cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Issoudun-Létrieix
Geografio
Issoudun-Létrieix etendiĝas sur 26,43 km², kaj havis 277 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 10 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Issoudun-Létrieix situas je alteco de 598 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Issoudun-Létrieix apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ino Dominique Latour, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Issoudun-Létrieix apartenas al la kantono de Chénérailles, kies ĉefurbo estas Chénérailles. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Anton Zingerle
Anton ZINGERLE (naskiĝinta la en Meran, mortinta la  en Innsbruck) estis aŭstra filologo klasika.
Vivo
Estante nevo de la benediktana prioro Pius Zingerle li edukitis profundege ĉe la gimnazio de sia naskiĝurbo. Poste li iris al la Universitato de Innsbruck kie li finis la studojn en 1865. Unue orientiĝante je instruado li deĵoris inter 1864-66 kiel profesoro ĉe la aŭstria gimnazio en Verono. Tiutempe li vizitis multajn urbojn en Norda Italujo, ĉefe pro sciencaj kialoj. En 1866 li nomumitis profesoro ĉe la imperiestra gimnazio en Trento. Li ankaŭ estis distrikta kontrolisto por la germanlingvaj lernejoj en Itallingva Tirolo. Post doktoriĝo ĉe la Universitato de Tübingen Zingerle iris kiel profesoro ĉe la Imperiestran gimnazion de Innsbruck. Tie li habilitiĝis kiel docento universitata. Ĉealterneje li ja iĝis en 1873 neorda profesoro pri klasika filologio, en 1877 orda. Ekde 1887 li estis estro de la seminario klasiklingva.
73883 Asteraude
73883 Asteraude estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la franca astronomo Alain Klotz elde la observatorio de Guitalens-L'Albarède (proksime de Castres, Tarn, Francio).
Anton Zingerle
Vivo
Kiel filologo li ankaŭ okupiĝis pri la dialektoj tirolaj. Zingerle estis tre diligenta fakverkisto. Li eldonis tri memstaraj skribaĵoj:
Artikoloj (elekto)
Ziingerle ankaŭ verkis por jenaj gazetoj: "Alpenfreund" (Amthor), "Berliner philosophische Wochenschrift", "Deutsche Literatur-Zeitung", "Philologische Rundschau". Zingerle ankaŭ engaĝiĝis pri la eldono de verkoj de la patroj de la Eklezio laŭ komisio de "Kaiserliche Akademie der Wissenschaften"
73883 Asteraude
Tiu malgranda planedo estas la unua el serio da malkovroj far'de AUDE, la franca Association des Utilisateurs de Détecteurs Électroniques. Ĉirkaŭ po 50 « Asteraudes » estis malkovritaj ĉiuj jaroj depost 1997.
27296 Kathyhurd
27296 Kathyhurd estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kathy Hurd, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Naperville Central High School de Naperville (Ilinojso, Usono).
Kristana logos
Laŭ la kristana teologio la Logos (Λόγος) estas la "Verbo de Dio" (Parolo/Vorto de Dio), kiu sin faris karno en Jesuo Kristo.
Videpunkte de Kristologio, la koncepto ke la Kristo estas la Logos (la greka λóγος, tradukebla per «verbo», «saĝo» aŭ «racio») gravece rolis en la establiĝo de la doktrino pri la dieco de Jesuo kaj lia pozicio, ĉar Dio de Filo, ene de la kristana triunuo, kiel substrekite en la kredo de Koncilio de Kalcedono.
Tiu kristana nocio originas en la juda tradicio, kiu pretigis la asimiligon de la biblia saĝo kun la logos de la greka filozofio. La Evangelio laŭ Johano florigos tiun similigon anoncante Jesuon kiel Difilon. (Vidu: Siraĥ 24, 1-12; Libro de la Saĝo 9, 1-4, 17-18.
Citaĵo el la Evangelio laŭ Johano
En la komenco estis la Vorto , kaj la Vorto estis kun Dio , kaj la Vorto estis Dio . 2 Tiu estis en la komenco kun Dio . 3 Ĉio estiĝis per li kaj aparte de li estiĝis nenio, kio estiĝis . 4 En li estis la vivo, kaj la vivo estis la lumo de la homoj . 5 Kaj la lumo brilas en la mallumo, kaj la mallumo ĝin ne venkis,<
Greka origina teksto 1, 1-5 de Johano:
Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος,
καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν,
καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος.
2 οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν.
3 πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο,
καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν. ὃ γέγονεν
4 ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων•
5 καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει,
καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.
Kristo kiel Logos
Tiu temo laŭ kiu Kristo estas la logos nur tie en la Johana evangelio aperas la koncepto tamen disemita en la tuta evangelio kiel videblas en 6, 60; 7, 36; 8, 38, 33; 12, 48; 2, 4 8. En tiuj pasaĵoj estas senhezite asertata la dieco de la Jesuo kaj plena rajteco esti adorata ktp.
Dasch
Dasch estas la nomo de jenaj personoj:
Kristana logos
Psalmo 33, 6
Inter la multaj versegoj de la Septuaginto kiuj antaŭfiguras la uzon en laNova Testamento elstaras la versego 6 (laŭ la Vulgato) de la psalmo 33 (“6 Per la vorto de la Eternulo estiĝis la ĉielo; kaj per la spiro de Lia buŝo estiĝis ĝia tuta ekzistantaro.”)
Luko 1, 2
Kiam Luko en sia Evangelio skribas ke "kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto” ĉu li intencis la materian vorton aŭ ankaŭ la personan vorton? Laŭ diversaj ekzegezisto  tio ne eblis
1-a epistolo de Johano 1, 1
Tiu biblia dokumento kundividas kun la Johana evangelio la vortojn "arkeo", "principo", "logos" kaj vorto. La objekto de la himno estas la dia Logos kiu estas proponita kiel antaŭ ekzistanta peranto.
Logos kiel Verbo, Saĝo, Revelacio
Ĉar la “Vorto de Dio” estas konceptata en la Malnova Testamento “kreiva” (vidu Genezon 1, 1; 1-2, 4 kaj en diversaj alilokoj) tio sugestis la atribuon de la sama atribuo en la Nova Testamento, same kiel aliaj atribuoj: Saĝo, ekzemple, fariĝas la blovo de la dia potenco, reflektanta la dian gloron ĉeestan en ĉiuj aĵoj, kaj reflektas la lumon kaj la bildon de Dio… Ĉio tio ŝajnas reeĥi en la 1-a epistolo al la korintanoj 17-18, 24-5 (versegoj kiuj asociigas la dian saĝon al la dia potenco), en 1, 3 de Epistolo al la hebreoj (“3 kiu, estante la elbrilo de Lia gloro kaj plena bildo de Lia substanco, kaj subtenante ĉion per la vorto de sia potenco, kaj farinte la elpurigon de niaj pekoj, sidiĝis dekstre de la Majesto en altaĵoj”. En Koloseanoj 1, 15: “15 li estas bildo de la nevidebla Dio, la unuenaskito inter la tuta kreitaro; 15 li estas bildo de la nevidebla Dio, la unuenaskito inter la tuta kreitaro”.
Paŭlo plurdekoj da fojojn priskribas la transcendajn karakterizojn de Kristo utiligante nociojn de la malnova testamento.
La kristanaj aŭtoroj ne hezitos apliki al Jesuo ankaŭ la nocion de Sophia (filozofio) (greke Σοφία, "saĝo") virine personigita (vidu en Proverbo|1, 20-33; 8, 1-9, 6) kio male embarasis rabenojn.
En la historio kaj teologio
La kristan ligvaĵo preskaŭ de tuj pleniĝi, ĉe kristanaj verkisto, per la nocio de logos kaj saĝo kaj Sophia referenciata al Kristo. Unu ekzemplo:
Justino Martiro
Unu el la unuaj apologiistoj, Justino Martiro (150) identigis Kriston kun la Logos; li ankaŭ identigis, kiel Filo de Aleksandrio, la Logoson kun la Anĝelo de la Sinjoro, por pruvi ke la novaĵo kristana tute tia ne estas.
En lia Apologia Prima, Justino uzas la stoikan koncepton de “Logos” kiel maniero por argumenti favore al la kristanismo kun la ne-judoj. Ĉar la greka publiko estus akcentinta tiun koncepton, lia argumentado povis koncentriĝi sur la identigo de tiu Logos kun Jesuo. Tamen, Justino antaŭenigis ĝis konstrui doktrinon pri la Logos plentaŭgan.
Kristologio de Kalcedono kaj Platonismo
Ankaŭ se la kristanaj postapostolaj verkistoj foje debatis pri la problemo de la identeco de Jesuo kun la la Logos, la instruo de la Eklezio laŭ kiu Jesuo estas la Logos neniam estis ŝanĝita. Ĉiuj koncilioj, ekde la Unua koncilio de Niceo (325) al la Tria koncilio de Konstantinopolo (680-681), difinis Jesuon Kriston vera homo kaj vera Dio. Kristanismo ne akceptis la platonan tezon laŭ kiu la spirito estas bona kaj la karno malbona, kaj ke Jesuo, ĉar korpa, ne povis esti Dio; nek akceptis neniun el la platonaj kredoj kiuj igus Kriston iu samtempe neplene-Dio kaj ne plene.homo. Jesuo, de Johano, estas dirita Logos = Dio, egala la Dio.
Ĉiuj kristanaj eklezioj koincidas en la konfeso pri tiu doktrino. Certe la doktrino de la kristana Logos ne povas esti konfesata de la kontraŭtriunuloj.
Mastodon
Nodo
Rezulte, Mastodon estas uzebla el multaj serviloj/retejoj. Ĉiu retejo de Mastodon, nomata nodo, havas kopion de la fontkodo de Mastodon. Oni vidu nodon kiel urbon, kun malsamaj uzantoj, malsamaj temoj, malsamaj reguloj, kaj malsamaj administrantoj. Uzanto de iu nodo (ekzemple @zamenhof@varsovio.pl) povas komuniki kun alia uzanto de tiu sama nodo (@grabowski@varsovio.pl), sed ankaŭ kun uzanto de alia nodo (@michaux@bulonjo-cxe-maro.fr).
Frataro
Nodoj povas sekvi aliajn nodojn, formante reton, kiu estas nomata frataro, ili tiam interŝanĝas informojn. Oni vidu tion kiel malsamaj urboj ligitaj per interurbaj vojoj. Nodo povas ankaŭ decidi bloki alian nodon (malpermesi komunikadon), por ekzemple protekti ĝiajn uzantojn de kontraŭleĝa enhavo aŭ de maltolorema komunumo.
Moderigo
Ĉar la plimulto de la nodoj de Mastodon estas etaj komunumoj, administrantoj povas bone koni sian komunumon, kaj reagi rapide kontraŭ okazoj de ekspluatado kaj ĉikanado. Ili ankaŭ povas pli facile komprenigi respektigi la regularon de la nodo, kaj la leĝojn de la lando, kie troviĝas la servilo.
Malfermitkodeco
Mastodon estas malfermitkoda. La fontkodo de Mastodon estas rekte legebla en GitHub. Homoj povas kontroli ĝin por vidi ke Mastodon ne ŝtelas privatajn informojn aŭ havas problemon pri sekureco. Homoj povas rekte proponi aldonajn funkciojn kaj fari plibonigojn, kiel ekzemple estis farita Esperanta traduko.
Nodoj povas uzi propran kodon
Ĉiu nodo povas ŝanĝi la kodon de la programo, en maniero kiu pli taŭgas por sia komunumo. Nodo por verkistoj povas ekzemple permesi pli da signoj (normale limigita al 500) en unu mesaĝo. Tamen, la protokolo de komunikado devas resti respektata.
Ligiĝo al eksteraj servoj
Kreantoj de aliaj servoj povas konsulti la API por konektiĝi al nodoj de Mastodon. Ekzemple, nodoj de Mastodon estas ligitaj al Quitter.se kaj al kelkaj nodoj de GNU social kaj PeerTube.
Klientoj
La kutima kliento por uzi Mastodon estas organizita laŭ vertikalaj kolumnoj, simile al TweetDeck, kie ĉiu kolumno havas sian propran funkcion. Iu ajn povas krei propran klienton por uzi Mastodon uzante la liberan API. Retumile, eblas uzi Pinafore kiu estas pli simila al Twitter, kun ĉefa listo kaj langetoj por iri al ĉefaj funkcioj. Poŝtelefone, eblas ekzemple uzi Tusky, Mastalab kaj Tootdon.
Mesaĝoj
Mesaĝo en Mastodon havas maksimume 500 signojn (kie Twitter estas limigata al 280). Nodoj povas krei proprajn emoĝiojn. Eblas aldoni diversajn aŭdovidaĵojn. Oni povas elekti nivelon de privateco, ekzemple fari ke mesaĝo estu videbla nur al sekvantoj, aŭ al aparta uzanto. Ankaŭ eblas kaŝi mesaĝon malantaŭ averto pri enhavo (content warning), kio permesas ne ŝoki aŭ malkomfortigi uzantojn, kiujn ne volas legi tian enhavon (ekzemple: pornaĵo, depresio, timiga bildo, krueleco, intrigo de rakonto, ktp).
Sekvado
Uzanto de Mastodon povas sekvi ŝatatan uzanton, tiel ties mesaĝo aperas en la hejma tempolinio. Se uzanto tre ŝatas mesaĝon, tiu povas diskonigi ĝin por ke ĝi aperu en la tempolinio de ties sekvantoj. Uzanto de Mastodon povas privatigi sian konton. La mesaĝoj de privata konto estas legeblaj nur de aprobitaj sekvantoj.
Kradvortoj
Eblas marki mesaĝon per kradvorto, kiuj etikedas ilin. Klaki sur kradvorton permesas vidi ĉiujn mesaĝojn, kiuj uzis ĝin, pri iu aparta temo.
Publikaj tempolinioj
Rilate al la sencentreco, Mastodon havas lokan kaj frataran tempoliniojn (nomataj la publikaj tempolinioj). La loka tempolinio enhavas la publikajn mesaĝojn de la aliaj uzantoj de la sama nodo. La fratara tempolinio enhavas la lokan tempolinion plus la publikajn mesaĝojn de alinodaj homoj sekvataj fare de homoj de la nodo. La publikaj tempolinioj helpas malkovri novajn homojn kun similaj interesoj.
Komunumo
Mastodon multe populariĝis en Aprilo 2017, kiam amaskomunikilo prezentis ĝin kiel alternativo al Twitter kun malpli da ĉikanado. La tiama plej granda nodo (mastodon.social) malpermesas nazian enhavon kaj neadon de holokaŭsto. La ĉefa ideo de tiuj artikoloj, estis ke etaj komunumoj povas pli bone zorgi pri toksa sinteno ol granda entrepreno.
Mastodon iĝis populara en Francujo kaj Japanujo. En 2018–04–14, tri el la dek plej uzantnombraj nodoj troviĝis en Japanujo, kaj kvar el ili en Francujo.
En 2018-04-15, Mastodon havis 1 144 843 uzantojn el 1894 atingeblaj nodoj.
En Aprilo 2018, amaskomunikiloj denove ekparolis pri Mastodon pro Switter, kiu estas nodo por sekslaborantoj, kiuj multe populariĝis pro la forbarado de ili el grandaj sociaj retoj, kaj pro la leĝo FOSTA en Usono, kiu malfaciligas ilian laboron. Switter uzas servilon en Aŭstrio, kiu havas leĝojn pli permesajn. En 2018-01-14, tiu nodo atingis 39 500 membrojn, iĝinte la 6a plej granda nodo laŭ nombro de uzantoj.
Post Twitter estis aĉetita de la miliardulo Elon Musk je la 27a de oktobro 2022 la uzantaro de mastodono tre grandigis. laŭ mastodono, tri semajnojn poste estis 1.6 milionoj da aktivaj uzantoj, trioble ol antaŭ kiam Musk aĉetis Twitter, kaj la nombro da uzantoj estis pligrandigis de pli ol miliono.
Ekzistas eta Esperantista komunumo en Mastodon. Ĝi troviĝas en la nuresperanta nodo esperanto.masto.host, kaj dise en diversaj nodoj. Kelkaj el ili estas troveblaj uzante la kradvorton #esperanto ene de kliento.
9489 Tanemahuto
9489 Tanemahuto estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey), kiel indikas ĝia numero finigita per "T-1".
Nomo
Ĝia nomo aludas al Tāne Mahuta, arbara dio de la Maorioj de Nov-Zelando. Estas ankaŭ la nomo de la plej granda kaŭrio (Agathis australis) en la arbaro Waipoua (Nordia Regiono).
Distrikto Heidenheim
La distrikto Heidenheim [HAJdenhajm] situas en la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Heidenheim an der Brenz. La distrikto estas parto de la distriktaro Stutgarto kaj kune kun la distrikto Ostalb konsistigas la regionan ligon Orienta Virtembergo.
La distrikto havas areon de 627 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn. Najbaras la distriktoj Ostalb norde, Donau-Ries, Dillingen kaj Günzburg de la najbara lando Bavario oriente, Alb-Donau sude kaj Göppingen okcidente.
Administra divido
La distrikto konsistas el 11 komunumoj, el kiuj 4 estas urboj. En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fino de septembro 2006.
Urboj:
Neurbaj komunumoj:
Iuj urboj kaj/aŭ komunumoj interkonsentis kune oferti partojn de la publikaj servoj kadre de administraj komunumaroj. Tiuj grupigoj en la supra listo (laŭ la nuna stato) ne aparte listiĝas.
Lexbase
Lexbase estas svedia retpaĝaro (lexbase.se), celanta ebligi al ĉiu deziranto kontraŭ iomete da mono ekscii informon pri ekzistado de juĝkulpigoj de alia homo.
La paĝaro estis fondita en januaro de 2014 kaj ĉesis funkcii en la sama monato post 3 tagoj: ĝi fariĝis tro oportuna por retpiratoj, kiuj ekuzis ĝin por ricevi privatan informon pri homoj (adresoj, lokoj de loĝado ktp.).
Lukailencfalva
Ilieni (Mureş) (rumane: Lukailencfalva) estas vilaĝo en Rumanio sude-sudokcidente de Târgu Mureș. Administre ĝi apartenas al ĝi Gheorghe Doja (komunumo).
Otto Güthling
Otto GÜTHLING (naskiĝinta la en Minden, mortinta la  en Vroclavo) estis germana filologo klasika kaj gimnazia instruisto. Li famiĝis ne nur kiel tradukisto de multaj antikvaj verkoj ĉe la eldonejo Reclam-Verlag kaj kiel kreinto de imponaj vortaroj.
Lukailencfalva
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 433 loĝantojn (hungaroj), en 1992 418 (hungaroj).
Otto Güthling
Vivo kaj agoj
Li estis la filo pli olda de la gimnaziestro Carl Eduard Güthling (1824-1895). La unuajn jarojn li pasigis en Minden, kiel la patro estis lernejestro, poste en Bolesławiec (1862-1865), Lubań (1865-1867) kaj Legnica Liegnitz (ekde 1867). Otto Güthling frekventis inter 1863 kaj 1871 la respektivajn gimnaziojn. Post la abiturienta ekzameno trapasita en la 15.2.1871 li studis klasikan filologion, germanistikon kaj filozofion ĉe la Universitato de Göttingen. Tie li sekvis prelegojn kaj ekzercojn de Ernst von Leutsch, Hermann Lotze, Albrecht Ritschl, Hermann Sauppe kaj Kurt Wachsmuth. Samloke li iĝis en 1871 membro en la studenta korporacio Göttinger Wingolf. En la 8.5.1875 li trapasis la ekzamenon instruistan por la fakoj latina kaj helena lingvoj kaj por religio evangelia. Li laboris ekde la 8.4.1875 kiel provkandidato ĉe la gimnazio de Legnica. En la 24.4.1876 li nomumitis helpinstruisto.
Lukailencfalva
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1567. Ĝi estis sikula komunumo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda).
Otto Güthling
Vivo kaj agoj
Dum tiu tempo li intense laboris por sia akademia kaj lerneja kvalifikigo. En la 2.3. li faris plusan ekzamenon en Vroclavo kiu ekpermesis al li instrui la klasikajn lingvojn kaj la germanan ankaŭ en pli superaj klasoj. Tiel li estis plenuminta ĉiujn necesajn antaŭkondiĉojn por esti akceptita kiel orda instruisto fare de la prusia registaro. En la 31.8.1877 li eĉ doktoriĝis ĉe la Universitato de Rostock skribinte tezon pri la Eneido.
En la 1.10.1877 li iĝis orda instruisto ĉe la gimnazio en Gartz (Odro). Post pasigo de diversaj aliaj ekzamenoj instrukapabligaj li revenis en la 1.10.1884 al Legnica. Tie li patro tiutempe ankoraŭ estis lernejestro; lia posteulo iĝis cetere en 1889 la fama filologo Wilhelm Gemoll. La reston de sia kariero Otto Güthling havis seninterompite en Legnica. Tie li akiris en la kuro de la tempo multajn honrojn. Ekzemple li ricevis en la 30.9.1909 la ordenon Roter Adlerorden (klaso 4). Retiriĝo lia estis en la 1.7.1912.
En Legnica Güthling havis - krom la instrudevigoj - sufiĉan tempon por scienca laboro. Por la eldonejo Teubner li kunlaboris ĉe la eldono de Ovidio fare de Heinrich Stephan Sedlmayer kaj Anton Zingerle: li eldonis la trian volumon en 1884. Same li agis por la Vergilio-eldono de 1886. Laŭ komisio de la eldonejo Reclam li eldonis ekde la 1880-aj jaroj multajn tradukojn de malnovgrekaj kaj latinlingvaj aŭtoroj. Aŭ en propra traduko, aŭ en pli malnovaj kiujn li pli malpli prilaboris. Inter ili menciindas skribaĵoj de la atikaj oratoroj Likurgo el Ateno kaj Isokrato, de la historiistoj Herodoto, Ksenofono kaj Tucidido, de la tragediistoj Esĥilo kaj Sofoklo, de la filozofo Platono, de la sofismuloj Plutarko de la romiaj poetoj Terentio, Lukrecio kaj Vergilio kaj de la romiaj historiistoj Tito Livio, Neposo kaj Tacito.
Sed lia nomo plej koneksatas al vortaroj kiujn li eldonis kaj kreis. Lia unua projekto estis prilaboro de speciala leksikono por la verko Memorabilia de Ksenofono (1896, 3-a eldono). Fare de la eldonistoj berlinaj de Langenscheidt li komisiitis fari kune kun Hermann Menge grandajn vortarojn de la helena kaj de la latina lingvoj. Dume Menge okupiĝis pri la volumoj helena-germana kaj latina-germana, transprenis Güthling la zorgon pri la volumoj germana-helena respektive germana-latina. Krome ambaŭ faris poŝvortaron por ambaŭ lingvoj. Ĉiuj tiuj vortaroj havis nenombreblajn eldonojn kaj simple nomiĝis "la Menge-Gühling-vortaroj".
Höchstädt im Fichtelgebirge
Höchstädt im Fichtelgebirge estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wunsiedel kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunuma teritorio situas en la mezalta montaro Fichtelgebirge.
Preĝejo de Sankta Stefano (Entrammes)
Preĝejo de Sankta Stefano (Saint-Étienne d'Entrammes) estas romkatolika preĝejo en urbo Entrammes, Francio. Tiu preĝejo estas simbolo de la urbo.
La unua paleokristana preĝejo estis konstruita en la 7-a jarcento sur la restaĵoj de la gaŭlo-romiaj banejoj, malkovritaj en 1987.
Pampulha
Pampulha estas administra regiono kaj kvartalo de la brazila urbo Belo Horizonte kaj unu el ties ĉefaj allogaĵoj por turistoj. Pampulha havas areon de 47,13 km² kaj loĝantaron de 145.262 (2006).
Kajafas
En la Nova testamento, Kajafas estas la ĉefpastro, al kiu Jesuo estas kondukita post sia aresto (Mateo 26:57).
Pampulha
La centro de la kvartalo estas la artefarita lago. Ĝi estis konstruita komence de la 1940-aj jaroj, kiam Juscelino Kubitschek estis urbestro de Belo Horizonte.
Kajafas
La Londona Biblio kaj PIV2002 havas la grekan formon Kajafas, sed la nomo estas aramea, kaj ne ĉiuj lingvoj kopias la grekan finaĵon: en pluraj lingvoj estas Kajafa, kaj en la franca estas Caïphe. Tial, Kajafo eble estus pli bona formo en Esperanto.
Pampulha
Proksime de la lago de Pampulha troviĝas
Conjunto Arquitetônico da Pampulha
La ensemblo estis frua granda verko de konata arkitekto Oscar Niemeyer, kiu multe influis la stilon de arkitekturo en Brazilo. Niemeyer planis ĝin laŭ instigo de urbestro Kubitschek, kiam la lago de Pampulha estis farita komence de la 1940-aj jaroj. Niemeyer konceptis harmonian arkitekturan aron kun
Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo
La kurbitaj konturoj denuncas ĝin kiel verkon de aŭdaca Oscar Niemeyer. Ene de ĝi oni montras 14 panelojn pri la vojo de la kruco, nome granda verko de Portinari. Ekstere imponas la kahelo-mozaikoj de la sama artisto kaj la ĝardenoj de Burle Marx. Pro kverelo inter la artistoj kaj la eklezianoj nur unufoje okazis diservo en la preĝejo, en la jaro 1956.
11997 Fassel
11997 Fassel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Nomo
Ĝia nomo honoras Deborah Elizabeth Fassel kaj Charles Sebastian Fassel, amatoraj geastronomoj, kiuj vivas en St. Catharines (Ontario, Kanado)
Listo de radioamatoraj revuoj
Tiu ĉi estas listo de revuoj pri temoj, kiuj rilatas al amatora radio.
Kochánov (apartigilo)
Nomon Kochánov portas pluraj setlejoj:
…aŭ partoj de municipoj:
…aŭ aliaj lokoj:
Remsa Evangelio
Remsa Evangelio estas slavona pergamena manuskripto. La unua parto, kie situas festaj legoj de Evangelioj laŭ ortodoksa rito, estas en cirila alfabeto. En la dua parto situas Evangelioj, apostolaj leteroj kaj festaj legoj laŭ katolika kalendaro. Ĝi estas skribita en 1395 per kroata (anguleca) glagolico, en Emaus-monaĥejo, por katolika diservo en slava lingvo. La ĉeĥa skribisto enigis kelkajn ĉeĥajn pruntvortojn en slavonan tekston. En fino de ĉi tiu parto ĉeestas glagolica skribo en ĉeĥa lingvo, kie la skribisto informas, ke la cirilan parton skribis Sankta Prokopio.
En 1717 caro Petro la 1-a vizitis Francion kaj, laŭ legendo, legis la unuan (cirilan) parton de la Evangelio, sed ne povis legi la duan. La 18-an de junio 1726 rusa ambasadoro vizitis la sakristion de Remsa katedralo kaj ankaŭ povis legi nur la unuan parton de la manuskripto.
Laŭ disvastigita je la 19-a jarcento legendo, en Francion alportis la Evangelion Anna Jaroslavna, kiu iĝis apud la jaro 1048 franca reĝino. La Evangelio povis esti parto de ŝia doto aŭ persona biblioteko.
Laŭ Brockhaus-Efron enciklopedio, la pola arkeologo kaj paleografo Ludwik Jastrzębski pruvis aŭtorecon de Sankta Prokopio kaj opiniis, ke li finis la libron apud 1030.
William Heinesen
Andreas William HEINESEN (n. la 15-an de januaro 1900 - m. la 12-an de marto 1991) estas la plej jama verkisto el la insularo Ferooj. Li ankaŭ estis poeto, komponisto kaj pentristo.La feroa ĉefurbo Tórshavn ĉiam estas la centro de la verkoj de Heinesen. Li skribis ĉefe en la dana lingvo, kvankam lia denaska lingvo estis la feroa.
Johann Gottfried Schadow
Johann Gottfried Schadow (nask. la 1764 en Berlino; mortis  1850 en Berlino) estis prusa grafikisto kaj la plej grava skulptisto de la germana klasikismo. Liaj ĉefaj verkoj estas Mortomonumento de l' Duko de la Marko" (Grabmal des Grafen von der Mark) (1790) kaj la kvadrigo sur la Brandenburga Pordego (1794). Schadow estas rigardata kiel la fondinto de la Berlina Skolo de Skulptado. Al liaj disĉiploj apartenis Christian Friedrich Tieck kaj Christian Daniel Rauch.
Skulpturaj verkoj
Schadow kreis epitafojn kaj monumentojn, statuojn de unuopaj figuroj kaj de grupoj, bustojn kaj pli ol 2200 akvafortojn kaj litografiojn. Li krome publikigis arthistoriajn kaj teoriajn studojn. Al liaj plej konataj verkoj apartenas:
NGC 166
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Armena Liberala Demokratia Partio
La Armena Liberala Demokratia Partio (Ռամկավար Ազատական Կուսակցութիւն) aŭ Ramgavar Partio, (antaŭ 1921 konata kiel Armenakan estas armena politika partio en Armenio kaj en la Armena diasporo inkluzive de Proksima Oriento, Eŭropo, Ameriko kaj Aŭstralio.
Siedlce
Sidejo de unu el 3 ekleziaj provincoj en Lublina ĉefdiocezo. Ekonomia centro, eduka (altlernejoj, animzorga seminario, 10 mezlernejoj, muziklernejo) kaj kultura (2 kulturdomoj, teatro, 4 bibliotekoj kaj 3 muzeoj).
La 31-an de decembro 2021 Siedlce nombris 76 005 loĝantojn (la kvara post Varsovio, Radom kaj Płock urbo en Mazovia provinco).
Situo
La urbo situas:
Deveno kaj fondo de la urbo
En 1547 Siedlce ricevis urborajton laŭ magdeburga juro, atribuitan de reĝo Sigismondo la 1-a. La urbo gajnis gravajn privilegiojn – por 8 jaroj la loĝantaro ne devis pagi imposton, kaj de tiam povus okazi ĉiusemajna vendo-aĉeto sur urboplaco kaj 3 foiroj jare. En la unua jarcento de sia ekzisto la urbo dinamike disvolviĝis. La aero de Siedlce kreskis kvinfoje, kune kun nombro de loĝantoj, alvenis komercistoj kaj metiistoj. La privilegio estis konfirmita en 1650.
La unuan periodon de la urbevoluo en la duono de 17-a jarcento rompis milito. La urbo estis bruligata, rabata, la popolo suferegis pro trairoj de armeoj kaj malsanoj. Nur post tiu ĉi tempesta periodo komencis leviĝi de falo.
Familio Czartoryski
En 1692 incendio detruis parton de domaro. Kazimierz Czartoryski, filo de Michał, denove ekplanis urboplacon kaj apudajn stratojn, kio faciligis estontan plukonstruon de la urbo. La urba privilegio de Siedlce estis vastigita post la incendio en 1693.
El fondaĵo de Izabela kaj Kazimierz Czartoryski estis en la unua duono de 18-a jarcento konstruita preĝejo kaj palaco. Post morto de Kazimierz la urbo iĝis posedaĵo de Michał Fryderyk Czartoryski, kaj poste de lia filino Aleksandra.
Aleksandra Ogińska
Aleksandra edziniĝis al Michał Ogiński, hetmano granda litova. En 1775 r. Aleksandra Ogińska heredis post patro Michał la havaĵon de Siedlce. Urbo iĝis centro de societa kaj kultura vivo en la Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Oni organizis teatraĵojn, al kiuj estis invitata elito el la tuta lando.
En Palaco de Ogiński verkis poetoj de Klerismo: Franciszek Karpiński, Julian Ursyn Niemcewicz, Franciszek Dionizy Kniaźnin. Posedantino de Siedlce helpis al kapablaj infanoj. Al filo de vojaĝgastejo helpis progresi kiel pentristo. Ŝi fondis lernejon de baleto por infanoj de siaj subuloj.
La princino mortis en 1798. Siedlce iĝis posedaĵo de Czartoryski-familio el linio de Puławy. Adam Jerzy Czartoryski estis lasta privata posedanto. Li ŝanĝis la urbon kun aŭstra registaro kontraŭ aliaj bonaĵoj, kaj de 1807 Siedlce estis registara urbo.
Periodo de aneksoj
Post falo de Insurekcio de Kościuszko (1794) kaj farita tria dispartigo de Pollando (1795), Siedlce troviĝis en aŭstra aneksaĵo kiel sidejo de areaj regopovoj. Dum Varsovia Duklando (1807-1815) Siedlce estis ĉefurbo de departamento, kaj kun kreo de Kongresa Pollando (1815-1918) iĝis vojevodia urbo kaj sidejo de distrikto. Post milito de Napoleono kontraŭ Aŭstrio (1809) Siedlce estis enigitaj al kreita Varsovia Duklando. En 1815 post Viena Kongreso estis enkorpigita al Kongresa Pollando kaj fariĝas ĉefurbo de Podlaĥia vojevodio. Kune kun la tuta Reĝlando Siedlce travivas ekonomian disfloron, sed post falo de Novembra ribelo kontraŭ Rusia imperio iĝas Podlaĥia gubernio. Fine parto de Lublina gubernio. De 1840–1866 Siedlce estis sidejo de distriktaj regopovoj. Periodo de rusigo kaj reprezalioj post subpremo de Januara ribelo daŭris eĉ post kreo en 1867 de Siedlce-gubernio. Malgraŭ tio daŭris ekonomia evoluo de la urbo, precipe post konstruo tra Siedlce de pavimita vojo Varsovio-Brześć (1820-1823) kaj de Fervojo Varsovio-Terespol (1866-1867).
Alstahaug
Alstahaug estas komunumo de Norvegio. Ĝi apartenas al la departemento Nordland. Fine de en la komunumo vivis. La administra centro de la komunumo estas la urbeto Sandnessjøen.
Siedlce
Dua mondmilito
Fine de septembro 1939 Siedlce estis okupita de Ruĝa Armeo (ekz. ĉirkaŭaĵoj de stacidomo), de kie post kelkaj tagoj retiriĝis al linio fiksita de Pakto Ribbentrop-Molotov kun ties sekreta aldona protokolo.
Tragikaj eventoj de la dua mondmilito ne preterpasis la urbon. Germana okupado komenciĝis la 11-an de septembro 1939, kaj finiĝis preskaŭ post 5 jaroj la 31-an de julio 1944. Oni ne povas precize registri murdojn faratajn de germanoj, sed oni certas ke en loka geto kaj en ekstermejo Treblinka pereis 15–17 mil juddevenaj loĝantoj de Siedlce.
Dum la milito la urbo estis tereno de partizana agado de Pola Enlanda Armeo, Kamparanaj Batalionoj kaj Naciaj Armitaj Fortoj de Pollando. En 1943 la taĉmento de KB agis kontraŭ Komunuma Ŝparkaso.
En Siedlce troviĝis militprizono (ĉefe por sovetaj soldatoj) – Stalag n-ro 366, kie restadis averaĝe de 5 ĝis 20 mil personoj, el kiuj pereis 9–12 mil. Ĉi tie estis ankaŭ 4 trudlaborejoj en kiuj sume estis 12 mil personoj, el kiuj ĉ. 10 mil estis forveturigitaj al ekstermejo Treblinka, kaj la ceterajn oni pafmortigis.
Siedlce helpis al rifuĝintoj dum la milito, precipe al setliĝantoj el Grandpolujo kaj al infanoj el Zamość-regiono (Ribelo de Zamość).
La 23-an de septembro 1943 fronte al urba malliberejo germanoj pafmortigis 10 membrojn de subteraj organizaĵoj, en tio de Popola Gvardio.
Kulturo
Ĉiujare okazas dekkelkaj aranĝoj, kiel
- dutaga Foiro de Sankta Stanislao de Krakovo (8-a kaj 9-a de majo) kun ĉ. 100 ekspoziciistoj, ĉefe komercistoj, metiistoj, artistoj, kolektistoj, vizitata de 5 mil personoj,
- Tagoj de Siedlce (en la unuaj tagoj de junio), dum kiuj i.a. prezentiĝis Kayah, Boney M, Smokie, The Animals, Edyta Górniak, Maryla Rodowicz.
Sekureco
Krom du malsanulejoj, unu apuduniversitata, 5 specialigitaj medicinejoj kune kun privataj kaj 27 apotekoj estas 18-a Mekanigita Divizio je la nomo de armea generalo Tadeusz Buk.
Sirah Baldé
Sirah Baldé de Labé estis gvinea romanistino kaj instruistino. Ŝi plenumis studojn por fariĝi instruistino en Rufisque (Senegalo) kaj iasence estis pioniro, ĉar ŝi estis la unua virino, kiu "instruis la francan lingvon en la eksa reĝlando Fouta-Djalloo" dum la franca kolonia periodo. Ŝi plej famiĝis pro sia romano titolita From One Futa Jalon to the Other.
Generalo Johnson savanta vunditan francan oficiron
Generalo Johnson savanta vunditan francan oficiron el tomahoko de nord-amerika indiano (: General Johnson Saving a Wounded French Officer from the Tomahawk of a North American Indian) estas pentraĵo farita de Benjamin West, kompletigita inter 1764 kaj 1768. Ĝi pripentras scenon kiel observitan de denaskulo de Pensilvanio, tuj post kiam la montrita evento okazis. Ĝi troviĝas en la kolekto de Muzeo kaj artgalerio de Derby.
4479 Charlieparker
4479 Charlieparker estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona saksofonisto kaj komponisto Charlie Parker (1920–1955).
Haimhausen
Haimhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dachau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Generalo Johnson savanta vunditan francan oficiron
Priskribo
West estis frua usona pentristo. Li asertis ke li unue estis instruita kiel fari pentraĵon de denaska usona infanaĝa amiko kiu montris kiel farbo povis esti farita miksante argilon kun ursa graso. Tiu ĉi pentraĵo havas fajnajn detalon en la denaskula figuro, kies plukita skalpo kaj tatuaĵoj estas montritaj pli detale ol la uniformoj de la Eŭropanoj. Estas konate ke West havis kolekton de nord-amerikaj objektoj kiujn li uzis en siaj pentraĵoj.
Benjamin West probable komencis ĉi tiun pentraĵon tuj post sia alveno al Londono, en 1763, kiam li revenis el Italio, kie li pasigis tri jarojn. Sekvante pentraĵon La indiana familio de ĉ. 1761, tiu ĉi montras la saman volon montri "la ĝustajn vestaĵon kaj vestadon". Tiel ĝi havigas al ni unu el du konataj samtempulaj bildoj de la brita malpeza infanterio dum la franca-indiana milita periodo. Dum en la itala pentraĵo, akurateco kaj aŭtentikeco intencis donis komunan reprezentaĵon de la indiana vivo, la nova pentraĵo uzis ilin por fari raporton de freŝa historia evento.
Historia kunteksto
Montrante Johnson reteni la agresivan agon de aliancano, la pentraĵo promocias "civilizajn" normojn de honoro kaj leĝojn de milito, male al la krueleco de "sovaĝuloj". Ĝi referencas al la koncernoj kaj debatoj kiujn la dungo de indianaj aliancanoj estigis inter Eŭropanoj, tra la tutaj konfliktoj en Nordameriko. La humana ago de Johnson kontrastas kun la reputacio de Johnson inkluzive tiun de "blanka sovaĝulo" pro lia ĝenerala sinteno.
En la komenco de la franca kaj indiana milito, oni diras ke la juna George Washington lasis indianan ĉefon Tanaghrisson sigeli ilian freŝan aliancon frakasante la kranion de Joseph Coulon de Jumonville, vundita franca oficiro kiun ili prenis kiel kaptiton, poste lavante siajn manojn en la cerbon de la viro. La afero de Jumonville kaŭzis skandalon en Eŭropo, kie ĝi akcelis la ekspansion de la Sepjara milito.
La samaj demandoj daŭris dum la Usona Milito de Sendependeco. En 1777, ambaŭ ĉambroj de la Parlamento de la Unuiĝinta Reĝlando debatis pri la uzo de indianaj aliancanoj. La parolado de William Pitt en la Ĉambro de lordoj (la 20-an de novembro), denuncante perfortajn agojn faritajn kontraŭ "senkulpuloj" kaj la praktikon de kanibalismo, estas signifa pri la malinklinoj kiuj ŝajne estis vaste partigitaj.
Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio
La Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio (TFEU aŭ FEU-Traktato) estas unu el la fondaj traktatoj de Eŭropa Unio (EU) kune kun la Traktato pri Eŭropa Unio (TUE aŭ EU-Traktato). Kune ili formas la ĉefan juran bazon de la politika sistemo de EU; Laŭ Artikolo 1 de la Traktato pri Eŭropa Unio, ambaŭ kontraktoj havas egalan juran statuson kaj estas nomataj kolektive kiel "la kontraktoj". Foje ĉi tiuj traktatoj estas do ankaŭ nomataj "Eŭropa konstitucia juro", sed formale ili estas internaciaj traktatoj inter la membroŝtatoj de EU.
François Sulpice Beudant
François Sulpice BEUDANT (1787-1850) estis franca mineralogo kaj geologo, kiu priskribis plurajn mineralojn, profesoro pri matematiko en la Liceo de Avinjono, profesoro pri fiziko en la Liceo de Marsejlo, kaj aŭtoro de sennombraj verkoj pri mineralogio. La mineralo "beŭdantito" ricevis tian nomon liaomaĝe.
Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio
La FEU-Traktato devenas el la Traktatoj de Romo, kiu estis ratifita en 1957 por establi la Eŭropan Ekonomian Komunumon (EEK-Traktato), kiu, kune kun la Traktato EURATOM, estas konata kiel la Traktato de Romo. La EEK-Traktato plurfoje estis ŝanĝita de tiam, precipe per la Traktato pri la kreo de komuna Konsilio kaj komuna Komisiono de la Eŭropa Komunumo en 1965, la Unueca Eŭropa Akto en 1986, la Traktato de Mastriĥto en 1992, la Traktato de Amsterdamo en 1997, la Traktato de Nico en 2001 kaj la Lisbona Traktato en 2007. Kun la Traktato de Mastriĥto, la EEK-Traktato estis renomita la Traktato pri la fondo de la Eŭropa Komunumo, ĝia nomo iĝis la FEU-Traktaton kun la ratifo de la Lisbona Traktato la 1-an de decembro 2009. Aldoniĝas al tio, ke la Traktato de Lisbono dissolvis Eŭropan Komunumon kaj Eŭropa Unio transprenis ĉiujn siajn funkciojn.
François Sulpice Beudant
La nomo de la mineralo nomita dekomence aluminilito fare de Jean-Claude Delamétherie en 1797, estis mallongigita fare de François Beudant en 1824 al alunito.
Okaze de la morto de René Just Haüy, li fariĝis profesoro pri mineralogio kaj geologio en la Fakultato de Sciencoj de Parizo.
Traktato pri Funkciado de Eŭropa Unio
Dum la traktatoj pri EU kaj Eŭropa Komunumo antaŭe rilatis al du malsamaj (kvankam institucie ligitaj) organizoj, la nuna FEU-traktato nur havas suplementan funkcion kaj, laŭ sia vortumo (Artikolo 1 de la TFEU), specifas la EU-traktaton rilatan. La traktato pri EU restas sufiĉe mallonga kaj ĉefe enhavas bazajn instituciajn dispoziciojn. La FEU-Traktato, aliflanke, enhavas 358 artikolojn, precipe ĝi pli detale klarigas la funkciadon de la EU-institucioj kaj difinas en detala norma kadro, en kiuj areoj la EU povas agi, kun kiuj kompetentecoj. La laŭplana kunfandiĝo de la EU-traktato kaj la FEU-traktato por formi la traktaton starigantan konstitucion por Eŭropo malsukcesis en 2005 pro malakcepto en referendumoj en Francio kaj Nederlando.
La FEU-Traktato estas ellaborita en la 24 oficialaj lingvoj de Eŭropa Unio kaj estas jure deviga en ĉiu lingva versio.
Mallarĝfolia berberiso
La mallarĝfolia berberiso aŭ latine Berberis x  stenophylla estas hibrido  el la genro de la Berberisoj (Berberis). Ĝi estas la rezulto el la interkruciĝo de Darvina berberiso (Berberis darwinii) kaj Berberis empetrifolia. Ĝi estis priskribita en 1864 fare de John Lindley en The Gardeners' Chronicle.
Priskribo
La ĉiamverda planto povas kreski ĝis mezgranda arbusto. La arboŝelo de la branĉoj estas ruĝbruna. La branĉoj pendas arke. La malhelverdaj folioj estas mallarĝe lancetaj, kompletrandaj kun pikilo ĉe la folipintoj kaj longas 2,5 cm; la malsupra folio nur estas videbla kiel blankeca strio. La folidornoj estas plej ofte tripartaj kaj malpli ol 1 cm longaj. La orflavaj floroj staras kiel umbelo kune. La rondecaj fruktoj estas blunigraj.
Uzado
La mallarĝfolia berberiso ekestis kiel bredoformo ĉ. la jaro 1860. Ĝi estas uzata kiel ornamplanto.
Bredoformoj
Oni konas diversajn kultivarojn:
Abd al Malik
Abd al Malik estas la artista nomo de Régis Fayette-Mikano (nask. la 14-an de marto 1975 en Parizo), afrikdevena repisto.
Biografio
La patro de Malik estis alta ŝtatfunkciulo el la Popola Respubliko Kongo. Inter 1977 kaj 1981, Régis Fayette-Mikano vivis kun sia familio en Brazavilo. Post reveno al Francio, li vivis en moderpreza loĝejo de la kvartalo Neuhof de Strasburgo. Kiam eksedziĝis liaj gepatroj, li vivis kun sia patrino kaj siaj ses fratoj kaj fratinoj. Deliktinto dum periodo (poŝoŝtelisto, drogvendisto), li studis en la kolegio Saint-Anne de Strasbourg, kaj poste en la liceo Notre-Dame des Mineurs kaj fine en la Universitato Marc Bloch de Strasburgo, en duobla kurso pri filozofio kaj klasika literaturo. Li fondis repgrupon NAP (New African Poets — Nov-Afrikaj Poetoj, N.A.P.), kiun li estris.
Abd al Malik elektis sian scenejan nomon reference al sia persona naskiĝnomo "Regis", kiu signifas "reĝo" en la latina dum en la araba ĝi estas "Malik". Li edziĝis kun la kantistino Wallen (kantistino) kaj estas patro de knabo, Muhammed Hamza.
Muzika kariero
Denaske kristano, Abd al Malik multe inspiriĝis el islamo (Sufismo al kiu li konvertiĝis dum la adoleska periodo. De tiam, Abd al Malik aktivas por paco kaj kunvivado.
Li fariĝis oficiale, en 1999, disĉiplo de la granda spirita maroka Majstro Sidi Hamza al Qâdiri Boutchichi. Li daŭrigas nun sian karieron sola.
Lia serioza stilo estas ne vere klasifikebla pro mikseco de repo, ĵazo kaj slamo kun referencoj al franclingvaj kantistoj el kiuj Jacques Brel.
En liaj kanzonoj, la teksto estas forta, sencoriĉa kaj emociplena; la muziko plifortigas la intensecon de liaj vortoj, foje kantitaj, foje parolataj.
Lia estika kondutlinio por la kreado de sia albumo Gibraltar konsistis malkonstrui en la formo la nocion mem de la repo restante tamen hiphopo". Li ekkonsciis ke en la slamo, same kiel en islamo, li estis "en pozicio aperi kaj ne esti“, " ĉar tro malkvieta pri la reago de la publiko, zorgoplena pro la opinio de la homoj. “Necesis al mi malkonstrui por rekonstrui". Sed nenio bona povas eliri ekster amo kaj akcepto de la alia''" (Intervjuo kun Pierre Delanoë ĉe France Inter, julio 2006..
En novembro 2007, dum intervjuo, li anoncis sian engaĝiĝon kontraŭ nelegoscieco kadre de nova projekto kiun li nomis BENI SNASSEN, konsistanta el N.A.P, Wallen, Bil'in, Hancho, Matteo Falkone kaj li mem.
En majo 2008, li partoprenis en la albumo Last Night de Moby sub la titolo "La même nuit" (La saman nokton, franclingva versio de la titolo "Alice").
En januaro 2008, li estis ordenita fare de Christine Albanel, ministrino pri Kulturo, kavaliro pri artoj kaj beletro dum la MIDEM.
Verkisto
Abd al Malik estas ankaŭ aŭtoro de aŭtobiografia libro aperinta en 2004 : "Qu'Allah bénisse la France" (Alaho benu Francion; eld. Albin Michel), en kiu li liveras klarigojn pri sia evoluo kaj vivo. Li pledas por pripensita islamo tolerema kaj akceptanta la integriĝon. Li ricevis pro ĝi la premion Laurence Trân en Belgio. La kritiko reagis pozitive. En prezento de sia libro, li skribis : "La duopa debato de la koroj, tio estas unue galanta rendevuo kun si mem... Mi revenas de tie, kie oni neniam estus devinta foriri : Paco, Amo kaj Unueco... La Hiphopo estus unue - mi pardonpetas - spirita... Esti kapabla preterpasi sian kondiĉon, siajn alkutimiĝojn, kaj renkonti la Aliulon per la muziko. La Repo estas mia arto“
Fonto
La baza materialo de tiu artikolo fontas el fr:Abd Al Malik
Sierpc
Sierpc estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Sierpecki.
Dua mondmilito
Dum la germana okupado germanoj faris kelkajn murdojn kaj amasajn ekzekutojn, i.a. kadre de Aranĝo T4.
La 22-an de oktobro 1939 germanaj regopovoj kontribuciigis judojn de Sierpc je 50 mil zlotoj.
27302 Jeankobis
27302 Jeankobis estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jean A. Kobis, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2011, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Williamsville High School East de East Amherst (Nov-Jorkio, Usono).
Nové Vrbno
Nové Vrbno (Neu Würben) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Větřkovice en distrikto Opava. Vivas ĉi tie. La vilaĝo situas 5 km de urbo Vítkov. La propra vilaĝo situas en Moravio same kiel preskaŭ ties tuta nuna katastra teritorio, sed malgranda parto de la katastro devene apartenis al katastra teritorio de najbara silezia urbo Vítkov, sed kelke da devenaj parceloj de Nove Vrbno nuntempe apartenas al katastro de Větřkovice.
Nové Vrbno estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,97 km².
Nils Økland
Nils ØKLAND (naskiĝis la en Valestrand; mortis en 1969 en Haugesund) estis norvega esperantisto kaj instruisto en Stord. Li estis prezidanto de la komunuma estraro. Li esperantistiĝis pere de sia amiko H. Midthus en 1904/1905. En la komenca periodo li multe propagandis inter gekolegoj kaj per artikoloj en la gazetaro. Kursgvidinto en Haŭgesund 1910 kaj 1912, en Stord 1932 infankurso.
Preĝejo Stefano la 1-a (Répcelak)
Historio
Ĝis la 20-a jarcento plejparte luteranoj vivis en tiam vilaĝo Répcelak. Baldaŭ pluraj industriaj entreprenoj alvenis kune kun novaj loĝantoj. Inter ili estis multaj jam katolikoj. Dum la historiaj jaroj la katolikoj havis diservojn en Nick. Oni aĉetis domon, kiu estis transformita preĝdomo en 1985. La nun videbla kirko estis konstruita inter 1999-2004. La orgeno funkcias ekde 2006. La paroĥa rajto alvenis en 2007, pli frue la paroĥo funkciis en Vámoscsalád.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola kaj formas oklateron. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo malreliefas. Kelkaj ŝtupoj kuras al la enirejo, kiu funkcias tra la turo. Interne la muroj estas blankaj, ĝis tiam ne okazis pentrado. József Engelsz kreis plurajn emajlajn ornamaĵojn. En la turo unusola sonorilo loĝas.
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Ilieni (Mureș)
Ilieni [ilienj] (hungare: Lukailencfalva) estas vilaĝo en Rumanio sude-sudokcidente de Târgu Mureș. En 1910 ĝi havis 433 loĝantojn (hungaroj), en 1992 418 (hungaroj). Ĝia unua mencio estas el 1567. Ĝi estis sikula komunumo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Gheorghe Doja.
Ilieni situas sur la dekstra bordo de rivero Niraj.
Hemolizo
In vitro
La hemolizo in vitro estas videbla en sangoj stokataj por multe da tempo aŭ stokataj en neĝustaj kondiĉoj (por tre alta temperaturo aŭ tre malalta, ekzemple) aŭ kiam okazas osmoza malekvilibro (solvaĵo kun multe da natrio, ekzemple). La hemolizo ankaŭ povas okazi dum la sanga kolektado.
Kiam la eritrocito estas en kontakto kun hipofortiga solvaĵo (malpli koncentrita) la eritrocito hemolizas. Ĉi tio estas farata in vitro pro la farado de kelkaj laboratoriaj provoj, ekzemple kiam oni deziras eksplori la kvanton de hemoglobino oni faras la hemolizon pro la liberigo de la hemoglobino en la sero kaj tiel oni provas la kvanton da hemoglobino.