cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les faux-monnayeurs
Intriga resumo
Diversaj subintrigoj estas teksitaj ĉirkaŭ tiuj elementoj. La rakonto de la pli juna frato de Olivier, Georges, kaj lia implikiĝo kun falsistoj, kaj la rakonto de lia pli maljuna frato, Vansan, kaj lia rilato kun Laura, edziĝinta virino, kun kiu li alportis infanon ekstere de geedzeco.
Iasence, la romano mencias la temojn kiuj aperas en la teatraĵo de Frank Wedekind "Vekiĝo de Printempo", kiel ekzemple la aĝ-konvena maniero de konversacio kaj agado de adoleskantoj en la libro, same kiel la nekompetentecon de plenkreskuloj (precipe patroj), same kiel konfuzitaj ĉeftemoj kaj seksa identeco. Falsistoj kunhavas kun la teatraĵo la nocion de pli bonaj samseksemaj rilatoj, sub certaj kondiĉoj, ol aliseksemo, ĉi-lasta el kiuj neeviteble kondukas al ruinigaj rezultoj.
S. Nicolao (stacidomo)
S. Nicolao estas fervoja stacidomo en Mendrisio, Svislando.
Kalvinana preĝejo (Gyöngyös)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en urbo Gyöngyös.
Historio
Laŭ la kalvinana arkivo ekde 1553 funkcias kalvinana grupo en Gyöngyös. Tamen ili ne havis preĝdomon kaj pastron. En 1784 ili ricevis liberan religian vivon, ili aranĝis mesojn en luita ĉambro. La kalvinanoj konstruis kirkon en 1793, sed la turo estis preta nur en 1845. Inter 1810-1815 nova fronto estis konstruita. La kirko mem estis pligrandigita en 1844. En 1876 la kalvinanoj kaj luteranoj de Gyöngyös faris firman kunlaboron. La kalvinanoj ofte helpis al la luteranoj, kiuj ne havis preĝejon. En 2016 oni renovigis la turon. Tiutempe en la urbo vivis pli ol mil da kalvinanoj.
Jatiel
Jatiel [ĥaTJEL] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordorienta pinto de la nordorienta komarko Bajo Martín, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo.
Kalvinana preĝejo (Gyöngyös)
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto, sed en la korto troviĝas ankaŭ la paroĥo, lernejo kaj restintaj tomboŝtonoj el la malnova tombejo. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, pli supre estas kvarangula fenestro, la plej supre la turo altiĝas. La navo finiĝas en duonronda absido. Interne estas 2 galerioj. La establaĵoj estis faritaj en fino de la 18-a jarcento.
Jatiel
Geografio
Ĝi estas je 158 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 209 msm de altitudo.​ La tre malgranda municipa teritorio estas inter tiuj de Castelnou (oriente) kaj de La Puebla de Híjar (okcidente). La municipa teritorio estas trapasata per la rivero Martín.
Wadi Fira
La provinco  - arabe وادي فيرا - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Fine de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 494 933 loĝantoj. Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Jatiel
Geografio
Jatiel estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo A-224 el Castelnou (nordoriente) kaj de Samper de Calanda (sudokcidente).
Historio
La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Jatiel pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj nur 45 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo kun bela sonorilturo, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Ferrovia Monte Generoso
Infrastrukturo kaj planita servo estas administrataj de la limigita kompanio "Ferrovia Monte Generoso", kun sidejo en la distrikto Capolago, kun la ĉefa subteno de kultura procento de Migros.
Castelnou (Teruelo)
Castelnou [kastelNOŬ] estas urbo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordorienta pinto de la nordorienta komarko Bajo Martín, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo Castelnou estas etimologie kompreneble kiel Nova Kastelo.
Geografio
Ĝi estas je 161 km de Teruelo, provinca ĉefurbo, sur 201 msm de altitudo.​ La municipa teritorio estas norde de tiu de Samper de Calanda. La municipa teritorio estas trapasata per la rivero Martín.
Castelnou estas atingebla laŭ la regiona ŝoseo A-224 el Escatrón (nordoriente) kaj de Jatiel kaj Samper de Calanda (sudokcidente).
Historio
Estas arkeologiaj kuŝejoj de setlejoj de iberoj (Ferepoko).
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), forstado, ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo kaj enspezoj el termoelektra centralo Castelnou Energía.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la trinava preĝejo, gastejo-monaĥejo kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Italio en la Somera Olimpiko 2016
La sportista teamo de Italio konkurencis en la Somera Olimpiko 2016 de la 5-a ĝis la 21-a de aŭgusto 2016 en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo). La teamo sume atingis 28 medalojn, 8 orajn, 12 arĝentajn kaj 8 bronzajn, kaj sekve rivevis la naŭan rangon.
Meta von Salis
Barbara Margaretha "Meta" von SALIS (3-a de Januaro 1855 – 15-a de Marto 1929) estis svisa feministo kaj historiisto, same kiel regula korespondanto de Friedrich Nietzsche.
Ekvivo kaj edukado
Ŝi studis en lernejo por junulinoj en Friedrichshafen, Germanio, el 1863 ĝis 1868, kaj poste ĉeestis en alia lernejo por junulinoj en Rorschach, Svisio, ĝis 1871.
Legtaifiya (metroo de Doho)
Legtaifiya (لقطيفية) estas stacio sur de la Metroo de Doho. Ĝi estis malfermita la.
Meta von Salis
Ekvivo kaj edukado
Post lernejo, ŝi laboris kiel instru-zorgistino por nombraj riĉaj familioj de Germanio, Anglio kaj Irlando antaŭ eniri en la Universitato de Zuriko en 1883 por studi historion kaj filozofion. Ŝi ricevis doktorigon en 1887 per disertacio pri Agnes de Poitou, kio faris ŝin la unua svisino kiu ricevis doktorigon. Ŝi diris, ke ŝi ne estas interesata en kompletigo de la grado pro sia propra konto sed plie "en la interesoj de la porvirina afero".
Kariero
Post universitato, von Salis laboris kiel sendependa ĵurnalisto kaj proparolanto de la movado por la virina balotrajto en Svisio. En 1887 ŝi verkis artikolon publikigitan en la Zurich Post kiu estis unu el la unuaj kiuj proponis la universalan balotrajton por la svisaj civitanoj. Ŝi renkontiĝis kun la filozofo kaj verkisto Friedrich Nietzsche en Zuriko en 1884. Spite la malkonsenton de Nietzsche rilate al feministoj kaj al la movado de virinoj, ilia renkonto "startigis 'oran brilon' por la cetero de ilia vivo", kaj ili formis long-daŭran amikecon.
Post ilia unua renkonto, von Salis pasigis kelkajn semajnojn en 1886 kaj 1887 en la Nietzsche-Haus, nome somerdomo en Sils Maria. Kvankam ili estis tre proksimaj amikoj, von Salis estis hororigita kiam iu sugestis, ke ŝi kaj Nietzsche geedziĝu. En 1894, ŝi helpis la fratinon de Nietzsche nome Elisabeth Förster-Nietzsche fondo la Nietzsche-arkivon, sed von Salis ĉesis sian implikon en la afero post kverelo kun Förster-Nietzsche. Spite tion, estis von Salis kiu aĉetis la Vilaon Silberblick en Vajmaro, kie Nietzsche kaj lia fratino loĝis la finajn jarojn de sia vivo antaŭ ĝi iĝis la permanentan hejmon de la kolekto de la Nietzsche-Arkivo.
Von Salis estis por mallonge enprizonigita en 1904 pro malrespekto al la tribunalo post ŝi klopodis defendi du erare akuzitajn virinojn en kazo de publika malversacio. Seniluziigita el la svisa demokratia procezo, ŝi poste trasnlokiĝis al la itala insulo Capri kun sia longdaŭra amiko Hedwig Kym. Post la geedzeco de Kym kun Ernst Feigenwinter, von Salis plue loĝis kun la paro en ilia hejmo de Bazelo el 1910 ĝis sia morto en 1929.
En sia posta vivo, ŝi retiriĝis el la feminisma movado kaj anstataŭe plej el ŝiaj verkoj fokusis al la germana naciismo kaj al la konservisma rasteorio.
Francio en la Somera Olimpiko 2016
La sportista teamo de Francio konkurencis en la Somera Olimpiko 2016 de la 5-a ĝis la 21-a de aŭgusto 2016 en Rio-de-Ĵanejro (Brazilo). Flagotenanto de la teamo estis Teddy Riner. La teamo sume atingis 42 medalojn, 10 orajn, 18 arĝentajn kaj 14 bronzajn, kaj sekve rivevis la sepan rangon.
La Chambre
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Chamousset
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Monte Generoso Vetta (stacidomo)
Monte Generoso Vetta estas fervoja stacidomo en Castel San Pietro, Svislando.
Tandjilé
La provinco  - arabe تانجلي - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Laŭ la stato de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 682 817 loĝantoj. Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Challes-les-Eaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
N-Fenilakrilamido
N-Fenilakrilamido aŭ fenilpropenamido estas organika kombinaĵo kaj sekundara amido konsistanta je unu grupo fenila kaj alia akriloila grupo ligitaj al nitrogenatomo. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, kun antifungaj proprecoj, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj.
Kŭangĵua Demokratia Movado
Kŭangĵua Demokratia Movado estis insurekcia movado ekde la 18a de Majo ĝis la 27a de Majo en la jaro 1980a, laŭ kiu civilaj urbanoj de Kŭangĵuo kaj Suda Ĝeonra Provinco (Suda Koreio) batalis kontraŭ puĉo de diktatoro Jeono, por demokratio.
Armeo Korea pafis al civilaj urbanoj laŭ ordono de diktatoro Jeono, kaj mortigis multajn kiuj volis demokration kaj manifestaciis por demokratio kontraŭ la puĉo. Urbanoj de Kŭangĵuo ekbatalis kontraŭ Armeo Korea, sed ili malvenkis. Koreaj Televidkanaloj sub la diktatoreco ne povis raporti, sed Jürgen Hinzpeter de ARD-o raportis pri masakro fare de Armeo Korea internacicele. Nun, dokumentoj pri la movado estas Memoro de la Mondo.
Moyen-Chari
La provinco  - arabe شاري الأوسط - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Fine de en la nuna provinco vivis  kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 588 008 loĝantoj. Administra centro estas la urbo Sarh, la tria plej granda urbo de la lando. La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Ĉe sia suda limo, la provinco rekte limas al la Centr-Afrika Respubliko.
Nemochovice
Nemochovice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1353. La 9-an de januaro 1945 en Nemochovice estiĝis partizana taĉmento Olga.
Champagneux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Saldaña
Saldaña [salDAnja] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Páramos-Valles. Ĝi estas komarka centro de la subkomarko Vega-Valdavia, borde de la rivero Carrión.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 131,95 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 950 loĝantojn. Ĝi ne perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed fakte akiris ĉirkaŭ 1 400 loĝantojn el la jaro 1900, pro sia karaktero de komarka centro kaj aligo de apudaj loĝlokoj. Ĝi distas 62 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio de Saldaña enhavas 14 jenajn submunicipojn: Carbonera, Caserío de Villaires, Membrillar, Relea de la Loma, Renedo del Monte, San Martín del Obispo, Valcabadillo, Valenoso, Vega de Doña Olimpa, Villafruel, Villalafuente, Villanueva del Monte, Villasur kaj Villorquite del Páramo.
Historio
La areo apartenis al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. La historio de la urbo estis ligata al la grafoj de Saldaña (ŝajne de araba deveno) el la Regno Leono, kaj al konfliktoj en la 10-a jarcento, kio rezultis en sendependigo de la Graflando Kastilio.
Saldaña estis la ĉefurbo de pli ol cent loĝlokoj, senjorlando de la markizo de Santillana.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj fazeoloj) kaj brutobredado (ŝafoj). Aparte menciendas fabriko de sonoriloj.
Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la placo, la urba kerno, ruinoj de la kastelo de la Dukoj de Infantado, Palaco de la Markzio de La Valdavia, preĝejoj, fontoj, ponto, blazondomoj, romia vilao, arkeologiaj kuŝejo ktp.
Champagny-en-Vanoise
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Chamoux-sur-Gelon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Champ-Laurent
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Chanaz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Kobeřice u Brna
Historio
En la tempo de la dua mondmilito ĉi tie operacis partizana taĉmento Olga, kies membroj fariĝis multaj civitanoj de Kobeřice. Vico de tiuj ĉi homoj poste partoprenis en kontraŭkomunisma rezistmovada organizaĵo Světlana.
En la jaro 1970 en la municipo okazi sekreta pastorala sinodo de kaŝita eklezio subgvide de ties sekreta episkopo Felix Maria Davídek.
Mayo-Kebbi Ouest
La provinco  - arabe مايو كيبي الغربية, do Mayo-Kebbi okcidenta - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Laŭ la stato de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 564 470 loĝantoj. Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Volt Europa
Volt Europa (ofte mallongigita al Volt) estas internacia neprofitcela asocio kiu funkcias kiel ombrelorganizaĵo ene de la tuteŭropa politika movado Volt. Volt Europa estas tuteŭropa politika movado fondita en 2017 de Andrea Venzon kun la subteno de Colombe Cahen-Salvador kaj Damian Boeselager. Ĝi aktivas en tridek du landoj en Eŭropo. Krom la membroŝtatoj de la Eŭropa Unio, Volt etendiĝas al kelkaj ne-membraj ŝtatoj kiel Svislando, Albanio kaj Britio.
La partio aliĝis al la Eŭropa grupo de la Verduloj/Eŭropa Libera Alianco. La movado ne volas esti klasifikita en tradiciaj politikaj spektroj kiel maldekstre, dekstre, konservativaj aŭ liberalaj. Samtempe la movado rigardas sin kiel tuteŭropan partion kaj aperas en ĉiuj landoj sub unuforma emblemo. Ĝia celo estas ne agi kiel reprezentanto de naciaj interesoj en la politikaj institucioj en Bruselo, sed observi la Eŭropan Union kiel tutaĵon. Volt opinias, ke Eŭropo devas esti pli solidara sur la tutmonda nivelo kaj paroli per unu sola voĉo. La financado de la agadoj de la partio estas kolektata pere de popolfinancado
Historio
La organizo estis fondita en 2017 fare de Andrea Venzon, helpita de Colombe Cahen-Salvador kaj Damian Boeselager. La fondintoj volis doni respondon al la kreskanta popolismo tutmonde kaj la evoluoj ĉirkaŭ Brexit.
Volt Europa estas oficiale registrita en Luksemburgio kiel neprofitcela asocio. Antaŭe, la organizo estis konata kiel Vox Europe. Nuntempe estas pli ol 25 000 membroj en pli ol 30 eŭropaj landoj. Proksimume 70% de tiuj membroj ne estis politike aktivaj antaŭ ili aliĝis al Volt.
La Ĝenerala Kunveno de Membroj de Volt Eŭropo okazis la 27-an kaj 28-an de oktobro 2018 en Amsterdamo. En tiu okazo, la "Amsterdama Deklaracio", la politika programo por la Eŭropa Parlamento, estis publikigita.
Dum la elektoj de Eŭropa Parlamento de 2019, la partio gajnis sidlokon en Germanio, parte danke al la malalta balotsojlo. Germana kunfondinto Damian Boeselager nun reprezentas ĉiujn Volt-sekciojn en la Eŭropa Parlamento (EP). Dum tuteŭropa membrokonsultado 83% de la membroj elektis aliĝi al la Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco. Por la unua fojo ili estis prezentitaj al elektoj al la asembleo de Madrido 2021. La estroj de la partio estas César Vera Prieto, la ĉefo de la listo, kaj Mazedona Craquis Díaz, rangita 29a politika kandidato kaj transverkistino, prezidanto de la GLAT-delegacio ene de la partio.
Politika programo
Por Volt necesas reformi Eŭropan Union en federacia senco en kiu la Eŭropa Parlamento certigu ke eŭropaj civitanoj sciu ke ili estas en la centro de eŭropa demokratio. Tial Eŭropo estu pli demokratie, do donante pli da povoj al ĝia Parlamento, malebligante vetoojn fare de naciaj registaroj kaj formante eŭropan registaron. Tiu ĉi federacio devus tiam funkcii laŭ la principo de subsidiareco. Ĉio ĉi estas ankaŭ ligita al la promocio de "eŭropa patriotismo".
Sekve, Volt pledas por komuna alproksimiĝo de la problemoj de migrado, proksima kunlaboro en la kampoj de defendo (armeo) kaj sekretaj servoj. Ĝi volas establi eŭropan minimuman salajron por kontraŭbatali malriĉecon, pli harmoniigi impostajn sistemojn por kontraŭbatali impostajn paradizojn ene de la Eŭrozono, kunigi la ŝuldon per Eurobonds (tuteŭropaj obligacioj), trovi komunajn respondojn al la efiko de la kvara teknologia revolucio sur la labormerkato, pliigi la EU-buĝeton por financi projektojn por adaptiĝo al tutmondiĝo kaj redukto de malegalecoj (inkluzive de la enkonduko de eŭropa minimuma salajro),
Volt ankaŭ subtenas investojn en la verda, blua kaj cirkla ekonomioj, ankaŭ kongruaj kun la batalo kontraŭ la tutmonda varmiĝo kaj poluado. Aliaj kernelementoj de ĝia programo estas plua ciferecigo cela al la simpligo de burokratio kaj reguliga simpligo, pli grandaj investoj en la trejnado de publikaj dungitoj, la batalo kontraŭ korupto, stimulado de konkurenco per la liberaligo de la pli korporatismaj laborsektoroj, la malkrimigo de la uzo de drogoj, la leĝigo de molaj drogoj, la protekto de laboristoj kun maltipaj kontraktoj kaj atento al la disvolviĝo de malgrandaj kaj mezgrandaj entreprenoj.
La movado ankaŭ subtenas solidajn politikojn pri publika bonfarto en formo de signifaj investoj en sociaj projektoj, precipe en la kampo de edukado kaj prizorgado, samkiel pliigi financadon por esplorado; ĉio estu financita per progresema kaj justa impostado. En ĝia programo ĝi substrekas ankaŭ la bezonon de publika-privata kunlaboro, utila por relanĉi ekonomian kreskon kaj malpliigi senlaborecon.
Fine, Volt batalas por GLAT-rajtoj, kiel egaleca geedziĝo kaj adopto de samseksamaj paroj, kaj kontraŭ ĉiuj formoj de rasismo kaj seksismo, kiuj por la movado ankaŭ postulas fortan laikan ŝtaton.
Politika programo por la eŭropaj elektoj: la Amsterdama Deklaracio
Por la eŭropaj elektoj en majo 2019, Volt decidis kaj publikigis tuteŭropan programon, la Amsterdaman Deklaracion [26] kiu estis tradukita en plurajn lingvojn kaj konsistas el tri ĉefaj punktoj: reformo de la Eŭropa Unio, plifortigo de la eŭropa ekonomio kaj disvolviĝo de daŭripova kaj justa eŭropa socio. Volt diferencas de aliaj poreŭropaj movadoj kiel Pulse of Europe, ĉar la movado volas partopreni eŭropajn, naciajn kaj lokajn balotojn pere de la naciaj branĉoj en la membroŝtatoj de la EU. La unua celo estis reprezentado en la Eŭropa Parlamento pere de la parlamentaj balotoj en printempo 2019. Tiurilate, Volt Europa estas supranacia partio, kiu strebas al demokratio je la eŭropa nivelo. En ĉi tiu klopodo, Volt Europa estas la ombrelorganizaĵo de la naciaj sekcioj, kiel en Nederlando Volt Nederland.
Mayo-Kebbi Est
La provinco  - arabe مايو كيبي الشرقية, do Mayo-Kebbi orienta - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Laŭ la stato de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 774 782 loĝantoj. Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
La Chapelle-Blanche (Savoie)
La Chapelle-Blanche (jen france, arpitane La Shapéla Blinshe) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Nemojany
Nemojany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi situas netutaj 7 kilometrojn sudokcidente de urbo Vyškov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.
Habrovany
Nomon Habrovany havas pluraj municipoj:
Blua ekonomio
Blua ekonomio estas ekonomia koncepto rilatiganta al ekonomiaj agadoj ligitaj al la oceanoj, maroj kaj iliaj marbordoj. Ĝia difino kaj preciza aplika kampo varias inter organizoj aŭ esploristoj. Ĝi estas "la ekonomio kiu rekonas la gravecon de la maroj kaj oceanoj kiel motoroj de la ekonomio pro ilia granda potencialo por novigo kaj kresko" kiel difinas ĝin la Eŭropa Unio.
La blua ekonomio estas konsiderata kiel parto de la verda ekonomio aŭ ekologia ekonomio, ĉar estante "la scienco, kiu traktas ekonomian administradon kiu favoras daŭripovon". Kun ĉi tiu aliro, la blua ekonomio estas parto de la verda ekonomio kaj plene kongrua kun ĝi. En la Konferenco pri Daŭripova Evoluo de Unuiĝintaj Nacioj en Rio-de-Ĵanejro en 2012, la Pacifikaj Insuletoj proklamis ke, por ili, la verda ekonomio estas fakte blua ekonomio.
La Monda Banko difinas la bluan ekonomion kiel 'la daŭripova uzo de oceanaj rimedoj por ekonomia kresko, plibonigitaj enspezoj kaj laborpostenoj, kaj sanaj oceanaj ekosistemoj'
La "blua ekonomio" estas koncepto de ekonomia regado kiun la Klubo de Romo jam antaŭenigis en ĝia raporto el la jaro 2009. Ĝi estas la apliko de teknologioj kaj komercaj modeloj por la ekonomio, kiuj kontentigas la bazajn bezonojn de homoj per loke haveblaj resursoj dum minimumigo de emisioj.
La Centro por la Blua Ekonomio diras 'ke ĝi nun estas vaste uzata esprimo ĉirkaŭ la mondo kun tri rilataj sed disaj signifoj - la totala kontribuo de la oceanoj al ekonomioj, la bezono trakti la vivmedian kaj ekologian daŭripovon de la oceanoj, kaj la oceanoj kiel kreskoŝanco por la ekonomio de kaj evoluintaj landoj kaj evolulandoj.'
La blua ekonomio rilatas ankaŭ al la cirkla ekonomia pensoskolo kies plej granda eksponento estas la libro The Blue Economy, de la ekonomikisto kaj komercisto Gunter Pauli.
Libro "La Blua Ekonomio"
"La Blua Ekonomio" estas ankaŭ libro de Gunter Pauli, la kreinto de ĉi tiu koncepto de daŭrebla ekonom kiu en 2010 publikigis la libron "La Blua Ekonomio:10 jaroj,100 novigoj,100 milionoj da laborpostenoj". La tria versio de tiu libro "Blue Economy 3.0: Profitable Business Models That Restore the Planet" (origine The Blue Economy 3.0: The marriage of science, innovation and entrepreneurship creates a new business model that transformas society ) estis publikigita en la angla en 2017.
Gunter Pauli estas noviga entreprenisto el Belgio, unu el la viziuloj de regenera ekonomio kaj daŭripovo. Dum pli ol 40 jaroj, li esploras kaj kreas realigeblajn ekonomiajn modelojn, kiuj celas la feliĉon kaj sanon de la homo kaj la tuta ekosistemo. Li estas la fondinto de dekoj da firmaoj, membro de la Klubo de Romo (asistanto de Aurelio Peccei, fondinto de la Klubo de Romo de 1979 ĝis 1984) kaj la fondinto de Zero Emissions Research and Iniciatives (ZERI), tutmonda reto de preskaŭ 40 organizaĵoj, la filozofio kiu funkcias en la realo estas la blua ekonomio. Paul laboras kun pluraj registaroj por transformi lokajn ekonomiojn kaj resendi monon al la loka komunumo.
Bluekonomia komerca modelo
La tn verda ekonomio kaj cirkla ekonomio, kiuj ne sukcesis malhelpi mondvarmiĝon aŭ biologian diversecon fariĝis multekosta ekonomia modelo, ĉar se vi volas fari ion bonan por la medio kaj por vi mem, vi devas pagi pli por tio. Tio siavice signifas, ke la verda ekonomio estas por riĉuloj. La blua ekonomio ne provas esti la plej malmultekosta ĉiakoste, ĉar la principo "esti la plej malmultekosta" nur funkcias por la dek plej grandaj landoj en la mondo. La vojo antaŭen estas uzi tion, kio jam ekzistas, krei aldonvaloron kaj kontentigi la bazajn bezonojn de la homoj. La naturo estas la inspirofonto de la blua ekonomio. La naturo havas 4 miliardojn da jaroj da sperto, neniu estas senlabora en la naturo kaj la naturo ne konas malŝparon. Ĉiuj havas la ŝancon ŝanĝi la mondon, komencante per simplaj ĉiutagaj aferoj - kion ni manĝas kaj trinkas, kiel ni dormas, kiel ni kreas niajn hejmojn kaj kiel ni administras ilin kaj kiel ni taksas momentojn pasigitajn kun amatoj. Kompreneble, ŝanĝo ne okazas subite, sed agado kun pozitiva perspektivo motivas vin fari la ŝanĝon mem.
Vidu ankaŭ
Cirkula ekonomio
Eko-efikeco (en: cradle-to-cradle)
Kantono Rockwall (Teksaso)
La kantono Rockwall situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. Ĝia ĉefloko kaj administra centro estas la samnoma urbo Rockwall.
Mandoul
La provinco  - arabe ماندول - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. En en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Por komparo: en 2009 estis 628 065 loĝantoj. Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Ĉe sia suda limo, la provinco rekte limas al la Centr-Afrika Respubliko.
Le Châtelard (Savoie)
Le Châtelard estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Kanem
La provinco  - arabe كانم - ekde administra reformo de la jaro 2008 estis unu el administraj regionoj de la ŝtato Ĉado en Afriko, kiuj ekde 2018 oficiale nomiĝas provincoj; laŭ la stato de 2023 estas 23 tiaj provincoj. Fine de en la nuna provinco vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administra centro estas la urbo . La provinco plue dividiĝas al la departementoj .
Châteauneuf (Savoie)
Châteauneuf estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Las largas vacaciones del 36
Las largas vacaciones del 36 (La longa feritempo de 1936) estas hispana filmo de 1976 reĝisorita de Jaime Camino. Temas pri la unua alproksimigo en kino al la Hispana Enlanda Milito el nefrankisma vidpunkto, en kiu tamen intervenis aktive la cenzuro. Por ebligi tion la milito estas rigardita ĉefe el vidpunkto de infanoj kaj ĝi aperas preskaŭ nur per dedistanca kanonpafado.
Intrigo
Dum la someno de 1936 la militista puĉo kaj sekva enlanda milito prenas multajn familiojn de la kataluna burĝaro en la somerferitempo. Multaj el ili decidas restis en siaj somerlokoj (ĉefe sur kampara montaro) por eviti la riskojn de la grandurbo Barcelono ĝis la fino de la konflikto. Dume, ili klopodas por organizi vivon kaj ĉefe de la infanoj, kiuj "ĝuos" longan kaj neatenditajn somerferion. Inter plenkreskuloj, kelkaj veturas ĉiutage al la urbo por reteni laborpostenon aŭ al kamparo por akiri manĝaĵojn, dum aliaj restas kaŝitaj aŭ en komplikaj sintenoj pro siaj ideologioj. Por la infanoj, oni improvizas hejman lernejon en kiuj ĉiuj infanoj, knaboj kaj junuloj kune lernas el maljuna instruisto (Francisco Rabal).
La Chapelle-du-Mont-du-Chat
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis. La loko situas ĉe la bordo de la lago Bourget.
La Chapelle-Saint-Martin
(La Kapelo Sankta Marteno) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Santa Cruz de Boedo
Santa Cruz de Boedo [santaKRUZ deboEdo] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Páramos-Valles kaj pli precize en la subkomarko Boedo-Ojeda. La loknomo Santa Cruz de Boedo povas esti komprenata etimologie kiel Sankta Kruco de Boedo, alude al la subkomarko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 25,51 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 49 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 300 loĝantojn el la jaro 1950. Ĝi distas 66 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
La municipa teritorio enhavas ankaŭ la loĝlokon Hijosa de Boedo (en la foto de la tabelo).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Fruaj mencioj de la monaĥejo de Santa María de las Muelas, ĉirkaŭ 1029 aludas al limo kun pramonaĥejo (preĝejo) de Sancta Cruçe. En la 11-a jarcento estis aliaj mencioj al Santa Cruz de Boedo kaj apudaj lokoj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.
Les Chapelles
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Savojo (france Savoie, arpitane Savouè), en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj (france Auvergne-Rhône-Alpes), kaj en la samnoma historia regiono Savojo. Fine de en la komunumo vivis.
Nemotice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1327.
Camedo (stacidomo)
Camedo estas fervoja stacidomo en Centovalli, Svislando.
Episkopoj evangeliaj de aŭgsburga konfeso en Rumanujo
La sekvaj personoj estis episkopoj de la Evangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Rumanio (nuntempa titolo) en Transilvanio:
San Cristóbal de Boedo
San Cristóbal de Boedo [sankrisTObal deboEdo] estas municipo en la centroriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Páramos-Valles pli precize en subkomarko Boedo-Ojeda. La loknomo San Cristóbal de Boedo povas esti komprenata etimologie kiel Sankta Kristoforo de Boedo, alude al la subkomarko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 10,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 23 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 250 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 67 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo.
Der Streit um den Sergeanten Grischa
Disputo pri serĝento Griŝa (1927) estas milita romano de la germana verkisto Arnold Zweig. Ties originala germana titolo estas Der Streit um den Sergeanten Grischa. Ĝi estas parto de heksalogio de Zweig Der große Krieg der weißen Männer (La granda milito de blankaj viroj). Ĝi estis parto de la laŭdira "milita libra ekprosperiĝo" de la fino de la 1920-aj jaroj, dum kiu multaj veteranoj de la Unua Mondmilito turnis siajn memorojn kaj spertojn en duon-membiografiaj romanoj.
La libro estas paskvilo, koncentranta sur la vojo en kiu senkulpaj viroj estas oferita en milito, unu ironio estanta ke la aŭtoritatoj elspezas pli da tempo kaj energion sur la agrablaĵoj de la kazo de Griŝa ol ili faris provante savi siajn proprajn soldatojn de ilia sorto. Kelkaj gravaj aktoroj en la milito estas malforte kaŝvestita: Ĝeneralo Ludendorff estas "Schieffenzahn", la politikisto Matthias Erzberger estas "Deputito Hemmerle", Generalo Max Hoffmann estas "Clauss" kaj Feldmarŝalo von Eichorn estas "von Lychow".
La unua filmo bazita sur la romano estis farita en 1930 en Usono; dua estis farita en Germanio en 1968. Orienta germana televido elsendis miniserion bazita sur la romano en 1970.
Intrigo
La militkaptita rusa soldato Griŝa eskapas de germana prizona tendaro kaj provas reveni al la familia hejmo. Post sia eskapo li fariĝas okupita kun grupo de eksterleĝuloj, inkluzivanta junan virinon, Babka, kiu vestiĝas kiel viro kaj estis antaŭtempe maljuniĝita de siaj traŭmataj spertoj. Griŝa kaj Babka fariĝis geamantoj. Kiam li forlasas, ŝi donas lin la identecan karton de eksa amanto, Bjuscheff, por ke se oni kaptigos lin li estos erare aljuĝita kiel dizertinto kaj ne estos sendita reen al la prizona tendaro. Ŝi sekvas lin de malproksime en kazo ke li iam ajn bezonos ŝian helpon.
Eventuale Griŝa estas kaptita. Estanta nelegoscia, li ne konscias ke personigo kiel iu alia Bjuscheff plimalbonigas lian sorton, kiel li nekapablas legi la avizojn dirantajn, ke ĉiuj dizertintoj devas doni sin mem al la okupanta germana armeo ene de tri tagoj aŭ alfronti ekzekuton kiel spionoj. Nur kiam li estas kondamnita al morto li konscias tion kio okazis kaj li sekve rivelas sian veran identecon. La lokaj germanaj aŭtoritatoj informas liajn eksajn prizongardistojn, konfirmante lian veran identecon, ili petas la konsilon de Schieffenzahn, la ĉefa administranto sur la Orienta Fronto. Schieffenzahn ordonas, ke la originala eraro devas esti ignorita, pro la bonordo kaj la armea disciplino. Griŝa estas sekve kondamnita esti pafita.
Tie sekvas potenca lukto inter la lokaj militistaj aŭtoritatoj kaj la administrantoj. La maljuna generalo vidas ĝin kiel afero de honoro ne cedi al la ordonoj de Schieffenzahn. Kvankam li malsukcesas konvinki Schieffenzahn en konversacio, la lasta repensas pli bone pri ĝi poste kaj revokas la ekzekutan ordon. Tamen, peza neĝado diskonektas la komunikadon kaj la telegramo de punprokrasto estas neniam sendita. Dume, Babka elpensas planon venenigi la prizonajn gardistojn, kiam Leŭtenanto Winfried, la nevo de la generalo, provas trovi alternativajn vojojn, nome elprizonigi Griŝa. Ambaŭ planoj malsukcesas kaj Griŝa mem estas laciĝnita pro la lukto kaj fariĝas apatia, preferanta alfronti ekzekuton prefere ol daŭri kiel peono en la multe pli granda ludo inter altranguloj.
Mendrisio S. Martino (stacidomo)
Mendrisio S. Martino estas fervoja stacidomo en Mendrisio, Svislando.
2-Fenilakrilamido
2-Fenilakrilamido aŭ atropanamido estas organika kombinaĵo kaj primara amido konsistanta je unu grupo fenila ligita al akrilamida grupo. Ĝi estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, kun antifungaj proprecoj, uzata en kemiaj sintezoj kaj en la produktado de farmaciaĵoj.
Dolní Lomany
Dolní Lomany (antaŭe ĉeĥe: Dolní Lom, Unterlohma) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro daŭre vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 63 adresoj. La vilaĝo kreas kun Františkovy Lázně unuecan tutaĵon.
Dolní Lomany situas en katastra teritorio Františkovy Lázně kun areo 25,74 km².
Geografio
Dolní Lomany troviĝas proksimume unu kilometro okcidente de Františkovy Lázně en supermara alteco 448 metroj.
Habrovany (distrikto Vyškov)
Habrovany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi troviĝas 12 km sudokcidente de Vyškov, 10 km norde de Slavkov kaj 3 km de Rousínov. Ĝi situas sub foliaj montetoj de Drahana montetaro. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1350.
Gerra (Gambarogno) (stacidomo)
Gerra (Gambarogno) estas fervoja stacidomo en Gambarogno, Svislando.
Sándor Katona
Sándor Katona [ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona Sándor estis hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono.
Santervás de la Vega
Santervás de la Vega [santerBAS delaBEga] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Páramos-Valles kaj pli precize en la subkomarko Vega-Valdavia.
Sándor Katona
Biografio
Sándor Katona futbalis en la loka junulara teamo de Kőbánya ĝis 1961, poste jam en ĉefurbaj plenkreskaj futbalkluboj ĝis 1972. Plej longe li ludis en Budapest Honvéd FC (1961-1966) en 104 matĉoj kun 11 goloj. Resume li estis hungara ĉampiono dufoje. En la Somera Olimpiko 1964 li kune kun la nacia teamo ricevis oran medalon. En 1972 li plene retiriĝis de la futbalo, sed en la civila vivo li ne povis konforme vivi.
Santervás de la Vega
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 70,68 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 413 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 600 loĝantojn el la jaro 1900. Ĝi distas 67 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun municipoj Villota del Páramo, Villaluenga de la Vega, Villazanzo de Valderaduey, Lagartos, Villarrabé kaj Pedrosa de la Vega. La municipa teritorio enhavas ankaŭ la submunicipojn Villapún kaj Villarrobejo. La rojo Nuevo de Lagunilla de la Vega trafluas parton de la municipo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj.
János Zách
János Zách [jAnoŝ zAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zách János estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Lia baldaŭa familia nomo estis Zsámbéki, lia filo estis Gábor Zsámbéki.
János Zách naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
János Zách akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1933. Post la diplomo li havis rolojn en malgrandaj teatroj aŭ kabaredoj en la ĉefurbo, inter 1940-1945 en Nacia Teatro (Szeged) kaj Nacia Teatro (Pécs). Depost la 2-a mondmilito li estis membro de pluraj ĉefurbaj teatroj (Teatro Madách (1949-1951), Gaja Teatro (1953-1973)). Escepte interrompe li estis teatrestro de Teatro Csiky Gergely (Kaposvár) en la teatra jaro 1956. Li ricevis premiojn en 1971 kaj 1972. Lia edzino estis aktoro kaj naskis filon.
La Puebla de Híjar
La Puebla de Híjar [laPŬEbla deIĥar] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la nordo de la nordorienta komarko Bajo Martín, kies administracia ĉefurbo estas Híjar, dum la kultura ĉefurbo estas Albalate del Arzobispo. La loknomo La Puebla de Híjar estas etimologia komprenebla kiel La Vilaĝo de Híjar alude al la komarka ĉefurbo.
Historio
La konkero de la zono fare de kristanoj estis farita de Ramon Berenger la 4-a. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en La Puebla de Híjar pro rura elmigrado oni malaltiĝis ĝis nunaj 909 loĝantoj.
Aktualo
Bazo de ekonomio nun estas malmulta agrikulturo (ĉefe cerealoj, sed ankaŭ iom da vitejoj, legomoj), ĉasado kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj kaproj). Nune gravas rura turismo.
Estas altiraĵoj en la urbo, nome la preĝejo, la ermitejo, dunivela akvedukto, kaj piedirado tra proksimaj naturaj lokoj ktp.
Hipnacoj
La hipnacoj (Hypnaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo hipnaloj (Hypnales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 2500 speciojn,. Ĝia tipa genro estas hipno.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (25 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (25 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Flughaveno Metz-Nancy-Loreno
Flughaveno Metz-Nancy-Loreno (Aéroport de Metz-Nancy-Lorraine), (IATA: ETZ, ICAO: LFJL) estas flughaveno priservanta la francan regionon Loreno (Grand Est). Ĝi situas en Goin, sudoriente de Metz, (ambaŭ komunumoj de departemento Moselle) kaj norde de Nancy (komunumo de departemento Meurthe-et-Moselle). Ĝi malfermiĝis al publiko la kaj anstataŭis flughavenojn Nancy-Essey kaj Metz-Frescaty.
Horní Lomany
Horní Lomany (antaŭe ĉeĥe: Horní Lom, Oberlohma) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Františkovy Lázně, troviĝanta en distrikto Cheb. En la jaro daŭre vivas ĉi tie. Estas ĉi tie registritaj 264 adresoj. La vilaĝo kreas kun Františkovy Lázně unuecan tutaĵon.
Horní Lomany situas en katastra teritorio Horní Lomany kaj Františkovy Lázně kun areo 3,8599 km².
Geografio
Horní Lomany troviĝas proksimume unu kilometro nordokcidente de Františkovy Lázně en supermara alteco 460 metroj.
Historio
La unua skribmencio pri Horní Lomany devenas el la jaro 1181. En la jaroj 1921–1950 Horní Lomany estis memstara municipo, ekde la jaro 1950 ĝi poste fariĝis loka parto de Františkovy Lázně.
Transporto
Horní Lomany situas sur vojkruciĝo de ŝoseoj I/64 kaj I/21. Tra la vilaĝo kondukas fervojo sur fervojlinio 148. Sed haltejo ĉi tie ne troviĝas.
Interesaĵoj
Sur loka fervoja pasejo pereis en la jaro 1985 kantisto Petr Sepéši.
Furtivos
Furtivos (ŝtelĉasistoj) estas hispana filmo premierita en 1975. Reĝisorita kaj verkita de José Luis Borau, kunlabore kun Manuel Gutiérrez Aragón, ege sukcesis kaj ricevis la Oran Konkon al la plej bona filmo en la Donostia Internacia Filmfestivalo, inter multaj aliaj premioj kaj honoroj.
Komentoj
La surekranigo de Furtivos estis tiom kondiĉita de la frankismaj aŭtoritatoj, ke ĝi ne povis partopreni en la kinfestivaloj de Cannes aŭ Berlino. Tamen ĝi estis bone akceptita en Donostio, kio estis startejo por granda sukceso de kritiko kaj publiko. La malpreteco de la frankismaj aŭtoritatoj rilatis al prezentado en la filmo de provincestro interesata nur per ĉasado kaj manĝoj, tuta kortego de subuloj pretaj plenumi liajn dezirojn kaj arbara etoso kie homoj vivas en nehumana prasocio.
Per tiu filmo, Ovidi Montllor, konata ĝis tiam kiel teatra aktoro en la kompanioj de Núria Espert kaj Adrià Gual, kaj kiel kantisto, startigis paralelan kaj elstaran karieron de kinaktoro.
En la premiera jaro la filmo enspezis 130 012 380 pesetojn, kaj 1 665 765 spektantojn. La filmo enspezis totale 1 575 025,54 eŭrojn.
Goin
Goin estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Godinvillois.
Frühlings Erwachen (teatraĵo)
Ĝi estis verkita inter la aŭtuno de 1890 kaj la printempo de 1891, sed unue estis montrita nur la 20-an de novembro 1906 en la Deutsches Theater en Berlino, reĝisorita de Max Reinhardt. Ĝia subtitolo estas "Infana Tragedio" La teatraĵo kritikas la subpremadon de sekseco en la kulturo de la malfrua 19-a jarcento (turniĝo de la dudeka jarcento) en la Germana Imperiestra Regno kaj traktas la erotikajn fantaziojn kiujn ĝi naskis. Pro la polemika temaro (pubereco, sekseco, seksperforto, infanmistraktado, samseksemo, aborto), la teatraĵo kutimis esti bojkotita aŭ cenzurita.
La anglalingva premiero de "Spring Awakens" okazis en Novjorko en 1917. Ke la urba cenzuro asertis, ke la teatraĵo estis pornografia kaj intencis malpermesi la produktadon, aliflanke la Novjorka Supera Tribunalo eligis ordonon permesantan al la produktado okazi. Unu prezento je tago estis permesita antaŭ limigita spektantaro. En 1955 ekzistis Off Broadway produktado ĉe la Provincetown Playhouse Theatre. En 1963 la teatraĵo estis produktita en Anglio, sed nur por du noktoj kaj en cenzurita maniero. Ĝi ankaŭ estis produktita en 1978 fare de Joseph Pap kaj direktita fare de Livio Choli.
La muzika versio unue estis enscenigita ĉe Off Broadway en 2006 kaj finfine ĉe Broadway, kie ĝi gajnis ok Premiojn Tony, inkluzive de plej bona muzikalo. La teatraĵo funkciis por televido nomita "The Awakening of Spring (La Vekiĝo de Printempo)" en 2008, reĝisorita fare de Arthur Allen Seidelman. Ĝi ĉefroligis Jesse Super, Javier Picaon kaj Carrie Wiltan.
Akto Unua
Dum diskuto kiu temas pri la longo de ŝia robo, Wendla Bergmann rakontas al ŝia patrino ke ŝi foje pripensas morton. Kiam ŝi demandas sian patrinon, ĉu tio estas pensoj pri peko, ŝia patrino evitas la demandon; Wendla ŝercas, ke iun tagon ŝi ne portos ion ajn sub sia longa robo.
Martha, Thea kaj Wendla, frostigitaj kaj malsekaj pro la forpasinta ŝtormo, promenas laŭ la strato kaj parolas pri Melchior kaj la aliaj knaboj amuziĝantaj en la fluanta rivero. Melchior scipovas naĝi, kaj liaj atletikaj kapabloj igas lin alloga por la knabinoj. Post kiam Wendla ofertas tondi la hararon de Martha, rimarkante, ke ŝia plektaĵo estas implikita, Martha konfesas ke ŝia patro batas ŝin pro bagatelaj kialoj (ekzemple: portante rubandon sur ŝia ĉemizo) kaj foje sekse ekspluatas ŝin. Kio kunigas la tri knabinojn estas la fakto, ke ili ne scias kial ili estas tiel seniluziigitaj pri siaj gepatroj. Neformale Melchior venas al la loko; Wendla kaj Thea estas tre ekscititaj. Ili babilas pri la beleco de lia aspekto kaj kiom kompatinda lia amiko Moritz estas, kvankam Martha konfesas, ke Moritz estas sentema kaj ŝatas lin.