cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konstanteno la 11-a
Falo de Konstantinopolo kaj morto
La 5-an de aprilo 1453 Konstantinopolo estis sieĝita de turkaj trupoj de Mehmedo la 2-a, kiuj celis konkeri la urbon. La sultano prezentis kapitulaci al Konstanteno kaj urbanoj, sed ili rifuzis. Dum sekvaj du monatoj okazis kruelaj bataloj inter bizancaj kaj turkaj trupoj por kontrolo de la ĉefurbo. La imperiestro Konstanteno partoprenis en bataloj kiel ordinara batalisto kaj estis mortigita la 29-an de majo 1453 dum sturmo, ĉe la pordego de templo de Sankta Romano. Du turkaj batalistoj komencis lukti pro liaj botoj – pro tio ĉi oni identigis lian korpon kaj dehakis lian kapon samkiel kapojn de la du batalistoj. Post la konkero de l’ urbo, oni entombigis lian korpon kun imperiestra omaĝo, sed lia kapo estis eksponita en la konstantinopola placo Aŭgusteon. La turka registaro zorgas la tombon de Konstanteno ĝis nun. Tamen, ekzistas legendo, ke Konstanteno estis savita de anĝelo kaj nun dormas sub la tero, atendante renaskiĝon de la Bizanca Imperio.
Tio ĉi estis la lasta bizanca imperiestro. Estas simbole, ke li havis la saman nomon, kiun havis la fondinto de Bizancio. Kun la morto de Konstanteno la 11-a Dragaŝ mortis ankaŭ la Orienta Romia Imperio.
Recologne
Recologne estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
La enĉerkigito
La enĉerkigito estas rakonto fare de Alberto Franco, esperantlingva verkisto apartenanta al la tiel nomata Hispana Opo, kiu aperis en Pandemonio (Malago, 1987). La enĉerkigito estas vera metaforo de alieco kaj vivangoro en nur tri paĝoj. La realismo aŭ superrealismo de la rakontmaniero sendube kontribuas al la kreado de tiu angoro en la leganto mem. Eble ni ĉiuj iam vekiĝis post premaj sonĝoj kaj trovis nin tre fremdaj al ĉio kaj ĉiuj.
Ogíjares
Ogíjares [oĤIĥares] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas sur la sud-centra parto de la Vega de Granada, je 6 km de la provinca ĉefurbo. Limas kun la municipoj Armilla, Granado, La Zubia, Gójar kaj Alhendín. Ogíjares okupas la centron de tre fekunda ebenaĵo irigaciita per akvo de ravinoj kaj de kanaloj kiu fluas el la riveroj Monachil kaj Dílar al la kamparteroj de tiu vilaĝo. Ĝia municipa teritorio havas malgrandan etendon, kompare kun tiu de aliaj najbaraj lokoj, de kiuj ĝi estas ĉirkaŭita.
La agrikulturo estis ĉiam la ĉefa ekonomia sektoro de Ogíjares. Nuntempe ĝi bazigas sian ekonomion en la sektoro servoj kaj en la konstruado profite de la proksimeco al la provinca ĉefurbo; krome estas etenda Teknologia Industria Zono kiu estas hejmo de multaj servoj kaj entreprenoj kiu aktuale estas kontinue etendiĝante.
Listo de asteroidoj (88001–89000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 88001 al 89000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Ne estas kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
Sparanise
Sparanise estas komunumo de Italio.
Listo de asteroidoj (65001–66000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 65001 al 66000.
La asteroidoj ricevas numeron nur kiam ilia orbito estas konfirmita ; tio, kio povas okazi tre longtempe post ilia malkovro. Estas nenia kongruo inter la numero kaj la dato de la malkovro.
Esceptokaze, kelkaj raraj asteroidoj ricevis nomon ; plejparte el la aliaj havas nenian menciindecon.
NGC 1569
NGC 1569 (aliaj indikoj — PGC 15345, UGC 3056, MCG 11-6-1, ZWG 306.1, ARP 210, 7ZW 16, IRAS04260+6444) estas galaksio en la konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Etila tartrato
Etila tartrato aŭ C8H14O6 estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etanolo kun tartrata acido. En normalaj kondiĉoj ĝi estas blanka solidaĵo tre solvebla en akvo. En akva solvaĵo ĝi reakcias iomete acida kun produktado de tartrataj jonoj. Verŝajne ĝi estas movebla en la medio pro sia akvosolvebleco. Ĉi-substanco estas stabila en normalaj kondiĉoj sed estas neakordigebla kun acidoj, bazoj kaj reduktagentoj.
Naturaj areoj protektitaj en Argentino
Argentino estas unu el la landoj kun plej kvanto de ekoregionoj kaj pro tio ĝi enhavas naturajn parkojn kaj rezervejojn kiuj apartenas al la ŝtato kaj kiuj tiele estas heredaĵo de ĉiuj argentinaj civitanoj, formante sistemon nacian de protektitaj areoj laŭ la nacia juro.
Kvankam la kvanto de naciaj parkoj, naturaj rezervejoj kaj naturaj monumentoj estas nombra, la numero povas plialtiĝi ĉar estas lokoj de granda valoro pejzaĝa kaj natura, aŭ de granda valoro ekologia kaj natura, aŭ ambaŭe, kiuj meritigas ilin eniri ene de la Nacia Sistemo Argentina de Protektitaj Areoj. Tiu sistemo povas eĉ enhavi kulturajn areojn (pli precize arkeologiaj ekzemple — kiaj ĉe la Kaverno de la Manoj—, historiaj aŭ alitipaj).
22512 Cannat
22512 Cannat estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca scienca ĵurnalisto kaj aŭtoro Guillaume Cannat, kiu laboris dum multenombraj jaroj ĉe la revuo Ciel et Espace. Li verkis plurajn librojn, inklude la ĉiujaran Guide du ciel, kiun li eldonis dum pli ol dek jaroj.
Anna Casassas i Figueras
Casassas estis rekompencita per la premio Mots Passants de la Aŭtonoma Universitato de Barcelono en 2009, por la plej bona tradukaĵo de la franca verko La manuskripto trovita en Zaragozo de Jan Potocki. Laŭ ŝiaj propraj vortoj, ĝi estas unu el la tradukverkoj je kiuj ŝi estas plej fiera.
Ŝi ankaŭ estas aŭtorino de El ritme de la prosa (2011).
Sperone
Sperone estas komunumo de Italio.
Fourmies
Fourmies estas franca situanta en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fourmisiens.
Orelturto
La Orelturto, Zenaida auriculata, estas specio de birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. La nomo devenas de malhela makulo inter okulo kaj nuko, pli malpli kie oni supozas, ke estus orelo. Tamen plej parto de la specioj de tiu genro Zenaida ja havas similan makulon kaj tiu nomo taŭgus ankaŭ por la tuta genro, sed la aliaj specioj ĝuas pli specifan nomon.
Disvastiĝo
Ĝi estas loĝanta reproduktanto tra tuta Suda Ameriko el Kolombio ĝis sudaj Argentino kaj Ĉilio, kaj en la proksimaj insuloj el Grenadinoj suden. Ĝi eble ĵus koloniis Tobagon kaj Trinidadon. Ĝi ŝajne estas parte migranta, sed rilataj detaloj estas malmulte konataj, kvankam ties migrado eble estas nur konsekvenco de serĉo de manĝaĵo.
Aspekto
La Orelturto estas 24 cm longa kun ankaŭ longa kojnforma vosto kaj pezas plej ofte ĉirkaŭ 112 g. Plenkreskaj maskloj havas ĉefe olivbrunajn suprajn partojn kun nigraj punktoj en flugiloj. La kapo havas grizan kronon, nigran strion malantaŭ la okulo kaj blunigro ĉe malaltaj orelkovriloj, de kie venas la nomoj. La subaj partoj estas vinecaj kaj la vosto havas cinamokoloran pinton. La beko estas nigra kaj la kruroj malhelruĝaj.
La ino estas pli senkolora ol la masklo kaj la junuloj estas grizbrunaj, senmarkaj, kun hela striado. La alvoko estas bastona milda uu-ah-uu.
Ekologio
La Orelturto estas komuna aŭ abunda en savano kaj aliaj malfermaj medioj, inkludante terkultivejojn kaj rapide adaptiĝas al homa kontakto, videbla ĉe kabloj aŭ telefonfostoj en Trinidado kaj Venezuelo, en preskaŭ ĉiu publika spaco de grandaj urbaj areoj kiel Bogotá, Kolombio kaj manĝas ĉe plaĝoj en Tobago.
La Orelturto manĝas ĉefe semojn prenitajn el grundo, sed ili povas preni ankaŭ aliajn aĵojn kiel malsekigitan panon. Ili povas esti plago por la agrikulturo. Tiu ĉi estas gregema birdo kiam ne manĝantas kaj formas arojn ĉefe dum migrado aŭ ĉe komunaj ripozejoj. La flugo estas alta, rapida kaj rekta, kun la regulaj flugilfrapoj kaj eventuala vipado karakterista de kolomboj en ĝeneralo. Ĝi montras ankaŭ reproduktan ceremonion kun altega supreniro kaj duoncirkla svebado ĝis ties origina ripozejo. Tu specio konstruas etan neston el bastonetoj kelkaj metrojn altan en arbo kie la ino demetas du blankajn ovojn. Eloviĝo okazas post 12–14 tagojn kun pliaj 9 tagojn por elnestiĝo. Ŝajne ne estas fiksa reprodukta sezono en plej parto de ties teritorio kaj se estas sufiĉe da manĝaĵo kaj taŭga medio tiu ĉi specio reproduktiĝas senĉese.
Ĉasado
La Orelturto estas tre ĉasata en kelkaj regionoj. Ekzemple oni supozas, ke estas pli ol 23 milionoj de tiuj kolomboj en la kamparo ĉirkaŭ Kordobo en norda Argentino kaj foje nur unu ĉasisto mortigis ĝis milon da birdoj en ununura tago.
Pli norde, en Bolivio, en la regiono Gran Chaco [ĈAko], ĉe ampleksegaj terkultivejoj de sojo kaj sorgo ĉe Santa Cruz de la Sierra, la ĉasado de tiu turto estas pli laŭsezona, el majo ĝis septembro kiam grandaj turtaroj venas el Argentino por fali sur la grenorikoltejoj. Lokanoj diras, ke la Orelturto, lau la indiĝena Guarania nomo de totaki estis tre rara en la regiono antaŭ kelkaj jardekoj, kio pruvas ne nur la reziston de tiu ĉi specio, sed ankŭ la konsekvencojn de la ĵusaj kreitaj grandaj kampoj super la loĝantaroj de tiuj turtoj.
En la regiono nordorienta de Brazilo estas foje kroma manĝoresurso por malriĉaj sociaj tavoloj; nur en tiu lando oni konas la specion per tiom da nomoj kiom arribaçã, arribação, bairari, cardigueira, cardinheira, guaçuroba-pequena, juriti-carregadeira, pairari, pararé, parari, pomba-amargosinha, pomba-de-arribação, pomba-de-bando, pomba-do-meio, pomba-do-sertão, pomba-parari, pomba-pararu, rabaçã, rabação, rebaçã, ribaçã kaj ribação, kio estas kroma pruvo de la abunda disvastiĝo de la specio.
Observatorio Farpoint
La Observatorio Farpoint estas astronomia observatorio posedata de la Ligo de la Amatoraj Astronomoj de Nord-Orienta Kansaso (angle Northeast Kansas Amateur Astronomers' League : NEKAAL)
Ĝi situiĝas sur la tereno de la Mission Valley High School en Eskridge (Kansaso, Usono), proksime de Auburn, 34 km sud-oriente de Topeka. Ĝia IAU-kodo estas 734. Tie laboras la teamo de la Farpoint Asteroid Search Team (FAST), kiu malkovris pli ol 330 asteroidojn, el kiuj plurajn.
La NEKAAL ricevis stipendion de 56 000 $ de NASA por sia projekto de sekvo de apud-teraj objektoj, en la celo akiri kaj instali ĉe Farpoint la teleskopon de Pitt de la Universitato de Kansaso. Post renovigo, tiu teleskopo havas aperturo de 68,6 cm, longo de 2,80 m kaj maso de 725 kg.
La asteroido 23989 Farpoint estis nomita en honoro de tiu observatorio.
Tatsuki Seko
Tatsuki Seko (瀬古 樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Yokohama FC.
7789 Kwiatkowski
7789 Kwiatkowski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la pola astronomo Tomasz Kwiatkowski, de la observatorio de la Universitato de Adam Mickiewicz en Poznań. Kwiatkowski estas fakulo en la detala fotometria observo de la malgrandaj planedoj kaj en la kalulo de ties orientiĝoj de la polusoj kaj de ties formoj elde ties.
Mirra Alfassa
Mirra ALFASSA (naskiĝis la 21-an de februaro 1878 en Parizo; mortis la 17-an de novembro 1973 en Pondiĉero; poste nomiĝis Morisset kaj Richard, konata kiel la patrino) estis spirita partnero de la saĝo kaj vidanto Sri Aŭrobindo. Ŝi estas fondinto de la urboprojekto Auroville.
Ŝiaj gepatroj venis el Turkio kaj Egiptio. Dum la 8 unuaj jaroj de sia vivo, ŝi vivis kun la gepatroj kaj la frato je 62 boulevard Haussmann en Parizo.
Ŝi edziniĝis la 13-an oktobro 1897 Henri Morisset, pentristo, disĉiplo de Gustave Moreau, do la ateliero estis 15 rue Lemercier en Parizo. Ŝia filo André naskiĝs la 23-an de aŭgusto 1898. En 1904 ŝi renkontis Max Theon. Post la divorco en 1908 ŝi edziniĝis kun Paul Richard en aprilo 1910. Kun li ŝi vojaĝis al Pondiĉero en 1914 kaj renkontis Sri Aurobindo la 29-an de marto. Post kvarjara restado en Japanio ŝi revenis al Sri Aŭrobindo en 1920.
Dua Hispana Respubliko
La Dua Hispana Respubliko (1931 – 1939) estis la dua periodo en la historio de Hispanio dum kiu la elekto, tiom de la Ŝtatestro kiom de la registaro estis demokrata. La unua estis la Unua Hispana Respubliko, kiu daŭris apenaŭ kelkajn monatojn, inter la jaroj 1873 kaj 1874.
Proklamado
La Dua Respubliko naskiĝis 14an de aprilo de 1931, post la eliro el la lando de la reĝo Alfonso la 13-a, post la konstato de la kontraŭaj rezultoj kiujn suferis la monarĥiistaj kandidatoj en la urbestraraj balotoj okazintaj la 12an de aprilo kaj la manko de apogo de la popolo al la reĝo post la diktaturo de Miguel Primo de Rivera.
Dum la tempo necesa por ellabori novan Konstitucio, estis kreita provizora registaro, prezidita unue de Niceto Alcalá-Zamora kaj poste de Manuel Azaña, kiam la unua fariĝos Prezidento de la Respubliko.
Etapoj
Ekzistis tri klaraj etapoj en la disvolviĝo de la Respubliko:
Maldekstrula jarduo (1931–1933)
La 28-an de junio de 1931 okazas la unuaj balotoj al Konstituciantaj Kortesoj (Parlamento).
La 9-an de decembro la Kortezoj aprobas la Konstitucion de la Respubliko. Post tio, Azaña gvidas registaron formitan de koalicio de maldekstraj burĝaj respublikanoj kaj socialistoj (PSOE).
La registaro komencas leĝan laboron, kiun forte alfontras la tradiciaj fortoj ĝis tiam regantaj en Hispanio. La katolika Eklezio kontraŭas la novan laikan leĝaron, fiksitan en la Konstitucio. La klopodoj de reformo de la Armeo trovas la oponon de granda sektoro de la militistaro. En 1932 la generalo José Sanjurjo fiaskas en puĉoprovo.
Caslano
Caslano estas komunumo de la Komunumaro Magliasina kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 4090 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Dua Hispana Respubliko
Maldekstrula jarduo (1931–1933)
La tre modera agrara reformo estas bojkotata de la grandaj terposedantoj, kio kaŭzas fortan seniluziiĝon inter la malriĉaj kamparanoj, ĉefe en la sudaj regionoj. Ekestas ribeloj de la anarĥiistoj, perforte subpremataj.
Caslano
Geografio
Caslano situas sur orienta duoninsulo de la Lago de Lugano, proksimume 10 kilometrojn sudokcidente de la distriktĉefurbo Lugano. En sudo de la komunumo sur la duoninsulo situas la Monto Caslano, kies kulmino kun alteco de 526 m s.m. estas la plej alta punkto de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝo Caslano kun la kvartalo Campagna norde de la komunumo kaj la setlejoj Torazza, Piatta kaj Stremadone ĉirkaŭ la Monto Caslano aŭ Sassalto, kiel ĝi ankaŭ nomiĝas.
Dua Hispana Respubliko
Maldekstrula jarduo (1931–1933)
En 1932 la Kortezoj aprobas Statuton per kiu estas garantiata aŭtonoma regado de Katalunio. Francesc Macià estas elektita unua prezidento de la kataluna registaro.
Caslano
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,84 km², de kiuj 39,1% estas kovritaj de arbaro, 7,7% servas por agrikulturo kaj 48,9% por setlado.
Dua Hispana Respubliko
Maldekstrula jarduo (1931–1933)
Unuafoje en la hispana historio, oni aprobas la rajton de voĉdono por la virinoj.
Caslano
Najbaraj komunumoj
La komunumo Caslano limas en nordo al Neggio, en nordoriento al Magliaso, en oriento aliflane de la Lago de Lugano al Collina d'Oro, en sudo al Lavena Ponte Tresa (Provinco Varese, Italio), en okcidento aliflane de la Lago de Lugano al Ponte Tresa, kaj en nordokcidento al Pura.
Dua Hispana Respubliko
Maldekstrula jarduo (1931–1933)
En la finaj jaroj de la periodo koincidas ekonomia krizo kaj procezo de radikaliĝo en ambaŭ flankoj de la politikaj movadoj.
Caslano
Trafiko
Tra Caslano pasas la kantona ĉefvojo 398 de Lugano al Ponte Tresa. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 estas Lugano-Sudo proksimume 10 kilometrojn nordoriente de la komunumo. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita pere de la etspura trama fervojlinio de Lugano al Ponte Tresa kaj la liniŝipoj sur la Lago de Lugano.
Historio
La komunumo nomiĝis ĝis en la 18-a jarcento Castellano. Magliasina estis atribuita post batalo inter la Duklando de Milano kaj la Svisa Ĵurkomunumo en la kontrakto de Varese de 1604 al Caslano.
Dua Hispana Respubliko
Dekstra regado (1934–1935)
En novembro 1933 okazas ĝenerala balotado, kiun perdas la maldekstra registaro. La registaron okupas la radikaluloj, centrodekstra partio estrita de Alejandro Lerroux, kun ekstera apogo de la tre konservativa katolika partio CEDA (Konfederacio de Hispanaj Aŭtonomaj Dekstroj).
La nova registaro nuligas la ĉefajn atingojn de la antaŭa, kaj ĉefe la malmultaj paŝoj de la agrara reformo.
En oktobro 1934, la CEDA petas la eniron en la registaron. La maldekstraj partioj timas ke okazu movado simila al la ĵusaj en Germanio sub Hitlero kaj Aŭstrio sub Dollfuss, kaj ekigas ribelon, konatan sub la nomo Astura revolucio, kiu estos baldaŭ subpremita, krom en Asturio, kie la ministoj rezistos dum pluraj semajnoj kontraŭ la fortoj de la Armeo, kiun la registaro sendos sub la komando de generalo Francisco Franco.
La registaro malfortiĝas pro la protestoj kontraŭ la brutaleco de la subpremo kaj pro diversaj skandaloj de koruptado de gvidantoj de la Radikala Partio.
Post pluraj malfortaj registaroj, la Prezidento de la Respubliko kunvokas novajn elektojn por februaro 1936. Formiĝas du malamikaj blokoj: unu dekstrema, sub la komando de la CEDA, kaj kun partopreno de monarĥiistoj kaj de faŝismosimilaj falangistoj. La alia estas la tiel nomata Popola Fronto, sub la gvido de la respublikanoj de Azaña kaj de la socialistoj, kaj kun la partopreno de aliaj burĝaj partioj, de katalunaj kaj galegaj naciistoj kaj de komunistoj.
Popola Fronto (Februaro – Julio 1936)
La maldekstra bloko venkas en la balotoj okazintaj la 16-an de februaro, parte danke al la partopreno de la anarĥiistoj, kiu, kvankam ĝenerale kontraŭaj al la politika praktiko, decidas voĉdoni por ebligi la liberigon de la multenombraj prizonuloj. Manuel Azaña estas nomumita prezidanto de la registaro, en kiu ne partoprenas la socialistoj. Ĝenerala amnestio.
Komence de aprilo estas senpostenigita Niceto Alcalá-Zamora kiel Ŝtatestro, kaj en majo Azaña estas elektita nova Prezidento. Komence estis antaŭvidite ke la registarestrecon prenus la modera socialisto Indalecio Prieto, sed tion malebligis la sektoro pli radikaliĝinta de la partio, estrita de Francisco Largo Caballero. Fine, fariĝas prezidento de la registaro Santiago Casares Quiroga, membro de la partio de Azaña, kaj patro de la aktorino María Casares.
Dum tiuj monatoj disvolviĝas sennombraj perfortaj incidentoj inter grupoj de ambaŭ blokoj, kun pluraj mortintoj. La dekstroj komencas konspiri kontraŭ la registaro, kaj akiras la subtenon de grupo de militistoj kiuj komencas la pretigon de ŝtatrenverso. La registaro sendas la ĉefajn militistojn al postenoj for de Madrido: Francisco Franco al Kanarioj kaj Emilio Mola al Navaro, sed la konspiro plu antaŭeniras.
En julio, estas murdita leŭtenanto Castillo, proksima al la socialistoj, kaj kiel revenĝo, grupo de gvardianoj, kunuloj de Castillo, murdas la ĉefon de la monarĥiistoj, José Calvo Sotelo
La vesperon de la 17-a de julio de 1936, la trupoj troviĝantaj en la norda protektejo de Maroko ribeliĝas sub la komando de Franco, kaj ekigas la intercivitanan militon, kiu finos per la instalado de la Frankisma Hispanio.
Eksteraj ligiloj
Detala historio de la respubliko
Vivtena fiŝkaptado
Vivtena fiŝkaptado (aŭ tradicia fiŝkaptado) estas variaj malgrand-skalaj, de malalta teknologio kaj alta popola sciaro, malmultkapitalaj, practikoj de fiŝkaptado entreprenitaj fare de individuaj fiŝkaptistoj (male al komercaj kompanioj). Multaj el tiuj familiaj laboristaroj estas el marbordaj aŭ insulaj etnaj grupoj. Tiuj fiŝkaptistaroj faras mallongajn (rare tranokte) fiŝkaptajn veturojn al lokoj proksime de la marbordo. Ties produkto ne estas kutime procezata kaj estas ĉefe por loka konsumado. Vivtena fiŝkaptado uzas tradiciajn fiŝkaptajn teknikojn kiaj kanoj, arkoj kaj harpunoj, fiŝretoj, kaj malgrandaj (se okaze) tradiciaj fiŝboatoj.
Tiu tradicia fiŝkaptado estis entreprenita kaj por komercaj kaj por vivtenaj tialoj. Ĝi kontrastas kun grand-skalaj modernaj komercaj fiŝkaptaj praktikoj en tio ke ĝi estas ofte malpli kosta kaj malpli damaĝa al fiŝajn populacioj ol la moderna industria fiŝkaptado.
Sorrento
Najbaras la komunumoj Massa Lubrense kaj Sant'Agnello.
Oxfordshire
Oxfordshire estas unu el la graflandoj de Anglio. Ĝi situas en la regiono sudokcidenta Anglio. La ĉefurbo estas Oksfordo (Oxford).
1534 Näsi
1534 Näsi estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la finnlanda lago Näsijärvi, en provinco Pirkanmaa.
Eksperimenta arkeologio
La eksperimenta arkeologio estas specifa areo de arkeologio. Ĝi provas esplori, reprodukti vivmetodojn kaj teknikon de la pasinto.
Pli poste oni pruvis per rekonstruo de mezepokaj longarkoj ties enorman trabatan forton. Konata ekzemplo estas ankaŭ la vojaĝoj de Thor Heyerdahl, kiuj provis pruvi la eblecon traŝipi la Pacifikon per egiptaj ŝipoj.
Langenbogen
Langenbogen ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la komunumo Teutschenthal en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2007 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). Fine de aprilo 2015 la komunumoparto havis 2318 loĝantojn.
Dikbekuloj
Dikbekuloj estas taksono kiu enhavas kelkajn speciojn de semomanĝantaj paserinaj birdoj kun grandaj ĉefe dikaj bekoj. Kvankam ĉiuj apartenas al la superfamilio de Passeroidea, ili ne formas naturan grupon sed pli bone polifiletikan aron de malproksime rilataj kantobirdoj.
Sekve estas listo de specioj de dikbekuloj, aranĝita laŭ grupoj de tre proksime rilataj genroj. Notu, ke tiuj genroj estas pli proksime rilataj al malgrandbekaj birdoj ol al aliaj dikbekuloj. La ununura escepto estas la tri genroj de "tipaj dikbekaj fringoj", kiuj ja formas grupon de proksime vivantaj parencoj kaj povus tiele esti konsiderataj kiel la "veraj" dikbekuloj.
Dikbekaj fringoj
La fringa familio de Fringedoj enhavas 13 vivantajn speciojn nomatajn "dikbekuloj":
Tipaj dikbekaj fringoj Dikbekaj piroloj Dikbekaj kardeloj Aliĝoj nekonataj
Du specioj de la genro Serinus estas nomataj "Dikbekaj kanarioj": nome la Abisena dikbekulo (Serinus donaldsoni) kaj la Kenja dikbekulo (Serinus buchanani). La genro Serinus estas iel proksime rilata al la orflugilaj dikbekuloj.
Krome estas du formortintaj membroj de Fringedoj "dikbekuloj": la Bonina dikbekulo (Chaunoproctus ferreorostris), troviĝanta nur en insuloj Ogasaŭaroj, kiu estis lastafoje konstatita en 1832, kaj la Kona dikbekulo (Chloridops kona), membro de la Havajaj nektaruloj, lastafoje konstatita en 1896.
Kardinalaj dikbekuloj
La kardinala familio de Kardinaledoj de Ameriko enhavas la jenajn 17 "dikbekulojn":
Tipaj kardinalaj dikbekuloj
Blukardinalaj dikbekuloj
Giacomo Leopardi
Giacomo LEOPARDI ( 29-an de junio 1798 - 14-an de junio 1838) estas grava itala poeto. Li estas rigardata kaj instruata al la italaj lernejanoj kiel unu el la grandaj klasikuloj de itala literaturo. Sed estas apenaŭ konata eksterlande.
Biografio
Dum kelkaj jaroj li laboris por milana eldonisto kaj estis en Bolonjo kaj Florenco, kie li vizitadis la katolikajn liberalajn rondojn, kaj en Pisa, kie li reprenis la poezian verkadon. Tridekjara, pro monaj malfacilaĵoj, li revenis al Recanati, kie li verkis siajn plej belajn idiliojn. Helpate de amikoj, li povis foriri el Recanati kaj veni al Florenco, kie li vizitadis la liberalajn rondojn kaj prizorgis la eldonon de la Kantoj. Tie li suferis pro arda pasia amo al virino: tiu pasio finiĝis per akra seniluziiĝo. La lastajn jarojn li trapasis en Napolo, kie lin gastigis geamikoj: tie li mortis pro koratako en 1837.
Lia neskuebla, sed konscia, pesimismo pri la vivo, eĉ tuta nihilismo, la duonpatrina naturo, en liaj verkoj transformiĝas en mesaĝon de homa solidareco. Kalocsay, pri li, diris, ke liaj poemoj "signife influis la pluan evoluon de la tuta itala kaj tutmonda poezio".
Tipa citaĵo el li:
En Esperanto
Kantoj. Esperantigis Nicolino Rossi. Napoli: Napola Esperanto-Asocio, 2012.
P-Krezila fosfato
Tris(p-Krezila fosfato) aŭ tritoluenila ortofosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la p-krezolo kaj fosfata acido. Ĝi estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo. p-Krezila fosfato posedas 21 karbonatomojn, 21 hidrogenatomojn, 4 oksigenatomojn kaj 1 fosforatomon. p-Krezila fosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de p-krezilaj derivaĵoj.
Orce
Orce estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas sur la sudorienta parto de la komarko de Huéscar. Limas kun la municipoj granadaj Cúllar, Galera, Huéscar kaj Puebla de Don Fadrique, kaj kun la municipoj almeriaj María kaj Chirivel.
La municipo orcea enhavas la domarkernojn Orce, Fuente Nueva kaj Venta Micena.
Estas ankaŭ restoj de la Neolitiko, sekve de aliaj de romianoj, visigotoj kaj araboj.
Ledro
Ledro estas komunumo de Italio, en samnoma valo Ledro. Ĝi apartenas al la provinco Trento en la regiono Trentino-Supra Adiĝo (Trento-Suda Tirolo). Fine de en la komunumo vivis. La komunumo ekestis la 1-an de januaro 2010 per unuigo de la antaŭaj komunumoj Pieve di Ledro, Bezzecca, Concei, Molina di Ledro, Tiarno di Sopra kaj Tiarno di Sotto.
La komunumo apartenas al la vala komunumaro Alto Garda e Ledro.
Aŭrobindo
AŬROBINDO Ghose (bengale: অরবিন্দ ঘোষ, Arabinda Ghosh) aŭ Ŝri Aŭrobindo (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1872 en Kalkato; mortis la 5-an de decembro 1950 en Pondiĉero) estis barata hinduisma filozofo, mistikisto kaj guruo. En si mem, li ligis la humanistan edukadon kaj la scion de la okcidenta civilizo al la saĝeco kaj spiritaj tradicioj de Hindio.
Liaj leteroj, poemoj kaj filozofiaj verkoj estas subskribitaj Ŝri Aŭrobindo kaj publikigitaj sub tiu nomo.
Vivkuro
Li studis en Universitato de Kembriĝo. Li estis profesoro kaj direktoro de la Publika Edukado de Princlando Vadodara. En la jaroj 1905-1910 li aktivis politike, gvidis naciisman movadon. Lia edzino Mrinalini mortis en 1918.
Unesko proklamis 1972 Jaro de Aŭrobindo.
Spirita vivo
En 1910 retiriĝis finfine de la politika vivo de Bengalio komencante serĉadon de universala sistemo religia. De guruo Lele el la spirita tradicio de nagoj en Maharaŝtro ricevis inicon en la praktikon de kulto al la diino Kalio. En Pondiĉero fondis aŝramon, kie ekloĝis. En 1926 retiriĝis de la publika vivo de la aŝramo. Verkis angle kaj bengale. Kreinto de purnajoga, t.n. integra jogo. Entreprenis provon sintezi klasikan hindan filozofion kun la eŭropa.
Verkaro
Poezio
Kritik-literaturaj publikaĵoj
Aliaj
Yuya Takagi
Yuya Takagi (高木 友也, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Yokohama FC.
Jacques Émile Blanche
Jacques-Émile BLANCHE (Parizo, 31a de Januaro 1861 - Offranville, Haute Normandie, 30a de Septembro 1942) estis franca pentristo.
Li ricevis edukon pri pentrarto de Henri Gervex, li povas esti konsiderata memlernanto. Li akiris grandan reputacion kiel pentristo de portretoj; lia arto derivas de anglaj kaj francaj fontoj; li estas rafinita, foje supereleganta, sed plena de karaktero. Inter liaj ĉefaj verkoj estas la portretoj de lia patro, de Marcel Proust, de la poeto Pierre Louÿs, la familio Thaulow, Aubrey Beardsley kaj Yvette Guilbert.
Brova penelopo
Brova penelopo, Brova jakuo aŭ Jakupembo, Penelope superciliaris, estas neotropisa specio de Jakuo, sudamerika kokoforma birdo de la familio de Kracedoj.
Distribuado
Ĝi vivas en sekaj regionoj de nordorienta Brazilo nome en cerado kaj kaatingo, same kiel ĉe sudorienta Brazilo; ankaŭ ĉe pantanal kaj apuda sudorienta Amazona Baseno. Ĝi troviĝas ankaŭ en orienta Paragvajo kaj plej nordorienta Argentino, kaj orienta Bolivio ĉe Pantanal.
Distingiĝas je tri subspecioj:
Biologio
La Brova penelopo vivas en etaj aroj po tri aŭ kvar uloj kaj loĝas en arbaraj bordoj, arbetaroj kaj kaatingoj. Ofte ĝi nestas surbranĉe super riveroj. Se ne estas ĉasta, ĝi toleras homan proksimecon kaj povas troviĝi eĉ ĉe la urbo Rio de Janeiro, ĉe lokoj kiaj la Riodeĝanejra Botanika Ĝardeno aŭ la apuda Arbaro Tijuka.
Aspekto
Ili estas 55 cm longaj birdoj, malhelaj kun rimarkinda nuda ruĝa mentonsako. Temas pri tre malhelbruna kokeca birdospecio. La vosto estas longa. Estas blanka skvameco ĉe la brusto formata de helaj plumobordoj. La irisoj estas ruĝaj kaj la kruroj grizecaj. Nomiga trajto estas hela superokula bordo (brovo) de la nuda vizaĝo kiu povas esti blankeca al sablokolora.
Kaliksto la 1-a
Kaliksto la 1-a estis la 16-a papo (217-222), ankoraŭ en la tempo de persekutado de kristanoj.
Laŭ legendo li estis sklavo de komercisto Karpoforo, kiu al li konfidis ŝparbankon en Romo ĉe la Fiŝa Foiro. Kiam li perdis monon, li forkuris el Romo, estis kaptita kaj sendita kun aliaj kristanoj al minejoj en Sardinio. De tie lin savis Marcia, la konkubino de imperiestro Komodo kaj sekreta kristanino. Tiel li fariĝis libera homo. Papo Zefireno konfidis al li zorgadon pri kristana tombejo kaj faris el li sian konsilanton. Post la morto de Zefireno la kristanoj elektis kiel sian papon Kalikston.
La plej grava ago de papo Kaliksto estis edikto, laŭ kiu li pardonis eĉ plej gravajn pekojn al pentantoj (eĉ al murdintoj, adultintoj kaj herezuloj) kaj permesis geedziĝon al homoj de diferenca socia tavolo (ekz. nobelino kaj sklavo), kvankam la romiaj leĝoj tian geedziĝon opiniis malvalida.
Pro tiu ĉi edikto foriris el la eklezio sekto de Hipolito, la plej klera kristano, kiu opiniis la edikton hereza. Antaŭ sia martira morto li tamen rekomendis al siaj disĉiploj revenis al la eklezio.
Preĝejo Sankta Antonio (Balatonszemes)
La preĝejo Sankta Antonio el Padovo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo-banloko Balatonszemes.
Mondragón Corporación Cooperativa
La Mondragón Corporación Cooperativa (MCC) estas la plej granda grupo de kooperativoj kaj entreprenoj de sociala ekonomio en la mondo, kun sidejo en Mondragón, en la hispania Eŭskio. Ĝi agadas dismonde, kaj al ĝi apartenas entreprenoj de diversaj ekonomiaj sektoroj ekz. de maŝinproduktado, aŭtomobila industrio, ĉedomaj aparatoj, konstrua industrio, podetala komerco, financoj kaj asekuro.
Preĝejo Sankta Antonio (Balatonszemes)
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en mezo de la vilaĝo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo duone reliefas. Meze situas la enirejo. La navo estas apogitaj per plurŝtupaj pilieroj. La sanktejo estas iomete malpli alta, ol la navo.
Kermeso okazas en la 13-an de junio.
Mondragón Corporación Cooperativa
La kompanio funkcias laŭ humanisma komerca modelo bazita sur promocio de dungitoj kaj kunpartnereco en posedo kaj decidado, kune kun klopodo por komerca pliboneco.
Fondiĝo
La koooperativo estis fondita en la urbeto Mondragón en la eŭska provinco Gipuzkoa, kie ĝi havas eĉ hodiaŭ la ĉefsidejon. Dum la Hispana enlanda milito, la urbeto suferis pro la amasa senlaboreco. La juna pastro José María Arizmendiarrieta decidis malpliigi la mizeron de la loĝantaro per kooperativa strukturo, memhelpo.
Arizmendiarrieta konstruis en 1943 demokratie organizitan faklernejon, kiu ludis ĉefrolon en la posta kooperativa agado en Eŭskio. Tri jarojn post la fondo de la unua kooperativo, per kvin finstudintoj establis Arizmendiarrieta la sparkason Caja Laboral Popular, kiu financis la kooperativojn kaj ties novestablon. La specifa aspekto estis la malplia rentumo kompare al normalaj komercaj agadoj.
Kiel funkcias la kooperativo
Ĉiu membro de la kooperativo havas unu akcion, kiu donas al li la rajton voĉdoni en la ĝenerala kunveno.
La kompanio ja havas diferencan salajron. En la pasinteco la salajrodiferenco en la korporacio estis 1: 3, sed kun la ŝanĝoj en la ĉirkaŭanta socio, por konservi talentajn dungitojn en la korporacio, la rilatumo altiĝis al 1:11. Malgraŭ tio, la minimuma salajro en la kooperativo estas 13% pli alta ol la mezsalajro en la ĝenerala labormerkato, kaj la administra kaj estra salajro estas 30% pli malalta ol tio, kio kutimas en la merkato por samgrandaj entreprenoj.
La kooperativo havas ĝenerala asembleo de 650 membroj elektitaj el inter la diversaj kooperativoj. Ĉiujare ĝenerala kunveno estas kunvokita por elekti regantan konsilion rajtigitan kiel la funkciiga organo de la kooperativo. Krome, ĉiu aparta entrepreno en la grupo havas entreprenan komitaton, kiu nomumas prezidanton - kiu laboras kune kun la direktoro de la firmao pri administrado kaj disvolviĝo de la entrepreno.
Haveblas al ĉiuj entreprenoj en la kooperativo jenajn kvaropon da komuna iloj je ilia dispono:
Edukado - trejnado de novaj dungitoj por absorbo en kooperativaj entreprenoj ene de la Universitato de Mondragon - kiu ankaŭ funkcias kiel komuna kooperativo por instruistoj, studentoj kaj aliaj koncernantoj. Krome, multaj el la studentoj estas sindikatigitaj ene de la Alcoop-Kooperativo - entrepreno por edukaj helpoj kaj posteniga kompanio por la diversaj entreprenoj en la kooperativo, kiu gravuris sur sia standardo por krei laborpostenojn taŭgajn por studentoj kaj komplementajn al iliaj studhoraroj en la universitato. Aldone ekzistas la kooperativo "Otalora" - la centro por administrado kaj kunlabora disvolviĝo, kiu ofertas trejnadon por elektitaj gvidaj teamoj en la diversaj kooperativoj, kursojn pri administrado kaj kultura disvolviĝo.
Bonfarto - la kooperativo nomata "Lagun Aro" ("Tempo por Membreco"), neprofitcela organizo, kiu provizas suplementan kaj pensian asekuron al membroj de Mondragon.
Esploro kaj disvolviĝo - Mundragon funkciigas 14 kompaniojn pri esplorado kaj disvolviĝo, kiuj estas uzataj de la diversaj entreprenoj de Mondragon, kaj kunlaboras kun la Mundragon Universitato.
Fundamentaj valoroj
Mondragon havas 10 bazajn valorojn, kiuj gvidas la ekonomian agadon de la kooperativo:
Organizo
La plej supra decida organo estas la kooperativa kongreso kun 650 membroj, kiuj estas delegitoj de kooperativoj. La jara kunveno elektas la "regantan konsilion", kiu respondecas pri la taga agado. Ĉiu kooperativo havas propran uzinan konsilion, kiu elektas prezidanton, kiu konsilas la gvidantojn de la uzino.
(19304) 1996 TQ1
(19304) 1996 TQ1 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo, Japanio).
Trinidado
Trinidado estas insulo en la Kariba maro, la plej granda de Trinidado kaj Tobago kaj de las Malgrandaj Antiloj, ĉirkaŭ nur je deko da kilometroj de la orienta marbordo de Venezuelo. La ĉefurbo kaj de la insulo kaj de la ŝtato estas Haveno de Hispanio aŭ Portospeno (angle: Port of Spain), situas en la nordokcidento, en la Golfo de Paria. La dua plej grava urbo, Sankta Ferdinando (San Fernando), troviĝas en la sudokcidento.
Historio
Ĝi estis malkaŝita de Kristoforo Kolumbo la 31an de julio de 1498 dum lia tria vojaĝo. En 1530 ĝi estis konkerita de Hispanio sub la regado de Antonio Sedeño, kiu estis ankaŭ ties unua guberniestro, posteno kiu prenas en 1532 fondante la Provincon de Trinidado kun ĉefurbo en San José de Oruña, la nuna Saint Joseph en la centro de la lando, sed pro la kuraĝa rezisto de la indiĝenoj ĝi estis abandonita post du jaroj.
Post unu jarcento, Hispanio setligis misiojn de kristanigo. Swaghispana kolonia periodo la insulo, konata kiel Trinidad de Barlovento, estas dependa de la Real Audiencia de Santo Domingo. En 1797, brita ŝiparo estrata de Henry Harvey konkeris la insulon kiu iĝis britia kolonio.
En 1640 la insulo kontraŭis klopodon de invado de Nederlando kaj en 1677 alian de Francio.
En 1797, dum milito inter Hispanio kaj Britio, brita floto atakis la insulon kaj atingis la kapitulacon de ĝia guberniestro. Post la Traktato de Amiens en 1802 Britio ekprenis la insulon, al kio poste unuigos ankaŭ la insulon Tobago en unusola kolonio jam nomita Trinidado kaj Tobago. Swag
Lago de Lugano
Lago de Lugano (Lago di Lugano) estas lago en la sudoriento de Svislando, sur limo inter Svislando kaj Italio. La lago, nomita laŭ la urbo Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando, estas lokigita inter Majora Lago kaj Lago de Como kaj troviĝas parte sur svisa kaj parte sur itala tereno.
La laga surfaco de 48,7 km² estas je 271 m pli supre de la marnivelo kun averaĝa profundo de 134 metroj. Ĝia volumeno estas 6500 milionoj da m³ kaj maksimuma profundo estas 288 metroj.
En 1848 la akvobaraĵo de Melide estis konstruita sur moreno inter Melide kaj Bissone. La ekspresvojo A2 kaj la fervojo de Gotthard krucas la lagon tie, ligante urbojn Lugano kaj Chiasso. La akvobaraĵo apartigas la nordan (de 27,5 km²) kaj sudan (de 21,4 km²) basenojn. La laga konservada tempo de la norda parto (11,9 jaroj) estas konsiderinde pli alta ol tiu de la suda (2,3 jaroj).
Setlejoj ĉe la lago en Svislando (S) kaj en Italio (I) (ekde Lugano, laŭ horloĝa iro):
Demokratio kaj Kristanismo
Demokratio naskiĝis en antikva Grekio, sed ĝi ne estis kaj ne povis esti plenplenumita. Fakte, demokratio plenumiĝinta estas politika sistemo, en kiu ĉiu homa estulo gravas samkvante de la aliaj kaj egalas en digneco al la aliaj, kaj do neniu estis ekskludita el voĉdonrajto (kondiĉe ke li estas sufiĉe matura, laŭ leĝo konvencie establita) kaj ĉiuj ĝuas la samajn rajtojn. Inter la antikvaj grekoj ne tiel iradis la aferoj, ĉar oni agnoskis la dignecon, kaj do la rajtojn, nur al la vira plenkreska civitano, sed tion oni rifuzis al la virinoj, al la infanoj, al la fremduloj kaj senhezite justigis sklavecon.  Poste la filozofia racio de la romiaj stoikistoj maturigis la ideon de la egaleco de ĉiuj homoj; sed tiu grava progreso estis malklarigita de malprogreso, ĉar tiuj pensuloj, spite de iuj validaj indicoj de malsama koncepto, paligis la homan dignecon, senigante la homon je kvalita diferenco kompare kun la aliaj estaĵoj, kaj je libera individua volo, kaj spiriteco.
Poste enhistoriiĝis la evento de la kristana mesaĝo kiu koincidas kun la aserto de la egala, netuŝebla kaj nemezurebla digneco de ĉiu homa estulo antaŭ Dio, ĝispunkte ke Jesuo Kristo por ĉiu homo akceptis esti krucumita. Tion konfirmis ne suspektebla Nietzsche kiu estis akrega malamiko al kristanismo ĝin akuzante pri protekto por ĉiu homo, ankaŭ por malfortuloj, ankaŭ malsanuloj, ankaŭ “misfariĝintoj”, tiel ke malpermesiĝu ilia elimino, kiun li konsideris regenera.. ''“Ĉe Dio – verkis Nietzsche – ĉiuj animoj fariĝas egalaj, sed tio estas la plej danĝera inter ĉiuj eblaj sentencoj! Se oni metas sametaĝe ĉiujn ulojn [...] oni favoras praktikon kiu kondukas al la ruino de la specio: kristanismo estas principo kontraŭa al tiu de la selektado. [...] Tiu universala amo al ĉiuj homoj estas praktike traktada prefero por ĉiuj suferantoj, fiaskintoj, degenerintoj; ĝi, fakte, malpliigis la forton, la respondecsenton, la altan devon foroferi homojn. [...] Kaj tiu pseŭdohumanismo celas ĝuste tion, nome ke neniu homo estu “foroferita”.''
Laŭ ties defendantoj, la kristana mesaĝo enkondukis, laŭlonge de la jarcentoj, al la efektiva realigo de la demokratio, ĉiam perfektebla tamen, kaj de la universala voĉdonado, kiuj naskiĝintaj en la medio de kristanaj popoloj estas disvastiĝinta al la tuta homaro. Tamen reale estas klara la konsidero, ke nur post pli da unu jarmilo de kristanismo komencis la timidajn klopodojn por demokratio en mezepokaj urboj fronte al la povo de nobelularo aŭ de reĝoj. Male la vivo de la katolika eklezio estis regata de hierarkio anstataŭ de demokratio. Ne povis kongrui la sankteco (dieca sendito) de la papo kun demokrataj sintenoj aŭ funkciado de la eklezio. Simile la vivo de plej parto de regnoj estis dominata de absolutaj reĝoj aŭ similaj regantoj kaj nur post la Franca Revolucio (18 jarcentojn post la supozata naskiĝo de Kristo) komencis disvastiĝi la pli seriozaj setligoj de demokrataj reĝimoj kaj ĉefe fare de ne tre kristanemaj aŭ ekleziemaj politikistoj.
Oni ligas la eknaskiĝon de demokratio ankaŭ al la disvolviĝo kaj konsciiĝo pri la enhavoj de la koncepto de persono, kiu fontinta el dogmaj bezonoj de Kristanismo difinanta sian kredon, iom post iom konsciigis la tutan medion de la kristanaj landoj eltiriĝintaj ĉirkaŭ la filozofio de personismo de aŭgustenismo, Kartezio, Leibniz, kaj niaepoke Maŭrico Blondel, Søren Kierkegaard, Armando Rigobello.
Admitanco
Admitanco (simbolo Y) estas la inverso de la impedanco. Laŭ PIV temas pri "Grando egala al kvociento de la intenso de kurento trafluanta cirkviton per la interklema tensio (inverso de la impedanco); simb.: Y. Y = G +jB."
Ĝia mezurunuo estas simenso (notita S).
Ĝi estas difinita tiele: kun
Dum konduktanco G estas la inverso de rezistanco R, impedanco estas kompleksa rezistanco, eblas konsideri, ke admitanco estas kompleksa konduktanco.
La reela parto de admitanco estas la konduktanco, ĝia imaginara parto estas la susceptanco: La modulo (absoluta valoro) de admitanco estas donita per (kiel ĉiuj kompleksaj nombroj): kun
Gilbert Sinoué
Gilbert SINOUÉ (naskiĝis en 1947) estas franca verkisto de egipta deveno, kiu dediĉas sian talenton ĉefe al historiaj romanoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.sinoue.com
Rafi ibn al-Lajt
La subpremado kaj espluatado fare de Ali kaj la fiskaj mezuroj okazigis grandan malkonsenton inter la lokaj elitoj. Sekve kiam en 806 Rafi lanĉis ribelon en Samarkando, ĝi rapide etendiĝis tra Ĥorasano, trovante subtenon kaj inter araboj kaj inter irananoj. Rafi ankaŭ sekurigis la subtenon de Oguzaj kaj Karlukaj Turkoj.
La Kalifo Harun al-Raŝid elpostenigis Ali kaj anstataŭis lin per Harthama ibn A'jan, kaj en 808 iris orienten por trakti la situacion, sed mortiĝis en Marto 809 ĉe Tuso. Post la morto de Harun, Rafi kapitulacis antaŭ la filo de Harun kaj nova guberniestro de Ĥorasano, nome al-Ma'mun. Li estis pardonita, kaj nenio pli oni scias pri li.
6692 Antonínholý
6692 Antonínholý estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeha kemiisto Antonín Holý (1936–2012), kiu signife kontribuis al la disvolvo de la kontraŭretrovirusaj kuraciloj uzitaj en la kuraco de la HIV kaj de la Hepatito B. Li estis aŭtoro de pli ol 400 artikoloj kaj estis premiita kun honoraj gradoj de pluraj universitatoj de sia lando kaj eksterlande.
Ferenc Martos (verkisto)
MARTOS Ferenc (pro. martoŝ) estis hungara verkisto naskita en Arado la 10-an de januaro 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de novembro 1938.
Biografio
Ferenc Martos pristudis juron, poste li laboris kiel oficisto inter 1896 – 1914. De 1894 li estis interna kunlaboranto de Pesti Napló, poste de Budapesti Hírlap, inter 1900 – 02 li estis redaktoro de la Fővárosi Lapok. Li debutis kun poempj kaj romanoj, poste li verkis teatraĵojn, de 1904 li verkis sole operetlibretojn.
Krambedoj
Krambedoj (science Crambidae) estas noktopapilia familio de lepidopteroj (papilioj). Ili apere variegas, ĉar la nominala subfamilio Krambenoj (science Crambinae) alprenas malvaste falditajn poziciojn sur herbaj tigoj, kie ili estas kamuflitaj, sed aliaj subfamilioj inkludas hele kolorajn kaj ornamajn insektojn, kiuj ripozas en pozoj kun vaste etendiĝantaj flugiloj.
Krambedoj estas pritraktitaj kiel subfamilio de piralisedoj en multaj klasifikoj. La ĉefa malsameco estas strukturo en la oreloj nomata la praecinctorium, kiu konektas du timpanajn membranojn en la krambedoj kaj mankas en la piralisedoj. La plej lastatempa pritraktado de Munroe kaj Solis en Kristensen (1999) retenas la krambedojn kiel plena familio.
Logika empiriismo
Logika pozitivismo, poste nomita logika empiriismo kaj ankaŭ novpozitivismo, estis movado en la Okcidenta filozofio, kies centra tezo estis la veriga principo (konata ankaŭ kiel veriga kriterio de signifo). Nomita ankaŭ verigismo, tiu preskaŭ sciteorio asertis, ke nur asertoj verigeblaj pere de rekta observado aŭ logika pruvo estas signifaj. Kinencante fine de la 1920-aj jaroj, kolektivoj de filozofoj, sciencistoj kaj matematikistoj formis la grupojn de la Berlina Cirklo kaj la Viena Cirklo, kiuj, en tiuj du urboj, proponis la ideojn de logika pozitivismo.
Post la Dua Mondmilito, la movado ŝanĝiĝis al pli milda varianto, nome "logika empiriismo", estrita ĉefe de Carl Hempel, kiu, dum la epoko de Naziisma Germanio, estis elmigrinta al Usono. En la postaj jaroj, la centrajn premisojn de la movado, ankoraŭ nesolvitajn, akre kritikis gravaj filozofoj, speciale Willard van Orman Quine kaj Karl Popper kaj - eĉ ene de la movado mem! - Hempel. Ĉirkaŭ 1960, la movado jam ĉesis. Baldaŭ, la verko de Thomas Kuhn The Structure of Scientific Revolutions, tute ŝanĝis la fokuson de la akademia filozofio. En tiu epoko, novpozitivismo estis "morta, aŭ tiom morta kiom filozofia movado povas iĝi".
Sobětuchy
Vilaĝo Sobětuchy situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en milde ondoforma pejzaĝo sub montetaro Železné hory, sub monteto Dubinec, ĉe Markovický rivereto, 3 km sudokcidente de la urbo Chrudim. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1272, kiam estas sur la akto inter atestantoj subskribita senjoro Boleslav el Sobětuchy.