cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sankta Lando
Oni provis trovi per uzo de la esprimo neŭtralan nocion por la regiono, sed tio estis tre problema, ĉar tio rememorigas onin pri la krucmilito.
La esprimo venas el la 4-a jarcento, kiam fine de la persekutado kaj la (laŭ kelkaj) verŝajna trovo de la "vera kruco de Kristo" en Jerusalemo, la interesiĝo pri kristanismo kreskis.
Multaj okazoj de la Malnova testamento kaj la vivo de Jesuo Kristo estis lokalizitaj, oni konstruis memorlokojn kaj kirkojn.
La nocio uzatas en historiaj tekstoj larĝe en la kristanradikaj landoj por la iama Palestino.
La tri monoteistaj religioj referas al la Biblio, pri kiu Jerusalemo estas "Sankta urbo".
Por la islamanoj kaj en la Korano, la nocio Sankta Lando (arabe الأرض المقدس al-Arḍ ul-Muqaddas) rilatas, laǔ la interpretoj de la tekstoj, al Palestino kun parto de Jordanio aǔ eĉ kun aldono de Sirio kaj Libano.
- La judoj ne kutime raportas al la lando Israelo kiel "Sankta Lando" (hebree: אֶרֶץ הַקוֹדֵשׁ Eretz HaKodesh). Tamen la Tanaĥo eksplicite raportas al ĝi kiel "sankta lando" en unu sola ekstrakto, en Zeĥarja 2:16. La termino "sankta lando" estas plue uzata dufoje en la dua-kanonaj libroj, Saĝeco 12: 3 kaj 2 Makabeoj 1: 7. La sankteco de la Lando de Izraelo estas implicita en la Tanaĥo fare de la Lando donita de Dio al izraelidoj, tio estas la "promesita lando" kiel integra parto de la interligo de Dio. En la Torao, multaj micvoj ordonitaj al la Izraelidoj nur eblas esti plenumitaj en la Lando de Izraelo.
Fischland
Fischland estas terkolo ĉe la germania bordo de la Balta Maro inter la urboj Rostock kaj Stralsund. Ĝis la 14-a jarcento temis pri insulo: tiam la kreo de tajdofluaj fosaĵoj ligis la teritorion al la pli norda eksa insulo Darß kaj al la kontinenta parto de Germanio sude - ekestis duoninsulo "Fischland-Darß". En la 19-a jarcento plia tia fosaĵo ankaŭ ligis la pli orientan ĝistiaman insulon Zingst al la tereno Darß, tiel ke ekestis la nuna duoninsulo Fischland-Darß-Zingst, kiu dividas lagunaron nomatan "Darß-Zingster Boddenkette" sude de la maro norde. La terkolo Fischland inter sudokcidento kaj nordoriento longas pli-malpli kvin kilometrojn, kaj ĝi larĝas inter 500 metrojn kaj 2 kilometrojn.
Uhrwiller
(jen france kaj alemane, origine germane Uhrweiler, prononco - Weiler estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Fischland
Sur la terkolo Fischland situas nur kvar loĝlokoj, kiuj nuntempe tiom proksimiĝis kvazaŭ temus pri sola unuo: la komunumopartoj Althagen kaj Niehagen de Ahrenshoop kaj la komunumo Wustrow kun la komunumoparto Barnstorf. La vilaĝo Arenshoop mem, konata kiel feriejo kaj loĝejo de artistoj kaj interalie historie ŝtata kunvenejo de GDREA, situas iom pli norde, jam ne sur la teritorio Fischland, sed sur la eksa insulo Darß. La norda limo de la teritorio Fischland estas "lima vojo" en la komunumo Ahrenshoop, kiu signas la historian lokon de la markolo Loop kiu iam dividis la insulojn Fischland kaj Darß: Tiu vojo ĝis nun estas la limo inter la historiaj regionoj Meklenburgo sude de la limo kaj Pomerio (respektive post la Dua Mondmilito ties okcidenta parto Antaŭpomerio) norde de ĝi. Ĝis la nuntempo la limo dividas la areojn de la meklenburga kaj la pomeria landaj luteranaj eklezioj.
NGC 1391
NGC 1391 (aliaj indikoj — PGC 13436, ESO 548-59, MCG -3-10-20, NPM1G -18.0142) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Borbála Adonyi
ADONYI Borbála (pro. adonji), Bori néni, estis rumania porinfana verkistino (naskita en Kecskemét la 10-an de januaro 1915; mortodato nekonata).
Laufen (distrikto)
La distrikto Laufen ankaŭ konata kiel Laufenvalo (germane Laufental) estas administra unuo en Kantono Bazelo Kampara. Ĝia ĉefloko estas la samnoma urbeto Laufen. La distrikto havis 18855 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Batalha
Batalha estas portugala urbeto kiu apartenas al la distrikto Leiria, Centra regiono kaj subregiono de Pinhal Litoral, kun ĉirkaŭ de 7 500 loĝantoj.
Batalha estas sidejo de municipo kun 103,56 km² kaj 15 002 loĝantoj (2001), subdividita en 4 fregezioj: Batalha, Golpilheira, Reguengo do Fetal, São Mamede,
Laufen (distrikto)
Trafiko
Tra la distrikto Laufen pasas la ĵurasa fervojo de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Bazelo al Moutier kaj Delemonto respektive Bielo.
Historio
De la 15-a jarcento ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1792 la Laufenvalo estis parto de la voktejo Zwingen de la princepiskopejo Bazelo. Dum la revolucio Laufen fariĝis parto de la Raŭraĥa Respubliko, kiu post nur 87 tagoj da vivodaŭro estis integrita al la franca departemento Mont-Terrible.
En 1813 la Laufenvalo estis aligiita al la svisa Kantono Berno. La katolika Laufenvalo tamen neniam vere integriĝis al la Kantono Berno, kaj kiam ek de 1971 post la fondiĝo de la Kantono Ĵuraso la Laufenvalo subite fariĝis berna eksklavo vere lanĉiĝis la lukto por sendpendiĝo de Berno kaj aliĝo al alia kantono.
En la jaro 1976 estis kiel unikaĵo en Svislando elektita distrikta komisiono, kies tasko estis esplori al kiu kantono la Laufenvalo estonte apartenu. En eventualvoĉdono la popolo de la Laufenvalo decidis, ke en kazo de kantonŝanĝo oni volus aliĝi al Kantono Bazelo Kamparo. Alternativo estis Soloturno.
En la voĉdono de 1983 la popolo decidis, ke la Laufenvalo restu ĉe Berno. Grupo da civitanoj tamen baldaŭ malkovrigis, ke la kantona registaro de Berno subaĉetis grandan parton da voĉdonantoj per multe da mono, kaj la federacia tribunalo verdiktis, ke la baloto estas nula, kaj devis esti ripetita. En nova baloto en la jaro 1989 la popolo nun verdiktis, ke la Laufenvalo aliĝu al Kantono Bazelo Kampara.
En la lasta paŝo la popolo de Kantono Bazelo Kampara devis decidi, ĉu ili entute akceptos la aliĝon de nova distrikto al la kantono kio per granda plimulto estis akceptita en la jaro 1991. Ĉar ŝanĝo de kantonaj limoj tuŝis la federacian konstitucio, necesis, ke en la jaro 1993 ankaŭ la tuta svisa popolo jesis al la kantonŝanĝo de la Laufenvalo, kio finfine per grandega plimulto estis aprobita. Tiel la Laufenvalo ek de la 1-a de januaro 1995 apartenas oficiale al Kantono Bazelo Kampara.
Tabloklaviceno
Tabloklaviceno (aŭ virginalo aŭ muselaro) estas konstruformo de klaviceno. Karakteriza estas, ke la kordoj pasas transverse al la klavaro, kio ebligis tablecan konstrumanieron, tiel ke oni povis uzi la instrumenton en fermita stato ankaŭ kiel bufedo aŭ simile. Tabloklaviceno kutime disponas pri nur malmultaj registroj. Tabloklaviceno havas du "sonantajn stegojn", kiuj ambaŭ kuŝas sur la resonancplanko, kio sekvigas varman, baztonan sonkarakteron. Krome la ekplukpunkto de la kordoj lokas pli centre. Male al tio je klaviceneto nur unu stego kuŝas sur la resonancplanko, la alia troviĝas sur la agordotrabo.
7724 Moroso
7724 Moroso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Félix Aguilar en la provinco de San Juan (Argentino).
Tabloklaviceno
Muselaro estas tabloklaviceno, je kiu la klavaro situas dekstraflanke. Ĉar la kordoj estas plukataj preskaŭ en la mezo, la sono estas tre baztona. La kordoj krome plej forte svingas en la mezo kaj emas do generi krombruetojn. Muselaroj ofte havas t.n. harpokordo-registron. Per tirado de ĉi tiu registro etaj metalhokoj estas lokitaj proksime de la baskordoj. Dum la svingado la kordoj batas kontraŭ la hoketoj, kio generas knaran tonon. La nomo de ĉi tiu registro devenas de la uzado de similaj mekanismoj ĉe historiaj harpoj (t.n. knarhokoj).
Vidu ankaŭ
klaviceno, klaviceneto, tablopiano
Clavicembalo
7724 Moroso
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Pascuala Moroso (1934–1996), kiu kun sia edzo Rafael Villalobos (1930–1998) mastrumis la bienon, kie la stacio de El Leoncito estis establita en 1965.
17115 Justiniano
17115 Justiniano estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Miguel Angel Justiniano Lajara , kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair 2003 pro sia projekto en teamo pri inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Aurea E. Quiles Claudio High School de Guánica (Porto-Riko, Usono).
Kongreslibro
Kongreslibro (ankaŭ kongresa libro) estas libro, broŝuro, kaj foje enreta dokumento, kiun ricevas partoprenanto en Esperanto‑konferenco. Ĝi ofte enhavas programon, klarigon pri funkciado de la kongreso kaj de la kongresejo, informoj pri la gastiganta lando aŭ urbo, horaro, kompono de la organizantaro, kaj informoj pri ekskursoj aŭ turismaj programoj de la kongreso, kaj priskriboj pri prelegoj kaj prelegontoj. Lastatempe uzeblas retaj kongreslibroj.
Kongresaj libroj ludas gravan rolon por la organizado kaj disvolvigo de la kongresoj, helpas la ĉeeston de partoprenantoj en la koncernaj programeroj kaj plue helpas la memoron de okazinta agado kaj postan laboron kaj kontaktojn. La redaktado kaj organizado de kongreslibro estas ĉefa tasko de organiza kongresa komitato. El historia vidpunkto foje la informo pri partoprenantoj kaj programeroj gravas por la esplorado de pasintaj eventoj.
Pombal
Pombal estas sidejo de municipo kun 626,36 km² kaj 56.300 loĝantoj (2001), subdividita en 17 fregezioj: Abiul, Albergaria dos Doze, Almagreira, Carnide, Carriço, Guía, Ilha, Louriçal, Mata Mourisca, Meirinhas, Pelariga, Pombal, Redinha, Santiago de Litém, São Simão de Litém , Vermoil, Vila Cã, .
Konibodom
Konibodom (en cirila alfabeto Конибодом; en persa alfabeto کانِ بادام) estas urbo en la provinco Sugd en la nordo de Taĝikio kaj konsideratas la "okcidenta pordego" al la Fergana Valo. En Konibodom vivas taĝikoj, uzbekoj, rusoj kaj kirgizoj. La precipe parolataj lingvoj estas la taĝika kaj uzbeka. Komence de la jaro 2005 la urbo havis 50 359 loĝantojn. La urba areo kovras 828,9 kvadratajn kilometrojn.
Geografio kaj klimato
La urbo situas en la sudokcidenta parto de la Fergana Valo 79 kilometrojn oriente de la urbo Ĥuĝand kaj ses kilometrojn de la fervoja stacio Konibodom en alteco de 350 ĝis 600 m super la marnivelo. La klimato estas seke subtropika, la jaroaveraĝa temperaturo estas 14,4 °C. Somere atingiĝas taga temperaturo de ĝis 45 °C, vintre (komence de novembro ĝis fine de marto) la plej malalta temperaturo estas -28 °C.
Historio
Konibodom skribe menciiĝis unuafoje en la jaro 1463. La urbo estas antikva loĝloko ĉe la Silka Vojo. Urbajn rajtojn Konibodom havas ekde la jaro 1937. Inter la arkitektaj vidindaĵoj elstaras interalie du madrasoj - Mir Raĝab Doĥdo (16-a jarcento) kaj Oim (17-a jarcento), pluraj moskeoj kaj la maŭzoleo de Langari Bobo.
Ekonomio
Ĉefaj ekonomiaj branĉoj estas la prilaboro de kotono, teksaĵoindustrio kaj nutraĵoproduktado. La urbo estas centro de tradicia arta metiado.
Natalia Cigliuti
Natalia Cigliuti (naskiĝis la 6-an de septembro, 1978 en Novjorko, Usono) estas usona aktorino, plej konata pro ŝia rolo kiel Lindsay Warner en Saved by the Bell: The New Class kaj kiel Anita Santos Warner en la sapopero All My Children.
Kariero
Ŝi komencis sian karieron en la aĝo de 14 post kiam loka talentagentejo malkovris ŝin ĉe modprezentado. En la aĝo de 15, ŝi akiris sian unuan serion, ludante rolon de Lindsay Warner en Saved by the Bell: The New Class. Tio helpis ŝin al plia televida laboro, inkluzive de ĉefrolon en Pacific Palisades, Beverly Hills, 90210, Odd Man Out, The Random Years kaj multaj gastaperoj en programoj kiel CSI: Crime Scene Investigation.
Cigliuti ekludis en All My Children en februaro 2004, ludante la rolon de Anita Santos. Ŝi forlasis la serion en marto de 2006 kaj ekludis en alia serio kiel Raising the Bar.
Persona vivo
Cigliuti vivas en Novjorko, Rod-Insulo kaj Kalifornio. Ŝi parolas flue la hispanan.
La 24-an de julio 2004, Cigliuti geedziĝis kun Rob Rizzo. Ilia unua infano, filo nomita Kaden Robert Rizzo, estis naskita la 2-an de julio 2005.
Kantono Marshall (Iovao)
La kantono Marshall (Marshall County) estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
László Farkas (lokhistoriisto)
FARKAS László [farkaŝ] estas rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis Detta la 31-an de julio 1911 kaj mortis en Deta la 28-an de junio 1965.
Kariero
László Farkas akiris diplomon de kuracisto en Budapeŝto. De 1939 li estis gvidanto de la Magyar Népközösség de Deta. Li priokupiĝis socialajn problemojn.
David Frankham
David Frankham (naskita 1926) estas angla aktoro.
Post militservado en Brita Hindio kaj Malajzio dum la Dua mondmilito, Frankham unue laboris kiel novaĵlegiSTo, kaj poste verkisto, intervjuanto kaj produktanto por la BBC de 1948 ĝis 1955.
En 1955, Frankham moviĝis al Holivudo por KLOPODi karieron kiel aktoro. Li debutis en televido per Matinee Theatre en 1956 kaj en kino per Johnny Tremain en 1957. Li daŭris sian karieron per multaj televidaĵoj kiel Death Valley Days, 77 Sunset Strip kaj Maverick krom per kinfilmo Return of the Fly.
Dum 1960-aj jaroj li aktoris en kinaĵoj One Hundred and One Dalmatians (voĉe), Master of the World, Tales of Terror, The Spiral Road kaj King Rat, kaj en televidserioj Alfred Hitchcock Presents, The Outer Limits, Dr. Kildare, Gomer Pyle: USMC, The Beverly Hillbillies kaj Star Trek inter aliaj.
Komunaĵo
En aroteorio, la komunaĵo de du aroj A kaj B estas la aro, kiu entenas precize tiujn elementojn, kiuj apartenas kaj al A, kaj al B. La notacio por komunaĵo de A kaj B estas A ∩ B (legu: a kaj bo).
Difino
x apartenas al A ∩ B se kaj nur se
David Frankham
Poste li laboris tre malofte: en The Substitute (1997), Heat Lightning (2010), Ink: A Tale of Captivity (2010) kaj The House of the Seven Gables (voĉe) en 2018.
Komunaĵo
Difino
Ekzemple la komunaĵo el la aroj {1,2,3} kaj {2,3,4} estas {2,3}. La nombro 9 ne apartenas al la komunaĵo de la aro de primoj {2,3,5,7,11,...} kaj la aro de neparaj nombroj {1,3,5,7,9,...}, ĉar 9 ne estas primo.
Pli ĝenerale oni povas difini la komunaĵon de pli ol du aroj: La komunaĵo de A, B kaj C, ekzemple, enhavas precize tiujn elementojn, kiuj apartenas al A, al B kaj al C.
La komunigo de aroj estas komuteca kaj asocieca.
László Farkas (publicisto)
FARKAS László [farkaŝ] estas rumania hungara publicisto, tradukisto. Li naskiĝis Ocna Mureș la.
Nida
Nida (germane Nidden) estas feria urbeto en Litovio. Ĝi troviĝas sur la aparte mediprotektata, longa sed mallarĝa kurona duoninsulo en trikilometra distanco al la bordo de la Balta Maro, sed tuj ĉe la bordo al la kurona laguno, kaj kune kun kvar aliaj loĝlokoj membras en la urba komunumo Neringa, kies administrejo troviĝas en Nida. La geografia situo de la urbeto estas 55° 18′ N, 21° 00′ E.
Origine la fiŝista vilaĝo estis enloĝata de prusoj, anoj de nekristana balta popolo parenca al la hodiaŭaj litovoj kaj latvoj, kiuj dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj persekutiĝis de la Ordeno de Germanaj Kavaliroj, kiu alportis novajn, germanlingvajn loĝantojn. En teksto de tiu ordeno la vilaĝo unuafoje skribe menciiĝas dum la jaro 1385. Laŭ historiaj fontoj la setlejo origine situis du kilometrojn sude de la nuna loko, sed pro migrantaj grandaj sablodunoj, kiuj kovris la tutan vilaĝon, dufoje devis esti restarigata en nova loko, duafoje dum la jaro 1730. Du tute malgrandaj najbaraj vilaĝetoj kun la iom neĝentilaj nomoj Skruzdynė (litove formikejo) und Purvynė (litove malpuraĵejo) integriĝis en la vilaĝon. Hodiaŭ Nida dumvintre havas 1500 konstantajn loĝantojn kaj per tio estas la plej granda loĝoloko de la kurona duoninsulo – dumsomere tamen multoble pli da homoj vivas en Nida, ne nur multaj turistoj, sed ankaŭ sezonaj dungitoj de hoteloj, restoracioj kaj vendejoj. La kurona duoninsulo, do de la 13-a jarcento loĝata de germanlingvanoj kaj parto de la germana ŝtato kaj poste provinco Orienta Prusio, de nordo al sudo longas 98 kilometrojn, el kiuj ekde la jaro 1923 la nordaj 52 kilometroj apartenas al Litovio kaj ekde la jaro 1945 la sudaj 46 al la regiono Kaliningrado, kiu apartenas al Rusio. Nida situas 4 kilometrojn norde de la rusia-litova limo, do 50 kilometrojn de la suda rando kaj 48 de la norda rando de la duoninsulo, rekte en ties centro. Ene de Litovio, la urbeto apartenas al la distrikto Klaipėda kaj situas 48 km sude de ties distrikta ĉefurbo Klaipėda, kies centro atingeblas post 300-metra pramveturo de la norda pinto de la duoninsulo.
Ekonomio
Origine la vilaĝanoj vivis de fiŝkaptado, sed jam ekde la fino de la 19-a jarcento la turismo iĝis pli grava enspezofonto. La kurona duoninsulo de tiam estis ekologie aparte mediprotektata, la aŭta trafiko estas limigata per tio, ke el "kontinenta Litovio" nur per unu pram-linio eblas atingi la duoninsulon, do necesas pagi la pram-veturon, poste ekologian enirpagon en la komunumon Neringa, kaj en Nida mem la nombro da hotelaj kaj ferioloĝejaj litoj estas limigita, ĉar estas malpermesate konstrui hotelojn en lokoj, kie ĝis nun ne staras domoj - do nur eblas transformi jam ekzistantajn domojn al hoteletoj, kaj ankaŭ pri tio ekzistas striktaj limigoj. Rezulte ekzistas ne tro da feriemuloj, la loko restis tre trankvila kaj etosa, por turistoj el Litovio, sed ankaŭ el Germanio, iom el Skandinavio kaj la aliaj du respublikoj de Baltio, parte ankaŭ prosperaj unuopaj feriemuloj el Pollando, Rusio kaj Belarusio, tial aparte alloga - entute la urbeto konsideriĝas la plej konata celo de eksterlandaj turistoj en Litovio. La prezoj pro feria tranoktado rezulte estas relative altaj, sed kompense - kompare al okcident-eŭropaj prezoj - la manĝado en unu el la bonkvalitaj, diversaj kaj abundaj restoracioj estas relative favorpreza. Krom hoteloj kaj ferioloĝejoj en diversaj prezokategorioj ekzistas densa reto de vojoj por migrado kaj biciklado, pluraj eblecoj por tendumado, kaj la plaĝo el tre fajna sablo ĉe la balta maro laŭ la tuta longo de la duoninsulo estas larĝa kaj pura.
Trafiko sur la duoninsulo
Ekzistas asfaltita strato (R 515), kiu de nordo al sudo preskaŭ komplete pasas la tutan duoninsulon. En multaj lokoj ĝi pasas rekte ĉe la bordo de la laguno, en aliaj partoj trapasas la pinarbaron en la mezo inter la du mara kaj la laguna bordoj. Stratoj al la urbetoj deflankiĝas de tiu "spina" strato. La kilometroŝtonoj de la strato helpas orientiĝi, kie ekzakte sur la longa terpeco oni troviĝas. En la rusia parto la numerigo komenciĝas ĉe la ŝildo "Kurona Duoninsulo" ĉe la vilaĝo Zelenogradsk (germane Cranz) kaj finiĝas (kilometro 46) ĉe la rusia-litovia limo. En la litova parto maldekstraflanke skribiĝas la distanco al la rusia-litova limo, dekstre la distanco ĝis la kajo de la pramo al Klaipėda.
Krom la piediranta kaj la aŭta pramo inter Smiltynė kaj Klaipėda ekzistas eta ŝipo, pendolanta inter Nida kaj Šilutė (germane: Heydekrug). Krome ekzistas rusa busa linio, kiu ligas la rusan parton de la duoninsulo kun la litova, kun Klaipėda kaj Liepaja en Latvio, kaj litova busa linio, kiu ligas Nida kun Klaipėda kaj Kaŭnaso.
Kaj la litova kaj la rusa parto de la duoninsulo estas Naciaj Parkoj. Envojaĝante la urban komunumon Neringa per aŭto, necesas pagi ekologian enirpagon (dum 2006 ĉirkaŭ 20 lidoj, pli-malpli 6 eŭroj), kiu por peraŭtaj vojaĝantoj el "kontinenta Litovio" aldoniĝas al la kostoj de la pramŝipo (po aŭto ĉirkaŭ 30 Lidoj, pli-malpli 9 eŭroj). Ekde 2000 la Kurona Duoninsulo estas monda heredaĵo de UNESKO laŭ la listo pri elstaraj kulturaj pejzaĝoj.
Vidindaĵoj
Kiel ĉefa altiraĵo de Nida konsideriĝas la pejzaĝe bela situo oriente ĉe la klimate milda laguna, kaj okcidente ĉe la iom pli venta mara flankoj de la kurona duoninsulo. Ĉirkaŭ Nida troviĝas multaj arbaraj, erikejaj kaj dunaj areoj. La "Granda Duno" tuj apud Nida estas la dua plej granda en Eŭropo (la plej alta, la "Dune du Pyla", troviĝas ĉe Arcachon en Francio). La "Granda Duno" germanlingve ankaŭ nomiĝis la "Saharo de Orienta Prusio", kaj ĝi kaj la ĉirkaŭaj dunoj tiom grandas (averaĝe 35 metrojn, sed pluraj pli ol 60 metrojn), ke - vidante nur sablon kaj ĉielon - oni facile vere sentas sin en dezerto. Tamen sufiĉas grimpi unu aŭ du dunegojn, kaj videblas aŭ la maro, la laguno, peco de la tipe nordeŭropa pinarbaro, kiu intertempe kovras grandan parton de la duoninsulo, aŭ herbaron plantitan je la dunorandoj, eble la okuloj ankaŭ kaptas lignan padon inter la dunoj... kaj denove klaras, ke temas pri nordorienta Eŭropo, tute ne dezerta.
Interesaj vidindaĵoj krome estas interalie la eksa feriodomo de la germana aŭtoro de Thomas Mann, kiu konstruiĝis dum 1929 en la tipa stilo de fiŝistaj lignaj domoj, en kiu la aŭtoro kun sia familio pasigis la somerojn inter 1930 kaj 1932 kaj verkis interalie la romanegon "Jozefo kaj siaj fratoj". Nun la domo – situanta sur deklivo kun bela panoramo al la laguno – estas muzeo. Plie videblas muzeo pri sukceno, pluraj artaj galerioj kaj la malnova protestanta tombejo el la germana tempo kun tipaj kuronaj krucoj. La centro de la urbeto grandparte konsistas el pitoreskaj fiŝistaj lignodomoj (inter la malmultaj tre modernaj konstruaĵoj estas la katolika preĝejo: Ĝis 1923 la germanlingva regiono estis protestanta, nur la de tiam alvenintaj litovoj alportis katolikismon), vidindan promenadon ĉe la laguno kaj havenon por jaĥtoj.
Baraĵlago de Klingnau
La Baraĵlago de Klingau (en germana lingvo: Klingnauer Stausee) estas baraĵlago, kiu servas kiel rezervujo proksime de Böttstein en kantono Argovio en Svislando, je. La lago kun surfaco de 1,16 km² estis formita dum konstruado de elektrocentralo sur rivero Aro en la 1930-aj jaroj.
La Farlède
(jen france, okcitane La Farleta) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Eero Järnefelt
Erik Nikolai JÄRNEFELT (naskiĝis la en Viipuri (tiam en Finnlando), mortis la  en Helsinko) estis finna realisma pentristo.
Biografio
Eero Järnefelt naskiĝis en Viipuri en 1863. Lia patro Alexander Järnefelt estis oficiro en la rusa militistaro kaj lia patrino estis Elisabeth Clodt von Jürgensburt. Li studis ĉe la Sankt-Peterburga Akademio de Arto inter 1883 kaj 1885.
En 1886 li iris al Parizo, Francio kie li amikiĝis kun Akseli Gallen-Kallela, Emil Wikström kaj Louis Sparre. Lin inspiris la plein-air (subĉielaj) kaj naturalismaj pentraĵoj laŭ Jules Bastien-Lepage.
Dum vojaĝo al Keuruu, okcidenta Finnlando, en 1889 li renkontis aktorinon Saimi SWAN, kun kiu li geedziĝis en 1890.
Verkaro
Lia plej fama pentraĵo eble estas "La salajrosklavoj" (1893).
Emmy Göring
Emma Johanna Henny «Emmy» Göring (Hamburgo, Germana Imperiestra Regno, 24-an de marto 1893-Munkeno, Okcidenta Germanio, 8-an de junio 1973) estis germana aktorino kaj la dua edzino de la ĉef-komandanto de Luftwaffe, Hermann Göring. Ŝi agis kiel gastigantino de Adolf Hitler ĉe pluraj ŝtataj aktivadoj kaj kunvenoj, kaj pro tio gajnis la kvazaŭtitolon «Unua Damo de la Tria Regno».
Reĝa Jura Akademio (Pozono)
La Reĝa Jura Akademio en Pozono estis grava altlernejo de Hungara reĝlando.
Emmy Göring
Kiel edzino de unu el la plej riĉaj kaj plej povaj homoj en Eŭropo, ŝi ricevis multan publikan atenton, estis konstante fotita, kaj ĝuis luksegan vivostilon eĉ dum la Dua Mondmilito. Ŝia edzo posedis domegojn, bienojn kaj kastelojn en Aŭstrio, Germanio kaj Pollando kaj estis ĉefa profitanto de la Naziisma konfiskado de arto kaj riĉaĵoj el judoj kaj aliaj supozitaj malamikoj de la Nazia reĝimo. Ŝia edzo celebris la naskiĝtagon de ilia filino flugigante 500 aviadilojn super Berlino (li asertis, ke li estus flugiganta 1,000 aviadilojn kiel saluto por filo).
Reĝa Jura Akademio (Pozono)
Historio
En 1876 kampanjo komenciĝis pri fondo de Universitato Ferenc Deák, kies ĝermo estus la jura akademio, sed la plano nur longe realiĝis. En 1884 Árpád Degen donacis 3000 librojn al la al la akademio. En 1892 Jura Akademio (Győr) plene ĉesis por ne fari konkurencon al la estonta universitato en Pozono. La universitato estis fondita en 1912 kaj la jura akademio estis integrita al tio. Do, la akademio iĝis parto de la universitato.
Kasel-Golzig
Kasel-Golzig estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro de la komunumaro Amt Unterspreewald, libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj dividas iujn komunajn taskojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ponte (Kampanio)
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Najbaras la komunumoj Casalduni, Fragneto Monforte, Paupisi, San Lorenzo Maggiore, San Lupo kaj Torrecuso.
Lutz Heck
Ludwig Georg Heinrich Heck, nomita Lutz Heck (germane, prononco, naskiĝis la 23-an de aprilo 1892 en Berlino kaj mortis la 6-an de aprilo 1983 en Wiesbaden), estis germana zoologo, bestesploristo kaj bestlibra aŭtoro. Inter 1932 kaj 1945, Heck estis direktoro de la Zoologia ĝardeno de Berlino.
Fruaj jaroj
Lutz Heck naskiĝis la 23-an de aprilo 1892 kiel la tria infano de la zoologia direktoro Ludwig Heck kaj lia edzino Margarete, en la Zoologia ĝardeno de Berlino. Post studado en la universitatoj de Berlino, kie li doktoriĝis, post en Frajburgo kaj Kenigsbergo li fariĝis asistanto kaj fine vicdirektoro de la bestoĝardeno en Halle (Saale). En 1924 li transprenis la postenon de asistanto kaj en 1927 de vicdirektoro en la berlina zoologia ĝardeno. En 1932 li sukcedis sian patron kiel scienca direktoro kaj okupis ĉi tiun postenon ĝis la zoologia ĝardeno detruiĝis en 1945.
Dum la nazia epoko
La zoo estis vaste modernigita sub lia direkto. Unuafoje estis eksteraj instalaĵoj sen vando. Jam en 1925, li iniciatis la konstruadon de la unua bestoĝardeno por infanoj. Heck, kiu estis subtenanta membro de "Protekta Skadro" SS de la 1-a de junio 1933, ankaŭ aliĝis al la nazia partio NSDAP la 1-an de majo 1937. [2] Kune kun sia frato Heinz Heck, la direktoro de la zoo de Hellabrunn en Munkeno, li konatas pro siaj provoj reprodukti prabestojn el tio, kion ili konsideris origine bestaj rasoj, kiuj supozeble similus siajn formortintajn praajn formojn. Hodiaŭaj Hek-bovoj (provo bredi bovojn similajn al la mormortinta uro) reiras al la provoj de Heinz Heck, la bestoj de lia frato perdiĝis. La Hek-ĉevalo ankaŭ reiras al ĉi tiuj provoj kaj eliris el rasoj kiel ekzemple la konikoj aŭ islandaj ĉevaloj. En 1934 li kampanjis por sukcesa reenkonduko de la alpa ibekso en la Alpoj apud Berchtesgaden.
En 1938, la doktoriĝinta zoologo fariĝis honora profesoro okaze de la naskiĝtago de Adolf Hitler. Samjare li fariĝis estro de la departemento pri naturprotekto en la Forsta Oficejo de la Germana Regno.
Dum la okupado de Orienta Eŭropo, Lutz Heck ludis ŝlosilan rolon en la sistema deportado de elefantoj, kameloj, hipopotamoj kaj zebroj al la Germana Regno. Je la fino de la jaro 1939/40, granda parto de la ekzistanta bestopopulacio en la Varsovia Zoo estis pafita de Heck kaj aliaj SS-anoj inkluzive de Hermann Göring invititaj fari tion. Devigitaj laboristoj devis labori dum lia servo en la Berlina Zoo. De la zoologia ĝardeno de la urbo Askania Nova en la Ĥersona provinco, suda Ukrainio, li sendigis Prĵevalski-ĉevalojn al zoologiaj ĝardenoj en la Germana Regno.
Lia filo Lutz Heck la pli juna (naskiĝinta en 1924) poste laboris kiel posteulo de sia onklo Heinz Heck inter 1969 kaj 1972 kiel direktoro de la zoologia ĝardeno Hellabrunn en Munkeno.
Lutz Heck mortis la 6-an de aprilo 1983 en la aĝo de 90 jaroj en Wiesbaden.
6614 Antisteno
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Antisteno (greke Ἀντισθένης, ĉirkaŭ 444 a.K. – ĉirkaŭ 390 a.K.).
Silverio
Sankta Silverio, latine  Silverius , filo de papo Hormisdaso, naskiĝis en Frosinone, Italio, nekonatan daton kaj mortis en la 2-a de decembro 537. Li estis papo de 536 ĝis la 11-a de novembro 537.
Kiam bizanca generalo Belisario atakis Italion, la papo estis arestita en Lysia en marto 537 kaj tuj post al insulo Ponza, kie li rezignis la papecon antaŭ morti.
9677 Gowlandhopkins
Tom Gehrels fotis la noktan ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar. La platoj, senditaj en Leiden,estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Tiu asteroido estis nomita en memoro de la brita fiziologiisto kaj kemiisto Frederick Gowland Hopkins, (1861–1947) kun-ricevinto kun Christiaan Eijkman de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino en 1929 pro lia malkovro de la vitaminoj stimuliloj de la kreskado. Li estas ankaŭ agnoskita kiel unu el la fondintoj de la moderna biokemio.
(37299) 2001 CN21
(37299) 2001 CN21 estas malgranda malhela, troja asteroido de Jupitero, oribtanta, kun iom granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjoLowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Hegyhátszentjakab
Hegyhátszentjakab [hedjhatsentjakab] estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Körmend. La vilaĝo ricevis sian nomon pri la preĝejo Sankta Jakobo. La komenca parto estas nomo de la regiono, signifanta supro de la deklivo.
Situo
Hegyhátszentjakab situas proksime de Zalalövő. Apud la vilaĝo estas artefarita lago Vadása [vadaŝa] de 1968, celo de turistoj kaj ripozuloj. La vilaĝo apartenas al Nacia Parko Őrség kaj Hanság.
Historio
En tereno de Hegyhátszentjakab loĝis pli frue romianoj. La unua mencio okazis en 1310, poste en 1423 en formo Zenth Jacabfalwa.
En Hegyhátszentjakab migra poŝto servas.
Yukari Kinga
Yukari Kinga (近賀 ゆかり n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2005 ĝis 2016 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo. Ŝi estis tre aktiva teamano kiu partoprenis en 100 matĉoj kaj atingis 5 golojn.
Ruĝpuga hirundo
La Ruĝpuga hirundo (Hirundo daurica aŭ Cecropis daurica) estas birdo el la familio de hirundedoj (Hirundinidae) kaj ordo de paseroformaj.
Ruĝpuga hirundo aspektas kiel kamphirundo, sed tamen sen la ruĝbruna gorĝo kaj kun brunflava pugo (ne ruĝa pugo, kiel la nomo indikas).
Aspekto
La Ruĝpuga hirundo estas sufiĉe simila laŭ kutimaro kaj aspekto al aliaj aeraj insektomanĝantoj, kiel la rilataj hirundoj kaj la nerilataj apusoj (ordo Apodoformaj). Ili havas bluecnigrajn suprajn partojn kaj malpurecajn subajn partojn.
Ĝi ege similaspektas kun la kamphirundo, sed estas pli malhela sube kaj havas el palajn al ruĝecajn pugon, kio nomigas la specion, vizaĝon kaj kolumon. Ĝi ne havas la nigrecan brustozonon, sed havas nigran subvoston. Ili estas rapidaj flugantoj kaj akrobatas ĉirkaŭ insektoj dumfluge. Ili havas larĝajn sed pintajn flugilojn. La vosto estas forkoforma kiel ĉe la kamphirundo, sed ne tiom kaj ankaŭ ne havas la blankajn vostopunktojn. Ankaŭ la murhirundo havas blankajn pugon kaj subajn partojn, sed ĉe ili tiuj partoj estas tute blankaj dum ĉe la Ruĝpuga hirundo neniam estas tute blankaj sed pli flavecaj aŭ eĉ ruĝecaj aŭ brunecaj. La subaj partoj estas striitaj ĉefe en centra parto de brusto kaj ventro, dum la flankoj estas iom oranĝecaj kaj same en subflugiloj estas pli oranĝecaj en antaŭaj partoj kaj pli striitaj en malantaŭaj partoj. Kiel kamphirundoj havas blunigran kronon, sed tiu ne kuniĝas kun la samkoloraj ŝultroj kaj brusto, sed estas la sama oranĝeca koloro malantaŭ la okuloj kaj ĉe la nuko kaj kiam komencas la blunigraj ŝultroj estas iom da blanka strietado sub la pli hela nuko.
Kutimaro
La Ruĝpuga hirundo konstruas el koto kolektita per siaj bekoj preskaŭ sferecan neston kun enira tunelo, ki la ino demetas 3-6 ovojn. Ili kutime nestumas sub klifoj de ties montara habitato, sed pretas adaptiĝi al konstruaĵoj kiel moskeoj kaj pontoj.
Ili kutime ne formas grandojn koloniojn, sed estas gregemaj for de la reprodukta sezono. Multaj centoj povas esti vidataj samtempe en ebenaĵoj de Barato.
Subspecioj
La Ruĝpuga hirundo havas 11 subspeciojn nome:
Ames Research Center
La Ames Research Center (ARC) (prononcu:[E:MS RIserĉ SENtr]) situas en Moffett Field, Kalifornio.
ARC estas fondita la 20-an de decembro 1939 kiel la dua laboratorio de la National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), kaj poste transprenita de NASA en 1958.
La sidejo de Sunnyvale en Moffett Field estis elektita en oktobro 1939 de la Komitato 'Charles Lindbergh', kunigita de la registaro en aŭgusto 1939. La Ames Aeronautical Laboratory (nun la Ames Research Center) estis nomita laŭ Joseph Ames, la prezidanto de la Universitato Johns Hopkins.
La ARC kovras la jenajn aktivecojn: aeronaŭtika esplorado, vivoscienco, spacoscienco kaj teknologia esplorado, speciale informadika teknologio, inkludante maŝina lernado kaj artefarita inteligenteco.
La centro posedas la plej grandan en la mondo ventotunelon, tamen ĝi estis sentaskigita en 2003.
En la 28-a de septembro 2005, la firmao Google kaj Ames Research Center komunikis la komencajn interkonsentojn pri longtempa partnereco. Cele al serĉado de enĝinieraj talentuloj, Google (Guglo) planas konstrui grandan sidejon en la ARC.
19262 Lucarubini
19262 Lucarubini estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Luca Rubini (1980–2014), entreprenisto entuziasma pri astronomio, scienca komunikisto kaj sperta astrofotisto. La alt-kvalitaj bildoj de la profunda ĉielo, kiun li produktis, estis publikigitaj en fakaj revuoj.
Pozuelo de Calatrava
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas pozoleños. La censita populacio en 2010 estis de 3.064 loĝantoj kaj la denseco estas de 30,74 loĝ/km².
Situo
Pozuelo de Calatrava estas situa en la suda parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kamparo de Kalatrava en la centra parto de la provinco de Ciudad Real, je altitudo de 630 m; proksime de Ciudad Real, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 99.67 km². La geografiaj koordinatoj estas 38°54′44″ N 3°50′16″ Ok.
Limas norde kun la municipoj de Miguelturra, oriente kaj sude kun Almagro, nordokcidente kun Ciudad Real kaj sudoriente kun Ballesteros de Calatrava.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Historio
La historio de la vilaĝo estas ligata al tiu de la Ordeno de Kalatrava, kiu posedis la teritorion post la konkero al la islamanoj. Krome ĝi estis sufiĉe proksima al la ununura reĝurbo nome Ciudad Real kiu konfliktis kontraŭ la ordeno kaj inverse.
Girto
Girto estas faktermino el la konstrutekniko. Ĉe faktraba domo ĝi estas horizontala elemento en vando, kiu sekurigas la pozicion de fostoj. En modernaj metalaj konstruaĵoj (industriaj haloj) ĝi servas ankaŭ por alfikso de ekstera mantelo. Laŭ la germana kaj rusa terminoj oni povas konsideri kiel rigilon. Krom la „meza girto“ estas ankaŭ la „lintela girto“ super fenestroj kaj pordoj. La „parapeta girto“ limas sube la fenestran aparturon.
Velhartice (burgo)
Velhartice estas burgoruino en municipo Velhartice en Ĉeĥio. Ĝi situas en regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Burgo Velhartice estas proklamita kiel Nacia kultura memorindaĵo de Ĉeĥio.
Eklezio de Kristo
La Eklezio de Kristo estis la originala nomo de la eklezio fondita de Joseph Smith, Jr. Organizita je 1829 kaj post kiel laŭleĝa ento je la 6-a de aprilo 1830, en nordokcidenta Novĵorko, ĝi estis la unua organizado kun la principioj de la Libro de Mormon kaj de Joseph Smith kaj ĝi riprezentas la komenco de la Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Aliaj nomoj por tio organizado estas la Eklezio de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (de rezolucio je 1834), la Eklezio de Kristo, la Eklezio de Dio, kaj la Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj (de revelacio je 1838).
Poŝto
Poŝto estas organizaĵo kiu transportas leterojn, poŝtajn pakaĵojn, monon kaj kelkloke ankaŭ personojn (en Aŭstrio kaj Svislando per poŝtaj busoj). En multaj landoj la poŝto estas ŝtata. Al la poŝto apartenis ĝis la 1990-aj jaroj en la plimulto de la Eŭropaj landoj ankaŭ la telegramaj priservoj. Kelkaj poŝtoj ankaŭ ofertas bankajn servojn. La plimulto de la poŝtoj aniĝas en la organizaĵo Universala Poŝta Unio.
Iam en multaj landoj estis ŝtatpoŝta monopolo pri transportado de leteroj kaj pakaĵoj; kompense la poŝto devis transporti leterojn ĉien, ekzemple ankaŭ al malfacile atingeblaj vilaĝetoj. La monopolo estis pliparte dissolvita fine de la 20-a jarcento kadre de la tutmondiĝo. Tial poŝtoj parte privatiĝis aŭ kuniĝis kun privataj transportentreprenoj alilandaj.
Poŝto en la antikva epoko per stafeto
Komunikado per verkado de dokumentoj transdonitaj de mesaĝistoj ekzistas preskaŭ ekde la invento de skribado. Tamen en la pratempo la poŝtaj servoj ne nur estis disponeblaj por la ŝtato. Ordinaraj homoj, laŭ la permeso de sia ekonomia situacio, povus uzi privatajn kurantojn aŭ transdonis siajn leterojn al preterpasantaj komercistoj. La unua dokumentado de organizita mesaĝista poŝto por disdono de skribaj dokumentoj estas en antikva Egiptio kiam egiptaj faraonoj uzis mesaĝistojn por disdoni juĝojn ene de la reĝlando (2400 a.K.) Multaj kredas, ke ĉi tiu praktiko havas pli malnovajn radikojn de parolaj mesaĝoj.
La unua mesaĝista servo, iom simila al stafeto, ekiĝis en la Persa Imperio sub la regado de Ciro. Ciro dissemis tra sia regno regulajn poŝtejojn, kie deĵuris kuristoj, kies tasko estis kuri kaj pasigi la mesaĝon de stacio al stacio. Atesto pri sendado de leteroj en la Persa reĝlando troveblas en la Libro de Ester : "... Kaj li skribos en la nomo de la reĝo Ahasaŝveroŝo kaj subskribos per la ringo de la reĝo kaj sendos librojn (leterojn) en la manon de kuristoj kaj de la ĉevalaj rajdantoj."  (Ester, ĉapitro oka).
Inter la plej fruaj leteroj skribitaj en la mezoriento kaj konservitaj ĝis hodiaŭ estas "Amarna Leteroj", kiuj estis skribitaj en la akada lingvo kaj senditaj en la dek-kvara jarcento a.K. fare de rapidaj kuristoj, en boatoj aŭ sur kameloj.
La Mongola Imperio havis ingenian kaj efikan poŝtoservon unikan en la epoko, ofte referencata de fakuloj kiel Ĝam. Ĝi estis tre bone ekipita per zorgitaj vicostacioj konataj kiel örtöö tra la tuta imperio. Mesaĝisto povis tipe veturi 40 kilometrojn el unu stacio ĝis la venonta, ĉu por ricevi freŝan, ripozitan ĉevalon, ĉu por fidi la poŝtaĵon al venonta rajdanto por sekurigi la plej rapidan poŝtliveradon. Mongolaj rajdantoj regule povis kovri 200 km tage, pli ol la plej rapidaj registroj de Pony Express ĉirkaŭ 600 jarojn poste.
Kvankam la poŝta servo dungis selitaj bestojn kiel ĉevalojn, kamelojn, azenojn kaj mulojn, tamen la besto plej identigita kin la antaŭmoderna poŝta liverado estas la leterkolombo, kiu liveras poŝtaĵojn sen la proksima helpo aŭ gvido de homo. Tiu uzado nomiĝas plej ofte Kolombopoŝto. La ideo malantaŭ sendado de leterkolombo, ĉefe de specio hejmkolombo, baziĝas sur ĝia denaskita trajto ĉiame reveni hejmen kaj bredadita por fari ĝin pli precize. Trejnita leterkolombo kapablas flugi je distanco de pli ol 750 kilometroj tage, kaj kun rapideco de 70 km / h. La mesaĝoj liveritaj per la kolomboj estis skribitaj sur maldika papero rulvolvita en malgrandan rulon kaj alkroĉitan al ĝia kruro. Tiu uzo estis ĉefe grava al armeoj dum bataloj sufiĉe malfrue en la historio ĝis antaŭ la invento de elektronika komunikado. Ekzemple, la rezultoj de la Batalo de Waterloo unue estis transdonitaj al Anglio per leterkolombo. Ankaŭ la novaĵagentejo Reuters je ĝia fundiĝo uzis aron de pli ol 45 leterkolomboj por transdoni novaĵojn kaj akciajn prezojn inter Bruselo kaj Aachen.
Unua Publika Servo
Dum la tuta mezepoko la poŝta servo, kiel menciite, estis destinita nur al ŝtatestroj. En la dekunua jarcento io renoviĝis en la poŝta servo: komenciĝis la taŭga sendado de leteroj per poŝta retpoŝto.
En la komenco de la 16-a jarcento, poŝta servo unue estis organizita inter Vieno, Aŭstrio kaj Bruselo, Belgio, fare de princo Francesco I de Tassis. Du cent jarojn poste membroj de la sama familio administris poŝtajn servojn tra Eŭropo. En 1516, La antaŭulo de la Reĝa Poŝto, konata kiel Master of the Posts (La Majstro de la Afiŝoj), estas establita de Henriko la 8-a de Anglio.
NGC 1393
NGC 1393 (aliaj indikoj — PGC 13425, ESO 548-58, MCG -3-10-19) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Molista
Molista (greke: Μόλιστα) estas vilaĝo kiu situas en la Ioannina Prefektujo, Epiro, Grekio. Ĝi troviĝas sur la deklivoj de monto Smolikas kaj estas proksime ĉe la urbo Konico. Ĝia loĝantaro la jaro 2001 estis 67 loĝantoj. La nacia vojo GR-20 (Ioannina - Konitsa - Kozani), estas malnova vojo proksimume 5 km okcidente de la vilaĝo. La vilaĝo estis ankaŭ nomata Mesaria (greke:Μεσσαριά), kvankam malofte konata tiel pasintempe. La vilaĝo estas senpopola dum la vintraj monatoj, tamen la loĝantaro dum la somero imprese altiĝas.
Lago Kluane
Kluane estas lago situanta en sudokcidenta areo de la Jukonteritorio. Ĝi grandas 400 km², longas 70 km kaj estas la plej granda lago situanta tute en la teritoriaj limoj.
László Farkas (fizikisto)
Kariero
László Farkas diplomitiĝis en Temeŝvaro pri fiziko en 1984, poste en 1986 en Bukareŝto pri fiziko de solidaj korpoj. Ĝis 1996 li estis esploristo ĉe la Esplorinstituto de Atomrektoro de Pitești, poste gvidando, scienca esploristo de Astronomia Observejo de Temeŝvaro. Li estas aŭtoro kaj kunulaŭtoro de pluraj sciencaj studaĵoj en la angla lingvo.
Krugsdorf
Krugsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Uecker-Randow-Tal de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
El Campillo de la Jara
El Campillo de la Jara [elkampIjlo delaĥAra] (La Kampeto de la Cisto, respektive Cistaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Campillo" (kampeto) rilatas al kampoj aŭ terkultivejoj de cerealoj distribuataj inter la domaro kaj ties ĉirkaŭoj. La aldonaĵo rilatas al la komarko al kiu ĝi apartenas.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Campillano. La censita populacio en 2011 estis de 465 loĝantoj kaj la denseco estas de 5,28 loĝ/km².
Geografio
La municipo troviĝas en ebenaĵo de la komarko de La Jara kaj limas kun la municipaj teritorioj de Aldeanueva de San Bartolomé, La Estrella, La Nava de Ricomalillo, Sevilleja de la Jara, Puerto de San Vicente kaj Mohedas de la Jara, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Tra ties teritorio fluas la riveroj Cubilar kaj Uso. La unua estas alfluanto de la dus kaj tiu de la rivero Taĵo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Rura turismo danke al la verda vojo sur iama neniamfinita fervojo.
Historio
Post la batalo de las Navas de Tolosa ekloĝiĝis la zono, konata tiam kiel la "Nava del Campillo". En 1495 aperas jam kiel El Campillo.
Meze de la 19a jarcento ties industrio komponiĝis el 14 muelejoj por faruno kaj 3 por oleo. La produktado de la agrikulturo baziĝis sur kelkaj cerealoj, legomoj kaj olivoj. La municipa buĝeto estis de 6.400 "reales" el kio 2.000 estis por pago al la sekretario, kaj estis enspezita danke al la produktado de kverkoglano, la paŝtoj de la kverkarbaro kaj la loĝanta impostado.
Meze de la 20a jarcento la populacio atingis ĝis 1,700 loĝantojn, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la populacio, kiu preskaŭ kvaroniĝis al ĉirkaŭ 450.
Henĝo
Henĝo (aŭ henĝa monumento) estas speciala neolitika tervorko. Temas pri rondaj aŭ ovalaj areoj kun diametro de 20–480 m, kiu estas ĉirkaŭita de tera remparo kaj je la interna flanko fosaĵo. La plej multaj henĝoj havas po unu fosaĵon; kelkaj havas du aŭ eĉ tri fosaĵojn. Ekzistas henĝoj sen fosaĵo. La termino estis kreita 1932 de Thomas D. Kendrick (1895–1979). Li prenis la sufikson de Stonehenge. La esprimo henge (esperante henĝo) venis el la angla kaj ĝi signifas pordegsimilan strukturon.
Unu, du aŭ kvar (malofte) trairejoj gvidas el la interno. Tie povas esti portaloj, ŝtoncirkloj, kvar-palisa-ŝtoncirkloj, monolitoj, tertruoj, palisoj, palisaj cirkloj aŭ menhiroj kaj tomboj. Tomboj aldoniĝis pli poste. Oni supozas ke la funkcio de henĝo estas defendaĵo, sed havis ankaŭ kultan funkcion; la remparoj verŝajne havis la funkcion ŝirmi la agojn interne de la heĝo al la ekstero. Estis pena laboro fosi fosaĵojn en areo kun ŝtona subgrundo. Sole la Ringo de Brodgar, Orkadoj, havas sabloŝtonan subgrundon. Henĝoj kiel Durrington Walls, henĝo, estas setlejoj. La plej multaj henĝoj ne plu ekzistas hodiaŭ.
Trovlokoj
120 henĝo-monumentoj troviĝas en la sudo de Anglujo, sed ankaŭ en Irlando kaj aliaj regionoj de la britaj insuloj inkluzive de Skotlando (Kilmartin, Machrie Moor, Normangill) kaj la Orkadoj. Krom ĉe montetfortresoj ili plej ofte estis konstruataj sur ebenaĵo, ofte proksime de riveroj kaj fekunda agrolando. Castleruddery estas relative malgranda henĝo en la okcidento de la graflando Chill Mhantáin en Irlando.
Kulob
Kulob (taĝike en cirila alfabeto Кӯлоб, en persa alfabeto کولاب, foje ankaŭ nomata Kuljab laŭ rusa literumo Куляб) estas urbo en la provinco Ĥatlon de Taĝikio. Komence de la jaro 2006 la urbo havis loĝantojn. Laŭ tiu stato rilate al la nombro de loĝantoj temas pri la tria plej granda urbo de Taĝikio.
Nederlandaj lingvoj
La ĉefa lingvo de Nederlando, kompreneble estas la nederlanda lingvo, nome la plej parolata kaj oficiala lingvo. Sed estas ankaŭ aliaj.