cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blanka elefanto
Tajlando
Elefantoj, kiuj sukcese trapasis tiun teston estas klasigitaj en kvar kategorioj kaj proponitaj al la reĝo. Foje elefantoj el malaltaj kategorioj estas rifuzitaj.
En Bangkok sur la tereno de la palaco Dusit (Phra Ratchawang Dusit), sude de la palaco Wimanmek, staras ĉe la strato Uthong Nai malgranda muzeo, la reĝa elefanta nacia muzeo. En du konstruaĵoj, en kiuj loĝis antaŭe la blankaj elefantoj de la reĝo, troviĝas krom vivogranda modelo de elefanto multaj fotoj kaj kulturaĵoj, kaj ankaŭ dentegoj de mortintaj elefantoj.
Historia signifo
En la pasinteco elefantoj, kiuj ne atingis sufiĉe altan kategorion, estis foje donacitaj al amikoj de la reĝo. Necesis multe da flegado por la bestoj kaj ĉar ili estis sanktaj, oni ne rajtis laborigi ilin. Tial ili estis financa ŝarĝo al la ricevinto kaj nur la reĝo kaj reĝuloj povis elteni tion. Laŭ rakonto blankaj elefantoj estis foje donacitaj al malamikoj (malgrandaj nobeloj, kiuj malplaĉis al la reĝo). La malfeliĉa ricevinto devis pagi la flegadon de la besto kaj ne povis profiti enspezojn, ĉar ĝi ne rajtis labori. Pro la devo bone zorgi pri la donaco de la reĝo la ricevinto multan monon perdis kaj foje eĉ bankrotis.
Ötvöskónyi
Ötvöskónyi [otvoŝkOnji] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Nagyatád. Ötvös signifas: oraĵisto.
Situo
Ötvöskónyi situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Barcs, laŭ fervojo Kaposvár-Gyékényes. Nagyatád troviĝas 8, Kadarkút 25, Csurgó 26 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1333. La unuaj loĝantoj estis oraĵistoj de la reĝino. En la 16-a jarcento familio Báthory konstruis tie burgon, kiun la turkoj okupis en 1534. En 1594 Miklós Zrínyi reokupis ĝin. Inter 1984-1990 la municipo estis en Nagyatád. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, biblioteko, kuracejo, poŝto, futbalejo.
Nijolė Žambaitė
Ŝi estas kunaŭtoro de pli ol 50 esplorartikoloj, sciencaj artikoloj kaj de la libro "Rinkos ekonomika ir valstybės reguliavimas" (Merkata ekonomio kaj ŝtata reguligo) eldonita en 1989.
En 1990 ŝi estis unu el la fondintoj de la Laisvosios Rinkos Instituto (Libera Merkata Instituto).
Honoro
Ŝi ricevis la Kavaliran Krucon de la Merita Ordo por Litovio
Lingvoj
Ŝi deklaras bonan scion de Esperanto. Krom la anglan, la polan kaj la rusan ŝi iom parolas ankaŭ la francan.
Ekstera ligilo
La homoj de la jarmilo. NIJOLĖ ZAMBAITĖ
Pascal Lamy
Pascal Lamy, naskiĝinta la 8-an de aprilo 1947 en antaŭurbo de Parizo, estas franca politikisto. Ekde septembro 2005 li estas la ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo pri Komerco. Antaŭe li interalie estis gvidanto de la stabo de kunlaborantoj de Jacques Delors, dum kiam tiu gvidis la Eŭropan Komisionon inter 1984 kaj 1994, kaj poste komisaro en la Eŭropa Komisiono Prodi, kiu gvidis la Eŭropan Union de la 16-a de septembro 1999 (post la demisio de la antaŭa Komisiono Santer) ĝis la 31-a de oktobro 2004. En la Eŭropa Komisiono, li prezidis la fakojn komerco. Pascal Lamy estas membro de la Socialista Partio (PS) de Francio.
Rostruloj
La rostruloj estas subordo (Proboscideae) de hufuloj kun rostroforma nazo, kiuj inkludas la elefantojn kaj aliajn formortintajn bestojn kiel la mamutojn, dinoteriojn, mastodontojn, k.a.
Taksonomio
(N.B. † signas mortintaj genrojn aŭ speciojn)
ordo : ROSTRULOJ - Proboscidea
Radikoharo
Radikoharo, la rizoido de vaskulaj plantoj, estas tubforma elkreskaĵo de triĥoblasto, harar-formanta ĉelo sur la epidermo de plantoradiko. Tio estas, radikoharoj estas flankaj etendaĵoj de ununura ĉelo kaj nur malofte disbranĉigitaj, tiel nudokule nevideblaj. Ili estas trovitaj nur en la zono de maturiĝo de la radiko. Ĵus antaŭ la radikohararoĉeldisvolviĝo, ekzistas punkto de altigita fosforilasa agado.
Scivolemo (projekto)
Scivolemo estas esperantlingva aŭdvida projekto pri scienco, kiu konsistas el blogo, jutuba kanalo kaj podkasto.
Radikoharo
Funkcio
La funkcio de la radikoharoj estas kolektado de grandaj kvantoj de akvo, nutraĵo, kaj mineraloj en la grundo kaj kontrolado kiom estas bezonata, tiu estas ĉefe tiel ke ĝi povas esti transportita tra la planto por helpi ĝin fari fotosintezon kaj aliajn aĵojn.
Scivolemo (projekto)
La blogo Scivolemo
En 2017 la blogo estis kreita de Frank van Hertrooij, studento pri ĥemia teĥnologio en la Teĥnika Universitato Eindhoven. La blogo estas persona projekto kaj nur enhavas artikolojn de Frank.
Radikoharo
Formiĝo
Radikoharoj estas kutime elkreskaĵoj je la pinto de plantaj radikoj. Radikharaj ĉeloj variias inter 5 kaj 17 mikrometroj en diametro, kaj 80 ĝis 1 500 mikrometroj en longo ( Dittmar, citita en Esau, 1965).
Scivolemo (projekto)
La jutuba kanalo Scivolemo
La jutuba kanao estas kreita de teamo ĉirkaŭ Frank, Rogier Huurman kaj Carlos Pesquera Alonso kaj ekzistas ekde 2019. Komence la kanalo kreis nur proprajn videojn pri sciencaj temoj prezentitaj de persono kiu parolas en la video. Tiu teamo kreis sep videojn, poste la kanalo havis pli ol unujaran paŭzon.
Radikoharo
Graveco
Radikoharoj konstituas gravan surfacon per kiu plantoj sorbas la plej grandan parton de siaj akvo kaj nutraĵo. Ili ankaŭ estas rekte engaĝitaj en la formado de radiktuberetoj ĉe la fabacoj. Ili havas grandan surfacareon, kompare kun la aliaj ĉeloj, kiu helpas ilin osmoze sorbi akvon kaj mineralojn pli efike.
Scivolemo (projekto)
La jutuba kanalo Scivolemo
Ekde somero 2020 la kanalo denove komencis krei videojn kun ŝanĝita teamo kaj nova koncepto. La nova teamo konsistas el Siru, Matheus, Stefan, Karlos’ kaj Frank. Nun la kanalo ĉefe enhavas tradukojn de mallongaj liberaj videoj de la germana televido ZDF, NASA, NOAA kaj aliaj liberaj fontoj per kiuj la teamo prezentas diversajn sciencajn temojn. La teamo ankaŭ kreas proprajn videojn, sed sen persona presentado de la temo. La videoj havas liberajn licencojn, tial multe de la videoj estas enmetitaj en artikoloj en la esperantlingva Vikipedio kaj ili ankaŭ estas haveblaj en la vikimedia komunejo.
Radikoharo
Postvivo
Radikohararoĉeloj povas postvivi dum 2 ĝis 3 semajnoj kaj tiam ekmortas. Samtempe novaj radikohararoĉeloj daŭre estas formitaj ĉe la pinto de la radiko. Tiumaniere, la radikoharara kovraĝo restas la sama. Kiam nova radikohararoĉelo kreskas, ĝi sekrecias venenon tiel ke la aliaj ĉeloj en la senpera proksimeco estas nekapablaj kreskigi unu el tiuj haroj. Tio certigas egalan kaj efikan distribuadon de la ĉeestantaj haroj sur tiuj ĉeloj. Estas, tial, kompreneble ke transplantado devas esti farita kun zorgemo, ĉar la radikohararoĉeloj estas tiritaj for plejparte. Estas tial ke transplantado zorgeme devas esti farita, ĉar la radikoharoj estas tiritaj for plejparte. Pro tio transplantado povas kaŭzi plantovelkadon.
Scivolemo (projekto)
La podkasto de Scivolemo
La podkasto de Scivolemo enhavas la sonojn de la jutubaj videoj.
Anaksagoro (mitologio)
Laŭ la helena mitologio, Anaksagoro aŭ Anaksagoraso (el la greka Αναξαγόρας, «reĝo de la merkatplaco») estis reĝo de Argolando kaj filo ĉu de Megapento, ĉu de lia filo Argeo.Dum lia regado, la dio Dionizo frenezigis la virinaron, kaj la reĝo promesis rekompencon al tiu, kiu sukcesus resanigi ilin. Oni vokis Melampon, loka divenisto, sed la prezo kiun li postulis (triono de la reglando) estis troa laŭ Anaksagoro. Tiam, la virinoj iĝis eĉ pli frenezaj, do la reĝo finfine konsentis peti helpon al la divenisto. Profitante la malesperan situacion, Melampo plialtigis sian postulon kaj petis kroman trionon de la reglando por lia frato Biaso, sukcese. Pro tio, dum kelkaj jaroj, Argolando estis dividitaj en tri regnojn.
Alternativa versio
Laŭ alternativa versio, tamen, tio ne okazis dum la regado de Anaksagoro, sed dum tiu, de sia avo Preto. Troviĝas ankaŭ rakonto laŭ kiu tiu, kiu suferis la mensan malsanon estis filo de Anaksagoro, anstataŭ la loka virinaro. Laŭ ĝi, Melampo oferis okson por paroli kun la vulturoj kiuj venos manĝi ĝian kadavron. La funebraj birdoj, krom laŭdi la festenon kaj memori la lastan (kiam la reĝo plenumis oferadon), klarigis al la divenisto la kialon de la malbeno: kiam la princo estis bebo, la granda kaj sangmakulita tranĉilo de lia patro timigis lin. Pro tio, Anaksagoro ĵetis ĝin for, kaj hazarde ĝi enbatis proksiman arbon kaj vundis ĝian hamadriadon. Ŝi tiam malbenis la princon, sed poste ŝi laŭpete instruis al Melampo la manieron liberiĝi el la malsano. Oni devis eltiri la tranĉilon el la arba trunko kaj boligi ĝin. La rusta akvo rezultanta, drinkata de la princo, nuligis la malbenon.
Post la morto de Anaksagoro, lia filo Alektoro heredis la reĝlandon. Ilia dinastio daŭris pli ol tiu, de Melampo kaj Biaso, do posteulo de Anaksagoro nomiĝinta Kidanipo aŭ Kilabareso finfine sukcesis unuigi Argolandon denove.
Károly Gefferth
Károly Gefferth [kAroj gefert], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gefferth Károly estis hungara kuracisto, radiologo, profesoro.
Károly Gefferth naskiĝis la  1901 en Újkécske. Li mortis la 1992 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Gefferth akiris kuracistan diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1924. Inter 1924 kaj 1930 li laboris en institutoj de Heidelberg, Tübingen, Bonn. Hejmenveninta li laboris en hospitalo pri malriĉuloj en Budapeŝto ĝis 1948, poste li estis docento en kliniko. En 1948 li estis nomumita privata profesoro, post 4 jaroj li kandidatiĝis. En 1971 li pensiuliĝis, tamen li restis plu aktiva en la medicino. Li okupiĝis ĉefe pri kuracado de infanoj, li estis la unua hungara radiologo pri infanoj.
NGC 5259-1
NGC 5259-1 (aliaj indikoj — MCG 5-32-52, ZWG 161.105, NPM1G +31.0291, PGC 48292) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rovné (distrikto Humenné)
Rovné (hungare Zemplénróna) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Rovné situas laŭ rojo, fine de tre mallonga sakovojo. Humenné troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1543. En 1715 13, post 5 jaroj 8 familioj pagis imposton. En 1828 loĝis tie 403 vilaĝanoj en 54 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rovna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zemplénróna 400 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rovné slovakoj, rutenoj kaj ciganoj.
Anthony Asquith
Anthony Asquith (naskiĝis en Londono, mortis  samurbe) estis brita filmoreĝisoro.
Sukcesaj filmoj de Asquith estis Fanny by Gaslight (1945), The Way to the Stars (1945), The Winslow Boy (1948), The Browning Version (1951) kaj la filmo The Importance of Being Earnest (1952) laŭ la samnoma komedio de Oscar Wilde kun Michael Redgrave el la jaro 1952. En 1934 li verkis la anglalingvan version de Leise flehen meine Lieder sub la titolo Unfinished Symphony.
Sinntal
Sinntal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Tidore
Tidore (Kota Pagar Alam) estas marhavena urbego en la samnoma insulo Tidore, en insularo Molukoj, en provinco Nordaj Molukoj en nordorienta Indonezio. Tidore konsistas el 8 distriktoj.
18150 Lopez-Moreno
18150 Lopez-Moreno estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de de la hispana planeda sciencisto José J. Lopez-Moreno de la Instituto de Astrofiziko de Andaluzio, interesita pri la planedaj atmosferoj. Kiel kun-enketisto por la Instrumento pri Atmosfera Strukturo de Huygens, li studis la fizikajn ecojn de la atmosfero de Titano.
Tidore
Geografio
La insulo Tidore situas okcidente de la pli granda insulo Halmahera. Sur la insulo Tidore la urbego mem situas laŭ la orienta marbordo, sur la insulo ankaŭ vulkanoj etendiĝas. Provinca ĉefurbo Ternato troviĝas nur 15, Manado 303, Sorong 458, Ambon 492, Kendari 746, Paluo 860, Balikpapan 1201, Kupango 1278, Jayapura 1514, Denpasar 1706, Surabajo 1853, Pontianak 2015, Semarang 2072, Jogjakarto 2115, Bandungo 2356, ĉefurbo Ĝakarto 2412, Palembang 2554, Bandar Lampung 2555, Batam 2603, Pekanbaru 2891, Medano 3213, Banda Aceh 3607 kilometrojn (aere).
Historio
Tidore estis la centro de spic-financita sultanlando, grava regiona politika kaj ekonomia potenco ekde la 15-a jarcento. Ĝi pasigis multon en la ombro de Ternato, alia sultanlando kun kiu ĝi havis dualisman rilaton. Islamo atingis Tidore ĉirkaŭ la malfrua 15-a jarcento. Tidore establis aliancon kun la hispanoj en la deksesa jarcento kaj Hispanio havis plurajn fortikaĵojn sur la insulo, dum la nederlandanoj havis fortikaĵon en Ternato. Antaŭ la hispanaj retiroj de Tidore kaj Ternato en 1663 la sultanlando estis nominale parto de la Hispanaj Orienthindiaj Insuloj, tamen samtempe estis unu el la plej fortaj ŝtatoj en la regiono. Post la hispana retiro ĝi daŭre rezistis rektan kontrolon de la Nederlanda Orienthinda Kompanio. Tidore longe restis sendependa ŝtato ĝis la malfrua dekoka jarcento. Tiutempe la ĉefa nederlanda politiko estis akiri la spicmonopolon. Fine en 1780 Tidore iĝis nederlanda vasalo, tamen poste longe okazis bataletoj de lokaj malkontentuloj. La britoj apogis la ribelantojn. Depost 1806 Tidore estis firma vasalo. La sultanlando estis aboliciita en epoko de Sukarno kaj reestablita en 1999.
Religio
La loĝantoj plejparte sekvas la Islamon.
Eduko
En Tidore 2 universitatoj funkcias.
Monto Piedras Blancas
La Monto Piedras Blancas aŭ Monto Blankaj Ŝtonoj kaj en hispana Pico Piedras Blancas (konata ankaŭ kiel Misamán), je 4 737 m, estas la plej alta monto de la montaro Sierra de la Culata en la Mérida Ŝtato, kaj la kvina plej alta monto en Venezuelo. Ties nomo, signife "Blankaj Ŝtonoj", estas de necerta origino, ĉar la masifo estas hegemonie griza en koloro (tamen, vidu ). Monto Piedras Blancas ne havas glaĉerojn. Tamen, sezonaj neĝofaloj povas por mallonge kovri siajn flankojn. El ties montopinto kaj dum klaraj kondiĉoj, estas videbla la Lago Maracaibo. Unu el la alirejoj por atingi la bazon de la monto estas tra la Kondora Rezervejo Mifafí, kiu estas hejmo de kelkaj specimenoj de tiu anda birdo.
Tidore
Trafiko
Tidore havas trairan vojoj laŭ la marbordo kaj kelkajn malpli gravajn vojojn al interno de la insulo. En la urbego precipe busetoj kaj motorciklaj tricikloj trafikas. La plej proksima flughaveno funkcias en Ternato. La provinca ĉefurbo estas atingebla per pramo dum duonhoro aŭ per rapidŝipo dum 10 minutoj.
Monto Piedras Blancas
Iama mezuro de 4 762 metroj, donita de Jahn en 1910, estis korektita al 4 737 metroj en 1951. Tiu lasta mezuro estis konfirmita de esplorado per GPS de 2002.
Jun Shimanuki
Jun Shimanuki (島貫 純, n. ) estas japana futbalisto.
The Tholian Web
The Tholian Web [La Tholiana Teksaĵo] estas la naŭa epizodo de la tria sezono de Star Trek: The Original Series. Ĝi estas epizodo 64-a de originala, unue elsendita la 15-an de novembro 1968, kaj ripetita la 19-an de aŭgusto 1969. Ĝi estis verkita fare de Judy Burns kaj Chet Richards kaj reĝisorita fare de Herb Wallerstein.
Intrigo
La Enterprise eniras en nekonatan regionon de kosmo dum serĉado de ŝia fratoŝipo, la USS Defiant (NCC-1764), kiu malaperis antaŭ tri semajnoj. Sensiloj detektas, kio ŝajnas esti frakturoj en la spaco, kaj neklarigebla potenca perdo damaĝas ĉiujn sistemojn. La 'Defiant' estas trovita derivanta, kaj Kapitano James T. Kirk, Ĉefoficiro Spock, Ĉefkuracisto Leonard McCoy kaj Piloto Pavel Chekov transportiĝas al ĝi vestitaj per specialaj kostumoj por protekto. En Defiant, ili trovas ke la tutan anaron mortis, ŝajne mortigante unu la alian.
La teamo malkovras, ke la 'Defiant' 'malrapide solviĝas. En unu momento, McCoy kapablas pasi sian manon tra preskaŭ nevidebla viro kaj tablo. Kun limigita transportilaa funkciado pro la neklarigeblaj malfunkcioj, Kirk ordonas revenon al la Enterprise. La transporto prenas multe pli longan tempon ol kutime, kaj kiam Ĉefinĝeniero Montgomery Scott fine provas porti Kirkon surŝipe, la 'Defiant' malaperas, prenante la kapitano kun ĝi.
Spock determinas, ke la loka spaco spertas periodojn de "interfazo", kaj kredas ke Kirk reaperos dum la sekvaj horoj. Dum li klarigas la situacion, Chekov koleriĝas, simptomon, kiun doktoro McCoy kredas kaŭzita pro ilia proksimeco al Defiant. Tamen, Spock rifuzas movi la ŝipon, timeme interrompi lokan spacon, kio rezultus la perdon de la kapitano.
Kun du horoj antaŭ la venonta interfase, fremda kosmoŝipo aproksimiĝas al la "Enterprise". Ĝia kapitano, Majoro Loskene (Barbara Babcock) de la Tholiana Asembleo, asertas, ke la "Enterprise" malobservis la limon kun Tholianoj kaj devas foriri. Spock persvadas lin atendi unu horon kaj kvindek tri minutojn. Kiam la tempo finiĝas, Kirk ne reaperis, ĉar la veno de Tholiana ŝipo rompis la interfazon.
Kiam la Enterprise estas atakita de Loskene, McCoy denove instigas ke Spock foriru, kredante ke Kirk mortis. Spock elektas pafi kaj la Tholiana kosmoŝipon estas damaĝita, sed la Enterprise ankaŭ difektas. Scotty avertas, ke pro la damaĝo li ne povas garantii, ke li povas teni sian pozicion. Dua Tholiana ŝipo kunigas la unuan, kaj la du komencas teksi vastan energian reton, kiu kaŝas la Entreprenon. Spock determinas, ke se la retejo kompletigas antaŭ riparoj, ili ne povos eskapi.
Spock kaj McCoy tiam rigardis videobendon lasitan fare de Kirk por esti ludata en la okazo de sia morto, kiu petas la du el ili labori kune por la avantaĝo de la stelŝipo. Leŭtenanto Uhura kaj Scott ambaŭ raportas vidi fantomajn imagojn de Kirk. Fine, ĉi tiu apero estas vidata sur la komandejo; Kirk estas ankoraŭ en sia protekta kostumo kaj ŝajnas instigi ke Spock "rapidiĝu".
Kun la Tholiana Retejo preskaŭ kompleta. Ili sukcesas ŝlosi la koordinatojn de Kirk, kaj Spock ordigas la aktivigon de la potenco de la ŝipo, kiu transportas ilin tra la kosmo ĝis 2.72 parsekojn for. Kirk estas revenigita.
Influo
En 1997 detektivoj de United States Customs (Usona Polico de Moroj) kreis teknikon nomata "Tholian Web" por identifiki ŝatantojn de infanpornografio en interreto.
Vojo de la megalit-kulturo
La Vojo de la megalit-kulturo estas turisma vojo en Malsupra Saksio, en norda Germanio.
Tiuj monumentoj, plejparte tombejoj, estis konstruitaj dum la ŝtonepoko (ĉ. 3500–2800 a.K.). Ĝi estas 310 km longa. Inaŭguro estis en majo 2009.
Lokiĝo
La Vojo de la megalit-kulturo komencas ĉe Osnabrück, pasas al Ostercappeln, Belm-Vehrte, Wallenhorst, Bramsche, Ankum, Berge, Bippen, Fürstenau, Freren, Thuine, Lingen (Ems), Meppen, Sögel, Werlte, Lastrup, Cloppenburg, Visbek, Großenkneten, Wildeshausen, Dötlingen, Ganderkesee kaj Oldenburgo.
La vojo gvidas ankaŭ al kelkaj pli novaj tombejoj el la bronzepoko kaj ferepoko.
Stacioj
La 33 stacioj de la strato de la megalitkulturo estas listigitaj en la tabelo:
Seui
Seui estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sardio kaj al la provinco Sud-Sardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Arzana, Escalaplano (CA), Esterzili (CA), Gairo, Perdasdefogu, Sadali (CA), Seulo (CA), Ulassai kaj Ussassai.
Meze de la 17-a jarcento tie estis konstruita prizono, kiu servis ĝis 1975.
Himno a la Montaña
Himno a la Montaña estas regiona himno de Kantabrio.
La 6-an de marto 1987 oni elektis kiel oficialan himnon la kanton Himno al la Monto (Himno a la Montaña), komponitan de Juan Guerrero Urresti en 1926. En la hispana oni delonge nomas Kantabrion La Montaña (La Monto), kaj same okazas en la originala versio de la kanto. Por la oficiala versio oni do anstataŭgis la vorton Montaña per Cantabria.
Eksteraj ligiloj
Aŭskultu la himnon
Angola muŝkaptulo
Temas pri malhela birdo, el nigreca al malhelbruneca, kiel sugestas la latina scienca nomo Melaenornis brunneus, kie la radiko de la genro devenas el la antikva greka “melanos” (nigra) kaj la radiko de la specio devenas el la latina “brunnus” (bruna).
Ili manĝas insektojn ĉu surgrunde ĉu dumfluge.
Sileziaostrava urbodomo
Urbodomo de Silezia Ostrava estas ekde la jaro 1990 urbodomo de ostrava urboparto Silezia Ostrava kaj unu el malmultaj konservitaj konstruaĵoj de Silezia Ostrava- Zámostí.
La origina urbodomo
Origine ĝi servis kiel municipa konstruaĵo en la jaro 1897 novbaroke alikonstruita domo n-ro 131. Tiu ĉi tiel nomata Malnova sileziaostrava urbodomo estis detruita en la 80-aj jaroj de la 20-a jarcento.
Konstruaĵo de la urbodomo
La nova konstruaĵo de la urbodomo estis konstruita dukm tiama urbestro inĝ. Jan Poppe (1849–1931) laŭ propono de arkitekto Viktorin Šulc (1870–1946) en la jaroj 1911–1913. En la projekta parto kunlaboris inĝ. Jaroslav Volenec (1877–?), lia asistanto František Doležel kaj konstruisto Julius Vysloužil. La urbodomo situas sur stratangulo de stratoj Těšínská (antaŭe avenuo de imperiestro Francisko Jozefo kaj en periodo de protektorato Adolf Hitler Strasse) kaj strato Keltičkova (antaŭe Jaklovecká). Ĝi estas konstruita en malfrue historiganta stilo kombinanta formojn de ĉeĥa novrenesanco kun aliaj historigantaj elementoj kaj precipe en la interno plenigita kun secesa morfologio. En la interno la plej interesa estas la ĉefa ŝtuparejo kun konservitaj lumiloj, aplikoj kaj supraportoj super pordo al flanka ŝtuparejo kaj stuka ornamaĵo de la ĉefa ĉambrego, kiu samtempe servas kiel ceremonia ĉambro kun orgeno instalita en la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento.
NGC 5259-2
NGC 5259-2 (aliaj indikoj — MCG 5-32-52, ZWG 161.105) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Kráľovský Chlmec
Kráľovský Chlmec, hungare Királyhelmec [kirAjhelmec], germane Helmenz [helmenc] estas urbo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Kráľovský Chlmec situas sur ebenaĵo, laŭ la ĉefvojo Slovenské Nové Mesto-Čierna nad Tisou, la fervojo preteriras en la sama direkto. Košice troviĝas 90 km.
Flago de Taloso
La flago de Taloso estas la oficiala flago de Taloso. La verda koloro simbolas la monarkion kaj ĝian grandanimecon kaj la ruĝa koloro simbolas la talosanojn kaj ilian persistemecon. Ĉi tiu versio de la flago estis adoptita la. Komence la flago ankaŭ posedis blankan strion, sed tio tro similis al aliaj specoj de flagoj kaj estis forlasita. La flago devas esti inversigita kiam Taloso militas, same kiel la flago de la Filipinoj.
Cacomantis
Cacomantis estas genro de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ĝi enhavas la jenajn speciojn:
Reuven Rivlin
Reuven "Ruvi" Rivlin (en hebrea: רְאוּבֵן "רוּבִי" רִיבְלִין‎, [ʁeʔuˈven ʁivˈlin]; 9-a de septembro 1939) estas politikisto kaj advokato de Israelo kiu servis kiel Prezidento de Israelo ekde 2014 ĝis 2021. Li estas membro de la partio Likud. Rivlin estis Ministro de Komunikado el 2001 ĝis 2003, kaj poste servis kiel Proparolanto de la Knesset el 2003 ĝis 2006 kaj el 2009 ĝis 2013. La 10an de Junio 2014, li estis elektita Prezidento de Israelo.
Rivlin argumentas por Granda Israelo kiu enhavu ĉiujn personojn kaj donu al Palestinanoj de Cisjordanio kaj de la Gaza Sektoro kompletan ŝtatanecon de Israelo. Li estas ankaŭ forta subtenanto de la rajtoj de minoritato, partikulare por la arabaj israelanoj. Li subtenas la starigon de la dunacia solvo por la Israel–Palestina konflikto. Rivlin estas flua parolanto en araba.
Ruttersdorf-Lotschen
Ruttersdorf-Lotschen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
DVRZ (stacidomo)
DVRZ (ДВРЗ) estas fervoja stacio en Kievo (Kieva provinco), ĉefurbo de Ukrainio.
DVRZ estas la mallongigo de "Darnickij vagonoremontnij zavod" (Дарницький вагоноремонтний завод, "Darnicja vagon-ripara fabriko").
Mi stelojn jungis al revado
Mi stelojn jungis al revado, verkita de Mikaelo Bronŝtejn, pentras la eventoriĉan epokon dudek jarojn longan inter 1918 kaj 1938. Dum tiuj jaroj estis kreita kaj evoluinta Sovetrespublikara Esperantista Unio (SEU), la plej agema kaj la plej multenombra landa asocio de esperantistoj. Verece kaj konvinke la romano prezentas la sortojn de ordinaraj esperantistoj kaj de SEU-gvidantoj, tragike pereintaj aŭ ekzilitaj en la koncentrejoj dum la stalinaj reprezalioj. Tiun ĉi verkon premiis la Akademio de Esperanto per la Laŭro de la Akademio en 2021.
40994 Tekaridake
40994 Tekaridake estas tre malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomoj Makio Akiyama elde la observatorio de Susono (apud Miŝima en gubernio Ŝizuoka, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Monto Tekari (japane: 光岳, Tekari-dake), alta de 2591 m. en la nordo de la gubernio Ŝizuoka, Tiu monto entenas dikan, brilan rokon nomita Tekariishi.
Gylfi Magnússon
Gylfi Magnússon (naskiĝinta la 11-a de julio 1966) estas islanda ekonomikisto kaj komercministro. Ĝis li ekministriĝis li estis docento ĉe la Universitato de Islando, kaj estas unu de du nuntempaj islandaj ministroj kiuj ne estas parlamentanoj (la alia estas justicministro Ragna Árnadóttir).
Amersham
Amersham estas urbo en la distrikto Chiltern, en la angla provinco Buckinghamshire. La loĝloko havis 14.384 loĝantojn en 2013.
Monto El Toro
Monto El Toro aŭ Monto Virbovo kaj en hispana Pico El Toro estas monto en Andoj de Venezuelo. Ĝi havas alton de 4 755 metroj. Ĝi situas en la Mérida Ŝtato. Por grimpado la plej facila vojoj estas el Loma Redonda kaj Los Nevados.
Monto El Águila
Monto El Águila aŭ Monto La Aglo kaj en hispana Pico El Águila aŭ Collado del Cóndor estas monto en la Cordillera de Mérida de Venezuelo. Ĝi havas alton de 4 118 metroj kaj estas situa en Mérida Ŝtato.
Cacique Doble
Cacique Doble estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Sananduva. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 868 loĝantoj.
Monto El Águila
Ĝi estas la plej alta punkto de la trasanda ŝoseo (troncal 7) en la Mérida Ŝtato inter Timotes kaj Apartaderos en la páramo de Mucuchíes de la Sierra Nevada de Mérida. Monumento estis inaŭgurita la 19an de decembro 1927 fare de la artisto kolombia Marcos León Mariño, kiu reprezentas Andan kondoron honore al la Paso de Andoj fare de la liberigisto Simón Bolívar.
11476 Stefanosimoni
11476 Stefanosimoni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan amatoran astronomon Stefano Simoni, kiu kreis kaj prizorgas tre popularan ne-profitan italan blogon dediĉita al la disvastigo de astronomio kaj astrofiziko.
Turka Nacia Movado
La Turka Nacia Movado ampleksiĝas al la politikaj kaj armeaj agadoj de la turkaj revoluciuloj kiuj gvidis la kreadon kaj formadon de la Respubliko Turkio, kiel sekvo de la malvenko de la Otomana Imperio dum la Unua Mondmilito.
La turkaj revoluciuloj ribeliĝis kontraŭ la dividado de la Otomana Imperio inter la Aliancanoj sub la Armistico de Mudros, kiu metis finon al la partopreno de la Imperio en la Unua Mondmilito; ili ankaŭ ribeliĝis kontraŭ la Traktato de Sèvres en 1920, laŭ kiu oni kreus la Grandan Armenion kaj Kurdistanon.
Hideyuki Nakamura
Hideyuki Nakamura (中村 英之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Mito HollyHock, Thespakusatsu Gunma, FC Gifu kaj Montedio Yamagata.
Siamaggiore
Siamaggiore estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Monto El León
Monto El León aŭ Monto La Leono kaj en hispana Pico El León estas monto en Andoj de Venezuelo. Ĝi havas alton de 4 740 metroj. Ĝi apartenas al la montaro Sierra Nevada de Mérida. Ĝi troviĝas inter la nomita Laguna del Gallo kaj la Laguna de los Anteojos, oriente de Pico El Toro kaj okcidente de la Montoj Bolivaro, Espejo kaj Bonpland.
Navedado
Navedado aŭ pendolado estas la agado de persono (navedulo aŭ pendolulo), kiu ĉiutage vojaĝas de antaŭ-urbo aŭ alia loko al la urbocentro por labori tie. Kutime ili uzas publikan transporton, aŭtojn aŭ biciklojn. Navedado estas unu el la plej gravaj kaŭzoj de la ekesto de trafikŝtopiĝoj, antaŭ ĉio dum pinthoroj.
Pendolado en Ĉinio
Estas teruraj loĝproblemoj en la ĉinaj grandurboj. De 15 jaroj denove eblas akiri privatan loĝejon. Samtempe la kampara loĝantaro impete alvenas al la urboj kaj la konstrubranĉo floras. En Pekino kaj aliaj grandurboj la prezoj por loĝejoj atingis astronomian altecon. Tri milionoj da mezklasaj familioj estis devigataj transloĝiĝi al sateliturboj aŭ dormkvartaloj kaj devas elteni ege longajn veturadojn por atingi siajn laborlokojn. La loĝantaro de Pekino havas mondskale la plej longajn tempojn por pendolantoj (de 2 ĝis 4 horojn tage), kio signifas multe da perdo de tempo kaj mono kun ĉiuj malavantaĝoj por la familia vivo. En ĉi tiuj dormkvartaloj ekzistas apenaŭ socia kaj asocia vivo ĉar mankas la koncernaj instalaĵoj. Kelkfoje eĉ troviĝas apude karba elektrocentralo poluanta la aeron. Do la homoj ne estas tre kontentaj tie pri sia nova vivo.
La prezoj de la konstruebla grundo ege rapide kreskis dum 15 jaroj kaj altiĝis je 30%. Spekulantoj kaj konstrufirmaoj aĉetis konstrueblajn parcelojn malmultkoste kaj konstruis belajn vilaojn tre multekostajn, kiujn eĉ la riĉuloj ne povas aĉeti. Tiel ekzistas fantomaj urboj, en kiuj preskaŭ neniu loĝas kaj pri kiuj jam delonge avertis la oficialulojn la moknomita "profesoro fantomurboj". Nuntempe la administrantoj ŝajne komencas konsciiĝi pri la problemo.
Alexandre Millerand
Etienne Alexandre MILLERAND (la en Parizo - la  en Versailles) estis franca politikisto, ĵurnalisto, advokato kaj ŝtatisto dum la Tria Respubliko. Ĉefministro de Francio en 1920 kaj 12-a Prezidanto de Francio (1920-1924), la unua franca ĉefministro (el sep), kiu estis juda laŭ origino kaj la nura ĝis nun kiu funkciis kiel prezidanto de Francio.
Li ekkarieris en la etoso de la Radikala Partio de Georges Clemenceau, sed poste li alproksimiĝis al socialismo, kaj iĝis ministro de komerco kaj industrio en la ministraro de la radikalulo Pierre Waldeck-Rousseau inter 1899 kaj 1902, kion kritikis francaj samtempuloj kiel Jules Guesde kaj eĉ la Dua Internacio, dum li estis apogita ekzemple de Jean Jaurès. Lia dekstrema tendenco rezultiis en forpelo el la Franca Frakcio de la Laborista Internacio en 1904. Inter 1912 kaj 1913 li funkciis kiel Ministro de Milito kaj revenis al ĉi tiu posteno komence de la unua mondmilito. La 20-an de januaro 1920, li sukcedis Clemenceau kiel la Ĉefministro kaj la ministro pri Eksterlandaj Aferoj kaj tenis la postenon de ĉefministro ĝis la 23-an de septembro, kiam li estis elektita Prezidanto de la Respubliko post la eksiĝo de Paul Deschanel, kiu havis servita ekde januaro de tiu jaro.
Kiel prezidanto, li provis interveni en la administrado de la parlamenta sistemo kaj redukti la influon de la Nacia Asembleo. En 1922 okazis unua tiaspeca ekspedicio por viziti la koloniojn de Maroko, Alĝerio kaj Tunizio en Nordafriko. Politike, li identiĝis kun la konservativa "nacia frakcio". Lia ampleksa implikiĝo en politiko, malgraŭ ke la oficejo de la prezidanto estante plejparte ŝtatestra, kaŭzis skandalojn kaj lian forigon de la prezidanteco kaj anstataŭaĵon de Gaston Doumergue en 1924 de la nova socialisma registaro. En 1925 li estis elektita al la Senato kaj servis ĝis la okupo de Francio fare de Nazia Germanio.
Gyula Weszelszky
Gyula Weszelszky [djula veselski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weszelszky Gyula estis hungara kemiisto, apotekisto, radiologo, profesoro. Gyula Weszelszky naskiĝis la  1872 en Slatina (Kroatio). Li mortis la 1940 en Budapeŝto.
(14152) 1998 SV73
(14152) 1998 SV73 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Patca
Patca estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Kaposvár.
Situo
Patca situas sur tre mildaj deklivoj, fine de mallonga sakovojo. Kadarkút troviĝas 12, Kaposvár 13 km-ojn. Tiu vilaĝo havanta nur unusolan straton estas la plej malgranda komunumo de la departemento.
Historio
La una mencio okazis en 1252 en formo Poczyta. La sekvaj loknomaj aperoj estis en 1374 Pochcha, en 1394 Pachya.
Vilaĝservoj estas municipa administracio kaj migra poŝto.
Maldikbeka kukolo
La Maldikbeka kukolo (Pachycoccyx audeberti) estas afrotropisa specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon. Tiu ĉi estas unutipa, tio estas unika en la genro Pachycoccyx.
Ĝi troviĝas en preslaŭ tuta Afriko sub Saharo, nome Angolo, Benino, Bocvano, Burkino, Kameruno, Centr-Afrika Respubliko, Respubliko Kongo, Kongo Kinŝasa, Eburbordo, Gabono, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Madagaskaro, Malavio, Mozambiko, Niĝerio, Ruando, Sieraleono, Sudafriko, Sudano, Svazilando, Tanzanio, Ugando, Zambio, kaj Zimbabvo.
Minas-Ĝerajso
Minas-Ĝerajso (aŭ Minas-Ĵerajso, portugale: Minas Gerais /ˌmi.nɐz.ʒeˈɾajs/, prononcata "minasĵerajs' " = ĝeneralaj minoj) estas subŝtato en la sud-oriento de Brazilo, kun 588.384 km² la kvara laŭ grandeco kaj kun 20 milionoj da loĝantoj la dua laŭ loĝateco. Ĝi estas unu el la 27 federaciaj unuoj en Brazilo, estante la kvara subŝtato kun la plej granda teritoria areo kaj la dua en nombro de loĝantoj, situanta en la Sudorienta Regiono de la lando. Ĝi limiĝas sude kaj sudokcidente kun São Paulo, okcidente kun Mato Grosso do Sul, nordokcidente kun Goiás kaj la Federacia Distrikto, norde kaj nordoriente kun Bahia, oriente kun Espírito Santo kaj sudoriente kun Rio-de-eiroanejro. Ĝia teritorio estas subdividita en 853 municipojn, la plej granda nombro de brazilaj ŝtatoj.
Ĝia situo estas interesa, ĉar ĝi nord-okcidente limas al la Federacia Distrikto (Brazilo) kaj sud-oriente al kvar aliaj ŝtatoj, kiuj je preskaŭ egala distanco de ĉirkaŭ 100 km disigas ĝin de Atlantiko: Bahio, Espirito-Santo, Rio-de-Ĵanejro kaj San-Paŭlo. Okcidente ĝi limas al Gojaso kaj Suda Mato-Groso.
La ĉefurbo de la ŝtato estas Belorizonto, kun ĉirkaŭ 2,2 milionoj da loĝantoj. Antaŭ ĝi estis ĉefurbo la mineja urbo Ouro Preto.
La flago de Minaso montras ruĝan triangulon kaj ĉirkaŭe la latinan devizon libertas quæ sera tamen (libereco, eĉ se malfrue). Ĝi devenas de liberiga movado de 1789, gvidata de Joaquim José da Silva Xavier, nomata Tiradentes (dentotiristo). La movado estis nomita Inconfidência Mineira (minasa malfideleco) de la kolonia potenco Portugalio kaj poste mem alprenis tiun riproĉan nomon kvazaŭ honoran. La liberiĝo tiutempe malsukcesis pro perfido.
La flago, uzata de ĉirkaŭ 1930, estis oficiale adoptita je la 8-a de januaro 1963.
La 5 plej grandaj urboj laŭ loĝantaro en la ŝtato en 2019 estas: Belo Horizonte (2.512.070 homoj), Uberlândia (691.305 homoj), Contagem (663.855 homoj), Juiz de Fora (568.873 homoj), Betim (439.340 homoj).
Esperanto en Minas Gerais
Minas Gerais ĉiam havis tre vigla Esperanto-movadon ekde 19-a jarcento. Tie okazis multaj Esperanto-kunsidoj kaj naskiĝis multaj gravaj esperantistoj.
Tie naskiĝis Ismael Gomes Braga
Ignacy Dygas
Ignacy Dygas (n. la en Varsovio, m. la  samloke) estis pola opera kantisto (tenoro) kaj muzika pedagogo.
Dygas studis veterinaran medicinon kaj amatore kantis en preĝeja ĥoro, sed poste studis kantadon en la varsovia konservatorio. Li prezentis sin sur scejejoj de pluraj landoj, nelaste en Hispanio kaj Suda Ameriko. De 1930 al 1932 li estis prezidanto de la Ligo de Scenejaj Artistoj Polaj (Związek Artystów Scen Polskich). Li ankaŭ kantis en filmoj, ekzemple en 1928 en la filmigo de Pan Tadeusz fare de Ryszard Ordyński.
En 1930 li estis honorita per la oficira kruco de la ordeno Polonia Restituta.
Salzburg Global Seminar
Salzburg Global Seminar (eo : Salcburga Tutmonda Seminario) estas ne-profitcela organizaĵo kiu gastigas programojn pri tutmondaj temoj tiom diversaj kiel sana prizorgado, edukado, kulturo, ekonomiko, geopolitiko, GLAT-aj aferoj, justeco kaj daŭreblo.  Ĝia objektivo estas  "defii nunajn kaj estontajn gvidantojn solvi aferojn de tutmonda graveco" tra programoj okazantaj ĉe Schloss Leopoldskron, en Salzburg, Aŭstrio kaj en aliaj lokoj tra la mondo. Ĝi gastigis pli ol 500 sesiojn, konsistantaj el pli ol 30 000 partoprenantoj el 169 landoj, ekde ĝia kreado en 1947.
Misio
La misio de la Salcburga Tutmonda Seminario estas defii nunajn kaj estontajn gvidantojn solvi aferojn de tutmonda graveco. La Salcburga Tutmonda Seminario kunvenigas kreivajn pensulojn el malsamaj kulturoj kaj institucioj. Ĝi organizas problemo-fokusitajn iniciatojn, subtenas la evoluigon de gvidantado kaj instigas opinio-influantojn tra aktivaj komunikadaj retoj, ĉio en partnereco kun gvidaj institucioj tra la tuta mondo kaj trans malsamaj sociaj tavoloj.
Laŭtemaj areoj
La programoj de la Seminario estas organizitaj laŭ jaraj temoj :
Rimarkindaj participantoj
La Salzburg Global Fellowship (Salzburg Tutmonda Kunuleco) konsistas el pli ol 30 000 individuoj el 169 landoj ĉirkaŭ la mondo kiuj partoprenis en la programoj de la Salcburgaj Tutmondaj Seminariaj ekde 1947.”
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo : Salzburgglobal.org
Vidu ankaŭ
(eo) Minority SafePack
Gampel-Bratsch
Gampel-Bratsch estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 1911 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Gampel-Bratsch situas en la suba parto de Supra Valezo ĉe la suda elirejo de la Lötschen-Valo, ĉe la norda flanko de la valo de Rodano, kiu formas la sudan komunumolimon. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Änggersch, Bratsch, Engersch, Gampel, Getwing, Jeizinen kaj Niedergampel.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Gampel-Bratsch limas en nordo al Ferden, en oriento al Steg-Hohtenn, en sudo al Turtmann-Unterems, kaj en okcidento al Leuk.
Trafiko
Tra Gampel pasas la kantona ĉefvojo de la stacidomo Gampel-Steg al la norda aŭtoŝarĝejo de la Lötschberg-Fervojo en Goppenstein. De Gampel flanka vojo kondukas al Getwing kaj Bratsch. Al Engersch kondukas montara vojo tra Erschmatt. La stacidomo situas sur la teritorio de la komunumo Steg. De tie poŝtaŭtolinio kondukas al Gampel kaj Bratsch. De Gample aertelfero kondukas al Jeizinen.
Historio
La komunumo estiĝis la 1-a de januaro 2009 per kunigo de la malnovaj komunumoj Gampel kaj Bratsch.
La unua dokumenta mencio de Gampel datiĝas el la jaro 1238 kiel Champilz. En la jaro 1339 Gampel estis la unuan fojon menciita kiel komunumo. Ĝi kuniĝis kun aliaj komunumoj al la Valeza Dekono Leuk.
Kastelo de Nágocs
La Kastelo de Nágocs (konata ankaŭ pri la iama posedanto Kastelo de Zichy [ziĉi]) estas historia monumento en Hungario, en vilaĝo Nágocs.
Historio
En la frua 18-a jarcento la familio Zichy metis la mastruman centron de la bienoj al Nágocs. La kastelo mem estis konstruita en 1714, en la 1830-aj jaroj oni konstruis la etaĝon laŭ klasikismo. Depost 1945 la ŝtato forprenis la kastelon (la samo okazis kun la ceteraj hungaraj kasteloj), neniu scias, kio okazis pri la biblioteko. Dum la socialismo la kastelo estis lernejo, kolĥoza centro, kuracejo, orfejo. Baldaŭ alvenis ido de Zichy-familio. Okazis kontrakto, laŭ tio la posedanto restis la ŝtato, sed la Zichyano rajtas profiti la kastelon 60 jarojn. En la 2010-aj jaroj jam estas videbla renoviĝaj laboroj, onidire hotelo ekfunkcios.
Konstruaĵoj
La unuetaĝa konstruaĵo situas sola en parko kaj formas L-majusklon (la aloj tamen estas preskaŭ egalaj). Inter la du aloj unu estas la ĉefa, kie meze la enirejo iomete reliefas kaj antaŭe teraso etendiĝas. En la alia flanko de la alo ankaŭ tie reliefas la enirejo, sed tie estas ĉe la teretaĝo arkadoj, sur la etaĝo 3 fenestroj estas videblaj.
Parko
En la parko troviĝas ankaŭ malnovaj kaj grandaj arboj, kun aĝoj pli ol cent jaroj: nigraj juglandoj, platanoj, fraksenoj, bignoniacoj, taksusoj, cedro, sekvojo.
Ĉe la enirejo de la parko staras skulptaĵo pri Johano Nepomuko de 1787.
Cecilia Malmström
Anna Cecilia MALMSTRÖM, (naskita la  en Stokholmo) estas sveda politiksciencisto kaj politikisto. Ŝi membras en la sveda Popola Partio - La Liberaluloj kaj estis de 1999 ĝis 2006 deputito de la Eŭropa Parlamento. Ekde la ŝi estas sveda ministro pri eŭropaj aferoj en la registaro de Fredrik Reinfeldt. En novembro 2009 ŝi estis nomumita kiel venonta EU-komisionano por Svedio, sekvonta post Margot Wallström.
Cecilia Malmström kreskis en Gotenburgo kaj en Francio. Ŝi laboris interalie en Stutgarto kaj Barcelono. Ŝi parolas flue la n, n, n kaj n, kaj bone la n kaj n. Ŝi estas edzino, kaj patrino de ĝemeloj.
De 1994 ĝis 1998 estis dungita ĉe la Universitato de Gotenburgo, kie ŝi doktoriĝis pri politika scienco. Ŝi instruis kaj esploris pri eŭropa politiko, regionismo, enmigrada politiko kaj terorismo.
Leporuloj
La leporuloj (Lagomorpha) estas malgrandaj ronĝulosimilaj mamuloj, kiujn karakterizas longaj (postaj) kruroj, oreloj; mallonga vosto, abunda hararo. Ili havas en la supra makzelo duoblan incizivon (post la unua situas pli malgranda incizivo), kiuj dum la tuta vivo kreskas (tiel la nomo de subordo Duplicidentata . Ili vivas de la arktoj ĝis la dezerto, ĝenerale grupe. Herbovoraj.
La plej konataj specioj estas la kuniklo ((Oryctolagus cuniculus), kiu estas la praulo de la domkuniklo) kaj leporo.
Koŝu
Koŝu (Japane:甲州市 [kōŝū-ŝi]) estas urbo de la Gubernio Jamanaŝi en Japanio. Estas vitejo en Koŝu.
Geografio
Koŝu situas oriente de Kofu kaj okcidente de Tokio.
Historio
Koŝu kiel komunumo ekzistis ekde 1-a de novembro 2005. Ĝi devenas el la fandiĝo de tri komunumoj: Enzan, Kacunuma kaj Jamato.
Ekonomio
La vinberujo estas produktata por manĝeblaj beroj kaj por vinberoj.
12859 Marlamoore
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Marla H. Moore, anino de la estraro de la Goddard Space Flight Center de la NASA. Ŝi estas tutmonde konata pro siaj studoj pri la surradiado de la glacioj kaj la implico de la procezo de surradiado por la interstelaj polveroj, kometoj kaj glaciaj satelitoj
NGC 5260
NGC 5260 (aliaj indikoj — ESO 509-92, MCG -4-32-50, AM 1337-233, IRAS13375-2336, PGC 48371) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
54522 Menekmo
54522 Menekmo estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la greka matematikisto Menekmo (antikvgreke :Μέναιχμος, Menajĥmos, ĉ. -380 – -320) kreditita de la malkovro, laŭ kiu elipso, parabolo kaj hiperbolo estas sekcoj de konuso. Li faris tiun malkovron pri konikoj serĉante solvi la problemon de la duobligo de kubo.
Laetoli
Laetoli estas grava paleontologia trovejo de fosilioj el la plioceno en norda Tanzanio. Ĝi troviĝas en la Orientafrika Rifto ĉ. 45 km sude de Olduvai-gorĝo kaj ĉ. 200 km okcidente de Arusha, en areo de Ngorongoro Conservation Area. La loko atingis internacian konatecon en 1978, post kiam oni malkovris tie fosiliajn piedsignojn de tri dupiede irantaj individuoj de hominioj. La vulkana cindro de la areo aĝas je ĉ. 3,6 mio. jaroj.
La nomumo Laetoli estas formo de Tim White, el „Olaitole“, nomo de proksima akvofluo. Laŭ Mary Leakey, ĝi venas de la  masaja kutima nomo por hemanto (Haemanthus); en la 1970-aj jaroj, la trovejo estis nomita ankaŭ Laetolil.
La esploroj okazis jam ekde la 1930-aj jaroj, sed la grava malkovro de la piedsignoj okazis fine de la 1970-aj jaroj.
Ekde 1998 gvidas fosesplorojn en are ode Laetoli Terry Harrison de la Novjorka Universtato. Oni kolektis jam pli ol 10.000 fosilioj, el ili diversajn hominiaj ostojn, tiel la unuajn de Paranthropus aethiopicus en Tanzanio, aĝantaj 2,66 milionojn da jaroj.
Daiki Sato
Daiki Sato (佐藤 大基, n. 7-an de septembro 1988, m. 19-an de julio 2010) estis japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespa Kusatsu kaj Ohara JaSRA.
Dekjara Milito (Kubo)
La Dekjara Milito en la hispana Guerra de los Diez Años, ankaŭ konata kiel la Milito de 1868 aŭ Granda Milito (1868 – 1878), estis la unua sendependisma milito en Kubo kontraŭ la kolonia reĝa armeo de Hispanio. La milito komenciĝis per la Krio de Yara, en la nokto de la 9a ĝis la 10-a de oktobro 1868, en la bieno La Demajagua, kiu apartenis al Carlos Manuel de Céspedes.
T-Butila jodoacetato
t-Butila jodoacetato aŭ C6H11IO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj kaj rezultanta el interagado de la jodoacetata acido kaj t-butila alkoholo en ĉeesto de sulfata acido. La jodoacetatoj ordinare estas lumsensivaj substancoj kun larmigaj kaj iritaj proprecoj. t-Butila jodoacetato estas blanka solidaĵo solvebla en akvo, etanolo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila jodoacetato estas kemia reakciaĵo uzata en organikaj sintezoj.
Monto Mucuñuque
Monto Mucuñuque, Monto Mukunjuke aŭ Monto Mukunjuko, kaj en hispana Pico Mucuñuque ankaŭ konata kiel Pico Santo Domingo, estas elstara montopinto, kun alto de 4 610 metroj super la marnivelo, unu el la ĉefaj altaĵoj de Venezuelo, nome en Andoj. Ĝi troviĝas en la Nacia Parko Sierra Nevada, je ĉirkaŭ 100 km nordoriente de la urbo Mérida.
Kartvela-armena Milito (1918)
Dum la Unua Mondmilito ĉi tiuj teritorioj estis okupitaj de la otomanoj. Kiam ili forlasis la regionon, kaj kartveloj kaj armenoj postulis la regadon sur ĉi tiuj provincoj. La disputo okazigis armitajn konfrontojn la 7-an de decembro 1918. La bataloj daŭris ĝis la 31-a de decembro, kiam la batalhalto estis subskribita kontribue de la brita delegacio.
Monto Mucuñuque
Historio
La Monto Mukunjuke estis ascendita la unuan fojon de la topografo venezuela Alfredo Jahn la 11an de decembro 1910 kun la celo fari mezurojn pri alteco. Lia mezuro tiujara estis de 4 670, gape proksima konsiderante la tiamajn mezurinstrumentojn. Poste, en 1922, la Mucuñuque estis grimpita de Moritz Blumenthal kaj Salomón Villareal kun topografiaj celoj similaj al tiuj de Jahn dudek jarojn antaŭe.
Dekjara Milito (Kubo)
La milito finiĝis dek jarojn pli malfrue per la Pakto de Zanjón aŭ Pacigo de Zanjón, kie establiĝas la kapitulaciado de la Kuba Liberiga Armeo antaŭ la hispana armeo. Tiu ĉi pakto ne plenumis la du ĉefajn celojn de tiu milito: la sendependeco de Kubo kaj la malapero de la sklaveco.
La milito
Tiu ĉi milito havis kontraŭkoloniisman, kontraŭsklavisman celojn kaj nacian liberigadon. Cetere, ekde la kultura vidpunkto ĝi helpis la enradikiĝon de la kuba naciismo. Oni batalis por la progreso de la ekonomio kaj de la socio. La milito komenciĝas kiam Céspedes liberigas siajn sklavojn kaj legas la Deklaradon pri Sendependecon (aŭ Manifesto de la 10-a de oktobro), la 10an de oktobro 1868. En tiu ĉi dokumento Céspedes klarigas la kaŭzojn de la milito kaj ĝiaj celoj.
Elstaraj batalantoj
Kelkaj el tiuj elstaraj batalantoj de tiu epoko estis:
Posta historio
Post tiu fiaska sed tre grava milito, estis aliaj malgrandaj konfliktoj konataj kiel «Malgranda Milito», kiu ankaŭ ne sukcesis.