cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rendeux
En 1977 la municipoj Beffe, Hodister kaj Marcourt aliĝis al Rendeux, la ĉefa municipo.
Letsie la 3-a (Lesoto)
Letsie la 3-a (la 17-an de julio 1963 aŭ, en lia plena nomo, David Mohato Barang Seeiso) estas la reĝo de Lesoto. Ĉar Lesoto estas konstitucia monarkio, la plej multaj el la devontigo de la reĝo estas ceremoniaj.
Studoj
Letsie daŭrigis siajn pli altajn studojn ĉe la Universitato de Lesoto, diplomiĝante kun bakalaŭro en juro. Fininte siajn jurstudojn, li daŭre studis de 1984 ĝis 1986 en la Universitato de Bristolo, kie li studis la anglan juron, kaj poste studis Evolustudojn en la Universitato de Kembriĝo ĝis 1989, kaj samtempe li studis agrikulturan ekonomion ĉe la Kolegio Way de la Universitato de Londono). Post diplomiĝo en 1989 li revenis al Lesoto.
Leviĝu al potenco
Letsie ekregis post kiam lia patro Moŝoeŝoe la 2-a (Constantine Bereng Seeiso), la antaŭa Reĝo de Lesoto estis devigita iri en ekzilon en 1990. Lia patro revenis por regi la landon por mallonga tempo en 1995, sed estis mortigita komence de 1996 en trafikakcidento, kaj Letsie revenis al la trono.
La 16-an de decembro 1989, Letsie estis proklamita plej grava ĉefo de Matsing, kaj la 12-an de novembro 1990, li estis kronita kiel reĝo.
Persona vivo
En 2000, Letsie geedziĝis kun Anna Karabo Motšoeneng, kiu naskis al li tri infanojn:
Z-Generacio
Z-Generacio aŭ Generacio Z estas la sociologia difino por la generacio de homoj naskitaj inter la fino de la 1990-aj jaroj kaj 2010. La plej frapa trajto de ĉi tiu generacio estas ĝia intima rilato kun teknologio kaj la cifereca medio, konsiderante, ke ĝi naskiĝis en tempo de pli granda teknologia ekspansio donita de la popularigado de interreto. Tim Berners-Lee iniciatis la TTT-sistemon, kiu fine igis la interreton navigebla loko por ajna alfabetigita persono, kun minimuma aliro al la reto kaj baza scio pri komputila funkciado. Proksimeco al interreto kaj informa teknologio igis Generacion Y la ĝermo de nova tute ligita socio. Tamen Generacio Z estis la unua naskita en tute cifereca medio. Ĉi tiu generacio ne bezonis, kiel la antaŭaj, fari bazajn komputilajn kursojn por uzi komputilojn. Ankaŭ nomataj ciferecaj denaskuloj, ili estas homoj, kiuj kreskis ludante videoludojn, kiuj atente sekvis teknologiajn novigojn kaj ofte rifuzas la tradician televidon, kaj kiuj ŝatas konsumi tiujn novigojn kiel eble plej frue.
NGC 7074
NGC 7074 (aliaj indikoj — ZWG 401.27, 2ZW 133, PGC 66854, IRAS21271+0627, PGC 66850) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Kastelo Neideck
La Kastelo Neideck (Schloß Neideck) estas iama akvokastelo en Arnstadt. Konservita estas ĝis hodiaŭ nur la kastela turo (iama belfrido kun spajro de 1554), la resto estas ruina.
Historio
La kastelon konstruigis inter 1553 kaj 1560 grafo Guntero la 41-a (Schwarzburg-Arnstadt). Ĝi estas renesancstila, farita de la fama nederlanda arkitekto Gerhardt van der Meer kun kvar regulaj aloj, iele laŭ la modelo de Torgau kaj kun la helpo de skulptistoj de la skolo de Simon Schröter. Ĝi starigitis sur fundamentoj de la jam en 1273 menciita Hersfeld-burgo, kiun uzis la abatoj de Hersfeld. La Schwarzburg-grafoj aĉetis ĝin de la urbo en 1332.
La kastelo sekve iĝis rezidejo de la grafoj de Schwarzburg-Arnstadt kaj tiu cirkonstanco promociigis Arnstadt al rezideja urbo. En 1694/95 modernigis la kastelon la arkitekto Johann Moritz Richter kaj kastelkapelo estis konsekrita en 1700.
Post la morto de princo Anton Günther la 2-a en 1716 la rezidejo translokigitis al Sondershausen. La kastelo eksfunkciis, estis neloĝata kaj utiligata kiel stalo. Oni malkonstruis ĝin kaj uzis la brikojn por konstrui pontojn. Ĝi ekkadukiĝis kaj en 1779 la kastelo parte terenfalis. En 1811 malkonstruitis la restintaj altvaloraj partoj por fari artefaritan ruinon en la parka korto de la Princidejo. Ili troviĝas nun en la muzeo en la Nova Palaco.
En aprilo 1945 damaĝis la turon daŭra pafado de la usona armeo. Cetere, la kastelo servas hodiaŭ kiel ekstera kuliso por la televida serio Schloss Einstein de la porinfana kanalo KiKA en Erfurto.
Nuna stato
En 1998/99 oni restaŭris la 65 metrojn altan turon kaj alirebligis ĝin. Ekde 1620 Caspar Bach estis dum 12 jaroj turgardisto. Li estis la unua de la Bach-klano en la urbo, kiu poste dum 119 jaroj pliriĉigis la muzikan vivon surloke. Krome estis elfositaj kaj stabiligitaj la restoj de la ruino. Sur la tereno admireblas, kune kun aliaj modeloj, miniatura ligna modelo de la kastelo en skalo de 1 por 20.
Ĝardenistejo kun urbomodelo miniatura
Bela urbomaketaĵo troviĝas en la iama ĝardenista domo en la Kastela parko.
Hedera Ligo
La Hedera Ligo (angle: Ivy League) dekomence estis neformala termino por nomi la plej malnovajn, plej prestiĝajn universitatojn de nordorienta Usono. La termino originis (ĉ. 1933) en prisporta parolado, kaj en 1954 ok tiaj universitatoj (el kiuj sep fondiĝis antaŭ ol Usono mem) formale kunfondis interlernejan atletan ligon tiel nomatan, kiu nun kunligas tiujn ok universitatojn pri 33 diversaj sportoj. Kial la adjektivo hedera? pro tio, ke hedero kreskas sur malnovaj muroj, kaj aparte sur la muroj de tiuj universitatoj. La termino vaste uziĝis ankaŭ ekster la sporta kampo, aludante pri la eduka filozofio, la kulturaj normoj, kaj la supereca sinteno de tiuj universitatoj.
Kastelo Neideck
Kastela parko
Rimarkinda estas la norde apudanta kastela parko, kiu en la 16-a jarcento nombriĝis al la plej grandaj de sia speco. De la origina koncepto nun nur malmulto dedukteblas. Konserviĝis i.a. la Fiŝpordego kun trapasejo.
Hedera Ligo
La membro-universitatoj de la Hedera Ligo estas inter la plej riĉaj en la mondo. Harvard, dotita per fondusoj ampleksantaj preskaŭ 30 miliardoj da usonaj dolaroj, estas la plej riĉa el ĉiuj, kaj la plej malriĉa, Brown, havas preskaŭ 3 miliardojn da USD.
Kastelo Neideck
Teatro
Rimarkindas, malgraŭ sia malgrandeco, la Teatrejo kastela de Arnstadt.
Hedera Ligo
Membro-Universitatoj
Jena tabelo resumas informojn pri la ok universitatoj en la Hedera Ligo:
Koki Shimosaka
Koki Shimosaka (下坂 晃城, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj FC Machida Zelvia.
Trostjanec (Sumia provinco)
Trostjanec (Тростянець) estas urbo en Sumia provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2016.
Ceyras
Ceyras (jen france, Ceiràs, katalune Seiraç) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
László Markó
László Markó naskiĝis en 1928 en Debrecen kaj mortis la 20-an de junio 2022.
Biografio
László Markó inter 1951-1965 laboris en instituto pri naftaĵoj. Inter 1965-1986 li estis katedrestro en Universitato de Panonio en Veszprém (urbo), krome inter 1965-1998 li gvidis esploran grupon pri nafto. Li estis gastoprofesoro en Würzburg, Chicago, Rennes, Toulouse, Modena. En 1996 li pensiuliĝis, spite tion li daŭre instruas en la universitato kaj li partoprenas en la esplorado. Li ricevis hungarajn kaj germanan premiojn inter 1988-2005.
Moestafa El Kabir
Moestafa El Kabir (n. ) estas maroka futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Rouvroy (Belgio)
Rouvroy (france: [Rouvroy]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Harnoncourt, Torgny, Montquintin, Lamorteau, Couvreux kaj Dampicourt apartenas al Rouvroy, la ĉefa municipo.
Kalvinana preĝejo (Vilmány)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en la vilaĝo Vilmány (Hungario).
Historio
Oni konjektas, ke en tiu ĉi loko ekzistis jam romanika katolika kirko, ĉar skulptitaj ŝtonoj el tiu erao estis trovitaj. La unua mencio okazis en 1333. La nun videbla gotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento, sed oni profitis la menciitajn skulptitajn ŝtonojn. Ĉirkaŭ 1600 la turo estis signife trakonstruita. Iam dum dominado de turkoj jam la kalvinanoj uzis la preĝejon. En la sekvantaj jarcentoj signifaj trakonstruoj ne okazis. La orgeno estis kreita en nekonata tempo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La mezepoka pordo funkcias en fasado de la turo. La navo havas apogpilierojn. Interne troviĝas du lignaj galerioj.
San Martino di Venezze
San Martino di Venezze estas komunumo de Italio.
Clapiers
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Otto Schily
Otto Schily (naskiĝis en Bochum) estas germana politikisto kaj advokato el antropozofia familio. La -jarulo studis juron en la universitatoj de Munkeno, Hamburgo kaj Berlino kaj poste laboris kiel juristo. En la ministraro unua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 27-a de oktobro 1998 kaj la 22-a de oktobro 2002, li estis ministro pri internaj aferoj, kaj same plenumis tiun funkcion en la ministraro dua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 22-a de oktobro 2002 kaj formale la 22-a de oktobro 2005 (komisie ĝis la 22-a de novembro).
Otto Schily estas fonda membro de la politika partio La Verduloj, sed en 1989 pro pli kaj pli da distanciĝo al fundamentismaj membroj de la partio malmembriĝis el la verda partio kaj je sia peto akceptiĝis en la Socialdemokrata Partio de Germanio, en kiu li membras ĝis nun.
NGC 7076
NGC 7076 (alia indiko — PK 101+08.1) estas planeduma nebulozo en konstelacio Cefeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 7075
NGC 7075 (aliaj indikoj — ESO 343-4, MCG -7-44-20, AM 2128-385, PGC 66895) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Shugo Tsuji
Shugo Tsuji (辻 周吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu kaj Yokohama FC.
Kiu estas ĉi-homo (filmo)
Kiu estas ĉi-homo (pole: Kim jest ten człowiek) estas pola filmadapto de samtitola romano de M. M. Gromar (kuna kromnomo de du verkistoj: Mikaelo Komar kaj Rikardo Marko Gronski) el la jaro 1985 reĝisorita de Eva Petelska kaj Ĉeslavo Petelski. La filmintrigo okazas en 1939.
Katedralo de Poznano
La katedralo de Poznano, la ĉefepiskopa katedralo Sankta Petro kaj Paŭlo (Bazylika archikatedralna św. Piotra i św. Pawła w Poznaniu) estas la katedralo de la ĉefepiskopujo Poznano en Polujo kaj grava historia monumento de la urbo Poznano.
Maŭzoleo de la Piastoj
La graveco de la preĝejo sin montras per tio, ke ĝi servis kiel maŭzoleo de la fruaj kristanaj regantoj kaj reĝoj el la dinastio de la Piastoj. Al ili apartenas Mjeŝko la 1-a, precipe la unua pola reĝo Bolesław Chrobry same kiel ses pluaj polaj reĝoj kaj dukoj: Mjeŝko la 2-a, Kazimiro la 1-a, Ladislao Odon, Pĵemislao la 1-a, Boleslao de Grandpolujo kaj Pĵemislao la 2-a.
Aldoniĝas la tomboj de la ankaŭ ĉi tie entombigitaj ĉefepiskopoj de Poznano.
Konstruhistorio
La komenco de la katedralo reiras en la epokon de la fondado de la plej malnova pola episkopujo en la jaro 968, kiam la papo vokis misian episkopon Jordanes al Poznano. Je la unua preĝejo temis pri antaŭromanika trinava baziliko, kiu estis ruinigata proksimume 1038 kadre de militiro de la bohema duko Břetislav la 1-a. Dum la sekvaj jardekoj oni konstruis novan romanikan bazilikon kun du turoj.
En la 14-a kaj 15-a jarcentoj okazis ĝisfunda transkonstruo al gotika katedralo. Oni almetis al la ĥorejo kaj al la nova navo plurajn flankokapelojn. Finfine brulego en la jaro 1622 detruis la preĝejan tegmenton kaj la turkaskojn. La pro tio necesiĝinta ampleksa riparado en la jaroj 1638 ĝis 1650 konvenis kun la tiama baroka stilo. En la 18-a jarcento tempestoj difektis la rekonilon de Pozbabi, kaj plua brulego ruinigis la internon de la katedralo en 1772. Post tio okazis ampleksaj aliformadoj, kiuj donis al la konstruaĵo klasikisman eksteraĵon. La nova klasikisma fasado de Bonaventura Solari kun portiko regis la eksteraĵon de la katedralo ĝis la Dua Mondmilito.
En la jaroj 1835 ĝis 1841 − Poznano intertempe substaris prusan regadon − okazis la konstruo de la Ora Kapelo je uzado de pli malnovaj muroj laŭ plano de Francesco Maria Lanci en la stilo de bizanca historiismo. La regantoj Mieŝko la 1-a kaj Boleslao Chrobry estis transtombigataj. La maŭzoleon de la plej elstaraj fruaj regantoj de Polujo ornamas ekde tiam bronzostatuoj de la germana skulptisto Christian Daniel Rauch.
Felben-Wellhausen (stacidomo)
Felben-Wellhausen estas fervoja stacidomo en Felben-Wellhausen, Svislando.
Lunarkforma sablomonteto
Lunarkforma sablomonteto (ankaŭ barkano de la kazaĥa бархан [barĥan]) estas monteto el sablo kiu troviĝas en dezertoj. Ili alfrontas la venton, aperante malkavecaj. Venta agado plejparte en unu direkto produktas ilin. Ili estas tre oftaj en sablecaj dezertoj ĉie en la mondo kaj estas arkformaj, kun milda deklivo je la flanko de la vendo, el ordigita sablo.
Ĉi tiu tipo de sablomonteto posedas du "kornojn" kiuj alfrontas la venton, kun la pli kruta deklivo alfrontante la alian direkton, je la anguo de ripozo de la sablo, proksimume 30–35 gradoj por mezgranda seka sablo. La ventfronta flanko estas puŝita de la vento, kaj staras je proksimume 15 gradoj. Lunarkformaj sablmontetoj povas esti altaj je 9-30 metroj kaj larĝaj je 370 metroj ĉe la bazo mezurate perpendikulare al la vento.
Oni estas vidinta lunarkformajn montetojn sur Marso, kie la malmulta atmosfero havas ventojn sufiĉe fortajn por movi sablon kaj polvon. Maraj lunarkformaj montetoj videblas submare kiam sablo moviĝas trans la marfundo.
Károly Markó (pli aĝa)
Károly MARKÓ [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo '''id. Markó Károly''' estis hungara pentristo, inĝeniero, membro de Hungara Scienca Akademio (1840). En la hungara nomo "id." signifas: pli maljuna, kiu faras diferencon de la alia samnoma pentristo. Liaj filoj estis Károly Markó (pli juna) kaj Ferenc Markó. Károly Markó naskiĝis la  1793 en Hungara reĝlando en Lőcse (nuntempa Levoča en Slovakio. Li mortis la  1860 en la tiutempa Italujo en Villa di Lappeggi.
Biografio
Károly Markó frekventis universitaton precipe en Pest (urbo) por esti inĝeniero. Post la diplomo en 1812 li eklaboris en diversaj urboj. Baldaŭe li komencis ankaŭ pentradi, komence li kopiis bildojn de Joseph Fischer. En 1818 li revenis al urbo Pest, kie li lernis en la pentrista lernejo. En 1822 li lernis jam en pentrista akademio de Vieno. En tiu urbo li edziĝis baldaŭe havanta 8 gefilojn. En 1826 li vivis en Kismarton, poste en kortego de familio Eszterházy. Li iĝis la unua hungara pejzaĝpentristo kaj li konatiĝis kiel la hungara Claude Lorrain. En 1832 li rondvojaĝis en Italio, poste li vivis tie en diversaj historiaj urboj. En 1853 li revizitis Hungarlandon, tiam li pentris hungarajn pejzaĝojn. Liaj verkoj troviĝas en muzeoj de Aŭstrio, Ĉeĥio, Danio, Hungario, Germanio, Italio, Slovakio.
(136146) 2003 SA294
Orbito
Ĝi ne estas malproksima de la orbita resonanco 4:7 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso kun febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,267082 astronomia unuo, tie estas 39,955 milionoj da km.
NGC 7077
NGC 7077 (aliaj indikoj — UGC 11755, ZWG 375.47, MCG 0-54-28, ARAK 549, MK 900, NPM1G +02.0497, PGC 66860) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
San Mauro di Saline
San Mauro di Saline estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Hiroto Ishikawa
Hiroto Ishikawa (石川 啓人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu.
Saint-Léger-en-Gaume
Saint-Léger (france: [sejnt-le:ĴE:]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Châtillon kaj Meix-le-Tige apartenas al Saint-Léger, la ĉefa municipo.
(14422) 1991 SK2
(14422) 1991 SK2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ovena kivio
La Ovena kivio, Apteryx owenii, estas malgranda specio de kivio origine el la Suda Insulo de Novzelando (ili loĝis ĉe Marlborough kaj kie nune loĝas la Tokoeko). Ĉirkaŭ 1890 al 1910 ties populacio estis translokigita al la Insulo Kapiti por konservaj celoj. La Ovena kivio estas la plej malgranda specio de kivio, nome ĉirkaŭ 0.9 al 1.9 kg, ĉirkaŭ la grando de bantamkoko.
Taksonomio
La Ovena kivio estas membro de la ordo de Strutoformaj aŭ laŭ aliaj al propra ordotaksono Apterigoformaj, kaj ĉerte al la familio de Apterigedoj. Ties dunoma nomo Apteryx owenii signifas sen flugiloj kaj owenii kiu devenas el la nomo de Richard Owen. Ĝis nune ekzistas nur la nomiga subspecio A. o. owenii. La malmulte konata kaj iome mistera Nordinsula punktokivio A. o. iredalei el la Norda Insulo iĝis formortinta fine de la 19a jarcento.
Hüttlingen-Mettendorf (stacidomo)
Hüttlingen-Mettendorf estas fervoja stacidomo en Hüttlingen, Svislando.
Ovena kivio
Taksonomio
La Ovena kivio estis unuafoje priskribita kiel Apteryx owenii de John Gould, en 1847, baze sur specimeno el Novzelando.
Aspekto
La Ovena kivio havas longon de 35 al 45 cm kaj pezon de masklo je 0.9 al 1.3 kg kaj de ino je 1 al |1.9 kg, kio faras ĝin la plej malgranda specio de kivio. Ties plumoj estas helmakule grizaj, kun fajna blanka makulado, kaj estas hirtecaspekta. La plumoj havas nek poŝtmudaĵojn nek barbiojn. Ili havas grandajn vibroharojn ĉirkaŭ la buŝtruo. Ili ne havas voston, sed nur malgrandan vostostumpon. Ties beko estas ebureca kaj longa kaj ties kruroj estas helaj.
Teritorio kaj habitato
Post kiam ili estis liberigitaj en insulon Kapiti, ili moviĝis ankaŭ al la insuloj Ruĝa Merkurio, Kokinsulo, Tiritiri Matangi, kaj Longinsulo en la Rio Reĝino Karloto. En 2000, oni liberigis 20 Ovenajn kiviojn en Zealandia iam nomata Naturrezervejo Karori. Tiu estis la unua fojo ekde ĉirkaŭ 1900 ke la Ovena kivio povus esti trovata en la ĉeftero de Novzelando. Studoj en insulo Kapiti montris, ke ili preferas praarbarojn kiaj de lino aŭ similaj. Oni trovas pli malaltajn nombrojn en aspraj herbejoj aŭ arbustaroj, indike, ke ili ĉu preferas aliajn habitatojn aŭ simple bezonas pli grandan teritorion por elteni sin en tiuj areoj.
Kutimaro
La Ovenaj kivioj manĝas larvojn kaj aliajn malgrandajn insektojn kiuj troviĝas subgrunde, kaj foje ili manĝas ankaŭ berojn. Danke al la akraj kalkanumoj kaj longa beko, tiu kivio fosas engrunde per siaj kalkanumoj kaj ŝovas sian longan bekon en la milda arbara grundo. Ĉar ili ne povas flugi por kapti insektojn aŭ manĝi surarbe kaj ties vidkapablo ne bonas, ili dependas el forta flarkapablo, longa beko kaj kalkanumoj.
Reproduktado
Ili nestumas en elfosita nestotruo, fare de ambaŭ birdoj kaj foje la nesto estas kovrita el planta materialo. La ovokvanto estas de 1 aŭ 2 ovoj (15% havas 2), kaj estas kovata de la masklo dum periodo de 63–76 tagoj. Post eloviĝo la idoj restas ĉeneste dum 2–3 semajnoj kaj postulas nutradon dum 4 semajnoj. La plej granda ovo kompare kun la grando de la birdo estas demetata de la Ovena kivio. Ties ovo egalas al 26 % el ties propra pezo— ekvivalento de virino naskante sesjaran idon.
Homa interagado
La Ovena kivio estis unuafoje priskribita en 1847 de John Gould el specimeno akirita de F. Strang. La loko ne estis registrita sed ĝi probable venis el Nelson aŭ Marlborough. En 1873, Henry Potts publikigis informon pri ties kutimaro kaj ĉirkaŭ tiu tempo oni kolektis specimenojn en Suda Okcidentlando kaj estis senditaj al Anglio. Tiam la specio estis komuna en la okcidenta bordo de la Suda Insulo kaj en Marlborough. Poste oni organizis regulan komercon de haŭtaĵoj kaj oni kolektis multajn nombrojn por eŭropaj muzeoj. Plie pro la progreso de la eŭropa setlado, multaj birdoj estis mortigitaj de serĉistoj kaj aliaj por manĝo kaj krome ankaŭ hundoj kaj katoj faris siajn taskojn.
Konservado
Kiel plej malgranda specio de kivio, la Ovena kivio estas tre vundebla al la ĉefaj kivipredantoj kiaj katoj, hundoj kaj ermenoj, tamen la Ovena kivio estas nune limigita al kelkaj ĉebordaj insulrezervejoj (ĉefe Insulo Kapiti). La konservostatuso de la Ovena kivio estas listita kiel 'Limigita Teritorio' (fare de 'Save The Kiwi'), kun kreskanta populacio. Iam klasita kiel Vundebla fare de la IUCN, oni supozas nun, ke ĝi estas pli nombra ol ĝenerale supozite. Laŭ la pritaksado de la populacigrando, tiu specio estis taksita ĝuste, kaj sekve subenlistita al statuso Preskaŭ Minacata en 2008 ĉar, kvankam ne rara, ties malgranda teritorio metas ĝin en riskon. Manko de predantoj, krom la vekaralo (Gallirallus australis), gravas ties pliiĝantaj nombroj. Ĝi havas loĝan teritorion de 31 km² kaj populacion de 1500 ĉirkaŭkalkulitaj en la jaro 2008.
Kat-bruligado
Katbruligado estis formo de zoosadisma distro en Okcidenta kaj Centra Eŭropo dum la mezepoko antaŭ la 1800-aj jaroj. En ĉi tiu formo de amuzado, homoj kolektis dekojn da katoj en reto kaj levis ilin alte en la aeron sur fajron, kaŭzante morton pro bruligado, aŭ ekstrema varmo. En la mezepokaj kaj fruaj modernaj periodoj, katoj, kiuj estis ligitaj kun vanteco kaj sorĉado, estis foje bruligitaj kiel simboloj de la diablo. Kune kun tio, aliaj formoj de torturo kaj mortigo de bestoj estis uzataj.
Tiajn agojn rekte sankciis la katolika eklezio kaj persone la papoj. En la 1230-aj jaroj, papo Gregorio la 9-a anoncis, ke kreskas diablo-adorado kaj ke katoj ofte estas parto de satanaj ritoj. La superstiĉo, ke katoj estis ligitaj al Satano, restis en la katolika eklezio dum jarcentoj. Pli ol 200 jarojn poste, Papo Inocento la 8-a skribis, ke "la kato estis la plej ŝatata besto de la diablo kaj idolo de ĉiuj sorĉistinoj." Do, en la fifama katolika traktato pri demonologio, Malleus Malificarum (1487), estas eksplicite dirite, ke katoj estas bildoj de malpuraj spiritoj, kiuj aperas por tenti homojn:"La diabloj uzas tian iluzian aperaĵon kiel en la ekzemplo, kiun ni citis, kiam ili uzis la fantasmon de kato, besto, kiu estas, en la Skriboj, taŭga simbolo de la perfida, same kiel hundo estas la simbolo de predikistoj; ĉar katoj ĉiam starigas kaptilojn unu por la alia."
Saint-Gervais-en-Belin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Le Mans, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas gervaisiens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Júlio César Godinho Catole
Júlio César Godinho Catole (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo kaj Renofa Yamaguchi FC.
9018 Galache
9018 Galache estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝia nomo honoras José Luis Galache, kiu laboris ĉe la Minor Planet Center de 2009 interalie pri la ĉeesto de sociaj komunikiloj. Por sia doktiora laboro, li studis la X-radiajn duopajn stelojn en la Malgranda Magelana Nubo.
(136149) 2003 SR313
(136149) 2003 SR313 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la 29-an de septembro 2003 de la astronomo James W. Kessel elde la Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:12 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso kun ne tre granda orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,214333 astronomia unuo, tie estas 32,064 milionoj da km.
Oberwinterthur (stacidomo)
Oberwinterthur estas fervoja stacidomo en Vinterturo, Svislando.
San Martino di Lupari
San Martino di Lupari estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castelfranco Veneto (TV), Castello di Godego (TV), Galliera Veneta, Loreggia, Loria (TV), Rossano Veneto (VI), Santa Giustina in Colle, Tombolo kaj Villa del Conte. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Claret (Hérault)
Claret estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Saint-Hubert
Saint-Hubert (france: [sejnt-hyBEJR'], valone: Sint-Houbert) estas municipo en Belgio, kiu en 1825 ricevis la honortitolon "urbo". Komence de ĝi havis  loĝantojn.
Ekde 1977 la municipoj Arville, Awenne, Hatrival, Mirwart kaj Vesqueville apartenas al Saint-Hubert, la ĉefa municipo.
(9750) 1989 NE1
(9750) 1989 NE1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde la Universitata Observatorio de Monto John, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Tomislav Maretić
Tomislav Maretić, ankaŭ konata kiel Tomo Maretić (naskiĝis la en Virovitica, mortis la  en Zagrebo) estis elstara kroata lingvisto (klasika filologo) kaj leksikografo, (sud)slavisto , hind-eŭropisto, akcentologo, tradukisto, litovisto. Li decide difinis la normigon de la moderna kroata lingvo (kaj iusence ankaŭ la serba kaj la bosna). Kiel filologo-lingvonormiganto li mem estis lingvoplanisto, kaj tre bone konsciis kiom gravas kaj kiom po­vas la konscia interveno en lingvaj aferoj. Li esprimis sin tre favore pri lingvoplanadom speciale en la internaciaj rilatoj.
Li naskiĝis en Virovitica, kie li ĉeestis la bazan lernejon kaj en Varaždin, Požega kaj Zagrebo la gimnazion (mezgradan lernejon). Post kiam li diplomiĝis samtempe en la slavistiko kaj en la klasika filologio ĉe la filozofia fakultato de la Universitato de Zagreb en tri-jara programo, li pasis la instruistan ekzamenon por altlerneja instruado de la antikva greka kaj de la latina kiel ĉefa kurso kaj la kroata kiel dua kurso. En 1877 li laboris kiel staĝulo kaj ekde 1880 kiel kunhelpa instruisto en la Velika gimnazija en Zagrebo.
Li estis nomumita profesoro extraordinarius por "Slava filologio kun aparta emfazo sur la kroata kaj serba historioj de lingvo kaj literaturo" en 1886 (ekde 1890 profesoro).
Kiel gimnazia studento li eldonis mallongajn literaturajn verkojn (subskribante kiel Tomislav). En la 1880aj jaroj li koncentris sin sur la kroata ortografio kaj alfabetaj aferoj, eldonis kelkajn verkojn pri ĝi (la studo "Historija hrvatskoga pravopisa latinskijem slovima") en kiu li estis metanta fundamentojn por la akcepto de fonologio-bazita ortografio. Fine de la 19-a jarcento li eldonis du gramatikojn: la "akademian" ("Gramatika i stilistika hrvatskoga ili srpskoga književnog jezika") kaj la "gimnazian" ("Gramatika hrvatskoga jezika za niže razrede srednjih škola", ambaŭ en 1899) versiojn, en kiu li tute gvidis la gramatikan normon de la kroata literatura lingvo al la nov-štokavia lingvaro. Tiuj du gramatikoj reprezentas la finan alfrontiĝon kun la konkurencanta koncepto de norma lingvo rekomendita de la zagreba filologia lernejo. Krom Ivan Broz, li estis inter la unuaj ŝtokaviaj lingvopuristoj.
En 1907 li fariĝis redaktoro de la vortarego kompilita de la kroata Akademio kaj ĝis lia morto li redaktis proksimume 5 500 paĝojn, kiu faras lin unu el la plej produktemaj kroataj leksikografoj.
Li studis la lingvon de slavoniaj kaj dalmatiaj verkistoj kaj folkloraj epopeoj. Li tradukis verkojn el la pola, latina kaj antikva greka kaj kelkaj de la plej bone konataj kroataj tradukoj de la klasikaĵoj el la monda literaturo (Mickiewicz, Ovidio, Virgilo, Homero) estas lia laboro. Por traduki la klasikaĵojn li formis akcentan heksametron kiun Petar Skok nomis "la vivlaboron de Maretić". Maretić estintus pledanto por la kroata kaj serba lingva unueco kaj la uzado de fonologia ortografio, idealiginto de la "pura popola lingvo" kaj de ekskluzive (nov-)ŝtokavia bazo por la norma lingvo.
Interlingvistiko
La 4-a ĉapitro temas pri la interlingvistika historio ĉe kroatoj. En decembro 1891 Tomislav Maretić prezentis sian prelegon „Pensoj pri artefarita mondlingvo“ en la solena sesio de la Jugoslava Akademio de Sciencoj kaj Artoj.
Tomislav Maretić notis ke la neceso kaj utilo de la artefarita mondolingvo sentiĝas en Eŭropo, sed ke la fina solvo estos eventuale decido de la fora estonteco.
San Nazario
San Nazario estis memstara komunumo ĝis la 30-a de januaro 2019 kaj ekde tiam formis la novan komunumon Valbrenta kun la ankaŭ dissolvitaj komunumoj Campolongo sul Brenta, Cismon del Grappa;; San Nazario kaj Valstagna. La loĝloko situas en provinco Viĉenco en la valo de la Brenta Kanalo.
Tomislav Maretić
Literaturo
(esperanto) Velimir Piškorec kunlabore kun Sanja Janković: Tomo Maretić en interkruciĝo de filologio kaj lingvopolitiko. Unuiĝo de Zagrebaj Esperantistoj, Zagrebo 2015, 118 p. ISBN 978- 953-8110-00-9.
San Nazario
Ĝia blazono montras monton, kiu staras inter du aliaj montoj kaj portas flagon ruĝan kaj blankan.
Tomislav Maretić
Literaturo
(kroata) Velimir Piškorec uz suradnju Sanje Janković: Tomo Maretić na raskrižju filologije i jezične politike. Udruga zagrebačkih esperantista, Zagreb 2015, 116 p. ISBN 978-953-55418-9-9.
Eksteraj ligiloj
Kroata Esperanto-Ligo (KEL) : prelego en la kroata de Nikola Rašić pri Tomislav Maretić.
Notoj
Tiu ĉi artikolo grandparte estas traduko de la samtitola artikolo en la angla vikipedia versio je la 20-a de aŭgusto 2017.
Diego Macedo
Diego Macedo (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo.
M15
M15 (Messier 15, aliaj indikoj — NGC 7078, GCL 120) estas globa stelamaso en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
San Nicolò di Comelico
San Nicolò di Comelico estas komunumo de Italio.
De officiis
De officiis (Pri devoj) estas traktaĵo de la jaro 44 a.K. fare de Cicerono dividita en tri libroj, en kiuj Cicerono eksponis sian koncepton de la plej bonaj manieroj vivi, konduti kaj sekvi la moralajn devojn. Tiu verko studas tion kio estas honorinda (Libro I), tio kio estas propra avantaĝo (Libro II), kaj kion fari kiam la honorinda kaj privata gajno aspektas konfliktaj (Libro III). Por la unuaj du libroj Cicerono estis dependante el la stoika filozofo Panaitio, sed li verkis pli sendepende por la tria libro. De officiis estas verkita en la formo de letero al lia filo samnome Cicerono, kiu studis filozofion en Ateno. Spite tiun formon, ŝajnas, ke Cicerono verkis tenante pli larĝan publikon en menso. Tiu eseo estis publikigita postmorte.
Les Ormes (Vienne)
Les Ormes estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ormois.
Radikanala traktado
Radikanala traktado, aŭ endodontiko, estas kuracmetodo por inflama dento. La plej ofta kialo por radika traktado estas inflamo aŭ morto de la dentopulpo. Kario, traŭmato, restariga traktado aŭ mikroskopaj fendoj malfermas la vojon al la dentinaj tubuloj kaj radika kanalo. Denta inflamo aŭ morto estas diagnozitaj helpe de klinikaj simptomoj kaj trovoj, vigleco kaj rentgenradioj. Kiam la kerno de la dento estas neripareble difektita aŭ morta, ĝi devas esti traktita per radika kanalo. En radika traktado, infekto de ununura dento estas traktita aŭ malhelpita. La dentopulpo estas forigita. Ĝi anstaŭiĝis per ne-vivanta materialo.
NGC 7079
NGC 7079 (aliaj indikoj — ESO 287-36, MCG -7-44-22, AM 2129-441, PGC 66934) estas galaksio en konstelacio Gruo.
Radikanala traktado
Radiktraktita dento ne estas tiel daŭra kiel vivanta dento, sed kun zorgema zorgo (brosante viajn dentojn ĉiutage) ĝi kutime daŭras dum jardekoj.
NGC 7079
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Clermont-l'Hérault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Daiki Suga
Daiki Suga (菅 大輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo.
Jonathan Reis
Jonathan Reis (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Hokkaido Consadole Sapporo kaj Albirex Niigata.
NGC 7080
NGC 7080 (aliaj indikoj — UGC 11756, MCG 4-50-12, ZWG 471.11, NPM1G +26.0474, IRAS21278+2629, PGC 66861) estas galaksio en konstelacio Vulpo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Celles (Hérault)
Celles estas aparte malgranda komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis ne pli ol.
Kalvinana preĝejo (Szentes-Felsőpárt)
La kalvinana preĝejo estas historia monumento (deklarita en 1998) en urbo Szentes (Hungario), en urboparto Felsőpárt.
Historio
En la 16-a jarcento la loĝantaro de Szentes estis jam plejparte kalvinanoj, ili uzis la iaman katolikan kirkon. En 1746 la katolikoj reakiris ĝin. En la sekva jaro la kalvinanoj konstruis lignajn preĝdomon kun sonorilostablo, fine la nun videblan preĝejon en la urbocentro en 1826. Tio ne sufiĉis al la plena urbo. En la urboranda parto en Felsőpárt la paroĥejo en 1912, la preĝejo mem estis konstruita inter 1912-1914. József Angster kreis la orgenon en 1928.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo altiĝas. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La ĉefnavo havas trapezforman krucnavon. La enirejo troviĝas tra la turo, al kiu kelkaj ŝtupoj kuras. La absido estas duonronda. La internaj muroj estas blankaj laŭ la kutimoj. Interne feraj kolonoj tenas la galerion.
František Kašík
Majoro František Kašík (26-an de marto 1888 Polná – 18-a de septembro 1969 verŝajne Prago) estis ĉeĥa soldato, dum la unua mondmilito ĉeĥoslovaka legionulo en Rusio, partopreninto de Rusia intercivitana milito kaj la tn. Siberia anabazo. Kiel majoro de Ĉeĥoslovaka armeo li estis en la jaro 1935 vokita en Direktoraton de fortikigaj laboroj (DFL, ĉeĥa mallongifo ŘOP), por kiu li proponis sukcesan koncepton de kontraŭtanka obstaklo, la tn. ĉeĥa erinaco, poste validigata en armeoj preskaŭ tra la tuta mondo.
Les Ormes-sur-Vienne (stacidomo)
Les Ormes, plennome Les Ormes-sur-Vienne, estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en , en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
(14423) 1991 SM2
(14423) 1991 SM2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
NGC 7081
NGC 7081 (aliaj indikoj — UGC 11759, MCG 0-54-30, ZWG 375.49, KAZ 526, IRAS21288+0216, PGC 66891) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pohodlí
Pohodlí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Litomyšl en distrikto Svitavy. Ĝi troviĝas proksimume 5,5 km sude de Litomyšl. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/360. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 98 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pohodlí estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,33 km².
San Pietro Mussolino
San Pietro Mussolino estas komunumo de Italio.
Ĉang Hsueliang
Ĉang Hsueliang aŭ Chang Hsüeh-liang (張學良, 3a de Junio 1901 – 15a de Oktobro 2001), ankaŭ latinigita kiel Zhang Xueliang, kromnomita "Juna Marŝalo" (少帥), konata en sia posta vivo kiel Peter H. L. Chang, estis la efektiva reganto de Nordorienta Ĉinio kaj de multo de norda Ĉinio post la murdo de sia patro, Zhang Zuolin (la "Maljuna Marŝalo"), fare de japanoj la 4an de Junio 1928. Li estis instiganto de la Incidento de Ŝjiano de 1936, en kiu Ĉiang Kai-ŝek, la estro de la reganta partio en Ĉinio, estis arestita por devigi lin eniri en interkonsenton kun la insurekcia Komunista Partio de Ĉinio kaj formi la Duan Unuigitan Fronton kontraŭ Japanio, kiu estis okupaciinta Manĉurion. Kiel rezulto, li pasigis ĉirkaŭ 50 jaroj en hejma aresto, unue en kontinenta Ĉinio kaj poste en Tajvano. Li estas konsiderita de la Komunista Partio de Ĉinio kiel patriota heroo pro sia rolo en la Incidento de Ŝjiano. Li estas konata ankaŭ ĉar havis amaferon kun Edda Mussolini, filino de Benito Mussolini.
Jermak Timofejeviĉ
Jermak Timofejeviĉ (Ермак Тимофеевич, naskiĝinta en la jaro 1532, 1534, aŭ 1542 — mortis la 6-an de aŭgusto 1585) estis kozaka atamano, kiu konkeris Siberion por la Rusia imperio.
Vivo
Devene li servis sur rivero Volgo, kie li batalis kontraŭ Krime-tataroj. En la jaro 1579 li estis unu el komandantoj de kozaka ekspedicio, kies celo estis protekti posedaĵojn de komercista familio de Stroganovidoj antaŭ atakoj de siberia ĥano Kuĉumo. Poste li batalis en okcidento kontraŭ litovoj en Livonia milito. En la jaro 1582 li malvenkis soldatarojn de Kuĉum kaj disbatis lian imperion.
La 6-an de aŭgusto 1585 li pereis droninte en batalo ĉe rivero Irtiŝo.
Diego Rosa
Diego Rosa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
San Michele al Tagliamento
San Michele al Tagliamento estas komunumo apud la adriatika marbordo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Caorle, Fossalta di Portogruaro, Latisana (UD), Lignano Sabbiadoro (UD), Morsano al Tagliamento (PN), Portogruaro, Ronchis (UD) kaj Varmo (UD).
Konata la komunumo precipe estas pro la feria kaj turisma kvartalo Bibione, kiu situas laŭlonge de la maro.
Hans Eichel
Hans Eichel (naskiĝis en Kaselo) estas germana politikisto. La -jarulo studis germanistikon, politikan sciencon, historion kaj pedagogion en la universitato de Marburg kaj Berlino. De 1975 ĝis 1991, li estis la urbestro de Kaselo, kaj de 1991 ĝis 1999 estis ĉefministro de la germania federacia lando Hesio. En la ministraro unua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 22-a de oktobro 2002 kaj la 22-a de oktobro 2005, li estis ministro pri financoj ekde la 12-a de aprilo 1999: li sekvis la politikiston Oskar Lafontaine, kiu demisiis la 11-an de marto. Same li plenumis tiun funkcion en la ministraro dua de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 22-a de oktobro 2002 kaj formale la 22-a de oktobro 2005 (komisie ĝis la 22-a de novembro).
Komence li tre penis limigi la ŝtatan deficitojn kaj kadre de la mallonga ekonomie prospera tempo de la jaroj 1999 kaj 2000 sukcese ekvojigis tiun politikan kurzon. En la balota kampanjo de 2002 tamen li perdis subtenon de la kanceliero Gerhard Schröder, kaj, kvankam li restis ministro, estis premita jesi je signife pli alta ŝtata deficito ol permeseble laŭ liaj originaj planoj.
Hans Eichel estas membro de la politika partio Socialdemokrata Partio de Germanio.
Katilino
Katilino, nome Lucio Sergio Katilino​ (en latina Lucius Sergius Catilina, 108-62 a.K.) estis elstara romia politikisto de la epoko de la fino de la Romia Respubliko, apartenanta al la partio de la popolistoj. Katilino pasis al la historio kiel protagonisto de la nomita konspiro de Katilino, nome konspiro kiu, laŭ la akuzoj fare de Cicerono, estus konsistinta en klopodoj por detrui la Respublikon.
San Pietro Viminario
San Pietro Viminario estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Katilino
Katilino estas unu el la plej enigmaj figuroj de la historio de Romo; malbenita kaj deskizita fare de la klasikaj kronikistoj kaj historiistoj. La du ĉefaj fontoj por informaro pri Katilino estas precize la plej malamikaj de la gravulo. Cicerono, lia plej akra politika malamiko kaj rivalo, faris ĉiajn denoncojn kontraŭ li, speciale en siaj diskursoj nome "Katilinaĵoj" aŭ "Katilinaj oratoraĵoj", dum Salustio atribuis al li kelkajn el la plej maldecaj krimoj en sia moralisma monografio "De coniuratione Catilinae". Eĉ tiel, multaj el la plej teruraj akuzoj kontraŭ li, kiel ke li faris homajn buĉoferojn, estis plej probable simplajn inventojn por damaĝi lian reputacion. Spite tion, la konspiro de Katilino plue estas unu de la plej famaj kaj tumultaj okazintaĵoj de la lastaj jardekoj de la Romia Respubliko.
Wiesendangen (stacidomo)
Wiesendangen estas fervoja stacidomo en Wiesendangen, Svislando.
Tellin
Ekde 1977 la municipoj Bure, Grupont kaj Resteigne apartenas al Tellin, la ĉefa municipo.
La moralo de sinjorino Dulska
La moralo de sinjorino Dulska (pole Moralność pani Dulskiej) dramo de Gabriela Zapolska, kies antaŭpremiero okazis en 1906 en Krakovo. Libroforme eldonita en Varsovio en 1907. Unu el la plej gravaj verkoj de la aŭtorino.
Ĝi estas la unua parto de la serio "La moralo de sinjorino Dulska", kun la sekvaj partoj: "Sinjorino Dulska antaŭ tribunalo" kaj "La morto de Felicjan Dulski".
Origino
La moralo de sinjorino Dulska kreiĝis dum dek kelkaj tagoj inter oktobro kaj novembro 1906. La premiero okazis en decembro en la Urba Teatro en Krakovo.
La edzo de Zapolska proponis la ideon por la verko. Oni supozis, ke serĉante rolmodelojn, Zapolska estis influita de sia redakcia kolego, Leopold Szenderowicz, kiu sugestis al la verkistino la figuron de sia domposedantino Gołąbowa kaj ŝia familio.
La prototipo de Aniela Dulska estas malprogresema loĝantino de Lvovo, sinjorino Gołąbowa. La nomo de la ĉefrolulino asociiĝas ankaŭ kun lvova virino nomata Czesława Dulska, kiu, responde al enketo publikigita en 1905 de la populara urba ĉiutaga gazeto Nova Epoko, priskribis sian sistemon de dommastrumado, bazitan sur egoismo, avaro kaj ekspluatado de servistino.
La historio de la plej aĝa filo de Dulski, Zbyszek, havas sian fonton en la enamiĝo de la filo de gesinjoroj Pertak, la amikoj de la edzo de la verkisto loĝantaj en Stanisławów. La junulo havis amrilaton – kun la konsento de sia patrino kaj de la tuta familio – kun la servistino.
Tempo kaj loko de la intrigo
La historio okazas komence de la 20-a jarcento en Lvovo (aŭ en Krakovo – depende de la adapto), en la salono de la familio Dulski. En didaskalioj la aŭtorino priskribas la internon: Tapiŝoj, solidaj mebloj… Abundokornoj, postiĉaj palmoj, brodita landŝafto sub la vitro… bela servicoŝranko el mahagona ligno kaj empira ekranego. Lampo kun ŝirmilo el sorbopapero, tabletoj, kaj sur la tabletoj – fotoj". La teatraĵo ankaŭ estas enscenigata kun la krakov-stila interno.
Problemoj en la dramo
La verko de Zapolska estas tragedifarso, do kombinaĵo de komediaj kaj tragediaj elementoj. La ĉefa rolulino – Aniela Dulska – estas hipokrita, duvizaĝa, falsa, avida, nekapabla montri bonkorecon, kaj malestimas malriĉajn, malfortajn kaj sentemajn homojn. Ĉion, kion ŝi faras, estas por elmontri. Ŝia sinteno, pole nomata dulszczyzna, prezentas ŝajnan moralon, vivon en hipokriteco kaj mensogo. Ŝi fermas la okulojn al la amafero de sia filo kun Hanka, por ke li ne vizitadu nokte drinkejojn (fakte Dulska ne povas imagi la geedzecon de Zbyszek kun Hanka, ŝi konsiderus ĝin malhonoro al sia familio). Problemo venas kiam Hanka gravediĝas.
Filmigoj
La teatraĵo de Gabriela Zapolska estis prezentita ne nur sur la scenejoj de teatroj, sed ankaŭ adaptita al filmaj celoj. En 1930, ĝi estis la bazo por la unua filmo reĝisorita de Bolesław Newolin. Ĝi estis la unua sonfilmo en Pollando. Poste, la teatraĵo estis adaptita kvin fojojn por la bezonoj de la Televida Teatro en 1968, 1970, 1992, 2006 kaj 2013.
En 1975 aperis filmo sub la titolo Dulscy, reĝisorita de Jan Rybkowski, uzanta elementojn de ĉi tiu teatraĵo. Fadenoj el La moralo de sinjorino Dulska ankaŭ estis uzataj en la serio Tra la jaroj, tra la paso de la tagoj de Andrzej Wajda (epizodo 7, "Krakovo 1907"). La 2-an de oktobro 2015 okazis la premiero de la filmo Sinjorinoj Dulski, reĝisorita de Filip Bajon, kun Krystyna Janda, Katarzyna Figura kaj Maja Ostaszewska en la ĉefaj roloj.
En Esperanto
La dramo estis esperantigita de Tomasz Chmielik kaj Lidia Ligęza kaj estas eldonita de Bjalistoka Esperanto-Societo kaj Podlaĥia Libraro por la Nacia Legado la.
San Pietro di Cadore
San Pietro di Cadore estas komunumo de Italio.
Serĝento Kalen
Serĝento Kalen (pole: Ogniomistrz Kaleń) estas pola filmo el la jaro 1961 reĝisorita de Eva Petelska kaj Ĉeslavo Petelski, baze de romano de Jan Gerhard. Titola serĝento estas soldato en ĵus postmilita Pollando, kaj vole ne vole daŭre devas batali, nun kontraŭ banderanoj.
Prachov
Prachov (prononcu Praĥov) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Holín en distrikto Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km nordokcidente de Holín. Estas ĉi tie registritaj 61 adresoj. Daŭre ĉi tie vivas.
Prachov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,9 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1533.
Ĉirkaŭaĵo
En okcident-nordokcideta proksimeco de Prachov troviĝas komplekso de Rokoj ĉe Praĥov, naturrezervejo. Oriente de la vilaĝo leviĝas monteto Přivýšina (464 m).
NGC 7082
NGC 7082 (alia indiko — OCL 209) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anché - Voulon (stacidomo)
Anché - Voulon estas franca stacidomo sur linio Paris-Austerlitz -, situanta en , apud Voulon, en departemento , regiono Nova Akvitanio.
Komunumoj de Côtes-d'Armor
Jen listo de la iam 373, laŭ stato de 2023 ankoraŭ 348 komunumoj de la franca departemento Côtes-d'Armor laŭalfabete. (CAL) Kunurba komunumo de Lannion, kreita en 2003.
Voulon
Voulon estas franca situanta en departemento, regiono Nova Akvitanio.
Anché - Voulon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Voulon
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Voulonnais.
Sámuel Márkfi
Sámuel Márkfi naskiĝis kiel Markója Sámuel la  1811 en Hungara reĝlando en Cserencsóc [ĉerenĉOc] (nuntempa Črenšovci en Slovenio). Li mortis la 1861 en Pest (urbo).
Biografio
Sámuel Márkfi frekventis gimnaziojn en Szombathely kaj Kőszeg, universitatojn en urbo Pest kaj en Vieno. Post la abituriento en 1826 li aliĝis al benediktanoj. En 1835 li pastriĝis. Inter 1837-1846 li instruis en Pannonhalma, poste jam en Reĝa Universitato de Pest. Baldaŭe li ricevis diversajn ekleziajn postenojn. En 1860 li estis elektita rektoro. Li strebis por uzado de la hungara lingvo. Li ricevis unuafoje premion.
Komunumoj de Côtes-d'Armor
(CABRI) Kunurba komunumo de Saint-Brieuc, kreita en 2000.
Anché - Voulon (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Austerlitz - Bordeaux-St-Jean (570000).
Rudolf Scharping
Rudolf SCHARPING (naskiĝis  en Niederelbert) estas germana politikisto. La -jarulo studis politikajn sciencojn, sociajn sciencojn kaj juron en la bonna universitato. Ekde 1966 li estas membro de la Socialdemokrata Partio de Germanio. De 1969 ĝis 1974 li estis landa prezidanto de la socialdemokratia junulara asocio en Germanio (Jusos) en la germania federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj de 1974 ĝis 1976 vicprezidanto de tiu organizaĵo. Inter 1985 kaj 1993 li estis landa prezidanto de la partio Socialdemokrata Partio de Germanio en Rejnlando-Palatinato, kaj inter 1991 ĝis 1994 estis ĉefministro de tiu federacia ladno. En la unua ministraro de Gerhard Schröder, kiu reprezentis la registaron de Germanio inter la 27-a de oktobro 1998 kaj la 22-a de oktobro 2002, li estis ministro pri defendo. Inter 1993 kaj 1995 li krome estis partiestro de la Socialdemokrata Partio de Germanio, kaj de marto 1995 kaj majo 2001 aldone estis estro de la Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj (PES).
NGC 7083
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.