cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joanna Wronecka
Joanna Wronecka (naskiĝis la en Krotoszyn) – pola arabistino, tradukistino kaj diplomato. Ambasadoro de Pollando en Egiptio (1999–2003) kaj Maroko (2005–2010), ambasadoro de Eŭropa Unio en Jordanio (2010–2015), en la jaroj 2015–2017 subsekretario de la ŝtato en Ministerio pri Eksteraj Aferoj, konstanta reprezentanto de Pollando ĉe Unuiĝintaj Nacioj (2017–2021).
Vivo
En 1981 finis arabistikon ĉe Varsovia Universitato. En 1985 defendis doktorecan disertaĵon pri arab-islama filozofio. Laboris en Instituto de Mediteraneaj kaj Orientaj Kulturoj, kaj en Fako de Ektereŭropaj Landoj de Pola Scienca Akademio.
En 1993 komencis laboron en Ministerio pri Eksteraj Aferoj. En 1996 iĝis vicdirektoro de Departamento de la Sistemo de UN, en 1998 irektoro de la Departamento de Afriko kaj Proksima Oriento. En la jaroj 1999–2003 estis ambasadoro de Pollando en Egiptio, poste gvidis sekretariejon de la ministro pri eksteraj aferoj. En 2005 iĝis ambasadoro de Pollando en Maroko, plenrajtigita en Maŭretanio kaj Senegalo, malpostenigita en 2010.
Laŭ decido de Alta Reprezentanto por la komuna ekstera kaj sekureca politiko de la Eŭropa Unio Catherine Ashton, anoncita la 15-an de septembro 2010, iĝis ĉefo de delegitaro de Eŭropa Unio (ambasadoro de EU) en Jordanio.
La 27-an de novembro 2015 iĝis subsekretario de la ŝtato en Ministerio pri Eksteraj Aferoj pri la evolua kunlaboro kaj politiko koncerne Afrikon kaj Proksiman Orienton. Novembre 2017 prezidanto de Pollando Andrzej Duda nomumis ŝin al posteno de la konstanta reprezentanto de Pollando ĉe UN en Novjorko.
Distingoj
Distingita per Kavalira Kruco de la Ordeno Pollando Restituta (2010).
16058 Doshi
16058 Doshi estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono proksima de la 5:9 kun la Tero kaj 7:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rajat Kaushik Doshi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Henry B. Plant High School, Tampo (Florido, Usono).
Ĥanoĥ Levin
Ĥanoĥ LEVIN (חנוך לוין; la 18-an de decembro 1943 - la 18-an de aŭgusto 1999) estis israela dramisto, teatra reĝisoro, poeto, kantverkisto, verkisto, satiristo kaj scenaristo. Dum lia vivdaŭro li komponis 63 komediajn kaj dramajn teatraĵojn kaj reĝisoris 22 el ili, kelkaj el ili produktitaj fare de la Habima Nacia Teatro. Interalie, li ankaŭ verkis satirajn kabaredojn, skeĉojn kaj recenzojn.
Vivo
Ĥanoĥ Levin naskiĝis en 1943 al Malka kaj Israel Levin, judaj elmigrintoj kiu enmigris en britan Palestinon en 1935 de Lodzo, Pollando. Li kreskis en religiema familio en la Neve Sha'anan najbareco de suda Tel-Avivo, kie lia patro - kiu mortis pro koratako kiam Ĥanoĥ estis 12-jaraĝa - prizorgis nutraĵvendejon. Li kreskis kaj edukiĝis en cionisma jud-religia etoso, sed frue devis helpi por vivteni sian familion. Li aliĝis al dramklubo kaj unue rolis kiel Michal, Filino de Ŝaul de Aharon Ashman.
Li mortis pro kancero la 18-an de aŭgusto 1999. Li daŭre laboris eĉ en la hospitalo, preskaŭ ĝis la lasta tago, sen tamen havi tempon por kompletigi la surscenigon de sia lasta spektaklo. La morto de Levin ekfunkciigis novan intereson en liaj verkoj. Ĝisdatigita versio de la politika satiro Mi, Vi kaj la venonta milito" estis plurfoje surscenigita ĉe multaj centraj teatrejoj tra la mondo.
En 2000 muzikisto Dudi Levi publikigis la diskon Project Ĥanoĥ Levin, konsistante el dek unu kantoj komponitaj fare de Levin mem.
Stilo
La literaturrecenzisto Nurit Yaari dividas la teatrojn de Levin en tri ĝeneralajn kategoriojn, surbaze de iliaj temoj, roluloj kaj teatraj formoj :
Hanoch Levin komencis sian karieron kiel satiristo kaj la temo de satiro aperis konstante en liaj verkaĵoj. Komencante ĉe lia gazeto kolumno nomata la malantaŭa-postaĵa paĝo, kun Mi, Vi kaj la venonta milito kaj Reĝino de la Banujo tra Hefetz kaj La sonĝanta infano. Tamen, en la nurunua artikolo kiun li publikigis Levin asertas ke satiro ne estas valida ilo por fari soci-politikan ŝanĝon. Li diras, ke ĝi ĉiam prezentas la realon tro malvaste kaj ke ĝi efikas nur kiel literatura ilo.
La verkado de Levin traktas diversajn temojn, sed ĉiam ekzistadismajn kaj en la tre privata vivo de la rolulo kaj en la pli granda soci-politika sfero, kies ĥaoso kaj absurdismo, preskaŭ organizita frenezeco, servas kiel ĝia enkadrita skrukturo kaj identigilo. En sia teatraĵo La Patrioto, li priskribas, interalie, israelan civitanon, kiu volas enmigri al Usono, kaj pro tio li estas postulita de la usona konsulo kraĉi sur sian patrinon kaj de la komisaro de la okupitaj teritorioj piedbati araban-palestinan knabon en la vizaĝon, ĵus antaŭ lia elmigro li estas rekrutita en militon en Albanio kaj estas mortigita. Kiam li atingas la ĉielon li komencas peti pardonon sed finfine incitetas Dion kaj prenas lian tronon. Kvankam la ŝtata cenzuro malpermesis la prezento de iuj scenoj, do anstataŭ prezenti la aktoroj simple laŭtlegis ilin al la spektantaro.
Levin estis kritikita fare de kelkaj recenzkritikistoj dum la 1980-aj jaroj ke liaj teatraĵoj komencis ripeti sin (Yakish & Poupche, La Hezitanto), sed liaj pli postaj teatraĵo (La sonĝanta knabo, Piedirante en la mallumo, Rekviemo, kaj pli) estis multe laŭdataj; kaj responde al la kritiko ke liaj temoj ripetiĝas Levin asertis, ke ne eblas ĝeneraligi liaj roluloj. Anstataŭe, li proponis trakti ilin kiel situaciojn, bildojn, en kiuj aperas tute malsamaj homoj. Tamen, la tekstoj verkitaj fare de Levin ofte prezentas viraj figuron kiu volas iri longen, foje tre malproksimen, por kio ŝajnas esti deziro al la karno, kiel bezonon ricevi iom da varmo de la ina sekso. La roluloj de Levin estas reflektitaj en lumo de tiu bezono kiel apartaj kontraŭherooj. Estas tendenco en la tekstoj de Levin troigi ĝin kun la rakonto: se la heroo postkuras rilaton de la virino kaj estas atendo en li, ekzemple, ke li baldaŭ ricevos kison aŭ varman rigardon de ŝi, la teksto plurfoje rompas ĉi tiun atendon. Ĉi tio povas esti rigardata kiel maniero, en kiu la teksto kreas dramon - loko kie ekzistas vivo - sed eblas, ke la teksto venas por ekzameni en ĉi tiuj kazoj, kiom malproksimen iros la amanta, suferanta persono, por iom da respekto de la virino, kiu li amas. Ekzemploj de la ekstremoj prenitaj de la teksto estas la neado de la ebleco de amo flanke de virino. Tiel, en kelkaj rakontoj, la viroj permesas al la virinoj esti uzataj kiel servistoj, kiuj enhavas kaŝitan esperon, almenaŭ froti la ŝultrojn kun la virino.
Pluevoluigo de la temo montras, ke la sinteno de la alia donas al la mio lokon en ĉi tiu mondo. Tio povas esti vidita kiel kritiko de la homo kiu bezonas ŝablonojn en sia vivo: en kelkaj el la prozrakontoj de Levin, la homo estas prezentita kiel sklavo de sia maldiligento, ĉiuj liaj deziroj sumiĝas al la postkuro de domo, edzino kaj varma lito. Tiu ĉi temo aperas ankaŭ ĉe aliaj literaturistoj, kiel Ŝ. J. Agnon en כתמול שלשום signifante kiel hieraŭ kaj antaŭhieraŭ, sed la teksto de Levin elektas senvestigi la homon en pli ekstrema maniero, lasante lin nuda antaŭ liaj deziroj, kiuj estas ofte prezentitaj al la leganto - aŭ spektantaro - kiel fluo de konscio, kiu luktas inter liaj deziroj; inter la mallumo unuflanke, kaj la deziro esti bona kaj normala homo, aliflanke.
Alia temo kiu aperas en la verkado de Levin estas la sensignifeco de homa ekzisto. Levine multajn fojojn faligas la grundon sur kiu la ludo inter la seksoj okazas. Tiel oni povas trovi ekzemple ĉe "Viro staranta malantaŭ sidanta virino" steriligon de deziro per vojaĝado al la interno de la korpo, por pruvi, ke deziro ekzistas nur ĝis la haŭto atingas. Oni povas trovi ankaŭ momentojn de seniluziiĝo, aŭ kleriĝo, ĉe la virfiguroj en liaj verkaĵoj, kiuj malkaŝas, ke la tuta vivlukto de la homo estas fundamente senfrukta: eĉ la plej brila amo enhavas grizan rutinon en sia rekta daŭrigo.
György Griger
GRIGER György estis hungara botanikisto, ĝardenisto. Li naskiĝis la 6-an de decembro 1879 en Csabacsüd kaj mortis la 19-an de julio 1946, Kluĵo.
Biografio
György Griger de 1904 en Kassa, poste en Koloĵvaro ĝis 1920 li laboris en ŝtata servo. En 1925 li memstarigis sin. Li komencis la plibonigon de ornamentplantojn en 1907. Unuavice li okupiĝis pri la plibonigo de Pelargonium, Canna, Chrysanthemum, dianto kaj Antirrhinum. Li plibonigis pli ol cent da plantspecoj. Li gajnis plurajn distingojn en enlandaj kaj internaciaj ekspozicioj.
Listrac-Médoc
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone x - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Geografio
Listrac-Médoc situas en vinprodukta regiono, en la duoninsulo Médoc, nordokcidente de Bordozo.
Monumentoj
La katolika kirko Sankta Marteno de Tours estis konstruita en la 12-a jarcento kaj ĝia sonorilturo en la 16-a jarcento. La absido kaj ĥorejo de la preĝejo estis deklaritaj historia monumento en 1925, kaj la tuta preĝejo en 2004.
Hostišová
Hostišová estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie. La municipo dividiĝas en du partojn, Hostišová kaj Hostišová-Horňák.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.
Griznivelo
Griznivelo karakterizas la lumintenson aŭ la optikan denson de rastrumero en cifereca bildo, ĉiu el kies rastrumeroj havas egalan proporcion de la bazaj koloroj.
Plej ofte temas pri la neŭtraj koloroj, do intensoj de grizo (ekz-e la 16 grizniveloj de tipa elektronika librolegilo).
Ekstrema okazo estas la du neŭtraj koloroj de bitbildo, uzanta nur la nigron kaj la blankon, la du ekstremajn griznivelojn.
La egala proporcio de la bazaj koloroj signifas, ke la proprasenca koloro ne estas informoporta; ekz-e la bildo egale bone povas esti prezentita en niveloj de verdo; tamen tiu verdo ne signas la koloron verdan de la prezentato, ĝia pleja intenso povas «kodi» la subkomprenatan blankon.
Preĝejo Senmakula Koro de Sankta Maria (Pestszentlőrinc)
Kirko Senmakula Koro de Sankta Maria (hungare Szűz Mária Szeplőtelen Szíve) estas katolika konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Pestszentlőrinc-Pestszentimre, en ties parto Pestszentlőrinc.
Historio
Dokumento el la 14-a jarcento mencias preĝejon en vilaĝo (Pest)Szentlőrinc. Arkeologoj trovis la kutiman tombejon en la modernaj tempoj. La iama preĝejo malaperis dum dominado de turkoj. En la 18-a jarcento oni konstruis kapelon, kie okazis ankaŭ mesoj. En 1902 oni konstruis sonorilostablon kun 3 sonoriloj. Post 3 jaroj la mesoj okazis en la lernejo. En 1911 oni konstruis en la proksimo preĝejeton, la paroĥo formiĝis en 1920. La nun videbla kirko konstruiĝis en la 1920-aj jaroj, en 1931 ankaŭ kulturdomo por katolikoj, en la sama jaro alvenis la orgeno. Dum la 2-a mondmilito bombo trafis la kirkon, sed nur la fenestroj rompiĝis. En 1993 la kirko renoviĝis, krome en la korto abatejo konstruiĝis por abatinoj alvenintaj el Usono.
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto. En mezo de la fasado malsupre estas la enirejo, la plej supre la ĉefturo altiĝas. En ambaŭ flankoj po unu pli malaltaj turoj estas videblaj.
Kermeso okazas en sabato post tago Koro de Jesuo.
Argeș
Argeș povas esti:
Blankapuga buteo
La Blankapuga buteo (Buteo leucorrhous) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj.
Ĝi troviĝas en granda parto de Sudameriko nome Argentino, Bolivio, Brazilo, Kolombio, Ekvadoro, Paragvajo, Peruo, kaj Venezuelo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.
Temas pri tre nigreca buteo, kun blanka pugo kiu nomigas la specion laŭ la komuna nomo kaj laŭ la latina scienca nomo. Ankaŭ la beko estas nigreca, sed kun tre kontrasta kaj rimarkinda flava bekobazo kaj vaksaĵo. Ankaŭ la kruroj esta flavaj, La okuloj estas oranĝecaj.
20828 Linchen
20828 Linchen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
3528 Counselman
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedoscienciston Charles Claude Counselman III.
20828 Linchen
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lin Chen , kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri sciencoj de la medio ; li ricevis ankaŭ la Premion Intel Foundation Achievement Award. Li estis lernanto ĉe la Mezlernejo Wusong de Ŝanhajo (Ĉinio).
Hispaniola buteo
La Hispaniola buteo aŭ Buteo de Ridgway (Buteo ridgwayi) estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn, akcipitrojn kaj vulturojn. Tiu birdo apartenas al genro Buteo de specioj de larĝaj flugiloj.
La origina reprodukta teritorio de la Hispaniola buteo estas Haitio kaj la Dominga Respubliko (kiujn enhavas la insulo de Hispaniolo) kaj kelkaj el la apudaj insuloj kaj rifoj. Je 2006 ties nura konata populacio loĝas en la Nacia Parko Los Haitises de nordoriento de la Dominga Respubliko, kio estas ĉefe kovrata de humidaj arbaroj kalkaj.
Tiu estas mezgranda, fortika buteo, 36–41 cm longa. Plenkreskulo havas brungrizajn suprajn partojn, grizecajn striecajn subajn partojn kun ruĝecbruna nuanco, ruĝecnuancajn femurojn kaj nigrablankan striecan voston. La masklo estas pli griza ol la ino. La kruroj kaj bekobazo estas flavaj.
Tiu birdo manĝas malgrandajn mamulojn, birdojn, lacertojn kaj serpentojn. Ili nestumas en kronoj de altaj arboj, kaj nestokonstruado okazas en februaro kaj marto kaj ovodemetado en marto kaj aprilo.
Tiu birdo estas draste endanĝerita pro arbarklarigado de sia arbara habitato kaj persekutado fare de lokaj farmistoj, kiu erare kredas, ke la specio predas hejmajn kokojn, kvankam fakte reptilioj formas ĝis 90 % el ties dieto. Ĝi havas ĉirkaŭkalkulatan populacion de nur 80 al 120 paroj, kio faras ĝin, kun la Malhelbrusta kukolo (Coccyzus rufigularis), la plej minacata birdo de Hispaniolo.
La alternativa komuna nomo de tiu birdo laŭ la latina scienca nomo konstruiĝis laŭ la ornitologo Robert Ridgway.
Ewil Maxon (stacidomo)
Ewil Maxon estas fervoja stacidomo en Sachseln, Svislando.
5132 Maynard
5132 Maynard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan kosmonaǔtikan inĝenieron de la NASA Owen E. Maynard (1924–2000). Li grave kunlaboris al la konstruo de la lunoveturilo de la kosmoŝipo Apollo.
117020 Janeconlin
117020 Janeconlin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Jane Conlin, longtempa aktivulino kaj humanitaristino. Ŝi mecenatis plurajn el la perditaj sudanaj knaboji kaj estas prompta por helpi iun ajn en la bezono. Ŝi estas engaĝiĝinta aktivulino pri klimato, senlace laboranta kiel grupa gvidantino por la Civitana Klimata Premgrupo en Arizono.
Höll
Höll en la alemana lingvo signifas infero. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Bühl BE
- Bühl estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 514 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Bühl situas en la Berna Lagolando proksimume 10 kilometrojn sudsudokcidente de la urbo Bielo. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Bühl mem la setlejoj Höll (rekte sude de la vilaĝo sur alteco de 480,8 m s.m.) kaj Römerhof (sur alteco de 443 m s.m. en sudoriento de la komunumo).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,98 km², de kiuj 3,4% estas kovritaj de arbaro, 88,9% servas por agrikulturo kaj 7,0% por setlado.
Szigetszentmárton
Szigetszentmárton (sigetsentmArton), germane: Simmartin estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en subregiono de Ráckeve. La nomo signifas "insulo Sankta Marteno".
Bühl BE
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bühl limas en nordo al Hermrigen, en oriento al Kappelen, en sudokcidento al Walperswil, kaj en okcidento al Epsach.
Trafiko
Tra la komunumo Bühl pasas la kantona ĉefvojo n-ro 235 de Nidau al Aarberg. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 troviĝas en distanco de proksimume 4 kilometroj nordoriente en Lyss. Per la buslinio de la stacidomo de Bielo al Aarberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Szigetszentmárton
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, en meza parto de insulo Csepel (ĉepel) laŭ traira flankovojo kaj laŭ interurba tramo Budapeŝto-Ráckeve. Ĝi troviĝas ĉe la maldekstra Danubo-branĉo.
Bühl BE
Historio
La unua dokumenta mencio de Bühl datiĝas el la jaro 1261 kiel Bule. Dum la 13-a jarcento la regantoj de Bühl estis la Grafoj de Kiburgo respektive ties feŭdanoj, la Senjoroj de Schüpfen. En la 14-a jarcento Bühl apartenis al la Grafoj de Nidau kaj kun ties heredaĵo ĝi en la jaro 1388 respektive 1393 fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno.
Szigetszentmárton
Historio
Post la turka erao serboj kaj germanoj alvenis. En 1946 iom da germanoj estis deportitaj. La vilaĝo estas ankaŭ feriejo.
Komunumoj de Sankta Marteno en Hungara reĝlando
(Pro longeco en Transilvanio vidu ilin aparte: Csíkszentmárton!)
Ĉapelfungo
Ĉapelfungo estas la karnenhava, sporo-portanta fruktaĵo de fungo, tipe produktita surgrunde aŭ sur ties manĝo-fonto.
La standarda ekzemplo de "ĉapelfungoj" estas la kultivata ĉampinjono, Agaricus bisporus; de tie ke la vortoj "ĉampinjono" aŭ agariko estas ofte aplikitaj al tiuj fungoj (Basidiomycota, Agaricomycetes) kiuj havas tigon (stipon), ĉapon (ĉapelo), kaj sporujojn (lamenoj) ĉe la suba flanko de la ĉapo. Tiuj sporujoj produktas mikroskopajn sporojn kiuj helpas la fungon disvastiĝi surgrunde aŭ ĉe sia okupata surfaco.
"Ĉapelfungo" tiele priskribas varion de sporujenhavaj fungoj, kun aŭ sen tigoj, kaj la termino estas uzata ankaŭ eĉ pli ĝenerale, por priskribi kaj la karnecajn fruktaĵojn de kelkaj Ascomycota kaj la lignecajn aŭ ledecajn fruktaĵojn de kelkaj Basidiomycota, depende el la kunteksto de la vorto.
Etende, la termino "ĉapelfungo" povas ankaŭ esti uzata por aludi al la tutaj fungoj en ĝenerala kulturo; al la talo (nome micelio) de specioj kiuj formas la fruktaĵojn nome "ĉapelfungoj"; aŭ al la specioj mem.
Calakmul (komunumo)
Calakmul estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo estas Xpujil. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04010.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 23.814 loĝantojn. El tiuj estis 12.140 viroj kaj 11.674 virinoj. La komunumo havas surfacon de 13839,11 km² (20,93 % de la surfaco de la subŝtato) kaj ĝi situas inter la gradoj 17°49’ kaj 19°10’ norda latitudo kaj 89°25’ y 90°17’ okcidenta longitudo. La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 245 metroj super la marnivelo; ĝenerale la alteco estas inter 100 kaj 300 metroj super la marnivelo. Norde la komunumo limas al la komunumoj Champotón kaj Hopelchén, oriente al Hopelchén, al la subŝtato Quintana Roo kaj al la ŝtato Gvatemalo, okcidente al la komunumoj Candelaria, Escárcega kaj Champotón.
En la komunumo ekzistas 56 loĝloko (statistike laŭ INEGI por urboj, vilaĝoj kaj domaroj); la plej multaj el ili estas tre etaj. La ĉefaj estas:
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jérôme Bonaparte
Jérôme-Napoléon Bonaparte (naskiĝis la 15-an de novembro 1784 en Ajaccio; mortis la 24-an de junio 1860 en kastelo Villegenis ĉe Paris) estis la pli juna frato de Napoléon Bonaparte. Inter 1807 kaj 1813 li estis reĝo de la Reĝlando Vestfalio.
Li servis en la Franca Mararmeo, poste li veturis al Usono kaj geedziĝis kun Elizabeth Patterson (1785-1879), filino de Baltimora komercisto. Ilia komuna filo Jérôme Napoleon Bonaparte naskiĝis en Anglio. Napoleon neniigis pli poste tiun geedziĝon, kiu ne rekonis lin kiel ĉefan familiestron de la familio Bonaparte.
Jérôme akiris post Paco de Tilsit (1807) la Vestfalan Reĝlandon, kiun oni volis igi napoleona modelŝtato, sed tio ne sukcesis pro la daŭra monmanko.
Jérôme geedziĝis kun Katharina von Württemberg, kun kiu li havis 4 gefilojn.
20830 Luyajia
20830 Luyajia estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lu Yajia, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto en teamo pri sciencoj de la medio ; Ŝi ricevis ankaŭ la Premion Intel Foundation Achievement Award. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo Wusong de Ŝanhajo (Ĉinio).
Gyula
Gyula [djula], (Giula, Deutsch-Jula) estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés kies iama departementejo estis, en Distrikto Gyula, kies centro ĝi estas.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra flanko de Blanka Körös, laŭ ĉefvojo Békéscsaba-Kisjenő, laŭ fervojo Békéscsaba-Püspökladány.
Historio
La unua mencio devenis el 1214. la komunumo iĝis departementejo ekde la 15-a jarcento, kampurbo ekde 1419. Forta brika fortikaĵo konstruiĝis en 1405. La turkoj okupis ĝin en 1566 post vana sieĝo per sukcesa malsatigo. Same tiel okazis la reokupado en 1695, poste germanoj kaj slovakoj alvenis. Inter 1715-1949 la urbeto denove iĝis departementejo. En 1855 inundo okazis. En 1959 oni trovis termalan akvon apud la fortikaĵo. En la banejo situas arbo de muzikisto Ferenc Erkel. En 1977 vilaĝo kaj samtempe limpasejo Gyulavári aliĝis al Gyula, kiu lasta iĝis limourbo.
La urbo famas en Hungario pro la someraj teatraĵoj en la mezepoka fortikaĵo, krome pri kolbaso, farita en la loka viandaĵfabriko. La komunumo estas kultura kaj eduka centro de la hungarlandaj rumanoj.
Esperanto
Ekde 1962 dum preskaŭ tri jardekoj okazis aranĝo Somera Esperanto Universitato en Gyula.
NGC 5711
NGC 5711 (aliaj indikoj — UGC 9445, MCG 3-37-33, ZWG 104.62, IRAS14370+2012, PGC 52376) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jánosné Keserű
Jánosné Keserű [jAnoŝnE keŝerU], laŭ hungarlingve kutima nomordo Keserű Jánosné estis hungara politikisto, ministro, ekonomikisto. Ŝia origina nomo ĝis la gedeziĝo estis Etelka Bérci.
Jánosné Keserű naskiĝis la  1925 en Gyoma [djoma] (nuntempe urboparto de Gyomaendrőd) kaj mortis la 1-a de aprilo 2018.
Biografio
Jánosné Keserű frekventis komercan mezlernejon, poste en la jaroj 1943 kaj 1944 ŝi administris en banko. Ŝi aliĝis al la komunistoj en 1945, poste ŝi ricevis partian postenon. Ŝi plulernis en Universitato Marx Károly, kie ŝi akiris diplomon en 1950, poste ŝi ricevis pli signifajn partiajn postenojn. Inter 1967 kaj 1971 ŝi estis subministro pri enlanda komerco, poste ĝis 1980 ŝi estis ministro pri malpeza industrio. Ekde la 1970-aj jaroj ŝi ofte havis ankaŭ signifajn partiajn kaj ŝtatajn postenojn.
Argeș (rivero)
Argeș [arĝeŝ] estas rivero en la suda Rumanio, maldekstra alfluanto de Danubo. Ĝi ekestas el du fontaj riveroj, Buda kaj Capra, kiuj fontas en la Făgăraș-montaro, kaj enfluas okcidente de Oltenița en Danubon.
La kunfluejo de Buda kaj Capra nun situas en la baraĵlago Vidraru, el kiu elfluas Argeș.
La rivero trairas la distriktojn Argeș, Dâmbovița, Ilfov, Giurgiu kaj Călărași. Ĝi de maldekstre kaptas la akvon de la suda flanko de la Orientaj Karpatoj. Rezulte la akvo alfluanta de maldesktre estas la sesoblo de tiu de la dekstra flanko.
La valo de la rivero estas grava trafika vojo, kiun sekvas interalie la eŭropa vojo E81, de Pitești ĝis mallonge antaŭ Bukareŝto.
Ĉirkaŭ 20 km de Bukareŝto la rivero formas la baraĵlagon Mihăilești, 8 km longan. Ĝi larĝas ĝis tri kilometrojn kaj estas ĝis 22 metrojn profunda.
Čertižné
Čertižné [ĉertiĵnE], (hungare Nagycsertész [nadjĉertEs], rutene Чертіжне [ĉertiĵne]) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Čertižné situas laŭ maldekstra bordo de Laborec, proksime de la pola landlimo, fine de sakovojo el Medzilaborce, kiu troviĝas je 11 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1431 en formo "Cherthws". En 1715 oni komputis tie 22 familiojn kaj muelejon. En 1787 loĝis tie 815 vilaĝanoj en 118 domoj, en 1828 775 vilaĝanoj en 103 domoj. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagycsertész 1034 homoj, (rutenoj en majoritato, germanoj en minoritato). Dum la 1-a mondmilito la vilaĝo grandparte detruiĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Čertižné 421 homoj, (273 rutenoj, 125 slovakoj).
Priolo Gargallo
Priolo Gargallo estas komunumo de Italio en sudo de insulo Sicilio. Ĝi apartenas al la samnoma regiono Sicilio kaj al la provinco Sirakuzo, ekde 2015 formale itale nomata Libero consorzio comunale di Siracusa. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Melilli, Siracusa, Solarino kaj Sortino. Proksime estas la grava arkeologia loko Tapso.
Tamás Vígh
Tamás Vígh [tamAŝ vIg], hungare Vígh Tamás estis hungara skulptisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Li estis la dua edzino de Gyöngyi Szathmáry. Tamás Vígh naskiĝis la 1926 en Csillaghegy (nuntempa parto de Óbuda), li mortis la  2010 en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Vígh frekventis gimnazion, poste eklaboris en fabriko, sed li okupiĝis ankaŭ pri skulptado. Foje li konatiĝis kun Ferenc Medgyessy kaj pro la konsilo li frekventis Belartan Altlernejon, kie li lernis precipe de Béni Ferenczy. Post la lernado li ekinstruis en arta mezlernejo, dum verkado li ofte havis konfliktojn. En 1967 lia plano pri monumento estis rifuzita, nur en 2008 ĝi pretiĝis en Tiszalök. Inter 1975-1986 li instruis en la altlernejo. Li ricevis premion Kossuth en 1978, inter 1954-2010 ankaŭ aliajn premiojn.
Kvintociklo
La kvintociklo estas en la muzikteorio grafika montraĵo de la reciprokaj parencorilatoj de la tonaloj. Ĝi fontas el la eŭropa harmonikompreno kaj baziĝas sur la kompreno, ke tonalo estas plej proksima al tiuj tonaloj, kiuj staras en la distanco de kvinto (kvintona paŝo = la intervalo de sep duontonopaŝoj) al ĝi. Najbarajn tonalojn en la kvintociklo oni nomas kvintparencaj.
La kvintociklo
La uzado de tonaloj laŭ la aranĝaĵo de la kvintociklo kaj la por tio necesa temperita agordo estas muzika kreitaĵo de la eŭropa kulturo, kiu ne ekzistas tiel konsekvenca en aliaj kullturregionoj de la mondo. En la supra figuro oni vidas, ke kun ĉiu tonalo en kvintodistanco aldoniĝas unu antaŭsigno: je la kvintoj supren ĉiukaze plua ♯ (dieso), je la kvintoj malsupren plua ♭.
Dieso (♯) plialtigas la koncernan tonon je duontono (je G-maĵoro ekz. F fariĝas F♯); bemolo (♭) plimalaltigas la koncernan tonon je duontono (je E♭-maĵoro ekz. B fariĝas B♭, E E♭ kaj A A♭).
La kvintociklo por la maĵortonaloj
La plialtigo aŭ plimalaltigo de certaj tonoj estas ŝuldata al la eŭopa kompreno de melodio. Maĵorgamon kaj la tonalon baziĝantan sur tio oni sentas aparte belsona, se krom la plentonaj paŝoj ekzistas du duontonaj paŝoj: inter la 3-a kaj 4-a stupoj same kiel inter la 7-a kaj 8-a ŝtupoj. (Vidu pri to ankaŭ malsupre: Fonoj.)
Klavaro ilustras tion:
Krom la blankaj klavoj ekzistas alterne nigraj klavoduopoj resp. -triopoj same kiel du breĉoj inter E/F kaj B/C. Kaj la nigraj klavoj kaj la breĉoj igas la duontonajn paŝojn videblaj.
Sur piano oni ludas C-maĵoran gamon sen nigraj klavoj, ĉar la transiroj inter E/F kaj B/C estas la por tio necesaj duontonpaŝoj inter 3-a/4-a kaj 7-a/8-a ŝtupoj. C-maĵoro do komplete malbezonas alteraciilojn. Ĉiuj aliaj maĵortonaloj bezonas alteraciilojn.
La kvintociko por la minortonaloj
Por ĉiu maĵortonalo ekzistas minortonalo kun la samaj alteraciiloj. Tian tonaloparon oni nomas paraleltonaloj. Minortonalo havas tonikon je tercio (tri duontonaj paŝoj) pli malalta ol sia paralela maĵortonalo, t.s. la toniko de la paralela minortonalo situas sur la 6-a ŝtupo de la maĵortonalo. Tio validas por la naturaj minortonaloj, je kiu la duontonaj paŝoj situas inter la 2-a kaj 3- same kiel inter la 5-a kaj 6-a tono.
Kiom kaj kiajn alteraciilojn havas pura minortonalo, estas facile legebla helpe de la grafkio kaj la klarigoj pri la alteraciiloj en la maĵortonaloj.
La ♯-tonaloj
La alteraciiloj ankaŭ alvenas en kvintodistanco, moviĝanta supren je la diesaj tonaloj. La sinsekvo de la notoj ekipendaj per # (F, C, G, D, A, E, B...) estas pro la kvintodistanco ankaŭ legebla, se oni komencas je F kaj pluiras horloĝdirekten. La diesoj (#) altigas la tonojn respektive je duontona paŝo:
Ĉi tio estus laŭplaĉe daŭrigebla: C♯-maĵoro kun sep ♯, G♯-maĵoro kun ok ♯ ĝis E♯-maĵoro kun dek unu ♯ ktp. Sed tio ne nur faras la notacion ege nesupervidebla; pluaj altigoj de jam altigitaj tonoj kondukas ankaŭ en la sonimago nur al jam estintaj tonoj.
Ekz. je E♯-maĵoro (dek unu ♯) alpaŝus krom la diesoj jam konataj el F♯-maĵoro „B♯“ (sonanta kiel C), „F♯♯“ (duobla altigo de F, sonanta kiel G), „C♯♯“ (sonanta kiel D), „G♯♯“ (sonanta kiel A), „D♯♯“ (sonanta kiel E) kaj „A♯♯“ (sonanta kiel B).
En la muzika praktiko je la transponado de unu tonalo en alian povas ekesti komplikaj tonaloj. Tre ofte oni indikas la antaŭsignojn de la komplika tonalo (por ke muzikisto pli bone povas postplenumi intervalojn). Poste tamen la komplika tonalo estas transigita per bekvadratoj kaj respektivaj alteraciiloj en la pli plaĉan enharmonian tonalon.
Por legantoj, kiuj interesiĝas pri pura agordo, menciendas ke je modulado al la venonta tonalo en kvintodistanco krom unu tono - ekz. F al F♯ - plua tono altiĝas je sintona komo - ekz. A al A'. (A' estas la tono A altigita per la sintona komo). Oni tiam ricevas jenan tabelon:
Deflankiĝoj en la kvintociklo laŭ direkto al la dominanto efektiĝas per rimarkebla (pro ŝanĝo de antaŭsignoj) kaj apenaŭ sentebla altigo de la tonoj (je sintona komo) kaj kaŭzas per tio intensigon kaj heligon.
(80366) 1999 XA142
(80366) 1999 XA142 estas tre malgranda sed tre hela marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Kvintociklo
La ♭-tonaloj
La moviĝo de la tonaloj same kiel la alveno de la antaŭsignoj en kvintodistanco, kiuj eldevigas malplialtigon de la tonoj, je bemolaj tonaloj okazas malsupren:
(80366) 1999 XA142
Ĝia tre discentra klinita orbito krucas tiun de Marso. Sed, pro sia granda orbita klineco, ĝi restas malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,345437 astronomia unuo, tie estas 51,677 milionoj da km.
Kvintociklo
La ♭-tonaloj
Ankaŭ jen legeblas la sinsekvo de la notoj ekipendaj per bemolo (B, E, A, D, G, C, F...) pro la kvintodistanco en la kvintociklo, se oni komencas je B kaj daŭrigas kontraŭ la senco de horloĝa montrilo.
Por legantoj, kiuj interesiĝas pri pura agordo menciendas ke je modulado al la venonta tonalo en kvintodistanco krom unu tono - ekz. B al B♭ - plua tono malaltiĝas je sintona komo - ekz. D al D°. (D° estas la tono D malaltigita per la sintona komo). Oni tiam ricevas jenan tabelon:
Deflankiĝoj en la kvintociklo laŭ direkto al la subdominanto efektiĝas per rimarkebla (pro ŝanĝo de antaŭsignoj) kaj apenaŭ sentebla malaltigo de la tonoj (je sintona komo) kaj kaŭzas per tio malintensigon kaj malheligon.
Signifo por la harmoniscienco
La kvintociklo ne nur limiĝas je tio, figuri kiu tonalo havas kiom da antaŭsignoj. La proksimeco de la tonaloj al tiu, kiuj estas plej proksima al ili, ebligas samtempe prijuĝadon, kiuj akordoj estas harmonie parencaj. Jen ekzemplo:
Per kombinado de ajna maĵortonalo en la kvintociklo kun ĝia dekstra kaj maldekstra najbaro oni ricevas la akordojn de la maĵorkadenco. Kombinadoj kun pli malproksime situantaj tonoj bezonas moduladon.
Se oni do prenas iun ajn tonalon el la kvintociklo kiel elirtonalo kaj rigardas ĝiajn najbarojn, ĉi tiuj distingiĝas de ĝi nur per pokaze unu sola tono.
Socialdemokrata Laborista Partio
La Socialdemokrata Laborista Partio ( Sociaal-Democratische Arbeiderspartij, SDAP) estis socialdemokrata politika partio en Nederlando inter 1894 kaj 1946. La partio fondiĝis el la Socialdemokrata Ligo kaj unuiĝis post la dua mondmilito kun du aliaj partioj al Partio de la Laboro.
Kvintociklo
Signifo por la harmoniscienco
Ĉi tiu estas la 4-a ŝtupo de la elirtonalo, kiu estas altigita (per dieso aŭ delasado de bemolo), kaj la 7-a ŝtupo de la elirtonalo, kiu estas plimalatigita (per bemolo aŭ delasado de dieso).
Socialdemokrata Laborista Partio
De skismo al skismo (1894 ĝis 1909)
Dek du anoj de la Socialdemokrata Ligo (SDB) fondis SDAP je la 26-a de aŭgusto 1894 en Zwolle. La plej gravaj de la “Dek du Apostoloj” estis Henri Polak, Pieter Jelles Troelstra kaj Willem Vliegen. La kaŭzo de la fondiĝo estis ke Ferdinand Domela Nieuwenhuis estis malsukcesa parlamentano de SDB inter 1888 kaj 1891. La aliaj nederlandaj parlamentanoj malŝatis socialiston en la parlamento kaj bojkotis ĉion, kion Domela Nieuwenhuis sugestis. Domela Nieuwenhuis decidis tial ke la parlamenta vojo ne estas ebla por socialismo. La nova SDAP ja volis uzi la parlamenton.
Kvintociklo
Signifo por la harmoniscienco
Pro tio la du tonaloj staras en liga parenca interrilato.
Jen ekzemplo en E♭-maĵoro:
Socialdemokrata Laborista Partio
De skismo al skismo (1894 ĝis 1909)
La partio havis du flankojn. La unua estis reformista kaj la alia estis ortodokse marksista. La marksistoj havis propran revuon, De Tribune. Tial, ili estis nomataj la Tribunistoj. En la kongreso de la 13-a kaj 14-a de februaro 1909 en Deventer, la partiestraro de SDAP eksigis la Tribunistojn. La 14-a de marto 1909, la Tribunistoj kun kvarcent aliaj marksistoj fondis la Socialdemokratan Partion.
Kvintociklo
Signifo por la harmoniscienco
Aparte gravaj estas la trisonoj sur la unua tono (la unua „ŝtupo“) de la du najbartonaloj. Ankaŭ ili uzas nur gamoproprajn tonojn de la elirtonalo kaj staras en ĝi sur la 4-a kaj 5-a ŝtupoj. Krom tio ili entenas tamen la du tonojn, kiuj estis ŝanĝitaj por generado de la respektive alia najbartonalo. Per ĉi tiuj du trisonoj eblas dislimigo de la elirtonalo de siaj du najbartonaloj.
Socialdemokrata Laborista Partio
Tra la mondmilitoj (1910 ĝis 1946)
SDAP batalis por universala voĉdonrajto kaj sociaj leĝoj, kiel ekzemple la ŝtata pensio. La enkonduko de universala voĉdonado en 1917 donis al SDAP grandan gajnon de seĝoj en parlamento. Post la rusa Oktobra Revolucio de 1917 kaj la germana Novembra Revolucio de 1918, Troelstra kredis ke ankaŭ Nederlando pretis por revolucio. Lia revolucia provo fariĝis grava malsukcesaĵo.
Johan Willem Albarda sekvis Troelstra kiel partiestro en 1925. En la 1930-aj jaroj SDAP kaj la aliaj nederlandaj parlamentaj partio pli kaj pli interkonsentis, parte ĉar SDAP rezignis la batalon por tuta senarmigo. En Amsterdamo SDAP estis tre sukcesa kaj liveris multajn komunumestraranojn (inkluzive Monne de Miranda kaj Floor Wibaut). De 1939 SDAP liveris du ministrojn (Albarda kaj Jan van den Tempel) al la kabineto De Geer II.
Kvintociklo
Signifo por la harmoniscienco
Okulfrapas krome, ke la ununura trisono en la elirtonalo, kiu ne aperas en la najbartonaloj
Socialdemokrata Laborista Partio
Tra la mondmilitoj (1910 ĝis 1946)
Dum la dua mondmilito, SDAP kaj ĝia ĵurnalo Het Volk estis malpermesitaj de la germanaj okupantoj. La estro kaj postea ĉefministro Willem Drees ludis gravan rolon en la sekretaj konsultoj inter la diversaj partioj pri postmilita nederlanda politiko. Het Volk daŭris post 1945 kiel Het Vrije Volk.
En 1946, la Partio de la Laboro fondiĝis el SDAP, la Libera Demokrata Ligo (VDB) kaj la Kristane-Demokrata Unio (CDU).
Kvintociklo
Fonoj
Kiel elirpunkto por la jena servu ekzemple la C-maĵora tonalo:
Socialdemokrata Laborista Partio
Membroj
Vidu ankaŭ sube.
Kvintociklo
Fonoj
La maĵortonalon karakterizas ĝia strukturo, kiu rezultas el la sinsekvo de plen- kaj duontonoj.
Socialdemokrata Laborista Partio
SDAP kaj Esperanto
SDAP havis anojn tra la Nederlanda laborista Esperanto-movado. En Vikipedio, la sekvaj esperantistaj anoj havas proprajn paĝojn:
Kvintociklo
Fonoj
Ĝi havas do du idente strukturitajn alineojn, la tiel nomatajn tetrakordojn (greke: tetra=kvar).
Daŭrigo de la gamo supren
Kiel videblas, tamen la strukturo de la nova alineo ankoraŭ ne estas ĝusta. Ĝustigon kreas alteraciilo: en ĉi tiu kazo oni devas altigi la f kiel sepa tono al f♯, por ke oni ricevas veran maĵortonalon:
La tiamaniere ricevitan gamon oni povas denove dividi en du egale strukturitajn alineojn kaj alifunkciigi la duan alineon al la unua de plua, kompletigi, altigi la sepan tonon kaj ricevi la venontan maĵortonalon:
Komencante per C-maĵoro oni nun starigi jenan skemon:
Daŭrigo de la gamo malsupren
Analoge oni povas agi nun laŭ la mala direkto.
Ankaŭ jen oni devas ŝanĝi unu tonon por krei la strukturon de maĵortonalo. Jen temas pri b, kiun oni devas plimalaltigi per bemolo al b♭:
Denove analoge al la daŭrigo supren oni povas laŭplaĉe apliki ĉi tiun procedon malsupren.
La observaĵoj estas konformaj:
Komencante je C-maĵoro oni povas starigi jenan skemon:
Por unuigi la du skemojn, oni ŝovas C-maĵoron en la centron, kvazaŭ kiel spegulakso.
Pro la enharmonia intermikso de F♯ kaj G♭ ĉe la finaĵoj de ĉi tiu skemo ekestas la bildo de ciklo.
Aplikado en la praktiko
En la apuda figuro por jenaj tri tonaloj (nome: C-maĵoro, E-maĵoro samkiel E♭-maĵoro) tiu regiono ene de la kvintciklo havas koloran fonon, kiu estas grava por la respektiva tonalo.
Karakteriza por tonalo estas ĝia kadenco, do la sinsekvo de la trisonoj aŭ harmoniŝtupoj 1, 4, 5, 1. Aliavorte: toniko-akordo, subdominato-akordo, dominanto-akordo, toniko-akordo eksonas unu post la alia.
Helpas krome la kolora "strukturigo" de la kvintociklo por la videbligo de la harmonixtupoj, kiuj estas uzata en plivastigita kadenco. Sube jen ekzemplo (plivastigita kadenco por C-maĵoro): C – G – a – e – F – C – F – G – C
Bluso kaj rokenrolo
„La bluso baziĝas multkaze sur dekdu-takta skemo kaj la akordosinsekvo (kadenco) 1-4-5. La nombroj indikas la ŝtupon de la pokaza gamo, kiu konsistigas la bazan tonon de la akordo. Ekzistas ja ankaŭ multaj variaĵoj, sed ĉi tiu skemo estas definitive normo je la bluso.“
Por la tonalo E-maĵoro rezultas jena skemo:
Takto:   |: 1  | 2  | 3  | 4  | 5  | 6  | 7  | 8  | 9  | 10 | 11 | 12 :| Ŝtupo:  |: 1  | 1  | 1  | 1  | 4 | 4 | 1  | 1  | 5  | 4 | 1  | 5  :| Akordo: |: E  | E  | E  | E  | A  | A  | E  | E  | B  | A  | E  | B  :|
„Oni povas enmeti la skemon ankaŭ en ĉiun ejn alian tonalon. Por elekti por tio la ĝustajn akordojn, denove estas bezonata la kvintociklo.“
La supre priskribita dekdutakta blusformo troviĝas ankaŭ en rokenrolo.
Helpo je la lernado de muzikado laŭ aŭdado
Je harmoniigo de peco (t.s. kompletigo de melodio per akompanaj voĉoj aŭ akordoj) estas ege helpa, se oni povas limigi la elekton de la akordoj. Parencaj akordoj staras en la kvintociklo proksimaj unu apud la alia. Per tio elekto estas pli facila.
Horloĝdirekte venas komence tri maĵorakordoj (ekz. F-, C-, G-maĵoro). La meza akordo el ĉi tiuj triopoj (jen: C-maĵoro) samtempe indikas la respektivan maĵortonalon. Postsekvas plue horloĝdirekte tri minorakordoj (jen: d-, a-, e-minoro). La meza akordo ds ĉi tiu triopo indikas la paralelan minortonalon (jen: a-minoro). Eksperimentado ene de ĉi tiuj ses akordoj (male al la ceteraj eblecoj) pligrandigas la sukceskvotojn, trovi konvenajn akompanakordojn.
Silvester Pflieger
Vivo
Li estis verŝajne de burĝa origino el la diocezo de Augsburg. Kiel rektoro de la paroha kirko de Binabiburg li studis ĉe la Universitato de Padovo, kie li supozeble ankaŭ doktoriĝis. Ĉiaokaze oni titolis lin en 1421 doktoro pri jursciencoj kiam li pastris en Bruck an der Mur. La saman jaron li iĝis preposto de Friesach. En 1427 Pflieger iĝis paroĥesto ex provisione je Werfen. Kvankam li jam en 1424 klopodis iĝis kanoniko en la episkoplando de Passau li devis atendi ne tute kvar jarojn. En 1426 li estis rektoro de la paroĥa preĝejo de Bad Radkersburg kaj kanceliero de la salcburga arkiepiskopo Eberhard von Neuhaus. Ekde 1427 Pflieger prepostis en la monaĥejo de Schliersee kies prebendon li ŝanĝis kontraŭ katedraldekaneco en Passau.
Kvintociklo
Helpo je la lernado de muzikado laŭ aŭdado
La supre montrita sinsekvo denove estas turnebla ĉirkaŭ la centro de la ciklo.
Silvester Pflieger
Vivo
Post la morto de Johann Ebser li nomumiĝis fare de la salcburga suvereno kaj ĉefepiskopo Johann von Reisberg en la 24.2.1438 ties posteulo je Chiemsee: episkopa konsekriĝo sekvis en la 2.3.1438.
Kvintociklo
Rapida akordserĉado
Helpe de la kvintociklo akordoj ankaŭ estas rapide konstrueblaj, se oni interpretas la tononomojn ne kiel tonaloj, sed kiel unuopaj tonoj. Se oni ligas ekz. la tonojn de la akordo C-maĵoro (C-E-G) en la kvintociklo per linioj, ili formas triangulon. Ĉi tiun triangulon oni nun povas turni je la ciklocentra punkto kaj ricevas ĉiam denove maĵorakordon. La sama esta farebla kun minorakordoj; la triangulo aspektas alie, lasas sin tamen ankaŭ turni. Diminuitaj akordoj formas en la kvintociklo kvadraton (ekz. F♯-A-C-E♭), aŭgmentitaj akordoj egalflankan triangulon (ekz. A♭-C-E). Se do la grafika formo de akordo esta konata, ĉiuj samspecaj akordoj esta facile eltroveblaj. Krome la septimo de dominant-septim-akordo estas tre facile eltrovebla per tio, ke oni tiras linion al la ekzakte kontraŭa minortono. Ĉi tiu tono estas la serĉata septimo.
Silvester Pflieger
Vivo
En marto 1439 li anis ĉe senditaro kiu mallonge antaŭ skismo, laŭ ordono de reĝo Albreĥto la 2-a, interparolu kun papo Eŭgeno la 4-a kaj la koncilio de Bazelo. Post la morto albreĥta en novembro 1439 Pflieger estis sendata fare de reĝo Frederiko la 3-a kun kolegoj al la imperia dieto de Majenco. En 1441 li gvidis kun la episkopo aŭgsburga legatojn kiuj forte porparolu dum la disputoj ĉe la dieto de Frankfurto. En 1447 Pflieger eĉ anstataŭis la reĝon ĉe la dieto nurenberga. Por la imperiestro li ankaŭ agis en 1447 ĉe la Universitato de Vieno, en 1448 ĉe la kunveno de la landaj reprezentantoj je Krems kaj en 1450 en Bamberg.
Kvintociklo
Rapida akordserĉado
C-Dur → C-E-G → kontraŭe situas D♭ kun minorparalelo b♭ → b♭ estas la septimo.
(11527) 1991 VU4
(11527) 1991 VU4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde Kijosato (vilaĝo de la urbo Hokuto en la gubernio Jamanaŝi).
Kvintociklo
Helpo je la lernado de diatonaj improvizogamoj
Por difini la tonojn de maĵor-kvintoneco, oni alprenas la venontajn kvar tonojn horloĝdirektajn. Por minor-kvintoneco oni alprenas ekde la serĉata tonalo tri tonojn kontraŭ kaj unu tonon laŭ la senco de horloĝa montrilo. Por kompleta maĵor- aŭ minortonalo oni devas kompletigi la respektivan kvintonan gamon per la du najbaroj (unu laŭ kaj unu kontraŭ la senco de horloĝa montrilo) ergänzen.
Silvester Pflieger
Episkopaj agadoj
Kiel episkopo de Chiemsee li konsekris en 1442 la salcburgan arkiepiskopon Friedrich Truchsess von Emmerberg. Estante ties ĝenerala vikario li ricevis la reĝan mandaton kontroli la ekonomiajn kaj jurajn kondiĉojn por fondi cistercian klostron en Wiener Neustadt kaj solene enoficigi tie abatece Heinrich Stremberger. Por plibonigi la enspezojn episkopajn oni enkorpigis en 1446 la komunumon de St. Johann (Tirolo) en la episkopujon: sekve la episkopo ekhavis animzorgantan rezidejon ene de sia diocezo kie eblis - sen ĝenoj kaj perturboj - agadi.
Post la morto de Truchsess von Emmerberg 1452 Silvester Pflieger apartenis al la tri kompromiskandatoj. Li havis la honoron anonci la elekton al Sigismund von Volkersdorf. Pflieger estis entombigata en la Preĝejo Sankta Maksimiliano (Bischofshofen). La alta tombo estas el fajna marmoro el Adnet kiun kreis tre verŝajne la skulptisto Hans Baldauf; la epitafo nomas lin reformanto de Chiemsee. En la libro Pentalogus de rebus ecclesiae et imperii laŭdegis Eneo Silvio Piccolomini la klerecon kaj la diplomatian lertecon de Pfliegner.
Kvintociklo
La kvintospiralo
En ne-temperita agordosistemoj, la vico de kvintoj ne formas ciklon, uzatas spiralo prefere ol cirklo por prezenti ĝin.
Candelaria (Campeche)
Candelaria estas unu el la 11 komunumoj de la meksika subŝtato Campeche, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko)
La ĉefurbo de la komunumo ankaŭ nomiĝas la urbo Candelaria. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 04011.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 37.006 loĝantojn. El tiuj estis 18591 viroj kaj 18415 virinoj. La komunumo havas surfacon de 5518,55 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 45 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
La komunumo estas relative juna. La teritorio antaŭe apartenis al Calakmul, pro tio momente ne estas statistikaj datoj pri la kvanto da personoj, kiuj parolas indiĝenan lingvon. Supozeble la kvanto estas relative alta. En la regiono oni relative multe parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Edina Balogh
Edina Balogh [balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balogh Edina estas hungara belulina reĝino, aktoro, andragogikisto (pedagogo), amatora pentristo. Ŝia geedziĝa nomo estas (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Som-Balogh Edina.
Edina Balogh naskiĝis la en Budapeŝto.