cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tootsie
Tootsie estas romanca komedia filmo el la jaro 1982, kiu rakontas pri talenta sed senlabora aktoro kiu devas transvesti kiel virino por laboriĝi. Aperas en la filmo Dustin Hoffman kaj Jessica Lange, kun subtenaj aktoroj Terri Garr, Dabney Coleman, Charles Durning, Bill Murray, Sydney Pollack, George Gaynes, Lynne thigpen kaj Geena Davis en ŝia unua filmo. Ĝi estis kandidatiĝis por 10 Akademiaj Premioj kaj gajnis unu. Ĝi estis elektita de la Usona Biblioteko de Kongreso kiel "kulture grava", kaj tial konservita ĉe la Usona Nacia Film-Registro.
Aareschlucht West (stacidomo)
Aareschlucht West estas fervoja stacidomo en Meiringen, Svislando.
La Mure (Isère)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Murois.
Sándor Bedő (agronomo)
Sándor Bedő [ŝAndor bedO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bedő Sándor estis hungara agronomo, altlerneja instruisto.
Sándor Bedő naskiĝis la en Törökszentmiklós, li mortis la  en Budapeŝto.
Alta sacerdoto
En la judismo la termino "alta sacerdoto" dum la epoko de la templo de Jerusalemo estis religia titolo: En la hebrea lingvo ĝi tekstas כהן גדול, prononco kohen gadol, laŭvorta traduko "sacerdoto granda". La sekva teksto temigas ĉefe la judisman postenon en la juda historio kaj la biblia (do juda kaj kristana) dokumentado:
La juda alta sacerdoto en la biblio
En la biblio la posteno de la judisma alta sacerdoto estas tre ofte menciata. Probable la unue alta sacerdoto menciata en la torao estas la juda reĝo Melĥisedeĥ (Genezo 14,18 kaj sekvaj versoj). Li de la pli posta patriarko Abrahamo ricevas dekonaĵon de la rikolto kiel libervola dono. Kiel alta sacerdoto ankaŭ konsideriĝas Aaron, la frato de Moseo. Laŭ la dua libro de Moseo, ĉapitro 28, la juda dio mem elektas lin supera religia gvidanto.
El aliaj historiaj skribaj fontoj dedukteblas, ke la judoj nomumis altajn sacerdotojn ekde la jaro 520 a.K.. Pluraj citaĵoj kaj profetaĵoj de la torao (ekzemple la unua libro de Moseo 14,18, dua libro de Moseo 28,1, aŭ Psalmo 110, kaj ankaŭ en la nova testamento la epistolo al la hebreoj 4,7) nomas la mesion sacerdota reĝo kaj vera alta sacerdoto.
Ankaŭ en la kristana nova testamento la posteno de la juda alta sacerdoto plurfoje menciatas. Laŭ la prezento de la kristanaj evangelioj estas la la alta sacerdoto Kajafas, kiu pridemandas Jesuon, antaŭ ol transdoni lin al la romia provinca altrangulo Pontio Pilato. En la nova testamento la vorto parte uziĝas en pliampleksigita signifo: ankaŭ la eksaj altaj sacerdotoj (ekzemple Hanas) kaj altaj membroj de la noblaj kvin sacerdotaj familioj respektive la levidoj, kiuj origine devenis el tiuj noblaj familioj, nomatas altaj sacerdotoj (ekzemple en la libro Agoj de la Apostoloj 4,6).
Laŭ la ĉapitro 7 de la novtestamenta epistolo al la hebreoj la posteno de alta sacerdoto en la kristanisma koncepto ne plu aktualas, kaj Jesuo el kristana vidpunkto konsideriĝu la alta sacerdoto "laŭ la ordo de Melĥisedeĥ''.
Funkcio de la juda alta sacerdoto
Ĝis kiam la armeo de la Romia Imperio milite okupis Judion, la judisma alta sacerdoto havis sian postenon dumvive, kaj la posteno estis hereda. La romianoj rompis tiun tradicion, nomumante kaj ankaŭ malnomumante la judajn altajn sacerdotojn.
Kadre de la religia sistemo de la judismo la alta sacerdoto havis centran funkcion. En ĉiuj demandoj de religio, de sacerdotaj agoj kaj de diservoj li havis plej altan aŭtoritaton. Li devis teni apartan kultan purecon kaj estis la sola, kiu unufoje dum la jaro, okaze de la festo Jom Kippur, rajtis eniri en la plejsanktaĵon de la templo de Jerusalemo. Tie li reprezente por la juda popolo ricevis la pardonon de la juda dio. Dum la jaro li prezentis la plej gravajn oferdonojn.
Ekde la epoko de la makabeoj la alta sacerdoto samteme ankaŭ estis la plej supera politika gvidanto de la judoj. Li estis la prezidanto de la Alta Konsilio aŭ Sinedrio. La konsilio estis la plej alta juda jura kortumo kaj la plej grava politika instanco, kiu eĉ dum la romia okupa reĝimo havis signifan aŭtonomion. Por la romiaj armeaj okupantoj de Judio, la alta sacerdoto estis la centra popola reprezentanto en Judio.
Post la detruo de la templo de Jerusalemo (70 p.K.)
Post la granda juda milito, la romiaj okupantoj dum la jaro 70 p.K. detruis la templon de Jerusalemo kaj do la kultan centron de la judismo. La templa kulto kaj la funkcio de la alta sacerdoto en ĝi post tiam ne plu ekzistis. Sed jam pli frue la romiaj potenculoj penis limigi la influon de la judaj altaj sacerdotoj. Analizo pri la malliberigo de Paŭlo el Tarso mencias: "Oni permesis al la alta sacerdoto la meton de la liturgiaj vestaĵoj nur okaze de specifaj altaj festotagoj. Krome oni neniam tre longe lasis altan sacerdoton en sia posteno, sed ŝanĝis la personon pli ofte, por eviti ke li povus akiri tro grandan reputacion."
La malnovaj kultaj tradicioj post la jaro 70 ne daŭriĝis, kaj la prezidon de la Sinedrio transprenis pluraj judaj patriarkoj. En la plua evoluo de la judismo la gvidan religian rolon transprenis la farizeoj. La nuntempa funkcio de juda supera rabeno apenaŭ havas ajnan similaĵon al la rolo de la antikvaj altaj sacerdotoj.
Pufa peŭcedano
La pufa peŭcedano aŭ majstroradiko (Peucedanum ostruthium, sin. Imperatoria ostruthium) estas planto el la genro de la peŭcedano (Peucedanum) ene de la familio de Apiacoj (Apiaceae).
La specio antaŭ ĉio troviĝas en la Alporegiono kaj estas konata kiel kuracplanto.
Ĝi ankaŭ estas uzata kiel gustigilo por diversaj likvoroj kaj biteroj.
Distrikto Uedo Aŝ Ŝati
Uedo Aŝ Ŝati (وادي الشاطئ, latinliterigo laŭ DMG Wādī aš-Šāṭiʾ) estas distrikto de Libio, en la okcidento de la lando.
Geografio
En la tuta teritorio de Uedo Aŝ Ŝati en la jaro 2003 vivis loĝantoj sur areo de sume. La teritorio estas parto de la historia provincego Fezano. Aparte de limo al Alĝerio, la distrikto ankoraŭ havas limojn al la sekvaj aliaj distriktoj de Libio:
Administra historio
Kadre de la administra reformo de la jaro 2007 la distrikta areo nur malmulte ŝanĝiĝis.
Endre Flórián
Endre Flórián, laŭ hungarlingve kutima nomordo Flórián Endre estis hungara meteologiisto, profesoro.
Demandaro
Demandaro estas ilo por scienca esploro konsista el serio de demandoj kaj aliaj postuloj kun la celo arigi informaron el respondantojn. Kvankam ili estas ofte difinitaj por statistikaj analizoj de la respondoj, tio ne ĉiam okazas. La demandaro estis inventita kiel scienca metodo fare de Sir Francis Galton laŭ kelkaj historiaj alproksimiĝoj.
Santa Cruz (Sonora)
Santa Cruz estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa Cruz. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26059.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe  461 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 18 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1045 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1005 scipovis legi kaj skribi kaj 40 personoj estis analfabetoj. Do 3,83 % de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1411 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 17 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 1,2 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
3535 Ditte
3535 Ditte estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la eponima rolulino de la romano Ditte, infanino de homoj de la dana verkisto Martin Andersen Nexø (1869–1954).
Sněhotice
Sněhotice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Brodek u Prostějova en distrikto Prostějov. Ĝi troviĝas proksimume 2 km okcidente de Brodek u Prostějova. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 42 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Sněhotice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 0,79 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1356. Kun estiĝo de armea spaco Březina Sněhotice perdis etan okcidentan arbarigitan terlangon de sia katastro (tiu ĉi eksa parto de Sněhotice estas nun konsisto de katastra teritorio Cihelny u Podivic).
Endre Bartay
Endre Bartay [bartai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartay Endre estis hungara komponisto, teatrestro. Lia persona nomo ankaŭ estis pro germana influo András, lia filo estis Ede Bartay.
Sněhotice
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo; por la ties unuopaj partoj indikas tabeleto malpli supre, en kiu bildiĝas ankaŭ aparteneco de unuopaj partoj al la municipo aŭ sekva forŝiro.
Endre Bartay
Endre Bartay naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Széplak (nuntempa vilaĝparto de Veľké Teriakovce en Slovakio) li mortis la  en Germanio en Mainz.
NGC 5771
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
István Fodor (inĝeniero)
István Fodor naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
István Fodor frue forlasis la lernadon pro financa stato de la familio. En 1880 li vojaĝis al Francio, kie li laboris en diversaj uzinoj, sed li ankaŭ lernadis. Li konatiĝis kun Tivadar Puskás, poste helpe de la konateco li aliĝis al stabo de Thomas Alva Edison. En duono de Eŭropo li gvidis la muntadojn pri elektraj lumigadoj. En 1894 li faris la samon en Hungarlando, poste li estis samloke ĉefo ĝis sia morto. En 1911 li gastigis Edisonon en Pozsony kaj Budapeŝto. Li ricevis hungaran kaj grekan premiojn, li estis nomumita kortega konsilisto.
Malnova Nikolaj-lernejo
La Alte Nikolaischule (eo: Malnova Nikolaj-lernejo, lat. Schola Nikolaitana) estis la unua urba burĝolernejo en Lepsiko.
Famaj lernantoj
Al la plej famaj lernantoj de la Nikolajlernejo apartenis:
Listo de lumturoj en Bretonio
Estas lumturoj en diversaj departementoj de Bretonio. Ili estas la jenaj laŭ la listo:
Ilona Thiery H.
Ilona THIERY H. [tieri], Thieryné Horváth I., hungara verkistino. Ŝi naskiĝis en Temeŝvaro la 9-an de aprilo 1911 kaj mortis en Losanĝeleso la 22-an de decembro 1998.
Kariero
Ilona Thiery H. translokiĝis en 1940 en Budapeŝton kaj je la fino de 1944 ŝi forlasis Hungarujon kaj loksidiĝis en Germanujo. De 1953 ŝi loĝis en Losanĝeleso.
Huang
Huang (laŭvorte «flava») estas familinomo el Ĉinio. Li povas skribiĝi Wong, Vong, Bong, Ng, Wee, Oi, Oei, Ooi, Ong, Ung, Hong aŭ Hwang en latina alfabeto.
Ĝi povas aludi ankaŭ al jeno:
Blazono de Mozambiko
Emblemo de Mozambiko estas la oficiala simbolo de la Mozambika ŝtato. Ĝia priskribo estas fiksita en artikolo 194 de la mozambika Konstitucio, akceptita en 1990. L’emblemo prezentas oranĝan kampon, kiu finiĝas supre kiel dentrado. En la kampo situas monto ĉe maro, super kiu lumas la suno. La monton kovras blanka malferma libro; super ĉio estas kruciĝantaj sarkilo kaj AK-47. La komponaĵojn kadras sukerkanaj tigoj maldekstre kaj maizaj dekstre, envolvitaj per ruĝa rubando, kiu havas sube nomon de la ŝtato en portugala lingvo. Supre, inter la tigoj, situas ruĝa kvinpinta stelo.
Historio de la emblemo
En 2005 la opozicia partio RENAMO metis demandon pri ŝanĝo de ŝtata simbolaro, inkluzive forigi AK-fusilon el la emblemo kaj la flago, dirante ke “la naciaj simboloj estis akceptitaj en alia historia kunteksto. Ni vivas en nova realo, kiun ni devas speguli”. Tamen, parlamenta plimulto rifuzis ĉi tiun proponon.
32579 Allendavia
32579 Allendavia estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Davia Elizabeth LeXin Allen, finalistinon de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por studentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Early County Middle School de Blakely (Georgio).
Haliĉ (stacidomo)
Haliĉ (Галич) estas fervoja stacio en Haliĉ (Ivano-Frankivska provinco), urbo en Ukrainio.
Steinmauern
Partnera komunumo
Steinmauern havas partnerajn rilatojn al la komunumo Steinmauer en la distrikto Dielsdorf en Kantono Zuriko, Svislando.
Dalabyggð
Dalabyggð estas komunumo en Islando. Ĝi estas grandarea sed malmulthoma. Pro maldenseco kuniĝis pli malgrandaj komunumoj, do Dalabyggð ekestis je kuniĝoj dum la jaroj 1994-2006.
Ŝafbredado kaj alia terkulturo estas la ĉefa okupo. En Dalabyggð troviĝas la vilaĝo Búðardalur, en kiu estas laktaĵproduktejo.
La sagao Laxdæla okazas ĉefe en Dalabyggð, kaj ankaŭ la unua parto de Sagao de Njáll. En Dalabyggð ankaŭ estas la bieno Eiríksstaðir kie loĝis Eiríkur la ruĝa kiu fondis la norveg-islandan kolonion en Groenlando. Tie verŝajne naskiĝis sia filo Leifur Eiríksson kiu vojaĝis al Ameriko ĉ. 1000.
En Dalabyggð ankaŭ troviĝas la bieno Hvammur, kie verŝajne naskiĝis Snorri Sturluson.
Sankta Nupto
La Sankta Nupto – en la greka lingvo ιερογαμία, ierogamía, aŭ ιερός γάμος, ierós gámos – estas antikva religia rito, kiu havis centran signifon en la religioj de la bronzepoko en okcidenta Azio kaj Eŭropo. Fono estis la mitologia unuiĝo de sankta paro. En la sumera- kaj babilonia religioj tiun ritan kuniĝon plenumis kaj vira kaj virina sacerdotoj, respektive la supera reganto de kulturo, de la dioj postenigita, kaj la supera sacerdotino. Ambaŭ altranguloj en tio reprezentis la viran kaj virinan ĉefajn diojn. Post la fino de la novbabilonia regno ne plu konatas virinaj altaj sacerdotoj.
Ankaŭ en la antikva greka mitologio la seksa kuniĝo inter dioj konatis kaj tie havis la nomojn ιερογαμία aŭ ιερός γάμος (vidu supre). Pli poste ankaŭ la mitologia seksa kuniĝo inter viraj (kaj pli malofte virinaj) dioj kun simplaj homoj nomatis tiel.
Disvastiĝo
En la mezopotamiaj kulturoj de Sumero, Asirio kaj Babilonio la Sankta Nupto havis signifan kultan rolon. Same ĝi konatis en la antikvaj religioj de Barato, antikva Egiptio kaj probable ankaŭ en Ĉinio. Rokaj pentraĵoj pruvas, ke ankaŭ la nordeŭropaj kulturoj de la bronzepoko konis tiun riton. Kaj ankaŭ pliaj kulturoj, ekzemple sur la insulo Timoro en sudorienta Azio, konis tian "sanktan nupton inter ĉielo kaj tero".
Caixa (Ag. 4891)
'''Caixa Ag. 4891''' estas bankagentejo de la brazila banko Caixa Econômica Federal.
Sankta Nupto
Templa prostituado
En pluraj kulturoj de okcidenta Azio kaj de ĉirkaŭ la Mediteranea Maro el tiu rito ekestis kutimoj de templa prostituado, kiu donis al simplaj homoj la eblecon sekse kuniĝi kun sacerdotinoj kaj tiel partopreni en la sankta rito.
Caixa (Ag. 4891)
La agentejo 4891 funkcias en norda kvartalo de la urbo Votuporango, subŝtato San-Paŭlo.
Sankta Nupto
Templa prostituado
Tamen ankaŭ en pluraj mediteraneaj antikvaj kulturoj ekestis la koncepto de virgaj sacerdotinoj, kiuj dediĉas sian vivon nur al la diaĵo al kiu ili servu. Tiu koncepto signifis bazan ŝanĝon de la religiaj ideoj, kiuj ja origine celis rite festi la fekundecon kaj la sanktan seksan pariĝon, el kiu ekestas nova vivo. En Helenio kaj Romio, ekzemple la pastrinoj de la diinoj Vesta kaj Afrodita estis virgaj, kaj post la antikva epoko, la kristanaj monaĥinoj transprenis la koncepton de virgaj "fianĉinoj de dio".
Caixa (Ag. 4891)
Ĝi estis inaŭgurita en tiu urbo je la 14-a de decembro 2012.
Arthur C. Clarke
Arthur Charles CLARKE (naskita la 16-an de decembro, 1917 en Anglio; mortinta la 19-an de marto, 2008 en Srilanko) estis brita verkisto kaj inventisto. Li verŝajne estas plej fama pro sia sciencfikcia romano 2001: A Space Odyssey ("2001: Kosma Odiseado"), kiu ankaŭ estas filmo.
Biografio
Lia plej grava kontribuo eble estas la ideo, ke terkonstantaj satelitoj povus esti ideala sistemo por telekomunikado. Li proponis la ideon en scienca artikolo titolata Can Rocket Stations Give Worldwide Radio Coverage? (angle: Ĉu raketaj stacioj povas doni tut-teran radio-kovradon?), publikigita en Wireless World en oktobro 1945. Pro tiu kontribuo la terkonstanta orbito estas nomata ankaŭ kiel orbito de Clarke aŭ zono de Clarke.
Komence de la 1940-aj jaroj, ankoraŭ kiel soldato de RAF, li komencis vendi siajn sciencfikciajn historiojn al tiutemaj revuoj. Mallongan tempon li laboris ankaŭ kiel vicredaktisto de Science Abstracts, poste ek de 1951 li dediĉis sin plentempe al la verkado. Li estis prezidanto de la Brita Interplaneda Societo kaj membro de la Klubo de Subakvaj Esploristoj.
De 1956 li loĝis en Srilanko, kies honora civitano li estis.
La tri leĝoj de Clark
La tri leĝoj de Clark estas tri prognozaj diraĵoj elpensitaj fare de Clark, kaj estas menciitaj multajn fojojn en literaturo kaj kulturo, kaj en humuro kaj por priskribi realecon:
Écoyeux
Geografio
Écoyeux situas en la oriento de Charente-Maritime, nordoriente de Saintes.
Michael Billig
Michael BILLIG (1947) estas brita profesoro kaj akademiulo. Li estas emerita profesoro pri sociaj sciencoj en la Universitato de Loughborough, kiu laboris ĉefe pri nuntempa socia psikologio kvankam multo de lia verkaro transiras fakajn limojn ene de la sociaj sciencoj.
Lia frua eksperimenta laboro kondukis lin al konsidero de temoj kiel povo, politikaj ekstremismo kaj ideologioj. Li verkis serion de gravaj libroj esplorante tiujn temojn. Ekzemple lia Social Psychology and Intergroup Relations (1976) proponis kritikon de ortodoksaj alproksimigoj al la studo de antaŭjuĝoj en psikologio kaj kritikis alproksimigojn kiuj koncentriĝis al kuntekstoj de individuoj kaj neglektitaj grupoj. Billig interesiĝis en la studo de la ekstremdekstro kaj konstatis, ke eksperimenta alproksimiĝo povus esti netaŭga. Fascists (1978) studis la klasikan faŝisman kaj antisemitan ideologion de la brita "Nacia Fronto" en epoko en kiu ĝi estis serĉante politikan legitimecon kaj balotan sukceson. Billig ankaŭ verkis pamfleton, Psychology, Racism and Fascism (1979), publikigita de la kontraŭ-faŝisma gazeto Searchlight. En tiu pamfleto li eksponis ligilojn inter ekstremdekstraj grupoj kaj kelkaj psikologoj kiuj estis klopodante pruvi, ke estis biologiaj diferencoj inter la intelektaj kapabloj de diferencaj tiel nomitaj 'rasoj'. La pamfleto estis ampleksigita en tut-longa libro, L'Internationale Raciste (1981), kiu same rigardis al la eŭropaj ligiloj inter psikologio kaj ekstremdekstro. L'Internationale Raciste estis publikigita en franca kaj germana, sed ne en angla.
Michael Billig parolas pri banala naciismo, t.e. la ordinaraj, malpli videblaj formoj de naciismo, kiuj muldas la mensojn de la nacianaro en la ĉiutageco.
Heptila fenilacetato
Heptila fenilacetato aŭ C15H22O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj heptila alkoholo. Heptila fenilacetato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heptila fenilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heptila fenilacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
György Fehér (pentristo)
György Fehér [djordj], france Georges Feher, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fehér György estis hungardevena franca pentristo, litografo.
Biografio
György Fehér akiris pentristan diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1949. Lia majstro estis István Szőnyi. Li pasis jarojn en Aŭstrio kaj Kanado, fine li vivis firme ekde 1954 en Francio. En Parizo li alproprigis la abstraktismon, lia unua sola ekspozicio okazis en 1959. Ekde la 1960-aj jaroj li ofte kreis litografiaĵojn kaj dum 2 jardekoj somere li pentris en Ibiza. Tamen li pentris jam ne abstraktismojn ankaŭ en Venecio. Li edziĝis en 1961, post 3 jaroj filino naskiĝis.
Machulince
Machulince, hungare Maholány [maholAnj], germane Mahulintz estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Mailáth Prestavlky.
Situo
Machulince situas en valo de Žitava, laŭ flankovojoj. Zlaté Moravce troviĝas je 4 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la paleolitiko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1275 en formo "Mohala". En 1601 oni komputis tie 21 domojn. En 1631 kaj en 1643 la turkoj bruldetruis la setlejon. En 1828 loĝis tie 326 vilaĝanoj en 50 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Maholány 559 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Aranyosmarót, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Machulince 1048 homoj, (1040 slovakoj).
Fervojlinio Ondrášov – Dvorce na Moravě
Fervojlinio Ondrášov – Dvorce na Moravě situinta en Ĉeĥio estis mallarĝtraka fervojo en montaro Nízký Jeseník. Ĝi kondukis el stacio Ondrášov (nuna nomo de stacio samloke estas Moravský Beroun), situanta sur normalŝpura fervojlinio fervojlinio Olomouc–Opava tra valo de Důlní potok kaj Lobník ĝis Dvorce.
En la 1930-aj jaroj oni konsideris alikonstrui ĝin al normala ŝpuro kaj plilongigi ĝis Budišov nad Budišovkou, kie troviĝas fina stacio de fervojlinio el Suchdol nad Odrou. Bedaŭrinde transportaj plenumoj estis malaltaj. Ekde oktobro de 1932 sekurigis la transporton de vojaĝantoj nur unu paro de miksitaj trajnoj ĉiutage, fine la persona transporto estis la 14-an de septembro 1933 tute haltigita.
Sur la fervojlinio estis ekigitaj vaporaj lokomotivoj U 12 kaj U 16. Lokomotivo U 12, kiun ČSD alimarkis al U37.002, estis post la finigo de la trafiko transdonita al fervojlinio Třemešná ve Slezsku – Osoblaha, hodiaŭ ĝi servas en Jindřichohradecké místní dráhy.
NGC 5772
NGC 5772 (aliaj indikoj — UGC 9566, IRAS14497+4048, MCG 7-31-1, ZWG 221.3, ZWG 220.60, KARA 653, PGC 53067) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lens VS
-
Lens estas komunumo en la distrikto Sierre en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 3858 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,91 km², de kiuj 30,33% estas kovritaj de arbaro, 43,3% servas por agrikulturo kaj 19,7% por setlado.
Distrikto Al Butnan
Geografio
En la tuta teritorio de Al Butnan en la jaro 2003 vivis loĝantoj, el ili 84 procentaĵoj ( loĝantoj, stato de 2005) en la distrikta ĉefurbo Tobruk. La distrikto ampleksas areon de kaj kiel la plejparto de Libio pejzaĝe konsistas el dezerto. La distrikto limas al la Mediteranea Maro kaj al la sekvaj distriktoj:
Lens VS
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lens limas en okcidento kaj nordo al Icogne, en nordnordoriento al Randogne, en nordoriento al Montana, en oriento al Chermignon, en sudo al Sierre, kaj en sussudokcidento al Saint-Léonard.
Distrikto Al Butnan
Geografio
Oriente la distrikto limas al Egiptio.
Lens VS
Trafiko
Lens situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo kondukas montara vojo de Sierre al Icogne. De Lens konektaj vojoj kondukas al Montana kaj al Chermignon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 3 kilometrojn sude de la komunumo en Sierre. Pere de poŝtaŭtolinio de Sierre al Icogne la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lens datiĝas el la jaro 1177 kiel Lenz. Dum mezepoko la regiono Mont de Lens apartenis al la Subvoktejo Granges, kiu ek de 1226 estis havaĵo de la episkopo se Siono. Ĝis la Helveta Revolucio Lens estis grandkomunumo, al kiu apartenis ankaŭ Chermignon, Montana kaj Icogne. Malgraŭ decido de la kantona konsilio de 1951, tiu grandkomunumo en la jaro 1905 estis disigita.
Distrikto Al Butnan
Historio
La distrikto kaj aparte ties ĉefurbo en la Dua Mondmilito havis gravan rolon por la armeo de la kolonia potenco Italio.
Zsuzsa Barcsay
BARCSAY Zsuzsa (1942-2000), iama delegito pri E-instruado, LKK-ano de la 68-a UK (1983), forpasis la 29-an de septembro en Budapeŝto.
Ŝi esperantistiĝis en 1971 kaj, studinte en la E-fako de Universitato ELTE, instruis tie metodologion ekde 1988. Kiel landa inspektoro edukministeria (de 1982) kaj tutlanda konsilanto pri E-metodologio (de 1988), ŝi zorgis ke Esperanto restu instruebla ĉiunivele en la hungara lerneja sistemo. Dum du jardekoj ŝi organizis la ĉiujarajn ŝtatajn konkursojn por bazlernejanoj. Ŝi mem gvidis multajn kursojn, ankaŭ eksterlande (Finnlando, Bulgario), kaj motoris sukcesan serion de internaciaj metodikaj seminarioj. Aktiva en ILEI kiel hungara sekciestro (1976-84), estrarano kaj komisiito (1991-95), ŝi prizorgis ĉi ties konferencojn kun granda atento al kvalita faka programo. Ŝi iniciatis kaj trifoje gvidis la ILEI-Gimnazion, studsemajnon por junuloj. Ŝi estris (1987-90) la lernejan agadon de Hungara E-Asocio kaj estis ties vicprezidanto pri instruado kaj ekzamenoj.
Faka biografio de Zsuzsa BARCSAY
Zsuzsa BARCSAY (ĵuĵa BARĉai) esperantistiĝis en la jaro 1971. Ŝi finstudis Esperanton en la Esperanto-Fako de ELTE (Scienca Universitato „Loránd EÖTVÖS"- etveŝ) en Budapeŝto. (1975-1987) Ŝi gvidis la lernejan sekcion de la Instrua Komisiono de HEA (Hungara Esperanto-Asocio) (1987-1990) Ŝi estis vicprezidanto pri instruado kaj ekzamenoj de HEA. Ekde 1982 ŝi estis nomumita landa inspektoro de la Hungara Eduka Ministerio, ekde 1988 ŝi estis landa konsilanto pri metodologio de Esperanto en Landa Pedagogia Instituto. Ekde 1987 ŝi estis eksperto pri Esperanto en la fremdlingva kolegio de Landa Pedagogia Instituto. Ekde 1988 ŝi instruis metodologion de Esperanto en la ĉeestaj, malĉeestaj kaj postuniversitataj kursoj de ELTE. Dum preskaŭ dek jaroj ŝi estis sekciestro de ILEI en Hungario, ĝis 1985. Skema vicigo de ŝiaj aktivecoj: Ŝi zorgis pri tio, ke Esperanto estu kaj restu instruebla je ĉiu nivelo de la hungara lerneja sistemo (ekde la bazlernejo ĝis la universitato, eĉ postuniversitatgrade); Ŝi kunlaboris en la verkado de la instruprogramoj de diversaj instruformoj; Ŝi ellaboris la postulojn kaj gvidilon por la abiturienta ekzameno, ĉiujare ŝi verkis testfoliojn; Dum du jardekoj ŝi organizis la ĉiujarajn ŝtatajn lernejajn konkursojn por bazlemejanoj, preparis la taskojn kaj gvidilojn, membris en ĵurioj; Ŝi organizis internaciajn tendarojn por lernejanoj; Ŝi mem gvidis multajn lingvokursojn al ĉiuaĝuloj, en- kaj alilande; Ŝi gvidis kaj organizis la kunlaboron de kolegoj el 8 landoj por prepari metodikan videobendon por instruantoj; Ŝi prijuĝis kaj korektis plurajn eldonaĵojn; Si verkis fakajn informmaterialojn ekz. por la Kultura Komisiono de la Hungara Parlamento; Ŝi regule informis la hungarajn kolegojn pri aktualaĵoj, ŝi kolektis informojn pri la instruado kaj publikigis statistikon pri ĝi; Ĉiujare ŝi kunorganizis Pedagogiajn Tagojn (la 15-an en la jaro 2000), t.e. lingvopedagogiajn semajnfinojn por hungaroj, sed ofte kun intemacia partoprenantaro;
Ŝi gvidis metodikajn seminariojn en Hungario dum pluraj jaroj, sed ankaŭ alilande (Finnlando, Bulgario); Ŝi iniciatis, organizis pedagogiajn, metodikajn kunvenojn (ekzemple Internaciajn Metodikajn Seminariojn por interligi instruistojn de la tiamaj socialistaj landoj), ŝi prelegis pri diversaj fakaj temoj; Estrarano pri instruado de ILEI en 1991-92, poste estrara komisiito ĝis 1998. Si iniciatis kaj organizis Gimnazion de ILEI-Konferencoj ekde 1992.
Tanzania lanio
La Tanzania lanio (Lanius marwitzi) estas mezgranda paserina birdo kiu apartenas al plej tipa genro Lanius de la familio de Laniedoj. Ĝi estas endemia de Tanzanio.
Nana akcipitro
La Nana akcipitro aŭ Sulavesa akcipitro (Accipiter nanus) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.
Ĝi estas endemia de la indoneziaj insuloj de Sulaveso kaj Buton. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montararbaroj kaj je pli malalta grado arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi ege similas al la parenco de Wallacea nome Rozbrusta akcipitro, sed oni supozas, ke ĝi estas pli proksime parenca al la Besro. Ĉio tio faras ĝin malfacile identigebla kaj eble ne ĉiam registrita. Ĝi estas unu el la plej malgrandaj membroj de sia familio (longo proksimume de 25 cm).
Tanzania lanio
La beko estas mallonga, larĝa ĉebaze kaj hokoforma en pinto de supra makzelo, kiel ĉe aliaj lanioj. Per tiu beko tiu lanio, kiel la aliaj, havas kutimon palisumi kadavraĵojn sur dornoj aŭ pikdrato kaj konservi ilin por posta manĝado. Ĝi manĝas grandajn insektojn kaj malgrandajn vertebrulojn.
Nana akcipitro
Ĝi ĉasas insektojn kaj malgrandajn birdojn.
Bözen
Bözen estas komunumo en la distrikto Brugg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 698 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Bözen situas okcidente de la montpasejo Bözberg ĉe la supra parto de la rivero Sissle. La vilaĝon ĉirkaŭas montetoj, kiuj apartenas al la Tavola Ĵuraso.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,96 km², de kiuj 0,86 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,44 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 615 m s.m. sur la kulmino de la monto Schemel, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 397 m s.m. ĉe la bordo de la rivero Sissle.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bözen limas en nordo al Elfingen, en oriento al Effingen, en sudo al Zeihen, kaj en okcidento al Hornussen.
Trafiko
La komunumo Bözen estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Frick al Brugg kaj per poŝtaŭtolinio al Effingen.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3 de Bazelo al Zuriko, kiu transiras Bözberg-Pasejon. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3 situas inter Effingen kaj Zeihen (direkte al Zuriko) kaj en Frick (direkte al Bazelo).
Historio
La unua dokumenta mencio de Bözen datiĝas el la jaro 1284 kiel Boze.
Dum mezepoko Bözen apartenis al la senjora bieno Elfingen, kiu estis posedaĵo de la Monaĥejo Murbach en Alzaco. La senjora bieno estis vendita en la jaro 1291 al la Habsburgoj. Reĝino Agnes de Hungario donacis la havaĵon en la jaro 1322 al la Monaĥejo Königsfelden en Windisch. En la 14-a jarcento estis kreita la Senjorejo Bözberg, kiu unue apartenis al la Senjoroj de Schönau kaj ek de la komenco de la 15-a jarcento al la familio de Arnold de Rotberg el Bazelo, al kiu apartenis la malalta jurisdikcio. En la jaro 1460 la regiono estis konkerita de la urbo Berno, kiu integris ĝin al la voktejo Schenkenberg.
En aprilo 1798 eksplodis la Helveta Revolucio kaj kun helpo de francaj trupoj Argovio estis liberigita de la ĵurkomunuma servuteco. Bözen fariĝis nun komunumo de la nove fondita Kantono Argovio.
Movado MeToo
La Movado MeToo [miTU] (AnkaŭMi) estas movado kontraŭ seksa limtranspaŝa konduto. Ĝi komenciĝis en oktobro 2017 kun la kradvorto #MeToo en Twitter kaj aliaj sociaj amaskomunikiloj, kiuj fulmrapide cirkulis kaj estis sekvitaj en multaj landoj sub diversaj nomoj; ekzemple en Francio, la kradvorto estas #BalanceTonPorc (Denuncu Cian Porkon). Tiuj, kiuj metis "#MeToo" en mesaĝon, indikis, ke ili spertis seksoĝenadon, seksan atakon aŭ seksan misuzon. La kradvorto estis vaste uzata, post kiam la Holivuda produktoro Harvey Weinstein estis akuzita de pluraj virinoj pro lia seksa persekutado.
En Esperantujo
Pro tio, Nielsen plendis al la Akademio pri Melnikov. La Akadamio publikigis oficalan respondon kiu bedaŭris la vortojn de Melnikov sed ne eksigis lin de la estraro. El la 43 membroj de la Akademio, nur 5 estas virinoj kaj en sia respondo, la Akademio diris ke ili celas diverseco nur laŭ gepatraj lingvoj, neniu alia parametro.
Haliĉ
Haliĉ (Галич) estas urbo en Ivano-Frankivska provinco, Ukrainio. Ĝia loĝantaro estis loĝantoj en 2021.
Miron
Miron, laika nomo: Mirosław Chodakowski (naskiĝis la 21-an de oktobro 1957 en Bjalistoko; mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) – pola ortodoksisma ĉefepiskopo, brigada generalo. Doktoro pri teologio.
Memorigo
En la unua mortodatreveno de la ĉefepiskopo en ortodoksisma katedralo al la Sankta Triunuo en Hajnówka estis malfermita memortabulo.
Jemima Blackburn
Jemima Wedderburn Blackburn (1a de majo 1823 – 9a de aŭgusto 1909) estis skota pentristo kies verkaro havigas elvokan bildon de la rura vivo en la Skotlando de la 19-a jarcento. Unu el la plej popularaj ilustristoj en la Viktoria Britio, ŝi ilustris 27 librojn. Ŝia plej granda ornitologia atingo estis la dua eldono de ŝia verko "Birds drawn from Nature" (1868, Birdoj el la naturo). Pelj el ŝiaj ilustraĵoj estas akvareloj, kaj kelkaj fruaj pentraĵoj ofte estis per inko. Kelkaj estas kolaĝoj, en kiuj ŝi fortondis konturon de birdo kaj transigis ĝin al diversaj fonoj, similmaniere al John James Audubon. Ŝiaj multaj akvareloj montras familian vivon fine de la 19-a jarcento en la Skotaj Altaj Teroj same kiel fantaziaj scenoj el porinfanaj fabloj. Ŝi atingis disvastigitan agnoskon sub la inicialoj JB aŭ per sia edzinnomo Mrs Hugh Blackburn.
Ŝiaj verkoj estis ekspoziciitaj en Edinburgo, Glasgovo kaj Londono kaj ekzempleroj estis akiritaj de la Brita Muzeo, la Brita Biblioteko, la Muzeo pri Natura Historio de Londono, la Brita Reĝa Kolekto, la Nacia Portretgalerio kaj pli ĵuse de la Skota Nacia Portretgalerio kaj de la Fondaĵo James Clerk Maxwell.
En 1868 ŝi publikigis Birds drawn from Nature, kiu ricevis tujan publikan laŭdon. Ekzemplero, mankolorigita sub propra kontrolo fare de Blackburn mem, estis prezentita el la Zoologia Societo de Londono.
Beatrix Potter, fama pro sian propraj ilustraĵoj de naturaj kaj hejmaj animaloj, estis sekvanto de Blackburn el sia infanaĝo. Potter rememoris sian plezuron kiam ŝi ricevis ekzempleron de la verko de Blackburn "Birds drawn from Nature" por sia deka naskiĝtago.
Ordinara alkemilo
La ordinara alkemilo aŭ ordinara dammantelo (Alchemilla vulgaris) estas plantospecio el la genro alkemilo de la familio de la rozacoj. Ĝi estas duon-rozeta hemikriptofito kun rizomo.
Priskribo
La ordinara alkemilo estas plurjara planto kiu altas de 10 ĝis 30 cm.
La tigo estas hele verda foje iome ruĝeca. La folioj estas grandaj kaj preskaŭ cirklaj, kun sep ĝis dentrandaj loboj. La floroj estas hele verdaj, etaj, kaj aperas de majo ĝis oktobro.
Disvastiĝo
La natura arealo de tiu palearktisa specio ampleksas mezvarman Eŭropon ĝis al Obo en Siberio. Ĝi troviĝas kaj en la ebenaĵoj, en la montetoj kaj en la montaroj.
Historio
La ordinara alkemilo antaŭe estis aprezita de la alkemiistoj kiuj uzis liajn grandajn foliojn kiel natura kaptilo por la matena roso. Dum la Renesanco, oni ĝin atribuis la famon por redoni la virgecon aŭ la belo al mamoj ŝrumpitaj.
Nutraĵo
Oni povas uzi la sekigitajn foliojn kune kun tiuj de la printempa primolo, por parfumi la teon. Infuzaĵe uzite por siaj adstringaj ecoj, ĝi povas efiki kontraŭ malgrava diareo kaj kontraŭ dolora menstruo. Ĝi estas manĝebla en salatoj.
Farmakopeo
Konsumebla same bone de la homo kiel de la brutaro, ĝi donas specialan guston al la lakto kaj al la fromaĝo. Iuj konsideras uzadon kontraŭ vulva jukado.
István Torjai Szabó
István TORJAI SZABÓ [sabO] hungara literaturhistoriisto, verkisto, reĝisoro. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 24-an de oktobro 1907 kaj mortis en Munkeno la 2-an de februaro 1991.
Kariero
István Torjai Szabó estis instruisto, lektoro de libroeldonejo Erdélyi Szépmíves Céh, interna kunlaboranto de revuo Erdélyi Helikon. En 1945 li loksidiĝis en Aŭstrujo, poste en Germanujo. Inter 1951–58 li estis lekciisto de Universitato de Innsbruck. De marto 1956 ĝis januaro 1973 li estis reĝisoro de Radio Libera Eŭropo de Munkeno.
Launceston
Launceston estas urbo en la nordo de la ŝtato Tasmanio, Aŭstralio, kun proksimume 103 325 loĝantoj. Ĝi situas ĉe la flukruco de la riveroj North Esk, South Esk kaj Tamar. Ĝi estas la dua plej granda urbo en Tasmanio, post la ĉefurbo Hobart.
Launceston estas la tria plej malnova urbo en Aŭstralio (post Sidneio kaj Hobarto) kaj havas multajn historiajn konstruaĵojn kaj vidindaĵojn. Kiel multaj lokoj en Aŭstralio, ĝi estas nomita laŭ urbo en Britio - Launceston en Kornvalo. (Notu, ke en aliaj ŝtatoj de Aŭstralio oni ofte prononcas Launceston tiel - /'lɔ:nstestən/ sed en Tasmanio oni diras /'lonsestən/.)
Lavinia Meijer
Lavinia Soo-Ji Meijer (Sud-Koreio, 12-an de februaro 1983) estas nederlanda harpistino.
Biografio
Lavinia Meijer naskiĝis en Sud-Koreio kaj venis kiel dujarulino ĉe siaj adoptgepatroj en Nederlando. Ŝi elkreskis en Arnhemo kaj tie trapasis la Urban Gimnazion. Je naŭjara aĝo ŝi komencis ludi harpon kaj du jarojn pliposte ŝi estis akceptita al la sekcio junaj talentuloj de la Utreĥta Konservatorio ĉe Erika Waardenburg. Ŝi akiris diplomojn Bakalaŭro de Muziko kaj Magistro de Muziko, ambaŭ kun laŭdo, en respektive 2003 kaj 2005 je la konservatorioj de Utreĥto kaj Amsterdamo.
Tappendorf
Tappendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Meza Holstinio (germane Amt Mittelholstein), administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Hohenwestedt, kiu kovras la sudan parton de la distrikta teritorio.
Juprelle
Juprelle (france: [ĵyPREL'] aŭ valone: Djouprele) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Lantin, Slins, Voroux-lez-Liers, Paifve, Wihogne, Villers-Saint-Siméon kaj Fexhe-Slins apartenas al Juprelle, la ĉefa municipo.
Internacia Tago por Egalaj Rajtoj de Handikapuloj
La Internacia Tago por Egalaj Rajtoj de Handikapuloj estas festata la 3an de decembro ĉiujare kaj dediĉita al antaŭenigado de kompreno al handikapuloj kaj instigado al subteno por iliaj digno, rajtoj kaj bonfarto. La tago ankaŭ celas konsciigi la avantaĝojn inkluzivi handikapulojn en ĉiuj aspektoj de politika, socia, ekonomia kaj kultura vivoj.
La eventoj de tiu ĉi estas organizataj de organizoj de handikapuloj, komercaj entoj, individuoj kaj registaraj korpoj. La partikulara tago estis desegnita por kunigi homojn el la tuta mondo, kiuj festas kaj rekonas la kontribuojn, kapablojn kaj atingojn de handikapuloj.
historio
En 1976, la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj deklaris 1981 kiel "Internacia Jaro de Handikapuloj". Ŝi alvokis al agadplano je la nacia, regiona kaj internacia niveloj, emfazante egalajn ŝancojn kaj rehabilitante handikapulojn. La Deklaracio emfazis la rajtojn de handikapuloj plene partopreni en la socia vivo, vivi egale kun aliaj civitanoj kaj ĝui egalan parton de la sociaj kondiĉoj estiĝantaj de socia kaj ekonomia progresoj.
Por ebligi al ĉiu lando konstrui agplanon, kiu antaŭenigas la rajtojn de handikapuloj, UN deklaris 1983 ĝis 1992 la "Jardekon de Handikapuloj".
En 2006, la Ĝenerala Asembleo de UN adoptis la Konvencion de UN pri Rajtoj de Handikapuloj, kiu ekvalidis en 2008.
Ĉi-jare en ĉi tiu tago UN deklaras "Temojn de la Tago", bazitajn sur egaleco en homaj rajtoj kaj la partopreno de handikapuloj en la socio. De homoj kun ĉiuj kapabloj. " Ĉi tiu vortumo anstataŭigas la frazon "handikapuloj" per la pozitiva frazo "homoj kun ĉiuj kapabloj."
8327 Weihenmayer
8327 Weihenmayer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio, Usono).
Krnov
Krnov (Jägerndorf, Karniów, Carnovia) estas urbo en ĉeĥa parto de Silezio, nord-okcidente de Opava, ĉe kunfluiĝo de riveroj Opava kaj Opavice, proksime al la landlimo kun Pollando. En ĝi havis. En la urbo estas industrioj tekstila, maŝina, elektroteknika, tipografia, lignaĵa, likvora, produktado de artefaritaj floroj. Ekde 1873 fabrikado de orgenoj. En la urbo estas fervojnodo kaj ŝoseo al Pollando.
Historio
La urbo estis fondita verŝajne en 1221, ekde 1377 ĝi jam estas dokumentita kiel centro de duklando (Herzogtum Jägerndorf). Inter 1523-1623 ĝin posedis la brandenburgaj margrafoj, post 1623 la dinastio Liĥtenŝtejno. En 1742 post la unua silezia milito la plejparton de la regiono Krnov akiris Prusio, sed la urbo mem restis posedaĵo de Aŭstrio. Post 1918 ĝi fariĝis parto de Ĉeĥoslovakio, post 1992 de Ĉeĥio. En Krnov estas fabrikata konata trinkaĵo Kofola.
Esperanto en Krnov
La 15-an de februaro 1923 Rudolf Horn paroladis inter laboristoj en la laborista hejmo en tiama Jägerndorf pri Esperanto. La interesa parolado estis ofte aplaŭdata kaj montriĝis, ke ĉi tie inter la laboristaro estas granda intereso por Esperanto. Ĉeestis la paroladon 70 personoj. La unuiĝo de germanaj esperantistoj aranĝis post fino de du bone sukcesintaj kursoj novan kurson por komencantoj vizitatan de 28 personoj kaj perfektigan kurson. Unuan gvidas instruisto Otto Wünsch, duan s-roj inĝ. Max Aurich kaj pastro Herkommer.
Bages
Bages estas kataluna komarko kiu troviĝas ĉe la centro de la lando. Ties ĉefurbo estas Manresa.
Rilate al la industrio, la komarko enhavas minadon de potaso (hidroksido de kalio) ĉe Súria kaj Sallent, kaj fabrikojn de teksaĵoj laŭlonge de la riveroj Llobregat kaj Cardener. Rilate al la agrikulturo, ĝi enhavas vinberejojn, cerealojn, kaj olivarbejoj.
Bages limas norde kun Berguedà; oriente kun Osona; sude kun Vallès Oriental, Vallès Occidental kaj Baix Llobregat; sudokcidente kun Anoia, kaj okcidente kun Solsonès.
Vladimir Kara-Murza
Vladimir Vladimiroviĉ Kara-Murza (Владимир Владимирович Кара-Мурза; naskiĝis la 7-an de septembro 1981 en Moskvo) estas rusa politikisto kaj ĵurnalisto.
Familio
Li estas filo de rusa ĵurnalisto kaj televidgastiganto Vladimir Aleksejeviĉ Kara-Murza (1959–2019), sincera kritikisto de Leonid Breĵnev kaj subtenanto de reformoj sub Boris Jelcin. Lia patrino estas juda. Lia patro estis pranepo de latva revoluciulo Voldemārs Bisenieks (1884–1938), kaj pranevo de la unua ambasadoro de Latvio al Britio, Georgs Bisenieks (1885–1941), kiuj ambaŭ estis pafitaj fare de la NKVD. La latva agronomo kaj eldonisto Jānis Bisenieks (1864–1923) estis ilia pli maljuna frato.
Li ankaŭ estas parenca al Sergej Kara-Murza (naskita en 1939), sovetia/rusa historiisto, apotekisto kaj filozofo. Ili estas membroj de la familio Kara-Murza, posteuloj de tatara aristokrato kiu ekloĝis en Moskvo kaj konvertiĝis al kristanismo en la 15-a jarcento (la nomo en traduko signifas "Nigra Sinjoro".)
Kara-Murza bakalaŭriĝis kaj magistriĝis pri historio en la universitato de Kembriĝo en Anglio. Kun sia edzino, Jevgenia, li havas tri infanojn.
Vivo
Kara-Murza estis membro de la partio "Demokratia Elekto de Rusio" de 1999 ĝis 2001. Inter 2001 kaj 2008 li apartenis al la "Unio de Dekstraj Fortoj" (Союз правых сил (СПС), ZaJUZ praviĥ sil). En 2015 li estis konsilisto de Boris Nemcov kiu estis murdita en Moskvo. Ili kune publikigis artikolon titolitan “Pri Danĝero de Putinismo” en la ĵurnalo Nezavisimaja Gazeta (Независимая газета, do "Sendependa Gazeto") en januaro 2004 kaj estis membroj de la opozicia alianco "Komitato 2008: libera elekto" (Комитет 2008: Свободный выбор).
Aareschlucht Ost (Bahn) (stacidomo)
Aareschlucht Ost (Bahn) estas fervoja stacidomo en Innertkirchen, Svislando.
Vladimir Kara-Murza
Vivo
Ekde 2014 Kara-Mursa laboras por Malferma Rusio (Открытая Россия; Otkritaja Rossija), fondaĵo de la Kremla kritikisto Miĥail Ĥodorkovskij.
Venenaj atakoj en 2015 kaj 2017
En majo 2015 li estis en komato dum semajno post subita rena malfunkcio. La kuracistoj diagnozis severan veneniĝon, sed ne povis identigi la kaŭzan substancon. Por medicina rehabilitado, Kara-Murza pasigis duonjaron en Usono. Lia edzino kaj tri infanoj ekde tiam pro sekurecaj kialoj loĝas en Vaŝingtono. En februaro 2017 sekvis dua venena atako. Kuracistoj ĉe li diagnozis polineuropation, malsanon de la periferia nerva sistemo, verŝajne kiel rezulto de la venenaj atakoj.
Aresto en 2022
Post la komenco de la rusia invado de Ukrainio la 24-an de februaro 2022, la rusia registaro plu limigis la gazetaran liberecon en Rusio. Fine de februaro Kara-Mursa formis kontraŭmilitan komitaton kun Garri Kasparov, Miĥail Ĥodorkovskij kaj aliaj. La 11-an de aprilo 2022, li estis arestita fare de la polico antaŭ la pluretaĝa konstruaĵo en Moskvo en kiu li vivas en loĝejo kaj la venontan tagon juĝita je 15 tagoj en malliberejo en resumaj procedoj. La 22-an de aprilo 2022, li estis klasifikita kiel eksterlanda agento en Rusio. Krimproceso ankaŭ estis malfermita pro "malveraj deklaroj pri la rusia armeo".
Kondamno en 2023
La 17-an de aprilo 2023, pro lia publika kritiko de la Ukrainia milito, Kara-Mursa estis kondamnita je 25 jaroj en punkolonio pro severa ŝtata perfido, la maksimuma ebla puno kaj malgraŭ sia polineuropatia malsano. Moskva tribunalo decidis ke li estis kulpa de ŝtatperfido kaj aliaj deliktoj kiel ekzemple disvastigo de "malveraj informoj pri la armeo" kaj laborado por "nedezirinda" organizaĵo. Kara-Murza neis ĉiujn akuzojn, sed diris kelkajn tagojn pli frue, ke li ne bedaŭros pri iuj el la deklaroj kiujn li faris.
7379 Naoyaimae
7379 Naoyaimae estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Naoya Imae, konservisto ĉe la Nacia Instituto de pri Polusa Esploro de Tokio, kies petrologiaj studoj pri kaj  celas kompreni la procezojn de alteracio pro akvo sur la asteroidoj kaj de magma diferenciĝo sur Marso.
Jane Baird
Jane BAIRD aŭ Johanino Baird (mortis en 1960 kiel 85-jara en Edinburgo) estis pionirino de Esperanto en Skotlando.
NGC 5773
NGC 5773 (aliaj indikoj — UGC 9571, MCG 5-35-22, ZWG 164.38, NPM1G +30.0361, PGC 53124) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fuorto grandprinco Konstantin
La fuorto grandprinco Konstantin situas sur la plej ekstera montsprono de Hunsrück en la Koblenca urboparto Karthause, en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis parto de la iama fortikaĵo Koblenco. Ĝia nomo ĝi havas de la frato de la rusa caro Aleksandro la 1a, Konstantin Pavloviĉ. La fuorto estis konstruata 1822–1827 sub gvido de la prusaj militarinĝenieroj Gärtner kaj Schuberth. La fuorto staras sur la tereno de la iama monaĥejo.
Administra divido de Szczecin
[[Dosiero:Szczecin quarters 2010-05.png|eta|250px|Kvartaloj de Szczecin:
]] Administra divido de Szczecin - la teritorio de la pola urbo Szczecin konsistas el la 4 kvartaloj kaj 37 setlejoj. La nuntempa administra divido ekzistas ekde la jaro 1990.
En la jaroj 1954–1976 ekzistis kvartaloj: Śródmieście, Pogodno, Nad Odrą kaj Dąbie. Hodiaŭ Szczecin havas ankaŭ 4 kvartaloj: Północ, Prawobrzeże, Śródmieście kaj Zachód.
Dániel Fábián
FÁBIÁN Dániel (fa:bia:n) estis hungara redaktoro, oficisto registara de Transilvanio naskita en 1749 kaj mortinta en Szászsebes la 29-an de aprilo 1830.
Ruĝeckola akcipitro
Distribuado
Ĝi estas endemia de Indonezio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.