cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Laterano
La Scala Santa (sankta ŝtuparo)
Ekde la jaro 1723 la marmoraj ŝtupoj estas protektataj de juglandujaj bretoj. Ĉe la 2-a, 11-a kaj 28-a ŝtupoj tra enkonstruitaj vitroj eblas vidi la veran ŝtuparon kun laŭdire sangospuroj de Jesuo.
Al ĉiu pilgrimulo, kiu supreniras la ŝtuparon surgenue dum iuj festotagoj aŭ unufoje jare, la eklezio proponas totalan indulgencon. Partan indulgencon eblas ricevi ĉiutage.
La "Triclinium" de papo Leono
Ĉe la suda flanko de la preĝeja konstruaĵo SS. Salvatore della Scala Santa troviĝas la tiel nomata Triclinium de Leono, parto de la eksa manĝosalono de la papa palaco. Oni supozas, ke ĝi ekestis dum la regotempo de la papo Leono la 3-a, iam inter la jaroj 796 kaj 810.
Kiel supre menciite, la historia Triclinium origine staris iom malpli proksime de la komplekso de la relative nova, 16-jarcenta preĝejo SS. Salvatore della Scala Santa kaj dum la 19-a jarcento esti proskimigita. Dum tiu translokigo defalis la historiaj mozaikoj, kiuj restaŭriĝis laŭ bildo de la 17-a jarcento. Tiel ankaŭ la mozaiko de la nuntempa apsido estas rekonstruo. La fama apsida mozaiko montras Jesuon dum la ago taskigi al la 12 apostoloj la misian diskonigon de la kristana kredo; plia mozaiko maldekstre montras la transdonon de la simbola ŝlosilo por la kristana eklezio de Jesuo al Sankta Petro kaj tria mozaiko dekstre la transdonon de la simbola flago de la urbo Romo de Sankta Petro al Karolo la Granda.
La Obelisko
La obelisko sur la placo Piazza San Giovanni en Laterano antaŭ la laterana baziliko estas la plej granda kaj plej aĝa egipta monumento en Romo. Ĝi altas 31 metrojn (kun la fundamento 47 metrojn). Kreita dum la 15-a jarcento a.K. en antikva Egiptio, ĝi memorigas pri la faraono Thutmosis la 3-a. Dum la jaro 357 ĝi fare de la imperiestro Konstancio la 2-a sur aparte konstruita ŝipo transportiĝis al Romo kaj stariĝis en elstara loko de la Circus Maximus, la plej granda urba cirkejo. Dum tertremo la obelisko disrompiĝis. En 1587 ĝi elfosiĝis kaj stariĝis en la nuna loko, kie ĝi per arkitektura akso ligatas kun la preĝejo Santa Maria Maggiore.
Putonghua - vortaro en - hànyu pīnyīn
Putonghua - vortaro en - hànyu pīnyīn aŭ Pǔtōnghuà  vortaro en - hànyu pīnyīn estas malgranda UEA-vortaro de norma ĉina lingvo. Vidu detale bazan vortaron en mandarena lingvo. Pǔtōnghuà estas la nomo de la tre korekta legala ĉinia lingvo aŭ oficiala lingvo - (guójiā zhèngshì yǔyán) aŭ ( guānfāng yǔyán) '''. '''
Laterano
Eksteraj ligiloj
En tiu ĉi artikolo interalie estas uzita traduko de teksto el la artikolo Lateran en la germana Vikipedio, en versio de la 10-a de februaro 2009 (revizio 56505361), tiutempe germane jam teksto leginda kaj tiam la unua vikipedia artikolo pri la roma kvartalo.
Gutenbrunn
Gutenbrunn estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Exsultate, jubilate
Exultate, jubilate, K 165/158a, estas religia moteto de Wolfgang Amadeus Mozart verkita en 1773.
Ĝi estis komponita dum la vizito de la aŭstra komponisto al Milano, en la epoko en kiu Mozart veturis tra Italio. Ĝi estis verkita por la kastrito Venanzio Rauzzini, favorata de Mozart por siaj operoj. En la modernaj ludadoj, ĝi estas ludita normale de soprano.
Estas dividita en tri jenaj partoj:
La fina allegro estas elstata kaj ĝoja "Alleluia".
Ligo de Germanaj Knabinoj
La Ligo de Germanaj Knabinoj (Bund Deutscher Mädel, mallongigo: BDM) estis organizaĵo de la Hitlera junularo.
Historio
La BDM estis fondita jam en la 1930-a jaro, por unuigi knabinajn grupojn malfermitajn al naziismo kaj fariĝis en 1932 la ununure permesita NSDAP-asocio porknabina. En 1936 ĝi iĝis la monopola organizo por ĉiuj junulinoj de inter 14 kaj 18 jaroj. Por la pli junaĝaj de 10 ĝis 14 jaroj respondecis la t.n. Jungmädelbund.
La junaj virinoj de post la 18-a naskiĝtago unuitis en diversajn formaciojn specialajn.
La laŭ la lojalecprincipo al Führer organizita BDM-aro dividis sin en la grupojn Mädelschaft havantajn po 10 membrojn, plialtrange en la grupojn Mädelscharen kaj finfine en la grupojn Mädelringe de 35 teritorioj. Ilin administris unu adjunktino por la knabinoj devenanta el ĉiuj anguloj de la Tria Regno; Baldur von Schirach, nazia gvidanto de la ĉiuj junuloj en la ŝtato (oficiala titolo: Reichsjugendführer), estris ilin.
Ideala rolo kiel patrinoj
La en 1938 kreita sekcio Fido kaj beleco (germane: Glaube und Schönheit) por la junulinoj aĝaj inter 17 kaj 21 jaroj servis al la edukado de germana virino kiel komunen orientita virino.
Ĉeftasko (kio neniam estis kaŝita) estis la preparado al la rolo de patrino por naski sanajn kaj rase purajn infanojn edukendajn nacisocialisme. Sekve la BDM-estraro klopodis elkreskigi konvinkitajn kaj senkondiĉe ĉiam engaĝiĝantajn inojn.
Enhavo de la unuiĝoj kaj laboro por bonstaro neprivata
Krom sporto, gimnastiko kaj dancado porknabina gravis klerigvesperoj pri moroj kaj kutimoj de la germana popolo. Post la eksplodinta milito multaj BDM-anoj laboris en organizoj armeo-subtenaj.
Novembro de 2017
Jen ekestos listo de okazaĵoj en novembro 2017:
József Andrasovszky
József Andrasovszky [andraŝovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Andrasovszky József estis hungara botanikisto, altlerneja instruisto. Lia botanika nomo estis Andras.
József Andrasovszky naskiĝis la en Jekelfalu (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Jaklovce en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Andrasovszky akiris diplomojn en Scienca Universitato de Budapeŝto, poste en Universitato de Vieno, eĉ li doktoriĝis en 1914. Pli frue en 1911 li partoprenis en ekspedicio en Azio, kie li kolektis valorajn kreskaĵojn. Ekde 1912 li apartenis al vitkultura instituto, kie inter 1915–1922 li estis asistanto, pli poste lektoro. Lia labortereno estis specioj de la vinberoj.
Rudne (stacidomo)
Rudne (Рудне) estas fervoja stacio en Lvivo (Lviva provinco), la sepa plej granda urbo en Ukrainio.
Daum
Daum (다음, 多音) estas populara serĉilo-portalo en Sud-Koreio. Ĝi laŭ la stato de 2018 prilaboras proksimume kvinonon de la komputilaj serĉoj en la lando kaj estas la dua plej granda serĉilo-portalo enlande post Naver.
Jupa
Jupa [ĵupa] (hungare: Zsuppa) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordokcidente de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 543 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 596 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1369. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Caransebeş.
Prezentisto
Prezentisto estas amfitriono kiu gvidas raditelevidajn programojn, samkiel kelkajn publikajn aŭ privatajn okazaĵojn. Krome, prezentisto povas esti dungata por solenaĵoj aŭ la prezento de varomarko, en ĉi kazoj ili kutima estas nomataj «majstro de ceremonio». Kutme, la prezentisto estas komunikisto, ĵurnalisto aŭ radioparolisto. La televidprezentisto estas ulo kiu prezentas, gvidas televidprogramon, inkluzive de dokumentfilmoj, vivaj okazaĵoj kaj sporto. En aranĝoj okazantaj en Esperantujo ofte okazas solenaj eventoj aŭ spektakloj kolektivaj kie necesas kaj ludas gravan rolon prezentistoj.
NGC 4437
NGC 4437 (aliaj indikoj — NGC 4517, IRAS12301+0023, UGC 7694, FGC 1455, MCG 0-32-20, ZWG 14.63, KCPG 344B, UM 505, PGC 41618) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4437, NGC 4517.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Beaconsfield (Kebekio)
Beaconsfield estas kanada urbo, parto de areo West Island situanta sur Insulo Montrealo en aglomeraĵo de Montrealo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beaconsfieldiens.
San Gillio
San Gillio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Alpignano, Pianezza, Val della Torre kaj Druento.
St. Johann (Tirolo)
St. Johann in Tirol (germane: Sankt Johann in Tirol) estas komunumo en la Distrikto Kitzbühel en Aŭstrio. Ĝi situas ne malproksima de Fieberbrunn, Kirchdorf kaj Kitzbühel je la Kitzbühelaj Alpoj. La Kaiser-montaro situas en la tuja proksimeco. Ankaŭ la Kitzbühela Horn estas atingebla ekde la vilaĝo.
Somere kaj vintre ĝi estas ŝatata loko por turistoj.
Gyula Gál
Gyula Gál
Ŝtiparo
Ŝtiparo estas kunigitaj, kutime staple, brullignoj.
La ŝtiparo destinitas por teni kaj konservi brullignoj, tiel sub la libera ĉielo, kiel ankaŭ sub tegmentita loko. La lasta preferindas, ĉar ŝtippecoj de brullignoj ne malsekiĝas, sed sekiĝas.
La nomo devenas de la vorto "ŝtipo".
Formoj de ŝtiparoj
Kutima maniero de konstruado de ŝtiparo estas stapla. Ĉi tiu maniero estas priskribita en multaj ŝtataj normoj kaj instrukcioj. Stapligo ebligas kompakte plenigi spacon, sed la staplo ne estas stabila, pro tio la grandajn staplajn ŝtiparojn oni devas firmigi pere de krucigitaj ŝtippecoj.
Alternativa maniero de ŝtippeca kunmetado estas rondtura. Por la ŝtiparo en formo de la turo estas karakteriza altgranda stabileco, eĉ dum forta vento.
Ólafur Ragnar Grímsson
Ólafur Ragnar Grímsson (naskiĝis la en Ísafjörður) estas islanda politikisto, eksa financministro kaj la kvina prezidanto de Islando. Li estis elektita en 1996 kaj refoje en 2000, 2004, 2008 kaj 2012.
Les Tonils
La teritorio havas komunan limon kun.
Ólafur Ragnar Grímsson
Ólafur Ragnar Grímsson estas la Alta Protektanto de la 98-a Universala Kongreso de Esperanto, kiu okazis en Rejkjaviko en 2013.
Les Tonils
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Administrado
Les Tonils apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Schönhausen (Elbo)
Schönhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj estas la administra centro de komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj kunlaborantaj, nomata Verbandsgemeinde Elbe-Havel-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Großgöttfritz
Großgöttfritz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Batavus
Batavus (de latina "Batavus") estas nederlanda fabrikanto de bicikloj. Ĝi situas en Heerenveen. La kompanio antaŭe produktis ankaŭ motorbiciklojn. Ĝiaj bicikloj estas tre popularaj en Nederlando.
La firmao kreskadis antaŭ la dua mondmilito, sed dum tiu milito la produktado tempe ĉesis. Post la milito ĝi denove kreskis.
Batavus kaj Gazelle fuziis je 1964, sed oni malfaris la fuzion jam en 1966. La kompanio Batavus estis nesolventa je 1986 kaj la Atag Cycle Group aĉetis ĝin. Ĝi nun estas la posedaĵoj di Accell.
Pál Halmos
Pál Halmos [halmoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmos Pál, konata ankaŭ Paul Richard Halmos estis hungara-usona matematikisto, profesoro, membro (honora en 1979) de Hungara Scienca Akademio. Pál Halmos naskiĝis la  1916 en Budapeŝto. Li mortis la 2006 en Los Gatos en Kalifornio.
Biografio
Pál Halmos vivis en Usono ekde 1929. Li akiris diplomon en 1934 en universitato en Ilinojo. Li ekinstruis samloke inter 1938-1943, poste en universitato en Syracuse. Li longe instruis en Ĉikago, poste en aliaj gravaj universitatoj en Usono. Li estis kunulo de alia hungaro John von Neumann. Li emeritiĝis en 1985. Li redaktis fakrevuojn Mathematical Reviews kaj American Mathematical Monthly. Li okupiĝis precipe pri probablokalkulo kaj statistiko. Li ricevis usonajn kaj hungaran premiojn inter 1948-1983.
Baraize
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
NGC 4517A
NGC 4517A (aliaj indikoj — UGC 7685, MCG 0-32-19, ZWG 14.62, KCPG 344A, PGC 41578) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Abu Sufjan ibn Harb
Saĥr ibn Harb (en araba صخر بن حرب), plej ofte konata kiel Abu Sufjan (أَبُو سُفيَان بن حَرب; 1a Septembro 560 - 1a Aŭgusto 652), estis estro de la Kurajŝa tribo de Mekko. Li estis stara kontraŭulo de la islama profeto Muhammad antaŭ akcepti Islamon kaj iĝi islama militisto poste en sia vivo. Lia patrino, Safia, estis patra onklino de Majmuna bint al-Harit, lasta edzino de Mohamedo.
József Gabriel
József GABRIEL estis rumania hungara-germana publicisto, redaktoro. Li naskiĝis en Temeŝvaro la 13-an de novembro 1862 kaj mortis en Temeŝvaro, la 29-an de marto 1950.
Kariero
József Gabriel estis presisto, kaj li trairis plurajn landojn de Eŭropo. En 1883 li fariĝis enpaĝigisto ĉe la gazeto Neue Temesvarer Zeitung. Pli poste li redaktis kaj estis por kvardek jaroj kunlaboranto de la gazeto Volkswille. Li estis kunlaboranto de Népakarat (1919-20), resp. de Munkáslap (1919-20). En 1920 oni elektis lin senatano. Li redaktis la gazeton Arbeiter Zeitung (1918-30), de 1933 de Neue Zeitung ĝis 1940. Ĝis 1948 li estis kunlaboranto de la socialdemoktratia gazeto Feiheit.
Câlnic (Reșița)
Câlnic [kılnik] (hungare: Kölnök) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Reșița. En 1910 ĝi havis 2200 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1687 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1597 (laŭ aliaj: 1576). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al Reșița.
Komisiono Thorn
Dum fazo de ekonomia krizo, ĝia plej granda tasko estis plirapidigi la procezon de integrigo de la ŝtatoj Grekio, Hispanio kaj Portugalio en la Eŭropan Komunumon.
Membroj
Klarigo:  [<font style="background-color:#FFE8E8">     ] Maldekstro/Socialistoj - [<font style="background-color:#DDEEFF">     ] Dekstro/Konservativuloj - [<font style="background-color:#FFFFDD">     ] Liberaluloj - [<font style="background-color:#E8FFE8">     ] Verduloj
Falsado de varoj
Falsado de varoj, ankaŭ nomata produkta piratado aŭ varmarka piratado, estas la komerco per varoj kiuj produktiĝis cele al granda simileco al pli multekostaj varmarkaj produktoj kaj tiel cele al plialtigo de komerca profito. En tiu ago, rajtoj de la posedantoj de registrita marko kaj leĝoj de konkurenca juro estas malatentataj. Aldone ofte malatentatas leĝoj de aŭtorrajto kaj kopirajto, de patentoj kaj kromaj rajtoj de intelekta propraĵo.
Almato
Almato (Алматы, rusa formo Алма-Ата Alma-Ata) estas industria urbo, la plej granda en Kazaĥio, eksa ĉefurbo de la respubliko. Ĝi situas en sud-oriento de la lando. Almato estis fondita en 1854 kiel rusa fortikaĵo sur la loko de kazaĥa vilaĝo Almati. Ĝi enhavas proksime 1,420,000 loĝantojn (en 2010).
Falsado de varoj
Falsado ekzistas en ĉiuj branĉoj de komercaj varoj: komputilaj programoj, horloĝoj, vestaĵoj, kuraciloj, aŭtomobilaj partoj ĝis kompletaj aŭtomobiloj, kaj antaŭ partoj de multekostaj maŝinoj kaj de aviadiloj estas falsige kopiataj.
Almato
Ekde 1927 ĝi estis ĉefurbo de Kazaĥio, dekomence de Kazaĥia Soveta Respubliko, poste - de sendependa Kazaĥio, ĝis 1998. La nova ĉefurbo iĝis Astana (eksa Akmolinsk/Celinograd), kaj Almato nun neoficiale estas nomata “la suda ĉefurbo”. Ĝi restas tre grava komerca kaj kultura centro kaj estas konsiderata unu el la plej komfortaj urboj de eks-Sovetunio. Ĝi estas konata ankaŭ ekster Kazaĥio kiel tre verda urbo, kies multaj stratoj aspektas kiel verdaj tuneloj inter la grandaj arboj. El la urbo estas bela panoramo de la montoj, kiuj ĉenas sude de la urbo.
Falsado de varoj
Difinoj pri diversaj specoj de falsa kopiado
Eblas diferencigi kvar diversajn specojn de falsa kopiado:
Almato
Nomo
Tuj post la fondiĝo la urbo (tiam nur fortikaĵo) estis nomata Vernij (Верный, “Fidela” en la rusa).
La nuna nomo de la urbo — Almati — estas tradicie misinterpretata kiel “Patro de pomoj”, kvankam tio estas nur laŭvorta traduko de la rusa versio de la nomo - Alma-Ata (ata signifas “patro” en la kazaĥa lingvo). Tamen Almaty vere devenas de la vorto alma “pomo”, do la nomo de la urbo havas rilaton al pomoj kaj povas esti tradukata kiel “Pomeca”, “Pomriĉa” aŭ simile.
Transporto
En Almato estas uzata vasta reto de trolebusaj kaj busaj itineroj. La trama reto signife malkreskis (restas nur du funkciantaj itineroj). Por la jaro 2008 estas planata funkciigo de la unuaj 8 stacioj de Metroo de Almato.
Vidindaĵoj
La banloko Arasan estas la plej granda kaj plej bona kuracloko en Centra Azio. La komplekso okupas tutan areon en la centro de la urbo kaj estas kombinaĵo de rusa kaj turka arkitekturo.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retpaĝaro de Almato （kazaĥe, angle, ruse）
Flughaveno de Almato (ruse, angle)
Paĝo de oferto de Almato en 2014 por Olimpiaj ludoj
Kritikismo (filozofio)
La plej fama filozofa elstarulo de tiu filozofia fluo estas la germana Immanuel Kant, kiu uzis la metaforon de kolombo por ilustri kiel, laŭ lia vidpunkto, la limoj altruditaj al la intelekto estas reale konstituantoj de la eblon mem moviĝi kaj scii: '''“La leĝera kolombo, dum en la libera flugo fendas la aeron kiu ĝin malalcelas, povus imagi ke al si sukcesus plirapide flugi en senaera spaco. Tiel Platono forlasis la sensan mondon ĉar ĝi metas tro malvastajn limojn al la intelekto; kaj sin lanĉis sur la flugiloj de la ideoj, tra la vakua spaco de la pura intelekto...”'''. (Kritiko de Pura Racio)
Kritikismo inter raciismo kaj empiriismo
La alestiĝo de kritikismo situas en aparta momento: ĝi naskiĝas ĉe la fino de la 17-a jarcento, kiam la filozofia esploro blokiĝis antaŭ la kunpusiĝo de du kontraŭaj kaj ĝis tiam neakordiĝeblaj konceptoj: raciismo kaj empiriismo. kiu antaŭmetainte la problemon de la valideco de la homaj scioj, iamaniere anticipis la estontan disvolviĝon de kritikismo.]] Kritikismo superas tiun dualismon kaj provas ĝin sintezi en unusola pensfluo. Kant realigas veran kaj propran “kopernikan” revolucion en la kampo de la filozofia esploro ĉar, kiel Koperniko estis inversinta la rilatoj inter la suno kaj la tero, tiel la germana filozofo intencas nun inversigi la rilatojn inter la subjektokaj la objekto de la kogno. Dum antaŭe oni pensis dogmemmaniere ke la formoj de la subjekto pasive adaptiĝas al la naturo, kritikismo inaŭguris novan koncepton laŭ kiu estas la sensa sperto kiu estas modelita de niaj mensaj. La tipo de scio kiun Kant inaŭguras fariĝas akordo inter la apriora scio de racionalistoj kaj la aposteriora scio de empiriistoj: temas, fakte, pri sintezo de elementoj aprioraj, jam ĉeestaj en la menso de la subjekto (kiaj ekzemple la [[kategorioj, aŭ la konceptoj despaco kaj tempo), kaj elementoj aposterioraj devenantaj el la ekstero, de la objekto eplorata: la fenomeno.
La metafizika problemo
Kritikismo, tielmaniere, unuflanke allasas ke la scio ne venas de la sperto, sed aliflanke eksludas ke la racio povas alveni al la scio pri ĉio kio staras trans la sperto mem. En la klopodo esplori sur kiuj aspektoj oni povas esprimi kun certeco, Kant alvenas meti iujn limojn: trans tiuj limoj estas ls ideo pri Dio kaj aliaj metafizikaj nocioj. Li inokulas la koncepton pri Dio kiel postulato ĉar ne eblus ĝin ekspliki pere de la nuraj iloj de la pura racio. Aparte laŭ Kant ne eblus pruvi la ekziston de Dio ĉar, en la klopodo tion fari, la racio senevite eniras en serion da antinomioj, nome kontraŭdiroj kun si mem. Sammaniere, neeblus aserti kun certeco ĉu la mondo havis komenciĝon kaj tempan-spacan limon aŭ ĉu ĝi estas senfina kaj eterna, aŭ ĉu ekzistas libera elekto aŭ validas nur la principo de kaŭzo-efiko.
De kritikismo al idealismo
Fichte opinias ke tiu de Kant estas pozicio ne tute “kritika”, kaj eĉ ankoraŭ dogmema: ĝi fakte antaŭ ol esplori pri la kondiĉoj de la valideco de la scienco kaj moralo, devintus esplori la kondiĉojn kiuj legitimas sin mem kaj la rezultojn de sia esploro. Kaj kun Fichte kaj Schelling kaj Hegelo kaj aliaj la sensaj objektoj perdas ĉian pli konsiston ĝis fariĝi alestiĝoj de la menso.
Novkritikismo
Lstatempe aperis kritika raciismo de Karl Popper, kiu konfidas al la racio esence kritikan, negativan, funkcion, laŭ kiu nome neniu kriterio de la homa scio, opiniata erarema, konjektema, povas baziĝi sur la principo de la kontrolebleco, sed sur tiu kontraŭa de la malpruvebleco.
Gudrun Riisberg
Gudrun RIISBERG estis dana verkistino loĝante en Jutlando (Århus). Aŭtune 1936 Gudrun Riisberg esperantistiĝis. Ekde 1935 (?) ŝi verkis danlingvajn novelojn, kiuj aperis en gazetoj kaj revuoj. Post la emeritiĝo ŝi tradukis Esperanten 15 el siaj noveloj.
Franz Gottlieb Spöckner
Franz Gottlieb Spöckner (1705 - 15a de Majo 1767 en Salcburgo) estis dancisto kaj dancinstruisto en Salcburgo.
Gudrun Riisberg
En 1972 tiuj noveloj aperis kun titolo 'Suno kaj Pluvo' ĉe la dana eldonisto Dansk Esperanto-Forlag en Åbyhøj Danio.
Franz Gottlieb Spöckner
Ekde oktobro 1773 la familio Mozart loĝis en la unua etaĝo de la Tanzmeisterhauses, la dancestrodomo, kiu antaŭe apartenis al la salcburga kortega dancestro Franz Gottlieb Spöckner. Spöckner estis amiko kaj konatulo de la patro de Mozart. nome Leopold Mozart.
Laboristo
Tiun servon oni donas ĉu ene de organizo kaj sub regado de alia fizika persono aŭ jurpersono, nomita dungisto aŭ entreprenisto; ĉu kiel sendependa kunlaboristo aŭ sendependa laboristo, kiu estas sia propra dungisto.
Gastlaboristoj
Gastlaboristoj (germane Gastarbeiter) estas homoj enportitaj en iu lando por labori en diversaj industrioj kie ekzistas nesufiĉaj laboristoj por fari la laboron.
Gastlaboristoj ofte ne havas la samajn rajtojn kiel ellandaj laboristoj. En kelkaj landoj, gastlaboristoj ne rajtas resti longajn seninterrompajn periodojn. En iuj landoj kiel ekzemple Germanio estas multaj gastlaboristoj de Turkio. Turkaj gastlaboristoj formis siajn proprajn komunumojn en la germanaj urboj, kie ili vivas. Aliaj landoj kun multaj gastlaboristoj estas Usono, Japanio, Koreio kaj arabaj landoj.
Tavolligno
Tavolligno aŭ krucplakaĵo (ankaŭ alilingve multiplex aŭ plywood) estas lamelo, kio estas pretigita el almenaŭ tre pli maldikaj lignaj lameloj (tavoloj) helpe de gluo. Ĝi konsistas el minimume tri lignaj tavoloj, kies aranĝo de la fibro estis kungluita en angulo de 90° kaj kunpresita. Per tio la materialecoj, kiuj dependas de la firbroaranĝo (ekzemple ŝvelado kaj malŝvelado) estas homogenigita tans la tuta plato. La konstruo de la plato kaj ties specifaj firmeco dependas de la maniero, nombro kaj aranĝo de la lignaj tavoloj. La tavoloj de la tavolligno povas esti el masivligno, furniroj, bastonoj kaj aliaj ligna materialo. Oni distingas
Farado
La sekigitaj lignotavolaoj estas kungluataj, kruce metataj unu super la alia kaj varmigata kaj presataj. Specialaj premiloj ebligas la produktado en iu ajn formo. Plej ofte oni uzas fagajfurniroj.
Uzado
Tavolligno taŭgas kiel materialo por eksteraj vandoj, tegmentaj subkonstrrúaĵoj, endomaj vandoj, pordoj ŝtuparoj, planktoj ktp. Ĝi taŭgas kiel materialo por mebloj. Kiam la plato devas esti kaj maldika kajelteni altan pezon, oni uzas tavollignajn platojn. Tavolligno estas kompare al lignera plato pli stabila kaj antaŭ ĉio formstabila. Krome tavolligno estas uzata en la konstruo de vetrutiloj kaj ŝipoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por konstrui maketojn kaj muzikilojn.
Baldur von Schirach
Baldur Benedikt VON SCHIRACH (naskiĝinta la 9-an de majo 1907 en Berlino, mortinta la 8-an de aŭgusto 1974 en Kröv) estis germana politikisto kaj gvidanto de la Hitlera junularo.
Vivo
Von Schirach jam en 1925 membriĝis en NSDAP kaj ekestris la nazian porstudentan ligon en 1928. Tri jarojn poste li iĝis Junulara gvidanto (Reichsjugendführer). La 18-an de 1933 Adolf Hitler nomumis lin Gvidanto de la junuloj de la Tria Regno (Jugendführer des Deutschen Reiches).
Agadoj en gvidista rolo kaj povoperdo
Li ŝanĝis la Hitleran junularon en - proksime kaj fore - sole gravantan organizon (opozicias tion tamen la duonleĝaj kunvenoj ekz. sub la ŝirmo de la Eklezio). Por realigi tiajn planojn li streĉis la edukadon engrupan kaj malgravigis la rolon de la gepatroj.
De post 1939 li senteble perdis influon ene de HJ kaj demisiis en aŭgusto 1940, kiam li ekpolitikis en Vieno. Li nun nur rajtis inspekti la agadojn de HJ sen aktiva intermiksiĝo kaj sendigi infanojn refreŝiĝontajn en ripozumhejmojn. Post konflikto kun Hitler li jam ne povis agi libere de post mezo de 1943.
La Nurenberga tribunalo kondamnis lin al malliberigo de 20 jaroj pro kunlaboro en la deportado de judoj aŭstraj.
Universitato George Mason
Universitato George Mason (George Mason University, mallonge GMU aŭ "Mason") estas publika universitato en la Kantono Fairfax, Virginio. Ĝi havas ĉirkaŭ 32 500 studentojn. Ĝi estis fondita en 1957 kaj la institucio kiu estas nune nomita George Mason University malfermiĝis en Septembro 1957. .
Mason havas kvar kampusojn en Virginio (Fairfax, Arlington, Front Royal, kaj Prince William), kaj havas kvinan kampuson en Suda Koreio.
La universitato estas nomata laŭ George Manson, usona terposedanto de la 18-a jarcento, kiu verkis la Virginian Deklaracion pri Rajtoj (Virginia Declaration of Rights).
Sjanki
Sjanki (Сянки) estas vilaĝo en Lviva provinco, Ukrainio. Ĝi havis ĉ. loĝantojn en 2001.
2796 Kron
2796 Kron estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell en la Konteo Coconino, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Gerald E. Kron (1913–2012).
Blainville (Kebekio)
Blainville estas kanada urbo de Kebekio situanta en regiona kantono Thérèse-De Blainville en administra regiono Laŭrentidio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Blainvillois.
Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko
La Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko (IPPK) estas programo de Unesko, kiu celas fortigi la progresigon de amaskomunikilaro en disvolviĝantaj landoj.
Fono
Je la 10a de decembro 1948, la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj akceptis kaj deklaris Artikolon 19an de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en Rezolucio 217 A (III). Ĝi asertis, ke "Ĉiuj havas la rajton de libereco de opinio kaj esprimo; ĉi tiuj rajto inkluzivas la liberon teni opiniojn sen interrompo kaj serĉi, ricevi, kaj doni informon kaj ideojn per iu ajn komunikilo kaj sendepende de limoj."
En 1977, Unesko instigis la Internacian Komisionon por la Studo de Komunikaj Problemoj, konatan laŭ la nomo de la komisionestro Sean MacBride. Oni donis al la komisiono tri jarojn por esplori kaj raporti al Unesko. En oktobro 1980, la raporto "Multaj Voĉoj, Unu Mondo" estis prezentita ĉe la Asembleo en Belgrado.
Barborka
Barborka (Barbornjo) estas duboĝia trama motorveturilo numero 22 veturanta dum solenaj okazoj en Ostrava. Ĝi estis ektrafikigita en ostravan urban amasan transporton en septembro de 1922 kaj ĝi servis ĉi tie ĝis oktobro de 1964. Poste okazis ties rekonstruo al tramo por infanoj, kiam estis krom aliaj plenigita plialtigita guma planko, plilarĝigitaj ŝtupetoj kaj la tuta vagono estis ŝmirita per verda farbo. En la internon estis instalitaj oranĝkoloraj plenigaĵoj. Harmoniigante kun la historia tradicio de la urbo ĝi estis nomita laŭ patrono de ministoj Barboro el Nikomedio. Ĝia premiero okazis dum unuamaja marŝantaro en la jaro 1965. Danke al intensa uzado ĝi tre malfloris, tial en la jaroj 2000-2001 okazis ties riparo ensumiganta ekz. interŝanĝon de elektra ekipaĵaro, plenigo de rondo de malalta tensio kun statika ŝanĝilo kaj baterioj, nova blublanka ŝmiraĵo kaj ornamigo de la interno per pentritaj aperaĵoj el fabeloj.
Barborka estas parto de kolekto de veturiloj de UAT de Transporta entrepreno Ostrava.
Magneta bendo
Magneta bendo estas porregistra materialo. Ĉe la analoga registro de aŭdmaterialo oni nomas ankaŭ sonbendo. Ĝi konsistas hodiaŭ el unu longa, mallarĝa, plasta bendo, kiu estas tavoligita per magnetigebla materialo. Ofte ankaŭ la dorsa flanko estas same kovrita. Pli frue ekzistis tavoligita papero kaj bendo el homogena magneta materialo. La hodiaŭa magneta bendo estas rezulto de esploroj, evoluigoj de AEG kaj IG Farben (BASF) en la jaroj de 1935 ĝis 1940.
Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko
Fono
Rezulte de la raporto, Unesko starigis la Internacian Programon por la Progresigo de Komuniko. La retejo de la programo asertas, ke ĝi "ekzistas por plifortigi la rimedojn de amaskomunikado en disvolviĝantaj landoj, per la pliigo de teknikaj kaj homaj rimedoj por la amaskomunikilaro, per la kreado de komunumaj amaskomunikiloj, kaj per la modernigado de novaĵagentejoj kaj elsendaj organizaĵoj."
Magneta bendo
La bendo estas surbobenigita kaj ofte enkonstruita en kasedoj.
Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko
Fono
Ĉe la Ĝenerala Konferenco de novembro 1987 en Parizo, Unesko petis daŭrigon de sia ĉefa plano nomata "Komuniko en la Servo de Homaro", en kiu ĝi rekonfirmis, ke "estas grave necesa iom post iom forigi la estantajn senegalecon pri komuniko, precipe per la kultivado de progresigo de infrastrukturoj, la trejnado de personoj, kaj la plifortigado de produktado kaj dissendaj kapabloj en disvolviĝantaj landoj, kaj la kuraĝigado de libera fluo kaj pli vasta kaj pli egala dissendo de informo, kun celo establi novan informan kaj komunikan ordon vidatan kiel evoluanta kaj daŭranta procezo."
Je la sesio de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj de junio 2004, oni "decidis daŭrigi la Komitaton de la Unuiĝintaj Nacioj por Supervidi Politikojn kaj Agadon pri Publika Informo" kun mandato inkluzive "Por progresigi la establon de nova, pli justa kaj pli efika monda informa kaj komunika ordo celata plifortigi pacon kaj internacian komprenon kaj bazita sur la libero movado kaj pli vasta kaj pli egala dissendado de informo kaj por fari rekomendojn pri tio al la Ĝenerala Asembleo."
Tamen, "Malgraŭ la penoj de Unesko protekti sendependajn landajn novaĵagentejojn for de la regado de okcidentaj novaĵagentejoj kaj retoj, Usono kaj Britio bojkotis la politikon de la NMIKO (nova monda informa kaj komunika ordo), kaj eltiris sian membrecon de Unesko kaj financadon de la klopodoj de la organizaĵo. Kvankam Britio realiĝis al Unesko en 1997, la kontraŭado de la monda amaskomunikilaro al la poliltiko de NMIKO (kiu post tiam kolapsis) reliefigas ĝian fortan komercan tenon en la internacia novaĵa merkato." (Usono ankaŭ realiĝis al Unesko en 2003.)
Por atingi sian celaron, la Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko havas plurajn evoluigajn projektojn tutmonde kaj kreas specialajn projektojn rilatajn al ĝia mandato.
Mandato
La Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko estis kreita de la Ĝenerala Konferenco de Unesko en 1980 kiel interregistara korpo. Ĝi havas elektitan konsilion de 39 delegitoj de membroŝtato,j kiuj elektas la ok membrojn de la buroo kaj sekretariejo. Ĝia mandato ekde 2003 estas “... kontribui al daŭripova disvolviĝo, demokratio, kaj bona regado per la kultivado de universala havebleco de kaj dissendado de informo kaj scio per la plifortigado de la kapabloj de disvolviĝantaj landoj kaj transiĝantaj landoj pri elektronika amaskomunikilaro kaj la presita gazetaro.”
La Interregistara Konsilio
La Konsilio havas delegitojn de 39 membroŝtatoj, kiuj estas elektitaj ĉiun duan jaron el la Ĝenerala Konferenco de Unesko, kaj donas al ĝi raportom pri sia agado. La Konsilio elektas estron, kiu estas estro ankaŭ de la Buroo. La Konsilio, laŭ la leĝoj kiel ŝanĝitaj en 2003, estas responda pri:
La Buroo de la Interregistara Konsilio
La buroanoj estas la prezidento, tri vicprezidentoj, unu raportanto, kaj tri aliaj membroj, entute ok personoj, kiuj daŭras ĝis la elekto de nova buroo. La buroo kun subteno de la sekretariejo estas la taŭga korpo por proponi strategian kadron al la Konsilio por konsidero.
Sekureco de ĵurnalistoj
Sekureco de ĵurnalistoj estas speciala projekto de la Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko. Sekureco de ĵurnalistoj estas la kapablo, ke ĵurnalistoj kaj amaskomunikilaraj profesiuloj povas ricevi, produkti, kaj interŝanĝi informon sen fizikaj aŭ moralaj minacoj. Ĝi inkluzivas miksaĵon de internaciaj, regionaj, kaj lokaj evitigaj mekanismoj celantaj protekti ĵurnalistojn, konsciigi pri la perforto, kiun ili povus alfronti, kaj antaŭenigi liberecon de esprimo. La IPPK kreas projektojn por trakti aferojn de sekureco de ĵurnalistoj kaj senpuneco pri tio.
Plifortigo de landaj mekanismoj por progresigi la sekurecon de ĵurnalistoj
La strategio de la IPPK ekde 2017 por pliigi la sekurecon de ĵurnalistoj je landaj niveloj estas plifortigi landajn mekanismojn, kiuj progresigas sekurecon kaj batalas senpunecon de krimoj kontraŭ ĵurnalistoj. La mekanismoj inkluzivas kapabligadon, leĝajn reformojn, kontroladon, trejnadon, kaj la donadon de protektaj ekipaĵoj pere de amaskomunikilaraj firmaoj.
La Faye
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Internacia Programo por la Progresigo de Komuniko
La monda iniciato por plejboneco pri ĵurnalisma eduko
La monda iniciato por plejboneco pri ĵurnalisma eduko estas speciala iniciato de IPPK ekde 2007 por subteni ĵurnalisman edukon kiel "necesa por elvenigi la potencialon de amaskomunikilaraj sistemoj por kultivi demokration, dialogon, kaj disvolviĝon".
Amaskomunikilara disvolviĝo
La unua el la specialaj projektoj de IPPK, komencita de la konsilio en 2006 kaj lanĉita en 2008 post tempo de esplorado, redaktado, kaj konsultado. La kadro baziĝas sur la mandato de la konstitucio de Unesko kultivi “nelimigitan serĉadon de objektiva vero”, “la liberan interŝanĝon de ideoj kaj scio” kaj “la liberan fluon de ideojn per vortoj kaj bildoj”. Oni estas aplikinta ĝin en pli ol 20 landoj kaj taksoj okazas en 18 pliaj.
La indikiloj kovras la amaskomunikilaran areon en kvin kategoriojn:
Projektoj de amaskomunikilara disvolviĝo
La IPPK subtenas plurajn projektojn pri amaskomunikilara disvolviĝo en ĉiuj el la kvin mondoregionoj de la Unuiĝintaj Nacioj, inkluzive:
Amaskomunikilara disvolviĝo pelita de scio
"Amaskomunikilara disvolviĝo pelita de scio" estas speciala projekto de IPPK, pri kiu oni konsentis je la 57a kunveno de la buroo de IPPK en marto 2013. La kadro progresigas manieron de amaskomunikilara disvolviĝo "pelita de scio" kaj "kuntekstosentema", kiu konsideras “la malfaciliaĵojn kaj ŝancojn de la amaskomunikilara medio”.
Elementa edukado
La elementa edukado (konata ankaŭ kiel baza edukado, elementa instruado, unuaranga edukado aŭ unuaranga instruado) estas tiu kiu certigas akuratan alfabetigon, tio estas, la edukado kiu instruas al legado, skribo, baza kalkulo kaj kelkaj el la kulturaj konceptoj konsiderataj nemalhaveblaj, nomitaj bazaj kaj ŝlosilaj kompetentecoj. La unua termino referencas al la aro de konoj, kapabloj kaj sintenoj taŭgaj por la propra kunteksto; kaj la dua, referencas al la kompetentecoj kiujn ĉiu persono bezonas por sia propra persona disvolvigo, laŭ la Rekomendo de la Eŭropa Parlamento kaj de la Konsilio de Eŭropo de 18a de decembro 2006 pri la kompetentecoj ŝlosilaj por la permanenta lernado (2006/962/CE). Ties celo estas havigi al studentoj komunan formadon kiu ebligu la disvolvigon de la individuaj kapabloj kaj movlertecoj, de persona ekvilibro; de socia rilato kaj agado per la akiro de la kulturaj bazaj elementoj; de la menciitaj lernaĵoj.
La baza edukado estas la unua de ses jaroj establita kaj strukturita de la edukado kiun oni okazigas ekde la 6a jaro ĝis la 12a jaro, depende de la lando. Antaŭa al tiu oni trovas la etapon konatan kiel Infana Edukado aŭ Antaŭlerneja Edukado.
La diversaj landoj starigas regulojn por atingi, ke la infanaj ricevu sian bazan edukadon. Ĝi estas la unua paŝo por la duaranga kaj supera edukado. En la plej parto de landoj ĝi konstituas devigan eduketapon kaj estas havigita en bazlernejoj.
San Giorgio Canavese
San Giorgio Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Agliè, Cuceglio, Ozegna, Montalenghe, Orio Canavese, Barone Canavese, Ciconio, Lusigliè, San Giusto Canavese, Caluso, Feletto kaj Foglizzo.
Achères-Ville (Tramtrajno en Francilio)
Achères-Ville RER estas estonta haltejo de Eksprestramo 13, situanta en, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
31859 Zemaitis
Nomo
Ĝia nomo honoras Valerie Zemaitis, mentorinon de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi estas instruistino ĉe la Wilbur Wright Middle School de Munster (Indianao).
Gyula Gál (studaĵverkisto)
Gyula GÁL estis rumania hungara publicisto, studaĵverkisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 16-an de novembro 1926.
Kariero
Gyula Gál diplomitiĝis pri ekonimiko en la Universitato Bolyai de Kluĵo (1956), kaj li estis asistanto. De 1960 li lekciis en la OGYI de Târgu Mureș. Li estis doktoro pri filozofio.
Robousy
Robousy estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 3 km de urbocentro de Jičín. Vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 216 adresoj.
Robousy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,29 km². En la katastra teritorio Robousy situas ankaŭ Dvorce.
Journal of Planned Languages
Journal of Planned Languages, ISSN: 1066-2545, ("Ĵurnalo pri planlingvoj") estas neregule presita revuo pri ĉiu speco de planlingvoj: internaciaj lingvoj, fikcilingvoj, helplingvoj, inĝeneritaj lingvoj, ktp. Ĝi estis eldonata private de Richard Harrison kaj estis ne-akademia, porklerula publikigo, kiu celis ĝeneralan publikon. Lastan eldonon, la 15-an, oni povas akiri po 1 dolaro aŭ 1 internacia respondkupono ĉe adreso:
Rick Harrison, Box 54-7014, Orlando FL 32854 USA.
Stacio Biwako-Hamaōtsu
Stacio Biwako-hamaōtsu (japane: びわ湖浜大津駅 [Biwako-hamaōcu-eki], angle: Biwako-hamaōtsu Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin, Linio Keihan-Ishiyama-Sakamoto.
NGC 4518
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4518, NGC 4518A.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Groß Gerungs
Groß Gerungs estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Zwettl. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Daniele Valente
Daniele Valente (naskiĝis la en Rio de Janeiro, Brazilo) estas brazila aktorino.
Ŝi estas pli bone konata kiel Dani Valente geedziĝinta kun ĵurnalisto Cristiano Chochrane, filo de Marília Gabriela.
En Confissões de Adolescente (Konfesoj de adoleskantino) ŝi rolis kiel Natália Araújo.
-459
En la jaro 459 antaŭ nia erao okazis, inter alie:
29203 Schnitger
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Arp Schnitger (1648–1719), plej grava orgenkonstruisto en norda Eŭropo dum la baroka periodo. La stilo kaj la sono Schnitger servis kiel modelo por aliaj orgenkonstruistoj, kaj liaj instrumentoj en la inter Hamburgo kaj Groningo estis la plej grandaj en lia tempo.
Baudres
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Kristján Eldjárn
Kristján Eldjárn Þórarinsson (naskiĝis la 6-an de decembro 1916, mortis la 14-an de septembro 1982) estis la tria prezidanto de Islando. Li estis elektigita en 1968 kaj daŭris en tiu posteno ĝis 1980.
Kristján Eldjárn studis arĥeologion en Kopenhago kaj poste islandistikon ĉe la Universitato de Islando kaj doktoriĝis en 1957.
Li estis estro de la Islanda Nacia Muzeo ĝis li elektiĝis kiel prezidanto de Islando. Inter liaj gefiloj estas Sigrún Eldjárn desegnisto kaj verkisto kaj Þórarinn Eldjárn poeto kaj verkisto.
Historiaj nekristanaj fontoj pri Jesuo
La Historiaj nekristanaj fontoj pri Jesuo estas ero de la fontoj utiligitaj en la Esploro pri la historieco de Jesuo: temas pri tekstoj de aŭtoroj grekaj, latinaj kaj hebreaj, ĉiuj datigeblaj je la 2-a jarcento.
La antikvaj nekristanaj fontoj estas ĝenerale malpli nombraj kaj detaligaj ol la kristanaj tekstoj pri Jesuo, sed ili samtempe konsentas ke oni atingu sendependajn informojn kaj dokumentu la sintenon de samtempuloj rilate la vivon de Jesuo
Jozefo Flavio, "Judaj Antikvecoj"
Referencoj al Jesuo kuŝas en iuj pasaĵoj de la Judaj Antikvecoj, verko estiginta de la hebrea historiisto Jozefo Flavio (ĉ. 37 - ĉ.100) en 93 kaj pritraktanta la historion de la hebrea popolo ekde la origino ĝis al la jaro 66.
En la teksto tradicia troviĝas tri referencoj al Jesuo kaj al la kristanaro; la unua koncernas la morton de Johano la Baptisto (XVIII, 116-119), la dua la morton de Jakobo la Justulo, kiun Jozefo Flavio kvalifikas “frato de Jesuo nomata la Kristo” (XX, 200), la tria, la plej fama, estas konata per Testimonium Flavianum (XVIII, 63-64).
Dupljaja
Dupljaja, serbe Дупљаја, hungare Temesváralja [temeŝvAralja] estas malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).
Historiaj nekristanaj fontoj pri Jesuo
Jozefo Flavio, "Judaj Antikvecoj"
Aparte interesas la dua kiu recitas:
Dupljaja
Situo
Dupljaja situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Fehértemplom, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1921 vivis en Dupljaja 1149 serboj, 19 rumanoj, po 10 slovakoj kaj germanoj, 2 hungaroj. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Dupljaja 854 homoj, (775 serboj (91 %), 24 rumanoj, 7 ciganoj, 6 hungaroj, po 3 ĉeĥoj kaj kroatoj, 2 jugoslavianoj kaj aliaj).
Historiaj nekristanaj fontoj pri Jesuo
Jozefo Flavio, "Judaj Antikvecoj"
”Tiel (la ĉefsacerdoto Anano) kunvokis la juĝistaron de la Sinedrio kaj enkondukigis antaŭ ilin homon nomatan Jakobo frato de Jesuo, kiu estis kromnomita Kristo, kaj iujn aliajn, kun la akuzo ke ili malobeis la leĝon, kaj transdonis por ke ili estu ŝtonigitaj”. (XX, 200)
La teksto, kiu entenas iujn sintezajn informojn pri Jesuo (pri la nomo, la titolo per kiu li estis konata, la nomo kaj la sorto de liaj frato), sin prezentas senartifika kaj ne suspektigas apartajn historiajn problemojn. Iom pli komplika estas, male, la taksado de la tria peco, famigita per la kromnomo Testimonium Flavianum, kiu asertas:
'''”Estis ĝuste tiuepoke Jesuo, viro saĝa, ‘se eble justas lin nomi homo’: li estis, fakte, estiganto de eksterordinaraj faroj, majstro de homoj pretaj ricevi plezure la veron, kaj altiris ĉirkaŭ si multajn hebreojn, kaj multajn el la grekaj rondoj. Li estis la Kristo. Kaj kiam Pilato, pro denunco de eminentuloj inter ni, lin punis per kruco, ne ĉesis tiuj kiuj ekde la komenco lin estis sekvintaj. Li, fakte, aperis al ili la trian tagon denove viva, estante ke la diaj profetoj estis jam anoncintaj tiaĵojn kaj milojn da aliaj mirindaĵoj lin koncernantaj. Ankaŭ hodiaŭ ne malaperis la tribo de tiuj kiuj, pro lia nomo, estas nomataj Kristanoj''. (XVIII, 63-64. La kursivo indikas la precipajn pasaĵojn kiuj povintus esti aldonitaj postepoke al la originala teksto).'''
Rilate la trian pasaĵon, la Testimonium Flavianum, la juĝo de fakuloj estas jam de longe varia. . Diversaj tekstkritikistoj opinias ke la “atesto” estas interpolaĵo de mezepokaj kopiistoj por ĝin konformigi kun la kredo de kristanismo jen rilate la diecon de Jesuo jen rilate lian resurekton.
Aliaj studuloj taksas, ĉiukaze, ĝin integre aŭtenta aŭ, male, integra objekto de interpolado. En la unuaj 70-aj jaroj, tamen, danke al filologiaj studoj de Shlomo Pines, profesoro ĉe la Universitato de Jerusalemo, estis trovinta la originan formon de la “Testimonium Flavianum”, nome malsama formo, kuntestigita ene de la “Universala Historio” de Agapio el Ierapolo, arablingva historiisto vivinta ĉirkaŭ en la 10-a jarcento. Tiu citaĵo de la “testimojum = atestaĵo”, kiu, nek pliigata nek interpolata, evidentigas kiel Jozefo Flavio, sen eniri la problemon de lia dieco, pri Jesuo parolas kiel historia persono reale ekzistinta. .
Justino Martiro en la "Dialogo kun la judo Trifono"
Justino el Nabluso (100-162/168), en la Dialogo kun judo Trifono, raportas pri skriba admonaĵo kiu estus sendita de hebreoj de la Izraela Lando al tiuj de la diasporo:
”Naskiĝis herezo sendia kaj senleĝa pere de iu Jesuo, Galilea trompisto; post kiam ni lin estis krucumintaj, liaj disĉiploj lin dumnokte forŝtelis el la tombo kie lin oni, dekroĉinte el la kruco, deponis, kaj trompis homojn dirante ke li resurektis el la mortintoj kaj supreniris al la ĉielo (CVIII, 2).
Babilona Talmudo
La Talmudo Babilona, hebrea librego, kolektas tradiciojn ege antikvajn kaj enskribigitan en la 5-a/6-a jarcento, entenas referencon al Jesuo, en kiu oni diras ke li estis ekzekutita antaŭtage de la paska festo “ĉar li praktikadis sorĉarton”. Tio ŝajnus komfirmi ke Jesuo plenumis mirindaĵojn, kiuj liaj kontraŭuloj atribuis al interveno de la diablo.
Restas, aliflanke malmultege da historiaj dokumentoj de la epoko de la Dua Templo. Flanke de la verkoj de Jozefo Flavio, la plej antikva dokumento estas la Miŝno kiu ĉiukaze similas pli al leĝa kodo ol al registro de juĝaj procedoj aŭ tekstoj de ĝenerala historio.
El la hebreaj dokumentoj, kaj voĉaj kaj skribaj, estis kompilita la Talmudo, kolekto de prileĝaj debatoj kaj anedoktoj plenigantaj 30 volumojn. En ili neniam estas menciata la hebrea nomo “Jesuo” (hebree: Yehoshuah): la referenca nomo pli proksima estas Jeŝu kiu en la Babilona Talmudo uzitas kiel referenco al iu ĝenerala ulo kun eventualaj indikoj aŭ titoloj.