cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andreo Osiandro
Teologio
Osiander estis kristana mistikulo kaj lia teologio enkorpigas la koncepton pri mistika unuiĝo kun Kristo kaj la Parolo de Dio. Li kredis ke la pravigo por iu kristana kredanto rezultis en la asimiliĝo de Kristo ene de la persono. Kontraŭe al la kredo de Lutero kie la pravigo estis imputita de la Dia Graco. Osiander kredis ke la justeco de la kredanto plenumiĝis pere de la dia posedo, tiamaniere ke, Dio trovas la justulon ĉar Kristo estas en posedo de tiu persono. Kalvino rifuzis tiajn vidpukntojn de Osiander, same kiel Filipo Melanktono|Philipp Melanchthon (1497-1560) kaj Matthias Flacius (1520-1575). La opozicia vidpunkto de Flacius asertas ke Dio pravigas nin pere de la obeo al la kruco, ne pro lia ĉeesto ene de ni.
Apokrifo de Johano
Pensskizo
La teksto startas per unua ensceniĝo, kie vidiĝas Johano apostolo kaj evangeliisto eliranta el templo kien li eniris por preĝi: la rakonto informas ke post la krucumo de la majstro de Nazareto lia amiko, Johano falis en animstaton konfuzegan krom, evidente, "multe tristigitan".
Aerdenso
Dependeco de altitudo
En la malalta atmosfero la premo kaj la denso de aero duoniĝas po 5500 m de plialtiĝo de la altitudo. Ek de altitudo de 100 km la malpliiĝo de la denso akcelas, ĉar la malpezaj gasoj helio kaj hidrogeno en la kunmetaĵo de aero plialtiĝas.
Andreo Osiandro
Vidu ankaŭ
<Gallery> Copernicus.jpg| Nikolao Koperniko (1473-1543) Schenck_Bildnis_Tiedemann_Giese.jpg| Tiedemann Giese (1480-1550) Martin_Luther,_1529.jpg| Marteno Lutero (1483-1546) Ulrich-Zwingli-1.jpg| Ulriko Zvinglo (1484-1531) Myles_Coverdale.jpg| Miles Coverdale (1488-1569) Thomas_Cranmer_by_Gerlach_Flicke.jpg| Thomas Cranmer (1489-1556) Lucas_Cranach_d.%C3%84._-_Bildnis_des_Markgrafen_Albrecht_von_Brandenburg-Ansbach_(Herzog_Anton_Ulrich-Museum).jpg| Alberto de Prusio (1490-1568) Martin_Bucer.png| Martin Bucer (1491-1551) PhilippMelanchthon.jpg| Philipp Melanchthon (1497-1560) Johannes_Petreius.jpg| Johannes Petreius (1497-1550) Johann-Brenz.jpg| Johannes Brenz (1499-1570) Titian_-_Portrait_of_Charles_V_Seated_-_WGA22964.jpg| Karlo la 5-a (1500-1558) Georg_Pencz_1.jpg| Georg Pencz (1500-1550) Jer%C3%B4me_Cardan.jpg| Ĝerolamo Kardano (1501-1576) Portrait_john_calvin.jpg| Johanno Kalvino (1509-1564) Joachim-Moerlin-02.jpg| Joachim Mörlin (1514-1571) Narratio_prima.jpg| Georg Joachim Rheticus (1514-1574) DEU Nürnberg COA (klein).svg| Johann Funck (1518-1566) Matthias_Flacius.png| Matthias Flacius (1520-1575) Osiander_Lucas.jpg| Lucas Osiander (1534-1604) Saint_Robert_Bellarmine.png| Roberto Bellarmino (1542-1621) ThomasDiggesmap.JPG| Thomas Digges (1546-1595) GiordanoBrunoStatueCampoDeFiori.jpg| Giordano Bruno (1548-1600) OsianderAJRB3711.JPG| Andreas Osiander (1562-1617) Justus_Sustermans_-_Portrait_of_Galileo_Galilei,_1636.jpg| Galileo Galilei (1564-1642) Osiander-Lucas-1571.jpg| Luko Osiandro (1571-1638) Portrait Confused With Johannes Kepler 1610.jpg| Johano Keplero (1571-1630) </Gallery>
Aerdenso
Dependeco de altitudo
Se oni konsideras aeron kiel ideala gaso, la aerdenso ρ en kg/m³ kalkuleblas kun la formulo:
kie p estas la aerpremo, M la molmaso (atentu: en SI-unuoj ), R la universala gaskonstanto kaj T la temperaturo en kelvinoj.
La specifa gaskonstanto RS por seka aero egalas al:
Kun atmosfera premo p0 = 101325 Pa = 1013,25 mbar = 1013,25 hPa kaj RS= 287,058 J/kg/K
ĉe T0 = 273,15 K (0 °C) (normaj kondiĉoj) la aerdenso egalas al:
ĉe T25 = 298,15 K (25 °C) (nomaj mediaj kondiĉoj) la aerdenso egalas al:
ĉe T20 = 293,15 K (20 °C) (normalaj kondiĉoj) oni trovas ρ20 = 1,204 kg/m³.
Klare videblas, ke la aerdenso dependas ankaŭ de la temperaturo.
Preciza kalkulado de la aerdenso
Por precize determini la aerdenson, necesas konsideri ankaŭ la malsekecon de aero, ĉar ĝi influas la gaskonstanton. Uzante la rilatan gaskonstanton, oni povas uzi la supran formulon por kalkuli la denson.
La gaskonstanto de humida aero egalas al:
Apokrifo de Johano
Pensskizo
En la sinsekva sceno Johano estas kaptita de la voĉo de elstarulo de la juda ortodoksio kiu provas enŝovi en lin dubojn pri la forlaso kaj perfido fiplenumita, laŭ li, de la falsa majstro Jesuo, kiu damaĝis siajn fidelajn, sed kredemajn, disĉiplojn.
Johano aŭskultas la reprezentanton de la ortodoksa hebrea religio kaj, restinte senparola, ne scias kion pensi kiam al li aperas tiu kiu venkis la morton kaj ekinŝovas la novajn sekretajn instruojn por ke Johano ne dubu, ĉar li (la majstro de Nazareto) ne perfidis sed male instruis la veron.
Santa Domenica Vittoria
Santa Domenica Vittoria estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Floresta, Montalbano Elicona, Randazzo (CT) kaj Roccella Valdemone.
16073 Gaskin
16073 Gaskin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Regina Gaskin, metorino en 2003 de unu finalisto de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search. Ŝi estis instruistino ĉe la Niceville Senior High School de Niceville (Florido, Usono).
20873 Evanfrank
20873 Evanfrank estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Evan Frank, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la duPont Manual High School en Louisville (Kentukio, Usono).
Kalvinana preĝejo (Tiszaigar)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en vilaĝo Tiszaigar (Hungario).
Historio
Dum la mezepoko la iama Igar estis eklezia bieno kun kirko, sed oni ne scias, kiam ĝi konstruiĝis. Dum dominado de turkoj la vilaĝanoj kalviniĝis, en 1621 jam estis kalvinana pastoro. Laŭ priskribo en 1733 la kirko ne havas tegmenton (supozeble tiam la vilaĝo estis senhoma), post jardeko alvenis kalvinanoj el Harsány. Ili riparis la tegmenton, alvenis kalvinana pastoro en 1745. Inter 1746-1781 la katolika eklezia malpermesis la kalvinismon, poste en 1789 la kalvinanoj rekonstruis la kirkon. Ĝi estis renovigita en 1850, 1914 kaj 1957. La turo estis konstruita en 1941. La lasta plena renoviĝo okazis en 2013.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola ĉe rando de la vilaĝo. En la fasado la kvadrata turo plene reliefas en la mezo. La turopinto estas plurlatera alta piramido. La enirejo funkcias tra la turo, sed estas ankaŭ alia enirejo en flanko de la navo. La absido estas rektangula kaj ne estas videbla diferenco inter navo kaj absido. Interne 2 galerioj estas videblaj. La mebloj estis faritaj en la malfrua 18-a jarcento.
Asturio de Santillana
La komarkestro estis reprezentanto de la reĝo kaj loĝis en Santillana del Mar (nuna Kantabrio), kiu estis ĉefurbo ekde 1209. En ties loĝejo oni konstruis gotikan turon malproksime de la vilaĝa kerno, ankoraŭ starantan. En 1581, post politika konfliko kondukanta al kreo de la Provinco de Naŭ Valoj, la komarkestro estis anstataŭigita de koregidoro.
Dum la Frua Mezepoko kaj la Antikva Reĝimo, Asturio de Santillano estis politike kontrolita de du grandaj nobelaj familioj: unuflanke, la familioj Mendoza-de la Vega, Dukoj de El Infantado kaj la Markizoj de Santillana; kaj aliflanke, la familioj Manrique de Lara, Markizoj de Aguilar de Campoo kaj grafoj de Castañeda.
Tepache
Tepache estas unu el la 72 komunumoj de la meksika subŝtato Sonora, kiu estas la dua plej granda subŝtato de Meksiko kaj situas en la plej norda parto, kiu limas al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Tepache. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 26063.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1184 loĝantojn. El tiuj estis 594 viroj kaj 590 virinoj. La komunumo havas surfacon de 752,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 600 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1414 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 2 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,14 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Historio
Tepache fondiĝis en la jaro 1678. La tiutempa nomo estis "Santa Ana de Tepache". La vorto Tepache venas de la opata lingvo kaj signifas por kelkaj "loko de belaj virinoj". Aliaj historiistoj diras ke ĝi signifas "Loko de arboj en la ŝtonoj" kaj fine aliaj diras ke ĝi signifas "Loko de fazeoloj". Post 1930 ĝi fariĝis parto de la komunumo Moctezuma sed je la 15-a de aprilo 1932 ĝi rehavis sian aŭtonomion.
Heterochromis multidens
Heterochromis multidens estas specio de Cikledoj, nome fiŝoj endemiaj de la Konga Baseno en Centra Afriko. Ĝi estas la nura membro de sia genro, kaj la ununura membro de la subfamilio Heterokromidenoj. Tiu specio estas supozeble pli rilata al la Cikledoj el Ameriko ol al la aliaj afrikaj Cikledoj. Ĝi povas atingi longon de 29.5 cm laŭ TL.
Valseca
Valseca [balSEka] estas municipo en la centrosudo de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierras de Segovia (Teroj de Segovio) en la sudo de la provinco. La loknomo Valseca estas etimologie komprenebla kiel Seka Valo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,20 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 230 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 550 el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas nur 11 km de Segovio, provinca ĉefurbo kaj limas kun municipoj Los Huertos, Roda de Eresma, Encinillas, Cabañas de Polendos, Bernuy de Porreros, Hontanares de Eresma, Valverde del Majano kaj Zamarramala (municipo Segovio).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Tiam Valseca estis identigita per la sama nomo, sed literumita Val Seca, kvankam en la 16-a jarcento adoptis la nomon de Valseca de Boones aŭ Bohones, ĉar ĝi apartenis al nun senhoma Bohones aŭ Buhones, kun Maletas, San Martín de Hazuela kaj San Medel, kies romanika preĝejpordego estis translokigita al prizono de Segovio; en kelkaj dokumentoj aperas la literumado ‘Val seca’ aŭ ‘Balseca’. Ekde la plej fruaj registroj, Valseca apartenis al komunumaroj Sexmo de Cabezas kaj Comunidad de Villa y Tierra de Segovia.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado kiel dormurbo kaj de servoj plej ekgravis. Vizitindas la preĝejo kaj ermitejoj.
Pócsmegyer
Pócsmegyer [pOĉmedjer] estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szentendre. Megyer signifas: madjaro, similaj nomoj troviĝas en departemento Pest, ja en la mezo setlis en 895 la gento madjara.
Historio
Dum la historio la insulo donis defendadon kontraŭ armeoj. La loĝantaro tributis kaj al turkoj, kaj al aŭstroj-hungaroj. La baroka kalvinana preĝejo en 1788 konstruiĝis. En 1838 inundo okazis. Apartenas al la vilaĝo setlejo Surány (ŝurAnj) en la insulo, kiu estas ŝatata feriejo, kaj ankaŭ Leányfalu ĝis 1949.
Komunumoj pri Megyer en Hungara reĝlando
Megyer estis la plej grava hungara gento. En Budapeŝto troviĝas iamaj komunumoj Békásmegyer kaj Káposztásmegyer.
Viktor Barna
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Barna Viktor estis hungara-brita tablotenisisto, mondĉampiono. Lia origina nomo estis (laŭ la hungarlingve kutima nomordo) Braun Győző (ĝis 1935), en Britio ekde 1939 li uzis Barna, Victor.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Limao.
Biografio
devenis el juda familio. Li maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1929. Inter 1935-1938 li vivis en Francio, poste en Britio. Ĝuste en Francio en 1935 li suferis aŭtoakcidenton, lia brako rompiĝis. Li edziĝis en 1938, ekde la sama jaro li laboris en brita firmao Dunlop, post jaroj li ricevis britan ŝtatanecon. Baldaŭ li estis produktisto pri sportiloj. Li mortis dum negoca vojo en Peruo.
(32581) 2001 QW98
(32581) 2001 QW98 estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia orbito iom malproksime tanĝas tiun de Marso sed ne traira ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,30921 astronomia unuo, tie estas 46,257 milionoj da km.
Diakoneco
Diakonio (greka: διακονία) diakonia, (esperante: ‚servo‘ de (greka: διάκονος‚ servisto‘) estas la ĉiaaspektaj servoj al la homo en la eklezia kadro.
NGC 5779
NGC 5779 (aliaj indikoj — MCG 9-24-48, ZWG 273.31, NPM1G +56.0187, PGC 53090) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nassau (dinastio)
La dinastio Nassau estas multnombra germana nobela familio de eŭropa signifo, kies komencoj spureblas en la 10-a jarcento. Komence ili estis grafoj de Laurenburg ĉe la rivero Lahn. El la familio estis Adolf von Nassau, reĝo de la Sankta Romia Imperio. En la 19-a jarcento ĝi regis en la duklando Nassau. Du en Eŭropo ĝis hodiaŭ regantaj nobelaj dinastioj, la nederlanda reĝa dinastio Oranje-Nassau kaj la grandduka dinastio de Luksemburgo, devenis el la dinastio Nassau. En persono de Vilhelmo la 3-a ido de la dinastio Nassau iĝis de 1689 ĝis 1702 reĝo de Anglio, Skotlando kaj Irlando.
CHM Montalivet
CHM Montalivet (CHM por "Centre héliomarin", "centro de suno kaj maro"), ofte simple nomata "Monta", estas la unua nudisma feriejo en la mondo, situanta borde de la Atlantika Oceano en la komunumo Vendays-Montalivet de sudokcidenta Francio. CHM Montalivet malfermiĝis en 1950, kaj la Internacia Nudisma Federacio (FNI/INF) fondiĝis tie en septembro 1953.
La centro
La centro kovras areon de 175 hektaroj apud la oceana strando en la suda parto de la loĝloko Montalivet-les-Bains, en la komunumo Vendays-Montalivet kadre de la pejzaĝo Médoc, parto de Akvitanio nordokcidente de la urbego Bordeaux (Bordozo) en Francio. Ĝi konsistas el miksaĵo de proksime 1000 private posedataj dometoj, bangaloj kaj konstante tie instalitaj ruldomoj, kaj el pliaj 960 lokoj taŭgaj por vojaĝaj ruldomoj kaj tendoj, plus 260 aldonaj lokoj el ekologiaj kialoj rezervitaj nur por tendumado. Ekzistas pli ol 12 kilometroj de internaj vojoj - principe permesatas uzi ilin per aŭtoj je malalta rapideco de ie 20, ie nur 10 kilometroj po horo, sed plejparte frekventas ilin piedirantoj kaj granda nombro de biciklantoj. La dometoj estas grupigitaj en 20 vilaĝoj, ĉiuj havantaj sian propran karakteron kaj karakterizaĵon. Familioj emas reveni regule, kutime al la sama vilaĝo.
Estas pluraj sportejoj: sep tenisejoj, same sep lokoj por tabloteniso, ejoj por badmintono kaj teniseto (france nomata miniten, ludata per kestecaj lignaj rakedoj), arkpafado, volejbalo, futbalo, manpilko kaj basketbalo, mini-golfo kaj duontuboj por rultabulado, pinarbara herbejo por kursoj de jogo kaj parencaj senstreĉigaj metodoj, apudstranda lernejo de ondorajdado, kaj du nesalakvaj naĝejoj - unu por sporta naĝado, kaj dua "akvoparko" kun fluejoj, du insuletoj kaj pluraj akvoglitejoj aparte por infana akvoludado. Aldoniĝas "manlabora vilaĝeto" por diversaj dekoraj teknikoj kaj kultura centro kun plurlingva biblioteko kaj subĉiela teatrejo por koncertoj, kino kaj aliaj kulturaj kunvenoj. Estas 20 butikoj en la komerca centro, interalie bakejo, vinbutiko, du klasikaj kaj plia ekologia nutraĵvendejoj, dolĉaĵejo kaj fiŝmerkatejo, librovendejo, bicikloriparejo kaj -luejo, aparta vendejo pri iberiaj nutraĵoj kaj butiko pri ĝeneralaj komercaĵoj. Krome aldoniĝas pluraj restoracioj, interalie picejo, fiŝrestoracio, francaj kaj hispana restoracioj, glaciaĵejo kaj pluraj trinkejoj. Estas interreta kafejo kaj la tereno krome kovratas per senkabla interreta servo. Ĉion ĉi kompletigas vasta sabla strando, el kiu 3 kilometroj rekte ĉe la centro estas ekskluzive nudismaj, kun du kontrolataj punktoj de naĝado kaj la jam menciita lernejo de ondorajdado.
La centro principe orientiĝas plej bone servi al familioj, kaj akcentas programerojn kiuj aparte taŭgas por infanoj kaj adoleskuloj de ĉiuj aĝgrupoj. Teorie aliro estas limigita al personoj kiuj havas validan FNI/INF-identigon, sed unuflanke surloke eblas aliĝi al la franca nacia organizaĵo de FNI/INF, kaj aliflanke laŭ personaj spertoj la membreco ofte ne estas kontrolata. 55 procentaĵoj de la vizitantoj estas ne-francaj.
Historio
Nuda banado estis praktikita ĉe la Akvitania marbordo de tempo nememorebla. Laŭ Marcel Kienné de Mongeot ĝi en 1920 famis laŭ la tuta marbordo. Antaŭ la Dua Mondmilito, la lokanoj banis 'sans maillot', do sen banvestaĵoj, kaj dum la milito tiel faris la okupantaj soldataroj. Christiane kaj Albert Lecocq el Arras, kiuj engaĝiĝis ekfunkciigi regionan kadron por urbaj nudismaj kluboj, konceptigis la ideon kombini nudismon kaj vojaĝon per pagita jara permeso, en Francio enkondukita en 1936. Ili konkludis, ke la jam antaŭe havigitaj 70 hektaroj de nudisma teritorio en la Levantinsulo proksime de Toulon estis tro malgrandaj, kaj tra Robert Poulain la koncepto estis prezentita al la urbestro de Vendays-Montalivet, kiu luis al la grupiĝo areon de 23,8 hektaroj je incendie detruita marborda arbaro, kiu laŭ la loka administrado ĉiukaze estis antaŭvidita iĝi feriejo, tiutempe nomata "feria kolonio" ('Colonie de Vacances'). La interkonsento estis subskribita la 23-an de julio 1950. La jura strukturo estis nova. La luoj estis prenitaj de Albert Lecocq nome de la lokaj nudismaj kluboj, kiuj ne rajtis havi profiton. Necesis fondo de 'feria centro', kiu kiel apartan jura unuo rajtu fari profiton, kaj tial komerca kompanio SOCNAT estis fondita en 1954.
Christiane Lecocq memoris ke:
En 1951 la membroj aĉetis aŭton, kaj komencis eltiri la pikdratojn kaj aliajn restaĵojn de la milito. Malgranda spaco estis malplenigita, kaj la unuaj lignaj kabanoj estis konstruitaj tiujare. Pliaj 25 hektaroj estis luitaj je la nomo de la Federacio Franca de Nudismo la 22-an de decembro 1951.
La Internacia Nudisma Federacio estis koncipita en Londono, sed estis en la unua kongreso, okazinta en Montalivet en 1953, ke la formalaj dokumentoj estis subskribitaj.
Dum la 1950-aj jaroj la centro pligrandiĝis kaj kontinue fariĝis pli kaj pli populara. En 1959, dum la somero estis sume pli ol 10000 vizitantoj, kaj la 15-an de aŭgusto 1961, pli ol 3500 homoj samtempe feriis en la loko. Kiam la jaroj pasis, la instalaĵoj ŝanĝiĝis, restoracio ekestis apud la plaĝo kaj aero de sportado kaj distriĝo inkluzive de biblioteko ekestis en ioma distanco de la loĝaj areoj. La butiko de nutraĵoj estis origine tute vegetara, sed aliaj vendejoj baldaŭ aldoniĝis kaj permesis pli variajn aĉetojn.
En 1966 venis la malfermo de la unua oficiala nudisma strando en kontinenta Francio. En 1968, lokaj sportaj teamoj konkurencis kun teamoj de la centro. La biblioteko ekspansiiĝis al 16000 volumoj kaj la eniro estis movita al la nuna loko. La centro tiam konsistis de 65 hektaroj de bangaloj, 40 hektaroj por kampadejo, 20 por sporto, 20 da vojoj kaj 20 hektaroj de plaĝo. La perimetro nun estis 6 kilometroj.
En 1966 venis la malfermo de la unua oficiala nudisma strando en kontinenta Francio. En 1968, lokaj sportaj teamoj unuafoje konkurencis kun teamoj de la centro. La biblioteko ekspansiiĝis al 16000 volumoj kaj la eniro estis movita al la nuna loko. La centro tiam konsistis de 65 hektaroj de bangaloj, 40 hektaroj por kampadejo, 20 hektaroj por sporto, 20 hektaroj da vojoj kaj 20 hektaroj de plaĝo. La perimetro nun estis 6 kilometroj.
En 1971 konstruiĝis saŭnejo, kaj en 1975 la unua naĝejo. Ĝis la 1980-aj jaroj, volontuloj zorgis pri la sekureco, pri kontroloj de aliro kaj pri aliaj servoj kontraŭ senkosta kampado kaj same senkosta eniro en la diskoteko de Montalivet-les-Bains.
En 1990, kvardek jarojn post la fondo de CHM, vojo en Montalivet-les-Bains estis nomita laŭ Albert Lecocq. La dua akvobasena komplekso, nomata "akvoparko", kun fluejoj, du insuletoj kaj pluraj akvoglitejoj aparte por infana akvoludado, konstruiĝis proksime de la plaĝo en 2006/2007. Kiel antaŭaj jubileoj, ankaŭ la 50-a kaj 60-a naskiĝtagoj de la centro, en 2000 kaj 2010, estis celebritaj per festaj semajnoj de porfamiliaj programeroj.
Ferpicloz
Ferpicloz (malnova germanlingva nomo Pichlen) estas komunumo en la distrikto Sarino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi estas unu el la plej malgrandaj komunumoj de la kantono kaj havis 261 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Ferpicloz situas en la monteta transirzono de la Friburga Mezlando al la Friburgaj Antaŭalpoj, proksimume 7 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Friburgo sur monta tavolo kun bona belvido oriente de la arbaro Bois d'Amont. La komunumo konistas el la vilaĝo Ferpicloz, la vilaĝetoj Le Verney kaj Rionbotset, kaj la parto de la vilaĝo Le Mouret, kiu situas okcidente de la kantona ĉefvojo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 1,01 km², de kiuj 14,6% estas kovritaj de arbaro, 68,9% servas por agrikulturo kaj 16,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
la komunumo Ferpicloz limas en nordo al Ependes, en oriento kaj sudo al Le Mouret, kaj en okcidento al Senédes.
Trafiko
Laŭlonge de la orienta limo de la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 180 de Friburgo al Grejerco. Tra la vilaĝo Ferpicloz kondukas flanka vojo al Ependes kaj alia al Senédes. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas 8 kilometrojn sudokcidente de la komunumo. Per buslinio de Friburgo al Bulle de la entrepreno Transporto Publika Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
Sur la teritorio de Ferpicloz estis trovita restaĵoj de romia bieno kun termo. En la jaro 1270 la familio Maggenberg donis sian havaĵon en Ferpicloz kiel feŭdo al Rodolphe de Marly. Ankaŭ la senjoroj de Corpatour, Montagny kaj Avenches posedis bienojn en Ferpicloz. La posedanto de la interezrajto en Ferpicloz estis ek de la jaro 1366 la Hospitalo de Friburgo. Ek de la 15-a jarcento ĝis la Helveta Revolucio de 1798 Ferpicloz apartenis al la Malnova Kamparo de Friburgo. Dum la tempo de la Helveta Respubliko gix estis parto de la distrikto La Roche. De 1803 ĝis 1848 ĝi apartenis al la distrikto Friburgo, tiam ĝi surbaze de la nova kantona konstitucio ĝi estis atribuita al la distrikto Sarino.
A fiya del xastre
Intrigo
La historio rakontas pri kudristino kiu kaŝas en la vestaĵoj faritaj de ŝi fasketojn de herboj kun kiuj sorĉalvokas la bonan sorton kaj realigas la dezirojn de homoj. Je iu okazo ŝi protektas junulon sen loko kie pasi la nokton kaj teksas por li jakon kun unu el tiuj branĉetoj. Sekvatage sciiĝas la novaĵo ke la Ĝendarmaro marŝas serĉe de viro fuĝita. Post kelkaj jaroj, la kudristino ricevas iun tagon leteron kun unu sola vorto, "dankon".
Oľka
Oľka, hungare Olyka [ojka], rutene Олька [oljka]) estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
A fiya del xastre
Scenaro
La scenaro de A fiya del xastre inspiras sin el rakonto de egala titolo kiu gajnis la Premion Xeira 2007 por mallongaj rakontoj.
Eldono en DVD
A fiya del xastre oni eldonis en DVD en Espiga 2012 eldonita de Gonzali Produktadoj.
Oľka
Situo
Oľka situas laŭ rojo laŭ traira flankovojo. Medzilaborce troviĝas je 21 km.
Historio
Oľka formiĝis en 1994. Tiam 3 proksimaj vilaĝoj menciitaj sube unuiĝis. Pli frue ĝis Traktato de Trianon la 3 komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Mezőlaborc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Oľka 351 homoj, (202 rutenoj, 141 slovakoj).
Nižná Oľka
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1569 en formo "Ilka". En 1787 257 vilaĝanoj en 36 domoj, en 1828 369 vilaĝanoj en 49 domoj loĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 325 homoj, (plejparte rutenoj). En 1944 pro la partizanoj la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon.
Gödrösolyka aŭ Krivaolyka
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1474. En 1787 73 vilaĝanoj en 12 domoj, en 1828 122 vilaĝanoj en 16 domoj loĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 125 homoj, (plejparte rutenoj).
Tarnow (Meklenburgo)
Tarnow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Bützow Land. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas ankaŭ la komunumopartoj Boitin, Grünenhagen kaj Zernin.
Niederried (stacidomo)
Niederried estas fervoja stacidomo en Niederried ĉe Interlaken, Svislando.
Teodoriko la 1-a
Teodoriko la 1-a estis la reĝo de Regno Visigota ekde 418 ĝis 451.
János Rónay
RÓNAY János (pro. ro:nai) hungara honvedkapitano naskita en Tasnádszarvad la 4-an de januaro 1824 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de oktobro 1897.
Roy O. Disney
Roy Oliver DISNEY (ṇaskiĝinta la, mortis la ) estis usona negocisto kaj kun-fondinto de The Walt Disney Company. Li estis la pli aĝa frato de Walt Disney.
Dum Walt estris la kreivan fakon, Roy gvidis la negocajn kaj financajn fakojn. Roy kaj Walt kune fondis Disney Studios kiel fratoj, sed Walt poste foraĉetos plej el la parto de Roy en 1929 antaŭen; malkiel Max kaj Dave Fleischer de la rivala Fleischer Studios, Roy ne estis kun-produktoro. Tamen, Roy estis egala partnero en ĉiaj fakoj de la produktora kompanio.
Roy iĝis la unua CEO de la kompanio en 1929, kvankam la oficiala titolo ne venis al li antaŭ 1968. Li kunhavis ankaŭ la rolon de proparolanto de la stabanaro kun Walt el 1945. En 1960, Walt forfaligis la titolon de proparolanto por centriĝi pli al la kreivaj aspektoj de la kompanio. Post la morto de Walt en 1966, Roy prokrastis sian retiriĝon por superrigardi la konstruadon de tio kio estos poste konata kiel Disney World. Li poste renomis ĝin Walt Disney World kiel omaĝo al sia frato. Roy iĝis la prezidento de Walt Disney Productions la 15an de decembro, 1966, kaj tio li restis ĝis 1968.
Stacio Iga-Kambe
Stacio Iga-Kambe (japane: 伊賀神戸駅 [Iga-Kambe-eki], angle: Iga-Kambe Station) estas fervoja stacio en Iga, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka kaj 1 linion de Fervojo Iga: Linio Iga.
Morbio Inferiore
Morbio Inferiore estas komunumo de la Komunumaro Balerna kaj la Distrikto Mendrisio en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 4565 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Morbio Inferiore situas ĉe la sudorienta bordo de la rivero Breggia en sudoriento de Mendrisiotto rekte norde de Chiasso. Al al komunumo apartenas krom la vilaĝoj Morbio Inferiore kaj Fontanella.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,29 km², de kiuj 16,9% estas kovritaj de arbaro, 22,5% servas por agrikulturo kaj 57,1% por setlado.
Walperswil
Walperswil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 918 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Morbio Inferiore
Najbaraj komunumoj
La komunumo Morbio Inferiore limas en nordo al Breggia, en oriento al Varcallo, en sudo al Chiasso, en okcidento al Balerna, kaj en nordokcidento al Kastel San Pietro.
Walperswil
Geografio
Walperswil situas en la Berna Lagolando proksimume 10 kilometrojn sudsudokcidente de la urbo Bielo. En sudo tra la komunuma teritorio pasas la Hagneck-Kanalo, kiu estis konstruita fine de la 19-a jarcento por protekti la regionon de la regulaj inundoj de la rivero Aro.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 6,96 km², de kiuj 7,7% estas kovritaj de arbaro, 76,8% servas por agrikulturo kaj 9,6% por setlado.
Morbio Inferiore
Trafiko
Morbio Inferiore situas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen la komunumo bone atingeblas. Al ĝi kondukas pluraj vojoj de Chiasso kaj de Balerna. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2 situas rekte sude de la komunumo en Chiasso. Pere de la lokaj busoj de la regiono Mendrisiotto la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Morbio Inferiore datiĝas el la jaro 1148 kiel Morbio Subteriori. Multnombraj trovoj el la romia epoko kiel restaĵoj de tomboj, varmakvaj banejoj kaj ruiono de vilao pruvas, ke la loko jam estis loĝata en tiu epoko. Dum mezepoko al vilaĝo apartenis al la Paroĥaro Balerna. En la jaro 1517 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris la lokon kaj tetruis la burgon de la Dukoj de Milano, kiu troviĝis en Morbio Inferiore. Ek de 1803 la komumumo apartenas al la Distrikto Mendrisio de la tiam fondita Kantono Tiĉino. En la jaro 2007 en publika baloto kuniĝo kun la komunumo Chiasso estis malakceptita kaj la komunumo plu konservas sian aŭtonomion.
Walperswil
Najbaraj komunumoj
La komunumo Walperswil limas en nordo al Epsach, en nordoriento al Bühl BE, en oriento al Kappelen, en sudo al Bargen, en sudokcidento al Siselen, en okcidento al Hagneck, kaj en nordokcidento al Täuffelen.
Trafiko
Walperswil situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumon pasas la vojo n-ro 1315 de Täuffelen al Aarberg. Per buslinio de Täuffelen al Aarberg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Walperswil datiĝas el la jaro 1078 kiel Vilarwalbert. Dum mezepoko en Walperswil ekzistis kavalira burgo, sur kies fundamento estis konstruita la historia pastora domo, kiu estas monumento de nacia signifo. Fine de la 19-a jarcento Walperswil fariĝis grava loko por la geografia mezurado de Svislando. En la granda marĉo estis mezurita baza linio, kiu kun angulaj observoj al diversaj montoj fariĝis la bazo por la mapoj de Dufour. La mezura bazopunkto en Walperswil estis deklarita kiel monumento de nacia signifo.
Ellenpontok
Ellenpontok [Kontraŭpunktoj] estis hungarlingva samizdatrevuo aperinta en Oradea (Rumanujo) en 1982.
Historio
La revuon fondis Attila Ara-Kovács, kiu la ok numerojn de la revuo redaktis kune kun Károly Antal Tóth, Géza Szőcs, András Keszthelyi. Al la revuo donis artikolojn ankaŭ László Tőkés, Gáspár Miklós Tamás, János Molnár. La revuo ne nur malkovris la misuzojn de la komunista reĝimo ĝenerale kaj kontraŭ la naciaj minoritatoj speciale, sed samtempe ĝi postulis alternativajn solvojn por repekti la homajn rajtojn. La numeroj de la revuo konsistis el 50-70 dense tajpitaj paĝoj. La enhavo de la revuo estis konita nur en mallarĝa rondo. Li ricevis pli larĝan publikecon nur pere de Radio Libera Eŭropo. La redaktoroj de la samizdato estis arestitaj, plurfoje priaŭskultitaj, sed fine pro la protestoj internaciaj oni permesis al ili forlasi Rumanujon.
Kalotaszeg (revuo)
Kalotaszeg
Edinburga Akademio
La Edinburga Akademio (Edinburgh Academy) estas privata lernejo en Edinburgo, Skotlando, kiu estis malfermita en 1824. La origina konstruaĵo, en Henderson Row en la New Town (Nova Urbo) de la grandurbo, estas nune parto de Senior School (por aĝuloj). La Junior School (por plej junaj) estas en Arboretum Road en la nordo de la Reĝa Botanika Ĝardeno de la urbo.
La Edinburga Akademio estis dekomence lernejo kaj por eksterulaj kaj por internitaj knaboj. Ĝi haltigis la internejon kaj transiris al kun-edukado en 2008 kaj estas nune tute kuneduka lernejo por eksteruloj. La infanvartejo, malfermita en 2008 sur intence konstruita bloko en la porjunula kampuso, zorgas por infanoj el 2 ĝis 5 jaroj. La Junior School akceptas infanojn el 6 ĝis 10 dum la Senior School akceptas knabojn el 10 ĝis 18 jaroj.
20874 MacGregor
20874 MacGregor estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Meredith MacGregor, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri fiziko. Ŝi estis lernantino ĉe la Fairview High School en Boulder (Koloradio, Usono).
Pettend
Situo
Pettend situas sur ebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Szigetvár troviĝas 12, Sellye 22, Barcs 24, Szentlőrinc 28, Pécs 47, Budapeŝto 232 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1330. La komunumo inter 1566-1688 apartenis al la Osmana Imperio (dume ne senhomiĝis). En 1910 vivis en Pettend 284 homoj (279 hungaroj). Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Pettend migra poŝto servas.
Pláně (Všeruby)
Pláně estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Všeruby, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sudoriente de Všeruby. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/190. Estas ĉi tie registritaj kvar adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pláně situas en katastra teritorio Pláně na Šumavě kun areo 2,87 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
NGC 5780
NGC 5780 (aliaj indikoj — MCG 5-35-24, ZWG 164.41, PGC 53275) estas galaksio en konstelacio Bovisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oberrieden (stacidomo)
Oberrieden estas fervoja stacidomo en Oberrieden, Svislando.
Výborná
Situo
Výborná situas laŭ traira flankovojo. Kežmarok troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1189 en formo "Birburn". la unuaj loĝantoj estis germanoj. La slava loknomo "Viborna" aperis en 1463. En 1770 376 vilaĝanoj loĝis en 59 domoj, en 1828 496 vilaĝanoj loĝis en 69 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Viborna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Sörkút 455 homoj, (germanoj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Késmárk, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post 1945 la germanoj estis deportitaj al Germanio.
Santa Elisabetta
Santa Elisabetta estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Sicilio kaj al la provinco Agriĝento. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Aragona, Joppolo Giancaxio, Raffadali kaj Sant'Angelo Muxaro.
Steinsberg (Rejnlando-Palatinato)
Steinsberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Euronat
Euronat estas nudisma feriejo proksime de la pli malnova kaj pli tradicia naturisma feriejo CHM Montalivet, en Grayan-et-l'Hôpital, borde de la Atlantika Oceano en la sudokcidento de Francio.
Post la sukceso de CHM Montalivet evidentiĝis, ke estis bezono por pli da kapacito gastigi nudismajn feriantojn en la regiono. Euronat estis fondita de Hubert Lacroix (1931-1995) en pinarbaro kilometron for de la strando. La feriejo estis ligita al la strando per promenejo tra protektita dunoj, kaj ankaŭ per ŝoseo al apudstranda parkejo. La tuta areo dekomence estis kaj restas nur nudisma, kaj estas frekventata precipe de familioj el Francio, Germanio, Belgio, Nederlando kaj Britio. Euronat malfermiĝis en 1968. Ĝi kovras areon de 335 hektaroj - sekve temas pri la laŭ areo plej granda nudisma feria centro en Eŭropo. Eblas konstante loĝi tie.
La plejparto de la areo estas kovrata per lignaj feriodometoj, starigitaj en tia distanco inter la pinoj ke ĉie konserviĝis la karaktero de la origina pinarbaro. Tamen 81 hektaroj estas rezervitaj por ruldomoj, kaj 30 hektaroj por tendumado. Parto de la centro estas hejtigita endoma naĝejo, nova subĉiela naĝejo, subĉiela akvoslidejo, granda konferenca salono, kaj konata centro de marterapio. La centro inkludas klasojn kaj ejojn pri sporta trejniĝo. Estas servoj kiel masaĝo, kotobanoj, traktadoj per algoj kaj la aliaj kosmetikaj traktadoj.
Lokigita apud la tendara sekcio estas subĉielaj ejoj por korbopilkado kaj teniso.
Estas 25 butikoj en la komerca centro, interalie bakejo, vinbutiko, nutraĵvendejo, fiŝmerkatejo, kaj butiko pri ĝeneralaj komercaĵoj. Aldoniĝas pluraj restoracioj, interalie picejo, fiŝrestoracio, franca restoracio, glaciaĵejo kaj pluraj trinkejoj. Kadre de la kulturaj ofertoj de la centro, historie elstarigindas ke Euronat havis fortan ligon kun François Malkovsky (1889-1982), proponanto de “libera danco”.
Muzelfajna krokodilo
La afrika Muzelfajna krokodilo (Mecistops cataphractus) estas specio de krokodilo. Ĵusaj studoj pri DNA kaj morfologio sugestas, ke ĝi povus aparteni al sia propra genro, Mecistops.
Priskribo
La afrika Muzelfajna krokodilo estas indiĝena de nesalakvaj habitatoj en centra kaj okcidenta Afriko. Ili estas mezgrandaj krokodiloj, tipe iom pli malgrandaj ol la Nila krokodilo, sed estas pli grandaj ol kelkaj aliaj specioj de krokodiloj.
Komrata universitato
Ŝtata universitato de Komrat (Universitatea de Stat din Comrat; ) estas la sola universitato en Komrat, ĉefurbo de Gagauzujo, Moldavio. Ĝi troviĝas urbocentre ĉe Galațana-strato 17 posteulinte la iaman Gagauzan Nacian Universitaton. Studentas ĉ. 500 personoj.
Ĝi membras ĉe altlerneja retejo ĉe Nigra maro. Fondodato estis la 16-a de februaro 1991.
Ĉe kvar fakultatoj instruatas 38 fakoj; instrulingvoj estas la rumana, la bulgara, la angla kaj la gagauza lingvoj.
Ŝimskij (distrikto)
La distrikto de Ŝimsk aŭ Ŝimskij distrikto (Шимский район) estas distrikto de la Novgoroda provinco, Rusio. La administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Ŝimsk. La loĝantaro de la distrikto en 2020 estis 10965 homoj.
Geografio
La distrikto de Ŝimsk situas en okcidenta parto de la Novgoroda provinco. La areo de la distrikto estas 1836,76 km².
Okcidente la distrikto de Ŝimsk najbaras kun la Pskova provinco, nord-okcidente – kun la Leningrada provinco, norde – kun la distrikto de Bateckij kaj kun la distrikto de Novgorodo, sud-oriente – kun la distrikto de Staraja Russa, sude – kun la distrikto de Volot kaj kun la distrikto de Solci. Oriente de la distrikto situas la lago Ilmenj.
5139 Rumoi
5139 Rumoi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Mukai kaj Masanori Takeishi elde la observatorio de Kagoŝima (en la insulo Kiuŝuo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Rumoi, ĉefloko de la subgubernio Rumoi en Hokajdo kaj naskiĝloko de unu el la malkovrintoj.
Stacio Aoyamachō
Stacio Aoyamachō (japane: 青山町駅 [Aojamaĉō-eki], angle: Aoyamachō Station) estas fervoja stacio en Iga, Gubernio Mie, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
MotoGP
La motorcikloj
La motorcikloj apartenantaj al la MotoGP estas de la prototipoj ne en vendo por uzo survoja, alie el aliaj kategorioj de konkurencoj (kiom la Superbike) kie uzata versioj ellaborataj por la motorcikloj komune en vendado. Unikaj esceptoj estis la Ducati Desmosedici RR de la 2007 kaj la Honda RC213V-S de la 2015, motorcikloj aprobitaj por la cirkulado voja sed apude de la respektivaj MotoGP de konkurado. La kapablo maksima de la benzinujo estas 22 litroj. La pezo minimuma estas 150 kg por la MotoGP 800, 157 por la MotoGP de 801 al 1000 cc.
Flavbeka lanio
La Flavbeka lanio (Corvinella corvina) estas malgranda paserina birdo de la familio de Laniedoj. Ĝi estas foje konata kiel Longvosta lanio sed tio permesas konfuzon kun la vera Longvosta lanio (Lanius schach), de tropika suda Azio.
La Flavbeka lanio estas komuna loĝanta reproduktanta birdo en tropika Afriko el Senegalio orienten al Ugando kaj loke en plej okcidenta Kenjo. Ĝi loĝas ĉefe en arbaroj kaj aliaj habitatoj kun arboj.
La nesto estas tasforma strukturo en arbusto aŭ arbo, kie le ino demetas 4 al 5 ovojn. Nur unu ino reproduktiĝas en grupo samtempe, dum la aliaj membroj havigas protekton kaj manĝon.
NGC 5781
NGC 5781 (aliaj indikoj — MCG -3-38-28, IRAS14539-1702, PGC 53417) estas galaksio en konstelacio Pesilo.
Flavbeka lanio
Temas pri rimarkinda kaj gregema birdo, ĉiam vidata en grupo, ofte liniigitaj sur telefonkabloj. Ĝi estas bruema, kun akraj alvokoj sŭii-sŭii kaj driii-tu.
NGC 5781
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Molpilkado
Molpilkado aŭ per neologismo el la angla (soft=mola, ball=pilko) softbalo, estas sekurhavena sporto simila al basbalo. Ĉe tiu la pilko de la Ĵetanto estas forĵetita ne desupre, sed per ronda movo desube. Kelkaj reguloj estas malsamaj, sed la baza principo estas la sama. Por distingi basbalon de softbalo, oni nomas basbalon kelkfoje "durbalo"(angle hardball).
Karl Fabritius
Karl Fabritius  estis saksa historiisto, evangelia pastro en Transilvanio, ano korespondanta de MTA (1872) naskita en Segesvár la 28-an de oktobro 1826 kaj mortinta en Budapeŝto la 2-an de februaro 1881.
Molpilkado
La ludkampo de softbalo estas ĉirkaŭ je 1/3 pli malgranda ol tiu de la basbalo, same la Bazoj estas nur 60 futojn (ĉ. 18 m) foraj unu de la alia. La batiloj estas plej ofte pli maldikaj kaj malpezaj.
La nomo de la ludo estas iomete konfuziga: la pilko estas pli granda ol tiu de la basbalo, sed same malmola. Ĝi estas do pro ties grandeco ne tiel forte forĵetebla kaj forbatebla.
Flavbeka lanio
La Flavbeka lanio manĝas insektojn kiun lokigas el elstara ripozejo sur arbo, kabloj aŭ fostoj.
Molpilkado
Ekzistas du versionoj de softbalo:
Rapidkapta Softbalo
Ĉe fastpitch softball (rapidkapta softbalo), oni povas forbati la pilkon laŭplaĉa forto. Tiu ĉi varianto popularas en lernejoj, universitatoj kaj ambiciaj amatorligoj. La virina rapidkapta molpilkado estas ekde 1996 olimpika disĉiplino. Krom la usona teamo (Olimpika venkinto de 1996, 2000, 2004), la plej bonaj naciaj teamoj estas tiuj de Japanio kaj Aŭstralio.
Pigrakapta Softbalo
Slowpitch softball (pigrakapta softbalo) estas la "libertempa varianto" de softbalo, ĉe kiu la forbatita pilko de ĵetanto devas iri klaran arkon. “Base Stealing“ ne estas malpermesita ĉe tiu varianto.
Karl Fabritius
Kariero
Fabritius finis teologion en Lepsiko (1849). Li laboris unue en la redakcio de Pressburger Deutsche Zeitung de Pozsony, poste je la fino de 1850 li estis instruisto de la gimnazio de Segesvár. En 1855 oni elektis lin pastro. En 1868 li iĝis   pastro en Apold. De 1866 ĝis 1878 li estis landkunvena deputito, gvidisto de hungaramika grupo de junaj saksuloj. La saksa konsistorio kritis lin, eĉ atakis, pro tio li abdikis de sia posteno de pastro en 1879. Li eldonis la kronikon de Ŝegeŝvaro de Georg Kraus. Liaj pluraj verkoj restis en manuskripto (Die Geschichte des Jesuiten Ordens in Siebenbürgens ktp.). Li publikis plurajn artikolojn en la revuoj Archiv des Vereins für Siebenbürgische Landeskunde (1853–1879), Századok, Történelmi Tár ktp.
Tarp
Tarp estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto kaj la administra centro de la komunumaro Oeversee, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Germana Teatro (Pest)
La Germana Teatro estis la unua konstanta teatro en Pest (urbo). Komence ĝia nomo estis Reĝa Teatro, baldaŭ oni ŝanĝis la "reĝa" al "germana" por fari diferencon inter la hungara teatro.
Historio
Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno metis la unuan brikon en 1808, la teatro ekfunkciis post 4 jaroj. Laŭ tiutempaj eblecoj kaj kutimoj la repertuaro konsistis el dramoj kaj operoj. Muziko de Ludwig van Beethoven kaj dramo de August von Kotzebue estis aŭdebla dum la solena inaŭguro. En la sekvaj jaroj la teatro prezentis spektaklojn ekzemple de Rossini, Mozart, Ŝekspiro Schiller.
Post jaroj la teatro inspiris la hungarojn konstrui hungarlingvan konstantan teatron. Tio realiĝis en 1837 sub nomo Hungara Teatro. La konstruaĵo situis ekster la urbomuroj kaj ĝi estis malpli impona, ol la germana teatro. Inter 1833 és 1838 dirigento de la germana teatro estis Ferenc Erkel. Dum Inundo de la Danubo (1838) la konstruaĵo kontraŭstaris, eĉ ĝi estis rifuĝejo. En 1847 incendio okazis, sed post kelkaj monatoj la teatrejo estis denove en bona stato. Dum la Hungara revolucio de 1848 la teatrejo estis kruele pafita, ĝi plene ruiniĝis. Depost 1849 ĝi ne plu funkciis.
Konstruaĵo
La klasikisma konstruaĵo situis malantaŭ Palaco Redout laŭ placo. La fasado estis simetria, la meza parto reliefis, tie estis 3 arkadoj kun 4 kolonoj. Ili tenis timpanon. La domego estis trietaĝa interne kun 3500 sidlokoj. La scenejo estis 28 metrojn profunda.
Aktoroj
En la teatro estis gastoj ankaŭ hungaraj aktoroj, ekzemple József Szerdahelyi, Ádám János Láng, eĉ plena trupo de Miklós Udvarhelyi.
Szigetmonostor
Situo
Szigetmonostor situas sur ebenaĵo, en meza parto de Szentendre-insulo, en dekstra riverbranĉo de Danubo. Kontraŭe estas Szentendre, pramo interligas la du komunumojn.
Historio
Pli frue la romianoj faris tie ponton. En 1217 abatejo ekfunkciis. Dum la historio la insulo donis defendadon kontraŭ armeoj. La loĝantaro tributis kaj al turkoj, kaj al aŭstroj-hungaroj.
Apartenas al la vilaĝo setlejo Horány en la insulo, kiu estas ŝatata feriejo, havanta pramon al Dunakeszi. Tiu loko estas la plej suda loĝloko de la insulo.
Listo de reĝoj de Pollando
Reĝo de Pollando estis titolo donata al suverenoj de Pola Reĝlando. La unua reĝo estis Boleslao la 1-a surtronigita en 1025. Antaŭ 1320 multaj regantoj de Pollando havis titolon de duko; ekde 1320 ĝis 1795 ĉiam la reĝan titolon. Dum la tempo de dispartigita Pollando ekde 1815 rusaj caroj estis samtempe regantoj de Pola Reĝlando.
Listo de polaj suverenoj, kiuj kavis la titolon reĝo (dato de kronado kaj dato de morto, abdiko aŭ detronigo):
Jamajka korvo
La Jamajka korvo, Corvus jamaicensis estas birdospecio de la familio de korvedoj kaj el ĝia tipa genro Corvus ene de la ordo de paserinoj komparative malgranda korvospecio (35–38 cm longa). Ĝi kunhavas kelkajn gravajn morfologiajn trajtojn kun aliaj du specioj de Karibio, nome Kuba korvo, Corvus nasicus kaj Blankkola korvo, Corvus leucognaphalus de Hispaniolo kiu estas preskaŭ certe tre proksima parenco.
Kiel la nomo sugestas, tiu specio troviĝas en la mezgranda insulo de Jamajko kie ĝi loĝas arbarojn mikse kun klarigitaj areoj kaj ankaŭ povas troviĝi ofte en grandaj ĝardenoj. Kvankam estas origine birdo de monteta kaj montara arbaro, ĝi malsupreniras al malaltaj teroj dum la seka sezono kie ĝi estas pli ofte videbla.
La ĝenerala aspekto de tiu neotropisa specio estas de ardezgriza birdo, ne tutbrila kiel siaj proskimaj parencoj, kvankam ĝi posedas similan malhelan grizan makulon de nuda haŭto ĝuste malantaŭ la okulo kaj pli malgrandan nudan makulon baze de la beko. La propra beko estas ardezgriza kaj tre forta, gradiĝanta al akra pinto. La nazaj bridaĵoj estas relative disaj kutime kun la naztruoj videblaj. La iriso estas grizbruna aŭ ruĝbruna, eble depende de la aĝo. Gamboj kaj piedoj estas nigraj.
Kiel natura arbarkorvo, ties manĝaĵo postulas signifan proporcion de frukto prenita el arboj ĉu en paroj aŭ etaj grupoj. Ĝi ankaŭ scivolemas sub arboŝelo kaj foligrundo por serĉi etajn senvertebrulojn kaj oni scias, ke rabas nestojn de aliaj birdoj por ovoj kaj birdidoj.
La nesto estas kutime konstruita en alta arbo kvankam tiu specio povas ankaŭ uzi arbotruojn. Tamen oni scias malmulte pri tiu specio kaj pri ties reprodukta kutimaro.