cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7635 Carolinesmith
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Caroline Smith, Estrino de Kolektoj pri Terscienco kaj Ĉefa Konservistino de la Meteorŝtonoj ĉe la Muzeo pri Natura Historio de Londono. Ŝi studis la mineralogion de la meteorŝtonoj, notinde de la ureilitoj, por kompreni la planedajn procezojn, kolektis meteorŝtonojn en Aŭstralio kaj estas la ĉefa eldonistino de the Meteoritical Bulletin.
Lupusa strio-testo
Deveno de imunaj demetaĵoj sur haŭto
La unua supozas, ke demetaĵoj de imunoreagiloj en haŭto estas sekvo de demetado de cirkulantaj imunaj kompleksoj (CIK) — same kiel kaze de imunokompleksa damaĝo de la renoj. Tio povus klarigi supozon de H.B. Gangaram kaj kunaŭtoroj pri ekzisto de rekta korelacio inter ofte renkontiĝanta kombino de demetaĵoj IgG en haŭto kaj renoj. Ekzemple ĉe 9 el 33 esploritaj de ili pacientoj demetaĵoj de IgG estis trovitaj biopsiaĵoj de renoj kaj haŭto.
Alia hipotezo, proponita de J.N. Gilliam, ligas demetadon de imunoglobulinoj kaj komplemento en DET kun proliferada aktiveco de la ĉeloj, specifaĵoj de sangoprovizado, influo de ultraviola radiado ktp.
Kiel fonto de nukleaj (DNA) kaj citoplasmaj komponantoj de la ĉeloj de epidermo povas servi damaĝitaj de ultraviola radiado keratinocitoj, kiuj poste penetras tra la baza membrano kaj interagas kun cirkulantaj antinukleaj antikorpoj en DET. Tiukaze la trovataj imunoglobulinoj estas fakte ne antikorpoj al la baza membrano, sed CIK kaj antikorpoj al komponantoj de la ĉela nukleo, demetiĝintaj en DET. Ĉelaj komponantoj de damaĝitaj per ultraviola radiado keratinocitoj povas penetri tra la baza membrano kaj, ligiĝante al kolageno de la 4-a tipo, servi kiel antigenoj por formado de CIK. Iuj nukleaj antigenoj, kiuj havas polianjonan devenon kiel ekzemple natura DNA, povas aldone indukti aŭ subteni nespecifan ligiĝon kun agregaĵoj de imunoglobulinoj kaj kun proteinoj de la komplemento. Eble pro tio pozitiva LST pli ofte renkontiĝas ĉe pacientoj kun lupuso kaze de biopsio de malfermaj haŭtopartoj, subigataj al la suna radiado. Kelkaj esploristoj asertas ke ekzistas grava diferenco en rezultoj de LST ĉe la sama paciento depende de loko de biopsio (ŝirmita aŭ malferma).
Do la hipotezoj ne ekskludas unu la alian kaj povas esti reciproke komplementaj, ĉar patogenaj mekanismoj de lupuso estas diversaj.
Tekniko de rekta imunofluoresko
Unuafoje la teknikon de rekta reago de imunofluoresko priskribis en 1965 Е. Н. Beutner kun kunaŭtoroj. Ĝi ebligas eltrovi demetaĵojn de IgG, IgA kaj IgM, kaj de komponantoj de la komplemento C1q, C4 kaj C3 en DET de haŭtaj biopsaĵoj de malsanuloj kun lupuso. Intenseco de lumado grave varias depende de loko de biopsio, daŭro de damaĝo kaj antaŭa kuracado, do por havi optimuman takson oni uzas normigitan protokolon. Kutime oni ne rekomendas fari biopsion sur vizaĝo, ĉar ĝi subiĝas al konstanta suna radiado, do ofte donas false pozitivajn rezultojn. Ju pli daŭra estas damaĝo, des pli ofte aperas pozitivaj rezultoj de LST, do preferindas ekzameni freŝajn erupciojn (ĝis kvar semajnoj). Ofte LST estas negativa kaze de subakuta lupuso aŭ se pacientoj kun lupuso estis kuracataj, ekzemple per glukokortiroidoj. Do oni rekomendas antaŭ la biopsio ĉesigi kuracadon por 3-4 semajnoj.
Morfologia bildo
Imunoglobulinaj demetaĵoj sur haŭto videblas jam ĉe eta grandiĝo kaj kutime aspektas kiel granulaj, punktecaj (interrompaj), liniaj, fadenaj, foje forme de homogena seninterrompa strio. Ĉe pozitiva LST povas esti trovitaj ĉiuj klasoj de imunoglobulinoj, inkluzive IgD kaj IgE, kaj komponantoj de la komplemento (C3, C4, C1q), de la membran-ataka komplekso, globula proteino properdino, demetaĵoj de fibrino. Inter imunaj inkludoj plej ofte renkontiĝas IgM, IgG, C3-komponanto de la komplemento, malpli ofte — IgA. Ĉe granda alproksimiĝo, imunoglobulinaj demetaĵoj povas aspekti homogenaj, interrompaj, granulaj, liniaj aŭ fadenaj, kaj havi formon de seninterrompa strio. Se la strio aspektas rompita, temas pri malpli specifa LST, kiu povas indiki aliajn malsanojn — aktinikan keratozon, polimorfajn erupciojn post ultraviola radiado, rozaceon ktp. Granula tipo de lumado ĉe ekzameno de LST plej ofte renkontiĝas en klinike normala haŭto ĉe pacientoj kun lupuso. Ĉe iuj malsanuloj troveblas pli etenditaj fadenaj inkludoj. Homogena, bone konturita fluoreska strio plej ofte videblas kaze de kronikaj atrofiaj aŭ hipertrofiaj haŭtaj damaĝoj. Fadenaj inkludoj, konsistantaj el mallongaj, proksime situantaj fadenoj aŭ fibriloj, estas pli karakteraj por akutaj edemo-eritematozaj haŭtodamaĝoj.
82232 Heuberger
82232 Heuberger estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Markus Griesser elde la Observatorio de Eschenberg en Vinterturo (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la svisaj geentreprenistoj Robert Heuberger kaj ties edzino Ruth, de Vinterturo, estimataj geamikoj de la malkovrinto. Ili subtenis porinfajn instituciojn, malkapablulojn, malsanulejojn kaj kulturajn projektojn.
Afrodité Dimanopulu
Afrodité Dinamopulu, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dimanopulu Afrodité estas hungara aktoro.
Afrodité Dinamopulu naskiĝis la  en Miskolc.
Biografio
Afrodité Dinamopulu apartenis al la greka minoritato. Ŝi lernis en sia naskiĝurbo, poste en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto), fine ŝi akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1988. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Imre Kerényi kaj Péter Huszti. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Gárdonyi Géza, sed kelkfoje ŝi havis rolojn ankaŭ en aliaj teatrejoj. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1997-2016. Ŝi havas edzon.
Lupusa strio-testo
Morfologia bildo
Ili klasifikis tri tipojn de lumado:
La homogena lumado aŭ lumado forme de larĝa strio renkontiĝis nur kaze de kronikaj atrofiaj aŭ hipertrofiaj haŭtodamaĝoj. La fadena strio renkonteblis nur kaze de akutaj eritematozaj erupcioj kaj en klinike normala haŭto ĉe pacientoj kun lupuso. Granula tipo de lumado estis trovita nur ĉe pacientoj kun lupuso, inkluzive en nedamaĝita haŭto. Rezultoj de LST kaj intenseco de koloro en DET dependas de etapo de malsano (akutiĝo aŭ remito), ĉeesto aŭ manko de antikorpoj al duspirala DNA kaj de nivelo de la komplemento.
Metodoj de takso de LST:
Do ĉeesto de imunofluoreskaj demetaĵoj en DET povas esti uzita kiel unu el diagnozaj testoj por konfirmi lupuson, speciale se haŭtaj manifestiĝoj mankas. Ĝi estas speciale valora ĉe frua etapo de la malsano.
Sensiveco kaj specifeco
LST estas farata helpe de fluoreska mikroskopo. Sur bioзsiaĵon oni metas seron kun antikorpoj, markitaj per fluorokromo por kio estas aplikataj monospecifaj fluoresko-markitaj antikorpoj por identigo de imunoglobulinoj kaj faktoroj de la komplemento). Sensiveco kaj specifeco de LST dependas de loko, kie estis prenita biopsiaĵo kaj de kriterioj uzataj por difini la teston kiel pozitivan. Necesas konsideri el kiu loko estis prenita biopsiaĵo (ĉu ĝi estas ŝirmita aŭ malferma, damaĝita aŭ ne, ktp), tipon de demetaĵoj, morfologiajn trajtojn, brilecon de imunofluoreska strio, datumojn de serologiaj testoj kaj reagojn al terapio. Esploro de R.D. Sontheimer kaj J.N. Gilliam trovis ke ofteco de pozitiva LST korelacias kun titroj de antikorpoj al DNA kaj aktiveco de malsano . M.F. Сarvalho kaj R.A. Coelho pritaksis rezultojn de esplorado de biopsiaĵoj de klinike normala haŭto ĉe 210 pacientoj kun lupuso, diskoida lupuso kaj pacientoj sen lupuso. Ĉe pacientoj kun lupuso kaj pozitiva LST ili konstatis altan laboratorian aktivecon kaj pli gravan pason de malsano kompare al pacientoj kun negativa LST. Interalie 3-oble pli ofte okazis renaj damaĝoj, 3,5-oble — febro, 2-oble — malkresko de korpomaso. Do pozitiva LST en klinike normala haŭto estas diagnoza kaj eble prognoza signo de lupuso kaj ofteco de pozitiva LST en damaĝita haŭto korelacias kun titroj de antikorpoj al DNA kaj aktiveco de la malsano.
En esploro de C. Cardinali kun kunaŭtoroj sensiveco de LST ĉe pacientoj kun lupuso, kies biopsioj estis faritaj ĉe nedamaĝita kaj ŝirmita de la suno haŭto, variis de 10,5% ĝis 78,9%, specifeco — de 47,8% ĝis 97,8% depende de uzitaj kriterioj. Plej ofte renkontiĝis demetaĵoj de IgM (en 90% kazoj — en damaĝita haŭto), malpli ofte — inkludoj de IgA. En sana sunbruna haŭto en 25% de la kazoj estis trovita malforta interrompa aŭ granula lumado de IgM kaj C1q-komponanto de DET kaj nur en 5% — demetaĵoj de IgG, IgA kaj C3-komponanto de la komplemento. A. Reich kaj kunaŭtoroj proponis konsideri LST pozitiva, se demetaĵoj de IgM en suntrafita haŭto troveblas forme de seninterrompa strio kun mezgranda lumado kaj okupas almenaŭ duonon de larĝeco de biopsiaĵo.
Prognoza signifo de LST kaze de lupuso kreskis se estis trovataj demetaĵoj de C4-komponanto de la komplemento (100%), globula proteino properdino (91,3%) kaj IgA (86,2%) kompare al la nura IgM (59%). Ĝenerale ĉe pacientoj kun lupuso LST estas pozitiva en 70-80% de la kazoj en biopsiaĵoj de nedamaĝita haŭto prenitaj de malfermaj partoj de la korpo kaj en 55% de la kazoj se temis pri ŝirmitaj korpopartoj. Ĉe pacientoj kun diskoida lupuso LST de nedamaĝita haŭto kutime donas negativan rezulton, sed se temas pri damaĝita haŭto ĝi ofte estas pozitiva. Pozitiva LST povas havi prognozan signifon por malsanuloj kun lupuso, ĉar estis rimarkita ĝia korelacio kun altaj titroj de antikorpoj al duspirala DNA kaj evoluo de lupusa nefrito.
Diagnoza signifo
Ĉe pacientoj kun aktiva lupuso kaj haŭtaj manifestiĝoj, ne ricevantaj imunosubpremajn kuracilojn, LST estas pozitiva en 90-100% de la kazoj, dum negativa LST en biopsiaĵoj de damaĝita haŭto atestas pri malprobabla lupusa diagnozo. Por ĝuste pritaksi la rezultojn necesas unue ekskludi kialojn de false pozitivaj kaj false negativaj rezultoj. Liniaj demetaĵoj aŭ polvoformaj partikloj, konsistantaj ĉefe el IgM kaj/aŭ el C3-komponanto de la komplemento, videblas laŭlonge de DET en sunbruna haŭto kaj ĉe diversaj reŭmataj malsanoj — dermatomiozito, sistema sklerodermio, reŭmatoida artrito, malfrua haŭta porfirio, plata likeno, rozaceo ktp. False negativaj rezultoj povas aperi kaze de freŝaj erupcioj kaj ĉe pacientoj, kiuj antaŭ biopsio trapasis lokan aŭ sisteman hormonan aŭ imunosubpreman terapiojn. Probableco de pozitiva rezulto en nedamaĝita, ŝirmita de la suno haŭto ĉe pacientoj kun lupuso estas 50% ĝis 90%. Krom DET imunaj demetaĵoj ĉe pacientoj kun lupuso povas renkontiĝi ankaŭ en aliaj zonoj — papila tavolo de la dermo, ĉirkaŭ surfacaj haŭtaj sangujoj ktp.
Ĉe pacientoj kun damaĝita kaj nedamaĝita haŭto LST havas malgrandan signifon en diferenciga diagnozado inter lupuso, diskoida lupuso kaj subakuta lupuso, same kiel difinado de specifaj antinukleaj antikorpoj. Pozitiva LST en haŭto, prenita de sur gluteoj aŭ de interna flanko de ŝultro, kun difinado de lumado de tri kaj pli komponantoj (IgA, IgG, IgM komponantoj de la komplemento) ankaŭ estas alte specifa por lupuso. Pozitiva LST ĉe esplorado de normala haŭto povas havi grandan signifon por frua diagnozado de lupuso ĉe pacientoj sen haŭtaj manifestiĝoj kaj ĉe "nekompleta" lupuso (<4 kriterioj de SLICC). LST povas esti uzata ankaŭ kiel diferencigo-diagnoza testo por lupuso kaj aliaj reŭmataj malsanoj, ĉe kiuj okazas ekspresio de antinukleaj antikorpoj (frua reŭmatoida artrito, sistema sklerodermio, dermatomiozito ktp).
Kelkaj esploristoj trovis, ke pozitiva LST havas ankaŭ prognozan signifon. Demetaĵoj de IgG en nedamaĝita, ŝirmita de la suno haŭto korelacias kun titro de antikorpoj al duspirala DNA, renaj damaĝoj kaj malkresko de postvivado de la malsanuloj. Esploro de R.D. Zecevic kaj kunaŭtoroj montris, ke ju pli alta estas aktiveco de lupuso, des pli ofte troveblas pozitiva LST kun granda nombro de imunoglobulinaj demetaĵoj. Preskaŭ duono de la pacientoj kun lupusa nefrito havas pozitivan LST. Ĉe pacientoj kun demetaĵoj de nur IgM kaj antikorpoj al duspirala DNA oni konstatis pli malgravan pason de la malsano kaj trovado de C1q-komponanto de la komplemento kombine kun antikorpoj al duspirala DNA en sanga sero spegulis pli altan aktivecon de lupuso.
Gisela Kallenbach
Gisela Kallenbach (naskiĝis la en Soldin) estas germana politikistino. Ŝi membras en la Eŭropa Verda Partio kaj en ties nacia branĉo Bündnis 90/Die Grünen, origine en la orientgermana branĉo Bündnis 90, kiu estis ligo de multaj civitanaj iniciatoj kiuj kune faligis la komunisman ŝtaton GDR. Dum la oficperiodo 2004 ĝis 2009, Gisela Kallenbach estis membro de la Eŭropa Parlamento kaj apartenis al la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco (Verduloj/ELA).
István Asztalos
ASZTALOS István (astaloŝ) estis hungara verkisto naskita Mikeszásza la 28-an de aŭgusto 1909 kaj mortinta en Kluĵo la 5-an de marto 1960.
Biografio
Asztalos naskiĝis en malriĉa fervojista familio. Li povis fini nur du jarojn en gimnazio en Koloĵvaro kaj en Joseni pro materialaj siaj kondiĉoj. Li estis arbarlaboristo, tagsalajristo, ŝtonskulptisto, fine tekstilaboristo. Li alvenis en 1934 Kluĵon. Inter 1942 kaj 1944 li estis redaktoro de revuo Termés. Ekde 1945 ĝis 1950 li estis ĉefredaktoro de Falvak Népe, ekde 1956 Napsugár.
Malakceptita dama gambito
Ĉefa linio kun 3.... Ĉf6 4.Ĉf3
1.d4 d5 2.c4 e6 3.Ĉc3 Ĉf6 4.Ĉf3
Měšetice
Měšetice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 2 km nordokcidente de Sedlec-Prčice. Estas ĉi tie registritaj 48 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Měšetice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,26 km². En la katastra teritorio Měšetice situas ankaŭ Lidkovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1350.
Strašnická (Praga metroo)
Strašnická estas stacio de Metroo en Prago sur Linio A, malfermita en jaro 1987.
Volundarkvida
Völundarkviða (Poemo de Völundr, ties nomo povas esti literumita kiel Völundarkvitha, Völundarkvidha, Völundarkvida, Volundarkvitha, Volundarkvidha aŭ Volundarkvida) estas unu el mitologiaj poemoj de Poezia Edda. La termino kviða devenas el verbo kveða (aŭ kvœtha en malnova sveda kiu rilatus al signifo de "diri" kaj "kanti" samtempe.
Talaso (luno)
Talaso estas la dua plej interna natura satelito de la planedo Neptuno, post Najado. Ĝi estis malkovrita dum aŭgusto 1989, danke al la fotoj senditaj teren de la usona kosmosondilo Voyager 2, la ununura kiu ĝis nun vizitis Neptunon kaj ĝian lunaron. La satelito ricevis sian nunan nomon omaĝe al Talaso, mara diino laŭ la helena mitologio. (La vorto Thalassa, en la greka lingvo, ja signifas "maro".)
Ĝi ricevis sian nunan nomon la ; antaŭe, ĝi estis ricevinta la provizoran nomon S/1989 N 5.
Talaso posedas neregulan formon, kaj ĝin ne karakterizas ajna geologia aktiveco; temas supozeble pri tutsimpla amaso da eroj el la originaj satelitoj de Neptuno, kies orbitoj grave ŝanĝiĝis post la eniro de Tritono en la neptunan lunaron pro gravita kapto.
La talasa orbito, samkiel tiu de la plej interna satelito Najado, preskaŭ tuŝas la atmosferon de Neptuno, kaj estas aparte malstabila; tajda interago kun Neptuno estas malpliiĝanta ĝian averaĝan alton super la plej altaj nuboj de la planedo, kaj la luno antaŭvideble kolizios kun Neptuno, aŭ diseriĝos kiam la tajda streĉo atingos sojlan nivelon.
Santa Pola
Santa Pola estas municipo de Valencilando (Hispanio) situanta ĉe la marbordo de la provinco Alikanto, en la komarko Bajo Vinalopó. En 2009 ĝi havis 31.760 laŭ la (NIS). La ĉefaj allogaĵoj de Santa Pola estas ĝiaj arkeologiaĵoj, la haveno kaj la plaĝoj kun blua flago, pleja distingo de la Eŭropa Unio. La unuaj spuroj de homa loĝado en la areo de Santa Pola venas de la 3-a jarmilo a.K. Estis trovitaj iloj kaj pentraĵoj el la eneolitiko en la Groto Arañas del Carabassí. Eĉ se la nomo ŝajnas ina, ĝi venas de la apostolo Paŭlo, kiu laŭ la tradicio eble elŝipiĝis en ĝian marbordon.
29663 Evanmackay
29663 Evanmackay estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ana Carolina Reston
Ana Carolina Reston Macan (Jundiai, Brazilo, – ) estis brazila fotomodelino.
Ŝi naskiĝis en socie mezklasa familio en Jundiai, proksime al Sao Paulo. Ŝi laboris por modelagentejoj kiel Ford, Elite kaj L'Equipe kaj en landoj kiel Ĉinio, Turkio, Meksiko kaj Japanio.
Ŝi pezis nur 40 kilogramojn kaj estis enhospitaligita ekde la 25-a de oktobro pro reno-malfunkcio kaŭzita de anorexia nervosa. Ŝia korpa funkciado pli kaj pli malboniĝis, kaj ŝi mortis en aĝo de 21 jaroj.
Ŝi timis sian profesion kaj tiel manĝis lastatempe nur pomon kaj tomaton. Ŝia morto kaŭzis internacian diskuton pri la model-profesio kaj uzo de la korpomasa indico (BMI) en konkuroj kaj modoprezentoj.
(161916) 2007 EO34
(161916) 2007 EO34 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Gönnersdorf (apud Bad Breisig)
Gönnersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ahrweiler de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Cirkvito-skemo
Cirkvito-skemo estas skemo de konekto de ĉiuj hidraŭelementoj de hidraŭcirkvito, bildiganta ĝin helpe de normigitaj signoj kaj enhavanta ĉiujn necesajn indikojn por konstruado de tiu ĉi cirkvito kaj por kompreno de ties funkciado.
Izmajil
Izmajil (Ізмаїл; Измаил, Ismail, İşmasıl) estas ukrainia urbo ĉe Danubo.
Geografio
Izmajil situas en la sudoriento de la oblasto Odeso. Sude de la urbo situas brako de Kilija, la norda enmara fluo de Danubo, kiu formas la landlimon al Rumanio. Oriente situas la lagoj Jalpuh kaj Kuhurluj kaj okcidente la ukrainia parto de la biosfera rezervejo "Danuba Delto".
Esperanto en Izmajil
Izmajil estas la naskiĝurbo de Petro Stojan.
Oricola
Oricola estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Abruco kaj la provinco de La-Aglo.
Friederike Caroline Neuber
Friederike Caroline NEUBER (naskiĝis la en Reichenbach, mortis la  en Dresden-Laŭbegast) estis germana aktorino kaj teatra pionirino.
Vivo
Estante filo de advokato ŝi fuĝis kun la fianĉo, la gimnaziulo Johann Neuber, en 1718 al la aktora grupo Spiegelberg'sche Schauspielertruppe en Weißenfels, poste al Haacke-Hofmannsche Truppe kiun ŝi novorganizis en 1725. Kun ĝi ŝi iris al Lepsiko. Estante trupestrino ŝi altiris la plej bonajn talentulojn kaj faris tiutempe malkutimajn kaj furoregajn aferojn. Imitante ideojn de Johann Christoph Gottsched ŝi sukcesis hejmigi la dramon laŭregulan sur germanaj scenejoj. La rolo de amuzisto arlekena, ĝis tiam ŝajne tro grava sur germanaj scenejoj, fare de ŝi detronigitis en 1737. En 1740 ŝi sekvis vokon al Sankt-Peterburgo revenonte baldaŭ al Lepsiko. Ŝi ekkverelis kun Gottsched kaj perfortiĝis malfondi sian societon. Eĉ post novorganizo en 1744 ĝia ekzisto daŭris nur ĝis 1750.
En 1753 ŝi denove intencis ekaktori en Vieno, sed vane. Retiriĝinte komplete disde la teatro ŝi mortis en malriĉeco. En Laubegast artemuloj starigis por ŝi monumenton en 1776 kiu renovigitis en 1852 kaj 1877.
Graveco
La apero de Neuber (germanlingve ŝi konatiĝis kiel Neuberin), de energia kaj klera virino, estis vera turniĝpunkto en la historio de germana aktoradarto. Doni rajton sian decan al la laŭnorma dramoarto ŝi aŭtomate ankaŭ revoluciigis la ludkvaliton kaj zorgis krome pri plibonigo de kostumoj kaj muziko teatra. Ŝi verkis »Deutsches Vorspiel« (1734) kiu aperis en nova eldono en 1897 en Lepsiko.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 14. Leipzig 1908, p. 539´, kio relegeblas tie ĉi interrete.
György Kézdy
György Kézdy [djordj kEzdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kézdy György estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis Krausz [kraŭs].
György Kézdy naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
György Kézdy devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis libroblindisto kelkajn jarojn. Li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1962. Lia ĉefinstruisto estis Zoltán Várkonyi. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). Liaj sekvaj teatraj stacioj estis: En 2005 kancero atakis lin, post jaroj li sinmortis. Li ricevis 4 premiojn inter 1981-2006. Li havis edzinon, kiu naskis filon.
Georgia O'Keeffe
Georgia Totto O'KEEFFE (prononcita Ĝorĝa Okiif) (naskiĝinta 15-an de novembro, 1887 - mortinta 6-an de marto, 1986) estis Usona artistino. O'Keeffe estas ĉefa gravulino en Amerika arto ekde la 1920-aj jaroj. Ŝi estas precipe konata por pentraĵoj en kiuj ŝi sintezis abstraktaĵon kaj reprezentaĵon en pentraĵoj de floroj, ŝtonoj, obusoj, bestaj ostoj, kaj pejzaĝoj. Ŝiaj pentraĵoj prezentas krakete konturitajn formojn, kiuj estas plenplena je subtilaj tonaj movoj de variantaj koloroj, kaj ŝi ofte aliformigis sian subjektaĵon en potencajn abstraktajn bildojn.
La Garrovilla
La Garrovilla [garoBIja] estas municipo de Hispanio, en la provinco de Badajoz, regiono de Ekstremaduro.
Georgia O'Keeffe
Frua Vivo
O'Keeffe naskiĝis en Sun Prairie, Viskonsino. Ŝiaj gepatroj Francis Calyxtus O'Keeffe kaj Ida Totto O'Keeffe estis farmistoj laktobovaj. La patro de Ida Totto O'Keeffe, George, pro kiu Georgia nomiĝis, estis hungara enmigrinto. Ŝi estis la unua knabino kaj la dua de sep infanoj O'Keeffe. Ŝi ĉeestis la lernejon Town Hall School en Viskonsino kaj ricevis artinstruadon de loka akvarelisto, Sarah Mann. Ŝi ĉeestis gimnazion ĉe Sacred Heart Academy en Madisono, Viskonsino kiel tieloĝanto inter 1901 kaj 1902. En aŭtuno de 1902 la familio O'Keeffe transloĝiĝis de Viskonsino al Williamsburg, Virginio. Georgia restis en Vinskonsino kun sia onklino kaj ĉeestis la Gimnazion de Madisono. Ŝi kuniĝis kun ŝia familio en Ŭiliamsburgo en 1903. Ŝi kompletigis gimnaziumadon kiel tieloĝanto ĉe Episkopa Instituto Chatham en Virginio (nun Chatham Hall), kaj diplomiĝis en 1905.
La Garrovilla
La loĝantoj nomiĝas garrovillanos. La censita populacio en 2009 estis de 2.506 loĝantoj.
Georgia O'Keeffe
Frua Vivo
En 1905, O'Keeffe ekstudis ĉe la Arta Instituto de Ĉikago. En 1907 ŝi ĉeestis la Ligon de Artstudentoj en Novjorko, kie ŝi studis kun William Merritt Chase. En 1908, ŝi gajnis la William Merrit Chase nemovant-vivantan premon por ŝia olea pentraĵo Sentitola (Morta Kuniklo kun Kupra Poto). Ŝia premo estis stipendio ĉeesti la subĉielan somerlernejon de la Ligo ĉe Lago George, Novjorko. Dum en la urbo en 1908, ŝi estis ĉeesinta ekspozicion de akvareloj de Rodin ĉe la 291 posedita per ŝia estonteca edzo, fotisto Alfred Stieglitz.
Rosana (San-Paŭlio)
Rosana (oficiale Município de Rosana) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la samnoma mikroregiono Presidente Prudente. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Georgia O'Keeffe
Frua Vivo
En aŭtuno 1908 O'Keeffe reiris al Ĉikago, kie ŝi laboris kiel ilustristo, kaj oni pensas, ke en 1910 ŝi malsaniĝis kun morbilo kaj transloĝiĝis hejmen al Virginio. Ŝi estis ĉesinta pentradi en 1908 kiam sia familio havis financajn problemojn kaj ŝi konsciiĝis, ke ŝi ne povis subteni sin finance per pentrado. Ĉar ŝi ne povis tute dediĉi sin al ĝi, ŝi ne pentris ajn. Sed ŝi estis inspirita ekpentri denove en 1912, kiam ŝi ĉeestis klason ĉe la Somerlernejo de la Universitato de Virginio, kie ŝi estis enplektita al la novegaj ideoj de Arthur Wesley Dow per Alon Bement. La instruaĵoj de Dow instigis artistojn esprimi ilin mem per harmoniaj desegnoj de linio, koloro, kaj formo, kaj ili forte influis la pensumadon de O'Keeffe pri la proceso de artfarado.
La Garrovilla
Situo
La Garrovilla estas situa en la centra parto de Ekstremaduro, je altitudo de 215 m; je 51 km de Badajoz, provinca ĉefurbo kaj je 16 km de Mérida, la regiona ĉefurbo, al kiu utilas iomete kiel dormovilaĝo. La surfaco de ties teritorio estas de 33,5 km².
Georgia O'Keeffe
Novjorko
Stieglitz aranĝis, por ke O'Keeffe povis loĝi en la senloĝanta atelierapartamento, kaj ne post julio, li kaj O'Keeffe estis profunde enamiĝintaj, kaj li forlasis sian edzinon Emmeline Obermeyer Stieglitz por vivi kun O'Keeffe. En 1924, O'Keeffe kaj Stieglitz geedziĝis, post la netigo de lia divorco, kaj ili pasis vintron kaj printempon en Manhatano kaj someron kaj aŭtunon ĉe la domo de la familio Stieglitz ĉe Lago George en Supra Ŝtato Nov-Jorkio. Li estis ekkreinta fotojn de O'Keeffe kiam ŝi vizitis lin en Novjorko por vidi ŝian ekspozicio de 1917. Li daŭre fotadis ŝin, kaj en februaro, 1921, kvardek-kvin da liaj fotoj, enhavante multe de O'Keeffe, iuj el tiuj kiuj prezentis ŝin nude, estis ekspoziciita en retrospektiva ekspozicio de liaj verkoj, okazinta ĉe la Galerioj Anderson. La fotoj de O'Keeffe kreis publikan interesegon.
La Garrovilla
Ekonomio
Ĉefe agrikulturo, ĉar situas en la mezo de la komarko de agrikulturo de irigacio nome Vegas Bajas kun produkto de tomatoj, maizo ktp.
Georgia O'Keeffe
Novjorko
Dum la fruaj jaroj de O'Keeffe en Novjorko ŝi konatiĝis kun multaj Amerikaj modernistoj, kiuj apartenis al la amika rondo de Stieglitz, ekzemple Charles Demuth, Arthur Dove, Marsden Hartley, Paul Strand kaj Edward Steichen. La fotado de Strand, kaj ankaŭ tiu de Stieglitz kaj liaj multaj fotistaj amikoj, inspiris la verkon de O'Keeffe. Baldaŭ post ŝi transloĝiĝis al Novjorko, ŝi eklaboris ĉefe kun oleo, kiu reprezentis forŝoviĝo for de ŝia ĉefe akvarela laboro en la jaroj 1910-aj, kaj ne post la jaroj 1920-aj, ŝi ekfaris grandskalajn pentraĵojn de naturaj formoj en unua plano, kiel vidita per lupeo.
Dum la 1920-aj jaroj, O'Keeffe faris ambaŭ naturajn kaj arkitekturajn formojn de la subjekto de ŝia verko. Ŝi pentris ŝian unuan grandskalan floran pentraĵon en 1924, Petunio, N-ro 2, kiu estis unue ekspoziciita en 1925, kaj kompletigis signifoplenan pentraĵaron de Novjorkaj konstruaĵoj, kiel Urba Nokto, Novjorko--Nokto, 1926, kaj Radiatorkonstruaĵo--Nokto, Novjorko, 1927.
Komenciĝinte en 1923, Stieglitz organizis epsoziciojn de la verko de O'Keeffe ĉiujare, kaj ne post la mez-1920-aj jaroj, ŝi fariĝis konata kiel unu el la plej gravaj artistoj de Usono. Ŝia verko komandis altajn prezojn; en 1928 ses el ŝiaj calla-liliaj pentraĵoj vendiĝis por 25,000 Usonaj dolaroj, kiu tiam estis la plej granda sumo iam pagita por grupo de pentraĵo de vivanta Amerika artisto.
Zinka acetato
Zinka acetato aŭ zinka etanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la acetata acido kaj zinka hidroksido. Zinka acetato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Zinka acetato prezentas acetatan grupon ligitan al zinka grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 6 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj, 1 zinkatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Georgia O'Keeffe
Nov-Meksiko
Dum la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj, la reputacio kaj populareco de O'Keeffe daŭre kreskis, kaj ŝi ricevis nombrajn komisionojn. Ŝia verko estis inkluzivita en ekspozicioj en kaj ĉirkaŭ Nov-Jorkio, kaj en la 1940-aj jaroj, kaj du unuvirinaj retrospektivoj estis donitaj al ŝi, la unua ĉe la Artinstituto de Ĉikago en 1943 kaj alia en 1946 ĉe la Muzeo de Moderna Arto en Nov-Jorkio, la unua iam donita per tiu muzeo al virino. Ŝi ankaŭ estis premiita honoraj titoloj per nombraj universitatoj, la unua per la Koleĝo de William kaj Mary en 1938, kaj dum la mez-1940-aj jaroj, la Muzeo Whitney de Amerika Arto monsubtenis projekton establi la unua katalogon de ŝiaj verkoj.
Post la morto de Stiegitz en 1946, O'Keeffe pasis la venintajn tri somerojn plejparte en Nov-Jorkio finaranĝinte lian postlasaĵon, kaj en 1949 ŝi transloĝiĝis al Nov-Meksiko konstante. Dum la 1950-aj jaroj, O'Keeffe produktis serion de petranxoj trajtante arkitekturajn formojn. Unu distinga pentraĵo de tiu jardeko estas Ŝupetaro al la Luno, 1958, kaj kiel rezulto de ŝia unuaj mondvojaĝoj en la malfruaj 1950-aj jaroj, ŝi produktis vastan serion de pentraĵoj de nuboj: Super La Nuboj 1, 1962/1963, inspirita per tion, kion ŝi vidis el la fenestroj de aviadiloj.
En 1984 O'Keeffe transloĝiĝis al Santa Fe por esti pli proksima ol medicinejoj. Ŝi mortis ĉe Malsanulejo Sanktulo Vincent, Santa Fe la 6-an marto, 1986 je la aĝo de 98. Ŝi estis kremaciita kaj ŝiaj cindroj verŝitaj ĉirkaŭ la Pedernal, la monto, kiun ŝi povis vidi el la korto de sia domo ĉe Fantomo Ranĉo. Ŝi pentris ĝin multajn fojojn kaj konsideris ĝin ŝia propra afero.
Postmorta Reputo
Post la morto de O'Keeffe, ŝia familio kontestis ŝian testamenton ĉar aldonoj faritaj al ĝi en la 1980-aj jaroj estis lasitaj ŝian tutan postlasaĵon al Hamilton. Ĝiaj akiroj estis translokigitaj la Muzeo Georgia O'Keeffe, establita en Santa Fe en 1997 por daŭrigi la bonegan artumadon de O'Keeffe. Tiuj akiroj enhavis grandan karoserion de ŝia verko, fotoj, arkivaj materialoj, kaj ŝia domo en Abiquiu, biblioteko, kaj posedaĵoj.
Referencoj
Tiu ĉi artikolo estis rekte tradukita el la angla versio la 16-an novembro, 2006.
Oshri Cohen
Oshri Cohen (אושרי כהן, Lod, 11-a de januaro 1984) estas israela modelo kaj aktoro. Li komencis kiel infana teatro-aktoro kaj partoprenis teatraĵojn (La Vie devant soi, …), filmojn (Lebanon,…) kaj televidajn seriojn (Homeland…)
Sakristiano
En kristanismo, sakristiano (sacristānus) estas homo, dungita de la paroĥo, kiu zorgas pri tio, kaj pretigas la preĝejon antaŭ ĉiaj kultoj. La ofico nomiĝas laŭ la sakristio, la ĉambro en kiu oni konservas diversajn kultaĵojn, kiun la sakristiano mastrumas. Ofte la sakristiano estas ankaŭ orgenisto.
Historio
La sakristiano estis tradicie vira. En vilaĝoj, en pli malnovaj tempoj li ne ricevis salajron sed, kiel dankaĵo pro siaj servoj iradis "rikoltumi" donacojn de farmbienoj al farmbienoj: donatis je li ovojn, lardon, grenon, ktp. Eĉ post kiam ili iĝis salajritaj la kutimo helpi lin kaj ties familio pere de elagrikulturaj donacojn pludaŭris iom da tempo.
Nuntempe en eŭropaj landoj kristanismo tiom kadukiĝis (eĉ pastroj rapidege malaperas) kaj nur malofte ekzistas plu sakristianoj, ofte komunumo de bonvolaj virinoj plenumas neformale tiujn taskojn, kies kiomo cetere pro la simpligo de la kultoj (kaj ties malabundiĝo, se ne tuta malapero) multe malpliiĝis.
21708 Mulhall
21708 Mulhall estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Mulhall, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Synge Street CBS Secondary School en Dublino (Irlando).
Bobado
Bobado (aŭ sportsledado) estas fako de vintra sporto, evoluigita fine de la 19-a jarcento fare de angloj en Svislando kaj Germanio, kiu iĝis konkurso de la Vintraj Olimpikoj. Du aŭ kvar sportistoj sidas sur bobo (aŭ sportsledo, aŭ bobsledo ), iusence futurisma speco de sledo, kaj rapidas suben en duontubo, kies muroj konsistas el glaciiĝinta neĝo. La bobado do parencas al la sporto sledado.
La sporto
Dum la jaro 1888 en la vintrosporta urbeto Sankt Andreasberg (Germanio) anglo inventis la bobon, fiksante du sledojn unu post la alia per breto, tial ke la antaŭa parto estis stirebla per ŝnuroj ambaŭflanke de la veturilo. La konkursoj, kiujn oni ekorganizis per tiaj novaj duoblaj sledoj, ĉiuj okazis sur naturaj bobadovojoj, do dum vintro sur arbaraj vojoj grandparte faritaj por fortransporto de hakitaj arboj. La novaj sportiloj famiĝis aparte en la vintrosportaj urboj de Svislando, kie riĉaj junaj eŭropanoj feriis en luksaj hoteloj. Aparte la hoteloj de Sankta Maŭrico penis organizi konkursojn pri bobado, kaj prepari bonajn glaciajn vojojn por bobado. Pioniroj estis ankaŭ en Friedrichroda ĉe la Spießberg-vego.
La internacia sporto de bobado ekde la jaro 1923 organiziĝas en la Fédération Internationale de Bobsleigh et de Tobogganing. Ekde la jaro 1924 ekzistas internaciaj konkursoj kadre de la Vintraj Olimpikoj kaj ankaŭ Mondaj Turniroj pri Bobado. Dum la Olimpikaj Ludoj de 1924 kaj 1928 ankoraŭ permesiĝis 5 teamanoj en la bobo: ekde 1930 la nombro reduktiĝis al maksimume 4.
Nuntempe la uzataj sportaj boboj estas aerodinamike kovritaj de plasto kaj vitrofibro kaj per ŝtalaj ŝnuroj stireblas la antaŭaj glitiloj. Laŭ la regularo de la Internacia Federacio de Bobado du-homaj boboj havu minimuman pezon de 170 kilogramoj, kvar-homaj boboj de 210 kilogramoj. La maksimuma pezo estas 390 (dum konkursoj de virinoj 340) respektive 630 kilogramoj. La maksimuma larĝo estas fiksita je 67 centimetroj. Virinoj konkursas en boboj de du personoj, kaj por viroj ekzistas konkursoj pri boboj kaj de du kaj de kvar personoj.
La vojo
La konkursaj veturoj per bobo okazas sur specialaj vojoj de 1200 ĝis 1600 metroj, kiuj aspektas kiel la suba duono de granda tubo kaj kies muroj konsistas el glaciiĝinta neĝo.
Tutmonde ekzistas nur tre malmultaj bobaj vojoj. Preskaŭ ĉiuj bobaj vojoj nuntempe konsistas el artefarita glacio. Inter la oficialaj bobvojoj por internacia konkursoj la ununura el natura glacio troviĝas en Sankta Maŭrico. Sur ĝi dum 1928 kaj 1948 okazis la konkursoj pri bobado de la Vintraj Olimpikoj.
Galapagar
Galapagar (Emidejo, tio estas loko kie loĝas emidoj nome riveraj testudoj) estas municipo nordokcidente de la Madrida Regiono (Hispanio), je 33 km de la ŝtata ĉefurbo, Madrido. Ĝi havas 65 km². Galapagar limas kun Collado Villalba, Colmenarejo, Torrelodones, Las Rozas, El Escorial, San Lorenzo de El Escorial, Villanueva del Pardillo, Hoyo de Manzanares, Moralzarzal kaj Guadarrama. La loĝantaro de Galapagar duobliĝis en la lastaj dek jaroj, jam superante la nombron de 30.000 personoj.
Bobado
Deveno de la vorto „Bobo“
La vorto „bobo“ venas el la angla verbo to bob, kiu signifas "abrupte ekmoviĝi": komence de la boba sporto la teamoj post la starto per kuna retroklino kaj poste subita antaŭenmovo de la supra korpoduono plirapidigis sian veturilon.
Tekniko kaj antaŭkondicoj
Boboj atingas rapidecojn de multe pli ol 100, parte pli ol 140 km/h. Dum la kurbiĝoj la gravito parte estas la kvinoblo de la tera gravito. Tiuj fortoj neces apartajn kvalifikojn de la teamanoj. La stiristo devas havi tre rapidan reagokapablon, bonan instinkton pri la vojo kaj tre detalan movokontrolon. Minimumaj stirmovoj en la malĝusta momento povas plejmalbonkaze kaŭzi averion. La celo de la konkurso estas atingi la celon de la boba vojo plej rapide: la diferencoj de la pintaj teamoj en internaciaj konkursoj ofte estas nur centonoj aŭ milonoj da sekundoj.
Ofte jam la starto decidas pri venko aŭ malvenko: la zono de ŝova rapidigo de la bobo longas proksimume 15 metrojn, kaj efika rapidigo de la veturilo pere de la ŝovado de la teamanoj pli influas la finan tempon ol la tuta posta veturo sur la duontuba glacia vojo. La bobistoj do devas esti tre bonaj kuristoj, kaj multaj el ili dum somero vere sukcese konkursas en kurado de malgrandaj distancoj.
Statistiko
Ekde la jaro 1920 jam okazis internaciaj konkursoj de bobado, komence en kvin-viraj boboj. Ekde la jaro 1930 internaciaj konkursoj koncentriĝis pri du-viraj kaj kvar-viraj boboj. Ekde la jaro 1924 bobado estas fiksa sporto de la Vintraj Olimpikoj. La unuaj eŭropaj konkursoj pri bobado okazis en 1935 en Ilmenau (Turingio, Germanio). Dekomence en internaciaj konkursoj inter la plej rapidaj teamoj estis multaj germanoj. Ekde la jaro 2000 ekzistas internaciaj konkursoj ankaŭ pri du-virinaj boboj, kaj ekde la Vintraj Olimpikoj de 2002 en Salt Lake City la konkursoj pri du-virinaj boboj estas ankaŭ sporto de la Vintraj Olimpikoj. La unua monda ĉampiono pri stirado de bobo estis la germanino Gabriele Kohlisch, kiu antaŭe konkurse praktikis sledadon.
Ekde la internaciaj konkursoj de 1950 kaj la Vintraj Olimpikoj de 1952 la teamoj el ambaŭ germanaj ŝtatoj, ekde 1990 el la reunuiĝinta Germanio, gajnis Tiuj ciferoj igis Germanion la plej forta nacio de bobado. Plej sukcesa stiristo de ĉiuj tempoj kaj en du-homa kaj en kvar-homa bobo estas la germano Wolfgang Hoppe: li gajnis 36 medalojn de Vintraj Olimpikoj, mondaj kaj eŭropaj turniroj, inter ili 17 orajn medalojn.
Produktejoj de boboj
Boboj nuntempe estas veturiloj de alta teknika precizeco. Sen specialaj teknikaĵoj, plej bona aerodinamiko kaj materialoj pintaj tempoj ne eblas. Tial en la internacia sporto de bobado nur ekzistas malmultaj, alte specialiĝintaj produktejoj de boboj. Parte tiuj firmaoj ankaŭ konstruas konkursajn biciklojn, kanuojn kaj karoseriojn por rapidaj aŭtoj. Tiaj spertoj kompreneble bone utiligeblas dum la kreado de novspecaj boboj.
Adorado de la saĝuloj
Adorado de la saĝuloj ( μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶν) estas evangelia rakonto (Mateo 2:1–11) pri saĝuloj venintaj el Oriento por adori la ĵusnaskitan Jesuon. Ĝi estas populara temo ikonografia; la kristanoj rememoras ĝin per la festo Epifanio.
Aŭgusteno de Hipono kaj Johano la Orbuŝa parolas pri 12 saĝuloj (vd la freskon kapadokian ĉi-dekstre); poste la tradicio de la Okcidento (interalie, ĉe Bede la Honorinda) atribuis al ili la nombron 3 (evidente, laŭ la nombro de la donacoj), la nomojn (Kasparo, Melĥioro kaj Baltazaro), la reĝan rangon kaj specifajn devenlandojn — vd Tri Reĝoj. La Orienta tradicio ĉi tiujn apokrifajn detalojn ne konas.
Voĉosako
La voĉosako estas la flekisebla membrano de la haŭto posedita de plej masklaj ranoj. La celo de la voĉosako estas kutime esti uzata kiel amplifilo de ties pariĝada aŭ averta alvoko. La esto aŭ disvolvigo de voĉosako estas maniero eksterne determini la sekson de rano en multaj specioj.
La voĉosako estas malferma al la buŝkavaĵo de la rano, kun du fendoj je ĉiu flanko de la lango. Por alvoki, la rano pufigas siajn pulmojn kaj fermas siajn nazon kaj buŝon. La aero estas tiele elpelita el la pulmoj, tra la laringo, kaj en la voĉosako. La vibrado de la laringo elsendas sonon, kiu resonas ene de la voĉosako. La resonanco faras ke la sono amplifiĝu kaj permesas ke la alvoko estu portata pli malproksime. La muskoloj ene de la korpomuro premas la aeron ren kaj tien inter la pulmoj kaj la voĉosako.
Orsogna
Orsogna estas komunumo de Italio.
Laborciklo
La laborciklo estas la procento de unu periodo en kiu la signalo estas aktiva. Periodo estas la tempo necesa por kompletigi ciklon por signaloj de la statoj ŝaltita kaj malŝaltita. Kiel formulo ĝi povas esti esprimita kiel:
tie D estas la laborciklo, T estas la aktiva tempo de la signalo kaj P estas la totala periodo de la signalo. Do laborciklo de 60% signifas, ke la signalo estas ŝaltita por 60% de la tempo, sed malŝaltita por 40% de la tempo. La ŝaltita tempo por laborciklo de 60% povus esti de frakcio sekundo, tago aŭ eĉ semajno. Ĝi estas dependa je la longo de la periodo.
Elektraj aparatoj
Elektraj motoroj ofte uzas laborciklon de malpli ol 100%. Ekzemple, se motoro funkcias por unu de cent sekundoj, aŭ 1/100 de la tempo, tiam ĝia laborciklo estas 1%.
Biologiaj sistemoj
La koncepto de laborcikloj estas ankaŭ uzata por priskribi la agadon de neŭronoj kaj muskolĉeloj. Ekzemple en neŭraj retoj, la laborciklo specife aludas la proporcion de cikloperiodo, en kiu neŭrono restas aktiva.
3630 Lubomír
3630 Lubomír estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita "Lubomír", slava vira antaŭnomo ofta en suda Bohemio.
Kastelo Hartenfels
Kastelo Hartenfels (Schloß Hartenfels) en Torgau apartenas al la plej gravaj frurenesancaj konstruaĵoj en Germanlando. En ĝi estas la Kastela kirko de Torgau. Ĝi estas ja la plej grandaj inter la tute konserviĝintaj kasteloj tiaj en Germanio.
Richard Todd
Richard Andrew Palethorpe TODD OBI (11a de junio 1919 – 3a de decembro 2009) estis 20a-jarcenta irland-devena brita aktoro. En 1950 li ricevis Oran Globon por Plej Promesplena Novalveninto, kaj nomumojn por Oskar-premio por Plej Bonkvalita Aktoro kaj por Ora Globo por Plej Bonkvalita Aktoro pro sia ludado kiel Corporal Lachlan MacLachlan en la filmo de 1949 nome The Hasty Heart. Lia difina karierrolo estis la portreto de Wing Commander Guy Gibson, V.C., en la filmo de 1955 nome The Dam Busters.
Kastelo Hartenfels
Historio
La kvarala kastelo konstruitis inter 1482-1632, unue sub la gvidado de Konrad Pflüger, adepto de Arnold von Westfalen. Li kreis la altvaloran malfrugotikan Albrechts-konstruaĵon por loĝado en la alo D.
La impona okcidenta alo C de la Johann-Friedrich-konstruaĵo kun Großer Wendelstein (=granda helika ŝtuparo el ŝtono) faritis en 1533-36 fare de la kortega ĉefarkitekto Konrad Krebs laŭ komisio de la princo-elektisto Johano Frederiko por festoj kaj reprezentadoj.
Richard Todd
Li estis elektita por For Them That Trespass (1949), reĝisorita de Alberto Cavalcanti. Kaj poste por The Hasty Heart, filmita en Britio, kun Ronald Reagan kaj Patricia Neal. Alfred Hitchcock uzis ĝin en Stage Fright (1950), kun Marlene Dietrich kaj Jane Wyman – unua brita filmo de Hitchcock en Britio ekde 1939.
Kastelo Hartenfels
Historio
La libere portanta ŝtuparo Großer Wendelstein estas unikaĵo kaj apartenis al la monumentoj de monda arkitekturo. La interna pentrado estas de Lucas Cranach la Maljuna. Ekde 1540 transprenis Andreas Günter respektive Nikolaus Gromann la laborojn ĉe la nova alo B kiel ankaŭ ĉe la belega Kastela kirko de Torgau. En 1623 la ĉefarkitekto Hans Steger finkonstruis la komplekson per la konstruo de la enireja alo A. Post la dividkontrakto de Lepsiko Torgau iĝis ĉefrezidejo de la ernestida linio de la Dinastio Wettin.
Richard Todd
Pli populara estis The Story of Robin Hood and His Merrie Men (1952), en kiu Todd ludis la titolrolon protagonista por Disney Corporation. Associated British elektis lin por 24 Hours of a Woman's Life (1952), kun Merle Oberon. Sekvis aliaj roloj por aventuraj kaj historiaj filmoj.
Kastelo Hartenfels
Historio
La princoj-elektistoj Frederiko la Saĝa, Johano la Konstanta kaj Johano Frederiko la Grandanima regis Saksion kaj havis grandan influon sur multaj paŝoj de la Reformacio. Je la fino de la Milito de Schmalkalden kaj post la malfavora batalo ĉe Mühlberg la princo-elektisto sidanta en Torgau devis cedi la elektohonoron al la dresdenanoj (Moritz von Sachsen, Albert-ida dinastio). Sekve la kastelo iom da graveco perdis. Tamen ankaŭ poste ankoraŭ okazis ofte parlamentaj kunsidoj, festoj kortegaj kaj kunvenoj ĉasadaj.
Muziko
En la norda alo okazis en 1627 la unua prezento de germanlingva opero, Daphne de Heinrich Schütz, en la granda komedia salonego. En 1636 la svedoj bombardis la kastelon kaj poste marode elrabis ĝin. Poste la kastelo havis diversajn funkciojn de lazareto, laborejo, orfejo, frenezulejo, kazerno, landa tribunalo.
Hodiaŭ la kastelo denove brilas kaj gastigas i.a. la Administradejo de la Distrikto Norda Saksio. En la alo D troviĝas salonegoj por nedaŭraj ekspozicioj. Kelkaj daŭraj ekspozicioj estas en la alo kun la princaj loĝejoj, i.a. pri la historio de la prizono ĉe la Zinna-remparo.
Ŝtonoj kaj panoramoj
En ŝton-elmontrejo sub la burgo (germane: Lapidarium) videblas originalaj artaĵoj el ŝtono. Ĉefa verko estas la sabloŝtona galerio de la originalaj blazonoj de sur Großer Wendelstein. Meze de la korto menciindas ankoraŭ Neptuno-puto, ekstere ĉe la kastelo troviĝas romantika rozĝardeno.
Post surgrimpado oni havas disde la Hausmann-turo ravigan belvidon super la urbon kaj ties ĉirkaŭaĵojn.
Ursoj
Ursotenado jam en 1425 unue menciitis. Maksimuma nombro de la ursoj vivantaj en la kastelofoso estis 30! Post interrompo de la ursotradicio en la 18-a jarcento la tuto reprenitis en la 1950-aj jaroj.
Barquisimeto
Barquisimeto [barkisimEto] estas metropolo kaj universitata urbo en Venezuelo, kie estas ĉefurbo de subŝtato Lara kaj oni konas la urbon kiel muzika ĉefurbo de Venezuelo.
Geografio
Barquisimeto situas laŭ rivero sur altebenaĵo, en centra parto de la lando. Karakaso troviĝas je 363 km-oj.
Cabudare estas urbego kiu apartenas al urbaro de Barquisimeto.
Historio
Barquisimeto fondiĝis en 1552, tiam nomata "Nueva Segovia de Barquisimeto". La laboristaro okupiĝas pri nutraĵa industrio, plastoj, teksaĵoj, papero, kaj aŭtoj.
Klimato
Barquisimeto havas subtropikan klimaton. Jare pluvas po 544 mm. La averaĝa temperaturo estas tage 30 ° C, dumnokte 19 ° C.
Trafiko
Barquisimeto havas flughavenon. Fervojo trafikas al la marbordo. En la urbo tramoj, trolebusoj, aŭtobusoj kaj aŭtobusetoj liveras la pasaĝerojn.
129138 Williamfrost
129138 Williamfrost estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de William A. Frost, Gvidanto pri inĝenierarto de provoj de sistemoy de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Antaŭ servi en tiu rolo, li subtenis la mision MAVEN al Marso, la lunan mision GRAIL kaj la programojn GOES kaj TIROS.
Puerto Cabello
Puerto Cabello estas venezuela urbo, ĉefurbo de la samnoma municipo en la subŝtato Karabobo, en kies apudaĵoj troviĝas la plej grava mara haveno kaj de plej ekonomia valoro de la lando pro ties granda aktiveco de importado de krudaj materialoj por la industria venezuela sektoro, kiuj kutime estas translokigitaj al Valencio kaj Marakajo. Sekvas laŭ gravo la havenoj de La Guaira kaj Marakajbo. Ĝi estas situanta norde ĉe la marbordoj de Karabobo.
Nominala valoro
Nominala valoro estas valoro de grando, por kiu la sistemo aŭ elemento estas projektita kaj per kiu ĝi estas markita.
Puerto Cabello
Ties loĝantaro estas de loĝantoj (censo de 2011), kio igas ĝin la dua plej grava kaj loĝata urbo de la subŝtato Karabobo kaj ĝi okupas la 15an rangon inter la plej loĝataj urboj de Venezuelo. Ekde julio de 1946, en tiu urbo troviĝas la Ŝipbazo Agustín Armario kaj ekde 1960 la Alta Stabanaro de la Ŝiparmeo, pro kio tiu haveno iĝis unu el la ŝipbazoj de mararmeo plej gravaj el Venezuelo.
Borburata estas urbo de la municipo de Puerto Cabello.
Sigulda
Sigulda estas urbo en la nordo de Latvio, proksimume 50 kilometrojn nordoriente de Rigo. Komence de la jaro 2021, la urbo havis 14 396 loĝantojn. Sigulda situas borde de la rivero Gauja kaj en la Nacia Parko Gauja.
La urbo estas la plej konata baltia urbo por vintra sporto. En la regiono de Sigulda situas la solaj nomindaj montetoj de Latvio. Sigulda havas unu el malmultaj urboj de la mondo, kiuj havas vojon por bobado taŭgan por internaciaj konkursoj, kaj jam okazis mondaj turniroj pri bobado kaj sledado tie. Samtempe la regiono kaŭze de sia pitoreska situo ĉe la rivero Gauja estas ŝatata ripozejo por la ĉefurbanoj el Rigo.
Pro sia eventoplena historio en la ĉirkaŭaĵo de Sigulda ekzistas pluraj kasteloj kaj fortikaĵoj. El ili la fortikaĵo Turaida estas la plej grava. Ĝi ĉirkaŭiĝas de skulptura parko kaj subĉiela muzeo, la "parko de popolaj kantoj".
Disneyland
Disneyland Resort en Kalifornio (1955)
La originala Disneyland estis malfermita en Kalifornio en 1955 en Anaheim. Post 30 jaroj, la 24-an de aŭgusto de 1985, oni salutis la 250-milionan vizitanton.