cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marino (diakono)
Alveninte en Rimini li estis petata iri al monto Titano por tie mini kaj prilabori ŝtonojn. Post tri jaroj li reiris al Rimini kaj tie dum dek du jaroj laboris, sed ankaŭ predikis kristanismon.
Entrena
Flaŭro kaj faŭno
La plej parto de la municipo estas uzita por kultivoj kaj apenaŭ restas tereno kun indieĝena vegetaĵaro. En la nekultivitaj zonoj estas kverkoj. En la lastaj jaroj oni klopodas rekuperi ulmojn. En 1995 La municipo donis terenojn en la montetoj San Lázaro, Tono kaj Cuatro Cantos al naturkonserva institucio ICONA, por replanti pinojn. Pri arbustoj elstaras timiano, rosmareno, tribuluso kaj prunelo el kies beroj oni produktas lokan likvoron paĉarano.
La natura faŭno de la areo estas kunikloj kaj leporoj kaj malplikvante meloj kaj vizeloj. Foje videblas iuj vulpoj aŭ aproj, kiuj estas abundaj ĉe la apuda montaro Sierra de Moncalvillo.
Fachi
Fachi (ankaŭ: Agram) estas kampara komunumo en la departemento Bilma en la respubliko Niĝero.
Entrena
Vidindaĵoj
Inter vidindaĵoj menciindas:
Marino (diakono)
Je tiu tempo en Rimini alvenis virino el Dalmatio, kiu asertis esti la edzino de Marino; kiam tiu rifuzis ŝin, ŝi petis helpon de la romiaj aŭtoritatoj. Marino decidis fuĝi, reiris al Monto Titano kaj tie kaŝis sin en groto. Post unu jaro lin malkovris kelkaj bestobredistoj, tra kiuj la informo atingis la virinon. Ŝi iris antaŭ la groton, sed Marino restis ene dum ses tagoj sen manĝaĵoj, ĝis ŝia foriro. Post tio Marino konstruis sur monto Titano preĝejeton kaj monaĥan ĉelon kaj ekvivis tie.
Entrena
Loĝantaro
Pro sita proksimeco al la provinca kaj regiona ĉefurbo, Entrena pliigis sian loĝantaron iome post iom laŭlonge de la 20-a jarcento, kompare kun aliaj pli sudaj loĝlokoj, pli for, kiu perdis loĝantaron. Ekde komenco de la 21-a jarcento Entrena ricevis la alvenon de nombraj enmigrantoj, la plej parton magrebanoj, kio akcelis la demografian kreskon, krom de aliaj teroj, pro la alta prezo de la loĝado en Logronjo.
Marino (diakono)
Lia bildo estas sur la 20-cenda monero de San-Marino.
Fachi
Geografio
La oficiala nomo de la komunumo estas Fachi. Ĝi estas la nomo de la Tuaregoj, dum la enloĝantoj, kiuj apartenas al la popoloj kanurioj kaj tubuoj nomas sian komunumon Agram.
Viktor Nagy B.
Viktor NAGY B. [nadj], Bágyi estas rumania hungara laborista verkisto. Li naskiĝis en Aita Seacă la 7-an de aŭgusto 1923 kaj mortis la 15-an de decembro 2009.
Kariero
Viktor Nagy B. finis metilernejon kaj laboris en Sfântu Gheorghe. Li publikigis poemojn kaj novelojn, estis kunlaboranto de Megyei Tükör de Sfântu Gheorghe.
Fachi
Historio
Fachi estis fondita ĉirkaŭ la jaro 1865 sub la influo de la sufisma fratrio. La fratrio estis en la vilaĝo la alparolanto por la islamo, donas la kadion de la komunumo kaj estras la lokan koranan lernejon. La dominado de la sanusi-ordeno daŭris en Fachi ĝis la 1930aj jaroj.
Ankoraŭ ĝis la komenco de la 20a jarcento ekzistis multaj sklavoj. La malpermeso de la sklaveco sub la franca kolonia potenco en la jaro 1906 kaŭzis ekonomiajn problemojn. Samtempe estis malfacile por la iamaj sklavoj forlasi la oazon. Tial ankoraŭ vivis en la 1940aj jaroj sklavoj ĉe iliaj iamaj mastroj.
Lakta kardo
La lakta kardo aŭ maria kardo ( Silybum marianum (L.) Gaertn., 1791 ) estas dujara herbo de la familio Asteracoj (Asteraceae).
Priskribo
La folioj havas blankajn makulojn; iliaj randoj havas triangulajn lobojn kun dornaj pintoj. La bazaj folioj povas atingi 40 cm de longo, tiuj de la tigo estas pli malgrandaj kaj ĉirkaŭprenas la tigon je la bazo sen petiolo.
La floroj estas ambaŭseksaj, kun tuba korolo purpura, kaj kunkreskas en kapituloj globaj, ĉirkaŭataj de fortikaj brakteoj. Ili elburĝonas printempe, kutime de aprilo ĝis majo de la dua jaro.
La fruktoj estas oblongaj folikloj, pli mallarĝaj ĉe la bazo, kun papusoj riĉaj je longaj haroj ĉe la verto. Ili maturiĝas somere kaj estas disvastigataj de la vento.
Vivareo
La lakta kardo kreskas nature en ĉiuj mediteraneaj regionoj, inkluzive de Kanarioj, Madeira kaj Acoroj kaj oriente ĝis Irano. Nuntempe tamen ĝi spontaneiĝis en multaj aliaj landoj, eĉ en pluraj areoj de Norda kaj Suda Amerikoj kaj en suda Aŭstralio.
Kulturado
La semoj estas prenataj skuante la kapojn (simile al la ago de la vento).
La lakta kardo estas taksata ĉarma en la ĝardenoj pro siaj unuajaraj folioj kun blankaj desegnoj. Dornoj tamen postulas iom da atento.
Kiam la celo estas la kolekto de semoj, oni ofte plantas tiujn kardojn laŭ vicoj kun denso de 8-10 plantoj en kvadrata metro.
La laktaj kardoj kreskas en ĉia grundo, en lokoj sub plena suno; ili ne bezonas akvumadon krom se pluvoj tute mankas dum longa tempo.
Entrena
Loĝantaro
Laŭ la statistika nacia servo INE, Entrena havis 1490 loĝantojn en 2010, nome 778 viroj kaj 712 virinoj. Laŭ la informo de la municipo de Entrena, la loĝantaro en 1a de Januaro 2011 estis de 1503 loĝantoj, 780 viroj kaj 723 virinoj. Historie en 1900 estis 904 loĝantoj kaj nun 1613 loĝ. (2021).
Lakta kardo
Kuraca herbo
Ĝi estas uzata ankaŭ en herbaj likvoroj.
La uzo de ĉi tiu herbo kiel kuracilo estas konata ekde antikvaj tempoj, sed la identigo de la aktivaj substancaj entenataj en ĝi datiĝas je la 1970-aj jaroj.
La plej grava inter la entenaj ingrendiencoj estas silibinino.
Entrena
Ekonomio
La ekonomio de Entrena estas bazata sur la kultivo de fruktarboj (ĉefe pirarboj), vitoj kaj karotoj kaj sur la derivita industrio. Duarange oni kultivas olivarbojn, cerealojn, pomarbojn kaj aliajn ekspluatejoj. Irigacio eblas pere de la kanalo kiu kaptas akvon de Iregua en Islallana. Totale estas 1539 ha de kultivo el kiuj 703 ha estas por irigacio kaj 836 ha senirigaciaj. Krome estas 222 ha por paŝtejoj. Entrena estas unu de la municipoj apartenantaj al la areo de protektita devennomo de vino Rioja. Estas kvin vinkeloj aligitaj al tiu institucio, kun totala areo plantita de 716,11 ha el kiuj 623,97 estas por ruĝa vinbero kaj 92,14 por blanka vinbero.​
Ekde 2008 oni konstruis Vinkel-Hotelon, profite de la kreskante turismo pri vino praktikata en Rioĥo. Estas instalitaj ankaŭ kelkaj entreprenoj por fruktoj kaj manĝokonservado.
Aleksandr Anjukov
Aleksandr Anjukov aŭ plennome Aleksandr Gennadjeviĉ Anjukov (Александр Геннадьевич Анюков, Anyukov) estas rusia futbalisto en la pozicio de defendisto. Li naskiĝis en Samara, tiutempe en Sovetunio nomata Kujbiŝev, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Zenit Sankt-Peterburgo - antaŭe li estis profesia futbalisto de la klubo FC Krilia Sovetov en sia hejmurbo Samara. Krome Aleksandr Anjukov ekde la jaro 2004 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, post antaŭaj partoprenoj ankaŭ en la ĉampionadoj de 2004 kaj 2008.
Jakobo la 2-a (Anglio)
Jakobo la 2-a (James II; naskita la 14-an de oktobro 1633, mortinta la 5-an de septembro 1701) estis reĝo de Anglio de 1685 ĝis 1688. Krome li estis reĝo Jakobo la 7-a de Skotlando.
Li estis la lasta vira reĝo el la katolika dinastio de la Stuartoj. En 1688 la protestanto Vilhelmo la 3-a, lia bofilo, venkis lin en la "Glora Revolucio". Li fuĝis al Irlando, sed en 1690 Vilhelmo venkis lin en la "batalo ĉe Boyne". Post tio li fuĝis al Francio kaj mortis en 1701 en Saint-Germain-en-Laye.
Signo-cifera prezento
En matematiko, signo-cifera prezento estas nombrosistemo, maniero de priskribo de nombroj, ĉe kiu ĉiu cifero povas esti prefiksita per signo minus (-) por indiki ke ĝi estas negativa.
Signo-cifera prezento povas esti uzata en malalto-nivela programaro kaj aparataro por atingi pli grandan rapidon de adicio de entjeroj ĉar ĝi povas elimini portojn.
En la duuma sistemo estas speciala okazo de signo-cifera prezento - la ne-najbara formo.
Unikeco de prezento
Signo-cifera prezento povas esti ne unika. Ekzemple, en ne-balancita formo:
La ne-najbara formo garantias unikecon de prezento de ĉiu entjera valoro, same kiel balancita formo.
Se la signo-cifera prezento estas uzata por frakciaj nombroj, nenajbara kaj balancita formoj ne estas unikaj; ekzemple,
Tiaj ekzemploj povas esti trovitaj per konsidero de la plej granda kaj plej malgranda eblaj prezentoj kun entjeraj partoj 0 kaj 1 respektive, kaj tiam notado ke ili estas egala.
Ĉi tia neunikeco estas ĉe ankaŭ kutimaj poziciaj nombrosistemoj:
26414 Amychyao
26414 Amychyao estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Amy Cindy Chyao, kiu gajnis la "Plej bona en sia Kategorio" kaj la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la  Williams High School de Plano (Teksaso Usono).
Berson
- jen france, prononco [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Bunta niltavo
La Bunta niltavo (Niltava vivida) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro Niltava kiu enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj.
Temas pri specio ege simila al la samgenraj Ruĝecventra niltavo, Sumatra niltavo kaj Davida niltavo. La masklo havas malhelbluajn al nigrecajn vizaĝon, gorĝon kaj flugilojn, dum la krono, nuko, ŝultro, dorso, pugo kaj vosto estas malhelbluaj sed kun ne tiom brile helbluaj nuancoj (kiom ĉe la Davida niltavo). La subaj partoj estas heloranĝaj ankaŭ ĉe tiu specio, sed la ĉefa distingilo kiu nomigas la specion estas ke ĝi montras pli multkolorajn nuancojn ekzemple en dorso kaj en pinto de flugiloj, kiuj estas brunecaj kaj olivverdecaj; ankaŭ la oranĝakoloro suba estas tre brila kaj safrannuanca. La ino estas ĝenerale bruneca, ĉar temas pri evidenta kazo de seksa duformismo.
Ĝi troviĝas en Ĉinio, Barato, Laoso, Birmo, Tajvano, Tajlando kaj Vjetnamio. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montarbaroj.
Turk Telekom Arena
La Turk Telekom Arena estas futbala stadiono en la nordo de la urbo Istanbulo en Turkio. Oficiale la stadiono malfermiĝis en 2011; la produktokostoj laŭ ĉirkaŭkalkuloj ampleksis proksimume 160 milionojn da Eŭroj.
Csaba Szögi (dancisto)
Csaba Szögi [ĉaba sogi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szögi Csaba estas hungara dancisto, koreografo, instruisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Arta Akademio (2018).
Csaba Szögi naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Csaba Szögi komencis dancadi frue jam en 1972, post 2 jaroj li ricevis festivalan premion, en aĝo 15 li dancis jam en teatrejo. En 1977 li iĝis tutlande konata, ĉar li estis la unua en dancista konkurso de Hungara Televizio. Li maturiĝis en arta mezlernejo en sia naskiĝurbo en 1979, poste li aliĝis al dancista trupo. Li estis ankaŭ helpanto de Ferenc Novák 8 jarojn, poste li iĝis memstara koreografo. Inter 1980-1984 li instruis en studio, en 1988 li akiris diplomon en la Ŝtata Baleta Instituto. Inter 1986-1991 li estis baletisto en Győr. En 2011 li akiris dancistan diplomon (MA) en la Hungara Dancarta Altlernejo. En la sekva jaro li fondis teatron en Budapeŝto. Ekde 2018 li instruas en la universitato. Li ricevis premiojn inter 1975-2019. Li edziĝis en 1982, lia edzino naskis en 1988, li eksedziĝis en 2004.
Agono
Agono (el la greka ἀγών, «konkurso»; Agon) estas vorto kiu havis diversajn signifojn en la antikva greka kulturo. Ĝenerale, la esprimo difinis lukton aŭ konkurson, sed en pli larĝa senco oni rilatis ĝin al atletiko, al ĉevala aŭ ĉar-kurado kaj al muzikaj aŭ literaturaj konkursoj kadre de publikaj festivaloj en Antikva Grekio.
Károly Hibay
Károly Hibay [kAroj hibai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hibay Károly estis hungara kuracisto. Lia nobela antaŭnomo estis hubói, lia nepo estis Éva Hibay. Károly Hibay naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Eger.
Agono
Agono en atletiko kaj religio
En tiu senco, agono signifis konkuro aŭ konkurso en atletiko, precipe en la plej antikvaj Olimpiaj agonoj (Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες, la Olimpiaj ludoj) kaj Nemeaj agonoj. La romianoj adaptiĝis tiajn sportajn eventojn al sia kulturo, sed la esenco restis same. Aŭreliano establis la Sunan Agonon (Agon Solis) kaj Diokleciano la Kapitolan Agonon (Agon Capitolinus), kiu okazis ĉiujn kvar jarojn, kiel la Olimpiaj ludoj. Pro tio oni ofte kalkulis tempon per agonoj. La Agon Adrianalis estis fondita de Hadriano en Ateno, kaj Antonino Pia estaris la Agon Iselasticus en Puzol. Oni konsideris tiun lastan speciale sakrala palestro: la venkintoj ricevis la nomon Ierónicos (el Ieros, «sakrala» kaj Nike, «venko») kaj nur rajtis eniri la urbon per breĉo tiucele farita.
Károly Hibay
Biografio
Károly Hibay frekventis cistercianan gimnazion en Eger, poste li akiris medicinan diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1913. Li batalis dum la 1-a mondmilito, poste li ekloĝis kaj laboris en Eger (ĉefe kiel akuŝisto). Li edziĝis en 1922. Lia famo disetendiĝis en la urbo, ĉar li kuracadis la malriĉulojn senpage, eĉ la kuraciloj estis senpagaj. Li kuracadis homon pro tifo, ankaŭ li kaptis la malsanon kaj post 10 tagoj li mortis.
Agono
Agono en atletiko kaj religio
La Agon Musicus estis konkurso partoprenata de muzikistoj kaj poetoj, dediĉita ĉiuokaze al Ptolemeo, al Apolono aŭ al la muzoj. Oni ankaŭ nomis ĝin Neronianus, ĉar tiu agono estis establita de la imperiestro Nerono. Oni okazigis ĝin ĉiujn kvin jaroj. Poste, tiaj spektakloj evoluis kaj oni inkludis ilin en pli ĝeneralaj eventoj kiaj la Pitiaj, Nemeaj kaj Istmaj ludoj, krom tiuj fonditaj de Diokleciano en Romo, Napolo kaj Alba. Ebenaĵo apud rivero Tibero nomiĝis ankaŭ Agono, ĉar oni okazigis ĉar-kuradojn tie.
Agono estis ankaŭ mita personigo de la konkursoj antaŭe menciitaj. Ĉi tiu diaĵo estis prezentita en Olimpio per statuo portanta halterojn (ἁλτῆρες) en siaj manoj. Tiu skulptaĵo, kiun oni atribuis al Dionizo, estis dediĉita al iu Smicito el Regio. Pro la atributoj de tiu dajmono, oni identigas la dion Agono al Zelo (fervoro), frato de Nika (venko).
Atletiko kaj religio konektiĝis per la koncepto agono, signifanta specifa defio okaziginta dum religiaj festivaloj. Kun pli larĝa signifo ĝi aperis ankaŭ en la Nova testamento, kie ĝi aludis, laŭ la Konkordanco de James Strong, al «sporta renkontiĝo, konkurso aŭ lukto; tial al lukto aŭ tento por la animo».
Agono en teatro kaj literaturo
En la antikva greka teatro, agono estis formala debato inter du roluloj, ofte kun refrenkoruso aganta kiel juĝisto. La proto agonístes (ĉefrolulo) estis la unua kiu parolis; la deutero agonístes, la dua; tríto agonístes la tria, kaj tiel sinsekve. Kutime, la dua rolulo kiu parolis iĝis venkanto de la agono, ĉar al li apartenis la lasta respondo. Metafore, oni ankaŭ uzis la vorton agono por aludi la precizan momenton kiam homo forpasis aŭ estis preta transiri el vivo al postmorto. De tio devenas la vorto agonio.
En la malnovgreka dramo, precipe la Malnova komedio (5-a jarcento a.K.), agono rilatas al konkurso aŭ debato inter du roluloj en la tre strukturitaj klasikaj tragedioj kaj dramoj. La agono povis formiĝi inter aktoro kaj refrenkoruso aŭ inter du aktoroj kun la duono de la koruso apogante ambaŭ. Per kontraŭstaro de argumentoj, la agono similis en tiuj prezentoj la dialektikajn dialogojn de Platono. Tiamaniere, la esprimo transiras la limigojn de siaj klasikaj originoj por signifi, pli ĝenerale, la konflikton sur kiu la literatura verko koncentriĝas.
Ekzemple, en Antigona, de Sofoklo, la ĉefrolulino tenas dialektikan diskuton (agono) kun sia onklo Kreono, la reganto kiu devas puni ŝin kaj klopodas ke ŝi komprenu la justecon de lia vidpunkto. Samtempe, Antigona sin defendas per montrado de manko de malbonaj intencoj en sia agadmaniero, influita nur de la amo al ŝia frato. La agono estis klara simbolo de la tiuepoka greka socio, en kies partopreniga demokratio oni debatadis pri konkretaj temoj el malsamaj vidpunktoj pri kiuj oni devis rezoni kaj argumenti.
Agono en nuntempa kulturo
En 1948, Lincoln Kirstein prezentis projekton de baleto sur tiu temo, kiu poste iĝis konata kiel Agono. Post dek jaroj da laboro antaŭ ĝia premiero, ĝi realiĝis per serio de kunlaboraĵoj inter la koreografo George Balanchine kaj la komponisto Igor Stravinsky. Balanchine nomis tiun baleton «la plej perfekta verko» rezultanta de sia kunlaboro kun Stravinsky.
El la greka vorto ἀγών devenas la esperantajn agonio, antagonismo kaj protagonisto.
Listo de botanikaj ĝardenoj
Botanika ĝardeno estas plantejo de - ofte fremdlandaj - plantoj. La plantoj (arboj, arbustoj aŭ herboj) ofte estas aranĝitaj laŭ sia geografia deveno. Botanikaj ĝardenoj kutime estas administrataj kaj prizorgataj de universitato, ĉar tiaj kolektoj de plantospecioj prezentas tre taŭgan bazon por scienca laboro. Se la botanika ĝardeno estas aranĝita kvazaŭ arbaro, oni parolas pri Arboreto. La unua botanika ĝardeno estis fondita en 1545 en la itala urbo Padovo.
Plast
Plast (ruse Пласт) estas urbo en Ĉelabinska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 75445.
La urbo estis fondita en jaro 1940.
Félix Máriássy
Félix MÁRIÁSSY [fEliks mAriAŝi], hungare Máriássy Félix estis hungara reĝisoro, filmomuntisto kaj profesoro.
4343 Tetsuya
4343 Tetsuya estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro.
Plast
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1940.
La interurba telefona kodo estas 35160, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Félix Máriássy
Biografio
Félix Máriássy komence eklaboris en produktadoj de filmoj, kie li havis diversajn taskojn. Post la 2-a mondmilito li memstare reĝisoradis dokumentajn filmojn, ekde 1949 ankaŭ kutimajn filmojn. Li havis edzinon kaj filon. Ekde 1948 li instruis en la altlernejo pri aktorado. Li ricevis premion Kossuth en 1956, poste ankaŭ aliajn 2 premiojn en 1969 kaj 1971.
Plast
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En la urbo estas fervojaj stacioj Niĵneuralskaja (Нижнеуральская).
En jaro 1959 la urbo havis 25,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 17,4 mil loĝantojn.
Viștea
Viștea estas rumana loknomo, kiu povas esti:
Viștea (Brașov)
Viștea [viŝtja] estas komunumo en Rumanio, en distrikto Brașov.
Al Viştea apartenas la vilaĝoj Olteț, Rucăr, Viștea de Jos, Viștea de Sus, Viștișoara, ĝis 2004 ankaŭ Drăguș. La loĝantara nombro de 3 325 el la censo de 2002 ankoraŭ inkluzivas tiun ĉi vilaĝon.
Montay
Geografio
Montay situas en la natura regiono Cambrésis, de kiu Cambrai estas la historia ĉefurbeto. Tiu regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. La areo ĉirkaŭ la urbeto Le Cateau-Cambrésis restas tamen sufiĉe proksima al Avesnois : ankoraŭ videblas verdaj paŝtaĵoj kaj heĝoj kaj ne la agroj de Cambrésis.
Vidindaĵoj
La preĝejo, dediĉita al Johano la Baptisto, entenas kesteton kun relikvoj de la sanktulo. Videblas tombŝtono, kiu devenas de sarkofago de la 8-a jarcento.
Administrado
Montay apartenas al la kantono de Le Cateau-Cambrésis, kies ĉefurbo estas Le Cateau-Cambrésis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Mafrako
Mafrako (محافظة المفرق), estas unu el la gubernioj de Jordanio, situanta en la nordoriento de Amano, la landa ĉefurbo. Ĝia ĉefurbo estas la urbo Mafrako. Ĉi tiu gubernio havas (2004) t.e.  de la jordana loĝantaro. Ĝi etendiĝas sur areo de.
Akcipitroj
Akcipitroj de genro Accipiter estas tagaj rabobirdoj. Ties familia proksimeco kun agloj, aliaj akcipitroj de aliaj genroj kaj eĉ kun Malnovmondaj vulturoj estas rimarkinda. Tamen la rilato kun falkoj estas ne tiom proksimeca. Kaj Strigoj aŭ Novmondaj vulturoj estas sufiĉe malproksimaj.
Tiu genro povas esti laŭ anatomio distingataj el siaj parencoj pro manko de porkorakoida forameno. Du malgrandaj kaj aberaciaj specioj kutime situantaj tie posedas grandan prokorakoidan foramenon kaj estas distingaj ankaŭ rialte al la sekvenco de DNA. Tio povus garantii separadon en la malnova genro Hieraspiza.
Akcipitroj de genro Accipiter estas sveltaj rabobirdoj adaptitaj al vivo en arbaro kaj lokoj kie estas tro da vegetaro. Tiele iliaj flugiloj estas adaptitaj je manovro en tiu medio: relative mallongaj, larĝegaj kaj rondformaj. Male, ili havas longan voston por ŝtiri direkton rapide. La fingroj estas povegaj por kapti predon kaj la beko hokoforma por disŝiri ĝin. La inoj estas pli grandaj pl maskloj.
Tiuj birdoj estas agresemaj. Ili ĉasas per rapida ekflugo ekde gvatejo kiam ili vidas predon tute neatendantan atakon. Pro tiu rapideco kaj agresemo foje akcipitroj vundiĝas kontraŭ branĉoj aŭ bastonoj, foje nur en plumaro, sed foje ankaŭ en ostoj kio povas malhelpi vivtenon kaj postan morton de la akcipitro. La kutima flugmaniero estas serio de flugilfrapadoj kaj posta glitado.
Multaj el tiuj specioj estas migrantaj, aliaj loĝantaj birdoj. Dum migrado videblas granda nombro da birdoj. Aliaj vivas ĉu sole ĉu popare ene de arbaroj aŭ proksime de ties bordoj. Esta sceptoj kaj kelkaj specioj adaptiĝis vivi en arboj de terkulturita kamparo aŭ eĉ de urbaj aŭ ĉeurbaj zonoj.
Specioj de la genro Accipiter
Oni vidis ekzempleron de Accipiter la 12an de marto 1994 sude de la montopinto Camiguin en Filipinoj, kies specio ne estas konata. Ĝi povus esti nepriskribita taksono, sed plej verŝajne ne; ĝi povus esti simple vaganto de konata specio.
Amerika aristolokio
Amerika aristolokio, grandfolia aristolokio aŭ latine Aristolochia macrophylla estas plantspecio el la genro Aristolokio (Aristolochia) el la familio de la Aristolokiacoj (Aristolochiaceae). Ĝi hejmiĝas en la montaj arbaroj de Pensilvanio ĝis Georgio kaj okcidente de Minesoto kaj Kansaso en Kumberlanda altebenaĵo kaj la Blukresta Montaro en alteco de 50 kaj 1300 m super marnivelo.
Priskribo
Aristolochia macrophylla estas forte kreskanta volviĝanta liano, kiu qantingas altecon de 10 ĝis 20 m. La alternesidantaj tigethavaj folioj estas simplaj kaj 4 ĝis 6 cm longaj. La malhelverda foliplato estas korforma, 7 ĝis 34 cm longa kaj 10 ĝis 35 cm larĝa.
La floroj staras unuope en la foliakseloj sur 3 ĝis 7 cm longa tigeto. La duseksaj floroj estas dusimetriaj kaj trinombraj. La ekstere flav-verdaj kaj interne brunaj involukraj folioj estas laŭ la genro piproforme kunkreskintaj. Ekzistas ses anteroj. Tri karpeloj kunkreskas kun 3 ĝis 7 cm longa epigina ovario. La ginostemo estas triloba. La planto floras de la malfrua printempo ĝis la somero.
La planto formas sesklabaj kapsuloj, kiuj estas 6 ĝis 8 cm longaj kaj 4 ĝis 10 cm larĝaj. La plataj, trieĝaj semoj estas ĉ. 1 cm grandaj.
La amerika aristolokio entenas aristolokiacido en la folioj, semoj kaj tigoj. Ĉiu parto de ĝi estas venena.
Botanika historio
John Bartram malkovris la planton. En 1761 li sendis semojn kaj plantojn al Anglio. Jean-Baptiste de Lamarck faris en la jaro 1783 la unuan priskribon de la planto kiel Aristolochia macrophylla en la „Encyclopédie Méthodique: Botanique„, volumo 1, p. 255. Unu jaron pli poste Charles Louis L'Héritier priskribis la saman planton kiel Aristolochia sipho. Tiu nomo restis ĝis hodiaŭ sinonimo.
Utiligado
La amerika aristolokio estas kultivata kiel ornamplanto por fasadverdigado aŭ kiel grimpplanto ĉe pergoloj.
Hauenstein
Hauenstein havas diversajn signifojn:
Krakořice
Krakořice (Krokersdorf) estas vilaĝo, parto de urbo Šternberk en distrikto Olomouc en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas en montaro Nízký Jeseník, proksimume 3 km nordokcidente de Šternberk. Vivas ĉi tie.
Katastra teritorio havas areon 2,09 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273. En la pasinteco estas dokumentitaj nomoj kiel Krakovec aŭ Krakovice. Devene slava vilaĝo iom post iom germaniĝis kaj post la jaro 1938 ĝi fariĝis kiel la ceteraj vilaĝoj parto de Sudetio. Sed post la jaro 1945 la devena loĝantaro estis ellandigita. En la jaro 1961 ĝi fariĝis parto de municipo Babice kaj komune kun ĝi en la jaro 194 parto de Šternberk. Diference de Babice ĝi jam restis parto de la urbo.
Gangkofen
Gangkofen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rottal-Inn kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
2104 Toronto
2104 Toronto estas asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis unuafoje fotita de la kanada astronomo Sidney van den Bergh la elde la Turinga nacia observatorio de Tautenburg (Germanio) kaj malkovrita sur fota plato de la usona astronomo Karl W. Kamper en la Observatorio David Dunlap de Richmond Hill (Kanado).
Estas la unua asteroido malkovrita en observatorio de Kanado.
Nomo
Ĝi estis nomita "Toronto" por celebri la 150-an datrevenon de la kreo de la Universitato de Toronto.
Saint-Cyr-en-Val - La Source (stacidomo)
Saint-Cyr-en-Val - La Source estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Saint-Cyr-en-Val, apud Orléans (kvartalo "La Source"), en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Douliu
Douliu (斗六市; Pe̍h-ōe-jī: Táu-la̍k) estas ĉefurbo de Gubernio Ĝunlin, en centra Tajvano. Ĝi ankaŭ estas ekonomia centro de la gubernio. Douliu estas alirebla per N-ro 3 de la Nacia Espresa Vojo.
Nomo
Ĝia malnova nomo (斗六門; Pe̍h-ōe-jī: Táu-la̍k-mn̂g) venis de la lingvo de Hoanjaoj, kiu estas tribo de la Tajvanaj ebenaj aborigenoj.
Tuteca rilato
En matematiko, duargumenta rilato R super aro X estas tuteca se por ĉiuj a kaj b en X veras ke a estas rilatanta al b aŭ b estas rilatanta al a (aŭ ambaŭ):
Ekzemple, "malpli granda ol aŭ egala al" estas tuteca rilato super la aro de reelaj nombroj, ĉar por du reelaj nombroj a kaj b, a≤b (a estas malpli granda ol aŭ egala al b), aŭ b≤a (b estas malpli granda ol aŭ egala al la a), kaj ili ambaŭ veras se a=b. Aliflanke, "malpli granda ol" ne estas tuteca rilato, ĉar en okazo de du egalaj nombroj neniu veras el a<b kaj b<a.
La rilatoj "subaro de" kaj "pozitiva subaro de" ne estas tutecaj.
Sed rilato "malpli granda ol" estas malforta ordo kiu donas la tutecan ordon "malpli granda ol aŭ egala al".
Se transitiva rilato estas ankaŭ tuteca rilato, ĝi estas tuteca antaŭordo. Se parta ordo estas ankaŭ tuteca rilato, ĝi estas tuteca ordo.
Svijaga
Deveno de la nomo
La rusa nomo Svijaga devenas de la tjurka si aŭ su ("akvo") kaj aga ("flui"), do "fluanta akvo". Laŭ aliaj versioj Svijaga en rusaj dialektoj de la 14-a jarcento signifas "sovaĝa anaso" aŭ devenas de la vorto свить (svitj) aŭ виться (vitjsja), kio tradukeblas al "sinui".
Geografio
La rivero komenciĝas sur la orienta deklivo de Ĉevolga Altaĵo en Kuzovatova distrikto de Uljanovska provinco. Ĝi havas tri fontojn. La ĉefa fonto situas je 5 kilometroj sudoriente de Kuzovatovo, la dua – ĉirkaŭ vilaĝo Krasnaja Poljana, la tria – okcidente de vilaĝo Bajevka.
Svijaga fluas de sudo al nordo paralele al Volgo laŭ mezalta ebenaĵo kun multaj eroziaj valetoj. La riverujo estas sinueca. Enfluas al Svijaga golfo de Kujbiŝeva Rezervujo.
Naturo kaj ekonomio
16 specioj de fiŝoj loĝas en Svijaga. Abundas amatora fiŝkaptado, precipe en malsupro de la rivero.
Svijaga havas grandan signifon por ekonomio de la regiono, estas grava loka transportejo kaj fonto de akvo por la industrio. En la 1950-aj jaroj kelkaj malgrandaj hidroelektraj centraloj estis konstruitaj.
En la urbo Uljanovsko la rivero estas sufiĉe malpura, naĝado en ĝi estas malpermesita.
Preĝejo Stefano la 1-a (Paloznak)
Preĝejo Unua Martiro Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en malgranda vilaĝo Paloznak.
Historio
La unua mencio okazis pri la kirko en 1352, tamen oni supozas, ke en la 11-a jarcento en tiu loko estis ligna preĝejo, poste jam ŝtona preĝejo. Tiutempe apud la preĝejo kuŝis la tombejo, kiu estis ĉirkaŭita per ligna muro. La turkoj detruis preĝejon en 1554. La nun videbla formo estas videbla ekde 1835, tiam etendiĝo de la konstruaĵo duobliĝis laŭ klasikismo. La turo kaj la sakristio estis konstruita en la 19-a jarcento. La orgeno alvenis en 1906, ĝi estis trakonstruita en 1989.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur malalta monteto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. La navo formas brikon, fine duonronda absido troviĝas.
Kermesoj okazas en la lasta dimanĉo de septembro kaj la 26-an de decembro.
Nova Boa Vista
Nova Boa Vista estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (Noroeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 1 960 loĝantoj. .
Villanueva del Trabuco
Villanueva del Trabuco (signife Nova urbo de la blunderbuzo (?), kio aperas vertikale en la centro de la blazono apartigante domojn) estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la nordorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro.
La municipo de Villanueva del Trabuco estas sur la sudorienta pinto de la komarko de Antequera, sur la deklivaro de la montaroj Gorda kaj San Jorge, apartenataj al la "Arco Calizo Central" (Centra Kalkoŝtona Arko) de la provinco Malago. Tiu montaroj havigas al la areo belajn pejzaĝojn fone por la vilaĝo kaj ties kampoj. Por la turisma profito de tiuj pejzaĝaj rimedoj, la municipo konstruis kampadejon apud la pado kiu supreniras al la Sierra de San Jorge apud la fluejo de la rojo Chozas.
Sur la montara deklivaro, la pejzaĝo estas formata de mildaj montetoj kie estas kultivoj de cerealo kaj olivarboj, kaj kie estas ebenaĵo oftas la fruktoĝardenoj kun disaj porlaboraj aŭ pordistraj kampardomoj. En la municipo Villanueva del Trabuco kunfluas la rojoj kiuj, devenaj el la du menciitaj montaroj kaj el tiu de Gibalto, formas la fluadon de la rivero Guadalhorce.
Orquesta Mondragón
La Orquesta Mondragón, estas muzika grupo hispana kreita en 1976 ĉirkaŭ la personeco de la prezentisto kaj kantisto Javier Gurruchaga. Ĝi estas konsiderata unu de la muzikaj grupoj pioniraj en la kunfandigo de muziko kaj teatro en Hispanio. La bando dekomence ĉirkaŭis ĉe du grandaj pilieroj scenaj: la kantisto, Javier, amuza kaj ekstravaganta kaj Popotxo Ayestaran, komikisto kiu nur per mimado konvertis ĉiun kanton en malgranda humora sceno.
Saint-Cyr-en-Val
Saint-Cyr-en-Val estas franca situanta en departemento Loiret, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Cyriens.
Anthipes
Anthipes estas genro de birdoj de la familio de Muŝkaptuledoj de specioj plej ofte konsiderataj kiel membroj de la proksime parenca genro Ficedula.
Emil Niederhauser
Emil Niederhauser [niderhaŭzer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Niederhauser Emil estis hungara historiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1993).
Emil Niederhauser naskiĝis la  1923 en Bratislavo. Li mortis la 2010 en Budapeŝto.
Karl Theodor von Dalberg
Karl Theodor Anton Maria von DALBERG (naskiĝinta en la 8-a de februaro 1744 en Herrnheim, mortinta en la 10-a de februaro 1817 en Regensburg) estis ĉefepiskopo de Majenco, princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio, princo de Regensburg, unua princo de la Rejna Federacio kaj grandduko de Frankfurto kaj membro de la ordeno de la Iluminatoj.
Biografio
Kiel politikisto li elstaris per patriotismo: eklezie li eĉ subtenis la febronianismam vizion de germana nacia eklezio; sekulare li reklamis por forta centra regado super ĉiuj etaj germanaj ŝtatoj. Nesukcesinte, li turniĝis al Napoleono Bonaparte, kiun li admiroplene konsideris gravulo ankaŭ por la germana sorto.
Pro la pactraktato de Lunéville en 1801 li cedigis ĉiujn teritoriojn de sur la maldekstra bordo de Rejno al Francio, do ankaŭ Worms, Konstanz kaj Mainz. Pro la okupo de Mainz la princa kortego translokitis al Regensburg.
En 1806, post la fino de la Sankta Romia Imperio, li kune kun aliaj princoj aliĝis al la Rejna Federacio kaj estis nomita fare de Napoleono Unua princo de la Federacio. En 1813 li rezignis pri ĉiuj honoroj aljuĝitaj fare de la francoj kaj restis nur ĉefepiskopo de Regensburg.
Graveco neeklezia
Kvankam lia troa admiro por Napoleono taksitis de ne malmultaj riproĉenda, ĉiuj dum lia vivo kaj poste altestimis la engaĝiĝon kulturan de la malavara, grandanima kaj simpatia mecenato, aparte dum lia tridekjara regado en Erfurto (1772-1802). Li amikiĝis i.a. kun Goethe, Schiller kaj Wieland.
En la 26-a de marto 1994 komenciĝis granda Dalberg-simpozio en Erfurto okaze de la 250-a datreveno naskiĝtaga i.a. per migra ekspozicio.
Grandaj Anticipoj
Grandaj Anticipoj estas la historio de la orfo Pip rakontata de la protagonisto laŭ duon-aŭtobiografia stilo kiel rememoro de ties vivo de la fruaj tagoj de lia infanaĝo ĝis jarojn post kiam la ĉefaj konfliktoj de la rakonto jam solviĝas en plenkreskaĝo. La rakonto estas duon-aŭtobiografia ankaŭ pri Dickens, kiel ankaŭ estas aliaj liaj rakontoj, profitante de liaj spertoj pri vivo kaj homoj.
Intriga enkonduko kaj superrigardo
Dum la unua anticiparo, Pip vivas humilan ekziston kun sia koleriĝema pli aĝa fratino kaj ŝia forta sed milda edzo, Joĉjo. Pip kontentas je tiu vivo kaj varmaj amikoj ĝis dungas lin amara riĉulino, f-lino Haviŝam, kiel foja kunulo por ŝi kaj ŝia bela sed snobeca filino, Estella. De tiam, Pip aspiras forlasi sian simplan vivon kaj esti ĝentlemano. Post jaroj kiel kunulo por f-lino Haviŝam kaj Estella, li pasigas pliajn jarojn kiel metilernanto ĉe Joĉjo, ke li povu kreskiĝi kun vivtenivo laborante kiel forĝisto. Tiu vivo subite renversiĝas kiam lin vizitas Londona advokato, s-ro Jaggers, kiu informas Pipon, ke li heredas la Grandan Anticipaĵon de impona propraĵo kaj ke li trejniĝu esti ĝentlemano laŭ la peto de anonima bonfarulo.
Dum la dua stadio de la anticipoj de Pip li troviĝas en Londono, lernante la detalojn pri tio esti ĝentlemano, havadi repetitorojn, fajnajn vestaĵojn, kaj aniĝi al fajna socio. Ĉiam honeste manlaborinte por siaj enspezoj kiam li estis pli juna, li nun estas vivtenata de malavara monasignaĵo, kiun li ofte pretervivas. Li lernas kongrui al la nova medio, kaj spertas ne nur amikecon, sed ankaŭ rivalecon trovante sin en la samaj socicirkloj kiel Estella, kiun ankaŭ amindumas multaj aliaj viroj, aparte iu Bentley Drummle, kiun ŝi favoras. Dum alproprigo de la fizikaj kaj kulturaj normoj de sia nova statuso, li ankaŭ alproprigas la klassintenojn kiuj ĝin kuniras, kaj kiam Joĉjo venas viziti Pip-on kaj ties amikon kaj samĉambranon Herbert por liveri gravan mesaĝon, Pip tiel embarasiĝas je la needukitaj manieroj de Joĉjo, ke li randas malamikecon, spite al tio, ke Pip insiste diras amon kaj amikecon por Joĉjo. Fine de tiu stadio, Pip prezentiĝas je sia bonfarulo, kio denove ŝanĝas lian mondon.
En la tria kaj lasta stadio de la anticipoj de Pip lia vivo ŝanĝiĝas de la artefarite subtenata mondo de liaj supraklasaj streboj kaj enkondukas lin al realaĵoj kiujn li devas trakti, fronte de moralaj, fizikaj kaj financaj defioj. Li lernas surprizajn verojn kiuj dubindigas la valorojn kiun li iam tiel entuziasme brakumis, kaj trovas ke li ne plu povas rekapti multajn gravajn aferojn kiun li jam tiel senzorge forlasis. La aktuala fino de la rakonto malsamas al la originala intenco de Dickens, en kiu la fino kongruis kun la malgajaj renversoj de la fortunoj de Pip kiuj tipis en la lasta anticiparo. Oni persvadis Dickens-on ŝanĝi la finon al io pli akceptebla al la preferoj de liaj legontoj en tiu erao, kaj ĉi tiun "novan" finon oni eldonis, kaj nun oni konsideras ĝin definitiva.
Dickins faris Pip-on aŭtoro kaj unuapersona rakontanto de tiu historio de siaj vivspertoj, kaj la tuta rakonto kompreniĝas kiel retrospektivo, anstataŭ ol as-tempa rakonto aŭ taglibro. Tamen, kvankam Pip "scias" kiel ĉiuj eventoj en la historio elturniĝos, li uzas nur tre subtilan antaŭombradon tiel ke ni ekscias pri eventoj nur kiam kaj kiel Pip eksciis. Pip ja uzas, tamen, la perspektivon de la amaraj de li lernitaj lecionoj por acide komenti pri diversaj siaj agoj kaj sintenoj en sia pli frua vivo.
Intriga resumo
La jena prezento sekvas la karakterojn, okazaĵojn kaj intrig-linion en la originala romano de Dickens. Multaj detaloj povas malsami al iu aŭ alia filmita versio, inkluzive la finon. Iujn karakterojn oni modifas, malgravigas, aŭ ellasas eĉ en la "pli bonaj" ekranigaj provoj, pro la limigoj de tempo aŭ la vizicelo de la reĝisoro.
La unua stadio de la anticipoj de Pip
Simpla sed honesta vivo
"JEN LA FINO DE LA UNUA STADIO DE LA ANTICIPOJ DE PIP."
La dua stadio de la anticipoj de Pip: Estonti ĝentlemano.
"JEN LA FINO DE LA DUA STADIO DE LA ANTICIPOJ DE PIP."
La tria stadio de la anticipoj de Pip: Alfrontadi realecon kaj ties sekvoj
"JEN LA FINO DE LA TRIA STADIO DE LA ANTICIPOJ DE PIP."
La fino
La dua versio ambiguecas, kaj Pip hazarde renkontas kun la vidvina Estella, kaj ili reamikiĝas.
Komparado al la aliaj verkoj de Dickens
Estas tre malmulta interkonsento inter legantoj pri tio, kiu el la romanoj de Dickens estas la plej bona, sed hodiaŭ Grandaj Anticipoj ofte troviĝas proksime al la supro de tiaj listoj. Tio kontrastas kun la fino de la 19-a jarcento, kiam la aŭtoro George Gissing, en sia studaĵo pri la verkoj de Dickens, devis memorigi la legantojn pri la intrigo de Grandaj Anticipoj pro tio, ke ĝin oni grandparte malagnoskis kompare al liaj aliaj verkoj. La manko de populareco de la romano baldaŭ post ĝia verkiĝo kaj ĝia pli grava statuso hodiaŭa eble ŝuldiĝas al tio, ke ĝi estas la malplej "Dickens-eca" el inter ĉiuj liaj libroj. La kutimaj groteskaj karakteroj karakterizaj al multaj liaj libroj estas pli malfrapaj kaj kredeblaj en ĉi romano. La libro estas zorge intrigizita kaj malpli epizoda ol multaj aliaj rakontoj de Dickens kun la ŝanĝiĝanta vidpunkto kaj perceptado pri la mondo ĉirkaŭanta la centran karakteron kiel grava elemento de la rakonto. Okazis akademia reinteresiĝo, aparte fare de Usonaj kritikistoj, komenciĝanta en la 1940-aj jaroj, kio de tiam metis ĝin en la kanonon de ofte legataj lernejaj tekstoj.
La karaktero de Pip akre kontrastas kun la titol-karakteroj en tiaj libroj kiaj Nikolao Nickleby kaj Oliver Twist. En tiuj romanoj, la ĉefaj karakteroj estas pli simple bildigitaj kaj la ĉirkaŭaj karakteroj multege pli interesas. Pip, aliflanke, komenciĝas kiel plaĉa, sed simpla infano, sed evoluas en sufiĉe malsimpatian karakteron poste en la romano. Dickens enlogas la leganton sekvadi la fortunojn de la evoluanta Pip de ties infanaĝo — fako en kiu Dickens estas rekonata majstro — en iom snoban kaj malplaĉan malakceptindan adoleskanton kaj poste en ties finan reformadon. Kvankam li eble ne ŝatus tion konfesi, Dickens mem estis tre klara modelo por la personeco de Pip. Spite al havi grandan korinklinon por la malriĉuloj kaj subprematoj kaj al deziri plibonigi ties kondiĉojn, Dickens sentis sin supera al tiuj. Kion li perceptis hontinda persona ligo al la malriĉaj pli frue en sia vivo, tio faris lian deziron distanciĝi de ili pli forta, kaj tio speguliĝas en la historio de Pip.
La fino de la romano estas alia mezuro pri la diferenco disde la aliaj romanoj de Dickens. Ĝi ankaŭ multe influas la interpreton fare de la leganto pri la tuta historio. Dickens originale verkis malfeliĉan finaĵon por la romano, kiu estis, tamen, kongrua al la temo de la libro. Dickens malofte faris tion kaj ja tio estis tre malordinara ĝenerale inter viktoriaj romanoj. Post konsiliĝoj kun amikoj kaj kamaradaj romanistoj Wilkie Collins kaj Edward Bulwer-Lytton li reverkis pli esperecan finon, kiun oni uzadis en ĉiuj postaj eldonoj. Multaj kritikistoj konsideras la unuan finon pli kongrua al la moraleco de la antaŭiranta historio, sed la duan finon oni agnoskas pli bona laŭ stila vidpunkto. Tamen ambaŭ finoj estas maltipaj kompare al liaj aliaj libroj kaj malkaŝas necerton aŭ ambivalencon en la menso de la aŭtoro pri tio, kiel devus finiĝi la verko.
Simile al multaj verkoj de Dickens, Grandaj Anticipoj kritikiĝis pro troa vortuzado. Tio eble rilatas al la fakto, ke li estis pagata je felietonero (kion oni ofte miskomprenas kiel pagado je vorto). Eblas, ke la felietona maniero ja kondukis al pli vortoza stilo ol alie estus uzata.
Filmaj, televidaj, aŭ teatraj adaptaĵoj
Similaj al multaj aliaj romanoj de Dickens, Grandaj Anticipoj plurfoje filmiĝis:
Artida (en:spin-off) filmo bildigas la aventurojn de Magwitch en Aŭstralio:
Libro de Rut
Rut estas libro de la Hebrea Biblio. Por la judoj ĝi apartenas al la tria parto de la Tanaĥo (nomata Ketuvim, כְּתוּבִים, "la skribaĵoj"). Ene de tio, ĝi estas unu el la kvin solenaj volvolibroj (ְּמגלותMegilot), malgrandaj libroj, kiujn oni legas okaze de kelkaj festoj:
Por la kristanoj ĝi apartenas al la historiaj libroj de la Malnova Testamento kaj estas envicigita inter Juĝistoj kaj 1 Samuel.
Nomo
La libro nomiĝas
La libro nomiĝas tiel, ĉar Rut estas la ĉefrolulino.
Aŭtoro
Ĝin verŝajne verkis arte iu nekonata aŭtoro baldaŭ post la babilona ekzilo, uzante popol-rakonton el la tempo de la reĝoj.
Enhavo kaj strukturo
La malgranda libro estas unueca novelsimila rakonto pri izraelida virino Naomi el Betleĥemo, kiu pro malsato iras en Moabon kun siaj edzo kaj filoj. La edzo de Naomi mortas, ŝiaj filoj edziĝas kun moabidinoj, kaj ankaŭ ili poste mortas. Tempas, ke Naomi reiru al Betleĥemo, kaj ŝiaj bofilinoj volas iri kun ŝi, sed ŝi diras al ili, ke ili restu en Moabo kaj edziniĝu kun moabidoj. Rut, unu el la bofilinoj, rifuzas. La plej konata citaĵo el la libro estas la sekva eldiro de Rut al Naomi:
Rut do iras kun Naomi en Betleĥemon kaj edziniĝas kun Boaz, proksima parenco de la mortinta edzo, fariĝante praulino de Davido.
Bela estas la salut-formulo, kiu estus povinta modelo ankaŭ por la hodiaŭaj kristanaj Diservoj:
Fânațe (Cernești)
Fânațe [fınace] (hungare: Kővárfonác, germane: Heugraben) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 796 loĝantojn (rumanoj), en 1992 722. Ĝia unua mencio estas el 1583. Ĝis 1919 kaj inter 1939 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Cernești.
Béla Reinitz
Béla Reinitz [rejnic], laŭ hungarlingve kutima nomordo Reinitz Béla estis hungara komponisto, pianisto, kritikisto, framasono.
Béla Reinitz naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Reinitz devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en Szabadka, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1908. Dum la lernojaroj li estis memlernanto pri piano, dum la studentaj jaroj li private lernis de Albert Siklós. Li neniam estis juristo, sed li estis fidelulo de Endre Ady kaj Béla Bartók. Inter 1906 kaj 1917 li verkis kritikojn en Népszava. Tiutempe li komponis kantojn ĉefe por kabaredo de Endre Nagy (verkisto), ankaŭ kantojn por poemoj de Ady. En 1910 li framasoniĝis. Dum la Hungara Sovetrespubliko li havis postenon, li atingis grandan influon en la direktado de la muzika politiko en la lando. Post falo de la respubliko li rifuĝis al Vieno. Iom poste li koncertis piane en aŭstraj, germanaj kaj svisaj urboj. En 1931 li hejmenvenis, sed li estis neglektita.
Hausen
Hausen signifas en la gemana lingvo loĝi kaj estas ofta geografia nomo en germanlingvaj regionoj:
8536 Måns
8536 Måns estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Plos
Plos (Плёс) estas urbo en Ivanova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 24220504.
Tero de Israelo Muzeo
Tero de Israelo Muzeo (מוזיאון ארץ ישראל) estas arkeologia, historia kaj antropologia muzeo en Tel Aviv dediĉita al la historio de la juda vivo en la Tero de Israelo antaŭ 1948. La muzeo havas kelkajn pavilonojn kaj grandan arkeologian parkon.
Plos
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1925.
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En jaro 1959 la urbo havis 4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 2,8 mil loĝantojn.
Telefona kodo de la urbo estas 09339 (ĝis 2005), 49339 (ekde 2006).
18664 Rafaelta
18664 Rafaelta estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rafael Andres Torrech-Antonetty, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto en teamo pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la  Escuela Superior Isidro A Sánchez en Luquillo (Porto-Riko, Usono).
Madabo
La Gubernio Madabo, (مادبا), estas unu el la dek du gubernioj de Jordanio, situanta okcidente de Amano, la landa ĉefurbo. Ĝia ĉfurbo estas la urbo Madabo. La gubernio etendiĝas sur kie loĝas pli ol  personoj (2004).
Usain Bolt
Usain St. Leo BOLT (Jusejn Sent-Leo Bolt) naskiĝis la 21-an de aŭgusto 1986, en Trelawny (Jamajko) kaj estas jamajka kuristo kaj reprezentanto de sia denaska lando. Li estas atleto specialiĝinta en rapida kurado, kaj la nuna olimpia kaj monda ĉampiono de 100 kaj 200-metra kurado, kaj la plej rapida viro de la historio ĝis la momento. Li gajnis naǔ orajn olimpikajn medalojn: tri dum la Somera Olimpiko 2008 en Pekino, tri dum la Somera Olimpiko 2012 en Londono kaj ankaŭ tri dum la Somera Olimpiko 2016 en Rio de Ĵanejro.
Li elstaras de la aliaj atletoj pro sia fiziko, ĉar li posedas altecon de 1,96 m kaj pezo de 86 kg.
Bolt gajnis la rekonon de «Atleto de la Jaro» fare de la IAAF en 2008 kaj 2009. Krome, ĉi tiun lastan jaron la registaro de lia lando donis al li la Ordenon de Jamajko, estante la plej juna persono kiu ricevis ĉi tiun premion.