimuș [ŝojmuŝ] (hungare: Küküllősolymos [kykyloe:ŝojmoŝ]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Târgu Mureș administracie apartenanta al la komunumo Coroisânmartin.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 714 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 487.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1405. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
M-209
En kriptografio, la M-209, nomumita CSP-1500 de la Usona mararmeo ( C-38 de la produktanto) estas portebla, mekanika ĉifromaŝino uzita fare de Usona militistaro ĉefe dum la 2-a Mondmilito, kvankam ĝi restis en aktiva uzo tra la Korea milito. La M-209 estis dizajnita fare de sveda kriptografiisto Boris Hagelin responde al peto por tia portebla ĉifromaŝino, kaj estis plibonigo de pli frua maŝino, la C-36.
La M-209 estas tiel granda kiel lunĉujo, ĝiaj mezuroj estas 83mm x 140mm x 178 mm, kaj ĝia pezo estas 3 Kilogramoj (kaj plie ½ Kg pro la skatolo). Ĝi reprezentis brilan atingon por antaŭ-elektronika teknologio. Ĝi utiligis dentrad-mekanismon similan al tiu de teleĉifromaŝino, kiel ekzemple la Lorenz-ĉifromaŝino kaj la de Geheimfernschreiber.