cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Hyde Wollaston
Biografio
Li estis filo de la astronomo Francis Wollaston (1731-1815) kaj Althea Hyde. En 1793, li diplomiĝis kiel Doktoro pri Medicino en la Universitato de Kembriĝo, kaj inter 1787 kaj 1828, li estis membro de sia kolegio. Li laboris kiel kuracisto en la kamparaj vilaĝoj inter 1793 kaj 1797. Poste li translokiĝis al Londono. Liaj ĉefaj interesoj estis kemio, kristalografio, metalurgio kaj fiziko. En 1800, dank'al heredo kiun li ricevis el unu el siaj fratoj pli maljunaj, li forlasis la medicinon por sin dediĉi al kemio kaj fiziko. En 1793, li elektiĝis Membro de la Reĝa Societo de Londono, kies influo estis tre alta. En 1820, li nomumiĝis prezidanto. En 1822, li elektiĝis Honora Membro de la Usona Akademio pri Artoj kaj Sciencoj.
En 1800, li starigis societon kun Smithson Tennant cele al produktado kaj vendado de kemiaĵoj. Wollaston riĉiĝis dank'al siaj fiziko-kemiaj metodoj en la procezo de la platena erco por komercaj kvantoj. Li sekrete konservis la detalojn de la procezo ĝis preskaŭ sia morto, kaj multe profitis dum ĉirkaŭ 20 jaroj, kiam li estis la sola provizanto de la produkto, kiu estis tre samkvalita kiel la oro, tamen ĝi estis pli malaltkosta. Kemiaj analizoj dum la procezo pri purigado de la plateno, kondukis Wollaston-on al la malkovro de la elementoj Paladio, en 1802, kaj Rodio, en 1804. Anders Gustaf Ekeberg malkovris la kemian elementon Tantalon, en 1802, tamen, Wollaston deklaris ke ĝi estis identa al la Niobio, tiam konata kiel Kolumbio.
Pli malfrue Heinrich Rose (1795-1864) elmontris, en 1846, ke la kolumbio kaj la tantalo estis efektive malsamaj elementoj, do, li renomis la kolumbion kiel "niobion". La mineralo "volastonito" estis pli malfrue nomita omaĝe al li dank'al liaj kontribuaĵoj en la kampoj de la kristalografio kaj minerala analizado. Wollaston ankaŭ provis demonstri sensukcese la ĉeeston de la glukozo en la sango de la diabetoportantoj kaŭze de la tiamaj limigitaj detektorimedoj.
La Wollaston-medalo estas scienca premio pri geologio, nome la plej alta atribuita de la Geologia Societo de Londono.
Betatrono
En eksperimenta fiziko, la betatrono estas speco de cikla partikla akcelilo.
Priskribo
Betatrono estas transformatoro, kies sekundara bobeno estas tora vakutubo. Alterna kurento en la ĉefbobeno cirkle akcelas elektronojn en la vakutubo.
Jen la stabila orbito de la elektronoj: en kiu La averaĝa magneta kampo tra la orbito (kvociento de la magneta fluo per la areo de la cirklo) estas, tiel, aŭ duono de la magneta kampo ĉe la radiuso; tio nomiĝas la kondiĉo de Widerøe.
Historio
La betatrono estas bazita sur la teorioj de la norvega fizikisto Rolf Widerøe (1902–1996), kies provoj al konstruo de reala bevatrono tamen malsukcesis.
La nomo betatrono devenas de beta (el beta-partiklo, sinonimo de elektrono) kaj ciklotrono.
Nombro
Nombro estas unu el la ĉefkonceptoj de matematiko. Ĝi aperis en frua antikveco kaj iom post iom vastiĝadis kaj ĝeneraliĝadis laŭ grado de vastiĝo de la homa agadsfero kaj de la problemaro, kiu postulis kvantan priskribon kaj esploron. En komencaj ŝtupoj de ĝia evoluo, la koncepto de nombro estis difinita kiel rimedo por kalkuli kaj mezuri objektojn, kaj poste la nombro fariĝis fundamenta nocio de matematiko kaj la sekva evoluo okazis nur pro bezonoj de ĉi tiu scienco.
Nombro, en scienco, estas fakte abstraktaĵo kiu reprezentas kvanton aŭ amplekson. En matematiko nombro povas reprezenti kvanton de mezuro aŭ pli ĝenerale elementon de nombra sistemo aŭ ordan numeron kiu reprezentos pozicion ene de (vic)ordo de difinita serio. La kompleksaj nombroj estas uzataj kiel utila ilo por solvi algebrajn problemojn, kaj algebre ili estas simpla aldonaĵo al la reelaj nombroj kiuj siavice ampleksigis la koncepton de orda numero. Ĉefe, reela nombro solvas la problemon de komparo de du mezuroj: kaj se ili estas kunmezureblaj kaj se ili estas nekunmezureblaj. Por ekzemplo: la flanko de unu kvadrato estas kunmezurebla kun sia perimetro, sed la aristo de la kvadrato kun la diagonalo de la kvadrato estas nekunmezureblaj.
La koncepto de nombro inkluzivas abstraktaĵojn kiel frakciaj, negativaj, neracionalaj, trascendaj, kompleksaj, kaj ankaŭ nombrojn de tipoj pli abstraktaj kiel, ekzemple, nombrojn hiperkompleksajn, kiuj ĝeneraligas la koncepton de kompleksa nombro, aŭ la hiperreelajn, la superreelajn kaj la subreelajn nombrojn, kiuj inkluzivas la reelojn kiel subaron.
Historio de la koncepto de nombro
La koncepto de nombro estas asocia al la kapablo kalkuli kaj kompari kiu el du aroj de similaj entoj havas pli grandan kvanton de elementoj. La unuaj homaj socioj trafis tuj la problemon determini kiu el du aroj estas "pli granda" ol alia, aŭ koni precize kiom da elementoj formis kolekton de aĵoj. Tiuj problemoj povis esti solvitaj simple kalkulante. La kapablo de la homa estaĵo kalkuli, ne estas simpla fenomeno, kvankam la majoritato de kulturoj havas kalkulsistemojn kiuj alvenas minimume ĝis centoj, kelkaj popoloj havantaj simplan materialan kulturon, disponas nur de terminoj por la nombroj 1, 2 kaj 3 kaj kutime uzas la terminon "multaj" por pli grandaj kvantoj, kvankam, kiam necesas, ili uzas rimede esprimojn tradukeblaj kiel "3 plus 3 kaj aliaj 3" kiam necesas.
La kalkulo plej verŝajne komencis pere de la uzado de fizikaj objektoj (kiaj amasoj da ŝtonoj) kaj de kalkulmarkoj, kiel tiuj trovitaj sur ĉizitaj ostoj: tiu de Lebombo, kun 29 fendoj gravuritaj sur osto de paviano, havas ĉirkaŭ jarojn de antikveco kaj alia osto de lupo trovita en la iama Ĉeĥoslovakio, kun 57 markoj disponitaj en kvin grupoj de 11 kaj krome du apartaj, estis ĉirkaŭkalkulita en  jaroj de antikveco. Ambaŭ okazoj konstituas unu el la plej antikvaj kalkulmarkoj konataj ĝis nun kaj oni sugestis ke eble ili estas rilataj kun registroj de lunaj fazoj. Pri la origino de la orda kalkulo, kelkaj teorioj situas ĝin en religiaj ritoj. La nombraj sistemoj de la majoritato de lingvaj familioj respegulas ke la operacio kalkuli estis asocia al la kalkulo de aŭ per fingroj (tialo kial la sistemoj de dekuma kaj dudekuma bazo estas la plej abundaj), kvankam estas atestante la uzadon de aliaj nombraj bazoj krom 10 kaj 20, ekzemple 60 ĉe la babilonioj.
La paŝo al la nombraj simboloj, same kiel la skribado, asociiĝis al la apero de kompleksaj socioj kun institucioj centrigitaj konstituante burokratajn sistemojn de kalkulo en registroj pri impostado kaj de propraĵoj. Ties origino estus en primitivaj simboloj kun diferencaj formoj por la kalkulo de diferencaj tipoj de havaĵoj kiel tiuj kiuj estis trovitaj en Mezopotamio enskribitaj sur argilaj tabuletoj kiuj siavice estis venintaj anstataŭi iompostiome la kalkulon de diferencaj havaĵoj pere de argilaj ŝlipoj (konstatitaj almenaŭ ekde la jaro 8000 a.K.) La nombraj simboloj plej antikve trovitaj situas en la mezopotamiaj civilizoj kaj uziĝis kiel nombrosistemo ne nur por la kalkulo aŭ la komerco sed ankaŭ por la agrikultura mezurado kaj la astronomio, por ekzemplo, por registroj de la movadoj de la planedoj en la nokta ĉielo.
Tipoj
Imaginara nombro estas multipliko de reela nombro b kun imaginara unuo i. Ĉar la imaginara unuo estas difinita per la ekvacio i^2 = -1, la kvadrato de imaginara nombro b i estas -b^2, do ĝi ĉiam estas nepozitiva. La nura nombro kiu estas kaj reela kaj imaginara estas nulo.
La entjera nombro, entjero (aŭ plena nombro) konsistas el la naturaj nombroj (1, 2, 3, …), iliaj negativaj ekvivalentoj (−1, −2, −3, …) kaj 0 (nulo). Matematikistoj kutime signas ĝin per ℤ aŭ Z. La naturaj nombroj estas subaro de la entjeroj, kion oni signas per ℕ ⊂ ℤ.
Kompleksa nombro estas nombro, kiu havas aspekton z=a+bi, kie a kaj b estas reelaj nombroj, kaj i² egalas al la nombro -1. La signo i estas por imaginara unuo, a = Re z nomiĝas reela parto de kompleksa nombro kaj b = Im z - imaginara parto. Reelaj nombroj estas aparta kazo de kompleksaj nombroj, kie b=0.
Racionala nombro (aŭ racia nombro) estas kvociento de du entjeroj; ekzemple 3/7. Matematike, eblas difini la racionalajn nombrojn kiel ordajn parojn de entjeroj (a,b), kie b ≠ 0. Oni difinas adicion kaj multiplikon laŭ la jenaj reguloj:
Kvankam neracionalaj nombroj ne estas ofte uzataj en ĉiutaga vivo, ili ekzistas sur la nombro-linio. Efektive, inter 0 kaj 1 sur la nombro-linio, estas senfina nombro de neracionalaj nombroj. Racionalaj kaj neracionalaj nombroj faras tuton de reelaj nombroj. La bezono de la ekzakta esprimo de kelkaj grandoj (ekz. proporcio de kvadrata diagonalo al ĝia latero) postulis determinon de neracionalaj nombroj, kiuj esprimiĝas per racionalaj nombroj nur proksimume. Ĉiuj nombroj, kiuj ne estas racionalaj, estas konsiderataj kiel neracionalaj. La termino neracionala devenas de latina irrationalis - neracia, de ir(in) - negativa prefikso kaj ratio - proporcio. Ili povas esti skribitaj kiel decimaloj, sed ne kiel frakcioj, kaj havas senfinan nombron de ciferoj dekstre de la decimala punkto. Jen ekzemplo de neracionalaj nombroj:
Natura nombro povas aŭ signifi ne-negativan entjeron (0,1,2,3,...) aŭ (malofte) pozitivan entjeron (1,2,3,4,...). Naturaj nombroj havas du ĉefajn uzojn: Oni uzas ĝin por nombri objektojn (ekz-e "estas tri pomoj sur la tablo") aŭ por ordigi objektojn (ekz-e "ĝi estas la trie plej granda urbo en la lando"). En la dua signifo ili estas nomataj vicmontraj nombroj aŭ numeroj. La simbolo estas \mathbb N.
Primo estas pozitiva entjero, kiu ne estas produto de du aliaj pozitivaj entjeroj kaj dividiĝas nur per si kaj per 1. Ekzemple, 12 dividiĝas je 1, 2, 3, 4, 6, 12 (kiuj estas la divizoroj de 12), sed 17 dividiĝas nur je 1 kaj 17. Sekve la nombro 17 estas primo, sed la nombro 12 ne estas primo, sed komponita nombro. Ĉiu primo pli granda ol 3 estas de formo 6n-1 aŭ 6n+1 por iu natura nombro n.
Transcenda nombro estas kompleksa nombro kiu ne estas algebra, tio estas, ne estas solvaĵo de ne-nula polinoma ekvacio kun racionalaj koeficientoj. La plej elstaraj ekzemploj de transcendaj nombroj estas π kaj la bazo de la naturaj logaritmoj e. Nur kelkaj klasoj de transcendaj nombroj estas sciataj. Povas esti ege malfacile montri ke iu donita nombro estas transcenda. Tamen, transcendaj nombroj estas ne maloftaj, preskaŭ ĉiuj reelaj kaj kompleksaj nombroj estas transcendaj, pro tio ke la algebraj nombroj estas kalkuleblaj, sed aro de transcendaj nombroj estas nekalkulebla malfinio. La pruvo estas simpla. Pro tio ke la polinomoj kun entjeraj koeficientoj estas kalkuleblaj, kaj pro tio ke ĉiu ĉi tia polinomo havas finian kvanton de radikoj, la algebraj nombroj estas kalkuleblaj. Sed diagonala argumento de Cantor pruvas ke reelaj nombroj (kaj pro tio ankaŭ kompleksaj nombroj) estas nekalkuleblaj, do aro de ĉiuj transcendaj nombroj estas nekalkulebla. Ĉiu (reela) transcenda nombro estas neracionala nombro, pro tio ke ĉiu racionala nombro estas algebra nombro. La malo ne estas vera, ne ĉiu neracionala nombro estas transcenda. Ekzemple, kvadrata radiko de 2 estas neracionala, sed ĝi estas radiko de polinomo x2-2, tiel ĝi ne estas transcenda.
Hiperreelaj nombroj estas rigora matematika maniero pritrakti infinitojn kaj infinitezimojn. Tiuj kvantoj estis vaste uzataj en matematiko kelkajn jarcentojn antaŭ enkonduko de la hiperreeloj, sed ilia uzo ĉiam estis pli intuicia ol matematike rigora. Pro disvolvoj de formala logiko dum 19-a kaj 20-a jarcentoj, oni povis difini kaj pritrakti ilin pli formale kaj rigore. La aro de hiperreeloj (foje ankaŭ nomataj nenormaj reeloj) *R estas korpa vastigaĵo de la aro de reeloj R, kiu enhavas nombrojn pli grandajn ol iu difinita reelo. Do, aro de hiperreeloj enhavas nombron pli grandan ol io ajn de la formo
Tetsuro Miura
Tetsuro Miura (三浦 哲郎, n. 12-an de aprilo 1956, m. 28-an de aprilo 2018) estis japana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Nagoya Grampus Eight.
Nombro
6174
6174 estas konata kiel la konstanto de Kaprekar, laŭ la barata matematikisto D. R. Kaprekar. Ĉi tiu cifero estas notinda pro la rezulto de la sekvanta rutino.
La supra procezo, konata kiel la rutino de Kaprekar, ĉiam atingos la ciferon 6147, post ne pli ol 8 iteracioj, kaj poste donos tiun ciferon 6174 senfine.
Temmen-Ringenwalde
Temmen-Ringenwalde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Erasmo de Roterdamo
Gerhard Gerhards, pli konata kiel Desiderius Erasmus,  kiel Erasmo aŭ pli precize Erasmo de Roterdamo (naskiĝis la 28-an de oktobro 1465 aŭ 1467 en Roterdamo, mortis la 12-an de julio 1536 en Bazelo) estis nederlanda pensulo, sciencisto, verkisto kaj la plej granda renesanca humanisto kaj unu el la pioniroj de biblia kritiko. Per lia raciisma kritiko de la kristana religio, li estas konsiderita unu el la antaŭuloj de la Reformacio, kvankam li mem restis fidela al la rom-katolika eklezio.
Vivo
Informo pri lia frua vivo venas el malprecizaj aludoj en liaj verkoj. Preskaŭ certe liaj gepatroj ne estis laŭleĝe geedziĝintaj. Lia patro, Roger Gerhards, poste iĝis pastro, kaj deĵoris kiel subpastro en Gouda. Oni scias malmulton pri lia patrino. Ŝi nomiĝis Margaret kaj estis filino de kuracisto.
Post la morto de siaj gepatroj en 1483 Erasmo ricevis bonan edukadon en kelkaj monaĥaj aŭ duonmonaĥaj lernejoj, plej grave en lernejoj de La Fratoj de la Komuna Vivo, kie lin inspiris la graveco de persona interrilato kun la Dio. Tamen, li malakceptis la severajn regulojn kaj metodojn de la instruantoj.
Erasmo travojaĝis la tutan Eŭropon, fine li ekloĝis en Bazelo. Lia verkado estis kritika; li kritikis tekstojn, homojn, kulturojn, ekleziojn, societojn. Erasmo korespondis kun gravuloj de sia epoko. Li inklinis al reformo de la eklezio, sed ne al Reformacio, ne al kreado de novaj eklezioj.
Alan Curtis
Alan Curtis (naskiĝinta la 24-an de julio 1909 en Ĉikago, Ilinojso, Usono; mortinta la 2-an de februaro 1953 en Novjorko, Usono; vere: Harold Neberroth) estis usona aktoro.
Erasmo de Roterdamo
Vivo
Literature Erasmo famiĝis per sia latinlingva Laŭdo de l' Stulteco, verko satire sarkasma, kiel jam sufloras la titolo mem. En 1499, kiam Erasmo estis en Anglujo, forte impresis lin la pribiblia instruado de John Colet. Tio instigis lin studi la grekan lingvon por ke li pli profunde studu teologion. Grava estis lia kritika eldono de la Nova Testamento. Lia doktrino estas konata kiel Erasmismo, kaj ĝi disvastiĝis tra tuta Eŭropo kaj influis super la intelektulara etoso de multaj landoj, kiel ekzemple en Hispanio.
Heredaĵo
Honore al li estas nomitaj multaj aĵoj en Okcidenta Eŭropo kaj ĉefe edukaj instancoj. En Roterdamo mem estas la Erasmus-ponto liganta la du partojn de urbo kaj fronte al la kampuso de la Universitato Erasmus. Funkcias aliaj, malpli formalaj, edukaj kadroj de Eŭropa Unio kiel Erasmus+ kaj Erasmus Mundus kaj estas disdonata la Erasmus premio.
Alan Curtis
Kariero
La aktoro laboris komence kiel manekeno por la modo, antaŭ ol li en 1936 unuafoje aktoris. La altkreska, malhelhara Curtis tenis kontrakton komence kun MGM. Post lia kredinda figurado de la neniotaŭga edzo de Joan Crawford en Mannequin li ŝajnis stari antaŭ sukcesonta kariero. La plej multaj postsekvaj filmoj tamen ne atingis la kvaliton de lia unua sukceso, kaj Curtis baldaŭ devis kontentiĝi per flankroloj je duarangaj filmoj. Al la malmultaj esceptoj apartenas la filmo Destiny el 1944, kiu origine estis planita kiel epizodo por la filmo Flesh and the Fantasy, sed estis elprenata. Apud Gloria Jean Curtis rolis koruptan policanon, kiu per renkonto kun blinda knabino spertas etikan puriĝon. Malkontente pri sia kariero li retiriĝis en 1951 en privatecon kaj mortis du jarojn poste.
Alan Curtis estis edzo de Priscilla Lawson kaj Ilona Massey.
NGC 5886
NGC 5886 (aliaj indikoj — ZWG 221.36, PGC 54298) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Banco de España (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
-1060
La jaro 1060 antaŭ nia erao estis superjaro komenciĝanta vendrede laŭ la gregoria kalendaro. Ĝi apartenis al la 11-a jarcento antaŭ nia erao.
Fredericksburg (Teksaso)
Fredericksburg estas la ĉefurbo de kantono Gillespie, Teksaso. Ĝi lokiĝas 110 km oksidente de Aŭstino, la ĉefurbo de Teksaso. Laŭ la Usona Censo de 2000 la tuta loĝantaro de Fredericksburg estas 8 911. La komunumo de Luckenbach, fama en usona kampara muziko estas parto de Fredericksburg.
Estas du muzeoj en Fredericksburg: The National Museum of the Pacific War (La Usona Muzeo de al Pacifika Milito) kaj Vereins Kirche/Pioneer Museum (Preĝejo de la Teksas-Germana Asocio/Pionira Muzeo). La Usona Muzeo de la Pacifika Milito honoras la militistojn de la Pacifika Milito kaj Admiralo Nimitz. Ĝi ankaŭ inkludas Japanan Ĝardenon de Paco. La Preĝejo de la Asocio estas lokita en la Pionira Parko. Pionira Parko estas la loko de jara Founder's Day Festival (Festivalo je Fondanta Tago) en majo.
Historio
Eŭropana setlado de Fredericksburg komecis kiam John O. Meusebach elektis la lokon kiel dua celo de enmigrado de germanoj per la Adelsverein. La fina celo de la Adelsverein estis setlado de la Fisher-Miller Tera Donaĵo norde de la Llano Rivero. Meusebach aĉetis 4 000 hektaroj kredite por la urbo. La unua ĉaregaro de 120 setlantoj atingis la novan urbon de New Braunfels la 8-an de majo 1846. Termezuristo Hermann Wilke aranĝis la urbon kiel Rejnan urbeton. Frederiksburgo estis nomita por Princo Frederiko de Prusio.
Dum la unuaj du jaroj, la loĝantaro de Fredericksburg kreskis al pli ol 1 000 kaj kontinuis kreski post tiam. Multaj el la setlantoj estis liberalaj, edukitaj germanoj fuĝantaj de la Revolucio de 1848. Dum tiu ĉi tempo, la Vereins Kirche (Asocia Preĝejo), la Hotelo Nimitz, kaj vojo al Aŭstino estis konstruitaj.
La civitanoj de Fredericksburg tenis sin iom apartaj de aliaj teksasanoj kaj ne lernis la anglan lingvon dum multaj jaroj. La civitanoj de Konteo Gillespie voĉdonis kontraŭ secesio antaŭ la Usona Civita Milito. La urbo de Fredericksburg ne fariĝis laŭleĝa urbo dum 82 jaroj post sia fondiĝo. Fredericksburganoj pensis ke ili organizis unu registaron, la registaron de la Konteo Gillespie, kaj tio sufiĉas.
Fredericksburg estas la naskiĝejo de Admiralo Chester Nimitz, Ĉefa Komandanto de Usonaj Pacifikaj Militfortoj dum la Dua mondmilito. La hotelo de lia avo konvertiĝis al muzeo honoranta la militistojn kiuj servis kun Nimitz dum la milito. Apud la muzeo estas Japana Paca Ĝardeno konstruita de la japana popolo honore al Admiralo Nimitz kaj Admiralo Togo.
Geografio
Fredericksburg lokiĝas ĉe 30o16'27" norde 98o52'19" okcidente en centra Teksaso. Bonvolu vidi la mapon. Tio estas 110 km okcidente de Aŭstino en la Teksasa Monteta Regiono. Laŭ la UsonaCenso, la urbo havas tutan areon de 17,2 km². Neniom da ĝia areo estas kovrita de akvo.
Ĵurnaloj
La loka ĵurnalo estas la 'Fredericksburg Standard', kiu havas interretan eldonon kiu nomiĝas Radio Post
Demografio
Laŭ la Usona Censo de 200, estas 8 911 homoj, 3 784 domanaroj, kaj 2 433 familioj en la urbo. La loĝantara denseco estas 518,2 homoj/km². Estas 4 183 loĝejoj kun averaĝa denseco de 243,2/km². La etna konsisto de la urbos estas 93,08% blanka, 0,27% afrikusona, 0,27% indiana, 0,19% azia, 0,04% pacifikinsulana, 5,09% de aliaj rasoj. 17% de la loĝantaro estas hispana de iu ajn raso. La plejmulto estas teksas-germana.
Estas 3 784 domanaroj en la urbo el kiuj 23,9% havas infanojn sub la aĝo de 18 jaroj, 53,2% estas geedzuloj loĝantaj kune, 8,5% havas domaninon sen ĉeesta edzo, kaj 35,7% estas ne-familioj. 32,4% da ĉiuj domanaroj konsistas de soluloj, kaj 19,6% havas solulon 65 jara aŭ pli aĝa. La mediana aĝo estas 47 jaroj. Por ĉiu 100 virinoj estas 81,4 viroj; kaj por ciu 100 virinoj 18 jara aŭ pli estas 78,2 tiaj viroj.
La mediana enspezo por domanaroj estas $32 276, por familioj estas $43 670. Viroj havas medianan enspezon de $25 878 kontraŭ $22 171 por virinoj. La pohoma enspezo por la urbo estas $18 788. 11,9% da loĝantoj kaj 7,5% da familioj estas pobra. El ĉiuj loĝantoj pobraj, 16,1% estas sub la aĝo de 18 jaroj kaj 11,5% estas super la aĝo de 64 jaroj.
Malnova Ponto (Arundo)
Ĝis la konstruado de la Nova Ponto, en Arundo, Hispanio, en la 18a jarcento ĝi estis nomita La Puente Nueva (Nova Ponto), el tiam ĝi eknomiĝis "Puente Viejo" (Malnova Ponto). Ĝi komunikigis la urbon kun la nova kvartalo Mercadillo [merkaDIjo].
Ne klaras ties deveno ĉu el epoko de la romianoj aŭ ĉu rekonstruita de la araboj, plej akceptita. Post la konkero fare de la kristanoj ŝajne ĝi detruiĝis kaj devis esti riparita. En 1616 denove detruiĝis pro inundo kiu forrompis ĝin.
La ponto estas de unusola arko de 10 m de diametro por 31 m de alto super la nivelo de la rivero.
Ĝi estis renovigita moderne por permesi la rigardon al la ravino.
Katedralo de Bagrato
La Katedralo de la Dormado aŭ katedralo de Kutaisi, sed pli konata kiel katedralo de Bagrati (kartvele: ბაგრატი; ბაგრატის ტაძარი, aŭ Bagratis tadzari) estas katedralo de la 11-a jarcento de la urbo Kutaisi, regiono Imereti, Kartvelio, listigita en la Monda heredaĵo de UNESKO en 1994, kune kun la Monaĥejo Gelati.
La katedralo, nun en ruinoj, estis konsiderata kiel ĉefverko de la kartvela mezepoka arkitekturo. Ĝi estas okultrafa en la centro de Kutaisi. La katedralo troviĝas sur la pinto de la monteto Uk’imerioni. Ĝi estis konstruita en la unuaj jaroj de la 11-a jarcento, dum la regado de la reĝo Bagrato la 3-a pro kio ĝi nomiĝas kartvele «Bagrati», tio estas, katedralo de Bagrat. Memorskribaĵo en la norda muro revelacias ke la planko estis establita en la jaro 1003. En 1692, ĝi estis damaĝata pro eksplodo far la osmanidoj, kiuj invadis la Reĝlando de Imereti. La eksplodo kaŭzis la falon de la plafono kaj kupolo.
La konservado kaj restaŭrado, kaj ankaŭ la arkeologiaj esploroj, kiuj ekis en 1952 kaj finiĝis nur en 2012. En 2001, la katedralo estis denove liverita al la Kartvela Ortodoksa kaj Apostola Eklezio. Ofte ĝi estas uzata kiel simbolo de la urbo Kutaisi. En ĝia interno estis enterigata la reĝo Georgo la 1-a.
Holger Osieck
Holger Osieck (n. ) estas germana futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Urawa Reds.
-1059
La jaro 1059 antaŭ nia erao estis normala jaro komenciĝanta sabate laŭ la gregoria kalendaro. Ĝi apartenis al la 11-a jarcento antaŭ nia erao.
Erzsébet Zsombory
ZSOMBORY Erzsébet [ĵombori] [Póka Zsombory Poka Zsombori Elisabeta Szombory Elisabeta] estis rumanuja hungara pentristino naskita la 1-an de oktobro 1913 en Kisbács kaj mortinta la 13-an de aŭgusto 1997 en Kluĵo. Ŝi estis onklino de Erzsébet Zsombori.
Ferenc Jahn
Ferenc Jahn [jAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jahn Ferenc estis hungara kuracisto, komunisto.
Biografio
Ferenc Jahn akiris medicinan diplomon en Reĝa Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928. Post siaj studoj li iĝis privata kuracisto, li intence kuracadis malriĉulojn. En la sekva jaro li aliĝis al la socialdemokratoj en Kispest, kie li estis tre aktiva. Li aranĝis ankaŭ kuracistan sindikaton. En la fruaj 1930-aj jaroj li aliĝis al la malpermesitaj komunistoj. En 1936 li estis elektita deputito de urbestraro de Kispest, dume li donis medicinajn helpojn al la kaŝiĝantaj komunistoj. En 1940 li estis arestita, poste oni forprenis la diplomon kaj la mandaton. En 1943 li liberiĝis kaj sekrete li helpis la partizanojn. En la sekva jaro li denove estis arestita, fine li mortis pro tifo en koncentrejo.
(18274) 3150 T-3
(18274) 3150 T-3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Abetone
Abetone estas komunumo de Italio. En 2004 la 28-a Internacia Junulara Festivalo de Itala Esperantista Junularo okazis ĉi tie.
Predikejo de katedralo Sankta Stefano
La artverkon kreis verŝajne ne Anton Pilgram, sed majstro el la skolo de Niclas Gerhaert van Leyden. Dum plurfojaj renovigoj oni forigis la malnovan farbon.
La skulptarta majstraĵo estas simbolriĉa kaj enhavas la portretojn de la kvar latinaj Patroj de la Eklezio kaj de „fentestrogapanto“, memportreto de la majstro de la predikejo. Ĝia la Dua Mondmilito super la predikejo troviĝis sonkovrilo.
Dum la pasintaj jarcentoj la predikejo ofte estis loko de gravaj disputoj, nun ĝi estas uzata nur je aapartaj okazantaĵoj.
Jamburga minejo
Jamburga minejo estas la naftogasokondensata minejo kiu situas en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto (Tjumena provinco, Rusio), 120 km nord-okcidente de la vilaĝo Tazovskij kaj estas parto de la Okcidentsiberia naftogasa provinco. Ĝi estis malkovrita en 1969 (gaso), 1990 (nafto) kaj ekspluatata ekde 1986 (gasokondensato), 1987 (gaso).
Geologio
La minejo estas ligita al la samnoma asimetria duonfermita strukturo kiu etendiĝas nord-okcidente. Produktohavaj estas la cenomanianaj (supra kretaceo) kaj malsuprekretaceaj (novkomiaj) sedimentaĵoj. Laŭ tegmento de la cenomanianaj sedimentaĵoj la minejo aspektas kiel muroforma strukturo, kiu etendiĝas nord-oriente kaj konsistas el la centra, la plej levita Jamburga tereno, Anerjaĥa tereno (la norda parto) kaj Ĥarvuta tereno (la sud-okcidenta parto).
La produktohavaj sedimentaĵoj de cenomaniano (alterne kuŝantaj grejsoj, aleŭrolitoj kaj argiloj) kuŝas je la fundo 1000-1211 m. Litologie la tavolaro estas grave dispartigita, la tavoloj-kolektujoj estas nehomogenaj laŭ areo kaj sekco. La efika gasohava dikeco ene de la Jamburga areo estas 175 m, poreco 27-33%, penetrebleco 0,01-2,2 mkm². La kuŝejo estas granda 175 x 50 km, alta je 213 m kaj estas volba, masiva.
La gasakva kontakto estas registrita je la absoluta marko -1158 m (la Ĥarvuta tereno), -1176 (la Anerjaĥa tereno). Konsisto de la gaso: metano 98,6%, homologoj de metano ĝis 0,07%, azoto 1,14%, karbonduoksido 0,19%. La komenca gaskapacito estis 5,4 trilionoj da kubaj metroj, ĝis 2002 pli ol 40% jam estis elminigitaj.
En la malsuprekretaceaj sedimentaĵoj estas trovitaj 15 produktohavaj horizontoj je la fundo 2500-3350 m, en kiuj estas registritaj 23 gasokondensataj kuŝejoj. La produktohavaj horizontoj estas plejparte la alterne kuŝantaj tavoloj de grejsoj, aleŭrolitoj kaj argiloj. La kuŝejoj estas plejparte litologiaj kaj lensoformaj. Efika dikeco estas 1,2-11,1 m, poreco 15,6-17,7%, la komenca tavolpremo 23,5-34,4 MPa. Konsisto de la gaso: metano 89-90%, etano 4,5-4,9%, propano 2,1-2,2%, butanoj 1-1,1%, pentano kaj superaj hidrokarbonoj 2,7-2,9%, azoto 0,36-0,55%, karbonduoksido 0,17-0,42%. Enhavo de la gasokondensato en tavolgaso estas 107-126 gramoj/m³.
En 2002 la komenca gaskapacito estis taksita je 4184,5 miliardoj da kubaj metroj, la suma elminigado atingis 2331,4 miliardoj da kubaj metroj.
Ekspluatado
Unue oni planis konstrui apude urbon Jamburgo, sed poste rezignis je tiu ideo, kio ebligis ŝpari monon kaj fortojn. Ekde tiu tempo la minejon ekspluatis sole deĵorskipoj, loĝantaj en provizora vilaĝo apude.
György Sebők
György Sebők [djordj ŝebOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sebők György estis hungara-usona pianisto, altlerneja instruisto.
György Sebők naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Bloomington (Usono).
La teta y la luna
La teta y la luna (La mamo kaj la luno) estas hispan-franca filmo de 1994 reĝisorita de Bigas Luna.
Intrigo
Tete, naŭjaraĝa infano (Biel Duran), estas trista kaj deprimeca pro du tialoj: kiel infano kiu devas pinti katalunan homturon, li neniam kapablas atingi tiun sukceson (oni devas supreniri de unu flanko, pintigi kaj malsupreniri de la alia flanko), kaj kiel pli aĝa frato li sentas sin superita de sia ĵusa frateto, kiu ricevas mamnutradon de la patrino, dum li devas trinki lakton el botelo. Tete obsedas sin per atingo de mamo por li kaj iniciatas personan kampanjon por trovi perfektan mamparon kie mamsuĉi. La konflikto de Edipo kaj lia obsedo por mamoj preciziĝas kiam alvenas franca dancistino, Estrellita (Mathilda May), kiu posedas taŭgajn mamojn, al kiu Tete donacas rano. Kortuŝita de la amo kiun montras al ŝi la infano, la virino akceptas mamnutri lin, kontentigante tiel lian deziron. Bedaŭrinde por Tete, Estrellita ricevas atenton ankaŭ de multaj viroj, nome ŝia artisma kunulo kaj edzo, Maurice (Gérard Darmon), kaj ŝia amanto, bela adoleskulo, elektristo kaj kantisto de flamenko, Miguel (Miguel Poveda). Inter tiu aro de konkurencantoj Tete timas. Finfine okazas sonĝa fantazio tre kongrua kun la stilo de Bigas Luna en kiu aperas Tete, kiu sukcesas surgrimpi la homturon, Estrellita kiel lia mamnutristino, kaj Miguel, vestita je anĝelo en kabareda spektaklo kun Estrellita kaj Maurice, kaj ŝia amanto.​
Sevilla (metroo de Madrido)
Sevilla (Seviljo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato de Alcalá, ĉe la kruciĝo kun Strato de Sevilla, kiu donis sian nomon al la stacio, en distrikto.
2037 Tripaxeptalis
2037 Tripaxeptalis estas malganda, meze hela duopa asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Sevilla (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
2037 Tripaxeptalis
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝia nomo memorigas, ke ĝia numero, 2037 = 3 × 679 = 7 × 291. Ĝi do estas tri foje 679 Pax aŭ sep foje 291 Alice.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec kaj R. Durkee per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Internacia Konsilio de Virinoj
La Internacia Konsilio de Virinoj (International Council of Women, mallonge ICW; ) estas virina organizaĵo, kiu dediĉis sin al virinaj rajtoj.
2037 Tripaxeptalis
Satelito
Tiu satelito havas diametron de 1,28 ± 0,12 km, orbitan estimata je 14 km kaj  de 1,0938 ± 0,0008 tago (26,25 ± 0,02 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Hiroshi Hayano
Hiroshi Hayano (早野 宏史, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
Internacia Konsilio de Virinoj
Devontigo kun ICW permesas al naciaj konsilioj prezenti siajn opiniojn sur internacia scenejo. ICW havas konsultan statuson kun Unuiĝintaj Nacioj kaj konstantajn reprezentantojn ĉe ECOSOC, UNIDO, UNICEF, FAO, ILO, WHO, UNEP, UNCTAD, UNDP ktp.
Előd Kincses
Biografio
Előd Kincses diplomitiĝis en Bukareŝto (1964). Li estis jurkonsilanto en sia naskiĝurbo (1964-70), poste praktikanta advokato (1970-89). De 1990 li politikis, kaj post la kontraŭhungara pogromo en marto 1990 en Târgu Mureș pro la atakoj de rumanaj ekstremuloj li serĉis rifuĝejon en Hungario. Li estis plurfoja rumanan ĉampiono kaj dufoja ĉampiono de Balkano je platkurado (100 kaj 200 m)
Internacia Konsilio de Virinoj
Historio
La organizo estis establita en 1888 (parto de la festoj de la 40-a datreveno de la Seneka Akvofala Konferenco, angle Seneca Falls Convention). La inaŭguran kunvenon partoprenis 49 delegitoj de 53 porvirinaj organizaĵoj el naŭ landoj, nome Kanado, Usono, Irlando, Barato, Anglio, Finnlando, Danio, Francio kaj Norvegio.
Unue en 1903 oni fundis lokan filion en Italio kaj en 1905 en Belgio. La loka filio en Aŭstralio estis fondita en 1931. La ĉefa buĝeta fonto de la konsilio en siaj fruaj jaroj estis de Usono. Plej multaj kunvenoj okazis en Eŭropo aŭ Nordameriko, kaj ili okazis en tri oficialaj lingvoj - la angla, la franca kaj la germana - kio malinstigis virinojn de neeŭropa deveno. ICW ne aktive antaŭenigis balotrajton por virinoj, por ne ĉagreni la pli konservativajn sociojn. La konsilio komencis agi pri la temo de balotrajto en la frua 20-a jarcento.
Dum la dua Mondmilito, la agado de la organizo en Eŭropo estis grave difektita. Neniuj kongresoj estis kunvokitaj kaj iuj naciaj konsilantaroj tute ne funkciis dum la milito. La organiza konferenco kunvenis en 1946. La konferenco kondamnis la militkrimojn kaj postulis pli grandan partoprenon de virinoj en la politika gvidado.
Aktuala stato
Post la unua mondmilito, ICW partneriĝis kun la Ligo de Nacioj kaj la Unuiĝintaj Nacioj. ICW nun havas konsilan statuson ĉe Unesko, la plej alta statuso, kiun NRO povas atingi ĉe UN. Nuntempe 70 landoj estas membroj de ICW kaj internaciaj kunvenoj okazas ĉiuj tri jaroj. La ĉefsidejo de ICW estas en Parizo.
Hiroshi Hayano
Li trejnis ĉe Yokohama F. Marinos, Gamba Osaka kaj Kashiwa Reysol.
Christiane Scrivener
Christiane Scrivener, naskiĝinta la 1-an de septembro 1925 en Mulhouse, estas franca politikistino. Ŝi interalie estis komisaro en la dua periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, kiu gvidis la Eŭropan Komunumon inter la jaroj 1989 kaj 1993. En tiu Eŭropa Komisiono, ŝi prezidis la fakojn fiskeco kaj rajtoj de la konsumantoj. Dum la sekva tria periodo de la Eŭropa Komisiono Delors, inter la jaroj 1993 kaj 1995, ŝi respondecis pri la sama fako. Christiane Scrivener estis membro de la Respublikana Partio de Francio, kiun gvidis Valéry Giscard d'Estaing, kaj kiun dum 1997 anstataŭigis la partio Démocratie Libérale (liberala demokratio), kiu mem dum 2002 unuiĝis kun aliaj konservativaj partioj en la nova partio UMP.
Stocksee
Stocksee estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Bornhöved, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas en la komunumo Trappenkamp.
(14269) 2000 AH182
(14269) 2000 AH182 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
István Berczelly
István Berczelly [iŝtvAn berceli], hungare Berczelly István, Esperante Stefano Berczelly estas hungara operokantisto (baso kaj basbaritono.
István Berczelly naskiĝis la 1938 en Budapeŝto.
Biografio
István Berczelly frekventis gimnazion inter 1952–1956, poste li lernis kantadon. Li apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen) inter 1965-1970, poste li apartenas al Budapeŝta Ŝtata Operejo. En 1979 li ricevis rolon en filmo. Li ricevis diversajn premiojn ekde 1986, en 2020 premion Kossuth.
Garcillán
Garcillán [garziLJAN] estas municipo en la centra sudokcidento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la administracia dividaĵo Partido Judicial de Segovia (jurisdikcia partio de Segovio) en la sudoriento de la provinco kaj ene de la teritorio de la komarko Campiña Segoviana.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,41 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 512 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte la duonon de la loĝantaro en la dua duono de la jarcento, kaj poste rekuperiĝis en la 21-a jarcento pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo.
Ĝi distas 16 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Añe, Armuña, Anaya, Los Huertos, Martín Miguel kaj Valverde del Majano.
Historio
En 1973 oni malaprobis la aligon de la municipo Anaya al tiu de Garcillán.
NGC 5887
NGC 5887 (aliaj indikoj — UGC 9779, MCG 0-39-12, ZWG 21.56, NPM1G +01.0445, PGC 54416) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Honrubia
Honrubia [Honrubia] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Erzsébet Zsombori
ZSOMBORi Erzsébet [ĵombori] [Zsimbi Mayer Zsombori Erzsébet] estas rumanuja hungara pentristino naskita la 23-an de decembro 1949 en Bonţida. Ŝi estas nevino de Erzsébet Zsombory.
Honrubia
Etimilogio
La nomo de Honrubia devenas el latina 'Font-rubia' (blonda fonto). Unuvorte 'Font' derivas el ekzistado de iama fonto ĉe la urba kerno, nune malkonita; alivorte, 'rubia' (blonda) povus derivi el fruktodoneco de la teroj ĉirkaŭaj, kie oni kultivis cerealojn inter la riveroj Júcar kaj Rus (Guadiana).
Erzsébet Zsombori
Biografio
Inter 1969-84 Erzsébet Zsombori laboris kiel reklamgrafikisto en Kluĵo kaj Zalău kaj en 1972-73 ŝi studis dekoraciarton. En 1981 ŝi gajnis 1-an kaj 2-an premiojn en tutlanda festivalo. En 1987 ŝi translokiĝis Hungarujon. Ŝi estas anino de Kreantkomunumo István Szőnyi.
Honrubia
Situo
Honrubia estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 821 m; je 76 km el Kvenko, provinca ĉefurbo, je 177 km el Toledo, regiona ĉefurbo, je 85 km el Albacete, je 168 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo kaj je 173 km el Valencio. La areo de ties teritorio estas de 110.34 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°36′45″N 2°17′5″Okc..
La municipa teritorio limas norde kun Castillo de Garcimuñoz, Torrubia del Castillo, Valverde de Júcar kaj Hontecillas, oriente kun Buenache de Alarcón kaj Alarcón, sude kun Cañada Juncosa kaj El Cañavate okcidente kun Santa María del Campo Rus kaj Pinarejo.
Historio
La loko estis vojkrucejo. La plej antikva dokumento kiu mencias Honrubia estas manuskripto de 1184, kie oni mencias la nomojn de la 63 domaroj tiam apartenantaj al Alarcón, kiaj Honrubia, Alcañavate, Atalaya, Cañada, Vara de Rey, La Roda kaj Albacete.
La urbeto apartenis al Markizlando de Villena [bijEna].
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj (transporto) kaj loĝejoj. Proksime estas la Akvorezervejo Alarkono.
József Hampel
József HAMPEL [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hampel József estis hungara arkeologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1892). József Hampel naskiĝis la  1849 en Pest (urbo). Li mortis la 1913 en Budapeŝto.
Biografio
József Hampel devenis el germana familio. Li frekventis gimnazion, poste universitaton en urbo Pest. Li eklaboris en Hungara Nacia Muzeo. En 1877 li ekinstruis en universitato de Pest. En 1883 li edziĝis. En 1890 li iĝis direktoro pri arkeologiaĵoj en la Nacia Muzeo. Li redaktis dum 28 jaroj fakrevuon Archaeologiai Értesítő kiu estis konata eldonaĵo en Eŭropo. Li multe okupiĝis pri Aquincum, Panonio, sarmatoj, avaroj.
Agliana
Agliana estas komunumo de Italio.
François Huber
François HUBER (naskiĝinta la en Ĝenevo, mortinta la  en Lozano; kromnomate Abela Hubero) estis svisa naturscienculo. Patro lia estis la pentristo Jean Huber.
Vivo
Lia filo Jean Pierre Huber kontinuigis la bestet-observadojn laŭ la ekzemplo de la patro, i.a. de burdoj, de segilmuŝoj, de skaraboj, kaj ĉefe de formikoj al kiuj li dediĉis verkon jenan: »Recherches sur les mœurs des fourmis indigènes« (Parizo 1810).
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 588 (tie ĉi interrete)
4188 Kitezh
4188 Kitezh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la legenda urbo Kiteĵ.
12821 (nombro)
12821 estas natura nombro. Ĝi estas primo.
Robert Filmer
Siro Robert Filmer (ĉ. 1588 – 26a Majo 1653) estis angla politika teoriisto kiu defendis la eldian rajton por reĝoj. Lia plej bone konata verko, Patriarcha, publikigita postmorte en 1680, estis la celo de nombraj kritikoj fare de ŭigoj, kiaj la verkoj de Algernon Sidney nome Discourses Concerning Government, de James Tyrrell nome Patriarcha Non Monarcha kaj de John Locke nome Two Treatises of Government. Filmer verkis ankaŭ kritikojn pri Thomas Hobbes, John Milton, Hugo Grotius kaj Aristotelo.
Listo de verkoj
Estas du modernaj eldonoj de la kompleta verkaro de Filmer:
Mirjam Pressler
Mirjam PRESSLER (naskiĝinta la en Darmstadt, mortinta la  en Landshut estis germana verkistino kaj tradukistino. Ŝi ranĝis inter la plej sukcesaj porinfanaj kaj poradoleskaj literaturfabrikantoj. Tamen ŝi verkis ankaŭ librojn por adoltaj kaj tradukis el la lingvoj hebrea, angla, nederlanda kaj afrikansa.
Vivo
Mirjam Pressler estis la eksteredzeca infano de judino pasigante la junulajn jarojn ĉe edukaj gepatroj. kaj en hejmo. Je la aĝo de 11 jaroj ŝi venis en internejon frekventante gimnaziojn en Darmstadt kaj Bensheim. Pli malfrue ŝi studis ĉe la Altlernejo pri plastikaj artoj en Frankfurto ĉe Majno kaj la lingvojn anglan kaj francan ĉe la Munkena universitato. Pressler ankaŭ pasigis unu jaron en kibuco en Israelo antaŭ reveno ŝia germanlanden en la 1970-a jaro. Ŝi edziniĝis al israelano kaj naskis tri filinojn. Post la divorco ŝi edukis la infanojn en loĝadkomunumo kun alia soleedukantino. Dum ok jaroj ŝi laboris duontage en propra ĵinzvendejo. Post ne plua luprenrajtigo ŝi ekdeĵoris kiel liberprofesiulino verkista kaj tradukista. Ŝi tradukis ĉ. 500 librojn en la germanan skribante mem pli ol 40 (porinfanaj) verkoj.
Altopascio
Altopascio estas komunumo de Italio.
Mirjam Pressler
Vivo
La lastan tempon ŝi vivis en Landshut kie ŝi mortis pro kancero. Ŝi krome membris al PEN-klubo germania.
Verkaro
La legantoj konfrontiĝas dum la ĝuo de pressleraĵoj al realaj aferoj de infanoj/adoleskantoj nuntempaj kaj pasinttempaj. Ofte temas pri malfacilaj vivsituacioj iliaj kiuj malebligas tro malkomplikajn solvojn. Fine ja videblas plejtempe esperoj. La temo de holokaŭsto en multaj libroj ankaŭ tuŝatas, ekz. ĉe Malka Mai kie centras 8-jaraĝulino batalanta je postvivado. Ich finde es einfach spannend, wenn Menschen es hinkriegen, aus Scherben und Trümmern wieder etwas aufzubauen. Biografiaj elementoj ja ludis certan rolon en ŝiaj libroj sed neniam plejgravis.
Inter la de ŝi tradukitaj verkoj troviĝas aĵoj ekz. de John Steinbeck, Peter van Gestel, Uri Orlev, Amos Oz, Orly Castel-Bloom aŭ Zeruya Shalev. La plej renomita verko estas eble la kritika eldono de la Taglibro de Anne Frank. Ŝia romano ''Grüße und Küsse an alle. Die Geschichte der Familie von Anne Frank'' tre atentigitis dum la voĉlegada festo "Frankfurt liest ein Buch]" (Frankfurto, 2015). La lasta romano Dunkles Gold teme unuigas pestepidemipogromojn mezepokajn kun aktualaj antisemitismaj aĉaĵoj; ĝi aperis postmorte en marto 2019.
Natascha Keller
Natascha Keller (naskiĝis la en Okcidenta Berlino, do nun -jara) estas germana hokeistino. Ŝi gajnis oran medalon kiel membro de la germana teamo en la Somera Olimpiko 2004, kaj ankaŭ konkursis en la Somera Olimpiko 1996, Somera Olimpiko 2000, Somera Olimpiko 2008 kaj Somera Olimpiko 2012. En 1999 ŝi recevis honorigon de la Internacia Hokea Federacio, kaj en la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012 ŝi estis flagportantino de la germana olimpika teamo.
Keller aktivis ĝis nun en pli ol 400 oficialaj matĉoj de la germana virina nacia teamo de hokeo - laŭ la stato de somero 2012 ŝi estas la germana hokeistino plej multe partopreninta en naciaj matĉoj de sia teamo. Kiam ŝi portis la la flagon de la germana olimpika teamo en la malferma ceremonio de la Somera Olimpiko 2012, cetere temis pri la unua fojo ke hokeisto ĉu vira ĉu ina ricevis tiun honoron.
Jazz at the Plaza, Vol. 1
Jazz at the Plaza, Vol. 1 estas ĵaza muzikalbumo de Miles Davis, registrita la 9-an de septembro 1958 en Edwardian Room de la novjorka hotelo The Plaza. Nur septembro de 1973 la sonregistraĵoj aperis kiel kompleta versio ĉe Columbia Records.
La albumo
La koncertregistraĵo de la Miles-Davis-Sesopo, 15 jarojn poste publikigita sub la titolo Jazz at the Plaza, ekestis du monatojn post la koncerto je la Newport Jazz Festival kaj duonan jaron antaŭ la registradoj de la klasikaĵo de Miles Davis, Kind of Blue. La muzikistoj, kiuj ne sciis, ke ili estas surbendigata, muzikis dum festo, per kiu la diskeldonejo Columbia festis la sukceson de ĝia ĵazo-sekcio („the healthy state of jazz“ ). Ankaŭ la prezentado de la Duke Ellington Orchestra kun la gastkantistoj Jimmy Rushing kaj Billie Holiday estis registrita kaj aperis ankaŭ en 1973 sub la titolo ''Jazz at the Plaza, Vol. 2'.
La sesopanoj, krom Miles Davis la saksofonistoj John Coltrane kaj Cannonball Adderley same kiel la ritmosekcio el Bill Evans (piano), Paul Chambers (kontrabaso) kaj Philly Joe Jones (frapinstrumentaro) muzikis kvar ĵazajn normkantojn; komence la bibop-klasikaĵon Straight No Chaser de Thelonious Monk, kiu tamen estis publikigita sub la titolo Jazz at the Plaza, kiel komponisto estis indikita Miles Davis. La sonregistraĵo prezentis la maloftan okazon, aŭdi Dejvison ludantan flugilkornon. If I Were a Bell evidentigas la disduigo de Miles kaj Coltrane: „Miles ludas la pecon preciza per ŝtopita trumpeto, Coltrane aŭdace plivastigas ĝin, tondras supren kaj reen, je kio li tenadas la ligon kun la melodio.“
Sekvis la balado de Rodgers kaj Hart My Funny Valentine, la unua koncertversio de la ĵazklasikaĵo fare de Miles Davis, „al kiu la sekvajn jarojn estis sekvontaj ĉiam denove pli intensaj kaj pli prifajlitaj versioj“. Pianisto Bill Evans jen estas aparte elstarigita, ĉar la saksofonistoj John Coltrane kaj Cannonball Adderley paŭzas: „Jen li klarigas sian regadon de romantisma pianoimprovizado en linia svingo.“ La melodie konserviĝis nur skelete, kaj estis anstataŭata per „fantomintervaloj“, jen Thom Jurek.
Dum If I Were a Bell de Frank Loesser el la tiam populara muzikalo Guys and Dolls Cannonball Adderley paŭzis. Malgraŭ registroteknikaj mankoj estas aŭdebla, „kiel Miles, subtenata de la tamburado de Philly Joe, en senspira rapideco kaj rapida, dehakita frazigo pelas eksplodontan streĉon ĝispinten. La Coltrejnaj solooj jen zorgas je suverena teknika lerteco por certa senstreĉiĝo.“ La kompleta ensemblo ludis la finan titolon, Oleo de Sonny Rollins, finita de The Theme.
Recenzo
Thom Jurek taksas la albumon en Allmusic per kvar steloj kaj konstatas, ke „malgraŭ la bonega remastrumado de la Sony-spertuloj Jazz at the Plaza estas pli multe kuriozaĵo ol grava registraĵo de rimarkinda bando“, unualinie pro ĝia dubinda sonkvalito. La problemo de la registraĵo estas, ke Miles Davis en If I Were a Bell parte ne estas aŭdebla, kaj Evans grandparte de la albumo „kvazaŭ forestas“. Ne okazis prilaborado de la registraĵo, kiu estis prenita nur per du aŭ tri mikrofonoj. Tamen la prezentado estas „ĉion alian ol dubinda“; Oleo estas ludata laŭ „murdiga tempo“, My Funny Valentine, malgraŭ surdiskigita antaŭe fare de la antaŭa kvinopo de Davis por Prestige, fariĝis tiam unu el la plej gravaj numeroj en la repertuaro de la sesopo, kaj finfine la normkanto de Monk Straight, No Chaser, kiu montras la ensemblon je ĉi tiu prezentado „je plena florado“. Davis ludas la temon pli rapide ol kutime, kaj Bill Evans enplektas en sian soloon Blue Monk.
La recenzistoj Richard Cook kaj Brian Morton donis al la albumon en Penguin Guide to Jazz nur tri el kvar eblaj steloj; ĝi ricevas sian reputacion ĉefe el la grandiozaj registradkunsidoj, kiujn faris la Miles Davis-Sesopo tiufaze. La verŝajne plej elstara titolo de la registraĵo estas tamen My Funny Valentine. If I Were a Bell ne estis „unu el la plej bonaj noktoj de Trane“, kaj la kunmuzikado de la du gigantoj Davis kaj Coltrane ne rezultas tiel, kiel oni tion atendus.
Davis-Biografo Peter Wießmüller elstarigas la „ekterkutiman intensecon kaj densecon“ de la koncertetoso; kiel „malfortaĵo“ li kritikas la solokontribuaĵojn de Cannonball Adderley: „Plej malfrue jen evidentiĝas la emo de Adderley al manierisma frazeco laŭ tro hastaj tempoj.“
Asif Memon elstarigas la gravecon de la registraĵo kiel dokumento por la evoluo de la ensemblosono de ĉi tiu mallongviva ensemblo de Miles Davis, kiu reprezentas „finfine kelkajn el la preskaŭ plej perfektaj albumoj de la ĵazo.