cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bizanca arto
Bizancaj mozaiko kaj pentrarto
La plej ripetataj modeloj estas la figuroj de Kristo kun duonigita barbo kaj mezaĝa (siriaka modelo) kaj de la Virgulino reprezentata laŭ diversaj sintenoj (Kyriotissa aŭ trono de Dio kie ŝi tenas sur siaj gamboj la Infanon, Kvazaŭ ŝi estus vera trono; Hodighitria, stare kun la Infano sur ŝia maldekstra brako dum per la dekstra ŝi montras Jesuon kiel savovojo -ĝi estos la modelo disvolvigota en la gotiko-; la Theotokos, aŭ Dipatrino, oferas al la Infano frukton aŭ floron; la Blachernitissa aŭ Platytera kun aŭreolo super ventro kie aperas la Infano indikante la patrinecon de la Virgulino). Aliaj tre ripetitaj temoj estas la Deesis aŭ grupo formita de Kristo kun la Virgulino kaj Johano la Baptisto, kiel perantoj, kaj tiuj dediĉitaj al la dekdu liturgiaj festoj de la jaro inter kiuj elstaras la Anastasis aŭ Malsupreniro de Kristo al la Limbo, la Transiro de la Virgulino, la Vidaĵo de Manreo, tio estas, la apero de la tri anĝeloj al Abraham, simbolanta la Sanktan Triunuon.
Dum la Tria Orepoko la mozaiko pluestis uzataj ĝis la 13-a jarcento; en tiu epoko pliriĉiĝas la ikonografio de la "mariaj" cikloj, de la sanktuloj kaj evangelioj, kaj samtempe, pro italaj influoj, videblas pli granda komponanta libereco kaj evidenta manierismo en la stiligmanieroj. Post la detruo de la mozaikoj de Konstantinopolo restis kiel ununuraj referencoj tiuj de Sankta Marko de Venecio, kun abunda uzado de la oreco kio ege influos en la gotikaj verkoj de Cimabue, Duccio kaj aliaj italaj pentristoj. La pentrarto anstataŭas la mozaikon en tiu Tria Epoko, sen forgesi la antaŭaĵon de la gravaj kompleksojn de rokaj preĝejoj de Kapadokio, en Malgranda Azio.
Gravas la rusaj atelieroj de Novgorod kaj Moskvo, kie laboris Teofanos la Greko, freskopentristo kaj pentristo sur tabulo en la 14-a jarcento kaj en la vennta elstaras kiel majstroverko la Virgulino de Vladimir (Moskvo) kaj al monaĥo Andreo Rublev aŭ Rubliov ĉefe pro sia ikono de la Triunuo; tiu ĉi ikono de la 15-a jarcento estas konsiderata kiel la plej grava bizanca ikono de la rusa skolo, reprezentanta la Triunuon laŭ la biblia sceno nomita vidaĵo de Manreo, tio estas tri anĝeloj kiuj aperiĝas antaŭ la patriarko Abraham. Ĝi karakteriĝas pro la melankolia mieno, de profundega spiriteco, laŭ kiu la anĝelo de la centro, kun ruĝa tuniko; oni supozas, ke ĝi reprezentas Kriston kun arbo je la fono; tiu maldekstra reprezsentas Dion Patron kaj tiu dekstra la Sanktan Spiriton. La perspektivo estas tipa bizanca, tio estas, inversa, malfermanta liniojn laŭ ili malproksimiĝas el la okuloj de la rigardanto. Iom pli malfrua estas la venecia kaj kreta skoloj kie elstaris Andrea Riccio de Candia, al kiu oni atribuas la kreadon de la famega ikono de la Virgulino de la Porĉiama Helpo.
La pentrado de ikonoj pludaŭris la tutan Novan Epokon, prenante kiel estetikan referencon la karakterojn de la klasika bizanca pentrarto, kiu hegemoniiĝis antaŭ la itala influo. La plej kompletaj kolektoj de ikonoj troviĝas en la muzeo Tretiakov de Moskvo, en la muzeo Puskin de Sankt-Peterburgo, en la katedralo de Sofio (Bulgario) kaj en la muzeo de ikonoj "La Casa Grande" (La Granda Domo) de Torrejón de Ardoz (Madrido). Paralele disvolviĝas la realigado de miniaturoj por la purpuraj kodeksoj, tiel nomitaj pro la uzado de purpuraj fonoj. De la unua epoko estas la Genezo de Vieno, de la 5-a jarcento, la evangeliujoj de Rabulo kaj de Rosano, ambaŭ de la venonta jarcento.
Elstaras ankaŭ la nomitaj Kristo Pantokrator, kiuj estas figuroj de Jesuo ĉirkaŭita de aŭreolo de blanka lumo (kiu simbolas purecon), kaj kiu troviĝas havanta krucigitajn gambojn. En unu el siaj manoj li havas la indikilan fingron levitan kaj en la alia mano la Sanktajn Skribaĵojn. Li troviĝas en al interno de amigdalo (tio estas, de ovoida desegno) kaj estas ĉirkaŭita de la kvar evangelistoj aŭ ocepas, po unu en ĉiu angulo. Tiu imago sugestas timon, ordonon kaj eĉ teruron. Oni povas elstarigi la Pantokrator de la Muzeo de Sankta Sofio de Konstantinopolo.
Bizantena arto
Rimarkindas ke la bizanca arto estis karaktera ne nur en la tipaj areoj ĉirkaŭ Konstantinopolo, sed ankaŭ en ĉiuj areoj kiuj iam estis teritorioj de la Bizanca Imperio aŭ eĉ simple estis influitaj de ties kulturo, el Rusio tra orienta Italio al orienta Hispanio. Francisko Azorín stampis la terminon bizanteno por ''Tipa arto disvolviĝinta dum la 4a ĝis la 13a jc. en la nacioj subinfluitaj de la dua romana imperio, kies metropolo estis Bizanco. Tiele li distingas tion el la Bizanca arto'', kiun li tamen referencas aparte.
Prarostino
Prarostino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas San Germano Chisone, Angrogna, San Secondo di Pinerolo kaj Bricherasio.
114991 Balázs
114991 Balázs estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la hungaraj geastronomoj Sipőcz Brigitta kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara fizikisto kaj astronomo Balázs Lajos, direktoro de la Observatorio de Konkoly de 1996. Lia ĉefa kampo de esploroj estas la studo pri statistikaj fenomenoj en astronomio kun ĉefa apliko al la, la interstela materio kaj la formiĝo de la steloj. Li estis kunmalkovrinto de la supernovao 1969B.
Jimmy Cliff
La Honorinda Jimmy Cliff (1-a de aprilo 1948), naskiĝinta James CHAMBERS, estas jamajka regea muzikisto. Li laboris foje kun aliaj famaj regeistoj, kiel Bob Marley kaj Peter Tosh.
Saincaize-Meauce
Saincaize-Meauce estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
1061 Peonio
1061 Peonio estas mezgranda asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Ĝi ricevis nomon de ĝardena floro, la Peonio.
Bernhard Varenius
Bernhardus VARENIUS (Bernhard Varen) (1622, Hitzacker, Malsupra Saksio – 1650) estis germana geografo.
Vivo
Lia fruaj jaroj (el 1627) estis pasigita en Uelzen, kie lia patro estis kortega predikisto de la Duko de Brunsvigo. Varenius studis en la gimnazio de Hamburgo (1640–1642), poste en la Universitato de Königsberg (1643–1645) kaj en la Universitato de Lejdeno (1645–1649), kie li dediĉis sin al matematiko kaj medicino, kaj atingis sian medicinan gradon en Lejdeno en 1649. Li poste setliĝis en Amsterdamo, kaj intencis praktiki medicinon. Sed la ĵusaj malkovroj de Abel Tasman, Willem Schouten kaj aliaj nederlandaj navigistoj, kaj lia emikeco kun Willem Blaeu kaj aliaj geografoj, altiris Varenius al geografio. Li mortis en 1650, estante nur 28-jaraĝa, viktimo de la malriĉo de la vivo de akademiulo.
Vila Lângaro
Vila Lângaro estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 2.152 loĝantojn en 2010.
Egon Friedell
Biografio
Friedell estis la tria infano de Moriz Friedmann, juda fabrikanto de silkaĵoj, kaj lia edzino Karoline (nask. Eisenberger). La patrino forlasis la familion, kiam Friedell havis unu jaron. En 1887 la geedzoj divorciĝis. En Wien li studis filozofion. Inter 1912-14 li frekventis la kulturan rondon Akademischen Verband für Literatur und Musik in Wien, kies estro Robert Müller organizis kun li i.a. matineon pri Peter Altenberg.
Literature Friedell furoris antaŭ ĉion per siaj eseoj (Kleine Porträtgalerie, postmorte 1953) kaj per aforismoj (Steinbruch, vermischte Meinungen, 1922). Li iĝis centra kapo de la vienaj felietonoj. Por la kabaredejo Fledermaus li verkis kun Alfred Polgar i.a. la tre sukcesan farson ''Goethe. Eine Szene'' (1908). Altenberg li traktis per Ecce Poeta (1912), la italan literaturon per Von Dante bis D’Annunzio (1915). En 1920 eldonitis la dramo Die Judastragödie.
Popularigo de kulturhistoriaĵoj
Ege famiĝis Friedell per ĝis nun fascina, trivoluma kulturhistorio Kulturgeschichte der Neuzeit (1927-31) kiu eseostile provas klarigi multajn novajn historiajn konektojn kaj kiu igis Thomas Mann titoli ties verkinton impona stilisto de la germana lingvo. Nur postmorte (1950) oni publikigis la kulturhistorion pri la antikveco Kulturgeschichte des Altertums en du volumoj. Post la okupo de Aŭstrio fare de la germana Wehrmacht Friedell sinmortigis lin, nur du tagojn post la t.n. Anschluss. Postmorte aperis krome la kolekto Abschaffung des Genies (1982) kaj Selbstanzeige (1983).
Halkyn
Halkyn (angle) aŭ Helygain (heˈləgain — kimre) estas malgranda urbeto de Kimrio. Ĝi situas 260 kilometrojn norde de Cardiff.
Schneizlreuth
Schneizlreuth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Berchtesgadener Land kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
1392
En la jaro 1392 post Kristo okazis, interalie:
Mieczysław Mocarski
Li ekis ludi tirharmonikon kiel 12-jaraĝulo kaj frekventis la Ŝtatan Muziklernejon en Pollando, por akiri en la 1961-a jaro ĉe la muzikaltlernejo diplomon. En lia kariero li muzikis en sinfoniorkestro kaj en varsovia arme-orkestro. Krome li iĝis klarnetisto en la "Filharmonio de la Gigantmontaro" gvidante ĵazbandegon dume.
Kiel muzikinstruisto gimnazia li lernigis ludon de tirharmoniko, klarneto kaj saksofono kaj direktis folkloran ensemblon de 200 personoj en Wałbrzych.
La pensiulo daŭre ludas publike ĉe iaj ajn festoj kiel solisto raviganta la aŭskultantaron per larĝa repertuaro de popola muziko, modkantoj, opero kaj opereto. La akordiono de li ekde jardekoj ŝatata estas la modelo "Imperator V" de la firmao Hohner.
Ostia
Ostia - en Esperanto ankaŭ nomiĝebla Ostio - dum la antikva epoko estis la havena urbo de la antikva urbo Romo kaj eble ties unua kolonio. Nuntempe proksime de la antikva urbo estas moderna loĝloko samnomo, kiu apartenas al la urba teritorio de la moderna urbo Romo, kaj la antikvan loĝlokon oni nun nomas Ostia Antica.
La ruinoj de la antikva havenurbo situas proksimume 23 kilometrojn sudoriente de la roma urbocentro ĉe la enfluejo de la rivero Tibero en la Mediteranean Maron. La nomo "Ostia" devenas de la latinaj vortoj os, „buŝo“ kaj ostium, „enirejo“ kaj celas la riveran enfluejon en la maron.
Nemesvid
Nemesvid [nemeŝvid] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Marcali. Nemes signifas: nobela.
Airvault-Gare (stacidomo)
Airvault-Gare estas franca stacidomo fermita al pasaĝeroj sur linio -, situanta en  Airvault, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Nemesvid
Situo
Nemesvid situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Zalakaros troviĝas 16, Marcali 19, Nagykanizsa 25, Balatonszentgyörgy 28 km-ojn.
Airvault-Gare (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-Saint-Jean (500000).
Nemesvid
Historio
Dum la mezepoko kuiristoj de la reĝo vivis tie. En 1566 la turkoj detruis la vilaĝon. La komunumo iĝis kampurbo en 1827. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, kuracejo, apoteko, 3 vendejoj, 2 drinkejoj, futbalejo, policano, poŝto.
Miogo
Miogo (latine: Zingiber mioga) estas staŭdo en la familio Zingibracoj. Ĝi estas uzata kiel manĝmaterialo.
Miogo kiel manĝmaterialo
La spiko de miogo, nomiĝas "flormiogo" (japane: hanamjooga, 花みょうが) aŭ "miogo" (japane: mjooga, みょうが) kiel manĝmaterialo, enhavas 3-12 burĝonojn antaŭ florado. Do tiu parto iam nomiĝas "florburĝono". Dume la juna germo blankigita, kaj sekve hel-ruĝita sub malforta lumo, nomiĝas "miogobambuo" (japane: mjoogatake, みょうがたけ). Flormiogo troviĝas dum malfrua somero kaj frua aŭtuno, do estas frandata kiel manĝmaterialo sciiganta alvenon de aŭtuno. Dume "miogobambuo" estas manĝmaterialo de printempo.
La unika aromo estas ŝatata, kaj la karakteriza ruĝo plezurigas manĝantojn. Sekve, miogo estas uzata kiel kondimento por fagopiraĵo, someno ktp. Ĉi-okaze, ĝi estas uzata kiel spica legomo. Krome, miogo estas uzata kiel sendependa manĝmaterialo por tempuro, sunomono, entenaĵo de misosupo ktp. Miogo estas laŭsezona legomo de somero. Ĉe agrikulturisto, miogo estas ĉiam kultivata, same ol zantoksilo kaj kriptotenio, en ombrejo de fruktoĝardeno, malantaŭa ĝardeno aŭ ĝardena arbareto, por uzi kiel kondimento.
Popoldire "miogo forgesemigas manĝintojn", sed miogo ne enhavas tian elementon laŭ dieta scienco. Kontraŭe, iuj konjektas, ke tiu aromelemento havas efikadon de fortigi koncentreblecon de homoj. Miogo enhavas multan azoton kaj multan kalion inter neorganikaj elementoj. Miogo enhavas ankaŭ multan manĝaĵofibron (kruda fibro).
Ogro (hinduismo)
Ogro (sanskrite: : राक्षस, rākṣasa) estas supernatura estaĵo en Hinduismo kaj Budhismo. La vortoj "ogro" kaj "demono" estas iafoje interŝanĝeblaj.
Biriatou
Biriatou (Biriatu) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Biriatuar.
Villelongue-de-la-Salanque
Villelongue-de-la-Salanque (Vilallonga de la Salanca) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Miskitoj
La miskitoj estas indiĝena etna grupo de Centra Ameriko, kiu hodiaŭ loĝas precipe je la atlantika marbordo en la limregiono de Nikaragvo kaj Honduro. Ĝia terspaco etendiĝas de Kabo Cameron (Honduro) ĝis Río Grande (Nikaragvo), laŭ la Miskita Marbordo. Kelkaj parolas la miskitan; tamen ekzistas grandaj grupoj de parolantoj de la miskita kreola angla lingvo, la hispana, kaj aliaj. La moskita kreola fariĝis el la ofta kontakto kun britoj.
Villelongue-de-la-Salanque
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villelonguets.
Miskitoj
En Nikaragvo vivas hodiaŭ ankoraŭ 100 000 miskitoj. Tie ili loĝas plejparte en la aŭtonoma regiono Norda atlantika bordo de Nikaragvo), kun ĝia ĉefurbo Bilvio (Bilwi, hispane Puerto Cabezas) kaj kun la urbo Vaspamo (Waspam) je la rivero Río Coco (miskite nomata Wangki). En Honduro hodiaŭ ankoraŭ vivas proksimume 25 000 miskitoj.
La nomo miskitoj verŝajne estas derivita de la nomo de iama reĝo, kiu nomiĝis Miskut.
La plejmulto el la miskitoj estas kristanaj. Multaj el ili apartenas al la Moravia Eklezio, ankaŭ nomata Unuiĝo de fratoj.
Benzila fenilacetato
Benzila fenilacetato aŭ C15H14O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj benzila alkoholo, senkolora likvaĵo kun dolĉeca agrabla florodoro, uzata kiel odorigagento kaj gustigagento en la fabrikado de parfumoj, nutraĵoj kaj kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer en ĉeesto de ftalata acido kiel katalizilo. Benzila fenilacetato estas nesolvebla en akvo, sed solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj en la plejmulto el la organikaj solvantoj.
Benzila fenilacetato reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe altan por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj. Benzila fenilacetato estas modere toksa per ingestado kaj irita per haŭtokontakto. Kiam varmigita ĝi malkomponiĝas eligante akrajn kaj iritigajn fumojn.
29081 Krymradio
29081 Krymradio estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita okaze de la okdeka naskiĝtago de la "Krimea Radio", kiu elsendas en sep lingvoj. La nomo honoras ties nelaceblajn dungitojn, altrangajn fakulojn, gajnantojn de internaciaj premioj kaj konkursoj de ĵurnalisma talento.
NGC 4367
NGC 4367 estas duopa stelo en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ramush Haradinaj
Ramush HARADINAJ (naskiĝis la 3-an de julio 1968 en Glodjane, ĉe Dečani) estas albana politikisto, iama militĉefo de la Kosova Liberiga Armeo kaj de decembro 2004 ĝis marto 2005 estis ĉefministro de Kosovo.
Li estis akuzita marte de la jaro 2005 fare de la Internacia Pun-Tribunalo por Eksa Jugoslavio de Hago pri militkrimoj, pri kiuj li respondecus kiel komandanto en la liberiga armeo. Li tial demisiis de sia posteno de ĉefministro de Kosovo. La proceso komenciĝis la 5-an de marto 2007. Almenaŭ naŭ atestantoj estis murditaj aŭ mortis en suspektigaj kondiĉoj dum tiu proceso. Li estis senŝuldigita la 3-an de aprilo 2008. Dum lia malliberigo multaj koncertoj kaj subtenmanifestacioj estis organizitaj en Kosovo por helpi la familion Haradinaj pagi lian proceson.
Ramush Haradinaj estas ano de la politika partio, kies prezidanto li estas: la AAK (albane: Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës).
Ĝalgaon
Ĝalgaon (जळगाव) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.
Indiĝenoj de Tajvano
La tajvanaj indiĝenoj (原住民; hokle: Pe̍h-oē-jī: gôan-chū-bîn, laŭvorte originaj loĝantoj) estas la indiĝenaj aŭ indiĝenaj popoloj de Tajvano. Kvankam la tajvanaj indiĝenaroj havas diversajn rakontojn kaj mitojn pri la temo, laŭ nuntempaj esploroj ŝajnas ke iliaj prauloj eble vivis en la insuloj ĉirkaŭ 8000 jarojn antaŭ ol la vasta han-ĉina enmigrado komenciĝis en la 17-a jarcento.
Ĝalgaon
Geografio
Ĝalgaon etendiĝas sur altebenaĵo en mezo de la lando. Busaval troviĝas 22, Burhanpur 76, Dule 84, Malegaon 121, Aŭrangabado (Maharaŝtro) 126, Ĝalna 134, Nandurbar 144, Akola 152, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 366, tutlanda ĉefurbo Delhio 864, Kolkato 1332 kilometrojn (aere).
Indiĝenoj de Tajvano
La formozaj lingvoj estas la lingvoj de la indiĝenaj popoloj de Tajvano. Tajvanaj indiĝenoj (tiuj rekonataj de la registaro) hodiaŭ konsistigas ĉirkaŭ 2.3 elcenton da la loĝantaro de la insulo. Tamen, multe malpli ankoraŭ povas paroli sian praan lingvon post jarcentoj da lingvoanstataŭado.
Ĝalgaon
Historio
La britoj akiris Ĝalgaon-on en 1818.
Leŭkemio
Leŭkemio aŭ sangokancero estas multiĝo de la leŭkocitoj en la sango. Ĝin povas kaŭzi nuklea radiado, genetika heredaĵo.
Ĝalgaon
Ekonomio
En la ĉirkaŭaĵo longe oni kultivas bananojn.
Leŭkemio
La leŭkemion karakterizas anemio, febro, sangumoj kaj pligrandiĝo de la limfonodoj.
Ĝalgaon
Trafiko
Ĝalgaon havas bonajn aŭtovojojn kaj flughavenon. Trajnoj trafikas interalie al Nov-Delhio, Mumbajo, Kolkato, Ĉenajo.
Klimato
Ĝalgaon situas en Duonarida klimato, kie estas 3 sezonoj: varmegaj kaj sekaj someroj, ne malvarmaj vintroj kaj musono. La temperaturo somere estas pli ol 40 ° C). Vintre la temperaturo falas iom sub 20 ° C. Jare pluvas po 700 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro.
Leŭkemio
La akuta mjeloida aŭ granulocita leŭkemio estas pli ofta ĉe plenkreskuloj. La medikamenta kuracado kaŭzas nur provizoran pliboniĝon.
La kronika mjeloida aŭ granulocita leŭkemio plej oftas ĉe plenkreskuloj en aĝo de 40-aj jaroj. Ĝi povas estis longtempe sensimptoma, sed poste aperas korpopeza perdo, korpovarmiĝo, malforteco kaj aliaj simptomoj. Tiukaze oni uzas kemoterapion, kiu nur parte efikas.
La kronika limfoida leŭkemio aperas ĉefe ĉe olduloj kaj restas sensimptoma dum monatoj. La malsanulo estas ektraktita plej ofte malfrue, post apero de la anemio. Ĝi estas malpli morta ol la kronika mjeloida aŭ granulocita leŭkemio, sed antaŭhelpas aliajn malsanojn.
Oni uzas jam ekde 30 jaroj la praĉelojn de la osta medolo por kuraci leŭkemion kaj anstataŭigi limfomojn.
Hagiografio
Hagiografio (el antikva greka ἅγιος hagios, «sanktulo» kaj γράφω graphô, «skribi») estas priskribo de la vivo kaj/aŭ la agoj de sanktulo. La vorto "hagiografio" estas ankaŭ uzata en ĉiutaga vivo por paroli pri biografio farita kun troa «entuziasmo», kaj do ne tute fidinda.
La verkisto de hagiografioj, la hagiografo ne estas historiisto kaj plej ofte priskribas mirindan vivon kun dubinda historia precizeco. Lia tasko estas rakonti, kun relativa laŭdego, la vivon de sanktulo laŭ eklezia vidpunkto.
Hagiologio, kontraste, temas pri la studo de sanktularo, sed ne pri biografio de iu sanktulo. Hagiografia teksto destiniĝas esti legata dum monaĥa diservo aŭ publike, enkadre de predikado.
Mnichovo Hradiště
Mnichovo Hradiště, (laŭvorte tradukite signifas Burgejo de monaĥo) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas ĉe la rivero Jizera, en Mezbohemia regiono, norde de Mladá Boleslav. En ĝi havis.
La urbo estas nomata ankaŭ kiel enirpordego al Ĉeĥa paradizo. Ĝi estis fondita en la 13-a jarcento de monaĥoj el la proksima monaĥejo Hradiště. Václav Budovec z Budova konstruigis en ĝi reprezentan renesancan kastelon, kies posta posedanto estis ankaŭ Albrecht z Valdštejna (Albrecht de Wallenstein). Lia kripto troviĝas en la kapucena monaĥejo.
Ekonomie la urbo estas konata pro produktado de kamionoj, vestaĵoj, nutraĵoj kaj lignaĵoj.
Éva Stache
STACHE Éva [pr. ŝtaĥe] estis hungara scenejdekoraciistino kaj kostumistino naskiĝinta en Arad la 2-an de februaro 1956.
Lia kariero
Éva Stache post studoj artaj kaj teknikaj en Rumanujo en 1985 ŝi fariĝis inĝeniero pri konstruo. Ekde 1985 ŝi dizajnis ĉe la Népszínház, poste ĉe la Kamaraszínház de Budapeŝto.
Veveří (Huzová)
Veveří (Eichorn) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Huzová. Ĝi troviĝas 3 km norde de Huzová. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 27 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis.
Veveří situas en katastra teritorio Veveří u Huzové kun areo 3,45 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547. Al Huzová ĝis tiu tempo memstara municipo estis alligita en la jaro 1971.
Somogysimonyi
Somogysimonyi [ŝomodjŝimonji] estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
Historio
Ekde la 14-a jarcento oni loĝadis en tiutempa "Simonyi". La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En la 19-a jarcento Somogy aldoniĝis al la loknomo. En Somogysimonyi migra poŝto servas.
Tunizo
Tunizo (arabe تونس, ) estas la ĉefurbo de Tunizio kaj la plej granda kaj grava urbo de Tunizio.
Klimato
En la temperaturo varias inter 8 kaj 32 °C. Jare pluvas po 466 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter majo-aŭgusto la kvanto estas apenaŭ mezurebla.
Interesaj lokoj
Ĉirkaŭ monteto, sur kiu situas citadelo Kasba kun moskeo, etendiĝas malnova urbo de araboj - Medino, kiu estas unu el la plej bone konservitaj islamaj mezepokaj urboj. Ties centro estas granda moskeo devenanta el la 8-a jarcento, hodiaŭ havas en ĝi sidejon Muslima universitato. En la eksa palaco de Bej havas sidejon muzeo Bardo, kie estas ekspoziciata multe da memorigaĵoj el antikva Kartago, sur ruinoj de banloko de Antonio estas konstruita Nacia muzeo. La tuta Medino estis en la jaro 1979 envicigita en liston de Unesko. Proksime de la urbo troviĝas tio, kio restis el Kartago, tiu ĉi loko estas ofta celo de turistoj.
Sportoj
Club Africain (Afrika Klubo) estas tuniza futbala klubo, kun sidejo en Tunizo.
Anna Buna
BUNA Anna estis rumania hungara instruistino, lernolibroverkistino naskita en Pürkerec la 16-an de aŭgusto 1882 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc la 18-an de februaro 1958.
Kariero
Buna Anna instruis de 1918 ĝis 1954 en la reformita kolegio, poste en la porinstruista lernejo de Odorheiu Secuiesc. Kune kun Mihály Gyerkes ŝi elaboris la materion de lingvoekzemo por hungaroj en Rumanio.
31744 Shimshock
Nomo
Ĝia nomo honoras Nicole Shimshock, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la St. Charles School de San Carlos (Kalifornio).
Kalvinana preĝejo (Bagamér)
La Kalvinana preĝejo estas religia konstruaĵo en Hungario, en Bagamér.
Historio
Post dominado de turkoj la loĝantoj parte estis kalvinanoj parte grekokatolikanoj. La kalvinanoj en la 18-a jarcento konstruis provizoran malgrandan lignan preĝejon. En la sekva jarcento oni konstruis jam pli imponan preĝejon, tamen incendioj bruldetruis ĝin.
Georg Bühler
Johann Georg Bühler (naskiĝis la 19-an de julio 1837 en Borstel, mortis la 8-an de aprilo 1898 en Lindau) estis germana hindologo, fakulo pri lingvoj kaj esploristo de juro en antikva Barato.
Kalvinana preĝejo (Bagamér)
Konstruaĵo
La preĝejo havas 2 partojn: kvadratan turon kaj la aliĝantan navon. La interna parto prezentas la originon el la 19-a jarcento. En la navo estas 2 galerioj, kiuj situas en la kontraŭaj flankoj. Unu el la galerioj servas por la orgeno.
Georg Bühler
Vivo
Bühler naskiĝis en Germanio. Mezlernejon, kie li ellernis la grekan kaj latinan lingvojn, li frekventis en Hanovro. Poste kiel studento de teologio kaj filozofio en Universitato de Göttingen ankaŭ studis klasikan filologion, sanskriton, avestan, persan, armenan kaj araban. En 1858 doktoriĝis pri orientaj lingvoj kaj arkeologio; lia disertaĵo koncernis la sufikson -tês en la greka gramatiko. Samjare forveturis al Parizo studi manuskriptojn en sanskrito, la postan jaron, 1859, al Londono, kie restis ĝis aktobro 1862. La tutan tempon pasigis por esplori Vedajn manuskriptojn en India Office en Biblioteko Bodleian ĉe Universitato de Oksfordo. En Anglio Bühler komence estis privata instruisto, poste, de majo 1861, helpanto de bibliotekisto en la reĝina biblioteko en la kastelo Windsor.
Aŭtune 1862 Bühler estis nomumita asistanto en la universitata biblioteko en Göttingen, kien translokiĝis oktobre. Li tamen ne sukcesis bone setliĝi, ĉar ricevis invitilon, pere de profesoro Max Müller, al Sanskrit College en Varanasio (Barato). Antaŭ ol sukcesis respondi, ricevis – denove pere de la profesoro – proponon gvidi katedron de orientaj lingvoj en Elphinstone College en Bombay (nuntempa Mumbajo). Li tuj respondis kaj la 10-an de februaro 1863 alvenis al Bombajo. Studento de tiu ĉi altlernejo estis poste konata jurosciencisto kaj sanskritologo Kashinath Trimbak Telang. En 1864 Bühler membriĝis kiel plenrajtulo de profesora grupo de la Universitato en Bombajo kaj ano de ties filio Royal Asiatic Society (Reĝa Esplor-Societo pri Azio). En Barato restis ĝis 1880. Tiutempe li kolektis grandan aron da tekstoj por la barata registaro, bibliotekoj en Berlino kaj Universitato de Kembriĝo kaj Oksfordo.
En 1878 publikigis sian tradukon de Paiyalachchhi, la plej malnova vortaro de prakrito kun glosaro kaj traduko. Ankaŭ entreprenis tradukadon de Apastamba, Dharmasutra kaj de aliaj tekstoj en monumenta 50-voluma kolekto de Max Müller de la Sanktaj Libroj de Oriento (Sacred Books of the East), volumoj 2, 14 kaj 25. En 1881 akiris la titolon profesoro de la Universitato de Vieno. La 8-an de aprilo 1898 Georg Bühler dronis en la Bodenlago.
Elektitaj publikaĵoj
En Schriften der Wiener Akademie der Wissenschaften:
17971 Samuelhowell
17971 Samuelhowell estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Neopentila klorido
Neopentila klorido aŭ C5H11Cl estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la klorida acido kaj neopentila alkoholo. Neopentila klorido estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Neopentila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Neopentila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
17971 Samuelhowell
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Samuel James Amberson Howell, kiu gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Saginaw Arts and Sciences Academy de Saginaw (Miĉigano, Usono).
Frankisma Hispanio
Frankisma Hispanio (historie nomita ankaŭ Faŝisma Hispanio aŭ Naciisma Hispanio dum la Hispana Enlanda Milito) estas termino kiu referencas al la periodo de la historio de Hispanio inter 1939, kiam Francisco Franco ekkontrolis Hispanion posts sia venko super la Dua Hispana Respubliko pere de enlanda milito; kaj 1975, kiam Franco mortiĝis kaj la tiama princo Johano Karlo, antaŭe nomumita de Franco mem, estis proklamita Reĝo de Hispanio. Dum la Dua Mondmilito, ties eniro en la milito de la flanko de la Akso estis evitata inter aliaj faktoroj pro mondonacoj fare de la Brita Sekreta Spionservo (MI-6) kiuj konsistis en ĝis 200 milionoj da usonaj dolaroj. Hispanio tamen helpis Germanion kaj Italion varivoje. Post la Mondmilito la reĝimo de Franco evoluis el pura faŝismo al pli klasika aŭtoritatisma reĝimo.
Endre Ságvári
Endre Ságvári [ŝAgvAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ságvári Endre estis hungara politikisto, juristo, oficisto. Lia origina familia nomo estis Spitzer.
Endre Ságvári naskiĝis la  1913 en Budapeŝto. Li mortis la 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Endre Ságvári devenis el juda familio. Li doktoriĝis el juro en 1936, poste li estis oficisto en la municipo. Tiutempe li aliĝis al la socialdemokratoj. En 1937 li edziĝis. En la sama jaro li partoprenis en atako kontraŭ nazia partidomo, tial li estis kondamnita 8 jarojn. Tamen li liberiĝis en 1940, poste li estis trudlaboristo, fine li havis postenon ĉe Népszava. En la sama jaro li aliĝis al la komunistoj, tial li devis agadi subterajn laborojn ekde 1942. Li aranĝis kontraŭmilitajn marŝojn kaj tumultojn. En 1944 policanoj trovis lin, okazis pafadoj, fine Ságvári kaj unu el la policanoj mortis.
Frankisma Hispanio
Establado
La 1a de Oktobro 1936, Franco estis formale agnoskita kiel "Caudillo" -nura ĉefo- por la nova ŝtato Hispanio - nome hispanlingva korespondaĵo al la itala "duce" kaj al la germana "Führer" — fare de la Nacia Defendokomitato (Junta de defensa nacional), kiu regis sur la teritorioj okupitaj de Naciistoj. En Aprilo 1937, Franco tiukadre ekhavis ankaŭ la kontrolon de la Hispana Falango, tiam estrita de Manuel Hedilla, kiuj estis sukcedinta la fondinton José Antonio Primo de Rivera, kiu estis ekzekutita en Novembro 1936 fare de la respublikanoj. Franco unuigis ĝin kun la monarkiistoj Karlistoj, kiuj havis tutajn aliajn sintenojn, en tio kio estis konata kiel Falange Española Tradicionalista y de las JONS, ekde tiam la oficiala partio de la Frankistoj, kiuj aludis plej ofte al ĝi kiel la "Movimiento" (movado), speciale en la lastaj jaroj de la reĝimo. La Falangistoj koncentriĝis en la surloka regado, engaĝiĝe en la pluirado de la enlanda milito kaj de la subpremado dum la postmilito, kolektante denoncojn de realaj aŭ supozataj malamikoj kaj en la rekrutado de laboristoj por la novaj faŝismaj sindikatoj kiuj anstataŭis la fortajn UGT kaj CNT nun malpermesitaj. Kvankam estis ankaŭ elstaraj Falangistoj je la registara nivelo, ĉefe antax la fino de la Dua Mondmilito, estis pli altaj koncentroj de militistaj oficiroj kaj aliaj tradiciaj konservativuloj je tiuj niveloj. Tamen, teorie la Falango restis la nura politika partio laŭlonge de la tuta frankisma reĝimo kaj ankaŭ ties ideologio, nome la nacisindikatismo, restis la nura oficiala ideologio de la ŝtato.
Endre Ságvári
Biografio
Dum la socialismo la nomo Ságvári estis vaste konata, multe da brigadoj, lernejoj, grupoj, stratoj prenis tiun nomon. En 1959 tiu policano, kiu pafis, estis kondamnita je morto. En 2006 tio nuliĝis. Tiutempe komenciĝis kampanjo por neniiĝi ĉiujn memorigilojn pri Ságvári.
Frankisma Hispanio
Establado
La Frankistoj ekkontrolis Hispanion pere de kompleta kaj laŭmetoda elĉerpiga milito kiu inkludis la enprizonigon kaj ekzekutado de la hispanoj kiuj estis konsideritaj kulpaj (ofte kiel ekzkuzo por aliaj celoj) esti subtenintaj la valorojn proklamitajn (almenaŭ teorie) de la Respubliko: regiona aŭtonomeco, liberala aŭ sociala demokratio, liberaj balotoj, agrara reformo kaj rajtoj por virinoj, inklude voĉdonrajtojn. La dekstristoj konsideris tiujn "malamikaj elementoj" nome "kontraŭ-Hispanio" kio estas la produkto de Bolŝevikoj kaj de "Jud-framasona konspiro", kiu estis evoluinta el la epoko de Klerismo kiam la unuaj propagandoj pri demokratio aperis. Je la fino de la Hispana Enlanda Milito, laŭ la kalkuloj de la propra reĝimo, estis pli ol 270,000 homoj en prizonoj kaj ĉirkaŭ 500,000 estis fuĝintaj al ekzilo. Grandaj nombroj el tiuj estis poste kaptitaj kiam ili revenis en Hispanion aŭ enmetitaj en naziaj koncentrejoj, el kiuj multaj miloj mortis en Mauthausen. Oni ĉirkaŭkalkulis, ke pli ol 200,000 hispanoj mortis en la unuaj jaroj de la diktaturo el 1940–1942 kiel rezulto de politika persekutado, malsatego kaj malsanoj rilatitaj al la konsekvencoj de la konflikto.
La fortaj ligoj kiujn havis Hispanio kun la Akso rezultis en ties internacia ostracismo en la dekomencaj jaroj post la Dua Mondmilito kaj tiele Hispanio ne estis fondinta membro de Unuiĝintaj Nacioj kaj ne iĝis ties membro ĝis 1955. Tio ŝanĝiĝis pro la Malvarma Milito kiu tuj sekvis la finon de la milito en 1945, ĉar la forta kontraŭ-komunismo de Franco nature kongruis kun la alianco kun Usono. Sendependaj politikaj partioj kaj sindikatoj etstis tute malpermesitaj laŭlonge de la daŭro de la diktatoreco. Tamen, ekis ekonomia stabiligo fine de la 1950-aj jaroj, kaj same ekis eksterlanda investado kio rezultis en rapida ekonomia kresko, konsumismo kaj relativa plialtigo de la vivnivelo, spite nepra amasa elmigrado el multaj regionoj.
La 26an de Julio 1947, Hispanio estis proklamita reĝlando, sed oni ne elektis monarkon ĝis 1969 kiam Franco establis Juan Carlos de Borbón kiel sia oficiala heredonto kiel ŝtatestro, super la hereda linio de la Dinastio de Burbonoj, laŭ kiu la trono estus korespondinta al la patro de Juan Carlos. Franco kiel ĉefministro estis sukcedota de Luis Carrero Blanco kiel klopodo pludaŭrigi la Frankisman reĝimon, sed tiu intenco tute malsukcesis kiam okazis atenco de ETA kontraŭ tiu en 1973. Post la morto de Franco en la 20a de Novembro 1975, Juan Carlos iĝis la Reĝo de Hispanio. Li akceptis la postan procezon de hispana transiro al demokratio, konstitucia monarkio kun balotita parlamento kaj regiona aŭtonomeco.
Antony (stacidomo)
Antony estas franca stacidomo sur Linio de Sceaux, situanta en komunumo Antony en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita en 1854 de "Compagnie du chemin de fer de Paris à Orsay". Temas pri stacidomo de RATP priservata de trajnoj de linio B (branĉo B4) de RER. Aliflanke ĝi estas okcidenta finstacio de linio Orlyval, aŭtomata metroo kunliganta stacidomon al Flughaveno Parizo-Orly.
20420 Marashwhitman
20420 Marashwhitman estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David I. Marash-Whitman, finalisto en 2004 de la Discovery Channel Young Science Challenge (DCYSC), scienca konkurso de mezlernejoj, pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la South Peninsula Hebrew Day School de Sunnyvale (Kalifornio Usono).
4117 Wilke
4117 Wilke estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1982 de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana optikisto Alfred Wilke (1893 – 1972), kiu establis atelieron kaj observatorion en Falkensee.
Bierfarejo Schmitt (Singen)
La Bierfarejo Schmitt (germane: Brauerei Schmitt) estas tradiciriĉa entrepreno en Singen (Stadtilm). La funkcianta produktejo estas samtempe muzeo kaj ŝatata ekskursocelo por migrantoj kaj biciklistoj, sendube ankaŭ pro ĝia idilieca situo inter du lagetoj kaj ĉe roketoj.
Historio
En 1672 estiĝis ekspedista knajpo iomete ĉe la rando de la vilaĝo apud la malnova ŝoseo de Nürnberg al Erfurt. En 1712 la trinkejon ekposedis la komunumo vilaĝa (post aĉeto disde la dinastiuloj de Schwarzburg-Rudolstadt). Civitano de Singen en la jaro 1855 akiris ĝin. En 1867 la tuto kun la kompleta ekipaĵo venis en la manojn de la bierfaristo Ernst Heinrich Jacobi, kiu bedaŭrinde ne sukcesis konkurenci kun la bierfabrikoj en la najbareco. La familio Schmitt finfine ekposedis ĝin en 1855. Bierfarista majstro Richard Schmitt pligrandigis la fabrikon kaj modernigis ĝin.
Hodiaŭ
La aktuala bierfarmajstro Uwe Obstfelder respondecas ekde 1990 pri la bierfarejo, kiu estas la plej malgranda produktanta en tuta Turingio hodiaŭ. Pojare faritas laŭ malnova bierfarada tradicio ĉ. 800 hektolitroj da freŝiga singer-a biero; eĉ la etikedoj surgluitas mane! En la muzea bierfarejo eblas ĝui bieron kies farado en kvazaŭ neniu punkto diferencas de la produktado de antaŭ unu jarcento. Krome vizitablas la originalaj bierfariloj kaj la ekonomia vapormotoro. Ekde 1976 la bierfarejo estas monumentprotektita.
Dan Savage
Daniel Keenan "Dan" Savage (naskiĝis la ) estas usona verkisto, polemikisto, ĵurnalisto, kaj aktivulo por la GLAT-a komunumo. Li verkas Savage Love, internacie abonatan kolumnon pri amrilatoj kaj seksumado. En 2010, Savage kaj lia edzo, Terry Miller, komencis la projekton It Gets Better ("La aferoj pliboniĝos") por antaŭmalhelpi sinmortigon de GLAT-aj junuloj. Li ankaŭ laboris kiel teatra direktoro, fojfoje atribuita kiel Keenan Hollahan.
Li diris diversajn polemikajn diraĵojn en diversaj amaskomunikiloj. En siaj verkoj kaj publikaj aperoj, Savage konfliktis kaj kun sociaj konservativoj kaj kun la GLAT-a establo. Li publike kontraŭis la vidpunktojn de la usona senatano Rick Santorum pri samseksemo, ekzemple kreante kampanjon por siaj legantoj difini neologismon por la vorto santorum, kiu eniris la komunan uzadon signifante "la ŝaŭman miksaĵon de lubrikaĵo kaj feko, kiu estas fojfoja kromprodukto de anusa seksumo."
Jacek Trznadel
Jacek Trznadel (naskiĝis la 10-an de junio 1930 en Olkusz mortis la 23-an de januaro 2022) – estis pola verkisto, poeto, tradukisto, literatura kritikisto kaj publicisto.
Vivo
En 1964 iĝis doktoro, en 1976 habilitiĝis, kaj en 1992 ricevis la sciencan titolon profesoro. En 1952 iĝis laboranto de la Instituto de Literaturaj Esploroj de Pola Scienca Akademio.
De 1956 ĝis 1970 estis membro de Pola Unuiĝinta Laborista Partio. En 1975 subskribis la leteron de 59. De aŭtuno 1978 ĝis 1983 plenumis funkcion de direktoro de pola sekcio kaj profesoro de pola literaturo en la Pariza Universitato Sorbono. Ankaŭ kunlaboris kun monatrevuo Kultura.
En 1989 estis kunfondinto de Sendependa Historia Komitato pri Esploro de Katina Krimo, kaj en 1990 kuniniciatinto de la fondo de Pola Fondaĵo de Katin (membro de la Konsilio).
La plej konata verko de Trznadel estas Hańba domowa (Doma malhonoro), kolekto de intervjuoj kun verkistoj kreantaj en la periodo de la pola stalinismo. La libro kaj ties fragmentoj estis ankaŭ eldonitaj en la franca, angla kaj dana lingvoj
En 2010 en malferma letero al ĉefministro de Pollando Donald Tusk turinis sin pri establo de internacia teknika komisiono por esplori kaŭzojn de la katastrofo de pola aviadilo Tu-154M en Smolensk.
Brion-près-Thouet (stacidomo)
Brion-près-Thouet estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Brion-près-Thouet, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Chartres - Bordeaux-St-Jean (500000).
Veveří
Veveří povas esti:
Joseph Meyer
Joseph MEYER (naskiĝinta la 9-an de majo 1796 en Gotha, mortinta la 27-an de junio 1856 en Hildburghausen) estis germana eldonisto kaj entreprenisto.
Biografio
Meyer trejnitis komerciste de 1810-13 en Frankfurt am Main. Poste li gvidis ĝis 1817 de la patro establitan vendejon pri tekstilaĵoj en Gotha. De 1817-20 li laboris en Londono, komence kiel helpulo en la eksportado, poste kiel memstara aĝiotisto. Post malsukcesaj aĝiotadoj li revenis en Turingion kaj estris de 1820-23 la Freiherrlich von Boyneburgische Gewerbs- und Hülfsanstalt en Weilar. De 1825-26 li deĵoris kiel instruisto de la angla lingvoen Gotha, tradukis verkojn de Ŝekspiro kaj Walter Scott kaj eldonis de 1824-28 la fakgazeton komercistan Correspondenzblatt für Kaufleute.
En la 1.8.1826 Meyer fondis eldonejon en Gotha kiun laŭleĝe estris lia edzino Hermine: la  Bibliographisches Institut. Modernegis la ĝis tiam en Germanio nekonataj reklam- kaj liveradmetodoj. Eblis antaŭmendi kaj per subkribo devontigi sin aĉeti la aperontajn librojn de klasikaj verkoj je nekredeble malaltaj prezoj. Ĉar multaj tekstoj ankoraŭ havis kopirajton Meyer daŭre - kaj sukcese - senkulpigis sin per la substreko ke ĉiuj tekstoj havus nur antologian karakteron. Por la varbado de la abonontoj li dungis vendistojn de diversaj branĉoj kaj eĉ privatulojn - tiel li aplikis unuafoje en Germanio la sistemon de sistema kolportado. Malgraŭ bojkoto fare de la tradiciaj librovendejoj kaj per lerta ĉirkaŭiro de vendomalpermesoj en diversaj ŝtatoj de la Germana Federacio li disvastigis la ideon ke klasika literaturo estu aĉetebla kaj alirebla por ĉiuj civitanoj.
Hildburghausen kaj la enciklopedio
En la jaro 1828-a li translokis la entreprenon al HIldburghausen kaj aldonis al la rapide kreskanta fabriko atelieron por ŝtalgravuraĵoj kaj instituton kartografian. En 1830 lia presejo estis jam la sesa plej granda en tuta Germanlando. Aliaj libroserioj de li eldonitaj estis: Bibliothek deutscher Canzelberedsamkeit, eldonoj de la Biblio, atlasoj kaj ŝtalgravuraĵkolektoj. Meyer kronis sian vivoverkon per la eldono de enciklopedio en 55 volumoj kiu aperis de 1839-55 en pluraj liveradoj: la Großen Conversations-Lexikons für die gebildeten Stände. Multajn artikolojn li mem verkis. Tiu enciklopedio estis la plej ampleksa ĝis nun surpapere aperinta en la germana lingvo. Fidela kaj diligenta kontribuinto enciklopedia estis ekz. la verkisto Friedrich Hofmann.
Meyer kiel politika homo
Liaj konvinkoj liberalaj-demokratiaj igis lin ankaŭ politika publicisto. La gazeto Der Hausfreund (eldonita en 1832 kune kun Philipp Jakob Siebenpfeiffer) malpermesitis jam post la unua numero. La gazeto Der Volksfreund aperis de majo 1832 ĝis la malpermeso 35 fojojn. Por eviti la cenzuron Meyer eldonadis je diversaj kajeroj sinsekvaj ekde 1833 Meyers Universum oder Abbildung und Beschreibung des Sehenswerthesten … auf der ganzen Erde. Deklarite kiel geografia-historia bIldogalerio por ĉiuj klasoj kaj aĝogrupoj ĝi plejparte evidentiĝis kiel politika klerigilo (ornamita per belegaj ŝtalgravuraĵoj). La artikolojn senescepte Meyer mem skribis. Ĝismorte 17 volumoj kun 2800 paĝoj kaj 710 ŝtalgravuraĵoj aperis. Tradukoj iĝis en multajn lingvojn.
Fervoja pioniro
Meyer jam frue interesiĝis pri fervojo. En 1836 li kun aliaj ellaboris - komisiite de la registaro de Saksio-Meiningen - memorandon pri la konstruo de fervojlinioj. En 1837 li faris planon pri fervoja societo nomita Hanseatisch-süddeutsche Central-Eisenbahn kaj rezervis por si la rajton pri 200 kilometroj longa turingia parto de la kompleta distanco (de la germana nordo al ĝis sudo). Samtempe li sukcese akiris la rajton pri ekspluato de terkarbo kaj ercoj en la turingia etŝtato en 25.000 hektaroj.
En 1845 li fondis la societon Deutsche Eisenbahnschienen-Compagnie. Danke al ambaŭ entreprenoj li esperis nedependigi la germanan fervojkonstruon de multekostaj anglaj importoj. La du akciaj kompanioj, en kiuj Meyer en dek jaroj investis ĉ. 600.000 guldenojn, bankrotis post la ekonomia krizo de 1847-49. Tamen li sukcesis savi sian eldonejon.
Graveco
Meyer estis frukapitalisma entreprenisto kun vivaj kaj multflankaj interesoj kiuj faris lin eldonisto. Per eldonista kaj ĵurnalista engaĝiĝo emancipigi la spiriton de la homoj (sub la slogano Kleriĝo liberigas - Bildung macht frei!) kaj per la volo garantii konstitucie sekurigitan liberecon Meyer iĝis ankaŭ gvidanto de la demokratoj en Saksio-Meiningen.
Por la realigo de liaj konvinkoj li eĉ akceptis insultojn, minacojn kaj malliberigon (de 1848-51). Post lia morto la filo Herrmann Julius Meyer daŭrigis la estradon de la Bibliografia Instituto.
Vidu ankaŭ
Meyers Konversations-Lexikon
14042 Agafonov
14042 Agafonov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Timur Valerjeviĉ Krjaĉko elde la stacio de Zelenĉukskaja de la Observatorio V. P. Engelgardt de la Ŝtata Universitato de Kazano.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Konstantin Vasil'evich Agafonov, (1935–1997), bone konata organizanto de la elektronika industrio en Rusio. Li gvidis la kreadon de la potenca hejma komputilo Elbrus kaj de la unua hejma komputilo Agat. Dum la 1990-aj jaroj li prenis aktivan parton en la malarmado de la rusia ekonomio.
Shinsuke Shimabukuro
Shinsuke Shimabukuro (島袋 信介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj ALO's Hokuriku.
Vila Maria
Vila Maria estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.221 loĝantojn en 2010.
Candies
El 1973 al 1978 Candies estis fama japana muzikgrupo. En 1977, malgraŭ forta populareco, ili deklaris izolitecon subite. Finkoncerto estis granda novaĵo en Japanio. Finkoncerto estis prezentita en televido. TV indico de atento estis 32%.
Diskaro (unuopaĵoj)
Tiuj kantoj povas esti vidataj en YouTube.
Komuna lingvo (Kürschner)
La lingvo estas naturalisma, havas multajn konjugacigrupojn al verboj. Ĝi havas analogiojn al Mundolingue. La partoj de diskursoj ne estas markataj per finaĵo kaj la derivacio estas neregula.
Patro nia: Padre nose kuale tu ese in cielo, santé esa tue nómine ; vena imperio tue ; voluntá tue esa fate sur tera komo in cielo ; dé a nos hodi nose pan kuotidian ; perdone nose kulpas, kual nos perdona nose kulpantes ; ni konduke nos in tentacion, ma libere nos de lu mal.
József Czakó
CZAKÓ József (cako:) rumanihungara kuracisto naskita en Székelykövesd la 4-an de junio 1895 kaj mortinta en Târgu Mureș la 23-an de decembro 1975.
Villelongue-dels-Monts
Villelongue-dels-Monts (Vilallonga dels Monts) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Villelonguais.
Martin Agricola
Martin Agricola (naskiĝis la 6-an de januaro 1486 en Świebodzin, mortis la 10-an de junio 1556 en Magdeburgo) – germana muzikteoriisto kaj komponisto de renesanca muziko.
Lia la plej grava verko estas Musica instrumentalis deudsch el 1529, en kiu priskribas Polnische Geige, t.e. 4-kordan polan violonon.
Brion-près-Thouet
Brion-près-Thouet estas franca situanta en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas brionnais.
Tutmonda Asocio de Konstruistoj Esperantistaj
TAKE-ESPERANTO estas la Tutmonda Asocio de Konstruistaj Esperantistoj fondita en 1993 en Wintzenheim, urbeto en la regiono Alzaco de Francio, fare de la esperantistoj Michel Basso, Jean-Pierre Cancel, Edmond Ludwig kaj André Grossmann. Daŭre la sidejo de la asocio estas en la urbo Wintzenheim.
La asocio havas komisionon kiu zorgas pri la terminologio en Esperanto pri konstruado. Jan Werner gvidis grupon por la eldono de Terminaro de Betono kaj de Betonistaj laboroj ,kiu aperis en 2002 kaj 2016. Inter pluraj projektoj menciindas helpo por fondado de esperantista konstru-firmao - Esperantista Investa Societo pri Loĝejoj.
Eldonoj
Oficia eldonaĵo estas la trimonata revuo La domo.Ği aperis de 1994 al 2005. De 2005 aperas ĉiu-jaraj teknikaj artikolaroj 'Jarkolekto'
Tujmesaĝilo
Jen la plej popularaj tujmesaĝilaj sistemoj:
Principe estas imagebla tujmesaĝa sistemo sencentra, sed ĝis nun ne ekzistas grava tia sistemo.