cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
(18054) 1999 SW7
(18054) 1999 SW7 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas ano de la Troja Tendaro: grupo da asteroidoj, kiuj orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
24998 Hermite
24998 Hermite estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italdevena usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la eklektika franca analitikisto kaj algebro Charles Hermite (1822–1901), Li solvis la per, malkovris klason de ortogonaj polinomoj, kiuj portas lian nomon, kaj pruvis la transcendecon de e, bazo de la naturaj logaritmoj.
Egerbakta
Egerbakta estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Eger.
Situo
Egerbakta situas sur mildaj deklivoj inter Mátra kaj Bükk, laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Gyöngyös-Eger. La lasta troviĝas 8, Bélapátfalva 18, Pétervására 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1261. La turkoj detruis la vilaĝon en 1552, poste denove senhomiĝis en 1596. Pesto okazis en 1711. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Eger. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, lernejo, infanĝardeno, poŝto, klubo de maljunuloj.
Filipsito
Filipsito estas esprimo kiu aludas al ne tre precize difinita mineralo el la grupo de kemie tre similaj mineraloj, konsistanta el la de Internacia Mineralasocio (IMA) rekonitaj finaĵoj filipsito-Ca, filipsito-K kajfilipsito-Na. Ĉiuj finoj kristaliĝas en la monoklina kristalsistemo kun jena kemia konsisto:
Kemie rigardata estas akvoenhava kalcio-, kalio-, natrio-aluminio-silikatoj, kiu apartenas laŭ la strukturo al skafalosilikatoj kaj kiuj apartenas al la zeolitgrupo ene de la mineralklaso de la „silikatoj kaj germanatoj“.
Kordofana pasero
La Kordofana pasero, konata ankaŭ kiel Kordofana ruĝecbruna pasero, (Passer cordofanicus) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta endemie en Sudano kaj aliaj apudaj regionoj. Ĝi estas ofte konsiderata subspecio de la Kenja pasero, kiu siavice estas konsiderata subspecio de la Punkteca pasero. Dum ne estas klara la taksonomio inter tiuj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj la pritaksado kiel “Malplej Zorgiga” specio estas provizora kaj dependas de la kalkulota taksono.
Reproduktado okazas inter junio kaj septembro en Ĉado, kaj el septembro al novembro en Sudano. La ino demetas 3-5 ovojn. La habitato troviĝas en arida kamparo, kutime ĉe vilaĝoj kaj ĉirkaŭaj kultivejoj. Ne estas multa informo pri ties dieto, sed oni supozas ke ili manĝas ĉefe grenojn kaj semojn.
Kiel ĉe la proksimaj parencaj samgenranoj, ankaŭ ĉe tiu ĉi specio temas pri ĝenerale griza birdo kun nigrecaj dikega (ĉebaze) beko, traokula strio kaj tragorĝa vertikala strizono (kvazaŭ “antaŭtuko”), dum estas malhelgrizaj krono, nuko kaj vangoj. Kiel ĉe aliaj ruĝecbrunaj afrikaj paseroj estas tre markata ruĝecbruna strizono el malantaŭokule kurbe paralele al malantaŭa kolo kaj ĉirkaŭe la vangon al la kolflankoj.
Bir-Hakeim (pariza metrostacio)
Bir-Hakeim [biʁakɛm] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 6, situanta en la 15-a arondismento de Parizo.
Stacio
Temas pri supertera stacio, situanta en la akso de Bulvardo de Grenelle, sur la maldekstra bordo de Ponto Bir-Hakeim, super kiu trapasas la linio.
Ĝia nomo devenas de Ponto Bir-Hakeim, kiu honorigas la batalon de Bir Hakeim.
Alirejoj
La stacio disponas pri du alirejoj sur la interŝoseo fronte al numeroj 65/68 kaj 63/66 de Bulvardo de Grenelle.
Lacapelle-Viescamp (stacidomo)
Lacapelle-Viescamp estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lacapelle-Viescamp, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Talegalla
Aepypodius estas genro de birdoj de la familio Megapodedoj.
Lacapelle-Viescamp (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Talegalla
La familio
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas kaj kovis la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj el sablo, mortintaj folioj kaj alitipa rubo, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
Lacapelle-Viescamp (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Figeac - Arvant (720000).
Talegalla
La genro
Ties specioj estas la jenaj:
Rajiv Gandhi
Rajiv Gandhi [raĝiv gandi], hindia: राजीव गांधी (naskiĝis la en Mumbajo, mortis la  en Sriperumbudur) estis barata politikisto. ĉefministro de Barato ekde la 31-a de oktobro 1984, de kie estis murdita lia patrino Indira Gandhi. De la funkcio rezignis la 2-an de decembro 1989. Lia edzino estis Sonia Gandhi. Li pereis en atenco organizita de Liberigaj Tigroj de Tamila Ilam.
Ĥemisset
, arabe: الخميسات estas grandurbo kaj provinca ĉefurbo en Maroko.
Geografio
situas sur altebenaĵo en montaro Atlaso en la norda sekcio de la lando. Meknes situas 57, Rabato 81 km.
Ekonomio
kun la ĉirkaŭaj vilaĝoj famas pri tradicia teksado de berberaj tapiŝoj. Ili estas venditaj tutmonde. Oni vendas-aĉetas ilin en merkato de la urbo. Ankaŭ la turismo paŝo post paŝo faras bonan profiton por la lokaj vendistoj.
Trafiko
Grava vojo inter Rabato-Taza trairas la urbon.
Yasuhiro Hiraoka
Yasuhiro Hiraoka (平岡 康裕, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse, Consadole Sapporo kaj Vegalta Sendai.
Boissy-l'Aillerie (stacidomo)
Boissy-l'Aillerie estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Boissy-l'Aillerie, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
(115440) 2003 TV6
(115440) 2003 TV6 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi en orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Nándor Guncser
Nándor GUNCSER [gunĉer], familinomo Gunscher, estis rumania hungara grafikisto, karikaturisto. Li naskiĝis en Hódmezővásárhely la 23-an de oktobro 1886 kaj mortis la 26-an de junio 1963.
Biografio
Nándor Guncser pristudis pentroarton en Budapeŝto kaj Florenco. Li redaktis libron el desegnaj raportaĵoj senditaj el militfronto dum la Unua mondmilito (Apuka levelei a harctérről. Bp. 1915). En 1918 li loksidiĝis en Koloĵvaro. En 1921 li estis unu el fondintoj de Artistklubo de Kluĵo, de 1924 ano de artista sindikato de Bukareŝto, en 1936 li estis unu el sendintoj de la artista kongreso de Baia Mare. Li estis desegnisto de ''Ellenzék kaj aliaj gazetoj.
Guidobaldo da Montefeltro
Guidobaldo (Guido Ubaldo) da Montefeltro (naskiĝis la, mortis la ), konata ankaŭ kiel Guidobaldo I, estis itala kondotiero kaj la Duko de Urbino de 1482 ĝis 1508.
Federico da Montefeltro estis sukcedita de sia filo Guidobaldo da Montefeltro, kiu edziĝis al Elisabetta Gonzaga, filino de la reganto de Mantovo, la plej brila el la malgrandaj italaj kortegoj kaj por muziko kaj por vidaj artoj. Ĉe ili la kortego pluis kiel centro por literatura kulturo. Kreski en la etoso de tiu malgranda kortego donis al Rafaelo la altajn manierojn kaj sociajn kapablojn priskribitajn de Vasari. La kortega vivo en Urbino ĝuste ĉe tiu periodo estos la modelo de la virtoj de la itala humanisma kortego laŭ la priskribo fare de Baldassare Castiglione ĉe sia fama verko klasika Il Cortegiano, publikigita en 1528.
Nayib Bukele
Nayib Armando Bukele Ortez (n. la 24-an de julio 1981) estas salvadora politikisto kaj komercisto, kiu estas la prezidanto de Salvadoro post venkado en la 2019-a elekto. Li ekfunkciis la 1-an de junio 2019. Nayib Bukele konkurencis kiel la kandidato de la centro-dekstra GANA kaj fariĝis la unua prezidanto ekde José Napoleón Duarte (1984-1989) kiam ne estis elektita kandidato de unu el la du gravaj politikaj partioj de la lando, nome la FMLN kaj ARENA.
Li antaŭe estis elektita urbestro de Nuevo Cuscatlán la 11-an de marto 2012. Li ankaŭ estis elektita urbestro de San-Salvadoro la 1-an de marto 2015, kaj ekoficis la 1-an de majo 2015.
Vaigea nestamasulo
La Vaigea nestamasulo aŭ Vaigea megapodo (Aepypodius bruijnii) estas specio de birdo de la familio de Megapodedoj. Ĝi estas unu el du specioj de la genro Aepypodius kies alia specio estas la Brida nestamasulo.
La familio
Ĉiuj specioj de la familio de nestamasuloj kovas kaj kovis la ovojn ne per rekta sidado sur ili, sed per enterigo en amasnestoj el sablo, mortintaj folioj kaj alitipa rubo, el kio devenas la komuna nomo de la familio. La latina scienca nomo kaj de la genro kaj de la familio devenas el kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka signife respektive granda kaj piedo, alude al ties grandaj, fortikaj kruroj kaj piedoj necesaj por rasti enormajn kvantojn de tero kaj vegetala materialo, kies putriĝo poste varmigos la ovojn.
Priskribo
La Vaigea nestamasulo estas granda (proksimume 43 cm longa) brunecnigra megapodo kun nuda (senpluma) ruĝa vizaĝo, ruĝa krono, marona pugo kaj helbruna sube. Estas du longaj ruĝaj bridoj dorse de la kapo kaj longa brido ĉe la nuko. Ambaŭ seksoj estas similaj. Sed la ino havas pli malgranda kronkresto kaj ne havas bridojn.
Ĝi estas endemia de Indonezio, nome la Vaigea nestamasulo, kiel la komuna nomo sugestas, loĝas en montararbaroj de la insulo Vaigeo de la provinco Okcidenta Papuo.
Antaŭe konata el malpli ol 25 specimenoj, tiu malmulte konata specio estis relokigita en 2002. La latina scienca nomo rememoras la nederlandan komerciston Antonie Augustus Bruijn.
Tiu birdo estas minacata pro ĉasado, pliiĝanta habitatoperdo, malgranda populacigrando kaj limigita teritorio. Ĝi estis iam klasita kiel Vundebla specio fare de IUCN. Sed nova studaro montris, ke ĝi estas pli rara ol supozite. Sekve ĝi estis suprenlistita al statuso de Endanĝerita en 2008.
Schwickershausen
Schwickershausen estas vilaĝo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schmalkalden-Meiningen de la federacia lando Turingio. La 30-an de junio 2006 la loĝloko havis 372 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2007 la antaŭe sendependa administra komunumo estas parto de la komunumo Grabfeld.
Citlaltepetl
Pinto de Orizaba aŭ Citlaltepetl estas la plej alta monto en Meksiko kaj la tria plej alta vulkano en la Okcidenta hemisfero. Ĝiaj plej lastaj erupcioj estis en 1687, 1630, 1613, 1569, 1566, 1545-65? kaj 1537.
En 2004 aperis evento pri tio, ke sur tiu monto kreskas la arboj plej alte sur la mondo, tiel 3 universitatoj de Meksiko proponis ilin planti sur la planedo Marso. Tiuj arboj kreskas en oksigenmanka medio kaj ŝanĝiĝa temperaturo.
La nomo venas el la naŭatla lingvo kaj signifas proksimume «stela monto».
Blindenmarkt
Blindenmarkt estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Manot
- prononco laŭ sistemo IFA [], jen france, en limoĝia okcitana lingvo Manòc - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
7278 Shtokolov
7278 Shtokolov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en tiama Sovetunio (ekde 1991, en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa sovetunia kantisto Boris Timofejeviĉ Ŝtokolov (cirile : Борис Тимофеевич Штоколов, 1930–2005), baso en la Mariinskij-Teatro de Sankt-Peterburgo.
Assolo
Assolo - jen itale, sarde Assolu aŭ Assòu - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 4857
NGC 4857 (aliaj indikoj — UGC 8077, MCG 12-12-22, ZWG 335.29, IRAS12554+7028, PGC 44284) estas galaksio en konstelacio Drako.
Assolo
Najbaraj komunumoj estas Albagiara, Genoni (NU), Nureci, Senis kaj Villa Sant'Antonio.
11429 Demodoko
11429 Demodoko estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Demodoko, blinda kantisto de la kortego de la reĝo Alkinoo.
Lacapelle-Viescamp
Lacapelle-Viescamp estas franca situanta en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Capellains.
Novjaro
Novjaro estas la unua tago de la kalendara jaro.
Laŭ la romia tradicio, transprenita de la kristana tradicio (krom la ortodoksa) kaj de pluraj internaciaj interkonsentoj, tiu tago estas la 1-a de januaro de la Gregoria kalendaro.
Romio kaj romia influo
La unua romia kalendaro havis nur 10 monatojn kaj komenciĝis je la 1-a de marto. Oni povas ankoraŭ hodiaŭ trovi ties spurojn en la nomoj de monatoj: septembro (la sepa), oktobro (la oka), novembro (la naŭa), decembro (la deka). La monatoj januaro kaj februaro estis aldonitaj al la kalendaro ĉirkaŭ 715 a.K. de Numa Pompilio, kiu ankaŭ movis la jarkomencon al la 1-a de januaro. La kalendara reformo de Julio Cezaro en -46 ne ŝanĝis la daton de la novjaro.
Tiu elekto daŭris ankaŭ post la falo de la Romia Imperio en la landoj influitaj de ĝi, kaj disvastiĝis en novaj landoj.
En 1582 la maniero kalkuli superjarojn estis ŝanĝita de papo Gregorio la 13-a. La nova kalendaro, nomata "gregoria", estas egala al la "julia" aprobita de Julio Cezaro pri ĉio, krom tiu kalkulo de superjaroj. Tamen, la 1-a de januaro laŭ la julia kalendaro respondas al pli malfrua tago laŭ la gregora (nuntempe al la 14-a de januaro).
La gregoria kalendaro estis akceptita kiel oficiala, civila kalendaro komence de la katolikaj landoj, poste de aliaj okcidenteŭropaj landoj, fine de la ceteraj landoj. Nuntempe, preskaŭ la tuta mondo uzas ĝin kiel oficiala kalendaro. En Britio oni ŝanĝis formale la novjaran daton nur en 1752 de la mezepoka dato 25-a de marto (anonca festo) al la 1-a de januaro, sed oni jam festis pli frue tiun daton.
Tamen, por religiaj kaj tradiciaj celoj, ofte oni daŭre uzas aliajn kalendarojn.
Hodiaŭ apartenas al novjaro la fajropafo kaj bondeziroj.
Kristanismo
La liturgia jaro, t.e. la jaro uzata por la kulto, en la kristanaj eklezioj kutime komenciĝas la 1-an dimanĉon de advento, ĉirkaŭ unu monaton antaŭ Kristnasko. Tiu tago ne estas aparta festotago.
La kristana agnosko de la 1-a de januaro kiel religia festotago dependas de la evangelia rakonto pri la cirkumcido de Jesuo, okazinta la 8-an tagon post Kristnasko. Ĉar en la tradicia kalkulo la unua tago estas Kristnasko mem (25-a de decembro), la 8-a tago estas ĝuste la 1-a de januaro. Ĝi estas tre antikva festo, menciita jam en koncilio en Turo (Tours, Francio), en la jaro 567. La saman tagon oni ofte rememoradis per preĝoj ankaŭ la naskiĝon de sankta Maria, kvankam la oficiala festo de la Naskiĝo de Maria estas en septembro.
En la katolika eklezio, okaze de liturgia reformo en 1969, oni anstataŭis la feston de la Cirkumcido de la Sinjoro per nova festo, la festo de Sankta Maria patrino de Dio.
Aliaj kredoj kaj tradicioj
Bahaanoj festas sian novjaron je la printempa ekvinokso (ĉ. 21-a de marto). La festotago nomiĝas laŭ sia perslingva nomo, Naw Rúz, kaj devenas de la antikva Zaratuŝtrisma novjar-festotago. Ekster la Bahaa Kredo, Naw Rúz ankaŭ festiĝas en Irano, Irako, Afganio, Azerbajĝano, Barato, Taĝikio, Uzbekio, kaj aliaj partoj de Mez-Azio.
La ĉina novjaro festatas tradicie per fajroraketoj ĉe novluno dum la ĉina vintro, inter fino de januaro kaj mezo de februaro. La vjetnama novjara festo Têt Nguyen Dan festatas la saman tagon.
En Tajlando oni festas la novjaron inter 13-a kaj 15-a de aprilo.
Roŝ Haŝana (hebree signifas 'kapo de la jaro') estas la festo 163 tagojn post Pesaĥo.
En Barato, la parolantoj de la telugua en la gubernio Andra-Pradeŝo, kaj la kanara en la gubernio Karnatako nomas la feston Ugadi. Ĝi ĝenerale okazas en la monatoj marto aŭ aprilo, je la komenco de la monato Ĉajtra -- la unua monato de la hindua kalendaro. En la gubernio Maharaŝtro oni nomas la feston Gudi Padva.
La 1-a de septembro estis la novjaro en Rusio ekde la 14-a jarcento ĝis akcepto de Juliana kalendaro.
Etiopio kaj Eritreo festas la Novjaran Tagon laŭ la kopta kalendaro, kiu dum la nuna (21-a) jarcento respondas al la 11-a aŭ la 12-a de septembro de la Gregoria Kalendaro.
Mankas: araba novjaro
Joseph Nicéphore Niépce
Joseph Nicéphore NIÉPCE (naskiĝis en Chalon-sur-Saône la 7-an de marto 1765, mortis la 5-an de julio 1833) estis franca inventisto, elstara pro pionireco en fotado.
En 1788-1789 li estis profesoro en seminario en Angers (okcidenta parto de Francio), postenon kiun li forlasis por iĝi oficiro okaze de la revolucio (la rego estis forpuŝita ; burĝoj kaj popolo postulis egalajn rajtojn). Pro vidpovoproblemoj li estis eksigita kaùze de netaŭgeco. Ekde 1801 dank’ al posedaĵoj en vilaĝo Sankta Lupo de Vareno (kulturkampoj, vitejoj) li ricevis sufiĉe da mono por fari sciencan Esploradon. Lia celo estis realigi kemian registradon (reproduktadon) de bildo pere de kemiaĵoj nomitaj lumosensivaj (lumoreagivaj).
Unuaj inventaĵoj
Iam en 1794, kun sia pli aĝa frato Claude, Nicéphore Niepce komencis krei inventaĵojn en Nico (urbo rande de la mediteraneo maro). Reveninte en 1801 en Ŝalono, li daŭrigis sian esploradon. La unua kreaĵo de ambaŭ fratoj estis eksplodmotoro por ŝipoj : motoro kiu bruligas benzinon dank’ al interna bruligado. Tiun ĉi li nomis Pireoloforo t.e « Kiu kreas venton pere de fajro » laŭ la grekaj vortoj.
Josquin des Prez
Josquin des Prez (naskiĝinta inter 1450 kaj 1455 – mortinta 27-a de aŭgusto 1521), ofte simple nomata Josquin, estis franc-flandra komponisto de la renesanco. Li estas ankaŭ konata kiel Josquin Desprez, franca versio de la nederlanda "Josken Van De Velde", diminutivo de "Joseph Van De Velde", kaj latinigita kiel Josquinus Pratensis, alternative Jodocus Pratensis. Li estis la plej fama eŭropa komponisto inter Guillaume Dufay kaj Palestrina, kaj kutime oni konsideras lin kiel centrulo de la Franc-Flandra Skolo. Josquin estas konsiderata fare de eruditoj kiel la unua majstro de la altrenesanca stilo de polifonia voĉkanta muziko, kiu elmergiĝis dum lia vivotempo
Dum la 16-a jarcento Josquin iom post iom akiris la reputacion kiel la plej grava komponisto de la epoko, lia regado de tekniko kaj esprimo estis universale imitata kaj admirata. Verkisto same diversaj kiel Baldassare Castiglione kaj Martin Luther skribis pri lia reputacio kaj famo; teoriistoj kiel ekz. Heinrich Glarean kaj Gioseffo Zarlino opiniis lian stilon kiel tiu, kiu plej bone reprezentas perfektecon. Li estis tiom admirata, ke kopiistoj atribuis al li multajn anonimajn komponaĵojn, eble por kreskigi iliajn vendojn. Almenaŭ 374 verkojn oni atribuis al li; Nur post la apero de moderna analitika klereco kelkaj el tiuj misatribuaĵoj estis reviziita surbaze de stilaj trajtoj kaj manskribaj atestoj. Eĉ spite de la ega reputacio de Josquin daŭranta ĝis komence de la baroka erao kaj revivigita en la 20-a jarcento lia biografio estas mistera, kaj ni preskaŭ nenion scias pri lia presoneco. La ununura transviva verko, kiu estintus el lia propra mano, eble estas skribaĉaĵo sur la muro de la Siksta Kapelo, kaj nur unu samtempula mencio pri lia karaktero estas konata, en letero al Duko Ercole la 1-a de Ferrara. La vivoj de dekoj da malpli gravaj komponistoj el la renesanco estas pli bone dokumentitaj ol la vivo de Josquin.
Naskiĝo kaj frua kariero
Nur malmultan oni konas kun certeco pri la frua vivo de Josquin. Multa estas deduktita kaj spekulativa, kvankam multnombraj indico elmergiĝis el liaj verkoj kaj la skriboj de samepokaj komponistoj, teoriistoj kaj verkistoj el la venontaj generacioj. Josquin naskiĝis en la teritorio de la Duko de Burgonjo, kaj eble naskiĝis aŭ en Henegovio (nun Belgio) aŭ tuj trans la limo en nuna Francio, dum kelktempo en lia vivo li estis klasifikita laŭleĝe kiel franco (ekz. kiam li faris sian testamenton). Josquin longtempe estis miksita kun similnoma viro nome Josquin de Kessalia, naskiĝinta ĉ. 1440, kiu kantis en Milano ekde 1459 ĝis 1474, mortinta en 1498. Plej lasttempaj esploroj montris, ke Josquin des Prez naskiĝis ĉ. 1450 aŭ malmultajn jarojn poste kaj iris Italien nur en la fruaj 1480-aj jaroj.
Ĉ. 1466, eble post la morto de sia patro, Josquin estis nomata laŭ siaj geonkloj, Gilles Lebloitte dit Desprez kaj Jacque Banestonne, kiel ilia heredonto. Ilia testamento dokumentas la aktualan kromnomon de Josquin kiel Lebloitte. Laŭ Matthews kaj Merkley, "des Prez" estis moknomo.
Les Cabrils (stacidomo)
Les Cabrils estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Roqueredonde, en departemento Hérault, regiono.
Lernejo Rütli
Post la sendado de la letero la situacio en la lernejo pliboniĝis: Nun ĝi multflanke estas konsiderata kiel modela baza mezlernejo.
Joseph Nicéphore Niépce
Unuaj inventaĵoj
En 1818 li konstruigis unu drezjenon, sed aldonis plurajn perfektigojn : li trovis kiamaniere malsuprenigi aŭ suprenigi la selon ; li eĉ intencis aldoni motoron sed li ne faris. Tial li antaŭpensis motorbiciklon.
Josquin des Prez
Naskiĝo kaj frua kariero
Laŭ raporto el la jaro 1633 de amiko kaj bibliotekisto de Kardinalo Richelieu, Claude Hémeré, kiu uzis la registritajn dokumentojn de la monaĥejo Sankta Kvintino, Francio, Josquin iĝis ĥorknabo ĉe Sankta Kvintino, versajne ĉ. 1460, kaj deĵoris tie kiel muzikisto. Eble li studis kontrapunkton ĉe Ockeghem, kiun li admiregis dumvive: tion aludas kaj la atestadoj de Gioseffo Zarlino kaj Lodovico Zacconi, verkontaj poste en la 16-a jarcento, kaj la elokventa lamento de Josquin pri la morto de Ockeghem en 1497, Nymphes des bois/Requiem aeternam, baziĝanta sur poemo de Jean Molinet. Ĉiuj registraĵoj de Sankta Kvintino estis detruitaj en 1669; tamen la katedralo tie estis centro de muzikado por la tuta distrikto kaj aldone grava centro de reĝa patroneco. Kaj Jean Mouton kaj Loyset Compère estis entombigitaj tie, kaj eble certas ke Josquin akiris siajn postajn rilatojn kun la franca reĝa kapelo dum fruaj spertoj ĉe Sankta Kvintino.
Les Cabrils (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Béziers - Neussargues (722000).
Josquin des Prez
Naskiĝo kaj frua kariero
La unua konkreta reistrado de sia dungiteco datiĝas je la 19-a de aprilo 1477 kaj tiu ĉi montras, ke li estis kantisto ĉe la kapelo de René, duko de Anjou, en Aix-en-Provence. Li restis finfine ĝis 1478. Ne ekzistas certaj registradoj pri liaj delokigoj por la periodo inter marto 1478 kaj 1483, sed se li restintus je la servoj de René, li translokiĝus al Parizo en 1481 kune kun la tuta kapelo. Unu el la fruaj motetoj de Josquin, Misericordias Domini in aeternum cantabo, aludas rektan rilaton kun Ludoviko la 11-a, kiu tiutempe estas reĝo. En 1483 Josquin relokiĝis al Condé por postuli sian heredaĵon de siaj geonkloj, kiuj verŝajne estis mortigitaj per la armeo de Ludoviko la 11-a en majo 1478, kiam tiu sieĝis la urbon, enfermis la loĝantaron en la preĝejon kaj brulmortigis ilin vivantajn.
Joseph Nicéphore Niépce
Pioniro de fotado
En 1802, Thomas Wedgwood faris bildon, presante ŝablonon metitan sur peco de ledo kovrita de arĝenta nitrato, sed li ne sukcesis fiksi la bildon definitive. Niepce imagas metodon por kapti bildojn pere de lumo. Ekde longa tempo oni sciis ke arĝentaj saloj nigriĝas pere de lumo.
Josquin des Prez
Milano
La periodo de 1480 ĝis 1482 konsternis biografiistojn: ekzistas kelkaj neakordigeblaj atestoj sugestiantaj ke Josqin aŭ estis ankoraŭ en Francio aŭ ke li jam deĵoris ĉe la familio Sforza, precipe ĉe Ascanio Sforza, kiu estis ekzilita de Milano kaj rezidis dumtempe en Ferrara aŭ Napolo. Loĝado en Ferrara dum la fruaj 1480-aj jaroj klarigus la Missa Hercules dux Ferrariae, komponita por Ercole d'Este, sed kiu laŭstile ne konformas kun la kutima dato de 1503 – 1504, kiam Josquin tutcerte estis en Ferrara. Alternative oni sugestiis, ke Josquin kelktempon en Hungario, surbaze de romano el la mezo de la 16-a jarcento priskribanta la hungaran kortegon en tiuj jaroj kaj inkludante Josquin kiel unu el la surlokaj muzikistoj.
Joseph Nicéphore Niépce
Pioniro de fotado
Principo de la « Nigra Ĉambro » estas konata de antikva tempo. Aristotelo (384 ĝis 322 antaŭ Kristo) konis ĝin : en iu cambro aŭ skatolo malluma, lumaj radioj, kiuj transiras malgrandan truon, aperigas (vidigas) sur la blanka muro inversitan bildon de ekstera objekto.
Josquin des Prez
Milano
Oni scias, ke Josquin aŭ en 1483 aŭ en 1484 estis je la servo de la familio Sforza family en Milano. Dungita ĉe ili li vojaĝis al Romo kaj eble al Parizo; en Milano li konatiĝis kun Franchinus Gaffurius, kiu estis kapelmajstro de la tiea katedralo. Li estis denove en Milano en 1489 post vojaĝperiodo, sed li forlasis ĝin samjare.
Joseph Nicéphore Niépce
Principo de lia Nigra ĉambro kaj provoj
Oni supozas ke N. Niepce konstruis plurajn aparatojn sed nur tiu- ĉi estis retrovita ; oni supozas ke ĝi estis farita en 1826. Estas tirkesteca skatolo ; en fotolingvo oni diras Malluma Ĉambro aŭ Kamerao. La du partoj de la « ĉambro » glitmoviĝas unu en la alian. La bildo aperis sur vitro malpolurita lokita en la malantaŭa parto de la Nigra ĉambro. Tiu aparato enhavis 2 truetojn flanke por ke la inventulo kontrolu aperadon de la bildo. Eble ankoraŭ por enirigi jodovaporojn, kiuj mallongigis la tempodaŭron. Tiu aparato enhavis lenson, sed ĝi ne estis retrovita.
En 1816, pere de aparato simila al tiu ĉi nomita de li Nigra Ĉambro, li obtenis negativan bildon sur papero impresebla.
Josquin des Prez
Romo
Dum ĉi tiu periodo evoluis la matura stilo de Josquin; se li alprenis en Milano la influon de serena itala profanmuziko, en Romo li rafinis siajn teknikojn de sakrala muziko. Kelkaj motetoj siaj datiĝas dum la jaroj, kiujn li pasigis en la papa kapelo.
Joseph Nicéphore Niépce
Principo de lia Nigra ĉambro kaj provoj
En letero al sia frato, la 5-an de majo, li skribas : « Jes, la fono estas nigra kaj la objektoj estas blankaj. Estas duonsukceso. »
En 1817, li forlasis arĝentoklorido kaj provis plurajn kemiaĵojn. Li estis devigita trovi iun, kiu blankiĝas sub lumo ( male de arĝentosaloj). En 1822 li malkovris ĝin ; li trovis en najbara departemento Bitumon de Judeo. Li pistis ĝin, miksis ĝin kun lavandoleo, kovris plakon de stano aŭ arĝentita kupro. Ekspona tempo estis tre longa, ĉar la bitumo de judeo ne estas tre impresebla (pli ol 24 horoj).
Josquin des Prez
Foriro de Romo; Francio
Ĉ. 1498 Josquin plej verŝajne reeniris la servon je la familio Sforza, laŭ indikoj en kelkaj leteroj inter la familioj Gonzaga kaj Sforza. Eble li ne restis longe en Milano, ĉar en 1499 Ludoviko la 12-a militakiris Milanon dum sia invado en nordan Italion kaj malliberigis la antaŭajn dungintojn de Josquin. Je ĉi tiu tempo Josquin plej verŝajne reiris al Francio, kvankam mankas dokumentoj pri lia kariero ĉirkaŭ la ŝanĝo de la jarcentoj. Antaŭ ol li forlasis Italion, li plej verŝajne verkis unu el siaj plej famaj profanaj komponaĵoj, la frotolon El grillo samkiel In te Domine speravi ("Mi metis mian esperon en vi, Sinjor‘"), baziĝanta sur psalmo 30. Ĉilasta komponaĵo povus esti kaŝita referenco al la religia reformisto Girolamo Savonarola, kiun oni ŝtiparumis en Florenco je 1498, kaj kiun Josquin aparte respektis; la teksto estis la favorita psalmo de la monaĥo, meditado kiun li lasis nekompleta antaŭ ol lia ekzekuto.
Joseph Nicéphore Niépce
Principo de lia Nigra ĉambro kaj provoj
Li nomis la metodon « Heliografion » (helio estas la greka radiko por suno) ; oni povas diri Sunografio.
Josquin des Prez
Foriro de Romo; Francio
Kelkaj el la komponĵoj de Josquin, ekz. la instrumenta Vive le roy, oni provizore datigis en la periodon de ĉ. 1500, kiam li estis en Francio. Moteto Memor esto verbi tui servo tuo ("Memoru Vian promeson al Via servanto") estis, laŭ kion Heinrich Glarean skribis en Dodecachordon en 1547, komponita kiel eleganta admono al la reĝo plenumi la promeson de prebendo al Josquin, kiun li forgesintis plenumi. Laŭ la historio de Glarean tio efikis: la kortego aplaŭdis, kaj la reĝo donis al Josquin sian prebendon. Ricevinte ĝin Josquin laŭraporte verkis moteton pri la teksto Benefecisti servo tuo, Domine ("Sinjoro, Vi agis grace al Via servanto") por montri sian dankemon al la reĝo.
Ferrara
Josquin verŝajne restis je la servo de Ludoviko la 12-a ĝis 1503, kiam duko Ercole la 1-a de Ferrara dungis lin por la tiea kapelo. El tiu ĉi tempo transvivas unu el la maloftaj mencioj pri la personeco de Josquin. Antaŭ ol dungi Josquin, unu el la helpantoj de duko Ercole rekomendis, ke tiu dungu anstataŭ Heinrich Isaac, ĉar Isaac estas pli akordiĝema, pli kompanema, estas pli volema komponi je ordro kaj kostus konsiderinde malpli (120 dukatoj kontraŭ 200). Ercole tamen elektis Josquin. Estante en Ferrara Josquin verkis kelkajn el siaj plej famaj komponaĵoj inkluzive la sobran Miserere influita de Savonarola, kiu iĝis unu el la plejmulte motetoj de la 16-a jarcento; la ĝisfunde kontrasta virtuoza moteto Virgo Salutiferi; kaj eble la Missa Hercules Dux Ferrariae, kiu estas verkita super kanto firma deduktita de la muzikaj literoj en la nomo de la duko, tekniko konata kiel soggetto cavato.
Joseph Nicéphore Niépce
Sunografio
Oni supozas ke verŝajne li donis ĝin por pagi suldojn de sia frato. Nun la unua foto estas en muzeo de Aŭstino en Teksaso, Usono.
Josquin des Prez
Emeritiĝo en Condé-sur-l'Escaut
Josquin iris rekte de Ferrara al sia hejmregiono Condé-sur-l'Escaut, sudoriente de Lille ĉe la ĉitempa landlimo inter Belgio kaj Francio, estiĝante preposto de la kolegia preĝejo Notre Dame la 3-an de majo 1504, ampleksa muzika institucio, kiun li estris ĝisfine de sia. La kapitulo de la katedralo de Bourges demandis lin, ĉu li volas instruisto de la ĥorknaboj, sed ne konatas, kiel li respondis, kaj ne ekzistas dokumentoj pri iu ajn dungiteco lia; la plej multaj eruditoj supozas, ke li restis en Condé.
Joseph Nicéphore Niépce
Sunografio
Li faris plurajn pejzaĵofotojn ; li nomis ilin « Belvidejojn. »
Josquin des Prez
Emeritiĝo en Condé-sur-l'Escaut
Dum la lastaj du tagdekoj de lia vivo la famo de Josquin kune kun lia muziko divastiĝis eksterlanden. La ĵus inventita presarto ebligis vastan publikigon de lia muziko, kaj Josquin estis la favorato de la unuaj presistoj: unu el la unuaj publikaĵoj de Petrucci kaj la plej antikva transviva muzikpresaĵo de unuopa komponisto estis libro de Ĵoskenaj mesoj presitaj je Venecio en 1502. Tiu ĉi publikado estis sufiĉe sukcesa, tiel ke Petrucci publikigis du pluajn volumojn da mesoj de Josquin en 1504 kaj 1514, kaj li reeldonis ilin plurajn fojojn.
Joseph Nicéphore Niépce
Reproduktado de gravuraĵoj
Niépce ankaŭ serĉis por reproduktado de gravuraĵoj (li diris « Fotogravuro » (1822 -1823)) kiel tiu ĉi.
Josquin des Prez
Emeritiĝo en Condé-sur-l'Escaut
Sur la mortolito Josquin petis, ke oni enlistigu lin kiel eksterlandano, tiel ke lia propraĵo ne transiĝu al la genobeloj de Condé. Tiu ĉi pruveto estis uzata por montri, ke li estis denaska franco. Krome li postlasis donacon pro la muzikado de lia lasta moteto „Pater noster / Ave Maria" je ĉiuj ĝenerala procesioj en la urbo, se ili antaŭ lian domon haltante ĉe la foirejo por meti hostion sur la altaron de la Sankta Virgulino. Eble Pater noster estus lia lasta verko.
Joseph Nicéphore Niépce
Reproduktado de gravuraĵoj
La proceso estas : bitumoverniso transformiĝas en nesolvebla materialo, ĝi postrestas sur la plako kiam oni lavas ĝin per solviga kemiajo. Oni havas negativan bildon. Mergita en acida likvaĵo, la plako estas poste purigita. Ĝi portas gravuritan desegnon, kiu povas esti presita pere de presrimedoj.
Josquin des Prez
Superrigardo
Josquin vivis dum transira fazo en la muzikhistorio. Muzikaj stiloj rapide ŝanĝis, parte dank‘ al la migrado de muzikistoj inter diferaj regionoj de Eŭropo. Multaj nordaj muzikistoj translokiĝis al Italio, la koro de la renesanco, allogita de la patroneco de italaj nobeloj; restante en Italio tiuj ĉi komponistoj estis influataj far´ denaske italaj stiloj kaj ofte portis tiujn ideojn reen en siajn hejmlandojn. La sinuaj linioj muzikaj de la generacio de Ockeghem, la kontrapunkta komplekseco de la nederlandanoj kaj la homofoniaj teksturoj de la italaj laŭdoj kaj profanmuzikoj komencis iom post iom kunfandiĝi en unuecan stilon; Josquin tamen estis la gvida persono en tiu ĉi muzika procezo, kiu rezultigis la formadon de internacia muzika lingvo, kiun la plej famaj komponistoj, Palestrina kaj Lasso inkluzivis en siajn stilojn.
Joseph Nicéphore Niépce
Rilatoj kun Louis Daguerre
En 1825 S-ro Chevalier, pariza optikisto, kiu vendis lensojn kaj aliajn materialojn al Niepce, parolis pri la laboraĵoj de Niepce al Louis Daguerre, nun konata pro siaj Dagereotipoj, kaj la tekniko Dagerotipio.
Tesla Roadster
La energiobezono de la veturilo en urba trafiko - trakalkulante je energia enteno de la benzino - estas ĉirkaŭ 1,74 litroj je 100 km.
Joseph Nicéphore Niépce
Rilatoj kun Louis Daguerre
La filo de N. Niepce skribis : « Mia patro ricevis leteron subskribitan de famulo, kiu prezentis teatraĵon nomitan DIORAMA surbaze de pentraĵoj : Sro Daguerre. Niepce, post multaj hezitoj, respondis jese. Finfine ili renkontiĝis kaj en 1829 subskribis kontrakton .»
Tesla Roadster
Prezentoj en majo 2007
Post trijara evoluigo, Tesla Motors en 2007 prezentis Tesla Roadster kiel dusidejan sportaŭton kun ĉirkaŭ futbalpilk-granda elektromotoro en la pobo, kiu havas la maksimuman povumon de 185 kW (252 ĈP) tra duira propulso je la postaj radoj. La duira propulsio sufiĉas, ĉar la elektromotoroj havas la maksimuman rotaciomomanton jam en la unua rotacio.
Joseph Nicéphore Niépce
Rilatoj kun Louis Daguerre
Estis kreita ASOCIO NIEPCE- DAGUERRE ; la kontrakto estis subskribita la 14-an de decembro en Ŝalono-ĉe-Saono. Per tiu kontrakto NIEPCE malkaŝis sian kreaĵon, kaj plibonigojn, kiujn li aldonis al la Nigra Ĉambro.
Tesla Roadster
Prezentoj en majo 2007
La veturilo havas la akceliĝon de 3,9 s je 100 km/h. La energia fonto estas 6.831 komercuzaj litio-jonaj akumulatoroj por laptopoj kun akumula kapacito de ĉirkaŭ 55 kilovathoroj, kiuj povas doni tension de 400 voltoj al la motoro.
Joseph Nicéphore Niépce
Rilatoj kun Louis Daguerre
Sed en 1833 Niepce forpasis tre malriĉa. En 1837, Daguerre modifis la kontrakton favore al si ; li forstrekis la nomon de Nicephore Niepce. Daguerre havis multajn rilatojn, konatulojn ĉe scienculoj. Tial li prezentis sian metodon al Akademio de Sciencoj en 1839. Kaj oni ne plu parolis pri la vera kreinto de fotografio.
Tesla Roadster
Prezentoj en majo 2007
La veturilo havas la atingopovon de 320 km, la reŝargo de akumulatoroj daŭras 3,5 horoj. La akumulatoroj estas malvarmigitaj per likvo, la produktisto garantias ĉirkaŭ 160.000 kilometrojn por la akumulatoroj.
Josquin des Prez
Superrigardo
Josquin verŝajne lernis sian metion en sia hejmregiono en norda Francio kaj poste en Italio, kiam li iris al Milano kaj Romo. Liaj fruaj sakralaj verkoj imitas la kontrapunktan kompleksecon kaj ornamitajn, melismajn liniojn de Ockeghem kaj liaj samtempuloj, sed samtempe, lernante sian kontrapunktan teknikon li akiris italecan muziklingvaĵon por siaj profanaj verkoj: verdire li ja estis ĉirkaŭata de itala populara muziko en Milano. Fine de sia longa kreiva kariero, kiu ampleksis proksimume 50 produktivajn jarojn, li disvolvintis simpligitan stilon, en kiu ĉiu voĉo de polifonia komponaĵo montris liberan kaj elastan movadon, kaj li ekzakte atentis pri klara muzikigo de la teksto samkiel pri klara alĝustigo de la teksto al la muzikaj motivoj. Se aliaj komponistoj estis infludonaj sur la disvolviĝon de la Ĵoskena stilo, precipe en la malfrua 15-a jarcento li mem iĝis la plej influa komponisto en Eŭropo, speciale post la disvolviĝo de la muzikpresado, kiu samtempis kun la jaroj de lia matureco kaj kulmina produktiveco. Tiu teknikaĵo faris lian influon eĉ pli decida ol alia maniero.
Multaj "modernaj" muzikaj komponpraktikoj naskiĝis en la epoko ĉ. 1500. Josquin vaste utiligis "motivajn ĉelojn" en siaj komponaĵoj, mallongajn, facile rekoneblajn melodiajn fragmentojn, kiuj pasis de voĉo al voĉo ene de kontrapukta teksturo, donante al ĝi internan unuecon. Tio ĉi estas la baza organiza principo en muziko, kiun oni kontinue praktikis ekde ĉ. 1500 ĝis nia tempo.
Tesla Roadster
Prezentoj en majo 2007
La aŭtomobilo mendeblas je 98.000 dolaroj, en majo de 2007 jam estis 400 antaŭmendoj, ekz. tiu de George Clooney kaj Arnold Schwarzenegger. Oni planas produkti ĉiujare ĉirkaŭ 2.000 el Tesla Roadster.
Je la 15-a de septembro 2009, 700 ekzempleroj estas liveritaj al mendintoj.
Josquin des Prez
Superrigardo
Josquin verkis en ĉiuj gravaj formoj disvastiĝintaj tiutempe inkluzive mesojn, motetojn, kanzonojn kaj frotolojn. Li eĉ kontribuis al la evoluo de nova formo, la moteto-kanzono, de kiu li finfine postlasis tri ekzemplerojn. Krome kelkaj el liaj pecoj verŝajne estis intencata por instrumenta prezentado.
Ĉiu kampo de sia produktado estas subdividebla laŭ formo aŭ laŭ supozata komponperiodo. Ĉar datado de la Ĵoskenaj verkoj estas speciale problema kaj scienca samopinio atingita nur je malplimulto da verkoj, diskuto jen estas tipa.
Mesoj
Josquin verkis je la fino de epoko, en kiu la meso estis la domina form de sakrala kompozicio en Eŭropo. La meso estis laŭ sia evoluo dum la 15-a jarcento estis longa, multparta formo kun la ŝanco por ampleksaj strukturo kaj organizado ne ebla en aliaj formo kiel ekz. la moteto. Josquin komponis kelkajn el la plej famaj de la ĝenro, plejparte uzante specon de cikla organizado.
Li skribis mesojn uzante jenajn ĝeneralajn teknikojn, kvankam ekzistas konsinderindaj supermetadoj inter la teknikoj en la individuaj komponaĵoj:
La plejmulto el tiuj ĉi teknikoj, precipe parafrazo kaj parodio, iĝis normaj dum la unuaduono de la 16-a jarcento; Josquin estis granda pioniro, kaj kio estis perceptata kiel miksaĵo inter tiu ĉi teknikoj far' de postaj observantoj, estis tiutempe la procezo de ilia kreado.
Josquin estis fonto de kanonaj teknikoj samkiel multaj aliaj komponistoj siageneraciaj, kaj kanono aperas en ĉiu el siaj mesoj, kelkfoje je ekskludo de aliaj teknikaj eroj.
Kantofirmaj mesoj
Antaŭ la maturoperiodo de Josquin, la plej kutima tekniko por skribi mesojn estis la kantofirmo, tekniko jam uzita dum la plejparto de la 14-a jarcento. Estis la tekniko, kiun Josquin aplikis plej frue en lia kariero je la Missa L'ami Baudichon, verŝajne lia unua meso. Tiu ĉi meso baziĝas sur profana– eĉ obscena – melodio. Ke bazi meson sur tia fonto estis akceptita praktiko, evidentiĝas pro la ekzistado de tiu ĉi meso en la voĉlibro de la Sikstina Kapelo kopiita dum la papado de Julio la 2-a (1503 ĝis 1513).
La plej famaj kantofirmaj mesoj de Josquin estas tiuj du baziĝantaj sur la melodio de L'homme armé, kiu estis la preferita melodio por meskomponaĵoj dum la tuta renesanco. La pli frua el la du, Missa L'homme armé super voces musicales, estas teknika bravuraĵo, enhavanta multnombrajn proporcian kanonon kaj kontrapunktajn figurojn. Estis la plej fama el ĉiuj liaj mesoj. La dua, Missa L'homme armé sexti toni, estas "fantaziaĵo pri la temo de la armito." Baziĝanta sur kantofirmo, ĝi ankaŭ estas parafraza meso, ĉar fragmentoj de la melodio aperas en ĉiuj voĉoj. Teknike ĝi estas preskaŭ modesta kompare kun la alia meso L'homme armé, escepte de la fina Agnus Dei, kiu enhavas kompleksan kanonan strukturon inklude maloftan retropasan kanonon, enteksita en aliajn voĉojn.
Kastelo de Eutin
La kastelo de Eutin - altgermane Eutiner Schloss aŭ Schloss Eutin, dane Eutins Slot - en la samnoma urbo Eutin de la distrikto orienta Holstinio estas inter la plej signifaj ne-religiaj historiaj konstruaĵoj de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio de Germanio - kune kun la kastelo Gottorf kaj la kastelo Glücksburg. La kastelo estas la ĝermejo de la urbo kaj ankoraŭ nun estas la kultura centro de ĝi.
Josquin des Prez
Parafrazaj mesoj
Kelkaj mesoj de Josquin montras la parafrazan teknikon kaj ili inkludas kelkparton de liaj plej famaj verkoj. La relative frua Missa Ave maris stella, kiu verŝajne datiĝas en siaj jaroj en la ĥoro de la Sikstina Kapelo, parafrazas la Marianan Antifonon samnoman; ĝi ankaŭ estas unu el liaj plej mallongaj mesoj. La malfrua Missa de Beata Virgine parafrazas gregoriajn ĉantojn laŭde al la Virgulino Maria, ĝi estas meso dediĉe al Nia Kara Sinjorino, votivmeso por sabata celebrado, kaj estis lia plej populara meso en la 16-a jarcento.
Kastelo de Eutin
La kvar-ala konstruaĵo ekestis el mezepoka burgo, kaj dum pluraj jarcentoj alikonstruiĝis tra renesanca fortikaĵo al baroka rezideja kastelo. Origine la kastelo estis posedaĵo de la princaj episkopoj de Lubeko, kaj poste iĝis la somera rezidejo de la dukoj de Oldenburgio. Ĝis la 20-a jarcento la konstruaĵo estis loĝata, kaj la historia meblaro je granda parto konserviĝis.
Josquin des Prez
Parafrazaj mesoj
La plejplej fama el la mesoj de Josquin aplikantaj la teknikon kaj unu el la le fama meso de la tuta epoko estis la Missa pange lingua, baziĝinta sur la himno de Tomaso de Akvino por la vespro de Kristokorpo. Estas verŝajne la lasta meso, kiun Josquin komponis. Tiu ĉi meso estas ekstenza fantazio pri la melodio uzanta la melodion en ĉiuj voĉoj kak ĉiuj partoj de la meso en kompleksa kaj ĉiam ŝanĝa polifonio. Unu el la kulminoj de la meso estas la parto et incarnatus est el la Credo, kie la teksturo iĝas homofonia kaj la melodio aperas en la plej alta voĉo; jen la alineo, kiu normale aperus je la melodio " Kantu, ho mia lango, de la mistero de la Dia korpo " estas anstataŭita per la vortoj "Kaj li enkarniĝis per la Sankta Spirito el la Virgulino Maria kaj homiĝis."
Parkumejo
Parkumejo estas surfaco sur publika aŭ privata grundo por parkumi veturilojn. Parkumejo estas areo de pli ol unu parkumloko.
Wels
Geografio
Administre Wels konsistas el ses katastraj komunumoj:
Parkumejo
Publikaj parkumejoj estas gravaj eroj de la trafika substrukturo. Ilia planado estas parto de la trafikpolitiko. Uzo de parkumejoj estas regulita per trafikregularo.
Kastelo de Eutin
Nun la kastelo estas loko de muzeo, kaj en la someraj duonjaroj publike viziteblas. La antaŭa baroka parko en la 18-a kaj 19-a jarcentoj trakonstruiĝis al pejzaĝa parko de angla modelo - en ĝi ĉiukaze okazas renoma muzika festivalo, nomata Eutiner Festspiele.
Wels
Geografio
Wels estas fervoja nodo, kie la internacia linio al Passau (Germanio) debranĉiĝas de la "okcidenta fervojo" (Westbahn) inter Vieno kaj Salzburg. Aŭte ĝi situas en triangulo de tri aŭtovojoj:
Bill Keable
Bill KEABLE (naskiĝis 1903 - mortis fine de februaro 1994) estis brita esperantisto kaj aktivulo de la antaŭmilita Brita Laborista Esperanto-Asocio. Unue ano de SAT, li aliĝis al sovetiema opozicio kaj partoprenis en la fondo de la skisma organizo Internacio de Proleta Esperantistaro.
Rekonilo
Rekonilo aŭ emblemo estas tipa karakterizaĵo aŭ distingilo, per kiu objektoj, precipe ankaŭ loĝataj lokoj kaj urboj estas simbolataj. Al tio unuavice apartenas elstaraj konstruaĵoj, sed ankaŭ naturaj donitaĵoj. Rekoniloj povas ankaŭ stari por abstraktaj nocioj. Ekzemple la teroratenco de la 11-a de septembro 2001 kontraŭ la World Trade Center povas esti interpretata kiel atenco kontraŭ la rekonilo de la kapitalismo.
Per la urbomuzikistoj de Bremeno kiel simbolo por Bremeno kaj la marvirineto kiel rekonilo de Kopenhago ankaŭ kelkaj fabelfiguroj avancis al rekoniloj.
Konstruaĵaj rekoniloj plej ofte apartenas al la plej altaj konstruaĵoj de certa urbo aŭ lando. Sed ankaŭ ekzistas rekoniloj, kiuj ne estas atentokaptaj en la urba panoramo, kiel la Manneken Pis (pisknabo) en Bruselo kaj la Marvirineto en Kopenhago.
Josquin des Prez
Parodiaj mesoj, mesoj pri popularaj kantoj
En parodiaj mesoj la fontmaterialo ne estis unuopa linio, sed kompleta teksturo, ofte populara kanzono. Kelkaj verkoj de Josquin loze falas en tiun ĉi kategorion inkluzive la Missa Fortuna desperata, baziĝinta sur la trivoĉa kanto Fortuna desperata (eble de Antoine Busnois); la Missa Malheur me bat (baziĝinta sur kanto diverstempe atribuita al Obrecht, Ockeghem, aŭ - plej verŝajne - Abertijne Malcourt); kaj la Missa Mater Patris, baziĝinta sur trivoĉa moteto de Antoine Brumel. La Missa Mater Patris estas verŝajne la unua vera parodia meso komponita, ĉar ĝi eĉ ne montras spuron de kantofirmuso. Parodia tekniko iĝis la plej kutima rimedo de meskompozicio por la resto de la 16-a jarcento, kvankam la meso iom post iom perdis la favoron samgrade kiel kreskis la moteto en la estimo.
Mesoj pri solfeĝaj silaboj
La plej frua meso de ajna komponisto aplikanta tiun ĉi komponmetodon – la soggetto cavato – estas la Missa Hercules Dux Ferrariae, kiun Josquin verŝajne verkis en la 1480-aj jaroj por la potenca Ercole I, duko de Ferrara. La kantofirmusaj notoj estas prentitaj el la muzikaj silaboj de la propra nomo de la duko: Re - Ut - Re - Ut - Re - Fa - Mi – Re. Alia meso uzanta tiun ĉi teknikon estas la Missa La sol fa re mi, baziĝanta sur la muzikaj silaboj el "Lascia fare mi" ("lasu min fari!"). La historio rakontita de Glareanus en 1547 estis, ke nekonata nobelulo kutime forsendis la svatiĝantoj per ĉi tiu frazo, kaj Josquin tuj verkis "ege elegantan" meson pri tiu kiel pintaĵo kontraŭ li.
Kanonomesoj
Kanonaj mesoj akiris kreskan valoron je la fino de la 15-a jarcento. Frua ekzemplo estas la fama Missa prolationum de Ockeghem, komplete konsistanta el proporciaj kanonoj, la Missa L'homme armé de Guillaume Faugues, kies kantofirmuso estas prezentata en kanono de falanta kvinto, kaj la Missa Ad fugam de Marbrianus de Orto, baziĝanta sur libere komponitaj kanonoj en kvinto inter supra voĉo kaj tenoro. Josquin utiligas kanonon en la Osanna kaj Agnus Dei III de la Missa L'homme armé sexti toni, ĉie en la Missa Sine nomine kaj en la lastaj tri partoj de la Missa De beata virgine. La Missa L'homme armé super voces musicales enhavas proporciajn kanonojn en la Kyrie, Benedictus kaj Agnus Dei II.