cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abimeleĥ
Abimeleĥ (literumita ankaŭ Abimelek aŭ Avimeleĉ; en hebrea: אֲבִימֶלֶךְ / אֲבִימָלֶךְ, moderne Aviméleḵ / Avimáleḵ, tiberie ʼAḇîméleḵ / ʼAḇîmāleḵ, "patro/estro de regno; mia patro/estro, reĝo") estas la nomo de pluraj reĝoj de Filiŝtoj menciitaj en la Hebrea Biblio.
Ĉefa el tiuj estas en Genezo, rilate al Abraham (ĉap. 20) kaj Isaak (ĉap. 26).
Biblia rakonto
Abraham setliĝis inter Kadeŝ kaj Ŝur en la tero de Filiŝtoj. Dum li estis loĝanta en Gerar, Abraham malferme asertis, ke Sarah estis lia fratino. Malkovrinte tion, la reĝo Abimeleĥ portis ŝin al si. Dio tiam venis al Abimeleĥ en sonĝo kaj deklaris ke preni ŝin rezultos en morto ĉar ŝi estas la edzino de viro. Abimeleĥ ne tuŝis ŝin, kaj demandis ĉu li detruos ankaŭ justan nacion, speciale ekde Abraham diris, ke li kaj Sarah estas fratoj. Reage, Dio diris al Abimeleĥ, ke li estas justa. Tamen, se li ne redonos la edzinon al Abraham, Dio certe detruos Abimeleĥon kaj lian tutan parencaron. Oni informis al Abimeleĥ ke Abraham estas profeto kiu preĝos por li.
Frue la venontan matenon, Abimeleĥ informis al siaj servistoj pri sia sonĝo kaj alproksimiĝis al Abraham demandante kial li portis kulpon al lia regno. Abraham asertis, ke ne estas timo de Dio en tiu loko, kaj ke ili povas mortigi pro lia edzino. Tiam Abraham defendis, ke li ne mensogis: "Kaj fakte ŝi estas mia fratino; ŝi estas la filino de mia patro, sed ne la filino de mia patrino; kaj ŝi iĝis mia edzino." Abimeleĥ revenigis Sarah-on al Abraham, kaj donacis al li ŝafojn, oksojn kaj servistojn; kaj invitis lin setliĝi kie plaĉos al li en la terojn de Abimeleĥ. Krome, Abimeleĥ donis al Abraham milon da pecoj de arĝento kiel justigo por Sarah. Abraham tiam preĝis por Abimeleĥ kaj lia parencaro, ĉar Dio estis frapinta la virinojn per nefekundeco pro la preno de Sarah.
Post loĝi dum iom da tempo en la tero de Filiŝtoj, Abimeleĥ kaj Fikol, la ĉefo de liaj trupoj, alproksimiĝis al Abraham pro disputo kiu rezultis en violenta polemiko ĉe puto. Abraham tiam plendis al Abimeleĥ pro la agresemaj atakoj de la filiŝta servanto kaj la kapto de la puto de Abraham. Abimeleĥ pledis nescion pri la okazo. Tiam Abraham proponis pakton por havigi ŝafojn kaj oksojn al Abimeleĥ. Krome, por atesti ke Abraham estis la nura kiu elfosis la puton, li ankaŭ donis al Abimeleĥ sep ŝafinojn kiel pruvo. Pro tiu ĵuro, ili nomis la lokon de tiu puto: Be'er Ŝeba, kio signifas "puto de la ĵuro" aŭ "sep putoj". Post Abimeleĥ kaj Fikol revenis al Filiŝtio, Abraham plantis fuktoĝardenon en Beerŝeba kaj nomis ĝin "la nomo de la Senjoro, la ĉiamdaŭra Dio."
Juliamo
Juliamo (ユリアーモ) estas fikcia lingvo en la japanaj vidromanaj videoludoj Kotonoha Amrilato kaj Itsuka no Memoraĵo, kreita de la studio SukeraSparo. Realmonde, ĝi estas esence Esperanto, sed kun modifita latina alfabeto. Ĝia nomo estas kunmeto de la japana vorto "ユリ" (yuri, japana komiksĝenro pri ina samseksemo) kaj la esperanta vorto "amo".
8537 Billochbull
8537 Billochbull estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Curtiss P-40 Warhawk
La Curtiss P-40 Warhawk estas Usona ĉasaviadilo kiun oni uzis dum la Dua Mondmilito. Unue ellaboriĝis kiel pliboniĝita modelo de Curtiss P-36 Hawk, malfrue adaptiĝis en Reĝa Aerarmeo kaj Usona Aerarmeo.
Dum la milito, pluraj aliancanaj aerarmeoj operaciis P-40 en ĉiuj frontoj en Eŭropo, Azio kaj Pacifiko. La P-40 batalis kontraŭ la aksaj ĉasaviadiloj kaj naskigis plurajn venkojn el deserta fronto en ĉiuj frontoj. P-40 estis kolona ĉasaviadilo de aliancana aerpovo dum la milito, kune kun Hawker Hurricane de Brito.
Historio
P-40 estas prilaborita por plibonigi ĉasaviadilon Curtiss P-36 Hawk, kiuj estis uzataj en Francio. Originale la Franca Aerarmeo mendis P-40 por anstataŭi ĝiajn P-36, tamen post la Nazia Okupado de Francio en 1940, La originala mendo de P-40 transiris al Reĝa Aerarmeo (RAF). RAF nomigis P-40 Tomahawk, kiu nomigas fruan version de P-40.
La P-40B (Tomahawk IIA) kaj P-40C unue estis introduiktaj en Usona Armea Aerforto kaj Reĝa Aerarmeo. P-40 partoprenis en la batalo, Nord-Afrika Kampanio. Kiel la subtenanta ĉasavaidilo de aliancanaj aerarmeoj, P-40 batalis kontraŭ germanaj kaj japanaj ĉasaviadiloj kiel Messerschmitt Bf 109 kaj Mitsubishi A6M. Pro la rendimento de Alison motoro, P-40 superis en malalta rapideco. Speciale en Ĉina fronto, la usona volonta ĉasaviadila flugogrupo "Flugantaj tigroj" aktive operaciis kaj interkaptis japanajn ĉasaviadilojn kun P-40. En Nord-Afriko, La Deserta Aerarmeo operaciis P-40 por grunda atako kaj poste subtenis la terarmean operacon en batalo apud El-Alamein kaj Operaco Torĉo, parte kontribuis al la strategia venko de aliancanaj fortoj en Nord-Afriko.
La novaj modeloj kiel P-40F kaj P-40L (La postaj modeloj nomiĝis kiel Warhawk.)estis ellaboritaj en mezo de milito, sed la apero de novaj ĉasaviadiloj kiel P-38, P-47 kaj P-51 malkreskis la neseceson de aviadilo. La produktado de P-40 haltiĝis en 1944. La lasta P-40 estis retiriĝita en 1958, el Brazilia Aerarmeo.
William Gilbert (esperantisto)
William GILBERT (naskiĝis en 1912, mortis la en Tours) estis franca esperantisto kaj interlingvisto.
Gilbert estis unue adepto de Okcidentalo kaj membro de ĝia senato. Li esperantistiĝis komence de la 1950-aj jaroj kaj tuj ekaktivis en la Esperanto-movado. En 1962 aperis lia verko Planlingvaj problemoj: Esperanto kaj naturalismo, eldonita de Stafeto. Gilbert estis longe ĝenerala sekretario, poste vicprezidanto de Mondpaca Esperantista Movado.
Tom kaj Jerry
Tom kaj Jerry (Tom and Jerry) estas usona animacia filmserio kun 161 originalaj epizodoj, produktitaj inter la jaroj 1940 kaj 1967.
Tom esta kato, kiu senĉese persekutas muson, Jerry, kiu reciproke faras malbonaĵojn al la kato. Aŭtoraj rajtoj apartenas al la kompanio MGM, kaj poste al Warner Brothers. La unuopaj partoj estis faritaj de William Hanna kaj Joseph Barbera.
Historio
La serio estis kreita en 1940 de Hanna kaj Barbera por Metro-Goldwyn-Mayer. La kreintoj verkis kaj reĝisoris preskaŭ ĉiujn epizodojn. La originala serio gajnis sepfoje la Akademian Premion por mallongaj animaciaj filmetoj, konkurante kontraŭ Silly Symphonies, de Walt Disney kiel la animacia serio kun pli da Oskar-premioj.
En 1961, MGM revivigis la franĉizon kaj dungis la eŭropan animacistudio Rembrandt Films por produkti 13 novajn filmetojn. Ĉiuj estis reĝisoritaj de Gene Deitch kaj produktitaj de William L. Snyder.
En 1975, la serio revenis kun Hanna-Barbera, kiuj kreis The Tom and Jerry Show. Tom kaj Jerry, kiuj estis delonge malamikoj, iĝis neperfortemaj amikoj kiuj serĉis aventurojn kune. Pri tiu ŝanĝo kulpas la striktaj reguloj kontraŭ perforto en la por-infanaj aŭdvidaĵoj.
Hanna-Barbera kaj Turner Entertainment Co. produktis en 1990 la lastan verkon de Tom kaj Jerry kun 3:4-a bildgrando, Tom and Jerry Kids. Bebigo estis modo por la 1990-aj animaciaj serioj, tial Tom kaj Jerry aperis kiel malgrandaj kato kaj muso, sed revenis la komedia perforto.
En 2001, ĉe la kanalo Boomerang aperis nova por-televida speciala epizodo nomita Tom and Jerry: The Mansion Cat ("Tom kaj Jerry: La Kato de la Domego"). Ĝi estis la unua novaĵo de la franĉizo ekde la 1992-a filmo, Tom and Jerry: The Movie.
Dum la unua mezo de 2006, estis produktita de Warner Bros. Animation nova serio nomita Tom and Jerry Tales.
En 2014 aperis The Tom and Jerry Show, nomita kiel antaŭa televidserio. En ĉi tiu, la precipaj personoj aperis ne nur en domo aŭ ĝardeno, sed ankaŭ en laboratorioj, malsamaj landoj, kasteloj, ktp. Ĉi tio ankaŭ okazis en Tom and Jerry Tales.
Personoj
Tom estas hejma kato, kies haroj estas mallongaj, grizbluaj kaj blankaj. Li havas komfortoplenan vivon, kun la nura zorgo ĉasi trudbestojn. Jerry estas bruna muso, kiu ĉiam loĝas proksime de Tom. Li estas la eksplodigilo de la rakontoj. Ili aperis unuafoje en la filmeto "Puss Gets the Boot". La klopodoj de Tom kutime havas kiel celon humiligi Jerry-on, ne mortigi lin. Tamen, li neniam atingas sian celon, estante Jerry la venkinto kaj Tom la venkito.
Spike, hejma gard-buldogo, kiu havas fileton nomitan Tyke. Li ĉiam okupiĝas pri siaj aferoj ĝis Tom kaj Jerry interrompas lin. Li kutime vundas Tom-on. Butch estas alia persono; nigra kato kiu ankaŭ celas kapti Jerry-on kaj montri al Tom kaj al aliaj katoj, ke li estas supera.
Filmoj
Warner Bros. produktis ĉiujn filmojn de Tom kaj Jerry, de 1992 ĝis nun.
Věžky (distrikto Kroměříž)
Věžky estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1348. Ekde la jaro 1960 ĝi estas kunigita kun municipo Vlčí Doly.
Libeledoj
Libellulidae (libeledoj) estas familio de la ordo Odonata (Libeloj), kaj havas pli ol 1000 da specioj. Ĝi estas la plej granda familio de la ordo. La familio estas ĉirkaŭ la mondo.
Sizigio
Sizigio (Syzygium) estas genro el la angiospermoj, kiu apartenas al la familio de la Mirtacoj. La genro ampleksas ĉirkaŭ 1 100 speciojn kaj etendiĝas tra la afrotropisa, orientalisa, aŭstralazia kaj pacifika ekozonoj. Ĝiajn plej altajn nivelojn de diverseco ĝi atingas ekde Malajzio ĝis nordorienta Aŭstralio, kie multaj specioj ne bone estas konataj kaj pli da ili  eĉ ne estas priskribitaj taksonomie. Iuj de la manĝeblaj sizigiaj specioj estas plantitaj tra la tropiklandoj en la tuta mondo. Iam sizigio estis taksonomie konfuzita kun la genro eŭgenio (Eugenia) (ĉirkaŭ 1000 specioj), sed tiu ĉi genro havas ĝian plej altan specian diversecon en la neotropika ekozono. Sizigio kaj eŭgenio estas inter la plej malbone konataj de la grandaj (> 500 specioj) genroj de vaskulaj plantoj.
Kareto
La kareto troviĝas en la Atlantiko, Pacifiko, kaj Hinda Oceanoj, same kiel en la Mediteranea Maro. Ĝi pasigas plej el sia vivo en habitatoj de sala akvo kaj estuaroj, kaj inoj venas por mallonge surstranden por ovodemeti. La kareto havas malaltan reproduktan indicon; femaloj demetas averaĝe kvar fojojn kaj poste iĝas malaktivemaj kaj ne produktas ovojn dum du ĝis tri jaroj. La kareto atingas seksan maturecon post 17–33 jaroj kaj havas vivodaŭron de 47–67 jaroj.
La kareto estas ĉiomanĝanta, kiu manĝas ĉefe profunde vivantajn senvertebrulojn. Ties grandaj kaj povaj makzeloj utilas kiel efektivaj iloj por disigi siajn predojn. Junaj karetoj estas ekspluatitaj de nombraj predantoj; la ovoj estas speciale vundeblaj fare de surteraj organismoj. Kiam la testudoj atingas plenkreskecon, ilia enorma grando limigas la predadon al granda maraj animaloj, kiel ŝarkoj.
Kasuleto
La kasuleto (el la okcitana caçolet kaj la franca cassoulet) estas regiona manĝ-specialaĵo el la franca regiono Langvedoko, surbaze de sekaj fazeoloj kaj viando. Origine, ĝi konsistis el faboj.
Historio
Eblas, ke la nomo kasuleto venas de la "cassole" (ujo el terakoto interne emajlita kun formo de senpinta konuso) fabrikita en Issel. Tio estas malnova kverela temo inter tri urboj : Castelnaudary, Carcassonne kaj Toulouse. La kverelaĵoj temas pri la origino de la kasuleto, pri ties konsisto kaj pri la gustaj kvalitoj de la kasuletoj preparitaj en tiuj urboj.
Por findecidi pri la demando, Prosper Montagné (Carcassonne, 1865 - Sèvres, 1948), langvedoka gastronomo iĝinta kuiristo en Toulouse uzis komparon : « La kasuleto estas la Dio de la okcitana kuirarto ; Dio la Patro estas la kasuleto de Castelnaudary, Dio la Filo tiu de Carcassonne kaj la Sankta-Spirito tiu de Toulouse. »
Konsisto
Laŭ PIV, "kasuleto estas raguo el semoj de fazeoloj, kun fileoj anseraj, pecoj el ŝafaĵo kaj porkaĵo, longe stufitaj."
Sed povas enesti, laŭ la lokoj kaj receptoj, ankaŭ viando de ansero, de anaso kaj aliaj viandoj aŭ legomoj.
Ankaŭ ekzistas vegetara varianto.
Aloyzas Gudavičius
Aloyzas GUDAVIČIUS (naskiĝis la en Kalniškiai, distrikto Kelmė) estas lingvisto, pedagogo, habilita doktoro de sociaj (filologiaj) sciencoj (1990) kaj esperantisto el Litovio.
Vivo
A. Gudavičius en urbo Šiauliai finis Instruistan Seminarion (1957), studojn de rusa lingvo kaj literaturo en Pedagia Instituto (1962), perfektiĝis en doktoriĝaj studoj ĉe Vilna Universitato (1966-1969). Ekde 1964 A. Gudavičius laboras en Universitato de Šiauliai: docento (1974), profesoro (1994), estro de Filologia fakultato (1975-1983), ĉefo de katedro pri rusa lingvo (1984-1991 kaj ekde 1998), rektoro de la universitato (1991-1997), prezidanto de la Senato (ekde 2000). A. Gudavičius esploras leksikan semantikon, etnolingvistikon. Li defendis du doktorajn disertaciojn: la kandidatan (1970) kaj tiun de habilita doktoro (1990), preparis monografiojn: Lietuvių ir rusų kalbų gretinamoji semasiologija ("Kompara semasiologio de litova kaj rusa lingvoj", 1985), Leksinė semantika ("Leksika semantiko", 1994), Etnolingvistika ("Etnolingvistiko", 2000), Interlingvistikos įvadas ("Enkonduko en interlingvistikon", 2002), Gretinamoji semantika ("Kompara semantiko", 2007) k.a. A. Gudavičius estas aŭtoro de pli ol 100 sciencaj kaj metodikaj artikoloj en Litoviaj kaj eksterlandaj eldonaĵoj. Prof. Gudavičius estas organizanto de tradicia internacia scienca konferenco Bildo de la mondo en la lingvo, respondeca redaktoro de scienca revuo Filologija ("Filologio"), kiu estas referata en internaciaj datumbazoj. A. Gudavičius estas membro de Litova Sciencista Asocio, prezidanto de LIONS-klubo Alka en Šiauliai. En Universitato de Tartu (Estonio) al A. Gudavičius estis enmanigita internacia Honorpremio Academicus Ariste por meritoj al interlingvistika scienco (septembro 2009). Li estas la unua litova sciencisto ricevinta ĉi tiun premion.
Esperantista agado
Gudavičius esperantiĝis studante en Pedagogia Instituto de Šiauliai. En 1960 li, tiama sudento de 4a kurso, en gazeto de la instituto aperigis artikolon pri agado de Esperanto-rondeto en la instituto. Kun aliaj studentoj li preparis Esperanto-murgazeton, tamen ĝi ne plaĉis al estraro de la instituto kaj estis dependigita. En Studenta Scienca Societo li legis longan raporton pri historio kaj nuntempo de Esperanto. En 1921 Gudavičius partoprenis en la tria BET en Molėtai.
Fininte la studojn, Gudavičius deflankiĝis de E-movado kaj revenis al ĝi nur post 1990.
Ekde 1991 li lekcias kurson de interlingvistiko kun praktikaj laboroj de Esperanto al studentoj de Sociscienca fakultato en Universitato de Šiauliai. A. Gudavičius estis rektoro de Internacia Kongresa Universitato dum la 90a Universala Kongreso de Esperanto (2005, Vilnius), partoprenis en Universalaj Kongresoj de Esperanto (2003, 2004, 2005, 2007).
Gudavičius estas vicprezidanto de Litova Esperanto-Asocio (ekde 1993).
Heuchelheim
Heuchelheim havas diversajn signifojn:
Harava
Uedo Harava (arabe وادي هراوة) estas vilaĝo en la dezerto en Distrikto Sirto en Libio, proksime al urbo Sirto. Ĝi havis en 2010 ĉ. 2600 loĝantojn.
Israeli American Council
La Israela-Usona Konsilio (angle: Israeli-American Council, hebree: ארגון הקהילה הישראלית-אמריקאית ) estas oni usona organizaĵo kiu havas kiel misio: "konstrui kaj teni kunigitan la israela-usona amikeco en la venontaj generacioj  kaj oferto ĝian apogon al la ŝtato de Israelo."
Celoj
La IAC difinas siajn celojn kiel la sekvaj:
Historio
En la somero de la jaro 2006, dum la Dua Milito de Libano, la israela konsulejo en Losanĝeleso organizis por-israelan manifestacion. Dum la komunumo kaj liaj estroj, tiel kiel centoj da komunumaj membroj ĉeestis al la ago, tiel nur plenmano de israelaj-amerikaj partoprenis. La organizaj estis seniluziigitaj vidinte la malaltan partoprenon de la pli ol 200,000 israelanoj-amerikaj kiuj loĝis en tiu area, konsiderante ke la israelaj-amerikaj sekvis de palisaro la okazaĵojn kiuj tiam okazis en Israelo, kaj kiu iuj de ili inkluzive ĉefis iniciatojn de apogo. Kiel komunumo, ne estis organizitaj aŭ membroj kun neniu institucio kiu kapablis kunigi ilin kaj ĉefi ilin.
Rekonante la potencialon ne profitita de ĉi tiu komunumo, la consul israela kiu estis en Losanĝeleso en tiu momento, Ehud Danoch, ĝi renkontiĝis kun du lokaj veteranoj de la israela-amerika komunumo, Danny Alpert kaj Eli Marmour. Danny preparis preparan kunvenon en sia domo kun la aktivaj membroj de la komunumo Adam Milstein, Eli Tene, Steve Erdman, Naty Saidoff, Eli Marmour kaj Shoham Nicolet. Ili fondis la konsilion de Israela Ĉefeco, en la angla: Israeli Leadership Council (ILC), kun la celo konstrui israelan-amerikan komunumon por fortigi la proksimajn generaciojn de la amerika juda komunumo, kaj apogi la ŝtaton de Israelo.
En julio de la jaro 2007, proksimume 80 komunumaj ĉefoj, tiel kiel homoj kaj virinoj de amerikaj-israelaj negocoj renkontiĝis en la Hotelo Hilton de Beverly Hills por ĉeesti al lunĉo organizita de la ILC, en ĉi tiu ago partoprenis la urbestron de Losanĝeleso kaj la consul ĝenerala de Israelo. Ĉefante la ILC estis la fondaj membroj de la konsilo: Adam Milstein, Steve Erdman, Eli Marmour, Naty Saidoff, Shawn Evenhaim, Yossi Rabinovitz kaj Nissan Pardo. Ili nomumis al Danny Alpert kaj al Eli Tene kiel co-prezidantoj de la konsilo. Shoham Nicolet utilis kiel fonda membro kaj manĝas Plenuman Direktoron.
Philipp Jakob Cretzschmar
Philipp Jakob CRETZSCHMAR (11-a de junio 1786 – 4-a de majo 1845) estis germana kuracisto.
Israeli American Council
Historio
En la jaro 2008 la ILC estis atinginta altiri multajn komunumajn ĉefojn kaj homojn de negocoj de la komunumo, inter ili estis Beny Alagem, Leo David kaj Haim Saban, kiu estis personoj kiuj havis ŝlosilan paperon, apogante la ILC. Life for Sderot en la hispana: vivo por Sderot, estis la unua inicitiva grava de la ILC, ĉi tiu projekto profitigis la loĝantaron de la sudo de Israelo, kiu situis sub konstanta fajro kaŭzita de la atakoj kun raketoj. En kuna penado kun la israela konsulejo, la ILC kunigis 1,800 ĉeestantojn, inter ili famuloj de Hollywood komunumaj ĉefoj kaj publikaj personoj. La kandidatoj al la prezidanteco de Usono de la jaro 2008, Barack Hussein Obama, Hillary Rodham Clinton, kaj John McCain, ili sendis sian apogon tra mesaĝoj de video. La ŝparadoj kiuj atingis sin kunveni en ĉi tiu okazaĵo, ili helpis porti la edukajn teknologiojn al la lernejoj de la vilaĝo de Sderot. Ĉi tiu estis la unua fojo kiu la israelaj-amerikaj loĝantoj en Usono, ili ĉefis agon benéfico por atingi kunveni fundojn, tra komunuma okazaĵo direktita al la aro de la juda komunumo de Losanĝeleso.
Philipp Jakob Cretzschmar
Cretzschmar naskiĝis ĉe Sulzbach kaj studis medicinon ĉe la Universitato Würzburg. Li instruis anatomion kaj zoologion ĉe la Senckenberg Kuracinstituto de Frankfurto.
Israeli American Council
Historio
La jaro 2008 la ILC, ĝi ĵetis la nomitan projekton Tzav 8, uzante la novajn teknologiojn por mobilizi al miloj da komunumaj membroj por apogi publicamente al Israelo. Ĉi tiu penado rezultis manifestacion de pli ol 6,000 personoj antaŭ la Federala Konstruaĵo Wilshire. De tiam, la organizo uzis la kodon de alarmas Tzav 8 kiam okazis grava krizo en Israelo.
Philipp Jakob Cretzschmar
Cretzschmar estis fondinto kaj dua direktoro de la Senckenberga Naturahistoria Societo en 1817. Unu el la fondintaj membroj de la societo estis Eduard Rüppell, kaj ambaŭ kunlaboris por publiki la rezultojn de la esploroj de Rüppell en Afriko. La "Atlas of Rüppell's Travels in Northern Africa" (1826–30) inkludis ornitologian fakon de Cretzschmar priskribanta ĉirkaŭ tridek novajn speciojn, kiaj la Mejera psitako, la Nubia otido, la Goliata ardeo, la Skotocerko kaj la Rustemberizo.
Israeli American Council
Historio
En la jaro 2009, la ILC havis sian unuan jaran paradan vespermanĝon. Centoj da israelaj-amerikaj renkontiĝis por la unua fojo por ĉeesti en ago benéfico de malplenigo de fundoj, kun la proposito kontribui por la bono de sia propra komunumo. En la dua parada jara vespermanĝo, kaj de tiam ĉiu jaro, la israela Prezidanto, la Ĉefministro, kaj aliaj postenoj de la israela registaro sendis mesaĝojn de apogo al la organizo kaj al la komunumo. En la sekvaj du jaroj, la ILC komencis doni sian apogon al iu nombro de organizoj, unu el ĉi tiuj organizoj nomiĝas Tzofim, La Tzofim estas la boy escouts israelaj, kiu havas la helpon kaj la apogon de la komunumo.
Hodiaŭ la asocio proponas sian apogon al pli ol 50 organizoj sen animo de lukro de Usono. La ILC ankaŭ disvolvis novajn programojn. La jaro 2010 la ILC fondis BINA, amerika juda asocio de profesiaj junuloj, kaj en la jaro 2011, la ILC enkondukis sian unuan programon al nacia nivelo, nomita Sifriyat Piĵamo Bo America, programo por lerni legi en la hebrea, por infanoj de inter 2 kaj 8 jaroj, kiu transdonas senpage ĉiun monaton, libroj en la hebrea por la infanoj de miloj da families israelaj-amerikaj loĝantaj en Usono.
La septembro de la jaro 2011, la ILC rekrutis sian unuan direktoron al kompleta tempo, Sagi Balasha, kiu helpis direkti la organizon en periodon de rapida kresko kaj ekspansio. La monato de novembro de 2011, la propra-vola iniciato alvoko ILC Care estis ĵetita kun koncerto kiu havis la ĉeeston de 6,000 personoj en la Universalaj Studoj de Hollywood.
En aprilo de la jaro 2012, la ILC komencis la Celebrate Israel Festivalo, festivalo kiu okazigas la Yom Estas'atzmaut, la Tago de la sendependeco de la ŝtato de Israelo, ĉi tiu ago havis la ĉeeston de ĉirkaŭ 15,000 personoj en Losanĝeleso. La monato de majo de la jaro 2012, Shawn Evenhaim estis nomita nova prezidanto de la konsilo, ĉefante la rapidan kreskon de la organizo en la proksimaj jaroj, kune kun la plenuma Direktoro Sagi Balasha kaj la gvida konsilo de la ILC. Inter la somero de la jaro 2011 kaj la somero de la jaro 2012, pli ol 30,000 personoj partoprenis en la programoj de la ILC kaj en siaj okazaĵoj.
Meze de la jaro 2013, la organizo preskaŭ eĉ dublis siajn aktivecojn, kun pli ol 50,000 partoprenantoj. Kiel rezulto, pliaj programoj estis disvolvitaj, kaj la jam ekzistantaj programoj fariĝis pli fortaj por servi la ŝanĝiĝemajn necesojn de la komunumo.
En oktobro de la jaro 2014, Adam Milstein iĝis la nova nacia prezidanto de la Amerika-Israela konsilio (IAC), kaj Shoham Nicolet revenis por praktiki la postenon de plenuma Direktoro.
Nacia kresko
En la jaro 2013, la organizo eknomis sin Amerika-Israela konsilio (IAC). La nova nomo estis anoncita dum la jara parada vespermanĝo, kiu okazis en la monato de marto de la jaro 2013. Dum la gaŭla, filantropistas kaj pluraj por aktivistoj-israelaj, kiel la geedzeco formita de Sheldon Adelson kaj Miriam Adelson, ili kompromitis sin havigi la necesajn rimedojn por ebligi ke la IAC iĝas nacia asocio. En septembro de 2013, la plano de nacia ekspansio de la IAC estis ĵetita, proponante modelon por atingi pli ol 600.000 loĝantajn israelanojn-usonanojn en Usono.
En la jaro 2015, la IAC estis establinta 7 regionajn oficejojn: en la urbo de Losanĝeleso situas la nacian sidejon, estas regionaj oficejoj de la IAC en: Nov-Jorko, Vaŝingtono PK, La Fruktodonaj ebenaĵoj, Miamo, Bostono, kaj Nov-Ĵerzejo. La nacia konsilo de la IAC kreskis, aldonante al reprezentantoj de diversaj regionoj, inter ili; Avi Almozlino (Bostono), Rachel Davidson (Nov-Jorko), Yohanan Lowie (La Fruktodonaj ebenaĵoj), Rani Ben David (Florido) kaj Gilly Arie (Vaŝingtono PK). Kun dungitaro de 70 profesiaj membroj, kaj jara buĝeto de 17 milionoj kaj rimedo de amerikaj dolaroj, la organizo servis 200,000 partoprenantojn kun ampleksa gamo de programoj kaj okazaĵoj.
En novembro de la jaro 2014, la IAC havis sian unuan nacian konferencon en Vaŝingtono PK, la ago kunigis pli ol 750 komunumajn ĉefojn de 23 statoj. La programo de la konferenco prezentis al pluraj politikaj ĉefoj de Usono kaj de la ŝtato de Israelo, al filantropistas, kaj al pluraj elstaraj voĉoj de la mondo de la negocoj, tiel kiel membroj de la israela-usona komunumo.
La IAC havas planojn por malfermi pli da oficejoj regionaj, por kontentigi la kreskantajn necesojn de la komunumo. La membroj de la israela-usona komunumo estas inter duona miliono, kaj ĉirkaŭ 800.000 personoj, kiu loĝas nuntempe en la teritorio de Usono.
Emmering (distrikto Ebersberg)
Emmering estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ebersberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Emmering apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Aßling.
18671 Zacharyrice
18671 Zacharyrice estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Zachary Philip Rice, kiu gajnis la trian rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri biokemio. Li estis lernanto ĉe la Academy of Science & Technology en Conroe (Teksaso, Usono).
Guarani d'Oeste
Guarani d'Oeste estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 1.969 loĝantojn en 2010.
Envira
Envira estas municipo de la brazila subŝtato Amazonio, kiu taksis 16.338 loĝantojn en 2010.
14624 Prymachenko
14624 Prymachenko estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ukraina artistino Marija Oksentijivna Primaĉenko (ukraine cirile : Марія Оксентіївна Примаченко, (1908–1997), kiu esprimiĝis ĉefe per naiva stilo de pentrarto. Ŝi estis ankaŭ plenumita brodistino kaj ceramikistino.
Ŝibeĉa
Ŝibeĉa (japane: 標茶町 [Ŝibeĉa-ĉō]) estas japana urbeto, situanta en subgubernio Kuŝiro (Hokajdo), je 47 km norde de Kuŝiro. En 2011, ĝi havis 8402 loĝantojn. La nuna urbestro estas Juĝi Ikeda.
Asteroidoj
Unu asteroido, malkovrita de Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda, ricevis la nomon de Ŝibeĉa: 4350 Ŝibeĉo.
Eksteraj ligiloj
Retejo de Ŝibeĉa
Hilbersdorf
Hilbersdorf havas diversajn signifojn:
Centro Juno Beach
Centro Juno Beach (Juno Beach Centre) estas muzeo situanta en Courseulles-sur-Mer en departemento Calvados, regiono Normandio, Francio. Ĝi situas tuj malantaŭ la strando kodnomita Juno Beach, la sekcio de la alianca pontkapo sur kiun kanadaj soldatoj surteriĝis dum D-Tago, la.
La centro estis elpensita en la 1990-aj jaroj fare de grupo da kanadaj veteranoj kiuj sentis ke la kontribuoj kaj oferoj de kanadaj soldatoj dum la liberigo de Eŭropo ne estis konvene celebritaj kaj reprezentitaj en la Normandia regiono. La projekto, gvidita fare de veterano Garth Webb kaj lia kunulino Lise Cooper, komenciĝis kiel popola kampanjo por akiro de financa subteno kiu poste akiris la financan subtenon de multaj institucioj kaj entreprenoj kaj de kanadaj kaj francaj registaroj je multaj niveloj. La centro estis inaŭgurita la. Pli ol mil kanadaj veteranoj partoprenis la inaŭguron en 2003, same kiel la ceremonion de 2004 por la 60-a datreveno de D-tago.
La konstruaĵo mem, dezajnita fare de kanada arkitekto Brian K. Chamberlain, estas unuetaĝa strukturo kun kvin ĉefaj punktoj, simila al stiligita acerfolio. La ekstero estas tegita per skvamoj el kaj staras proksimume 100 metrojn malantaŭen de la nuna vico de sablodunoj. Ceremonia areo, kiu prezentas statuon titolitan Remembrance and Renewal, staras inter la centro kaj la dunoj. Breĉo en la dunoj estas plenigita per simbola strukturo formita kiel surteriĝa pramo - monumento al la Franca Rezistado. Konservita germana bunkro, iam observejo, staras tuj antaŭ ĉi tiu monumento.
La muzeo ankaŭ enhavas provizoran ekspoziciejon kiu ŝanĝiĝas proksimume unufoje jare kaj kiu elstarigas historiojn kaj temojn rilatajn al pasinta kaj nuna Kanado.
La Centro Juno Beach estas malfermita la tutan jaron kaj kutime estas fermita en januaro. Ĝi ofertas gvidatajn vizitojn de Juno Beach, kiuj estas faritaj de kanadaj studentoj.
Kanada ĉefministro Justin Trudeau faris viziton la kadre de la 75-a datreveno de la D-taga surteriĝo.
Leŝana rozo
'Rosa sericea'' var. omeiensis aŭ silka rozo' estas vario de la plantspecio el la genro rozo (Rosa'') ene de la familio de la Rozacoj (Rosaceae). Ĝi ankaŭ havas la nomon  leŝana rozo aŭ  E-mej-ŝan-a rozo ĉar ĝi estas malkovrinta an la montaro E-mej-ŝan.
Habito kaj folio
Rosa sericea var. omeiensis kreskas kiel vertikala arbusto kun kreskoalto de 1 ĝis 4 metroj. La maldikaj branĉoj ofte ne havas pikilojn. Se ekzistas pikiloj tiam ili sidas pare sub la folioj. La pikiloj estas ĉ. 7 mm longaj, rondaj kaj rektaj. Povas ankaŭ ekzisti dense starantaj rigidharoj.
La alternesidantaj folioj estas inklude de la folitigo 3 ĝis 6 cm longaj kaj nepare plumaj kun plej ofte 9 ĝis 13, malofte ĝis 17 folietoj. La folirakio kaj la folitijo havas malmultajn pikilojn. La plumfolietoj estas 8 ĝis 30 mm longaj kaj 4 ĝis 10 mm larĝaj, oblongaj aŭ eliptaj kun rondigita aŭ iomete kojnforma bazo kaj kun ofte pintan apekson. La rando estas segildenta. La folietoj estas sur la malsupra flanko kalva aŭ lanuge haraj kaj povas esti glandoj; la supra surfaco estas kalvaj kaj havas konkavan mezan nervuron. La du stipulojj estas kunkreskintaj kun la folitigo.
Blüte und Frucht
La frua flortempo en Ĉinio estas de majo ĝis junio. La floroj staras unuope ĉe la floliakseloj. Brakteoj mankas. La 6 ĝis 20 mm longa flortigo estas kalva. La apenaŭ odorantaj, duseksaj floroj havas diametron de 2,5 ĝis 3,5 cm kaj estas radisimetriaj kun duobla involukro. La kalva hipantio (Hypanthium) estas reverse ovoforma aŭ pirforma. Okulfrape Rosa omeiensis havas kvarnombraj floroj, dum la aliaj rozoj havas kvinnombraj. La kvar sepaloj estas lancetformaj kaj havas pintan aŭ longe vostsimilan apekson. La rando estas glata kaj la malsupra surfaco havas nur malmultajn harojn. La kvar blankaj petaloj estas renverse triangulaj ĝis ovformaj kaj jhavas rondigitan apekson. Ekzistas multajn stamenoj. La liberaj pistiloj estas pli mallongaj ol la stemenoj kaj vilharaj.
La kava, flava petiolo estas 6 ĝis 20 mm longa, karneca kaj malvastiĝis ĝis la frukto. La maturaj hel- ĝis malhelruĝaj aŭ flavaj rozfruktoj havas diametron de 8 ĝis 15 mm kaj formon de renversita ovo aŭ de piro. Ili estas kalvaj aŭ lanuge haraj. Sur la frukto staras kvar spaloj vertikale. La rozfruktoj maturiĝas en Ĉinio de julio ĝis septembro.
Disvastigejo
Rosa sericea var. omeiensis estas disvastigita en la ĉinaj provincoj Gansuo, Gŭiĝoŭo, Hubejo, Ningŝjao, Ĉinghajo, Ŝenŝjio, Siĉŭano, Junano kaj la aŭtonomo regiono Tibeto. Ĝi kreskas tie en abiaroj, densejoj, veprejoj kaj je deklivaj en altoj de 700 ĝis 4000 metrojn.
Sistematiko
La unua priskribo okazis 1912 sub la nomo Rosa omeiensis fare de Robert Allen Rolfeen Botanical Magazine, volumo 138, tabulo 8471. La nova engrupigo al Rosa sericea var. omeiensis (ROLFE) G.D.ROWLEY okazis 1959 fare de Gordon Douglas Rowley en Bulletin du Jardin botanique de l'État à Bruxelles, volumo 29, 3, p.210.
La genro Rosa sericea estis diskutata kontroverse. Ekszemple en Flora of China 2003 la silka rozo (Rosa sericea LINDL.) estis memstara genro, tamen ofte ĝi troviĝis en literaturo kaj interreto kiel sinonimo de Rosa omeiensis. 2008 Wei et. al. povas montri ke ĝi estas vario de Rosa sericea var. omeiensis handelt. Sinonimoj Rosa sericea var. omeiensis ROLFE estas: Rosa sericea subsp. omeiensis (ROLFE) A.V.ROBERTS, Rosa sericea f. aculeatoeglandulosa FOCKE, Rosa sericea f. inermieglandulosa FOCKE, Rosa sorbus H.LÉV., Rosa sericea f. glandulosa T.T.YU & T.C.KU, Rosa omeiensis f. paucijuga T.T.YU & T.C.KU, Rosa sericea var. omeiensis estas ekde 2008 vario de la specio Rosa sericea kaj apartenas al la sekcio Pimpinellifoliae el la subgenro Rosa en la genro Rosa.
Oskar Nedbal
Oskar Nedbal (n. la 26-an de aprilo 1874 en Tábor – m. la 24-an de decembro1930 en Zagrebo (sinmortigo)) estis ĉeĥa komponisto, dirigento kaj violisto.
Biografio
En la konservatorio en Prago, studante ĉe Antonín Dvořák, li fariĝis proksima amiko de Josef Suk pli aĝa. Li estis fondmembro de Ĉeĥa arĉkvarteto, sed ĉar li enamiĝis al edzino de sia kolego, li devis forlasi ĝin. Poste li edziĝis kun ŝi en Budapeŝto kaj kune ekvivis en Vieno.
1896-1906 dirigento de Ĉeĥa filharmonio, 1906-1918 dirigento de Tonkuenstler-Orchester en Vieno, 1923-1930 direktoro kaj operdirigento de Slovaka Nacia teatro en Bratislava kaj ĉefdirigento de simfonia orkestro de Bratislava.
Verkaro
Influite de sia instruisto Dvořák Nedbal verkis en novoromantisma stilo, precipe operetojn kaj baletojn. Inter ili la plej populara kaj ĝis nun prezentata estas "Polská krev" (La pola sango).
Krom tio li komponis kamerkomponaĵojn por piano aŭ por violono kun piano. La plej fama komponaĵo inter ili - "Valse triste" - aperis i.a. ankaŭ en pluraj, ne nur ĉeĥlingvaj, filmoj, ekz. en la franca filmo "Les Amants criminels" (1999, reĝ. François Ozon).
La ĉefaj verkoj
operetoj:
baletoj:
Disakarido
En la biokemio, disaĥarido aŭ disakarido estas karbonhidrato en sukera formo.
Disakarido estas kunligita de du monosakaridoj per glikozida ligo. Kiel la monosakaridoj, ili estas dolĉaj, akvosolveblaj kaj kristalaj.
Gravaj disakaridoj estas sakarozo, maltozo kaj laktozo.
Svatý Kopeček (Olomouc)
Personecoj
Svatý Kopeček estas naskoloko de Karel Svolinský (1896–1986), nacia artisto, pentristo kaj grafikisto. Restadis ĉi tie ankaŭ Jiří Wolker, kiu en la jaro 1921 verkis poemon Svatý kopeček. Kreis ĉi tie ankaŭ belartistoj Bohumír Dvorský, Stanislav Menšík kaj Cyril Bouda, skulptisto Josef Stárek, verkisto Stanislav Krejčí kaj aliaj. La 14-an de novembro 1955 ĉi tie mortis pentristo Jindřich Lenhart, sur lia tombo estas skribaĵo "Ĉi tie mortis pentristo, kiu amis tiun ĉi regionon". La 20-an de aŭgusto 1975 ĉi tie mortis ankaŭ verkisto Oldřich Králík.
Zsigmond Róna
Zsigmond Róna [ĵigmond rOna], laŭ hungarlingve kutima nomordo Róna Zsigmond estis hungara meteologiisto, instruisto. Lia familia nomo estis Neumann ĝis 1884.
Zsigmond Róna naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Turdos (nuntempa Tvrdošín en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Zsigmond Róna akiris pedagogian diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1883. Li instruis en gimnazio en Budapeŝto ĝis 1888, poste li laboris en la meteologia instituto. Inter 1912 kaj 1927 li estis ties institutestro, li ankaŭ redaktis meteologian revuon. En 1927 li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn en 1896 kaj 1900. Li okupiĝis precipe pri klimato de la lando.
Jonosfero
La jonosfero estas parto de la teratmosfero kaj ampleksas la mezosferon kaj la termosferon. Ĝi do etendiĝas de la stratosfero, la suba limo de la mezosfero, ĝis la suba limo de la eksosfero en alteco de proksimume 500 km. La meza libera vojlongo de unuecaj gaspartikloj en la jonosfero estas pluraj kilometroj, sekve la energiinterŝanĝo inter la partikloj pro la malofta kontakto preskaŭ ne okazas. Tiuj gasmolekuloj de la ekstreme maldensa atmosfertavolo estas jonigitaj de la alvenanta energiriĉa kosma radiado, do estas disfenditaj je jonoj kaj liberaj elektronoj. Per tio la gaso transiras al la plasmostato. Pro la febla denseco de la jonosfero, tiuj partikloj povas ekzisti longe, antaŭ ol ili denove rekombiniĝas. Dum tio regas fortaj elektraj kaj magnetaj kampoj, kun kiuj elektre ŝargitaj partikloj de la sunvento interreagas, per kio interalie ekestas borealaj aŭroroj. Ankaŭ povas flui elektraj kurentoj, kiuj konsiderinde influas la disvastiĝon de radiondoj. Tio kaŭzas ke, depende de la alteco, tagotempo kaj ankaŭ sunaktiveco, elektromagneta radiado en la amplekso de radiondoj estas reflektita respektive sorbita. Tiamaniere la jonosferotavoloj montras specifajn influojn al la radio- kaj komunikad-tekniko. En tio ankaŭ kuŝas la kaŭzo, kial radioprogramoj kaj radioamatoroj ofte atingas distancojn, kiuj sur senpera vojo, pro la terkurbeco, estus neeblaj. La tavoloj de la jonosfero, kiuj respondecas por tio, nomiĝas tavoloj D, E, F1 kaj F2.
Esplorado
La fizikisto Merle Antony Tuve evoluigis la metodon por esplori la jonosferon per radioondoj.
11762 Vogel
11762 Vogel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana astronomo kaj spektroskopiisto Hermann Carl Vogel (1841–1907). Li inventis skemon por klasifiki la stelajn spektrojn kaj konfirmis la rotacion de la Suno. Li estis direktoro de la Observatorio de Potsdamo de 1882 ĝis 1907.
Wissembourg (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est, RB (Regionalbahn) kaj RE (Regional-Express).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vendenheim - Wissembourg (146000).
Bienvenido, Mister Marshall
Bienvenido, Mister Marshall (Bonvenon, Mister [s-ro] Marshall) estas nigra-blanka filmo reĝisorata de Luis García Berlanga surbaze de scenaro de Miguel Mihura kaj Juan Antonio Bardem. Ĝi ekestis en Hispanio en 1953
Ĝi ricevis la internacian premion de bonhumora filmo dum la Festivalo de Cannes en 1953. Kiel unua filmo hispana ĝi satire komentas kaj kritikas la tiutempajn politikajn cirkonstancojn. Iuj supozas, ke la filmo eskapis la cenzuron nur tial, ke ĝi priskribas ankaŭ la kontraŭfremdulajn sentojn de la homoj.
Rakonto
Komence de la 1950-aj jaroj en eta hispana vilaĝo, nomata Villar del Río, ekestas la onidiro, ke venos usonanoj por efektivigi evoluigan programon kadre de Plano Marshall (kiu vere ne konsideris Hispanion) kaj disdonos donacojn al ĉiuj vilaĝanoj. Por laŭeble profiti de tiu programo la vilaĝo preparas solenan bonvenigon kaj preskaŭ forgesas ĉion alian. Oni kreas liston pri tio, kion la loĝantoj deziras ricevi (ĉiu havas unu deziron).
La tuta vilaĝo ricevas ornamon, kvazaŭ maskon, por plaĉi al la vizitontoj. Famas la sceno, en kiu oni instigas la vilaĝestron Don Pablo fari publikan paroladon de sur balkono kaj paroli "pri la industrio", kvankam ne estas industrio. Fine montriĝas, ke ne gravas, kion li diros, ĉar neniu el la vizitontoj komprenas la hispanan.
Kiam ĉio estas preparita, efektive venas vico da usonaj aŭtegoj, sed traveturas la vilaĝon sen eĉ halti dum momento. Dorse de la lasta aŭto estas ŝildo kun la vorto goodbye (adiaŭ).
Hillesheim
Hillesheim havas diversajn signifojn:
Orflava pasero
La Orflava pasero aŭ Arabia orflava pasero (Passer euchlorus) estas birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, troviĝanta en sudokcidenta Arabio kaj ankaŭ ĉe la marbordo de Somalio kaj Ĝibutio kie ĝi loĝas en dorna savano kaj arbustaj habitatoj.
Ĝi estas foje konsiderata subspecio de la Orpasero (Passer luteus) kun kiu diferenco estas pli ampleksa parto de flava koloro en maskla korpo nome, krom la kapo kaj subaj partoj, ankaŭ dorso kaj ŝultroj. El frunto kaj ĉirkaŭokulo estas iom da oranĝa nuanco. Same kiel ĉe tiu parenca specio, la flugiloj kaj vosto estas malhelbrunaj al nigrecaj. La beko estas simile fortika, taŭge por la semomanĝado.
Psikolingvistiko
Psikolingvistiko estas lingvoscienco kiu studas lingvon kiel psikologian fenomenon. Laŭ iu vidpunkto, psikolingvistiko estas memstara scienco, laŭ alia, psikolingvistiko apartenas al ambaŭ psikologio kaj lingvistiko. Lingvo estas mensa fenomeno, kaj pro tio iuj konsideras lingvistikon mem branĉo de psikologio.
En psikologio lingvo estas grava. En la teorio de psikologio estas grave klarigi la karakteron de pensado kaj – ĉar oni uzas lingvon por pensado – ankaŭ la studo de lingvo kaj ĝia uzo estas en psikologio grava. Psikolingvistiko havas kelkajn problemojn komunajn kun filozofio de lingvaĵo, kiel la genezo de lingvo kaj la rilato inter lingvo kaj pensado, ĝi ankaŭ havas kelkajn studobjektojn komunajn kun fonoaŭdiologio, kiel problemoj de parolado, kaj fine kelkajn problemojn proprajn, kiel la disvolviĝo de parolado en infanoj, la pensmaniero de surduloj ktp.
Orpasero
La Orpasero aŭ Sudana orpasero (Passer luteus) estas malgranda birdo de la familio de Paseredoj kaj plej tipa genro de paseroj, kie ie estas populara kaĝobirdo, kaj en birdobredado konatas kiel "Ora kantopasero".
Aspekto
La Orpasero estas malgranda pasero, 12–13 cm longa, jun enverguro de 5.7–7 cm. Maskloj estas ege distingaj pro siaj brilflavaj kapo kaj subaj partoj, tre brunaj flugiloj kaj dorso kaj du blankaj flugilstrioj sur pli malhela preskaŭ nigreca fono. Dum la reprodukta sezono la plumaro de la masklo estas eĉ pli brila, kaj la beko ŝanĝas koloron el kornokoloro al brilnigra. Inoj estas sablokoloraj kun flaveca vizaĝo, helbrunaj flugiloj, nigreca kaj bruneca striecoj kaj palflavaj al blankecaj en subaj partoj; videblas svaga hela superokula strio. Junuloj estas similaj al inoj, sed pli grizaj. Post ĉirkaŭ 10 semajnoj junaj maskloj povas ekhavi flavan nuancon ĉe la ŝultra areo.
La baza alvoko estas ĉirp aŭ ĉirap, simila al tiuj de aliaj paseroj. Variaĵoj inkludas kantecan alvokon, kaj rapidan ritman ĉe-ĉe-ĉe.
Solca
Solca [solka] estas vilaĝo en distrikto Suceava, Bukovino, Rumanio, kun pli ol 4.500 loĝantoj. Ĝia nomo venas el la rivero, kiu trafluas ĝin kaj kies nomo venas el la slava sol ("salo") — aludante pri areo de la saltrovejoj.
Orpasero
Distribuado kaj habitato
Ili reproduktiĝas tra subsahara Afriko el Niĝerio orienten al Sudano, Etiopio kaj eĉ sudokcidenta Arabio. Ĝi estas birdo de seka malferma savano, duondezerto, arida arbustaro kaj cerealaj kultivejoj.
Solca
La loko estis menciita en dokumento, eldonita fare de moldava princo Alexandru cel Bun, la 15-an de januaro, 1418. En la sekvaj jarcentoj, Solca ricevis rangon de foira urbo por la ĉirkaŭa regiono. Ĝi iĝis poste parto de la Habsburga Monarĥio tiel poste tiu de Aŭstrio-Hungario. Ĝia freŝa aero helpis igi Solca kiel rekonata somera ripozejo, dum tiu periodo.
Ardennes (apartigilo)
La nomo Ardennes povas signifi la jenajn:
Solca
Dum la unua mondmilito, la loko estis sceno de la orienta fronto, tie okazis bataloj inter la armeoj de Aŭstrio-Hungario kaj la Rusa Imperio.
Ludvik Prebil
Ludvik PREBIL (naskiĝis 1900 - mortis la 16-an de oktobro 1973, en Maribor (Slovenio) estis unu el la pioniroj de la Esperanto-movado en Jugoslavio.
-oz-
Vorterklaso: sufikso Statuso: neoficiala Uzata en PIV: jes Deveno: venis el la latina lingvo per la Esperantida lingvo Ido. Similaĵoj en aliaj lingvoj: -reich [-rajĥ] (germana); -rik, -rich [-riĥ] (malnovĝermana); -osus, -osa, -osum (latina); -rik (norvega) Signifo kaj uzado: Indikas abundecon de la konsistiga elemento, kiel en "montetoza pejzaĝo" = "pejzaĝo riĉa je montetoj". La sufikso estas uzebla nur kun o-karakteraj radikoj.
La sufikso -oz- havas jenajn difinojn en Esperanto
Sesedro
Sesedro (aŭ heksaedro) estas tridimensia geometria formo, kiun limigas ses facoj. Ĝi do estas speco de pluredro.
-oz-
Ekzemploj
karb'oz'a<BR /> montet'oz'a<BR/> muskol'oz'a<BR/> or'oz'a<BR /> por'oz'a<BR /> sabl'oz'a<BR /> suk'oz'a<BR /> ŝton'oz'a
Sesedro
Regula ortangula sesedro nomiĝas kubo. Aliaj ekzemploj de sesedroj estas la paralelepipedo, la briko, la kvinlatera piramido kaj multaj aliaj.
-oz-
Argumentoj por »-oz-«
-oz- estas foje malpli peza ol kunmetaĵo kun -plena aŭ -riĉa.
Sesedro
Topologie diversaj sesedroj
Estas sep topologie diversaj konveksaj sesedroj, unu el kiuj estas nememspegulsimetria kaj do estadas en formoj, unu el kiuj estas spegula bildo de la aliaj. Du pluredroj estas topologie diversaj se ili havas malsamajn ordigojn de edroj, lateroj kaj verticoj, tiel ke ĝi neeblas malformigi unuon el ili en la alian simple per ŝanĝo de longoj de lateroj aŭ la anguloj inter lateroj aŭ edroj.)
-oz-
Alternativoj
-abunda<BR /> -dona<BR /> -hava<BR /> -plena<BR /> -riĉa
Sesedro
Topologie diversaj sesedroj
Ekzemplo de ĉiu speco estas prezentita pli sube, kune kun kvantoj de lateroj ĉe la edroj kaj la kvantoj de verticoj kaj lateroj.
-oz-
Referencoj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Sesedro
Topologie diversaj sesedroj
Estas tri pluaj topologie diversaj sesedroj, kiuj povas esti nur konkavaj:
Nearșova
Nearșova [njarŝova] (hungare Nyárszó) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Huedin. Administre ĝi apartenas al la komunumo Izvoru Crișului.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 439 loĝantojn (Hungaroj, rumanoj), en 1992 204 (84 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1391.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
En la censo de 2002 la 163 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
Garching (apud Munkeno)
Garching bei München (en Esperanto "Garching apud Munkeno") estas urba komunumo en la federacia lando Bavario de Germanio. Ĝi troviĝas en la norda parto de la distrikto München, kiu je tri kvaronoj ĉirkaŭas la urbon Munkeno, kaj konsideratas norda antaŭurbo de ĝi. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
LaTeX
estas granda aro da makrooj, skribitaj en la jaro 1984 de Leslie Lamport per la lingvo TeX. estas ege uzata por komposti akademiajn artikolojn, disertaciojn kaj teknikajn librojn, ĉar la tipografia kvalito atingebla kompareblas al tiu de scienc-libraj eldonejoj unuarangaj. Ĝi estas libera programaro laŭ permesilo LPPL.
Mara ekosistemo
Maraj ekosistemoj estas la plej grandaj akvaj ekosistemoj de la Tero kaj estas distingitaj pro siaj akvoj kiuj havas tre altan enhavon da salo. Tiuj sistemoj kontrastas kun la nesalakvaj ekosistemoj, kiuj havas pli malaltan enhavon de salo. Maraj akvoj kovras pli ol 70% de la surfaco de la Tero kaj estas kalkulita pri pli ol 97% de la akvodisponeblo de la Tero kaj pri 90% de la loĝebla spaco sur la Tero. Maraj ekosistemoj inkludas ĉemarbordajn sistemojn, kiel la salmarĉoj, kotejoj, maralgejoj, mangrovoj, rokaj intertajdaj sistemoj kaj koralrifoj. Ili etendiĝas ekster la marbordoj por inkludi ĉebordajn sistemojn, kiel en la surfaca oceano, pelagoceanaj akvoj, profunda maro, oceanaj hidrotermaj fontoj, kaj la margrundo. Maraj ekosistemoj estas karakterizitaj per la biologia komunumo de organismoj kiuj estas asociaj kaj ties fizika medio.
26424 Jacquelihung
26424 Jacquelihung estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hung Jacqueline, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Unua Municipa Mezlernejo por Knabinoj de Tajpeo (Tajvano).
Hinrichshagen
Hinrichshagen havas diversajn signifojn:
Iván Forray
Grafo Iván Forray [forai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Forray Iván estis hungara ĉambelano, magnato, vojaĝisto, pentristo. Lia nobela antaŭnomo estis soborsini. Iván Forray naskiĝis la  en Soborsin aŭ Soborschin (Transilvanio, Habsburga Imperio, nuntempa Săvârșin en Rumanio), li mortis la  en Vieno (Habsburga Imperio).
Biografio
Iván Forray akiris filologian diplomon en 1834, en la sekva jaro juran diplomon en Reĝa Universitato de Pest. En 1839 li estis parlamenta deputito de Szerém en parlamentejo de Zagrebo, en la sama jaro li estis ankaŭ senatano. En 1840 li faris vojaĝojn al okcidenta Eŭropo. Post 2 jaroj li vojaĝis en Italio, Malto, Egipto, Turka Imperio (nuntempa Sirio), poste al Rejno kaj Parizo. Dum la vojaĝoj li amatore, tamen talente pentradis, desegnadis. En 1847 li grafiĝis. Lia lasta vojaĝo okazis en Londono en 1852.