cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Santiago Ixtayutla
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 6918 indiĝenoj. El tiuj 5308 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 5308 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Kŭangĵuo
Historio
Kŭangĵuo fondiĝis supozeble dum Kristo. La urbo estas interrompe grava komerca loko. Inter 1910-1945 ĝi apartenis al Japanio, tiutempe nomata Koŝu Japane 光州. En 1914 fervojo konstruiĝis, kiu portis la modernan industrion. En 1929 la studentoj aranĝis grandan bojkoton por la gepatra lingvo. En 1946 universitato fondiĝis. En 1967 produktado de aŭtoj komenciĝis. En 1980 la loĝantoj demonstradis kontraŭ la diktatoreco, multaj mortis pro la pafadoj de la polico je tio kiu nomiĝis Kŭangĵua Demokratia Movado.
Santiago Ixtayutla
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Kŭangĵuo
Klimato
En Kŭangĵuo jare pluvas po 1368 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-septembro. La jara averaĝa temperaturo estas 14 C', vintre tio ofte falas sub forstopunkto, somere varias ĉirkaŭ 30 C'.
Epistemologio (vorto)
Epistemologio estas vorto, kiu povas aŭ signifi sciteorion aŭ filozofion de scienco. La dusignifeco de la vorto venas precipe de tio, ke en la angla epistemology signifas sciteorion, dum en la franca épistémologie signifas filozofion de scienco.
En Esperanto ĝi estas uzataj kelkfoje kun unu signifo, kelkfoje kun alia. Tial, por eviti konfuzon, indas uzi la esprimojn sciteorio kaj filozofio de scienco. Kelkaj ankaŭ uzas la esprimon gnoseologio anstataŭ sciteorio.
Remu Aaltonen
Henry Olavi ”Remu” AALTONEN (n. 1948) estas finna muzikisto. Li estas konata speciale pri bando Hurriganes, kie li kantis kaj ludis tamburojn. Aliaj bandoj, al kiuj Aaltonen apartenis, estas i.a. The Happy Go Fellows, The Steelers, The Creatures, Incense, Kalevala ja Remu and His Allstars. Aaltonen publikigis ankaŭ solproduktaron. Liaj plej konataj solkantoj estas ”Paholaisen masurkka” kaj ”Täysikuu”. Li faris kantojn ankaŭ por aliaj artistoj kiel por Pertti Koivula kaj Jasmine. Aaltonen publikigis 13 soldiskojn.
(19661) 1999 RR130
(19661) 1999 RR130 estas mabone konata asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kastelo de Montsoreau-Muzeo de Nuntempa Arto
La Kastelo de Montsoreau-Muzeo de Nuntempa Arto, situanta en la natura regiono de Valo de Luaro, Francio, estas privata muzeo malfermita al la publiko. La projekto startis en novembro 2014 kaj estis inaŭgurita la 8-an de aprilo 2016. La permanenta kolekto, kolektita en la lastaj 25 jaroj de Philippe Méaille, ne nur estas destinita al enmeto en la Kastelo de Montsoreau, sed ĝi ankaŭ devas esti pruntita al aliaj institucioj. Ĉi tiu kolekto estas la plej granda kolekto de verkoj de la mondo de la radikalaj konceptistoj de Art & Language, kiu ludis gravan rolon en la invento de konceptarto. La kolekto de Philippe Méaille estis pruntita longtempe inter 2010 kaj 2017 ĉe la MACBA en Barcelono (Muzeo de Nuntempa Arto de Barcelono), kiu kondukis la du instituciojn por kunlabori regule. La kastelo de Montsoreau estas klasifikita kiel parto de la Valo de Luaro, Monda Heredaĵo de Homaro fare de Unesko.
Holografio
Holografio (el greka holos tuto + graphe skribo) estas altnivela formo de fotografio, per kiu oni registras bildon laŭ 3 dimensioj.
Hungara sciencisto Dennis Gabor kreis holografion en 1947, pro kio li ricevis en 1971 la Nobel-premio pri fiziko. Tiu elpensaĵo estis hazarde malkovrita dum esploro pri plibonigo de elektrona mikroskopo ĉe la brita firmao Thomson-Houston, kaj ne vere kreskiĝis ĝis oni inventis la laseron en 1960.
Tradicia fotografo estas registrado laŭpunkte de la forto de la lumradioj, kiuj konsistigas bildon. Ĉiu punkto de la fotografaĵo enhavas nur unu informaĵon: la forto (kvadrato de la amplitudo de la elektromagneta kampo) de tiu lumradio, kiun lumigis tiun punkton. Kolora fotografo estas efektive tri fotografoj intermiksitaj; ĉiu punkto estas registrata kaj elvidata kvazaŭ tra filtro de unu el la ĉefkoloroj, el kiu oni iomete povas rekonstrui la ondolongon de apudaj radioj (inter la limoj de la homa okulo).
Sed, la lumradioj kiuj konsistigas scenon difiniĝas ne nur laŭ la amplitudo kaj ondolongo, sed ankaŭ laŭ fazo. En foto, la fazo estas tute forĵetita. En hologramo, kaj amplitudo kaj fazo registriĝas; la rekonstruata lumradiaro estas precize sama kiel la origina (sed ĝenerale nur je unu ondolongo, do unukolora) kaj estigas perfektan bildon 3-dimensian.
Holografia rekonstruado
Post realigo de la filmo, lumigado je la franĝpaterno per la kompara radio rekonstruas la originalan objektan radion kaj laŭ forto kaj laŭ fazo. Pro tio, la bildo ŝajnas 3-dimensia; vidanto povas ŝanĝi sian vidpunkton kaj la bildo volvas precize tiel, kiel la originala objekto volvus.
Ĉar bezoniĝas interferado inter la du lumradioj, oni kutime uzas laseron por produkti ilin: la lumradio el la lasero estas disigita je du la radioj. Lasero produktas koheran lumon, kiu ebligas uzeblan interferadon. Antaŭ la inventiĝo de la lasero, oni uzis aliajn fontojn de kohera lumo, ekzemple merkuran arklumon.
Losone
Geografio
Losone situas en nordo de la delto de la rivero Maggia, norde de Ascona kaj okcidente de Locarno ĉe la eniro al la Valo de Maggia. La nordan komunumlimon formas la rivero Melezza, kiu en nordoriento de la komunumo alfluas al Maggia. La komunumo estas en Alemanio konata pro ĝia kazerno, kie antaŭe estis la rekruta lernejo por la grenadiroj kaj nun tempe de la sanitataj trupoj de la Svisa Armeo. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Losone kun la kvartaloj San Lorenzo, San Rocco, San Giorgio, la vilaĝo Arcegno, kaj la setlejo Zandone, kie situas la kazerno. En nordo de la komunumo sude de Melezza situas golfludejo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,53 km², de kiuj 64,2% estas kovritaj de arbaro, 5,8% servas por agrikulturo kaj 25,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Losone limas en nordo al Verscio, en nordoriento al Tegna, en oriento al Locarno, en sudo al Ascona, en okcidento al Intragna, en nordokcidento al Cavigliano.
Trafiko
Losone situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Losone pasas paralela flanka vojo al la kantona ĉefvojo n-ro 407, kiu oriente de la rivero kondukas de Locarno al Domodossola. Pere de buslinio de la loka busreto de la urbo Locarno, la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Losone datiĝas el la jaro 1061 kiel Loxono. En Losone ekzistas rokaj freskoj el la neolitiko. Dum mezepoko Losone estis najbararo de la Paroĥaro Locarno. De 1941 ĝis 1947 en la komunumo estis internitaj soldatoj el Pollando kaj Ukrainio. Poste la internejo estis transformita al kazerno de la Svisa Armeo.
Lilla Pártay
Lilla PÁRTAY [pArtai], hungare Pártay Lilla estas hungara baletisto kaj koreografo.
José María Basanta
José María Basanta, per plena nomo José María Basanta Pavone, estas argentina futbalisto. Li naskiĝis en la vilaĝo Tres Sargentos proksime de Carmen de Areco, provinco Bonaero, do nun estas -jara. Profesia futbalisto ekde la jaro 2003, ekde la jaro 208 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la meksika klubo CF Monterrey, kaj en 2013 ricevis aldonan meksikan ŝtatanecon. Ekde la jaro 2013 li estas membro de la vira argentina nacia teamo de futbalo. Kadre de la nacia teamo li ankaŭ kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo, en kiu la argentina teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li en la nacia teamo de 2014 rekoneblis per la numero "23".
Lilla Pártay
Lilla Pártay naskiĝis la 1941 en Budapeŝto.
Biografio
Lilla Pártay frekventis baletan instituton inter 1954-1961 en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian baletan karieron en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Baldaŭe ŝi plulernis en Moskvo, Leningrado, Bruselo, Londono. En 1968 ŝi atingis la 3-an lokon en konkurso de baletistoj en Varna, sed ŝi estis tie la plej bona koreografo. Poste ŝi gastroladis en Munkeno. Poste ŝi precipe koreografadis, tamen inter 1971-1974 ŝi baletadis en Berlino kaj ankaŭ poste ŝi koreografadis en aliaj urboj. Inter 1986-1990 ŝi estris la baletistojn en Operetoteatro (Budapeŝto). Li ricevis premion Kossuth en 1994, poste kaj precipe pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Mikulůvka
Mikulůvka estas municipo situanta en distrikto Vsetín en Ĉeĥio, sur montarpiedo de Hostýnské vrchy. Tra la vilaĝo trafluas samnomata rojo, kiu enfluas en riveron Vsetínská Bečva. La suma areo 1269 ha estas grandparte kreita de arbaroj. Vivas ĉi tie.
9857 Hekamedo
9857 Hekamedo estas mezgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝi orbitas, kun ioma klineco, proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Hekamedo, filino de Arsinoo tenita kaptita kiel servistino de la reĝo Nestoro, kaj kiu servis al li restaŭran drinkaĵon el vino, kaprina fromaĝo kaj hordeo.
Heinrich Mann
Heinrich MANN (naskiĝis la 27-an de marto 1871 en Lübeck, mortis la 12-an de marto 1950 en Santa Monica apud Losanĝeleso) estis germana verkisto. Li estis frato de Thomas Mann kaj onklo de Erika Mann, Golo Mann kaj Klaus Mann.
Le Quai des brumes (filmo)
Le Quai des brumes ("Kajo de la brumoj") estas franca filmo de Marcel Carné aperinta en 1938.
Temo
Jean, dizertinto el kolonia armeo, alvenas en Le Havre, de kie li intencas forlasi Francion. En la gastejo de Panama, li ekkonatiĝas kun Nelly, melankolia junulino, terurita de sia kuratoro Zabel, kiun ŝi suspektas esti mortiginta sian amanton. Por defendi Nelly, Jean mortigas Zabel. Dum li intencas forfuĝi al Venezuelo, li estas siavice mortigita de Lucien, juna loka bandito, kies malamon li altiris al si.
Anekdoto
Dum la filmado, Pierre Brasseur, kiu malbone parolis pri Michèle Morgan, altiris al si rankoron de Jean Gabin. Tiu ĉi, tre ĉagrenita, kiam li devis vangofrapi Pierre Brasseur en unu el la scenoj, ne retenis sian frapon. Rezultis unu el la plej belaj vangofrapoj en kino-historio.
Aglaj papagoj
Aglaj papagoj (Psittrichasiidae) estas familio en superfamilio de veraj papagoj (Psittacoidea). Ĝi estas tre malgranda familio, la plej malgranda el la tri familioj, kiuj formas la superfamilion. Ĝi havas du subfamiliojn, Psittrichasinae kaj Coracopsinae, ĉiu el kiuj enhavas po nur unu genro. La unua enhavas nur unu specion, troveblan en Novgvineo, kaj la dua du aŭ tri speciojn de Madagaskaro kaj insuloj de Hinda oceano
Taksonomio
La familio Psittrichasiidae enhavas du subfamiliojn:
Subfamilio Psittrichasinae:
Subfamilio Coracopsinae
Novaj esploroj montras ke la formortinta Maskarena papago (Mascarinus mascarinus) estis tre parenca al genro Coracopsis.
Lugau (Ercmontaro)
Lugau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio, kaj krome estas la administra centro de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nemesea
Nemesea estas nederlanda alternativa rokbando kun elektronikaj influoj.
Biografio
En 2002 la bando estis fondita fare de Manda kaj Hendrik Jan. Dum tiu momento studentoj je la konservatorio de Groningen. Dum preskaŭ la tuta Decipher-turneo en 2003 Nemesea muzikis en la antaŭprogramo de After Forever. La bando eldonis en 2004 la debutalbumon Mana (la magia forto de aĵoj donitaj de la dioj). Tiu albumo muzikale vidata estis gotika metalalbumo.
Post tio ili partoprenis en la internacia projekto SellaBand, en kio geadmirantoj povas aĉeti akciojn de sia favorata bando. La bando atingis je la 2-a de novembro 2006 kiel unua bando la sumon de 50 000 dolaroj, kio okazis ene de tri monatoj. Per tio Nemesea superis ĉiujn atendojn. La sekvo estis ke la albumo In Control, kio eldoniĝis en junio 2007, ne estis gotika metalalbumo, kiel Mana, sed estis pli bazita je elektronika rokmuziko. Por la kanto No More ankaŭ oni faris videon.
Irmingard
Irmingard estis la filino de franka grafo nomata Ingram, pri kies vivo ne estas pliaj informoj. En 794 la proksimume 13-jara junulino fianĉiĝis je Ludoviko, la kvara filo de imperistro Karolo la Granda, kaj en 798 la paro geedziĝis. Papo Hadriano la 1-a en 781 estis konsekrinta Ludovikon reĝo de Akvitanio ene de la franka regno. Ĉar la pli aĝaj fratoj de Ludoviko, Pipino, Karlo, reĝo de Francio, kaj Pipino, reĝo de Italio, mortis en 810 respektive 811, Irmingard de tiam estis la edzino de la kronprinco de la imperio. En 814 mortis ŝia bopatro Karolo la Granda, kaj Ludoviko iĝis la sekva imperiestro. En 816 la papo Stefano la 4-a kronigis ŝin imperiestrino. Ŝi mortis du jarojn pli poste, en aĝo de malpli ol 40 jaroj.
El la geedzeco fontis ses infanoj, inter ili la pli posta imperiestro Lotaro la 1-a, Pipino la 1-a, reĝo de Akvitanio, kaj Ludoviko la 2-a, reĝo de la orientfranka regno.
Dovera
Dovera estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Boffalora d'Adda (LO), Corte Palasio (LO), Crespiatica (LO), Lodi (LO), Monte Cremasco, Pandino kaj Spino d'Adda.
Nombela
Nombela estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Nombela" povus deveni el latina LVMBA 'monteto', pli precize el ties diminutivo LVMBELLA. En la kosmografio de Fernando Colón, la filo de Kristoforo Kolumbo aperas citata kiel monvela kiu signifus 'monto el kie oni viglas aŭ maldormas'. La monto povus esti tiu nomata El Berrocal aŭ La Atalaya, proksima al Vado de Hormigos ĉe la rivero Alberĉe. Probable la toponimo povus deveni ankaŭ el la situo monta kie troviĝas la municipo, ĉe kelkaj montetoj kaj ĉe deklivaro de montareto (sierra).
Estas du aliaj versioj, malpli fidindaj, pri la origino de tiu termino. La unua sugestas la nomon de kristana konkerinto, la infanto de Aragono don Vela kaj de tie koruptece al Nombela. La dua teorio, jam ekzistanta en 1578, klarigas pri la viglado farita en la kastelo de Escalona, kaj oni diris, ke la najbara domaro "non vela" (ne viglas), ĉar ties loĝantoj ne estis devigataj plenumi tiun servon.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Nombelanos. La censita populacio en 2010 estis de 1.057 loĝantoj kaj la denseco estas de 8,66 loĝ/km².
Situo
Nombela estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la norda parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 498 m; je 64 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 122 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°9′15″ N 4°30′25″ Ok.
Geografio
Ĝi apartenas al la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Cenicientos norde, en la provinco de Madrido kaj Aldea en Cabo nordoriente, Escalona oriente, Hormigos sudoriente, El Casar de Escalona kaj Los Cerralbos sude, Cardiel de los Montes kaj Garciotum, kaj Pelahustán okcidene en la provinco de Toledo.
Gábor Máthé
Gábor Máthé [mAtE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máthé Gábor estas hungara jurhistoriisto, altlerneja instruisto.
Nombela
Geografio
La plej alta pinto troviĝas ĉe la limo kun Aldea en Cabo norde, en la monto Berrocal kun 1.067 msm. Sude kaj lime fluas la rivero Alberĉe, en direkto oriente okcidenten, kien enfluas la rojoj Osillo, Parra kaj Soto kiuj fluas de nordo suden.
Gábor Máthé
Gábor Máthé naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Máthé akiris juran diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1967. Post la diplomo li esploris jurhistorion en la universitato ĝis 1977, tiam li akiris sciencan gradon C.Sc. Inter 1978 kaj 2002 li laboris en Altlernejo pri Publikaj Servoj, kie li estis katedrestro 3 jarojn. Inter 1993-2003 li estis ankaŭ juresploristo helpe de stipendio. Ekde 1999 li instruis ankaŭ en Kalvinana Universitato Gáspár Károli, kie li estis dekano (2004-2009), poste li estis profesoro de Universitato Loránd Eötvös. En 2011 li ricevis emeritan statuson. Li ricevis premiojn inter 2001-2017. Li edziĝis en 1966.
Nombela
Ekonomio
Agrikulturo (tritiko, hordeo kaj vino) kaj brutobredado (ŝafoj) tradicie. Ankaŭ ĉasado de kunikloj kaj predrikoj. La malabunda industrio kaj komerco rilatis al tiuj produktoj. Aktuale la hegemonia sektoro estas la konstruado kun 40,4 % de la totalo de entreprenoj, sekve de la servoj kun 23,4 %, industrio kun 21,3 kaj laste la agrikulturo kun 14,9 %.
Historio
En 1100 la loko estis konkerata al la islamanoj fare de la infanto Vela de Aragón. Post jaroj la reĝo Alfonso la 8-a ŝanĝis al la familio García Yáñez, inter aliaj lokoj, la kastelon de Nombela, kie ili setligis sian neblan sidejon, ŝanĝe por la lokoj de Magán, Mocejón kaj la vinfarejoj de Talavera kaj Madrido. La loko aperas en dokumeto de tiu reĝo kaj pli certe en la Libro de la Montería (ĉaslibro) verkita en 1344.
La populacio duoniĝis pro elmigrado dum la 1960-aj jaroj al malpli da mio da loĝantoj kaj tiel stabiliĝis.
Monumentoj
Preĝejo de la 16a jarcento, ermitejo ununava kaj pilorio de la renesanco.
Franois
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Franoisiens.
Cisery
Cisery estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 61 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Geografio
Cisery etendiĝas sur 4.7 km², kaj havis 61 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 13 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Paul Millot, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Cisery apartenas al la kantono de Guillon, kies ĉefurbo estas Guillon. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avallon, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Rogerville
Rogerville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rogervillais.
Erkki Junkkarinen
Erkki JUNKKARINEN estis finna kantisto. Li faris ekzemple tangon kaj furorkantojn. Li diskis ekzemple pecojn ”Ruusuja hopeamaljassa”, ”Lappeenrantaan”, ”Nuoruusmuistoja”, ”Keinumorsian” kaj ”Kappale kauneinta Suomea.” El li publikis 17 ŝtudioalbumojn. Li estis la plej populara finna muzikartisto en Finnlando en 1970-aj jaroj. Li estas memorata ankaŭ kiel fajfinto. Li apartenis al bando Symphony. Li diskis multe pli ol 300 diskojn.
Senelirejo
Senelirejo estas loko, el kiu ne eblas eliri krom tra la enirvojo. Sakostrato (strato nur enirebla kaj elirebla tra nur unu direkto) estas tipa ekzemplo de senelirejo.
La koncepto ofte uzatas figursence, por paroli pri problemo, kiun malgraŭ jama rezonado ne eblas plu disfadenigi.
Samsignifaj figursencaj esprimoj en aliaj lingvoj
Pluraj lingvoj esprimas la figursencan koncepton per apartaj vortkombinoj:
Herb Jeffries
Herb JEFFRIES (naskiĝis la je Detrojto en Miĉigano kiel Herbert Jeffreys, mortis  en Woodland Hills, Kalifornio) estas usona ĵaza muzikisto kaj aktoro. Meze de la 1930-aj jaroj li eniris kiel unua kaj ununura nigrula kantanta vakero en la historion per aro da muzikaj vakeraj filmoj.
Vivo kaj verkado
Herb Jeffries havas etiopujajn, franco-kanadajn samkiel italajn kar irlandajn radikojn. Li alkreskis en multetna kvartalo de Detrojto, kie li ekhavis kontaktojn kun variaj influoj. Li sekvis la ekzemplon de sia patro, kiu estis vaganta muzikisto, kaj jam frue alstrebis karieron kiel kantisto. Pro tio li iris en 1932 al Ĉikago, ricevis unu el la kantisto-postenojn en la bando Erskine Tate's Vendome Orchestra kaj poste en Grand Terrace Orchestra de Earl Hines, kun kiu li en 1934 surdiskigis du kantojn por Brunswick, „Just to Be in Caroline“ kaj „Blue (Because of You)“.
Li ankaŭ surdiskigis kun Sidney Bechet kaj post tio li transloĝiĝis al Novjorko; en 1940 li laboris en la Orkestro Duke Ellington kaj restis ĝis 1943 en ties bando. Jeffries estas aŭdebla per la titoloj „You, You Darlin“´, „Flamingo“ (1940) kaj „Jump for Joy“ (1941). Billy Strayhorn igis lin al tio, kanti malaltregistre, kiam li verkis la aranĝaĵon por „Flamingo“ por Duke Ellington. Tio helpis la kantiston plilarĝigi sian tonamplekson malalten; antaŭe li plej ofte estis kantinta falseton. „Flamingo“ vendiĝis pli ol milionoble; ĝi popularigis la kantiston je la publikoj blankula kaj nigrula kaj metis la fundamenton de solista kariero de Jeffries.
Post militservo en la Dua Mondmilito li laboris soliste. Post trafikakcidento li tamen devis paŭzi ja unu jaron, antaŭ ol li ricevis la okazon, surdiskigi por diskeldonejo Exclusive Records denove sian furoraĵon „Flamingo“. Sekvis aro da furorkantoj, ekzemple „Angel Eyes“, „When I Write My Song“ kaj „My Heart at Thy Sweet Voice“. Duke Ellington havigis al li pli malgravajn rolojn en duagradaj kinofilmoj kaj peris lin al nigrulaj kaj blankulaj noktoklubejoj. Komence de la 1950-aj jaroj Jeffries gajnis pli ol ĉiu alia nigrula amuzisto krom Nat King Cole kaj Billy Eckstine; liaj ekskluzivaj sonregistraĵoj aperis nun kiel 10-colaj diskoj ĉe la eldxonejoj Mercury kaj Coral.
Krom per sia laboro en ĵazorkestroj Jeffries ekde 1937 diskoniĝis kiel kanta vakero en aro da muzikaj vakeraj filmoj, en kiuj li kantis siajn proprajn vakermuzikajn komponaĵojn. Dum vojaĝo en Ohio iun vesperon li renkontis plorantan knabon. Kiam li volis konsoli lin, la knabo rakontis al li, ke liaj amikoj ne lasas lin ludi vakerrolanton Tom Mix, ĉar ĉi tiu ne estas „negro“. Ĉi tiu travivaĵo drasta por Jeffries lin motivigis al tio, enkinejigi por la nigrula publiko nigrulan kino-vakeron laŭ la modelo de Gene Autry. Li organizis la financadon de la unua vakerofilmo kun nure nigrulaj aktoroj, „Harlem on the Prairie“, kaj transprenis finfine ankaŭ la ĉefrolon, ĉar neniu alia aktoro estis trovebla, kiu povas rajdi kaj kanti. Jeffries mem tamen estis lerninta rajdi jam infanaĝe sur la bieno de sia onklo en Ohio, kie li pasigis la feriojn. La filmo estis tiel sukcesa, ke skevis entute kvar seriaĵoj, je kiuj Jeffries en la lastaj tri filmoj prezentis kiel „Herbert Jeffrey“. Al la blankula publiko Jeffries ĉi-role plejparte restis nekonata, nur per la revivigo de la vakermuziko ekde la malfruaj 1980-aj jaroj li eniris en la konscion de pli vasta publiko.
Post kiam li longan tempon deturnis sin de la vakerfilma ĝenro, li surdiskigis en 1995, je la aĝo de 83 jaroj, por la intertempe ĉesigita diskeldonejo Warner Western albumon kun propraj kaj tradiciaj vakerfilmaj kantoj sub la titolo The Bronze Buckaroo (Rides Again). Kiel jam la filmoj ĝi distingiĝas parte klare de la tradicia vakerfilmo-muzika materialo, pro kio aparte ĵazentuziasmuloj ŝatas ĝin. Jeffries mem atribuis grandan signifon al tio, ke li ne registrigis kontreo-albumon, sed sekvas la tradicion de la kantantaj vakeroj.
Distingoj
Por sia verkado en la filmindustrio Herb Jeffries ricevis stelon sur la trotuaro de famo en Holivudo. En la jaro 2004 li estis enprenita en la „Glorhalon de Vakerfilmaj Surscenigantoj“ en la Nacia Muzeo pri Vakera kaj Vakerfilma Heredaĵo je Oklahomaurbo en Oklahomo.
Diskaro
Albumoj de la bandkantisto
Albumoj je propra nomo
Provinco Sucumbíos
Sucumbíos estas provinco de Ekvadoro. Ĝia ĉefurbo estas Nueva Loja; ĝia areo estas 18 612 km², kaj ĝia loĝantaro (en 1998) estis 144 744.
Kantonoj
Jen listo de la provincaj kantonoj kaj de ĝiaj ĉefurboj.
Movado Reformista (Belgio)
La Movado Reformista – france Mouvement Réformateur (MR), germane Reformbewegung) estas franclingva liberalisma politika partio en Belgio, kiu ekestis el kvar franclingvaj kaj unu germanlingva belgaj partioj. Ĝi balote kandidatas nur en Valonio inkluzive de la 9 germanlingvaj belgaj komunumoj, kaj en la Brusela Ĉefurba Regiono.
La partio en la jaro 2002 ekestis per la unuigo de kvar ĝis tiam ekzistintaj politikaj partioj:
La 18-an de majo 2003 la partio unuafoje partoprenis en la baloto por ambaŭ ĉambroj de la belga parlamento.
Per 11,4 % de la voĉoj, kio korespondas proksimume al kvarono de la voĉoj el la Franclingva Komunumo de Belgio, ĝi iĝis la sepa plej granda belgia partio, atingis 24 el la entute 150 seĝoj en la Ĉambro de Reprezentantoj (sekve iĝis la dua plej granda frakcio post la flandraj liberaluloj) kaj 10 seĝojn en la Senato de Belgio.
Momemte la partio estas parto de transregiona kristandemokrata-liberala alianco sub la flandra kristandemokrato Herman Van Rompuy, kaj en tiu alianco estas registara partio.
Plifortigo
En kondutisma psikologio, plifortigo estas konsekvenco kiu plifortigas la futuran kutimaron de organismo kiam tiu konduto estas antaŭata de specifa antaŭaĵa stimulo. Tiu plifortiga efiko povas esti mezurita kiel pli alta frekvenco de konduto (ekz., pelante levilon pli ofte), pli longa daŭrado (ekz., pelante levilon dum pli longaj periodoj de tempo), pli granda amplekso (ekz., pelante levilon per pli granda forto), aŭ pli mallonga latenteco (ekz., pelante levilon pli rapide sekvante la antaŭaĵan stimulon).
Movado Reformista (Belgio)
Je eŭropa nivelo, la partio membras en la Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio kaj en la Eŭropa Parlamento, kie ĝi inter la jaroj 2009 kaj 2014 reprezentiĝas per tri deputitoj kaj estas parto de la frakcio Alianco de Liberaluloj kaj Demokratoj por Eŭropo.
Santiago Jamiltepec
Santiago Jamiltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Jamiltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 467.
Geografio
Santiago Jamiltepec apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17206 loĝantojn. El tiuj estis 8282 viroj kaj 8924 virinoj. La komunumo havas surfacon de 622,60 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 440 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4432 indiĝenoj. El tiuj 3667 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3667 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Paray-Vieille-Poste
Paray-Vieille-Poste estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Essonne kaj en la Pariza Regiono.
La urbo havas proksimume loĝantojn. Ilin oni kutime nomas la Paraysiens.
Lina Llubera
Lina LLUBERA, artistnomo de Carolina Codina, (naskiĝis en Madrido la 21-an de oktobro 1898. mortis en Londono la 6-an de januaro 1989) estis sopranulo, kaj edzino dum dek ok jaroj de la rusa komponisto Sergej Prokofjev. Llubera, kiu prenis la muzikan nomon de sia patra avino naskita en Badalona, estis filino de la kataluna kantisto Joan Codina i Llubera.
En la infanaĝo ŝi vojaĝis de lando al lando kun siaj gepatroj, ambaŭ dediĉitaj al la kanto. Joan Codina posedis agrablan, kvankam ne tre potencan, tenoran voĉon kaj koncertis en Rusio, kie li gajnis la ŝaton de la publiko, ne nur pro siaj interpretadoj, sed ankaŭ pro sia impresa liphararo. Oni nomis lin afable Ivano Ivanoviĉ.
Kono de Prokofjev
Pere de Prokofjev, Lina Llubera eniris en la cirklon de la plej spritaj personecoj el la epoko: Stravinski, Rachmaninoff kaj Ravel, Koussevitzky kaj Toscanini, Picasso kaj Sert, la granda ŝaka majstro Capablanca, amiko kaj kontraŭulo de Prokofjev. Per siaj allogaj okuloj lignit-koloraj kaj ondumita hararo, Lina ĉarmis la homojn en la supeoj kaj amuzvesperoj, kie ŝi gracie kaj ĉarme elturniĝis. En tiu internacia etoso oni povis ŝati ŝian fajnan humuran senton kaj ŝian sin agrabligon al ĉiu danke al ŝia facileco esprimi sin en ses lingvoj.
Ili geedziĝis la 1923an jaron en Ettal, en la distrikto de Garmisch-Partenkirchen (Germanio), kie Sergej vivis supozante ke li povus trovi la sufiĉan trankvilecon por komponi kaj uzi la lokon kiel bazo de kie vojaĝi al la cirkvito de fremdaj koncertoj. Ili tiam komencis la plej agrablajn jarojn el la vivo de Lina, per la kreskanta sukceso de ŝia edzo, kies moketa kaj dolĉamara muziko esprimis admirinde la humoron de la jaroj 20, akompanita de socia vivo kiun ŝi ĝuis kaj danke al tio ke ŝia beleco, ŝia ĉarmo kaj ŝia lingva scipovo donis apartan brilon. Ili loĝis dum kelkaj jaroj en Parizo kaj ili havis du filojn, Oleg kaj Sviatoslav.
La 1925an-1926an la paro faris turneon en Usono, de oriento al okcidento; la 1927an koncertis en Sovetio, inkludante Leningrado, Moskvo, Kíevo kaj Odeso (kie pasis la infaneco de Lina). La 1930an, de refreno de Usono, ili vizitis ankaŭ Kubon, kie ili konatiĝis kun Federico García Lorca.
Rumburk
Rumburk (Rumburg, Romjbor, kromnomata Malgranda Parizo de nordo) estas urbo en la plej norda parto de Ĉeĥio, en distrikto Děčín en Ŝluknova terlango. Vivas ĉi tie. La urbo situas en Ŝluknova montetaro kaj trafluas tra ĝi rivereto Mandava. En Rumburk estas limpasejoj ĝis germanaj urboj Seifhennersdorf kaj Neugersdorf. Rumburk estis fama pro tekstila produktado kaj produktado de la t.n. rumburkaj stovoj, kiujn ĉi tie fabrikis firmao Rukov, kaj pro pluaj produktoj. En la urbo en la jaro 1918 okazis ribelo de soldataj revenintoj el rusa militkapto. Dek partoprenintoj estis ekzekutitaj kaj pluaj estis malliberigitaj en Malgranda fortikaĵo en Terezín. En areo de kapucena monaĥejo troviĝas pilgrima Loretana kapelo konstruita komence de la 18-a jarcento. Temas pri plej norde situanta konstruaĵo de sia speco en la mondo.
Kromnomo
Pro sia ekspoziciemo, kvanto da restoracioj kaj amuzigaj entreprenoj la urbo estis de komence de la 20-a jarcento ĝis la jaro 1945 kromnomata Malgranda Parizo.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1377.
La unua mondmilito
Viroj el Rumburk soldatiĝis plimulte al la 42-a infanteria regimento en Terezín. Rekrutiĝintaj estis 4000 viroj, dum al fino de la milito revenis 3698 da ili, el tio 302 falis aŭ estis proklamitaj kiel mankatoj. Unu jaro post eksplodo de la milito - la 25-an de majo 1915 – estis ĝis Rumburk alikomandita la 7-a pafista regimento el Plzeň, en kiu estis garnizono nenur el Plzeň, sed ankaŭ el Rokycany, Rakovník kaj Domažlice. Kun tiu ĉi regimento venis ĝis Rumburk 1200 viroj. La garnizono estis lokigita en knaba lernejo en Rumburk.
Rumburka ribelo
Rumburka ribelo estis reago pro nesufiĉa kaj malbona provizado, nepagitaj solduloj kaj ĉikanado elflanke de germanaj oficiroj. Ĝi eksplodis je la sesa horo matene marde la 21-an de majo 1918 kaj ankoraŭ la saman tagon mallongtempe post la naŭa vespere subpremita sub monteto Chotovický vrch ĉe Nový Bor. La ribelintoj estis ekzekutitaj en Rumburk kaj en Nový Bor. Tri iniciatintoj kaj gvidantoj de la ribelo Stanko Vodička, František Xaver Noha kaj Vojtěch Kovář estis pro elpreno de militjuĝo kondamnitaj al mortpuno kaj la 29-an de majo 1918 frumatene pafmortigitaj.
La militjuĝo eksidis en Rumburk en eksa kastelo kaj en Nový Bor, kaj kondamnis al mortpuno ankoraŭ pluajn sep gvidantojn de la ribelo, kiuj estis la 29-an de majo vespere ankaŭ ezekutitaj per pafmortigo. Al pluaj dek kvar kondamnitoj al mortpuno estis fine la verdikto "mildigita" al multjara malliberigado. El pli ol 580 akuzitaj ribelintoj estis da ili 116 pro puno senditaj al batalfronto kaj la resto estis malliberigita en la terezina fortikaĵo. En la jaro 2008 en Rumburk okazis solenoj al naŭdeka datreveno de Rumburka ribelo. Laŭ temo de la ribelo estis filmita filmo Hvězda zvaná Pelyněk (Stelo nomata Artemizio). Stanko Vodička petis antaŭ sia ekzekuto evangelian pastron Georg Döll transdoni leteron por adiaŭo kaj sian nazumon al sia familio. Nun li estas sepultita en tombejo en Plzeň. En la jaro 1951 estis por memorigo de la ribelintoj en la urban parkon instalita statuo Nehumiligita de Vendelín Zrůbecký.
Inter la mondaj militoj
La 15-an de julio 1934 estis en Rumburk senvualigita minumento al 302 rumburkaj civitanoj, kiuj falis en la unua mondmilito
La 2-an de oktobro 1938 estis la teritorio de Rumburk komune kun la tuta Ŝluknova terlango laŭ Munkena interkonsento aneksita fare de Wehrmacht. Je kvar tagoj pli poste alveturis trarigardi Rumburkon Adolf Hitler. Post tio Urba ofico Rumburk eldonis proklamilon pri tio, ke ĝis la 13-a de oktobro devas esti transdonitaj ĉiuj armiloj.
Post la dua mondmilito
Post la 15-a de decembro 1946, do post ellandigo de germanoj el Ĉeĥoslovakio (ellandigitaj estis el la urbo kaj ties plej proksima ĉirkaŭaĵo 26 255 loĝantoj), restis en Rumburk 623 civitanoj de germana nacieco.
Nokte el la 13-a je la 14-a de oktobro 1950 estis fare de KNS kaj milicoj atakitaj viraj monaĥejoj en Ĉeĥoslovakio. Per la sama maniero estis likvidita ankaŭ monaĥeja preĝejo en Rumburk kaj ĉi tieaj religiuloj estis internigitaj.
Membrigo de la urbo
La urbo dividiĝas en tri lokajn partojn, kiuj respondas al tri katastraj teritorioj. Ĉeĥa statistika ofico membrigas la teritorion de urbo en 23 bazajn sidej-unuojn.
(11057) 1991 NL
(11057) 1991 NL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Rumburk
Membrigo de la urbo
En la pasinteco Rumburk havis tiujn ĉi partojn:
Sacoșu Turcesc
Sacoșu Turcesc (hungare: Törökszákos) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Timișoara. En 1910 ĝi havis 1 277 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 701 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas el 1717. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Temes vármegye). Administre apartenas al ĝi Berini, Icloda, Otvești, Stamora Română, Uliuc kaj Unip.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Csót)
La Preĝejo Sankta Mikaelo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en vilaĝo Csót.
Historio
La romanika kirko konstruiĝis en la 11-a jarcento. Depost 1543 la vilaĝo senhomiĝis pro la kontraŭturkaj bataladoj. En 1784 el la restantaj ruinoj oni konstruis novan preĝejon, sed la sanktejo grandparte restis origina. La orgeno estis farita en 1817, trakonstruita en 1892. Arkeologoj trovis la mezepokajn murojn kaj fenestrojn en 1971, post 2 jaroj la plena preĝejo renoviĝis, same en 2012.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola tie, kie la ĉefvojo konverĝas kun flankovojo. La plena kirko laŭ la trotuaro estas ĉirkaŭirebla. En mezo de la simetria fasado la kvarangula turo reliefas, kies piedo estas la enirejo. La sanktejo estas pli mallarĝa, ol la navo. La konstruaĵo finiĝas en brikoforma sakristio.
Fontoj
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
NGC 2930
NGC 2930 (aliaj indikoj — MCG 4-23-18, ZWG 122.35, WAS 1, PGC 27404) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Trélazé (stacidomo)
Trélazé estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Trélazé, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Tours - St-Nazaire (515000).
Erich Kleiber
Erich KLEIBER [Eriĥ KLAJba] (5a de Aŭgusto 1890 – 27a de Januaro 1956) estis aŭstria komponisto kaj dirigento, Li estis amplekse konsiderata unu el la legendaj dirigentoj de la 20a jarcento.
Kariero
Erich Kleiber premieris ĉe la Nacia Teatro de Prago en 1911; poste li dirigentis operon en Darmstadt (1912-1919), Barmen-Elberfeld (1919-1921), Düsseldorf (1921-1922), kaj Mannheim (1922-1923).
En 1923, post elstare dirigenti la operon de Beethoven Fidelio ĉe Berlina Ŝtata Operejo, li iĝis la ĝenerala muzika dirigento de la institucio (1923-1934). Dum dekdu jaroj li estis unu el ĉefaj artistoj de germana muzika vivo kun Wilhelm Furtwängler kaj Richard Strauss. Inter 1923 kaj 1929 li faris pli ol 100 registraĵojn.
Poste li estis en Argentino kaj post la Dua Mondmilito revenis al Eŭropo.
Orimpetego
La orimpetegoj de la 19-a jarcento igis milojn da laboristoj el la tuta mondo ĉesi sian ĉiutagan laboron en fabrikoj kaj veturi al orkampoj - foje kun la tuta familio - por serĉi riĉecon tie.
Epiro (administra regiono)
La regiono Epiro (greke Ήπειρος, Ípiros) estas moderna administra regiono en la nordokcidento de Grekio. La regiono sude limas kun la Ambraka Golfo kaj la regiono Etolio-Akarnanio, oriente kun Tesalio kaj Makedonio, de kio ĝi estas dividita per la Pindos-montaro. Norde Epiro limas al Albanio, kaj okcidente ĝi limiĝas per la Ionia Maro, kio estas parto de la Mediteranea Maro. Administra centro de la regiono ekde la mezepoko estas la urbo Ioanina. La administra regiono ampleksas areon de 9.200 kvadrataj kilometroj kaj havas proksimume 350.000 loĝantojn.
Ĝi dividiĝas en kvar provincojn ("prefektujojn", νομοί - nomí):
Dum antaŭaj jarcentoj la historia regno Epiro ankaŭ ampleksis pli nordan teritorion, kiu nun estas parto de Albanio. En tiu regiono, kiun la grekoj nomas Norda Epiro (Βόρεια Ήπειρος), vivas signifa greklingva malplimulto.
Brulkola eremomelo
La Brulkola eremomelo (Eremomela usticollis) estas specio de la familio de Cistikoledoj (iam lokita en Silviedoj) kaj genro de Eremomeloj, kiu enhavas speciojn de Afriko kun grizaj supraj partoj kaj aliaj verdecaj aŭ flavecaj partoj kiel klaraj markoj, krom aliaj markoj, kuj facile distingas ilin inter si kaj el aliaj cistikoledoj.
Ĝi estas specio griza supre kaj blankeca sube. En la griza kapo ege elstaras la tre blankaj irisoj, kiuj havigas minacan mienon. La subaj partoj estas blankecaj kun iom da helbruna aŭ helflava nuanco ĝenerale sube, dum la gorĝo estas pli pure blanka kaj ambaŭ areoj esta separataj de bruneca antaŭkola marko (simila al tiu de brulaĵo en blanka papero aŭ tolaĵo) kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie usticollis aludas al kolo per radiko simila al tiu esperanta. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la beko helflaveca sube kaj pli griza en supra makzelo.
Ĝi troviĝas ĉefe en Malavio kaj Zambio sed ankaŭ en najbaraj suda Angolo, norda Bocvano, okcidenta kaj suda Mozambiko, norda duono de Namibio, nordorienta Sudafriko kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj, seka savano kaj arbustaro. Ĝi estas komuna en fajnfoliaj arbaroj de genro Acacia kaj pli rare moviĝas al ĝardenoj kun arboj Acacia kaj larĝfoliaj arbaroj.
La nesto estas delikata taso konstruita el milda plantomaterialo kovrita per sekaj folioj aŭ kokonoj, kiu estas kutime pendigita el kelkaj branĉetoj de kanopeo de Akacioj. La nestosezono estas el septembro al aprilo kaj ĉefe el oktobro al marto. La ino demetas 1-4 ovojn, kiuj estas kovataj de ambaŭ seksoj, kiuj ankaŭ zorgas kaj manĝigas la idojn.
Ili manĝas insektojn kaj ties larvojn, araneojn kaj foje la nektaron de la Monta aloo (Aloe marlothii). Ili ofte ariĝas al miksita kunmanĝantaro kun aliaj paserinoj, kaptante insektojn el folioj kaj branĉoj en la kanopeo.
Boujailles (stacidomo)
Boujailles estas fermita franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Boujailles, en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Dijon-Ville - Vallorbe (frontière) (850000).
Ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo
Ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo estas de la ferepoko ĝis la nuntempo konstrumaniero de kamparaj konstruaĵoj, kiuj estas starigitaj en diversaj regionoj de Eŭropo en tolosa tekniko, kiu  – laŭ la hodiaŭ scio – unue aperis en Kipro. Oni trovas en la tuta mediteranea regiono. Ankaŭ la neolitikaj kulturoj de Bretonio kaj Irlando uzis tiun formon de konstruo en megalitaj konstruaĵoj (ekzemple Barnenez kaj Newgrange kaj ĉe la kupolkostruaĵoj de la Hebridoj). Por la formo kaj statiko vidu: ŝajnvolbaĵo.
Roncherolles-sur-le-Vivier
Roncherolles-sur-le-Vivier estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Roncherollais.
Ŝajnvolbokonstruaĵo el sekmuraĵo
Da ŝajnvolbaĵo el malgrandformaj nature lasitaj plataj ŝtonoj (ne rulŝtonaĵo) estis disvastigita ĝis la novtempo. Unu el la lastaj kampaj staloj el sekmasonaĵo estis konstruata en 1960 enn Irlando sur la duoninsulo Dhuibhne.
Disvastigo
En la frua mezepoko oni kreis multajn rondajn kaj ortangulajn konstruaĵojn. Oni konas la ''kloŝanoj, ŝtonaj rondkabanoj sur la britaj insuloj, la kupolkonstruaĵoj de la Hebridoj, la t. n. „beehive sheilings“. Ortangula formo de la sekmura volbaĵo troviĝas sur la Balearaj insuloj, nomata Naveta. La frukristana Gallarus Oratory sur la duoninsulo Dhuibhne en la graflando Kerry en  Irlando aŭ la grandaj ŝtonhabanoj apud [Gordes]] (en  Vaucluse) en la Provenco estas amkaŭ volbaĵkonstruoj sur ortangula bazo.
En la kamparo uzataj kupolkonstruaĵoj, kiuj ne daŭrigas pli maljunaj megalita tradicio, troviĝas en Istrio (Kažun kaj Komarda) kaj ĉe la dalmatia Adria marbordo  (Bunje sur Brač, aŭ en  Trim sur la insulo Hvar), en Slovenio (Hiska kaj Koca), la  Pinnetta en  Sardinio kaj en  Sicilio (Cubburo aŭ Pagghiaru). En Svislando (en la Poschiavo-valo) ili nomiĝas Scelé aŭ Grotto. Ekzistas menciojn pri kupolkonstruaĵoj en la sveda Bohuslän kaj en Islando. Agrare uzataj estas, respektive estis uzataj en la menorka Baracca, la hispanaj “Bombo” (en Tomelloso kiel muzea konstruaĵo konstruita), la  Cubburo kaj la  Dammuso sur Sicilio respektive  Pantelleria, der apulische Trullo, die Borie und die Cabane in Südfrankreich, die Girna auf Malta, sowie teils sehr komplexe steinerne Hütten (Chafurdão mit und Choça ohne Traggewölbe) en Portugalio kaj sur la  Hebridoj.
Kloŝano
Vidu la ĉefartiko: kloŝano Kloŝano aŭ "abelkorbokabano" estas la nomo sur la britaj insuloj. Fama specimeno estas Clochán na Carraige.
„Borie“ kaj „Cabane“
Vidu: borie
Girna
Vidu Girna
Trullo
Vidu Trullo
Rohozec
Nomon Rohozec portas pluraj municipoj:
Ekzemplaj noveloj
La Ekzemplaj noveloj estas verkaro de Miguel de Cervantes. La Ekzemplaj noveloj estas dekdu noveloj kiuj sekvas la modelon establitan en Italio kaj ili grupiĝas en du serioj: tiuj de idealisma kaj tiuj de realisma karakteroj. Tiuj idealismaj, kiuj estas plej proksimaj al la influo itala, karakteriziĝas pro traktado de intrigoj de amaferaj implikoj kun granda abundo de okazaĵoj, pro la apero de roluloj idealigitaj kaj sen psikologia evoluo kaj pro la malabunda montro de la realo.
La nomoj de la verkoj en la hispana lingvo estas:
En Esperanto estis tradukitaj la du lastaj noveloj Bonekzemplaj noveloj, kun la titoloj "Du junaj knabinoj" kaj "Korneliino", fare de Julio Mangada Rosenörn
Lühburg
Al la teritorio apartenas la Basse, Gottesgabe, Repnitz kaj Strietfeld.
Trélazé
Trélazé estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Trélazéens.
Listo de orgenkomponistoj
La Listo de orgenkomponistoj enhavas nomojn de komponistoj de solista Orgenmuziko, kiuj atingis vastan konatecon. La nomoj estas ordigitaj laŭ naskiĝjaro.
Passus duriusculus
Passus duriusculus (lat. la dura/malfacila paso) estas ĉeno de kromate malsupriĝantaj sekundoj. La kromata gamo je tio estas trapaŝata entute aŭ parte. Passus duriusculus ofte estis uzata ĉefe en la muziko de renesanco kaj baroko, kiu estis strikte ligita kun la afekciinstruo, por esprimi doloron, suferon kaj funebron.
Passus duriusculus ankaŭ povas paŝi supren kaj esprimi male al la malsuprenpaŝanta passus duriusculus pozitivaj afekciojn. Vd. ekz. Heinrich Schütz, Kleine geistliche Concerte, O süßer, o freundlicher, o gütiger Herr Jesu Christe SWV 285.
Ankaŭ la paso trans grandaj sekundoj (en tritonon) oni nomas passus duriusculus.
Deĝon
Historio
Deĝon longe estis malgranda vilaĝo, sed en 1905 la fervojo portis prosperon. En 1926 la japanoj konstruis pli novan fervojon, kaj la urbo kreskis rapide. En 1932 ĝi iĝis provinca ĉefurbo.
Ekonomio kaj edukado
Deĝon estas konata, kiel silicia valo de Sud-Koreio plene de esploraj institutoj, sciencaj parkoj kaj similaj. Ankaŭ universitatoj funkcias en la urbo, ekzemple la Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio.
Trafiko
En Deĝon metroo funkcias ekde 2007. La eksteraj vojaj kaj trajnaj kontaktoj estas bonaj.
Ĝemelurboj
Deĝon estas ligita al la jenaj ĝemelurboj:
49777 Cappi
49777 Cappi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Margaret Capitola Sonntag Comba, duan edzinon de la malkovrinto, kiu alportis ĝojon kaj komforton al lia maljunaĝo. Ŝi estas psikologino, artoterapiistino kaj anino de la instruistaro ĉe la Prescott College.
Dresano
Dresano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la metropola urbo Milano de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Mediglia, Tribiano, Mulazzano (LO, do en la najbara provinco Lodi), Colturano, Vizzolo Predabissi kaj Casalmaiocco (LO).
Podolí (distrikto Vsetín)
Podolí estas vilaĝo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio situanta apud ŝoseo kondukanta el Loučka ĝis Lázy. Vivas ĉi tie. Pli ol duono de katastro de la vilaĝo estas tre ondiĝinta kaj ĝi estas kovrita de arbaroj.
Historio
La unua historia informo pri ekzistado de Podolí devenas ella jaro 1370. Ĉefa fonto de vivtenado de tiu ĉi vilaĝo estis agrikulturo. En la jaro 1980 Podolí estis parto de Loučky kaj ekde 1990 ĝi denove estas memstara.
20-a de decembro
La 20-a de decembro estas la 354-a tago de la jaro (la 355-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 11 tagoj restas.
(5752) 1992 CJ
(5752) 1992 CJ estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi).
Paul Bocuse
Paul Bocuse (naskiĝis la 11-an de februaro, 1926 en Collonges-au-Mont-d'Or apud Lyon, mortis la 20-a de januaro, 2018 en Collonges-au-Mont-d'Or) estas franca kuirmajstro, konsiderata kiel unu el la plej bonaj kuiristoj de la 20-a jarcento.
20-a de decembro
Je la 20-a de decembro okazis, interalie:
Paul Bocuse
Bocuse estas unu el la plej prominentaj ĉefoj ligitaj kun la Nouvelle Cuisine (la termino unue estis uzata en gazeta artikolo en 1972), kiu estas malpli abunda kaj multkaloria ol la tradicia haute cuisine, kaj substrekas la gravecon de freŝaj ingrediencoj de la plej alta kvalito.
(5752) 1992 CJ
Ĝis nun, ĝi restas sen nomo.
20-a de decembro
Tagoj de semajno
La 20-a de decembro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Paul Bocuse
Li gvidis la luksan restoracion l'Auberge du Pont de Collonges en sia hejmurbo, kiel ankaŭ ĉenon da brasseries (bierejoj) sub sia licenco. Paul Bocuse havis plurajn lernantojn, multaj el ili mem fariĝis famaj ĉefoj. Unu el ili estis Eckart Witzigmann, la unua germana ĉefkuiristo kiu ricevis tri stelojn.