cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalvinana preĝejo (Víziváros)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur placo ĉe la Danubo. Apude monumento pri la liberecbetalo en 1848 troviĝas. La konstruaĵo havas 4 flankonavojn ĉirkaŭ la dekangula kupolo kaj ĉefnavon. La tegoloj estis faritaj en uzino de Vilmos Zsolnay. Ĉe la enirejo svelta turo altiĝas. Interne en la mezo la ĉeftablo troviĝas. La predikejo estas kvinangula.
Vermo
La vorto vermo estas uzata de personoj por aludi diversajn animalojn: anelidoj, platvermoj, nematodoj, raŭpoj, larvoj, ktp., kiuj koincidas je la fakto esti malgrandaj, molaj, longaj kaj kun apenaŭ elstaraj movigaj membroj aŭ tute ne ekzistantaj. Inter la plej konataj estas la tervermoj aŭ lumbriko (ĉirkaŭ 5,500 specioj), apartenantaj al la Oligochaeta de la anelidoj, la askaridoj aŭ intestaj vermoj, membroj de la nematodoj, la tenioj (Platyhelminthes), kaj ankaŭ multaj larvoj de insektoj, kiel la vermoj de la fruktoj, kiuj estas preskaŭ ĉiam raŭpoj (larvoj de dipteroj aŭ de papilioj), aŭ la vermoj kiuj voras la kadavraĵojn, ĝenerale larvoj de muŝoj).
Vortoj
La sama koncepto estas esprimata de du kulturaj terminoj (speciale ĉe zoologio). Verme, derivata de la latina vermis, uzeblas ĉefe en la kunmetaĵo vermoforma, per kio oni priskribas ĉion ajn kiu havas formon de vermo. Helminto, derivita de la greka ἕλμινθος, uzeblas ĉefe rilate la parazitaj vermoj, kiel en vortoj kiel kontraŭhelminta, kio utilas por kontraŭstari aŭ ataki tiujn parazitajn vermojn, helmintiazo, parazita malsano kaŭzata de vermoj aŭ helmintologio, branĉo de la medicina kaj veterinara zoologioj kiu pristudas la parazitajn vermojn.
Vermoj kaj homoj
Entute temas pri ĉirkaŭ miliono da specioj, nur inter la konataj. Ili povas troviĝi tutmonde kaj en ĉiaspeca medio. Kelkaj estas profitaj por la homo ĉar plibonigas la grundon rilate la terkulturadon kaj bonstaton de la vegetaloj. Aliaj estas danĝeraj por la homoj aŭ aliaj bestoj, ĉar povas esti parazitoj. Ĉiukaze multaj el ili estas gravaj por la manĝoĉeno kaj la vivo de aliaj animalaj specoj kaj specioj en siaj respektivaj ekosistemoj.
Multaj el tiuj specioj jam estas formortintaj, pro tio ili estas speciale interesaj al la Paleozoologio.
Lamarko
Lamarko konsideris la vermojn kiel kvara klaso de organizo de animaloj el la plej simplaj (infuzorioj, polipoj kaj radiuloj) al la plej perfekta (la homo). Li difinis ilin kiel molaj longformaj korpoj, kun jam kompletan intestan kanalon, male al antaŭaj klasoj (paĝo 121).
Kafejo Procope
Historio > Literaturo Kafejo Procope < Kafo
Dudek jarojn post enkonduko en la francan kortegon de iu vigliga trinkaĵo nomita kafo, Siciliano nomita Francesco Procopio Dei Coltelli mallonge Procope ekhavis ideon en 1686 malfermi en kvartalo de Saint-Germain-des-Prés establon, kie oni povos gustumi tiun trinkaĵon kune.
Tri jaroj poste la freŝa teatron Comédie-Française (estonta la plej prestiĝa teatrokompanio de Francio) oni lokis en la saman straton, kio allogis al li klientaron el la priteatra medio. Aŭtoroj kiaj Voltaire aŭ Jean-Jacques Rousseau, fariĝis kutimuloj tie, kaj iĝis ĝi ankaŭ la unua beletra kafejo.
aliaj gravaj kafejoj de la sama epoko:
Pál György Demény
Biografio
Pál Demény maturiĝis en kalvinana kolegio de Debrecen, poste li akiris ekonomian diplomon. Ekde 1955 li laboris en la Statistika Oficejo, supozeble dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis al Svislando. Li plulernis en Ĝenevo, poste li doktoriĝis en Universitato Princeton. Li instruis en pluraj universitatoj, krome li fondis demografian esplorinstituton en Honolulu. En 1972 li estis nomumita direktoro de simila instituto en Novjorko. Post 3 jaroj li fondis demografian revuon, poste li estis ĉefredaktoro. Ekde la 1980-aj jaroj li revizitis Hungarion. Li ricevis 2 hungarajn premiojn (2017, 2018).
Li faras kampanjon por pli moderna voĉdono. Laŭ tio la gepatroj rajtas voĉdoni ankaŭ en nomoj de sia(j) gefilo(j), malpli aĝaj, ol 18.
Imre Antal (historiisto)
ANTAL Imre d-ro estas rumanuja hungara instruisto pri historio, lokhistoriisto naskita en Lunca de Jos la 6-an de junio 1931.
Biografio
Post la mezlernejaj studoj en Miercurea Ciuc Imre Antal havigis diplomon de instruisto pri historio en Universitato Bolyai de Kluĵo. Ekde 1955 li instruis en Sighişoara, Lunca de Jos, Lunca de Sus kaj ekde 1961 en Miercurea Ciuc. Li vivas ekde 1987 en Ljungby (Svedujo)
Memportreto
Memportreto estas portreto kies aŭtoro identas kun la prezentata (portretita) persono.
Duobla korno
En Unikodo ekzistas ankaŭ aparta signo "duobla korno", kiu kombiniĝas kun la antaŭa litero ( ̋ ). Ĝia numero estas <tt>779</tt> (<tt>0x30B</tt>).
La kornoj en la hungara lingvo kliniĝas dekstren (vidu ankaŭ dekstra korno).
Memportreto
Por atingi tion tradicie oni pozas antaŭ spegulo sed hodiaŭ, kun malklariĝo de la limoj inter la artstudfakoj, tio ankaŭ povas ekzemple esti filmkamerao.
Memportreto povas havi tri celojn. Unue la nuran bildigon de la artisto, ekzemple kiel statusa simbolo por mecenato, due la bildigon de la artisto en pli granda sceno, figurante kiel komentario aŭ ŝerco, trie la psikologian esploradon de la propra persono.
Aŭtofoto estas moderna formo de memportreto.
Ardezbrusta tinamo
La Ardezbrusta tinamo (Crypturellus boucardi) estas birdospecio de la familio de Tinamedoj komune troviĝanta en humidaj arbaroj de malaltaj teroj de Centrameriko. Kvankam la Ardezbrusta tinamo estas agnoskita de plej fakuloj, la SACC ankoraŭ klasigas tiun birdon kiel subspecio de la Crypturellus erythropus, nome Ruĝkrura tinamo.
Taksonomio
Ĉiuj tinamoj estas el la familio Tinamedoj, kaj en pli granda skemo estas ankaŭ Paleognatoj. Malkiel la tre konataj neflugaj birdoj el Paleognatoj nome Strutoformaj kiaj la Struto, la Emuo kaj aliaj, la tinamoj povas flugi, kvankam ĝenerale ili ne estas fortaj flugantoj. Ĉiuj Strutoformaj evoluis el prahistoriaj flugantaj birdoj, kaj la Tinamoformaj estas la plej proksimaj vivantaj parencoj de tiuj birdoj.
La Ardezbrusta tinamo havas du subspeciojn:
Philip Sclater identigis la Ardezbrustan tinamon el specimeno el Oaxaca, Meksiko, en 1859.
Etimologio
Crypturellus estas formata el la grekaj vortoj κρυπτός (kriptós), "kovrita" aŭ "kaŝita", οὐρά (urá), "vosto", kaj -ellus, latina diminutiva sufikso. La genronomo Crypturellus entute signifus "malgranda kaŝvostulo". La specinomo boucardi originis el la latina vorto kiu aludas al Boucard por rememori Adolphe Boucard.
Teritorio
Ĝi komune troviĝantas en humidaj arbaroj de malaltaj teroj en subtropikaj kaj tropikaj regionoj ĝis 1,800 m altitude. Tiu specio havas teritoriojn laŭlonge de la marbordoj de Golfo de Meksiko el suda Meksiko, el suda Veracruz kaj norda Oaxaca suden, al norda Kostariko, Meksiko, Belizo, Gvatemalo, Honduro, Nikaragvo kaj Kostariko.
Habitato
Ĝi preferas densajn ĉiamverdajn arbarojn kun densa subkreskaĵaro, Sed povas troviĝi ankaŭ en densaj arbaroj kun malmulta subkreskaĵaro, duarangaj arbaroj, kaj en regenerataj plantejoj. Ili ŝatas ankaŭ humidajn areojn.
Amiotrofa lateralsklerozo
La amiotrof(i)a lateralsklerozo aŭ amiotrofia latersklerozo, mallongigite ALS, alinome Lou-Gehrig-malsano aŭ Charcot-malsano, estas degenera nervosistema malofta malsano kun nekonata origino. La malsano aperas ĝenerale post aĝo de 40 jaroj, ĝi estas pli ofta ĉe viroj ol ĉe virinoj. Malsanas proksimume po 1–5 por 100,000 homoj. La malsanuloj mortas ĝenerale ene de 2–5 jaroj.
Ardezbrusta tinamo
Aspekto
La Ardezbrusta tinamo averaĝe estas 27 cm longa, kaj pezas ĉirkaŭ 470 g. Ties dorso kaj kapo estas nigraj al brunaj, estas brunaj la flugiloj, ardezgriza la brusto (kio nomigas la specion), blanka la gorĝo, grizbruna la resto de ties subaj partoj kun pli malhela strieco en flankoj kaj subvosto. La ino havas striecon en siaj flugiloj. Ties kruroj estas rozkoloraj al brilruĝaj, kaj ties beko estas malhela supre kaj flava sube.
2187 La Silla
2187 La Silla estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Richard Martin West elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ardezbrusta tinamo
Kutimaro
Ĝi estas timida tinamo malfacile videbla sur la malhelaj arbargrundoj. Ties alvoko estas trinota alvoko pli mallaŭta ol tiu de aliaj tinamoj. Ties alvokoj povas esti laŭ longaj elanoj, ĝis dum kvin horoj. Tiu tinamo kaj la Cinamotinamo produktas hibridojn foje.
Amiotrofa lateralsklerozo
La ALS damaĝas al motoneŭronoj, tiuj nervoĉeloj, kiuj reguligas la muskolmovojn. La muskoloj kun damaĝitaj nervoĉeloj iĝas malfortaj, ili atrofiiĝas.
2187 La Silla
Nomo
Ĝi estis nomita per la kromnomo de la monto, sur kies supro troviĝas la "Observatorio La Silla". De sia vera nomo "Chinchado", la monto estis renomita "La Silla" pro sia formo : "Silla" signifas seĝo aŭ selo en hispana lingvo.
Ardezbrusta tinamo
Manĝo
Kiel ĉe aliaj tinamoj, ĝi manĝas fruktojn kaj semojn kaj kelkajn senvertebrulojn, partikulare formikojn kaj termitojn.
Amiotrofa lateralsklerozo
La malsano komenciĝas kaŝe, fruaj simptomoj estas la malfortiĝo, atrofiiĝo de la manmuskoloj. La muskolmalfortiĝo kaj la atrofio disvastiĝas tra la manoj al la ŝultro. La kruroj iĝas malfortaj kaj spasmemaj, okazas - preskaŭ ĉiam - rapida (para)mioklonio (rapidaj muskolspasmoj). La malforteco kaj la spasmeco povas antaŭsigni la atrofion je monatoj. La morton kaŭzas plej ofte la atrofiiĝo de la spirmuskoloj.
Ardezbrusta tinamo
Reproduktado
La masklo de Ardezbrusta tinamo allogas 2 al 4 inojn por ovodemeti en sia nesto surgrunde kaj inter densa vegetaĵaro aŭ inter altaj apogradikoj. La masklo kovas kaj idozorgadas la junulojn. La inoj pariĝas kun pli ol unu masklo.
Konservado
La IUCN klasigis la Ardezbrustan tinamon kiel Malplej Zorgiga kaj ĝi havas loĝan teritorion de 330,000 km². Ĝi estas ĉasata por manĝo sed ties nombroj ŝajne estas stabilaj.
Amiotrofa lateralsklerozo
Oni nomas spina muskola atrofio tiun tipon de ALS, kiu kaŭzas la formorton de la spinaj nervoĉeloj (Spinalis muscularis atrophia). La simptomoj estas similaj al la supre skizitaj, sed diferenco estas, ke la suba korpomembro malfortiĝas, atrofiiĝas anstataŭ spasmeco. La malsanuloj de tiu ĉi tipo vivas pli longe ol tiuj de la klasika ALS.
La progresa mejlbulba paralizo kaŭzas la degeneradon de la cerbonervoj kaj nervoĉeloj de mezencefalo kaj tiel malfacilojn en maĉado, parolo, gluto. Ofte atrofiiĝas la lango. La malsanulo mortas ene de 1–3 jaroj.
Flago de Pensilvanio
La flago de Pensilvanio konsistas el blua kampo sur kiu troviĝas la subŝtata blazono. Komence rajtigita de la Komunumo en 1799, la nuna dizajno estis per leĝo adoptita en 1907. En la somero de 2007 estis akceptita projekto por modifi la ŝtatan flagon, aldonante la nomon de la komunumo. La projekto ankoraŭ ne estis sankciita de la leĝdonaj instancoj.
Amiotrofa lateralsklerozo
Pluraj sciencaj studoj (vidu "Scientific articles" en http://www.antipesticide.net) trovis statistikajn korelaciojn inter ALS kaj iuj agrikulturaj pesticidoj.
Instituto kaj Muzeo Voltaire
La Instituto kaj Muzeo Voltaire (Institut et musée Voltaire estas kultura institucio situanta en Ĝenevo (Svisio) specializita en la studo de la franca verkisto Voltaire.
Ĝi okupas biendomon de nomigita «Les Délices» fare de la verkisto, kiu loĝis tie inter marto 1755 kaj oktobro 1760. Fondita de Theodore Besterman, la instituto estis direktorita de Charles-Ferdinand Wirz de 1973 al 2002 kaj aktuale de François Jacob, iama prelegisto de la Universitato de Franĉkonteo.
Susanne Sundfør
Susanne Sundfør estas tre fama muzikistino de Haugesund, urbo en la sudokcidenta marbordo de Norvegio. Ŝi publikigis ses studioalbumojn el 2006 ĝis Februaro 2015. Ses albumoj estis Susanne Sundfør, Take One, The Brothel, A Night At Salle Pleyel, The Silicone Veil kaj Ten Love Songs.
Goseck
Goseck (prononco ) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. La komunumo apartenas al la komunumaro Verwaltungsgemeinschaft Unstruttal, administra ligo de pluraj formale sendependaj komunumoj. Fine de la komunumo Goseck havis  loĝantojn.
Goseck situas borde de la rivero Saale.
Tenggaroh 3
Tenggaroh 3 estas vilaĝo de FELDA en Ĝohoro, Malajzio.
Historio
× 191 partoprenantoj.
Tabatinga (San-Paŭlio)
Tabatinga (oficiale Município de Tabatinga) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araraquara kaj en la samnoma mikroregiono Araraquara. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Tenggaroh 3
Ekonomio
Krome la palmbienaj laborantoj, ili ankaŭ povas labori en fiŝaj kaj bovaj kulturoj por plibonigi la enspezojn.
Sassevaart
La Sassevaart estas akvofluo en Belgio. Ĝi estas la antaŭanto de la Kanalo de Gento al Terneuzen.
Pro la sablopleniĝo de la Zwin, la kanalo de Gento al Damme (la Lieve) ekestis neuzebla kiel konekto inter Gento kaj la maro. La konkurenca pozicio de Gento kompare kun Antverpeno malekvilibriĝis. Tial la Gentanoj estis devigataj serĉi alian aliron al la maro. Ili por tio en 1547 petis de la landa guberniestrino, Maria de Hungario, ĉu ili rajtas fosi konekton kun la Honte.
Je la 26a de majo 1547 Karlo la 5-a donis permeson por fosi la Sassevaart inter Rodenhuize kaj la mara digo de Braakman.
Oni finkonstruis la Sassevaart en 1549. Ĝi tiam estis 1,60 metrojn profunda kaj 16 metrojn larĝa.
En 1823 reĝo Vilhelmo la 2-a de Nederlando ordonis plilongigi la Sassevaart ĝis Terneuzen. Ekde tiam oni parolas pri la Kanalo de Gento al Terneuzen.
La sovaĝaj cignoj
La rakonto de Hans Christian Andersen nome "La sovaĝaj cignoj" estas simila al tiu de la historio "Gefiloj de Lir". La reĝo havas dekunu filojn kaj unu filinon, nome Elisa. La malica duonpatrino turnas la dekunu fratojn en cignoj kaj forsendas Elisa, interesa escepto al la tradicio de cignaj virinoj. Ŝi savas la dekunu fratojn.
Tiu rakonto estis unuafoje publikata la 2an de oktobro 1838 ĉe la unua eldono de la ferakontoj por geinfanoj de Andersen, eldonita de C. A. Reitzel en Kopenhago, Danio. Ĝi estis adaptita al diversaj formatoj inklude baleton, televidon, kaj animacian filmon.
Baria acetato
Baria acetato aŭ baria etanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la acetata acido kaj baria hidroksido. Baria acetato estas blanka solidaĵo, solvebla en akvo, alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Baria acetato prezentas acetatan grupon ligitan al baria katjono. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 6 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Alizarino
Alizarino, aŭ C14H8O4 (ankaŭ konata kiel Mordanta ruĝo 11 kaj Turka Ruĝo), estas organika kombinaĵo kiu estis vaste uzata tra historio kiel grava ruĝa tinkturo, ĉefe por fiksiĝo en tekstilaj teksaĵoj. Historie ĝi devenas el plantoradikoj el la genro Rubio. En 1869, ĝi fariĝis la unua natura pigmento kiu estis sinteze produktita.
Alizarino estas la plej uzata alnomo por indiki profunde ruĝan substancon, tamen la vorto estas uzata por aliaj ne-ruĝaj pigmentoj, tiaj kial alizarina verdo, alizarina bluo, alizarina flavo, ktp. Nuntempe alizarino uzatas kiel makulagento en biologiaj esploroj pro tio ke ĝi makulas liberan kalcion kaj certajn kalciajn komponaĵojn verdaj aŭ klarpurpuraj. Alizarino daŭre uzatas kiel komerce ruĝa tinkturo, tamen malpli vaste ol antaŭ 100 jaroj.
Historio
Rubio estas vaste kultivata kiel kolorigilo por teksaĵoj ekde antikveco en centra Azio kaj Egiptio, tie kie ĝi estis kultivita ĉirkaŭ 1500 a.K. Vestaĵoj kolorigitaj per la ruĝaj pigmentoj el la rubio estis trovitaj en la tombo de la faraono Tutanĥamono kaj en la ruinoj de Pompejo kaj antikva Korinto. En la Mezepoko, Karolo la Granda stimulis la rubikultivadon. Rubio estis grande uzata kiel tinkturo en la Okcidenta Eŭropo en la fino de la mezepoka erao. Dum la 17-a jarcento, en Anglio, alizarino estis uzata kiel ruĝa pigmento por la vestaĵaro de la Nova Armeo en la parlamento. La distingiga ruĝa koloro daŭre estis uzata dum jarcentoj (kvankam ĝi same estis produktita ekde kelkaj insektoj kiel la kokinealoj, donante al la anglaj kaj britaj armeoj la kromnomon ruĝjakuloj..
Dukovany
Dukovany estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Vysočina, distrikto Třebíč. En ĝi havis. Partoj de la municipo estas tri katastraj teritorioj - Dukovany, Lipňany u Skryjí kaj Skryje nad Jihlavou kaj ankaŭ tri bazaj setlejunuoj – Dukovany, Lipňany kaj Skryje.
Alizarino
Historio
En 1826, la franca kemiisto Pierre Robiquet malkovris ke la rubia radiko enhavas du kolorigilojn, la alizarina ruĝo kaj la plej rapide paliĝanta purpurino ankaŭ konata kiel 1,2,4-trihidroksoantakinono. La alizarina kombinaĵo fariĝis la unua natura pigmento sinteze fabrikita en 1868, tiam kiam la germanaj kemiistoj Carl Gräbe (1841-1927) kaj Carl Liebermann (1842-1914), kiuj laboris en BASF, malkovris metodon por produktado ekde la antraceno. Ĉirkaŭ la samepoko, la angla farbokemiisto William Henry Perkin (1838-1907) sendepende malkovris la saman sintezon, kvankam la grupo BASF registris ilian patenton antaŭ ol Perkin kun diferenco de nur unu tagon. Aliaj sinsekvaj esploroj, faritaj de Franz Julius Broenner kaj Hermann Gutzkow, en 1871, malkovris ke la antraceno povas ekstraktiĝi elde la karba gudro pli malfrue stimulis la gravecon kaj disponeblecon pri la artefarita sintezo de alizarino.
Dukovany
Municipoj Lipňany kaj Skryje estis detruitaj en konekso kun konstruo de Nuklea elektrejo Dukovany.
Alizarino
Homoj ligitaj al esplorado de alizarino
<Gallery> Old_Town_Hall_Berkhamsted.jpg| George Field (1777-1854) Carl_Graebe_1860-07-13.jpg| Karlo Grabo (1841-1927) Carl_Liebermann_Berlin.jpg| Karlo Libermano (1842-1914) William_Henry_Perkin.jpg| William Henry Perkin (1838-1907) </Gallery>
Dukovany
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1279.
Al Gore
Albert Arnold "Al" GORE, Jr. (naskiĝis 31-an de marto 1948) estas usona politikisto de la demokrata partio. De 1993 ĝis 2001 li estis la 45-a vicprezidanto de Usono, sub prezidanto Bill Clinton. En la jaro 2000 li mem estis kandidato por la posteno de prezidanto, sed venkis tiam la respublikano George W. Bush. En 2007 li ricevis la Nobelpremion pri paco kune kun la Interregistara Spertularo pri Klimata Ŝanĝiĝo (IPCC)
Bungartz
Bungartz estas nomo de ...
21726 Rezvanian
21726 Rezvanian estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jason Hamid Rezvanian, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto en teamo pri komputado. Li estis lernanto ĉe la duPont Manual Magnet High School en Louisville (Kentukio, Usono).
Al Gore
Biografio
Al Gore junior estas la filo de Albert Gore senior, iama senatano por la ŝtato Tennessee por la demokratoj, kaj Pauline Gore. Dum sia junaĝo li loĝis en lernejaj periodoj en hotelo en la usona ĉefurbo Vaŝingtono, kie laboris lia patro. Somere li loĝis en Carthage en Tennessee, kie li helpis je la farmbieno de la familio.
Kvadrata turnodukupolo
En geometrio, la kvadrata turnodukupolo estas unu el la solidoj de Johnson (J29). Simile al la kvadrata ortodukupolo (J28), ĝi povas esti ricevita per aldono de du kvadrataj kupoloj (J4) laŭ ilia bazoj. La diferenco estas en tio ke en ĉi tiu solido, la du duonoj estas turnitaj je 45 gradoj unu respektive al la alia.
La kvadrata turnodukupolo estas la dua en malfinia aro de turnodukupoloj.
Kirchberg (Alzaco)
Kirchberg (jen germane, alzace Kìrechbarg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin/Owerèlsass (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
Al Gore
Biografio
Iom poste li volontulis por helpi en la Vjetnama milito. Li estis milita korespondento ĝis 1971. Poste li dum kvin jaroj laboris kiel korespondanto de la gazeto "Tennessean", kiu havas oficejon en Nashville.
En la printempo de 1976 Gore elektiĝis en la Usona Domo de Reprezentantoj. En 1978, 1980 kaj 1982 li reelektiĝis. En 1984 li ekestis senatano; tion li plufaris ĝis 1992, kiam li ekestis vicprezidento. Li estis prezidentokandidato jam en la jaro 1988, sed tiam dum la antaŭelektoj ene de la demokrata partio estis preferata Michael Dukakis. En 1992 li ekestis vicprezidento sub Bill Clinton kaj en la jaro 2000 li estis la demokrata prezidentokandidato, sed li malvenkis antaŭ Bush, ŝajne spite esti la plej voĉdonita kandidato pro maljusteco de la sistemo.
Gore kiel filmisto
Post lia malvenko en la prezidentaj balotoj de la jaro 2000, Gore komencis doni prelegojn. Ĉefe li esprimas dum ili lian maltrankvilecon pri la ekologia evoluo de la planedo en la rolo de la homo en ĝi. La prelegoj de Gore formas la bazon de la filmo-dokumentaro An Inconvenient Truth (eo:la malkonvena vero) pri la forceja efiko kaj la tutmonda varmiĝo. Tiu ĉi filmo estas tutmonde granda sukceso kaj multe helpis plikonsciiĝi pri la urĝa bezono de pli da mediprotekto.
Pretoro (Italio)
Pretoro estas komunumo de Italio.
Humida klimato
Humida klimato estas sinonima kun malsek(et)a klimato. Temas pri klimato, en kiu la jaraj precipitaĵoj estas pli grandaj ol la vaporiĝ-transpiro. Sekvo de tio estas granda humideco de aero.
Zhang Yuzhe
, rigardita kiel iniciatinto de la moderna ĉina astronomio.
Dum sia lernado en Ĉikago en 1928, li malkovris asteroidon, kun provizora nomon 1928 UF. Li nomis lin "1125 Ĉinio", Bedaurinde tiu asteroido perdiĝis. En 1957, la Observatorio de Purpura Monto malkovris objekton provizore nomitan 1957 UN1 kiu,  kun konsento de Zhang Yuzhe, ricevis la nomon "1125 Ĉinio", anstataŭ la perdita "1928 UF". Tamen, en 1986, estis malkovrita planedeto, nomita 1986 QK1, kiu montriĝis esti identa al la perdita "1928 UF". Tiu-ĉi planedeto estis renomita 3789 Zhongguo, kiu estas la nomo de Ĉinio en Hanyu Pinyin (ĉine : 中国). Zhang Yuzhe estas kreditita de la malkovro de 3789 Zhongguo sub la nomo de "Y. C. Chang".
De 1941 al 1950, Zhang Yuzhe gvidis la Instituton de Astronomia Esploro en la Centra Nacia Universitato, kaj reiris en Usonon de 1946 to 1948 por studi la variantajn stelojn. De 1950 al 1984 li estis direktoro de la Observatorio de Purpura Monto kaj, de 1955, ano de la Akademio de Sciencoj de Ĉinio.
Li sindediĉis al la observo kaj kalkulo de orbitoj de asteroidoj kaj kometoj, la studo de lumaj kurboj kaj de la rotacio de asteroidoj, la variantaj stelo CZ Kasiopeo kaj la evoluo de la orbito de la Haleja kometo.
Li estas kreditita de la malkovro de 3789 Zhongguo sub la nomo de "Y. C. Chang" ; kaj la asteroido 2051 Chang estis nomita en lia honoro.
Alka Yagnik
Alka Yagnik (Alka Yagnik, अलका याज्ञनिक, n. la 20-an de marto 1966, Kolkato, Okcident-Bengalio, Barato) estas (kune kun Lata Mangeshkar kaj Asha Bhosle) unu el la plej famaj sonreproduktadaj kantistinoj (playback kantistinoj) el la hinda kinoarto (Bollywood).
Ŝi ricevis rekordan nombron de filmpremioj, interalie la Filmfare Award for Best Female VoiceOver (kune kun Asha Bhosle). Ambaŭ gajnis tiun premion sep fojojn. Ŝi estis dufoje gajninto de la Nacia Kino-premio, samkiel de pluraj aliaj muzikpremioj.
Ŝi registris kantojn por pli ol 1000 hindaj filmoj kaj kantis pli ol 2000 kantojn en pli ol 20 lingvoj de Barato: krom en la hinda, ankaŭ ekzemple en la bengala, panĝaba, marata, telugua, tamila, bojpura kaj la malajala.
Ŝi estis tre populara en la 1990-aj jaroj. Ŝi ofte kantis duetojn kune kun la kantistoj Udit Narayan kaj Kumar Sanu.
Vidu ankaŭ
Multlingveco en muziko
Neuböck
Neuböck estas familia nomo de jenaj personoj:
Alka Yagnik
Oficialaj ligiloj
Oficiala retejo de Alka Yagnik
(en) Alka Yagnik - kategorio de bildoj, filmetoj aŭ muziko en la Krea Komunaĵo
(5437) 1990 DU3
(5437) 1990 DU3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
En 2012 ĝi restis sennoma.
Pál János
JÁNOS Pál [ja:noŝ] estis rumanuja hungara muzeologo kaj etnografo naskita la 4-an de junio 1921 en Csíkdánfalva kaj mortinta la 3-an de majo 2018.
Biografio
Pál János finis siajn studojn en sia naskiĝvilaĝo kaj en Miercurea Ciuc. Li havigis diplomon de bazlerneja instruisto en la porinstruista mezlernejo de Marosvásárhely (1941). Li instruis en Jobbágytelke, Csíkdánfalva kaj Gyergyóremete; ekde 1949 li estis instruisto, pli poste direktoro en la Porinstruista Mezlernejo de Miercuera Ciuc. Ekde 1952 li estis lernejinspektisto, ekde 1959 muzeologo, ekde 1964 ĝis sia pensiuliĝo en 1981 direktoro de loka muzeo. Intertempe li havigis diplomon pri la hungaraj lingvo kaj literaturo en la Universitato Babeş–Bolyai.
Harzungen
Harzungen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordhausen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Hohnstein/Südharz, kun administra centro en la komunumo Harztor. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Duttlenheim (stacidomo)
Duttlenheim (ankaŭ nomita Duttlenheim - Ernolsheim-Bruche) estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Dachstein, apud Duttlenheim, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Neon Genesis Evangelion (mangao)
La unua volumo estis eldonita antaŭ la samnoma anime-serio, tamen, la dua kaj komenco de la tria volumo estis publikigataj paralele kun la apero de la amine-serio. Aliaj volumoj estas kreitaj post la fino de la anime-serio, bazite sur ĝi. Seriozaj diferencoj de la animeo aperas en la volumo 11. La plej grava diferenco estas alia kaj detala klarigo de origino de la homaro kaj de la "Anĝeloj".
Duttlenheim (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Kvinlatera ortodurotondo
En geometrio, la kvinlatera ortodurotondo estas unu el la solidoj de Johnson (J34). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per kunigo de du kvinlateraj rotondoj (J6) laŭ iliaj deklateraj edroj. 36-grada turnado de unu rotondo respektive al la alia, tiel ke kvinlateroj tuŝas triangulojn, donas dudek-dekduedron, kiu estas unu el la arĥimedaj solidoj.
Béla Mikó
Béla MIKÓ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Mikó Béla estis hungara inĝeniero, akademia instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis bölöni.
Béla Mikó naskiĝis la  en Transilvanio en Zalatna (nuntempa Zlatna en Rumanio), li mortis la  en Hungara reĝlando en Pankota (nuntempa Pâncota en Rumanio).
Biografio
Béla Mikó frekventis gimnazion en Kolozsvár, poste li akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1865. Post siaj la diplomo li faris la necesajn praktikajn laborojn en Nagybánya 2 jarojn, poste havanta stipendion li plulernis en Vieno en ambaŭ universitatoj kaj geologia instituto. En 1867 li komencis instrui en la akademio. Estis li la unua, kiu instruis la fizikon hungarlingve. Post 2 jaroj li havis postenon en la financa ministerio. En 1870 li estis inĝeniero en Rézbánya, ekde 1872 li estis laboratoriestro de Nagybánya. En la laboratorio li trovis la unuan hungaran baŭksiton. En 1908 li pensiuliĝis, samtempe li ricevis la titolon mineja konsilisto.
Bella amfispizo
La Bella amfispizo (Amphispiza belli) estas specio de birdo de la familio de Emberizedoj. Ĝi estas mezgranda membro de la grupo de la Amerikaj paseroj de okcidenta Usono kaj nordokcidenta Meksiko.
Aspekto
Plenkreskulo havas brunan dorson iom nigre striecan, sed ne tiom kiom aliaj samfamilianoj. La subaj partoj estas blankecaj kun pli striecaj kaj brunecnuancaj flankoj. La kruroj estas rozkolorecaj. Pli distinga estas la kapobildo (simile kiel okazas ĉe la samgenrano la Strigorĝa amfispizo), nome tre griza kapo kun blankaj okulringo kaj superokula strio videbla ĉefe en la brida areo, separata de la malflanka bridomakulo de ankaŭ blanka centra frunta makuleto bordita je nigro. La beko estas griza kaj sube estas ankaŭ blankaj gorĝareo kaj mustaĉa strizono dividitaj de nigra strio.
Disvastiĝo kaj subspecioj
La Bella amfispizo estas ofte ligata al habitatoj de Artemisia tridentata, kvankam ili povas troviĝi ankaŭ en arbustecaj lokoj de Atriplekso aŭ Adenostoma fasciculatum, kaj aliaj malaltaj arbustoj de la arida okcidenta Nordameriko.
La plej disvastigata populacio (subspecio nevadensis) reproduktiĝas en interno de Okcidenta Usono (inter la Roka Montaro kaj la marbordaj teritorioj kiaj Kaskada Montaro). Ili vintrumas en la subŝtatoj de la meksika limo kaj en norda Sonora kaj Chihuahua. Rilata populacio (subspecio canescens) reproduktiĝas en sudcentra Kalifornio. Tri aliaj populacioj estas loĝantaj okcidente: la malhela subspecio belli de la Kaliforniaj Marbordaj Teritorioj kaj parto de la okcidenta deklivaro de Sierra Nevada suden al ĉirkaŭ 29° N en Baja California, la same malhela subspecio clementeae limigita al Insulo San Clemente, kaj subspecio cinerea en okcidenta Baja California el 29° N al 26° 45' 0 N. Tiuj tri subspecioj estas foje nomataj pli specife kiel Bella amfispizo, dum la aliaj estus Sagea amfispizo. Kelkaj konsideras ilin kiel separataj specioj.
Kvankam la nombroj de Bella amfispizo estas ĝenerale fortaj, okazis grava malpliiĝo en la habitato de Artemisia tridentata okcidente kio supozigas estontan malpliiĝon de la populacioj future. A. b. clementeae estis listita kiel Minacata el 1977.
Kutimaro
Dum la reprodukta sezono ili manĝas insektojn, araneojn, semojn, malgrandajn fruktojn kaj vegetalan materialon. Aŭtune, vintre kaj dum komenca printempo ili manĝas malgrandajn semojn, plantomaterialon, insektojn kiam ili disponeblas (Martin kaj Carlson 1998).
Aliaj
La epiteto de la specio (belli) aludas al la usona taksidermisto John Graham Bell.
Anna Novák
Anna NOVÁK [nova:k], familinomo Harsányi Zimra estas rumania hungara dramistino. Ŝi naskiĝis en Oradea la 29-a de junio 1929 kaj mortis en Parizo la 31-an de marto 2010.
Kariero
Anna Novák estis deportita kune kun sia familio en 1944. Ŝi diplomitiĝis pri psikologio en Universitato Bolyai de Kluĵo. Ŝi vivis en la unua parto de la 50-aj jaroj en Bukareŝto. Ŝi translokiĝis en la 60-aj jaroj en Hungarujon, poste en FRGon, pli poste en Francujon.
Göddertz
Gödertz estas familia nomo de jenaj personoj:
Solfeĝo
Solfeĝo aŭ tononomo estas muzika sistemo, kiu al ĉiu tono de gamo asocias silabon kun Muziknoto n. Al komencantoj la silaboj helpas ankaŭ por lerni la aŭdan distingon de la tonoj. Uzatas (en la direkto de malaltaj al altaj tonoj) la silaboj do – re – mi – fa – so(l) – la – si. Laŭ PMEG, en Esperanto uzindas la aboca sistemo de tononomoj: A, B, C, D, E, F, G, ĉar ĝi estas pli facile lernebla.
Anglalingvaj kaj germanlingvaj landoj uzas ti anstataŭ si.
Oni distingas inter:
La baza solfeĝo respondas al maĵora gamo. Ekzistas pliaj silaboj por la aliaj tonoj.
De la solfeĝaj tonoj deriviĝas la nomo de la planlingvo Solresol (Sol-Re-Sol), kiu baziĝas sur (ajnaj) sep simboloj; uzante la solfeĝajn tonojn eblas zumi aŭ fajfi tiun lingvon.
=Solmizado= Foje anstataŭ "solfeĝon" oni uzas "solmizadon", termino samsignifa kaj ne rekomendata.
Solmisado estas la nomigo de la muzikaj tonoj laŭ la metodo de Guido de Arezzo kaj la analoga kantado de la notoj ekde la 11-a jarcento.
Guido de Arezzo difinis sesŝtupan gamon per la silaboj ut, re, mi, fa, sol, la (heksakordosilaboj). Je tio temas pri la komencaj silaboj de la pokaze unu tonon pli alte komencaj duonversoj de la unua strofo de la Johano-himno.
La mezepoka muzikteorio konis tri heksakordojn (durum, naturale, molle), kiuj disdonitaj sur tri oktavoj interplektiĝas. La ŝanĝon de unu al venonta heksakordo oni nomis mutacio. Decida por tio estis la pozicio de la duontono, kiu ĉiam devis loki inter la silaboj mi kaj fa. Per ĉi tiuj heksakordoj oni povis facile instrui la gregoriajn ĉantojn baziĝantajn sur la diatona skalo al lernantoj, kiuj ne konas la tonalojn.
La guida mano
Guido de Arezzo evoluigis en la 11-a jarcento modelon, poste nomata „guida mano“, kiu signas la maldekstran manon en unuopajn dividaĵojn, tiel ke ĉiu unuopa fingromembro laŭas certan tonalton, kiun la ĥorestro tiam supozeble ekkonebligis per tuŝeto de dikfingro aŭ montrofingro de la sama mano.
Lernpsikologie ankoraŭ nuntempe la incitointerligo validas kiel ĉefa rimedo de nekonscia lernado (kondiĉigo). La kantado, vidado kaj ekprenado de la tonoj kondukas laŭ la vortosenco al kom-prenado. Nuntemaj metodoj de la palpa perceptado estas muta klavaro kaj flekseblaj konceptoj kiel tonŝtuparo aŭ tonkolumno.
Solmizado nuntempe
En posta tempo oni nomis kantadon de tiaj aŭ aliaj notonomoj en ĝenerale solmizado. La komencado de pli ofta uzo de kromataj tonŝtupoj pliampleksigis ĉi tiun bazan skemon. Nuntempe oni distingas inter absoluta kaj relativa solmizado:
Absoluta solmizado
La absoluta metodo, precipe en uzo en latinidaj landoj, utiligas la tonsilabojn Do, Re, Mi, Fa, Sol, La, Si kiel ekvivalento al cb/c/c#, db/d/d#, eb/e/e# ktp.. La tonsinsekvon ab - c - eb oni do kantas per La - Do - Mi. La tonsilaboj tiam ne plu signifas certajn ŝtupojn de gamo, sed difinitajn tonaltojn.
Lernpsikologiistoj kritikas, ke je tio la avantaĝo de incitointerligo perdiĝas, ĉar oni jam ne nomas la tonojn de melodio relative unu al la alia, do en ĉiu ajna tonalto egale asocias, sed same kiel en absoluta notacio nomas ilin ŝanĝiĝeme laŭ tonalo. Jam la filozofo Jean-Jacques Rousseau (1712-1778) konsentis la incitointerligo de la guidaj silaboj kaj kondamnis absolutan solmizadon: „La francaj muzikistoj strangege konfuzis ĉi tiujn diferencojn. Ili intermiksis la signifon de la silaboj kun la signifo de la literoj.“
Relativa solmizado
La toniko-do-metodo evoluigita de John Curwen, kiun alprenis Zoltán Kodály, uzas la tonsilabojn do, re, mi, fa, so, la, ti por la sep ŝtupoj de la aktuala tonalo. Ab - c - eb do fariĝas en Ab-maĵoro kiel tonika trisono do - mi - so, sed en Db-maĵoro (kiel dominanto) so - ti - re. Ĉi tiu metodo havas la avantaĝon, ke dumpase de la ekzercado ekestas sentado por la valoro de la unuopaj tonoj en la strukturo de la gamo (ekz. por la streĉoperdo de la kvintofalo aŭ la kondukado de la gvidtono al baztono). Sekve oni kantas melodion ankaŭ en malsamaj tonaloj kun la samaj tonsilaboj, tiel ke ĝi ankaŭ laŭtekste konservas sian apartecon. Por alsupraj melodiaj minoraj gamoj oni povas uzi la silabojn la, ti, do, re, mi, fi, si, la. Alteraciojn alten aŭ malalten oni markas per anstataŭado de la vokalo de la tonsilabo per i resp. u. Ekz. so kaj la estas difinitaj kiel si kaj li (ĉe altigo) resp. su kaj lu (ĉe malaltigo). Tio kaŭzas ankaŭ la diferencado de la sepa ŝtupo kontraŭ tio de la absoluta solmizado; altigita kvina ŝtupo so fariĝas si kaj ricevas tiel la nomon de la sepa ŝtupo en absoluta solmizado. Ĉi tiun metodon enkondukis en 1896 Agnes Hundoegger en Germanio. Kvankam la influhava Fritz Jöde uzis la metodon, ĝi malvenkis en la konkuro de sistemoj al la politike pli potenca Carl Eitz, sed ankaŭ al Richard Münnich. Tion ankaŭ ne povis ŝanĝi la konstruo de obligilo, la Toniko-Do-Ligo. Tamen ĉi tiu metodo post jaroj de silenta uzado ŝajnas vivi reekfloradon.
En 1892 muzikpedagogo Carl Eitz inventis novan tonsilaban sistemon, la tiel nomatan tonvorton, kiu poste travivis variajn modifadojn. Plej konata fariĝis la sistemo de Richard Münnich (ja, le, mi, ni, ro, su, wa, ja), kiun ekzemple aplikis la muzikinstruo en la Germana Demokratia Respubliko (GDR). La silaboj komencas laŭvice per la sonantaj konsonantoj kaj tiam uzas ĉiujn kvin vokalojn tiamaniere, ke ili alordigas al la duontonoj la samajn vokalojn. La sistemo estas tre fleksebla kaj povas indiki transirajn moduladojn sen aliinterpretado aŭ minoro super do, do maĵoro/minoro kiel dinamika poluseco – tute laŭ intenco de la muzikteoriisto Heinrich Schenkers. Ĉi tiuj novaj tonsilaboj ne povis venki. La formadoreguloj por la vokaloj tamen estas ankaŭ transigeblaj sur la konsonantoj de la tradiciaj tonsilaboj.
Sofia Coppola
Sofia Carmina COPPOLA (naskita la 14-an de majo 1971) estas usona filmreĝisoro.
Ŝi estas filino de reĝisoro Francis Ford Coppola, kaj aperis en kelkaj el liaj filmoj. Ŝi nun famiĝis pro sia propraj filmoj, The Virgin Suicides (La virgaj sinmortigoj) (1999) kaj Lost in Translation (Perdita en traduko) (2003). Ŝi estas la unua reĝisorino kiu estis kandidatino por gajni Oskar-premion pro plej bona reĝisorado (Lost in Translation).
Antaŭe ŝi rolis en diversaj filmoj, plej fame en The Godfather Part III (La baptopatro, parto tria) (1990), kio finis ŝian aktoran karieron pro malbonaj recenzoj. Krom filmoj, ŝi ankaŭ reĝisoris diversajn muzikvideojn.
Oddo degli Oddi
Oddo degli Oddi (1478-1558) estis itala kuracisto, beletristo, latinisto kaj helenisto. Antaŭ ol instrui medicinon en Venecio li instruis logikon, filozofion, la grekan kaj la latinan en la Universitato de Padovo. Li estis sukcedanto de Bernardino Trevisani en la Universitato de Padovo (1583). kaj sekvanto de la praktikoj de Galeno de Pergamo. Antonio Fracanzani (1506-1567), aŭtoro de sennombraj verkoj pri medicino, estis lia sukcedanto en Padovo.
29700 Salmon
29700 Salmon estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono). Ĝi prezentas orbiton karakterizatan per granda duonakso de 2,41316, discentreco de 0,1335 kaj klinangulo de 8,300°.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la irlanda matematikisto George Salmon (1819–1904), helpanto pri matematiko ĉe la Trinity College de Dublino kaj pli malfrue profesoro pri teologio. Krom fari esplorojn pri kaj surfacoj, li verkis serion da gravaj libroj pri geometrio kaj alta algebro, kiuj estis tradukitaJ en multenombraj eŭropaj lingvoj.
Ribelo de sep kaj duono
Ribelo de sep kaj duono estis la popola ribelo en Palermo de la 16a ĝis la 22a de septembro 1866, en la kunteksto de la itala post-unuiĝa banditeco. Ĝi nomiĝis de sep kaj duono, ĉar ĝi daŭris sep tagojn kaj duonon. Temis pri perforta kontraŭregistara manifestacio, kiu okazis ĉe la fino de la tria sendependeca milito.
Miloj da homoj ribeliĝis, eĉ armite, eĉ de najbaraj landoj. Je la tagiĝo la 16an de septembro la urbo ŝajnis invadita de bandoj el la ĉirkaŭaj regionoj, ordonitaj de Salvatore Nobile, implikitaj en la proceso de Giuseppe Badia (kunulo de Giovanni Corrao, kies politikan heredaĵon li kolektis post la murdo de la mafio), kaj de la monreala Salvatore Miceli, iama komandanto de libervolaj grupoj (la picciotti) en la tumultoj de 1848 kaj en 1860. Li ĵus forlasis la malliberejon danke al la interveno de la komisaro Pinna.
Kvartalo Tennoĝi
Kvartalo Tennoĝi aŭ Tennoĝi-ku (天王寺区 [tennōĝi-ku], Hepburn:Tennōji, Kunrej: Tennôzi) estas kvartalo en urbo Osako en Gubernio Osaka en Japanio.
Banzaê
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Bahio de Brazilo. Ĝi situas en la nordorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Centra sudo de Bahio kaj en la mikroregiono Ribeira do Pombal. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Manĉ
Manĉ (Mancs) naskiĝnomo: Mancs Sátán Miskolci (1994 - 22an de oktobro 2006) estis germana paŝtista virhundo, la savhundo de la hungara Araneo-Savo-Grupo en Miskolc.
Biografio
Ĝi havis 11 gefratojn en la idaro ĉe naskiĝo. En la aĝo de ses monatoj, ĝia posedanto rimarkis, ke ĝi ne uzas unu el siaj malantaŭaj piedoj ĝuste. La bestokuracisto trovis displazion, kio signifas, ke la osta kapo ne evoluis ĝuste. Kun la helpo de memfarita rimeno, la problemo estis korektita post duonjaro.
Ĝi kaj ĝia posedanto László Lehóczki, partoprenis plurajn sukcesajn savoperaciojn. Ĝi fariĝis tre fama pro la tertremo en 1999 en Izmiti (Turkio), kiam trijara knabino estis savita el la ruinoj kun ĝia helpo post 82 horoj tie. Manĉ partoprenis al la savadoj, inter aliaj, en la tertremoj de 2001 en Salvadoro kaj Barato. Danke al la trejnado, ĝi ankaŭ povis marki subakvajn kadavrojn kaj ankaŭ vivajn kaj mortintojn ĝuste markitajn en la sama loko. Ĉi tiu agado kaj multaj deplojoj igis lin unu el la plej bonaj savhundoj en Hungario iam ajn.
Oktobro 2006 ĝi malsaniĝis pro pneŭmonito kaj mortis, lia posedanto entombigis ĝin en sia propra ĝardeno ekskluzive de publiko. En la sekva monato, lia urbocentra statuo fariĝis vera pilgrimejo, kun pluraj kandeloj lumigitaj antaŭ ĝi ĉiutage.
Lauw
(jen france, germane Au, alzace Ài) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin/Owerèlsass (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler, kaj al la kantono .
Tenggaroh 4
Tenggaroh 4 estas vilaĝo en Ĝohoro, Malajzio.
Jonathan Dwight
Jonathan Dwight V (1858–1929) estis usona ornitologo.
Hans Ritz
Hans Ritz estas nomo de jenaj personoj:
Jonathan Dwight
Vivo
Jonathan Dwight naskiĝis la 8an de decembro 1858 en Novjorko. Lia patro estis civila inĝeniero Jonathan Dwight (1831–1910), avo Jonathan Dwight (1799–1856), praavo Jonathan Dwight (1772–1840), kaj repraavo ankaŭ samnoma Jonathan Dwight (1743–1831), ĉiuj parto de granda familio el Nova Anglio. Lia patrino estis Julia Lawrence Hasbrouck. En 1861 la familio translokiĝis al Madison (Nov-Ĵerzejo). Lia familio havis somerdomon en Tadusako (Kebekio), kaj lia unua artikolo estis publikita en 1879 pri la birdoj observitaj tie. Li gradiĝis el Harvard Universitato en 1880, kaj aliĝis al sia patro por fervoja dezejno.
Hans Ritz
* Hans Ritz (elektroteĥnikisto) (1902–1971), germana elektroteĥnikisto
Jonathan Dwight
Vivo
Li iĝis policano en 1889 kaj poste interesiĝis al medicino. En 1893 li eniris en Kolumbia Universitato por studi medicinon, sed post kelka laboro en hospitalo, dediĉis sin pli kaj pli al studado de birdoj. Dwight estis membro de American Ornithologists' Union ekde ties fondo en septembro de 1883. Li estis ties kasisto el 1903 al 1920, vicprezidento ĝis 1923, kaj prezidento en 1926. La Usona Muzeo de Natura Historio havigis lokon por lia kolekto en 1909.
María Tudor (metroo de Madrido)
María Tudor estas stacio sur linio ML-1 de la Malpeza Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma strato, en la loĝloko Sanchinarro de kvartalo Valdefuentes (Hortaleza).
La stacio estis malfermita la.
Canillas de Albaida
Canillas de Albaida estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la nordo de la sudorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía [aĥarKIa] lime norde kun la municipo Alhama de Granada (provinco Granado), oriente kaj sudoriente kun la municipo Cómpeta, sude kun la municipo Árchez, sudoriente kun Arenas kaj Sayalonga, kaj okcidente kun Salares.
Estis 773 loğantoj.
Geografio
La urba kerno estas sur la deklivro de la montaroj Tejeda kaj Almijara je 576 metroj de altitudo, kaj la municipa teritorio estas inkludita en la Natura Parko Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama.
La municipo distas 54 kilometroj de la provinca ĉefurbo Malago, ene de la Vojo de la Suno kaj de la Vino, same kiel en la areo de la "Blankaj Vilaĝoj de la Suna Marbordo". Temas pri loko de mallarĝaj krutaj stratetoj kaj kalkoblankaj domoj. Ĝi havas areon de 33 km² kaj 813 loğantojn en 2006.
Marianka
Situo
Marianka situas en valo de Malgrandaj Karpatoj, laŭ traira flankovojo. Bratislavo troviĝas je 15 km-oj.
Historio
Oni trovis restaĵojn de fortikaĵo konstruita a. K. 1000. Iom poste la hungara ŝtatfondiĝo kermesejo menciiĝis en tiu loko. En la 16-a jarcento rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Máriavölgy 839 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al departemento kaj distrikto de Pozsony, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Marianka 948 homoj, (914 slovakoj).
Famuloj
En la iama Máriavölgy naskiĝis la unua hungara verkisto pri infanliteraturo Amália Bezerédj.
Hasle-Rüegsau
Hasle-Rüegsau estas nomkombino de la du najbaraj politikaj komunumoj, kiuj estas disigitaj per la rivero Emme,
Regiona ligo Ruhr
En 1920 la komunumoj en la Ruhr-regiono, la ĉefa pezindustria regiono en Germanio, ligis al Regiona ligo Ruhr (germane: Siedlungsverband Ruhrkohlenbezirk). Celo de la ligo estis, preventi dissetligon por konservi verdaĵaj kaj liberaj areoj necesaj por pli bona aerumado de la pezindustria regiono. Jam en la fondofazo de la regiona ligo Ruhr. projektoj kiel la rapidvojo Ruhr, regiona rapidtrajno kaj Revierparks, grandaj ripozparkoj estis planataj, kiujn oni grandparte nur realigis post la Dua Mondmilito. Per konstruo de ligostratoj kaj la en 1925 enkondukataj unuecaj urboŝildoj la Ruhr-regiono ankaŭ trafike estu kunkreskonta. Hodiaŭ la regiona ligo transprenas la taskon forigi la domaĝojn kaŭzatajn de la industriigo kaj renaturigi la iamajn industriterenojn, post kiam la karbominado kaj la feruzinoj plejparte ĉesis la produktadon.
Hasle-Rüegsau
La du komunumoj kutime estas konceptitaj kiel unueca loko, kaj multaj eksteruloj tute ne scias, ke temas pri du sendependaj komunumoj. La komunua stacidomo, kiu sitas sur la teritorio de Hasle, portas la nomon , la komunumoj dividas sian poŝtoficejon kaj sekundarlernejon, kaj ankaŭ sian retejon la du komunumoj prezentas komune.
Regiona ligo Ruhr
Membroj
''Indiko: La interkrampe nomataj distriktaj komunumoj kaj urboj ne estas memstaraj membroj de la regiona ligo Ruhr. Ili estas reprezentataj de la koncernaj distriktoj.''
Esperanto en la Ruhr-regiono
En la Ruhr-regiono ekzistas tri Esperanto-kluboj:
Esperanto-Grupo Essen
Essen, kie ekzistas ekde la 9-a de januaro 2004 la Esperanto-Grupo Essen (EGE) kun nun pli ol 20 membroj. Ĝi invitas al renkontiĝoj ĉiun duan ĵaŭdon monate en la klerigejo Grend, Westfalenstr. 311 en 45276 Essen-Steele, kaj ĉiun kvaran ĵaŭdon monate esperantoparolantoj kunvenas en la Kulturzentrum Bahnhof Langendreer, Wallbaumweg 108 en 44894 Bochum, jen en la kinokafejo (Kino Endstation), jen en la restoracio (Gastronomie).
Kontakto
Prezidanto estas ekde 2007 Ludger Schméink. Li estas atingebla per la esperantlingva paĝo ĉe EsperantoLand
Asocio por internacia kompreniĝo Duisburg
Asocio por internacia kompreniĝo Duisburg renkontiĝas en Ludgerushaus, Heinrich-Bertmans-Str. 2, stratangulo Klöcknerstraße Kontakto: paĝo en la paĝaro de www.esperanto.de
Esperanto-Societo Schwelm
La Esperanto-Societo Schwelm renkontiĝas ĉiun 2-an kaj 4-an merkredon de la monato en la Engelbertschule, Engelbertstr. escepte de la lernejaj ferioj Kontakto: Paĝo en la paĝaro de GEA
La Junaj Trezorserĉantoj
La Junaj Trezorserĉantoj estas rakonto verkita de James H. Sullivan por Esperanto-Asocio de Britio.
Ĝi estas eldonita
Andrew Carnegie
Andrew CARNEGIE (25-an de novembro 1835, Dunfermline, Fife, Skotlando – 11-an de aŭgusto 1919, Lenox, Massachusetts, Usono) estis skotdevena usona industria magnato, kiu estis gvidanta motoro de grandpaŝa evoluigo de la usona ŝtalindustrio, fine de la 19-a jarcento. Samtempe, li estis plej granda filantropo de sia epoko.