cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Harpaliko (luno)
Nomo
La, IAU aprobis por ĝi la nomon Harpaliko, (greke; Άρπαλυκη) , princino de Arkadio, kiu, laŭ helena mitologio, suferis inceston far de sia patro Klimeno.
Orbito
Ĝia estas ano de la ananka grupo, grupo de retrogradaj lunoj kies orbitoj havas grandajn duonaksojn inter 19 300 000 kaj 22 700 000 km, kaj klinecojn inter 145,7° kaj 154,8° rilate al la Jupitera ekvatoro.
17746 Haigha
17746 Haigha estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tecuo Kagaŭa kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Haigha (angle prononcita por rimi kun "Mayor") estas la nomo de la marta leporo, kiun Alico renkontis en Mirlando, en la verko de Lewis Carroll. En "Trans la spegulo", li estas la anglosaksa mesaĝisto de la blanka reĝo. Li vivas sur la monteto.
(11209) 1999 GP18
(11209) 1999 GP18 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ébredj
Ébredj (Vekiĝu!) estis hungarlingva gazeto laŭ ĝia subtitolo "La revuo de homa digno kaj libereco" aperinta nur en 2 numeroj en Temesvár, Hungario en aprilo kaj majo 1919. Ĝiaj redaktoroj estis: Herczog Nándor, Endre Károly kaj Preisz Alfréd.
Guignardia bidwellii
Guignardia bidwellii estas fungo, kiu kaŭzas malsanon al vito.
Priskribo
La anamorfo produktas piknidiojn, la teleomorfo produktas periteciojn.
Malsano
La fungo formas nigrajn piknidiojn en la folioj. Dum malsekaj periodoj la piknidioj elmetas sporoj en blankaj vringataj filamentoj. La pluvo ŝprucigas fragmentoj da filamento al junaj beroj. Oni povas trovi makulojn sur ĉiuj ne lignaj organoj.
Vivciklo
La fungo travintras en sekaj beroj, en kie ĝi formas stromojn. Printempe aperas peritecioj en stromoj.
Sklerotojn formas ankaŭ ene de malnova piknidioj. Kaj oni vidas ankaŭ spermatogoniojn kiu formas etajn sporojn, sed oni ne se kiel ili rolas.
Kostarika Esperanto-Asocio
La Kostarika Esperanto-Asocio (KREA) estas la nacia organizo de Esperanto en Kostariko. Ĝi fondiĝis en 1953 post la vizito de la Esperanto-emintentulo Tibor Sekelj, kiu en tiu sama jaro gvidis kurson pri la lingvo. En 1998, korporaciiĝis la asocio Asociación Costarricense de Esperanto kiu en 1999 fariĝis, sub la nomo KREA, la kostarika sekcio de UEA.
La oficiala organo de KREA estas bulteno Vivplene!.
En 1996, aktivuloj de KREA okazigis la Tut-Amerikan Kongreson de Esperanto en San José.
Neuenkirchen (Lüneburger Heide)
Neuenkirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
566
En la jaro 566 post Kristo okazis, interalie:
Okány
Okány [okAnj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Békés, en Distrikto Sarkad. La loknomo ne havas sencon en la hungara.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Gyula-Püspökladány, Vésztő estas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1220. La loko troviĝas en marĉa regiono, kiu defendis la komunumon dum la historio.
Anna Hallberg
Anna HALLBERG (naskiĝinta 19-a de novembro 1963) estas sveda politikisto. Ŝia partio estas Sveda Socialdemokratia Partio. Ŝi estis ministro pri ekstera komerco kaj Nordio ekde 2014. Hallberg kreskis en Trollhättan.
Okány
Historio
Ne menciitaj vilaĝservoj estas kalvinana preĝejo, kuracejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, poŝto, sportejo.
Famuloj
En Okány naskiĝis:
RTL
La akcia kompanio RTL Group SA (RTL estas mallongigo de "Radio Télévision Luxembourg") per 45 televidaj kanaloj kaj 32 radiofoniaj programoj estas la en Eŭropo plej granda entrepreno de privataj televido kaj radiofonio, financata per komercaj anoncoj. Ĉefa sidejo de la konzerno estas la urbo Luksemburgo.
Campinas (mezoregiono)
La mezoregiono de Campinas estas unu de la 15 mezoregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 49 municipojn kuniĝantas en 5 mikroregionoj.
Bougival (stacidomo)
Bougival estas Franca stacidomo sur linio L de Transilien, situanta en komunumo La Celle-Saint-Cloud, apud Bougival (departemento Yvelines) en regiono Francilio.
SDN
La vorto havas plurajn signifojn:
Bougival (stacidomo)
Malfermita la de "Compagnie des chemins de fer de l'Ouest" sub la nomo Bougival - La Celle-Saint-Cloud, temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Oberbaldingen
Oberbaldigen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
23988 Maungakiekie
23988 Maungakiekie estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde Auckland (Nov-Zelando).
Maungakiekie, aŭ "Unu Arba Monteto", (One Tree Hill) estas vulkana konuso en la urbo kie tiu-ĉi asteroido estis malkovrita. La monteto ankoraŭ ofte estas referita per sia maoria nomo : Maunga signifas "monteto", kaj kiekie signifas "forta rebo".
Kápolnásnyék
Kápolnásnyék [kApolnAŝnjEk] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Gárdony. Kápolnás signifas: kapela, nyék estas hungara gentonomo (vidu pli malsupre!).
Historio
Pli frue en la bronzepoko loĝis tie. La unua skriba mencio okazis en 1193 en formo Neck. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, oni refondis ĝin en 1772. En 1800 tie naskiĝis Mihály Vörösmarty. En 1898 memstara vilaĝo Pettend aliĝas al Kápolnásnyék kaj la duopo aliĝas al Velence en 1970. Kápolnásnyék denove memstariĝis en 1990.
Komunumoj pri Nyék en Hungara reĝlando
Nyék (njEk) apartenas al la 7 hungaraj triboj.
Franz Mehring
Franz Erdmann MEHRING (naskiĝinta en la 27-a de februaro 1846 en Sławno, mortinta en la 28-a de januaro 1919 en Berlino) estis germana ĵurnalisto kaj historiisto.
Vivo
Originante el severe protestanta kaj prusiema gepatra domo Mehring trapasis la abiturientan ekzamenon en Gryfice kaj studis poste en Leipzig klasikan filologion. Verŝajne tiutempe okazis la unua renkontiĝo kun la politika movado de August Bebel kaj Wilhelm Liebknecht pere de la Saksia popola partio. Post la ŝanĝo de la universitato (al Berlino) Mehring aliĝis al la redakcio de la berlina taggazeto Die Zukunft, la organo de la radikala burĝa-demokratio movado de Prusio. De ĝiaj fondinto Johann Jacoby kaj redaktisto Guido Weiß li transprenis la imagon pri la mememancipigo de la homoj kaj la unuecon de demokratio kaj socialaj reformoj. Baldaŭ li povis montri sian brilan ĵurnalistan talenton. Sed lia politikaj konvinkoj tiutempe plurfoje ŝanĝiĝis. Kialo estis miksaĵo inter temaj kaj personaj kvereloj kun aliaj, kio favorigitis ankoraŭ per la sensiveco de Mehring. Ekzemple en 1871 li forlasis la rondon de la demokratoj pro ties sinteno koncerne la Francia-Prusia Milito. Li raportis i.a. por la agentejoOldenberg'sches Korrespondenzbüro pri Reichstag-kunvenoj kaj kunsidoj de landaj parlamentoj kaj iĝis fakulo pri parlamentraportado. En 1874/75 li deĵoris por Frankfurter Zeitung kaj Die Wage de la demokratia politikisto Leopold Sonnemann. Mehring defendis la laboristan movadon kontraŭ reakcia propagandaĉo. Liaj historiaj kaj literaturkritikaj laboraĵoj estis influataj de Ferdinando Lasalo. La publicista kulmino en tiu tempo estis la en 1875 anonime aperinta skribaĵo Herr von Treitschke der Sozialistentödter.
Poste Mehring distanciĝis de la demokratia movado kiel ankaŭ de la socialdemokratio pro - ankaŭ ĉetribunale kontinuigita - kvereleto kun Sonnemann pro ties neklaraj negocaj aferoj. Ofendite Mehring komencis kontraŭbatali la politikan Maldekstron kaj publikigis la akre kontraŭsocialisman libron  Die deutsche Sozialdemokratie, ihre Geschichte und ihre Lehre (1877). En 1879/80 li eĉ skribis por la jarlibroj Preußische Jahrbücher de Treitschke artikoloserion pri la Pariza Komunumo. Dum tiu-ĉi tempo li legis unuafoje verkojn de Karl Marx.
La okupiĝo pri la pensoj marksimaj, la indigno pri la rigoroza apliko de la leĝoj kontraŭsocialistaj (1878) kaj la kompreno ke socialaj reformoj faritaj de "desupre" laŭ la stilo de Otto von Bismarck ne vere funkcius, estis la kaŭzo por rea alproksimiĝo de Mehring al la burĝaj demokratiaj movadoj ekde 1882. Mehring estis ekde 1884 ĉefartikolskribanto de la liberala berlina ĵurnalo Volks-Zeitung kaj iĝis la plej decidita malamiko de la kontraŭsocialistaj leĝoj ene de la nesocialista tendaro. Estinte ekde 1887 amiko de Bebel kaj W. Liebknecht li pli kaj pli izoliĝis ĝis 1890 pro la ŝanĝiĝinta politika orientiĝo. Okaze de la kverelo kun la dramatisto kaj teatrokritikisto Paul Lindau, kie li pruvis la ekziston de subaĉetado inter teatroj kaj gazetaro, li por ĉiam rompis la ligojn al la eldonistoj de burĝaj ĵurnaloj.
En 1891 Mehring aniĝis al la socialdemokratoj. Li komencis skribi ĉefartikolojn por la semajngazeto Neue Zeit (1891-1912), iĝis ĉefredaktisto de Leipziger Volkszeitung (1902-07) kaj verkis krome por Vorwärts kaj Wahrer Jacob. Tiel li iĝis unu el la plej elstaraj ĵurnalistoj inter la socialdemokratoj. De la konsekvenca vidpunkto de historia materialismo li liveris en la verko Lessing-Legende (1893) kritikan analizon de la burĝaj legendoj pri la rolo de la Hohencolernoj: tio estis por la germana historiscienco komplete nova teorio pri la estiĝo de la brandenburgia-prusia ŝtato! En 1898 li eldonis la unuan volumon de  Geschichte der deutschen Sozialdemokratie, kie li skribis ankaŭ pri siaj propraj spertoj kaj fruaj studoj tiurilataj. Ĝi estis vere pionira laboraĵo en la esplorado de la historio de germana laborista movado kaj determinis ties historian memkomprenon (antaŭ ĉio la adorsimila ŝatego de Lasalo). Inter la eldonitaĵoj de Mehring de tiuj jaroj elstarasla eldonaĵo Aus dem literarischen Nachlaß von Karl Marx, Friedrich Engels und Ferdinand Lassalle (1902). En 1910 Mehring publikigis Deutsche Geschichte vom Ausgange des Mittelalters. Per ekde 1885 jam planita biografio pri Marx - Karl Marx, Geschichte seines Lebens - finiĝis la historiaj verkoj de Mehring en 1918.
Graveco
Per siaj redaktista laboro, verkado, estrado de Freie Volksbühne Berlin (1892-95) kaj instruisto ĉe partilernejo (1906-10) Mehring ege influis la vivon spiritan de la socialdemokratia partio. Dum la internaj kvereloj pri reviziismo li gvidis dum la dresdena partitago en 1903 la frakcion nereviziismeman. La gazeto Leipziger Volkszeitung faritis tiam de li grava publicista platformo. Ankaŭ liaj kvereloj kun ŝatantoj de reviziismo iĝis personaj, precipe pro ke kontraŭuloj de li argumentis i.a. per faktoj el la pli frua politika biografio de Mehring. Ekde ĉ. 1912 li havis pli kaj pli da problemoj kun la partiestraro kaj la partiplejmulto. Ties ideoj pri eksterparlamenta laboro, socialaj reformoj sen partoprenigo de la laboristo kaj pri la rolo de revolucio ne estis la samaj kiaj la liaj. Sekve ekde la eksplodo de la Unua mondmilito li estis kontraŭ multaj aliaj sampartianoj. En 1916 Mehring helpis fondi la Spartakus-grupon kaj arestitis dum kvar monatoj. En 1917 li kandidatis en Berlino anstataŭ la malliberigita Karl Liebknecht, sukcese. Sed li ne sukcesis dum la Reihstag-balotadoj. Mehring ankoraŭ kunpreparis la fondon de la Komunista Partio de Germanio en 1918/19. Trafite de la novaĵoj pri la murdo de Liebknecht kaj Roza Luksemburgo li mortis je la fino de januaro 1919.
Jankov (distrikto Pelhřimov)
Jankov (Jankau) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en Regiono Vysočina en distrikto Pelhřimov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el 1242.
Bougival
Bougival estas franca komunumo en departemento Yvelines, en regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj estas nomitaj Bougivalais.
Chauny (stacidomo)
Chauny estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chauny, en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Creil - Jeumont (242000).
Az Ellenőr
Az Ellenőr (La Kontrolisto) estis hungarlingva sendependa politika ĵurnalo en Târgu Mureș, Rumanio inter 1-a de majo 1922 kaj 4-a de januaro 1925. Ĝia respondecredaktoroj estis: József Barthus (1922 - marto 1924), Ernő Szabó (de marto 1924) kaj Kálmán Osvát (de numero 167/1924). Ĝia lokhistoria materialo estas dokumentvalora. Ĝi publikis ankaŭ verkaĵojn literaturajn kaj priteatrajn. En unu el numeroj de aprilo 1924 okupiĝanta pri programo de Adolf Hitler finas la artikolon tiel: "Malsupren kun ĉapo kiel antaŭ ĉia menskonfuziĝo!."
Nevicke
Bazaj informoj
Nevicke (ankaŭ hungare), ukraine Невицьке estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo.
Situo
Nevicke situas en valo de Uĵ, laŭ ĉefvojo kaj fervojo el Uĵhorodo, kiu troviĝas 12 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata ekde la ferepoko. La unua mencio devenis pri la fortikaĵo el 1274, pri la vilaĝo el 1285. La fortikaĵo defendis la komercan vojon inter Hungario kaj Pollando. En 1317 familio Drugeth akiris la fortikaĵon de familio Aba. En 1644 princo de Transilvanio Georgo Rákóczi la 2-a okupis kaj poste tuj detruis ĝin. En 1879 oni iome rekonstruis partojn de la fortikaĵo. Ĝis Traktato de Trianon Nevicke apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Ungvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Ekde 1945 Nevicke apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
SDP
La tri-litera kombinaĵo SDP povas signifi la jenajn:
Unterbaldingen
Unterbaldigen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Hoštice (Mochtín)
Hoštice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mochtín en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km nordoriente de Mochtín. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
NGC 3505
NGC 3505 (aliaj indikoj — NGC 3508, IC 2622, MCG -3-28-31, IRAS11005-1601, PGC 33362) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Hoštice (Mochtín)
Hoštice situas en katastra teritorio Hoštice u Mochtína kun areo 3,92 km². En tiu ĉi katastra teritorio situas ankaŭ Hoštičky.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1331.
NGC 3505
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Abu Bakr (mansa)
Abu Bakr, konata ankaŭ kiel Abubakari la 1-a aŭ Manding Bori, estis la kvina Mansa (imperiestro) de la Malia Imperio, kiu regis el 1275 al 1285.
Li naskiĝis kiel Manding Bori de patrino Namandjé, tria edzino de Naré Maghan kon Fatta. Antaŭ iĝi Mansa, Manding Bori servis kiel kankoro sigi (nome veziro kaj dua estro) to Sundiata Keïta. Kiam Sundjata mortiĝis dum misteraj cirkonstancoj en 1255 lia plej aĝa kaj nura filo heredanto estis tro juna por iĝi Mansa, kaj Manding Bori estis proklamita regento. Antaŭ tiu ascendo, lia nevo enpoviĝis kiel Mansa Ŭali.
Oni konas malmulte pri Manding Bori dum la regado de Ŭali, Ŭait kaj Ĥalifo. Post la murdo de Ĥalifo, Manding Bori estis finfine igita Mansa de Malio laŭ la nomo Abu Bakr. Tiu nomo iĝis Abubakari en la rapida parolmaniero de la Mandinka.
Mansa Abu Bakr komencis la malrapidan revenon de Malio al hegemonio en Okcidenta Afriko post kvin jaroj de enlanda milito kaj ekonomia malpliigo. Post dek jaroj, la trono estis puĉita de liberigita sklavo kaj generalo Sakura en 1285.
Ellenőr
Ellenőr (Kontrolisto) estis hungarlingva revuo aperinta komence ĉiusemajne, poste duonmonate en Kluĵo, Rumanio kiel daŭrigo de Kolozsvári Tükör (1912-20), poste Tükör (1922-23), respektive Vágóhíd (1924-27). Ĝi prezentis sin kiel politika, socia kaj ekonomia gazeto, sed ĝi estis efektive komerca raportrevuo. Ĝia respondecredaktoro estis Sándor Tóth. Ĝi ĉesis en septembro 1940.
Tordas
Ne miskomprenu kun Tardos! Tordas [tordaŝ] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Martonvásár.
Situo
Tordas situas laŭ traira flankovojo, aŭtoŝoseo M7 Budapeŝto-Balatono estas ne tro for. Martonvásár estas tre proksime. Érd troviĝas 17, Biatorbágy 18, Ercsi 19, Budaörs 25 km-ojn.
Historio
La plej frue en la bronzepoko loĝis tie. Antaŭ la hungaroj romianoj vivis tie.
Popola Nacia Asembleo
La Popola Nacia Asembleo (al-Majlis al-Ŝa'abi al-Ŭatani), mallongigite APN laŭ la franclingva nomo, estas la malsupra ĉambro de la Alĝeria Parlamento. Ĝi estas komponita de 462 membroj rekte elektita de la loĝantaro. El 462 sidlokoj, 8 estas rezervitaj por Alĝerianoj kiuj loĝas eksterlande. Membroj de la Popola Nacia Asembleo estas rekte elektita pere de proporcia balotsistemo en mult-membraj distriktoj kaj servas regotempojn kiuj daŭras kvin jarojn. La lasta elekto de tiu institucio okazis en la 10a de majo 2012 kaj la venonta okazos en la 17a de majo 2017. Tiu organismo kaj la Alĝeria Parlamento estas vidata iel kiel nereprezenta de la interesoj de la Alĝeria popolo ĉar la prezidenteco kontrolas la majoritaton de la regopovo. La minimuma aĝo postulita por elekto en la APN estas 28.
8890 Montaigne
8890 Montaigne estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Popola Nacia Asembleo
Estas 48 distriktoj, nome vilajat, en Alĝerio kaj 4 transmaraj konstituejoj kiuj sendas reprezentantojn al tiu organismo. Estas po unu sidloko por 80,000 loĝantoj kaj aldona sidloko por aldonaj civitanoj en vilaja nombre super 40,000. La nuna porparolanto de la APN estas Mohamed Al-Arabi Uld Ĥalifa, nome membro de la pluraleca partio NLF. Virinoj komponas nur 3.4% el la membroj de la APN. La minimuma aĝo por voĉdonado en Alĝerio estas 18. Voĉdonado ne estas deviga.
8890 Montaigne
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca filozofo Michel de Montaigne (1533–1592), malkvieta pri la malkresko de intelekta optimismo de la renesanco tra la Protestanta Reformo. Liaj Eseoj, intima memportreto rekomendante vojaĝon, legadon kaj konversacion, markas novan alproksimiĝon al la literaturo.
Paul Vanden Boeynants
Paul VANDEN BOEYNANTS (naskiĝis la en Forest, mortis la   en Aalst) estis belga entreprenisto kaj dekstra kristandemokrata politikisto. Li estis ĉefministro de Belgio de marto 1966 ĝis junio de 1968. Dua regotempo estis ankaŭ de oktobro 1978 ĝis aprilo de 1979.
8111 Hoepli
8111 Hoepli estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj astronomoj Augusto Testa kaj Valter Giuliani elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la svisdevena itala eldonisto Ulrico Hoepli (1847–1935), fondinto de la eldona firmao Hoepli. Li eldonis plurajn gravajn librojn pri astronomio inter la 8000 titoloj presitaj de sia firmao ; li estis la eldonisto de Giovanni Schiaparelli. Hodiaŭ la firmao estas ankoraŭ mastrumita de la familio Hoepli. En 1930 li donacis planetarion al la urbo Milano, unu el la unuaj en la mondo.
Chauny
Chauny estas franca situanta en departemento Aisne, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chaunois.
Abu Bakr la 2-a
Abu Bakr la 2-a (floris dum la 14a jarcento), literumita ankaŭ Abubakri, povus esti la naŭa mansa de la Malia Imperio. Li sukcedis sian nevon Mansa Mohammed ibn Gao kaj antaŭis Kanku Musa la 1-a. Abu Bakr la 2-a ŝajne abdikis por esplori la "limojn de la oceano"; tamen, lia ekspedicio neniam revenis. Estas hipoteza polemiko ke en unu el tiaj ekspedicioj maliaj maristoj atingis marbordojn de Ameriko, do unu jarcenton antaŭ Kristoforo Kolumbo.
Hotelo Premier
La hotelo Premier ( la plena nomo de la firmao estas Hotel Premier de Votuporanga Ltda) estas hotelo en la brazila urbo Votuporango.
Sur CNPJ la hotelo estis enskribita je la 15-a de junio 2021.
Ĝi situas apud la urbocentro kaj provizas parkadejon por aŭtomobiloj.
Pauvres
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
581
En la jaro 581 post Kristo okazis, interalie:
576
Naskiĝoj
Paul de Verdun (Pol de Verduno) 576-649 : 13-a episkopo de Verduno
Pantenburg
Pantenburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bernkastel-Wittlich de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
SEA
La trilitera kombinaĵo SEA havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Farkas
La familia nomo Farkas [farkaŝ] apartenas al la oftaj nomoj en Hungario. Ĝi signifas: lupo aŭ vosta. Pro la ofteco kelkaj uzas ankaŭ aldonnomon, duan antaŭnomon aŭ nur distingan majusklon.
La nomo Farkas estas ankaŭ persona nomo en Hungario. Ĝia ekvivalento germane estas Wolf, kiu estas same germana familia nomo.
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj estas legeblaj artikoloj.
Tereĥovo (BKL Moskvo)
Tereĥovo (Терехово) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Bolŝaja kolcevaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-okcidente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Germana Veterservo
La Germana Veterservo (germane: Deutsche Wetterdienst) (DWD) estas germana federacia publika instanco kaj instanco de la publika juro kun sidejo en Offenbach. La DWD estas la nacia meteorologia servo de Germanujo. Ĝi plenumas meteorologiajn servojn (veterprognozo) por ĉiu aŭ unuopaj uzantoj, kiel ekzemple ŝiptrafiko, agrikulturo aŭ scienco.
NGC 3509
NGC 3509 (aliaj indikoj — UGC 6134, IRAS11018+0505, MCG 1-28-33, ARP 335, ZWG 38.109, VV 75, KCPG 265A, PGC 33446) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ángeles Caso
Ŝia patro, José Miguel CASO GONZÁLEZ, estis profesoro kaj Kanceliero de la Fakultato de Filologio de la Universitato de Oviedo. Ŝi studis Historion kaj Geografion, sed ŝi laboris poste kiel ĵurnalistino en Panorama regional, por la Princo de Asturias Fundamento aŭ la Instituto Feijoo de studoj de la 18-a jarcento de la Universitato de Oviedo kaj en diversaj amaskomunikiloj kiel Televisión Española, Cadena SER, Radio Nacional de España ka.
Freelance-Market
Freelance-Market estas sistemo de interretaj merkatejoj por enkonduki liberajn profesiulojn kun komercaj projektoj. Freelance-Market estis fondita en en 2004 de la Stuttgarta Esperantisto Rainer Kurz. Ĝi estas elpensita komune kun la Esperantisto kaj Nobel-premiisto Reinhard Selten.
Parto de la kunlaboristoj de Freelance-Market estas Esperantistoj. Sur Freelance-Market ankaŭ troviĝas kelkaj memstaraj Esperantistoj kiu ofertas siajn servojn kiel Esperanto-instruado.
Intertempe Freelance-Market ekzistas en 6 diversaj landoj:
Johannes Jaanisto
Johannes JAANISTO (naskiĝinta la en Tartu, mortinta la  en Tartu) estis estona instruisto kaj estrarano de Esperanto-Asocio de Estonio (EAE) en 1932.
De 1930 Jaanisto estis prezidanto de Tartua Esperanto-Societo, de 1931 landa sekretario de Internacia Cseh-Instituto kaj vicdelegito de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Li krome estis redaktanto de la Esperanta angulo en la gazeto "Postimees" kaj gvidis multajn kursojn en Tartu.
EdE-J
Chuck Norris
Carlos Ray NORRIS (filo) pli bone konata kiel Chuck NORRIS; naskiĝis la 10-an de marto 1940) estas usona lukt-artisto, televida kaj kina aktoro konata pro roloj kiel Cordell "Cord" Walker en Walker, Texas Ranger, pro sia trejniĝo kun Bruce Lee, pro sia simbola duruleco kaj pro sia gira kiko (aŭ rondmova piedbato).
Itapetininga (mezoregiono)
La mezoregiono de Itapetininga estas unu de la 15 mezoregionoj de la brazila subŝtato de San-Paŭlio. Ĝi enhavas 36 municipojn kuniĝantas en 4 mikroregionoj.
Bra
Pri la aliaj signifoj de BRA rigardu en BRA.
Bra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Pocapaglia, Cherasco, Sanfrè, Cervere kaj Marene.
Hans Mayer
Hans Mayer (naskiĝinta la 19-an de marto 1907 en Kolonjo; mortinta la 19-an de majo 2001 en Tübingen) estis germana literatursciencisto. Ankaŭ kiel recenzisto, verkisto kaj muziksciencisto li akiris tutmondan respekton. Krom tio Mayer estis juristo kaj sociologo.
Viktor Ĵavoronkov
Ĵavoronkov Viktor Feodosieviĉ (naskiĝis la en Mologa, gubernio Jaroslavl) estis rusia kaj sovetunia esperantisto kaj radiometodisto.
Torrelobatón
Torrelobatón [torelobaTON] estas municipo en la okcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Torrelobatón estas etimologie komprenebla kiel Turo de la Lupidego. Pro tio aperas du lupoj katenitaj al turo en la blazono.
Viktor Ĵavoronkov
Li lernis en Rjazana gimnazio kaj studis en la jura fakultato de la Moskva universitato. Ekde la jaro 1908, do ekde la 13-a vivjaro, li estis esperantisto kaj en 1911 iĝis la unua diplomito de la Moskva Instituto de Esperanto. Ĝis 1914 li partoprenis en Moskva studenta grupo Esperantista. De 1915 ĝis 1922, laborante en sanitara vagonaro, li prelegis ĉirkaŭ 350 lekciojn pri Esperanto kaj gvidis kursojn en multaj urboj. De post 1922 li estis membro kaj kandidato de la centra komitato de Sovetrespublikara Esperantista Unio.
Torrelobatón
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 66,5 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 390 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 30 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Viktor Ĵavoronkov
En 1923 Ĵavoronkov iniciatis unuan Esperanto-radiodisaŭdigon en Sovetunio kaj de post tiam dum kelkaj jaroj gvidis Esperanto-kursojn el la moskvaj radiostacioj. Li estis aŭtoro de radiovortareto. De 1922 ĝis 1926 li estis organizanto de Esperanto-movado de sovetuniaj blinduloj kaj fondis Esperanto-bibliotekon ĉe la Sovetunia Societo de blinduloj. En 1930 li estis administranto de ŝtataj kursoj de Esperanto en Moskvo, multe propagandis Esperanton inter PTT-istoj, funkciante dum kelkaj jaroj kiel gvidanto de Esperanto-fako en centra librejo de PTT-ista sindikato.
Torrelobatón
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rivero Hornija.
Historio
Estas sugestoj de loĝado de Ferepoko kaj romianoj. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Dum la Milito de la Komunumoj de Kastilio post la malvenko suferita de la komunumanoj en la batalo de Tordesillas, la komunumestro Padilla deziris atingi rapidan venkon por plialtigi la moralon kaj de la truparo kaj de la komunuma movado. Tiucele oni decidis kapti la urbon Torrelobatón kaj ties kastelon. La 21an de Februaro 1521 ekis sieĝo kaj kvar tagojn poste la komunumanoj sukcesis eniri en la urbon kaj rabadis ĝin escepte la preĝejojn. La kastelo plue rezistis, sed antaŭ minaco pendumi ĉiujn loĝantojn okaze de nekapitulaco, la rezistantoj kapitulacis, post interkonsento pri konservo de la duono de la havaĵoj kiuj estus en la kastelo. Torrelobatón estis la lasta loko tra kiuj pasis la komunumaoj antaŭ eliri cele al Toro la 23an de Aprilo 1521, sed la imperia armeo atingis ilin ĉe Villalar, okazis la batalo de Villalar, kaj finfine venkis Karolo. En la aktualo, en la Kastelo de Torrelobatón estas Muzeo por Interpretado de la Komunuma Movado.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, festoj).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la Kastelo de Torrelobatón: nune Centro de Interpretación del Movimiento Comunero, la murego, la preĝejo de Sankta Maria, la preĝejo de Sankta Petro, la Ermitejo de Kristo de la Angoroj, fontoj kaj por gastigi vizitantojn kaj ripozantojn estas tri domoj por rura turismo.
La kastelo de Torrelobatón aperas en la filmo El Cid (1961), reĝisorita de la usona Anthony Mann kun aktorado en ĉefroloj de Charlton Heston kaj Sophia Loren. En la filmado partoprenis 350 lokanoj kiel figurantoj.
12618 Cellarius
12618 Cellarius estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Bizanca stakiso
Bizanca stakiso, bizanca staĥiso aŭ Bizanca stakio (Stachys byzantina) estas staŭdo de la genro Stakio, el la familio Lamiacoj. La molaj, kareseblaj folioj tre taŭgas por ĝardeno kun infanoj.
Priskribo
Staŭdaj plantoj kun grizfeltaj folioj kaj lilaj floroj, ankaŭ la floro estas en blankfeltaj pseŭdospikoj. La florado daŭras de junio ĝis septembro kaj ili kreskas ĝis 40cm alte.
Rakedoj (sporto)
Monda ĉampionumo
La unua monda ĉampiono pri Rakedoj dum la jaro 1820 estis Robert Mackay el Britio. Daŭre okazas mondaj ĉampionumoj. La mondajn ĉampionoj ekde 1887 unuope vidu en la sekva listo.
László Zsolt Ungvári
László Zsolt UNGVÁRI [ungvAri] rumania hungara poeto, eseisto. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe la -an de 1979.
Kariero
László Zsolt Ungvári akiris diplomon pri hungara-angla lingvoj en UBB de Kluĵo en 2001. Li instruas en sia naskiĝurbo kaj publikigas de 2002 en gazetoj de Transilvanio (Helikon, Látó, Háromszék, Romániai Magyar Szó, Szabadság, Hargita Népe).
Aleksandra Tolstaja
Grafino Aleksandra Lvovna TOLSTAJA (Александра Львовна Толстая, Alexandra Tolstaya) naskiĝis la 1-an de julio n.s. 1884 en la familia bieno Jasnaja Polana, Tula gubernio, Rusa Imperio mortis la 26-an de septembro 1979 en Valley Cottage, Nov-Jorkio, Usono travivinte 95 jarojn. Ŝi estis plej juna filino de granda rusa verkisto Lev Tolstoj, lia persona sekretarino, aŭtorino de kelkaj memorlibroj, unu el fondintinoj de Fonduso Tolstoj.
Geedzoj grafo Lev Nikolajeviĉ Tolstoj kaj Sofia Andreevna Bers havis dek tri gefilojn, el kiuj elvivis nur ok. Juna Saŝa (karesa derivaĵo de Aleksandra) estis la dek dua infano kaj infanaĝe ricevis nesufiĉan atenton de la gepatroj, do ŝin plejparte edukis diversaj geguvernistoj, kiuj sukcesis redoni al ŝi necesan bazon de variaj scioj, inkluzive fluan posedon de la franca, la germana kaj la angla lingvoj.
En la dek sesa aĝo ŝi ellernis stenografion kaj tajpadon por asisti al la patro dum lia verkado. Ŝi bone ekkonis lian skribmanieron, kio poste grave helpis eldoni liajn multajn notojn, taglibrojn kaj ceterajn skribaĵojn.
Tuj post komenco de la Unua mondmilito ŝi forveturis al la Kaŭkaza fronto kaj poste al la Nord-Okcidenta fronto, kie ŝi servis kiel flegistino en moveblaj ambulancoj. Spite al protekto de Ruĝa Kruco la rusaj ambulancoj kaj hospitaloj ofte estis bombarditaj de la germanaj obusoj. Dum unu bombardo Aleksandra estis grave vundita. Fine de la milito ŝi meritis rangon de kolonelo de la Rusa armeo kaj kelkajn prestiĝajn medalojn.
Post la Oktobra Revolucio okazinta en 1917, kiam en Rusio ekpotencis Bolŝevikismo, Aleksandra estis devigita reveni al sia naskiĝejo en Jasnaja Polana. Ŝi tute ne aprobis la novan socialan reĝimon kaj neniam supozis ĝiajn pozitivajn rezultojn en la landa evaluado. Ŝia pozicio memkompreble ne plaĉis al tiamaj sovetaj aŭtoritatuloj kaj do ŝi estis arestita pro bagatela kaŭzo unuafoje en 1920 (entute ŝin oni malliberigis kvinfoje). Kelkajn monatojn ŝi turmentiĝis en la moskva Novospasskij klostro, kiu tiam iĝis malliberejo. En ĝi ŝi komencis kaŝe verki kaj redoni paperajn skribaĵojn al siaj geamikoj en malplenaj konsumitaj laktoboteloj.
Printempe de 1921 pro klopodoj de multaj personoj (iuj eĉ estis registraranoj) ŝi estis reliberigita kaj komencis labori en Jasnaja Polana kiel estrino de Tolstoj muzeo. Laŭ ŝiaj kapabloj ŝi kontribuis por bona funkciado de tieaj malsanulejo, lernejo, apoteko ktp.
Tamen konflikto inter ŝi kaj la registaro ne ĉesis, tial en 1929 Aleksandra Tolstaja utiligis feliĉan okazon lekcii en Japanio pri sia patro Lev Tolstoj, kie liaj verkoj estis tre popularaj. Tie ŝi rifuzis la sovetan civitanecon kaj loĝis dudek monatojn enlande. Poste ŝi enmigris al Usono.
En 1941 okazis ŝia naturalizo kiel civitanino de Usono kun la persona anglalingva nomo - Alexandra Tostaya.
Ekde la 15-a de aprilo 1939 funkcias Fonduso Tolstoj - filantropa institucio, kiun establis Aleksandra Tolstaja kaj ŝia amikino Tatiana Schaufuss, kiuj ambaŭ militservis en la Rusa armeo dum la Unua mondmilito kiel flegistinoj. La misio de la funduso estis helpo al enmigrintoj de rusa origino por veni al Usono kaj adaptiĝi por tieaj vivkondiĉoj. En 1941 aperis t.n. Tolstoj farmobieno (Tolstoy Farm) en Valley Cottage, kantono Rockland, Nov-Jorkio, Usono, kiu ĝis hodiaŭ diversgrade helpis al 500.000 personoj kaj eĉ savis vivojn de multaj mizeruloj, senhejmuloj ktp.
Aleksandra Tolstaja estis prezidanto de la fonduso ĝis sia morto okazinta en Valley Cottage la 26-an de septembro 1979. Ŝin oni sepultis en apuda tombejo de la ortodoksa porvirina klostro ( Новодивеевский монастырь - ставропигиальный женский монастырь Русской православной церкви заграницей,  Novo-Diveyevo convent) situanta en Nanuet urbo, kie estas multenombra rusa paroĥo.
Ŝi neniam estis edzino kaj do generis neniujn idojn.
Krzysztof Jackowski
Krzysztof Andrzej JACKOWSKI (naskiĝis la 1-an de junio 1963) estas pola klarvidanto.
Vivo
Jackowski finis fakan lernejon. Laŭ profesio estas tornisto. En la aĝo de 21 jaroj edziĝis kaj havas du infanojn. Post kiam la unua edzino lin forlasis li mem edukis siajn infanojn. Poste denove edziĝis al Katarzyna. Ili loĝas en Człuchów.
Kastelo Murrmirnichtviel
La kastelo Murrmirnichtviel, aŭ pli malofte Murr-mir-nicht-viel aŭ Murmel-nicht-viel, estas ruino de ĉaskasteleto kun gvatturo, kiu apartenis al la grafoj de Leiningen. Ĝi situas en la palatinata arbaro sudoksidente de la distrikturbo Bad Dürkheim en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Nomo
La nomo Murrmirnichtviel havas paralelon al la ĉaskastelo Kehrdichannichts kaj verŝajne kreiĝis de la popolo. Pro la kvereloj inter Leiningen kaj Kurpfalz pri la limoj de la ŝasejo „Murr mir nicht viel!“ estas forta atentigo kun la signifo: „Obeu sen plendo la malpermeson eniri la ĉasejon!“
Krzysztof Jackowski
Politiko
Li sen sukceso en 2001 kandidatiĝis en parlamenta baloto por Sejmo laŭ listo de Alternativa Socia Movado Gdynia-regiono. En 2002 iĝis honora membro de la Memdefendo de la Respubliko Pollando, kaj en 2006 dum aŭtonomecaj balotoj li kandidatis laŭ ĝia listo al Pomeria Provinco.
Hoštičky
Hoštičky estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Mochtín en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Mochtín. Estas ĉi tie registritaj 47 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Terorisma atako kontraŭ la teatro ĉe Dubrovka
La Terorisma atako kontraŭ la teatro ĉe Dubrovka estis la kapto de la homplena teatro Дом культуры «Московский подшипник» (kultura domo "naskiĝo de Moskvo") en la kvartalo Dubrovka de Moskvo, proksimume 4 kilometrojn sude de la Kremlo, la 23-an de oktobro 2002 per 40 ĝis 50 armitaj ĉeĉenoj kiu deklaris lojalecon al la islamisma separatisma movado en Ĉeĉenio. Ili prenis 850 ostaĝojn kaj postulis la retiron de rusaj fortoj de Ĉeĉenio kaj finon de la Dua Ĉeĉenia milito. La sieĝo estis oficiale gvidita fare de Movsar Barajev cirile Мовсар Бараев).
Historio
Nokte de la 23-a/24-a de oktobro, post traktado, teroristoj permesis foriri de la teatro al ĉiuj islamanoj, kartveloj, parto de infanoj, kelkaj fremdlandanoj, ankaŭ al viro malsana je koro kaj virinon en progresinta gravedeco. De la konstruaĵo ankaŭ fuĝis tra fenestro en vestejo 15 personoj de la teatra skipo. Tamen samnokte oni pafmortigis en la spektejo kelke da personoj suspektitaj pri aparteno al rusaj specialaj servoj.
Pro la situo kaj konstruo de la teatro, specialaj fortoj devintus batali tra 30 metrojn longa koridoro kaj ataki supren bone defenditan ŝtuparo, antaŭ ol ili povis atingi la salonon en kiu la ostaĝoj estis tenitaj. La teroristoj ankaŭ havis multnombrajn eksplodaĵojn, kun la plej potencaj en la centro de la aŭditorio, kiuj, se ili detonacius, povus faligi la plafono kaj kaŭzi la morton de plej multaj el la viktimojn. Post du-kaj-duono tago sieĝo kaj la ekzekuto de du inaj ostaĝoj, specialiĝintaj kontraŭterorismaj soldatoj de la unuoj Vimpel kaj Alfa de la Federacia Sekureca Servo de la Rusia Federacio (FSB), apogitaj de unuo de la Rusia Ministerio de Internaj Aferoj (MVD), pumpis nekonatan kemiaĵon en la ventumilan sistemon de la konstruaĵo kaj trudeniris ĝin.
Ĉiuj atakantoj estis mortigitaj, supozeble dum ili estis senkonsciaj, kun neniuj mortintoj inter la specialiĝintaj kontraŭterorismaj soldatoj, ĉirkaŭ 130 ostaĝoj mortis, inkluzive de naŭ eksterlandanoj, pro adversaj reagoj al la gaso. Kuracistoj en Moskvo kondamnis la rifuzon malkaŝi la identecon de la gaso kiu malhelpis ilin savi pli da vivoj. Kelkaj raportoj diris ke la kuracila substanco Naloksono estis sukcese uzata por konservi iujn ostaĝojn. Familioj de la viktimoj postulis respondecigi homojn, kiuj gvidis la kontraŭterorisman operacon, sed la enketon oni suspendis.
Spegulo (revuo)
Spegulo estis pola esperantlingva kvaronjara revuo. Ĝi enmerkatigis sin kiel revuo kritike sekvanta okazaĵojn en la moderna kulturo, gazeto eliranta el la "verda geto", sed ankaŭ esploranta kaj analizanta la historion de la Esperanto-movado. Jam antaŭ la apero de la unua numero la nova gazeto havis centon da abonantoj, el tiuj du trionojn ekster Pollando.
Historio
La revuo Spegulo naskiĝis komence de 2008 post la transiro de Pola Esperantisto en la manojn de Pola Esperanto-Asocio, kiam la antaŭaj redakcianoj de Pola Esperantisto, Kazimierz Leja kaj Tomasz Chmielik, decidis fondi novan revuon kun la nomo Spegulo. En 2010 la eldonado devis esti ĉesigita pro financa deficito.
Inter la esperantlingvaj aŭtoroj publikigitaj en Spegulo oni trovas:
La revuo eldonis ankaŭ multajn tradukaĵojn de socipolitikaj aŭtoroj kiel Tony Judt, Octavio Paz kaj beletrajn tekstojn. Inter tiuj lastaj troviĝas La balo en operejo de Julian Tuwim, poemoj de Léopold Sédar Senghor kaj prozaĵoj de Jean-Marie Gustave Le Clézio.
Hasle LU
Geografio
Hasle situas en ĉe la bordo de la rivero Eta Emme kaj apartenas al al UNESKO-biosfero Entlebuch. Al la komunumo Hasle apartenas krom la vilaĝo Hasle mem la setlejoj Habschwanden kaj Heiligkreuz. Sur la teritorio de la komunumo alfluas la rivero Entle al Eta Emme kaj etendiĝas granda altmarĉo, kiu estas esenca elemento de la UNESKO-biosfero.
Trafiko
Ek de la jaro 1914 en la vilaĝo Hasle troviĝas stacidomo ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Berno. La vilaĝo Heiligkreuz atingeblas ek de la stacidomo de Hasle per poŝtaŭtolinio. Alia poŝtaŭtolinio kondukas al la vilaĝo Bramboden en la komunumo Entlebuch.
Historio
En mezepoko Hasle apartenis al la Habsburgoj. Ĉar la habsburga vokto provokis la malamon de la popolo, la voktejo Entlebuch en la jaro 1385 kontraktis eternan ligon kun la urbo Lucerno. La lucernanoj tamen fariĝis nur la novaj mastroj en Entlebuch, kio kaŭzis diversajn ribeladon kontraŭ Lucerno. La komunumo aktive partoprenis en la lukto kontraŭ Lucerno kadre de la Kampara Milito en la jaro 1653. La 26-an de feburaro 1653 la civitanoj de Entlebuch kunvenis apud la pilgrimejo Heiligkreuz kaj ĵuris per la konfederacia letero de la dek distriktoj de la urbo Lucerno la konfederacion de Wohlhusen. La ribelo tamen estis sange ĉesigita fare de la urbo Lucerno. Ĝis la jaro 1798 la komunumo apartenis al la kamparvoktejo Entlebuch. Dum la Helveta Respubliko ĝi estis parto de la tiama distrikto Schüpfheim kaj ek de 1803 ĝi apartenas al la nuna distrikto Entlebuch de Kantono Lucerno.
Ŝanhaja Kunlabora Organizo
Ŝanhaja Kunlabora Organizo (ĉine: 上海合作组织; Шанхайская организация сотрудничества), ŜKO aŭ angle SCO pri Shanghai Cooperation Organization, estas regiona internacia organizo.
La organizo rezultiĝis de la rilatoj inter Ĉinio kaj Rusio en la jaro 1996, en tiu sama jaro al ĝi aliĝis Kazaĥio, Kirgizio kaj Taĝikio. En 2001 aliĝis ankaŭ Uzbekio. La oficiala dato de la fondiĝo estas la 14-a de junio 2001, kiam okazis kunveno de la ŝtatestroj de la organizo en Ŝanhajo.
Barato kaj Pakistano membriĝis al ŜKO la 9-an de junio 2017 en Astano, Kazaĥio.
Dekomence la ĉefa prioritato de kunlaboro kadre de la organizo estis batalo kontraŭ terorismo, trafiko de narkotaĵoj ks. Poste ankaŭ ekonomia kunlaboro iĝis unu el la prioritatoj.
Kvar landoj membras en la organizo kiel ŝtatoj-observantoj: Afganio, Belorusio, Irano kaj Mongolio.
3353 Jarvis
3353 Jarvis estas malgranda, malhela, malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosmonaŭton Gregory Jarvis (1944–1986), mortintan en la eksplodo de la Kosmopramo Challenger la.
La nomoj de la planedetoj 3350 al 3356 (ĉiuj malkovritaj elde Anderson Mesa) honoras la sep kosmonaŭtojn mortigitajn en la katastrofo de Challenger.
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Giovanni Pisano
Giovanni Pisano (naskiĝinta proksimume 1250 en Pizo; mortinta post 1314 en Sieno) estis itala oraĵisto, bildgisisto, skulptisto kaj arĥitekto.
Vivo
Pisano, filo kaj lerninto de Niccolò Pisano, kiu komence laboris sub sia patro pri la predikejo de la katedralo je Sieno kaj pri la Fontane Maggiore en Perugia, kunverkis ekde 1290 la skulpturojn de la fasado de la katedralo je Orvieto, en kiu sin unuan fojon manifestas la subjektiva elemento strebanta al individuigo de itala plastiko. Ŝajnas, ke je ĉi tiu verko germanaj skulptistoj influis lin kaj kondukis lin al pli profunda elformado de la sentomomento. Proksimume 1300 Pisano produktis en Pistojo la predikejon de Sankta Andreo same kiel la pelvon por benita akvo en Sankta Johano. Inter 1302 kaj 1311 ekestis la predikejo en la katedralo de Pizo. Por la preĝejo Sankta Dominiko en Perugia Pisano verkis en 1305 la monumenton de papo Benedikto la 11-a (pintgabla niĉo kun ŝtonĉerko). Lia lasta grava verko estis la tombomonumento de iu Scrovegno en la Kapelo de la Skrovenjoj je Padovo. El liaj madonostatuoj la plej eminenta estas Madonna del Fiore ĉe la dua suda portalo de la katedralo de Florenco. Kiel arĥitekto li konstruis de 1278 ĝis 1283 la tombejon de Pizo same kiel la preĝejojn Sankta Maria de la Dorno; la baptopreĝejon li ekipis per gotikaj gabloj kaj tabernakloj.
Ekde 1286 ĝis 1289 li konceptis la fasadon de la katedralo de Sieno, kiu fariĝis modelo por tiu de Orvieto de lia lerninto Lorenzo di Maitano. Ankaŭ oni atribuas al li la alikonstruon de la katedralo de Prato, aparte la Kapelo de la Ĉintolo devus esti lia verko. Lia kunlaboro je la finkonstruado de la preĝejo Sankta Paŭlo ĉe la Bordo de l’Arno estas verŝajna. En skulptarto kiel en arĥitekturo li mafermis novn tendencon, kiu disvastiĝis en tuta Italujo. Siajn figurojn, kiuj montras plej fortan esprimon, li faris portantoj de vere religiaj sentoj. Liaj bildotemoj sekvis esence la tradicion, sed li estis la unua, kiu enkondukis virinajn alegoriojn same kiel starantajn madonojn en la italan skulptarton. Ankaŭ li fariĝis konata pro sia marmorteĥniko. Kiel arĥitekto li aliĝis al gotika arĥitekturo. Ankaŭ kiel oraĵisto kaj medalisto li estaris. In den des Giorgio Vasari mencias lin kune kun lia patro en sia verko Vite.
Desereta alfabeto
Desereta alfabeto (The Deseret alphabet (𐐔𐐯𐑅𐐨𐑉𐐯𐐻/𐐔𐐯𐑆𐐲𐑉𐐯𐐻)) estas fonetika alfabeto, kreita en mezo de la 19-a jarcento de estraro de la Desereta universitato (nune Universitato de Utaho) sub gvido de Brigham Young, la dua prezidanto de la mormona eklezio. La nomo estis donita honore al nerealigita mormona projekto de kreo de ŝtato Deseret.
11210 Kevinqian
11210 Kevinqian estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Srch
Municipo Srch situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Pardubice, 5 km norde de urbo Pardubice, 9 km oriente de urbo Lázně Bohdaneč. Vivas ĉi tie.
11210 Kevinqian
Ĝi estas proksima de la 1:2 kun Marso kaj 3:1 kun Jupitero.
SEC
La vorto havas plurajn signifojn:
11210 Kevinqian
Nomo
Ĝia nomo honoras Kevin Chengming Qian, finalisto de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School, Silver Spring (Marilando).
Nuevo Laredo (komunumo)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 355827 loĝantojn. El tiuj estis 177498 viroj kaj 178329 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1665,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 150 metroj super la marnivelo.
Al la komunumo apartenas entute 80 loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj aŭ domaroj). Jen vi trovas liston de la diversaj loĝlokoj:
Desereta alfabeto
Young deklaris publike, ke l’alfabeto devas anstataŭi la tradician latinan alfabeton, ĉar ĝi spegulas fonetikon de la angla lingvo pli ekzakte. Li diris, ke tio ĉi permesus al novaj enmigrantoj pli rapide ellerni legadon kaj skribadon en angla lingvo, kies ortografio ne spegulas fonetikan eksteron de vortoj. Similaj projektoj de kreo de fonetika skribsistemo por angla lingvo disvastiĝis larĝe en la 19-a kaj 20-a jarcentoj; inter la plej sukcesaj projektoj oni povas nomi stenografion de Pitman kaj alfabeton de Bernard Shaw. Young ordonis studi deseretan alfabeton en la lernejoj.
Nuevo Laredo (komunumo)
Sociogeografio
205578 de la loĝantoj de Nuevo Laredo en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 7819 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 3,8 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 3,16 % (4615 el 104113), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 4,43 % (3204 el 101465).
Srch
Vilaĝpartoj
Al la komunumo apartenas vilaĝpartoj:
Nuevo Laredo (komunumo)
Sociogeografio
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 225874 personoj apartenis al la katolika religio kaj 23770 personoj al la protestantisma religio. 9219 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 10733 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Politiko
La komunumon gvidas tiel nomata komunuma prezidanto.
Srch
Historio
La unua skriba mencio en historiaj dokumentoj pri la vilaĝo kaj ankaŭ pri ĝiaj vilaĝpartoj Hrádek kaj Pohránov devenas el la jaro 1436, kiam imperiestro Sigismondo formale garantiigis ĉiujn tri kaj pliajn vilaĝojn el estinta havaĵo de la monaĥejo de Opatovice al Diviš Bořek el Miletínek.
Fonto de pernštejna akvokondukilo en Srch
Kiam Vilém el Pernštejn post incendio en la jaro 1507 konstruigis novan urbon Pardubice kiel sian reprezentan sidejon, ne povis en ĝi manki akvokondukilo, malgraŭ fakto, ke en apuddomaj putoj en Pardubice estis sufiĉe da akvo. La akvokondukilo venigis la akvon el Srch, per ligna tubaro, eĉ sub la rivero Elbo, en akvujon sur urboplaco en Pardubice. Tion ebligis la fakto, ke Srch estas sur malgranda monteto, do la akvo fluis mem. Lignajn tubojn oni boris el arbotrunkoj en antaŭurba placo ĝis nun nomata "Vrtálna" (Borejo). La akvofonto en Srch estis bone aranĝita kaj estas videbla en bona stato ankoraŭ nuntempe. La akvujo sur la placo jam ne ekzistas, nek la tubaro.
Pohránovský fiŝlago
Pohránov troviĝas ĉe la bordo de Pohránovský fiŝlago, kiu estas unu el postrestaĵoj de estinta granda fiŝlaga sistemo de kanalo de Opatovice.