cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arkta leporo
La Arkta leporo aŭ Polusa leporo (Lepus arcticus) estas specio de mamulo kaj lagomorfo de la familio Leporedoj. Ĝi estas unu de la leporoj plej bone adaptataj, kiel loĝanto de la polusaj kaj montaraj regionoj. Ĝi estis iam konsiderata subespecio de la Montoleporo, tamen nun estas konsiderata kiel separata specio.
Distribuado
Tiu holarktisa specio loĝas en regionoj kiaj la tundro de Gronlando kaj Skandinavio (Finnlando, Norvegio, Svedio, Danio, Islando), etendaj zonoj de Kanado kaj Alasko. En la nordaj areoj plej proksimaj al la Norda Poluso ĝi estas blanka la tutan jaron, sed kie ties habitato malproksimiĝas el la poluso suden ĝi povas havi bluecan koloron makulitan somere kun restaĵoj de blanko en vosto kaj felŝanĝi al blanka vintre.
Grando
Ĝi estas el 8 al 11 cm longaj, kaj ties pezo cirkaŭas inter 4 kaj 5'50 k.
Subspecioj
Oni agnoskas kvar subspeciojn de tiu specio Arkta leporo :
Laurent Kabila
Li ricevis surloke la nomon de Mzee, laŭlitere maljunulo, saĝulo en Svahila lingvo.
Laurent-Désiré Kabila havas la titolon de «héros national» (nacia heroo), same kiel Patrice Émery Lumumba.
Nintendo 64
La Nintendo 64 estis la tria videoludilo kreita de Nintendo por la internacia merkato. Ĝi estis lanĉita en Japanio je la kaj en Nordameriko je la  kaj en Aŭstralio kaj Eŭropo je la. En Usono, ĝi unue kostis $199 USD.
Egnach (stacidomo)
Egnach estas fervoja stacidomo en Egnach, Svislando.
Kazuhiro Ninomiya
Kazuhiro Ninomiya (二宮 一拓, n. ) estas japana futbalisto.
Burgo Sponheim
La burgo Sponheim, origine nomata Spanheim, estas la ruino de Spronburgo sur alteco de 245 m rande de la mezmontaro Hunsrück, komunumo Burgsponheim en la distrikto Bad Kreuznach en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Geografia Situo
La burgo situas sur 250 m longa montsprono kies la suda kaj orienta flanko la rivero Ellerbach ĉirkaŭflosas. La hodiaŭa burgruino estas portata de ĉ. 130 m longa pinto de la montsprono.
Ceteraĵo
La sanktulino Jutta von Sponheim († 1136) kaj sia frato, la kolonja ĉefepiskopo Hugo von Sponheim († 1137), estis naskita sur la burgo.
Merksplas
Merksplas (nederlande: [MERKSplas]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Historio
La urbon liberigis de germana okupado la 30-an de septembro 1944 pola generalo Stanisław Maczek
Chleby
Nomon Chleby havas pluraj municipoj:
Infekta agento
Infekta agento aŭ patogena agento estas biologia agento kiu estas kaŭzo de infekta malsano. Ili povas esti bakterioj, virusoj, fungoj, protozooj, parazitoj, kiel la nematodoj, aŭ la platvermoj. Oni de mallonge konas la infektivan povon de iuj proteinoj, kiel la prionoj.
La patogena povo de bakterio estas ties kapablo estigi ĝenojn ĉe la infektata ulo (homo, planto, besto...). Ĝi dependas de la invada povo de la agento (kapablo dispersiĝi en la korpon kaj tie obliĝi) kaj de ĝia veneneco, tie estas kapablo produkti toksinojn.
Oportunisma bakterio estas bakterio, kiu en normalaj kondiĉoj, ne estigas malsanojn, sed infektas imuno-deficitajn pacientojn. (oni parolas pri imuno-deprimataj pacientoj); ekzemple: Pseudomonas aeruginosa.
En la malsanulejoj, la infektoj pro oportunismaj bakterioj estas tiel nomataj nosokomiaj infektoj.
Andreas Mand
Andreas Mand (naskiĝis la 14-an de decembro 1959 en Duisburg, Nordrejn-Vestfalio) estas germana verkisto, dramisto kaj muzikisto.
Vivo
Mand estas la dua filo de pastoro evangelia. Post mezlernejo en Krefeld li studis amaskomunikila scienco ĉe la Universitato de Osnabrück (Malsupra Saksio). En 1982 li debutas kun lia unua libro: ''Haut ab. Ein Schulaufsatz. (Malaperas! Diskutlisto.)'', a realisma romano. Li loĝas kaj laboras en Minden.
Louis Ducos du Hauron
Louis Ducos du Hauron (naskiĝis la 8-an de decembro 1837 en Langon, departemento Gironde, Francio; mortis la 31-an de decembro 1920 en Agen) estis francia pioniro de kolorfotografio.
Jam en 1862 li inventis plurajn metodojn por fari kolorfotografaĵojn kaj per adicia (RVB-kolormodelo) kaj per subtraha (CMFN-kolormodelo, t.e. cejana-malva-flava) kolormiksado. En 1868 li patentigis plurajn metodojn, kaj en 1869 li publikigis sian libron "Les couleurs en photographie" ("La koloroj en fotografio"). Lia fotografaĵo de la francia urbo Agen estas inter la entute unuaj fotoj en subtraha kolormiksado. Li prezentis la unuajn kolorajn pigmentpresaĵojn laŭ la principo de subtraha kolormiksado: se oni fote lumigis tri negativaĵojn per ruĝa, blua kaj verda vitra filtrilo, faras travideblajn fotografaĵojn el ili kolorigitajn en la komplementaj koloroj cejana, flava kaj malva, kaj fine metas la tri travideblajn fotografaĵojn unu super la alia, montratas la originaj koloroj de la vidaĵo.
Komune kun Charles Cros li prezentis priskribon de simila procedo al la Societo Franca de Fotografiado (Société Francaise de Photographie). La du fotografiaj pioniroj sekve kunlaboris en pluaj esploroj.
Sándor Balla
BALLA Sándor estis hungara apotekisto naskita en Lugos la 7-an de oktobro 1881 kaj mortinta en Buenos Aires en 1954.
Kariero
Sándor Balla diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro kaj li laboris en Germanio, Anglio kaj Svislando. Reveninte li malfermis apotekon, en 1912 li fondis akcisocieton de fabriko de kuracilo kaj nutropreparaĵo Wander, kies li fariĝis vicprezidanto, ĝeneraldirektoro. En aŭgusto 1947 li elmigris Svislandon.
Portaĵa arbo
Portaĵa arbo estas kolekto de portaĵoj - aroj de make-dosieroj kaj flikoj por facile kompili kaj instali binarajn pakaĵojn al BSD-bazita operaciumo, kiel FreeBSD, NetBSD aŭ OpenBSD. Nature, ĝi povas esti uzata plejparte por libera programaro, ĉar la sistemo postulas kompiladon de la programo el fonto. Ekzistas, tamen, eblecoj uzi la sistemon ankaŭ por instali fermitajn programojn, kvankam la teamoj de operaciumoj tion plej ofte oficie ne subtenas.
Fakte, portaĵaj arboj estas bazo de pakaĵadministrada sistemo, en kiu la arbo mem rolas kiel deponejo. Aldonaj iloj estas uzataj por forigo, promocio kaj aliaj pakaĵadministraj taskoj. En FreeBSD kaj OpenBSD portaĵa sistemo nomiĝas ports. En NetBSD kaj kelkaj aliaj operaciumoj, kiel DragonFly BSD oni uzas specialan sistemon de iloj, kiuj nomiĝas pkgsrc. La sistemo de portaĵoj kiun oni inventis por pli facile instali liberajn programojn al Mac OS X nomiĝas MacPorts.
Krom BSD-bazitaj operaciumoj, kelkaj eldonoj de Linukso ekuzis tre similan sistemoj. Varianto de Gentoo nomiĝas Portage, kaj varianto de Arch Linux nomiĝas Arch Build System.
Alkermeso
Alkermeso (itale Alchermes, de la araba القرمز, al-qirmiz) estas itala likvoro. Krom 25% da alkoholo, ĝi enhavas sukeron, cinamon, kariofilojn, kardamomon, vanilon, rozakvon kaj koĉenilon kiu estas ruĝa kolorsubstanco, ekstraktata el koĉojn.
La likvoro havas sian originon en Florenco dum la epoko de la familio Medici kaj en Francujo ĝi estas konata kiel “Liqueur de Medici”.
Ĝi fariĝis eksmoda en la 20-a jarcento sed ĝi estas ankoraŭ havebla de diversaj fabrikistoj.
Bagdado
Bagdado (بغداد, [bagdad']) estas la ĉefurbo de la Respubliko Irako kaj kun pli ol naŭ milionoj da loĝantoj (2015) estas la plej granda kaj grava urbo de tiu ŝtato kaj la dua plej granda urbo en la Araba mondo (post Kairo, Egiptio), kaj la dua plej granda urbo en Okcidenta Azio (post Teherano, Irano). Laŭ la iraka registaro, la populacio de la lando estis atinginta 35 milionojn, kun 9 milionoj en la ĉefurbo.
Historio
Situanta laŭlonge de la rivero Tigris, la urbo estis fondita en la 8a jarcento (kalifo al-Mansur fondis la urbon) kaj iĝis la ĉefurbo de la Abasida Kaliflando.
Ora araba islama epoko
Post mallonga tempo de ties fondo, Bagdado evoluis en grava kultura, komerca, kaj intelektula centro por la Islama mondo. Tio, aldone al la gastigado de kelkaj ŝlosilaj akademiaj institucioj (ekz. Hejmo de Saĝeco), havigis al la urbo tutmondan reputacion kiel la "Centro de Lernado".
Grandaj islamaj akademiuloj interŝanĝis ideojn, kreis inventojn kiuj radikale ŝanĝus socion, kaj tradukis filozofiajn verkojn de la grekoj, la persoj, la eŭropanoj, la ĉinoj, la baratanoj kaj la sumeroj. Tiuj tradukoj eksponis generaciojn de akademiuloj al eksteraj ideoj. Malfermo al tiuj ideoj, kunligita kun novigado, diverseco, armea forto, ekonomia forto, kultura kaj intelekta superrego, kaj ŝanceliĝanta riĉaĵo helpis al Bagdado iĝi ventro de imperio kaj unu el la plej senrivalaj grandurboj en la Mezepoka mondo kaj epicentro de la islama Ora Epoko.
Mongolaj invadoj
En la 21-a jarcento, la urbo suferis ofte gravajn infrastrukturajn damaĝojn, ĉefe ĵuse pro la Invado de Irako de 2003, kaj la sekva Iraka Milito kiu daŭris ĝis decembro 2011 kaj iel ĝis nun. En postaj jaroj, la urbo ofte suferis atakojn de irakaj insurekciuloj. En 2012, Bagdado estis eĉ listigita kiel unu el la plej malagrablaj lokoj en la mondo por vivi, kaj estis rangita de la konsulta firmao Mercer kiel plej malbona el 221 urboj, mezurita laŭ vivkvalito. En la du golfaj militoj Usono bombardadis Bagdadon.
Etimologio
La nomo Bagdado estas antaŭ-islama. La loko kie la urbo Bagdado rezulte stariĝis estis loĝataj dum jarmiloj kaj ĉirkaŭ la 8a jarcento n.e. disvolviĝis kelkaj vilaĝoj (Asiriaj kristanoj), kiaj persa domaro nomata Bagdado, kies nomo estos uzata por la Abasida metropolo.
Oni proponis ke tiu nomo estas de Hind-Eŭropa origino kiel mezpersa      komponaĵo de Bagh  "dio" kaj dād  "donacita de", tradukebla al "Donacita de Dio" aŭ "Donaco de Dio". En malnovpersa la unua elemento povas esti komprenata kiel boghu kaj estus rilata al slava bog "dio", dum la dua povas esti komprenata kiel dadāti. Simila termino en mezpersa estas la nomo Mithradāt (Mihrdād en novpersa), konata ankaŭ laŭ sia helenisma formo Mitridato signife "donaco de Mitrao" (dāt estas la pli arkaika formo de dād, rilata al la latina dat kaj en aliaj lingvoj donor aŭ donanto ). Estas nombraj aliaj lokoj en plej ampleksa regiono kies nomoj estas komponaĵoj de la vorto bagh, kiaj Baglan kaj Bagram en Afganio aŭ vilaĝo nome Baĝ-ŝan en Irano.
Kiam la Abasida Kalifo, Al-Mansur, fondis tute novan urbon por sia ĉefurbo, li elektis la nomon Madinat al-Salaam aŭ Urbo de Paco. Tiu estis la oficiala nomo sur moneroj, pezunuoj kaj aliaj oficialaj uzadmanieroj, kvankam la normala popolo pluuzadis la malnovan nomon. Ĉirkaŭ la 11a jarcento, "Bagdado" iĝis preskaŭ la nura nomo por la mondfama metropolo.
Geografio
Bagdado situas en centro de la lando sur ebenaĵo laŭ ambaŭ bordoj de Tigris. La rivero Tigris dividas Bagdadon en du duonoj, kies orienta duono estas nomata 'Rusafa' dum la okcidenta duono estas konata kiel 'Karĥ'. La tero sur kiu estis konstruita la urbo estas preskaŭ tute ebena kaj malalta, nome de aluvia deveno pro la periodaj grandaj inundoj kiuj okazas ĉe la rivero.
Pettinengo
Pettinengo estas komunumo de Italio.
Bagdado
Klimato
Bagdado havas subtropikan aridan klimaton (laŭ la Klimata klasifiko de Köppen BWh) kaj estas unu el la plej varmaj urboj el la mondo. Somere el Junio al Aŭgusto, la averaĝa maksimuma temperaturo estas tiom alta kiom ĝis 44 °C (111 °F) akompane de ardaj sunsubiroj: pluvo fakte estis registrita tiom malmulte kiom nur seson da okazoj je tiu epoko de la jaro kaj neniam superis 1 milimetron. Eĉ noktaj temperaturoj en somero estas rare sub 24 °C (75 °F). La rekorda plej alta temperaturo registrita en Bagdado estis de 124 gradoj Fahrenheit (51 gradoj Celsius) registritaj en Julio 2015. La malsekeco estas tipe tre malalta (sub 10%) pro la granda distanco al la marĉeca Persa Golfo, kaj tiele polvaj ŝtormoj el la dezertoj okcidentaj estas normalaj okazaĵoj dum la somero.
Fondo
Post la falo de la Umajidoj, nome la unua dinastio el Islamo, la venkintaj Abasidaj regantoj volis sian propran ĉefurbon por regadi el tie. Por tio ili elektis lokon norde de la Sasanida ĉefurbo nome Ktesifono (kaj ankaŭ ĝuste norde de kie iam estis la antikva Babilono), la 30an de Julio 762, la kalifo Al-Mansur komisiis la konstruon de la urbo, kaj ĝi estis konstruita sub la superkontrolo de la Barmakidoj. Mansur kredis ke Bagdado estos la perfekta urbo por esti la ĉefurbo de la Islama Imperio sub la Abasidoj. Mansur tiom multe amis la lokon ke oni citis lian diraĵon, "Tiu estas la urbo kiun mi trovis, kie mi vivos, kaj kie miaj posteuloj regos poste".
La kresko de la urbo estis helpita de sia elstara loko, bazita sur almenaŭ du faktoroj: ĝi havis kontrolon super strategiaj kaj komercaj vojoj laŭlonge de la rivero Tigris; kaj la abundo de akvo en seka klimato. Akvo ekzistas kaj ĉe la norda kaj ĉe la suda pintoj de la urboj, permesante al ĉiuj hejmoj havi sufiĉan disponeblon, kio estis tre malofta dum tiu tempo kaj regiono.
Bagdado superis Ktesifonon, nome ĉefurbo de la Persa Imperio, kiu estis situanta ĉirkaŭ 30 km sudoriente. Nuntempe, ĉio kio restis el Ktesifono estas la sankta urbo Salman Pak, ĝuste sude de Granda Bagdado. Ktesifono mem estis anstataŭata kaj anstataŭis Seleŭkion, nome la unua ĉefurbo de la Seleŭkia Imperio. Seleŭkio estis antaŭe siavice anstataŭata de la urbo Babilono.
En siaj komencaj jaroj, la urbo estis konata kiel intenca memorigilo pri esprimo de la Korano, kiam ĝi aludas al Paradizo. Necesis kvar jaroj por konstrui ĝin (764-768). Mansur kunigis inĝenierojn, kontrolistojn kaj artokonstruistojn el le tuta mondo por ariĝi kaj prilabori planojn por la urbo. Ĉirkaŭ 100,000 konstrulaboristoj venis por studi la planojn; oni distribuis multajn salajrojn por ekkonstrui la urbon. Julio estis elektita por la starta tempo ĉar du astrologoj, nome Naubaĥt Ahvazi kaj Maŝallah ibn Athari, kredis ke la urbo estu konstruita sub la signo de la leono, Leono. Leono estis asocia kun fajro kaj estas simbolo de produktiveco, fiero, kaj ekspansio.
La brikoj uzitaj por konstrui la urbon estis 460 mm je ĉiuj flankoj. Abu Hanifah estis la kalkulisto de la brikoj kaj li disvolvigis kanalon, kiu alportis akvon al la laborejo por la uzado kaj de homa konsumado kaj de fabrikado de la brikoj. Oni uzis ankaŭ marmoron por fari konstruaĵojn tra la tuta urbo, kaj ankaŭ marmoraj ŝtupoj kondukis al la bordoj de la rivero.
La baza plano de la urboverkoj konsistis el du grandaj duoncirkloj de ĉirkaŭ 19 km de diametro. La urbo mem estis desegnita kiel cirklo de ĉirkaŭ 2 km de diamtro, kio kondukis ĝin al la nomo de "Ronda Urbo". La origina desegno montris unusolan ringon de loĝejaj kaj komercaj strukturoj laŭlonge de la interno de la urbomuregoj, sed la fina konstruo aldonis alian ringon ene de la unua. Ene de la urbo estis multaj parkoj, ĝardenoj, vilaoj, kaj promenejoj. En la centro de la urbo estis moskeo, same kiel sidejoj por gvardioj. La celo aŭ uzo de la restanta spaco en la centro estas nekonata. La cirkla desegno de la urbo estis rekta respegulo de la tradicia persa sasanida urba desegno. La sasanida urbo Gur en Provinco Farso de la unua Irano, konstruita 500 jarojn antaŭ Bagdado, estis preskaŭ identa en sia ĝenerala cirkla desegno de radiantaj avenuoj, kaj la registaraj konstruaĵoj kaj temploj ĉe la centro de la urbo. Tiu stilo de urba planado kontrastis kun tiuj de antikvaj greka kaj roma urboplanado, en kiuj urboj estis desegnitaj kiel kvadratoj aŭ rektanguloj kun stratoj interkunigante unu la alian per ortaj anguloj.
Ĉirkaŭaj muregoj
La kvar ĉirkaŭaj muregoj de Bagdado estis nomitaj Kufa, Basra, Ĥorasan, kaj Sirio; nomitaj tiele ĉar ties pordegoj indikis al la direktoj de tiuj celvojoj. La distanco inter tiuj pordewgoj estis iomete malpli ol 2.4 km (1.5 mi). Ĉiu pordego havis duoblajn pordojn kiuj estis faritaj el fero; la pordegoj estis tiom pezaj ke necesis kelkaj homoj por fermi kaj malfermi ilin. La muro mem estis ĉirkaŭ 44 m dikaj ĉe la bazo kaj ĉirkaŭ 12 dikaj ĉe la pinto. Krome, la murego estis 30 m alta, kio inkludis krenelojn, nome fortikiga parto de eroj de parapeto kutime trapasataj de embrazuroj. Tiu murego estis ĉirkaŭata de alia murego kun dikeco de 50 m. Tiu dua murego havis turojn kaj rondoformajn krenelojn, kiuj ĉirkaŭis la turojn. Tiu ekstera murego estis protektita de fortika glaciso, kiu estis farita el brikoj kaj kalko. Ekster la ekstera murego estis fosaĵo plenigebla je akvo.
Orporda Palaco
En la mezo de Bagdado, sur la centra placo estis la Orporda Palaco. Tiu Palaco estis la rezidejo de la kalifo kaj de lia familio. En la centra parto de la konstruaĵo estis verda kupolo kiu estis 39 m alta. Ĉirkaŭ la palaco estis ĉeakva promenejo, en kiu nur la kalifo rajtis veni rajde surĉevale. Aldone, la palaco estis ĉe aliaj domegoj kaj oficiraj loĝejoj. Ĉe la Pordego de Sirio konstruaĵo servis kiel hejmo por la gvardioj. Ĝi estis farita el brikoj kaj marmoro. La palaco guberniestro loĝis en tiu laata parto de la konstruaĵo kaj la komandanto de la gvardio antaŭe. En 813, post la morto de la kalifo Al-Amin la palaco ne estis plu uzata kiel hejmo por la kalifo kaj lia familio. Ĉio tio estis bazita sur la Araba skribmaniero. La du desegnistoj kiuj estis dungitaj de Al-Mansur por plani la urbajn desegnojn estis Naubaĥto, nome zoroastristo kiu determinis ankaŭ ke la dato de la fondo de la urbo estos astrologie favora, kaj Maŝallah ibn Athari, nome judo el Ĥorasano, Irano.
Abasidoj kaj la ronda urbo
La Sieĝo de Bagdado estis parto de la kvara fitna nome enlanda milito inter al-Amin kaj al-Ma'mun. La sieĝo daŭris el Aŭgusto 812 ĝis Septembro 813. Kvankam la urbo estis ĉirkaŭata de muroj plej el la loĝantaro loĝis en ĉeurboj kiuj ne estis enmurigitaj. La sieĝo estis tiele ne atako al fortikigita perimetro sed pli bone temis pri luktado surstrata, nome invado el hejmo al hejmo same kiel al provizoraj improvizitaj fortikaĵoj. Ĝi estis tre detrua speciale por la civila loĝantaro.
Centro de lernado (8a al 13a jarcentoj)
Unu generacion post ties fondo, Bagdado iĝis kerno de lernado kaj de komerco. La Hejmo de Saĝeco estis institucio dediĉata al la tradukado de grekaj, mezpersaj kaj siriakaj verkoj. Fakuloj venis al Bagdado el la tuta Abasida Kaliflando, faciligante la enkondukon de persa, greka kaj hindia scienco en la araban kaj islaman mondon de tiu tempo. Bagdado estis plej verŝajne la plej granda urbo en la mondo tuj post sia fondo ĝis la 930-aj jaroj, kiam ĝi estis ligita al Kordovo. Kelkaj ĉirkaŭkalkuloj sugestas ke la urbo enhavis ĉirkaŭ unu milionon da loĝantoj je sia pinto. Multaj el la rakontoj de Mil kaj unu noktoj okazas en Bagdado dum tiu periodo.
Inter elstaraj trajtoj de Bagdado dum tiu periodo estis ties rimarkindaj bibliotekoj (vidu Hejmo de Saĝeco). Multaj el la Abasidaj kalifoj estis patronoj aŭ mecenatoj de lernado kaj ĝuis kolektadon de kaj antikva kaj tiutempa literaturo. Kvankam kelkaj el la princoj de la antaŭa Umajada dinastio komencis arigadon kaj tradukadon de greka scienca literaturo, estis Abasidoj kiuj la unuaj kolektis grekajn lernotekstojn je granda skalo. Multaj el tiuj bibliotekoj estis privataj kolektoj intencintaj nur por la uzado de ties posedantoj kaj de ties apudaj amikoj, sed la bibliotekoj de la kalifoj kaj de aliaj funkciuloj ekhavis publikan aŭ duon-publikan karakteron. Kvar grandaj bibliotekoj estis establitaj en Bagdado dum tiu periodo. La plej frua estis tiu de la fama Al Mamun, kiu estis kalifo el 813 al 833. Alia estis establita de Sabur Ibn Ardaŝir en 991 aŭ 993 por kleruloj kaj fakuloj kiuj ĉeestis en lia akademio. Malfeliĉe, tiu dua biblioteko estis rabita kaj bruligita fare de Seljukoj nur sepdek jarojn post ĝi estis establita. Tio estis bona ekzemplo de la speco de bibliotekoj formitaj laŭ la necesoj kaj interesoj de klera socio. La du lastaj estis ekzemploj de madraso nome de teologiaj lernejaj bibliotekoj. La Nizamijah estis fondita de la perso Nizam al Mulk, kiu estis veziro de du fruaj Seljukaj sultanoj. Ĝi plue funkciis eĉ post la alveno de la Mongoloj en 1258. La Mustansirijah madraso, al kiu apartenis ege riĉa biblioteko, estis fondita de Al Mustansir, nome la dua lasta Abasida kalifo, kiu mortiĝis en 1242. Tiu rezultis la lasta granda biblioteko konstruita de la kalifoj de Bagdado.
Fino de Abasidoj en Bagdado
La Tahirida dinastio (perse طاهریان) estis dinastio, de persa dihkana deveno, kiu regadis en la urbo Bagdado el 820 ĝis 891.
Ĉirkaŭ la 10a jarcento, la urba loĝantaro estis inter 1.2 milionoj kaj 2 milionoj. La frua spektakla kresko de Bagdado finfine malakcelis pro malfacilaĵoj ene de la Kaliflando, kiaj relokigoj de la ĉefurbo al Samaro (dum 808–819 kaj 836–892), la perdo de la plej okcidentaj kaj orientaj provincoj, kaj periodoj de politika dominado fare de la iranaj Buŭajidoj (945–1055) kaj de Turko-Selĝukoj (1055–1135).
La Selĝukoj estis klano de Oguzaj Turkoj el Centra Azio kiuj estis konvertintaj al la sunaisma branĉo de Islamo. En 1040, ili detruis la hegemonion de la Gaznavida Imperio, kaj konkeris ties teritorion kaj en 1055, Tugril Beg, nome la estro de la Selĝukoj, konkeris Bagdadon. La Selĝukoj forigis la ŝijaisman dinastion de Buŭajidoj kiuj estis reganta dum iome da tempo kaj ekprenis povon kaj kontrolon de Bagdado. Ili regis kiel Sultanoj ja la konto de la Abasidaj kalifoj (ili vidis sin mem kiel parto de la Abasida reĝimo). Tughril Beg vidis sin mem kiel la protektanto de la Abasidaj kalifoj.
Kronologio de bagdadaj militoj
Militoj kiuj tuŝis Bagdadon laŭlonge de jarcentoj estis la jenaj:
La Mongoloj
En 1058, Bagdado estis kaptita de Fatimidoj sub la turka generalo Abu'l-Ḥārith Arslān al-Basasiri, aliĝinto de Ismailanismo kun la Ukajlidaj Kurajŝoj. Ne multe antaŭ la alveno de la Selĝukoj en Bagdadon, al-Basasiri petis al la Fatimida Imam-Kalifo al-Mustansir helpi lin por la konkero de Bagdado je konto de la Ismailia Imamo. Oni ĵus sciis ke la fama Fatimida misiisto da'i, nome al-Mu'ajjad al-Ŝirazi, ludis rektan rolon por elteni al-Basasiri kaj helpis tiun generalon por sukcesi en la konkero de Mosulo, Ŭasit kaj Kufa. Tuj poste, ĉirkaŭ Decembro de 1058, ŝijaisma azano (nome alvoko al preĝo) estis plenumita en Bagdado kaj ĥutbah (prediko) estis liverita je la nomo de la Fatimida Imam-Kalifo. Spite siajn ŝijaismajn inklinojn, Al-Basasiri ricevis eltenon el Sunaistoj same kiel el Ŝijaistoj, ĉar la opozicio al la povo de Selĝukoj estis komuna faktoro.
Otomana epoko (16a al 19a jarcentoj)
En 1534, Bagdado estis kaptita de la Otomanaj Turkoj. Dum la regado de la Otomanoj, Bagdado pluestis en periodo de dekadenco, parte kiel rezulto de malamikeco inter ties regantoj kaj la Iranaj Safavidoj, kiuj ne akceptis la Sunaisman kontrolon de la urbo. Inter 1623 kaj 1638, ĝi revenis sub irana regado antaŭ fali reen en otomanajn manojn.
Bagdado suferis draste el epidemioj de pesto kaj ĥolero, kaj foje ĝis du trionoj el ties loĝantaro estis forbalaitaj.
Dum tempo, Bagdado estis la plej granda urbo en Mezoriento. La urbo vidis relative revivigon en la lasta parto de la 18a jarcento dum la regado de Mamelukoj. Rekta otomana regado estis reenmetita fare de Ali Rıza Paŝao en 1831. El 1851 al 1852 kaj el 1861 al 1867, Bagdado estis regata, sub la Otomana Imperio fare de Mehmed Namik Paŝao. The Nuttall Encyclopædia informis ke la loĝantaro de Bagdado de 1907 estis de 185,000 personoj.
20a kaj 21a jarcentoj
Bagdado kaj suda Irako restis sub Otomana regado ĝis 1917, kiam ĝi estis kaptita de la Britoj dum la Unua Mondmilito. En 1920, Bagdado iĝis la ĉefurbo de la Brita Mandato de Mezopotamio kaj post ricevi sendependon en 1932, la ĉefurbo de la Regno Irako. La urba loĝantaro kreskiĝis el ĉirkaŭkalkulitaj 145,000 en 1900 al 580,000 en 1950. Dum la Mandato, la grava juda komunumo de Bagdado konsistis el kvarono de la urba loĝantaro.
La 1an de Aprilo 1941, membroj de la "Ora Kvaropo" kaj Raŝid Ali al-Kajlani realigis puĉon en Bagdado. Raŝid Ali instalis pro-germana n kaj pro-itala n registaron por anstataŭi la pro-britan registaron de la Regento Abdul Ilah. La 31an de majo, post la rezulta Angl-Iraka Milito kaj post Raŝid Ali kaj lia registaro estis elirinta, la urbestro de Bagdado submetiĝis al la armefortoj de Britio.
La 14an de Julio 1958, membroj de la Iraka Armeo, sub estreco de Abd al-Karim Kasim, realigis revolucion nome puĉon. La reĝo Faisal la 2-a, iama Ĉefministro Nuri as-Said, iama Regenta Princo 'Abd al-Ilah, membroj de la reĝa familio, kaj aliaj estis sovaĝe mortigitaj dum la puĉo. Multaj el la korpoj de viktimoj estis poste trenitaj surstrate de Bagdado.
Dum la 1970-aj jaroj, Bagdado pasis tra periodo de prospereco kaj kresko pro forta plialtigo de la naftoprezo, la ĉefa eksportaĵo de Irako. Oni konstruis novajn infrastrukturojn kiaj moderna akvo-liveriga kaj -foriga sistemoj, kaj ŝoseoj dum tiu periodo. La ĉefaj planoj por la urbo estis disponigitaj (1967, 1973) el la socialisma Pollanda oficejo Miastoprojekt-Kraków el Krakovo, pere de Polservice. Tamen, la Iran–Iraka Milito de la 1980-aj jaroj estis epoko de malfacilaĵoj por la urbo, ĉar mono estis direktita de Saddam Hussein al la armeo kaj miloj da loĝantoj mortiĝis. Irano lanĉis nombrajn misilatakojn kontraŭ Bagdado reage al la konstantaj bombardadoj de Teherano fare de la iraka armeo.
En 1991 kaj 2003, unue la Golfa Milito kaj poste la invado de Irako kaŭzis gravan damaĝon ĉe la transporta, energia, kaj sansistema infrastrukturoj ĉar la fortoj de la uson-estrita koalicio lanĉis amasajn aerajn atakojn sur la urboj en ambaŭ militoj. Ankaŭ en 2003, minoraj tumultoj en la urbo (kiuj okazis ĉefe la 21an de Julio) kaŭzis kelkajn ĝenadojn en la loĝantaro.
La historia "Asiria Kvartalo" de la urbo, nome Dora, kiu estis enhavinta loĝantaron de 150,000 asirianoj en 2003, konsistigis ĉirkaŭ 3% el la ĉefa asiria populacio tiam. La komunumo ekde tiam suferis rabadon, mortominacojn, vandalismon, kaj dombruligojn fare ĉefe de Al-Kaida sed ankaŭ de aliaj insurekciaj grupoj. Je la fino de 2014, nur 1,500 asirianoj restis en Dora.
Servoj
La Al-Mustansirija Universitato (arabe: الجامعة المستنصرية) estas universitato en Bagdado. La origina Al-Mustansirija Madraso, estis establita en 1227 (aŭ 1232/34 laŭ kelkaj rakontoj) fare de la Abasida Kalifo Al-Mustansir kaj estis unu el la plej antikvaj universitatoj en la mondo. Ties konstruaĵo, ĉe la maldekstra bordo de la rivero Tigris, survivis la Mongolan invadon de 1258 kaj estis restaŭrita kiel moderna universitato. En 1967 oni iniciatis pli grandan reorganizadon de altnivela edukado, cele al intenco ke ĉirkaŭ 1969 ĉiuj antaŭaj institucioj estu nuligitaj kaj rekonstituitaj. Al-Mustansirija estis deklarita kiel aparta Universitato en 1968, kaj ties branĉaj kampusoj estis disigitaj por formi parton de la Universitato de Mosulo kaj la Universitato de Basra.
Klimato
Bagdado havas varman senpluvan klimaton. En la somero de junio ĝis aŭgusto estas varmego: nokte 24, tage 50 °C, kiun ofte akompanas polvo-ŝtormoj. Vintre de decembro ĝis februaro la temperaturo foje atingas la 0 °C-on. Jare pluvas po 575 milimetroj, precipe inter novembro ĝis marto. En 2008 eksterordinare neĝis.
Pandora
En helena mitologio, Pandora (helene Πανδώρα, per ĉio donita) estas la unua virino, fare de Hefesto el grundo laŭ ordono de Zeŭso kiel parto de puno kontraŭ homo por Prometeo ŝtelinta la sekreton de fajro. Iam, ŝi malfermis la skatolon de Pandora, kiu enhavis ĉiujn bonojn malfeliĉojn. Enrestis nur la espero.
Laŭ Palaifato, Pandora estis grekujino, tre riĉa. Kiam ŝi eliris, ŝi beliĝis, kaj ŝminkiĝis kun kosmetikaĵoj el tero. Ŝi estis la unua virino kiu utiligis multajn kolorajn teraĵojn.
Llano de Olmedo
Llano de Olmedo [LJano deolMEdo] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. Llano de Olmedo estas komprenebla etimologie kiel Ebenaĵo de Olmedo, rilate al la urbo Olmedo, siavice Ulmaro.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,22 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 59 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte preskaŭ 200 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 49 km de Valadolido, provinca ĉefurbo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Edit Balogh
BALOGH Edit (balog) estas rumanihungara tekstilartistino naskiĝiĝinta la en Târgu Mureş (Rumanio).
Llano de Olmedo
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Edit Balogh
Biografio
Balogh studis en belarta mezlernejo de sia naskiĝurbo, ekde 1985 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ekde 1986 ŝi vivas en Hungarujo. Ŝiaj majstroj estis: Éva Barabás, Pál Török, László Hunyadi, Gusztáv Cseh, Doina Ciato Hordovan. Ŝi laboras kiel tapetartistino.
Llano de Olmedo
Aktualo
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento.
Lindóia (persono)
Lindóia estas brazila fikciulino en la poemo "O Uraguai" de Basílio da Gama. Lindóia estis tre bela indiĝena knabino, kiu amas la militiston Cocambo, sed la malnobla jezuito pastro Balda deziras, ke ŝi edziniĝu al lia filo Baldeta. Pro tio, li mortigis Cocambon per veneno. Lindóia fuĝis al arbaro kun sia frato, kie okazas ŝia drama morto: serpento mortigis ŝin, kvankam ŝia frato provis mortigi la beston kelkajn sekundojn antaŭe per sago.
La parto de tiu poemo, kiu rakontas la morton de Lindóia estas uzata en antologioj de brazilaj lernejoj kaj estas ofte citata en brazilaj publikaj ekzamenoj. Lindóia iĝis, sekve, iom ofta ina persona nomo en Brazilo kaj de du urboj, Lindóia kaj Águas de Lindóia en ŝtato San-Paŭlio, vilaĝoj kaj kvartaloj. Mineralakvo el tiu urbo estas pro enboteligo vaste konata en Brazilo sub la nomo de la entrepreno, Lindóia.
H.E.A.R.
H.E.A.R. estas organizaĵo sen profita celo dediĉita al preventado de la perdo de aŭdipovo, precipe pro laŭta rokmuziko. La siglo estas konsistas el la komencliteroj de la anglaj vortoj "Hearing Education and Awareness for Rockers" (Edukado kaj Konscieco pri Aŭdipovo por Rokmuzikistoj). H.E.A.R. estas fondita en 1988 de la rokmuzikisto Kathy Peck kaj kuracisto Flash Gordon, M.D. (tiel!) post kiam Kathy eksuferis tiniton kaj aŭdoperdon post muzikado kun la muzikgrupo The Contractions. Kathy ofte portas orelŝtopilojn en sia monujo, kaj klopodas distribui ilin ĉe rok-koncertoj.
La komenca mono por formi la organizaĵon venis de gitaristo/lirikisto Pete Townshend (ano de The Who), kiu suferas tiniton rezulte de laŭtaj sonvolumenoj ĉe koncertoj de sia grupo, kaj pro aparta incidento dum viva prezentado de My Generation, kiam la tamburisto Keith Moon ekbruligis eksplodaĵojn ene de sia tamburaro proksimege de Townshend.
József Herzog
Herzog József estis hungara inĝeniero pri elektro naskita en Zimony la 19-an de februaro 1859 kaj mortinta en Lugos la 26-an de majo 1915.
Kariero
Herzog studis en Vieno kaj poste li fariĝis kunlaboranto de la elektroteknika sekcio de 1883 de Fabriko Ganz ĝis 1903. Post dipolomiĝo (Delft, 1907) li malfermis privatoficejon kaj li priokupiĝis precipe radiologiteknikajn esplorojn.
Stacio Otokoyama-Sanjō
Stacio Otokoyama-Sanjō (japane: 男山山上駅 [Otokojama-Sanĝō-eki], angle: Otokoyama-Sanjō Station) estas fervoja stacio en Jaŭata, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Kablotramo Keihan.
Zábiedovo
Zábiedovo (hungare Zábidó) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Zábiedovo etendiĝas sur deklivoj, fine de sakovojo. Trstená troviĝas je 6 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1567 en formo "Zawydow". Tiam unuaj ekloĝigintoj estis valaĥoj. En 1715 oni komputis tie 230 vilaĝanojn. En 1778 438 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 748 vilaĝanoj loĝis en 121 domoj. En 1901 la oficiala hungara loknomo ŝanĝiĝis al la pli mallonga Zabod. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 540 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Tvrdošín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 pro la milito la vilaĝo bruldetruiĝis. En 2001 vivis en Zábiedovo 770 homoj, (761 slovakoj).
Tamás Petres
Tamás Petres [tamAŝ petreŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petres Tamás estas hungara futbalisto (avanulo), trejnisto.
Tamás Petres naskiĝis la en Székesfehérvár.
Biografio
Tamás Petres futbalis en la loka prestiĝa junulara teamo inter 1977-1988, poste li estis levita al la plenkreska teamo. Li futbalis tie nur inter 1988-1990 en 45 matĉoj kun 2 goloj, eĉ li estis golreĝo en 1989. Poste lia kariero portis nur fiaskojn, inter 1990-2001 li ludis en pluraj teamoj (ankaŭ eksterlande kaj ankaŭ ĉe malgrandaj teamoj. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo en 1990 kvarfoje kun sola golo. Inter 2001-2020 li estis trejnisto sen gravaj rezultoj.
Hardegg (Malsupra Aŭstrio)
Hardegg  estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Merkata ekonomio
La merkata ekonomio estas ekonomia ordo, en kiu la taskoj plenumi la homajn bezonojn estas dividitaj inter specialiĝintaj profesiuloj, kaj en kiu la kunordigo de produktado kaj konsumo estas reguligita per la principo de mendado kaj ofertado. Fundamentaj elementoj de merkata ekonomio estas la rajto je posedo, la libereco interkonsenti kontraktojn kaj la konkurenco inter ekonomiaj agantoj.
La merkata ekonomio do kontrastas al la memzorga ekonomio, laŭ kiu la produktado nur orientiĝas laŭ la propra bezono kaj ne por la celo de interŝanĝo kun aliaj varoj aŭ servoj, kaj ankaŭ kontrastas al la planekonomio, en kiu la produktado de varoj kaj servoj estas planataj kaj fiksataj fare de centra ŝtata institucio.
Elemente necesa por merkata ekonomio estas funkcianta interŝanĝilo, do mono, kiu ebligas la nerektan interŝanĝon de varoj kaj servoj laŭ la modelo "varo kontraŭ mono, mono kontraŭ alia varo".
Sekvoj kaj kritikaro
Se la ŝtato ne intervenas, kiel okazas ĉe la planita ekonomio, oni lasas kiel ununura kontrolanto la regulo de mendado kaj ofertado, kio finfine signifas, ke kiu havas monon regas la ekonomian vivon, ĉar nur tiu povas kaj eĉ rajtas mendi aŭ produkti varojn aŭ servojn por oferti ilin. Tio estas la bazo de la funkciado de la socio laŭ la povo de la mono aŭ kapitalo, tio estas la kapitalismo; pro tio, laŭ multaj, la terminoj "kapitalismo" kaj "merkata ekonomio" aŭ eĉ "libera ekonomio" estas sinonimoj.
Ĉar gravas nur la deziro de la monposedanto pli kaj pliriĉiĝi, tre ofte super la neceso de la neposedantoj havigi al si la plej bazajn bezonojn, kiel estas manĝo, hejmo, vestaĵo ktp., la funkciado de la merkata maŝino iras kontraŭ la bezonoj de tiuj. Tio estas la bazo de la ekonomia diferencaro inter sociaj tavoloj, landoj, mondoregionoj ktp.
Hospital Unimed (Votuporanga-SP)
Hospital Unimed de Votuporanga estas privata malsanulejo en la brazila urbo Votuporango.
Hospital Unimed de Votuporanga ekestis en 2009 kiam Unimed-kooperativo transprenis la administradon de la tiama hospitalo Casa de Saúde (domo pri sano).
Djerv
Kvankam ĝi ne estas uzata en nuntempaj lingvoj, ĝi ekzistas en Unikodo kun kodoj U+A648 Ꙉ majuskla, U+A649 ꙉ minuskla (la nombroj estas deksesumaj). En Unikodo ĉi tiu litero nomiĝas Djerv.
István Horvai
István Horvai naskiĝis la 1922 en Szeged. Li mortis la 2004 en Budapeŝto.
Biografio
István Horvai studis en pedagogia altlernejo en Szeged inter 1941-1944, sed li lernis ankaŭ reĝisoradon. Li eklaboris samloke en malgranda teatro. Poste li reĝisoradis en diversaj teatroj, ekzemple en Nacia Teatro (Budapeŝto). Inter 1951-1956 li gvidis Teatron Madách, poste li reĝisoradis en Nacia Teatro (Miskolc) kaj Operetoteatro (Budapeŝto). Inter 1971-1999 li instruis en la Altlernejo pri Teatro kaj Filmo. Li ricevis premiojn Kossuth en 1951 kaj 1953, poste ankaŭ aliajn premiojn.
Chendytes lawi
Chendytes lawi estis ansergranda nefluga membro de la grupo de la maraj anasoj, iam komuna en la marbordo de Kalifornio, la Kanalinsuloj de Kalifornio, kaj eble suda Oregono. Ĝi vivis en la Pleistoceno kaj survivis al Holoceno. Ŝajne ĝi iĝis formortinta antaŭ ĉirkaŭ 450–250 a.K. La plej junaj rektaj radiokarbaj informoj el ostero de Chendytes datas el 770–400 a.K. kaj troviĝis en arkeologia kuŝejo de la kantono Ventura. Ties restoj troviĝis en fosiliaj kuŝejoj kaj en neantikvaj marbordaj arkeologiaj kuŝejoj. Arkeologia informo el marborda Kalifornio montras registron de homa espluatado de Chendytes lawi dum almenaŭ 8,000 jaroj. Ĝi probable iris al formorto pro ĉasado, animala predado, kaj habitatoperdo. Estas nenio en la nordamerika arkeologia registro indikante periodon de espluatado de iu ajn megafaŭna genro tiom longa kiom tiu de la Chendytes.
Monda heredaĵo en Azerbajĝano
Ĉi tiu paĝo listigas la lokojn apartenantajn al la monda heredaĵo de Unesko en Azerbajĝano.
Tibor Meisel
Tibor Meisel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Meisel Tibor estis hungara kemiisto, profesoro.
Freemind
Freemind estas programo por krei mensajn mapojn programita en Java. Ĝi disponeblas laŭ libera permesilo GN GPL.
Monda heredaĵo en Azerbajĝano
Listo
3 lokoj troviĝas en la listo de monda heredaĵo, ĉiuj estas kulturaj.
Prova listo
En ĉiu tiu listo troviĝas 10 objektoj konsiderataj por aldono al la ĉefa listo.
Tibor Meisel
Tibor Meisel naskiĝis la  en Ĉeĥoslovakio en Kajal. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Tibor Meisel apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li lernis en Kemia Universitato de Veszprém, poste (kie li akiris la diplomon en 1954) en Teknika Universitato de Budapeŝto. Post siaj studoj li instruis en la teknikuniversitato. Li kandidatiĝis en 1961, li doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1981. En 1982 li atingis la instruan rangon universitata profesoro. Li estis gastoprofesoro en Kairo en 1973, en Bagdado en 1974, en Ĉandigaro en 1974, 1979, en Peruo kaj Karakaso en 1977.
Banujo
Banujo aŭ bankuvo estas, ofte ovala ujo, en kiu povas bani sin homo (eblas ankaŭ bani en ĝi dombeston). ' La naturaj banujoj, kiuj troviĝas en la naturo kiel lagetoj ĉe varmegaj akvofontoj, estis uzataj jam ekde la praepoko far homoj. La romianoj kaj aliaj popoloj inventis la banokulturon kaj konstruis banejojn kun basenoj (pelvoj) el ŝtono.
Banujoj ekzistas el la plej diversaj materialoj. Unuaj banujoj estis el ligno. Longtempe estis uzitaj banujoj el zinkita lado, kiuj troviĝis ĉefe en kuirejo aŭ en lavejo. Poste, dum la 18-a jarcento vendiĝis emajlitaj banujoj, unue el gisfero, kaj ekde la komenco de la 1970-aj jaroj el ŝtala lado. Nuntempe oni fabrikas banujojn el sintezaj, artefaritaj materialoj kiel plasto (akrilo) kaj kompozitoj. Pro altaj fabrikadokostoj kupraj kaj marmoraj banujoj estas maloftaj.
(7183) 1991 RE16
(7183) 1991 RE16 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Marc François Alby
Marc François  (n. la 9-an de oktobro 1778 - m. la 12-an de aprilo 1853) estis franca politikisto.
Unue negocisto en Marsejlo, Marc François Alby sekve administris la ĝeneralan spezejon de la departemento Gard. Li tamen forlasis Nîmes en 1815 pro kontraŭprotestantisma persekutado, kaj restadis en Parizo de 1820 ĝis 1823 kiel borsagento.
Li sekve revenis al Castres, fariĝis prezidanto de la tribunalo de komerco, urbestro en 1830 kaj deputito de la departemento Tarn en la periodo de la julia monarkio, de 1831 ĝis 1834.
5014 Gorchakov
5014 Gorchakov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 19-an de septembro 1974 de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan kancelieron kaj diplomaton Aleksandr Miĥajloviĉ Gorĉakov (cirile : Александр Михайлович Горчаков 1798–1883), ministron pri eksteraj aferoj de 1856 al 1882. La asteroido estis nomita okaze de la 200-jara jubileo de lia naskiĝo.
Tvarka ir teisingumas
La partio Tvarka ir teisingumas (liberalai demokratai) - mallonge TT, en Esperanto: "Ordo kaj justeco (liberaldemokratoj)" - estas politika partio en Litovio. Ĝi fondiĝis dum marto 2002 sub la nomo Liberalų demokratų partija (LDP, "Liberaldemokrata partio"). Dum majo 2006 kadre de la kvina partia konferenco la nomo ŝanĝiĝis al Tvarka ir teisingumas, post kiam jam dum la parlamentaj balotoj en Litovio 2004 sub gvido de la partio LDP kandidatiĝis balota listo sub la nomo Rolando Pakso koalicija "Už tvarką ir teisingumą" (koalicio de Rolandas Paksas "Por ordo kaj justeco").
La partio mem difinas sin kiel konervative liberala. En sia partia programo ĝi propagandas principojn de merkata ekonomio, substrekas la respondecon de la individuo kaj malkonsentas pri ŝtataj influoj en la nacian ekonomion. Laŭ politikaj valoro ĝi konsiderendas konservativa. En la realeco ĝi laŭ kritikaj observantoj je granda parto estas ilo por la politikaj ambicioj de la partia prezidanto Rolandas Paksas, kiu post la sendependiĝo de Litovio de 1990 dufoje estis ministroprezidanto kaj por tre mallonga tempo ŝtata prezidento de la lando. La partio estis kreaĵo de li kaj je alta grado dependas de la populareco de la politikisto. Inter siaj subtenantoj inter la balotantoj Rolandas Paksas unuavice nombras la malgajnintojn de la ekonomiaj ŝanĝoj de la lastaj jaroj, tiel ke en la balota programo ankaŭ sociaj postuloj similaj al tiuj de maldekstraj politikistoj ludas rolon. Ĉefe tamen la partio prezentas sin kiel luktanto kontraŭ la establiĝintaj politikaj funkciuloj de la lando kaj kiel luktanto kontraŭ korupto, tial la ŝanĝo de la partia nomo - la memprezenton ne ĝenas, ke la kialo por la tiom mallonga oficperiodo de Rolandas Paksas kiel prezidento de Litovio estis ĝuste implikiĝoj pri korupto.
Dum la balotoj de oktobro 2004 la partio komune kun la partnera partio Už teisingą Lietuvą ("Por justa Litovio") en koalicio gajnis 11 procentojn de la voĉoj kaj 11 parlamentajn seĝojn. Post multnombraj aliĝoj de parlamentanoj al la partio kaj malaliĝoj el ĝi, fine de la oficperiodo ankoraŭ la nombro de 11 parlamentanoj apartenis al la politika grupiĝo. Dum la parlamenta baloto en Litovio 2008 la partio iĝis la tria plej forta grupiĝo kaj atingis preskaŭ 13 procentojn de la voĉoj.
En la Eŭropa Parlamento la partio reprezentiĝas per unu parlamentanto en la dekstrema frakcio Alianco por Eŭropo de Nacioj.
Distrikto Mansfeld-Suda Harco
La Distrikto Mansfeld-Südharz (Landkreis Mansfeld-Südharz ) situas en la sudokcidento de la federacia lando Saksio-Anhalto de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Sangerhausen. La distrikto kovras areon de 1 448 km², kaj fine de la jaro ĝi havis  loĝantojn. La distrikto kreiĝis la 1-an de julio 2007 el la malnovaj distrikto Mansfelder Land kaj distrikto Sangerhausen.
Kamienka (distrikto Humenné)
Kamienka (hungare Kiskemence [kiŝkemence]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Malá Kamenica.
Distrikto Mansfeld-Suda Harco
Najbaraj distriktoj ene de Saksio-Anhalto estas nordoriente la distrikto Harco, norde kaj nordoriente la distrikto Salzland, oriente kaj sudoriente kaj sudoriente la distrikto Saale, krome en la najbara federacia lando Turingio la distrikto Kyffhäuser sude kaj la distrikto Nordhausen okcidente.
Kamienka (distrikto Humenné)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1416 laŭ tiama hungara ortografio "Kyskemencze" (=malgranda forno). En 1556 oni komputis tie 5 familiojn, en 1715 12 loĝatajn kaj 11 neloĝatajn domojn kaj muelejon. En 1787 loĝis tie 382 homoj en 51 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kiskemence 526 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Jacques Santer
Jacques SANTER (naskita la 18-an de majo 1937 en Wasserbillig, Luksemburgo) estas luksemburga politikisto.
Luksemburga registaro
Post ŝanĝoj de pluraj postenoj en la luksemburga registaro la 19-an de septembro 1972, Jacques Santer ĝis la 15-a de junio 1974 iĝis ŝtata sekretario en la registaro de Luksemburgo. La 16-an de julio 1979 li iĝis ministro pri financoj, laboro kaj sociaj aferoj. La 20-an de julio 1984 li iĝis ĉefuministro kaj samtempe restis ministro pri financoj de Luksemburgo. Dum 1989 li fordonis la oficon de ministro pri financoj, sed iĝis ministro pri trezoroj kaj pri kulturaj aferoj ĝis la januaro 1995 - daŭre plenumante la funkcion de ĉefministro.
Internaciaj oficoj
Aldone inter la jaroj 1984 kaj 1989 li estis membro de la gvida konsilio de la Monda Banko kaj inter la jaroj 1991 kaj 1994 gvidanto de la Internacia Monunua Fonduso (IMF).
Oficoj ene de la Eŭropa Unio
La 23-an de januaro 1995 Jacques Santer iĝis prezidento de la Eŭropa Komisiono. Raporto pri laŭdira korupteco de iuj komisionanoj gvidis la 15-an de marto 1999 al demisio de la tuta Komisiono Santer.
Opulo
La Opulo (Viburnum opulus) estas planto el la genro Viburno (Viburnum).
La planto fariĝas ĝis 3 m alta. Ĝi floras en majo kaj junio per blankaj floretoj kiuj aperas en plataj korimboj. La randfloroj estas nefekundaj, la ceteraj floroj estas fekundaj. La randfloroj havas la funkcion por logi insektojn. Post la florado aperas grapoloj de pendantaj beroj, kiuj estas venenaj.
Arnultovice (Velké Chvojno)
Arnultovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velké Chvojno en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sude de Velké Chvojno. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 22 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Arnultovice situas en katastra teritorio Arnultovice u Lučního Chvojna kun areo 3,66 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Kazuyuki Otsuka
Kazuyuki Otsuka (大塚 和征, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj V-Varen Nagasaki.
Olga Siklós
SIKLÓS Olga [pr. ŝiklo:ŝ] estis hungara dramaturgo, reĝisoro, verkisto naskiĝinta en Kluĵo la 6-an de novembro 1926 kaj mortis la 22-a de julio 2006. Ŝia edzo estis Bálint Magyar (teatrohistoriisto)‎, ŝia filo estis Bálint Magyar (ministro).
Ŝia kariero
Olga Siklós estis ekde 1945 membro de la Nacia Teatro (Budapeŝto), dramaturgo de la teatroj ekde 1951 de la Ifjúsági, ekde 1956 de la Teatro de Kecskemét, ekde 1966 de la Teatro Petőfi (Veszprém). Ekde 1973 ŝi estis reĝisorino de la Hungara Radio. Ŝi naskis 2 gefilojn.
5769 Michard
5769 Michard estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la teamo de la CERGA : Centre de recherches en géodynamique et astrométrie (Centro de Esploro pri Terdinamiko kaj Astrometrio) elde la Observatoriode la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astronomo Raymond Michard, administranto de la Observatorio de la Côte d'Azur de 1987.
Mol (Belgio)
Mol (nederlande: [MOL]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Parthenay (stacidomo)
Parthenay estas franca stacidomo sur linioj -  kaj Neuville-de-Poitou -, situanta en  Parthenay, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.