cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Team
En 1989, Team eldonis la albumon "En Esperanto" (resp. "Ora Team'", la jena en pli bona kvalito). Tiu albumo enhavis tradukojn de Giorgio Silfer kaj Perla Martinelli el la slovaka, helpe de Stano Marček.
Josephine Lang
Josephine Caroline LANG (1815 en Munkeno - 1880) estis germana komponistino.
Vivo
Ŝi estis filino de la Munkena Kapelmajstro, la violonisto Theobald Lang, kaj la operkantisto Regina Hitzelberger. De frua aĝo la patrino instruis pianon al Josephine; tiel evidentiĝis la granda potencialo de la kvinjara Josephine. Danke al sia avo, ŝi havis instruistojn kiel la komponistojn Felix Mendelssohn kaj Ferdinand Hiller, kiuj profunde instruis ŝin pri muzikteorio. Ŝi faris sian debutkoncerton je la aĝo de 11, kaj la unuan komponaĵon ŝi verkis du jarojn poste. Jam en la aĝo de 16 Josephine Lang publikigis du kolektojn de kantoj. Mendelssohn instigis Josephine studi en Berlino, sed ŝia patro malpermesis tion.
En alpa sanulejo ŝi renkontis Christian Reinhold Köstlin, advokato, universitata profesoro kaj poeto. Ili enamiĝis kaj dividis feliĉan geedzecon kun ses infanoj. Ŝi muzikigis la poezion de sia edzo  “Ĉu mi foje pensas pri vi?” (Ob ich manchmal Dein gedenke?). Ĝi estas pasia amdeklaro, kun la ferma linio “Ami vin estas mia celo”.
Thea Derks, nederlanda muzikĵurnalisto, skribas pri ĝi: “''La kanto komenciĝas sufiĉe melankolia kaj pripensema, sed brulantaj emocioj muĝas sub la deklamita teksto. Lang proponas majstran priskribon pri amo, kiu fajreretas sub la haŭto, kaj foje liberiĝas en graciaj, ĉielaj eksplodoj de la solisto. La piano sekvas kiel ombro la voĉajn liniojn, kiu fermas la kanton sur la toniko kun la sama sereneco kun kiu ĝi komenciĝis."''
Felix Mendelssohn skribis en letero: “(ŝi) havas donon por kantverkado kaj kantado, ekzakte kiel mi havas." … “ĝi estas verŝajne la plej perfekta muzika plezuro, kiun oni donis al mi ĝis nun.”
Fanny (Hensel) Mendelssohn estis same kortuŝita de ŝia talento :"Mi ŝatas (ŝiajn kantojn) tiel multe ke mi ludas ilin kaj ludas ilin denove, mi ne povas lasi ilin."
Robert Schumann publikigis kanton de Josephine en la Nova Muzika Revuo (Neue Zeitschrift für Musik) jam en 1838. Dum sia vivodaŭro, Josephine Lang publikigis pli ol 40 verkojn, sed komponis pli ol 300, pli ol duono el kiuj neniam estis publikigitaj.
Ŝi verkis preskaŭ ekskluzive lidojn, ofte kun temoj de amo kaj naturo. Lang ankaŭ komponis verkojn por piano kaj violono, inkluzive pianosonaton kun deviga violonakompano nomita "Sonata avec Violon" kaj alian pecon kun deviga violonparto. Ne ĉiuj komponaĵoj de Lang estis sekularaj, ŝi ankaŭ verkis kelkajn sanktajn korusajn komponaĵojn kiel ekzemple Cyries kaj Ave Maria.
Thea Derks daŭre komentas, ke por la poemo de Goethe, pli konata kiel Mignons Klage, “l''a propono de Lang estas pli ekscita ol multaj aliaj 'grandaj' versioj. Kontraŭ la malĝojo de Schubert, la pasiveco de Schumann kaj la subpremita malespero de Wolf, Lang metas la mallongajn, ferocajn ekkriojn de la mezosoprano. Ŝi pafas al ni siajn vortojn kiel kuglojn, en dinamiko, kiu subite ŝanĝas inter ‘piano’ kaj ‘fortissimo’. Nun jen virino, kiu obstine rezistas sian sorton.''”
== Elektita listo de eldonitaj verkoj ==
Koralaj verkoj
Je "Elektitaj kantoj laŭ tekstoj de Reinhold Köstlin", 2008:
Fislisbach
Pri la komunumo
Fislisbach estas komunumo en la distrikto Baden de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 5061 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Fislisbach situas en kaldrono inter du montetoj, nome Buchberg' kun alteco de 468 m s.m. kaj Hiltiberg'' kun alteco de 470 m s.m.. La komunumo apartenas al la aglomeraĵo de la najbara urbo Baden (Argovio).
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fislisbach limas en nordo al la distriktĉefurbo Baden, en oriento al Neuenhof kaj Oberrohrdorf, en sudo al Niederrohrdorf kaj Mellingen, en okcidento al la eksklavo Rütihof de la urbo Baden, kaj en nordokcidento al Birmenstorf.
Trafiko
En Fislisbach kuniĝas kantona ĉefvojo de Bremgarten kaj de la kulmino de Mutschellen-Pasejo al Baden (Argovio). Sur ambaŭ cirkulas po du poŝtaŭtolinioj, tiel ke la komunumo estas bone konektita al la publika trafikreto. Sudokcidente de la vilaĝo en Mellingen estis malfermita en la jaro 2004 stacio de la Heitsersberg-linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj, de kie estas rekta regiontrajnkonekto al Zuriko.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 3 kilometrojn norde en Dättwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Fislisbach datiĝas el la jaro 1184 kiel Vicelisbach.
En mezepoko Fislisbach estis sub la regado de la Habsburgoj. Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, ĝi estis atribuita al la voktejo Birmenstorf de la Grafejo Baden.
Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 la vilaĝo apartenis dum kvin jaroj al la tiama Kantono Baden. Post ties integriĝo al la hodiaŭa Kantono Argovio, Fislisbach fariĝis politika komunumo de la argovia distrikto Baden.
NGC 7733
NGC 7733 (aliaj indikoj — ESO 110-22, ESO 78-1, AM 2339-661, PGC 72177) estas galaksio en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Bob Hawke
Robert James Lee "Bob" Hawke, Sr. (9-a de decembro 1929 kaj mortis la 16-a de majo 2019) estis aŭstralia politikisto kiu estis la Ĉefministro de Aŭstralio kaj la estro de la Aŭstralia Laborista Partio el 1983 al 1991.
Post gradiĝi el la Universitato Oksfordo en 1956, Hawke aliĝis al la sindikataro Australian Council of Trade Unions (ACTU) kiel esploristo. Li iĝis responsa pri salajra arbitrado, kaj poste estis elektita Prezidento de ACTU en 1969, kie li plenumis senprecedencan nivelon de populareco. Post jardeko kiel ACTU Prezidento, Hawke anoncis intencon eniri en politiko, kaj estis tuj elektita al la Ĉambro de Reprezentantoj kiel Laborista Parlamentano el Wills.
Tri jarojn poste, li kondukis la Laboristan Partion al venko en la federacia baloto de 1983 kaj iĝis Ĉefministro de Aŭstralio. Li kondukis la Laboristan Partion al venko en tri pliaj balotoj nome en 1984, 1987 kaj 1990, kio faris lin la plej balote sukcesa Laborista Estro en la historio de Aŭstralio. La Registaro Hawke kreis sistemojn kaj sanzorgan Medicare kaj terzorgan Landcare, sistemon por kongruigi prezojn kaj enspezojn, formis la organizon APEK, flosigis la aŭstralian dolaron, senreguligis la financan sektoron, enkondukis la sistemon de familia helpo, anoncis la "Advance Australia Fair" kiel la oficiala nacia himno kaj iniciatis la emeritan pensipagon por ĉiuj laboristoj.
Hawke estis finfine anstataŭita kiel laborista partiestro fare de Paul Keating fine de 1991, kiu havigos al la laborista registaro rekordan kvinan sinsekvan venkon kaj rekordajn 13 jarojn en regado en 1993. Li restis ĝis nun la plej longdaŭra laborista funkcianta Ĉefministro, la tri plej longdaŭra funkcianta Ĉefministro de Aŭstralio kaj estas nune la plej aĝa vivanta iama Ĉefministro. Ĝis nun, li estas la nura aŭstralia ĉefministro kiu naskiĝis en Suda Aŭstralio.
Tertremo en Ŝenŝjio
La Tertremo en Ŝenŝjio estas la plej mortiga tertremo iame registrata, kiu mortigis proksime 830.000 homojn. Ĝi okazis dum la mateno de en Ŝenŝjio (Shaanxi), Ĉinio. Plej homoj en la tertrema regiono loĝis en manfaritaj kavernoj, kiu destruiĝis dum la katastrofo. Aliaj provincoj damaĝita estis Ŝanŝjio, Henano, Gansuo, Hebejo, Ŝandongo, Hubei, Hunano, Ĝjangsuo kaj Anhujo.
Nieul (stacidomo)
Nieul estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Nieul, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Le Dorat - Limoges-Bénédictins (606000).
Kalia stearoila laktilato
Kalia stearoila laktilato, KSL, aŭ C21H39KO4 estas nutro-adukto de kalio, stearata acido kaj laktata acido, disvolvita en la jardeko 1950 de la usona Kompanio C.J. Patterson kiel nepetrokemia alternativo de iu poliokso-etilena derivaĵo de la stearata acido, uzatan kiel malakcelanto de la panmalmoligo. Laktilatoj estas organikaj komponaĵoj aprobita de la Manĝo- kaj Drogo- Organizacio (FDA) kiel nutro-suplementoj kaj kosmetikaj ingrediencoj. Laktilatoj estas bonaj emulsiigantoj, stabiligantoj, surfaktantoj kaj ne toksaj aldonaĵoj. Ĝi uzatas por plibonigi la miksaĵojn de procezitaj manĝaĵoj kaj estas unu el la tipoj de la komerce disponeblaj laktilatoj. Pro ĝia dolĉa gusto, tio eblas al fabrikantoj aldoni malpli da sukero.
KSL estas netoksa, biodegradigebla, kaj ordinare manufakturita per uzo da biorenovigeblaj krudmaterialoj. Ĉar KSL estas sekura kaj altefika kiel nutro-aldonaĵo, ĝi uzatas en granda variado da produktoj kiuj rangas ekde bakaĵoj kaj desertoj ĝis nutraĵoj por dorlotbestoj.
A4 (dimensio)
''Ĉi tiu artikolo estas pri norma dimensio de folioj. Pri la aliaj signifoj de la dusigna kombino vidu apartigilon A kun nombro''
A4 estas unu el normaj dimensioj de folioj kaj egalas al 210*297 mm. A4 estas la plej ofte uzata dimensio en ĉiuj landoj krom Usono, Kanado, Meksiko, Filipinoj, Ĉilio, kaj iuj aliaj amerikaj landoj, kie oni uzas similajn grandecojn.
La plej ofte haveblaj aparatoj por labori kun papero - printiloj, kopiiloj, skaniloj estis destinitaj por prilabori foliojn ne pli grandajn ol de dimensio A4 aŭ malmulte pli grandajn.
Campo Bom
Campo Bom estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 60.074 loĝantojn en 2010.
Ixtapan de la Sal
Ixtapan de la Sal estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ixtapan de la Sal.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 30.073 loĝantojn. El tiuj 14.225 viroj kaj 15.8480 virinoj. La komunumo havas surfacon de 115.37 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 1880 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,000.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 18° 51′ norda latitudo kaj 99° 41′ okcidenta longitudo.
Mosfilm
Emblemo de Mosfilm estas skulptaĵo "Laboristo kaj Kolĥozanino" kreita de Vera Muĥina. Ĝin spektantoj unue ekvidis en 1947 en la filmo "Printempo", kiun kreis reĝisoro Grigorij Aleksandrov. En 1931 ĝi komencis funkcii en la nova bloko situanta sur Pasera monteto, kiun oni konstruis en vasta distrikto de Moskvo laŭ plej avangardaj tiamaj teknologioj. Tuta procedo de kinoproduktado estas grupiga en unu loko (fakte ĝi estas kinourbo simila al sama usona Hollywood), kio grave influas ĝiajn altan kvaliton kaj rapidecon. Tie dum ĉ. okdek jaroj oni fabrikis 2500 filmojn, multaj el kiuj gajnis prestiĝajn internaciajn kaj enlandajn premiojn.
Mosfilm ankaŭ famiĝis pro sia muzika studio, kiun projektis eminenta angla arkitekto Tom Hidley.
NGC 7734
NGC 7734 (aliaj indikoj — ESO 110-23, ESO 78-2, AM 2339-661, IRAS23398-6613, PGC 72183) estas galaksio en konstelacio Tukano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Föritz
Föritz estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sonneberg de la federacia lando Turingio, kaj ekde julio 2018 kun la najbaraj komunumoj Judenbach kaj Neuhaus-Schierschnitz fuziis al nova komunumo Föritztal - la administrejo situas en la loĝloko Neuhaus-Schierschnitz. Fine de la jaro 2016 la loĝloko kaj antaŭa komunumo havis 3404 loĝantojn.
Ixtapan del Oro
Ixtapan del Oro estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Ixtapan del Oro.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 6.349 loĝantojn. El tiuj 3.192 viroj kaj 3.1570 virinoj. La komunumo havas surfacon de 82.49 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 1640 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 1,026.0 milimetroj.
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 16′ norda latitudo kaj 100° 16′ okcidenta longitudo.
Kastelo de Kégl (Székesfehérvár)
La Kastelo Kégl estas (nun neuzata) historia monumento en Hungario, en urbo Székesfehérvár.
Historio
En tiu loko estis nur bieno, kiun aĉetis György Kégl en 1873. La novrenesanca kastelo estis konstruita inter 1876 kaj 1878 laŭ projekto de arkitekto Alajos Hauszmann. Tiam la kastelo estis luksa kun fontano, fiŝlago, parko, kapelo. En 1945 Hungario ŝtatigis la konstruaĵon, la lukso malaperis. Ekde tiam kolĥozo profitis ĝin. Depost fino de la socialismo svislandano aĉetis la kastelon, sed la uzo ne estas klara.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo situas sola en mezo de la iama granda parko. La ĉefa fasado estas simetria, sed la malantaŭa fasado malsimetrias, ĉar en la flanka parto trietaĝa turo altiĝas. La meza parto estas portiko kun kolonoj. Ankaŭ la flankaj partoj estas portikoj. Sub la plena kastelo keloj situas. En proksimeco de la kastelo estas videblaj ankaŭ aliaj konstruaĵoj kiel apartenaĵoj de la kastelo.
Teogonio (mitologio)
Teogonio (en Greka lingvo: Θεογονία / theogonía, el Θεός / Theos = «Dio», kaj γεννάω/ gennáô) indikas kiun ajn mitologian rakonton pri la origino kaj la genealogioj de la dioj.
La teogoniaj mitologaĵoj formas originalan rakontaron similan al la kosmogonio kiu priskribas la naskiĝon de la Universo kaj de la mondo, el kiu ili ofte estas nedisigeblaj, aŭ antropogonio kiu priskribas la naskiĝon kaj destinon de la homaro. Temas, do, pri scienca registrado de mitologiaj legendoj kun la celo harmoniigi, flanke de poezio kaj doktrino, la sennombrajn legendojn koncernantajn la unuajn kaŭzojn. Ekzemplo pro tio povus esti la fama verko Teogonio de Heziodo (8-jarcento a.K.) en kiu estas fiksata iamaniere la kriterioj por pritrakti tiun grekan mitologiaron.
Inter la teogonioj plej konataj citindaj, oni kutime inkluzivas:
Ústup
Ústup estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie. Pro tio Ústup enviciĝas inter municipoj en Ĉeĥio kun la plej malgranda nombro de loĝantoj.
Teogonio (mitologio)
Teogonio kaj enkarniĝo
Temas pri konceptoj malsamaj ĉar la unua koncernas la naskiĝojn, evoluiĝon kaj eventualan malekzistiĝon de mitologiaj dioj dum la dua koncernas:
Ústup
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1374.
4329 Miró
4329 Miró estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 22-an de septembro 1982 de la usona astronomo Laurence G. Taff elde Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kataluna pentristo kaj skulptisto Joan Miró (1893 — 1983). Proksima de la superrealismo, Miró uzis ĉielajn korpojn kiel subjektoj de siaj verkoj, kiel en la serio "Konstelacioj" (1940 - 1941).
Nerila fenilacetato
Nerila fenilacetato aŭ C18H24O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj nerila alkoholo, Nerila fenilacetato estas senkolora likvaĵo uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Nerila fenilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Nerila fenilacetato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
(13022) 1988 RL9
(13022) 1988 RL9 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Hejmsopiro
Hejmsopiro (en iuj lingvoj: Hejmmalsano) estas aro de sentoj kiuj povas varii de aflikto aŭ malĝojo, ekestiĝantaj kaŭze de la fizika distanco de la hejma medio aŭ de loko de emocia valoro. La sopiroj foje estas akompanataj de sentoj de angoro kaj depresio. Ĉi tiuj simptomoj povas esti mildaj, sed ankaŭ severaj. Hejmsopiro povas daŭri kelkajn tagojn, ĝis la persono alkutimiĝas al sia nova medio, sed povas daŭri por multe pli longa tempo.
Simptomoj
La simptomoj de hejmsopiro povas esti emociaj, kognaj aŭ fizikaj. En severaj kazoj, sanproblemoj eĉ disvolviĝas. La sento povas esti priskribita kiel deziro aŭ sopiro reveni hejmen kaj al la familiara medio. La sento povas esti profunda malĝojo, depresio, frustriĝo, kolero aŭ senespero. Kiam simptomoj de somatizo aperas, la plendoj estos similaj al streĉa situacio, kiel muskolaj spasmoj, ulceroj, diareo, kapdoloroj, vomado, ploro, ktp.
Antaŭzorgo kaj traktado
Psikologoj kredas, ke la plej bona maniero malhelpi hejmsopiron estas trejni esti for de la hejmo. Frua sperto helpas evoluigi la kapablon elteni.
Răchitova (Oravița)
Răchitova [rəkitova] (hungare: Rakitova, de 1911 al 1918 Rakitó) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Oravița. Administre ĝi apartenas al Oravița.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 958 loĝantojn (rumanoj), en 1992 433 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis.
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1554. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Écouché-les-Vallées
Écouché-les-Vallées estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Tivadar Dörre
Tivadar Dörre, laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun distinga vorteto (= pli aĝa) '''id. Dörre Tivadar''' estis hungara pentristo, ilustristo, instruisto. Tivadar Dörre  naskiĝis la  en Nemespécsely, li mortis la  en Budapeŝto.
István Szabó (kajakisto)
István Szabó [iŝtvAn sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó István estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, kvinfoja mondĉampiono.
István Szabó naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
István Szabó akiris inĝenieran diplomon.
Sporta kariero
István Szabó estis kajakisto en signifa ĉefurba sportklubo. Li estis hungara ĉampiono 11-foje, lia partnero en kajako plej ofte estis Zoltán Bakó. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1972, Hungario en la Somera Olimpiko 1976 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1980 kun arĝenta kaj bronza medaloj duope, krome en mondĉampionumoj li estis la unua kvinfoje inter 1971-1978.
Scala (programlingvo)
Scala reprezentas kunigon de vaste aplikataj objektemaj konceptoj kun la ĝis 2002 ĉefe akademie uzataj konceptoj de funkcia programado en statike tipsekura formo.
Ĝi heredis sian sintaksan aspekton pere de Java el C. La stirstrukturoj parte tre similas al Java (if, while, try-catch); la for-ripeto kaj la match-disbranĉiĝo havas multe pli grandan uzeblecon ol siaj respondaĵoj en Java. Ĝi heredis la objektorientitajn konceptojn ĉefe de Java, sed ankaŭ plifleksebligis ilin per kapablo enmiksi trajtojn (parte realigitajn interfacojn). Ĝi heredis la tipsistemon de ML kaj la funkcian programadon kun prokrastita elkalkulado de Haskell.
Scala (prononcu skala) estas mallongigo de "scalable language" (pligrandigebla lingvo).
Ĝi ruliĝas sur Java-virtualmaŝinoj kaj povas komforte voki tradukitajn Java-programojn kaj esti vokitaj de ili. Tial ĝi povas uzi la grandegan kvanton de ekzistantaj Java-bibliotekoj.
Krio de Morto
Krio de Morto estas metalroka, hardkora kaj punka muzikgrupo de Poznano, Pollando. Ĝi ludas en Esperanto kaj la pola.
Scala (programlingvo)
Varianto por uzado sur la .NET platformo de Microsoft ekzistas, sed ne havas tiom da adeptoj kiel la JVM-varianto.
Objektema Programado
Scala estas pura objektema programlingvo, ĉar ĉiu valoro en ĝi estas objekto. Datumtipoj kaj kondutoj de objektoj estas difinitaj en klasoj kaj trajtoj. Klasoj estas etendataj per subklasado kaj per fleksebla kombinado de trajtoj, kiu helpas eviti problemojn de pluropa heredado.
Funkcia programado
Aldone al objektema programado, Scala subtenas funkcian programadon. La lingvo provizas malpezan sintakson por difinado de sennomaj funkcioj, subtenas funkcioj de pli alta ordo, permesas ingitaj funkcioj, kaj karadon. Per ŝlosilvorto <tt>lazy</tt> eblas malfruigi pravalorizon de valoro ĝis ĝi estos uzata. Disigitaj daŭrigadoj estas subtenataj de versio 2.8.
Ekzemplo
Jen tradicia Saluton, mondo! programo en Scala:
Se la programo estos konservita kiel, la sekva komando kompilos la dosieron:
Por startigi:
Por startigi la skripton (konservitan en ):
Departemento Gracias a Dios
Departemento Gracias a Dios ("Dankon al Dio") estas unu el la 18 departementoj, per kiuj la Centramerika lando Honduro estas dividita. La hodiaŭa departementa ĉefurbo estas Puerto Lempira; ĝis 1975 la ĉefurbo estis Brus Laguna. Unufoje parto de la Moskita Marbordo, la departemento formiĝis en 1957 el ĉiom da la Moskita teritorio kaj partoj de la departementoj Colón kaj Olancho. Gracias a Dios estas iom ne-alirebla per teraj vojoj, kvankam tieaj flugkompanioj aviadilas al la ĉefaj urboj.
Departemento Gracias a Dios kovras areon de entute, kaj en 2005 havis taksitan popolnombron de 76,278 loĝantoj. Kvankam ĝi estas la dua plej granda departemento laŭ tera etendo en la lando, ĝi malabundas loĝantare, kaj enhavas vastajn pinajn savanojn, marĉojn, kaj pluvarbarojn. Tamen, la pligrandiĝado de la agrikultura limo estas ĉiama minaco al la natura abundo de la departemento.
Geografio
Ĝi enhavas la Lagunon Caratasca, la plej granda laguno tia en Honduro. La plej orienta pinto estas la Kabo Danke al Dio.
Madagaskara buteo
Laŭ la latina scienca nomo brachypterus estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “larĝa” kaj “flugilo”, el kio taŭgus komuna nomo Mallarĝflugila buteo, sed tio estas ĉiukaze karaktero de ĉiuj buteoj.
Tiu ĉi buteo estas endemia de Madagaskaro.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montarbaroj. Ankaŭ ĉe savanoj.
Oni ne konas subspeciojn.
Temas pri specio kun malhelbrunaj supraj partoj kaj blankaj subaj partoj iom makulecaj ĉe brusto kaj flankoj.
M-teorio
M-teorio (iam ankaŭ nomita U-teorio) estas teorio de fiziko, kiu estas kredita kunigi kaj ĝeneraligi la diversajn superkordajn teoriojn. Eduardo Witten proponis la ekziston de ĉi tiu fizika modelo ĉe konferenco ĉe la USC en 1995, eksplikanta nombron de antaŭe observitaj dualoj kaj sparkante ŝprucon de novaj esploroj en la teorio de kordoj.
M-teorio estas ne kompleta. Ĝi povas esti aplikita en multaj situacioj (kutime per ekspluatado de dualoj de kordo-teorio), sed la plena teorio estas ankoraŭ ne sciata. La teorio de elektromagnetismo estis ankaŭ en tia stato en la mez-19-a jarcento. Estis apartaj teorioj por elektro kaj magnetismo, kaj kvankam ili estis sciataj esti interrilatantaj, tiuj estis ne klaraj ĝis Maxwell publikigis siajn ekvaciojn. Witten jam sugestas, ke ĝenerala formulaĵo kredeble postulos la evoluon de nova matematika lingvo.
Fono
Estis montrita en la fruaj 1990-aj jaroj, ke la diversaj superkordaj teorioj estis rilatantaj per dualoj, kio permesis al fizikistoj rilatigi la priskribon de objekto en unu teorio de kordoj al la priskribo de malsama objekto en alia teorio. Ĉi tiuj interrilatoj enhavas, ke ĉiu de la kordo-teorioj estas malsama aspekto de sola suba teorio, kiu havas estas nomita "M-teorio".
Fundamentoj
Estis kredite antaŭ 1995, ke estis akurate kvin konsekvencaj superkordaj teorioj, kiuj estas nomitaj, respektive, la teorio de kordoj Tipo I, la teorio de kordoj Tipo IIA, la teorio de kordoj Tipo IIB, la heterotika (alterneca) So(32) (la HO kordo) teorio, kaj la heterotika (alterneca) E8×E8 (la HE kordo) teorio.
Kiel la nomoj pensigas, iuj el tiuj kordo-teorioj estas rilatantaj unuj al la aliaj. En la fruaj 1990-aj jaroj, kordo-teoriistoj malkovris, ke tiuj rilatoj estas tiel fortaj, ke ili povas esti konsiderataj identigaĵo. La teorio de kordoj Tipo IIA kaj la teorio de kordoj Tipo IIB estas koneksaj per T-dualo; tio signifas, esence, ke la teorio IIA de korda priskribo de cirklo de radiuso R estas ĝuste sama kiel la priskribo IIB de cirklo de radiuso 1/R.
Tio estas profunda rezulto. Unue, ĝi estas esence kvantuma mekanika rezulto; la identigo estas ne vera klasike. Due, ĉar ni povas konstrui iun ajn spacon per glui cirklojn kunen diversmaniere, devus aspekti, ke, iu ajn spaco priskribata de la teorio de kordoj IIA povas ankaŭ vidiĝi kiel malsama spaco priskribata de la teorio IIB. Tio signifas, ke ni povas reale identigi la teorion de kordoj IIA kun la teorio de kordoj IIB; iu ajn objekto kiu povas esti priskribata per la teorio IIA havas ekvivalentan, kvankam kvazaŭe malsaman, priskribon en terminoj de la teorio IIB. Tio signifas, ke la teorio IIA kaj la teorio IIB estas reale aspektoj de la sama subkuŝanta teorio. Direblas je ĉi tiu punkto, ke ni jam reduktis nian grafon de fundamenta kordo-teorioj je unu.
Estas aliaj dualoj inter la aliaj kordo-teorioj. La heterotika (alterneca) So(32) kaj la heterotika (alterneca) E8×E8 teorioj estas ankaŭ interrilataj per T-dualo; la heterotika (alterneca) So(32) priskribo de cirklo de radiuso R estas ĝuste la sama kiel la heterotika (alterneca) E8×E8 priskribo de cirklo de radiuso 1/R. Estas tiam reale nur tri superkordaj teorioj, kiuj povus nomiĝi (por diskuto) la teorio Tipo I, la teorio Tipo II, kaj la heterotika (alterneca) teorio.
Estas tamen ankoraŭ pli da dualoj. La teorio de kordoj Tipo I estas rilatanta al la heterotika (alterneca) So(32) teorio per S-dualo; tio signifas, ke la priskribo Tipo I de malforte interagaj partikloj povas ankaŭ vidiĝi kiel la heterotika (alterneca) So(32) priskribo de tre forte interagaj partikloj. Tiu identigo estas io pli subtila, en tio, ke ĝi identigas nur egajn limigojn de la respektivaj teorioj. Kordo-teoriistoj havas fundamentan fortan indikaĵon, ke la du teorioj estas reale samaj, eĉ fore de la ege forta kaj ege malfortaj limigoj, sed ili ankoraŭ ne havas pruvon fortan sufiĉe por kontentigi matematikistojn. Tamen, jam iĝis klare, ke la du teorioj estas iamaniere interrilataj; ili aperas kiel malsamaj limigoj de unusola subkuŝanta teorio.
Je ĉi tiu punkto, estas nur du kordo-teorioj: La heterotika (alterneca) teorio de kordoj (kiu estas ankaŭ la teorio de kordoj tipo I) kaj la teorio Tipo II. Estas ankaŭ rilatoj inter ĉi tiuj du teorioj, kaj ĉi tiuj rilatoj estas fakte forta sufiĉe por permesi ilin esti identigitaj.
Ĉi tiu lasta paŝo, tamen, estas la plej malfacila kaj plej mistera. Ĝi estas plej bone klarigata unue en certa limigo. Por priskribi nian mondon, kordoj devas esti ege liliputaj objektoj. Do kiam oni studas teorion de kordoj je malaltaj energioj, iĝas malfacile vidi, ke kordoj estas etenditaj objektoj — ili iĝas efike nulo-dimensiaj (punktecaj). Sekve, la kvantuma teorio priskribanta la malaltan energian limigon estas teorio kiu priskribas la dinamikon de partikloj moviĝantaj en spactempo, anstataŭ kordojn. Tiaj teorioj estas nomitaj teorio de kvantuma kampo. Tamen, ĉar la teorio de kordoj ankaŭ priskribas gravitajn interagojn, oni atendas, ke la malalt-energia teorio priskribos partiklojn movantajn en gravitaj fonoj. Fine, ĉar superkordaj kordo-teorioj estas supersimetriaj, oni atendas vidi supersimetrion aperi en la malalt-energia proksimuma kalkulado. Tiuj tri faktoj implicas, ke la malalt-energia proksimuma kalkulado al superkorda teorio estas supergravita teorio.
La eblaj teorioj de supergravito estis klasifikitaj far Werner Nahm en la 1970-aj jaroj. En 10 dimensioj estas nur du teorioj de supergravito, kiuj estas nomitaj Tipo IIA kaj Tipo IIB. Tio ne estas koincido. La teorio de kordoj Tipo IIA havas la supergravitan teorion Tipo IIA kiel sia malalt-energia limigo. Ankaŭ, la teorio de kordoj Tipo IIB implicas supergraviton Tipo IIB. La heterotika (alterneca) So(32) kaj heterotika (alterneca) E8×E8 kordo-teorioj ankaŭ reduktiĝas al supergravitoj Tipo IIA kaj Tipo IIB en la malalt-energia limigo. Tio pensigas, ke povas ja esti rilato inter la teorioj heterotika (alterneca)/Tipo I kaj la teorioj Tipo II.
En 1995, Eduardo Witten konturigis jenan interrilaton: La supergravito Tipo IIA (respektiva al la heterotika (alterneca) So(32) kaj kordo-teorioj Tipo IIA) povas esti ricevitaj per dimensia malpligrandiĝo de la sola unika dek-unu-dimensia supergravita teorio. Tio signifas, ke, se oni studus supergraviton sur dek-unu-dimensia spactempo, kiu aspektas kiel la produto de dek-dimensia spactempo kun alia tre malgranda unu-dimensia sternaĵo, oni ricevus la supergravitan teorion Tipo IIA. (Kaj la supergravita teorio Tipo IIB povas esti ricevita per uzo de T-dualo.) Tamen, dek-unu-dimensia supergravito estas ne konsekvenca per si mem. Ĝi ne faras sencon je ege alta energio, kaj verŝajne postulas iun formon de kompletigo. Ĝi aspektas kredebla tiam, ke estas iu kvantuma teorio — kiun Witten nomis M-teorio — en dek-unu-dimensioj kiu implicas je malaltaj energioj dek-unu-dimensian supergraviton, kaj rilatas al dek-dimensia teorio de kordoj per dimensia malpligrandiĝo. Dimensia malpligrandiĝo ĝis cirklo produktas la teorion de kordoj Tipo IIA, kaj dimensia malpligrandiĝo ĝis lini-segmento produktas la heterotikan (alternecan) teorion de kordoj SO(32).
Prenante serioza la nocion, ke ĉiuj el la malsamaj kordo-teorioj devus esti malsamaj limigoj kaj/aŭ malsamaj prezentoj de la sama suba teorio, la koncepto de teorio de kordoj devas esti grandigita. Sed malmulto estas sciata pri tiu suba teorio. La krompago estas, ke ĉiuj el la malsamaj kordo-teorioj povas nun esti konsiderataj malsamaj limigoj de sola suba teorio.
Nomaj konvencioj, aŭ al kio aludas M?
Estas du aferoj traktendaj ĉi tie:
Ostrava muzeo
Ostrava muzeo havas sidejon sur Placo de Masaryk en konstruaĵo de ostrava Malnova urbodomo. Historie la unua ostrava muzeo estiĝis jam en la jaro 1872 en Silezia Ostrava. Ties fondinto estis Karel Jaromír Bukovanský. En 1904 estiĝis ĉifoje en Moravia Ostrava kun subteno de tiama germana gvidantaro "Industrie- und Gewerbe Museum" kaj samtempe ankaŭ ĉeĥa "Industria kaj vivtenistara muzeo". Post estiĝo de Ĉeĥoslovakio okazis unuigo de ĉiuj tri muzeoj en unu organizon. Tiu devene havis sidejon en konstruaĵo de malnova poŝtoficejo, sed tiun ekprenis en la jaro 1924 oficejoj de la urbo. Tial ĝis la jaro 1931 la kolektoj estis dumtempe metitaj en konstruaĵo de la eksa urbodomo de Mariánské Hory. Post finigo de konstruado de Nova urbodomo la muzeo estis la 4-an de oktobro 1931 solene malfermita en Malnova urbodomo. La 2-an de aŭgusto 1993 ĝi fariĝis posedaĵo de la statuta urbo Ostrava. La kolektejaj fondusoj nuntempe faras pli ol milionon da objektoj de granda historia valoro. La muzeo krom aktualaj ekspozicioj proponas ankaŭ daŭrajn ekspoziciojn. Ekde la jaro 2005 okazis ampleksa rekonstruo, kiu finis la 28-an de aprilo 2005.
M-teorio
Nomaj konvencioj, aŭ al kio aludas M?
M-teorio en jenaj priskriboj signifas la pli ĝeneralan teorion, kaj estos precizigita kiam uzita en ĝia pli limigita senco.
Membranoj
(Mem)brano estas multdimensia objekto kutime nomata kiel p-brano alude al ĝia spaca dimensinombro p (ekzemple, kordo estas 1-brano kaj plata surfaco estas 2-brano). Estas malsamaj formoj de branoj: p-brano, D-brano, kaj nigra brano. P-branoj estas membranoecaj strukturoj de unu inter kaj dek-unu dimensioj, kiuj aperas en ekvacioj de M-teorio. Ĉi tiuj branoj estas diritaj al flosi en dek-unu-dimensia spaco kaj enhavi universojn, inkluzive la nian propran. Ili estas la komponantoj, kiuj trakonektas ĉiujn aspektojn de nia fizika kaj energia universo.
Matrica Teorio
M-teorio aŭguras la ekziston de dek-unu dimensioj. Unu el tiuj konataj dimensioj estas tempo. Tiu dimensio ne rilatas al spaco en la sama maniero kiel faras la tri konataj spacaj dimensioj (longo, profundo, alto). Tio kondukas al la hipotezo, ke la aliaj sep malpli konataj dimensioj ankaŭ povus rilati al la konataj kvar dimensioj en aliaj ne-spacaj manieroj. Antaŭe kordo-teoriistoj sugestis, ke tiuj aliaj sep dimensioj estas strikte kompresitaj klarigante kiel estas, ke ili estas ne videblaj en spaco. Sed uzi tempon kiel analogio permesas al ni percepti, ke tiuj aliaj dimensioj povus esti etenditaj dimensioj, kiuj estas teksaĵo al la fizika teksaĵo aŭ matrico de la universo en alia nevidataj manieroj.
Matrica teorio estas kuraĝiga formulaĵo de M-teorio.
Ixtlahuaca
Ixtlahuaca estas komunumo en la meksika subŝtato Meksikŝtato (Estado de México). La ĉefurbo de la komunumo estas Ixtlahuaca de Rayón.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la Inegi) 126.505 loĝantojn. El tiuj 60.953 viroj kaj 65.552 virinoj. La komunumo havas surfacon de 336.49 kvadratkilometroj kaj ĝi situas je 2540 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo estas 828.4 milimetroj.
Zdzisław Krygowski
Familio
Zdzisław estis filo de Antoni Krygowski (1824-1904), laŭ edukiteco matematikisto kaj fizikisto, eminenta pedagogo, profesoro de gimnazioj en Tarnopol, Tarnów kaj Lvovo, en la jaroj 1876 - 1887 direktoro de gimnazio en Wadowice. Li frekventis gimnazion en Wadowice (I-V klasoj ĝis 1882) poste gimnazion en Krakovo, en la jaroj 1882-1887.
Ixtlahuaca
Geografio
La geografia koordinatoj de la komunumo estas 19° 34′ norda latitudo kaj 99° 46′ okcidenta longitudo.
Zdzisław Krygowski
Krakovo
Zdzisław Krygowski publikigis ĉirkaŭ 30 laboraĵoj pri elipsaj kaj hiperelipsaj funkcioj kaj iliaj integraloj en polaj kaj francaj revuoj ( "Comptes rendus de l'Académie des Sciences de Paris", "Bulletin de la Société Mathematique de Francé").
Poznań
En 1919 kune kun fondo de Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań ekgvidis katedron de matematiko organizante seminarion pri analitikaj funkcioj, kiun gvidis dum 19 jaroj.
Ĉi tie aranĝis ankaŭ sekretan kurson de ĉifrado inter studentoj de la tria kaj kvara studjaroj. El gestudentoj de la lastaj jaroj elektis grupon de pli ol 20 personoj. Programo de la kurso enhavis fundamentojn de kriptologio kaj de tiuj fakoj de analitiko, kiujn oni povus apliki en ĉi tiu scio-kampo (i.a. permutaĵoj kaj probablokalkulo). Krom profesoro Krygowski fakajn okupojn kaj lekciojn gvidis alveturantaj de Varsovio majoro F. Pokorny, kapitano M. Ciężki kaj inĝeniero Antoni Palluth, konstruinto de ĉifraj aparatoj.
Fine de 1929 oni komencis sisteman laboron por solvi germanan sistemon Enigma. La 1-an de septembro 1932 estis likvidita agentejo de Ĉifr-oficejo en Poznań kaj tri la plej talentaj kriptologoj transiris al la ĉefurbo. Ili estis: Marian Rejewski, Henryk Zygalski kaj Jerzy Różycki.
Krygowski estis prezidanto de Lvova Filio de Pola Matematika Societo kaj de Filio en Poznań de la sama societo. En 1926 estis prezidanto de la societo. Li interesiĝis pri muziko, membro de la Société de Frédéric Chopin.
Literaturo de Brazilo en Esperanto
La Literaturo de Brazilo ekaperis en Esperanto en 1899, dek du jarojn post la publikigo de la Unua Libro, per la traduko de la rakonto La miozoto, de Rosália Sandoval, fare de Caetano Coutinho por aldono de L'Espérantiste (Aŭgusto-Septembro, 1899). La Kolomboj, poeziaĵo de Raymundo Correia en traduko de Samuel Meyer, verŝajne estis la unua brazila poeziaĵo tradukita en Esperanton, aperinta en 1900, ankaŭ en suplemento de L'Esperantiste (Majo, 1900).
En tiuj unuaj jaroj tradukoj de rakontoj kaj poeziaĵoj daŭre aperis en la aldonoj kaj suplementoj de L'Espérantiste kaj iom poste ankaŭ en la revuo Lingvo Internacia kaj ties aldonoj. La Brazila Revuo Esperantista, kreita en aprilo 1907, ankaŭ estis pionira pri aperigo de verkaĵoj de la brazila literaturo en Esperanton.
Dum la 20-a jarcento, jam en la unuaj jardekoj, grave rolis la eldonejo de la Brazila Spiritisma Federacio, kiam tiam komenciĝis ĝia agado favore al Esperanto precipe pere de Ismael Gomes Braga kaj kiu forte daŭris ĝis la komenco de la 21-a jarcento. Meze de la 20-a jarcento estis tre fruktodona la agado de la Brazila Esperanto-Ligo kaj de la Kultura Kooperativo de Esperantistoj, ekz-e kiam aperis en 1953 la Antologio de Brazilaj Rakontoj. Fine de tiu jarcento elstaris alia eldonejo, Fonto, kiu laboris favore ne nur al la brazila, sed al la tutmonda literaturo.
En la 21-a jarcento la aktiveco favore al la brazila literaturo aperonta en Esperanto signife mildiĝis. La eldonejo Oportuno ekestiĝis kiel taŭga rimedo, sed iom post la aperigo de unuaj titoloj ĉesis sian eldonan agadon. Pluraj tradukintoj laŭ modelo de Oportuno provas sendependan eldonadon. Kunlabore kun tradukantoj, en oktobro 2007 la elektronika revuo La Karavelo ankaŭ ekaperigis brazilajn literaturaĵojn en Esperanto. En tiu sama jaro oni publikigis la antologion Brazila Esperanta Parnaso, eble la plej grava eldonaĵo pri brazila poeziaĵo en Esperanto kaj konsiderinda verko pri la esperanta literaturo mem.
Verkaĵoj de Brazilo en Esperanto
La partopreno de la brazila literaturo en Esperanto okazis unue per traduko de rakontoj kaj poeziaĵoj kaj poste per traduko de romanoj kaj aliaj literaturaĵoj. La ĉi-suba tabelo organizadas tiujn tradukojn sendepende de la libroj, en kiuj ili aperis. Apud ĉiu traduko-titolo sekvas la originala titolo, la aŭtoro, la tradukinto, la verko-tipo, la eldonjaro, kiu estas la jaro en kiu la verkaĵo aperis unuafoje esperantlingve, kaj la eldonaĵo aperiginta ĝin (se ne memstara eldono). La tabelo permesas organizi ĉiun kolumnon laŭ alfabet-numera ordo.
VAZ-2702
VAZ-2702 estas la elektra aŭtomobilo, eksperimente produktita de la konzerno VAZ en la urbo Toljatti (Sovetunio) en 1983-1988. La aŭto estis kreita kadre de la aŭtofamilio Poni (Пони, do Poneo) kaj destinita por transportado de malgrandaj kargoj laŭ certa itinero.
Kreado
Surbaze de spertoj, akiritaj dum kreado de VAZ-2802, oni koncentriĝis je malpezigo kaj fortikigo de la framo. La stirejo kaj furgono estis velditaj el pregitaj aluminiaj paneloj (la alojo AMg-2). La framo konsistis el aluminiaj (alojo 1915) tuboj kun diametro 40 mm, dikeco 3 mm kaj pezis nur 67 kg (laŭ aliaj fontoj — 80 kg). La ĉasio pezis 750 kg, la aŭto entute — 1144 kg (laŭ aliaj informoj — 1660). La ŝoforo kaj pasaĝero estis ŝovitaj malantaŭ la fronta akso, do troviĝis ene de aksodistanco, kio malpliigis volumenon de kargujo, sed plibonigis pasivan sekurecon. La kargujo alireblis tra la posta kaj dekstra flanka pordoj-ĵaluzioj, kiuj ruleblis supren. La aŭto havis postan transmision, la elektran motoron PT-125. La movaj nikela-zinkaj akumuliloj NC-125-U2, sume 400 kg pezaj kaj 120 vt povaj, lokiĝis en konteneroj sub la planko kaj eliĝis pere de rulblokoj por anstataŭigado kaj priservado. La interiero estis tre modesta kaj modera. La instrumenta panelo devenis de VAZ-2105. Ventoladon garantiis luko en tegmento, flankaj vazistasoj kaj ventolilo. Haveblis aŭtonoma hejtilo, dezajnita de Sergej Lastoĉkin, kiu uzis etanolon kiel varmoportilon. Oni sukcesis fari ĝin relative malpeza — nuraj 1144 kg, kvankam origine oni planis 130 kg ((laŭ aliaj informoj la pezo estis 1660 kg) ).
Testado
En 1983 estis farita la unua ekzemplero, kiu ricevis numeron 201002 kaj en 1984 estis sendita por testado al la Dmitrova testejo. Dum la testado oni komparis ĝin al VAZ-2802-01 kaj VAZ-1801 kaj trovis plurajn mankojn. Por anstataŭigi la bateriojn necesis grimpi sub la aŭton kaj enŝovi ilin povis nur grupo el du-tri homoj. La stirilo pene moviĝis, la framo estis malfortika, la ŝofora sidilo ŝoviĝis flanken ktp. Post restaŭrado oni sendis la aŭton al la ekspozicio Expo-84, okazinta en Moskvo en septembro-oktobro 1984 kaj dediĉita al la 60-a datreveno de la Ministerio pri aŭtomobila industrio.
En 1984 oni muntis plian vetureblan ĉasion (sen stirejo) kaj en 1985 aperis du pliaj aŭtoj — la blanka kamioneto kun kargujo kovrita je tolmarkezo (numero 009) kaj la arĝenta furgono (numero 005). La furgono havis iom malpli altan kargujon, do la tegmentoj de la stirejo kaj kargujo samniveliĝis. La novaj aŭtoj jam havis latstirilon, ricevitan de VAZ-2108, kaj aldonan angulan reduktoron, kio malaltigis fortopremon sur la stirilon de 21 ĝis 15 kg. En 1986 tiuj du aŭtoj estis senditaj por la ŝtata aproba ekzamenado, okazinta de la ĝis la. La maksimuma rapideco estis registrita je 64,5 km/hore, transportebla kargo — 400 kg. Veturdistanco ĉe rapideco 40 km/hore estis 110 km, en la urba reĝimo — 70 km. La plene ŝarĝita aŭto povis tuj suprengrimpi sur deklivon kun angulo 30 gradoj eĉ se la baterioj estis ŝarĝitaj je nur 50%. Do ĉiuj planitaj celoj estis atingitaj kaj foje eĉ superitaj. Tamen post konfirmi tion la komisiono ne rekomendis fabrikadon de la aŭto ĝis instalado de novaj baterioj. Oni atentigis, ke laŭ la ŝtataj normoj (GOST 21624-81) la baterio devas esti priservata post 4000 km dum NC-125-U2 bezonis priservadon jam post 800 km pro neceso reŝarĝi ĝin per malaltensia kurento, alikaze ĝi draste perdis la kapaciton.
En 1986 la furgono VAZ-2801 kaj kamioneto VAZ-2702 estis prezentitaj en la tutlanda ekspozicio Scienco-Teknika Progreso. La kamioneto poste estis transdonita al la Toljattia lokhistoria muzeo.
Nur en 1988 estis konstruita plia, blankokolora ekzemplero de la kamioneto. Ĝi havis rektangulajn framojn kaj iom modifitan instrumentan panelon. Ĝi servis sole kiel eksponaĵo, neniam estis testata. Krome Miĥail Markijev dezajnis novan kabinon, kiu estis veldita en la Toljattia Politeknika Instituto, sed neniam instalita sur ĉasio. Eble oni planis uzi ĝin en sekva projekto, kiu jam ricevis la kodon VAZ-2301, sed sekvis nenio. La stirilon oni donacis al Miĥail Markijev, kiu instalis ĝin en sia VAZ-2015 kaj uzis dum pluraj jaroj.
En 1988 al VAZ venis Viktor Tarasenko, la entreprenisto el la urbo Kemerovo, direktoro de la firmao Orion. Li decidis organizi fabrikadon de VAZ-2702 el la fabriko en vilaĝo Krasnoje de Kemerova provinco. Post longaj intertraktoj li aĉetis la kamioneton N 009 kaj forportis ĝin dum la elektraj elementoj kaj baterioj ne estis venditaj. Finfine li restarigis la aŭton, sed kio okazis poste oni ne scias. Lastan fojon reprezentanto de VAZ vizitis lin en 1993, post kio liaj spuroj definitive perdiĝis. La fabrikado ne estis lanĉita kaj tiu ekzemplero de la aŭto malaperis.
Multaj fakuloj konsideris tiun ĉi version la plej sukcesa kaj uzopreta elektra aŭto de VAZ.
1186 Turnera
1186 Turnera estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio. Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio,
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Darfuro
Darfuro havas la areon de ĉirkaŭ, kies plimulto estas seka altebenaĵo kaj la Marra-montaro (altante ).
Loĝantaro
En Darfuro loĝas pli 5 milionoj da homoj. Plej granda popolo de regiono estas furoj, kiu nombras pli 1 milionoj da homoj. Parto de furoj uzas araban lingvon, sed plimulto parolas en fura lingvo. Ankaŭ loĝas tie multe da araba-sudananoj, nubaoj kaj kelkdekoj da malpli grandaj popoloj, precipe, nigruloj. Laŭ sia kulturo plimulto da loĝantaro estas pli proksima kun Ĉado, ol kun la valo de Nilo.
Popoloj de Darfuro konsistas el gentoj, kiuj havas gravan signifon. Ĉiu gento posedas difinitan teritorion (dora), kiu kutime kongruas kun administraj limoj.
Religio
Loĝantaro de Darfuro apartenas al islamanoj-sunaistoj. Plimulto da araba-sudananoj estas adeptoj de sufisma ordeno Al-Ansarija, la plej granda kaj influa sekto de Sudano. La nigrula islamana loĝantaro precipe apartenas al ordenoj Al-Taĝunija (arabe التجانية) kaj Al-Senusija. Malgranda parto da loĝantaro konfesias paganajn kultojn.
Ekonomio
Fundamenton de ekonomio de regiono konsistas agrikulturo. Ĉi tie oni kreskigas la milion, la arakidon (30 % da nacia produktado), gumiarabiko. Bestobredado inkluzivas bredadon de grandaj kornhavaj bestoj (33 % da nacia bestaro), etaj kornhavaj bestoj (22 %), kameloj (18 %), ĉevaloj. Nomadoj kaj duonnomadoj okupiĝas ĉefe pri bredado de kameloj.
Akvon oni ricevas precipe el putoj, sezonaj akvodefluiloj kaj riveretoj. En 1970-aj en regiono estis realigita la programo pri akvoprovizado, sed de tiu tempo putoj kaj aparataroj flegisiĝis tre malbone, kaj loĝantaro plimultiĝis. En 2000 Darfuro estis trafita per grandego sekeco. Rezulte sekiĝis grandaj kampoj, pereis multe da bestoj kaj suferis 700 000 homoj. Senagado de sudana registaro elvokis novan indignon de loka loĝantaro.
Nădlac
Nădlac [nədlak], hungare Nagylak (nadjlak), slovake Nadlak estas urbo en Rumanio sur la dekstra bordo de la rivero Mureş okcidente de Arad 40 km-ojn for, ĉe la landolimo rumana-hungara. Tiu urbo estas la unusola en Rumanio, kie nek rumanoj, nek hungaroj vivas en majoritato. La loko apartenas al la plej gravaj limotrapasejoj, precipe rumanaj kaj bulgaraj kamionoj uzas ĝin.
Historio
La unua mencio aperis en formo Noglokk. La tataroj en 1241 post semajna sieĝo okupis la fortikaĵon kaj faris ĝin senhoma. En 1334 la komunumo havis preĝejon kaj estis tie ankaŭ bienocentro. Serboj venis antaŭ la turkojn en 1464. En la 15-a jarcento familio Jaksics (jakŝiĉ) konstruis kastelon, poste trakonstruis burgo. La ribelintaj kamparanoj tie venkis la nobelojn en 1514 kaj la burgon detruis. Post 4 jaroj Jaksics konstruis fortikaĵon el briko, kiun la turkoj okupis en 1550. Poste la fortikaĵo apartenis foje al turkoj, foje al Transilvanio. Fine en 1616 la turkoj tute detruis la fortikaĵon. Ekde 1699 la regiono apartenis al Habsburga Imperio. En 1739 la serboj foriris kaj alvenis slovakoj. Uzino pri kanabo en 1903 ekfunkciis. En 1910 ĝi havis 14 043 loĝantojn (7651 slovakoj, 4330 rumanoj, 1439 hungaroj, 251 serboj, 150 germanoj, 106 rutenoj). Ĝis 1919 la urbeto apartenis al Hungario, al departemento Csanád, al distrikto de Nagylak, kies distriktejo estis. La limoj en 1920 distranĉis la urbeton, la orienta flanko kun la uzino restis hungara la urbeto rumana. En 1992 en la rumana parto ĝi havis 8 458 loĝantojn (majoritate slovakoj).
Pierre-Buffière (stacidomo)
Pierre-Buffière estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Pierre-Buffière, en departemento Haute-Vienne, regiono Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Dobrošov (Náchod)
Dobrošov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,98 km².
Laŭ municipo Dobrošov estis nomita ampleksa fuortaro Dobrošov, kiu estis oriente de la municipo konstruita antaŭ la dua mondmilito kaj apartenanta al linio de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj.
Limozo
La limozoj estas grupo de grandaj, longbekaj, longkruraj kaj certe migrantaj vadbirdoj de la genro Limosa kaj familio de Skolopedoj. Ili igas grandajn arojn ĉe marbordoj kaj estuaroj vintre, tio estas dum la sudhemisfera somero por la amerikaj specioj, ĉar tie ili vintrumas. Tiuj reproduktiĝas en nordaj aŭ eĉ arktaj herbejoj de Norda Ameriko.
Aspekto
Ili povas esti diferencigitaj disde la grupo de la kurloj pro siaj rektaj aŭ iomete suprenkurvitaj bekoj kaj disde la Galinaga tringo pro siaj pli longaj kruroj. La vintra plumaro estas preskaŭ grizsimpla, sed tri specioj havas ruĝecajn subajn partojn dum reproduktado. La inoj estas iom pli grandaj ol maskloj.
Specioj
FAMILIO SKOLOPEDOJ
Aliaj specioj
Krome, estas 1 aŭ 2 specioj de fosiliaj prahistoriaj limozoj. Limosa vanrossemi estas konita ĉe formiĝo Monterey (malfrua Mioceno, ĉirkaŭ 6 mejlojn de Lompoc, Usono. Limosa gypsorum de malfrua Eoceno (formiĝo Montmartre) de Francio povas esti formortinta ĉu kurlo ĉu ia prabirdo antaŭa al ambaŭ kurloj kaj limozoj (kaj eble alia membro de la grupo de Skolopedoj), aŭ eĉ ralo, lokita en la monotipa genro Montirallus de kelkaj fakuloj (Olson, 1985). Certe, kurloj kaj limozoj estas sufiĉe malnovaj bestoj kaj iamaniere prafamilioj de skolopedoj (Thomas kaj aliaj, 2004), malfaciligante pliajn eblojn.
(26166) 1995 QN3
(26166) 1995 QN3 estas tre malgranda amora asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).