cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nigrakapa emberizo
Reproduktado
La nesto de nigrakapa emberizo estas tasoforma kaj farita el herbotigoj kaj fibroj, remburita el kaproharoj; kaŝegita en densa arbedaro. La ino demetas 4-6 ovojn en nesto en arbo aŭ arbusto. Ties natura manĝo konsistas el insektoj dum idomanĝigado, sed for de la reprodukta sezono semoj.
Vidu ankaŭ
la multflanke simila specio de la Brunkapa emberizo (Emberiza bruniceps).
André Labarrère
André Labarrère, naskiĝinta 12 de januaro 1928 en Paŭo kaj mortinta 16 de majo 2006 pro kancero, estis politikisto de Francujo. Li membriĝis en la Socialista Partio, sub kies standardo li elektiĝis al la Nacia Asembleo, Senato, fariĝis vicprezidanto de la Nacia Asembleo inter 1973 kaj 1974, subministro pri la rilatoj kun la Parlamento de 1981 ĝis 1986 kaj ankaŭ urbestro de Paŭo de 1971 ĝis 2006.
Politika vidpunkto
Kvankam ano de socialista partio li montriĝis liberala. Rilate al Eŭropa Konstitucio (2005) li kampanjis kontraŭ. Post la morto de la patrino li ne malkaŝis sian samseksamon, sed restis fraŭlo kaj montris sin malfavora al la ideo de geja geedziĝo.
Administraciaj atingoj
Inter la projektoj de André Labarrère por Paŭ menciindas la rango de tiu inter la pioniraj francaj urboj pri la uzo de optika kablo por interreta servo, la starigo de komputila industrio, la altnivela universitata centro, la Palaco de Sportoj kaj la urba hospitalo.
Esperanto
Estis iniciato de André Labarrère nomi Zamenhof parketon en la urbocento de Paŭo. Rilate al la lingvaj rajtoj li subtenis leĝproponojn favorajn al Esperanton. Loka Esperanto-societo omaĝis lin per la titolo de honora membro. Ekspozicio pri Esperanto estis malfermita de li en la urba biblioteko. (Fonto: Carlos Pereira, http://www.kurso.com.br/, Leciono 12)
Júlia Borbáth
BORBÁTH Júlia [borba't] estas rumanuja hungara aktorino naskita en Kluĵo la 19-a de februaro 1945.
Kariero
Ŝi debutis en 1966 en teatro Temesvári Állami Csiky Gergely Színház kaj poste en 1969 ŝi iĝis anino de teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház.
Ebensupra Lago
Ebensupra Lago estas la plej granda natura lago en Montano kaj estas unu el la plej grandaj purakvaj lagoj en la okcidenta Usono, malinkluzivante Alaskon. La lago estas unu el la plej puraj inter lagoj ĝia amplekso kaj speco en la mondo.
Ottilia Borbáth
Kariero
Ŝi debutis en 1968 en teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház. En 1979 ŝi translokiĝis Hungarujon kaj dungis ŝin tie la Katona József Színház Kecskemét. En 1987–88 ŝi ludis en Pécs kaj en Jurta Színház (Budapeŝto). Ekde 1991 ŝi denove ludis en Kecskemét.
Miranda (futbalisto)
João Miranda aŭ plennome João Miranda de Souza Filho, plej ofte nur nomata Miranda, estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en Paranavaí, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2015 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Inter Milano, antaŭe li membris en la unua teamo de la klubo Atlético Madrid. Krome Miranda ekde la jaro 2009 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "3".
Sociedade Esportiva Palmeiras
Sociedade Esportiva Palmeiras estas brazila futbalteamo, kun sidejo en São Paulo. Ĝi estis fondita en 1914. Palmeiras estas membro de Clube dos 13, grupo de la ĉefaj brazilaj kluboj kaj estas inter Klasikaj Kluboj de FIFA.
William Ewart Gladstone
Biografio
Li naskiĝis en Liverpool kaj studis ĉe la Universitato de Oksfordo.
Li fariĝis parlamentano en 1832 kiel reprezentanto de la Konservativa Partio. William Gladstone (mem iama Peelite) serĉis doni al Irlando gradon da aŭtonomio, movo kiu estis kontraŭbatalita de elementoj en kaj la maldekstraj kaj dekstraj flankoj de lia partio. Tiuj forfendetiĝas por iĝi la Liberalaj Uniistoj (gvidite de Joseph Chamberlain), formante koalicion kun la Konservativuloj antaŭ kunfalado kun ili en 1912.
Li forte subtenis “liberan komercon” kaj estis la Financa Ministro inter 1852 – 1855 kaj 1859 – 1866.
En 1867 li fariĝis estro de la Liberala Partio.
Aleksandrovo (apartigilo)
Aleksandrovo estas nomo de kelkaj loĝlokoj.
Baklanovo (apartigilo)
Baklanovo estas nomo de kelkaj loĝlokoj.
Entjero
La entjeroj (aŭ plenaj nombroj) konsistas el la naturaj nombroj (1, 2, 3, …), la respondaj negativaj nombroj (−1, −2, −3, …) kaj 0 (nulo). Matematikistoj kutime signas la aron de la entjeroj per \Z aŭ Z. La naturaj nombroj estas subaro de la entjeroj, kion oni signas per \N ⊂ \Z.
La nocio de negativa nombro aperis pro la bezonoj de evoluo de algebro, kiu donis komunajn principojn solvi aritmetikajn problemojn, sendepende de ilia konkreta enhavo kaj valoroj de originaj nombrosignifoj. Probable, negativa respondo povas esti komprenita kiel grando de inversa direkto, ekz. movo en iu aŭ en ĝia inversa direkto, posedi havaĵon aŭ havi ŝuldon, ktp. Ankoraŭ en 6-11 jarcentoj en Hindio, oni regule uzis negativajn nombrojn ĝuste en tiu senco, kion ili havas en nuntempo. Sed en Eŭropa scienco ĝi eniris difinitive nur de tempoj de Kartezio (17 jc), kiu donis al negativaj nombroj la signifon de direktitaj eltranĉoj.
Entjeroj povas esti paraj kaj neparaj. Paraj nombroj oni konsideras tiujn, kiuj dividiĝas je la nombro 2 sen resto, ekz. −4, −2, 0, 2, 4; la aliajn nombrojn el la nefinia vico de entjeroj oni nomas neparaj nombroj, ekz-e −5, −3, −1, 1, 3, 5. Por konstati la parecon de grandaj nombroj, ni rigardas al la fina cifero; se ĝi estas 0, 2, 4, 6, 8 (ekz. 3843924), ĝi estas para nombro, kontraŭokaze (1991) ĝi estas nepara.
La entjero m estas nomata divizoro de la entjero n, se la kvociento de n per m ankaŭ estas entjero. Ekz-e 3 estas divizoro de 9, kaj 1, 2, 3, 4, 6, 12 estas ĉiuj pozitivaj divizoroj de 12.
Alia grava koncepto estas plej granda komuna divizoro (pgkd) de du nombroj. Ekzemple pgkd(12,16)=4, ĉar 4 estas la plej granda entjero, kiu estas kaj divizoro de 12 kaj divizoro de 16.
Kalkar
Kalkar estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kleve de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Geografie la komunuma teritorio apartenas al la regiono Malsupra Rejno.
Fos-domo
Fos-domo estas tia domo, kies paŝebla grundonivelo estas sub la ĉirkaŭa grundonivelo, tio estas oni elfosis la internan parton. La fos-domoj plej ofte ne havas muron aŭ nur tre malaltan. La interno estas malaltigita je 0,5-1 m, oni uzis la elfositan grundenhavon por ŝuti la ĉirkaŭon, tiel forkondukante la precipitaĵojn.
Heteroĥromio
Heteroĥromio signifas, ke la du okuloj de homo aŭ besto havas malsamajn kolorojn. Plej ofte ĝi estas hereda, sed ĝi ankaŭ povas estiĝi post traŭmatoj aŭ malsanoj.
Fos-domo
En la keltaj kaj ĝermanaj setlejoj la fos-domoj estis neĉefaj domoj sen fajrejo. Ili estis uzataj por metiado, ĉefe por teksado en la humida interno. Ili servis ankaŭ por rezervado de nutraĵoj.
Heteroĥromio
Tipoj
Tiu rara mutado havas multajn specojn. Ĝi povas esti parta aŭ plena. Se ĝi estas plena, la du okulo havas diversajn kolorojn, ekzemple la unu estas blua, la alia bruna. Se ĝi estas parta, ankaŭ unu okulo estas dukolora, ekzemple centre estas bruna, ekstere blua. La vera koloro de okulo estas la ekstera.
Kialoj
Plej ofte ĝi estas hereda, sed ĝi ankaŭ povas okazi per genetika mozaiko aŭ ĥimerio. Pli rare okazigas ĝin iu malsano, kiel glaŭkomo, itoj, neurofibrimatoso, aŭ sindromo de Waardenburg; drogoj; lezioj, kiel fremda korpo, aŭ ensangado.
Bestoj
Ĉe hejmbestoj estas la heteroĥromio pli ofta. Tie kaze plej plie unu okulo estas blua, kaj ĝia ĉirkaŭaĵo blanka. La katoj estas pleje plene blankaj, kaj la alia okulo estas flava, oranĝa, verda aŭ kuprakolora. Ĝi estas plej pli ofta ĉe turkaj rasoj, ĉe Khao Manee katoj, aŭ ĉe japana bobtailo. Ĉe hundoj ĝi estas plej pli ofta ĉe siberia huskyo, ĉe catahoula leopardhundo, aŭ australa ŝafhundo. Ĉe ĉevaloj ĝi estas pli ofta ĉe pinto koloraj rasoj; unu okulo estas bruna, la alia griza, blua aŭ blanka. Oni trovis ankaŭ heteroĥromiajn bovojn kaj akvobubalojn. Ankaŭ furoj kun sindromo de Waardenburg povas esti heteroĥromiaj.
Udligenswil
Udligenswil estas komunumo en la distrikto Lucerno en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 2119 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Günter Kunert
Günter KUNERT (naskiĝis la 6-an de marto, 1929 kaj mortis la 21-a de septembro 2019) estis germana verkisto.
Udligenswil
Geografio
Udligenswil situas sur teraso ĉe la suda deklivo de la monto Rooterberg sur alteco de 621 m s.m.
Günter Kunert
Kunert naskiĝis en Berlino. Li studis grafik-arton, sed ĉesigis tiun ĉi karieron, por dediĉi sin al la verkado. En la jaro 1948 li fariĝis ano de la SED, la gvida partio de GDR. Li konatiĝis kun Bertolt Brecht kaj Johannes R. Becher, kiuj influis lian fruan verkaron. En 1950 aperis lia unua poemaro: Wegschilder und Mauerinschriften.
Udligenswil
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,22 km², de kiuj 22,7% estas kovritaj de arbaro, 66,7% servas por agrikulturo kaj 9,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Udligenswil limas en nordo al Root, en nordoriento al Meierskappel, en sudoriento al Küssnacht (SZ), en ĝia plej suda pinto al Meggen, en sudokcidento al Adligenswil, kaj en okcidento al Dierikon.
Günter Kunert
En la jaro 1976 Günter Kunert publike kritikis la sintenon de sia partio al la sistemkritikanto Wolf Biermann, sekve li perdis sian anecon al la SED. En 1979 li elmigris al FRG.
La verkaro de Kunert konsistas ĉefe el poemoj, krome el rakontoj, televidaj dramoj, radiodramoj, filmscenaroj, infanlibroj kaj eseoj.
Udligenswil
Trafiko
Udlikon situas iomete flanke de la gravaj trafikvojoj, kio al ĝi garantias trankvilecon, tamen ĝi estas bone atingebla. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas 4 kilometrojn sude en Küssnacht. Al la svisa aŭtovojo A14 la plej proksima alveturejo al direkto de Lucerno situas 6 km norde en Buchrain kaj al Zugo kaj Zuriko en distanco de de 8 km nordoriente en Gisikon.
Historio
La unua dokumenta mencio de Udligenswil datiĝas el la jaro 1036 kiel Uodelgoswilare.
Dum mezepoko en Udligenswil regis la Habsburgoj. En la jaro 1406 la vilaĝo estis vendita al la urbo Lucerno. En la jaroj 1565 kaj 1566 pli ol la duona de la loĝantaro de Udligenswil formortis pro pestoepedemio.
Lakes (subŝtato)
Lagoj (angle : Lakes ; araba : Al-Bahirat) estis unu el la dek subŝtatoj de Suda Sudano inter 2011 kaj 2015. Ĝia totala areo estis proksimume 40,235 kvadrataj kilometroj, la grandeco de ĝia populacio estis proksimume 695,730 homoj (aktuale en 2008) kaj ĝia ĉefurbo estis la urbo de Rumbek. La subŝtato de la Lagoj estis unu el la kvar subŝtatoj situantaj en la Bahr al-Ghazal regiono.
Grenmuelejo
Grenmuelejo estas muelejo per kiu oni muelas grenon ĝis ĝi fariĝas faruno.
Lakes (subŝtato)
Bahar Al Jabal estis subŝtato en la lando de Equatorio kiu estis apartigita de ĝi en 1948. Sur ĝia orienta flanko, la subŝtato limas al subŝtato Jonglei, per la itinerio de la Blanka Nilo. En la nordo estas subŝtato Unity, en la nordokcidento estas la subŝtato Warrap, en la sudoriento estas la subŝtato Okcidenta Ekvatoria, kaj sude ĝi limas al subŝtato Centra Ekvatorio.
Simila al la aliaj subŝtatoj en Suda Sudano, la Lagoj-subŝtato ankaŭ estis dividita en distriktojn.
Grenmuelejo
Jam en la antikva epoko homoj muelis grenon; en la komenco per du reciproke frotantaj ŝtonoj, poste per turnantaj manmueliloj, pli poste per akvomuelejoj aŭ ventmuelejoj.
Estas du muelŝtonoj kiuj en la grenmuelejo faras la veran mueladon. La suba, la “kuŝanto”, estas fiksita je la planko de la ŝtonsubtegmentejo, kun supre kun eta interspaco la “iranto” (la muelŝtono kiu povas turni). La greno falas inter la du ŝtonoj tra la “kroptruo” en la turnanta “iranto” sur la “kuŝanto”. La distanco inter la du ŝtonoj estas precize alĝustigebla, de la muelisto, per speciala mekanismo. Ĉi tiu alĝustigo dependas de la propulsa forto, de la muelota produkto kaj la dezirata fajneco de la faruno. Per kaneloj en la ŝtonoj la greno estas pelata al la ekstera flanko de la ŝtonoj kaj tiel muelita.
La muelota greno unue estas ŝutita en la ŝutujo supre sur la muelkuvo. Tra elflua aperturo, kiu povas esti malfermita kaj fermita, la greno venas en la skuujo. Ĉi tiu skuujo estas movata tien kaj reen per la ŝtonakso, pro kio la greno dozite falas en la kroptruo. En la ligna ŝtonkuvo la faruno estas kunportata de pelilo kiu estas fiksita je la “iranto” ĝis truo en la muelringo por poste fali en la faruntubon. Poste ĝi estas kaptata, sur la muelsubtegmentejo, en muelujo sub kiu pendas sakon.
12170 Vanvollenhoven
Nomo
Ĝia nomo honoras Pieter van Vollenhoven, profesoron pri mastrumado de la riskoj ĉe la Universitato de Twente. Ambasadoro de Nederlando por la Internacia Jaro de Astronomio (2009), li aktive subtenis la popularigon de la astronomio kaj de la kosmaj sciencoj en Nederlando dum multenombraj jaroj.
Jane Goodall
Jane Morris GOODALL (3-a de aprilo, 1934) estas unu el la plej eminentaj spertuloj pri primatoj. Ŝi ne edukiĝis kiel sciencisto, sed laboris kiel sekretario en Bournemouth, Anglio.
Ŝi havis grandan intereson pri bestoj kaj pro tio fine akiris postenon en 1966 kiel sekretario de antropologo Louis Leakey en Afriko.
Post kelkaj monatoj ŝi sukcesis konvinki lin, ke ŝi estus taŭga persono por studi grupon de ĉimpanzoj en la arbaro Gombe apud lago Tanganjiko.
Inter ŝiaj gravaj eltrovoj ŝi rimarkis ke ĉimpanzoj montras homsimilan konduton - ekzemple, ke ili kapablas krei kaj utiligi ilojn.
En 1977 ŝi fondis instituton por mediprotektado.
Le Cannet-des-Maures
(jen france, okcitane Lo Canet dei Mauras) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Loguivy-Plougras
(jen france, bretone Logivi-Plougraz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Jane Goodall
Ŝia kolego estis Géza Pál Teleki.
Rivero Skagit
La rivero Skagit estas rivero en sudokcidenta Brita Kolumbio en Kanado kaj nordokcidenta Vaŝingtonio en Usono, proksimume 240 km longa. La rivero kaj ties alfluantoj drenas areon de 6900 km² de la Kaskada Montaro laŭlonge de la norda pinto de Puĝeta Fjordo.
La baseno de la rivero Skagit estas karaktera pro moderklimata, mezlatituda, mara klimato. Temperaturoj gamas amplekse tra la baseno. Registritaj temperaturoj ĉe Newhalem gamas el -21 °C al 43 °C, kun plej grandaj pintoj plej verŝajne en montoj. La plej altaj temperaturoj estas komune registritaj en julio; kaj la plej malaltaj en januaro.
Ŝtata Teatro Szigligeti Társulat de Oradea
Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat, (rumane: Teatru de Stat Oradea Compania Szigligeti, Esperante: Ŝtata Teatro Oradea Trupo Szigligeti estas hungarlingva sekcio de la Ŝtata Teatro Oradea.
La aktuala konstruaĵo de la teatro estis inaŭgurita la 15-an de oktobro 1900 kaj ricevis la nomon Szigligeti laŭ la dramverkisto Ede Szigligeti naskita en urbo. Direktoroj: Károly Somogyi ĝis 1908, Miklós Erdélyi inter 1908-1921 kaj inter 1926 kaj 1938, Lajos Parlagi inter 1922-1924, László Gróf ĝis 1924-1926. Arta gvidanto estis Eszter Novák.
Sho Sasaki
Sho Sasaki (佐々木 翔 n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2018 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Mikulovice
Mikulovice estas nomo por pluraj municipoj de Ĉeĥio.
La Bretenière (Doubs)
La Bretenière estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
NGC 1199
NGC 1199 (aliaj indikoj — PGC 11527, MCG -3-8-67, HCG 22A) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Formarinsee
Formarinesee estas lago en aŭstriaj Alpoj. Ĝi kuŝas en la federacia lando Vorarlberg kaj estas fonto de rivero Lech.
27864 Antongraff
27864 Antongraff estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisa pentristo Anton Graff (1736–1813), gvidanta portretisto de la 18-a jarcento, instruisto ekde 1766 ĉe la Akademio de Artoj de Dresdeno. Li portretis multenombrajn el siaj plej famaj samtempuloj (Gellert, Lessing, Herder, Wieland kaj Schiller) kaj ankaŭ ofte si mem.
Villa del Campo
Villa del Campo [bIja del kAmpo] (Vilaĝo de la kampo) estas municipo de Hispanio, en la provinco Cáceres, regiono Ekstremaduro.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas campeños. La censita populacio en 2009 estis 555 loĝantoj.
Situo
Villa del Campo estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Valo de Alagón, je altitudo de 473 m; je 90 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 150 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 57 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Studienka
Studienka, hungare Szentistvánkút, germane Hausbrunn estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Bratislavo, en Distrikto Malacky. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Szentistván. La malnova slovaka nomo estis Hasprunka.
Enguerrand de Monstrelet
Enguerrand de Monstrelet (n. ĉirkaŭ 1390 en Montrelet Pikardio - 20-an de julio 1453) estis franca kronikisto de la Mezepoko. Li estas la aŭtoro de Kronikoj de Monstrelet farita por la Luksemburga dinastio, kiu rakontas la okazintaĵojn de 1400 ĝis 1444. Kiel kronikisto li prezentiĝas en la unua volumo de la Kronikoj kiel la posteulo de Jean Froissart.
Studienka
Situo
Studienka situas sub monto 212 m-ojn alta, laŭ traitra flankovojo. Malacky troviĝas 13 km-ojn.
Historio
Germanoj fondis la vilaĝon en la 15-a jarcento, kiu nomiĝis germane "Haus bei Brunn" (=domo antaŭ puto). La unua skriba mencio devenis el 1592 en formo ’’Hausbrunn’’. En 1682 kaj en 1882 incendioj okazis. En 1910 loĝis en Szentistvánkút 1701 homoj, (1627 slovakoj, 44 germanoj, 27 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Malacka, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 laŭ la popolnombrado vivis en Studienka 1598 homoj, (1571 slovakoj, 7 ĉeĥoj, 6 ciganoj, unusola germano).
Alsórajk
Alsórajk [alŝOrajk] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa. Alsó signifas: suba kaj faras diferencon de la apuda vilaĝo Felsőrajk.
Situo
Alsórajk situas sur mildaj deklivoj, laŭ rojo (kanalo Principális preterfluas), laŭ traira flankovojo, fervojo Szombathely-Nagykanizsa preteriras.
Historio
Antaŭ la hungaroj supozeble slavoj vivis tie. Oni fondis abatejon en 1239, la apuda vilaĝo menciiĝis unuafoje en 1247. En la 16-a jarcento etfortikaĵo konstruiĝis, kiun la turkoj okupis kaj detruis kune kun la vilaĝo en 1600. La komunumo rehomiĝis post 3 jardekoj.
En Alsórajk migra poŝto servas.
(13458) 4214 T-1
(13458) 4214 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Iliatenco
Iliatenco estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Iliatenco.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2010, (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Graflando an Dúin
Graflando an Dúin (Down) estas unu el ses historiaj graflandoj de Nordirlando.
Treviro
Treviro (Trier, en la dialekto de la urbo ankaŭ: Trever) estas konsiderata la plej malnova urbo de Germanio. Ĝi estis fondita en la jaro 16 antaŭ Kristo de la romia imperiestro Augustus, kiu nomis la urbon Augusta Treverorum aŭ mallonge Treveri. Pluraj konstruaĵoj en la urbo ankoraŭ memorigas pri la romia tempo: Plej impona sendube estas la tiel nomata Porta Nigra (= Pordo Nigra), granda urba pordego konstruita en la fino de la 2-a jarcento.
Graflando an Dúin
Geografio
La graflando situas inter la golfo Carlingford Lough, la rivero Bann, la golfo Belfast Lough kaj la Irlanda maro. La pejzaĝo estas formita de la lasta glaciepoko. Relative altaj montoj ekzistas en la sudo de la graflando nome en montaro Mourne kaj en la mezo de la graflando nome en Clieve Croob.
Treviro
En Treviro naskiĝis Karl Marx.
Graflando an Dúin
Historio
La graflando havas longan historion. Oftas megalitaj konstruaĵoj, kiuj parte ĝis hodiaŭ estas viziteblaj. La historia batalo de Mag Ráth (Moira en la graflando an Dúin) en la jaro 637 konserviĝis en mita formo en la rakonto Cath Maige Rátha en la verko Leabhar BuidhDe Lecain („La flava libro de Lecan“).
Treviro
Partneraj urboj
Treviro kune kun la urboj Luksemburgo, Metz kaj Saarbrücken estas la urba ligo Quattropole, kaj kune kun tiuj tri ligaj urboj membras en la regionego Sarlando-Loreno-Luksemburgo-Rejnlando-Palatinato-Valonio.
Graflando an Dúin
Historio
Al la graflando apartenas ankaŭ la malgranda vilaĝo Millisle. Tie la bieno Millisle Farm de majo 1938 ĝis sia fermo en la jaro 1948 estis la nova hejmo de ĉ. 300 judaj infanoj kaj junuloj el Germanujo. Ili estis savitaj de la nazioj.
Treviro
Partneraj urboj
Treviro havas naŭ partnerajn urbojn:
Graflando an Dúin
Ekonomio
25 % de la agrikulture uzebla areo estas uzata por agrikulturo (sekalo, terpomoj, legomo), 75 % por bestobredado (bovoj, porkoj, birdoj, ŝafoj). Laŭlonge de la marbordo la homoj faras fiŝkaptadon. Tie ankaŭ situas fama kaj grava marbanejoj.
Treviro
Esperanto-vivo
En Treviro kvarfoje okazis la jarfina "Internacia Festivalo" (IF), nome dum 1988, 1997, 2000 kaj 2005. Inter la 27-a de decembro 2002 kaj la 3-a de januaro 2003 la 46-a Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo okazis en Trier kaj pritraktis la temon "Ekstremismo – specoj, originoj, efikoj". En 2006 okazis samloke la "Novjara Renkontiĝo" (NR) de EsperantoLand.
Graflando an Dúin
Ekonomio
En la ĉirkaŭo de Belfasto estas industrio. La plej gravaj branĉoj estas maŝinkonstruado, elektro- kaj komputil- respektive tekstila industrio.
Supra Nilo (subŝtato)
Supra Nilo Ŝtato (ولاية ععالي النيل‎) estis unu el la dek subŝtatoj de Suda Sudano inter 2011 kaj 2015. Ĝia areo estis proksimume kvadrataj kilometroj kaj ĝia populacio estis  (aktuale en 2008). Ĝia ĉefurbo estis Malakal. La Blanka Nilo fluas tra la teritorio.
Paŭzo
Paŭzo laŭ la simpla difino de PIV estas nelonga interrompo de ago. La vorto venas de la malnovgreka vorto παῦσις  (paŭsis, en la moderna greka lingvo παύση,  páfsi, ripozo, senmoveco), kaj venis tra la latina pausa kaj malnovfranca pause al pliaj lingvoj, ekzemple dum la 14-a jarcento al la mezaltgermana pūse kaj la altgermana vorto Pause (prononco "Paŭze").
Komunumaro Manderscheid (ĝis junio 2014)
La komunumaro Manderscheid - germane Verbandsgemeinde Manderscheid, mallonge VG Manderscheid - estis administra komunumaro en Germanio, ĉirkaŭ la centra komunumo Manderscheid. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de 2012 la komunumaro entute havis loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumis iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia. Komence de julio 2014 la administra unuo malfondiĝis kaj la membraj komunumoj doniĝis al la komunumaro Wittlich-Land.
Paŭzo
En pluaj fakaj terminoj
Kiel vortero de pluaj fakaj terminoj, ekzemple de medicino aŭ aliaj sciencoj, la vortofino -paŭzo signas la (definitivan, kaj ne nur mallongtempan) finon de io:
Komunumaro Manderscheid (ĝis junio 2014)
La teritorio apartenas al la centra parto de la mezalta montaro Eifel (Ejfelo), kiu prahistorie konsistis el aktivaj vulkanoj - iuj el tiuj eksaj vulkanoj transformiĝis al imprese rondaj lagoj. La rivero Mozelo situas iom pli sude.
{|
Akvopseŭdomuelejo
Akvopseŭdomuelejo estas pseŭdomuelejo kiu konvertas la fluadon de rojo aŭ rivero pere de akvorado al rotacia energio, kiu povas esti utiligata por produkti elektron aŭ por presado de oleo k.t.p.
Akvopseŭdomuelejoj povas esti dividitaj laŭ tipo de akvorado en:
Eksteraj ligiloj
Molino
Jean Larcher
Jean Larcher estas franca belskribisto naskita en 1947.
Verko
Jean Larcher estas precipe konata kiel praktikanto de la angla stilo, kiun oni kromnomas ankaŭ kuprogravura stilo. Li ornamas ĝin per densaj arabeskoj. Sed li ankaŭ kompetentas pri multaj aliaj stiloj de eŭropa kaligrafio. Lia stilo estas vigla, preskaŭ peza, kaj li prezentas verkojn faritajn spontane, sen retuŝoj.
Spartak Moskvo
Spartak Moskvo (Спартак Москва, prononco laŭ sistemo IFA ), per plena nomo Футбольный клуб «Спартак» Москва - estas profesia futbalklubo de Rusio. Kiel la nomo indikas, ĝi situas en la urbo Moskvo. La unua vira futbalteamo de la klubo estas inter la gvidaj de la lando kaj ankaŭ jam en la epoko de Sovetunio havis gvidan rolon en la futbala Supera Ligo (ruse Высшая лига) de Sovetunio.
4606 Saheki
4606 Saheki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Tsuneo Saheki (1916–1996).
Loc-Envel
(jen france, bretone Lokenvel) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Le Castellet (Var)
Le Castellet (jen france, okcitane Lo Castelet) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Nigrula preĝokanto
Nigrula preĝokanto estas muzikĝenro, kiu ekestis en Usono komence de la nigrula sklaveco dum la 17-a jarcento. La nigrulaj preĝokantoj estas rigardendaj kiel radiko de gospelo.
Enhavoj
La tradiciitaj tekstoj de la nigrulaj preĝokantoj preskaŭ nure estas religiaj kaj rakontas pri la vivo de batitaj, ekspluatataj kaj sopiraj homoj (de sklavoj), sed ankaŭ pri ilia espero kaj kredo je Dio. La emocia sonantaj kantoj priskribas plej ofte situaciojn el la Malnova Testamento, kiuj similas al tiuj de la sklavoj. Ili identigis sin aparte kun la "selekta popolo" Israelo, kiu sukcese fuĝis el la kaptiteco, ĉar ĉi tiu analogeco helpis ilin, defendi sin mense kontraŭ la devalorigo kaj humiligo fare de la sklavosistemo. La malgajeco ne nur klariĝas el la embarasaj vivkondiĉoj de la nigrulaj sklavoj, sed ankaŭ el la funebro pri parencoj, kiujn ili milope aparte dum la delokado el la nordaj en la sudajn ŝtatojn de Usono kadre de la sendependiga milito. En la centro de multaj tekstoj staras senpatrinaj infanoj kaj orfaj gepatroj. Ekzistis tamen ankaŭ amkantoj kaj satiraj tekstoj, kiuj parodiis la mediojn de la sklavoj aŭ de la sklavomastroj, samkiel tekstoj, kiuj kaŝe disvastigis novaĵojn pri la aboliciismo.
Ekesto-historio de la nigrulaj preĝokantoj
En la jaro 1619 la unuaj sklavoj deportitaj el Afriko alvenis en la nuna usona ŝtato Virginio. Oni devigis ilin labori sur la grandaj tabak- kaj kotonplantejoj. Ĉi tiu laboro estis kruela, malgrandegaj krimetoj estis severege kaj malmilde punataj. La punado per vipo estis kutima kaj ĉiutaga.
La profunda enradikiĝo de la kristana kredo en la blankula loĝantaro klarigas la skrupulojn, teni kristanojn kiel sklavojn. Tiel ankaŭ klariĝas, kial neniu havis eĉ la plej grandan intereson, misii ĉi tiujn homojn. Oni ne plu estus povanta teni kaj uzi ilin kiel sklavojn. El ĉi tiu „dilemo“ la sklavotenantoj elvenis per leĝo en la jaro 1667, kiu deklaris, ke la konvertiĝo de sklavo al kristanismo nenion ŝanĝu je ties socia pozicio.
Jam antaŭ akcepto de ĉi tiu leĝo la nigruloj iris kun siaj posedantoj en la diservojn de la kristanaj preĝejoj, je kio la enhava formado de la diservoj orientiĝis laŭ la ideoj de la blankula supra klaso. Post 1667 ĉi tio iom post iom ŝanĝiĝis. Tiel la diservoj de la metodistoj kaj baptistoj plaĉis al la sklavoj pro ilia hejmeca maniero. La pasiono de Jesuo kortuŝis ilin pli kaj pli. Ili identiĝis per tio kaj uzis aliaflanke unu el la malmultaj esprimeblecoj permesitaj al ili, por eldiri siajn aferojn. Ĉi tiujn ili kaŝis malantaŭ kristanaj metaforoj. Ĉi tiu dusenceco de la lingvo ĝis nuntempe estas tipa por nigrusonaj muzikstiloj. La afrikanoj kunportis ankaŭ influojn el siaj hejmlandaj kulturoj en la ekzistantan blankulan eklezian muzikon: siajn tradiciojn, sian plurdeismon kaj religian ekstazon, sed ankaŭ muzikajn elementojn kiel plurritmaron kaj aliajn tonojn ol tiujn de la eŭropaj gamoj (blusajn tonojn).
Tiel ekestis memstaraj nigrulaj eklezioj, kaj la afrika religieco intermiksiĝis kun la kristana dogmo. Ĉar muziko, dancado kaj kantado estis nesepareble ligita kun la afrika ĉiutago, ili fariĝis grava ero de la nigrulaj diservoj. El la ritma dialogo de la predikanto kun la paroĥo (voko kaj respondo) spontane evoluis kantoj, kies centra ero estis biblia teksto. La nigruloj kantis la preĝokantojn ankaŭ en la ĉiutaga vivo. Tiuj ekestis per libera improvizado kaj estis buŝe tradiciataj.
Tipa estis flua transiro de prediko al muziko : La predikon, kiun la predikanto deklamis per levita voĉo, la paroĥo akompanis per vokoj kiel "Amen" aŭ "Oh Lord", kiuj iom post iom transiĝis en plejparte sinkopan komunan ritmon intensigatan per paŝo-sinsekvoj aŭ manklakoj. Sur ĉi tiu ritma fundamento nun unuopaj paroĥanoj povis fari siajn "vokojn", do emociajn eldirojn aŭ bibliajn teksterojn, kiujn la resto de la paroĥo kompletigis per "respondoj" aŭ parte ripetis. Nigrulaj preĝokantoj do ekestis el miksaĵo de individua kaj komuna improvizado surbaze de ĉiuj konataj ritmaj figuroj, sed ankaŭ de bibliaj tekstoj. Laŭ sia improviza origino la preĝokantoj estis, kiam ili iam estis ekestintaj, ankaŭ ne estis statikaj, sed povis esti ŝanĝataj depende de situacio kaj kunteksto laŭ tempo ktp.
Hermin Boránd
BORÁND Hermin [bora'nd] estis hungara kantistino naskita en Arad en 1852 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de junio 1916.
Nigrula preĝokanto
Ekesto-historio de la nigrulaj preĝokantoj
Kiam la blankulaj regantoj ekkonis elementojn de la nigrulaj preĝokantoj kiel paganaj, ili malpermesis tiun ĉi. Pro tio malaperis dancado, fetiĉoj kaj altaroj. Ankaŭ la tamburadon plejofte malpermesis la blankulaj sklavotenantoj, ĉar ili vidis en tio formon de konversacio, kiun ili ne komprenis. Tial la nigruloj anstataŭis tion per la konata manklakado aŭ piedfrapado aŭ per la tamburdanco, je kiu ili saltetis sur unu gambo kun tamburfrapilo en la mano.
Bărăi
Bărăi [bərəj] (Báré, Baren) estas vilaĝo en Rumanio sude de Gherla. En 1910 ĝi havis 835 loĝantojn (rumanoj), en 1992 370 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1297. De 1333 ĝi estis ekleziejo kun hungara loĝantaro. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs (reĝa departemento) vármegye). Administre ĝi apartenas al Căianu.
Nigrula preĝokanto
Nigrulaj preĝokantoj kiel komunikilo
Dum la sklaveco daŭranta proksimume 250 jarojn la blankuloj deportis proksimume 10 milionojn da nigruloj al Ameriko. La malhomeca subpremado de la nigrula loĝantaro en Usono kaŭzis planitajn ribelojn kontraŭ la sklaveco. Inter 1670 kaj 1865 okazis 130 armitaj ribeloj de sklavoj, kiujn la blankuloj plejparte sufokis sange. La deziro de liberiĝo ĉiam estis en la afrikdevena loĝantaro. Tamen la vojo el la sudo en liberan Kanadon estas longa kaj peniga. Ekde 1838 kontraŭuloj de la sklaveco organizis la Underground Railroad (subtera fervojo) – fuĝoplanon kun protektodomoj, fuĝohelpantoj kaj sekretaj komunikiloj kiel diversaj kaŝaj kodoj ekz. arte ornamitaj flikaĵo-peplomoj kaj en kantoj. Tiuj komunikis la kiamon, kieon kaj kielon de la organizitaj fuĝoj. Evoluiĝis ankaŭ religie kodita lingvo. Oni ĉirkaŭskribis la regionon sen sklaveco per My Home (mia hejmo), Sweet Canaan (dolĉa Kanaano) aŭ The Promised Land (la promesita lando). Ĉi tiu regiono situis sur la norda flanko de la rivero rivero Ohio, kiun oni kaŝlingve nomis „Jordano“. La fuĝantoj vadis tra la akvo, por forskui la hundojn de la persekutantoj (Wade in the Water). En Swing Low, Sweet Chariot „Chariot“ simbolas la Grandan Ĉaron, parto de la konstelacio Granda Ursino, kiu ene de tago turniĝas ĉirkaŭ la Norda Stelo. En printempo, ja la plej bona tempo por fuĝo, mallonge post la sunleviĝo la Ĉaro estas je sia plej malalta punkto kaj montras la vojon norden. Famiĝis la 29-jara fuĝinta sklavino Harriet Tubman, kiu en 1849 mem fariĝis fuĝohelpanto ĉe Underground Railroad. Ŝia kaŝnomo estis „Moses“ – Go down, Moses estis ŝia ekkonilo. Kelkaj preĝokantoj ankaŭ estis tutsimple voko al libereco kaj admono al fuĝo (Steal Away). Ĉi tiun intermiksadon de religiaj kaj profanaj eldiroj same kiel la kantadon de la plejparte religiaj preĝokantoj en profanaj kuntekstoj la nigruloj tamen ne komprenis kiel profanigo, ĉar ĝi konformis plie al la flua transiro inter ĉiutaga mondo kaj religio, kiel kutima en multaj afrikaj religioj. Rekta renkonto kun Dio do estas ero de multaj preĝokanto-tekstoj (ekz. en "My Lord What a Mourning": I'm going to live with God).
Hermin Boránd
Kariero
Ŝi debutis kiel infanaktorino en Debrecen kaj tie ludis ĝis 1875. En 1876 ŝi troviĝis en trupo de Béla Mándoky, en 1877 en tiu de Andor Sztupa. En 1878 ŝi dungiĝis al Koloĵvaro, poste ekde 1886 ĝis 1905 al Népszínház (Budapeŝto). Pli poste ŝi iĝis lernejestrino.
Nigrula preĝokanto
Muzikaj distingiloj
La nigrula preĝokanto transprenis esencajn distingilojn de la afrika muzikkulturo. La muziko de afrikanoj antaŭ la ekesto de la nigrula preĝokanto estis male al eŭropa muziko tre improviza kaj bazixas ĉefe sur la kvintona gamo. Kvankam al ĉi tiu praafrika muziko harmoniscienco kie tiu de la eŭropanoj, ekzistas en ĝi plurvoĉeco per samtempa kantado en trita distanco. Post adaptiĝo al la kristana religio la nigruloj transprenis ankaŭ distingaĵojn de la eŭropa muziko, ekzemple la uzadon de maĵoro kaj minoro samkiel kaj bazajn harmonisciencajn regulojn. Krom kanti afrikaj muzikistoj ofte uzis frapinstrumentojn, kiujn la sklavotenantoj en Usono tamen malpermesis al la nigruloj pro la kaŭzita timo, ke la nigruloj povus uzi la instrumentojn por informo-transsendado trans grandaj distancoj. Pro ĉi tiu kaŭzo la sklavoj uzis la manklakadon kaj la piedfrapadon, por atingi frapinstrumentan sonefekton. Esenca distingilo de nigrulaj preĝokantoj estas la principo voko-respondo, kiu rezultas el la kristanaj ritoj kaj diservoj: Kiel la pastro kaj la paroĥanoj la soloisto antaŭkantas kaj la resta ĥoro muzike respondas. La melodioj de la preĝokantoj ofte konsistas el t.n. specimenoj, tio estas unu- ĝis du-taktaj melodieroj, vicigitaj kaj ripetataj en la kanto.
Problema fonta situacio
Nigrulaj preĝokantoj estas, se entute ekzistas skribaj fontoj aŭ sondokumentoj, malfacile datigeblaj aŭ geografie precize, ĉar la unuaj kolektantoj atribuis nur malmultan signifon al ĉi tiuj faktoj. Kolektantoj kiel John Lomax, Howard Odum kaj Newman White ne ektimis je cenzuraj intervenoj, laŭdire por ne vundi la moralajn sentojn de la legantoj. Ofte fruaj kolektoj prezentis ankaŭ tion, kio plejeble distingiĝis de la blankula muziko. Pli malfruaj publikaĵoj de nigrulaj preĝokantoj male al tio surmontris similecojn inter nigrulaj kaj blankulaj baptismaj aŭ metodismaj preĝokantoj, akcentas tamen la influon, kiun enprenis la blankulaj de la nigrulaj preĝokantoj. Jen klara disigo ne eblas.
Urbodomo de Sopron
La Urbodomo de Sopron estas signifa historia monumento en Sopron, laŭ la ĉefplaco.
Historio
Municipo de Sopron aĉetis ĉi tiun lokon en 1496. La konstruita domo estis la unua publika konstruaĵo de la urbo en la sekva jaro. En 1615 la domo ricevis ornamaĵojn, pentraĵojn, kiuj bruliĝis en granda incendio en 1676. La hungara parlamento tie kunsidis en 1681, ili akceptis gravan leĝon, kiu permesis konstruadon de protestantismaj kirkoj en Hungara reĝlando. Dum la malfrua 19-a jarcento la administrado kreskiĝis, la loko jam ne sufiĉis. En 1892 oni malkonstruis la domon kaj post 4 jaroj la pli nova novrenesanca urbodomo estis preta. Menciindas, ke en tiu loko ankaŭ kapelo estis, kiun oni malkonstruis laŭ elementoj kaj poste oni rekonstruis ĝin en konvena loko.
Vidnava
Vidnava (Weidenau, Widnawa) estas urbo troviĝanta en norda parto de distrikto Jeseník en Ĉeĥio. Nordo kaj oriento de la urbo kreas ŝtatlimon kun Pollando, okcidente ĝi najbaras kun vilaĝo Velká Kraš. La urbo konsistas el loka parto Vidnava kaj loka parto Štachlovice. En la urbo havis. La estiĝo de la urbo datiĝas en la komencon de la dua duono de la 13-a jarcento, la unua skribmencio estas el 1291.
Urbodomo de Sopron
Konstruaĵo
La duetaĝa urbodomo formas brikon, en interno de la domego 2 internaj kortoj troviĝas. La enireja parto estas portiko. En unu el la arkadoj troviĝas skulptaĵo (farita en 1998) pri iama urbestro. Interne en la unua etaĝo arkivo funkcias, kies pordo estis farita en 1782, tio estas la unusola objekto el la malnova urbodomo. La arkivo mem estas unu el la plej gravaj hungaraj arkivoj kun 5000 mezepokaj dokumentoj.
Vidnava
Ŝtonepoko
Vidnava havas riĉan kaj movitan historion. La unuaj signoj de enloĝigo estas dokumentitaj jam en frua ŝtonepoko, pri kio atestas trovitaĵoj de iloj el fajro-ŝtonoj. La unua skribmencio pri urbo, fondita sur regula aksa bazplano, devenas el la jaro 1291. Jam tiam Vidnava estis signifa administra centrejo de regiono kaj centrejo de metia produktado.
Mezepoko
La promesigan evoluon de la urbo, en kiu prosperis komerco kaj metioj, interrompis en la 14-a jarcento husanaj militiroj kontraŭ ilia plej granda konraŭulo - episkopo el Vroclavo. En 1428 la urbo estis konkerita de husanoj kaj forbruligita. a falo de la urbo daŭris ĝis komenco de la 16-a jarcento, kiam ĝi iom post iom komencis leviĝi el la antaŭaj plagoj. Okazis ekfloro de metia produktado, la urbo akiris rajton por kuiri bieron por la vasta ĉirkaŭaĵo (1529).
Memorindaĵoj
Al la plej signifaj historiaj memorindaĵoj de la urbo apartenas konstruaĵo de kastelo kun renesanca arkitekturo el duono de la 16-a jarcento kun konservitaj volboj kaj multnombraj arkitektonaj detaloj.
Matthias Menck
Matthias Menck (pseŭdonimoj: Double M, Toxilogic) estas germana muzikisto, Diskĵokeo kaj muzika producento en Hamburgo ( Germanio),
(19237) 1994 AP
(19237) 1994 AP estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Matthias Menck
aŭtorino kaj producento de popularaj grupo Brooklyn Bounce.
Kranenburg (Oste)
Kranenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo. La komunuman teritorion trafluas la rivero Oste.
Melito di Napoli
Najbaras la komunumoj Casandrino, Giugliano in Campania, Mugnano di Napoli, Napoli kaj Sant'Antimo.
Pulso (muziko)
La rapideco de la pulso estas grava faktoro por la tempo de muzikaĵo. Kutime estas la indiko de batoj por minuto. La plej konata ilo por fiksi la pulson estas la metronomo.
Se la sinsekvo de batoj grupiĝas en ripetaj nombroj, tiel ke ĉiu 2-a, 3-a, 4-a ktp. impulso elstaras pli akcentita ol aliaj, ekestas takto; en ĉi tiu ĉiu bato prezentas pokaze diverse akcentatan taktotempon.
Taktotempo
La taktotempo formas rastron ene de takto. Taktotempoj krome plifaciligas fiksadon de la pozicio ene de takto.
La faskigo de batoj en taktoj donas al la batoj referencpunkton: En takto la batoj unuflanke estas numeritaj unu post la alia (komencante per 1), aliflanke pro la uzataj mezuroj certaj taktotempoj en la taktoskemo estas pli forte akcentitaj ol aliaj, pro kio diferencaj taktotempoj ene de takto ricevas diferencajn akcentojn. La unua bato de ĉiu takto plejofte tenas la ĉefakcenton.
Taktoj ja povas estis plenigitaj per pli mallongaj notoj, ol la numeratoro de la taktindiko indikas; la „subtaktaj tempoj“, sur kiuj tiuj  ĉi notoj do estas ludataj, kutime ne estas akcentataj.
Qamişli
Qamiŝli (aŭ Qamiŝlo) estas la plej granda urbo de Kurdio de Sirio.
Hias (kantisto)
Hias estis la artistnomo de Erich Mathias Mayer (naskiĝinta en la 3-a de novembro 1950 en Johnsbach, mortinta en la 7-a de julio 2007 en Donnersbach). Li estis aŭstra kantisto, komikisto kaj tirharmonikisto. Al granda publiko li konatiĝis danke al regulaj aperoj dum la elsendoj de la distra televida spektaklo Muzikista stalo.
Vivo
Mayer pasigis sian junaĝon en la mallarĝa valo de la rivero Enns, en Stirio. Dekdujaraĝa li suferis akcidenton kaj perdis multajn dentojn. Li komencis grimacadi kaj konatiĝis kiel arlekeno. Li kunlaboris unua kun amiko en la duo Ruap und Hias, poste kun la bando Fidele Köflacher kaj Ennstal-Musikanten. Kun la Ligister-trio kaj la interpreto de la kanto "Übern Laurenziberg" li havis debuton en 1981 en la seria popolmuzika televidspektaklo Musikantenstadl ĉe Karl Moik. Tio furiozegis, tiel ke li ĝis 1991 regule prezentis sin tie kaj akceptis la rolon de aminda Strangulo de la nacio (Urviach der Nation), kiu distru la spektantaron kaj prezentu pluse novajn kantojn.
En 1990 li partoprenis, reprezentante Aŭstrion, la konkurson Grand Prix der Volksmusik, sed fiaskis: pro la kantaĉo "Was macht a Papagei in an Solarium" li okupis la lastan rangon jam dum la elimina duonfinalo. Krom popularajn modkantojn li surbendigis ankaŭ konatajn popolajn kantojn kaj belajn klasikajn vienajn kantojn.
Kune kun la kvino Sepp Mattlschweiger’s Juchee Mayer multajn jarojn ĝis la fino kantadis kaj ludadis. Li estis virtuozo de la ŝtiria akordiono.
17062 Bardot
17062 Bardot estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca kinaktorino Brigitte Bardot, advokatino de la bestprotektado.
Sitke
Sitke (ŝitke) estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj laŭ flankovojoj. Sárvár troviĝas 7, Celldömölk 12 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1251 en formo "Sitka". Baldaŭe 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Kis (=malgranda) kaj Nagy (=granda) -sitke. Ili unuiĝis en 1946. La komunumo havas tutlandan konatecon pri subĉielaj ŝlagromuzikaj koncertoj antaŭ la kapelo, kiu renoviĝis el la koncertaj profitoj.
Famuloj
En la iama Nagysitke naskiĝis pentristo Ernő Fóth.
La Chevillotte
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Gijsbertus Johannes Degenkamp
Gijsbertus Johannes (Gijs) DEGENKAMP [gejs DEĥenKAMP] (naskiĝis la en Utreĥto, mortis la ) estis nederlanda esperantisto kaj pentristo. Esperantistiĝis li en 1915.
Biografio
Gijs Degenkamp estis la filo de Hendrikus Degenkamp kaj Antonette Jeanette van 't Clooster. Li edziĝis en 1926 kun Hendrina Antonia Clasina Bolkestein en Utreĥto.
Esperanta agado
Degenkamp esperantiĝis en 1915 per skriba kurso de tiama propaganda gazeto Semerato. Dum la unua mondmilito — en 1917 — li ekkonis Frits Faulhaber; ambaŭ tralaborante la devigan militservon en neŭtrala Nederlando. Degenkamp aniĝis neŭtrala Esperanto-klubo en sia hejmurbo, la Utreĥta Rondo Esperantista. Poste li prezidantiĝis tiun klubon. En 1931 la Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE) invitis lin verki la lingvan paĝon en la movada gazeto de FLE. Degenkamp poste aniĝis al FLE. Por la laborista publiko de FLE Degenkamp verkis multajn artikolojn en Laborista Esperantisto kaj en La Progresanto, kies redaktoro li estis. Li ankaŭ estis ano de la Ekzamena Komitato de FLE. Lia famo kiel lingva spertulo kaj lia serioza aspekto kun barbo komence timigis iujn kandidatojn, sed laŭ Faulhaber "la diablo ne estas tiom terura, kiom li aspektas." Degenkamp verkis kaj kunlaboris multajn eldonaĵojn ĝis 1959, interalie la eminenta studo Esperanto 60-Jara. Skizo pri la Evoluo de la Lingvo Literatura (1947).
Baria fosfato
Baria fosfato aŭ baria ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la baria hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla fortaj acidoj. Baria fosfato posedas 3 bariatomojn, 2 fosforatomojn kaj 8 oksigenatomojn. Baria fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de bariaj derivaĵoj. Baria fosfato estas kemia kunmetaĵo kiu estis uzita en la pasinteco por plibonigi la kontraston de X-radioj. Ĝi estas kutime uzata lige kun natria karbonato kaj plasma masspektrometrio. Baria fosfato povas esti preparita miksante barian hidroksidon kun fosfora acido kaj varmigante la miksaĵon por produkti blankajn kristalojn. La substanco havas altan kemian stabilecon, sed ĝia solvebleco en akvo malpliiĝas tiam kiam temperaturo pliiĝas.
Bailleul (stacidomo)
Bailleul estas franca stacidomo sur linio Lille -, situanta en , en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lille - Les Fontinettes (295000).
NGC 1200
NGC 1200 (aliaj indikoj — PGC 11545, MCG -2-8-43) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Forsanvatnet
Forsanvatnet estas norvega lago kiu kuŝas en municipoj Steigen kaj Hamarøy en Nordland.
Mátyás Godina
Mátyás Godina [mAtjAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Godina Mátyás, slovene Matjaž Godina (laŭ loka dialekto Mátjaš Godina) estis hungaria slovena luterana pastro, instruisto.
Mátyás Godina naskiĝis ĉirkaŭ 1768 en Lehomér, li mortis la en Felsőpetróc (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio).
Biografio
Mátyás Godina apartenis al la slovena minoritato de la lando. Li frekventis bazlernejon en Surd, poste li plulernis en Nemescsó, pli poste en luterana liceo en Sopron, kie li iĝis pastro kaj instruisto. De 1793 ĝis 1799 li instruis en Bodonc poste li estis pastro en la sama vilaĝo (1799-1821). Li estis samtempe pastro kaj instruisto en Felsőpetróc de 1821 ĝismorte.
Pekka Kettunen
Pekka Antti Kalervo Kettunen (nask. la 17-an de marto 1952 en Jyväskylä) estas konsultisto kaj iama urbestro de Kerava (1988-1994) kaj Jyväskylä (1994-2004). Li havas magistron en inĝenieristiko. Antaŭ lia oficperiodo kiel urbestro, li funkciis kiel la politika sekretario de Transportministro Matti Luttinen, inter aliaj aĵoj. En 2000, al li estis premiita per honordoktoreco en ekonomiko ĉe la Universitato de Jyväskylä.