cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Otto von Simson
Post remigrado al Germanujo li laboris por la ministrejo por eksterlandaj aferoj kiel delegito ĉe Unesko. Kiel ordinara profesoro pri moderna arthistorio li estis vokata en 1964 al la Libera Universitato Berlino, kie li ĝis sia pensiiĝo en la jaro 1979 ankaŭ estis direktoro de la arthistoria instituto.
Simson laŭiris vaste ampleksajn arthistoriajn interesojn. Li okupiĝis kaj pri ikonologio en mezepoka arĥitekturo, pri la interligiteco de arto kaj liturgio, pri Peter Paul Rubens kaj pri la germana pentrarto de la 19-a jarcento. Kiel lia ĉefa verko validas The Gothic Cathedral el 1956.
NGC 4900
NGC 4900 (aliaj indikoj — UGC 8116, MCG 1-33-35, ZWG 43.93, IRAS12580+0246, PGC 44797) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
137 Melibeo
137 Melibeo estas granda malhela asteroido de la asteroida zono. Malkovris ĝin la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la Observatorio de Pula (tiam, en Aŭstrio-Hungario, nun, en Kroatio) la.
Lengolfo
Lengolfo estas la plej malgranda formo de golfosporto. Ĝi ne estas ludata sur grandaj razen-terenoj, sed sur propraj lenoj. Principe tiu konformas al la lasta bato sur la golfejo per kio la pilketo estas entruigita. La celo de la ludo estas sama: entruigi la golfpilkon per eble plej malmultaj batoj. La esprimo estas la kolektiva termino por la nomigitaj lengolfaj sistemoj mini-golfo, miniatura golfo, kobi-golfo, stelgolfo kaj feltgolfo. Lengolfo estas lertecludo kaj apartenas al la precizecsportoj. Ĝi estas teknike orientita sporto kies rezulto dependas de la sperto, ekzerco kaj la kvalito de la ekipaĵo.
Historio
La lensporto evoluiĝas el la golfsporto, kiu havis sian komencon en la 15a jarcento. De la golfo ĝi transprenis la entruigon trans la lastaj metroj variegante la baton trans diversaj obstakloj inter la ekbato kaj la truo. Tial ĉe lengolo nur ekzistas batiltipo, sed pilkoj kun diversaj rulkarakterizaĵoj.
Golfejoj kun la plej diversaj obstakloj ekestis ekde la 1920-aj jaroj en Anglujo kaj Usono. Tiaj golfejo pli kaj pli populariĝis en multaj landoj. La sviso Paul Bongni prezentis en 1951 peton pri patento de normigita formo de golfejo kiu en 1953 estas aprobita. La unua mini-golfejo estis konstruata vintre de 1953/54 en la itala Askono, la dua normigita golfejo estis konstruata 1956 en la hamburga parko Planten und Blomen.
Minigolfa sistemo betono
Mini-golfo laŭ la sistemo Bongni havas escepte de la 25 m longa malproksima leno nur 12 m longajn kaj 1,25 m larĝajn lenojn el betono inklude de la obstaklo. La obstakloj el betono aŭ naturŝtono estas normigitaj.
Mini-golfa sistemo Eternit (miniaturgolfo)
Mini-golfo/Eternit havas 6,25 m longajn kaj 0,90 m larĝajn lenojn. Ili estas el platoj el fibrocemento (eternito), kiuj kuŝiĝas en fera kadro. Ekzistas 25 normigitaj lenoj kun aŭ sen obstaklaĵoj.
Kobigolfo
Ekzistas du diversaj specoj de kobigolfo: granda kobigolfo kaj malgranda kobigolfo. Ĉe specoj la ludisto devas bati la pilkon tra uunu aŭ du goletoj antaŭ ĝi estas truigita. Granda kobigolfo havas la saman amplekson kiel mini-golfo. Malgranda kobigolfo havas grandecon de miniatur-golfo el eternito.
Stelgolfo
Stelgolfo ankaŭ estas ludata sur betonaj lenoj. Ili estas 8 m longaj kaj 1 m larĝaj. La fina cirklo havas diametron de 2 metrojn. La obstakloj estas por ĉiu golfejo samaj nur la sinsekvo varias. Ĉe la lasta leno la cirklo je la fino havas la formon de kvinpinta stelo.
Feltgolfo
El Skandinavio venas la feltgolfa sistemo -la golfejo konsistas el 18 lenoj kun obstakloj. Ĉiu leno povas esti inter 9 kaj 18 metroj, ili larĝas 90 cm. La celcirklo povas esti inter 1,80 m aŭ 2,40 m larĝa. La surfaco de la lenoj estas kovrata per felttapiŝo
Linio Marunouchi (Tokyo Metro)
Linio Marunouĉi (japane: 丸ノ内線 [Marunouĉi-sen], angle: Marunouchi line) estas metroa linio en Tokio, Japanio. Ĝi estas unu el 9 linioj de mertoa sistemo Tokjo Metro en la metroo de Tokio. La linio disduiĝas en la stacio (M-06) (se veturi de stacio  (M-25)). La vojon inter stacioj (M-01) kaj  (M-25) oni rigardas kiel ĉefan linion. La vojo inter stacioj (m-03) kaj  (M-06) — kiel branĉan linion. La simbola koloro de la tuta linio estas ruĝa koloro. La emblemo de la ĉefa linio estas latina litero "M" en ruĝa ringo. La branĉa linio havas la saman emblemon, sed kun la minusklo "m" anstataŭ la majusklo "M".
Historio
La linio Marunouĉi estas dua linio de la metroo de Tokio. Oni komencis konstrui ĝin en la jaro 1951. Jen estas malfermoj de partoj de linioj:
Poste:
Ĉefa linio
La trafiko de la ĉefa linio estas la plej frekventa el ĉiuj linioj de la metroo de Tokio. En pinthoro la intervalo inter trajnoj estas 1 min. 50 sek.
Gerpinnes
Gerpinnes (france:[Ĵerpin's]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Charleroi.
Ekde 1977 la municipoj Acoz, Gougnies, Joncret, Loverval kaj Villers-Poterie apartenas al Gerpinnes, la ĉefa municipo.
Linio Marunouchi (Tokyo Metro)
Ĉefa linio
La unua trajno:
La lasta trajno (semajnofino):
Branĉa linio
La intervalo inter trajnoj estas 6—10 min (tage).
La unua trajno:
La lasta trajno (labortago/semajnofino):
Horaro
La horaro (diferencas inter labortagoj kaj semajnofino): Horaro de linio Marunouĉi (japane, defaŭlte ĝi montras hodiaŭa horaro)
Stacioj
Ĉiuj stacioj lokiĝas en Tokio.
Ĉefa linio
Emblemo:. La ĉefa linio havas 25 staciojn, numeritajn de M-01 ĝis M-25.
Branĉa linio
Emblemo:. La branĉa linio havas 4 staciojn, numeritajn de m-03 ĝis M-06 (la lasta stacio (M-06) apartenas ankaŭ al la ĉefa linio).
Perfekteco de saĝo
Laŭ Edward Conze, la Sutro de la perfekteco de saĝo estas ''kolekto el ĉ. kvardek tekstoj… komponitaj en Barato inter ĉ. jaroj -100 kaj 600.'' Oni kredas, ke kelkaj sutroj de la "perfekteco de saĝo" estas inter la plej fruaj Mahajanaj sutroj.
Unu el la gravaj trajtoj de la sutroj de "perfekteco de saĝo" estas anutpado (nenaskita, senorigina).
Citrusa leprozo
Citrusa leprozo (CL) estas ekonomie grava virusmalsano atakanta citrusajn kultivejojn. Ĉi tiu emerĝa malsano estas vaste distribuata en Suda kaj Mezameriko, de Argentino ĝis Meksiko. La malsano estas asociita kun ĝis tri malsamaj nesistemaj virusoj, kiuj kaŭzas similajn simptomojn en la citrusaj gastigantoj kaj estas transdonitaj de la samaj vehiklaj akaroj de la genro Brevipalpus; kvankam ili havas ege malsamajn genarojn. Nuklea tipo de Citrus-leproza ​​viruso (CiLV-N) troviĝas en la kernoj kaj citoplasmo de infektitaj ĉeloj, dum Citoplasma viruso citoplasma tipo (CiLV-C) troviĝas en la endoplasma reteto. En 2012, nova viruso kaŭzanta similajn simptomojn estis trovita en Kolombio kaj ĝi estis nomita Citrus-lepra viruso citoplasma tipo 2 (CiLV-C2) pro sia proksima proksimeco al CiLV-C. La citoplasmaj tipvirusoj estas la plej ĝeneralaj kaj vaste disvatigitaj el la tri specioj.
Strukturo kaj genaro
CiLV-N havas mallongajn, bastonformajn partiklojn, 120 ĝis 130 nanometrojn (nm) longajn kaj 35 ĝis 40 nm larĝajn, okazantajn en la kerno aŭ citoplasmo de la infektitaj ĉeloj, kaj asociita kun la ĉeesto de virusplasmo en la kerno. La CiLV-N-genaro estas duflanka, negativ-direkto, unufadena RNA ((-) ssRNA). Ambaŭ RNA havas 3'-finajn poli (A) vostojn. CiLV-N RNA1 (6.268 nukleotidoj (nt)) enhavas kvin Malfermajn Legadajn Kadrojn (ORF) kodigantajn la nukleokapsidan proteinon (N), supozan fosfoproteinon (P), ĉel-al-ĉelan movadan proteinon (MP), matrican proteinon (M) kaj glikoproteino (G). CiLV-N RNA2 (5.847 nt) enhavas unu ORF kodigantan la kopian modulon de RNA-dependa RNA-polimerazo (RdRp). La grandeco kaj strukturo de la CiLV-N genaro tre similas al la genara organizado de Orkidea makulviruso (OMV) kaj probable estas membro de la nove proponita genro Diklorhaviruso.
CiLV-C havas mallongajn membran-ligitajn baciliformajn partiklojn, 120 ĝis 130 nm longajn kaj 50 ĝis 55 larĝajn; ĝi troviĝas en la endoplasma retikulo en la citoplasmo de infektitaj ĉeloj, kaj granda elektrona densa virusoplasmo estas observata en la citoplasmo. CiLV-C havas duflankan, pozitiv-direkta, unu-senhelpan, RNA ((+) ssRNA) genaron. Ambaŭ RNA-oj havas 3'-finajn poli (A) vostojn. CiLV-C RNA1 (8.729 ĝis 8.730 nt) enhavas du ORFojn, kodigantajn 286 kiloDaltonojn (kDa) poliproteinon, supozeble implikitan en virusa repliko, kun kvar konservitaj domajnoj: metiltransferazo, proteazo, helicazo kaj RNA-dependa RNA-polimerazo (RdRp); kaj proteino de 29 kDa, de nekonata funkcio. CiLV-C RNA2 (4.969 ĝis 4.975 nt) enhavas kvar ORF-ojn, kiuj kodas 15, 61, 32 kaj 24 kDa-proteinojn. La 32-kDa-proteino estas ŝajne implikita en ĉel-al-ĉela moviĝo de la viruso (MP), sed neniu el la aliaj proteinoj montris ajnan konservitan proteinan kampoj.
CiLV-C2 rilatas al mallongaj baciliformaj virionoj, longaj 100 ĝis 110 nm kaj larĝaj 40 ĝis 50 nm La genaro de CiLV-C2 estas kunmetita de RNA1 (8.717) kaj RNA2 (4.989 nt). Ambaŭ RNA ankaŭ havis 3'-finajn poli (A) vostojn. La strukturo de la CiLV-C2-genaro tre similas la genaran organizon de CiLV-C. CiLV-C2 RNA1 havas du ORFojn kodigantajn grandan poliproteinon (285 kDa), supozeble implikitan en virusa repliko, kun kvin konservitaj kampoj (du metiltransferazo, proteazo, helicazo kaj RdRp); kaj supozata mantela proteino (CP) de 29 kDa. CiLV-C2 RNA2 enhavas kvin ORFojn, kiuj eble kodas kvin proteinojn: 15, 7, 61, 32 kaj 24 kDa, simile al tiuj antaŭviditaj proteinaj masoj por CiLV-C. La 32 kDa-proteino havas konservitan ĉel-al-ĉelan moviĝan proteinkampon, kaj la malgranda hipoteza proteino (7 kDa), kiu ne ĉeestas en CiLV-C, havas supozan trans-membranan kampo.
Taksonomia pozicio
CiLV-N probable apartenas al la proponita genro Dikorhaviruso, rilata al la familio Rhabdoviredoj, kiu havas Orkidea makulviruso (OMV) kiel la tipa membro. CiLV-C estas la tipa membro de la nova akceptita genro Cileviruso. CiLV-C2 estis proponita kiel nova membro de la genro Cileviruso.
Rom (Meklenburgo)
Rom estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Parchimer Umland. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Citrusa leprozo
Transdono
La Brevipalpus phoenicis alportas la Citrusa leprozan malsanon, malsano nuntempe en Sudameriko sed moviĝanta Norden.CiLV-N, CiLV-C kaj CiLV-C2 estas transdonitaj de falsaj araneaj akaroj aŭ plataj akaroj, apartenantaj al la genro Brevipalpus (Acari: Tenuipalpedoj). Tri akaraj specioj de ĉi tiu genro estis raportitaj kiel vehikloj de CiLV: B. californicus Banks, B. obovatus Donnadieu, kaj B. phoenicis Geijskes, ĉi-lasta estas konsiderata la ĉefa vehiklo. La tri akaraj specioj havas larĝan gastigantan teritorion kaj estas vaste distribuataj. ] Ĉiuj aktivaj stadioj de la akaro (larvoj, nimfo kaj adolto) povas akiri kaj transdoni la viruson, kvankam estis raportite, ke larvoj transdonas la viruson pli efike. Oni scias, ke ne ekzistas transovarian transdonon el la ino al ĝiaj posteuloj, kaj ke post akiro (akira alirperiodo de 2 tagoj), la akaro restas virusportanto dum la tuta vivo (persista transdono), sed ĝi ne estas klare ĉu la viruso replikiĝas ene de la vehiklo.
Kultivada graveco
CiLV-C estis longe konsiderata limigita al la genro Citrus, kie specioj montras malsamajn gradojn de malsaniĝemeco, kun dolĉaj oranĝujoj (Citrus sinensis (L.) Osbeck) tre akceptemaj, mandarinujoj (C. reticulata Blanco) kaj grapfruktarboj (C. paradisi Macfad .) modere sentemaj, kaj citronoj (C. limon (L.) Osbeck) preskaŭ imunaj. Tamen CiLV-C ankaŭ troviĝis nature infektanta ne-citrusajn speciojn kiel Swinglea glutinosa Merr., Uzata kiel arbustbariloj ĉirkaŭ citrusaj fruktoĝardenoj en Villavicencio, Kolombio, kaj speco de Komelino Commelina benghalensis L., herbo ĉeestanta en citrusaj fruktoĝardenoj en Brazilo. Eksperimentoj pri mekanika transdono montris, ke CiLV-C povus esti transdonita al aliaj specioj, kaŭzante lokalizitajn lezojn, kaj ĝi ankaŭ povas esti per akaro transdonita al sufiĉe vasta gamo de eksperimentaj plantospecioj. B. phoenicis-transdono al la ordinara fabo (Vicia fabo ) ankaŭ estis pruvita kaj ĉi tiu specio estis proponita kiel eksperimenta indikilo.
Iruela Valo
Iruela Valo (Valle de Iruelas) estas naturrezervejo kun entute 8.828,00 ha, situanta en la provinco Avilo en la aŭtonoma regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio, deklarata kiel protektita en 1996. Ĝi situas en el Centra Sistemo, proksime al la Greda Montaro. Ĝi havas unu el la plej grandaj kolonioj de monaĥvulturoj en tuta Eŭropo.
Citrusa leprozo
Diagnozo
Citrusa leprozo estas ĉefe videbla per la observado de lokaj lezoj kun karakterizaj simptomoj. Ĉeesto de partikloj CiLV-N kaj CiLV-C en tuŝita histo povas esti konfirmita per transdona elektronika mikroskopio (TEM). Aliaj laboratoriaj detektometodoj ankaŭ haveblas, kiel duobla antikorpo sandviĉo-enzim-ligita-imunosorbenta-analizo (DAS-ELISA), nerekta ELISA, punkt-makulita imunoanalizo, kaj imunokapta-inversa transskribo-polimeraza ĉena reago uzante unuklonan kaj plurklonan;  kaj inversa transskribo-polimeraza ĉenreakcio (RT-PCR).
Epidemiologio
CL estis komence priskribita en Florido en la fruaj 1900-aj jaroj, kie ĝi estis nomita "skvama ŝelo". Tamen la malsano ŝajnas esti malaperinta de Florido ekde la 1960-aj jaroj, eble pro redukto de vektora populacio kaŭzita de frosta vetero kaj intensa sulfura apliko. Estas evidenteco, ke CL estis kaŭzita de la nuklea tipo. La unua raporto de CL en Sudameriko estis en 1920 en Paragvajo, poste ĝi estis raportita en Brazilo, Argentino kaj Urugvajo. CiLV-C estis detektita en Bolivio, Venezuelo kaj Kolombio, kaj ĝi disvastiĝas norden tra Panamo, Kostariko, Nikaragvo, Gvatemalo, Honduro, Salvadoro kaj Meksiko. CiLV-N ankaŭ estis raportita de la ŝtatoj San-Paŭlo, Suda Rio-Grando kaj Minas-Ĝerajso en Brazilo, Boquete en Panamo kaj en la ŝtato Querétaro, Meksiko. Lastatempe miksa infekto de la sama planto kun la du virusoj CiLV-N kaj CiLV-C2 estis raportita en Casanare, Kolombio. La lastatempa starigo de citrusa leprozo en Mezameriko reprezentas eblan minacon al citrikulturo en Nordameriko, kie la vehiklo ankaŭ ĉeestas.
Regadaj rimedoj
CL estas ĉefe kontrolata per lukto kontraŭ la akaroj. Plej multaj el la nuntempe disponeblaj akaricidoj efikas, kvankam rezistemo jam estis videbla. Biologiaj alternativoj kiel akaraj predantoj kaj entomopatogenaj fungoj estis raportitaj kun esperigaj rezultoj. Virusinokulo povas esti reduktita efektivigante iujn kulturajn praktikojn kiel forigi trafitajn branĉojn, uzon de ventŝirmiloj por malpliigi vehiklan disvastiĝon fare de vento, regado de fiherboj (alternativaj akaraj gastigantoj), uzon de sanaj plantoj, kaj kontrolado de la moviĝo de homoj kaj materialo en fruktoplantejo. Kvankam rezistado estis observita inter malsamaj citrusaj specioj, malmultaj studoj estas farataj en ĉi tiu areo por identigi komercajn rezistajn specojn. Unu studo disvolvita per hibrida populacio sugestas, ke hereda rezistemo al leprozo povas esti regata de nur kelkaj genoj.
32018 Robhenning
32018 Robhenning estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kalvinana kirko (Hajdúnánás)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Hajdúnánás, ĉe la ĉefplaco.
Historio
Oni supozas, ke en tiu loko ekde 1221 monaĥejo funkciis. En 1606 hajdukoj alvenis, kiuj estis kalvinanoj. Ili akiris la konstruaĵon. Oni konstruis ĉirkaŭ la preĝejon defendan muron, nun estas videbla nur malgranda parto el tio, kie estas memorejo pri falintoj de la 2-a mondmilito. En la 1760-aj jaroj la preĝejo pligrandiĝis, en 1791 ĝi plene trakonstruiĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la ĉefplaco. Antaŭe monumento pri la falintoj dum la 1-a mondmilito estas videbla. La kvadrata turo estas la plej alta punkto de la urbo. Interne la sanktejo mankas, predikejo troviĝas laŭ la suda muro. La galerio estis farita el ligno kaj ĝi tenas la orgenon.
Distrikto Urfahr-Umgebung
La distrikto URFAHR-UMGEBUNG (germane: Bezirk Urfahr-Umgebung) troviĝas en la orienta parto de la aŭstria federacia lando Supra Aŭstrio. Distrikta ĉefurbo estas Linz, kiu plene ĉirkaŭatas per la distrikto sed mem ne apartenas al ĝi. Laŭ la stato de la jaro en la distrikto vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Greymouth
Greymouth prononce en angla [ˈɡreɪmaʊθ] estas la plej granda urbo de la Okcidenta Marbordo de la Suda Insulo de Novzelando, kaj sidejo de la Konsilantaro de la Distrikto Grey. La populacio de la tuta Distrikto Grey estas 13,850 kiu formas la 42 % de la populacio de la Distrikto Grey. La urba areo de Greymouth havas ĉirkaŭkalkulatan populacion de 10,000 (junio de 2010). La Distrikta Konsilantaro esperas kreskon de 1.5 % jare inter 2006 kaj 2016.
La urbo situas je la enfluo de la Rivero Grey, en mallarĝa marborda ebenaĵo ĉe la deklivaro de la Sudaj Alpoj. Dum klara vetero videblas la monto Aoraki sude el proksimaĵoj de la urbo. La enfluo de la rivero dividas la urbon en tri areojn: Blaketown, ĉe la riverenfluo en la suda bordo; Karoro sudoriente, separata el Blaketown per serio de malgrandaj estuaraj lagoj; kaj Cobden, iam separata urbo, en la rivera norda bordo.
Bolto (baleto)
Bolto ( Болт) estas baleto en 2 aktoj de soveta komponisto kaj pianisto Dmitrij Ŝostakoviĉ.
La Bolŝoj Baleto de Moskva Bolŝoj-teatro dancis en la Televido-Dancofilmo de Bel Air Media de la jaro 2006. Antaŭ 75 jaroj Stalin malpermesis la baleton. Oni dancis la baleton nur mallongan tempon, la ŝtato malpermesis la baleton "Bolt" ĉirkaŭ la jaro 1931. La kialoj de malpermeso ne estas klaraj. Eble, la baleto ne nur montris la "novajn" socialajn amasajn homojn, sed ankaŭ la solan homon aktivan kun propra volo. La ŝtata kulturo eble ne volis aktivan homon kun propra volo, sed nur homojn laboremajn por la nova socio. Fine, Dimitri Ŝostakovitŝ ofte ne sciis kiel komponi, aŭ la muziko estas burĝa aŭ nobela kaj ofte ne sufiĉe "nova", kvankam la komponisto uzis mirakle la riĉan heredaĵon de la rusa popola kulturo.
Personoj kaj Dancistoj
La Televido-Dancofilmo de Bel Air Media de la jaro 2006 estas farita de:
Enhavo de baleto "bolto": (Libreto)
Rivalo en amo kalumnias la junan, neglektan, neakuratan fabriklaboriston, oni maldungis la junan laboriston. Li trinkas alkoholon kaj li planas venĝon. Li komisias alian junulon; la junulon ĵetas "BOLTON" en la novan maŝinon de fabriko kaj li sabotas la maŝinon.
Baletmuzika
Dmitrij Ŝostakoviĉ komponis sarkasman, humurplenan baletmuzikon, popolan muzikon, seriozan muzikon, cirkomuzikon, valsojn, marŝojn kaj tangojn, kaj li ligas la muzikon.
Elsendo en televido
Arte.Tv montris la 2-an de novembro 2009 la baleton "bolton" en elsendo "vespero de Bolŝoj" (Bolschoj estas grandteatro en Moskvo). La baleto daŭras 87 minutojn.
Vochov
Vochov (Wochow) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie. Proksime de la municipo fluas rivero Mže.
Historio
Dum la dua mondmilito estis sude de la vilaĝo konstruita maketo de Uzinoj de Škoda, por ke ĝi servu kiel trompa celo por aliancanaj bombaviadiloj.
Borutta
Borutta estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Sassari, ekde aprilo 2021 nomata metropola urbo Sassari. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaraj komunumoj estas Bessude, Bonnanaro, Cheremule, Thiesi kaj Torralba.
Liviu Dragnea
Liviu Nicolae Dragnea ] (naskita la 28-an de oktobro 1962 en Gratia, distrikto Teleorman) estas inĝeniero kaj politikisto en Rumanio. Komencante sian karieron en la Demokratia Liberala Partio (Partidul Democrat-Liberal, PDL), li en 2000 aliĝis al la Partio de Socialdemokratismo (Partidul Social Democrat, PSD), kaj fine en 2015 fariĝis ĝia gvidanto. Teninte plurajn postenojn kiel ministro, li retiriĝis el la registaro de Rumanio post kondamno en kazo implikanta balotfraŭdon, por kiu li ricevis dujaran suspenditan punon en aprilo 2016.
En decembro 2016, post leĝdonaj balotadoj de tiu jaro, li fariĝis prezidanto de la Ĉambro de Deputitoj de Rumanio.
(18068) 2000 AF184
(18068) 2000 AF184 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marija Temrjukovna
Marija Temrjukovna (ruse Мари́я Темрюко́вна, antaŭ bapto Кученей Kuĉenej), filino de kabarda princo Temrjuk, estis la dua edzino de la rusa caro Ivano la Terura. La geedziĝo okazis baldaŭ post morto de la unua edzino de la caro, Anastasija Romanovna, kaj kaŭzis plifortiĝon de la parencaro de Marija Temrjukovna — princoj Ĉerkasskij, kiuj poste ludis gravajn rolojn en la historio de Rusio.
Marija mortis en 1563. Ŝia sola infano, pri kiu estas konate, mortis dumonata en majo de 1563.
En la urbo Nalĉik ekzistas monumento al Marija Temrjukovna
70744 Maffucci
70744 Maffucci estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:1 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Giuseppe Forti elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala amatora astronomo Paolo Maffucci, de San Marcello Pistoiese, kiu precipe interesiĝas pri la disfamigo de astronomio.
103734 Winstonscott
103734 Winstonscott estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas prosksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan kosmonaŭton de la NASA Winston Elliott Scott, kiu flugis en du misioj en la kosmon. Li plenumis tri por rekuperi satelitojn kaj taksi la konstruadon de la Internacia Kosmostacio. Li ankaù faris eksperimentojn pri la efiko de la sengravito sur la homa korpo.
József Bor
József BOR [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bor József estis hungara reĝisoro, teatrestro. Lia edzino estis Ibolya Baranyai ekde 1974.
Persekuto
Persekuto estas, per sia unua senco, ago de kursekvi por atingi aŭ malamike trakti, laŭ NPIV. Sekvas ĝia dua ofta signifo, t.e konstanta, persista, kruela turmento de iuj. Persekutoj estas plej ofte religiaj, etnaj aŭ politikaj.
József Bor
József Bor naskiĝis la  en Orosháza, li mortis la  en Győr?.
Biografio
József Bor jam dum la lernejaj jaroj havis infanajn rolojn. Li estis subreĝisoro inter 1958-1963 en Teatro Jókai (Békéscsaba), poste jam reĝisoro en Teatro Szigligeti (Szolnok) (1963-1978). Li estis muzika frakciestro en Nacia Teatro (Győr) inter 1978-1992, samloke li estis ankaŭ teatrestro inter 1983-1992. Tiutempe en 1982 li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo. Depost 1992 li reĝisoradis en pluraj teatroj, lastfoje en 2008. Li reĝisoradis precipe muzikajn teatraĵojn, operojn, operetojn, muzikalojn. Li ricevis premiojn inter 1973-1992. Li havas la titolon "eterna membro de Nacia Teatro Győr".
Persekuto
Minoritatoj, kiel kristanoj, judoj aŭ indianoj ofte estis persekutataj en historio.
Stacio Kawase
Stacio Kawase (japane: 河瀬駅 [Kaŭase-eki], angle: Kawase Station) estas fervoja stacio en Hikone, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Tōkaidō (ĉefa).
3474 Linsley
3474 Linsley estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Indianaa Programo pri la Asteroidoj elde la Observatorio Goethe Link, apud Broklino (Indianao, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Earl Garfield Linsley (1882–1969), usona instruisto pri geografio.
Kai Linnilä
Kai Linnilä ( Oulu – Forssa) estis finna scioaŭtoro kaj redaktoro. Li verkis multajn ne-fikciajn librojn kaj estis edzo de romanisto Kaari Utrio. Li laboras pri importado kaj merkatado de cigaroj kaj pipoj en Oy Amanita Ltd, posedo de la familio Utrio.
20529 Zwerling
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Blake Gordon Zwerling, finalistino en 2004 de la Discovery Channel Young Scientist Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Portland Jewish Academy de Portlando (Oregono, Usono).
Palomares del Río
Palomares del Río estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 13 km2 kie loĝas 5738 geloĝantoj, do loĝdenso estas 441.4 loĝ./km2. Palomares del Río situas je 10 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 5738 geloĝantoj de la municipo Palomares del Río estas 2849 inoj kaj 2889 viroj. En la 13-kvadratkilometra teritorio estas 1 setlejoj, kie loĝas 5690 geloĝantoj, kaj aliaj 48 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 110, 51 inoj kaj 59 viroj, kaj mortis 59, 25 inoj kaj 34 viroj. Tiel la natura kresko estis 51 (0.9%). La laborkapabla loĝantaro estis 1795 homoj (31.3%).
Madrigalo (muziko)
Madrigalo estas enmuzikigo por 4–6 voĉoj de sekulara teksto, ofte en la itala. La madrigalo havas siajn originojn en la frotolo, kaj estis influita ankaŭ de la moteto kaj la franca kanzono de la Renesanco. Ĝi estas parenca precipe nur nome al la itala 14-jarcenta madrigalo el la malfrua 13-a kaj 14-a jarcentoj; tiaj madrigaloj estis simplaj enmuzikigoj por 2 aŭ 3 voĉoj kun nenia instrumenta akompanado.
Vaďovce
Vaďovce, hungare Vagyóc [vadjOc], germane Wädowitz [vedovic] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vaďovce situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Ĉeĥio-Nové Mesto nad Váhom. Stará Turá troviĝas je 6, Nové Mesto nad Váhom kaj Myjava je po 15 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1392 en necerta formo "Wath", en 1419 laŭ tiama hungara ortografio "Vagyouch". En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1753 oni komputis tie 160 familiojn. En 1779 kaj en 1876 incendioj okazis. En 1787 loĝis tie 857 vilaĝanoj en 114 domoj, en 1828 1050 vilaĝanoj en 150 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vagyóc 1162 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Miava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vaďovce 672 homoj, (646 slovakoj).
NGC 4901
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teama sprinto (biciklado)
La teama sprinto (ĝis la jaro 2001 nomita „Olimpia sprinto“) estas fako de traka biciklado. En la fako po tri biciklistoj kune startintaj konsistigas teamon: la plej rapida teamano post unua rondiro forlasas la trakan biciklan konkursejon, la post plia rondiro pli rapida el la du restintaj teamanoj same forlasas la konkursejon, tiel ke nur unu teamano restas kaj finkonkuras: En ĉiu konkurso startas du teamoj, kaj la startejoj de la du teamoj estas kontraŭaj lokoj de la rondiro. Dekomence ĉiuj konkursantoj veturas per maksimuma rapideco. Kutime la teamanoj antaŭe interkonsentas kiu el ili venku la unuan rondiron kaj kiu la duan, tiel ke la fina teamano malgraŭ la ĝenerale alta rapideco povas ŝpari iom da siaj energirezervoj ĝis la tria, decida rondiro, veturante en "ventoombro" tuj post alia teamano. Origine la konkurso estis nur por viroj, nur ekde la jaro 2007 ĝi ankaŭ ekzistas por teamoj de - tamen nur du - virinoj.
Heinrichswil-Winistorf
Heinrichswil-Winistorf estas iama komunumo en la distrikto Wasseramt en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 556 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010. Ek de la 1-a de januaro 2013 ĝi formas parton de la nova komunumo Drei Höfe.
Geografio
Heirichswil-Winistorf situas en la Svisa Mezlando sur la flotebenaĵo de la rivero Emme en kamparo, kiun kreis la glaĉeroj de la lasta malvarmepoko. La komunumo Heinrichswil-Winistorf konsistas el la tri vilaĝoj Heinrichswil, Mösli kaj Winistorf. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,10 km², de kiuj 42% estas kovritaj de arbaro, 52% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La iama komunumo Heinrichswil-Winistorf limis en nordo al Hersiwil, en nordoriento al Aeschi, en oriento al Seeberg (BE), en sudoriento al Hellsau (BE), en sudo al Höchstetten (BE), en sudokcidento al Willadingen (BE), en okcidento al Recherswil, kaj en nordokcidento al Halten.
Trafiko
Heinrichswil-Winistorf situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per flankaj vojoj de Kriegstetten, Höchstetten kaj Asechi. Per buslinio de Aeschi al Kriegstetten la komunumo estas konektita al la publika transportreto. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas 4 kilometrojn nordokcidente apud Kriegstetten.
Historio
La iama komunumo Heinrichswil-Winistorf estis kreita la 1-an de januaro 1993 per kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Heinrichswil kaj Winistorf. Mösli ĝis tiam estis parto de Winistorf. Sub la malnova reĝimo ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Heinrichswil formis komunumon kune kun Hersiwil. Ek de tiam ĝis 1854 ekzistis triopa komunumo Hersiwil-Heinrichswil-Winsitorf. En la jaro 1854 el la tri vilaĝoj fariĝis memstaraj komunumoj.
La unua dokumenta mencio de Heinrichswil datiĝas el la jaro 1317 per mencio de Cristan von Heinrichswile. Kiel parto de la senjorujo Kriegstetten-Halten Heinrichswil kaj Winistorf fariĝis en la jaro 1466 havaĵo de la urbo Soloturno, kiu en 1665 ankaŭ akiris al superan jurisdikcion pri la du vilaĝoj.
Kukurbaloj
La kukurbaloj (Cucurbitales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 8 familiojn, ĉirkaŭ 130 genrojn kaj pli ol 2650 speciojn,. Ĝia tipa genro estas kukurbo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (19 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Römerberg (Palatinato)
Römerberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Pfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Santeuil - Le Perchay (stacidomo)
Santeuil - Le Perchay estas franca stacidomo sur linio -  situanta en , apud Le Perchay, en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio J de Transilien.
Elektrejo Klingenberg
Elektrejo Klingenberg (Kraftwerk Klingenberg) estas elektra centralo konstruita en la jaroj 1925/1926 laŭ mendo de la urba elektrokompanio BEWAG per la kompanio AEG. La teknikan koncepton kreis Georg Klingenberg, kies nomon ĝi poste ricevis. La arkitektoj estis Waltar Klingenberg und Werner Issel, kiuj realigis ekspresionisman industrian konstruaĵon. Ĝi estis siatempe la plej granda kaj plej moderna elektrocentralo de la mondo.
Santeuil - Le Perchay (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Denis - Dieppe (330000).
Elektrejo Klingenberg
La laboro ekis en tri etapoj. La unua etapo ekfunkciis la per 30.000 kW por produkti kurenton en la vintro.
Csaba Horváth
Csaba Horváth [ĉaba horvAt], laŭ hungarlingve kutima nomordo Horváth Csaba estis hungara-usona kemiisto, profesoro, membro (ekstera en 1990) de Hungara Scienca Akademio, membro de Usona Scienca Akademio.
Csaba Horváth  naskiĝis la  1930 en Szolnok. Li mortis la 2004 en New Haven (Konektikuto).
Elektrejo Klingenberg
Ĝi konstistas el tri grupoj de vaporturbinoj, konsistante el unu ĉefa turbino kun 80.000 kW kaj varmiga turbino de 10.000 kW. Estis 16 kaldronoj kun potenco de 18.000 kW, kiuj produktis freŝan vaporon je 25 at kaj 410 °C.
Csaba Horváth
Biografio
Csaba Horváth frekventis universitaton en Budapeŝto. Li forlasis la landon en 1956 kaj li eklaboris en Okcidenta Germanio, krome li plulernis en universitato en Frankfurto ĉe Majno atinginta sciencan gradon PhD. En 1963 li geedziĝis kun Valeria en Romo kaj ili elmigris al Usono. Baldaŭe la paro havis du filinojn. En 1972 li ekinstruis en Universitato Yale, kie li profesoriĝis en 1979. Li okupiĝis precipe pri gas-likva kromatografio. Li publikigis proksimume 300 artikolojn kaj kreis 9 patentojn, tial li ricevis diversajn premiojn.
Elektrejo Klingenberg
La brugaĵo estis ŝtonkarbo kaj ekzistis stokejo por 220.000 t.
La superflua vaporo estis uzita en oranĝerio. Ankaŭ la naĝantoj en la rivero Spree profitis. La malvarmiga akvo estis direktataj tie en la riveron, kie troviĝis publika naĝejo.
Post vendo de BEWAG la centralo nun apartenas al Vattenfall, kiu planas konstrui novan, pli grandan centralon.
Preĝejo Sankta Nikolao (Ölbő)
La preĝejo Sankta Nikolao estas romkatolika konstruaĵo en vilaĝo Ölbő (Hungario).
Historio
La mencio pri la vilaĝo okazis en 1327 laŭ tiama ortografio Ikhazas Ilbu (Eklezia Ölbő), do jam tiam Ölbő havis kirkon. Supozeble ĝi estis konstruita en la 13-a jarcento. Laŭ plia dokumento en 1596 kaj la pastro kaj la vilaĝanoj estis jam luteranoj. En 1660 jam la katolikoj havis la kirkon, samtempe la katolika grupo estis refondita. En 1758 la preĝejo jam estis kaduka, tial oni faris la necesajn laborojn. La preĝejo estis rekonstruita denove en 1857, pligrandigita en 1936, renovigita en 1968. La orgeno estis farita en 1892, trakonstruita en 1947.
Konstruaĵo
La kirko situas sola laŭ vojo. Antaŭ la konstruaĵo estas statuo pri Johano Nepomuko. La fasado estas simetria, meze la turo altiĝas. La fasado havas ankoraŭ 2 malplenajn niĉojn kaj super la enirejo kvarangulan kaj rondan fenestrojn. La turopinto estas piramido. Sakristio aliĝas al la absido.
Kermeso okazas en la 6-an de decembro.
La preĝejo estas videbla ankaŭ en la vilaĝa blazono.
Aladár Tóth (kuracisto)
Aladár TÓTH [tOt], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Tóth Aladár Antal estis hungara kuracisto, otorinolaringologo. Aladár Tóth naskiĝis la  1903 en Pécs. Li mortis la 1976 en Makó.
Biografio
Aladár Tóth akiris diplomon en Scienca Universitato Pázmány Péter en 1926, poste li laboris unu jaron en la universitata instituto, fine en la kliniko. Li akiris ankaŭ kirurgian kaj otorinolaringologan diplomojn. Li edziĝis en 1932. Inter 1932 kaj 1975 li estis ĉefkuracisto en hospitalo de Makó. En 1944 li estis arestita nelonge.
Kanada Ŝaka Ĉampionumo
La Kanada Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Kanado por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando.
25019 Walentosky
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Matthew James Walentosky, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Catlin Gabel School en Oil City (Pensilvanio, Usono).
Příbram
Příbram estas urbo en Ĉeĥio en la centra Bohemio, sudokcicente de la ĉefurbo Prago sur la orienta rando de la montetaro Brdy. La urbon trafluas rojo Příbramský potok kaj kaj post la urbo ĝi enfluas rivereton Litavka. Ĝi havas. En la pasinteco tie oni minis plumbon kaj arĝenton, ekde 1948 uranon. Ĝian iaman ministan gloron atestas Minista muzeo Příbram. Origine etnobela rezidejo, en la 14-a jarcento dum regado de Johano de Luksemburgio ĝi estis rangaltigita je urbo, post 1513 je reĝa urbo pro la arĝent-minado. Sur monteto, kiu la urbon duoncirkle ĉirkaŭas, dominas konata pilgrimejo Sankta Monto (Svatá Hora) kun impona baroka klostro. Nekutima estas longa tegmentita ŝtuparego, kiu kunligas la urbon kun la surmontaj konstruaĵoj. Depost 1948 cedanta ekspluatado de arĝenta kaj plumba ercoj anstataŭis 50-jara grandprodukta minado de urania erco por Sovetunio, kiu postlasis oriente de Příbram multoble pli altajn amasojn da ŝutmontoj de ercaj forfalaĵoj ol la antaŭa kelkcentjara minado. La komplekso de minejoj uzis kiel laborfortojn prizonulojn kaj homojn punataj per deviga laboro pro sia opoziciado al la komunisma reĝimo.
Famuloj
En Příbram mortis Josef Hrabák (inĝeniero).
Esperanto
En Příbram okazis de la 8-a de novembro ĝis la 11-a de novembro 2013 renkontiĝo de E-mental.
(14081) 1997 GT18
(14081) 1997 GT18 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kunordigo-kapablo
Kunordigo-kapabloj estas
Umnako
Umnako aŭ Umnak estas insulo de la Fox Islands, insularo en la mezo de la Aleutaj insuloj, Alasko.
Geografio
Umnako kun sia surfaco de 1.776,77 kvadratkilometroj estas la tria plej granda insulo de la Aleutaj insuloj. La insulo laŭlonge en nordorient-sudokcidenta direkto havas longecon de 134 kilometroj. Ĝi estas dividita de la insulo Unalaska pro la marstrato Umnak Pass. Sur la insulo troviĝas tri stratovulkanoj, la Mount Okmok en la nordoriento, la Mount Vsevidof kaj la Mount Recheshnoi regas la centron de la insulo. La sudokcidenta parto de la insulo estas relative malalta kun multaj lagoj. Sur Umnako ekzistas 8 gejseroj. La plej alta monto sur la insulo estas la vulkano Mount Vsevidof kun alteco de 2206 metroj.
Loĝantoj
Sur la insulo lau censo de Usono de la jaro 2000 nur vivas 39 personoj, kiuj vivas en la unika vilaĝeto Nikolski. La flughaveno estas oriente de la setlejo.
Bubikon
Pri la komunumo
Bubikon estas komunumo en la distrikto Hinwil, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 6087 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Umnako
Historio
Sur Anangula, malgranda proksima insulo jam havis setlejon antaŭ pi ol 8250 jaroj, sed oni forlasis ĝin plej verŝajne pro forta erupcio de la vulkano Mount Okmok. En la sudokcidenta parto de Umnako oni trovis la restaĵojn de multaj setlejoj de la unanganoj (aleutoj), kiuj parte ekzistas preskaŭ ĝis la nuntempo. Fort Glenn, eksa militbazo, ludis rolon dum la dua mondmilito.
Bubikon
Geografio
Bubikon situas en la Zurika Oberlando inter Wetzikon kaj Rüti ja proksimume duonhora distanco de Zuriko. Al la komunumo Bubikon apartenas krom la ĉefvilaĝo Bubikon mem la vilaĝetoj Barenberg, Berlikon, Bürg, Wändhüslen kaj Wolfhausen. La teritorio troviĝas en vasta valujo inter Hinwil, Dürnten, Grüningen, Gosaŭo ZH kaj Rüti ZH. En sudoriento la teritorio de la komunumo etendiĝas ĝis la kresto de Pfannenstil, kie ĝi limas al la komunumoj Hombrechtikon en la distrikto Meilen kaj al Rapperswil-Jona en la Kantono Sankt-Galo.
Trafiko
Bubikon situas sur la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko tra Uster al Rapperswil-Jona kaj estas per ĝi kaj diversaj aŭtobuslinioj bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio. Bubikon situas ĉe la Zurika Oberlandaŭtovojo al Rapperswil-Jona kaj de la aŭtoŝosecirklo ĉe la limo inter Bubikon kaj Hinwil deiras ankaŭ la kantona aŭtoŝoseo tra la pasejo Forch al Zuriko.
Frotolo
La frotolo (itale frottola, kiu signifas "mensogeto") estas la superreganta speco de itala populara, sekulara kanto el la 15-a kaj frua 16-a jarcentoj. Ĝi estas la plej grava kaj disvastigita antaŭaĵo de la madrigalo. La apogeo de komponado de frotoloj estis la periodo de 1470 ĝis 1530, kaj tuj poste la formo estis anstataŭigita de la madrigalo.
Bubikon
Historio
La unuaj dokumentaj mencioj de setlejoj sur la teritorio de Bubikon datas en kuntekstoj de donacoj al la Monaĥejo Sankt-Galo el la jaroj 744 (bieno Perolvinchova, hodiaŭ Berlikon) kaj 811 (Puapinchova, hodiaŭ Bubikon). En la jaro 1192 Diethelm de Togenburgo heredigis siajn bienojn en Bubikon al la Ordeno de Johanitoj. Tio ebligis la konstruadon de la Kavalirejo Bubikon, kiu estas hodiaŭ la plej bone konservita iama johanita komandorejo de Eŭropo. En ĝi hodiaŭ troviĝas muzeo pri la ordeno de la johanitoj. La johanitoj de Bubikon kontrolis en mezepoko vastajn teritoriojn en la hodiaŭa Kantono Zuriko, kiuj en la 15-a jarcento kun la tuta komandorejo venis sub regadon de la urbo Zuriko.
Frotolo
La centro de la frotolo-verkistoj estis en norda Italio Mantova, sude Napolo. En Napolo evoluis ties specifa formo, la villanella alla napoletana.
Amália Rodrigues
Amália da Piedade Rebordão Rodrigues (23-a de julio 1920 – 6-a de oktobro 1999) estis portugala fado-kantistino.
Amália Rodrigues naskiĝis en Lisbono kaj konatiĝis kiel 'reĝino de la fado'. Ŝi havis grandan influon je la konateco de la fado en la mondo.
Amália Rodrigues estis la unua virino entombigita en la portugala "Nacia Panteono" (en Igreja de Santa Engrácia en Lisbono).
Notaria Ĉambro de Turingio
La Notaria Ĉambro de Turingio estas la profesia unuiĝo de ĉiuj notarioj en la Liberŝtato Turingio, kun sidejo en Erfurto.
Legazpi (metroo de Madrido)
Legazpi estas stacio sur linioj 3 kaj 6 de la Metroo de Madrido situanta sub Placo Legazpi, en distrikto Arganzuela.
La stacio estis malfermita la sur linio 3 kaj la  sur linio 6.
Olimpia stadiono de Torino
La Olimpika stadiono de Torino, oficiale ekde 2016 Stadio Olimpico Grande Torino, estas futbala stadiono en la norditalia urbo Torino en la regiono Piemonto. Ĝi situas en la suda parto de la urbo nomata Santa Rita, inter la grandaj stratoj Corso Sebastopoli kaj Via Filadelfia, tuj apud la plurfunkcia halo Pala alpitour malfermita en 2005 kaj la ekzpoziciejo Torino Esposizioni.
La stadiono estis konstruita en 1933 kaj estis komence nomita Stadio Municipale Benito Mussolini. La unuaj okazaĵoj okazigitaj tie estis grandaj sportaj eventoj kiuj aparte celis celebri la faŝisman reĝimon de la tiutempa Italio.
Dum la Futbala Mondpokalo 1934 ĝi aranĝis du ludojn. Ekde la futbala sezono 1934/35 la areno iĝis la hejmo de la unua vira teamo de la fubalklubo Juventus Torino, kiu festis 16 titolojn de nacia ĉampioneco tie. La loka rivalo FC Torino nur fine de la 1950-aj jaroj moviĝis de la kaduka stadio Filadelfia al la moderna municipa stadiono.
Post la fino de Dua mondmilito la stadiono unue estis renomita Stadio Comunale. La 11-an de majo 1947, itala futbala historio estis skribita en la stadiono. Kiam la itala nacia teamo de futbalo renkontis la tiam tre renoman hungaran teamon (3:2), dek ludantoj de la klubo FC Torino estis en la startgrupigo, nur la dekunua viro, la golisto Lucidio Sentimenti, estis de la konkura samurba fubalklubo Juventus Torino. Neniam plu estis pli da ludantoj de ununura klubo en la ludokomenca teamo de la itala nacia teamo de futbalo, nomata "lazure blua ekipo (squadra azzurra). La tiama teamo de la klubo FC Torino, kiu en la 1940-aj jaroj dominis la futbaladon en Italio, estis honorige kromnomita Grande Torino, kaj estis tragedio, kiam en 1949 preskaŭ ĉiuj teamanoj pereis en aviadila kraŝo - memore al tiu tragedio do ankoraŭ en 2016, pli ol 60 jarojn post la kraŝo, la stadio ricevis la nomon Grande Torino.
En 1959 kaj 1970 la stadiono gastigis la Somerajn Universiadojn. Krome, multaj koncertoj estis okazigitaj en la stadiono, precipe en la 1980-aj jaroj, ekzemple de AC/DC, Bob Marley, Bruce Springsteen, Madonna, Michael Jackson, Pink Floyd kaj Zucchero. De 1986 ĝis 2005 ĝi estis nomita Stadio Comunale Vittorio Pozzo.
Post la malfermo de la Stadio delle Alpi, la du futbalkluboj translokiĝis al la nova stadiono. Okaze de la Vintra Olimpiko 2006 en Torino, la stadiono estis tute renovigita je kosto de proksimume 30 milionoj da Eŭroj. Ĝi ricevis ŝirmilojn, novajn tribunojn kaj trian nivelon. Ankaŭ unuopaj sidlokoj estis instalitaj, kio reduktis la kapaciton al ĉirkaŭ 27 000 sidlokoj. La stadiono estis nomita "Olimpia stadiono" kaj aranĝis la malfermajn kaj fermajn ceremoniojn.
Por la futbala sezono 2006/07, ambaŭ Torinaj futbalaj kluboj moviĝis de la nepopulara Stadio delle Alpi reen al la olimpia stadiono. Ekde la sezono 2011/12, la unua teamo de la klubo Juventus ludas en la intertempe malfermita stadiono Juventus kaj la olimpia stadiono estas la sola hejmo de la futbala teamo de Torino FC.
Martin Warnke
Martin Warnke (naskiĝinta la 12-an de oktobro 1937 en Ijuí, Brazilo - 11-a de decembro 2019) estis germana arthistoriisto.
Warnke reprezentis dum sia hamburga tempo esplorfakon, kiu sin turnis aparte al la socia historio de arto. Apartan efikon ene de sia fako havis lia esploro de la politikaj kaj sociaj antaŭkondiĉoj de arto same kiel de la politika efiko de bildoj.
Krom tio li direktis la esplorejon pri politika ikonografio en Hamburgo, kiun Warnke financis el monrimedoj de la Premio Gottfried Wilhelm Leibniz donitaj al li en 1990.
Frida Kahlo
Unuaj jaroj (1910-1925)
Frida Kahlo naskiĝis kiel tria filino en la domo de siaj gepatroj en Coyoacán, Meksikurbo. Ŝia patro, Carl Wilhelm Kahlo (1871–1941), fotisto kaj pentristo, estis el burĝa familio el Pforzheim. Frida Kahlo poste asertis, ke la patra familio havis hungaran-judan devenon,. Pli novaj biografioj tamen konfirmas, ke li estis el luterana-germana familio kun radikoj en Pforzheim kaj Frankfurto ĉe Majno. La enketado sukcesis starigi genealogian arbon kun ascendantoj kontrolitaj ĝis la jaro 1597. La versio kiun kolektis Hayden Herrera en sia antaŭa biografio de Frida Kahlo, male konfirmis ke la geavoj de Frida devenas el Hungario, precize el distrikto Arad, regiono kiu nun apartenas al Rumanio, kaj ili estus setlintaj en Germanio en la urbo Baden-Baden (ankaŭ en Baden-Virtembergo) kie estus naskiĝinta la patro de Wilhelm en la jaro 1872.
La patrino de Wilhelm Kahlo mortis kiam naskiĝis la dua infano, kaj la patro edziĝis duan fojon. Ĉar Wilhelm ne harmoniis kun la nova edzino de la patro, li en majo 1890, en la aĝo de 18 jaroj, elmigris al Meksiko, enŝipiĝis en Hamburgo kaj alvenis al Veracruz. Li iĝis fotisto en Meksik-urbo, kaj en 1894 li edziĝis al la meksikanino María Cardeña Espino (nomata ankaŭ Cerdeña en kelkaj fontoj). . Post kvar jaroj li ricevis la meksikan ŝtatanecon kaj de tiam nomiĝis Guillermo Kahlo. Kiam María mortis en 1897, li edziĝis al Matilde Calderón y Gonzalez el Oaxaca, meksikanino kun hispanaj prapatroj.
Frida Kahlo naskiĝis en julio 1907 kiel tria infano de Matilde kaj Guillermo Kahlo. Ŝi poste ŝanĝis sian naskiĝjaron al 1910, la jaro de la Meksika Revolucio. Al ŝi gravis akcenti, ke ŝia vivo laŭ propra konvinkiĝo komenciĝis tiam, kiam naskiĝis la nova Meksiko. La revolucio por la familio signifis grandajn financajn problemojn, tiel ke necesis preni hipotekon pri la familia domo kaj vendi parton de la franca meblaro.
Ŝiaj du pli aĝaj fratinoj estis Matilde kaj Adriana; post tiuj naskiĝis ununura frato kiu supervivis nur tagojn. Nur dekunu monatojn post la naskiĝo de Frida, naskiĝis ŝia pli juna fratino Cristina. Ŝi estis konstanta kunulino kaj la ununura el la fratinoj Kahlo kiu lasis posteularon. Krome, Frida havis aliajn tri duonfratinojn de la patra flanko: Luisa, la plej aĝan, duan fratinon mortintan dumnaske kaj Margarita, ĉiujn filinojn el la unua edziĝo de ŝia patro.
En 1904, tri jarojn antaŭ la nasko de Frida, la familio translokiĝis al Coyoacán en la geografia centro de Meksikurbo, al la nune tre konata Casa Azul de la 247 de la strato Londres, nuntempe konvertita en muzeo.