cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roberto Bolaño
Nokturno de Ĉilio
Romano en la formo de longa monologo de Patro Urotia rakontanta la historion de sia vivo kiam li kuŝas sur sia mortolito. Interalie, la patro parolas pri sia amikeco kun la literaturrecenzisto Farewell (Adiaŭo - "adiaŭo" en la angla) kaj lia konatiĝo kun la poeto Pablo Neruda, pri vojaĝo al Eŭropo, kie li estis sendita por vidi kiel konserviĝas la tieaj preĝejoj. per kolombĉasado kun falkoj, kaj pri kurso pri marksismo kiun li donis al Augusto Pinochet kaj liaj amikoj al la ĥunto komence de la periodo en kiu ili regis Ĉilion.
Amberes
Romano verkita en 1980 sed publikigita nur en 2002, jaron antaŭ la morto de Bolaño. La romano estas mallonga kaj fragmenta - konsistante el 56 sekcioj kiuj estas loze ligitaj kaj de poezia naturo. Kvankam ekzistas roluloj kaj intrigoj kiuj aperas en pli ol unu segmento, ekzistas neniu centra rakonto. Kiel fruan verkon, ĉi tiu romano prezentas multajn temojn kiuj maltrankviligus Bolañon en liaj postaj romanoj - krimuloj, vagabondoj, kaj homoj vivantaj ĉe la randoj de socio, same kiel korupto, sekso, amo, kaj poezio. En la enkonduko, kiun li verkis al la romano antaŭ ĝia publikigo en 2002, Bolaño asertis, ke li verkis la romanon ĉefe por si mem, kaj dum longa tempo la romano estis simple kolekto de paĝoj, al kiuj li revenis de tempo al tempo kaj ludis kun ili. iom.
El Gaucho Insufrible
Kolekto de noveloj, la plej multaj el kiuj rilatas iel al literaturaj verkoj kiuj antaŭis ilin. La rakonto "La Nesuferebla Gaŭĉo" estis inspirita de la rakonto "La Sudo" de Jorge Luis Borges dum la rakonto "Police Rat" (El policía de las ratas) okazas en la mondo priskribita de Kafka en la rakonto "Josephina la Kantistino aŭ Kun la Musoj". La rakonto "Jim" temas pri amerika veterano kiu batalis en la Vjetnama milito kaj vivas en Meksiko kiel poeto; "La vojaĝo de Álvaro Rousselot" (El viaje de Álvaro Rousselot) temas pri sukcesa argentina verkisto, kiu vojaĝas al Francio por trovi reĝisoron, kiu bazas siajn filmojn sur sia laboro sen agnoski ĝin aŭ pagi al li tantiemon.. "Du Katolikaj Rakontoj" ( Dos cuentos católicos ) konsistas el du paralelaj rakontoj: "Destiny" traktanta junan viron atendantan por trovi sian alvokiĝon kaj "La Mano de la Ŝanco" prezentanta frenezulon kiu eskapis el frenezulejo. La lastaj du rakontoj en la romano estas verkitaj en la formo de artikoloj - "La Mitoj de Cthulhu" (Los mitos de Chtulhu) kiu traktas verkistojn kaj verkon kaj derivas sian nomon de la laboro de H. P. Lovecraft, kaj "Literatura + malsano = malsano" (Literatura + enfermedad = malsano) kiu traktas, interalie, la poemojn "Mara Brizo" de Mallarmé kaj "La Vojaĝo" de Baudelaire.
2666
La lasta romano, kiun Bolaño verkis kaj kiu estis lia ĉefa okupo en la lastaj jaroj de lia vivo. La romano rondiras ĉirkaŭ nesolvita serio de murdoj de pli ol tricent virinoj en urbo en Meksiko proksime de la landlimo kun Usono. Krome, la romano sekvas grupon de kvar literaturrecenzistoj kiuj ekvojaĝas sekvante la misteran verkiston Archimboldi, prezentas la historion de usona ĵurnalisto interesita pri murdoj, kaj finfine ankaŭ traktas la pasintecon de la germana Archimboldi kaj liaj spertoj dum la Dua Mondomilito. La romano prezentas larĝan gamon de roluloj, regionoj, periodoj kaj rakontoj ene de rakontoj kaj ĝia longeco superas mil paĝojn. La romano konsistas el kvin partoj kaj estis eldonita post la morto de Bolaño, do ne estas certeco, ke la versio en kiu ĝi estis publikigita estas ja la fina versio. Lastatempe oni eĉ asertis, ke sesa parto de la romano troviĝas inter la verkaĵoj de Bolaño. La romano estis publikigita en la angla en 2008 kaj gajnis al ĝia verkisto la American Critics Association Award por tiu jaro.
La Tria Regno
Romano verkita en 1989 kaj malkovrita inter liaj verkaĵoj post lia morto. La romano temas pri Udo Berger, germana militluda ĉampiono, kiu vizitas kun sia amatino urbeton sur la Costa Brava kie li kutimis pasigi siajn infantempajn somerojn. Kiam unu el liaj amikoj maltrafas, Berger decidas atendi enurbe ĝis li estas trovita kaj pasigas la tempon ludante strategian ludon kun mistera loka viro.
Smrčí (Záhoří)
Smrčí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Záhoří en distrikto Semily. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Záhoří. Estas ĉi tie registritaj 65 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis. En Smrčí troviĝas sidejo de municipa ofico Záhoří.
Smrčí situas en katastra teritorio Smrčí u Semil kun areo 3,63 km². En la katastra teritorio Smrčí u Semil situas ankaŭ Dlouhý.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543.
En la jaro 1903 estis en Smrčí elfosita trezoro de arĝentaj moneroj el la jaroj 1573-1620 kaj renesanca arĝenta strio, enfosita tie dum la tridekjara milito. Ambaŭ estis transdonitaj en kolektaĵojn de Nacia muzeo en Prago.
Ryoto Iguchi
Ryoto Iguchi (井口 綾人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Ryukyu.
József Szabó (teatrestro)
József Szabó [jÓĵef sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó József estis hungara aktoro, teatrestro, reĝisoro. Lia origina familia nomo estis Schneider, lia filo estis József, B. Szabó.
József Szabó naskiĝis en 1816 en Debrecen, li mortis la  en Debrecen.
Biografio
József Szabó komence estis komercisto pri vinoj, ekde 1837 li kantis en koruso de Teatro Magyar de Pest. En 1842 li establis migrantan teatron en Kecskemét. Lia trupo prezentis spektaklojn (ofte operojn) ekzemple en 1844 en Szeged, Arad, Nagyvárad, en 1845 en Kolozsvár kaj Debrecen. Inter 1846 kaj 1848 kune kun Mihály Havi la trupo aranĝis tuneojn en Italio, Vieno, Francio, Bruselo, Prago. La turneo ne havis deficiton. Hejmenvenintaj ĉefe en Pécs ili prezentis teatraĵojn. En 1857 li estis teatrestro de germanlingva teatro en Temeŝvaro. En 1860 en Bukareŝto trupo de Szabó prezentis la operon de Ferenc Erkel: Hunyadi László. En Debrecen li estis arta gvidanto de la teatro inter 1866 – 1874, poste li pensiuliĝis.
Amazonio (subŝtato)
Amazono (portugale: Amazonas [amaZOnas]) estas la (aree) plej granda ŝtato de Brazilo.
Ĝi situas nord-okcidente de la lando ĉe rivero Amazono kaj limas al Kolombio kaj Peruo. Ĝi posedas la plej altajn regionojn de Brazilo (monto Pico da Neblina atingas 3.014 m), sed ankaŭ vastajn areojn kun alto de malpli ol 100 m super marnivelo.
Gravaj urboj estas Manaus kaj Manacapuru, Tefé, Parintins kaj Itacoatiara.
La flago estis adoptita per leĝo de la 14-a de januaro 1982. Ĝiaj 25 steloj simbolas la 25 municipojn, en kiujn la provinco estis dividita en 1897.Stelo pli granda simbolas la ĉefurbon Manaus. Du blankaj strioj simbolas esperon kaj ruĝa strio superitajn malfacilaĵojn.
Esperanto en Amazona Ŝtato
En 1945, Sebastião Augusto movadis tie.
Estas nuntempe Esperanto-movado en Manaus kaj Presidente Figueiredo.
Guipry
Guipry estas malaperinta franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Guipryens.
Ĝi nun formas parton de Guipry-Messac.
Esthal
Esthal - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Lambrecht.
Voltampero
Voltampero kun la simbolo VA estas la laŭleĝa mezurunuo por la elektra ŝajna povumo S. En elektrotekniko ĝi estas uzata por indiki la nominalan povumon de elektraj maŝinoj funkciantaj per alterna kurento.
La unuo Voltampero estas ligita kun la unuoj de la SI-sistemo en sekva maniero
La ĝenerala mezurunuo de la povumo Vato estas uzata po la efika povumo de la elektraj masinoj kaj por la blinda povumo estas uzata la unuo Var.
Nguyễn Văn Phùng
Nguyen Van Phung (naskiĝis la 25-an de decembro 1938) estas vjetnama instruisto kaj ĵurnalisto sub la pseŭdonimo Ngan Son. Li uzis por teni multajn gravajn poziciojn en la Propagando Fako de la Nghe Tinh Provincaj Partio Komitato (poste Nghe An Provinco), la Propagando Fako de la Son La Provincaj Partio Komitato. Li antaŭe estis Direktoro de Radio kaj Televida Stacio Nghe An.
Biografio
Li naskiĝis la 25-an de decembro 1938 en komunumo Quynh Ba, distrikto Quynh Luu, provinco Nghe An en familio de 5 infanoj. Kreskante en malriĉa kamparana familio, li baldaŭ estis eksponita al edukado, do en la aĝo de 6 jaroj li frekventis la bronzepokan klason de la franca-vjetnama lernejo (1944). Post la aŭgusta revolucio, li daŭre studis la novan edukan sistemon ĝis 1951, li studentiĝis ĉe la primara programo (unua grado).
Kiam li estis en bazlernejo, li partoprenis multajn agadojn de la loka infana movado por nacia savo. Ekde 1952 - 1956 li hejme frekventis mezlernejan nivelon 2 distriktojn Quynh Luu. Dum ĉi tiu tempo, li partoprenis multajn lokajn movadojn kaj agadojn dum la somero kiel popularigado de edukado, kalkulado de agrikultura imposto, partopreno en la konstruado de Nacia Aŭtovojo 37 kaj fosado de kanalo en Quynh Tho por servi. La militistaro kunordigis kun la ĝenerala kontraŭ-atako kontraŭ la francaj koloniistoj sur la batalkampoj.
En septembro 1956, li ĉeestis la Pedagogian Lernejon Interzonon 4 gvidatan de s-ro Nguyen Van Sy kiel la direktoro. Li estis la klasprezidanto de la klaso 16, gvidata de instruisto Tran Dinh Tieu. Krome li ankaŭ aliĝis al la Konstanta Komitato de la Junulara Unio (1956 - 1957). En junio 1957, li estis nomumita kiel delegito por viziti Onklon Ho okaze de sia reveno al sia hejmurbo.
Laborprocezo
La 15-an de aŭgusto, 1953 li aliĝis al la Junulara Unio por Nacia Savo kaj estis elektita kiel Sekretario de la Junulara Unio por Nacia Savo-Mezlernejo en distrikto Quynh Luu. Li estis akceptita en la Komunista Partio de Vjetnamio la 25-an de decembro 1959 ĉe la Partia Komitato de la komunumo Quynh Hoa. De tiam li okupis multajn gravajn postenojn de la partio kaj de amasorganizoj.
Post studentiĝado ĉe la Instruista Unio-Regiono 4, li estis instruisto de Bazlernejo Quynh Ba (1957 - 1959). En 1959 - 1960, li ricevis de la Eduka Departemento de la distrikto Quynh Luu rajtigon por instrui en la bazlernejo en la komunumo Quynh Hoa. Instruante ĉi tie, li aliĝis al la Plenuma Komitato de la Komunuma Unio kaj al la Plenuma Komitato de la Distrikta Unio Quynh Luu.
En 1960 - 1961, Nghe An Edukagentejo daŭre asignis lin por studi ĉe Nghe An Pedagogia Intermeza Lernejo. Ĉi tie li aliĝis al la Plenuma Komitato de la lerneja delegitaro. Li estis delegito al konferenco pri plibonigo de iloj tra la Nordo okazinta en Thanh Nam kun s-ro Le Van De. En julio 1961, post diplomiĝo de lernejo, la Provinca Partia Komitato Nghe An asignis lin labori ĉe la Junulara kaj Studenta Komitato de la provinco Nghe An. En 1962, li estis sendita studi junularan laboron en Co Loa Kinlernejo, Dong Anh, Hanojo.
En aŭgusto 1965, li estis la vicprezidanto de la Junulara kaj Studenta Komitato, membro de la Plenuma Komitato de la Provinca Junulara Unio. Li estis promociita kiel konstanta membro de Nghe An Provinca Junulara Komitato. Dum sia tempo en la Provinca Junulara Unio Nghe An, li konsilis kaj sukcese organizis 3 grandajn eventojn: "La Infana Ekspozicio Nghe An kun 5 aferoj instruitaj de Onklo Ho", la bonaj nepoj de la Kongreso de Onklo Ho en la provinco Nghe An, la unua renkontiĝo (septembro 12, 1964 ) ĉe Nghi Kim Agrikultura kaj Forstista Lernejo kaj la Dua Kongreso de Bonaj Nepoj de Onklo Ho (26 marto 1967 ) en Kim Lien- komunumo, Nam Dan.
De oktobro 1967 ĝis oktobro 1969, li estis sendita de la provinco por ĉeesti la Hanojo-Pedagogian Lernejon 1. En ĉi tiu tempo, Usono bombardis la Nordon tre furioze, la lernejo devis evakui al Doan Dao-areo, Phu Cu distrikto, Hung Yen provinco, poste al Thuong-Kato, Tu Liem, Hanojo.
Diplomiĝinta ĉe Pedagogia Universitato, li estis nomumita labori en la Propaganda Fako de Nghe An Provinca Partia Komitato, scienca specialisto, kiu kontrolas la edukajn kaj sanajn sektorojn, gvidatan de s-ro Nguyen Van Gian kiel estro de la fako. Tiutempe la provinca Partia Komitato evakuis al la komunumo Hien Son, distrikto Do Luong. En 1970, li estis sendita trejni 3 monatojn pri scienca laboro en Dai Mo, Tu Liem, Hanojo.
En septembro 1975, li estis sendita ĉeesti lernejon Nguyen Ai Quoc en Hai Duong. Li estis elektita sekretario de ĉelo 5. En septembro 1977, post studentiĝado ĉe lernejo, li estis nomumita al la Propaganda Fako de la Provinca Partia Komitato de la Provinca Partio Nghe Tinh respondeca pri propagando pri aktualaj aferoj, kulturo kaj artoj (nuntempe kunfandita) de provincoj Nghe An kaj Ha Tinh en Nghe Tinh provinco.
Responde al la milito de agreso ĉe ambaŭ finoj de la landlimo, laŭ krizocelo de la centra registaro, la 18a de junio 1978, Nghe Tinh deplojis 84 politikajn kadrojn fortigi Filo La provincon. La Provinca Partia Komitato Nghe Tinh decidis nomumi lin kiel estro de la delegacio.
De 1978 - 1981, li laboris kiel Estro de la Propaganda Fako kaj en januaro 1982, li estis promociita al la posteno de Konstanta Vicprezidanto de la Propaganda Fako de Son La Provinca Partia Komitato. Li ankaŭ aliĝis al la Partia Komitato de la Popola Politika Partio kaj estis rekte la sekretario de la ĉelo por multaj kursoj.
La 6an de januaro 1986 li estis aprobita de du provincoj por reiri al sia hejmurbo por labori en la propaganda fako de la Provinca Partia Komitato Nghe Tinh. La 4an de februaro 1987 li estis nomumita de la Provinca Partia Komitato Nghe Tinh kiel la Konstanta Deputito de la Propaganda Fako, gvidata de s-ro Dang Duy Bau. La 10-an de novembro 1988 li estis sendita de la provinco aliĝi al la delegacio de la provinco Nghe Tinh gvidata de s-ro Nguyen Van Gian - prezidanto de la provinca popola komitato por ĉeesti la 70-jariĝon de la rusa oktobra revolucio kaj viziti Ulanovskan provincon, sian hejmurbo. La incenso de Lenin.
En oktobro 1991, la provinco Nghe Tinh dividiĝis en du provincojn: li estis nomumita sekretario de la dungitara komitato, sekretario de la partia komitato, direktoro kaj ĉefredaktoro de Nghe An Radio kaj Televida Stacio. En decembro 1994, li aliĝis al la delegacio de oficialuloj de televida industrio de Vjetnamujo por viziti kaj fari profesian esploradon en Tajlando kaj ĉeestis trejnan kurson pri ĵurnalismaj kapabloj organizitan de Vjetnamia Ĵurnalista Asocio kaj la Franca Ambasado en Vjetnamio, organizitan de Hanojo.
Krome li studis kaj esploris dumlonge ĉe la Centra Instituto pri Ekonomia dum 9 jaroj 1984 kaj kursojn de Akademio de Nacia Administracio en 1994 pri la administrado de ŝtata administracio.
Pobeda (stacio)
Pobeda (Победа) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Aprelevka.
Ocaña (Norda Santandero)
Populacie ĝi konstituiĝas la dua urbo de la departemento post Cúcuta kun pli ol 100.000 loĝantoj inklude la ruran areon. Ties teritoria etendo estas de 460 km², kio reprezentas 2,2% el la departemento. Ties maksimuma alto estas de 1,202 msm kaj la minimuma de 761 m.
Administrado
La municipo Ocaña dividiĝas en 18 corregimientos (submunicipoj).
Hodruša-Hámre
Hodruša-Hámre, hungare Hodrushámor [hodruŝhAmor], germane Kerling-Hämmern estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Somlóvásárhely
Somlóvásárhely [ŝomlOvAŝArhej], latine Mogentianae estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en Distrikto Devecser.
Hodruša-Hámre
Situo
Hodruša-Hámre situas laŭ traira flankovojo. Banská Štiavnica troviĝas je 7 km.
Historio
La unuigita vilaĝo formiĝis en 1971 el vilaĝoj Banská Hodruša kaj Dolné Hámre, sed poste en 1980 ankaŭ Kopanice aliĝis. En 2001 vivis en Hodruša-Hámre 2344 homoj, (2189 slovakoj).
Somlóvásárhely
Geografio
Somlóvásárhely situas sub piedo de iama vulkano Somló, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Székesfehérvár-Szombathely. Ajka troviĝas 17, Sümeg 21, Pápa 29 km-ojn de ĝi.
Gravuraĵo
Gravuraĵoj estas ĉizaĵoj de ornamoj, skriboj kaj dekoracioj en metalo, vitro, ŝtono kaj aliaj malmolaj materialoj.
La klasikan permanan gravuraĵon sur metalaj supraĵoj aŭ sur vitro oni faras per grifelo kiel ilo. Celo estas krei per forigo de materialo supraĵostrukturon, kiu distingiĝas disde la fono. La kavaĵojn kreitajn per grifelo oni povas krome plenigi per farbmaso kaj tiel optike (per lasero) reliefigi.
Laŭ Francisko Azorín gravuri estas Ĉizi figurojn sur malmola materio por presreprodukti ilin. Li indikas etimologion el greka grafein (gravuri, skribi), kaj li aldonas terminojn gravurarto, gravurado, por arto gravuri; gravurilo, gravuristo, fotogravuri, heliogravuri, kuprogravuri, zinkogravuri.
Hodruša-Hámre
Banská Hodruša/Hodrusbánya
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1352 en tiama formo "Karlik". Dekomence oni minadis tie ercojn. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Hont, al distrikto de Selmecbánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Dolné Hámre/Alsóhámor
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1391. En 1663 la turkoj detruis la setlejon. Longe la loĝantaro okupiĝis pri prilaborado de metaloj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsóhámor 1475 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt.
Kopanice/Irtványos
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1352. En 1573 la turkoj detruis la setlejon. En 1833 kaj en 1919 incendioj okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Irtványos 410 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt.
Famuloj
En la iama Hodrusbánya naskiĝis hungara inĝeniero Jenő Sobó.
Skafandristo
Skafandristo estas homo, kiu praktikas subakvadon. Oni uzas por subakvigado skafandron aŭ oni subakviĝas sen skafandro.
La precizaj celoj de tiu profesio estas diversaj: nome laboraj (ekzemple por ripari ŝipojn, fiŝkaptadi aŭ serĉi dronaĵojn), sciencaj (priesplorado de maraj profundaĵoj, filmado), distraj, sportaj, militistaj ktp.
La realigado de tiu agado bezonas specialajn trejnadon kaj ekipon.
Jacopo de' Barbari
Jacopo de' Barbari, foje konata aŭ referencata kiel de'Barbari, de Barberi, de Barbari, Barbaro, Barberino, Barbarigo aŭ Barberigo (ĉirkaŭ 1460/70 – antaŭ 1516), estis itala pentristo kaj presisto kun tre individua stilo. Li translokiĝis el Venecio al Germanio en 1500, tiele iĝante la unua itala artisto de la Renesanco kiu laboris en Norda Eŭropo. Inter liaj malmultaj supervivantaj pentraĵoj (ĉirkaŭ dekdu) estas la unuaj konataj ekzemploj de pentrotrompoj ekde la Antikveco. Liaj 29 gravuraĵoj kaj tri tre grandaj lignogravuraĵoj estis ankaŭ tre influaj.
Somlóvásárhely
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. La romianoj havis tie vilaĝon Mogentianae, verŝajne ili estis vinkulturistoj. Stefano la 1-a fondis tie monaĥinejon en 996. La apude situanta setlejo nomiĝis Durnava. La komunumo en 1325 ricevis la rangon kampurbo kun jare po 4 tutlandaj bazaradoj.
Jacopo de' Barbari
Eble li revenis al Venecio kun Filipo la Bela de la Duklando Burgonjo, por kiu li poste laboris en Nederlando. Ĉirkaŭ marto 1510 li estis laborante por la sukcedanto de Filipo, nome Arkidukino Margareta en Bruselo kaj Mechelen. Januare 1511 li malsaniĝis kaj faris testamenton, kaj en marto la Arkidukino donis al li porvivan pension, pro lia aĝo kaj malforteco. Ĉirkaŭ 1516 li estis mortinta, lasante la Arkidukinon en posedo de 23 gravurplatoj, kiuj ekde tiam multaj el ili estis probable gravuritaj ambaŭflanke, kies gravuraĵoj eble ne supervivis.
Somlóvásárhely
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, poŝto, hotelo, restoracio, vindrinkejoj. La vinvilaĝo apartenas al vinregiono de Granda Somló.
Tempo (apartigilo)
Tempo povas esti:
Feijó (Acre)
Feijó estas municipo de la brazila subŝtato Akro, kiu taksis 32.311 loĝantojn en 2010.
Luieriu
Luieriu [lujerju] (hungare: Lövér) estas vilaĝo en Rumanio norde de Reghin administracie apartenanta al la komunumo Suseni. En 1910 ĝi havis 808 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 826. Ĝia unua skriba mencio estas el 1228. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye).
Stanisław Karczewski
Stanisław Karczewski (naskiĝis la 14-an de novembro 1955 en Varsovio) – pola politikisto, kirurgo. De 2005 senatano de la 6-a ĝis 9-a kadencoj, en la jaroj 2011–2015 vicmarŝalo de Senato de la 8-a kadenco, de 2015 marŝalo de Senato de la 9-a kadenco.
Vivo
En 1981 finis studojn ĉe la Dua Kuracista Fakultato de Medicina Akademio en Varsovio, poste akiris specialiĝon de la dua grado pri ĝenerala kirurgio. De 1981 engaĝita en regiona malsanulejo en Nowe Miasto nad Pilicą. Interalie estis direktoro kaj poste sekciestro en sia profesio.
En la jaroj 1998–2002 kunsidis en konsilio de distrikto Grójecki, kaj de 2002 ĝis 2005 estis konsiliano de Mazovia Sejmeto.
En parlamentaj balotoj al Sejmo en 2005 estis elektita senatano de la 6-a kadenco el la listo de Rajto kaj Justeco en Radom-regiono.
5332 Davidaguilar
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Aguilar, direktoro pri publikaj aferoj ĉe la Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, astronomia fotografisto kaj fabrikanto de teleskopoj.
Kvankam rigardita kiel terrenkonta asteroido, ĝi neniam proksimiĝas je malpli ol 45,6 milionoj da km de Tero:
Sonnenberg
Sonnenberg havas en germana lingvo la signifon de suna monto.
La vorto estas uzata kiel geografia nomo en germanlingvaj regionoj:
en Germanio
en Svisio
Eskapismo
Eskapismo estas mensa distraĵo kiel "fuĝo" de la perceptitaj malagrablaj aŭ banalaj aspektoj de ĉiutaga vivo. Ĝi ankaŭ povas esti uzata kiel esprimo por difini la agojn kiujn homoj prenas por helpi malpezigi persistante sentojn de depresio aŭ ĝenerala tristeco. Eskapisto sin retiras en "alia mondo", kiel fikcio, amuzado, hobio, teatro, videoludoj kaj filmo.
Sonnenberg
Sonnenberg estas la nomo de historiaj teritorioj:
Sonnenberg estas la nomo de burgoj kaj kasteloj:
346 Hermentaria
346 Hermentaria estas granda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Sonnenberg
Sonnenberg aŭ Sonnenberge estas la nomo de montoj kaj altaĵoj:
346 Hermentaria
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico. Ĝia nomo, "Hermentaria", referas al la franca vilaĝo Herment en la Centra Masivo.
Sonnenberg
en Italio
en Aŭstrio
Sonnenberg estas la familia nomo de jenaj personoj:
Sonnenberg, ceteraĵoj:
Valea Groșilor
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 546 loĝantojn (rumanoj), en 1992 291.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1519. Ĝis la mezo de la 16-a jarcento ĝia hungara loĝantaro pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Tőkepataka apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Natria aluminia fosfato
Natria aluminia fosfato, aluminia fosfato de natrio aŭ Na3Al(PO4)2 estas neorganika fosfata kombinaĵo de natrio kaj aluminio. Ĝi prezentas plurajn konfiguraciojn kaj prepareblas pere de reakcio inter la γ-Al2O3, fosfata acido kaj natria hidroksido. Kelkfoje ĝiaj kombinaĵoj ricevas apartajn nomojn tiel kiel (3 Na :1 Al :2 P - 3 Na :1 Al :8 P - 8 P: 2 Al: 3 Na) rilate al proporcioj de aluminio, natrio kaj fosfato.
Ĝia ĉefa uzo estas kiel fermento por bakaĵoj, estas blanka pulvoro, anhidra aŭ povas esti du- aŭ kvar-hidrato. Ĝi estas nesolvebla en akvo kaj solvebla en HCl. Natria aluminia fosfato kombiniĝas kun natria bikarbonato por estigi karbonan duoksidon. Kiel nutroaldonaĵo E541 ĝi same konatas kiel baza natria aluminio fosfato, kiu aparte taŭgas por fabrikado de fromaĝoj.
Reakcioj
Kvankam aluminia fosfato estas stabila komponaĵo, ĝi malkomponiĝas sub temperaturoj pli altaj ol 2000 °C:
Aluminia fosfato estiĝas per varmigo de natria aluminiato kaj fosfata acido:
aŭ pere de interŝanĝa reakcio de amonia fosfato kaj aluminia sulfato:
Guipry-Messac
Guipry-Messac estas nova franca situanta en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Suché (distrikto Michalovce)
Suché, hungare Zemplénszuha (zemplEnsuha) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Suché situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Michalovce troviĝas 8 km-ojn.
Historio
En 1910 loĝis en Zemplénszuha 425 da homoj, (401 slovakoj, 23 hungaroj, 1 germano). Ĝis Traktato de Trianon Zemplénszuha apartenis al Hungara Reĝlando, al Zemplén (reĝa departemento), al distrikto de Nagymihályi, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Suché 443 da homoj, (439 slovakoj).
Inkubacio
Inkubacio de malsano estas la periodo aŭ tempo inter infekto/kontaĝo kaj la unua apero de simptomoj de malsano. La tempo varias de minutoj al jaroj, depende de la malsano.
Referencoj
המודל הפסיכוסקסואלי
(18752) 1999 GZ16
(18752) 1999 GZ16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉefministro de Japanio
La ĉefministro de Japanio (内閣総理大臣 [naj-kaku sOŭ-ri daj-ĵin]) estas la registarestro de Japanio. Simple, la posteno japane skribiĝas 総理大臣, 総理 aŭ 首相 [ŝu-ŝoŭ].
Subakvado
Subakvado aŭ subnaĝado estas agado de homo sub akva surfaco. Subakvistoj profesie laboras en la akvo (nomeblaj ankaŭ skafandristoj, ĉar ili plej ofte portas hermetikan skafandron). La subakviĝo de subakvuloj (subakvantoj, subakvistoj) plej ofte komenciĝas per plonĝo, tio estas mergiĝante (sinmergante), sinĵetante en la akvon.
La simpla subakvado povas okazi per nura uzo de mallonga spirtubo. Okaze de libera subakvado, oni ne uzas spirgasan aparaton dum subakvado, la subakvado okazas per granda enspirado, retenante la enspiritan aeron ĝis eblo. Tiun teknikon uzis/uzas la perlo-, spongo-, mitulokolektistoj en la varmoakvaj maroj.
Por la profesia, hobia subakvado necesas subakvada ekipaĵo, ekz. subakvada naĝilo, subakva masko, spirgasa aparato kun kunpremita aero, diversaj mezuriloj.
Ĉefministro de Japanio
La ĉefministro estas ministro, ĉefo de ministraro kaj la kabineta oficejo (laŭ la japana konstitucio, 66-a artikolo, 1-a alineo). El parlamentano li estas nomumata de parlamenta rezolucio fare de la japana parlamento Kokkai, investata de la imperiestro. Rutine, ĝi estas nomumata el deputito.
Yoshio Koizumi
Yoshio Koizumi (小泉 佳穂, n. ) estas japana futbalisto.
Ĉefministro de Japanio
Kiam la ĉefministro demisias, la ministraro devas demisii, kaj ĝi daŭrigas ofici ĝis kiam la venonta ĉefministro estas nomumata.
Subakvado
La celoj de tiu agado estas diversaj: nome laboraj (ekzemple por ripari ŝipojn aŭ serĉi dronaĵojn), sciencaj (priesplorado de maraj profundaĵoj, filmado), distraj, sportaj ktp.
Lingva rimarko
En multaj lingvoj ekzistas komuna vorto por plonĝado kaj subakvado.
Hungara grek-katolika eklezio
Hungara grek-katolika eklezio estas unu de orientaj katolikaj eklezioj. Ĝi uzas bizancan riton.
Historio
La bizanca eklezio longe ĉeestis en Hungarujo. En fino de la 10a jarcento du hungaraj gvidantoj (Géza kaj Gyula) estis baptitaj en Konstantinopolo). La konstantinopola patriarko ankaŭ ordinigis la unuan episkopon de Hungarujo. En la 11a kaj 12a jarcentoj estis kelkaj bizancaj monaĥejoj en Hungarujo. Sed reĝo Stefano la 1a helpis disvastigi okcidentan kristanismon en sia lando. En la 15a kaj 16a jarcentoj ortodoksaj serboj, rutenoj, slovakoj kaj grekoj venis en Hungarujon. Plimulto de ili iĝis grek-katolikojn. En la 18a jarcento multaj hungaraj protestantoj iĝis katolikojn de bizanca rito.
En 1795 estis private publikita hungara traduko de la liturgio de Johano Krizostomo. En la 19a jarcento kelkaj aliaj liturgiaj libroj estis publikitaj en la hungara, sed ili ne estis aprobitaj.
Nur en 1912 estis fondita eparĥio de Hajdúdorog por hungariaj katolikoj de bizanca rito. Ĝia episkopo havis sidejon unue en Debrecen kaj poste en Nyíregyháza. En 1924 estis fondita ekzarkato en Miskolc. Dum komunista reĝimo la grek-katolika eklezio povus ekzisti en Hungario kaj ne estis malpermesita. En 1980 la jurisdikcio de hajdúdoroga eparĥio estis plilarĝigita por tuta Hungario. En 2011 estis envicigitaj en la ekzarkaton pliaj 29 paroĥoj el la hajdúdoroga eparĥio.
Ruĝkrura tinamo
La Ruĝkrura tinamo aŭ Ruĝpieda tinamo, Crypturellus erythropus, estas sugrunde loĝanta birdo troviĝanta ĉe tropikoj kaj pli malaltaj subtropikoj de norda Sudameriko.
Aspekto
La Ruĝkrura tinamo estas supraĵe simila al koturno kun kiu ĝi estas tute nerilata, kaj kun aliaj tinamoj, ĝi apartenas al Paleognatoj. Ties totala longo estas 27 al 32 cm. Ties brunecaj supraj partoj kaj griza brusto kontrastas klare kun la sablokolora ventro. La dorso kaj flugiloj estas striecaj, sed tio estas svage (ofte apenaŭ videbla) ĉe maskloj. Aldone, la kvanto de strieco ĉe supraj partoj varias laŭ la subspecioj. Ĝi estas la ununura tinamo en sia teritorio kun roz-ruĝecaj kruroj.
Kutimaro
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ĝi estas registrita malofte, escepte pro ties fajfa voĉo. Ĝi manĝas semojn, berojn, helikojn kaj insektojn. Oni scias malmulte pri ties reprodukta kutimaro, sed la brilaj ovoj estas hele grizec-lavendaj kun varia kvanto de rozkoloreco.
Etimologio
Crypturellus estas formata el la grekaj vortoj κρυπτός (kriptós), "kovrita" aŭ "kaŝita", οὐρά (urá), "vosto", kaj -ellus, latina diminutiva sufikso. La genronomo Crypturellus entute signifus "malgranda kaŝvostulo".
Taksonomio
La  Grizkrura tinamo estas monotipa specio. Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
La taksonomio, krom tio, restas neklara, kaj kelkaj fakuloj konsideras la taksonoj saltuarius, idoneus, kaj columbianus kiel monotipaj specioj pli ol kiel subspecioj de la Ruĝkrura tinamo. La SACC malakceptis proponon por altigi tiujn al specia statuso, konsiderinte ke la nune disponebla informo malsukcesas subteni la disigon.
Aldone, kelkaj subspecioij kutime asociaj kun la Ruĝkrura tinamo estis asociigitaj kun aliaj specioj en la pasinto, ĉefe la Cinamotinamo, la Ĉokotinamo kaj la Flavkrura tinamo.
Teritorio kaj habitato
La Ruĝkrura tinamo loĝas en Gujano, Surinamo, Kolombio, Venezuelo kaj nordorienta Brazilo, kaj en Margarita Insulo. Ĝi povas troviĝi ankaŭ en Franca Gujano. Ties preferata habitato estas seka arbaro, kvankam ĝi povas troviĝi en humidaj arbaroj kaj pli malaltaj arbustaroj kaj herbejoj. Ĝi preferas altojn sub 1,300 m.
Konservado
La Ruĝkrura tinamo estas nekomuna al surloke komuna en plej parto el sia teritorio, sed la Magdalena tinamo estas tre rara (eble formortinta), dum la Kolombia tinamo estas endanĝerita. Ambaŭkaze la ĉefa problemo estas la habitata detruo, sed ĉasado estas alia minaco. La IUCN listigas tiun birdospecion kiel Malplej Zorgiga, kun loĝteritorio de 1,800,000 km2.
Seini
Seini [sejnj] (hungare: Szinérváralja [sine:rva:ralja]), estas urbo en Rumanio laŭ la rivero Someș nordokcidente de Baia Mare. En 1950 oni aligis al ĝi Viile Apei (Apahegy). Administre apartenas al ĝi krome la vilaĝo Săbișa.
Situo
Seini situas en la valo de Someș; sude, okcidente kaj norde ĝi limas al la distrikto Satu Mare. Tra la urbo pasas la rumana nacia vojo DN1C kaj la fervoja linio inter Satu Mare kaj Baia Mare, kiu havas tie stacion.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 5 mil 056 loĝantojn (hungaroj, rumanoj, germanoj); en 1992 7 mil 774 el kiu preskaŭ 80 % estis rumanoj.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1334 kiel eklezejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Szinérváralja apartenis al Hungario (Szatmár).
Paradise (Kalifornio)
Paradise estas urbo en Butte County en Kalifornio en Usono. Granda incendio en novembro 2018 detruis la urbon.
Geografio
La areo estas 47,3 km² (18,2 mejlo²) kio estas tute senakva.
Demografio
Laŭ la popolnombrado de 2000 la popoldenseco estis 558,7/km² (1447,1/mejlo²) kaj la popolnombro 26 408.
Estis 11 591 familioj kaj 7244 parencoj en Paradise. La meza familigrandeco estis 2,22.
Zoltán Köntös-Szabó
KÖNTÖS-SZABÓ Zoltán (keOnteOŝ sabo) ĝis 1974 Szabó estis rumanuja hungara/hungara verkisto naskita en Săvădisla la 3-an de marto 1940 kaj mortis la 3-a de aprilo 2023.
APL
APL estas programlingvo, elpensita de Kenneth E. Iverson en 1962. La lingvonomo devenas el la anglalingva A Programming Language (programada lingvo). La kreinto de la lingvo ricevis la Premion Turing en 1972 pro sia kreaĵo.
APL baziĝas sur rigora matematika notacio. Ĝi uzas grandan nombron da matematikaj simboloj. La lingvo estas densa kaj malfacila por legi. Ĝi prezentas unu el la "nur-skribeblaj" (ne legeblaj) lingvoj. Tre komplikaj programoj bezonas nur malgrandan nombron da signoj. Unu programa linio povas enhavi ege kompleksan programon. Por iuj, ĝi estas ŝerco. Por aliaj – esenco de vivo.
Oni uzis APL-on sur tro malrapida komputilo por kreado de mult-uzanta sistemo. Ĉi tiu sistemo estis tre rapida kaj estis unu el la unuaj sukcesaj tempo-dividantaj sistemoj. Multaj laboristoj uzis la lingvon por komercaj kaj ekonomikaj aplikoj de 1970 ĝis 1980 en IBM.
Alia problemo pri APL estas la speciala signaro. Estas malfacile evoluigi la klavarojn, printilojn, protokolojn kaj diversajn tavolojn de softvaro por adapti la APL-literaron tiel rapide, kiel evoluas la komputilaj sistemoj mem. Tial Kenneth E. Iverson kreis aliajn programlingvojn kun ASCII-a literaro, interalie J (vidu sube).
APL estis produkto de IBM. Ĝi uziĝis en la kompanio por multaj taskoj. IVERSON kuniĝis al la kompanio, konstruis APL-on, kaj foriris. Poste li kreis posteulajn J(Ĝej)-on kaj aliajn lingvojn, sed ekster IBM li neniam denove havis sukceson.
Dambach-la-Ville
(jen france, origine germane kaj alemane Dambach, tamen ne miksende kun Dambach preskaŭ 90 kilometrojn pli norde en la sama departemento) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Gunib
Gunib (avare Гъуниб) estas vilaĝo en Dagestano (suda Rusio), administra centro kaj la plej granda loĝloko de la Guniba distrikto de Dagestano. La vilaĝo situas 172 kilometrojn for de Maĥaĉkala, je alteco 1500 super la mara nivelo. Laŭ datumoj de 2002 en Gunib loĝas 2,4 mil personoj, plejparte etnaj avaroj.
Chaenomeles japonica
Chaenomeles japonica, japania kenomelo aŭ florcidonio estas specio el la genro Chaenomeles el la plantfamilio de la Rozacoj (Rosaceae).
Priskribo
Kenomelo estas ne tre alta arbedo kun dornoj kaj larĝe etendantaj branĉoj. La alteco estas de 0,6 ĝis 2,0 m. La junaj branĉoj estas peltaj, branĉoj de la lasta jaro verukaj. La folioj estas lancetaj ĝis inverse ovoformaj, malfajne dentaj kaj kalvaj. Ili estas kun la tigo 1 cm longaj kaj 2 ĝis 3 cm larĝaj. La kromfolioj estas 1 cm longaj kaj 1,5 ĝis 2 cm larĝaj, renformaj kaj dentaj. La floroj staras du- ĝis triope. Ili estas oranĝaj ĝis brikruĝaj. En malfermita stato la floroj estas 3 ĝis 4 cm larĝaj. La fruktoj havas diametron de 4-7 cm kaj estas flavaj.
Origino
La specio estas indiĝena en Japanio.
Utiligado
Kenomelo estas ofta ornamarbedo. Oni kultivas ĝin ekde 1874.
Krudaj fruktoj ne estas manĝeblaj. La fruktoj estas stokeblaj. Ili enhavas sukeron kaj askorbinan acidon. Per kuirado ili moliĝas kaj kaj oni povas gajni sukon. Ili taŭgas por fari ĵeleon kiel ĉe la parena cidonio.
Sinagogo de Pápa
La Sinagogo en Pápa estas jam neuzita konstruaĵo.
Historio
La judoj vivis en Pápa ekde la 17-a jarcento. Ili havis preĝdomon en 1714, sinagogon en 1743. Ili konstruis pli grandan sinagogon inter 1844-1846. Dum la 2-a mondmilito la konstruaĵo ruiniĝis kaj la judoj deportiĝis al Aŭŝvico. La sinagogo ne plu estis uzata. En la 2000-aj jaroj ĝi renoviĝis kaj profitis ĝin por ekspoziciejo kaj kulturcentro.
Konstruaĵo
La duetaĝa klasikisma sinagogo ekstere estas simpla, kies larĝo estas 21, longo 32, alto interne 20 m. Sur la teretaĝo kaj sur la unua etaĝo estas lokoj por 800 viroj. La virinoj sekvis la mesojn en la dua etaĝo kaj tie situis loko de la orgeno, kiun neniam ili uzis. La sinagogo havas 5 enirejojn. Interne oni vidas 3 navojn.
Ida Harmath
Ida Harmath [harmat], laŭ hungarlingve kutima nomordo Harmath Ida estis hungara aktoro, kantisto. Ŝia fratino estis Emma Harmath, ŝia edzo estis Béla Szilágyi (aktoro) (ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Szilágyi Béláné).
Ida Harmath naskiĝis en 1837 en Ungvár (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Uĵhorodo (Ukrainio), ŝi mortis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio).
Biografio
Gepatroj de Ida Harmath estis migraj aktoroj, tial la juna Ida frue konatiĝis pri la aktora vivo. Ŝi debutis en Pécs. Ĉirkaŭ 1856 ŝi edziniĝis, poste ili kune aktoradis, precipe en Nacia Teatro (Pest). Ŝi havis rolojn en muzikaj teatraĵoj. Ŝi mortis tre frue kaj neniam ŝi naskis.
Eliane Elias
Eliane Elias (naskiĝis la 19-an de marto 1960 en San-Paŭlo) estas brazila pianistino, komponistino kaj kantistino.
Vivo kaj verkado
En la aĝo de ses jaroj ŝi eklernis pianludon: Ŝia patrino estis klasikmuzika pianistino kun emo pri ĵazo. Post kiam ŝi jam en la aĝo de 12 jaroj komencis verki transskribaĵojn de ĵazpianistoj kaj en la aĝo de 15 mem instruis ĉe la muziklernejo, je kiu ŝi ankaŭ lernis, ŝi komencis je la aĝo de 17 jaroj prezenti memkomponitajn ĵazpecojn. Ŝi vojaĝis kun la gitaristoj Toquinho kaj Vinícius de Moraes. Dum vojaĝo tra Eŭropo 1981 Eddie Gómez konvinkis ŝin dum ripozado en Parizo, ke ŝi iru al Novjorko. Post albumo kun la bando Steps Ahead kaj unu kun sia tiama edzo Randy Brecker, nomita laŭ ilia komuna filino Amanda, ŝi komencis en 1986 verki mem kiel bandestro kun propraj ensembloj. Post kelkaj sukcesaj albumoj (inkluzive dueton kun Herbie Hancock) en 1989 ŝi komencis kanti por la albumo Eliane Elias Plays Jobim, kion ŝi ekde tiam daŭrigas ankaŭ tre sukcese. Jam sur siaj unuaj diskoj je propra nomo ŝia profilo estas klare ekkonebla per tute memstarara aranĝaĵoj de normkantoj. En 1994 ŝi kunverkis la omaĝan albumon de Joe Henderson, Double Rainbow: The Music of Antonio Carlos Jobim.
Albumo de Bob Brookmeyer kun ŝiaj komponaĵoj (Impulsive!), muzikitaj de la ĵazorkestro de la Dana Radio, ricevis en 2001 Gremion.
Val (distrikto Tábor)
Val (Wall) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor en Sudbohemia regiono. Vivas en ĝi.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1413.
Honnecourt-sur-Escaut
Honnecourt-sur-Escaut estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 734 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999, kaj estas trafluata de la rivero Escaut.
Geografio
Honnecourt-sur-Escaut situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Honnecourt-sur-Escaut etendiĝas sur 15,49 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Francis Piton, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Lokaj famuloj
Honnecourt estas la naskiĝvilaĝo de la fama arkitekto Villard de Honnecourt, kiu vivis en la 13-a jarcento. Li aŭtoris 33 pergamenojn kun proksimume 250 desegnaĵoj.
Administrado
Honnecourt-sur-Escaut apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
(141052) 2001 XR1
(141052) 2001 XR1 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia spektra klaso "Sq" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio, sed ankaŭ iom de olivino kaj pirokseno (kiel por la asteroidoj de klaso "Q").
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 4:3 kun Marso.
Ĝia tre discentra orbito ekstere, ne tre proksime, tanĝas tiun de Merkuro, kaj krucas tiujn de Venuso, la Tero kaj Marso.
Stacio Suehirochō
Stacio Suehiroĉo (japane: 末広町駅 [Suehiroĉō-eki]) estas komuna nomo de kvar fervojaj stacioj en Japanio:
Mělník
Mělník (prononcu Mjelnjik; Melnik) estas urbo en Mezbohemia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Geografio
Mělník situas ĉirkaŭ 30 km norde de Prago en fekunda baslando, sur malalta monteto super kunfluejo de du plej gravaj ĉeĥaj riveroj Labe (Elbo) kaj Vltava (Vultavo). El orienta flanko ĝi najbaras al urbo Ŝirmita naturparko Kokořínsko, en flanko okcidenta leviĝas el malaltejo memorinda monto Říp (Rĵip). Pli malproksime estas videbla montetaro České středohoří.
Historio
Historio de la urbo datiĝas de jaro 1274, kiam ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a donacis al urbo profiton el rivera komerco.
Vidindaĵoj
Kun riĉa historio de la reĝa dota urbo oni povas plej bone konatiĝi dum promeno tra malnova centro. La plej grava konstruaĵo tie estas kastelo, konstruita sinsekve dum longa tempo. Dum ĝia konstruado ŝanĝiĝis modaj konstrustiloj de la romanika ĝis la frubaroka. En dua etaĝo troviĝas muzeo ekspozicianta arĥeologion, etnografion, vinfaradon kaj evoluon de infanĉaretoj.
Dileu Nou
Dileu Nou [dileu noŭ] (hungare: Magyardellő madjardelo) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Târgu Mureș, administracie apartenanta al la komunumo Sânpaul (Mureş).
Mělník
Vidindaĵoj
Sub la kastelo troviĝas vastaj vinkeloj, kie oni nun gustumas vinon. Vinejo kun teraso situas rekte super kunfluejo de Elbo kaj Vultavo. De tie oni ĝuas belan panoramon al angla parko situanta en kontraŭa flanko de rivero, kie la urboloĝantoj ŝatas promeni.
Dileu Nou
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 370 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 203 (90% hungaroj).
Mělník
Vidindaĵoj
Apud la templo situas estinta latina lernejo, kiu en la 16-a jarcento servis kiel centro de humanisma kulturo.
Dileu Nou
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1344. Ĝi estis hungara servutulvilaĝo en mezepoko. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Mělník
Vidindaĵoj
Riĉecon kaj famon de la urbo atestas burĝanaj domoj sur Placo de la Paco (náměstí Míru), sur kiuj konserviĝis domsignoj de estintaj privilegioj - ekz. Ora ŝafido, Ora stelo, Blua stelo, Ora grapolo. Historie altvalora konstruaĵo estas urbodomo el la 14-a jarcento. Ĉe gotika enirejo oni vidas sur muro 2 historiajn ferajn mezurilojn - la ĉeĥa kaj aŭstra ulnoj.
Urbodomon kun malnovaj burĝanaj domoj kunligas arkado, kiu finiĝas per kapucena klostro kun Preĝejo de 14 helpantoj el duono de la 18-a jarcento. Plua interesa konstruaĵo estas preĝejo de Sankta Ludmila el jaro 1585. En ĝia ligna sonorilejo troviĝas la plej malnova urba sonorilo.
El mezepoko konserviĝis urba remparo. Krom restoj de paradoso kaj novriparita akvoturo troviĝas tie ankaŭ Praga pordego el tempo ĉirkaŭ jaro 1500. Ene de ĝi hodiaŭ oni ekspozicias verkojn de nuntempaj pentristoj kaj aliaj artistoj. Eblas tie aĉeti ceramikaĵojn, juvelojn kaj pluajn artobjektojn.
Vinfarado
Inter la ĉeĥaj urboj Mělník estas fama precipe pro tradicio de vinfarado. Ĝi devenas el duono de la 14-a jarcento, kiam ĉeĥa reĝo Karolo la 4-a ordonis ĉi tie planti vinberujon el Francio. Ĉefa disfloro de vinfarado kaj koneksa kreskado de tuta urbo komenciĝis nur en la 16-a jarcento. Ĉiujare en septembro okazas festo de vinberrikolto, kiu akcentas tradicion de vinfarado. Kvankam vinfarado ne plu estas la ĉefa okupo de loĝantaro, tamen oni agnoskas ĝin eĉ aliloke.
Industrio
En duono de 19-a jarcento la urbo distriktiĝis. Tiutempe komenciĝis evolui krom agrikulturo eĉ nutraĵindustrio (sukerfabriko). Ĝis hodiaŭ la industrio plimultiĝis per branĉoj energetika, ĥemia kaj konstruado de infanĉaretoj.
Slovaka nacia tombejo
Slovaka nacia tombejo en Martin estas loko de lasta ripozo de multaj eminentuloj de slovaka vivo. Ĝi estas en centro de la urbo Martin apud la strato Sklabinská. Ĝi estis fondita fine de la 18-a jarcento origine kiel urba tombejo. En la jaro 1967 ĝi estis proklamita kiel Nacia tombejo kaj nacia kultura memoraĵo. Sian tutnacian signifon ĝi ricevis en la dua duono de la 19-a jarcento, kiam prizorgo pri ĝi estis konfidita al Matica slovenská (Slovaka Fondaĵo). Martin kiel loko de Nacia tombejo ne estis elektita hazarde, ĉar ĝi en la 19-a jarcento estis centro de slovaka kulturo.
Ĉi tie estas entombigitaj:
Meŝĉjorskaja (stacio)
Meŝĉjorskaja (Мещёрская) (ĝis la, Skolkovo, Сколково) estos haltejo sur la Linio MCD-4 Kijevsko-Gorkovskij de la Moskvaj centraj diametroj en Moskvo.
Slovaka nacia tombejo
1. Slovakaj Esperantistoj: Július Barč-Ivan, Martin Benka, Ján Valašťan-Dolinský, Ľudovít Izák, Miloslav Schmidt, Eduard V. Tvarožek.
2. Aliaj slovakaj eminentuloj.
Karol Kuzmány
Karol KUZMÁNY (1806 – 1866)
Grizkapa kulicikapo
La Grizkapa kulicikapo, Culicicapa ceylonensis, estas malgranda paserina birdo. Ĝi estis iam konsiderata parto de la familio Muŝkaptuledoj, sed lastatempe estas konsiderata parto de la Stenostiredoj. Temus pri "muŝkaptuledoj" tre rilataj al la (Paruedoj)
Karol Kuzmány
Kuzmány estis eminenta persono en la slovaka kultura vivo. Kiel gvidanto de la generacio inter klasikismo kaj nov-romantikismo, li famiĝis pro sia riĉa agado literatura kaj organiza. Li verkadis kaj eldonadis librojn kaj periodaĵojn.
Grizkapa kulicikapo
La Grizkapa kulicikapo estas nur 13 cm longa. Ĝi estas longvosta birdo muŝkaptuleca kun rekta starsinteno. Plenkreskulo havas malhelgrizecajn (kun malhelblua aŭ ardeza nuanco) kapon kaj bruston, olivecajn suprajn partojn (kun malhelbrunaj partoj en flugilplumoj kaj centra vosto) kaj brilflavajn subajn partojn.
Karol Kuzmány
Li naskiĝis en Brezno, studis teologion en evangelia liceo en Bratislava, en universitato en Jena, kie li vizitadis ankaŭ prelegojn pri filozofio, historio kaj estetiko. Li estis profesoro de evangelia liceo en Kežmarok kaj poste evangelia pastro en Banská Bystrica kaj Martin. En 1849 li fariĝis profesoro de praktika teologio de universitato en Vieno. Li mortis en Turčianské Teplice kaj estas entombigita en Nacia tombejo en Martin.
Grizkapa kulicikapo
Tiu specio kiu reproduktiĝas en altaj teroj de arbaroj de kverkoj (Quercus) kaj aliaj larĝfoliaj arbaroj kaj similaj arbaraj areoj en mezvarma al tropika suda Azio, el Pakistano, Centra Barato kaj Srilanko orienten al Indonezio kaj suda Ĉinio. Multaj populacioj estas loĝantaj birdoj, sed tiuj de Himalajo estas mallongdistance laŭ altitudo migrantaj birdoj. En Butano ekzemple tiu specio ne estas nekomuna la tutan jaron, kaj povas troviĝi ĝis kaj super 2,000 m super marnivelo. Birdoj el alta montarbaro restas je pli malaltaj altitudoj vintre, dum kiu tempo la specio estas klare komuna en Butano. Ili povas troviĝi ankaŭ vintre kiel migrantoj en Okcidentaj Ghatoj kaj partoj de suda Barato.