cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Torre de' Roveri
Torre de' Roveri estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Albano Sant'Alessandro, Pedrengo, San Paolo d'Argon kaj Scanzorosciate. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Hieronimo (itale Girolamo), kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Montélier
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, okcitane Droma, kaj en la pli vasta regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes, okcitane Auvèrnhe Ròse Aups). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Valence kaj al la.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Antal Katona
Antal Katona, laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona Antal estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, laboristo.
Antal Katona naskiĝis la 1900 en Budapeŝto. Li mortis la 1978 en Budapeŝto.
Biografio
Antal Katona frekventis bazlernejon, poste metilernejon por esti ferlaboristo. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste ankaŭ en Hungara Sovetrespubliko. Post la mondomilito li laboris en fabriko, ankaŭ sindikata funkciulo. Komence li aliĝis al socialdemokrato, pote al komunistoj. En 1944 li partoprenis en la rezista movado. En la jaroj 1948 kaj 1949 li gvidis Hungaran Poŝton. En 1949 li estis elektita parlamenta deputito. En la jaro 1951 li estis ministro, poste subministro inter 1953-1961. Li pensiuliĝis en 1961. Li havis ankaŭ partiajn postenojn.
Kastelo de Léhon
La Kastelo de Léhon troviĝas en la bretona urbeto Léhon apud Dinan en la franca departemento Côtes-d'Armor.
Situo
La okcidenta murego de la kastelo situas super la hodiaŭa vojo, ĝi estis la plej malfacile defendebla flanko de la kastelo.
Svjatopolko la 1-a
Svjatopolko la Malbeninda (ruse Святополк Владимирович, slavone Свѧтополкъ Владиміровичъ, beloruse Святаполк Уладзіміравіч, Sviatapolk Uladzimiravič, ukraine Святополк Володимирович) estis princo de Turov kaj grandprinco de Kievo.
Deveno
Laŭ Komenca kroniko li estis naskita de grekino, vidvino de grandprinco Jaropolko la 1-a. Kiam Vladimiro murdis Jaropolkon, grekino jam estis graveda. Sed Vladimiro ĉiam diris, ke Svjatopolko estas lia filo kaj donis al li palatintitolo en Turov. Li estis tria laŭ hierarĥio. Sed laŭ Unua Novgoroda kroniko kaj Thietmar de Merseburg li estis filo de Vladimiro kaj lia edzino «ĉeĥino».
Edziĝo
Edzino de Svjatopolko estis filino de pola princo kaj reĝo Boleslao la Brava. Li edziĝis en 1013-1014 (poste malsukcesa ekspedicio de Boleslao) aŭ en 1008 laŭ Bruno von Querfurt.
Regado
Je fino de regado de Vladimiro li, lia edzino kaj lia konfesprenanto Reinbern estis arestita de patro. Kialo de aresto estis deziro de Vladimiro grandprincigi Borison; notindas, ke je sama tempo ribelis dua (laŭ UNK kvara) filo de grandprinco — Jaroslavo.
Post morto de Vladimiro, Svjatopolko — sola vladimirido, estinta en Kievo — Deklaris sin kiel Grandprinco. Dum unua jaro de lia regado estis murditaj Boriso, Glebo kaj Svjatoslavo. Rusaj kronikoj diras, ke murdojn organizis Svjatopolko. Sed laŭ Sagao pri Ejmundo rusa princo Jarislejfo (Jaroslavo) dum milito murdis princon Burislejfon (Borison). Lasta versio povas esti vera, se scii, ke Boriso kaj Glebo subtenis Svjatopolkon.
Interna milito
En 1016 Jaroslavo aneksis Kievon kaj Svjatopolko eskapis al Pollando. Je 1018 li revenis kune kun reĝo de Pollando Boleslao la Brava kaj reaneksis urbon. La ĉefa batalo okazis ĉe la rivero Okcidenta Bugo kaj estis nomata Batalo apud la rivero Okcidenta Bugo (pole: Bitwa pod Wołyniem) okazis apud la hodiaŭa Gródek Nadbużny (Fortikaĵeto Apudbuga) en distrikto Hrubieszów la 22-an de julio 1018 inter la armeoj de la pola princo Boleslao la 1-a kaj de la rusa princo Jaroslavo la Saĝa. Sed poste li forpelis Boleslaon kaj lian armeon. En 1019 Jaroslavo revenis kaj venkis militon. Estas tri versioj pri destino de Svjatopolko:
Kastelo de Léhon
Unua konstruaĵo
La kastelo konstruiĝis kiel ligna fortikaĵo en la 10-a aŭ 11-a jarcento. Ĝi estas unue menciita en 1034
La tapiŝo de Bayeux montras atakon de kastelo kun la subskribo "contra dinantes" (kontraŭ la Dinan-anoj), kies bildo fakte kongruas multe pli bone al la Kastelo de Léhon ol al tiu de Dinan. La kasteloj apartenis ambaŭ al la senjoroj de Dinan, do ...
12-a jarcento
En 1168 Henriko la 2-a vane sieĝis la kastelon defenditan de Rolando kaj Olivero de Dinan. Li bruligis ĉiujn domojn sub la kastelo, kaj detruis la tombejojn kaj la kampojn, sed nur kiam li revenis en 1169 li sukcesis preni la kastelon kiun li detruis.
La ruinoj de tiu konstruaĵo videblas nun.
13-a jarcento
Dum la 13-a jarcento la kastelo apartenis al Gervaise de Dinan, kiu edziniĝis laŭvice al Juhel de Mayenne, Geoffroy de Rohan kaj Richard le Maréchal. El ĉiuj geedziĝoj ĝi ricevis terojn, kio pligrandigis la posedaĵojn de Gervaise. Pro la multaj aktoj subskribitaj "apud Léhonum" oni supozas ke ŝi loĝis en la kastelo. Tiel troviĝas ŝia sigelo sur akto kiu redonas al la abatejo ĉiujn posedaĵojn neleĝe forprenitaj.
Post la morto de Gervaise en 1237, sa filino Marguerite edziniĝis al Henri d'Avaugour dotita de la feŭdo de Dinan kaj de la kastelo de Léhon.
En 1264 ilia filo Alain vendas ambaŭ al duko Johano la Rufulo. En 1283 ili Dinan kaj la kastelo de Léhon estas definitiva posedaĵo de la dukoj. La kastelo de Léhon iĝas la duka komandejo por Dinan kaj la tuta regiono.
14-a jarcento
En la jaro 1341 ekis la sukceda milito por la duklando Bretonio inter Johano de Montfort kaj Karlo de Blois-Penthièvre.
En 1359, la urbo de Dinan kaj la kastelo de Léhon estis sieĝitaj de la angloj sub la komando de la duko de Lancashire. La bretonoj, atendante la alvenon de Bertrand du Guesclin, petegis militpaŭzon.
Dum la dudek kvar jaroj de sukceda milito la kastelo spertis plurfoje sturmojn kaj atakojn; ĝiaj kurtinoj estis renversitaj kaj pluraj turoj subfositaj je la bazoj.
Je la fino de la 14-a jarcento post la traktato de Guérande, kiu reprezentis la finon de la sukceda milito, la fortikaĵoj de Dinan kaj Léhon estis redonitaj al la duko Johano la 4-a de Bretonio.
15-a jarcento
La 15-a jarcento estas la periodo de la sendependecomilito de Bretonio. La duko François la 2-a ordonas fortikigi ĉiujn kastelojn. Estas aldonita granda amaso de tero ene de la ĉirkaŭa muro por krei lokon por la kanonoj kaj la baza etaĝo de la turoj estas plenigitaj de tero por ke ili rezistu pli bone kaze de atakoj. Tiuj laboroj ankoraŭ nun videblas. Tamen tiuj fortikaĵoj estis neniam elpruvitaj, ĉar post la kapitulacio de Vitré kaj Fougères kaj la amasbuĉado de Saint-Aubin-du-Cormier, kie mortis 7000 bretonoj la 28-an de julio 1488, la guberniestro transdonis la ŝlosilojn "pour éviter le pillage, les robberies et les efforcements de femmes" (por eviti rabadon, ŝtelojn kaj perfortigojn de la virinoj".
La geedziĝo de la franca reĝo Karlo la 8-a kaj de la dukino Ana de Bretonio en 1491 finis la militon por sendependeco de la duklando, Bretonio iĝis franca provinco en 1532.
Ruiniĝo
La kastelo de Léhon estis deklarita "ruinoj" en 1490, sed li utilis ankoraŭ dum la religiaj militoj en 1590.
En 1664 la reĝo Ludoviko la 13-a donacas la kastelon al Charles Bruslard, abato de la abatejo de Léhon por ke la monaĥoj uzu la ŝtonojn de la kasteloruinoj por renovigi la abatejajn konstruaĵojn.
Kvankam la kastelo tiam estis en malbonega stato la guberniestroj de Dinan daŭre (ĝis la fino de la revolucio) portis la titolon de "Guberniestro de la kasteloj de Dinan kaj Léhon".
Dum la franca revolucio la kastelo estis vendita al sinjoro Reslou de Guemen "kun turoj, glacisoj, sprono kaj aliaj aneksaĵoj". Dekon da jaroj poste, tiu sinjoro petis de la urbestraro "malkonstruon de la turoj kaj remparoj de la kastelo, kiun li aĉetis de la nacio". La urbestraro feliĉas, ĉar ili ja bezonis kaj serĉis malmultekostajn materialojn. Dum kunsido de la 15-a de majo 1809 la urbestraro varme dankas la malavaran donacanton "pro ties donaco de ŝtonoj tiom utilaj por pavimi la vojon kiu laŭiras la maldekstran bordon de la Rance". Tiu vojo ankoraŭ hodiaŭ nomiĝas "pavimovojo".
Tiu vera frakasado forprenos duonon de la originala alto de la turoj.
Renaskiĝo
En 1964 la kapelo estas malkonstruita. Ĝi vivis apenaŭ 100 jarojn. La ŝtona statuo de Sankta Josefo estas konservita en la norda turo de la kastelo.
Ekde 1905 la kastelo estas komunuma posedaĵo. Ĝi estis enskribita kiel monumento historia la 4-an de februaro 1926, sed jam en 1931 laŭ peto de la urbestraro forstrekita denove, ĉar ili taksis, ke "ne estas kialo enskribi la komunumon de Léhon sur liston de lokoj havantaj artan kaj arkeologian karakteron".
En 2004 laŭ peto de la urbestro Léo Carabeux la kastelo estas denove aldonita al la listo de monumentoj historiaj.
Celestún
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6269 loĝantojn. El tiuj estis 3181 viroj kaj 3088 virinoj. La komunumo havas surfacon de 868,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 3 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 61,9 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,6 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 3794 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3336 scipovis legi kaj skribi kaj 458 personoj estis analfabetoj. Do 12,07% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Jarov (distrikto Plzeň-sudo)
Jarov (antaŭe ankaŭ Rajov, Jarau) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1558. Proksime situadis municipo Bzík, kiu estas indikata jam en la jaro 1650 kiel dezerta.
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Manioko
Manioko (Manihot esculenta) estas 2-4 m alta, plurjara arbedo kun grandaj karnecaj, manĝeblaj radikaj tuberoj, kiuj similas al tiuj de georgino. El la tuberoj oni produktas farunon nomatan tapioko aŭ kasavo. La tubero enhavas tiom multan amelon, ke ĝi estas la terpomo de la tropikoj. Tio estas krude venena, sed oni senŝeligas, prilaboras la tuberon kaj surmerkatigis kiel tapiokon.
En Afriko kaj Sudameriko oni multe manĝas maniokon. Origine ĝi estas de Brazilo. Ĉiuj hodiaŭaj varioj estas kultivaĵoj. Manioko estas ankaŭ uzata kiel materialo de biero en Afriko, kaj SABMiller biera kompanio faras kasavan bieron Impala beer.
Historio
Tiu neotropisa planto originas de la sudamerikaj savanoj. Ĝi povas kreski sur tre malriĉaj grundoj (sed tiam la rikolto estas relative malabunda) kaj ĝi ankaŭ bone eltenas periodojn da malsekeco (escepte tuj post la plantado de la juna planto). La planto ankaŭ bone rezistas plagojn de akridoj.
Post la malkovro de Ameriko la portugaloj disvastigis la tuberojn al Afriko (ekde ĉ. 1600 a.K..) kaj al Sud- kaj Sud-Orient-Azio..
Saint-Germain-la-Blanche-Herbe
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Germinois.
Manioko
Historio
Nuntempe en tropikaj evoluantaj landoj kelkcent milionoj da homoj grandparte vivas de manioko. En 2002 la monda produktokvanto estis 184 milionoj da tunoj.
Uzado
Kvankam la planto enhavas multe da amelo kaj estas tre nutra ĝi ankaŭ enhavas la venenan cianidan acidon en la formo de glukozidoj, kiu devas esti forigita, antaŭ la konsumado, ĉe specioj kun alta kvanto da ĝi. La titro varias de 20 mg HCN/kilo ĝis 1000 mg/kilo da freŝaj tuberoj. Specioj kun alta titro nomiĝas 'amara manioko', kun malalta titro 'dolĉa manioko'. La manĝado de amara manioko estas danĝera, sed ankaŭ la dolĉan maniokon oni pli bone kuiru. La malsano konzo fakte estas formo de kronika cianido-veneniĝo, kaŭzita de manĝado de manioko, tapioko aŭ fufuo el kiu oni ne aŭ ne sufiĉe forigis la cianidon. Tio povas rezultigi en mankomalsanoj pro jodmanko.
Maniokofaruno ankaŭ povas esti uzata por anstataŭigi tritikfarunon, tial ĝi ankaŭ estas uzata de homoj kun alergioj. Tapioko kaj fufuo estas faritaj el la amelriĉa faruno de la maniokotubero.
En Kongo la folioj de la maniokoplanto estas preparitaj kiel speco de spinaco, inter aliaj en la tipa konga manĝaĵo Saka Saka. Moambe ankaŭ estas Konga manĝaĵo.
En Tanzanio la folioj estas uzataj en la manĝaĵo Kisamvu. Kontraŭe al la tuberoj, la folioj enhavas multe da proteino.
Magadan
Magadan (Магадан) estas urbo en Rusio, ĉefurbo de Magadana provinco.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 44401.
La urbo estis fondita en komenco de la 1930-aj jaroj pro komenco de eligado de oro kaj fariĝas fifama pro la punlaborejoj tie (Gulago) dum la stalinisma regado.
Celestún
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Magadan
La interurba telefona kodo estas 41322, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Celestún
Turismo
La komunumo estas tre konata pro la flamingoj, kiuj vivas en la regiono, ĉefe en la biosfera rezervejo de Celéstun, kiu parte apartenas al Yucatán kaj parte al Campeche.
Magadan
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 8 horoj (en jaro 2011).
La urbo estas sur bordo de maro sur multjare frostiĝinta tero.
En la urbo estas flughaveno.
En jaro 2010 la urbo havis 95,9 mil loĝantojn.
Vidu ankaŭ
Kolima (regiono)
Kajta surfado
Kajta surfado respektive kajtosurfado estas akvosporto, kiu ekestis el la breta velado. Sed, kiel la nomo indikas, dum tiu sporto la sportisto, staranta sur speco de surfotabulo, uzas ne velon sed kajton por la moviĝo.
La tabulo
La kajtosurfa tabulo konstruiĝas simile kiel neĝtabulo aŭ surfotabulo; tipe ĝi longas inter 120 kaj 165 cm kaj longas inter 26 kaj 45 cm. Por la sportistaj piedoj kutime ekzistas rubandaj konektiloj, kiuj helpas transdoni moviĝojn de la kruroj al la tabulo. Por ke la tabulo post falo de la sportisto ne malproksimiĝas de la homo, la tabulo kaj la sportisto estas kutime ligitaj per maldika ŝnuro, kiu per risorta ruliĝomekanismo povas pli- kaj malplilongiĝi. Aliflanke la sportisto kaj la kajto estas ligitaj per sube ROMBOforma ŝnuro. Pro kialoj de sekureco forte rekomendatas praktiki kajtan surfadon nur per kasko kaj per brustoprotekta vestaĵo. Tamen la duobla ligo de la sportisto kaj al la kajto kaj al la tabulo malfaciligas la moviĝon, tial komencantoj kaj ankaŭ iuj progresintoj rezignas pri la ŝnureto inter sportisto kaj la tabulo, kaj preferas post falo mem naĝante rekapti la tabulon. Teorie por la sporto ankaŭ utiligeblas tute "normalaj" surfotabuloj uzataj por ondorajdado.
La kajto
Kajto por kajta surfado ekzistas en diversaj modeloj, kiuj malsamas laŭ grandeco kaj stirmekanismoj. Gravas per iuj ŝnuroj povi tial stiri la kajton, ke la ventaj fortoj per la kajto transdonataj al la sportisto estas dozigeblaj laŭ forto kaj direkto. Kompreneble la speco de la kajto varias de la ventoforteco: por kompare forta vento sufiĉas kaj rekomendindas relative eta kajto, kaj por kompare milda vento male.
Rekordoj
En favoraj kondiĉoj de ondoj kaj taŭga vento la sporto ebligas spektaklajn saltojn. Oficiala rekordo de tia salto estas alto de ĉirkaŭ 10 metroj (neoficiala rekordo ĉirkaŭ 48 metroj) kaj distanco de 250 metroj. Oficiala rekorda daŭro de salto ĝis nun estis 8 sekundoj (neoficiale 13 sekundoj dum konkurso proksime de la urbo Fehmarn (Germanio) en la Balta Maro.
Teorie eblas ankaŭ kajtosurfi sur neĝo, ne nur sur akvosurfaco: La 30-an de majo 2005 sur la glacio- kaj neĝokovrita lago Cooking Lake proksime de Edmonton, Alberto (Kanado), neĝokajta surfisto sur neĝtabulo atingis la rekordan rapidecon de 108 km/h.
La plej alta ĝis nun dum konkurso atingita rapideco de kajtosurfanto sur akvosurfaco estas 55,147 knotoj (102 km/h) kaj atingiĝis dum la jaro 2008 en la Germania parto de la Norda Maro fare de Tilman Heinig.
Danĝeroj
Kajtosurfado kiel ĉiu akva kaj aera sporto havas riskojn, kiuj nur malfacile redukteblas ĝis minimumo. Akcidentojn ofte kaŭzas malbone trajnitaj kaj troriskemaj sportantoj, foje ankaŭ manka kvalito de la ekipaĵo. Aparte fiksaj objektoj sur kaj sub la akvosurfaco estas endanĝerigaj por la sportistoj. Ĉar la sporto estas relative nova kaj multaj sportantoj, inter la aĝo de 15 kaj 25 jaroj, grave supertaksas siajn kapablojn, akcidentoj sume ne maloftas, foje kun gravaj vundiĝoj.
Novaj surfokajtoj kaj plifortiĝanta konscio pri la danĝeroj tamen gvidas al tendenca plialtigvo de la sekureco. El statistika vidpunkto la riskoj averaĝe nur estas iom super tio de aliaj sportaj kategorioj – signife sub la risko de iuj statistike akcidento-rilataj sportaj kategoioj kiel futbalado aŭ skiado.
Lantoro
Lantoro (Лянтор) estas urbo en Rusio.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La urbo estas ĉe rivero Pim (Пим) (enenfluaĵo de rivero Obj (Обь)).
Pterokloj
Pterocles estas genro de birdoj de la familio de pterokledoj. Ĝi inkludas ĉiujn speciojn de la familio escepte la du speciojn de centra Azio de la genro Syrrhaptes
Tiuj pterokloj havas etajn, kolombecajn kapon kaj kolon, sed tre fortikajn korpojn. Ili havas longajn pintajn flugilojn kaj foje voston. Ties kruroj estas plumokovritaj ĝis la fingroj, sed malkiel la du specioj Syrrhaptes, la fingroj ne estas plumokovritaj.
La specioj de la genro Pterocles havas rektan rapidan flugon kaj per tiu aroj flugas al akvejoj mateniĝe kaj ĉefe krepuske. La masklo alportas akvon al la idaro en sia ventra plumaro kaj por faciligi ties trinkadon kelkaj specioj montras brustajn striojn aŭ separigojn inter brusto kaj ventro por indiki la lokon kie estas la akvo.
La ino demetas du aŭ tri ovojn rekte surgrunde. Ili estas sablokoloraj aŭ verdecaj kun kamuflugaj markoj. Ĉiuj specioj estas loĝantaj kaj nemigrantaj.
Kenji Komata
Kenji Komata (古俣 健次, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Albirex Niigata.
Lycée Hoche
La gimnazio aŭ lycée Hoche, estas franca publika establaĵo de sekundara kaj supera edukado, situanta ĉe 73, avenuo de Saint-Cloud en la distrikto de Notre-Dame de Versailles, en Yvelines. Napoleona mezlernejo kreita en 1803, ĝi estis nomita Lycée Hoche en 1888 omaĝe al Lazare Hoche, franca generalo naskita en Versailles.
La kapelo estis listigita kiel historia monumento ekde 1926, la cetero de la monaĥejkonstruaĵoj estas listigita kiel historia monumento ekde 1969. La nuna direktoro estas Guy Seguin.
Ĝi estas rekonita pro siaj bonegaj rezultoj en la abituriento kaj la alirekzamenoj por la Grandes Ecoles, pli precipe scienca (Ecole Normale Supérieure, Polytechnique, Mines de Paris, CentraleSupélec, École des Ponts) kaj komerca (HEC Paris).
Magy
Magy [madj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en subregiono de Baktalórántháza.
Situo
Magy situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Nyíregyháza-Vásárosnamény. Baktalórántháza troviĝas 12, Nyírbátor 20, Nyíregyháza 27, Mátészalka 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1435. Tiutempe la kampoj apartenis al familio Magyi. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Valo de Morto
La Valo de Morto (Death Valley) estas dezerto en la ŝtato Kalifornio de Usono. Temas pri la plej malalta, plej seka kaj plej varmega valo de Usono. La plej malalta punkto de la dezerto situas 85,5 metrojn sub la marnivelo. La dezerto havas la rekordon pri la plej alta fidinde mezurita temperaturo en Ameriko, 56,7 °C, notita en la loko Furnace Creek dum 1913 – ĵus sub la tutmonda rekordo pri la plej alta fidinde mezurita temperaturo, 58 °C, kiu mezuriĝis en la loko El Aziza de Libio dum 1922. La dezerto situas okcidente de la montaro Sierra Nevada en la Granda Baseno kaj la Mojave-dezerto. Ĝi konsistigas grandan parton de la Nacia Parko Valo de Morto. La teritorio situas norde-sude inter la montoĉenoj Amargosa oriente kaj Panamint okcidente. La montaroj Sylvania kaj Owlshead konsistigas la nordan respektive sudan limojn. La dezerto kovras areon de proksimume 7 800 km².
Klimato
La temperaturoj en la valo kutime alternas inter ĝis 54 °C dum someraj tagoj ĝis sub 0 °C dum vintraj noktoj. La plej malalta temperaturo fidinde mezurita estis -9 °C en la loko Furnace Creek. Frostaj temperaturoj, do sub 0° C, averaĝe mezuriĝas dum 11 ĝis 12 tagoj ĉiujare.
Multaj el la mallarĝaj, serpentecaj ŝoseoj de la valo konstruiĝis dum la 1930-aj jaroj kaj ne povas esti aŭte uzataj je granda rapideco. La plej malalta punkto de Usono specife estas ĉe la loko Badwater ene de la dezerto. La rivero Amargosa kaj la rojo Furnace fluas tra la valo, sed kutime malaperas en la sablo de la dezerta grundo. Nur dum escepte pluvaj periodoj la rivero Amargosa dumtempe fluas sur la surfaco kaj eĉ povas formi dumtempan lageton ĉe la loko Badwater, kiel okazis dum la malseka vintro de la jaro 2005.
En literaturo kaj filmoj
En romanoj kaj filmoj, kiuj disvolviĝas en okcidenta Usono, la valo ofte menciiĝas pro siaj ekstremaj klimataj cirkonstancoj, kaj tial estas vaste konata. Multaj scienc-fikciaj filmoj kaj ankaŭ komputilaj ludoj uzas la pejzaĝon de la valo, kiu kun iom da fantazio aspektas preskaŭ ekster-tera.
Ordorsa teksbirdo
La Ordorsa teksbirdo aŭ Ordorsa ploceo (Ploceus jacksoni), konata ankaŭ kiel Jaksona ploceo, estas specio de birdoj de la familio de ploceedoj. Ĝi troviĝas en Burundo, Kenjo, Sudano, Tanzanio kaj Ugando.
The Maltese Falcon (filmo)
The Maltese Falcon ("La Malta Falko") estas 1941-a detektiva krimfilmo bazita sur la samnoma romano de Dashiell Hammett. Gesteluloj de la filmo inkluzivas Humphrey Bogart rolante detektivon Sam Spade, Mary Astor rolante la "fatalan virinon", Sydney Greenstreet en sia unua filmo, kaj Peter Lorre. La filmo estis la unua de reĝisoro John Huston, kaj ĝi kandidatiĝis por tri Akademiaj Premioj.
CAF
CAF (Confédération Africaine de Football en franca lingvo) estas la mallonga nomo por la Konfederacio de Afrika Futbalo. Ĝi estas la konfederacio por la sporto futbalo en Afriko kaj estas unu de la ses konfederacioj, ke havas membreco en FIFA. Fondis en 1957, ĝia sidejo estas en Kairo, Egiptio. La prezidanto de CAF estas Issa Hayatou, el Kameruno.
Montpellier-de-Médillan
Montpellier-de-Médillan [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 637 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Montpellier-de-Médillan situas sudokcidente de Saintes.
921
En la jaro 921 post Kristo okazis, interalie:
Taka-Keljo
Taka-Keljo estas urboparto de Jyväskylä. Tie estas malmultaj loĝantoj kaj la areo estas arbara. En Taka-Keljo estas pli ol 200 m altaj montetoj. Antaŭe en Taka-Keljo estis lernejo.
(8015) 1990 QT2
(8015) 1990 QT2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Saint-Martin-de-Ré
Saint-Martin-de-Ré [] estas franca komunumo de la insulo Ré, en la departemento Charente-Maritime, en la malnova regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝia nomo referencas al sankta Marteno. Ĝi havis 2,526 loĝantojn en la jaro 2010.
Tiu urbeto havas plurajn fortikaĵojn konstruitajn de Vauban, kiuj apartenas al la monda heredaĵo de Unesko.
Geografio
Saint-Martin-de-Ré troviĝas en la orienta duono de la insulo Ré, ĉe la norda bordo. La najbaraj komunumoj estas La Couarde-sur-Mer okcidente, Le Bois-Plage-en-Ré sude kaj La Flotte oriente.
Oberpöring
Oberpöring estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Isar. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Torre di Santa Maria
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Berbenno di Valtellina, Buglio in Monte, Caspoggio, Castione Andevenno, Chiesa in Valmalenco, Montagna in Valtellina, Postalesio, Sondrio kaj Spriana.
KORG
La entrepreno Korg (firmaa skribmaniero KORG) estas produktanto de elektronikaj muzikinstrumentoj kaj ties akcesoraĵoj. Korg estis fondita en 1962 en Japanujo fare de Tsutomu Kato kaj Tadashi Osanai kiel Keio Electronic Laboratories.
Adinjo
Adinjo aŭ Adin (la du nomoj estas propralingve) estas fikcilingvo kreita de Nathaniel Knight post 2000. Ĝi uzas latinan alfabeton kaj ŝajnas aposteriora lingvo, sed kun neinternacia emo, ekzemple la verbajn tempojn oni faras per helpo vortetoj (ju= pasinta tempo), simile al kelkaj aziaj dialektoj de portugala lingvo. La projekto iom similas al malstabila kuldraĵo de tre malsamaj elementoj el tre malsamaj lingvoj.
Specimeno (Babela Turo, Ĝen. 11: 1-9):
1-Ju kumuri adin icikun i win qonjo hi win khorli. 2-Wor din asent'hemlé ventrotot, shi airentot lorn ni Shinar, hi shi jenetot mué. 3-Shi yanitot hemlé lanshinu, "Hai! Ki lokthatoci blamedu, hi ki burmetoci'ríndyur shi."" Hima shi cumatot blamed fomark noc, hi absé tlor fomark varm.4- Hi shi yanitot, "Hai! Ki likhatoci dan kangré, hort dan ábul bakhatol hemlé sug mayunu, madyu ki lokthatoci'galm dan menkh inda lankinu hi amurtot'ha tonst fúri kuGaia kamuli." 5-Kentin Ajan blut'tak ventrotol baciton kangré hi ábul ya din icikun likhatol. 6-Ajan yanitot, "Bacira! Sug Adin ic win, hi shi cumaru lamo win qonjo. Ka wor wind din shi kempo'kun khi, atakama anitoci kempi'ha fomark shi.7-"Hai! Ki blut'hemlé ventrotocihi amurtoci kushi qonjo, madyu shi mokuritociha lanshinu."8-"Hima Ajan amurtot shi tak mué fúri kuGaia kamuli, hi shi folrekun likhatol kangré." 9-Ya ic awel khi icikun mentot Bábel—armo mué Ajan amurtot sug qonjo i adin. Tak mué Ajan amurtot shi fúri kuGaia akamuli.
Akbiekdi
Akbiekdi estas fikcilingvo kreita de Renato Piereck kiel oficiala lingvo de fikcia respubliko Naro Ermase. La lingvo havas strukturo OVS kaj ĝia gramatiko kaj vortprovizo aperas en eletronika paĝo.
Eksteraj ligiloj
http://www.angelfire.com/ak/akbiekdi/
CAH
La vorto havas plurajn signifojn:
Cindy Crawford
Cynthia Ann Crawford (* 20-a de februaro en 1966 en DeKalb, Illinois, Usono) estas usona fotomodelo kaj aktorino.
Ŝi fondis kun aliaj pintaj modeloj de sia generacio (Claudia Schiffer, Kate Moss, Naomi Campbell, Elle Macpherson kaj Christy Turlington) la Fashion-Café-n.
En 1998 ŝi edziniĝis al Rande Gerber, antaŭe ekde 1991 ĝis 1995 ŝi estis edzino de la aktoro Richard Gere.
En 1995 ŝi estis la plej bone pagata modelo en la mondo kun lukro de 6,9 milionoj da dolaroj.
La varmarko de Crawford estas haŭtmakulo (aŭ "beleca signo") maldekstre super ŝia supra lipo.
4897 Tomhamilton
4897 Tomhamilton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Thomas William Hamilton, filmaktoro en lia infanaĝo, poste respondulo pri la radarajn ekipaĵojn kaj pri la provizadon de brulaĵo por la Projekto Apollo; kiu instruis pri astronomio dum 32 jaroj kaj verkis spektaklojn por planetarioj en pluraj lingvoj (inklude la signolingvo).
Lagoa de Pedras
Lagoa de Pedras estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1962, la municipo havas 7.282 enloĝantojn.
Mönchaltorf
Pri la komunumo
Mönchaltdorf estas komunumo en la distrikto Uster, Kantono Zuriko. Je la 31-a de decembro 2007 ĝi havis 3299 loĝantojn.
Geografio
Mönchaltdorf situas ĉe la suda bordo de la lago Greifensee, ĉe la alfluo de la rivero Mönchaltorfer Aa aŭ simple Aabach, kiu estas unu el la du ĉefaj alfluantoj de la lago kaj do fontrivero de la rivero Glatt. Al la komunumo apartenas ankaŭ la eksklavo Heusberg oriente ĉe la limo al Wetzikon.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Möchnaltorf limas en nordo al Uster, en oriento al Gossau, en sudo kaj okcidento al Egg, kaj en nordokcidento aliflanke de la lago Greifensee al Maur.
La eksklavo Heusberg limas krome en okcidento ankaŭ al Wetzikon.
Trafiko
Mönchaltdorf estas per busoj de la Zurika Trafik-Unio ligita kun Uster, Egg ZH, Meilen kaj Stäfa. La buslinio de Gossau tra Mönchaltorf ĝis Uster de 1909 ĝis en la 1950-aj jaroj estis elektra tramlinio. 2 kilometrojn sude de Mönchaltorf en Esslingen troviĝas alveturejo al la Forch-Rapidvojo, kiu ĉe la aŭtovoja cirklo Hinwil konektiĝas al la svisa aŭtovojo A53.
Ekonomio
Mönchaltorf konservis grandparte sian kamparan karakteron. Tamen nur ankoraŭ malgranda parto de la loĝantaro laboras en la agrikultura sektoro. Ĉe la marĝeno de la vilaĝo en 2008 estis malfermitaj unu el la unaj supermerkatoj de Aldi en Svislando.
Historio
Unua dokumento de Mönchaltdorf okazis en la jaro 741.
Famaj civitanoj
Famaj civitanoj de la komunumo estas la eksa Federacia Konsilanto Leon Schlumpf kaj la nova Federacia Konsilantino Eveline Widmer-Schlumpf.
Mamoru Kishimoto
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Don Johnson
Donnie Wayne JOHNSON (15a de Decembro 1949) estas usona aktoro, produktoro kaj kantisto. Li famis pri la ludado de la rolo de James "Sonny" Crockett en la televida serio de la 1980-aj jaroj nome Miami Vice, pro kiu li ricevis premion Ora Globo, kaj nomumon al premio Primetime Emmy pro sia laboro en tiu rolo. Li aktoris ankaŭ kiel titolrolulo en la serio de la 1990-aj jaroj Nash Bridges. Johnson ricevis stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo en 1996.
Johnson aperis en filmoj kiaj A Boy and His Dog (1975), Tin Cup (1996), Machete (2010), Django Unchained (2012) kaj Knives Out (2019). Kiel kantisto, li publikigis albumojn Heartbeat (1986) kaj Let It Roll (1989). Lia titolversio de "Heartbeat" pintis en la No. 5 en la pintolisto "Billboard" Hot 100.
Johnson geedziĝis kvinfoje kun kvar virinoj. Dum la unua duono de 1972, Johnson renkontiĝis kun Melanie Griffith, 14-jaraĝa filino de sia kunaktorino de Harrad Experiment nome Tippi Hedren. Kiam Griffith estis 15-jaraĝa, ŝi kaj Johnson ekkunvivis en luita domo en Laurel Canyon, Los-Anĝeleso. Je ŝia 18a naskiĝtago ili engaĝiĝis, kaj geedziĝis en Januaro 1976; ili separiĝis tiun julion kaj divorcis en novembro. En 1980, Johnson ekrilatis kun Sally Adams, patrino de la aktorino Nicollette Sheridan. poste sekvis aliaj amaferoj, ofte kun pli junaj virinoj.
Natria benzeno-sulfonato
Natria benzeno-sulfonato, benzeno-sulfonato de natrio aŭ C6H5NaSO3 estas organika sulfura salo de benzeno kaj natrio, ankaŭ konata kiel natria fenilsulfonato, blanka higroskopa solido, uzata kiel peranto en tinkturoj, drogoj, kiel baktericido, insekticido kaj pesticido. Ĝi estas derivata de benzenosulfonata acido kaj natria hidroksido.
Sulfonatoj havas sulfuratomon ligitan al karbonatomo, kiu same estas ligita al tri aliaj oksigenatomoj. Ĝi uzatas kiel peranto en organikaj sintezoj por produktado de fenolo kaj rezorcinolo, en farmaciaĵoj dum la produktado de sulfaj drogoj, pigmentoj kaj aliaj organikaj kombinaĵoj.
Proprecoj
Kiel ĉiuj sapoj kaj surfaktantoj, la sulfonatoj karakteriziĝas kaj klasiĝas en kvar grupoj: anjonaj, katjonaj, ne-anjonaj kaj amfolitaj. Naturaj kaj sintezaj likvaj sapoj estas surfaco-aktivaj materialoj kun karakterizaĵoj ŝaumigaj, emulsiaj kaj reduktaj de la surfaca tensio. Kiel anjonaj, ili uzatas por puriga agado kaj estas stabilaj sub normalaj kondiĉoj.
Huicilopoĉtli
Huicilopoĉtli aŭ Huitzilopochtli (en nahuatla Huītzilōpōchtli; AFI [wiːtsiloːˈpoːtʃtɬi]: ) estis la ĉefa dio de la meksikoj (aztekoj), asocia kun la suno. Ĝi estis konata ankaŭ kiel Ilhuicatl Xoxouhqui aŭ Tlacauepan Cuexcotzin. Je la alveno de la hispanoj al Mezameriko, ĝi estis la dio plej adorata en la Centra Altebenaĵo pro entrudo fare de la meksikoj. Ties ĉefa templo troviĝis en Huitzilopochco (Huītzilōpōchco), nuntempa Ĉurubusko, nome kvartalo de Meksikurbo. En la mitologio de meksikoj, Huicilopoĉtli ordonis la fondon de Meksiko-Tenoĉtitlan en la loko kie la meksikoj trovos aglon portanta la Atl-tlaĉinolli, kiu estos ripoze sur kakto inter aliaj karakteroj. Tiu meksika mito pri Huicilopoĉtli kaj pri la fondo de Meksiko-Tenoĉtitlan troviĝas en la Blazono de Meksikio, parto de la aktuala Flago de Meksiko.
La hispanaj konkistadoroj nomigis lin Huiĉilobos. Kaj ili klopodis tujan elradikigon de ties kulto pere de la asocio de la dio kun referencaj eŭropaj malicegaj kvalitoj kaj la malaperon de skulptaĵoj, temploj, kodeksoj kaj agrikulturaj produktoj asociaj al la dio.
Huicilopoĉtli estis filo de la patrino diino Koatlikue, en la azteka mitologio, la diino de la fekundeco, patronino de la vivo kaj de la morto; Huicilopoĉtli naskiĝis komplete armita kaj neniigis siajn stelajn gefratojn. Li fortranĉis la kapon de sia fratino Kojolksauhki kaj ĵetis ĝin al la ĉielo kie ĝi iĝis la Luno dum la disŝirita korpo falis ĝis la bazo de la monteto. Tiu rakonto restis reprezentata en la Plejgranda Templo de la ceremoniejaro de Tenoĉtitlano. La granda piramido kronita per la templo de Huicilopoĉtli reprezentis la Koatepek (ĉirkaŭita de serpentokapoj el ŝtono), kaj je ties bazo kuŝis la monolito de la Kojolksauhki disirita. La homaj oferbuĉadoj okazis sur la pinto de la piramido kaj referencis al la antikva mito ĉar la korpoj de las viktimoj devis ruli malsupren same kiel la korpo de la diino Kojolksauhki.
922
En la jaro 922 post Kristo okazis, interalie:
114023 Harvanek
Ĝi estas en orbita resonanco 3:7 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona astronomo Michael J. Harvanek, signifa kontribuanto al la Sloan Digital Sky Survey.
Hukui Ken-iĉi
HUKUI Ken-iĉi (japane: 福井謙一; 4-a de oktobro 1918 - 9-a de januaro 1998) estis japana kemiisto. Li akiris Premion Nobel de Kemio en 1981 kune kun Roald Hoffmann pro propono de fronta-elektrona teorio.
Li diris en sia biografio ke sur lia labortablo kutime estas vortaro de Esperanto.
Kojatice (distrikto Prešov)
Kojatice (Kajáta) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ 2 vilaĝetoj apartenas al la municipo.
Geografio
Kojatice situas ĉe kunfluejo de 2 rojoj, laŭ traira flankovojo, sed ankaŭ ĉefvojo kaj aŭtovojo estas proksime. Prešov troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248, poste en 1282 en hungara formo "Kayatha". En 1427 39 familioj pagis impostojn. En 1787 286 vilaĝanoj loĝis en 31 domoj, en 1828 338 vilaĝanoj en 42 domoj. En la 19-a jarcento sablominejo funkciis apud la vilaĝo. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kajáta 475 homoj, (slovakoj en majoritato, poloj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kojatice 964 homoj, (858 slovakoj, 100 ciganoj).
Sándor Bogáti
Kariero
Sándor Bogáti estis artistpedagogo. Li pentris pricipe naturalismajn akvarelojn.
CAI
La vorto havas plurajn signifojn:
Pediko
Pediko (Pediculus), aŭ homlaŭso, estas parazita insekto, vivanta sur la kapo kaj korpo de homoj kaj aliaj vertebruloj. Ĝi estas el la ordo de anopluroj.
Oni distingas du homajn speciojn:
Pál Kray
Barono Pál Kray [krai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kray Pál, germane Paul Freiherr Kray von Krajowa estis hungaria oficiro, militestro. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis krajovai kaj topolyai ekde 1788, li baroniĝis post 2 jaroj.
59800 Astropis
59800 Astropis estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec kaj de la slovaka astronomo Peter Kušnirák elde la Observatorio de Ondřejov (Ondřejov, distrikto Prago-oriento, Ĉeĥa Respubliko).
Pál Kray
Pál Kray naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Késmárk (nuntempa Kežmarok en Slovakio), li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Pál Kray lernis en Vieno kun helpo de Miklós Csáky, en 1753 li aliĝis al armeo de Habsburgoj. En 1763 li atingis la rangojn kapitano, en 1778 majoro. En 1782 li havis inĝenieran taskon, li gvidis vojkonstruadon en Supra Hungarujo. Post 2 jaroj li venkis la kamparanan ribelon fare de Horea (ribelestro) en Transilvanio. En 1789 li batalis kontraŭ la turkoj, li okupis Craiova. Li ricevis signifan reĝan premion. En 1791 li pensiuliĝis, tamen post 2 jaroj li partoprenis en militiro kontraŭ la francoj. En 1794 li ricevis plian premion, sed post 2 jaroj li apartenis al stabo, kiu ricevis punon pro milita eraro. En la sekvaj jaroj lia armeo batalis en Lombardujo kontraŭ la francoj. En 1801 li denove pensiuliĝis. Li estas entombigita en Preĝejo Ĉieliro de Maria (Belváros).
Spišský Hrušov
Spišský Hrušov, hungare Szepeskörtvélyes [sepeŝkortvEjeŝ], germane Birndorf/Grausch estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Spišský Hrušov situas laŭ traira flankovojo. Spišská Nová Ves troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1253 en latina formo "villa Kurtues", kie jam tiam estas rekonebla la hungara nomo. En 1828 loĝis tie 637 vilaĝanoj en 86 domoj. En 1831 pro ĥolero mortis 58 da vilaĝanoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Szepeskörtvélyes 592 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Igló, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Spišský Hrušov 1251 homoj, (1240 slovakoj).
19916 Donbass
19916 Donbass estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Moritz (Saksio-Anhalto)
Moritz ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Zerbst (Anhalto) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Anhalt-Bitterfeld de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2005 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 342 loĝantojn.
Anatolij Ufimcev
Anatolij Gavriloviĉ UFIMCEV (Анатолий Гаврилович Уфимцев; naskiĝis la 11-an de majo 1914 en Omsk kiel Ufincev (Уфинцев), poste pro eraro de pasportisto li iĝis Ufimcev kaj mortis la 2-an de julio 2000 en Kustanaj) estis kazaĥa-soveta ŝakmajstro kaj ŝakteoretikulo.
Ufimcev estis profesie ekonomiisto, kiu vivis grandparte en sia vivo en Kazaĥio, kie li dekfoje venkis en la landa majstrokonkuro pri ŝako. Li iĝis en 1946 Majstro de la sporto de la Sovetunio. Li ofte partoprenis la duonfinalojn de la soveta majstrokonkurso, sed li sukcesis nur en 1947 kvalifiki al la 15-a majstrokonkurso en Leningrado. Li fine atingis la lokon de 13 ĝis 15, sed li venkis je Vasilij Smislov kaj Salo Flohr.
La teoria kontribuo de Ufimcev estas ĉe la duonmalferma sistemo ''1.e2-e4 d7-d6 2.d2-d4 Ĉg8-f6 3. Ĉb1-c3 g7-g6  kaj okazis tio, ke oni nomas tiun malfermon en la rusa Pirc-Ufimcev-defendo''.
923
En la jaro 923 post Kristo okazis, interalie:
Kurzweil
La entrepreno Kurzweil Music Systems produktas sintezilojn, scenejo-pianojn kaj efektprocesorojn. La muzikilajn klavarojn de la firmao ĉefe evoluigis Raymond Kurzweil. Proksimume 1990 la firmao Young Chang el Koreio transprenis Kurzweil Music Systems. En YCRDC en Waltham (Usono) la instrumentoj estas pluevoluigitaj.
Harrachov
Harrachov (Harrachsdorf) estas urbo en Ĉeĥio kaj montara somerrestadejo en Gigantmontaro. Ĝi etendiĝas sub monto Čertova hora (Monto de Diablo) en valo de rivero Mumlava. Administre ĝi falas sub distrikto Jablonec nad Nisou en Regiono Liberec. La teritorio de urbo rekte najbaras kun Pollando, kun kiu ĝi estas ligita per ŝoseo I/10. La urbo konsistas el kvar partoj: la propra Harrachov, Mýtiny, Nový Svět kaj Ryžoviště. Vivas ĉi tie.
Historio
Sur loko de hodiaŭa Harrachov estis en la 17-a jarcento fondita vilaĝo Dörfl, kiu estis en la 18-a jarcento alinomita laŭ posedantoj de la loka senjorujo al Harrachov. Familio Harrach, devene ĉeĥa nobela familio, derivas sian nomon de loko en suda Bohemio (de Horach).
Ĝis fino de la jaro 2020 Harrachov falis en distrikton Semily, ekde komenco de la jaro 2021 ĝi estas konsisto de distrikto Jablonec nad Nisou.
Amplekso de urbo
Municipo Harrachov havas siajn hodiaŭajn limojnekde la 1950-aj jaroj, kiam estis al ĝi alligitaj Nový Svět, Ryžoviště kaj (en sekvo de interŝtata interkonsento fermita antaŭ al 14-a de februaro 1959) ankaŭ ĝis tiu tempo pola (respektive silezia) Mýtiny.
Skiista centro
Vintraj sportoj komencis en Harrachov praktikiĝi post tio, kiam grafo Jan Harrach alveturigis en Bohemion la unuajn skiojn (en la 19-a jarcento). En la jaro 1908 estis fondita "Societo de vintraj sportoj". La unuaj skisaltejoj, kiuj Harrachov tiom famigis, estiĝis en la jaro 1920. En la jaro 1923 okazis en Harrachov la unuaj internaciaj skiistaj konkursoj., en kiuj paertoprenis la plej bonaj skiistoj el multaj landoj de Eŭropo, kaj eĉ el Usono. Ekde la jaro 1954 Internaciaj skiistaj konkursoj okazas jam pli regule. En la jaro 1980 la skisalteja kaj la skikura areoj estis rekonstruitaj, dum kio estis konstruita la plej alta skisaltejo – mamuta saltejo K-185. En la 1990-aj jaroj estis rekonstruita telfero al Monto Čertova hora. La telfero proponas 130 kvarlokaj sidlokojn kaj veturo longan 1303 metrojn, kiujn ĝi veturas post 8,7 minutoj. El suba stacio (665 m s. m.) ĝi superas superiĝon 357 metrojn. Transporta kapacito estas 1782 personoj dum horo. Inter plej novaj turismaj allogaĵoj apartenas ekz. bobada veturejo.
Distancoj
Harrachov situas:
Charles Taylor
Charles Taylor aŭ pli precize Charles Ghankay TAYLOR (naskiĝis la 28-an de januaro 1948 en Liberio) estas eksprezidento de Liberio.
Li estis arestita en marto 2006, kiam li provis fuĝi al Kameruno kaj estis ekstradiciita al Sieraleono.
Li estos juĝata de la Speciala Kortumo por Sieraleono, sed pro kaŭzoj de sekureco oni uzas la faciligojn de la Internacia Krima Kortumo en Hago Nederlando. Je la 4-a de junio 2007 la proceso komenciĝis.
En oktobro 2021, Charles Taylor, juĝita al 50 jaroj en malliberejo pro krimoj kontraŭ la homaro en 2012 pro sia rolo dum la civita milito en Sieraleono, prezentis plendon kontraŭ Liberio por "nepago de sia emeritiĝo". Ĉi tiu plendo estis prezentita ĉe la Kortumo de la Ekonomia Komunumo de Okcidentafrikaj Ŝtatoj (ECOWAS).
Talpe
Talpe (hungare Talp) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Beiuş. Administre ĝi apartenas al Drăgăneşti.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1580. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar).
3297 Honkongo
3297 Honkongo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la ĉina insulo Honkongo (nomita ankaŭ Xiānggǎng ; 香港 en norma ĉina)
Alfred Manessier
Alfred Manessier (naskiĝinta la 5-an de decembro 1911 en Saint-Ouen ĉe la rivero Somme; mortinta la 1-an de aŭgusto 1993 en Orleano) estis franca pentristo kaj vitralisto.
Vivo
Manessier enskribiĝis en 1926 komence por la arĥitektura klaso de la lernejo de bildarto en Amiens. De 1929 ĝis 1933 sekvis artostudo ĉe la altlernejo por bildartoj en Parizo, kie li krom tio faris studojn en la Luvro. En 1935 li fariĝis ĉe la Akademio Ranson lernanto de Roger Bissière kaj amikiĝis kun Jean Le Moal. Baldaŭ li sin turnis al la kubismo, sed pli malfrue ankaŭ superrealismaj influoj eniris en lian verkadon. En 1938 li ekloĝis en Parizo, partoprenis de 1942 ĝis 1949 ĉiujare la „Salonon de Aŭtuno“, en 1943 la „Salonon de Majo“, kies kunfondinto li estis, same kiel en 1944 la „Salonon de la Liberiĝo“ en la Nacia Muzeo de Moderna Arto en Parizo. Li estis membro de la Asocio de Verkistoj kaj Artistoj Revoluciaj AEAR. Post restado en la trapistomonaĥejo La Grande Trappe en Soligny-la-Trappe li svingiĝis en sia verkado al religiaj temoj. Li preferis brilajn kolorojn kun mozaikaj strukturoj, kiujn surmetis esprimpovaj liniaj formsignoj; de ĉi tiu punkto li alvenis al la vitropentrado. Li ekzemple fasonis la fenestrojn de la kripto de la preĝejo Sankta Gereono en Kolonjo, de la kripto de la katedralo de Essen, la fenestrojn de la preĝejo Ĉiuj Sanktuloj en Bazelo kaj de la preĝejo Nia Kara Sinjorino en Bremeno.
En la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj Manessier apartenis al la plej gravaj reprezentantoj de la Nova Skolo de Parizo. La strukturo de lia pentrado fariĝis pli maldensa je eĉ pli intensa kolorado, al kio kontribuis ankaŭ vojaĝaj impresoj el Provenco, el Hispanujo kaj el Nederlando. La pentraĵo La dornokrono (1950) en la „Nacia Muzeo de Moderna Arto“ reprezentas ĉi tiun verkofazon. Vojaĝo tra Hispanujo en 1966 efikis pluan harmoniigon kaj la komencon de pentraĵoserio laŭ stilo de la Poezia Abstrakteco (Kampara fsto, 1974).
Alfred Manessier apartenis en Francujo al la majstro de la abstraktado. En la jaro 1993 li mortis en la nokto de la 31-a de julio al la 1-a de aŭgusto pro la konsekvencoj de trafikakcidento. Li estis entombigata en sia naskiĝloko Saint-Ouen (Somme).
Merkurialo
Merkurialo (Mercurialis) estas planta genro de eŭforbiacoj kun unu- aŭ plurjaraj dioikaj herboj, kiuj ne havas blankan laktosukon. Ili estas ĝardenaj trudherboj kaj arbaraj fundoplantoj.
Mercurialis annua: por brutoj venena fiherbo
folio kaj floro de merkurialo
Champs - Saint-Bris (stacidomo)
Champs - Saint-Bris estas franca stacidomo sur linio - Cosne, situanta en  Champs-sur-Yonne, apud Saint-Bris-le-Vineux, en departemento Yonne, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Laroche-Migennes - Cosne (753000).
Pjotr Ufimcev
Pjotr Jakovleviĉ UFIMCEV (ru: Уфимцев, Пётр Яковлевич) estas soveta kaj rusa teoria fizikisto, nuntempe loĝanta en Usono, kies reserĉo montris la unuafoje bazajn principojn de kaŝi aviadilojn de radaro. Li klarigis la rezultojn de siaj esploroj en libro publikigita en 1962. La eblo de esti nevidebla al radaro de la usona aera armea aeroplano F-117 elvenas el la teorioj evoluigitaj de Ufimcev.
11138 Hotakadake
11138 Hotakadake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Monto Hotaka (japane : 穂高岳, Hotaka-dake) : monto komponita de pluraj montopintoj, iuj altaj de pli ol 3000 m. en centra Japanio. Estas la loko plej fama por la japanaj montogrimpistoj.
Kastelo Meuselwitz
Kastelo Meuselwitz (germane: Schloß Meuselwitz) estis kastela ensemblo en Meuselwitz, Germanujo, kiu ekde 1676 pligrandiĝis ĝis kvaralaĵo. Ĝia malkonstruo ordonitis de komunistoj ekde 1947.