cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petőfibánya
Situo
Petőfibánya situas sur ebenaĵo kaj sur deklivoj, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Füzesabony-Putnok. Lőrinci troviĝas 4, Hatvan 15, Gyöngyös 21 km-ojn.
80008 Danielarhodes
80008 Danielarhodes estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 4:9 kun Jupitero.
Petőfibánya
Historio
Dum la ferepoko keltoj vivis tie. Dum la historio la setlejo apartenis al Lőrinci. La minejo pri lignito funkciis inter 1945-1965. Petőfibánya ricevis memstarecon en 1989.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto.
3484 Neugebauer
3484 Neugebauer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
80008 Danielarhodes
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj astronomoj Luciano Tesi kaj Andrea Boattini elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la italan kemian inĝenierino Daniela Bargellini-Rhodes, scienca esploristinon. Ŝi estis elektita Membrino kaj Katedro de la Konsilantaro de la Eŭropa Organizo pri Molekula Biologio kaj, de 2007, estis Anino de la Reĝa Societo de Londono.
3484 Neugebauer
Nomo
Ĝia nomo honoras la austrodevenan familion "Neugebauer". De tiu familio, estas la aŭstra matematikisto Otto Eduard Neugebauer, ties filo la usona astronomo Gerald Neugebauer, kaj la usona terfizikistino Marcia Neugebauer.
P. J. Makkinje
Pieter Jacobus MAKKINJE (naskiĝis la en Hago, mortis dum la dua mondmilito) estis nederlanda kontoristo kaj esperantisto. Li estis aktivulo en la haga distrikto de Federacio de Laboristaj Esperantistoj (FLE).
Makkinje tradukis la libron Koelie (Kulio) de Madelon Székely-Lulofs en Esperanton (eldonita de FLE en Amsterdamo ĉirkaŭ 1939) kaj estis ano de la Literatura Komitato de FLE.
Komunumoj de Ain
Jen listo de la 419 komunumoj de la franca departemento Ain.
Sciiga rubando
Sciiga rubando estas mallonga peco de rubando faldita kiel buklo, aŭ ties prezentado, uzita en Usono, Kanado, Aŭstralio kaj aliaj partoj de la mondo por sciigi, ke la portanto subtenas ian aferon.
La ruĝa rubando estas internacia simbolo kontraŭ aidoso.
La signifo de la rubando dependas de ties koloro. Multaj grupoj elektis rubandojn kiel simbolo de subteno aŭ sciigo kaj tial ofte pluraj grupoj uzas la saman koloron. Kelkaj grupoj povas uzi pli ol unu koloro. Tiel ruĝa aŭ bluverda rubando simbolas misuzon de substancoj kaj purpura aŭ blanka rubando alchajmeron.
Sciigaj rubandoj estas ofte fiksitaj al vestaĵoj aŭ kravatoj aŭ volvitaj ĉirkaŭ antenoj. Dum specialaj eventoj pli larĝaj rubandoj povas esti volvitaj ĉirkaŭ arboj aŭ mastoj.
Rubandoj estas ankaŭ uzataj kiel simboloj de funebro. Tiel multaj portis nigrajn rubandojn post la masakro de Virginia Tech.
Kritiko
La disvastiĝo de sciigaj rubandoj estis kritikita kiel formo de forlaso, kiu permesas al homoj montri subtenon sen ia peno pri mono aŭ tempo.
Roland Hoffmann
Roland HOFFMANN (naskiĝinta la en Brieg, nun Brzeg en Pollando) estas protestantisma teologo germana kaj retiriĝinta landa episkopo de la Evangelia Eklezio en Turingio.
Kariero
Roland Hoffmann deĵoris inter 1965 kaj 1976 kiel paroĥestro en Großbreitenbach antaŭ ol transpreni en la jaro 1976-a la oficon de superintendanto de la superintendatujo Dermbach en la turingia Rhön-regiono. En 1988 finfine li nomumitis supera eklezikonsilisto por la inspektotujo sud (Kreiskirchenamt Meiningen) de la landa eklezio. En 1992 li elektitis posteulo de Werner Leich kaj ekrezidis en Eisenach; tiufunkcie (landepiskopece) li restis ĝis retiriĝo en 2001. Lia posteulo iĝis Christoph Kähler.
UTC+02:00
Tiu tempo uzatas en:
Centreŭropa Somera Tempo
Časové pásmo
ISO 3166-2:PT
ISO 3166-2:PT estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Portugalion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>PT</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Portugalio. La dua parto estas du ciferoj.
La kodoj ekde la unua publikigo en 1998 restis senŝanĝaj.
Schmücke
Schmücke estas setlejo kie konsistas el gastejo kun noktrestadejo kaj vetermezura stacio ĉe Rennsteig en la Turingia Arbaro. Ghi apartenas al Gehlberg, urbokvartalo de Suhl, Germanio.
Klimato
En la 2009-a jaro Schmücke estis - kun 1292 sunaj horoj - la plej malsuna loko en Germanujo. Samtempe nenie alie en Turingio pluas pli ol en Schmücke (pojare 1288,3 mm).
Historio
Kie la Salzmannstraße, la malnova komerca vojo de Elgersburg al Suhl, transpasis Rennsteig kaj transverse sekcas la Hamburger-straton inter Oberhof kaj Frauenwald, troviĝis jam frue modestaj dometaĉoj protektadaj.
La unua endokumenta mencio estis en 1516 (la nomo Schmücke venis nur poste), kiam tie ĉi estis dometo el bretoj nomita Schneehaus. En 1812 la domposedantoj ekrajtis gastigadi. En 1823 oni komencis konstrui fortikan kaj stabilan domon, kiu ricevis en 1851/52 noktrestadĉambron kaj manĝosalonon. Tiam farmis la tuton Johann Friedrich Joel, kiu estis turingia originalulo kaj pri kiu cirkuladis multaj onidiroj kaj anekdotoj.
La ekfloro turisma de proksima Oberhof pozitive sentitis ankaŭ en Schmücke. Oni eĉ instalis poŝtejon surloke! Je la fino de la Dua mondmilito la domo ege damaĝitis. En 1954/55 oni rekonstruis kaj pligrandigis ĝin. Ĝi ekservis kiel feria hejmo. Hodiaŭ ĝi estas hotelo en privata posedo kaj estas frekventita de multaj migrantoj, biciklistoj kaj skikurantoj.
54288 Daikikawasaki
54288 Daikikawasaki estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daiki Kawasaki, plej maljua nepo de la malkovrinto.
104698 Alvindrew
104698 Alvindrew estas tre malgranda sed tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Benjamin Alvin Drew, kiu flugis en du kosmopramaj misioj al la Internacia Kosmostacio kiel fakulo de misio. Li restis pli ol 25 tagoj en la kosmo kaj faris du.
27503 Dankof
27503 Dankof estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Komputeko
Komputeko (mallongigo de "Prikomputila terminokolekto") estas reta projekto de E@I, kiu celas kunigi la pri-komputilajn terminojn de diversaj vortaroj, por plifaciligi la aliron al kaj la komparon inter la diversaj vortaroj, kaj tiel stimuli ĝustan lingvouzon kaj kontraŭi la uzadon de (ofte fuŝa formo de) usonangla termino. Ĝi nuntempe estas seplingva (Esperante, angle, nederlande, germane, france, hispane, kaj pole), sed celas plivastiĝi al kiel eble plej multaj lingvoj. Jam ekzistas unua varianto kun kelkaj aliaj lingvoj.
La Esperantaj vortaroj kaj vortlistoj, sur kiuj baziĝas la Komputeko, estas la Komputada Leksikono, ReVo, PIV (PIVE, 2020 ), la Interreta Vortareto de FEL, la Teknika Vortaro Pol-Esperanta, la Pekoteko, la Komputila Vortolisto kaj Nederlanda-Esperanta vortaro.
Ĝi ankaŭ konsideras la terminologion uzatan en la Vikipedio.
La iniciatinto de la projekto, Yves Nevelsteen, interalie aliĝis al la esperantigaj tradukskipoj de OpenOffice.org, Ipernity kaj Drupalo kun la celo disponigi la konkludojn de tiuj ĉi skipoj al pli granda rondo pere de la Komputeko.
Plibonigo de la lingvouzo de la esperantistaro
Tro ofte esperantistoj uzas anglajn terminojn, simple ĉar ili ne konas, nek facile retrovas taŭgajn terminojn en Esperanto. Tiuj terminoj tamen ekzistas, ni ilin do uzu.
Protekti lingvojn kaj kulturojn
La projekto Komputeko ne nur celas esperantistojn. Ĝi volas doni al tradukistoj, ĵurnalistoj, verkistoj kaj aliaj interesitoj plurlingvan referencoverkon pri komputilaj terminoj el aŭ al siaj gepatraj lingvoj.
En la nederlanda lingvo, ekzemple, ja ekzistas retaj fakvortaroj pri komputilaj vortoj. Tamen plej multaj retejoj celas nur klarigi la terminojn kaj ne vere zorgas pri fontindikoj, alternativoj kaj korekta skribmaniero. Komputeko volas esti konstante ĝisdatigita profesie uzebla retejo kiu helpas interesitojn uzi ĝustan lingvon.
Fontoj por tradukoj al Esperanto
Ĉefaj fontoj de Komputeko estas:
László Péterfi
PÉTERFI László [pe:terfi] estis hungara profesoro, bibliotekisto naskita la 3-an de junio 1788 en Sóvárad kaj mortinta en oktobro 1848 en Borosbocsárd. Lia nobela antaŭnomo estis kibédi.
Maine-et-Loire
Maine-et-Loire [men' e lŭar'], esperante Majno kaj Luaro aŭ Majno-Luario, estas departemento el okcidenta Francio, en la regiono Luarlandoj. La departemento konsistas ĉefe el la historia Anĵuo ĉirkaŭ la urbo Angers (Anĝevo). Ĝia nomo venas el du riveroj: la Majno kaj la Luaro.
László Péterfi
Biografio
László Péterfi studis en Marosvásárhely, poste li fariĝis bibliotekisto de Biblioteko Teleki. En 1810 kiel guvernisto de filoj de grafo Maximilian Degenfeld li studis matematikon kaj fizikon en gemanaj universitatoj. Li instruis en 1826 en ĉeflernejoj de Sárospatak, en 1829 de Nagyenyed. En 1848, kiam li iris al Borosbocsárd, la insurekciintaj rumanoj mortigis lin.
Maine-et-Loire
La tuta departemento enhavas 250 komunumojn.
Geografio
La departementon trafluas pluraj riveroj: Mayenne kaj Sarthe, kiuj ambaŭ donas la nomojn al la najbaraj departementoj, kaj kiuj kuniĝas en la Maine (Majno) kiu finiĝas post trairo de Angers en la Luaro, plej granda rivero de Francio.
Säyneinen
Säyneinen (Säyneis) estas eksa komunumo de Finnlando. Ĝi situas en provinco Norda Savonio. La komunumo Säyneinen estis ligita al Juankoski en 1971. La terareo de la komunumo estis. La 31-an de decembro 1969 la komunumo havis 2,251 loĝantojn.
Bonodora hopeo
La bonodora hopeo (Hopea odorata), aŭ loke takian, estas plantospecio en la familio de dipterokarpacoj. Tiu orientalisa arbo troviĝas en Bangladeŝo, Kamboĝo, Barato, Laoso, Malajzio, Birmo, Tajujo, kaj Vjetnamujo. Ĝi estas granda arbo kiu atingas alton de 45 m kaj kies trunkbazo povas havi diametron de 4,5 m. Ĝi vegetas en arbaroj, prefere apud riveroj, ĉe altitudoj inter  0 kaj  600 m. En ejoj kiaj  Okcidenta Bengalujo kaj  Andamanoj ĝi ofte estas plantata kiel ombroriĉan arbon. Aprezata por sia ligno, ĝi estas endanĝerigata en sia natura medio.
Tradicioj
En Tajujo ekzistas la kredo ke ĝi estas loĝata de fantomo, Damo Takian.
Ordinara kastaneo
Ordinara kastaneo aŭ kultiva kastaneo (Castanea sativa) estas specio de kastaneo el la familio de la fagacoj, indiĝena en suda Eŭropo kaj en Malgranda Azio, kaj vaste kultivata ĉie en la mezvarmaj regionoj de la mondo. Granda, longeviva foliarbo, ĝi produktas manĝeblan frukton, la kaŝtanon aŭ maronon, kiu estas uzata en kuirado ekde la antikvaj tempoj.
Nomo
La arbospecio estas komunue nomata "kastaneo", "kaŝtanarbo", "kaŝtanujo", aŭ "dolĉa kaŝtanujo" por diferencigi ĝin de la hipokastano aŭ ĉevalkastaneo (Aesculus hippocastanum), al kiu ĝi estas nur fore parenca. Angle oni i.a. nomas ĝin Spanish chestnut (hispana kastaneo) Portuguese chestnut (portugala kastaneo) kaj marron (franca por "kaŝtano"). La latina sativa signifas "kultivata de homoj".
Priskribo
La ordinara kastaneo atingas alton de 20–35 m kaj trunkodiametron de 2 m. La arboŝelo ofte havas ret-forman ŝablonon kun profundaj sulketoj aŭ fendetoj kurantaj helikforme en ambaŭ direktoj supren laŭ la trunko. La oblongaj-lancetformaj, okulfrape dentataj folioj estas 16–28 cm longaj kaj 5–9 cm larĝaj.
La floroj de ambaŭ seksoj estas produktataj en 10–20 cm longaj, vertikalaj amentoj, la masklaj floroj en supre kaj la femalaj floroj sube. En la norda duonsfero, ili aperas en malfrua junio ĝis julio, kaj antaŭ aŭtuno, la inaj floroj evoluas en dornajn kupulojn malinstigantajn predantojn de la semo kaj enhavantajn 3-7 brunetajn nuksojn kiuj estas liberigataj dum oktobro. Kelkaj kulturvarioj ("Marron de Lyon", "Lumturo" kaj kelkaj hibridoj) kupule produktas nur po unu grandan nukson, prefere ol la kutimaj du-ĝis-kvar nuksojn de manĝebla, kvankam pli malgrande dimensio.
La arbospecio postulas mildan klimaton kaj adekvatan humidon por bona kreskado kaj abunda nuksorikolto. Ĝia jaro-kresko (sed ne la resto de la arbo) estas sentema al malfrua printempo kaj fruaj aŭtunfrostoj, kaj ĝi estas maltolerema al kalko. Sub arbarkondiĉoj, ĝi sufiĉe toleras moderan ombron.
La folioj disponigas manĝaĵon por kelkaj bestoj, inkluzive de papilioj kiaj ekzemple Coleophora anatipennella (Coleophoridae, noktopapilioj).
Uzado
La arbo estas populara elekto por pejzaĝkreado en Anglujo, precipe dum la 18-a kaj 19-a jarcentoj. La ordinara kastaneo estis verŝajne enmetita en la regiono dum la romia okupo, kaj multaj maljunegaj ekzemploj estas registritaj. Pli freŝdate, la specio estis plantata kiel stratarbo en Anglujo, kaj ekzemploj povas esti vidata precipe en la londona distrikto Islington.
Arbo kultivata ekde semo povas bezoni 20 da jaroj aŭ pli antaŭ ol ĝi portas fruktojn, sed transplantitaj kulturvarioj kiaj ekzemple 'Marron de Lyon' aŭ 'Lumturo' povas komenci produktadon ene de la kvin jaroj post la plantado. Ambaŭ kulturvarioj portas fruktojn kun ununura granda kaŝtano, prefere ol la kutimaj du-ĝis-kvar pli malgrandaj kaŝtanoj. La ornama kulturvario C. sativa 'Albomarginata' estas akirinta la "Dekoracion de Ĝardena Merito" de la Reĝa Hortikultura Societo.
La ordinara kastaneo estas listigata kiel unu el la 38 substancoj uzataj por prepari la Baĥ-florkuracilojn, speco de alternativa medicino iniciatata por ĝia efiko por la sano. Tamen laŭ Cancer Research UK (kancera esplor-organizaĵo en Britujo), "ekzistas neniu scienca pruvo ke florkuraciloj povas kontroli, kuraci aŭ malhelpi iun ajnan specon de malsano, inkluzive de kancero".
Manĝaĵo
La krudaj nuksoj, kvankam manĝeblaj, havas haŭton kiu estas adstringa kaj malagrabla por manĝi kiam ankoraŭ humida; post sekiĝado dum certa tempo la maldika haŭto perdas sian adstringecon sed ĝi estas pli bone forigata por gardi nur la blankan frukton sube. Seka kuirado en forno aŭ fajro normale helpas por forigi tiun haŭton. Kaŝtanoj estas tradicie rostataj en siaj fortaj brunaj ŝeloj post forigado de la dornaj kupuloj en kiuj ili kreskas sur la arbo; la ŝeloj estas senŝeligataj kaj forĵetataj kaj la varmaj kaŝtanoj plonĝataj en salon antaŭ manĝi ilin. Rostitaj kaŝtanoj estas tradicie vendataj en stratoj, merkatoj kaj foiroj de stratvendistoj kun portebla aŭ fiksa fajrkorbo. La haŭto de krudaj senŝeligitaj kaŝtanoj povas esti relative facile forigata rapide brogante la nuksojn post entranĉado per krucfendo. Post kuirado, la kaŝtanoj akiras dolĉan guston kaj farunan teksturon ne diferenca al tiu de la batato. La kuiritaj nuksoj povas esti uzataj por plenigado de kokaĵo, kiel legomo aŭ en nuksofritaĵoj. Ili ankaŭ povas esti uzataj en sukeraĵoj, pudingoj, desertoj kaj kukoj. Ili estas uzataj por faruno, panofarado, cerealanstataŭaĵo, kafanstataŭaĵo, densiganto por supoj kaj aliaj kuiraduzoj, same kiel por grasigado de materialoj. Sukero povas esti ekstraktata de ili. La korsika sortimento de polento (nomata pulenta) estas farita kun kaŝtanfaruno. Loka sortimento de korsika biero ankaŭ uzas kaŝtanojn. La produkto estas vendata kiel dolĉigita pasto miksata kun vanilo aŭ kaŝtanokremo (crème de marron), dolĉigata aŭ nedolĉigata kiel kaŝtanopureo (purée de marron), kaj kiel kanditaj kaŝtanoj (marrons glacés). En Svisujo, ĝi ofte estas surtabligata kiel vermicelles. La romiaj soldatoj ricevis kaŝtanavenkaĉon antaŭ enirado de batalo. Foliinfuzaĵoj estas uzataj je spiraj malsanoj kaj estas populara kuracilo por kokluŝo. Hararŝampuo povas esti produktata de folioj kaj fruktoŝeloj.
Ligno
Tiu arbospecio estas tre bone adaptata al kopsado, kiu daŭre estas praktikata en Britujo, kaj produktas bonan kultivaĵon de taninriĉa ligno ĉiujn 12 ĝis 30 jarojn, depende de intencita uzo kaj loka kreskorapideco. La tanino igas la junan kreskantan lignon daŭreman kaj rezisteman por subĉiela uzo, tiel ĝi taŭgas por fostoj, palisoj kaj bariloj. La ligno havas helan koloron, kaj estas malmola kaj forta. Ĝi estas uzata por fari meblaron, barelojn (foje uzata por aĝigi balzamvinagron), kaj tegmentotrabojn precipe en suda Eŭropo (ekzemple en domoj de Alpuĥaro (Hispanujo), en suda Francujo kaj aliloke). La konstruligno havas densecon de 560 kg/m3, kaj pro ĝia fortikeco en grunda kontakto estas ofte uzata por eksteraj celoj kiel ekzemple bariloj. Ĝi ankaŭ estas bona brulligno, kvankam ne preferata por kamenoj ĉar ĝi tendencas kraĉi. Tanino estas trovata en la sekvaj proporcioj sur 10%-humidbazo: ŝelo (6,8%), ligno (13,4%), kaŝtanoŝeloj (10-13%). La folioj ankaŭ enhavas taninon.
Strabiĉovo
Strabiĉovo (ukraine, rutene kaj ruse Страбичово, Strabičovo, Mezőterebes [mezOterebeŝ]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1466. En 1910 vivis en Mezőterebes 2008 loĝantoj, (1580 rutenoj, 229 hungaroj, 19 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Strabiĉovo. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ekssklavo
Libertino, emancipita sklavo, ekssklavo, aŭ en latina origine liberatus estis sklavo al kiu iel oni koncedis la liberecon (sklavemancipo). Tiu nomigo estis uzata ankaŭ por la gladiatoroj liberigitaj de la imperiestro, post esti venkintoj de grandsukcesaj bataloj ĉu en amfiteatroj aŭ en la granda Koloseo de la Imperia Romo. La libertinoj ekzistas ĉe ĉiu sklavisma socio.
Status libertatis (stato de libero)
La homoj liberaj tiutempe estis aŭ ingenui (liberaj pro naskiĝo, jura kaj socia stato de de naskito libera, nome de tiu kiu, naskiĝinte el patro libera, estis mem libera) aŭ libertinoj (tiuj uloj kiuj estis liberigitaj el la laŭleĝa sklaveco = qui ex justa servitute manumissi sunt >
Liberigo
Estis diversaj manieroj por atingi la manumissio (liberigon: La ius praetorium, nome la pretora jurisprudenco, enkondukis novajn formojn de liberigo (manumissio), nome:
Se la sklavo liberigita estus pli ol tridekjaraĝa, li daŭrigis esti propraĵo (laŭ quiritaria leĝo) de sia mastro, se liberigita taŭgaforme (legitime, jŭsta et legitima manumissione), li fariĝis civis Romanus (romia civitano): se ankaŭ nur unu el tiuj kondiĉoj mankus, tiam li fariĝis latinus, kaj en certaj kazoj nur peregrinus dediticius (eksterlandano submetita]
Manumissio (ŝanĝo de propraĵrajto kun liberigo)
Tio estis la rezigno de la mastro al proprado kiun li havis sur la eksa sklavo. La termino indikis la potestas (povon): en la prajuro ĝuste "potestas oni diris manus, ankaŭ se jure estis nomata dominica potestas (mastra povo).
Origine la sklavojn oni laŭleĝe liberigis ja jes, sed laŭmaniere ke ili ne fariĝu cives Romani, kaj por ke ili restu ankoraŭ fakte sklavoj; sed iu pretoro pliposte ilin ekprenis sub sia protekto kaj defendi ilian liberon, kvankam ne igante ilin cives Romani (romiaj civitanoj).
La Lex Iunia Norbana disciplinis tiun ambiguan praktikan pozicion de la sklavoj liberigitaj, se fakte neliberigitaj.
Kaio Junio Norbano, Romia konsulo, estas eĉ hodiaŭ memorigata pro lia leĝo Lex Junia Norbana (44 a.K. ĉirkaŭ): per tiu leĝo, eble unuafoje en la homa historio, al la sklavo estis rekonita la eblon povi fariĝi efektive homo libera, ankaŭ se kun iuj lmigoj.
La Lex Junia Norbana donas al la sklavoj socian status (staton); tiuj estis nomitaj Latini Juniani: latini (latinoj), diras juristo Gaio, ĉar ili estis metitaj samnivele de la kategorio de latinoj, kaj Juniani (junianoj) ĉar la Lex Junia donis al ili titolon al libero dum antaŭe ili daŭrigis esti sklavoj ex jure Quiritium, nome minimume protektitaj de la leĝoj.
La gefiloj de libertinoj estis ingenui (liberaj pro naskiĝo), sed ili ne povis akiri nobelajn titolojn; kaj la posteularo estis foje insultita pro ĝia servista origino. Nur en tria generacio la gefiloj de libertinoj povis ekĝui veran liberon.
Rilatoj de libertino kun patronus
Post la manumissio, la mastro (dominus) fariĝis patronus, nome protektanto de la libertino.
La novaj ligiloj kuntrenis la reciprokan devon rilate la nutraĵojn, la devon flanke de la libertino garantii korveojn (operae) kaj aliajn servojn Inter la devoj de libertino estis antaŭvidita ankaŭ la obsequium (respektemo al la patronus inkludanta la matenan salutatio = saluton), kaj la bona = bonaĵojn (la rajto de la patronus heredi se la libertino mortas senfila post la manomissio). Por la libertino malfidela estis antaŭvidita la revocatio in servitutem (rekonduko al la sklaveco), dum la patronus povis esti senigita de siaj mastraj rajtoj se forgesanta siajn nutraĵajn devojn favore de la libertino kaj se akuzita de mortiga krimo aŭ se li celis akiri nelicajn gajnojn per korvejoj de la libertino. .
La ŝtato tamen timis ekscesan liberigon de sklavoj ĉar tiuj fine finiĝis en la pleba maso, ĉiutage nutrita ŝtatelspeze. Pro tiu la rilatoj inter sklavoj kaj libertinoj ne devis superi la 5%.
Kroma limigo estis: sklavo ne povis esti liberigita antaŭ la dekokjariĝo dum ankaŭ la mastro ne rajtis tion allasi se ne post la tridekjariĝo.
Rajtoj de libertinoj
Libetino povis plenumi ekonomiajn aktivecojn sendependajn sed la mastro (patronus) rajtis ĉiam pretendi korveojn en siaj bienoj aŭ loĝejoj, aŭ postuli donacojn okaze de de festoj.
Kutime la libertinoj daŭrigis loĝi ĉe la mastra domo.
Aŭgusto Cezaro pusiĝis ĝis permesi geedziĝojn inter liberuloj kaj libertinoj. Imperiestro Tiberio donis la romian civitanecon al libertinoj fajrobrigadanoj kondiĉe ke ili rekrutiĝu en la armeo. Imperiestro Klaŭdio koncedis romian civitanecon al libertinoj kiuj rigus komercajn ŝipon, Nerono la samon faris por la libertinoj kiuj instalus bakejojn.
En la nomscienco libertino prenas la praenomen (familian nomon) kaj nomen gentilicium (nobelgentan nomon) de patronus; la kromnomo restas la malnova nomo de la sklavo. Antaŭ la kromnomo estas indikita, genitivforme, la familia nomo de sia eksa mastro kiu pro tio fariĝis lia patronus, sekvata de la vorto libertus, mallogigita en “lib”(rtus), Ekzemple: Caius Iulius C. lib(ertus) Hermes estas la libertino de ''Caius. Iulius (Kaio Julio) kiu, en stato de sklavo, nomiĝis Hermes''.
Konsideroj
El ĉio tio oni povas kompari la sklavecon en Romo kun la sklaveco en Grekio: Laŭ la grekoj la sklaveco estas natura kondiĉo en kiu oni restadis la tutan vivon. En Romo ĝi estis rezulto de malfavoraj cirkonstancoj, el kiu eblas eliri. Tamen ne unu afero ili akordas, en la malpermeso de la sklavo (Grekio) kaj libertino (Romo) de aliro al publikaj ŝarĝoj.
La kristana eklezio ĝenerale ne kriis kontraŭ la sklaveco, sed agadis en la eno de la koncepto mem: la sklavo estas homo samrajta kiel ĉiuj, do kun li la mastro kondutu respektante la homan dignon (vidu la Paŭlan epistolon al Filemono. Nome kristanismo vakigis la juran forton de la leĝo de klaveco por fine ĝin aboliciigi.
Provo estu pri tio ke eĉ sklavo elektiĝis, en Romo, papo: Kaliksto la 1-a kun la “F” (Fugitivus = aklavo forfuĝanta el sia mastro) markita en la frunto.
Futbala Mondpokalo 1950
La 4-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 24-a de junio kaj la 16-a de julio 1950 en Brazilo. Urugvajo gajnis la pokalon, kaj Brazilo estis en dua pozicio. Finalo ne ludiĝis en ĉi tiu mondpokalo. Svedio estis en tria pozicio, kaj Hispanio en kvara pozicio.
Evangelisches Ratsgymnasium Erfurt
Evangelisches Ratsgymnasium (tradukite: Evangelia Konsilantargimnazio) estas tradiciriĉa humanisma gimnazio en Germanujo. Krom Edith-Stein-lernejo ĝi estas la dua lernejo en Erfurto en posedo eklezia kaj troviĝas en la centro de la urbo.
Futbala Mondpokalo 1958
La 6-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 8-a de junio kaj la 29-a de junio 1958 en Svedio. Brazilo gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Svedio. La finalo okazis en Stokholmo. Francio estis en tria pozicio, kaj Okcidenta Germanio en kvara pozicio.
Evangelisches Ratsgymnasium Erfurt
Historio ĝis la fermo
La evangelia gimnazio en la turingia ĉefurbo fonditis, kontraŭ ĉefepiskopa protesto, en 1561 en la eksa aŭgustena klostro - ĝuste tie, kie Marteno Lutero estis fariĝinta monaĥo. Kiel unua lernejestro vokiĝis Paul Dumerich. Alia influa instiginto de la lernejofondo estis Matthäus Dresser. Ĝis la fondiĝo de la jezuita mezlernejo, krom infanoj el protestantaj familioj oni allasis ankaŭ katolikojn. Kiam en 1664 la urbo Erfurto perdis sian aŭtonomion al la Majencanoj, la urba konsilantaro tamen povis konservi sian influon sur la kontinue evangelia lernejo.
Post la fermo de la Universitato de Erfurto (1816) la Konsilantargimnazio iĝis ŝajne la plej altkvalita kleriginstitucio en la tuta urbo! En la jaro 1820 la prusa registaro nuligis la tian gimnazion, enkondukante samtempe sesklasan novhumanisman tipon surbaze de la Humboldta instruadkoncepto. La Reĝa Gimnazio malfermiĝis en la strateto Eichenstraße por esti translokota mallongan tempon poste en la konstruaĵon de la iama jezuita kolegio. Proprietulo restis la urbo Erfurto, supera publika instanco estis sole la reĝa registaro.
Futbala Mondpokalo 1958
Partoprenantoj
Eŭropo (12 teamoj): Austrio, Anglio, Hungario, FRG, Sovetunio, Nord-Irlando, Kimrio, Francio, Ĉeĥoslovakio, Skotlando, Svedio kaj Jugoslavio.
Evangelisches Ratsgymnasium Erfurt
Historio ĝis la fermo
Ekde 1844 oni ekaranĝis gimnastikadon praktikotan sub libera ĉielo; komence antaŭ la Schmidtstedter-pordego kaj poste, pro la fervojkonstruadoj, antaŭ la Andreo-pordego. Multe pli malfrue tereno situanta okcidente de la lerneja korto akiriĝis kaj transformiĝis en decan gimnastikejon. En 1868 fariĝis naŭ klasoj kaj eĉ paralelaj por solvi la problemon de pligrandiĝinta nombro da lernantoj. La lingvoj estis instruataj laŭ jena ordo: la latina, la franca, la malnovgreka, la hebrea - la laste menciita kompreneble nur por la aspirontoj al teologio. La lerneja vivo dokumentiĝis kun klarigantaj statistikoj en ĉiujare publikigota jarraporto.
La urbo Erfurto konstruigis por la konsiderinde plimultiĝintaj aĝogrupoj mezlernejon tute novan en la Schiller-strato (videalvide al la preĝejo Sankta Tomaso), kiu solene inaŭguritis la 3-an de julio 1896. Tiam, krom la lernejestro, en la mezgrada lernejo agis plenumante oficon dekok instruistoj plus kelkaj helpuloj. La 396 lernantoj dividiĝis en protestantoj (70%), katolikoj (je kvinono) kaj judoj (je dekono).
Post la unua mondmilito oni ŝanĝis la malnovan nomon por "Ŝtata Humanisma Gimnazio Erfurta", en 1938 por "Ŝtata Langemarck-Gimnazio". Sub soveta administracio fariĝis ankoraŭ nomŝanĝo je "Thomas-Müntzer-Gimnazio", antaŭ ol oni definitive fermis ĝin en 1950.
Futbala Mondpokalo 1958
Partoprenantoj
Norda kaj Centra Ameriko (1 teamo): Meksiko.
Evangelisches Ratsgymnasium Erfurt
Post la remalfermo en 1992
Post la germana reunuiĝo, asocio de eksaj lernantoj kaj favorantoj sub la gvidado de Werner Seydlitz klopodis ĉe la urbo pri la reinstalo. Post kiam la urbaj aŭtoritatuloj la neceson de proponita tradicia humanisma gimnazio laŭte neis, oni akiris la fidon kaj la subtenantan respondecon de la Erfurta Evangelia Ekleziaro (Kirchenkreis Erfurt). Meze en la urbocentro apud la kirko de la Predikantoj cediĝis fare de la urbestraro taŭgega loko; solena remalfermo faritis per diservo en la 29-a de aŭgusto 1992 kaj en 1998 la turingia ministro pri instruado aprobis la lernejon oficiale. La sekvontan jaron, apud la fame konata katedralo, malfermiĝis moderna gimnastikhalo nomita Domsporthalle (Katedralsporthalo). Ekde 2003 iama hotelo, kiu poste estis la "Ejo de la germana-soveta amikeco", aldoniĝis al la lernejkomplekso ĉe la rivereto Breitstrom. Finiĝis la aŭtunon de la jaro 2010a ampleksaj renovigoj de la malnova kompleksoparto kaj de la lerneja korto tiamaniere, ke nun ekbrilas la tuta instruadejo!
La 1-an de januaro 2011 ekresponsis pri la gimnazio la "Evangelia lernejfondaĵo en Meza Germanio", filio de Evangelia lernejfondaĵo (EKD). La 9-an de decembro 2011 la lerneja komunumo festis solene la 450-an datrevenon fondiĝan.
Futbala Mondpokalo 1958
Partoprenantoj
Suda Ameriko (3 teamoj): Argentino, Paragvajo kaj Brazilo.
Evangelisches Ratsgymnasium Erfurt
Aktuala instruado
Ĉiuj eklernas la lingvojn latinan kaj anglan jam dum la kvina klaso, elektinte la latinan respektive la anglan unuagrada lingvo kun pli multe da lecionoj ĉiusemajne. Dum la 9-a klaso la lernantoj decidas lerni alternative la helenan aŭ la francan. Nedevige oni povis suplemente ellerni aliajn lingvojn. Pliperfektiĝrondoj faklingvaj estis ekz. pri la porkomerca angla kaj pri la franca por turismaĵoj. Por gepatroj scivolemaj oni ofertis pliperfektiĝon en la latina.
Eklezia membreco de la lernantoj ne postuliĝu kiel premiso. Estas pagenda regula lerneja kotizo diferencigata laŭ la gepatraj salajroj kaj eventuale laŭ la nombro de la gefratoj frekventintaj aŭ frekventantaj la saman lernejon. Dum la lerneja jaro 2017/18, sub la estreco de s-ro Miĥaelo Friese, 46 geinstruistoj estas zorgantaj pri 669 gelernantoj.
La lernejo kaj Esperanto
De la 6-a ĝis la 9-a de julio 2014 la gimnazio gastigis la 91-an Germanan Esperanto-Kongreson. Inter 2009 kaj 2018 okazis ankaŭ lingvokursoj en la Lingvo Internacia ĉe la gimnazio; tiu ĉi tradicio reprenitis en aŭtuno 2020. Je la komenco de la 20-a jarcento instruis tie ĉi la planlingvisto Ernst Beermann.
Alexandre Goulart
Li futbalis ĉe Shimizu S-Pulse.
Denis Mukwege
Denis MUKWEGE (naskiĝis la 1-an de marto 1955 en Bukavu, Belga Kongo, nuntempe la Demokratia Respubliko Kongo) estas konga ginekologo kaj aktivulo.
Li fondis la Hospitalon Panzi en Bukavu, kie li nuntempe laboras, kaj specialiĝas en la traktadon de virinoj kiuj estis perfortitaj de la ribelemaj fortoj. Li probable iĝis la ĉefa spertulo de la mondo pri la riparado de la interna fizika damaĝo kaŭzita pro grupa seksperforto. Traktis al pluraj miloj da virinoj ekde la milito de la jaro 1998 en Demokratia Respubliko Kongo, iuj de ili pli ol unu fojon, kaj realigis ĝis maksimumo dek kirurgiojn dum la tago en siaj 18 ĉiutagaj laborhoroj. La pacientoj alvenas al la hospitalo, kelkfoje nudaj, kaj ĝenerale kun sangado kaj perdo de urino kaj fekaĵoj.
Originoj kaj studoj
Li estas filo de evangelia pastro pentekosta. Li realigis siajn bazajn studojn en la Reĝa Ateneo de Bukavu kaj poste siajn sekundarajn studojn en la Mezlernejo Bwindi de Bukavu, kie li akiris la diplomon en biokemio en 1974. Post du jaroj en la Politeknika Fakultato de la Universitato de Kinŝaso, li enskribis sin en la Fakultato de Medicino de la Universitato de Buyumbura en la jaro 1976.
Vidu ankaŭ
La Imperio de la silento, filmo pri milito en D.R. Kongo
Eksteraj ligiloj
[https://eo.globalvoices.org/2019/07/4846/ La filmo “La viro kiu riparas la virinojn. La kolero de Hipokrato» malpermesita en Demokratia Respubliko Kongo - Filmo pri genekologo kiu savas seksperfotitajn virinojn en orienta Kongo], Global Voices en Esperanto, la 25-an de julio 2019.
Franz Tumler
Franz Ernest Aubert TUMLER (naskiĝinta la en Bozen-Gries, mortinta la  en Berlino) estis aŭstra verkisto. En multaj verkoj li temigas intensan rilaton al la patrujo Sudtirolo, kie oni nomas lin "patro de literaturo".
Vivo
Kiam la patro, gimnazia instruisto kaj lingvikisto, mortis en 1913, la tuta familio transloĝiĝis en Supran Aŭstrion. Tie Tumler laboris diversloke kiel bazlerneja instruisto. Ekde la 1950-aj jaroj li vivis en la germana ĉefurbo.
Tiaj kuntekstoj estas por taŭga interpreto de la tumleraĵoj tre gravaj. Nur antaŭ tia fono oni povas kompreni la intensecon per kiu li engaĝiĝis post la milito, en diversaj literaturaj ĝenroj, pri interkompreno reciproka, bona komunikado, verecserĉado, verecovido kaj artista respondeco. Post 1945 Tumler kreis multtavolan poetikan koncepton kaj trovis propran stilon, kiu deziras kapti la polifonian multaspekthavecon de la ĉirkaŭaĵoj. En la prozaĵoj de la 1950-aj jaroj, inter ili la romanoj Ein Schloß in Österreich (1953) kaj Der Schritt hinüber (1956), li okupiĝis pri la demandoj de identectrovo kaj fremduliĝo post la milita tempo. Li pli kaj pli ekmalŝatis la figuron de ĉionsavanta aŭtoro: rompoj en la vera mondo egalu rompojn en la rakontadstrukturo. Per tia metodo de plurdimensia rakontado la aŭtoro atingu altan gradon da objektiveco kaj aŭtentikeco.
En la 1960-aj jaroj estiĝis la ĉefverkoj de li. La prozteatraĵo ''Volterra. Wie entsteht Prosa?'' (1962) realigis la poetikajn maksimojn antaŭe teorie prezentatajn. La rakonto Nachprüfung eines Abschieds (1961) antaŭokuligis la fiaskon de paro de du homoj pro neparolkabaklo kaj komunikadrifuzo. Tiu temaro plievoluiĝas ĉe Autschreibung aus Trient (1965). Tiu ĉi romano regvidas la intertempe in Germanlando vivantan verkinton al la patrujo Sudtirolo. Tie li sukcese trovis, danke al dialogo kun partnerino (=dua rakontisto), kaj solvon por la privata amrilato kaj padon ireblan al la mio kaj al la repuŝitaj iama politikaj konvinkaĉoj.
Graveco
Per la monografio ''Das Land Südtirol. Menschen. Landschaft. Geschichte'' (1971) li kreis tre gravan kaj propran dediĉaĵojn al siaj patrujo. Krom la prozaĵoj li publikigis plurajn poematologiojn, i.a. Das Zerteilen der Zeit (1989), kiu brilegas per lirika precizeco! Ĝuste en pli malgrandaj poetikaj formoj Tumler evidentiĝis kiel majstro de lingva formuladarto.
Tumler estas moderna kaj maljuste tro malkonata aŭtoro de Germanlingvio. Li estis tre bona observanto kiu ĉiam kontrolis ĉu la prezentitaj aferoj, pensoj, bildoj estas aŭtentikaj. Por li estis hororo tro faciligi kuntekstojn aŭ eĉ falsi ion. De la leganto, aliaflanke, li postulas multon da pasiva atentemo.
Fonto
Huber, Leonhard: "Tumler, Franz Ernest Aubert", en: Microsoft Encarta 2007 Enzyklopädie, Microsoft Corporation, 2006 (DVD)
Riedli
Riedli estas diminutivo de la alemana vorto Ried, kies signifo estas marĉo. La esprimo estas uzata kiel loka nomo:
George Riebau
George Riebau estis librobindisto kaj librovendisto ĉe strato Blandford, Londono, kies metilernanto estis Michael Faraday en 1805 kiam li estis 14jaraĝa. Dum sia sepjara metilernanteco, Faraday faris bonan uzon de senpaga aliro al libroj kiujn lia dunganto malavare havigis al li.
Riebau ankaŭ ebligis al Faraday ĉeesti prelegojn de Humphry Davy pri kemio ĉe la Royal Institution; Faraday prenis notojn kiujn li poste montris al Davy kaj kiuj kondukis al li aliĝi al la RI, kiel starto de lia distinga scienca kariero.
Anguloficejo
Anguloficejo estas oficejo lokata en angulo de konstruaĵo. Anguloficejo estas rigardata kiel dezirinda ĉar ĝi havas fenestrojn en du eksteraj muroj, anstataŭ kutima oficejo kun nur unu fenestro aŭ eĉ neniom (oficejo senfenestra en angulo de konstruaĵo ne estas rigardata kiel "anguloficejo"). Ĉar anguloficejoj estas kutime donataj al la plej supraj administristoj de organizaĵo, institucio aŭ entrepreno, la termino aludas al la supraj oficoj administraj.
George Riebau
Multajn jarojn poste Faraday dediĉis libron al Riebau.
M6
Pri la aliaj signifoj de "M6" vidu artikolon M kun nombro.
M6 (Messier 6, aliaj indikoj — NGC 6405, OCL 1030, ESO 455-SC30) estas malfermita stelamaso en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ribatajada
Ĝi enhavas 111 loĝantojn (INE 11-2007). Ĝia teritorio havas 23,5 km² de etendo, pro kio ĝi havas loĝdensecon de 4,72 loĝantoj por km². La fakta loĝantaro pliiĝas klare semajnfine kaj dum feriaj periodoj.
Endormiĝa forpaso de Maria
(Itale: Dormizione di Maria)
En la kristanaj medioj estas dirata endormiĝo (el la latina:dormitio) la forpaso de Maria, patrino de Jesuo. La kompleta difino, tial, estas Endormiĝa forpaso de Maria.
Difino
La uzo de termino "endormiĝo" (dormitio) fondiĝas sur la tradicio, taksata objektiva de multaj kristanaj teologoj, laŭ kiu Maria ne estus mortinta, sed estus nur falinta en profundan dormon, post kiu ŝi estus ĉielenprenita. Tial la vento ŝajnas esti unusola.
Reale ke la Endormiĝo kaj la Ĉielenpreno estus la sama afero ne estas ĝusta. El la tempa vidpunkto temas pri du disigigeblaj eventoj: fakte multaj kristanaj eklezioj celebras du datrevenojn de tiu maria prerogativo.
La Katolika Eklezio celebras, ekzemple, du liturgiajn festojn kaj plue deklaris la Ĉielenprenon dogmo.
NGC 5015
NGC 5015 (aliaj indikoj — MCG -1-34-12, IRAS13097-0404, PGC 45862) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Endormiĝa forpaso de Maria
Difino
La 4 mariaj dogmoj (Patrino de Dio, Virgeco, Senmakula koncipiĝo, Ĉielenpreno) estas strikte ligitaj inter si kaj ne eblas rifuzi unu sen rifuzi la aliajn. Ankaŭ konservante tiun principon, tamen, en la teologiaj katolikaj medioj velas du teologiaj hipotezoj kiuj alfrontas unu la alian: Cetere la Apostola Kontitucio "Munificentissimus Deus", de papo Pio la 12-a, limiĝas nerevikeble prklami la dogmon de la Ĉielenpreno sen specifi ĉu Maria mortis aŭ ne.
Ĉi-rilate jen la precizaj vortoj de la konstitucio proklamanta la dogmon: "La Senmakula Patrino de Dio ĉiam virga Maria, fininte la kuron de la tera vivo, estis ĉielenprenita en korpo kaj animo." Nome, Maria estas ĉielenprenita kun la korpo kaj animo sendepende ĉu li mortis aŭ ne, kvankam li prizorgas rememori ke pri la morto de Maria kuras konstanta tradicio kiu fontas ankaŭ el la Patroj de la Eklezio.
NGC 5015
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Endormiĝa forpaso de Maria
Difino
Laŭ unu el la tradicio, la endormiĝo estus okazinta en Jerusalemo ĉirkaŭ unu jaron post la morto de Jesuo (do eble en 31 aŭ 34); la apostoloj estus do entombigintaj Marian, sed sekve ili estis trovintaj la tombon malplena, do senkorpa. Memorige pri tiu tradicia fakto leviĝas hodiaŭ en Jerusalemo du preĝejoj: tiu de la "Endormiĝo", sur la monto Ciono, en la loko kie estus akazinta la evento, kaj tiu de la tombo de Maria, en la valo de Cedron ne multe fore de la franciskana Baziliko de la morta angoro en Getsemano kaj en la sama loko kie estus okazinta la entombigo.
Alia tradicio subtenas, male, ke Maria estus vivinta ankoraŭ multajn jarojn post la morto de Jesuo, kaj ke endormiĝo estus alestiĝinta en monteta zono najbara Efezo, kien Ŝi translokiĝis sekvante Sanktan Johanon la Evangeliiston, (al kiu Jesuo ŝin konfidis - Johano 19, 27). .
Aliaj projektoj
KOMUNA:
Matthías Á. Mathiesen
'''Matthías Á. Mathiesen ''' (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1931, mortis la ) estis islanda politikisto, kiu havis la postenojn de financa, komerca, transporta kaj eksterafera ministroj. Filo lia estas eks-ministro Árni M. Mathiesen.
Valdecabras
Valdecabras (Valo de kaproj) estas vilaĝo de la regiono Kastilio-Manĉo de la nordo de la provinco Kvenko (Hispanio), konsiderita submunicipo apartenanta al la municipo Kvenko, el kies kerno distas 16 km, situa en la kerno de la komarko Campo de Ribatajada (Campichuelo).
Ĝi enhavas 64 loĝantojn (INE 2015). Plej parto estas maljunuloj. La fakta loĝantaro pliiĝas klare semajnfine kaj dum feriaj periodoj. Ne estas altaj aŭ grandaj loĝejoj, kaj restas ankoraŭ tenejoj por ŝafoj.
Endre Deák
Endre DEÁK [dejAk] rumania hungara instruisto pri muziko, lutisto. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 24-an de decembro 1952 kaj mortis Carei la 17-an de junio 2012. Li estis la pliaĝa frato de skulptisto Árpád Deák
Kariero
Endre Deák lutisto pristudis muzikon en Altlernejo de sia naskiĝurbo, poste en Kluĵo. De 1975 li laboris kiel instruisto, kulturorganzanto en Carei. Komence li estis rokmuzikisto, poste interpretisto de malnova muziko. Li fondis la muzikensemblojn Bugócsiga kaj Collegium (1977).
Seinsfeld
Seinsfeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
134180 Nirajinamdar
134180 Nirajinamdar estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Niraj K. Inamdar, kiu laboris kiel studento inĝeniero ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, kie li kondukis la preparan modeligon de kapablon en la disvolvo de la Iksradia Bidiga Spektrometro por Regolito konstuita far'de studentoj por la Misio de Asteroida Specimena Alvenigo OSIRIS-REx.
Kosuke Yamamoto
Kosuke Yamamoto (山本 康裕, n. ) estas japana futbalisto.
Futbala Mondpokalo 1938
La 3-a Vira Futbala Mondpokalo okazis inter la 4-a kaj la 19-a de junio 1938 en Francio. Italio gajnis la pokalon en la finalo kontraŭ Hungario. La finalo okazis en Parizo. Brazilo estis en tria pozicio, kaj Svedio estis en kvara pozicio.
Kosuke Yamamoto
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Albirex Niigata.
(14109) 1998 OM14
(14109) 1998 OM14 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Norman Rockwell
Norman ROCKWELL (naskiĝis en Novjorko, mortis  en Stockbridge, Masaĉuseco) estis usona pentristo. Dum 40 jaroj Rockwell desegnis la kovril-paĝojn de The Saturday Evening Post. Li ankaŭ estas konata pro sia 64-jara rilato kun la asocio Knabaj Skoltoj de Ameriko, dum kiu li produktis kovrilojn por ilia publikaĵo Boys' Life, kalendarojn kaj aliaj ilustraĵojn. Norman Rockwell mortis pro emfizemo. La Muzeo Norman Rockwell en Stockbridge posedas multajn el liaj verkoj.
Famkonataj estas liaj pentraĵoj pri la Kvar Liberecoj de prezidanto Franklin D. Roosevelt, titolitaj: Libereco de parolado, Libereco de kulto, Libereco el malhavo kaj Libereco el timo.
Opština Kruševo
Opŝtina Kruŝevo ( Makedona: Општина Крушево, Albana: Komuna e Krushevës ) estas unu el la 80 komunumoj de Norda Makedonio. En 2002 tie vivis 9 684 loĝantoj. Administra centro de la komunumo estas la urbo Kruŝevo.
Loko, priskribo
Opština kun areo de 190,68 km² situas en la norda parto de la regiono Pelagono.
Ĉe la suda rando de la areo fluas la rivero Nigra Rivero. Altitudo en ĉi tiu parto kaj laŭ la orienta rando estas ĉirkaŭ 650 - 800 m. En la okcidento kaj ĉefe en la nordo ĝi atingas preskaŭ 1800 m. (Monto Stara Musica - 1791 m.)
Opština konsistas el la urbo Kruševo kaj aliaj 17 vilaĝoj:
Aldanci, Ariljevo, Birino, Borino, Bučin, Vrbojec, Gornji Divljaci, Donji Divljaci, Jakrenovo, Miloševo, Norovo, Ostrilci, Presil, Pusta Reka, Sadževo, Sveti Mitrani, Selce.
Laŭ la censo de 2002 loĝis tie makedonanoj (62,8 %), albanoj (21,3%), valaĥoj (10,5%), kaj aliaj.
Najbaraj municipoj estas:
Opština Drugovo kaj Opština Plasnica en la nordokcidento, Opština Makedonski Brod en la nordo, Opština Dolneni kaj Opština Krivogaštani en la oriento, Opština Mogila en la sudo, Opština Demir  Hisar en la okcidento.
Burgoj de Ulmen
La burgoj de Ulmen estas iama burga komplekso konsistante el supra kaj malsupra burgo en Ulmen en la mezmontaro Ejfelo. Hodiaŭ la du burgoj estas ruinoj. Ulmen estas en la distrikto Cochem-Zell, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
La supra burgo estis konstruita ĉe deklivo supre de la maaro de Ulmen kaj la malsupra burgo situis malsupre en tuja najbareco
Koh Ker
Koh Ker (ប្រាសាទកោះកេរ្ដិ៍, ) estas Angkor-epoka loko en en norda Kamboĝo. Ĝi situas 100 km nordoriente de Angkor mem, ĝi estis nelonge la ĉefurbo de la Kmera imperio inter 928 kaj 944 sub reĝo Jayavarman la 4-a kaj lia filo Hasavarman la 2-a. Post kiam la Kmer-imperio estis establita en la Angkora areo (Roluos), Jayavarman la 4-a translokigis la ĉefurbon en 928 preskaŭ 100 km nordorienten al Koh Ker. Ĉi tie oni konstruis multajn templojn sub lia regado, ĝis lia posteulo resetlis al la Angkora areo proksimume dudek jarojn poste. La ejo de Koh Ker estas dominita fare de Prasat Thom, 30 metrojn alta templomonto altiĝanta super la ebenaĵo kaj la ĉirkaŭan arbaron.
Malfrue en 2011 tiu malproksima loko atingis internacian famon kiam Sotheby, aŭkcia firmao specialiĝanta pri la antikvaĵo-komercado, provis vendi statuon de mita militisto de la Kmera Imperio. En marto de 2012, usonaj kaj kamboĝaj registaroj starigis tribunalajn dokumentojn por konfiski la statuon kiun – laŭ iliaj asertoj- oni kontraŭleĝe forrabis de la ejo. Ĝemela statuo, ankaŭ ligita al la ejo de Koh Ker, estas en ekspozicio ĉe la Norton Simon Museum en Kalifornio.
M7
Pri la aliaj signifoj de "M7" vidu artikolon M kun nombro.
M7 (Messier 7, aliaj indikoj — NGC 6475, OCL 1028, ESO 394-SC9) estas malfermita stelamaso en konstelacio Skorpio.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
NGC 5016
NGC 5016 (aliaj indikoj — UGC 8279, IRAS13096+2421, MCG 4-31-13, KARA 575, ZWG 130.19, KUG 1309+243, PGC 45836) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ilarejo Esperantista
Ilarejo Esperantista estis Esperanto-grupo fondita 1907 en Helsinki. Ĝia celo estis vendi presaĵojn kaj aliajn varojn por disvastigo de la internacia helplingvo Esperanto en Finnlando. Oni ankaŭ tuj decidis ke Ilarejo havu propran gazeton. Ilarejo funkciis nur tri jarojn, sed estis oficiale malfondita 20 jarojn pli malfrue en decembro 1931.
Metabola akvo
Metabola akvo aludas al akvo kreita ene de vivanta organismo pere de ĝia metabolismo, per oksidigo de energienhavaj substancoj de ties manĝo. Metabolismo de graso produktas ĉirkaŭ 110 gramojn de akvo por 100 gramoj, proteinon je 41.3 gramoj, kaj amelo je 55.1 g.
Kelkaj organismoj, ĉefe kserokoluloj, nome animaloj kiuj loĝas en la dezerto, dependas nur el metabola akvo. Migrantaj birdoj devas dependi nur el metabola akvo dum faras senhaltajn flugojn. Homoj, kontraste, akiras nur ĉirkaŭ 8-10% el sia akvoneceso pere de produktado de metabola akvo.
Ĉe mamuloj, la akvo produktita el metabolismo de proteinoj apenaŭ egalas la kvanton necesan por elpeli la ureon kiu estas subprodukto de la metabolismo de proteino. Birdoj tamen elpelas uratacidon kaj povas havi akiron de akvo el la metabolismo de proteino.
Fabrício de Souza
Fabrício de Souza (n. ) estas brazila futbalisto.
Hetauda
Hetauda estas malgranda urbo en la centra parto de Nepalo. Ĝi estas unu el la gravaj industriaj regionoj de Nepalo. La setlejo povis ekesti pro ĝia loko ĉe renkontejo de du ĉefaj ŝoseoj - Oriento-Okcidento ŝoseo kaj Tribhuwan Rajpath.
Jacquin
Jacquin estas la familia nomo de jenaj personoj: