cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bierfarejo de Köstritz
Historio
1543 estis la unua mencio de ĝi en registro pri hereduzuroj: Köstritzer Erbschenke. La grafoj de Reuß transprenis la entreprenon en 1696 alinomonte ĝin Ritterschaftliche Gutsbrauerei (kavalirbiena bierfarejo). Ekde 1806 ĝi rajtis plinobeligi sin kiel duka institucio (Fürstliche Brauerei) post kiam la kavaliroj reuß-aj promociitis al dukeco. En 1811 produktis oni 6.400 hektolitrojnda bieroj diversspecaj. La produktojn oni venid ĝis Berlino, Dresdeno, Magdeburg kaj Frankfurto ĉe Majno. Johann Wolfgang von Goethe laŭdire intertempe nutris sin nur de bulkoj kaj bieroj el Köstritz kaj Ehringsdorf. Wilhelm von Humboldt ĉi-prie skribis en la 17.11.1823 disde Vajmaro al la edzino Caroline von Humboldt.
Incendio detruis en 1829 la firmaon kaj 15 enmediajn ejojn. Sekve ĝi novkonstruitis en la uesta alo de la kastelo. En 1875 luprenis la agrikulturinspektisto kaj posta entreprenisto, post kelkaj bienoj (Köstritz, Dürrenberg, Hartmannsdorf), ankaŭ la bierfarejon. Sub la estrado de majstro Carl Holomoucky iĝis etendiĝo produkta ankaŭ ekstere de la kastelo. Nun eblis fari la specojn Köstritzer Schwarzbier (nigra biero) kaj Blume des Elsterthales (novtipa, pli longe stokebla helaĵo). Ĝis la unua mezo de la 20-a jarcento varbadis biertrinkemulojn kaj malsanulojn per la aserto ke konsumo de nigra biero bonus por la saneco. Otto von Bismarck ricevis naskiĝtage botelojn kaj rekompence publike laŭdis ĝian kvaliton.
En 1896 estis la kapacito de 40.000 hl; produktitis 25.000 hl, el kio estis ne tute la duono de nigra biero.
Inter 1906 kaj 1908 starigis Zersch novan brikŝtonan firmaejon. Post la Dua mondmilito ĝi faris la komunistoj la bierfarejon popolproprieta entrepreno en oktobro 1948: ekde la 25.11.1948 ĝi oficiale nomiĝis VEB Köstritzer Schwarzbierbrauerei. Dum GDR estis ĝi inter la malmultaj entreprenoj produktantaj bierojn por eksportado. Inter 1956 kaj 1976 ĝi aĉeteblas ankaŭ je Federacia Respubliko Germanio kaj poste ĝis Turniĝo estis importantaj landoj la ŝtatoj de Orienta Eŭropo. Kompleta novkonstruiĝo de la bierfarejo faritis kaj en 1979 kaj en 1990.
Monaĥinejo Döllstädt
La Monaĥinejo Döllstädt estis klostro de cistercianinoj en Döllstädt, Germanujo. La situo ankoraŭ bone ekkoneblas el pli malnova literaturo (Galetti 1777): la tuto troviĝis sekve ĉe la uesta rando de la vilaĝo. La klostra Nikolao-kirko estis la unua envilaĝe estante meze de provizadĝardeno. Krome estis kapeleto surmonte kiu iĝis kirko en la 16-a jarcento. Apud kaj kun la klostro evoluis granda ekonomia zono kun bieno.
Bierfarejo de Köstritz
Historio
Bitburger-holdingo transprenis je cent elcentoj la bierfarejon de Köstritz. Modernigo profunda faritis inter 1991 kaj 1993 kaj en 1993 metitis la plej grava marko "Köstritzer Schwarzbier" en la tutgermanan merkaton. Inter 1991 kaj 2005 sukcesis sesobliĝo de la produktadokvanto. Ne tute triono de la nigraj bieroj vendataj en Germanujo originas el Turingio.
Nuntempa gamo
La gamo intertempe tre grandiĝis:
Monaĥinejo Döllstädt
Historio
En 1291 dokumente konfirmis la majenca arkiepiskopo Gerardo la 2-a de Eppstein la döllstädt-an Petran-Nikolaan-monaĥinejon. Kiel abatinejo menciitis en 1315 iu Elisabeth von Salza. Döllstädt kun la klostro denove ĝuis pri menciiĝo dokumenta ĉ. la jaro 1350. Margarethe von Tonna, arencino de la grafo Siegmund la 2-a el Tonna, ankaŭ menciitis en klostra kunteksto en 1520.
Döllstädt en la kamparana milito
La kamparanaj militoj de 1525 ankaŭ tuŝis la Grafujon Tonna kaj armitaj kamparanoj marodis en ĉiuj monaĥejoj kaj nobelaj bienoj okcidente de Erfurto. Tre verŝajne la monaĥinoj tiam mem forlasis la klostron. Fine ankaŭ la grafoj de Tonna enkondukis Reformacion en siaj regionoj kaj sekvis formala maleestiĝo de la klostro.
Post sekulariĝo
La sekularigita klostro dividitis. La bienojn Kammergut kaj Oberes Gut venis en la manojn de la grafo de Tonna; vendo de Oberes Gut iĝis en 1681 al la sekreta konsilisto Avinarius. Sed li siaflanke baldaŭ poste malhavigis ĝin al si kaj novaj posedantoj estis la dukoj de Saksio-Koburgo kaj Gotao. Ĝi deklaritis nova ĉambra bieno.
La grundoj de la monaĥinejo menciitis nome jene Schadischer Besitz, Polentzscher Besitz  kaj Knoblochischer Besitz. La origino de tiuj ĉi ekposedantoj estis el teritorio je distanco de 20 km ĉirkaŭ Döllstädt. La vilaĝo Schaderode ekzemple ĉe la eosta rando de Altebenaĵo Fahner originas de bieno, kiun estis aĉetinta en 1497 s-ro Asmus Schade, patricio erfurta, de la grafoj de Tonna-Gleichen. La familio Knobloch estis grafaj oficistoj en Tonna. La familio Polentz estis nobeldinastio el Saksio.
Pro epidemio plaganta en 1597 mortis triono de la vilaĝanoj. La nunan kirkon konstruigis certa arĥitekto von Polentz alikonstruante la klostran kapelon. La restaĵoj klostraj brulkonsumiĝis en 1636 okaze de atakoj de grafo Hatzfeld. En 1641 nur kvar familioj vivis ankoraŭ en Döllstädt. Reunuiĝo de la tri ekonomibeinoj de la oficistoj iĝis en 1748 el kiuj estiĝis Unteres Gut, la t.n. Malsupra bieno.
La posedaĵoj ŝanĝiĝis je ĉambra bieno de la posta Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao. La en 1912 denove pligrandigita ĉambra bieno, ĉefa dunganto de la vilaĝanoj dividiĝis fare de la komunistoj post 1945. Konstrueroj ekzistantaj ankoraŭ post 1945 malaperis ekde la 1970-aj jaroj.
34509 Kuwehan
34509 Kuwehan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 28-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Atiya Kadide Kuwehan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri biomedicinaj kaj sanaj sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Lernejo Shree Cutchi Leva Patel Samaj de Najrobio (Kenjo).
Izopropila tiocianato
Izopropila tiocianato estas organika komponaĵo kies formulo estas CH3-CH3-CH-S-C≡N apartenanta al la familio aŭ funkcia grupo de la tiocianatoj kaj rezultanta el interagado de la tiocianata acido kaj izopropanolo. Ĝi estas uzata en la preparado de farmaciaĵoj kaj organikaj sintezoj. En agrikulturo tiocianatoj uzatas kiel insekticidoj kaj en medicino en la fabrikado de farmaciaĵoj. Izopropila estero de la tiocianata acido estas senkolora brulema likvaĵo kun malagrabla odoro kaj estas preskaŭ nesolvebla en akvo sed estas solvebla en etanolo kaj duetila etero. Tiocianato de izopropilo estas alte toksa substanco.
Félix Moloua
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis dum la jaro 1957 en Bango. Ekde 2022, li estas la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Henri-Marie Dondra.
Boris Rhein
Boris RHEIN (naskiĝis la  en Frankfurto ĉe Majno) estas germana juristo kaj politikisto. Lia partio estas la Kristandemokrata Unio de Germanio (CDU).
Ekde la li estas ministroprezidanto de la federacia lando Hesio de Germanio, gvidanta koalicion inter CDU kaj la Verduloj. Li transprenis tiun postenon de Volker Bouffier. Antaŭe, li de 2010 ĝis 2014 estis landa ministro pri internaj aferoj kaj pri sporto, kaj de 2014 ĝis 2019 estis ministro pri scienco kaj arto, poste parlamentestro.
Amonia duetila dutiofosfato
Amonia duetila dutiofosfato aŭ amonia o,o-duetila dutiofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la dutiofosfata acido, amonia hidroksido kaj etanolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Amonia duetila dutiofosfato posedas 4 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn, 2 sulfuratomojn, 2 oksigenatomojn, 1 fosforatomon kaj 1 nitrogenatomon. Amonia duetila dutiofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de insekticidoj kaj farmaciaĵoj.
Al-Fajr
Surao Al-Fajr aŭ ankaŭ Surat Al-Fajr (arabe : الفجر, esperante, La Tagiĝo) estas la 89a surao (ĉapitro) de Korano kun 30 ajahoj. Skribita en la araba kiel la religia laboro, ĝi estis parole rivelita, laŭ islama tradicio, dum la mekaa periodo.
Henri-Marie Dondra
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 14-an de aŭgusto 1966 en Bango. Inter 2021 kaj 2022, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Firmin Ngrébada.
Firmin Ngrébada
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 24-an de majo 1968. Inter 2019 kaj 2021, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Simplice Sarandji.
CUPS
CUPS (antaŭe akronimo por Common UNIX Printing System) estas modula printila sistemo por Unikso-similaj komputilaj operaciumoj kiu ebligas al komputilo funkcii kiel printservilo. Komputilo prizorganta CUPS estas gastiganto kiu povas akcepti print-taskojn de klientaj komputiloj, prilabori ilin kaj sendi ilin al la taŭga printilo.
CUPS konsistas el printbufro kaj taskoplanilo, filtrila sistemo kiu konvertas la printdatenojn al formato kiun la printilo komprenos, kaj interna sistemo kiu sendas ĉi tiujn datumojn al la print-aparato. CUPS uzas la Interretan Printilan Protokolon (IPP) kiel bazon por administri print-taskojn kaj atendovicojn. Ĝi ankaŭ disponigas la tradiciajn komandliniajn interfacojn por la print-sistemoj Uniks-Sistemo V kaj Berkeley, kaj disponigas subtenon por la Polini-Printil-Demona Protokolo de Berkeley print-sistemo kaj limigitan subtenon por la protokolo Servil-Mesaĝa Bloko (SMB). Sistemadministrantoj povas agordi la pelilojn kiujn CUPS liveras redaktante tekstajn dosierojn en formato PPD (PostScript Printer Description) de Adobe. Estas kelkaj uzantinterfacoj por malsamaj platformoj kiuj povas agordi CUPS, kaj ĝi havas enkonstruitan ret-bazitan interfacon. CUPS estas libera programaro, provizita sub Apaĉa Licenco.
Leissigen (stacidomo)
Leissigen estas fervoja stacidomo en Leissigen, Svislando.
Joseph Thalherr
Johann Joseph Thalherr, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tallherr József estis germandevena (aŭ aŭstra) hungaria arkitekto. Liaj familiaj nomvariantoj estis Tallherr, Thalherr kaj Tallher.
Joseph Thalherr naskiĝis la en Fulneck (Moravio, Habsburga Imperio, nuntempa Fulnek en Ĉeĥio), li mortis la  en Buda (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio).
Biografio
Joseph Thalherr akiris arkitekturan diplomon en Vieno. Post siaj studoj li laboris tie kiel tribunala arkitekto sub la direkto de de:Isidore Canevale. En 1782 li translokiĝis al Buda kaj laboris kiel hungara ĉambra arkitekto. Post kelkaj jaroj li fariĝis estro de la hungara konstruaĵa administrado. Liaj konstruaĵoj estas videblaj en la reĝlando, kie vi laboris ĝis sia morto.
Apaĉa Licenco
Apaĉa Licenco (Apache License) estas libera permesilo de programaro farita de Apaĉa Programaĵa Fondaĵo (Apache Software Foundation) por fiksi regulojn pri kiel la programaro kiun ili kreis povas esti uzata de aliaj. Iuj el ĉi tiuj reguloj temas ne nur pri uzado de la programaro, sed ankaŭ pri ŝanĝoj al la programaro. Ĉiuj programoj kaj projektoj de Apaĉa Programaĵa Fondaĵo, kiel la Retservilo Apache, uzas ĉi tiun permesilon. Iuj programaroj, kiuj ne estas faritaj de Apaĉa Programaĵa Fondaĵo, ankaŭ uzas ĉi tiun permesilon prefere ol provi krei alian specon de permesilo memstare.
En majo 2004, Google diris ke procentoj de softvarprojektoj gastigitaj sur Google Developers uzis tiun permesilon.
Pudlov
Pudlov (Pudlau, Pudłów) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bohumín situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio kiel prin domaro Pudlov havas el la jaro 1428. Temis pri malgranda municipo de ebenaĵa karaktero, kies loĝantoj okupiĝis precipe per agrikulturo. Deveno de la nomo ne estas tute klara. La geografiaj nomoj kun bazo Pudel estadas ĉe akvo. Kaj ĉar la municipo situas ĉe rivero Odro, kiu inundigis ĝin ofte, estas verŝajne, ke Pudlov ricevis la nomon laŭ karaktero de tereno. La malnova kerno nomiĝis Dědina, apud limo kun Vrbice estis parto Na granici, kiu estis post la dua mondmilito alinomita al Louny kiel danko al lounanoj por helpo kun renovigo de la neniigita municipo post la milito. Pudlov ankaŭ pro dankemo transprenis duonon al sia blazono de la blazono de Louny. La vilaĝo estis maldense loĝigita kaj al ties evoluo kontribuis nur konstruado de industriaj uzinoj precipe en Šunychl-Bohumín-stacidomo kaj pluaj municipoj en la ĉirkaŭaĵo.
Memorindaĵoj
Pudlov ne havas tro signifajn konstruaĵojn. Inter la plej signifaj apartenas kapeleto de sankta Isidoro - kamparano el la jaro 1902, Antošovica ponteto por piedirantoj trans Odro, nove konstruita en la jaro 2000, ĉar tiun devenan deŝiris en la jaro 1997 neniiga inundo. Plu estas ĉi tie akvoturo, kiu estis konstruita en la jaro 1961 kaj multaj partoj de rela supraĵo de eksa mallarĝtraka tramvojo.
György Szrogh
György Szrogh [djordj srog], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szrogh György estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. György Szrogh naskiĝis la en Csömör, li mortis la  en Budapeŝto.
Liebefeld (stacidomo)
Liebefeld estas fervoja stacidomo en Köniz, Svislando.
Internacia Flughaveno Doho
Internacia Flughaveno Doho (Doha International Airport, مطار الدوحة الدولي) (IATA-kodo:DIA, ICAO-kodo:OTBD) estas flughaveno en Doho, Kataro. Ĝi estis la komerca internacia flughaveno de Kataro ĝis Internacia Flughaveno Hamad malfermiĝis la. Dum ĉiu planita komerca trafiko ĉesis, la flughavenejo kaj ekzistanta kurejo daŭre estas uzataj fare de Qatar Air Force, Rizon Jet, Gulf Helicopters kaj Qatar Aeronautical College. La flughaveno estas planita por restaŭro kaj remalfermo por elteni pli grandan trafikon dum la Futbala Mondpokalo 2022 en Doho, Kataro.
Miklós Tihanyi (pli aĝa)
Miklós Tihanyi [miklOŝ tihanji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tihanyi Miklós estis hungara aktoro. Lia origina familia nomo estis László [lAslO] ĝis 1865, lia filo estis Miklós Tihanyi (pli juna).
Miklós László naskiĝis la en Biharnagybajom, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Miklós Tihanyi lernis en Debrecen, poste li aliĝis en la sama urbo al teatra trupo de Jusztin Kocsisovszky. Poste li ludis en urboj Kassa, Győr, Szeged, Miskolc. En 1875 li apartenis al migra teatra trupo de Endre Latabár (1811 - 1873), iom poste al la ĵus malfermita Népszínház en la ĉefurbo. En 1879 li estis gastaktoro en Nacia Teatro (Budapeŝto). En la sama jaro li edziĝis, lia edzino naskis 2 gefilojn.
Lindenholz (stacidomo)
Lindenholz estas fervoja stacidomo en Madiswil, Svislando.
Yoan Rodríguez Martínez
Yoan Michel RODRÍGUEZ MARTÍNEZ (naskiĝis en San Juan y Martínez, Pinar del Río) estas kuba psikologo kaj esperantisto. Li eklernis esperanton en 2010, partoprenis en pluraj naciaj kaj internaciaj aranĝoj kiel KERo, JuSKA, 9-a TAKE, Zamenhofaj Metiejoj ka., organizis kursojn kaj estis komitatano de Kuba Esperanto-Asocio (KEA) kaj Kuba Esperantista Junulara Organizo (KEJO) en Pinar del Río. Yoan estas estrarano de KEJO kaj organizanto de pluraj junularaj kongresoj. Li estas aktiva filatelisto, organizis ekspozicion dum la 9-a TAKE en la Filatela Muzeo de Kubo, ankaŭ aktivas kiel volontulo de la Ruĝa Kruco de Kubo kaj ĉe la ekologistoj de KEA en la grupo KoNoA.
Mayra Núñez Hernández
Mayra NUÑEZ HERNÁNDEZ (naskiĝis en Havano) estas kuba esperantisto, diplomita Inĝeniero pri Agronomio kaj Licenciulo pri Arta Edukado. Esperantistiĝis en 1988, kaj nuntempe loĝas en Hispanio. Mayra gvidis E-kursojn en Quivicán kaj Havano, prezentis siajn spertojn dum la internacia evento Pedagogio 95 nomata “Vartado de bazlernejanoj pere de Esperanto kiel peranto de lingvoinstrua orientigo”, ankaŭ publikigita dum SAEST 95. Ŝi instruis tajĝiĉuanon kaj ĉigongon por la sano al personoj diversaĝaj kaj samtempe Esperanton, en 2017 ŝi fondis en Havano kaj prezidis la fakgrupon KoToĈo-GE. Mayra estis la ĉeftradukanto de la kolekto de ĉinaj rakontoj “Tao de la vojaĝanto. Dekses ĉinaj legendoj kaj infanrakontoj” de la eldonejo Monda Asembleo Socia (MAS) 2018.
Itala malfermo
La Itala malfermo (ECO C50-C59) estas unu el la plej malnovaj registritaj ŝakaj malfermoj, ĝi aperas en la Göttingen-manuskripto kaj estis evoluigita de ludantoj kiel ekzemple Damiano kaj Polerio en la 16-a jarcento kaj poste de Greco en 1620, kiu donis al la ludo ĝian famon. Ĝi estis grandskale analizita dum pli ol 300 jaroj. La esprimo Itala malfermo nun estas uzita interŝanĝeble kun Giuoco Piano, tamen tiu esprimo ankaŭ plusendas al ludo post 3... Kc5. La itala malfermo estas rigardita kiel malferma ludo aŭ malfermoj de la reĝa peono.
La difina movo de la malfermo estas la blanka kuriero al c4 (la tielnomita "itala kuriero") en preparo por frua atako sur nigra endanĝerigita ĉelo f7. Ĉar tia la ludo estas karakterizita per agresema ludo, kie nigraj plej bonaj ŝancoj ofte estas fortaj kontraŭatakoj. La plej multaj grandmajstroj plejparte prirezignis la Italan malfermon en favoro de la Hispana malfermo (3. Kb5) kaj Skota malfermo (3. d4), pripensante tiujn du malfermojn pli bonajn provojn por longdaŭra avantaĝo sed la itala malfermo daŭre estas populara en korespondada ŝako kaj en ludoj inter amatoroj.
Karakterizaj unuaj movoj
El ĝi povus sekvi plurajn daŭrigojn kiel la defendo de la du ĉevaloj, Giuoco Piano kaj aliaj.
Defendo de la du ĉevaloj
Inter la popularaj daŭrigos troviĝas la defendo de la du ĉevaloj.
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Ĉf6
Inter la popularaj daŭrigos troviĝas Giuoco Piano.
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉefa linio
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Ĉxc3
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Ĉxc3 9.bxc3 Kxc3 10.Db3 d5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Ĉxc3 9.bxc3 Kxc3 10.Ka3
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Kxc3
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Kxc3 9.bxc3 d5 10.Ka3
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Kxc3 9.d5 Atako Moller
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Kxc3 9.d5 Kf6 10.Te1 Ĉe7 11.Txe4 d6 12.Kg5 Kxg5 13.Ĉxg5 0-0 14.Ĉxh7
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Ĉc3 Ĉxe4 8.0-0 Kxc3 9.d5 Kf6 10.Te1 Ĉe7 11.Txe4 d6 12.g4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Kd2 Ĉxe4 8.Kxb4 Ĉxb4 9.Kxf7+ Rxf7 10.Db3+ d5 11.Ĉe5+ Rf6 12.f3
Besta fiziologio
Besta fiziologio aŭ zoofiziologio estas la studo de la funkcioj de histoj, organoj kaj sistemoj en bestoj sur ĉiuj niveloj, inkluzive de molekula nivelo kaj pli grandaj niveloj, kaj tial kiel tiuj ĉi funkcioj estas kontrolitaj kaj reguligitaj. Tiamaniere oni povas ankaŭ akiri scion pri homa fiziologio. Besta fiziologio estas subfako de zoologio. La ĉefaj temoj de besta fiziologio estas: strukturo-funkciaj rilatoj, adaptado, alklimatiĝo, homeostazo, retroregsistemoj, kaj plenumado kaj reguligo. Subfakoj de besta fiziologio estas ekofiziologio kaj evolua fiziologio. Veterinara fiziologio kiel branĉo de veterinara medicino traktas la korpajn funkciojn de dorlotbestoj.
Itala malfermo
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb4+ 7.Rf1
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.e5 Ĉe4 7.Kd5 Ĉxf2 8.Rxf2 dxc3+ 9.Rg3
Besta fiziologio
La germana zoologo Wolfgang von Buddenbrock-Hettersdorff estas konsiderita la fondinto de kompara besta fiziologio. Kompara besta fiziologio esploras la similecojn kaj diferencojn en korpoprocezoj laŭ sistema pozicio de bestoj.
Itala malfermo
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.e5 d5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.d4 exd4 6.e5 d5 7.Kb5 Ĉe4 8.cxd4 Kb4+
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 Ĉf6 5.b4
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 De7 Fermita variaĵo aŭ defendo Kliojin
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 De7 5.d4 Kb6
La Vilueña
La Vilueña [labiLŬEnja] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Itala malfermo
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 De7 5.d4 Kb6 6.0-0 Ĉf6 7.a4 a6 8.Te1 d6 9.h3
La Vilueña
Geografio
La Vilueña estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, iomete sude de la valo de la rivero Jalón, kaj fakte iomete sud la kvaropa akso rivero-ŝoseo-aŭtoŝoseo-fervojo inter Terrer kaj Calatayud oriente kaj Ateca okcidente. Krome iom sude estas Munébrega.
Itala malfermo
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 De7 5.d4 Kb6 6.Kg5
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 De7 5.d4 Kb6 6.d5 Ĉb8 7.d6
La Vilueña
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. En la Mezepoko ĝi apartenis al senjorlando, poste Markizlando de La Vilueña.
Itala malfermo
Variaĵoj
1.e4 e5 2.Ĉf3 Ĉc6 3.Kc4 Kc5 4.c3 d6 5.d4 exd4 6.cxd4 Kb6
Valtorres
Valtorres [balTOres] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Valtorres estas etimologie komprenebla kiel Valo de la Turoj. Tiukadre aperas kvar turoj kaj en la municipaj flago kaj en la blazono.
Gustaw Fierla
Gustaw FIERLA (naskiĝis la 18-a de julio 1896 en Polnischleuten, mortis la 21-a de novembro 1981 en Český Těšín) estis pola pentristo, instruisto, folkloristo, socia kaj turisma aktivulo, asociita kun Teŝinia Silezio, precipe kun Zaolzie.
Valtorres
Geografio
Valtorres estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Jalón, kaj fakte iomete sud la kvaropa akso rivero-ŝoseo-aŭtoŝoseo-fervojo inter Terrer kaj Calatayud oriente kaj Ateca okcidente. Krome iom sude estas La Vilueña. La municipa teritorio enhavas totale ĉirkaŭ 335 hektarojn, pro kio ĝi estas la oka plej malgranda de la provinco kaj la plej malgranda de la komarko de Calatayud.
La Vilueña
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Vilueña kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 71 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Valtorres
Geografio
La loĝloko Valtorres mem estas je 95 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 678 msm ĉe la nacia ŝoseo. La urba kerno estas ĉe la monteto San Juan (755 m). Norde, trans la montareto kies parto estas tiu monteto, etendiĝas la valo de Terrer kreita de la rivero Jalón kaj sude hegemonias neregula tereno de la komarko, kun altajoĵ super 800 m de altitudo.
Gustaw Fierla
Vivo
Li studentiĝis ĉe la pola gimnazio en Orlová, kaj poste studis ĉe la Akademio de Belartoj en Krakovo, kie li estis studento de Józef Mehoffer kaj Stanisław Dębicki. En 1927 li eklaboris en sia iama gimnazio en Orlová, kie li fariĝis instruisto pri desegnado. Li laboris tie ĝis 1955. Kune kun Karol Piegza li organizis la unuan ekspozicion pri pentrarto en la Zaolzie. Li aktivis en la Macierz Szkolna kaj PZKO (Pola Kultura kaj Eduka Asocio)
La Vilueña
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Gustaw Fierla
Vivo
Kiel pentristo, li estis asociita ĉefe kun la impresionisma fluo, li kreis pli ol 400 oleo-pentraĵojn. Iliaj temoj estis ĉefe pejzaĝoj, aĵpentraĵoj kaj floroj. Li ekspoziciis siajn verkojn ĉe pli ol 20 individuaj ekspozicioj.
Kiel folkloristo, li faris konsiderindajn kontribuojn al la kampo de dokumentado de la materiala kulturo de Teŝinio. Li estis aŭtoro pluraj studioj, kaj multaj artikoloj pri popola kulturo kaj arto.
Valtorres
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. Valtorres, kun La Vilueña, integris la senjorlandon de familio Zapata en la 13-a jarĉento, kaj apartenis al Pedro de Luna, konata kiel Papo Luna (Benedikto la 13-a). En 1610 ĝi apartenis al la grafo de Morata kaj estis nereligia senjorlando en 1785.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Valtorres kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 63 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Castejón de Alarba
Castejón de Alarba [kasteĤON deaLARba] (Castellón d'Alarba en aragona lingvo) estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Castejón de Alarba estas etimologie komprenebla kiel Kasteleto de Alarba, alude al la apuda Alarba
Geografio
Castejón de Alarba estas municipa teritorio en la sudoriento de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, okcidente de la valo de la rivero Jiloca, inter tiu kaj la valo de la rivero Ortiz, ĉe la montaro Sierra de Pardos. En la komarko ĝi estas sude de Maluenda. Ĝenerale norde limas kun Olvés, sude kun Acered, oriente kun Alarba kaj Abanto kaj okcidente kun Monterde; proksime estas la Monaĥejo de Piedra kaj la Akvorezervejo La Tranquera.
Mahamat Kamoun
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 13-an de novembro 1961 en N'Délé. Inter 2014 kaj 2016, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Nicolas Tiangaye kaj post sepmonata deĵoro de André Nzapayeké kiel provizora ĉefministro inter januaro kaj aŭgusto 2014.
Přebuz
Přebuz (Frühbuß) estas urbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Sokolov, en regiono Regiono Karlovy Vary. Vivas ĉi tie. Přebuz havas plej malaltan nombron de loĝantoj el ĉiuj urboj en Ĉeĥio. Konsisto de la urbo estas ankaŭ katastroj de hodiaŭ jam pereintaj municipoj Chaloupky kaj Rolava.
Lajos Fazekas
Lajos Fazekas [lajoŝ fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fazekas Lajos estas hungara reĝisoro, kameraisto.
Přebuz
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1542.
Lajos Fazekas
Lajos Fazekas naskiĝis la  en Kecskemét.
Biografio
Lajos Fazekas frekventis gimnazion en Makó kaj kiel partoprenanto de la hungara revolucio de 1956 li rifuĝis al Kecskemét, kie li maturiĝis en 1957. En la sekvaj jaroj li vivtenis sin el porokazaj laboroj aŭ li estis ministo, tiu profesio evitis la devigan soldatservon. Longe la revoluciuloj ne povis studi en universitatoj, tamen Fazekas estis akceptita en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo, kie li akiris reĝisoran diplomon en 1965. Lia ĉefinstruisto estis János Herskó. Inter 1964–1994 li estis reĝisoro aŭ kameraisto en la filma produktejo, poste li estis liberprofesiulo. Intertempe li ofte filmis en la Hungara Televizio. Li ricevis premiojn inter 2012-2020. Li edziĝis en 1979, lia edzino naskis filinon en la sekva jaro.
Castejón de Alarba
Geografio
La loĝloko Castejón de Alarba mem estas je 106 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 916 msm. Ĝi estas alirebla tra Alarba al la ŝoseo N-234 Sagunto-Burgos aŭ tra Acered suden.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. Frua mencio al Castejón de Alarba estis de la Cortes de Tarazona (1484) en kiu oni registris ekvivalenton de inter 88 kaj 110 loĝantoj. De tiu epoko estas blazondomo. La preĝejon oni konstruis meze de la 17-a jarcento kaj la fontanon en la 19-a jarcento.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj altiraĵoj estas la preĝejo, kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la montaro.
Litovio en la Somera Olimpiko 2020
Litovio konkurencis en la Somera Olimpiko 2020 en Tokio (Japanio), pro la kronvirusa pandemio prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021, kvankam ĝi tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020". Temis pri la deka partopreno de litovia nacia teamo en somera olimpiko - en 1912 la litoviaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio, kaj inter la Dua Mondmilito kaj la jaro 1990 en teamo de Sovetunio. La nacia Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK) sendis entute 42 atletojn, por konkuri en 12 sportaj fakoj.
Skřečoň
Skřečoň (Skretschon, Skrzeczoń) estas parto de urbo Bohumín situanta en distrikto Karviná en Moraviasilezia regiono en Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri Skřečoň troviĝas en listo de dekonaĵo de vroclava episkopujo (lat. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis) el la jaro 1305 (la unua menciio pri ties domaro Červiň nur en la jaro 1447, domaro Nová Ves poste estiĝis en la jaro 1749). En la jaro 1675 okazis geedziĝo de posedantino de germanlutyna senjorujo, kies Skřečoň estis konsisto, Alžběta Maxmiliana Helena el Drahotuše kun ano de irlanda nobela familio lordo František Taaffe el Carlingford, al kiu la germanlutyna senjorujo post la morto de Alžběta Maxmiliana Helena en la jaro 1700 falis. En la jaro 1792 grafo Rudolf Taaffe vendis sian posedaĵon en Silezio, do ankaŭ Skřečoň, al grafo Jan Larisch-Mönnich.
La unuan lernejon en Skřečoň establis en la jaro 1850 paroĥejo Germana Lutyně, de komence oni instruis ĉeĥe, pli poste pole. Skřečoň fariĝis memstara municipo al la jaro 1864.
Surbaze de Munkena diktaĵo parto de Teŝinio inkluzive de Skřečoň falis al Pollando, sed en la jaro 1939 post atako kontraŭ Pollando fare de Germanio Skřečoň fariĝis konsisto de Germana imperio kaj ĝi estis almembrigita al provinco Silezio, poste al Supra Silezio (Ostoberschlesien). Post liberigo fare de Ruĝa Armeo en la jaro 1945 Skřečoň fariĝis denove konsisto de Ĉeĥoslovakio, sed dum liberigaj bataloj estis neniigita korto Červiň. En la jaro 1947 ĉi tie estiĝis PZKO. Sekvis alligo al Bohumín en la jaro 1949. En la jaro 1954 la vilaĝo denove memstariĝis, sed en la jaro 1974 ĝi estis definitive alligita al Bohumín.
Akvaj fluantoj
Parton de limo de la katastro de Skřečoň kreas en domaro Červiň rivero Olše, kiu samtempe en tiu ĉi sektoro kreas ankaŭ ŝtatlimon inter Ĉeĥio kaj Pollando.
Domaroj
Kun Skřečoň estas kunigitaj du domaroj:
Personecoj
Signifa naskiĝinto el Skřečoň estas Siegfried Trotnow (1941–2004), ginekologo specialiĝanta pri reprodukta medicino kaj kunfondinto de metodo de fekundigo in vitro (IVF) kaj "patro" de la unua tiel ĉi naskiĝinta infano en Germanio.
Plua signifa naskiĝinto estas aktoro Patrik Děrgel (24.2.1989)
Célestin Gaombalet
estis politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis dum la jaro 1942 en Grimari kaj mortis la 19-an de decembro 2017 en Agen. Inter 2003 kaj 2005, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Abel Goumba.
Litovio en la Somera Olimpiko 2016
Litovio konkurencis en la Somera Olimpiko 2012 en Londono (Britio), de la 27-a de julio ĝis la 12-a de aŭgusto 2012. Temis pri la oka partopreno de litovia nacia teamo en somera olimpiko - en 1912 la litoviaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio, kaj inter la Dua Mondmilito kaj la jaro 1990 en teamo de Sovetunio. Flagportistino en la inaŭgura ceremonio estis la velistino Gintarė Scheidt , kiu partoprenis en la pasintaj tri olimpikoj, jam ricevinte arĝentan medalon en 2008 - la unua flagportantino kiu jam tiom longe partoprenis, kaj en la ferma ceremonio la teama flagoportanto estis la kanuisto Edvinas Ramanauskas. La nacia Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK) sendis entute 62 atletojn, el ili 39 viroj kaj 23 virinoj, por konkuri en 14 sportaj fakoj.
Károly Lindner
Károly Lindner [kAroj], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Lindner Károly estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Li specialiĝis pri analizo de nutraĵoj, manĝaĵoj.
Martin Ziguélé
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la. Inter 2001 kaj 2003, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Anicet-Georges Dologuélé.
Károly Lindner
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis en oktobro de 1998 en Budapeŝto.
Miklós Farkas (kameraisto)
Miklós Farkas [miklOŝ farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Miklós estis hungardevena kameraisto, scenaristo, reĝisoro, produktoro. Liaj personaj nomvariantoj estis Nicolas, Mikolaus, Nikolaus kaj Nikolas. Miklós Farkas naskiĝis la  en Margitta (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Marghita en Rumanio), li mortis la  en Novjorko.
Károly Lindner
Biografio
akiris kemian diplomon en Hungara Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato palatino József en 1942. Post la diplomo li laboris en pluraj institutoj, kie li okupiĝis pri kemiaj konsistajcoj de nutraĵoj, kuracakvoj kaj purigiloj. Inter 1961-1973 li estis vicinstitutestro. En 1955 li kandidatiĝis, en 1967 li doktoriĝis ĉe Hungara Scienca Akademio. Inter 1966-1969 li laboris en Havano, inter 1973-1992 li instruis en altlernejo en Budapeŝto, li longe estis katedrestro. Li pensiuliĝis en 1982, sed li instruis plu jardekon. Li ricevis ŝtatan premion en 1982, krome memormedalojn. Li kontribuis ankaŭ pri turismaj cellokoj.
Miklós Farkas (kameraisto)
Biografio
Miklós Farkas post siaj studoj en Budapeŝto li iris al Vieno en 1919, kie li studis kinematografion. Li laboris en aŭstra filmindustrio ĝis 1924. En la 1920-aj jaroj li ofte laboris kune kun famaj hungaraj filmistoj kiel Alexander Korda kaj Michael Curtiz. Ekde 1925 li laboris en Germanio, foje ankaŭ en Soveta Rusio kaj Pollando. Pro la naziismo li translokiĝis al Francio en 1933, kie li estis ankaŭ scenaristo. Dum la 2-a mondmilito li migris al Usono, kie komence faris propagandajn filmojn por la mararmeo, baldaŭ li fondis propran filman firmaon.
Terrer
Geografio
Terrer estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, ĉe la valo de la rivero Jalón, kaj fakte ĉe la kvaropa akso rivero-ŝoseo-aŭtoŝoseo-fervojo inter Calatayud oriente kaj Ateca okcidente.
La loĝloko Terrer mem estas je 93 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 561 msm ĉe la nacia ŝoseo. Ĝi estas norde de la rivero, kaj transe estas la grandrapida fervojo, la submunicipo Azucarera kaj ĝuste iom pli sude la aŭtoŝoseo.
Historio
Aperis restaĵoj de Bronzepoko kaj de Ferepoko. Estis setlejoj de keltiberoj kaj de romianoj. Ŝajne tie okazis batalo inter Kvinto Sertorio kaj Metelo Pio kadre de la setoriaj militoj. Terrer aperis menciita en la Cantar de mio Cid. Tiu kontrolis la valon de Jalón kaj sidejis ĉe loko nomita Alcocer, kiun historiistoj konsideras inter Ateca kaj Terrer. Tiukadre jam ekzistis kastelo en la loko.
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. Estis jurisdikciaj konfliktoj inter la militordenoj kaj la reĝlanda aŭtoritato. Tial en Terrer kunekzistis unuflanke la anoj de la "aljama" (juda komunumo), vasaloj de la senjoro de la kastelo kaj, aliflanke la rektaj subuloj de la reĝo, sub protektaj foruoj integritaj en la Sesma del río Jalón. En 1363, dum la Milito de la du Petroj, Terrer rezistis la sieĝo de la kastilianoj kaj ĝia kastelo ne estis konkerita.
Komence de la 20-a jarcento oni instalis sukerfabrikon, kio helpis la kultivadon de beto.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Terrer kie oni malaltiĝis el 1 933 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 530 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Nicolas Tiangaye
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 13-an de septembro 1956 en Bocaranga, Ubangi-Ŝari, Ekvatora Franca Afriko. Inter 2013 kaj 2014, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Faustin-Archange Touadéra.
Litovio en la Vintra Olimpiko 2022
Kvankam glacihokeo por viroj kaj arta sketado por ambaŭ seksoj havas certan popularecon en Litovio, kaj estas glaciaj sportejoj en libertempejoj plej centre de ĉiuj grandaj litoviaj urboj, tiel ke multaj nesportantoj survoje al aĉetumo, restoracio aŭ kinejo ofte spektas sketantojn, la lando principe ne havas grandan tradicion pri vintra sporto. Pro la nordeŭropa pejzaĝo komplete sen montegoj almenaŭ alpa skiado praktikeblas nur en eksterlando (plej frekventata skiada lando estas Norvegio), kio bremsas evoluon de elstaraj naciaj vintrosportistoj.
Élie Doté
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 9-an de julio 1948 en Bango. Inter 2005 kaj 2008, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Célestin Gaombalet.
Anicet-Georges Dologuélé
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 17-an de aprilo 1957. Inter 1999 kaj 2001, li estis la ĉefministro de la Centr-Afrika Respubliko, post Michel Gbezera-Bria, kaj estis la unua ĉefministro de la lando en la 3-a jarmilo.
Litovio en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK).
Kvankam glacihokeo por viroj kaj arta sketado por ambaŭ seksoj havas certan popularecon en Litovio, kaj estas glaciaj sportejoj en libertempejoj plej centre de ĉiuj grandaj litoviaj urboj, tiel ke multaj nesportantoj survoje al aĉetumo, restoracio aŭ kinejo ofte spektas sketantojn, la lando principe ne havas grandan tradicion pri vintra sporto. Pro la nordeŭropa pejzaĝo komplete sen montegoj almenaŭ alpa skiado praktikeblas nur en eksterlando (plej frekventata skiada lando estas Norvegio), kio bremsas evoluon de elstaraj naciaj vintrosportistoj.
Mittelhäusern (stacidomo)
Mittelhäusern estas fervoja stacidomo en Köniz, Svislando.
Regiono Songwe
Regiono Songwe (Mkoa wa Songwe) estas regiono de Tanzanio kreita la el la okcidenta duono de Regiono Mbeya. Urbo Vwawa estas ĝia ĉefurbo.
Geografio
Regiono Songwe limas kun landoj Zambio kaj Malavio sude: Tunduma estas la ĉefa enirpunkto en Zambion, dum Isongole estas la ĉefa enirpunkto en Malavion. Songwe ankaŭ limas kun la tanzaniaj regionoj Rukwa kaj Katavi en la okcidento, Tabora en la nordo, kaj Mbeya en la oriento. Lago Rukva estas ĉefa akvokorpo en la okcidenta parto de la regiono. La Orientafrika Rifto kaj la Sudaj Altaĵoj trairas la regionon.
Administrado
La komisaro de Regiono Songwe estas brigada generalo Nicodemus Elias Mwangela, kiu estis nomumita la. Regiono Songwe estas dividita en urbon Tunduma kaj distriktojn Ileje, Mbozi, Momba kaj Songwe. Tunduma estas subdividita en 15 sekciojn kaj 71 mitaa, dum la kvar distriktoj estas subdividitaj en 11 diviziojn, 79 sekciojn, 307 vilaĝojn kaj 1493 vilaĝetojn.
Demografio
La lokaj registaraj areoj nun ampleksantaj Regionon Songwe raportis kombinitan loĝantaron de en la popolnombrado de 2012, 46 elcentoj el kiuj estis malpli ol 15-jaraĝaj. La samaj areoj raportis loĝantaron de en la tanzania popolnombrado en 2002, donante jaran kreskon de  procentoj inter 2002 kaj 2012. En 2017 la loĝantaro de la regiono estis projektita al loĝantoj. En 2012, homoj aŭ  procentoj de la loĝantaro de la regiono vivis en urbaj areoj, kresko de  procentoj super la urba loĝantaro de  registrita en 2002. Gravaj etnaj grupoj en la regiono inkluzivas la Nyiha, Nyamwanga, Ndali, Bungu kaj Lambya.
Ekonomio
La ĉefaj ekonomiaj aktivecoj en Regiono Songwe estas agrikulturo, brutobredado kaj fiŝkaptado. Kultivaĵoj inkluzivas rizon, maizon, kafon, sesamon, sunflorojn, fabojn kaj sorgon. La Masajoj kaj Sukumoj en la regiono praktikas paŝtadon. La malneta enlanda produkto de la regiono estis provizore taksita al miliardoj da Tanzaniaj ŝilingoj en 2016.
Transporto
Ambaŭ Tanzam-vojo kaj TAZARA-fervojo iras tra Vwawa kaj Tunduma en la suda parto de Regiono Songwe.
Munébrega
Munébrega [muNEbrega] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono). La loknomo Munébrega estas etimologie devena el Mundobriga, nome de iama setlejo de keltiberoj.
Geografio
Munébrega estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud. La municipa teritorio estas en la Iberia Sistemo, sude de la valo de la rivero Jalón, kaj fakte sude de la kvaropa akso rivero-ŝoseo-aŭtoŝoseo-fervojo inter Terrer kaj Calatayud oriente kaj Ateca okcidente. La municipa teritorio estas nordoriente de tiu de Nuévalos.
La loĝloko Munébrega mem estas je 97 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 749 msm ĉe la nacia ŝoseo. La urba kerno estas atingebla laŭ la ŝoseo A-202 inter Calatayud nordoriente kaj Nuévalos kaj la Akvorezervejo La Tranquera sudokcidente. Krome La Vilueña kaj Valtorres estas nordoriente.
Historio
Estis kelta setlejo en loko nomita Munebrix, keltibere Mundobriga, kaj tiu kerno konserviĝis en la epokoj de romianoj, visigotoj kaj islamanoj. Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1120 post la konkero de Tarazona kaj Calatayud. Ĝi apartenis al la Komunumo de Domaroj de Calatayud. En mezepokaj latinlingvaj tekstoj aperis literumita kiel Monobrega.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado pere de kooperativo). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Mülenen (stacidomo)
Mülenen estas fervoja stacidomo en Reichenbach en Kander-Valo, Svislando.
Munébrega
Aktualo
Ĉefaj altiraĵoj estas la mudeĥara preĝejo Asunción kun gravaj retabloj, eklezia muzeo, kvin krucmonumentoj "peirones", tri ermitejoj, baseno,
Michel Djotodia
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 1-an de januaro 1949 en Vakaga. En 2013, li estis la prezidanto de la Centr-Afrika Respubliko, post François Bozizé, kaj poste ankoraŭ funkciis kiel transira ŝtatestro (2013–2014).
Litovio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Litova Olimpika Komitato (litove Lietuvos tautinis olimpinis komitetas, LTOK).
Kvankam glacihokeo por viroj kaj arta sketado por ambaŭ seksoj havas certan popularecon en Litovio, kaj estas glaciaj sportejoj en libertempejoj plej centre de ĉiuj grandaj litoviaj urboj, tiel ke multaj nesportantoj survoje al aĉetumo, restoracio aŭ kinejo ofte spektas sketantojn, la lando principe ne havas grandan tradicion pri vintra sporto. Pro la nordeŭropa pejzaĝo komplete sen montegoj almenaŭ alpa skiado praktikeblas nur en eksterlando (plej frekventata skiada lando estas Norvegio), kio bremsas evoluon de elstaraj naciaj vintrosportistoj.
Otín (distrikto Žďár nad Sázavou)
Otín (Wottin) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Žďár nad Sázavou en Regiono Vysočina. Ĝi situas 8 km okcidente de Velké Meziříčí kaj 23 km oriente de Jihlava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
(152133) 2004 TN126
Ĝi estas ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero, tamen, ĝia orbita discentreco estas relative malgranda : 0,06844, kiam la tipaj discentrecoj de la Hildaj asteroidoj estas inter 0,07 kaj 0,3.
Bruno Tshibala
estas politikisto en la Demokratia Respubliko Kongo. Li naskiĝis la 20-an de februaro 1956 en la provinco Kasajo Orienta. Inter la jaroj 2017 kaj 2019, li estis la ĉefministro de la Demokratia Respubliko Kongo, post Samy Badibanga.
Montaroj Wetterstein kaj Mieming
La montaroj Wetterstein kaj Mieming (Wettersteingebirge und Mieminger Kette) estas la nomo de la undefined laŭ la undefined. La grupo konsistas el la du subgrupoj:
Müntschemier (stacidomo)
Müntschemier estas fervoja stacidomo en Müntschemier, Svislando.
Jean-Michel Sama Lukonde
estas politikisto en la Demokratia Respubliko Kongo. Li naskiĝis la 4-an de aŭgusto 1977 en Parizo. Ekde 2021, li estas la ĉefministro de la Demokratia Respubliko Kongo, post Sylvestre Ilunga.
Antoine Gizenga
estas politikisto en la Demokratia Respubliko Kongo. Li naskiĝis en. Inter la jaroj 2006 kaj 2008, li estis la unua ĉefministro de la Demokratia Respubliko Kongo, antaŭ transdono de la posteno al Adolphe Muzito.
Ange-Félix Patassé
estas politikisto en la Centr-Afrika Respubliko. Li naskiĝis la 25-an de januaro 1937 en Paoua kaj mortis la 5-an de aprilo 2011 en Dualao. Inter 1993 kaj 2003, li estis la prezidanto de la Centr-Afrika Respubliko, antaŭ la transdono de la posteno al François Bozizé, kaj estis la unua ŝtata prezidanto en la 3-a jarmilo.
Sylvestre Ilunga
estas politikisto en la Demokratia Respubliko Kongo. Li naskiĝis la 28-an de marto 1947 en Katango. Inter la jaroj 2019 kaj 2021, li estas la ĉefministro de la Demokratia Respubliko Kongo, post Bruno Tshibala.
Pola kulture-eduka asocio en Ĉeĥa respubliko
Pola kulture-eduka asocio en Ĉeĥa respubliko (Polski Związek Kulturalno-Oświatowy w Republice Czeskiej, pola mallongigo PZKO, Polský kulturně-osvětový svaz v České republice) estas pola socia organizaĵo en Ĉeĥio, kiu celis kune kun la Kongreso de poloj reprezenti la polan minoritaton en la ĉeĥa ŝtato.
Historio
Antaŭ la dua mondmilito en Teŝinia Silezio ekzistis multaj polaj kulturaj organizaĵoj, sed post la milito Teŝinio estis dividita, kaj en ĉeĥa parto de Teŝinio ĉiuj polaj organizaĵoj estis dissolvigitaj.
Post la dua mondmilito denove eksplodis la disputo pri Teŝino inter Ĉeĥoslovakio kaj Pollando. La disputo ne estis solvita ĝis 1958, kiam Pollando cedis siajn teritoriajn asertojn kontraŭ Ĉeĥoslovakio. Jam post 1947, tamen, interkonsento pri amikeco kaj reciproka helpo estis subskribita inter Ĉeĥoslovakio kaj Pollando laŭ interveno de Sovetunio. La interkonsento inkluzivis plian protokolon reguligantan, surbaze de la principo de reciprokeco, la rajtojn de la pola minoritato en Ĉeĥoslovakio. Unu el la rajtoj enhavitaj en ĉi tiu Protokolo estis la rajto establi Asocion de Pola Junularo kaj Pola Kultura kaj Eduka Asocio, kiu fakte estis fondita en 1947. La renovigo de polaj organizaĵoj antaŭmilite ne estis permesata de la aŭtoritatoj.
Post 1989 la reprezentadon de la pola minoritato transprenis la Kongreso de Poloj en Ĉeĥio, establita en 1990. PZKO daŭre fokusiĝas ĉefe pri kulturaj kaj edukaj agadoj.
Nuna prezidanto de PZKO estas (ekde 2017) Halina Legowicz.
Nuntempe PZKO havas 80 domojn en preskaŭ ĉiu vilaĝo en Zaolzie.
Louis Alphonse Koyagialo
estis politikisto en la Demokratia Respubliko Kongo. Li naskiĝis la 23-an de marto 1947 en Jakoma, kaj mortis la 14-an de decembro 2014 en Johanesburgo. En 2012, li funkciis kiel provizora ĉefministro de la Demokratia Respubliko Kongo, post Adolphe Muzito.