cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michalová
Historio
Ministoj kaj arbohakistoj fondis la komunumon en 1788. En 1910 loĝis en Mihálytelek 665 homoj, (615 slovakoj, 40 hungaroj, 3 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Michalová 1371 homoj (1360 slovakoj, 4 hungaroj, po 3 ĉeĥoj kaj poloj, unusola serbo).
Nagyrada
Nagyrada estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Nagykanizsa. Nagy signifas: granda.
Situo
Nagyrada situas en Montetaro Zala sur ebenaĵo, laŭ bordo de Eta Balatono, laŭ traira flankovojo. Zalakaros troviĝas 10, Zalakomár (kie estas fervojo) 15, Balatonszentgyörgy 20, Nagykanizsa 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1019. Ekde 1568 la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, poste en 1593 senhomiĝis, tamen post kelkej jaroj refondiĝis. En 1687 armeo de Habsburgoj bruldetruis la vilaĝon. En 1711 pesto okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, kulturdomo, migra poŝto.
Misentea
Misentea (hungare: Csíkmindszent ĉikmindsent) estas vilaĝo en Rumanio en la norda rando de Baseno de Subĉiko, sudoriente de Miercurea Ciuc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 190 loĝantojn, kaj en 1992 1 029. Ĝi estis ĉikseĝa vilaĝo kaj de 1976 ĝi apartenis al Csík.
Historio
Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Csíkmindszent apartenis al Hungario. Ĝia gotika kaj baroka katolika fortikaĵpreĝejo konstruiĝis en la 15-a kaj 18-a jarcentoj.
Ministraro de Pierre Bérégovoy
La ministraro de ĉefministro Pierre Bérégovoy oficis de la 2-a de aprilo 1992 ĝis la 28-a de marto 1993, t.e. dum 360 tagoj. Ĝi estis la naŭa ministraro nomumita de la respublika prezidento François Mitterrand. Pierre Bérégovoy estis la sesa ĉefministro de la prezidento.
Konsisto laŭ la oficiala ordo
La ministraro konsistis el 3 ŝtatministroj, 18 ministroj, 7 subministroj kaj 19 ŝtatsekretarioj.
Truea bekobaleno
Truea bekobaleno, Truea mezoplodo, mezoplodo grizdorsa aŭ grizdorsa mezoplodo (Mesoplodon mirus) estas mezgranda baleno de la genro de mezoplodoj. La ordinara nomo estas referenco al Frederick W. True, kuratoro de la Usona Nacia Muzeo (nune la Smithsonian Institution). Estas du distingaj populacioj kaj en Atlantiko kaj en Hinda Oceano (tiu specio forestas el la tropikoj) kiuj povus esti apartaj subspecioj.
Taksonomio
La specio estis unuafoje priskribita en 1913 fare de Frederick W. True el plenkreska ino kiu estis surstrandiĝinta je la ekstera bordo de la sablejo Bird Island Shoal, Beaufort Harbor, Norda Karolino, en Julio 1912.
Ha Seok-jin
Ha Seok-jin (n. 5-a de marto 1982 en Seulo, Sud-Koreio) estas sudkorea populara aktoro. Li faris sian artistan premieron en 2005 kiel modelo por reklamaĵoj de Korean Air. Li ekaperis en filmoj el 2005 en televidfo kaj el 2006 en kinarto. Li faris ankaŭ aperojn en muzikaj filmetoj.
Vertabelo
Vertabelo - estas unu el manieroj por difini logikan funkcion. Vertabelo enhavas ĉiujn eblajn rezultojn de logika funkcio.
Ekzemploj
Vertabelo por kaj: Vertabelo por aŭ:
Vertabelo pri ĉiuj duumaraj logikaj operatoroj
Ĉi sube estas vertabelo kun difinoj de ĉiuj 16 eblaj verfunkcioj pri 2 duumaj variabloj (P kaj Q estas do buleaj variabloj):
kie V = vera and F = falsa.
Klarigo:
Stacio Yamato-Shinjō
Stacio Yamato-Shinjō (japane: 大和新庄駅 [Jamato-Ŝinĝō-eki], angle: Yamato-Shinjō Station) estas fervoja stacio en Kacuragi, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
9241 Rosfranklin
9241 Rosfranklin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo John Broughton elde la Observatorio de Reedy Creek en Ora Marbordo (Queensland, Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita kemiistino Rosalind Franklin (1920–1958), kies laboroj, elmontritaj sen la konsento de rivalaj sciencistoj, estis kerna pruvo pri la strukturo de la DNA. Ŝi mortis sen ricevi krediton pro sia kontribuo al la eble plej frakasanta scienca malkovro de la jarcento.
Friday Harbor (Vaŝingtonio)
Friday Harbor estas urbeto en Kantono San Juan, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi estas havenurbo ĉe la orienta flanko de la insulo San Juan. Ĝi rolas kiel la ĉefurbo de la kantono, kies plej granda urbeto kaj ĉefa ekonomia centro ĝi estas.
Leo Kun
D-ro Leo Kun estis kuracisto kaj esperantisto en Slavonski Brod (tiam Jugoslavio, nun Kroatio). Li estis komitatano de Jugoslavia Esperanto-Ligo (JEL) fondita en 1923, kaj recenzisto de esperantlingvaj publikaĵoj. Krome li ekde la jaro 1933 aktivis kiel redaktoro de la periodaĵo La Suda Stelo, kiu fondiĝis en la antaŭa jaro 1932 kaj tiun unuan jaron estis redaktata de Franjo Homar.
Lex Mahumet pseudoprophete
Lex Mahumet pseudoprophete (esperante: "Leĝo de Muhammad, la falsa profeto") estas la traduko de la Korano en latinan fare de Robert de Ketton (ĉ. 1110-1160).
Gampel-Steg (stacidomo)
Gampel-Steg estas fervoja stacidomo en Steg-Hohtenn, Svislando.
Friday Harbor (Vaŝingtonio)
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
Lex Mahumet pseudoprophete
En 1142 Petro, la Respektinda, persvadis Robert al aliĝo al teamo kiun li estis kreante por traduki arabajn verkojn en latinan cele helpi la religian konvertiĝon de Islamanoj al Kristanismo. La ĉefa laboro de ĉi tiu kolekto estis traduki la Koranon, Islama rivelita leĝo, klopodo markanta sian unuan tradukon en iun okcidentan lingvon. La entrepreno estis grandega, kaj necesis proprigi al si unu jaron kaj plenigi super 100 folioj (180 paĝoj en moderna preso). Ĉi tiu traduko de la Korano estis populara en sia tempo, kun pli ol 25 manuskriptoj ankoraŭ ekzistantaj, kune kun du presaĵoj de la 16-a jarcento. Estis la normotraduko por Eŭropanoj de ĝia debuto ĝis la 18-a jarcento.
Miklós Tótfalusi Kis
TÓTFALUSI KIS Miklós (to:tfaluŝi kiŝ) Misztótfalusi Kis, M. Tótfalusi Kis, M. Tótfalusi K estis hungara letertranĉisto, presisto. naskita en Misztótfalu en 1650 kaj mortinta en Koloĵvaro la 20-an de marto 1702.
Biografio
Komence Tótfalusi Kis lernis en Nagybánya, poste en kolegio Nagyenyed studis teologion. De 1677 ĝis 1680 en Fogaras li instruis. En 1680 li iris al Nederlando, kie studis tipografion en Amsterdamo. En 1683 li memstarigxis kaj fariĝis konata tre rapide. Li ricevis mendojn el la tuta Eŭropo, sed forlasis la bonegajn materialajn eblecojn kaj en 1689 venis hejmen en Transilvanujon por sirvi sian patrolandon, sed nur de 1693 povis li komenci sian laboron,se dum dek jarojn aperigis kvazaŭ duoncent librojn. Pro la atakojn senbazajn li suferis multe kaj malsaniĝis. En sia ĉefa verko, en memuaro Mentség (Senkulpigo) li prezentas siajn luktojn kaj malfacilaĵojn.
Józsa Hacser
Józsa Hacser [jOĵa haĉer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hacser Józsa estis hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia origina nomo estis (hungarsisteme) Hatscher Jozefin Mária. Ŝia edzo estis dum jardeko István Prókai.
Józsa Hacser naskiĝis la  en Kispest, ŝi mortis la  en Siófok.
Kaláka (muzikgrupo)
Muzikgrupo Kaláka estis fama muzika grupo en Hungario fondita en 1969. Kaláka estas hungara vorto kaj signifas komunan laboron, plej ofte en vilaĝo oni konstruas novan domon al la geedza paro. La muzikgrupo muzikas ĵazojn, blusojn, popolkantojn, ofte kantas poemojn, fine melodiojn por infanoj. Ili komponis ĉ. mil kantojn. La fondintoj estas Dániel Gryllus, Vilmos Gryllus, István Mikó kaj Balázs Radványi. Inter 1975-1995 estis membro Péter Huzella. La nuntempaj anoj estas:
Kaláka ofte muzikas por infanoj. Krom Hungario ili aranĝis koncertojn ekzemple en Aŭstrio, Belgio, Brazilo, Danio, Francio, Japanio, Italio, Svislando, Venezuelo. Ekde 1980 ili aranĝas muzikfestivalon en Miskolc. Kaláka eldonis 25 muzikdiskojn inter 1977-2007 kaj libron pri historio de la muzikogrupo. Ili ricevis dufoje premion Kossuth en 2003 kaj 2020, inter 1973-2009 ankaŭ aliajn premiojn.
140620 Raoulwallenberg
140620 Raoulwallenberg estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la kanada amatora astronomo William Kwong Yu Yeung elde la Observatorio Desert Eagle en Benson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sveda humanitaristo Raoul Wallenberg (1912–1947), kiu laboris en Budapeŝto. Dum la Dua Mondmilito, inter julio kaj decembro 1944, li disdonis protektivajn pasportojn kaj gastigis judojn, savante dek-milojn da judaj vivoj.
Dalfsen
Komuna Nederlanda Esperanto-Kongreso
De 24-a ĝis inkluzive 26-a de aprilo 1981 la Komuna Nederlanda Esperanto-Kongreso estis en Oudleusen, municipo Dalfsen. La temo de la kongreso estis 'Energio' kaj organizita de la Federacio de Esperanto-organizoj en Nederlando (FEN), antaŭira organizaĵo de Esperanto Nederland. Tiutempe FEN ekzistis el diversaj asocioj, kiuj partoprenis en la kongreso:
La prezidanto de la kongreskomitato estis Karlo Ludoviko de Bruin.
FLE-kongreso
Je sabato 25-a de aprilo 1981 ankaŭ okazis la 60-a kongreso de FLE. Tiujare FLE festis sian 70-an fondiĝtagon.
Dolany (distrikto Olomouc)
Dolany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1235.
Itaoca
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Capão Bonito. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Landete
Landete estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas landetero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 1 271 loĝantoj kaj la denseco estas de 16,02 loĝ/km².
Manzaneruela, kun censo proksimuma de 130 loĝantoj estas la nura submunicipo de Landete. La domaroj Mijares, Manzano, Serval, Molino Nuevo, Fuentiaca, Ermita de la Fuen María estis iam malgrandaj setlejoj aktuale abandonitaj domaroj, foje ruinoj. La majoritato de tiuj loĝantoj kaj ties posteuloj nun loĝas en Landete.
Situo
Landete estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 989 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 79,34 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°54′28″N 1°21′52″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2 224 loĝantoj en 1940 al 1 271, tio estis oni perdis pli ol 1 000 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Landete, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Landete kie oni falis al la nunaj 1 271.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Nuntempe ĉefe servoj kaj loĝejoj. Oni produktas vinon.
2120 Tyumenia
2120 Tyumenia estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 9-an de septembro 1967de la sovetia astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en Ukraina SSR, Sovetunio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al Tjumena provinco kaj al ties ĉefurbo Tjumeno en Siberio (Rusio).
Horní Heřmanice (Bernartice)
Horní Heřmanice (Ober Hermsdorf, Ober-Hermsdorf, Oberhermsdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, loka parto de municipo Bernartice. Ĝi situas plejparte ambaŭflanke de rojo Heřmanický potok; norde ĝi ligas al Jasienica Górna en Pollando. Vivas ĉi tie.
Historio
Post enkonduko de municipa establo en la jaro 1850 estis Ĉeĥa Silezio la restinta Horní Heřmanice unue domaro de Bílá Voda, sed ekde la jaro 1869 ĝis nun ĝi estas domaro resp. parto de municipo Bernartice.
Loĝantaro
En Horní Heřmanice estas registritaj 34 adresoj: 32 daŭre loĝigitaj domoj kaj 2 dumtempaj aŭ refreŝigejaj objektoj. Dum popolnombrado el la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 27 domoj, el tio 18 daŭre loĝigitaj.
Hanička (artileria fuortaro)
La artileria fuortaro Hanička, la fuortaro kun poeta nomo (Hanička = Hanjo), estas unu el kvin konstrue finitaj fuortaroj de antaŭmilita defendlinio en norda limo de la ĉeĥoslovaka antaŭmilita fortikaĵlinio. Kiel la ceteraj, ĝi estis neniam uzita en milito, sed en administrado de armeo ĝi estis en pacaj tempoj uzata. Post mallonga tempo de alirebligo por publiko dum la jaroj 1969 – 1975 ĝi estis eĉ alikonstruita en modernan kontraŭatoman kaŝejon.
La fuortaro estis konstruita en malfacile alirebla kaj dense arbarigita tereno en montaro Orlické hory, 1 km de vilaĝoj Panské Pole kaj Hanička, proksimume 5 km de urbo Rokytnice v Orlických horách. La konstruado de la fuortaro estis komencita en septembro de 1936 kaj ĝi ensumigas en sia konsisto ses pezajn objektojn:
Ĉiuj objektoj estas kunigitaj per subteraj koridoroj en profundeco ĝis 35 m, do en sekureco kontraŭ kia ajn trafo el ekstere. El la batalobjektoj ĉi tien kondukas profundaj liftŝaktoj kaj ŝtuparejoj altaj preskaŭ 30 m. La murojn kaj la plafonojn de la batalobjektoj sub malamika kanonado kreas konstruoj el tre rezistkapabla ferbetono kun dikeco 350 cm.
En la tempo de mobilizo en Ĉeĥoslovakio en 1938 la fuortaro estis konstrue finita, sed mankis al ĝi artileria armilaro, ekipaĵaro de la kanona elŝovonta kaj turniĝonta turo kaj partoj de internaj instalaĵoj. La fuortaro poste travivis la germanan okupadon kiel studobjekto kaj provobjekto de germanaj armeaj specialistoj. Ĝi estis celo de ripetata peza kanonado. Post la milito la ĉeĥoslavaka armeo parte purigis ĝin, sed ĝi ne uzis la fuortaron. En la jaro 1968 la armeo malfermis ĝin al civiluloj, por ke dum 6 jaroj de alirebligo povu viziti ĝin ĉirkaŭ 130 000 turistoj. Sed en la jaro 1975 la fuortaro denove fariĝis sekreta objekto. Dum sekvantaj jaroj ĝi estis alikonstruita en militlaborejon, memkompreneble kun teknikaj parametroj de perfekta kontraŭatoma kaŝejo. Dum en la jaro 1989 kaj la sekvanta disiĝo de la respubliko, finiĝis tiu ĉi mistera plano, kaj la fuortaro iĝis en la praktiko finita.
Hodiaŭ vizitantoj povas denove trairi tra la subterejo de la fuortaro. Sed diference de la ceteraj antaŭmilitaj fuortaroj ili ekvidos ĉi tie rimarkindan simbiozon de pli ol 60 jarojn malnova fortikaĵkonstruo kun la plej moderna alikonstruo de ejinterno en la kontraŭatoman kaŝejon. La subteraj ĉambregoj estas apartigitaj per vandoj, modernaj aparatoj en ili, gvidataj per komputeroj. Historia mallarĝtraka fervojo estas kaŝita sub nova planko, ĉie kondukas kvantoj da kabloj kaj tuboj. Onidire eĉ ĉi tie specialistoj de ŝtata polico estis daŭrigontaj en sia batalo kontraŭ interna kaj ekstera malamikoj.
Artodomo Meyenburg (Nordhausen)
La Artodomo Meyenburg (germane: Kunsthaus Meyenburg) troviĝas en Nordhausen, Alexander-Puschkin-Straße nr 31. .
Erzsébet Krüzselyi
KRÜZSELYI Erzsébet (kruĵeji) estis hungara poetino naskita en Máramarossziget la 21-an de marto 1875 kaj morinta en Viile Satu Mare la 15-an de oktobro 1953.
Artodomo Meyenburg (Nordhausen)
Priskribo
La en 1907 laŭ la stiloj de Secesio kaj historiismo konstruita vilao jam en 1927 ŝanĝitis en muzeon pri stilmebloj okaze de la 1000-datreveno urbofonda.
Erzsébet Krüzselyi
Biografio
Erzsébet Krüzselyi estis 8-jara, kiam ŝi perdis sian aŭdkapablon kaj poste malboniĝis ankaŭ ŝia vidkapablo. Ŝia patro Bálint Krüzselyi, profesoro de jurakademio, direktis ŝiajn studojn kaj li enkondukis ŝin la literaturon. Ŝiaj unuaj publikaĵoj aperis sub pseŭdnimo Viski Böske. Ŝiaj unuaj poemoj montras la influon de Mihály Tompa.
Artodomo Meyenburg (Nordhausen)
Priskribo
En 2002 iĝis profundaj restaŭradlaboroj de la interno de muzeo nomita laŭ la reformanto kaj urbestro Michael Meyenburg. Tiam ĝi ankaŭ faritis artodomo, kiu servas hodiaŭ kiel sidejo de la Fondaĵo Ilsetraut-Glock-Grabe kaj de la urbaj artokolektoj. La ekspoziciejoj nove faritis en intensaj secesistilaj koloroj laŭ historiaj modeloj kaj liveras al la prezentitaj grafikaĵoj nekutiman fonon.
Kolektoj
Ilsetraut Glock, artistino naskita en Nordhausen, donacis en la 1998-a jaro al la urbo ampleksan kolekton da presitaj grafikaĵoj de elstaraj artistoj de la 19-a kaj la 20-a jarcento: de Ernst Barlach, Klinger, Sievogt, Alfred Kubin, Lyonel Feininger, Penck, Immendorff, Andy Warhol, Janssen. Tiel la kolekto donas sufiĉe kompletan enrigardon en la grafika artista agado en tuta Eŭropo.
Fokuso metitas pri la verkoj de la klasika moderna arto, reprezentita i.a. de Max Ernst, Joan Miró aŭ Henri Matisse. La artodomo prezentas alterne la verkojn el la menciita fondaĵo kaj de aliaj konataj artistaj grupoj, kiel ekz. de Käthe Kollwitz kaj Ernst Barlach, de la artista kolonio de Worpswede aŭ de Friedensreich Hundertwasser.
Spacozaj nedaŭraj ekspozicioj, kiujn oni plejtempe montras en la tuta domo, substrekas aliajn aspektojn de la arta kaj kultura historioj. En la centro de la temaro estas la [[vidigaj artoj] konsiderotaj ĉiam en konekto kun la kulturhistoriaj temoj el la literaturo, muziko kaj dezajno.
La vilao kun sia belega parko, kie okazas regulaj aranĝoj, gastigas ankaŭ la Junularan artlernejon de Nordhausen (Jugendkunstschule).
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2001, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 123-124
Eksteraj ligiloj
Hejmpaĝo de la muzeo.
33515 Linbohan
33515 Linbohan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Lin Bo-Han, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2016 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Tajpea Privata Lernejo Fuhsing de Tajpeo (Tajvano).
Alternativo por Germanio
La Alternativo por Germanio (: Alternative für Deutschland, AfD) estas dekstra popolisma politika partio en Germanio. Ĝi havas ĉirkaŭ 25.000 membrojn (januaro 2017) Ĝis nun ĝi nek havas nek iam havis leĝan respondecon en Germanio.
AfD estas ofte kritikita pro rilato kun dekstra ekstremismo, speciale pri rilato kun PEGIDA. Politike, AfD reprezentas pozicion de dekstra ekstremismo en Germanio, tial ĝi ofte rilatas kun NPD (novfaŝisma politika grupo) kaj aliaj dekstraj ektremistaj grupoj.
== Programo == Laŭ la aktuala programo (1a de majo 2016) postulas AfD „fermon de la eksteraj limoj de EU“ por rifuĝintoj. Por tiuj ĝi preferas „sekurajn centrojn ekster Eŭropo“ protektatajn de UN aŭ EU. AfD volas anstataŭ enmigrado en Germanion plialtigi naskokvanton de germanaj virinoj por ke loĝantaro en Germanio ne malkresku. Ĝi postulas ke tromulta enmigrado el kaj EU kaj ekster EU limiĝu laŭ „kvalitaj kriterioj“. Ĉefe la enmigradon de islamanoj ĝi malvolas kaj volas haltigi islamiĝon en Germanio. En familia politiko nur estu la tradicia modelo (patro, patrino, gefiloj) ŝtate subtenita. En eduka politiko restu/reestu apartaj lernejoj por handikapitaj kaj malsame saĝaj infanoj (ne-inkluda sistemo).
Pri EU postulas AfD ke la Eŭropaj nacioj rehavu pli da potenco de EU. Pri la komuna Eŭra valuto ĝi preferas rehavi nacian (germanan) valuton por ne malprofiti pro la Sudeŭropaj Eŭraj landoj. Almenaŭ estu referendumo pri tio. AfD volas entute pli da referendumoj en Germanujo, do „rektan demokration“.
Pri internaciaj komerckontraktoj la partio postulas ne subiri germanajn normojn do kontraŭas kontraktojn kiel TTIP‘n. Ekonomie ĝi poras socialan ekonomion sen multa ŝtata influo sed ankaŭ la en 2015 enkonduktitan minimuman salajron.
AfD kontraŭas la (nuntempe ne prenitajn) impostojn heredan kaj kapitalan. Ĝi volas plifortigi la NATO’n per plifortigi germanan armeon sed kontraŭas krei Eŭropan armeon. Laŭ ĝi germanaj viroj devige reservu dum kelkaj monatoj en armeo (kion ili ne plu devis ekde 2012). Ĝi postulas plibonigi la german-rusan rilaton.
Pri energia politiko preferas AfD forigi subvencion por renovigeblaj energioj kaj plilongigi uzrajton por nukleenergio (kiu en Germanio finiĝis en 2023).
Historio
AfD fondiĝis en 2013 de interalie Bernd Lucke kiel partio konservema, Eŭro-skeptika kaj ekonomiliberala. En la postaj jaroj ĝi fariĝis pli kaj pli nacikonservema kaj dekstropopolisma. Tial fondinto Lucke kaj aliaj forlasis ĝin kreante novan partion Alfa kiu transnomiĝis al LKR (liberalaj konservemaj reformistoj). Al AfD membriĝis multaj naciismaj parte naziaj homoj kiel Björn Höcke (germana instruisto kaj politikisto. Li gvidas la turingian filion de la Alternativo por Germanio). La estraro de AfD jam provis eligi lin pro liaj naziaj paroloj sed ne sukcesis.
Esperanto kaj Alternativo por Germanio
Dörr estis vicprezidanto de Sarlanda Esperanto-Ligo de 1978 ĝis 1979 kaj ties prezidanto de 1979 ĝis 1994. Li restis estrarano de Sarlanda Esperanto-Ligo ĝis hodiaŭ (2017).
Saleco
Saleco estas la kvanto de solvita salo kiel enhavo de akvejo. Ĝi estas ĝenerala termino uzata por priskribi la nivelojn de diversaj saloj kiaj la natria klorido, magnezio, hidrokarbonato ktp. Saleco krome povas aludi ankaŭ al sala enhavo de grundoj (vidu grunda saleco).
Vince Bocskai
BOCSKAI Vince (boĉkai) estas rumanuja hungara skulptisto naskita en Sovata la 16-an de decembro 1949.
Biografio
Inter 1968-74 Vince Bocskai studis en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo ĉe András Kós, Jenő Korondi, Egon Löwith, Virgil Fulcea. Ekde 1974 li estas desegninstruisto en sia nasikĝurbo. Inter 1976-81 en la arttendaro de Praid en la iama salminejo li skulptis grandmezurajn reliefojn.
Kantono Morgan (Alabamo)
La kantono Morgan - angle Morgan county - estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
22356 Feyerabend
22356 Feyerabend estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstra filozofo Paul Feyerabend (1924–1994), kiu kritikis la, proponante anstataū, ke la sciencistoj uzu ion ajn metodon, kiu funkcias en iliaj esploroj.
Mýtne Ludany
Mýtne Ludany, hungare Vámosladány estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo inter 2 rojoj, laŭ flankovojoj. Levice troviĝas 7 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1375. En 1910 loĝis tie 1279 da homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al distrikto de Léva, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito granda parto de la hungaroj estis deportitaj, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 897 da homoj, (481 slovakoj, 410 hungaroj).
Tet (hebrea alfabeto)
Tet (hebree טֵית) estas la naŭa litero de la hebrea alfabeto. Ĝia nombra valoro estas 9. La nombroj 15 kaj 16 estas kunmetitaj helpe de la litero tet anstataŭ jod (kun la valoro 10).
Stotternheim
Stotternheim estas ekde 1994 kvartalo de Erfurto, konservinte propran vilaĝan karakteron.
Historio
Laŭlegende jam en 1964 certa Kunemund von Stotternheim estis farita kavaliro fare de imperiestro Oto la 1-a. La unua endokumenta mencio estas tamen nur de 1088.
En 1268 la senjoroj de Stotternheim kverelis kun la urbo Erfurto: por puni ilin la erfurtanoj detruis incendie la burgon kaj malliberigis ties posedantojn. Liberigo faritis nur post kiam la posedoj paŝon post paŝo venis sub erfurtan kontrolon: tiam komenciĝis la kolekto de stotternheima tereno fare de erfurtanoj, kio kulminiĝis en 1470. La eksaj senjoroj de Stotternheim siaflanke transloĝiĝis Erfurton. Hiob von Stotternheim estis eĉ la plej riĉa erfurtano, laŭdire. Li kaj aliaj membroj de la klano iĝis respektitaj burĝoj kaj konsiliantoj de la urbo, Otto von Stotternheim fariĝis eĉ rektoro de la Universitato de Erfurto - du fojojn. Ankaŭ Elias Birnstiel originas de tie ĉi.
Ekonomio, publikaj institucioj kaj moderniĝo
Ekonomian gravecon akiris la vilaĝo kiam ekis en la 1823-a jaro boradoj je roksaloj, kio finiĝis sukcese en 1828. Oni elminigas salakvon je salenteno de 28 %.
En 1847 oni konstruis la banloketon Louisenhall, kiu funkcias kiel kuracloketo ĝis la Dua mondmilito. Gastoj venis eĉ el Berlino. La en 1887 konstruita salejo Neuhall proksime de la stacidomo funkciis ankoraŭ ĝis 1950. Regiono ĉirkaŭ Louisenall estas nun naturprotektita zono pro la kresko de maloftantaj salplantoj.
Ekde 1990 fariĝis en la nordokcidento nova loĝeja zono Hinter der Mühle und den Höfen kaj nordoriente mikszono (loĝado + metiado) kun surfaco de ĉirkaŭ 14 ha.
Nuntempe estas en Stotternheim ĉirkaŭ 250 metioj registritaj. Krome ekzistas surloke vendejoj por nutraĵoj kaj drogvendejoj, ekster tio 3 dentistoj, 2 ĝeneralaj kuracistoj, 1 pediatro, 1 kirurgo/urologo, 1 apotekisto kaj 2 bestkuracistoj
Ĉe la baza lernejo kaj la negimnazia mezlernejo lernas ĉirkaŭ 440 gejunuloj; la en la 2001-a nove konstruita infanĝardeno zorgas pri ĉirkaŭ 100 infanoj. La junuloj renkontiĝas regule en la Porjunulara klubo kaj por olduloj estas ankaŭ apartaj ĉambroj en la urbodomo.
Stacio Tsurumi-Ichiba
Stacio Tsurumi-Ichiba (鶴見市場駅 [Curumi-Iĉiba-eki], Tsurumi-Ichiba Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Servisto de la Popolo
Servisto de la Popolo (Слуга народу, Слуга народа, foje tradukita per Servisto de la Nacio) estas ukraina politika satiro kaj komedia televida serio kiu estis elsendita inter 2015 kaj 2019 en la ukraina televidkanalo 1+1. Ĝi rakontas la historion de Vasil Petroviĉ Holoborodko (Volodimir Zelenskij), tridekjarula intruisto pri historio en liceo, kiu neatendite gajnas la ukrainan prezidantan baloton, post furora video filmita de unu el siaj lernantoj, kiu montras lin sakrante pri la registara koruptado en Ukrainio.
Tiu televida serio estas produktita de Kvartal 95, kiu estis fondita de Volodimir Zelenskij, la heroo de la serio. Ĝi iĝos multe pli engaĝita politike en Ukrainio; la 31-an de marto 2018, politika partio kun la nomo "Servisto de la Popolo" estis oficiale registrita de la ukraina Ministerio pri justico. Krome, Zelenskij, kiu rolludis kiel la prezidanto de Ukrainio, vere estis elektita prezidanto de Ukrainio la 21-an de aprilo 2019.
Publikigo
Servisto de la Popolo estis elsendita en la televidkanalo 1+1 en Ukrainio. La studio ankaŭ publikigis ĉiujn epizodojn de la serio en YouTube, kie ili estas senpage spekteblaj. La serio estas spektebla kaj elŝutebla en Netflix en kelkaj landoj.
La belorusa televidkanalo Belarus-1 ekelsendis la serion la 11-an de novembro 2019 ĉefhore.
Sekvoj
Filmo nomigita Servisto de la Popolo 2 estis publikigita en 2016. La dua sezono uzis sekvencojn de la filmo por pliampleksigi sian intrigon. La tria sezono estis publikigita en 2019, kaj la kvara estas produktata.
Barges
Barges estas franca komunumo kiu situas en la departemento Kostodorio (Département de la Côte-d'Or) en la regiono Burgonjo (Région Bourgogne), ĉirkaŭ 7 kilometrojn oriente de Gevrey-Chambertin.
Historio
La preĝejo Ĉielenpreno de Maria datiĝas de la 13-a jarcento.
1236 Thaïs
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la greka amoristino Thais, kiu fariĝis la kunulino de Aleksandro la Granda.
Lobanaso
Lobanasoj estas modere komunaj ĉe la basenoj de la riveroj Murray, Darling kaj Cooper, kaj en pli humidaj, fekundaj areoj en la sudo de la kontinento: la sudokcidenta angulo de Okcidenta Aŭstralio, Viktorio kaj Tasmanio. Lobanasoj evitas plej malproksiman nordon, la aridan okcidenton kaj la nordokcidenton.
Aspekto
Masklaj plenkreskuloj estas 60 al 70 cm longaj kaj havas distinge grandan, ledecan lobon sub la beko; inoj estas 47 al 55 cm longaj kaj senornamaj. Ties senkolora grizbruna, iome pinglostrieca plumaro estas nerimarkinda kaj ne diferencas inter seksoj. Lobanasoj flosas tre malalte en akvo, preskaŭ kiel kormorano, kaj la grandaj retaj piedoj estas tre malantaŭaj en la korpo. La anasidoj estas kovrataj de malhelbruna lanugo.
En ties indiĝena teritorio, la ventumileca vosto estas distinga, kio permasas distingi tiun specion el la Lentuganaso (Stictonetta naevosa) kiu havas similajn grandon, koloron kaj kutimaron. La Blubeka anaso (Oxyura australis) havas similforman voston sed la ĉefa koloro de ties maskloj en reprodukta plumaro estas multe pli riĉe helbruna. Inoj kaj maskloj en nereprodukta plumaro estas tre similaj tamen kaj se neniu estas tre familiara pro la malgrandaj diferencoj laŭ kutimoj, ili ne povas esti apartigitaj el inaj Lobanasoj distance. Masklaj Lobanasoj en la reprodukta sezono estas kutime nekonfuzeblaj pro la granda beka lobo.
Sistematiko
La rilataro de tiu pekuliara specio esta tre enigma. Ĝi estis tradicie inkludata kun la rektavosta subfamilio de Oksiurenoj, sed ŝajnas nur malproksime rilata al ties tipa genro Oxyura, kaj ties pekuliara apomorfeco malfaciligas ties lokigon. Ties rilataro kun la simile stranĝa rozorelaj Zebranasoj (Malacorhynchus) estas ankoraŭ nesolvita sed ŝajnas tre proksima, kaj ĝi ŝajnas esti parto de antikva radiado de Anasedoj en Gondvano. Tiele ĝi estas tre proksime rilata al la rektavostaj anasoj mem, sed ŝajne ne tiom proksime kiel ĝenerale estis supozata, kun multaj similaĵoj pro konverĝa evoluo.
Ekologio kaj statuso
Tiu specio preferas profundajn, trankvilajn lagojn kaj humidejojn kun areoj kaj de malferma akvo kaj de kareksejoj. Ili apenaŭ eliras el akvo kaj estas malelegantaj sur seka tero. Ili rare flugas: ekflugo malfacilas, kaj surteriĝo estas mallerta, senagula movo sen sukceso malaltigi piedojn. Tamen se necese Lobanasoj flugas rapide longdistance, per rapida, ne profunda flugilfrapado.
Ĉe akvo Lobanasoj montras senpenan lertecon, turniĝante surface per ambaŭ piedoj kaj vosto. Ĝenerale Lobanasoj restas en akvo la tutan tagon, laŭvice ripozante kaj manĝante energie, kvankam ili foje eliras sidi surtrunke aŭ sur seka tero dummomente. Ili restas surakve nokte, bone dormante for el tero kun la kapo metita en la korpo aŭ sub flugilo.
Lobanasoj sentas sin tre multe hejme subsurface, plonĝante kapunue sen apenaŭ akvomovo, kaj restas submerĝe tiom longe kiom ĝis unu minuto unufoje, ofte resurfaciĝante nur dum kelkaj momentoj antaŭ replonĝi. Ili plonĝas por fuĝi el eventualaj predantoj aŭ nevolita akompanantaro, kaj por serĉi manĝon, tipe en profunda akvo. Ili povas descendi almenaŭ 6 metrojn. La ĉefaj dieteroj estas akvaj skaraboj, kankroj, akvaj helikoj, nesalakvaj moluskoj, krustuloj, kaj similaj, suplemente per vario de akvaj plantoj kaj kelkaj fiŝoj.
For de la reprodukta sezono, plenkreskuloj estas ĝenerale solecaj. Masklaj plenkreskuloj tenas kaj defendas teritoriojn, forpelante aliajn masklojn kaj tre ofte eĉ inoj. Pli junaj birdoj – junuloj kaj senpartneraj plenkreskuloj – formas arojn en pli grandaj akvejoj dum kelkaj epokoj de la jaro. Oni ne konas je kioma aĝo ili akiras seksan maturecon en naturo, sed tio povas postuli kelkajn jarojn. Ili estas longviva specio kaj estas kapablaj reproduktiĝi eĉ kiam ili estas ankoraŭ 20jaraĝaj aŭ eĉ plie.
Reproduktado
La reprodukta sezono de la Lobanasoj varias depende de la pluvokvanto kaj de la akvoniveloj, sed ĝi estas tipe inter julio kaj januaro, kun plej granda nombro de ovodemetadoj en septembro aŭ oktobro. Spite nombron de pli ĝeneralaj studoj, remarkinde malmulte estas konata pri la reproduktado de la Lobanaso. Ekzemple: estas dum la reprodukta sezono kiam tiu birdo elpelas la moskan odoron per kio foje ĝi estas konata kiel Moskanaso. Krome en tiu sezono la maskloj avertas unu la alian laŭte per ripeta sekvenco de sonoj: unue, plaŭdo ker-plonk farita per piedoj sursurface de akvo; poste du mildaj akraj alvokoj kak kak; poste laŭta fajfo kaj profunda grunto. Tiu sekvenco povas rekomenci je iu ajn horo de la tago aŭ nokto, kun aŭ sen asocia vida memmontro, kaj ripetiĝi ĉiun 4an aŭ 5an sekundon tiom longe kiom ĝis duonhore ĉiufoje. Kvankam la masklaj Lobanasoj havas grandajn ledecajn lobojn subbeke kaj tiu ŝvelas dum la reprodukta sezono, ĝi ne estas konektata al la voĉaj kavaĵoj kaj ŝajne ĝi havas nur pervidajn celojn.
Oni supozas, ke la pariĝado estas promiskua, eble kun sistemo de masklejo kiel tiu de la Kakapo (tre granda, nefluga psitako troviĝanta nur en Novzelando), sed tio restas necerta. La masklo tute ne respondecas por nestokonstruado aŭ idozorgado.
Inoj selektas kaŝan lokon por nesto, kutime inter altaj kareksoj tre for el tero kaj protektata de profunda akvo, aŭ ĉe kovro de pendanta arbustaro, sed foje en gamo de eksperimentaj lokoj, kiaj stumpo, en malplena arbotruo, aŭ eĉ sub turnita boato. La nesto estas simpla platformo de plektita plantomaterialo kiel taseto, kovrita per fajna plantomaterialo kaj, post la ovodemetado, plenigita el lanugo. Ŝajne ŝi nekapablas porti nestomaterialon kaj devas dependi el kio estas atingebla. Kiam la nesto kompletiĝis, ŝi plektas kareksojn supere por konstrui kanopeon, kaŝonta la neston el vido. Por lasi la neston por manĝi, ŝi enŝoviĝas silente enakve kaj submerĝas, kaj ne resurfaciĝas ĝis kiam ŝi estas jam sufiĉe for.
Oni ne konas la ovokvanton: oni trafis ĝis 10 ovojn en nesto, sed ĝi aspektis kvazaŭ rezulto de ara nestumado: plej probablaj estas 3 aŭ 4 ovoj. Ĉe plej kazoj nur unu ido survivas, foje du. Ili kapablas naĝi kaj plonĝi post kelkaj tagoj, post kiuj ili probable lasas la neston. Junuloj restas ĉe la patrino dum kelkaj monatoj almenaŭ, foje rajdante sur ŝia dorso. Ili povas pluki manĝerojn el la surfaco kaj iomete plonĝi, sed la patrino pluhavigas la kernon de ties manĝo ĝis kiam ili estas preskaŭ plenkreskaj.
Konservostatuso
Lobanasoj estas foje ĉasataj de ĉasistoj sed estas malmulte prezataj, ne konsideritaj bongustaj. Arbarklarigado kaj sekigado de humidejoj damaĝis ties nombrojn, pro pliiĝo en Aŭstralio de la niveloj de akva saleco, sed la specio ne estas nune konsiderata en danĝero.
Tom Hurndall
Cirkonstancoj de lia morto
Laŭ lia fratino, li iris en la Gaza-sektoron ĉar li aŭdis pri eventualaj malobeoj kontraŭ la homaj rajtoj en la okupataj teritorioj, kaj li volis mem vidi, en kiaj kondiĉoj vivas la Palestinanoj, foti kaj priskribi, kion li vidos. La 11-an de aprilo 2003, lian kapon trafis klugo pafita de israela snajpero de la armeo, Taysir Hayb, kio estigis al li neinversigeblajn damaĝojn ĉe la cerbo kaj estigis lian morton malpli ol unu jaron poste.
En aprilo 2003 la israelaj arme-fortoj estis misiantaj en Gaza, Rafah. Thomas Hurndall kaj grupo de aktivuloj estis en la ĉirkaŭo, planantaj instali « paco-tendon » sur unu el la najbaraj vojoj cele bloki la israelajn patrolojn. Ĉe armea kontrolejo, la israela armeo raportas, ke la 11-an de aprilo, ĝin trafis pafoj el iu armita palestina grupo kaj sekve ĝi devis kontraŭpafi, kio devigis la grupon de Thomas Hurndall (naŭ aktivuloj) forlasi sian « paco-tendon » por serĉi ŝirmejon. Tiam, trapaŝante la vojon, la ĵurnalisto, kiu surhavis oranĝ-koloran veŝton, estis celita de israela snajpero. Laŭ la organizaĵo ISM kaj palestinaj atestantoj, kvankam Thomas Hurndall ja estis sur la strato, lia celo estis « savi tri palestinajn infanojn kaj meti ilin en sekuran lokon ». Hurndall enkomatiĝis sekve de sia vundo kaj en ĝi restis ĝis sia morto, naŭ monatojn poste.
Justicaj sekvoj
Laŭ ĵurio, Tom Hurndall estis intence mortigita. La militisto, kiu respondecis pri la vundoj estigintaj la morton de Thomas Hurndall, estis deklarita, kiel kulpinto de la morto de la ĵurnalisto. La soldato unue asertis, ke Tom Hurndall estis armita kaj surhavis militistan kamuflan vestaĵon kaj ke li pafis al la israelaj militistoj, tamen lin oni kulpigis pri falsa atestado. Laŭ la verdikto, « la serĝento al-Heib lanĉis vastan kampanjon de mensogoj kaj neĝustaĵoj, cele ektrompi la enketistojn kaj eskapi ian ajn respondecon ».
Preĝejo Sankta Benigno (Bischleben)
Historio
La malsupraj tureroj datumas ankoraŭ el antaŭula konstruaĵo romanika. La (malofta) patroneco estas de Sankta Benigno el Diĵono, misiisto kaj martiro el Malgranda Azio.
Meblaro
La kirko havas barokan ambonaltaron kaj kripton sub la altarejo. Kvar slaboj kaj tri epitafoj el la tempo de inter 1586 kaj 1732 imponas kiel la marmora Benigno-skulptaĵo de Thomas Nicolai de 2011 kun alteco de 1,80 metroj. La sonorilojn de 1957 produktis la firmao Schilling el Apolda dume la orgenon en 1961 la firmao Jehmlich el Dresdeno (kun uzo de partoj de la antaŭa instrumento).
Azia-Oceania Komisiono de UEA
En la jaro 2016 laŭ decido de UEA kaj interkonsentoj de la komisionoj Azia kaj Oceania, la ambaŭ komisionoj unuiĝis.
La 9a Azia-Oceania Kongreso de Esperanto okazis en Da Nang, Vjetnamio 2019.
En la 10-a Azia-Oceania Kongreso de Esperanto en Busan, Koreio en 2022, la nova estraro de KAOEM elektiĝis por la mandato 2022-2025
Kontaktoj: Vidu similajn instancojn: Afrika Komisiono de UEA, Amerika Komisiono de UEA, Komisiono MONA, Eŭropa Esperanto-Unio
Taskoj Frontataj de la Komisiono
2. Subteni junularan movadon
3. Membro-varbado de UEA
4. Semi en la landoj, en kiuj Esperanto ne estas semita
Komisionanoj de KAOEM
La nunaj membroj de la komisiono estas : Observantoj
S-ro Vasilii Masiagin (REU) ;
S-ino Gong Xiaofeng (ILEI) ;
S-ino Nepo Nguyen (TEJO) ;
Frigiliana
Frigiliana estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la plej orienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la norda parto de la komarko Axarquía [aĥarKIa] en la jurisdikcia teritorio de Torrox.
La municipa teritorio limas norde kun Cómpeta, okcidente kun Torrox kaj sude kaj oriente kun Nerja.
La areo jam estis okupita en prahistoria epoko kiel atestas menhiro de la Argara kulturo. Estas ankaŭ nekropolo de la fenicoj. El romia epoko derivas la nomo de la loko. En islama epoko de Al Andalus estis araba kastelo. La araboj enkondukis la transformadon de la agrikulturo konstruante parton de la irigacian sistemon kiu ankoraŭ estas konservata. Ili enkondukis novajn kultivojn kiel sukerkano kaj variojn de legomoj. En 1569 okazis ribelo de la moriskoj de la areo kaj post ilia kapitulaco, ili estis senditaj al Ekstremaduro, Zamoro ktp., kaj Frigiliana estis reloĝata de malnovaj kristanoj devenaj ĉefe el Granado kaj Valencio.
Fajro kuracas
Fajro Kuracas estas la titolo de poemaro de Eŭgeno Miĥalski, publikigita de EKRELO en 1932. La titolpoemo aperis unuafoje en Sennacieca Revuo en 1923, kaj estis verkata en oktobro 1917. L'Omnibuso reeldonis la verkon en 1984.
Enhavo
Ĝi enhavas precipe poemojn kun socipolitika enhavo, inter kiuj kelkaj klare laŭdas la stalinan reĝimon.
László Hadics
László Hadics [lAslO hadiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hadics László estis hungara aktoro, kantisto, voĉoaktoro.
László Hadics naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Hadics aĝis 22, kiam li aliĝis al trupo de Operetoteatro (Budapeŝto). En 1953 li akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo. Post la diplomo li kontinue kantis operetojn kaj Muzikalojn. Li ofte havis rolojn ankaŭ en filmoj. Li estis membro de la Hungara Socialista Laborista Partio, eĉ li estis partiestro de la teatro. Li ricevis 4 premiojn inter 1957– 1984.
Borša
Borša (borŝa) (Borsi) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov.
Situo
Borsi situas laŭ dekstra bordo de la rivero de Bodrog havanta havenon, laŭ la slovaka-hungara ŝtatlimo, laŭ la ĉefvojo Košice-Čierna nad Tisou, laŭ fervojo Košice-Ĉop, krome estas fervojo ankaŭ al Miskolc. La plej proksima urbo estas Sátoraljaújhely 3 km.
Historio
La komunumo estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. Ĝia unua mencio skribe estas en 1221. Dum la mezepoko la kampoj apartenis al fortikaĵoj de Sárospatak aŭ Sátoraljaújhely. La kastelo konstruiĝis en 1579, kie naskiĝis Ferenc Rákóczi la 2-a la 27-an de marto 1676. En 1910 ĝi havis 783 loĝantojn (hungaroj); en 1991 1409 (hungaroj, slovakoj). Ĝis 1919 apartenis al Hungario, al Zemplén. Poste Borsi apartenis al Ĉeĥoslovaka respubliko, dume inter 1938-1944 rehungariĝis laŭ la Arbitracio de Vieno, kiu deklaris tion, ke tiuj komunumoj, kie hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 2008 Slovakio kaj Hungario apartenas al zono de Schengen, sekve la limoj malaperis.
Vidindaĵoj
Ne menciitaj vidindaĵoj estas mezepoka romanika nun kalvinana preĝejo, katolika preĝejo el 1936, ortodoksa preĝejo el 2003, skulptaĵo de Francisko Rákóczi la 2-a kaj termala banejo.
Smith College
Smith College estas privata porvirina universitato en Northampton, Masaĉuseco, Usono. Smith fondiĝis en 1871-75. Ĝi estas la plej multstudenta membro de la Sep Fratinoj.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
Heinrich August Luyken
Heinrich August LUYKEN (naskiĝis la en Altenkirchen, Germanio, mortis la  en Amersham, Britio) estis aŭtoro de grandaj originalaj aventuraj romanoj:
Li estis germano, kiu angliĝis.
Li edukiĝis en duseldorfa gimnazio. En 1885 li venis en Anglion; li edziĝis al anglino. En 1904 li konatiĝis kun Esperanto kaj tuj entuziasme propagandis ĝin.
Liaj originalaj Esperanto-romanoj estas ĉiuj konstruitaj sur unuforma skeleto: inter la ĉefaj figuroj ĉiam estas unu, kies kristanan kredon subfosis iaj herezaj delogoj aŭ personaj malfeliĉoj. Tio kondukas lin - aŭ eble ŝin - en periodon de anima turmentiĝo kaj materialaj danĝeroj, el kiuj lin savas aliaj herooj, kies „simpla kredo“ restis ĉiam neŝancelebla. Tiun moralan armaturon la aŭtoro uzis, dezirante servigi Esperanton al la disvastigo de liaj religiaj idealoj. Konforme al sia simpla, klare fiksita vivokoncepto li kreis figurojn, kiuj nekonfuzeble reprezentas la potencojn de bono aŭ de malbono. Efektive liaj ĉefaj rolantoj estas karaktere tiel perfektaj, ke ili perdas sian naturan homecon.
Luyken verkis aŭ tradukis multajn aliajn verkojn, ekzemple Palestino kaj la Biblio en la Kristana Revuo.
Aulnay (pariza metrostacio)
Aulnay estas la provizora nomo de estonta metrostacio sur linio 16 de la Metroo de Parizo, situanta en komunumo Aulnay-sous-Bois, en departemento Seine-Saint-Denis en regiono Francilio.
Csaba Sánta
Biografio
Csaba Sánta finis en la belarta sekcio de la liceo Târgu Mureş en 1982 kaj en 1990 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Liaj majstroj estis Vince Bocskai, István Gergely. Li vivas en sia naskiĝurbo, sed li instruas en Odorheiu Secuiesc en la Muzika kaj Arta Liceo Imre Palló.
3908 Nikso
Nikso (internacie: (3908) Nyx) estas malgranda hela amoro-tipa asteroido kiun eltrovis la germana astronomo Hans-Emil Schuster je la 6-a de aŭgusto 1980 ĉe la Observatorio La Silla en Ĉilio.
La asteroido nomiĝis laŭ la helena dio de la nokto, Nikso (kiu ankaŭ donis sian nomon al la plutona luno Nikso).
Ĝia diametro estas 1–2 km kaj ĝia sundistanco varias inter 1,9272 al 2,8115 AU. Ĝia spektra tipo V indikas, ke ĝi estas fragmento de 4 Vesta.
En 2000, radaraj observoj elde la radio observatorioj de Arecibo kaj Gladstone permesis modeligi la formon de Nikso : ĝi aspektas sfera kun multenombraj elstaraĵoj.
Orbito
Ĝia discentra orbito trairas tiun de Marso. Ĝi proksimas sed ne trairas tiun de Tero.
Alvinópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte kaj en la mikroregiono Itabira. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Sangaka pano
Sangaka pano (‎‎, aŭ nan-e sangak نان سنگک, Səngək) estas rektangula aŭ longtriangula irana tute tritika fermentita flanpano.
Etimologio
Ĝia nomo konsistas el du partoj: la radikvorto sang, kio en la persa signifas ŝtonon aŭ rulŝtonon, sekve sangak - kun la malgrandiga sufikso ak - signifas malgrandan ŝtonon, aŭ rulŝtoneton.
Bakmetodo
La sangaka pano estas bakita sur lito de malgrandaj riveraj ŝtonetoj (1-2 centimetrojn diametre) en tradicia bakforno. Normale, ekzistas du variaĵoj de ĉi tiu pano ĉe iranaj bakejoj: la simpla kaj malplikosta, kiu havas neniujn aldonaĵojn/surmetaĵojn; kaj la pli altekosta variaĵoj, kiu surhavas semojn de hindiaj sezamoj. Tradicie oni surmetis la aldonaĵojn nur sur la pano (flanko, kiu ne tuŝis la ŝtonetojn de la forno), sed lastatempe oni povas mendi ankaŭ sangakan panon kun ambaŭflanka surmetaĵo.
Historio
Sangaka pano estis tradicie la pano de la persa armeo. Ĝi estas menciita skribe por la unua fojo en la 11a jarcento. Ĉiu soldato portis kun si malgrandan kvanton da rulŝtonetoj, kiuj ĉe tendaro estis kunvenigitaj formantaj la "sangakan bakfornon" kaj uzitaj por baki la panon por la tuta armeo. Ĝi estis manĝita kune kun ŝafidaĵa kababo.
La pano ĉiam estis manĝata en la teritorio de nuntempa Irano kaj Azerio, sed en Azerio post la sovetia invado en 1920, la pano falis en iu neuzateco. Ĉar sangaka pano estas farita mane, la sovetianoj por amasa kaj pli rapida produktado, elektis bulpanon. Tamen en najbara Irano, sangakpano restis populare uzata.
Hodiaǔo de Sangakpano
Kvankam ankoraŭ oni faras sangakan panon permane, kaj sekve tre malrapide, tamen plejmulto de irananoj - kiam disponas pri sufiĉa tempo por atendadi por relative longa tempo en vico de panmendantoj - preferas ĝin al aliaj akireblaj specoj de panoj en Irano, kiel barbaria, taftana kaj lavaŝa panoj, kiuj nun bakiĝas ankaŭ aŭtomate per relative novaj maŝinoj kun pli rapida proceso.
Eble unu kialo por tia populareco de la sangaka pano estas ties tuttritika konsisto; kiel konate tiaj panoj estas pli bonaj digest- kaj san-vidpunkte.