cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katedralo de la Resurekto de Kristo
La Katedralo de la Resurekto de Kristo ankaŭ konata kiel Preĝejo de la Savinto sur la verŝita sango (ruse: Храм Спаса на Крови) estas preĝejo rusortodoksa en Sankt-Peterburgo, ĉe la bordo de la kanalo Gribojedova proksime al la parko de la Rusa Muzeo kaj la Avenuo Nevskij. Ĝi estis konstruita sur la loko kie la caro Aleksandro la 2-a estis murdita, viktimo de atenco okazinta la 13-an de marto 1881. La konstruado daŭris 24 jarojn pro la detalaj dekoracioj kaj en 1907 la metropolita episkopo de Sankt-Peterburgo konsekris ĝin.
Ĝiaj ikonoj montras la lokan historion pere de bildoj de rusaj sanktuloj, inter ili la Princo Vladimiro de Kievo kaj la princino Olga, la martiraj princoj Boris kaj Gleb, Miĥail de Ĉernigov, la nobelulo Fedor, kaj Aleksandro Nevskij.
Orelgrebo
La Orelgrebo aŭ Plumkorna podicipo (Podiceps auritus) estas akvobirdo el la ordo de Podicipoformaj birdoj kaj familio de Podicipedoj, kiu nomiĝas ankaŭ Slavonia grebo. Ĝi estas elstara naĝanto kaj plonĝanto, kaj persekutas sian fiŝopredon subkakve. P. auritus estas specio al kiu aplikiĝas la Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio).
Katedralo de la Resurekto de Kristo
Dum regado de la Komunisma Partio, la preĝejo estis uzita kiel kelo por terpomoj, materialoj, teatraĵoj, ktp. Pro tio, la restaŭrado de la preĝejo daŭris 27 jarojn (3 jarojn pli ol la konstrado mem).
Orelgrebo
Distribuado kaj habitato
La Orelgrebo reproduktiĝas en vegetaĵaraj areoj de nesalakvaj lagoj tra Eŭropo (Islando, norda Britio, Skandinavio, Baltio al centra Rusio) kaj Azio (suda Siberio al Kamĉatko). Ili reproduktiĝas ankaŭ en malproksimaj internaj partoj de Usono (suda Alasko) kaj multe de okcidenta Kanado. Plej birdoj migras vintre al marbordoj ĉefe de norda Eŭropo, Adriatiko kaj nordo de Nigra Maro kaj Ĉinio, Koreio, Japanio al suda Alasko, okcidenta Kanado kaj la tuta Usono. En Ĉinio ĝi vivas en la norda parto de la Nordoriento de Ĉinio kaj vintre migras suden al la malsupra baseno de Jangzi-rivero kaj Fuĝjan-provinco por travintri tie.
Aspekto
La Orelgrebo estas malgranda diketa grebo 31–38 cm longa kun enverguro de 46–55 cm kaj pezo de ĉirkaŭ 400 g. Nekonfuzebla somere, la plumaro de kaj masklo kaj ino inkludas nigran kapon kun helbrunaj al brunecflavaj erektaj plumotufoj sur la orelareo ambaŭflanke de la vizaĝo el la bazo de suba makzelo tra la okulo al la supra nuko (tiu orelarea plumtufo nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo). Ĝi montras ankaŭ ruĝecan kolon, skarlatruĝajn okulojn, kaj malgrandan, rektan nigran bekon kun blanka pinto videbla foje eĉ de malproksime. La ventro estas blanka.
Vintre malaperas la orkoloraj plumtufoj orelareaj kaj ĉiu birdo montras nigrecan kronon, kaj nigrecajn al malhelgrizajn malantaŭan kolon kaj dorson, dum la tuta vango estas blanka, same kiel la gorĝareo, antaŭa kolo (kun iome da helgriza kolumo) kaj ventro. Kiam oni mudas al somera plumaro aperas unue iom da flavaj plumetoj malantaŭokule kaj kolume. Ĉiukaze la kapopinto estas ebena.
Ili naĝas alte sur la akvo. La Orelgrebo havas pintan bekon, mallongajn voston kaj krurojn, kiuj troviĝas tuj antaŭ la vosto kaj kies piedfingroj estas verdece haŭtborderitaj kaj petalformaj (lobecaj). Ĝi similas al anaso kun ebena krono kaj pinta beko, kiam ĝi naĝas sur akvo. Dumnaĝe la dorso videblas nigreca kaj la flankoj ruĝecbrunaj.
Ĝi povas esti konfuzata kun la Nigrakola grebo, sed ĉe la Orelgrerbo la beko estas pli rekta, dum ĉe la Nigrakola estas iom kurbeca supren; krome en vintra plumaro la Orelgrebo havas pinton sur supra nuko, dum la Nigrakola sur kapopinto kaj nigran vangomakulon; en somera plumaro la Nigrakola apenaŭ montras malgrandan tufon nur sur orelareo, dum la tufoj de la Orelgrebo superas la supran nukon. Krome kiel la nomo usgestas la Nigrakola havas tutnigran kolon, dum tiu de la Orelgrebo estas ruĝecbruna almenaŭ antaŭe. Apenaŭ estas seksa duformismo.
La junaj idoj estas grizecaj kun tre markata striecaj blankanigraj kapo kaj kolo, dum la idoj de la Nigrakola grebo montras nur striecan kapon, kaj ties suba vango jam estas senkolora. Ĉiukaze ambaŭ idoj havas ruĝan makulon ĉe la bekobazo. Ankaŭ la ido de la Malgranda grebo estas simila, sed kun multe pli larĝaj nigraj strioj.
Kutimaro
La birdoj kutimas vivi en lagoj, lagetoj, marĉoj kaj larĝaj riveroj, kie abundas akvaj plantoj. Kiel ĉe plejparto de greboj, la Orelgrebo flugas havante la krurojn iom pendante kaj la kolon etende. Dumfluge tiu birdospecio montras blankan spegulon ĉe flugiloj, kaj malgrandan blankan makulon ĉe la dorso. .
Ili agas solaj aŭ en paro, bekokaptas ĉefe fiŝojn, kaj somere ankaŭ salikokojn, krabojn, moluskojn, krustulojn, insektojn (ĉefe somere ) kaj akvan herbon. Ili tre lertas je naĝado. Ili povas resti sub akvo 30 sekundojn. Elakviĝante ili esploras la ĉirkaŭaĵon per siaj supren levitaj bekopinto, naztruoj kaj okuloj. La kutimo estas tute sama kiel tiu de testudo. Pro tio oni donis al ĝi ankaŭ la nomon testuda anaso. Ili plonĝas ĝenerale por kapti siajn predojn, sed povas ankaŭ kapti insektojn surface. La Orelgrebo, kiel plejparto de greboj, englutas regule plumojn por protekti sian digestan sistemon kontruax la elfiŝajn eĝojn. Ili havigas ilin ankaŭ al la idoj pro sama tialo.
Tiu birdospecio estas silentema en vintra periodo, sed povas iĝi tre bruema dum la reprodukta sezono (oni povas aŭdi ties krion ĉe tiu retejo). Tiam ili elsendas trilojn similajn al tiuj de la Malgranda grebo (bibibib) kaj laŭtajn alvokojn (aŭja aŭ hiar).
Reproduktado
La Orelgreboj reproduktiĝas en vegetaĵaraj areoj de lagoj tra moderklimataj al malvarmaj zonoj de la Norda Hemisfero kaj poste plej el ili migras vintre al marbordoj foje pli sudaj. Dum tiu jarepoko, tiu malgranda grebo estas ĉefe blanka kun tre markata nigra krono. Dum la reprodukta sezono (ekde aprile al junio) oni aŭdas la masklan alvokon kiel stranga, rimarkinda serio de laŭtaj kvakoj kaj babilecaj notoj sekve de longecaj krioj. En la pariĝada tempo ili havas tre interesajn movojn: unue la femala kaj maskla birdoj alproksimiĝas unu al la alia, ordigas la plumojn sur la kapo reciproke kaj etendas siajn flugilojn, poste ili disiĝas unu de la alia, rigardas unu al la alian kaj subite, preskaŭ samtempe, enigas sin en akvon. Kaj post momento ili malmergiĝas, ĉiu kun tufo da herboj en la beko, rigardas unu al la alia havante skuiĝantan kapon.
La flosanta nesto de la podicipoj estas tre originala. Ili kurbigas kaj interplektas elakviĝintajn herbotigojn, poste aldonas al ili putriĝintajn akvajn plantojn en la ĉirkaŭaĵo, formante neston similan al dika kuko sur la akvobordo, ĉar kiel ĉiuj greboj ili mallerte piediras surtere kaj ne povas havi surteran neston. La nesto povas sin movi laŭ ondoj kaj estas konstruita de ambaŭ partneroj ĉe kareksejo.
La Orelgrebino demetas 2-5 grizblankajn ovojn kiuj bruniĝas laŭ la tempo pro kontakto kun putriĝinta vegetaĵaro. Antaŭ sia portempa forlaso de la nesto, gepatraj birdoj kutimas kovri la ovojn per herboj, plumoj k.a., por ke ili ne malvarmiĝu kaj ne estu trovitaj de iliaj naturaj malamikoj. La kovado daŭras 24-25 tagojn kaj estas farata de ambaŭ partneroj. La eloviĝintaj birdidoj estas averaĝe 17 g pezaj, nidifugaj kaj kapablaj naĝi tuj poste. Ili estas tutkorpe kovritaj de lanugo kun strioj ĉe la kapo kaj kolo. Gepatraj birdoj portas siajn idojn surdorse dum la aktivado por nutrado. Trafante en danĝeron, ili povas fuĝi for kun siaj idoj per subakva naĝado. Tio estas kapablo propra al la birdofamilio. Ekflugo okazas post 55 al 60 tagoj.
Tiu specio atingas seksan maturecon je ĉirkaŭ aĝo de unu jaro. La aktuala rekordo de longvivodaŭro estas de individuo ringita en Islando kaj trovita morta kiam li estas 7jaraĝa, sed oni ĉirkaŭkalkulas, ke tiu specio povas atingi aĝon de 10 jaroj.
Populacioj
Estas du subspecioj de Orelgrebo kies distribuaj areoj estas la jenaj :
BirdLife International ĉirkaŭkalkulas la eŭropan populacion je malpli ol 1/4 de la tutmonda populacio, nome el 6,300 al 11,000 paroj de tiu grebo en Eŭropo, esence koncentritaj en Skandinavio kaj Rusio. Fakte la ĉefaj eŭropaj reproduktejaj areoj estas en Islando, Ferooj, Skotlando, Skandinavio kaj Baltio.
La UICN ĉirkaŭkalkulas la tutmondan populacion en 160,000 al 1,200,000 individuoj.
Habitato
Tiu grebo reproduktiĝas ĝenerale sur trankvilaj akvoj malmulte profundaj kun vegetaĵaraj bordoj, sed ili povas akcepti ankaŭ akvejojn kun malmulte malpli da vegetaĵaro. Vintre, oni povas trovi ilin, ĉu izole aŭ en malgrandaj grupoj de du aŭ tri, ĉe estuaroj aŭ ĉe marbordoj, foje ĉe grandaj lagoj, akvorezervejoj kaj aliaj akvejoj. Ili povas foje vintrumi akompane de la Nigrakola grebo.
Bolak
La Lingvo Blua, Bolak aŭ Lingua Blau, estis kreita de Leon Bollack, riĉa franca komercisto, kaj prezentita en Parizo dum Tutmonda Ekspozicio de 1900. Ĝi estas nomata ankaŭ "Bolak", de la nomo de sia kreinto, kiel la "Lingvon Internacian" oni nomas "Esperanto" de la pseŭdonimo de Zamenhof. Ĝi nomiĝas "Lingvo Blua" ĉar ĉiuj homoj povas vidi la ĉielon "sur kies bluo ne devas esti landlimoj" laŭ Bolak. H.G. Wells atentis pri "Lingvo Blua" kaj verkis pri ĝi.
La moto de Bolak estas "Dovem pro tle" (la dua por ĉiuj) kaj ĝia simbolo estas lekanto.
Bollack promesis, ke oni povas lerni legi kaj traduki lian lingvon nur en 3 minutoj.
Gramatiko
Bolak estas miksa lingvo, kvankam ĝia vortprovizo estas aposteriora, ĝia gramatiko estas tre malsama al naturaj lingvoj.
Bolak estas aglutina lingvo kaj iom similas al Esperanto, sed dum Esperanto uzas aglutinecon ĉefe logike, en Bolak la afiksoj estas ĉefe emociaj.
Preĝejo Sankta Klemento (Prago)
La Preĝejo Sankta Klemento (kostel sv. Klimenta) estas malgranda katolika preĝejo en la centra urboparto Nova Urbo de Prago. Temas pri origine romanika konstruaĵo, en la 14-a jarcento gotikigita. En ĝia apudeco, pli proksime al la rivero, staras la iama akvoturo el la jaro 1608. Dua historia katolika preĝejo ĉe la komerca vojo Na Poříčí kaj en la samnoma kvartalo estas la preĝejo Sankta Petro.
Bolak
Alfabeto kaj prononco
Bolak uzas modifitan latinan alfabeton kun 19 literoj:
A, B, Ч, D, E, F, G, I, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U, V.
Ч estas el la cirila alfabeto kaj havas la sonon de Esperanta ĉ. Laŭ la aŭtoro, 14 el ili estas prononcataj kiel en la franca.
Morfologio
En Bolak estas du klasoj de vortoj: "granmots" kaj "motules". La granmots apartenas al semantika strukturo, la motules al gramatika strukturo.
Motules
La "malgrandaj vortoj", aŭ motules, havas maksimume 3 literojn. Se estas 3 literoj en motule, la lasta ne povas esti konsonanto. Ili plenumas 4 funkciojn: interjekcian, "trabaran", konektan kaj designan.
Bazaj interjekciaj motules havas unu vokalon: a (manko), e (abundeco), i (troeco), o (dubo), u (reciproko). Krom tiuj estas duoblaj interjekcioj, kiuj signifus la malon: aa (rezigno), ee (kondamno), ii (doloro), oo (apelo), uu (repuŝo). La bazaj interjekcioj estas ankaŭ "lekantaj" prefiksoj, ili modifas la "granmots" laŭ ilia baza signifo. Ekzemple, la granmot lov signifas "amo", do: alov (manko de amo) = indiferenteco; elov (abundeco de amo) = pasio; ilov (troeco de amo) = idolatrio; olov (duba amo) = emo. La prefikson u- oni uzas nur kun adjektivoj kaj adverboj: uloved = ame reciproke.
La trabaraj motules kreas "trabaron" inter la vortoj. Tiuj motules dividiĝas en du grupoj: a) tiuj kiuj havas du malsamajn vokalojn; b) tiuj kiuj havas unu konsonanton kaj unu vokalon.
La unua klaso de trabaraj motules formitaj per du vokaloj estas tiuj kiuj permesas enkonduki fremdajn vortojn en la diskurso:
Araucaria cunninghamii
Araucaria cunninghamii estas granda arbo indiĝena al Aŭstralio kaj Nov-Gvineo. En Aŭstralio kreskas la vario ''Araucaria cunninghamii var. cunninghamii, En Nov-Gvineo kreskas la vario Araucaria cunninghamii var. papuana''.
Orelgrebo
Statuso kaj konservado
Ili estas protektita de la anekso I de la Birda Direktivo de la Eŭropa Unio ekde 1985 (refarita en 1991 kaj 1997), de la anekso II de la Konvencio de Berno ekde 2002 , la KMS ekde 1994 kaj AEWA (Afrik-Eŭropa Interkonsento pri migrantaj akvobirdoj) ekde 1999. Ili estas protektitaj ankaŭ de la MBTA (Migratory Birds Treaty Agreement) kaj ĝuas de partikularan protektadon en Britio ekde 1982.
Bolak
Motules
Se, ekzemple, portugalo kaj anglo parolas en Bolak kaj iu volas panon, li diru: "et givo pan" (donu al mi panon). Sed se la portugalo ne memoras la bolakan vorton "pan", li povas diri: "et givo ou pão" (donu al mi tion, kion mi nomas "pão" en mia lingvo), aŭ, se li konas la anglan vorton "bread": "et givo iu bread" (donu al mi tion, kion vi nomas "bread" en via lingvo).
Orelgrebo
Statuso kaj konservado
La Eŭropa Vivmedia Agentejo (EVA) konsideras tiun specion kiel "provizore sekurigita" ekde 1994, sed la specio estis deklarita vundebla en Latvio kaj ŝajne formortinta en Danio. BirdLife International indikas, ke la Orelgrebo estas "malpliiĝanta", ĉefe en Svedio kaj Finnlando.
Bolak
Motules
La dua klaso de vokalaj trabaraj motules estas vortoj similaj al Esperanta "je":
Orelgrebo
Statuso kaj konservado
La UICN klasas tiun grebon en kategorio LC (mallongigo de la angla esprimo Least concern, malplej zorgiga) pro etenda teritoria areo kaj populacio ĉirkaŭkalkulita je 160 000–1 200 000 individuoj kaj konsiderata stabila.
La AEWA distingas la diversajn populaciojn kaj klasis ekde 2002 la populaciojn de nordokcidenta Eŭropo en kategorio A1 (populacioj tre minacitaj (malpli ol 10 000 individuoj)), tiujn de nordorienta Eŭropo en B1 (populacioj tre vundeblaj (el 25 000 al 100 000 individuoj)) kaj tiujn de la Kaspia Maro kaj de suda Azio en A2 (populacioj minacitaj (el 10 000 al 25 000 individuoj)).
Bolak
Motules
La tria klaso de vokalaj trabaraj motules estas verbaj vortetoj:
Orelgrebo
En kulturo
En la mitologio de la Nigrapieduloj, en la epizodo pri la suno kaj la luno la rolulo Maljunulo trompis kelkajn anasojn per fermado de ties okuloj kaj dancado dum li mortigis ilin unu post alia. Tamen, la plej malgranda anaso, vidis la Maljunulon, kaj alarmis la aliajn anasojn. Tiu "anaso" estis la Orelgrebo, kiu iĝis la unua kiu avertis la danĝeron.
Bolak
Motules
Estas 45 trabaraj motules kun konsonantoj (k+v aŭ k+k+v). Ekzemploj:
Orelgrebo
Etimologio
La vorto grebo estas uzita por aludi al tiu birdogenro ekde almenaŭ la 16a jarcento en kelkaj latinidaj lingvoj. La specifa nomo aldonas la radikon orel alude al la rimarkinda tufo de la orelareo kaj la alternativa specifa nomo slavonia, uzita de Buffon, aludas al Slavonio termino uzita fine de la 19a jarcento por du diferencaj zonoj : nome en Aŭstrio-Hungario kaj regiono proksime de Lübeck. Fakte al tiu aludas ties uzado por tiu ĉi birdospecio, pro unu el la reproduktejaj areoj borde de la Balta Maro.
Bolak
Motules
Alia grupo de motules povas esti ankaŭ prefiksoj:
Orelgrebo
Etimologio
Pri la latina nomo, Podiceps devenas el la latina podex, pugo kaj pes, piedo (ĉi tie kruroj, pro ties malantaŭa situo en la korpo). La vorto auritus devenas el la latina kaj signifas "orumita", pro la orflavaj plumtufoj karakteraj de la specio kun reprodukta plumaro.
Bolak
Motules
La konektaj motules samvaloras al prepozicioj kaj konjunkcioj. La bazaj konektaj motules rilatas al tempo kaj spaco kaj komencas per i- aŭ o-: ib (supre); oч (malsupre); og (malantaŭe); ik (antaŭ); ot (ekstere); in (en); il (ĉirkaŭ); ol (apud). Tiuj povas esti modifataj por indiki movon per aldono de -i aŭ -o: ogo (malantaŭen), ini (al), ktp.
Orelgrebo
Filatelio
Pro ties bunta plumaro kaj gravo de la birdospecio kelkaj ŝtatoj eldonis poŝtmarkojn kun la bildo de la Orelgrebo : Barbado kaj Antigvo en 1985, Islando en 1991, Georgio en 1995, Dominiko en 1998, Hong Kong kaj Svedio en 2003 kaj Alando en 2013. .
Bolak
Motules
Konektaj motules sen komenca i aŭ o ne indikas tempon aŭ spacon: ki (kun), spi (rilate al), pi (por) ktp.
Aliaj gravaj konektaj motules estas it (kaj) kaj or (aŭ); si (jes) kaj no (ne).
Designaj motules havas unu vokalo (a aŭ e) kaj unu aŭ du konsonantoj. Estas kvar tipoj de designaj motules: relativaj, interrogativaj/ekkriaj, personaj, posedaj:
Personaj pronomoj: me (mi), te (ci), ve (singulara vi), se (li), le (ŝi), чe (ĝi), ne (ni), pe (plurala familia vi), ge (plurala respekta vi), be (vira ili), fe (ina ili), de (neŭtra ili). La personaj pronomoj havas 6 kazojn:
Arlingtona nacia tombejo
La Arlingtona nacia tombejo estas fama tombejo en Virginio (Usono), en departemento Arlington, apud riverbordo de Potomako, antraŭ Vaŝingtono, federacia ĉefurbo. Ĝi estas pli ol 200-hektara, ĉ. duonronda areo kun centra konstruaĵo de nobeldomo (kurio) de George Washington Parke Custis, adoptita filo de George Washington kaj konstruita sur ties bieno en 1802. La konstruaĵo estis verkita onidire laŭ ekzemplo de la atena Thesein. Ties ok karakterizaj blankaj kolonoj de la vestiblo estas videblaj eĉ de trans la rivero. La kurio nuntempe funkcias kiel memordomo de Robert E. Lee sub nomo Arlington House.
Post kiam Lee – kiu edzinigis en tiu domo Mary Randolph Custis-on en 1831 – forlasis Arlington (22-an de aprilo de 1861), por transpreni la ĉefkomandejon de la Konfederaciaj taĉmentoj dum la usona interna milito, la nordanoj okupis la bienon kaj establis en la kontruaĵo ĉefkomandejon, sur la bieno armean bivakon. Arlington iĝis soldata tombejo en 1864 je ordeno de la milita ministro. Post plurjara proceso, la ĝenerala heredanto de la bieno, George Washington Custis Lee atingis, ke la Supera Kortumo juĝis la registaron malobservanto de la posedrajto. Li finfine vendis sian posedrajton en 1883 al Usono kontraŭ 150 000 dolaroj.
Oni entombigis tie unuafoje la 13-an de majo 1864 konfederacian militkaptito,n kiu mortis en loka hospitalo.
Post tiam oni entombigis multajn heroajn mortintojn de Usono, oni reentombigis kelkajn oficirojn de la sendependiga milito (ekz. la hungaran Sándor Asbóth-on. Oni entombigis tie multajn armeajn gvidantojn kaj kelkajn elstarajn civitanojn kiel generalon John J. Pershing, admiralon Richard E. Byrd, generalojn William Howard Taft, Robert E. Peary, Jonathan Wainwright kaj George C. Marshall, majorojn Robert Todd Lincoln, Pierre-Charles L'Enfant; William Jennings Bryan-on, John F. Kennedy-n kaj Robert F. Kennedy-n.
La tombo de la nekonata soldato estis originale memoraĵo por la mortintoj de la unua mondmilito, sed oni rigardas ĝin ankaŭ kiel memoraĵon por la aliaj militoj. La respublika armeo konstruis proksime al tio la amfiteatron Memorial por festejoj de Memorial Day (respublika memortago) kaj oni inaŭguris la 15-an de majo 1920. Ĝi estas sen tegmenta, amfiteatrosimila konstruaĵo el blanka marmoro kaj formanta la atenan Dionis-templon aŭ la francian romepokan Orange-teatron.
Bolak
Motules
Posedan pronomojn oni faras per aldono de -a (singularo) kaj ŝanĝo de -e al -ae (pluralo): mea (mia) mae (miaj), vea (via), vae (pluralo), ktp.
Arlingtona nacia tombejo
La Kampo de la mortintoj (Fields of the Dead) entenas pli ol 163 000 unuopajn tomboŝtonojn. Ĝi formas ordigon, akceptitan en 1872 por ĉiu nacia tombejo. La milita memoraĵo de la Usona Marsoldato (Marine Corps War Memorial) portanta flagon ĉe Iwo Jima, troviĝas apud la tombejo.
Bolak
Motules
La indefinaj designantoj estas ĉirkaŭ 50, ili komencas per vokalo kaj finas per konsonanto en singularo, la pluralon oni faras per -e: ab/abe (tia, tiaj); am/ame (la samo); ap/ape (iu); as/ase (iu ajn); av/ave (alia).
Granmots
Estas 4 tipoj de granmots: a) nomoj (inkluzive nombroj), b) verboj, c) atributivoj (adjektivoj) kaj d) modifantoj (adverboj).
Nomoj
Nomoj en Bolak devas en ĝiaj radikaj formoj eki kaj fini per unu aŭ du konsonantoj. Ili ne povas esti ч aŭ d. Normale tiuj radikoj estas unusilabaj kiuj ne povas esti identaj al iu afikso. Pro tio, kelkaj vortoj kiel "sigar" (cigaro) estas du silabaj. Oni faras la pluralo per -u: sigar/sigaru (cigaro/cigaroj), kval/kvalu (ĉevalo/ĉevaloj). La inan formon oni faras per prefikso u-, kaj estas ankaŭ la prefikso stu- por viraj estoj: kval/ukval/stukval (ĉevalo/ĉevalino/virĉevalo).
21571 Naegeli
21571 Naegeli estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bolak
Granmots
Kvankam estas neregulaj inaj nomoj de familianoj, oni povas fari ĝin ankaŭ regule:
21571 Naegeli
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kaleb Markus Naegeli, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Li estis lernanto ĉe la Northwestern High School en Kokomo (Indianao, Usono).
Bolak
Granmots
Por formi kunmetajn vortojn, oni bezonas uzi la infikson -u-: kafumilv [kaf (kafo) + u + milv (muelilo) = kafmuelilo); dormukar [dorm (dormi) + u + kar (vagono) = litvagono].
Sufiksoj (la komparo al Esperantaj afiksoj estas kvazaŭa):
Nombroj:
(136864) 1998 FB41
(136864) 1998 FB41 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Bolak
Granmots
(1-10): ven, dov, ter, far, kel, gab, чep, lok, nif, dis.
(136864) 1998 FB41
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun febla orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,1533 astronomia unuo, tie estas 22,928 milionoj da km.
Bolak
Granmots
(11-19): diven, didov, diter, difar, dikel, digab, diчep, dilok, dinif.
Roy Paci
Roy PACI (Rosario Paci) naskiĝis la 16-an de septembro 1969 en Augusta. Li estas sicilia kantisto kaj trumpetisto.
Bolak
Granmots
Aliaj nombroj: 100: son; 101: son ven; 125: son dovis kel; 200: dovson; 1000: mel; 2015: dovmel dikel; 10000: dismel; 100000: sonmel; 1000000: mlon.
Per -am oni faras araj nombroj: venam (unueco); dovam (paro), teram (trio), ktp. Per -em oni faras ordajn nombrojn: venem (unua), dovem (dua), terem (tria), ktp. Per -ip oni faras oblajn nombrojn: dovip (duoblo), terip (trioblo), farip (kvaroblo), ktp. Per -om, oni faras onajn nombrojn: sonom (centono), melon (milono), dovom (duono), ktp. Per -erl oni faras specajn nombrojn: doviserl (dudek tipoj da), sonerl (cent tipoj da) ktp. Per -olt oni faras fojajn nombrojn: venolt (unufoje), didovolt (dekdufoje), kelisolt (kvindekfoje), ktp.
Roy Paci
Li ludis kun multaj muzikistoj, inkluzive de Manu Chao, Mike Patton, Mau Mau, Corleone, Negrita kaj ĵaza bando Zu, kun kiu li registris la albumon Bromio en 1998. Kun la Aretuska-grupo, Paci registris plurajn albumojn.
Bolak
Granmots
Verboj en Bolak havas tempojn kiuj iom malsamaj al naturaj lingvoj kaj tute malsama al hindeŭropaj lingvoj:
La verboj, kiel en Esperanto, ne varias laŭ persono kaj la pronomo (aŭ nomo) devas veni eksplicita: Me lovo (mi estas amanta), te lova (ci estas amonta). La verboj havas du formojn: jesa kaj nea. Por formi nean formon oni devas meti u-: Me ulovo (mi ne estas amanta). Verboj ankaŭ havas du voĉojn, aktivan kaj pasivan. Por formi pasiva voĉon oni metu -u- inter radiko kaj tempa sufikso: me lovuo (mi estas amata), me ulovuo (mi ne estas amata).
Modifantoj estas klaso de granmots kiu similas al adjektivo, adverboj kaj kelkaj verbaj formoj.
Atribuantoj estas subklaso de modifantoj formata de radiko, vokalo kaj -d. La vokalo dependas de la ideo aŭ tempo:
Atribuantoj uzataj en predikativa funkcio povas esti rigardita kiel verboj: me lalgo (mi estas malsana, mi malsanas).
Adverbaj modifantoj finas per -ч: moч (tre, multe), paч (malmulte), ili povas deveni de atribuantoj:
Ekzemploj
Nea per, ev ra seri in silu, vea nom eɥ santigui; vea regn eɥ komi; vea vil eɥ makui ib gev so in sil; ev givo daɥ nea pan taged ana, it ev solvi nae fansu ana so ne solvo aɥe re ufanso na; it ev nu lefti na to temt, bo ev bevri na om mal. Eɥ seri siɥ.
Eksteraj ligiloj
Humoraĵe: http://www.volapug.net/n002/ammisil002.htm
Serioze: http://www.langmaker.com/bolak.htm
Formortintaj bestoj
Ekstermitaj bestoj
Tiu ĉi suba estas listo de bestospecioj ekstermitaj. Ĝi inkluzivas nur speciojn, kiuj malaperis kontakte kun homo. El tiuj, kelkaj specioj malaperis pro kialoj rekte rilataj al la agado de homoj, kiel ekzemple troa ĉasado, troa kolektado de ovoj, ktp. Aliaj malaperis pro malrekta rezulto de la homa agado, ekzemple detruo de medio ĉu de manĝofontoj ĉu de reproduktejoj. Aliaj malaperis pro agado de enmetitaj specioj (novaj predantoj) kiuj venis kun la homo al tiuj novaj teritorioj kaj estis forlasitaj de homoj senkonscie, ke ili ekstermos iun specion -kiel porkoj aŭ katoj-, aŭ eĉ tute la homoj ne estis konsciaj, ke tiuj ekstermontaj specioj vojaĝis kun kaj danke al ili, ekzemple ratoj. Tiu lasta okazis tro ofte en apartaj insuloj.
Padang Midin
Padang Midin estas eta vilaĝo en Terengganuo, Malajzio.
Kantono Benton (Tenesio)
La kantono Benton - angle Benton County - estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La plej mallongaj loknomoj
La plej mallongaj loknomoj konsistas nur el unu litero. Poste sekvas la duliteraj komunumoj laŭ landoj.
Hellendoorn
Hellendoorn estas municipo kaj vilaĝo en la nederlanda provinco Overijssel ĉe la limo de la regionoj Salland kaj Twente. Fine de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Hellendoorn antaŭ ĉio estas konata pro sia aventura parko Hellendoorn.
Murdo en beletro
Pri murdo kaj ties esploro temas vasta branĉo de krimliteraturo (precipe krimromanoj). Sed ankaŭ aliaj verkoj traktas pri tiu krimo. Jen kelkaj el ili:
Hellendoorn
Ceteraj vilaĝoj
Daarle, Daarlerveen, Eelen kaj Rhaan, Egede, Haarle, Hancate, Hexel, Hulsen, Marle kaj Nijverdal.
Treiten
Pri la komunumo
Treiten (en la franca lingvo: Treiteron) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Erlach kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 421 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,76 km², de kiuj 17,0% estas kovritaj de arbaro, 72,7% servas por agrikulturo kaj 8,2% por setlado.
Trafiko
Treiten situas ĉe la kantona ĉefvojo nr-237 de Aarberg al Müntschemier. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas 12 kilometrojn oriente apud Aarberg kaj al la svisa aŭtovojo A1 10 kilometrojn sudokcidetne apud Kerzers. La komunumo ne disponas pri propra konekto al la publika transportreto. La plej proksima tramhaltejo siutas 1,5 kilometrojn norde de la komunumo en Brüttelen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Treiten datiĝas el la jaro 1221 kiel Treiton. Kiel parto de la Senjorujo Erlach en la jaro 1395 Treiten estis akirita de Savojo kaj en la jaro 1474 de la urba ŝtato Berno, kiu ĝin en la jaro 1476 atribuis al la tribunalo Ins de la Voktejo Erlach. Pro la rezisto de la loĝantaro en la jaroj 1945 ĝis 1972 la konstruo de la planita svisa interkontinenta flughaveno sur la teritorio de la komunumo estis nuligita.
Schmitt
Schmitt estas germandevena familia nomo. Ĝia germana prononco estas kaj la origina signifo "forĝisto". En Germanio ĝi estas la due plej ofta familia nomo.
Gersthofen
Gersthofen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Augsburg Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Chirileu
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 628 loĝantojn (rumanoj, hungaroj) kaj en 1992 582 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. En mezepoko ĝi estis hungara servutulvilaĝo. Dum la atako turka en 1658 ĝi senpopoliĝis. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Kis-Küküllő).
Aŭlimindenoj
La aŭlimindenoj estas unu el la sep grandaj tuaregaj "konfederacioj". Ili vivas en Niĝero kaj en norda Niĝerio. La aŭlimindena lingvo estas nomata Tawllemmet.
Historio
La tradicia loĝregiono de la aŭlimindenoj estas en Niĝero. Sed severaj sekperiodoj en 1972 kaj 1982 devigis la nomadajn aŭlimindenojn migri suden al Niĝerio por serĉi paŝtareojn por siaj brutogregoj. Multaj aŭlimindenoj poste plumigris pli proksimen al loĝataj areoj. Tiuj tuaregoj setlis en la ĉirkaŭejoj de urboj en norda Niĝerio kaj multaj neniam reiris al sia hejmregiono.
Insuloj Farajonoj
Insuloj Farajonoj, en angla Farallon Islands aŭ en hispana origine Farallones (el la hispana vorto farallón signife "piliero" aŭ pli precize "marklifo"), estas grupo de insuloj kaj maraj klifinsuletoj en la Golfo Farajonoj, ĉe la marbordo de San Francisco, Kalifornio, Usono. Ili kuŝas je 30 mejloj (48 km) for de la Orpordo kaj je 20 mejloj (32 km) sude de la Kabo Reĝoj, kaj estas videblaj el ĉeftero (kontinento) dum lumhelaj tagoj. La insuloj estas oficiale parto de la urbo kaj kantono de San Francisco (Kalifornio). La ununura loĝata parto de la insuloj estas ĉe Sudorientaj Farajonoj (SEFI), kie loĝas priserĉuloj de programo PRBO. La insuloj estas fermitaj al la publiko.
La Nacia Naturrifuĝejo Farajonoj estas unu el 66 Naciaj Naturrifuĝejoj kiuj ricevis de la usona kongreso naturan statuson. en 1974 oni deklaris la Farallon Wilderness (Publika Leĝo 93-550) kaj inkludas ĉiujn insulojn escepte la Sudorientan Insulon kun totalo de 141 akroj (57 ha).
Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft
La Germana Psikoanaliza Societo (germane Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft, mallonge DPG) estas scienca societo fondita en 1910 kun sidejo en Berlino, kiu estas dediĉita al la edukado kaj esplorado de psikoanalizo fondita de Sigmund Freud. Kiam ĝi estis fondita, ĝi ludis decidan rolon en la disvolviĝo de la psikanalizista movado en Germanio.
La societo eliris el laborgrupo fondita en 1908 de Karl Abraham en Berlino. Ĝi estis oficiale establita en marto 1910 kun Abraham kiel la unua prezidanto kiel "Berlina Psikoanaliza Asocio" (BPV), samtempe funkcianta kiel loka grupo de la Internacia Psikoanaliza Asocio, kiu ankaŭ estis fondita en 1910. Partoprenantoj estis Abraham, Max Eitingon, Magnus Hirschfeld, Otto Juliusburger, Heinrich Koerber, Iwan Bloch, Jaroslaw Marcinowski, Simon (Bayreuth), Anna Stegmann, W. Strohmayer (Jena), Wolfgang Warda (Blankenburg).
La societo nur en 1926 adoptis la nomon Deutsche Psychoanalytische Gesellschaft (DPG) post kiam Ernst Simmel transprenis la prezidantecon post la morto de Abraham. Dum la naziigo de Germanio, judaj analizistoj devis forlasi la Germanan Regnon, 74 el ili sukcesis foriri, iuj pereis en la koncentrejoj.
La DPG estis restarigita en 1945 kiel la "Berlina Psikanaliza Societo" sub la prezido de Carl Müller-Braunschweig kaj daŭre havas sian sidejon en Berlino. Nur en 1950 la aliancanoj permesis denove la originalan nomon de la Germana Psikanaliza Societo.
Monte Castelo (San-Paŭlio)
Monte Castelo (oficiale Município de Monte Castelo) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la mikroregiono Dracena. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Chillarón de Cuenca
Chillarón de Cuenca [ĉijaRON de Kŭenka] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Estas du setlejoj nome Arcos de la Cantera kaj Chillarón de Cuenca.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas Chillaronense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 557 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,13 loĝ/km².
Situo
Chillarón de Cuenca estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 927 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 39,41 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°06′17″N 2°13′17″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Chillarón de Cuenca, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Chillarón de Cuenca; sed poste la proksimeco al la ĉefurbo rekuperis la loĝantaron al la nunaj 557.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, ĉefe pro proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Suda Kruco
La Suda Kruco estas:
Alameda (Kalifornio)
Alameda estas urbo en Alameda County en federacia ŝtato Kalifornio, Usono kun ĉ. 73 800 loĝantoj (2010). La geografiaj koordinatoj estas. Ĝi situas sur la samnoma insulo en la Golfo de San-Francisko apud Oakland.
La 9-an de julio 1922, la sportisto kaj posta aktoro Johnny Weissmüller en Alameda faris novan mondrekordon per 58,6 sekundoj en naĝado de 100 metroj.
Caudry
Caudry estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 13 469 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Caudry situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Caudry etendiĝas sur 12,94 km².
Historio
Caudry famiĝis en la 19-a jarcento kiel grava centro rilate al la produktado de delikataj teksaĵoj. La unua metiejo estis instalita en 1826 de S-ro Placide Gabet. En la urbo ankoraŭ aktivas 12 teksistoj.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Guy Bricout, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Vidindaĵoj
La loka preĝejo estas la baziliko Sankta Maxellande, konstruita post la demografia prospero de la dua duono de la 19-a jarcento.
Administrado
Caudry apartenas al la kantono de Clary, kies ĉefurbo estas Clary. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Antanas Garbauskas
Antanas GARBAUSKAS (naskiĝis la en Skapiškis, distrikto Kupiškis, mortis la  en Vilnius, enterigita en Antakalnis-tombejo) estis artisto vitralisto, restaŭristo, pedagogo kaj esperantisto.
Vivo
En 1958 finis Vilnan Instituton pri Belarto, oficis kiel direktoro de Vilna Arta Infanlernejo (1958-1960), estris belartan fakon en Nacia Čiurlionis-Artlernejo (1960-1993) kaj de 1960 en ĝi instruis. Li iniciatis fondon de restaŭrada vitral-metiejo (1971), la unua en Litovio. Ĝis 1980 li laboris ĉi tie kiel restaŭristo.
A. Garbauskas rekreis vitralojn por preĝejo de St. Johanoj (1970-1979) kaj preĝejo de Ĉiuj sanktuloj en Vilno, por katolika preĝejo, Ermitaĵo en Peterburgo. Li kreis maldikvitrajn kaj dikvitrajn vitralojn por internoj de preĝejoj en Litovio kaj eksterlande kaj por internoj de sociaj konstruaĵoj. Li kreis ankaŭ etformajn vitralajn miniaturojn, de 1957 partoprenis en litovaj kaj eksterlandaj ekspozicioj.
Kálmán Konopi
KONOPI Kálmán estis hungara agronomo naskita en Odvos la 21-an de januaro 1889 kaj mortinta en Odvoș la 27-an de novembro 1947.
Kariero
Konopi Kálmán akiris ŝtatsciencan doktortitolon en Universitato Péter Pázmány de Budapeŝto, poste en Halle kaj Berlino li studis agrikulturadon. Li estis kunlaborinto de la gazeto Erdélyi Gazda, de 1937 prezidanto de arada filio de EMGE, ano de arada agadkomisio de Agrikultura Ĉambro.
Samu Haltenberger
Samu Haltenberger naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Samu Haltenberger frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1897. Post siaj studoj li estis soldato unu jaron, posta li eklaboris en Hungara Poŝto. Li organizis la poŝtajn liveradojn per aŭtoj post la jarcentŝanĝo. Li profitis aŭtojn de János Csonka. En 1910 li organizis la poŝtajn aŭtobusajn trafikojn, en 1913 li establis la unuan taksian servon en Hungarlando. Tiutempe li savis maŝinfabrikon de Arad kontraŭ bankroto, poste li fondis filion de Hungaraj Ŝtafervojoj, kiu faris aŭtobusajn trafikojn. Post la 2-a mondmilito li reorganizis la taksiservon, sed poste la komunistoj deklaris lin "malamiko de la popolo", li estis deportita al fora vilaĝo.
Alain Suguenot
Alain SUGUENOT, naskiĝinta la en Troyes, estas franca politikisto. Li estas estro de Bono ekde 1995 kaj prezidento de la komunumaro Communauté d'agglomération Beaune-Chagny-Nolay ekde 2007.
Li estis parlamentano inter 1993 kaj 1997 ; ekde 2002, li denove membras en la franca parlamento.
Teĥnologioj pri informo
Alain Suguenot estis ne favora al la leĝo pri aŭtoraj rajtoj kaj ĉirkaŭaj rajtoj en societo de informo Droit d'auteur et droits voisins dans la société de l'information (DAVDSI).
En 2014 li proponas permesi libere interŝanĝi maloftajn kanzonojn, se la aŭtoroj ne kontraŭas.
Privata vivo
Li estas edzigita kaj patro de du gefiloj.
Adrianu Mic
Adrianu Mic (mik) (hungare: Kisadorján kiŝadorjan) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Târgu Mureș kaj administracie apartenas al komunumo Găleşti.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 146 loĝantojn (hungaroj) kaj en 1992 — 65 (hungaroj).
Álex de la Iglesia
Alejandro de la Iglesia Mendoza (naskita en Bilbao la 4an de decembro 1965), konata kiel Álex de la Iglesia estas hispana kin-reĝisoro, scenaristo, produktoro kaj iama komiksartisto.
Liaj filmoj estas konataj kiel kombinaĵoj de groteskaj kaj tre malhelaj elementoj kiel ekzemple morto kaj murdo: la plej granda parto de lia laboro estas konsiderata malhelaj komedioj, aliaj ofte entenas hororon kaj/aŭ dramajn elementojn.
Zorio (ŝuo)
Zorioj (ankaŭ flipflapoj kiel adapto de la anglalingva nomo) estas speco de malferma piedfingra ŝuo uzata ĉefe pro la komforto porti ilin. La nomo flipflapo estas derivita onomatopee de la sono farita per la paŝoj kiam oni piediras portante ilin. La nomo zorio devenas el la japana plej konata origina tipo de tiaj sandaloj; prie artikolo Zorio.
Ekzistas pluraj specoj de zorioj, kun la plej signifa diferenco laŭ formo. Zorioj estas plejparte konsistantaj el plando kaj rimeno, kiu disigas la dikfingron al la aliaj kvar piedfingroj. La rimeno konektas la plandumon al la piedo ambaŭflanke. La fermitaj Zorioj estas malsamaj laŭ dezajno - ili estas nur malfermitaj sur la dorsa flanko de la ŝuo por permesi enigi la piedon en la zorion.
Álex de la Iglesia
Biografio
Álex de la Iglesia komencis sian filman karieron per la mallonga filmo Mirindas Asesinas (Murdistaj Mirinda-oj, 1991), kunlabore kun José Guerricaechevarria, kiu poste kunlaboris en plej multo el liaj postaj filmoj. Notinde la vorto "mirinda" (ekzistanta kaj en la latina kaj en Esperanto kun simila signifo) estis iam varomarko de nealkoholaj trinkaĵoj. Iu venas al trinkejo por mendi tion kaj ektragedias superrealisme.
En 1993 De La Iglesia ricevis la apogon de la fama reĝisoro Pedro Almodóvar, kiu produktis lian unuan longan filmon Acción mutante, scenaro en kiu kripluloj kaj handikapuloj ĉefrolas, kiu atingis altan sukceson. La dua filmo estis El día de la Bestia (1995), kiu akiris ses Goya-premiojn, inter kiuj tiun al plej bona reĝisoro.
Zorio (ŝuo)
La zorioj estas fabrikitaj el kaŭĉuko, ledo, ŝtofo, ligno kaj eĉ aliaj materialoj.
Hodiaŭ ekzistas diversaj uzoj por zorio, interalie kiel komfortaj ŝuoj por promeni sur la plaĝo kaj en la naĝejo. Malfermitaj pantofloj kaj fermitaj pantofloj povas esti komfortaj por promeni hejme aŭ surstrate. La komforto de la zori-ŝuoj reflektas en la fleksebla prezo, kiu komenciĝas per tre malmultekostaj prezoj, kaj la facileco piedvesti ilin.
Álex de la Iglesia
Biografio
Lia posta filmo estis Perdita Durango, filmita en la angla lingvo, sed kiu ne akiris la sukceson esperitan, spite la etoson de krimuloj, meksikaj pejzaĝoj ktp.
Li plu reĝisoras kaj verkas filmojn, en la hispana kaj foje en la angla lingvoj.
Gannat (stacidomo)
Gannat estas franca stacidomo sur linioj - -Courbessac,  - Gannat kaj  - Gannat, situanta en  Gannat, en departemento Allier, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Álex de la Iglesia
Biografio
Inter 2009 kaj 2011 li estis prezidanto de la Akademio de Kinematografio de Hispanio.
Gannat (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Sălișca
Sălișca [səliŝka] (hungare Szelecske [seleĉke], germane: Winddorf) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Dej. Administre ĝi apartenas al Câțcău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 612 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 593 (rumanoj, 13 % da hungaroj). En la censo de 2002 la 613 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye).
Pianolo
Gurdopiano aŭ Pianolo estas memluda piano. La tongenerado okaza nure mekanike (male al elektronika piano, elektropiano), parte helpe de pneŭmatiko; la mekaniko siaflanke estas movata Mechanik elektre. La memluda piano surmerkatiĝis en la tempo de 1885 ĝis 1900.
Ryo Kubota (2001)
Li futbalis ĉe Zweigen Kanazawa.
Pianolo
Teknikaĵoj
La bezonatan elektron komence liveris precipe akumulatoroj, pli malfrue fikse muntitaj elektroligoj. Gurdopianoj kutime ankaŭ ludeblas per manoj. La ludaŭtomato plejofte estis nur anstataŭaĵo, kiam ne ĉeestis pianludanto. Se gurdopianoj estas konektitaj kun aliaj instrumentoj kiel frapinstrumentaro aŭ orgenfajfiloj, oni diras pri orkestriono.
La aŭtomato pli frue estis movata pneŭmatike, do per aerpremo, aŭ pli ekzakte: per subpremo (suĉaero). La subpremon necesan por la funkcio generas balgoj movataj de elektromotoro. Parenca al gurdopiano estas pianoj, kies subpremon generas tretataj ĉerpobalgoj. Maloftaj, plejofte fruaj ekzempleroj de ĉi tiu plej simpla tipo de aŭtomata piano ankaŭ estas funkciataj per premata anstataŭ de suĉata aero. Tiu ĉi sistemo tamen ne povis venki.
La muziko estis transigata per truigitaj paperstrioj, la tiel nomata notrulaĵo aŭ ankaŭ "pianorulaĵo" kiel informilo. Ĉi tiuj rulaĵoj estas elŝanĝeblaj kaj kaj estis aĉeteblaj en muzikaĵvendejo. Ili havis depende de la produktantoj tre malsamajn formatojn, nur en 1908 oni evoluigis en Bufalo (Usono) unuecan normon. Malgraŭ tio kelkaj produktantoj precipe de reproduktopianoj konservis proprajn sistemojn. Je tre fruaj ekzempleroj stiftrulaĵoj el ligno mastrumis la muzikreproduktadon, same kiel je frua orkestriono. Oni produktis tiajn pianojn, plejparte manipulataj per krankoj, jam ekzde proksimume 1860. Ekde proks. 1895 oni produktis preskaŭ nure gurdopianojn ludantajn per notrulaĵoj.
Simplaj gurdopianoj havis sian lokon en trinkejoj kun malaltaj muzikaj bezonoj aŭ troviĝis en usonaj loĝoĉambroj, pli altvaloraj modeloj ankaŭ en noblaj kafejoj kaj en la loĝoĉambroj de la supra klaso en Eŭropo.
Sekayu
Sekayu estas eta vilaĝo en ŝtato de Terengganuo, Malajzio.
Avon
Avon estas la nomo de pluraj riveroj en anglalingvaj landoj. Internacie el ili plej konatas la rivero Avon [prononco ] en la tradiciaj graflandoj Leicestershire, Northamptonshire, Warwickshire, Worcestershire kaj Gloucestershire en la centra parto de Anglio. La rivero, kiu sume longas 137 kilometrojn, interalie fluas tra la urbeto Stratford-upon-Avon. Tie vivis la verkisto William Shakespeare, kiu plufoje en sia verkaro menciis la riveron kaj tial kaŭzis la internacian konatecon. Interalie, laŭ ĝi nomiĝis la Avon River (Ontario) de Kanado.
Parolalfabeto
Parolalfabeto aŭ literuma alfabeto estas aro de kodvortoj, kiuj reprezentas literojn. Ili estas uzataj en parolo por literumi, en ĉiuj kazoj en kiuj gravas eviti miskomprenojn, kaj kiam la simplaj nomoj de la literoj ne sufiĉe klaras (komparu do kun Esperanta alfabeto).
Ĝenerale
Parola literumado estas komplika, multfaseta afero. Tio same en Esperanto kaj en la diversaj landoj kaj organizaĵoj, vidu sube. Kiel jam dirite en la komenco, klara literumado speciale gravas en kazoj, kie oni devas eviti miskomprenon. Pro tio kodvortoj estas uzata en strikte standardigita formo en aviado kaj en armeoj. Tie ja povas okazi gravaj akcidentoj, se alia vorto estas komprenita ol intencita. Sed ankaŭ je malpli gravaj okazoj bona kompreno utilas, ŝparas tempon.
Esperanto
Por Esperanto estis proponitaj pluraj parolalfabetoj. La sekvanta tabelo listigas kvar – la unua de nekonata fonto, la dua plume de Pejno Simono kaj publikigita en la revuo Monato, kaj la tria proponita de G F Makkink. La avantaĝo de tiu lasta estas, ke preskaŭ ĉiuj vortoj estas kvarsilabaj kaj tiel do la literumata litero aperas ĉe akcentata silabo.
El la sperto de radioamatoroj, kiuj devas esti bone komprenita ankaŭ dum malbona kvalito de la uzata kanalo, evoluiĝis parolalfabeto, nome la sistemo de KH6GT, kiu estas miksaĵo de la Krause-sistemo kaj la ICAO-alfabeto uzata en aviado. La numeraloj estas tiuj de Esperanto (nulo, unu, du ktp), krom 7, kiu estas sepen. La Internacia Ligo de Esperantistaj Radio-Amatoroj (ILERA) pli-similigis tiun alfabeton al la internacia normo de ICAO por literoj G I L M O S T, sed ne por C F, kaj kun radio por R. Sed la Internacia Amatora Radia Unio (IARU) postulas uzi la internacian (ICAO) parolalfabeton.
Internaciaj kaj nacilingvaj
En diversaj lingvoj estas uzataj diversaj kodvortoj. Eĉ por la internacia komunikado en la angla ekzistas diversaj tabeloj; plej ofte estas uzata tabelo origine difinita en NATO, hodiaŭ uzata ekzemple en civila aviado de la ICAO, la Internacia Civila Aviada Organizo, la Internacia Telekomunika Unio kaj pluaj. Pri tiu alfabeto vidu la artikolon literumalfabeto de ICAO).
En la jena tabelo estas listigitaj diversaj naciaj alfabetoj, por montri la ekzistantan diverseco kaj per tio montri la neceson de internacia, ĝenerale komprenebla parolalfabeto.
La ICAO-alfabeto estas preskribita en internacia radiotelefonio laŭ la internacie devigaj ITU Radiaj Regularoj (en:ITU Radio Regulations).
Ĉapelitaj literoj
Ekzistas proponoj pri ĉapelitaj literoj. Sed multaj preferas en tiuj kazoj literumi laŭ la Zamenhofa sistemo por telegrafio, do la kodvortoj por "ĉ" estas ĉali hotel ktp.
Specialajn literoj kaj literkombinojn, kiuj okazas nur en kelkaj nacilingvaj alfabetoj, listigas la sekvanta tabelo.
Caullery (Nordo)
Caullery, prononco [], estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 452 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2019.
Geografio
Caullery situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Caullery etendiĝas sur 2,5 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Alain Goetgheluck, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Caullery apartenas al la kantono de Clary, kies ĉefurbo estas Clary. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
(13152) 1995 QK
(13152) 1995 QK estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brita amatora astronomo Stephen P. Laurie elde Church Stretton (Shropshire, Unuiĝinta Reĝlando).