cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wollongong
Klimato
Wollongong havas oceanan klimaton kun varmaj, humidaj someroj kaj mildaj, pli sekaj vintroj. Februaro kaj marto estas la plej malsekaj monatoj kaj aŭgusto kaj septembro estas la plej sekaj monatoj. La temperaturo varias inter 13-22 °C. Jare pluvas po 1321 mm.
Sainte-Anne-de-Bellevue
Sainte-Anne-de-Bellevue estas kanada urbo situanta sur Insulo Montrealo en la aglomeraĵo de Montrealo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
-261
En la jaro 261 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Espira-de-Conflent
Espira-de-Conflent (Espirà de Conflent) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Espiranois.
Schopp
Schopp - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Tatsuya Yazawa
Tatsuya Yazawa (谷澤 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, JEF United Chiba, FC Tokyo, FC Machida Zelvia kaj SC Sagamihara.
Savigneux (Ain)
Savigneux estas franca situanta en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Savignacois aŭ Sabiniens.
5789 Sellin
5789 Sellin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Por tiu enketo, Tom Gehrels fotis la ĉielon en septembro kaj oktobro 1960 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio). La 130 tiel ekponitaj estis senditaj en Leiden (Nederlandon), kie la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten ekzamenis ilin dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ivan A. Sellin, profesoro ĉe la Nacia Laboratorio Oak Ridge kaj ĉe la Universitato de Tenesio de Knoxville, ricevinto de la Premio Humbolt en 1976.
István Márta
István MÁRTA [iŝtvAn mArta], laŭ hungarlingve kutima nomordo Márta István estas hungara komponisto, muzikisto, instruisto, teatrestro.
István Márta naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Márta frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Muzikakademio Franz Liszt en 1975. Dum la studentaj jaroj li plenumis diversajn muzikajn taskojn en teatroj, kluboj, festivaloj, eĉ en 1973 li kolektis kantojn inter Ĉangohungaroj de Moldavio. Post siaj studoj li daŭre partoprenis en la hungara muzika vivo (koncertoj, festivaloj, aranĝaĵoj). Li apartenis ankaŭ al orkestro kiel klavicenisto. En la fruaj 1980-aj jaroj li instruis en la menciita muzika mezlernejo, post jaroj li estis muzika gvidanto de diversaj teatroj. Ekde 1989 li estis motoro de festivalo en Kapolcs. Inter 1998 kaj 2012 li estis teatrestro de Nova Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premiojn inter 1979-2013. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Atkár
Atkár (atkAr) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M3 inter Budapeŝto kaj Miskolc preteriras. Gyöngyös troviĝas 10, Hatvan 22, Jászberény 30, Eger 50 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko kaj kuprepoko. La unua mencio devenis el 1325 en formo Athkar. Ekde 1486 oni kulturas vinberojn. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. La refondiĝo okazis en la 18-a jarcento.
Palluau-sur-Indre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
The Immigrant (filmo de 1917)
The Immigrant (ankaŭ nomita Broke) estas muta filmo usona nome komedia kaj mallonga filmo el la jaro 1917, kie ĉefrolas la vagabondo nome kutima rolulo ludita de Charlie Chaplin kiel enmigrinto venanta al Usono kiu estas kulpigita kiel ŝtelisto dum la vojaĝo trans Atlantiko, kaj amikiĝas kun juna virino dum la vojaĝo. En ĝi ankaŭ ĉefrolas Edna Purviance kaj Eric Campbell.
La filmo estis skribita kaj reĝisorita de Chaplin.
Laŭ la dokumentserio de Kevin Brownlow kaj David Gill Nekonata Chaplin, la unuaj verkitaj kaj filmitaj scenoj okazas en la dua duono de la filmo, en kiu la malriĉega vagabondo trovas moneron kaj iras manĝi en restoracion, ne realigante ke la monero falis el lia poŝo. Ĝis poste Chaplin decidis la kialon, kial la vagabondo estis malriĉega, estis ke li ĵus alvenis per boato el Eŭropo, kaj uzis tiun motivon kiel bazon por la unua duono. Purviance onidire devis manĝi tiom multajn porciojn da fazeoloj dum la multaj filmoklopodoj al kompleta restoracia sekvenco (en rolulo kiel alia enmigrinto kiu enamiĝas al Charlie) ke ŝi iĝis fizike malsana.
La sceno en kiu la karaktero de Chaplin piedbatas enmigradoficiron poste estis citita kiel signoj de sia kontraŭusonismo kiam li estis devigita forlasi Usonon en 1952. En 1998, The Immigrant estis selektita por konservado en usona Nacia Filmregistro de la Kongresa Biblioteko kiel "kulture, historie, aŭ estetike signifa".
Sinoptiko
La filmo komenciĝas sur vaporŝipo krucanta Atlantikon, kaj komence de la filmo oni ekspozicias la malbonŝancojn de nenomita enmigrinto, la Vagabondo (Chaplin) kiu troviĝas en selektita petolo dum, inter aliaj aĵoj, ludas kartojn, manĝante en manĝejo, kaj evitante marmalsanajn pasaĝerojn. Dum la vojaĝo, li amikigas alian nenomitan enmigrintinon (Purviance) kiu vojaĝas al Ameriko kun ŝia malsana patrino. Ili du estas prirabitaj de poŝŝtelisto kiu malvenkas en hazardludo. La Vagabondo, sentiĝanta malĝoja por la du malriĉegaj virinoj, provas sekrete investi siajn gajnon de sia kartludo en la poŝon de la virino, sed finiĝas kiel estante erare akuzita je esti poŝŝtelisto. La virino sukcesas purigi la nomon de la vagabondo. Tuj post alveno en Amerikon, la Vagabondo kaj la virino foriras diversdirekte.
Poste, malsata kaj bankrota, la vagabondo trovas moneron sur la strato ekster restoracio kaj enpoŝigas ĝin. Li ne ekkomprenas ke ekzistas truo en lia poŝo kaj la monero falis rekte tra kaj estas reen sur la tero. Li eniras la restoracion, kie li ordigas porcion da fazeoloj. Tie, li estas reunuigita kun la virino kaj ekkonas ke ŝia patrino estas morta. La vagabondo mendas manĝaĵon por ŝi.
Kiam ili manĝas, ili observas la fortikan ĉefkelneron de la restoracio (Campbell) kaj alia kelneratako kiu perforte elĵetas gaston al kiu mankas 10 cendoj por pagado de sia fakturo. La Vagabondo, timigita de la kelnero, kontrolas kaj nun ekkomprenas ke li perdis sian moneron. Terurigata de alfrontado de la sama traktado kiel la viro li vidis sin ĵetitan, la Vagabondo komencas plani kiel li kontraŭbatalos la grandan viron. Baldaŭ, aliflanke, li trovas la saman moneron falantan de la poŝo de la ĉefkelnero sur la planko kaj faras multajn malsukcesajn provojn por preni ĝin sen kapto de atento. Li fine prenas la moneron kaj leĝere pagas al la kelnero nur por esti fascinita kiam la kelnero rimarkos ke la moneron estas falsa. Denove, la Vagabondo prepariĝas por la batalo pri sia vivo. Ĵus tiam, alvojaĝanta artisto ekvidas la Vagabondon kaj la virinon kaj ofertas al ili laboron por pozi per pentrado. Ili du konsentas. La artisto ofertas pagi por la Vagabondo kaj la manĝo de la virino, sed la Vagabondo malakceptas la oferton plurfoje pro kialoj de etiketo, intencante poste akcepti la oferton de la artisto; tamen, li estas konsternita kiam la artisto ne renovigas sian oferton por pagi je la lasta momento. La artisto pagas por sia propra manĝaĵo kaj lasas trinkomonon por la kelnero. La Vagabondo rimarkas ke la trinkomonon estas sufiĉe por kovri la manĝon de la paro kaj, sen la artistrimarkado, li prezentas ĝin al la kelnero kiel sian propran pagon por la manĝo de li kaj de la virino. Kiel fina ago, li lasas la kelneron daŭrigi la restantan ŝanĝon - unu malgrandan moneron - post pagado de sia fakturo. La kelnero opinias ke la artisto mem donis nenian trinkomonon, kaj estas klare agitita ĉe tiu supozita ago.
Poste, ekster geedziĝa oficejo en la pluvo, la Vagabondo proponas geedziĝon al la virino, kiu estas koketa kaj malvolonta ĝis la Vagabondo fizike portas la ridantan knabinon en la oficejon.
Produktado
Epizodo 1 el la dokumentserialo (1983 Nekonata Chaplin rivelas ke Chaplin evoluigis la intrigon por The Immigrant kiam filmigo progresis. Komence, la filmo komenciĝis kiel komedio metita en artistkafejo, kun Purviance kiel hele vestita gasto. Tiu intrigo preskaŭ estis prirezignita tuj, antaŭ ol la rolulo de Chaplin estis prezentita, laŭ la dokumentserio, kaj Chaplin denove komencis, kun rakonto, daŭre komenciĝite en kafejo, pri viro kiu neniam en restoracio montris sian teruran tablokonduton antaŭ kiam li renkontis belan knabinon (Purviance) kaj formiĝas. Komence, Henry Bergman ludis la brutecan ĉefkelneron, sed Chaplin poste anstataŭigis lin per Eric Campbell. Laŭ Nekonata Chaplin, Chaplin evoluigis la ideon de la vagabondo kaj la rolulo de Purviance estantaj enmigrintoj kiam li ekkomprenis ke li bezonis pli da intrigo por kialigi la restoracioscenojn. Post filmado de la komencaj sekvencoj de la filmo pri la alveno en Usonon, li refilmis partojn de la restoracioscenoj por esti kongrua kun la nova intrigo (alportante Bergman reen en novan rolon kiel artisto kiu solvas la partintrigon de Charlie estanta nekapabla pagi por vespermanĝo), kaj aligis la epilogon en kiu la Vagabondo kaj Purviance estas geedziĝantaj.
-262
En la jaro 262 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Edde
Edde estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Edde situas sur mildaj deklivoj, fine de sakovojo. Igal troviĝas 21, Kaposvár 24, Marcali 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332. Vilaĝservoj estas biblioteko, kuracejo, migra poŝto, 2 vendejoj.
Provinca ŝoseo 1 (Alberto)
Ŝoseo 1 estas la ĉefa orient-okcidenta ŝoseo de suda Alberto. Ĝi estas parto de la sistemo de la Trans-Kanada Ŝoseo kaj etendiĝas dum 522 km en Alberto, de la limo inter Alberto kaj Saskaĉevano ĝis la limo inter Alberto kaj Brita Kolumbio. Laŭ preskaŭ la tuta longeco de la ŝoseo ĝi estas dividita kun almenaŭ du ŝpuroj en ĉiu direkto.
Kilometro post kilometro
La itinero komenciĝas ĉe la Saskaĉevana limo.
Regulo de Bergmann
En zoologio, la Regulo de Bergmann estas ekogeografia regulo kiu korespondigas latitudon kun korpomaso ĉe animaloj. Oni asertas larĝe ke ene de specio la korpomaso pliiĝas laŭ la latitudo kaj pli malvarma klimato, aŭ ke ene de tre rilataj specioj kiuj diferencas nur rilate la grandon oni povus antaŭvidi ke la pli granda specio troviĝas je pli alta latitudo. La regulo nomiĝas laŭ germana biologo de la 19a jarcento, nome Christian Bergmann, kiu unua formulis la regulon en 1847. La regulo estas ofte aplikata nur al mamuloj kaj birdoj (endotermiko), sed kelkaj fakuloj aplikas ĝin ankaŭ en studoj de ektotermikaj specioj. La Regulo de Bergmann estas polemikiga inter fakuloj kaj ties valido estas pridisputata, kaj estas divido inter sciencistoj pri ĉu la regulo estu interpretata ene de specivariado aŭ por interspecia variado. Kvankam kelkaj meĥanismoj sugestis klarigon de la regulo ne estas ankoraŭ klara ekspliko.
Provinca ŝoseo 1 (Alberto)
Kilometro post kilometro
Unu loko de potencialaj trakifŝtopiĝoj estas en Kalgario, kie la ŝoseo fariĝas denstrafika enurba vojo (precipe inter Ĉefvojo Deerfoot kaj 14-a Strato Okcidenta kaj denove ĉirkaŭ 45-a Strato Okcidenta), kaj rapidec-limoj falas ĝis 50 km/h. Oni laboras je iom plilarĝigo de la vojoj, sed altrapideca vojo tra Kalgario ne ekzistos ĝis la kompletiĝo de Ĉefvojo Stoney.
Pi-proksimeca tago
Pi-proksimeca tago estas unu el du festotagoj (la alia estas Pi-tago), kiuj festas la nombron Pi. Oni festas ĝin plej ofte je la 22-a de julio, kiu skribiĝas laŭ la Usona normo kiel 22/7. Se oni komprenas tiun daton kiel frakcion, ĝi estas ofte uzata proksimumo (fakte sufiĉe preciza; por esti pli preciza necesas frakcio kun denominatoro de 106, nome 333/106) de Pi. Same kiel okaze de la Pi-tago (festata je la 14-a de marto), je tiu ĉi tago foje okazas festoj en la matematikaj fakoj de diversaj universitatoj kaj lernejoj tutmonde.
Béla Vekerdi
Béla Vekerdi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vekerdi Béla estis hungara instruisto, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Vekerdy. Liaj filoj estis László Vekerdi kaj József Vekerdi.
Béla Vekerdi  naskiĝis la  en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
Béla Vekerdi frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li studis ĉefe en Scienca Universitato Péter Pázmány, iomete en Reĝa Teknikuniversitato palatino József. Li akiris pedagogian diplomon en 1906, poste li ekinstruis en sia naskiĝurbo. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, tamen li doktoriĝis en 1917. Inter 1922 kaj 1936 li instruis en kalvinana gimnazio de Debrecen, poste li estis lernejestro en pripedagogia lernejo. pli frue en 1925 li estis nomumita privata profesoro en Universitato István Tisza. En 1944 li pensiuliĝis, tamen li instruis plu 15 jarojn en la gimnazio.
Waldshut
Waldshut estas
Tara
Tara povas esti:
Provinco Adeno
Ĝis la jaro 2004 la insularo Sokotra estis parto de la provinco Adeno, nun ĝi apartenas al la provinco Hadramaut.
Estoher
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Estohanencs.
NGC 4572
NGC 4572 (aliaj indikoj — UGC 7775, MCG 12-12-12, ZWG 352.37, PGC 41991) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dolní Bělá
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1315.
-264
En la jaro 264 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Hidekazu Otani
Hidekazu Otani (大谷 秀和, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Pervomajsk (Mikolajeva provinco)
Pervomajsk (Первомайск) estas urbo en Mikolajeva provinco, Ukrainio.
Korea Centra Novaĵagentejo
Korea Centra Novaĵagentejo (조선중앙통신) estas la ŝtata novaĵagentejo de Korea Popol-Demokratia Respubliko. La agentejo estis establita la.
Krom en la korea lingvo, la Korea Centra Novaĵagentejo dissendas materialojn en la angla, la hispana kaj la rusa lingvoj.
18009 Patrickgeer
18009 Patrickgeer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Scarnafigi
Scarnafigi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Lagnasco, Monasterolo di Savigliano, Ruffia, Saluzzo, Savigliano, Torre San Giorgio kaj Villanova Solaro.
18009 Patrickgeer
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Patrick L. Geer, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Wellington High School de Wellington (Florido, Usono).
Resilienco
Resilienco estas kapablo de homoj adaptiĝi al malsimilaj situacioj aŭ la kapablo de sistemo adaptiĝi al transformiĝo.
La esprimo estas uzata en diversaj kuntekstoj. Oni parolas pri klimata resilienco, ekologia resilienco, organiza resilienco, psikologia resilienco ktp.
Ekologia resilienco
En ekologio resilienco estas la kapablo de ekosistemo reagi al perturboj rezistante damaĝojn kaj ripariĝi rapide. Resilienco estas esenca trajto de daŭripova sistemo.
Nilgiria pipio
La Nilgiria pipio, (Anthus nilghiriensis) estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en Barato. Ĝi estas 17 cm longa preskaŭ minacata (NT) birdospecio endemia de la Okcidentaj Ghatoj en Suda Barato.
Ĝi estas tre asocia kun malalta montara herbejo intermeza kun marĉaj grundoj kaj malgrandaj rojoj ĉefe en montetaj deklivoj super 1500 m de Tamil Nadu kaj Kerala. Troviĝas grandaj populacioj en la supra baseno de Rivero Bavani kaj areoj de la vilaĝo Bangithapal ĉe la sudorienta fino de la Nacia parko Mukurthi. El 3321 hektaroj de la kontrolita areo, nur 14 ha de la supra Bhavani havas la plej altan reproduktan densecon de la Nilgiria pipio. Ili troviĝas ankaŭ en la Tigrorezervejo Kalakkad Mundanthurai.
Tiu orientalisa specio reproduktiĝas inter marto kaj junio. Ili nestumas en marĉaj herbejoj ĉe rojoj kaj uzas la ĉirkaŭajn herbareojn por manĝo. Habitatoperdo pro variaj homaj aktivaĵoj estas la ĉefa kialo de malpliigo de la populacio de la Nilgiria pipio.
Ĝi estas specio bruneca kun malhelbruna strieco en dorso kaj pli malhelbrunaj plumoj en flugiloj kaj vosto. Estas tre markata helbruna superokula strio. Subaj partoj estas sablokoloraj al helbrunaj. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko malhelbruna.
Fratinoj de Don Bosco
Fratinoj de Don Bosco (angla: Figlie di Maria Ausiliatrice, latina: Congregatio Filiarum Mariae Auxiliatricis aŭ la Kongregacio de Filinoj de Virgulino Maria Helpantino, mallonge FMA), ankaŭ nomataj salesianinoj, estas romkatolika ina ordeno apartenanta al la salesianoj kaj fondita en Mornese, Italio (en 1872) de Sankta Johano Don Bosco kaj Sankta Maria Domenica Mazzarello.
12753 Povenmire
12753 Povenmire estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Fratinoj de Don Bosco
La fratinoj el tiu ĉi kongregacio nomiĝas salesianinoj. Simile kiel la salesianoj zorgas pri la edukado de knaboj, tiel la salesianinoj zorgas pri la edukado de knabinoj laŭ la edukadometodo "preventa sistemo" de Don Bosco.
12753 Povenmire
Nomo
Ĝia nomo honoras Katie Povenmire, flegistinon en koronaria intensa medicino kaj spertan observantinon de la ĉielo kun ŝia edzo Hal Povenmire. Meteorfluoj, kaŝadoj kaj per la Luno por determini la diametrojn de asteroidoj venas sub ŝia distingema okulo. Katie bone komprenas la ĝojon kaj sukceson de la teama laboro.
Fratinoj de Don Bosco
Komence de 2015, fratinoj kaj 315 novulinoj tutmonde estis membroj de la kongregacio.
Depost 2016 la fratinoj Don Bosco estis inter la plej grandaj inaj kongregacioj de la katolika eklezio en la mondo kun pli ol membroj en 80 landoj sur ĉiuj kvin kontinentoj.
Historio
La kongregacio estis fondita en 1872 de Don Bosco kaj Maria Domenica Mazzarello (1837-1881) sub la latina nomo: Auxilium Christianorum aŭ Filinoj de Virgulino Maria Helpantino de la Kristanoj, laŭ la titolo de Maria. Maria Domenica Mazzarello komencis pastorecan laboron kun junulinoj en Mornese ĉirkaŭ 1864, kie ŝi starigis lernejon por kudristinoj. Tie ŝi renkontis Don Bosco. Li petis, ke ŝi starigu kongregacion, kiu "faru por la knabinoj, kion li kaj liaj salesianoj faris por la knaboj". Jen kiel ekestis la ina branĉo de la salesianoj. La Fratinoj de Don Bosco fondis knabinajn lernejojn en multaj lokoj.
Celo
Ekde la komenco, la kongregacio celis la edukadon de gejunuloj, precipe de tiuj kun malpli da ŝancoj. Krome, la ordo ankaŭ volas plibonigi la pozicion de la virinoj en la socio.
Aktivecoj
La filinoj de Maria Helpantino de Kristanoj dediĉas sin al la instruado, al gejunuloj, al socia laboro, al sanzorgado kaj spirita kuraĝigo. Aktivado je diversaj niveloj: elementaj lernejoj, altlernejoj, universitatoj aŭ alfabetiga centro, vesperaj klasoj.
Junulara laboro: studentaj restadejoj, eksterkursaj agadoj, someraj tendaroj, hejmoj por gejunuloj en malfacilaĵoj, reintegriĝo de junaj deliktuloj kaj drogemuloj.
Sociaj laboroj: centro por la promocio de virinoj, kultura promocio, komunuma laboro en la marĝenigitajn distriktojn de grandaj urboj. Sanzorgado: sancentro, sanedukado kaj manĝaĵa helpo.
Spirita kuraĝigo: parokaj verkoj, katekismo kaj liturgia kuraĝigo, spiritaj centroj kaj religia formado.
Filmo
"The Main House of Happiness" (la ĉefa domo de feliĉo) estas filmo pri la kongregacio. Ĝi havas subtekstojn en 11 lingvoj (angla, franca, germana, hispana, portugala, pola, japana, korea, vietnama, slovena kaj kroata).
31888 Polizzi
31888 Polizzi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Cristian David Polizzi, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Escuela Provincial de Educacion Tecnica No 4 de Junín de los Andes (Neŭkeno, Argentino).
(12754) 1993 LF2
(12754) 1993 LF2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Alfredo Marcondes
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la samnoma mikroregiono Presidente Prudente. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Madisonville (Teksaso)
Madisonville estas urbeto en la subŝtato Teksaso de Usono. Ĝi estas la administra centro de la kantono Madison, en la nordokcidenta parto de Teksaso. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn.
Speciigo
Speciigo estas la evolua proceso per kiu aperas novaj biologiaj specioj. La biologo Orator F. Cook ŝajne estis la unua kiu uzis la terminon 'Speciigo' por la disigo de du ĝistiamaj stirpoj aŭ 'kladogenezo,' oponite al 'anagenezo' aŭ 'filetika evoluo' okazante inter stirpoj. Ĉu la genetika ŝanĝo estas granda aŭ malgranda kontribuo al koncepto de Speciigo estas temo de multa polemiko kaj pristudado. Estas kvar geografiaj modoj de Speciigo en naturo, baze sur la etendo per kiu speciigaj populacioj estas geografie izolataj unu disde alia: alopatria, peripatria, parapatria, kaj simpatria. Speciigo povas esti ankaŭ kaŭzata artefarite, pere de Bredado aŭ pere de laboratoriaj eksperimentoj. Observataj ekzemploj de ĉiu tipo de Speciigo estas montritaj tie.
NGC 4573
NGC 4573 (aliaj indikoj — ESO 268-26, MCG -7-26-14, FAIR 455, AM 1235-432, DCL 84, PGC 42167) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
-265
En la jaro 265 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Preĝejo Senmakula Koncipiĝo (Egyházasgerge)
La preĝejo Senmakula Koncipiĝo estas sola romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Egyházasgerge.
Historio
La unua mencio pri la kirko okazis en 1332. La sanktejo estis alkonstruita en la 15-a jarcento. Interne estas niĉo laŭ la surskribo el 1503, tiu niĉo estas la plej malnova en Hungario. La preĝejo interne plurfoje trakonstruiĝis ekde la 17-a jarcento. La orgeno ekfunkciis en 1915. La kirko renoviĝis en la jaroj 1973 kaj 1974.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 8-an de decembro.
Ukrainaj siĉ-pafistoj
Ukrainaj siĉ-pafistoj (Українські Січові Стрільці) estis armeaj taĉmentoj formitaj el ukrainoj en Aŭstrio-Hungario dum la Unua mondmilito. Batalis en Karpata montaro kontraŭ la cara rusia armeo. Al la alvoko de la Ukraina Ĉefa Konsilio defendi ukrainan teron de rusaj okupantoj reeĥis 28,000 volontuloj, 10,000 kolektiĝis en Strij, el kiuj estis formitaj 10,250-kapajn 'centojn'. Granda venko sur la monto Makivka, granda perdo ĉe la monto Lisonja.
Rickert (apud Rendsburg)
Rickert estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Fockbek, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
11382 Juliasitu
11382 Juliasitu estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honora Julia Situ, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri ĉelbiologio kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Canyon Crest Academy, San-Diego (Kalifornio).
Ŝtoneto
Ŝtoneto estas peco de klasto kiuj plejofte mezuras inter 4 ĝis 64 milimetroj. Ĝi ofte estas el siliko.
Strando kiu ekzistas ĉefe el ŝtonetoj ĝenerale nomiĝas ŝtonetstrando anstataŭ sablostrando. Tiaj strandoj rezistas ondan erozion, kaj havas ekologiajn niĉojn kiuj povas estis habitato por bestoj kaj plantoj.
Flugboato
Flugboato estas aviadilo, kiu kapablas surakviĝi, ĉar ties aviadila korpo estas floskapabla. Tiel oni devas diferencigi inter flugboatoj kaj aliaj aviadiloj kun muntitaj rigidaj glisrulaĵoj. Ili estas la amfibiaj aviadiloj. Flugboato kompreneble havas relative malgrandan mason.
En la komencaj jaroj de la komercaj flugtrafikoj - post la unua mondmilito - oni uzis flugboatojn, ĉar tiam oni ankoraŭ ne elkonstruis reton de alteriĝejoj. Ili estas ne plu uzataj ekde la 1940-aj jaroj en laŭhorara trafiko.
Ŝtoneto
Vidu ankaŭ
Roka arto
Flugboato
La avantaĝoj de la flugboato estas la longa al/deakviĝa vojo. Malavantaĝoj estas la pli malfacila deakviĝo (suĉefiko de la akvo), malfacila surakviĝo okaze de vento (pro ondoj), malbona kalkulado de altodiferenco (akvofrapo), malbona konstruformo, kiu estis elformita por surakviĝo.
Ŝtoneto
Eksteraj ligiloj
Caminostones
Flugboato
La grundoefiko permesas, ke la flugboato flugu en malgranda alto ("ekranoplano" eluzas tiun efikon).
Ŝtoneto
Eksteraj ligiloj
Happy Stones
Flugboato
En la unua mondmilito, flugboatoj estis ekuzataj en 1915, kiel Lohner-flugboato aŭ Grigoroviĉ M-5. La flugboato Curtiss NC traveturis la Atlantikon en 1919 kiel la unua aviadilo. Grava periodo de la flugboatoj estis inter la du mondmilitoj, kiam multloke ne estis konstruitaj aerodomoj. Dum la dua mondmilito, flugboatoj estis uzataj por skoltado, urĝa savado.
Hodiaŭ oni uzas flugboatojn por estingi arbarajn incendiojn (Martin Mars en Kanado) kaj esplorado (Catalina). La Canadair CL-415 estas sukcesa fajroestinga aviadilo, evoluigita por tiu celo.
Oni nun evoluigas kaj produktas la flugboatojn Shin Meiwa en Japanio kaj Berijev en Rusio.
Maros-Torda
Maros-Torda (maroŝ-) estis historia reĝa departemento en orienta parto de la Hungara Reĝlando, pli proksime en Transilvanio, germane Mieresch-Thorenburg.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 5 distriktoj:
Karácsond
Karácsond (karAĉond) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös. Karácsony signifas: Kristnasko.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, (norde estas deklivoj), laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M3 kaj fervojo Budapeŝto-Miskolc preteriras. Gyöngyös troviĝas 12, Parád 26, Heves (urbo) 30 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la pratempoj. La unua mencio devenis el 1323 en formo KARACHUND. Dum la turkoj Karácsond ne senhomiĝis. En 1871 la vilaĝo ricevis la rangon grandvilaĝo. Vilaĝservo estas lernejo.
Maros-Torda
Administracio
Dum la turka erao la departemento apartenis al Princlando Transilvanio, kiu estis sub aŭspicio de Turkio. Tie okazis libera praktikado de religio. Dum la historio ofte venis ekzekutitoj, ekzemple armenoj. Krome estis ofte atakoj de tataroj, turkoj, aŭstroj. La departemento formiĝis en 1876 el diversaj partoj. Ekde 1920 la departemento estas parto de Rumanio. Inter 1938-1945 laŭ Dua Packontrakto de Vieno la pli granda parto revenis al Hungario. Inter 1947-1965 oni formis aŭtonoman teritorion por la hungareco. En 1990 en Marosvásárhely rumanoj draste atakis la hungarojn, estis eĉ mortintoj.
Mâron
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Shogo Nakai
Shogo Nakai (中井 昇吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj Mito HollyHock.
-266
En la jaro 266 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Eus
Eus [ɛws] (Eus) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Iliciens.
3443 Leetsungdao
3443 Leetsungdao estas marsrenkonta asteroido malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉina-usona fizikisto Tsung-Dao Lee (ĉine: 李政道)).
Sciolze
Sciolze estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Gassino Torinese, Rivalba, Cinzano, Marentino, Moncucco Torinese (AT) kaj Montaldo Torinese.
1077 Kampanulo
1077 Kampanulo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano, laŭ sia orbitaj elementoj, de la Eŭrinoma familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis, kiel multe da asteroidoj malkovritaj de K. W. Reinmuth, la nomon de floro, la Kampanulo (latine, Campanula).
Rozdilna-1 (stacidomo)
Rozdilna-1 (Роздільна I) estas fervoja stacio en Rozdilna (Odesa provinco), urbo en Ukrainio.
Árpád Lehotay
Árpád Lehotay [lehotai], hungare Lehotay Árpád estis hungara aktoro, reĝisoro, profesoro kaj teatrestro. Lia edzino estis Vera Sennyei. Árpád Lehotay naskiĝis, kiel Lehoczky Árpád la 1896 en Hungario, en urbo Lőcse (nuntempa Levoča en Slovakio) - mortis la  1953 en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Lehotay frekventis universitaton por esti inĝeniero, sed Sándor Hevesi ektrovis lin talenta aktoro. Inter 1926-1944 li estis ano de Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1935 li ekinstruis en la aktora lernejo. Inter 1945-1947 li estris Nacian Teatron de Szeged. En tiu jardeko li roladis en diversaj teatroj, ekzemple en Teatro Madách.
(18010) 1999 JQ100
(18010) 1999 JQ100 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Żerkowice (Malsupra Silezio)
Żerkowice - jen pole, ekde 1947, ĝis 1945 germane Sirgwitz  - estas ĉena vilaĝo en Malsupra Silezio. Ĝi situas en nuna Pollando, en komunumo Lwówek Śląski (Löwenberg), en samnoma distrikto kaj en Kaĉava montetaro, ĉe rivero Bóbr.
La unua priskribo pri vilaĝo tiam nomata Sircowicz devenas el la jaro 1305. Ĝis 1945 ĝi nomiĝis Sirgwitz, poste Sieszkowice. La preĝejo patronata de „Sankta Bartolomeo” estis unue priskribita jam en la jaro 1399, kaj sekve en 1408. La nuna konstruaĵo ekestis en turnopunkto de la 15-a / la 16-a jarcento. Ĝi estis restaŭrita en la 18-a kaj 19-a jarcentoj. La preĝejo havas unu navon, turon de okcidento kaj trilateran ĥorejon kovritan pere de kruc-nervura volbo. Ene oni povas ekvidi barokan altaron, ŝtonan baptujon el ĉirkaŭ 1700 jaro kaj du tomboŝtonoj el 1604 kaj 1694. Ĉe vojo Bolesławiec – Lwówek Śląski troviĝas du pentaj krucoj el la 14-a kaj la 16-a jarcentoj, kun tajlita krima ilo, unu kun toporo kaj dua kun forkego.
Bibliografio kaj fontaĵo
Vilaĝoj de la komunumo: Bielanka (Lauterseiffen) • Brunów (Braunau) • Chmielno (Ludwigsdorf) • Dębowy Gaj (Siebeneichen) • Dłużec (Lang Neundorf) • Dworek (Höfel) • Gaszów (Gehnsdorf) • Górczyca (Hohndorf) • Gradówek (Hagendorf) • Kotliska (Kesselsdorf) • Mojesz (Nieder Mois) • Nagórze (Neundorf-Liebenthal) • Niwnice (Neuland) • Pieszków (Petersdorf) • Płóczki Dolne (Nieder Görisseiffen) • Płóczki Górne (Ober Görisseiffen) • Radłówka (Hartelangenvorwerk) • Radomiłowice (Radmannsdorf) • Rakowice Małe (Wenig Rackwitz) • Rakowice Wielkie (Groß Rackwitz) • Skała (Hohlstein) • Skorzynice (Hartliebsdorf) • Sobota (Zobten am Bober) • Ustronie (Seitendorf) • Włodzice Małe (Klein Walditz) • Włodzice Wielkie (Groß Walditz) • Zbylutów (Deutmannsdorf) • Żerkowice (Sirgwitz).
Mernye
Ne miskomprenu kun Merenye!
Mernye [mernje] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Mernye situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Balatonlelle, laŭ fervojo Kaposvár-Siófok. Igal troviĝas 12, Kaposvár 21, Balatonlelle 33 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1229 laŭ tiama hungara ortografio "Merena". La vilaĝo ricevis rajton pri tutlanda bazarado en 1818. En 1894 la fervojo ekfunkciis. En 1959 kolĥozo formiĝis. Apuda vilaĝeto Mernyeszentmiklós aliĝis al Mernye en la 1980-aj jaroj. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Famuloj
En Mernye naskiĝis kuracisto Károly Rauss.
Montrond-les-Bains (stacidomo)
Montrond-les-Bains estas franca stacidomo sur linioj -  kaj  -, situanta en  Montrond-les-Bains, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝanjakou
Geografio
Ĝanjakou etendiĝas en baseno, meze de la lando. Pekino troviĝas 100 km-ojn.
Historio
Ĝanjakou estis historie la ĉefa norda pordego en la Ĉina muro al Ĉinio por Eŭropanoj vojaĝantaj laŭ la Teo-Vojo. Tiutempe la urbo havis la nomon Kalgan. En la 19-a jarcento la urbo estis grava komercejo por eksterlandanoj. Kelkaj rusaj komercistoj havis tutjarajn loĝadojn kaj stokejojn tie. Ekde 1909 fervojo trafikas. En 1937 la japanoj okupis la regionon kaj Kalgan iĝis regiona ĉefurbo. En la fruaj 1960-aj jaroj la urbo estis grava armea strategia loko, kiel ĉefurba defendobazo.
Klimato
Ĝanjakou havas kontinentan klimaton, kiun iomete musono influas. La vintro estas longa (de novembro ĝis marto) kaj venta, ofte sub frostopunkto. Somere oni mezuras pli, ol 30 °C-ojn. Jare pluvas po 404 mm. En ĉiuj monatoj iomete pluvas, sed en julio kaj en aŭgusto pluvas duono de la jara kvanto.
Trafiko
Ĝanjakou estas bone alirebla laŭ aŭtovojoj. Nova fervojo estas planata por liveri karbon.
Amri Wandel
Amri WANDEL (naskiĝis en 1954) estas israela esperantisto. Profesie li estas doktoro (supera sciencisto) pri astrofiziko en la Hebrea Universitato de Jerusalemo kaj gastprofesoro en UCLA. Amri Wandel estas specialisto pri aktivaj galaksioj, nigraj truoj kaj astrobiologio, kaj estas membro de la Internacia Astronomia Unio. Li doktoriĝis pri astrofiziko en Stony Brook, Novjorko, estis docento en la universitatoj de Princeton, Marilando kaj Universitato Stanford. Kun sia familio li loĝas en Israelo, ekde komenco de la 2000-aj jaroj en la planita urbo Modiino.
Agado en la Esperanto-komunumo
Aldone Amri Wandel estas membro de la Akademio de Esperanto ekde 1992 kaj prezidanto de la Akademio Internacia de la Sciencoj (ekde 2016).
En la jaro 2007 en esperantista "Parko de la mondo" en Malbork / Pollando li inaŭguris ZEOn "Israelo" kaj plantis cedron omaĝe al sia patro kiu naskiĝis en apuda urbeto Skórcz, la ceremonion ĉeestis i.a. la urbestroj de Malborko kaj Skórcz.
Priscienca agado
Amri Wandel, en sia artikolo Du jardekoj de Internacia Kongresa Universitato, resumas la agadon de IKU: jam en 17-a UK en Ĝenevo (1925) ekis "Somera Universitato", Internacia Kongresa Universitato (IKU) ekde la 66-a UK en Brazilio. Komunaj sesioj AIS-IKU ekis en 1992. La formato konsistas el ok ĝis dek fakaj prelegoj el diversaj terenoj, el kiuj tri estas parto de AIS-kurso. Tiuj prelegoj estas elektita de speciala komisiono, iam tripersona, nun kvinpersona. El la 82-a UK en Adelajdo (1997) oni eldonis broŝuron kun la IKU-tekstoj. El 2005 oni konstruis IKU retejon kadre de la retpaĝo de UEA. El 2007 Wandel iniciatis la "Internacian Vintran Universitaton", kadre de la jarfinaj eventoj. Tiuj ĉiuj iniciatoj kongruas kun aliaj prisciencaj esperantaj agadoj, kiel tiuj de ISAE, "Scienca Revuo", Vikipedio, biblioteko STEB de Eventoj, terminaroj ktp.
Verkaro
IKU-libro 1998 IKU-libro 2005 IKU-libro 2006 IKU-libro 2007 IKU-libro 2011 IKU-libro 2013. kaj IKU-libroj 2017-2021
Informilo de ĈEL
Informilo de ĈEL estas Esperantlingva gazeto de la Ĉina Esperanto-Ligo, kiu aperas ĉiun duan monaton.
Enhavo
Kelkaj artikoloj estas tute verkitaj en la Ĉina kaj montras al Ĉina-parolantoj kie estas Esperanto-kursoj kaj -renkontiĝoj. La kvanto de tiaj artikoloj dependas de la numero: de tri aŭ kvar artikoloj ĝis la duono de la gazeto.
Vidpunktoj pri okazaĵoj en la mondo ankaŭ estas traktataj: turismo, internaciaj krizoj, recenzoj de libroj kaj filmoj. La gazeto kelkfoje ankoraŭ citas interesajn artikolojn el Esperanto-revuoj kiel Esperanto aŭ El Popola Ĉinio kaj el la Ĉina Radio Internacia.
János Gáll
János Gáll naskiĝis en Odorheiu Secuiesc la 23-an de julio 1930, li mortis en Cluj la 13-an de junio 2019.
Kariero
János Gáll frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li diplomitiĝis pri historio-filozofio en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1953), fine li doktoriĝis en Leningrado laŭ la diserataĵo A Nagy Októberi Forradalmat követő forradalmi fellendülés Erdélyben (1958)''. De 1050 li instruis sciencan socialismon en la universitato de Kluĵo. Li estis redakcia komitatano de revuo Korunk.
31893 Rodriguezalvarez
31893 Rodriguezalvarez estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Agustin Rodriguez Alvarez, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri energio. Li estis lernanto ĉe la Escuela Provincial de Educacion Tecnica No 4 de Junín de los Andes (Neŭkeno, Argentino).
Občina Lovrenc na Pohorju
Občina Lovrenc na Pohorju estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Podravska. La municipo konsistas el 7 komunumoj kovrante areon de 84,4 km². Komence de 2018 tie loĝis 3014 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Lovrenc na Pohorju.
Loko, priskribo
Granda parto de la municipo situas la Pohorje-montojn, la orientan tipon de Alpoj. La alteco en la sudokcidento de la teritorio atingas preskaŭ 1530 m kaj ĝi malsupreniras de la sudo ĝis la nordo ĝis la Drava Rivero, kie ĝi atingas proksimume 300 m. La rivero ĉi tie formas la nordan limon de la municipo.
Apud la dekstra bordo de la Rivero Drava pasas la fervojon.
La apudaj municipoj estas:
Občina Podvelka al la nordokcidento kaj norde, Občina Selnica ob Dravi en la nordoriento, Občina Ruše oriente, Občina Zreče kaj Občina al Slovakio Bistrica en la sudo, Občina Mislinja en la sudokcidento, Občina Ribnica al Pohorja en la okcidento.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 7 vilaĝoj:
Činžat, Kumen, Lovrenc na Pohorju, Puščava, Rdeči Breg, Recenjak, Ruta
Referencoj
Statistikoj:  http://www.citypopulation.de/php/slovenia-podravska.php
Geografia loko:  http://www.geopedia.si/#T1257_F408:167_x529833_y153434_s12_b4
Lope de Aguirre
Lope de AGUIRRE aŭ pli bone Lope la Freneza aŭ Lope la Tirano, kromnomoj uzitaj eĉ de siaj propraj homoj, kaj ankaŭ kiel li mem nomis sin Lope de Aguirre la Pilgrimanto (n. la 8-an de novembro inter 1511 kaj 1515 — mortis la 27-an de oktobro 1561) estis hispana esploristo kaj konkistadoro de Sudameriko, kiu inicis kruelajn murdojn por starigi sin kiel estron de ekspedicio serĉanta la faman mitan urbon El Dorado kaj, siavice, gvidis ribelon kontraŭ la hispana monarkio, pro kio li estis murdita en Barkisimeto, en teritorio de la aktuala Venezuelo.
Biografio
Laŭ kelkaj fontoj, Aguirre naskiĝis inter 1511 kaj 1515 en la Valo de Araoz de la Senjorlando de Oñate, parto de la Regno de Kastilio. Araoz apartenas aktuale al la municipo de Oñate, en la provinco Gipuzko (Eŭskio).
Aguirre ribelis kontraŭ la reĝo Filipo la 2-a (Hispanio), al kiu li sendis leterojn en kvazaŭeduka, sed en realo ribelema lingvaĵo. Kiel sekvo, li kaj liaj homoj estis persekutataj. Aguirre mortis en 1561 en Barkisimeto, Venezuelo.
-267
En la jaro 267 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Schöppenstedt
Schöppenstedt estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lope de Aguirre
Enlandaj militoj de Peruo
La rezisto de la vicreĝo kontraŭ Gonzalo Pizarro kaj lia helpanto Francisco de Carvajal, konata kiel La Diablo de la Andoj, daŭris du jarojn. Finfine, li estis venkita en Añaquito en la 18-a de januaro de 1546. Melchor Verdugo kaj Lope de Aguirre fuĝis al Nikaragvo enŝipiĝinte en Trujillo kun 33 homoj. Melchor Verdugo estis doninta la rangon de kapitano al Rodrigo de Esquivel kaj Nuño de Guzmán; de serĝento al Lope de Aguirre, kaj de kontisto al la kleriko Alonso de Henao. Henao partoprenos poste en la ekspedicio de Pedro de Ursúa al la teritorio Omagua serĉe de la fabela El Dorado.
La veturo al El Dorado
En 1560, tuj antaŭ esti elpostenigita, la vicreĝo Andrés Hurtado de Mendoza organizis ekspedicion por la konkero de la mita El Dorado en la teritorio de la kokomagvoj. Li pensis ke estis la maniero malproksimigi el Peruo tiujn nombrajn soldatojn kaj pagsoldatojn, kiuj malriĉaj aŭ malkontentaj post la ĵus finitaj enlandaj militoj, povus okazigi denove problemojn aŭ rompi la ordon tiam funkcianta. Supozis la vicreĝo ke la espero de tuja riĉo kuraĝigus multajn el ili enlistiĝi en tiu entrepreno.
Estrite de la veterano Pedro de Ursúa, en la 26-a de septembro de 1560 eliris la ekspedicianoj navige laŭ la rivero Marañón (Maranjon') (pro tio ili adoptis la kromnomon marañones (maranjonoj)). Estis iom pli ol 300 hispanoj, kelkaj dekoj de negraj sklavoj kaj ĉirkaŭ 500 servistoj indiĝenaj, enŝipigitaj en du brigantinoj, du neprofundaj boatoj kaj kelkaj flosaĵoj kaj kanuoj. Inter ili estis Lope de Aguirre kaj lia juna mestiza filino, nome Elvira. Ursúa okazigis malfidon ĉar li atentis nur pri sia mestiza amatino Inés de Atienza.
Post unu jaro de navigado, malfacilaĵoj kaj aventuroj Aguirre partoprenis en la elpostenigo kaj murdo de Ursúa, kaj tuj poste de lia sukcedanto, nome Fernando de Guzmán, poste sukcedita de Aguirre. Aguirre kaj malmultaj homoj atingis la akvon de la Atlantika Oceano (probable tra la rivero Orinoko aŭ eĉ tra la Amazono) okazigante masakrojn preterpase inter la indiĝena loĝantaro same kiel inter la propraj ekspedicianoj. En la 23-a de marto de 1561, Aguirre instigis 186 kapitanojn kaj soldatojn subskribi militdeklaron al la Hispana Imperio kiu proklamis lin princo de Peruo, Tierra Firme (Firma Tero en Centrameriko) kaj Ĉilio. Li sendis leteron al la reĝo Filipo la 2-a klarigante siajn planojn de libereco kaj memregado subskribita per la kromnomo de el traidor (la perfidisto). Li murdis Inés, ĉar estis disputoj inter liaj homoj dezirantaj esti kun ŝi.
En julio de 1561 li alvenis al la insulo Margarita kaj kontrolis ĝin, sciigante ties loĝantojn ke li portas grandan trezoron de la inkaoj kaj tiuj, inklude la guberniestron don Juan Villadrando, avaremaj, falis en la trompon. Aguirre enprizonigis la guberniestron kaj membrojn de la konsilantaro. Poste li kaptis permilite La Asunción kaj najbarajn vilaĝojn. Koninte pri tio, la kontinentaj aŭtoritatoj, sendis Francisco Fajardo lukti kontraŭ li. Antaŭ abandoni Margarita Aguirre ekzekutis la guberniestron kaj 50 lokanojn. Li skribis novan leteron al la hispana reĝo insulte; tiun fojon li subskribis kiel El Peregrino (la pilgrimanto) kaj la Príncipe de la Libertad (liberecprinco).
Tetsuya Yano
Tetsuya Yano (矢野 哲也, n. ) estas japana futbalisto.
Lope de Aguirre
La veturo al El Dorado
En la 29a de aŭgusto de 1561, li abandonis la insulon Margarita kurse al Borburata en la kontinento, kie lia malferma ribelo kontraŭ la hispana monarkio ŝanĝis kurson. Ankaŭ Borburata estis viktimo de la rabemo de Aguirre kaj liaj “marañones”. Intence kapti Panamon, li okupis la urbon Nova Valencio de la Reĝo provokanto la fuĝon de la panikitaj loĝantoj al la montoj dum aliaj rifuĝiĝis en la insuloj de la lago Takaraigua. La konkistadoro Juan Rodríguez Suárez iris kontraŭ li kun kvar soldatoj por embuski ilin kaj nuligi la insurekciantojn, sed indiĝenoj ĉirkaŭis ilin kaj post tritaga luktado, mortigis Rodríguez Suárez kaj liajn kompanojn. Trapasinte la montaron de Nirgua, Aguirre falis sur Barkisimeto. Avertitaj de Pedro Alonso Galeas, nome dizertinto el la ekspedicio, hispanaj trupoj loĝantaj en Merido, Trujillo kaj El Tocuyo sub estreco de la maestre de campo Diego García de Paredes kaj de Hernando Cerrada Marín, iris al Barkisimeto por aresti kaj ekzekuti lin. Aguirre malespere murdis ponarde eĉ sian propran filinon, Elvira, por eviti ties falon en la manoj de siaj malamikoj; same li murdis ankaŭ kelkajn el siaj sekvantoj kiuj klopodis kapti lin.
Tetsuya Yano
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol kaj Ehime FC.
Lope de Aguirre
La veturo al El Dorado
Finfine, en la 26-a de oktobro de 1561 du maranjonoj pafis al li per siaj arkebuzoj; unu el ili pafis, sed apenaŭ tuŝis lin, pro kio Aguirre mokis. Tamen la alia maranjono ja pafcelis, mortigante lin en la momento. Poste saltis sur lin alia soldato, nome Custodio Hernández, kaj laŭ ordono de García de Paredes, senkapigis lin. Lia korpo estis dispecigita kaj liaj restaĵoj estis manĝitaj de hundoj kun la escepto de lia kapo, kiu estis enkaĝigita kaj eksponita publike kiel averto en El Tocuyo, liaj fortranĉitaj manoj estis portitaj al Trujillo kaj Valencia. En postmorta juĝo realigita en El Tocuyo li estis deklarita kulpa pro la delikto kontraŭmajesta. En Mérida kaj El Tocuyo kelkaj maranjonoj estis portitaj al juĝado, deklaritaj kulpaj pro fifaritaj krimoj kaj kondamnitaj al morto per dispecigo.
Mathurin Jacques Brisson
Mathurin Jacques BRISSON (30an de aprilo 1723 – 23an de junio 1806) estis franca zoologo kaj fizikisto.
Lope de Aguirre
En literaturo
La kapitano Francisco Vázquez, nome unu el la maranjonoj de Ursúa kiu survivis la krimojn de Lope de Aguirre, el kiu fuĝis en la Insulo Margarita, ĉirkaŭ 1562 finverkis Relación de todo lo que sucedió en la jornada de Amagua y Dorado, nome unu el la kronikoj plej detalenhavaj kaj valoraj pri tiu veturo. Juan de Castellanos inkludis Lope de Aguirre en sia eposo Elegías de varones ilustres de Indias.
Mathurin Jacques Brisson
Brisson naskiĝis ĉe Fontenay-le-Comte. Komenca parto de lia vivo okazis cele al la natura historio, dum liaj publikigitaj verkoj en tiu fako inkludas Le Règne animal (1756) kaj Ornithologie (1760). En 1759, li iĝis membro de la Akademio de Sciencoj de Francio.
Lope de Aguirre
En literaturo
En multaj romanoj, ĉefe de la 20a jarcento, estas Lope de Aguirre la ĉefrolulo. Inter ili:
Mathurin Jacques Brisson
Post la morto de Reaumur (1757), kies asistanto li estis, li abandonis naturan historion, kaj li iĝis profesoro de naturfilozofio (fiziko) ĉe la Collège de Navaro ĉe Parizo. Lia plej grava verko en tiu fako estis Pesanteur Spécifique des Corps (1787), sed li publikigis kelkajn aliajn librojn pri fizikaj temoj kiuj estis ege rimarkindaj kaj elstaraj tiutempe.
Lope de Aguirre
En literaturo
En teatro elstaras:
Mathurin Jacques Brisson
Li mortis ĉe Croissy apud Parizo.