cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Landeleau
(jen france, bretone Landelo) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kantono Valence-1
La kantono Valence-1 (france canton Valence-1) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Valence.
Komunumoj
La kantono Valence-1 konsistas sole el la komunumo Valence, kaj interalie el la jenaj kvartaloj :
Neško Milovanović
Neško Milovanović (n. ) estas bulgaria futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Sanfrecce Hiroshima. Aliaj teamoj liaj estis FK Borac Čačak, FK Radnički Kragujevac, FK Milicionar, FK Obilić Belgrado kaj FK Radnički Niš de Serbio, Belasica Petriĉ, PFC Levski Sofia kaj PFC Lokomotiv Plovdiv de Bulgario, Shanghái Greenland Shenhua de Ĉinio, Olympiakos Volou kaj Panserraikos de Grekio, kaj Sliema Wanderers de Malto.
Jubilea Libro 1903 - 2003
Okaze de la jubileo 100 jaroj Esperanto en Berlino, celebrita de Esperanto-Ligo Berlin en 2003, estis kolektitaj aktualaj kaj historiaj dokumentoj, fotoj kaj tekstoj pri Esperanto en Berlino kaj kompilitaj por la Jubilea Libro 1903 - 2003 Esperanto - Lingvo kaj Kulturo en Berlino, redaktita de Fritz Wollenberg kaj eldonita de Esperanto-Ligo Berlino en la eldonejo Mondial - Novjorko; Berlino en 2006..
Okazo
En novembro 1903 estis fondita la unua Berlina Esperanto-grupo en la Prinzenstr. 95 (hodiaŭ en Kreuzberg). La fondintoj estis ankaŭ la pli posta nobelpremiito Alfred Hermann Fried, la lernejreformanto kaj naturprotektanto Wilhelm Wetekamp, la estro de la Magneta Instituto sur la Potsdama Telegrafenberg Adolf Schmidt kaj la svisa ĵurnalisto Jean Borel. La Germana Pacsocieto transprenis la aŭspicion kaj multaj el la unuaj Esperanto-parolantoj en Berlino estis membroj de tiu ĉi societo, ankaŭ la astronomo Wilhelm Foerster, kiu en 1908 membriĝis al la grupo.
El tiuj komencoj estiĝis dum 100 jaroj interesa kontribuo de la Esperanto-parolantoj al la Berlina kulturo kaj scienco kaj al la internacia Esperanto-kulturo.
La jubileo
La jubilea komisiono de Esperanto-Ligo Berlin decidis la 14an de aprilo en 2002 dum sia publika kunveno en la koncertejo "Saalbau Neukölln", ...
...celebri la jubileon per serio de aranĝoj, en kiuj estos prezentataj interesaj personoj aŭ temoj el la Berlina Esperanto-historio.
...okazigi jubilean aranĝon en novembro 2003, kiu estos aranĝata kune kun Esperanto-geamikoj el partneraj urboj de Berlino, al kiuj Berlinaj Esperanto-geamikoj kontaktas.
...eldoni Jubilean Libron en Esperanto kaj en germana lingvo.
Okazis en 2003
Estiĝo de la Jubilea Libro
Laŭ alvoko de la prezidanto de jubilea komisiono Fritz Wollenberg al kunlaboro kolektiĝis en 2003 kontribuoj kaj materialoj kaj estis kreita la manuskripto fare de la redaktanto.La tekston reviziis Holger Tautorat, Gerd Bussing kaj Wera Blanke. Tobias Meißner produktis Word-version de la teksto. En 2005 Ulrich Becker akceptis la proponon, fari la dezajnon kaj eldoni ĝin en la eldonejo Mondial. La libro estis presita en Novjorko en 2006.
Pri la Jubilea Libro
La nederlanda Esperanto-aŭtoro Ed Borsboom skribis en sia recenzo pri la Jubilea LIbro: „Laŭ la nombro de figuroj mi havas en la manoj kvazaŭan enciklopedion,..."
„Ne nur valora legolibro, surpriza rigardolibro."
Jubilea Libro 1903 - 2014 - Daŭrigo kaj kompletigo
La Jubilea Libro 1903 - 2014 Esperanto - Lingvo kaj kulturo en Berlino kaj Brandenburgio, publikigita en 2017 ankaŭ en la eldonejo Mondial, ne nur kompletigas la kolekton de kontribuoj kaj materialoj inkluzive fotoj kaj dokumentoj pri berlina kaj brandenburgia Esperanto-movado, sed enhavas germanlingvajn tradukojn de la antaŭvorto, de enkonduko kaj enhavtabelo el la Jubilea Libro 1903-2003 kaj gravajn elementojn validajn por ambaŭ jubileaj libroj, nome Uzataj mallongigoj – Esperanto-lokoj – Kroniko 1903-2014 – Indekso de personoj.
Ruĝa kverko
La ruĝa kverko (Quercus rubra) estas kverko en la ruĝkverko-grupo (Quercus sekcio Lobatae). Ĝi estas indiĝena en nordorienta Usono kaj sudorienta Kanado kaj vegetas ekde la norda finaĵo de Grandaj Lagoj, oriente ĝis Nova Skotujo, sude ĝis Georgio kaj la subŝtatoj kun bona grundo kiu estas iomete acida.
Priskribo
En arbaroj, la ruĝa kverko kreskas rekta kaj alta, ĝis 28 m, escepte ĝis 43 m, kun trunkodiametro ĝis 50–100 cm. Malfermece kreskantaj arboj ne tiel estas altaj, sed ili povas disvolvi pli fortan trunkodiametron, ĝis 2 m. Ĝi havas dikajn branĉojn elkreskanta rektangule al la tigo, formante mallarĝan pintitan kapon.
Ĝi kreskas rapide kaj estas tolerema por multaj grundoj kaj diversaj situacioj, kvankam ĝi preferas la morenojn kaj bon-drenitajn ĉeriverajn areojn. Ĝi ofte estas parto de la kanopeo en kverk-erikeja arbaro, sed ĝenerale ne tiel gravas kiel iuj aliaj kverkoj. Sub optimumaj kondiĉoj, ruĝa kverko rapide kreskas kaj 10-jaraĝa arbo povas esti 5–6 m alta.. Arboj povas vivi ĝis 500 jarojn laŭ la USDA ( Usona Agentejo pri Agrikulturo ), kaj vivanta ekzemplero de 326 jaroj estis registrita en 2001 fare de Orwig et al..
Maturaj ruĝaj kverkoj estas facile rekoneblaj per sia ŝelo, kiu prezentas ŝelokrestojn kun brilaj strioj. Kelkaj aliaj kverkoj havas ŝelon kun tiu speco de apero en la supra arbo, sed ruĝa kverko estas la nura arbo kun la striado ĉie laŭlonge de la trunko.
Uzado
La ruĝa kverko estas unu el la plej gravaj kverkoj por lignoproduktado en Nordameriko. La ligno estas alt-valora. Aliaj parencaj kverkoj ankaŭ estas faligataj kaj surmerkatigataj sub la nomo de "ruĝa kverko", kvankam sia ligno estas ne ĉiam de tiel alta kvalito. Tiuj inkludas la nigran kverkon (Q.velutina), la skarlatan kverkon (Q.coccinea), la marĉan  kverkon (Q.palustris), la Ŝumard-kverkon (Q.shumardi), la sudan ruĝan kverkon (Q.falcata) kaj aliajn speciojn en la ruĝkverka grupo.
La ligno estas uzata por plankoj, furniroligno, interndoma konstruligno, kaj mebloj.
La lignoteksturo de ruĝa kverko estas tiel malferma ke eblas blovi fumon tra ĝi de flanko al flanko de plat-segita tabulo. Pro tio, ĝi trapasas humido-enfiltriĝon kaj ne taŭgas por uzadoj kiaj ŝipkonstruado aŭ eksterdoma konstruado.
Rethem (Aller)
Rethem estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heidekreis de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas la administra sidejo de samnoma komunumaro nomata Samtgemeinde Rethem, do libervola ligo de pluraj sendependaj komunumoj, kiuj kune plenumas certajn administrajn taskojn kaj servojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Charles d'Andigné de La Chasse
Charles  (n. la 6-an de januaro 1791 - m. la 20-an de januaro 1879) estis franca politikisto.
Li entreprenis karieron de kavaliera oficiro, sed demisiis en 1830 por dediĉi sin al la administrado de siaj familiaj terenoj. Li estis membro de la Ĝenerala Konsilio kaj estis cetere deputito de la departemento Ille-et-Vilaine en la periodo de la julia monarkio kaj de la Dua Respubliko, de 1839 ĝis 1851.
Muspelheim
Muspelheim respektive Muspellheim aŭ Muspellsheim, ankaŭ nomata simple Muspel (el la antikva nordia lingvo Múspellsheimr kaj Múspell respektive, islande Múspellsheimur), estas la regno de la fajro en la nordia mitologio. Ĝi estas la hejmo de la Gigantoj el Fajro, el kiuj Surtr estis la plej pova. Muspelheim signifas "mondo el fajro aŭ hejmo de la fajro, ĉar Muspel estas fajro kaj Heim'', hejmo aŭ mondo.
Oni kredas ke Muspelheim estis la plej alta el ĉiuj regnoj, kaj ĝi troviĝis super Asgard (Ásgarðr), la hejmo de la Azoj (Æsir). Plej norde troviĝis Niflheim, la regno de la glacio.
En la nordia mitologio la kredado komenciĝas per la kontakto (ŝoko) inter la fajro kaj la glacio en la grandega abismo konata kiel Ginnungagap, tiamaniere la akvo estiĝis. La brilaj objektoj sur la nokta ĉielo, kiel planedoj, kometoj kaj steloj estiĝis el la fajreroj de Muspelheim.
A Bridge Too Far
A Bridge Too Far (Ponton tro for), ne-fikcia libro de Cornelius Ryan publikigita en 1974, rakontas la historion de Operaco Market Garden, malsukcesinta provo de Aliancanoj enrompi la germanajn liniojn en Arnhem en la okupata Nederlando dum la Dua mondmilito en septembro 1944. La titolo de la libro devenas de rimarko farita de Brita Lt. Gen. Frederick Browning, vic-komandanto de la Unua Alianca Aerportita Armeo, kiu diris al Marŝalo Bernard Montgomery antaŭ la operaco, "Mi pensas ke ni eble iras ponton tro for".
Antaŭ la libro de Ryan, "Market Garden" estis klasika ekzemplo de venkintoj verkantaj la historion. Tiamaj popularaj rakontoj de la dua mondmilito emis tute ne mencii la batalon, mencii ĝin preterpasante aŭ meti ĉirkaŭfrazon de Montgomery pri ĝi kiel "partan sukceson".
A Bridge Too Far estis respondeca por altiri la atenton de la ĝenerala publiko al la tuta amplekso de tiu masiva operaco, inluzive kolekton de eraroj kaj miskalkuloj, samtempe prilumante la ekstreman bravecon de ties partoprenantoj.
El la libro estis elfarita filmo en 1977 titolita A Bridge Too Far, kun plena rolularo inkluzivanta Michael Caine, Sean Connery, Anthony Hopkins, kaj Robert Redford.
Muspelheim
Dum la Ragnarök, la ĉieloj malfermiĝos kaj Surtr eliros el Muspelheim sekvata de ĉiuj ĝiaj gigantoj, marŝante ĝis Asgard kaj detruante je ĝia paŝo la ponton Bifrost.
Rocchetta Belbo
Rocchetta Belbo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Castino, Cossano Belbo, Mango, kaj Vesime (AT). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sanktulino, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Tenk
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Füzesabony-Jászberény. Heves (urbo) troviĝas 9, Kisköre 26 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1310 en formo Thenky. Dum la turkoj la vilaĝo senhomiĝis, en la 18-a jarcento ĝi refondiĝis. La setlejo apartenis al Erdőtelek ĝis 1947, tiam Tenk iĝis memstara vilaĝo. Post 3 jaroj kolĥozo formiĝis. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, apoteko, kuracejo, sportejo.
Svartalfheim
Svartálfaheim laŭ la nordia mitologio, estis unu el la naŭ mondoj el kiuj konsistis la universo. Alia el la nomoj kiujn eble ĝi adoptas estas Niðavellir, en aliaj manskribaĵoj. En tiu ĉi regno loĝas la malhelaj elfoj, ankaŭ nomataj Svartalfar, kaj, eble, la nanoj laŭ Snorri Sturluson.
Cœur d'Orly (Tramtransporto en Parizo)
Cœur d'Orly estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Orly.
La nomo Cœur d'Orly (Koro de Orly) estas tiu de negoca kvartalo apud la Flughaveno Parizo-Orly.
105 Artemiso
105 Artemiso estas granda kaj malhela asteroido de la asteroida zono, kiun malkovris la usona astronomo James Craig Watson, la 16-an de septembro 1868 el la observejo de Ann Arbor (Miĉigano, Usono)
Ĝi ricevis nomon de Artemiso, greka diino de la arbaroj kaj ĉasado, fratino de Apolono.
Klemento la 11-a
Vivo
Albani iĝis sub papo Inocento la 11-a sekretario de la brevoj, en 1690 kardinalo-diakono kaj en la 23.11.1700 finfine papo. Ĉar li favoris dum la Hispana tronheredmilito Francujon, Jozefo okupigis en 1706 Parmon kaj Piacenza kie estis reginta la Roma kurio. En 1708 li minacis militi kontraŭ Romo kaj okupi ĝin. Tiam la papo cesis al la superpovo kaj akceptis en la 15.1.1709 la regadon de Karolo la 3-a (Hispanio).
Post la Packontrakto de Utrecht (1713) la papo ekkonfliktis kun Viktoro Amadeo de Savojo kiun li ne akceptis kiel reganto de Sicilio sed ankaŭ kun ties malamiko Filipo la 5-a (Hispanio) - tamen ĉiam sen sukcesoj veraj: ĉe la packontrakto de 1720, kiam Sicilio iĝis impereistra, la feŭdaj rajtoj de la Papa ŝtato ne estis observataj. Senkonsekvenca estis ankaŭ en 1701 la proesto de la papo kontraŭ la plialtrangigo de la elektisto de Brandenburg je reĝo. En la kvereloj pri jansenismo papo Pio konfirmis la kondamnon de la kvin frazoj de Jansen per la buleo Vineam Domini Sabaoth (1705); en 1713 li krome kondamnis per la buleo Unigenitus 101 frazojn de Quesnel.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 4. Leipzig 1906, p. 186-188, kio legeblas tie ĉi interrete.
BA17
BA17 estas la deksepa numero de la literatura libroforma revuo Beletra Almanako (BA), aperinta en junio 2013.
Enhavo
Prezento (Ulrich Becker)
Lumkonuso
En speciala kaj ĝenerala relativeco, lumkonuso estas la vojo per kiu radiaro de lumo, eliranta el unusola situacio (en unusola punkto en spaco kaj en unusola momento en tempo) kaj veturanta en ĉiuj direktoj, irus tra spactempo.
Prostřední Dvůr
Prostřední Dvůr estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Vítkov en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km oriente de Vítkov. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/462. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 44 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Prostřední Dvůr situas en katastra teritorio Vítkov kun areo 26,68 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1806.
Rosenburg-Mold
Rosenburg-Mold estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Iharos
Iharos [iharoŝ] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Csurgó.
Situo
Iharos situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Csurgó troviĝas 12, Nagykanizsa 18, Nagyatád 28, Zalakaros 29, Pécs 121, Budapeŝto 222 km-ojn.
Historio
Komence romianoj, poste avaroj vivis tie. La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1238. La turkoj faris senhoma la vilaĝon en la 16-a jarcento. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, kuracejo, infankuracejo, apoteko, migra poŝto.
Kazuyuki Matsuda
Kazuyuki Matsuda (松田 和之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata.
Rocchetta Ligure
Rocchetta Ligure estas komunumo de Italio.
NGC 4451
NGC 4451 (aliaj indikoj — UGC 7600, IRAS12260+0932, MCG 2-32-79, ARAK 368, ZWG 70.111, VCC 1118, PGC 41050) estas galaksio en konstelacio Virgo.
UK 1951
La 36-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 4-a ĝis la 11-a de aŭgusto 1951 en Munkeno, Germanio. Estis 2040 partoprenantoj. La kongresanoj akceptis dum ĝi la Munkenan Deklaracion.
Samtempe okazis la 23-a Kongreso de Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE).
Somera Universitato
Parolis Giorgio Canuto kaj Gaston Waringhien.
(14106) 1997 UO24
(14106) 1997 UO24 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana amatora astronomo Wolf Bickel elde sia observatorio de Bergisch Gladbach (Germanio).
Manatuto
Manatuto (Vila de Manatuto, Manaluto) estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto Manatuto en la subdistrikto Manatuto en la respubliko Orienta Timoro.
Geografio
La urbo Manatuto situas ĉe la norda marbordo de la insulo Timoro, ĉirkaŭ 50 kilometrojn for (fluge) de la ĉefurbo Dili. Uzante la relative bonan ŝoseon temas pri ĉirkaŭ 87 km ĝis Dili kaj ĉirkaŭ 60 km ĝis Baucau en la oriento.
Ŝeiĥ Muĝibur Rahman
Defendanto de socialismo, Muĝib plialtiĝis al unuaj rangoj de la Avamia Ligo kaj de la politiko de Orienta Pakistano kiel karisma kaj konvinka oratoro. Li iĝis populara pro sia opozicio al la etna kaj institucia diskriminado de Bengaloj en Pakistano, kiu fakte estis la majoritato de la ŝtata loĝantaro. Okaze de sektoraj tensioj, li skizis 6-punktan poraŭtonomecan planon kaj li estis enprizonigita fare de la reĝima kampomarŝalo Aĝub Ĥan pro perfido. Muĝib estris la Avamian Ligon por venki en la unua demokratia balotado de Pakistano en 1970. Spite atingi majoritaton, la Ligo ne estis invitita de la reganta militista junto por formi registaron. Kiam la civila malobeo aperis tra Orienta Pakistano, Muĝib nerekte anoncis sendependecon de Bangladeŝo dum ŝlosila parolado la 7an de Marto 1971. La 26an de Marto 1971, la Pakistana Armeo respondis kontraŭ la amasprotestoj pere de la Operaco Searchlight, en kiu la elektita ĉefministro Muĝib estis arestita kaj metita en soleca izolita aresto en Okcidenta Pakistano, dum Bengalaj civiluloj, studentoj, intelektuloj, politikistoj kaj militistaj dizertantoj estis murdita kiel parto de la Bangladeŝa genocido de 1971. Post la Bangladeŝa Liberigo-Milito, Muĝib estis liberigita el la Pakistana mallibereco kaj revenis al Dako en Januaro 1972.
Ŝeiĥ Muĝib iĝis Ĉefministro de Bangladeŝo en parlamenta sistemo adoptita de la nova lando. Lia registaro aprobis konstitucion kiu proklamis socialismon kaj nereligia demokration. La Avami Ligo atingis grandan regeblon en la unua ĝenerala balotado de la lando en 1973. Tamen, Muĝib frontis defiojn de pliiĝanta sendungeco, malriĉo kaj korupto. Granda malsatego okazis en 1974. La registaro estis kritikita pro malakcepto doni konstitucian agnoskon al indiĝenaj minoritatoj kaj pro malrespekto al la homaj rajtoj fare de la sekurecaj fortoj, ĉefe para-milico. Meze de pliiĝanta politika agitado, Muĝib iniciatis regadon de unusola socialisma partio en Januaro 1975. Ses monatojn poste, li kaj plej parto de sia familio estis murdita de armeaj oficiroj dum puĉo. Poste oni establis registaron de militjuro.
(15901) 1997 RY8
(15901) 1997 RY8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
ISO 3166-2:AR
La listo de ISO 3166-2-kodoj por Argentino enhavas la kodojn por la argentinaj provincoj.
La kodoj konsistas el du partoj, dividitaj per streketo (minus). La unua parto estas la dulitera landokodo laŭ ISO 3166-1 (por Argentino: AR), la dua parto estas unulitera kodo de la provinco, kiu estis - ĝis 1994 - same uzata por la aŭtokodo sur la argentinaj licencplatoj. La aktuala kodo validas ekde la publikigo en 1998 senŝanĝe.
UK 1952
La 37-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 2-a ĝis la 9-a de aŭgusto de 1952 en Oslo, Norvegio, kun 1614 partoprenantoj.
Kiel Alta Protektanto oficis la kronprinco Olav. La prezidanto de la Loka Kongresa Komitato estis Carl Støp-Bowitz. La inaŭguron prezidis la urbestro de la urbo, kiu alparolis la kongresanojn en tre bona Esperanto.
Willis Eugene Lamb
Lamb eklaboris en 1938 en la Universitato Kolumbio, li laboris dum la dua mondmilito en la radiologia laboratorio de la universitato. Lamb enkondukis novajn metodojn por mezurado de la frekvencoj de. Li malkovris en 1947, ke ilia situo estas iom diferencas disde la atendita.
Li estis fizika profesoro en la Stanforda Universitato (1951–56), ellaboris tiutempe mikroondajn teknikojn por analizado de la hiperfajna strukturo de la helium-spektroj. Li estis poste fizika profesoro en la Oksforda Universitato (1962) kaj en la Universitato Yale. Li iĝis en 1974 profesoro de la fizikaj akj optikaj sciencoj en la Universitato de Arizono.
Valchid
Valchid [valkid] (hungare: Váldhíd, germane: Waldhütten) estas vilaĝo en Rumanio norde de Sibiu. En 1910 ĝi havis 983 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj); en 1992 591 (rumanoj, 9% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1317. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Hoghilag.
Eugenio Garin
Eugenio GARIN (9a de Majo, 1909 – 29a de Decembro, 2004) estis itala filozofo kaj historiisto pri Renesanco. Li estis agnoskita kiel aŭtoritato pri la kultura historio de Renesanco. Naskiĝinta en Rieti, Garin studis filozofion ĉe la Universitato de Florenco, gradiĝis en 1929, kaj post periodo kiel profesoro de filozofio ĉe la licei scientifici di Palermo kaj en la Universitato de Cagliari, Garin ekinstruis en sia alma mater en 1949 ĝis 1974, kaj poste translokiĝis al la Scuola Normale di Pisa ĝis sia retiriĝo en 1984. Li estis ankaŭ eldonisto de la gazetoj Rinascimento kaj Il Giornale Critico della Filosofia Italiana.
Schönborn (Hunsrück)
Schönborn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
All Quiet on the Western Front (filmo de 1930)
All Quiet on the Western Front estas filmo premiita per Akademia Premio bazita sur la romano de Erich Maria Remarque, En okcidento nenio nova. Ĝi estis direktita de Lewis Milestone, kaj aperas en ĝi la filmosteluloj Louis Wolheim, Lew Ayres, John Wray, Arnold Lucy kaj Ben Alexander.
La filmo unue aperis en 1930, kaj ĝi estas konsiderata kiel realisma montrado de milito kaj la Unua Mondmilito.
Film-recenzon en Esperanto skribis pri ĝi Jean Forge, [= Jan Fethke], "En Okcidento Nenio Nova" en Literatura Mondo 1931, n-ro 6, p. 124-125.
-445
En la jaro 445 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Trikilaro
Trikilaro estas aro de kvin aŭ kvar samlongaj kaj samdikaj trikiloj. Kontraŭe al aliaj trikiloj tiuj de trikilaro havas du pintajn ekstremaĵojn.
Trikilaro ekzistas el diversaj materialoj, ekz. el ligno, bambuo, metalo, plasto ktp. Longeco varias iter 10 ĝis 40 cm. Kelkloke la plej longajn trikilarojn anstataŭis rondtrikiloj.
Oni uzas trikilaron preskaŭ nur por rondtriki. Laŭ la grandeco de la trikaĵo varias la longecoj de la trikiloj. 10 cm longaj trikiloj estas uzataj por triki fingrumojn de gantoj, 40 cm longaj por triki puloverojn. Tamen teorie eblas triki ankaŭ malgrandegajn trikaĵojn per longaj trikiloj.
Shigeru Sakurai
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Ventforet Kofu, Vegalta Sendai kaj Tochigi SC.
Röschitz
Röschitz estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Kévekötés
Kévekötés (Garboligado) estis unitariisma porjunulara gazeto en Kluĵo en eldonado de Dávid Ferenc Egylet Ifjúsági Köreinek Egyetemes Szervezete de januaro 1930 ĝis aŭgusto 1936. Ĝi estis redaktita laŭ la loĝejo de ĝiaj redaktoroj alterne en Székelykeresztúr, Kolozsvár, Brassó, Torda kaj Fogaras. Ĝiaj redaktoroj laŭ la vicordo de iliaj komisioj estis: Balázs Ferenc, Máthé Sándor, Lőrinczi László, Szabó Sámuel, Gyallay-Pap Zsigmond, Fikker János, Simén Dániel, Rostás Dénes.
Santibáñez de Valcorba
Santibáñez de Valcorba [santiBAnjez debalKORba] estas municipo en la orienta centro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. Santibáñez de Valcorba estas komprenebla etimologie kiel Sankta Johano de Valcorba, alude al rojo kaj samnoma subkomarko.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 23,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 181 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 400 el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 28 km de Valadolido, provinca ĉefurbo kaj plej proksima municipo estas Traspinedo. Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kaj ĉirkaŭita de montetoj. Proksima estas la rivero Doŭro.
Historio
Estas restaĵoj de Bronzepoko kaj de malfrua Romia Imperio. La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. De 7a de Januaro 1111 estas la plej frua mencio de Santibáñez de Valcorba, kiu krome registras aliajn iamajn nomojn Sanct lohan de Vallecurva kaj San Juan de Valcorba.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj), brutobredado (ŝafoj) kaj forstado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la romnik-mudeĥara preĝejo de la 16-a jarcento kun gravaj absido, retabloj kaj kasonaro.
Quirl
Quirl (prononcu: kvirl, kun tre mallonga i) estas tablomonto en la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi situas apud la urbeto Königstein je la maldekstra flanko de la rivero Elbo. La monto atingas altecon de 349 m. Malpli alta ol la ĉirkaŭaj tablomontoj, ĝia supro tamen havas la plej grandan (koheran) areon. Ĝin kovras tavolo el argilo, kiun verŝajne alblovis vento dum la lasta periodo de malvarmo. Pro tiu ĉi specifaĵo en la historio tie troviĝis agroj. Ilian situon ankoraŭ montras malnovaj forst-limŝtonoj. Speciale interesa estas la kavernoj de tiu tablomonto. Ĉe la nordorienta flanko situas kaverno kiu ricevis sian nomon de la geologiisto GUTBIER. Plej ofte ĝi tamen estas nomata Diebskeller, tio estas Ŝtelista Kelo, aŭ Diebshöhle (~kaverno). Tiu ĉi kaverno apartenas al la plej grandaj de la montaro. En ĝia mezo staras ŝtona tablo, konstruita en la jaro 1755. Je la sudokcidenta flanko troviĝas pluraj kavernoj, kiuj ekestis per falo de rokoj. Plej konataj estas la du Sterl-kavernoj. Ĉirkaŭ la jaro 1885 ili servis kiel rifuĝejo de rabobando. Pro la proksimeco al la Fortreso Königstein Quirl estis strategie iom grava. Tial en 1865 la saksa ŝtato aĉetis la kampojn sur ĝi kaj baris la aliron al la monto.
Ĉirkaŭ la monton kondukas vojo (Obere Quirlpromenade). Ĝi estas unu el la plej belaj arbaropadoj de Saksa Svislando.
31807 Shaunalennon
31807 Shaunalennon estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Shauna Lennon, kiu mentoris en 2015 unu finalist(in)on de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi estas instruistino ĉe la Charles P. Murray Middle School de Wilmington (Norda Karolino).
UK 1953
La 38-a Universala Kongreso de Esperanto okazis en 1953, en Zagrebo, Jugoslavio, kun 1760 partoprenantoj. La solena malfermo okazis dimanĉe la 26-an de julio 1953, la solena fermo sabate la 1-an de aŭgusto 1953.
Kiel kongresejo servis Laborista Domo, kie sepdek gesamideanoj deĵoris en la Akceptejo. La kongresanoj alvenis jam sabate la 25-an de julio 1953. En la hotelo "Esplanade" okazis Interkona Vespero.
Matematika fiziko
La matematika fiziko estas la scienca kampo kiu okupiĝas pri la interco inter fiziko kaj matematiko. La Journal of Mathematical Physics difinas ĝin kiel «la aplikado de matematiko al problemoj de la medio de la fiziko kaj la disvolvigo de matematikaj metodoj taŭgaj por tiaj uzoj kaj por la disvolvigo de fizika sciaro.», la teorio de la elasteco, la akustiko, la termodinamiko, la elektro, la magnetismo kaj la aerodinamiko.
En multaj el tiuj fakoj la matematikaj fizikistoj disvolvigis teoremojn kaj pruvis ĝeneralajn propraĵojn al kiuj kondukas difinitaj teorioj kiuj utilis por reformuli la fizikajn modelojn. En matematika fiziko, la labormetodoj estas ĝenerale pli proksimaj al la dedukta metodo uzata en matematiko ol al la induktaj metodoj pli tipaj de la eksperimenta fiziko. Foje la uzado de la termino «matematika fiziko» estas idiosinkrazia.
Cuba (apartigilo)
Cuba, kaj ties esperantigo al Kubo, povas referenci al:
115058 Tassantal
115058 Tassantal estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 4-an de septembro 2003 de la la hungaraj geastronomoj Sipőcz Brigitta kaj Sárneczky Krisztián elde la Stacio de Piszkéstető de la Konkoly Observatorio, proksime de Mátraszentimre (Hungario).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la hungara astronomo Tass Antal (1876–1937), direktoro de la Observatorio de Konkoly de 1916 ĝis 1937. Li ludis gvidan rolon en la disvolvo de la moderna hungara astronomio. Post la unua mondmilito, la observatorio estis rekonstruita sub lia gvidado en antaŭurbo de Budapeŝto. Komence interesita pri meteoroj, li pli malfrue engaĝiĝis en fotometrio de la.
Polykarp Kusch
Polykarp KUSCH (naskiĝinta la 26-an de januaro 1911 en Blankenburg (Harz), Germanio; mortinta la 20-an de marto 1993 en Dallas, Usono) estis germandevena usona fizikisto. Li ricevis Nobel-premion pri fiziko – kun Willis Eugene Lamb – en 1955 pro preciza difino de la magneta momanto de la elektrono. Tio estis pli granda ol la teoria valoro, tiel kondukis al repenso de la kvantum-elektrodinamiko kaj ties pluevoluigo.
Kusch alvenis en 1912 en Usono, kie ricevis ŝtatanecon en 1922. Li analizis en la Universitato de Columbia (1937) kun fizikisto Isidor I. Rabi efikon de la magnetaj kampoj je la atomfaskoj. Dum la dua mondmilito, li okupiĝis pri radaresplorado. L irevenis en 1946 al la Universitato Columbia, kie iĝis profesoro pri fiziko kaj agadis en tiu pozicio ĝis 1972. Li estis dumtempe katedroestro (1949–52, 1960–63), direktoro de la radiada laboratorio (1952–60) kaj scienca vicprezidanto (1969–72). Li estis ekde 1972 profesoro de la Teksasa Universitato en Dallas. Li pensiiĝis en 1982.
Erdőtelek
Erdőtelek (erdOtelek) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Heves (urbo).
Situo
Erdőtelek situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Kál-Kisújszállás. Heves (urbo) troviĝas 13, Eger, Mezőkövesd po 29, Kisköre 30 km-ojn.
Historio
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo.
Famuloj
En Erdőtelek naskiĝis juristo Kálmán Kulcsár kaj mortis József Kovács (kirurgo).
Țeline
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 551 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 183 (rumanoj, 9 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas en 1614. Ĝis 1919 Pusztacelina apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Irlanda Milito de Sendependeco
La Irlanda Milito de Sendependo, en angla Irish War of Independence kaj Cogadh na Saoirse aŭ pli simple Angl-Irlanda Milito estis gerila milito luktita el 1919 al 1921 inter la Irlanda Respublika Armeo (IRA, nome armeo de la Irlanda Respubliko) kaj la Britaj sekurecfortoj en Irlando. Ĝi estis pliakrigo de la Irlanda revolucia epoko en milito.
En Aprilo 1916, Irlandaj respublikistoj organizis la Paskan Ribelon kontraŭ la Britia regado kaj proklamis Irlandan Respublikon. Kvankam ĝi estis venkita post nur unu semjano de luktado, la ribelo kaj la Brita respondo kondukis al pli granda popola subteno por Irlanda sendependeco. En la ĝenerala balotado de Decembro 1918, la respublikisma partio Sinn Féin atingis tutlandan venkon en Irlando. La 21an de Januaro 1919 ili formis insurekcian registaron (kun parlamento Dáil Éireann) kaj deklaris sendependon disde Britio. Poste en tiu sama tago, du membroj de la polica forto, nome Royal Irish Constabulary (RIC), estis mortpafitaj en la ambusko de Soloheadbeg en la Graflando Tipperary fare de IRA-anoj agantaj propriniciate. Dum multo de 1919, la agado de IRA konsistis el kaptado de armiloj kaj liberigo de respublikismaj prizonuloj. En Septembro, la Brita registaro eksterleĝigis la Dáil kaj la Sinn Féin kaj la konflikto intensiĝis. La IRA ekembuskis rotojn de RIC kaj de la Brita Armeo, atakante iliajn kazernojn kaj devigante abandoni izolitajn barakojn. La Brita registaro plifortigis la RIC pere de rekrutitoj el Britio — nome la Black and Tans kaj la "Auxiliary Division" — kiuj iĝis konataj pro sia manko de disciplino kaj pro reprezaliaj atakoj al civiluloj. Tia konflikto estis ofte referencata kiel "Black and Tan War" aŭ simple kiel "Tan War".
Kvankam jam ĉirkaŭ 300 personoj estis mortigitaj en la konflikto ĝis la fino de 1920, estis plialigo de violento en Novembro. En la mateno de la Sanga Dimanĉo, nome la 21a de Novembro 1920, dekkvar Britaj spionoj estis murditaj en Dublino; posttagmeze la RIC pafis kontraŭ homamaso ĉe matĉo de Gaela futbalo en la urbo, mortigante dekkvar civilulojn kaj vundante 65. Post unu semajno, deksep "Auxiliaries" estis mortigitaj fare de IRA-anoj en la embusko de Kilmichael en la Graflando Cork. La Brita registaro deklaris militjuron en multo de suda Irlando. La centro de la urbo Cork estis forbruligita fare de Britaj fortoj en Decembro 1920. Violento pliiĝis dum la venontaj sep monatoj, kiam 1,000 personoj estis mortigitaj kaj 4,500 respublikistoj estis enkoncentrejigitaj. Multo de la lukto okazis en Munster (partikulare en la Graflando Cork, Dublino kaj Belfasto, lokoj en kiuj okazis ĉirkaŭ 75 procento de la militmortoj. Violento en Ulstero, speciale en Belfast, elstaris pro sia sekteca karaktero kaj pro la alta nombro de mortintaj katolikaj civiluloj.
Ambaŭ flankoj interkonsentis por batalhalto (aŭ batalpaŭzo) la 11an de Julio 1921. En Majo, Irlando estis dispartigita laŭ la Brita juro pere de la Leĝo de 1920 nome "Government of Ireland Act", kiu kreis la novan enton Norda Irlando. La post-batalhalta negocado kondukis al la subskribo de la Angl-Irlanda Traktato la 6an de Decembro 1921. Tio finigis la Britan regadon en plej el Irlando kaj, post dek-monata transira periodo superrigardita de provizora registaro, la Irlanda Libera Ŝtato estis kreita kiel mem-reganta dominio la 6an de Decembro 1922. Norda Irlando restis ene de Unuiĝinta Reĝlando. Post la batalhalto, la politika kaj sekteca perforto inter irlandaj respublikistoj (plej ofte katolikoj) kaj ulsteraj fideluloj (plej ofte protestantoj) pluis en Norda Irlando dum multaj monatoj. En Junio 1922, la malkonsento inter respublikanoj pri la Angl-Irlanda Traktato kondukis al la Irlanda Enlanda Milito kiu daŭris dekunu monatojn. La Irlanda Libera Ŝtato atribuis 62,868 medalojn pro servoj dum la Milito de Sendependeco, el kiuj 15,224 estis atribuitaj al luktantoj de IRA en la flugkolonoj.
Kantono Valence-2
La kantono Valence-2 (france canton Valence-2) estas franca kantono lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi estas unu el la 16 kantonoj de la arondismento de Valence. Ĝia ĉefurbo estas Valence.
Komunumoj
La kantono Valence-1 konsistas sole el la komunumo Valence, kaj interalie el la jenaj kvartaloj :
Anton Cajetan Adlgasser
Anton Cajetan ADLGASSER (foje Anton Cajetan Adelgasser; 1a de Oktobro 1729 – 23a de Decembro 1777) estis germana orgenisto kaj komponisto en la Salcburgaj Katedralo kaj kortego, kaj komponis grandan kvanton de liturgia muziko (inklude ok mesojn kaj du rekviemojn) same kiel oratoriojn kaj orkestrajn kaj klavarajn verkojn.
Kleiner Zschirnstein
Kleiner Zschirnstein estas la nomo de tablomonto en Saksa Svislando, la germana parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi atingas altecon de 473 m kaj situas sudoriente apud la vilaĝo Kleingießhübel je la maldekstra flanko de la rivero Elbo. Tiu ĉi tablomonto najbaras al sia nomfrato Großer Zschirnstein, kiu estas pli alta per 89 metroj kaj pli granda ankaŭ laŭ areo. La vorto Zschirnstein signifas Nigra Roko. Ĝia unua parto estas de slava, la dua de germana deveno. De la supro de "Kleiner Zschirnstein" estas videblaj la plej multaj tablomontoj de Saksa Svislando.
Anton Cajetan Adlgasser
Maskiĝinta en Inzell, Bavario, li translokiĝis al Salcburgo, kie li studis kun Johann Ernst Eberlin. El 1750 li estis orgenisto en la Katedralo de Salcburgo, kie li restis por la cetero de sia vivo. Post vizito al Italio en 1764–5 li direktis la verkon de Metastasio nome La Nitteti (lia nura opero) ludita en Salcburgo (1767), kaj en 1767 li kunlaboris kun Mozart kaj Michael Haydn por la oratorio Die Schuldigkeit des ersten Gebots. Mozart, kiu ege aprezis la muzikon de Adlgasser, sukcedis lin kiel Orgenisto en la Salcburga Katedralo en 1777. La unua geedzeco de Adlgasser, en 1752, estis al Maria Josepha, filino de lia antaŭanto, J.E. Eberlin, en la Salcburga Katedralo. Kvar jarojn poste li edziĝis al Maria Barbara Schwab, kaj en 1769 al la kortega kantistino Maria Anna Fesemayer (1743–82), kiu kantis en Die Schuldigkeit kaj kreis la rolon de Ninetta en La finta semplice. Leopold Mozart estis atestanto en la tria geedzigo.
NGC 4452
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anton Cajetan Adlgasser
Li mortis en Salcburgo en 1777 pro koratako suferita dum li ludis orgenon.
Rethwisch (Steinburg)
Rethwisch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Auguste Perret (Tramtransporto en Parizo)
Auguste Perret estas haltejo de Tramvojo T7 situanta en komunumo Chevilly-Larue ĉe la limo kun Thiais. Ĝi ankaŭ priservas la apudan Parizan tombejon de Thiais, pro kio la subtitolo Cimetière Parisien.
La nomo Auguste Perret devenas de apuda samnoma esplanado, omaĝe al franca arĥitekto Auguste Perret (1874-1954).
Claro
Claro (prononcu Klaro) estas komunumo de la komunumaro Riviera kaj la distrikto Riviera en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 2638 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 21,22 km², de kiuj 72,0% estas kovritaj de arbaro, 13,6% servas por agrikulturo kaj 6,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Claro limas en nordo al Cresciano, en nordoriento al San Vittore (GR), en oriento al Lumino, en sudo al Arbedo-Castione, en sudokcidento al Gnosca, kaj en okcidento al Preonzo.
Trafiko
Tra Claro pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Bazelo al Chiasso. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas paralele al la komunumlimo aliflanke de la rivero Tiĉino kaj al la svisa aŭtovojo A3 troviĝas 1 kilometron sude de la komunumo ĉe la aŭtovojnodo Belinzono-Nordo.
Historio
La unua dokumenta mencio de Claro datiĝas el la jaro 1120 kiel locus Clari. Dum mezepoko Claro apartenis al vasala familio de la ĉefepiskopo de Milano. Sub la regado de Milano la komunumo havis certan aŭtonomion kaj estis submetita al prefekto de la duko de Milano. Post la konkero fare de la Svisa Ĵurkomunumo en la jaro 1499 ĝi estis integrita al ties Voktejo Riviera, kiu post la kreo de Kantono Tiĉino en la jaro 1803 fariĝis distrikto kaj komunumaro.
Hardouin-Gustave d'Andlau
Hardouin-Gustave entreprenis militistan karieron, kaj fariĝis dum la Unua Franca Imperio eskviro [kio?] de imperiestrino Jozefino de Beauharnais. Li akiris rangon de imperia barono en 1810. Li sekve estis subleŭtenanto inter la korpogardistoj de reĝo Karlo la 10-a.
Li estis nedaŭre deputito de la departemento Orne en la periodo de la julia monarkio, de la 13-a de julio 1830 ĝis la 5-a de julio 1831.
Rocchetta Palafea
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Taza
Geografio
situas en Meza Atlaso en montpasejo konata kiel la "Taza Gap", en la norda sekcio de la lando. Fezo etendiĝas 120, Nador 210 km.
Rocchetta Palafea
Najbaras la komunumoj.
Taza
Historio
Multaj postsignoj ĉirkaŭ la urbo atestas homajn ĉeestojn jam en la paleolitiko. Taza estis fondita fare de berberoj en la 7-a jarcento, poste araba konkero okazis. Francio okupis la urbon en 1914, post 6 jaroj la francoj fondis la novan urboparton.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 12 kaj 23 °C. Oni mezuris rekordojn 5 kaj 35 °C. Inter junio-septembro varmo regas kaj tiam apenaŭ pluvas. Jare pluvas po 800 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed pli ofte inter novembro-februaro.
Röhrenbach
Röhrenbach estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Horn. La komunumo situas en la norda parto de la federacia lando, proksime de la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
40409 Taichikato
40409 Taichikato estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (Italio).
Leon Trystan
Leon Trystan, fakte Chaim Lejb Wagman (esperante: Leono Tristan ; naskiĝis ĉ. 1900, mortis 1941 en Odeso, Ukrainio) estas pola filmreĝisoro, scenaristo kaj filmaktoro. Kiel aktoro li uzis kromnomon Bagrationi.
3431 Nakano
3431 Nakano estas iom malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Syuichi Nakano, fakulo pri la kometoj.
Novkaledoniaj pluvarbaroj
La novkaledoniaj pluvarbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la novgvinea-melanezia ekoprovinco de la aŭstralazia ekozono laŭ la terminologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF), situanta en Novkaledonio en la Pacifika Oceano. Biome ĝi apartenas al tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj. Ĝi estas listigita en la tutmondaj 200 kaj estas parto de biodiverseco-riĉaĵejo de la organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International).
Priskribo
La ekoregiono kovras la orientan flankon de Granda Tero, la montara ĉefa insulo de Novkaledonio, kune kun la pli malgranda Lojaleca insularo, orienten Pinarbaj-Insulon sude de Granda Tero. La ekoregiono etendiĝas sur areo de 14 600 kvadratajn kilometrojn.
Granda Tero estas longa insulo kiu proksimume direktiĝas norden-suden, kun montara ĉeno sube de la centro kun kvin pintoj kiuj superas altitudon de 1 500 metroj. La Lojaleca insularo kaj Pinarba-Insulo estas multe pli malaltaj. Novkaledonio troviĝas rajde de la Tropiko de Kaprikorno, inter 19º kaj 23º suda latitudo, 1 200 kilometrojn oriente de Aŭstralio kaj 1 500 kilometrojn nordoriente de Novzelando.
La klimato de la insuloj estas tropika, kaj precipitaĵo estas akcentite sezona, alportita per pasataj ventoj kiuj kutime alvenas ekde la oriento.
Precipitaĵo averaĝas ĉirkaŭ 1 500 milimetrojn jare por la Lojaleca insularo, 2 000 milimetrojn je pli malaltaj altitudoj por Granda Tero, kaj inter 2 000- 4 000 milimetrojn je altaj altitudoj por Granda Tero. La okcidentaj deklivoj de Granda Tero, kiuj troviĝas en la pluvombro de la centra montara ĉeno, estas multe pli sekaj, kaj hejmigas la ekoregion de la novkaledoniaj sekaj arbaroj.
Novkaledonio estas praa fragmento de Gondvano, la suda superkontinento. Ĝi disiĝas ekde Aŭstralio antaŭ 85 milionoj da jaroj, kaj restis ligita al Novzelando ĝis antaŭ 55 milionoj da jaroj. Ĝi estis izolita de aliaj teramasoj ekde tiam, kvankam iom da plantoj kaj bestoj kapablis transiri la markolojn kiuj disigas Novkaledonion ekde najbaraj insuloj.
Flaŭro
La novkaledoniaj pluvarbaroj ampleksas tri superregantajn arbartipojn. La malaltaĵaj pluvarbaroj kovras Lojalecan insularon, Pinarbaj-Insulon kaj la pli malaltajn altitudojn de Grande Tero. Montaraj arbaroj kovras la altaĵajn altitudojn de Granda Tero. La humidaj makisaj arbaroj de Granda Tera troviĝas sur rokaj grundoj derivitaj de magmaj petroj (tre riĉaj je fero kaj magnezio).
La superreganta flaŭro de la novkaledoniaj pluvarbaroj derivas de la Antarkta flaŭro de praa suda Gondvano. Kiel la aŭstraliaj tropikaj pluvarbaroj kaj la novzelandaj mezvarmaj arbaroj, koniferoj de la sud-duonglobaj familioj de Araucariaceae kaj Podocarpaceae estas miksitaj kun angiospermoj, inkluzive de la sud-duongloba genro Nothofagus kaj arboj kaj arbustoj de la familioj Myrtaceae kaj Proteaceae.
La malaltaĵaj arbaroj ĝenerale havas miks-speciajn konsiston, alternante kun iuj unuspeciaj arbareroj. La superregantaj koniferoj estas Araucaria columnaris, A. bernieri, Agathis lanceolata, A. ovata (Araucariaceae), kaj Dacrydium araucarioides, Dacrycarpus vieillardii kaj Falcatifolium taxoides ( Podocarpaceae ). Superregantaj angiospermaj arboj inkluzivas Montrouziera cauliflora, Calophyllum neocaledonicum, Dysoxylum spp., Neogullauminia cleopatra, kaj Hernandia cordigera, kune kun speciojn el la Proteaceae genroj Kermadecia, Macadamia kaj Sleumerodendron. Araucaria, Callistemon, kaj Nothofagus superregas en la unuspeciaj arbareroj.
La montaraj pluvarbaroj ankaŭ estas miksspeciaj, kaj enhavas precipe la koniferojn Araucaria, Agathis, Podocarpus, Dacrydium, Libocedrus, kaj Acmopyle, kaj la angiospermojn Metrosideros, Weinmannia, Quintinia, kaj Nothofagus.
La makisaj arbaroj entenas grandan variadon de specioj, kun multaj endemiismoj. La magmaj rokoj, kiuj formiĝis en la profunda oceano, estas riĉaj je metaloj, inkluzive nikelo, magnezio, kromo, kaj mangano, kiuj estas toksikaj por multaj plantoj. La superregantaj arboj estas kriplaj Araŭkarioj.
Faŭno
Novkaledonio gastigas unu el la plej enigmaj birdoj de la mondo, la endanĝerigatan kaguon (Rhynochetos jubatus). Ĝi parencas al Gruoformaj kaj vivas tre kaŝe. Ĝi ankaŭ estas la heraldika birdo de la insulo. Alia endemia birdo estas la novaledonia galiralo (Gallirallus lafresnayanus). Tiu ĉi krize endanĝerigata birdo povas esti formortinta sed multaj kredas ke ĝi ankoraŭ ekzistas. Oni supozas ke kaj Aegotheles savesi kaj Charmosyna diadema postvivas en similaj cirkonstancoj. Ankaŭ proksimume dudek endemiaj birdoj troviĝas en la insulo, inkluzive de la ilo-uzanta novkaledonia korvo (Corvus moneduloides). La markonkoj de Novkaledonio tre furoras ĉe la kolektantoj.
Masaru Akiba
Masaru Akiba (秋葉 勝, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Montedio Yamagata, Zweigen Kanazawa, FC Gifu kaj Zweigen Kanazawa.
Ilorin
Ilorin jam estas milionurbo, administra ĉefurbo de subŝtato Kŭara Ŝtato kaj universitata urbo en Niĝerio.
Geografio
Ilorin situas en interna parto de Niĝerio, iomete sudokcidente.
Historio
Joruboj fondis Ilorin-on en 1450. Longe ĝi estis ĉefurbo de diversaj dinastioj. La britoj okupis la urbon en 1897. Universitato fondiĝis en 1975.
Trafiko
Ilorin havas flughavenon. Fervojo inter Lagoso-Kaduno trairas la urbon. Ankaŭ voje estas kontaktoj kun la proksimaj regionoj, en la proksimo aŭtovojo estas konstruata.
Industrio
En Ilorin ne estas gravaj industriaĵoj, oni okupiĝas pri teksaĵoj kaj ceramikaĵoj.
Landudal
(jen france kaj bretone) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Holocena kalendaro
La holocena kalendaro estas nomo de sistemo de jarkalkulo bazita sur la koncepto de holocena erao (HE), ankaŭ nomata homa erao. Ĝi celas solvi iujn problemojn kaj mallogikaĵojn de la nuntempe uzata gregoria kalendaro.
La holocena kalendaro difinas kiel komencon de la erao la jaron 10 000 antaŭ Kristo. Ĝi do funkcias tiel, ke al jarnombro kristana oni aldonu nombron dek mil. Ekzemple, la jaro 2023 post Kristo (p. K.) estas jaro de Holocena Epoko (HE).
La sciencisto Cesare Emiliani unue proponis la holocenan kalendaron en 1993.
Malavantaĝoj de la gregoria kalendaro
Al la gregoria kalendaro, nune plej uzata kiel monda kalendaro, oni riproĉas ke:
Konvertado
Por la jaroj post Kristo de la gregoria kalendaro, sufiĉas adicii 10 000 al la numero de la jaro. Por la jaroj antaŭ Kristo, oni subtrahas la jaran numeron de 10 001.
La jaroj antaŭ la jaro 0 estas dirataj antaŭ Holocena Erao aŭ aHE.
Borová (Bolatice)
Borová, (antaŭe: Heneberky, Henneberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Bolatice en distrikto Opava. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km oriente de Bolatice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 177 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Borová situas en katastra teritorio Bolatice kun areo 13,2 km².
Kantono Warren
Kantono Warren (Warren County) nomiĝas 14 kantonoj en Usono, laŭ generalo Joseph Warren, kiu mortis en la batalo ĉe Bunker Hill dum la Usona Milito de Sendependeco: