cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
30235 Kimmiller
30235 Kimmiller estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kim Miller, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Goleta Valley Junior High School de Goleta (Kalifornio).
28527 Kathleenrose
28527 Kathleenrose estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Louis Agassiz
Louis AGASSIZ (naskiĝis en 1807 en Môtier en kantono Friburgo, Svislando, mortis en 1873 en Cambridge, Masaĉuseco, Usono) estis svisa sciencisto.
28527 Kathleenrose
Nomo
Ĝia nomo honoras Kathleen Rose Maguire, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi lernis ĉe la Marlborough School de Los-Anĝeleso (Kalifornio, Usono).
Louis Agassiz
Vivo
Li doktoriĝis pri medicino en Munkeno, Germanio, en 1830. Poste li laboris en Parizo kun Wilhelm von Humboldt kaj Georges Cuvier. Proksimume en 1846 li ekloĝis en Usono. En 1854 li eldonis "Types of Mankind", (tipoj de homospecio) kaj en 1857 "Indigenous Races of the Earth" (indiĝenaj rasoj sur la Tero). Kvankam li tre fakule studis kaj esploris pri fiŝoj kaj glaĉeroj en Svislando antaŭe kaj tiam asertis, ke ne estas rasoj ĉe homoj, li ŝanĝis sian opinion post por si ŝoka renkontiĝo de nigruloj en Ameriko. Post tiu emocia ŝoko li famega sciencisto asertis, ke blankuloj estas supera raso. Liaj verkoj estis bazo por multaj rasismaj teorioj, kiel apartismo en Suda Afriko.
Mihály Várkonyi
Mihály VARKONYI [mihAj vArkonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Várkonyi Mihály estis hungara (poste usona) aktoro. Lia pseŭdonimo en Usono estis Victor Varconi [viktor varkoni]. Mihály Várkonyi naskiĝis la  en Kisvárda (Hungara reĝlando), li mortis la  en Santa Barbara (Kalifornio), (Usono).
Biografio
Mihály Várkonyi akiris diplomon en Teatra Akademio en 1912. Post siaj studoj li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Kolozsvár), sed li apartenis ankaŭ al unua generacio de la hungaraj mutaj filmoj. Dum la 1-a mondmilito li estis soldato, tamen li povis plu partopreni en filmoj. Post la milito li edziĝis kaj li estis membro de Nacia Teatro (Budapeŝto). Resume li havis rolojn en 38 hungaraj mutaj roloj. En 1920 li ricevis pli allogajn rolojn eksterlande en Aŭstrio, Germanio, Britio, fine eĉ Usono. Li havis ĉefe filmajn rolojn ekzemple de aliaj iamaj hungaroj Alexander Korda kaj Michael Curtiz, sed inter 1922–1925 li estis teatra aktoro en Vieno. Ekde 1930 li vivis en Usono, tamen kun kelkaj interrompoj. Inter 1930-1959 li havis 50 filmrolojn, kelkfoje li estis ankaŭ reĝisoro aŭ scenaristo. Pro vidviĝo en 1949 li denove edziĝis.
Angera
Angera estas komunumo de Italio.
Hopman-Pokalo
En la monda turniro Hopman-Pokalo - angle Hopman Cup, hispane Copa Hopman, ruse Кубок Хопмана - konkuras la tutmonde plej bonaj ok naciaj teamoj pri unuopaj matĉoj kaj duoblaj paraj matĉoj de teniso. En ĉiu komparo inter du naciaj teamoj estas ludataj po unu vira kaj virina unuopaj matĉoj, kaj aldone unu duobla para matĉo (nomata mixed, do sekse "miksita"). Ĝi konsideriĝas samranga al la tutmondaj turniroj Davisa Pokalo (Davis Cup) por viraj naciaj tenisaj teamoj kaj Federacia Pokalo (Fed Cup) por virinaj naciaj tenisaj teamoj. Sian nomon la pokalo havas de la aŭstralia tenisisto Harry Hopman.
La ideo por tia regula turniro unuafoje diskutiĝis en 1984, sed daŭris ĝis la jaro 1989, kiam la unua turniro vere realiĝis. Ekde tiam la evento ĉiujare fine de decembro respektive komence de januaro okazas en la aŭstralia urbo Perto.
La reguloj por la turniro plurfoje iom ŝanĝiĝis intertempe. La nombro de la partoprenantaj naciaj teamoj alternis inter 8 (en la unua turniro 1988/89) kaj 12 (en la dua ĝis sepa eldono de la turniro). Ekde la oka eldono de la evento denove partoprenas 8 teamoj. La vico de la unuopaj matxoj komence estis virina unuopa matĉo, duobla para kaj fine vira unuopa matĉo, sed ekde la tria turnira jaro la vico estas virina, poste vira unuopa matĉoj kaj fine la duobla para matĉo, por doni al la duobla fortokomparo la eblecon eventuale decidi pri la gajnanta teamo kaj doni al ĝi publike pli altiran pozicion. Komence laŭ lotumo konkurencis po du el la entute ok teamoj, poste konkurencis po du el la kvar gajnintaj teamoj ("duon-finalo") kaj sekve en finalo la du teamoj gajnintaj en la duonfinalaj matĉoj. Ekde la deka eldono de la turniro komence interkonkurencas ĉiuj teamoj en du grupoj de entute kvar teamoj, poste sekvas duonfinalo inter la du plej sukcesaj teamoj el tiuj du grupoj, kaj fine la finalo. La nova turnira sistemo estas aparte aprezata de la publiko kaj konsiderata pli justa. Ankaŭ la maniero kiel kvalifikigi la ok turnire partoprenantan teamojn kaj la maniero kiel disdividi la interkonkurantajn teamojn respektive teamogrupojn, ŝanĝiĝis plurfoje.
Rekorda venka temao estas tiu de Usono, kiu ĝis 2010 gajnis kvinfoje en la turniro, lastfoje en 2008.
Por la spektantoj la turniro aparte interesas pro tio, ke kutime videblas la plej bona vira kaj plej bona virina tenisistoj de ĉiu partoprenanta lando, kaj ke en la duoblaj paraj matĉoj tiuj pintaj tenisistoj eĉ kune ludas. Ekzemple foje kune partoprenis la germanaj tenisistoj Boris Becker kaj Steffi Graf, kiuj krome tre malofte kune ludis tenison kaj ne facile interharmoniis; tamen komune ili ne venkis la turniron, kvankam kun aliaj partneroj ambaŭ ja gajnis ĝin - Steffi Graf en 1993 kaj Boris Becker en 1995.
NGC 2248
NGC 2248 estas grupo de steloj en konstelacio Ĝemeloj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marmilito
Marmilito estas milito en kaj ĉe maroj, oceanoj, aŭ ajnaj aliaj ĉefaj akvejoj kiaj grandaj lagoj kaj larĝaj riveroj. La homaro faris batalojn en maro dum pli ol 3,000 jaroj. Eĉ en la interno de grandaj teramasoj, transportado antaŭ la etenda alveno de fervojoj estis tre dependa el riveroj, kanaloj, kaj aliaj navigeblaj akvovojoj. En la moderna epoko tiuj ludis gravan rolon en la disvolvigo de la moderna mondo en Britio, Nederlando kaj norda Germanio, ĉar ili permesis la movadon de kernaj varoj kaj krudaj materialoj sen kiuj la Industria Revolucio ne estus okazinta. Tiele la militantaj potencoj klopodis hegemonii en tiu medio ĉu per pacaj ĉu per perfortaj rimedoj.
Mirat
Mirat (मेरठ, میرٹھ (, Meerut) estas industria kaj universitata urbo apartenanta al la ĉefurba regiono en subŝtato Utar-Pradeŝo en federacia ŝtato Barato.
Marmilito
Interesaĵoj
Dum la dua mondmilito la 29-an de oktobro 1939 germana Gvidantaro de Marmilito permesis ataki pasaĝerajn ŝipojn en konvojoj.
Mirat
Geografio
Gaziabad troviĝas 43, ĉefurbo Delhio 61, Moradabad 105, Saharanpur 111, Aligarh 127, subŝtata ĉefurbo Laknaŭo 398, Mumbajo 1218, Kolkato 1284 kilometrojn (aere).
Historio
Arkeologoj trovis restaĵon de urbo Alamgirpur iom for (23 mejlojn), kiu apartenis al la frua Induso-civilizacio. Mirat estis centro de budhismo dum regado de Aŝoko. En 1192 oni alikonstruis ĉiujn hindutemplojn al moskeoj. En 1398 Timur Lenk invadis la urbon. Dum dominado de britoj okazis ribelo en 1857. Post la sendependiĝo ribeletoj okazis en 1982 kaj en 1987. En 2006 pro incendio 50 homoj mortis.
Trafiko
La plej proksima flughaveno troviĝas je 80 km-oj, sed nun jam konstruiĝas la pli nova. La vojaj kaj fervojaj kontaktoj estas bonaj. Interne aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Famars
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Ultimate
Ultimate, originale konata kiel Ultimate frisbee, estas senkontakta teamo-sporto ludata per flugdisko. Ultimate estis disvolvita en 1968 fare de studentoj en Columbia High School en Maplewood, Nov-Ĵerzejo, antaŭurbo de Novjorko. Kvankam Ultimate similas multajn tradiciajn sportojn laŭ la atletaj postuloj, ĝi diferencas de la plej multaj sportoj pro ĝia fokuso pri memfarado, eĉ ĉe la plej altaj niveloj de konkurenco. La esprimo frisbee, ofte uzata por ĝenerale priskribi ĉiujn flugantajn diskojn, estas registrita varmarko de la ludilo Wham-O, kaj tiel la sporto ne estas formale nomata "Ultimate frisbee", kvankam ĉi tiu nomo ankoraŭ estas komune hazarda uzo. Poentoj estas poentitaj per pasado de la disko al samteamano en la kontraŭa fina zono. Aliaj bazaj reguloj estas, ke ludantoj ne devas fari paŝojn tenante la diskon. Pluvo, vento, aŭ foje aliaj malfacilaĵoj povas estigi kverelojn kun rapidaj efikoj, pliigante la premon de la ludo.
Ekde ĝiaj komencoj en la usona kontraŭkulturo de la malfruaj 1960-aj jaroj, Ultimate rezistis ajnan arbitraciadon per reguligo. Anstataŭe ĝi dependas de la sportemo de ludantoj kaj alvokas "Spiriton de la Ludo" por konservi justan ludon. Ludantoj eldiras siajn proprajn mankojn. Ludado sen arbitraciistoj estas la normo por ĝi, sed estis anstataŭita de klubkonkurado per la uzo de "observantoj" aŭ "ludkonsilistoj" por helpi disputojn, kaj la profesia ligo uzas potencajn arbitraciistojn.
En 2012, ekzistis 5.1 milionoj da Ultimate-ludantoj en Usono. Ĝi estas ludataj tra la mondo per distraj, lernejaj, klubaj, profesiaj kaj naciaj teamoj je diversaj aĝaj niveloj kaj kun malfermaj, virinoj kaj miksitaj dividoj.
Pteranodontedoj
Pteranodontedoj (Pteranodontidae) estas familio de grandaj flugsaŭroj vivintaj dum la kretacea periodo de Nordameriko. Multaj pteranodontedoj havis rimarkindan, plilongigitan kreston kiu etendiĝis de la malantaŭo de la kapo (plej konate ĉe pteranodonto mem). Oni ofte metas en ĉi tiu familio la grand-krestan niktosaŭron, kvankam oni unue proponis ke ĝi havu sian propran familion, la niktosaŭredoj (Williston, 1903).
Sinonimoj
Familio:
Pteranodontidae (Marsh, 1876)
Ornithostomatidae (Williston, 1893)
Ornithostomatinae (Williston, 1897)
Pteranodontinae (Williston, 1892)
Monaĥejo Bzovík
Monaĥejo Bzovík estas originale cisterciana (poste premonstrata) monaĥejo trakonstruita je fortifikaĵo (burgo), proksime samnoma vilaĝo Bzovík en distrikto Krupina en Regiono Banská Bystrica en Slovakio. La konstruaĵo de monaĥejo estas pruvo, ke iam difini la „specio“ de konstrua memoraĵo ne estas simple. Monaĥejoj ofte estis la celon de atako de malamikoj kaj tio kaŭzis bezonon de ilia fortigita trakonstruado al fortigitaj punktoj aŭ fortaĵoj. En areo, kiu estis dum la 16-a jarcento en la sfero de turka endanĝero, oni akcele fortiĝis urbojn kaj poste en ĉi (sub turka influo) teritorio ankaŭ ambaŭ la plej malnovajn monaĥejojn en Hronský Beňadik kaj Bzovík.
Pteranodontedoj
Sinonimoj
Pternanodontinae [tiel] (Kuhn, 1967)
Monaĥejo Bzovík
Historio
La monaĥejo en Bzovík ekestis en la unua duono de 12-a jarcento. Origine ĝi estis benediktina monaĥejo iniciita al unua hungara reĝo Stefano la 1-a. Kiel fondisto estis konsiderata ano de gento Hunt-Poznan komeso Lampert. Romanika dutura preĝejo al kiu, malfrue post finonstruaĵoj iĝis monaĥeja konstruaĵo kun „paradiza korto“ kaj kruckoridoro; estis unu de la plej gravaj romanikaj konstruaj memoraĵoj sur teritorio de nuntempa Slovakio. La preĝejo kun la monaĥejo ofte estis la celo de sturmoj; konstruaĵo pli foje ekbrulis, tuj oni rekonstuiĝis kaj parte oni trakonstruigis. La centro de atentemo, la monaĥejo iĝis post la batalo ĉe Mohács. Ĝia posedanto en ĉi tempo estis hungara nobelo de Meza Slovakio Zsigmund Balassa, ano de familio Balassa. Zsigmund forpelis la monaĥoj kaj tuj li komencis trakonstrui la monaĥejon al burgo ĉirkaŭita per potenca kaj forta fortaĵo. Muroj ricevis potencaj kreneloj kaj lignaj rondiraĵoj. Al ili oni alkonstuis enen loĝejoj por soldatoj kaj aliaj konstuaxjoj (por mastrumado). Ĉiu areo estis preservita per larĝaj fosaĵoj kaj potencaj angulaj bastionoj. Ankaŭ sinsekvaj sortoj de ĝi esti buntaj. En la jaro 1620 burgo ekbruligis. En la fino de 17-a jarcento estis redonita al eklezio. Dum ribelo de Imrich Tököli ĝi estis konkerita per ribeloj. Dum alia periodo ĝi iris al sia malapero. Post la mallonga posedo de jezuita ordo kaj estergoma arciepiskopejo komencis malflori. La lastan baton monaĥejo akiris dum bataloj de la dua mondmilito kaj neniigado de  lokaj civitanoj.
Provinco Siangĥuang
Siangĥuang (laose: ຊຽງຂວາງ) estas provinco de Laoso situanta en la nordoriento de la lando. Ĝi estas forte bombardata dum la Vjetnama Milito. Ĝi etendiĝas sur 15.580 km2 kaj en ĝi loĝas 244.684 personoj (2015).
Psikodramo
Psikodramo (de la grekaj vortoj ψυχη psiĥe „animo, psiko“, kaj δράμα drama „ago, faro“, duasence ankaŭ dramo) - germane kaj angle Psychodrama - estas metodo de grupa psikoterapio, evoluigita de la aŭstria kuracisto Jakob Levy Moreno (1890 ĝis 1974) en Vieno. Psikodramo estas unu el la artterapiaj metodoj, kiu kombinas tradiciajn teoriojn de psikoterapio, teknikojn de la kampo de psikologio kaj teoriojn rilatigantajn al procezoj kiuj uzas dramon kaj aktoradon.
Celo
Psikodramo ebligas lokalizi la fontojn de spontaneeco dum alportado de spertoj el la proksima kaj malproksima pasinteco. Provante malsamajn alternativojn, per korektaj spertoj kaj spertoj en eblaj estontaj situacioj, por alporti signifan plibonigon de memfido kaj la sento de persona valoro. Interalie, psikodramo kontribuas al grava plibonigo en la difino de persona kaj profesia identeco, kaj ankaŭ plifortigas la kapablon trakti rilatproblemojn, gepatro-infanan rilatproblemojn (en ajna aĝo), aĝaj krizoj, perfido de la korpo, funebro, perdo, disiĝoj kaj necesaj oferoj.
Principoj
En ĉi tiu kadro, interhomaj rilatoj, konfliktoj kaj emociaj problemoj estas ekzamenitaj kaj traktitaj per metodoj prenitaj el la mondo de teatro kaj dramo. La vorto "dramo" ne signifas "aktori" aŭ "spekti". Ĉi tie ĝi estas uzata en sia ĉefa signifo (en sia greka origino) - ago. Tio estas, anstataŭ solvi problemojn, kiuj ekestas inter homo kaj li mem, inter unu homo kaj alia, aŭ ene de grupo de homoj per parolado, la problemoj leviĝas efektive prezentante ilin.
Labormetodo
La prezento de la problemo, rolludoj kaj la interŝanĝo de roloj permesas al ĉiu esti, dum la dinamiko, en sia rolo kaj eĉ "en la ŝuoj" de sia samteamano. La kapablo vidi la realon per la okuloj de la alia kaj eĉ vidi "sin mem" per la okuloj de la alia, malfermas eblecojn por kunlaboro sur amika kaj empatia bazo (kaj ne nepre utilisma), estante malfermita al alia punkto de vido, malfermiteco kiu estas bazŝtono por pli profunda konatiĝo kun la "memo".
Strukturo de klasika psikodramo
Ĉi tiu strukturo estas ripetita dum la terapia procezo.
La teorio de spontanea evoluo
La teorio de spontanea evoluo kreita de Yaakov Levi Moreno priskribas la evoluajn etaĝojn de bebo. La teorio estas unika ĉar ĝi klarigas la evoluon de la bebo kaj la malsamajn stadiojn kiujn ĝi trairas, laŭ sia kapablo sperti sin rilate al aliaj en ĉiu stadio. Bazante sin sur la supozo kiu estis por Moreno bazo por la teorio: ke la realigo de la plena evolua potencialo estas rilata al maksimuma spontaneeco dum la procezo.
La teorio priskribas la sanan procezon, kiun la bebo devas travivi por poste fariĝi plenkreskulo, kun kohezia memo kaj la kapablo empati kun aliaj. Persono, kiu renkontas iun specon de senigo en unu el la stadioj, povas disvolvi bezonon, dependecon aŭ obsedon por alia persono aŭ objekto ĉiufoje. La posteuloj de Moreno pridubis tiun evoluan procezon, kaj ligis ĝin al la renkontiĝo kaj la psikodramaj teknikoj, kun la vido ke la partoprenanto en la grupo bezonas similajn kondiĉojn por permesi al li kreski en sia privata evoluprocezo. Do la diversaj stadioj en la teorio estas ankaŭ dividitaj laŭ tiuj intervenoj, kiuj antaŭenigas ĝin en la etapo en kiu ĝi troviĝas: naskiĝo - kiel la varmiga stadio, la duobligo, la apero, la "helpanta egoo" kaj la stadio de rolinterŝanĝo.
Individua psikodramo
Fidante je iloj de la mondo de klasika psikodramo, formiĝis frakcio de psikodramo, kiu uzas psikodramajn rimedojn por individua traktado. Fakte, en ĉi tiu formo ne estas publiko sed la moderiganto estas tiu, kiu "rolas" malsamajn rolulojn aŭ servas kiel duoblo de la ĉefrolulo. La grupa tavolo en ĉi tiu metodo ne ekzistas, sed la individua tavolo estas plifortigita kaj ĝia influo estas potenca. Ĉar la atento de la kontrolisto estas donita tute al unu persono, la laboro estas pli kontrolita kaj estas pli bona kapablo adapti la procezon al la individua karaktero de la paciento.
Psikodramo kiel grupa psikoterapio
La metodo psikodramo ekestis kiel "terapio en la grupo kun la grupo por la grupo" el la spontanea teatro kaj estis la historie unua formo de grupa psikoterapio. La "paciento" aŭ "kliento", kiu havas la peton ricevi terapian helpon, konsideriĝas ĉefa aktoro en psikodrama teatraĵo, kiu okzazas ĉi-tie kaj nun, kaj sur imagita scenejo surscenigas sian propran terapiindan temon. Kiel membro de la grupo la ĉefa aktoro kun la permeso de la grupo ricevas la eblecon, prilabori propran temon aŭ temon de la grupa interago kun la subteno de "reĝisoro" kaj de elektitaj pliaj aktoroj, kiuj konsideriĝas "helpaj mi-oj". La spektantoj permesas esti emocie tuŝataj per la ludo de la ĉefa aktoro, subtene de la "reĝisoro" mem povas engaĝiĝi en la teatraĵon kaj finfine kiel ĉiuj ĉeestantoj bonvole kaj se necese kritike komentas la ludon. La spertoj de psikodramaj grupoj montris, ke ankaŭ spektantoj kiuj ne aŭ apenaŭ integriĝis aktore en la "psika teatraĵo", foje sentis tre fortan emocian tuŝiĝon.
(Moreno, 1959, origine germanlingve en la verko "Gruppenpsychotherapie und Psychodrama", p. 34).
La celo de tre forta emocia tuŝiĝo, kiu eble per sia skuo povas havi liberigan aŭ sanigan efikon, ankaŭ estas celata por la proceso de engrupa interrilatado. Helpe de la grupo la ĉefa aktoro povu liberiĝi de fiksiĝintaj strukturoj de socia rolo.
Ofte okazas, ke lernitaj sociaj roloj ne (plu) helpas al konkreta individuo aŭ individuaj sociaj situacioj. Ju pli la natura kreivo blokiĝas pro malspontaneeco, des pli la individuo devas alkroĉiĝi al fiksaj rolaj modeloj, kiuj povas tute maltaŭgi en la konkreta vivosituacio.
Teknikoj de la terapia modelo psikodramo nepre nur utiliĝu fare de specife trejnitaj psikoterapiistoj, kiuj kapablas sekure reagi al la kirlitaj emocioj de la kunaktoroj kaj sukcesas eviti nekontrolatajn emociajn eksplodojn.
Hans von Hammerstein-Equord
Hans von Hammerstein-Equord (naskiĝinta la en Loosdorf/Distrikto Melk, mortinta la  en Micheldorf/Distrikto Kirchdorf an der Krems) estis aŭstra verkisto kaj politikisto konservativisma.
Vivo
Hans originas el germana, en Aŭstrio setlinta nobela dinastio. Lia patro estis Helge von Hammerstein-Equord dume la patrino estis el la familio de la grafoj de Stolberg. Li frekventis lernejojn en Vieno, ĉe la jezuitoj en Bohosudov/Regiono Ústí nad Labem kaj en Brixen antaŭ ol studi jurscienojn en Vieno, Munkeno kaj Marburg. En la 6.12.1924 li nuptis en Salcburgo Anna Christiane Zeleny (1902–1980), kun kiu li havis tri infanojn, Hans Georg (* 1925), Elisabeth (* 1931) kaj Franziska-Ulrike (* 1936).
Inter 1935 kaj 1938 Hammerstein estis prezidanto de la aŭstria PEN-klubo. Placo en Braunau nomitis por li.
Verkado
Hammerstein intence elektis kiel eble plej trankvilan oficistan vivon por povi verki paralele. Jam dumgimnazitempe li publikigis poezivolumon sub pseŭdonimo Stein, per kio li kvazaŭ riskis forsendiĝon disde la bohemuja lernejo. Lia verkaro estiĝis inter 1911 kaj 1936 kaj senteblas en ĝi influo de romantikismo kaj mitoj de nordaj dioj. Li intence verkis kontraŭ modernaj modoj kaj klopodis ke la artistoj aliris la popolon. Psikologiaĵoj enverkare mankas, sed gravas rilato intima inter naturo kaj intriguloj. Li verkis i.a. fabelojn, romanojn, versrakontojn, lirikaĵojn kaj eĉ unu dramon. La romano Wald (1923) estas ekz. regionhistoriaĵo el la patrujo, la romano Die finnischen Reiter (1933) romano situigita en la tempo de Tridekjara milito. La epopeo Die Asen (1928) enhavas intrigon de nordĝermana mitologio.
Rolo dum momentoj krucaj
Estante distriktestro de Braunau Hammerstein-Equord konfrontiĝis je politikaj ribeloj maldekstraj kaj dekstraj (socialdemokratoj, nazioj, Heimwehr-anoj); lia negativa sinteno je nacisocialismo baziĝas ankaŭ sur kvereloj tiutempoj kiam li rimarkis ties bonegajn taktikojn en politikaj debatoj kaj bataletoj. Gravan rolon ludis li ankaŭ en februaro 1934 dum la ĉesigo de la aŭstria interna milito. La malpermeso de socialdemokratio en Aŭstrio ja komenciĝis en la ĉefurbo de Supra Aŭstrio, en Linz. Diskuteblas la supozoj de Hammerstein-Equord ke ekzistus ĉe la linz-aj maltrankvilaĝoj kunlaboro inter socialdemokratoj kaj nazioj. En la rolo de sekurecdirektoro Hammerstein ege aktivis en 1934 ĉe la puĉprovo de nazioj en julio 1934. Poste lian oficon havis Peter Revertera-Salandra. Li frue mortis pro malbona traktado dum la interniĝo en koncentrejo nacisocialisma.
IKM-11 (2018)
Internacia Klasifiko de Malsanoj por Statistiko de Morteco kaj Malsano, 11-a Versio (IKM-11) estas publikigita je 18 junio 2018. Unu linio de la listo estas konsistita de tri elementoj, nome
Atento
La eroj duoble klasifikitaj en Ver-11 havas solajn kodojn ne kiel en Ver-10, kaj tial en ĉi tiu listo ili aperas nur ĉe loko origine kodita.
Eksteraj Ligiloj
ICD-11 - Mortality and Morbidity Statistics(Angla)
László Patay
László Patay [lAslO patai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Patay László estis hungara pentristo, altlerneja instruisto, membro de Hungara Belarta Akademio (1996) kaj Academia Europaea (1994).
László Patay naskiĝis la  en Komárno (Ĉeĥoslovakio), li mortis la  en Ráckeve (Hungario).
Biografio
László Patay apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis benediktanan gimnazion en Győr, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1956. Liaj plej gravaj instruistoj estis Géza Fónyi, István Szőnyi kaj Jenő Barcsay. Dum la studentaj jaroj li edziĝis, inter 1955-1958 3 gefiloj naskiĝis. En 1957 helpe de stipendio li studvojaĝis al Parizo. En 1963 li vidviĝis, poste li denove edziĝis. Inter 1970 kaj 1992 li instruis en la menciita altlernejo, kie li estis docento en 1974, katedrestro en 1983. En 1973 li translokiĝis el Budapeŝto al Ráckeve. Li ricevis ankaŭ eksterlandajn premiojn. En 1992 li emeritiĝis.
Golfdisko
Golfdisko estas flugdiska sporto en kiu ludantoj ĵetas diskon je celo. Ĝi estas ludata uzante regulojn similajn al golfo. Ĝi ofte ludas sur kurso de 9 aŭ 18 truoj. Ludantoj kompletigas truon ĵetante diskon al celo, ĵetante denove el la alteriĝa pozicio de la disko ĝis la celo estas atingita. Kutime, la nombro de ĵetoj uzataj de ludanto por atingi ĉiun celon estas kalkulita (ofte rilate al paro), kaj ludantoj celas kompletigi ĉiun truon, kaj la kurson en la plej malalta nombro de totalaj ĵetoj.
La ludo estas ludata en ĉirkaŭ 40 landoj kaj nuntempe ekzistas pli ol 103,000 aktivaj membroj tutmonde.
10-a de aprilo
La 10-a de aprilo estas la 100-a tago de la jaro (la 101-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 265 tagoj restas.
Je la 10-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 10-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Purigo de dek lepruloj
La purigo de dek lepruloj fare de Jesuo Kristo estas unu el liaj mirakloj en la Evangelioj (Luko 17:11-19).
Laŭ la Evangelio: Kaj dum ili vojiris al Jerusalem, li trapasis tra la mezo de Samario kaj de Galileo. Kaj kiam ili eniris en unu vilaĝon, renkontis lin dek lepruloj, kiuj staris malproksime; kaj ili levis sian voĉon, dirante: Jesuo, estro, kompatu nin. Kaj vidinte ilin, li diris al ili: Iru, kaj montru vin al la pastroj. Kaj dum ili iris, ili fariĝis puraj. Kaj unu el ili, vidinte, ke li resaniĝis, revenis, glorante Dion per laŭta voĉo, kaj falis sur sian vizaĝon ĉe liaj piedoj kaj dankis lin; kaj li estis Samariano. Kaj Jesuo responde diris: Ĉu ne la dek estis purigitaj? sed kie estas la naŭ? Ĉu ne troviĝis revenantoj, por doni gloron al Dio, krom ĉi tiu fremdulo? Kaj li diris al li: Leviĝu kaj iru; via fido vin savis.
William Cullen Bryant
William Cullen BRYANT (* la 3-an de novembro 1794 en Cummington, Masaĉuseco, † la 12-an de junio 1878 en Novjorko) estis usona verkisto.
La filo de kuracisto jam kiel infano interesiĝis pri poezio, sed studis juron, laboris kiel advokato kaj poste kiel ĵurnalisto, i.a. en Eŭropo.
Famon li atingis per siaj vojaĝraportoj kaj per siaj poemoj, kiuj romantisme priskribas naturimpresojn, respegulante ankaŭ la puritanisman sintenon de la aŭtoro.
Bergwerk
Bergwerk, hungare Őribánya [OribAnja] estas ne memstara, malgranda vilaĝeto en Aŭstrio, en federacia lando Burgenlando, en distrikto de Oberwart, en municipo de Mariasdorf.
Situo
Oberwart troviĝas je 9, Mariasdorf je 2 km-oj.
(13604) 1994 PA39
(13604) 1994 PA39 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Kapuvár
Kapuvár estas urbo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Gy%c5%91r-Moson-Sopron, en Distrikto Kapuvár, kies centro estas. La loknomo signifas hungare: pordo-fortikaĵo.
Historio
Tiu loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Post la patrujokupo estis tie pordo inter du hungaraj gentoj. La unua mencio okazis en 1162. Inter 1558-1871 la komunumo meritis rangon kampurbo kaj ekde 1969 urbo.
22829 Paigerin
22829 Paigerin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paige Erin Thompson, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la  Lincoln Middle School de Bradenton (Florido).
Bono (monĉeko)
Bono (ĉeĥe bon, el la germana der Bon – kupono, monĉeko, kio estas el la franca bon – bona, en pluralo ĉeĥe bony, ankaŭ tuzeksaj kuponoj, tuzeksaj kronoj) estis kupono, per kiuj oni pagis eksterlandan aŭ luksan varon en specialaj vendejoj nomataj Tuzex. Bonojn eblis oficiale akiri nur dum deviga interŝanĝo kontraŭ valutoj. Bonoj ne estis ree interŝanĝeblaj kaj ili validis nur sur teritorio de ĈSSR.
Homoj, kiuj ne havis aliron al valutoj, povis aĉeti bonojn nur en nigra merkato de kontraŭleĝaj reaĉetistoj – la tn. veksluloj. Oficiale unu bono havis valoron de unu Kĉs. En nigra merkato oni vendis 1 bonon en la 1980-aj jaroj proksimume kontraŭ 5 Kĉs.
NGC 2249
NGC 2249 (alia indiko — ESO 57-SC82) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bioenergia analizo
La bioenergia analizo - angle Bioenergetic Analysis, germane Bioenergetische Analyse aŭ mallonge Bioenergetik – estas koncepto de psikoterapia metodo ekde la jaro 1947 evoluigita de la kuracisto kaj antaŭa sporta instruisto Alexander Lowen. Alexander Lowen unue estis paciento, kaj poste lernanto de Wilhelm Reich. La Bioenergia Analizo ne konfuzindas kun la termino "bioenergetiko" uzata en la fakoj biokemio kaj biologio. La termino de "energio" laŭ Wilhelm Reich ne nur ampleksas tion, kio difinatas en fiziko aŭ kemio, sed pere de lia interpreto de la energiaj korpo-animo-konceptoj de Sigmund Freud kaj la termino "élan vital" de Henri Bergson venas al integrita teorio de funkcia unueco de korpo, animo kaj kosmo.
Bazoj
La Bioenergia Analizo baziĝas sur eroj de la psikoanalizo laŭ Sigmund Freud kaj de la "karaktera analizo" laŭ Wilhelm Reich, sed ankaŭ sur propraj perceptoj kaj esploroj de Alexander Lowen. Wilhelm Reich en sia verko "karaktera analizo" (germane Charakteranalyse) "dum la ekzameno de la diferencigo de karakteraj tipoj baziĝas sur la koncepto, ke la karaktero ja laŭ sia baza funkcio estas protektilo kontraŭ la ekscitigoj el la ekstera mondo kaj kontraŭ la internaj nekonsciaj instinktoj, sed ke la ekstera formo, en kiu prezentiĝas tiu protekto, difiniĝas laŭ la historia epoko". Laŭ Lowen, la korpaj analogioj de animaj procesoj kaj en la trovo de diagnozo kaj en terapia ago utiligeblas kadre de lia korpopsikoterapia metodo. Psika traŭmato (vundiĝo) esprimiĝas en tiel nomata "korpa karapaco", kies ekzameno kaj analizo (la body reading aŭ "legado de la korpo") laŭ Lowen videbligas karakterajn strukturojn de la observato. Komune kun John Pierrakos kaj William Walling, du psikoterapiistoj same edukitaj fare de Wilhelm Reich, Alexander Lowen dum la jaro 1956 fondis "Instituton pri Bioenergia Analizo" (angle Institute for Bioenergetic Analysis) en Novjorko. Pluraj aliaj terapiistoj sen koresponda eduko kaj sen ligo al Alexander Lowen poste kopiis erojn de la koncepto sub parte similaj titoloj, sed tute ne ligatas.
La de Alexander Lowen priskribitaj "karakteraj strukturoj" baziĝas sur lia fenomenologia tipologio kaj sur konceptoj de Wilhelm Reich. La terminaro en si estas logika pensaro, sed uzas terminojn en parte tute alia maniero ol la moderna psikologio kaj tial ne gvidu al miskomprenoj.
Departemento Peten
Peten aŭ El Petén, Esperantegite Peteno, estas la plej norda de la 22 departementoj de Gvatemalo. Ĝi estas la plej granda departemento, ĝia surfaco estas preskaŭ triono de la surfaco de Gvatemalo.
Peten havas limojn kun la gvatemalaj provincoj Izabal kaj Alta Verapaz, kaj kun la landoj Meksiko en la nordo kaj okcidento kaj Belizo en la oriento.
En Peten troviĝas unu el la plej famaj gvatemalaj vidindaĵoj: la majaaj ruinoj de Tikal proksime de la ĉefurbo de Peten, Flores.
6757 Addibischoff
6757 Addibischoff estas malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana planedologo Addi Bischoff, profesoro ĉe la Intituto de Planedoscienco de la Westfälische Wilhelms-Universität de Münster. Liaj studoj pri meteorŝtonoj, ĉefe pri la historio de ties alfrapoj, alportis gravajn klarigojn pri la procezoj, kiuj okazas ĉe la malgrandaj planedoj.
Pierre Loti
Pierre LOTI, realnome: Julien VIAUD (naskiĝis la en Rochefort-sur-Mer, mortis la  en Hendaye) estis franca verkisto.
Kiel oficiro de la mararmeo li vojaĝis tra ĉiuj oceanoj, kaj siajn spertojn li fiksis en siaj verkoj. Oftaj temoj en lia verkaro estas ekzotikaj lokoj kaj moroj, sed ankaŭ mortotimoj kaj pesimismo kontraŭ la evoluo de la moderna civilizacio.
(68247) 2001 DV70
(68247) 2001 DV70 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tie estas ano de la Hilda grupo.
Pierre Loti
Inter 1891/1892, li estis vicreĝo de la Insulo de la Fazanoj.
(68247) 2001 DV70
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (" LINEAR ") elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Dominanto
Dominanto nomiĝas la kvinto de tonalo samkiel la akordo baziĝanta sur ĝi" (Hugo Riemann). La nocio signifas en la muzika funkcioteorio trisono, kies toniko situas kvinton super la toniko de la ĉeftonalo, la toniko. En la ŝtupoteorio tiu laŭas la akordon de la kvina ŝtupo.
Kiel dominanto oni kutime nomas akordon, kies ekapero anoncas la tonikon. Jean-Philippe Rameau, rigardata kiel fondinto de la funkcioteorio, eltrovis, ke akordoj preparantaj aliajn akordojn plejofte situas kvinton super aŭ kvarton sub la celakordo. Li nomis la preparan akordon dominanto.
Pli poste oni uzis la nocion nur por la akordo, kiu preparas tonikan akordon de la ĉeftonalo. En maĵora gamo ĉi tiu akordo same estas maĵorakordo, kies tercio kiel karakteriza gvida tono gvidas en la tonikon. En minoro la gvida tono ne estas gamero, tamen oni ofte metas ĝin je la uzado kiel dominanto (harmonia minoro) – tiam la dominantakordo ankaŭ je minor-toniko estas maĵorakordo. Se oni ne uzas la gvidan tonon, oni parolas klarige pri „minora dominanto“.
Dominanto povas krom sia funkcio kiel preparilo de akordoj en la ĉeftonalo ankaŭ gvidi (moduli) en alian tonalon. Se ĉi tio okazas, oni nomas la akordon interdominanto (aŭ duobla dominanto) kaj markas ĝin per sago super la D por dominanto. Ekzemple: je intencita ŝanĝo de C-maĵoro al G-maĵoro ist G-maĵoro estas la dominanta tonalo de C-maĵoro, sed por ŝanĝo de tonalo oni bezonas moduladon; la interdominanto D-maĵoro estas favora, ĉar ĝi estas dominanto de la celtonalo G-maĵoro.
Per aldonado de la septimo ekestas dominantseptima akordo.
12306 Pebronstein
12306 Pebronstein estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la francdevena usona astronomo Charles P. de Saint-Aignan elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Peter Bronstein, bopatron de la malkovrinto. Fervora maristo, Bronstein estas ĉiam feliĉa dividi sian tempon kaj sian boaton kun aliaj.
Antonio Alonso Núñez
Antonio ALONSO NÚÑEZ [antonjo alonso nunjes] (naskiĝis en Koruno en 1929, mortis en Sebto en 2019) estis galega esperantisto. Li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.
Vivo
Li naskiĝis en 1929 en la norda havenurbo Koruno, licenciiĝis pri matematiko kaj eklaboris kiel ŝtata funkciulo pri statistiko. Li eklernis Esperanton kiam li havis 14 jarojn, per libro, kiun li aĉetis en ĉemara tombolo en Koruno .Li ekaktivis por la lingvo en 1952. Pro sia profesio li loĝis en pluraj urboj: Barcelono, Pontevedro, Granado kaj Santiago-de-Kompostelo. Liaj filoj estas denaskaj esperantistoj (li alparolis ilin en Esperanto kaj lia edzino, Concepción "Chita" Menlle, en la hispana), kvankam kiel plenkreskuloj ili ne interesiĝis pri la lingvo.
En 1957 li organizis bibliografian ekspozicion pri Esperanto en la urbo Pontevedro, kie li loĝis; tiam okazis incidento kun policanoj, ĉar en la ekspozicio montriĝis la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en la hispana lingvo (kaj apude, en Esperanto) kaj tio ne plaĉis al la reĝimo de Franco.
En 1960 li impulsis la unuan Hispanan Kongreson de Esperanto en Galegio, en Pontevedro. Li faris kelkajn proponojn al la kongreso, kiujn ĝi aprobis; inter ili elstaris starigo de komisiono por ellabori regularon pri organizado de la kongresoj kaj pretigo de materialo por konstanta Esperanto-ekspozicio je la servo de la grupoj.
En 1968 li organizis, en interkonsento kun la ĉefinspektoro kaj inspektoroj pri infana edukado de la provinco Pontevedro, kurson por infanoj proksimume 10-jaraj, kun la celo, ke kelkaj el ili povu partopreni dank' al stipendio de la E-grupo de Pontevedro, en la Infana Kongreseto de la 53a UK en Madrido.
Post la diktaturo, en februaro 1978, li dufoje prelegis pri Esperanto en la fakultato pri filologio de Santiago-de-Kompostelo, lia tiama loĝurbo. En tiu lernojaro, 1978-1979 li ekinstruis Esperanton en la Instituto por Lingvoj (Instituto de Idiomas) de la fakultato pri filologio. Por diskonigi la kurson kaj enkadrigi ĝin en ĝeneralan panoramon, Antonio Alonso prelegis la 10an de decembro 1978, okaze de renkontiĝo galega-portugala en Vigo por celebri la Tagon de Zamenhof kaj la 30an datrevenon de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj; la titolo de lia prelego estis "Esperanto en la universitato".
Dank' al la iniciato de Antonio Alonso, la Instituto por Lingvoj eldonis, kune kun la helpo de pluraj institucioj (i.a. de la Municipa Ŝparkaso de Vigo kaj la Popola Universitato de Vigo), la unuan libron de la galega literaturo tradukitan en Esperanton: Viveroj, de Castelao. La verkon esperantigis Fernando de Diego, surbaze de antaŭa traduko de Antonio Alonso.
En la sama jaro Antonio Alonso veturis ĉiusemajne por instrui la lingvon en Vigo, en la domo Bárcena.
La Esperanto-kurso, kiu uzis la Fundamenton kiel lernolibron, daŭris ĝis la lernojaro 1991-1992, kaj Antonio Alonso estis ĝia instruisto dum ĉiuj jaroj krom la du lastaj (tiam li transdonis la taskon al Suso Moinhos).
Inter 1989 kaj 1997 li estis prezidanto de Hispana Esperanto-Federacio.
Post sia emeritiĝo li kaj lia edzino reloĝis en Koruno kaj, post sia vidviĝo, li translokiĝis ĉe sia filo en Sebto, kie li forpasis.
Antonio Alonso verkis du informilojn pri la internacia lingvo: Notas e informe sobre a lingua internacional Esperanto, publikigitan en la galega de Galega Esperanto-Asocio en 1987, kaj, dek jarojn poste, Pro Esperanto, eldonitan de Hispana Esperanto-Federacio. En ili konstateblas la aparta zorgo de Antonio Alonso rilate la fonologion de Esperanto.
Li ankaŭ tradukis kelkajn poemojn el la galega literaturo, aperintajn en diversaj publikaĵoj: Foi a Páscoa enxoita (Senakvis la Pasko), de Rosalía de Castro ; la mezepokan kanton de Meendinho ; A Rosalía, de Manuel Curros Enríquez kaj  Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta, el Seis poemas galegos, de Federico García Lorca kaj aliajn tekstojn (du pliajn poemojn en la galega de Lorca kaj galegajn popolkantojn; ĉiuj legeblas en la Kongreslibro de la 69a Hispana Kongreso de Esperanto).
Tropika pino
La tropika pino, (Pinus tropicalis), estas neotropisa pino kiu estas endemia en la okcidentaj altaĵoj de la insulo de Kubo.
Johannes Ruysch
Johannes RUYSCH (ĉ. 1460? en Utreĥto – 1533 en Kolonjo), k.a.k. Johann Ruijsch aŭ Giovanni Ruisch estis esploristo, kartografo, astronomo, ilustraciisto de manuskriptoj kaj pentristo el Nederlando kiu produktis faman mapon de la mondo: nome la dua plej aĝa konata presita reprezentaĵo de la Nova Mondo. Tiu mapo de Ruysch estis publikigita kaj amplekse distribuita en 1507. Tiu mapo de Ruysch de 1507 estis inkluditaj en la sudaj eldonoj de 1507 kaj de 1508 de la Geographia de Ptolemeo, nome atlaso publikigita en Romo. La eldonisto de la eldono de 1507 de Geographia estis Evangelista Tosinus kaj la presisto estis Bernardinus Venetus de Vitalibus.
(19479) 1998 HG97
(19479) 1998 HG97 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
1868
En la jaro 1868 post Kristo okazis, interalie:
Siblo
La vorto siblo laŭ Esperantlingvaj vortaroj kiel PV, PIV aŭ duarange reta vortaro signifas "eligi sonon similan al tirata 's' ".
Sibla sono estas sono produktita de turbulaj fluoj de aero aŭ aliaj gasoj. En fiziko ĝi estas priskribita per la aeroakustika modelo "fluo ĉirkaŭ cilindro". Ĝia frekvenca spektro kuŝas en la meza ĝis supra parto de la aŭskulta areo, kio rezultigas la karakterizan helan sonkoloron. Siblado rilatas al susurado, kiu havas pli malhelan sonkoloron pro sia proporcio de pli malaltaj frekvencoj, kaj fajfado, en kiu unuopaj tonoj estas klare aŭdeblaj en la miksaĵo de frekvencoj.
Siblaj sonoj estas integritaj en homan lingvon en la formo de siblaj konsonantoj (aŭ malpli longigite "siblantoj"), kaj multaj bestospecioj uzas ilin por komuniki. Siblaj bruoj ofte ĝenas dum registrado de sondosieroj, do mikrofona antaŭa glaco estas uzata por provi ilin eviti.
Serpentoj estas aparte konataj pro ilia komunikado per siblado. En la literaturo, la fikcia juna sorĉisto Hari Poter havas interalie la kapablon sible komuniki kun serpentoj - kapablon, kiun laŭ la romanoj pri li aliaj homoj ofte opinias tre iritiga.
Referencoj
]]
-660
En la jaro 660 antaŭ nia erao okazis, inter alie:
Terry Eagleton
Terence Francis EAGLETON (1943) estas brita fakulo pri literatura teorio, literatura kritiko, kaj intelektulo. Li estas nun "Distinguished Professor" pri Angla Literaturo en la Univesitato de Lancaster.
Kariero
Eagleton publikigis ĉirkaŭ 40 libroj, sed restas plej bone konata pro Literary Theory: An Introduction (1983), kiu estis vendita en ĉirkaŭ 750 000 ekzempleroj. La verko studis la tiame aperanta literatura teorio de la periodo, kaj argumentas, ke ĉiu literatura teorio estas necese politika. Li estis elstara kritikisto de postmodernismo, publikigante verkojn kiaj The Illusions of Postmodernism (1996) kaj After Theory (2003). Li argumentas, ke influita de postmodernismo, kultura teorio estis erare subtaksante objektivecon kaj etikon. Lia pensaro estas influita de marksismo kaj kristanismo.
Iam "Thomas Warton" Profesoro de angla literaturo en la Universitato de Oksfordo (1992–2001) kaj "John Edward Taylor" Profesoro de Kultura Teorio en la Universitato de Manĉester (2001–2008), Eagleton tenis vizitantajn nomumojn en universitatoj tra la tuta mondo kiel tiuj de Cornell, Duke, Iowa, Melburno, Kolegio Triunuo en Dublino, kaj Yale.
Eagleton faris prelegojn "Terry Lectures" en la Universitato Yale en 2008 kaj la "Gifford Lecture" en la Universitato de Edinburgo en 2010 titolita The God Debate. Li faris en 2010 la "Richard Price Memorial Lecture" en la "Newington Green Unitarian Church", parolante pri "La nova ateismo kaj la milito al la teroro". En 2009, li publikigis libron kiu akompanis liajn prelegojn pri religio, titole Reason, Faith, and Revolution: Reflections on the God Debate.
The Population Bomb
The Population Bomb estas furora libro verkita de la profesoro Paul R. Ehrlich de la Universitato Stanford kaj lia edzino, Anne Ehrlich, en 1968. Ĝi antaŭdiris tutmondan malsaton en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj pro troloĝiĝo, same kiel aliaj gravaj sociaj malordoj, kaj rekomendis tujan agadon por limigi loĝantaran kreskon. Timoj pri "loĝantara eksplodo" disvastiĝis en la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj, sed la libro kaj ĝia aŭtoro alportis la ideon al eĉ pli vasta publiko.
La libro estis kritikita ekde sia eldono pro sia alarmisma tono, kaj en la lastaj jardekoj pro siaj malprecizaj antaŭdiroj. La ge-Ehrlich-oj subtenas la bazajn ideojn en la libro, deklarante en 2009, ke "eble la plej grava misfunkcio en La Bombo estis, ke ĝi estis tro optimisma pri la estonteco" kaj kredas, ke ĝi atingis iliajn celojn, ĉar "ĝi alarmis homojn pri la graveco pri mediaj problemoj kaj alportis homajn amasojn al la debato pri la homa estonteco."
30240 Morgensen
30240 Morgensen estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kristen Morgensen, kiu mentoris en 2014 unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Harker School de San Jose (Kalifornio).
Angolo Terme
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Azzone (BG), Borno, Castione della Presolana (BG), Colere (BG), Darfo Boario Terme, Piancogno kaj Rogno (BG).
Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Laŭrenco de Romo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
San Miguel Quetzaltepec
San Miguel Quetzaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Miguel Quetzaltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 275.
Geografio
San Miguel Quetzaltepec apartenas al la distrikto Mixe al kiuj apartenas entute 17 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Norte, kiu apartenas al la nordorienta parto de la subŝtato Oaxaca (vd. la mapon). La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6015 loĝantojn. El tiuj estis 2978 viroj kaj 3037 virinoj. La komunumo havas surfacon de 199,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1200 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4688 indiĝenoj. El tiuj 4124 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 4124 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kantono Franklin (Vaŝingtonio)
La kantono Franklin - angle Franklin County - estas kantono de Usono en la subŝtato Vaŝingtonio. Ĝia plej granda urbo, kie situas la kantona administra sidejo, estas Pasco. La kantono ampleksas areon de 3 277 km², el kio 59 km² estas akvo. Laŭ la usona censo en 2000 loĝis 49 347 homoj en la kantono, laŭ la stato de la jaro eestis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². .
Inter la aliaj setlejoj aparte menciindas Connell.
Historio
La kantonon oni kreis la el parto de Kantono Whitman. Ĝia nomo honoras al Benjamin Franklin.
Aisy-sur-Armançon
Aisy-sur-Armançon estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 277 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Aisy-sur-Armançon etendiĝas sur 17.97 km², kaj havis 277 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 15 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
La vilaĝo estas trafluata de la rivero Armançon.
Historio
Georges-Louis Leclerc de Buffon plenumis plurajn eksperimentojn en la forĝejo de Aisy-sur-Armançon antaŭ ol fondi sian propran forĝejon.
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Roland Brugraf, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Aisy-sur-Armançon apartenas al la kantono de Ancy-le-Franc, kies ĉefurbo estas Ancy-le-Franc. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Dublino
Dublino (Baile Átha Cliath, Dublin) estas la ĉefurbo de Irlando. En la centra urbo loĝas homoj, kaj ĝi estas la plej granda urbego en Irlando. La graflando de Dublino enhavas multajn antaŭurbojn kiel Blackrock. Loĝas homoj en la graflando, inkluzive de la urbocentro.
Oni kredis ke en la 10-a jarcento la urbo ekkreskis el du vilaĝoj, unu de vikingoj kaj alia de keltoj, tamen ambaŭ havis nur irlandlingvajn nomojn: La urbo festis sian unuan jarmilon en 1987.
Dublino estas la centro de la irlanda registara laboro kaj sidejo de la Parlamento de Irlando.
La moto de la urbo estas (latine: obeo de la civitanoj estas feliĉo de la urbo). Ĝin ne nepre pravigis la detruo de la Nelsona Piliero je la per bombo de IRA, post daŭra rifuzo de la aŭtoritatoj forigi la simbolon de brita superrego.
Grafikisto
Grafikisto estas artisto en grafikaj artoj; persono, kiu profesie okupiĝas pri tiaj grafikoj.
Dublino
Esperanto en Dublino
La unua Esperanto-grupo en Irlando estis la (Grupo Esperantista Dublina), kiu estis fondita en 1905. Ĝia Prezidanto estis James Charles O'Connor M.A., Ph.D. La Honora Sekretario estis H. J. MacDermot, kiu loĝis en.
Grafikisto
Jen parta listo de grafikistoj.