cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eli Wallach
Pro sia kinapero en Baby Doll, li ricevis premion BAFTA pro plej promesa novulo al kinaj ĉefroloj kaj nomumon al Ora Globo. Inter siaj aliaj plej famaj roloj estas Calvera en The Magnificent Seven (1960), Guido en The Misfits (1961), kaj Tuco ("la malbelulo") en Il buono, il brutto, il cattivo. (1966). Aliaj elstaraj portretoj estas Don Altobello en The Godfather Part III, Cotton Weinberger en The Two Jakes (ambaŭ 1990), kaj Arthur Abbott en The Holiday (2006). Unu el plej fekundaj kinaktoroj de Usono, Wallach restis aktiva ankoraŭ naŭdekjaraĝa, kun roloj tiom ĵuse kiom ĉe 2010 en Wall Street: Money Never Sleeps kaj The Ghost Writer.
Wallach ricevis premiojn BAFTA, Tony kaj Emmy pro sia laboro, kaj ricevis Honoran Oskar-premion ĉe la dua okazso de ĉiujaraj Premioj Governors, prezentita la 13an de Novembro 2010.
7031 Kazumiyoshioka
7031 Kazumiyoshioka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Kazumi Yoshioka, kiu publikigis artikolojn pri astrofotografio de 1988.
Maria Teresa de Luksemburgo
María Teresa de Luksemburgo (naskiĝis kiel María Teresa Mestre Batista-Falla en Havano, Kubo, la ), filino de José Antonio Mestre kaj María Teresa Batista-Falla de Mestre, estas granda dukino de Luksemburgo pro sia geedziĝo kun la granda duko Henriko.
Licenciita pri politikaj sciencoj ĉe la Universitato de Ĝenevo en la jaro 1980. Dum tiuj universitataj jaroj konatiĝis kun la estonta granda duko de Luksemburgo. Dum kvar jaroj la enamiĝantoj havis konstantan rilaton. En la jaro 1980, Maria Teresa licenciiĝis per diplomlaboraĵo pri la virina situacio, kaj la patrineco en diversaj landoj de la Eŭropa Unio.
La granda dukino parolas la hispanan (kastilian) kiel gepatra lingvo, la francan kiel la dua lingvo ĉar ŝi studis en la Franca Liceo de Ĝenevo, la luksemburgan kaj germanan ĉar ili estas la oficialaj lingvoj kune kun la franca, krome ŝi parolas kaj la anglan kaj la italan.
Familio
Maria Teresa geedziĝis la kun Henriko, la tiama tronheredonto, en la katedralo de Luksemburgo.
La paro havas jenajn gefilojn kaj genepojn:
Eŭfonjoj
Eŭfonjoj estas membroj de la genro Euphonia, grupo de neotropikaj birdoj de la familio de Fringedoj. Ili kunhavas subfamilion de Eŭfonjenoj kun la klorofonjoj. Euphonia enhavas ĉirkaŭ 27 speciojn.
Plej parto de eŭfonjoj estas metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Multaj havas kontrastajn palajn fruntojn kaj blankajn subvostojn. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.
Eŭfonjoj estis iam konsiderataj membroj de la familio de Traŭpedoj, kaj ankoraŭ ties taksonomia statuso estas pridiskutata.
Specilisto
La Nigragorĝa eŭfonjo ("Euphonia vittata") estas nuntempe konsiderata hibrido inter la Euphonia pectoralis kaj la Euphonia xanthogaster.
Trnová (Dobříš)
Trnová estas parto de urbo Dobříš en distrikto Příbram en Ĉeĥio, la eksa mastruma korto. Ĝi situas proksimume 1 km okcidente de Dobříš sur ŝoseo II/114 ĝis Hostomice. Estas ĉi tie registritaj 4 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre. Nuntempe ĉi tie, krom la menciita korto, troviĝas objektoj de kortobirdarejo, fiŝlago, objekto kaj rezervujoj de Ĉeĥa asocio de fiŝkaptistoj kaj unu loĝdomo. Administre al Trnová apartenas ankaŭ Brodce kaj proksimaj solejoj Knížecí Studánky kaj Rochota.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1720.
Jazz At The Philharmonic
Jazz at the Philharmonic (JATP) estis la titolo de koncertserio, kiun produktis Norman Granz pli ol 20 jarojn kaj kun kiu li tutmonde vojaĝis. Komence la koncertoj prezentis sving- resp. bibopmuzikistojn, kiuj unue muzikis en etaj grupoj kaj je la fino renkontiĝis sur la scenejo por improvizad-kunsido.
Lonza (rivero)
Lonza estas svisa rivero, en Valezo, alfluanto de Rodano.
Ĝi fontas el Lang-Glaĉero, en komunumo Blatten, fluas en la valo Lötschental en Wiler (Lötschen), Kippel, Ferden, kaj alfluas Rodanon inter la najbaraj urbetoj Steg kaj Gampel.
Akvobaraĵo ĉe ĝia fluo retenas lageton apud urbeto Ferden.
20037 Duke
20037 Duke estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usonaj geedzoj geastronomoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi ankaŭ estas ano de la Hungaria familio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Michael B. Duke, distinga erudiciulo en esploro pri Luno, Marso kaj meteorŝtonoj, kun larĝa perspektivo kaj kono pri la historio de la kosmoesploro. Kuratoro de la lunaj specimenoj revenigitaj de la Luno, li iris al la Dividaĵo pri Luna kaj Planeda Sciencoj de la Lyndon B. Johnson Space Center, kies estro li fariĝis.
49
En la jaro 49 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
40er
-64
En la jaro 64 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Guĝioj
La guĝioj estas subetno de la oromoj kaj vivas en suda Etiopio. Ili vivas parte nomade kaj parte terkultivante. La guĝioj estas unu el la plej malnovaj oromo-subetnoj, sed ili estas inter la marĝenigitaj etnoj en Etiopio kaj ilia identeco ĝis nun estis neglektita de la etnologia intereso. Laŭ takso de 2007 la guĝioj estas pli ol 5 milionoj da homoj.
Armeno
Armeno estas komunumo de Italio.
Efraín Amador Piñero
Efraín Amador Piñero (naskiĝinta en 1947) estas kuba gitaristo, liutisto, komponisto kaj instruisto. Li sindediĉis al la esploro pri la ludostiloj de la “laúd cubano” kaj la “tres” kaj kreis variajn lernmetodojn kaj sennombrajn komponaĵojn por ĉi tiuj instrumentoj.
Fernando Henrique Mariano
Fernando Henrique Mariano (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka en Japanio. Li futbalis ĉe Mogi Mirim, Portuguesa, Guarani, Internacional, Palmeiras, Juventude, Botafogo, Santo André kaj Marília en Brazilo.
Robert Browning
Robert BROWNING, angla poeto kaj dram-verkisto (la 7-an de majo 1812 - la 12-an de decembro 1889)
Robert Browning naskiĝis en Camberwell, antaŭurbo de Londono, Britio. Liaj gepatroj estis Sarah Anna Weidemann Browning, pia ne-anglikana protestantino, kaj Robert Browning, supera oficisto ĉe la ŝtata Banko de Anglio. Plejparte li hejme edukiĝis. Li rapide lernis fremdajn lingvojn kiel la franca, la itala, la greka kaj la latina. Li eniris Universitato-Kolegio, Londono, sed ĉesis la studojn post nur unu jaro.
Eĉ en la frua infaneco li ŝategis poemojn kaj la naturhistorion. Antaŭ sia dek-tria naskiĝtago li verkis poemaron - kiun li detruis ĉar neniu deziris eldoni ĝin. Li admiris Percy Bysshe Shelley kaj por iom da tempo sekvis lian ekzemplon de ateismo kaj vegetarismo.
En 1844, admirante ŝiajn poemojn, li komencis korespondadon kun Elizabeth Barrett (v. Elizabeth Barrett Browning), kaj tio evoluis en amon. Pro la kontraŭstaro de ŝia patro, ili sekrete edziĝis en 1846. Ili poste loĝis en Italio, unue en Pizo kaj poste ĉe Casa Guidi en Florenco (nun muzeo dediĉata al la du poetoj). Pri la amindumo de Elizabeth Barrett kaj Robert Browning estas filmo, The Barretts of Wimpole Street (1934, refarita en 1957). Filo (Robert Weidemann Barrett Browning, kiu iĝis pentristo) naskiĝis en 1849. Post la morto de sia edzino, Robert Browning revenis al Londono.
Dum ŝia vivo, Elizabeth Barrett Browning pli famas ol li, kvankam adeptoj de la poezio admiris liajn verkojn. Post ŝia morto, li partoprenis en la Londono literatura socio, kaj lia reputacio multe kreskis. La tre longa vers-romano La Ringo kaj la Libro (eldonita de 1868 al 1869, kaj enhavanta pli ol 20,000 liniojn ) furoris. La verko estas speco de krim-romano kaj konsistas el dramaj monologoj pri dek-sep-jarcenta murdo en Romo, kaj paroladoj farataj dum la rezulta proceso: ĉiu persono vidas la eventojn el malsama vidpunkto. La postaj dek-kvin poemaroj ne tiom popularis kaj estas nun malmulte legataj. En 1877 aperis traduko de la Agamemno de Esĥilo.
Laŭ onidiroj, dum la jaroj 1870 li havis aman interligon kun aristokratino, Lordino Ashburton, tamen ili ne edziĝis. En 1878 li vizitis Italion por la unua fojo post la forpaso de sia edzino: sekvis pluraj tiaj vizitoj. La 12-an de decembro, 1889, li mortis en Venecio. Li enteriĝis en la "Poeta Angulo" de la Abatejo Westminster, tuj apud la tombo de Alfred, Lord Tennyson, lia plej granda rivalo por poeta renomo.
Robert Browning estis (eble tro) fekunda poeto. Kiel multaj poetoj de la epoko li ŝatis produkti longajn poemojn, kvanakm li ankaŭ verkis mallongajn lirikojn. El liaj dramoj nur Pippa Passes estas ankoraŭ legata. Multaj poemoj havas la formon de drmaj monologoj, per kiuj li esploris ideojn kaj psikologion. Liatempe la kritikistoj ofte plendis ke liaj verkoj estas malfacile kompreneblaj. Tamen lia influo sur la posta anglalingvo poezio estis granda. Hodiaŭ oni plej alte taksas la poemaron Men and Women (Viroj kaj Virinoj), kiuj enhavas imponajn kaj profundajn monologajn, kelkajn lirikojn, kaj la vers-romanon la Ringo kaj la Libro.
Marjorie Boulton esperantigis la poemon La Statuo kaj la Busto.
Izobuterila jodido
Izobuterila jodido aŭ 2-metilpropanoila jodido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj izobuterila alkoholo. Izobuterila jodido estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izobuterila jodido prezentas jodatomon ligitan al izobuterila grupo. Ĝi konsistas je 4 karbonatomoj, 7 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Krzysztof Truskolaski
Krzysztof TRUSKOLASKI (naskiĝis la en Bjalistoko) – pola politikisto, parlamentano de Pola Sejmo en la 8-a oficperiodo.
Biografio
Filo de la Urbestro de Bjalistoko Tadeusz Truskolaski. Diplomito de la ekonomikaj studoj ĉe la Fakultato pri Ekonomiko kaj Administrado en la Universitato en Bjalistoko. Li laboris en la fako pri vendado kaj merkatado de la loka entrepreno, li agadis en la Junulara Urba Konsilantaro en Bjalistoko.
En Parlamentaj Balotoj en Pollando en la jaro 2015 li kandidatiĝis en la balot-regiono n-ro 24 al Pola Sejmo en Bjalistoko el la n-ro 1 de la listo de partio Nowoczesna (Moderna) de Ryszard Petru. Li akiris la mandaton de parlamentano de Pola Sejmo en la 8-a oficperiodo ricevante 14141 da voĉoj.
Li i.a. ekestis la delegito de Pola Parlamento al Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropoy. En decembro 2018 li traniris al la Parlamenta Klubo de Platforma Obywatelska – Civitana Koalicio. Fine de julio 2019 fariĝis ano de Civitana Platformo.
En la Parlamentaj Balotoj 2019 akiris la mandaton al Pola Sejmo.
Esperanto
La 13a de septembro 2016 li kunfondis la Parlamentan Grupon de la Lingvo Esperanto (PGLE) en la Pola Parlamento (Sejmo + Senato)
La 13an de decembro 2016 okazis la unua kunsido de Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) en kiu partoprenis Anna Wasilewska kaj kvin aliaj parlamentanoj el la 13 aliĝinta al la Grupo. Jen unu el la decidoj de la kunsido: La Zamenhofa Tago en Pola Parlamento - venontjare la 15an de decembro 2017, do en la jaro en kiu UNESKO honorigas Ludovikon Zamenhof pro la 100-jara datreveno de la morto de nia Majstro. Tian proponon al Pola Parlamento faris novkreita Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) dum sia unua kunsido, fakte proponis ĝin Andrzej Maciejewski - parlamentano de klubo de Paweł Kukiz. Prezidanto de la Grupo estis elektita Anna Wasilewska el partio Civitana Platformo kaj Vic-Prezidanto estis elektita Krzysztof Truskolaski kaj 3 aliaj vic-prezidantoj, do po unu el ĉiuj aliaj partioj. Aktuale estas en la Grupo 13 parlamentanoj (sejmanoj kaj senatanoj) kaj la kunsidon partoprenis du esperantistoj kiuj konvinkis la parlamentanojn por krei la Grupon t.e. Eduardo Kozyra el Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto kaj Mariano Zdankowski el Varmia-Mazuria Esperanto-Societo.
Anna Wasilewska - Prezidantino de Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) estas la aŭtorino de la projekto de la rezolucio de Pola Parlamento (Sejmo) - kaj danke al ŝi la 7an de aprilo 2017 Pola Parlamento unuanime per aklamo akceptis la rezolucion pri la memorigo de la 100a datreveno de la morto de Ludoviko Zamenhof .
Vidu
la Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE)
Voděrady
Nomo Voděrady povas marki:
Distrikto Gelnica
Distrikto Gelnica estas meza distrikto en Regiono Košice. Ĉefa urbo de distrikto estas Gelnica. La distrikto najbaras kun Distrikto Rožňava (okcidente), Distrikto Košice-ĉirkaŭaĵo (sude), Distrikto Prešov (oriente), Distrikto Spišská Nová Ves(norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Spiš.
Bitĉeno
Bitĉeno estas kompakte pakita vico da bitoj.
La laŭbitaj operacioj de C traktas entjerojn kiel bitĉenojn.
En Paskalo la bitĉenoj estas uzataj kiel maniero prezenti arojn kaj la samajn laŭbitajn buleajn operaciojn (kunaĵo, komunaĵo, simetria diferenco).
András Lakos
András Lakos [andrAŝ lakoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lakos András estas hungara kuracisto, infankuracisto, profesoro. András Lakos naskiĝis la  1952 en Budapeŝto.
Biografio
András Lakos frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris kuracistan diplomon en Universitato Semmelweis en 1977. Post siaj studoj li laboris en signifa hospitalo en Budapeŝto, kie li atingis la rangon ĉefkuracisto en 1992. En la 1980-aj jaroj li akiris pliajn ekzamenojn pri malsanoj de geinfanoj kaj infektaj malsanoj, en 1991 li kandidatiĝis. En 1994 li establis privatan ambulancon, kie li okupiĝas ĉefe pri malsanoj pro iksodoj (eĉ pri Boreliozo Lyme). Inter 1991 kaj 1995 li instruis en la menciita universitato, ekde 1995 li foje-foje instruas en medicina mezlernejo. Inter 2001 kaj 2010 li instruis en Universitato Reĝo Sankta Stefano. En 2014 li doktoriĝis antaŭ Hungara Scienca Akademio. Li ricevis premiojn inter 1983 kaj 2010. Li havas edzinon, kiu naskis kvarfoje.
Neu-Anspach
Neu-Anspach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hochtaunus de la federacia lando Hesio kaj ekde la 30-a de oktobro 2007 havas urborajtojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Parto de la komunuma teritorio estas la subĉiela etnografia muzeo "Hessenpark".
Berlingen TG
Berlingen estas komunumo de la distrikto Frauenfeld (ĝis la 31-a de decembro 2010 de la distrikto Steckborn) en Kantono Turgovio, Svislando. Ĝi havis 812 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro modeste kreskis al 839 ĝis la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Berlingen situas sur la delto de la rivereto Wildbach ĉe la suda bordo de la suba parto de Bodenlago inter Konstanco kaj Ŝafhaŭzo. Sude de la komunumo leviĝas la ĵurasa montoĉeno Seerücken.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Berlingen limas al en okicdento al la distrikta ĉefurbo Steckborn, en sudo al Raperswilen kaj en oriento al Salenstein. En nordo al komunumo limas al la suba parto de Bodenlago, kies alia flanko apartenas al la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio. La germanaj limkomunumoj aliflanke de la lago estas en nordokcidento Gaienhofen kaj Reichenau.
Trafiko
Berlingen situas ĉe la laga trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen. La stacidomo de Berlingen estas servata per la regionaj trajnlinioj S3 kaj S8 de la turgovia fervojkompanio THURBO AG en duonhora kadenco. La komunumo ankaŭ atingeblas per ŝipo ek de Ŝafhaŭzo kaj Konstanco.
Historio
La unua dokumenta mencio de Berlingen datiĝas el la jaro 894 kiel Perenwang.
Dum longa tempo regis la konjekto, ke en prehistoria epoko en Gupfen oriente de la malnova vilaĝocentro ekzistis surfosta setlejo. Tiu supozo tamen ne povis esti konfirmita per serĉboradoj en la jaro 1981. Laŭ nekonfirmitaj raportoj ekzistis en Berlingen en la la 4-a jarcento romia gardoturo apud la limo al Steckborn.
Arto Lappi
Arto LAPPI (n. 1966) estas finna poeto. Li skribas hajkojn kaj tankaojn. Ofte la temo de lia poemoj estas naturo. Lia liriko havas samajn temajn ecojn ol liriko de multe pli konata finna poeto Risto Rasa. Li ne uzas rimojn. Li skribas ankaŭ pri sia virino. Lappi loĝas en Tampere.
Berlingen TG
Historio
En mezepoko Berlingen apartenis al la paroĥo kaj jurisdikcia distrikto de Steckborn. Bienmastro estis la Monaĥejo Reichenau. En la jaro 1504 Berlingen ricevis propran tribunalon, kiu estis de 1540 ĝis 1798 submetita al la princabato de Konstaco kiel parto de la supera voktejo Reichenau. Post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 Berlingen fariĝis parto de la nove fondita svisa Kantono Turgovio kaj fariĝis definitive svisa.
Alceo (apartigilo)
La nomo Alceo (greke Ἀλκαῖος : Alkaĩos, latine Alcaeus) estas tiu de pluraj personoj :
Euratsfeld
Euratsfeld estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Amstetten. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Alceo (apartigilo)
Aliaj
Wamba
Wamba [BAMba] estas municipo en la centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Montes Torozos en la centrokcidento de la provinco. Wamba estas etimologie rilatebla al la reĝo Vambo (vidu sube Historion). Wamba estas la nura municipo en Hispanio kies nomo ekas per W, kaj ankaŭ unu el malmultaj tiaj vortoj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 16,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 52 loĝantojn. Ĝi perdis 40 loĝantojn el 1996 pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 18 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Peñaflor de Hornija, Villanubla, Ciguñuela, Valladolid (pro enklavo de ties teritorio municipal), Castrodeza kaj Torrelobatón, ĉiuj samprovincaj.
Historio
La nomo devenas el tiu de la rego de visigotoj Wamba, kiu estis elektita reĝo en tiu loĝloko en la jaro 672. En tiu epoko la nomo estis Gertikos kaj la reĝo Recesvinto havis tie ripoz-vilaon. Je la morto de Recesvinto en tiu vilao, la nobeloj elektis Vambon kiel reĝo tiun saman tagon. Tiam la monarkio estis elekta kaj nehereda.​
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj: tritiko, sekalo) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la preĝejo de Sankta Maria kun romanika pordego kaj mozaranaj elementoj interne. Fine de la 12-a jarcento la monaĥejo estis de la Ordeno de Sankta Johano. De tiu epoko estas la ostarejo kiu enhavas restaĵojn de ĉirkaŭ 3 000 monaĥoj.
50
En la jaro 50 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
50er
Stacio Shimizu (Osaka)
Stacio Shimizu (japane: 清水駅 [Ŝimizu-eki], angle: Shimizu Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Asahi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Imazatosuji.
1453
En la jaro 1453 post Kristo okazis, interalie:
Whig
Whig estis la nomo de unu el la du ĉefaj britaj politikaj partioj de la malfrua 17-a jarcento ĝis la mezo de la 19-a jarcento. La alia grava partio estis la Tory. Anoj de la partio konatiĝis kiel Whigs.
Enso
En zena budhismo, enso (japane: ensō aŭ 円相 "cirklo") estas cirklo kiu estas simbolo kiu estas tirita per mano en unu aŭ du strekoj por esprimi momenton kiam la menso estas libera permesi la korpon krei.
Ĉina-japana milito
Ĉina-japana milito povas esti:
Enso
La cirklo povas esti ĉu malfermita aŭ fermita. En la malferma versio, la cirklo estas nekompleta, permesanta por movado kaj evoluado tiel kiel la perfekteco de ĉiuj aferoj. Zenaj praktikistoj rilatas la ideon al (Ŭabi-sabi), la beleco de neperfektaĵo. Kiam la cirklo estas fermita, ĝi reprezentas perfektecon.
Gregorio la 8-a
Gregorio la 8-a (aŭ Alberto di Mora) estis mallonge papo ekde la 21-a de oktobro 1187 ĝis la 17-a de decembro 1187, kiam li forpasis. Li naskiĝis ĉirkaŭ la jaro 1100 en Benevento (Italio).
Tre estimita de la imperiestro, li verŝajne kapablis solvi la akriĝojn inter la Sankta Romia Imperio kaj la Vatikano, sed lia reĝado ne estis sufiĉe longa por tio.
Li alvokis la Eŭropanojn, interalie Filipon la 2-an de Francio kaj Henrikon la 2-an de Anglio, al la Tria Krucmilito en Sankta Lando.
OMI
La vorto havas plurajn signifojn:
Monda heredaĵo en Slovenio
La Listo de mondaj heredaĵoj en Slovenio – listo de lokoj en Slovenio enskribitaj en la listo de Monda heredaĵo de Unesko.
Nun (Junio 2021), en la listo troviĝas kvar objektoj: du naturaj kaj du kulturaj. Estas kvin pliaj objektoj en la prova listo (listo de objektoj konsideritaj por aldono al la ĉefa listo).
Objektoj en la listo de Monda heredaĵo de Unesko
La suba tabelo montras slovenajn objektojn en la listo de Monda heredaĵo de Unesko:
Objektoj en la prova listo de Monda heredaĵo de Unesko
La suba tabelo montras slovenajn objektojn en la prova listo de Monda heredaĵo de Unesko:
Charles Mohun (4-a barono Mohun)
Charles MOHUN (4-a barono Mohun) (n. ĉ. 1675, m. la 15-an de novembro 1712) estis angla politikisto kiu famis pro dueloj kaj diboĉo.
Meltingen
Geografio
Meltingen situas en la Soloturna Ĵuraso proksimume 20 kilometrojn norde de la urbo Bazelo. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo la setlejoj Chilchberg, Rainacker, Güggelhof, Chapf kaj Hönig. La komunumo situas en valkaldrono, kiun senakviĝas la rojo Ibach, alfluanto de Birs. La plej alta punkto de la komunuma teritorio situas sur 1024 m s.m. sur la monto Hirnichopf. La komunuma teritorio etendiĝas sur areo de 5,79 km², de kiuj 54% estas kovritaj de arbaro, 40% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.
Charles Mohun (4-a barono Mohun)
Nelonge post lia naskiĝo mortis lia patro, pro duelo. Charles Mohum heredis la familian bienon, sed ĝi ŝarĝiĝis de grandaj ŝuldoj. Pro tio Mohum malbone edukiĝis kaj klopodis havigi vivrimedojn per vetludado. En 1691 li edziĝis al filino de Charles Gerard (1-a grafo de Macclesfield), esperante tiel malpliigi siajn ŝuldojn, sed lia bopatro rifuzis doni doton kaj post du jaroj li kaj lia edzino separiĝis.
Meltingen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Meltingen limas en nordo al Fehren, en oriento al Zullwil, en sudoriento al Nunningen, en sudo al Beinwil, en okcidento al Erschwil, kaj en nordokcidento al Büsserach.
Občina Sveti Jurij ob Ščavnici
Občina Sveti Jurij ob Ščavnici estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 27 komunumojn kaj ĝia areo estas 51,3 km². Komence de 2018 tie loĝis 2830 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Sveti Jurij ob Ščavnici.
Charles Mohun (4-a barono Mohun)
Malfrue en 1692 okazis lia unua duelo, pro vetluda kverelo kun alia nobelo. La saman jaron okazis skandalo. Amiko de Mohun, Richard Hill, ŝajne rivalis kun aktoro William Mountfort por ĝui la amfavorojn de la populara aktorino Anne Bracegirdle. La 9-an de decembro, Mohun kaj la ĵaluza Hill klopodis forkapti Anne Bracegirdle, kaj Hill mortigis Mountfort. Hill fuĝis eksterlanden sed Mohun arestiĝis: dum posta proceso, la 6-an de februaro 1693, antaŭ la lorda ĉambro de parlamento, Mohun senkulpiĝis. Tiu verdikto altiris multe da plendoj. Post nelonge Mohun eniris la armeon kaj militis en Francio sub Charles Gerard (2-a grafo dem Macclesfield), la onklo de sia edzino.
Meltingen
Trafiko
Meltingen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Laufen al Nunningen.
Občina Sveti Jurij ob Ščavnici
Loko, priskribo
Občina situas en la orienta parto montaro de Slovenske gorice. La rivero Ščavnica trairas la teritorion de la občino proksimume de nordo al sudoriento. La alteco estas ĉirkaŭ 190 - 300 m.
Silentoturo
La silentoturoj (konataj ankaŭ kiel daĥma, doĥma aŭ doongerŭadi) estas funebraj turoj propraj al la religio zoroastra, situantaj ĉefe ĉe Mumbajo, Barato, apartenantaj al la parsioj, kaj en Jazdo kaj Kermano en Irano, apartenantaj al la iranaj zoroastristoj.
La religio zoroastra konsideras la kadavron kiel malpura elemento, pro kio estas malpermesate permesi ke tiu poluu la klasikajn elementojn de tero kaj fajro. Pro tio la korpoj de la mortintoj estas alportitaj al la silentoturoj, kie ties viando estas konsumata de la gipoj. Post kiam la ostoj blankiĝas, pro la interveno de la suno kaj de la vento, ili estas ĵetataj en ostejon situantan ĉe la centra parto de la tureto.
Falsa profeto
Falsa profeto estas titolo kiun oni surmetas al persono kiu senrajte sin proklamas posedanto de apartaj scioj au diaj mesaĝoj. Ĝia nocio koncernas preskaŭ eskluzive la religion, aparte ĉikaze tiun biblian.
Občina Sveti Jurij ob Ščavnici
Loko, priskribo
La A5 / E653 Aŭtovojo trapasas la nordan parton. I kondukas de Maribor ĉirkaŭ Murska Sobota kaj Lendava al Hungario.
La apudaj municipoj estas:
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 27 vilaĝoj:
Biserjane, Blaguš, Bolehnečici, Brezje, Čakova, Dragotinci, Gabrc, Galušak, Grabonoš, Grabšinci, Jamna, Kočki Vrh, Kokolajnščak, Kraljevci, Kupetinci, Kutinci, Mali Moravščak, Rožički Vrh, Selišči, Slaptinci, Sovjak, Stanetinci, Stara Gora, Sveti Jurij ob Ščavnici, Terbegovci, Ženik, Žihlava
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:116_x579074.9375_y158046.70299999998_s13_b4
Silentoturo
Poste tiu kutimo iom eksmodiĝis, krome pro malpliiĝo de la populacioj de gipoj pro la Diklofenako.
Charles Mohun (4-a barono Mohun)
En 1697, post plua duelo, okazis nova proceso sed duan fojon la lordoj senkulpigis lin, kvankam ili kulpigis lian amikon Edward Rich (6-an grafon de Warwick) pro hommortigo. Mohun tiam komencis ĉeesti debatojn en la lorda ĉambro de parlamento. Li aliĝis al la partio Whig. En 1701 li akompanis la grafon de Macclesfield dum diplomata misio al Hanovro. La sekvantan jaron li heredis la plejparton de ties bienojn kaj posedaĵojn, sed sekvis leĝaj disputoj kun aliaj kiuj pretendis la heredaĵojn, aparte James Hamilton (4-a duko de Hamilton).
Falsa profeto
La Biblio, fakte, ofte parolas pri falsaj profetoj, aŭ pri personoj kiuj, abrupte, atribuas al si mem la titolon de profeto (vidu: Matteo (7, 15); Luko (6, 26).
La plej fama falsa profeto prezentata de la Biblio estas la ulo priskribita en la Apokalipso de Johano.
Charles Mohun (4-a barono Mohun)
En 1712 la kverelo kun James Hamilton pri la heredaĵoj pliakriĝis. La 15-an de novembro okazis duelo en Hyde Park (Londono), dum kiu Hamilton mortis kaj Mohun mortvundiĝis. Tiom ŝokis la teruraj vundoj de la du duelantoj ke la parlamento malpermesis duelajn sekundantojn, kaj ĝenerale pistoloj anstataŭis glavojn kiel anglaj duelaj armiloj. La romanisto William Makepeace Thackeray priskribis la duelon en La Historio de Henry Esmond.
Falsa profeto
En la Apokalipso
En la Apokalipso de Johano la falsa profeto (aŭ Besto de la tero) estas mistera nehomsimila mita aktoro.
Santo Amaro das Brotas
Santo Amaro das Brotas estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 11.410 loĝantojn en 2010.
Meltingen
Historio
La unua dokumenta mencio de Meltingen datiĝas el la jaro 1302 ja per la aktuala nomformo. Dum mezepoko Meltingen apartenis al la senjorujo Gilgenberg de la Baronoj de Ramstein. En la jaro 1527 la tuta havaĵo Gilgenberg fariĝis posedaĵo de la urboŝtato Soloturno, kiu kreis la voktejon Gilgenberg. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Meltingen formis parton de la helveta distrikto Büsserach. Per la mediacia akto de 1803 Meltingen fariĝis komunumo de la distrikto Thierstein. Dank al ĝiaj minerakvofontoj la vilaĝo ek de la 15-a jarcento estis konata kiel kuracloko. De 1928 ĝis 1988 la mineralkvo de Meltingen estis vendita sub la nomo Meltina.
Plano de Iguala
La dokumento konita kiel Plano de Iguala estas politika dokumento skribita de Agustín de Iturbide, proklamita ĉe la tiel nomita vilaĝo la 24-an de februaro 1821. La plano deklaras la sendependecon de Nova Hispanio kaj la kreadon de imperio kies imperiestro estu la reĝo de Hispanio Fernando la 7-a.
Antaŭ la plano
Antaŭ proklami la planon, Iturbide estis sendita al la sudo de la vicreĝlando por batali Vicente Guerrero, kiu estis en la montoj de la Sierra Madre del Sur (monto-ĉeno je suda Meksiko) kun kelkaj sekvuloj, kaj faris sian movadon kreski el malmultaj sekvuloj ĝis ĉirkaŭ 2 000 homoj. Iturbide estis elektita de la vicreĝo Venegas, kaŭze de rekomendoj faritaj de anoj de la nomata Konspiro de la Profesa, kaj li anstataŭis la kolonelon Armijo kiu ĝis tiu tempo havis la postenon de komandanto de reĝistaj trupoj en la sudo de lando.
Enhavo
La Plano fariĝis de 23 artikoloj, per kiuj ĝi «distingas la plej primitivajn naciajn tradiciojn, kiel la religio kaj la monarkio», kaj deklaris egalecon de ĉiu civitano de la lando, fininte la kastan sistemon kiu regis tra la kolonio kaj egale protektinte ĉiun. Ĝi ankaŭ protektis la katolikan religion kiel la sola permesita en la lando, garantiginte la rajtojn ĝuitajn de la klerikanoj kaj reasertinte iliajn rajtojn pri iliaj proprietaĵoj.
Ĝi vokis la reĝon de Hispanio, Fernando la 7-a, okupi la tronon de nova imperio, kvankam ĝi ne fermis la pordon al iu malsama el familio de tiu, aŭ el alia reganta eŭropa familio, por okupi la landan tronon se tiu malakceptis la oferon. Ĝi donis al imperio moderan registaran sistemon, starigita de ad-hoc konstitucio, kiu estu redaktita de la Kortesoj kiam ili kunvenas, dum la Kadiza konstitucio validu. Samtempe stariĝis junto taskita kun efektivigado de plano, kiu krome regu ĝis la kunveno de la Kortesoj.
La Plano apogis sin en la Tri-Garantan Armeon, ĉar ĝi ĵuris defendi: 1) la katolikan apostolan roman religion, 2) la sendependecon sub la proponita monarka sistemo, kaj 3) la kunigon inter amerikanoj kaj eŭropanoj en la nova nacio.
Falsa profeto
En la Apokalipso
La kreaĵo estas antaŭe prezentita kiel Besto de la tero (Ap 13, 11) kaj poste kiel falsa profeto (Ap 16, 13)
Ĝi nomatas Besto de la tero por ĝin distingi el tiu ĵus enkondukita j (Ap 13, 1) kiu plej ofte nomatas Besto de la maro.
Priskribo
La besto estas alestigita kiel (Ap 13, 11):
Interpreto
Estas ĉiam malfacile kompreni al kiu aŭ al kio rilatas Sankta Johano la Evangeliisto per tiuj kreazoj. Ne helpas certe la literatura ĝenro tipa de la apokalipsa stilo.
Ĉiu-kaze povas utili jenaj observoj:
En judismo
En la Juda religio, falsa profeto estas kiu pretendas posedi la donon de la profetaj kvalitoj aŭ de la dia inspiro, aŭ kiu profitas de tiu dono por malbonaj celoj. Ofte iu tia estas konsiderita vera propfeto.
Ofte iu estas konsiderata "vera profeto" ĉe iuj, sed falsa ĉe aliaj, ankaŭ ene de la sama religio. La termino foje aplikatas ekstere de religio por priskribi iun kiu fervorege antauenpuŝas teoriojn kiujn aliaj taksas falsaj kaj danĝeraj. La sinteno de la vera izraelido antaŭ falsa profeto, kiu profetumas aferojn kiuj poste realiĝas sed samtempe instigas al kulto de aliaj dioj aŭ anoncas profetaĵojn kiuj poste ne realiĝas, estas priskribita en Readmono 13, 1-5. La biblio ĉi-kaze avertas pri ofta socia fenomeno.
La Libroj de la Reĝoj rakontas historion kie, devigita de Akab (reĝo de Juduko), la profeto Miĥa priskribas Dion kiu petas informojn el siaj ĉielaj konsilistoj pri tio kion oni faru rilate kortegon de falsaj profetoj. Tiu priskribo estas rakontata en 2Reĝoj 22, 19-23. La Sinjoro Dio ĉi-kaze decidas ke la malobserantoj estu trompitaj de falsaj profetoj.
Eblas ke Miĥa intencis priskribi la falsajn profetojn kiel teston por YHWH (Javeo). Eblas ankaŭ ke tio estis intencita kiel insulto kontraŭ la profetoj de Akab, kiel Sedekio, filo de Kenaana.
La puno pri la falsaj profetoj estis mortopuno (laŭ Readmono 18, 20):
”Sed profeto kiu pretendas diri mianome aferon kiun mi ne ordonis, aŭ paroli ordone de aliaj dioj, tiu profeto devas esti mortitigita”
Konklude, la bibliaj normoj koncerne la falsajn profetojn klare asertas ke estas malpermesite paroli pri dio kiu ne estas YHWH. Simile, se iu profeto anoncas profetaĵon kiu poste ne iĝas vera, tio estas alia signo ke tiu profeto ne estis komisiita de Dio kaj la popolo devas ne timi falsan profeton. (Readmono 18, 22)
Io alia
La grekan terminon (Kojneo) pseuoprophetes (falsaj profetoj) oni trovas ĉe la Septuaginto en Jeremia (6, 13; 33, 8, 11; 34, 7; 36, 1), en Zeĥarja (13, 2); ĉe Flavio Jozefo Judaj antikvecoj (8-13-1,10-7-3), Juda miltio de Flavio Jozefo (6-5-2), kaj ĉe Filo de Aleksandrio. La klasikaj paganaj verkistoj uzas la terminon pseudomantis (falsa divenisto).
Tiu elpensitaĵo estas en la literaturo ofte identigita en la figuro de la Antikristo.
Io simila, aparte rilate la malŝaton kaj mortopunon por la falsa profeto estas entenata en la islamaj skriboj kaj praktiko.
Nian epokon oni aplikis tiun terminon al Adolf Hitler kaj Stalin kaj al uloj similaj.
En kristanismo, kaj aparte en la Katolika Eklezio, la problemo estas superita en la senco ke ĝenerale la kristanaj eklezioj konfesas la doktrinon laŭ kiu la Revelacio konkludiĝis per la lasta novtestamenta libro, nome la Apokalipso; krome, la Tradicio certigas ke Jesuo certigis la Eklezion ke ĝi ne povas erari en la juĝo pri la revelaciita doktrino. Kiu malproksimiĝas el tiu Tradicio estas forigita.
Velomobilo
Velomobilo (ankaŭ nomata Biciklomobilo) venas el la kunigo de la franca vortoj Vélo (Biciklo) kaj Automobile (Aŭtomobilo). Tio fakte estas trirada biciklo en kiu oni pedalas kuŝinte, ofte per helpo de elektromotro nuntempe.
Dank'al aerodinamiko eblas longtempe kaj senklopodege veturi je 30~40 km/h.
-42
En la jaro 42 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Ross Wilson (glacihokeisto)
Ross Ingram Wilson, sportnomita Ross Ingram "Lefty" Wilson aŭ simple Ross Wilson (naskiĝis en la 15-a de oktobro 1919, en Toronto, kaj mortis en la 5-a de novembro 2002, en Naples, Florido), estis kanada glacihokeo-ludisto.
Ross Wilson estis trejnisto de la teamo Detroit Red Wings de la National Hockey League (NHL) en la periodo de 1950 al 1982. Li gajnis kvar Stanley Cup Championships kun Detroit Red Wings en la etapoj 1949–50, 1951–52, 1953–54 kaj 1954–55 de NHL. Wilson partoprenis unu ludon kun Detroit Red Wings en la 10-a de oktobro 1953, kiam li anstataŭis la vundiĝinta Terry Sawchuk. Poste li ludis aliajn du ludojn en NHL, unu por la teamo Toronto Maple Leafs, ankaŭ anstataŭante la vundiĝinta Harry Lumley, en la 22-a de januaro 1956, kaj alia por la teamo Boston Bruins en la 29-a de decembro 1957, anstaŭante Don Simmons ankaŭ pro vundiĝo.
Arola
Arola estas komunumo de Italio.
Marcos Aurélio Fernandes da Silva
Marcos Aurélio Fernandes da Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Avispa Fukuoka kaj Kawasaki Frontale en Japanio kaj ĉe Náutico, Joinville, Palmeiras, São Caetano, Cruzeiro, Fluminense, Portuguesa kaj Vitória en Brazilo.
Oras Tynkkynen
Topi Oras Kalevi TYNKKYNEN (naskiĝinta en 25-a de septembro 1977 en Jyväskylä) estas finna politikisto. Li estis membro de finna parlamento en 2004–2015. En 2007–2011 li estis klimatpolitika fakulo de registaro de Finnlando. Li estis la plej juna membro de finna parlamento en 2000-aj jaroj. Li estis ankaŭ unua publike geja membro de la parlamento. Ofte li parolas pri tutmonda justeco, vivmedio kaj klimato. Li skribis du librojn.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Nyíregyháza
Jen listo de famuloj, kiuj naskiĝis en Nyíregyháza:
Laslovo
Laslovo estas vilaĝo en Kroatio.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Nyíregyháza
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Laslovo
Komunumoj pri Ladislao la 1-a (Hungario) en Hungara reĝlando
Oni fondis Asocion pri Ladislao la 1-a (Hungario).
Sándor Lukácsy
LUKÁCSY Sándor  [pr. luka:ĉi] estas hungara aktoro, dramverkisto, reĝisoro, laborejestro naskiĝinta en Arad la 15-an de februaro 1835 kaj mortinta en Budapeŝto la 10-an de novembro 1907.
Lia kariero
Lukácsy debutis en 1851 en Koloĵvaro kaj pleje li aperis en la urboj de Transsilvanujo. En 1871–72 li estis kunlaboranto de la teatra agentejo. En printempo de 1876 li dungiĝis al la Népszínház de Pest (urbo) kiel reĝisoro. Ekde 1903 li fariĝis ekonomia gvidanto de la teatroj Király kaj Magyar.
51
En la jaro 51 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
50er
7032 Hitchcock
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita-usona reĝisoro Alfred Hitchcock (1899–1980).
1410-aj jaroj
Amerikoj
La Inkaa imperio etendiĝas.
Mária Kliburszkyné Vogl
Mária Kliburszkyné Vogl [kliburskinE], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kliburszkyné Vogl Mária estis hungara geokemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1985).
23899 Kornoš
23899 Kornoš estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Abatejo Fontevraud
Abatejo Fontevraud (Fontevraud prononciĝas "Fontevro") situas en la vilaĝo Fontevraud-l'Abbaye proksime al Chinon, Anĵuo, Francio. Ĝi estis tombejo de pluraj Plantaĝenetoj.
23899 Kornoš
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la slovaka astronomo Leonard Kornoš, lektoro ĉe la Universitato Komenio de Bratislavo. Liaj esploroj inkludas la rilatecon inter fluoj da meteoroidoj kaj ties, li krome estas aktiva en astrometriaj kaj fotometriaj mezuroj de asteroidoj kaj kometoj.
Abatejo Fontevraud
Historio
Ĝin fondis ĉirkaŭ 1100 Roberto de Arbrissel, vaganta predikisto kiu ĵus estigis novan religian ordenon, la ordenon de Fontevraud. La unuaj konstruadoj okazis de 1100 al 1119. La ordeno prosperis kaj havis plurajn abatejojn en Anglio.
La abatejo estis "duobla monaĥejo", tio estas, ĝi enhavis kaj monaĥojn kaj monaĥinojn. Roberto deklaris, ke la ĉefo de la abatejo ĉiam estu virino kaj nomumis Petronillan de Chemillé la unua abatino. Ŝin sekvis Matilda de Anĵuo, onklino de Henriko la 2-a (Anglio) kaj antaŭa fianĉino de Vilhelmo Adelin, kiu mortis en 1120 pro la katastrofo de la Blanka Ŝipo. Postaj abatinoj ofte estis el nobelaj aŭ reĝaj familioj, inkluzive la Burbona dinastio. La Plantaĝenetoj estis malavaraj donacantoj. Ne longe antaŭ sia morto Eleonora de Akvitanio eniris la abatejon kiel monaĥino.
Dum la franca revolucio la ordeno disiĝis, kaj la lasta abatino (Madame d'Antin) mortis malriĉe.
Tombejo
Eleonora de Akvitanio, sia edzo Henriko la 2-a, sia filino Johana kaj sia filo Rikardo ĉiuj entombiĝis tie, kune kun Izabela de Angoulême (edzino de Reĝo Johano de Anglio) kaj Rajmondo la 7-a (Tuluzo). Iliaj restaĵoj eble detruiĝis dum la franca revolucio, sed estas ĝenerala kredo ke estas certe kie kuŝas la restaĵoj: tamen la franca registaro ne permesas elfosadon.
Posta Historio
De 1804 al 1963 la abatejo servis kiel malliberejo. Inter la malliberuloj estis la verkisto Jean Genet, kies romano Miracle de la rose estis parte inspirata de liaj spertoj tie.
La restaŭro de la abateja preĝejo finiĝis ĉirkaŭ 1906 sub la estrado de la arkitekto Lucien Magne, kiu helpis plani kaj konstrui la Parizan stacidomon Gare d'Orsay.
Marcq (Ardennes)
Marcq estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Barbara Frale
Frale Barbara estas historiistino, kies aktiveco de esploro atingis rezultojn interesantajn vastegan publikon scienculan kaj popolan. Si naskiĝis en Viterbo en 1970 kaj akiris doktorecon pri Historio ĉe la universitato de "Ca' Foscari" de Venecio, per pritraktada esploro pri la Kavaliroj de la Templo.
Mária Kliburszkyné Vogl
Mária Kliburszkyné Vogl  naskiĝis la  1912 en Rákospalota. Ŝi mortis la 1996 en Budapeŝto.
Barbara Frale
Notoj biografiaj kaj verkoj
Ŝi tre frue ekplenumis la oficialan taskon de ordiganto kaj esploranto ĉe Sekreta vatikana arĥivo, per kio ŝi kreskigis sian eblon organizi seminariojn kun la temoj kiel "la historio pri la Papoj kaj la Kurio" ĉe la Vatikana Skolo de paleontologio, diplomatiko kaj arĥivistiko.
Mária Kliburszkyné Vogl
Biografio
Mária Kliburszkyné Vogl frekventis universitaton en Budapeŝto. Inter 1936-1987 ŝi havis postenon en Hungara Ŝtata Geologia Instituto]]. En 1957 ŝi doktoriĝis. Ŝi ankaŭ estis titulara profesoro en ELTE. Ŝi okupiĝis precipe pri maloftaj elementoj, meteoritoj, sed la plej menciindaj estas kreoj de diversaj mezuriloj por esplori la profundan grundon.
Barbara Frale
Notoj biografiaj kaj verkoj
Ŝi publikigis sur L'Osservatore Romano artikolon en kiu estas subtenate, ke «la originalaj paperoj de la proceso kontraŭ la Templanoj, malkovritaj en la Vatikana Sekreta Arĥivo demonstras la senbazecon de la akuzoj pri herezo pri kiuj ili estis kondamnitaj kaj, foje, ekzekutitaj.
Ŝia pensado enlibriĝis (vidu Bibliografion) en «I templari e la Sindone di Cristo» (La Templanoj kaj la Mortotuko de Kristo). En ĝi la esploristino proponis, ke la «idolo» kiun la Templanoj estus adorinta - laŭ la akuzoj prezentitaj ĉe la eklezia tribunalo de Parizo, urĝita de la reĝo Filipo la 4-a – rilatas al la Mortotuko de Torino, kies vizaĝan figuron ili aparte kultis. Tiu tezo estis objekto de kritikoj flanke de diversaj studuloj (Andrea Nicolotti, Massimo Vallerani, Gaetano Ciccone, Gian Marco Rinaldi) pro neĝusta, laŭ ili, traduko kaj manko de konfirmaj pruvoj. Sed samtempe ŝi trovis emitentuloj, pri tiuj kaj kunrilataj sciencoj, aprobon. Eble ne malplaĉus jena citaĵo: simila tezo estas hipoteza ankaŭ en la esperanta eseo de André Cherpillod «La Mortotuko de Torino. La Neebla Objekto».
En 2009, Barbara Frale publikigis per la eldonejo Il Mulino kun la titolo «La Sindone di Gesù Nazareno» (La Mortotuko de Jesuo la Nazareta) en kiu ŝi konfirmas, per plurdisciplina analizo, la samajn tezojn. Specife: la torina mortotuka lino estas la tuko kiu envolvis la korpon de Jesuo post la depono el la kruco. Pruvo? Pro tio ke en ĝi la unuaj gardantoj kaj konservantoj allasis subskribojn, videblajn nur per la modernaj teknikaĵoj. Laŭ ŝi, tiuj subskriboj reirigas la epokon de la mortotuko ĝuste al la epoko de la morto de Jesuo kaj pro tio almenaŭ tio pruvas la antikvecon de la restaĵo. Vere, aldonas ŝi, tiuj subskriboj estis jam notitaj, sed nun ŝi ilin povas analizi kaj enfokusigi kaj evidentigi transĉiudube.
Temus pri subskriboj je burokratia naturo ligitaj al la kondamno kaj ekzekuto de Jesuo kaj laŭleĝaj praktikoj strikte kunligitaj al la evento. Do, nova pruvo pri aŭtento de la mortotuko.
Duboj pri la scienceco de la tezo de la historiistino esprimis ankaŭ eminentuloj de la katolika flanko kvankam foje konvinkaj pri la aŭtenteco de la mortotuko (Andrea Nicolotti, Luciano Canfora, Bruno Barberis, Monsinjoro Giuseppe Ghiberti), kiuj substrekas ke la subskriboj mem estas dubaj, aperantaj nek je la vido nek en la fotoj skrupule praktikitaj: oni vidis, ĉe la unuaj fotoj de 1931, nur signojn kiuj tamen ne plu aperas en la nunaj pliperfektigitaj fotoj. Ankaŭ rilate la lingvan interpreton pri la signoj fontis severaj kritikoj pro evidentaj gramatikaj eraroj kaj tradukaj ĉeestaj en la analizo de la studulino. La prefekto mem de la vatikana Arĥivo, monsinjoro Sergio Pagano, parolante pri la konkludoj de la esploro de sia dependantino, kritikis asertante ke «la metodo de legado pri la historio de doktorino Frale ne estas tiu de la tradicio de la Vatikana Arĥivo» ĉar «ĝenerale niaj arĥivistoj publikigas eseojn trebone ricevitajn ĉe la publiko ĉar frukto de solida pozitivisma metodo, de pena kaj longa laboro esplora kaj fajlila... do milmejle foraj el la tento de supozitaj esceptaj novaĵoj pri kiuj la publiko estas frandema».
79271 Bellagio
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la monde fama turismejo Bellagio situata ĉe la Lago de Como je kelkaj kilometroj norde de la Observatorio de Sormano.
Konvencio de Berno (1986)
La Konvencio de Berno de la fiksis kiel unua la rekonon de la aŭtorrajto inter suverenaj ŝtatoj.
Sub la Konvencio de Berno la rajto pri proprietaĵo estas aŭtomate donita al ĉiu kreita verko. La verkinto do ne devas aparte registri sian verkon, aŭ iel peti la protekton de sia kreaĵo. Tuj kiam la verko estas preta, tio signifas verkita kaj iel registrita sur aŭ en fizika medio (papero, filmo, ŝtono ...), la aŭtoro aŭtomate ĝuas la ekskluzivajn rajtojn pri la uzo de sia verko, kaj pri la uzo de la derivaĵoj (tradukoj, kopioj, fotoj ...), krom se li eksplicite rezignas pri siaj rajtoj, aŭ se la aŭtorrajto eksvalidiĝas. La eksvalidiĝo dependas de lando al lando, sed sub la Konvencio de Berno ĝi povas okazi plej frue 50 jarojn post la morto de la verkinto. En multaj landoj tiu eksvalidiĝo okazas 70 jarojn post la morto de la verkinto. Se difinitan verkon kreis pli ol unu persono, la eksvalidiĝo okazas tiom da jaroj post la morto de la plej laste mortinta aŭtoro.
Pro la fakto, ke la aŭtorrajto estiĝas aŭtomate, do ne estas necese aldoni tekston al via verko, kiu klarigas ke vi estas la proprietulo. Vortoj kiel copyright © 2006 havas neniun sencon en lando kiu ratifis la Konvencion.
La aŭtorrajto ne validas nur por "artistoj", sed por ĉiu ajn. Se vi faras subeksponitan oblikvan foton de via urba preĝejo, ĝi estas same protektata kiel perfekta foto de profesia fotisto.
Post eksvalidiĝo de la aŭtorrajto, la verko eniras la publikaĵaron. Tiu eksvalidiĝo povas okazi pro leĝo, sed en iuj landoj (ekzemple Usono) ankaŭ pro deziro de la verkinto.
En pluraj landoj, i.a. en Belgio kaj Nederlando ekzistas la rajto de la portretito, kiu estas escepto al la Konvencio de Berno. Se persono estas portretita en foto, desegnaĵo aŭ pentraĵo, tiu povas rifuzi la publikigon, aŭ postuli rekompencon, eĉ se la portreto troviĝas en la publikpropraĵo. La rajto de la portretito ĝenerale validas ĝis 10 jarojn post la morto de la portretito. La rajton ne ĝuas "publikaj personoj" kiel ministroj, reĝoj, urbestroj k.s.
52
En la jaro 52 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
50er
Ellerbach (Nahe)
Geografio
La Ellerbach fontas ĉirkaŭ 2 km sude de Ellerspring en Soonwald sur akteco de 529 m super marnivelo. De ĉi-tie la rojo fluas sudorienten tra Winterbach kaj Winterburg al Bockenau.
Malaupre de Bockenau la rojo ĉirkaŭfuas la monton Stromberg (monto) kaj turnas sin orienten. Pluaj vilaĝoj estas Burgsponheim, Weinsheim kaj Rüdesheim, antaŭ ĝi enfluas en Bad Kreuznach de maldekstre sur alteco de100 m en la riveron Nahe.
Sur sia 27,2 km longa vojo la rojo superas altofiferencon de 429 m, kio egalas al meza akvejfunda dekliveco de 15,8 ‰. La rojo deakvigas areon de 185,850 km² trans la riveroj Nahe kaj Rejno en la Nordan Maron.
17712 Fatherwilliam
17712 Fatherwilliam estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).