cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julia monarkio
Ludoviko Filipo, kiu antaŭe estis duko de Orléans kaj ido de flanka branĉo de la burbona dinastio, pro sia kompare liberalisma sinteno nomatis "reĝo de la civitanoj". Komence aparte la plej riĉa tavolo de burĝoj subtenis lin.
Laŭ sia politika strukturo la julia monarkio estis kombino el konstitucia kaj parlamenta monarkioj. La institucioj "leĝdona ĉambro" kaj "Pairs-ĉambro" el la antaŭa tempo de monarkia restaŭro ricevis signife pli da potenco, sed tamen la reĝo tenis grandan influon al la registaro kaj la ekstera politiko.
La julia monarkio finiĝis per la establiĝo de dua Franca Respubliko post la burĝa franca revolucio de februaro 1848.
Mihály Cserei
CSEREI Mihály (Csíkrákos, la 21-an de oktobro 1668 ‒ Nagyajta, la 22-an de aprilo 1756) estis transilvanuja hungara historiverkisto.
Grigori Aleksandrov
Dekomence asocia kun Sergej Eisenstein, kun kiu li kunlaboris kiel kunreĝisoro, scenaristo kaj aktoro, Aleksandrov iĝis ĉefa reĝisoro de si mem en la 1930-aj jaroj, kiam li reĝisoris Gajaj junuloj aŭ "Gajuloj" (1934) kaj serion de aliaj muzikalaj komedioj kun ĉefa stelo lia edzino Ljubov Orlova.
Mihály Cserei
Biografio
Mihály Cserei estis bienposedanta sikula nobelo. Provizore li estis adepto de Emeriko Thököly (1690), sed ekde 1691 ĝisfine li havis postenojn ĉeflanke de Habsburgoj. Ekde 1721 li retiriĝis al Nagyajta kaj inter 1661-1712 verkis la historion de Transilvanujo el protestanta, sed Habsburg-amika vidpunkto.
Grigori Aleksandrov
Kvankam Aleksandrov restis aktiva ĝis sia morto, liaj muzikaloj, inter la unuaj faritaj en Sovetunio, restis liaj plej popularaj filmoj. Ili rivalis kun tiuj de Ivan Pirjev kiel la plej efikaj kaj malpezaj montraĵoj iam desegnitaj por la Stalin-epoko de Sovetunio.
Sântimbru-Băi
Sântimbru-Băi ( Csíkszentimrei Büdösfürdő) estas vilaĝo en la rumana distrikto Harghita. Ĝi apartenas al la komunumo Sântimbru.
Grigori Aleksandrov
Ekkariero kaj kunlaboro kun Eisenstein
Aleksandrov naskiĝis kiel Grigori Vasiljeviĉ Mormonenko en Ekaterinburgo, Rusio en 1903. Starte 9jaraĝa, Aleksandrov laboris por diversaj laboroj ĉe la Ekaterinburga Opera Teatro, eventuale malfermante vojon al tiu de asista reĝisoro. li havis ankaŭ muzikan edukadon, studante violonon ĉe la Ekaterinburga Muzika Lernejo, el kiu li gradiĝis en 1917.
Sântimbru-Băi
La rumana nomparto Băi kaj la hungara fürdő signifas "banejo".
Sântimbru-Băi situas montare, 6 km okcidente de Sântimbru, kaj estas atingebla per la distrikta vojo DJ123D ekde Sâncrăieni.
En la censo de 2002 Sântimbru-Băi ankoraŭ kune kun Sântimbru apartenis al Sâncrăieni kaj ne estis aparte censita. Ĝi estis fondita kiel memstara unuo per la leĝo n-ro 84/2004.
Grigori Aleksandrov
Ekkariero kaj kunlaboro kun Eisenstein
Kun la alia ĉefa kunlaboranto de Eisenstein nome direktoro de fotografio Eduard Tisse, Aleksandrov kuniĝis kun Eisenstein kiam li venis al Holivudo komence de la 1930-aj jaroj. Li ankaŭ veturis kun ili al Meksiko por la filmado de la neplenumita projekto de Eisenstein pri la lando. Eldonita versio de la filmaĵaro, konata kiel ¡Que viva México!, estis publikigita de Aleksandrov en 1979.
John Edwards
John Reid EDWARDS [ed-ŭardz] (naskiĝis je la 10-a de junio 1953 en Seneca, Suda Karolino) estas usona politikisto.
Edwards estis usona Senatano el Norda Karolino dum ses jaroj kaj estis unu el la oficialaj kandidatoj por la oficiala prezidenta ofico de la Demokrata Partio en la prezidenta baloto de Usono jare 2008. Li estis kandidato por la vicprezidenta ofico dum la baloto de 2004.
Edwards estas filo de uzinisto kaj estis advokato antaŭ ol li estis Senatano. Li kaj lia edzino, Elizabeth, havas tri gefilojn: Cate, Emma Claire, kaj Jack. Ilia unua filo, Wade, mortis en aŭtoakcidento en 1996.
F. R. A. McCormick
EdE-M F. R. A. McCORMICK (mak kormik), M. A., irlandano, subprofesoro ĉe Univ. Dublin, inĝ. Naskigxis en 1895, mortis en januaro 1951. E-isto de 1913. Fondis IEA, 1925 kaj estas ĝia sekr. Redaktis ,Irlanda E-isto'. Tradukis kun William Brown, Pri la origino de l' homo de prof. A. Keith. Lia biblioteko enhavas pli ol 2500 E librojn.
Matthias Martinius
Matthias Martinius (1572-1630) estis germana filologo, teologo, reformisto, pedagogo, hebreisto, latinisto, fondinta rektoro de la "Gymnasium Illustre", en Bremeno, profesoro de la latina en Herborn, kiu forte influis Johano Kocejo (1603-1669), renoma estro pri la teologio de interligoj. Li ĉeestis la Sinodon de Dort, en 1618, kiel reprezentanton de Bremeno kaj envolviĝis en polemikoj kun la luteranoj Balthasar Mentzer la majuna (1565-1627) kaj Philipp Nicolai (1556-1608).
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Caspar-Olevian.jpg|Kasparo Oleviano (1536-1587) Gasternbibel_%E2%80%93_05.jpg|Johannes Piscator (1546-1625) Philipp Nicolai 2.jpg|Philipp Nicolai (1556-1608) Wappen_Bad_Sooden-Allendorf.png|Bernhard Textor (1560-1602) SoodenAllendorf02.jpg|Balthasar Menz (1565-1627) 1567_Maurits.jpg|Maŭrico de Oranĝo (1567-1625) Disp._theol._..._de_amplitudine_ecclesiae.png|Ludoviko Kroco (1586-1653) Johann Heinrich Alsted.gif|Johann Heinrich Alsted (1588-1638) Johan_amos_comenius_1592-1671.jpg|Johano Amoso Komenio (1592-1670) Johannes_Cocceius.jpg|Johano Kocejo (1603-1669) </Gallery> </Center>
Ergotfungo
Ergotfungo (science Claviceps purpurea ) estas parazito de floroj de poaloj (ĉefe Poaceae). La specio vivas precipe en holarktiso. La nomo devenas de la ergoto de koko. La formo de la skleroto similas al la ergoto.
Nomoj en naciaj lingvoj
En kelkaj lingvoj la nomo signifas "sekala korneto", do sekala grajno kun la formo de korneto (Secale cornutum latine, Segale cornuta itale, Secară cornută rumane, Cornezuelo del centeno hispane ...). Aliloke la nomo signifas "longedaŭra faruno", do estas io kiu igas la farunon pli longe daŭri (Meldrøjer dane, Mjöldryga svede, Meldrøye norvege (Bokmål) ...) aŭ la nomo signifas "patrinsemo" do estas semo, kiu kuracas novajn patrinojn aŭ estus fabela patrino de grajno (Mutterkorn germane, Moederkoorn nederlande  ...). Ankoraŭ aliaj landoj uzas ergoton (ergot france, angle, japane ...).
Sciencaj nomoj
Fries nomigis ĝin Spermoedia clavus en 1822 kaj nomigis ĝin Sphaeria purpurea en 1823.
Tulasne definitive en 1853 priskribis ĝin kiel Claviceps purpurea.
Priskribo
Claviceps purpurea estas fungo, kiu havas sinsekve tri aspektojn : Sclerotium clavus, nigra maso anstataŭas la grajnon. Poste ĝi falas en la grundon. Printempe, ĝi ĝermas, ĝi fariĝas la formo Claviceps purpurea. La askosporoj infektas la florojn de Poales. Ĝi estas la formo Sphacelia segetum. Poste ĝi fariĝas ree Sclerotium clavus.
Sclerotium clavus
Sclerotium clavus, la skleroto iĝas matura ĉirkaŭ 5 semajnojn post infektado. Tiam ĝi estas ĝis 4,5 x 0,9 cm en Secale cereale sed ĝi nur longas ĉirkaŭ 1-2 mm en Poa annua aŭ Phalaris tuberosa. Du tipoj de histoj estas : histo por la konekto kun la kreskaĵo kaj histo por la provizaĵo. La skleroto enhavas de 10% ĝis 30% lipidojn. Lipidoj estas ĉefe trigliceridoj. Plejparte de trigliceridoj enhavas ricinoleata acido. La skleroto bezonas malvarmajn temperaturojn (proksimajn de 0 °C) dum pluraj semajnoj por ĝermi.
La venenaj alkaloidoj situas nur en la skleroto, ili ne estas ekskrecataj.
Blanka teo
Blanka teo estas la malplej traktata teo, ĉar ĝi estas ĵus sekigita antaŭ pakigo. Tiuj teoj estas ĉefe elfaritaj en Ĉinio.
Ergotfungo
Sclerotium clavus
Acylomus pugetanus aŭ Omophlus rugosicollis manĝas skleroton.
Blanka teo
Gustumo
Ĝi havas helan koloron kaj subtilan guston alproksimiĝante pajlon.
Preparado
Blankajn teojn oni kutime preparas en Zhong aŭ Gai Wan. Ĉar la folioj estas tre fragilaj, oni nur uzas ne tro varman akvon (je 50-70 °C laŭ la teo preparita). Tamen, la infuzado daŭras pli longe ol aliaj. Inter 5 kaj 20 minutoj: ju malpli varma, des pli longa la infuzado. Kompreneble, la gusto ŝanĝiĝas dum la infuzado (tio estas dum la trinkadoj). Ofte, pro la altkvalito de blankaj teoj, la foliojn oni povas infuzi pli ol unu fojo (kutime 3, eĉ ĝis 10 - endas provi).
Aliaĵoj
Ĉar la folioj devas esti sendifektitaj kaj ĉar sekigita teo estas rompiĝema, blanka teo multekostas pro la singardemo dum la manipulado.
Ergotfungo
Claviceps purpurea
Claviceps purpurea estas proksimume unuploida sed ĝia nombro da kromosomoj estas ege varia. Ĝi formas stromoj sur longaj stipoj. En bordo de stromoj, anteridioj produktas virseksajn gametojn kaj askogonioj produktas inseksajn gametojn. Askogonioj kaj anteridioj kuniĝas kaj formas dikariajn hifojn. Unu ulo povas esti fekundigita per si mem, (Claviceps purpurea estas homotalika). Ĉirkaŭ la fekundata askogonio, hifoj formas periteciojn. En peritecioj askoj estas formataj. La askosporoj longas ĉirkaŭ 0,6 x 100 µ. Ili estas ĵetataj ĝis 7 cm alte kaj ili estas transportaj per vento. Ili infektas la spiketojn. Ili eniras per la stigmoj. Post ĉirkaŭ 4 tagoj, la hifo atingas la ovolon kaj post ĉirkaŭ 3 tagoj ĝi atingas la suktubetojn de la pedunklo. Plue dank'al enzimo kontraŭ kalozo la fungo povas deturni pli da suko ol normalaj grajnoj. Tiam la fungo anstataŭas la ovarion.
Sphacelia segetum
Sphacelia segetum estas Tuberculariaceae (Saccardo 1884) aŭ Phialosporae (Barron 1968). Sphacelia signifas seka gangreno kaj segetum signifas de grenrikolto. La stromo montriĝas ĉirkaŭ 4 tagojn post la infektado unua baze de la ovario. Ĝi anstaŭas la ovarion. Ĝi puŝis supre reston de ovario kaj la ovolon. La produktado de sporoj ekas ĉirkaŭ 6 tagojn post la infektado kaj daŭras proksimume dum 5 tagoj. Sporoj estas helaj, rondaj grandas ĉirkaŭ 5,7 X 3,4 µ. G1 longas 5 ĝis 8 µ. G2 longas 7 ĝis 10 µ. G3 longas 10 ĝis 12 µ. La sporoj estas dissendataj en miela flava fluaĵo (mielroso) kiu allogas insektojn, eksemple Sitodiplosis mosellana.
Sistematiko
En 1853 Tulasne priskribis latine la specion, li priskribis ankaŭ Claviceps microcephala en Molinia caerulae kaj Phragmites. Sed ekde 1937, Claviceps microcephala kaj Claviceps purpurea estas rigarditaj kiel sinonimoj sed ankaŭ hodiaŭ kun modernaj metodoj kiel RAPD ke oni trovas ambaŭ Claviceps purpurea kaj alian specion (do C. microcephala) en fragmito aŭ molinio.
Multaj fungosciencistoj klopodis difini rasojn laŭ gastingantoj. Sed hodiaŭ fungosciencistoj akcepti kiel veran nur kvar grupojn (G1, G2, G2a kaj G3) kun ekologiaj preferoj, , ,. Kvar grupoj estas verŝajne kvar kriptospecioj.
Gastigantaj kreskaĵoj
La tuta subfamilio Pooideoj (latine Pooideae) estas gastigantoj, ĉefe Secale cereale, sed ankaŭ X Triticosecale, T. turgidum durum, Triticum aestivum, Hordeum vulgare, Poa pratensis, Poa annua (G2), Elytrigia repens, Alopecurus myosuroides, Alopecurus pratensis, Holcus lanatus, Holcus mollis, Dactylis glomerata, Lolium perenne, Arrhenatherum elatius, Phalaris arundinea, Hordelymus europaeus, Milium effusum ... kaj kelkaj Chloridoideae, Arundinoideae, Danthonioideae.
Kelkaj Panicoideae kaj Cyperaceae ankaŭ povus esti parazitataj sed ne estas grava en naturo.
Komponantoj
Alkaloidoj de la indola grupo konstituas ĝis 1 % de la maso sed kutime 1-2 ‰. Estas ergokristino, ergotamino, ergokriptino, ergometrino, ergozino, ergokornino, ergovalino kaj ankaŭ ĝiaj izomeroj ergometrinino, ergotaminino, ergozinino ... kaj kelkaj klavinoj. Ĝiaj biologiaj efikoj rezultas de ĝiaj interagadoj kun ricevantoj de adrenalino, dopamino aŭ serotonino. Ili kaŭzas malsanon, ergotismon, ĉe la homoj kaj la bestoj.
Ergoto enhavas plurajn pigmentojn (1-2 % de la maso), antrakinonoj kaj ergokromoj.
Malpliigi la duagradan inokuladon
Konidioj de Sphacelia segetum konstitigas la duagradan inokuladon. La unua antaŭrimedo estas regi la poacojn en kaj apud la kulturo, exemple Lolium aŭ Alopekuro (Alopecurus). Regi insektojn vehiklojn de konidioj ebligus ankaŭ malpliigi la duagradan inokuladon.
Malpliigi la daŭroeksponon
La sporoj imitas la polenon. Ili atakas nur la ankaŭ ne fekondiĝintajn ovariojn dum la florado. Grupigi la floradon, plibonigi la polenecon aŭ la fekundecon malpliigas la riskon.
Moderna epoko
La malsano kaŭzis en Etiopio en 1977-1978 47 mortintojn kaj en 2001 plurajn gangrenulojn. Claviceps purpurea infektis ne kultivatajn avenojn en hordeo. En 1985 okazis sola kazo en Germanio kun ekologia manĝaĵo.
Biciklista Esperantista Movado Internacia
La Biciklista Esperantista Movado Internacia (la oficiala mallongigo BEMI) estas la asocio de esperant-parolantaj biciklantoj.
La asocio havas membrojn en diversaj landoj de Ameriko, Azio kaj Eŭropo. Ĝi organizas internaciajn biciklajn karavanojn uzante Esperanton kiel komunan komunikilon.
BEMI fondiĝis dum la Internacia Seminario de Germana Esperanto-Junularo en la silvestra nokto 1979/1980 ekzakte je noktomezo de la svisa triopo Dietrich Michael Weidmann, Beatrix Kurt kaj Nelly Achermann kaj de kvardeko da pliaj biciklemaj kaj alternativemaj junaj IS-anoj. Ekde printempo 1980 grandkvante senprofitocele disvendiĝis rondaj plaketaj insignoj kun la slogano "Ĉu bicikli? Jes nature!", kiuj fariĝis kvazaŭ emblemo de la asocio.
Milorad B. Protić
Li malkovris sep asteroidojn kaj la kometon C/1974 Y1. Li ankaŭ studis pri fundamenta astronomio kaj ĉiela mekaniko.
Biciklista Esperantista Movado Internacia
En 1981 BEMI fariĝis la unua faka sekcio de TEJO. Ekeldoniĝis bulteno nomata "BEMI-revuo", kiu dum la sekvaj jaroj aperis laŭbezone ĝis dufoje jare. Ekde 1982 BEMI organizas internaciajn biciklajn karavanojn uzante Esperanton kiel komunan komunikilon.
Milorad B. Protić
Li estis tri foje direktoro de la Observatorio de Beogrado.
Biciklista Esperantista Movado Internacia
La karavanon de Passau en suda FRG-DE tra AT al Debrecen en orienta HU (770 km) dum somero 1983 partoprenis entute pli ol 100 junaj biciklistoj: Kvardeko da junaj okcidenteŭropanoj la tutan vojon, kaj miksita grupo kun aldonaj 60 orienteŭropanoj ekde la aŭstria-hungaria limo ĝis la karavana celo, la IJK 1983. Ankaŭ dum la sekvaj '80-aj jaroj en iuj jaroj estas grandaj biciklaj karavanoj de BEMI, ĉefe en centra Eŭropo. Ekzemploj estas itineroj de (FRG-DE tra NL, BE kaj (Anglio-GB) ĝis la IJK 1984 en Swanwick (360 plus 520 km, inter tio prame de Oostende ĝis Dover), de DK kaj NL al IJK 1985 en Eringerfeld (FRG-DE - 550 resp. 350 km), kaj de tie plu al UK de Esperanto (Aŭgsburgo - FRG-DE - 420 km), de Rastatt (FRG-DE) kaj Betschdorf (Alzaco-FR) al La Chaux-de-Fonds (CH) en 1986 (310 km), de Trondheim (NO) kaj de Zaragoza (ES) al Bonn (FRG-DE - 33 homoj el 13 landoj 14-an de julio) kaj al IJK 1989 en Kerkrade (NL) kaj post ĝi dum antaŭkontraktite (TEJO-BEMI) libera semajno al UK de Esperanto (Brighton - Anglio-GB). Kiam en 1990/1991 falis la politika dividiloj inter okcidenta kaj orienta Eŭropoj, la organizado de tiaj komunaj bicikladoj fariĝis pli facila: antaŭe ekzemple en 1987 fuŝsukcesis bicikla karavano al la IJK en Krakovo (PL) ĉar bicikla limpasado inter FRG kaj GDR, GDR kaj PL aŭ Ĉeĥoslovakio respektive Sovetunio kaj PL estis nepermesita. Tamen 56 personoj jubilee partoprenis ĉirkaŭbicikladon de tuta Eŭropo de februaro (en Céret - Katalunio-FR) ĝis decembro (Parizo & Strasburgo - FR) kun partopreno en interalie IJK (Krakovo - PL) kaj UK de Esperanto (Varsovio - PL) respondante pli ol 250 ĵurnalistajn intervjuojn, el kiuj 13 televidaj (tutlanda en PL), denove en 1988 de Céret (Katalunio-FR) ĉirkaŭ Pireneoj al Barcelono (Katalunio-ES) por Eŭropa Kongreso de Biciklemuloj kaj al IJK (Zagrebo HR-YU).
Milorad B. Protić
La asteroido 22278 Protitch estis tiel nomita en lia honoro, kaj la asteroido 1724 Vladimir ricevis la antaŭnomon de lia avo.
Siebnen
Pri la vilaĝo
Siebnen estas urbeca setloloko en la distrikto Höfe, Kantono Ŝvico, Svislando. Ĝi havis 7027 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La teritorio de la vilaĝo Siebnen dividiĝas inter la komunumoj Galgenen, Schübelbach kaj Wangen. La teritorio okcidente de la rivero Wägitaler Aa apartenas al Galgenen. Dum la parto oriente de la rivero kaj sude de la kantona ĉefvojo n-ro 3, kie siutas la akvoelektrejo apartenas al Schübelbach kaj la parto norde de la kantona ĉefvojo inkluzive la preĝejo kaj la stacidomo al Wangen.
Trafiko
Tra Siebnen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3. En nordo ĝi havas alveturon al la svisa aŭtovojo A3. La loko disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro respektive Buchs. Tra la vilaĝo pasas la buslinio de Pfäffikon al Reichenburg kaj ĝi estas elirpunkto de la poŝtaŭtolinio al la valo Wägital, al Innerthal.
Historio
La unua dokumenta mencio de Siebnen datiĝas el la jaro 972 kiel Sibineihha.
44597 Thoreau
44597 Thoreau estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geedzoj geastronomoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la usona eseisto kaj naturalisto Henry David Thoreau (1817–1862), kiu metis en praktiko la naturalismajn kredojn de la transcendismo kaj mem konstruis krudan kabanon ĉe la bordo de la Lageto Walden proksime de Concord (Masaĉuseco). Lia memuaro pri tiu travivaĵo estas " Walden, aŭ la Vivo en la Arbaro ".
Rennes-le-Château
Rennes-le-Château (prononco []; okcitane: Rènnas del Castèl) estas franca komunumo situanta en la departemento Aude, en la regiono Langvedoko-Rusiljono.
Signifo
La malgranda vilaĝo estas mondkonata pro la sekreto de la pastro Bérenger Saunière, kiu laŭdire malkovris fine de la 19-a jarcento kaŝitan tresoron kaj elmontris mirindan riĉecon. Li interalie financis la necesajn riparojn de la malnova preĝejo kaj konstruis novan domon Villa Bethania kun parko, vintra ĝardeno kaj biblioteka turo.
Sauniere mortis kaj laŭdire konfesis sian sekreton kaj tutan havaĵon al sia domprizorgantino Marie Desnardeau, kiu vivis ĝis 1952. Ŝi vendis la tutan posedaĵon al ĵurnalisto kaj aŭtoro Noël Corbu. Li transformis la vilaon al hotelo kaj restoracio kaj komencis, supozeble varbcele, informi per la regiona gazetaro, pri la sekreto.
Li supozigis, ke troviĝas ie trezoro de la merovingaj reĝoj, kiun Sauniere trovis kaj parte utiligis. Multaj trezorŝerĉantoj invadis la vilaĝon kaj komencis kontraŭleĝe fosi. Certe la mencio de la loko kaj la rakonto en libro de Robert Charroux pri kaŝitaj trezoroj en francio instigis multajn homojn.
Aparte fama iĝis la vilaĝo kaj la sekreto post la publikigo de la libro La Da Vinci Kodo, kiu ne rekte mencias la ejon, sed rilatas al la mito. Ekzemple Jacques Saunière estas la nomo de konservisto de la Luvro, kiu estas murdita komence de la rakonto.
Vidindaĵoj
La plej multaj vidindaĵoj estas ligitaj kun la misteraj rakontoj pri Bérenger Saunière. Li aĉetis grundon apud la preĝejo Sainte Marie-Madeleine el la jaro 1059, renovigita 1891 de Saunière, kaj la iama pastra loĝdomo. Saunière konstruis imponan novan loĝdomon, konata kiel Villa Bethania, kun vasta parko. Je la rando de la parko troviĝas turo, la Tour Magdala, kaj aliflanke de rempara muro vitra domo.
La tereno apartenas al la komunumo kaj estas vizitebla kontraŭ enirpago. En la pastra loĝdomo nun troviĝas muzeo, kiu ankaŭ informas pri la historio de la loko.
Historia monumento estas la kastelo Chateau d´Hautpoul, kiu ne estas malfermita al la publiko.
Aliro
Rennes-le-Château troviĝas 60 km sude de Carcassonne.
Ekzistas regulaj ĉiutagaj trajnoj TER tra al  ĝis stacidomo. La vojaĝo daŭras proksimume 1 horon. De tie oni povas preni taksion aŭ piede iri (4 km).
Per aŭtomobilo Carcassonne estas atingebla per aŭtoŝoseo A 61. La elirejo estas Carcassonne-Ouest), de kie oni sekvu la straton D 118 al Limoux kaj daŭrigos en la direkto de Alet-les-Bains ĝis Couiza. La strato al Rennes-le-Château havas la numeron D 52 kaj komencas maldekstre proksime al la fino de la urbeto.
János Csiky (kuracisto, Gheorgheni)
CSIKY János (ĉiki) estis rumanuja hungara kuracisto naskita en Gyergyócsomafalva la 5-an de aŭgusto 1892 kaj mortinta en Gheorgheni la 7-an de septembro 1979.
Biografio
La mezlernejon János Csiky finis en Csíkszereda, la universitaton en Koloĵvaro en 1922. Li estis praktikanta kuracisto en Gheorgheni. Li publikis en Gyergyói Újság, Magyar Lapok, en Erdélyi Iskola, en Székely Nép kaj en en Magyar Népegészségügyi Szemle en Budapeŝto. En 1957 li organizis kaj ĝis 1977 li gvidis la malsanulejhejmon por maljunulaj kronikaj malsanuloj.
Rabobank
La Rabobank estas nederlanda banko kun radikoj en la agrikulturo kaj la kooperativa movado. Ĝi fondiĝis en 1972 per la kunfandiĝo de la Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Bank en Utreĥto kaj la Coöperatieve Centrale Boerenleenbank en Eindhoven.
La nomo estas kuntiriĝo de Raiffeisen- kaj Boerenleenbank kaj do ne havas rilaton kaj la esperanta vorto Rabo.
Râu Sadului
Tra Râu Sadului iras la distrikta vojo 105G, kiu transiras Karpatojn kaj ligas Tălmaciu kaj Sadu en la distrikto Sibiu kun Voineasa en la distrikto Vâlcea.
Historio kaj loĝantaro
La komunumo Râu Sadului estis fondita en 1850, do estas relative juna.
Ĝis 1919 Râu Sadului apartenis al Hungario, al Szebeni járás en departemento Szeben. Kiel loko en la randregiono ĝi tamen havis rumanan loĝantaron. De 1930, kiam estis 90,7 % da rumanoj, ilia parto kreskis ; en 2006 nur unu loĝanto deklaris sin etne ne-rumano.
En 2002 46 % de la loĝantaro estis inoj. El 206 laborkapablaj homoj 8 estis senlaboraj. En 2004 oni registris kreskon de la loĝantaro je 4,8 %, kvankam preskaŭ ĉiuj samregionaj vilaĝoj malkreskas. De 2002 al 2007 la loĝantaro tamen iom malkreskis de 636 al 620.
Ekonomio
Tradicie en Râu Sadului oni bredas ŝafojn kaj kaprojn, kiuj somere paŝtiĝas sur la montaj gresejoj kaj vintre estas nutrataj per fojno, eble eĉ estas transportitaj al pli malaltaj lokoj. La sem-taŭga tero estas la dua plej malmulta en la randregiono, antaŭ nur Poiana Sibiului.
La graveco de bestobredado malkreskis; multaj homoj nun ĉiutage iras ekster la valon por labori aliloke, precipe en Sibiu. Turismo ne estas tre signifa; tamen Râu Sadului estas konsiderata sat de vacanţă (feria vilaĝo), kun kelkaj turismaj pensionoj.
Ordonema programado
Ordonema programado estas tia maniero programi (aŭ, pseŭdoscience, tia programada paradigmo), en kiu la programisto precize indikas algoritmon — kiuj agoj kaj en kiu ordo estas plenumendaj.
Ordonema programado estas historie la unua maniero programi, kaj ĝis nun ĝi restas la plej grava praktike.
Ordonemaj programlingvoj
La programlingvoj disponigas iom da bazaj, simplaj ordonoj, inter ili valorizon kaj saltojn. El tiuj simplaj ordonoj programisto povas konstrui strukturajn ordonojn, kiaj estas iteracioj kaj proceduroj.
La koncepto proceduro estas tre grava rimedo, per kiu programisto povas krei siajn abstraktaĵojn algoritmajn. Tial iam oni apartigas procedurajn programlingvojn en subklason de programlingvoj ordonemaj; tamen ĉar la proceduroj ja disponeblas en ĉiu reala programlingvo ordonema, tial la apartigo malmulte sencas, kaj la du terminoj praktike estas sinonimoj.
Librorevizio
Librorevizio estas formo de literatura kritiko en kiu libro estas analizata bazita sur enhavo, stilo, kaj merito. Librorevizio povas esti unuafonta opinipeco, resuma revizio aŭ studenta revizio. Libroj povas esti reviziata por presitaj periodikaĵoj, gazetoj kaj ĵurnaloj, kiel lerneja laboro, aŭ por prilibraj retejoj en Interreto. La longo de revizio povas varii el unusola paragrafo al substancaj eseoj. Tia revizio povas taksi la libron laŭ la bazo de persona gusto. Reviziantoj povas uzi la okazon de librorevizio por montro de lernado aŭ por disvastigo de propraj ideoj pri la temo de fikcia aŭ nefikcia laboro.
Sándor Zsigmond Papp
PAPP Sándor Zsigmond estas rumania hungara/hungara verkisto, ĵurnalisto naskita en Rădăuți (Rumanio) la 22-an de majo 1972. Li estas ano de E-MIL.
Biografio
Li finis la fakojn pri historio kaj filozofio en la universitato UBB de Kluĵo en 2001. Li vivas nun en Budapeŝto.
Hyla
La genro Hyla estas membro de la familio de arboranoj nome Hiledoj. Ili havas tre grandan distribuadon; specioj povas troviĝi en Eŭropo, Azio, Afriko, kaj tra Ameriko. Estis pli ol 300 priskribitaj specioj ene de tiu genro, sed post granda revizio de la familio de Hiledoj plej el kiuj estis movigitaj al novaj genroj tiele ke la genro nune enhavas nur 33 speciojn.
La genro estis establita de Josephus Nicolaus Laurenti en 1768. Ĝi estis nomita laŭ Hilaso en Greka mitologio, la kompano de Heraklo. La nomo estas malkutima en tio – kvankam Laurenti konis ke Hilaso estis masklo – la nomo estas senambigue traktata en la feminina gramatika genro pro nekonataj tialoj. La etimologio de la nomo estas ankaŭ ofte malĝuste donata kiel derivata el la greka vorto ὕλη (hūlē, "arbaro").
Václav Černý
Václav ČERNÝ (naskiĝis la 26-an de marto 1905 - mortis la 2-an de julio 1987) estis ĉeĥa literatura sciencisto, kritikisto kaj tradukisto el latinidaj lingvoj en la ĉeĥan. Li trovis kaj eldonis perditan dramon de Pedro Calderón „Un gran duque de Gandia''' (1963).
Kiel 16-jarulo li forveturis al Francio studi ĉe liceo en Dijon, poste li studis ĉe la filozofia fakultato de Karola Universitato en Prago kaj laboris ĉe Instituto de Slavaj Lingvoj en Ĝenevo, kie li en 1931 habilitiĝis pri literatura komparatistiko. Post reveno al Prago li habilitiĝis ankaŭ pri latinidaj literaturoj (1936).
Li partoprenis multajn polemikojn pri kulturo kaj kritiko, fondis kaj eldonis monatan gazeton pri la kritiko. Fine de la dua mondmilito li estis enkarcerigita. Post la milito li fariĝis profesoro ĉe la Karola Universitato, sed en 1951 li estis eksigita kaj laboris kiel ordinara laborulo de la Ĉeĥoslovaka Akademio de Sciencoj. En 1968 li estis venigita reen al la universitato, sed en 1969 denove eksigita. Kiel emerito li verkis sian memorlibron.
Liaj sciencaj interesoj koncernis mezepokon, barokon, romantismon kaj modernon.
Kantono Chagny
La kantono Chagny estas franca kantono situa en la departemento Saône-et-Loire kaj en la regiono Burgonjo. Ĝia ĉefurbo estas Chagny. Chagny kaj Chaudenay partoprenas en la komunumaro : "Communauté d'agglomération Beaune-Chagny-Nolay".
Komunumoj antaŭ 2015
Apartenis al la kantono Chagny la jenaj 15 francaj komunumoj :
Komunumoj ekde 2015
Apartenas al la kantono Chagny la jenaj 27 francaj komunumoj :
Aluze, Bouzeron, Chagny, Chamilly, Change, Charrecey, Chassey-le-Camp, Chaudenay, Cheilly-lès-Maranges, Couches, Dennevy, Dezize-lès-Maranges, Dracy-lès-Couches, Essertenne, Fontaines, Morey, Paris-l'Hôpital, Perreuil, Remigny, Rully, Saint-Bérain-sur-Dheune, Saint-Gilles, Saint-Jean-de-Trézy, Saint-Léger-sur-Dheune, Saint-Maurice-lès-Couches, Saint-Sernin-du-Plain, Sampigny-lès-Maranges.
Nomado (apartigilo)
Nomado povas havi diversajn signifojn:
Ferenc Szigeti
Ferenc Szigeti [sigeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szigeti Ferenc estas hungara ŝlagromuzikisto (gitaristo, komponisto, kantisto, tekstopoeto, orkestrestroj).
Ferenc Szigeti naskiĝis la en Budapeŝto.
Obere Warnow
Obere Warnow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Parchimer Umland. La komunumo ekestis la 1-an de januaro 2012 per kunigo de la antaŭe sendependaj komunumoj Grebbin kaj Herzberg. Fine de la kunigita komunumo havis  loĝantojn.
Trinidad (apartigilo)
Trinidad, aŭ en esperanto Trinidado, estas ĉefe la plej granda insulo de Trinidado kaj Tobago.
Trinidad nomas aŭ aludas ankaŭ al:
Pidono
La  pidono (itale pidoni, sicilie pidùni), estas simile al farĉita bulko, origine el Mesino, Sicilio, kun duonluna formo, simila al la kalcono. En ĝia origina recepto ĝi estas kondimentita per krispa endivio, tumo, salumitaj anĉovoj kaj pipro, kvankam konataj en multaj aliaj variantoj kun tomato, ŝinko ktp. Ambaŭ frititaj kaj bakitaj kun malsama pasto.
Krupinica
Ĝi elfontas en montaro Javorie sub la monto Hôrka, en supermara alteco prosime 750 m. De komenco ĝi fluas sudokcidenten tra lokoj Podlysec, Dolinky (partoj de Zaježová) (Distrikto Zvolen). De maldekstra flanko alprenas rivereton Rimánsky jarok kaj post 4 km entras en Pliešovská kotlina (valkaldrono de Pliešovce). Ĉi tie kreas arkon, dekstre alprenas rivereton Klinkovica, fluas preter vilaĝoj Pliešovce kaj Bzovská Lehôtka, fore okcidente. Subite ĝi turniĝas suden, de dekstre alprenas Babinský potok (rivereto de Babiná), tratranĉas kabon de montaro Štiavnické vrchy, samtempre kreas kanjona valo (maldekstre sur la deklivo estas naturrezervejo Mäsiarský bok).
Pablo Gargallo
Pablo Emilio Gargallo Catalán (Maella (Zaragozo), 5-a de januaro de 1881 - Reus (Taragono), 28-a de decembro de 1934). Skulptisto kaj pentristo hispana. Konsiderata unu de la plej gravaj kaj renovigaj skulptistoj de la 20a jarcento.
Naskiĝis en Maella (Zaragozo), kaj translokiĝis kun sia familio al Barcelono en 1888, kie komencos sian artan edukon. En Barcelono, li estis disĉiplo de Eusebi Arnau, por kiu li laboris en lia ateliero. Li rilatis kun la artistoj de la grupo Els Quatre Gats (la kvar katoj), kiaj Picasso aŭ Isidro Nonell. Li kunlaboris kun Lluís Domènech i Montaner.
Vénissieux
Vénissieux [] (arpitane: Vènissiœx) estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Liono en la departemento Metropolo Liono, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi havis 60,159 loĝantojn en la jaro 2011.
13206 Baer
13206 Baer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras James J. Baer, anon de la Fakultato de Matematiko ĉe la Universitato South kaj spertulon pri determino de asteroidaj orbitoj. Lia esploro centriĝis sur la statistika perlaboro de astrometrio kaj taksoj de la asteroidaj masoj, notinde tiun de 16 Psiĥo, kies maso estis kalkulita per la perturboj al ĉi-tiu asteroido.
Hannes Sköld
Johannes (Hannes) Sköld (n. 1886 - m. 1930) estis sveda socialisto kaj kontraŭmilitaristo. Sköld ankaŭ estis lingvisto, verkisto, kaj poeto, kiu ankaŭ komponis kantojn.
Johannes Sköld naskiĝis en Ĉinio kiel filo de sveda misiisto tie. Li plenkreskis en la urbo Norrköping, Svedio, kaj estis infana amiko de Ture Nerman. Post elgimnaziiĝo li transloĝiĝis al Gotenburgo por studi ĉe la universitato. En Gotenburgo, li konatiĝis kun Zeth Höglund kaj ekaktivis kun li en la maldekstra flanko de la laborista movado.
Kiel juna vagemulo, Sköld multe vojaĝis en Eŭropo kaj loĝis en Parizo kaj en Kopenhago. Li eldonis sian unuan poezilibron en 1911. La saman jaron, oni metis lin en la malliberejon Långholmen pro disvastigo de kontraŭmilitarisma propagando. En 1912, li ellasis sian duan libron, verkitan enmallibereje.
Sköld komunistiĝis en 1917 post la Oktobra Revolucio. Li transloĝiĝis al Sovetunio, lernis la rusan, kaj tradukis iom da la verkoj de bolŝevikaj estroj en la svedan.
Ollomont
Ollomont estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la italaj regiono kaj provinco Aosta Valo, grandparte loĝata de franclinganoj. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bagnes (CH-VS), Bionaz, Bourg-Saint-Pierre (CH-VS), Doues, Etroubles, Oyace kaj Valpelline.
Kristana patrono estas la sankta sankta Aŭgusteno, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
82332 Lasvegaso
82332 Lasvegaso estas tre malgranda treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita kiel ĉiela omaĝo al la komunumo de Lasvegaso, Nevado, kiu, en 100 jaroj, el polva stacidomo, aliformiĝis en metropolo, kiu distras po pli ol 35 milionojn da vizitantoj ĉiuj jaroj. La nomo estis sugestita de la urbo Lasvegaso en honoro de ties centa datreveno, 1905–2005.
Oberhallau
Pri la komunumo
Oberhallau estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 426 loĝantojn je la 30-a de junio 2008.
Geografio
Oberhallau estas tradicia vinkultura vilaĝo. Ĝi situas en la regiono Klettgau ĉe la piedo de la montaro Randen.
Najbaraj komunumoj
La najbaraj komunumoj de Oberhallau estas en nordo Schleitheim, en okcidento Gächlingen, en sudo Neunkirch, en oriento Hallau kaj en nordokcidento Stühlingen (Baden-Virtembergo, Germanio).
Montarkonkurso
Kutime la 4-an semajnfinon en aŭgusto en Oberhallau okazas la internacia montarkonkurso sur la tradicia konkursvojo inter Oberhallau, Vorderer Berghöf kaj Monto de Hallau kun longeco de 3,0 km. La unua konkurso okazis en la jaro 1922 ĉefe pri motorbicikloj. Aparta dum la konkurso estas la diservo, kiu dimanĉmatene estas disaŭdigita dum konkurspauzo sur la tuta konkursvojo. Nuntempe la konkurso okazas pri automobiloj.
Trafiko
Oberhallau atingeblas per lokaj busoj de Verkehrsbetriebe Schaffhausen kaj poŝtaŭto ek de Ŝafhaŭzo, Neunkirch, Wilchingen kaj Hallau.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberhallau datiĝas el la jaro 1095 kiel Hallaugia superiori et inferiori [Halaŭo supra kaj malsupra]. Ĝis la jaro 1531 ĝi formis unu komunumon kune kun Hallau. Post la disiĝo ĝis 1934 la komunumo Hallau nomiĝis unue Unterhallau. Dum mezepoko la plej granda parto de la bienoj en Oberhallau apartenis al la Monaĥejo Allerheiligen en Ŝafhaŭzo.
Erzsébet Plájás
PLÁJÁS Erzsébet [pr. pla:ja:ŝ] estas rumanuja hungara fotistino, filmkritikistino naskiĝinta en Târgu Mureş en 1985. Ŝi estas la filino de fotisto István Plájás.
Kariero
Erzsébet Plájás studis en fako pri komunikado, poste pri foto-film-komunikiloj en la Universitato Sapientia EMTE.
1343 Nicole
1343 Nicole estas malgranda, ne tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Izvorul Trotușului
Izvorul Trotușului, hungare Sántatelek, estas vilaĝo en la rumana komunumo Lunca de Sus en distrikto Harghita.
En la censo de 2002 ĉiuj 741 loĝantoj deklaris sin etnaj hungaroj kaj la hungaran sia precipa lingvo.
Sebeș (Hârseni)
Sebeș [sebeŝ] (hungare Sebes) estas vilaĝo en distrikto Brașov en Rumanio, sudoriente de Făgăraș. En 1910 ĝi nombris 900 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 873 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1589. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Hârseni.
Izabela de Brazilo
Izabela de Brazilo (naskiĝis la en Rio-de-Ĵanejro, Brazilo - mortis la  en la urbo Eu, Francio), en la portugala ŝia kompleta nomo estis: Isabel Cristina Leopoldina Augusta Micaela Gabriela Rafaela Gonzaga de Bragança e Bourbon, plej konata kiel la Imperia Princino, kaj liberigintino de la sklaveco en Brazilo. Ŝi estis edzino de Gaston de Orleano, Grafo de Eu kaj imperia princo de Brazilo. Princino-heredantino, ŝi estis trifoje regentino de Brazilo dum la periodoj 1871-1872, 1876-1877 kaj 1887-1889, dum la foresto de sia patro Petro la 2-a, Imperiestro de Brazilo.
Biografio
Ŝi naskiĝis en la Palaco Sankta Kristoforo, Rio-de-Ĵanejro, kaj estis unua filino de la 2-a Imperiestro de Brazilo, Petro la 2-a, kaj de lia edzino Dona Tereza Kristina de Burbono. Ŝi estis la tria brazila ŝtatestrino kaj regantestrino post sia avino Dona Leopoldina kaj sia tria avino Dona Maria la 1-a. Ŝi estis alnomita La Elaĉetintino, ĉar, kiam ŝi regis la brazilan imperion, ŝi subskribis la Orleĝon, kiu definitive aboliciis la sklavecon de Brazilo. Pro la frua morto de sia frato, Dom Afonso (1845-1847), Isabel fariĝis la heredantino de la Imperiestro. En tiu sama jaro, en la 13-a de Julio, naskiĝis la princino Leopoldina, kiu estos ŝia fratino kaj kunulino dum la tuta ŝia juneco.
Edukado
Celante prepari ŝin por la rolo, kiun ŝi devus plenumi en la estonto, Petro la 2-a komencis maltrankviliĝi rilate la edukadon de la estonta imperiestrino. Kaj ekde frue, la Imperiestro penis oferi al la filinoj tutoron. Indikite de la onklino de la princinoj, Franciska de Braganzo (1824-1898), la elektintino estis la Grafino de Barral , kiu estis rigardita kiel la plej granda amo de Petro la 2-a, kaj filino de la ambasadoro Domingos Borges de Barros, vicgrafo de Blanka Ŝtono, kaj edzino de la franca noblulo, Grafo de Barral.
John Edgar McFadyen
John Edgar McFADYEN (naskita la en Glasgovo; mortinta la  ), B. A. (Oxon), M. A., D. D., estis skota esperantisto kaj profesoro pri la lingvo, la literaturo kaj la teologio de la Malnova Testamento ĉe la Universitato de Glasgovo.
Izabela de Brazilo
La Respubliko kaj la Ekzilo
En la 9-a de Novembro 1889, malmultajn tagojn antaŭ la militisma puĉo kiu starigis la Respublikon en Brazilo, la imperia familio ĉeestis la lastan Balon de la Insulo Fiskal. Sinsekve, nemulte pli ol unu jaron post la atesto de la popola ĝojo pri la abolicio de la sklaveco, S-ino Izabel ricevis la frapon vidi la monarkion estingiĝi. Instigitaj de la pozitivistaj radikuloj, kune kun la framasonaro, kaj apogitaj de la farmbienuloj, la militistoj demetis la kabineton de la Vicgrafo el Nigra Oro (portugallingve: Visconde de Ouro Preto), kaj instalis la respublikan diktatorecon. En la libro Barono el Sankta Anĝelo, la Spiritisto el la Kortumo (Eldonejo Lorenz), oni analizas la kialojn de la respublika puĉo, kaj ĝi alportas gravajn informojn sur la personaj ribeloj kaj ĉagrenoj de la respublika estro, Benjamino Konstant (1833-1891), kontraŭ la monarko, kies faktoro estis konsiderata decida por la realigo de la militisma ribelo kiu ekigis la proklamon de la Respubliko.
John Edgar McFadyen
Li produktis tradukojn de kelkaj libroj de la Biblio en tio, kion li nomis "moderna parolado". Liaj tradukoj de Ijobo kaj Psalmoj strebis esti metrikaj, por reflekti siajn poeziajn originalojn.
Izabela de Brazilo
La Respubliko kaj la Ekzilo
La tiel nomitaj respublikaj idealoj, verdire, estis nur ia superflua senkulpigo por pravigi la ribelon, kiu estigis la novan formon je registaro en 1889. Princino Izabel, 43-jaraĝa, akompanis sian familion en la ekzilon, en la antaŭmateno de la 17-a de Novembro 1889, post la ekspediĝo en la antaŭa tago, de aŭtoritatordono fare de majoro Frederico Solón, tiu sama, kiu estis disvastiginta la kalumnion, ĉe la Strato de la Aŭditoro (portugallingve: Rua do Ouvidor), nome ke Petro la 2-a estis dekretinta la areston de Marŝalon Deodoro da Fonseca kaj Benjamin-on Konstant-on: tio estis falsa novaĵo kiu anticipis la puĉon, kaj metis la kavalerion surstrate. La antaŭmateno de la enŝipiĝo por la ekzilo estis pluvema kaj la maro estis ribela, kun seriozaj riskoj por la ŝiparo.
John Edgar McFadyen
Li esperantistiĝis en 1907 en Chautauqua, Nov-Jorkio, kaj estis elstara propagandanto de tiu lingvo.
Izabela de Brazilo
La Respubliko kaj la Ekzilo
Dom Petro la 2-a suferis akutan krizon pri diabeto kaj malfacile enŝipiĝis, subtenita de sia privata kuracisto, D-ro Mota Maia, kiu akompanis lin en ekzilon. Tio estis la dramhava kunteksto, kiam la reĝa familio ekiris senrevene en la ekzilon, post preskaŭ kvindek jaroj je paco kaj prospereco, agnoskita de la historiistoj. Laŭ ŝiaj vortoj mem, Isabel lasis la hejmlandon plorĝemante, sub la ordonoj kaj instigoj de la subkolonelo, Johano Nepomuceno Mallet, kiu pli malfrue ekribelus kontraŭ la respublikan resgistaron mem, kiun li helpis starigi. Kelkaj eĉ volis reagi, same kiel la Admiralo Tamandaré (1807-1897), sed Dom Petro rifuzis ian ajn reagon kaj paceme lasis la Respublikan Registaron, por eniri en la historion.
Kaj Brazilo inaŭguris la Respublikon ĉe la bato de forta krizo, komencante kun la fermo de la Kongreso, elpeloj, cenzuro al la presejo, persekutoj kontraŭ ĵurnalistoj, autoritatemaj mezuroj, ktp. La inflacio treege kreskis kaj la ekonomio enkriziĝis. Kaj tiele okazis dum la tuta unua jardeko de la Respubliko. La timoj deklaritaj en letero tri monatajn malposte konfirmiĝis antaŭ ol esti eble postlasi al la liberiĝintaj nigruloj ilian justicokotizon. Petro la 2-a mortis en Parizo, en la 5-a de Decembro 1891, kaj S-ino Izabel estis deklarita de la monarkistoj jura imperiestrino de Brazilo.
Malgraŭ la ekzilo, S-ino Izabel ĝuis trankvilan maljunecon, instalitan en la Kastelo de Eu, en Normandio, posedaĵo de ŝia edzo, Gastono de Orleano. Ĉirkaŭita de la gefiloj kaj nepoj, ŝi faris el sia hejmo ian neformalan ambasadejon de Brazilo, kie ŝi ricevadis gebrazilanojn veturantajn, kaj eĉ helpis la junan Alberto Santos-Dumont (1873-1932), tiam kiam li disvolvis siajn elpensojn. Bedaŭrinde ŝi pasigis tre malfacile la lastajn tagojn de sia vivo preskaŭ ne piedirante. En 1920 ŝi havis la feliĉon ekscii tion, ke la leĝo kiu estis forpelinta la Imperian Familion el Brazilo, tiu estis nuligita de la Prezidento Epitácio Pessoa.
Beatigado
En Oktobro 2011 oni oficiale malfermis la procezon pri beatigado de la brazila princino, kio estis transdonita al la ĉefepiskopo de Rio-de-Ĵanejro, Dom Orani João Tempesta, laŭpete de brazilaj monarkistoj. La pravigo por la peto de beatigado de S-ino Izabel estas ke, la princino ĉiam elmontris, dum sia tuta vivo, profundan katolikan fidon, krom esti la respondeculino por la liberigo de la sklavoj en Brazilo. La kardinalo Dom Orani promesis preni la kazon al la ĉefepiskopeco de Parizo, ĉar la princino tie vivis ŝiajn lastajn jarojn, kaj mortis en Francio. La eklezio ekzamenos la diversajn atestojn de personoj kiuj asertas ke ili estis kuracitaj dank'al la preĝoj faritaj al la princino.
3641 Williams Bay
3641 Williams Bay estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo George Van Biesbroeck, elde la Observatorio Yerkes.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la viskonsina vilaĝo Williams Bay ĉe la Ĝeneva Lago, kie troviĝas la Observatorio Yerkes.
Finalo
Finalo (el la itala vorto finale, origine de la latina vorto finis "fino") estas rimarkinda, spektakla fino de evento. Laŭ PIV diferenceblas du kategorioj de tiuj eventoj:
Komparu kun: fino, fermo
Strato de Ludoviko Zamenhof en Zamość
52°14.57.4"N 20°59'42.5"E Strato de Ludoviko Zamenhofo estas la pavima strato en Malnovurbo (Stare Miasto), kiu ekzistas en centro de la urbo Zamość. De sepdeka al dudeka centjaro ĝi estis nomita strato Juda (ulica Żydowska). La ekanto de Esperanto kaj kuracisto Ludoviko Zamenhofo estas ĝia nomiga patrono.
Trupo
Trupo havas diversajn signifojn:
Trupoj estas armeo aŭ armeparto, rigardata precipe laŭ sia homa konsisto (alparoli la soldatojn sur la fronto de la trupoj; aerportataj trupoj; sturmaj trupoj; freŝaj trupoj).
2199 Kleť
2199 Kleť estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la observatorio Kleť kaj al la monto Kleť sur kies supro la observatorio situas.
Ordono (programlingva)
En altnivela programlingvo, ordono estas pli-malpli kompleta frazo, indikanta algoritman agon (kontraste al la priskribaj deklaroj aŭ pli simplaj esprimoj).
Oni povas distingi inter simplaj kaj malsimplaj ordonoj. Tiuj lastaj povas enteni aliajn ordonojn estkiel siajn partojn.
Ekzemploj
Ĉi-sube sekvas kelkaj gravaj specimenoj de ordonoj. La pseŭdokodaj partoj aperas en esperantigita Paskalo.
Prado del Espino (metroo de Madrido)
Prado del Espino (Herbejo de la Dornarbusto) estas stacio sur linio ML-3 de Metro Ligero Oeste, situanta en Strato Labradores, en Industria Poligono Prado del Espino, en Boadilla del Monte.
La stacio estis malfermita la.
Attila Sántha
SÁNTHA Attila (SÁNTA Attila Barna) [sa:nta] estas rumanuja hungara verkisto, poeto, ano de E-MIL naskita la en Târgu Secuiesc.
Biografio
Attila Sántha diplomiĝis en UBB de Kluĵo pri hungara-angla lingvoj (1995), li doktoriĝis en Segedo (1999). En decembro de 1994 li establis la revuon Előretolt Helyőrség kaj li estas redaktoro de libroserio kun la sama nomo. Li estas la fondinto de libroeldonejo Havas Kiadó (2004) en Târgu Secuiesc.
Polywell
Polywell estas relative malmultekosta fuzia projekto en Usono, kiun mone apogas la Usona Mararmeo.
Priskribo
La ideo pri tiutipa fuzio venas de inĝeniero Robert W. Bussard. Temas pri apliko de proprecoj de la magneta kaj inercia fuzioj en unu projekto.
Ĉikaze, la magnetoj grupiĝas en vakuo ĉirkaŭ la centra elektrona nubo, por kunteni ĝin. La elektronoj, kiuj povas „eskapi”, sekvas la magnetkampajn liniojn en internon de la maŝino. Per enfermigo de pozitive ŝarĝitaj jonoj en la elektronan nubon, tiuj forte altiras kaj akcelas ilin, tiel estiĝas granda negativa elektra potencialo. La jonoj rotacias tiel plurmilfoje je sekundo tra la nubo. Ju pli jonoj ĉeestas tion, des pli granda estas la probableco, ke kelkaj kolizias en la elektrona nubo kaj fuzias: okazas kerna fuzio.
Oni konstruis la eksperimentan reaktoron „WB-6“ „Whiffelball 6“ kaj evidentiĝis, ke duonmiliardo da deŭterio-atomoj povis kunfandiĝi. Tio ne sufiĉis por produktado de elektra energio. Oni nuntempe (2010) konstruas pli grandan maŝinon (3 m anstataŭ 30 cm) kaj oni supozas, ke oni jam povas produkti pozitivian energian bilancon.
Kvankam la Usona Mararmeo, la rezultojn de la testo de WB-7 sekrethaltigis, ĝi financas kaj planigas la sekvan reaktoron (WB-8). Richard Nebel, la nova ĉefevoluigisto de la EMC2, atendas, ke plej malfrue en 2012 evidentiĝas, ĉu la Polywell-reaktoro konvenas en granda kvanto por energioproduktado.
Ruperto Chapí
Ruperto Chapí Lorente (Villeno (Alikanto), 27-a de marto de 1851 - Madrido, 25-a de marto de 1909), estis elstara komponisto hispana de zarzueloj.
Biografio
Laŭ familia tradicio Chapí kaj la fratoj ekstudis muzikon frue kaj li eklernis ludi la fluteton kaj la klariono; naŭjaraĝa li ekformis parton de la bando Música Nueva (aktuala Municipa Bando de Villena). Dekdujaraĝa li komponis sian unuan zarzuelon: Estrella del Bosque (Stelo de la arbaro). Liaj gepatroj, konsciaj de liaj muzikaj kapabloj, sendis Chapí deksesjaraĝan al Madrido por ke li ampleksigu sian kapablon kaj lernadon. Tie li eniris en la Konservatorio, kie lernas ĉe Arrieta, kaj kie en 1872 atingas la Unuan Premion de kairerfino, kun la kundisĉiplo Tomás Bretón.Tie li studis armonion kaj komponarton kaj, por pagi isajn studojn, en 1870 li eniris kiel profesoro de klariono en la orkestro de la Cirko Price (kie ludis ankaŭ Tomás Bretón). Tie li premieris sian unuan zarzuelon, Abel y Caín, sen multa sukceso; kaj en la Teatro Real La hija de Jefté en 1874; danke al tiu li akiris stipendion por veturi al Parizo kaj al Romo por ampleksigi studojn, kaj tie li ekkomponis siajn unuajn operojn.
Li edziĝis en Madrido kun Vicenta Selva Álvarez, de Madrido, kaj havis du gefilojn: Vicenta, naskiĝinta la 26a de majo de 1873 kaj José, la 25a de julio de 1880.
Reveninte al Hispanio, en 1878, li ekkarieris kiel komponisto de zarzuelo, atingante grandan sukceson per verkoj kiaj: La tempestad (1882), La bruja (1887) kaj El rey que rabió (1891). Kaj plen sukcesis per El tambor de granaderos (16a de novembro 1896, libreto de Emilio Sánchez Pastor) kaj La Revoltosa (1897).
Aliaj verkoj de la malgranda ĝenro estas: Las bravías (1886), La flor de Lys, El guerrillero, El país del abanico, Ya pican, Los quintos de mi pueblo, Término medio, El domingo gordo, El puñao de rosas (30a de oktobro 1902)...
Aliaj verkoj de la granda ĝenro estas: Las hijas de Zebedeo (1889), El milagro de la Virgen (1889) El duque de Gandía (1894) kaj Curro Vargas (1898).
Li komponis ne nur muzikon por zarzueloj, sed ankaŭ ĉambromuzikon (kvar kvartetojn) kaj simfonian, kia Fantasía Morisca kaj la simfonian poemon Los gnomos de la Alhambra. Aliaj zarzueloj estas: La leyenda del monje, Género chico, La cara de Dios, A casarse tocan, Pepe Hillo, ¿Quo Vadis?, Las tentaciones de San Antonio, Roger de la Flor (1878), La serenata (1881)...