cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hronský Beňadik
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. Géza la 1-a fondis tie abatejon en 1075 menciita en formo "Monasterium a Ecclesia Sancti Benedicti". La turkoj okupis ĝin, sed ne tenis longa. En 1623 Gabrielo Bethlen okupis la tutan regionon. Ekde 1659 korporacioj ekfunkciis, sekve la komunumo kreskis, eĉ ricevis rangon kampurbo. En 1881 okazis incendio. En 1910 loĝis tie 1051 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). La vilaĝo ĝis 1919 apartenis al Bars, al distrikto de Zlaté Moravce, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio.
Centro por Esperanto kaj Interkulturo
Centro por Esperanto kaj Interkulturo (aŭ CEI) estis esperantista centro lokita en Mazara del Vallo, Sicilio.
La centro aktivis inter januaro 2012 kaj fino de 2013 en Mazara, kie estis establita de Itala Esperanto-Federacio kun la apogo de la loka urbestro, Nicola Cristaldi.
CEI aranĝis kursojn kaj kunvenojn pri interkulturo kaj pri Esperanto; interalie la kunlaborantoj de la centro instruis la internacian lingvon en pluraj elementaj kaj bazaj mezlernejoj de Mazara.
La centro ankaŭ organizis internacinivelajn kunvenojn kaj renkontiĝojn en Esperanto kiel la 79-an Italan Kongreson de Esperanto, kiu okazis en Mazara de la 18-a aŭgusto ĝis la 25-a aŭgusto 2012.
Fine de 2013, la centro ĉesis aktive funkcii.
La sidejo de CEI troviĝis en "Palaco de la Leĝeco" (itale "Palazzo della Legalità"), via Giotto.
Mangostano
Mangostano aŭ mangostanarbo (Garcinia mangostana) estas daŭrafolia specio  el Sud-Orienta Azio kun elipsaj, ledecaj folioj kaj oranĝograndaj, malhele ruĝaj, manĝeblaj beroj (mangostano   ), kies gusto estas inter tiu de persiko kaj de vinbero.
Arbo
Mangostanarbo estas 25 m alta, ĉiamverda, malrapide kreskanta arbo kun piramideca krono kaj malhelbruna ĝis nigra, skvama ŝelo. La interna parto de la basto enhavas laktosukon. La branĉoj ĉiam kreskas de la akseloj de vidalvidaj folioj, tiel ke la arbo estas simetrie disbranĉiĝanta. La folioj estas 9-25 x 4,5-13 cm larĝaj, ovalaj, entjerrandaj kaj punktaj. La abo ĝenerale nur post 15 jaroj ekportas fruktojn du-trifoje jare.
Frukto
Mangostano estas bero kun diametro de 3-8 cm. Ĝi havas dikan, ledecan, glatan ŝelon, kiu estas purpura aŭ violkolora kiam ĝi estas plene mura. Sub la ŝelo troviĝas krono de kvar ĝis ok dikaj, dolĉaj, sukaj kaj neĝoblankaj ariloj. Tiuj ĉi ariloj estas dolĉamaraj laŭ gusto; ili pensigas al liĉio. La arilojn de matura frukto oni manĝas nekuirite. Mangostano rapide ŝimiĝas ene; tial ĝi estas mallonge konservebla.
Propagado, kultivado kaj rikolto
Mangostano estas kutime disvastigita per semplantidoj. Vegeta disvastigo estas malfacila kaj plantidoj estas pli fortikaj kaj atingas fruktadon pli frue ol vegetativaj disvastigitaj plantoj.
PRT
PRT estas ebla mallongigo de
Mangostano
Propagado, kultivado kaj rikolto
Mangostano produktas rezisteman semon, kiu ne estas vera semo strikte difinita, sed pli ĝuste priskribita kiel nucela senseksa embrio. Ĉar semformado ne kaŭzas seksan fekundigon, la plantido estas genetike identa al la patrina planto. Se lasita sekiĝi, semo mortas rapide, sed se trempita, semĝermado daŭras inter 14 kaj 21 tagojn kiam la planto povas esti konservita en arbokulturejo dum ĉirkaŭ 2 jaroj kreskanta en malgranda poto.
Kiam la arboj estas ĉirkaŭ 25-30 cm (10-12 in), ili estas transplantitaj al la kampo je interspaco de 20-40 m (66-131 ft). Post plantado, la kampo estas kovrita per mulĉo por regi fiherbojn. Transplantado okazas en la pluvsezono ĉar junaj arboj probable estos damaĝitaj de sekeco. Ĉar junaj arboj bezonas ombron, efika interplantado kun bananaj, kuirbananaj rambutanaj, duriaj plantoj aŭ kovraĵo farita el kokosaj folioj. Kokospalmoj estas ĉefe uzataj en lokoj kun longa seka sezono, ĉar palmoj ankaŭ donas ombron al maturaj mangostanaj arboj. Alia avantaĝo de interplantado en mangostana kultivado estas subpremo de fiherboj.
La kresko de la arboj malfruiĝas se la temperaturo estas sub 20 ° C (68 ° F). La ideala temperaturo por kreskigi kaj produkti fruktojn estas 25-35 ° C (77-95 ° F) kun relativa humideco super 80%. La maksimuma temperaturo estas 38-40 ° C (100-104 ° F), kaj ambaŭ folioj kaj fruktoj estas sentemaj al fajrobruloj kaj sunfrapoj, dum la minimuma temperaturo estas 3-5 ° C (37-41 °) F). Junaj plantidoj preferas altnivelan ombron kaj maturaj arboj estas toleremaj al ombro.
Mangostanarboj havas malfortan radikan sistemon kaj preferas profundajn, bone drenitajn grundojn kun alta humida enhavo, do ofte kreskas sur riverbordoj. La mangostanujone estas adaptita al kalkaj grundoj, sablaj, aluviaj grundoj aŭ sablaj teroj kun malalta enhavo de organika materio. Mangostanujoj bezonas bone distribuitajn pluvojn dum la jaro (<40 mm monate) kaj 3-5 semajnojn sekan sezonon.
Mangostanaj arboj estas sentemaj al akvodisponeblo kaj apliko de sterkaĵo, kiu kreskas kun la aĝo de arboj, sendepende de regiono. Maturiĝ o de mangostano daŭras 5-6 monatojn, kun rikolto okazanta kiam la perikarpoj estas purpuraj.
Reproduktado
En bredado de plurjara mangostanujo, selektado de greftobazo kaj greftado estas signifaj aferoj por superi limojn al produktado, rikoltado aŭ sezoneco. Plej multaj genetikaj rimedoj por reproduktiĝo estas en ĝermoplasmaj kolektoj, dum iuj sovaĝaj specioj estas kultivataj en Malajzio kaj Filipinoj. Konservaj metodoj estas elektitaj ĉar stokado de semoj sub sekigitaj kaj malaltaj temperaturoj ne sukcesis.
Pro la longa daŭro ĝis la arboj donu fruktojn kaj la longajn rezultantaj reproduktajn ciklojn, la plantado de mangostanujo ne montriĝis alloga per transplantado aŭ esplorado. Bredaj celoj, kiuj povas plibonigi mangostanan produktadon, inkluzivas:
Rendimento
Mangostanarboj povas atingi fruktodonadon en nur 6 jaroj, sed povas postuli 12 aŭ pli da jaroj, depende de klimato kaj kultivaj metodoj. La rendimento de la mangostano varias, depende de klimato kaj aĝo de la arbo. Se la juna arbo frutkiĝas por la unua fojo, 200-300 fruktoj povas esti produktitaj, dum ĉe plua tempodaûro, 500 fruktoj por sezono estas averaĝe. En la aĝo de 30 ĝis 45 jaroj en plena matureco, ĉiu arbo povas doni eĉ 3,000 fruktojn. Arboj tiel aĝaj kiom 100 jaroj daŭre estas produktantaj.
Oftaj malsanoj kaj damaĝbestoj
La patogenoj kiuj atakas mangostanujon oftas ĉe aliaj tropikaj arboj. La malsanoj povas esti dividitaj en foliecajn, fruktajn, tigajn kaj grundajn malsanojn.
Pestalotiopsis-foliomalsano (Pestalotiopsis flagisettula (nur identigita en Tajlando)) estas unu el la malsanoj, kiuj infektas precipe junajn foliojn. Krome, la patogeno kaŭzas la putradon de la fruktoj antaŭ kaj post la rikolto. Pliaj tigo-kancero kaj ŝvelado estas kaŭzitaj de la patogeno. Iuj el la simptomoj de tigo kancero estas branĉa disigo, gumozo kaj ŝelo veziketanta. La ĉefaj areoj kie la malsano estis observita estas Tajlando, Malajzio kaj Norda Kvinslando.
Alia ofta malsano estas la fadenmalsano aŭ blanka fadenmalsano (Marasmiellus scandens) tiu nomo venas de la micelio kiu similas fadenon. Folioj, branĉetoj kaj branĉoj ankaŭ povas esti difektitaj de la malsano. La sporoj disvastiĝas helpe de vento, pluvgutoj kaj insektoj, kaj prosperas en ombraj, humidaj kaj malsekaj kondiĉoj.
Grava postrikolta malsano, kiu atakas mangostanon precipe en Tajlando, nomiĝas frukta putro (Diplodia theobromae), kiu, kiel duaranga patogeno, eniras la gastigantan planton tra vundoj.
Phellinus noxius vivanta sur la radikoj kaj trunkaj bazoj kaŭzas brunajn radikajn malsanojn, nomo derivita de la apero de la miceliaj ligaj grundaj eroj. La distribuado de la fungo okazas per kontakto kun infektita ligno aŭ dikaj rizomorfoj sur arbostumpoj.
Estas kelkaj damaĝbestoj, kiuj manĝas foliojn kaj fruktojn de mangostanujo, inkluzive foliajn manĝantojn (Stictoptera sp.), Folian ministon (Phyllocnictis citrella) kaj fruktoborulo (Curculio sp.). Precipe en arbokulturejoj, la larva stadio de la folia manĝanto povas kaŭzi videblan damaĝon sur junaj folioj, sed povas esti regata pere de biologiaj kontrolaj agentoj. La larva stadio de fruktoborulo (Curculio sp.) Manĝas diversajn partojn de frukto antaŭ maturiĝo.
Kontrolaj rimedoj por malsanoj kaj plagoj
Malsamaj mastrumaj opcioj povas esti aplikataj por regi malsanojn de mangostanujo.
Mangostanarbo
Ĉar tropika arbo, la mangostanujo devas esti kreskigita en konstante varmaj kondiĉoj, ĉar elmontro al temperaturoj sub 0 ° C (32 ° F) dum longedaŭraj periodoj kutime mortigas maturan planton. Oni scias, ke ili resaniĝas post mallongaj malvarmaj periodoj, ofte kun damaĝo nur al juna plantoj. Spertaj hortikulturistoj kreskigis ĉi tiun specion ekstere, kaj kondukis ilin ĝis fruktiĝo en ekstrema suda Florido.
Steinebach
Steinebach havas diversajn signifojn:
Mangostano
Mangostanarbo
La juna mangostana frukto, kiu ne bezonas fekundigon por formiĝi (vidu agamospermion), unue aperas kiel palverda aŭ preskaŭ blanka en la ombro de la foliaro. Dum la frukto pligrandiĝas post venontaj du-tri monatoj, la ekzokarpa koloro fariĝas pli malhelverda. Dum ĉi tiu periodo, la frukto pligrandiĝas ĝis ĝia ekzokarpo havas ekstere diametron de 6–8 cm (2 1⁄2–3 coloj), restante malmola ĝis fina, subita maturiĝa stadio.
Rumilly-en-Cambrésis
Rumilly-en-Cambrésis estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 1 509 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Mangostano
Mangostanarbo
La subtera kemio de la mangostana ekzokarpo konsistas el aro da polifenoloj, inkluzive de ksantonoj kaj taninoj, kiuj certigas adstringecon, kiu malhelpas infestadon de insektoj, fungoj, plantaj virusoj, bakterioj kaj bestaj atakoj dum la frukto estas nematura. Kolorŝanĝoj kaj moliĝo de la ekzokarpo estas naturaj maturiĝaj procezoj, kiuj indikas ke la frukto povas esti manĝita kaj la semoj finiĝis.
Rumilly-en-Cambrésis
Geografio
Rumilly-en-Cambrésis situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Mangostano
Mangostanarbo
Post kiam la disvolviĝanta mangostana frukto ĉesis ekspansiiĝi, klorofila sintezo malrapidiĝas, kiam komenciĝas la sekva kolora fazo. Komence strieca de ruĝo, la eksokarpa pigmentaĵo transiras de verda al ruĝa al malhelviola, indikante finan maturiĝan stadion. Ĉi tiu tuta procezo okazas dum periodo de dek tagoj kiel manĝebla kvalito de la fruktaj pintoj. Dum la tagoj post forigo de la arbo, la ekzokarpo malmoliĝas laŭ mezuro post postrikolta uzado kaj ĉirkaŭaj stokaj kondiĉoj, precipe relativaj humidaj niveloj. Se la ĉirkaŭa humideco estas alta, ekzokarpa malmoliĝo povas daŭri semajnon aŭ pli, kiam la karna kvalito estas plej alta kaj bonega por konsumo. Tamen, post pluraj pliaj tagoj da stokado, precipe se ne fridigita, la karno ene de la frukto povus difektiĝi sen evidentaj eksteraj indikoj. Uzi la malmolecon de ŝelo kiel indikilon de freŝeco dum la unuaj du semajnoj post rikolto estas tial nefidinda ĉar la ŝelo ne precize malkaŝas la internan staton de la karno. Se la ekzokarpo estas mola kaj cedema kiel matura kaj freŝa fruto en la arbo, ĝi estas kutime bona.
Rumilly-en-Cambrésis
Geografio
Rumilly-en-Cambrésis etendiĝas sur 6,76 km².
Mangostano
Mangostanarbo
La manĝebla endokarpo de la mangostano havas la saman formon kaj grandecon kiel mandarino en diametro de 4–6 cm (1 1⁄2-2 1⁄2 colo), sed estas blanka. La nombro de fruktaj segmentoj egalas ĝuste kun la nombro de stigmaj loboj sur la ekstera apekso; sekve, pli alta nombro de karnaj segmentoj ankaŭ respondas al la plej malmultaj semoj. La cirklo de kojnoformaj segmentoj enhavas 4-8, malofte 9 segmentojn, la pli grandaj enhavante la apomiktikajn semojn kiuj estas nemanĝeblaj krom se rostitaj. Kiel ne-klimakera frukto, plukita mangostano ne maturiĝas plu, do devas esti konsumata baldaŭ post rikolto.
Ofte priskribita kiel subtila bongustaĵo, la karno havas escepte mildan aromon, kvante havante ĉirkaŭ 1/400-an de la kemiaj konsistigaĵoj de bonodoraj fruktoj, klarigante ĝian relativan mildecon. La ĉefaj volatilaj eroj havantaj karamelajn, herbajn kaj buterajn notojn kiel parto de la mangostana parfumo estas heksila acetato, heksenolo kaj α-copaene.
Nutra enhavo
La endokarpo estas la blanka parto de la frukto enhavanta mildan guston, kiu popularigas la frukton por manĝi. Se analizite specife por ĝia enhavo de esencaj nutraĵoj, tamen mangostana nutrado estas modesta, ĉar ĉiuj nutraĵoj analizitaj estas malalta procento de la Dieta Referenca Konsumado (vidu tablon por konservitaj fruktoj en siropo, USDA Nutrient Database; notu, ke nutraj valoroj por freŝaj fruktoj probable estas malsamaj, sed ne estis publikigitaj de bonfama fonto).
Cnt (gazeto)
cnt estas gazeto kiu eldonas la sindikato Confederación Nacional del Trabajo (CNT) kiel la ĉefa komunikilo de tiu organizo anarkosindikatisma. Estas ĉiumonata gazeto, de 32 paĝoj en kvar kolumnoj, en blankaj kaj nigra escepte la kovrilpaĝoj plus kvar paĝoj en interno.
Mangostano
Kuirarta
Alveninte al Usono en 2007, freŝaj mangostanoj vendiĝis je ĝis $ 60 po funto en specialaj produktaj butikoj en Novjorko, sed pli vasta havebleco kaj iom pli malaltaj prezoj fariĝis oftaj en Usono kaj Kanado. Malgraŭ klopodoj supre priskribitaj por kreskigi mangostanon en la Okcidenta Hemisfero, preskaŭ la tuta provizo estas importita el Tajlando.
Cnt (gazeto)
Oni elektas ties direktoro (ĉefredaktoro) kaj rezidurbo en kongreso aŭ konfederacia plenumo de la CNT, kaj tiu havas plenumtempon de du jaroj. La direktoro zorgas pri la distribuado, presado, vendado, administrado de la abonoj kaj ricevoj de artikoloj por la gazeto.
Mangostano
Kuirarta
Antaŭ maturiĝo, la mangostana ŝelo estas fibreca kaj firma, sed fariĝas mola kaj facile kaŝebla kiam la frukto maturiĝas. Por malfermi mangostanon, la ŝelo povas esti tranĉita per tranĉilo, trarigardita milde laŭ premo per la dikfingroj ĝis ĝi fendetiĝas, kaj tiam disigita por riveli la frukton. Alternative, la mangostano povas esti malfermita sen tranĉilo premante la ŝelon de la fundo ĝis ĝia rompiĝo, permesante forigi la ŝelon kaj manĝi la frukton ankoraŭ ligita al la pedunklo. Foje, dum senŝeligado de maturaj fruktoj, la purpura ekzokarpa suko povas makuli haŭton aŭ ŝtofon.
Cnt (gazeto)
La direktoro elektita por la gazeto ĉeestas la kunsidoj de la konfederacia komitato de la CNT kun voĉrajto sed sen voĉdonrajto.
Mangostano
Tradicia medicino
Diversaj partoj de la planto havas historion de uzo en tradicia medicino, plejparte en Sudorienta Azio; ĝi eble estis uzata por trakti haŭtajn infektojn, vundojn, disenterion, urinduktajn infektojn kaj gastro-intestajn plendojn, kvankam ne ekzistas altkvalitaj klinikaj pruvoj pri iuj el ĉi tiuj efikoj.
Cnt (gazeto)
La gazeto cnt eldoniĝas per permesilo Creative Commons de karaktero copyleft kaj krom sur papero, ĝi povas esti legata en Interreto.
Mangostano
Tradicia medicino
Sekigitaj fruktoj estas senditaj al Singapuro por esti prilaboritaj por kuracaj uzoj, kiuj povas inkluzivi disenterion, haŭtajn malordojn kaj diversajn aliajn etajn malsanojn en pluraj landoj tra Azio. Ne ekzistas fidindaj pruvoj, ke mangostana suko, pureo, ŝelo aŭ eltiraĵoj efikas kiel kuracado por homaj malsanoj. [28] [29]
Cnt (gazeto)
Kunlaborantoj
Kun la informaro eldonita de la sindikato CNT, inter la oftaj kolumnistoj en la aktualo: la jam mortintaj Moncho Alpuente kaj Agustín García Calvo, Ana Sigüenza, ICEA, José Luis Gutiérrez, José Luis García Rúa, Paco Cuevas, Pepe Gómez, José Luis Velasco kaj Javier Ortiz.
Kantono Hillsborough
La nomo Kantono Hillsborough  - angle Hillsborough County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Mangostano
Natura tinkturo
La ekstrakto de mangostaj ŝeloj estas tradicie uzata en Indonezio kiel natura tinkturo por kolorigo de brunaj, malhelbrunaj, purpuraj aŭ ruĝaj nuancoj aplikitaj al tenun-ikat kaj batik-teksaĵoj. [30]
Aliaj uzoj
Mangostanaj branĉetoj estis uzataj kiel maĉaj bastonoj en Ganao, kaj la ligno estis uzata por fari lancojn kaj meblojn en Tajlando. La ŝelo de la mangostana frukto ankaŭ estis uzata por sunbruni ledon en Ĉinio.
Fitokemiaĵoj
Mangostana ŝelo enhavas ksantonoidojn, kiel mangostino, kaj aliajn fitokemiaĵojn. Polisakaridaj kaj ksantonaj komponaĵoj troviĝas en la fruktoj, folioj kaj kernligno de la mangostanujo. Plene maturaj fruktoj enhavas ksantonojn, gartaninon, 8-disoksigartaninon kaj normangostinon.
Merkatado
Freŝa mangostano estas surmerkatigita nur dum mallonga periodo de ses al dek semajnoj pro sia laŭsezona naturo. Ĝi estas ĉefe kultivata de etbienuloj kaj vendita ĉe fruktobudoj ĉe vojrandoj. Ĝia neregula, mallonga provizo kaŭzas larĝajn prezŝanĝojn laŭlonge de sia sezono kaj tra la jaroj. Aldone ne ekzistas norma taksado de kvalito de produktoj aŭ kvalifika sistemo, kio malfaciligas internacian komercon de la fruktoj. La mangostano ankoraŭ restas malofta en okcidentaj merkatoj, kvankam ĝia populareco kreskas, kaj ĝi ofte vendiĝas je alta prezo.
Brusvily
Brusvily (jen france, bretone Bruzivili) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Côtes-d'Armor (jen france, Aodoù-an-Arvor), “marbordoj de la lando ĉe la maro”, en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Geografio
La urbo situas sude de Dinan. Ĝi estas malgranda urbo.
Mihály Vajda
Mihály Vajda naskiĝis la  1935 en Budapeŝto.
Simbolaj bestoj de ŝtatoj
Tiu estas listo de simbolaj aŭ blazonaj bestoj de ŝtatoj:
Mihály Vajda
Biografio
Mihály Vajda post la abituriento li lernis en Instituto Lenin, poste en Universitato de Budapeŝto inter 1957-1960. Post la diplomo li instruis en bazlernejo, krome li aliĝia al filozofis rondo de György Lukács. Li eklaboris en 1961 en filozofia instituto, sed en 1973 li estis eksigita, sekve li tradukadis kaj instruis lingvon. Li estis gastoprofesoro en Bremen 1977-1980, poste en Novjorko, Siegen kaj Kassel. Depost fino de la socialismo en 1990 li estis nomita katedrestro en universitato en Debrecen. Li doktoriĝis en 1992 antaŭ la akademio. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1993-2008.
Steinen
Steinen havas diversajn signifojn:
Beesel
Beesel estas municipo en la nederlanda provinco Limburgo.
Harale
Harale (hungare: Haraly haraj) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Târgu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al Ghelinţa.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 406 loĝantojn (hungaroj); en 1992 274 (99% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1523. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Háromszék vármegye).
Píla (distrikto Žarnovica)
Píla (hungare Dóczyfűrésze [dOcifUrEse], germane Paulisch Pila) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Glaciepoka tunela valo
Glaciepoka tunela valo ekestis kiam en malvarmaj epokoj kiel ekzemple la plejstoceno la glacio de glaĉero respektive glacitavolo suprenŝoviĝis iun deklivon el sablo aŭ alispeca tera grundo, kaj la en glaciepoka somero glacisurface degelanta akvo, kiu rapide atingis la glacian fundon ne povis subenflui la deklivon, sed ŝoviĝis supren kun la glacia maso, ĉizante valon en la teran grundon. Iusence el geologia vidpunkto ili estas la "malo" de fjordoj, profundaj valoj kiuj ekestis pro subenfluanta akvo de subenglitanta glaĉero, ofte fluanta en maron, tiel ke la profundiĝintaj valoj ofte poste iĝis longaj, mallarĝaj maraj "branĉoj".
Píla (distrikto Žarnovica)
Situo
Píla situas laŭ traira flankovojo. Nová Baňa troviĝas je 20 km.
Glaciepoka tunela valo
Tamen ankaŭ iuj glaciepokaj tunelaj valoj pro posta malaltiĝo de tuta tektona plato aŭ pro altiĝo de mara akvosurfaco iĝis "mallarĝaj maraj branĉoj". Kaj en orienta Jutlando kaj orienta Ŝlesvigo-Holstinio ekzistas pluraj malvastaj marbranĉoj, kiuj ekestis kiam en la lasta plejstocena glaciepoko antaŭ 20 000 ĝis 70 000 jaroj la giganta glacitavolo kovranta la kompletan Baltan Maron, Skandinavion, Baltion kaj aliajn ĉirkaŭajn marbordajn regionojn etendiĝis okcidenten al la eŭropa kontinento kaj ĉizis valojn kaj marbranĉojn en la grundon deorienta Jutlando kaj orienta Ŝlesvigo-Holstinio. Ekzemploj pri tia origine glaciepoka tunela valo estas la marbranĉoj Schlei kaj "Flensburga fjordo".
Píla (distrikto Žarnovica)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1534. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1890 la oficiala hungara loknomo estis Pila, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dóczyfűrésze 1857 homoj, (germanoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Píla 165 homoj, (150 slovakoj).
Glaciepoka tunela valo
Tiuj marbranĉoj en Danio kaj Germanio nomatas dane Fjord kaj germane Förde, videble etimologie la sama vorto kiel "fjordo", kvankam ili ne plenumas la geologian difinon de fjordo. Tial ke ne ekzistas konciza e-lingva vorto por la geologia termino "glaciepoka tunela valo", laŭ la ekzemploj de la dana kaj germana lingvoj proponatas en neformala esperanta lingvouzo ankaŭ nomi la glaciepokajn tunelajn valojn "fjordo".
Cabo Rojo (Porto-Riko)
Cabo Rojo estas municipo situa en la plej sudokcidenta marborda pinto de Porto-Riko kaj formas parton de la urba areo de San Germán – Cabo Rojo kaj de la pli granda metropola areo Mayagüez.
Cabo Rojo (Ruĝa Kabo) devenas sian nomon kaj el la ruĝeca koloro de siaj salaj plaĝoj kaj de la ruĝeca nuanco kiu karakterizas la marbordajn klifojn laŭlonge de ties suda marbordo. Laŭ legendo, la nomo estis donita de Kristoforo Kolumbo mem, kvankam tio estas ege malprobabla. La unua preĝejo, fondita en 1783, nomiĝis San José (Sankta Jozefo). La nuna katolika preĝejo nomiĝas San Miguel Arcángel (Sankta Mikaelo) kaj situas ĉe la placo de la urbo.
La areo estas 182.21 km² kaj la populacio de 46,911 loĝantoj.
11826 Yurijgromov
11826  Yurijgromov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun en Rusio.)
Nomo
Ĝia nomo honoras Jurij Iosifoviĉ Gromov, profesoron pri homa scienco kaj socia scienco ĉe la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato kaj faman majstron pri koreografio, kiu edukis multenombrajn talentajn lernantojn.
Ryuta Kanai
Ryuta Kanai (金井 隆太, n. ) estas japana futbalisto.
Kantono Rockingham
La nomo Kantono Rockingham - angle Rockingham County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Ryuta Kanai
Li futbalis ĉe Vanraure Hachinohe.
Administracia juĝistaro en Libano
Juro > Nacia juro > Administracia juro > Administracia juĝistaro
En Libano la administracia juĝistaro organiziĝas ĉirkaŭ la Ŝtata Konsilio, kiu rolas jen kiel juĝisto jen kiel konsilanto.
Kiel juĝisto, la Ŝtata Konsilio estas:
La administracia juĝistaro verdiktas pri la administraciaj aktoj kaj pri la petoj de kompenso pro damaĝoj kaŭzitaj de la agado de administracio. Ĝi povas nuligi, eĉ refari la administraciajn aktojn, kaj aljuĝi kompensojn.
Kiel konsilanto de la registaro (koncerne leĝ- aŭ dekreto-projektojn) rolas la administracia ĉambro de la Ŝtata Konsilio. Ĝiajn opiniojn tre ofte sekvas la ministraro kaj la aliaj administraciaj aŭtoritatoj.
Provinca rekonstrua teamo
La Provinca rekonstrua teamo (angle Provincial reconstruction team - PRT) estas projekto de Usono kaj la okupaj nacioj en Afganujo por akiri konfidon de la loĝantoj, helpi konstruon de Afganujo.
Gieleroth
Gieleroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Provinca rekonstrua teamo
En unu PRT laboras 3-5 civiloj kaj multaj soldatoj de ISAF aŭ CFC-A.
Lotuka mitologio
La ĉefa dio estas nomata Aĵok; li estas ĝenerale rigardata kiel afabla kaj bonvolema, sed povas esti kolerigita. La mito diras ke iam la preĝo de virino por la resurekto de sia filo estis elaŭdita. Sed ŝia edzo ĉagreniĝis kaj denove mortigis la infanon. Laŭ la religio de la lotukoj Aĵok estis ofendita per liaj agoj kaj ĵuris, neniam plu resurektigi iun lotukon, kaj tiamaniere, laŭ la mito, la morto fariĝis permanenta.
Lesaca
Lesaca (en eŭska lingvo kaj oficiale Lesaka) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio troviĝanta en Navaro, situanta en la Pamplona merinlando, en la distrikto Cinco Villas kaj je 75 km de la ĉefurbo de la aŭtonoma regiono, Pamplono. Ĝi havas 31 153 loĝantojn.
Recklinghausen
Recklinghausen estas urbo en la pleja nordokcidento de la federacai lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio, ĉe la norda rando de la tre industria Ruhr-regiono. Ĝi apartenas al la distrikto Recklinghausen, la germana distrikto kun plej da loĝantoj, kaj estas ties administra centro kaj senkonkurence plej granda urbo. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Ekde la lokaj elektoj de 25.05.2014 Christoph Tesche estas la urbestro de la urbo Recklinghausen.
Konstruaĵoj
La historia urbokerno de Recklinghausen estas grandparte konservita. La historie plej grava konstruaĵo kaj simbolo de la urbo estas la katolika preĝejo Sankta Petro. Pliaj vidindaj konstruaĵoj estas restoj de la mezepoka remparo, la fortikaĵo Engelsburg Recklinghausen, la urbodomo konstruita dum 1908 kaj la festivalejo de la ĉiujara kultura evento Ruhrfestspiele. Du karbominejaj turoj de la urbo iĝis industriaj monumentoj: la turoj de la minejoj "Recklinghausen II" kaj "General Blumenthal".
Brika konstruaĵo de la dana artisto Per Kirkeby staras antaŭ la memorejo pri la viktimoj de la Dua Mondmilito ĉe la historia pordego Lohtor rande de la urbocentro. La artaĵo, 26 metrojn longa kaj 6 metrojn alta, konsistas el ses grandaj kaj sep etaj arkoj kaj estas integrita en la trotuaron.
Ilka Lánczy
LÁNCZY Ilka (la:nci) estis hungara aktorino naskiĝinta en Borszék la 14-an de novembro 1861 kaj mortinta en Budapest 19-an de septembro 1908.
Biografio
Post fino de aktorakademio en 1879 en Budapeŝto ŝi venis al Kassa al trupo de Ignác Krecsányi. En oktobro de 1884 ŝi engaĝigis sin al Nacia Teatro (Budapeŝto), kies ŝi estis anino ĝis julio de 1908 escepte 4 jaroj inter 1896 kaj 1900, kiam ŝi ludis en la Vígszínház. Ŝi ludis ankaŭ en Debrecen (1880–1883), Nagyvárad; en Szeged (1883–84). Ŝi havis rolojn plej ofte en komedioj.
Furfurila heksanato
Furfurila heksanato aŭ C11H16O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj furfurila alkoholo. Furfurila heksanato estas flava likvaĵo uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Furfurila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Furfurila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
43924 Martoni
43924 Martoni estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Stroncone, Italio).
Tokugawa Ieshige
Tokugawa Ieshige aŭ TOKUGAVA Ieŝige (japane 徳川 家重) (la 28-an de januaro 1712 - la 13-an de julio 1761) estis la naŭa ŝoguno de la Tokugawa-ŝoguneco de Japanio. La estis la unua filo de Tokugawa Yoshimune, lia patrino estis filino de Okubo Tadanao, konata kiel Osuma no kata''. Lia infanaĝa nomo estis Nagatomi-maru. Lia plenkreskixga ceremonio okazis en 1725.
Lia unua edzino, Nami-no-miya, estis filino de princo Fushimi-no-miya Kuninaga (伏見宮 邦永親王). Lia dua edzino, Okō, estis la filino de unu el la korteganoj kiu sekvis sian nobelan unuan edzinon de la Imperiestra kortego al la Ŝoguna Tribunalo en Edo. Tiu fame bonkora dua edzino estis patrino de Ieharu, kiu iĝus la heredanto de Ieshige.
Ieshige suferis de konstanta malfortikeco kaj severa paroldifekto. La elekto de Yoshimune de Ieshige kiel lia heredanto kreis konsiderindan polemikon ene de la ŝoguneco kiel liaj pli junaj fratoj Tokugawa Munetake kaj Tokugawa Munetada ŝajnis esti longe pli taŭgaj kandidatoj. Yoshimune daŭre insistis pri sia decido, preferante la konfucean principon de aparta rajto. Ieshige daŭris en la rolo de formala kondukanto de la ŝoguneco. Yoshimune direktis aferojn post lia oficiala emeritiĝo en 1745. Tiu atento estis dizajnita por certigi ke Ieshige estis sekura en sia oficejo. Ieshige restis ŝoguno ĝis 1760. Neinteresita en registaraj aferoj, Ieshige lasis ĉiujn decidojn en la manoj de Ooka Tadamitsu (1709–1760). Li oficiale retiriĝis en 1760 kaj alprenis la titolon Ōgosho, nomumis sian nuan filon Tokugawa Ieharu al la 10-a ŝoguno kaj mortis la sekvantan jaron. La dua filo de Ieshige estis Tokugawa Shigeyoshi, kiu iĝis fondinto de la klano Shimizu Tokugawa, kiu kun Tayasu kaj Hitotsubashi (establita fare de pli junaj fratoj de Ieshige) iĝis gosankyō, tri branĉoj de la Tokugawa-familio, el kiuj oni elektis la estontaj ŝogunoj, ĝis kiam la ĉefa familia linio ĉesis.
La regadon de Ieshige karakterizis koruptado, naturaj katastrofoj, malsategoj kaj naskiĝo de la komerca klaso, kaj lia mallerteco en traktado tiuj temoj tre malfortigis sian regkapablon. Liaj restaĵoj estis elfositaj kaj oni analizis tiujn en scienca enketo de 1958-1960. Oni kosntatis, ke liaj dentoj estis kurbaj kaj malbone misformitaj, konfirmis historiajn referencojn al lia paroldifekto, kaj ke lia sangogrupo estis tipo-A.
8552 Hyoichi
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana esplorvojaĝisto Hyoichi Kohno (japane 河野 兵市, Kōhno Hyōichi, 1958–2001). De 1980, li malsupreniris la Riveron Jukonon ; grimpis la montojn McKinley (6194 m) kaj Akonkagvo (6959 m), la plej altaj montoj en Norda kaj Suda Ameriko ; piediris tra Patagonio ; marŝis de Los-Anĝeleso al Novjorko, de Alĝerio al Togolando tra Saharo, kaj tiel plu. En 1997, li estis la unua japana kiu marŝi soleca al la Norda Poluso.
Nacia parko Noel Kempff Mercado
La nacia parko Noel Kempff Mercado estas naturprotektejo en Amazonio en Bolivio kaj ekde 2000 monda heredaĵo de UNESKO. La nacia parko situas en la nordorienta parto de la lando en la bolivia departemento Santa-Kruzio, ĉe la landlimo al Brazilo. La parko estis fondita la 28-an de junio 1979.
Jarmila Loukotková
Ŝi estas filino de la ĉeĥa etnografo, lingvisto kaj vojaĝanto Čestmír Loukotka (1895-1966), kiu studis la vivon de indianoj en la Suda Ameriko.
Titanosaŭro
Titanosaŭro estis genro de saŭropodaj dinosaŭroj, unue priskribita de Lydekker en 1877 el fragmentoj, sed ne konfirmita de plipostaj esploroj.
Jarmila Loukotková
Jarmila Loukotková studis gimnazion en Prago, dum la milito ŝi frekventis lingvolernejon kaj laboris ĉe la magistrato. Post la milito ŝi studis la francan lingvon kaj estetikon ĉe la filozofia fakultato, poste ŝi redaktis fremdlingvan gazeton.
Titanosaŭro
Titanosaŭro estis 9-12 metroj longa kaj pezis ĉirkaŭ 13 tunojn. Titanosaŭro tradicie oni traktis kiel "rubuja genro" pro malbone konservitaj saŭropodaj restaĵoj
La plej konata specio de Titanosaŭro, "Titanosaurus" colberti, oni alinomis al Isisaurus. Ĝi estas el la supra kretaceo de Hindio.
Jarmila Loukotková
Kiel verkistino ŝi dediĉis sian atenton precipe al historiaj romanoj. La francan mezepokon ŝi priskribis en la romanoj Spite la poeto kantas (pri Villon) kaj Dio aŭ diablo (pri marŝalo de Retz, amiko de Ĵan Dark), sed plej multe logis ŝin la romia antikveco. Romanoj Spartakus kaj Por kiu la sango bildigas ribelojn de sklavoj. Ne ekzistas la romia popolo estas romano pri poeto Petronius kaj imperiestro Nerono. Rido sub masko pri dramverkisto Terentius revenas al la epoko de militoj kontraŭ Kartago, same kiel Krio de nevideblaj pavoj. El la romia historio ĉerpas ankaŭ romano Hejme mortas homoj.
Kelkaj romanoj koncernas ankaŭ nian epokon (Donaco de la unua mateno, Meduzo, Rekompenco).
Parlamento (Reĝlando Francio)
Sub la reĝimo de la Reĝlando Francio, la parlamentoj (france: parlement) estis superaj provincaj kortumoj de justico. Ili ankaŭ havis limigitajn administrajn kaj politikajn povojn. Ne temis pri la "parlamentoj" kiun ni konas en la nuntempo. La parlamento de la franca monarkio estis la Ĝeneralaj Statoj. La unua parlamento de la Reĝlando Francio estis unu el la tri mezepokaj institucioj inter kiuj disdividiĝis la povo de la Reĝa Kortego, aŭ curia regis en latino. Ĝi okupiĝis pri la juraj aferoj kaj ĝi troviĝas en la origino de la Parlamento de Parizo, kreita en la 13-a jarcento. La aliaj du institucioj de la reĝa povo en Parizo estis la Konsilio de la Reĝo (Conseil du roi) kiu prizorgis la politikajn aferojn kaj la Ĉambro de Kalkuloj (Chambre des comptes) kiu okupiĝis pri la ekonomiaj aferoj.
0-a de januaro
La 0-a de januaro estas alternativa nomo por la 31-a de decembro. La 0-a januaro signifas la tagon antaŭ la 1-a de januaro en jaraj efemeridoj.
0-a de januaro okazis en la epoko por la efemerida sekundo, "en 1900, la 0-a januaro je 12 horoj efemeride." Nome, 12:00, 0 Jan. 1900 (UTC) estas sama kiel 12:00, 31 Dec. 1899 (UTC). Microsoft Excel povas montri la daton "January 0, 1900."
Nacia parko Noel Kempff Mercado
La parko nomiĝis unue „Huanchaca-naciparko“ kaj estis alinomita en 1988 honore al biologo kaj profesoro Noel Kempff Mercado, kiu zorgis pri la fondo de la parko kaj estis murdita en 1986 dum esplormisio en la parko far drogkontrabandistoj.
Ĉiba (urbo)
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Ĉiba estas
Ebersmunster
(jen france, origine germane kaj alemane Ebersmünster) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Rico Bulthuis
Junaĝo
Bulthuis estis la tria filo de Hendrik Bulthuis. Rico ne havis feliĉan junaĝon. Sian patrinon li nomis "megera virino" kaj pri sia patro Bulthuis diris ke malgraŭ la fakton, ke la patro povis paroli naŭ lingvojn, li "en neniu de tiuj lingvoj iam konversaciis kun mi."
Bulthuis plenkreskis en Haga popola distrikto kie estis multa superstiĉo, multaj okultistoj, kaj hindiaj migrantoj, kiuj rakontis al Bulthuis pri siaj hindiaj kredoj pri spiritoj. Rezulte, Bulthuis kredis je spiritoj kaj kiel infano ludis kun ili. Li ankaŭ imagis ke li havas fratinon.
Károly Vajkay
Károly Vajkay naskiĝis la  1825 en Vieno. Li mortis la 1893 en Parád.
Biografio
Károly Vajkay lernis juron en Pozsony. Komence li estis notario, en 1845 li advokatiĝis. Dum la hungara revolucio de 1848 li aliĝis al la hungara armeo, kie li atingis la oficiran rangon. Post la falo li devige devis servi en armeo de Habsburgoj, kie li denove atingis la oficiran rangon. En 1857 li sukcese civiliĝis kaj li ricevis diversajn jurajn postenojn, ekzemple ekde 1867 li estis juĝisto. En 1880 li estis nomita senatano pro la alta jura pozicio. Li pensiuliĝis en 1892, samtempe li ricevis premion.
Akrisio
Akrisio (helene Ακρίσιος, latine Acrisius) estis en la helena mitologio filo de la Argolanda reĝo Abaso. Akrisio estis lia sekvanto sur Argolanda trono.
Proito foriris al likia reĝo Iobato kaj edziĝis kun lia filino Anteo, alinomata Steneboio. Poste li revenis al Argolando fronte de armeo kaj batalis kun sia frato pri reĝa sekvanteco. La batalo estis kruela kaj sanga, sed kun nula rezulto. Pro tio Akrisio kaj Proito decidis dividi la reĝolandon. Akrisio restis en Arguso kaj Proito okupis Tirinson kun ĉirkaŭaĵo.
Pli poste filinon de Akrisio Danaon enamiĝis la plej alta dio Zeŭso. Sed ŝia patro volis ŝin antaŭ li ĉiumaniere prigardi kaj pro tio li fermis ŝin en burgajn kelojn. Tamen Zeŭso superis ĉiujn barojn kaj akiris ŝin en formo de la ora pluvo. Kiam Danao naskis filon Perseon, humiligita kaj kolerigita patro farigis kestegon kaj en ĝin enĵetis la patrinon kaj ŝian infanon kaj ĵetis ilin en la maron. Mirakle savis ilin ankoraŭ vivajn fiŝisto Dikto, frato de serifa reĝo Polidekto. La reĝo gastame akceptis ilin, sed ankaŭ senskurpule klopodis pri amo de Danao, malgraŭ ŝi daŭre rifuzis lin. Tio daŭris ĝis Persea plenkresko, kiu poste defendis sian patrinon. En ekestintaj kvereloj la reĝo pridubis dian originon de Perseo kaj proponis al li superhoman taskon, ke li trovu kaj mortigu Gorgonon Meduzon kaj por pruvo alportu ŝian kapon. Tion fakte Perseo helpe de dioj okazigis. Kiam li montris al la reĝo Meduzan kapon, la reĝo transformiĝis en ŝtonon.
Pava
Pava (hungare: Páva) estas vilaĝo en Rumanio norde de Covasna (urbo). Apartenas al la komunumo Zăbala.
András Oplatka
András Oplatka [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Oplatka András, la nomo en Svislando Andreas Oplatka estis hungara-svislandana historiisto, ĵurnalisto, redaktoro, profesoro, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (2013).
Pava
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1089 loĝantojn (hungaroj).
András Oplatka
András Oplatka  naskiĝis naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Zollikon (Svislando).
Pava
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1567. Ĝi estis sikula vilaĝo en Orbai-seĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Háromszék).
Villers-Guislain
Villers-Guislain estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 641 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Villers-Guislain situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Villers-Guislain etendiĝas sur 11,27 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Gérard Allart, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Villers-Guislain apartenas al la kantono de Marcoing, kies ĉefurbo estas Marcoing. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Valdés
La duoninsulo Valdés (hispane: Península Valdés) estas ĉ. 3.625 km² granda kaj situas en la argentina provinco Chubut ĉe la Atlantiko. Ĝi estas naturprotektejo aldonita en 1999 al la monda heredaĵo de UNESKO.
La golfo Nuevo (Nova Golfo) estas golfo sude de la Istmo Carlos Ameghino kiu kunigas la duoninsulon Valdés kun la kontinento. La golfo San José (Sankta Jozefo) estas golfo situa norde de la Istmo Carlos Ameghino.
Borsele
Borsele estas municipo en la nederlanda provinco Zelando.
Steinhagen
Steinhagen havas diversajn signifojn:
Gao Shun
Gao Shun (ĉine: 高順 / 高顺, mortis en 198) estis ĉina militoficiro sub ordo de la militestro Lu Bu en la fino de la dinastio Han en antikva Ĉinujo. Li estis kaj simpla kaj severa, unu el la plej talentaj kaj fidelaj generaloj, kiuj aliĝis al Lu Bu. Kvankam tiu lasta traktis lin nedankema kaj ne atentis liajn konsilojn, Gao Shun daŭre restis fidela.
Biografio
En la jaro 194 post la konkero de Puyang kaj akompanata de Wei Xu kaj Hou Cheng, li estis sendita okcidenten por defendi kampejon. Helpitaj de Lu Bu, ili sukcesis rekonkeri la ejon kaj forpeli el ĝi la malamikon Cao Cao. Iom poste li batalis denove sukcese en la defendo de Puyang. Li poste sekvis Lu Bu al Xuzhou. Pli poste, Lu Bu nomis lin guberniestro de la urbo de Xiaopei.
En la jaro 196, li subpremis la ribelon de Hao Meng en Xuzhou kaj iom poste, kiam Yuan Shu starigis sian grandan armeon, li kontaŭstaris la trupojn estritajn de Qiao Rui. Poste, kiam alianciĝis Liu Bei kaj Cao Cao por kontraŭstari Lu Bu, Gao Shun, tiam generalo de la ĝentilhomoj de la domo, li sukcesis belegan venkon, gajnante la urbon de Liu Bei kaj kontraŭstarante la klopodojn de Xiahou Dun. Tamen en la jaro 198 li perdis la urbon pro tompo fare de Chen Deng kaj fuĝis kun Lu Bu al Xiapi. Sieĝita li ne plu povis rezisti la trupojn de Cao Cao kaj estis kaptita. Rifuzinte submetiĝi, li estis ekzekutita laŭ ordono de Cao Cao.
Tabo
La horizontala tabo (aŭ sigle,  ) estas Askia stirsigno numero 9, uzata por aranĝi tekston en kampojn aŭ kolumnojn. Tiu stirsigno ŝovas la tajpilan ĉareton aŭ la ekranan kursoron al la sekva tab-pozicio. Tradicie tiuj pozicioj estas obloj de 8 (se numeri la signopoziciojn en linio ekde 0): 0, 8, 16, 24 ... (aŭ obloj de 8 plus 1: 1, 9, 17, 25 ..., se numeri ekde 1).
Fanagalo
Fanagalo aŭ Fanakalo (fana ga lo ’tiel’, kuluma fana ga lo ’parolu tiel’) estas piĝina lingvo de suda Afriko. Ĝi baziĝas ĉefe sur la proksime parencaj nguni-lingvoj (zulua, kosa, norda kaj suda ndebela kaj aliaj) kun vortaraj elementoj ankaŭ el la angla kaj la afrikansa. La lingvo estis unue uzata inter blankuloj kaj ties nigrulaj servistoj. Dum la 20-a jarcento, ĝi estis vaste uzata en la minejoj de Sud-Afriko kaj ankaŭ en najbaraj landoj, kiel Namibio kaj Zimbabvo. Por la uzado en minejoj, ĝi estis iagrade normigita. Post la falo de la apartisma reĝimo, la populareco de la lingvo malkreskis.
Tabo
unu↹du↹tri↹kvar 1↹2↹3↹4 5↹6↹7↹8 9↹10↹11↹12
Fanagalo
Plej multaj piĝinaj lingvoj estiĝis dum la kolonia epoko pro la komunikbezono inter koloniigantoj kaj lokaj popoloj aŭ sklavoj. Tiel ankaŭ estis en la kazo de fanagalo. En plej multaj kazoj, la vortprovizo de piĝina lingvo devenas de la pli altprestiĝa lingvo de la koloniigantoj. La gramatiko tipe estas rudimenta aŭ novkreita. En la kazo de fanagalo tamen la vortprovizo grandparte devenas de lokaj lingvoj, kaj la gramatiko estas nur simpligita, iom simile al tiu de esperanto kompare kun ties fontlingvoj.
Kelkaj trajtoj
La vokaloj de fanagalo estas la samaj kiel en esperanto, kaj la vortakcento estas same sur la antaŭlasta silabo.
Vortkomence, la nazaloj [m] kaj [n] formas propran silabon en pozicio antaŭ konsonanto.
Inter la konsonantoj troviĝas kelkaj, kiuj estas fremdaj al esperanto. Tiuj estas la laterala frikativo, skribita "hl" kaj la tri klaketoj: dentala, palatala kaj laterala, skribitaj "c", "q", kaj "x".
Ekzistas difina artikolo lo. Mankas nedifina artikolo.
Pluralo formiĝas per prefikso ma-, sed ekzistas kelkaj neregulaj formoj.
La personaj pronomoj estas la jenaj:
mina 'mi', wena 'vi', yena 'li/ŝi',
tina 'ni', wenazonke 'vi (pluraj)', yenazonke 'ili'.
Nepersona 'ĝi' esprimiĝas kiel lo into ('la aĵo') aŭ simile.
Verbformoj (same por ĉiuj verboj)
-a '-as'
-ile '-is'
-iwa '-iĝas'
-iwe '-iĝis'
-isa '-igas'
-isele '-igis'
Futuro indikiĝas per antaŭmetita partikulo zo.
La preĝo ”Patro nia”
Baba gatina, Wena kona pezulu,
Tina bonga lo Gama gawena;
Tina vuma lo mtetu gawena
Lapa mhlaba, fana na pezulu.
Niga tina namuhla lo zinkwa yena izwasisa;
Futi, yeka masono gatina,
Loskati tina yekelela masono ga lomunye.
Hayi letisa tina lapa lo cala;
Kodwa, sindisa tina ku lo bubi,
Ndaba wena kona lo-mteto, lo mandla, na lo dumela,
Zonkeskat. Amen.
(14704) 2000 CE2
(14704) 2000 CE2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma Japanio).
3007 Reaves
3007 Reaves estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
(18759) 1999 HO2
(18759) 1999 HO2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem elde Valinhos (Brazilo).
Jean Tousseul
Jean TOUSSEUL (naskiĝis en Landenne-sur-Meuse, la, mortis en Seilles la ) estas la plumnomo de la belga valona verkisto Olivier Degée.
Unue manlaboristo, li poste iĝis ĵurnalisto inter 1923 kaj 1927, antaŭ ol dediĉi sin nur al verkado. Li publikigis ĉirkaŭ 50 librojn, el kiuj multaj estis tradukitaj en diversajn lingvojn.
Viŝegrada grupo
Viŝegrada grupo (ankaŭ nomata Viŝegrada kvaropo aŭ V4, okaze en evitinda formo Visegrada grupo) estas alianco de kvar ŝtatoj de Meza Eŭropo: Ĉeĥio, Hungario, Pollando kaj Slovakio. Unusola organizaĵo de Viŝegrada grupo estas Internacia Viŝegrada Fonduso kun sidejo en Bratislavo, fondita en la jaro 1999. Ĉiun duonjaron okazas renkontoj de ĉefministroj (kutime junie kaj decembre), kaj ĉiujare renkontoj de prezidentoj (plejparte septembre) kaj de prezidantoj de parlamentoj (junie).
Historio
Historie Viŝegrada grupo estas inspirita pro renkontiĝo de ĉeĥa, pola kaj hungara reĝoj en la hungara urbo Visegrád en la jaro 1335. La moderna periodo de V4 datiĝas ekde la 15-a de februaro 1991, kiam okazis renkonto de la prezidentoj de Pollando (Lech Wałęsa) kaj de Ĉeĥoslovakio (Václav Havel) kune kun ĉefministro de Hungario (József Antall) sur kastelo de Visegrád, en kiu estis destinita kunlaborado inter tiuj ĉi tri ŝtatoj (pro dividiĝo de Ĉeĥoslovakio ili fariĝis kvar) por celo de subteno de la procezo de eŭropa integrado.
Dum la renkonto oni fiksis principojn de estonta kunlaboro inter la ŝtatoj, kaj aparte reciprokan konsultadon kaj kunordigon de siaj agadoj kune kun reciproka helpo sur internacia nivelo. La ĉefa premiso estis komuna integriĝo kun Eŭropa Unio kaj NATO por ne krei novajn disdividojn post falo de Orienta Bloko. De tio rezultis parto de deklaritaj taskoj, kiel ekz. estimo al homrajtoj, konstruo de parlamenta demokratio, nuligo de ekonomiaj kaj administraciaj postlasitaĵoj de la forpasinta reĝimo.
La dua renkonto okazis la 6-an de oktobro 1991 en Krakovo. Ĝian trapason kaj deklaradon influis disfalo de Sovetunio kaj disfalo de Jugoslavio. Oni ĉefe strebis certigi sekurecon al la ŝtatoj, ĉar post malfondo de Varsovia Pakto ili estis membroj de neniu militista alianco.
De tiu tempo signife kreskis nombro de renkontoj de altrangaj politikistoj kaj oni priparolis ne nur eksterlandan politikon, sed ankaŭ reciprokajn rilatojn, ĉar iliaj ŝtatoj prezentis tre proksiman nivelon de la soci-ekonomia evoluo.
En 1992 fiksiĝis Mezeŭropa Interkompreno pri Libera Komerco (CEFTA) inter Pollando, Ĉeĥio, Slovakio kaj Hungario.
Kunlaboro kadre de la grupo, precipe la regiona integriĝo, suferis pro malsamaj prioritetoj de la unuopaj ŝtatoj, strebantaj anaŭ ĉio kun integriĝo kun Eŭropa Unio (aparte videbla kaze de Ĉeĥio), kaj nur malrapidigo de la eŭropaj integraj procezoj devigis kreon de interkonsento CEFTA, kiu alportis palpeblajn ekonomiajn rezultojn.
La eniro de la membroj de Viŝegrada grupo en Eŭropan Union, kiu estis en tiuj ĉi landoj konsentita en referendumoj, okazis la 1-an de majo 2004.
Prezidado en la Viŝegrada Grupo
Indikita lando transprenas la prezidadon de la 1-a de julio ĝis la 30-a de junio de la venonta jaro. En 1991/1992 komencis
Aktuala sinsekvo:
Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado
Unua Aŭtonomeca Paraŝutista Brigado (1 Samodzielna Brygada Spadochronowa) estas paraŝuta taktika unuo de la Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento, formigita en Britio dum la dua mondmilito. Principe la brigado estis batalonta en Pollando. Fine estis uzita de Aliancanoj dum la Operaco Market Garden.
Steinhausen
Steinhausen estas nomo de diversaj lokoj: