cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hronská Dúbrava
Historio
La unua mencio devenis el 1382 en formo "Dubroua" kaj en 1464 en formo "Bessenew". En 1828 vivis tie en 50 domoj 316 homoj. En 1872 la fervojo atingis la vilaĝon. Iom poste reloj konstruiĝis al diversaj direktoj. En 1910 loĝis en Felsőbesenyő 453 homoj, (324 slovakoj, 102 hungaroj, 10 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Hronská Dúbrava 387 homoj (363 slovakoj, 13 ciganoj kaj aliaj).
9308 Randyrose
9308 Randyrose estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Loanhead
Loanhead estas urbeto en Midlothian, en sud-orienta Skotlando, Britio. Ĝi havas loĝantaron de 6,900, kaj fonditas danke al produktado de karbo kaj papero. Ĝi estas fama pro sia "Gala Day".
11788 Nauĉno
11788 Nauĉno estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Hemberg
Hemberg estas urba komunumo en la elektodistrikto Togenburgo, Kantono Sankt-Galo, Svislando. Ĝi havis 956 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Al la komunumo Hemberg apartenas ankaŭ la setlejoj Bächli kaj Halden.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Hemberg limas en nordo al Neckertal, en nordoriento al Schönengrund (AR), en sudoriento al Urnäsch (AR), en sudo al Nesslau-Krummenau, en sudokcidento al Ebnat-Kappel, kaj en okcidento al Wattwil.
Geografio
La centro de la vilaĝo situas sur monteto en Togenburgo sude de la tri iamaj komunumoj Brunnadern, St. Peterzell kaj Mogelsberg, kiuj unuiĝis je la 1-a de januaro 2009 al la nova komunumo Neckertal. Tra teritorio de vilaĝo fluas la rivero Necker. De la vilaĝcentro oni havas belan vidon kaj tra la valo de la rivero Turo kaj tra la valo de la rivero Necker.
Trafiko
Hemberg situas sur montokresto tute flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas per poŝtaŭtobuso de St. Peterzell kaj de Wattwil.
Historio
En la jaro 878 Hemberg estis la unuan fojon dokumente menciita sub la nomo Hemmenberch en kunteksto de donacoj al la Monaĥejo Sankt-Galo. Posedantoj de la vilaĝo ŝanĝiĝis plurfoje, de la Monaĥejo Sankt-Galo ĝi pasis al la ''Libersinjoroj de Hewen, poste al la Monaĥejo Magdenau, tiam al la Abatejo Sankt-Johano, kaj poste al la Grafoj de Togenburgo por tiam referiĝi posedaĵo de la Princabatejo Sankt-Galo. En la 19-a jarcento la vilaĝo vivis bone de agrikulturo, bovbredado kaj hejmlaboro. Sed kun la industriiĝo la homoj formigris al la valo, tiel ke Hemberg nuntempe havas proksimume la duonon de la loĝantaro kompare kun la jaro 1850.
Geschendorf
Geschendorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Segeberg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Trave-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj, kies administra centro estas la urbo Bad Segeberg, kiu tamen mem ne apartenas al la komunmara teritorio.
Oceana acidiĝo
Oceana acidiĝo estas la nomo donita al la daŭranta malkresko en la pH de la oceanoj de la tuta Tero, kaŭzita de la asimilado de antropogena karbondioksido (CO2) de la atmosfero. Proksimume 30-40% de la karbondioksido liberigita fare de homoj en la atmosferon dissolviĝas en la oceanojn, riverojn kaj lagojn. Por konservi kemian ekvilibron, kelko el ĝi reagas kun akvo por formi karbonatan acidon. Kelkaj el tiuj superkarbonatacidaj molekuloj reagas kun akvaj molekuloj por doni bikarbonatan jonon kaj hidronian jonon, tiel pliigante la "acidecon de la oceano" (H + jonokoncentriĝo). Inter 1751 kaj 1994 la pH de la oceana surfaco estas taksita kiel malpliiĝinta je ĉirkaŭ 8,25 ĝis 8,14, reprezentante pliiĝon de preskaŭ 30% en H + jonokoncentriĝo en la oceanoj de la mondo.
Tiu kreskanta acideco supozeble havas gamon da rektaj nedezirindaj sekvoj kiel ekzemple deprimado de metabolaj indicoj en gigantaj kalmaroj kaj deprimado de la imunreagoj de bluaj mituloj.
Estas aliaj kemiaj reakcioj kiel rezulto en fakta reta malkresko en la kvanto de karbonato jonoj havebla. En la oceanoj, tio igas ĝin pli malfacila por maraj kalcinantaj organismoj, kiel ekzemple koralo kaj iom da planktono, por formiĝi biogena kalcikarbonato, kaj ekzisto de tiaj strukturoj iĝas minacataj per dissolvo. Tiel, daŭranta acidiĝo de la oceanoj ankaŭ metas minacon al la manĝoĉenoj ligitaj kun la oceanoj.
Oceana acidiĝo, kiu kiel tutmonda klimata ŝanĝo estas kauziita de pliiĝantaj niveloj de karbondioksido, estis rigardita de priklimataj sciencistoj kiel la "same malbona ĝemelo" de tutmonda klimata ŝanĝo.
(18746) 1999 FT20
(18746) 1999 FT20 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Bence Dombvári
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dombvári Bence estas hungara kajakisto.
Unuiĝo Togolanda por Esperanto
La Unuiĝo Togolanda por Esperanto (UTE; france Union Togolaise pour l'Espéranto) estas la landa Esperanto-asocio en la okcidentafrika ŝtato Togolando. Ĝi estis fondita en 1987, kaj aliĝis al Universala Esperanto-Asocio en 1995. La asocio havas sian sidejon en la ŝtata ĉefurbo Lomeo. Prezidanto de la asocio laŭ la stato de aprilo 2010 estas Ayaovi Agbehou, instruisto en unuagrada lernejo en Lomeo.
Bence Dombvári
naskiĝis la en Gyula.
Unuiĝo Togolanda por Esperanto
Suborganizaĵo de la Unuiĝo Togolanda por Esperanto estas la Junulara Organizo de Togolandaj Esperantistoj, la landa asocio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo en Togolando. Ĝi estis fondita en 1994, aliĝis al TEJO en 2000, kaj laŭ la stato de aprilo 2000 havas la prezidanton Kodjo Moïse Sedjro.
Anthony Albanese
Anthony Norman ALBANESE (naskiĝis la 2-an de marto 1963) estas aŭstralia politikisto kiu estas la 31-a kaj nuna ĉefministro de Aŭstralio. Li estas la partiestro de la Aŭstralia Laborista Partio ekde la 30-a de majo 2019 kaj parlamentano por Grayndler ekde 1996. Albanese estis la 15-a vicĉefministro de Aŭstralio dum la dua registaro de Rudd en 2013 kaj kabineta ministro en la registaroj de Rudd kaj Gillard de 2007 ĝis 2013.
En la aŭstralia voĉdonado de 2022, Albanese gvidis sian partion al klara venko kontraŭ la koalicio de la Liberala partio de Scott Morrison kaj la Nacia partio de Barnaby Joyce. Li iĝis la unua aŭstralia ĉefministro havanta ne-anglakeltan familian nomon.
Albanese estas de italiana kaj irlanda origino. Li estas nereligia. Li geedzis kun Carmel Tebbutt (kiu estis vicpremiero de Novsudkimrio 2008-2011) en 2000 kaj ili havis unu infanon. Ili eksgeedzis en 2019.
Hlinné
Hlinné (hungare Agyagospatak [adjagoŝpatak]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hlinné situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Hanušovce nad Topľou-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 11 km.
Reviviĝo
--> Ne konfuzu kun lingva revigligo.
Hlinné
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1333 en mallonga hungara formo "Agyagos" (=argila. En la 15-a jarcento la husanoj suferigis la vilaĝanojn. En 1600 oni komputis tie 21 servutulajn domojn, luteranan preĝejon kaj paroĥon. En 1663 pro pesto multaj mortis. En 1715 11 familioj pagis imposton. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En 1828 593 vilaĝanoj loĝis en 77 domoj. En 1831 la loĝantoj ribelis pro ĥolero. Post unu jaro inundo okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Agyagospatak 495 homoj (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hlinné 1548 homoj, (1204 slovakoj, 333 ciganoj).
Reviviĝo
Resurekto aŭ mirakla reviviĝo estas, laŭ multaj religioj, la postmorta reveno de l' animo aŭ spirito al enkorpa vivo en la sama korpo kie iu vivis. La resurekto de Jesuo laŭ Kristanismo estas klasika ekzemplo de tiu fenomeno.
Pluraj religioj kredas ke ĝenerala reviviĝo okazos je la fino de la mondo, tuj antaŭ la Lasta juĝo. Ĉe la abrahamaj religioj tiu koncepto evoluis el la biblia ideo, ke Dio tiel egaligos la maljustaĵojn, kiuj ekzistas inter la homoj.
Genki Egawa
Genki Egawa (江川 慶城, n. ) estas japana futbalisto.
Murutinga do Sul
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Araçatuba kaj en la mikroregiono Andradina. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Jan Bártů
Jan Bártů (naskiĝis en ) do nun -jara - estas ĉeĥa eksa sportisto, kiu en la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj internacie konkuris nome de Ĉeĥoslovakio. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1976 en Montrealo akiris trian rangon, do bronzan medalon en tiu olimpika kombinaĵo, kaj krome akiris arĝentan medalon en la teama konkurso, kun du kolegaj teamanoj.
Lingvo kaj Logiko
Lingvo kaj Logiko, eldonita en 1977 de Eldonejo Kardo en Glasgovo, Skotujo, estas eseo de Albert Goodheir skribita verŝajne kontraŭ la opinioj de la Analiza Skolo kiu substrekas la neceson de logiko en Esperanto. La libreto estas reeldonita en la jaro 1989.
Stacio Hongōdai
Stacio Hongōdai (japane: 本郷台駅 [Hongoodaj-eki], angle: Hongōdai Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sakae, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Negishi.
Domokos Makkai
MAKKAI Domokos estis hungara historiisto naskita en Galambod la 17-an de oktobro 1839 kaj mortinta en Nagyenyed la 16-an de aŭgusto 1896. Li estis la patro de verkisto Sándor Makkai, avo de historiisto László Makkai.
Biografio
Li studis en Nagyenyed kaj en la universitato Utrecht. Ekde 1869 li estis instruisto de Bethlen-kolegio en Nagyenyed.
William Herbert Rollins
William Herbert ROLLINS estas iom forgesita usona sciencisto kaj dentisto. Li estis pioniro en radiprotektado. Multaj el liaj inventoj kaj esploradoj en medicina radiografio kaj fotografio estis rangigita laŭ gravo apud tiuj de Thomas A. Edison, Elihu Thomson, kaj William J. Morton.
Spite la dekomencajn malzorgojn pri radioaktiveco, estis kelkaj fruaj sistemaj kontraŭdanĝeraj esploroj, kaj tiom frue kiom ĝis en 1902 William Herbert Rollins verkis preskaŭ despere ke liaj avertoj pri la danĝeroj de la senzorga uzado de Ikso-radioj ne estis atentitaj, ĉu pere de industrio aŭ fare de siaj kolegoj. Tiame, Rollins estis pruvinta, ke la Ikso-radioj povas mortigi eksperimentajn animalojn, povas okazigi, ke graveda numido abortu, kaj ke tio povas mortigi abortaĵon. Li ankaŭ rimarkis, ke "animaloj varias en la ricevo de ekstera agado de Ikso-radioj" kaj avertis, ke tiuj diferencoj estis konsiderataj kiam pacientoj estis traktitaj pere de rimedoj de Ikso-radioj.
Bartošova Lehôtka
Bartošova Lehôtka, (Bartos ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Žiar nad Hronom.
Situo
Bartošova Lehôtka situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo Kremnica-Ladomerská Vieska, laŭ fervojo Zvolen-Kremnica. La lasta urbo troviĝas 6 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1396. En 1828 vivis tie en 50 domoj 316 homoj. En 1910 loĝis en Bartos 473 homoj, (403 slovakoj, 39 hungaroj, 15 germanoj kaj aliaj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Garamszentkereszt, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. Kolĥozo formiĝis en 1962. En 2001 loĝis en Bartošova Lehôtka 421 homoj (ĉiuj slovakoj).
Franca ortografio
La franca ortografio ampleksas la literumon kaj interpunkcion de la franca lingvo. Ĝi baziĝas sur kombinaĵo de fonemaj kaj historiaj principoj. La literumo de la vortoj baziĝis plejparte sur la prononco de la malnovfranca lingvo de ĉ. 1100–1200 kaj restis pli malpli la sama malgraŭ grandegaj ŝanĝoj pri la prononco de la lingvo dum la postaj jarcentoj. La rezulto estas komplika interrilato inter la literumo kaj la sono, precipe de la vokaloj, amaso da silentaj leteroj kaj granda nombro de samsonvortoj (ekz: saint/sein/sain/seing/ceins/ceint (ĉiuj prononcatas <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[sɛ̃] ), sang/sans/cent (ĉiuj prononcatas [sɑ̃])). Postaj provoj reliterumi kelkajn vortojn laŭ iliaj latinaj deveno j eĉ pliigis la nombron da silentaj leteroj (ekz. temps anstataŭ la pli malnova tens kaj vingt anstataŭ la pli malnova vint). Tamen, regas la francan ortografion reguloj kiuj ebligas certagradan precizecon kiam oni elparolas francajn vortojn el iliaj literumoj. La malo, produkti skriban literumon el la prononco, estas multe pli ambigua.
Alfabeto
La franca alfabeto estas bazita sur la 26 leteroj de la latina alfabeto, majuskloj kaj minuskloj, plus kvin diakritoj kaj du ortografiaj ligaturoj.
!Litero !Nomo !Nomo (IFA) !Diakritoj kaj ligaturoj
La literoj ⟨w⟩ kaj ⟨k⟩ estas malofte uzataj krom en pruntovortoj kaj regionaj vortoj. La fonemo sono estas kutime skribata ⟨ou⟩; la sono  estas kutime skribita ⟨c⟩, sed ⟨qu⟩ antaŭ ⟨e, i, y⟩, kaj foje ⟨que⟩ ĉe la vortofino. Tamen, ⟨k⟩ oftas en la metra prefikso kilo- (originale el la greka χίλια khilia "mil"): kilogramme, kilomètre, kilowatt, kilohertz, ktp.
Diakritoj
La kutimaj diakritaj signoj estas la dekstra korno (⟨´⟩, accent aigu), la maldekstra korno (⟨`⟩, accent grave), la ĉapelo (⟨ˆ⟩, accent circonflexe), la tremao (⟨¨⟩, tréma) kaj la subhoko (⟨¸⟩, cédille). Diakritaj signoj havas neniun efikon sur la ĉefa alfabeta ordigo.
La tildo ( ˜ ) super n estas foje uzata en la franca por hispandevenaj vortoj kaj nomoj kiuj iĝis parto de la lingvo (ekz., cañon, El Niño). Kiel la aliaj diakritoj, la tildo havas nenian efikon sur la ĉefa alfabeta ordo.
Ligaturoj
La du ligaturoj œ kaj æ havas ortografian valoron. Por la alfabeta ordo, ĉi tiuj ligaturoj estas traktataj kiel la sinsekvoj oe kaj ae.
Œ
(o, e dans l'o aŭ o, e collés/liés) Ĉi tiu ligaturo estas deviga kuntiriĝo de ⟨oe⟩ en iuj vortoj. Kelkaj el ili estas origine francaj vortoj, kun la prononco aŭ, ekz., sœur "fratino" , œuvre "(art)laboro" /œvʁ/. Rimarkinde ĝi kutime aperas en la kombinaĵo œu; œil "okulo" estas escepto. Multaj el tiuj vortoj estis originale skribataj kun la literparo eu; o enligatura foje reprezentas artefaritan provon imiti la latinan literumon: latina bovem > malnovfranca buef/beuf > moderna franco bœuf.
Œ estas ankaŭ uzata en grekdevenaj vortoj, kiel latinigo de la greka diftongo οι, ekz., cœlacanthe "celakanto". En tiuj vortoj oni kutime prononcils la vokalon, tamen lastatempe la prononco disvastiĝas, ekz., œsophage  aŭ , Œdipe  aŭ  ktp. Oni konsideras la prononcon pli ĝusta.
Kiam œ troviĝas post la litero c, la c estas prononcata en kelkaj kazoj (cœur) aŭ  en aliaj (cœlacanthe).
Oni ne uzas la ligaturon œ kiam ambaŭ literoj korespondas al malsamaj sonoj. Ekzemple, kiam ⟨o⟩ estas parto de prefikso (coexister) aŭ kiam ⟨e⟩ estas parto de sufikso (minoen) aŭ en la vorto moelle kaj ties derivaĵoj.
Æ
(a, e dans l'a, aŭ a, e collés/liés) Ĉi tiu ligaturo estas malofta, ĝi troveblas nur en kelkaj latindevenaj kaj grekdevenaj kiel tænia, ex æquo, cæcum, æthuse. Ĝi ĝenerale reprezentas la vokalon, kiel ⟨é⟩.
La sinsekvo ⟨ae⟩ aperas en lingvaj pruntoj kie ambaŭ sonoj aŭdeblas, kiel en maestro kaj paella.
Literduopoj kaj litertriopoj
Francaj literduopoj kaj litertriopoj havas ambaŭ historiajn kaj fonologiajn devenojn. Unuakaze temas pri spuroj de la literumo en la devenlingvo de la vorto (kutime latino aŭ pragreka lingvo) konservitaj en la moderna franca, ekzemple, la uzo de ⟨ph⟩ en vortoj kiel téléphone, ⟨th⟩ en vortoj kiel théorème aŭ ⟨ch⟩ en chaotique. Duakaze, literduopo ŝuldiĝas al arĥaika prononco, kiel ⟨eu⟩, ⟨au⟩, ⟨oi⟩, ⟨ai⟩ kaj ⟨œu⟩ aŭ simple temas pri oportuna maniero ampleksigi la dudek ses-literan alfabeton por kovri ĉiujn necesajn fonemojn, kiel en ⟨ch⟩, ⟨on⟩, ⟨an⟩, ⟨ou⟩, ⟨un⟩ kaj ⟨in⟩. Foje temas pri mikso de la du devenoj aŭ pri pure pragmataj kialoj, kiel ⟨ge⟩ por en il mangeait ('li manĝis'), kie la ⟨e⟩ indikas "molan" ⟨g⟩ heredita de la radiko de la verbo.
Grekdevenaj vortoj
La literumo de grekdevenaj francaj vortoj komplikas pro la kvanto da literduopoj kiuj devas de la latinaj transskriboj. La literduopoj ⟨ph⟩, ⟨th⟩ kaj ⟨ch⟩ normale reprezentas respektive la sonojn, kaj  en la grekaj pruntoj. La ligaturoj ⟨æ⟩ kaj ⟨œ⟩ en la greka pruntoj reprezenti la saman vokalon kiel ⟨é⟩ (/e/). Cetere, multaj vortoj en la internacia scienca vortenhavo estis konstruitaj en la franca el la grekaj radikoj kaj gardis siajn literduopojn (ekz., stratosphère, photographie).
Historio
La Ĵuroj de Strasburgo de 842 estas la plej frua teksto skribita en la frua formo de la franca nomata gaŭlo-latinido.
Latinido
La Gaŭla lingvo de la loĝantoj de Gaŭlujo malaperis iom post iom post la Romia konkero dum latinoj ekanstataŭis ĝin: skriba (klasika) latino kaj parola (vulgara) latino. Klasika latino, instruita en lernejoj, restis la lingvo de religio, de scienco, de juro kaj de literaturo. Vulgara latino, parolata de la Romiaj soldatoj kaj komercistoj, kaj adoptita de la indiĝenoj, evoluis malrapide al malsamaj dialektoj laŭ la regionoj de la lando. Tiuj dialektoj grupigeblas en du branĉoj de la Gaŭ lo-latinida lingvaro, la lingvoj de oïl norde de la Luaro kaj la lingvoj de oc sude.
Malnovfranca lingvo
En la 9a jarcento, la latinidaj dialektoj estis signife for de latino. Ekzemple, por kompreni la Biblion, skribita en latino, piednotoj estis necesaj. La firmigo de la reĝa potenco, ekde la 13a jarcento, la Francien dialekto, uzata tiam en Francilio, disvastiĝis iom post iom kaj evoluis klasikfranclingven.
La lingvoj trovitaj en la manuskriptoj kiuj datas de la 9a jarcento ĝis la 13a jarcento konsistigas tion kio konatas kiel malnovfranca lingvo aŭ ancien français. Ĉi tiuj lingvoj pluevoluis ĝis, inter la 14a jarcento kaj la 16a jarcento, la mezfranca lingvo (moyen français) aperis.
Mezfranca lingvo
Tiam ankaŭ evoluis kelkaj eksplicite etimologiaj literumoj, ekz. temps ("tempo"), vingt ("dudek") kaj poids ("pezo") (rimarkindas ke la etimologiigo foje estis fuŝa aŭ tute malĝusta; vingt venas de la latina viginti, kun la g en malĝusta loko kaj poids venas de la latina pensum, kun neniu d; la literumo poids estas pro malĝusta deveno de latina pondus). La etimologiigemo foje produktis absurdajn (kaj ĝenerale malakceptitajn) literumojn kiel sçapvoir por savoir ("scii"), kiu provis kombini latinan vorton sapere ("saĝi", la ĝusta deveno de savoir) kun scire ("scii").
Moderna franca
En oktobro 1989, Michel Rocard, tiama Ĉefministro de Francujo, starigis la Altan Konsilion pri la Franca Lingvo (Conseil supérieur de la langue française) en Parizo. Li nomumis fakulojn — inter kiuj lingvistoj, reprezentantoj de la Franca akademio kaj vortaristoj — kiuj proponu plurajn normigojn, inter kiuj:
Rapide, la fakuloj eklaboris. Iliaj konkludoj estis submetitaj al la belga kaj la kebekia lingvopolitikaj organizoj samkiel al la Franca Akademio, kiu aprobis ilin unuanime.
La ŝanĝoj estis publikigitaj en la Journal officiel de la République française en decembro 1990. Tiam oni taksis la farotajn ŝanĝojn kiel sugestoj. En 2016, lernolibroj en Francujo ekuzis la novrekomendajn literumojn, kun instrukcio al instruistoj ke ambaŭ la malnovaj kaj novaj literumoj estu konsiderataj kiel ĝustaj.
Interpunkcio
En Francujo, krisigno, demandosigno, punktokomo, dupunkto, elcentosigno, valutaj simboloj, krado kaj citiloj postulas ĉiuj spacon antaŭ kaj post la interpunkcia marko. Ekster Francujo, ĉi tiu regulo estas ofte ignorata. Komputila programaro povas helpi aŭ malhelpi la aplikadon de ĉi tiu regulo, laŭ la nivelo de lokigo, tial ke ĝi malsamas ol plejparto de la aliaj Okcidentaj interpunkcioj.
Křetínka
Křetínka estas rivereto en Ĉeĥio. Ĝi fontas apud vilaĝo Stašov, fluas en ĉefdirekto al sudo kaj ĉe vilaĝo Hamry turniĝas sudorienten. Super urbo Letovice sur rivero Křetínka troviĝas valbaraĵo Letovice kaj post 2 km Křetínka enfluas de dekstre en riveron Svitava.
Křetínka fluas trans vilaĝoj Stašov, Manova Lhota, Svojanov, Předměstí, Dolní Lhota, Bohuňov, Horní Poříčí, Prostřední Poříčí, Dolní Poříčí, Křetín, Lazinov, Vranová kaj urbo Letovice.
Haucourt-en-Cambrésis
Haucourt-en-Cambrésis estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 200 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
Haucourt-en-Cambrésis situas kerne de la natura regiono Cambrésis kaj proksime al ties historia ĉefurbeto, Cambrai. La ĉirkaŭa regiono ĉefe konsistas el malaltaj ebenaĵoj kaj vastaj agroj. Cambrésis situas inter du aliaj, iom pli montetaj regionoj, nome Avesnois oriente kaj Artezo okcidente.
Haucourt-en-Cambrésis etendiĝas sur 3,57 km².
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Michel Cantillon, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Haucourt-en-Cambrésis apartenas al la kantono de Clary, kies ĉefurbo estas Clary. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
6275 Kiryu
6275 Kiryu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo Kirju (桐生市, Kiryū-shi) en gubernio Gunma. Tiu urbo estas fama por sia tekstilaj industrioj kaj sia basbala teamo.
8553 Bradsmith
8553 Bradsmith estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Bradford A. Smith, ĉefan scienciston de la teamo de bildigo de la misioj Voyager al la eksteraj planedoj kaj kunlaborinton al multaj aliaj misioj de la NASA. Li ankaŭ laboris kiel prezidento de la Komisiono 16 de IAU.
László Maksay
MAKSAY László (makŝai) estis hungara arthistoriisto, grafikisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro la 23-a de majo 1914 kaj mortis en Budapeŝto la 11-a de julio 1986.
Biografio
Makasay havigis diplomon de instruisto pri desegno en 1939 en Budapeŝto. Li verkis arthistorian disertacion kun titolo Individuális művészeti kritika (Individua artkritiko). Liaj desegnaĵoj aperis en la 1940-aj jaroj en gazetoj. Li estis ano de belarta studio de pedagogoj de Budapeŝto, li havis plurajn ekspoziciojn. Inter 1945 kaj 1975 li instruis arthistorion kaj grafikon en Belarta kaj Industriarta Fakmezlernejo en Budapeŝto. Li estis ĉefredaktoro de revuo A Rajztanítás (La Desegninstruado).
Kantono Carroll (Arkansaso)
La kantono Carroll - angle Carroll County - estas kantono de Usono en la subŝtato Arkansaso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Adrian Parker
- naskiĝis la en, do nun -jara - estas brita eksa internacie konkuranta sportisto. Li aparte specialiĝis pri moderna pentatlono, kombinaĵo de la kvin sportaj fakoj naĝo, pafado, rajdo, skermo kaj transkuro. Interalie li en la somera Olimpiko 1976 en Montrealo akiris ormedalon en la teama konkurso, kun du kolegaj teamanoj, kaj ricevis la 5-an rangon individue en tiu olimpika kombinaĵo.
Placo de Hradčany
Geografio > Eŭropo > Ĉeĥio >Prago > Hradcany > Placo de Hradčany < Turismo
Placo de Hradčany (Hradčanské náměstí) estas la centro de la samnoma kvartalo, ĉirkaŭita de iamaj nobelpalacoj. En la mezo staras pesta kolono (1726) kun skulptaĵoj de F. M. Brokoff. Je la frontflanko de la pitoreska placo staras la Toskana palaco, konstruita en baroka stilo de J. Bapt. Mathey en la jaroj 1689-1691. Dekstre estas iama monaĥinejo de la Karmelaninoj, frubaroka konstruaĵo el la jaro 1655. Apude troviĝas du palacoj de Schwarzenberg: en la unua, bela renesancstila konstruaĵo el la jaroj 1545-1563, estas instalita nuntempe la armea historia muzeo (Vojenské muzeum), en la dua, angula, rekonstruita en la unua jardeko de la 19-a jarcento, troviĝas hodiaŭ la svisa ambasadejo. Kontraŭflanke staras la Ĉefepiskopa palaco, baze renesancstila, sed kun bela rokoka fasado, estiĝinta dum alikonstruado, kiun faris en la jaroj 1784-1785 arkitekto J. Wirch. Apude troviĝas enirejo de la Sternberg-palaco, interesa barokstila konstruaĵo el jaroj 1698-1730; tie ĉi estas nuntempe instalitaj kolektoj de la Nacia Galerio – malnova arto (nome la famaj verkoj de la ĉeĥaj gotikaj majstroj). Malantaŭe aliĝas al ĝi malgranda, sed ĉarma ĝardeno, publike alirebla; el ĝi oni havas belan rigardon en la Cervan Fosaĵon. - Proksime sur la placo estas la iama Martinic-palaco, renesancstila el la dua duono de la 16-a kaj komenco de la 17-a jarcentoj.
Romanshorn (stacidomo)
Romanshorn estas fervoja stacidomo en Romanshorn, Svislando.
Daryl Stuermer
Daryl STUERMER (nakinĝinta la 27an novembro 1952 en Milvokio, Viskonsino, Usono), estas usona gitaristo kaj basgitaristo ĉefe konata por sia laboro kun la angla rokgrupo Genesis kiel koncerta muzikisto.En 1982, Stuermer sekvis la karieron de la estro de Genesis nome Phil Collins kiel ĉefa gitaristo por la soloa kariero de Collins, kaj estis menciita laŭnome en la muzika filmeto de "Don't Lose My Number". Farinte tion, li transiris el tio kion Collins nomigis "permanent-portempa-parttempa membro" de Genesis al "permanent-turne-registra membro" de la nova grupo de Collins. La kunlaborado estis sukcesa por ambaŭ muzikistoj, kaj Stuermer aperis tiel en kelkaj el la kantoj de Collins.
Trachselwald (distrikto)
La 'distrikto Trachselwald estis ĝis la 31-a de decembro 2009 administra unuo de Kantono Berno. Ĝi havis 23279 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉefloko estis la samnoma komunumo Trachselwald.
Geografio
La distrikto Trachselwald situas en Emme-Valo oriente de la rivero Emme. La distrikto estas kampara kaj vivas de agrikulturo. Kun areo de 191,3 km² la distrikto havas loĝantardensecon de 122 personoj po kvadratkilometro.
Najbaraj distriktoj
La distrikto Trachselwald limas en nordo al la distrikto Aarwangen, en oriento al la distrikto Willisau (Kantono Lucerno), en sudo al la distrikto Signau, kaj en okcidento al la distrikto Burgdorf. En sudokcidento la eksklavo Oberried de la komunumo Lützelflüh limas ankaŭ al la distrikto Konolfingen.
Historio
En mezepoko Trachselwald estis la senjorujo de la baronoj de Trachselwald, kiuj residencis en la Kastelo Trachselwald. En la jaro 1408 la regejo post diversaj posedantŝanĝoj finfine estis vendita al la urbo Berno kaj fariĝis berna kamparvoktejo, kiun rolon ĝi konservis ĝis la Helveta Revolucio en la jaro 1798. Post la restaŭracio en la jaro 1803 Trachselwald fariĝis ĉefloko de la ĉefdistrikto kaj ek de 1831 de la distrikto Trachselwald.
Komunumoj de la distrikto Trachselwald
La distrikto Trachselwald konsistas (stato en 2009) el 10 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Trachselwald estas la plej granda. Jen la listo:
Kóka
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, grandvilaĝo Sülysáp estas proksime. Budapeŝto estas 50 km-ojn for.
Hisorio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1254. En la turka erao la komunumo nur dum mallonga tempo senhomiĝis.
Kóka en 2000 prenis la rangon vinvilaĝo, kiu signifas elstaran vinberkulturadon.
Viaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, sportejo, kuracejo, infankuracejo, familihelpa servo, apoteko.
Famuloj
En Kóka naskiĝis ceramikisto István Gádor.
András Lukács
András LUKÁCS - en la hungara kutime Lukács András - estas hungara esperantisto kaj mediprotektisto.
Junulara Organizo de Togolandaj Esperantistoj
La Junulara Organizo de Togolandaj Esperantistoj (JOTE) estas la organizaĵo kiu oficiale reprezentas la junajn esperantistojn en Togolando. Ĝi fondiĝis en 1994 kaj en 2000 iĝis landa sekcio de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO). La asocio estas la junulara sekcio de Unuiĝo Togolanda por Esperanto (UTE); la du asocioj dividas la saman poŝtkestan adreson kiel asocia adreso en la togolanda ĉefurbo Lomeo. Laŭ asociaj informoj, la agado de JOTE estas informi pri Esperanto tiujn, kiuj nenion scias pri ĝi. Tiusence membroj de JOTE organizas prelegojn en lernejoj, partoprenas televid-elsendojn kaj faras propagandojn. Regula renkontiĝo de JOTE okazas ĉiun jarfinon dum la periodo de la 25-a ĝis la 30-a de decembro.
András Lukács
Fondaĵo "Talento"
Ene de la Esperanto-movado li aparte konatiĝis pro la fondaĵo Talento, kiun establis la Ekonomikista Grupo de Hungara Esperanto-Asocio en la jaro 1989. La fondaĵo okupiĝis pri kapablo-evoluigo de infanoj kaj mediprotektado. En septembro 1989 la fondaĵo je iniciato kaj gvido de András Lukács ekfunkciigis lernejan klason por ses-jaraj infanoj en urbeto Budaörs (apud Budapeŝto), en kiu interalie ankaŭ partoprenis la 6-jara filo de András Lukács. En la instruprogramo de la Talento-lernejo krome precipe kunlaboris Péter András Rados, kunaŭtoro de la superintensaj kursoj, la poldevena filologino Esperantina Mirska kaj Balázs Wacha, kiu flegis la lingvoscion de infanoj en la tria studjaro kaj akompanis ilin al la eksterlandaj vojaĝoj. La instruprogramo emfazis ĉefe matematikon kaj fremdajn lingvojn. Kiel enkondukan fremdan lingvon la infanoj lernis Esperanton. 12 infanoj en la unua kaj la dua studjaroj lernis Esperanton ĉiutage 3 horojn. En la tria studjaro ili komencis lerni la francan lingvon. Jam ĉe la fino de la unua lernojaro videblis la evoluo de la lernantoj kaj evidentiĝis la sukceso. Post 3-jara eksperimento komencis la lernadon la dua klaso. Tie la laboro baziĝis sur la spertoj de la unua klaso. Ekde tiu tempo oni jam povas paroli pri vera lernejo kaj ne nur pri eksperimenta klaso. Ekde septembro de la 1993-a jaro Talento-lernejo havis tri klasojn: unuan, duan kaj kvinan. La lernejo funkciis en la sama konstruaĵo kiel la oficejo de Fondaĵo Talento, kiu subtenas la lernejon. Tamen en 1994 la fondaĵo protestis kontraŭ konstruota aĉetcentro apud la lernejo, kaj post tio la loka registaro ne plu apogis la lernejon - tio en 1994 aŭ iom poste signifis la finon de la projekto.
Mediprotektado
Nun András Lukács en Hungario publike precipe konatas kiel aparte aktiva mediprotektisto.
Gran Teatre del Liceu
La Gran Teatre del Liceu, ankaŭ mallongigite nomata "Liceu", estas la plej granda operejo de la kataluna ĉefurbo Barcelono. Ĝi situas ĉe la piedira avenuo Rambles en la centro de la urbo. La teatrejo malfermiĝis la 4-an de aprilo 1847, devis fermiĝi post fajra detruo la 31-an de januaro 1994 kaj remalfermiĝis dum la jaro 1999.
Prezentoj okazas preskaŭ ĉiutage. La reperturaro ampleksas la tutan gamon de klasikaj operoj, operetoj, muzikaj teatraĵoj de la 20-a jarcento ĝis modernisma koncerta muziko.
Unua direktoro de la simfonia orkestro de la opero estis Marià Obiols. Dum la longa historio de la operejo ĉi tie laboris multaj mondfamaj dirigentoj, inter ili ankaŭ Igor Stravinskij kaj Arturo Toscanini.
La granda salono de la operejo havas areon de 360 m² kaj kapaciton de 2.286 sidlokoj. Ĝi ankaŭ uziĝas por bankedoj kaj tiam povas esti ampleksigita ĝis 530 m². Koncertoj ankaŭ okazas en la Saló dels Miralls (la "salono de speguloj", maksimume 280 sidlokoj) kaj en la festa antaŭhalo.
Shunnosuke Matsuki
Shunnosuke Matsuki (松木 駿之介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
21576 McGivney
21576 McGivney estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo William G. Dillon elde Needville (Teksaso, Usono).
Schwarz
Schwarz - prononco  - estas familia nomo, kiu ĉefe troviĝas en Germanlingvio.
21576 McGivney
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona pastro Michael J. McGivney (1852–1890), paroĥa sacerdoto ĉe la preĝejo Sankta Maria en New Haven (Konektikuto). Li fondis la de la Kavaliroj de Kolumbo por helpi la katolikajn enmigrintojn.
Schwarz
Deveno kaj signifo
„Schwarz“ estas la germana vorto por „nigra“. Ĝi estas nomo kiu rilatas al eco, kiel harkoloro.
Schwarz estas la 19-e plej ofta familia nomo de Germanio; la 21-e plej ofta en Aŭstrio.
Referencoj
Schwarz (Familienname)
Albaladejo del Cuende
Albaladejo del Cuende estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo. Tra ties municipa teritorio fluas la rivero Júcar. Ĝi troviĝas inter la municipoj Villaverde y Pasaconsol, Belmontejo, San Lorenzo de la Parrilla, La Parra de las Vegas, Las Valeras kaj Valverde de Júcar.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas albaladejeño. La censita loĝantaro en 2016 estis de 276 loĝantoj kaj la denseco estas de 5 loĝ/km².
Situo
Albaladejo del Cuende estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la centra parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 920 m super marnivelo kaj je 43 km el Kvenko, nome provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 55,2 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°48′27″N 2°13′40″Ok.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
The case of Lady Sannox
The case of Lady Sannox ("La kazo de Lady Sannox" en la angla) estas rakonto de Sir Arthur Conan Doyle, publikigita en 1893 kaj poste reaperigita en 1922 en la rakontaro Tales of Terror and Mystery. Ĝi estas unu el liaj hororstilaj rakontoj.
Schwarzach
Schwarzach havas diversajn signifojn. Interalie,
Hermann Joseph Muller
Hermann Joseph Muller (21a de decembro, 1890 – 5a de aprilo, 1967) estis usona genetikisto, edukisto kaj Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino plej bone konata pro sia laboro pri la fiziologiaj kaj genetikaj efikoj de radioaktiveco (mutagenezo), same kiel pro siaj rektaj politikaj kredoj. Muller ofte avertis pri longdaŭraj danĝeroj de radioaktiva pluvo el nuklea milito kaj nukleaj testoj, kio rezultis en pli granda publika atento al tiuj praktikoj.
György Koczka (kuracisto)
KOCZKA György [pro. kocka] estis rumania hungara kuracisto. Li naskiĝis en Kluĵo la 30-an de oktobro 1921 kaj mortis en ? la ? antaŭ 2006.
Biografio
György Koczka finis medicinon en Universitato Francisko Jozefo la 1-a de Koloĵvaro (1944), sed li diplomiĝis en Halle an der Saale (1945). Li komencis sian karieron en OGYI de Târgu Mureș. Li estis samloke ĉefkuracisto, klinikestro. De 1956 li estis sekciestro, ĉefkuracisto pri internaj malsanoj de la malsanulejo en Sfântu Gheorghe ĝis sia pensiuliĝo (1984).
Essen (Oldenburgio)
Essen estas komunumo en Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Cloppenburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Historie la teritorio apartenas al la regiono Oldenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Essen situas borde de la rivero Hase.
Hipantio
La hipantio aŭ subfloraĵo estas parto de planta floro. Ĝi estas la bazo de la floro kaj havas bovlan aŭ tuban formon. Je la bazo de la hipantio aŭ sub ĝi estas la ovario. La ceteraj partoj de la floro sidas je la supra rando de la hipantio.
La termino estis uzata unuafoje en 1824 de Heinrich Friedrich Link. La esprimo signifas „sub la floro“. Tio klariĝas el la fakto, ke oni en pasinta tempo opiniis la petalon la vera floro.
Ŝajna povumo
La ŝajna povumo estas elektroteknika grando, kiun oni devas konsideri dum transmisio de elektra energio per alterna kurento. Kutime ĝi ne egalas al la aktiva aŭ efika povumo kiu estas transdonita al la uzanto kaj utiligata por produkti varmenergion, mekanika energion aŭ alian energiformon.
La ŝajna povumo estas uzata por determini la dimensiojn de la elektraj instalaĵoj kaj ĝi estas ankaŭ la nominala povumo de maŝino. La mezurunuo la ŝajna povumo estas la voltampero (VA), kiu ebligas distingi ĝin de la aktiva povumo mezurata en vato j.
Prĵevalski-ĉevalo
La Prĵevalskij-ĉevalo (nomita laŭ Nikolaj Prĵevalskij, vidu sube) el la ordo de neparhufuloj kaj familio de ekvedoj troveblas en Ĝungar-baseno de Ŝinĝango, en la baseno de la rivero Manas kaj la Ĥovd-baseno de Mongolio. Ĝi estas ne granda, sed fortika, kaj distingiĝas de la hejma ĉevalo per tio, ke ĝi havas grandan kapon kaj malgrandajn orelojn, ĝia kolhararo estas hirta, ĝia frunto estas sen haroj kaj ĝia buŝo estas blanka.
La sovaĝĉevaloj vivas en stepoj, montetoj kaj dezertoj. Ili 10-20-ope vivas migran vivon kun virĉevalo kiel gvidanto. La sovaĝĉevaloj havas akrajn nazon, okulojn kaj orelojn, sed ili estas malfacile dreseblaj. Ili povas trinki kaj manĝi nenion dum sinsekvaj du aŭ tri tagoj. Vintre, kiam mankas al ili nutraĵoj, ili forigas neĝtavolon per la antaŭaj piedoj por serĉi velkintajn herbojn kaj muskon. En junio ili pariĝas kaj en aprilo aŭ majo de la sekvanta jaro la ido naskiĝas.
Tiu palearktisa besto en 1879 science malkovriĝis fare de la pol-rusa Nikolaj Prĵevalskij (pole Nikołaj Michajłowicz Przewalski, ruse Николай Михайлович Пржевальский, latinliterigite Nikolaj Miĥailoviĉ Prĵevalskij), kiu servis en la armeo de la Rusia Imperio, en la stepoj de Mongolio, kaj tiutempe ankoraŭ vivis en grandaj partoj de sia origina vivoareo, kiu ampleksis Kazaĥion, Ŝinĝangon, Mongolion kaj eble eĉ sudan Siberion. Inter 1899 kaj 1901 oni kaptis sume pli ol 50 sovaĝĉevalojn, sed plejparto de ili mortis unu post alia. En 1947 oni kaptis ĉevalinon, de tiam oni ne plu sukcesis kapti tian beston. Nun ĉiuj sovaĝĉevaloj, bredataj en diversaj zoologiaj ĝardenoj de la mondo, estas idoj de la 11 sovaĝĉevaloj kaptitaj en la komenco de la 20-a jarcento kaj tiu kaptita en 1947. Laŭ la kalkulo ĝis la l-a de januaro de 1980, estas sume 388 sovaĝĉevaloj en la tuta mondo, kiuj estas bredataj respektive en pli ol 70 zoologiaj ĝardenoj. Ili estas tre raraj, ĉar nun oni ne povas konstati, ĉu estas ankoraŭ aliaj sovaĝĉevaloj en naturo aŭ ne. Oni aranĝis genealogion por ĉiuj sovaĝĉevaloj de la mondo, por ke tiuj, kiuj apartenas al proksimaj parencoj, ne pariĝu kaj generu. En la pasintaj pli ol dek jaroj sovetiaj kaj mongolaj esploristoj faris multfojan esploradon en Mongolio, sed ili trovis neniun sovaĝĉevalon. Ĉinaj prospektoroj diris, ke ili multfoje vidis sovaĝĉevalon sur la monto Klameili en la jaro 1980. Se la viditaj bestoj vere estas sovaĝĉevaloj sed ne sovaĝazenoj, do tio montris, ke en Ĉinio vivas malmultaj sovaĝĉevaloj.
Ecoj
Kvankam ĝi estas apartigita pro ĉi tiuj rezultoj de la domo-ĉevalo kiel propra speco, domaj kaj Prĵevalski-ĉevaloj povas pariĝi sen iu problemo.
Eksteraj ligiloj
En la germana:
Debetkarto
Debetkarto estas karto (samforma kiel kreditkarto), kiun oni uzas por permesi al iu debeti konton de la kartoposedanto. Male al kreditkarto ne okazas iu antaŭfinancado, do la mono devas tuj esti disponebla sur konto de la paganto.
Debetkartoj estiĝis paralele en Usono kaj Eŭropo. En Usono ili estiĝis el kartoj por depreni kontantan monon el bankaŭtomato. Tiun funkcion debetkartoj ankoraŭ hodiaŭ aldone havas, ankaŭ en Eŭropo, kie la precipa fonto estas la eŭroĉekkarto, kiu utilis por garantii elpagon de eŭroĉeko ĝis certa sumo.
Eŭropa Doganunio
La Doganunio de Eŭropo konsistas el la membroŝtatoj de Eŭropa Unio kaj kvar el ĝiaj najbaraj landoj: Andoro, Monako, San-Marino kaj Turkio.
Historio
La dogana unio estis la unua misio de la Eŭropa Ekonomia Komunumo, establita en 1958. Tamen ĝi ne ekvalidis ĝis dek jaroj poste, la 1-an de julio 1968.
Kaating-enklavaj humidaj arbaroj
Priskribo
La kaating-enklavaj humidaj arbaroj kovras areon de 4 800 kvadrataj kilometroj en nordorienta Brazilo. La enklavoj ĉefe troviĝas sur kvar gravaj regionaj altebenaĵoj, Chapada do Araripe, Serra de Ibiapaba, Serra de Baturité, kaj Borborema Altebenaĵo. La enklavoj situas sur lofaj deklivoj kaj altebenaĵoj inter altitudoj de 600 kaj 800 m.
Ĝiro
Ĉi tiu artikolo traktas kont-al-kontajn ĝirojn. Pri ĝiro de dokumentoj vidu ĉe surdorsigo.
Kaating-enklavaj humidaj arbaroj
Flaŭro
La precipa vegetaĵaro-tipo estas kvazaŭ-decidua arbaro kun kvar vegetaĵaro-etaĝoj kaj emerĝantaj arboj pli malgrandaj ol 30 metrojn. La arbaro ĝenerale estas konsisto-simila al tiu de la Atlantikaj arbaroj pli fore orienten, sed enhavas speciojn el la Kaatingo, el la Cerado kaj plie el la Amazona arbaro. La emerĝa kaj kanopea tavoloj ĉefe konsistas el arbospecioj de la familioj de fabacoj (Peltophorum dubium), meliacoj (Cedrela fissilis) kaj  apocinacoj (Aspidosperma parvifolium).
Faŭno
La faŭno asociita kun tiu vivejo prezentas proksiman parencon kaj kun tiu de la Amazona arbaro kaj kun tiu de la Atlantikaj arbaroj, kaj pli malproksiman parencon kun tiu de la Kaatingo. Bestoj asociitaj kun tiu vivejo inkludas birdojn kiel Pyrrhura griseipectus (psitakoformaj), Picumnus limae (pegedoj), Conopophaga lineata cearae (konopofagedoj) kaj Antilophia bokermanni (pipredoj), ranojn kiel Adelophryne baturitensis kaj A. maranguapensis, kaj lacertulojn kiel Mabuya arajara kaj Leposoma baturitensis. Kontraste al aliaj grupoj, nur ununura specio de mamuloj estas endemia en tiuj humidaj arbaroinsuloj, la freŝdate priskribita Rhipidomys cariri ( ronĝuloj ).
Minacoj kaj konservado
La plimulto de la birdoj, endemiaj en tiuj humidaj arbarinsuloj estas konsiderata kiel endanĝerigita, primare kaŭze de habitatodetruo laŭ Birda Vivo Internacie kaj do laŭ la Internacia Unio por la Konservo de Naturo (IUCN). Ĝenerale la statuso de aliaj bestoj kompare estas malbone sciata, sed ĝi estas verŝajne simila al tiu de la birdoj.
Hadi Fayyadh
Hadi Fayyadh (n. ) estas malajzia futbalisto.
John Kenneth Galbraith
Biografio
John Kenneth Galbraith naskiĝis kiel filo de skota enmigrinto en suda Kanado. Lia patro estis instruisto kaj kunlaboristo de regiona, publika administrado. Galbraith studis en Toronto (Ontario) agraran ekonomion ĝis baĥeloriĝo (B.Sc.) en 1931. Li magistriĝis du jarojn poste en Berkeley (Kalifornio) ĉe la Kalifornia Universitato (MS). Li vivis en la I-House (International House) en Berkeley kaj iĝis PhD en 1934 ĉe Kalifornia Universitato de Berkeley. Lia infanaĝo sur kampara bieno helpis lin al temo por la doktoriĝa laboro. Li engaĝis kiel frua kejnsiana pensulo en New Deal, la ekonomia programo de prezidento Roosevelt, por revivigo de la usona ekonomio. Li estis inter 1934 kaj 1939 mentoro pri ekonomiko en la Harvarda Universitato, kie li proksime kunlaboris kun Paul Sweezy. Li povis en 1937 labori en la brita Kembriĝa Universitato kiel esploristo (angle research fellow) pri sociaj sciencoj. Li ricevis samjare la usonan ŝtatanecon. Li iĝis en 1939 asistenta profesoro pri ekonomio en la Universitato Princeton, post kiam lia nomumo al la sama pozicio en Harvard estis rifuzita pro politikaj kialoj. Plimulto de la instruistoj rifuzis lian engaĝon por New Deal, kvankam ankaŭ Roosevelt estis Harvard-studinto.
La registara administrado sub Roosevelt, dungis lin en 1940 en la kontrola instanco pri kontrolo de salajroj kaj prezoj en la Office of Price Administration. Poste la prezoj restis konstantaj, sed tio kaŭzis kreskantan proteston el la industrio. Fine la kontraŭstaro iĝis tiel granda, ke li retiriĝis en 1943. Li estis membro de Strategic Bombing Command, kie li gvidis la sekcion pri ekonomia kalkulado de la bombadaj damaĝoj en Germanio. Post la militfino, li agadis por la rekonstruo de Germanio, kiel konsilisto.
La Harvarda Universitato fine en 1949 dungis Galbraith kiel profesoron pri ekonomikaj sciencoj. Li publikigis en 1955 sian analizon en verko nomita "The Great Crash 1929" pri kaŭzoj de ekonomia krizo de 1929. Tiu analizo iĝis poste klasika verko de nacia ekonomio. Li ŝanĝis sian postenon en 1959 al profesoro Paul M. Warburg, kie li instruis preskaŭ seninterrompe ĝis sia emeritiĝo en 1975.
Ĝiro
Tio estas la plej simpla metodo de konta transpago. Ĝi estas principe la plej sekura, ĉar la paganto ne bezonas transdoni al la ricevonto iun rajtigon (ekz. ĉekon), kiu povas veni en malĝustajn manojn. Tamen ĉiu pagometodo havas siajn riskojn kaj sekurigilojn. La informo pri la alveno de pago devas tamen iel atingi la ricevanton. Tio en pli fruaj tempoj estis konsiderinda malavantaĝo, sed en epoko de elektroniko ne plu grava problemo.
Hadi Fayyadh
Li futbalis ĉe Fagiano Okayama.
John Kenneth Galbraith
Biografio
Ankaŭ Johnson bezonis liajn konsilojn por sia socialdemokrata programo „Great Society“ (Granda Societo). Pro politika malinterkonsento pri la Vjetnama milito, Galbraith 1965 adiaŭis. Ankaŭ la demokrataj prezidentoj Carter kaj Clinton atentis liajn opiniojn pri ekonomia politiko, sed li ne havis similan influon ol pli frue. Nur en liaj lastaj vivjaroj iĝis pli vigla la interesiĝo pri liaj analizoj.
Ĝiro
Origine oni uzis paperajn ĝirilojn kun kopioj por la paganto, la banko kaj la ricevonto. Pli kaj pli oni aŭ skanas la ĝirilojn (kaj aŭtomate interpretas la literojn kaj ciferojn), tiel ke ne necesas kopioj, aŭ la kliento mem donas la taskon elektronike (ekz. per interreto). Ĉi-lasta metodo estas tre kostoŝpara kaj tial pli kaj pli populariĝas, sed havas siajn proprajn defiojn certigi la identecon de la taskanto.
John Kenneth Galbraith
Biografio
Galbraith estis unu el malmultaj ekonomiaj teoriuloj, kiuj povis prezenti kompleksajn temojn en simpla lingvaĵo al la interesiĝanta publiko. Liaj kolegoj enviis lin pro lia facila ŝercemo kaj malpezeco en prezento de gravaj, malfacilaj temoj. Liaj kontraŭuloj trovis lin aroganta. Surbaze de lia elokventeco, lia ĉarmo kaj ŝercemo, ankaŭ kontraŭuloj de Galbraith - kiel Laffer - taksis lin diskuta partnero.
Asocio pri Esperanto en Kameruno
La Asocio pri Esperanto en Kameruno (AEK; france Association Espérantiste Camerounaise) estas la landa Esperanto-asocio en la afrika ŝtato Kameruno. Ĝi havas sian sidejon en Dualao, la plej granda urbo de la ŝtato. Prezidanto de la asocio laŭ la stato de aprilo 2010 estas Victor Nto Nto. La Asocio pri Esperanto en Kameruno havas neformalajn rilatojn al Universala Esperanto-Asocio kiel ne-aliĝinta landa asocio.
John Kenneth Galbraith
Biografio
Li estis entuziasma aŭoro de Fortune inter 1943 kaj 1948, sed li ankaŭ verkis librorezencojn, kritikojn, antaŭparolojn kaj artikolojn. Li sukcese enkondukis, disvastigis novajn ekonomiajn esprimojn kiel ekz. „the affluent society“ (troprovizita socio), „conventional wisdom“ (konvencia saĝo, opinio), „countervailing power“ (kontraŭpotenco) kaj „technostructure“ (teknostrukturo). Galbraith estis tre produktema aŭtoro, li publikigis kvar dekduojn da libroj kaj pli ol 1.100 artikolojn en gazetoj.
Stelhalmao
Stelhalmao estas tabula ludo por du ĝis ses ludantoj. Ĉiu ludanto celas meti siajn ludpecojn en la stelpinto kontraŭ ilia komenca stelpinto per unuopaj movoj aŭ saltoj trans aliaj pecoj. 121 ingoj troviĝas sur la stela tabulo.
John Kenneth Galbraith
Verkoj
En centro de siaj pensoj kaj agoj estis la tezo, ke la kapitalismo produktas kiel privatan riĉecon same tiel ankaŭ publikan malriĉecon.
Stelhalmao
Historio
Stelhalmao inventiĝis en Germanio en 1893, kaj estas variaĵo de Halmao. La germana nomo estis "Stern-Halma" ĉar oni ludas ĝin sur stela tabulo anstataŭ sur la kvadrata tabulo de halmao. Kiam oni enkondukis ĝin en Usono, oni nomis ĝin "Chinese checkers" (ĉina damludo) kvankam ĝi ne devenis de Ĉinio kaj ne rilatas al damludo. Rapida versio de stelhalmao populariĝis en Hongkongo en la 1980aj jaroj.
Komenca pozicio
La tabulo de stelhalmao havas la formon de sespinta stelo. La ludpecoj estas kutime globetoj (aŭ stangetoj) en ses koloroj, kun po dek en ĉiu koloro. Oni aranĝas la dek globetojn en la triangulo en unu pinto de la stelo.
John Kenneth Galbraith
Verkoj
Pliaj libroj: