cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ibisa mikterio
Kutimaro
La Ibisa mikterio estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
Aci Sant'Antonio
Aci Sant'Antonio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aci Bonaccorsi, Aci Catena, Acireale, Valverde (CT), Viagrande kaj Zafferana Etnea.
Saint-Angel (Corrèze)
Saint-Angel estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 668 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
La vilaĝo troviĝas sur roka pinto super la rivero Triouzoune. Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Geografio
Saint-Angel etendiĝas sur 47,54 km², kaj havis 668 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 14 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Angel situas je alteco de 773 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Angel antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Valga
Valga havas plurajn signifojn:
Saint-Angel (Corrèze)
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Joël Pradel, kiu do fariĝis la loka urbestro.
NGC 5387
NGC 5387 (aliaj indikoj — UGC 8891, MCG 1-36-11, ZWG 46.26, IRAS13559+0618, PGC 49724) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Saint-Angel (Corrèze)
Monumentoj
La preĝejo kaj abatejo Saint-Michel-des-Anges estas impona konstruaĵaro, kiu plejparte datiĝas de la 17-a jarcento.
Administrado
Saint-Angel apartenas al la kantono Ussel-Ouest, kies ĉefurbo estas Ussel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Shingo Hyodo
Shingo Hyodo (兵藤 慎剛, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Hokkaido Consadole Sapporo kaj Vegalta Sendai.
Beaumont (Haute-Savoie)
Beaumont estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Distrikto Brăila
Brăila [brəila] estas distrikto (rumane județ) en la orienta Rumanio, en Valaĥio. Ĝi nomiĝas laŭ sia ĉefurbo Brăila.
Najbaroj: oriente: distrikto Tulcea; sud-oriente: distrikto Constanța; sude: distrikto Ialomița; okcidente: distrikto Buzău; nord-okcidente: distrikto Vrancea; norde: distrikto Galați.
Maria de la Neĝo
Maria de la Neĝo estas festotago de romkatolika eklezio celebrata la 5-an de aŭgusto.
Origine ĝi estis konsekra tago de Santa Maria Maggiore ekde 440. Baldaŭe tio disetendiĝis kaj ekde 1568 tiu tago estas festotago de la romkatolika kalendaro.
Legendo
En la 4-a jarcento riĉa familio volis donaci siajn havaĵojn al Sankta Maria. La Virgulino aperis en sonĝo kaj diris, ke tie, kie morgaŭ estos neĝo, la familio konstruu kirkon. (Memoru: en aŭgusto en tiu loko estas granda varmo.) Tial baziliko konstruiĝis inter 432–440.
T-55
T-55 estis mezgranda norma tanko de la soveta armeo kaj en la armeoj de aliancanoj de Sovetunio, en la 60-aj jaroj kaj 70-aj jaroj. Ĝi estis ekuzita en 1963.
Ĝi estis ellaborita el T-54.
La Tour-de-Trême (stacidomo)
La Tour-de-Trême estas fervoja stacidomo en Bulle, Svislando.
Ernst Loose
Ernst Loose estis germana esperantisto. Li en 1914 verkis la tiutempe forte vendatan kaj uzatan germanlingvan lernolibron kaj frazaron pri Esperanto, kiu titoliĝis Esperanto im Verkehr: alltägliche Gespräche, kaufmännische und Privat-Korrespondenz ("Esperanto en trafiko: ĉiujtagaj interparoloj, komercaj kaj privataj korespondaĵoj"). Tiun kaj postajn eldonaĵojn publikigis la Germana Esperanto-Librejo en Leipzig.
Bossey (Haute-Savoie)
Bossey estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
Nacia Parko Tortuguero
La Nacia Parko Tortuguero aŭ en hispana oficiale Parque Nacional Tortuguero [tortugEro] (signife testudejo) estas situanta norde de la vilaĝo Tortuguero kaj sude de Parismina, nordorienta Kostariko. Ĝi troviĝas ene de la testuda rezervejo "Área de Conservación Tortuguero" (ACTo). Ĝi enhavas 31.187 hektarojn terajn kaj 52.000 ha marajn.
La famaj kanaloj estas parte enkonduka de Tortuguero. Imprese ili estis kreataj el naturaj lagunoj kaj riveroj, inter kiuj la samnoma Rivero Tortuguero.
Klimato
Ties klimato estas malseka; jara pluvokvanto atingas ĝis 6000 mm en la norda parto de la parko. Estas unu el la areoj plej pluvoricevantaj de la lando. Ne estas seka epoko, sed ja pluvas malmulte en februaro, marto kaj oktobro.
Flaŭro kaj faŭno
Tortuguero famas pro ovodemetado fare de testudinoj sur ties strandoj. Estas ankaŭ nombroj de specioj de simioj, ranoj, igvanoj, fiŝoj, krokodiloj, manatoj, pumoj kaj multaj aliaj bestospecioj.
Mercedes Comaposada
Mercedes COMAPOSADA GUILLÉN, Mercè Comaposada i Guillén en kataluna, (Barcelono, 14a de aŭgusto de 1901 - Parizo, 11a de februaro de 1994), estis pedagogo, advokato, anarkifeministo kaj aktivulino anarkiista feminista liberecana hispana. Ŝi estis kunfondintino, kun Lucía Sánchez Saornil kaj Amparo Poch y Gascón, de la organizaĵo kaj feminista kaj liberecana Mujeres Libres kaj partoprenis en la hispana Revolucio de 1936.
Ŝi laboris por kinarta produkt-entrepreno. Poste ŝi aliĝis al la Sindikato de Publikaj Spektakloj de Barcelono, apartenanta al la Confederación Nacional del Trabajo. Poste li studis juron en Madrido, kie li kontaktis kun Lucía Sánchez Saornil. Kun tiu kaj Amparo Poch y Gascón, fondis la anarkiisman organizon feministan Mujeres Libres, kiu estos, kun la Confederación Nacional del Trabajo, la Federación Ibérica de Juventudes Libertarias kaj la Federación Anarquista Ibérica, unu el la ĉefaj organizoj de la hispana liberecana movado.
1956 Arteko
1956 Arteko estas asteroido de la asteroida zono, kiu, pro ĝia orbito, ŝajnas esti ano de la Temisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la porinfana feria centro Arteko, en Krimeo.
Malgranda Ameriko
Malgranda Ameriko (ĉeĥe: Malá Amerika), ankaŭ nomata Rešná, Nákladový lom, Amerika, Školka estas kalkoŝtona minejo sur teritorio de kampurbo Karlštejn en distrikto Beroun en Mezbohemia regiono en Ĉeĥio. Longo de la minejo estas 165 metroj. La fundo estas en supermara alteco 348 m (la 5-a min-etaĝo) kaj ĝi alteco de la 4-a min-etaĝo ĝi estas inundigita de akvo, kiu kreas lagon Rešenské jezero, kiu havas areon 0,86 ha. Ĝi estas 165 m longa kaj 57 m larĝa. Ĝi situas en supermara alteco 361 m.
Malnova katedralo de Vitorio
Katedralo de Sankta Maria (Malnova katedralo) estas katedralo en Vitorio, Hispanio, nome gotika konstruaĵo de la 14-a jarcento kun turo de la 17-a jarcento. Ĉe la portiko estas tri pordegoj ornamitaj per statuoj kaj reliefoj. En la interno, la kapeloj enhavas gotikajn statuojn, same kiel, flandrajn kaj italajn renesancajn. En la maldekstraj kapeloj estas pentraĵoj de Rubens kaj Van Dyck. La katedralo estas en periodo de restaŭrado kaj estis detalge studita de fakuloj tutmindaj pro siaj arkitekturaj kuriozaĵoj, inter kiuj ĉefe la misformaĵoj kiujn ĝi suferis pro geologiaj subtavoloj, dekomencaj miskontruoj kaj postaj reformoj kaj restaŭroj laŭlonge de la jarcentoj. La laboroj de restaŭrado aktuale farataj estas viziteblaj laŭ la parodia nomo «Abierto por obras» (Malfermita pro riparado, anstataŭ la multe pli kutima esprimo "Fermita pro riparado") kaj tio estas sukcesa programo.
Malgranda Ameriko
Ĉirkaŭaĵo
La fundo estas inundigita, duoninsuleto ĉe norda flanko de la minejo estas alirebla nur surakve aŭ rokogrimpade el la tn. galerio, te. el fenestroj de la tn. ĉefa galerio aŭ tra subteraj koridoroj. Tra la norda rando de la minejo en la 3-a min-etaĝo (375 m) kondukas Ĉefa kolekta koridoro, kiu estas kun nivelo de la 4-a min-etaĝo kunigita per vertikala ŝakto. La Ĉefa kolekta koridoro havas direkte en la minejon vicon da aperturoj (fenestroj), tial oni nomas ĝin Galerio en tiu ĉi sektoro. La lago troviĝas en nacia naturrezervejo Karlštejn en ŝirma pejzaĝa regiono Bohemia karsto.
Trujillo (Honduro)
Trujillo [truĤIjo] estas urbo de Honduro, ĉefurbo de la departamento Colón. Ĝi estas je 4.000 m super marnivelo.
Malnova katedralo de Vitorio
Gravaj intelektuloj kiaj Paulo Coelho, Ken Follett (kiu inspiriĝis tie por la verkado de The Pillars of the Earth), Arturo Pérez-Reverte aŭ José Saramago ĉeestis en tiu konstruaĵo, atentis pri la laboroj, aŭ rilatis iel al la katedralo.
Vadna
Situo
Vadna situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Putnok. Kazincbarcika troviĝas 7, Sajószentpéter 16, Ózd 25, Miskolc 29 km-ojn.
Trujillo (Honduro)
Historio
La ĝenovano Kristoforo Kolumbo elŝipiĝis en Trujillo la 14-an de aŭgusto 1502 dum sia kvara kaj lasta vojaĝo al Centrameriko. Kolumbo nomis tiun ĉi lokon Punta de Caxinas. Estis la unua fojo, kiam li surpaŝis centramerikan teron. Kiam li rimarkis, ke tiuloke la akvo estis ege profunda, li nomis ĝin Golfo de Honduras (golfo de la profundejoj).
Malgranda Ameriko
Alveno
Piede laŭ flava turisma marko:
Trujillo (Honduro)
Historio
La historio de la nuna urbo komencas en 1524, malmulte post kiam Hernán Cortés konkeris Meksikon. Cortés sendis Cristóbal de Olid, por ke li fondu bazon hispanan en la regiono, kaj tiu establis vilaĝon nome Triunfo de la Cruz en la proksimeco. Kiam De Olid ekuzis la vilaĝon kiel bazo por la starigo de sia propra reĝlando en la regiono, Cortés sendis Francisco de las Casas por elimini lin. De las Casas perdis preskaŭ ĉiujn siajn ŝipojn en ŝtormo, tamen sukcesis superforti De Olid kaj redoni la regionon al Cortés. De las Casas decidis transloki la vilaĝon al sia nuna loko, ĉar la natura haveno estis pli granda. Samtempe oni alinomis la vilaĝon Triunfo de la Cruz al Trujillo. Li postlasis komisiiton, Juan López de Aguirre, por ke li starigu la novan vilaĝon. Sed ankaŭ tiu ĉi foriris, postlasante kiel komisiiton certan Juan de Medina por fondi la vilaĝon.
Vadna
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj ferepoko, antaŭ la hungaroj slavoj vivis tie. La unua skriba mencio devenis el 1237 en formo "Wodna". En la mezepoko la komunumo havis pramejon kaj doganejon. En 1458 la husanoj konstruis fortikaĵon, kiun poste tuj la hungaroj okupis kaj malkonstruis. En 1577 la turkoj malvenkis de la hungaroj en grava batalo. En Vadna migra poŝto servas.
Emil Stark
Emil Stark estis germana esperantisto.
Trujillo (Honduro)
Historio
La vilaĝo Trujillo estis fondata la 18-an de majo 1525 en ĉeesto de Juan de Medina, kiu funkciu kiel urbestro, sekvante la ordonojn de Francisco de las Casas, kiu ne povis ĉeesti ĝian fondadon (tamen oni konsideras lin ĝia fondinto). De las Casas denaske devenis de Truxillo (en la provinco de Cáceres, Hispanio), pro kio li ordonis, ke oni donu al ĝi tiun ĉi nomon.
Emil Stark
Stark verkis la antaŭ la Unua Mondmilito plej multe uzatajn vortarojn inter Esperanto kaj la germana lingvo, eldonate unue de Germana Esperanto-Librejo, poste Ferdinand Hirt und Sohn. Krome, li verkis lernolibron kaj publikigis originalan esperantlingvan literaturon. En 1911 aperigis duan senŝanĝan el­donon de la esperantlingva lernolibro pri stenografio de Friedrich Schneeberger ĉe eldonejo Germana Esperanto-Gazeto, post kiam Schneeberger forlasis la Esperanto-movadon kaj fariĝis idisto. Stark ankaŭ publikigis anstataŭ la malaperinta gazeto Flugila Stelo pri stenografio novan organon sub la titolo Flugila Plumo; ĝi ĉesis post kelkaj numeroj.
Distrikto Buzău
Buzău [buzəŭ] estas distrikto (rumane județ) en la orienta Rumanio, en Valaĥio. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Buzău.
Najbaroj: oriente: distrikto Brăila; sude: distrikto Ialomița; okcidente: distrikto Prahova; nord-okcidente: distrikto Brașov; norde: distriktoj Covasna kaj Vrancea.
Sören (Holstinio)
Sören estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bordesholm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Trujillo (Honduro)
Historio
Cortés vizitis la vilaĝon malmulte poste dum militiro, kiun li ekis por elimini siajn kontraŭulojn. Ekde ĉi tiu loko li sendis ŝipojn por establi koloniojn en Jamajko kaj Kubo por produkti grenon kaj dombestojn. La sekvajn jarojn Trujillo fariĝis grava punkto por la ŝiptransporto de oro kaj arĝento, kiujn oni ekspluatis en la landinterno. Pro la malgranda loĝantaro la urbo ankaŭ iĝis celo de piratatakoj.
Ĉirkaŭ 1550 la hispanoj fondis la fortikaĵon Santa Bárbara (El Castillo) sur monteto, ekde kiu oni vidas la tutan golfon. Tamen ĝi maltaŭgis por defendi la vilaĝon kontraŭ la piratoj (ĝuste la plej granda kunveno de piratoj okazis en la proksimeco de ĉi tiu golfo en 1683) aŭ  rivali kun la aliaj koloniigaj potencoj (Nederlando, Francio kaj Anglio).
En 1633 kaj en aŭgusto de 1643 nederlandaj piratoj bruligis kaj ruinigis la vilaĝon. Ĉar ili konsideris ĝin maldefendebla, la hispanoj komplete abandonis ĝin por preskaŭ la tuta 18-a jarcento. Kiam ili fine de ĉi tiu jarcento denove loĝigis ĝin, en 1797 la piratoj detruis ĝin la lastan fojon.
Kiam Honduro sendependiĝis de Hispanio en 1821, Trujillo perdis por ĉiam sian staton de ĉefurbo de la provinco Honduras. Pro la vundebleco de Trujillo la administrejo translokiĝis al Comayagua, vilaĝo 300 km pli en la landinterno. (Kaj en 1880 ĝi translokiĝis denove kaj definitive al Tegucigalpa). Ekde la komenco de la 19-a jarcento la vilaĝo prosperiĝis.
En 1860 la soldulo William Walker, kiu konkeris la najbaran Nikaragvon, estis finfine kaptita kaj ekzekutita en Trujillo. Lia tombo estas allogejo de la loka turismo.
La usona verkisto O. Henry (William Sydney Porter, 1862-1910) pasigis ĉ. sep jarojn en Honduras, kie li ĉefe loĝis en Trujillo. Poste li skribis mallongajn rakontojn, kiuj okazas en vilaĝo nome Coralio (baziĝanta sur la reala vilaĝo Trujillo) en fiktiva lando de Centrameriko nome Anchuria (baziĝanta sur la reala lando Honduras). La plejparto de tiuj rakontoj publikiĝis en la libro Of Cabbages and Kings (‘De brasiko kaj reĝoj’).
Blazono
Malmultajn jarojn post ĝia fondado Imperiestro Karlo la 5-a koncedis al la urbo blazonon. Ĝi konsistas el ruĝa kampo kun fortikaĵo el oro en flamoj (kiu reprezentas la batalojn de la urba nobelaro kontraŭ la piratoj), la ruĝo estas por la sango verŝita, la ora kastelo representas la nobelaron de la urbo kaj la altan devenon de ĝiaj fondintoj. Sur ĝi troviĝas la plej Sankta Virgulino kaj la infano Jesuo. Ĝi havas kadron ornamita per kasteloj el ruĝo kaj arĝento, kiuj estas la blazonoj de la Casaus, familio kataluna laŭdevene normanoj, kiujn oni nomis en Kastilio kaj Ameriko “de las Casas” kaj kiuj pompis per la hereda titolo “Caballeros de Trujillo”. La krono de la blazono estas mura laŭtipe.
Flago
La flago estas blanko sur lazuro. Tuŝante la stangon en la supra strio ĝi havas duonan sunon flavan kun naŭ radioj. Je la alia finaĵo troviĝas la blazono de la urbo.
Izidor Baumgarten
Izidor Baumgarten, laŭ hungarlingve kutima nomordo Baumgarten Izidor estis hungara juristo, advokato, juĝisto, prokuroro. Li estis onklo de Nándor Baumgarten.
Izidor Baumgarten naskiĝis la  1850 en Buda. Li mortis la 1914 en Budapeŝto.
Biografio
Izidor Baumgarten devenis el juda familio. Li frekventis piaristan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Pest en 1876, sed li lernis ankaŭ eksterlande. Li studvojaĝis 3 jarojn kaj en 1882 li akiris advokatan diplomon kaj li laboris kiel advokato. En 1885 li estis nomumita privata profesoro (la titolon li perdis en 1891), en la sekva jaro subprokuroro. Inter 1891 kaj 1896 li estis juĝisto en Budapeŝto, poste 2 jarojn prokuroro. En 1898 li ricevis postenon en la ministerio pri justico, kie li ricevis gravajn jurajn taskojn. Li malsukcese kandidatis instrui en la universitato, sed li havis altajn postenojn inter la prokuroroj. En 1914 li pensiuliĝis kaj li ricevis premion. Liaj signifaj kontribuoj helpis la hungaran juron.
Distrikto Călărași
Najbaroj: oriente: distrikto Constanța; sude: Bulgario; okcidente: distriktoj Giurgiu kaj Ilfov; norde: distrikto Ialomița.
Mahendraparvata
Mahendraparvata estas malaperinta urbo de la Kmera imperio, kies ruinojn oni malkovris en junio de 2013 en regiono Siem Reap, Kamboĝo, sur monto Phnom Kulen. Ĝi estis pli frue fondita ol Angkor.
Maria Callas
Maria CALLAS [maria kalas], aŭ realnome: Maria Anna Sofia Cecilia KALOGEROPOULOS (naskiĝis la 2-an de decembro 1923, mortis la 16-an de septembro 1977) estis operkantistino.
Ŝi naskiĝis en Novjorko, kiel filino de grekaj enmigrintoj. En la jaro 1936 la gepatroj disiĝis kaj Maria kun sia patrino transloĝiĝis al Ateno, Grekio, kie ŝi poste studis kantadon. Sian debuton kiel operkantistino ŝi havis en la jaro 1939, en la rolo de Santuzza en la opero Cavalleria Rusticana.
Pro sia grandioza voĉo, la esprimoplena aktorado kaj teknika perfekteco Maria Callas nuntempe estas rigardata unu el la plej famaj sopranuloj en la historio de la opero. Ŝi kantis en ĉiuj renomaj teatroj de Eŭropo kaj Ameriko kaj transprenis en 1969 la ĉefrolon en la filmo Medea. Maria Callas mortis en Parizo.
Saint-Frégant
(jen france, bretone Sant Fregan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
NGC 5389
NGC 5389 (aliaj indikoj — UGC 8866, MCG 10-20-51, ZWG 295.27, IRAS13544+5959, PGC 49548) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Acireale
Acireale estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Katanio, provincia di Catania, sicililingve pruvincia di Catania, ekde 2015 formale nomata città metropolitana di Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aci Castello, Aci Catena, Aci Sant'Antonio, Giarre, Riposto, Santa Venerina kaj Zafferana Etnea.
Paramaribo
Paramaribo, la ĉefurbo de Surinamo, situas ĉe rivero Surinamo kaj proksimume 15 km de la Atlantika Oceano. Ĝi havis proksimume 310.000 loĝantojn en 2010.
Partneraj urboj
Varsovio havas partnerajn rilatojn kun la sekvaj urboj:
Takashi Kanai
Takashi Kanai (金井 貢史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Sagan Tosu, JEF United Chiba kaj Nagoya Grampus.
(14165) 1998 UZ
(14165) 1998 UZ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Stafford elde la Observatorio Zeno en Edmond (Oklahomo, Usono).
Bonnevaux (Haute-Savoie)
Bonnevaux estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento alta Savojo (france Haute-Savoie, arpitane Savouè d'Amont), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes). Fine de en la komunumo vivis.
József Biró (arthistoriisto)
BIRÓ József estis hungara pentristo, arthistoriisto naskita la 8-an de julio 1907 en Nagyvárad kaj mortinta la 8-an de januaro 1945 en Budapeŝto.
Cité-Jardin (Tramtransporto en Parizo)
Cité-Jardin estas haltejo de tramvojo T10, situanta en Châtenay-Malabry, en departemento Hauts-de-Seine, regiono Francilio. Ĝi estis malfermita la.
József Biró (arthistoriisto)
Biografio
József Biró pristudis arthistorion en Budapeŝto. Li iĝis viktimo de teroro fare de sagiskrucistoj (hungaraj faŝistoj).
Guttet-Feschel
Guttet-Feschel estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 439 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Guttet-Feschel situas en la suba parto de la Supra Valezo ĉe la norda flanko de la valo de Rodano. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Guttet kaj Feschel, kaj la setlejoj Wiler, Grechmatte kaj Oberu.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Guttet-Feschel limas en nordo al Leukerbad, en nordnordoriento al Ferden, en oriento al Gampel-Bratsch, en sudo al Leuk, kaj en okcidento al Albinen.
Trafiko
Guttet-Feschel situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la komunumo kondukas du flankaj vojoj de Leuk. Pere de poŝtaŭtolinio de Leuk al Guttet la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La komunumo Guttet-Feschel estiĝis en la jaro 2000 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Guttet kaj Feschel.
La unua dokumenta mencio de Guttet datiĝas el la jaro 1261 kiel gottet. Ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Guttet apartenis al la Triono Von Zuben de la Valeza Dekono Leuk.
La unua dokumenta mencio de Feschel datiĝas el la jaro 1267 kiel Vexli kaj Veselli. En la jaro 1580 estis la unuan fojon menciita la paŝtejorajto en Obern-Galm. La Sankt-Miĥaelo-Kapelo estis menciita la unua fojon en la jaro 1499. En la jaro 1699 ĝi estis alikonsekrita al Sankta Antonio. En la jaro 1775 estis kreita la krucvojo. En la jaro 1863 Feschel disiĝis de la paroĥo Leuk kaj partoprenis en 1901 kaj 1902 la konstruadon de Nova preĝejo en Wiler sur la teritorio de la komunumo Guttet, kun kiu ĝis ek de la jaro 1924 formas komunan paroĥon. En la jaro 1969 Feschel kaj Guttet konstruis komunan tombejon kaj en 1972 komunan lernejon. La 8-an de novembro 1904 granda parto de la vilaĝo Feschel estis detruita de inscendio.
Vouziers
- prononco laŭ sistemo IFA [], - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo estas la centro de la samnoma arondismento Vouziers, do estas subprefektejo, kaj ankaŭ estas la centro de denove samnoma kantono .
Geografio
Vouziers situas ĉe la rivero Aisne, oriente de Reims. Ĝemelurbo troviĝas en Germanio, temas pri Gräfenroda.
Mary Shelley
Biografio
Mary Shelley estis filino de la filozofo William Godwin kaj ties edzino Mary Wollstonecraft. La patro estis fama iniciatinto de la utopia socialisma movado kaj unu el la unuaj teoriistoj de la anarkiismo. La patrino estis unu el la unuaj feministoj, ege revolucia en sia epoko, ĉar ŝi defendis, ke edukado estu egaliga por ĉiu homa estaĵo ĉu viro ĉu virino, ke tiu egaleco devus esti agnoskita de la leĝaro kaj ke virinoj agadu en politiko. Tamen la patrino mortis nur 11 tagojn post la nasko de la estonta verkistino, kiu pro tio neniam ekkonis ŝin. La patro reedziĝis al vidvino, kiu ne bone traktis Mary; ŝi tamen bone rilatis al la patro kaj ricevis de li bonan edukadon. En 1816 ŝi edziniĝis al la poeto Percy Bysshe Shelley. La rilato komenciĝis en 1814, kiam Mary estis nur 16-jara kaj Shelley estis jam edzo, sed malkontenta pri sia edza vivo. Ambaŭ geedzoj estis tre interligitaj kaj kunhavis saman intelektan viglon, estis vegetaranoj kaj bestodefendantoj. Nur la ideo pri libera amo estis lia kaj ne ŝia. Ili havis gefilojn kaj loĝis en diversaj lokoj de Anglio kaj Italio. La unua filino supervivis nur unu monaton, kio deprimis ŝin. En 1819 ankaŭ la filo William, 3-jara, mortis pro paludismo; samjare naskiĝis la ununura filo, kiu supervivis, nome Percy Florence Shelley. En 1822 la edzo mortis drone, kiam li estis nur 30-jara. Tiam ŝi dediĉis sin al la aranĝo kaj publikigo de lia verkaro. Ŝi forpasis en Londono pro cerba kancero februare de 1851, estante 53-jara.
Verkoj
Ŝi verkis romanojn, rakontojn kaj biografiojn. Ŝia plej fama verko, la romano Frankenstein, or the Modern Prometheus, estiĝis en la vilao de Lord Byron en Svislando en la jaro 1816. Inspirite de hororaj fantaziaĵoj rakontataj dum noktaj fulmotondroj, ŝi elpensis la figuron de la sciencisto Victor Frankenstein, kiu el korpopartoj de mortintoj faris novan homon. En 1818 la verko unuafoje publikiĝis. El ŝiaj pliaj verkoj nur The Last Man (1844), inteligenta romano pri fora estonto, elstaras. Krome Matilda estas novelo, kiu ne publikiĝis ĝis 1850. Ŝi nuntempe estas foje rigardata kiel la unua verkistino de sciencfikcio.
Mirando (luno)
Mirando estas la plej malgranda kaj plej interna el la ĉefaj satelitoj de Urano.
Dubicsány
Dubicsány (dubiĉAnj) estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Putnok.
Mirando (luno)
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de Gerard Kuiper. La, la kosmosondilo Voyager 2 fotis ĝian sudan duonsferon kiu tiam direktiĝis al Suno kaj estas la sola konata.
Dubicsány
Situo
Dubicsány situas en valo sur deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Sajó, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Putnok. La lasta urbo kaj Kazincbarcika troviĝas po 5, Ózd 22, Edelény 23, Miskolc 26 km-ojn.
Historio
Ŝajnas, Dubicsány fondiĝis en la 14-a jarcento. En1555 la turkoj bruldetruis kaj senhomigis la komunumon. Vilaĝservoj estas migra poŝto, hotelo.
Mirando (luno)
Nomo
Mirando (angle: Miranda) estas la filino de Prospero en La Ventego; ĉar la verkaro de William Shakespeare estas la ĉefa fonto de nomoj por la uranaj lunoj.
Ecoj
Fotoj de Voyager 2 montris objekton preskaŭ sferan, sed kun abrupta reliefo kiu pensigas pri globo frakasita pro alfrapo kaj krude riparita: profundegaj kanjonoj, klifo altaj je 24 km kaj valoj profundaj je 20 km, grandegaj cirklaj ravinoj ĉirkaŭantaj altebenaĵojn, (nomataj koronoj) hipoteze ŝuldataj al diapiroj de fandita glacio.
Tiu kaosa reliefaro sugestas, ke Mirando havis aktivan geologian aktivecon kun glacivulkanismo, ŝuldata al tajdaj fortoj. Laŭ alia teorio, unu aŭ pluraj masaj objektoj koliziis kaj parte frakasis Mirandon.
La detaloj de ĝia "geografio" ricevis nomojn ĉerpitaj el teatraĵoj de William Shakespeare.
Mirando havas ankaŭ la maloftan apartaĵon, ke ĝia polusa diametro estas pli granda ol ĝia ekvatora: ĝia formo estas longigita sferoido.
Ĝia orbito estas la plej klinanta el tiuj de la regulaj uranaj satelitoj, ĉiuj faktoj, kiuj pensigas, ke Mirando travivis maltrankvilan historion.
Affero General Public License
(Ĝenerala Publika Permesilo de Affero) estas rajtoceda permesilo por liberaj programoj kiujn oni uzas tra reto. Ĝi estas ŝanĝita versio de la GNU GPL, versio 2.
Ĝi estis verkita de Affero por plenigi mankon en GNU GPL v2 de rajtocedaj postuloj koncerne personojn kiuj kvankam ne disdonas la programon, sed disponigas ĝian interfacon perrete.
Versiojn 1 kaj 2 publikigis kunlabore kun.
La dua versio de, ankaŭ publikigita de Affero, estas transirilo al 3 ( 3), kiu estas bazita sur GNU GPL 3 kaj publikigita de.
Nigradorsa akcipitro
La Nigradorsa akcipitro (Accipiter melanochlamys) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.
Aspekto
Tiu rabobirdo estas tuj rekonebla danke al sia nigrabruna plumaro kaj konturo karaktere formata de mezgrandaj flugiloj, vosto relative mallonga kaj kruroj longaj. Ĉe plenkreskulo, la kapo kaj supraj partoj varias el brilnigra al ardeznigra. Tiu karaktero aperas kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo. La nuko estas ĉirkaŭata de granda ruĝecbruna kolumo, kies koloro pluas al la subaj partoj, escepte ĉe plej suba ventro kie foje estas fajna blanka strieco. La nigra gorĝo estas ofte markata de blanko. La irisoj, la vaksaĵo kaj la kruroj estas flavoranĝecaj. La beko estas nigra kaj la suba vosto kaj subaj flugilplumoj estas blankecaj. Ambaŭ seksoj estas identaj. Ili estas 32 al 43 cm longaj kun enverguro de 65–80 cm kaj pezoi de 235-256 g ĉe maskloj kaj ĉirkaŭ 294 gr ĉe inoj.
Kvankam estas 5 specioj de akcipitroj en Nov-Gvineo, tiu ĉi estas tute nekonfuzebla kun iu ajn el la aliaj.
La kantaro estas varia. La ĉefa krio "kja...kja...kja" estas priskribita kiel pova kaj akra. Oni povas same aŭdi serion de mildaj kaj rapidaj notoj "ŭia ŭia ŭia ŭia" aŭ "di di di di" kiuj ascendas kaj descendas regule.
Kutimaro
La Nigradorsa akcipitro vivas solece aŭ pare. Ŝajne ili ne faras la ceremoniajn flugojn de aliaj akcipitredoj sed ili ŝvebas ofte alte super la kanopeo. La ĉefaj ĉasejoj estas arbaraj, sed foje ili persekutas siajn predojn al malfermejoj, Ili kutime ĉasas per gvatado kaj surprizo, sed ili emas ankaŭ persekuti fluge la predojn inter la branĉaro. Ili eats oportunemaj kaj foje rabas malgrandajn birdojn el retoj metitaj de ornitologoj.
Ili flugas per rapida flugilfrapado alterne kun glitado.
Reproduktado
La reprodukta sezono estas la lasta parto de la jaro. La maskloj estas foje reproduktontoj oktobre. La nesto situas en granda pandano-arbo, ege alte supergrunde. Oni ne konas detalojn pri reproduktado, sed la aliaj saminsulaj membroj de la genro Accipiter demetas 3 ovojn kovotajn dum monato.
Manĝo
Tiu aŭstralazia specio ĉasas mal- kaj mez-grandajn birdojn, ĉefe Albertiajn karpofagojn (Gymnophaps albertisii) kiuj estas kolombedoj sufiĉe oftaj en montaraj zonoj. Ili manĝas ankaŭ ranojn, insektojn kaj grandan varion de malgrandaj mamuloj, ĉefe marsupialoj.
Haut-Mauco
(jen france, okcitane Mau Còrn Haut) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Haut-Maucois.
Kenneth Twinn
Kenneth TWINN (naskiĝis en 1910, mortis la en Ditchling) estis germana unitaria pastro kaj esperantisto.
Li estis seninterrompe membro de la Universala Esperanto-Asocio ekde 1937, kaj ties delegito de 1940 (pri lingvoj kaj unitariismo).
Li verkis la broŝuron Unitariismo; skizo pri la kredoj, historio kaj organizo de la religiuloj nomitaj Unitarianoj, eldonita de VoKo, en Vlaardingen.
Espiritu Santo
Espiritu Santo (el la hispana Espíritu Santo, “Sankta Spirito” ; ankaŭ nomata Santo) estas insulo de Vanuatuo. Kun kaj 39,601 loĝantoj en 2009, ĝi estas la plej granda insulo de la lando kaj la dua plej loĝata (post Efate). En ĝi troviĝas Luganville, la dua urbo de Vanuatuo.
Marcenais
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas marcenaisiens.
Saint-Pardoux-le-Vieux
Saint-Pardoux-le-Vieux estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 280 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches kaj estas trafluata de la rivero Liège.
Geografio
Saint-Pardoux-le-Vieux etendiĝas sur 15,80 km², kaj havis 280 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 18 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Pardoux-le-Vieux situas je alteco de 773 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Pardoux-le-Vieux antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Philippe Roche, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Pardoux-le-Vieux apartenas al la kantono Ussel-Ouest, kies ĉefurbo estas Ussel. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Malaja urso
La malaja urso aŭ sunurso (Helarctos malayanus, kelkfoje Ursus malayanus) el la ordo de karnovoruloj kaj familio de ursedoj vivas plejparte en la tropikaj pluvarbaroj de Sudorienta Azio, precipe en Junnan de Ĉinio, sur la Hindoĉina Duoninsulo kaj Sumatro kaj Kalimantan de Indonezio.
La sunurso longas proksimume 1,2 metrojn kun 3cm-a vosto, pezas 27-65 kilogramojn kaj altas 70 cm. La viraj ursoj estas iomete pli grande ol la inaj ursoj. La malaja urso estas la plej malgranda ursa specio, kaj ĝi alinomiĝas la "hunda urso" pro ĝia malgrandeco.
Ĝ surhavas nigrajn harojn, sur ĝia brusto troviĝas malhelblanka aŭ oranĝflava strio en formo de duonluno aŭ huffero kaj similkoloraj markoj ĉirkaŭ la buŝego kaj okuloj. Malsimile al aliaj ursoj, la felo de la sunurso estas mallonga kaj glata. La muzelo estas griza aŭ flava. Iuj ursoj ne havas tian strion sur la brusto. Ĉi tiuj distingaj markoj donas al la sunurso ĝian nomon.
Sunursoj havas malpezajn falĉilet-formajn ungegojn. Ili havas grandajn piedojn kiuj turnas sin ene, kun nudaj plandoj, verŝajne por pli facile grimpi. Ili grimpas bonege. Ili havas malgrandajn, rondajn orelojn kaj mallongan buŝegon.
La nutraĵo de la sunurso estas diversa kaj enhavas lacertojn, birdojn, malgrandajn mamulojn, kukosnuksojn kaj aliajn fruktojn, ovojn, termitojn, plantajn elburĝonaĵojn, insektojn, radikojn, kaj kakaon. Ili ofte trovas manĝaĵojn per sia bona flarsento, ĉar la okuloj estas malbonaj.
Ĝenerale noktaj bestoj, sunursoj ripozas dum la tago sur malaltaj arb-branĉoj. La ursoj iame damaĝas arbojn, inkluzive de kukosujojn kaj kakaajn arbojn en plantejoj. Mortigado de tiaj ĝenuloj, kaj ankaŭ ĉasado por korpaj partoj por uzo en ĉina medicino aŭ por la felo, estas ĉefa kialo por la malkresko de la specio.
Svätá Mária
Svätá Mária (svetA mAria), hungare Bodrogszentmária estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La hungaroj uzas ankaŭ la formon Szentmáriafölde. Ankoraŭ Pavlovo apartenas al la municipo ekde 1956.
Malaja urso
Sunursoj ne dormas la tutan vintron kiel iaj aliaj ursoj. Pro tio, ili reproduktas tutjare. Ili gravedas ĉirkaŭ 96 tagojn kaj povas naski po du idojn por fojo, ĉiu pezante proksimume 280-340 gramojn. Ili mamnutras 18 monatojn, kaj la idoj atingas seksan maturecon post 3-4 jarojn. Kaptitece, ili vivas ĝis 28 jarojn.
Estas nur unu subspecio de tiu orientalisa urso, Helarctos malayanus euryspilus, kaj ĝi loĝadas nur ĉe la insulo de Borneo. La malaja nomo por la sunurso estas "basindo nan tenggil", kiu tradukiĝas, "li kiu ĝuas sidi alte."
Geneviève Fioraso
Geneviève FIORASO (naskiĝis la 10-an de oktobro 1954 en Amiens) estas franca politikistino kaj la nuna ministro pri supera instruado kaj esploro en la ministraro unua de Jean-Marc Ayrault ekde la 16-a de majo 2012. Ŝi estas asemblea deputito de Isère ekde junio 2007.
Valera
Valera estas urbo de Venezuelo situa ĉe la Andoj en la Ŝtato Trujillo. Ĝi estas la ĉefurbo de la Municipo Valera, kaj troviĝas je 545 msm (alto mezurita en la centro de la urbo en la placo Bolivaro) kaj havas areon de 226,4 km. Ĝi estas situa en anda aluvia teraso de rektaj bordoj. La riveroj Motatán kaj Momboy bordas la urbon, tiu lasta nomigas la faman kaj pitoreskan Valo Momboy survoje al la urbo el La Puerta je 1800 msm. Ĝi havas Lat N 9° 19' 30". Krome ĝi estas situa je ĉirkaŭ 33 km de Trujillo (ĉefurbo de la Ŝtato Trujillo) konektita pere de la Autopista Interurbana Valera- Trujillo aŭ Avenuo "General Cruz Carrillo", rapida vojo de 3 kanaloj ĉiuflanke krom la kroma vojo nomita familiare "El Eje Vial" kiu estas la nura oficiala aŭtoŝoseo de la urbo.
Geneviève Fioraso
En 2013, ŝi ricevis la premion de la angla mato ĉar ŝi permesis la anglan lingvon en universitato.
Valera
La urbo posedas averaĝan temperaturon de 27 °C. Konata kiel "La Ciudad de las siete colinas" (urbo de sep montetoj) estas la plej grava urbo de la Ŝtato Trujillo, eĉ super la ĉefurbo, pro la komercaj kaj industriaj aktivecoj de la zono. Ĝi havis proksimume 165.000 loĝ. en 2015 dum la Ŝtato Trujillo ĉirkaŭ 800.000 loĝantojn laŭ la oficiala informo de la Instituto Nacional de Estadística; kaj la loĝantaro de ĝia metropola areo estas de 250.000 loĝ. proksimume por 2012, koresponde al la municipoj Valera, San Rafael de Carvajal, Escuque, Motatán kaj Rafael Rangel.
Eksteraj ligiloj
Centro Comercial Plaza
Svätá Mária
Situo
Svätá Mária situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Bodrog, laŭ ĉefvojo Slovenské Nové Mesto-Kráľovský Chlmec. La lasta troviĝas 10 km.
25259 Lucarnold
25259 Lucarnold estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Distrikto Caraș-Severin
Caraș-Severin [karaŝ severin'] (hungare Krassó-Szörény) estas distrikto (rumane județ) en la sud-okcidenta Rumanio, ĉe la landlimo kun Serbio. Ĝia ĉefurbo estas Reșița.
Najbaroj: oriente: distrikto Gorj; sud-oriente: distrikto Mehedinți; sud-okcidente: Serbio; nord-okcidente: distrikto Timiș; nord-oriente: distrikto Hunedoara.
25259 Lucarnold
Nomo
Ĝi estis nomata en honoro de la astronomo Luc Arnold de la Observatorio de Haute-Provence. Li esploras pri astrobiologio kaj optiko, sed li observas kometojn per mem-konstruita teleskopo.
Aktorfilmo
Aktorfilmo estas filmo de fikcio, aktora filmo destinata ĉefe al projekcio en kinejoj. Ĝi estas unu el ĉefaj filmaj ĝenroj apud animacio kaj dokumentfilmo, sed, en kontrasto al ili, ne registras nuntempan realecon. La aktorfilmo enhavas dramaturgian, plej ofte multfadenan, rakonton.
Prototipo de aktorfilmo estas konsiderata Surverŝulo surverŝita (L'Arroseur arrosé) de fratoj Lumière el 1895.
Acquaviva Platani
Acquaviva Platani estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Kaltaniseto, (provincia di Caltanissetta, sicililingve pruvincia di Caltanissetta, ekde 2015 formale itale Libero consorzio comunale di Caltanissetta. Fine de en la komunumo vivis . Najbaraj komunumoj estas Cammarata (AG), Casteltermini (AG), Mussomeli kaj Sutera.
Nacia Muzeo en Varsovio
Nacia Muzeo en Varsovio (Muzeum Narodowe w Warszawie) estas muzeo pri arto en Varsovio, fondita en 1862 kiel Muzeo de Belartoj en Varsovio, nacia kultura institucio; unu el la plej grandaj muzeoj en Pollando kaj la plej granda en Varsovio. La Nacia Muzeo en Varsovio kunigas kolektojn de antikva arto (egipta, greka, romia) kaj pola pentroarto de la 18-a jarcento. En artgalerio de fremda pentroarto troviĝas la franca, itala nederlanda, germana kaj rusa, krome numismatikaĵoj kaj metiartaĵoj.
(8365) 1990 RR5
(8365) 1990 RR5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nacia Muzeo en Varsovio
Pro germana rabado de la pola kultura heredaĵo dum la dua mondmilito la muzeo perdis grandegan parton de siaj kolektaĵoj, i.a. 99% de numismatikaĵoj, 100% de horloĝoj, 80% de orumitaĵoj kaj juvelaĵoj, 63% de teksaĵoj, 60% de mebloj, 70% de librobindaĵoj, libroj kaj reĝaj ekslibrisoj.
La Nacian Muzeon en Varsovio oni ŝtatigis en 1945.
1957 Angara
1957 Angara estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rivero Angara, alfluanto de Jenisejo (tiu lasta rivero lasis sian nomon al la asteroido 15804 Jenisejo).
Martin Werhand
Martin WERHAND (naskiĝis la 13-an de majo de 1968 en Neuwied, Rejnlando-Palatinato) estas germana eldonisto, redaktisto kaj verkisto. En 1997 li fondis la eldonejon Martin Werhand Verlag en Melsbach, Rejnlando-Palatinato, kun fokuso al fikcio.
Vivo kaj laboro
Martin Peter Werhand estis naskita en 1968 kiel filo de meti-forĝisto Klaus Rudolf Werhand. Post ekhavado de la abituro en 1988 ĉe Werner-Heisenberg-Gymnasiun en Neuwied, Werhand studis en Kolonjo germanan lingvon kaj literaturon inter 1992 kaj 1997 (inter aliaj sub Günter Blamberger), anglan lingvon kaj literaturon (sub Ansgar Nünning) kaj teatron, kinon kaj amaskomunikadon (sub Renate Möhrmann kaj Elmar Buck) ĉe la Universitato de Kolonjo. Daŭre legante, Werhand decidis en 1997 establi sendependan literaturan eldonfirmaon. Kiel eldonisto kaj redaktisto li prizorgis la verkojn de multaj junaj verkintoj en la antologio-serio Junge Lyrik inter 1999 kaj 2002. Komencante per la unua libro de la serio sekvita fare de Junge Lyrik II kaj Junge Lyrik III, multaj valoroj okazis en Rejnlando-Palatinato kaj Nordrejn-Vestfalio. En 2006 li publikigis la poeziantologion Die Jahreszeiten der Liebe. Ekde 2014 Werhand publikigis krom la antologiojn ankaŭ plurajn seriojn de poeziolibroj.
Martin Werhand vivas kaj laboras en Melsbach, Rejnlando-Palatino.
Františka Omelková
Františka OMELKOVÁ (naskiĝis la 5-an de marto 1907 en Staré Město, mortis la 18-an de oktobro 1997 en Zlín) estis ĉeĥa instruistino, verkistino kaj esperantistino, edzino de František Omelka.
Ŝi verkis fejetonojn, skizojn, rakontojn kaj romanojn en la ĉeĥa, ofte sub pseŭdonomoj Olga Melková, Vlasta Habrová aŭ Jiřina Břízová.
Eldonitaj libroj
En la 40-aj jaroj de la 20-a jarcento ŝi rezignis pri la propra beletra verkado kaj prefere helpis tajpi la verkojn de sia edzo.
Nobuhisa Urata
Nobuhisa Urata (浦田 延尚, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Sagan Tosu, Ehime FC kaj Matsumoto Yamaga FC.
Paedophile Information Exchange
Paedophile Information Exchange estis brita asocio fondita en 1974, kiu kampanjis por anstataŭigi la leĝojn pri aĝo de konsento per pli fleksebla kaj liberala leĝa kadro. Ĝi defendis, ke la legitima protektado de infanoj povis esti akordigita kun iu ackceptado de la infana sekseco, la rajto de la junuloj al seksa memdecido, kaj la legitimado de konsentaj sekskontaktoj inter infanoj kaj plenkreskuloj.
Unuaj jaroj (1974–1977)
Paedophile Information Exchange estis fondita sub la egido de Scottish Minorities Group en septembro 1974, de Michael Hanson, samseksema studento, kaj Ian Campbell Dunn, nepedofila aktivisto por la rajtoj de la samseksemuloj. La inaŭgura asembleo okazis en marto 1975 kaj en julio de la sama jaro la sidejo instaliĝis en Londono, de kie devenis la plej multaj interesatoj. Keith Hose, 23-jaraĝa kaj ligita al la Gay Liberation Front, Fronto de Geja Liberigo (GLF), fariĝis la prezidanto. En novembro, PIE prezentas al la Komitato por Revizio de la Kriminala Kodo 17-paĝan raporton kun ĝiaj propraj proponoj koncerne la interagadojn plenkreskulo-infano, sensukcese.
La grupo decidis pli bone konatiĝi de la vasta publiko, malgraŭ la riskoj, ke tio signifas. En 1975 Hose faras en la ĉiujara konferenco de la asocio Campaign for Homosexual Equality longan prelegon pri pedofilio, kion eĥas la ĵurnalo The Guardian. En aprilo 1976 PIE lanĉas la revuon Understanding Paedophilia [Kompreni pedofilion], kiu publikigos multajn studojn pri pedofilio kaj la unuajn statistikojn pri la preferoj de la pedofiloj. Ĝi ankaŭ havigas korespondan servon kun la celo, ke la pedofiloj povu eliri el izoliĝo.
En 1977 PIE asimilas la restaĵojn de Paedophile Action for Liberation, Pedofilia Agado por Liberigo (PAL), grupo deveninta de unu divido de GLF de Sud-Londono kiu ricevis atakojn de la gazetaro. Tiun saman jaron PIE akiras ian publikan famon per la tenado de aperta kolokvo en Londono kaj per la partopreno de ĝia nova prezidanto, Tom O'Carroll, en konferenco en Swansea pri la amo kaj korinklino, organizita de la Brita Asocio pri Psikologio. Tiuj du publikaj manifestacioj elĉenigis violentan gazetaran kampanjon kontraŭ la ideoj defendataj de PIE.
En marto 1978 Understanding Paedophilia estis anstataŭita de Magpie, ĉiumonata gazeto (dum la unuaj ok numeroj) kiu prezentis samptempe informojn pri pedofilio kaj artajn kontribuaĵojn (fotaĵoj, tekstoj, desegnaĵoj ktp). Aperis 17 numeroj. La asocio ankaŭ eldonis internan bultenon kaj en 1977 lanĉis novan revuon, Childhood Rights, poste entirinta en Magpie.
Unuaj problemoj (1977–1980)
La 1an de septembro 1977 PIE, kiu havis tiam proksimume 250 membrojn, organizis unuan publikan konferencon en kiu prelegis ĝia nova prezidanto, Tom O'Carroll, kaj la nederlanda senatoro Edward Brongersma. Oni sendis 150 invitojn al la gazetaro. La 23-an de aŭgusto, Daily Telegraph publikigis intervjuon kun la sekretario de PIE, "David", kiun sekvis malfavora artikolo en Sunday Mirror. Sekve de la minacoj lanĉitaj kontraŭ la proprietuloj de la lokalo kie devis okazi la kunveno, tiu ĉi estis prokrastita ĝis la 19-a de septembro. Fine ĝi havis lokon en la Conway Hall de Londono, kaj estis tre agitata.
En 1978 la gazeto News of the World publikigis 3-paĝan artikolon pri la ĉiujara asembleo de PIE, kiu kondukis la policon fari traserĉon ĉe la membroj kies nomoj estis rivelintaj. Kvin membroj de la plenumkomitato estis akuzitaj pri "konspiro por korupti la publikan moralon" pro la koresponda servo inter membroj de la asocio kaj la eldonintoj de la n-ro 4 de Understanding Paedophilia estis akuzitaj pri "obsceneco". La proparolanto de la grupo forfuĝis al Nederlando kaj O'Carroll prezentis sian demision por prepari sian defendon kaj finverki sian libron Paedophilia: The Radical Case. Ŝajne la grupo estis infiltrita de unu membro de MI6.
En aŭgusto 1980 Steven Adrian, nova prezidanto de PIE, proponis la kreon de internacia federacio de pedofiliaj grupoj kaj de grupoj por la rajtoj de la infanoj, sensukcese. La grupo, kiu estis ĉesiginta la distribuadon de revuoj, komencis distribui broŝurojn kaj glumarkojn por daŭre konigi sin.
Juraj komplikoj kaj memmalfondiĝo (1977–1980)
Kvankam el la kvin akuzitoj nur O'Carroll estis kondamnita, en 1982, al 18 monatoj de mallibereco, la agado de PIE estis forte difektita: pluraj membroj kies nomoj estis aperintaj en la gazetaro decidis forlasi la asocion. Pro manko de mono ĉesis la publikigado de Magpie.