cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kogna misformo
Kognaj misformoj estas troigitaj aŭ neraciaj pensoŝablonoj, kiuj, laŭ kogna psikologio, daŭrigas la efektojn de psik-malsanajn statojn, precipe deprimon kaj anksiecon. La psikiatro Aaron T. Beck kreis la fundamenton por la studado de tiaj misformoj, kaj lia studento David D. Burns kontinuis la enketadon pri la temo. Plej notinde, la libro de Burns el 1989, "Manlibro pri bonsentiĝo," prezentis informon pri tiaj pensoŝablonoj, kune kun propono pri kiel elimini ilin.
Kognaj misformoj estas pensoj, opiniataj de kognaj terapiistoj kiel la kaŭzoj de nepravaj perceptoj pri la realo. Ili ofte diras, ke tiaj pensoŝablonoj plifortigas negativajn pensojn aŭ emociojn. Kognaj misformoj tendencas perturbi la manierojn, kiel homo perceptas okazintaĵon. Ĉar la maniero, kiel homoj sentas sin, perturbas iliajn pensmanierojn, tiaj pensaj eraroj povas pliseverigi negativajn emociojn kaj konduki individuon kun kognaj misformoj al ĝenerale negativa vidpunkto pri la mondo kaj, konsekvence, deprima aŭ anksia psika stato.
Historio
En 1980 Burns eldonis sian libron, Bonsentiĝo: la nova humorterapio, (kun antaŭparolo de Beck) kaj, naŭ jarojn poste, eldonis Manlibro pri bonsentiĝo en 1989. Tiuj libroj aldonis al la trovaĵojn de Beck, pliprofundiĝante en la difinon, evoluon, kaj kuracadon de kognaj misformoj, speciale en deprimo aŭ anksiecaj obstrukcoj.
Ĉefaj tipoj
La ĉi-subaj kognaj misformoj estas kategorioj de aŭtomata pensado, kaj distingendaj de paralogismoj.
Ĉiama praveco
Malpravi estas nepenseble. Tiun kognan misformon karakterizas la aktiva klopodado pravigi oniajn agojn aŭ pensojn, fojfoje prioritatigante sian memintereson super la sentoj de alia persono.
Kulpado
La malo de personigado; oni kulpigas aliajn homojn pri la damaĝo kaŭzita de si, kaj speciale pri sia intenca aŭ malzorga afliktado de aliaj.
Malkvalifikado de pozitivaĵoj
Oni rifuzas konsideri pozitivajn kvalitojn pri si.
Emocia rezonado
Oni supozas, ke negativaj sentoj malkaŝas la veran naturon pri aferoj, kaj spertas la realon kiel spegulaĵon de emocie ligitaj pensoj. Oni pensas, ke io veras, nur pro sento.
Filtrado
Fokuso nur al la negativaj elementoj de situacio kaj ekskludo de la pozitivaĵoj. Ankaŭ, la tendenco de la cerbo filtri informon, kiu ne konformas al jamaj kredoj.
Etikedado kaj misetikedado
Pli severa tipo de troĝeneraligado; la atribuado de la agoj de persono al ties karaktero anstataŭ iu hazarda atributo. Anstataŭ supozi ke la konduto estas hazarda aŭ neimanenta, la persono asignas etikedon al iu aŭ io, kiu implicas la karakteron de tiu persono aŭ afero. Misetikedado temas pri la priskribado de evento per lingvaĵo, kiu havas fortan subtekston pri ies persona opinio pri la evento.
Troigado kaj minimumigado
Doni proporcie plian gravecon al perceptita fiasko, malforteco aŭ minaco, aŭ malplian gravecon al perceptita sukceso, fortaĵo aŭ oportuno, tiel ke la graveco malsamas de tiu asignita al la evento aŭ afero fare de aliaj. Tio estas tiom ofta en la normala loĝantaro, ke ĝi popularigis proverbojn kia "fari el muŝo elefanton." En deprimaj klientoj, ofte la pozitivaj ecoj de aliaj homoj estas troigitaj dum negativaj ecoj estas maltroigitaj. Estas unu subtipo de troigado:
Troĝeneraligado
Tro rapida ĝeneraligado de nesufiĉaj spertoj kaj evidenteco. Farado de tre vasta konkludo, bazita sur unu incidento aŭ unu ero de evidenteco. Se io malbona nur unufoje okazas, oni atendas, ke ĝi foje kaj refoje okazos.
Personigado
Atribuo de persona respondeco, inkludante la rezultan laŭdon aŭ kulpon, pri eventoj, pri kiuj la homo havas nenian kontrolon.
"Estu"-aj diraĵoj
Farado, aŭ atendo ke aliaj faru, kion oni morale faru, sendepende de la speciala kazo, kiun la persono alfrontas. Temas pri streĉa konformado al etikaj kategoriaj ordonoj, kiuj, laŭdifine, "ĉiam aplikiĝu," aŭ al hipotezaj ordonoj, kiuj aplikiĝu al tiu ĝenerala speco de kazo.
Tria
Tria (hungare Terje) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Aleşd. En 1910 ĝi nombris 838 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 514 (rumanoj). Ĝi estis unue menciita skribe en 1466. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Derna.
Jaropolko la 1-a
Interna milito kaj pereo
Je 977 komencis interna milito inter Jaropolko kaj liaj fratoj, princo de drevlanoj Olego kaj novgoroda princo Vladimiro. Jaropolko, pro persvadoj de Sveneldo, atakis drevlanan princlandon. Dum retreto, Olego pereis. Post la ekscio pri morto de Olego, Vladimiro elvenis al Svedio aŭ Baltio. Tiel Jaropolko iĝis grandprinco de tuta Kieva Regno.
En 980 Vladimiro revenis. Komence li liberigis Novgorodon, poste aneksis Polockon, kaj venis al Kievo. Pro perfido Jaropolko estis murdita.
Laŭ Komenca kroniko Jaropolko estis mortigita en 980, sed laŭ la plej antikvaj fontoj lia morto estis la 11-an de junio 978.
Jaropolko havis edzinon, kiu post lia morto naskis Svjatopolkon.
Pola landvojo n-ro 62
La pola landvojo n-ro 62 (DK62) estas landvojo je longeco ĉirkaŭ 361 km. Ĝi lokiĝas sur la terenoj de la Kujavia-Pomeria Provinco, Mazovia Provinco kaj Podlaĥia Provinco. La vojo kunigas Strzelno-n kun Siemiatycze.
Koloronuanco
Koloronuanco estas unu el la tri ĉefa atributoj de perceptata koloro, aldone al heleco kaj koloropleneco. Koloronuanco estas ankaŭ unu el la tri dimensioj en iuj kolorospacoj kune kun saturigo, kaj fizika heldenso (ankaŭ sciata kiel heleco aŭ valoro). Koloronuanco estas tiu aspekto de koloro kiu estas priskribata per nomoj tiaj kel "ruĝa", "flava", kaj tiel plu.
Kogna misformo
Duonigado ("aŭ-ĉio-aŭ-nenio"-a pensado aŭ dikotomia rezonado)
Vidi ĉion kvazaŭ nigro kaj blanko anstataŭ nuancoj de grizo; pensado laŭ falsaj dilemoj. Duonigado inkludas la uzadon de terminoj, kiaj "ĉiam," "ĉiu," aŭ "neniam" kiam tio nek veras, nek ekvivalencas al la vero.
Koloronuanco
Kutime, koloroj kun la sama koloronuanco estas distingataj per adjektivoj referantaj al ilia heleco aŭ koloropleneco, tiaj kiel "hela blua", "malhela blua". Rimarkindaj esceptoj estas bruna, kiu estas malhela oranĝkolora kaj roza, kiu estas ruĝa kun malpligrandigita koloropleneco.
En pentrada kolora teorio, koloronuanco temas pri pura koloro - tiu sen nuancoj kaj alozoj (sen nuanco aŭ ombro), do sen aldonita blanka aŭ nigra pigmento, respektive. Koloronuanco estas ero de la kolorcirklo.
Kogna misformo
Kogna restrukturado
Kogna restrukturado (KR) estas populara formo de psikoterapio, uzata por identi kaj frakasi misadaptajn kognajn malformojn. Ĝi tipe uziĝas por individuoj kun deprimo. KR-terapioj celas elimini "aŭtomatajn pensojn," kiuj kreas misfunkciajn aŭ negativajn vidpunktojn por individuoj. Kogna restrukturado estas la ĉefa komponaĵo de la kogna konduta terapio (KKT) de Beck kaj Burns.
Koloronuanco
Komputo de koloronuanco
En iuj kolorospacoj, ekzemple CIE L*a*b* (CIELAB) kaj CIE L*u*v* (CIELUV), koloronuanco povas esti komputita kune kun ankaŭ saturigo (aŭ koloropleneco) per konverto de ortangulaj koordinatoj de senheleca koloro en polusajn koordinatojn. Koloronuanco estas la angula komponanto de la polusa prezento, kaj koloropleneco estas la radiusa komponanto.
Kogna misformo
Malkatastrofigo
En kogna terapio, malkatastrofigo estas tekniko de kogna restrukturado por kuraci kognajn misformojn, kiaj troigado kaj katastrofigado, ofte vidataj en psikologiaj obstrukcoj kia anksieco kaj psikozo.
Koloronuanco
Komputo de koloronuanco
Aparte, en CIELAB:
Kogna misformo
Kiel narcisisma defendo
Troigadon kaj minimumigadon komune alprenas narcisistoj por manipuli psikan doloron kaj defendi kontraŭ ĝi.
Koloronuanco
Komputo de koloronuanco
kaj analoge en CIELUV:
Funkcio atan2, kvar-kvadranta versio de tangentarko, devas esti uzata en inversigo de ĉi tiuj formuloj por havi eblecon ricevi ĉiujn angulojn ekde 0 al 360 gradoj.
Komputo de koloronuanco de RVB
Frank Preucil priskribas koloran seslateron kiu povas esti uzata por komputi koloronuanco, kun ruĝa je 0°, verda je 120°, kaj blua je 240°:
En la alia varianto, per la valoroj R, V, B oni povas komputi koloronuancan angulon jene: difini kiu el la ses ebla ordoj de domino de R, V kaj B aperis, tiam apliki la konvenan formulon:
En ĉiu okazo la formulo enhavas frakcion, kie H estas la plej granda el R, V, B; L estas la plej granda, kaj M estas la meza. Ĉi tio estas nomata kiel la koloronuanca eraro de Preucil, kaj estis uzita en la kalkulado de maska forteco en fotomekanika kolora reproduktado.
La du variantoj de komputo de koloronuanca angulo donas la samaj rezultoj je entjeraj obloj de 30 gradoj (ruĝa, flava, verda, cejana, blua, fuksina, kaj la koloroj meze en najbaraj paroj el la ses antaŭe listigitaj). La maksimuma diferenco inter ili estas proksimume 1,2 gradoj je neparaj entjeraj obloj de 15 gradoj.
Komputo de koloronuanco de RVB por HSB, HSV kaj HSL kolorospacoj
La procezo de konvertanta de RVB koloro enen de HSL kolora spaco aŭ HSV kolora spaco estas kutime bazita sur 6-peca aŭ 12-peca popece difinita surĵeto, traktatanta la HSV kolorspacan konuson kiel sesparta konuso, aŭ la HSL duopan konuson kiel duopa sesparta konuso.
Specialaj kolornuancoj
La koloronuancoj de karameloj kaj bieroj estas sufiĉe limigitaj. La koloronuanca indekso de Linner estas uzata por kvantigi la koloronuancon de ĉi tiaj produktoj.
Koloronuanco kaj domina ondolongo
Domina ondolongo (aŭ iam ekvivalenta ondolongo) estas fizika analogo al la percepta atributo koloronuanco. Sur senheleca kolora figuro, rekto estas desegnita de blanka punkto tra koordinatoj de la koncernata koloro, ĝis intersekco kun la spektra situo. La ondolongo je kiu la linio sekcas la spektran situon estas identigita kiel la kolora domina ondolongo se la fonta punkto estas sur la sama flanko de la blanka punkto kiel la spektra situo, kaj kiel la kolora komplementa ondolongo se la fonta punkto estas sur la transa flanko.
Corvin–negyed (metrostacio)
La Corvin–negyed [korvin-nedjed] (=loĝkvartalo Corvin) estas metrostacio kun granda trafiko en Budapeŝto. La nomo venis de la samnoma loĝkvartalo. Ĝis 2011 la metrostacio havis la nomon Ferenc körút (=bulvardo Ferenc).
Historio
Inter 1970–1976 okazis konstruado de tiu ĉi stacio kun subirejo. Tio stacio dum la konstruado havis malfacilajn cirkonstacojn, ĉar iam tie fluis branĉo de Danubo, kiu postlasis sablojn. La kajo troviĝas 27 metrojn sub la tersurfaco. En 1976 nur itinero ekfunkciis. La kajo havas solan elirejon kun 4 rulŝtuparoj, dum granda trafiko du funkcias al malsupro, du al supro, dum malgranda trafiko sufiĉas resume 2 funkciantaj rulŝtuparoj. Post jaroj la linio estis plilongigita, sed tio ne tuŝis la stacion. Tiu metrostacio (eĉ metrolinio) ĝis 2017 neniam estis renovigita. Kelkaj asertas, ke la metrolinio jam estas vivdanĝera. En 2017 kelkaj vagonoj estis ŝanĝitaj al pli modernaj, la malnovaj estis faritaj en Sovetunio, la novaj en Rusio.
Templa Instituto
La Templa Instituto (מכון המקדש - The Temple Institute) estas muzeo, esplorinstituto kaj eduka centro dediĉita al la du Temploj en Jerusalemo kaj al la estonta Tria Templo, kiu laŭplane estos konstruita en la Templa Monto laŭ juda tradicio, establita en 1987 de Rabeno Jisrael Ariel. La Templa Instituto situas en la juda kvartalo de la Malnova Urbo de Jerusalemo proksime de la Muro de lamentadoj. Ekster la Templa Instituto estas reprezento de la Menoro.
Corvin–negyed (metrostacio)
Kontaktoj
La Corvin–negyed estas trafika nodo, ĉar tie kruciĝas avenuo kun la granda bulvardo. Krom la metroo haltas ĉe la vojkruciĝo tramoj. Apud la vojkruciĝo funkcias Industriarta Muzeo, kaj kinejo Corvin. Estas menciinda, ke dum la Hungara revolucio de 1956 ĉe la vojkruciĝo funkciis la plej grava revolucia centro.
Madrigueras
Toponimio
Tamen la areo neniam estis tiom senhoma en historiaj epokoj. Kaj krome en tiu sama areo ene de la antikvao Regno de Toledo, tio estas ene de la natura regiono Manĉo larĝasence, estas aliaj du iel similaj lokonomoj: nome Madrido kaj Madridejos. Ambaŭkaze la nomo devenas de la dialekta araba magrid kiu signifas ion rilate al irigacia kanaleto, tubaro, en hispana foje cañería. Tio estus logika en loĝantaro tre dependa de irigacio ne nun sed ja historie ĝis fino de la 20a jarcento. Krome, estas loko de Madrigueras nune nomata La Cañería aŭ El Nacimiento de la Cañería, por fonto el monteto kiu iam liveris akvon per ceramika kanaleto. Krome jen alia koincido: en araba "kanaleto de la monteto" estus Magrid-ar-ras, kio facile estus kastiliigita (nun per influo de la popola etimologio), kiel okazis en aliaj lokoj.
Dokumente en la konservitaj tekstoj la nomoj estas: Madrigueras, Las Madrigueras kaj Pozo de las Madrigueras.
Geografio
Madrigueras estas en la nordokcidento de la provinco Albacete. La municipa teritorio limas sude kun la rivero Júcar, kiu separas ĝin disde la provinca ĉefurbo Albacete. Sudoriente limas kun Motilleja. Oriente kun Mahora kaj kun Villagarcía del Llano (Provinco Kvenko). Norde kaj okcidente kun Tarazona de la Mancha.
En la municipo la grundo estas hegemonie kalkoŝtona, tre taŭga por la tipaj kultivo; sur montoj estas forstaj areoj kie apud la rivero Júcar hegemonias pinoj kaj estas ankaŭ kverkoj.
Ekonomio
La ekonomio de Madrigueras estis tradicie fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, malgrandaj fruktoĝardenoj kaj naturaj fontoj. Sed lastatempe plie sur industrio, metalurgio, ekzemple de tranĉiloj, rilate al Albacete, tekstila ktp.
Madrigueras estas aparta okazo en la areo ĉar ekde la Hispana Transiro al la demokratio la urbestro estis komunisto, kio indikas la ĉefan tendencon de la lokanoj. En la 21a jarcento estas plia inklino al socialistoj, kiuj iĝis urbestroj.
Granda Ŝiro
Granda Ŝiro (en la angla Big Rip) estas kosmologia hipotezo koncernanta la finan destinon de la Universo.
La hipotezo enkadriĝas en la modelo de la Praeksplodo kaj antaŭvidas konstantan akcelon de la ekspansio de la Universo. Tiu modelo de “Granda Ŝiro” akiris scienco-teorian dignon pro ĵusaj astronomiaj observadoj, kiuj ĝuste rivelus ke ekspansio de la Universo estas akcelanta: rezulto dekomence nekredebla laŭ multaj kosmologoj.
La ensceniĝo de tiu surpriza rezulto liveriĝis en 1998 kaj baziĝas sur observadoj pri Supernovaoj de la 1a tipo en foraj Galaksioj.
Viñuelas
Viñuelas [biNJŬElas] (Vitejetoj aŭ vitetoj: du aperas en la suba parto de la blazono) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 143 loĝantoj kaj la denseco estas de 9,06 loĝ/km².
Granda Ŝiro
Hipotezoj
La ŝlosilo de la teorio kuŝas en kvanto da malluma energio en la Universo. Se la malluma energio superas certan valoron, la tuta fizika materio fine por ĝi estus viditaj frakasiĝo kaj ruiniĝo.
Viñuelas
Situo
Viñuelas situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Campiña de Guadalajara en la okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 902 m super marnivelo; je 28 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj je 66 el Madrido. La areo de ties teritorio estas de 15,46 km². La geografiaj koordinatoj estas 37º 56' N, 6º 37' Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 143, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Viñuelas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Viñuelas kie oni falis al la nunaj 143.
Granda Ŝiro
Hipotezoj
La valoro prospektinda estas “w”, nome la rejŝo inter la premo de la malluma energio kaj ĝia denseco. Se w < -1, la Universo estos ĉe la fino diserigita. Inversa kalkulo estus katastrofa: antaŭe la galaksioj estus separitaj unu de aliaj, poste la gravito estus tro malforta por ilin teni kunigitaj kaj la steloj dissemiĝus. Ĉirkaŭ tri monatoj antaŭ la katastrofa fino, la Planedoj disiĝus el la steloj. En la lastaj momentoj steloj kaj planedoj dispecetiĝus, kaj la atomoj estus neniigitaj en nura frakcio de sekundo antaŭ la fino. Sekve la Universo estus reduktita al amaso da elementaj partikloj izolitaj unu de la aliaj, kie ĉiu aktiveco estus ne ebla. Ĉar ĉiu partiklo estus nekapabla “vidi” la aliajn, certasence la observebla Universo efektive reduktiĝos al nulo.
La aŭtoroj de tiu hipotezo, sciencula aro gvidata de Robert Caldwell de la Kolegio Dartmouth, kalkulis ke la tempo intervenanta de nun ĝis la finiĝo de la Universo, estas devenebla el tiu formulo:
Viñuelas
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Granda Ŝiro
Hipotezoj
kie \omega estas la valoro de la repuŝa forto de la malluma energio, H0 estas la konstanto de Hubble kaj Ωm la nuna valoro de la tuta denseco de la universa materio.
Kalkulinte, ekzemple, ω = -1,5, H0 = 70 km/s/MPsec e Ωm = 0,3 oni konkludas ke la fina momento okazus 3,5×1010 jaroj post la Praeksplodo, kio alproksimiĝas al ĉirkaŭ 2,1×1010, nome 21 miliardoj da jaroj (se oni ne volas kalkuli la milionajn frakciojn. Se la tempo ŝajnas longa oni konsideru ke aliaj teoriaj kosmologioj ne disdegnas ĝin duobligi.
Ĵusaj studoj pruvis ke tiuj modeloj estas akordigeblaj kun la observoj kaj, plue, en iuj kazoj, eĉ pli akordigeblaj kun la observitaj datenoj ol kun tiuj de kosmologia konstanto.
Tomnatic
Tomnatic [tomnatik] estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
BOA
La vorto havas plurajn signifojn:
Tukano (birdo)
Tukanoj estas kutima nomo de birda familio Ramfastedoj. Ĝi estas familio de preskaŭpaserinaj birdoj el la Neotropiso (t.e. Centr-, Sudameriko kaj Karibio). La familio estas proksime rilata al Kapitonedoj. Ili estas brilkoloraj kaj havas tre grandajn, kolorplenajn bekojn. La familio inkludas kvin genrojn kaj ĉirkaŭ 40 diferencajn speciojn. La nomo tukano de tiu birdogrupo devenas el Tupia lingvo tukana, tra la franca. Siavice, la indiĝena vorto estas onomatopeo imitanta sonon eligatan de anoj de kelkaj specioj de la familio.
Morfologio
La tukanoj grandas el la Skribarasario (Pteroglossus inscriptus), 130 g peza kaj 29 cm longa, al la Tokoa tukano (Ramphastos toco), 680 g peza kaj 63 cm longa. Ties korpoj estas mallongaj (kompareble grandaj al korvo) kaj fortikaj. La vosto estas rondoforma kaj varias laŭ longeco, el duono de la tuta longo de la korpo. La kolo estas mallonga kaj dika. La flugiloj estas etaj, ĉar ili estas arbarloĝantoj kiu bezonas veturi nur mallongajn distancojn, kaj estas ofte de la sama enverguro de la longo de la birdo el la bekopinto al la vostopinto.
La kruroj de la tukano estas fortaj kaj mallongaj. Ties fingroj estas aranĝitaj laŭ paroj kun la unua kaj la kvara reenturnitaj. La plej parto de tukanoj ne montras seksan dimorfismon en siaj koloroj, dum la genro Selenidera estas la plej elstara escepto al tiu regulo (de tie ilia komuna nomo, "dukoloraj tukanetoj"). Tamen, la bekoj de la tukaninoj estas kutime pli mallongaj, profundaj kaj foje rektaj, montrante bildon pli "fortikan" kompare al bekoj de maskloj. La plumoj de tiu genro de pli grandaj tukanoj estas ĝenerale nigraj, kun partoj blankaj, flavaj kaj skarlataj. La subaj partoj de la arasarioj (pli malgrandaj tukanoj) estas flavaj, krucitaj de unu aŭ pliaj nigraj aŭ ruĝaj bendoj. La tukanetoj havas ĉefe verdajn plumarojn kun bluaj markoj.
La kolorplena, giganta beko, kiu en kelkaj grandaj specioj longas pli ol duono de la longo de la korpo, estas la distingilo de la tukanoj. Spite sian grandon, ĝi estas tre malpeza, komponita el osteroj kun malmulte da solida materialo inter ili. La beko havas antaŭiran segilon similan al dentoj, kio historie misindikis al naturalistoj, ke tukanoj kaptas fiŝon kaj estis dekomence karnomanĝantoj, sed nune oni scias, ke ili manĝas ĉefe fruktojn. Pri kial la beko estas tiom granda kaj brilkolora oni debatas ankoraŭ kaj tiu debato estas sufiĉe komplika. Ĉar ne estas seksa dimorfismo en koloro, ŝajne ne temas pri seksa Signalo. Tre verŝajne helpas en la manĝokutimaro (dum ili sidas en loko kaj atingas ĉiun ĉirkaŭan frukton, reduktante tiele energielspezon). Oni asertis ankaŭ teorion, ke la beko povus timigi pli malgrandajn birdojn, kaj tiele la tukano povus rabi nestojn senĝene (vidu Kutimaro). Krome, la beko permesas la birdon ankaŭ atingi profunde en arbotruoj por preni manĝaĵojn neatingeblajn por aliaj birdoj, kaj ankaŭ forrabi pendantajn nestojn konstruitajn de pli malgrandaj birdoj.
Struktura komplekso probable unika ĉe tukanoj inkludas la modifon de kelkaj vertebroj de la vosto. La malantaŭaj tri vertebroj estas fanditaj kaj ligitaj al la spino per glob-artiko. Pro tio, tukanoj povas disigi sian voston anatŭen ĝis tiu tuŝas sian kapon. Tiu estas la sinteno kiel ili dormas, ofte ŝajne kiel plumbulo, kun la vostopinto elstara super la kapo.
Kutimaro
Tukanoj estas baze frukto-manĝantoj, sed estas ankaŭ oportunemaj ĉiomanĝuloj kaj kaptos predojn kiel insektojn kaj etajn lacertojn. Oni informis, ke kaptitaj tukanoj ĉasas vigle insektojn en siaj kaĝoj, kaj eblas bredi tukanoj per nur insekta dieto. Ili ankaŭ rabas nestojn de pli malgrandaj birdoj, el kiuj prenas ovojn kaj idojn. Tio probable havigas gravan aldonon de proteinoj al sia dieto. Tamen, en sia teritorio, tukanoj estas la dominaj fruktomanĝuloj, kaj tio ludas gravan rolon ekologie por dissemi semojn de fruktarboj.
Tiuj neotropisaj birdoj estas arboremaj kaj tipe la ino demetas 2 al 4 blankajn ovojn en siaj nestoj. Ili faras siajn nestojn en jam ekzistantaj arbotruoj kiel naturaj kavaĵoj aŭ truoj elfositaj de aliaj animaloj kiel pegoj – la beko de la tukanoj permesas tre limigitan uzon kiel elfosilo. Kiam okazas eloviĝo, la idoj aperas tute nude, sen lanugo. Tukanoj estas loĝantaj reproduktuloj kaj ne migras. Tukanoj estas kutime trovataj en paroj aŭ etaj grupoj. Ili foje skermadas per siaj bekoj kaj baraktas, kio permesas la sciencistojn hipotezi, ke la birdoj starigas dominantajn hierarkiojn.
Ĉe azteka mitologio
La Aztekoj kredis, ke la beko de la tukanoj estis kreitaj el ĉielarko. Oni diris, ke tio estis premio pro esti mesaĝistoj de dioj. La Aztekoj ludis antikvajn ceremoniojn adorante tukanojn, en la opinio ke ĉar ties bekoj estis kreitaj el ĉielarkoj, la dioj donacu al ili per pluvo. La ceremonio inkludis la fakton, ke membro de elektita familio survestu ĉapon de tukanplumoj kaj plendu al tukano por pluvo. Se pluvo ne venos post tri tagoj, (laŭ la Azteka kalendaro,) tiu estos oferita reen al la dioj sur ŝtiparo dum ceremonia bruligado.
Taegeuk
Taegeuk (aŭ Taeguk) – en la korea alfabeto (hangul) 태극, en ĉinskriba korea lingvo (hanĝa) 太極 – estas la korea ekvivalento de Tajĝio, la ĉina taoisma koncepto de jino kaj jango, la bazaj fortoj kiuj laŭ la taoismo influas ĉion en la mondo. En Sud-Koreio, la simbolo Taegeuk stipe bildiĝas en bluo (eum, aŭ tero) kaj ruĝo (jang, aŭ ĉielo). La du koloroj en la simbolo interplektiĝas kaj simboligu pariĝon kaj harmoniiĝon de la du bazaj fortoj jino kaj jango.
La simbolo Taegeuk plej videble bildiĝas sur la Taegeukgi, la flago de Sud-Koreio. Pro la forta asociigo de la simbolo al la nacia flago, la Taegeuk ofte uzatas kiel nacia simbolo kaj la ruĝo kaj bluo kiel naciaj koloroj.
Populara variaĵo en Koreio estas la Sam-Taegeuk (三太極), en kiu aldonatas flava lobo, reprezentante humanecon, al la blua kaj ruĝa partoj. La Sam-Taegeuk tre ofte bildiĝas sur tradiciaj koreaj ventumiloj, kaj ankaŭ aperis en la oficiala emblemo de la Somera Olimpiko 1988: La olimpika simbolo - en kiu tri komence paralelaj strioj en bluo, ruĝo kaj flavo densiĝis Sam-Taeguk-forme al centra punkto, sur la kvin olimpiaj ringoj - celis simboligi la renkontiĝon de la diversaj mondaj popoloj dum la ludoj, sed ankaŭ progreson cele al monda paco.
En la sudkorea kineja filmo 주유소 습격 사건 ("Ataku la benzinejon!") de 1999, filma rolulo argumentas ke la usona limonada trinkaĵo Pepsi estus korea produktaĵo ĉar ĝi havas emblemon similan al la Taegeuk.
Uzo kiel simbolo de la paralimpikoj
La oficiala simbolo por la paralimpikoj uzata fare de la Internacia Paralimpika Komitato konsistis de 1988 ĝis 1994 el kvin Taegeuk’oj kaj inter 1994 kaj 2004 el tri, antaŭ ol ĝi anstatŭiĝis fare de tri nesimetriaj lunarkaj simboloj nomataj “agito” (latine “mi moviĝas”).
Tramtrajno de Liono
La Tramtrajno de Liono (Tram-train de l'Ouest lyonnais) estas franca reto de transporto de la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj periferie de Liono parte inaŭgurita de al  la  kaj de  al  same kiel la ŝunto de Tassin, sabaton la.
Tiu reto ne eniras en la strikta difino de tramtrajno, ĉar ne ekzistas interkonekto kun tramo de Liono; prefere temas pri malpeza trajno.
Veturanta materialo
La veturanta materialo elektita de SNCF por la okcidento de Liono estas Citadis Dualis de Alstom.
Temas pri materialo tre simila al tiu de regiono Luarlandoj por Tramtrajno Nantes-Clisson kaj Tramtrajno Nantes-Châteaubriant.
Riproĉa kvadrata kahelaro
En geometrio, la riproĉa kvadrata kahelaro estas duonregula kahelaro de la eŭklida ebeno. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per riproĉigo de la regula kvadrata kahelaro.
Estas tri trianguloj kaj du kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝia simbolo de Schläfli estas s{4,4}.
Ĉi tiu kahelaro estas simila al la plilongigita triangula kahelaro ankaŭ kiu havas 3 trianguloj kaj du kvadratoj ĉirkaŭ ĉiu vertico, sed en malsama ordo.
Konstruo
La riproĉa kvadrata kahelaro povas esti konstruita kiel riproĉigo de la regula kvadrata kahelaro, do kiel alterna tranĉo de la entutotranĉita kvadrata kahelaro, kiu estas la samo kiel la senpintigita kvadrata kahelaro.
Alterna tranĉo forigas duonon de la verticoj, kreantaj novajn triangulajn edrojn je lokoj de la forprenita verticoj, kaj igas la originalajn edrojn al havi duonan kvanton de lateroj. Kvadrataj edroj degeneras en laterojn.
Se la originala kahelaro konsistas el regulaj edroj la novaj trianguloj estas izocelaj sed ne egallateraj, kaj la rezultanta kahelaro estas neunuforma. Por ricevi unuforman kahelaron bezonatas komenci de kahelaro kun neregulaj oklateroj de certa formo. Lateroj de la devas esto alterne longaj kaj mallongaj.
Ekzemplo:
Jasenová
Jasenová (hungare Jaszenova [jasenova]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Jasenová situas laŭ ĉefvojo Ružomberok-Dolný Kubín. La lasta urbo troviĝas je 4, Ružomberok je 11 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la frua bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1320 en formo "Jessen". La hungara formo aperis jam post 2 jaroj, kiel "Jeszenovaréthe". En 1778 413 kamparanoj kaj 10 nobeloj loĝis tie, en 1828 601 vilaĝanoj loĝis en 97 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Jaszenova 495 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Dolný Kubín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Jasenová 389 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Akihiro Endo
Akihiro Endo (遠藤 彰弘, n. ) estas japana futbalisto.
Fryšava pod Žákovou horou
Fryšava pod Žákovou horou (Frischau) estas municipo de Ĉeĥio en distrikto Žďár nad Sázavou. En vivis en la municipo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1560.
Abrolhos
La insularo Abrolhos estas grupo de 5 malgrandaj insuloj kun koralrifoj ĉe la suda marbordo de la ŝtato Bahio en la nordorienta regiono de Brazilo, inter 17º25’—18º09’ S kaj 38º33’—39º05’ Ok. Caravelas estas la plej proksima urbo. Ties nomo devenas el la portugala vorto abrolho, nome rifo aŭ merĝita sablobenko kiu estas danĝero por ŝipoj. Estas rimarkinda vrako en la grupo.
Princo de Asturio (R11)
La Príncipe de Asturias (R-11) (Princo de Asturio (R11)), dekomence nomita Almirante Carrero Blanco (Admiralo Carrero Blanco), estas aviadilŝipo por aviadiloj de vertikalaj ekflugo kaj surterigo de la Aer-Armeo de Hispanio, komplementata per dua ŝipo similkapabla kiam eniris al servo la ŝipo Juan Carlos I (L-61) la 30-a de septembro de 2010, kiu povus agadi kiel alternativa bazo kiam la R-11 ne estus disponebla. La R-11 estas la aktuala Admiralŝipo de la Hispana Mar-Armeo, kaj kun ties fregatoj de skorto, formas la Grupon de Projekto de la Floto. Ĝi estas la tria aviadilŝipo en la historio de la Hispana Mar-Armeo, post la du nomitaj Dédalo, nome la aviadilŝipo (eks"USS Cabot (CVL-28)"") kaj la samnoma kiu tiom aktive partoprenis en la Elŝipiĝo de Alhucemo de 1925.
Albentosa
Albentosa [albenTOsa] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudorienta komarko Gúdar-Javalambre, kies komarka ĉefurbo estas Mora de Rubielos.
Geografio
Ĝi estas je 51 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. Al Teruelo alvenas de nordo tri ŝoseoj, de sudo aliaj tri kaj unu okcidente el Gea de Albarracín. El la tri sudaj, tiu plej orienta nome N-234 kun A-23 Autovía Mudéjar venas el sudoriento kune kun fervojo. Laŭ tiu Albentosa estas la tria plej proksima municipo al la ĉefurbo (fakte la plej malproksima en la komarko), nome inter Sarrión kaj Barracas jam en la provinco Kasteljono. Krome la A-228 komunikas norde kun Valbona kaj Mora de Rubielos, la komarka ĉefurbo; la A-1515 nordoriente kun Rubielos de Mora; oriente montara ŝoseo kun Olba; kaj sudokcidente la A-1514 komunikas kun Manzanera.
La municipa teritorio etendiĝas ĉe la montaro Javalambre. La loĝloko staras je 952 m super marnivelo, fakte inter du montetaj arbaroj kaj okcidente fluas samnoma rivero Albentosa.
Historio
Kristanoj konkeris la lokon el islamanoj en la 13-a jarcento, kaj post konstituo de la komunumo de domaroj de Teruelo, ĝi estis inkludita en la Sesma del Campo de Sarrión ĝis la provinca divido de 1833.
Dum la Hispana Enlanda Milito, oni instalis en la loko koncentrejon por politikaj malliberuloj de la Dua Hispana Respubliko ekde fino de 1938 ĝis aprilo 1939 en la zono de Los Mases. Pli ol kvar mil prizonuloj estis amasigitaj en tereno ĉirkaŭita de dornoj kaj kontrolita de marokaj solduloj. La vivkondiĉoj, kiel ĉe la ceteraj frankistaj koncentrejoj, estis malhumanaj: oni devis suferi vintre temperaturojn de ĝis 20 gradoj sub nulo protektitaj nur per tendoj kaj toloj. ​
Aktualo
Bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre ankaŭ en Albentosa oni malaltiĝis ĝis nunaj 294 loĝantoj.
Inter vidindaĵoj menciindas preĝejo de la 16-a jarcento, restaĵoj de la kastelo (aktuala tombejo), la urbodomo de la 18-a jarcento kaj la mezepoka ponto de la 15-a kaj 16-a jarcentoj.
Marijke Jansen
Marijke JANSEN (naskiĝis la 12-an de novembro 1944), estas antaŭ nederlanda tenisistino kiu aktivis dum la 1960-aj- kaj 1970-aj jaroj. Ŝi atingis la plej altan unuopulan rangon numero 21 en 1971. Ŝi havis la plej sukcesplanan jaron en 1971 kiam ŝi atingis la duonfinalon por unuopuloj je la French Open, perdis de eventuala ĉampiono Evonne Goolagong, kaj la kvaran periodon de la Wimbledon ĉampionecoj.
Schaar estis membro de la nederlanda Federation Cup teamo kiu atingis la finalon en 1968.
Je la 23-a de novembro 1968 ŝi edziniĝis al Nico Schaar kaj ekde tiam nomiĝas Marijke Schaar.
Socodor
Socodor (sokodor) (hungare: Székudvar se:kudvar) estas komunumo en Rumanio okcidente de Chişineu-Criş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 5 534 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 2 322 (rumanoj, 7 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1299. La hungara vilaĝo dum la turka submetiĝo senpopoliĝis. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Cogollor
Cogollor estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 27 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,49 loĝ/km².
Situo
Cogollor situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Alkario en la centra parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 940 m super marnivelo; je 55 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo, kaj proksime de Cifuentes. La areo de ties teritorio estas de 8,32 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°50′57″N 2°44′36″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj en 1950 al 27, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Cogollor, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Cogollor kie oni falis al la nunaj 27.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj. Rura turismo.
Suello
Suello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la martiroj Quiricus (morte nur 3-jara) kaj lia patrino Julitta, mortigitaj probable en 304 en la urbo Tarsoromia Malgrandazio sub Diokleciano, kaj aldone la sankta Blazio, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Annone di Brianza, Cesana Brianza kaj Civate.
Moorgrund
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Miliard-rida atako
La miliard-rida atako estas maniero ataki komputilon per malgranda XML-dokumento, kiu ĉe prilaboro eksplode pligrandiĝas. Kutima ekzemplo de tiu tekniko produktas pli ol miliard-foje la silabon "ha", do miliardon da ridoj.
En praktika atako oni uzus eĉ pli ol miliardon; estas facile krei dokumenton, kiu ne estas analizebla en ajna komputilo. Se XML-analizilo legas tian dokumenton, ĝi devus rekoni la problemon kaj haltigi la analizon; se ĝi tion ne kapablas, povas esti, ke la programo kraŝas kaj ne plu povas servi aliajn taskojn. El tio rezultus rifuzo de la servo, kiun tiu programo kutime faras (ekzemple akcepti mendojn por komputila komerco). Tia rifuzo povas tre malutili la ofertanton de la servo.
Per tiu speco de atako eblas inundi komputilon per granda kvanto da datenoj, kiu ne estus rekte enigebla de reta konekto aŭ daten-portilo.
La teknika kialo de tiu atakeblo estas la fakto, ke la difinado de entoj en XML estas rikura kaj tial tra potenca meĥanismo.
Eduard von Bauernfeld
Eduard von Bauernfeld (kaŝnomoj: Rusticocampius, Feld) (naskiĝis la 13-an de januaro 1802 en Vieno; mortis la 9-an de aŭgusto 1890 samurbe) estis aŭstra verkisto.
Vivo
Eduard von Bauernfeld vizitis unue la Skoto-Gimnazion en Vieno kaj studis ekde 1819 ĝis 1821 filozofion, poste ĝis 1825 juron. Ekde la 1-a de septembro 1826 Bauernfeld laboris kiel konceptopraktikanto ĉe la malsupra-aŭstra registaro, ekde 1827 li estis konceptopraktikanto en la distrikta oficejo por la kvartalo Wienerwald kaj en 1830 li transiris laŭ rekomendado de sia amiko Karl Enderes kiel praktikanto en la kortegan financadministrejon. Ekde 1843 li estis oficisto ĉe la loterio-direktejo.
Krom tio li laboris kiel verkisto kaj kritikis kiel reprezentanto de la grandgermana-liberala burĝaro en 1846 per sia komedio "Großjährig" [eo: plenkreska] la situacion dum la Antaŭmarto en Germanujo. En 1848 li fariĝis membro de la Akademio de la Sciencoj, jam en la sama jaro li tamen estis maldungita el la ŝtata servo. Post tio Bauernfeld finfine laboris kiel liberprofesia verkisto kaj progresis al unu el la plej sukcesaj komediopoetoj de Aŭstrujo. Li validas kiel majstro de la konversacia komedio kun vienaj apartaĵoj kaj fariĝis dompoeto de la Burgoteatrejo, en kiu liaj pecoj ĝis 1902 travivis proksimume 1100 prezentadojn. En 1882 Bauernfeld ricevis la honorcivitanecon de la urbo Vieno, en 1883 la honoran doktorecon de la Universitato de Vieno. Krome Bauernfeld tenis kontaktojn kaj amikecojn al konataj personoj kiel Moritz von Schwind, Franz Schubert, Franz von Schober, Ernst von Feuchtersleben, Nikolaus Lenau, Johann Gabriel Seidl kaj Franz Grillparzer.
Eduard von Bauernfeld verkis ankaŭ politikajn pecojn kaj eniris pro tio ofte en konfliktojn kun la cenzuro. Lia verko "Die Republik der Tiere" [La respubliko de la bestoj] kritikis la situacion en Aŭstrujo dum la epoko de Metternich kaj estas nepre komparebla kun "La Besto-Farmo" de George Orwell.
Bauernfeld testamente fondis la Bauernfeld-Preis, kiu estas disdonata ekde 1894. Lia tombo troviĝas sur la viena ceftombejoj. En la jaro 1890 en Vieno-Alsergrund (9-a distrikto) estis nomata laŭ li la Bauernfeld-Placo, en la jaro 1904 en la 19-a distrikto la Bauernfeld-Strateto.
Baligrodo
Baligrodo aŭ Baligród [baˈlʲiɡrut] (en ukraina: Балигород, Balyhorod) estas vilaĝo en la Distrikto Lesko (en la Ĉekarpata provinco) de sudorienta Pollando. Ĝi estas ankaŭ la sidejo de la municipo (gmina) nome Gmina Baligród. Loko: 49°21' N 22°17' E. El 1a de januaro 1999 ĝis la 1a de januaro 2002 ĝi estis en la Distrikto Bieszczady.
Historio
Inter la jaroj 1772 kaj 1918 la teritorio iĝis parto de la Reĝlando Galicio kaj Lodomerio, parto de la habsburga imperio. Antaŭ la Dua Mondmilito estis preskaŭ milo da judoj. Somere de 1942, 1200 lokaj judoj estis senditaj de germanoj al la koncentrejo de Zasław kaj poste al la Ekstermejo Bełżec. La juda tombejo estis ekzekutejo de judoj kaj poloj. La sinagogo estis bruligita. Poste ankaŭ la juda tombejo estis detruita kaj oni pavimis ŝoseojn el la tomboŝtonoj. Aŭtune 1942, germanoj estis portintaj 880 judoj al Załawie kaj mortigis ilin.
La Masakro de Baligrodo okazis en la 6a de aŭgusto 1944 kiam ukrainoj de la Ukraina Ribela Armeo (URA) murdis 42 polajn civilulojn.
Tapiŝo de Bayeux
La tapiŝo de Bayeux aŭ pli ĝuste la tapeto de Bayeux aŭ Bajoza tapeto, ankaŭ tapeto de la reĝino Matilda aŭ plej frue la tolaĵo pri la konkero estas brodaĵo kiu rakontas la konkeron de Anglujo fare de Vilhelmo la 1-a en la jaro 1066.
La tapiŝo estis verŝajne mendita de Odo de Bayeux, duonfrato de Vilhelmo la Konkerinto. Ĝi priskribas la eventojn pri la konkero de Anglujo en la jaro 1066, detalante la ŝlosilajn eventojn de tiu konkero, ĉefe la batalon de Hastings. Tamen preskaŭ duono de la scenoj prezentas eventojn antaŭ la invado. Kvankam ĝi estas tre favora al Vilhelmo (ĝia celo certe estis pravigi liajn agadojn), la tapiŝo de Bayeux havas neestimeblan valoron dokumentan pri la kono de la 11-a jarcento en duklando Normandujo kaj Anglujo: ĝi sciigas al ni pri vestaĵoj, kasteloj, ŝipoj kaj tiamaj vivkondiĉoj.
La tapiŝo de Bayeux estas nun videbla en la urba muzeo de Bayeux en la provinco Normandujo de Francujo. Detala brodaĵa kopio el la 19-a jarcento ekspoziciatas en la urba muzeo de Reading en Britujo. Ekde la jaro 2007 la tapiŝo konsideratas parto de la UNESKO-programo Memoro de la Mondo.
Prezento
Estas broditaj 626 personoj en 30 ĝis 70 scenoj. Ĉiu sceno havas latinan komenton.
626 personoj, 202 ĉevaloj kaj muloj, 505 bestoj ĉiaspecaj, 37 konstruaĵoj, 49 arboj, ... en tute 1515 aĵoj prezentas informojn pri la 11-a jarcento.
La brodaĵoj estas sufiĉe precizaj por doni bonan bildon pri la vestaĵoj kaj la armiloj de la tiamaj militistoj. Sed ĝi montras ankaŭ multajn aliajn detalojn, kiel ekzemple la kometon de Halley, kiu dum la tiama epoko estis en sia plej sunproksima pozicio.
La rakonto
La rakonto komenciĝas en la jaro 1064. Eduardo, reĝo de Anglujo, seninfana, sentas ke li mortos. Li petas al Harold, sia bofrato, veturi al Normandujo por anonci al Vilhelmo, duko de Normandujo, ke li elektis lin sukcedonto sur la angla trono.
Jen la scenoj reprezentitaj sur la brodaĵo:
Origino
La plej multaj historiistoj konsentas, ke estis Odo de Bayeux kiu mendis tiun brodaĵon por ornami la navon de la nova katedralo de Bayeux inaŭgurita en 1077, sed oni ne konsentas pri la verkisto. La legendo rakontas ke la reĝino Matilda helpita de siaj damoj brodadis ĝin; aliuloj diras, ke ĝi estis farita aŭ en Kent aŭ en Winchester (Hampshire) 20 aŭ 30 jarojn post la rakontitaj eventoj. Ĉiukaze la lastaj esploroj de la universitato de Caen, komuna laboro de la plej famaj arkeologoj, historiistoj, mezepokistoj, konkludas ke la brodaĵo de Hastings estis farita en Kent, Winchester aŭ Canterbury tuj post la batalo mem, kaj la laboro estis ĉirkaŭ dujara. Tiel rakontas Denise Morel kaj Marie France Le Clainche en sia romano "Les Brodeuses de l'Histoire" (la brodistinoj de historio), kie ili ensceniĝas la brodadatelieron en Winchester. Oni scias ke tiu ateliero kunigis brodistojn virajn kaj inajn, laikajn kaj monaĥajn, anglajn, normandajn kaj bretonajn.
Aliaj tezoj
Oni longe kredis ke la tapiŝon mendis reĝino Matilda, edzino de Vilhelmo la Konkeranto, tial la nomo tapeto de la reĝino Matilda.
Nuntempe iuj sciencistoj dubas pri la tezo, ke Odo de Bayeux estis la mendinto de la tapiŝo, sed ke tiu mendinto eble estis anglo aŭ franco (el Bulonjo). Oni supozis Odon la mendinto, ĉar li estis prezentita en decidaj scenoj, ekzemple dum la batalo, kuraĝigante junajn militistojn aŭ kirasita partoprenante la batalon (kvankam lia kiraso malsimilas kolore la aliajn, pro kio kelkaj fakuloj pensas ke temas pri leda kiraso, kaj ankaŭ lia armilo estas klabego anstataŭ glavo, ĉar sacerdotoj ne rajtis disverŝi sangon per klingo).
El la fina mezepoko oni scias, ke la tapiŝo estis pendigita ĉirkaŭ la navo de la katedralo de Bayeux. Oni do supozis, ke ĝi estis kreita pro tio, ĉar la katedralo estis konstruita je tiu epoko.
Nuntempe oni dubas pri tiu tezo, ĉar oni supozas ke la fina sceno de la tapiŝo ne estis la fuĝo de la angloj el la batalkampo, sed la kronado de Vilhelmo en la abatejo Westminster. Kaj kvankam Bayeux troviĝas sur la tapiŝo, kontraŭe al aliaj urboj ne estas preĝejo en ĝi. Oni supozas do, ke tiam Bayeux ankoraŭ ne havis grandan preĝejon.
Kelkaj sciencistoj kredas Eustace la 2-a de Bulonjo la mendinto de la tapiŝo. Ĝia kialo estis donaco por Odo kaj ebla pardonpeto por atako de Eustace al Dover, kiu post la konkero troviĝis sub la influo de Odo. Tial oni taksas la komencon de la laboro je ĉirkaŭ 1067. Tiun tezon subtenas la emfazo en la tapiŝo de la figuroj de Eustaces - kiu fakte estis relative bagatela - kaj de Odo - kiel ricevanto de la donaco. Ankaŭ evidentiĝas rilatoj al la ebla aŭtoro de la kanto de Roland, kiu estiĝis je la sama epoko en la ĉirkaŭo de Bulonjo.
Ankaŭ aliaj sciencistoj opinias ke la iniciatoro de la tapiŝo estis la abatejo Sankta Aŭgusteno de Canterbury, ĉar kelkaj homoj, kiel la normandaj kavaliroj Wardard kaj Vital havis rektan kontakton kun tiu abatejo kaj aperis kiel favorantoj. Ambaŭ kavaliroj estas cititaj en la tapiŝo, kvankam ambaŭ ne elstare agis dum la batalo.
Ankaŭ pri unuaj scenoj oni diskutas: kelkaj sciencistoj opinias ke la veturo de Harold al Normandujo estis postulo de la reĝo Eduardo la Konfesanto anonci al Vilhelmo la decidon, ke la maljuna reĝo elektis lin sukcendanto, kvankam laŭ aliaj Harold provis per tiu vojaĝo liberigi siajn fraton Wulfnoth kaj nevon Hakon el Normandujo. Tial la vidpunktoj malsamas: se laŭ la unua versio Harold aperas kiel ĵurperfidanto - kiu indikus ke la tapiŝo estis kreita el normanda vidpunkto - la dua versio montras Vilhelmon kiel malmolan, malkompateman, povomalsatan dukon, kiu devigas Harold al ĵuro kaj ne liberigas la kaptitojn - kio subtenas la anglan vidpunkton. Tamen necesas aldoni, ke malliberigo de garantiuloj el la alta nobelaro por atingi ies celon aŭ laŭ iu interkonsento estis mezepoka kutimo.
Suba Hauenstein-Pasejo
Suba Hauenstein-Pasejo (germane Unterer Hauensteinpass) estas montpasejo en la Soloturna Ĵuraso, kiu konektas Buckten en Kantono Bazelo Kampara kun Trimbach en Kantono Soloturno.
Historio
Diveraj trovaĵoj de arkeologoj pruvas, ke la Suba Hauenstein-Pasejo jam estis uzita en la romia epoko. En la jaro 1993 dum konstrulaboroj estis malkovritaj romiaj ĉaroreloj kaj antikaj moneroj, kiuj verŝajne estis pasejooferdonoj. Per la konstruo de la ponto trans Schöllenen-Ravino kaj sekve la veturvojo trans Gotardo-Pasejo la vojo trans Suba Hauenstein-Pasejo fariĝis la plej grava norda alveturvojo al Gotardo. Inter la jaro 1827 ĝis 1929 estis konstuita la kapacita pasejvojo aktuala. Kiam estis konstuita la centra ferfojo de Bazelo al Olten, inter Trimbach kaj Läufelfingen estis konstruita unua fervojotunelo sub Hauenstein. Sekvis la konstruo de Hauenstein-Bazotunelo kun longeco de 8134 m en la jaroj 1912 ĝis 1915.
Infrastukturo
Trans la Suba Hauenstein-Pasejo kondukas la grava kantona ĉefvojo n-ro 2 de Bazelo al Olten. La grimpado al la pasejo norde komenciĝas en Buckten kaj ĝia maksimuma deklivo estas 6,5% je averaĝa deklivo de 2,6%. Duonvoje de la rampo situas la komunumo Läufelfingen. La suda rampo komenciĝas en Trimbach. Kvankam la maksimuma deklivo de la suda rampo kun nur 6,3% estas malpli ol tiu de la norda, ĝia averaĝa deklivo tamen estas 3,8% multe pli alta. Sur la pasejokulmino situas la vilaĝo Hauenstein, kiu apartenas al la soloturna komunumo Hauenstein-Ifenthal. Norde de la pasejkulmino flankeniras la vojo al Wisen. La pasejkulminon pasas poŝtaŭtolinio de Olten al Wisen kaj alia linio de Ifenthal al Läufelfingen kaj Wisen.
Konstitucia dekreto de la prezidento de respubliko pri reguligo de la ĉeĥoslovaka ŝtata civitaneco de personoj de la naciecoj germana kaj hungara
Konstitucia dekreto de la prezidento de respubliko pri reguligo de la ĉeĥoslovaka ŝtata civitaneco de personoj de la naciecoj germana kaj hungara estis dekreto de la prezidento de respubliko eldonita de la ĉeĥoslovaka prezidento Edvard Beneš kaj proklamita en Kolektaro de leĝoj sub numero 33/1945 Sb.. Per tiu ĉi dekreto la ĉeĥoslovakaj civitanoj de la germana kaj la hungara naciecoj estis senigitaj de la ĉeĥoslovaka ŝtataneco.
Tiel ĉi estis senigitaj retroaktive de la ĉeĥoslovaka ŝtataneco ankaŭ judoj, kiuj estis murditaj dum la milito kaj kiuj deklaris dum popolnombrado en ĈSR en la jaro 1930 la germanan naciecon kaj estis plenkreskaj en la tempo de alveno de germanoj, nome sen ebleco de reguligo kaj paradokse eĉ en kazoj, kiam estis al ili pli poste agnoskita partopreno en rezistmovado laŭ leĝo 255/1946 Sb. eĉ kun atestilo subskribita de ministro de nacia defendo, ke ili onidire falis kiel ĉeĥoslovakaj civitanoj.
Julia Roberts
Julia Fiona ROBERTS (naskiĝis la 28-an de oktobro 1967) estas usona aktorino.
Kiel aktorino ŝi gajnis unuan atenton per rolo de Shelby Eatenton Latcherie en la filmo Steel Magnolias (1989); mondfamon ŝi akiris en la jaro 1990 per la filmo Pretty Woman. Por ambaŭ roloj ŝi ricevis la premion Ora globo. Pro sia rolo en la filmo Erin Brockovich ŝi ricevis entute kvin premiojn, inter kiuj la multe deziratan Oskar-premion (vidu sube).
Ekde 2002 Julia Roberts estas edziniĝinta kun la kameraisto Daniel Moder. La 28-an de novembro 2004 al la paro naskiĝis geĝemeloj: la filino Hazel Patricia kaj la filo Phinnaeus Walter.
Sylvanus Morley
Sylvanus Griswold MORLEY (7-a de junio 1883 – 2-a de septembro 1948) estis usona arkeologo, epigrafiisto kaj studanto de la majaa kulturo, elstara pro siaj kontribuoj al la studo de tiu antaŭkolumba civilizacio faritaj komence de la 20-a jarcento.