cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
16026 Victoriapidgeon
Nomo
Ĝia nomo honoras Victoria Pidgeon Andrews, kiu faris elstaran laboron por la Oficejo de Kunordigo de Planeda Defendo de la NASA. Ŝi gvidis la strebojn de la inter-agenteja laborgrupo de la usona registaro por disvolvi la Nacian Agadan kaj Strategian Planon de Preparo kontraŭ Apud-Teraj Objektoj ĝis ties publikigo la.
Iberia Junul-Liberecana Federacio
La Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (FIJL), Iberia Junul-Liberecana Federacio aŭ Iberia Federacio de Liberecana Junularo estis organizo de anarkistaj junuloj kreita en Madrido, Hispanio, en 1932 dum la Dua Hispana Respubliko. Foje ĝi estas konata simple kiel la Juventudes Libertarias aŭ Liberecana Junularo, kaj pro ties mallongigo JJLL. Multaj elstaraj aktivuloj de la anarkosindikatisma movado aŭ de la CNT estis antaŭe membroj de la JJLL. Dum la milito la organizo kreskiĝis spite la dediĉo al la militaj taskoj, sed ankaŭ pro la klara ekstremiĝo de la populacio en la respublika flanko.
Februare de 1937 oni realigis en Valencio Nacian Konferencon de Regionoj de JJLL (la 2a kongreso de la FIJL), kun la jena partopreno (delegitoj de):
Post la Hispana Enlanda Milito aperas du branĉoj:
Je la rekonstruo de la CNT kaj de la liberecana movado je la fino de la 1970-aj jaroj la organizo denove rekonstruiĝis.
21a jarcento
Dum la unuaj jaroj de la 21a jarcento, la FIJL evoluas al insurekciaj sintenoj kaj la diferencoj kun la organizita anarkosindikatismo evidentiĝas. La subpremado kontraŭ la organizo postis ĝin al la kaŝiteco.
Nova generacio de anarkistaj junuloj decidis formi alian similan federacion ekde 2006, kaj diference de la "insurekciisma FIJL" planas survoji kun la anarkosindikatismo. En la jaro 2007 tiun novan organizon oni fondis definitive laŭ la mallongigo FIJA sed kiel agnosko, ke ili estas sukcedaj de la historia FIJL. Ili publikas gazeton nomita "Fuelle" kie foje aperas tekstoj favoraj al Esperanto.
Spite tio, la insurekciisma FIJL pluaktivas kaj pluhavas sian nomon, diferencige de la nova FIJA.
József Imreh
Biografio
József Imreh finis la universitaton en sia naskiĝurbo (1950), kaj li doktirĝis en Iaşi pri mineralogio. Li instruis en la Universitato Bolyai de Kluĵo resp. en UBB. Liaj artikoloj aperis enlandaj kaj eksterlandaj fakrevuoj. Lia lernolibro pri mineralogio aperis en rumana lingvo (1966).
Nag-Hamado
Nag-Hamado (Nag Hammadi, transskribo de la araba نجع حمادى) estas urbo en Egiptio, situanta ĉe la okcidenta bordo de Nilo, ĉirkaŭ 80 km de Luksoro. En 2006, la urbo havas ĉirkaŭ 45 000 loĝantojn, plejparte kamparanoj.
La urbo famiĝis pro la 4-a jarcenta Biblioteko de Nag-Hamado kiu estas libraro de skriboj de gnostikismo eltrovita en 1945 en kruĉo en kaverno en la tre seka dezerto de Egiptio. La libroj estis kaŝitaj tie de monaĥo en la 4-a jarcento por la fino de la mondo, kiam la fido estos malaperinta for de la mondo. La kaŝado eble estis en respondo al la ordono en 367 de Atanazio, episkopo de Aleksandrio, ke oni forigu iujn ajn herezajn skribojn. La Eklezio tiam batalis kontraŭ la pli forta arianismo, ne gnostikismo. La biblioteko estis eltrovita trans la rivero de la araba urbo Nag-Hamado kaj estas proksime de la antikva monaĥejo de Sankta Pakomio.
En la biblioteko estas kristanaj skriboj kiuj ne aperas en la Biblio. Inter aliaj:
Ankaŭ en la biblioteko estas parto de la Respubliko (588a-589b) de Platono.
La libraro ne devenas de unu skolo aŭ branĉo de gnostikismo. Ĝi atestas pri gnostikismoj valentinaj, setianaj, kaj novplatonismaj.
Entute la biblioteko enhavas 13 librojn kun 54 verkoj, skribitaj en la kopta lingvo, la antaŭ-araba lingvo de Egipto. La kovriloj de la libroj estas ledaj kaj la folioj papirusaj. La verkoj estis tradukitaj el la greka.
Antaŭ la eltrovo de Nag-Hamado, nia ĉefa fonto pri gnostikismo estis la atakoj de la katolika sanktulo Ireneo. Kvankam nesimpatia, lia priskribo ja estis tre preciza.
Spálené
Spálené (antaŭe Kutlberk, Kuttelberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Holčovice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas nordokcidente de Holčovice. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/453. Vivas ĉi tie.
Spálené estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 18,62 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1607.
Loĝantaro
En Spálené estas registritaj 196 adresoj: 149 objektoj por daŭra loĝado kaj 47 objektoj por refreŝigado. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 142 domoj, el tio 37 daŭre loĝataj.
Bilhac
Bilhac - jen france, origine okcitane respektive gaskone - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Corrèze, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Brive-la-Gaillarde kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
situas en kampara, maldense loĝata pejzaĝo en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo. La komunumo troviĝas en la geografia baseno de Brive-la-Gaillarde, en la sudokcidenta parto de la departemento. Ĝi en la franca nomiĝis Billac ĝis nomŝanĝo al la okcitana formo okazinta en 2007.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Bilhac antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Procento
Procento aŭ elcento estas unuo uzata por esprimi proporciojn; unu procento korespondas al la proporcio 1:100 (unu centono).
Financa uzo
Finance procento estas la profito produktata de monsumo pruntita aŭ ŝuldata.
La procentego estas procento pli granda ol la leĝa, kutima (uzuro).
Udmurtoj
Udmurtoj estas finn-ugra popolo, rezidanto en Udmurtio, kaj ankaŭ en apudaj subjektoj de Rusia Federacio. Udmurtoj parolas la rusan kaj udmurtan lingvojn. Udmurtoj kredantoj konfesas ortodoksismon kaj tradiciajn kultojn.
Rusoj nomis ilin: Votjakaj kaj Otjakaj. Tataroj nomis ilin Ar.
Chiara Raggi
Biografio
Naskiĝinte en Rimini, Chiara Raggi studis en Supera Instituto pri Muziko "Giovanni Lettimi" de Rimini kaj daŭrigis en Konservatorio de Torino "Giuseppe Verdi". Finalisto ĉe la Nacia Premio Bianca d'Aponte 2018 por la kantaŭtoro. Ŝia disko "Blua Horizonto" aperis tute en Esperanto. Ŝi estas la unua profesia itala kantistino, kiu uzas Esperanton.
Vidu ankaŭ
Eŭropa Festivalo de Esperantaj Kantoj
T-72
La tanko povas eĉ subakve veturi kaj trairi kavojn en larĝo de ĝis 2,80 m kaj altojn de ĝis 0,85 m. Ĝi estas ofte kovrita per aldonita specialaj ceramikaĵoj. La kiraso dikas ĉe la plej dika parto 280 mm. Kontraste al Leopard 1 la direktanto sidas maldekstre de la komandanto.
Kantono Calhoun (Georgio)
La kantono Calhoun - angle Calhoun County - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. Ĝia administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
4202 Minitti
4202 Minitti estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de "Michelle Minitti" sciencistino en la Universitato de Arizono, kiu studis la mineralojn de Marso.
Lajos Inczefi
Biografio
Lajos Inczefi diplomitiĝis en Budapeŝto (1927). Li estis inĝeniero en sukerfabrio de Bod, de 1930 ĝis 1945 ĉefinĝeniero en ŝufabriko Dermata de Kluĵo, de 1948 en Braŝovo, de 1952 en Kluĵo.
Langara–49th Avenue (SkyTrain Vankuvero)
Langara–49th Avenue estas subtera stacio sur Canada Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Toulon (stacidomo)
Toulon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Toulon, en departemento , regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Ouigo kaj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Zofia Turowicz
Zofia TUROWICZ [TUroviĉ] (naskiĝis la 15-an de majo 1916 en Varsovio, mortis la 28-an de februaro 2012 en Karaĉio) estis pola instruistino de glisflugo kaj paraŝutado de pakistana junularo.
Kiel studentino de Varsovia Politekniko lernis glisflugi en Varsovia Aeroklubo. Ŝi estis paraŝutistino kaj gajnis multe da premioj en naciaj konkursoj. Post eksplodo de la dua mondmilito en 1939 Zofia Turowicz kune kun du aliaj polaj pilotinoj ekservis kiel kuriero por Pola Komandantaro de Aviado.
Ili flugis per aviadiloj RWD-8, transportante homojn kaj ordonojn al aviadaj unuoj (surteriĝante kampe, ĉar aviadilejoj estis detruitaj per germanaj bomboj). Kiam Ruĝa Armeo la 17-an de septembro atakis Pollandon alvenis ordono transiri rumanan landlimon post detruo de aviadiloj por ne lasi ilin al malamiko.
Ili sukcesis alveni al Bukareŝto kaj anoncis sin en Pola Ambasadejo. Ŝi poste aktivis kiel kuriero alportante nomlistojn de internigitaj polaj soldatoj kune kun fotoj kaj personaj donitaĵoj kaj liverante al internigitoj dokumentojn kaj civilajn vestojn por ke ili povu fuĝi al Francio.
En tendaro en Slatina ŝi trovis sian fianĉon, kapitanon Władysław Turowicz kaj tie ili nuptiĝis. Post kelkaj semajnoj ili ricevis sekretan informon ke tendarestroj decidis aresti ilin pro ilia kontribuo al fuĝo de multaj polaj oficiroj. Ili sukcesis forlasi Rumanion per trajno kaj kiam atingis Francion registriĝis ĉe Ĉefa Kantonmento de Pola Aviado en parizo. Władysław Turowicz estis direktita kiel teknika oficiro al Liono. Zofia Turowicz ricevis gradon de subleŭtenanto kaj revenis al Parizo, kie estis direktita al speciala laboro en Kontraŭaviada Fako en Saint-Nazaire.
Kiam germanoj rompis Maginot-linion la fakon oni evakuis al Anglio. La ŝipo, sur kiu ŝi estis trapasonta Manikan Markolon, devis fornavigi pro germana aeratako kaj Zofia Turowicz atingis Plymouth sur fiŝista boato.
En Anglio ŝi daŭrigis sian laboron. Post mallonga tempo ŝia edzo ankaŭ atingis Anglion, kie laboris kiel spertulo pri aviadilaj akcidentoj. Ŝi akompanis lin en ekspedicioj al akcident-lokoj, ofte helpante navigi dum densa nebulo. En 1944 ricevis de Pollando informon pri pafmortigo de hitleranoj de ŝia tuta familio en Varsovio. Timante reprezalion de komunistaj regopovoj ili ne revenis postmilite al Pollando.
Marte 1949 kune kun filinoj ŝi flugis al Pakistano, kie ŝia edzo restis komence de 1948 kun 30 polaj altrangaj oficiroj pri aviado kaj teknikistoj, kiuj dum 3 jaroj helpis konstrui Pakistanajn Aer-Fortojn. Zofia Turowicz estis instruistino de glisflugo por pakistana junularo en Karaĉio (1950–1952) kaj Rawalpindi (1953–1954). En 1957 komencis instrui matematikon kaj kemion en Usona Lernejo en Karaĉio.
Zofia Turowicz loĝis en Karaĉio. Ŝi havis polan civitanecon kaj de 1961 la pakistanan, interesiĝis pri eventoj en Pollando, ĉar emocie estis kun ĝi ligita.
Pusté Úľany
Pusté Úľany [pustE Uljani], hungare Pusztafödémes [pustafodEmeŝ] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Pusté Úľany situas sur ebenaĵo laŭ rojo, laŭ flankovojoj, fervojo preteriras. Galanta troviĝas je 12, Trnava je 15, Bratislavo je 35 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1221 en latina formo "Villa Fudemus", apartenanta al fortikaĵo de Pozsony. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pusztafödémes 1697 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Galanta, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Pusté Úľany 1544 homoj, (1486 slovakoj, 29 hungaroj).
NGC 5507
NGC 5507 (aliaj indikoj — MCG 0-36-29, UGCA 388, ZWG 18.82, KCPG 419B, NPM1G -02.0389, PGC 50786) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
St. Gangloff
St. Gangloff estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
György Bartusz
György Bartusz [djordj bartus], slovake Juraj Bartusz, laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartusz György estis slovakia hungara skulptisto, altlerneja instruisto, membro de Hungara Belarta Akademio (2009). György Bartusz naskiĝis la  en Kamenín (Slovakio).
Biografio
György Bartusz apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio. Li frekventis industriartan mezlernejon en Prago, poste belartan altlernejon, fine li akiris diplomon en belarta akademio en 1961 en Prago. En 1962 li havis artan postenon en fabriko. Inter 1963 kaj 1990 li estis profesie artisto. Jam ekde 1973 li profitis la komputilon en planado de artaĵoj. Inter 1990-1999 li gvidis altlernejan atelieron en Bratislavo, en 1992 li ekinstruis en altlernejo de Bratislavo, en 1999 li estis nomumita katedrestro de altlernejo de Košice. Krom la instruado li kreis pentraĵojn, grafikaĵojn, monumentojn. Li ricevis 7 slovakajn kaj hungarajn premiojn inter 1969-2004.
Bruyères
Bruyères estas franca lorena urbeto, en la departemento Vosges. La geloĝantoj de Bruyères nomiĝas franclingve Bruyérois.
<br style="clear:left"/>
Samtgemeinde Land Hadeln
Samtgemeinde Land Hadeln estas komunumaro, do administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, de la federacia lando Malsupra Saksio en nordokcidenta Germanio. La komunumaro en sia nuna formo kreiĝis komence de la jaro 2011, kiam kuniĝis la antaŭaj komunumaroj Land Hadeln kaj Sietland. Ĝi troviĝas en la distrikto Cuxhaven, borde de la Norda Maro kaj de la funeloforma elfluejo de la rivero Elbo en la maron. Fine de la komunumaro sume havis  loĝantojn.
Membraj komunumoj de la komunumaro estas (nombroj de loĝantoj laŭ stato de inter krampoj):
Unio por la Mediteraneo
La Unio por la Mediteraneo, komence konata kiel Procezo de Barcelono: Unio por la Mediteraneo, estas internacia organismo naskiĝinta el la programo de kunlaboro kaj evoluigado de internaciaj rilatoj kiuj arigas 43 landojn kaj pli ol 756 milionojn da civitanoj de ĉiuj membroŝtatoj de la Eŭropa Unio kaj ŝtatoj el Nordafriko kaj Mezoriento kun bordoj ĉe la Mediteraneo, samtempe membroj de la Araba Ligo, inkluzive de Israelo. Ĉi tiu programo estis oficiale adoptita dum la Pariza Pintkunveno por la Mediteraneo okazinta en la franca ĉefurbo la 13-an de julio 2008. La UPM organiziĝas ĉirkaŭ Ĝenerala Sekretariejo kaj 5 subsekretariejoj, kaj en la urbo Barcelono troviĝas la sidejo, en la Reĝa Palaco Pedralbes.
Heinkel He 100
La Heinkel He 100 estas ĉasaviadilo de Heinkel dum la du mondmilitoj.
Oni ekplanis la aviadilon en 1935, ties unua testflugo okazis en januaro de 1938. He-100 estis ekipita per 12-cilindra motoro Daimler-Benz DB 601 kaj novtipa surfaca (malvarmiĝis en la flugiloj) likva malvarmigilo. Ĝi havis la rapidon super 670–740km/h, atingopovon de ĉ. 1000 km.
Sovetunio aĉetis el ĝi kelkajn ekzemplerojn en 1940.
Striknina karbonato
Striknina karbonato aŭ karbonato de striknino estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la striknino kaj karbonata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Striknina karbonato posedas 43 karbonatomojn, 44 hidrogenatomojn, 6 oksigenatomojn kaj 4 nitrogenatomojn. Striknina karbonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de karbonataĵoj kaj strikninaj derivaĵoj.
Tupolev ANT-25
Tupolev ANT-25 ( Туполев АНТ-25, t.e. Андрей Николаевич Туполев-25) estas fama sovetia flugmaŝino projektita kaj konstruita por okazigi distajn flugojn, tial ĝi havis alian nomon - RD ( РД t.e. rekordo de povdistanco).
La tutmetala monoplano kun tre longaj flugiloj kaj unu potenca motoro AM-34 (konstrukciisto Aleksandr Mikulin) aperis en 1932 danke al Paŭlo Suĥoj projektista brigadestro, kiun gvidis la ĉefa projektisto Andrej Tupolev. Testis ĝin sur la tero kaj en la ĉielo la ĉef-piloto Miĥail Gromov, kies rekomendoj estis tre gravaj por perfektigo de la aviadilo.
Per ĝi du ŝipanaroj starigis kvar mondajn rekordojn:
Sándor Kicsi
KICSI Sándor [kiĉi] estis hungara historiisto, redaktoro naskita la 7-an de marto 1919 en Dálnok kaj mortinta la 25-an de decembro 2004 en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Kicsi inter 1930 kaj 1938 studis en Sfântu Gheorghe, la abiturientan ekzamenon li faris en Budapeŝto en 1940. En 1945 li havigis diplomon pri hungara-rumana lingvoj kaj doktoriĝis. Ŝi instruis en Sfântu Gheorghe kaj en Budapeŝto. Li estis scienca asistanto en la Scienca Instituto Orienteŭropa sub prezidanteco de István Bibó. Ekde 1962 ĝis sia pensiuliĝo en 1979 li gvidis la redaktorecon de Akademia Eldonejo. Sub lia agado aperis 24 enciklopedioj. Lia ĉefa esplorkampo estis la historio kaj kulturo de Transsilvanujo.
Parc des Expositions (pariza metrostacio)
Parc des Expositions (Parko de Ekspozicioj) estas estonta stacio sur linio 17 de Grand Paris Express, situanta en komunumo (departemento Seine-Saint-Denis), regiono Francilio.
Blankakapa mikterio
Ili manĝas en aroj en neprofundaj akvoj laŭlonge de riveroj aŭ lagoj. Ili merĝas siajn duonmalfermajn bekojn en akvo kaj skuas ilin de flanko al flanko por kapti predojn de malgrandaj fiŝoj kiuj estas detektataj per tuŝo. Dum ili vadas laŭlonge de akvo ili ankaŭ kirlas ĝin per piedoj por detekti kaŝitajn fiŝojn. Ili nestumas kolonie en arboj, ofte kun aliaj akvobirdoj. Ili produktas sonojn kiel mildaj ĝemoj aŭ bekofrapado ĉeneste. Ili ne estas migrantaj kaj faras nur mallongdistancajn movojn en kelkaj partoj de sia teritorio kiel reago al manĝo kaj por reproduktado. Kiel ĉe aliaj cikonioj, ankaŭ ili ofte ŝvebas sur termikoj.
Aspekto
Tiu granda cikonio havas fortikan flavan bekon kun subenkurba pinto kiu havigas ioman similecon al ibiso. La kapo de plenkreskulo estas nuda (senpluma) kaj oranĝeca aŭ ruĝeca. La longaj triarangaj havas brilrozkolorajn pintojn kaj ripoze ili etendas super la dorso kaj pugo. Estas distinga nigra brustobendo kun blankaj skvamecaj markoj. La bendo pluas al subflugilaj kovriloj kaj la blankaj pintoj de la nigraj kovriloj havigas aspekton de blankaj strioj tra subflugilaj strioj. La resto de la korpo estas blankeca ĉe plenkreskuloj kaj unuarangaj kaj duarangaj estas nigraj kun verdeca brilo. La kruroj estas flavecaj al ruĝecaj sed ofte aspektas blankaj pro kutimo de urohidrozo, nome feki sur siaj kruroj ĉefe ĉeneste por eviti varmon. La mallonga vosto estas nigra kun verda brilo. Inter cikonioj, ĝi estas mezgranda, stare ĉirkaŭ 93–102 cm alta, kun 150–160 cm de enverguro kaj pezo de 2-3.5 kg. Maskloj kaj inoj estas similaj sed maskloj estas kutime pli grandaj ol inoj.
La lanuga junulo estas ĉefe blankeca kun grizaj bekoj kaj nigreca vizaĝa haŭtaĵo. Junuloj havas brunecan plumaron kaj kiel ĉe plej aliaj cikonioj atingas reproduktajn kondiĉojn post du al tri jaroj.
Kiel ĉe ĉiuj cikonioj, ili flugas havante siajn kolojn foretende. Ili ofte faras uzon de matenfinaj termikoj por ŝvebi serĉe de manĝejaj areoj.
Taksonomio
Iam tiu specio estis lokita en la genroj Ibis, Tantalus kaj Pseudotantalus. La nomo Tantalus aŭ Tantalo devenas el greka mitologio. T C Jerdon nomis ĝin la "Pelikana ibiso". Ĝi estis poste lokita kun la Amerika mikterio kun kiu ĝi montras kutimarajn similaĵojn kaj tiu afineco estis poste konfirmita de studoj bazitaj sur sekvencoj.
Distribuado kaj habitato
La Blankakapa mikterio estas amplekse distribuata ĉe ebenaĵoj de Azio. Ili troviĝas sude de Himalajo kaj limiĝas okcidente de la riversistemo de Induso kie ili estas raraj kaj etendas orienten al Sudorienta Azio. Ili forestas el tre sekaj aŭ dezertaj regionoj, densaj arbaroj kaj plej altaj montetaj regionoj. Ili estas raraj en plej de Keralo kaj la specio ŝajne etendiĝis en tiun regionon nur en la 1990-aj jaroj. Ili vidatas ĉefe ĉe nesalaj humidejoj kvankam ili foje manĝas ĉe marbordoj. Temas pri specio de loĝantaj birdoj en plej regionoj sed ili faras sezonajn movojn. Junuloj povas disiĝi for el siaj reproduktaj lokoj kaj junulo ringita ĉeneste en Nacia Parko Keoladeo estis rekuperata 800 kilometrojn for en orienta Barato.
Kutimaro kaj ekologio
Blankakapaj mikterioj manĝas en grupoj en neprofundaj humidejoj. La preferata profundo estas ĉirkaŭ 12 al 25 cm de akvo kaj tiuj cikonioj evitas pli profundajn akvojn. Ili manĝas ĉefe malgrandajn fiŝojn kiujn ili detektas per tuŝo dum malrapida skuado de sia duonmalferma beko el flanko al flanko duone submerĝita. Ili piediras malrapide kaj ankaŭ skuas la akvon per siaj piedoj por fortimigi fiŝojn. Ili kaptas ankaŭ ranojn kaj eventuale serpentojn. Ili manĝas ĉefe dumtage sed povas manĝi ankaŭ malfrue aŭ eĉ nokte dum esceptaj kondiĉoj. Post manĝo ili povas resti akvoborde dumlonge. Ili reproduktiĝas en arboj en kompano de aliaj akvobirdoj. La platforma nesto estas tipe situanta en arbo aŭ insulo aŭ en alia neĝenata areo. Preferataj nestolokoj estas pintoj de arboj kaj tiuj birdoj luktopremas por tiuj lokoj. En kelkaj areoj kie ili estis neĝenataj ili nestumis tre proksime de homaj setlejoj.
La reprodukta sezono ekas en vintraj monatoj tuj post la musonoj. En norda Barato, la reprodukta sezono ekas meze de aŭgusto dum en suda Barato la nestumado ekas ĉirkaŭ oktobro kaj pluas ĝis februaro aŭ eĉ ĝis aprilo. Oni notis grandan variadon en la komenco de reproduktado tra nestolokoj kun sezono ĉe Kokrebellur kaj Edurupattu ĉirkaŭ januaro aŭ februaro sed ĉe Telineelapuram, Kundakulam kaj Tirunelveli la reproduktado ekas ĉirkaŭ oktobro aŭ novembro.
Predado de ovoj estas farata ĉefe de korakoj kaj dum tre junaj idoj estas foje atakataj de korakoj, plej aĝaj idoj estas atakataj de la Nigra milvo. La tipa ovodemetado varias el 2 al 5 ovoj kaj pli fruaj reproduktuloj havas pli grandajn ovarojn. Junuloj kaze de minaco vomas manĝon kaj ŝajnigas morton kaŭre sur nestoplanko. La periodo de kovado estas de ĉirkaŭ unu monato dum elnestiĝo okazas post preskaŭ du monatoj. Foje oni observis eventualan predadon de idoj fare de la migrantaj agloj de la genro Aquila. Dum tagmeza varmo, plenkreskuloj restas ĉeneste havante flugilojn foretende por ombreli la idojn. Por nutri ilin plenkreskuloj elgorĝigas fiŝojn kiujn ili estis kaptintaj kaj tiuj estas tipe pli malgrandaj ol 20 cm longe. La ĉiutaga postulo por idoj estis ĉirkaŭkalkulata je ĉirkaŭ 500 g formataj el ĉirkaŭ 9 fiŝoj manĝataj en du sesioj.
La senpluma ruĝa haŭtaĵo de la kapo estas disvolvigita kiam oni atingas reproduktan maturecon kaj tio postulas perdon de plumoj kaj ekhavo de lipidoj sub la haŭto. Oni scias, ke birdoj en kaptiveco vivis tiom multe kiom ĝis 28 jarojn.
Birdopediko, Ardeicola tantali, estis priskribata baze sur specimeno atingita el tiu specio same kiel ĉe subhaŭta akaro, Neottialges kutzeri, de la familio Hipoderedoj.
Konservado
Blankakapaj mikterioj estas grandaj kaj koloraj birdoj kaj ties nestokolonioj iĝis centroj de turisma intereso. Precize bone konataj nestolokoj estas tiuj kiuj estas proksimaj al homaj setlejoj kiaj tiuj de sudbarataj vilaĝoj de Kokrebellur kaj Veerapura. En Kokrebellur, la birdoj nestumas en arboj de la vilaĝo formante miksajn nestokoloniojn kun la Makulbeka pelikano. Lokanoj havigas sekurecon al tiuj birdoj dum la mallonga nestosezono kiam la birdoj alvenas oktobre kaj abandonas la vilaĝon post paro da monatoj.
Alia bone konata kolonio kiu estis studata ekde la 1960-aj jaroj estas unu ene de la Bestoĝardeno de Nova Delhio kie la birdoj alvenas ĉirkaŭ 30–40 tagojn post la komenco de la Musonoj en Delhi. Tiu kolonio estas formata de ĝis 300 al 600 naturaj birdoj kiuj uzas la arbojn ene de artefaritaj insuloj ene de la bestoĝardeno. Uppalapadu, vilaĝo ĉe Guntur en Andra Pradeŝ, Kolleru kaj Ranganathittu estas inter multaj aliaj reproduktaj kolonioj konataj el suda Barato.
Oni scias, ke kaptivaj birdoj pretas reproduktiĝi se oni havigas nestomaterialon kaj platformojn. La plej granda certa populacio troviĝas en Barato. Birdoj de Pakistano kaj tiuj de la riversistemo Indusa estas endanĝerita kaj ties idoj estas forprenataj el siaj nestoj por birda komerco. La specio estis preskaŭ dekonita en Tajlando dum oni konas malgrandajn populaciojn el Kamboĝo kaj Vjetnamio.
Catenanuova
Catenanuova estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Enna. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Agira, Castel di Judica (CT), Centuripe kaj Regalbuto.
NGC 5508
NGC 5508 (aliaj indikoj — UGC 9094, MCG 4-34-2, ZWG 133.9, PGC 50741) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Miklós Laczkovich
Miklós Laczkovich [miklOŝ lackoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Laczkovich Miklós estis hungara matematikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1998). Miklós Laczkovich naskiĝis la  1948 en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Laczkovich frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1966-1971. Post la diplomo li ekinstruis samloke en la universitato, kie li estis ankaŭ katedrestro. Li ofte instruis ankaŭ en eksterlandaj universitatoj, ekzemple Britio, Italio, Usono, Kanado. Li doktoriĝis en 1992 antaŭ MTA. Li okupiĝas precipe pri kombinatoriko kaj aroteorio. Li estas ankaŭ tenoro, foje li kantas en diversaj korusoj. Li ricevis ĝis 2013 6 premiojn.
Dániel Garas
Dániel Garas [garaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garas Dániel estas hungara kameraisto. Lia patro estis Dezső Garas; lia edzino Eszter Balla.
Biografio
Dániel Garas maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris kameraistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1999. Lia ĉefinstruisto estis János Kende (kameraisto). Jam dum la studentaj jaroj li ricevis kameraistajn taskojn pri mallongaj filmoj. Post la diplomo li faris jam kinajn filmojn. Li ricevis 3 premiojn inter 2002-2016. Lia edzino naskis 3 gefilojn inter 2008-2015.
32313 Zhangmichael
Nomo
Ĝia nomo honoras Michael Zhang, finaliston de la Intel Science Talent Search de 2016, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Conestoga High School de Berwyn (Pensilvanio).
Uralvagonzavod
Uralvagonzavod (Уралвагонзавод) estas rusia maŝinprodukta firmao en la urbo Niĵnij Tagil. La firmao estis konstruta en la kvinjara plano de 1931 ĝis 1936 kaj poste produktis malpezajn kargovagonojn por la soveta fervojo — la unuaj estis liveritaj la. Dum la Dua mondmilito, Uralvagonzavod iĝis la plej granda sovetia fabriko pri tanka produktado: ĝi produktis pli ol 35.000 T-34-tankojn.
Post la Dua mondmilito, la firmao denove revenis al la produktado de fervojaj vagonoj, sed ankaŭ vastigis sian produktan sortimenton. Tiel oni produktis tie armeajn varojn, sed ankaŭ varojn por la kosma industrio, maŝinojn por la agrikulturo ktp.
Brunflanka akcipitro
La Brunflanka akcipitro (Accipiter castanilius) estas taga rabobirdo el familio de Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj. Ĉefa karaktero estas bruna koloro en flankoj, kio aperas ankaŭ en la latina scienca nomo.
Uralvagonzavod
Hodiaŭ la firmao estas mondkonata pro produktado de la rusa tanko T-72 kaj la nun aktuala modelo T-90; la plej nova projekto kiel T-95 kaj novtipaj aviadilaj konceptoj konkurencas kun la okcidentaj militistaj produktoj. Tiamaniere Uralvagonzavod havas gravan rolon en eksporto de Rusio.
Brunflanka akcipitro
Ĝi troviĝas en centra Afriko nome en Angolo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Niĝerio kaj Ugando.
La tutmonda populacio ne estis ĉirkaŭkalkulata, sed la specio estis priskribata kiel komuna en grandaj aroj arbaraj (del Hoyo et al. 1992).
Ipacij Pacej
Ipacij Pacej, laika nomo estas Adam Lvoviĉ (12-an de marto 1541 - 18-an de julio 1613 litva religia kaj ŝtata aganto, polemika verkisto.
Marine Drive (SkyTrain Vankuvero)
Marine Drive estas supertera stacio sur Canada Linio de metroo SkyTrain (Vankuvero). Ĝi situas en Vankuvero, Brita Kolumbio, Kanado. Ĝi estis malfermita la.
Šalgočka
Šalgočka, hungare Salgócska [ŝalgOĉka] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Šalgočka situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Hlohovec troviĝas je 11 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1248. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Salgócska 324 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Hlohovec, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šalgočka 433 homoj, (424 slovakoj).
Albert Berzeviczy
Albert Berzeviczy [berzevici], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berzeviczy Albert estis hungara juristo, profesoro, politikisto (eĉ ministro), historiisto, esteto, prezidanto de Hungara Scienca Akademio, prezidanto de la hungara parlamento, prezidanto de Societo Kisfaludy, prezidanto de Hungara Olimpika Komitato.
Albert Berzeviczy naskiĝis la  1853 en Hungara reĝlando, en vilaĝo Berzevice (nuntempa Brezovica (distrikto Sabinov). Li mortis la  1936 en Budapeŝto.
Biografio
Albert Berzeviczy studis en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li iĝis juristo en 1877. Li komencis sian juran karieron en Luterana Jura Akademio (Eperjes), kie li instruis juron. Inter 1895-1898 li estis vicprezidanto de la parlamento, inter 1903-1905 ministro pri religio kaj edukado, fine en 1910 li estis prezidanto de la parlamento. Inter 1923-1936 li plenumis oficon de prezidanto de Societo Kisfaludy. Li ricevis premion en 1930.
Paliumo (liturgio)
La vorto originas el la latina «pallium» (plurale «pallia») ĝenerale signifanta mantelon.
Facile oni konfuzas paliumon kun "granda stolo" pro ilia forma simileco: fakte, ambaŭ estas aranĝitaj per du ŝtofaj strioj kiuj de ĉirkaŭ la kolo descendas sur la brusto. La originoj kaj la funkcioj de tiuj liturgiaj ornatoj estas radike malsamaj: la stolo, origine romana, devenas el la togo, dum la paliumo originas el Grekio kaj ĝia liturgia-simbola funkcio ne pruntas el la civilaj uzoj, sed el ornamaĵaro de bizancaj imperiestroj.
En la Antikvaj tempoj
Antikvajn tempojn la paliumo estis la latina nomo de mantelo, kiu en la greka nomiĝis himation. Ĝin konstituas larĝa ŝtofa ortangula strio per kiu oni sin envolvis ĉirkaŭ la korpo ĝin lasante defali sur la maldekstra brako, foje drapirita. Sed la vorto "paliumo", utiligita dum la liturgio, forlasis tiujn aludon (kaj antikvan formon) al drapirita vesto kaj ricevis signifon tute apartan (same kiel cetere multaj vortoj de la kristana vortaro).
Historio
Se en Romo la paliumo povas esti imitaĵo kaj reduktaĵo de la togo, ankaŭ la paliumo uzita de episkopoj, kaj ortodoksaj kaj katolikaj, havas preskaŭ nenion similan al komuna mantelo: la greka omoforion fariĝis larĝa teksaĵa strio.
La paliumo aperis unuafoje en 5-a jarcento kiel insigno de povo sur la ŝultroj de imperiestroj donantaj al ĝi simbolan signifon kiun certe ne havis la kurta mantelo sur la korpo de la komunaj civitanoj. Kiam la orientaj episkopoj kopiis la ornamaĵon ĉar eĉ ili havis povon, kaj ankaŭ la papoj, kiuj en Romo praktike ekzercis la povon kiun la fora imperiestro ne sukcesis ekzerci, eksurmetis tiun simbolan insignon kaj komencis honori kelkajn episkopojn meritajn (oni konsideru ke en la mezepoko la insigno havis preskaŭ la valoron de la realo). Iom post iom la papoj rezervis al si la rajton koncedi tiun simbolan liturgian veston. ref>Dictionnaire historique de la Papauté, artikolo "ornements pontificaŭ : pallium". Se iuj historiistoj vidas en la uzo de paliumo en Romo la celon de la papoj imiti kaj rivali kun la imperia povo, la plejparto rakontas aliajn version pri la origino de la paliumo. Inter kiuj la jena:
Alia rakontada versio pri la origino de paliumo, eble paralela kaj certe pli nobliga, diras ke paliumo estis la mantelo vestita de filozofoj kaj, fakte, tiel vestitaj en la paleokristana arto estis reprezentataj Kristo kaj la apostoloj Thomas F. Mathews Tio pruvas kiel ikonografia intenco estis asigni al la fondinto de Kristanismo kaj al ties unuaj disĉiploj tiun aŭreolon de distanco el la mondo kaj de «transmonda» instruo kiun dum la fina romia imperia epoko komune estis atribuata al la filozofoj.
Kelkaj, sed ne plu sekvataj, reigis la originon al Konstanteno aŭ al unu el liaj posteuloj koncedantaj honoron kaj povon al la papoj (kaj foje, en Oriento al episkopoj) per surmetado de tiu ornato, aliaj volis vidi en paliumo imitaĵon de la efod, humera vesto de la ĉefsacerdoto.
Aliaj vidas en la paliumo restaĵo de togo uzita de la riĉuloj kaj influaj romiaj patricioj. (La malsameco de la togo kaj paliumo videblas tre klare sur la ŝultroj de aktoroj ludantaj klasikajn personulojn).
Tiu vestostilo estis sekve imitata, ankaŭ praktike en la liturgio, de la kristana eklezio per uzo simila al tiu de la omoforio. Oni vidas tion en la ikonografio kiu reprezentas ormanitaj per paliumo episkopojn kaj sanktulojn, kiel sankta Ambrozio de Milano, sankta Atanazio, sankta Johano Krizostomo, sankta Ignaco el Antioĥio, sankta Hilaro, ...). Gravega por la historio estas la paliumo per kiu oni vidas vestita Sanktan Apolinaron en la absida mozaiko de la baziliko de Sankta Apolinaro en Marhaveno.
La unua konata kazo de surmeto de paliumo al episkopo okazis en 513 kiam papo Simako kooncedis la paliumon al sankta Cezario, episkopo de Arles.
4-Heptanolo
4-Heptanolo aŭ C7H16O estas kemia kombinaĵo rezultanta el hidratigo de la 3-Hepteno, senkolora brulema likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj kiel solvanto. 4-Heptanolo estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Zoltán Izsák
Zoltán IZSÁK [iĵa:k] estas rumania hungara isntruisto pri biologio, zoologo. Li naskiĝis en Braŝovo la 2-an de junio 1951.
Biografio
Zoltán Izsák diplomitiĝis en la Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo pri biologio (1975). Li instruias en Miercurea Ciuc. Li estis kunlaboranto de Naturscienca Muzeo Grigore Antipa de Bukareŝto. Li havas papilikolekto de dudekmil pecoj. Li publikigis en eldonaĵo de Naturscienca Muzeo de Ploiești Comunicări şi referate (1976), en Acta Hargitensia (1980). Li kunkolektis proksimume la 75%-on de la papilifaŭno de Rumanio.
Paliumo (liturgio)
Historio
Ekde la 9-a jarcento paliumo estis modifita al nuna formo de "Y" kun la du ekstremaĵoj malsuprenirantaj de subkolo ĝis subkruroj, antaŭe kaj dorse, kaj fariĝis la distinga insigno de la ĉefepiskopoj metropolitaj kiuj ĝin obtenadis el la papo.
En la ortodoksa eklezio ĉiuj episkopoj rajtas ĝin vesti dum liturgiaĵoj kaj ĝi havas du formojn: paliumo «eta omoforion» (longa stolo) kaj «granda omoforion», surmetitaj laŭ la graveco de la celebro.
Nuna Paliumo
Piero Marini laŭvole de Benedikto la 16-a restarigis la antikvan formon de paliumo, nome kun krucigo surŝultre kiel jam uzite ĝis la 9-a jarcento (kiel videbla en dekstra bildo) kaj lasante senŝanĝaj la du randojn pendantajn antaŭe ĝis la brusto kaj malantaŭe ĝis la dorso.
La paliumo, en la nuna formo, estas eta ŝtofa strio, larĝa 5 centimetrojn, teksita per blanka lano, centre kurbigita por ebligi ĝian surŝultran apogon kun du nigraj randoj pendantaj antaŭen kaj malantaŭen tiel ke - vidata el antaŭo kaj malantaŭo – la ornato figuru ĉiam "Y".
Ĝi estas dekoraciita per 6 nigraj silkaj krucoj (kiuj memorigas la vundojn de Kristo, po unu sur la du ekstremaĵoj kaj kvar sur la kurbigo, kaj estas garnita, antaŭ kaj malantaŭo, per tri oraj pingloj kaj juveloj. Tiuj du karakterizoj ŝajnas esti restaĵo de la tempoj kiam paliumo estis simpla duige faldita skarpo alpinglita sur la maldekstra ŝultro
Signifo
Laŭ iuj reprezentadoj, paliumo pensigas ŝafidon portatan surŝultre, kiel simbolo de la episkopo ĉar temas pri bona paŝtisto (dum la du finaj nigraj silkstrioj almemorigas la ŝafajn hufojn), kaj samtempe la Ŝafidon krucumitan por la savo de la perdita homaro; tio eksplikus ankaŭ la uzon de la lano. La ritaro akompananta la aranĝon de paliumo kaj ĝia surmeto sur la papo dum ties inaŭgura investado sugestas certe tiun tipon de simbolismo. Sed aliaj komentistoj malkonsentas ĉar laŭ ili tia simbolismo estus interpreto aposteriora.
La paliumo fariĝis sekve ankaŭ simbolo de speciala ligo kun la papo kaj esprimanta la instruan povon kiun, en komuneco kun la roma eklezio, la metropolito akiras en sia jurisdikcio.
Utiligo
La metropolitoj devas investiĝi per paliumo antaŭ ol ekpraktiki sian oficon en la diocezo al ili konfidita, ankaŭ se ili antaŭe estis saminvestiture nomumitaj kaj regis alian eklezian distrikton. Laŭ kanona juro, metropolito devas peti paliumon ene de tri monatoj ekde sia nomumiĝo, kaj estas rajtigita ĝin surmeti nur en la teritorio de sia diocezo kaj en la diocezoj de sia eklezia provinco. La ĉefepiskopoj ne-metropolitaj ĝin surmetas laŭ aparta permeso.
Nur la Papo rajtas surmeti paliumon ĉiukaze. Tial la ceremonio de la investituro estas la nura momento en kiu eblas vidi du aŭ plurajn ĉefepiskopojn ‘paliumitajn’ en la sama ceremonio kaj samtempe.
Paliumo ne povas esti transdonita al aliuloj kaj, kiam metropolito forpasas, ĝi devas esti entombigita kun li. Emeritaj metropolitoj senrajte ĝin surmetus.
Primaso, nome majora ĉefepiskopo, tio estas reganta Eklezion en ŝtato tradicie loĝata de katolikoj, ĉar ĝi estis sidejo laŭfonde pli antikva ol ĉiuj kaj tial difinita «primasa», kutimis sin ornami per la Racionalo (liturgio), kiu reiras al mezepoko, kiu lin distingis el la ceteraj metropolitoj kaj episkopoj, kaj estis speca paliumo varie ormanita, ankaŭ kun simboloj kaj ikonografioj (paska ŝafidoj kaj krucoj ktp), kaj havis al formon de O aŭ Y. En iuj diocezoj de centra Eŭropo tiu uzo ankoraŭ konserviĝas, kiel Padeborn en Germanio kaj Krakovo en Pollando.
Aranĝo kaj investituro per paliumo
La du ŝafidoj kies lano estas destinitaj, la venontan jaron, al la konfekcio de paliumoj, estas breditaj ĉe trapistaj monaĥoj de la abatejo de "Tre Fontane" (Tri Fontoj) najbare de Romo: ili estas benataj de la papo en la tago de la memoro pri sankta Agnesa, la 21-an de januaro. La paliumojn teksas kaj kudras la fratinoj de la roma monaĥejo de Sankta Cecilia Transtibera.
La paliumoj jam konfekciitaj kaj pretigitaj estas teke konservataj en la baziliko de Sankta Petro ĉe la Altaro de la Konfesio.
La ceremonio de la perpaliuma investado okazas ĉiujare la 29-an de junio, festo de Sanktuloj Petro kaj Paŭlo el Tarso, kaj ligiĝas al la ĵuro de fideleco de metropolitoj al la papo kaj ties posteuloj.
Kuriozaĵoj ne ĉiam distraj rilate la paliumon
Historio sciigas pri uzurpoj kaj riproĉoj kaj repacigoj; ĝi rakontas kiel la apostola sidejo, per la koncedo de paliumo, celis ankaŭ financi sian apostolan servon al la tuta eklezio: la komunumoj de la metropolitoj pagis kaj... protestis, kaj la protestoj atingis, iukaze, la ekscesan Koncilion de Konstanco], kies patroj riproĉis al la Roma Kurio «praktikon de la plej grava uzuro». Oni konas la ekziston de la koncedo de paliumo ankaŭ el registraĵoj, restintaj en arĥivoj, detalantaj la monan tributon.
Kantono Camden (Georgio)
La kantono Camden - angle Camden County - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sinplus
Sinplus estas svisa duopo el la du fratoj Ivan kaj Gabriel Broggini. La du muzikistoj estas el Tiĉino, la itallingva parto de la lando. La duopo estis elektita reprezenti Svislandon en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, post kiam ili gajnis en la svisa nacia finalo de la konkurso. Tamen la 22-an de majo 2012 ili ne pasis tra la duonfinalo.
Neptuno
La gloso Neptuno povas signifi la jenajn:
Vologne
La Volonjo (Vologne) estas franca rivero en la departemento Vosges. Kun longo de 50 km, ĝi fluas de la monto Honek al Ĵarmenilo, kaj ĝi trairas la lagoj de "Retournemer" kaj "Longemer", la urbetoj de Granĵo ĉe Volonjo kaj Dosello. Ĝi enfluas en la rivero Mozelo.
Manuskriptoj de Dvůr Králové kaj Zelená Hora
Manuskriptoj de Dvůr Králové kaj Zelená Hora – ciklo de konjekteble malnovĉeĥaj poemoj, kiu estiĝis komence de la 19-a jarcento sub influo de romantika komprenado de la ĉeĥa nacia renaskiĝo. La falsaĵoj estis pruvontaj, ke tra ĉeĥa mezepoka poezio validaj al okcidenteŭropaj modeloj ekzistis jam ĉeĥa verkaro, kiu havis pure slavajn radikojn. Manuskripto de Dvůr Králové estis „trovita“ de Václav Hanka en tura ĉambro de dekana preĝejo de sankta Johano Baptisto en Dvůr Králové kaj tradukita la 16-an de septembro de 1817. Fragmento de la manuskripto enhavis ses epikajn kantartojn, du lirik-epikajn poemojn kaj ses lirikajn kantojn. Komune kun Manuskripto de Zelená Hora ĝi estis konsiderata kiel la plej valora memorigaĵo de la malnovĉeĥa literaturo. Manuskripto de Zelená Hora estis en novembro de 1818 anonime sendita al grafo František Antonín Kolovrat-Libštejnský, la plej supera burggrafo de Reĝlando Ĉeĥa. Ĝi enhavis du fragmentojn de konjekteble malnovĉeĥaj epikaj poemoj. Ĉefa parto estis mito pri juĝo de Libuše super Chrudoš kaj Šťáhlav.
4206 Verulamium
4206 Verulamium estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la romia urbo Verulamium, (aŭ Verulanium) kiu situis apud la nuna brita urbo St Albans.
NGC 5509
NGC 5509 (aliaj indikoj — MCG 4-34-3, ZWG 133.10, PGC 50751) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kliniko HELIOS de Erfurto
La HELIOS-kliniko (germane: Helios-Klinikum Erfurt) estas malsanulejo en Erfurto (Nordhäuser Straße nr. 74). Ĝi estas hospitalo de 1-a rango (kategorio: Maximalversorgung) kaj trejnadejo por la Universitato de Jena.
Tamás Gaál
Tamás Gaál naskiĝis la en Szombathely.
Plaisir - Les Clayes (stacidomo)
Plaisir - Les Clayes (plennome Plaisir - Les Clayes-sous-Bois) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Plaisir, apud Les Clayes-sous-Bois, en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Tamás Gaál
Biografio
Tamás Gaál abiturientis en arta mezlernejo de Pécs en 1980, poste li frekventis vesperan kurson de Belarta Altlernejo de Budapeŝto, fine li akiris diplomon en la sama altlernejo en 1987. En la sekva jaro li studis samloke en la majstrokurso. Liaj plej gravaj instruistoj estis Tamás Vígh kaj György Segesdi. Li ricevis stipendiojn inter 1988-1991, 1995-1996, en 1998 kaj 2013. Li partoprenis en laboroj de pluraj artistkolonioj. En 1991 li ekinstruis en artistkolonio de Villány, post 2 jaroj li instruis en la menciita altlernejo, ekde 1994 en Universitato Janus Pannonius. Li estis nomumita docento en 1997, inter 1997–2000 li estis katedrestro, li habilitiĝis en 2010, fine li akiris sciencan gradon DLA en 2011. Tiutempe li ankaŭ gvidis diversajn artistkoloniojn. Li ricevis premiojn inter 1988-2006.
Plaisir - Les Clayes (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio N de Transilien.
Kliniko HELIOS de Erfurto
Ĝi estas filio de la klinikaro HELIOS-Kliniken, apartenanta al la prisana konzerno Fresenius.
Jelení (Holčovice)
Jelení (ĝis la jaro 1947 Hyršperk, Hirschberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Holčovice en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas 1 km sudokcidente de Holčovice. Vivas ĉi tie.
Jelení estas ankaŭ nomo de katastra teritorio Jelení u Holčovic kun areo 2,88 km².
Plaisir - Les Clayes (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Cyr - Surdon (395000).
Kliniko HELIOS de Erfurto
Kun siaj 1 282 litoj kaj pli ol 30 diversaj fakaj sekcioj ĝi estas longe la plej granda kliniko en la urbo.
Jelení (Holčovice)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1666.
Loĝantaro
En Jelení estas registritaj 23 adresoj: 16 objektoj por daŭra loĝado kaj 7 objektoj por refreŝigado. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 12 domoj, el tio 2 daŭre loĝataj.
Kliniko HELIOS de Erfurto
Kunlaborantaj centroj
Ekster la klinikoj ekzistas diversaj fakcentroj kunlaborantaj interdiscipline, nome:
Historio
La 7-an de septembro 1954 estis malfermita medicina fakultato apude, ĉe la posta kampuso de la Universitato de Erfurto. La fakultato ekzistis nur ĝis 1993.
Ihor Kostenko
Ihor Kostenko (І́гор І́горович Косте́нко; naskiĝis la en Zubrec, mortis la  en Kievo) estis ukrainia ĵurnalisto, studanto kaj aktivulo de Eŭromajdano. Li pereis dum la kontraŭstarado sur la Instituta strato (Kievo).
Biografio
Ihor naskiĝis la en vilaĝo Zubrec (Ternopila provinco, Ukrainio); pasigis infanecon kun geavoj. Poste li studis geografion en Lviva Universitato. Kostenko estis aktiva vikipediisto. Krome, li laboris kiel ĵurnalisto en interreta ednono "Sportanalitika" (ukraine: Спортаналітика). En 2014 li aktive partoprenis la soci-politikan movadon Eŭromajdano, kelkfoje veturadis al Kievo por partopreni amasajn manifestaciojn. La 20-an de februaro li estis murdita dum armita kontraŭstaro sur Instituta strato. Oni entombigis lin en lia vilaĝo. Antaŭ lia entombigo pli ol kvincent homoj kolektiĝis en Ternopilo por funebra kunveno.
Agado en Vikipedio
Kostenko dum kelkaj jaroj estis aktiva partoprenanto de la ukrainlingva Vikipedio (kiel Ig2000), kreis pli ol 280 artikoloj, propagandis Vikipedion en interkonaj retejoj.
Post lia morto memorige al Ihor Kostenko la ukrainlingva Vikipedio organizis projekton, laŭ kiu proponis al ĉiu la krei novajn artikolojn por plibonigo de la Vikipedio; dum la tago estis kreitaj preskaŭ mil novaj artikoloj.
La dum la fermo de ĉiujara internacia konferenco Vikimanio-2014 fondinto de Vikipedio Jimmy Wales nomis Kostenko "Vikipediisto de la jaro". Estis substrekite, ke ĉi tio estas agnosko de la vikipediistaro de lia agado en Vikipedio, agado por popularigo de Vikipedio ekstere kaj lia aktiva defendo de sia civitana pozicio.
Cannes (stacidomo)
Cannes estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Cannes, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui, Ouigo kaj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Schaalby
Schaalby (dane: Skålby) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Südangeln, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kun administra centro en la komunumo Böklund.
Erzsébet Abaffy
Erzsébet ABAFFY [erĵEbet abafi], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun ofte uzata distinga litero E. Abaffy Erzsébet estis hungara lingvisto, profesoro. Ŝia edzina nomo estas Egri Péterné.
Erzsébet Abaffy naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 27-an de februaro 2023.