cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aulnoy-sur-Aube
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langres, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Skigrimpado
Skigrimpado estas ŝatata kaj moda sportspeco kie homoj almonte grimpas sur skioj ĝuonte la envalenglitadon poste. Ĝi okazu ekstere de vegoj; aliaj praktikoj taksatas danĝeraj. Tiu ĉi sporto komenciĝas je la fino de la 19-a jarcento kiam ĝenerale ankoraŭ ne ekzistis skiliftoj sekve temas pri la pli natura kaj origina vario de skiado ĝenerale. Por povi ekzerci tiun ĉi sporton necesas havi specialajn skiojn (ne malofte kun feloj), botojn kaj bastonojn.
Historio
En 1890 Karl Otto sukcese premiersurgrimpis skie la 1.790 metrojn altan monton Heimgarten en la Nordaj Kalkalpoj. En 1892 faritis la unua montogrimpo je Stuhleck (1.782 metroj), en 1893 je Rax (2.007 metroj) kaj en 1899 Galzig (2.185 metroj).
En la 23.3.1898 la germano Oscar Schuster skie troviĝis sur Dufour-Pinto trarompinte la limon de kvar mil metroj. Kroma pioniro estis la svisa montogvidisto Josef Lochmatter kiu studvojaĝis ĉ. la jaro 1900 je Norvegujo por rafini skiadteknikojn.
Palacio Deportes (metrostacio)
Palacio Deportes estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Andrés Segovia (metrostacio)
Andrés Segovia estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Juzennecourt
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Hípica (metrostacio)
Hípica estas stacio sur linio 1 de la Metroo de Granado, situanta en Granado.
Bourbonne-les-Bains
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj estas la administra centro de samnoma kantono .
Saint-Blin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
32153 Laurenmcgraw
32153 Laurenmcgraw estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, ne malproksime de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedan astronominon Lauren McGraw, kiu studis la disdonon de akvo kaj hidroksilo ĉe la surfacoj de asteroidoj, precipe apud-teraj asteroidoj per teleskopo|teleskopa]] reflekta spektroskopio.
Fausto Sozzini
Fausto SOZZINI - naskiĝis la 5-an de decembro 1539 en Sieno, mortis la 3-an de marto 1604 en nobela bieno de la vilaĝeto Lusławice proksime de la urbeto Zakliczyn en la nuna distrikto Tarnów, Pollando), estis itala juristo kaj unitarista teologo kaj fariĝis, kune kun sia onklo Lelio Sozzini, gvida figuro de la speco de unitarismo, kiu poste estis nomita socinismo.
Dezső Zádor (operkantisto)
Dezső Zádor [deĵo], ekster Hungarlando Desider Zador laŭ hungarlingve kutima nomordo Zádor Dezső estis hungara operkantisto (baritono), reĝisoro pri operoj, operejestro.
Fausto Sozzini
Vivo kaj laboro
Sozzini estis la dua infano de Alessandro Sozzini kaj lia edzino Agnese Petrucci, post filino Fillide. Li estis orfigita en frua aĝo kaj estis akceptita fare de lia onklo Celso. Li studis juron en Bolonjo kaj de frua aĝo interesiĝis pri teologiaj demandoj. Li devis forlasi sian hejmurbon Sieno en 1559 kaj vivis en Zuriko de 1562. Konservante kaj studante la literaturan heredaĵon de lia onklo Lelio Sozzini, li ankaŭ akiris siajn teologiajn konvinkiĝojn. En 1563 li revenis al Italio kaj estis sekretario ĉe la Florenca kortego dum dek du jaroj, dum la lastaj jaroj de la regado de Kozimo la 1-a de Mediĉo. En 1574 li devis denove fuĝi de la katolika inkvizicio kaj iris al Bazelo, kie li daŭre okupiĝis pri teologiaj studoj. En 1578 li transiris al Transsilvanio por agi kiel arbitraciisto en teologia disputo inter la unitaristoj Ferenc Dávid kaj Giorgio Biandrata - sen sukceso. Same malsukcese li batalis la sekvan jaron en Krakovo anabaptistajn tendencojn de la Polaj fratoj, unitarista komunumo de la Radikala Reformacio en tiama Pollando-Litovio. Daŭris ĝis 1603 ke anabaptistaj tendencoj estis ekskluditaj de la unitara komunumo.
Baraĵlago de Kivilampi kaj Levalampi
Baraĵlago de Kivilampi kaj Levalampi (Kivi- ja Levalammen tekojärvi) estas baraĵlago en Finnlando en komunumoj Laihia kaj Jurva. Ĝi elfluas laŭ Närpiönjoki. Areo de la lago estas 8.32444 km². La lago havas 23 insulojn. Ilia plejparto estas apud strando. Sur strandoj de Baraĵlago de Kivilampi kaj Levalampi estas naŭ libertempaj logeĵoj. Longo de la bordo estas 29 359 km. La baraĵlago estas konstruita en 1960-aj kaj 1970-aj jaroj. La lago estas proksimume 5.4 km longa kaj 2.0 km larĝa. Sur la lago estas parto de limo de provincoj Suda Ostrobotnio kaj Ostrobotnio.
Fausto Sozzini
Vivo kaj laboro
En la jaroj 1583-1587 Sozzini vivis en la vilaĝo Pawlikowice apud urbeto Wieliczka, sub la protekto de Krysztof Morsztyn, malaltranga pola nobelo. En 1586 Sozzini edziĝis al sia filino - Elisabeth Morsztyn. De 1587 li vivis denove en Krakovo, kie naskiĝis la sola infano de la geedziĝo - Agnieszka, la patrino de Andrzej Wiszowaty, kiu poste iĝos gvida unitaristo. Post kiam la krakovaj studentoj mistraktis lin kiel herezulo kaj ĉiuj liaj artikoloj estis bruligitaj, li translokiĝis al proksima Lusławice en 1598, kie li pasigis la lastajn jarojn de sia vivo sub la protekto de pola nobelo. Sozzini estis instrumenta en estigado de la "Rakova kateĥismo" (Katechizm Rakowski) de la Polaj Fratoj, kiu unue estis publikigita jaron post lia morto.
Dezső Zádor (operkantisto)
Zádor Dezső naskiĝis la  en Felsőkorompa (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Horná Krupá en Slovakio), li mortis la  en Berlino.
Biografio
Zádor Dezső studis en Tutlanda Hungara Reĝa Muzikakademio ekde 1896. Liaj plej gravaj instruistoj estis Richárd Pauli kaj de:Adele Passy-Cornet. Post la diplomo li profundigis sian scion en Vieno, pli poste li debutis en Czernowitz. Baldaŭ li kantis ĉefe en germanlingvaj urboj (Elberfeld, Prago, Berlino, Zuriko, Munkeno, Dresdeno). Li debutis en Budapeŝto nur en 1903, baldaŭ li ofte rolis en Népopera inter 1913-1918. Dum la Hungara Sovetrespubliko li estis gvidanto de la Budapeŝta Ŝtata Operejo, tial post fino de la revolucio li estis viktimo de la purigado. Li revenis al Berlino kaj turneis en Londono kaj Usono. Li edziĝis en 1924.
Clefmont
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Einsiedeln (stacidomo)
Einsiedeln estas fervoja stacidomo en Einsiedeln, Svislando.
BUU-klubben
BUU-klubben estas svedlingva porinfana programo de finnlanda Yle Fem-kanalo. Ĝi estas montrita ĉiun labortagon je 18:00.
BUU-klubben, male al la programoj de Yle Femi, ne estas memorita kun subtekstoj en la finna. Aliflanke, kelkaj el ĝiaj subprogramoj enhavas tiom malmulte da parolo, ke la manko de subtekstoj ne multe ĝenas, eĉ se la spektanto ne scipovas la svedan. Tial kelkaj el ĝiaj subprogramoj ofte estas spektataj ankaŭ de finnaj parolantoj.
BUU-klubben konsistas el noveloj kaj prezentita programo. Ĉiun tagon de la semajno havas sian propran programon. Ekzemple, dum pluraj jaroj, la ĵaŭda programo inkludis la revuo-specan programon Oppåner å hitådit. La programaro de Jouluisin BUU-klubben inkluzivas kristnaskan kalendaron, kiu kutime estas ankaŭ subtekstigita en la finna.
En la nomo de la programo, BUU estas mallongigo de Barn, Ungdom, Utbildning (Esperante Infanoj, Junularo, Edukado).
Palézieux (stacidomo)
Palézieux estas fervoja stacidomo en Oron, Svislando.
Bařice
Bařice estas vilaĝo en Ĉeĥio, orienta parto de municipo Bařice-Velké Těšany en distrikto Kroměříž. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 85 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bařice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,27 km².
Viivi Luik
Viivi LUIK (naskiĝinta 1946) estas estona verkisto. Ŝi komencis publikigi poemlibrojn en 1960-aj jaroj kaj prozlibrojn en 1970-aj jaroj. Ŝia romano Seitsmas rahukevad, kiu aperis en 1985, fariĝis vere populara. Ĝi rakontas pri tempo, kiam Estonio estis farata sovetlando. Ĝi estas taksita la plej bona estona romano de 1980-aj jaroj. Ŝiaj libroj estas tradukitaj al multaj lingvoj kiel al finna, islanda, norvega, ukraina kaj hungara.
Haus der Geschichte
Haus der Geschichte (oficiale Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland, t. e. "Domo de la Historio de la Federacia Respubliko Germanio") estas muzeo de nuntempa historio en Bonn, Germanio. Kun ĉirkaŭ unu miliono da vizitantoj ĉiujare, ĝi estas unu el la plej popularaj muzeoj de Germanio. La Haus der Geschichte estas, same kiel la "Zeitgeschichtliches Forum Leipzig", la "Tränenpalast" en Bahnhof Friedrichstraße kaj la "Museum in the Kulturbrauerei" parto de la Fondaĵo Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland. La administra sidejo de la Fondaĵo estas Bonn.
En sia konstanta ekspoziciejo, la Haus der Geschichte prezentas la historion de Germanio el 1945 ĝis la nuntempo. Nombraj portempaj ekspozicioij emfazis diversajn trajtojn. La Haus der Geschichte ankaŭ organizas gviditajn turneojn en la la ŝtatprezidanta vilao Palais Schaumburg, la bangalo de la Kanceliero kaj la iama loko de la Federacia Asembleo. Krome, la muzeo tenas kartungalerion kun ĉirkaŭ 75 000 politikaj kartunoj kaj karikaturoj.
Antti Tuisku
Antti TUISKU (naskiĝinta 27-a de februaro 1984) estas finna kantisto. Li fariĝis konata en 2003 pri kantokonkurso Idols. Li publikigis sian unuan albumon Ensimmäinen ("unua") sekvantjare. Poste li publikigis 10 albumojn. Liaj albumoj estis venditaj je pli ol 300 000 ekzempleroj. Li kantas en finna. Tuisku ankaŭ voĉaktoris. Lia plej nova albumo Valittu kansa aperis en 2020. Sekvantjare li publikigis libron Menesty!. Pri li estas skribita biografio Antti Tapani (2018).
Epoko de la revolucioj
La Epoko de la revolucioj aŭ Revolucia Epoko estas periodo el la fino de la 18a ĝis la mezo de la 19a jarcentoj en kiu nombraj gravaj revoluciaj movadoj okazis en plej el Eŭropo kaj el Ameriko. Tiu periodo estas karakterizita per la ŝanĝo el absolutismaj monarkioj al reprezentaj registaroj kun skriba konstitucio, kaj la kreado de naciaj ŝtatoj.
Influita de la novaj ideoj de la Klerismo, la Usona Revolucio (1765–1783) estas kutime konsiderata komenco de la Revolucia Epoko. Ĝi siavice inspiris al la Franca Revolucio de 1789, kiu rapide disvastiĝis al la cetero de Eŭropo pere de la revoluciaj militoj. En 1799, Napoleono enpoviĝis en Francio kaj pluigis la revoluciajn militojn konkerante plej el la kontinenta Eŭropo. Kvankam Napoleono trudis en siaj konkeraĵoj kelkajn el modernaj konceptoj kiel egaleco antaŭ la leĝo, aŭ civila kodo, lia rigora militokupacio okazigis naciajn ribelojn, ĉefe en Hispanio kaj Germanio. Post la venko super Napoleono, la grandaj potencoj de Eŭropo fondis la Sanktan Aliancon en la Kongreso de Vieno en 1814–15 — kiel klopodo eviti estontajn revoluciojn — kaj ankaŭ restaŭris la antaŭajn monarkiojn. Tamen, Hispanio estis konsiderinde malfortigita pro la Napoleona Milito kaj ne povis reteni siajn amerikajn koloniojn, el kiuj preskaŭ ĉiuj proklamis siajn sendependigojn per ribeloj kaj militoj inter 1810 kaj 1820. Revolucio tiam disvastiĝis reen al suda Eŭropo en 1820, kun ribeloj en Portugalio, Hispanio, Italio, kaj Grekio. Kontinenta Eŭropo estis skuita per du similaj revoluciaj tajdoj en 1830 kaj 1848, nomitaj ankaŭ Printempo de Nacioj. La demokrataj postuloj de la revoluciuloj ofte kuniĝis kun movado por sendependeco aŭ por nacia unuigo, kiel en Italio, Germanio, Pollando, Hungario ktp. La violenta subpremado de la Printempo de Nacioj markis la fino de la epoko.
La esprimo epoko de la revolucioj estis popularigita de la brita historiisto Eric Hobsbawm en sia libro The Age of Revolution: Europe 1789–1848, publikigita en 1962.
Regulo 34
La reguloj de Interreto utilas kiel kolekto de popularaj esprimoj. La reguloj varias laŭ nombro kaj la valideco de ĉiu regulo estas disputebla. Spite tion, kelkaj reguloj (kiel la regulo 34) estas interkonsentitaj pere de sociaj retoj.
Internacia Astronaŭtika Federacio
La Internacia Astronaŭtika Federacio (The International Astronautical Federation) estas internacia organizo kiu okupiĝas pri eksterteraj aferoj, kaj estas libervola asocio de kosmaj agentejoj, kosmaj industrioj kaj esplorinstitutoj tra la mondo. Ĉi tiu estas la centra kaj plej grava asocio en la mondo, kiu okupiĝas pri eksterteraj sciencoj kaj eksterteraj teknologioj. La Federacio estis establita en 1951, kaj ĝiaj oficejoj situas en Parizo.La Internacia Federacio por Astronaŭtiko laboras por antaŭenigi okupon en la kampo de ekstertero por la profito de la homaro, por progresigi sciencon kaj teknologion, kaj por kunlaboro inter siaj diversaj membroŝtatoj.
Premioj
La Internacia Astronaŭtika Federacio aljuĝas plurajn premiojn ĉiujare, inkluzive de:
Akademio
La Internacia Akademio por Astronaŭtiko kaj Kosmosciencoj estis establita fare de la Federacio, kaj ĝi laboras por antaŭenigi esploradon en la kampoj de astronaŭtiko tutmonde. La Akademio eldonas la revuon Acta Astronautica, kiu estas konsiderata de multaj implikitaj en la kampo de ekstertero kiel la plej grava scienca revuo en sia fako. La akademio havas pli ol 1,000 akademiulojn de ĉirkaŭ la mondo. La unua prezidanto de la akademio estis Theodore von Kármán. La Premio von Kármán estas aljuĝita en lia memoro.
La Akademio faras konstantan esploradon pri la sekvaj temoj, per komisionoj kaj esplorgrupoj (parta listo):
Internacia ekstertera jura Instituto
Ĉi tiu esplorinstituto estis establita de la Federacio en 1960 por esti interkonsentita kadro por diskuti temojn ligitajn al ekstertero kaj internacia juro. Kongreso de tiu ĉi instituto okazas ĉiujare, kadre de la Internacia ekstertera Kongreso. Internacia konkurso estas okazigita kiel parto de la ĉiujara konferenco de la Internacia Instituto de ekstertera Juro kaj estas centrita sur enscenigita proceso, kiu traktas diversajn temojn de la kampo de la ekstertero kaj la aplikon de la diversaj leĝoj kaj leĝoj rilataj al ĝi.
Kongreso
Ĉiujare okazas internacia kongreso dediĉita al diversaj eksterteraj aferoj, kiel la disvolviĝo de lanĉiloj, esplorkosmoŝipo, konstanta setlado en la kosmo, kosmoleĝo, altnivelaj teknologioj en la kosmo kaj pli. La kongreso okazas ĉiujare en alia lando. En 1994 la kongreso okazis en Jerusalemo. En 1992, la kongreso estis kombinita kun la dujara kongreso de COSPAR (la tegmenta organizo por ekstertera esplorado) kaj estis anoncita kiel la Monda Kosma kongreso kaj estis tenita en Vaŝingtono. La dua tiaspeca kongreso okazis en Houston en 2002. En 2012 la kongreso okazis en Napolo, Italio, en 2013 ĝi okazis en Pekino, kaj en 2014 ĝi okazis en Toronto, Kanado. Tra la jaroj la konferenco kreskis kaj en 2014 partoprenis pli ol 3.400 homoj, kaj pli ol 2.500 artikoloj estis ricevitaj.
Velké Těšany
Velké Těšany estas vilaĝo en Ĉeĥio, okcidenta parto de municipo Bařice-Velké Těšany en distrikto Kroměříž. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 81 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Velké Těšany estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,41 km².
Historio
La una skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Brazila Kosma Agentejo
La Brazila Kosma Agentejo (Agência Espacial Brasileira; akronime: AEB) estas la civila aŭtoritato en Brazilo kiu respondecas pri la evoluo de la landa kosmoprogramo. Ĝi funkciigas raketon-lanĉon ĉe la Kosmocentro Alcantara, la loko de la ejo proksime al la ekvatoro signifas ke malpli da energio estas postulata por lanĉi en kosmon.
En 1960, per decido de la Prezidanto de Brazilo, komitato estis establita por krei la brazilan spacprogramon. La efektivigo de la plano estis konfidita al organizo, kies administrado estis la respondeco de la armeo. En 1982 komenciĝis la konstruado de la Kosmocentro Alcantara kaj ĝia konstruado finiĝis en 1990.
La Brazila Kosma Agentejo estis establita la 10-an de februaro 1994. Ĝi akceptis respondecon pri ĉiuj agado de la ŝtato en la kampo de spaco, inkluzive de la funkciado de la lanĉa centro. La agentejo respondecas pri la evoluo de satelitlanĉiloj kaj kosmoŝipoj de la VLS-modelo. Evoluo finiĝis sed ĝis nun ĉiuj provoj lanĉi sateliton en kosmon malsukcesis. La programo suferis gravan prokraston en 2003, kiam eksplodanta misilo mortigis 21 teknikistojn. La unua sukcesa lanĉo estis la 23-an de oktobro 2004. Kiam la brazila sondilo VSV-30 estis lanĉita al suborbita spaca flugo.
La unua brazila satelito estis lanĉita en 1993 el la Kosmocentro Kennedy. Ekde tiam pli da satelitoj estis lanĉitaj uzante lanĉilojn de malsamaj landoj. En 2006 alvenis al la Internacia Kosmostacio Marcos Pontes, la unua brazila kosmopiloto.
La Brazila Spaca Agentejo celas politikon de komuna teknologia disvolviĝo kun pli altnivelaj kosmaj programoj de aliaj landoj. Komence, ĝi dependis multe de Usono, sed post renkonti malfacilaĵojn transdoni teknologiojn kun ili, ĝi vastigis siajn agadojn kaj nun laboras ankaŭ kun aliaj landoj, inkluzive de Ukrainio, Israelo, Argentino kaj Ĉinio.
Ari Koivunen
Ari Mikael KOIVUNEN (naskiĝinta 7-a de junio 1984 en Kouvola) estas finna kantisto. Li estis kantisto de bando Amoral en la jaroj 2008–2017. Li kantas en angla. Li venkis kantokonkurson Idols en 2007. En 2005 Koivunen venkis finnan ĉampionecon de karaokeo kaj samjare fariĝis tria en monda ĉampioneco de sama afero. Li performis ankaŭ en Tajlando en granda karitata koncerto, per kio estis helpitaj viktimoj de cunamo. Koivunen interisiĝas pri pokero kaj biljardo. Li kantas ankaŭ jultemajn kantojn. Lia unua studioalbumo aperis en 2007. Li naskiĝis en Kouvola.
Thun (stacidomo)
Thun estas fervoja stacidomo en Thun, Svislando.
Maria Gripe
Maria GRIPE (25-a de aprilo 1923 – 5-a de aprilo 2007) estis sveda porinfana kaj porjunulara verkisto. Ŝi publikigis 38 librojn. Ŝia unua libro I vår lilla stad aperis en 1954. Ŝia libro Josef (1961) fariĝis tre populara. En sama serio apartenas ankaŭ libroj Hugo och Josefin kaj Hugo. Ŝiaj aliaj serioj estas almenaŭ Elvis kaj Skugg. Ŝia lasta libro aperis en 1997. Ŝiaj libroj estas tradukitaj al proksimume 38 lingvoj. Kelkaj ŝiaj libroj estas filmigitaj. Ŝia lasta libro estas Annas blomma.
J. Karjalainen
Jukka Tapio KARJALAINEN (naskiĝinta en 1-a de julio 1957 en Helsinko) estas finna kantisto kaj kantotekstisto. Liaj kantoj estas kun aliaj ”Mennyt mies”, ”Sankarit”, "Doris", "Sekaisin", ”Telepatiaa”, ”Villejä lupiineja”, ”Kolme cowboyta”, ”Missä se Väinö on?”, ”Hän” kaj ”Meripihkahuone.” Li mem kreis preskaŭ ĉiujn siajn kantojn. En 1980-aj jaroj li apartenis al bando J. Karjalainen ja Mustat Lasit. Ĝia unua disko aperis en 1981. Li komponis kantojn ankaŭ por aliaj. Karjalainen ankaŭ ludas gitaron, banĝon, buŝharmonikon kaj violonon. Li publikigis sian unuan soldiskon en 1990.
Andelot-Blancheville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Cahagnolles
Cahagnolles estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Cahagnollais.
Anna Abreu
Anna ABREU (naskiĝinta en 1990) estas finna kantisto, kiu fariĝis konata pri kantokonkurenco Idols en 2007. Ŝia unua albumo aperis samjare. Ŝiaj diskoj estis venditaj je 182 000 ekzempleroj. Ŝi kantas en angla, hispana, portugala kaj finna. En 2007 ŝi ankaŭ voĉaktoris en La Simpsonoj: La Filmo. Patro de Abreu estas portugala. Abreu apartenas al katolika eklezio. Abreu naskiĝis en Vantaa.
Komentario
Komentario laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel la Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto estas
Vevey (stacidomo)
Vevey estas fervoja stacidomo en Vevey, Svislando.
Komentario
Bibliaj komentarioj
Laŭ la kristana teologio, komentaĵoj kaj historiaj klarigoj de individuaj libroj de la Biblio aŭ specifaj bibliaj tradukoj estas referitaj kiel bibliaj komentarioj. Krom la Biblia teksto, ili ofte enhavas ankaŭ krucreferencojn al similaj bibliaj teksteroj (vidu la artikolon konkordanco) same kiel enhavo-rilatajn interpretojn bazitaj sur scienca ekzegezo.
Krom teologiaj celoj, Bibliaj komentarioj ankaŭ servas personan bibliostudadon aŭ kiel enkondukon al la diversaj libroj de la Sankta Skribo. Ili varias en grandeco de poŝlibroj ĝis plurvolumaj verkoj. Kutime ili traktas nur la skribaĵojn enhavitajn en la Biblia kanono (46 aŭ 39 "libroj" en la Malnova Testamento, 27 en la Nova Testamento), sed foje ankaŭ rilatas al la Apokrifoj.
Literaturaj komentarioj
Literaturaj komentarioj (ankaŭ filologiaj komentarioj) estas la kolekto de notoj pri literatura teksto, kiuj celas faciligi aŭ ebligi la komprenon de la teksto. Hodiaŭ, komentaĵo kutime priskribas la historion de la origino, dissendo kaj efiko de la teksto kaj inkludas superrigardan komentaĵon same kiel, en la tiel nomita tekstero-komentaĵo, klarigojn de nomoj, esprimoj, fremdvortoj kaj citaĵoj. Tiuj klarigoj estas kutime publikigitaj kadre de kritikaj eldonoj ene de la suba parto de paĝo, aŭ kiel piednotoj kun ligoj de koncernaj teksteroj tien, aŭ kiel alternativa tekstoversio por komparo tuj sub la kerna teksto, sed ekzistas ankaŭ apartaj volumoj de klarigoj.
Pluaj komentarioj
Komentarioj de historiaj tekstoj en historioscienco aŭ de leĝoj en juro formale funkcias simile.
Ĵurnalisman komentaĵon, do subjektivan klarigan komentan tekston pri kompleksa socia aŭ politika fenomeno en presa publikaĵo aŭ voĉlegite en televido aŭ radio, en modernaj elektronikaj amaskomunikiloj analoge, oni kutime ne nomas "komentario", sed nur komento aŭ komentaĵo.
Iusence do la karakteron de komentario difinas la kolekto de multaj komentaĵoj, kaj multaj esperantistoj subkomprenas la silabon -ar- en la termino, do komprenas la vorton kiel koment'ar'o. Tamen, science komentario estas pli formaligita ol iuj ajn kolektoj de notoj, kaj gramatike la silabo "ar" meze de la vorton ne estas la gramatika afikso -ar-, sed simple parto de la vortradiko.
Aubepierre-sur-Aube
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Etzwilen (stacidomo)
Etzwilen estas fervoja stacidomo en Wagenhausen, Svislando.
Bourmont-entre-Meuse-et-Mouzon
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio, kiu ekestis la 1-an de junio 2016 per fuzio de la antaŭaj komunumoj Bourmont, la pli granda loĝloko, kaj Nijon, kun en 2018 nur iom pli ol 100 loĝantoj. Komence de 2019 ankoraŭ aliĝis plia antaŭe najbara komunumo, Goncourt, kun en 2018 300 loĝantoj. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chaumont, la suda parto de la departemento, kaj al la kantono . La komunuma centro estas en Bourmont.
Power Rangers
Power Rangers (esperantigite Potencaj Gardistoj) estas amaskomunikila franĉizo kreita fare de Haim Saban, kiu estas nuntempe posedata fare de Hasbro. La sezonoj estas prilaboritaj laŭ japanaj Super Sentai -spektakloj.
Ĝi estis posedata fare de Saban Entertainment de 1993 ĝis The Walt Disney Company aĉetis la franĉizon en septembro 2001. Disney vendis la franĉizon reen al Saban en majo 2010. En majo 2018, Saban vendis la franĉizon al Hasbro.
Intrigo
Grupo de junuloj akiras superpotencojn por protekti civitanojn kaj batali malbonon. Ĉie en la serio, la Power Rangers lernas la gravecon de teamlaboro kaj persistemo kiam ili batalas laŭstadie pli malfacile venkeblaj fiuloj. La gardistoj havas mentoron, instruantan figuron por helpi gvidi, kaj mekanikajn maŝinojn konatajn kiel Zords por helpi kontraŭbatali la fiulojn.
Ninetta Vad
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vad Ninetta estas hungara kajakisto, kvinfoja mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
ekde 2000 estis kajakisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi havis sukcesojn en la junularaj konkursoj ankaŭ eksterlande, sed ekde 2010 ŝi konkursis ankaŭ inter la plenkreskuloj. Ŝi estis la unua en mondĉampionumoj inter 2013-2017 kvinfoje teame. Ŝia paro en kajako ofte estis Anna Kárász.
Campigny (Calvados)
Campigny estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Campignais.
Campagnolles
Campagnolles estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Lubenec
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Canapville (Calvados)
Canapville estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Canapvillais.
Canchy (Calvados)
Canchy estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Canchéens.
Per Ahlmark
Per Axel AHLMARK (naskiĝinta 15-a de januaro 1939, mortinta 8-a de junio 2018) estis sveda politikisto kaj verkisto. Li estis membro de sveda parlamento en 1967–78 kaj prezidanto de Popola Partio - La Liberaluloj en 1975–1978. Li publikigis artikolojn kaj librojn pri politiko, poemlibrojn, eseojn kaj unu romanon. Ekde 1997 li estis ankaŭ kolumnisto de la ĵurnalo Dagens Nyheter. En 1978–1981 li estis prezidanto de Sveda Filminstituto. En 1978–1981 lia edzino estis Bibi Andersson. Ahlmark apogis judojn. June li studis en Universitato de Stokholmo. En 1970-aj jaroj li estis ministro pri laboro.
Olivér Szőke
Olivér Szőke [sOke], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőke Olivér estas hungara aktoro, gitaristo, televida prezentisto.
Olivér Szőke naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Olivér Szőke estis edukita en Győr, kie li ricevis rolon en sia aĝo 6. Li maturiĝis en arta gimnazio, sed tiutempe li studis ankaŭ en aktorlernejo de Nacia Teatro (Győr). Liaj plej gravaj instruistoj estis Zsuzsa Dósa kaj Viktor Varga (aktoro). Li plustudis en Budapeŝto en privata aktorlernejo de Mária Gór Nagy, lia ĉefinstruisto estis Imre Csiszár (reĝisoro). Tiutemple li estis ankaŭ aktiva gitaristo kaj ŝlagrokantisto. Ekde 2017 li havis rolojn en pluraj malgrandaj teatroj, ekde la sekva jaro li estis videbla en pluraj televidaj programoj.
Veltěže
Veltěže estas municipo en Ĉeĥio, kiu troviĝas en distrikto Louny. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1201. Ekde la 1-a de januaro 1981 ĝis la 23-a de novembro 1990 la municipo estis konsisto de urbo Louny.
Wil SG (stacidomo)
Wil SG estas fervoja stacidomo en Wil SG, Svislando.
Babilona Talmudo
La Babilona Talmudo (hebree: תלמוד בבלי) (transliterume: Talmud Babli) estas kolekto de eseoj resumantaj la saĝecon de Halaĥo aŭ juda juro. Ĉi tiu versio de la Talmudo estis verkita de la saĝuloj kaj kleruloj de la popolo de Israelo inter la tria jarcento kaj ĝis la fino de la kvina jarcento, en Babilono fare de la ekzilitoj de la Izraela Lando. Ĉi tiu teksto estis verkita ĉefe kiel komento pri la instruoj de antaŭaj generacioj de kleruloj, rilate la Miŝno kaj la Gemarao.
Johann Gustav Droysen
Johann Gustav Bernhard DROYSEN (6a de julio 1808 – 19a de junio 1884) estis germana historiisto. Lia historio de Aleksandro la Granda estis la unua verko kiu reprezentis novan skolon de germana historia pensaro kiu idealigis la povon tenita de la tiel nomitaj "granduloj".
Ekkariero
Estante infano, Droysen atestis kelkajn militoperacojn dum la Germana Liberiga Milito, dum lia patro estis pastoro en Greifenhagen, en la apuda kvartalo de Stettin, kiu estis okupita de la francoj dum plej el 1813. Tiuj junaj impresoj metis la fundamenton de lia arda ligemo al la Reĝlando Prusio. Li estis edukita en la gimnazio de Stettin kaj en la Universitato de Berlino; en 1829 li iĝis majstro en la Graues Kloster, unu el la plej antikvaj lernejoj en Berlino; aldone, li prelegis en la Universitato de Berlino, el 1833 kiel Privatdozent, kaj el 1835 kiel profesoro, sen salajro. La fama historiisto Jacob Burckhardt vizitis lian klason en lia lasta semestro (1839–40).
Dum tiuj jaroj Droysen studis klasikan antikvecon; li publikigis tradukon de Esĥilo en 1832 kaj parafrazon de Aristofano (1835–1838), sed la verko kiu faris lin konata kiel historiisto estis lia Geschichte Alexanders des Grossen (Historio de Aleksandro la Granda; Berlino, 1833 kaj aliaj eldonoj), libro kiu dumlonge restis la plej bonkvalita libro pri Aleksandro la Granda. Ĝi estis iel la heroldo de nova skolo de la germana historiografia pensaro, kiu idealigis la povon kaj la sukceson, nome koncepta kadro kiun Droysen estis lerninta el la instruaĵoj de Hegel. Droysen sekvigis la biografion de Aleksandro per alia verko kiu temis pri la grekaj sukcedantoj de Aleksandro, publikigita sub la titolo Geschichte des Hellenismus (Hamburgo, 1836–1843), en kiu li kreis la terminon "Helenismo" por referenci al la periodo inter la konkeroj fare de Aleksandro kaj la apero de la Romia Imperio. Nova kaj reviziita eldono de la tuta verko estis publikigita en 1885, kaj trafukita en francan, sed ne tiam en anglan. Lia Vorlesung des Freiheits Krieg (Prelegoj pri la Liberiga Milito) aperis en 1846 kaj lia Outlines of the Principles of History, publikigita en 1858, tradukita en 1893, estis amplekse legata tra ĉiuj germanaj universitatoj. Li sekvis per Erhebung der Geschichte zum Rang einer Wissenschaft (1863), nome metodologia studo kiu prezentis sian novan alproksimiĝon al esplorado kaj verkado.
Politiko
En 1840, Droysen estis nomumita profesoro de historio en la Universitato de Kiel. Tie, la politika movado por la defendo de la rajtoj de la Elbaj duklandoj, kies centro estis Kiel, altiris lian intereson. Kiel Friedrich Christoph Dahlmann, li metis sian historian lernadon al la servo de Ŝlesvigo kaj Holstinio kaj komponis la deklaron de 1844, en kiu la landoj protestis kontraŭ la postuloj de la reĝo Kristiano la 8-a (Danio) ŝanĝi la leĝon por sukcedo en la duklandoj. Tiu afero estis diplomatie negocita pere de la Londona Protokolo de 1852, kaj finfine rezultis en milito inter Danio kaj aliancanaj fortoj el Aŭstrio kaj Prusio en la Dua Ŝlesviga Milito.
La unua granda politika apero de Droysen okazis en 1843, dum la jarmiliĝo de la Verduna interkonsento inter Karlo la Kalva kaj Ludoviko la Germano, nepoj de Karolo la Granda pri la heredo de Karolo, kaj de lia filo, Ludoviko la Pia; Droysen trovis en tiu okazaĵo la pruvon de la germana nacio. Poste, Droysen prelegis al amasa publiko en Berlino titolita la Interkonsento de Verduno, kiu estis salutita entuziasme ne nur fare de la aŭskultantoj sed ankaŭ de la Germana Kaiser mem.
Subteno de la Prusia hegemonio
Droysen estis unu el la unuaj membroj kiuj retiriĝis el la Frankfurta Parlamento post la reĝo Frederiko Vilhelmo la 4-a de Prusio malakceptis la imperian kronon en 1849. En la venontaj du jaroj, Droysen plue subtenis la defendon de la duklandojn, kaj en 1850, kun Carl Samwer, li publikigis historion de la rilato de Danio kun Ŝlesvigo kaj Holstinio, nome Die Herzogthümer Schleswig-Holstein und das Königreich Dänemark seit dem Jahre 1800 (Hamburgo, 1850). Traduko en anglan estis publikigita en Londono samjare kun la titolo The Policy of Denmark towards the Duchies of Schleswig-Holstein. Tiu verko estis de granda politika gravo kaj kontribuis al la formado de germana publika opinio pri la rajtoj de la duklandoj en sia lukto kontraŭ Danio.
Transformers
Ne konfuzu kun The Transformers (Televida serio) (1984-1987)
Transformers (esperantigite Transformiloj aŭ Transformatoroj; en libera traduko "ŝanĝantoj de formo"; トランスフォーマー) estas populara serio de ludiloj bazitaj sur la rakonto de du frakcioj de militantaj eksterteraj robotoj. En la pli ol 20-jara historio de la ludilo ankaŭ estis faritaj rilataj bildstrioj, bildstrioj kaj plenlongaj filmoj. La ĉeffiguroj en la plenlongaj filmoj estas Optimus Prime kaj Sam Witwicky.
La Transformers estas amaskomunikila franĉizo kreita de la japana ludilfirmao Takara kaj vastigita en ludillinion kaj animacian serion de la usona firmao Hasbro. La franĉizo komenciĝis en 1984 kun la elsendo de la samnoma animacia serio, kaj ĝi temigas du frakciojn de eksterteraj robotoj, kiuj estas kapablaj esti en du formoj kaj rapide ŝanĝi de unu al la alia, kaj ilia senĉesa lukto por konservi pacon kontraŭ la malamiko la Decepticons. Dum la longa historio de la ekzisto de la franĉizo, ĝi estis vastigita por inkludi komiksojn, animaciajn seriojn, komputilludojn kaj filmojn.
Filmoj
Ĉio reĝisorita de Michael Bay
Bilboko
Bilboko estas ĵongla ludilo kunmetita de bastoneto, kutime farita el ligno, alkroĉita per ŝnuro al pilko trapikita per unu aŭ pluraj truoj de diametro adaptita al la bastoneto. La celo de la ludo estas enigi maldikan ŝafton de la bastoneto en la truon de la pilko.
Alimaniere priskribita, la bilboko estas infana tradicia ludilo. Farita el ligno, ĝi konsistas je du fadenligitaj partoj: bastoneto kaj sfereska grandecvaria peco kun truo. Oni ĵetetas la sfereskan pecon kaj penas enmeti en ĝi la bastoneton, moviĝante kiel eble minimume.
Historio
La ludilo en diversaj variaĵoj, havas tre antikvajn originojn kaj okazas inter kaj inuitoj kaj sudmaraj popoloj. La ludilo iĝis tre populara ĉe la kortego de Henriko la 3-a kaj disvastiĝis de tie al la supra klaso en Eŭropo, kaj dum la 16-a jarcento estis ofta atributo por knaboj de portretistoj. En Britio, la ludilo iĝis tre populara meze de la 19-a jarcento, populareco kiu daŭris ĝis la jarcentŝanĝo.
József Pantocsek
József Pantocsek [jOĵef pantoĉek], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pantocsek József estis hungaria, aŭstrohungara kuracisto, botanikisto, paleobotanikisto, algologo. Lia botanika nomo estis Pant., li estis onklo de Leó Valentin Pantocsek.
József Pantocsek naskiĝis la en Nagyszombat (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Trnava en Slovakio), li mortis la  en Tavarnok (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Tovarníky en Slovakio).
Biografio
József Pantocsek frekventis mezlernejojn en Nitro, Vieno kaj Esztergom, poste li studis en Gotingeno ekde 1869, fine li akiris medicinan diplomon en Universitato de Vieno en 1875. Li laboris jaron en Vieno, poste longe en Tavarnok. Li edziĝis en 1876, baldaŭ filino naskiĝis. Inter 1896 kaj 1914 li estis hospitalestro en Pozsony, poste li pensiuliĝis. Jam dum la studentaj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri botaniko. En 1872 li faris botanikan vojaĝon al Bosnio, Montenegro, Dalmatio. Ekde 1880 li specialiĝis pri la algoj, li estis la unua en Hungarlando, kiu fotis ilin per mikroskopo. Li okupiĝis ne nur vivaĵoj, sed ankaŭ fosilioj.
Supramoravia valego
Supramoravia valego (ĉeĥe Hornomoravský úval) estas geomorfologia tutaĵo en Moravio en geomorfologia regiono de Okcidentaj Eksterkarpataj malaltaĵoj. La plej alta punkto estas Jelení vrch 345 m s. m.
La valego estas kreata de malaltaĵo, plenigita de pliocenaj sedimentoj kaj kvaternaraj aluvioj de riveroj. Akso de la valego estas rivero Moravo (en la norda parto ankaŭ rivero Oskava), la plej grandaj alfluantoj estas ĉi tie riveroj Bečva kaj Haná.
La valego tiriĝas de Libina norde ĝis Otrokovice sude, kie ĝi estas tra Napajedla pordego trakunigita kun valego Malsupramoravia. Iam oni malĝuste indikas, ke ĝi komenciĝas norde nur ĉe Bludov, kio estas eraro, kalkulanta kun Mohelnica sulko kiel kun subtutaĵo de Supramoravia valego. Fakte tiuj ĉi ambaŭ malaltaĵoj estas el geomorfolgia vidpnkto egalrajtaj tutaĵoj.
Glatigatoro
Betona Glatigatoro estas maŝino por glatigi freŝan betonon sur tavolo aù tekto. Estas granda helico ĝenerale kun kvar padeloj, kiuj tuŝas betonon, kaj en rotacio ili glatigas betonan tavolon.
Ĝenerale la rivolua nombro estas inter 40 kaj 140 RPM. Diametroj de padeloj inter 60 kaj 120 cm. La kliniĝo de padeloj estas ŝanĝebla inter 0 kaj 15 gradoj, kaj kiam padeloj estas eluzitaj oni ŝanĝas ilin.
Oni devas glatigi je ĵusta momento, kiam betono estas nek tro fluida, nek tro malmola. Ĝenerale inter 6 -7 horoj post la betonado, depende de vetero kaj betono.
Tipoj
per tiuj maŝinoj oni ŝparas homfortojn. Konstruistoj, kiuj devas glatigi per simplaj glatigaj tabuloj, truloj aù traba glatigilo.
Referencoj
Tiu vorto estis aldonita en la jarlibro- Konstruado de TAKE 2022.
Tamara Takács (kajakisto)
Tamara Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Tamara estas hungara kajakisto, mondĉampiono.
Tamara Takács naskiĝis la en Győr.
Biografio
Tamara Takács komence estis kajakisto en sia naskiĝurbo sur Danubo, ekde 2017 en la ĉefurbo. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói. Ŝi akiris bonajn rezultojn en internaciaj junularaj konkursoj ekde 2014. Inter la plenkreskuloj ŝi estis mondĉampiono en 2017 kvarope, krome en eŭropa ĉampionumo ŝi estis la unua trifoje en la jaroj 2017 kaj 2018. En 2019 oficiale publikiĝis, ke ŝi estis dopadisto.
Szilvia Szabó
Szilvia Szabó [silvia sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Szilvia estas hungara kajakisto, dufoja olimpiano, mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
inter 2006-2018 havis postenon en la hungara akvasporta vivo, poste ŝi laboris en propra firmao, kiu okupiĝas pri aranĝado de geedziĝoj. Ŝi havis edzon kaj ŝi naskis dufoje. Ŝi ricevis ŝtatan premion en 2000.
Sporta kariero
en 1989 komencis kajakadi sur la Danubo en ĉefurba sportklubo. Post la junularaj sukcesoj ŝi debutis inter la plenkreskuloj same sukcese en 1997. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun tri arĝentaj medaloj teame, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua 13-foje inter 1999-2005 same teame. Ŝi finis sian aktivan sportan karieron en 2005. Ŝia plej konata trejnisto estis Katalin Rozsnyói, ŝia ofta paro en kajako estis Kinga Bóta.
Kastelo Ludwigsburg
Kastelo Ludwigsburg (Schloß Ludwigsburg) estas triala urba kastelo en Rudolstadt, Germanujo.
Historio
Ĝi konstruitis inter 1734 kaj 1741 ĉe la piedo de muzeo Heidecksburg (Rudolstadt)}Heidecksburg en baroka stilo. Surloke estis estinta burgo malnova detruita en la jaro 1345; ties konserviĝinta ronda turo laŭdire eksplodigitis post 1730 por ke oni povu konstrui la novan kastelon.
La arĥitekture substrekita meza alo enhavas rokoko-salonegon etendiĝanta je du etaĝoj kun riĉa vanda ornamaro. Servis la kastelo unue por princo Ludoviko Guntero la 2-a (Schwarzburg-Rudolstadt), la onklo de princo Johano Frederiko (Schwarzburg-Rudolstadt), kiel rezidejo. Post la morto de Johano Frederiko ekloĝis ene en 1767 Ludoviko Guntero posteulonte lin. Post fajro la kastelo servis mallongan tempon rezideje por la senjoroj de Schwarzburg-Rudolstadt. Sekve ene estas la Princa lernejo por desegnado kaj la parlamento de Schwarzburg-Rudolstädter, muzeoj, ministeriaj loĝejoj, porinstruista seminario kaj infanvartejo. Ĝis 1919 estis surloke la longe ekstere de Rudolstadt konata kuriozajkabineto kaj naturhistoria kolekto.
Ĉi-tage la monumentprotektita kastelo estas la sidejo de la Turingia financkontrolejo (Rechnungshof). Literature la kastelo menciitis en la ŝilera rakonto ''Herzog von Alba bei einem Frühstück auf dem Schlosse zu Rudolstadt. Im Jahr 1547'' de 1788.
János Probstner
János PROBSTER [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Probstner János estis hungara ceramikisto, altlerneja instruisto.
János Probstner naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la.
Biografio
János Probstner akiris diplomon en Industriarta Altlernejo de Budapeŝto en 1970, poste li studis etnografion 3 semestrojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Dum la studentaj jaroj li kolektis etnografiaĵojn. Lia ĉefinstruisto (en altlernejo) estis Árpád Csekovszky. Li studvojaĝis al Anglio (1975), Italio (1980-1981), Usono (1984) helpe de stipendio. Inter 1986 kaj 1996 li estis preleganto en altlernejo en Islando. Ekde 1986 li estis ankaŭ institutestro de la menciita altlernejo, inter 1996-1999 li estis katedrestro de Industriarta Universitato. Ekde 2011 li estas katedrestro de Universitato de Okcidenta Hungario. Pli frue jam ekde 1980 li kreis ankaŭ grafikaĵojn. Li ricevis premiojn inter 1968–2014.
Cid Gomes
Cid Ferreira Gomes (Sobralo, 27-a de aprilo 1963) estas brazila civila inĝeniero kaj politikisto. Eksa reganto de Cearao, li estas nuntempe senatano.
Publika kariero
Cid komencis en politiko en 1988, konkuris kiel vicurbestro de Sobralo, sed fine perdis. Dum 1989 kaj 1990, Cid estis regiona politika kunordiganto en Cearao, sub la registaro de Tasso Jereissati.
Cid kandidatis al ŝtata deputito en 1990, kaj gajnis per 21 895 voĉoj.
Ankaŭ kiel ŝtata deputito, en 1995 Cid estis unuanime elektita prezidanto de la Leĝdona Asembleo de Cearao, en la aĝo de 32 jaroj, estante la plej juna prezidanto en la historio de la ŝtata parlamento.
Urbestro de Sobral
En 1996, Cid estis elektita urbestro de Sobralo per 64% de la voĉoj.
Dum sia mandato kiel urbestro, li konstruis ses lernejojn kaj investis pli ol 2.5 milionojn da dolaroj por restarigi 23 lernejojn en la municipo, farante la unuajn paŝojn al plibonigo de edukado en Sobralo.
En 2000, li estis reelektita per pli ol 68% de la voĉoj.
En Sobrala Urbodomo, ĝi ankaŭ kreis la Programon pri Alfabetigo ĉe la Ĝusta Aĝo, kiu estis la bazo por la kreado de la Nacia Interkonsento pri Alfabetigo ĉe la Ĝusta Aĝo.
Reinhold Jensen
Reinhold Jensen (naskita en 1897 - mortis la en Aarhus, Danio) estis fervojisto kaj esperantisto.
Cid Gomes
Urbestro de Sobral
En la ok jaroj da administrado en Sobral, la urbo spertis profundan redesegnadon de siaj urbaj financoj kaj fiskan reordigon, igante la urbon la tria plej granda impostisto en Cearap.
En enketo farita en 2004, Cid Gomes estis elektita la plej bona urbestro de la tuta ŝtato Cearao
Reinhold Jensen
Kiel membro de la kolektanta organizo IKEK, dum multaj jaroj li kunhelpis en la redaktado de "Glumark-kolektanto". Redaktoro de monata gazeto pri naciaj reklamaj kaj kristnaskaj glumarkoj, en 1966 li per propraj rimedoj eldonis katalogon de porokazaj E-glumarkoj.
Cid Gomes
Guberniestro de Cearao
En 2006, Cid Gomes estis elektita guberniestro de Cearao, kun 62,38% de la voĉoj. en 2010 li estis reelektita, per 62,31% de la voĉoj.
Reinhold Jensen
Li estis kunfondinto de AREK (Amika Rondo de Esperantaĵ-Kolektantoj, ELF-AREK) en la 1-a de oktobro 1968 kaj li redaktis ties bultenon "Fenikso" ekde la unua numero ĝis la 20-a, antaŭ kiam li forpasis.
Cid Gomes
Guberniestro de Cearao
En siaj unuaj jaroj en la ofico, li kreis projektojn en la areoj de cifereca inkludo kaj publika sekureco, krom politikoj por prepari la ŝtaton por ricevi rafinejon, ankoraŭ ne instalitan, kaj ŝtalan planton, konceptitan en 2008 kaj jam en funkciado ekde 2016 en la Haveno-Komplekso.
Cid ankaŭ respondecis pri la kreado de CONSESP (Ŝtata Publika Sekureca Konsilio), provizita en la Ŝtata Konstitucio de 1989, same kiel en Ŝtata Leĝo n-ro 12.120/93.
Elf (filmo)
Elf estas usona komedifilmo de 2003 reĝisorita fare de Jon Favreau surbaze de manuskripto de David Birnbaum. La kinosteloj Will Ferrell, James Caan, Zooey Deschanel, Mary Steenburgen, Daniel Tye, Ed Asner kaj Bob Newhart.
Cid Gomes
Guberniestro de Cearao
Daŭrigante la Programon pri Aĝa Alfabetigo (kreita en la municipo de Sobral), la Ŝtata Registaro trejnis 15 000 instruistojn en 184 urboj en Cearao, tuŝante pli ol 300 000 studentojn. Kune kun Petrobras kaj la Federacia registaro, li garantiis la instaladon de nafto-rafinejo por Ceará. Aliaj projektoj pri strukturo akiris eminentecon aŭ agis dum lia oficperiodo, kiel konstruado de la Akva Zono, Ŝtala Kompanio de Pecém, Cifereca Zono kaj sociaj agoj kiel Integra Edukado, Alfabetiga Programo en la Frua Epoko (Paic), poste adoptita de la Federacia registaro sub la nomo Nacia Pakto por Alfabetigo en la Ĝusta Aĝo, konstruado de regionaj hospitaloj, Ceará Events Center kaj grava investo en la sekureca areo.
Dow Chemical
Dow Chemical (angle Dow Chemical Company, oficiale Dow Inc.) estas firmao por la produktado de industriaj kemiaĵoj, unu el la plej grandaj en la mondo. La kompania ĉefsidejo situas en Midland, Miĉigano, Usono.
Elf (filmo)
La filmo, produktita kun buĝeto de 33 milionoj da dolaroj, estis publikigita en Usono la 7-an de novembro 2003 kaj atingis pli ol 220 milionojn da dolaroj tutmonde. Surbaze de la intrigo de la filmo, la Broadway-teatraĵo "Elf: The Musical" estis produktita en 2010 kaj la NBC -haltmoviĝa filmo "Elf: Buddy's Musical Christmas" en 2014. La filmo nun estas konsiderita unu el la plej popularaj kristnaskaj filmoj de ĉiuj tempoj.
Cid Gomes
Ministro pri Edukado
En januaro 2015, li estis elektita Ministro pri Edukado fare de prezidanto Dilma Rousseff.
Dow Chemical
Historio
La Dow Chemical Company estis fondita en 1897 fare de la kanada kemiisto Herbert Henry Dow kiu inventis novan metodon por produktado de bromo el grundakvo en Midland, Miĉigano. En 1898, la firmao komencis surmerkatigi blankigantajn materialojn bazitajn sur bromo kaj bromo kalio. Tio estas ankaŭ kiam la varmarko de la firmao estis dizajnita por la unua fojo, enhavanta ĝian nomon en rombo, por varmarki ĝiajn produktojn. En 1900 la Midland Kemia Firmao kunfandiĝis kun la Firmao Dow Chemical. En 1906, la firmao eniris la kampon de agrikulturaj produktoj por la unua fojo, kiam ĝi komencis produkti ŝprucmaterialojn por plago kontrolo. En la sama jaro, Dow unue produktis natrian benzoaton, konservaĵon por la nutraĵa industrio, kiu daŭre estas uzata hodiaŭ. En 1910, la firmao komencis surmerkatigi kalcian sulfidon por agrikulturaj celoj. En 1918, la Dow Firmao oficiale adoptis la varmarkon. En 1919, Dow malfermis sian unuan industrian esplorlaboratorion kaj komencis vendi metalan magnezion. En 1930, la fondinto kaj prezidanto de la firmao, Herbert Henry Dow, forpasis. La filo de la fondinto, William Henry Dow, sekvis la paŝojn de sia patro kaj estis nomumita prezidanto en lia loko. En la 1930-aj jaroj, la firmao komencis produkti plastojn. En 1937, la akcioj de la firmao unue estis eldonitaj sur la Novjorka Borso (NYSE).