cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iĉkerio
1996-1999
Aslan Masĥadov ne povis konstrui efikan ŝtaton aŭ ekonomion. Multaj grupoj en la lando havis proprajn milittrupojn kaj tute ignoris la registaron. Kidnapoj, raboj kaj mortigoj fare de ambaŭ ĉeĉenaj militgrupoj kaj rusaj soldatoj, aparte de eksterlandanoj (ekz. en 1998 estis mortigitaj kvar laborantoj de brita firmao Granger Telecom ) helpis krei malbonan reputacion de Ĉeĉenio tutmonde. Neniu ŝtato volis agnoski ĝian sendependecon aŭ investi en ĝian ekonomion. Por multaj homoj, aparte eks-militistoj, kidnapoj iĝis preskaŭ sola maniero perlabori monon. Dum tri jaroj oni atingis pli ol 200 milionoj de USD per kidnapoj, kvankam mortigo de ostaĝoj estis nekutima. En 1998, 176 homoj estis kidnapitaj kaj 90 de ili estis liberigitaj en la sama jaro. Ankaŭ kelkaj kidnapitoj, por kiuj neniu povis pagi monon, iĝis sklavoj de krimaj klanoj, sed la reportoj pri tio tre diferas kaj ofte venas el rusiaj registaraj informiloj aŭ aliaj nekredindaj fontoj (ekz. )
Por lukti la krimon, la iĉkeria registaro okazigis kelkajn publikajn ekzekutojn de plej noteblaj krimuloj, sed tio ne sufiĉis por haltigi la kidnapojn. En 1998 oni deklaris Iĉkerion Islama Respubliko kaj enkondukis rigoran sistemon de ŝaria juĝo. Post tio, Masĥadov komencis grandan kampanjon kontraŭ ostaĝ-prenistoj. La 25-an de oktobro 1998 Ŝadid Bargiŝev, la plej alta kontraŭ-kidnapa respondeculo de Iĉkerio, estis mortigita. La ĉeĉenaj ŝtatistoj proklamis ke tio estis venĝo pro sukcesa liberigo de granda nombro da ostaĝoj iom antaŭe Laŭ asertoj de Masĥadov, granda parto de kidnapoj estis inspiritaj el Moskvo kaj performitaj fare de pro-Rusiaj trupoj. Efektive, la kulpitaj grupoj aliĝis al Rusio dum la dua ĉeĉenia milito kaj iĝis gravaj pro-rusaj aktivistoj
Skismo de 2007
En fino de jaro 2007, la prezidanto de Iĉkerio Doku Umarov deklaris, ke li renomas la respublikon al Noĥĉio (Noxçiyçö) kaj igas ĝin provinco de Kaŭkaza Emirlando (kiu, laŭ li, enhavu tutan Kaŭkazon kaj multajn aliajn landojn, kie eĉ ne estis liaj subtenantoj), kaj anoncis sin esti ties emiro. Tia imperiisma frenezaĵo estis forte kontraŭstarita fare de multaj membroj de la eksa Iĉkeria registaro kaj partizanaj grupoj en la respubliko. Kelkaj eĉ deklaris tion kiel provoko fare de FSB. Iuj, tamen, subtenis la ideon de Emirlando, kaj do aperis skismo en la ĉeĉena naci-liberiĝa movado.
Zalahaláp
Zalahaláp (zalahalAp) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Veszprém, en subregiono de Tapolca. Zala estas departemento, kien la vilaĝo longe apartenis, Haláp estas malnova familia nomo.
Situo
La vilaĝo situas en baseno sub monto Haláp 358 m-ojn alta, laŭ flankovojoj. Tapolca troviĝas 5, Balatono 15 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1243. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Lernejo ekfunkciis ekde 1853. La loĝantaro okupiĝas pri fremdultrafiko kaj vinkulturo. La vilaĝo apartenas al vinregiono de Badacsony.
Ĝuo
Ĝuo laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas
Pluvo de fiŝoj
Pluvo da fiŝoj (his: Lluvia de peces) estas eksterordinara, veteroscienca fenomeno, kiu okazas ĉiujare inter majo kaj julio post abunda pluvo en Yoro, Honduro. Okazas ke post du- aŭ tri-hora pluvego, fiŝoj troviĝas sur la stratoj de la urbo. Oni raportas tiun ĉi kuriozan fenomenon ekde kelkaj jarcentoj.
Seiichi Saito
Seiichi Saito (斉藤 誠一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata kaj Sagawa Printing.
NGC 4049
NGC 4049 (aliaj indikoj — UGC 7027, MCG 3-31-21, ZWG 98.31, KUG 1200+190, PGC 38050) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kobylnice (distrikto Brno-provinco)
Kobylnice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Dija-svratka valego. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1306. En la jaroj 1986–1990 Kobylnice estis konsisto de Šlapanice.
Johannes Tinctoris
Johannes Tinctoris (1435–1511) estis flandra komponisto, muzikisto, juristo, matematikisto, poeto, unu el la plej influhavaj muziko-teoriistoj el sia epoko. Li studis en la Universitatoj de Lieĝo kaj Orleano, kie li diplomiĝis pri kanonika kaj civila juro, krom studi muzikon kaj matematikon, kaj, en 1460, li aktivis serve de la katedralo de Kambrajo, kaj baldaŭ fariĝis kantoro je salmoj, preĝoj kaj responsorioj de la katedralo de Orleano. Lia muzika edukado okazis sub la zorgoj de Guillaume Dufay (1397-1474), kiu ekloĝis en Kambrajo post 1458. Laŭ liaj skribaĵoj, li okupis kelkajn postenojn kiel instruisto pri kantado en Chartres, krom fari kontaktojn kun aliaj komponistoj same kiel Johannes Ockeghem (1420-1497) kaj Antoine Busnois (1430-1492).
Ekde 1472, Tinktoris iris al Napolo kie li pasis la reston de sia vivo en la kortegoj de la reĝoj Fernando la 1-a (Aragono) (1380-1416) kaj Ferdinando la 1-a, kie li donis muziko-lecionojn al Beatrico de Aragono (1457-1508) kaj konatiĝis kun Franchinus Gaffurius (1451-1522). Li verkis sennombrajn teoriajn muziko-komponaĵojn, kaj, kvankam li ne estis aŭtentika aŭtoro, li brile sintezis la muzikajn praktikojn de sia epoko. Malmultaj komponaĵoj supervivis ĝis niaj tagoj, sed la plej konataj kiel mesoj, motetoj kaj kantoj elmontras fluantan kompleksan polifonion plena je singularaj aranĝoj.
Malgraŭ la prestiĝo kiun li ĝuis, la lastaj jaroj de Tinctoris estas apenaŭ konataj. Ĉirkaŭe de 1490, li lasis la kortegon el Napolo kaj en oktobro 1490 li estis sendita al la Nordo de Eŭropo por varbi junajn kantistojn, kun rekomendo-leteroj laŭpeto de Karlo la 7-a (1403-1461) kaj Maksimiliano la 2-a (1564-1576). Li probable iras ankaŭ al Lieĝo kaj Bruĝo.
En la unuaj jaroj de la 16-a jarcento li definitive reiras al sia patrujo, ĉar en la 11-a de junio 1502 li renoncis al la roma prebendo je proksimume 100 dukatoj starigitaj de la aragonanoj. Kelkaj dokumentos atestas lian ligitecon kun la kolegihava preĝejo el Sankta Gertrudo, en Nivelles, kie iu kanonikeco iam estis al li atribuita. Antaŭ ol la 12-a de oktobro 1511 li mortis, ĉar en tiu dato la benefico al li asignita estis transdonita al Peter de Coninck.
Vidu ankaŭ
<Gallery> CambraiCath%C3%A9drale.JPG| Katedralo de Kambrajo Ferrando_I_d%27Arag%C3%B3n.jpg| Fernando la 1-a (1380-1416) DufayBinchois.jpg| Guillaume Dufay (1397-1474) DufayBinchois.jpg| Gilles Binchois (1400-1460) KarlVII.jpg| Karlo la 7-a (1403-1461) Johannes%2BOckeghem.png| Johannes Ockeghem (1420-1497) Ferdinando_I_Napoli.JPG| Ferdinando la 1-a (1-a -1494) Busnois_mass.jpg| Antoine Busnois (1430-1492) Alexander_VI_-_Pinturicchio_detail.jpg| Aleksandro la 6-a (1431-1503) Black Bull Haworth DSCN0860 WC.jpg| Robert Morton (1440-1479) Liege_View_03.jpg| Johannes Stokem (1445-1501) Leonardo_da_Vinci_051.jpg| Franchinus Gaffurius (1451-1522) Obrecht.jpg| Jacob Obrecht (1457-1505) Beatrix_de_N%C3%A1poles.jpg| Beatrico de Aragono (1457-1508) Maximilian_II_HRR_MATEO.jpg| Maksimiliano la 2-a (1564-1576) Friedrich_Chrysander.jpg| Friedrich Chrysander (1826-1901) </Gallery>
Gyula Aggházy
Gyula Aggházy [djula aghAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Aggházy Gyula estis hungara pentristo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Károly Aggházy, lia bofilino estis Mariska Aggházyné Balló. Gyula Aggházy naskiĝis la  en Dombóvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Aggházy frekventis konservatorion, poste li estis violonisto de la Reĝa Operejo de Budapeŝto. Krom la muziko li lernis samtempe desegnadon kaj pentradon, fine li plulernis pentroarton en Vieno (1869–1871), Munkeno, fine en Parizo de Mihály Munkácsy (1874–1876). Ekde 1874 li ekspoziciis. Hejmenveninta en 1876 li alterne vivis en artistkolonio de Szolnok kaj Budapeŝto. Li instruis en la Industriarta Altlernejo (1887-1896), ekde 1897 en la Belarta Altlernejo.
Sirio de A ĝis Z
Tiu ĉi estas listo A ĝis Z de ekzistantaj artikoloj kiuj iel rilatas al tiu ĉi temo. Kiam vi trovas artikolon kiu taŭgas por esti listigita ĉi tie, tiam vi libere povas aldoni ĝin. Tiu ĉi listo NE povas esti utiligata por mencii artikolojn kiuj mankas en Vikipedio
B
Baaz (Araba Socialisma Partio)
C
Citadelo de Damasko
Ĉ
Ĉerkesoj
D
Damasko - Damasko (ŝtofo) - Druzoj
Sisterona akuzativo
Sisterona akuzativo (kiu devenas de la franca urbeto Sisteron) estas Esperanto-gramatika termino kun la signifo "malĝusta uzo de akuzativo, kiam oni devus uzi nominativon". Tiun gramatikan eraron nespertuloj ĉefe faras, kiam la subjekto ne aperas komence de la frazo, aŭ kiam la frazo enhavas predikativon.
Sirio de A ĝis Z
E
Ebla - Eŭfrato
15856 Yanokoji
15856 Yanokoji estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Sirio de A ĝis Z
F
Flago de Sirio
15856 Yanokoji
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Koji Yano, famkonatan en gubernio Ehime. Telenta fotisto de nebulozoj kaj stelamasoj, li estas alte estimata pro sia supera tekniko. Li estas ano de la Orienta Astronomia Asocio.
Sirio de A ĝis Z
G
Golanaj Altaĵoj - Granda Moskeo de Damasko
Ĝ
Ĝerf el Ahmar
H
Wael al-Halki - Hamao - Monto Hermono - Hititoj - Homs
I
ISO 3166-2: SY
J
Jordano (rivero) - Milito de Jom Kippur
Saksoj
La saksoj estis la anoj de okcidenta ĝermana tribaro, kiu ekde la 2-a jarcento post Kristo, supozeble ankaŭ pli frue, loĝis en la nordokcidento de la hodiaŭa Germanio kaj la oriento de la hodiaŭa Nederlando.
Sirio de A ĝis Z
K
Kurdoj - Krak des Chevaliers
L
Latakio - Levantenio - Lebanono (montaro)
Saksoj
Loĝoteritorio
La hodiaŭa federacia lando Saksio (historie dum la mezepoko nomita Kursachsen respektive Obersachsen) nur tre malmulte rilatas al la historia popolo de la saksoj. La pralando de la nuna federacia lando - sudoriente de la loĝoteritorio de la saksoj - nomiĝis Mark Meißen kaj fondiĝis dum la jaro 965 fare de la saksa germana imperiestro Otto la 1-a. Ĝiaj loĝantoj tamen parolis mezaltgermanajn dialektojn, dum la ĝermanaj saksoj mem apartenis al la platgermana lingvo tre parenca al la nuna nederlanda.
Sirio de A ĝis Z
M
Mezopotamio
Saksoj
Loĝoteritorio
Dum la jarcentoj post la jaro 200 la saksaj triboj de la origina ĝerma loĝoregiono en Holstinio konkeris praktike la tutan hodiaŭan nordokcidentan Germanion (aparte de la loĝoteritorioj de la frisoj en la marborda nordo de Nederlando kaj pleja nordokcidento de Germanio). Ili integrigis la aliajn ĝermanajn tribojn tie loĝintajn en sian tribaron: lastaj konkeroj estis la nuna Monastera Lando en la nordo de Vestfalio, kaj la nordo de la hodiaŭa Ruhr-regiono.
Ekde la 3-a jarcento post kristo romiaj kronikistoj ĝemis pro saksaj piratoj en la Norda Maro. Dum la 5-a jarcento saksoj kune kun la aliaj ĝermanaj tribaroj praangloj kaj jutoj ekloĝis en la sudo de Britio: la hodiaŭa Anglio. Ili tie iĝis la ĉefa gento, dum en la najbaraj landoj Skotio, Kimrio, Kornvalo kaj Irlando daŭre dominis la keltoj. La nuna nomo "Anglio" klare devenas de la praangloj, dum regionaj nomoj kiel Wessex („okcidenta Saksio“), Essex („orienta Saksio“), Sussex („suda Saksio“) kaj Middlesex („meza Saksio“) montras spurojn de la saksaj setlistoj.
Sirio de A ĝis Z
N
Orwa Nyrabia
Saksoj
Loĝoteritorio
Apenaŭ tuŝitaj de la grandaj popolaj migradoj de aliaj ĝermanaj triboj tra Eŭropo, la saksoj dum multaj jarcentoj tenis la antikvan ĝermanan triban leĝaron sen reĝoj: parlamentoj de la liberaj viroj kune decidis pri juraj kaj politikaj demandoj. Dukoj nur dum militoj iĝis dumtempaj, popole elektitaj gvidantoj.
Sirio de A ĝis Z
O
Orontes - Otomana Imperio
Saksoj
Loĝoteritorio
Inter la jaroj 772 kaj 804 la konkuranta ĝermana tribaro de frankoj en serio de akraj bataloj sub gvido de Karolo la Granda fine konkeris la saksojn kaj devigis ilin subiĝi je la mezepoka feŭda sistemo de regantoj kaj regatoj, kiel duklando Saksio.
Sirio de A ĝis Z
P
Palmira
Saksoj
Loĝoteritorio
Historio:
Sirio de A ĝis Z
S
Granda Siria Ribelo - Saladino - Seleŭkia Imperio - Sestaga Milito - Sirio (roma provinco) - Sirio - Siria Dezerto - Siria enlanda milito - Siria lingvo - Siria Ortodoksa Eklezio - Siria pundo - Sunaistoj -
Ŝ
Ŝijaistoj
Saksoj
Loĝoteritorio
Dum la jaro 919 unuafoje saksa duko iĝas germana reĝo: Henriko la 1-a. Sekvas la saksaj germanaj imperiestroj Otto la 1-a, Otto la 2-a kaj Otto la 3-a. La epoko de germanaj imperiestro de saksa deveno finiĝas per la morto de Henriko la 2-a en la jaro 1024. Dum tiu jarcento la politika kaj kultura centro de la germana Sankta Romia Imperio estas en la historia vivoteritorio de la saksoj.
Sirio de A ĝis Z
T
Tutarabismo
Saksoj
Loĝoteritorio
Dum la jaro 1180 la germana imperiestro Frederiko Barbarosa disbatas la Duklandon Saksio, ĉar ties reganto, la duko Henriko la Leono rifuzas partopreni batalaron de imperiestro Frederiko en Italio. Vestfalio iĝas posedaĵo de la katolika eklezio, al Henriko la Leono restas la regionoj de Braunschweig kaj Lüneburg, la nobeloj kaj episkopoj rekte ligiĝas al la imperiestro, kaj la nomo Duklando Saksio nur restas por eta teritorio ĉe la rivero Elbo.
Sirio de A ĝis Z
U
Ugarit o - Umajadoj - Universitato de Damasko
Saksoj
Loĝoteritorio
Dum 1423 la grafo Frederiko la 1-a de Meißen ricevas tiun teritorieton ĉe la rivero Elbo. Ĉar la titolo de duko pli altrangas ol tiu de grafo, li eknomas sin "duko de Saksio", kaj lia origina regoteritorio ĉirkaŭ la urbo Meißen - kies loĝantoj apartenas al la germana popolo de turingoj - per tio nerekte ekhavas la titolon "Duklando Saksio". La nova duklando dum multaj jarcentoj nomiĝis "Supra Saksio", la origina kerna vivoteritorio de la saksoj "Malsupra Saksio". Post la malfondo de la reĝlando Prusio post la Dua Mondmilito oni revivigis la nomon "Malsupra Saksio" kaj tiel nomis la novan federacian landon en la nordokcidento de la Federacia Respubliko Germanio.
Rangendingen
Rangendingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Zollernalb kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Sirio de A ĝis Z
Z
Zenobia
Gigaherco
Gigaherco (GHz) estas unu miliardo (109) da cikloj je sekundo (Hz), mezurunuo de frekvenco. Ĝi do estas la miliardoblo de herco.
Gigaherco en radiado
La elektromagnetaj ondoj kun la subaj bendoj je frekvencoj estas mikroondoj:
Por precize distingi malsamajn klasojn de klistronoj kaj de aliajn fontoj kiuj servas produkti tiujn mikroondojn, la sekvantaj bendoj estis difinitaj per majuskla litero.
Uzadoj de gigahercoj
Nombro de gigahercoj estis frekvenco:
de ĉefa horloĝo (takto) de la CPUj ekde 2000 en komputiko,
de poŝtelefonoj,
de mikroondiloj,
de radaroj kontrolantaj la rapidojn de veturiloj,
FreeDOS
FreeDOS (antaŭe Free-DOS kaj PD-DOS) estas libera operaciumo por komputiloj kongruaj kun IBM PC. Ĝi celas provizi kompletan MS-DOS-kongruan ĉirkaŭaĵon por ruli malnovan programaron kaj subteni enkorpigitajn sistemojn.
Gigaherco
Uzadoj de gigahercoj
aŭ de radioastronomio...
Rakuten Kitazawa
Yasuji Kitazawa 北澤 保次 (20a de Julio 1876 – 25a de Aŭgusto 1955), pli bone konata laŭ plumnomo Rakuten Kitazawa 北澤 楽天 aŭ japane Kitazawa Rakuten, estis japana artisto de mangao kaj nihonga. Li desegnis multajn karikaturojn kaj bildostriojn dum la jaroj el la fino de la epoko Meiji laŭlonge de la komenco de la Ŝoŭa-erao. Li estas konsiderata de multaj historiistoj kiel la fondinta patro de moderna mangao ĉar lia verkaro estis inspiro por multaj pli junaj mangartistoj kaj animaciistoj.
FreeDOS
FreeDOS povas praŝarĝiĝi el disketo aŭ USB-poŝmemorilo. Ĝi estas projektita por funkcii bone sub virtualigo aŭ imitado de x86.
Rakuten Kitazawa
Li estis la unua profesia kartunisto en Japanio, kaj la unua kiu uzis la terminon "manga" en sia moderna senco.
FreeDOS
La operaciumo estas programita en asembla lingvo kaj C. Ĝi funkcias nur sur la arĥitekturo x86. Ĝia ĉefa uzantinterfaco estas komandlinia, pere de la programo COMMAND.COM.
Malkiel plej multe da versioj de MS-DOS, FreeDOS konsistas el libera kaj liberfonta programaro, publika sub la indikoj de la Ĝenerala Publika Permesilo de GNU. Tamen, aliaj pakoj, kiuj estas parto de la projekto FreeDOS, enhavas ne-GPL-an programaron konsiderantan prezervinda, kiel 4DOS, kiu distribuiĝas sub modifita permesilo MIT.
Historio
La projekto FreeDOS komenciĝis je la 29 de Junio 1994, post Microsoft anoncis, ke ĝi ne plu vendos aŭ subtenos MS-DOS. Jim Hall –tiutempe studento – afiŝis manifeston, kiu proponis ellaboradon de PD-DOS, publikdomajnan versio de DOS. Ene de malmultaj semajnoj, aliaj programistoj inkluzive Pat Villani kaj Tim Norman eniris la projekton. Between them, kerno (de Villani), la komandlinia interpretilo COMMAND.COM (de Villani kaj Norman), and core utilities (by Hall) were created by pooling code they had written or found available. Dum iom da tempo, la projekton maintained by Morgan "Hannibal" Toal. Estis multaj oficialaj antaŭeldonaj distribuoj de FreeDOS antaŭ la fina FreeDOS 1.0 distribuo. GNU/DOS, neoficiala distribuo de FreeDOS, estis maldaŭrigita post la versio 1.0 eldoniĝis.
Blinky la Fiŝo estas la maskoto de FreeDOS. Lin desegnis Bas Snabilie.
Distribuo
FreeDOS 1.1, eldonita je la 2a de Januaro 2012, disponeblas por elŝuto kiel diskokopio de KD: limigita instaldisko, kiu enhavas nur la kernon kaj bazajn programojn, kaj plena disko, kiu enhavas multajn pliajn aplikaĵojn (ludoj, retoj, ellaborado, ktp.), not available but with a newer, fuller 1.2. La malnova versio 1.0 (2006) enhavis du KD, unu el ili estis instaldisko de 8 MiB celata por kutimaj uzantoj kaj la alia estis pli granda vivdisko de 49 MiB, kiu enhavis ankaŭ la fontokodon de la projekto.
Nekomercaj uzoj
FreeDOS estas uzata ankaŭ de pluraj sendependaj projektoj:
Aparataro
FreeDOS postulas maŝinon PC/XT kun almenaŭ 640 KiB de memoro. Programoj ne enpakitaj kun FreeDOS ofte postulas pliajn sistemrimedojn.
MS-DOS kaj konzolo Win32
FreeDOS plejparte kongruas kun MS-DOS. Ĝi subtenas plenumeblajn COM, normajn plenumeblajn DOS kaj 16-bitajn plenumeblajn DPMI de Borland. Eblas ankaŭ ruli 32-bitajn plenumeblajn DPMI pere de DOS-etendiloj. La operaciumo havas kelkajn plibonigojn rilate al MS-DOS, ĉefe temantaj pri subteno de novaj normoj kaj teĥnologioj, kiuj ne ekzistis, kiam Microsoft finis subtenon de MS-DOS, ekzemple internaciigo aŭ la Advanced Power Management TSRj. Plie, per uzo de la DOS-Etendilo HX (HX DOS Extender), multaj aplikaĵoj de Windows Console ĝuste funkcias en FreeDOS, samkiel iuj nekutimaj GUI-programoj, kiel QEMM kaj Bochs.
Windows bazitaj je DOS
FreeDOS kapablas ruli eldonojn Microsoft Windows 1.0 kaj 2.0. Eldonoj Windows 3.x, kiuj subtenis procezilojn i386, ne povas plene ruliĝi en Plibonigita Reĝimo 386, escepte parte en la eksperimenta kerno FreeDOS 2037.
Windows 95, Windows 98 kaj Windows Me uzas version de MS-DOS sen neesencaj partoj. FreeDOS ne uzeblas kiel anstataŭo ĉar la nedokumentitajn interfacojn inter MS-DOS 7.0–8.0 kaj Windows "4.xx" ne imitas FreeDOS; tamen, ĝi povas esti instalita kaj uzata flanke de ĉi tiuj sistemoj per praŝargadministra programo, kiel BOOTMGR aŭ METAKERN inkluzivata kun FreeDOS.
Windows NT kaj ReactOS
Operaciumoj de la familio Windows NT, inkluzive Windows 2000, XP, Vista kaj 7 por labortabloj, kaj Windows Server 2003, 2008 kaj 2008 R2 por serviloj, ne uzas MS-DOS kiel bazan pecon de la sistemo. Ĉi tiuj sistemoj kapablas uzi la dosiersistemojn FAT, kiujn uzas MS-DOS kaj antaŭaj versioj de Windows; tamen, ili tipe uzas NTFS (Novteĥnologia Dosiersistemo, New Technology File System) defaŭlte pro sekuro kaj aliaj kialoj. FreeDOS povas kunekzisti kun ĉi tiuj sistemoj en aparta subdisko aŭ en la sama subdisko kaze de sistemoj FAT. La kerno de FreeDOS praŝargeblas per aldono de ĝi al la agordodosiero de la Praŝargilo NT (NT Boot Loader) de Windows 2000 aŭ XP, boot.ini, aŭ la ekvivalenta freeldr.ini por ReactOS.
Dosiersistemoj
FAT32 estas plene subtenata kaj estas la preferata formo por la praŝarga disko. Depende je la BIOS uzata, ĝis kvar malmoldiskoj kun Logika Blokadresado (Logical Block Addressing, LBA) de ĝis 128 GB, aŭ 2 TB, je grando estas subtenataj. Estis malmulte da testado kun grandaj diskoj, kaj kelkaj BIOS subtenas LBA sed produktas erarojn sur diskoj pli grandaj ol 32 GB; pelilo kiel OnTrack aŭ EZ-Drive solvas ĉi tiun problemon. FreeDOS uzeblas ankaŭ kun pelilo nomata LFNDOS por kapabligi subtenon de longaj dosiernomoj (Long FileNames, LFN) laŭ la stilo de Windows 95, sed la plimulto de programoj antaŭaj al Windows 95 ne subtenas LFN, eĉ kun pelilo ŝargita. Oni ne planas subteni NTFS, ext2 aŭ exFAT, sed estas kelkaj peliloj de eksteraj liverantoj disponiblaj por tiu celo. Por aliri dosiersistemojn ext2, LTOOLS, kontraŭparto de Mtools, povas foje uziĝi por kopii datumojn el kaj al diskoj kun dosiersistemoj ext2.
Nero Abranches
Nero ABRANCHES, brazila esperantisto, naskiĝis en 1899 kaj mortis en 1988 en urbo Anchieta. Li fondis plurajn spiritismajn centrojn, inter ili, Centro Espírita Jerônimo Ribeiro en Cachoeiro do Itapemirim. Li havis dek gefilojn, inter ili samideaninon Venita Abranches Simões, kaj estas avo de fotografia pozisto Nero Abranches Neto.
Nigra marmoro de Ashford
Nigra marmoro de Ashford (: Ashford Black Marble) estas nomo donita al malhela kalkoŝtono, minita el minejoj apud Ashford-in-the-Water, en Derbyshire, Anglio. Kiam ĝi estas tranĉita, tornita kaj polurita, ĝia brila nigra surfaco estas tre dekoracia. Nigra marmoro de Ashford estas sedimenta roko kun tre fajna grajno, kaj ne estas vera marmoro en geologia senco. Ĝi povas esti tranĉita kaj marketrita kun aliaj dekoraciaj ŝtonoj kaj mineraloj, uzante teĥnikon konatan kiel "pietra dura". Muzeo kaj artgalerio de Derby havas diagramon de Ecton Hill faritan el Nigra marmoro de Ashford kaj aliaj mineraloj.
Historio
La dekoraciaj uzoj de la tiea nigra mineralo estis trovitaj en prahistoriaj trovaĵoj, sed la unua registrita kliento estis Bess of Hardwick en 1580.
Henry Watson, la onklo de la geologo White Watson de Derbyshire, estas konsiderata kiel unu el la plej gravaj figuroj en la disvolviĝo de la tiea industrio de marketrado de Nigra marmoro de Ashford en la 1750-aj jaroj. Li posedis hidraŭlikan fabrikon en Ashford-in-the-Water.
Prosperis komerco en la fabrikado de urnoj, obeliskoj kaj aliaj dekoraciaj aĵoj el Nigra marmoro de Ashford dum la malfrua 18-a kaj frua 19-a jarcentoj. John Mawe havis muzeon en Matlock Bath kiu negocis nigran marmoron kaj Ann Rayner gravuris bildojn, najbare en alia muzeo, sur nigra marmoro uzante diamanton. Multaj belaj ekzemploj de gravurita kaj marketrita nigra marmoro ekzistas en tieaj kolektoj, inkluzive de tiuj de Muzeo kaj artgalerio de Derby, Muzeo de Buxton, kaj Chatsworth House. En 2009 grandegaj blokoj de neprilaborita Nigra marmoro de Ashford estis elterigitaj dum fosado apud la trinkejo Seven Stars en Derby. La intenco estis aŭkcii ilin pro la malofteco de neprilaborita Nigra marmoro de Ashford. Oni konjektis ke la rokoj estis forlasitaj kiam fabrikanto de Nigra marmoro de Ashford translokiĝis en la 1880-aj jaroj.
Geologio
Kvankam prezentita kiel marmoro, la roko estas de pura sedimenta origino. Ĝi estas malhela, fajn-grajna, kota Karbonia kalkoŝtono, kaj ĝia riĉeco je bitumo donas al ĝi ties malhelgrizan koloron, kiu fariĝas glace-nigra kiam polurita kaj surface preparita. La unuaranga fonto de tiu ĉi roko estis el Arrock Mine, kaj pli poste en 1832 el najbara Rookery Plantation, apud Ashford-in-the-Water.
Manufakturaj teĥnikoj
Kalkoŝtono povas esti tornata sur tornilo por krei urnojn, kandelingojn kaj aliajn similajn objektojn, aŭ segata por produkti glatajn, platajn aĵojn kiel obeliskojn kaj paperpremilojn. Muzeo kaj artgalerio de Derby havas kolektojn de prilaboritaj kaj parte prilaboritaj aĵoj el Nigra marmoro de Ashford, akiritaj el marketra laborejo posedita de Tomlinson familio. Tio inkluzivas gamon da antaŭ-tranĉitaj pecoj pretaj por marketrado en la fonon de nigra marmoro. Aĵoj kiel neforgesuminoj kaj majfloroj estis kutime reprezentitaj. Koloritaj rokoj por marketrado en la nigran "marmoron" inkludis tieajn grizajn, bluajn kaj purpurajn mineralojn el Monyash, "palisandro" el Nettler Dale en Sheldon, kiu konsistis el ruĝaj kaj blankaj tavoloj, baritoj kiuj kreis aliajn variaĵojn kaj la tiea "Blue John" de Castleton, povis krei purpuran kaj flavan fluoriton venis el Crich, dum rokoj "Birds-Eye" havis formon lasitan de fosilioj kiujn ili entenis. La plej malofta mineralo nomiĝas "Duke's Red" kaj ĝi estis tiom valora ke ĝi estis konservita en Chatsworth House. La ilustrita desegn-arta tablo-supro montras iujn el la kombinaĵoj priskribitaj tie.
En la malfruaj 1780-aj jaroj, la geologo White Watson de Derbyshire komencis krei klarigajn geologiajn tabulojn, uzante Nigran marmoron de Ashford en kiun aliaj tieaj rokoj estis marketritaj, por reprezenti la tavolojn de la rokoj en diversaj partoj de la lando. Muzeo kaj artgalerio de Derby havas diagramon de Ecton Hill (vidu bildon) faritan el Nigra marmoro de Ashford kaj aliaj mineraloj.
William Martin, kiu iam laboris kun Watson, verkis la unuan sciencan studon pri fosilioj. Lia Petrifacta Derbiensia rilatas ke la onklo de White Watson kaj laboristoj en la minejo de Nigra Marmoro nomis kelkajn el la fosilioj "krokodilaj vostoj" ĉar ili pensis ke ili estis la restaĵoj de krokodiloj.
La metio de marketrado de nigra marmoro estis rekomencita en la 1990-aj jaroj de Don Edwards, kiu havis negocon de roko kaj mineralo en la vilaĝo Tideswell de Derbyshire. En 2006 oni anoncis ke Muzeo kaj artgalerio de Buxton aĉetis la kolekton de Nigra Marmoro kiu estis lasita de John Michael Tomlinson. Li pasigis pli ol 50 jarojn por kunmeti la kolekton post kiam li eksciis ke liaj antaŭuloj estis implikitaj en manufakturado de Nigra marmoro de Ashford.
Balotantaro
La balotantaro konsistas el la balotantoj, kiuj povas partopreni en (loka, nacia, profesia, ktp) baloto kaj do disponas je balotrajto por tiu baloto. Laŭ lando, tiuj balotantoj estas registritaj sur listoj de balotantoj, aŭ per memvola ago, aŭ aŭtomate se ili respondas al la kriterioj de balotrajto. En iuj landoj, balotkarto estas donita okaze de enskribiĝo sur balota listo.
Dum longa tempo, la landa balotantaro ne entenis aŭ ankoraŭ ne entenas ĉiujn civitanojn (virinoj, militistoj, junuloj, alinaciaj loĝantoj, eklezianoj, eksterlande loĝantaj nacianoj, ktp).
Vilaja
Vilaja aŭ wilayah (ولاية en araba, velâyat/ولایت en persa, vilayet en turka kaj ولایت en urdu), estas administra divido, kutime tradukita kiel "provinco", aŭ foje kiel "gubernio". La vorto derivas el la araba "w-l-y", "regi": ualio -"guberniestro"— regas wilayah, "kio estas regata". Dum la Kaliflando, la termino referencis al ajna konstitua preskaŭ suverena ŝtato.
Nordafriko kaj Mezoriento
Tiu administracia termino estas uzata por diversaj administraj unuoj (aŭ subunuoj) en diversaj areoj, ekzemple la jenaj.
Cristina Umaña
Cristina UMAÑA (Ibagué, Tolima, 24-a de decembro 1974) estas aktorino de Kolombio.
10284 Damienlemay
10284 Damienlemay estas malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la kanadan Damien Lemay, kiu ricevis diplomon pri fiziko de la Universitato Laval (Kebekurbo, Kanado) kaj laboris kiel inĝeniero en telekomunikado. Li fondis lokalan astronomian klubon en Rimouski kaj estis dum mandato prezidento de la RASC. Li ricevis la Medalon Chant de la RASC, ĉefe pro sia fotografia atlaso de la norda ĉielo, farita per Schmidt-teleskopo de 0,14 m.
Cristina Umaña
Ŝi studis dramon en Centro de Educación Artística de Televisa (1993-1995). Ŝi estis la protagonisto de telenoveloj de Kolombio Yo amo a Paquita Gallego aŭ La mujer del presidente.
Carl Fontana
Charles Carl Fontana (* 18-an de julio 1928 en Monroe, Luiziano; † 9-an de oktobro 2003 en Lasvegaso, Nevado) estis unu el la plej bonaj ĵaztrombonistoj, kiu en la 1950-aj jaroj havis multajn sukcesojn en Usono kaj tiam loĝis kaj laboris ĝis 2003 en Lasvegaso. Li povis ludi aparte rapide kaj krome treege sinkontrole. Li pluevoluigis langoteknikon, kiun oni nomas „dudellango“ (angle: „doodle tongue“). Per tiu la la lango fariĝas duoble rapida, ĉar oni – anstataŭ kiel kutime ekigi ĉiun tonon per ekz. ta ta ta ta aŭ du du du du – ankaŭ je la reprenado de la lango povas generi ekpuŝon, do anstataŭ du du du du du, du dl du dl du dl.
Fontana lernis de sia patro, la saksofonisto kaj violonisto Collie Fontana (kiu dum la Granda Depresio vivtenis sian familion laborante kiel tubisto), kaj ludis ekde 1941 ĝis 1945 ekster la lerneja tempo ankaŭ en ties bando. 1951/1952 li estis ĉe Woody Herman, je kiu li en 1951 anstataŭis je Nov-Orleano Urbie Green-on kaj post ties reveno estis plu tenata de Herman. Fontana tiam ĉesis sian studon ĉe la ŝtata universitato je Luiziano, de kiu li en 1950 sukcesis ekzamenon pri muzikpedagogio kaj dum kiu li kromludis en simfoniaj orkestroj. Inter 1952 kaj 1953 li ludis ĉe Al Belletto, en 1954 ĉe Lionel Hampton, en 1954/1955 ĉe Hal McIntyre. En 1955/1956 li elpaŝis ĉe Stan Kenton kiel soloisto, ekz. per „Carl“ kaj „Polka Dots and Moonbeams“ kaj koncertvojaĝis kun li en 1956 tra Eŭropo. En 1956/1957 Kai Winding fordungis li de Kenton. Ekde fine de la 1950-aj jaroj li estis en Lasvegaso (post kiam li mallonge anstataŭantis decembron 1957 denove ĉe Herman). Tie li ludis en spektaklo-bandoj. En 1966 li ludis ĉe Benny Goodman kaj koncertvojaĝis kun Woody Herman tra Eŭropo kaj Afriko. Ekde 1968 li estis membro en la antaŭulo-bandoj de „The World's Greatest Jazz Band“ de Bob Haggart kaj Yank Lawson kaj ludis okaze de la „Colorado Jazz Parties“. En la 1970-aj jaroj li ludis ĉe Supersax (ekde 1973) kaj kun Louie Bellson kaj Georgie Auld. En 1975 li havis bandon kun frapinstrumentisto Jake Hanna, kun kiu li vojaĝis tra Japanujo). En la 1980-aj jaroj li regule ludis en la „Monday Night Jazz“ spektaklo de National Public Radio. En 1985 surdiskigis kun propra kvinteto, i. a. kun Al Cohn. Ekde la 1990-aj jaroj li ne plu ludis en lasvegasaj bandoj, sed nure prezentiĝis tutmonde kiel soloisto kaj kaj direktis en lasvegaso kvinteton kun saksofonisto Bill Trujillo. Finfine Fontana suferis je mensa debileco.
Li estis edzo kaj havis tri gefilojn.
Postmodernismo
Postmodernismo estas iu ajn de larĝe-atingopova serio da evoluoj en kritika teorio, filozofio, arĥitekturo, arto, literaturo, historio, kaj kulturo, kiuj ĝenerale estas karakterizataj tiel aperantaj el, reagantaj al, aŭ anstataŭigantaj la modernismon.
Ĝi povas turni sin al artaj movadoj, al signifi stilajn evoluojn kiel kolaĝo, la reveno de ornama kaj historia referenco, kaj ankaŭ malversacio de popolaj komunikiloj. En sociologio, postmodernismo estas la ekonomia kaj kultura ŝanĝo kiu venas de la ĉieesteco de amasproduktado kaj amaskomunikiloj. Filozofie, ĝi rilatas al la movadoj kiuj ĉirkaŭas post-strukturismon kaj aliajn kritikojn de pozitivismo. Postmodernismo ankaŭ povas esti utilizata kiel malpliboniganta termino por ataki ŝanĝojn en socio kiu estas maldezireblaj kiel ili rilatas al demandado de absolute valora sistemoj kaj aliaj tipoj de fundamentismo.
Kiel kun multaj aliaj divizoj, la uzo de la termino estas debatebla. Iuj utilizas tre malgrandajn kaj ekzaktajn difinojn, kaj iuj negas la ekziston de "postmodernismo," kaj kiuj preferas diri "malfrua modernismo", ĉar ĝi aperis dum la lasta kvarono de la 20-a jarcento.
La movado havas diversajn politikajn evoluojn: ĝia kontraŭ-ideologiaj ideoj aspektas similie, kaj forte interrilatas kun, la feminisma movado, rase egalecaj movadoj, movadoj por gejaj rajtoj, malfrua dudekjarcenta anarkiismo, kaj eĉ la paca movado kaj pluraj hibridoj de tiuj movadoj.
Muziko de Alĝerio
Muziko de Alĝerio estas foje konsiderata sinonima de raiinter eksterlandanoj; fakte tiu muzika ĝenro atingis grandan popularecon en Francio, Hispanio kaj aliaj partoj de Eŭropo. Dum kelkaj jarcentoj tamen Alĝeria muziko estis dominata de stiloj heredataj el Al-Andalus, eventuale formante unikan Nordafrikan miksaĵon de tiuj poeziaj formoj. Alĝeria muziko inkludis stilojn nomitajn nuuba kaj ties derivaĵoj rabaab kaj haŭzii.
Priskribo
La muziko ĉaabi estas tipe alĝeria muzikĝenro karakterizita de specifaj ritmoj kaj de kacidate (popolaj poeziaĵoj) en araba dialekto. La senduba mastro de tiu muziko estas El Hadj M'Hamed El Anka. La stilo el Konstantino nome maluf estis savita de muzikistoj kiaj Mohamed Tahar Fergani.
Popolmuzikaj stiloj inkludas tiujn de la Beduena muziko, karakterizata de la poeziecaj kantoj bazitaj sur longaj kacida (poeziaĵoj); de Kabila muziko, bazita sur riĉa repertorio de poezio kaj malnovaj rakontoj pasitaj tra generacioj; de ŝaŭija muziko, nome folkloro el diversaj areoj de la montaro Aŭrezo. Rahaba muzika stilo estas unika en Aŭrezo. Souad Massi estas fama popolkantistino de Alĝerio. Aliaj alĝeriaj kantistoj en la diasporo estas Manel Filali en Germanio kaj Kenza Farah en Francio. La tergia muziko estas kantata en tuaregaj lingvoj ĝenerale, Tinariwen havis tutmondan sukceson. Fine, la staifi muziko naskiĝis en Setif kaj restas unika stilo de sia tipo.
Moderna muziko estas disponebla en kelkaj diversaj stiloj, Rai estas la stilo tipa de Okcidenta Alĝerio. La alĝeria repo, relative ĵusa stilo en Alĝerio, espertas gravan kreskon.
Radaro
Radar(o) estas akronimo de la angla vorto Radio Detection and Ranging (en Esperanto: malkovro kaj distancomezurado pere de radiaj ondoj). Ĝi estas teknika termino por sistemo, kiu malkovru objektojn kaj ekzakte lokigu iliajn poziciojn.
Radara aparato elsendas elektromagnetajn ondojn (kutime mikroondojn en la areo de megahercoj kaj gigahercoj), poste ricevas la reflektatajn "eĥojn" de la elsenditaj ondoj kaj kalkule prilaboras tiujn eĥojn laŭ diversaj kriterioj. Tiamaniere eblas ekhavi informojn pri tre distancaj objektoj.
Magliano Alfieri
Magliano Alfieri estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castagnito, Castagnole delle Lanze (AT), Castellinaldo, Govone, Neive kaj Priocca.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
20298 Gordonsu
20298 Gordonsu estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gordon L. Su, finalisto en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Li estis lernanto ĉe la Montgomery Blair High School en Silver Spring (Marilando, Usono).
Carantec
(jen france, bretone Karanteg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
De la marhaveno de Carantec la Kalota insulo estas alirebla ĉe malalta tajdo per tajda vojo (chaussée submersible) nomata "ŝafa pasejo" (Passe aux Moutons).
Orfeo
Orfeo estas kantisto kaj poeto el la greka mitologio. Lia greka nomo “Όρφεύς” ne havas precizan etimologion. Iuj opinias, ke lia nomo devenas de “όρφνός”, [orfnos], “obskura”, “όρφνη” [órfne], “obskureco”, eble pro tio ke la trakia poeto malsupreniris la malluman Hadeson serĉe de sia amatino Eŭridico; aliaj, kiel Eduard Schurè, opinias ke lia nomo devenas el enantioza fenica termino Arfa, konstituita de aor, "lumo" kaj rophae, "kuraco", signifante tiu kiu kuracas pere de lumo.
Laŭ Francisko Azorín Orfeo estas Greka, legenda filo de Apolo, kiu elpensis la liron k. per la muziko mildigis la bestojn; ikonografie estas reprezentita per junulo ludante liron k. ofte ĉirkaŭita de bestoj. Li indikas etimologion el la greka Orpheus (Ĥor-feo), kaj de tie la latina Orpheus.
La legendo
La legendo diras ke Orfeo naskiĝis en Trakio kaj estis filo de Kaliopo la plej grava el la naŭ Muzoj kaj la reĝo Eagro. Aliaj diras ke li estis filo de Apolono. Li estis poeto, muzikisto kaj kantisto, ludis liron kaj citron kun tro da ĉarmo ke li ravis homojn kaj bestojn eĉ la arboj klinis siajn frondojn por aŭdi lin. Orfeo estis edukisto de homoj kaj kondukis la trakojn de la sovaĝeco al civilizo. Inicite en la misteroj li plenumis siajn religi-filozofiajn instruojn kaj vojaĝis tra la mondo. Revenante de Egiptio li disvastigis en Helaso la ideon de elaĉeto de eraroj kaj krimoj, la kulton de Dionizo kaj la misterojn de orfeismo. La poeto partoprenis la faman ekspedicion de la argonaŭtoj. Dum la vojaĝo li pacigis la ondojn pere de sia muziko kaj, per ĝi, li sukcesis eĉ nuligi la hipnotan efikon de la sirenaj kantoj kaj savi la ŝipon.
Kiam li revenis de la ekspedicio li edziĝis kun la nimfo Eŭridico kiun li profunde amis eĉ konsiderante ŝin sian ĝemelan animon. Sed li ne estis feliĉa, ĉar lia amatino mortis pro serpentpiko kiam ŝi forfuĝis de Aristeo, la albelbredisto kiu provis seksatenci ŝin. La esoteristo kaj verkisto Edouard Shurè rakontas ke Eŭridica estis delogita kaj venenmortita de Aglaonica la sacerdotino de Hekato. Profunde malĝoja kaj afliktiĝinta pro la perdo de la edzino la granda trakia poeto decidis malsupreniri al la malluma Hadeso por rehavigi ŝin. Pere de sia citro kaj belsona voĉo Orfeo ravis la subteran mondon, eĉ la rado de Eksiono ĉesis turniĝi, la roko de Sizifo ĉesi retroruliĝi, Tantalo forgesis sian malsaton kaj soifon kaj la Danaidinoj ripozis de ilia senfina laboro plenigadi senfundan barelon. Kortuŝita de tre granda amfervoro Plutono kaj Persefono konsentis liberigi al li la edzinon. Sed la inferaj gedioj proponis al li tre malfacilan kodiĉon, ke li iru antaŭen kaj la edzino malantaŭe de li kaj dum la tuta piedirado, ĝis la eksteraj pordoj de la infero, li ne retrorigardu eĉ se io okazus malantaŭe. Li akceptis la tre mafacilan kondiĉon, sed kiam li estis preskaŭ atinganta la lumon, grandega dubo trafis lin: ĉu ŝi vere estas malantaŭ li, se okazas la malon? se Plutono trompis lin? Kun la menso bolanta de dubo kaj la koro plena de sopiro, li retronrigardis. Turniĝinte li vidis sian amatinon kvazaŭ vaporiĝantan kaj malaperantan en la ombro, mortantan je la dua fojo. Orfeo provis reveni al la infero, sed la pramisto Karono ne permesis. Priplorante la duan perdon la trakia poeto, fidela al sia amo kaj ne povante forgesi la edzinon, komencis malŝati ĉiujn virinojn de Trakio. Sentante sin malestimataj kaj malrespektataj de la fideleco de Orfeo al la edzina memoro, la Menadoj, furiozaj, disŝiris kaj senkapigis la poeton. La kapo de Orfeo falis en la maro kaj flosis ĝis la insulo Lesbo kie la enloĝantoj starigis tombon omaĝe al la muzikisto. Oni diris ke tie ĉe la tombo ofte aŭdiĝis liran sonon.
Orfeo estis alkondukita al Elizeo kie li amuzis la feliĉajn animojn pere sia muziko. La dioj transformis lian liron en konstelacion.
Postau
Postau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Landshut kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Wörth an der Isar.
Orfeo
La legendo en literaturo
La legendon de Orfeo rakontis la klasikaj aŭtoroj
Kelkaj de la multaj aliaj verkoj
La historio de Orfeo kaj Eŭridico estas intrigo de kelkaj operoj, inter kiuj Euridice (1600), de Jacopo Peri, La favola d'Orfeo (1609) de Claudio Monteverdi kaj Orfeo ed Euridice (1762) de Christoph Willibald Gluck.
Orfeu Negro [eo: Nigra Orfeo] estas filmo el la jaro 1959, kiu translokas la antikvan miton pri Orfeo kaj Eŭridico en la estantecon de la karnavalo de Rio-de-Ĵanejro.
Semjon Konstantinoviĉ Timoŝenko
Semjon Konstantinoviĉ Timoŝenko (ruse: Семён Константинович Тимошенко, Тимошенко Семен Костянтинович] ukraino naskiĝis la 18-an de februaro 1895 en vilaĝo Orman (nun - Furmanivka, Kilijskij distrikto, Odesa provinco, Ukrainio); mortis la 1-an de aprilo 1970 en Moskvo) estis grava soveta marŝalo en la Dua mondmilito.
Li servis ekde 1915 en la cara armeo, ekde 1918 en la Ruĝa Armeo, poste iĝis komandanto de militista regiono de Kievo. Li gvidis sovetan enmarŝon en orientan Pollandon la.
Li estis dufoje nomumita al Heroo de Sovetunio (1940 kaj 1965).
8171 Stauffenberg
8171 Stauffenberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la grafo Claus von Stauffenberg (1907–1944), estro de la grupo da politikuloj kaj militistoj opoziciantaj al la naziismo, kiuj organizis la atencon kontraŭ Adolf Hitler. Sekve al la malsukceso de la atenco, li estis arestita kaj ekzekutita kun pli ol 200 el sia grupanoj.
Otice (apartigilo)
Otice estas nomo por pluaj setlejoj:
(24357) 2000 AC115
(24357) 2000 AC115 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero kaj do estas ano de la "Greka Tendaro".
Kalia kromiato
Kalia kromiato estas neorganika komponaĵo rezultanta el interagado de la kalia hidroksido kaj kromiata acido, flava solidaĵo, konsistanta je unu kalia katjono (K+) (kaj unu kromiata anjono (CrO4-2). Ĝi estas ordinara kemia reakcianto uzata en laboratorio kiel indikilo dum natria kromiato estas uzata industrie.
Ĝi estas danĝera kaj karcinomogena substanco pro tio ke heksavalenta kromio posedas pli grandan kapablon eniri en la ĉelojn kaj pli grandan redoksan potencialon. Ĝi estas nature trovata kiel mineralo tarapakajto kaj estas uzata kiel indikilo por kloraj jonoj.
Otice (Polná na Šumavě)
Otice (Ottetstift) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Polná na Šumavě en distrikto Český Krumlov, ekde la 1-a de januaro 2016 parte elmembrigita el armea spaco Boletice en nove establitan municipon Polná na Šumavě. En la jaro ĝi havis  kaj troviĝis en ĝi 2 domoj.
Pál Ottó Geszti
Pál Ottó Geszti [gesti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Geszti Pál Ottó estis hungara inĝeniero, profesoro, membro (korespondanta en 1967, ordinara en 1976) de Hungara Scienca Akademio.
Pál Ottó Geszti naskiĝis la  1922 en Budapeŝto. Li mortis la 1985 en Budapeŝto.
Biografio
Pál Ottó Geszti akiris diplomon en 1946 en Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József, poste li laboris kelkajn jarojn en firmao pri karbominejo. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1953, li doktoriĝis en 1957 antaŭ la akademio. Li ekinstruis en la teknikuniversitato en 1957, kie li estis elektita katedrestro en 1959. Inter 1967-1973 li estis dekano. Li fondis instituton en 1971, kiun li gvidis ĝismorte. Li okupiĝis precipe pri elektrejoj. Li ricevis premiojn inter 1952-1982.
Čečkovice (Bor)
Čečkovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Bor. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/200. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Čečkovice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 7,4 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1115.
Dániel Hamar
Dániel Hamar, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hamar Dániel estis hungara popolmuzikisto, geofizikisto, kontrabasisto. Dániel Hamar naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Dániel Hamar komencis pianludi en aĝo 7. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1969, dum lernado li estis kontrabasisto de la gimnazia orkestro. Li akiris geofizikistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1974. Dum la studentaj jaroj li komencis interesiĝi pri la popolmuziko kaj en 1973 li establis orkestron "Muzsikás". Post la diplomo li laboris 2 jarojn en geofizika instituto, poste en la menciita universitato. En 1994 li kandidatiĝis (Ph.D). Li okupiĝas pri kosmoesploro. Li ricevis premion Kossuth en 1999 kiel membro de la orkestro, antaŭe kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li havas edzinon, kiu naskis 4 filojn inter 1978-1993.
Bálint Putnik
PUTNIK Bálint estis hungara aktoro, direktoro de teatro naskiĝinta en Nagyvárad la 3-an de februaro 1901 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de januaro 1995.
1848 Delvaux
1848 Delvaux estas asteroido de la asteroida zono, ano de la Koronisa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eugène Joseph Delporte elde la Reĝa observatorio de Belgio en Uccle.
Plurĉelo
En geometrio 4-hiperpluredro aŭ plurĉelo estas kvar-dimensia hiperpluredro. La du-dimensia analogo de 4-hiperpluredro estas plurlatero, kaj la tri-dimensia analogo estas pluredro.
1848 Delvaux
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 10934 Pauldelvaux
Plurĉelo
Difino
4-hiperpluredro estas fermita kvar-dimensia figuro kun verticoj, randoj, edroj, kaj ĉeloj. Vertico estas punkto, kie kvar aŭ pli multaj randoj kuniĝas. Rando estas streko, kie tri aŭ pli multaj edroj kuniĝas, kaj edro estas plurlatero, kie du ĉeloj kuniĝas. Ĉelo estas la tri-dimensia analoga de edro, kaj estas pro ĉi tio pluredro. Krome jenoj postuloj devas esti kontentigitaj:
Klasifiko
4-hiperpluredroj povas esti klasifikitaj surbaze de siaj propraĵoj simile al "konvekseco" kaj "simetrio".
3-spaca kahelaro estas la divido de tri-dimensia Eŭklida spaco en regulan kradon de pluredraj ĉeloj. Ĉi tiaj kahelaroj ne estas 4-hiperpluredroj ĉar ili ne baras 4D volumenon, sed ili estas similaj en multaj propraĵoj al 4-hiperpluredroj. Uniforma 3-spaca kahelaro estas tiu kies verticoj estas rilatantaj per spaca grupo kaj kies ĉeloj estas uniformaj pluredroj.
Kategorioj
Jen estas listo la diversaj kategorioj de 4-hiperpluredroj klasifikitaj laŭ la kriterioj donitaj pli supre:
Uniformaj 4-hiperpluredroj
Ĉi tiuj kategorioj inkluzivi nur la 4-hiperpluredrojn kiuj havas altan gradon de simetrio. Multaj alia 4-hiperpluredroj estas eblaj, sed ili havi ne estas studita tiel multe.
Konkanoj
La konkanoj estis kantabra tribo.
La nuna loko de la areo loĝata de konkanoj ne estas ankoraŭ konata. Laŭ kelkaj aŭtoroj, ties nomo estas rilata al loknomo Santillana, kaj tial ili konsideras ties loĝareon proksima al nuna Santillana del Mar. Laŭ aliaj, ties territorio estis eble en la nuna komarko Liébana, proksime al vilaĝo Congarna, konsiderante, ke Ptolomeo mislegis la mapon de Kantabrio, kiun li uzis dum sia historia registrado. Alia hipotezo estas, ke la nomo ankaŭ rilatas al kelt-devena konerkanoj, nomo de apuda gento loĝanta la valon de Cabuérniga.
La konkanoj militis kontraŭ Romio dum la Kantabraj militoj. Tiu ĉi gento estis menciita de romia Silius Italicus en registraĵoj sur la Punikaj Militoj. En la suba dokumento li skribis, ke oni akompanis Hanibalon dum Dua Punika Milito kaj jen Horacio kantas ebriiĝinte per ĉevala sango (oni miksis ĝin kun lakto kaj trinkis ĝis sveno dum militaj ritoj):
NGC 4050
NGC 4050 (aliaj indikoj — MCG -3-31-16, IRAS12003-1605, PGC 38049) estas galaksio en konstelacio Korvo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
15857 Touji
15857 Touji estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Yasuo Touji, de Iŝigaki (gubernio Okinavo). Li estas nun la estro direktoro de lokala astronomia klubo "Yaeyama Hoshinokai" kaj kontribuas al la popularigo de la astronomio.