cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantiko de la Kreitaĵoj
Origina itala
Laudato si', mi Signore, per quelli che perdonano per lo Tuo amore
Beati quelli ke 'l sosterranno in pace,
ka da Te, Altissimo, sirano incoronati.
da la quale nullu homo vivente po' skappare:
beati quelli ke trovarà ne le Tue sanctissime voluntati,
ka la morte secunda no 'l farrà male.
Laudate et benedicete mi Signore et rengratiate
e serviateli cum grande humilitate.
Unuavida kritiko
Kiel oni vidas, la Kantiko havas la formon de prozo ritma kun asonancoj, dividitan laŭ nesamregulaj strofoj, je du ĝis kvin versoj. La simpleco de la esprimiĝinta sento estas respegulita de la sintakso simpla, la terminoj estas ofte koordinataj per polisindeto, nome «et per aere et sereno et nubilo et omne tempo (verso 13).
La kritiko esploranta emerĝigas en la Kantiko bibliajn referencaĵon, kiel la Psalmo 148 kaj la kantiko de la tri junuloj en la fornego (Danielo, 3,51-89), el kiuj devenas kaj la pensado kaj la poema strukturo.
Ne dubendas ke la pri mondo- kaj Dio- kaj homo konceptado estas tiu kristana, nome la mondo estas bela sed absolute nedia, la homo estas la kontemplanto kiu tamen riskas perdiĝi se li kontentiĝas je tiuj belaĵoj, Dio estas atingita pere de la kreitaro kaj plue, se enkampigi postan filozofion kiu eĉ de tiu kantiko apogiĝis, pli per la senso ol per la mensa kontemplado.
Iuj kritikistoj vidas en la Kantiko liturgian agon aŭ imitaĵon de la popolaj laŭdoj kiujn poetoj (kaj menetreloj) kantadis en preĝejoj aŭ en placoj.
Ĉu vera poezieco?
La famo de la Kantiko estas strikte ligita kun la debato pri ĉeesto aŭ malĉeesto de « poezieco » en la verko. Hodiaŭ oni rajtas aserti ke neniu nomo de la kritikistaro sin forigis el konfronto kun la mistero de iu preĝo kiu ne havas similaĵon - pro komplekseco kaj estetikaj valoroj - kun iu ajn en Okcidento (eĉ ne en la lutera repertuaro emerĝas io tiom klasika). Prezentiĝis kaj konsolidiĝis la ideo lokigi la Kantikon sur la limo kiu distanciĝas la poezian sperton el tiu de la percepto de la dia esenco, sen, tamen, decidi por la unua aŭ la dua.
Muzikaj adaptoj
La kantiko de la kreitaro estis adaptita al diversaj muzikaj versioj, ne nur en Italio:
La komponisto, Francisko, de Dante en la Dia Komedio estas nomata "Giullare di Dio", ĉar li similas al menetrelo kiu kantas la laŭdojn de Dio ilin konigante al aliaj
Bibliografio
La selekto de la repertuaro ĉi-tie aranĝita limiĝas al la proponoj plej ĵusaj koncernantaj la lastan tridekjaran studperiodon:
Preĝejo Sankta Mikaelo (Mesteri)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Mesteri.
Historio
La preĝejo estis konstruita en la 13-a jarcento. Dum dominado de turkoj la preĝejo malofte estis uzita. En la 17-a jarcento oni kreis la ŝtonan predikejon. Dokumento mencias, ke en 1697 ĉirkaŭ la preĝejo tombejo funkcias, sed la turo de la preĝejo jam malaperis. Tiutempe la loka bienulo konstruis kripton. En nekonata tempo la luteranoj profitis la preĝejon, la katolikoj reakiris ĝin en 1719. En 1732 la papo permesis la kermeson. Post jaroj oni konstruis sakristion kaj la ceteraj preĝejo-partoj estis riparitaj. En 1812 jam sonorilstablo funkciis, sed en 1855 ĝi estis metita en la alia flanko de la preĝejo, samtempe la preĝejo parte trakonstruiĝis. Arkeologoj esploris la preĝejon en la 1980-aj jaroj, ili trovis sub la preĝejo tombojn el la ferepoko. En 1999 la konstruaĵo renoviĝis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La plena fasado konsistas nur el pura blanka muro kaj enirejo. La absido estas kvadrata, ankaŭ la navo, kiu estas pli granda. Interne malgranda galerio troviĝas. Skulptaĵo pri Sankta Mikaelo ornamis la ĉefaltaron, se doni metis ĝin en la kripton, nun sur la altaro estas videbla pentraĵo. Apud la altaro estas skulptaĵo pri Sankta Maria, ĉe la predikejo ikono pri Nigra Madono. Kermeso okazas en la 29-a de septembro.
Tibor Kelen
Tibor Kelen, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kelen Tibor estis hungara operkantisto, (tenoro), kantoro. Lia origina familia nomo estis Klein, lia frato estis Péter Kelen.
Tibor Klein naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Novjorko.
Biografio
Tibor Kelen devenis el juda familio. Li frekventis muzikan mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste majstrolernejon de Tito Schipa. Li debutis en 1959 en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Li kantadis ankaŭ en Eŭropo, ekzemple en Teatro alla Scala. En 1965 li disidis al okcidento, en 1967 li vivis en Kanado, ekde 1969 al Novjorko. Li iĝis sukcesa operkantisto de Novjorko, tamen en 1975 li plene forlasis la operon, kaj servis kiel kantoro 2 jardekojn. Lia lasta kantora kantado en Budapeŝto okazis en 1997. Li ricevis usonan premion en 1969. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Václav Lamr
Václav LAMR (naskiĝis la 25-an de aprilo 1943 en Litovel - mortis la 17-an de decembro 2020 en Prago) estis ĉeĥa pentristo, kristano kaj esperantisto, poeto, kreanto de aforismoj.
Li studis art-industrian lernejon en Brno, fakon „pentristaj teknikoj kaj pentraĵoj en arkitekturo“ (1961-1964). Antaŭ 1968, en la tempo de liberiĝo de pensado, li ekspoziciis kun juna generacio de artistoj kaj aranĝis vesperojn de propra poezio.
Post 1970 la tiamaj okazintaĵoj en Ĉeĥoslovakio orientigis lin al la kristanaj valoroj, li komencis krei bildojn kaj grafikaĵojn kun bibliaj temoj (Reveno de la perdita filo, Kompatema patro, Kompatema samariano, Lukto de Jakobo kun anĝelo).
Ekde 1993 li preparas lernantojn por studado en artfakoj, precipe pri desegnado de portretoj kaj homfiguroj. Li organizas „Tagojn de kreado“ por infanoj kaj junularo por motivigi talentajn individuojn trovi propran stilon de esprimado.
Václav Lamr ekspozicias siajn bildon en Ĉeĥio kaj ankaŭ eksterlande. Kun edzino kaj du filoj vivas en Prago
Lia speciala hobio estas kreado de aforismoj.
Prezidanta baloto de 2012 en Francio
La Prezidanta baloto de 2012 en Francio estis la deka prezidanta baloto de la kvina respubliko de Francio.
Riccardo Picchio
Riccardo Picchio (naskiĝis la 7-an de septembro 1923 en Piemonto, mortis la 13-an de aŭgusto 2011 en New Haven) – itala lingvisto kaj slavisto.
Prezidanta baloto de 2012 en Francio
Post vigla kampanjo de 10 kandidatoj, kiuj ĉiuj sukcesis arigi 500 subskribojn de urbestroj, la, ĉiu franca civitano ekipita de sia balotrajtiga karto (havebla ekde plenaĝo) estis petita por voĉdoni en sia propra urbo.
Riccardo Picchio
Li finis studojn en universitato de Romo. En la jaroj 1945-1947 estis redaktoro de taggazeto "L'Avanti". En la jaroj 1947-1948 estis lektoro de la itala lingvo en Varsovia Universitato. En la jaroj 1953-1961 lekciis en universitatoj en Universitato de Florenco kaj Pizo). En 1961-1965 gvidanto de Instituto de Slava Filologio en Romo. Sekvanto de Giovanni Maver. Poste estis profesoro de slava literaturo en Universitato Yale. Kuneldonisto de jarlibro "Ricerche Slavistiche".
Kelkaj liaj laboraĵoj aperis en volumo Études littéraires slavo-romanes, eldonita en 1978 en la franca lingvo.
Prezidanta baloto de 2012 en Francio
Ĉar neniun kandidaton trafis la absoluta majoritato (pli ol 50 % de la nesindetenaj voĉdonoj), alia baloto okazis du semajnojn poste, t.e. la. Dum la dua baloto la du plej sukcesaj kandidatoj de la unua baloto kontraŭstaras. Ĉi foje, temis pri la maldekstraflanka François Hollande kaj la dekstraflanka Nicolas Sarkozy.
Tamás Balogh (aktoro)
Tamás Balogh [tamAŝ balog], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Balogh Tamás Emil estis hungara aktoro, infanaktoro.
Prezidanta baloto de 2012 en Francio
Oni kalkulis voĉdonojn por François Hollande, t.e. . Nicolas Sarkozy, siaflanke, trafis. Tial, la, François Hollande fariĝis nova prezidanto de la franca respubliko ĝis 2017.
Tamás Balogh (aktoro)
Tamás Balogh naskiĝis la  en Debrecen, li mortis la  en Zalaegerszeg.
Biografio
Tamás Balogh debutis kiel infana aktoro en 1949. Li lernis muzikon, ankaŭ baleton dum jardeko, fine li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1963. Post 5 jaroj li akiris kulturistan-bibliotekistan diplomon en Altlernejo de Debrecen, poste li laboris en diversaj lokoj, tamen ofte li estas amatora aktoro kaj reĝisoro. Inter 1975-1979 li estis aktoro en Teatro Csiky Gergely (Kaposvár), inter 1979–1983 en Teatro de Kecskemét, inter 1983–1987 en Teatro Petőfi (Veszprém), poste en Teatro Hevesi Sándor. Li ricevis premiojn inter 1992-2018 kaj titolon "eterna membro de Teatro Hevesi Sándor".
Prezidanta baloto de 2012 en Francio
Unua raŭndo
(t.e. ) de francaj civitanoj kun balotrajto (t.e. ) voĉdonis en tiu unua baloto.
Dua raŭndo
de partopreno.
Orsfeld
Orsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
(17677) 1997 AW2
(17677) 1997 AW2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
40
En la jaro 40 post Kristo okazis, interalie:
Kontakto (ludo)
Kontakto estas parolludo kun celo diveni vortojn. Minimuma kvanto de ludantoj estas tri: unu gvidanto kaj du divenantoj.
Pont-l'Évêque (Calvados)
Pont-l'Évêque estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Kontakto (ludo)
Regularo de la ludo
La gvidanto elektas unu vorton kaj diras al aliaj ludantoj nur la unuan literon de tiu vorto. La vorto devas esti substantivo kaj prefere ne devas esti nomo de iu. Poste la ludantoj penas trovi ajnajn vortojn, kiuj komencas de tiu unua litero de la ĉefa vorto.
Pont-l'Évêque (Calvados)
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Pontépiscopiens.
20002 Tillysmith
20002 Tillysmith estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kontakto (ludo)
Regularo de la ludo
Samtempe tiuj ludantoj kiuj certas ke ili scias tiun vorton diras "Kontakto!" kaj komencas dekalkuli "1..2..3.." ĝis 10. Do tio estas tempo kiun havas gvidanto por diri la vorton de ludantoj. Se gvidanto ne sukcesis diveni vorton ĝis 10 ludantoj kiuj diris "Kontakto!" samtempe diras siajn supozatajn vortojn. Se ĉiuj vortoj de ludantoj kongruas, la gvidanto devas diri sekvan literon de sia ĉefa vorto. Se gvidanto ekzakte diras vorton de ludanto, ludantoj devas denove trovi ajnajn vortojn kiujn komencas de la unua litero de la ĉefa vorto. Kaj divenado ripetiĝas.
Pont-l'Évêque (Calvados)
La, ĝi formis novan komunumon kun Coudray-Rabut.
20002 Tillysmith
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita studentino Tilly Smith, kiu, rekoninte la signojn de cunamo, avertis la marbanantojn kaj savis multenombrajn vivojn en la insulo Phuket dum la tertremo en Hinda Oceano en 2004.
Kontakto (ludo)
Regularo de la ludo
<span style="background-color: rgb(254, 252, 224);">La celo de la ludantoj estas elpensi tiujn vortojn, kiujn la gvidanto ne povas facile diveni.
La ludo finiĝas kiam ludantoj malkovras sufiĉe da literoj kaj diros la vorton de la gvidanto. La sekva gvidanto povas esti tiu persono, kiu unue divenis la vorton de la gvidanto.
Centmanulo
En la helena mitologio, Centmanuloj aŭ Hekatonĥiroj (latine, Centimani | greke, ἑκατόνχειρες [hekaˈtoŋkʰeːres] el ἑκατό hekato cent kaj χεῖρα cheira mano - kio signifas centmanuloj) estis filoj de Gaja kaj Urano, apartenantaj al la unua dia generacio. Ili estis gigantaj monstroj kun cent brakoj kaj kvindek kapoj. Iliaj nomoj estis Kotoso, Briareo kaj Gieso.
Ekde ilia naskiĝo, ilia patro Urano malamis ilin kaj pro tio enkarcerigis ilin en Tartaro. Variaĵo de la mito diras ke ili estis liberigitaj de Krono nur por helpi la titanon mortigi lian patron kaj poste denove estis enkarcerigitaj. Ilia nura aŭ fina liberigo okazis fare de Zeŭso kiam la olimpa dio bezonis la helpon de la Centmanuloj por venki la Titanojn. La patro de la dioj donis al la gigantoj nektaron kaj ambrozion kaj ili gajnis senmortecon kaj centobligis siajn fortojn ebligante la finan venkon de la olimpa reĝo
Condé-lès-Autry
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Ĝaramana
Ĝaramana (en araba: جرمانا), konata ankaŭ kiel Jaramana, estas urbo kaj sudorienta antaŭurbo de Damasko, Rif Dimaŝk, Sirio, en la ebenaĵo Ghuta. Ĝaramana havas altitudon de 670 metroj. Ĝi kuŝas nur je 3 kilometroj sudoriente de Damasko, kio faras ĝin grava dormurbo por la metropola areo de granda Damasko, kun ĉefe loĝantaro de kristanoj kaj druzoj.
Ĝi havis 114,363 loĝantojn en 2004, multaj el kiuj venis el Irako pro la tiea malstabileco.
Ringgenberg
Ringgenberg estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Interlaken kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Interlaken-Oberhasli en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2588 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La komunumo Ringgenberg situas en Berna Oberlando ĉe la nordokcidenta bordo de la Lago de Brienz. La komunumo konsistas de oriento al alkcidento el la vilaĝoj Glodswil, Halta, Ringgenberg, Moosrain kaj Bir Sagi. Krome al la komunumo apartenas diversaj domgrupoj kaj izolitaj bienoj. Inter Goldswil kaj Ringgenberg leviĝs du morenaj montetoj, sur kiuj situas burgruino respektive la ruiono de la preĝejo Goldswil. Orinte de la du montetoj troviĝas kaldrono en kiu situas la lageto Burgseeli. En nordo la komunumo leviĝas ĝis al la kresto de la monto Roteflue, sur kies kulmino sur alteco de 1730,8 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunuo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,75 km², de kiuj 64,2% estas kovritaj de arbaro, 19,4% servas por agrikulturo kaj 11,7% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ringgenberg limas en nordo al Habkern, en oriento al Niederried ĉe Interlaken, en sudo aliflanke de la Lago de Brienz al Bönigen, en sudokcidento al Interlaken, kaj en nordokcidento al Unterseen.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Interlaken al Brienz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas proksimume 3 kilometrojn sudokcidente de la komunumo en Interlaken-Oriento. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la etspura fervojlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Interlaken tra Brünig-Pasejo al Lucerno. La komunumo ankaŭ disponas pri haltejo por la liniŝipoj sur la Lago de Brienz.
Loĝantaro
Pro la aparteno al la turisma regiono de Interlaken la loĝantaro de Ringgenberg en la 19-a kaj 20-a jarcentoj ĝis hodiaŭ konstante kreksadis.
Historio
La unua dokumenta mencio de la vilaĝo Ringgenberg datiĝas el la jaro 1240 kiel Rinchenwile. Ĝi poste estis alinomita al Ringgenberg laŭ la nomo de la burgo, kiun Kuno de Brienz konstruis en la jaro 1230, kiam li ricevis la regionon kiel feŭdo de la germana imperiestro. En la jaro 1351 la Baronoj de Ringgenberg devis pro financaj problemoj pandigi la burgon al la Monaĥejo Interlaken. Dum ribelado de la subjektoj de Ringgenberg la burgo en la jaro 1381 estis rabobruligita. En la jaroj 1411 kaj 1439 Ringgenberg estis vendita al la Monaĥejo Interlaken. Post la reformacio en la jaro 1528 Ringgenberg fariĝis definitive havaĵo de Berno kaj estis administrita en la Voktejo Interlaken. En la jaro 1670 estis konstruita la burgpreĝejo de Ringgenberg. Dum la tempo de la Helveta Respubliko ĝi apartenis al la Kantono Oberlando. En la jaro 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Interlaken. En la jaro 1853 la ĝis tiam memstrara komunumo Goldswil estis kunigita kun Ringgenberg. En la jaro 2010 la distrikto Interlaken estis integrita al la nova administra distrikto Interlaken-Oberhasli.
144362 Swantner
144362 Swantner estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona amatora astronomo David S. Dixon elde la Observatorio de Jornada en Las Cruces (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras William H. Swantner, kiu ricevis doktorecon de la Kolegio James C. Wyant de Optika Scienco de la Universitato de Arizono en 1978. Li estas valora konsilanto por la konstruo de la optika bildiga sistemo uzita por la bildigo de asteroidoj en la Observatorio de Las Cruces.
Kubo (insulo)
Ĝi havas similan areon ekzemple kiel Gvatemalo aŭ Bulgario.
La plej parto de la insulo estas ĉefe fruktodona ebenaĵo, sed ankaŭ estas montaroj kiaj la fama Sierra Maestra. La plej alta pinto estas Pinto Turkino kaj havas 1,974 m.
Sylvie Le Bon de Beauvoir
Sylvie Le Bon-Bertrand de Beauvoir, aŭ Sylvie Le Bon de Beauvoir, estas franca profesoro de filozofio kaj eldonisto, naskiĝinta la 17an de januaro 1941 en Rennes (Ille-et-Vilaine). Ŝi estas adoptita filino de Simone de Beauvoir, kaj ŝia renkonto kun tiu (kiam Beauvoir estis 60jarulino kaj ŝi juna profesorino) estis rakontita en la libro Tout compte fait kiun Beauvoir dediĉis al ŝi. Ili rapide akordiĝis kaj kunhavis similajn konceptojn de feminismo.
10024 Marthahazen
10024 Marthahazen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Oak Ridge en Harvard (Masaĉuseco, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona astronomino Martha Hazen (1931–2006), konata pro ŝiaj esploroj pri galaksioj, kaj. Ŝi senlace tenis ĉe Harvard unikan arkivon da fotaj plakoj de 33 jaroj. Ŝi ankaŭ eldonis la malnovan  Harvard Announcement Cards, antaŭ kiam la Centra Oficejo de IAU pri Astromiaj Telegramoj moviĝis al Masaĉuseco.
Drohobiĉ (stacidomo)
Drohobiĉ (Дрогобич) estas fervoja stacio en Drohobiĉ (Lviva provinco), urbo en Ukrainio.
Makoto Fukuyama
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Montfermeil
Montfermeil [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 25,963 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Montfermeil situas oriente de la centro de Parizo.
Feuguerolles-Bully
Feuguerolles-Bully estas franca situanta en departemento Calvados, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Feuguerollais-Bulliens.
Nicolas Defrêcheux
Nicolas Defrêcheux (naskiĝis en 1825 en Lieĝo, mortis en 1874) estas valona verkisto.
Tiu unua sukceso estis de dua sekvita en 1856, la "Kraminjono" (populara danco, kies gedancantoj sinsekvas unuvice intertenantaj sin per la manoj). "Ĉu vi vidis onin preterpasi?". Tiu-ĉi estis tiom sukcesa, ke lieĝanoj finfine kreis la Lieĝan Asocion pri la Valona Literaturo, kiu estis definitive disvolvonta la dialektan literaturon. Kun Defrêcheux vere ekas la valona liriko.
Lirismo kaj kanzono reale disiĝis nur je la fino de la jarcento; tamen tiu disiĝo estis jam komencinta. Eĉ tro nete, ĉar la delikata kaj nuanca Defrêcheux-a lirismo naskis imitantojn, kiuj konfuzis sentemon kaj delikatecon kun sentimentaleco kaj afekteco.
Castelverrino
Castelverrino estas komunumo de Italio.
Nicolas Defrêcheux
Ekdormu en via lulilo, la nokto la teron envolvas; la junaj birdetoj kunkaŭras jam sub la patrina flugilo.
Kunŝovu palpebrojn tiam glatajn je blondokulharoj randatajn: mi vidis, sur sojlo staranta la polvoviraĉon* venantan,
Tuj kiam vi tutendormiĝos l'anĝeloj ĉielaj alvenos; sed ilin jam vidis vi, bebo, ĉar al vi ekridis la lipoj!
* Mita ulo, kiu dormigis infanojn per ĵeto de sableroj en iliajn okulojn.
42
En la jaro 42 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
40er
Penalo (futbalo)
En futbalo penalo (aŭ "punŝoto") estas speciala formo de rekta libera ŝoto farota de la penalpunkto al la golejo, kiu estas defendata sole de la opona golulo.
Kaŭzo por penalo estas delikto en la penalareo kiel faŭlo aŭ manludo. Se tia delikto okazas ie en la ludkampo, ĝi estas punata per rekta libera ŝoto, se ĝi okazas en la penalareo, la arbitracianto aljuĝu penalon al la malavantaĝigita teamo por rekompenci pro ties perdita golŝanco. Evidente penalo povas esti decida por la matĉrezulto, tial foje ludistoj provas ŝajnigi faŭlon per libervola faliĝo en la oponula penalareo. Tia trompo estas punebla per flava karto.
Procedo pri penalo
La penalo estas ŝotata de la penal-punkto: centre antaŭ la golejo en distanco de 11 metroj (12 jardoj) de la goleja linio - tial la futbalslanga esprimo dekunumetraĵo. Krom la golulo kaj la ŝotonto ĉiuj ludantoj restu ekster la penalareo kaj en distanco de minimume 9,15 m (10 jardoj) al la pilko. La golulo rajtas moviĝi nur sur la golejlinio. La ŝotonto ne rajtas ŝoti antaŭ ol la matĉestro permesas tion per fajfo. Samkiel post libera ŝoto la ludo daŭrigas tuj post la penalo. Do, se la ŝoto ne rezultigas golon, nek pasas trans la golejlinio, ĉiuj ludantoj rajtas reekludi (dua ŝoto), krom la penalŝotinto mem, kiu nur rajtas denove daŭrigi la ludadon post pilktuŝo de iu alia ludanto: tio signifas, ke la penalŝotinto rajtas provi duan ŝoton, se la golulo defende forpuŝis la pilkon, sed ne se ĝi resaltas de la fostoj aŭ translato.
Kontraŭregulaĵoj
Kontraŭregulaĵoj dum la penalo (moviĝo de la golulo, eniro en la malpermesatan zonon) estas traktataj laŭ la regulo de avantaĝo. Ĝenerale: se golo estis atingita, ĝi validas, alie la ŝoto estas ripetata. se golo estis atingita, la ŝoto estas ripetata, alie nerekta libera ŝoto estas aljuĝata kontraŭ la ŝotinta teamo. la ŝoto estas ripetata. La matĉestro ankaŭ povas admoni ludantojn pro kontraŭregulaĵo (ripetata kurado en la malpermesatan zonon) per flava karto. Notu ke fakte la plimulto de malgrandaj kontraŭregulaĵoj ne estas punataj.
Strategio
Defendo kontraŭ penalo estas unu el la plej malfacilaj taskoj de golulo. Pro la mallonga distanco de nur 11 metroj la reagotempo tre mallongas (ĉe rapideco de la pilko de 100 km/h restas 0,036 sekundoj!) por kapti la pilkon. Tial la golulo kutime ekflugos, antaŭ ol la pilko estas ŝotata. Do la golulo fakte devas agi laŭ sia diveno, kien la pilko estos kikata. Kiam la ŝotonto prepariĝas kaj alproksimiĝas al la pilko, la golulo nur havas kelkajn momentojn por "studi" la movojn de la ŝotonto kaj supozi, kien la pilko trafos. Golulo eble ankaŭ konsideros informojn pri la penalŝotaj kutimoj de la ŝotonto en pasinteco. Tamen, tre ofte nur restas divenado. Eĉ se golulo sukcesas bloki la ŝoton, la pilko ja povas resalti al la ŝotinto aŭ iu el ties teamanoj por dua ŝoto, kaj tiam la golulo malofte havas ŝancon por dua savo.
Historio de penalo
La penalo estis inventita en 1890 en Irlando por rekompenci la malavantaĝigitan teamon, se oponulo intence tretas oponulon, krurobstakligas aŭ manludas en la penalareo. Jam en la sekva jaro la irlanda futbalasocio postulis ĝenerale enkonduki la penalon. Depost 1906 la golulo devas resti sur la golejlinio. Plurfoje ŝanĝiĝis la regulo, ĉu golulo rajtas moviĝi sur la golejlinio, ĉu ne (moviĝado malpermesita de 1929, sed intertempe denove permesita).
Procedo pri penalŝotado
Ĉiu teamo destinas 5 ludistojn, kiuj alterne kun la alia teamo ekpaŝas al la penalpunkto por ŝoti. Kontraŭe al la dumluda penalo ne estas ŝanco al dua ŝoto, kaj ĉiuj kampaj ludantoj krom la aktualaj ŝotanto kaj golulo troviĝu en la ekluda cirklo meze de la ludkampo, la alia golulo troviĝu ekster la penalareo. La venkinto de la penalŝotado estas tiu teamo, kiu per siaj kvin ŝotoj sukcesas pli da goloj ol la alia (ekzemple 5:4, se la alia teamo unufoje "misgolas"). La rezulto estas kalkulata post ŝotado de ĉiuj dek ŝotoj, esceptoj: Nur ludantoj el la aktuale aktiva teamo, rajtas ŝoti, do, ne anstataŭuloj, nek per ruĝa karto forsenditaj. Neniu ludanto rajtas al dua ŝoto de la penalpunkto, antaŭ ol ĉiuj ludantoj de la aktiva teamo inkluzive de golulo ŝotis; escepto: se la nombro de la aktivaj teamanoj ne egalas, la pli multnombra teamo devas el-elekti tiom da teamanoj, kiom ili supernombras; notu, ke ili ne rajtas el-elekti la golulon, ĉar el-elektitaj teamanoj ne plu rajtas ludi iun rolon en la procedo.
Historio
La penalŝotado por solvi remisan situacion estas invento el 1970. (Antaŭe oni uzis monerumadon aŭ lotumadon kiel lastan rimedon por determini, kiu teamo procedu en la turniro - tiel ekzemple okazis en 1968, kiam la itala teamo tiel eniris la finalon kontraŭ la sovetunia teamo.) Estis germana arbitrulo Karl Wald, kiu en 1970 proponis penalŝotadon kiel sportan solvon de embarasa remiso. Lia propono estis - iom pene - akceptita de bavara futballigo, baldaŭ poste por "Bundesliga" (germana konkurso inter la plej altrangaj lokaj kluboj) kaj samjare transprenita de UEFA kaj FIFA. 1970: La unua penalŝotado okazis en 1970 inter Hull City and Manchester United during the Watney Cup (venkinto: Manchester United). La unua ŝotinto estis George Best, unue misgoligis Denis Law. 1976: La unua internacia turniro decidita per penalŝotado estis la finalo de Eŭropa Futbalpokalo inter Ĉeĥoslovakio kaj Germanio (venkinto: Ĉeĥoslovakio per 5:3, decida ŝoto de Antonín Panenka post misgoligo de Uli Hoeneß per ŝoto super la translaton. 1994: La unua penalŝotado en finalo de Futbala mondpokalo (viroj): Brazilo 5:3 Italio (stadiono: Rose Bowl in Pasadena, California, USA). 1999: La unua penalŝotado en finalo de Futbala Mondpokalo (virinoj) okazis kvin jarojn poste en la sama stadiono: Usono 5:4 Ĉinio, decida ŝoto de Brandi Chastain, konata pro ŝia forĉemizigo. 2005: La unua penalŝotado en kvalifikiĝo por Futbala Mondpokalo: Aŭstralio : Urugvajo. Post 1:0 venko por Urugvajo en hejma ludo, kaj 1:0 venko por Aŭstralio en hejma reludo, rezultis remisa 1:1. Post sengola suplementa tempo la penalŝotado rezultis 4:2 por Aŭstralio.
Statistiko
En ĉirkaŭ 75 % el la penaloj la ŝotinto atingas golon (dum futbala mondpokalo eĉ pli). Tial ekspektoj estas enorme altaj, ke la ŝotanto sukcesu, kio metas la ŝotantojn sub streĉegon, kiun nervozaj ŝotantoj malfacile eltenas. Tia streĉo dum penalŝotado estas eĉ pli alta. Kelkaj famkonataj futbalistoj kiel Pelé, David Beckham aŭ Franz Beckenbauer ne atingis same altan kvoton de penal-goloj kiel pli malkonataj ludistoj. Pliaj statistikaj faktoj: Dum angla amatora pokalfinalo en 2001 inter Storthes Hall kaj Littletown eĉ post 34 ŝotoj restis remiso. Pro ekmalheliĝo la matĉestro finigis la matĉon remisa. En januaro 1998 konkurso pri la Pokalo de komunumo Derby en la klaso de 9/10-jaruloj la matĉo inter Mickleover Lightning Blue Sox kaj Chellaston Boys rezultigis 1:1, la penalŝotado 2:1, sed nur post 66 (!!) ŝotoj.
La mondpokala kvaronfinalo 2006 inter Anglio kaj Portugalio finiĝis 0:0 pst (post suplementa tempo). Dum penalŝotado la portugala golulo Ricardo (Ricardo Pereira) preventis 3 golojn el 4 ŝotoj (kontraŭ anglaj ludistoj Frank Lampard, Steven Gerrard kaj Jamie Carragher). Tiel li starigis novan mondpokalan rekordon. Portugalio atingis la duonfinalon post penalŝotado de 3:1 Penalŝotado dum mondĉampionado intertempe ludas ne plu neglekteblan rolon: en 1986 tri el la kvar kvaronfinalaj matĉoj finiĝis per penalŝotado. Kaj 1994 okazis unuafoje penalŝotado en finalmatĉo (Brazilo:Italio 3:2 post sengolaj matĉdaŭro kaj suplemento).
Kritiko kaj alternativoj
Penalŝotado kiel solvo por remiso estis kritikita, ĉar ĝi ne sincere reflektas, kiu teamo liveris pli bonan ludon kaj ĉar ĝi estas pli lotumado ol sporteca rezulto. Aliaj diras, ke penalŝotado povas gvidi al tre malaloga "erinacuma" futbalstilo: se ambaŭ teamoj esperas gajni la penalŝotadon, ili dum la lastaj minutoj de regula respektive suplementa matĉtempo pli klopodas preventi golojn de la alia teamo ol atingi golon por la propra teamo. Ĉi-lasta argumento tamen ne validas specife kontraŭ penalŝotado, sed same kontraŭ ĉiuj aliaj malremisigaj metodoj: ju malpli da restanta tempo des malpli da ŝanco reegaligi eventualan golon de la alia teamo, dum ĉia malremisiga metodo post la regula (respektive suplementa) matĉdaŭro nove alportos pli grandan ŝancon venki la matĉon. La plej konvinka argumento por penalŝotado ĉiam restis, ke ĝi prezentas veran dramon je la fino de matĉo.
Alternativoj
Diversaj alternativoj al penalŝotado estis elprovitaj: ora golo, arĝenta golo (sed en 2004 malaprobitaj de IFAB (International Football Association Board - supera internacia instanco pri reguloj de futbalo), ĉar kontraŭe al la ekspektoj tiuj reguloj ne gvidis al intensega provo atingi golon (interesa atakema ludmaniero), sed tute kontraŭe al defendado per ĉiuj fortoj (erinacuma defendema ludo, ne bela por spektantoj), ĉar oponula golo signifas malvenkon. Alternativoj al la penalŝotado estas: ripetado de la matĉo, utiligado de statistikaj rimedoj (ekzemple: pli granda nombro de ne-hejmaj goloj, pli granda nombro de la golŝotoj, pli granda nombro de la korneraj ŝotoj, pli malgranda nombro de ruĝaj kaj flavaj kartoj aŭ progresiva malgrandiĝo de ludantoj dum la suplementa tempo), sed tiuj proponoj ne estis validigitaj de IFAB. En Usono oni eksperimentis per jena alternativo: ŝotado de punkto 35 jardoj (32 m) for de la golo kaj kvin-sekunda periodo por atingi golon kun laŭplaĉe multaj pilkokontaktoj (iom simila al la penalŝotado en glacihokeo). Sed ankaŭ tiu alternativo ne plu estas uzata depost 2000.
34769 Remilabeille
34769 Remilabeille estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Remi Olivier Labeille, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri energio. Li estis lernanto ĉe la Midway High School de Waco (Teksaso, Usono).
Cadillac (metroo de Montrealo)
Cadillac [ka.di.lak] estas stacio de la Metroo de Montrealo sur verda linio, situanta en arondismento Mercier–Hochelaga-Maisonneuve de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
Artikita pupo
En pentrarto
La artikita pupo estas uzata en desegnoarto kaj pentrarto, ĉefe por montri la proporcioj de la homa korpo dum diversaj movoj aŭ gestoj. Unua uzis tiajn manekenojn, laŭ Giorgio Vasari, verŝajne Fra Bartolomeo, sed ekzistas ankaŭ mencioj en la Trattato dell'architettura de Antonio Filarete ĉirkaŭ 1460. Famaj desegnaĵoj pri artikitaj pupoj estas de Albrecht Dürer.
En kudrado
Kudristoj kaj vestfasonistoj uzas artikitajn pupojn por modeligi vestaĵideojn kaj konceptojn kaj kontroli ilin rilate al homoj moviĝoj.
100
En la jaro 100 post Kristo okazis, interalie:
Traktatoj de Romo
La Traktatoj de Romo interkonsentiĝis la 25-an de marto 1957 en la italia ĉefurbo Romo. Subskribintaj membroŝtatoj estis Belgio,  Francio,  Germanio (FRG),  Nederlando,  Italio kaj  Luksemburgio.
Temis pri
La du komunumoj estis du esencaj eroj de la poste fondita Eŭropa Komunumaro. Kune kun la Eŭropa Komunumo pri Karbo kaj Ŝtalo el la du komunumoj fine ekde la sekva Traktato de Mastriĥto de 1992 ekestis la Eŭropa Unio.
EKAE
La interpliproskimiĝo de la ekonomiaj politikoj (unuecigo de impostoj, leĝoj pri medioprotekto, lukto kontraŭ senlaboreco, minimumaj salajroj kaj multo pli) okazu en etaj paŝoj ene de 12 jaroj.
Okaze de la 50-jariĝo de la Traktatoj de Romo dum la jaro 2007 ĉiu ŝtato de la Eŭrozono eldonis specialan moneron je 2 eŭroj kun pli-malpli la sama motivo.
Bachemer Bach (Ahr)
La rivereto Bachemer Bach estas ĉ. sep km longa, orografie dekstra flankrivero de la rivero Ahr (Rejno) en Rejnlando-Palatinato (Germanio).
Rivervojo kaj akvokolekta areo
La rojo de Bachem fontas en la arbaro „Ramersbacher Wald“ (arbaro de Ramersbach), nordoriente de la urboparto Ramersbach de la urbo Bad Neuenahr-Ahrweiler sur alteco de ĉ. 397 m super marnivelo. De tie la rojo fluas norden. Ĝi atingas la urboparton Bachem kaj enfluas tie en la riveron Ahr (Rejno), kiu venas tie de okcidento.
Sur sia sep km longa vojo ĝi pasas altodiferencon de 301 Metern, kiu egalas avaraĝan deklivecon de 43 ‰. La akvokolekta areo havas grandecon de 8,3 km².
Castelpizzuto
Demografio
Castelpizzuto havas proksimume 64 mastrumojn. La nombro da loĝantoj altiĝis en la periodo 1991-2001 per 6,7% laŭ la dekjaraj popolnombradoj de ISTAT.
Renata Ventura
Renata Pacheco VENTURA estas brazila esperantisto, ĵurnalistino, filmistino kaj verkistino. Naskiĝis en Rio de Janeiro, en 1985 kaj aktiviĝas ĉefe en la Interreto. En la 2000-aj jaroj, ŝi du foje prezentis proponon por meti Esperanton kiel lernobjekto en usonaj lernejoj kaj instruis Esperanton al pli ol 500 usonanoj tra la retejo Change.org.
Neckarwestheim
Neckarwestheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Renata Ventura
Olimpikoj 2016
Popola: ke ĉiuj esperantistoj en la mondo kontaktu sportistojn en siaj propraj landoj, kaj proponu al ili lerni esperanton ĝis la Olimpikoj 2016. Ankaŭ, ke la esperantistoj demandu al la sportistoj pri iliaj malfacilaĵoj rilate al interkomuniko dum internaciaj ludoj kaj sendu la respondojn al ŝi por ke ŝi faru raporton.
Politika: Konvinki brazilajn politikistojn, pere de profesia projekto, meti Esperanton en la Olimpikojn kaj instigi ilin lerni Esperanton por interkomunikiĝi dum la ludoj.
Profesia laboro
Nuntempe, ŝi finas fikcian libron nomata "Hugo Escarlate", kie ŝi mencias Esperanton dufoje.
Antal Büchl
Antal BÜCHL [buhl] estis rumania hungara lokhistoriisto. Li naskiĝis en Detta la 4-an de majo 1908 kaj mortis en Munkeno la 19-an de junio 1980.
Kariero
Antal Büchl faris siajn jur- kaj ŝtatsciencajn studojn en Bukareŝto kaj Kluĵo. Li estis juristo ĝi 1948 en Deta, ĝis 1958 instruisto en Gătaia, poste li estis ekonomikisto ĝis 1968 en Temeŝvaro. Li publikigis pri Banat ekonomi- kaj kulturhistoriajn artikolojn en Korunk, Tibiscus, Könyvtári Szemle, Művelődés.
Lysander Spooner
Lysander Spooner (19a de januaro 1808 – 14a de majo 1887) estis usona individuisma anarkiisto, politika filozofo, eseisto, pamfletisto, unitarisma kristano aboliciisto, subtenanto de la laborista movado, jurisma teoriulo, kaj entreprenisto de la 19a jarcento. Li estas konata ankaŭ kiel konkurecanto kontraŭ la Usona Poŝta Servo pere de sia entrepreno American Letter Mail Company, kiu fermiĝis post juraj problemoj kun la federacia registaro.
Spooner defendis kion li nomigis natura juro – aŭ la "Scienco de Justico" – en kiu agado de iniciata subpremado kontraŭ individuoj kaj ties propraĵoj estis konsiderata "kontraŭleĝa" sed la tiel nomataj krimaj agoj kiuj kontraŭas nur la homdarita leĝaro ne estas tio.
MKD
La vorto havas plurajn signifojn:
Großmürbisch
Großmürbisch [grosmurbiŝ], kroate Veliki Medveš, hungare Alsómedves [alŝOmedveŝ], estas komunumo en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj al la distrikto Güssing. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj. Parto de la vilaĝo estas Kleinmürbisch.
Situo
Großmürbisch troviĝas laŭ traira flankovojo, laŭ la hungara landlimo (kontraŭe Rönök troviĝas).
Historio
Post la mezepoko rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1910 vivis en la komunumo 628 homoj (332 kroatoj, 292 germanoj kaj 3 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Alsómedves apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Nazia Germanio. En 2001 vivis en Großmürbisch 274 homoj (264 germanoj, 7 hungaroj kaj 3 kroatoj).
Encelado (mitologio)
Encelado – greke Ἐγκέλαδος - estas, en la Helena mitologio, unu el la gigantoj, filo de Geo fekundita de la sango de Urano, kastrita de Krono.
Kiel la aliaj gigantoj, Encelado estis priskribita kun serpentoj anstataŭ kruroj, kvankam ĉi-tiu konvencio ne ĉiam estis observita en artaĵoj.
En Grekio, tertermo estas ankoraŭ ofte kromnomata "Frapo de Encelado".
99
En la jaro 99 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
90er
Ernő Schannen
Ernő SCHANNEN [ŝanen] estis hungara arkitekto. Li naskiĝis en Perjámos la 27-an de oktobro 1853 kaj mortis en Budapeŝto la 22-an de aprilo 1916.
Gergely Patrubány
PATRUBÁNY Gergely (pro. patruba:nj) estis hungara kuracisto naskita en Erzsébetváros en 1830 kaj mortinta en Budapeŝto la 3-an de junio 1891.
Biografio
Gergely Patrubány diplomitiĝis en la Reĝa Universitato de Pest en 1856. En 1857 oni kvalifikis lin kirurgmajstro. Iom de tempo li studis en Vieno. En 1862 li fariĝis universitata privatprofesoro en Peŝto, de 1864 ĉefkuracisto de banejo Császárfürdő inter jaroj 1867 – 69 de malsanulejo pri tifo, de 1873 ĝis 1889 magistrata ĉefkuracisto de Budapeŝto. De 1870 li estis ano de la Komitato de Publiksano. Li priokupiĝis la problemojn de kelloĝejoj, la infanmorton kaj la kondiĉojn de sana setlejo.
Montreala regiono
La Montreala regiono estas administra regiono de Kebekio. Lokiĝante en la sudokcidento de la provinco, ĝi ampleksas la insulon Montrealo kaj apudajn insulojn en la insularo Hochelaga, nome la insuloj Bizard, des Sœurs, Dorval, Sankta Helena kaj Notre-Dame kaj aliaj malgrandaj insuloj apudaj.
La regiono same eltendiĝas kiel la Urba Aglomeraĵo de Montrealo, kaj la eks-teritorio de la urbo Montrealo (2002-2006). La Urba Aglomeraĵo estas teritorio egala al regiona municipo (territoire équivalent à une MRC) kaj nun, post la municipaj malkunigoj de 2006, inkluzivas dek ses municipojn:
Pjonĉango
Pjonĉango aŭ Pjongĉango (en korea alfabeto 평창군, en ĉina skribo de la korea lingvo 平昌郡 kaj en angla transskribo Pyeongchang, laŭvorta traduko el la korea lingvo "paco kaj prospero") estas distrikto (Pjongĉang-gun) en la provinco Gangwon-do de Sud-Koreio kaj samnoma urbo (Pjongĉang-eup) en la distrikto. En januaro 2007 la 18-a kongreso de la internacia federacio pri skiado (Interski) okazis en Pjongĉango / Pjonĉango - post Japanio, Sud-Koreio estis la dua ŝtato de Azio en kiu tiu kongreso okazis. En februaro kaj marto 2008 internacia turniro en serio pri la Monda Pokalo de Biatlono okazis en la urbo, kaj en februaro 2009 la Monda Ĉampioneco de Biatlono. La urbo kandidatis organizi la Vintran Olimpikon 2010, sed fine la Internacia Olimpika Komitato atribuis tiun eventon al Vankuvero. Tamen la korea urbo kadre de tiu kandidatiĝo internacie plikonatiĝis, kaj ĝi tenas sian kandidatiĝon ankaŭ por la Vintraj Olimpikoj de 2014 (de la IOC atribuitaj al Soĉio, Rusio) kaj 2018. La 6an de julio 2011 la Internacia Olimpika Komitato en Durbano en Sud-Afriko elektis urbon Pjonĉangon por la Vintra Olimpiko 2018.
Geografio
Pjonĉango situas pli-malpli 180 kilometrojn oriente de la urbo Seulo en la plej granda montoĉeno de la korea duoninsulo, la montaro Taebaek, kiu kovras grandajn partojn de la orienta marbordo de la duoninsulo. Pro alteco de pli-malpli 700 metroj super la marnivelo la vintra sezono estas longa kaj neĝoriĉa. Koresponde la regiono estas nacie konata areo por skiado kaj aliaj disciplinoj de vintra sporto.
Ferenc Futurista
Ferenc Futurista, propranome František Fiala (naskiĝinta la 7-an de septembro 1891, Smíchov – mortinta la 19-an de junio 1947, Prago) estis ĉeĥa aktoro kaj skulptisto.
František Fiala devenis el artista familio, lia pli juna frato estis Eman Fiala. Li komencis roli jam en muta filmo, sed la plej grandan gloron li akiris nur en erao de sonfilmo, kiam li kreis kelke da dekoj plejparte komediaj roloj. En la 20-a jaroj kaj la 30-a jaroj de la 20-a jarcento li apartenis inter la plej ŝatatajn ĉeĥajn kabaredajn komikulojn.
Antonio Gala
Biografio
Kvankam li naskiĝis en regiono La Mancha, li ĉiam konsideris sin kordovano, ĉar li translokiĝis al Kordovo ankoraŭ estante infano kaj tie ekloĝis. Li estis inteligenta kaj elstara infano de andaluzia burĝaro kaj entuziasma leganto de Rainer Maria Rilke, Garcilaso, San Juan de la Cruz kaj aliaj verkistoj. Li studis Juron por kontentigi sian patron en la Universitato de Sevilo kaj poste en la Universitato de Madrido aliajn du studojn: Filozofio kaj Beletro kaj Politikaj kaj Ekonomiaj Sciencoj kaj ĉiujn licenciojn akiris. Tamen post kontentigi la patron kaj kiel ribela trajto, li decidis iĝi monaĥo. Tamen la monaĥa disciplino ne plaĉis al li, kiel li rakontas en sia distrega membiografio, Ahora hablaré de mí (Nun mi parolos pri mi, 2000), li estis forpelita.
Li vivis tiam bohemian vivon en Madrido, dediĉita al amo, al teatro, al ĵurnalismo kaj al la literaturo, veturante multe kaj vivante intense kaj sukcesante en ĉio kion li intencis, escepte atingi la stirlicencon. En 1959 instruis filozofion kaj arthistorion kaj ricevis honoran mencion de fama hispana Premio Adonáis de poezio pro lia verko Enemigo íntimo (Intima malamiko) kaj komencis elstaran karieron kaj teatran kaj ĵurnalisman, kio ebligis lin ekde 1963 subteni sin nur per verkado. Komence de la sepdekaj jaroj grava malsano preskaŭ mortigis lin kaj dum konvalesko ekuzis ilon per kiu li estas pli konata en Hispanio: bastono, de kiuj li faris gravan kolekton.
Dum la elpaŝo al demokratio li devis esti kaŝita en muzeo de Murcia ĉar li estis mortominacata de ekstremdekstruloj, kiuj konsideris lin nova Lorca; ekstremdekstruloj neniam serĉus ion en muzeo. Ligita al maldekstrularo pli radikala ol idea, li ĉiam defendis progresemajn sintenojn kaj ne dubis partopreni en manifestacioj, ekzemple kontraŭ la enmeton de Hispanio en la OTAN, kiam li estis eĉ prezidanto de la civitana organizo por la neo. Tiam famiĝis liaj ĵurnalaj artikoloj en la dimanĉa plej legata hispana ĵurnalo El País: sub titoloj "Charlas con Troylo" (Babilado kun Troylo, lia hundo), "A los herederos" (Al heredontoj), "A quien conmigo va" (Al tiu kiu kuniras min) ktp., kiuj poste estos kolektitaj en libroj kiel li faris poste per siaj penetraj prozaj epigramoj pri aktualaĵoj publikitaj sub titolo de troneras (embrazuro, ŝipluko, sed ankaŭ diboĉulo) en ĵurnaloj kiel El Mundo. Li atingis tiel popolan eĥon ke en tutlanda enketo aperis kiel unu el la plej fidindaj gravuloj en Hispanio. Vere li estas unu el la plej vendantaj kaj aplaŭdataj en multaj genroj: teatro, kolumnismo, romano aŭ poezio. Lia persona stilo aperas same en siaj elegantaj paĝoj kiel en publikaj aperoj. Krome li estas ankaŭ mecenato per fondaĵo kiu klopodas helpi junajn artistojn.
Literaturo
La verko de Gala utiligas historiajn temojn por prilumi la estantecon pli ol pri profundiĝi en la pasinteco. Li ekdramaturgis per Los verdes campos del edén (La edena verda kamparo, 1963). Noviembre y un poco de hierba (Novembro kaj iom da herbo, 1967) prezentas la morton de respublikano, enfermita hejme post la Intercivitana milito. Indultita, la malvarmeco de liaj samurbanoj forpelos lin al la morto. Los buenos días perdidos (La bonaj perditaj tagoj, 1972) temas pri familio, trompita de aventurulo. La edzo redonas esperon al la iluziema kaj patrino kaj edzino. Anillos para una dama (Ringoj por damo, 1973), historia dramo, konstruas la ĉefrolulon de doña Jimena, kiu ne facile akceptas estis la vidvino de Cid, kaj kaŝas sian amon por Álvar Fáñez, kapitano de lia edzo, persvadita, ke la umbro de la heroo intermetos sin inter ili. Krome la aliaj roluloj: la filino, la episkopo, ktp. pelas Jimena ne ĝui sian propran vivon kaj akcepti trankvilecon de vidvina vivo. Multfoje virino estos ĉefrolulo en la historioj de Gala kaj ofte ili dezirus vivi neeblan vivon.
Las cítaras colgadas de los árboles (La citroj penditaj el la arboj, 1974), temas pri alia marĝenitulino nun en la 16a jarcento: la novkristana Olalla, perfortita de Alonso, ne estos edzino de Lázaro, kiu baraktas por nova Hispanio. La penditaj citroj malhelpas kanton en tiu Hispanio. La komedio ¿Por qué corres, Ulises? (Kial vi kuras, Odiseo?, 1975) temas pri hispana maĉismo, sed tra kapricema Odiseo. Ankaŭ Penelopo estas kulpa: pro ŝia aŭtoritareco kaj maltoleremo la edzo forfugas. La filo Telemako estas ambiciulo kaj Nausikaa estas la lasta kaprico de Odiseo, kiun estas forlasita por la hejma sekureco de Penelopo. Petra regalada (Fordonacita Petra, 1980) premieriĝis jam en demokratio. Temas pri insurekcio de Mario kaj la ĉiesulino Petra kontraŭ la reakciularo de hispana vilaĝo. Mario misuzas sian povon kaj Tadeo murdas lin pro amo al Petra. El hotelito estas banala parodio de Hispanio post regiona aŭtonomeco. Séneca o el beneficio de la duda (1987) estas parolado per kiu la fama hispanromana filozofo pristudas sian epokon kaj filozofas. Lia frapfrazo estas: “propreco de homo estas senripoza dubo”. En 1989 verkis operon Cristóbal Colón. Li kunlaboris por televidaj serioj kiel Paisaje con figuras (Pejzaĝo kun bildoj, 1976 kaj 1980). Aliaj verkoj estas El cementerio de los pájaros (La tombejo de birdoj, 1982), Samarkanda, Los bellos durmientes (La belaj dormantoj), pri senideala juneco, ktp. La multnombra teatra verko de Gala estis pli ŝatata de lia publiko ol de la kritikistaro, kiu pene klasigas ĝin pro ties stranga miksado de poezio kaj epika sento.
Gala verkis laŭ ĉiuj literaturaj genroj: ĵurnalismo, rakonto, eseo kaj televida scenaro kaj ricevis multajn premiojn pro lia poezio, teatro, ktp. Sed li estis ankaŭ tre kritikata kaj nuligita. Li ricevis krom jam menciita honora mencio en premio Adonais de poezio, la Nacian Premion de Teatro Calderón de la Barca (1963) pro lia komedio Los Verdes Campos del Edén kaj la premion Planeta pro lia unua romano, El manuscrito Carmesí (La karmezina manuskripto) pri la araba Hispanio. Estis tre sukcesaj Anillos para una dama (1973), ¿Por qué corres, Ulises? (1975), Petra Regalada (1980), Samarkanda (1985), Carmen, Carmen (1988) kaj La truhana (1992). Inter lia poezio elstaras Sonetos de La Zubia, Poemas de amor, Testamento Andaluz, la jam menciita Enemigo íntimo kaj El poema de Tobías desangelado, 2005.
20004 Audrey-Lucienne
20004 Audrey-Lucienne estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Audrey Lucienne Van Landeghem (naskiĝinta en 1984), lasta vizitantino dum la evento "Kosmo por vi" la 10-an kaj ce la Reĝa Observatorio de Uccle (Belgio). Ŝi planas studi pri astrofiziko.
52316 Daveslater
52316 Daveslater estas tre malgranda duopa asteroido de la interna asteroida zono, ano de la hungaria familio, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la usona fizikisto David C. Slater (1957–2011), de la Southwest Research Institute. Spertulo pri optikaĵoj, detektiloj kaj instrumentaro, li estis kerna por la disvolvo de instrumentoj de pluraj interplanedaj misioj, inklude New Horizons. Li partoprenis al la unuaj malkovroj de asteroidaj satelitoj elde grundo per adaptiĝema optiko.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de B. D. Warner per observoj de  elde la Observatorio de Palmer Divide (Colorado Springs, Koloradio), anoncita en marto 2013.
Tiu satelito havas estimatan diametron de 0,52 km, orbitan estimata je 4.9 km kaj  de 0,5598 tago (13,435 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Zinja ribelo
Zinja ribelo ( ثورة الزنج) - serio de ribeloj fare de nigraj sklavoj (Zanj) en suda Mezopotamio en la Abasida Kaliflando dum la dua duono de la 9-a jarcento.
Sklaveco estis ofta fenomeno en la Kaliflando. La plej multaj sklavoj estis dungitaj por hejmaj taskoj kaj tial vivis apartigitaj. La sklavoj vivis en malfacilaj cirkonstancoj (salonĉako) kaj estis uzitaj nur en la pli malaltaj areoj de la Tigriso kaj Eŭfrato.