cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Graflando de Tuluzo
Historio
En tiu epoko, nova religio, la katarismo, etendiĝas en la graflando. La grafo Rajmondo la 5-a petis helpon de cistercio por batali kontraŭĝi, sed komence de la 13-a jarcento, la adopto de la herezo estis tia ke Rajmondo la 6-a ne plu povas batali kontraŭ ĝi sen malfavorigi al si grandan parton de sia loĝantaro. La murdo de la papa legato Petro de Castelnau estigis la krucmiliton kontraŭ albigensismo, kiu finiĝis per la aneksado de la graflando de Tuluzo fare de la reĝo de Francio en 1271.
Filoj
Ekde la 9-a jarcento, la grafoj iom post iom ĉesigis la kutimon partigi la bienojn inter filoj profite al unika heredo de la plej aĝa filo por garantii la stabilecon de la graflando. LI fariĝis pli kaj pli grava en la plenumo de la povo. Alphonse Jourdain asociis sian filon, la estontan Rajmondo la 5-a, en a tuto de la gravaj politikaj decidoj, kia la fondo de Montauban.
Grandaj vasaloj
La grandaj vasaloj de la graflando komencis aperi en la kortego de Tuluzo sub Rajmondo la 6-a.
Baronoj
Ili estis ofte komisiitaj pri la edukado de la heredanto.
Senjoroj
La milita nobelaro posedis la kastelojn kaj la grafo arigis la plej bonajn el sia bienaro ĉirkaŭ si. Ili akompanis la grafojn en la militaj ekspedicioj.
Klerikoj
Ili plej ofte estis for de la kortego de Tuluzo.
Júlia Majoros
Júlia Majoros [majoroŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Majoros Júlia estas hungara aktoro.
Amarok (programaro)
Amarok estas plursistema libera sonlegilo por Uniks-bazitaj sistemoj. Ĝi baziĝas sur la bibliotekoj de la grafika uzantinterfaco KDE, sed povas funkcii en iu ajn grafika uzantinterfaco.
Júlia Majoros
Júlia Majoros naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Júlia Majoros akiris aktoran diplomon en privata aktorlernejo de Kálmán Rózsahegyi en 1961. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro Gárdonyi Géza. Ekde 1963 ŝi estis videbla en malgrandaj teatroj, scenejoj. Inter 1986-1989 ŝi estis membro de Teatro Petőfi (Veszprém), poste ŝi ne ligiĝis al teatra trupo. Ŝi kantis ankaŭ en operetoj.
Graflando de Tuluzo
Feŭdoj
Dum la ekzisto de la graflando de Tuluzo, la limoj senĉese moviĝis laŭ la politikaj intrigoj ĉirkaŭ la grafo.
Amarok (programaro)
Ĝi unue estis farita por Uniks-bazitaj sistemoj (GNU/Linukso, FreeBSD…), sed nun funkcias ankaŭ en Vindozo kaj Mac OS X.
Paris School of Business
La studprogramojn de PSB akreditas la internaciaj organizaĵoj AMBA, IACBE kaj CGE. Inter la diplomitoj de la universitato en la komerca kaj politika sferoj estas Franck Louvrier (Ĉefdirektoro ĉe la kompanio Publicis Events) kaj Vianney (Kantisto).
Amarok (programaro)
Historio
La nomon Amarok venas de la albumo Amarok de la angla komponisto Mike Oldfield. Amarok estas ankaŭ lupo en la inuita mitologio; tial la bildsimbolo de Amarok reprezentas lupon.
Graflando de Tuluzo
Feŭdoj
Ekde Rajmondo la 5-a, la grafoj reregis iujn vicgraflandojn pro timo esti tenajle ĉirkaŭata de la reĝo de Aragono.
Amarok (programaro)
Historio
Ĝis la versio 1.4.0, ĝia nomo estis skribita “amaroK”, por emfazi la K de KDE, kiu karakterizas plejparton el la programaroj de la uzantinterfaco KDE (KOffice, Konqueror, Konsole…). Okaze de la 1.4.1, la aŭtoroj decidis majuskligi la unuan literon.
La branĉo 1.x kongruas kun KDE 3, kaj la branĉo 2.x estas adaptita al KDE 4.
Graflando de Tuluzo
Subdividoj kaj influoj
La ĉefaj feŭdoj de la graflando de Tuluzo sub Rajmondo la 4-a de Tuluzo
Amarok (programaro)
Eksteraj ligiloj
Liste over KDE-programmer
Carbajo
Carbajo estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas carbajentos. La censita populacio en 2008 estis de 228 loĝantoj. La populacio estas sufiĉe maljuniĝa pro izoliteco.
Situo
Carbajo estas situa en la okcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko nome Distrikto de Valencia de Alcántara, je altitudo de 344 m ege malproksime de la provinca ĉefurbo kaj de la regiona ĉefurbo, sed lima kun Portugalio je sia norda bordo. La surfaco de ties teritorio estas de 28,05 km². Ĝi situas je deklivo de montaro.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado.
Malgranda kukolkolombo
La Malgranda kukolkolombo aŭ Ruĝeckrona kukolkolombo laŭ la latinlingva scienca nomo (Macropygia ruficeps) estas mezgranda tre ruĝecbruna birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas kolombojn kaj turtojn ene de la genro de Kukolkolomboj nome Macropygia. Ĝi troviĝas en Brunejo, Ĉinio, Indonezio, Laoso, Malajzio, Birmo, Tajlando kaj Vjetnamio. Ĝi estas kategoriita kiel specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj.
Priskribo
La Malgranda kukolkolombo estas ruĝecbruna kolombo, kiu estas 27 ĝis 30 cm longa, kaj pezas 74 ĝis 88. Ĝi havas cinamobrunan plumaron kaj grizecblankajn irisojn. La beko estas bruna, kaj havas nigran pinton. La piedoj estas koralruĝaj. La vosto estas longa, kaj ĝi diferencigas tiun kukolkolombon disde aliajn simpatriajn (specioj ekzistantaj en la sama geografia areo kaj tiel foje troveblaj kune unu kun la alia) kolomboj. Alia diferenciga trajto estas la tre brila bronzecruĝa krono (kapoverto) kaj nigreca makuletstrieco en brusto.
Distribuado kaj habitato
La Malgranda kukolkolombo estas trovebla en ĉiamverdaj montetarbaroj kaj arbarbordoj, en la norda parto de sia teritorio. Sude, ĝi troveblas en pli sekaj arbaroj kaj en apudaj areoj de duarangaj arbaroj. Ĝi troveblas ankaŭ en kultivataj areoj. Ĝi estas ofte troveblaj en ĉemontaraj habitatoj je altaĵoj de 300 ĝis 2000 m super marnivelo. Ĝi estis registrita ankaŭ je altaĵoj de almenaŭ 3000 m super marnivelo en la Monto Kinabalu, kaj foje je marnivelo.
Statuso kaj konservado
Ekde 1988, la Malgranda kukolkolombo estas konsiderata specio Malplej Zorgiga en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj. Tio estis okazigita pro la fakto ke la specio havas grandan teritorion — pli ol 20 000 km2 — kaj ĉar estas stabila populacitendenco. Aldone, kvankam ties populacinombroj ne estis determinita, oni supozas, ke ili estas super 10 000, kio estas super la kriterioj kiuj kondukas al la kategorio de vundebla. Oni supozas, ke ofte ĝi estas facile trovebla en la suda parto de sia teritorio, sed estas rare trovata en en la norda parto de sia teritorio. Ne estas gravaj minacoj por tiu specio.
Reijo Frank
Reijo FRANK (naskiĝinta la en Helsinko, mortinta la  samloke) estis finna kantisto. El li aperis 8 diskoj. Lia plej konata diskaĵo estas verŝajne Veli, sisko. Li publikigis ĝin en 1969. Li estas konata speciale pri laboristaj kantoj. Lia unua disko aperis en 1970. Li faris ankaŭ popolmuzikon. Li ricevis laborkantan premion en la jaro 1982.
Villars-les-Dombes (stacidomo)
Villars-les-Dombes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Villars-les-Dombes, en departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Livry-sur-Seine
Livry-sur-Seine estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Villars-les-Dombes (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
Livry-sur-Seine
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Livryens.
Aviadila akcidento de Falcon 50 en flughaveno Vnukovo (2014)
Aviadila akcidento de Falcon 50 en internacia flughaveno Vnukovo (Moskvo, Rusio) okazis nokte. Ĉirkaŭ 23:58 (moskva tempo) privata aviadilo Falcon 50 ekflugante al Parizo koliziis kun kontraŭneĝa maŝino, renversis, falis kaj eksplodis.
Pro la katastrofo pereis Christophe de Margerie, prezidanto de Total — unu el plej grandaj franciaj prienergiaj kompanioj (ĉefe nafto). Same, pereis 3 aviadilanoj; nomo de piloto estis Yann Pican, 45 jaroj. Stiristo de la kontraŭneĝa maŝino postvivis.
Golfo de San-Francisko
La Golfo de San-Francisko (San Francisco Bay [sen fr'nciskoŭ bej]) estas golfo de la Pacifiko, kun kiu ĝi estas ligita nur per la markolo de la Ora Pordego (Golden Gate ['goŭldn gejt'']). Ĝi situas en la usona ŝtato Kalifornio.
La golfo iam (1850) havis, kune kun San-Pablo-Golfo, longon de pli ol 80 km kaj areon de ĉirkaŭ 1750 km² sed pro arta digado kaj sekigo nun restas nur ĉirkaŭ 1200 km².
La urbo San-Francisko situas sur la kabo de la duoninsulo, kiu formas la sudan flankon de la markolo. Aliaj urboj proksime de la golfo estas Oakland, Berkeley, kaj San José.
La golfon transiras kvin aŭtovojaj pontoj:
La spino de la publika trafiko inter San-Francisko kaj la orienta flanko de la golfo estas la sistemo BART. Sude de San-Francisko trafikas la trajnoj de Caltrain.
La regiono ĉirkaŭ la sudo de la golfo estas nun konata kiel la Silicia Valo.
La golfon en horloĝa direkto ĉirkaŭas la usonaj kantonoj Marin nordokcidente, Sonoma kaj Napa norde, Solano, Contra Costa kaj Alameda oriente, Santa Clara kaj San Mateo sude kaj la urbo San-Francisko sudokcidente. En la pleja okcidento la golfo per la orpordega markolo, superpontata per la Golden-Gate-Ponto, ligiĝas al la Pacifika Oceano.
Geranila fenilpropionato
Geranila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropanato de geranilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj geraniolo. Geranila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Geranila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Zsebeháza
Zsebeháza [ĵebehAza] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Csorna. La loknomo signifas hungare: domo de "Zsebe". Zsebe estas mallonga (neuzita) formo de Sebastiano.
Otto Zsigmondy
Otto Zsigmondy [ĵigmondi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zsigmondy Ottó estis aŭstria hungara dentkuracisto, montgrimpanto. Liaj fratoj estis Nobel-premiito Richard Adolf Zsigmondy, same montgrimpanto Emil Zsigmondy kaj Karl Zsigmondy. Otto Zsigmondy naskiĝis la  1860 en Vieno. Li mortis la 1917 en Vieno.
Zsebeháza
Situo
Zsebeháza situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, Szombathely-Győr ĉefvojo kaj fervojo preteriras. Urboj Csorna troviĝas 15, Kapuvár 19, Répcelak 21, Tét kaj Fertőszentmiklós po 30, Győr 50, Budapeŝto 168 kilometrojn.
15499 Cloyd
15499 Cloyd estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona entreprenisto kaj filantropo Marshall P. Cloyd, kiu provizis helpon al organizoj en Usono kaj Britio por konservi historiajn aĵojn kaj artefaktojn, kaj li kuraĝigis publikajn ekspoziciojn pri ŝipaj, aeronaŭtikaj kaj kosmaj programoj.
Zsebeháza
Situo
En Zsebeháza migra poŝto servas.
Historio
La unua mencio devenis el 1346 en latina formo "Terra Sebe". Dum la kontraŭturkaj bataladoj la turkoj detruis la vilaĝon, kiu senhomiĝis dum jardeko.
Otto Zsigmondy
Biografio
Gepatroj de Otto Zsigmondy estis hungaroj, kiuj translokiĝis al Vieno, kie Otto naskiĝis. Li akiris dentkuracistan diplomon en sia naskiĝurbo. Li elektis la samam profesion, kiel lia patro. Li komencis la montogrimpadon en 1874. Post 5 jaroj kune kun Emil kaj oficiala gvidisto grimpadis en Dolomitoj. Baldaŭe la fratoj grimpadis jam sen gvidistoj en Alpoj, ĉar ili konatiĝis kun Ludwig Purtscheller, kiu estis granda pioniro de la sengvidista Alpa grimpado. En 1882 kaj 1884 la triopo grimpadis denove en Dolomitoj. En 1885 Emil mortis dum grimpapo, tial Otto retiriĝis, eĉ li rompis sian sciencan karieron. En 1894 Otto estis prezidanto de la aŭstraj alpinistoj.
Ovonaskulo
Ovonaskuloj aŭ Ovodemetaj bestoj estas tiuj bestoj, kies ovoj ne havas evoluitan embrion kaj ĝi dum la demeto aŭ poste (ekstere) fekundiĝas (akvaj fiŝoj, amfibioj) aŭ antaŭe interne (reptilioj, birdoj, la kloakaj mamuloj). Ovonaskulo estas la plimulto de la insektoj kaj araneoj.
Ovonaskulo estas ankaŭ la tempo dum kiu la ino demetas sian ovaron, ekzemple grandaj maraj testudoj kutime venas sur plaĝon kaj dum unu nokto unue el fosas truon en grundo, poste ovodemetas kaj poste kovras la ovaron per sablo. La testudino revenas al la maro kaj nek okazas kovado nek ŝi denove prizorgas la naskiĝontajn idojn.
Kaze de birdoj la ino povas ovodemeti dum kelkaj tagoj. Tio gravas ĉe kelkaj specioj ĉar ofte la unuaj ovoj demetitaj ankaŭ unue okazas tie eloviĝo kaj la proporcio de survivado dependas je tio; kutime ĉu la ino ĉu ambaŭ gepatroj ĉu malofte nur la virbirdo realigas la kovadon. En kelkaj specioj en sama nesto kelkaj inoj ovodemetas kaj ne nur unu. En kelkaj specioj (tiuj de nestoparazitoj kiel Kukoledoj la ino ovodemetas en nepropraj nestoj kaj tute ne prizorgas sian idaron.
Wolfgang zu Stolberg
Grafo Wolfgang zu Stolberg (* 1-a de oktobro 1501 en Stolberg im Harz, Germanio; † 8-a de marto 1552 en Allstedt, Germanio) estis germana politikisto.
Markotabödöge
Markotabödöge estas malgranda unuigita vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Csorna.
Situo
Markotabödöge situas sur ebenaĵo laŭ flankovojoj, for de ĉefvojo, fervojo kaj rivero. Csorna troviĝas 11, Mosonmagyaróvár 26, Győr, Kapuvár kaj Tét po 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri Bödöge devenis el 1161 en formo "Bedegh", pri Markota el 1222. Ili unuiĝis en 1609. En 1683 la turkoj detruis la vilaĝon. En 1944 Markotabödöge estis bombardita. Inter 1973-1990 la komunumo estis parto de Kóny.
Vidindaĵoj
Markotabödöge havas romkatolikan barokan preĝejon omaĝe al Ĉiuj Sanktuloj de 1752.
(9896) 1996 BL17
(9896) 1996 BL17 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Vaux-le-Pénil
Vaux-le-Pénil estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Pénivauxois.
NGC 3354
NGC 3354 (aliaj indikoj — ESO 376-14, MCG -6-24-8, AM 1040-360, IRAS10407-3606, PGC 31941) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Dawson Charlie
Dawson Charlie aŭ  Káa goox (naskiĝis ĉ. 1860; mortis la 26-an de decembro 1908) estis Tagiŝo/Tlingito kaj kunmalkovranto de la oro, kiu estigis la alaskan orimpetegon en Jukonio, Kanado.
Li estis la nevo de Skookum Jim Mason kaj akompanis lin por trovi sian onklinon Kate Carmack. Li fiksis unu el la tri unuaj pretendaĵoj ĉe la Klondike, kun tiuj de sia onklo kaj George Carmack.
La rakontistino Angela Sidney estis lia nevino.
Li mortis en Carcross falante de fervoja ponto ĉe la Blanka intermonto.
Pierre Berton nomis lin Tagiŝ-Ĉarlie en sia Klondike: The Last Great Gold Rush (Klondike, la lasta granda orimpetego).
Klivelanda bejulo
Ili estis patronigitaj de membroj de la reĝa familio tra sia historio, kaj ili estas ankoraŭ uzataj por peli kaleŝon en reĝaj paradoj nuntempaj. Tiu ĉi raso estis uzata ankaŭ por disvolvigi kaj plibonigi kelkajn rasojn de varmsanguloj kaj de tirĉevaloj. Nuntempe ili estas uzataj por farma laboro kaj kondukado, same kiel por subsela laboro. Ili estas partikulare popularaj por vulpoĉasado kaj por ĉevalsaltado, kaj purrasuloj kaj krucigitaj kun Pursanguloj. La Klivelanda bejulo estas rara raso, kaj ambaŭ la brita Rare Breeds Survival Trust kaj la usona Livestock Breeds Conservancy konsideras la populacion je danĝera alproksimiĝo al formorto.
Mezzago
Mezzago estas komunumo de Italio ĉirkaŭ 30 km. nordoriente de Milano. Ĝi estas parto de la laŭ decido de 2004 kreita kaj en 2009 plene ekfunkciinta provinco Monza kaj Brianza en la regiono Lombardio - antaŭe ĝi apartenis al la provinco Milano. Fine de en la komunumo vivis.
István Szabó (filmreĝisoro)
István SZABÓ, [iŝtvAn sabO], hungare Szabó István estas hungara reĝisoro, altlerneja instruisto.
István Szabó naskiĝis en Budapeŝto, en la 18-a de februaro 1938.
Vivo
Li naskiĝis en la ĉefurbo, sed poste la familio translokoĝis al Tatabánya. Lia patro mortis en 1945 kaj la restfamilio elektis denove Budapeŝton, kie István frekventis ĉeflernejon pri filmo. Tie jam la debuta etfilmo gajnis premion. Ankaŭ poste li havis sukcesojn pri reĝisorado de etfilmoj. Li estis ĉefa figuro de tiutempa hungara filmo. François Truffaut, Jean-Luc Godard kaj Ingmar Bergman influis lin. Baldaŭe li faris sukcesajn normalajn filmojn (Patro, amorfilmo).
Lia ĉefverko estas Mephisto, kiu ricevis Oskar-premion en 1982, sed liaj aliaj verkoj ofte estis premiitaj. Inter 1985-1989 li instruis en la universitato pri filmoj. Nepre menciindaj estas liaj filmoj pri operoj kaj li reĝisoris ankaŭ en teatro.
Referencoj
Tiu ĉi artikolo estas tute bazita sur la sama artikolo en la hungara Vikipedio.
Pasi Heinonen
Pasi HEINONEN (naskiĝinta 1976 en Jyväskylä) estas finna kantisto. Li fariĝis konata pri peco Poika (saŭno), kiun li diskigis en 2011. Heinonen kantis en bando Funkykarkurit en komenco de 1990-aj jaroj. Poste li kantis en bando Hausmylly. Li faris instigkantoj por sportkluboj. Li publikigis sian unuan solalbumon en 2011. Li faris pecojn ankaŭ por aliaj artistoj.
Sir William Jardine
Sir William Jardine (23a de februaro 1800, Edinburgo - 21a de novembro 1874, Sandown, Insulo de Wight) estis skota naturhistoriisto. ]]
Verko
Aliaj verkoj de Jardine estis eldono de la verkoj de Gilbert White nome Natural History of Selborne kaj Illustrations of Ornithology (1825–43), kaj eldono de la verko de Alexander Wilson nome Birds of America.
Jardine estis aŭtoro de nomigo de nombraj birdospecioj, ĉu sola aŭ kun sia amiko Prideaux John Selby.
Marcel Camus
Marcel CAMUS (naskiĝis la en Chappes, Ardennes, Francio, mortis la  en Parizo) estis franca reĝisoro. Li direktis la filmon Orfeu Negro, kiu gajnis la Ora Palmo en la Festivalo de Cannes en 1959.
Antaŭsokrataj filozofoj
Antaŭsokrataj filozofoj estas la filozofoj kiuj vivis antaŭ Sokrato. Ili loĝis en Antikva Grekio. Ili inkluzivas ĉefajn figurojn kiaj Taleso, Alkmeono, Hipokrato, Empedoklo, kaj Demokrito.
Priskribo
Tradicie, oni reirigas la originon de la tuta okcidenta filozofio al greka arkaika pensado, kaj aparte al serio da modifoj tipe historia, ekonomia-politika, kiuj, kiel instruas fakuloj pri la greka filozofio kiuj enkondukis ĉirkaŭ la 7-a jarcenton a. K. al progresiva desanktigo de la antikva kosmologio kaj teogonio de Homero kaj Heziodo. Samtempe tamen malfacilas distingi la novan saĝulan pensadon el religieco malplej malkaŝita kiu sin esprimas en la formoj de la Orfeismaj Misteroj kaj Eleŭzisaj Misteroj.
Unuflanke, tial, energie altrudiĝas bezono de pli aŭtonoma pensado, iuaspekte scienca ĉar bazita sur principoj respektantaj la naturajn fenomenojn: tiu postulo puŝas la unuajn pensulojn, Aparte tiujn de la tieldirita Skolo de Mileto ekde Taleso, ili metis en la centron la problemon pri la “Arkeo”: kiu estas la unua elemento el kiu ĉiuj aliaj descendas havante en ĝi la originon? Kaj kiuj estas la leĝoj reguligantaj la rilatojn inter la unuaj elementoj? Taleso identigos tian unuan principon kun la akvo, Anaksimandro kun la Apeiron (‘senlimo’), Anaksimeno kun la aero, kaj aliaj pensuloj, sekve, proponos diversajn hipotezojn tiucele.
Substrekendaj, en tiuj pensuloj, ne estas la konkludoj atingitaj sed la klopodon alfronti la problemon pri la origino kaj pri la senco de la realo sen rifuĝa turniĝo al eksplikoj liveritaj de la mitoj aŭ al tradicioj; unuafojon la senpera kontrolo pri la naturo kaj la racia kapablo de la homo estas konsideritaj en ĝiaj aŭtonomio kaj supereco.
Aliflanke, en la greka arkaika pensado, krom la supremenciitaj problemoj prezentiĝis al la iliaj medito la bezono repripensi la rilatojn kun la dieco kaj aliri la problemojn specifajn de la etiko koncernantajn la manieron per kiu la homo reguligas sian ekziston kaj la rilatojn kun la ”poliso”, la urbo-ŝtato kie iompostiome la basileus (greke: Βασιλεύς = reĝo) estadis anstataŭata de reĝimoj egalismaj kun leĝoj konceptitaj kiel reflekso de la natura ordo de la universo. Tiu bezono, kiu trovas sian respondon en la maksimoj de la sep saĝuloj (reale dudeko da personoj kiu nur hazarde korespondis inter si, kaj kiuj allasis serion da lapidaraj diroj temspecife etikaj), plimalfrue albordiĝos en la formulkolektoj de la sofistiko kaj de la sokrata kaj postsokrata filozofioj, fariĝante unu el la plej gravaj pensfluoj de la greka filozofio.
En la unua fazo la ontologia kaj kosmologia aspektoj estas tiuj privilegiitaj; la filozofia pripensado de Pitagoro, rilate tion, alfaciĝas kiel grava evoluo ĉar unua provo priskribi la realon laŭ la kriterio de la Neceso, nome pere de matematikaj leĝoj. Temas pri mensa aliro kiu sin proponas esplori la interligojn de la nevidebla Harmonio, taksata fundamento de la universo; aliro rezervita al malmultaj inicitoj pro la sankta karaktero atribuita al la doktrino. La Nombro fakte ĉe Pitagoro konsideriĝas kiel la origino de la saĝo, kaj la Unuo al kiu li aludas ne estas simpla cifero kiel la aliaj, sed simbola kaj supera entaĵo, la origina elemento el kiu ĉiu cetera realaĵo alekzistiĝas kaj povas esti deduktita, laŭ rigida matematika-geometria kunĉeniĝo, kie tamen, la elemento kvalita kaj kontempla pli influas ol tiu kvanta. Iuj aspektoj de la filozofio de Pitagoro, aparte la kosmologia mistikema enhavo, trovos poste kromajn disvolvojn en la pensado de Platono.
Al provo esplori pri la dieca kaj nesensebla aspekto de la naturo alflankiĝas la laboro de aliaj filozofoj engaĝiĝantaj liveri la priontologian esploron, koncerne la originajn elementojn, el la enkrustoj de religiecaj tradicioj. Pri kritiko rilate tiujn lastajn, direktita aparte kontraŭ ties antropomorfismo sin igas informisto Ksenofono, kies penso anticipas la plej gravan disvolvon de la greka ontologio, reprezentita de la Elaja skolo iniciatita de Parmenido. Tiu ĉi ekpolemikas kontraŭ la unuaj filozofoj, kiuj postulis plurecon de la originaj elementoj kiel fonton kaj kaŭzon de la fenomeno ŝanĝiĝo, kaj kontraŭ Heraklito kiu difinis la realon kiel produkton de senĉesa ŝanĝiĝo, submetita al la leĝo de la kontraŭoj, akcentante la multoblon kaj la kontraŭdirojn kiel faktan datumon kaj ne kiel erarojn de la penso. La filozofoj de Elajo pripensas ke la Esto estas unusola kaj ke la impresoj de la sensa sistemo ne kapablas nin konduki al la scio: nur la penso kapabla sin liberigi el la sensa sperto povas adresiĝi kun sukceso al la Vero de la esto: vero distingiĝanta el opinio en radikala ontologia diferenco rilate la fenomenan realon.
Tiu permanida pozicio, kiu postsigniĝas per la influo de Pitagoro, havos grandan rimarkindecon en la sekvaj disvolvoj de la filozofio. Jam kun Empedoklo, tamen, la tezo de la unikeco de la Esto estas malplektita kaj metita al nova pridiskuto: li fakte proponas prefere plurisman tezon, unuigante la kvar elementojn kiel unikan radikon de ĉio kio estas, en du fundamenta movo-motoroj, la Amo kaj Malamo levitaj al unikaj kaŭzoj de la movo-fariĝo; Anaksagoro, sekve, redikigos eĉ pli la tezon de Empedoklo, inokulante en la filozofion panoramon kosman intelekton, difinitan Nous (Nùs), administrantan la kontinuan fariĝon rimedante per la nombra senfineco de simplaj elementoj, nomitaj homeomerioj.
Okazas nur kun la atomistoj Leŭkipo kaj Demokrito, tamen, ke la plurisma fiziko atingas siajn ekstremajn konsekvencojn: kun Demokrito, la Esto, kiun Parmenido teoriigis Unu kaj Simpla, dismembriĝis en la nombre senfina multoblo da atomoj, kiuj de la Esto konservas nur la individuecon, sed kiuj estas simplaj elementoj de iu kosmo konceptata materiisme, en kiu ĉiu celismo estas neimagebla.
Polemikante kun la tuta strukturo de la ontologia fluo de la antaŭsokrata filozofio, jen plurisma jen monisma, la sofistoj, aŭ la estaruloj de la sofistiko, turnas male siajn esplorojn al temoj strikte etikaj, aparte asertante la menscelecon individui universalajn valorojn komunajn al ĉiuj homoj.
Kaj ĝuste polemikante kontraŭ la sofistiko okazos ke la penso de Sokrato kaj la sinsekva greka filozofio serĉos universalan kaj objektivan fundamenton por la Homaj Valoroj kaj Scio.
La Plurisma skolo estas antaŭsokrata filozofia skolo, kiu disvolviĝis post la Elaja filozofia skolo, kaj kontraŭis la koncepton kiu malagnoskas pri la ekzisto de movado kaj fenomenoj.
Géza Illyés (kuracisto)
ILLYÉS Géza (ije:ŝ ge:za) estis hungara kuracisto pri urologio, kirurgo, universitata profesoro, membro de MTA naskita en Marosvásárhely la 24-an de majo 1870 kaj mortinta en Budapeŝto la 6-an de aŭgusto 1951.
Biografio
Géza Illyés studis en universitatoj de Budapeŝto, Berlino kaj Parizo, kaj poste li iĝis asistanto en la kirurgia kliniko de Budapeŝto. En 1904 li iĝis privatprofesoro pri la urinologio, de 1905 ĉefkuracisto pri kirurgio en la kliniko de Budapeŝto. De 1913 li estis ĉefkuracisto pri urinologio de la malsanulejo Rókus Kórház, eksterordinara profesoro de la universitato pri urinologio. De 1920 ĝis 1940 li estis la unua publika ordinara profesoro en Hungario pri urologio.
Cuevas del Valle
Cuevas del Valle [KŬEbas delBAlje] estas municipo en la sudo de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Arenas de San Pedro kaj al la jurisdikcia teritorio de Arenas de San Pedro, en la sudo de la provinco. La loknomo Cuevas del Valle estas etimologie komprenebla kiel Kavaĵoj de la Valo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 514 loĝantojn. Ĝi perdis 600 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 69 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun San Martín del Pimpollar, El Arenal, Villarejo del Valle kaj Mombeltrán. Cuevas del Valle estas en la Sierra de Gredos, en la valo de Tiétar je altitudo de 848 msm por la loĝloko kaj kun teritorio kiu gamas el 1983 m nordoriente, en la kerno de la Sierra de Gredos (La Fría), ĝis 630 m borde de la rivero Posaderas. Ĉar estas granda humideco la hegemonia arbo estas kaŝtanarbo, krom iom da pinoj.
Historio
Plej verŝajne estis jam loĝado en epoko de Al Andalus. En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. Cuevas del Valle sendependiĝis disde Mombeltrán pere de titolo de villa (urbo) havigita de Karolo la 2-a la 27an de Julio 1695.​
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (olivarboj, vitejoj, figarboj, legomoj) kaj brutobredado (bovoj, ŝafoj kaj iom porko kaj kortobirdoj) kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, fungokolektado). Vizitindaĵoj estas placo, antikvaj tomboj, festoj ktp.
Acetanizolo
Acetanizolo aŭ C9H10O2 estas aromata kemia kombinaĵo, ankaŭ konata kiel metokso-acetofenono, senkolora aŭ flaveca solidaĵo kun malagrable amara gusto kaj iom simila al vanilo, uzata en kemiaj sintezoj aŭ por aldoni fruktan odoron al parfumoj, farmaciaĵoj kaj nutraĵoj
Acetanizolo estas nature trovata en la kastoreo, la sekrecia glando de la kastoro. Ĝi estas solvebla en multaj fiksaj oleoj kaj propilena glikolo, kaj ĝi estas nesolvebla en glicerino kaj minerala oleo. Ordinare ĝi estas preparata per kemiaj sintezoj.
Ĉi-gustigagento aŭ ĝiaj derivaĵoj povas esti sekure uzataj en nutraĵoj laŭ etaj kvantoj necesaj por produkti la respektivan deziratan guston. Ĝi povas esti uzata sola aŭ en kombinado kun aliaj gustigagentoj aŭ derivaĵoj. Acetanizolo povas esti uzata kiel anstataŭaĵo de la kumarino.
Frederiko la 3-a (Sankta Romia Imperio)
Frederiko la 3-a de Habsburgo (21-a de septembro 1415 – 19-a de aŭgusto 1493), nomita la Pacema, estis imperiestro de la Sankta Romia Imperio de 1452 ĝis sia morto. Li estis la unua imperiestro de la dinastio Habsburgo, la antaŭlasta imperiestro kiu estis kronita de la papo, en lia kazo, papo Nikolao la 5-a, kaj la lasta imperiestro kiu estis kronita en Romo. Antaŭ lia kronado imperia, li estis Duko de la Aŭstraj Internaj Landoj Stirio, Karintio, kaj Karniolo ekde 1424, kaj ankaŭ estis la regento por la Duklando Aŭstrio (kiel Frederiko la 5-a) ekde 1439. Li estis elektita kaj kronita Frederiko la 4-a, Reĝo de Germanio en 1440. Li estis la plej longe reganta monarko Germana kiam en 1493, post pli ol 53-jara regado, lin sukcedis lia filo, Maksimiliano la 1-a.
Dum sia regado, Frederiko koncentriĝis reunuigi la Habsburgajn "heredajn landojn" de Aŭstrio kaj havis malpli da intereso en aferoj Imperiaj. Tamen, per sia rajto dinastia al la krono de Hungario kaj Burgonjo, li metis la bazojn por la posta Imperio Habsburga. Mokita dum sia vivo kiel "Arki-dormemulo de la Sankta Romia Imperio", Erzschlafmütze, li estas hodiaŭ pli kaj pli rigardata kiel efika reganto.
Lia edzino estis Eleonora de Portugalio kaj Aragono.
Frua vivo
Naskiĝinta en la Tirola rezidejo Innsbruck en la jaro 1415, Frederiko estis la plej maljuna filo de la Duko Ernesto la Fera kaj lia dua edzino Cymburgis de Mazovio. Nur tri de la ok gefratoj de Frederiko postvivis infanecon: lia pli juna frato Alberto (poste Alberto la 6-a, Arkiduko de Aŭstrio) kaj liaj fratinoj Margareta (poste Elektistedzino de Saksio) kaj Katerina. En 1429, la patro de la naŭ-jaraĝa Frederiko mortis, kiu faris Frederikon duko de Interna Aŭstrio (kiel Frederiko la 5-a), dum lia onklo, Frederiko la 4-a de Tirolo, agis kiel regento.
16972 Neish
16972 Neish estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Catherine D. Neish, profesorino ĉe la Universitato de Okcidenta Ontario, kiu studas Titanon, la Lunon kaj Venuson per orbita radaro. Antaŭe konata sub la kromnomon Katie Dot, ŝi estas fervora subakvantino, ĉampionino pri socia justeco kaj patrino de Penelope.
Pierre Berton
Li mortis pro koratako.
Niederotterbach
Niederotterbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südliche Weinstraße de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Menyhért Gulyás
Kariero
Li debutis en 1897 en Szabadka kaj li laboris en provincaj trupoj: en Sátoraljaújhely, en 1903–04 en Székesfehérvár, en 1904–05 en Marosvásárhely, en jaroj 1905–1907 en Munkács, en 1907–08 en Miskolc, ekde 1908 ĝis 1914 en Kecskemét, ekde 1916 ĝis 1919 en Székesfehérvár, poste en la teatroj de Újpest en 1921–22, en 1923–24 de la Szeged, en 1924–25 de la Pécs. En 1925 li recevis permesilon por teatrestri. Inter 1925 kaj 1931 li ludis kun sia trupo en Nyíregyháza, en 1927–28 en Kecskemét, ekde 1928 ĝis 1933 en Kaposvár, inter 1930 kaj 1933 en Békéscsaba.
Havenwelten
Kadre de tiu konstrua ŝanĝproceso Bremerhaven ekhavas novan aspekton inter la butikumejo kaj Vezer-digo. Per la ligado de la kreskitaj strukturoj surtere kun la vastaj akvo-areoj de klasika germana havenurbo estas antaŭenigataj nuntempe la kompleta renovigo kaj samtempa nov-direktigo de la kernurbo de Bremerhaven – ago, por kiu privataj kaj publikaj mondonantoj komune elspezas plurcent milionojn da eŭroj. Aldone al multaj jam establiĝintaj allogaĵoj estiĝu tie pliaj.
Mezzana Bigli
Mezzana Bigli estas komunumo de Italio.
Havenwelten
Komponantoj de Havenwelten
En Havenwelten troviĝas jenaj aranĝaĵoj:
Goeto-migradopado (Vajmaro-Großkochberg)
Goeto-migradopado (Goethewanderweg) estas 28 km longa migradopado en la Turingia Baseno en Germanujo kiu kondukas disde Vajmaro tra Neckeroda al Kastelo Kochberg en Großkochberg. Temas pri vojo kiun Johann Wolfgang von Goethe piede paŝis tre ofte inter 1775 kaj 1783. Ĝi klare markatas per blanka G-litero sur fondo verda kaj diveraj informtabuloj kaj konfirmstampilstacioj. Ĉe la vajmara turisma agentejo ĉe Bazarplaco akireblas kajero prie-ĉi. Iel temas pri oferto de literaturturismo.
Pompey (stacidomo)
Pompey estas franca stacidomo sur linio - Novéant, situanta en  Pompey, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Goeto-migradopado (Vajmaro-Großkochberg)
Itinero
Vajmaro, Wieland-placo – Vollersroda – Buchfart – Saalborn – Blankenhain-Schwarza – Hochdorf – Neckeroda – Ludovikina turo – Großkochberg
Pompey (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Frouard - Novéant (090000).
Goeto-migradopado (Vajmaro-Großkochberg)
Itinero
De Vajmaro oni atingas Großkochberg post marŝado de inter 6 kaj 8 horoj farota plejofte sur arbaraj padoj. Ne multas la piedirantoj tieaj kaj ankaŭ montosport-bicikle la tuto bone fareblas. Komenciĝas la migrado post la vajmara Goeto-domo ĉe Wieland-placo. Kondukas la vojo tra la nunaj stratoj Amalienstraße, Rudolf-Breitscheid-Straße kaj Rainer-Maria-Rilke-Straße ĝis Gehädrich ĉe la urborandon vajmaran. Jam post kelkaj kilometroj oni atingas Kastelon Belvedere. Poste iratas tra Vollersroda ĝis la arbargastejo Balsamine, de kiei oni povas spekti la Ilm-valon kaj la restantan itineron tra Buchfart.
Mallonge antaŭ Buchfart oni preteriras kalkgrejsajn rokojn, en kiuj artefaritaj antroj enhakitis rifuĝejen. Malsobenirante en la direkto de Buchfart oni trafas la fagon Tafelbuche (456 m) kaj marŝos kelkan tempon sur altebenajho. Post unu horo sobenirendas al la vilaĝo Saalborn. Poste la pado transigas onin ĉe la novaj golfejoj de la Krakau-bieno en la faŭkojn de Dammbachsgrund kej je Rasenbänken en la arbaro sude de Bad Berka kaj plusen en la direkto de Schwarza. Malantaŭ Hochdorf kaj Neckeroda disponiĝas kampaj padoj antaŭ nova arbara zono ĝis Großkochberg. Disde Ludovikina turo oni nepre ĝuu belvidon je Saale-valo kaj ĝis la Turingia Ardeza Montaro.
Jen kelkaj apartaj vidindaĵoj survoje: vilaĝa kirko de Vollersroda; mezepoka rokoburgo ĉe la norda deklivo de Ilm-valo; malaperta historia ponto el ligno kaj kirko kun belega triptiko en Buchfart; almendeja kaj farbista vilaĝo Neckeroda; iama akvokastelo, kastela muzeo, teatro goeta kaj koncertejo en Großkochberg; Luizo-turo norde de Großkochberg.
Samnoma migradopado, situante ankaŭ en Turingio, estas inter Ilmenau kaj Stützerbach.
Prideaux John Selby
Prideaux John Selby (23a Julio 1788 – 27a Marto 1867) estis angla ornitologo, botanikisto kaj artisto, kaj terposedanto.
Selby estas konata ĉefe pro siaj Illustrations of British Ornithology (1821–1834), la unua serio de grandaj ilustraĵoj de britiaj birdoj. Li verkis ankaŭ Illustrations of Ornithology kun William Jardine kaj A History of British Forest-trees (1842).
Multaj el la ilustraĵoj en siaj verkoj estis pentritaj el specimenoj de lia kolekto. Krome li kontributis al la verko de Jardine nome Naturalist's Library ĉe la volumoj de kolomboj (1835) kaj papagoj (1836), tiu lasta ilustraciata de Edward Lear. Li estis dumtempe ankaŭ unu el la eldonistoj de Magazine of Zoology and Botany.
Liaj kolektoj estis venditaj en 1885 kaj disiĝis. La sudafrikaj birdoj kolektitaj de Andrew Smith iris al la Zoologia Muzeo de la Universitato Kembriĝo.
Selby naskiĝis ĉe Alnwick en Northumberland, filo de Beal kaj Twizell House, Northumberland, branĉo de la familio Selby kaj studis en la Universitato de Oksfordo. Li heredis en 1804 la familiajn bienojn ĉe Beal kaj li iĝis riĉa terposedanto de £14000 ĉirkaŭ 1840. Li vendis la bienon Beal de 5.9 km² en 1850 por £47000.
Li edziĝis al Lewis Tabitha Mitford kaj ili havis tri filinojn. Li mortis ĉe Twizell House kaj estis entombigita en Bamburgh.
Authume
Authume estas franca komunumo lokita en la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Rochefort-sur-Nenon), en departemento Jura kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Fremont (Seatla kvartalo)
Fremont (en Esperanto, Fremonto) estas kvartalo situanta ĉe la suda flanko de la norda parto de Seatlo. La kvartalo troviĝas ĉe la nordokcidenta ekstremaĵo de Lago Unia, kie elfluas la Vaŝingtonlaga Ŝipa Kanalo, kaj etendiĝas norden sur la suda deklivo de la kresteto Phinney Ridge. Seatlo aneksis ĝin en 1891. Ĝi estas konata pro pluraj grandaj skulptaĵoj, i.a. pri Lenino kaj pri trolo. La softvara firmao Adobe havas grandan oficejan instalaĵon en la kvartalo.
La ĉiujara Solstica Parado en Fremonto estas fama pro la multaj plimalpli nudaj biciklantoj.
Fonto
La artikolo estas bazita sur la anglalingva artikolo.
Augst
Pri la komunumo
Augst estas komunumo en la distrikto Liestal en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 887 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Augst situas sur alteco de 275 m s.m. en la nordoriento de la Kantono Bazelo Kampara ĉe la alfluejo de la rivero Ergolz al Rejno.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Augst limas en nordokcidento aliflanke de la rivero Rejno al Grenzach-Wyhlen (Germanio), en nordoriento al Kaiseraugst (Kantono Argovio), en sudoriento al Giebenach, en sudo al Füllinsdorf, kaj en okcidento al Pratteln.
Trafiko
Augst estas konektita al la publika trafikreto per la buslinio 70 al Bazelo kaj poŝtaŭtolinio al Pratteln.
113214 Vinkó
113214 Vinkó estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la hungara astronomo Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Augst
Elektrocentralo
En la rivero Rejno troviĝas digo kun la rivera elektrocentralo Augst/Whylen, kiu estas komuna german-sivsa entrepreno.
La du akvo-elektrocentraloj Augst kaj Wyhlen estis kune konstruitaj inter 1908 kaj 1912. La elektrocentralon Augst hodiaŭ funkciigas la entrepreno Kraftwerk Augst AG (KWA), subentrepreno de la svisa energigrupo Axpo. La akciojn de KWA estas je 80% tenataj de AEW Energie AG en Araŭo, kiu komplete apartenas al Kantono Argovio, kaj je 20% de Kantono Bazelo Kampara. La elketrocentralon Wyhlen funkciigas la entreprento Energiedienst Holding, Laufenburg AG, kiel akcioj apartenas je 76% al la germana entrepreno EnBW en Karlsruhe.
113214 Vinkó
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara astronomo József Vinkó, gvidanto de la Grupo de Observo de Brilaj Supernovaoj ĉe la Scienca Universitato de Szeged. Lia ĉefa kampo de esploro estas la studo pri eksplodoj de supernovaoj kaj novaoj, inklude la mezuro de distancoj, modeligo de lumaj kurboj kaj spektroj.
Augst
Historia romia urbo Augusta Raurica
En la oriento de la komunumo situas la restaĵoj de la romia urbo Augusta Raurica. Bone konservita estas la amfiteatro, templo kaj la iama forumo. En la romia muzeo Augst videblas inter aliaj objektoj arĝento-trezoro, kiu estis trovita dum konstrulaboroj en la jaro 1961.
Historio
La vilaĝo Augst estiĝis en la alemana epoko apud doganejo ĉe la ponto trans la rivero Ergolz. En la jaro 1442 Kaiseraugst estis disigita de Augst kaj atribuita al la aŭstria Baronejo Rheinfelden, dum Augst fariĝis en la jaro 1461 kune kun la Baronejo Farnsburg posedaĵo de la urbo Bazelo.
1653 Yakhontovia
1653 Yakhontovia estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Grigorij Neujmin elde la Simeiza observatorio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronominon Natalja Sergeevna Samojlova-Jaĥontova (Наталья Сергеевна Самойлова-Яхонтова).
Vernou-la-Celle-sur-Seine
Vernou-la-Celle-sur-Seine estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vernoucellois.
Feodosija (stacidomo)
Feodosija (Феодосія, Феодосия) estas fervoja stacio en, Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
Les Échets (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-St-Clair - Bourg-en-Bresse (886000).
Sferoj 7
Sferoj 7 estas libro el la serio "Sferoj". Ĝi estas sciencfikcia rakontaro kompilita de Miguel Gutiérrez Adúriz, kaj eldonita de Grupo Nifo en 1992. ISBN 84-604-2339-5.
Preĝejo Marteno de Tours (Und)
Historio
La unua mencio okazis en 1332. En 1600 la loĝantoj jam estis luteranoj. El 1657 restis priskribo pri malgranda kirko, kiu estis malkonstruita en 1750, kaj oni tuj konstruis pli novan. En 1861 oni refondis la katolikan grupon en la vilaĝo. La nun videbla preĝejo estas videbla ekde 1865, tiam la sanktejo iĝis pli granda. La orgeno kaj la predikejo alvenis en 1888 el preĝejo de Locsmánd (nun Lutzmannsburg en Aŭstrio.
Konstruaĵo
La preĝejo havas unusolan kvadratan turon super la enirejo kaj unu simplan navon. Antaŭ la enirejo kolono de Sankta Triunuo staras. La bildo de la altaro estis farita supozeble en la 19-a jarcento kaj prezentas vivon de Marteno de Tours.
Kermeso okazas en la 11-an de novembro. La preĝejo estas memorloko de "Vojo de Sankta Marteno" (latine Via Sancti Martini) kaj ankaŭ memorloko de "Via Tektonica" inter urboj Sopron kaj Szombathely.
Ĥato
Ĥato estas kutima restadejo por slovakoj, ĉeĥoj, poloj, ukrainoj, belorusoj, parte rusoj (en la sudaj regionoj) kun la forno aŭ la tuta konstruaĵo kun enirejo kaj la mastruma ĉambro. Ĝi estas farita el trabaro, plektaĵo, argilo ktp. Ekstere kaj interne la ĥaton oni kutime tegas per argilo kaj blankigas.
8725 Keiko
8725 Keiko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Hiroshi Abe elde la observatorio de Jacuka en gubernio Ŝimane.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Keiko Morinaga, anino de la Astronomia Klubo de Macue, edzino kaj kun-observantino de la malkovrinto.
NGC 3355
NGC 3355 (aliaj indikoj — ESO 501-80, MCG -4-26-1, IRAS10402-2340, PGC 31919) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Pompey
Pompey estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
NGC 3355
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pompey
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pompéiens aŭ Pompéens.
Ovolado
Ovolado estas kreviĝo de la maturiĝinta Graaf-folikulino, post kiam la maturiĝinta ovoĉelo (ovum) liberiĝas el la ovario. la ovolado estas antaŭkondiĉo por fekundiĝo. En kelkaj bestoj (seksa, ovolada ciklo), tio okazas nur unufoje en jaro, ĉe aliaj bestoj senregule, aŭ regule plurfoje. Ĉe vertebruloj ovolado okazas dum la periodo de seksardo.
Ĉe la homo
Ĉe la homo la ovolado okazas inter du menstruoj meze, po 28 tagoj.
Kiam la folikulino maturiĝos, ĝi eligos sufiĉe da oestradiolo por ekstarti akutan liberigadon de luteiga hormono (LH). En la 28-taga ciklo tiu ĉi LH ondo komenciĝas ĉirkaŭ la 12-a tago de la ciklo kaj ĝi povas daŭri 48 horojn. Per la liberigo de LH la ovolo maturiĝos kaj ĝi malplifortigos la murojn de folikulino en la ovario. Tiu ĉi procezo kondukas al la ovolado: per la liberigado de nun jam la maturiĝinta ovolo, kio estas la plej granda ĉelo de la korpo (mezproksime 0,5 mm). Kiu el la du ovarioj – ĉu la maldekstra aŭ la dekstra – ovoladas, ŝajnas esti hazarda; estas nenia dekstra-maldekstra koordino. La ovodukto bezonas kroĉi la ovolon kaj doni spacon al fekundigo. Karakterize klara kaj filamena mukozaĵo montranta elastecon evoluos en la cerviko kaj ĝi estas preparita akcepti spermojn el seksa kuniĝo. Kelkaj virinoj havas dum la ovolado karakterizan doloron nomata "doloro en la mezo", kiu daŭras kelke da horoj. Multe da virinoj perceptas vaginajn ŝanĝojn kaj ŝanĝojn de cervika filameno dum la ovolado, precipe se ili kontrolas sin pro signoj de fekundeco. La nefekundigita ovolo dismetiĝos.
Kuracisto
Kuracisto estas la ĝenerala nomo de profesiulo de la sanscienco kaj medicino, specife oni kiu rekte kuracas malsanojn, zorgas malsanulojn kaj preskribas medikamentojn. Ekzistas multaj fakoj da kuracisto, kiel kirurgo, pediatro, oftalmologo, ginekologo, ktp. Plejparto da modernaj kuracistoj nepre atingas diplomon de Doktoreco.
En Esperanto
Imre Ferenczy, en sia artikolo Esperanto kaj medicino rakontas pri la agado de la du asocioj de esperantlingvaj medicinistoj: nome TEKA (1908-1961) kaj UMEA (ekde 1961), en kiuj aktivis diverslandaj medicinistoj kaj ĉefe japanoj, inter kiuj elstaris d-roj Seiho Nishi, Hideo Shinoda kaj Saburo Yamazoe. Kuracistoj kunsidis kadre de UK-oj, eldonis gazetojn kaj en 1932 aperis la grava "Teknika Medicina Vortaro", kaj poste kelkaj aliaj vortaroj. En la 1970-aj jaroj aktivis ĉefe medicinistoj de orienteŭropaj landoj. Ekde 1997 UMEA organizis kongreson ĉiun duan jaron, ĉiam en orienteŭropaj landoj, escepte por unu fojo en Belgio (1977, 1979, 1981, 1983, 1985, 1987, 1989, 1991, 1993, 1995, 1997, 1999, 2001, 2003, 2005 kaj 2008). Kvankam estis kontaktoj kun aliaj organizoj, malsukcesis kun la Monda Organizaĵo pri Sano kaj kun la Internacia Ruĝa Kruco. Dum la lastaj jardekoj populariĝis Yumeiho, nome kuracmetodo ĝustigantaj ostojn de la tuta korpo.
Proverbo
Ekzistas proverbo pri kuracisto en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Kalvinana preĝejo (Șaula)
La Kalvinana preĝejo de Șaula estas religia konstruaĵo en Rumanio, en Transilvanio, en vilaĝo Șaula (ĝis la Traktato de Trianon la loknomo estis laŭ tiama oficiala hungara lingvo: Sárvásár).
Historio
La vilaĝo estis menciita unuafoje en 1219 en latina formo "villa Shulusth", poste en 1391 en hungara formo "Salwasara". Jam tiam estis tie malgranda katolika kirko kun paroĥo. Tiu sentura kirko kun plurangula absido laŭ la restaĵoj konstruiĝis antaŭ 1241. En nekonata tempo la kalvinanoj transprenis la preĝejon, kiu bruldetruiĝis en 1834. Poste oni konstruis novan preĝejon, sed ne en tiu loko. Dum la konstruado oni trovis freskojn kaj grekajn literojn.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La unusola kvadratforma turo situas super la ĉefenirejo. La preĝejo havas unu malgrandan navon. En la muro de la turo oni malkovris skulptitan nigran ŝtonon de romianoj.
Champagne-sur-Seine
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Champenois.
Kantono Bailey (Teksaso)
La kantono Bailey situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ la censo de 2010 ĝi havis loĝantojn. Ĝia ĉefloko nomiĝas Muleshoe.
Propila hipofosfato
Propila hipofosfato aŭ tetrapropila hipofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la propila alkoholo kaj hipofosfata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo kun alta bolpunkto kaj malmulte solvebla en akvo. Propila hipofosfato posedas 12 karbonatomojn, 28 hidrogenatomojn, 2 fosforatomojn kaj 6 oksigenatomojn. Propila hipofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de propilaj derivaĵoj.
Maksimiliano la 1-a (Sankta Romia Imperio)
Vivo
Estante tre talenta en ĉiuj artoj kaj sciencoj sed ankaŭ koncerne sportajn agadojn li danke al la edzinigo de Mario konkeris por la Habsburgoj la burgonjajn provincojn. Kiam la franca reĝo Ludoviko la 11-a volis kapti parton de ili, Maksimiliano unue povis cedigi la francon la tuton. Sed pro malfrua morto de la unua edzino (27.3.1482) li faris la Pacon de Arras. Per tio gajnis Franclando la teritoriojn de Artezo kaj de la Duklando Burgonjo.