cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monodio
Kontrastantaj sekcioj en monodio povis esti pli melodiaj aŭ pli deklamaj: tiuj ĉi du stiloj de prezentado enfine disvolviĝis en la arion kaj la recitativon, kaj la tuta formo kuniĝis kun la ĉambra kantato antaŭ ĉirkaŭ 1635.
La paralela disvolviĝo de solista kantado kun akompano en Francio nomiĝis kortega ario: la termino monodio ne kutime aplikiĝas al tiuj ĉi pli konservemaj kantoj, kiuj konservis multajn muzikajn trajtojn de la renesanca franca kanto.
Gravan fruan traktaton pri monodio enhavas la kantkolektaĵo Le nuove musiche de Giulio Caccini (Florenco, 1601).
Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno
Priskribo
La placo estas kvarangula kaj situas inter la stratoj Meĥaniĉeskaja (norde), Respubliko (sude), Maksim Gorkij (okcidente) kaj skvaro de Djakonov-Djaĉenkov (oriente).
La orienta parto de la placo estas okupita de la Tjumena Drama Teatro kaj ĝia subĉiela parkumejo. La okcidenta placo estas libera je konstruaĵoj, tie troviĝas subtera parkumejo kun aliro de strato Meĥaniĉeskaja, la tiel nomata "seka" (elsubtera) fontano kaj parka zono.
Antaŭ apero de la placo
Tiu ĉi urboparto formiĝis rande de la urbo fine de la 19-a — komence de la 20-a jarcentoj, sekvante surlokan kreadon de fabrikoj kaj metiejoj. La ĉefa strato Carskaja (ekde 1917 Respubliko) tiuparte ankoraŭ ne formiĝis kaj estis fakte daŭrigo de Sibirskij trakt (Siberia landvojo), laŭlonge de kiu troviĝis multaj forĝejoj. Pro tio la tuta areo inter la nunaj stratoj Respubliko, Ĥolodilnaja, Maligin kaj Maurice Thorez nomiĝis Kuznici (Forĝejoj). Plejparto de tiuj unuetaĝaj lignaj domoj staris tie ĝis 1983.
Kinejo «Jubilejnij»
Kadre de preparoj al la 60-a jubileo de la Oktobra revolucio oni decidis konstrui en la okcidenta parto de tiu areo modernan duhalan kinejon. La konstruado malfruiĝis por unu jaro kaj la nova kunejo estis malfermita nur la. Tamen oni nomis ĝin kiel planite — Jubilejnij (La Jubilea). La kinejo staris ĉe strato Maksim Gorkij, antaŭ ĝi aperis fontano Ermak kaj aleo kun floroj. Ĝin konstruis tresto Tjumenpromstroj. La kinejo havis 20-metran ekranon, la plej grandan en la urbo kaj stereosonon. La konstruaĵo apenaŭ havis grandan arkitekturan valoron, ĉar tio estis tipa dezajno. Multaj kritikis ĝin pro stranga orientiĝo — la fasado rigardis al la placo dum de la ĉefa strato Respubliko videblis nur flanka muro kun biletejo.
En 1974 ĉe sud-orienta flanko de la estonta placo estiĝis 11-etaĝa loĝdomo Respubliko 131. Ĝian supran etaĝon okupis metiejoj de la Tjumena sekcio de la Pentrista Unio. En unuetaĝa alkonstruaĵo malfermiĝis kafejo Kristall, kiu specialiĝis pri kokaĵoj, do estis moke nomata kokinejo.
Estiĝo de la placo
Post malkovro de la naftaj kaj gasaj minejoj en Okcidentsiberia naftogasa provinco ekformiĝis la Okcidentsiberia naftogasa komplekso, kies centro iĝis Tjumeno. Loĝantaro de la urbo obliĝis, aperis novaj kvartaloj kaj la urbo grave progresis orienten. Pro tio la antaŭa Centra placo jam estis nesufiĉa kaj ĝi ne plu situis centre de la urbo. Aperis bezono en granda publika spaco.
En 1986 Tjumeno festis sian 400-jariĝon, kio donis ŝtatajn subvenciojn por ĝia plibeligo. Inter la jubileaj preparoj estis kreado de la nova placo ĉe la ĉefa strato, en la nova urbocentro. La kaj  surplace okazis granda jubilea festo.
Komence de 1984 ĉiuj lignaj domoj estis detruitaj kaj en julio — aŭgusto la komsomola konstrua taĉmento de la Kieva Inĝeniero-Konstrua Instituto nomita “Zodĉij-84” rekonstruadis la placon. Ĝi estis komplete asfaltita, sur ĝi aperis herbobedoj kaj arboj. Ĉe ĝia orienta flanko, malantaŭ la 11-etaĝa domo, aperis porinfana ludejo forme de tradicia rusa fortikaĵo kun turoj, deglitejoj, fabelaj personoj, balanciloj, karuseloj ktp. La nova placo estis nomita honore al la 400-jariĝo de Tjumeno, kiu iĝis preteksto por ĝia konstruado.
Ekde tiam sur la placo okazas amasaj festoj, inkluzive la Urbotagon. En decembro ĉiujare oni starigas centre de la placo altan abion, ornamitan je ludiloj kaj plurkoloraj bendoj. Dise aperas glaciaj figuroj, deglitejoj kaj aliaj amuziloj, kiuj staras ĝis printempe.
Rekonstruo de 2002-2004
En la 1990-aj jaroj la neglektita porinfana fortikaĵo disfalis. La privatigita kinejo en 1998 estis fermita kaj poste plene rekonstruita laŭ dezajno de la tjumena arkitekto Irina Zineviĉ, gajninta premion de la tutlanda arkitekta festivalo ‘’Zodĉij-99’’. La apuda tereno estis luita ĉe la municipo por 25 jaroj fare de la tjumena firmao "Laptev i Partnjori" (Laptev kaj Partneroj). Ĝis 2002 la tereno estis rekonstruita kaj kovrita je kolora betono sur kiu aperis rondforma Art-Cafe kun grandaj vitroj. En la Urbotago en 2002 oni boris etan puton en la placo kaj enigis en ĝi kapsulon kun letero al posteuloj fare de la menciita firmao kaj ĵurnalon “Tjumena kuriero” kun rilata publikaĵo. Sur la kapsulo estis gravurita slogano de la firmao: “farante nuntempon, ni pensas pri estonteco!” Oni planis malfermi ĝin post 25 jaroj. En 2004 finiĝis rekonstruado de la kinejo laŭ la menciita dezajno. Ĝi estis renomita al ‘’ART-Palace’’.
Rekonstruo de 2008-2018
En 2006 en la orienta parto de la placo komenciĝis konstruado de la nova ejo de la Tjumena drama teatro, oficiale malfermita la. Ĝin konstruis turka firmao Kontek. La inaŭguro okazis unu monaton antaŭ la 150-jariĝo de la teatro. Oriente de la teatro, sur loko de la malaperinta porinfana ludejo, formiĝis verda areo, kiu ekde 2011 nomiĝas skvaro de Djakonov-Djaĉenkov, honore al la fama loka artisto.
En la okcidenta parto de la placo aperis ĥaosa subĉiela parkumejo por 200 aŭtoj kun enirejo de strato Maksim Gorkij.
En septembro 2010 komenciĝis konstruado de subtera pasejo. Origine oni planis fari ĝin sub strato Respubliko kontraŭ la teatro, sed trafikpolico rekomendis kruciĝon de la stratoj Respubliko kaj Maksim Gorkij. La konstruado daŭris ĝis septembro 2013 kaj plejparton de tiu tempo strato Respubliko laŭlonge de la placo estis blokita kaj trafiko sekvis laŭ kurba provizora vojo tra la placo.
De la ĝis la  la urba administracio kolektadis respondojn de la urbanoj al demando: “Ĉu vi aprobas rekonstruon de la placo de la 400-jariĝo de Tjumeno sen apero de konstantaj konstruaĵoj kaj kun detruo de la eksa kinejo ‘’Jubilejnij’’?” Partopreni ĝin rajtis ĉiuj urbanoj pli ol 18 jarojn aĝaj. Plejparto de la respondintoj jesis kaj en 2012-2013 ‘’ART-Palace’’ estis detruita. La aŭtoritatoj anoncis konkurson de dezajnaj projektoj de la rekonstruota placo. Ĝin partoprenis 18 personoj, el kiuj 5 transiris al la dua elektorondo. Venkis la dezajno de Darja Slepcova kaj Anastasija Novikova. Laŭ ĝi la placo devas esti dividata je kelkaj zonoj. Laŭlonge de strato Respubliko aperu arboj, apud la teatro formiĝu Teatra placo kun fontano kaj ripozlokoj. Centre de la placo ili proponis konstrui amfiteatron, kiu servos kiel scenejo somere kaj podio por novjara abio vintre. Sub ĝi ili proponis fari subteran galerion kun rakonto pri historio de la urbo. Somere la placo servu kiel foirejo kaj festejo, vintre kiel glitejo. Ili proponis konstrui ankaŭ subteran parkumejon por 180 aŭtoj kun enirejo de strato Meĥaniĉeskaja kaj subĉielan parkumejon por 45 aŭtoj.
En februaro 2013 en la retejo de la urba administracio okazis voĉdonado, dum kiu 68% (14 008 homoj) voĉdonis por dezajno de Vladimir Suvorov nomitan “Spiralo”, laŭ kiu surplace devintus aperi plurfunkcia spiralforma konstruaĵo, simboliganta spiritan kreskon de la urbo, kun rigardejo surpinte. Ĝin apudis granda fontano. La dezajnon de Darja Slepcova kaj Anastasia Nikitina, elektitan de la ĵurio en 2012, subtenis nur 32% da voĉdonintoj. La urba administracio promesis konsideri la volon de la urbanoj dum la rekonstruo de la placo.
Tamen en 2016 okazis la municipa aŭkcio dum kiu venkis propono de la instituto Tjumengraĵdanprojekt. La projekto "Spiralo" restis surpapere. Konforme al tiu dezajno surplace devos aperi piedirejoj, “seka fontano”, skvaro kaj promenejoj.
En decembro 2017 en la okcidenta parto de la placo, proksime al bushaltejo Upravlenije gosekspertizi, aperis arta instalaĵo forme de dumetrojn altaj plurkoloraj cirilaj literoj, kiuj formas la vorton Счастье (Feliĉo). En majo 2022 ĝi malaperis.
La ekfukciis duetaĝa subtera parkumejo por 292 aŭtoj (inkluzive 30 por handikapuloj), kies enveturejo troviĝas ĉe strato Meĥaniĉeskaja, cent metrojn for de strato Maksim Gorkij. La parkumjeo estas pagenda. Ĝia totala areo estas. Krome en ĝi troviĝas luejo de sezonaj sportiloj, sekigejo por ŝuoj, necesejoj.
32019 Krithikaiyer
32019 Krithikaiyer estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno
Rekonstruo de 2008-2018
Poste devos formiĝi verda zono ĉe la suda parto de la placo, laŭlonge de strato Respubliko. Plejparton el 6 548 m² okupos la parka zono, destinita por trankvila ripozado, kie oni plantos arbojn kaj arbedojn, aranĝos ripozlokojn.
Rola ludado
En socia pedagogio, en lerneja pedagogio, en konduta terapio kaj sistema terapio, en pedagogia psikologio same kiel en armea trajnado kaj trafika pedagogio, apliko de rolludoj montriĝis nemalhavebla metodo de profesia agado. Iuj trejnadoj estas nepenseblaj sen rolludaj ekzercoj. La teoria bazo de rola ludado estas la sociologia koncepto de socia rolo kaj kutime speciala rola teorio.
32019 Krithikaiyer
Nomo
Ĝia nomo honoras Krithika Iyer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri matematiko. Ŝi estis lernantino ĉe la iSchool High STEM Academy de Lewisville (Teksaso, Usono).
Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno
Rekonstruo de 2008-2018
La 2018 la provizora urbestro Ruslan Kuĥaruk kune kun junaj helpantoj plantis surplace 21 arbojn apud la jam kreskintaj tie.
Rola ludado
La efektiva aktoreca rola ludado iom post iom perdas gravecon en la plenkreskula aĝo, sed ne la praktikado de novaj sociaj roloj, ekzemple en konteksto de profesia laboro, en sporto, en novaj grupoj aŭ sociaj rilatoj. La ludema aspekto de aktoreca rola ludado estas tenita en specialaj kursoj (ekz. en pedagogia trejnado), se sociaj rilatoj estas klarigataj aŭ praktikataj. Multaj el tiuj infanaj rolaj ludadoj estas elprovado de diversaj sociaj roloj en familiaj interrilatoj.
Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno
Publika transporto
La plej proksima bushaltejo troviĝas meze de la suda flanko de la placo, ĉe strato Respubliko kaj ekde februaro 2019 nomiĝas Tjumenskij Dramatiĉeskij Teatr (Tjumena Drama Teatro). Antaŭe ĝi nomiĝis Ploŝĉad 400 Let Tjumeni (Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno). Tie haltas busoj de 6 itineroj, veturantaj okcidenten. Trans la strato situas samnoma haltejo, tra kiu en inversa (orienta) direkto sekvas 12 itineroj. Ĉe kruciĝo de stratoj Respubliko kaj Maksim Gorkij troviĝas subtera pasejo sub ambaŭ stratoj, kun lifto por handikapuloj. Alia haltejo situas ĉe la okcidenta flanko de la placo, en strato Maksim Gorkij kaj nomiĝas Upravlenije gosekspertizi (Administracio de la Ŝtata Ekspertizo), tie haltas busoj de 2 itineroj, veturantaj norden.
Festoj kaj foiroj
Nun la placo estas uzata por amasaj festoj kaj foiroj.
Rola ludado
Amuziĝo
Multaj infanoj - aparte en la aĝo de kvin-ses jaroj - partoprenas en formo de aktora rolludo, en kiu ili adoptas certajn rolojn kiel ekzemple kuracisto kaj prezentas tiujn rolojn en fikciulo.
Distro
Historia rekonstruado aŭ reenscenigo, en kiu pluraj, foje en reludado de historia festego aŭ batalo centoj da plenkreskuloj provas rekonstrui kaj rekrei iujn aspektojn de historia evento aŭ periodo estas praktikata ekde jarmiloj. La antikvaj romianoj, han-ĉinoj kaj mezepokaj eŭropanoj ĉiuj ĝuis foje organizi okazaĵojn en kiuj ĉiuj ŝajnigis esti de pli frua epoko, kaj distro ŝajne estis la ĉefa celo de tiuj agadoj. Ekde la 20-a jarcento historia reenscenigo ofte traktiĝas kiel ŝatokupo.
Improviza teatro
Improviza teatro devenas de la itala tradicio de Commedia dell'Arte de la 16-a jarcento. Moderna improviza teatro komenciĝis en la klasĉambro kun la "teatraj ludoj" de la usonaj teatraj edukistoj Viola Spolin kaj Keith Johnstone en la 1950-aj jaroj. Viola Spolin, kiu estis unu el la fondintoj de la komedia trupo "La Dua Urbo", insistis, ke ŝiaj ekzercoj estas ludoj, kaj ke ili implikas rolludon jam en 1946. Ŝi ĝuste juĝis rolludon aŭ provludo en la teatro kiel seriozan aktoran trajnadon, sed multaj nun uzas ŝiajn ludojn por amuzo.
Rolludoj
Rolludo estas ludo - foje kadre de reguloj de specifa tabulludo - en kiu la partoprenantoj alprenas la rolojn de fikciaj figuroj kaj kunlabore kreas rakontojn. Partoprenantoj determinas la agojn de siaj roluloj surbaze de sia karakterizado, kaj la agoj sukcesas aŭ malsukcesas laŭ formala sistemo de reguloj kaj gvidlinioj. Ene de la reguloj, ili povas improvizi libere; iliaj elektoj formas la direkton kaj rezulton de la ludoj.
Placo de la 400-jariĝo de Tjumeno
Memortabuloj
Sur la teatro pendas memortabuloj, dediĉitaj al la aktoroj, kiuj iam laboris tie: Georgij Djakonov-Djaĉenkov (metita la ankoraŭ sur la malnova teatrejo), Evgenij Matvejev (ekde la ) , Pjotr Veljaminov (metita en 2012).
Referencoj
‎
Esperantilo
Esperantilo estas libera programo "por redaktado de tekstoj kun specialaj esperantaj funkcioj, ortografia kaj gramatika korektiloj kaj maŝina tradukado". Ĝi uzas la vortaron de Reta Vortaro, kaj ankaŭ povas elŝuti artikolojn de Vikipedio.
Kradĉarego
Kradĉarego estas ĉarego kun flankaj rakoj por porti fojnon, pajlon. Ili konsistas plej ofte el ligno. Pro la malfermita konstruo de la ĉarega flanko, oni povas uzi ĝin nur por transporto de tiuj aĵoj, kiuj estas pli grandaj ol la distanco ĉe la rakoj.
La agrikulturajn kradĉaregojn tiris tirbestoj, kiel ĉevaloj aŭ bovoj.
(14082) 1997 GK21
(14082) 1997 GK21 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Monto Robson
Monto Robson estas la plej alta monto en la Kanada Rok-montaro.<!-- Mount Robson is located entirely within Mount Robson Provincial Park of British Columbia, and is part of the Rainbow Range. It is commonly thought to be the highest point in B.C., but that distinction is held by Mount Fairweather at 4663 m. The highest mountain in Canada is Mount Logan at 5959 m.
Mount Robson was named in 1915 by Colin Robertson, an employee of the Hudson's Bay Company. The Texqakallt, a Secwepemc people and the earliest inhabitants of the area, call it Yuh-hai-has-kun or The Mountain of the Spiral Road. Other unofficial names include Cloud Cap Mountain and Snow Cap Mountain.
Mount Robson boasts great vertical relief over the local terrain. From Berg Lake the mountain rises almost 8,000 feet to the summit. The north face of Mount Robson is heavily glaciated and 800 metres (2600 ft) of ice plunge down from the top to the shores of Berg Lake. The south side of the mountain rises almost 10,000 feet from base-to-summit. The Emperor Face on the northwest side provides a formidable challenge to climbers attempting a route up this vertical wall of rock and ice. With the combination of no easy routes up Mount Robson and frequent severe weather (the peak can only be seen for about 14 days out of the year), the result is usually just a handful of successful climbs each year.
Routes
-->
Notoj
Note that many sources give the height as 3954 m (12972 ft), e.g. Peakfinder
Liberté (pariza metrostacio)
Liberté [libɛʁte] (Libereco) estas stacio de la 8-a linio de la metroo de Parizo. Ĝi situas en la pariza ĉirkaŭurbo Charenton-le-Pont.
Pri la stacio
La stacio situas sub la "strato de Parizo", tio estas la eksa 6-a nacia vojo. La nomo de la stacio, Liberté, (Libereco) devenas de la apuda avenuo Liberté.
Historio
La stacio malfermiĝis la, okaze de la plilongigo la linio 8 de la metroo de Parizo ĝis la stacio.
Franz Stelzhamer
Franz STELZHAMER (naskiĝis la en Großpiesenham/Distrikto Ried im Innkreis, mortis la  en Henndorf am Wallersee) estis aŭstra poeto kaj novelisto.
Vivo kaj agado
Estante filo de etkamparano Stelzhamer frekventis la Akademian gimnazion en Salcburgo antaŭ studo de jursciencoj en Graz kaj Vieno; sed li neniam finstudis. Ĝis 1824 li vivis iomete bohemie kiel aktoro, deklamisto kaj verkisto. En 1837 li furoris danke al la verko Lieder in obderenns’scher Volksmundart. Ĵurnaliste li ankaŭ aktivis ĝis 1842 en Vieno, Supra Aŭstrio, Salcburgio kaj Germanujo. La oficialuloj de Supra Aŭstrio ebligis lin fine vivon senzorgan danke al honora pensio.
Stelzhamer estas la plej grava reprezentanto de dialekta poemado en Supra Aŭstrio pri kamparanaj medioj; liaj maldialektaĵoj hodiaŭ fakte ne plu ŝatatas. Stelzhamer ankaŭ skribis la vortojn por la nuna landa himno de Supra Aŭstrio, Hoamatgsang.
Kontraŭjudismo
Precipe la ĉapitro Jude en lia per memeldono publikigita teksto Das bunte Buch ege kritikatas de germanistoj kiel Ludwig Laher aŭ Armin Eidherr pro malkaŝita montro de kontraŭjudismaj ŝvelparoloj.
Les Coteaux (Tramtransporto en Parizo)
Les Coteaux estas haltejo de Tramvojo T2 situanta en komunumo Saint-Cloud, departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Puteaux - Issy-Plaine (972000).
Kenyon Cox
Kenyon Cox (naskiĝis la 27-an de oktobro 1856 en Warren, Ohio; mortis la 17-an de marto 1919 en Novjorko) estis usona pentristo, desegnisto, arthistoriisto kaj arta instruisto. Li estis akademiisma pentristo, kiu kontraŭe al modernaj tendencoj konservis pentran stilon realisman kaj simbolisman. Li kreis multajn murpentraĵojn kaj mozaikojn en publikaj konstruaĵoj. Krome li konatiĝis pro poemoj kaj eseoj arthistoriaj kaj artoteoriaj.
Vivo
Kenyon Cox estis la filo de Jacob Dolson Cox kaj Helen Finney Cox. Li unue studis arton en la McMicken School of Art (la pli posta Arta Akademio de Cincinnati) en Cincinnati. Post vizito de la Monda Ekspozicio de 1876 en Filadelfio, dediĉita je la 100-jara jubileo de la fondo de Usono, li konvinkiĝis ke Filadelfio estus pli bona loko por artisto kaj ekstudis en la Pensilvania Akademio de Belaj Artoj en tiu urbo.
En 1877 li, kiel multaj samtempaj artistoj, translokiĝis al Parizo. Komence li tie studis ĉe Emile Auguste Carolus-Duran, sed post iom da tempo konfliktis kun li kaj komencis studon en la pariza Lernejo de Belaj Artoj (École des Beaux-Arts). Tie li vizitis klasojn pri pentrado de la instruistoj Alexandre Cabanel, Jean-Léon Gérôme kaj Henri Lehmann. Dum sia restado en Eŭropo li vojaĝis tra Francio kaj Italio, kaj studis la verkaĵojn aparte de renesancaj artistoj.
En 1882 Kenyon Cox revenis al Usono kaj en Novjorko eklaboris kiel arta pentristo. Li iĝis instruisto de la Art-Studenta Ligo de Novjorko (Art Students League of New York). Tie li ekkonis sian pli postan edzinon, la san-franciskaninon Louise Howland King. La paro geedziĝis en 1892, kaj kvar jarojn post, en 1896, naskiĝis la filo Allyn. Por havi pliajn enspezojn, Kenyon Cox komencis desegni ilustraĵojn por magazinoj kaj gazetoj, kaj skribi arthistoriajn artikolojn por la gazeto New York Evening Post. Por iuj magazinoj, kiel Century, The Nation kaj Scribner’s, li verkis poemojn. Kune kun sia edzino li por la monda ekspozicio de 1893 en Ĉikago dekoris la murojn de la "konstruaĵo de liberaj artoj" (Liberal Arts Building).
Krome li kreis murpentraĵojn kaj mozaikojn por pluraj pliaj publikaj konstruaĵoj, ekzemple de la kongresa librejo en Vaŝingtono, la parlamentejoj State Capitol en Des Moines kaj Madison, Viskonsino. En 1910 li de la Arkitekta Ligo de Novjorko ricevis honoran medalon pro siaj murpentraĵoj.
Ĝis sia vivofino li aktivis arte. Li mortis la 17-an de marto 1919 en Novjorko pro pneŭmonio. Granda parto de liaj skribaj verkaĵoj nun estas en la Biblioteko pri Arkitekturo kaj Belaj Artoj de la Universitato Kolumbio en Novjorko.
Eseaj verkoj
Leteroj
Vinterturo
Vinterturo estas urbo de Svisio.
Pri la urbo
Vinterturo (germane Winterthur alemane (svisgermane) Winti, france Winterthour) estas kun 101 '039 loĝantoj (je la 15-a de januaro 2009) la dua plej granda urbo de la Kantono Zuriko kaj la sesa plej granda urbo de Svislando. Ĝi estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto. Vinterturo estas industria urbo kaj sidejo de multaj internacie konataj entreprenoj kiel ekzemple Sulzer, Winterthur Versicherungen (Vinterturo Asekuroj).
Loĝantaro
Laŭ gazetara informo de Neue Zürcher Zeitung de la 5-a de oktobro 2008 la urbo bonvenigis la 4-an de oktobro 2008 sian 100 000-an loĝanton.
Geografio
Vinterturo situas je la koordinatoj 47° 29' N kaj 8° 45' E, ĉe la bordo de la riveroj Eulach kaj Töss, kiu kunfluas sur la teritorio de la urbo en nordokcidento. Vinterturo situas 20 km oriente de Zuriko je proksimume 10 km distance de la interkontinenta Flughaveno Zuriko kaj estas ofte konsiderata kiel la pordo de Zuriko al Orienta Svislando.
Urbodistriktoj
Vinterturo konsistas el sep urbodistriktoj:
Trafiko
Vinterturo estas facile atingebla trajne de Zuriko, Ŝafhaŭzo, Sankt-Galo kaj de la Flughaveno Zuriko per pluraj trajnlinioj en malmultminutaj intervaloj. Ankaŭ estas rekta trajnlinio al Konstanco. La aŭtoŝoseo A1 konektas Vinterturon kun Zuriko kaj Sankt-Galo, dum per la aŭtoŝoseo A7 oni atingas Kreuzlingen kaj Konstancon kaj per la nacia vojo A4 Ŝafhauzon.
Kultura vivo, arto kaj muziko
Vinterturo estas fama pro sia riĉa kulturvivo. Multnombras la muzeoj. Famaj estas la muzeo Oskar Reinhart, la Technorama kaj Artmuzeo Vinterturo. Vinterturo estas ankaŭ konata pro siaj muzikaj eventoj, kaj fieras, ke en 1777 Mozarto mallongan tempon restadis en Vinterturo.
Universitataj Faklernejoj
En Vinterturo troviĝas ankaŭ la Zurika Universitata Lernejo de Aplikataj Sciencoj, kiu formas teknikistojn, tradukistojn kaj aliajn profesiulojn kaj kies aliaj sidejoj estas Wädenswil kaj Zuriko, kaj ankaŭ Zurika Universitata Lernejo de Artoj, kiu antaŭe nomiĝis Universitata Altlernejo pri Teatro kaj Muziko.
Esperanto-movado
La elstara esperantisto D-ro Arthur Baur estis dum multaj jaroj ĉefredaktoro de la loka ĵurnalo Landbote. Li aperigis siatempe en Landbote senpagan Esperanto-kurson kun dek sekvoj. Mireille Grosjean loĝis en Vinterturo de la jaro 1968 ĝis la jaro 1977.
Paradas
Paradas estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 110 km2 kie loĝas 6990 geloĝantoj, do loĝdenso estas 63.5 loĝ./km2. Paradas situas je 50 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 6990 geloĝantoj de la municipo Paradas estas 3488 inoj kaj 3502 viroj. En la 110-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 6765 geloĝantoj, kaj aliaj 225 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 79, 38 inoj kaj 41 viroj, kaj mortis 58, 23 inoj kaj 35 viroj. Tiel la natura kresko estis 21 (0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 3146 homoj (45.0%).
Römerstein
Römerstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ford Modelo T
La Ford Modelo T (konversacie konata kiel Tin Lizzie, T‑Modelo Ford, Modelo T, aŭ T) estas aŭtomobilo kiu estis produktita de Ford Motor Company ekde 1a de oktobro 1908 ĝis la 26a de majo 1927. Ĝi estas ĝenerale konsiderata kiel unua akirebla aŭtomobilo, nome la aŭto kiu malfermis vojon al mezaveraĝa mezklasa usonano; parte pro la efika fabrikado fare de Ford, inklude muntoĉenan produktadon anstataŭ individua manfabrikado.
NGC 4903
NGC 4903 (aliaj indikoj — ESO 443-30, MCG -5-31-13, AM 1258-303, IRAS12586-3039, PGC 44894) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fox Islands (Alasko)
La Fox Islands estas insularo en la orientaj Aleutaj insuloj. La insularo apartenas al Alasko, al Usono.
Jam de multaj jarcentoj sur la insuloj loĝas la unanganoj (aleutoj), sed nur en 1741 Vitus Bering trovis ilin. La plej grandaj insuloj de la insularo estas de okcidento al oriento: Umnako, Unalasko, Amaknako, Akutano, Akuno, Unimako kaj Sanako.
La nomo de la Fox Islands (esperante vulpoinsuloj) estas la angla traduko de Лисьи острова, kiel rusaj esploristoj kaj felkomercistoj nomis la insularon en la 18a jarcento.
Historiaj Tertremoj
Je la 7a de marto 1929 je la 01:34:37.9 UTC okazis tertremo je forteco de 7.8 sur la Richter-Skalo. La tertremon oni povis senti sur pluraj ŝipoj, sed ankaŭ tre forte en Dutch Harbor, Alasko. En Hilo, Havajo, oni registris malgrandan tsunamon.
Je la 9a de marto 1957 je 20:39:16.5 UTC okazis ĉi-tie tertremo je forteco de 7.1 sur la Richter-Skalo.
Mangrova buteogalo
La Mangrova buteogalo, Buteogallus anthracinus subtilis, estas rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj genro de Buteogaloj, kiu enhavas ĉefe nigrecajn akcipitredojn, krabomanĝajn. Tradicie traktita kiel distinga specio, ĵusaj pruvoj ege forte sugestas, ke ĝi estu konsiderata subspecio de la Nigra buteogalo (Buteogallus anthracinus).
La Mangrova buteogalo estas subspecio de loĝantaj birdoj reproduktantaj en Neotropikoj el orienta Panamo, tra okcidenta Kolombio kaj Ekvadoro, al plej nordokcidenta Peruo. Ina oni miskredis, ke ĝi loĝas tiom norde kiom ĝis Meksiko, sed ĉiuj individuoj el okcidenta Panamo kaj norden estas la nomiga Nigra buteogalo.
Tiu estas ĉefe marborda birdo de pacifikaj marĉoj de mangrovoj, estuaroj kaj apudaj sekaj malfermaj arbaroj, kiu konstruas grandan neston el bastoneteroj en mangrovo, kaj la ino kutime demetas 1 malhelmakuletecan blankecan ovon.
Plenkreskulo de Mangrova buteogalo estas 43–53 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 930 g. Ĝi havas tre larĝajn flugilojn, kaj estas ĉefe nigra kun bruneca nuanco en supraj flugiloj. La mallonga vosto estas nigra kun ununura larĝa blanka bendo kaj ankaŭ blanka pinto. La beko estas nigra kaj la kruroj kaj vaksaĵo estas flavaj.
Ambaŭ seksoj estas similaj, sed nematuruloj estas malhelbrunaj supre kun punkteco kaj strieco. Ties subaj partoj estas sablokoloraj al blankecaj kun malhelaj makuletoj, kaj la vosto havas nombrajn blankajn kaj nigrajn striojn.
La Mangrova buteogalo manĝas ĉefe krabojn, sed ankaŭ malgrandajn vertebrulojn kaj ovojn. Tiu specio estas ofte vidata dum ŝvebado, kun eventualaj lantaj flugilfrapoj, kaj ceremoniaj flugmontradoj kun tuŝado per kalkanumoj. La alvoko de la Mangrova buteogalo estas distinga pepado spink-spiink-spiink-spink-spink-spink.
138 Tolosa
138 Tolosa estas hela sed ne tre granda asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estas malkovrita, la de la franca astronomo Henri Joseph Anastase Perrotin elde la observatorio de Tuluzo.
Nomo
Ĝi estis nomita Tolosa, latina nomo de la francia urbo Tuluzo.
Global Policy Forum
Global Policy Forum (GPF) estas sendependa civila organizo, kiu serĉas la eblecon por antaŭenigi prirespondigeblecon de internaciaj organizoj kiel UN kaj plifortigon de la internacia juro. GPF ne trovas sufiĉa la liberan marketon por certigi la globalan prosperon kaj pro tio ĝi kontraŭas la libertarianajn grupojn kiel Cato Institute kiu kontraŭas la publiko-fonditajn eksterlandajn helpojn. GPF-a retpaĝo havas kolektitajn analizojn pri aferoj kiel reformo de Sekureca Konsilio de UN kaj globalizado. Tiuj artikoloj ofte provizas aliajn vidpunktojn per malantaŭ-scenaj negocoj.
Gravaj atentitaj aferoj de GPF:
Stacio Sakata (Ŝiga)
Stacio Sakata (japane: 坂田駅 [Sakata-eki], angle: Sakata Station) estas fervoja stacio en Maibara, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Ervin Stark
Ervin Stark [ŝtark], laŭ hungarlingve kutima nomordo Stark Ervin estis hungara kuracisto, fiziologo, patologo, endokrinologo, membro (korespondanta en 1973, ordinara en 1982) de Hungara Scienca Akademio. Ervin Stark naskiĝis la  1922 en Nyírbogdány. Li mortis la 1995 en Budapeŝto.
Biografio
Ervin Stark akiris kuracistan diplomon en Universitato de Debrecen en 1950, sed li partoprenis en laboro de la universitata instituto inter 1946 kaj 1951. Ekde 1951 li laboris en kliniko de Universitato Semmelweis, post 3 jaroj li aliĝis al medicina esplorado de instituto de Hungara Scienca Akademio. En 1956 li kandidatiĝis, en 1969 li doktoriĝis. Inter 1958 kaj 1970 li estis vicinstitutestro, inter 1968 kaj 1989 institutestro, poste esplora profesoro. Li plej ofte okupiĝis pri endokrinologio. Ekde 1975 li estis ĉefredaktoro de medicina revuo Acta Medica Hungarica. Li ricevis hungarajn premiojn, ĉeĥoslovakian memormedalon, en 1974 li estis nomumita titulara universitata profesoro.
Bird and Pres - The '46 Concerts Jazz at the Philharmonic
Jazz At The Philharmonic – Bird And Pres – The '46 Concerts estas ĵazalbumo de Charlie Parker, Lester Young kaj pluaj muzikistoj kiel Coleman Hawkins, kiu enhavas registraĵojn el la tri koncertoj de la serio Jazz at the Philharmonic, faritaj de januaro ĝis aprilo 1946. Ĉi tiu unue aperis ĉe la eldonejo Clef de Norman Granz, poste ĉe Verve Records.
Registrada sinsekvo
Philharmonic Auditorium, Los-Anĝeleso, 28-an de januaro, 1946
Philharmonic Auditorium, Los-Anĝeleso, januaron de 1946
Embassy Hotel, Los-Anĝeleso, 22-an de aprilo 1946
Flandroj
La Flandroj estas nacio konsistanta el pli ol ses milionoj da homoj en Flandrio, la norda duono de la ŝtato Belgio. Flandroj parolas la nederlandan kiel tutnacian interlingvon, sed la plimulto krome parolas lokan regionan lingvon, kiel ekzemple la limburga, antverpena kaj pluraj aliaj. Ĉiuj edukitaj flandroj krome parolas fremdajn lingvojn kiel la franca, angla aŭ germana.
Ĉar origine Flandrio estis pli granda ol nun, ekzistas Flandroj ankaŭ ekster la Flandra Regiono, nome en Flandra Zelando (nomataj Zeeuws-Vlamingen, Zelandaj Flandroj) kaj en la franca departemento Nord (nomataj Frans-Vlamingen, Francaj Flandroj).
Historio
La difino de "flandro" ne ĉiam estis sama. Dum la Batalo de la oraj spronoj la nur la loĝantoj de la Graflando Flandrio estis nomataj flandroj. En la apuda Dukejo Brabanto oni estis brabantano. Ankaŭ la nederlandlingvan parton de la Princepiskopejo Lieĝo oni ne nomis flandra, sed teŭtona.
Post la ekesto de Belgio en 1830 oni nomis flandroj, tiuj kiuj loĝas en la provincoj Okcidenta Flandrio, Orienta Flandrio, Brabanto, Antverpeno kaj Limburgo kaj parolas iun lokan dialekton. La supera klaso, kiu parolis france, nomis sin "belgoj".
En la nuna momento oni nomas "flandroj" la nederlandparolantojn de la Flandra Regiono, de Flandra Zelando kaj de la franca departemento Nord.
Religio
Ĉirkaŭ 70 % de la flandroj nomas sin katoliko, estas baptitaj, edziĝas katolike, kaj estas enterigitaj laŭ la katolika rito. La granda plimulto el ili tamen ne regule vizitas katolikajn diservojn. Ekzistas malgranda malplimulto da protestantoj.
Simboloj
La oficiala flago de la Flandra Komunumo kaj de la Flandra Regiono estas nigra leono kun ruĝaj ungoj kaj lango, sur orflava fono. La dukolora flago (nigra/flava) tamen estas uzita de la flandra naciisma movado kaj ne estas oficiala. Ankaŭ la flandra nacia himno De Vlaamse Leeuw, la Flandra Leono, havas la saman temon.
Historio de la leono
La voko Vlaenderen die Leu ("Flandrujo, la leono") tre probable estis uzita unuafoje dum la Batalo de la oraj spronoj la de la kunbatalantoj de Pieter de Coninck. Ĉirkaŭ 300 flandraj soldatoj, kiuj aliĝis al la franca armeo, estus vokintaj tiun frazon, kiam ili komprenis, ke ili perdis la batalon. Louis van Velthem priskribas en sia Spiegel Historiael kanton, kiu dum la batalo de Blangys-Guinegatte (en aŭgusto 1472) estus uzata, kaj kiu ankaŭ temas pri leono.
La verkisto Hendrik Conscience iĝis ĝin populara inter la publiko per sia romano La Leono de Flandrujo.
Kuriozaĵo
La hispana vorto por "flandro" estas Flamenco. La simileco kun la andaluza danco Flamenko estas frapa. Pri la supozata deveno de la vorto Flamenco eblas legi en la koncerna artikolo Flamenko.
Muntelier-Löwenberg (stacidomo)
Muntelier-Löwenberg estas fervoja stacidomo en Morato, Svislando.
Mösli
Mösli signifas en la alemana lingvo marĉeto. Kiel lokonomo ĝi estas indiko al marĉa aŭ iama marĉa regiono. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Bottidda
Bottidda estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Bono, Bonorva, Burgos, Esporlatu, Illorai kaj Orotelli (NU).
Urugvaja Anarkiisma Federacio
Federación Anarquista Uruguaya, ofte konata kiel FAU aŭ UAF Urugvaja Anarkiisma Federacio, estas urugvaja anarkiisma organizaĵo fondita en 1956. La FAU estis kreita de aktivaj anarkiistoj por iĝi specife anarkiisma organizaĵo. La FAU estis unu el la unuaj organizaĵoj kiuj defendis la organizan koncepton de specifismo. La FAU helpis en la kreo de kelkaj similaj anarkiismaj organizoj kiaj la Federação Anarquista Gaúcha (FAG) kaj la Federação Anarquista Cabocla (FACA) en Urugvajo, la argentina organizaĵo Auca (Ribelo), kaj la Federação Anarquista do Rio de Janeiro (FARJ) en Brazilo. Ekde 2010 ĝi partoprenis en Anarkismo.net.
Vattenfall
svede por akvofalo
Ligoj
Novaĵoj pri Vattenfall en la germanlingva Vikinovaĵoj
Botanika Ĝardeno de Bonaero
Posedas krome forcejon, bibliotekon, botanikan muzeon kaj Municipan Lernejon pri Ĝardenado, ĉio ĉirkaŭato de traknvilaj padoj kie piediri kaj kontempli la varian vegetaĵaron.
Ĝi estis inaŭgurita la 7-a de septembro de 1898 kaj ties administrado dependas el la Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires (Bonaerurba registaro). Ekde 1996 ĝi estas Monumento Histórico Nacional (Nacia Historia Monumento).
Giannutri
Giannutri [ĝan-nutri] estas unu el la Toskanaj insuloj en la Tirena maro. Ĝi apartenas al la komunumo Isola del Giglio en provinco Grosseto.
Geografio
La insulo havas la formon de krescento aŭ litero "C", aŭ eble de eŭro-signo (€); ĝi longas 3 km, larĝas ĉirkaŭ 500 metrojn kaj havas surfacon de ĉirkaŭ 2,6 km². Ĝi situas 15 km sud-oriente de Isola del Giglio kaj 10 km sude de Monte Argentario. Ĝia rokaro konsistas el kalkoŝtono kaj dolomito; la plej alta pinto altas 88 m.
Naturo
La insulo estas naturprotektejo ( sito di interesse regionale = loko de regiona intereso) kaj apartenas al la Nacia Parko de la Toskana Insularo. Somere ĝi estas turisme vizitebla per pramo trafikanta de Porto Santo Stefano. Da konstantaj loĝantoj estas nur ĉirkaŭ 10.
Montgeroult - Courcelles (stacidomo)
Montgeroult - Courcelles (plennome Montgeroult - Courcelles-sur-Viosne) estas franca stacidomo sur linio -  situanta en  Montgeroult, apud Courcelles-sur-Viosne, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
NGC 4904
NGC 4904 (aliaj indikoj — UGC 8121, MCG 0-33-26, MK 1341, ZWG 15.55, IRAS12584+0014, PGC 44846) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
El Campello
El Campello [elkamPEjo] (Campello en hispana) estas hispanuja municipo apartenanta al Valencia Komunumo kaj al provinco Alakanto. Ĝi lokas en komarko L’Alacantí. Ĝia etendo konsistas je 55,27 km2. Dudek sep mil okcent naŭdek tri personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj en la jaro 2018. Ĝi estas surborda al Mediteranea Maro.
Kuba buteogalo
La Kuba buteogalo aŭ Gundlaĉa buteogalo (Buteogallus gundlachii) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj genro de Buteogaloj, kiu enhavas ĉefe nigrecajn akcipitredojn, krabomanĝajn.
Ĝi estas endemia de la insulo de Kubo, kie ĝi estas limigita al marbordaj areoj. Ĝi estis tradicie konsiderata subspecio de la Nigra buteogalo (B. anthracinus), sed ĵusaj pruvoj sugestis, ke ĝi estu traktata kiel separata specio. Sekve la AOU formale agnoskis ĝin kiel specio en 2007.
Louis Hector Berlioz
Louis Hector BERLIOZ (naskiĝis la en La Côte-Saint-André, mortis la  en Parizo) estis franca romantika komponisto, konata pro sia Fantazia Simfonio (1830) kaj pro sia Rekviemo (1837).Li pasigis dek ok jarojn en sia naskiĝloko La Côte-Saint-André (kantono Isère), kaj poste li translokiĝis al Parizo celante iĝi kuracisto, same kiel lia patro. Tamen, en 1822 li komencis studi muzikon, kaj en 1826 li iĝis lernanto de la fama Konservatorio de Parizo.
Kuba buteogalo
Plenkreskulo de Kuba buteogalo estas ĉ. 43–53 cm longa kaj pezas ĉirkaŭ 930 g. Ĝi havas tre larĝajn flugilojn, kaj estas ĉefe nigra kun iome da bruneca nuanco en supraj flugiloj. La mallonga vosto estas nigra kun ununura larĝa blanka bendo kaj ankaŭ blanka pinto. La beko estas nigra kaj la kruroj kaj etendaj vaksaĵoj al la okuloj estas flavaj.
Louis Hector Berlioz
Li konis aktorinon irlandan, kiu rolis Ofelian en la verko Hamlet de Ŝekspiro, kaj arde enamiĝis al ŝi kaj al la verkoj de la angla majstro. En 1830 li komponis la Simfonion Fantazian (partoj unua: Revoj kaj pasioj, dua: Balo, tria: Sceno en kampoj, kvara: Marŝo al mortiĝejo, kaj kvina: Sonĝo pri nokto sabata), sian plej faman verkon, kiun li subtitolis Epizodoj en vivo de artisto, kie oni volas vidi lian pasion por Harriet Smithson, irlanda-angla aktorino, kun kiu li edziĝis en 1833.
Kuba buteogalo
Oni ne konas subspeciojn de tiu “nova” specio.
Ties statuso estis unuafoje pritaksata de la IUCN Ruĝa Listo en 2008, kiam ĝi estis listata kiel Preskaŭ Minacata.
.bz
.bz estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Belizo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Membroj de dinastio Rurik
Jen listo de membroj de dinastio Rurikidoj:
Mojosa
Mojosa estas adjektivo en Esperanto (la origina kaj plej ofte renkontata formo de la radiko mojos/), kun signifo egala al tiu de la angla vorto cool en ties signifo de bonega aŭ laŭ la sociaj normoj de la junularo. Efektive temas pri mallongigo de triradika kunmetaĵo modernjunstila. Ĝi estas parto de la junulara esperanta slango ekde la 2000-aj jaroj. La vorto jam aperis ankaŭ en Reta Vortaro kaj en novaj libraj vortaroj,  sed ĝi ne estas parto de PIV.
Membroj de dinastio Rurik
De Ruriko al knaboj de Vladimiro la Granda
1. Ruriko (?-879), duko de Novgorod (862-879) = Efanda
Kalia indolacetato
Kalia indolacetato aŭ C10H8NKO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la indolo-acetata acido kun kalia hidroksido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Kalia indolacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Ham-sur-Heure-Nalinnes (france: [HAM-syr-heŭr'-naLIN']) estas municipo en Belgio, apartenanta al la distrikto de Thuin, en la provinco de Henegovio.
Mojosa
Historio, deveno kaj signifo
La vorto ekestis en novembro de 2003 dum la TEJK-seminario en Söjtör (Hungario) per iniciato de Gregor Hinker, Felix Zesch, Carl Mäsak kaj ceteraj seminarianoj, kiam oni konstatis la fortan mankon de esperanto-vorto kiu signifus la samon kiel la angla vorto cool, sed ne en la laŭvorta senco (malvarmeta), sed en alia (moderna, bonega). Malkiel multaj aliaj proponoj pri slangaĵoj, ĝi ekuziĝis kaj enradikiĝis, unue inter junuloj, sed intertempe ankaŭ pli kaj pli en la pli aĝaj generacioj.
Membroj de dinastio Rurik
Rurikidoj de Polock
Izjaslao Vladimiroviĉ (978-1001), duko de Polock (988-1001) = nekonata
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Membroj de dinastio Rurik
Jaroslao la Saĝa kaj lia neparo
la sankta Jaroslao Vladimiroviĉ, bapt. Georgo, la Saĝa, a.k.k. Jarizleifr (978-1054), grandduko de Kievo (1016-1018, 1019-1054), duko de Rostov (987-1010), duko de Novgorod (1010-1034) = 1. Anna la norvegino; 2. Ingegerd Olofsdotter, bapt. Irena (1001-1050), filino de reĝo Olof Skötkonung de Svedio
Unua Galicia Dinastio (Rostislavidoj)
Rostislav-Miĥail de Rostov (1038-1067)
De Turov-Pinsk Dinastio (Izjaslavidoj)
Svjatopolk-Miĥail de Kievo (1050-1113)
Mojosa
Historio, deveno kaj signifo
La seminaria laborgrupo konstatis, ke la esenco de la angla vorto cool tradukeblas kiel modernjunstila (emfazante tiel al moderneco, juneco kaj stileco), sed ĉar tion oni konstatis tro komplika, tro longa kaj ne tro cool-a, oni anstataŭe prenis la komencajn literojn de ĉiu de la tri radikoj (modern' - jun' - stil') kaj el ili kreis mallongigon MJS, kiu laŭ sia po-litera elparolo mo jo so provizis bazon por la nova adjektivo mojosa.
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Historio
La rivero "Eau d'Heure" (Akvo de Horo) fluas tra la municipo de Ham-sur-Heure-Nalinnes kaj nomas du sekcioj "-ĉe-Horo" : Cour-sur-Heure kaj Ham-sur-Heure. Neniu alia vilaĝo, alie en ĝia valo, nomiĝas tiel.
Mojosa
Historio, deveno kaj signifo
La angla vorto cool, almenaŭ kiel interjekcio, jam estas en sufiĉe vasta uzado kaj tial oficiala laŭ la 15-a regulo de la Fundamenta Gramatiko. Ties priskribo, ke la internaciaj vortoj estu uzataj en Esperanto...ricevante nur la ortografion de tiu ĉi lingvo... estas la ĉefa kaŭzo, ke ĝi ne venis en komunan uzon skribitan. La plej simplaj transskriboj estus aŭ kul aŭ kuŭl. La unua ĝenas al tiuj evitemaj kontraŭ homofonoj kaj la alia ĝenas al tiuj tradicie fidelaj al la Zamenhofa apliko de ŭ. Kul havas kiel avantaĝo apenaŭan riskon por konfuzo kun la kulo kaj samtempe estas koncize simpla. Kuŭl havas kiel avantaĝo pli fidelan prononcon kaj samtempe estas ortografie ŝajna al la fontvorto. Kvankam ne frapaj al la oreloj, ili tamen ja povas frapi al la okuloj. Kaŭze de tio, estas dubinda ke sen oficialigo de la Akademio la transskribo trovos lokon en skriba medio.
Zoltán Vadász
VADÁSZ Zoltán [pr. vada:s] estis rumanuja hungara aktoro, deklamisto naskiĝinta en Gârbou la 22-a de julio 1926 kaj mortinta en Kluĵo la 19-an de novembro 1989.
Mojosa
Derivaĵoj
Ĉar la vorto mojosa estas ĝenerale taksata kiel adjektivo derivita de radiko mojos', oni foje renkontas ankaŭ aliajn derivaĵojn faritajn de tiu sama radiko - ekzemple mojosega (=ege mojosa), mojosi (=esti mojosa), mojose (=per mojosa maniero) aŭ mojosulo (=mojosa ulo).
En 2011 magazino La Ondo de Esperanto publikigis recenzon kun vorto momososa (modern-matematiksciencstila), kiu estas se ne rekta derivaĵo, do certe uzas similecon kun mojosa.
Makula forkovostulo
La Makula forkovostulo aŭ Punktita forkovostulo (Enicurus maculatus) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro de Forkovostuloj, kiu temas pri genro de nigrablankaj birdoj ĝenerale kun nigraj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj kaj fruntoj.
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Historio
Samkiele, neniu vilaĝo en Francio, eble homofona, nomiĝas Ham-sur-Eure aŭ Cour-sur-Eure en la valo de la rivero Eure, sed ekzistas Courville-sur-Eure inter la komunumoj de Eure-et-Loir.
Mojosa
Ĝenerala uzo
Nuntempe la vorto mojosa (kaj sufiĉe malpli ofte ĝiaj derivaĵoj) trovas oftan uzon dum esperanto-konversacioj, precipe ene de la junulara medio. Aliflanke, multaj de la pli aĝaj esperantistoj neniam konatiĝis kun la signifo de tiu vorto. La reago kaj ĝia akcepto inter tiu ĉi grupo tamen ĝenerale estas milda, komprenema kaj multe pli pozitiva ol la reago al aliaj similaj eroj de la junulara slango (ekzemple la eksperimenta prepozicio na).
Oficialaj uzoj
La kroata esperanto-renkontiĝo MIRO, kiu ĉiufoje transprenas alian signifon por la mallongigo en sia nomo, okazis en aŭgusto 2009 sub la nomo "Mojosa Internacia RenkontiĝO".
En majo 2009 la Itala Esperanto-Junularo unuafoje organizis aranĝon sub nomo "MJS - Montara Junulara Semajnfino" kies mallongigo estas aludo al la vorto "mojosa" respektive rekte la originalaj tri literoj el kiuj la vorto kreiĝis.
En revuo Esperanto de marto 2011 aperis artikolo de José Antonio Vergara pri la kongresa temo de la tiujara Universala Kongreso de Esperanto organizota de UEA en Kopenhago, titolita "Mojose en Kopenhago! Kun la junularo, en ĝia Internacia Jaro...".
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Esperantigo de la nomoj
Sekcioj de Ham-sur-Heure-Nalinnes (Hamo-ĉe-Horo-Nalino) :
Mojosa
Oficialaj uzoj
Dum la solena malfermo de la 96-a UK en Kopenhago, la 24-an de julio 2011, Probal Dasgupta, la prezidanto de UEA, dufoje uzis la vorton "mojosa"; interalie en jena frazo: "Ni ĵus aŭskultis mojosan muzikan prezenton de la gejunuloj."
La slogano de Muzaiko estas Mojoseco kaj Muziko: Muzaiko!
Ham-sur-Heure-Nalinnes
Speciala biero kun speciala nomo
En 2017, la municipa estraro petis, al la "Brasserie de Silenrieux" (bierfarejo de Silanriozo), de bierfari "La Bourloyate" je la okazo de la heredaĵofesto. La nomo de la biero estas la kunfandiĝo de la kromnomoj de la loĝantoj de Ham-sur-Heure «Bourkî» et de Nalinnes «Marloyat(e)». Ĝi estas el la speco de "Belga blankbiero".
Courcelles-sur-Viosne
Courcelles-sur-Viosne estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Membroj de dinastio Rurik
De Ĉernigov Dinastio (Davididoj)
David de Perejaslavl (1050-1123)
Zoltán Vadász
Kariero
Vadász debutis en 1951 en la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe. Inter 1956 kaj 1960 li ludis en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea, poste ĝis 1987 en la teatro Kolozsvári Állami Magyar Színház de Kluĵo.
Courcelles-sur-Viosne
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Courcellois.
Membroj de dinastio Rurik
De Novgorod-Severski Dinastio (Olegidoj)
Oleg-Miĥail de Tmurokan (?-1115)
Rurikidoj de Hungario
Rostislav de Mačva (1227-1262)=Anna de Hungario
De Brjansk Dinastio
Roman la Maljuna de Brjansk (?-1288)
De Murom-Rjazan Dinastio (Svjatoslavidoj)
Jaroslav-Pankratij de Ĉernigov (1071-1129)
De Rjazan Dinastio (Svjatoslavidoj)
Gleb de Rjazan (?-1178)
De Grodno Dinastio
David de Tmurokan (1055-1113)
Monomaĥidoj
Vladimir-Vasilij Monomaĥ (1053-1125)
Mojosa
Kuriozaĵoj
La radiko "mojos" tute kongruas kun la vortfaradaj principoj de Gavaro, fikcia slango bazita sur esperanto kreita de Manuel Halvelik.
Oslavany
Oslavany estas urbo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi situs sur rivero Oslava, proksimume 25 km sudokcidente de Brno kaj 3 km nordokcidenteb de Ivančice, surrande de Boskovica sulko. Vivas ĉi tie. Parto de la urbo estas ankaŭ vilaĝo Padochov. La urbo Oslavany najbaras kun municipoj Čučice, Zakřany, Lukovany, Ivančice, Neslovice, Zbýšov kaj Nová Ves.
Historio
La loĝigo de la urba teritorio estas arkeologie datita jam ekde la neolitiko (burgejoj Dvorek kaj Náporky). La unua skribmencio pri Oslavany devenas el la jaro 1104.
En la jaro 1225 ĉi tie moravia margrafino Heilwida fondis monaĥejon Vallis sanctae Mariae, la unua virinan monaĥejon en Moravio.