cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trezorinsulo
Intrigo
Dume, Smollett kaj liaj viroj atingas la marbordon kaj prenas rifuĝon en la "trabfortikaĵo", kiun Flint konstruis antaŭ jaroj. Jim alvenas ĉe la trabo-fortikaĵo kaj rakontas pri siaj travivaĵoj kaj lia renkontiĝo kun Ben. La venontan tagon, Silver aperas kun blanka flago, petas armisticon kaj provas negoci kun Smollett, sed tio nur kondukas al laŭta interbatado. Proksimume horon poste, la piratoj atakas la lokon, rezultante kvin el la piratoj kaj du el la servistoj de Trelawney estas mortigitaj. Smollett mem pafvundiĝas. Jim, kiu estas fervora al agado kaj kutime sekvas la kapricojn de lia koro, forlasas siajn partnerojn kaj deglitas en la vimenboaton kaŝitan inter la arboj. Estis Ben Gunn kiu fabrikis la boaton per siaj propraj manoj.
Jim boatas al la ankrita ŝipo por tranĉi la ankroŝnuron, tiel malhelpante la piratojn eskapi. Kiam li faras tion, tiam li malkovras ke lia boato drivas proksime de la tendaro de la piratoj, kaj timas ke li estus malkovrita. Bonŝanĉe la piratoj ne rimarkas Jim, kaj ĉi-lasta drivas ĉirkaŭ la insulo ĝis li rimarkas ŝipon ankaŭ drivata kun la fluo. Kiam li atingas la ferdekon, Jim rimarkas ke nur unu el la du gardostarantoj lasitaj sur la ŝipo restas. Unu el la maristoj, Israel Hands, mortigis la duan gardostaranton pro ebrio, kaj Israel mem estis grave vundita. Jim transprenas la ŝipon, sed Israel perfidas lin. Jim estas pafvundita, sed sukcesas mortigi Israel-n.
La venontan tagon, Silver kondukas siajn virojn kaj Jim al la loko de la signo kiu laŭsupoze indikas la trezorejon. Al ilia teruro, ili malkovras ke la signo estas unu el la maristoj de kapitano Flint, kies kadavro indikas direkte al la trezorejo. Kiam la grupo alvenas en la lokon de la trezoro, ili estas ŝokitaj por malkovri ke la kesto jam estis elfosita kaj la trezoro prenita, krom kelkaj forlasitaj moneroj. La piratoj koleregaw kaj estas pretaj elimini Silver kaj Jim unufoje por ĉiam. En ĉi tiu momento, d-ro. Livesey kun alia la pirato kaj Ben Gunn ekaperas el inter la arbustoj kaj pafas al la grupo, mortigante la plej multajn el la piratoj sed tri el ili eskapas. Ĉe tiu punkto, Silver ŝanĝas flankojn denove kaj, ŝparinte la vivon de Jim, estas akceptita reen en la skipon.
Post pasigado de tri tagoj movante la trezorkeston de la kaverno de Ben al la ŝipo, la skipo prepariĝas veli reen hejmen. Estas diskuto pri la sorto de la tri piratoj kiuj eskapis dum la konflikto. Malgraŭ la pledoj de la ribelantoj, ili estas forlasitaj sur la insulo - neniu pli bona estonteco ol esti resenditaj al Anglio nur por esti pendigitaj. Silver rajtas aliĝi al la vojaĝo al la proksima hispan-amerika haveno. Tie, Silver eskapas (kun la helpo de Ben Gunn) de la ŝipo, kunportante parton de la trezoro kaj neniam estas priaŭdita denove en Anglio.
Revenante hejmen, d-ro. Livesey kaj John Trelawny daŭrigas sian normalan rutinon, malgraŭ tio, ke ili fariĝis plurmil pundoj pli riĉaj. Kapitano Smollett retiriĝas de sia vivo surmare kaj vivas pace en Anglio. Ben Gunn elspezis sian tutan monon dum 19 tagoj kaj fariĝis almozulo.
Jim Hawkins daŭre administras la "Admiralon Benbow" sole, sed suferas de siaj memoroj de la insulo: "La arĝentbulon kaj armiloj daŭre estas entombigitaj kie Flint entombigis ilin... Sed eĉ bovoj kaj ŝnuroj ne povos treni min reen al la malbenita insulo... Kaj foje mi vekiĝas nokte en malvarma ŝvito, kun la voĉo de kapitano Flint (la papago de Silver) sonanta en miaj oreloj: „Okonoj! Okonoj!" (signifante Oraj moneroj el Hispanio).
Adaptaĵoj
Ĝis la jaro 2020, estis 50 filmo kaj televidaj adaptoj de Trezorinsulo.
Filmoj
Trezorinsulo estis multfoje adaptita por filmo kaj televido. Unu el la plej famaj estis Treasure island de la Disney-studioj en 1950 kun Bobby Driscoll en la rolo de Jim Hawkins.
Televidaj filmoj
En 1973, la animacia filmo Treasure Island estis elsendita sur NBC, produktita fare de Filmation kaj distribuita fare de Warner Bros. Studioj. En 2002, alia samnoma animacia filmo estis elsendita sur la kanalo Nickelodeon
Kioto (apartigilo)
Kioto (京都 [kjōto]) povas esti:
Briga Novarese
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
8108 Wieland
8108 Wieland estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana verkisto Christoph Martin Wieland (1733–1813), reprezentanto de la periodo rokoko kaj de la germana klerismo. Li tradukis la verkojn de Shakespeare kaj aliaj verkistoj. La tutaĵo de liaj verkoj havas 42 volumojn. De 1773 al 1810 li estis redaktoro de la revuo Der Teutsche Merkur. En 1772, li estis dungita kiel edukisto de la juna princo Karolo Aŭgusto ĉe la kortego en Vajmaro, kie li estis konatulo de Goethe.
Vaujours
Vaujours [] estas franca komunumo en la departemento Seine-Saint-Denis, en la regiono Francilio. Ĝi havis 6,643 loĝantojn en la jaro 2011.
Syllable
Kreintoj
Kristian Van Der Vliet, Kaj de Vos, Riĉjo Caudill, Arno Klenke, Henrik Isaksson
Priskribo
Syllable estas volontula projekto por krei liberajn operaciumajn sistemojn por Pentium kaj kongruaj procesoroj. La intenco estas krei facile uzeblan liberan operaciumon por hejmaj kaj malgrandoficejaj uzantoj. Ĝi debranĉiĝis de la haltinta projekto AtheOS en julio 2002.
Ĝi havas ktp.
Proprecoj
* Indiĝena Peco revuo dosiersistemo, la AtheOS Dosiersistemo (kutime nom AFS, kiu ne estas la sama kiel la Andrew Dosiersistemo) * C++ orient API * Kontraŭasorient grafika surtabla natura medio sur indiĝena GUI arkitekturo * Plejparte POSIX observema * Softvaro havenoj, inkluzivanta Emacs, Vim, Perl, Python, Apache kaj aliuloj. * GNU toolchain (GCC, Glibc, Binutils, Far) * Preventa multitasking kun multithreading * Symmetric multiprocessing (multoblaj procesoro) subten * Aparato aŭtistoj por plimulto de ofta komputila aparataro (video, sono, reto pecetoj) * dosiersistemo aŭtistoj por GRASA (leg/skrib), NTFS (leg) kaj subnumero2 (leg) * REBOL kiel sistemo skribo lingvo
Guido Tallone
Guido TALLONE (naskiĝis 1939) estas svisa arkitekto el la regiono Tiĉino.
Syllable
Proprecoj
La lasta versio estas 0.6.5, liberig sur Januaro 8, 2008.
Guido Tallone
Li partoprenis en arkitektura konkurso inter 7 arkitektoj por projekti la novan preĝejon en Locarno. Lia projekto ricevis la premion: la konstruado de la preĝejo "La Sacra Famiglia" (1992).
Progresema ĵazo
Progresiva Ĵazo estas ŝajna ĵazstilo de la malfruaj 1940-aj kaj fruaj 1950-aj jaroj. Ĉi tiun etiketon unuafoje Stan Kenton gluis sur sian muzikon, por priskribi aspektojn de sia propra verkado. Je tio li povis apogi sin aparte sur Pete Rugolo, Robert Graettinger, Chico O’Farrill aŭ Franklyn Marks kun iliaj komponaĵoj kaj grandorkestraj aranĝaĵoj „kun amasigita abundo de grandiozaj akordoj kaj sonamasoj tavoligitaj unu sur la aliaj“ por sia bandego.
La etikedon „progresema ĵazo“ poste recenzistoj kaj fervoruloj parte ankaŭ uzis por la muzikoj de Dave Brubeck, de Modern Jazz Quartet kaj por evoluoj de malpasia ĵazo kaj de tria fluo. „Progresema“ ĉi-rilate signifis komprenon de muziko, kiu baziĝis sur certaj atingaĵoj de la klasikmuziko, aparte sur tiuj de la malfruromantikismo kaj ĝiaj harmoniaj plivastigoj.
Väinö Voionmaa
Kaarle Väinö VOIONMAA (ekde 1906 Wallin, naskiĝinta 12-a de februaro 1869 en Jyväskylä – mortinta 24-a de majo 1947 en Helsinko) estis finna profesoro, politikisto, parlamentano, ministro pri eksteraj rilatoj, diplomato kaj senatano. Li estis ankaŭ unu de la plej gravaj politikaj efikantoj en Finnlando en komenco de sendependeco de la lando, kaj ankoraŭ oni ŝatas lin kiel historia esploristo, speciale kiel konanto de mezepoko de Finnlando. Liaj verkoj estas ekzemple Tampereen kaupungin historia I–III (1903–1910), Sosialidemokratian vuosisata, Suomalaisia keskiajan tutkimuksia kaj Suomi Jäämerellä. Li estis ministro pri komerco kaj industrio en 1937–1938 kaj ministro pri eksteraj rilatoj en 1926–1927 kaj denove en 1938. Li estis doktoro pri filozofio.
NGC 3517-1
NGC 3517-1 (aliaj indikoj — UGC 6144, MCG 10-16-55, ZWG 291.27, KCPG 266A, IRAS11026+5647, PGC 33526) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Dezső Szabó (historiisto)
Dezső Szabó [deĵO sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Dezső estis hungara historiisto, profesoro, korespondanta membro de Hungara Scienca Akademio (1931).
Dezső Szabó naskiĝis la  1882 en Makó. Li mortis la 1966 en Debrecen.
Biografio
Dezső Szabó akiris diplomon en Universitato de Budapeŝto, poste li komencis instrui en mezlernejoj en Budapeŝto. Tiutempe li jam ofte kontribuis. Ekde 1924 li instruis en universitato de Debrecen. Li doktoriĝis en rango kandidato en 1952. Li pensiuliĝis en 1959.
Zollikon
Pri la komunumo
Zollikon estas komunumo en la distrikto Meilen, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 11'770 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al la urbo apartenas ankaŭ la municipo Zollikerberg. Ĝis la jaro 1986 ĝi apartenis al la distrikto Zuriko.
Geografio
Zollikon situas sude de la urbo Zuriko ĉe la bordo de la Lago de Zuriko. Oritente de la urbo troviĝas la montoĉeno Pfannenstiel, de kies deklivo oni havas belegan vidon al la lago, kial ĝi estas preferita loĝloko de ĉiu, kiu estas sufiĉe riĉega por tiel aĉeti aŭ lui domon aŭ loĝejon. Je la Pfannenstil la komunumo limas al bela arbaro kaj laŭlonge de la rivereto Fohrenbach, la agrabla influo de la Pfannenstil-arbaro atingas ankaŭ la urbocentron.
Trafiko
Zollikon troviĝas ĉe la orborda linio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj, kiu de la Ĉefstacidomo Zuriko tra kaj Meilen kondukas al Rapperswil. Tra ĝi, lokaj aŭtobusoj kaj la Forch-Fervojo, kiu haltas en , la urbo estas bonege konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Historio
Unuaj setlejoj en Zollikon jam ekzistis en la novŝtonepoko ĉirkaŭ 3000 antaŭ Kristo. Unua dokumenta mencio de Collinchovin, Truhtilhusa kaj Witalinchova datiĝas de la jaro 946 post Kristo, kiam estis notita, ke la konvento de la Granda Monaĥejo en Zuriko havas la rajton enkasigi impostojn en Collinchovin. Dum la reformacio Zollikon fariĝis en la jaro 1524 la naskiĝloko de la movado de la Anabaptistoj, kiuj je ordono de Zvinglo per la konsilio de Zuriko estas dure persekutitaj kaj masakritaj. En la jaro 1799 dum la Helveta Revolucio Zollikon fariĝis batalejo de la unua kaj dua batalo de Zuriko inter la trupoj de Napoleono kaj la rusa kaj aŭstra armeoj. Post la epoko de la Helveta Respubliko Zollikon fariĝis parto de la distrikto Zuriko. En la jaro 1986 ĝi kadre de la novordigo de la Kantono Zuriko estis aligita al la orborda distrikto Meilen.
Naĝejo Fohrbach
Publikan naĝejon nuntempe en Kantono Zuriko praktike ĉiu komunumo posedas. La Halnaĝejo Fohrbach tamen estas aparta. Ĝi estas ege alloga por familioj, posedas belajn ludejojn por junuloj kaj infanoj kaj samtempe disponas pri naĝbazeno kun varma akvo kaj masaĝajutoj. En la naĝhalo estas ankaŭ kafejo, kie eblas babili kun geamikoj. La banejo facile atingeblas de Zuriko per tramoj 11 kaj S18 (Forch-Fervojo) ĝis haltejo Rehalp.
Famuloj
En Zollikon mortis hungardevena ĵurnalisto András Oplatka.
Palmillas
Palmillas estas unu el la 43 komunumoj de la meksika subŝtato Tamaulipas, kiu situas en la norda Meksiko kun limo al Usono kaj la meksika golfo. La ĉefurbo de la komunumo estas Palmillas. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10031.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1603 loĝantojn. El tiuj estis 792 viroj kaj 811 virinoj. La komunumo havas surfacon de 764,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1260 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 700 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 23 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1612 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,124 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
1256 de la loĝantoj de Palmillas en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 131 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 10,43 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 9,66 % (68 el 604), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 11,26 % (63 el 652).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Sam Owen Jansson
Sam Owen JANSSON (naskiĝis la, mortis ) estis sveda bibliotekisto, kultur-historiisto, muzea asistanto, esperantisto kaj vortaristo. Dum 1941–1972, li ĉefis la biblioteko de la museo Nordiska museet en Stokholmo, Svedio. Jansson estis filo de Sam Jansson (edzigita al Signe Owen, kredeble la patrino de Sam Owen Jansson). Kun du kunlaborantoj li verkis sveda-esperantan vortaron, kaj li tradukis anglan esperantan lernolibron al la sveda.
Sam Owen Jansson naskiĝis la 19-an de marto 1906 en Stokholmo, Svedio. Li iĝis filozofian magistron en 1929, kaj filozofian licenciiston en 1945 (ambaŭ specoj de ekzamenoj) ĉe Stockholms högskola. Kune kun sia patro Sam Jansson, li faris dialektesploradon en Västmanland por la dialekta arkivo en Upsalo. Poste tio li kunlaboris en kultur-historia censado komencita en 1926 ĉe Nordiska museet, ’La nordia museo’, kaj daŭris labori tie. Li komencis labori en la librejo ekde 1933, kaj iĝis librejestro en 1942. En 1945, li ankaŭ iĝis intendanton ĉe la museo.
Kiel sia patro, li laŭ EdE estis esperantisto de 1921. Li iĝis sekretario, kaj poste prezidanto, de la Esperantoklubo de Stokholmo. Jansson prilaboris svedan eldonon de angla esperanta lernolibro de Montagu Christie Butler, kiu aperis en tri eldonoj en 1925, 1928 kaj 1934 (entute 12 000 ekzempleroj).
En 1934 aperis lia sveda-esperanta vortaro verkita kune kun Frits Lindén kaj Birger Gerdman. Ĝin suplementis Ebbe Vilborg en 1975. Kiam ĝi aperis, la vortaro anstataŭis la samspecan, sed nur duone ampleksan de Gustav Henrik Backman de 1919. Krom el svedaj antaŭuloj ĝi precipe ĉerpis el Plena Vortaro (SAT 1930) kaj el la Enciklopedia Vortaro Esperanta-Germana de Eugen Wüster. Ĝia posteulo estas la sveda-Esperanta vortaro de Ebbe Vilborg de 1992 kun ĉirkaŭ 50 000 kapvortoj.
Krom tio, li verkis libroj, pluraj pri historiaj mezur-sistemoj, interalie la norma Måttordbok de 1950, vortaro pri svedaj mezur-vortoj antaŭ la metra sistemo. Inter 1938–1942, li redaktis la gazeton Svenska museer, ‘Svedaj museoj‘. En la gazeto Folkminnen och folktankar li aperigis en tri artikoloj 1939–1943 bibliografion de sveda litteraturo pri folkloro 1931–1939.
Jansson edziĝis kun Menda Erenberg de Estonio en 1935.
Fontoj
Notu ke kelkaj partoj de la teksto ŝajne estas prenita alieloke.
Brignano-Frascata
Brignano-Frascata estas komunumo de Italio.
Velliza
Velliza [beLJIza] estas municipo en la centrokcidento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Velliza estas etimologie eble komprenebla kiel Rigardejeto.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 22,67 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 118 loĝantojn. Ĝi perdis 800 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 24 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Geria, Velilla, Villán de Tordesillas kaj Matilla de los Caños, ĉiuj samprovincaj. Ĝia municipa teritorio estas trapasata de la rojoj Retortero kaj Daruela.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. Frua mencio estis de 1350. Velliza apartenis al Tordesillas ĝis 1270, kiam Alfonso la 10-a donis ĝin al kavaliro García Martínez. Poste ĝi apartenis al Gutierre Gómez Quixada, poste al Diego Fernández de Quiñones kaj dumlonge al la familio Quiñones.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de la 16-a jarcento trinava kaj du ermitejoj.
Marco Verratti
Marco Verratti - prononco laŭ sistemo IFA [], naskiĝis en Pescara, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto. Ekde la jaro 2012 li apartenas al la 1-a vira teamo de la klubo Paris Saint-Germain FC en Francio kaj ekd la sama jaro estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo, post kiam la antaŭajn tri jarojn li jam apartenis al la italaj naciaj teamoj de sub-19-, sub-20- kaj sub-21-jaruloj. Li partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Futbala Mondpokalo 2014, kaj aktuale ankaŭ partoprenas kadre de ĝi en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio.
Papenhagen
Papenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Franzburg-Richtenberg de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Porfirino
La porfirinoj (el la greka porphyrá - purpura) estas klaso de komunaj kemiaj komponaĵoj, kies molekulo estas karakterizita per heteriklikka skeleto konstituata de kvar molekuloj de pirrolo inter si kondensitaj en la alfa pozicio pere de metinaj pontoj.
Ili gravas jen en naturo pro la diversaj roloj plenumataj en la vegetalaj kaj animalaj organismoj, kaj jen industria kaj kuracista medioj. Tiuj naturaj, kiel la klorofilo kaj la grupo Hemo, estas fundamentaj por la disvolviĝo de la vitalaj funkcioj de la organismoj. Aparte la klorofilo ebligas la Fotosintezon en la plantoj, sekve de la sorbado de la lumo kiu poste estas transformata en kemian energion. La hema grupo, male, entenata en la Hemoglobino, ebligas, male, la ĝustan oksigenadon de la diversaj histoj en la animalaj organismoj plenumante la funkcion de oksigenoportantoj
La alta koniugado ĉeesta en tiuj molekuloj estas unu el la precipaj karakterizoj kiuj ebligas ilian aplikadon kaj utiligon por diversaj celoj, kio favoris ankaŭ al la alestigo de sintezaj porfirinoj.
Ili estas, ekzemple, utiligitaj kiel koloriloj en la kampo de la vernisoj, de la plasto kaj de la kemiaj fibroj.
Kemia strukturoj
La porfirinoj estas klaso de komponaĵoj kiuj etendiĝas al la molekuloj origine naturaj kaj origine sintezaj.
Grava kvalito de la porfirinoj estas la rigideco ŝuldita al la ebena strukturo de la ringo de la molekulo kaj al la sternita konjugado de la makrociklo.
Ĉiam danke al la sternita konjugado, tiu tipo de molekuloj sukcesas sorbi determinitajn radiadojn, kiuj poste, reelmetitaj, liveras specifan koloradon.
Porfirinoj kaj respektivaj molekuloj
La biosintezo kapablas facile kunordigi diversajn metalojn. Fero, Magnezio, zinko, kupro, nikelo kaj kobalto estas komunaj ekzemploj de metaloj malkovritaj en ligo kun porfirina sistemo.
Biosintezo
La biosintezo estas efektigita precipe en la hepato kaj en la osta medolo ene de la citoplasmo kaj de la mitokondrioj.
La unua etapo de la formiĝo de la porfirino konsistas en la sintezo de la Acido 5-aminolevulinika tra la glicino kaj la succinil-CoA devenanta el la ciklo de Krebs, en aparta procezo katalizita de la enzimo ALA-sintetazo.
Porfiroj
La porfirioj estas serio da maloftaj malsanoj, plejofte heredaj, ligitaj al malabundo de iu specifa enzimo de la biosintezo de la porfirinoj. Ili estas ĝenerale senbrigitaj de surpreno de kuraciloj, de la efiko de endogenaj hormonoj aŭ de engluto de toksaj substancoj. La klinikaj efikoj povas esti diversspecaj, aparte elstaras tiuj neŭrologiaj kaj haŭtaj,
Kunágota
Kunágota (kunAgota) estas vilaĝo en Hungario, en departemento Békés, en subregiono de Mezőkovácsháza. La nomo signifas kumana-Sankta Agata (iama patrono de la preĝejo).
Geografio
Kunágota situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, Mezőkovácsháza estas proksime.
Historio
Kunágota estis loĝata dum la bronzepoko, poste avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1463. En 1596 la turkoj detruis la komunumon, en 1844 tabakoĝardenistoj refondis ĝin. En 1918 la rumanoj okupis la vilaĝon, en 1944 la judoj estis deportitaj.
En la vilaĝo Ferenc Móra faris arkeologiajn esplorojn.
Ne menciitaj vilaĝservoj estas kuracejo, infanĝardeno, lernejo, poŝto, sportejo.
Vidindaĵoj
Vidindaĵoj estas romkatolika kaj kalvinana preĝejoj.
Kastelo Dornheim
La de Melchior von Entzenberg ĉ. en 1587 konstruita Kastelo Dornheim (Schloss Dornheim) troviĝis ĝis 1948 en Dornheim (Germanujo) ĉe la nordorienta rando vilaĝa.
Historio
La kavalirbieno kun kastelo estis iam lulila sidejo de la senjoroj de Dornheim kiuj formortis jam en la 14-a jarcento. Poste Georg Breithaupt, Gottfried Beyer kaj (ĉ. 1800) Friedrich Gotthardt Bertuch konatas posedantece. Edziniĝis la Bertuch-filino al Christian Gottfried Schierholz, pro kio li iĝis ekde 1806 posedanto kastela. En 1906 transprenis la senjoroj von Witzleben la tuton. Poste responsis prie Alfred Adalbert Hans Lutze von Witzleben-Wurmb. Unter 1820 Kaj 1836 ĝi servis je al la Porcelanmanufakturo de Plaue.
Prikastele
Notindas ke la duetaĝa t.n. Flava kastelo borderitis de akvofoso havante multon da lukarnoj. La aliradon ebligis iam levoponto, pli malfrue ŝtona ponto. en la 26.10.1813 tranoktis tie ĉi lia imperiestra moŝto Francisko la 1-a (Aŭstrio) ĉar li havis en Dornheim renkontiĝon kun la caro Aleksandro la 1-a (Rusio) kaj la reĝo Frederiko Vilhelmo la 3-a (Prusio).
Post meblaroforŝtelo ordonis barbaraj komunistoj en 1948 la malkonstruon de la komplekso pro laŭdire gravaj politikaj kialoj.
Antonín Sochor
Generalmajoro Antonín Sochor estis komandanto de motorizita bataliono de mitralistoj de la 1-a ĉeĥoslovaka memstara brigado en Sovetunio kaj Heroo de Sovetunio.
Antaŭ la milito
Antonín Sochor naskiĝis la 16-an de junio 1916 en Lohberg en Germanio, kien liaj gepatroj, same kiel centoj da nordbohemiaj ministoj, foriris je laboro kaj kie lia patro dumtempe laboris kiel ministo. Kiam eksplodis la unua mondmilito, la patro soldatiĝis en italan batalfronton kaj la patrino revenis kun kvar infanoj al siaj gepatroj ĝis Duchcov, kie la malgranda Antonín finvizitis komunuman lernejon. Ĉar lia patro revenis el la milito kiel invalido kaj la familio suferis pro mizero, Antonín ne povis finviziti studadon en komerca akademio en Teplice kaj en 1933, dum la granda krizo, li komencis labori kiel helplaboristo en vitrofabriko. Jam studante li komencis aktive dediĉi sin al sporto kaj en 1934 li aniĝis en socialdemokratian partion. Tiutempe li unuafoje kunpuŝiĝis kun henleinanoj, kiuj komencis aktive prezentiĝi kontraŭ la ĉeĥa minoritato en la ĉeĥa limregiono. En oktobro de 1936 li komencis soldatservi en Trenčín, kie li sukcese finvizitis en junio de 1938 suboficiran lernejon en rango de serĝento. Dum mobilizo li agadis en Komárno kaj post munkena kapitulacio li decidiĝis, ke li restos en armeo kiel pludeĵoranto, por ke li povu defendi la tenajlitan respublikon. Post establo de Protektorato Bohemio kaj Moravio li revenis ĝis Duchcov, kie li estis post konflikto kontraŭ gemanoj arestita kaj en majo de 1939 li estis internita en labortendaro proksime de Leipzig. En fabriko, kiel li laboris, li faris vicon de etaj sabotadoj kaj kiam komenciĝis esplorado, li donis aliĝilon al germana armeo kiel volontulo, por ke li forturnu de si suspekton. Ĉar li havis germanan naskolokon, li estis senprobleme akceptita kaj tralasita por mallonga libertempo. Malgraŭ tio ke li estis kaŝobservata de gestapo, li sukcesis interkontaktiĝi kun anoj de rezistmovado, kiuj helpis lin dum lia fuĝo en Pollandon, kie li poste agadis kiel rotestro de ekzercista roto.
La dua mondmilito
Post atako kontraŭ Pollando en septembro de 1939 falis ĉeĥoslovakaj legioj en sovetan militkaptitecon kaj ties anoj estis internitaj en tendaroj Jarolimka, Oranka kaj Suzdal. Tie Sochor estis en februaro de 1943 elektita kiel komandanto de ekzerctaĉmento de nove kreiĝanta la 1-a ĉeĥoslovaka memstara kampa bataliono en Sovetunio. Kiel ano de konskripta komisio li ekkonis inter rekrutoj Štěpánka Cejzlarová, kun kiu li edziĝis la 17-an de septembro la saman jaron. Je unu monato pli poste li transprenis komandadon de taĉmento de esploristoj - mitralistoj, ekipitaj per mitralo PPŠ-41. Sur liaj ŝultroj staris enpraktikigo de tiu ĉi nova armilo en la ĉeĥoslovakan soldataron, kion li pruvis kun bravureco propra al si kaj li fariĝis majstro en ties priregado.
En januaro de 1943 li forveturis kun sia taĉmento en konsisto de la 1-a memstara kampa bataliono en la batalfronton, kie li estis matene la 6-an de marto komisiita per faro de la unua batalatako de la ĉeĥoslovaka taĉmento - faro de esploro ĉe vilaĝo Sokolove. Jam dum tiu ĉi unua kunpuŝiĝo kun la malamiko la esploristoj gvidataj de li paralizis grupon da germanaj tankistoj. Defendante Sokolovon je du tagoj pli poste Sochor ne nur komandis, sed li mem per pafado el mitralo repuŝis atakantan germanan infanterion malantaŭ tankoj. En bataloj li daŭrigis ankaŭ poste, kiam li estis leĝere vundita de la mano kaj nur vespere li retiriĝis kun siaj viroj malantaŭ rivero Mĵa. Kun sia vundiĝo li estis transportita en malsanulejon en Ĥarkov, kiu je kelke da tagoj falis en germanajn manojn. Sochor sukcesis el la konkerita urbo eskapi kaj elkonduki ankoraŭ du vunditajn batalantojn. Por la lerteco en batalo kaj la kuraĝo dum la savo de la vunditoj el Ĥarkov li estis ordenita per Ĉeĥoslovaka milita kruco 1939 kaj per soveta Ordeno de Ruĝa flago.
Somere de 1943 li estis en rango de subleŭtenanto nomita komandanto de motorizita roto de mitralistoj de la 1-a ĉeĥoslovaka memstara brigado en Jefremov. La 1-an de septembro al lia edzino naskiĝis filo Ludvík kaj Sochor ricevis mallongan libertempon, por ke li povu iri viziti ŝin. Reveninte al sia taĉmento li partoprenis liberigadon de Kievo, kie liaj viroj eminentiĝis, kiam subtenantaj per tankoj ili konkeris fabrikon Bolŝevik, neniigis tri kontraŭtankajn kanonojn, kelke da maŝinpafilaj nestoj kaj postlasis en sia sektoro 630 mortigitaj malamikoj. Marŝante al stacidomo lia roto estis haltigita fare de grupo de ss-anoj, kiuj pelis antaŭ si areton da civiluloj - virinoj kun infanoj kaj pli aĝaj homoj. Sochor mem trans ĝardenoj enpenetris malantaŭ la iranta "vivbarilo" kaj per pafaro li faligis la surprizitajn ss-anojn. La sekvintan tagon liaj viroj komune kun tankistoj Richard Tesařík kaj Josef Buršík atingis kiel la unuaj bordojn de Dnepro. La 8-an de novembro la mitralistoj gvidataj de li trabatalis sin ĝis Ĉernjaĥov, kie ili malfunkciigis priservon de germanaj baterioj kaj ekprenis pli grandan kvanton de malamika bataltekniko. Pro tiuj ĉi faroj estis al la freŝa leŭtenanto Antonín Sochor donita la dua Ĉeĥoslovaka milita kruco 1939 kaj la 21-an de decembro 1943 estis al li donita Ora stelo de Heroo de Sovetunio.
En la sekvanta periodo li ravivis trankvilon kun sia familio kaj denove revenis la batalfronton nur post Kristnasko. Jam la 30-an de decembro li gvidis esploron en vilaĝo Matjesa, kie li elkondukis sian taĉmentoj el ĉirkaŭigo. En sekvanta batalo je vilaĝo Ruda li ekprenis maŝinpafilon, per kiu li poste pafmortigis ĉirkaŭ du dekojn de germanaj soldatoj. Por la sukcesa agado en spaco de Bílá Cerekev li estis rekompencita per sia jam la tria Ĉeĥoslovaka milita kruco 1939. En januaro 1944 li estis poste duanfojon leĝere vundita, ĉifoje en kruron. Ekde la 13-a de aprilo leŭtenanto Sochor estis en funkcio de komandanto de motorizita bataliono de mitralistoj, kiu en konsisto de infanteria la 1-a ĉeĥoslovaka memstara brigado partoprenis en karpata-dukla operaco. Sochor gvidis siaj virojn la plenajn dek tagojn en multajn sturmojn al la t.n. "Sanga trigonometria linio" 534, dum kiu li suferis la 14-an de septembro 1944 gravajn vundiĝojn. Li estis transportita en malsanulejon, kie kuracistoj elprenis el lia korpo 218 romperojn kaj pluaj tri monatojn li pasigis kuracante. Por mallonga tempo li revenis en la batalfronton, por ke li poste en februaro 1945 fariĝu instruisto de oficira lernejo. Ekde aprilo poste jam en rango de staba kapitano li komandis al staba roto de ministro de nacia defendo.
Post la milito
Post la milito li estis akceptita en armeon kiel profesia oficiro kaj sendita al Altlernejo militista. Post ties finvizito somere de 1947 li estis en rango de majoro aligvidita al stabo de komandantejo de la 1-a divizio en Prago. Tiutempe al lia edzino naskiĝis filino Eva. Kiel ano de grupo de oficiroj de generala stabo li estis en aŭgusto de 1948 komisiita per sekreta ekzerco de brigado de judaj volontuloj el organizo Hagana. Unue li gvidis ilian ekzercon en la ĉeĥoslovaka teritorio en armea spaco Libavá kaj poste en Israelo, kie li agadis certan tempon kiel konsilanto de operaca sekcio de la israela armeo. Post eksiro kun la juda ŝtato la komunisma registaro revokis lin reen en Ĉeĥoslovakion, kiel li estis en septembro de 1949 nomita profesoro de infanteria lernejo en Milovice u Prahy kaj samtempe komandanto de lernejo de mezkomandantoj. La 1-an de julio 1950 li estis avancita en rangon de kolonelo. Je unu monato kaj duono pli poste, kiam li estis revenanta el armea ekzerco el spaco de Ralsko, kolonelo Sochor suferis dum ĝis nun neklarigitaj cirkonstancoj gravan vundiĝon dum aŭtomobila akcidento. Al sekvoj de tiu ĉi akcidento li subiĝis la 16-an de aŭgusto 1950.
In memoriam
La 6-an de oktobro 1955 kolonelo Antonín Sochor estis avancita en rangon generalmajoro in memoriam. Lia busto estis lokigita sur honora sepultejo ĉe Monumento de Dukla kaj ĉe bazlernejo en Duchcov, kiu portas lian nomon, estis konstruita al li statuo. Estas nomitaj laŭ lia nomo stratoj en multaj urboj en Ĉeĥio.
Alĝeria Armeo
La Popola Nacia Armeo (PNA) (الجيش الوطني الشعبي) estas la armeo (terarmeo) de la Armitaj Fortoj de Alĝerio. La ekipado de la Alĝeria Armeo estas havigita de Rusio, de Ĉinio, kaj de variaj aliaj landoj.
Tiu Armeo inkludas du armigitajn kaj tri mekanizitajn diviziojn (Laŭ IISS Military Balance 2007), unu el kiuj estas la 8a Armigita Divizio baze ĉe Ras El Ma, 90 kilometrojn el Sidi Bel Abbes, en la 2a Militregiono. La divizio estis formita el la 8a Armigita Brigado post 1988 (la 8a Armigita Brigado ŝjne estis formita en 1976). Alia estas la 40a Mekanizita Infanteria Divizio ŝajne baze en la 3a Militregiono. La misio de la 40a Mekanizita Divizio estas kutime la protektado de la limo inter Alĝerio kaj Maroko, kiu estas la najbara lando kun kiu Alĝerio tenas plej neamikajn rilatojn. La IISS Military Balance 2013 nomigis unu el la aliaj Mekanizitaj Divizioj kiel 12a Mekanizita Infanteria Divizio.
József Klein
KLEIN József (klejn) estis rumanuja hungara pentristo naskita en Csermő la 30-an de januaro 1896 kaj mortinta deportite ?, ? 1945.
Biografio
József Klein frekventis ĉirkaŭ en la jaroj de 1910-aj la aradan gimnazion, poste la artan altlernejon de Budapeŝto, kie liaj majstroj estis inter aliaj István Réti kaj Károly Ferenczy. Ekde 1920 li alvenis al Baia Mare kaj li frekventis la liberskolon de János Thorma. Inter 1925-1927 por unu kaj duono da jaron li studvoĵĝis en Parizon. Inter 1932-1937 li loksidiĝis en Bukareŝto, kie li okupiĝis ankaŭ pri industriarto. En 1937 li relokiĝis al Baia Mare.
Exo1 - Vaudreuil-Hudson
Vaudreuil-Hudson (ankaŭ nomita exo1, antaŭe konata kiel Dorion-Rigaud) estas fervoja linio en Granda Montrealo, Kebekio, Kanado. Ĝin funkciigas, la organizo, kiu funkciigas publikajn transportajn servojn tra ĉi tiu regiono.
La linio Vaudreuil-Hudson estis origine establita en 1887 kiel pasaĝera servo de Kanad-Pacifika Fervojo (CPR) konata kiel linio CP Lakeshore West. Ĝi estis transdonita al Société de transport de Montréal (STCUM) la. Ĝi estis renovigita inter 1982 kaj 1990. La ĝi estis transdonita al la antaŭula agentejo de exo, Agence Métropolitaine de Transport (AMT). Exo alprenis aktualan funkciadon de la linio post sia starigo la.
Kolombado
Kolombado (kiel falkado), Kolombumo aŭ pli precize kaj longe Kolombovetkuro estas la sporto liberigi speciale edukitajn vetkurkolombojn, kiuj poste revenas al iliaj hejmoj super antaŭmezurita distanco. La tempo kiun prenas la besto por kovri la precizigitan distancon estas laŭmezura kaj la birdindico de vojaĝado estas kalkulita kaj komparita kun ĉiuj el la aliaj kolomboj en la vetkuro por determini kiu besto revenis laŭ la plej alta rapideco.
Kolombovetkuro postulas specifan rason de kolombo bredita por la sporto, nome la "Racing Homer". Konkurantaj kolomboj estas speciale harditaj kaj kondiĉigitaj por vetkuroj kiuj varias laŭ distanco inter ĉirkaŭ 100 ĝis 1000 km.
La gajninto de kolombokonkurso estas la birdo kun la plej alta rapideco, mezurita en ypm/mpm; tiu kalkulo postulas ke la distanco estu dividita en jardoj, poste oni dividas la jardojn per la nombro da minutoj kiujn prenis la birdo por reveni. Tial en vetkuroj ofte oni povas venki kaj perdi pro sekundoj, kaj mezuri tiujn multajn malsamajn tempigaparatarojn estis evoluigitaj. La tradicia tempigometodo implikas kaŭĉukringojn metitajn en aparte dizajnitan horloĝon, ĝis pli nova evoluo uzos metodon RFID por registri alvenotempon.
(17751) 1998 DN3
(17751) 1998 DN3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
Lerum
Lerum estas malgranda urbo kaj komunumo, situanta proksime de Gotenburgo en Västra Götalands län en okcidenta Svedio. Historie kaj tradicie, ĝi apartenas la provincon Västergötland. La urbo estas unu de du urboj ĉe la lago Aspen – la alia estas Jonsered. Lerum ankaŭ estas fervoja stacio.
Historie la setlejo kie la fluetoj Säveån kaj Lerån kuniĝas disvastiĝis al aliaj partoj de la valeto. La nomo “Lerum“ venas de ler-, ’argilo’, kaj -um, ’hejmo/farmo/vilaĝo’. La nuntempa preĝejo estis konstruita dum la 17-a jarcento. La fervojo ekster la urbo konstruiĝis en 1855–1857, kaj Lerum iĝis fervoja stacieto en 1858. La nuntempa stacidomo estis konstruita en 1892.
Noto: Ingared (Norseund) estis dividita inter du komunumoj: Lerum kaj la komunumo de Alingsås. La tuta komunumo havis tiam 40 181, kaj 43 020 loĝantojn en 2020.
Hotelo Royal George (Monmouth)
La Hotelo Royal George (Royal George Hotel), Monk Street, Monmouth, Kimrio, estas urba domo de Georga arĥitektura stilo, priskribita kiel "unu el la plej fajnaj domoj de la 18-a jarcento de la urbo". La konstruaĵo estis listigita Grado II* la.
La konstruaĵo havas tri etaĝojn, kun sep fenestroj sub Groptegmento, konstruita "probable en la 1730-aj jaroj." Ĝi estis origine ŝmirita per stuko por imiti masonaĵon kaj havas modilonan aleran kornicon.
La konstruaĵo, origine konata kiel Ivy Bank House, estis transformita en apartamentojn en la malfrua 20-a jarcento.
Vilmos Tibor Meleg
MELEG Vilmos Tibor estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta en Kémer la 8-an de aprilo 1956. Li estas la edzo de pupaktorino Hortenzia Meleg kaj pli aĝa la frato de pupaktiro Attila Meleg
Lia kariero
Meleg ekde 1980 ludis en la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea. Inter 1981 kaj 1991 li ankaŭ reĝisoris ĉe la amatora trupo Csapat (Nelu Ionescu: A toronyszoba titka).
Dávid Ney (pli juna)
Ney Dávid naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Gunskirchen (Germanio).
Biografio
Ney Dávid frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris aktoran diplomon en Reĝa Teatra Akademio en 1926. Li estis aktoro de Teatro Magyar unu jaron, poste li lernis en la Muzikakademio. En 1929 li havis stipendion de Reĝa Operejo de Budapeŝto, en la sekva jaro li estis membro de la Operejo. En 1939 la Operejo forigis lin pro la kontraŭjudaj leĝoj, li rajtis kantadi nur antaŭ juda publiko kaj en sinagogoj. En 1944 li estis trudlaboristo en nazia Germanio, kie jam post la bataladoj li mortis.
NGC 3517-2
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Simone Zaza
Simone Zaza - naskiĝis en Policoro, do nun -jara - estas itala profesia futbalisto. Ekde la jaro 2014 li estas membro de la vira itala nacia teamo de futbalo. Li interalie partoprenis kadre de la nacia teamo en la matĉoj de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016 en Francio, en kiu ĝi post longa kaj egalforta lukto malvenkis kontraŭ la germana teamo en la kvaronfinalo, post kiam la antaŭajn jarojn li jam apartenis al la italaj naciaj teamoj de sub-16-, sub-17- kaj sub-19-jaruloj.
Mihály Pekár
PEKÁR Mihály (pro. peka:r) estis hungara kuracisto, fiziologo, universitata profesoro naskita en Arado la 21-an de aŭgusto 1871 kaj mortinta en Pécs la 29-an de oktobro 1942. Li estis pli juna frato de Károly Pekár kaj pli aĝa frato de Dezső Pekár.
Heimwehr
HEIMWEHR estas historia faktermino por kunigi ĉiujn duonmilitarajn taĉmentojn en Aŭstrujo dum la Unua respubliko (1918-38), kiuj batalis por la kristansocialaj, poste: aŭstrofaŝismaj ideoj.
Krono (valuto)
La krono estas la nomo de la naciaj valutoj de Ĉeĥio, Estonio, Islando, Slovakio kaj la skandinavaj landoj Svedio, Norvegio, kaj Danio (inkluzive de Ferooj kaj Gronlando).
Heimwehr
Iompostioma rolŝanĝo al kontraŭsocialdemokratia batalgruparo
La sindefendaj organizoj estis unue superpartiaj kaj estiĝis en 1919 dum la naciaj kvereloj en Karintio, rekrutiginte membrojn de grupoj kiuj nomiĝis "Heimatschutz, Heimatwehr, Ortswehr, Bürgergarde" aŭ simile. Pro ekakriĝintaj ensociaj malkonsentoj oni baldaŭ konfrontiĝis al la socialdemokratia Republikanischer Schutzbund.
Krono (valuto)
En 2000, danaj balotintoj malkonsentis ŝanĝiĝon al la eŭro en ties lando; dum la svedoj rifuzis la samon en 2003.
Starveturilo
La starveturilo estas unupersona veturilo el eta platformo kun elektra motoro, du flankaj radoj, antaŭa vertikala stango kaj sur ĝi horizontala biciklosimila stirilo por ambaŭ manoj. La veturileto ekde decembro 2001 produktiĝas fare de la firmao Segway el la urbeto Bedford en la usona ŝtato Nov-Hampŝiro, kaj en plej multaj lingvoj simple nomatas laŭ la firmaa nomo "Segway" aŭ "Segway PT" (PT por "Persona Transportilo" aŭ angle "Personal Transporter"), komence "Segway HT" (HT por "Homa Transportilo" aŭ "Human Transporter"). La ilo rapide populariĝis komence ĉe urbaj riĉuloj en la industrie plejevoluigitaj ŝtatoj, kiuj aŭ aĉetis ĝin por la vojo al kaj de la laborejo en la urbocentraj piediraj zonoj, krome malpermesitaj por veturiloj, aŭ luprenis ĝin dum mallonga tempo por komforta "promenado" libertempa tra parkoj, urbocentroj aŭ apudriveraj respektive apudlagaj promenejoj. Poste ankaŭ la policoj de iuj pli grandaj urboj en Ameriko, Aŭstralio, orienta Azio kaj Eŭropo ekuzis ĝin kiel oficialan veturilon. En iuj policaj departementoj de Germanio la veturilo ricevis la oficialan nomon "mem-balanciga ruligilo" (germane Selbstbalance-Roller), kio jam aludas al ĝia funkcio.
Krono (valuto)
La internaciaj kodoj de krono estas, laŭ ISO-normo 4217:
Starveturilo
Funkcio
La veturanto staras sur eta platformo inter du paralelaj radoj kaj povas manpremi la stirilon fiksitan al la vertikala stango inter la platformoantaŭo sube kaj la stirilo supre. La starveturlo havas unuopan motoron pro ĉiu el la du radoj, tial ke la radoj ebligas radomoviĝon en diversaj rapidecoj, eĉ en komplete diversaj direktoj, tiel ke manovrado en kurbiĝoj iĝas tre facila. Komputila kontrolsistemo aŭtomate tenas la membalanciĝantan veturilon en ekvilibro: La Segway-veturilo stiras tien, kien la staranta persono metas la gravitopezon. Se la komputilo registras, ke la veturanto moviĝas antaŭen aŭ malantaŭen, ili tiel veturigas la radojn, ke la veturanto denove estas en ekvilibro, kaj se la persono sur la platformeto moviĝas dekstren aŭ maldekstren, la rezulto estas vetura direktoŝanĝiĝo dekstren aŭ maldekstren.
(15746) 1991 PN8
(15746) 1991 PN8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Heimwehr
Iompostioma rolŝanĝo al kontraŭsocialdemokratia batalgruparo
Post la t.n. Julia ribelo en la 15-an de julio 1927, la Heimwehr definitive ŝanĝiĝis pli kaj pli, ĉefe sub la estrado de Ernst Rüdiger Starhemberg de inter 1930 kaj 1936, al politika batalgrupo direktita ekskluzive kontraŭ socialdemokratoj kaj aliaj maldekstruloj. Laŭ la modelo de la itala faŝismo ili subtenis dum la proklamado de la Programo de Korneuburg (la 18-an de majo 1930) la starigon de totalisma ŝtagvidado fare de povoplena ŝtatkondukisto. Tio rekte kondukis al la sistemo de Aŭstrofaŝismo. Malgraŭ internaj intereskonfliktoj (personigitaj inter malŝato reciproka de Starhemberg kaj Emil Fey), la influo al la nacia politiko kreskegadis.
Starveturilo
Pliaj teknikaj datumoj
Intertempe cetere evoluis speco de poloo sur starveturiloj - ne surprize, se oni konsideras la facilan kaj elegantan manovreblon de la elektra ilo, kvankam sendube iom multekosta hobio.
Heimwehr
Sub la duontotalisma reĝimo de Dollfuß
En 1933/34 Heimwehr subtenis la kancelieron Engelbert Dollfuß krei duontotalisman politiksistemon en Aŭstrujo. Li siaflanke petis ties helpon dum la februaraj bataloj de 1934 kaj ricevis la deziritan subtenon. Ek de septembro 1933 Heimwehr igis kelkajn siajn membrojn ministroj. Post la proklamo de la totalisma konstitucio en la 1-a de majo 1934 Heimwehr ekkunlaboris en intima ligo kun Vaterländische Front, kun kiu Heimwehr fandiĝis sub la nomo de Frontmiliz post la malpotencigon de vickanceliero Starhemberg en oktobro de 1936.
Jam en 1933 alo de Heimwehr estis aniĝinta al la aŭstraj nazioj, sub la gvidado de Walter Pfrimer (1881-1968).
Zlatá Baňa
Zlatá Baňa (hungare Aranybánya [aranjbAnja]) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La loknomo en ambaŭ lingvoj signifas: orominejo. Inter 1920-1927 la slovaka loknomo estis Zlaté.
Situo
Zlatá Baňa situas fine de longa sakovojo el Kokošovce. Prešov troviĝas je 17 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1550, poste en 1567 laŭ tiama hungara ortografio "Aranpatak". Oni minadis oron inter 1730-1861, poste antimonon. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Zlatá Baňa 391 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Prešov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Zlatá Baňa 413 homoj, (410 slovakoj).
Briona
Najbaras la komunumoj.
Peoria (Arizono)
Peoria estas grandurbo en Usono, en subŝtato Arizono, ĉefe en distrikto Maricopa kaj iomete en distrikto Yavapai. La urbego apartenas al aglomeraĵo de Fenikso (urbo) kaj ĝi estas la plej granda urbego en Usono kun tiu nomo. Peoria estis nomita post Peoria (Ilinojso).
Geografio
Peoria situas sur montetaro sudoriente de Fenikso en la sudokcidenta landparto de Usono, en la meza parto de Arizono. Glendale (Arizono) troviĝas 9, Fenikso 21 km.
Historio
En 1868 John W. "Jack" Swilling organizis grupon de viroj por fosi la unuan modernan irigacian kanalon. Ilia sukceso delogis pli da homoj por ekloĝi en la areo, tial komunumo estiĝis. En 1885 la kanalo estis pligrandigita kaj poste pluraj familioj estis delogitaj el la alia Peoria el Ilinojso. En 1888 la poŝto ekfunkciis. En 1894 akvoturo 27 metrojn alta estis konstruita. En 1899 la unua preĝejo, en 1906 centra lernejo ekfunkciis. En 1917 incendio detruis la urbeton.
Klimato
En Peoria la temperaturo averaĝe varias inter 15-31 °C. La varmo kulminas en junio kaj julio kun rekordo 50 °C, inter novembro-marto okazas eĉ frostoj. Jare pluvas po 233 mm. La pluvo kulminas en februaro, malkulminas junie.
Platbotelo
Platbotelo estas plata botelo por teni kaj kunporti dumvoje trinkaĵojn, ofte pendigita ĉe zono aŭ tenata en poŝo (pro kio la formo). Ĝi servis pli frue por kampaj laboristoj, soldatoj kaj oni entenis en ĝi alkoholaĵojn.
La platbotelo povas esti produktita el ceramikaĵo, ligno, metalo, plasto, kun aŭ sen tenilo. Speciala formo havas meze rondan truon, tra kiu oni povas etendi la brakon (krakena platbotelo). Oni ofertis trinkaĵon dum amuzaj, geedziĝaj festoj.
La ligna platbotelo (ĉutoro) estas el acera ligno kaj estas kovrita per ledo, ornamita kaj portita per rimenoj. Ties internon oni konservas per vakso. Ĝi populariĝis tra la etnografio. La ekzempleroj el la 20-a jarcento servas nur kiel endomaj ornamaĵoj.
La ekskursantoj, skoltoj, soldatoj uzas senornaman, aluminian aŭ plastan platbotelon.
Liszka Melles
MELLES Liszka [pr. meleŝ] estis hungara kantistino (soprano) naskiĝinta en Pest la en 1836 kaj mortinta en Nagykáta la 7-an de februaro 1902.
Ŝia kariero
Melles ekde 1861 ludis en la teatro Koloĵvaro. Ŝi estis unu el la plej popularaj provincaj aktorinoj, sed inter 1867 kaj 1878 ŝi ludis plej ofte en Koloĵvaro. Ŝi elpaŝis ankaŭ en la Germano Teatro de Pozsony kaj en Prago.
Tamina
Tamina estas alfluanto de Alpa Rejno en la elektodistrikto Sarganslando, Kantono Sankt-Galo.
Priskribo
La fonto de Tamina situas sub la pinto de Eggerhorn en alteco de 2600 m. Ĝia ĉefa alfluanto estas la rivero Calfeis, kiu fontas el Sardona-Glaĉero sub Piz Sardona.
Rudolfo de Habsburgo-Loreno (kronprinco)
Kronprinco Rudolf Habsburg, germane Kronprinz Rudolf Franz Karl Joseph von Österreich-Ungarn, laŭ hungarlingve kutima nomordo Habsburg–Lotaringiai Rudolf koronaherceg (pli komplete Habsburg–Lotaringiai Rudolf Ferenc Károly József trónörökös (naskiĝis la en Laxenburg, mortis la  en Mayerling) estis tronheredonto de Aŭstrio-Hungario, membro honora de la Hungara Scienca Akademio (1878). Lia patro estis imperiestro  Francisko Jozefo la 1-a (Aŭstrio).
Tamina
Priskribo
La rivero unue fluas de nordo al sudo tra la March-Valo, ĉe kies fino ĝi turniĝas orienten kaj nutras la Gigerwald-Lagon kun freŝa akvo, kaj poste denove elfluas el ĝi kaj trafluas nun la Tamina-Valon, kiu nomiĝas laŭ la municipo Vättis ankaŭ Vättis-Valo respektive germane Vättnertal. La akvokolekta regiono de Tamina estas praktike identa kun la teritorio de la komunumo Pfäfers, al kiu aldoniĝas la lasta riverpeceto en Bad Ragaz.
Rudolfo de Habsburgo-Loreno (kronprinco)
Biografio
Rudolf Habsburg laŭ la kutimoj edukiĝis en la Habsburga kortego. Pro liaj liberaj ideoj oni ne permesis lin frekventi universitatojn, li lernis de aliaj personoj. Li ŝatis okupiĝi pri sciencoj, sed plej ofte li ĉasadis. Lia ĉasamiko estis Sámuel Teleki (esploristo), kiu en Afriko nomis lagon pri Rudolf (nun Lago Turkana). En 1881 li edziĝis post 2 jaroj havanta filinon. Spite tion, la geedziĝo malboniĝis. Rudolf havis multajn amaferojn. Lia morto estis ankaŭ nun nebula: oni trovis lin mortpafita kune kun amatino, Mary Vetsera.
Ocna Șugatag
Ocna Șugatag [okna ŝugatag] (hungare: Aknasugatag) estas komunumo en Rumanio sude de Sighetu Marmației. Administre apartenas al ĝi Breb, Hoteni kaj Sat-Șugatag.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 797 loĝantojn (hungaroj), en 1956 1 127.
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1300. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Máramaros vármegye).
Tamina
Municipoj laŭlonge de Tamina
Laŭlonge de la rivero situas la municipoj respektive vilaĝoj Pfäfers, Sankt-Margrethenberg, Vadura, Valens, Vasön kaj Vättis, kiuj ĉiuj apartenas al la politika komunumo Pfäfers, kaj tiam nature la komunumo Bad Ragaz, ĉe la alfluo al Rejno.
Kuracbanejo en la Tamina-Ravino
Apud Pfäfers la rivero pasas impresan ravinon, en kiu ekzistas varamakvaj fontoj, kies sanigan efikon oni jam en mezepoko konis. La Monaĥejo Pfäfers en la Tamina-Ravino (germane Taminaschlucht) funkciigis de mezepoko kaj ĝis la 19-a jarcento bankuracejon. Hodiaŭ la kuraciga varma akvo estas kondukita per tuboj al la fama kuracloko Bad Ragaz.