cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gedo Senki (filmo)
La muzikon por tiu filmo komponis Teraŝima Tamija.
Intrigo
Tiu filmo ludas en fantasta mondo loĝata de homoj kaj drakoj. Ĝi rakontas la batalon de la sorĉisto Gedo por restaŭri la magion, kiu ŝajnas malaperi paŝon post paŝo.
Ĉefaj roluloj
En la mondo de Ter-maro ĉiuj loĝantoj havas du nomojn: la kutima nomo, plej ofte donita laŭ iu besto, planto aŭ juvelo, kaj la vera nomo, kiun al homo donas ties patrino post ritualo de plenkreskiĝo kaj kiun tiu devas ĉiam teni en sekreto, ĉar alie iu malica spirito aŭ sorĉisto povas uzi ĝin kontraŭ la homo. En Gedo Senki nur la vera nomo de ĉefa rolulo (Gedo) estas defaŭlte konata, aliaj roluloj ĉi-sube estas listigitaj nur per kutimaj nomoj.
Filmo
La filmo Gedo Senki aperis en la japanaj kinejoj en 2006, je novembro 2006 ankaŭ en DVD.
Libroj
En 2006 en Japanio aperis la kolorplena kvar-voluma filmkomikso pri Gedo Senki eldonita de Tokuma Shoten.
Lena Karpunina
Lena KARPUNINA (naskiĝis en 1963 en Kaluga, Sovetunio — mortis la en Berlino, Germanio), estis rusdevena Esperanto-verkistino el Taĝikistano (tiuepoke la Respubliko en Sovetunio), kiu plenkreskiĝis en ties ĉefurbo Duŝanbeo kaj poste devige translokiĝis al Germanio pro milita intercivitana konflikto en Taĝikistano. De 2010 ĝis sia morto, ŝi estis membro de la Akademio de Esperanto, elektita ĉefe pro siaj meritoj en la literatura kampo.
Villafranca Padovana
Villafranca Padovana estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Lena Karpunina
Vivo
Post diplomitiĝo ĉe Taĝika Ŝtata Politeknika Instituto en 1986 ŝi laboris en diversaj entreprenoj kiel inĝeniero-aŭtomobilisto. En 1988 ŝi lernis Esperanton. Ŝi multe vojaĝis al Esperanto-tendaroj, renkontiĝoj, kongresoj. De 1993 ŝi loĝis en Berlino, kie ŝi ekde 1997 studis interalie la germanan lingvistikon en la Humboldt-Universitato, en Germanio ŝi edziniĝis al germana esperantisto.
Literatura verkado
Karpunina aperigis du librojn en Esperanto: la rakontaron "La Bato" en 2001 kaj la rakontaron "Neokazinta Amo" en 2007. Ambaŭ aperis en la Serio Stafeto. Multaj el ŝiaj rakontoj estis premiitaj en Belartaj Konkursoj de UEA kaj publikigitaj en diversaj Esperanto-revuoj. Ŝi kunlaboris kun la Esperanto-revuoj Monato, "REGO" kaj kelkaj aliaj. Ŝi estis membro de EVA kaj kontribuis al BA1 kaj BA3.
NGC 7186
NGC 7186 estas grupo de steloj en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anthony de Mello
Anthony de MELLO (naskiĝis la 4-an de septembro 1931 en Bombay, mortis la 2-an de junio 1987 en Novjorko) estis barata jezuito, psikoterapiisto, mistikulo, spirita gvidanto. De si mem nomata kutime "kristano de Oriento", de amikoj – "majstro de preĝo".
La plej grandan famon gajnis per libroj kaj konferencoj pri spiriteco, kie ligis tradician eŭropan mistikon kun penso de Fora Oriento, kelkiam pritraktante psikologion. Liaj metodoj de preĝo kaj spiritaj ekzercoj, utiligantaj teknikon de psikoanalizo kaj psikoterapio, estas konsiderataj kiel novecaj.
Vivo
Anthony de Mello devenis de Goao, tiutempa portugala kolonio en Barato. La 1-an de julio 1947 noviciĝis en Societo de Jesuo. En Hispanio studis filozofion, kie ekinteresiĝis pri Spiritaj ekzercoj de Ignaco Lojola kaj verkoj de eŭropaj mistikuloj - sankta Tereza el Avilo kaj sankta Johano de la Kruco. Post fino de siaj studoj revenis al Barato, kie dum du jaroj okupiĝis pri pedagogia praktiko, kaj poste frekventis kvarjaran teologian studadon en Puneo. La 24-an de marto 1961 ordiniĝis. Ekstudis psikologion (psikologia konsultado) en Loyola University en Ĉikago kaj spiritecon en unu el la plej famaj ekleziaj altlernejoj - Pontifika Gregoria Universitato en Romo.
Sentai
Sentai [sen.tai] (japane bataloskadrono) estas ĝenro de televida serio, kiu aperis en la japana televido je 1975.
En tiu ĝenro de televida serio, herooj en kolora armaĵo sin batas kontraŭ la fortoj de la Malbono dank'al apartaj povoj (magiaj aŭ teĥnikaj) kaj vehikuloj kiuj sin kombinas por formi gigantan roboton.
Lespignan
Lespignan (jen france, Lespinhan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
8446 Tazieff
8446 Tazieff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio. (Nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo.)
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la geologo, vulkanosciencisto kaj tertremosciencisto Haroun Tazieff. Naskiĝinta en 1914 en Varsovio (tiam en Rusia Imperio) de patro tataro kaj patrino rusino, li alprenis la belgan naciecon en 1936, kaj la francan en 1971, li mortis en Parizo en 1998. Verkinto de libroj kaj filmoj pri vulkanoj kaj tertremoj, li estis plej fama popularigisto pri tersciencoj. Li ankaŭ estis boksisto kaj rugbeisto.
Edward Aloysius Murphy
Edward Aloysius MURPHY (naskita en 1918, verŝajne en la Panama Kanala Zono, mortinta en 1990) estis kapitano kaj esploristo ĉe aer-armea bazo Wright-Patterson en Dayton (Ohio).
En 1949 li partoprenis en projekto nomata MX 981, kiu esploris fortan akceladon de homaj korpoj. Oni tiucele metis 16 sensilojn al homa korpo kaj akcelis ĝin. Post unu tia mezurado oni konstatis, ke neniu el la 16 sensiloj, mezuris ĝuste, kaj Murphy trovis, ke ĉiujn 16 oni muntis malĝuste, kvankam estis nur du manieroj fari tion. Tiam li eldiris la faman leĝon de Murphy: "Se estas du manieroj fari ion kaj unu el ili kondukas al katastrofo, oni supozu ke tiel estas farate."
Jommeke
Jommeke estas bildstrio desegnita de la flandro Jef Nys. La bildstrian serion eldonas eldonejo Het Volk ekde 1959.
La bildstrio ekestis jam en la jaro 1955 en la semajna revuo Kerk en Leven. Nur kvar jarojn poste kreiĝis la unua vera bildstria albumo: De Jacht op een Voetbal. Ekde 1979 la rakontoj aperas kvarkolore.
Plenkreskaj legantoj taksas la bildstrion simpla. Pluraj legantoj ankaŭ konsideras la bildstrion seksisma. Marie, la panjo de Jommeke, ekzemple nur kuiras, purigas kaj servas sian edzon. Ankaŭ la ĝemeloj Annemie kaj Rozemie havas stereotipajn rolojn.
Jommeke mem estas 11-jaraĝa knabo kiu kune kun sia papago Flip, sia amiko Filiberke kaj ties hundo Pekkie spertas frenezajn aventurojn. Aliaj personoj en la bildstrio estas profesoro Gobelijn, la ĝemeloj Annemie kaj Rozemie kun ilia semieto Choco, la fiulo Anatool, la vagabondoj Kwak kaj Boemel, patro Theofiel, panjo Marie, ktp.
Cheseaux-Noréaz
Cheseaux-Noréaz estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 656 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Jommeke
Jommeke celas junan publikon. La tekstoj en la pasinteco ĉiam estis skribitaj en flandra dialekto. Oni ekzemple konskevence uzis ge antstataŭ je. Nuntempe oni tion ne plu faras; la uzata lingvo esta la norma nederlanda.
Cheseaux-Noréaz
Geografio
La komunumo Cheseaux-Noréaz situas ĉe la sudokcidenta bordo de la Lago de Neŭŝatelo inter Yverdon-les-Bains kaj Yvonand. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Champ Pittet, Cheseaux kaj Noréaz, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,03 km², de kiuj 51,1% estas kovritaj de arbaro, 26,9% servas por agrikulturo kaj 10,4% por setlado.
Jommeke
Bildstriaj albumoj
Listo de aperintaj albumoj de Jommeke:
Cachoeira dos Índios
Cachoeira dos Índios estas municipo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 9.546 loĝantojn en 2010.
Cheseaux-Noréaz
Najbaraj komunumoj
La komunumo Cheseaux-Noréaz limas en nordo al la Lago de Neŭŝatelo, en oriento al Yvonand, en nordoriento al Villars-Epeney, en sudo al Cuarno, kaj en okcidento al Yverdon-les-Bains.
Monastera Lando
Historie la regiono sekvas la tradicion de la mezepoka regno princepiskopejo Monastero, Hochstift Münster, kiun regis la katolikaj episkopoj de Monastero. Hodiaŭ politike oni difinas la regionon kunligo de la kvar distriktoj Borken, Coesfeld [kosfelt], Steinfurt [ŝtajnfurt] kaj Warendorf [varndorf], kiuj kune ĉirkaŭas la urbon Monastero. El geografia vidpunkto kiel natura pejzaĝo la Monastera Lando estas la norda parto de la Vestfalia Valo (Westfälische Bucht). La teritorioj de tiuj tri difinoj grandparte, sed ne komplete, identas - la politika plej malvastas.
Cheseaux-Noréaz
Trafiko
Tra Cheseaux-Noréaz pasas en nordo la kantona ĉefvojo n-ro 152 de Estavayer-le-Lac al Yverdon kaj la fervojolinio de Payerne al Yverdon, kiu tamenen ambaŭ ne tuŝas la setlejojn de la komunumo, kaj ne estas stacidomo sur la komunuma teritorio. Tra la komunumaj setlejoj kondukas konekta vojo de Yvonand al Yverdon-les-Bains. Pere de buslinio al Yverdon-les-Bains la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 4 kilometrojn okcidente de la komunumo apud Yverdon.
Monastera Lando
La regiona memkonscio de la loĝantaro estas forta kaj difiniĝas laŭ la historiaj limoj. Interligaj faktoroj krom la longa komuna historio estas la komuna forta katolika kredo, tradicie kampara, agrikultura vivstilo de la krom Monastero ne urbe difinita regiono kaj kuna kultura, ekonomia, socia centro en la urbo Monastero. Krome ekzistas komuna variaĵo de la platgermana lingvo (altgermane Münsterländer Platt), kiu signife diferencas de la de la pli nordaj regionoj de Germanio (Malsupra Saksio, Ŝlesvig-Holstinio, Meklenburgio-Antaŭpomerio kaj la urboj Bremeno kaj Hamburgo), en kiuj krome parolatas la platgermana lingvo.
La hodiaŭa regiono
La urbo Monastero kaj la kvar supre nomitaj distriktoj havas kunan areon de 5.940 km² - tiu areo konsistigas grandan parton de la politika distriktaro Monastero. En la regiono vivas proksimume 1,6 milionoj da homoj (stato fino de 2005). Okcidente limas la ŝtato Nederlando, sudokcidente la regiono Malalta Rejno (Niederrhein), sude la Ruhr-regiono, (Ruhrgebiet), sudokcidente la sabla ebenaĵo Soester Börde, oriente la regiono Orienta Vestfalio-Lipo (Ostwestfalen-Lippe), nordoriente kaj norde la najbara federacia lando Malsupra Saksio kun la regionoj Osnabruka Lando (Osnabrücker Land) kaj Emslando.
La nunaj limoj de la kvar distriktoj nur ekzistas ekde administra reformo de la lando Nordrejn-Vestfalio inter la jaroj 1969 ĝis 1975. Pro intensa politika kunlaboro de la kvar distriktoj kaj la urbo Monastero, kaj pro la intensa por-regiona varbado, kiu iĝis populara post la jaro 1980, la marka nomo "Monastera Lando" ekde la lastaj jardekoj grandparte limiĝas al la politika difino de tiuj kvar distriktoj, kvankam la historia kaj geografia difino pli vastas.
La sekvaj komunumoj aŭ eroj de komunumoj historie estas parto de la Monastera Lando, kvankam ili ne apartenas al la kvar nomitaj distrikoj, kiuj konsistigas la hodiaŭan politikan kunlaboron:
Cheseaux-Noréaz
Historio
La unua dokumenta mencio de Cheseaux datiĝas el la jaro 1147 kiel Chesaut kaj de Noréaz el la jaro 1177 kiel Nobraia. Dum mezepoko Cheseaux kaj Noréaz apartenis al la Priorujo Vautravers kaj la Senjorujo Belmont. La komunumo estiĝis en la jaro 1798 per kunigo de Cheseaux kaj Noréaz. En la jaro 1975 en Cheseaux-Noréaz estis malfermita la centro pri supera sekundara instruado de la Nordo Vaŭda (Cessnov = Centre d'enseignement secondaire supérieur du Nord vaudois), kiu estas grava studocentro kun pli ol 1000 gelernantoj.
Markalidro
La Markalidro, Calidris aŭ Erolia maritima estas kalidro kaj eta vadbirdo de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Ĥaradrioformaj birdoj.
Sievi
Sievi estas komunumo en Finnlando en suda parto de la provinco Norda Ostrobotnio. Ĝia areo estas 800,40 km², el kio estas akvo 13,42 km². 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 4830 loĝantojn.
Markalidro
Disvastiĝo
Ties reprodukta medio estas norda tundro de arktaj insuloj de Kanado kaj marbordaj regionoj de Gronlando, nordokcidenta Eŭropo kaj Siberio.
Ili estas malfruaj migrantoj kaj translokiĝas al senneĝaj rokoj de marbordoj de Atlantiko vintre. Plej granda parte iras ne pli malproksime suden ol Norda Karolino en Usono kaj norda Portugalio en Eŭropo. Ili ne estas tre sociaj, formante etajn arojn, ofte kun Ŝtonturnuloj kaj tiam tiu specio estas ne tiom maltimida kaj alproksimigebla.
Aspekto
Ili estas mezgrandaj kalidroj -20 ĝis 22 cm longaj kun enverguro de inter 40 kaj 44 cm kaj pezo de inter 60 kaj 75 g- pli malpli inter Granda kalidro kaj la Bunta kalidro. Plenkreskuloj havas mallongajn flavajn krurojn kaj mezmaldikan malhelan bekon kun flava bazo ĉefe en supra mandiblo. La korpo estas malhela supre kun iomaj ruĝecaj aŭ violaj nuancoj somere kaj ĉefe blanka sube. La brusto estas makulita je grizaj sagoformaj strietoj -foje ĝis la ventro- kaj la pugo estas nigra. La gorĝo estas blanka kaj same superokula strio. Vintre estas pli griza sed ne pli hela, kiel aliaj kalidroj, sed eĉ pli malhela; tiam videblas pli kontraste la blankaj gorĝo kaj ĉirkaŭokulaj ringoj kaj dumfluge blankaj strioj en flugiloj kaj blankaj bordoj de nigra pugo.
Kutimoj
Ili konstruas neston surplanke aŭ sur rokoj aŭ en malaltaj marĉaj lokoj. La masklo faras kelkajn truojn kaj la ino elektas unu, kovras ĝin per planta materialo kaj tie demetas 3 aŭ 4 brunverdecajn ovojn. Ĉefe la masklo kovas kaj zorgas la idojn, kiuj manĝas ili meme.
Tiuj birdoj manĝas en rokaj marbordoj kaj ne sur sablo -tio diferencigas ilin de aliaj kalidroj- bekoplukante manĝaĵojn per rigardo. Ili manĝas ĉefe insektojn kaj moluskojn, ankaŭ iome da planta materialo.
Vivo
Ili vivas ĝis 8 jaroj.
La Markalidro estas unu el la specioj protektitaj de la Traktato por la Konservado de afrikaeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA).
Konfesoj (Rousseau)
Les Confessions (Konfesoj) de Jean-Jacques Rousseau estas membiografio kiu kovras la 53 unuajn jarojn de la vivo de Rousseau, ĝis 1767.
Markalidro
Vivo
Ŝajna kazo de hibridiĝo inter tiu specio kaj la Bunta kalidro estis pristudata en Anglio (Millington, 1994).
Konfesoj (Rousseau)
La 45 libroj de Confessions dividiĝas en 15 diferencaj aroj, difinitaj de Rousseau mem: la unua parto konstituita de la libroj I al VI kun la Préambule (enkonduko), redaktita en 1765-1767, kovras la jarojn 1725-1758 (formado, el nasko en Ĝenevo al la instalo en Parizo 28jaraĝa) dum la dua parto, konstituita de la libro VII estis verkita en 1769-1770, kaj kovras la jarojn 1741-1765, tio estas lia vivo en Parizo en etosoj de muziko kaj filozofoj, kun sukcesoj (Discours - La Nouvelle Héloïse) kaj malfacilaĵoj kiaj la atakoj kiuj sekvis la publikigon de la Émile, kiuj devigis lin fuĝi en Svision). La verko havos publikigon tute postmorta: en 1782 por la unua parto kaj en 1789 por la dua ; Rousseau tamen jam estis farinte publikajn legadojn de kelkaj elprenaĵoj.
La titolo de Confessions estis sendube elektito reference al la Konfesoj de Sankta Aŭgusteno, publikigitaj en la 4a jarcento. Rousseau plenumis ankaŭ agadon sen religia valoro propre dirite, sed dotita de forta simbola konotacio: tiu de la konfeso de liaj pekoj, de la konfesio mem. Asociante sincerecon, humildecon kaj memdefendon, Rousseau klopodas bildigi memportreton de si mem ege pozitivan kaj prezentiĝas esence kiel viktimo de la vivo (problemo kun lia frato kaj lia patrino . La verko Confessions fondas la modernan ĝenron de la membiografio kaj konstituas tekston mejloŝtonan de la franclingva literaturo.
Anita Böhm
Anita Böhm [bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm Anita estis hungara voĉoaktoro. Ŝiaj familiaj nomvariantoj estis Milassin-Böhm aŭ Milassin.
Monastera Lando
Gravaj urboj kaj trafikaj vojoj
La regionon pasas la aŭtoŝoseoj A 1, A 31 kaj A 43 nord-sude, kaj la aŭtoŝoseoj A 2 kaj A 30 okcidente-oriente. Gravaj akvovojoj estas la kanaloj Dortmund-Ems-Kanal kaj Mittellandkanal - la rivero Emso estas ŝipe veturebla nur norde de la regiono. La flughaveno Münster/Osnabrück (FMO) en Greven havas regionan signifon.
Anita Böhm
Anita Böhm naskiĝis la.
Villaga
Villaga estas komunumo de Italio.
Perho
Perho estas komunumo en Finnlando en provinco Meza Ostrobotnio. Ĝia areo estas 775,19 km², el kio estas akvo 27,32 km². 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 2708 loĝantojn. Administra centro de la komunumo estas kirkvilaĝo de Perho. Pli ol duono de areo de Perho estas marĉo. En Perho fluas rivero Perhonjoki. La najbaraj komunumoj estas Alajärvi, Halsua, Kinnula, Kivijärvi, Kyyjärvi, Lestijärvi, Veteli kaj Vimpeli. Komunestro de Perho estas en la jaro 2022 Lauri Laajala.
Anita Böhm
Biografio
Anita Böhm aĝis 10, kiam ŝi eklaboris en filma produktejo, kie ŝi aldonis hungarajn voĉojn de desegnofilmoj, post jaroj ankaŭ ĉiuspecaj filmoj. Ŝi estas profesia voĉoaktoro, baldaŭ ankaŭ televizia nevidebla prezentisto.
Monastera Lando
Gravaj urboj kaj trafikaj vojoj
La regiono havas densan reton da fervojoj.
Turismo
Pro la strukturo sen grandaj urboj, parte ebena, parte monteta, kun multaj historiaj konstruaĵoj, la regiono bone taŭgas por biciklaj vojaĝoj, sed ankaŭ por migrado kaj kanuaj ekskursoj. Krome aparte la distrikto Warendorf havas sukcesajn bienojn pri bredado de ĉevaloj kaj tre subtenas turisman rajdadon.
Vidindaĵoj kaj kulturo
La regionon arkitekte dominas granda nombro da historiaj konstruaĵoj - katolikaj preĝejoj kaj monaĥejoj, sed ankaŭ multaj kasteloj, ĝenerale ne sur montoj, sed iom protekte ĉirkaŭitaj de akvaj fosaĵoj. Pro la relative ebena tereno aparte en la nordo kaj okcidento de la regiono la lokuloj (neniel nur turistoj) tre multe emas bicikli. Ekzistas densa reto de biciklaj vojoj inter la urboj kaj inter la kulturaj vidindaĵoj, inkluzive de detalaj indikiloj kaj bonaj mapoj por biciklantoj. La kastelaj ĝardenoj kaj kromaj parkoj de la regiono estas parto de la "Eŭropa Reto pri Ĝardena Heredaĵo" (European Garden Heritage Network).
Kasteloj kaj fortikaĵoj
Inter la plej signifaj kaj plej belaj historiaj nobelaj konstruaĵoj de la regiono estas:
Kristanaj preĝejoj
La urbo Monastero kaj la ĉirkaŭa Monastera lando tradicie estas forte katolikaj. Kvankam dum la Dua Mondmilito detruiĝis multaj historiaj preĝejoj, tamen restas vasta gamo da arkitekte interese historiaj religiaj konstruaĵoj.
La plej interesaj el ili estas:
Muzeoj
Aparte interesaj muzeoj ekzistas en:
Skulpaĵo-Festivalo Monastera Lando
Ekde 1999 la distriktoj Borken, Coesfeld, Steinfurt kaj Warendorf ĉiun duan jaron okazigas festivalon de skulptaĵoj. Ĉiujare alia el la kvar distrikoj okazigas la eventon (dum 2005 temis pri Borken), kaj la artaĵoj ekspoziciiĝas en diversaj lokoj de la distrikto - parte ankaŭ post la festivalo restas en la ekspoziciaj lokoj.
Aparte impresa estas la instalo de ligna helikoptero en la urba parko de Vreden, kies flugiloj moviĝas helpe de apuda akvomuelejo de la proksima historia muzeo Hamaland.
Teatroj
En la urbo Monastero ekzistas pluraj, parte tre ne-konvenciaj, teatroj.
Metila cickloheksilksantato
Metila cickloheksilksantato aŭ metila cickloheksildutiokarbonato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la karbona dusulfido, cikloheksanolo kaj metanolo. Ĝi estas flava solidaĵo, nesolvebla en akvo. Metila cickloheksilksantato posedas 8 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, kaj 1 oksigenatomon. Metila cickloheksilksantato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de cickloheksilksantataĵoj kaj metilaj derivaĵoj. Ksantatoj estis malkovritaj de William Christopher Zeise (1789-1847) en 1823. Solvaĵoj de ksantatoj ne estas stabilaj en acida medio. Mineralaj acidoj reakcias kun solvaĵoj de ksantatoj por produkti liberajn ksantatajn acidojn kiuj estas nesolveblaj en akvo kaj malstabilaj.
Monastera Lando
Teatroj
Krome en la urboj de la regiono estas gamo da subĉielaj teatroj, kiuj funkcias somere:
Carla Gugino
Carla GUGINO naskiĝis en Sarasota, Florido estas usona aktorino. Ŝi estas konata pro ŝiaj roloj kiel Ingrid Cortez en la trilogio Spy Kids, Sally Jupiter en Watchmen (2009), Dr. Vera Gorski en Sucker Punch (2011) kaj pro la roloj en la televidserioj Karen Sisco, Threshold, The Haunting of Hill House, kaj Jett. Ŝia plenlonga filma laboro inkludas ĉefrolojn en Son in Law (1993), Sin City (2005), Night at the Museum (2006), Mr. Popper's Penguins (2011), San Andreas (2015), The Space Between Us (2017) kaj Gerald's Game (2017) same kiel Kelor en la DC Extended Universe. Gugino havis gvidrolojn en la televidserio Political Animals (2012), Wayward Pines (2015) kaj Roadies (2016).
Jeumont (stacidomo)
Jeumont estas franca stacidomo sur linio - Jeumont, situanta en  Jeumont, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Creil - Jeumont (242000).
Paolo Veronese
Paolo Caliari aŭ Cagliari, nomata Paolo Veronese (naskita en Verona en 1528, mortinta en Venecio la ) estis itala renesanca pentristo. Li pasigis la plimulton de sia vivo en Venecio, sed estis nomata Veronese (= veronano) pro sia naskiĝurbo.
Liaj verkoj ornamas multajn kristanajn preĝejojn, sed kelkaj troviĝas en famaj muzeoj.
Biografio
Li estis la filo de ŝtontajlisto kaj translokiĝis en 1550 al Venecio kie laboris sukcese por nobelaro.
Cambrai (stacidomo)
Cambrai, plennome Cambrai-Ville estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cambrai, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Liausson
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Cambrai (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Just-en-Chaussée - Douai (259000).
NGC 7187
NGC 7187 (aliaj indikoj — ESO 404-24, MCG -6-48-18, AM 2159-330, PGC 67909) estas galaksio en konstelacio Aŭstrala Fiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Iga Idunganran
Iga Idunganran servis kiel administracia centro, insula bazaro kaj hejmo de la Eyo festivalo.
Dum kontraŭpolicaj protestoj de 2020, Iga Idungaran estis atakita kaj la tiama Oba de Lagoso, nome Rilwan Akiolu, akuzis la atakantoj pri la ŝtelo de grnda monkvanto el sia palaco.
6204 MacKenzie
6204 MacKenzie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar en la Kantono San Diego, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio).
Levokumskoje
Levokumskoje (Левокумское) estas granda vilaĝo en oriento de Stavropola regiono (Rusio), inter la urboj Budjonovsk kaj Neftekumsk. La nomo venas de la apuda rivero Kuma, ĉe kies maldekstra bordo la vilaĝo staras. Ĉe sia fondiĝo en 1842 ĝi nomiĝis Gromki.
Levokumskoje estas administracia centro de samnoma distrikto.
Loĝantaro
En la vilaĝo loĝas 11,2 mil homoj (en 2002), ĉefe rusoj.
Poliptiko
Poliptiko estas
Laŭ Francisko Azorín poliptiko same estas ''Retablo, bildo havanta plurajn panelojn. Kiam la paneloj estas 2, 3, 5... nomiĝas diptiko, triptiko, pentaptiko... Li indikas etimologion el la greka polis + ptikos (plura faldo) kaj de tie la latina polyptichus''.
Lieuran-Cabrières
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Emslando
Emsland aŭ esperantigite Emslando estas nomo de historia regiono en nordokcidenta Germanio, kiu konsistas el pejzaĝoj borde de la rivero Emso. Ĝi situas en la okcidento de la federacia lando Malsupra Saksio kaj la nordo de la historia regiono Vestfalio, parto de la sudokcidente najbara lando Nordrejn-Vestfalio. Post kiam en Malsupra Saksio distrikto ricevis la nomon distrikto Emsland, oni ofte supozas, ke la historia regiono identas al tiu distrikto. Tamen rigardo al mapo pri la rivero klarigas, ke la regiono en du federaciaj landoj estas multe pli granda ol la distrikto (dum aliflanke la distrikto nur duone konsistas el parto de la apudrivera regiono Emslando, kaj per la alia duono el la sabloplena montetaro Hümmling).
La historia regiono Emslando norde kovras parton de la regiono Orientfrislando, en sia centro oriente limas al la regiono Oldenburgio, dum okcidente ĝi limas al Nederlando kaj la regiono Graflando Bentheim, kaj sude konsistas el parto de la regiono Monastera Lando (la nordo de la regiono Vestfalio).
Ĝis la jaro 1803 la tuta regiono estis parto de la princepiskopejo Monastero, dum sep jaroj apartenis al efemera duklando kun la nomo Arenberg, inter 1810 kaj 1815 estis konkerita de la armeo de Napoleono, ekde la jaro 1815 estis parto de la reĝlando Hanovro kaj ekde 1866 parto de Prusio.
Ĝis la mezo de la 20-a jarcento la regiono konsideriĝis aparte povra regiono, ĉar krom la vendado de torfo el la abundaj apudriveraj marĉoj apenaŭ eblis enspezi monon: bredi bestojn en la marĉoj estis pene, ĉar ili ne trovis bonajn paŝtejojn, kultivi grenojn aŭ legomojn en la malfavora malsekega grundo estis ankoraŭ pli pene kaj konstrui fabrikojn en la malstabila tereno tute neebla. Nur post la jaro 1951 pro fortaj infrastrukturaj investoj de la germana ŝtato ekestis industria evoluo ... interalie ekestis ŝipfarejoj borde de la rivero kaj paperproduktejoj.
Distriktoj kaj loĝlokoj en la regiono (ordigo laŭ la fluo de la rivero)
grandaj partoj de la distriktoj Gütersloh, Paderborn, Warendorf, Steinfurt; detale la loĝlokoj Schloß Holte-Stukenbrock, Hövelhof, Steinhorst, Westerwiehe kaj Schöning en la komunumo Delbrück, Rietberg, Rheda-Wiedenbrück, Gütersloh, Harsewinkel, Beelen, Warendorf, Telgte, Greven, Saerbeck, Emsdetten kaj Rheine grandaj partoj de la distriktoj Emsland kaj Leer, plus la eksterdistrikta urbo Emden; detale la loĝlokoj Salzbergen, Emsbüren, Lingen, Geeste, Meppen, Haren, Heede, Lathen, Fresenburg, Kluse, Dörpen, Lehe, Papenburg, Weener, Leer, Jemgum, Moormerland kaj Emden
Bittino da Faenza
BITTINO da Faenza (naskiĝinta en Faenza eble en 1357, mortinta en 1426 aŭ 1427) estis itala pentristo de la 14-a kaj 15-a jarcentoj. Li aktivis precipe en Romanjo, en kaj ĉe Rimini. Pri lia vivo ekzistas dokumentoj nur el la jaroj 1398 kaj 1427. Lia nomo povus indiki devenon el Faenza.
Oni atribuas al li plurajn verkojn, sed la sola certa estas poliptiko de 1409 en la kirko de Sankta Juliano en San Giuliano Mare (montrata en la tria kapelo maldekstre tie). Ĝi montras scenojn el la vivo kaj la sufero de la sanktulo. Karakterizas ĝin trajtoj de la malfrua rimini-a skolo, kun influoj markiaj kaj toskanaj.
Supozeble de li estas ankaŭ bildo de Madono, kiu troviĝas en muzeo en Faenza.
Besançon-Viotte (stacidomo)
Besançon-Viotte estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Besançon, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Villamarzana
Villamarzana estas komunumo de Italio.
Besançon-Viotte (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dole-Ville - Belfort (852000).
Humppila
Humppila estas komunumo en Finnlando en provinco Origina Tavastio. Ĝia areo estas 148,61 km², el kio estas akvo 0,65 km². 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 2177 loĝantojn.
Vesanto
Vesanto estas komunumo de Finnlando en la provinco Norda Savonio. Ĝia areo estas 569,80 km², el kio estas akvo 147,18 km². En la 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 1973 loĝantojn.
Villafranca di Verona
Villafranca di Verona estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Verono de la regiono Veneto. Fine de en la komunumo vivis.
Rosegaferro estas kvartalo (frazione) de la urbo Villafranca di Verona.
La Traktato de Villafranca estis internacia traktato inter la Franca imperio kaj la Aŭstria imperio (subskribita de Napoleono la 3-a kaj Francisko Jozefo la 1-a). Ĝi estis subskribita la en Villafranca di Verona. La traktato finis la militon inter Francio kaj Aŭstrio.
Villanova Marchesana
Villanova Marchesana estas komunumo de Italio.
Litorino
La litorino (Littorina littorea) estas en la maro vivanta brankoheliko kun operkulo.
Ĝi havas tre fortan rondigitan konusforman konkon kun pinta supro. La alto de la konko egalas aŭ estas pli granda ol la larĝo.
La alto de la konko estas ĝis 40 mm, tamen plejofte pli malgranda (proksimume ĝis 24 mm). La larĝo de la konko estas ĝis 35 mm, tamen plejofte pli malgranda (proksimume ĝis 22 mm).
Ĝi estas manĝebla kaj en multaj landoj oni konsideras ĝin kiel bongustaĵo, la heliko estas boligita, eventuale kun spicherboj, kaj per kurbigita pinglo aŭ dentopikilo prenita el la konko. La gusto iomete similas al kokaĵo.
Lapinlahti
Lapinlahti estas komunumo en Finnlando en nordeta parto de la provinco Norda Savonio. Ĝia areo estas 1 245,16 km², el kio estas akvo 148,56². En la 31-a de decembro 2020 la komunumo havis 9358 loĝantojn.
Tie estas lago Onkivesi.
Villanova del Ghebbo
Villanova del Ghebbo estas komunumo de Italio.
Lieuran-lès-Béziers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 7188
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nestlé
Nestlé S.A. estas svisa transnacia konglomeraĵo de kompanioj por fabrikado kaj komercado de manĝaĵoj kaj trinkaĵoj kun sidejo en Vevey, Vaud, Svisio. Ĝi estas la plej granda nutrokompanio en la mondo, mezurita kaj per enspezado kaj per aliaj mezuriloj, ekde 2014. Ĝi estis rangigita en la numero 64a en la listo de Fortune Global 500 en 2017 kaj en la numero 33a en la eldono de 2016 de la listo de Forbes Global 2000 de plej grandaj publikaj kompanioj.
Inter la produktoj de Nestlé estas bebonutraĵoj, medicinaj manĝaĵoj, enboteligita akvo, cerealoj por matenmanĝo, kafo kaj teo, frandaĵoj, laktoproduktoj, glaciaĵoj, frostigitaj manĝaĵoj, maskotonutraĵoj, kaj manĝetoj. Dudek naŭ el la markoj de Nestlé havas ĉiutagajn vendojn de ĉirkaŭ mil milionoj da CHF (ĉirkaŭ 1.1 mil milionoj da usonaj dolaroj), kiel Nespresso, Nescafé, Kit Kat, Smarties, Nesquik, Stouffer's, Vittel kaj Maggi. Nestlé havas 447 fabrikojn, funkcias en 189 landoj, kaj dungas ĉirkaŭ 339 000 personojn. Ĝi estas unu el la ĉefaj kunposedantoj de L'Oreal, nome la plej granda kompanio de kosmetikaĵoj en la mondo.
Nestlé estis formita en 1905 pere de la kunigo de svis-angla "Milk Company", establita en 1866 de la fratoj George kaj Charles Page, kun Farine Lactée Henri Nestlé, fondita en 1866 fare de Henri Nestlé (francigita Heinrich Nestle). La kompanio ege kreskiĝis dum la Unua Mondmilito kaj denove post la Dua Mondmilito, etendante siajn proponojn kiel kondensita lakto kaj nutroproduktoj por beboj. La kompanio faris nombrajn korporaciajn akirojn, kiel Crosse & Blackwell en 1950, Findus en 1963, Libby's en 1971, Rowntree Mackintosh en 1988, Klim en 1998, kaj Gerber en 2007.
La kompanio estas ligita al variaj polemikoj, kaj frontis kritikojn kaj bojkotojn pro sia merkatado de bebonutraĵoj kiel alternativo al la mamnutrado en disvolviĝantaj landoj, sia dependo de infanlaboro por la produktado de kakao, kaj sia produktado kaj disvastigo de la enbotela akvo.
Erich von Falkenhayn
Erich Georg Anton Sebastian von Falkenhayn (Graudenz, Okcidenta Prusio, 11-a de septembro de 1861 - Potsdam, 8-a de aprilo de 1922). Generalo de Infanterio kaj ĉefa stabanaro germana de septembro 1914 al aŭgusto 1916, li estus la ĉefa planinto de la atako ĉe Verdun, destinita « saigner à blanc l'armée française » (elĉerpi la francan armeon).
Biografio
Dum la Unua mondmilito, la germana stabo iĝis intrigejo el kiam von Falkenhayn sukcedis al Helmuth Johannes Ludwig von Moltke estre de la stabo de la okcidenta fronto. Li tute dependis de la favoro de la Kaiser, ĉar lia karaktero malamikigas lin kun siaj samuloj.
Falkenhayn planis la atakon al Verdun sciante ke la orientfrontaj stabanoj komplotis kontraŭ li. Lia malvenko permesos al Hindenburg kaj Ludendorff anstataŭi kin kaj iĝis la postaj kontrolantoj de la milita Germanio, kiun ili kondukos al la malvenko en 1918.
Oni povas fari tri kritikojn al Falkenhayn: li neniam informis siajn aliancanojn aŭstri-hungarajn, por ke la atako al Verdun estu surprizo totale; li ege subtaksis la kapablojn rezisti de la franca armeo; kaj li neniam klarigis al siaj komandantojn surloke la fonojn de sia strategio.
Revoj de solula promenanto
Les Rêveries du promeneur solitaire (Revadoj de la soleca promenanto) estas nefinita verko de Jean-Jacques Rousseau verkita inter 1776 kaj 1778, en Francio, ĉe Parizo, kaj poste ĉe la markizo de Girardin en Ermenonville.
Erich von Falkenhayn
Biografio
Elpostenigita pro la malvenko de liaj planoj ĉe la Batalo apud Verdun kaj antaŭ la aliancana atako al la Somme, li partoprenis en la kampanjo de Rumanio en 1916 kaj en 1917; li konkeris kaj okupis Bukareston.
Revoj de solula promenanto
Historio
La Revadoj de la soleca promenanto estas postmorte publikigita verko de la franclingva ĝeneva verkisto kaj filozofo Jean-Jacques Rousseau. Ĝi estas la lasta el liaj verkoj, kies fina parto estis plej verŝajne verkita nur kelkajn semajnojn antaŭ lia morto, kaj tiele la verko restis nefinita.
Erich von Falkenhayn
Biografio
Liaj memoroj (redaktataj je tria persono) montras sufiĉemon kaj fieron. Ĝis sia morto, en 1922, Falkenhayn pluasertis ke, por ĉiu germana soldato mortigita batale, la franca armeo perdis du.
Revoj de solula promenanto
Historio
La verkado okazis laŭlonge de la du lastaj jaroj de lia vivo, ĝis lia rifuĝo ĉe la kastelo de Ermenonville: la karaktero kaj solema kaj paranoja de la aŭtoro spite al lia pliiĝanta elstareco, devigis lin al tiu ekzilo post la sekvo al liaj Dialogoj, kaj eble ankaŭ sekvis la morton de Louis François de Bourbon (nome la Princo de Conti) dum la somero 1776a.
Erich von Falkenhayn
Biografio
Lia bofilo, Henning von Tresckow, estis germana oficiro dum la Dua Mondmilito kaj komplotos kontraŭ Adolf Hitler.
NGC 7189
NGC 7189 (aliaj indikoj — UGC 11882, MCG 0-56-7, ZWG 377.17, IRAS22007+0019, PGC 67934) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Revoj de solula promenanto
Prezento de la teksto
La Revadoj de la soleca promenanto estas samtempe membiografio kaj filozofia meditado: ili konstituas aron de cento da paĝoj, kie la aŭtoro uzas ĝenerale la mi-personon kaj parenteze komentas kelkajn aspektojn de sia vivo.
NGC 7189
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Charles Mangin
Charles Marie Emmanuel Mangin (Sarrebourg, 6-a de julio de 1866 – Parizo, 12-a de majo de 1925) estis generalo de Francio dum la Unua Mondmilito. Li estis konata ankaŭ kiel "la buĉisto", estis vundita trifoje en Afriko antaŭ la milito.
Revoj de solula promenanto
Prezento de la teksto
La verko estas komponita de dek ĉapitroj malsamgrandaj, aŭ promenoj, kiuj estas ankaŭ meditadoj pri la naturo de homo kaj ties spirito. Rousseau, pere de tiu verko, prezentas filozofian rigardon al la feliĉo, proksime de la kontemplado, de la ataraksio, danke al relativa izoliĝo, trankvila vivo, kaj ĉefe forta rilato kun la naturo, atingita per piedirado, kontemplado, kaj botanika herbokolektado, kiujn Rousseau praktikas.
Charles Mangin
Estis bone konata lia maltimigo per kiu li riskis la vivon de siaj soldatoj. Iel la tempo pasinta en Afriko konvinkis lin, ke la afrikaj soldatoj povis plie rezisti kaj suferi doloron ol la eŭropanoj, kaj, kie eblis, li uzis la afrikajn soldatojn por la unua tajdo de atako. Oni diris ke, post la milito, li estis la ununura franca generalo kiu povis ripozi ĉe stratangulo uniforme sen ke venu mansaluti lin eĉ ne unusola veterano. Tamen oni povas diri ankaŭ, ke Mangin ne petis al siaj soldatoj fari kion li mem ne faras. Kiam li estis jam 50jaraĝa, ankoraŭ kondukis la atakojn persone kaj malofte atakis sen prepari ĉiun detalon rigore
Rolo en la Batalo apud Verdun
La 24-a de septembro de 1916, en la Batalo apud Verdun, la francaj trupoj de la generalo Charles Mangin avancis laŭlonge de fronto de 6 km kaj rekonkeris Douaumont kaj Thiaumont. Per tiu remalfermo de la franca atakaro, la germanoj perdis sian lastan esperon superi la aliancanojn en la fronto de Verdun. La francaj atakoj pluis dum la monato oktobro kaj la germanoj abandonis Vaux novembre. Fine de tiu jaro, la francoj estis rekonkerintaj plej el la lokoj kiujn ili devis abandoni februare.
Revoj de solula promenanto
Prezento de la teksto
Kvankam la verko sekvas historie al Confessions, ne indas meti la du librojn en la sama kategorio: ĉar tiu lasta metas ĉefe lumon sur la civitanon Rousseau kaj sur lian vivon. En la "Promenoj" temas ĉefe pri instigo al vojaĝo...
Chamonix-Mont-Blanc (stacidomo)
Chamonix-Mont-Blanc estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chamonix-Mont-Blanc, en departemento Haute-Savoie, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Gervais-les-Bains-Le Fayet - Vallorcine (frontière) (896000).
AMC (televida kanalo)
AMC estas usona kablotelevida kanalo posedata de AMC Networks. Ĝi estis lanĉita la 1-an de oktobro 1984.
Knínice (distrikto Jihlava)
Knínice (Kinitz, antaŭe Kynice) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1262.
Partoj de municipo
La municipo estas dividita en du lokajn partojn - Bohusoudov kaj Knínice.
Villanova di Camposampiero
Villanova di Camposampiero estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Lignan-sur-Orb
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Saint-Amand-Montrond
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la samnomaj arondismento Saint-Amand-Montrond kaj al la kantono  kaj estas la administra centro de ambaŭ.
Geografio
Saint-Amand-Montrond situas en la mezo de Francio, ĉe la riveroj Cher kaj Marmande, inter Bourges kaj Montluçon.
Villaverla
Villaverla estas komunumo de Italio.
FX
FX estas usona kablotelevida kanalo posedata de FX Networks, LLC, filio de The Walt Disney Company. Ĝi estis lanĉita la 1-an de junio 1994.
Ontinyent
Ontinyent, kaj Onteniente en la hispana, estas hispana municipo kiu apartenas al Valencia Komunumo kaj lokas en sudokcidento de provinco Valencio. Tiu surhavas 125,43 km2 kaj estis loĝejo de 36,671 personoj en 2020.
Fine de la 19-a kaj komence de la 20-a jarcentoj estis nur ĉirkaŭ 11 000 loĝantoj. Poste oni preskaŭ triobligis la loĝantaron ĝis ĉirkaŭ 30 000 loĝantoj fine de la 20-a kaj komence de la 21-a jarcentoj.
La ekonomio de Ontinyent dependis ĉefe de la tekstila industrio, kun grandaj entreprenoj kiuj laŭlonge de la jaroj estis referenco kaj en Hispanio kaj eksterlande: ATRIVM, Manterol, Colortex, Paduana, Revert, Tejidos Reina, "Textils Mora, SAL", "Mopatex", estas kelkaj ekzemploj. Tamen, krizo de la sektoro okazis en la regiono kaj en tiu urbo fermiĝis grandaj entreprenoj kiel "textil Paduana" kaj la fabriko de Joaquín Torró, kaj ankaŭ multaj aliaj kuj dependis de la tekstila sektoro.
La agrikulturo estis ĉiam konsiderata grava sektoro. Gravas la forstado de pinoj kaj menciindas odorherboj kiel timiano, rosmareno kaj genistoj. La kultivoj kiuj okupas la valojn estas jenaj: vitoj, olivarboj, karobarboj, migdalarboj, cerealoj kaj fruktarboj.
Villorba
Villorba estas komunumo de Italio.
Freeform
Freeform estas usona kablotelevida kanalo posedata de la ABC Family Worldwide filio de Walt Disney Television, filio de The Walt Disney Company.
Viktoria Insulo (Niĝerio)
Viktoria Insulo aŭ Victoria Island (VI) estas riĉa areo kiu enhavas iaman insulon de samnoma kvartalo Lagosa Insulo, Ikoyi kaj la Lekki Duoninsulon ĉe la Lagosa Laguno. Ĝi estas la ĉefa negoca kaj financa centro de Lagoso en Lagosa Ŝtato, Niĝerio. La Viktoria Insulo estas unu el la plej multekostaj areoj por loĝi en Lagoso. La urbo kaj la insulo kuŝas ene de la limoj de la Eti-Osa "Local Government Area" (LGA).
Viktoria Insulo kun siaj apudaĵoj estas sude de la Lagosa Insulo. Ĝi havas multekostajn konstruaĵojn kaj pro tiu tialo, multaj novaj luksaj kunloĝejoj kaj apartamentoj estas pliiĝantaj ĉie. Kun Ikoyi, Viktoria Insulo okupas grandan areon en Lagoso kiu enhavas kelkajn grandajn distriktojn de vendejoj. Sur ties marbordo laŭlonge de Atlantiko, estas medie rekonstruita Bar Strando.
Valea Poienii
Valea Poienii estas nomo de multaj lokoj en Rumanio.
Komedio de moroj
La esprimo komedio de moroj (aŭ malpli longigite morkomedio) estis elpensita en la angla literaturo por priskribi specon de realisma kaj satira komedio el la periodo de la Angla Resurtronigo (1660-1710), kiu kritikas, mokas, aŭ ĵetas dubon sur manieroj, modoj, kaj la sociaj konvencioj de rafinita socio kondiĉigita de striktaj reguloj de ceremonio kaj maniero.
La komedio de moroj faras tion helpe de stereotipaj roluloj, kiel la ekstravaganca soldato aŭ la konservativa patro de la malnovgreka komedio de Aristofano, aŭ la hedonisto kaj hedonisto de la angla resurtroniga komedio. La sofistika intrigo de la komedio de moroj (kiu kutime centras ĉirkaŭ skandalo) estas dua en graveco al la socia kritiko esprimita en la humura diskurso de la roluloj. Frapa ekzemplo de komedio de moroj estas The Importance of Being Earnest (1895), de Oscar Wilde, kiu ilustras la seksan hipokritecon de viktorinepoka moralo.
Fruaj ekzemploj
Sekve de la novan grekan komedion, romiaj satiristoj komencis jam la unua jarcento a.K. komponi tion, kio retrospektive povas esti perceptita kiel komedio de moroj. La satiro 1.9 de Horacio estas okulfrapa ekzemplo, kie la parolanto estas nekapabla esprimi sian deziron ke lia konversacio foriros, sed subtile implicas ĝin tra spriteco.
Much Ado About Nothing de William Shakespeare povas esti konsiderata la unua komedio de moroj en Anglio, sed ĉi tiu ĝenro atingis sian pinton dum la angla Restarigo. La komedioj de la periodo, kiuj estis influitaj per la karakteraj komedioj de Ben Jonson, mokis la falsan spritecon kaj la senutilajn manierismojn de la periodo. La ĉefverkoj de la ĝenro estis la teatraĵoj de William Wycherley (The Country Wife, 1675) kaj William Congreve (The Way of the World, 1700). En la malfrua 18-a jarcento, Oliver Goldsmith (She Stoops to Conquer, 1773) kaj Richard Brinsley Sheridan (The Rivals, 1775; The School for Scandal, 1777) revivigis la ĝenron.
Fino de la 19-a jarcento kaj pluen
La tradicio de la komedio de moroj, kiu inkluzivas artefaritan kaj ellaboritan intrigon, kaj dialogon plenan de sloganos, estis daŭrigita fare de la irlanda dramisto Oscar Wilde en Lady Windermere's Fan (1892) kaj The Importance of Seriousness (1895). En la 20-a jarcento, la komedio de moroj estis renovigita fare de la britaj dramistoj Noël Coward (Hay Fever, 1925) kaj Somerset Maugham, George Bernard Shaw (Pygmalion de 1913, kiu poste estis adaptita en la muzikalon The Fair Lady), same kiel en fikcio, en A Room with a View de E. M. Forster kaj la Jeeves and Worcester rakontoj de P. G. Wodehouse. La teatraĵo The Homecoming de Harold Pinter estis priskribita kiel "komedio de moroj" de la mez-dudeka jarcento.
Aliaj modernaj ekzemploj estas The Remains of the Day de Kazuo Ishiguro, Excellent Women de Barbara Pym, kaj As Bees Drowning in Honey, The Country Club, kaj The Little Dog Laughed de Douglas Carter Beane, kaj Boston-Style Marriage (1999) de David Mamet.
Morkomedioj ofte aperis en brita kino kaj en brita televido. La filmserio Carry On... estas rekta (kvankam vulgara) posteulo de la stilo de morkomedio. Televidserio de David Croft en kunlaboro kun Jimmy Perry Dad's Army (La armeo de paĉjo) kaj Jeremy Lloyd (Are You Being Served?) ankaŭ apartenas al la ĝenro de morkomedio. Televidserioj kiel ekzemple George and Mildred, Simply Fabulous, The Young Ones, kaj The League of Gentlemen ankaŭ enhavas elementojn de morkomedio. Kvankam la ĝenro estas malpli ofta en usona televido, serioj kiel ekzemple Frasier, King Hill, Ugly Betty, Soap, kaj The Nanny ankaŭ estas morkomedioj.
Valea Lupului
Valea Lupului [valja lupuluj] (hungare: Farkaspatak, germane: Wolfsbach) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Haţeg. En 1910 ĝi havis 441 loĝantojn (rumanoj); en 1992 289 kaj en 2011 217 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1472. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Baru.
Jerzy Stefan Stawiński
Jerzy Stefan Stawiński (pole: Georgo Stefano Stavinski; naskiĝis la 1-an de julio 1921 en Zakret, kaj mortis la 12-an de junio 2010 en Varsovio, Pollando) – pola verkisto, scenaristo kaj reĝisoro, aŭtoro de radiodramoj. Liaj verkoj temis pri milito, kaj lia flaga romano ĉi-teme estas De juna varsoviano notoj pri naskiĝtago (aliaj: Piŝĉik kaj Lumo en nebulo). Tamen ĉefe ĝi estis tre fekunda scenaristo de aktorfilmoj. Kelkaj filmoj li faris kun sia edzino Helena Amiraĝibi-Stavinska.
Wolfsbach (Drosendorf-Zissersdorf)
Wolfsbach - prononco, germane: "lupa rojo" - estas parto de la komunumo Drosendorf-Zissersdorf en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La vilaĝo situas tutproksime de la limo al Ĉeĥio - norde najbaras la municipo Stálky (germane: Stallek). Wolfsbach konsideratas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono).
Vilaĝocentre interalie menciindas malgranda natura subĉiela naĝejo, dumsomere la senkonkurenca favorata renkontejo de ĉiuj vilaĝaj infanoj.
Jacquou le Croquant (romano)
Temo
Reveninte por loĝi en sia vilaĝo, Jacquou edziĝas kun Bertille, amikino de Lina, fariĝas lignokarbisto kaj havas dek tri infanojn.
Ag-lokoj
Plejmulto el la lokoj priskribitaj en la romano ekzistas en la realo, sur la dekstra bordo de Valo de rivero Vézère:
Unuiĝo de Hungaraj Pedagogoj de Rumanio
Unuiĝo de Hungaraj Pedagogoj de Rumanio, UHPR, hungare: Romániai Magyar Pedagógusok Szövetsége, rumane: Uniunea Cadrelor Didactice Maghiare din România estas fakorganizo en Rumanio por interesdefendo kaj interesreprezentado de hungarlingvaj instruadaj institutoj (infanĝardenoj, ĝeneralaj lernejoj kaj mezlernejoj).
Historio
La UHPR fondiĝis en 1991 kaj ĝia sidejo estas en Miercurea Ciuc.
La Livinière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Tobias Verhaecht
Tobias Verhaecht (1561–1631) estis flandra pentristo ĉefe de pejzaĝoj. Lia stilo estis konsiderita rilata al la manierisma pejzaĝismo disvolvigita de artistoj kiaj Joachim Patinir kaj Pieter Bruegel la pliaĝa. Li produktis ankaŭ multajn versiojn de la temo de la Babela turo, kiu tiom interesas al la esperanta komunumo kiel simbolo.
NGC 7190
NGC 7190 (aliaj indikoj — UGC 11885, ZWG 428.19, NPM1G +10.0537, PGC 67928) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Showtime
Showtime estas usona altkvalita televida reto posedata de ViacomCBS Domestic Media Networks, kaj estas la ĉefa posedaĵo de gepatra filio sub sia unuo Premium Content Group, Showtime Networks. La programado de Spektaklotempo ĉefe inkluzivas teatre liberigitajn filmojn kaj originalajn televidseriojn, kune kun boksaj kaj miksitaj batalartaj matĉoj, fojaj tujkomediaj specialaĵoj kaj portelevidaj filmoj.