cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Strato Marszałkowska en Varsovio
Antaŭ la Dua Mondmilito
La nomo de la strato venas de la nomo de la oficejo de la Granda Marŝalo de la Krono, Franciszek Bieliński, al kiu multe ŝuldas la dekokjarcenta Varsovio, kaj kies palaco staris ĉe la historia komenco de la strato, nome la intersekco kun ul. Royal. La limo de la strato rilatas al la kreado de la Akso Stanisławów en 1766-1779, bonega urba ĝardeno de Varsovio fare de reĝo Stanislao Aŭgusto Poniatowski, Jan Chrystian Szucha kaj Fryderyk August Moszyński. La urbocentro moviĝis al ĉirkaŭ Marszałkowska pro du gravaj kialoj, ĉefe pro la konstruado de la Viena Stacidomo en la jaroj 1844-1845 ĉe la intersekco kun Al. Jerozolimskie. La dua grava afero estis ankaŭ la konstruado de la Citadelo, sur la norda flanko de la tiama centro, kiu devigis la urbon disvolvi sin en sudokcidenta direkto. En la dua duono de la deknaŭa jarcento, kaj la komenco de la dudeka jarcento, la strato estis preskaŭ tute konstruita per pluraj etaĝoj, ofte tre imponaj. Estis multaj butikoj, restoracioj kaj aliaj servaj butikoj (en la 1930-aj jaroj). En la dudeka jarcento aperis pluraj kinejoj, kaj la strato estis tre okupita.
Rilate al la disvolviĝo de la urbo kaj la pliiĝo de trafiko, en la dua duono de la deknaŭa jarcento aperis planoj por rompi la straton norde tra la Saksa Ĝardeno al la Banka Placo. Tamen, ĉi tio renkontis protestojn de kontraŭuloj ĉar tio estus reduktinta la areon de la ĝardeno, sur kies flanko staras statuo de prezidanto Sokrates Starynkiewicz. En 1935, la strato estis trapasita al Zelazna Brama Placo kaj ul. Żabio. La projekto de la fuzio de Marszałkowska kaj Plac Bankowy estis realigita nur de germanoj dum la okupacio, uzante la detruon dum la defendo de Varsovio en 1939, precipe la detruo kaj malkonstruo de la dependaĵoj de la Blua Palaco.
En la jaroj 1938-1939 ĉe numero 134 ĉe la komunaĵo kun strato Świętokrzyska oni konstruis de la PKO-sidejo estis konstruita en Świętokrzyska, detruita en 1944 dum la Ribelo de Varsovio.
Militaj perdoj
Dum la Dua Mondmilito, ĉi tiu konstruaĵaro estis plejparte detruita de la germanoj.
La detruo komenciĝis en septembro 1939. La konstruaĵoj de la Viena Fervoja Stacidomo kaj la malgrandaj apartamentoj Marszałkowska 104 kaj 106, suferis precipe kiel rezulto de artileria fajro kaj aeraj bombadoj. Ankaŭ la norda parto de la strato estis bombardita, ekzemple, la loĝdomo Marszałkowska 149, situanta sur la angulo de Próżna, aŭ 153 - sur la angulo de Królewska. La ruinoj de la stacio kaj pluraj bombitaj hejmoj estis malmuntitaj dum la okupado.
Tamen, la plej granda detruo estis kaŭzita pro la varsovia ribelo kaj sekva detruo, precipe fare de la krimbruligitaj atakoj faritaj post ĝi. Iuj domoj, inkluzive Pinkus Lothe (Marszałkowska 100, ĉe angulo de Aleje Jerozolimskie) kaj Marszałkowska 50 estis detruitaj dum bataloj aŭ bombadoj. La ceteraj konstruaĵoj ekbrulis dum la metoda ruiniĝo de la urbo.
Krome, la milito malebligis konstrui la angulon de Marszałkowska 135 kaj Świętokrzyska 46. Antaŭ la milito, estis unuetaĝa domo, kiu inter 1938 kaj 1939 estis malkonstruita por nova - neniam kompletigita - investo.
En 1945, stratoperdoj estis taksitaj - eble troigitaj - per 80% de la substanco. Laŭ la retejo de warszawa1939.pl, la plej daŭraj domoj konstruitaj ĝuste antaŭ ol la milito postvivis: Marszałkowska 8, 18, 56. Krome, la germanoj ne detruis la konstruaĵojn ĉe la suda fino de la strato: 1, 2, 4, 6. Kun defenda mano aŭ kun malgrandaj difektoj, la fondusoj Marszałkowska 17, 28/30, 41, 43, 45, 58, 62, 66 kaj 101 venis el la milito (la tielnomita Marconi-vilao). La fajro detruis la fasadojn de apartamentaj domoj 81 kaj 81a. La konstruaĵoj Marszałkowska 47, 69 kaj 71 (ĝis la dua etaĝo), 81b kaj 83 (ĝis la unua etaĝo), 85 (ĝis la dua etaĝo), 95 (ĝis la kvina etaĝo), 124/128 (ĝis la dua etaĝo) kaj la vilao estis detruitaj kaj bruligitaj ĉe numero 141. La konstruaĵo N-ro 19 kaj la Eklezio de la Savanto estis severe difektitaj. Li ankaŭ fariĝis tute ruinigita skeleto de la PKO-Ĉefsidejo (Marszałkowska 134).
Dum la germana okupado, la nomo ŝanĝiĝis al "Marschallstrasse".
En 1941, la germana fotisto Hans Joachim Flessing elmontris multajn buntajn fotojn de Agfa en okupita sed ne tute detruita Varsovio, kiu estas nuntempe en la germanaj ŝtatarkivoj. Signifa kvanto de fotoj estis prenita ĉe strato Marszałkowska kaj konsistigas unikan dokumentadon de ne plu ekzistantaj luksaj domoj.
Post la milito, multaj butikoj kaj podetala komerco estis malfermitaj en la pluvivaj grundaj plantoj de la detruitaj konstruaĵoj. Ekzemple konstruaĵo n-ro 119 gastigis Café Fogg administritan de Mieczysław Fogg. La strato akiris la kromnomon "teretaĝo Marszałkowska". Granda parto de la fasadoj de bruligitaj konstruaĵoj estis disfaligitaj pro ordono de la Oficejo por Rekonstruo de la Ĉefurbo, sen kalkuli ilian realan staton de konservado.
"Teretaĝo Marszałkowska" estis kreita ĉefe per privataj financoj. Tamen, por la komunistaj aŭtoritatoj, la strato en la antaŭmilita formo estis ĉefe simbolo de kapitalismo. Krome, oni decidis plilarĝigi la straton de antaŭmilita 26 ĝis 60 metrojn sur la sekcio inter Pięka kaj Aleje Jerozolimskie kaj ĝis 140 metrojn inter Aleje Jerozolimskie kaj Królewska. Ĉi tio signifis la malkonstruon de ĉiuj objektoj sub neparaj adresoj pli ol 65, inkluzive de la historia Marconi-vilao.
En la jaroj 1952-1954 preparoj estis faritaj por la konstruado de la Palaco de Kulturo kaj Scienco, tiel plene ŝanĝante la karakteron de ĉi tiu parto de la urbo. En 1954, la sekcio inter pl. Konstitucio kaj Al. Jerozolimskie, la sola antaŭmilita konstruaĵo sur ĉi tiu sekcio de la strato sur la stranga flanko estis la eksterkonstruaĵo de la konstruaĵo N-ro 81, kiu, dank'al la malkonstruo de la fronto, "antaŭeniris".
En la suda parto estis konstruita nova placo ĉirkaŭita de socialismaj realismaj konstruaĵoj, nomata Distrikto de Loĝejo de Marszałkowska. Ĝi postulis plian malkonstruon. La konstruaĵo 47 estis riparita kaj la loĝejo-domo n-ro 45 estis retirita profunde en la posedaĵon kaj estis kovrita per nova konstruaĵo. Konstruaĵoj 43, 60 kaj 62 faris parton de la detalo.
La aŭtoritatoj malfaciligis la rekonstruon de la altaj turoj de la Eklezio de la Sankta Savanto, kaj ili estis rekonstruitaj nur en 1955.
La unua nova konstruaĵo finita post la milito estis la konstruado de la Ministerio pri Metalurgio (nun la sidejo de distriktaj tribunaloj), nomita "raz -klingo" arkitekto Marek Leykam (Marszałkowska 82). En la jaroj 1950-1953 la suda sekcio de Marszałkowska (de Unii Lubelskiej-placo al Wilcza) estis konstruita kun socialismaj realismaj fiksoj. Fine de la 1950-aj jaroj kaj en la 1960-aj jaroj, oni provis konstrui sekcion de Marszałkowska inter Wilcza kaj Aleje Jerozolimskie, moderna arkitekturo. La orienta fasado inter Świętokrzyska kaj Królewska estis fondita en 1954-61 laŭ la projekto "Tigroj" (Marszałkowska 136-40).
En 1972-1973, la sveda kompanio Skanska konstruis en la angulo de Al. Jerozolimskie kaj Marszałkowska modernisman Forumo-hotelon.
En 1970, ĉe Marszałkowska Strato, ĉe la akso de ulica Złotej (tiutempe - Kniewskiego), tunelo kun longeco de 80 m estis trapikita al Defilad-Placo kaj subtera pasejo kun longo de 43 m.
En la 1990-aj jaroj du metroaj stacioj estis konstruitaj sur la strato - A13 Centrum kaj A14 Świętokrzyska. En 2006 revivigo estis farita sur la sekcio de pl. Unii Lubelskiej pl. de Savanto. Nuntempe la konstruado de la Muzeo de Moderna Arto estas planita proksime al la Palaco de Kulturo kaj Scienco.
Ĉernivco
Ĉernivco (Чернівці, Cernăuţi , Czernowitz , Черновцы , Czerniowce ) estas la administra centro de la Ĉernivca provinco (oblast') en la sudokcidenta Ukrainio kaj la tradicia ĉefurbo de la historia regiono Bukovino.
La dato de letero de la moldava reganto Alexandru cel Bun (Aleksandro la Bona) – – en kiu li menciis pri la imposto ĉe la muroj de la urbo, estas konsiderata kiel naskiĝdato de la urbo. Nun la letero troviĝas en la ŝtata arkivo de Rusia Federacio, sed la ambasadoro de RF en Ukrainio, V. Ĉornomirdin, frate rifuzis redoni la leteron al Ĉernivco.
Antaŭ la unua mondmilito la urbo kaj ĉirkaŭa regiono apartenis al Aŭstrio-Hungario (Bukovino), inter la du mondmilitoj al Rumanio.
(10495) 1986 RD
(10495) 1986 RD estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la dana municipo Holbæk.
Ĉernivco
Ĝi nun havas ĉirkaŭ 250 000 loĝantojn kaj situas apud la rivero Pruto.
Arundhati Roy
Arundhati Roy naskiĝinta ja la 24-a de novembro 1961 estas barata verkistino kaj alimondisma aktivulino. Naskiĝinta en Keralo ene de familio da "Siri-Ĥaldeaj kristanoj", ŝi edziniĝis kun kina reĝisoro Pradip Kriŝen, iĝis tutmonde fama pro sia anglalingva romano "La dio de l'etaj neniaĵoj", kiu akirigis al ŝi la prestiĝan Premio Booker kaj multege da mono.
Poste ŝi fariĝis aktivulino defendante per senperfortaj rimedoj la kamparanojn minacatajn de la Narmada baraĝo, kondamnante la baratan atombombon, ktp. Ankaŭ tiukampe ŝi iĝis tutmonde fama.
Challenger-profundo
La Challenger-profundo estas la plej profunda loko de la Mariana Fosego en la Pacifiko. Ĝi kuŝas metrojn sub la marnivelo.
Geografio
Ĝi troviĝas oriente de Filipinoj en sudokcidenta parto de la Mariana Fosego, profunda submara fosego en okcidenta Pacifiko. Tie situas ĉ. sudokcidente la insulo Guam, insulo de la Marianoj, kiu apartenas al la melaneziaj insuloj, ĉ. ĉe 12° norda latitudo kaj 143° orienta longitudo.
Historio
La angla mezurŝipo Challenger II sciigis jam en 1951 pri marprofundo de en la Mariana Fosego, mezurita per eĥosondilo ( per dratmezurilo). Oni nomis tiun lokon Challenger-profundo.
Montbard (stacidomo)
Montbard estas franca stacidomo sur linio Paris-Lyon -, situanta en Montbard, en departemento Côte-d'Or, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Challenger-profundo
Historio
La merĝo en tiun profundon okazis unuafoje la 23-an de januaro 1960 fare de Jacques Piccard kaj Don Walsh per la batiskafo Trieste. La preciza loko de la merĝo estas nomata - ekde tiam - ankaŭ Trieste-profundo.
Montbard (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV inOui kaj Burgonjo-Franĉkonteo.
Lovis Corinth
Lovis CORINTH (naskiĝinta en la 21-a de julio 1858 Gvardejsk, mortinta en la 17-a de julio 1925 en Zandvoort) estis germana pentristo kaj presaĵfaristo  kies matura laboro realigis sintezon de  impresionismo kaj  ekspresionismo. Corinth studis en Parizo  kaj  Munkeno, aliĝis al la Berlina Secesia Grupo, poste sukcedis  Max Liebermann  kiel la prezidanto de la grupo. Lia porjunulara laboro estis duonnaturalisma. Corinth estis komence antagonisma al la ekspresionisma movado, sed post bato en 1911 lia stilo loziĝis kaj akceptis multajn ekspresionismajn kvalitojn. Lia uzo de koloro iĝis pli vigla, kaj li kreis portretojn  kaj  pejzaĝojn  de speciala vigleco kaj potenco. La temoj de Corinth ankaŭ inkludis nudulojn kaj bibliajn scenojn. Li apartenis al la Munkena Moderno. Li anis ĉe Berlina secesio.
Montbard (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Lyon - Marseille-St-Charles (830000).
Lovis Corinth
Frua vivo
Estante filo de tanisto, li montris talenton por desegnato kiel infano, kaj en 1876 li iris por studi pentraĵon en la akademio de Kenigsbergo. En 1880 li frekventis la Akademion de Belartoj en  Munkeno, kiu konkuris kun Parizo kiel la avangardartcentro en Eŭropo tiutempe. Tie li estis influita fare de Courbet kaj la skolo de Barbizon, tra ilia interpreto de la Munkenaj artistoj  Wilhelm Leibl kaj Wilhelm Trübner. Li tiam vojaĝis al Antverpeno  kaj tiam Parizo kie li studis sub William-Adolphe Bouguereau  ĉe la  Académie Julian. Li revenis al Kenigsbergo en 1888 kiam li adoptis la nomon "Lovis Corinth".
Kariero
En 1891, Corinth resenditis al Munkeno, sed en 1892 li prirezignis la Munkenan Akademion kaj eniris la Munkenan Secesion. En 1894 li eniris la Liberan unuiĝon, kaj 1899 li partoprenis ekspozicion organizitan fare de la Berlina Secesio. Tiuj naŭ jaroj en Munkeno ne estis liaj plej produktiva, kaj li eble estis pli bone konata pro lia kapablo trinki grandajn kvantojn de ruĝa vino kaj ĉampano.
Corinth transloĝiĝis al Berlino  en 1900, kaj havis apartan ekspozicion ĉe galerio posedate fare de  Paul Cassirer. En 1902 en la aĝo de 43, li startigis lernejon de pentraĵo por virinoj kaj geedziĝis kun sia unua studento, kun Charlotte Berend kies aĝo estis pli ol 20 jarojn malpli. Charlotte estis lia juneca muzo, lia spirita partnero, kaj la patrino de liaj du infanoj. Ŝi havis profundan influon sur li, kaj familia vivo iĝis grava temo en lia arto.
En decembro 1911, li suferspertis apopleksion, kaj estis parte paralizita sur la maldekstra flanko. Poste li lamis, kaj liaj manoj elmontris kronikan tremon. Kun la helpo de lia edzino, ene de jaro li sukcesis pentri pentra denove per sia dekstra mano. Lia handikapo inspiris la artiston al intensa intereso en la simplaj, intimaj aĵoj de ĉiutaga vivo. En la somero de 1919, ekzemple, li produktis ciklon de neformalaj akvafortoj de lia familio en ilia bieno. Estis ankaŭ ĉe tiu tempo ke pejzaĝoj iĝis signifa parto de lia verko. Tiuj pejzaĝoj estis metitaj ĉe Walchensee, lago en la Bavara Alpoj  kie Corinth posedis domon. Ilia vigla imagado, en helaj koloroj, faris ke multaj por konsideris la Walchensee-serion lia plej bona laboro. De 1915-25, li funkciis kiel Prezidanto de la Berlina Secesio.
Preskreado
Corinth esploris ĉiujn presaĵajajn teknikojn krom  akvotinto; li preferis  sekan punktadon  kaj  litografion. Li kreis sian unuan akvaforton  en 1891 kaj lia unua litografo estis de 1894. Li eksperimentis per la ksilografio sed faris nur 12 lignajn gravuraĵojn (inter 1919-1924). Li estis tre produktiva, kaj en la lastaj 15 vivojaroj li produktis pli ol 900 grafikajn verkojn, inkluzive de 60 memportretoj. La pejzaĝoj kiujn li kreis inter 1919 kaj 1925 eble estas la plej dezirindaj bildoj de lia tuta grafika verkaro. Li pentris multajn memportretojn, kaj havis la kutimon fari unu chiun jaron en la naskiĝtago kiel rimedo de memesploro. En multaj el liaj memportretoj li faris alivestiĝojn kiel ekzemple kirasa kavaliro (Der Sieger, 1910), aŭ Samson (Geblendeter Samson,1912). Memportreto de 1924 estas en la Muzeo de Modern Art, Novjorko.
Honoroj kaj morto
La 15an de marto 1921 Corinth ricevis honordoktorecon de la Universitato de Kenigsbergo. En 1925, li vojaĝis al Nederlando  por rigardi la verkojn de siaj favorataj  nederlandaj majstroj. Li kaptis pulminflamon  kaj mortis en  Zandvoort.
Heredigo
En 1910 Corinth donacis la pentraĵon Golgatha   por la altaro de la kirko de lia naskiĝloko Tapiau. Ĉe la fino de la Dua mondmilito, kiam la Ruĝa Armeo invadis Orientan Prusion, tiu pentraĵo malaperis sen spuro. Gvardejsk estis inter la malmultaj orient-prusaj lokoj ne detruitaj per la milito, kio faras verŝajna ke la pentraĵo estis prirabita prefere ol forbrulita.
En 2007, la germana grandurbo Hanovro resendis pentraĵon de Corintho al la heredantoj de juda kolektanto Curt Glaser kiu vendis ĝin en 1933 por financi sian fuĝon disde Nazia Germanio. La pentraĵo, Römische Campagna  (1914) estis donita al la heredantoj de Glaser, reprezentitaj fare de lia usona nevino kaj ŝia filino.
La domo kie Korinto estis naskita daŭre estas en la urbo Tapiau, kiun la rusoj post ekposedo nomas Gvardejsk.
Adam Mickiewicz
Adam Bernard MICKIEWICZ (naskiĝis la 24-an de decembro 1798 en Zaosie (aŭ Nowogródek), nuna Belorusio, mortis la 26-an de novembro 1855 en Konstantinopolo, nuntempe: Istanbulo, Turkio) estis pola poeto. Li estis la plej grava reprezentanto de la pola romantismo. Unu el kvar grandaj profetoj de Pollando inter Cyprian Norwid, Zygmunt Krasiński kaj Juliusz Słowacki. Li estis ankaŭ filozofo - li kreis sian sistemon mesianisman laŭ kiu estas verkita lia poezio (precipe jam en "Sonetoj Krimeaj" kaj "Dziady" Mickiewicz formas sian ontologion).
Naskiĝo kaj forigo de Pollando
Li naskiĝis la 24-an de decembro 1798 en Zaosie ĉirkaŭ Nowogródek (Esperante Novogrodek) kaj estis baptita la 12-an de februaro 1799 en preĝejo de la Transfiguriĝo. Li estis filo de Barbara kaj Mikołaj Mickiewicz. Liaj fratoj estis Aleksander kaj Franciszek Mickiewicz. Dum jaroj 1807-1815 li vizitadis dominikanan lernejon en Nowogródek. En 1812 lia patro malsaniĝis kaj mortis. Post la edukado en loka lernejo li studis ĉe Universitato de Stefan Batory en Vilno. Li studis humanismajn sciencojn kaj kaŝe li estis unu el kunfondantoj de Filomata Asocio - la asocio kaŝe batalanta pri sendependeco de Pollando kunedukante pole. Poste Filomatoj estiĝis asocio de konspiro polnacia. Tiam li verkis siajn unuajn versojn. Li estis kontraŭklasikista kaj laŭdadis la romantikan propran kulturon de popolo. Li estiĝis amanto de slava kulturo kaj poste eĉ sciulo de la slava kulturo.
Dekomence en lia poezio ekzistas la supernatureco kaj superracieco inter spiritoj, demonoj kaj fantomoj - la romantika, vana amo inter tiuj supernaturaĵoj de slava popolo ekzistas en ĉiuj liaj Baladoj kaj Romancoj. La eldono de "Baladoj kaj Romancoj" komencis en Pollando la romantikisman epokon en literaturo. Mickiewicz verŝajne inspiriĝis de Zoriano Dołęga-Chodakowski kiu komencis bataladon kun polaj klasikistoj (ekz. Jan kaj Jędrzej Śniadecki, Franciszek Morawski). Pleje li batalis pri tezo, ke slavoj estas la popolo nature neracia ĉar inter ili ĉiam vivas antaŭkristanaj dioj, fantomoj, spiritoj vagantaj, vampiroj, vivas kanzonoj kaj fabeloj. Poste li opinios, ke slava kaj kredeble pola popolo, nacio estas inklinita per vero mesianisma. La plej fama verso de Mickiewicz estis tamen Odo al la Juneco (Oda do młodości), kie li rigardeble diskutas kun klasikistoj.
Poste Mickiewicz laboris en Kovno kiel instruisto kaj li verkis laboron magistran pri filozofio. Rusaj policistoj sciiĝis pri Filomatoj kaj ĉiujn ĝiajn adeptojn ili enprizonigis. Mickiewicz estis foriginta el Litovio aŭ precize Litvo (Grandprinclando Litovio, kiu estis parto de la Pola-Litova Unio), kaj li veturis al Rusujo. Li tie amikiĝis kun Puŝkino, kiu tiam apartenis al dekabristoj - la kaŝa opozicio kontraŭ la caro. Tie li verkisKrimeaj sonetoj (Sonety krymskie). Li estiĝis ankaŭ unua eŭropano kiu tradukadis araban poezion. Poste li renkontiĝis ankaŭ kun George Byron.
La dramo Dziady (la festo de Antaŭtago de Prapatroj)
Reveninte al Pollando li komencis verki Dziady. Tiu titolo signifas la polan, litovan, belorusan kaj ukrainan feston por saluti spiritojn (la festo de Antaŭtago de Prapatroj). La popolo dum tiu festo sub la regado de Guślarz, alie Wołchw gastigadis spiritojn per manĝo kaj ĉiu homa helpo. La festo estis riproĉata de katolikaj pastroj tial ĝi ne trapasis ĝis la moderna tempo. Post la falo de la novembra ribelo en Pollando Mickiewicz en granda ĉagreno verkis 3-an parton de "Dziady". Ĝi estas la plej granda pola dramo.
Mi kaj patruj'- la unuo
Mi nomiĝas Milijon'- ĉar por milijonoj
Amas mi, suferas torturojn.
Rigardas sur povran patrujon,
Kiel fil' sur patron en tortura rado;
Sentas doloroj de nacio tuta
Kiele patrin' sentas dolor' de ido
Mi suferas, frenezas- Vi saĝa kaj gajeta
Ĉiam regas,
Ĉiam juĝas
Kaj kredeble ne eraras!(..)
Respondu- aŭ mi pafos kontraŭ Via naturo;
Se ĝin sur ruinoj ne detruos,
Skuos mi per tuta tereno de Viaj landoj;
Mi eksplodos sonon al ĉiuj de kreaĵo sferoj:
Tiun sonon, kiun de generacio generacien iros:
Mi krios, ke Vi ne estas la patro de mondo, sed la...
VOĈO DE DIABLO
Caro!
Improvizacio de Konrad, fragmento
Sinjoro Tadeo
Ankoraŭ en Parizo Mickiewicz komencis verki malgrandan poemon pri la vilaĝa vivo en Pollando. Tiu poemo tamen estiĝis granda eposo konsistanta el 12 libroj. Sinjoro Tadeo verkita en pola heksametro (13 silaboj) estas priskribado de la vivo de poloj kaj litovoj dum la okupacio de Rusujo. La plej fama de la tuta verko estas invokacio de eposo komenciĝanta Esperante: ''Litvo! patrujo mia, simila al sano(...)''. La apostrofo Litvo cele estis esperantigita per neologismo pro la pol-litveco de Mickiewicz, kiu kredis je lando de du nacioj - la historia Rzeczpospolita de ambaŭaj nacioj. En la verko ekzistas ankaŭ la kvazaŭmistika ŝanĝado kiel en "Dziady".
''Litvo! patrujo mia, simila al sano''.
Vian grandan valoron ekkonas landano,.
Vin perdinte(...).
Invokacio, fragm.
Mickiewicz apartenis ankaŭ de 1841 al la sekto de la filozofo mesianisma Andrzej Towiański. Li asertis, ke Towiański estas la Savulo - 44. Poste tamen li malakordis kun tiu tezo kaj foriris de Towiański. Li fondis la polan legionon kaj mortis en Konstantinopolo en 1855. Li estis entombigita en Vavelo, la reĝa palaco de Pollando en Krakovo. Tiu entombigo estis manifestacio politika.
Sinjoro Tadeo en Esperanto
Roman Dobrzyński, en sia artikolo Sinjoro Tadeo parolas Esperante, parolas pri Sinjoro Tadeo kiel la ĉefverko de Adam Mickiewicz (Adam Mickjeviĉ) pri la junulo Tadeusz Soplica (Tadeuŝ Soplica) kiu flirtas, fuĝas eksterlanden kaj revenas kun la napoleona armeo. Mickiewicz planis verki nur "idilian rememoraĵon", sed poste li "modifis la enhavon" por malfermi "la perspektivon de la nacia sendependiĝo", tio estas la verko iĝis nacia epopeo. Tiukadre la eseisto resumas la biografion de Mickiewicz kadre de la historia kaj politika fono de sia vivo. La verko konsistas el 8 600 versoj, verkitaj inter 1832 kaj 1834. Ĝi estis tradukita de Antoni Grabowski en kontakto kun Zamenhof, same kiel ekzistas 78 tradukoj en 30 lingvoj, kaj adaptita al kino fare de la pola reĝisoro Andrzej Wajda uzanta "850 versojn, do apenaŭ dekonon de la tuto". La filmo estis subtekstigita en Esperanto uzante la tradukon de Grabowski.
Carl Müllerhartung
Carl MÜLLERHARTUNG, vere: Müller-Hartung (naskiĝinta la en Bad Sulza, mortinta la  en Charlottenburg) estis germana kantoro, muzikpedagogo kaj komponisto.
Vivo
Estante la filo de la kantoro de Sulza, Johann Christian Müller kaj de ties edzino kun fraŭlina nomo Hartung, li trejniĝis en Eisenach fare de Friedrich Kühmstedt. Poste li ekdeĵoris kiel muzikdirektoro ĉe teatro en Dresdeno kaj estis urba kaj kortega kantoro en Eisenach. En Eisenach li engaĝiĝis pri starigo de Bach-monumento, kiu hodiaŭ estas sur Mario-placo. Nomumiĝo profesora okazis en la jaro 1863-a.
Franz Liszt peris por li en 1865 la bonegan postenon de muzikdirektoro en Vajmaro kie Müllerhartung iĝis grava persono ene de la muzika sceno. Ekde 1869 li ankaŭ estis kapelestro ĉe la Kortega teatro. La de Müllerhartung en 1872 fondita Vajmara orkestra lernejo (Weimarer Orchester-Schule) antaŭulis kvazaŭ la nunan renomitan samlokan Liszt-muzikaltlernejo vajmara.
Müllerhartung verkis neekleziajn kaj ekleziajn korusaĵojn, kantojn, pororkestraĵojn kaj tri ĥoralajn sonatojn por orgeno. Lia plej konata kanto estas la turingia landa himno Thüringen, holdes Land kun la teksto de Ernst Viktor Schellenberg. Unu lia disĉiplo estis Erich Hunold.
26671 Williamlopes
26671 Williamlopes estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de William Lopes, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto pri mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la Fundação Escola Técnica Liberato Salzano Vieira da Cunha en Novo Hamburgo (Suda Rio-Grando, Brazilo).
Iŝtar
Iuj diras, ke por la antikvaj izraelidoj, ŝi estis edzino de Javeo, sed ŝia diservo estis abolita de la reĝo Joŝija en -621 kaj ŝiaj temploj apud la Templo de Jerusalemo estis detruitaj (2 Reĝoj 23:7), sed spite de tio, ŝia hejma kulto daŭris ĝis la 6-a jarcento a.K.. Aliaj kontestas, ĉu la izraelidoj iam toleris aliajn diojn, kaj la arkeologiaj indikaĵoj ne estas certaj.
En la fenica mitologio Tanit, diino de la fekundeco, de la amo kaj de la plezuro, asociita al la bona fortuno, al la Luno kaj al agraraj fruktoj, estis komparata al Iŝtar, la diino patrino.
Géza Sasvári
Géza Sasvári naskiĝis la  en Nagytétény. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Géza Sasvári akiris diplomon en Reĝa Teknika Universitato József en 1904. Post siaj studoj li laboris komence en privata firmao, kie li okupiĝis pri ferbetonoj. Iom poste li revenis por instrui al la universitato, kie li doktoriĝis en 1915. En 1919 li estis nomumita privata profesoro, en 1932 eksterordinara profesoro. Inter 1924 kaj 1939 li estis katedrestro kune kun Tibor Melczer, poste li estis uzinestro. Inter 1945-1947 li denove instruis en la universitato.
Borislav
Borislav aŭ Borislavo (Борислав, Borysław, Borislau) estas malgranda urbo en Ukrainio, kun ĉ. 38.000 loĝantoj. Ĝi situas en la Lviva provinco, sude de Lvivo / Lvovo. La sekva plej granda urbo estas Drohobiĉo.
Post la Unua Mondmilito, la komunumo apartenis al Pollando, la naftominista studejo iĝis Naftominada Universitato. La ĉirkaŭo de Borislav iĝis centro de la pola naftoindustrio inter la du mondmilitoj. La komunumo estas urbo ekde 1933, ĝin okupis dum la Dua Mondmilito Sovet-Unio, Germanio, poste denove Sovet-Unio. Ekde 1991 ĝi situas en la sendependa Ukrainio.
Katalin Kasza
Katalin Kasza [kasa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kasza Katalin estis hungara operkantisto (soprano).
Katalin Kasza naskiĝis la  en Szeged.
Biografio
Katalin Kasza akiris operkantistan diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1967. Poste tuj ŝi aliĝis al Budapeŝta Ŝtata Operejo, kie ŝi ricevis stipendion 2 jarojn, pli poste statuson privata kantisto ĝis 1993. Intertempe en 1968 ŝi estis la unua en kantokonkurso en Sofio. Inter 1974-1976 ŝi kantis en Covent Garden, ekde 1980 ŝi turneis en Usono. Ŝi ricevis la titolon eterna membro de la Operejo en 2002, ŝi ricevis premiojn inter 1968-2017. Ekde 1995 ŝi kontribuis poemojn.
Akvopoluado
Akvopoluado estas poluado de akvejoj (kiel lagoj, riveroj, oceanoj, grundakvejoj kaj grundakvo ĝenerale). Akvopoluado okazas kiam poluaĵoj estas elverŝataj ĉu rekte ĉu nerekte en akvejojn sen taŭga traktado por forigi damaĝajn elementojn.
Akvopoluado tuŝas plantojn kaj organismojn vivantajn ĉe tiuj akvejoj. En preskaŭ ĉiuj kazoj la efiko estas damaĝa ne nur al unuopaj specioj kaj populacioj, sed ankaŭ al la naturaj biologiaj komunumoj.
Homaj
Forĵetakvo estas ajna tipo de akvo kies kvalito estis tuŝata negative pro influo antropogena, tio estas de homoj. La forĵetendaj akvoj estas akvoj uzataj en hejmoj kaj en urboj, kaj la likvaj industriaj aŭ minaj rubaĵoj forjetitaj, aŭ la akvoj kiuj estis miksitaj kun la antaŭaj (pluvaj aŭ naturaj akvoj). Ties gravo estas tia ke ĝi postulas sistemojn de kanaligo, traktado kaj eligo. Ties nula aŭ maltaŭga traktado generas gravajn problemojn de poluado.
Moseo Székely
Moseo SZÉKELY, SZÉKELY Mózes  (naskita ĉirkaŭ 1550 en Udvarhely; mortinta la 17-an de julio 1603 en Braŝovo) estis princo de Transilvanio.
Biografio
En 1575 Moseo Székely estis jam komandanto de sikuloj en la batalo de Kerelőszentpál. Li sekvis la reĝon Stefano Báthori ankaŭ al Pollando, kie li fariĝis la komandanto de infanterio en kontraŭrusa milito de la reĝo. Reveninte al Transilvanio, li iĝis internulo de Sigismundo Báthori, li ricevis bienojn kaj en 1591 leviĝis inter magnatojn. Li fariĝis ĉefkomandanto de Andreo Báthori kaj poste de Mikaelo de Valaĥio. En 1601 li alfrontis la vojvodon kaj generalon Basta. Komence de 1603 helpe de turkoj li alvenis kun armeo en Transilvanion kaj kun nobelaro elbatis la armeon de la imperiestro. En aprilo 1603 li estis elektita de la parlamento kiel princo de Transilvanio kaj la 8-an de majo 1603 surtronigita, sed la sikuloj turnis kontraŭ li kaj kun vojvodo de Valaĥio, Radul apud Braŝovo neniigis lian armeon. En batalo mortis ankaŭ li.
Saint-Valery-Canal (stacidomo)
Saint-Valery-Canal estas franca stacidomo sur linio - Saint-Valery-Canal, situanta en  Saint-Valery-sur-Somme, en departemento Somme, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de CFBS (Chemin de fer de la baie de Somme).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Noyelles-sur-Mer - St-Valery-Canal (324000).
Mr. & Mrs. Smith
La intrigo temas pri geedzoj Ann (Carole Lombard) kaj David Smith (Robert Montgomery) kiuj loĝas en Novjorko kaj iom kverelas kaj post tri jarojn de geedzeco scias, ke pro juraj problemoj ilia geedzeco ne validas. Sekvas kvereloj pri ebloj regeedziĝi kaj tria rolulo Jefferson "Jeff" Custer (Gene Raymond) komplikigas la aferon.
Carpineto Sinello
Carpineto Sinello estas komunumo de Italio.
Robert Wight
Robert WIGHT MD, RSL, LSL (6a de Julio 1796 – 26a de Majo 1872) estis skota kuracisto en la Brita Orienthinda Kompanio, kies profesia kariero okazis entute en suda Barato, kie liaj plej grandaj atingoj estis pri botaniko – kiel ekonomia botanikisto kaj grava taksonomiisto en suda Barato. Li kontribuis al la enkonduko de la amerika kotono.
Kiel taksonomiisto li priskribis 110 novajn genrojn kaj 1267 novajn speciojn de florplantoj. Li dungis baratajn botanikajn artistojn por bildigi grandan nombron de plantoj kolektitaj de li mem kaj de barataj kolektistoj kiujn li trejnis. Kelkaj el tiuj ilustraĵoj estis publikigitaj de William Hooker en Britio, sed el 1838 publikigis serion de ilustritaj verkoj en Madraso inklude la senkolora, ses-voluma Icones Plantarum Indiae Orientalis (1838–53) kaj la du man-kolorigita, du-volumaj verkoj, Illustrations of Indian Botany (1838–50) kaj Spicilegium Neilgherrense (1845–51). Poste li retiriĝis el Barato en 1853, kiam li jam estis publikiginta 2464 ilustraĵojn de hindiaj plantoj.
55678 Lampo
55678 Lampo estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, ano de la tiel nomata « Troja Tendaro », ĉar ĝi orbitas en la ĉirkaŭaĵo de ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Por tiu astronomia kampanjo, Tom Gehrels estis fotinta la noktan ĉielon, eksponante tiam 130 per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio). La fotaj platoj estis poste senditaj en la observatorion de Leiden, kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Lampo, unu el la membroj de la troja senato.
Molnár Dixieland Band
La Molnár Dixieland Band [molnAr diksilend bend] estas hungara ensemblo pri ĵazo. Ili konstante muzikadas diksilandon, ili estas rivaloj de Benkó Dixieland Band. Ili muzikadas ĉefe originajn usonajn melodiojn, tamen apartenas al la grandaj sukcesoj ankaŭ origina hungara popolkanto en stilo diksilando.
Historio
En 1964 Gyula Molnár (klarnetisto) fondis ĵazoensemblon en Szeged el studentoj, tial la ensemblo prenis la nomon de la fondinto. Laŭ la kutimoj la membroj ŝanĝiĝis, sed urbo Szeged konstante restis.
La unuaj sukcesoj venis en festivalo de Salgótarján en la jaroj 1966, 1967 kaj 1969. Poste Hungara Radio kaj Hungara Televizio prezentis la repertuaron. Depost 1971 la ensemblo koncertas ankaŭ eksterlande, komence nur en la socialismaj landoj, poste en Eŭropo, fine eĉ Usono. Ili muzikadis kune ekzemple kun Fatty George, Tony Scott, John Mortimer. Ekde 1998 ili partoprenas en subĉiela festivalo en Szeged.
Rusio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Rusia Olimpika Komitato.
Salzatal
Salzatal, signifo en Esperanto "valo de rivereto Salza", estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto, en la sudorienta parto de la mezalta montaro Harco, okcidente de la urbo Halle (Saale) kaj je sia nordorienta limo plejparte bordiĝas per la rivero Saale. La komunumo kreiĝis komence de la jaro 2010 el libervola kuniĝo de la 9 antaŭe memstaraj administraj komunumoj Beesenstedt, Bennstedt, Fienstedt, Höhnstedt, Kloschwitz, Lieskau, Salzmünde, Schochwitz kaj Zappendorf, kiuj jam antaŭe kunlaboris en administra komunumaro de la nomo Westlicher Saalkreis. En la nova komunumo fine de vivis  loĝantoj.
Komunumopartoj
Nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de 2008:
Arĝentovalo (Idaho)
Arĝentovalo, en angla origine Silver Valley, estas regiono de la Montoj Coeur d'Alene en norda Idaho, Usono, fama pro sia minheredo, antikve el la 1880-aj jaroj.
Geografio
Tiu mallarĝa valo, ĉirkaŭ 64 km longa, enhavas kelkajn malgrandajn urbetojn laŭlonge de la Suda Forko de la rivero Coeur d'Alene kaj la ŝoseo Interstate 90 inter la Montopasejo 4a de Julio okcidente kaj la Montopasejo Lookout ĉe la limo kun Montano.
Nand Buyl
Nand BUYL (naskiĝis en Antverpeno la, mortis en Jette la ) estis flandra aktoro kaj reĝisoro kaj estas konsiderata unu el la pioniroj de la televido en Flandrio.
Kiam Nand Buyl estis nur 7-jaraĝa li jam aktoris en operoj kaj operetoj. Kiam li estis 11 (en 1934), li ludis rolon en sia unua filmo: De Witte. Post la dua mondmilito li iĝis aktoro ĉe la Reĝa Flandra Teatro (KVS) en Bruselo. Dum pli ol 60 jaroj Buyl estis aktoro, reĝisoro kaj instruisto pri teatro en tiu Reĝa Flandra Teatro, kies direktoro li estis inter 1972 kaj 1992.
Nand Buyl estis ĉefe konata kiel la kapitano en la tre populara tv-serio Schipper naast Mathilde (Kapitano flanke de Mathilde, 1955) kaj poste kiel la detektivo Axel Nort en la samnoma junulara serio.
En la lastaj jaroj de sia vivo Nand Buyl ĉiam estis aktiva en la teatro. En 2005 li ludis gravan rolon en la serio De Kavijaks kaj en 2006 li aktoris la ĉefan rolon en la filmo Vidange Perdue.
Li estis la edzo de aktorino Chris Lomme (kiu aktoris ankaŭ en la serio Schipper naast Mathilde).
Pompeia (San-Paŭlio)
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Marília kaj en la samnoma mikroregiono Marília. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
T-Butila krotonato
t-Butila krotonato aŭ t-butila 2-butenato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la krotonata acido kaj t-Butanolo. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. t-Butila krotonato posedas 8 karbonatomojn, 14 hidrogenatomojn kaj 2 oksigenatomojn. t-Butila krotonato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de t-butilaj derivaĵoj.
21676 Maureenanne
21676 Maureenanne estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Maureen Anne Williams, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri sciencoj de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la Bishop Moore Catholic High School en Orlando (Florido, Usono).
Pufino
Pufinoj estas diversaj specioj el birda familio de procelariedoj, el diversaj genroj (Procellaria, Calonectris, Ardenna, Puffinus).
Kelkaj el plej konataj specioj estas la jenaj:
La situacio de la populacioj de la diversaj specioj malsimilas sed tre ofte temas pri taksonoj tre minacataj. En la kazo de la flavbeka pufino (Procellaria diomedea) oni indikis kiel gravaj faktoroj kiuj endanĝerigas la specion (ankaŭ aliajn parencajn) la troa rilato de la specio al la fiŝkaptado fare el industriaj fiŝkaptaj ŝipoj, artefarita kaj danĝera allogo fare de homaj lumoj (lampos, ŝipoj, lumigo de monumentoj ktp.) kaj kontraŭleĝa tradicia ĉasado (ekzemple en Kanarioj).
Peugeot 404
La Peugeot 404 estis aŭtomobilo produktita de Peugeot inter 1960 kaj 1988.
Gnewitz
Gnewitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumoparto Barkvieren.
Thüringen, holdes Land
Thüringen, holdes Land (Turingia, lando aminda) estas la himno de Turingio. Ĝia populareco dum la lastaj jarcentoj ege malkreskis komparite al Rennsteiglied (de Herbert Roth). Komponis ĝin la vajmara komponisto Carl Müllerhartung laŭ teksto de Ernst Viktor Schellenberg.
Statuso
Ne havas iun oficialan statuson la himno turingia ne estante parto de la oficialiaj landaj simboloj kiuj definiĝas en la turingia konstitucio. Ĝis 1918 Turingio ja estis tre separitaj en etajn kaj tre etajn ŝtatojn kiuj ĉiuj havis proprajn himnojn. Ekz. havis la Duklando Sachsen-Meiningen Vaterlandsgesang der Sachsen-Meininger ('Brüder, singt mit lautem Freudenschall unsern Vaterlandsgesang'), teksto de Ludwig Bechstein; la Duklando Sachsen-Weimar-Eisenach havis la de Franz Liszt muzikigitan himnon Von der Wartburg Zinnen nieder (refreno: 'Möge Gott dich stets erhalten, Weimars edles Fürstenhaus'), teksto de Peter Cornelius. En 1920 iĝis Lando Turingio (ĝis 1952) kie la himno ludu rolon de identecigilo de ĝis tiam dividita lando.
Supereksponento
Jen estas la unuaj kvar hiperoperatoroj, kaj supereksponento estas la kvara:
kie ĉiu operacio estas difinita kiel ripetado de la antaŭa.
Adicio (a+b) estas b-foja ripeto de la "adicio de 1" aplikata al a, multipliko (ab) estas ĉena adicio de b nombroj a, potencigo ab estas ĉena multipliko de b nombroj a. Analoge, supereksponento ba estas ĉena potencigo de b nombroj a. La parametro a estas la bazo kaj la parametro b estas la alto-parametro.
La unua tri operatoroj - adicio, multipliko kaj potencigo - povas esti ĝeneraligita por kompleksaj valoroj de ambaŭ argumentoj. Sed por supereksponento ĉi tia bona regula ĝeneraligo ne estas ankoraŭ trovita. Iuj provoj de ĝeneraligo estas priskribitaj pli sube, sed ili ne estas sufiĉe bonaj. Tiel supereksponento ne estas konsiderata kiel elementa funkcio.
Konstanto la 2-a
Konstanto la 2-a (greke: Κώνστας Β '[Konstas 2]; latine: Heraclio Constantinus Augusto aŭ Flavius Constantinus Augusto); ankaŭ nomita Konstantino la barbeca) naskiĝis la 7-an de novembro 630 - mortis la 15-an de septembro 668 en Sirakuzo, filo de Konstantino la 3-a Heraklio kaj nepo de Heraklio estis bizanca imperiestro de 641 ĝis sia morto en 668. Li estis la lasta imperiestro kiu servis kiel romia konsulo en 642. Konstano estas diminutiva kromnomo donita al la imperiestro, kiu estis baptita kiel Herakleios (Heraklio). Tiu kromnomo estis establita en la imperiaj fontoj kaj estas kutime uzata rilate al la imperiestro en la moderna historiografio.
Supereksponento
Gravas ke en kalkulado de multnivela potencigo, la potencigo estas farita ekde la plej profunda nivelo (en la skribmaniero, ekde la plej supra nivelo):
Konstanto la 2-a
Ofte konsiderata la regado de Konstano kiel la definitiva transiro  de Malfrua Antikveco kaj la Mezepoko en la bizanca areo; kaj unu el la periodoj de la bizanca historio en kiu la Imperio tuŝis fundon, vidante la malpliiĝon de ĝiaj limoj en ĉiuj frontoj.
Supereksponento
Se fari la potencigon en la mala ordo rezultiĝas ĝenerale la alia valoro, ekzemple:
La alia varianto de supereksponento povas esti enkondukita por la dua varianto, tamen ĉi tiu okazo povas esti skribita kiel
Estas ankaŭ la aliaj similaj al supereksponento esprimoj:
Skribmaniero
La skribmanieroj por supereksponento estas:
La skribmanieroj por ripetita eksponento estas:
Ekzemploj
La valoroj enhavantaj dekuman komon estas proksimumaj.
Vastigaĵo al bazo 0
Iam 00 estas prenita al esti nedifinita valoro. En ĉi tiu okazo, valoro k0 ne povas esti difinita rekte. Tamen, estas bone difinita kaj ekzistas:
Ĉi tiu limigo veras ankaŭ por negativaj n. k0 povita esti difinita per ĉi tiu limigo kaj ĉi tio devus konsenti kun difino de 0^0 = 1. Ĉi tiu limiga difino tenas por {}^{2}0 = 1 ĉar 2 estas para, kaj tenas por {}^{0}0 = 1 ĉar 0 estas (eĉ, ebena, para).
Vastigaĵo al kompleksaj bazoj
Pro tio ke kompleksaj nombroj povas esti altigita al potencoj, supereksponento povas esti aplikita al bazoj de formo z = a + bi, kie i estas la imaginara unuo.
Ĉi tio donas rikuran difinon por per :
Solvante la inversan rilaton, rezultiĝas kaj, kaj pluaj negativaj valoroj de k donas malfiniajn rezultojn sur la imaginara akso. Grafike prezentita en la kompleksa ebeno, la tuta vico spiralas al la limigo 0,4383 + 0,3606i kiu povis esti interpretita kiel la valoro se k estas malfinio.
Ĉi tiaj supereksponentaj vicoj estis studita ekde la tempo de Eŭlero sed estas malbone) komprenita pro sia kaosa konduto. Plej parto de publikaĵoj fokusiĝis sur la konverĝo de la potenca turo. Aktuala esplori grande plisukcesiĝis per uzo de komputiloj kun fraktala kaj signa matematika programaro. Multo de tio kio estas sciata pri supereksponento venas de ĝenerala scio de kompleksa dinamiko kaj specifa esploro de la eksponenta funkcia mapo.
Vastigaĵo al malfiniaj altoj
Supereksponento povas esti etendita al malfinia alto. Ĉi tio estas ĉar por bazoj en certa intervalo supereksponento konverĝas al finia valoro kiam la alto strebas al malfinio. Ekzemple, konverĝas al 2, kaj povas pro tio estas konsiderata kiel egala al 2. La tendenco al 2 povas vidiĝi per komputado de malgranda finia turo:
Ĝenerale, la malfinia potenca turo, difinita kiel la limigo de {}^{n}x kiam n iras al malfinio konverĝas por , proksimume en la intervalo 0,066 ... 1,44. Por ajna reela r kun 0 < r < e, estu x = r^{1/r}, tiam la limigo estas r; ne estas konverĝo por x > e^{1/e} pro tio ke la maksimumo de r^{1/r} estas e^{1/e}.
Ĉi tio povas esti etendita al kompleksaj nombroj z:
kie estas W funkcio de Lambert. Pro tio ke la limigo devas kontentigi, h(z) estas la suba branĉo de la retroĵeto de.
Vastigaĵo al negativaj altoj
Supereksponento povas esti etendita al negativaj altoj. Pro rilato:
(kiu sekvas de la difino de supereksponento), eblas derivi (aŭ difini) valorojn de {}^{k}n kie.
Ĉi tiu konfirmas la intuicia difinon de {}^{1}n kiel simple n. Tamen, pluaj valoroj ne povas esti derivitaj per plua ripeto en ĉi tiu maniero ĉar \log_n 0 estas nedifinita.
Simile, pro tio ke \log_{1} 1 estas nedifinita:
la derivaĵo pli supre ne validas se n = 1. Pro tio, {}^{(-1)}1 devas resti nedifinita. Tamen {}^{0}1 povas sekure esti difinita kiel 1.
Vastigaĵo al reelaj altoj
Je ĉi tiu tempo ne estas kutime akceptita solvaĵo al la ĝenerala problemo de etendanta supereksponento al la reela aŭ kompleksaj valoroj de b, kvankam ĝi estas sub aktiva esploro.
Ĝenerale la problemo estas trovado de supereksponenta funkcio super reela x > -2 tia ke:
La kvara bezono diferencas de aŭtoro al aŭtoro, kaj inter manieroj. Estas du ĉefa manieroj al etendo de supereksponento al reela altoj, unu estas bazita sur la reguleca postulo bezono, kaj unu estas bazita sur la derivebleca postulo. Ĉi tiuj du manieroj aspekti al esti tiel malsama ke ili povas ne esti kunigitaj, ĉar ili produktas rezultojn nekonsekvencajn unu kun la alia.
Solvaĵo kiu kontentigas iun el ĉi tiuj postuloj en intervalo de longo 1 povas esti etendita al solvaĵo por ĉiuj pozitivaj reelaj nombroj. Kiam \,{}^{x}a estas difinita por intervalo de longo unu, la tuta funkcio facile sekvas por ĉiuj x > -2.
La lineara proksimumigo estas: de ĉi tie:
Ĝi estas kontunua sed nur popeca diferencialebla; je entjeraj valoroj de x la derivaĵo estas multiplikita per ln a.
La kvadrata proksimuma kalkulado estas: kiu estas diferencialebla por ĉiuj x > 0, sed ne dufoje diferencialebla.
En difino de {}^{x}a por ĉiu a, alia ebla bezono povis esti ke ĝi estu monotone pligrandiĝanta kun a.
Vastigaĵo al kompleksaj altoj
Ekzisto de analitika vastigaĵo de {}^{z}a al kompleksaj valoroj de z estas ankoraŭ ne trovita. Por a=e, ĝi povis esti solvaĵo de la funkcia ekvacio kun aldonaj kondiĉoj ke F(0)=1 kaj F(z) restas finia kiel. Se tia vastigaĵo ekzistas, ĝi povus havi la formon montrita en la bildo dekstre. Ĉi tiu funkcio estas ne tuta, ĉar estas specialaĵoj de F(z) sur la reela akso je la punktoj z = -2, -3, -4, ...''.
Retroĵetoj
La retroĵetoj de supereksponento estas nomataj kiel superradiko aŭ hiper-4-radiko kaj la superlogaritmo aŭ hiper-4-logaritmo. La kvadrata superradiko ssqrt(x) kiu estas retroĵeto de x^x povas esti prezentita kun la W funkcio de Lambert:
La superlogaritmo estas difinita por ĉiuj pozitivaj kaj negativaj reelaj nombroj b.
La funkcio havas propraĵojn:
La ripetita logaritmo estas iom simila al la superlogaritmo.
Supereksponenta funkcia kreskado
Supereksponenta funkcio kreskas eĉ pli rapide ol duopa eksponenta funkcio a^{a^x}.
Ekzemple, por bazo 10 kun la lineara proksimumigo:
je.