cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flugiloj de Malfacila Vento
Kvankam la seminario ĉefe celas estontajn instruistojn, tio ne estas deviga kondiĉo por partopreno, kaj ĉiu interesato rajtas partopreni seminarion (kondiĉe ke restas lokoj). La seminario estas senpaga, tamen postulas nepran membrecon en ILEI: tiuj, kiuj ankoraŭ ne estas membroj de ILEI kaj volas partopreni iun seminarion, povas tuj membriĝi.
Historio de la seminario
La nomo de la seminario estas aludo al la verso de Zamenhof "La Espero", kiu havas sekvan strofon: En la mondon venis nova sento,
tra la mondo iras forta voko;
Per flugiloj de facila vento
nun de loko flugu ĝi al loko.''
La ŝanĝo de la vorto "facila" al "malfacila" implicas, ke Esperanto (kaj instruado de ĝi) ne ĉiam estas tiel facila, kiel oni imagas tion.
Jen kiel teamo de la projekto klarigis la elektitan nomon de la agado en la monpeto al Esperantic Studies Foundation (decembro 2003): Hodiaŭ ekzistas pluraj aferoj kiuj malfaciligas instruadon de Esperanto, aparte al kaj fare de junuloj. Ekzemple:
- malalta lingvonivelo ĉe multaj junuloj, - malmulte da junaj Esperanto-instruantoj ekzistas, - malabundas materialo taŭga por junuloj, - malestas eblecoj peti monon de eksteraj fondaĵoj por Esperanto-instruado kaj - malfacilas trovi interesiĝantojn (almenaŭ en la okcidento) kaj / aŭ instigi komencintojn daŭrigi la lernadon. Alivorte: ni laboras en MALfacila vento...
Dum la unua paŝo de la projekto la teamanoj estis:
La seminario la unuan fojon okazis en Kovrov, Rusio, enkadre de la IJK 2004. Ekde tiam la seminario regule okazas ĉe diversaj grandaj Esperanto-aranĝoj kun junulara partopreno.
Gvidlibro
Inter la plej senteblaj rezultoj de la "Flugiloj de Malfacila Vento" estas la "Manlibro pri Instruado de Esperanto", preparita elektronike jam por la unua seminario en Kovrov (2004) kaj poste eldonita kiel aparta libro (2005) sub redakto de Katalin Kováts. La 150-paĝa gvidlibro iĝis tre populara kaj relative bone vendata en la Esperanta libromerkato.
Okazintaj kaj aktualaj seminarioj
En la tabelo "m" signifas "metodiko", "g" — "gramatiko", "mov" - "primovadaj demandoj", "ik" - "Interkulturo"
Ilja Prigogine
Ilya Prigogine ([ilja prigoĵin], (Илья Романович Пригожин); naskiĝis la 25-an de januaro 1917, en Moskvo, mortis la 28-an de majo 2003, en Bruselo) estis rusdevena belga kemiisto kaj fizikisto.
Biografio
Post la rusa revolucio la familio Prigojine malfavoris la sovetian sistemon kaj en 1921 iris de Rusio al Germanio kaj en 1929 al Belgio, kie ĝi alprenis la francan nomskribon Prigojine. Ilya Prigojine en 1949 alprenis la belgan civitanecon.
Studinte kemion en la Universitato Libera de Bruselo li en 1950 tie profesoriĝis. En 1959 li iĝis direktoro de la instituto Solvay en Bruselo kaj instruanto de Universitato de Teksaso ĉe Aŭstino (Usono). De 1961 al 1966 li instruis en Ĉikago. En 1967 li iĝis direktoro de la Centro pri Statistika Mekaniko kaj Termodinamiko en Aŭstino.
Esploroj
Prigojine esploris termodinamikon kaj interalie kreis la koncepton de disipaj strukturoj. En 1977 li ricevis la nobelpremion pri kemio. En 1989 Belgio nobeligis lin, nomumante lin vicgrafo. Ĝis sia morto li estis prezidanto de la Internacia Akademio de Sciencoj.
Preĝejo apostolo Bartolomeo (Gyöngyös)
Preĝejo de apostolo Bartolomeo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Gyöngyös, en la urbocentro, kiel la ĉefa preĝejo.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola laŭ la ĉefplaco. La fasado estas simetria. Inter la du turoj estas nekutime longa distanco. Bildo de la ĉefaltaro prezentas Sanktan Bartolomeon. Ĝi pretiĝis en 1773. La flankaltaro pri Ĉieliro de Maria fariĝis en la 17-a jarcento. La ceteraj flankaltaroj pretiĝis en la sekva jarcento.
Kermeso okazas en la 24-an de aŭgusto.
Betlanovce
Betlanovce (hungare Betlenfalva, germane Betlensdorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Betlanovce situas laŭ traira flankovojo. Poprad troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la loko en 1260 en formo "Betlema", pri la vilaĝo en 1311 en formo "Bethleem". Tiutempe ankaŭ fortikaĵo konstruiĝis, kiun la husanoj uzis en la 15-a jarcento. Betlenfalva/Betlanovce estas devenloko de la dinastio Thurzo de Bethlenfalva.
En 1787 loĝis tie 470 vilaĝanoj en 12 domoj, en 1828 502 vilaĝanoj en 70 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Betlenfalva 413 homoj, (slovakoj en majoritato, germanoj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Nová Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Betlanovce 629 homoj, (570 slovakoj, 55 ciganoj).
1219 Britta
1219 Britta estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, ano de la Flora familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Hulst
Hulst estas urbo en la nederlanda provinco Zelando. La preskaŭ 28.000 loĝantoj estas grandparte katolikaj, parolas dialekton multe pli similan al tiu de la proksima parto de Flandrio ol al tiu de la resta Zelando, multaj detaloj kiel ekzemple la urba flago memorigas pri Flandrio, kaj la stilo de la urbeto estas burgunda, tial la urbo nomiĝas "la plej flandra de Zelando" kaj per tio altiras belgajn turistojn. La flandra urbo Antverpeno foras 30 kilometrojn. La orienta limo de la municipo estas ankaŭ la landlimo kun Belgio. La rivero Skeldo estas en la nordo la natura limo. Tiu limo historie plurfoje estas ŝovita pro digokonstruado. Sed la rivero revenis pro digotrarompoj kaj inundoj. La iama vilaĝo Saeftinghe pro tio malaperis kaj la tiea riverborda naturrezervejo ricevis la nomon "la droninta lando de Saeftinghe".
Friedrichsthal (Saar)
Friedrichsthal estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la Regiona Ligo Saarbrücken de la federacia lando Sarlando. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Prado de Kunflent'
Prado de Kunflent' (Prada de Conflent aŭ Prada, en la kataluna; Prades en la franca kaj oficiale) estas franca komunumo el la departemento de Orientaj Pireneoj kaj ĉefurbo de la historia kataluna komarko Conflent.
Lia urbestro Jean Castex iĝis ĉefministro de Francio de la 3-a de julio 2020.
Internaciaj renkontiĝoj
Prada havas tri ĉefajn ĉiujarajn internaciajn renkontiĝojn :
5342 Le Poole
5342 Le Poole estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 30-an de septembro 1973 de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (angle : Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda astronomo Rudolf Le Poole, kiu laboris dum pluraj jaroj kun Gerard Kuiper en Tucson (Arizono) antaŭ reveni en la observatorion de Leiden.
Prada
Prada havas diversajn signifojn:
Pěnčín (distrikto Jablonec nad Nisou)
Pěnčín (Pintschei) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Jablonec nad Nisou. Vivas ĉi tie.
Piramida stilo
Piramida stilo estas stilo de skribado uzata de ĵurnaloj: la plej grava informo estas en la komenco de la artikolo, malpli grava informo estas posta. Kutime, la unua alineo estas resumo de la artikolo, la postaj alineoj plenigas la detalojn. La inversa ordo de ŝerco aŭ romano.
La piramida stilo strebas respondi al la kvin demandoj: Kiu? Kie? Kiam? Kiel? Kial?
Pěnčín (distrikto Jablonec nad Nisou)
Historio
La devena teritoeio de memstaraj municipoj kreis dislimejon inter loĝantaro de la ĉeĥa kaj la germana naciecoj. La ĉeĥa loĝantaro loĝis en municipo Alšovice kaj Bratříkov, dum la germana loĝantaro priregis municipojn Černá Studnice, Krásná (Šumburk), Jistebsko, Huť kaj Pěnčín. La propra Pěnčín estas unuafoje menciata en fontoj en la jaro 1592, kiel konsisto de senjorujo Svijany Jaroslav z Vartenberka (+ 1602). En la jaro 1614 aĉetis Svijany Jáchym Ondřej Šlik, la 21-an de junio 1621 ekzekutita en Malnovurba placo en Prago komune kun pluaj 27 nobeloj kaj urbanoj. La svijanan senjorujon akiris Albrecht z Valdštejna, kiu donis ĝin al sia parenco Maxmilián z Valdštejna, tenanto de Mnichovo Hradiště. Valdštejnidoj tenis Svijany ĝis la jaro 1814. Pli poste fariĝis tenantoj de Svijany membroj de princa familio de Rohanidoj, loĝantaj en kastelo Sychrov.
Demeter Marczis
Biografio
Demeter Marczis studis en gimnazio en Muzikakademio de Budapeŝto inter 1951–1959, en la lasta jaro li atingis la unuan lokon en kantokonkurso de la akademio. Liaj plej gravaj instruistoj estis Endre Rösler kaj Margit Clauser. En la sekva jaro li plustudis en en:Accademia Nazionale di Santa Cecilia de en:Tito Schipa. De 1959 ĝis la emeritiĝo en 1988 li estis membro de Nacia Teatro (Pécs). Dum la emeritaj jaroj li estis gastkantisto de Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj li ankaŭ faris koncertojn en Eŭropo. Li ricevis premiojn inter 1965-1992 kaj li ekhavis la titolon "etetna membro de teatro en Pécs" en 1990. Li edziĝis en 1961.
14593 Everett
14593 Everett estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan planedan geologon Everett Gibson de la Lyndon B. Johnson Space Center de la NASA. Li studis la abundon, disdonon kaj izotopan komponiĝon de la vaporiĝemaj elementoj en la lunaj specimenoj kaj meteorŝtonoj. Li kun-gvidis la teamon, kiu malkovris eblan restaĵon de biologia aktivo en la marsa meteorŝtono Allan Hills 84001.
So Gilsu
SO Gilsu (naskiĝis la 27-an de aprilo 1944) estas korea esperantisto kaj profesoro pri ekonomiko ĉe Universitato Sokyong en Seulo. Li esperantistiĝis en 1966. Ekde 2016 honora membro de UEA.
Li doktoriĝis en 1979 kaj ekde tiu jaro estis profesoro pri ekonomiko en la Universitato Sokyong en Seulo. Li estis ankaŭ direktoro de la Korea Asocio pri Ekonomika Historio kaj prezidanto de la Instituto pri la Historio de Kogurjo. Li lernis E-on en 1966 kaj unue aktivis en la junulara movado, i.a. kiel prezidanto de Korea E-Junularo. Li estis sekciestro de ILEI en Koreio kaj vicprezidanto de Korea E-Asocio. En UEA li membriĝis en 1971 kaj estis komitatano kaj estrarano pri la azia agado kaj pri faka kaj scienca aplikado 1989-1995. Kiel estrarano li redaktis la bultenon Esperanto en Azio 1990-1993 kaj fondis la Komisionon pri Azia E-Movado en 1994. Li prelegis en la Internaciaj Kongresaj Universitatoj en Varno (1978), Braziljo (1981), Budapeŝto ( 1983), Varsovio (1987) kaj Seulo (1994). Krome, en la 97-a UK en Seulo li estis rektoro de IKU. So aŭtoris la lernolibrojn Kursolibro de Esperanto (7-a eld. 1982) kaj Praktiko de Esperanto (1976, 2-a eld. 1981). Li instruis E-on i.a. en pluraj koreaj universitatoj, en la Nord-Amerika Somera Kursaro en San-Francisko kaj en Aŭstralio.
Partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins.
Tradukado
Li esperantigis la infanlibron de Shel Silverstein, La sindonema arbo (1983).
Eksteraj ligiloj
So Gilsu multe vojaĝas. Fotojn de siaj vojaĝoj li publikigas en sia dulingva blogo ĉe http://blog.naver.com/sokoguryo/
Hřebečsko
Hřebečsko (Schönhengstgau) estas historia regiono kaj en Bohemio kaj en Moravio, kies ambaŭ partoj estis nek politike nek geografie inter si ligitaj. Ĝi iam estis la plej granda germanlingva lingvoinsulo en Ĉeĥoslovakio.
La plej gravaj urboj de tiu regiono estas Svitavy (Zwittau), Moravská Třebová (germane: Mährisch Trübau) en Lanškroun (Landskron). Ĝia eble plej konata loĝanto estis Oskar Schindler.
Geografio
Centro de la regiono estis urboj Svitavy kaj Moravská Třebová, limaj punktoj Lanškroun, Litomyšl kaj Zábřeh.
Praarbaro de Knyszyn
La Praarbaro de Knyszyn, Praarbaro de Knyszyn kaj Bjalistoko (Puszcza Knyszyńska, Puszcza Knyszyńsko-Białostocka) estas vasta arbara komplekso (en la Podlaĥia malaltebenaĵo ĝi estas la dua plej granda post la Arbaro de Białowieża), situanta en la Podlaĥia provinco, Pollando. La arbaro kreskas sur finmoreno, trafluas ĝin la rivero Supraśl kaj ĝia alfluanto Sokołda. La sidejo de la Pejzaĝa Naturparko Praarbaro de Knyszyn estas Supraśl.
La areo de la praarbaro estas ĉirkaŭ 1050 km², sed pro la arbarigo de iamaj terkulturaj terenoj ĝia areo pligrandiĝas ĉiujare. Ĉi tiu procezo estas videbla precipe en la orienta parto de ĝia areo.
La nomo de la praarbaro devenas de la urbo Knyszyn.
Homaj setlejoj, ilia amplekso kaj evoluo
El la tuta areo de la Praarbaro de Knyszyn, la plej malnovaj restaĵoj de homa setliĝado devenas de antaŭ 10000 jaroj, el la antaŭborea kaj borea periodoj de la holocena epoko. Tiutempe la areon dominis ĉefetundra vegetaĵaro, kun aldonaĵo de betuloj kaj poste aperantaj pinoj. Pli grandaj grupoj da homoj aperis en ĉi tiu tereno pro la migrado de boacoj. La valoj de la riveroj Narew kaj Biebrza estis naturaj itineroj de laŭsezonaj migradoj por ĉi tiuj bestoj. La bestoj estis valora fonto de nutraĵoj kaj aliaj materialoj por la homoj de tiu epoko (ekz. ledo por fari vestojn kaj konstrui ŝirmejojn).
Kune kun la progresanta varmiĝo de la klimato okazis ŝanĝoj en la vegetaĵaro (aperis tajga arbaro) kaj en la faŭno. En la valo de Supraśl arkeologoj malkovris lokojn rilatajn al setliĝo en la boreala periodo, tio estas antaŭ ĉirkaŭ 6000 jaroj. Ĝi estis tre arbarkovrita areo, alloga al homoj kaj por ĉasado de alkoj kaj cervoj, kaj por fiŝkaptado. De tiu periodo datiĝas la tombo de ĉasisto el Konne, malkovrita tuj antaŭ la dua mondmilito. Ĝi estis la ekzemplo de entombigo, malofte trovata en Pollando, kie la mortinton oni sidigis ŝnurligita kaj kovrita per ruĝa tinkturo (okra). Ĉi tiu tipo de entombigo ekzistis en la mezolitiko, en la orientaj regionoj de Eŭropo.
Pro la varmiĝo de la klimato, agrikulturo kaj bredado komencis disvastiĝi en la praarbaro. Pro la malalta fekundeco de la grundo, bredado de bestoj estis pli populara inter la ĉi tie loĝantaj homoj. La unuaj bredistoj en ĉi tiu areo aperis antaŭ ĉirkaŭ 4000 jaroj. Samtempe la naturaj rimedoj de la ĉirkaŭaj arbaroj kaj riveroj estis intense ekspluatataj. De tiu tempo konserviĝis diversaj iloj, tio estas ŝtonaj hakiloj, (en Zapiecki kaj Krzemienne), iloj por prilabori ledon (Zasady kaj Surażkowo) kaj poluritaj hakiloj el siliko (trovitaj en Pieszczaniki).
En la bronzepoko, la triboj loĝantaj en la Praarbaro de Knyszyn komencis ekspluati silikejojn malkovritajn proksime de la vilaĝo Rybniki. En tiu loko bone konserviĝis iamaj minejoj en la formo de funeloj, kie estis surŝutitaj ŝaktoj kaj skoriejoj. Ĉi tio ebligis la studadon kaj identigon de diversaj manieroj akiri la krudmaterialon fare de la homoj de tiu tempo. Siliko estis ricevata per elfosado de profundaj fosaĵoj (minkavoj) aŭ per tranĉado de kruta deklivo kaj prenado de buloj da krudaĵo el ĝi. Ĝia unua prilaborado okazis en ĉeminejaj laborejoj, dum por plua prilaborado la kruda materialo estis transportata ĉe la riveron Krzemianki, kie oni ofte fondis ministajn setlejojn. Tie ankaŭ okazis la fina prilaborado de la duonproduktitaj aĵoj el siliko.
Surfacakvoj
Laŭ la vidpunkto de akvo-administrado gravas la longdaŭra dinamiko de riveraj fluoj, mezurata laŭ la koeficiento de variado. Inter la arbaraj riveroj Czarna kaj Słoja havas la malplej ŝanĝiĝantajn mezajn monatajn fluojn, kaj la plej grandajn havas Sokołda kaj supra Supraśl en Zauki.
Flaŭro
Laŭ geobotanika divido de Pollando farita de Władysław Szafer, la Praarbaro de Knyszyn apartenas al la Regiono de Białowieża-Knyszyn de la Norda Dividaĵo. Ĝi estas la sola areo en Mezeŭropo, kiu similas en multaj aspektoj (struktura, geobotanika aŭ zoogeografia) al la sudokcidenta tajgo. La varia topografio kaj la rilataj signifaj mikroklimataj, hidrologiaj kaj grundaj diferencoj, troviĝantaj eĉ sur malgrandaj areoj, favoras la disvolviĝon de granda nombro de plantaj grupoj. La flaŭron karakterizas la ĉeesto de subboreaj grupoj kaj signifa parto de boreaj specioj, kun dominado de la piceo en la arbaraj kompleksoj.
Sur la tereno de la Praarbaro de Knyszyn oni trovis 23 arbajn kaj arbustajn kompleksojn. La plej oftaj estas: freŝa konifera arbaro Carici digitatae-Piceetum, miksita multspecia konifera arbaro Serratulo-Piceetum kaj freŝa pinarbaro Peucedano-Pinetum.
La Socialisto
La Socialisto estas gazeto en Esperanto kaj germana lingvo. Fondita en 1926. Organo de Aŭstria Laborista Ligo Esperantista (ALLE), en 1933 ankaŭ tiu de Internacio de Socialistaj Esperantistoj (ISE). Formato 24x16, de 1931 32x24. Bone redaktita. Pereis kune kun la detruo de la demokratio en Aŭstrio en februaro 1934. Reviviĝis en Francujo.
Iajuddin Ahmed
Post studado pri pedologio ĉe la universitato de Dako Iajuddin Ahmed promociiĝis en 1962 en Usono. Post studado ĉe la universitato de Viskonsino en Usono, li hejmeniris al Bangladeŝo kaj iĝis en 1973 profesoro kaj estro de la pedologa sekcio ĉe la universato de Dako. Aldone li estis dekano ĉe la fakultato pri biologiaj sciencoj en la ĉefurbo. Poste li akceptis gastprofesori en Germanio kaj Usono.
La 6-an de septembro 2002 li iĝis 17-a prezidento de Bangladeŝo post Badruddoza Chowdhury.
(10397) 1997 SX33
(10397) 1997 SX33 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Sidi Brahim Riahi
Ibrahim Riahi, naskiĝnomo Abu Iŝak Ibrahim Ben Abdelkader Riahi (ankaŭ literigita Abou Ishak Ibrahim Ben Abdelkader Riahi kaj Ibrāhīm ibn ʿAbd al-Qādir al-Riyāḥī, إبراهيم الرياحي, naskiĝis en 1766, mortis la 7-an de aŭgusto 1850), estis ambasadoro, teologo kaj klerulo en Tunizio. Sunaisma islama akademiulo, li ankaŭ estis poeto. Li estis la avo de la kantisto Ali Riahi´ (1912-1970).
Biografio
Ibrahim Riahi instruiĝis per la grupo de akademianoj kaj advokatoj el Tunizio, precipe: Hamza Al-Jibas, Saleh Al-Kawash, Muhammad Al-Fassi, Omar Bin Qassem Al-Mahjoub, Hassan Al-Sharif, Ahmed Bou Khurais, Ismail Al- Tamimi, Al-Taher Ben Massoud, kaj aliaj.
Sidi Brahim frekventis de juna aĝo islaman elementan lernejon (arabe كُتَّاب kuttāb) en Testour kaj montris talenton pri religiaj sciencoj. Post lia alveno en Tunizo, ĉirkaŭ 1782, li studis ĉe la madrasoj Hauanet Aĉur (Haouanet Achour) kaj poste Bir Lahĵar (Bir Lahjar)''.
En ĉirkaŭ 1790, li komencis instrui en univieritato Zituuna kie la estontaj ministroj Ibn Abi Dhiaf kaj Béji Messaoudi same kiel gvidaj teologoj de la tempo, kiel ekzemple Mohamed Bayram la 4-a kaj ''Mahmud KabaduÄÄ, estis inter liaj studentoj.
En 1801, li estis diplomato de la tunizia ambasado en Maroko.
Debrník (Železná Ruda)
Debrník situas en katastra teritorio Debrník u Železné Rudy kun areo 15,91 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1840.
Rafael Pombo
Rafael POMBO estis kolombia poeto, ĵurnalisto kaj tradukisto, naskiĝinta la 7an de novembro 1833 en Bogoto, kaj mortinta en la sama urbo la 5an de majo 1912.
Estis li unu el la plej fruktodonaj el la poetoj de sia lando, reprezentanto de la Romantikismo, kvankam populare en Kolombio li estas eble pli konata pro sia porinfana literaturo.
Vivo
Lia patro estis Lino de Pombo, matematikisto, armeano kaj diplomato, kaj lia patrino Ana María Rebolledo, kiuj geedziĝis en 1827 en Popayán, kaj translokiĝis al Bogoto kvar monatojn antaŭ la naskiĝo de Rafael, ĉar sinjoro Lino estis nomumita en ŝtata posteno.
János Adriany
János Adriany [jAnoŝ adrianj?], laŭ hungarlingve kutima nomordo Adriany János estis hungara inĝeniero, profesoro.
Rafael Pombo
Vivo
Li havis tri fratinojn: Beatriz, Felisa kaj Juanita, kaj du fratoj: Fidel kaj Manuel.
János Adriany
János Adriany naskiĝis en 1799, li mortis la  en Miskolc.
Rafael Pombo
Vivo
Kiel infano 10-jara li komencis skribi versaĵojn, kaj en 1844 li eniris en seminarion, kie li studis latinan lingvon. Ekde 1846 li studis en la Colegio Mayor de Nuestra Señora del Rosario. En 1847 li eniras en la tiaman "Militlernejon", embrio de la nuna Fakultato pri Inĝenieriko de la kolombia Nacia Universitato, kaj atingas titolon de inĝeniero en 1851 sed neniam li ekzercis kiel inĝeniero; proksimume samtemope li decidis dediĉigi plene al poezio.
En 1853 li vojaĝis, ene de Kolombio, al Valo de Kaŭko kaj al Popayán. Ĉe sia reveno al Bogoto li eniras en la armeon kaj tie li fariĝas oficiro. Poste li estis numimita en oficiala delegacio por Usono kaj vojaĝas al Novjorko. Kiel parto de sia diplomata laboro li vojaĝis al Kostariko por pritrakti landliman aferon, kaj revenis al Kolombio. Denove reiras li al Usono en majo de 1857.
János Adriany
Biografio
János Adriany akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1826. Post siaj studoj li laboris en diversaj lokoj, li okupiĝis ĉefe pri maŝinoj. Ekde 1834 li instruis en la menciita akademio. Dum la hungara revolucio de 1848 plejparto de la profesoroj ĵuris al la hungara konstitucio, sed Adriany ne faris tion. Tamen post falo de la revolucio li estis forigita iom da tempo el la akademio. En 1851 li estis nomumita ĉefkonsilisto pri minado, samtempe li ricevis signifan postenon en minejo. Li faris fundamentan laboron pri karbonminejoj en Borsod. Li inventis pli novan pumpilon, kiu eĉ eksterlande etendiĝis.
Rafael Pombo
Vivo
En 1867 eldonejo de Appleton & Co., en Novjorko, pubikigas la unuan eldonon de lia porinfana verko Cuentos pintados, kaj du jarojn poste la verkon Cuentos morales para niños formales
Post sia reveno al Kolombio, en 1872 li laboris kiel ĵurnalisto. En 1877 aperas la libro ununura publikigita dum la vivo de la poeto: kolekto de religiemaj poemoj.
La patrino de la poeto mortis en 1883
La 20an de aŭgusto de 1905 li estis honorigita kiel la plej bona nacia poeto, kaj la 6an de februaro de 1912 li estis elektita membro de la Kolombia Akademio de la Lingvo, organizaĵo de kiu poste li estis sekretario.
La plej kompleta biografia verko kaj studo pri Rafael Pombo estas la hispanlingva libro Rafael Pombo, La vida de un poeta (ISBN 9589759149), verkita fare de Beatriz Helena Robledo, kaj publikigita en 2006 fare de la hispana eldonejo Ediciones B.
Pri lia poezio
La ĝisnune publikigita verkaro de Rafael Pombo ampleksas ĉirkaŭ 1400 poemojn, kaj 222 fabloj.
Pombo estis bonega tradukisto, alte taksata, ekzemple, fare de la hispana filologo kaj erudiculo Marcelino Menéndez y Pelayo. Tiutaske li tradukis, ekzemple, verkojn de Alphonse de Lamartine, Shakespeare, Vergilio, Horacio kaj Longfellow.
Grandan parton de sia verkaro li publikigis en la jenaj ĵurnaloj: El Tomista, La Siesta, El Día, El Filotémico, El Heraldo, El Obrero, La Escuela Normal, La América, La Nueva Era, Las Crónicas, kaj en du fonditaj fare de li mem: El Cartucho kaj El Centro (fondita en 1888 el kiu aperis 12 numeroj). Poste pluraj homoj kompilis tiujn dise aperintajn skribaĵojn.
La ĉefaj temoj de la verko de Pombo estas la amo kaj la naturo, kvankam li ankaŭ verkis elegiajn, filizofajn kaj humurajn poemojn.
De lia poezia verkaro, de romantika radiko, elstaras lia porinfana literaturo, kaj la poemo La hora de las tinieblas ("La horo de tenebro"), rezulto el animkrizo pro malsano de la tiame 23-jaraĝa poeto, verko en kiu li proponas la duecon de la rezono kaj sento homa, el vidpunkto de la lukto de maloj.
Specimeno tradukita
Jen traduko el unu el liaj plej famaj porinfanaj fabloj, La promenema ranideto, kies hispanlingva titolo estas El renacuajo paseador fare de Anton Tomić:
Geysir
Geysir estas Islanda gejsero.
Rafael Pombo
Specimeno tradukita
La fil' de Ranino, Rin-Rin Ranideto,
eliris matene en hela tualeto,
Geysir
El ĝia nomo aliaj samtipaj ŝprucigaj fontoj gajnis siajn nomojn. Antaŭe ĝi erupciis ordinare ĉiutage sed nun oni devas instigi ĝin per sapo aŭ similaj materioj. La varmo de ĝia akvo sur la supraĵo estas 76 ĝis 86 gradoj. Sed pli profunde en la fonto ĝi estas 120 ĝis 130 gradoj. La erupcioj komenciĝas je potencaj, basaj muĝoj en la profundo de la fonto. Samtempe la surfaco de la akvo komencas pli forte boli, kaj iom post iom ĝi leviĝas pli kaj pli, ĝis el la giganta fontotruo saltegas 50 ĝis 70 metre alta akvokolono, kiu per furioza forto kaj skuanta bruego ĵetas siblantajn akvotorentojn super la tuta ĉirkaŭaĵo, ĝis la erupcio malrapide ĉesas kaj silentiĝas post 15 ĝis 30 minuta spektaklo.
Rafael Pombo
Specimeno tradukita
rubanda ĉapelo kaj jako silkbroda.
Miklós Sinai
Miklós Sinai [miklOŝ ŝinai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sinai Miklós estis hungara pastro, kalvinana episkopo, profesoro.
Rafael Pombo
Specimeno tradukita
"Knabeto, ne eliru!" la patrin' kridiras;
sed li faras geston kaj vante foriras.
Miklós Sinai
Miklós Sinai  naskiĝis la  1730 en Hajdúbagos. Li mortis la 1808 en Debrecen.
Biografio
Miklós Sinai frekventis lernejon en Debrecen, depost 1754 li plulernis en Vieno, Oxford, Gröningen, Franeker. Hejmenveninta en 1759 li instruis unu jaron en Kunmadaras, poste en altlernejo en Debrecen. Li estis elstara pedagogo, tial li elektita kalvinana episkopo en 1791, sed post 2 monatoj tiu titolp estis forprenita, samtempe la profesoreco. ĉar li pensadis iomete alimaniere pri la klavinismo. Baldaŭe la instruada stato estis akceptita.
Rafael Pombo
Specimeno tradukita
kaj diris: "Amiko, venu kunul' kara,
ni vizitu kune fraŭlinon Ratino,
Miklós Sinai
Memorigiloj
•	strato kaj lernejo
Rafael Pombo
Specimeno tradukita
kaj festeno-feston ni havos kun vino".
Baldaŭ ili alvenas; muso pluenpaŝas,
plilongigas kolon, per frapil' li batas
tre forte. Kaj de-en: "Kiu frapas fore?".
"Mi, onklin' Ratino, vin salutas kore!"
''"Ĉu vi estas hejme?". -"Jes, sinjoro, certe;''
sed kial vi venas al mi senaverte?
Tamen, mi tre ĝojas; mi ŝpinas fadenon,
''sed eniru amikoj! Tre koran bonvenon!".''
Ĉiuj korpinklinis, manprenis sincere,
kaj pli veterano, ankoraŭ de ekstere,
Muso brave diras: "Ni tre varme sentas,
''ni volas bieron. Ĉu Ratin' konsentas?".''
Kaj dum la friponoj konsumas kruĉaron,
ordonis Ratino alporti gitaron,
kaj belkanti petas al Ranidet', ame,
gajajn mil kantetojn, por ĝoji korflame.
"Ho!, mi plezurege ja kantus, fraŭlino,
sed ne estas eble vin laŭdi, Ratino,
per gorĝo sekega kiel vera stupo;
"Mi ege bedaŭras" -Ratino respondas-
"Malstreĉu la veston; se ne, mi ĝin tondas.
Kaj dume mi kantos por vi plezurigan,
sekretan kanteton, belan kaj ridigan".
Kaj estante ĉiu ĝuante la feston:
balo kaj biero, kanto kaj orkestro,
Katin' kaj katidoj ensaltis subite,
kaj inferbatalo eksplodis neevite.
Grandaĝa Katino mordis tra l' orelo
de l' infan' Museto, miaŭante al li: "Belo!".
La katidoj tranĉis, al Ratina Moŝto,
unu tra l' piedo, unu tra la vosto.
Sinjor' Ranideto, antaŭ ĉi alsalto
prenis la ĉapelon, faris egan salton,
malfermis la pordon, piednaze puŝante,
kaj "feliĉan nokton" diris elirante.
Li pluensaltadis de tia teruro
kaj perdis ĉapelon, vundiĝis sur kruro,
enfalis en buŝon de manĝema ansero,
kiu lin enkorpigis per sola englutero.
Muset', Ranideto kaj ankaŭ Ratin';
la katoj satmanĝis, englutis l' anser',
kaj tutsole restis Ranin' sur la ter'!
Listo de videoludiloj
Ĉi-sube estas listo de ĉefaj videoludiloj kiuj aperis unu post la alia. Kutime diversaj videoludiloj estas venditaj samtempe fare de pluraj ludfirmaoj. Ili estas arigitaj en generacioj depende de kiam ili estis ĉefe venditaj.
Listo de asteroidoj (72001–73000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 72001 al 73000.
Krom kelkaj raraj asteroidoj, kiuj ricevis nomon, plejparte el la malgrandaj planedoj havas nenian menciindecon.
Rusio.ru
Rusio.ru estas esperantlingva retpaĝaro, kiu publikigas novaĵojn pri Rusio. Ĝi estis kreita sekve de longa diskuto en la retforumo de Esperanto novosti (vd. kaj ) kiel provo daŭrigi la laboron de la servo "Novaĵoj el Rusio" en la nova teknika nivelo. La ĉefaj agantoj malantaŭ Rusio.ru nun estas Dmitrij Ŝevĉenko (Moskvo) kaj Slavik Ivanov (Sankt-Peterburgo).
La projekto ne atingis grandan popularecon, nek havas multajn aktualajn informojn (laŭ la stato je fino de 2006). Tamen ĝi estis preta loko por testi ideojn pri tiudirekta agado, dank’ al kio aperis ankaŭ aliaj postaj provoj.
Foje en la paĝaro Rusio.ru aperis unika informo (kiel raporto pri solenaĵoj en Beslan la kun la fotoj, nenie aliloke aperintaj).
Pentadekila benzoato
Pentadekila benzoato aŭ pentadecyl benzoate 3d.png estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la benzoata acido kaj pentadekanolo. Pentadekila benzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Pentadekila benzoato prezentas benzoatan grupon ligitan al pentadekila grupo. Ĝi konsistas je 22 karbonatomoj, 36 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Poás
Poás estas vulkano en Kostariko. Ĝi havas alton de 2708 m kaj situas je ĉ. 150 km de Rincón de la Vieja. Sur deklivoj de la vulkano, oni kultivas kafarbustojn.
Poás apartenas al tiuj vulkanoj, en kies krateroj troviĝas acida lago. La acida lago havas diametron de 1300 m kaj profundon de 300 m. Ĝi apartenas kun la pH-valoro de malpli ol 1 al la plej acidaj kraterlagoj de la mondo. La akvo de la lago estas turkizblua.
Poás apartenas al la turismaj allogaĵoj de Kostariko, ĉar bone veturebla vojo kondukas laŭ la rando de la kratero.
Dungeco
Dungeco aŭ dungiteco estas la labora, socia, ekonomia kaj jura stato de la dungito. Dungito estas kapitalismeca vort-formo por laboristo, kiu havas laborrilaton laŭ laborkontrakto al dunganto (temas pri entreprenoj). La dungito ricevas salajron interŝanĝe al la laboro de tiu farita. En ekonomiko dungeco kaj ties malo sendungeco estas unu el plej gravaj faktoroj de la ekonomia bonfarto de socioj kaj ŝtatoj.
Orientbohemia galerio en Pardubice
Orientbohemia galerio en Pardubice (ĉeĥe Východočeská galerie v Pardubicích) estas artgalerio en Pardubice, Ĉeĥio. Ĝi estis establita en 1953 kiel sekvanto de Urba bildogalerio. Nuntempa establanto estas Regiono Pardubice. La galerio havas du konstruaĵojn: Kastelo Pardubice kaj Domo de Jonáš. Krom eskpozicioj ĝi aranĝas animaciajn programojn kaj prelegojn pri historio de arto por lernejoj kaj kreajn laborejojn por ĉiuj aĝogrupoj.
Rastrumero
Rastrumero estas unu el la multaj punktetoj kiuj komponas rastruman bildon en memoro de komputilo. Tiel, la rastrumero estas ofte la plej malgranda elemento de bildo de ekrano, printilo aŭ alia aparato.
La angla vorto pixel estis kunmetita el la elementoj pix por picture, bildo kaj el por elemento. La vorto do signifas bild-elemento aŭ bildero.
2091 Sampo
2091 Sampo estas malgranda, meze hela, malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la Sampo, magia objekto kies ŝtelo kaj rekonkero formas la intrigon de la Kalevala.
Robert Bunsen
Robert Wilhelm Eberhard von BUNSEN (1811-1899) estis germana kemiisto, geologo, mineralogo, kiu esploris la radiaj spektro de la varmigitaj elementoj kaj malkovris la kemiajn elementojn cezion kaj rubidion, kune kun Gustav Kirchhoff. Bunsen disvolvis plurajn gasanalizajn metodojn, pioniris en fotokemio, kaj plenumis la unuajn laborojn en la kampo de la arsenaj organik-komponaĵoj. Kune kun sia asistanto, Peter Desaga, li disvolvis la Bunsenan brulilon, kiu plibonigis la tiam uzatajn eksperimentojn en la laboratorioj. La Premio Bunsen-Kirchhoff por spektroskopio estis nomita liaomaĝe kaj Kirchhoff.
Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 1877.
Disĉiploj, majstroj kaj homoj ligitaj al Robert Bunsen
<Gallery> dosiero:Friedrich Stromeyer.jpg| Friedrich Stromeyer (1776-1835) dosiero:Carl_Friedrich_Gauss.jpg| Carl Friedrich Gauss (1777-1855) dosiero:Leopold_Gmelin.jpg| Leopold Gmelin (1788-1853) dosiero:Eilhard_Mitscherlich.jpg| Eilhard Mitscherlich (1794-1863) dosiero:Friedlieb_Ferdinand_Runge.jpeg| Friedlieb Runge (1795-1867) dosiero:Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justus von Liebig (1803-1873) </Gallery> <Gallery> dosiero:William_Robert_Grove_2.jpg| William Robert Grove (1811-1896) dosiero:Carl_Ludwig_(physiologist).jpg| Carl Ludwig (1816-1895) dosiero:Hermann_Kolbe2.jpg| Hermann Kolbe (1818-1884) dosiero:JohnTyndall(1820-1893),Engraving,SIL14-T003-09a_cropped.jpg| John Tyndall (1820-1893) dosiero:Gustav_Robert_Kirchhoff.jpg| Gustav Kirchhoff (1824-1887) dosiero:Frankland_Edward_26.jpg| Edward Frankland (1825-1899) </Gallery> <Gallery> dosiero:AK_Bunsen-Heidelberg_1857.jpg| Georg Ludwig Carius (1829-1875) dosiero:Henry_Enfield_Roscoe.jpg| Henry Enfield Roscoe (1833-1915) dosiero:Dmitri_Ivanowitsh_Mendeleev.jpg| Dmitri Mendeleev (1834-1907) dosiero:Adolf_von_Baeyer_(1905).jpg| Adolf von Baeyer (1835-1917) dosiero:Adolf-Lieben.jpg| Adolf Lieben (1836-1914) dosiero:Friedrich_Konrad_Beilstein.jpg| Friedrich Beilstein (1838-1906) </Gallery> <Gallery> dosiero:Thomas_Edward_Thorpe.jpg| Thomas Edward Thorpe (1845-1925) dosiero:Meyer_Viktor.jpg| Viktor Meyer (1848-1897) dosiero:Francis_Robert_Japp.jpg| Francis Robert Japp (1848-1925) dosiero:Phillipp_Lenard_in_1900.jpg| Philipp Lenard (1862-1947) dosiero:Fritz_Haber.png| Fritz Haber (1868-1934) </Gallery>
ISO 3166-2:TM
ISO 3166-2:TM estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Turkmenion. Ĉiu kodo konsistas el du partoj. La unua estas TM, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Turkmenio. La dua parto estas unu litero.
Jacobus Sinapius
Jakobo Sinapo (1575-1622) (ĉeĥe: Jakub Horčický z Tepence) estis ĉeĥa apotekisto, botanikisto, herbisto, kuracisto, kemiisto, helenisto, kaj kuratoro de la Botanika ĝardeno de la reĝo Rudolfo la 2-a (1522-1612) kaj privata kuracisto de la imperia suvereno. Jakobo Sinapo famiĝis ankaŭ pro tio ke li eble estis unu el la posedantoj de la Manuskripto de Vojniko, ĉar lia subskribo aperas sur paĝo de la dokumento.
Tio eble okazis en 1608, kaj esploristoj asertas ke ĝi estas la komenca dato de la manuskripto. Kvankam Rudolfo la 2-a atribuis la aŭtorecon de la verko al Ruĝero Bakono (1214-1294), pluraj aliaj nomoj jam estis citataj kiel proprietuloj de la dokumento, interalie, John Dee, Edward Kelley (1555-1597), Georgius Barschius (1585-1662), Raphael Sobiehrd-Mnishovsky (1580-1644) kaj Cornelis Drebbel.
Vivo
Laŭ liaj registroj en la kolegio, Jakobo apartenis al malalt-klasa familio. Komence li laboris kiel kuireja asistanto en la jezuita lernejo de Krumlov, sed eventuale li estis akceptita en la Seminario de Krumlov kiel malriĉa lernanto, en 1590. Tie li laboris en la apoteko de la kolegio, sub gvidado de Martin Schaffner (1564-1608).
Pli malfrue Jakobo diplomiĝis en la Gimnazio de Krumlov kaj fariĝis aŭtonoma apotekisto. Ĉirkaŭ 1598, li komencis studi aristotelan filozofion en la Klementina kolegio (kiu pli malfrue kuniĝis al la Universitato de Prago), en Prago, sed li plu laboris kiel kemiisto kaj apotekisto. Li kultivis herbojn kaj starigis laboratorion en Smíchov, -- kiu tiam estis nur vilaĝo malantaŭ la muraro de Prago) -- en la botanika ĝardeno de la Klementina Kolegio. Tie li distilis vere popularan likvoron konatan kiel "Aqua Sinapis" (aŭ akvo de mustardo, eble referenco al la sia nomo mem) kies vendoj igis lin riĉa viro. Al la imperiestro Rudolfo la 2-a li pruntedonis grandegajn monsumojn kaj ricevis de li bieno ĉirkaŭ urbo Mělník.
En 1600, li iĝis administranto de la Jezuita Kolegio en Jindřichův Hradec, kaj en 1606 li iĝis kapitano kaj administranto de la bienoj en la Monaĥejo de Sankta Georgo, en la Kastelo de Prago. En 1607, li estis nomumita imperia kemiisto de Rudolfo la 2-a. Kiel premio pro kuracado de serioza malsano de la imperiestro, li ricevis nobelan titolon, supozeble omaĝe al la mezepoka Kastelo Tepenec -- detruita en 1391 -- apud Olomouc.
Dum la religiaj disputoj komence de la 17-a jarcento, Jakobo forte defendis la katolikan fidon. Li iĝis administranto de la Kastelo Mělník sed estis arestita en 1620, kiam la protestantoj prenis la urbon. Sekve, li estis interŝanĝita je alia arestito -- la fama kuracisto Jan Jessenius (1566-1621) -- kaj ekzilita, sed pli malfrue, post malvenko de la Bohema Ribelo, li revenis al Mělník kaj tie li vivis la reston de sia vivo.
Li mortis en 1622 pro ĉevalfalo okazinta antaŭ unu jaro. Du tagojn antaŭ sia morto li estis translokiĝinta al la Klementina Kolegio sub la zorgoj de la jezuitoj, kaj lasis al ili 50 mil ormonerojn krom sia bieno. Li estis sepultita en la Preĝejo de Sankta Savanto, en la Klementina Kolegio.
Knoxville (Tenesio)
Knoxville estas urbo en la samnoma Kantono Knox en la ŝtato Tenesio de Usono. Laŭ takso de la usona censa oficejo de somero 2010 ĝi havis 178 874 loĝantojn. La urbo estas la administra centro de la kantono, kaj sume la tria plej granda urbo en Tenesio. Ekde decembro 2011 la urbestrino estas Madeline Rogero.
Geografio
Knoxville estas trafluata de la Tenesia rivero. Ĝi ekestas en la oriento de la urba teritorio per kunfluo de la riveroj French Broad River kaj Holston River.
Historio
Knoxville estis fondita en 1791 kaj ricevis sian nomon honore al Henry Knox, la primilita ministro de George Washington. Kiam en 1797 la ŝtato Tenesio aliĝis al Usono, Knoxville estis deklarita ŝtata ĉefurbo. En 1815 tiun funkcion transprenis la urbo Murfreesboro, kaj en 1826 la urbo Nashville.
Tutmondan famon la urbo atingis en 1982 per okazigo de la monda ekspozicio. De tiam estas unu el la simboloj de la ubo, la "sunglobo" (sunsphere).
Inter la famaj gefiloj de la urbo estas Quentin Tarantino (naskiĝis en 1963), reĝisoro, aktoro, filmproduktisto kaj -scenaristo.
21450 Kissel
21450 Kissel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Stacy Kissel, mentorino de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search de 2005, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la  Brookline High School de Brookline (Masaĉuseco, Usono).
Uuno Kailas
Uuno Kailas (origine Salonen; 29-a de marto 1901 Heinola – 22-a de marto 1933 Nico) estis finna poeto. Eble lia plej konata poemo estas "Raja railona aukeaa, edessä Aasia ja itä...". Li estas konata plej bone pro siaj propraj poemlibroj, sed li ankaŭ tradukis librojn al finna. Li tradukis ankaŭ esperantan poemon de Zamenhof al finna. Kailas havis skizofrenion.
András Rajna
András Rajna [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rajna András estas hungara kajakisto, olimpiano.
Turo de Tokio
Turo de Tokio aŭ Tokia Turo (東京タワー [tōkjō taŭā], Tokyo Tower) estas turo situanta en Parko Ŝiba en Kvartalo Minato en Tokio (Japanio). Ĝia desegno estas bazita de Ejfela Turo en Parizo (Francio).
András Rajna
naskiĝis la en Budapeŝto.
Turo de Tokio
Resumo
Ĝi havas vernomon "日本電波塔" (La Japana Radia Turo). Arkitektisto Najto Taĉu kaj la Kampanio Nisshin-Desegno kunlaborante desegnis ĝin. La turo altas 332,6 metrojn, pli alta ol la Ejfela Turo je 8,6 metroj, la monda plejalta mem-subtenanta fera turo kaj la plej alta konstruaĵo en Tokio. Ĝi pezas 4000 tunojn, malpli peza ol la 10 000 tunoj de la Ejfela Turo.
La turo havas rigardejojn je 145 kaj 150 metroj de la tero, kaj specialan rigardejon je 250 metroj de la tero. Vizitantoj povas rigardi Tokion, povus rigardi eĉ Monto Fuĝin se la vetero permesus. Ĉe pinto de la turo, instalitaj estas antenoj por televido kaj radio, por averto haltigi trajnojn kurantajn, kiam tertremo okazas, kaj sensiloj por observadi veteron.
Valp
Valentine PASCHE (alinome Valp) estas desegnistino de bildliteraturo, verkistino kaj koloristino. Ŝi naskiĝis en 1979 en Ĝenevo, Svislando, kie ŝi vivas kaj laboras.
Turo de Tokio
Resumo
La 29-an de junio 1957, la konstruo komencis kaj finis la 14-an de oktobro 1958; ĝi ekmalfermis la 7-an de decembro, kaj la 23-an de decembro okazis finkonstrua ceremonio kaj oficiale ekkuris. Postjare, la 10-an de januaro, 1959, ĝi ekdissendis radion. Oni reuzis tankojn uzitajn kaj forlasitajn de Korea Milito por konstrui la turon.
Valp
Biografio
Post tri jaroj ĉe la artlernejo «Arts Décoratifs» de Ĝenevo, Valp komencis sian karieron kiel komikso-desegnistino. Ŝi trovas sian inspiron en fantazia, sciencfikcia kaj vaporpunka literaturo kaj kino. Precipe Star Trek (Stela Vojaĝo), Harry Potter, Ŝerloko Holmso, kaj la rakontoj de Lovecraft.
La unua volumo de ŝia tria serio, "Les Fantômes de Neptune", estis eldonita en 2015. Tiu komikso temas pri vaporpunka aventuro, kiu okazas en 1890, en alternativa Eŭropo, kie scienca progreso estas tiel avangarda kiel ĝi permesas komenci la kosmoesploron.
La Sorĉistino el Kastilio
La Sorĉistino el Kastilio (Di Kiŝufmaĥerin fun Kastilien) estas historia romano verkita jidlingve de Sholem Asch, poste esperantigita fare de Izrael Lejzerowicz. La tradukaĵo aperis 148-paĝa en la jaro 1933, ĉe Literatura Mondo el Budapeŝto.
Irazú
Irazú estas la plej alta vulkano de Kostariko kun 3432 m. Ĝi apartenas al la plej danĝeraj kaj nekalkuleblaj vulkanoj de la lando.
La vulkano erupciis lastfoje en 1963 kaj daŭris erupcioj ĝis 1965.
9333 Hiraimasa
9333 Hiraimasa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Masanori Hirai, profesoro ĉe la Universitato de edukado de Fukuoka kaj fakulo pri spektroskopia studo de malvarmetaj steloj, kaj precipe. Li pruvis la ekziston de pluratomaj molekuloj : HCN kaj C2H2, en la malvarmetaj atmosferoj de brilaj karbonaj steloj.
33382 Indranidas
Nomo
Ĝia nomo honoras Indrani Das, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Academy for Medical Science Technology en Hackensack (Nov-Ĵerzejo).
Eixen
Eixen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Rügen de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Administre ĝi apartenas la la komunumaro Amt Recknitz-Trebeltal de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko Eixen, la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Bisdorf, Forkenbeck, Kavelsdorf, Leplow, Ravenhorst, Spiekersdorf, Stormsdorf kaj Wohsen.
Aleksander Pafomov
Aleksander PAFOMOV (Voroneĵo, la - mortodato nekonata) estis rusa farmaciisto kaj esperantisto. Filo de advokato kaj komercistino, en la aĝo je 12 jaroj li estis sendita al la apoteko de onklo, franco F. Balboni, en la suda urbo Ostrogoĵsk, kie li restis sekve de la post nelonga forpaso de la gepatroj. Li fariĝis farmaciisto, transloĝiĝis al Serpuĥov kaj tie li laboris en kemia fabriko kaj farmaciaj distribuejoj.
En 1924 li “energie laboras” kaj gvidas kursojn por laboristoj (li instruis Esperanton en dimanĉa kursoj por fabrikaj laboristoj jam en 1909). En 1925 Esperanto Triumfonta anoncas, ke en Moskva teatro oni prezentos teatraĵon “Kaatje” tradukitan de Pafomov el Esperanto en la rusan.
Eta petrelo
La Eta petrelo (Halocyptena microsoma aŭ Oceanodroma microsoma) estas malgranda marbirdo de la familio de ŝtormopetreloj nome Hidrobatedoj. Ĝi estas nur 13–15 cm longa, kun enverguro de 32 cm. Ĝi estas la plej malgranda membro de la ordo Procelarioformaj, kio estas tialo kaj por la komuna nomo kaj por la latina scienca nomo kie microsoma estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive malgranda (mikros) kaj korpo (soma). Tiu specio estas la ununura membro de la genro Halocyptena kvankam ĝi estas foje inkludata en la genro Oceanodroma.
Tiu nearktisa specio reproduktiĝas sur insuloj ĉe Kalifornia Duoninsulo kaj ĉe Kalifornia Golfo de Meksiko en rokfendoj aŭ malgrandaj nestotruoj en milda tero kie la ino demetas ununuran blankan ovon. Kiel ĉe plej petreloj, ties piediranta kapablo estas limigita al mallonga trenado al la nestotruoj. Ĝi estas kolonia nestumanto.
(6253) 1992 FJ
(6253) 1992 FJ estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Eta petrelo
La Eta petrelo suferas perdojn en kelkaj el la reproduktejaj insuloj, ĉefe pro katoj kaj ratoj.
Zemplínska Nová Ves
Zemplínska Nová Ves, hungare Zemplénújfalu estas nova malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Trebišov. La hungaroj uzas ankaŭ la formon Zemplénújhely.
Situo
Zemplínska Nová Ves situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Slovenské Nové Mesto-Trebišov. La lasta troviĝas 12 km-ojn.
Historio
Dum la historio 3 vilaĝoj formiĝis ĉi tie: Isztáncs, Upor (slovake: Úpor) kaj Zemplénkelecsény (slovake Zemplinský Klečenov). Ĝis Traktato de Trianon la triopo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Gálszécs, poste al Ĉeĥoslovakio, fine dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Zemplínská Nová Ves naskiĝis en 1964 el unuigo de la triopo. En 1991 Stanča rericevis sian memstarecon, restis duopo. En 2001 loĝis en Zemplínska Nová Ves 938 da homoj, (921 slovakoj, 3 ciganoj, po 1 ĉeĥo kaj hungaro).
Mšec
Mšec (antaŭe ankaŭ Kornhaus) estas kampurbo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 5,5 km norde de Nové Strašecí kaj 14 km okcidente de Slaný. Vivas ĉi tie.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1316.
La 10-an de oktobro 2006 estis al la municipo redonita statuso de kampurbo.