cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ebersberg (Vasgovio)
La monto Ebersberg estas 462,1 m alta monto en la suda Palatinata Arbaro. Ĝi situas en la rejnlando-palatinata distrikto Südliche Weinstraße en roklando de Dahn, parto de Vasgovio. La monto estas komplete kovrata de arbaro
Situo
La monto situas ĉirkaŭ 1,5 km okcidente de la monto Rehberg respektive ĉirkaŭ 3,6 km sude de Annweiler. Okcidente de la monto fluas la rivereto Ebersbach direkte al la rivero Queich. Ĉirkaŭ 0,7 km oriente estas sabloroko Asselstein. Trans la monto iras la limo inter la komunumoj Annweiler, Wernersberg kaj Völkersweiler
Oldenhütten
Oldenhütten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Nortorfer Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en Nortorf.
Poggio San Marcello
Poggio San Marcello estas komunumo de Italio.
Bucoșnița
Bucoșnița [bukoŝnica] (hungare: Bokos) estas komunumo en Rumanio sude de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 826 loĝantojn [rumanoj); en 1992 893 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1468. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Goleț, Petroșnița, Vălișoara.
Luko-Pasiono
La Luko-Pasiono estas la suferhistorio de Jesuo el Nazareto, kian ĝin prezentas la Evangelio laŭ Luko en siaj ĉapitroj Lk 22 - 23.
Muzikigoj
Interalie jenaj komponistoj faris la pasionon de Jesuo laŭ Luko objekto de pasionaj muzikoj:
Trstené pri Hornáde
Trstené pri Hornáde, hungare Abaújnádasd (abaUjnAdaŝd) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo. Ĝis 1948 la oficiala slovaka nomo estis Nádošť.
Situo
Trstené pri Hornáde situas laŭ maldekstra bordo de Hernád, laŭ la hungara landlimo, fine de sakovojo. Košice troviĝas 18 km-ojn.
Famuloj
En Trstené pri Hornáde naskiĝis hungara altlerneja instruisto Dániel Kováts.
(13905) 1976 QA
(13905) 1976 QA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
22-a de aprilo
La 22-a de aprilo estas la 112-a tago de la jaro (la 113-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 253 tagoj restas.
Je la 22-a de aprilo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 22-a de aprilo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Pirkka-Pekka Petelius
Pirkka-Pekka Petelius (n. 31-a de majo 1953 en Alatornio) estas finna multflanka amuzartisto kaj politikisto. Li estas aktoro, komikisto, reĝisoro, scenaristo, produktoro kaj kantisto. Oni konas Petelius speciale kielpro multaj sukcesintaj ŝercoserioj de la 1980-aj ĝis la 2000-aj jaroj. En la jaro 2019 li fariĝis parlamentano de Verda Ligo.
Tlatoani
Tlatoani (el naŭatla tlahtoāni [] "kiu parolas, oratoro"; pl. tlatoke, tlahtoqueh) estis la termino uzata de variaj popoloj de naŭatla lingvo en Mezameriko por aludi al la regantoj de la āltepētl aŭ urboj, kiuj estis la elektitoj de la pīpiltin (“nobeloj”) kiel regantoj de inter unu familio aŭ dinastio reganta en la diversaj setlejoj. La regantaj tlatoani de variaj āltepētl (kiel ĉe la meksikoj) estis nomitaj huēy tlahtoāni 'granda oratoro'). La termino estis tradukita al modernaj aŭ eŭropaj lingvoj iom malĝuste kiel reĝo aŭ eĉ imperiestro, kio certe estas malpreciza ĉar ne formis la popoloj de Mezameriko reĝoregnojn aŭ imperiojn, kaj la indiĝena termino ne estis uzataj nur de la meksikoj sed ĝi estis komuna termino ankaŭ inter la aliaj popoloj de naŭatloj.
4034 Viŝnuo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la hinduisma diaĵo Viŝnuo.
Ĝi estas asteroido de spektra klaso O, simila al 3628 Božněmcová, la asteroido kies spektro plej kongruas kun tiu de la ordinaraj ĥondritaj meteorŝtonoj L6 kaj LL6. La ĥondritoj L kaj LL entenas malpli da metalo, sed pli da fera oksido en la silikatoj.
Terrenkonta objekto
Ĝia discentra orbito trairas tiujn de Tero, Marso kaj Venuso.
Kvankam ĝia orbito alproksimas tiun de Tero al 2,871 milionoj da km, ĝia orbita periodo de iom pli ol unu jaro malhelpas ĝin proksimiĝi al Tero por la nuna momento:
Ĝi pli proksimiĝas al Venuso: la ĝi pasis al 0,0336 AU (5,025 milionoj da km) de Venuso.
Bahaaj preĝoj
La Bahaaj preĝoj konsistas en Bahaismo el diversaj tipoj: Preĝado ne estas gurda ripetado de vortoj sed konversacio kun Dio, kiel diris 'Abdu'l-Bahá :
"Preĝo estas konversacio kun Dio. La lingvo en kiu ni parolas al Dio estas la lingvo de la spirito. Kiam, preĝante, ni estas apartigitaj de ĉiuj eksteraj aferoj kaj turnas nin al Dio, tiam en niaj koroj ni kvazaŭ aŭdas la voĉon de Dio. Sen vortoj ni parolas, vokas, komunikiĝas kun Dio kaj aŭdas la respondon... Ĉiu el ni, atinginte la ĝustan spiritan staton, povas aŭdi la Voĉon de Dio." (...) "En la plej alta preĝo, oni preĝas nur pro la amo al Dio, ne pro tio ke oni timas Lin aŭ inferon, aŭ esperas favoron aŭ ĉielon... Kiam homo ekamas alian homon, li ne povas sin deteni ne mencii la nomon de la amato. Kiom multe pli malfacile estas sin deteni ne mencii la Nomon de Dio kiam oni Lin ekamis... Spirita homo trovas plezuron en nenio krom la rememorado pri Dio."
Devigaj preĝoj
La bahaanoj povas elekti inter tri preĝoj, kiujn ili devas reciti individue kaj private en difinitaj tempoj kun difinitaj korpaj sintenoj kaj gestoj. Ili devas reciti tiujn preĝojn fronte al la Bahaa Kiblo (Qiblih), kiu estas la Maŭzoleo de Bahá'u'lláh, kaj lavinte siajn manojn kaj vizaĝon per akvo kies aspektoj vida, flara kaj gusta ne estas modifiitaj , eĉ se ili ĵus sin banis. Se akvo estas malhavigebla, malpura aŭ malsaniga la bahaanoj rajtas kvinfoje reciti tiun frazon anstataŭ la lavado: "Je la nomo de Dio, la Plej Pura, la Plej Pura!"
La Mezlonga Preĝo estas recitenda matene, tagmeze kaj vespere
La Longa Preĝo estas recintenda unu fojon en 24 horoj, "kiam la kredanto sin trovas en stato de humileco kaj fervora adorado"
Ne koncernas la devigo tiujn, kiuj estas :
Ordinaraj preĝoj
Báb, Bahá'u'lláh kaj  'Abdu'l-Bahá verkis multajn preĝojn, kiujn la bahaanoj povas reciti kiam ajn ili sentas la bezonon por danki kaj laŭdegi Dion aŭ peti de Li protekton kaj helpon. Tion ili povas fari kie ajn, individue aŭ kune, private aŭ publike.
Bahá'u'lláh instigas ilin al la legado, recitado kaj meditado de la Sanktaj Skriboj bahaaj matene kaj vespere :
"'Kantu, ho Mia servanto, la versojn de Dio donitaj al vi, por ke la dolĉeco de via melodio flamigu vian propran animon, kaj allogu la korojn de ĉiuj homoj. Kiu ajn ripetas, en la privateco de sia ĉambro, la versojn malkaŝitajn de Dio, la dissemantaj anĝeloj de la Ĉionpova disvastigos la aromon de la vortoj de ties buŝo.."
La bahaanoj povas ankaŭ preĝi per siaj propraj vortoj, ĉar 'Abdu'l-Bahá diris, ke "Preĝo estas konversacio kun Dio".
Ripetado de la "Plej Granda Nomo"
Alia deviga rito estas la 95foja ripetado de la "Plej Granda Nomo" (Alláh-u-Abhá: "Dio la Plej Glora"). Tion ĉiutage faras la bahaanoj post rita purigado kaj sidiĝo fronte al la Kiblo
Laboro
"'Bahaa preĝo ne estas, tamen, limigita al la uzado de la difinitaj formoj, kiel ajn gravaj ili estu. Bahá'u'lláh instruas ke la tuta vivo de homo devas esti preĝo, ke laboro plenumita en la ĝusta animstato estas ador-akto, ke ĉiu penso, vorto kaj faro dediĉita al la Gloro de Dio kaj al la bono de proksimuloj estas preĝo, en la plej vera senco de la vorto.'"
" 'Abdu'l-Bahá diras : 'En la Bahaa Kredo arto, sciencoj kaj ĉiaj metioj estas konsiderataj kiel preĝo. Homo, kiu faras peceton de notpapero streĉante ĉiujn siajn kapablojn, konscience, koncentrante ĉiujn fortojn por ĝin perfektigi, estas gloranta Dion. Mallonge, ĉia peno kaj fortostreĉo de homo el la fundo de lia koro estas adoro, se ĝi estas diktita de la plej altaj motivoj kaj de la deziro fari servon al la homaro. Tio ĉi estas preĝo : servi al la homaro kaj prizorgi bezonojn de la homoj. Servado estas preĝo. Kuracisto fleganta malsanulon, afable, kunsente, sen antaŭjuĝoj, kaj kredante la fratecon de la homa raso, plenumas glorakton.'"
Brooke Burke
Brooke BURKE (14a de Junio, 1968) estas usona aktorino, manekeno, famulino, verkisto kaj negocistino. Ŝi estas konata kiel gastiganto de la veturprogramo de E! Network nome Wild On! (1999–2002), de la programo de CBS nome Rock Star (2005–2006), kaj de TV Lands nome She's Got the Look (2010). Venkinte en la sepa sezono de Dancing with the Stars, Burke servis kiel kungastiganto de la programo la deka sezono al la deksepa sezono (2010–2013). En 2017, Burke lanĉis "Brooke Burke Body", apo por filmetoj pri ekzercado kiu montras ŝin.
Burke servis kiel kungastiganto de la konkurso de Miss America en 2011, 2012, 2013, kaj 2016.
El 2016–2018, Burke gastigis kaj kunproduktoris la sabatmatenan programon Hidden Heroes, nome televida programo de kaŝita kamerao disvolvigita por kunuloj en kiu ĉiu epizodo montris la disvastigitan bonvolemon en nia mondo sekrete kaptante heroojn en agado.
Aliaj televidaj aperoj estis gastigado de la cifereca serio kaj retprogramo I Dare You en TV Land (2018) same kiel ripetita rolo en Melissa & Joey (2014–2015).
Fervojo Sejbu
Fervojo Sejbu (西武鉄道株式会社 [Seibu tecudō kabuŝiki-gaiŝa, angle: Seibu Railway Company, Ltd., laŭvorte: akci-kompanio Fervojo Sejbu) estas japana privata fervoja kompanio. Ĝi estas centra kompanio de la Grupo Sejbu (西武グループ [Seibu Gurūpu]), okupita pri publika transporto, komerco de nemoveblaĵo, podetala komerco kaj aliaj aferoj. La fervoja reto de Sejbu situas en nord-okcidenta parto de Tokio kaj en sud-okcidenta parto de Gubernio Sajtama. La kompanio posedas ankaŭ retojn de busoj, taksioj, hoteloj kaj okupiĝas pri aliaj turismaj aferoj en Japanio.
La nomo "Sejbu" (西武) estas siglo de "okcidento" (西) kaj "Musaŝi" (武蔵), historia nomo de la regiono.
Linioj
La fervojo dividiĝas al du grupoj plus unu aparta linio. La grupo de Ikebukuro konsistas el 5 linioj — linio Sejbu-Ikebukuro kaj ĝiaj branĉoj. La grupo de Ŝinĝuku situas iom pli sude kaj konsistas el 6 linioj plus unu karga linio, kiu nun ne funkcias. La grupo de Ŝinĝuku enhavas linion Sejbu-Ŝinĝuku, ĝiajn branĉojn kaj unu linio (Sejbu-Tamagaŭa), kiu ne estas branĉo de Sejbu-Ŝinĝuku kaj situas pli sude ol aliaj. Komuna longeco de ĉiuj fervojaj linioj de Sejbu estas 179,8 km.
Prezoj
La prezoj por unu adoltulo (aprilo 2013):
Savendulino
La savendulino, aŭ persekutata junulino aŭ damo en danĝero aŭ simile, demoiselle en détresse, damsel in distress, estas tipa rolulo en romanoj, arto, teatro, filmo, bildliteraturo, videoludoj ktp. Temas pri juna, bela virino, kiun minacas (eble forrabas) iu monstro aŭ maliculo kaj kiun savas vira heroo el la danĝero.
12578 Bensaur
12578 Bensaur estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Savendulino
Hodiau la kliŝa rolo estas ofte kritikata por esti malfeminisma. Modernaj uzoj de la rolo ofte montras savendulinon pli fortan, kiu povas savi sin mem.
12578 Bensaur
Nomo
Ĝia nomo honoras Benjamin Paul Saur, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la Marlborough High School de Marlborough, Masaĉuseco, Usono.
Savendulino
Ekzemploj
Kelkaj savendulinoj en populara kulturo:
Endre Kőszeghy
KŐSZEGHY Endre [pr. koe:segi] Szabó estis hungara aktoro, teatrestro naskiĝinta en Jászszentgyörgy 1819 kaj mortinta en Borossebes la 16-an de septembro 1901.
Kariero
Endre Kőszeghy debutis en 1838, sed memstara teatrestro li fariĝis nur ekde 1849 kaj li estis por 40 jaroj rekonata teatrestro de provinca teatra ludo. Ekde 1875 li teatrestris kune kun Jenő Gáspár.
Multilingual Environments in the Great War
Multilingual Environments in the Great War ("Multlingvaj medioj en la Granda Milito") estas anglalingva libro eldonita ĉe la brita eldonejo Bloomsbury. Ĝin redaktis Julian Walker kaj Christophe Declercq.
Ĉi tiu libro esploras la malsamajn manierojn, per kiuj lingvo estis uzata por provi sencigi la unuan mondmiliton. Proponante pliajn evoluojn en noviga aliro al la studo de la konflikto, ĝi disvolvas internacian vidpunkton de la sperto de milito por malkaŝi malpli atendatajn areojn de lingvouzo dum la konflikto. Prenante la studon de la Unua Mondmilito preter la Okcidenta Fronto, la ĉapitroj ekzamenas spertojn en multaj regionoj, inkluzive de Afriko, Armenio, Aŭstralio, Rusio kaj Estonio, kaj diversaj kuntekstoj, de militkaptitoj kaj internigejoj al postmilita kazerno. Uzante plej diversajn lingvojn, kiel Esperanton, flandran, italan, svahilan, portugalan, rumanan kaj turkan, ĝi kunigas lingvajn spertojn de batalantoj kaj de la hejmfronto.
Circaetus
Circaetus estas genro de mezgrandaj agloj en la familio de rabobirdoj nome Akcipitredoj, kiu enhavas ankaŭ multajn aliajn dumtagajn rabobirdojn kiaj la buteoj kaj la cirkuoj, sed en la subfamilio de Cirkaetenoj, nome Serpentagloj.
Yasushi Kita
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, JEF United Ichihara, Cerezo Osaka, Albirex Niigata, Thespa Kusatsu kaj Gainare Tottori.
Circaetus
Temas pri specioj de loĝantaj birdoj en Afriko, sed la migranta Komuna serpentaglo reproduktiĝas el la baseno de Mediteraneo al Rusio, Mezoriento kaj Barato, kaj vintras en subsahara Afriko kaj orienten al Indonezio.
Familio Väisälä
Familio Väisälä estas fama pro tri el siaj membroj Vilho, meteorologo (1889–1969), Yrjö, astronomo (1891–1971) kaj Kalle, matematikisto (1893–1968). La tri fratoj estis esperantistoj. Aperis libro pri ilia vivo :«Oman tien kulkijat».
Circaetus
Tiuj Serpentagloj troviĝas en malfermaj habitatoj kiaj kultivataj ebenaĵoj kaj aridaj savanoj, sed ili postulas arbojn por konstrui neston el bastonetoj. La ununura ovo estas kovata ĉefe aŭ nure de la ino.
Familio Väisälä
Vilho kreis firmaon «Vaisala Oyj» kiu produktas mezuraparatojn. Tiu firmao tre prosperis eĉ ege post la forpaso de sia fondinto. Per parto de la akcioj de sia firmao li kreis fonduson je nomo de Vilho, Yrjö kaj Kalle Väisälä kiu disdonas premiojn al studentoj kaj esploristoj en la kampoj matematiko, astronomio, fiziko meteorologio kaj geodezio.
Circaetus
La agloj de la genro Circaetus havas rondoforman kapon kaj larĝajn flugilojn. Ili predas reptiliojn, ĉefe serpentojn, sed ankaŭ lacertojn kaj foje eĉ malgrandajn mamulojn.
John Zerzan
John Zerzan (naskiĝinta en 1943) estas usona anarkiisto kaj primitivisma filozofo kaj aŭtoro. Liaj verkoj kritikas agrikulturan civilizon kiel nepre subprema, kaj defendas konstruon de la vivmanierojn de ĉasistoj-kolektistoj kiel inspiron por kio libera socio aspektu. Kelkaj temoj el liaj kritikoj inkludas aldomigon, lingvon, simbolan pensaron (kiaj matematiko kaj arto) kaj la koncepton de tempo.
Familio Väisälä
Familia historio
La leviĝo de la familio de kamparanoj al inteligenciuloj komenciĝis kun la praavo Josua Väisälä kiu estis sendita al lernejo en la fino de 18a jarcento. Ĉar tiutempe instruado estis en la sveda li estis alinomita Weissel. En la komenco de la 20a jarcento kun vigliĝo de nacia sento la familio refinnigis sian nomon. Dum la teologiaj studoj de Josua en Åbo (Turku) estis ne kompletaj, lia filo, la avo estis ordenita pastro. El liaj sep infanoj nur unu filo Johannes daŭrigis la nomon. Li kiam infano estis trafita de malsano kies sekvo estis ke lia kruro estis tute paraliziita, kaj li marŝadis nur lamante. Post diplomiĝo en la gimnazio de Kuopio, li ĉesis studi kaj eklaboris kiel komizo en lignosegejo.
John Zerzan
Liaj ses ĉefaj libroj estas Elements of Refusal (1988), Future Primitive and Other Essays (1994), Running on Emptiness (2002), Against Civilization: Readings and Reflections (2005), Twilight of the Machines (2008), kaj ''Why hope? The Stand Against Civilization'' (2015).
Familio Väisälä
Familia historio
Li edziĝis al Emma Jääskelä el Ostrobotnio kies patrino apartenis al edukita familio Cannelin. La paro naskis ok gefilojn el kiuj unu mortis en infanaĝo kaj la sep ceteraj fariĝis maljunaj. La kvin filoj kaj du filinoj ĉiuj diplomiĝis. La tri plej junaj Vilho, Yrjö kaj Kalle fariĝis famaj profesoroj. La kripla patro kiu ne povis multe aktivi fizike estis sciosoifa kaj komunikis sian scivolemon al siaj gefiloj. Li estis aparte lerta por inventi teĥnikaĵojn kaj krei matematikajn teoriojn. Johannes Weissel estis unu el la plej famaj volapukistoj de Finnlando.
Sed malfeliĉo trafis la familion: la segejo estis forvendita, la patro maldungita, kaj li subite forpasis en 1904. Sed la familio montriĝis tre solidara, la kvar plej aĝaj gefiloj helpis por ke la plej junaj povu plu studadi.
Dingo
Dingo (Canis lupus dingo) estas tipo de sovaĝa hundo, verŝajne parenca al hinda lupo (Canis lupus pallipes), ankaŭ konatas kiel aŭstralia sovaĝa hundo.
La dingo estas konsiderata endanĝerigita speco, ĉar en plejparto de la nuna Aŭstralio ĝi miksiĝas kun simpla hundo. Nur en kelkaj regionoj la vera dingo restas, sed ankaŭ tie ĝi ofte suferas pro ĉasado kaj venenigo kiel danĝera specio — aŭstralia leĝo defendas ĝin nur en malmultaj lokoj (kiel la ĉefurba regiono). Por ne lasi la hundojn migri al sud-oriento de la lando, kie plejmulto da aŭstralianoj loĝas kaj okupiĝas pri ŝafbredado, oni konstruis longegan barilon (5.320 km). Vd. Dinga Barilo.
Familio Väisälä
Familia historio
Per la maldunga mono, la patrino povis aĉeti domon en Joensuu : ŝi ne plu bezonis la dungloĝejon en Utra, kaj la vivo de la filoj estis faciligita. Vilho studis en gimnazio de Joensuu kio esti ŝanco ĉar ĝi estis unu el la malmultaj lernejoj kiuj kondukis al plustudado en la finna lingvo. La gimnazio estis elita kaj multaj instruistoj estis doktoroj, kaj nur 15-o da lernantoj diplomiĝis ĉiujare.
La instruado estis tre orientita al lingvoj: la sveda kaj la rusa en la unua klaso, la latina en la tria, la germana kaj la greka en la kvina kaj la franca en la sesa klaso. Franca kaj greka estis opciaj sed estis eble studi ĝis ses lingvojn, el kio Vilho tiris avantaĝojn.
Sur tiu firma grundo, Vilho daŭrigis siajn lingvajn studojn : kiel plenkreskulo li ankaŭ studis la anglan, la hispanan kaj la italan kaj ankaŭ la japanan. Al tiuj lingvoj li aldonis Esperanton.
La tri fratoj (Vilho, Yrjö kaj Kalle) krome eksterlerneje memstare studis matematikon. Vilho diris ke li ne multe interesiĝas pri lerneja studo sed pli pri knabinoj, sporto kaj muziko. Tamen li estis instigita -aparte de sia frato Yrjö- serioze pritrakti matematikon, kaj li atingis bonajn rezultojn.
Fonduso
En 1963 Vilho donacis 3000 akciojn de sia firmao (tio estas 22% da ili) al la Finna Akademio pri Sciencoj kaj Literaturo (Suomalainen tiedeakatemia ). La donaco estis ligita al la akcioj konsistiganta fonduson portantan nomon «Vilho, Yrjö kaj Kalle Väisälä» kies interezoj estu uzota por subteni studojn kaj esplorojn en la kampoj matematiko kaj natursciencoj. Vilho esprimis ke al li tre plaĉus ke la premioj estu precipe disdonotaj al esploristoj en la sciencaj fakoj kiuj estis proksimaj al li kaj al liaj fratoj. La deziro estis plenumita disdonante premiojn al esploristoj pri matematiko, fiziko, astronomio, meteologio kaj geofiziko.
Cacova Ierii
Cacova Ierii [kakova jerij] (Aranyosivánfalva aranjoŝiva:nfalva) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Turda. Administre ĝi apartenas al Iara (Cluj).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 060 loĝantojn (rumanoj), en 1992 686.
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1426. Ĝis 1919 Aranyosivánfalva apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Ryuji Ishino
Ryuji Ishino (石野 竜二, n. ) estas japana futbalisto.
Poggio San Vicino
Poggio San Vicino estas komunumo de Italio.
Nanzdietschweiler
Nanzdietschweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
American Rescue Plan
La Usona Sava Plano (angle American Rescue Plan) estas stimuliga politiko de 1,9 biliono da dolaroj proponita de prezidento Joe Biden por rapidigi la restaŭradon de la usona ekonomio, damaĝita pro la ekonomiaj kaj sanaj konsekvencoj de la Kronvirusa pandemio kaj la recesio kaŭzita de ĝi. Li planas proponi tiun planon kiel unu el siaj unuaj leĝpronoj de sia prezidanteco al la Usona Kongreso. Unuafoje proponita la 14-an de januaro 2021, tiu politiko plifortigas multajn aspektojn de la kontraŭrecesiaj planoj de la administrado Trump.
Enhavo
Laŭ la gazeto The New York Times, inter la ĉefaj aspektoj de la plano estas:
Garchizy
Garchizy estas franca situanta en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Garchizois.
Universitato de Miĉigano
La Universitato de Miĉigano ( University of Michigan) estas la plej malnova universitato de Miĉigano. La ĉefkampuso estas en Arbaro de Ana, kaj la du aliaj kampusoj estas en Flint kaj Dearborn.
La universitato estis fondita en 1817 en Detrojto kaj movis al Arbaro de Ana en 1837.
LDP
La tri-litera kombinaĵo LDP havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Georgo la 1-a (Grekio)
Georgo la 1-a, Γεώργιος Α΄ της Ελλάδας (naskiĝis la  en Kopenhago, mortis la  en Tesaloniko, murdita en atenco) estis denaska princo de Danio el la oldenburga dinastio kaj poste, ekde 1863 ĝis sia morto, estis la dua reĝo de Grekio.
Lia plena nomo estis Kristiano Vilhelmo Ferdinando Adolfo Georgo, greke Χριστιανός Γουλιέλμος Φερδινάνδος Αδόλφος Γεώργιος (Ĥristianos Gulielmos Ferdinandos Adolfos Georgios). Li estis naskita kiel princo Vilhelmo de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg kaj de Danio, dua filo de dana reĝo Kristiano la 9-a. Li sekvis post Otto la 1-a, kiu estis forpelita en sensanga ribelo.
Lia pli aĝa frato estis reĝo Frederiko la 8-a de Danio.
Monteux
(jen france, okcitane Monteus, historie latine Montilium) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Mengistu Haile Mariam
Mengistu Haile Mariam (amhare መንግስቱ ኃይለ ማርያም; naskiĝis en 1937 en Adis-Abebo, Etiopio) inter la jaroj 1977 kaj 1991 estis la ŝtatestro de Etiopio. Li direktis la transiron de la ŝtata reĝimo de monarkio al socialismo. Pro la parte perforte premaj kaj internacie forte kritikataj agoj de la de li gvidata registaro li estas konsiderata diktatoro.
En majo 1991, pro alproksimiĝanta ofensivo de Etiopa Popol-Revolucia Demokratia Fronto, demisiis kaj fuĝis al Zimbabvo, kie ricevis azilon. Postaj regopovoj de Etiopio senrezulte strebis al lia revenigo. Akuzita pri genocido en januare 2007. La 26-an de majo 2008 li estis kontumace kondamnita al ĝismorta malliberigo, kune kun 17 kunlaborantoj kondamnita al mortpuno.
La Ferté-Bernard
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas fertois.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Eemil Luukka
Eemil Vihtori Luukka (naskiĝis la 1-an de decembro 1892, mortis la 1-an de junio 1970) estis finna politikisto. Li estis ĉefministro de Finnlando en transira registaro de la 19-a de majo 1961 ĝis la 14-a de julio 1961.
Ekde la jaro 1936 li estis membro de la nacia parlamento kaj reprezentis la politikan partion Finnlanda Centro. Inter 1944 kaj 1962 li plenumis diversajn ministrajn oficojn en naciaj registaroj de la ĉefministroj Antti Hackzell, Urho Kekkonen, Vieno Sukselainen kaj Martti Miettunen, interalie la postenon de ministro pri internaj aferoj, krom la monato en kiu li mem plenumis la ĉefministran funkcion.
Buchin
Buchin [bukin] (hungare: Bökény) estas komunumo en Rumanio sude de Caransebeş. En 1910 ĝi havis 732 loĝantojn (rumanoj), en 1992 457 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skribe estas en 1411. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Krassó-Szörény vármegye). Administre apartenas al ĝi Lindenfeld, Prisian, Poiana, Valea Timişului.
Salomėja Nėris
Salomėja Nėris (ĝis 1940 Salomėja Neris; vera nomo: Salomėja Bačinskaitė-Bučienė; naskiĝo la 17-an de novembro 1904 – morto la 7-an de julio 1945) estas unu el la plej bone konataj poetinoj de Litovio.
Biografio
Salomėja Nėris naskiĝis en la regiono de la hodiaŭa litova komunumo Vilkaviškis. Ŝi finis la Universitaton de Litovio en Kaŭnaso kie ŝi studis la litovan kaj germanan lingvojn kaj literaturojn. Poste ŝi laboris kiel instruistino en la urboj Lazdijai, Kaŭno kaj Panevėžys. La unua kolektaĵo de poemoj estis publikigita sub la titolo Anksti rytą (Dum frua mateno) en la jaro 1927, unu jaron antaŭ ŝia universitata diplomiĝo.
Dum ŝi plustudis la germanan lingvon en Vieno, la juna instruistino dum 1929 renkontis la litovan studenton pri medicino Bronius Zubrickas kaj enamiĝis. Zubrickas havis socialismajn vidpunktojn, kaj dum ŝi origine verkis por konservativaj kaj katolikaj publikaĵoj en Litovio, Nėris mem iĝis socialisto por impresi la amikon.
Ekde 1931 la verkistino vivis en Kaŭnaso, kaj dum la unuaj publikaĵoj verkitaj tie ankoraŭ estas tradiciaj popolaj rakontoj, la pli postaj versoj iĝas pli batalemaj kaj porkomunismaj. Tamen ŝi ne vere engaĝiĝis en politiko kaj partia propagando, sed daŭre fokusiĝis je verkado de poemoj. Dum 1938 ŝi gajnis la nacian literaturan premion.
Kontroverse diskutiĝis ŝia laŭ multaj litovoj tro por-sovetunia starpunkto, kiam la sovetunia "Ruĝa Armeo" perforte konkeris la landon. La pluan duan mondmiliton Salomėja Nėris pasigis en Rusio, ĝis dum 1944 ŝi revenis al Kaŭnaso, sed jam la postan jaron mortis. Aparte la lastaj poemoj montras fortan amon al la litova kulturo kaj loĝantaro.
La origina verkista pseŭdonimo de la verkistino estis Neris, la nomo de la dua plej granda rivero de Litovio. Kiam dum 1940 iuj el ŝiaj studentoj atakis ŝin ne esti sufiĉe opozicia al la okupanta potenco Sovetunio kaj nomis ŝin perfidanto de sia lando, ne inda je pseŭdonimo tiom forte ligita al la patrio, ŝi aldonis la diakritan signon super la litero "e" de la pseŭdonimo kaj kreis novan, artefaritan nomon sen signifo. Malgraŭ tiuj kritikoj kaj malgraŭ la tre liberaj esprimoj en ŝiaj poemoj, aprezataj ankaŭ de komunismaj funkciuloj en la tiutempe ŝtalinisma Sovetunio, Salomėja Nėris dum sia tuta vivo restis ne nur aparte ligita la la tradicia litova kulturo, sed ankaŭ tre religiema katoliko kaj regula vizitanto de diservoj.
Bernadette Lafont
Bernadette LAFONT (naskiĝis en Nîmes (Gard), mortis  en la sama urbo ) estis franca aktorino.
Danke ŝiajn rolojn en Les Mistons (1957) de François Truffaut, Les Bonnes Femmes de Claude Chabrol kaj ankaŭ La Maman et la putain (1973) de Jean Eustache, ŝi estis konsiderata kiel unu el la egerioj de la Franca Nova Ondo.
Biografio
Filino de apotekistino, Bernadette Lafont destiniĝis al dancado. Ŝi vizitis kursojn en operejo de Nîmes kie ŝi ekkonis sian estontan edzon Gérard Blain, kun kiu ŝi edziniĝis kiam ŝi estis 18-jara. Ŝia dua edzo estis la hungara skulptisto Diourka Medveczky kun kiu ŝi havis tri gefilojn: Pauline, Élisabeth kaj David.
Ŝia filino, Pauline Lafont, akcidente mortis dum soleca promenado en 1988.
En 1995, ŝi ricevis premion prix Reconnaissance des cinéphiles en Puget-Théniers kiu estis atribuita al ŝi fare de asocio Souvenance de cinéphiles pro la tuto de ŝia kariero.
Ŝi prezidis la ĵurion de la kvina eldono de Premio de nacia edukado transdonita okaze de Festivalo de Cannes 2007. La ĵurio, konsistanta el 10 membroj, spektas dum dek kvin tagoj oficialan selekton kaj selekton « Un certain regard » kaj premias unu el la filmoj en kompetado.
La, ŝin trafis kor-atako dum ŝi estis en Centre Hélio-Marin de Grau-du-Roi. Transportita al CHU (hospitalo) de Nîmes per helikoptero, ŝi mortis tie la.
Magda Olgyai
Magda Olgyai naskiĝis la en Szeged.
Biografio
Magda Olgyai akiris kantistan diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1951. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Szeged), baldaŭ ŝi havis rolojn en Nacia Teatro (Pécs), Teatro Jókai (Békéscsaba), Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), Teatro Gárdonyi Géza, Teatro Kisfaludy (1963-1969), Nacia Teatro (Miskolc) (1969-1981), pli poste ŝi ne ligiĝis al teatro. Ekde 1990 jam kiel emerito ŝi ricevis rolojn en Teatro Gárdonyi Géza. Ŝi ricevis premion en 2001 kaj ŝi ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Gárdonyi Géza".
Rampa potentilo
La Rampa potentilo (Potentilla reptans L) estas lanuga staŭdo kun invadaj radikoj el la genro potentilo. La stolonforma tigo povas atingi 90 cm. La folioj prezentas 5 dentajn folierojn, mane aranĝitajn, pli malgrandajn ĉe la fino. La stipuloj estas kelkfoje dudentaj.
La kvinpetalaj flavaj floroj, ĝis 30 mm larĝaj, estas solaj fine de longaj pedunkloj kiuj originas aksele al la folioj. La kaliketo enhavas 5 lobojn, pli malgrandajn ol tiuj de la kaliko. La noĉaj petaloj estas pli grandaj ol la sepaloj. Oni trovas tiun planton rande de padoj, en humidaj kampoj, en ĝardenoj, tra Eŭropo, okcidenta kaj boreala Azio, norda Afriko. La florado okazas de junio ĝis oktobro.
Ĝi povas esti trudherbo malfacile forigebla.
4813 Terebizh
4813 Terebizh estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 11-an de septembro 1977 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun de fakto en Rusio).
Szeto Wah
Szeto Wah (ĉine 司徒華), naskiĝis la 28-an de februaro 1931 en brita Hongkongo, mortis la 2-an de januaro 2011 en hospitalo de la Novaj Teritorioj de Honkongo) estis instruisto, politikisto kaj homrajta aktivulo en Honkongo. En 1999 la ĉeĥia homrajta organizaĵo Člověk v tísni ("homo en bezono") honorigis lin per la premio Homo Homini, aljuĝata al homoj, kiuj defendas demokration kaj homajn rajtojn en ekzempla maniero.
Rampa potentilo
Eblas uzi ĝin pro ĝiaj tonusaltigaj kaj adstringaj ecoj.
Szeto Wah
Li estis la fonda prezidanto de la Honkonga Alianco en Subteno de Patriotaj Demokrataj Movadoj de Ĉinio (angle Hong Kong Alliance in Support of Patriotic Democratic Movements of China, ĉine 香港教育專業人員協會, malfondita en septembro 2021), la Honkonga Profesia Instruista Sindikato (angle Hong Kong Professional Teachers' Union, ĉine 香港市民支援愛國民主運動聯合會, same malfondita en septembro 2021) kaj iama membro de la Leĝdona Konsilio de Honkongo de 1985 ĝis 1997 kaj de 1997 ĝis 2004.
Liaj por-demokratiaj idealoj postrestas en Honkongo ankaŭ post lia forpaso:
István Wagner (ĝardenkulturisto)
István Wagner estas rumania hungara ĝardenkulturisto. Li naskiĝis en Unirea (Alba) la 1-an de februaro 1932. Li estas la edzo de Edit Botár.
Kronografo de 354
La Kronografo de, konata ankaŭ kiel Kalendaro de 354, estis 4a-jarcenta pentrolibro, kiu estis produktita en 354 (nia erao) por riĉa romikristano nome Valentino. Ĝi estas la plej frua datita kodekso kiu havas tutpaĝajn ilustraĵojn. Nenio el la originalo survivis. La termino Kalendaro de Filokalo estas foje uzita por priskribi la tutan kolekton, kaj foje ĝuste la sesan parton, kiu estas la Kalendaro mem. Aliaj versioj de la nomoj ("Filokalo", "Kodekso-Kalendaro de 354") estas foje uzataj. La teksto kaj ilustracioj estas disponeblaj rete. Inter aliaj historie gravaj informeroj, la verko enhavas la plej fruan referencon al la celebrado de Kristnasko kiel ferio aŭ festo.
Hertta Kuusinen
Hertta Elina KUUSINEN (1945–1950 Kuusinen-Leino, naskiĝis la en Luhanka, mortis la  en Moskvo) estis finna maldekstra politikisto. Ŝi loĝis en Sovetunio de 1922 ĝis 1934 kaj estis ligita al komunisma partio de Finnlando. En 1934 Kuusinen venis al Finnlando, sed la plej longan parton de la 10 sekvaj jaroj ŝi estis prizonulo. Ŝi venis al politiko de ŝtato de Finnlando post la dua mondmilito, kiam en Finnlando pozicio de komunistoj fariĝis pli facila ol antaŭe. Kuusinen estis parlamentano de 1945 ĝis 1972 kaj senpostena ministro en 1948. Ŝi estis unu la plej antaŭirantaj finnaj komunistoj de sia tempo. Ŝi kontribuis pri proinfana subvencio, pli mallonga laborosemajno kaj patrineca libertempo. Ŝia patro estis Otto Wille Kuusinen.
Kembriĝo
Kembriĝo (Cambridge, prononco [ˈkeɪmbɹɪʤ] ) havas diversajn signifojn:
31272 Makosinski
31272 Makosinski estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ann Stasia Makosinski, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Saint Michaels University School de Viktorio (Brita Kolumbio, Kanado).
Kathleen Quinlan
Kathleen QUINLAN (19-an de novembro 1954 en Pasadena, Kalifornio) estas usona aktorino.
Quinlan plenkreskis en Mill Valley, Kalifornio, ŝia unua filma debuto okazis en 1973 en filmo de George Lucas, en American Graffiti. Ŝi ludis poste en pli ol 60 filmoj, interalie en I Never Promised You a Rose Garden kaj The Doors. Ŝi estis nomumita en 1996 pro ŝia ludo en Apollo 13 por oskarpremio kiel Plej bona epizodistino.
Ŝi geedziĝis kun Bruce Abbott en 1994, kun kiu ŝi havas filon, Tyler (1990).
Arghișu
Arghișu [argiŝu] (Argyas [ardjaŝ]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Aghireșu.
Boduina serpentaglo
La Boduina serpentaglo (Circaetus beaudouini) estas specio de rabobirdo de la familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Cirkaetenoj aŭ Serpentagloj. Ĝi estas birdo de konfuza taksonomio, foje inkludata en Komuna serpentaglo, C. gallicus.
Arghișu
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 315 loĝantojn (rumanoj), en 1992 222.
Boduina serpentaglo
La agloj de la genro Circaetus havas rondoforman kapon kaj larĝajn flugilojn. Ili predas reptiliojn, ĉefe serpentojn, sed ankaŭ lacertojn kaj foje eĉ malgrandajn mamulojn.
Tiu specio estas bruecgriza supre kun blankaj subaj partoj kaj tre flavaj irisoj.
Dragonfable
Dragonfable estas interreta ludo. La ludisto marŝas ĉirkaŭ la ekranon, kaj iras alalserĉado. La ludo havas du partojn. Unua ludisto traserĉas drakan ovon. Dua ludisto traserĉas balojn de elementoj.
Giovanni van Bronckhorst
Giovanni van BRONCKHORST [] (naskiĝis en Roterdamo) estas nederlanda futbalisto. Giovanni van Bronckhorst kiel membro kaj teamestro de la nederlanda nacia teamo de futbalo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la nederlanda teamo atingis la duan pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "5".
Persona vivo
Lia patro estas de nederlanda-indonezia deveno, kun historiaj radikoj en Nederlanda Hindio. Lia patrino estas de moluka deveno. La patrinflankaj geavoj devige venis al Nederlando post la proklamo de la Respubliko de la Sud-Molukoj.
Metila trijodoacetato
Metila trijodoacetato aŭ C3H3I3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun metila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Metila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.
Ernő Schwimmer
Ernő Schwimmer [ŝvimer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schwimmer Ernő estis hungara kuracisto, haŭtkuracisto (la unua en Hungario), balneologo, profesoro.
Ernő Schwimmer naskiĝis la  1837 en Pest (urbo). Li mortis la 1898 en Budapeŝto.
Biografio
Ernő Schwimmer frekventis universitatojn en sia naskiĝurbo kaj Vieno. En la lasta urbo li akiris diplomon en 1861 kaj li restis plu 4 jarojn en Vieno, fine li vojaĝis al Egipto, kie li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Hejmenveninta komence li estis ĝenerala kuracisto, poste en Malsanulejo Rókus li okupiĝis pri haŭtomalsanoj. Post jaroj li establis propran kuracejon pri la menciita malsano. En 1870 li ekinstruis en Universitato de Pest, post 5 jaroj li fondis apartajn ĉambrojn por haŭtomalsanuloj en Rókus. En 1878 li ricevis la instruan rangon eksterordinara profesoro. Li okupiĝis ankaŭ pri balneologio, li partoprenis en fondo de banloko en Lipik.
Gubernio Karbala
La gubernio Karbala (محافظة كربلاء, latinliterigo laŭ DMG Muḥāfaẓat Karbalāʾ) estas unu el sume 18 gubernioj de la ŝtato Irako. Laŭ takso pri la jaro 2005 ĝi havis 600,026 loĝantojn. Administra centro estas la samnoma urbo Karbala (aŭ Kerbela). La teritorio kovras areon de kvadrataj kilometroj.
En la historio de islamo gravas la 10-a de oktobro de la jaro 680, en kiu en armea batalo Husein ibn Ali kaj la kalifo Jazid la 1-a proksime de la urbo Karbala gvidis al la morto de Husein kaj la divido inter ambaŭ grupoj, kiuj pli poste konatiĝis kiel sunaanoj kaj ŝijaanoj. Husein entombiĝis en impona moskea maŭzoleo. El la iom pli ol 600,000 nunaj loĝantoj de la gubernio, 95 procentoj estas ŝijaanoj.
La gubernio konsistas el la sekvaj 3 distriktoj:
La 15-an de oktobro 2005, el 264,674 balotrajtaj gubernianoj procentoj voĉdonis favore de la nova ŝtata konstitucio.
Profilo
Profilo estas laŭ PIV termino kiu povas aludi al jeno:
Kazuki Kuranuki
Kazuki Kuranuki (倉貫 一毅, n. ) estas japana futbalisto.
Narsdorf
Narsdorf - prononco - estas komunumoparto en Germanio, kiu ekde julio 2007 apartenas al la komunumo Geithain. Ĝi troviĝas en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Leipziger Land. La 31-an de decembro 2015 la komunumo havis 1659 loĝantojn.
Kazuki Kuranuki
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Ventforet Kofu, Kyoto Sanga FC, Tokushima Vortis kaj Gainare Tottori.
Achille Bentos
Achille Bentos (pr. aŝil bentos), esperantigite de li en Aĥileo Bentos, estas la pseŭdonomo kaj artista nomo de Achille(s) De Maertelaere (Gent, la, samloke mortis la ). Li estis artpentristo kaj skulptisto kaj esperantisto el Belgio, konata pro liaj portretoj kaj kelkaj socie engaĝitaj artaĵoj. Entute estas konataj de li pli ol du cent verkoj : portretoj (i.a. de infanoj virinoj kaj viroj aŭ duopoj ), nudpentraĵoj, mitologiaj pentraĵoj , murpentraĵoj, grafikaĵoj , afiŝoj kaj skulptaĵoj i.a. du memorejoj por la viktimoj de la unua mondmilito kiuj estas klasifikitaj kiel nemovebla heredaĵo de Flandrio. Li pentris nur limigitan nombron da pejzaĝoj kaj aranĝitaĵoj.
Biografio
En januaro 1940 li estis nomumita kiel profesoro ĉe la Akademio de Belartoj en Eeklo, Belgio kie li instruis ankaŭ pentrarton kaj plastikan arton ĝis 1951.
Ĝis la jaroj 1960-1961 lia ateliero troviĝis en la Provenierstersstraat, 25, en la Granda Beginejo Sankta Elisabeto. Li estis fraŭlo kaj kunloĝis en la domo de sia fratino ĝis sia morto en 1964.
Esperantisto
En la 1920-aj jaroj (sub la pseŭdonimo Bentos) li estis aktiva en la Esperanto-movado en Gent, kie li lernis Esperanton kaj subskribis sufiĉe regule per "Aĥileo De Maertelaere" (lia subskribo en Esperanto), precipe sur liaj pli malnovaj verkoj, ekzemple sur la pentraĵo 'Kapo vira'.
Ekzistas du, supozeble eĉ tri portretoj liaj de Zamenhof fondinto de la Esperanto-movado. Certas ke li pentris portreton de Lejzer Zamenhof (1851-1917) kiu troviĝas en la Esperantomuzeo en Vieno kaj kiu ankaŭ aperis en la libro de Floran Coulmas : Guardians of language (2016).
Kiel esperantisto li ekzemple faris desegnaĵojn por kelkaj prozaj kaj poeziaj perloj el diversaj lingvoj tradukitaj kaj aperintaj en Esperanta Stenografio (1931) Li verkis poemojn el kiuj kelkaj aperis en la revuo Belga Esperantisto (1920-aj?).
Nomŝanĝo
De Maertelaere subskribis en la komenco de sia kariero siajn artaĵojn per "Ach. De Maertelaere". La afiŝo por la Monda Foiro de 1913 ekzemple estis subskribita per sia nomo. Post la milito li elektis la artistan nomon Achiel (aŭ Achilles) Bentos, foje ankoraŭ kun la aldono de D.M. Malofte li ankoraŭ subskribis per sia oficiala nomo. En pli malnovaj verkoj foje legeblas "Aĥileo De Maertelaere" (Esperanto).
En diversaj kontribuoj de la Gendtsche Tydinghen estas klarigata kial De Maertelaere ŝanĝis sian nomon en Bentos: "En la beginejo sankta Elisabeto vivis alia iom pli aĝa artisto kun la sama nomo "De Maertelaere" (Edmond De Maertelaere, 1876-1938), kio kaŭzis konfuzon. Tial li elektis la nomon de lia amiko Henri Bento (pseŭdonimo de Henri Oscar Frans ) en iomete modifita formo kiel Bentos. Lia amiko H. Bento estis cirka artisto kiu foje funkciis kiel modelo por liaj pentraĵoj. Post la unua mondmilito kaj nepre depost 1921 Aĥileo De Maertelaere ekuzis sian novan artistan nomon Bentos.
Verkaro
Liaj unuaj maturaj verkoj datiĝas de la fino de la 19-a kaj de la komenco de la 20-a jarcentoj. Li estis 15-jaraĝa kiam li desegnis grekan statuon kaj je la aĝo de 19 li pentris sian unuan portreton de virino. Lia lasta verko estis verŝajne 'Orpheus' (1961).
De Maertelaere estis en la komenco de sia kariero konvinkita socialisto, internaciisto. Li faris pentraĵojn por la socialista partio en Gent kaj ĉirkaŭaĵo.
Internaciista arto
Ankaŭ lia socia engaĝiĝo kunludis en lia grafika laboro. ''De klok slaat 5 ure! Half slapend gaan zy naar 't fabriek'' (La horloĝo frapas 5 horojn! Duondormante ili iras al la fabriko) estas lia plej ikona artaĵo kiu formas simbolon de la socia lukto en Gent kaj pli specife kontraŭ la infanlaboro. Ĝi datiĝus el la jaro 1905 kaj estis dum pluraj jaroj uzata dum paradoj por la laborista festotago en Gent je la 1-a de majo. Ĝi estis ankaŭ uzata sur afiŝoj kiuj temis pri la 100-jara datreveno de la socialista movado en Gent.
Ĝi estis restaŭrita en 2018 por pendi en la Muzeo pri Industrio, Laboro kaj Tekŝaĵoj (MIAT) okaze de la ekspozicio "Made by children. Kinderarbeid vroeger en nu’ (Farita de infanoj. Infanlaboro antaŭe kaj nun). Poste ĝi reiris al la ferio- kaj kongrescentro Floreal en Blankenberge. La pentraĵo elkreskis kiel la simbolo de la socialisma lukto kontraŭ infanlaboro . Alia versio de la verko retroveblas en formo de tegoloj en la popoldomo de Muskrono, Belgio.
Li ankaŭ desegnis afiŝojn por socialismaj eventoj kiel ekzemple la malfermo de la magazenoj de la Koopera Societo Vooruit (Antaŭen) en 1899. Li ankaŭ faris en 1931 portreton de la fama socialista politikisto Edward Anseele. Li ankaŭ desegnis afiŝon por la Unua Socialisma Internacia Kongreso de Fizika Edukado.
Murpentraĵoj
Achilles De Maertelaere freskopentristis endome de la trinkejo de lia amiko Henri Bento en la Lammerstraat. En siaj junaj jaroj li ankaŭ faris kelkajn tutgrandajn murpentraĵojn por la socialista domo (Bond Moyson) en Gent kaj por la kunveneja domo De zon (la suno) en Wetteren, Belgio, priskribita de Louis Hertrand en La Coopération en Belgique (dl. 2, p. 571).
Por la universala ekspozicio de 1913, li pentris grandan kanvason titolitan "Alegorio de la tekstila industrio".
Dinga Barilo
Dinga Barilo (Dingo Fence) estas la plej longa nerompita barilo en la mondo, intencita por bari ŝipobredajn regionojn de Aŭstralio kontraŭ dingoj, la sovaĝaj hundoj, kiuj minacas ŝafaron kaj foje eĉ homojn. La longeco de la barilo estas 5320 kilometroj.
Achille Bentos
Verkaro
Portretoj
Dinga Barilo
Ambaŭflanke de la barilo estas vojoj, laŭ kiuj itineras speciale dungitaj homoj, kiuj gardas tutecon de la barilo. Ekzemple, en Kvinslando ĉiu barila gardisto havas sian pecon de 300 kilometroj, kiun li kontrolas unufoje semajne (ĉ. 42 kilometroj ĉiutage).
Achille Bentos
Verkaro
Achilles De Maertelaere estis artisto kiu ankaŭ pentris dekojn da portretojn. Unu el tiuj estas memportreto el la jaro 1904. Ĉe la fino de la dua mondomilito li faris serion de portretoj de soldatoj kaj de aliancanoj, de iliaj edzinoj aŭ gepatroj.
Nudpentraĵoj
Dinga Barilo
La barilo estas 180 cm alta, 30 cm estas sub grundo.
Achille Bentos
Verkaro
Skulptaĵoj
Ne estas multaj skulptaĵoj de li konataj. Lia plej fama skulptaĵo De klok slaat 5 uur! (La horloĝo frapas 5 horojn) li plue ellaboris en formo de bronza bareliefo kiun li faris en 1933 por la tombomonumento de la sindikata gvidanto Jan Samijn kiu troviĝas en la sekcio C-B4 de la tombejo Westerbegraafplaats en Gent.
Dinga Barilo
Historio
Dekomence la barilo estis konstruata kiel kontraŭlepora, la laboro komenciĝis en 1884.
Difuzo de novaj aferoj
Historio
En 1962 Everett Rogers, profesoro de kampara sociologio, eldonis la libron 'Difuzo de novaj aferoj'. En la libro, Rogers sintezis la esploron de pli ol 508 studoj pri difuzo kaj produktis teorion por la adoptado de novaĵoj inter individuoj kaj organizoj.
La libro proponis 4 ĉefajn elementojn, kiuj influas la disvastiĝon de nova ideo: novaĵo, komunikadaj kanaloj, tempo kaj socia sistemo. Do difuzo estas la procezo, en kiu novaĵo estas komunikata tra certaj kanaloj laŭ la tempo inter la membroj de socia sistemo. La individua progreso iras tra 5 stadioj: scio, persvado, decido, efektivigo kaj konfirmo. Se la novaĵo estas adoptita, ĝi disvastiĝas tra diversaj komunikadaj kanaloj.
Dum komunikado, la ideo estas malofte taksata el scienca starpunkto; estas pli tiel, ke subjektivaj perceptoj de la novaĵo influas la difuzon. La procezo okazas dum la tempo. Fakte sociaj sistemoj determinas la difuzon, normojn pri difuzo, rolojn de opinigvidantoj kaj ŝanĝagentoj, tipoj de novaĵaj decidoj kaj novaĵaj sekvoj.
Uzi la modelon de Rogers en la kampo de sano bezonas la supozon, ke la novaĵo en klasika difuzoteorio estas ekvivalenta al sciencaj esplorrezultoj rilate al la praktiko, antaŭsupozo kiu ne estis rigore elprovita.
La teorio pri la difuzo de novaj aferoj venas el diversaj fontoj kaj pluraj disciplinoj. Rogers identigas ses ĉefajn tradiciojn kiu efikis al la esplorado de difuzo: antropologio, frua sociologio, kampara sociologio, edukado, industria kaj kuraca sociologio. La teorio pri difuzo de novaj aferoj estis plejparte influita de la laboro de kamparaj sociologoj. .
Partoj de la esplorado
La kernaj elementoj en la esplorado de difuzo estas:
Decidoj
Du faktoroj difinas kian tipon havas aparta decido:
Surbaze de ĉi tiuj konsideroj, tri tipoj de novaĵo-decidoj estis identigitaj ene de la difuzo de novaĵoj.
Mekanismo
Difuzo de novaĵo okazas tra kvin–paŝa procezo. Ĉi tiu procezo estas speco de decidofarado. Ĝi okazas tra serio de komunikadaj kanaloj dum kelka tempo inter la membroj de simila socia sistemo. Ryan kaj Groco unue indikis la identigon de adopto kiel procezon en 1943. Rogers klasifikas la kvin stadiojn (aŭ paŝojn) kiel: konscio, intereso, prijuĝo, elprovo kaj adopto. Individuo povas malakcepti novaĵon je ajna momento dum aŭ post la adopta procezo. En pli lastaj eldonoj de la 'Difuzo de Novaj Aferoj' Rogers ŝanĝis la terminaron de la kvin stadioj al: scio, persvado, decido, efektivigo kaj konfirmo. Tamen la priskriboj de la kategorioj restis similaj dum la eldonoj.