cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johan Wilhelm Rangell
Johan (Jukka) Wilhelm RANGELL (naskiĝis la 25-an de oktobro 1894, mortis la 12-an de marto 1982) estis finna politikisto. Li estis ĉefministro de Finnlando de la 3-a de januaro 1941 ĝis la 5-a de marto 1943.
Laika ŝtato
En strikta senco la kondiĉo por laika ŝtato supozigas la nulan enmiksiĝon de iu ajn organizo aŭ religia kredo en la regadon de tiu lando. Ĝi ne povas interveni en la plenuma povo, leĝdona povo aŭ juĝista povo. En pli malstrikta senco, laika ŝtato estas tiu kiu restas neŭtrala pri la religiaj aferoj pro kio tiuj ekzercas sur ĝin nek subtenon nek politikan opozicion eksplicite aŭ implicite.
Johan Wilhelm Rangell
Johan Rangell studis ekonomikon kaj juron. Sekve li laboris kiel advokato kaj pli poste kiel guberniestro (1943 ĝis 1944) kaj estrarano de la Finnlanda Banko (Suomen Pankki). Aparte de tiu li estis engaĝita sportisto, kaj inter la jaroj 1938 kaj 1967 estis membro de la Internacia Olimpika Komitato. En tiu funkcio li ankaŭ estis la prezidanto de la organiza teamo de la Somera Olimpiko 1940 en Helsinko, kiuj tamen fine estis nuligitaj pro la Dua Mondmilito. De la jaro 1934 ĝis 1941 kaj de 1951 ĝis 1953 li krome prezidis la finnan organizaĵon pri sporto, kaj de 1961 kaj 1963 ankaŭ prezidis la finnlandan Nacian Olimpikan Komitaton.
Laika ŝtato
En laika ŝtato ĉiuj civitanoj estas konsiderataj kiel egalaj senkonsidere ĉu ili estas kredantoj aŭ ne, aŭ ĉu ili apartenas al plimulta aŭ malplimulta religio. En tia senco ĝi evitas la diskriminacion pro religiaj aferoj sed ĝi ne favorigas determinitan religion. Ĝenerale en la laika ŝtato ne ekzistas "ŝtata religio" aŭ ekvivalentaĵo kaj ekzistas disiĝo inter religio kaj ŝtato. En multaj laikaj landoj la plimulta religio ricevas specialan trajton, sed tia graveco devas esti nur simbola, kiu ne damaĝu la ĉiutagan vivon de ĉiuj civitanoj. Tiu speciala trajto okazas ĉar dum pluraj jarcentoj tiu religio determinis kaj influis la kulturon de ties lando.
Molinges (stacidomo)
Molinges estas franca stacidomo sur linio Andelot-en-Montagne -, situanta en Molinges, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Laika ŝtato
Laika ŝtato difiniĝas kiel konservanto de la religia libereco. Ĝi ankaŭ karakteriziĝas pro evitado de interveno de la religio en ŝtataj aferoj kaj kontrolo de la registaro. La leĝo protektas ĉiujn civitanojn (inkluzive de religiaj malplimultoj) de la diskriminacio pro religiaj kialoj.
Johan Wilhelm Rangell
Li estis membro de la Nacia Progresema Partio. Komence de 1941 li iĝis ĉefministro de registaro koalicia inter sia partio, la partioj Nacia Koalicio, Finnlanda Centro, Finnlanda Socialdemokratia Partio, Sveda Popola Partio kaj eĉ la dekstre ekstremisma Finnlanda Patriota Popola Movado kaj oficis ĝis la 5-a de marto 1943.
Molinges (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Burgonjo-Franĉkonteo.
Laika ŝtato
Laika ŝtato ne estas la sama kiel ateisma ŝtato (kiel la kazo de Albanio sub Enver Hoĝa, kaj aliaj komunismaj reĝimoj), kie la ŝtato eksplicite oponiĝas al iu ajn kredo aŭ religia praktikado. En kelkaj laikaj landoj ekzistas plimulta religio tre grava por la loĝantaro (Turkio, Tajlando, Nepalo, Kolombio) kaj en aliaj ekzistas granda diverseco (Usono, Barato, Libano). Multaj ŝtatoj kiuj nuntempe estas laikaj, pasintece havas spurojn de ŝtatigita religio. La laikeco havas plurajn trajtojn kiuj povas koincidi kun diversgrada oficiala religieco. Tiel, en la Commonwealth, la ŝtatestro estis kronata laŭ la Kronad-ĵuro de 1688 ĵurante je la defendo de la protestantisma kredo. Britio ankaŭ dungas 26 anglikanajn pastrojn konataj kiel "spiritaj observantoj".
Ankaŭ la inversa vojo okazas: de laika al teokratia ŝtato, kiel la kazo de Irano, kie la laikigado de la ŝtato sub regado de la dinastio Pahlevi anstataŭiĝis per islama respubliko.
Azerbajĝano estas la unua lando en la islama mondo kiu fariĝis laika ekde la ekzistado de la Azerbajĝana Demokratia Respubliko (1918-1921).
Johan Wilhelm Rangell
Kiam la nazie germania funkciulo Heinrich Himmler dum restado en Finnlando dum somero 1942 postulis la Holokaŭston de la finnaj judoj, Rangell draste rifuzis tiun postulon per la argumento ke ĉiuj anoj de finna ŝtataneco estas protektataj de la finna ŝtato kaj estus krome bezonataj en la finna armeo.
Dum lia oficperiodo la 22-an de junio 1941 ankaŭ komenciĝis la daŭrigo de la milito inter Finnlando kaj Sovetunio, por kiu je forta premo de la stalinisma sovetunia gvidantaro li kaj aliaj sep altrangaj finnaj politikistoj estis akuzitaj en proceso de novembro 1945 kaj februaro 1946. Fine li estis kondamnita je ses jaroj da malliberiĝo, sed tamen en 1948 liberiĝis kadre de amnestio.
András Szilágyi (vitroartisto)
András Szilágyi [andrAŝ silAdji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szilágyi András estas hungara vitroartisto, pentristo, vitralisto. Lia duonpatrino estis Júlia Báthory.
András Szilágyi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Szilágyi frekventis industriartan gimnazion en sia naskiĝurbo, kie instruis lin ĝuste lia duonpatrino. Li akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1973, poste li estis vitroartisto de vitrofarejo de Orosháza, inter 1975–1990 en simila uzino en Budapeŝto. En 1991 li fondis firmaon, kiun li daŭre gvidas. Plej ofte li kreas vitrolampojn, vitrajn kompoziciojn, mozaikojn, vitralojn, krome li restaŭras similajn objektojn, pli malofte li pentras freskojn kaj sekpentraĵojn. En nekonata jaro li translokiĝis al Dömsöd. Li ricevis premiojn inter 1974-1992. Li havas edzinon, kiu estas same vitroartisto.
Eisaku Satō
Vivo kaj kariero
Ĝi naskiĝis en la provinco Jamaguĉi, kaj studis germanan jurisprudencon en la Universitato de Tokio. En 1923 li trapasis la ekzamenojn pri publika servo, kaj la sekvan jaron eklaboris en la japana Fervoja Ministerio. Li funkciis kiel direktoro de la Osaka Fervoja Oficejo de 1944 ĝis 1946, kaj vicministro pri transportado de 1947 ĝis 1948.
Satō membrigis la dieton (Kokkai) en 1949 kiel reprezentanto de la Liberala Partio. Li komencis grimpi la rangoŝtuparon kaj de 1951 ĝis 1952 servis kiel ministro pri poŝto kaj komunikado. Li poste fariĝis la kabineta sekretario de la ĉefministro Shigeru Yoshida de januaro 1953 ĝis julio 1954.
Post la fondo de la Liberal-Demokrata Partio pro la kunfandiĝo de la Liberala Partio kun la Demokrata Partio, Satō funkciis kiel partiestro de decembro 1957 ĝis junio 1958, post kio li estis nomumita financa ministro en la registaroj de Nobusuke Kishi kaj Hayato Ikeda.
Ĉefministro
Post kiam Ikeda eksiĝis post malboniĝo de sia sano, Satō anstataŭis lin. Lia registaro akiris potencon kaj fine de la 1960-aj jaroj li regis ĉiun registaron en Japanio. Kiel ĉefministro, Satō ĝuis popularecon danke al la prospera ekonomio. Tamen ĝia ekstera politiko, kiu ekvilibrigis la interesojn de Usono kaj Ĉinio, estis konsiderata malforta. Pro la subteno de Satō al la Traktato de Reciproka Kunlaborado kaj Sekureco Inter Usono kaj Japanio kaj la Vjetnama Milito, studentaj protestoj kontraŭ Satō ekestis tra Japanio, kiuj kreskiĝis tiel ke fine Satō estis devigante fermi la Universitaton de Tokio dum unu jaro en 1969.
Post tri periodoj kiel ĉefministro, Satō decidis ne kandidatiĝi por kvara oficperiodo. En la sekva balotado, Takeo Fukuda gajnis plej multajn voĉojn de la frakcio de Satō, sed ministro pri komerco kaj industrio Kakuei Tanaka estis elektita ĉefministro.
Rilatoj kun Ĉinio kaj Tajvano
Satō esprimis subtenon al la Respubliko Ĉinio (Tajvano). Li aprobis monprunton de 150 milionoj da dolaroj al Tajvano en 1965, kaj eĉ vizitis la landon du jarojn poste. En 1969, Satō asertis, ke defendo de Tajvano estas esenca por la defendo de Japanio, kaj kontraŭis la aliĝon de Ĉinio al Unuiĝintaj Nacioj en 1971 kaj la viziton de Nixon al Ĉinio jaron poste.
Nuklea problemo
Satō elpensis la politikon de la Tri Neoj la 11an de decembro 1967, laŭ kiu Japanio ne produktos, enirigos en sian teritorion aŭ alportos nukleajn armilojn al la asia-pacifika regiono. Dum sia ofico en la registaro, Japanio subskribis la Traktaton kontraŭ pliigo de atomarmiloj, kaj la Dieto ratifis la principojn de la Traktato de 1971.
Tamen sekretaj dokumentoj de la sama periodo publikigitaj de la japana registaro en 2008 montras, ke Satō efektive subtenis la nuklean agadon de Usono kontraŭ Ĉinio, kaj ankaŭ konsentis la disfaldon de nukleaj armiloj en Okinavo, post kiam ĝi revenis al japana suvereneco.
Okinavo
Fine de la dua mondmilito Okinava insulo estis sub usona okupado. Dum sia vizito en Usono en 1965, Satō eksplicite petis usonan prezidanton Lyndon Johnson redoni Okinavon al Japanio, kaj en aŭgusto de tiu jaro li fariĝis la unua japana ĉefministro post la milito kiu vizitis la insulon.
Satō subskribis interkonsenton kun Richard Nixon en 1969, laŭ kiu Usono redonos suverenecon super Okinavo al Japanio, post malplenigo de la nukleaj armiloj starigitaj sur la insulo, sed Usono konservis plurajn bazojn en la regiono. Suvereneco super Okinavo revenis al Japanio en 1972.
Post emeritiĝo
Satō gajnis la Nobel-premion pri paco kun Sean MacBride en 1974, kaj tiel fariĝis la unua aziano, kiu ricevis ĝin.
Lia privata vivo
Stu geedziĝis kun Hiroko Mazuoka en 1926, kaj la paro havis du infanojn, Riotro kaj Shinji. Stu estis la frato de la 56-a japana ĉefministro Nobusuke Kishi.
GHC
La vorto havas plurajn signifojn:
El libro de los seres imaginarios
El libro de los seres imaginarios (origine publikigita kiel Manual de zoología fantástica (Manlibro de fantasta zoologio) en 1957 fare de la eldonejo Fondo de Cultura Económica en Meksiko) estas libro de Jorge Luis Borges (kunlabore kun Margarita Guerrero), kiu konsistas en kompilaĵo de strangaj estaĵoj kiuj eliris el la homa inventemo. Oni povas dedukti ke, spite la tempopaso kaj la geografiaj diferencoj, ofte variaj kulturoj kaj homboj kunhavas similajn kaj ripetitajn ideojn pri determinitaj imagitaj bestoj, tre probable ĉar ili kutime estas produktoj de koŝmaroj, deziregoj kaj timoj kiujn oni kunhavis el la komenco de la homa ekzistado. En kelkaj okazoj Borges citas kelkajn realajn situaciojn kiuj eble okazigis la kreadon de la legenda de determinita imaga estaĵo.
Kelkaj de la estaĵoj devenas de la mitologio, aliaj de doktrinoj kaj aliaj de kelkaj aŭtoroj de libroj kiel Lewis Carroll, Kafka, H.G. Wells, aŭ Flaubert.
El libro de los seres imaginarios havas liston de estaĵoj pli etendan ol la origina Manual de zoología fantástica.
Friedrich Wilhelm Schwartz
Friedrich Wilhelm Schwartz (naskiĝis la 13-an de septembro 1943 en Waldenburg, Silezio, Germana Regno, du jarojn antaŭ ol la urbo transdoniĝis al Pollando, ricevis la nomon Wałbrzych kaj la germana loĝantaro inkluzive de la familio de Schwartz, devis fuĝi) estas germana sansciencisto kaj kuracisto. Li estas emerita profesoro pri epidemiologio, socia medicino kaj sansistemo-esplorado ĉe la Medicina Altlernejo Hanovro, estas konsiderata la gvida fakulo pri publika sano en Germanio, estis prezidanto de la Konsila Konsilio por la Takso de Evoluoj en la Sansistemo, konsilisto de la Eŭropa Unio kaj Monda Organizo pri Sano.
Interalie, de 1996 ĝis 2002 la juna kuracistino Ursula von der Leyen estis kunlaborantino de li en la epidemiologia fako de la Medicina Altlernejo Hanovro.
VietJet Air
VietJetAir estas malaltkosta aviadentrepreno en Vjetnamio. Krom ĝi, ekzistas alia malaltpreza aviadentrepreno en Vjetnamio, nome Jetstar Pacific Airlines. La sidejo de la entrepreno troviĝas en Hanojo, la centro de funkciado estas en Saigono. La firmao estis fondita en 2007 kaj ĝia unua flugo okazis en 2011. Ĝis decembro 2014, la aviadentrepreno transportis 10 milionojn da pasaĝeroj. Ĝi ofertas flugojn al kaj de pluraj flughavenoj en Vjetnamio: Hanojo, Saigono, Hai Phong, Thanh Hoa, Vinh, Dong Hoi, Hue, Da Nang, Quy Nhon, Buon Ma Thuot, Da Lat, Nha Trang, Can Tho, Phu Quoc. La entrepreno alflugas 5 internaciajn celojn en Azio, nome: Seulo, Bangkoko, Tajpeo, Singapuro, Tajlando.
Villanuova sul Clisi
Villanuova sul Clisi estas komunumo de Italio.
Tertremo en Christchurch en 2011
La tertremo en Christchurch en 2011 estis 6,3 grada tertremo kiu skuis la Sudan Insulon de Nov-Zelando je la 12:51 ptm de la 22-a de februaro 2011 (loka horo).
La plej damaĝita urbo estis Christchurch, situante nur je 10 kilometroj de la epicentro de la tertremo. Pluraj konstruaĵoj de la urbo detruiĝis kaj aliaj estis tre damaĝitaj, inter ili la Katedralo de Christchurch (anglikana) kaj la Katedralo de la Sanktega Sakramento (katolika).
Ĝi estis la tertremo kun pli da viktimoj en la historio de Nov-Zelando post la tertremo en Hawke's Bay en 1931, okazinta la 3-an de februaro 1931 kiu okazigis 256 mortintojn.
Ordinara berberiso
La ordinara berberiso (Berberis vulgaris) ankaŭ nomata vera berberiso estas arbusto el la  familio de la Berberisacoj (Berberidaceae). La ordinara berberiso estas disvastigita en Eŭropo kaj Azio. La nomo venis de la mezepoka latina „berbaris,“ el la araba „barbarīs.“ Ĝi estas la plej konata specio el la genro de la berberisoj („Berberis“).
Tertremo en Christchurch en 2011
La damaĝo estas taksita je 12 mil milionoj de dolaroj
Ordinara berberiso
Priskribo
Ĝi estas somerverda, kun folidornoj ekipitaj arbusto, kiu kreskas 1 ĝis 3 metrojn. La branĉoj havas dornojn. La arboŝelo estas de eksterne flave bruna ĝis griza. La planto estas interne brile flava. La floroj estas flavaj kaj havas glob-sonoril-formajn, nektarhavantajn diskoflorojn. Ili kunkreskas en pendantaj grapolaj floraroj, kiuj havas ĝis 30 florojn. La floroj havas ses flavajn kalikoformajn sepalojn. Krome ili havas ses flavajn petalformajn nektarfoliojn, kiuj havas ĉe la bazo nektarajn glandojn. Antaǔ tiuj staras ses stamenoj kun klabe malfermiĝantaj anteroj. La filamentoj montriĝas ĉe la planta moviĝo. La planto floras de majo ĝis junio.
La fruktoj estas skarlate ruĝaj ĝis 1 cm grandaj beroj. Ili estas manĝeblaj, sed tre acidaj pro la alta kvanto de pomacido (6%) kaj aliaj fruktacidoj. La de aǔgusto ruĝaj fruktoj maturiĝantaj fruktoj estas vintrostaruloj. En la fruktoj ekzistas po unu aǔ du semoj por ĉiu frukto.
La kromosomnombro estas 2n = 28.
Ekologio
La floroj estas homogamiaj, t. s. ke la stamenoj kaj la stigmoj samtempe maturiĝas samtempe. La nektaro estas kolektata de insektoj, muŝoj, himenopteroj kaj skaraboj. La ordinara berberiso estas intersuscepto de la nigra rusto ĉe grenoj. La fruktoj estas manĝataj de birdoj, la semoj poste eligitaj. Tiel la planto disvastiĝas.
La dornoj malhelpas la plukopaŝtadon fare de bestoj.
Disvastigo
La ordinara berberiso hejmiĝas en okcidenta, meza kaj suda Eǔropo, sed ne sur la britaj insuloj kaj Skandinavio. Ĝia hejmregiono etendiĝas orienten ĝis la Kaǔkazo. En la Alpoj la planto kreskas ĝis alteco de 2500 m super marnivelo.
Uzado
La ruĝaj beroj de la planto estas preskaǔ sen berberino kaj berbamino kaj tial manĝeblaj. Ili estas riĉaj je vitamino kaj havas acidan guston. Oni povas fari el ili konfitaĵon. Sekigitaj ili estas manĝeblaj kiel sekvinberoj en muslio. En orientaj landoj, precipe en Irano la beroj estas uzataj kiel spicaĵo de rizo „berberisa rizo“.
Hot House
Hot House estas ĵaza normkanto, kiun komponis en 1945 Tadd Dameron. Alie ol multaj aliaj el liaj komponaĵoj Hot House estas biboptemo baziĝanta sur la harmonisinsekvoj de fama kanto, nome de What Is This Thing Called Love?.
Ordinara berberiso
Uzado
Arboŝelo kaj radikoj estis uzataj iam por kolorigi tekstilon, ledon kaj lignon flave. La malmola ligno estas uzata por lignaj artaĵoj (lignoturnaĵoj). En la popola medicino la berberisaj radikoj estis uzataj por kuraci perturbon de la hepato, galaj malsanoj, iktero kaj problemoj de la digestado. . La ordinara berberiso ankaŭ estas ornamplanto. Ĝi estas relative ofte plantita en ĝardenoj kaj parkoj.
Hot House
Unua sonregistraĵo
Dameron verkis la pecon por unu el la unuaj registradkunsidoj de bibopo, kiu okazis la 11-an de majo 1945 kun Charlie Parker kaj Dizzy Gillespie; ĉi tiu registraĵo validas kiel „mejloŝtono de la ĵazhistorio.“ Parker surdiskigis la pecon dum la sekvaj jaroj ĉiam denove, laste la 15-an de majo 1953 dum la mita koncerto Jazz at Massey Hall.
Aliaj registraĵoj
Sekvatempe tiel malsamaj muzikistoj kiel Lionel Hampton, Dexter Gordon, Chaka Khan, Steve Lacy kun Mal Waldron, Larry Coryell kaj James Moody surdiskigis la pecon. En 1959 John Coltrane surdiskigis la pecon Fifth House, kiu baziĝas sur la harmonioj de Hot House, kiun li jam en 1946 estis surdiskiginta.
Ordinara berberiso
Eksteraj ligiloj
•	Thomas Meyer: Datenblatt mit Bestimmungsschlüssel und Fotos bei „Flora-de: Flora von Deutschland“ (alter Name der Webseite: „Blumen in Schwaben“)
Curățele
Curățele [kuracele] (hungare: Tisztásfalva) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Beiuş. En 1910 ĝi nombris 741 loĝantojn (rumanoj); en 1992 464. Ĝi estis unue menciita skribe en 1692. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre apartenas al ĝi Beiușele, Cresuia, Nimăiești kaj Pocioveliște.
Ĝabalija
Ĝabalija, جباليا, Jabalia estas palestina urbego en la Gaza Sektoro. Apartenaĵo de la urbego estas la rifuĝejo en la nordo. La proksima urbo Nazla estas parto de la Ĝabalija municipo.
Geografio
Ĝabalija situas sur la marborda ebenaĵo de Mediteraneo 4 kilometrojn norde de Gaza-urbo.
Historio
Laŭ la arkeologoj filistoj vivis en la regiono. Oni trovis tie grandan tombejon el la 8-a jarcento antaŭ Kristo. Oni trovis ankaŭ monaĥejon el la bizanca periodo. La sekva prriodo apartenis al la mamelukoj, kiuj postlasis moskeojn. Ekde 1517 la loko apartenis al la Otomana Regno. Post la 1-a mondmilito Ĝabalija apartenis al Palestino kiel brita mandato. En la censo en 1922 Ĝabalija havis 1,775 islamanojn, en 1931 2,425 islamanojn kun 631 domoj, en 1945 3,520 arabojn. Ili produktis en la irigeblaj teroj citrusojn, bananojn, cerealojn. Post la fondiĝo de Israelo en 1947 Egipto okupis la Gazan Sektoron sed en 1967 Israelo reokupis ĝin. Ekde la Kontrakto de Kairo de 1994, ĝi staras parte sub rego de palestina registaro. En 2005 Israelo preskaŭ tute transdonis la regadon al la novelektita palestina registaro. Poste sekvis sennobraj konfliktoj, la urbego estas ruina.
Trafiko
Preter Ĝabalija kuras ŝoseo, kiu trairas la plenan Gazan Sektoron.
Fritz Walter
Fritz WALTER (naskiĝis en Kaiserslautern, mortis en Enkenbach-Alsenborn) inter la jaroj 1938 kaj 1959 estis germana profesia futbalisto. Sendube li estis inter la plej elstaraj personoj en la historio de futbalo en Germanio. Estante kapitano de la Germana nacia teamo de futbalo, li kun tiu teamo surprize gajnis la Futbalan Mondpokalon 1954, kio al multaj germanoj ŝokitaj de la teruraj eventoj en la Dua Mondmilito unuafoje redonis senton ke la anoj de ĉirkaŭaj nacioj ne nur akuzis la germanan popolon je militkrimoj sed ankaŭ kapablis vidi germanojn el pli pozitiva vidpunkto, kiel eŭropanoj pace konkurantaj en sporta evento.
En la 1950-aj jaroj li estis la plej elstara kaj amaskomunikile plej atentata aktiva futbalisto: li dum entute 30 jaroj restis en sia junula futbala klubo 1. FC Kaiserslautern kaj kun la vira teamo de la klubo dufoje - en 1951 kaj 1953 - iĝis germania ĉampiono. Pro sia vigla socia engaĝiĝo li multfoje estis honorigita.
Wollerau
Wollerau (prononcu voleraŭ) estas komunumo en la distrikto Höfe en Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 6,960 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009. La komunumo estas ŝatata loko por riĉuloj pro ĝiaj malaltaj impostoj kaj ĝia bela loĝsituo ĉe la lago kaj la proksimeco al la urbo Zuriko. Tial dum la lastaj jaroj ĝia loĝantaro multe kreskis.
Geografio
Wollerau situas ĉe la norda deklivo de Zimmerberg super la Lago de Zuriko. La komunuma teritorio etendiĝas de la lagobordo ĝis aliflanke de la kresto de la montoĉeno de Zimmerberg, kaj en sudo ankaŭ entenas parton de la valo de la rivero Sihl, kiu trafluas la sudan parton de la komunumo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wollerau limas en nordokcidento kaj nordo al la komunumo Richterswil (ZH), en oriento al Freienbach, en sudoriento al Feusisberg, kaj en nordokcidento al Hütten (ZH).
Trafiko
Tra Wollerau pasas la trajnlinio de la Svisaj Sudorientaj Fervojoj de Sankt-Galo tra Rapperswil, Pfäffikon al Lucerno. Paralele al la Lago de Zuriko kondukas la svisa aŭtovojo A3 de Zuriko al Koiro, al kiu Wollerau posedas propran alveturejon.
Gravaj personecoj
En Wollerau loĝas inter aliaj famuloj la konata monda tenisĉampiono Roger Federer.
Historio
Wollerau nomiĝis ĝis la 19-a jarcento Hinterer Hof (Malantaŭa Bieno). Ĝi dum mezepoko apartenis al la Grafejo de Rapperswil. En la jaro 1342 Jakob Brun, la frato de la zurika urbestro Rudolf Brun, akiris la bienon. Dum la Malnova Zurika Milito Zuriko devis cedin la bienon al Ŝvico. Religie la Malantaŭa Bieno ĝis 1536 apartenis al la paroĥo Richterswil, tiam ĝi fariĝis propra paroĥo, ĉar Richterswil aliĝis en la jaro 1529 al la reformacio, dum la Malantaŭa Bieno restis katolika. La rivereto Krebsbach ek de tiam formis la okcidentan limon. Dum la epoko de la Helveta Respubliko la Malantaŭa Bieno apartenis dum kvin jaroj al la distrikto Rapperswil de la Kantono Linth, en la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Höfe. Dum la skismo de Kantono Ŝvico inter 1831 ĝis 1833 Wollerau restis fidela al Ŝvico.
Federaciaj feriaj tagoj de Usono
Feriaj tagoj de Usono estas tagoj de la jaro dum kiuj laŭleĝe la oficistoj kaj dungitoj de federaciaj registaraj instancoj ne laboras, kaj en kiuj la registaraj oficejoj ne malfermiĝas. Dek unu tagoj tiaj nun ekzistas, el kiuj dekopo (ĉiuj escepte de Inaŭgura Tago) estas vaste rekonataj ankaŭ ekster la federacia registaro. Se feria tago okazas semajnfine (en sabato aŭ dimanĉo) oni kutime ferias en la plej proksima labortago (t.e. vendredo aŭ lundo) kompense. La diversaj ŝtatoj kaj lokaj registaroj (kantonoj, urboj/municipoj ktp) ofte havas proprajn feriajn tagojn, kaj ekzistas ankaŭ vaste festataj tagoj, kiuj tamen ne estas laŭleĝaj ferioj, ekzemple la Sankt-Valentena tago en la 14-a de februaro, kaj ankaŭ federacie leĝigitaj festotagoj, kiuj ne estas ferioj,, kiel ekzemple la Flago-tago en la 14-a de junio.
Fontoj
La artikolo estas kreita surbaze de la angla Vikipedio.
(59836) 1999 RN44
(59836) 1999 RN44 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia klinata discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,363958 AU, tie estas 54,447 milionoj da km.
Cinamila cinamato
Cinamila cinamato estas organika estero rezultanta el interagado de la cinamata acido kaj cinamila alkoholo. Ĝi nature trovatas en la burĝonoj de la populus balsamifera, Populus nigra kaj luvunga scandens. Ĝi uzatas en nutro-industro, parfumfabrikado kaj en medicinaĵoj.
La unuaj referencoj al la cinamata acido, cinamaldehido kaj cinamila alkoholo estas asociitaj al ilia izolo kaj identigo kiel odorigaj konstituantoj en variaĵo da botanikaj ekstraktoj. La vasta uzo de la derivaĵoj de cinamata acido, ĉefe uzataj en floraj kaj odoraj komponaĵoj, rezultis en la disvolvo de rektaj metodoj por produktado de ilia sintezaj ekvivalentoj.
Komercaj procezoj fokusas sur kondensiĝaj reakcioj inter la benzaldehido kaj serio da aktivaj metilen-komponaĵoj por sintezo de la necesa karbona skeleto. La ĉeesto de duobla karbono-karbona ligilo dusubstituita kreas la eblecon pri ekzistao de du distingaj stereoizomeroj ordinare raportitaj kiel cis (Z) kaj trans (E) izomeroj.
La balzamodoraj proprecoj de la cinamataj esteroj estas adekvataj por aplikado en la fabrikado de sapoj kaj kosmetikaĵoj. Oni ne devas forgesi la fenil-propana grupo (saturita unuo de la fenil-propena unuo en la molekuloj de la cinamatoj) apartenas al la lignana grupo de komponaĵoj ĉeestantaj en multaj plantoj tiaj kiaj la koniferoj kaj asteracoj.
Islama Helpa Societo
La Tutmonda Islama Helpa Societo (angle: Islamic Relief Worldwide) estas muzulmana internacia helpa organizo konsistanta el aro da 15 helporganizoj kiuj laboras por mildigi la suferadon de la malriĉuloj. Ĝi estas inspirata sur la valoroj de Islamo, kaj estas aktiva en mondopartoj kie la komunumoj estas malriĉaj. Ĝi estas ne-registara organizaĵo fondita en Britio en 1984 de Hany El Banna.
Pavlov (Benešov)
Pavlov situanta en Ĉeĥio estas domaro, parto de municipo Benešov en distrikto Blansko. La domaro, kiu kreas unu el du bazaj sidej-unuoj de Benešov, estas dividita en du partojn kun lokaj nomoj Pavlov kaj Pavlovský Dvůr. Vivis ĉi tie daŭre 126 loĝantoj. Estis ĉi tie registritaj 44 adresoj.
Transporto
Tra Pavlovský Dvůr kondukas ŝoseoII/373 kondukanta el Žďárná tra Suchý kaj Benešov. Fine de Pavlovský Dvůr la ŝoseo estas interrompita kaj ligas al ĝi ŝoseo III/37356.
Hidrologio
Super Pavlov fontas rivereto Bělá, kiu poste trafluas eĉ tra Pavlovský Dvůr. Ĉi tie ĝi plenigas du fiŝlagojn rekte en la domaro kaj pluajn du sub ĝi, en la naturrezervejo Pavlovské mokřady. Krom la fiŝlagoj troviĝas en ĝi ankaŭ multaj lagetoj estiĝintaj pro intensa minado de torfo en la 1960-aj jaroj.
Oriente de la domaro en arbaro troviĝas fonto de rojo Zábrana, kiu pli poste fariĝas alfluanto de Hloučela. Proksime ankaŭ troviĝas fonto de Bukový potok.
Sude de la domaro fontas rojo Žďárná.
Loĝantaro
Nombro de loĝnatoj estas indikata por Pavlov laŭ rezultoj de popolnombrado inkluzive de lokaj partoj, kiuj en konkreta tempo apartenas al ili. Vivas ĉi tie proksimume 130 loĝantoj.
Naskiĝintoj
Joseph Alois von Helm (1795–1849), profesoro de aŭstria civitana rajto
1-a SAT-Kongreso 1921
La unua kongreso de SAT okazis en Prago inter la 1-a kaj la 3-a de aŭgusto 1921. Tiun nomon ricevas la fonda kunveno de la asocio, okazigita en la sino de la 13-a Universala Kongreso.
Bovisto
La vorto bovisto havas plurajn signifojn:
Tebing Tinggi
Tebing Tinggi (pli malofte Tebing Tinggi Deli) estas urbego en insulo Sumatro, en provinco Norda Sumatro en Indonezio. Tebing Tinggi konsistas el 5 distriktoj.
1-a SAT-Kongreso 1921
La aranĝon partoprenis 79 personoj el 15 landoj. Henri Barbusse estis la honora prezidanto. Inter la partoprenintoj estis: Lucien Banmer, Konrad Deubler, Robert Guiheneuf, P. Kockeritz, Lanti, kaj L. Revo.
Tebing Tinggi
Geografio
Tebing Tinggi situas proksime de la nordorienta marbordo en la insulo. Pematangsiantar troviĝas 43, provinca ĉefurbo Medano 61, Tanjungbalai 83, Pekanbaru 403, Banda Aceh 492, Batam 595, Palembang 939, ĉefurbo Ĝakarto 1357, Bandungo 1475, Semarang 1697, Jogjakarto 1754, Surabajo 1913, Makassar 2441 kilometrojn (aere).
1-a SAT-Kongreso 1921
Laŭ decido de ĉi tiu kongreso Liberiga Stelo alinomiĝis Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT) kaj ĝia organo Sennacieca Revuo. La gvidadon oni komisiis al la ĝistiama estraro de Liberiga Stelo, kies ĉefaj funkciuloj estis: Banmer, sekretario, Glodeau, kasisto kaj administranto, Lanti, redaktoro kaj gvidanto.
La celon de la asocio oni formulis jene:"La membreco de SAT estas individua; lokajn aŭ landajn sekciojn ĝi ne havas. Karakteriza trajto el la organizformo de SAT estas, ke ĝia gvidinstanco, nun nomata Ĝenerala Konsilantaro, elektata de la tuta membraro, ne reprezentas landojn aŭ naciojn, sed t. n. sektorojn. Por eviti naciisman influadon en la gvidado oni dividis la tersurfacon laŭ arbitraj partoj: sektoroj (nun laŭ meridianaj horzonoj) kaj po unu reprezentanto de ĉiu sektoro konsistigas la konsilantaron. Ĉi tiu elektas inter si la estraron de la asocio, kiun ĝi helpas kaj konsilas."
Tebing Tinggi
Historio
En tiu loko la administracio komenciĝis en 1864. Tebing Tinggi estis akceptita kiel komunumo en 1917. Dominado de japanoj okazis inter 1942-1945, poste Indonezio proklamis sian liberecon. En 1998 la kabineto deklaris reformojn sufokigitajn la vivnivelon, ankaŭ en Tebing Tinggi tumultoj okazis kontraŭ la etnaj ĉinoj. Oni prirabis la butikojn, eĉ rizmuelejojn apartenantajn al la ĉinoj. En 2001 granda inundo okazis. Ne estis mortoj, sed la materialaj perdoj estis grandaj.
Loĝantoj
Loĝantoj de Tebing Tinggi estas malajoj (70%), batakoj (11%), ĉinoj (8%) kaj aliaj.
Religio
La plimulto de la loĝantaro estas islama, krome ekzistas pluraj kristanoj, budhanoj (5.33%), hinduoj kaj aliaj religioj.
Trafiko
Tebing Tinggi estas voja kaj fervoja nodo. Estas facile alireblaj Medano, Pematangsiantar kaj la marbordo (kie ne ekzistas haveno). La plej proksima flughaveno funkcias en Medano.
Klimato
Tebing Tinggi havas tropikan pluvarbaran klimaton (Af). En ĉiuj monatoj pluvas, resume jare 2298 mm. La averaĝa jara temperaturo estas 27 °C kaj varias inter 22-32 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
942 Romilda
942 Romilda estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl, kaj, sendepende, de la germana astronomo Friedrich Karl Arnold Schwassmann elde la Observatorio de Hamburgo la saman nokton.
Nomo
Ĉar estis laŭtradicie doni virinan antaŭnomon al asteroidoj, ĝi ricevis la nomon "Romilda", sen precizita kialo.
Rodrigo Mendes
Rodrigo Mendes (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto en teamoj kiel Flamengo, Grêmio, Atlético Paranaense, Al Ain, Al-Gharrafa, Sharjah CSC, Fortaleza kaj Novo Hamburgo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Kashima Antlers kaj Oita Trinita.
2-a SAT-Kongreso 1922
La dua kongreso de SAT okazis en Frankfurto ĉe Majno inter la 12-a kaj la 16-a de aŭgusto 1922, sub la honorprezidanteco de Romain Rolland. Ĝin partoprenis 230 homoj el 12 landoj.
Tiam estis malpermesite al SAT-anoj esti membroj de neŭtrala esperanta organizo.
Márta Fónay
Márta Fónay [fOnai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fónay Márta estis hungara aktorino.
Márta Fónay naskiĝis la  1914 en Vác. Ŝi mortis la 1994 en Budapeŝto.
Biografio
Márta Fónay frekventis komercan lernejon, en 1929 ŝi ricevis etan postenon en redaktejo en Budapeŝto. En 1935 ŝi akiris diplomon en akademio pri aktoroj, poste ŝi debutis en Teatro Magyar. Ŝi ricevis rolojn en teatroj de Nagyvárad, Pécs, Debrecen, Szeged. En 1942 ŝi edziniĝis. Ekde 1950 ŝi ludis en Nacia Teatro (Budapeŝto), inter 1964 kaj 1975 en Operetoteatro (Budapeŝto). En 1975 ŝi pensiuliĝis.
Ŝi longe ricevis rolojn en kinejaj kaj televiziaj filmoj, krome ŝi estis ankaŭ voĉoaktoro. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1957 kaj 1994.
BOO
La vorto havas plurajn signifojn:
Mühlhausen (Kraichgau)
Mühlhausen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Katolika Helpa Societo
la Katolika Helpa Societo (Catholic Relief Sevices) estas internacia humanitara katolika agentejo fondita en 1943 de la katolika komunumo de Usono. Ĝi sidejas en Baltimoro, Marilando, kaj laboras tutmonde kun oficejoj en pli ol 100 landoj. Ĝia misio estas la asistado al malriĉuloj kaj mildigi la homan suferon, helpi por la evoluo de la homaro kaj akceligi la karitaton kaj justecon je tutmonda skalo.
Granda Lito de Ŭero
La Granda Lito de Ŭero estas grandega lito farita el kverkoligno, skulptita per marketro, kio estis origine lokita en la White Hart Inn en la urbo de Ware, Anglujo.
Politika povo
Politika povo estas konsekvenco logika de la plenumo de la funkcioj fare de la personoj kiuj okupas reprezentan postenon ene de regadsistemo en lando aŭ ŝtato.
La politika povo estas legitima kiam ĝi estas elektita laŭ la juro de la lando (konstitucio). En demokrataj landoj ĝi havas kiel eltenemo la legitimecon havigitan de la popolo pere de la popola balotado (elektoj). La politika povo estas troa kiam ĝi superiĝas en la plenumado de siaj funkcioj, antaŭenirante en fakoj kiuj estas ene de la etoso de la aliaj povoj (entrudo de povoj). La politika povo estas mallegitima kiam ĝi utiligas mekanismojn nerajtigitajn de la koncerna juro kaj alpropriiĝas de la regadan povon (plenuma-leĝofara) sen havi popolan legitimecon, havigitan de la popola voĉdonado.
GIA
La vorto havas plurajn signifojn:
Rünenberg
Pri la komunumo
Rünenberg estas komunumo en la distrikto Sissach en Kantono Bazelo Kampara, Svislando. Ĝi havis 789 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Rünenberg situas sur altebenaĵo de la Ĵurasa Montaro sur alteco de 595 m s.m. inter la valoj de Homburg kaj Ei proksimume 10 kilometrojn sudoriente de Sissach.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Rünenberg limas en nordokcidento al Gelterkinden, en nordoriento al Tecknau, en okcidento al Kilchberg, en sudoriento al Zeglingen, en sudokcidento al Häfelfingen, kaj en okicdento al Rümlingen.
Trafiko
Rünenberg situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi estas konektita al la publika trafikreto per poŝtaŭtolinio de Oltingen tra Tecknau al Gelterkinden.
Historio
La unua dokumenta mencio de Rünenberg datiĝas el la jaro 1102 kiel Runachperh.
En la antikva epoko romia strato pasis tra Rünenberg. En mezepoko la komunumo apertis ek de 1392 kiel servuto de la episkopo de Bazelo al la Grafoj de Thierstein. En la jaro 1461 la urbo Bazelo akiris la vilaĝon kune kun la senjorujo Farnsburg. Post la Helveta Revolucio dum la epoko de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la vilaĝo apartenis al la tiama distrikto Gelterkinden kaj ek de 1803 al la distrikto Sissach, kun kiu ĝi en la jaro 1833 fariĝis parto de la nove fondita Kantono Bazelo Kampara.
Famaj civitanoj
Famaj civitanoj de Rünenberg estis Generalo Johann August Sutter, la tiel nomita "imperiestro de Kalifornio, Martin Grieder konato sub la pseudonomo Martin Birmann, granda socialpioniro de Kantono Bazelo Kampara, kaj Niklaus Riggenbach, la konstruisto de la Vitznau-Rigi-Fervojo.
Molinges
Molinges estas malaperinta franca situanta en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Molingiens.
Ĝi nun formas parton de Chassal-Molinges.
Claire Denamur
Claire DENAMUR, naskiĝinta en Parizo, estas franca kantistino. Ŝi muzikas elektran popolan muzikon, verkante tekstojn pri roluloj kiujn ŝi rolas aŭ pri sociaj temoj.
Kelantano
Kelantano (Negeri Kelantan respektive Kelantan Darul Naim) estas unu el la 13 subŝtatoj, kiuj konsistigas Malajzion. La subŝtato kovras areon de kvadrataj kilometroj en la nordoriento de duoninsula Malajzio. Laŭ stato de la jaro 2010 ĝi havis 1,459,994 loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 97 homoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro kaj sultana rezidejo estas la urbo Kota Bharu.
Kelantano estas limigita de la provinco Narathiwat de Tajlando norde, de la malajziaj subŝtatoj Terengganuo sudoriente, Perako okcidente, kaj Pahango sude. En la nordoriento bordas la sudĉina maro.
Kelantano situas en la nordorienta angulo de la duoninsulo. La subŝtato estas agrikultura regiono, kun abundaj kampoj, pitoreskaj fiŝkaptistaj vilaĝoj kaj vastaj sablaj plaĝoj. En ĝi troveblas kelkaj el la plej antikvaj arkeologiaj trovaĵoj, inkluzive de pluraj antaŭhistoriaj indiĝenaj setlejoj.
Pro la relativa izoliteco kaj plejparte kampara vivo de la regiono, la kelantana kulturo diferencas iom disde la malaja kulturo en la resto de la duoninsulo. Tion reflektas la kuirarto, plastikaj artoj, kaj la propra kelantana dialekto de la malaja lingvo, kiu nekompreneblas eĉ por kelkaj parolantoj de la norma malaja.
Geografio
Alte sur la deklivoj de Gunung Korbu, la dua plej alta montopinto de la malaja duoninsulo, la rivero Nengiri fluas orienten por kunfluiĝi kun la riveroj Galas kaj Lebir - la lasta el la du fontas en la sovaĝejoj de la nacia parko Taman Negara. Poste la rivero vojas norden kaj fluas en la malprofundan akvon de la Sudĉina Maro. Ekde la loko Kuala Krai la kunfluaĵoj fariĝas la rivero Kelantano - larĝa, koto-kolora akvovojo kiu dominas la fruktodonan marbordan ebenaĵon kaj difinas la regionan geografion. En la rivera valo abunde kultiviĝas rizo, ĝi riĉas je tropikaj arboj kaj kaŭĉuko kaj tre abundas je tropikaj fruktoj.
Dum jarcentoj, Kelantan estis preskaŭ disigita de la resto de la lando per la montoĉeno Titiwangsa, kiu de nordo al sudo etendiĝas tra la duoninsulo. Semajnoj de malfacila vojaĝado necesis por atingi Kelantanon. La "facila maniero" vojaĝi al Kelantano estis velŝipi ĉirkaŭ la duoninsulo, spitante la maron kaj atakojn de piratoj. Tial gravan rolon en la regiona historio havas la maro kaj ŝipoj. Eĉ hodiaŭ, multaj de la kelantananoj sentas sin multe ligitaj al la maro. En la fruaj 1980-aj jaroj, vastaj aŭtovojoj estis konstruitaj por ligi la regionon kun la proksimaj subŝtatoj de Malajzio. Nun eblas vojaĝi aŭtovoje de la nacia ĉefurbo Kuala-Lumpuro al la sultaneja ĉefurbo Kota Bharu tra la montaro ene de 8 horoj.
Distrikoj
Parto de la teritorio interalie estas la distriktoj Air Lanas kaj Jeli.
Politiko kaj registaro
La konstitucio de Kelantano oficialiĝis en 1949. Tiam la monarkio formale iĝis konstitucia monarkio. La sultano de Kelantano estas la laŭkonstitucia reganto de sia ŝtato. La devoj kaj povoj de la sultano estas fiksitaj per la ŝtata konstitucio kaj per aliaj ŝtataj leĝoj. La konstitucio proklamas ke la 11-membra ŝtata registaro estas nomumita fare de la sultano, ke li estas la regiona islama religiestro kaj la politika ŝtatestro. La nuna estro de la ŝtato estas Duli Yang Maha Mulia Muhammad Faris Petra Ibni Sultan Ismail Petra aŭ pli mallonge Mohamedo la 5-a de Kelantano.
Esperanto kaj Kelantano
Nun, tie estas la vizaĝlibra grupo de Kelantano. Kelkaj loĝantoj jam lernis Esperanton.
Ernst Albrecht
Ernst Carl Julius ALBRECHT (naskiĝis la 29-an de junio 1930 en Hajdelbergo, mortis la 13-an de decembro 2014 en Burgdorf) estis germana politikisto. Li estis membro de la Kristandemokrata Unio de Germanio kaj iama altranga eŭropa ŝtatoficisto. Ernst Albrecht estis unu el la unuaj eŭropaj ŝtatoficistoj nomumitaj en 1954, havis gvidan pozicion ekde 1958 kaj estis ĉefministro de la federacia lando Malsupra Saksio de februaro 1976 ĝis junio 1990. La politikistino Ursula von der Leyen, ekde 2018 la prezidanto de la Eŭropa Komisiono, estas lia filino.
Vivo
Ernst Albrecht naskiĝis en Hajdelbergo, kiel filo de psikoterapiisto kaj interna medicinisto. Li devenis el malnova komerca familio el la hansa urbo Bremeno, kien la familio translokiĝis meze de la 1930-aj jaroj, kaj kie Ernst frekventis lernejon. En februaro 1948, 17-jara, li pasis la abituran ekzamenon. Sekve li studis filozofion kaj teologion en la universitato de Tubingeno, la universitato Cornell kaj universitato de Bazelo, kaj jam en 1953 finis sekvan studon de juro kaj ekonomiko en Tubingeno kaj la bonna universitato. Samjare li edziĝis. En 1959 li doktoriĝis, sed dumtempe jam eklaboris ekde 1954 en Luksemburgo kaj Strasburgo kiel ataŝeo de la ministra konsilio de la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo nur fondita en 1952. En 1958 li moviĝis al Bruselo kie li komence funkciis kiel gvida oficisto al la Eŭropa Komisaro por Konkurado Hans von der Groeben en la Eŭropa Komisiono gvidita de Walter Hallstein, kaj de 1967 ĝis 1970, ekde la aĝo de 37, li iĝis la Ĝenerala Direktoro por Konkurado. Poste li retranslokiĝis al Germanio, kun intertempe sep infanoj, kaj la familio ekvivis en neurbeca domo de la komunumo Burgdorf apud Hanovro. Li ekengaĝiĝis en nacia politiko, kaj funkciis kiel ministroprezidanto (ĉefministro) de la federacia lando Malsupra Saksio de 1976 ĝis 1990.
Stacio Nishi-Gifu
Stacio Nishi-Gifu (japane: 西岐阜駅 [Niŝi-Gifu-eki], angle: Nishi-Gifu Station) estas fervoja stacio en Gifu, Gubernio Gifu, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Centra: Linio Tōkaidō (ĉefa).
Tomohiko Ikeuchi
Tomohiko Ikeuchi (池内 友彦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, CFZ kaj Consadole Sapporo.
Batalo de Plateo
La Batalo de Plateo estis la fina terbatalo dum la dua persa invado de Grekio. Ĝi okazis en 479 a.K. proksime de la urbo Plateo en Beotio, kaj estis batalita inter alianco de la grekaj urboŝtatoj, inkluzive de Sparto, Ateno, Korinto kaj Megaro, kaj la trupoj de la Persa Imperio de Kserkso la 1-a.
Disvolviĝo
La antaŭan jaron la persa invado gvidita fare de la persa reĝo en persono atingis venkojn ĉe la bataloj de Termopiloj kaj Artemizio kaj konkeris Tesalion, Beotion, Eŭbeon kaj Atikon. Tamen, ĉe la rezultinta Batalo de Salamino, la alianca greka mararmeo venkis en neverŝajna sed decida venko, malhelpante la konkeron de la Peloponezo. Kserkso tiam retiriĝis kun multo da sia armeo, forlasante sian generalon Mardonion por terenbati la grekojn la sekvan jaron.
En la somero de 479 a.K. la grekoj kunvenigis enorman (laŭ tiutempaj normoj) armeon kaj marŝis el la Peloponezo. La persoj retiriĝis al Beotio kaj konstruis fortikan tendaron proksime de Plateo. La grekoj, aliflanke, rifuzis esti tiritaj en la ĉefan kavalerian terenon ĉirkaŭ la persa tendaro, rezultigante stagnejon kiu daŭris 11 tagojn. Provante retiriĝon post kiam iliaj provizolinioj estis interrompitaj, la greka batallinio fragmentiĝis. Pensante la grekojn en plena retiriĝejo, Mardonio ordonis al siaj fortoj persekuti ilin, sed la grekoj (precipe la spartanoj, tegeanoj kaj atenanoj) haltis kaj donis batalon, venkante la malpezarmitan persan infanterion kaj mortigante Mardonion.
Granda parto de la persa armeo estis kaptita en sia tendaro kaj buĉita. La detruo de tiu armeo, kaj la restoj de la persa mararmeo supoze en la sama tago ĉe la Batalo de Mikale, decide finigis la invadon. Post Plateo kaj Mikale la grekaj aliancanoj prenos la ofensivon kontraŭ la persoj, markante novan fazon de la Grek-Persaj Militoj. Kvankam Plateo estis en ĉiu signifo resona venko, ĝi ne ŝajnas ricevinti la saman signifon (eĉ tiutempe) kiel, ekzemple, la atena venko ĉe la Batalo de Maratono aŭ la spartana malvenko ĉe Termopiloj.
Japana pseŭdocugo
La japana pseŭdocugo (Pseudotsuga japonica) estas arbospecio el la genro pseŭdocugo de la familio de pinacoj.
Disvastiĝo
La hejmo de tiu palearktisa specio troviĝas en la sudoriento de Japanujo en la insuloj de Honŝu kaj Ŝikoku. Ĝi tie vegetas je altitudoj inter 500 kaj 1 100 metrojn. En Eŭropo ĝi estas nur tre malofte plantita.
Priskribo
La japana pseŭdocugo estas ĉiamverda arbo, kiu povas alti inter 12 ĝis 30 metrojn, kaj diametri ĝis 1,5 metrojn je brust-alto. La trunko plejofte estas senbranĉa ĝis du trionoj de sia alteco. La arboŝelo estas malhelbruna kaj estiĝas grizeca ĉe tre maljunaj arboj. La senhara ŝelo de la ŝosoj komence estas hele flav-bruna kaj je la dua jaro ĝi estiĝas grizeca. La skvamoj de la burĝonoj estas brilante brunaj. La pinglo-formaj folioj estas brilante verdaj, ofte kurbigitaj, senpintaj. Ili longas 15 ĝis 25 mm kaj larĝas 1,5 mm.
La japana pseŭdocugo estas monoika. Ĝi floras en aprilo. La masklaj strobiloj estas aksel-starantaj sur la printempaj ŝosoj; ili estas cilindraj, brunece flavaj kaj entenas multajn stamenojn. La terminalaj senpedunklaj, femalaj strobiloj estas, kun sia longeco de 4 ĝis 5 cm, kaj diametro de 2 ĝis 2,5 cm, la plej malgrandaj el la genro. Komence ili estas brunaj kun bluecaj makuloj, poste ili estiĝas ĉokolad-brunaj kaj havas 15 ĝis 20 dikajn, lignecajn strobilajn skvamojn. La tri-partaj kovrantaj skvamoj longas ĉirkaŭ 20 mm, larĝas 4 ĝis 5 mm, kaj elstaras eksteren super la strobilaj skvamoj. La semoj maturas en oktobro. Ili estas flugilhavaj, brilante malhel-brunaj, longas 6 ĝis 9 mm kaj larĝas 5 mm. La larĝaj flugiloj estas malhel-brunaj, longas 10 ĝis 13 mm kaj larĝas 6 mm.
GIB
La vorto havas plurajn signifojn:
DRA
DRA povas rilati al:
Tăuteu
Tăuteu [təŭteŭ] (hungare: Tóti) estas komunumo en Rumanio oriente de Aleşd. Administre apartenas al ĝi Bogei, Chiribiş.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar).
3-a SAT-Kongreso 1923
La 3-a kongreso de SAT okazis inter la 11-a kaj la 15-a de aŭgusto 1923 en Kaselo, sub la honorprezidanteco de A. Ejnŝtejno. Ĝin partoprenis 250 homoj el 18 landoj.
Tiam aperis la unua propono pri komunistigo de SAT. La kongreso malaprobis ĉiun emon enŝovi en SAT batalon inter diversaj politikaj tendencoj.
Spandau
La plej okcidenta distrikto de Berlino, Spandau, ĉefe situas borde de la rivero Havel. Hodiaŭ ĉirkaŭ 217 000 personoj loĝas ĉi tie kaj la surfaco estas 9 200 ha.
Historio
Oni ne certe scias, kiam Spandau fondiĝis; la nomo "Spandow" menciiĝis la unuan fojon en dokumento el la jaro 1197. La dokumento montras, ke la setlejo jam pli longe ekzistis.
Elfosaĵoj en la regiono Burgwall pruvas, ke 2 km sude de la hodiaŭa malnova urboparto de Spandau ekzistis slava setlejo el la 8-a jarcento.
Dum la 12-a jarcento germana setlejo fondiĝis sur insulo, la hodiaŭa malnova urboparto, kie oni ekloĝis pro ripeta inundiĝo de la slava setlejo. Fine la slavoj ankaŭ transloĝiĝis en la germanan setlejon kaj kunprenis la slavan nomon Spandow. Samtempe la citadelo konstruiĝis ĉe la norda pinto de la insulo.
En la jaro 1877 la urbonomo Spandow ŝanĝiĝis al Spandau.
Nuntempo
Dum la jaro 1920 Spandau fariĝis la 8-a urbodistrikto de Berlino.
Post la Dua Mondmilito Spandau estis en la urba regiono administrata fare de la brita registraro kaj famiĝis pro la Malliberejo de Spandau.
Kiam la berlina muro konstruiĝis en la jaro 1961, Spandau perdis sian okcidentan parton, nome "Weststaaken". Finfine dum la jaro 1990 oni unuigis la du partojn.
Partneraj urboj
Siegen kaj distrikto Siegen-Wittgenstein en Nordrejn-Vestfalio ekde 1952
(11160) 1998 BH7
(11160) 1998 BH7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakala (Havajo, Usono).
Spandau
Partneraj urboj
Luton en Britio ekde 1959
Asnières-sur-Seine en Francio ekde 1959
Aŝdod en Israelo, ekde 1968
Boca Raton en Florido/Usono de 1979 ĝis majo 2003
İznik en Turkio ekde 1987
Nauen en Brandenburgio ekde 1988
Aŭtovojo A3 (Rumanio)
Aŭtovojo A3 ( autostrada A3) estas aŭtovojo 565 km longa, parte ankoraŭ konstruata, en Rumanio.
La aŭtovojo eliras de Bukareŝto norden, transiras la Orientajn Karpatojn kaj diagonale trairas Transilvanion de sud-oriento al nord-okcidento. Ĝi atingas la limon al Hungario ĉe Borș.
Administre la aŭtovojo estas dividita al du projektoj, oriente kaj okcidente de Braŝovo. Ĝia okcidenta parto nomiĝas ankaŭ Transilvania Aŭtovojo (Autostrada Transilvania).
Parte la vojo estas financata de la ŝtato Rumanio, parte de privatuloj, kiuj ricevas koncesion pri 25-jara ekspluatado. La planoj por la okcidenta parto ĝis nun antaŭvidas ŝtatan financadon, sed eble troviĝos privataj interesuloj. La datoj en la ĉi-suba tabelo montras la originan planadon; tamen okazis prokrastoj, kaj ĝis komence de 2012 ne ĉiuj sekcioj laŭplane progresis. Tion interalie kaŭzis funda ree-analizo kaj reviziado de la planoj por la okcidenta parto en 2005.
La aŭtovojo transprenas kaj transprenos multon de la trafiko de la nacia vojo DN1, kiu same ligas Bukareŝton kaj Borș, sed laŭ alia itinero.
El hacedor
El hacedor (la faristo) estas libro verkita de Jorge Luis Borges, publikigita la unuan fojon en 1960 fare de Emecé Editores kaj ofte reledonita.
Temas pri aro de 55 tekstoj inter kiuj poezio, rakontoj kaj eseoj, kelkaj el kiuj tre mallongaj, inter kiuj troviĝas kelkaj el la tekstoj plej memorataj de la aŭtoro, por ekxemplo la medita prozaĵo titolita "Borges kaj mi".