cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alphonse Louis Nicolas Borrelly
Li komencis laboris en 1863 en la observatorio de Marsejlo, kie li malkovris plurajn kometojn (inter kiuj la kometon 19P/Borrelly), dekok asteroidojn, plurajn nebulozojn kaj variantajn stelojn.
Corso Donati
Corso DONATI estis estro de la Nigraj Gelfoj en Florenco fine de la 13-a kaj komence de la 14-a jarcento.
En literaturo
Li aperas studita elstare en kelkaj tiutempaj historioj: nome en la verko de Niccolò Machiavelli nome Historio de Florenco, en la Nuova Cronica de Giovanni Villani, kaj en la Cronica delle cose occorrenti ne' tempi suoi de Dino Compagni.
Dante en sia Dia Komedio, kiu estis verkita post la morto de Donati sed okazas antaŭ ĝi en 1300, inkludas scenon en kiu la frato de Corso nome Forese nerekte priskribas Corso kiel “tiu kiu portas la plej grandan kulpon” pro la falo de Florenco kaj antaŭvidas ke li estas trenita de besto en la inferon. En la Dia Komedio, la frtino de Corso nome Piccarda estas la unua persono kiun Dante trafas en Paradizo. Corso Donati estas ankaŭ la temo de teatraĵo de la verkisto de la 19a jarcento nome Carlo Marenco, kiu estis inspirita de la verkoj de Dante.
(17981) 1999 JZ56
(17981) 1999 JZ56 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Schöllkrippen
Schöllkrippen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
NGC 4391
NGC 4391 (aliaj indikoj — UGC 7511, MCG 11-15-53, ZWG 315.37, 7ZW 454, PGC 40500) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĥavaĝa Nazimuddin
Ĥavaĝa NAZIMUDDIN (খাজা নাজিমুদ্দীন; 19-a de julio 1894 – 22-a de oktobro 1964), estis politikisto, konservatisma figuro de Orienta Pakistano, kaj unu el la ĉefaj fondintaj patroj de Pakistano. Li famiĝis kiel la unua Bengala estro de Pakistano kiu estris la landon kiel Ĉefministro (1951–53), same kiel la dua Ĝenerala Guberniestro (1948–51). Antaŭe li estis ankaŭ Ĉefministro de Bengalio en iama Brita Hindio (el 29a de Aprilo 1943 al 31a de Marto 1945.
Nossa Senhora da Glória
Nossa Senhora da Glória estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 32.497 loĝantojn en 2010.
Kantono Kendall (Teksaso)
La kantono Kendall situas en la subŝtato Teksaso de Usono. Laŭ censa takso de ĝi havis  loĝantojn. La kantona ĉefloko kaj administra centro nomiĝas Boerne (origine "Börne", honore al la germana juddevena verkisto Ludwig Börne).
Remlingen (Malsupra Saksio)
Remlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Illfurth (stacidomo)
Illfurth estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Illfurth, en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Cully VD
Cully, estas iama svisa komunumo en la Kantono Vaŭdo, ĉe la bordo de Lago Lemano, ĉirkaŭ 8 km oriente de Laŭzano, kaj 9 km okcidente de Vevey, situas en la Vitejo de Lavaux. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 ĝi estis integrita al la nova komunumo Bourg-en-Lavaux.
La komunumo entenas la vilaĝojn Bahyse-Dessous, Bahyse-Dessus, kaj Chenaux. La najbaraj komunumoj estas okcidente: Grandvaux; norde: Forel (Lavaux); kaj oriente: Riex kaj Epesses.
Per referendumo la 17-an de majo 2009, la komunumoj Villette (Lavaux), Grandvaux, Cully, Riex kaj Epesses decidis unuiĝi. Ili iĝos la komunumo Bourg-en-Lavaux en julio 2011.
Kulturo
Ĉiu jaro; la "Cully-jazz-festival" okazas fine de marto aŭ komence de aprilo; kaj "Cully Clasique", festivalo de ĉambra muziko, en junio.
Wislikofen
Pri la komunumo
Wislikofen estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 325 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Wislikofen situas en la valo de la rivereto Tägerbach, kiu fosas profundan ravinon en la Tavolan Ĵurason kaj alfluas norde de Wislikofen inter la Mellikon kaj Rümikon al Rejno. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Wislikofen kaj Mellstorf.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sura areo de 3,75 km², de kiuj 1,33 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,40 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 585 m s.m. sur la altebenaĵo sur la monto Flue, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 360 m s.m. borde de Tägerbach ĉe la norda komunumolimo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Wislikofen limas en nordo al Rümikon, en nordoriento al Fisibach, en oriento al Siglistorf, en sudo al Schneisingen, en okcidento al Böbikon, kaj en nordokcidento al Mellikon.
Trafiko
Wislikofen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Kaiserstuhl, tra Niederweningen al Baden.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 troviĝas en Zuriko-Affoltern en distanco de proksimume 22 kilometroj sudoriente.
Historio
La unua dokumenta mencio de la ĉefvilaĝo Wislikofen datiĝas el la jaro 1107 kel Wiscilinchoven. Mellstorf la unuan fojon menciiĝis sep jarojn poste en la jaro 1114 kiel Melisdorf.
En la jaro 1113 la Nobeloj de Waldhausen donacis al la Monaĥejo Sankt-Blasien multajn bienojn en la regiono de Wislikofen. La monaĥejo tiam kreis en Wislikofen abatejon por administri siajn bienojn surloke. La abatejo fariĝis la kultura kaj ekonomia centro de la regiono dum multaj jarcentoj. La altaj protektantoj de la monaĥejo kaj posedantoj de la alta jurisdikcio estis en mezepoko la Grafoj de Kiburgo kaj ek de 1264 ties heredantoj la Habsburgoj.
Kiam en la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion, Wislikofen kaj Mellstorf estis atribuitaj al la subvoktejo Ehrendingen de la Grafejo Baden.
Kiam en la jaro 1798 okaze de la Helveta Revolucio francaj trupoj liberigis Argovion, la komunumo dum kvin jaroj apartenis al la tiama Kantono Baden. Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Wislikofen kaj Mellstorf fariĝis komunumoj de la argovia distrikto Zurzach.
En la jaro 1899 la ĝis tiam sendependa komunumo Mellstorf estis integrita al la komunumo Wislikofen.
A King in New York
A King in New York (Reĝo en Novjorko) estas Brita komedia filmo el 1957 reĝisorita de Charlie Chaplin en lia lasta ĉefrolo, kiu prezentas satiran vidon de certaj aspektoj de la usonaj politiko kaj socio. La filmo estis produktita en Eŭropo post la ekzilo de Chaplin de Usono en 1952. Ĝi ne estis prezentita en Usono ĝis 1967.
Intrigo
"Unu el la negravaj ĉagreniĝoj en moderna vivo estas revolucio." Pro revolucio en lia lando, reĝo Igor Shahdov (Charlie Chaplin) venas al Novjorko kun preskaŭ neniu mono, liaj valorpaperoj estis ŝtelitaj fare de lia propra ĉefministro. Li provas kontakti kun la Komisiono pri Atomenergio kun siaj ideoj por uzado de atomenergio por krei utopion.
Ĉe festeno, kiu estas trasmisiata vive per televido (sen lia scio), li malkaŝas, ke li havas iom da sperto en la teatro. Oni proponas al li fari reklamon en televido, sed la ideo al li ne plaĉas. Poste, li tamen faras kelkajn reklamfilmojn por ricevi iom da mono.
Invitita por paroli en progresema lernejo, li renkontas Rupert Macabee (Michael Chaplin), redaktiston de la lerneja gazeto, dekjaran historiiston, kiu donas al li severan anarkiisman prelegon. Kvankam Rupert mem diras, ke li malfidas ĉiujn reĝimojn, liaj gepatroj estas komunistoj. Shahdov mem poste estas suspektata esti komunisto kaj devas alfronti unu el sesioj de Joseph McCarthy. Li estas liberigita je ĉiuj akuzoj kaj decidas reveni al sia reĝino forlasita en Parizo. Sed la gepatroj de Rupert estas malliberigitaj, kaj aŭtoritatoj devigas la infanon malkaŝi la nomojn de la amikoj de liaj gepatroj.
Malĝoja kaj turmentata de sia kulpo, li konfesas al reĝo Shahdov esti "patrioto". Shahdov trankviligas lin, ke la kontraŭkomunista timigado enhavas multe da sensencaĵoj, kaj invitas lin por veni al Eŭropo kun liaj gepatroj por vizito. En kataklisma sceno, Shadov hazarde direktas fortan fluon de akvo de fajrotubo, dum la membroj de HUAC diskuras en paniko - sceno, prezentanta la propran amaran sperton de Chaplin kun tiu organizo.
Aldone al la kondamno de la metodoj de HUAC, la filmo prenas humurajn satirajn pafojn kontraŭ usona komercismo, populara muziko kaj filmo. Festensceno inkludas kelkajn satirajn portretadojn de aktoroj kaj publikaj figuroj de la periodo, inkluzive de Sophie Tucker; kaj ĉu la Reĝo sekvas filmon Man or Woman (Viro aŭ Virino)? (Glen or Glenda).
Sukceso
La filmo sukcesis bone en Eŭropo, sed manko de usona distribuo grave malhelpis ĝian komercan efikon. Eĉ hodiaŭ, adorantoj kaj kritikistoj estas akre dividitaj rilate la valorojn de la filmo. La filmo ricevis "freŝan" aprezon de 80% en la recenzo-agregilo, retejo de Rotten Tomatoes, surbaze de 10 recenzoj.
Altebenaĵo (regiono)
Altebenaĵo (Plateaux en la franca lingvo) estas unu el la kvin regionoj de Togolando. Atakpamé estas la regiona ĉefurbo. Temas pri la plej granda regiono kaj plej loĝata post la regiono Ĉemaro. Aliaj gravaj urboj de Altebenaĵo estas Kpalimé kaj Badou. En 2010 ĝi havis 1.375.165 loĝantojn (650.393 en 1981).
La regiono Altebenaĵo situas norde de la regiono Ĉemaro kaj sude de la regiono Centra Regiono. Okcidente troviĝas la landlimo kun Voltao, regiono de Ganao kaj oriente kun la departementoj Collines, nordokcidente, Zou, oriente, kaj Kouffo, sudoriente, ĉiuj ili apartenantaj al Benino.
Nonila dufluoroacetato
Nonila dufluoroacetato aŭ C11H20F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun nonanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Nonila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Kuvo
Kuvo estas granda nekovrita ujo, ĝenerale rondforma, el ligno, metalo aŭ ŝtono.
Pollando dum feŭda dispartigo
thumb|Divido de la lando de [[Boleslavo la 3-a (Pollando):
Novosveto (Krimeo)
Novosveto estas urbotipa loĝloko en la Sudaka municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). La loĝloko situas en la sudorienta parto de la Krimea duoninsulo ĉe la Nigra maro kaj estas populara turisma kaj ripoza loko. En la loĝloko troviĝas la iama bieno de la princo Golicin (unu el la fondintoj de la Krimea vinprodukta industrio) kaj fama produktejo de ŝaŭm-vinoj.
Geografio
La loĝloko situas ĉe la t.n. Verda kreko (Sudaq Liman) de la Nigra maro, en tre pitoreska parto de Krimeo. De ĉiuj flankoj (escepte de la mara) Novosveto estas ĉirkaŭita de montetoj ĝis 474 metrojn altaj. La montetoj ĉirkaŭ Novosveto estas kovritaj de juniperaj arbaroj kaj estas gardataj kiel botanika rezervejo.
Historio
La loĝloko aperis fine de la XIXa jarcento danke al la klopodoj de princo Lev Golicin, kiu fondis ĉi tie la produktejon de ŝaŭm-vinoj. Komence la loĝloko nomiĝis Paradiz (Paradizo), tamen en la XXa jarcento ĝi estis alinomita Novij Svet (ruse - "la nova mondo"). Onidire, la nom-ŝanĝo okazis post la vizito de la caro Nikolao la Dua, kiu post gustumado de la lokaj vinoj deklaris, ke de nun li vidas la ĉirkaŭan mondon sub tute alia lumo (en la rusa lingvo la vortoj "lumo" kaj "mondo" estas homonimoj kaj aspektas same).
Nuntempo
En la XXa jarcento la loĝloko evoluas ĉefe kiel ripoz-loko. La vin-produktado daŭre restas unu el la plej gravaj branĉoj de la loka ekonomio - la ĉefa entrepreno de la loĝloko estas la vin-uzino "Novosveto", kiu produktas multajn altnivelajn specojn de ŝaŭmvinoj. Krome, Novosveto allogas multajn vizitantojn pro la ĉirkaŭa bela naturo (montoj, kelkaj pentrindaj krekoj).
Pollando dum feŭda dispartigo
]]
Feŭda dispartigo estis periodo en la historio de Pollando, kiu konvencie daŭris ekde 1138 ĝis la kronado de Ladislao la 1-a en 1320. Karakteriza kvalito de tiu periodo estis progresanta diserigo de la pola ŝtato al ĉiam pli etaj, grandparte sendependaj, feŭdaj teroj. La procezo estis ligita multobliĝo de la dinastio de Piastoj, kies ĉiu ano, laŭ la pola kutimjuro, havis la rajton posedi parton de la patra heredaĵo. Similaj procezoj okazis en la historio de la piasta lando jam antaŭe, sed tiam oni sukcesis ilin frue bremsi. La longa periodo de feŭda dispartigo kontribuis al veko de regionaj diferencoj. kresko de signifo de grandsinjoroj kaj alta pastraro. Manko de forta centra decidorgano, kiu kapablus en siaj manoj koncentri la potencon de la reĝlando, kaj samtempe ofta manko de kunlaboremo inter la dukoj kaŭzis malfortiĝon de Pollando. Tial haltis la tendenco de plivastigado de la lando kaj ĝi perdis grandan parton de sia teritorio. En la periodo de feŭda dispartigo memstariĝis pomeriaj duklandoj (okcidenta Pomerio iris sub influon de Margraflando Brandenburgio, kaj Gdanskan Pomerion en la 14-a jarcento transprenis la Ordeno de germanaj kavaliroj); Brandenburgio transprenis Lubuŝion kaj sileziaj duklandoj iĝis grandparte dependaj de la Landoj de Krono ĉeĥa.
Mistralo
La mistralo (okcitan-provence: mistrau; okcitan-langvedoke: mistral; katalune: mestral; korsike: maestrale) estas denordokcidenta vento, kiu trablovas la mediteranean marbordon de Francio. Ĝi estas freŝa aŭ malvarma vento, ofte fortega, kiu troveblas en la norda parto de la okcidenta mediteranea baseno. Plej ofte ĝin akompanas seka kaj tre suna vetero. Ĝi estas grava ero de la klimato de la sudfranca regiono Provenco.
Mistralo povas blovi je pli ol 90 km/h, ĉefe en la rodana valo pro la kuvefiko de la Centra Masivo kaj de la Alpoj.
Endre Szabó (farmakologo)
Endre SZABÓ [sabo:] estis rumania hungara fizikisto-kemiisto, farmakologo, radiologo. Li naskiĝis en Târgu Mureș la 20-an de julio 1927 kaj mortis samloke la 3-an de februaro 1997. Li estas la edzo de Zsuzsa Szabó-Selényi.
Biografio
Endre Szabó diplomitiĝis en sia naskiĝurbo pri farmakologio en OGYI en 1950 kaj li laboris tie ĝis 1965 kiel ajunkto gvidanto de katedro pri farmakologia fiziko. Poste ĝis 1982 li estis ĉefkemiisto en laboratorio de radiodefenda, inter 1982–86 ŝi estis radikemiisto. Li kandidatiĝis en 1979 en ELTE de Budapeŝto, li doktoriĝis samloke en 1982. Al lia nomo ligiĝas kvar eltrovaĵoj kaj sep novecigoj.
Sebu
Sebu, aŭ Esperantigite Sebuo, estas rivero de la nordo de Maroko. Ekde sia nasko en la ŭadi Gigu, fluas norden ĝis Fez kaj poste oriente ĝis la Atlantiko en Mehdija; ĝi estas 450 km longa. Ĝia baseno estas regiono speciala por la kultivo de olivoj, rizo, tritiko, beto kaj vinberoj.
Helmuth James Graf von Moltke
Helmuth James Graf von Moltke (naskiĝinta en la 11-a de marto 1907 en Krzyżowa, murdita en la 23-a de januaro 1945 en Berlino) estis germana juristo kiu, kiel soldatservanto en la germana rekognoska sekcio, funkciis por subfosi germanajn homaj-rajtoj-misuzojn de homoj en teritorioj okupitaj fare de Germanio dum Dua Mondmilito kaj poste iĝis fondmembro de la Kreisau-cirklo (Kreisau estas la tiama germana nomo de Krzyżowa), rezista grupo, kies membroj kontraŭbatalis la registaron de Adolf Hitler en Nazia Germanio.
Frua vivo
Lia patrino Dorothy (nask. Rose Innes), estis sudafrikanino de brita deveno, la filino de Sir James Rose Innes, ĉefĵuĝisto de la Unio de Sud-Afriko de 1914 ĝis 1927. La gepatroj de Moltke estis kristanaj sciencistoj, lia patrino adoptis la religion de lia patro post geedziĝo. Lia patro iĝis Kristanscienco-terapiisto kaj instruisto kaj ambaŭ gepatroj estis en la grupo kiu tradukis la unuan germanan eldonon de la Kristanscienco-lernolibro Science and Health with Key to the Scriptures de Mary Baker Eddy. Pro kialoj de familitradicio, Moltke decidis iĝi konfirmita misiisto kiam li estis 14-jara.
Eduko
De 1927 ĝis 1929, Moltke studis jurajn kaj politikajn sciencojn en Vroclavo, Vieno, Hajdelbergo, kaj Berlino. En 1931 li geedziĝis kun Freya Deichmann, kiun li renkontis en Aŭstrio. En 1928 Moltke iĝis engaĝita kun postgimnaziinstruistoj kaj junularasociaj gvidantoj en la organizo de Löwenberger Arbeitsgemeinschaften en kiu senlaboraj junaj laboristoj kaj junaj farmistoj estis alportitaj kune kun studentoj, tiel ke unu povus lerni aferojn de la aliaj. Ili ankaŭ pridiskutis sociajn faktorojn, devontigojn kaj rajtojn. En Krzyżowa, oni utiligas neuzatajn partojn de la bieno por farmaj eksperimentoj, kio rezultiĝis en severa kritiko fare de najbaraj terposedantoj.
En 1934, Moltke trapasis la unuan grandan ekzamenon juristan. En 1935, li rezignis pri la alloga ŝanco iĝi juĝisto ĉar li havintus devon membriĝi al NSDAP. Anstataŭe, li malfermis advokatan oficejon en Berlino. Kiel advokato komercanta pri internacia juro, li helpis al viktimoj de Hitler-reĝimo elmigri, kaj vojaĝis eksterlanden por konservi kontaktojn. Inter 1935 kaj 1938, Moltke regule vizitis Brition, kie li faris la anglan juristan trejnon en Londono kaj Oksfordo.
Internacijura sekcio ene de Abwehr
Ĉe eksplodo de la Dua mondmilito Moltke tuj estis rekrutita fare de la rekognoska servo (Abwehr) por la pola kampanjo sub admiralo Wilhelm Canaris, kiel eksperto en militjuro kaj internacia publika juro. La laboro de Moltke por Abwehr plejparte implikis temis pri kompreno de eksterlandaĵoj, de armeaj ataŝeoj kaj eksterlandaj gazetoj, kaj novaĵo de militist-politika graveco. Moltke konservis la ligon inter la Wehrmacht-ĉefkomandejo kaj la ministerio pri eksteraj aferoj. Nekutime, li elektis ne porti uniformon. En liaj vojaĝoj tra de Germanoj okupata Eŭropo, li observis multajn ofendojn kontraŭ homaj rajtoj kion li provis ĉesigi per insistado ke Germanio observu la Ĝenevan Traktaton kaj per lokaj agoj en kreado pli bonaj kondiĉoj por lokaj loĝantoj. En oktobro 1941, Moltke skribis, "Certe pli ol mil homoj murdatas ĉiun tagon kaj pliaj mil germanaj viroj estas alkutimigitaj por murdi ... Kion mi devas diri kiam al mi estos demandita: kion vi faris dum tiu tempo?" En la sama letero li diris, "Ekde sabato la berlinaj judoj estas kolektitaj, tiam ili estas senditaj for kun siaj pakaĵoj ... . Kiel povas iu ajn scii tiujn aĵojn kaj daŭre ĉirkaŭpromeni libera?"
Moltke esperis ke per siaj ekzpertizoj li povus havi humanitaran efikon al militaĵoj, kaj estis apogita en tio fare de kontraŭ-Hitler oficiroj kiel ekzemple Canaris kaj generalmajoro Hans Oster, ĉefo de la Centra divizio. Dum la milito de Nazia Germanio kun Sovet-Unio, Moltke skribis kontestatan opinion instigantan Germanion sekvi kaj la Ĝenevan Traktaton kaj la Konvencion de Hago, por observi internacian juron kaj por antaŭenigi reciprokan bonan traktadon por germanaj militkaptitoj; tamen li estis konfrontita per la fakto ke Rusio ne estis subskribinto al la interkonsentoj. Feldmarŝalo Wilhelm Keitel priskribis la Ĝenevan Traktaton kiel "produkton de nocio de kavalireco de iama epoko." Li plue reagis al sia opozicio al la brutalecoj de Naziismo ordigante deportadon de judoj al landoj kiuj disponigis protektejon, kaj atentigis pri psikologiaj problemoj ĉe germanaj soldatoj post travivado kaj partoprenado en amasmortigoj de judoj kaj orientaj eŭropanoj. Pro sia aliro al tiuj informoj la sinteno negativa al la milito kaj la tuta programo de la nazia partio.
En 1943 Moltke vojaĝis al Istanbulo pro du kialoj. La oficiala kaŭzo estis preni kelkajn germanajn komercajn ŝipojn konfiskitajn fare de Turkio. La reala kialo estis lia partopreno por fini Mondmiliton kune kun kontraŭ-hitleraj elementoj de la germana armeo, germanaj rifuĝintoj vivantaj en Turkio, membroj de la Strategiaj Servoj (OS), la Abwehr kaj la germana ambasadoro al Turkio, Franz von Papen. Tiu grupo pasigis raporton al la aliancanoj, kiuj atingis prezidanton Roosevelt. Tamen, la konsultistoj de Roosevelt, inkluzive de Henry Morgenthau Jr., konsilis kontraŭ la kredindeco de la raporto.
Kreisau-cirklo
En Berlino Moltke havis konataron kiuj kontraŭbatalis Naziismon kaj kiu renkontiĝis ofte tie, sed dum tri okazoj renkontis en Krzyżowa. Tiuj tri hazardaj renkontiĝoj estis la bazo por la esprimo Kreisauer Kreis (=rondoj de K.). La renkontiĝoj tie havis tagordon de bone organizitaj diskuttemoj, komencante kun relative sendanĝeraj kiel kovro. La temoj de la unua renkontiĝo de majo 1942 inkludis la fiaskon de germanaj instruaj kaj religiaj institucioj por fordefendi la pliiĝon de Naziismo. La temo de la dua renkontiĝo en aŭtuno 1942 estis sur postmilita rekonstruo, supozante la verŝajnan malvenkon de Germanio. Tio inkluzivis kaj ekonomian planadon kaj aŭtonomion, evoluigante tuteŭropan koncepton kiu datumis de antaŭ la fondo de Eŭropa Unio je preskaŭ sesdek jaroj. La tuto resumitis en dokumentitaj rezolucioj. La tria renkontiĝo en junio 1943temis pri la metodo pritrakti la heredaĵon de naziaj militkrimoj post la falo de la diktaturo. Tiuj kaj aliaj renkontiĝoj rezultigis "Principojn por la post-nazian ordo" kaj "Instrukciojn por regionaj komisaroj". Moltke petis al sia edzino Freya ilin kaŝi en loko kiun eĉ li ne sciis. Moltke kontraŭbatalis la murdon de Hitler. Li avertis ke se oni sukcesus, Hitler iĝus martiro, dum se oni malsukcesus, ĝi eksponus tiujn malmultajn individuojn inter la germana gvidantaro al problemoj: sed ili necesus por konstrui demokratan ŝtaton post la kolapso de la Third Reich. La 20-an de julio 1944 fariĝis atenco kontraŭ, kiun la Gestapo utiligis kiel pretekston por elimini perceptitajn kontraŭulojn al la nazireĝimo. En la sekvo de la intrigo proksimume 5,000 el la kontraŭuloj de Hitler estis efektivigitaj.
Aresto, testo kaj ekzekuto de la Gestapo
La pensmaniero kaj liaj malaproboj de Moltke de ordoj kiuj estis en konflikto kun internacia juro ambaŭ metis lin ĉe risko de aresto. Efektive, la Gestapo arestis lin en januaro 1944. Jaron poste, en januaro 1945, li aperis, kune kun pluraj da liaj kunrégime kontraŭuloj, antaŭ la tribunalo Volksgerichtshof, prezidita de Roland Freisler. Ĉar neniu indico povus esti trovita ke Moltke partoprenis iun komploton kaŭzi puĉon, Freisler devis inventi akuzon. Ĉar Moltke kaj liaj amikoj diskutis Germanion bazitan sur moralaj kaj demokrataj principoj kiuj povis formiĝi post Hitler, Freisler rigardis tiun diskuton kiel ŝtatperfidon. Hanns Lilje skribas en sia aŭtobiografio ke ĉar Moltke staris antaŭ la tribunale, li "posedis, kun klara rekono de la fakto ke la mortopuno jam estis decidita, la moralan kuraĝon por atako kontraŭ Freisler kaj la tuta institucio". En du leteroj skribitaj al lia edzino en januaro 1945 dum kaptiteco en Tegel, Moltke notis kun konsiderinda fiereco ke li estis efektivigota por liaj ideoj, ne liaj agoj, punkto kiuj estis emfazitaj kelkajn fojojn fare de Freisler. En unu letero, Moltke notis "Tiel ke ĝi estas dokumentita, ke ne planoj, ne preparoj, sed la spirito kiel tia devas esti persekutita. Vivu Freisler!" En la dua letero, Moltke asertis ke li staris antaŭ la tribunalo" ... ne kiel protestanto, ne kiel nobelo, ne kiel aristokrato, ne kiel pruso, ne kiel germano ... sed kiel kristano kaj nenio alia". Li skribis: "Sed de kio la Hitlera Germanio estas tiel terurita ... estas finfine la sekvanta: privata individuo, ties edzo, du klerikoj de ambaŭ konfesioj priparolintaj demandojn de la praktikaj, etikaj postuloj de kristanismo. Nenio alia. Pro tio sole ni estas kondamnitaj ... . mi ĵus ploris iomete, ne ĉar mi estis malĝoja aŭ melankolia ... sed ĉar mi estas danka kaj movita per tiu pruvo de la ĉeesto de dio." Moltke estis mortkondamnita la 11an de januaro 1945 kaj ekzekutita dek du tagojn poste en Plötzensee. En letero adresita al la du filoj kaj verkita en la lasta prizono, li rivelis sian instigon por rezistado: "De kiam Nacisocialismo funkciigis, mi klopodis por igi ĝiajn sekvojn pli mildaj por ĝiaj viktimoj kaj por prepari vojon al ŝanĝo. En tio, mia konscienco pelis min - finfine, tio estas la devo de viro."
Rekono
En 1989, al Moltke estis postmorte aljuĝita la Geschwister-Scholl-premio por sia laboro. En 2001 la germana Sekcio de la Internacia Socio por Militistaro-Juro kaj la Juro de Milito establis la Helmuth-Jakobo-von-Moltke-premion por honori elstarajn laborojn en la kampo de sekurecpolitiko. Moltke fariĝis elstara simbolo de morala opozicio al la nazireĝimo. La 11an de marto 2007, la centjara datreveno naskiĝitaga de Moltke estis festita en la Franca Katedralo en Berlino, kie li estis priskribita fare de germana kancelierino Angela Merkel kiel simbolo de "Eŭropa kuraĝo". Lia vivo estis la temo de dokumenta filmo (1992) nomumita por Oskaro The Restless Conscience: Resistance to Hitler Within Germany 1933-1945. Biografio de Günter Brakelmann kompilas la leterojn de Moltke, taglibron, kaj aliajn artikolojn prizorgitajn fare de lia edzino. Scott Horton, prezidanto de la Novjorka komisiono sur internacia juro citis paralelojn inter la sintenoj de la germana ĉefa stabo dum 2-a Mondmilito kaj tiuj de la George-W.-Bush-registaro dum la Iraka Milito, koncerne sekvadon al la Ĝeneva kaj la Haga Konvencioj: ĉar ambaŭ estis nomintaj tiujn traktatojn "kuriozaj" kaj "malnoviĝintaj", kaj ne uzeblaj. Li raportis ke von Moltke "pledis en fortaj esprimoj por respekto da la rajtoj laŭ la Ĝenevaj Traktatoj por malamiksoldatoj, civiluloj, kaj neregulaj batalistoj sur la Orienta Fronto: tio paralelis kiam Colin Powell admonis sian prezidanton Bush 6 jardekojn poste.
Fonto
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola artikolo el la anglalingva Vikipedio. Por piednotoj vidu tie.
Cebenoj
La kapuĉuloj estas simioj el la grupo de Amerikaj simioj de la subfamilio Cebinae aŭ Cebenoj en Esperanto. Antaŭ 2011, tiu subfamilio enhavis nur ununuran genron, nome Cebus. Tamen, en 2011 oni proponis la disigon de la kapuĉulaj simioj inter la mildaj kapuĉuloj de la genro Cebus kaj la fortikaj kapuĉuloj de la genro Sapajus. La teritorio de la kapuĉuloj estas Centrameriko kaj Sudameriko tiom for sude kiom ĝis norda Argentino.
Universitato Eduardo Mondlane
Universitato Eduardo Mondlane (Universidade Eduardo Mondlane) estas la plej malnova kaj kaj la plej granda universitato en Mozambiko. Situas en Maputo. Estas ĉirkaŭ 8000 studentoj.
Estas fondita en 1962 en Lourenço Marques, ĉefurbo de Portugala Mozambiko sub la nomo Ĝeneralaj universitataj kursoj de Mozambiko (Estudos Gerais Universitários de Moçambique). En 1968 estis alinomita al Universitato de Lourenço Marques. Post sendependiĝo de Mozambiko ĝia ĉefurbo estis alinomita al Maputo, kaj la universitato ricevis la nomon de Eduardo Mondlane omaĝe al la estro de FRELIMO.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la Universitato Eduardo Mondlane
Kastelo Bodiam
Kastelo Bodiam estas mezepoka kastelo ĉe vilaĝo Bodiam, Sussex, Anglio.
Konstruado de la kastelo komencis en 1385, dum la regado de Rikardo la 2-a (Anglio), por plidefendi la ĉirkaŭan regionon kontraŭ la francoj. Tamen la kastelo neniam estis sufiĉe forta por rezisti grandan atakon: la muroj dikas nur du futojn (du trionojn de metro), kaj la ringofosaĵo (kiu tute ĉirkaŭas la kastelon) neprofundas.
Ĉar la kastelo estas pitoreska, ĝi estas uzita por filmoj kaj televidprogramoj, kiel Monty Python and the Holy Grail kaj epizodo de Doctor Who.
La kastelo viziteblas.
Bars
Bars (barŝ) estis historia reĝa departemento en norda parto de la Hungara reĝlando, slovake: Tekov, germane Barsch.
Demografio
Laŭ la censo de 1880
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 5 procesaj distriktoj, ties nomoj estas la samaj, ol la distriktejoj: Krome konsilantrajtaj urboj:
Bars situis rande de la nordaj Karpatoj. Norde estas altaj montoj, sude troviĝas ebenaĵo. Rivero de la departemento estas Hron.
Historio
La hungaroj - ŝajnas - tie renkontis slovakojn sub aŭspicio de moravoj en 895. Stefano la 1-a (Hungario) formis departementon komence de la 11-a j.c. Dum la mezepoko la departemento famis pri la orminejoj. Tial en la departementejo Aranyos estas hungare ora. La plej fama estis Körmöcbánya. Post lamezepoko la turkoj ne povis okupi la departementon. En 1918 la ĉeĥoslovakia armeo okupis la regionon kaj ekde 1920 apartenas al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio ekde 1993. Dume inter 1938-1945 laŭ Packontrakto de Vieno la suda parto revenis al Hungario, la norda parto aliĝis al Slovakio. La disiĝo tiel okazis, ke tiuj komunumoj, kie estis hungara plimulto, aldoniĝis al Hungario.
Schöllnach
Schöllnach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Szilágy
Szilágy
Manifesto de Prago (Rusio)
La Manifesto de Prago (ruse Пражский Манифест) estas dokumento, kiu estis kreita fare de kelkaj membroj de la Komitato por la liberigo de la popoloj de Rusio – antikomunisma koalicio de eksaj sovetaj armeanoj kaj civitanoj kiu celis faligi la sovetunian diktatoron Josif Stalin kaj establi demokratian registaron en Rusio – en alianco kun nazia Germanio dum la dua mondmilito.
99 Diko
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Diko (greke Δίκη), helena diino de la moralo kaj justeco.
Napoleon: Total War
Napoleon: Total War ("Napoleono: totala milito") estas strategia komputila ludo aperinta je 2010, disvolvigita de Creative Assembly kaj eldonita de Sega por Windows kaj macOS. Ĝi estas la sesa ludo en la serio Total War. La ludanto rolas Napoleonon Bonaparte aŭ unu el liaj konkurantoj, dum la malfrua 18a jarcento kaj frua 19a jarcento en Eŭropo, Nordafriko, kaj Mezoriento, efektive kreante "alternan historion" de la Napoleonaj Militoj.
Rutacoj
La rutacoj (Rutaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo sapindaloj (Sapindales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 160 genrojn kaj pli ol 1700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas ruto.
Napoleon: Total War
Simila al aliaj ludoj en la Total War serio, la ludo havas laŭ-vicajn fazojn kaj realtempajn fazojn. La ludanto regas arme-movadon, ekonomion, kaj urbojn laŭvice sur granda mapo, sed dum bataloj regas soldatoj realtempe sur batalkampo.
Rutacoj
Tiuj plantoj estas varmoŝatantaj kun ofte sukaj fruktoj. Oni trovas inter ili la oranĝarbon, la citronarbon, aŭ la grapfruktarbon.
NGC 4392
NGC 4392 (aliaj indikoj — MCG 8-23-23, ZWG 244.12, 1ZW 35, PGC 40499) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Rutacoj
Floroformulo: Ka4-5Ko4-5 aŭ 5-5G(2-4-5)
Oktila cianoakrilato
Oktila cianoakrilato aŭ C12H19NO2 estas organika kombinaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la cianoakrilata acido kaj oktanolo en ĉeesto de sulfata acido. Oktila cianoakrilato estas senkolora likvaĵo nesolvebla en akvo kaj uzata en la produktado de gluaĵoj, farmaciaĵoj kaj domilaro. La akrilataj grupoj de la molekulo rapide polimeriziĝas en ĉeesto de akvo por formi longajn fortajn katenojn.
Rutacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (9 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
NGC 4392
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Oktila cianoakrilato
Cianoakrilatoj estas relative toksaj kaj ordinare konataj kiel supergluaĵoj. En veterinarado, cianoakrilatoj estas vaste uzataj pro iliaj bakterihaltigaj proprecoj. Tamen, oktilaj cianoakrilatoj estas malpli fortaj esteroj kontraŭe al aliaj cianoakrilatoj kun malpli longaj karbonkatenoj. Varmo kaj alta temperaturo kaŭzas pirolizon de la molekuloj produktante forte iritaj fumoj damaĝaj al pulmoj kaj okuloj.
Alla Pugaĉova
Alla Borisovna PUGAĈOVA (, naskiĝis la en Moskvo) estas tre fama sovetunia kaj rusia populara kantistino (mezosoprano), aktorino, komponisto, reĝisoro kaj gvidanto de televidaj programoj. Ŝi havas la titolon "Popola Artisto de Sovetunio".
Tatsuya Ishikawa
Tatsuya Ishikawa (石川 竜也, n. ) estas japana futbalisto.
Alla Pugaĉova
Ŝia repertuaro enhavas en la rusa, angla, germana, franca, hebrea, finna, ukraina lingvoj. La diskaro konsistas el pli ol 100 vinilaj diskoj, KD kaj DVD (inkluzive de 17 numeritaj albumoj, 34 unuopaĵoj kaj 25 kompilaĵoj kaj kolektaĵoj). Krom Rusio kaj landoj de eksa USSR, albumoj de Alla Pugaĉova estas eldonitaj en Japanio, Koreio, Svedio, Finnlando, Germanio, Pollando, Ĉeĥoslovakio kaj Bulgario. Totala eldonkvanto de la diskoj estas pli ol 250 milionoj da ekzempleroj.
Tatsuya Ishikawa
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Tokyo Verdy kaj Montedio Yamagata.
Alla Pugaĉova
Nuntempe ne plu aktive agadas, anoncis pri ĉesigo de gastrolado. Ŝia edzo estas, konata parodiisto kaj gvidanto de televidaj programoj. Havas du filinojn, filon kaj tri nepojn.
Biografio
Naskiĝis la en Moskvo. Ekŝatis muzikon en infanaĝo, komencis kanti jam en lernejo.
Komsomolskaja placo (Moskvo)
Komsomolskaja placo (Комсомольская площадь, ankaŭ "placo de tri stacidomoj") estas placo en Moskvo.
Ĉe la placo situas:
Centra Regiono (Togolando)
Centra Regiono (Centrale en la franca lingvo) estas unu el la kvin regionoj de Togolando. Sokodé estas la regiona ĉefurbo. Temas pri la malplej loĝata regiono. Aliaj gravaj regionaj urboj estas Tchamba kaj Sotouboua.
La urbo Sokodé (kun muzulmana plimulto) estas la dua urbo laŭ kvanto de loĝantoj. La regiono konservas multajn tradiciojn kaj kulturaĵojn.
La islamaj festoj de Ramadano, Eid ul-Adha, Gadoa kaj Adossa (ankaŭ nomata festo de la tranĉiloj), estas disvastigitaj fare de la kotokolioj, kaj grandpompe celebritaj.
Auckland Grammar School
Auckland Grammar School estas duagrada ŝtata bazlernejo por knaboj en Auckland, Novzelando. Oni instruas tie knabojn de 3-a ĝis 7-a klasoj, do tiujn inter 9-13 jaroj. La lernejo havas ankaŭ pensionejo kun limitigitaj lokoj aligita al la lernejo. Ĝi estas unu el la plej grandaj lernejoj en tiu lando.
Belga Ŝaka Ĉampionumo
La Belga Ŝaka Ĉampionumo estas individua ŝakturniro, kiu okazas ĉiu jare en Belgio por trovi la plej bonan ŝakiston el la lando. La unua oficiala ĉampionumo okazis en 1921.
Yfke Sturm
Kariero
Yfke Sturm partoprenis en 1997 je la nederlanda versio de la Elite Model Look post kiam ŝi dum la butikumado estis alparolita de kunlaboranto de Elite Model Management. Post la gajno de tiu konkurso, ŝi ankaŭ gajnis en la International Elite Model Look Contest en Nice, Francio je 15-jara aĝo.
Post tio Yfke subskribis kontraktojn kun Ralph Lauren kaj Calvin Klein.
Kompetenteco
Yfke videblis sur kovrilpaĝoj kaj internpaĝoj de nombro da konataj magazinoj, kiel Vogue, Elle, Marie Claire, Cosmopolitan kaj Glamour. Interalie ŝi aperis dum kampanjoj de Ralph Lauren, Calvin Klein Cosmetics, DKNY, Armani kaj GAP. Ŝi ankaŭ aperis sur la modparadejo por inter aliaj la fasonistoj Ralph Lauren, Calvin Klein, Versace, Victoria's Secret kaj Chanel.
Televido
En 2006 ŝi prezentis ĉe RTL 5 la televidoprogramon Holland's Next Top Model, la nederlanda versio de America's Next Top Model. Unu jaro pliposte ŝi ankaŭ prezentis la duan serion de la programo; Holland's Next Top Model 2. Post tio la prezentado estis transprenita de Daphne Deckers. En 2011 ŝi ankoraŭ videblis kiel gasto en unu el la eroj de la programo. Krom tio Yfke dum la Victoria's Secret Fashion Show intervjuis por CBS siajn kolegomodelojn.
Kromaktivecoj
Yfke estas ambasadorino de la Nederlanda Ruĝa Kruco kaj komencis "Yfke for kids" en kunlaboro kun la Ruĝa Kruco. Tiu organizaĵo helpas infanojn en la tuta mondo kiuj suferas pro Aidoso aŭ kiuj perdis la gepatrojn pro tiu malsano. Yfke subtenas diversmaniere la kolektadon de mono interalie per aŭkcio de fotoj kaj bonfarcelaj vespermanĝoj. Yfke verkis libron kun sugestoj kaj avertoj pri la modeloprofesio: "Yfke's Model Secrets".
Privata vivo
Yfke loĝis de 2002 ĝis 2012 en Novjorko kaj poste en Londono. Intertempe ŝi ankaŭ havas domon en Utreĥto kaj apartamenton en Amsterdamo. Ŝi estis de 2007 ĝis inkluzive 2010 edziniĝinta kaj havas ekde 2014 (am)rilaton kun brita negocisto. Kun li ŝi je la 24-a de julio 2015 ekhavis filon. Je la 3-a de septembro 2015 ŝi grave vundiĝis kaj eĉ komatiĝis en Italio dum kolizio kun tielnomata surfjeto. Feliĉe ŝi tute resaniĝis.
Arkeopterigo
Analizo de la ostoj de la flugiloj subtenas la ideon, ke tiu dinosaŭro povis flugi, sed en maniero malsama kiel modernaj birdoj. La ostoj pli similis al tiuj de fazano aŭ meleagro.
20433 Prestinenza
20433 Prestinenza estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala astronomo Gianluca Masi elde la Observatorio Bellatrix en Ceccano (provinco de Frozinono, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo Luigi Prestinenza (1929–2012). Profesie ĵurnalisto, li faris impresan laboron por gardi freŝa la memorion de gravaj observintoj de la estinto kiel Cerulli, Schiaparelli kaj Maggini. Li estis prezidento de la astronomia grupo "G. Ruggeri" en Katanio (Sicilio).
Antoine Allier
Kavaleria kapitano en la tempo de la Unua Franca Imperio, Allier sekve fariĝis skulptisto. Liaj verkoj estis plurfoje ekspoziciitaj inter 1822 kaj 1835. Antoine estis la filo de deputito Jean-Antoine Allier. Li mem fariĝis maldekstra deputito de la departemento Hautes-Alpes en la periodo de la julia monarkio, de 1839 ĝis 1846. Li akiris novan mandaton de 1848 ĝis 1851, dum la Dua Respubliko, kaj kunsidis kun la moderaj respublikaj subtenantoj de generalo Eugène Cavaignac.
Poço Redondo
Poço Redondo estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 30.880 loĝantojn en 2010.
Mihály Kováts
Mihály Kováts [mihAj kovAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kováts Mihály estis hungara kuracisto, botanikisto, kemiisto, membro de Hungara Sciencula Societo (1832).
Poço Redondo
Poço Redondo signifas en la portugala Rondoforma puto.
Mihály Kováts
Mihály Kováts naskiĝis la  1768 en Korlát. Li mortis la 1851 en Mezőcsát.
Biografio
Mihály Kováts frekventis mezlernejon en Sárospatak, poste universitaton en Pest (urbo), kie li ricevis diplomon en la fruaj 1790-aj jaroj. En Vieno kaj Svislando li spertiĝis kiel kuracisto. Hejmenveninta en 1795 li ne nur kuracadis, sed ankaŭ li okupiĝis pri la hungara lingvo, botaniko kaj mineraloj. En 1849 li translokiĝis al Mezőcsát. Lian imponan bibliotekon heredis kolegio de Sárospatak.
Bunkromuzeo Frauenwald
Historio
Sub la kaŝnomo kostumfesto konstruitis de 1973-75 bunkro sub la grundo de la arbara hotelo Rennsteighöhe. La 3600 m² granda, per plurajn metrojn dika tavolo el betono kaj tero kovrita bunkro aranĝitis sub plej eble granda sekretigo. Por nefuroro de la ŝarĝaŭtoj-kolonoj oni paralele starigis feriadan hejmon por la dungitoj ĉe akvoenergiaj entreprenoj. Pluse estis proksime granda konstruejo akvoenergia: la barigo de Schönbrunn. La koncepto de kamuflado kaj trompado perfektiĝis. Per modernegaj sistemoj (ankaŭ de telekomunikado) kaj hermetika fermebleco de la bunkrejoj travivo por la daŭro de unu jaro eblus, en la kazo de atomatako por la daŭro de almenaŭ 6-8 tagoj.
Post 1989
Post la Turniĝo la bunkro komplete perdis sian funkcion. Partoj de ĝi kiel ankaŭ la milita sekurigtekniko ankoraŭ antaŭ la reunuiĝo malmuntitis. Estis planoj de Bundesvermögensverwaltung vendi la tuton, sed finfine pretiĝis la najbara hoteliestro investi kaj fari planojn por turisma ekspluato. Ek de tiam ĝi estas ŝatata ekskursocelo, ankaŭ por skikurantoj dumvintre pro la laŭlonge kondukanta idilieca skikulko sur eksa fervoja taluso.
Alejandro Sanz
Alejandro Sánchez Pizarro (n. la 18-an de decembro 1968, en Madrido, Hispanio). Konata per la artista nomo Alejandro Sanz, li estas muzikisto, komponisto kaj kantisto de Hispanio. Li vendis pli da 25 mililonojn da diskoj tra la tuta mondo. Sanz gajnis tra lia profesia vivo 15 premiojn Latinamerikaj Grammys kaj 2 Grammy. Li komencis la artan karieron en la 1980-aj jaroj, per la surbendigado de la disko Los chulos son pa' cuidarlos, sub la nomo de "Alejandro la Granda", sed tiu unua muzikalbumo estis preteratentata. Poste kun la paso de la tempo liaj kantoj disaŭdiĝas diverslande kaj ekfamiĝas en la 1990-aj jaroj. Nuntempe loĝas en Usono, en la urbo Miami sed kutime somerumas en Ekstremaduro, Hispanio, kie li aĉetis grandan farmon. Sanz kantis apud aliaj steluloj de la hispanlingva mondo kaj anglalingvaj. Lia lasta KD estis en la angla por plifortigi sian pozicion en la usonangla muzika merkato. Sanz estas la unua malpermesita kantisto en Venezuelo kaj unu el la multaj de Kubo (kvankam en Kubo la plimulto estas ekzilintaj kubanoj aŭ tiuj kiuj naskiĝis en Usono el kubaj gepatroj) pro lia rekta kritiko kontraŭ la aŭtoritatecaj reĝimoj de Hugo Chavez kaj Fidel Castro.
NGC 4393
NGC 4393 (aliaj indikoj — UGC 7521, MCG 5-29-83, ZWG 158.104, PGC 40600) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
7205 Sadanori
7205 Sadanori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Sadanori Okamura (japane: 岡村定矩, Okamura Sadanori) kiu ĉefe laboris pri ekstergalaksia astronomio kaj kosmologiaj observoj bazitaj sur infraruĝaj observoj de la galaksioj.
Tetrisefiko
Tetrisefiko okazas kiam oni ŝparas sufiĉe da tempo al ŝatokupo kaj la ŝatokupo komencas trudi la pensojn, mensajn bildojn kaj sonĝojn. Ĝia nomo venas el la ludo, Tetriso. Homoj kiuj ludas Tetrison dum etendata tempo povas pensi pri la manieroj kiuj diferencaj formoj povas taŭgi en la reala vivo. Ekzemple, ujoj sur bretoj en magazenoj. Tiusence, la Tetrisefiko estas tipo de kutimo. Tiuj kiuj suferas ĝin eble ankaŭ vidas bildojn de falantaj Tetrisformoj ĉe la flankoj de iliaj vidoj dum ili fermas siajn okulojn. Tiusence, Tetrisefiko ankaŭ estas tipo de halucino. La havantoj de la efiko eble ankaŭ sonĝas pri la falantaj Tetrisformoj dum la fruaj partoj de la REM ciklo. Tiusence, ĝi ankaŭ estas formo de hipnagogia imago.
Eksteraj ligiloj
Angle
Ĉesa
Ĉesa dialekto estas dialekto de la aragona lingvo, kiu estas parolanta en la aragona valo de Eĉo.
Literaturo
Ĝi estas dialekto kun alta viveco komparita kun aliaj dialektoj de la aragona lingvo. Verkistoj kiel Rosario Ustáriz skribis en la ĉesa.
Unu el la plej konitaj tekstoj en la ĉesa estas la skribita kanto S'ha feito de nuey (Ĝi krepuskis) por Pepe Lera kaj eldonita en la revuo Fuellas d'información d'o Consello d'a Fabla Aragonesa.(FUELLAS, nº 20, nov-dec 1980).
Merxheim (stacidomo)
Merxheim estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Haut-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Louis (115000).
Neŭrodegenera malsano
Neŭrodegenera malsano estas kaŭzita de morto de neŭronoj aŭ perdo de neŭronaj strukturoj kaj funkcioj. Kutimaj simptomoj inkluzivas perdon de sciiĝaj funkcioj, dementon, kaj damaĝon al movada ebleco. Ekzemploj pri neŭrodegeneraj malsanoj estas multloka sklerozo, Alzheimer-malsano, Parkinsona malsano, Huntington-malsano, prionoj malsanoj, ktp. Ĉar oni ne konas metodon por halti la degeneron de neŭronoj, neŭrodegeneraj malsanoj estas ne resanigeblaj.
17982 Simcmillan
17982 Simcmillan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jean-Antoine Allier
Jean-Antoine  (n. la 5-an de majo 1768 - m. la 7-an de aprilo 1838) estis franca politikisto.
Jean-Antoine estis ĝenerala kasisto en okupita Nederlando dum la Unua Franca Imperio, sed sekve perdis sian postenon pro la burbona Resurtronigo. Li fariĝis opozicia kaj maldekstra deputito de la departemento Hautes-Alpes en la periodo de la julia monarkio, de 1831 ĝis 1837. Lia filo Antoine Allier ankaŭ fariĝis deputito de la sama departemento.
17982 Simcmillan
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Simeon McMillan, finalistino en 2004 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li ankaŭ gajnis la unuan rangon kaj la "Plej bona en sia Kategorio" en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Uniondale High School de Uniondale (Nov-Jorkio, Usono).
Germana film-muzeo
La germana film-muzeo (Deutsches Filmmuseum) ĉe la suda bordo de la rivero Majno en Frankfurto ĉe Majno estas unu el ses muzeoj pri kinarto en Germanio.
Muzeo
Parto de la ekzpozicio ankaŭ estas malgranda kinejo, en kiu plurfoje tage montriĝas dokumentaj filmoj pri kinartaj temoj, sed ankaŭ aparte raraj historiaj kinejaj filmoj. La kinejo fondiĝis en 1971 kaj estas urba posedaĵo aparte subvenciata el la urba kultura buĝeto. Aldone al la prezento de raraj historiaj kaj eksperimentaj kinejaj filmoj, kaj de filmaj serioj pri specifaj temoj, specifaj reĝisoroj, aktoroj kaj ŝtatoj, en la kinejo ofertatas kinkulturaj prelegoj kaj diskutrondoj. La prezenton de mutaj (sensonaj) filmoj akompanas muzikisto sur originala kinorgeno el la jaro 1928.
En arkivo sisteme ordiĝas, arkiviĝas kaj dokumentiĝas filmkopioj, kinartaj dokumentoj, fotoj, afiŝoj, scenejaj modeloj kaj skizoj. Kinarta biblioteko ampleksas proksimume 80 000 librojn pri la temaro. Kaj la biblioteko kaj la arkivo de la muzeo publike uzeblas.
Historio
La germana film-muzeo estis inaŭgurita en 1984. Ĝi troviĝas en monumente protektita historia vilao, konstruita laŭ planoj de la arkitekto Helge Bofinger, proksime de pitoreska promenejo borde de la rivero Majno kaj en proksimeco de pluraj aliaj muzeoj (la plej proksima estas etnologia muzeo maldekstraflanke). La internan dezajnon de la muzeo konceptis la berlina teatra scenejisto Jan Schlubach.
En marto 2006 la germana film-muzeo fuziis kun la germana film-instituto (Deutsches Filminstitut).
La muzeo inter la jaroj 2009 kaj 2011 komplete trakonstruiĝis. La kostojn por tio, sume proksimume 12 milionojn da Eŭroj, grandparte transprenis la urbo Frankfurto kaj la federacia lando Hesio. Dum la konstrulaboroj la muzeo restis komplete fermita, kaj en nova dezajno la muzeo reinaŭguriĝis la 12-an de aŭgusto 2011.
Remlingen (Malsupra Frankonio)
Remlingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Würzburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Floresa akcipitraglo
La Floresa akcipitraglo aŭ Floresa nizaglo, Nisaetus floris (iame Spizaetus floris), estas tre granda, ĝis 79 cm longa rabobirdo de la familio de Akcipitredoj. Plenkreskuloj havas malhelbrunajn suprajn partojn, brunan voston kun ses bendoj, blankan makulon en flugiloj videblan dumfluge, blankajn subajn partojn, kaj blankan kapon kun fajnaj brunecaj strietoj krone (multaj libroj erare ilustracias plenkreskulojn kun tre malhelbrunaj kapoj). Ĝi estis tradicie traktata kiel subspecio de la Varia akcipitraglo; almenaŭ parte pro la konfuzo ĉe la vera plenkreska plumaro de la Floresa akcipitraglo, kiu similas al junulo de la Varia akcipitraglo. Malkiel ĉe tiu specio, plenkreskulo kaj junulo de Floresa akcipitraglo estas tre similaj.
La Floresa akcipitraglo estas endemia de Indonezio distribuata en arbaroj de Floreso, Lomboko kaj Sumbavo en la Malgrandaj Sundoj. Ĝi loĝas ĉefe en arbaroj, sed estis vidata en altitudoj tiom altaj kiom ĝis 1600 m. La dieto konsistas ĉefe el birdoj, lacertoj, serpentoj kaj mamuloj.
Pro pliiĝanta habitatoperdo ene de sia malgranda teritorio, kaptado por kaĝobirda komerco kaj persekuado pro ties kutimo kapti kokidojn, la Floresa akcipitraglo estas pritaksata kiel draste endanĝerita en la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Oni ĉirkaŭkalkulas, ke restas malpli da 100 paroj.