cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Spinnerij (amsterdama metrostacio)
Spinnerij estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Kantono Walla Walla
Kantono Walla Walla [ŭalaŭAla] (angle: Walla Walla County) estas administra unuo en la sudorienta parto de la usona ŝtato Vaŝingtonio. La kantona administra sidejo situas en la plej granda urbo, la samnoma Walla Walla. La kantono havas surfacan areon de 3 365 km², el kiu 74 km² estas akvo. En 2000, laŭ la usona censo, la kantonon enloĝis entute 55 180 homoj.
Historio
La parlamento de Vaŝingtona Teritorio kreis la kantonon la.
Vidu ankaŭ
Kantonoj de Vaŝingtonio
Eksteraj ligiloj
Oficiala kantona retejo
Pensoj de la moderna polo
Pensoj de la moderna polo (pole: Myśli nowoczesnego Polaka) – politika teksto de Roman Dmowski
Bazo por unua libra eldono de la Pensoj el 1903 estis serio da artikoloj de Dmowski aperanta en 1902 sur paĝoj de "Przegląd Wszechpolski" (Tutpola Revuo) sub la pseŭdonomo R. Skrzycki. La eldono nombris ĉ. 1000 ekzempleroj kaj aperis sub nomo de la aŭtoro. La laŭvica aperis en Lvovo en 1904, kaj la tria samloke en 1907. La kvara kaj kvina eldonoj aperis en Varsovio respektive en 1933 kaj 1943 senŝanĝe.
En Pola Popola Respubliko eldonado de la Pensoj... estis malpermesita pro cenzuro, tamen aperis inter elmigrantaro (en Londono) kaj samizdate. La unua oficiala postmilita eldono, kun antaŭparolo de Jan Dobraczyński, aperis en 1989.
Enhavo
La leganto ricevas al la manoj ne partian manifeston, sed plenmanon da pensoj de unu homo, kiun delonge okupis problemoj de la nacia ekzistado. ” — Roman Dmowski, Antaŭparolo al la unua eldono (1903).
La teksto, krom enkonduko, konsistas el sep ĉapitroj:
Dmowski en Pensoj de la moderna polo prezentis sociajn kaj politikajn premisojn de la nacia movado. Li proklamis, ke la nacio estas organika unueco. Kontraŭstaris al klasbatalo disvastigata de marksismo. Laŭ li la epoko de nobeloj senrevene pasis.
Nun pri la afero de Pollando devas batali ne nur bienuloj kaj grandaj entreprenistoj, sed ankaŭ etburĝoj kaj kamparanoj.
Dmowski penis forŝovi laboristojn de socialisma ideologio. Li predikis, ke en Pollando organizita laŭ naciaj principoj atendas ilin sorto pli bona, ol en la ŝtato kreita de socialistoj, kie laboristoj liberigitaj de burĝa subpremo restos sen libereco, tradicio kaj la popraĵo.
Dmowski defendis privatan propraĵon kaj kapitalisman ekonomion. Li konsideris, ke la privata propraĵo devas esti uzata konforme kun la nacia intereso. Libereco de unuopulo ne povas ŝanĝiĝi al egoismo kontraŭstaranta al interesoj de la familio kaj la nacio.
Kantono Washington (Rod-Insulo)
Kantono Washington estas unu el la kvin kantonoj de la usona subŝtato Rod-Insulo. Ĝia plej granda urbo estas South Kingstown.
Ĉar kantonoj en Rod-Insulo ne havas administran funcion, la kantono ne havas oficialan ĉefurbon.
Washington estas la plej suda kantono de la substato kaj neformale nomata South County (suda kantono). La plej suda punkto estas insulo Block Island, ĉ. 20 km for de la bordo.
La kantono estis fondita en 1729 kun la nomo King's County. En 1781 ĝi ricevis sian nunan nomon.
Rezervejo
Indianoj de la tribo Narrangansett havas rezervejon en la teritorio de urbo Charlestown.
Naturparkoj
En la teritorio de Washington situas kvar protektataj areoj (el kvin en la subŝtato):
Le Mas-d'Artige
Le Mas-d'Artige estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 104 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006. La komunumo apartenas al la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de Le Mas-d'Artige situas je alteco de 921 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Mas-d'Artige apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gilles Magrit, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Le Mas-d'Artige apartenas al la kantono de La Courtine, kies ĉefurbo estas La Courtine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Ernő Könczöl
KÖNCZÖL Ernő (11-an de januaro 1934 en Galambok - 29-an de junio 2014) estis lerneja instruisto, grava hungara esperantisto, agadinte en urbo Eger.
Biografio
Könczöl Ernő lernis en Keszthely, Budapeŝto kaj Szeged, fine li akiris diplomon de lingvoinstruisto. En 1962 li edziĝis, en la sekva jaro li havis filon. Post longa instruado li pensiuliĝis en 1994.
Li iĝis esperantisto en 1971, ekde 1973 membro de UEA. Li estis prezidanto de la loka Verda Stelo Eszperantó Klub de 1980 ĝis 2008. Oni elektis lin en 2008 je honora prezidanto de la klubo. Li ofte partoprenis en enlandaj kaj eksterlandaj kongresoj, renkontiĝoj.
Linio Kintetsu-Namba
Linio Kintetsu-Namba (japane: 近鉄難波線 [Kintecu-Namba-sen], angle: Kintetsu Namba Line) estas linio de la fervojo reto Kintetsu en Kansajo, Japanio.
Tipoj de trajnoj
Estas 5 tipoj de trajnoj kaj Super-Ekspreso:
Pave Maijanen
Pekka Juhani "Pave" MAIJANEN (3-an de septembro 1950 – 16-an de januaro 2021) estis finna kantisto, kantokomponisto, gitaristo, basisto kaj klavarinstrumentisto. Liaj konataj kantoj estas ekzemple Lähtisitkö? kaj Pidä huolta, Jano kaj Elämän nälkä. Cetere pro sia solkariero, li estas konata pri membreco en bandoj kaj klavarinstrumentaro de Dingo kaj Hurriganes. En Eŭrovido-kantokonkurso 1992 li reprezentis sian landon kun kanto "Yamma Yamma". Maijanen ricevis sian unuan instrumenton, buŝharmonikon, estante nur 6-jara. Per ĝi li ludis siajn unuajn prezentojn. La unua bando, al kiu li apartenis, estis The Top Cats. En bando Ours li ludis ekzemple gitaron. Li ankaŭ ludis hokeon. Maijanen kantis antaŭe en angla, sed en komenco de 1980-aj jaroj li fondis bandon, kie li kantis en finna. Lia kanto Pidä huolta iĝis unu el plej grandaj ŝlagroj de jaro 1981. Li faris siajn kantojn normale mem. En 1990-aj jaroj li estis membro de bando, kies aliaj membroj estis Hector, Kirka kaj Pepe Willberg. Post partopreno en tiu bando, li provis fari novan solkarieron. Ĝi sukcesis malbone. Li kaj lia edzino Liisa havas du infanojn. Pave estis aktiva veteranohokeisto. Pave ricevis ALS-malsanon. Li mortis pro la malsano en januaro 2021. En aprilo 2021 aperis biografio de Pave.
6710 Apostel
6710 Apostelestas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga flandra filozofo Leo Apostel (1925–1995), profesoro en la Libera Universitato de Bruselo kaj en la Genta Universitato.
Márton Karinthy
Biografio
Márton Karinthy devenis el juda familio. Li frekventis Teatran kaj Filman Altlernejon pri reĝisorado en Budapeŝto inter 1968–1973. Li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Jókai (Békéscsaba) en 1973, poste en Nacia Teatro (Pécs), poste li revenis al Budapeŝto. Li partoprenis en fondoj de malgrandaj teatroj, en 1982 li fondis privatan teatron, kiu estis unika dum la socialismo. Li ricevis premion Kossuth en 2013, en 1997 alian gravan premion. Li havas filinon kaj nepinon.
Cadereyta Jiménez
Cadereyta Jiménez estas unu el la 51 komunumoj de la meksika subŝtato Nuevo León, kiu situas en norda Meksiko, inter la subŝtatoj Coahuila kaj Tamaulipas. Ĝi apartenas al la metropola zono de la urbo Monterrey. La ĉefurbo de la komunumo estas Cadereyta Jiménez. Al Cadereyta Jiménez apartenas entute 291 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 19009.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 73746 loĝantojn. El tiuj estis 37621 viroj kaj 36125 virinoj. La komunumo havas surfacon de 1004,4 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 320 metroj super la marnivelo.
Serpenta Rivero
Serpenta Rivero (Snake River) estas rivero en la okcidento de Usono. Ĝi longas 1.670 km kaj estas la plej grava flanka rivero de Kolumbio.
Iam ĝi nomiĝis Lewis river, laŭ Meriwether Lewis, armea esploristo, kies ekspedicio (1803–1806) esploris la riveron.
Serpenta Rivero fontas proksime al la kontinenta akvodislimo en Nacia Parko Yellowstone. Ĝi fluas suden al lago Jackson en Nacia Parko Grand Teton kaj preter urbo Jackson en Vajomingo. Ĝi tiam trafluas la serpent-riveran kanjonon de Vajomingo kaj ĉe Rigby kuniĝas kun rivero Henrys Fork.
Serpenta Rivero tiam arkas tra suda Idaho, pasante la urbon Idaho Falls. Ĉe Twin Falls ĝi enfluas la serpent-riveran kanjonon de Idaho, trapasas la akvofalon Shoshone Falls kaj sub ponto Perrine. Ĝi pluiras al Boise kaj la limo inter Idaho kaj Oregono kaj fluas norden tra kanjono Hells, preter urboj Lewiston kaj Clarkston. Enirinte Vaŝingtonion ĝi pasas tra pluraj elektrocentraloj kaj fine enfluas en Kolumbion, ĉe Pasco.
Laŭ legendo la nomo de la rivero devenas de serpentformo signo, kiun ŝoŝonoj mane montris al blankuloj por indiki al salmoj vivantaj en la rivero.
Serpenta Rivero iras tra jenaj kantonoj:
Cadereyta Jiménez
Sociogeografio
En Cadereyta Jiménez loĝis en la jaro 2000 55341en personoj, kiuj aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 49924 scipovis legi kaj skribi, sed 2055 personoj estis analfabetoj. Laŭ procentoj 3,95 % de la personoj pli aĝaj ol 15 ne scipovis legi kaj skrbi. Inter la viroj 3,4 % ne scipovis legi kaj skribi kaj inter la virinoj estis 4,58 %.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 57010 personoj apartenis al la katolika religio kaj 4178 personoj al la protestantisma religio. Neniu apartenis al la judisma relegio kaj 5031 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Vardan Mamikonjan
Vardan Mamikonjan aŭ Vartan Mamigonjan (Վարդան Մամիկոնյան), ankaŭ konata kiel sankta Vardan, (mortis en 451) estis armena militista gvidanto. La stratego, respektita pro lia kuraĝo, estas unu el la ĉefaj militistaj kaj spiritualaj gvidantoj de la Antikva Armenio. Heredanto de la princoj Mamikonjan, estis filo de Hamazaspo Mamikonjan kaj de Sahakanuŝ, filino de sankta Sahak la Granda kaj devenanto de la arsakidoj. Li fariĝis sparapeto en 432 kaj estis kunvokita de la persoj al Seleŭkio-Ktesifono, kie li perforte devis konvertiĝi al zaratuŝtrismo. Je lia reveno en 450, Vardan reprenis sian kristanan religion kaj organizis ribeliĝon en Armenio kontraŭ la Sasanidoj. Li forpasis en la batalo de Avarajr.
Lia persona sekretario Jeghiŝe verkis la "Historion de Vardan kaj de la armena milito". Rajda statuo de Vardan stariĝas en Erevano, ĉefurbo de Armenio.
Vivo
Vardan Mamikonjan naskiĝis en la jaro 387 ĉe la urbo Artaŝata en la regiono Taron, norde de la urbo Muŝ, filo de Hamazasp Mamikonjan (armene: Համազասպ Մամիկոնյան ) kaj Sahakanuŝ (armene: Սահականուշ), filino de Isaak de Armenio.
Post kiam Vardan fariĝis Sparapet (supera komandanto de la armeaj trupoj) en 432, la persoj alvokis lin al Ktesifono. Reveninte hejmen en 450, Vardan malkonfesis la persan religion (Zaratuŝtrismo) kaj instigis armenan ribelon kontraŭ iliaj sasanidaj regantoj.
Ouro Verde do Oeste
Ouro Verde do Oeste estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 5.472 loĝantojn en 2010.
Vardan Mamikonjan
Vivo
Post lia morto, la ribelo daŭris sub la gvidado de Vahan Mamikonjan, la filo de frato de Vardan, rezultigante la restarigon de armena aŭtonomio sigelita de la Traktato Nvarsak (484), tiel garantiante la postvivadon de armena ŝtatiĝo en postaj jarcentoj.
Patro de Ŝuŝanik
Vardan Mamikonjan estas la patro de Vardeni Mamikonjan, konata kiel Ŝuŝanik, naskita ĉirkaŭ 409 p.K. Ŝuŝanik geedziĝis kun Varsken, eminenta Mihranid- feŭda senjoro. Kiam Varsken prenis por-persan pozicion rezignante pri kristanismo kaj adoptante Zaratuŝtrismon, li provis devigi sian edzinon Ŝuŝanik ankaŭ konvertiĝi, sed ŝi rifuzis impete submetiĝi kaj forlasi sian kristanan kredon, kaj ŝi estis mortigita en 475 p.K. Ŝuŝanik estis enkanonigita fare de la Kartvela Ortodoksa kaj Apostola Eklezio kaj estas honorita fare de la Armena Apostola Eklezio. Konata kiel Sankta Ŝuŝanik, ŝia festotago estas festata la 17an de oktobro.
Konsekro kiel sanktulo
Post lia morto, Vardan Mamikonjan estis konsekrita kiel sanktulo de la Armena Apostola Eklezio. Li ankaŭ estas honorata de la Armena Katolika Eklezio kiel sanktulo de la eklezio kaj estimata de Armena Evangelia Eklezio.
Lia memortago en la oficiala armena eklezia kalendaro kutime estas en la monato februaro kaj tre maloftaj okazoj povas okazi en la unua semajno de marto. La efektiva tago de Sankta Vardan estas kortuŝa tago, ĉar ĝi ĉiam devas okazi ĵaŭde. Gravaj kristanaj armenaj preĝejoj estas nomitaj laŭ Sankta Vardan, inkluzive de la Katedralo Sankta Vardan en Novjorko. Estas ankaŭ urboparko Sankta Vardan tuj apud la katedralo de Sankta Gregorio la Iluminanto de Erevano.
Nomuzo
Vardan aŭ Vartan (el mezpersa Wardā ), estas ambaŭ oftaj personaj nomoj por armenaj viroj, la ina versio estas Vardanuŝ kaj Vardanuhi. Vardanjan, Vardanian, kaj Vartanian ankaŭ estas oftaj armenaj familinomoj.
Gilberto Ribeiro Gonçalves
Gilberto Ribeiro Gonçalves (n. ) estas brazila futbalisto. Li en 2003 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Næstved
La komunumo Næstved (en Esperanto: Nestvedo/Nestevedo) en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiamaj komunumoj Næstved, Fuglebjerg, Fladså, Holmegaard kaj Suså. La 1-an de januaro 2008 la nova komunumo havis loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Næstved.
Stiller
Stiller, ankaŭ tradukita kiel Mi ne estas Stiller, estas grava romano de la svisa verkisto Max Frisch, publikita en 1954. Temas pri psikologia romano kiu rakontas la vivon de supozata skulptisto, tio estas artisto, tio estas mondo tre konata de la aŭtoro mem. Oni supozas, ke la ĉefrolulo venas el Usono kie li pasis kelkaj jarojn kaj je sia revemo, li estas arestita de la svisa polico kaj enkarcerigita ĉar oni supozas, ke li estas iu Stiller, spite sia rakonto, ke li estas tute alia homo. Tiele la romano iĝas la analizo de la psikologia kaj juĝa procezoj de tiu ĉu falsa ĉu vera Stiller kaj ĉiukaze de iu kiu baraktas por esti kiu la alia ne volas, ke ili estu. En tiu procezo la rolo de vero kaj fikcio interplektiĝas laŭ la volo de la rolulo.
En tiu procezo elstaras la rolojn de kelkaj konatuloj, kiel la akuzisto, kiu spite sia tasko, iĝas amiko de Stiller kaj sekvas lian konfeson kiel taglibro kaj lian vivon post la liberigo de Stiller. Vere tiu viro estas la imago de la aŭtoro mem. Ankaŭ la edzino de Stiller ludas kompreneble gravan rolon, ĉar Stiller mem devas analizi sian senton rilate ŝin.
Je la fino de la romano kaj de la rakontaĵo, la edzino mortiĝas kaj Stiller vivas vivon tre sencela kaj iome absurda.
Aliflanke oni kritikas la burĝan vivon, la svisan vivmanieron aŭ vivkoncepton kaj la ideo de artistoj pri ili mem.
Huntířov
Huntířov (Güntersdorf) estas municipo de Ĉeĥio en disktrikto distrikto Děčín. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Frank Stocker
Frank H. Stocker (naskiĝis la 15-an de decembro 1968) estas germana esperantisto.
Li esperantistiĝis en 1987 kaj aktivis unue kiel redaktoro de la gazeto Esperanto in Baden-Württemberg, poste - ekde 1990 - kiel redaktoro de Esperanto aktuell. Samtempe li membris en la Komisiono por Internaciaj Rilatoj de Germana Esperanto-Junularo.
Li studis slavistikon kaj politikon en Freiburg kaj Heidelberg. Nuntempe li laboras kiel ĵurnalisto ĉe la germana gazeto Welt am Sonntag.
Lian Ross
Lian Ross propranome Josephine HIEBEL, estas germana kantistino de italo-disko stilo. Ŝi surdiskigis originalajn sukcesajn kantojn "Say You'll Never", "Fantasy", "Scratch My Name" kaj aliajn.
Torredonjimeno
Torredonjimeno (Turo de don Jimeno) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Priskribo
La areo de la municipo estas 157,8 km2 kie loĝas 157,8 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 87,33 loĝ./km2.
Torredonjimeno situas sur la centro de la komarko Metropola Areo de Ĥaeno en la okcidento de la provinco, lime norde kun Escañuela, Arjona, Villardompardo kaj Porcuna; sude kun Martos, Jamilena kaj Santiago de Calatrava, oriente kun Torredelcampo kaj okcidente kun la komarko de Higuera de Calatrava. Estas sur 765 m de altitudo, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj je 17 km de la provinca ĉefurbo Ĥaeno.
Ĝi havas gravan historian heredon, nome kastelo de la 13a jarcento, Ponto de Sankta Sebastiano de la 16a jarcento, la Municipa Palaco de la 17a jarcento, multaj preĝejoj kaj enigmaj lokoj kiel Molino del Cubo (Kubomuelejo, nome muelejo por faruno fortifikita datita de la jaro 1437 kiu okazigis multajn legendojn), nobeldomegoj, kaj ermitejoj Consolación kaj San Cosme kaj San Damián. La antikva urbokerno de Torredonjimeno estis deklarita Havaĵo de Kultura Intereso, en la fako Historia Komplekso, en 2005.
Historio
En 1558 la princino Johanino de Aŭstrio, guberniestro dum foresto de Filipo la 2-a, havigis sendependecon al la urbo, retirante ĝin el la historia dependeco de Martos definitive. En la 17a jarcento estis forta krizo pro epidemioj, malbonaj rikoltoj, malsatego ktp. En la 18a jarcento okazis ioma rekupero. En la komenco de la 20a jarcento startis laborista movado.
Dum la komencaj jardekoj la urbestro estis komunisto, nun socialisto.
Geografio
La municipa teritorio havas abundon de montetoj kaj malabundon de tute ebenaj zonoj. La altitudo de la teritorio varias inter 300 metroj de la plej malaltaj zonoj okcidente ĝis 800 metroj sudoriente, transireje inter la montaro Sierra Sur kaj La Campiña. La urbo tamen estas relative ebena, inter la 550 metroj de la kvartalo San Roque kaj la 680 en la supra parto.
La municipa teritorio de Torredonjimeno estas sudoriente de la provinco Ĥaeno, je 17 km de la provinca ĉefurbo, inter la La Campiña kaj la Metropola Areo de Ĥaeno. Limas kun la jenaj municipaj teritorioj:
Ekonomio
La olivarbo konstituas 97% de la kultivata tero. Dum la lasta jarcento estis iompostioma malapero de la forsta areo, el kio restas nur 25 Ha, same kiel de kultivoj herbaj. La surfaco dediĉita al kultivo de olivarboj plias, dum malplias cerealo kaj vitoj.
Industrio kreskiĝis en la lastaj jaroj pro diversigo de la tradiciaj produktosektoroj. Estas ĉefe entreprenoj dediĉitaj al la industrio de la olivoleo, ligno kaj agrikultura maŝinaro. Apud Torredonjimeno estas la industria zono Polígono Mirabueno kie estas hejmo de la loka industrio ekzemple de aŭtoriparejoj, tegaĵoj, teksaĵoj ktp.
Alia de la pilieroj de la loka ekonomio estis la fabriko de cemento kiu laborigis rekte aŭ nerekte 100 familiojn (sed ĝi fermis komence de 2009). Menciindas ankaŭ abundo de entreprenoj dediĉitaj al konstruado kaj unu de la malmultaj entreprenoj de fandado de sonoriloj de Hispanio.
Fine, estas multaj vendejoj en Torredonjimeno, kiu estas centro de aliaj apudaj setlejoj.
Cuenca
Cuenca (elp. Kŭenka, esperantigita kiel Kuenko aŭ Kvenko) estas nomo de du gravaj urboj:
Templo de St. George
La Templo de St. George, Utaho, estas unu el la temploj konstruitaj kaj operaciitaj por La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj, la tria templo konstruita de la Eklezio kaj la unua en la ŝtato, lokita en la urbo de St. George en la usona ŝtato de Utaho. Antaŭe al la templo de St. George, nur estis dediĉitaj la Templo de Nauvoo kaj la templo de Kirtland, oriente de la rivero Misisipi. La templo de St. George estas uzata kiel referenco por la kalkulo de la temploj en operacioj de la Eklezio, tiel ke ĝi oficiale konsideratas la unua templo en operacioj de la Eklezio. Kiel estas la kazo kun la resto de la temploj de la Eklezio, nur membroj konsideritaj dignaj, povas eniri al la templo de St. George.
Dispartigo de Irlando
La Dispartigo de Irlando (en angla partition of Ireland, críochdheighilt na hÉireann) estis la procezo per kiu la Registaro de Unuiĝinta Reĝlando de Granda Britio kaj Irlando dividis Irlandon en du mem-regaj politikaj unuoj: Norda Irlando kaj Suda Irlando (1921–22).
Historio
Tio estis aprobita la 3an de Majo 1921 per la leĝo "Government of Ireland Act 1920". Tiu "Act" intencis, ke ambaŭ teritorioj restu ene de Unuiĝinta Reĝlando kaj enhavis planon por ties eventuala reunuigo. La pli malgranda Norda Irlando estis akurate kreita kun redona registaro kaj ja restis parto de UR. La pli granda Suda Irlando ne estis agnoskita de plej el ties civitanoj, kiuj anstataŭe agnoskis la mem-deklaritan Irlandan Respublikon (1919–1922). Post la Angl-Irlanda Traktato, la teritorio de la nomita Suda Irlando lasis la UR kaj iĝis la Irlanda Libera Ŝtato, nuntempa Respubliko Irlando.
La teritorio kiu iĝis Norda Irlando, ene de la Irlanda provinco Ulstero, havis majoritaton de Protestantoj kaj Uniistoj kiuj deziris reteni la ligon kun Britio. Tio ege rilatis al la brita koloniigo farita en epoko de la reĝo Jakobo la 1-a en la 17-a jarcento. La cetero de Irlando havis katolikan kaj irlandan naciisman majoritaton kiu deziris mem-regadon aŭn sendependecon. La movado "Irish Home Rule" devigis la Britian registaron enkonduki leĝoproponon kiu donus al Irlando redonitan regadon ene de UR (memregado). Tio kondukis al la krizo nomita de la "Home Rule" (1912–14), kiam Ulsteraj uniistoj/"fideluloj" fondis paramilitistan movadon, nome "Ulster Volunteers" (Ulsteraj Volontuloj), por eviti, ke Ulstero estu regita de Irlanda registaro. La Britia registaro proponis ekskludi la tuton aŭ parton de Ulstero, sed la krizo estis interrompita de la Unua Mondmilito (1914–18). La apogo al la sendependo de Irlando kreskis dum la milito.
La Milito de Sedependeco finis en batalĉeso en Julio 1921 kaj kondukis al la Angl-Irlanda Traktato tiun Decembron. Laŭ tiu Traktato, la teritorio de la nomita Suda Irlando lasos la UR kaj iĝos Irlanda Libera Ŝtato. La parlamento de Norda Irlando povos voĉdoni iri enen aŭ ekster la Libera Ŝtato, kaj komisiono povos poste redesegni aŭ konfirmi la provizoran limon. Komence de 1922 la IRA lanĉis malsukcesan ofensivon en la limaj areoj de Norda Irlando. La nordirlanda registaro elektis resti en la UR. La Irlandlima Komisiono proponis malgrandajn ŝanĝojn en la limoj inter Respubliko Irlando kaj Unuiĝinta Reĝlando en 1925, sed tio ne estis plenumita.
Ekde la dispartigo, irlandaj naciist/respublikanoj plue klopodis atingi Unuigitan Irlandon, dum ulsteraj uniist/fideluloj deziris, ke Norda Irlando restu en UR. La uniismaj registaroj de Norda Irlando estis akuzitaj pro diskriminacio kontraŭ la irlanda naciisma kaj katolika minoritato. Kampanjo de la Nordirlanda Asocio por Civilaj Rajtoj por fini la diskriminacion estis opoziciita de fideluloj kiuj diris, ke temas pri respublika fronto. Tio rezultis en the Troubles (ĉirkaŭ 1969–98), nome tridekjara konflikto en kiu pli ol 3 500 personoj mortis. Laŭ la Interkonsento de Sankta Vendredo de 1998, la irlanda kaj brita registaroj kaj la ĉefaj partioj interkonsentis, ke la statuso de Norda Irlando ne ŝangu sen la konsento de majoritato de ties loĝantaro.
Valo Amblés
Valle Amblés nome Valo Amblés [amBLES] estas subkomarko de la Komarko de Ávila de la provinco Avilo, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio, el Villatoro kiu plilarĝiĝas iom post iom ĝis Tornadizos de Ávila. La rivero Adaja [aDAĥa] estas la ĉefa rivero kaj liaj estas Ullaque [uĜAke], Hija [Iĥa], Picuezo [piKŬEzo] kaj Paradillo [paraDIljo].
Rayol-Canadel-sur-Mer
(jen france, okcitane Lo Raiòu Canadèu) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Valo Amblés
Ĉefa enspezofonto estas terkulturado sen irigacio, sed akvabundo rezultis en progreso de kultivoj de irigacio kiel fragoj kaj paŝtejoj por brutobredado por lakto kaj viando. Gravas nutraĵa industrio per buĉejoj en Muñana, La Torre kaj Muñogalindo. En la areo proksima al Villatoro gravas ĉasado. Lastatempe ekgravis rura turismo.
Ties municipoj estas jenaj: Villatoro, Aldea del Rey Niño, El Fresno, Riofrío, Mironcillo, Niharra, Gemuño, Padiernos, Solosancho, La Torre, Muñopepe, La Hija de Dios, Narros del Puerto, Muñana, Santa María del Arroyo, Muñotello, Pradosegar, Amavida, Poveda, Muñogalindo, Salobralejo, Muñochas, Salobral, La Serrada, Sotalvo, Riofrío kaj La Colilla.
Estas anekdotoj ekde kiam ĉe Robledillo, (en Solosancho), oni filmis scenojn de la filmo Conan the Barbarian (1982) en 1981.​ Oni diras, ke la falsa sango alportita el Holivudo frostiĝis dum malvarmaj tagoj kaj por eviti tion oni misis ĝin kun vodko kaj tiel la "mortintoj" kiuj kuŝis postbatale trinkis tion kio devus esti ilia propra sango. Krome la filmado koincidis kun la Puĉo en Hispanio en 1981 kaj la Guardia Civil. En la areo oni memoras pri la partoprenoj de la tiam infano Jorge Sanz, kiu ludis la rolon de la juna Conan kaj de la seksalloga Nadiuska.
Minorko
Menorca estas insulo de la Balearoj, Hispanio. Ĝi estas la dua plej granda el la insularo post Majorko.
Historio
Dum la bronzepoko floris civilizo nomata talajota, kun grandaj rokaj monumentoj.
La romianoj ĝin konkeris en la jaro -123 kune kun la ceteraj Balearoj.
Post diversaj invadoj, la araboj okupis la insulon la jaron 903. Ĝin rekonkeris la kristanoj en 1287, kaj ĝi unuiĝis al la katalunaj teritorioj de la Kronlando de Aragono.
En 1708, post la Milito de hispana sukcedo, pro la Traktato de Utrecht ĝi fariĝis angla kolonio. Ĝi estis redonita al Hispanio en 1802. Tiu jarcenta okupado de la insulo donis al ĝi kelkajn trajtojn kaj kutimojn anglecajn, ankoraŭ konservitajn.
Dum la Hispana Enlanda Milito ĝi estis fidela al la respublikana flanko. Apenaŭ estis bataloj, ĝis la fino de la milito, kiam la lastaj defendantoj kapitulacis sub la protekto de la angla mararmeo. Unu el la homoj kiuj gvidis la defendon kaj devis ekziliĝi estis la esperantista militisto Fernando Redondo Ituarte.
Lingvoj
La ĉefa lingvo de Minorko estas la kataluna, en sia dialekto minorka, kaj la hispana estas ankaŭ tre uzata. Ambaŭ lingvoj, la hispana kaj la kataluna, estas oficialaj. La precipaj diferencoj inter la lingvo kataluna ibera kaj la lingvo insula estas la uzo de artikoloj "saletoj"; ekzemple: es, sa, ses anstataŭ artikoloj normaj katalunaj, t.e. el, la, els, les. Ĉi tiu specialaĵo estas ankaŭ ofta en la ceteraj Balearoj.
La subdialekto minorka ankaŭ havas kelkajn vortojn anglecajn kaŭze de la angla rego, ekzemple: boinder- bow window kaj txoc-chalk.
Komunumoj minorkaj
La insulo estas dividita en ok komunumoj:
Oleo-pentrado
Oleo-pentrado estas metodo de pentrado per pigmentoj kunligitaj de sekiganta oleo (precipe de linoleo en renesanca Eŭropo). Ofte oleo kiel linoleo estis bolita kun rezino, ekzemple pino-rezino aŭ eĉ olibano. Tiuj variaj oleoj donas al la uzita farbo diversajn proprecojn (malpli flava aspekto, malpli longa sekiĝtempo, ktp...). Oleofarbo estis uzita por la unua fojo en okcidenta Afganio, iam inter la 5-a kaj la 9-a jarcentoj. Ĝia uzado sekve disvastiĝis okcidenten ĝis tiam, kiam en Mezepoko ĝi atingis Eŭropon. Oleo-pentrado sekve fariĝis la ĉefa ĝenro de pentrado : klimakse de la Renesanco, la antaŭa metodo "tempero" estis jam preskaŭ tute anstataŭigita en la plej granda parto de Eŭropo.
Tekniko
Olepentrado estas tipo de malrapide sekanta pentrado kiu konsistas el partikloj de pigmento solvitaj en seka oleo, plej ofte linoleo. The viskozeco de la farbo povas esti modifita per la aldono de solvaĵo kia terebintino aŭ blanka nafto, kaj oni povas aldoni lakon por pliigi la brilon de la sekigita olefarbo. Olepentrado estis uzata en Eŭropo ekde la 12a jarcento por simpla ornamado, sed ne estis amplekse adoptita kiel arta rimedo ĝis komenco de la 15a jarcento. Oftaj modernaj aplikoj de olepentrado estas en finigo kaj protektado de ligno en konstruaĵoj kaj eksponitaj metalaj strukturoj kiaj ĉe ŝipoj kaj pontoj. Ties protektaj propraĵoj kaj lumigaj koloroj faras ĝin dezirebla kaj por interna dekorado kaj por ekstera uzado sur ligno kaj metalo. Pro siaj propraĵoj de malrapida sekado, ĝi estis ĵus uzita en survitra animacio. La dikeco de ĝia tavolo postulas konsiderindan tempon por la sekado: maldikaj tavoloj de olepentraĵo sekiĝas relative pli rapide.
1870
1870 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1870 post Kristo okazis, interalie:
NGC 1939
NGC 1939 estas malfermita stelamaso en konstelacio Tablomonto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ubiratã
Ubiratã estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 21.562 loĝantojn en 2010.
Sacharovlaan (amsterdama metrostacio)
Sacharovlaan estis haltejo de rapidtramo sur la linio 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Judikaelo (persona nomo)
Judikaelo estas vira bretona persona nomo keltdevena.
Diverslandaj variantoj
Judicaël, Judikael ( – bretone), Yezekael ( – bretone), Judicael , Iudicael , Giudicaele
Karba urio
La Karba urio, Karburio aŭ Okuluma urio, Cepphus carbo, estas marbirdo de la familio de aŭkedoj.
Aspekto
Temas pri mezgranda birdo 30–38 cm longaj kun enverguro de 49–58 cm kaj pezo de 320 ĝis 485 g. Plenkreskuloj havas tute nigrajn korpojn, maldika malhela beko kaj ruĝaj bekinterno, kruroj kaj piedoj. La plej rimarkinda eco de tiu ĉi specio estas blankaj larĝaj okulringoj iom striecaj malantaŭen, kiuj estas tre videblaj eĉ dumfluge. Vintre tiu ĉi specio multege ŝanĝiĝas ĉar la supraj partoj estas malhelgrizaj (ĉefe ĉe kapo (kie ankoraŭ videblas la okulringoj), malantaŭa kolo, dorso kaj vosto) kaj la subaj partoj estas blankaj, sed brunmakulitaj. Ambaŭ seksoj estas similaj kaj junuloj aspektas iome kvazaŭ vintraj plenkreskuloj. Dumfluge videblas la nigra ronda vosto kaj iom elstare la fino de la ruĝegaj kruroj. Ne estas subspecioj.
Teritorio
La Karba urio estas endemismo de nordokcidenta Pacifiko; ties teritorio koincidas kun tiuj de la Kolomburio, Dikbeka urio kaj Longbeka urio.
Referencoj
Peter Harrison, Seabirds An Identification Guide ISBN 0-395-60291-2
Hasan Dağ
Hasan Dağ aŭ Hasan Dağı estas neaktiva vulkano situante en la Niğde kaj provincoj Aksaray (regiono Kapadokio) en Turkio.
Abatejo en la Kverkforsto
Abatejo en la Kverkforsto (germane Abtei im Eichwald) estas pentraĵo plenumita de la germana romantikista pentristo Caspar David Friedrich. La verko estis pentrita inter 1809 kaj 1810 en Dresdeno, kaj prezentita kune kun La Monaĥo ĉe la Maro okaze de ekspozicio en la artakademio de Berlino en 1810.
La pentraĵo bildigas procesion da monaĥoj, kelkaj el ili portante ĉerkon. Ili marŝas direkte al la portalo de ruina gotika preĝejo centre de la verko. Nur du kandeloj lumigas la vojon. Ankaŭ videblas freŝdate fosita tombo.
(19404) 1998 FO5
(19404) 1998 FO5 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Listo de sportistoj
Famaj sportistoj laŭ sportofako estas aŭ estis jenaj:
Jaroj en muziko
Jaroj en muziko bildigas respondantajn jarojn en la muziko kaj servas al rapida orientado kaj transŝaltado inter la unuopaj jaroj.
21-a jarcento en muziko
2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
20-a jarcento en muziko
1900 1901 1902 1903 1904 1905 1906 1907 1908 1909 1910 1911 1912 1913 1914 1915 1916 1917 1918 1919
1920 1921 1922 1923 1924 1925 1926 1927 1928 1929 1930 1931 1932 1933 1934 1935 1936 1937 1938 1939
1940 1941 1942 1943 1944 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1957 1958 1959
1960 1961 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979
1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
19-a jarcento en muziko
1800 1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810 1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819
1820 1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829 1830 1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839
1840 1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850 1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859
1860 1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870 1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879
1880 1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890 1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899
18-a jarcento en muziko
1700 1701 1702 1703 1704 1705 1706 1707 1708 1709 1710 1711 1712 1713 1714 1715 1716 1717 1718 1719
1720 1721 1722 1723 1724 1725 1726 1727 1728 1729 1730 1731 1732 1733 1734 1735 1736 1737 1738 1739
1740 1741 1742 1743 1744 1745 1746 1747 1748 1749 1750 1751 1752 1753 1754 1755 1756 1757 1758 1759
1760 1761 1762 1763 1764 1765 1766 1767 1768 1769 1770 1771 1772 1773 1774 1775 1776 1777 1778 1779
1780 1781 1782 1783 1784 1785 1786 1787 1788 1789 1790 1791 1792 1793 1794 1795 1796 1797 1798 1799
17-a jarcento en muziko
1600 1601 1602 1603 1604 1605 1606 1607 1608 1609 1610 1611 1612 1613 1614 1615 1616 1617 1618 1619
1620 1621 1622 1623 1624 1625 1626 1627 1628 1629 1630 1631 1632 1633 1634 1635 1636 1637 1638 1639
1640 1641 1642 1643 1644 1645 1646 1647 1648 1649 1650 1651 1652 1653 1654 1655 1656 1657 1658 1659
1660 1661 1662 1663 1664 1665 1666 1667 1668 1669 1670 1671 1672 1673 1674 1675 1676 1677 1678 1679
21188 Kiyohiro
21188 Kiyohiro estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Jaroj en muziko
17-a jarcento en muziko
1680 1681 1682 1683 1684 1685 1686 1687 1688 1689 1690 1691 1692 1693 1694 1695 1696 1697 1698 1699
21188 Kiyohiro
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kiyohiro Kozai, fama kiel fervora amatora astronomo en gubernio Kagaŭa. Li estas populara lektoro por la familioj, kiuj venas aŭskulti lin en la astronomiaj klasĉambroj de lia lokala komunuma centro.
Jaroj en muziko
16-a jarcento en muziko
1500 1501 1502 1503 1504 1505 1506 1507 1508 1509 1510 1511 1512 1513 1514 1515 1516 1517 1518 1519
1520 1521 1522 1523 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530 1531 1532 1533 1534 1535 1536 1537 1538 1539
1540 1541 1542 1543 1544 1545 1546 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 1554 1555 1556 1557 1558 1559
1560 1561 1562 1563 1564 1565 1566 1567 1568 1569 1570 1571 1572 1573 1574 1575 1576 1577 1578 1579
1580 1581 1582 1583 1584 1585 1586 1587 1588 1589 1590 1591 1592 1593 1594 1595 1596 1597 1598 1599
Flago de Dominika Respubliko
La nacia flago de Dominika Respubliko havas centritan blankan krucon kiu etendiĝas al la randoj kaj dividas la flagon en kvar rektangulojn. Ĝi havas du kolorojn: blanka kaj ruĝa. Malgranda blazono havanta ŝildon kun la flagodizajno kaj apogita de laŭrobranĉo (forlasita) kaj palmfolio (dekstre) estas ĉe la centro de la kruco. Super la ŝildo, blua bendo montras la nacian devizon: Dios, Patria, Libertad (Dio, Patrio, Libereco). Sub la ŝildo, la vortoj República Dominicana aperas en ruĝa rubando. En la centro de la ŝildo, ĉirkaŭita de tri lancoj (du el ili tenas dominikajn standardojn) sur ĉiu flanko, estas Biblio kun malgranda kruco kaj malfermita en la Evangelio laŭ Johano, ĉapitro 8, verso 32, kie legeblas (Kaj la vero liberigos vin). La bluo sur la flago estas por libereco. La blanko signifas savon kaj la ruĝo la sangon de la herooj.
Castelnuovo Magra
Castelnuovo Magra estas komunumo de Italio. Ĝi estas en la regiono Ligurio nordokcidente de la lando. Ĝi havis 8 374 loĝantojn meze de 2019 (31-05-19).
Castelnuovo signifas en la itala Novan Kastelon.
Trivialmuziko
Trivialmuziko estas antikva muzikformo, je kiu nuntempe orientiĝas multaj modernaj muzikstiloj.
Ĝi utiligas nur malmultajn muzikajn rimedojn kaj ĝi havas diatonan harmoniaron. Ĝi estas ludebla per malmultaj kaj simplaj instrumentoj. La aŭskultantoj ofte estas membroj de certa grupo. Trivialmuziko plejparte devas distri kaj neniam traktas temojn kritike. Tiel ĝi apartenas al distra muziko. Trivialmuzikon oni povas nomi simpla. Ofte oni nomas ĝin senkvalita. Tio almenaŭ ne ĉiam ĝustas, ĉar eĉ elstaraj muzikistoj uzas trivialmuzikon, kiel ekz. faris Gustav Mahler en sia 3-a simfonio kie uzis trivialmuzikon.
Jenajn muzikstilojn oni ofte nomas triviala:
Vidu ankaŭ
Muzikteorio
Somerset (lago)
Somerset estas artefarita lago kreita per akvobaraĵo Somerset sur rivero Stanley en Kvinslando, Aŭstralio. La akvobaraĵo estis plenumita en 1959 kaj estas loko de malgranda (4 kW) akvoelektra centralo.
Gilmar Rinaldi
Gilmar Rinaldi (n. ) estas brazila futbalisto. Li de 1986 ĝis 1995 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
NGC 1940
NGC 1940 (alia indiko — ESO 85-SC78) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gruson
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio kadre de la historia pejzaĝo Franca Flandrio, Frans-Vlaanderen respektive Flandre française. Ĝi situas en la departemento Nord [], nederlande/flandre Noorderdepartement, en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais). Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lille (france Arrondissement Lille, nederlande Arrondissement Rijsel respektive okcidentflandre Arroundissement Rysel), kaj al la kantono .
Lejre
La komunumo Lejre en Danio en sia nuna formo ekestis komence de la jaro 2007 kadre de administra reformo de la lando, per unuigo de la ĝistiamaj komunumoj Lejre, Bramsnæs kaj Hvalsø. La 1-an de januaro 2008 la komunumo havis loĝantojn. La komunuma teritorio situas sur la insulo Sjælland kaj estas parto de la – ankaŭ dum 2007 nove kreita – samnoma administra regiono Sjælland. Administra centro de la komunumo estas la loĝloko Kirke Hvalsø.
(17203) 2000 AM64
(17203) 2000 AM64 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbita granda duonakso, kalkulita por la epoko de la, estis 3,20396134 , ĝi tiam orbitis ĉ. 592 600 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Arno Breker
Arno Breker (19-an julio 1900 – 13-an februaro 1991) estis germana arĥitekto kaj skulptisto, plej konata pro siaj artaĵoj dum la Nazia Germanio, kie ili estis financitaj fare de la aŭtoritatoj kiel la antitezo al la tiel-nomata  degenerita arto  (Entartete Kunst). Unu el liaj plej konataj artaĵoj estas la statuo Die Partei (La Partio), reprezentaĵo de la spirito de la Nacisocialisma Germana Laborista Partio, lokigita ĉe la flanko de la enirejo al la nova Kancelierejo de la Regno (Reichskanzlei) de Albert Speer.
Saint-Martial-le-Vieux
Saint-Martial-le-Vieux estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse, ekde 2016 en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia, kultura regiono Limoĝio. Ĝi havis 123 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006. La komunumo apartenas al la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Saint-Martial-le-Vieux etendiĝas sur 22,22 km², kaj havis 123 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur po 6 homoj laŭ kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj: la plej alta punkto de Saint-Martial-le-Vieux situas je alteco de 935 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Saint-Martial-le-Vieux apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo Jean Monteil, kiu do fariĝis la loka urbestro.
László Ferencz (inĝeniero)
László FERENCZ [ferenc] estas rumania hungara inĝeniero pri kemio. Li naskiĝis en Eremitu la 14-an de septembro 1961.
Saint-Martial-le-Vieux
Administrado
Saint-Martial-le-Vieux apartenas al la kantono de La Courtine, kies ĉefurbo estas La Courtine. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
László Ferencz (inĝeniero)
Biografio
László Ferencz akiris diplomon en UBB de Kluĵo en 1986 kaj doktoriĝis en 2002. De 1986 li laboris kiel inĝeniero. Li instruis en OGYI de Târgu Mureș inter 1994-2003, poste en EMTE samloke. Li publikigis 4 faklibrojn, 5 universitatajn notaĵojn, pli ol 70 studaĵojn.
Madeleine Ouellette-Michalska
Madeleine OUELLETTE-MICHALSKA (Saint-Alexandre-de-Kamouraska, 27-a de majo 1930) estas Kanada verkistino.
Ŝi studis en la Université de Montréal, Université du Québec, Université de Sherbrooke (Doktoro). Ŝi laboris kiel instruisto de jogo kaj ŝi faris artikolojn en Perspectives kaj Le Devoir.
Gardens by the Bay
Gardens by the Bay (ĝardenoj ĉe la golfo) estas futurisma natura parko de 101 hektaroj de reakirita lando en la centro de Singapuro, apude de la Marina Akvorezervujo. Unu el ĝiaj plej rimarkindaj karakterizoj estas la artefaritaj arbegoj en formo de metalo: feraj konstruaĵoj en kiuj veraj plantoj interplektiĝas kaj iom post iom kreskas ĝis ili ekaspektas kiel eksterplanedaj arboj. Priskribi ne eblas: vidu la fotogalerion. La projekto ricevis premiojn en la tuta mondo pro ĝia unikeco karakterizita de simbiozo inter naturo, tekniko kaj urbego.
La parko konsistas el tri apudakvaj ĝardenoj: Golfo Suda Ĝardeno, Golfo Orienta Ĝardeno kaj Golfo Centra Ĝardeno. La plej granda de la ĝardenoj estas Golfo Suda Ĝardeno kun 54 hektaroj.
Franz Kruse
Franz KRUSE (naskiĝis la 30-an de majo 1951) estas germana esperantisto.
Gardens by the Bay
Ĝardenoj ĉe la Golfo estas parto de strategio de la singapura registaro por transformi Singapuron de "Ĝardena Urbo" al "Urbo en Ĝardeno". La deklarita celo estas levi la vivkvaliton tra la akcelo de verdaĵoj kaj vegetaĵaro en la urbo.
La parko estas tre populara: 6,4 milionoj da vizitantoj en 2014 kaj 20 milionoj da vizitantoj en novembro 2015.
Golfo Centra Ĝardeno
Golfo Centra Ĝardeno agos kiel ligo inter Ĝardenoj Golfosuda kaj Golforienta.
Golfo Orienta Ĝardeno
Golfo Orienta Ĝardeno provizas vizitantojn kun senbara vido sur la urba horizonto. Estontaj evoluoj de Golfo Orienta Ĝardeno estos bazitaj sur la temo 'akvo'.
Golfosuda Ĝardeno
Golfo Suda Ĝardeno malfermiĝis al la publiko la 29-an junio 2012 Ĝi estas la plej granda de la tri ĝardenoj kun 54 hektaroj kaj celas montri la plej bonan en la kampo de tropika hortikulturo kaj ĝardena arto.
"Supertree Grove"
Arbegoj estas grandegaj arboaspektaj strukturoj kiuj superregas la pejzaĝon de la ĝardenoj kun altecoj kiuj varias inter 25 metroj (82  ft ) kaj 50 metroj (160 ft). Temas pri vertikalaj ĝardenoj kiuj servas al multeco de funkcioj, inkluzive de plantado, ombrigo kaj kiel ekologiaj motoroj por la ĝardenoj.
La arbegoj estas hejme al enklavoj de unikaj kaj ekzotaj filikoj, vitoj, orkidoj kaj ankaŭ vasta kolekto de bromeliacoj kiel Tillandsia, inter aliaj plantoj. Ili estas ekipataj per ekologiaj teknologioj kiuj imitas la ekologian funkcion de arboj:
1. sunĉeloj kiuj kreas sunan energion uzeblan por kelkaj de la funkcioj de la arbegoj kiel lumigo, sammaniere kiel arboj fotosintezas;
2. kolekto de pluvakvo por uzo en irigacio kaj fontanoj, ĝuste kiel arboj absorbas pluvakvon por kreski.
La arbegoj ankaŭ servas por aerigo kaj por iuj funkcioj de la malvarmigaj sistemoj.
"OCBC Skyway"
Ĝi konsistas el promenvojo kiu pendas inter du el la pli grandaj arbegoj por ke vizitantoj povu ĝui panoraman aervidon de la ĝardenoj, dum ili povos ion trinki aŭ manĝi en planata restoracio super unu de la arbegoj. Nokte la arbegoj reviviĝas helpe de lumo kaj muzika spektaklo.
La paviliono de Italio dum Expo 2015, prezentis strukturon nomatan "Arbo de la vivo" (aŭ Albero della Vita en la itala), kiu montris similecon kun la arbegoj de Singapuro.
Transportaj konektoj
La plej proksima Mass Rapid Transit station (Amasa Rapida Transita stacio) estas Bayfront MRT-stacio. La MRT-stacio Ĝardenoj ĉe la Golfo, kiu estas sub konstruo, malfermos en 2021.
En populara kulturo
La dokumenta seria Planeda Tero II prezentas la Supertree Grove en Epizodo 7, "A World of Wonder" (Mirakla Mondo).
La parko estis prezentita en la 2015 filmo, Hitman: Agento 47.
Notoj kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo baziĝas sur la angla versio de Vikipedio je la 21-a majo 2017.
Sadismo
Sadismo estas psiĥoseksa perturbo, kiam la persono atingas seksan kontentiĝon, se li/ŝi kaŭzas doloron je alia(j) persono(j). La esprimo venas el nomo de la 18-a jarcento franca verkisto Markizo de Sade, ĝin elformis en fino de la 19-a jarcento la germana psiĥologo Richard von Krafft-Ebing. La markizo detale priskribis tiujn seksajn kutimojn, kiujn li mem praktikis.
La sadismo ofte pariĝas kun masoĥismo, kiu estas malo de la sadismo (sadomasoĥismo). Ĉe masoĥismo, la suferita doloro kaŭzas seksan ekscitiĝon. Plimulton de la malsanuloj karakterizas ambaŭ perturbo. La sadisto ne ĉiam serĉas por si maŝohistan partneron, ĉar la kontraŭado, subiteco de la viktimo povas esti por li/ŝi ĝoj-fonto.
La grando de sadisma perforto varias de milda doloro kaŭzita per seksa ludo ĝis brutaleco kaŭzanta gravan vundiĝon aŭ eĉ morton.
La kontentiĝon, seksan ĝojon de la sadisto kaŭzas ne tiel la dolorigo de la viktimo, sed ties pŝiĥa sufero, subiteco kaj humiligo.