cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stacio Koyasu
Stacio Koyasu (japane: 子安駅 [Kojasu-eki], angle: Koyasu Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Kanagaŭa, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Alina Labitzke
Alina LABITZKE estas germana esperantistino. Ŝi studas biomedicinan inĝenierion en universitato de Erlangen.
Alina lernis Esperanton en 2010. Ekde decembro 2011 ŝi estas estraranino de Germana Esperanto-Junularo, respondeca pri publikaj rilatoj.
Virsac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Virçac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Blaye (aŭ Blaia) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Muraszemenye
Muraszemenye estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Letenye.
Krombach
Krombach havas diversajn signifojn:
Muraszemenye
Situo
Muraszemenye situas sur mildaj deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Muro (rivero) (kiu samtempe estas la kroata landlimo), laŭ flankovojoj, aŭtoŝoseo M70 preteriras. Letenye troviĝas 11, Lenti 21, Nova 29 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1248. Poste 3 apudaj vilaĝoj formiĝis: Csernec, Suba kaj Supra Szemenye. Ili unuiĝis en 1938. Inter 1977-1992 tiu unuigita vilaĝo unuiĝis kun setlejo Csörnyeföld (ĉornjefold). La nova nomo estis Szemenyecsörnye. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo. Muraszemenye apartenas al vinregiono Zala. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Trilanda punkto Muraszemenye-Dekanovec-Pince
Ĝis Traktato de Trianon la punkto troviĝis en interna parto de Hungara reĝlando, poste nova limo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj aperis. Pro sendependiĝo de Slovenio aperis la 3-a limo. Precipe Pince situas for de la simbola punkto.
Halász
La familia nomo Halász [halAs] apartenas al la oftaj familiaj nomoj en Hungario. La nomo signifas: fiŝisto. La germana ekvivalento estas Fischer [fiŝer], same estas ankaŭ familia nomo eĉ ankaŭ en Hungario.
Batalo
Batalo estas lukto inter du aŭ pli da grupoj. Bataloj ĝenerale okazas kadre de militoj. La nombro de batalantoj varias kaj povas atingi plurajn centmilojn ĉiuflanke.
Oni konsideras kutime unu flankon venka, kiam la kontraŭa flanko kapitulacis, disfuĝis, retiriĝis aŭ iĝis nekapabla daŭrigi la militan agadon. La germana stratego Carl von Clausewitz asertis, ke.
Batalkampo estas parto de tereno en kiu batalas du armeoj.
Turtmann (stacidomo)
Turtmann estas fervoja stacidomo en Turtmann-Unterems, Svislando.
Eduard Punset
Li famiĝis ĉefe fine de la 20a jarcento kaj komenco de la 21a jarcento pere de televidaj programoj en kiuj li intervjuis famajn sciencistojn.
3593 Osip
3593 Osip estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon David J. Osip. Tiam studento en la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, li partoprenis je pluraj studoj pri kaŝadoj de steloj far'de Luno, asteroidoj, aŭ ringoj de Saturno.
Ignaco Jozefo la 3-a Junan
Ignaco Jozefo la 3-a, denaske Ephrem Joseph YOUNAN, sirie ܐܓܢܛܝܘܣ ܝܘܣܦ ܬܠܝܬܝܐ ܝܘܢܢ (naskiĝis la 15-an de novembro 1944 en Al-Hasaka, Gubernio Hasaka) estas Siria episkopo de la Siria katolika eklezio. Li studis en la Seminario de Charfet kaj en la Pontificio Collegio Urbano de Romo kaj fariĝis pastro la.
La la sinodo de la Siria katolika eklezio, en Romo, elektis la episkopon Ephrem Joseph Younan nova patriarko de Antioĥio, kun la nomo de Ignaco Jozefo 3-a Junan, al kiu papo Benedikto la 16-a donis la eklezian komunion.
Riantec
(jen france, bretone Rianteg) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
5295 Masayo
5295 Masayo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masayo Mizuno, edzino de la unua malkovrinto.
2119 Schwall
Nomo
Ĝia nomo honoras August Schwall, meĥanikisto kaj helpanto dum preskaŭ 50 jaroj en la Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
43667 Dumlupınar
43667 Dumlupınar estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Vlasta Chramostová
Vlasta Chramostová (naskiĝis la 17-an de novembro 1926 en Brno, mortis la 6-an de octobro 2019 en Prago) estis elstara ĉeĥa teatro- kaj filmaktorino kaj samtempa simbolo de tio, ke parto de la ĉeĥa nacio ne repaciĝis kun sovetia okupado el la aŭgusto 1968. En la 60-aj jaroj ŝi ludis en multaj filmoj kaj en Nacia teatro en Prago, sed post la invado, kiun ŝi komdamnis, ŝi ne plu rajtis publike prezentiĝi. Post 1977, kiam ŝi fariĝis unu el la unuaj subskribintoj de Ĉarto 77, ŝiaj vivkondiĉoj ankoraŭ pli malfaciliĝis. Tamen ŝi en tiu periodo kun kuraĝo sekrete okazigadis en sia loĝejo famajn teatraĵojn por siaj geamikoj. Al la scenejo de Nacia teatro ren Prago ŝi revenis nur post 1989 kaj ŝanĝo de politika reĝimo en Ĉeĥoslovakio. Ekde tiu periodo ŝi ludis en teatroj en Brno kaj Olomouc kaj precipe en fama praga teatro "Divadlo na Vinohradech". Grandan sukceson havis ankaŭ ŝia memuarlibro, kiun ŝi aperigis en 1999.
En 1998 tiama ĉeĥa prezidento Václav Havel atribuis al ŝi Triagradan Ordenon de Tomáš Garrigue Masaryk por elstaraj meritoj pri demokratio kaj homaj rajtoj. En marto 2008 Nacia teatro en Prago honorigis ŝin per prestiĝa premio de "Thalia".
Piŝtokorneto
Piŝtokorneto (Cornet à pistons) aŭ mallongige Korneto (Cornet) estas latuna blovmuzikilo, kiu similas la trumpeton. Sed malsamas de la trumpeton tiele: ĝi havas boraĵon konusan, pli kompaktan formon kaj pli malakran sonon ol la trumpeto. Ĝia buŝaĵo havas pli mallongan fuston, pli malgrandan gorĝon kaj pli profundan tason ol tio, kiun la trumpeto havas. La korneto disvolviĝis el la poŝtkorno en 1814 per la aldono de tri valvoj (piŝtoj).
Oni ludas la korneton per vibrado de la lipoj, kiu oscilas la aerkolon en la muzikilo kaj produktas la sonon. Uzante harmonojn de la baza tubolongo, la ludisto povas produkti serion da notoj, simile al klarionisto. Krome, la tri valvoj permesas la ludiston ŝanĝi la tubolongon per aldono de mallonga tubopeco. Ĉi tio iomete mallevas la tonalton kaj ebligas ludado de gamon kromatan.
La korneto estas la ĉefa muzikilo melodia en ensembloj de latunaj bandoj, kiuj troviĝas en Britio, Skandinavio kaj Nord-Eŭropo. Oni ankaŭ ludas ĝin en Brita simfoniaj orkestroj kaj Fanfare Orkest (fanfara orkestro), kiuj troviĝas en Nederlando, Belgio kaj Nord-Francio. Pasinte ĵazbandoj uzis la korneton, sed post la erao de svingmuziko la trumpeto plejparte anstataŭis ĝin.
Dlouhá Loučka (distrikto Olomouc)
Dlouhá Loučka (Langendorf) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Vivas ĉi tie. Ĝi etendiĝas en cismontaro de Nízký Jeseník ĉirkaŭ rivereto Oslava. La nuntempa municipo estiĝis en la jaro 1952 per kuniĝo de Dolní Dlouhá Loučka kaj Horní Dlouhá Loučka.
En distanco 7 km sudokcidente situas urbo Uničov, 13 km sude urbo Šternberk, 14 km nordoriente urbo Rýmařov kaj 15 km sudokcidente urbo Litovel.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1301.
Kitano Takeshi
KITANO Takeshi (Japane : 北野 武) estas famega japana reĝisoro kaj komika aktoro (kun la pseŭdonimo de Beat Takeshi) kiu naskiĝis la 18-an de januaro 1947 en Tokio.
Itanhaém
Itanhaém (oficiale Estância Balneária de Itanhaém, banloko Itanhaém, aŭ formale Município de Itanhaém) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Litoral Sul Paulista kaj en la mikroregiono Itanhaém. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Luejo
Luejo estas vendejo, kie klientoj precipe luas reuzeblajn produktojn por konsentita tempo. Videoluejo estas la plej kutima luejo. Krome luejoj de komputilludoj populariĝis. Aliaj oftaj luejoj estas tiuj, kiuj funkcias en konekto kun sportejoj, ekz. sketilluejoj kaj skiluejoj.
Las Valeras
Las Valeras [las baLEras] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi komponiĝas el du iamaj vilaĝoj nome Valera de Abajo kaj Valeria, antaŭe Valera de Arriba ĝis 1959; la kuniĝo okazis en 1971.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas valeriense. La censita loĝantaro en 2016 estis de 1,590 loĝantoj kaj la denseco estas de 14,08 loĝ/km².
Situo
Ĝi situantas inter la kvenkaj urbetoj Olmeda del Rey, Chumillas, Piqueras del Castillo, Hontecillas, Valverde de Júcar, Albaladejo del Cuende, La Parra de las Vegas, Valdetórtola kaj Los Llecos (jurisdikcio de Cuenca).
Historio
Proksime estas ruinoj de la romia urbo Valeria.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 1,590, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Las Valeras, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Las Valeras kie oni falis al la nunaj 1,590.
Dobrošov (artileria fuortaro)
La artileria fuortaro Dobrošov, situanta en distrikto Náchod (Ĉeĥio), en norda parto de vilaĝo Dobrošov, estas unu el malmulte konservitaj kaj por publiko alirebligitaj fortikaĵkonstruaĵoj, kiuj estis konsisto de tiama linio de ĉeĥoslovakaj antaŭmilitaj fortikaĵoj. La fuortaro estas estiminda laboraĵo, konstruita en monteto super urbo Náchod dum la jaroj 1937 kaj 1938. La fuortaro estis neniam konstrue finita kaj ĝi estas pluekzistanta en stato, en kia laboristoj forlasis ĝin post eventoj en Munkeno en la jaro 1938, kun escepto de nove instalitaj sekurec elementoj. En la tempo de Protektorato Bohemio kaj Moravio la fuortaro estis fermita, post la jaro 1945 forlasita, sed nur en 1968 armeo desekretigis ĝin kaj ĝi liberigis ĝin por celoj de muzeo, kiu alirebligis ĝin por publiko jam en 1969.
El devene projektitaj 7 artileriaj fuortoj tiam estis dum unu jaro finitaj 3 objektoj kaj hakitaj ĉiuj subteraj koridoroj kaj ĉambrego je longeco preskaŭ 2 km en profundeco preskaŭ 40 m sub surfaco, la subteraj koridoroj, parte betonigitaj, kunigas ŝaktoj de fuortaraj objektoj.
Jerusalema Malpeza Fervojo
Jerusalemo Malpeza Relo (הרכבת הקלה בירושלים - HaRakevet HaKala Birushalayim) estas malpeza fervojlinio en Jerusalemo, malfermita en 2011. Ĝi komencis esti konstruita en 2002 kaj estis finita en 2010 post multaj fiaskoj kaj bankroto de la konstru-kompanio. Malpeza relo estas fama pro la Pendoponto ĉe la okcidenta enirejo al Jerusalemo el la Ŝoseo 1.
Chaetognatha
Chaetognatha, signife har-makzeluloj, adapteblaj al ĥetognatoj kaj foje konataj kiel sagovermoj, estas filumo de predantaj marvermoj kiuj estas grava komponanto de planktono tutmonde. Ĉirkaŭ 20% el la konataj specioj estas bentaj, kaj povas esti ligitaj al algoj kaj rokoj. Ili troviĝas en ĉiuj maraj akvoj, el surfacaj tropikaj akvoj kaj neprofundaj tajdaj akvejoj al la profunda maro kaj polusaj regionoj. Plej ĥetognatoj estas travideblaj kaj torpedo-formaj, sed kelkaj marprofundaj specioj esta oranĝkoloraj. Ili gamas laŭ grando el 2 al 120 milimetroj.
Preĝejo Ĉieliro de Jesuo (Pakod)
La Preĝejo Ĉieliro de Jesuo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Pakod.
Historio
La unua mencio pri la kirko (tiam dediĉita al Margareta de Antioĥio) okazis en 1342. La turkoj detruis ĝin en la 16-a jarcento, en 1717 ĝi estis renovigita, en 1752 pligrandigita. La orgeno alvenis en 1890. La lasta plena renoviĝo okazis en 2001.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto. La fasado estus simetria, sed la kvadrata turo altiĝas dekstre. Meze la enirejo funkcias, sed estas alia enirejo ĉe flanko de la navo. Ornanaĵoj de la absido estas 2 niĉoj interne kun statuoj pri Margareta de Antioĥio kaj Katarina de Aleksandrio. La navo estas apogita flenke po unu pilieroj. Ankaŭ sakristio aliĝas al la navo. La absido estas duonronda. La ĉefaltaro estas novbaroko.
Kermeso okazas en la sepa dimanĉo de Pasko.
Krukow
Krukow havas diversajn signifojn:
Liesa Marie Alfier
Liesa Marie ALFIER (naskita en 1985) estas germana esperantistino kaj instruistino.
De decembro 2010 estas estrarano de Germana Esperanto-Junularo, respondeca pri publikaj rilatoj.
Heřmanův Městec
La urbo Heřmanův Městec troviĝas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, proksimume 10 kilometrojn okcidente de la distrikta urbo Chrudim, 24 kilometrojn oriente de Čáslav kaj 15 kilometrojn sude de Pardubice. Vivas ĉi tie. En la urbo estas galerio Cyrany fieranta per valoraj bildoj. Proksime situas kampadejo Konopáč kun banlago.
Historio
La urbo estis verŝajne fondita fare de Heřman el Mrdice. La unua mencio pri la urbeto el jaro 1325 koncernas dividon de havaĵo de tiu nobelo. En la mezo de la 16-a jarcento ĉi tie gesenjoroj el Ronovec konstruigis fortikaĵon. De la jaro 1591 posedis la urbon Žerotín-oj, poste Berk-oj el Dubá, en la jaroj 1661 – 1797 ĝi estis en havaĵo de Špork-oj kaj de la jaro 1828 de nobelfamilio Kinski.
Preĝejo de Sankta Bartolomeo sur la Placo "Míru"
estas baroka kaj estis konstruita post brulego de la urbo samtempe kun la kastelo en la jaroj 1756 – 1761 fare de majstro F. Jedlička. La preĝejo estas ununava kun iluzia arkitekturo, ekipaĵo estas el la 2-a duono de la 18-a jarcento kaj estas el sfero de laborejo de fratoj Pacák.
Barokaj kaj empiraj domoj
Sur oblonga ĉefa placo "Míru" (esp. "de la Paco") situas barokaj domoj el la dua duono de la 18-a jarcento, konstruitaj same de la konstruisto Jedlička, kaj empiraj domoj el la unua duono de la 19-a jarcento.
Tombeja preĝejo de Anunciacio
origine renesanca el la 16-a jarcento estis modifita baroke kaj renovigita en la jaro 1928. Sur la ĉefa altaro estas bildo de Anunciacio. La flankan altaron de Sankta Antonio ornamas origina bildo de la sanktulo kaj tabula epitafo kun Resurekto de Kristo. Apud la preĝejo situas sur kvadrata masonita fundamento sonorilturo kun ligna dua etaĝo. Ĝi devenas el la jaro 1711.
Kapelo de Sankta Georgo
ĉe kruciĝo de la stratoj Tylova kaj Čáslavská proksime de la stacidomo devenas el la jaro 1680. Ĝi havas duetaĝan fasadon fragmentitan per cipoj (duonkolonoj).
Juda tombejo
origine el la 16-a jarcento estis kelkfoje ampleksigita.
Statuo de Sankta Johano de Nepomuko
kun anĝeletoj, estas datita de 1729.
Statuo de Sankta Venceslao
kun voluta piedestalo sur urboplaco antaŭ la kastelo estas el la jaro 1723.
Statuo de Sankta Laŭrenco
estas datita 1729. Ĝia aŭtoro apartenis al Braŭna skolo.
Akvujo sur placo de Masaryk
estas baroka, poligona.
Cifereca akordigilo
Cifereca akordigilo estas elektra aparato, kiu ŝanĝas signalojn de televidanteno tiel, ke analoga televidilo povas ricevi ilin. Ekzistas ciferecaj akordigiloj por antentelevida kaj kablotelevida retoj. En kablotelevidaj akordigiloj krome estas loko por ciferectelevida karto, kiu ebligas ricevadon de pagendaj televidkanaloj.
Seratulo
Seratulo, latine Serratula, estas genro de florplantoj el la Asteracoj. Ekzistas 2 ĝis 4 specioj en Eǔropo.
Etimologio
La nomo de la genro Seratulo (serratula) derivas el la latina diminutivo serra (= sega) kaj rilatas al la denta bordo de la folioj.
Ruschein
Pri la komunumo
Ruschein estas komunumo de la komunumaro Ilanz kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 360 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Ruschein situas norde de Ilanz ĉe la norda flanko de la valo de Antaŭa Rejno. En nordo la komunumo etendiĝas ĝis al Vorab-Glaĉero en la Glarusaj Alpoj. Al la komunumo apartanas krom la vilaĝo Ruschein mem (de sudo al nordo) la setlejoj La Caglia, Encavridas, Ampalas kaj la alpopaŝtejo Alp da Ruschein.
Lingvoj
La plimulto de la loĝantaro de Ruschein parolas la romanĉan lingvon.
Trafiko
Ruschein situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per kurboriĉa flanka vojo, kiu en Ilanz deflankiĝas de la kantona ĉefvojo n-ro 19. Per la poŝtaŭtolinio de Ladir al Ilanz la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ruschein datiĝas el la jaro 765 kiel Rucene. En la regiono de la burgruino Frauenberg ekzistas prahistoria kulturcentro kun menhiroj, ujoŝtonoj kaj trovaĵoj el la bronzepoko. La burgo Frauenberg estis en la 13-a kaj 14-a jarcento la sidejo de la samnomaj baronoj. Ruschein dum la 15-a ĝis al 18-a jarcento estis konektita kun Ladin kaj Schnaus kiel najbararo. En la jaro 1851 estis fonditaj la komunumoj Ladir, Ruschein kaj Schnaus.
Krummenau
Krummenau havas diversajn signifojn:
Ferenc Flór
FLÓR Ferenc (flo:r) estis hungara kirurgo, magistrata ĉefkuracisto, ano korespondanta de la MTA (1838) naskita en Váradolaszi la 19-an de julio 1845 kaj mortinta en Koloĵvaro la 28-an de novembro 1877.
Kariero
Ferenc Flór diplomiĝis en 1833, en 1834 kvalifikiĝis pri kirurgio kaj kiel akuŝistmajstro. Li estis la unua, kiu defendis sian disertacion en hungara lingvo. De 1834 li estis asistanto en la katedro pri bestkuracado, poste en la kliniko de kirurgio. De 1837 li estis magistrata kuracisto en Pest (urbo), en 1840 li estis ĉefkuracisto de la Malsanulejo Rókus, de 1847 ties direktoro kaj magistrata ĉefkuracisto de Pest. En 1849 li estis ĉefo de la sanaferoj de la pridefenda ministerio. Post la liberecbatalo oni internigis lin. En 1861 kaj 1867 li denove estis magistrata ĉefkuracisto de Pest kaj direktoro de malsanulejo. Li estis la unua en Hungario, kiu aplikis kloroformon por ĝenerala anestezo. Li redaktis la eldonaĵon titolitan Magyar orvosok és természetvizsgálók munkálatai (I–III., Pest, 1841–43), de 1839 ĝis 1849 ili eldonis Orvosi Tár, la unuan adresaron en Hungario Orvosrend névsora por jaro 1840 (Pest, 1840).
René de Naurois
Dua Mondmilito
Dum la Dua Mondmilito Naurois helpis al la Franca Rezistado, helpis organizi fuĝon de judoj el la okupita Francio al Svisio kaj Hispanio, kaj estis unu el 177 Kieffer Kommandoj kiuj partoprenis en la Normandia Elŝipiĝo de la 6a Junio 1944. Li ricevis homorojn pro tio ĉio.
Ornitologio
Postmilite Naurois engaĝiĝis en ornitologio, ĉefe ĉe la marbordo de Okcidenta Afriko kaj ties proksimaj insuloj. Lia doktoriga tezo, kiun li defendis en 1969 aĝe de 63, titoliĝis "Populacioj kaj reproduktaj cikloj de birdoj de la okcidenta marb9ordo de Afriko el Kabo Barbas, Hispana Saharo al la landlimo de la Respubliko Gvineo".
Publikaĵoj
Krom nombraj artikoloj en scienca literaturo, libroj aŭtoritaj aŭ kunaŭtoritaj de Naurois estas:
Breviarium Lulli
Breviarium Lulli aŭ Brevarium Sancti Lulli estas posedaĵregistro latinlingva de Abatejo Hersfeld, Germanujo. Troviĝas ene ĉio kion la klostro posedis dum la tempo de sia fondinto kaj majenca ĉefepiskopo Lull.
(82075) 2000 YW134
(82075) 2000 YW134 estas tre granda, neordinare hela duopa transneptuna objekto malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Breviarium Lulli
Historio
La registro konserviĝis nur per kopio novredaktita kies fonto estas alia novredaktitaĵo el la fino de la 9-a jarcento. Ĝi troviĝas en la plej malnova hersfelda kopiaro Liber de libertatibus locorum Hersfeldensium el la 12-a jarcento sur la paĝoj 33-35. Ĝi skribitis ĉ. 1150 kaj nur fragmentoj nuntempe ekzistas de ĝi. Krome la libro havas ankaŭ aliajn kopiojn de dokumentoj papaj kaj reĝaj. Ĝi estis skribita sur pergamento en gotikaj minuskloj kun grandeco de 25,3 × 16,3 cm. La bindaĵo el la 15-a jarcento havas bendon sur lignaj kovriloj; surbende estas multaj makoloraj ornamaĵoj.
(82075) 2000 YW134
Ĝi estas objekto de la disa disko, kvankam ĝi estas proksima de la orbita resonanco 3:8 kun Neptuno.
Breviarium Lulli
Historio
Komenciĝas la registro je p. 33 kun jena frazo latina: ''Breviarium sancti Lulli arĉiepiscopi. Breve com(pendium) de illis rebus, que pertinent ad monasterium quod dicitur Herolfesfeld, quod construxit sanctus Lullus archiepiscopus Mog(untinus) in marca Hassorum in Buchonia in ripa fluminis Fulda et tradidit domno imperatori Karolo.'' Poste la tuto dividiĝas ej tri ĉefaj partoj, tabuloj. La unua enhavas donacitaĵojn de Karolo la Granda ĝis la morto de Lull en la 786-a jaro. Kelkaj aldonitaĵoj estas verŝajne el la jaroj inter 802 kaj 814. La dua tabulo citas akiritaĵojn de Lull kaj donojn de liberaj personoj ĝis la transdono de la klostro al reĝo Karlo en 775. Kelkaj kompletigantaj vortoj venis ĝis la morto de Lull en 786. Sekve oni supozas ke la priskribita posedaĵaro estis transdonita al la monaĥoj inter 755 kaj 786. Ĉe la tria tabulo estas nur venigoj el la manoj de liberaj personoj post la efektivigita transdono klostra al imperiestro Karlo: temas ĉi tie pri aĵoj de post 775. La tempa fino de tiu ĉi tabulo kiel ankaŭ de la tuta registro supozatas en la epoko de inter 802 kaj (plej malfrue) 815, la finiĝanta regadotempo de Karlo; dokumentoj skribitaj post 815 ne plu troveblas ene.
(82075) 2000 YW134
Michael E. Brown taksas ĝin tre verŝajna nanplanedo.
Breviarium Lulli
Historio
Surtabulare la komunumoj geografie ordigatas. Sur la unua kaj la dua menciatas une la posedaĵaro en Hersfeld mem. La plejmulto de la aliaj lokoj estis en Turingio, kiu sur la tabuloj 1 kaj 2 oftege aperas. Sekvas unuatabule lokoj ĉe Wetterau kaj ĉe Wormsgau. Duatabule legeblas lokonomoj el Lahngau kaj Hessengau. Inicialoj kaj la unuaj literoj de la propraj nomoj ruĝas. La posedaĵoj ĉiam menciatas per huboj kaj mansoj kaj fine de ĉiu tabulo estas kalkulo de la tuto. Malkomence de la tria tabulo troveblas la sumo de ĉiuj ĉifroji kaj indiko de lan nombro de la monaĥoj de Hersfeld.
(82075) 2000 YW134
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la dank'al observoj per la kosmoteleskopo Hubble, anoncita la.
Breviarium Lulli
Historio
Tamen la sumo kalkulita kaj ĉetabule kaj finkalkule malkorektas. Kaŭzo povas esti la suplementoj el la fino de la 9-a jarcento. Krome malklaras la vera grandecsignifo de la mezurtermenoj. Krome la termeno villa povas signifi kaj bienon kaj tutan vilaĝon kamparan.
Multaj komunumoj en Thüringen, Saksio-Anhalto kaj Hesio (ekz. Kölleda, Kirchscheidungen Borken kaj ties hodiaŭa kvartalo Großenenglis) ŝuldiĝas sian unuan mencion al Breviarium Lulli. Sekve la registro estas, kun la resumoj de Codex Eberhardi, por hesianoj kaj turingianoj unu el la plej gravaj fontoj regionhistoriaj por la tempo de la Karolidoj. Konservoloko de tiu altvalora objekto estas la Ŝtata arĥivejo en Marburg.
Grigorij Rasputin
Grigorij Jefimoviĉ RASPUTIN (Григорий Ефимович Распутин; propranome „Grigorij Jefimoviĉ Rasputin“; la 10-an de januaro 1869, Pokrovskoje, Tjumena distrikto, Tobolska gubernio, la Rusia imperio — la 30-an de decembro 1916, Petrogrado, la Rusia imperio), la rusa monaĥo, la memnomita mistikulo, „la kuracisto“ kaj „la sankta viro“, inter la rusa popolo ĝenerale nomita „la freneza monaĥo“, havinta signifan influon je la familio de la rusa caro Nikolao la 2-a, naskiĝas la 10-an de januaro 1869 en familio de siberia kamparano.
Junaĝe Rasputin vivis per neligita vivo kaj plena de sovaĝaj ekstravagancoj — cetere, la nomon Rasputin (t.e. „malpiulo“ aŭ „diboĉulo“) li akiras ĝuste tial.
Pli malfrue poste Rasputin eniras en monaĥejon, kie li akiras famon de kuracanto kaj misterokreanto – tiu ĉi lia famo poste rapide transpaŝos limojn de rusa provinco kaj en la jaro 1907 Rasputin estas invitita al la cara kortego.
Ĉi tie Rasputin akiris simpation precipe de la carino, Aleksandra Fjodorovna, kiu estis konvinkita, ke dank’ al (dubindaj) hipnotaj kapabloj pliboniĝas stato de ŝia grave malsana (hemofilia) filo, carido Aleksej Nikolajeviĉ (1904 – 1918).
Kariero kaj impliko politika
Ekde la jaro 1911 poste Grigorij Jefimoviĉ Rasputin dank’ al sia influo je la carino intervenas ankaŭ en ŝtatajn aferoj de la cara Rusio – lia influo en la rusian politikon estas poste tre evidenta post la jaro 1915, kiam caro Nikolao transprenas persone komandadon super la rusia armeo kaj li forveturas en batalfronton – Rusion poste regas la carino kaj ŝia konsilanto – Rasputin.
Pro sia skandala privata vivo (en Sankt-Peterburgo Rasputin baldaŭ revenas al sovaĝaj ekstravagancoj de sia junaĝo) Rasputin post nelonge tre diskreditas la caran familion ne nur en la okuloj de peterburga publiko, sed ankaŭ antaŭ la tuta rusa nacio – ne estas mirinde, ke baldaŭ inter la rusa aristokrata opozicio, timanta pro absoluta perdo de la cara prestiĝo en Rusio kaj pro bolŝevisma revolucio, aperas ideoj por lia forigo.
Atenco
La ĉirkaŭ la 8-a vespere venis Grigorij Rasputin, reveninta je vaporŝipo "Sokolovskij" el Sankt-Peterburgo por pasigi someron en sia ĵus konstruita granda domo. Sekvan tagon Guseva prenis la ponardon kaj iris al la domo de Rasputin por atendi lin. Je la 3-a horo li eliris por voki senditon kaj taskigi lin porti telegramon, do Guseva profitis la momenton por saluti lin klininte sin. Li diris "Ne necesas klini sin" (Не надо кланяться) kaj intencis doni al ŝi almozon, sed ŝi eligis la ponardon kaj batis lin kontraŭ la ventro. Rasputin kriis "ho, pro kio al mi" (ох, почто мне) kaj kuris for, persekutata de Guseva. Kurinte 108 paŝojn li kaptis de surtere bastonon kaj batis ŝin ĉe la kapo. Venis vilaĝanoj, kiuj kaptis ŝin kaj metis en arestejon, ĉe tio ŝi hazarde vundis sian maldekstran manon.
El Tjumeno en speciale sendita vaporŝipo venis kirurgo Vladimirov kaj kuracisto Visockij. Vladimirov operaciis Rasputinon en lia domo kaj konstatis la vundon 1 x 2 cm grandan, kiu penetris la abdomenon inter pubo kaj umbiliko kaj trafis mesoenteron, sed ne la intestojn; li diris ke temas pri la grava, vivdanĝera vundo. Per la sama vaporŝipo Rasputin estis transportita al Tjumeno kaj enhospitaligita. Dum pridemandado li diris ke ne konas persone Guseva kaj supozas ke ŝin sendis lia malamiko Iliodor. Li kuŝis en aparta ĉambro, kie lin prizorgis du flegistinoj de la Ruĝa Kruco. En la hospitalo li pasigis unu monaton kaj estis vizitata de pluraj altranguloj, inkluzive de tobolska guberniestro Andrej Stankeviĉ, episkopo Varnava kaj aliaj.
Ĥionija Guseva estis juĝita en Tobolsko kaj sendita por psikiatria ekzamenado al Tomsko, kie oni konstatis ŝin freneza. Laŭ ordono de ministro pri justico Aleksandr Kerenskij la Guseva estis liberigita el la Tomska prizono kaj transdonita al sia fratino Pelagija Zavertina por plua kuracado.
Murdo
Tiuj ĉi ideoj poste fariĝos fakto fine de la jaro 1916 – nokte el la 29-a je la 30-a de decembro de la sama jaro proponos unue princo Felikso Jusupov, edzo de bofilino de la caro, al „la freneza monaĥo“ Rasputin en sia palaco venenigitan vinon kaj zakuskojn – sed la veneno ne efikas kaj Jusupov do ekpafos je Rasputin: Rasputin malgraŭe trafita fuĝos en la kortegon de la palaco, kie poste Jusupov kun siaj kunuloj pafas lin – sed Rasputin denove supervivos.
Li supervivos eĉ poste, kiam la komplotuloj klopodas finbati lin per kolboj de siaj armiloj – li mortas nur tiam, kiam ili kunligos lin kaj duonmorta ĵetos lin sub glacion de frostiĝinta rivero Nevo.
Interesaĵoj
Esoterismo. Sur la monto Athos Rasputin ricevis mision protekti la caran familion, kies konfesprenanto kaj sanigisto iĝis poste. Al la familio diris: "La haro ne falos de viaj kapoj ĝis la tempo kiam estos kun vi miaj portretoj kaj parto de mia vesto. Memoru!". Transdonis al ili sian disŝiritan al 7 pecoj silkan nigran bluzon de mistikulo. Duone de 1916, post atenco al lia vivo, fare de duonfreneza virino, sendita de monaĥo Heliodor, kiu kelkfoje vundis lian ventron, fotisto de la familio faris 7 grandajn portretajn fotojn.
Pli frue Rasputin - intence malfamigata - antaŭdiris al la caro, ke post lia morto atendos lin nigraj tagoj. Kiam komisaro Jurovskij forprenis de la familio la aĵojn ili estis murditaj.
Gramme
Gramme estas 30 kilometraojn longa flanka rivero de Unstrut en Turingio.
Ĝi posedas du fontorojojn, Weimarbach (fonto ĉe la sudokcidenta rando de Ulla kaj Nörbach (fonto en Nohra). Ambaŭ torentoj konfluas en Hopfgarten kaj iĝis la rivero Gramme.
Priskribo survoje
La rivero Gramme forlasas la vilaĝon nordokcidenten, kunprenante la de maldekstre alfluantan rojon Utzberger Bach. Malsupre de la akvomuelejo de Hopfgarten unuiĝas de dekstre la torento Kratzbach. La rivero servas por irigacii la plugeblajn kampojn de Hopfgarten kaj Niederzimmern; pro tio oni konstruis dum la 1970-aj jaroj la barajĵlagon Talsperre Hopfgarten.
Poste Gramme trafluas la vilaĝojn de Verwaltungsgemeinschaft Gramme-Aue en la Distrikto Sömmerda. Serpentumas kaj sinuas Gramme en la Turingia Baseno tra ebenaĵoj, voje de Großrudestedt, kie ĝin krucas la trakoj de la fervoja linio de inter Erfurto kaj Sangerhausen, ĝis Werningshausen. Oriente de Wundersleben (situanta okcidente de Sömmerda) ĝi enfluas de dekstre la riveron Unstrut.
Pro la mezepoka riverreguligo en la Regiono Unstrut la rivero estis provizita per kanaloj por movigi muelejojn - sed ankaŭ por gajni novan terenon. Antaŭ la reguligo de Unstrut la enfluo de Gramme estis sude de Wundersleben: tie ekzistas ĝis nun la eksa akvomuelejo kiel konstrukomplekso, iam movite de la akvopovo de Gramme.
Flankaj riveroj
Flanka rivero konfluanta en Großmölsen estas Linderbach.
Jod (hebrea alfabeto)
La nombra valoro de jod estas 10. La nombrojn 15 kaj 16 oni kalkulas, kontraste kun la aliaj nombroj inter 11 kaj 19, kiel 9+x, uzante la literon Tet, ĉar alimaniere ekestus parto de la tetragramo.
Miriam Hufenbach
Miriam HUFENBACH (naskita en 1991) estas germana esperantistino.
Ŝi eklernis Esperanton en 2007. De 2009 ŝi redaktas kune, la gazeton de Germana Esperanto-Junularo (GEJ), kiu nun aperas kadre de Esperanto aktuell. De decembro 2011 ŝi estas estrarano de GEJ.
Rieux
Krome la nomo povas esti nur parto de geografia nomo. La familia nomo de la nederlanda dirigento André Rieu (familie de franclingva hugenota origino) ne rilatas.
Kopčany
Kopčany (germane Koptschan hungare Kopcsány [kopĉAnj]) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Skalica.
Rieux (Morbihan)
Rieux (jen france, bretone Reoz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Kopčany
Situo
Kopčany situas apud Holíč laŭ Morava, kiu estas ankaŭ la ĉeĥa landlimo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Holíč-Bratislavo. Skalica troviĝas je 10, Bratislavo je 80 km.
Historio
La plej frue antaŭ Kristo 2 mil jaroj jam vivis tie homoj. Dum dominado de Grandmoravia Regno estis tie 2 vilaĝoj. La unua skriba mencio okazis pri la kampoj antaŭ, ol 1200, pri la vilaĝo en 1392. En la 15-a jarcento la loko estis doganprena stacio. En 1828 oni komputis tie 1913 homojn en 274 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado loĝis en Kopcsány 2167 homoj, (2032 slovakoj, 63 germanoj, 35 hungaroj, 37 aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Skalica, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kopčany 2536 homoj, (2440 slovakoj, 61 ĉeĥoj, 21 ciganoj kaj aliaj).
Elbow (rivero)
La Rivero Elbow estas rivero en la suda Alberto (Kanado). Ĝi fluas de la Lago Elbow en la Sovaĝejo Elbow-Sheep de la regiono Kananaskis en la Rok-Montaro al la urbo Kalgario, kie ĝi kuniĝas kun la Rivero Bow. La Rivero Elbow estas populara inter kanuistoj, flosistoj, tendumistoj, kaj migristoj, kaj ĝi fluas tra kelkaj parkoj, inter ili Parko Allen Bill Pond, Parko Forgetmenot Pond, kaj Parko Akvofaloj Elbow.
3-Metilbenzoata acido
3-Metilbenzoata acido aŭ 3-metil-fenilmetanata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el oksidigo de la 3-metilbenzila alkoholo kaj hidrolizo de la 3-metilbenzoila klorido. 3-Metilbenzoata acido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 3-Metilbenzoata acido prezentas acidan grupon ligitan al 3-metilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 8 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Elbow (rivero)
La Rivero sekve fluas tra la apud-montaj montetoj ankoraŭ kiel rivereto kaj enfluas la urbeton Bragg Creek. Post Bragg Creek ĝi fluas sub Ŝoseon 22, kvankam dum la inundo de junio 2005 ĝi fluis sur la ŝoseo, kaj sekve fluas tra la urbeto Elbow Springs tuj okcidente de Kalgario.
Antaŭ ol ĝi atingas la Kalgarian urbolimon, la Rivero Elbow fluas tra la rezervejo de la Nacio Tsuu T'ina. Ĉe la Ebenejo Weaselhead, tuj ene de la urbolimo, la Rivero Elbow enfluas Akvorezervujon Glenmore, kiu estas la ĉefa fonto de trinkakvo por Kalgario. De tie ĝi fluas sude de la urbocentro, preter la Stampedejo, kaj finfine ĝi kuniĝas kun la Rivero Bow proksime al la loko kie siatempe la Rajda Polico de la Nord-Okcidento konstruis Fortikaĵon Calgary.
Andor Rott
Andor Rott, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rott Andor estis hungara-belga kemiisto, inventisto.
Andor Rott naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Antverpeno (urbo).
Kolao (planto)
Kolao (Cola) estas genro de plantoj el familio Malvacoj.
Originale oni apartenigis ĝin al familio Sterkulioidoj (Sterculioideae), sed laŭ sistemo APG II Sterkulioidoj estas konsiderata subfamilio de Malvacoj.
Dóra Bodonyi
[bodonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bodonyi Dóra estis hungara kajakisto, olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono.
Kolao (planto)
Priskribo
La genro enhavas ĉirkaŭ 125 speciojn en tropika Afriko. Kelkaj specioj, plej precipe Kolao brila (Cola nitida) kaj Kolao akrigita (Cola acuminata) estas kultivataj plantoj en Okcidenta Afriko.
Specioj
Entute oni agnoskas ĉirkaŭ 125 specioj de genro Kolao. Kelkaj el ili estas:
Dóra Bodonyi
Biografio
inter 2001–2007 estis kajakisto en en sia naskiĝurbo sur Körös, poste en Békésszentandrás, ekde 2012 en Szolnok. La unuaj venkoj en internaciaj konkursoj komenciĝis en 2015. Ŝi estis hungara ĉampiono 3-foje kvarope en 2017. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 kun ora medalo kvarope en distanco 500 m, krome en mondĉampionumoj ŝi estis la unua kvarfoje inter 2017-2019 plejparte individue. Ŝi edziniĝis en 2020, post 2 jaroj ŝi naskis kaj denove komencis sportadi. Ŝia trejnisto estis samtempe ŝia edzo.
Kolao (planto)
Uzo
Semoj de kolao (ĉ. 3 cm je diametro), tiel nomataj kolanuksoj estas konataj pro enhavo de kafeino (ĝis 2.5%) kaj teobromino (ĉ. 0.05%). Pro tio ili estas uzataj en farmacio kaj en produktado de freŝigaj trinkaĵoj (Coca-Cola, Pepsi-Cola ktp.).
Nicolae Bălcescu
Nicolae BĂLCESCU (naskita la  en Bukareŝto, mortinta la  en Palermo (Sicilio)) estis rumana historiisto, ĵurnalisto kaj revoluciulo. Li estas konsiderata la animo de la Valaĥia Revolucio de 1848.
Li prenis sian familian nomon ne, kiel tiutempe kutime, de sia patro (kiu nomiĝis Petrescu), sed de la patrino, kiu devenis el Bălceşti en la distrikto Vâlcea. Kiel gimnaziano ĉe la kolegio "S-ta Sava" en Bukareŝto, ek de 1832, li entuziasmiĝis pri historio. En 1832 li soldatiĝis en la Valaĥia Armeo. En 1840 li partoprenis en la konspiro de Mitică Filipescu kontraŭ la princo Alexandru Ghica; la konspiro fiaskis, kaj Bălcescu estis malliberigita en la monaĥejo Mărgineni por du jaroj.
Post sia liberiĝo li fondis la sekretan asocion Frăţia (frataro), kun karaktero framasonisma, kiu komplotis kontraŭ la princo Gheorghe Bibescu. Li vojaĝis al Francio kaj Italio, kie li studis historion. Ek de 1844 li estis redaktisto de la revuo Magazin istoric pentru Dacia (historia revuo por Dakio), kune kun August Treboniu. Same en 1844 aperis lia eseo Puterea armată şi arta militară de la întemeierea Prinţipatului Valahiei şi până acum (la batala forto kaj la milita arto ekde la kreo de la Valaĥia Princlando ĝis nun), en kiu li pledis por forta armeo kiel bazo de mem-regado.
En Francio li implikiĝis en la revolucio de februaro 1848; inspirite de tiu revolucio li revenis al Bukareŝto por partopreni en la revolucio de la 11-a de junio. Dum du tagoj li estis ministro kaj ŝtata sekretario de la provizora registaro revolucia. Kiel liberalulo li deziris proprietuligon de la kamparanoj kaj universalajn balotojn.
La osmanidaj aŭtoritatoj finis la revolucion kaj je la arestis Bălcescu. Li eskapis al Transilvanio, sed la habsburgaj aŭtoritatoj forpelis lin. En 1849 li en Bukareŝto provis trakti kun hungaraj revoluciuloj pri traktato rumania-hungaria.
La ceteron de sia vivo Bălcescu pasigis en ekzilo, precipe en Parizo kaj Sicilio. Li verkis sian plej gravan verkon Românii supt Mihai-Voievod Viteazul (rumanoj sub vojevodo Mikaelo la Brava). Li kunlaboris al la revuo La Tribune des Peuples (la tribuno de la popoloj), interalie kun Adam Mickiewicz. Franclingve li verkis Question économique des Principautés Danubiennes (ekonomika demando de la danubaj princlandoj).
Malsaniĝinta je tuberkulozo li mortis en 1852 en Palermo.
Károly Nendtvich
Károly Nendtvich [kAroj nendviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nendtvich Károly (ofte Nendtvich Károly Miksa) [mikŝa] estis hungara kuracisto, kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1858). Lia nobela antaŭnomo estis cserkúti.
Károly Nendtvich naskiĝis la  1811 en Pécs. Li mortis la 1892 en Budapeŝto.
Biografio
Károly Nendtvich frekventis universitaton en Pest (urbo), kie li ricevis kuracistan diplomon en 1836. Baldaŭe li iĝis akuŝisto kaj ankaŭ okulkuracisto, dume li ankaŭ instruis kemion kaj botanikon en la universitato ĝis 1840. Li entuziasme strebis por la hungarlingva kemia faklingvo. Li vojaĝis en Germanio, Francio, Belgio, Anglio, Ameriko. En 1847 li ekinstruis kemion en faklernejo en Buda, tiu lernejo post jardeko iĝis universitato. En 1848 li revenis instrui al Pest, kie la unua li estis kemia hungarlingva preleganto. Tial post la revolucio li estis forigita, tamen en 1873 li estis jam rektoro. Li pensiuliĝis en 1882 kaj li ricevis nobelecon. Inter 1884-1887 li estis elektita deputito parlamenta. Baldaŭe li vojaĝis al Afriko. Li ricevis premion unuafoje.
Elizeo Roslino
Helisäus Röslin, Helisaeus Roeslin (1545-1616) estis germana matematikisto, astronomo, geografo, privata kuracisto de palatinata grafo Georgo Johano la 1-a de Pfalz-Veldenz (1543-1592) kaj grafo Johano Rejnhardo la 1-a de Hanau-Lichtenberg (1569-1625). Li adoptis la geoheliocentran sistemon de la universo. Li studis unue en Stutgarto kaj post en la Universitato de Tubingeno.
Li estas unu el la kvin observantoj kiuj konkludis ke la Granda Kometo de 1577 estis transluna. Roslino konatiĝis kun Johano Keplero (1571-1630) en siaj studentaj jaroj kaj fariĝis unu el liaj korespodantoj. Kvankam li respektis Kepleron kiel matematikiston li neglektis kelkajn kosmologiajn principojn, same kiel la Teorion de Koperniko pri Suncentrismo.
Meksikaj menoanoj
Meksikaj menoanoj estas tiuj familioj, kiuj alvenintaj el Rusujo al al Manitobo, Kanado, en la 20-aj jaroj de la dudeka jarcento, ekelmigris denove, ĉifoje de Kanado al Cuauhtemoc, Meksiko. La kaŭzo de tiel rapida reelmigrado estis, ke la registaro en Manitobo, celinte anstataŭigi la francan lingvon per la angla, deklaris kontraŭleĝa ĉiun instruadon lernejan per lingvo neangla. Kolerigis tiu nova leĝo ne nur franc-parolantojn, sed ankaŭ la rusajn menoanojn, kiuj instruis siajn infanojn en germanaj lernejoj.
En Meksiko, la menonanoj sukcesis gardi sian germanan dialekton, la platdiĉan.
ISO 3166-2:SL
ISO 3166-2:SL estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Sieraleonon. Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas SL, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Sieraleono. La dua parto estas litero aŭ du literoj.
Guadalupe
Guadalupe estas la nomo de pluraj lokoj; la nomo havas sian originon en la hispana vilaĝo, kie troviĝas fama monaĥejo. Nun estas pli konata la samnoma loko en Meksiko, rande de la nacia ĉefurbo Meksikurbo, kie alia sanktejo troviĝas. La formo Guadeloupe estas uzata en la franca, kaj uziĝas baze por la tiunoma insulo en la Kariba Maro. Por la hispanlingva nomo eblas uzi la esperantigon Gvadalupo aŭ Guadalupo; por la insulo, la kutima versio estas Gvadelupo.
Sophia Berlin
Sophia BERLIN (naskita la ) estas germana esperantistino kaj studentino.
26475 Krisztisugar
26475 Krisztisugar estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Krisztina Sugár, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri elektra kaj mekanika inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Duagrada Lernejo  Szent Margit de Budapeŝto (Hungario).
Kritiko de Mohamedo
Kritiko de Mohamedo ekzistis ekde la 7-a jarcento, kiam Mohamedo estis mallaŭdita de lia neislamaj arabaj samtempuloj pro la fakto, ke li predikis monoteismon, pro liaj geedziĝoj kaj militistaj ekspedicioj. Dum la Mezepoko li estis ofte fifamigita en Eŭropo kaj pro aliaj neislamaj polemikoj. En la moderna epoko, kritiko ankaŭ pritraktas lian sincerecon per kiu li pretendis esti profeto kaj la leĝoj kiujn li establigis kiaj tiuj pri sklaveco.
Kritiko de Islamo
Kritiko de Islamo ekzistis ekde kiam Islamo formis siajn unuajn ideajn stadiojn. Frue skribita kritiko venis de Kristanoj, antaŭ la 9-a jarcento, el kiuj multaj vidis Islamon kiel radikalan Kristanan herezon.
Alto Rio Doce
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Viçosa. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Kritiko de Islamo
Poste en diversaj lokoj aperis kritiko de la Islama mondo, kaj ankaŭ de judaj verkistoj kaj de ekleziaj kristanoj. Objektoj de kritiko inkluzivas la moralecon de la vivo de Mohamedo, la profeto de Islamo, kaj en lia publika kaj en persona vivo. Aferoj rilate al la aŭtentikeco kaj moraleco de la Korano, la Islama sankta libro, ankaŭ estas diskutitaj de kritikantoj.
Aliaj modernaj kritikoj koncentriĝas pri la demando pri homaj rajtoj en modernaj islamaj landoj, kaj la traktado al virinoj en islamaj juro kaj praktiko. Iuj kritikantoj de multkultureco sugestas ke Islamo havas negativan influon sur la kapablo de islamaj enmigrintoj por adaptiĝi en okcidentajn landojn.
Leena Peisa
Leena Maria "Awa" Peisa (n. 16-a de marto 1979 en Vantaa, Finland) estas finna klavarinstrumentistino en finna pezroka muzikgrupo Lordi, gajnintoj de la 2006-a eldono de Eurovision. Peisa estas ano de aliaj grupoj, kiel Punaiset Messiaat kaj Dolchamar, ambaŭ de Porvoo.
Dum la prezentadoj de Lordi ŝi aperas kiel "vampira grafino" Awa. Laŭdire tiu nomo devenas de la angla vorto aware ("konscia", "atenta").
Pri ŝia rilato al Esperanto skribis Libera Folio :
Vilao Festge (Erfurt)
La Vilao Festge (Festge-Villa) estas monumentprotektita vilao en Erfurto, Cyriakstraße nr 39. Ĝi elstaras inter la multnombraj aliaj fortimpresaj konstruaĵoj en la sudokcidento de la turingia ĉefurbo. En la vilao troviĝas hodiaŭ i.a. la Galerio Panse kaj dezajnagentejo.
Priskribo
La tuto pli memorigas onin pri kastelo ol pri loĝejo, posedo de la entrepreno kaj kortega fotisto Karl Festge. La impona konstruaĵa korpo troviĝas en vasta en la direkto de la strato dekliveta parko malsupre de la Citadelo Cyriaksburg. Ornamis ĝin riĉaj arkitektureroj, ŝtuparoj, balkonoj, garnaĵoj kaj kupolsimila turo. Unuj trovas la historisman vilaon el la 1899-a jaro impresa kaj reprezenta, aliaj troimpresema kaj snoba kaj pavanta. Ĉiuokaze ĝi dokumentas kiel elstara arkitektura monumento la meminterpretadon de la burĝaj superaj klasoj en la tempo de imperiestro Vilhelmo la 2-a. Oni riĉiĝis kaj intencis montri la bonstaron klare.
Antaŭkondiĉo por tio estis la ekonomia ekfloro de Germanio post la fondo de la Regno en 1871. Tio forigis nur du jarojn poste ĉian remparan karakteron de Erfurto kiu troviĝis tuj meze de la lando. Rapidege la urbo grandiĝis en ĉiuj direktoj kaj inter 1871-1906 la enloĝantaro kreskis de 45.000 al 100.000! Memkompreneble tiu etendiĝo iĝis diversmaniere laŭ urbokvartaloj. Norde kaj oriente estiĝis kvartaloj por logdomoj de pli malriĉaj personoj kiel ankaŭ por uzinaj ejoj. La pejzaĝe pli alloga sudokcidento rezervitis al la riĉuloj loĝantaj ne malofte en vilaoj. Cetere ĝis hodiaŭ tiu urbostrukturo (tipa ankaŭ por aliaj grandurboj el la Periodo de spekulanto-kompanioj) grandparte restis tia.
Nobla medio
La Cyriak-strato apartenis al la plej karaj adresoj en la sudokcidenta urbero, kun la Festge-vilao kiel kvazaŭa admiralŝipo. Festge fakte estis je la pinto de la riĉa burĝaro. Li ne nur furoris kiel fotisto sed akiris grandan havaĵon ankaŭ kiel entreprenisto (i.a. brikfabrikado) kaj terenmakleristo.
Domadice
Domadice, hungare Dalmad estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice. Ne miskomprenu kun vilaĝo Demandice en la sama distrikto!
Situo
La vilaĝo situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Levice troviĝas 15 km-ojn for.
Vilao Festge (Erfurt)
Literaturo
Hans Hoffmeister (eld), Ruth Menzel: Villen in Erfurt, vol. 1-4, eldonejo Rhino, 1996 sekv.
Domadice
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la frua bronzepoko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1138 en formo "villa Dalmadi". En 1910 loĝis tie 501 da homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Bát, poste al Ĉeĥoslovakio, fine al Slovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo situis laŭ la nova landolimo en la slovaka flanko. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 266 da homoj, (251 slovakoj).
16252 Franfrost
16252 Franfrost estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Fran Frost, kiu mentoris en 2002 unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Fran Frost instruas ĉe la Baton Rouge Senior High School de Baton Rouge (Luiziano, Usono).
Michalová
Situo
Michalová situas en valo de rojo sub montoj 1149 kaj 1228 m altaj, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Tisovec-Brezno. La lasta urbo troviĝas 12 km.