cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Preĝejo Sankta Nikolao (Stralsund)
Ekipaĵo
Po naŭ arkaĵaj pilastroj separas la meznavon disde la du flanknavoj. Kune kun la du angulaj pilastroj de la ĥorfinaĵo en la preĝejo staras dudek pilastroj. La okcidentaj pilastroj apartenas al la vera navo, la orientaj portas la altan ĥorejon. La pilastroj en la navo estas okangulaj, tiuj de la ĥorejo romboforma.
Bone konserviĝintaj respektive nun elspeze riparataj estas desegnoj kaj pentraĵoj sur la muroj kaj apogopilastroj de la preĝejo.
Multaj bildoj, altaroj kaj aliaj artverkoj de la preĝejo estis detruitaj la 10-an de aprilo 1525 dum reformaciana kontraŭbilda tumulto. Krome oni pli malfrue anstataŭis multajn gotikajn konstruerojn per barokaj, kaj en 1702 oni surfarbigis la murpentraĵojn per blanka farbo Ekde 1891 ĝis 1909 oni renovigis la preĝejon je rekonstruado de la origina kolorigo.
Votkinsk
Votkinsk (ruse Воткинск, udmurte Votka) estas urbo en Udmurtio en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 94410.
La urbo estis fondita en jaro 1759.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1935.
La interurba telefona kodo estas 34145, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 1 horo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 57°03' norde, longitudo 54°00' oriente.
La urbo estas ĉe rivero Votka (Вотка) (baseno de rivero Kama (Кама)).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 59.7 mil loĝantojn.
En Votkinsk naskiĝis kaj dum ok jaroj vivis la komponisto Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij.
33958 Zaferiou
33958 Zaferiou estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Paraskevy Zaferiou, mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2017, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj en meza lernejo. Ŝi estas instruistino ĉe la Garden City Middle School en Garden City (Nov-Jorkio).
Bach-Werke-Verzeichnis (verkaro de Bach)
Bach-Werke-Verzeichnis (BWV; verkaro de Bach)) estas la plej konata registro de la verkoj de Johann Sebastian Bach. Muzikssciencisto Wolfgang Schmieder ordigis ilin laŭteme kaj prezentis la la unuan version de la verkregistro en 1950. Ĉe sakralaj kantatoj Schmieder laŭis la sinsekvon de la Bach-Eldono, kies numerado jam estis kutima; la pluaj verkogrupoj unue komencas per cikloj (se ekzistas) aŭ aliaj pli reprezentaj grupoj ka pote sekvigas transigitajn unuopajn verkojn.
Ekde tiam ĝi spertis kelkajn pliampleksigojn kaj korektadojn, restas tamen en sia baza strukturo neŝanĝita. La registro kunigas la verkojn de Bach en grupojn kaj poste numeras ilin kontinue. Ĉar intertempe pluaj verkoj de Bach estis trovataj, aliaj tamen forfalis, la numerado parte estas mankohava kaj post numero 1080 kompletigita per verkoj, kiuj lokas ekster la fakte konvenaj numeraroj. Krome ekzistas plurparta kataloga aldono kun verkoj de dubinda aŭtoreco.
Pli nova, ankaŭ grava registro de la verkaro de Bach estas la „Bach-Compendium“.
Kantatoj – BWV 1–224
(Vidu ankaŭ: artikolo Kantato pri kanto ĝenerale kaj Kantatoj (Bach))
Motetoj BWV 225–231
(Vidu ankaŭ artikolon Moteto)
Beaurecueil
(jen france, okcitane Beurecuelh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Bach-Werke-Verzeichnis (verkaro de Bach)
Magnificat, pasionoj, oratorioj BWV 243–249
(Vidu ankaŭ artikolojn Artikel Magnificat, pasiono, oratorio)
Kvarvoĉaj ĥoralkomponaĵoj – BWV 250–438
(Vidu ankaŭ artikolon Choral)
Lidojn kaj arioj – BWV 439–524
(Vidu ankaŭ Artikel Lido, Ario kaj Kvodlibeto)
Suitoj BWV 806–845
(Vidu ankaŭ artikolon Suito)
Ĉambromuziko – BWV 995–1040
Vidu ankaŭ artikolon Ĉambromuziko
Verkoj por liuto – BWV 995–1000, 1006a
(Vidu ankaŭ artikolon Verkoj por liuto (Bach))
Orkestroverkoj – BWV 1041–1071
(Vidu ankaŭ la artikolojn pri orkestro, konĉerto kaj granda konĉerto)
Konĉertoj BWV 1041–1065
(Vd. ankaŭ Violonkonĉertoj (Bach) kaj Klavicenkonĉertoj (Bach))
Poste envicigitaj komponaĵoj BWV 1081–1128
La registronumeroj post 1080 estis nur post la origina verkado de la Bach-Werke-Verzeichnis (1950) enigitaj kaj entenas pli malfrue malkovritajn verkojn de J. S. Bachs.
Moderna arto
Moderna arto estas arta laboro produktita dum la periodo etenda proksimume el la 1860-aj al la 1970-aj jaroj, kaj ĝi prezentas la stilon kaj filozofion proprajn de la arto produktita dum tiu epoko.
Priskribo
La esprimo moderna arto estas kutime asocia kun arto en kiu la tradicioj de la pasinteco estis malakceptitaj pro spirito de eksperimentado. Modernaj artistoj eksperimentis per novaj manieroj rigardi kaj per freŝaj ideoj pri la naturo de materialoj kaj la funkcioj de arto. Tendenco for el rakonto, kiu estis karaktera de la tradiciaj artoj, al abstraktado estas karaktera de multo el moderna arto. Pli ĵusa arta produktado estas ofte nomata nuntempa arto aŭ postmoderna arto.
Moderna arto ekas el la heredo de pentristoj kiaj Vincent van Gogh, Paul Cézanne, Paul Gauguin, Georges Seurat kaj Henri de Toulouse-Lautrec ĉiuj el kiuj estis esencaj por la disvolvigo de moderna arto. Ĉe la komenco de la 20a jarcento Henri Matisse kaj kelkaj aliaj junaj artistoj kiaj la pra-kubistoj Georges Braque, André Derain, Raoul Dufy, Jean Metzinger kaj Maurice de Vlaminck revoluciigis la parizan artetoson per "sovaĝaj", mult-koloraj, esprimivaj pejzaĝoj kaj figuraj pentraĵoj kion la kritikistoj nomigis Faŭvismo. Ambaŭ versioj fare de Henri Matisse de La danco signis ŝlosilan punkton kaj en lia kariero kaj en la disvolvigo de moderna pentrarto. Ĝi montris la ekan fascinadon de Matisse rilate al la primitiva arto: nome intensa arda koloraro de la figuroj kontraŭ la malvarma blu-verda fono kaj la ritma sukcedo de dancantaj nudaĵoj ersprimas la sentojn de emocia liberiĝo kaj hedonismo.
Dekomence influita de Toulouse-Lautrec, Gauguin kaj aliaj plinovigantoj de la fino de la 19a jarcento, Pablo Picasso faris siajn unuajn kubismajn pentraĵojn bazite sur la ideo de Cézanne ke ĉia priskribo de naturo povas esti limigita al tri solidaĵoj: nome kubo, sfero kaj konuso. Per la pentraĵo Les Demoiselles d'Avignon (1907), Picasso rimarkinde kreis novan kaj radikalan pentrarton priskribante krudan kaj primitivan bordelan scenon kun kvin prostitutinoj, violente pentritaj virinoj, rememorigantaj de afrikaj tradiciaj maskoj kaj de siaj propraj novaj kubismaj inventaĵoj. Analiza kubismo estis samtempe disvolvigita kaj de Pablo Picasso kaj de Georges Braque, ekzemple ĉe Violono kaj kandelingo, Parizo, el ĉirkaŭ 1908 al 1912. Analiza kubismo, nome unua klara manifestigo de kubismo, estis sekvata de sinteza kubismo, praktikata de Braque, Picasso, Fernand Léger, Juan Gris, Albert Gleizes, Marcel Duchamp kaj kelkaj aliaj artistoj en la 1920-aj jaroj. Sinteza kubismo estis karakterizata de la enkonduko de diversaj teksturoj, surfacoj, kolaĝaj elementoj, gluita papero kaj granda vario de merĝitaj objektoj.
La koncepto de moderna arto estas tre rilata al modernismo.
Radikoj en la 19a jarcento
Kvankam modernaj skulptarto kaj arkitekturo estas rekonitaj kiel aperintaj ĉe la fino de la 19a jarcento, la komencoj de moderna pentrarto povas esti lokigita pli frue. La dato plej ofte identigita kiel markanta la naskon de moderna arto estas eble 1863, nome la jaro kiam Édouard Manet montris sian pentraĵon Le déjeuner sur l'herbe en la Salon des Refusés en Parizo. Ankaŭ pli fruaj datoj estis proponitaj, inter ili 1855 (la jaro kiam Gustave Courbet ekspoziciis L'Atelier du peintre) kaj 1784 (la jaro kiam Jacques-Louis David kompletigis sian pentraĵon Le Serment des Horaces). Laŭ vortoj de arthistoriisto H. Harvard Arnason: "Ĉiuj el tiuj datoj havas gravon por la disvolvigo de moderna arto, sed neniu klare markas komplete novan komencon... Laŭgrada metamorfozo okazis en la daŭro de cent jaroj."
La tendencoj de pensaro kiuj eventuale kondukas al moderna arto povas esti markita ĝis la Klerismo, kaj eĉ al la 17a jarcento. La grava kritikisto pri moderna arto Clement Greenberg, ekzemple, nomigis Immanuel Kant "la unua reala modernisto" sed ankaŭ markis distingon: "La Klerismo kritikis el la ekstero... Modernismo kritikas el la interno." La Franca Revolucio de 1789 elradikigis supozojn kaj instituciojn kiuj estis dum jarcentoj akceptitaj kun malmulta demandaro kaj alkutimigis la publikon al vigla politika kaj socia debato. Tio vekis kion arthistoriisto Ernst Gombrich nomigis "mem-konscion kiu faris popolon selekti la stilon de ties konstruo kiel oni selektas la modelon de murpapero."
La pioniroj de moderna arto estis romantikoj, realistoj kaj impresionistoj. Ĉirkaŭ la fino de la 19a jarcento, aldonaj movadoj kiuj estis influaj en moderna arto ekaperis kiel la jenaj: Post-impresionismo same kiel la Simbolismo.
Influoj sur tiuj movadoj estis variaj: el ekspono al orientaj ornamartoj, partikulare japana presarto, al la kolorecaj plinovigoj de Turner kaj Delacroix, por serĉi pli da realismo en la priskribo de komuna vivo, kiel trovita en la laboro de pentristoj kiaj Jean-François Millet. La defendantoj de realismo kontraŭstaris la idealismon de tradicia akademia arto kiuj ĝuis la publikan kaj oficialan favorojn. La plej sukcesaj pentristoj tiutempe laboris ĉu pere de komisioj aŭ pere de grandaj publikaj ekspozicioj de siaj propraj verkoj. Estis oficialaj, registar-pagitaj asocioj de pentristoj, dum registaroj regule tenas publikajn ekspoziciojn de novaj fajnaj kaj ornamaj artoj.
La Impresionistoj asertis ke la homoj ne vidas objektojn sed nur la lumon kiun ili reflektas, kaj tiele pentristoj pentru en natura lumo (subĉiele) pli ol en studioj kaj kaptu la efikojn de lumo en sia verko. Impresionismaj artistoj formis grupon, nome Société Anonyme Coopérative des Artistes Peintres, Sculpteurs, Graveurs ("Kooperativa Asocio de Pentristoj, Skulptistoj, kaj Gravuristoj") kiu, spite internajn tensiojn, muntis serion de sendependaj ekspozicioj. Tiu stilo estis adoptita de artistoj en diversaj landoj, prefere al "nacia" stilo. Tiuj faktoroj establis la vidpunkton ke ĝi estas "movado". Tiuj trajtoj — establado de labormetodo integrala al arto, establado de movado aŭ videbla aktiva kerno aŭ subteno, kaj internacia adopto — estu ripetita de artaj movadoj en la periodo de Moderna Arto.
Institucioj kaj muzeoj
La Nacia Muzeo de Moderna Arto (Musée national d'Art moderne) (MNAM), elpensita de la franca registaro en 1934, estas lokita ekde 1977 en Centro Georges Pompidou, en la 4-a arondismento de Parizo, kaj estas dediĉita al moderna kaj nuntempa arto, de la 20-a kaj 21-a jarcentoj. Temas pri unu el la plej gravaj kolektoj de moderna kaj nuntempa arto en la mondo kune kun la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko (MoMA) en Novjorko kaj la Tate Modern en Londono. Inter la artistoj reprezentitaj estas: Picasso, Joan Miró, Brancusi, Modigliani, Matisse, kaj Jean Dubuffet, inter multaj aliaj.
Viktor Aleksandroviĉ Lapkalo
Viktor LAPKALO (kies kompleta nomo estas Viktor Aleksandroviĉ Lapkalo, Виктор Александрович Ляпкало) (naskiĝis la ) estas fama rusia pentristo. ; ;
Biografio
Li naskiĝis en Uĥto, Komiio en 1956, kaj lernis pentri en Saratov kaj Leningrad en la Rusia Akademio de Belartoj. Li havis, kiel instruistojn, Vladimir Gorb kaj Viktor Reichet. Li specialiĝas pri pejzaĝismo kaj nudecoj.
Frostopunkto
Frostopunkto nomiĝas la temperaturo ĉe kiu materialo frostas, t.e. iras de la likva al la solida stato (agregostato). La frostopunkto dependas de la materialo kaj la premo kaj ĉe puraj materialoj egalas al la fandopunkto.
Al-Mustansir (Bagdado)
Al-Mustansir bi-llah (plena nomo: Abū Ĝaʿfar al-Mustanṣir bi-llāh al-Manṣūr ben aẓ-Ẓāhir, أبو جعفر المسنتصر بالله المنصور بن محمد الظاهر, regantnomo: Al-Mustanṣir, المسنتصر بالله) estis Abasida kalifo en Bagdado de 1226 ĝis 1242.
Frostopunkto
Tamen eblas likvaĵon malvarmigi iom sub la temperaturon de la frostopunkto, sen ties rigidiĝo. Tiu trofrigidita likvaĵo do rigidiĝas je la plej malgranda moveto.
Al-Mustansir (Bagdado)
Li naskiĝis en Bagdado en 1192. Je la morto de sia patro en 1226 li sukcedis sian patron Az-Zahir kiel la 36-a Abasida kalifo. Al-Mustansir mortis la 5-an de decembro 1242. Lia filo Al-Musta'sim sukcedis lin kiel kalifo.
La Madraso Mustansirija, estis starigita en 1227 (aŭ 1232/34 n.e. laŭ kelkaj rakontoj) fare de la kalifo Al-Mustansir kaj ĝi estis unu el la plej antikvaj universitatoj en la mondo. Ties konstruaĵo, situa en la maldekstra bordo de la rivero Tigris, survivis la Mongolan invadon kaj estis restaŭrigita kiel Mustansirija Universitato.
NGC 2427
NGC 2427 (aliaj indikoj — ESO 208-27, IRAS07350-4731, PGC 21375) estas galaksio en konstelacio Pobo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gay Times
Gay Times (vendita kiel GT) estas la ĉefa geja revuo de Britio destinita al la geja kaj ambaŭseksema publikoj.
La revuo estas publikigata de la marko Millivres Prowler Group Ltd. kaj havas gefratan magazinon, Diva (revuo), por lesbaninoj. La unua numero de Gay Times aperis en 1984 kiam aperis la magazino HIM, de la jaro 1975. AXM, pli juna revuo ol Gay Times kaj rivalo de Attitude (revuo), estas eldonataj de la sama kompanio.
La magazino, maldekste orientita, temas pri la geja aktualeco kaj ĝeneralaĵoj, publikigas intervjuojn, satirojn, viran arton, anoncetojn, recenzojn kaj rubrikojn pri muziko, filmoj, literaturo kaj interreto. Ĝi informas ankaŭ pri komercaĵoj rilataj al la geja kaj ambaŭseksema vivstiloj kaj ĉiujara "jarlibro" kune kun telefonreto.
Nigra Januaro
Nigra Januaro (ruse Чёрный январь, azere Qara Yanvar - januaraj tagoj) - soveta masakro de civiluloj kulminis la 20-an de januaro 1990 en Bakuo (ĉefurbo de la Azerbajĝana Soveta Socialisma Respubliko, hodiaŭ Azerbajĝano). Temis pri akra konfronto inter la sovetaj armitaj fortoj kaj la azeroj.
La 20-an de januaro 1990, la sovetaj trupoj kaj la Ministerio pri internaj aferoj (entute: 20.000 homoj) eniris la urbon Bakuo. La bataloj estis tre perfortaj okazigante 137 mortintojn kaj 700 vunditojn. La bataloj daŭris tri tagojn. Moskvo deklaris ke la kialo por tiu atako estis la preventado de etnaj perfortoj, ĉar dum kelkaj tagoj en la urbo daŭris kontraŭarmenaj pogromoj. Tamen en Bakuo ne ekzistis azera armita rezistomovado, ĉiuj mortigitoj estis civiluloj.
Fono de la eventoj
En Azerbajĝana SRR fine de ekzisto de Sovetunio politika situacio iĝis ĉiam pli kaj pli streĉa lige al pligrandiĝanta azera-armena konflikto pri Montara Karabaĥo. Forpelo de azeroj de Milita Karabaĥo kaŭzis protestojn de loĝantaro de Azerbajĝano, dum kiuj oni postulis demision de la gvidantoj de Azera SRR. La 13-an de januaro 1990 sur paĝoj de Pravda aperis alvoko de la plej altaj regopovoj al loĝantaro de Azerbajĝana kaj Armena respublikoj pri haltigo de superfortaĵoj kaj plua vivo en paco. Ĝi ne povis atingi entreprenatajn celojn. Ankoraŭ la saman tagon manifestacio de la Popola Fronto de Azerbajĝano en Bakuo ŝanĝiĝis en kontraŭarmena pogromo. Laŭ pritakso de certaj aŭtoroj la evento estis provokita de sovetaj specialaj servoj, por krei pretekston por armea interveno en Bakuo. Aliaj esploristoj indikas internajn kunpuŝiĝojn en Komunista Partio de Azerbajĝano kaj strebojn de kelkiuj ĝiaj ĉefaj aktivuloj por forigi ĝeneralan sekretarion Əbdürrəhman Vəzirov.
En la pogromo de armenoj pereis de 66 ĝis 86 personoj, 200-300 iĝis vunditaj. Popola Fronto de Azerbajĝano detenis sin de la evento agnoskinte ĝin malutila por interesoj de azeroj. Tamen pluraj agantoj de la organizo partoprenis aktive en atakoj kontraŭ armenoj, nur parto de ili aktive kontraŭstaris defende de armenoj.
Konsekvencoj
La 21-an de januaro Elmira Qafarova, prezidantino de Prezidiumo de la Centra Komitato de Komunista Partio de Azerbajĝano, nome de azera nacio eldonis deklaron, en kiu li protestis kontraŭ enkonduko de krizostato kaj masakro de Bakuo.
En la unuaj artikoloj pri la eventoj "Pravda" neis, kvazaŭ viktimo de la interveno estis civiluloj. Malgraŭ tio kelke da tagoj poste Miĥail Gorbaĉov kondolencis pro la masakro.
Interveno en Bakuo ne plenumis sian bazan premison – Popola Fronto de Azerbajĝano daŭrigis sian agadon, en tio organizadon de publikaj manifestacioj.
Neniu el demokratiaj landoj de Okcidenta Eŭropo kondamnis la intervenon en Bakuo. Sur la paĝoj de usona gazetaro troviĝis tamen pozitivaj komentoj rilatantaj al la tuta evento, priskribanta tion, kiel milican kampanjon kontraŭ atakoj al armenoj. La masakron kondamnis nur turkaj kaj iranaj regopovoj.
Ŝehidlar Ĥijabani (Promenejo de la Martiroj)
La Promenejo de la Martiroj estas memoriga parko kies panorama vido etendiĝas de la Kaspia Maro ĝis la tuta urbo. Ĝi estis dediĉita al la viktimoj de la sovetaj subpremitaj konfrontoj (la 20-an de januaro 1990) kaj de la armena invado tuj post la sendependeco. Ĝi konsistas el tombejo kie la viktimoj estis entombigitaj kun ĝardenoj el pluraj arboj kiaj pinoj kaj cipresoj.
Araba mondo
Oni aludas per la esprimo araba mondo (en araba, العالم العربي, al-`ālam al-`arabī) aŭ arabaj landoj (en araba, البلدان العربية, al-buldān al-`arabiyya) la aron de la landoj kie la parolantoj de la araba estas majoritato. La araba mondo estas formata de la okcidentaj landoj de Meza Oriento, specife tiuj de la Araba Duoninsulo, kaj la landoj de Magrebo kaj la Afrika Korno. Tio estas la membroj de la Araba Ligo. Por etendo, oni mencias per tiu nomo ankaŭ la mondan komunumon de personoj kiun formas la parolantoj de la araba lingvo — laŭ multaj variantoj— kiel gepatra lingvo.
La ekzisto de la araba mondo estas konsekvenco de la konkero islama el la jaro 622, nome unua de la Heĝiro. La originaj araboj loĝis en la duoninsulo de Arabio kaj kelkaj ĉirkaŭaj regionoj. La islamaj konkerintoj etendis fundamente sian religion, nome la Islamon, kaj la oficialan lingvon de la islama ŝtato, nome la araba. La entrudo de ambaŭ en la konkeritaj zonoj estis varia laŭ la diversaj loĝantaroj. Tiele estis loĝantaroj kiuj adoptis ambaŭ, kiaj la majoritato de tiuj kiuj aktuale komponas la araban mondon, de religio hegemonie islama. Estis aliaj kiuj adoptis la araban lingvon, sed ne la Islamon, kiaj ĉe la nombraj minoritatoj de kristanoj kiuj ĝis nun estas en kelkaj arabaj lnadoj (maronitoj, nestorianoj, koptoj, mozaraboj en la malaperinta Al-Andalus, ktp.). Estis aliaj kiuj adoptis la Islamon, sed ne la araban lingvon: kiaj ĉe la minoritatoj nearabaj en tiuj landoj (berberoj, kurdoj, nubioj) aŭ temas pri regionoj frue konkeritaj kiuj pluhavis siajn originajn lingvojn, kiel ĉe Irano, Turkio, Pakistano kaj Hispanio.
La koncepto de araba, tiele, kvankam estas tre ligita al islamo pro historiaj kaj kulturaj tialoj, estas nur lingva kaj ne devas esti konfuzata kun tiu de "islama", kiu estas la komunumo de personoj kies religia kredo estas la islamo. Fakte 80% el islamanoj ne estas parolantoj de araba lingvo, kaj krome multaj araboj estas kristanoj.
La koncepto de araba mondo aŭ araba nacio estas relative moderna kaj estas ligata al la eŭropaj naciismoj kiuj ligas la lingvon kun la politika strukturo. Ĝi kokurencas iele kun la koncepto de Umma aŭ komunumo de islamanoj.
La tutarabismo aŭ araba naciismo estas la ideologio kiu intencas stabli la unuigon de ĉiuj arabaj landoj en unusola politika ento. Al ĝi oni ŝuldas la koncepton de araba nacio.
Vorkuto
vidu ankaŭ Vorkuta (rivero)
Vorkuto (Воркута) estas urbo en Rusio en nordo de Komiio, 160 km norde de la Arkta Cirklo, kies nomo devenas de la lingvo de nenecoj, kion oni povas traduki kiel multe da ursoj.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 87410. La urbo estis fondita en jaro 1931. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1943.
La interurba telefona kodo estas 82151, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005). La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 67°30' norde, longitudo 64°02' oriente.
La urbo estas sur multjare frostiĝinta tero ĉe la samnoma rivero Vorkuta. En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 83.2 mil loĝantojn. En jaro 2002 la urbo havis 84.9 mil loĝantojn.
La urbo fifamas pro la tiamaj gulagoj de Stalin, en kiuj multmiloj da homoj mortis.
La gulago
Organizaĵo
Ĉi tie ektroviĝis ankaŭ grupo de pli ol 250 atestantoj de Jehovo el Estona Soveta Socialisma Respubliko kadre de la Operacio Nordo
'''Polaj ekziligitoj
Ribelo
Julie 1953 en unu el koncentrejoj okazis la ribelo de malliberigitoj. Laŭ rakonto de John H. Noble, kelkaj koncentrejoj estis tute superregitaj de 400 malliberuloj, kiuj entreprenis migradon okcidenten al kelkcent kilometrojn distanca Finnlando, antaŭ ol estis kaptitaj kaj ekzekutitaj. En ĉiu koncentrejo Ruĝa Armeo kaj sekurecaj servoj rapide reakiris kontrolon. Tiu evento estis utiligita en komputila ludo Call of Duty: Black Ops.
Aliro
Al Vorkuto gvidas neniu itinero kaj oni ne povas ĝin atingi per mekanika motor-veturilo. Unu atingo-maniero kaj foriro de la urbo estas fervojo. Asfalta ŝoseo finiĝas 800 km antaŭ la urbo. Laŭvicajn 500 km oni trairas laŭ neformala vojo, uzatan de aŭtomobiloj, sed ĝi mankas en mapoj. La lastajn tricent kilometrojn oni povas trairi laŭ la fervoja linio. En 2011 okazis pola ekspedicio pere de ajngrundaj aŭtomobiloj organizita de fascinantoj de Toruń. Septembre 2012 motorciklan ekspedicion entreprenis motorciklisto de Silezio.
Alisa Seleznjova
Alisa SELEZNJOVA (Алиса Селезнёва) estas fikcia protagonistino de pluraj sciencfikciaj verkoj de la rusa verkisto Kir Buliĉov, knabino loĝanta en Moskvo fine de la 21-a jarcento. Kiel beletra rolulo Alisa naskiĝis en la jaro 1965 kiam estis publikigitaj la unuaj rakontoj pri ŝi. Sian nomon ŝi ricevis omaĝe al filino de la aŭtoro.
Laŭ verkoj de Buliĉov estis filmitaj kelkaj filmoj pri aventuroj de Alisa, inter ili la ekstreme populara kvinparta televidserio „Gastino el estonto“ (1985) kaj la animacia filmo „Mistero de la tria planedo“ (1981).
Biografio
Alisa en la verkoj de Buliĉov estas la sola filino de zoologia profesoro Igor Seleznjov, estro de moskva KosmoZoo, kaj arkitektoro Kira Seleznjova. Alisa loĝas en Moskvo fine de la 21-a jarcento, studas en mezlernejo, membras en rondeto de junaj naturesplorantoj. Ŝi ofte vojaĝas kun la patro kaj amikoj, trafante al diversaj aventuroj.
Saussey
Saussey estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La vilaĝo situas nordokcidente de Beaune.
Historio
Tie estis pluraj akvomuelejoj.
Apokalipso (ĝenro)
Apokalipso, laŭ frua Judismo kaj kristanismo estis iu malkaŝo de sekretaj, kaŝitaj aferoj, kiujn Dio konigis tra speciale tiucele elektita profeto.
La vorto indikas kaj la ĝenron entute kaj ankaŭ povas indiki specifan verkon - plej konata kompreneble estas la Nov-Testamenta libro Apokalipso de Johano.
Ekzistas pluraj apokalipsoj. Tiu speco de literaturo estas grava en la historio de l' juda-kristana-islama tradicio, ĉar nocioj kiel resurekto el la mortintoj, Tago de l' Juĝo aŭ Lasta Juĝo kaj ankaŭ la Infero mem ĝuste en tiaj revelaciaj tekstoj fariĝis eksplicitaj.
Karakterizaj trajtoj
Temas pri malkaŝo de sekretoj de Dio. Tiu Dio donas certajn ĝis tiam sekretajn sciojn al elektita profeto. Ofte temas pri aferoj, kiujn la homo neniam el si mem povus ekscii: aferoj neniam jam okazintaj, kiel la Fino de la Mondo; la Lasta Juĝo, la celado de Dio, ktp.
La Etiopia libro Henoĥ estas la plej ampleksa Apokalipso, kiun ni konas.
En kelkaj Apokalipsoj la profeto ricevas sian scion en sonĝo, foje en vizio. Por la celata mesaĝo tio supozeble estas la plej taŭga metodo transdoni informojn.
Kelkaj Apokalipsoj
La plej malnova ekzemplo de l' ĝenro, kiun ni konas, estas la Biblia libro Daniel. Kiel sciate, laŭ Juda kompreno tiu ĉi verko ne apartenas al la - kutimaj - profetoj. Post longa fastado, Daniel atingas bordon de rivero, kaj tiam aperas al li iu ĉiela persono kiu donas revelacion (Daniel 10:2).
Johano de l' Apokalipso en NT, havas kompareblan sperton.
La Greka Apokalipso de Baruĥ, same kiel la Siriaka variaĵo diras ion tian al ni.
Tre ampleksa Apokalipso estas la Duakanona libro 2 Ezra.
Kelkaj el la apokalipsoj estis enprenitaj en la Septuaginton, kaj do fariĝis kanonaj en kelkaj eklezioj, sed aliaj ne.
Fontenay-sous-Bois
Fontenay-sous-Bois estas franca komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo, lokita en la departemento Val-de-Marne kaj en la regiono Francilio.
Ĝi havas proksimume 50 000 loĝantojn.
Geografio
Fontenay-sous-Bois estas orienta ĉirkaŭurbo de Parizo, kaj situas ĉe la norda limo de la bosko de Vincennes. La kvartalo "Val-de-Fontenay" estas areo multe pli densa ol la aliaj kvartaloj, kun industria zono.
Vesta (apartigilo)
Vesta povas esti nomo de
Bernadea
Bernadea [bernadja] (hungare: Bernád) estas violaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Târgu Mureș, apartenanta al la komunumo Bahnea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 329 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 191 (rumanoj).
16809 Galapago
16809 Galapago estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj amatoraj astronomoj Lothar Kurtze kaj Matthias Busch elde la Observatorio Starkenburg, proksime de Heppenheim (Germanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la insularo Galapagoj, monda heredaĵa ejo kiu provizas vivantan historion de la evoluo. Helpate de la tiea Scienca Stacio Charles Darwin, sciencistoj faris multenombrajn malkovrojn. La stacio ankaŭ helpas konservi tiun-ĉi kun ties famaj bestoj, kiel la  kaj la.
Le Donzeil
Le Donzeil estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 188 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Le Donzeil etendiĝas sur 13,54 km², kaj havis 188 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas nur 13 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Creuse, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Le Donzeil situas je alteco de 620 metroj.
Historio
Antaŭ la franca revolucio de 1789 kaj la kreado de la departemento Creuse en 1790, Le Donzeil apartenis al la franca graflando Marche. Ekde la fino de la 15-a jarcento ĝis proksimume la jaro 1900, tiu regiono estis fama fonto da migrantaj masonistoj, kiuj ĉiujare dum la plej varma periodo laboris en grandaj urbocentroj, precipe en Parizo.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Claude Simonnet, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Athlone
Athlone (Baile Átha Luain) estas urbeto en Graflando Westmeath, Irlando. Ĝi situas sude de la Lago Ree, apud la Rivero Ŝanono.
Le Donzeil
Administrado
Le Donzeil apartenas al la kantono de Saint-Sulpice-les-Champs, kies ĉefurbo estas Saint-Sulpice-les-Champs. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Aubusson, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Provinco Uíge
Inter la municipoj de la provinco estas Zombo, Quimbele, Damba, Mucaba, Bungu, Macocola, Bembe, Buengas, Sanza Pombo, Alto Cauale, Puri, Negage, Quitexe, Ambuila kaj Songo. Ĉefa etno en la provinco estas la kongoj.
Oudon
Oudon estas franca situanta en departemento Loire-Atlantique, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Oudonnais.
Anould (stacidomo)
Anould estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Anould, en departemento , regiono Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Léonard - Fraize (064000).
Valentin Veltheim
Valentin VELTHEIM ankaŭ: Velthem, Velthemius, (naskiĝinta la en Halle (Saale), mortinta la  en Jena) estis germana filozofo pri etiko kaj teologo luteranisma. Unu lia disĉiplo estis Johann Jacob Syrbius.
Tikos
Tikos aŭ Fang Shanjing ( 方善境; 1907-1983) estis esperantisto en Ĉinio.
Tikos esperantistiĝis kiam li estis mezlernejano en 1924. En 1929 li kun la aliaj fondis la Esperantistan Asocion en Hankou. En 1932 li aliĝis al UEA kaj en 1949 fariĝis komitatano de la Ŝanhaja Esperantista Ligo. Li redaktis Esperantajn revuojn, ekzemple La Espero, Voĉo el Oriento kaj Popola Mondo. En 1958 li venis al la redaktorejo de El Popola Ĉinio kaj okupiĝis tie pri traktado kaj polurado de tradukaĵoj esperantaj. Li kompilis la libron Esperantaj legaĵoj kun Komentarioj kaj multajn lernomaterialojn.
Valentin Veltheim
Vivo
Veltheim estante filo de la urba konsilisto Valentin Velthem frekventis la gimnazion en Halle kiun tiam estris Valentin Berger kaj vicestris Martin Lipenius. Subtenata de Johannes Olearius, Veltheim ekstudentis pri teologio en Jena en la somera semestro 1664. Lia unua fokusiĝpersono estis Christian Chemnitz. Antaŭkondiĉoj por tia studo estis tame baza konatiĝo kun la filizofiaj sciencoj. Tial li frekventis prelegojn de Johann Zeisold, Johann Frischmuth, Erhard Weigel, Johann Andreas Bose, Caspar Posner kaj Georg Götze. Post kiam li iĝis tre rapide magistro pri filozofio li ekokupiĝis pri teologiaĵoj aŭskultante la vortojn de Johannes Musaeus, Christian Chemnitz, Johann Ernst Gerhard la malpli juna, Sebastian Niemann kaj Friedemann Bechmann. Krome li mem prelegis ĉe la Universitato de Jena. En aŭgusto 1672 Veltheim nomumitis profesoro pri etiko kaj politiko transprenonte en 1679 la katedron pri logiko kaj metafiziko. Post lia doktoriĝo pri teologio en la 14.1.1680 li iĝis profesoro pri teologio; tiun ĉi deĵoron li plenumis ĝismorte.
Tikos
Aparte menciinda estas tio, ke per fondo de Esperanta Koresponda Lernejo kaj aliaj rimedoj li trejnis grandan kvanton da novaj esperantistoj. Pro sia senlaca kaj sindona laborado kaj granda kontribuo por la ĉina Esperanto-movado S-ro Tikos ĝuis altan estimon inter la ĉina esperantistaro. Tikos estis ankaŭ komitatano de la Ĉina Esperanto-Ligo kaj membro de la Tutlanda Komitato de la Ĉina Popola Politika Interkonsiliĝa Konferenco.
Valentin Veltheim
Vivo
Pluse li engaĝiĝis en la organizo altlerneja estante kelkiufoje dekano de la filozofia kja teologia fakultatoj; dum la somera semestro 1681 kaj la vintraj semestroj 1685, 1691, 1695, 1699 li estis eĉ ties rektoro. Valentin famiĝis ĉefe pro la sciencula kverelo kun Samuel von Pufendorf, atakante lin en 1674 per la skribitaĵo Vera et genuina fundamenta iuris naturae contra Pufendorfium. Ĉefverko lia pri teologio estis la en 1691 aperinta libro Theologia moralis.
Familiaĵoj
Veltheim edzinigis en la 17.6.1673 en Jena Catharina-n Elisabeth Frischmuth, filsino de sia profesoro Johann Frischmuth. Kun ŝi li havis infanojn de kiuj konatas: Valentin Gottlieb, Georg Gerhard Velthem, Johann Conrad, Catharina Sybilla.
Allende (Chihuahua)
Allende estas unu el la 67 komunumoj de la meksika subŝtato Chihuahua, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Valle de Ignacio Allende. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 08003.
San Sebastián Ixcapa
San Sebastián Ixcapa estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Sebastián Ixcapa. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 345.
Allende (Chihuahua)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8263 loĝantojn. El tiuj estis 4189 viroj kaj 4074 virinoj. La komunumo havas surfacon de 2471,3 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1590 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 200 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 20,0 °C.
San Sebastián Ixcapa
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 270 indiĝenoj. El tiuj 205 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 205 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Allende (Chihuahua)
Tempozono
La komunumo, kiel la tuta subŝtato apartenas al la tempozono UTC -7 (Monta Tempo – Tiempo de la Montaña). Al tiu tempozono la subŝtato Chihuahua nur ŝanĝis en 1998. Antaŭe ĝi apartenis al la centra tempo (UTC -6).
San Sebastián Ixcapa
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Allende (Chihuahua)
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 8495 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 70 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,82 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
1858
1858 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1858 post Kristo okazis, interalie:
Russell Crowe
Russell Ira CROWE (naskiĝis la en Velingtono, Nov-Zelando) estas aktoro, produktoro kaj muzikisto. Kvankam Nov-Zelanda civitano li vivis la plej grandan parton de sia vivo en Aŭstralio. Li venis al internacia atento pro sia rolo kiel la romana generalo Maximus Decimus Meridius en la historia eposa filmo Gladiator  (2000) direktita de Ridley Scott, por kiu Crowe gajnis la akademian premion por la plej bona aktoro, la Broadcast Film Critics Association premio por la plej bona aktoro kaj multajn aliajn nomumojn por plej bona aktoro.
Crowe prezentiĝis kiel la tabaka firma interninformanto Jeffrey Wigand en la filmo The Insider (1999), por kiu li ricevis kvin premiojn kiel plej bona aktoro kaj sep nomumojn en la sama kategorio. En 2006, Crowe rolis kiel la matematikisto kaj nobelpremiito John F. Nash en la biografia filmo A Beautiful Mind (2001) alportita al li multajn premiojn, inkluzive de BAFTA premio por la plej bona ĉefrolo, Golden Globe premio kaj la Screen Actors Guild premio. Crowe ankaŭ rolis en filmoj kiel Romper Stomper (1992), L.A. Confidential (1997), Master and Commander: The Far Side of the World (2003), Cinderella Man (2005), American Gangster (2007), State of Play (2009), Robin Hood (2010), Les Misérables (2012), Man of Steel (2013) kaj Noah (2014). Crowe pro sia laboro gajnis plurajn laŭdojn dum sia kariero inkluzive stelon en la Trotuaro de Famo en Holivudo, tri sinsekvajn Akademiajn nomumojn (1999-2001), unu Premion Ora Globo, unu BAFTA kaj Akademia Premio.
Tropical Islands
Tropical Islands ("Tropikaj Insuloj") estas la plej granda tropikkopia ripozejo en Europa. Ĝi troviĝas en la iama aerŝiphalo de Cargolifter (nomataAerium), la plej granda liberporta halo de la mondo. Ĝi situas ĉirkaŭ 60 km sude de la centro kaj ĉirkaŭ 35 km sude la urbolimo de Berlin. Ĝi situas okcidente de Krausnick ĉe A 13, elirejo Staakow. La halo povas akcepti maks. 6.000 vizitantojn tage. En la unua jaro vizitis la lokon 975.000 personoj. En Tropical Islands laboras ĉirkaŭ 500 homoj.
Bertalan Pór
Bertalan PÓR, hungare Pór Bertalan estis hungara pentristo kaj profesoro.
Tropical Islands
La halo longas 360 m, larĝas 210 m, altas 107 m kaj entenas volumenon de 5,5 mio. m³. La aĉetprezo estis ĉirkaŭ 17,5 mio. eŭroj, dum la konstrukostoj estis ĉirkaŭ 78 mio.eŭroj.
Interne estas varmo de 26 °C kun 60 % aerhumideco. En la halo troviĝas tropikaj plantoj, multaj basenoj, amuzejoj, manĝejoj. La pago por la vizito kaj servoj okazas poste, elektronike. Oni kolektas la pagindan sumon per elektronika brakĉeno.
Problemoj estis komence, ke la plantoj ne ricevis sufiĉan lumon. Tion oni solvis per ŝanĝo de partoj de la halosupro. Aliaj problemoj estas la nesufiĉa vizitanta nombro, neklara situo pro tio, ke la halo estas uzata alicele ol originale permesite.
Bertalan Pór
Vivo
Bertalan Pór naskiĝis en Bábaszék en la 4-an de novembro 1880, li mortis en Budapeŝto, en la 29-an de aŭgusto 1964.
Bertalan Pór lernis pentradon en Budapeŝto, poste en Munkeno. En 1902 li sukcese debutis kun "Memportreto". Poste li lernis en Parizo, fine li ekspoziciis en Budapeŝto en 1903. Tie li estis unu el la fondintoj de Okopo (artista grupo). Dum la 1-a mondmilito li oficiale pentris la militadon, tiuj bildoj aperis en Bruselo. Dum la Hungara Sovetrespubliko li apogis la komunistojn, tial li devis migri al Ĉeĥoslovakio, poste al Sovetunio kaj al Parizo. Dum la 2-a mondmilito en Francio li apogis la partizanojn. Ekde 1948 li instruis en Budapeŝto.
Diva (revuo)
Diva estas ĉiumonata revuo de Britio por lesbaninoj. Ekpublikiĝis en 1994 de la kompanio Millivres Prowler Group, kiu ankaŭ publikigas Gay Times (ĝia frata ĵurnalo por gejoj). Ĝia direktorino estas Jane Czyselska.
(13617) 1994 YA2
(13617) 1994 YA2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Timothy B. Spahr elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono)
Saint-Aybert
estas komunumo de Francio, kiu apartenas al la historia regiono Henegovio (france Hainaut respektive flandre Henegouwen), kies plej granda parto ekde 1830 estas parto de la Reĝlando Belgio, sed plia, suda parto jam ekde 1678 apartenas al Francio. Ĝi situas en la departemento Nord [] (okcidentflandre Noorderdepartement), en la regiono Hauts-de-France (prononco [], laŭvorte "supraĵo de Francio" pikarde Heuts-d'Franche) kaj en la antaŭa regiono Nordo-Kaleza Markolo (france Nord-Pas-de-Calais, nederlande/flandre Noord-Nauw van Calais), rekte ĉe la limo al Belgio: limtransiro de la franca aŭtovojo A2 (sudokcidente) al la belga aŭtovojo A7 (nordoriente) situas en la suda parto de la komunumo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Valenciennes (france Arrondissement de Valenciennes, okcidentflandre Arroundissement Valencyn), kaj al la kantono . La teritorio havas komunan limon kun.
Buskerud
Buskerud ĝis la fino de 2019 estis provinco de Norvegio, lime de Akershus, Oslo, Oppland, Sogn og Fjordane, Hordaland, Telemark, kaj Vestfold. En en ĝi loĝis  homoj, aŭ  de la totala loĝantaro de Norvegio. Areo estas. La administra centro estas Drammen. Ekde la komenco de 2020 ĝi kun la antaŭe najbaraj provincoj Akershus kaj Østfold kaj iuj pliaj komunumoj konsistigas la novan provincon Viken.
Inter la multaj lagoj de la teritorio estas Bjornesfjorden kaj Brommafjorden.
-384
En la jaro 384 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Odeon Records
Odeon estas la firmaa nomo de International Talking Machine Company registrita en 1903 en la Berlina komercoregistro, kiun fondis la usonano Frederick M. Prescott en la kvartalo Weißensee en la sama jaro. La firmao produktis gramofonojn kaj sondiskojn. Ĝi eldonis interalie diskojn de Zarah Leander kaj de The Beatles.
Donkey Kong (rolulo)
Donkey Kong estas la nomo de du videoludaj roluloj, nome brunaj goriloj. La unua estis kreita per Shigeru Miyamoto kaj nun nomiĝis Cranky Kong. La dua aperis en Donkey Kong Country.
Nariman Narimanov
Nariman Narimanov (Нариман Нариманов ruse, Nəriman Kərbəlayi Nəcəf oğlu Nərimanov azere) naskiĝis en Tbiliso (Kartvelio) la 14-an de aprilo 1870 kaj forpasis en Moskvo la 19-an de marto 1925. Li estis fama azera politikisto kaj verkisto.
Donkey Kong (rolulo)
Donkey Kong baziĝis sur King Kong.
Nariman Narimanov
Narimanov studis en malgranda seminario de Gori (ĝis 1890), poste en la fakultato pri medicino de Odeso (ĝis 1898). Praktikis la medicinon en Bakuo kaj Tbiliso. Narimanov aliĝis al la muzulmana social-demokratia partio Hummet, ĝermo de la estonta Komunisma Partio de Azerbajĝano en 1905. Malgraŭ aresto en 1909, li gvidis la aktivaĵojn de la partio en Azerbajĝano ekde 1913. Li tradukis la programon de la Laborista Social-Demokratia Partio de Rusio al la azera lingvo. En 1917, li estas la ĉefa gvidanto de Hummet kaj samtempe, organizis la grupojn en Bakuo. Li estas nomumata kiel unu el la konstruintoj de la nova reĝima sistemo en Transkaŭkazio. Printempe 1918, li estis membro de la konsilio de la popolkomisaroj en Bakuo. En 1920, li gvidis la Revolucian Komitaton de Azerbajĝano.
Athlone (Viktorio)
Athlone estas urbeto en Viktorio, Aŭstralio.
Poŝtoficejo malfermiĝis en 1902 kiel Lindermann's, estis alinomita Athlone en 1912 kaj fermita en 1963.
770 Bali
770 Bali estas malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Adam Massinger elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon ĉu de la insulo Balio, ĉu de la reĝo "Bali", rolulo de la hinduisma mitologio.
Oni ne konfuzu kun 11668 Balio.
Laurent Blanc
- franca prononco laŭ sistemo IFA - estas franca futbala trejnisto kaj eksa profesia futbalisto. Li naskiĝis en Alès, Francio, do nun estas -jara.
De la jaro 1989 ĝis 2000 kaj de 2010 ĝis 2012 li estis la trejnisto de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1992, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 kaj la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, sed plej elstaris la Futbala Mondpokalo 1998, kiun la franca teamo de Laurent Blanc venkis - unuafoje en sia historio, kaj sekve ĝi ankaŭ venkis la Eŭropan Futbal-Ĉampionadon 2000.
Hindia kobro
La hinda kobro (dunome Naja naja), konata por sia "okulvitroj", estas serpento de genro najo trovata en la hinda subkontinento kaj unu da "granda kvar" serpentaj specioj, kiuj kaŭzas la plejaj serpent-mordoj al homoj en Barato.
Taksonomio
La hinda kobro klasiĝas sub la genro Naja de la familio Elapidae. La genro unue priskribiĝis de Josephus Nicolaus Laurenti en 1768. La specio Naja naja unue priskribiĝis de la sveda kuracisto, bestosciencisto kaj plantosciencisto Carl Linnaeus je 1758. La genro najo splitis en pluraj subgenroj bazataj sur diversaj faktoroj, incluzive de morfologio, dieto kaj habitato. La hinda kobro partoprenis al la subgenro Naja (aparte de genro Naja), kune de ĉiuj aliaj specioj de aziaj kobroj, inkluzive de Naja kaouthia, Naja siamensis, Naja sputatrix kaj la resto. Naja naja konsideriĝis esti la prototipa kobra specio en la subgenro Naja kaj en la tuta genro najo.
Arealo
La hinda kobro estas indiĝena al la hinda subkontinento kaj povas troviĝi tra Hindio, Pakistano, Srilanko, Bangladeŝo kaj suda Nepalo. En Barato, ĝi povus aŭ ne povus aperi en la ŝtato de Asamo, iaj partoj de Kaŝmiro kaj ĝi ne aperas en altaj altecoj super 2,000 metroj (6,600 futoj) kaj en ekstremaj dezertregionoj. En Pakistano, ĝi malĉeestas en la plejmulto de provinco Beluĉistano, partoj de la antaŭa Nordokcidenta Limprovinco, dezertaj areoj aliloke kaj Gilgit-Baltilando. La plej okcidenta rekordo de la hinda kobro ie elvenas el Duki en Beluĉistano de Pakistano, dum la plej orienta rekordo estas el la distrikto Tangail en Bangladeŝo. Ĉar la specio estas observita en ''Droŝ, en la Ĉitral Valo de Pakistano, ĝi ankaŭ povus aperi en la Kabul-rivero Valo en ekstremorienta Afganujo. Estas estinta almenaŭ unu raporto ke ĉi tiu serpento aperas en Butano.
Habitato
La hinda kobro enloĝas larĝan gamon de habitatoj tra sia arealo. Ĝi povas esti trovata en densaj aŭ maldensaj arbaroj, ebenaĵoj, agriculturaj areoj (rizkampoj, tritik-kampoj), roka tereno, malsekejoj kaj eĉ povas troviĝi en dense loĝataj urbaj areoj kiel vilaĝoj kaj urborandoj, ĉio de marnivelo ĝis 2,000 metroj (6,600 futoj) alte. Ĉi tiu specio malaperas en veraj dezertaj regionoj. La hinda kobro ofte troviĝas en la apudaĵo de akvo. Preferataj kaŝejoj estas truoj en eskarpoj, arbaj kavecoj, termitaj loĝejoj, stakoj de rokoj kaj nestoj de mamuletoj.
NGC 2428
NGC 2428 estas malfermita stelamaso en konstelacio Pobo.
Cecil Williamson
Cecil WILLIAMSON (18-an de septembro 1909 - 9-an de decembro 1999) estis brita skriptisto, redaktisto kaj kinoreĝisoro kaj influa angla novpagana sorĉisto. Li estis la fondinto de la Centro de Esplorado de Sorĉistoj, kiu estis parto de la milito de la MI6 kontraŭ la Nazia Germanio, kaj la Muzeo de Sorĉado. Li estis amiko de Gerald Gardner, kiu estis la fondinto de Viko, kaj ankaŭ de la konata okultisto Aleister Crowley.
Endre Masznyik
Endre Masznyik [masnjik], laŭ hungarlingve kutima nomordo Masznyik Endre estis hungara luterana pastro, altlerneja instruisto.
Konstitucio de Sovetio
La Konstitucio de Sovetio de 1977 estis la kvara kaj lasta konstitucio de Sovetunio. Ĉi tiu konstitucio validigis la socialisman proprietaĵon de la produktiloj kaj la centralizita regado kaj planado de la ekonomio, rimarkante ke tio kompletiĝis en la kadro de sendependeco por ĉiu entrepreno, kooperativo aŭ alia organizo.
Tamen, dum regado de Miĥail Gorbaĉov serio de reformoj en la konstitucio kadre de la Perestrojko la artikoloj rilate la ekonomion estis radikale ŝanĝitaj por faciligi la transiron al merkata ekonomio.
Endre Masznyik
Biografio
Endre Masznyik lernis en sia naskiĝloko, li maturiĝis en gimnazio de Szarvas en 1875, li studis teologion en Sopron, fine li akiris diplomon en Luterana Teologia Akademio (Pozsony) en 1879. Post siaj studoj li estis vicpastro, sed en 1882 li akiris plian diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto, poste li instruis en la menciita akademio. Inter 1895 kaj 1917 li estis rektoro (akademiestro), poste li pensiuliĝis. Li edziĝis en 1888.
4696 Arpigny
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la belga astrofizikisto Claude Arpigny de la Universitato de Lieĝo, kiu studis la spektron de molekulaj ekcitecoj en la kometoj.
Valmy (stacio en Liono)
Valmy estas stacio sur linio D de la Metroo de Liono, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Liono. Ĝi estis malfermita la.
Bracca
Bracca estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Algua, Costa di Serina, San Pellegrino Terme kaj Zogno. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sankta Andreo, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Luigi
Luigi estas fama fikcia lud-rolulo de Nintendo kaj frato de Mario. Li estas itala tubisto kiu ofte portas verdajn ĉemizon kaj ĉapon kaj bluan ŝelkpantalonon. Lia kreinto estas Mijamoto Ŝigeru.
Longtempe Luigi nur estis rolulo, kiun dua ludanto uzus aŭ kiu estis uzebla en spinoffs kiel Mario Kart kaj Mario Party. Tamen, Nintendo eldonis kelkajn videoludojn kun Luigi kiel ĉefrolulo, ekzemple Luigi's Mansion.
Svatoňovice
Svatoňovice (Schwandorf) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Opava proksime de urbo Vítkov. La municipo troviĝas en eksa senjorujo de Melč, paroĥejo Budišov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1377. En 1834 ĉi tie vivis 528 loĝantoj en 74 domoj, en 1930 553 germanaj loĝantoj en 114 domoj.
Brallo di Pregola
Brallo di Pregola estas komunumo de Italio.
The Menagerie
"The Menagerie" (La Bestkolekto) estas duoblepizoda rakonto (11-a kaj 12-a epizodoj) en la unua sezono de la Star Trek (Stela Vojaĝo: La Origina Serio). Skribita fare de serio-kreinto Gene Roddenberry kaj direktita fare de Marc Daniels (unua parto) kaj Robert Butler (dua parto), ĝi estas la nura duparta rakonto en la originala serio. Parto unu el la epizodo estis elsendita de NBC la 17-an de novembro 1966, kaj parto du elsendita la 24-an de novembro 1966.