cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jeniang
Geografio-Loko
Jeniang estas situanta mezvoja inter Gurun kaj Sik.
Issei Tone
Issei Tone (戸根 一誓, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Santiago de Anaya
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 14066 loĝantojn. El tiuj estis 6716 viroj kaj 7350 virinoj. La komunumo havas surfacon de 316,1 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2040 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
21629 Siperstein
21629 Siperstein estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Brian Furness Siperstein, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Oregon Episcopal School de Portlando (Oregono, Usono).
11809 Shinnaka
11809 Shinnaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan astronomon Yoshiharu Shinnaka, kiu studas la fizikokemian evoluon de la komenca suna nebulozo per mezuroj de la izotopa rilatumo de molekuloj en kometoj.
Nepalo en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj unuafoje en 1964 kaj kontinue ekde la jaro 1972 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento, kaj inter la jaroj 2002 kaj 2014 ankaŭ partoprenis en vintraj olimpikoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Nepala Olimpika Komitato.
Cimo (komputscienco)
Cimo estas eraro, manko aŭ misfunkcio ĉe komputila programo, kiu malebligas la intencitan kondutmanieron de la programo.
Preskaŭ ĉiu komputila programo de ioma amplekso enhavas cimojn. Plej multaj cimoj ne estas gravaj por la funkciado de la programo aŭ aperas nur en tre specifaj, maloftaj, kazoj. Provi forigi cimojn de komputila programo nomiĝas sencimigi. Speciala programaro, erarserĉilo, povas helpi trovi kaj forigi cimojn. Ofte tiucele ekzistas aparta sencimiga reĝimo de la programo.
La plej konata cimo estas la Problemo de jaro 2000. Ofta cimo estas bufra troo.
La unua cimo
La unuan komputilan cimon malkovris Grace Murray Hopper. Ŝi laboris por la universitato de Harvard. Komputiloj siatempe konsistis el mekanikaj partoj. Serĉante eraron en la komputilo, ili trovis cimon fiksitan je la komputilo. Tiu ĉi komputilo estis la Mark II Aiken Relay Calculator. Kiel vi vidas, la unuan cimon oni gluis al ĵurnala libro de komputilo.
Marc Ravalomanana
Marc RAVALOMANANA (naskiĝis la ) estis Prezidanto de Madagaskaro de 2002 ĝis 2009.
Li estas edzo kaj havas kvar gefilojn, li naskiĝis en Imerinkasinina, en la ĉirkaŭaĵo de Antananarivo, la ĉefurbo de Madagaskaro.
Li estis memkonstrua homo tiom en politiko kiom en negocado; li riĉiĝis per sukceso de entrepreno de laktaj produktaĵoj Tiko S. A. Danke al la helpo de la madagaskara registaro kaj de la Monda Banko, li atingis ke familia entrepreno iĝu unu el la plej grandaj entreprenoj de Madagaskaro. Tiu ekonomia sukceso helpis lin sukcesi ankaŭ en politiko.
En 1999 li estis elektita urbestro de Antananarivo, en sendependa listo de kandidatoj sub la nomo de Asocio Tiako'i Arivo („Amo al Antananarivo“). Por lia etapo kiel urbestro karakterizas multaj plibonigaĵoj de la infrastrukturoj de la madagaskara ĉefurbo kaj klopodoj por ĉesigi la urban malriĉecon.
En oktobro de 2001, Ravalomanana iĝis vicprezidanto kaj ĉefa subtenanto de la Eklezio de Jesuo en Madagaskaro (Église de Jésus-Christ à Madagascar, FJKM laŭ madagaskara lingvo), protestanta eklezio kiu apartenas al la Konsilantaro de la Kristanaj Eklezioj de Madagaskaro. Lia partopreno en la religia vivo de la lando, kune kun lia famo de sukcesa entreprenisto, utilis al li por pligrandigi sian popularecon kaj helpi sian politikan karieron, spite la fakton, ke li apartenas al neniu oficiala politika partio.
Tiu ĉi populareco kuraĝis lin anonci sian kandidatecon al la prezidenta balotado de la jaro 2001. Tiun anoncon li faris en preĝejo FJKM en Imerinkasinina, lia naskiĝloko. La kombino de politika ardo, apogita sur lia sperto kiel urbestro de la ĉefurbo, kaj religia ardo, en la lando, kie plejparto de la loĝantaro estas kristana, igis lin la surpriza kandidato de tiu balotado.
La 16-an de decembro de 2001 okazis la unua fazo de la prezidenta elektado de Madagaskaro. La rezulto, laŭ la Ministerio de Internaj Aferoj, certigis al Marc Ravalomanana plimulton de la voĉdono je 46,44 % de la voĉdonado, antaŭ la ĝistiama Prezidento Didier Ratsiraka, kiu estis atinginta, laŭ la sama oficiala kalkulado, 40,61 % de la voĉdonado. Tiu rezulto, kiu neprigis duan fazon, estis juĝata kiel fraŭdo de la asocio de elektantoj de Marc Ravalomanana „Tiako'i Madagasikara“ („Amo al Madagaskaro“), kaj de la Komitato de Helpo al Marc Ravalomanana. Laŭ la kalkulado farita de tiuj sekvantoj de Ravalomanana, tiu ĉi estis atinginta reale ĉirkaŭ 53 % de la voĉdonado, kio farus lin Prezidento sen necezo okazigi duan elektofazon.
Tiu fraŭdakuzo okazigis institucian krizon en la lando. Dum la Prezidento Ratsiraka defendis la okazigon de la dua fazo, Ravalomanana insistis je sia venko. Apogita de siaj sekvantoj, la 22-an de februaro Ravalomanana nomumis sin Prezidento de la Respubliko en futbala stadio de Antananarivo.
Dum la venontaj monatoj, la divido de la lando, inkludante la armeon, en du malaj flankoj, okazigis perfortajn kverelojn kiuj antaŭvidigis civilan militon. Dum Ravalomanana jam okupis la prezidentan palacon en Antananarivo, la ĝistiama prezidento Didier Ratsiraka estris alternativan registaron en la urbo de Toamasina, konvertita en ĉefurbo de la registaro de Ratsiraka, kiu konservis la helpon de multaj provinciaj guberniestroj.
Spite la situon, la popola helpo kiun havis Ravalomanana, ĉefe en Antananarivo, malfortigis la eblojn de Ratsiraka, kiu perdadis subtenon. Maje, Ravalomanana okazigis novan ceremonion de enpostenigo en Antananarivo, jam kun la armeo de la ĉefurbo je sia flanko. La 22-an de junio, la Organizo por la Afrika Unueco agnoskis Ravalomananan kiel Prezidento. La 26-an de junio, la Prezidento de Usono, George W. Bush, sendis leteron al Ravalomanana alparolante lin „Prezidento de Madagaskaro“, kaj la 3-an de julio la Ministro de Eksteraj Aferoj de Francio nomis lin publike „prezidento“. Post monatoj de kontraŭstaro, Ratsiraka vidis sin devigata forlasi la landon. La 5-an de julio li fuĝis al la Sejŝeloj.
Decembre de 2002 la sekvantoj de Ravalomanana atingis grandan plimulton en la parlamenta elektado, certigante definitive la politikan ŝanĝon en la insulo.
Inter 2003 kaj 2005, Ravalomanana regis la landon per stilo konsiderata kiel „entreprena“, certigante ekonomiajn celojn kaj premiante la funkciulojn de la registaro laŭ ties atingoj. Tiu stilo de estrado, kiu plibonigis la efikon de la institucioj madagaskaraj, estis aprobita de la internaciaj financaj institucioj, ĉefe la Monda Banko, kiu dediĉis 250 milionojn da usonaj dolaroj jare, la duono kiel donaco kaj la duono kiel pruntedono, al Madagaskaro. Tiu internacia helpo, kun plej alta efiko en la registaro, permesis Madagaskaron atingi tre altan ekonomian kreskon, kiu rezultis en pli granda prestiĝo internacia de Ravalomanana. Kelkaj kritikantoj tamen diras, ke tiuj ekonomiaj refromoj plibonigis la vivon nur de kelkaj sektoroj de la loĝantaro, dum la plej malriĉaj troviĝas same aŭ pli malbone ol antaŭe.
Decembre de 2006, Marc Ravalomanana ekhavis la reelekton por la dua estrado ĉar li atingis 54,8 % de la voĉdonado en la unua fazo de la prezidenta balotado, porcentaĵo kiu venkigis lin sen necezo de la dua fazo. Tiu rezulto estis malakceptata de grupoj de opoziciantoj, kiuj dubas pri la pureco de la voĉokalkulado. La Konstitucia Tribunalo de Madagaskaro malakceptis tiun akuzon certigante la rezulton, kio donas al Ravalomanana novan regoepokon de kvin jaroj.
Q-Evangelio
La Q-Evangelio (el la germana Quelle "fonto") estas hipoteza evangelio de diroj de Jesuo, rekonstruita de bibliaj kleruloj per detala komparado de la evangelioj de Marko, Mateo, kaj Luko.
Ĝi estas ebla komuna fonto por Mateo kaj Luko, sekve ĝi estas verkita pli frue, kaj tial ĝi estas pli proksima al la tempo de Jesuo Kristo. Q eble estis verkita ĉirkaŭ 65 p.K.
Multaj bibliaj kleruloj ne agnoskas la bezonon de Q-evangelio. Laŭ ilia hipotezo, simple Marko estas la fonto de Mateo kaj Luko.
Preĝejo Johano Nepomuka (Enying)
Preĝejo de Sankta Johano Nepomuka estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Enying.
Historio
En Enying kirko estis menciita en 1232, kiun la turkoj okupis en 1564. Iam oni konstruis malgrandan preĝejon en la tombejo, kiu detruiĝis pro tertremo en 1817. La nun videbla preĝejo konstruiĝis inter 1838-1841. Orgeno alvenis en 1840.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. Ĝi havas unusolan kvadratan turon en centro de la fasado. La sanktejo estas duonronda. La ĉefaltara bildo pentrita en 1840 prezentas Johanon Nepomukon. La 2 flankaj altaroj estas dediĉitaj al Sankta Maria kaj sankta Ludoviko la 9-a (Francio).
Cemento
Cemento estas pulvora hidraŭlika ligento (kiu malmoliĝas per aldono de akvo), fabrikita en cementejo per muelado de cementa klinkero kun iom da gipso.
Hidraŭlikan cementon inventis la egiptanoj, kaj poste reinventis la grekoj kaj la babilonanoj. Ili faris sian morteron kun kalko, kaj tiel ĝi estis multe pli dura ol la romaj morteroj. Poste, la romanoj faris bonan cementon kun cindro. La betono farita kun tiu ĉi cemento povis duriĝi eĉ subakve.
Laŭ Francisko Azorín Cemento estas ''Substanco el pulvorigitaj kalkaj k. argilaj ŝtonoj uzata ĉe masonado. Pulvoro el ligna karbo, kiun oni aldonas al fandanta fero por ĝin ŝtaligi''. Li indikas etimologion el latina cementum. Kaj aldonas terminojn respektive cementotipojn, nome romana cemento, portlanda cemento, natura cemento, hidraŭlika cemento, rapida cemento, puzolana cemento, skoria cemento kaj metala cemento.
Kantono Marion (Suda Karolino)
La kantono Marion estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 35 466 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Marion.
La kantono etendiĝas sur 1 279 km².
Historio
La kantono Marion estis fondita en la jaro 1800. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al la usona militisto Francis Marion.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 35 466 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 34 904 loĝantoj.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
Cimo (insekto)
Formo
La plej kutima litcimo estas Cimex lectularius. Ĝi vivas en tre diversaj klimatoj en la tuta mondo.
La plenkreskaj litcimoj estas brun-ruĝaj, kun korpo ovforma kaj plata. Ili ne havas flugilojn, kaj havas mikroskopajn harojn. Litocimoj mezuras 8 ĝis 8 mm kaj ne moviĝas tre rapide. Ili iom similas lentojn aŭ pomkernojn.
La larvoj laŭforme similas la plenkreskajn. Ili estas pli malgrandaj kaj pli helaj, preskaŭ travideblaj.
Vivmaniero
La litcimoj ĝenerale aktivas nokte. Ili trovas predon, homan aŭ bestan, pere de ĝiaj karbongaso kaj varmo. Por nutri sin ili suĉas sangon, ĝis sepoble sian propran pezon. Tio daŭras maksimume 10 minutojn, kaj kutime ne estas rimarkebla. Ili bezonas denove nutri sin post 7 ĝis 10 tagoj. La litocimoj ĝenerale vivas grupe, kaj tage kaŝas sin en plej diversaj lokoj, kie ili ankaŭ reproduktiĝas: en la matraco mem, en remburitaĵoj, sub tapiŝo aŭ kurteno, en fendo de la planko, en ŝraŭbtruo, en kaŝilo de elektra konektilo... Estas tre malfacile trovi kie ili vivas. La plenkreskaj litocimoj povas supervivi ĝis 40 semajnojn sen nutraĵo. Ĉiu cimino demetas dum sia vivo proksimume 200 ovojn, de unu ĝis 12 tage. Post 14 tagoj eloviĝas la larvoj, kiuj bezonos 6 semajnojn por iĝi plenkreskaj, per kvin stadioj. La larvoj bezonas en ĉiuj stadioj almenaŭ unufoje trinki sangon. Ili bezonas sufiĉe altan temperaturon: sub 13 aŭ 15 °C ili ne povas kreski.
Historio
Oni supozis ke en la okcidenta mondo, ĉefe pro la uzo de DDT, litocimoj estis ekstermitaj. Tamen, dum la pasintaj jaroj ili reaperas.
Kontraŭbatalo
Kiam litcimoj ekloĝis ie, necesas forta purigado per kontraŭinsekta veneno por seniĝi de ili. Ankaŭ la matracoj, kovriloj, kurtenoj, tapiŝoj, vestaĵoj, pluŝoj devas esti purigitaj, lavitaj je 60 °C aŭ forĵetitaj. Ekzistas malfortaj venenoj kiuj mortigas nur la larvojn, kaj povas konduki al malapero de la litcimoj, se oni regule uzas ilin dum longa periodo. La litcimoj povas facile transportiĝi en valizoj, sakoj, mebloj... kaj tiel infekti novan lokon. Por protekti sin kontraŭ tio (kiel gasto aŭ kiel gastiganto), ekzistas forpuŝaj produktoj. Eblas ankaŭ lasi la valizojn en alia loko ol tiu kie oni dormas.
Míškovice
Míškovice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž, proksimume 7 km sud-sudokcidente de Holešov kaj 10 km nordokcidente de Zlín. Ĝi situas sur nordokcidenta rando de Vizovica montetaro, en pejzaĝa kaj etnografia regiono Hanakio. Vivas ĉi tie.
Gingst
Gingst estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio kaj estas parto de la insulo Rügen en la Balta Maro. Administre ĝi apartenas al la komunumaro Amt West-Rügen de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Míškovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1397.
Henares (metroo de Madrido)
Henares (Henaro) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Avenuo de Algorta, en San Fernando de Henares, apud la fluejo de rivero Henares.
Uĝĝen
Uĝĝen laŭ hindia lingvo उज्जैन estas metropolo en la samnoma distrikto Uĝĝen (Ujjain) en la subŝtato Madja-Pradeŝo en Barato. Ĝi estas la kvina plej granda urbo en Madja-Pradeŝo laŭ populacio kaj estas la administracia centro de la distrikto Ujjain kaj de la divizio Ujjain. Ĝi estas fama hindua pilgrimejo kaj la fama Kumbhamela okazas tie ĉiun 12-an jaron. Ankaŭ la fama templo Mahakaleŝvar Ĝjotirlinga estas en la centro de la urbo. Antikva urbo situa sur la orienta bordo de la rivero Kŝipra, Ujjain estis la plej elstara urbo en la Malŭa altebenaĵo de centra Barato dum multo de sia historio. Ĝi iĝis la politika centro de centra Barato ĉirkaŭ la jaro 600 a.K. Ĝi estis la ĉefurbo de la antikva regno Avanti, nome unu el la Dek ses grandaj regnoj. Ĝi restis grava politika, komerca kaj kultura centro de centra Barato ĝis la komenco de la 19a jarcento, kiam la brita administraciistoj decidis disvolvigi Indaur kiel alternativo. Ujjain plue restis grava pilgrimejo por Ŝivistoj, Viŝnuistoj kaj Ŝaktistoj.
Klimato
Uĝĝen havas humidan subtropikan klimaton (Cfa). Tri apartaj sezonoj estas observitaj: somero, musono kaj vintro. Someroj komenciĝas meze de marto kaj povas esti ekstreme varmaj de aprilo ĝis junio. La musono komenciĝas en malfrua junio kun temperaturoj 38 °C kaj alta humideco. Vintroj komenciĝas meze de novembro kaj estas sekaj, malvarmetaj kaj sunaj. Temperaturoj averaĝas inter 4-8 °C. Jare pluvas ĉirkaŭ 950 mm. Inter junio-septembro ofte pluvas, inter novembro-aprilo apenaŭ pluvas. La averaĝa temperaturo varias inter 19-32 °C.
Natria aluminia sulfato
Natria aluminia sulfato, aluminia sulfato de natrio aŭ NaAl(SO4)2·12H2O estas neorganika kombinaĵo, sulfata salo de natrio kaj aluminio. Ankaŭ konata kiel natria aluno aŭ soda aluno, ĉi-blanka solido uzatas kiel acida reguliganto de nutraĵoj (E521) ĉefe en la manufakturo de natria bikarbonato.
Produktado kaj uzoj
Ĝi produktiĝas per kombinado de natria sulfato kaj aluminia sulfato. Ĉirkaŭ 3000 tunoj/jare (2003) produktiĝas. En Usono ĝi kombiniĝas kun natria bikarbonato kaj unukalcia fosfato por estigi bakpulvoron kun duobla agado por domuzoj.
La klasika aluna kuba strukturo estas dekduhidrata (dodekahidrata), kaj en mineralogio ĝi konatas kiel natria aluno. Du aliaj raraj mineraloj estas konataj: mendozito (dekunuhidrata) kaj tamarugito (seshidrata). Ĝi same uzatas kiel mordanto por preparado de hematoksilinaj solvaĵoj por kolorigado de nukleĉeloj en histopatologio.
Sintezo
Natria aluminia sulfato estiĝas per reakcio inter natria sulfato kaj aluminia sulfato en akvo:
Natria aluminia sulfato malkomponiĝas sub alta temperaturo:
La akvosolvaĵoj estas acidaj pro hidrolizo inter la aluminataj katjonoj:
Kemia reakcio de la natria bikarbonato kaj natria aluminia sulfato :
Fosfonata acido
La fosfonata acido (aŭ fosfonacido ) (H3PO3) estas unu el la diversaj oksoacidoj de fosforo. Ĝi estas blanka aŭ flava, kristala materialo (fandopunkto ĉirkaŭ 73 °C), la gusto similas al tiu de ajlo. Ĝi ne estas stabila, facile ligas la humidecon. Kun oksigeno – varmiginta je super 180 °C – ĝi transformiĝas al fosfata acido (H3PO4). La fosfonacido formas fosfitsalojn. Por produkti la fosfonacidon, oni solvas kvarfosforan heksoksidon (P4O6) aŭ fosfora trikloridon (PCl3) en akvo.
Henares (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
Supra burgo Kobern
Die supra burgo Kobern, aŭ Oberburg aŭ Altenburg, estas montburgo supre de la komunumo Kobern-Gondorf en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Situo
La ruino de la supra burgo Kobern staras sur 200 m alta montkresto suore de la vilaĝo Kobern. Sur la sama montkresto, ĉ. 50 m malalte,estas la malsupra burgo Kobern.
Inambari-Rivero
Alfluantoj estas la riveroj Yanacocha, Pucaramayo, Mancuari, Vilauma, Blanco, San Bartolome, kaj Huinchusmayo. Inambari-Rivero trairas la urbojn de Cuyocuyo, Sandia, Massiapo, Pacaysuizo, Isilluma, kaj St. Helena.
La Inambari-Rivero konstituas la limon inter la Peruaj jungaoj kaj la Boliviaj jungaoj ĉar la jungaoj norden kaj suden de la rivero havas diferencajn ekologiajn rekonilojn.
(9318) 1988 RG9
(9318) 1988 RG9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Distribuo
Distribuo (distribu(ant)a funkcio) de hazarda variablo X estas ofte signifata per FX kaj estas difinata kial:
alinome estas probableco, ke hazarda variablo X havos valoron malpli aŭ egalan al x.
Ofte ĝi estas difinata kiel funkcio kiu plenumebla sub kondiĉo sed kun "<" anstataŭ "≤".
distribuanta funkcio difinas probabla distribuo – du variabloj kiuj havas saman distribuo havas ankaŭ saman probabla distribuo. Tute, distribuo estas mezura funkcio kiu havas valorojn en [0,1], almenaŭ
ofte oni uzas ankaŭ mallongan signifon F(x)=P(X≤x).
Distribuo ankaŭ havas ĝeneralan signifon. Distribui estas disdoni al ĉiu parton de io laŭ ties destino. Distribuo ( PIV2 ) do estas unuflanke ago distribui, aliflanke maniero en kiu io estas distribuita.
Ekzemploj
Estu hazarda variablo X kiu havas nur du valorojn 0 kaj 1, kaj P(X=0)=0,8, P(X=1)=0,2. Distribuo de variablo estas:
Plantekologio
Plantekologio estas subfako de ekologio kiu studas la distribuadon kaj abundon de plantoj, la efikoj de la mediaj faktoroj sur la abundo de plantoj kaj la interagado inter plantoj kaj aliaj organismoj. Ties ekzemploj estas la distribuado de folifalaj moderklimataj arbaroj en Nordameriko, la efiko de la sekego aŭ de la inundoj super la survivado de plantoj kaj la konkurenco inter la plantoj de la dezerto por la akvo, aŭ la efiko de la gregaroj de brutobredado sur la kompono de la paŝtejoj.
O.W. Archibold havigas ĝeneralan rigardon al la ĉefaj tipoj de plantoj de la Tero. Li agnoskas 11 ĉefajn tipojn de plantoj: nome tropikaj arbaroj, tropikaj savanoj, aridaj regionoj (dezertoj), mediteraneaj ekosistemoj, ekosistemoj de moderklimataj arbaroj, moderklimataj prerioj, arbaroj de koniferoj, tundro (kaj ĉepolusa kaj altmontara), teraj malsekejoj, ekosistemoj de nesala akvo kaj sistemoj marbordaj/maraj. Tiu amplekso de gamoj montras la kompleksecon de la plantekologio, ĉar ĝi inkludas plantojn el flosantaj unuĉelaj algoj ĝis grandaj arboj formantaj kanopeojn.
Grava trajto kiu difinas la plantojn estas la fotosintezo. Ĝi estas la procezo de kemia reago por krei glukozon kaj oksigenon, kiu estas esenca por la vivo de la plantoj. ​ Unu el la plej gravaj aspektoj de la plantekologio estas la rolo kiun ludis la plantoj en la kreado de la oksigenhava atmosfero de la Tero, okazaĵo kiu okazis antaŭ ĉirkaŭ 2 mil milionoj da jaroj. Oni povas dati tion pere de la stokado de formacioj el fero en bendoj, nome sedimentaj rokoj distingaj kun grandaj kvantoj de fera oksido. Samtempe, plantoj komencis forpreni karbondioksidon de la atmosfero, tiel komencante la procezon de kontrolo de la klimato de la Tero. Tendenco longdaŭra de la Tero estis pliigi la oksigenon kaj malpliigi la dioksidon de karbono, kaj multaj aliaj okazaĵoj en la historio de la Tero, kiel la unua ekapero de vivo en la Tero, probable estis ligitaj al tiu sekvenco de okazaĵoj.
Kazuki Saito (1996)
Kazuki Saito (齋藤 和希, n. ) estas japana futbalisto.
Keloj en kastelo en Český Krumlov
Keloj en kastelo en Český Krumlov troviĝas en kastelo en urbo Český Krumlov (prononcu Ĉeski Krumlov = Ĉeĥa Krumlov).
Kazuki Saito (1996)
Li futbalis ĉe Kataller Toyama.
Keloj en kastelo en Český Krumlov
Kastela lapidario estas lokigita en kelo sub okcidenta alo de malnova burggrafejo. La kelo estas unu el la plej grandaj spacoj de sia speco kaj en kastela arkitekturo, komune kun keloj de praga Praga burgo, ĝi ne havas en meza Eŭropo similecon.
La ĉefa kelspaco, devene unueca, longa 48 m kaj larĝa 8,5 m, konserviĝis sian renesancan karakteron. Ties volbo havas en pinto altecon 4,6 m. Renesancan devenon konfirmas ankaŭ kvinflankaj sektoroj de fenestroj. El orienta parto estas enirejo en pli malgrandajn spacojn, per kiuj ĝi estis kunigita kun keloj sub la orienta alo, en kiu estadis karcero. La enirejo ĝis granda spaco de la kelo estas hodiaŭ tra pordego rekte el la 1-a kortego de la kastelo.
Pacifika baleno
La Pacifika baleno, Nigra japana eŭbaleno aŭ pli precize Nordpacifika vera baleno (Eubalaena japonica) estas tre granda, diketa specio de lamenbaleno kiu estas tr rara kaj endanĝerita.
Keloj en kastelo en Český Krumlov
En la 16-a jarcento la keloj servis kiel ĉevalejoj kaj laŭ dokumentoj ĉi tie estis enstaligita preskaŭ 100 ĉevaloj. Hodiaŭ ĝi servas kiel lapidario. Deponitaj estas ĉi tie ĉiuj originaloj de statuoj el la kastelo, kiuj estas iom post iom anstataŭigataj per kopiaĵoj, ĉi tie estas ankaŭ baroka statugrupo el kaskada fontano en kastela ĝardeno kaj statuoj de sanktuloj el ponto. Tiel akiris tiu ĉi belega spaco novan konvenan uzon.
Bedaŭrinde dum nealireblaj estas profundaj renesancaj keloj sub la 5-a kortego. Kondukas en ilin longa ŝtuparejkoridoro el la tn. Renesanca domo kaj ties spacoj estas jam ekster la objekto. Devena enirejo el deklivo estas surŝutita. Tiuj ĉi profundaj keloj (planko preskaŭ 8 m sub tereno) estis glaciejoj, ebligantaj deponadon de glacio, eĉ ne transportinte ĝin komplike tra la konstruaĵo. La kelo havas krucan bazplanon kaj evidente ĝi estis profundigita tunelmaniere.
Pacifika baleno
La populacio de Pacifika baleno, kiu somerumas en sudorienta areo de la Beringa Maro kaj de la Golfo de Alasko, eble ne enhavas pli ol 40 animaloj. Okcidenta populacio kiu somerumas ĉe la Komandora Insularo, la marbordo de Kamĉatko, kun la Kurila Insularo kaj en la Oĥotska Maro, estas ĉirkaŭkalkulita en nombroj de nur kelkaj centoj. Antaŭ la komerca balenĉasado en la Norda Pacifiko (t.e. antaŭ-1835) estis probable ĉirkaŭ 20,000 veraj balenoj en la regiono. La kaptado de veraj balenoj por komerca balenĉasado estis malpermestia pere de unu aŭ pliaj internaciaj traktatoj ekde 1935. Tamen, inter 1962 kaj 1968, balenĉasado mortigis almenaŭ 529 verajn balenojn en la Beringa Maro kaj en la Golfo de Alasko same kiel almenaŭ 132 verajn balenojn en la Oĥotska Maro, plus aldonaj 104 Nordpacifikaj balenoj el nespecifitaj areoj.
Dileu Vechi
Dileu Vechi [dileu vekj] (hungare: Oláhdellő ola:deloe:) estas vilaĝo en Rumanio okcident-sudokcidente de Târgu Mureș, kiu administracie apartenas al la komunumo Ogra.
Pacifika baleno
La Internacia Unio por la Konservo de Naturo kategoriigas la specion kiel "Endanĝerita", kaj kategoriigas la Nordorient-Pacifikan populacion kiel "Draste Endanĝerita". La Centro por Biologia Diverseco asertas, ke la Nordpacifika vera baleno estas la plej endanĝerita baleno en la Tero.
Taksonomio
Ekde 2000, sciencistoj konsideris la verajn balenojn de Norda Pacifiko kaj najbaraj maroj kiel aparta specio, Eubalaena japonica, nome Nordpacifika vera baleno. Genetikaj diferencoj inter E. japonica kaj E. australis estas multe pli malgrandaj ol inter lamenbalenoj kiuj reprezentas diferencajn oceanajn basenojn.
Velden
Velden havas diversajn signifojn:
Dileu Vechi
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 728 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 256 (rumanoj, 46% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1344. Ĝis 1919 Oláhdellő apartenis al Hungario (departemento Torda, poste Torda-Aranyos).
Pacifika baleno
Taksonomio
Antaŭ 2000, veraj balenoj en la Norda Pacifiko estis konsiderataj samspeciaj kun la veraj balenoj en la Norda Atlantiko kaj la Suda Hemisfero kaj ĉiuj estis priskribitaj kiel Eubalaena glacialis en la scienca literaturo. Ĉiuj tiuj animaloj similas unu la alian laŭ ekstera aspekto tre malferme. La diferencoj kiuj apartigas ilin en apartaj specioj estas genetikaj kaj studitaj en la artikolo pri Balenedoj. La agnosko de la diversaj populacioj de balenoj de la genro Eubalaena kiel distingaj specioj estas subtenitaj de la Societo por Marmamulogio, la Usona Nacia Marfiŝkapteja Servo, kaj la Internacia Balenkapta Komisiono.
La Nordpacifika, Nordatlantika kaj Suda veraj balenoj estas ĉiuj membroj de la familio Balenedoj. La Gronlanda baleno trovebla en la Arkto estas ankaŭ baleneda baleno, sed sufiĉe diferenca por garantii sian propran genron Balaena.
Keloj en kastelo en Český Krumlov
Venceslaaj keloj estas ampleksaj kelspacoj sub la 4-a kortego de la kastelo Český Krumlov. Ili okupas la tutan bazplanon de la kortego kaj ankaŭ de la ĉirkaŭaj aloj de objekto Kastelo n-ro 59 – Supra Burgo. Ili estis konstruitaj en loko de eksa antaŭburgejo kiel necesa rektigo de abrupte subenkliniĝanta tereno kaj burga fosaĵo, kiu estadis en la loko de hodiaŭa granda volbita kelo sub la 4-a kortego. Tiel estiĝis monumentaj trietaĝaj keloj kun alta volbo, sed kiu rilate al la ĉirkaŭaĵo estas jam parte eĉ super nivelo de tereno de la kortego. Nur sur tiel ĉi artefarite reguligita konstruareo povis estiĝi aloj de nova palaco.
Andreas Bechtolsheim
Andy BECHTOLSHEIM estas usona komputilisto. Li estis unu el la fondantoj de Sun Microsystems en 1982, kaj aranĝis la kapitalon en 1998 por lanĉi Google kiel entrepreno. Li studis ĉe Stanford, sed antaŭ ol li doktoriĝis li forlasis por fondi la kompanion Sun. En 1995 li kunfondis je Granite Systems por produkti rapidajn kluzojn de la Eterreto. Je 1996 Granite estis aĉetita de Cisco Systems, kie li estas vicprezidento de teknologio.
Keloj en kastelo en Český Krumlov
Laŭ tradicio estis dufoje (en la jaroj 1394 kaj 1402) en unu el la keloj arestita la ĉeĥa reĝo Venceslao la 4-a. Kaj tiel do la keloj akiris sian nomon. Nun estas ĉi tie regule aranĝataj internaciaj ekspozicioj de ceramika kreado.
Pacifika baleno
Priskribo
E. japonica estas facile distingeblaj el aliaj Nordpacifikaj balenspecioj pere de kelkaj markiloj: manko de dorsa naĝilo aŭ ĝibo, tre granda, nigra dorso, ciamid-kovritaj kalaĵoj en kapo kaj lipoj, tre arkoforma makzellinio, tre mallarĝa beko kaj ofte V-forma muzelo. La Pacifika baleno povas atingi 15 al 18.3 m de longo ĉe plenkreskuloj, do ĝi estas pli granda ol la Nordatlantika Nigra baleno. Tipaj korpomaso estas el 50,000–80,000 kg, aŭ 100,000 kg kio estas pezo de duoble tiuj de tipa Ĝiba baleno. Estas unu registro de baleno de 19.8 m kaptita dun sovetuniaj fiŝkaptadoj, kvankam la fidindeco de pli grandaj mezuroj de 20.7 m kun 135,000 kg kaj 2 okazoj de 21.3 m unu el orienta kaj la alia el okcidenta pacifikaj flankoj estas necertaj. Ili estas multe pli grandaj ol la griza aŭ la ĝiba balenoj kaj ankaŭ estas tre fortikaj, partikulare kompare al aliaj grandaj lamenbalenoj kiaj la blua kaj la Balenoptero.
Mordloch ĉe Štětí
Mordloch ĉe Štětí (legu Mordloĥ ĉe Ŝtjeti) estas kaverno, kiu situas en rokoj en arbaro, 1,5 km de vilaĝo Ješovice, 5 km de Štětí en Ĉeĥio.
Mordloch signifas (en la germana lingvo) Murda truo, kaj ĝi estas unu el negrandaj, sed memorigaj kavaĵoj de regiono ĉirkaŭ Kokořín (legu Kokorĵin), kaj kiel la nomo diras jam al ni, kavaĵo kun maltrankvila historio kaj ŝpinita per legendoj. Temas pri unu iom granda elhakita spaco kun dimensioj 6 x 2,5 m kaj al ĝi ligita malalta pseŭdokarsta tavolkaverno. La artefarita kamero estas por restado sufiĉe alta kaj ekipita ankaŭ per ŝtonbenkoj, sed la kaverno, kvankam proporcie grandspaca (3 branĉoj kun suma longeco ĉirkaŭ 22 m), estas nur 0,5 m alta.
Nur 7 m malproksimas kaverno Ĉe Murda truo, 11 m longa, maksimume 0,9 m alta, ligita al tavoljunto kaj vertikala krevaĵo. Antaŭ la kaverno staras interesa rokaperaĵo nomata Sep Panoj.
Flava turisma pado el Štětí kondukas tra regiono, kie en la mezo de la 19-a jarcento agadis skulptisto Václav Levý, kiu kreis siajn monumentajn laboraĵojn rekte en tereno per reguligo de naturaj rokformacioj. La rezulto estas vico da statuoj (ekz. Kapoj de diablo) aŭ naturmonaĥejetoj. Ĉi tie estas ĉe la pado du rokkapeloj – Grafa Kapelo kaj Maria Magdalena. En izolitaj grejsaj rokaroj estas multe da etaj, plejparte naturkavaĵoj.
En tiu ĉi regiono ni renkontas finan staton de evoluo de grejsaj rokurboj, kiuj estas per erozio kaj eriĝado jam ŝanĝitaj al plata pejzaĝo kun atestroketoj.
Reinhold Stecher
Reinhold STECHER (naskiĝinta la en Innsbruck, mortinta la  samloke) estis aŭstra teologo kaj episkopo romkatolika de la Episkopujo Innsbruck.
Vivo
Post trapaso de la abiturienta ekzameno kaj laboro ĉe Regna Laborservo li eniris en 1939 la Porpastran seminarion Sankta Mikaelo en Matrei am Brenner/Distrikto Innsbruck Land. Post neniiĝo de la seminario fare de la nazioj li studis en la konvento en Sankt Georgen am Längsee. Pro partopreno en malpermesita pilgrimo al Maria Waldrast en Mühlbachl/Distrikto Innsbruck Land Stecher internigitis du monatojn en prizono de Gestapo. Destinite por koncentrejaneco li devis iĝi ano de Wehrmacht estonte ĉe frontoj en Karelio, Sameio kaj Norvegio. Vundite li eniris, post patrujenreveno en malfrua aŭtuno 1945, la porpastran seminarion insbrukan Canisianum.
En la 19.12.1947 li ordinitis pastro en Schwaz al kio sekvis deĵoroj hejmestra, instruista kaj animzorgista. En 1951 li doktoriĝis; ekde 1958 li membris al Österreichischer Cartellverband/ÖCV: la filieron de ÖCV AV Raeto-Bavaria Innsbruck estis kunfondinta lia patro Heinz Stecher en la jaro 1908-a. Stecher membris poste honore ankaŭ al aliaj filieroj insbrukaj. Inter la jaroj 1956 kaj 1981 li estis instruisto pri religio ĉe la Porinstruista seminario insbruka (Lehrerbildungsanstalt Innsbruck) kaj paralele ekde 1968 li profestoris pri religia pedagogiko ĉe la Pedagogika akademio federacia (Pädagogische Akademie des Bundes). Inter 1965 kaj 1970 li estis ĉefanimzorgisto en la porpastraj seminarioj de la diocezoj Innsbruck kaj Feldkirch.
Episkopado
Kiel episkopo Stecher preferis integran gvidadon (iel kontraŭe al la kutimoj de la antaŭulo Rusch). Stecher substrekis voli gvidadi la diocezon en spirito de kuno kaj engaĝiĝis pri partoprenrajtoj de la episkopujanoj tra diversaj eklezikorporaciaj komisioj. Stecher ekde 1988 ankaŭ kontraŭbatalis la daŭre kredatajn filegendojn pri akuzo pri sango de la knabo Andreĉjo el Rinn malpermesante ĉian ajn kulton. Papo Paŭlo la 6-a jam en la 1960-aj jaroj estis dirinta ke la andreĉja relikvo estas falsaĵo. Stecher krome antaŭenpuŝis la beatuliĝon de la du martiraj animzorgantoj Otto Neururer kaj Jakob Gapp kaj manaĝis la viziton de papo Johano-Paŭlo la 2-a en Innsbruck en 1988. En 1993 Stecher favoris la agadojn de la platformo SOS Mitmensch kontraŭ plebiscito pri laŭdire necesa azilpeta malfaciligo kion propagandis la partio Freiheitliche Partei Österreichs.
Mallonge antaŭ la fino de la episkopeco Stecher verkis en 1997 leteron kritikan kiu komence ne estus destinita por publikiĝo; estis la letero komento pri dekreto de la Romia Kurio pri repuŝo necesa de laikaj partoprenrajto; Stecher taksis la ideojn de Romo deficito teologia kaj animzorga kaj plendis la perdon de mizeremo ĉe la gvidantoj ekleziaj.
En 2011 Stecher ankaŭ favoris la eblon ordini virojn nuptitajn je pastroj. La iniciativon Aufruf zum Ungehorsam de aŭstraj pastroj li ankaŭ bonvenigis.
Stecher estis entuziasma montgrimpanto, verkisto kaj pentristo. Kelkaj liaj verkoj ankaŭ videblis sur poŝtmarkoj kristnaskaj ekde 2005. Li entombigitis en la kripto de la Katedralo de Innsbruck.
Cryptomathic
Cryptomathic - angle, prononco laŭ sistemo IFA [] - estas programara firmao specialiĝinta en la areo de kriptologio de sekurecaj sistemoj por retkomerco. La firmao disvolvas sekuran programaron por la financaj kaj registaraj industrioj. Ĝi fokusiĝas precipe pri evoluigado de finklientan aparataron uzante aparatajn sekurecajn modulojn.
La firmao, kiu havas sian ĉefan sidejon en Arhuzo, Danio, estis fondita en 1986, fare de tri profesoroj de la Universitato de Arhuzo, inter ili Peter Landrock kaj Ivan Damgård. Ĝi nun funkcias tutmonde kun oficejoj en Kembriĝo, Britio, en Munkeno, Germanio kaj San-Joseo, Kalifornio, Usono.
Inter la laborantoj de la firmao ekde la jaro 2019 estas la eksa esperantistino Edlyn Teske.
Cispada Respubliko
La Cispada Respubliko estis ŝtato de la norda Italio kreita en 1796 sub la regado de la napoleona armeo. En la sekva jaro ĝi kunfluis kun la Transpada Respubliko (eksa Duklando de Milano) en la Cisalpan Respublikon.
La nomo "cispada" rilatas al la situo sude de rivero Pado, do samflanke kiel Romo kaj la pliparto de Italio.
Historio
Tuj post la eniro de Napoleono en Italion, la 10-an de aprilo 1796, la francaj trupoj okupis la teritoriojn sub la aŭstra rego: la Duklando de Milano kaj la Duklando de Mantova; ili okupis ankaŭ la teritoriojn de la Duklando de Modena kaj Reggio kaj tiujn, kiuj estis parto de la papa ŝtato, de Bologna kaj Ferrara.
La 16-an de oktobro 1796 okazis en Modena kongreso kun la reprezentantoj de la provincoj de Modena kaj Reggio Emilia, kaj de la eksaj legacioj papaj Bologna kaj Ferrara. Dum tiu ĉi kongreso la kvar urboj unuiĝis en la Cispada Konfederacio.
Otto Julius Bierbaum
Otto Julius BIERBAUM (naskiĝinta en la 28-a de junio 1865 en Zielona Góra, mortinta en la 1-a de februaro 1910 en Dresdeno) estis germana verkisto kaj ĵurnalisto kiu reformis la kabaredan artoĝenron.
Toreno
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Librán, Matarrosa del Sil, Pardamaza, Pradilla, San Pedro Mallo, Santa Leocadia, Santa Marina del Sil, Tombrio de Abajo, Tombrio de Arriba, Toreno, Valdelaloba kaj Villar de las Traviesas, okupas totalan areon de 103,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 017 loĝantojn kaj malpli ol 2 000 en la municipa ĉefurbo. Ĝi perdis ĉirkaŭ 4 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj kaj pro la dekadenco de la karbominado. Ĝi distas 108 km de Leono, provinca ĉefurbo, kaj 23 km de Ponferrada. Ĝi limas norde kun Vega de Espinareda, sude kun Camponaraya kaj Cacabelos, oriente kun Sancedo kaj okcidente kun Cacabelos.
Cispada Respubliko
Historio
La kongreson organizis, neoficiale, Napoleono, kies armeo trairis Italion nordan ĉe la jarkomenco kaj bezonis stabiligi la situacion en Italio kaj arigi novajn trupojn por nova atako kontraŭ Aŭstrio.
Otto Julius Bierbaum
Vivo
Bierbaum pasigis la junajn jarojn en Dresdeno kaj Lepsiko kaj studis en Zuriko, Lepsiko, Munkeno ka Berlino jursciencojn kaj filologion. En la germana ĉefurbo li lernis dum 2 jaroj la ĉinan por prepari sin al konsuleja laboro. En 1887, mallonge antaŭ la finaj ekzamenoj, li devis ĉesigi la studojn pro patra bankroto kaj iĝis ĵurnalisto en Munkeno.
Veltheim
Veltheim havas diversajn signifojn:
Otto Julius Bierbaum
Vivo
En la kuro de malmultaj jaroj li iĝis fama felietonisto kaj artoverkisto kaj baldaŭ, post la eldono de 2 volumoj kun poeziaĵoj, ankaŭ iel lirikisto (1892 kaj 1894). La verko Studentenbeichten (1892) famigis lin pluse. Li unue vivis en la bavara ĉefurbo kaj en Malsupra Bavario, poste en Berlino (redaktisto de "Freie Bühne", kunfondinto de "Pan" en 1895), poste en Italujo kaj Sudtirolo. En 1899 li kunfondis la gazeton "Insel" de la samnoma eldonejo.
Cispada Respubliko
Historio
La Cispada Respubliko kunfandiĝis al la Transpada Respubliko, kreante tiel la Cisalpan Respublikon.
Kanto de Roland
La Kanto de Roland (ankaŭ Rolandkanto aŭ Kanto pri Rolando, france, Chanson de Roland) estas unu el la plej famaj tekstoj de la mezepoka literaturo. Ĉi tiu ĝesto aŭ recitaĵo de heroaĵo, rakontas la frankan invadon en Iberion en la jaro 778, kaj la morton de la nevo de Karolo la Granda, la brava Roland, en la Batalo de Roncesvalo. La verko havas multajn variojn. "La plej antikva kaj plej bela", (laŭ Turoldus), datumas de la fino de la 11-a jarcento aŭ de la komenco de la 12-a jarcento. Tiel, ĝi estas la plej malnova grava franca verko restanta.
Otto Julius Bierbaum
Vivo
Post mallonga redaktista deĵoro en Vieno ( "Die Zeit") li loĝis en 1900-09 denove en Munkeno. En la aŭtuno de 1909 li transloĝiĝis Dresdenon.
Toreno
Estas atestaĵoj de antaŭromia (rokpentraĵoj, kultura kastrumo, ceramiko) kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado rilata al monaĥejoj. La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (loka gerilano, provinca stabanarejo unutage). En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj. Meze de la jarcento okazis industria revolucio rilate al la karbominado kaj oni konstruis fervojon. Poste ĉio tio dekadencis.
Kanto de Roland
Esperanta traduko
Rolandkanto tradukis Eugène Noël kaj eldonis la Presa Esperantista Societo (Parizo) en 1906. 175 paĝoj.
Otto Julius Bierbaum
Graveco
Bierbaum en ĉiuj ĝenroj estis diligenta kaj laborema, ne sukcesante fari daŭripovajn verkojn (rimarkindas Irrgarten der Liebe, 1901, kaj pro kulturhistoriaj kialoj la romanoj Stilpe, 1897, kiel ankaŭ Prinz Kuckuck, 1906/07). Plej gravis (krom diversaj inspiroj por la berlina artista kabaredo "Überbrettl") lia rolo kiel reformanto de germana libroarto: li eldonis belegajn almanakojn, kalendarojn, presitaĵojn, gazetojn. Jes ja, ŝuldiĝas la posta artista pliboniĝo de germana libroeldonado ankaŭ al liaj ideoj.
Kanto de Roland
Esperanta traduko
Ĝi estis Kronita verko de la Akademio.
Toreno
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (ĉefe vitejoj), brutobredado kaj ĉefe karbominado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Junya Suzuki (1996)
Junya Suzuki (鈴木 準弥, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fujieda MYFC.
Erzsébet Kádár
KÁDÁR Erzsébet, edzino de Dadányi György, Csernovics estis hungara verkistino, pentristino naskita en Arad la 3-an de marto 1901 kaj mortinta en Budapest la 26-an de aprilo 1946.
Biografio
Erzsébet Kádár preparis sin pentristo, ŝi estis disĉiplo de István Szőnyi. En 1936 ŝi gajnis en la novelkonkurso de revuo Nyugat. Inter aŭgusto 1945 kaj aprilo 1946 ŝi laboris en Fővárosi Szabó Ervin Könyvtár. Ŝiaj noveloj aperis precipe en Nyugat kaj Magyar Csillag. Ŝi sinmortigis.
5379 Abehiroshi
5379 Abehiroshi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Satoru Otomo kaj Osamu Muramatsu elde Kijosato, loĝloko de la urbo Hokuto en la Gubernio Jamanaŝi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japan astronomo Hiroshi Abe (japane : 安部裕史, Abe Hiroshi), malkovrinto de asteroidoj en la Observatorio Jacuka.
Clisson (stacidomo)
Clisson estas franca stacidomo sur linioj Nantes-Orléans - kaj Clisson -, situanta en  Clisson, en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj, interalie Tramtrajno Nantes-Clisson.
Ĉado en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1964 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiuj de 1976 kaj 1980. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis Ĉadaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon.
Kunordigas la teamon la Ĉada Olimpika Komitato.
Acoroj
La Acoroj aŭ Azoroj (Açores [asoreŝ]) estas portugala insularo meze de la Atlantiko, ĉirkaŭ 1 500 km for de Lisbono kaj 3 900 km for de Nordameriko. La insularo troviĝas disloke apud la paralelo kiu trapasas Lisbonon (39º, 43'/39º, 55' norde), loko kiu donas al ĝi moderan klimaton, kun iomete da sezona ŝanĝo dum la jaro. La naŭ insuloj kune havas areon da 2 355 km². Aparte, iliaj areoj varias de 747 km² (São Miguel) ĝis 17 km² (Corvo). La origino vulkana de la insuloj evidentiĝas pro la vulkanaj konusoj kaj krateroj. Pico [piko], vulkano 2 351 metrojn alta ĉe la samnoma insulo, estas la plej alta en la Acoroj.
La naŭ insuloj dividiĝas laŭ tri grupoj:
El la Acoroj, la Acora Anticiklono influas la veteron de Okcidenta Europo.
Homa geografio
La ĉefurbo estas Ponta Delgada; alia grava urbo estas Horta.
Kuriozaĵo
La Acoroj estas bildigitaj sur la dorsa flanko de la eŭro-biletoj: Ili estas la punktetoj super la dekstra parto de la bileta numero.
Presbyterian Church (USA)
Presbyterian Church (USA) (mallonge: PC(USA); esperantigite: Presbiteriana Eklezio (Usono)) estas la plej granda eklezia organizaĵo de la presbiteriana tradicio en Usono. Fine de 2014 ĝi havis 1.667.767 membrojn, 20.383 ordinitajn pastrojn, kaj 9.829 lokajn eklezierojn. Ĝi fondiĝis en 1983 per la kunfandiĝo de la ĉefe sudusona "Presbyterian Church in the United States" kaj la tutlanda "United Presbyterian Church in the United States of America". PC(USA) estas membro de la (usona) Nacia Konsilio de Eklezio, la Monda Komunio de Reformitaj Eklezioj, la Monda Konsilio de Eklezioj, kaj Kristanaj Eklezioj Kune. Ĝia sidejo estas en Louisville, Kentukio.
Fontoj
Bazita sur la artikolo en la angla Vikipedio.
Kota Sarang Semut
Kota Sarang Semut estas urbeto en Kedaho, Malajzio.
Etimologio
La nomo de la urbo laŭlitere tradukiĝus al Grandurbo de Formikejoj. Rakonto estas ke kiam Reĝo Salomono preterpasis tiun lokon kun akompanantaro de viroj kaj elefantoj, formikoj, timante ke la amasfuĝo detruos sian hejmon, kriaĉis pro kompato kaj ĝi estis aŭdita fare de Salomono. Li tiam avertis al sia akompanantaro por ne paŝi sur la formikejojn.
Geografio-Loko
Hodiaŭ, la ĉefaj federaciaj vojotranĉoj iras tra la trankvila urbeto de Gurun ĝis Alor Setar. La Akvedukto Wan Mat Saman (Malforta Mat Saman), historia kanalo enkanaligas akvon al la irlandanokampoj en Kedah ekde koloniaj epokoj ankaŭ tra la urbocentro.
La konstruado de la Nord-Suda Ekspresvojo igis tiun urbon malpli konata kaj vizitata de tiuj kiuj daŭre preferas travojaĝi la malnovan manieron. Por kompensi por la perdo, aliflanke, la rapidvojo preteriras la urbon per ŝildo markanta la plej proksiman elirejon (175).
Louis Anquetin
Louis Anquetin (naskiĝis en Étrépagny (Eure), mortis  en Parizo) estis franca pentristo, desegnisto kaj akvarelisto, reprezentanto de klozoneismo.
Betești
Betești (hungare: Betfalva) estas vilaĝo en Rumanio sur la dekstra bordo de la Târnava Mare oriente de Cristuru Secuiesc. Ĝis 2004 ĝi administre apartenis al Mugeni, ekde tiam al Cristuru Secuiesc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 538 loĝantojn; en 1992 659 (hungaroj).
En la censo de 2002 la 698 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1519. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Betfalva apartenis al Hungario (Udvarhely).
Tekovská Breznica
Tekovská Breznica (hungare Barsberzence [barŝberzence], germane Bresnitz an der Gran) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Tekovská Breznica situas en valo laŭ maldekstra bordo de Hron, laŭ traira flankovojo (estas ponto al la alia flanko, kie estas ĉefvojo kaj fervojo. Nová Baňa troviĝas je 5 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1276. Tiutempe burgo estis konstruita, kiun poste Mateo Csák okupis per farado de tunelo. Post regado de Matiaso la 1-a la burgo estis forlasita. En 1568 kaj en 1647 la turkoj detruis la setlejon. En 1768 oni komputis tie 63 kamparanajn domojn, 11 servutulajn domojn kaj 2 nobeldomojn. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1828 vivis tie 788 vilaĝanoj en 136 domoj. Ĝis 1902 la oficiala hungara loknomo estis Berzence poste pro peto de poŝto aldoniĝis la departemento por fari diferencon inter la du lokoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Barsberzence 1177 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Bedong
Bedong (ĉine: 美农） estas urbeto en Kedaho, Malajzio.
Geografio-Loko
Estas je 12 km norde de Sungai Petani.
Turismo
La Permaipura Golf & Country Club situas en Bedong.
Granda maraglo
La Granda maraglo, Stelera maraglo aŭ Tigrokapa haliaeto (Haliaeetus pelagicus) estas granda rabobirdo el la ordo de Akcipitroformaj birdoj kaj familio de Akcipitredoj.
Ĝi loĝas en marborda nordorienta Azio kaj ĉefe predas fiŝojn. Ĝi estas averaĝe la plej peza aglo en la mondo nome ĉirkaŭ 4.9 al 9 kg, sed ofte lokiĝas malantaŭ la Amerika harpio kaj la Filipina aglo ĉe aliaj mezuroj. La nomo Stelera maraglo devenas el la germana naturalisto Georg Wilhelm Steller.
Priskribo, sistematiko kaj statuso
La Granda maraglo estas la plej granda birdo de la genro Haliaeetus (kio estas tialo por la komuna nomo) kaj estas unu el la plej grandaj rabobirdoj ĝenerale. La tipa grando estas 85 al 105 cm longa kaj enverguro de 195 al 230 cm. Inoj tipe pezas el 6.8 al 9 kg, dum maskloj estas konsiderinde pli helaj kun pezogamo el 4.9 al 6 kg. Necertigita informo asertas pri granda ino, kiu ŝajne manĝegis salmojn, kaj pezis 12.7 kg.
La tuta korpo preskaŭ estas kovrita de brunaj plumoj, kiuj havas sur si grizbrunajn striojn. La kapo surhavas lancformajn plumojn kaj la frunto blankajn. Parto de la kovraj plumoj de la flugiloj, la supraj kaj malsupraj kovraj plumoj de la vosto kaj tiuj de la kruroj kaj la vostoplumoj estas blankaj. Ĝi havas 14 vostoplumojn, dum la aliaj specioj de akcipitredoj havas nur 12. La vosto sin montras konveksa. La diferenco inter la longa kaj mallonga plumoj estas 12 cm. La paro da centraj vostoplumoj estas pli pinta ol la aliaj. La flava beko estas enorme granda.