cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Respubliko
Modernaj liberalaj respublikoj
La respublikismo ege etendiĝis post la Unua Mondmilito, kiam variaj de la plej grandaj eŭropaj imperioj kolapsis: nome la Rusa Imperio (1917), la Germana Imperio (1918), la Aŭstrihungara Imperio (1918) kaj la Otomana Imperio (1922) estis anstataŭitaj per respublikoj. Aliaj novaj ŝtatoj atingis sendependecon dum tiu agitado, kaj multaj el ili, kiel Irlando, Pollando, Finlando kaj Ĉeĥoslovakio, elektis respublikajn regosistemojn. Post la malvenko de Grekio en la grek-turka milito (1919-22), la monarkio estis anstataŭita per la Dua Greka Respubliko (1924-35). En 1936, puĉo fare de ekstremdekstraj militestroj kun apogo de konservemaj civiluloj rezultis en la Hispana Enlanda Milito, al kiu sekvis 40 jaroj de frankisma diktaturo kiu finigis la reĝimon de la Dua Hispana Respubliko (1931-39); post la diktaturo la transiraj registaroj reinstalis la burbonan monarkion laŭ la indikoj de la diktatoro Francisco Franco por salti la heredan linion al Juan Carlos de Borbón.
La respublika idearo etendiĝis, speciale en Azio. Usono ekhavis konsiderindan influon en Orienta Azio kaj en la lasta parto de la 19-a jarcento la protestantaj misiistoj kaj la verkistoj ludis ŝlosilan rolon en la disvastigo de la politikaj idearoj de Okcidento. Ĉio tio kombiniĝis kun la politika filozofio inspirita en la indiĝena konfuceismo kiu dum multa tempo estis argumentanta, ke la popolo havas rajton malakcepti maljustan registaron kiu estis perdinta la Mandaton de la Ĉielo. Tiukadre almenaŭ du efemeraj respublikoj estis proklamitaj en Orienta Azio, nome la Respubliko Tajvano kaj la Unua Filipina Respubliko.
Du el multaj konsekvencoj de la Dua Mondmilito estis malkoloniismo kaj la kreado de komunismaj ŝtatoj. Malkoloniismo rezultis en sendependigo de diversaj landoj en Azio kaj poste en Afriko. Plej parto de la sendependigitaj landoj de Azio iĝis respublikoj kaj restis monarkioj nur tiuj kiuj jam estis tio historie; arabaj landoj evoluis aparte. En Afriko ĉiuj sendependigitaj landoj iĝis respubliko, plus Etiopio kiu estis historie monarkio sed same iĝis respubliko; nur Maroko post sendependiĝo konvertis tradician sultanecon en iel moderna monarkio. Siaflanke la kreado de komunismaj ŝtatoj estis fakte la kreado de speciala tipo de respubliko fakte nomita de "popolaj respublikoj".
Islama respubliko
Islama respubliko estas tipo de politika reĝimo kaj ŝtato subtenita de la formo respublika por la regado sed kiu samtempe konstituas sian institucian, administracian kaj regularan kongrue kun la normoj de la Ŝario, nome la islama juro, kiu povas eventuale ricevis egalrangan gravon kiel la civila juro dum la ŝtato plue estas respubliko; same, en islama respubliko la povo kaj influo fare de la islamaj imamoj aŭ ŝejĥoj estas enorma kaj povas esti nomumitaj por altaj oficialaj postenoj dum plutenas siajn religiajn funkciojn.
Hasselbach (Hunsrück)
Hasselbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Boisleux-Saint-Marc
Boisleux-Saint-Marc estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boisleusiens.
Campillos-Sierra
Campillos-Sierra [kamPIjos-SJEra] (Kampetoj-Montaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Campillos-Sierra, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Campillos-Sierra kie oni alvenis al la nunaj 33.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis foje de maldekstra partio PSOE sed lastatempe el dekstra PP.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Forstado, naturaj pejzaĝoj. Servoj kaj loĝejoj.
Illescas
Illescas [ijEskas] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi estas la tria urbo laŭ populacio de la Provinco Toledo post Talavera de la Reina kaj Toledo mem.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas illescanos, illarcurienses aŭ uleskanoj. La censita populacio en 2010 estis de 22.482 loĝantoj kaj la denseco estas de 394,42 loĝ/km².
En 1561 estis 12.000 loĝantoj, kaj tio malpliiĝis dum postaj jarcentoj. Meze de la 18a jarcento laŭ la censo de Ensenada, Illescas iĝis urbeto kun grava abundo de hidalgoj kaj religiuloj. La populacio estis en 1752 de 1.481 loĝantoj.
Dum la 20a jarcento la vilaĝo rekuperiĝis demografie. En 1956 la populacio estis de 2.325 loĝantoj kaj en 2001, de 12.234, supere la unuan fojon la ciferon de populacio maksiuma kiun Illescas iam havis el la 16a jarcento. En la aktualo ĝi estas la tria municipo plej loĝata de la provinco, post nur Talavera kaj Toledo. Aktuale la municipo havas pli da 20.000 loĝantoj. La kernaj domaroj estas la zono centra kaj du urbanizaj domaroj separataj: nome Dehesa de Moratalaz kaj Señorio de Illescas, el kiuj tiu lasta estas la zono plej etenda kaj kie situantas ankaŭ gravaj entreprenoj ekzemple de la sektoro aerfluga kia Airbus.
Geografio
La municipo troviĝas situanta «en ampleksa ebenaĵp, survoje el Madrido al Toledo». Ĝi apartenas al la komarko de La Sagra kaj limas kun la municipaj teritorioj de Casarrubuelos, Cubas de la Sagra, Torrejón de la Calzada kaj Torrejón de Velasco norde, en la Regiono de Madrido, kaj Yeles oriente, Numancia de la Sagra kaj Yuncos sude, kaj Cedillo del Condado, El Viso de San Juan, Carranque kaj Ugena okcidente, en la Provinco Toledo.
Historio
Oni supozas prahistoriajn setlejojn eĉ dum la 3a jarcento a.K. kaj rilato kun la urbo Ilarcuris, citita de Ptolomeo. Certe dum la epoko de la Romai Imperio la loko estis loĝata. Dum la araba epoko oni konstruis alkazaron kaj kelkajn fortikaĵojn kiuj dum la konkero de Toledo fare de la kristana reĝo Alfonso la 6-a estis konkeritaj en 1085. Tiu sama reĝo rekonstruigis ilin. Poste la loko estis donata al episkopo de Toledo, kaj poste reiĝis reĝa teritorio en 1124.
En 1154 Alfonso la 7-a proklamis la privilegian dokumenton kaj post kvar jaroj la vilaĝo ekreapartenis al arkiepiskopa teritorio ĝis 1575, kiam iĝis definitive posedo de la reĝa jurisdikcio. Dum tiuj jarcento oftis la konfliktoj inter la vilaĝo kaj la katedrala hegemonio.
Komence de la 19a jarcento, la francaj armeanoj demuntis monaĥejon de franciskanoj. Meze de tiu jarcento la vilaĝo havis 300 domojn kaj de tiam ekis lanta disvolviĝo al kio kontribuis la alveno de la fervojo ĉirkaŭ 1876.
Dum la 1960-aj jaroj etendiĝas la kerna domaro kaj komencas disvolviĝo kaj industria kaj de la sektoro de servoj. La municipo ĝuas duan epokon de etendo kaj disvolviĝo.
Macharaviaya
Macharaviaya [maĉaraVJAĝa] estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la sudorienta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Axarquía je 235 msm. Macharaviaya havis en 2016 461 loĝantojn. Ĝi limas norde kun Almáchar kaj Iznate, oriente kun Iznate kaj Vélez-Málaga, sude kun Vélez-Málaga kaj Rincón de la Victoria kaj okcidente kun Moclinejo. La urba kerno estas sur areto de montetoj kun formo de amfiteatro. La maksimuma altaĵo estas Capellanía (481 msm). La urba kerno mem estas je 235 msm. Ĝi ricevas la akvojn de la rojo Ibero, kiu elfluas en la submunicipo Vallejo [baĜEĥo] kaj trairas tra la submunicipo Benaque [baNAke] kaj elfluas en la rivero Cajiz [kaĤIZ]. De araba deveno, tiu vilaĝo prosperis ekonomie kaj komerce en la 18a jarcento pro la alveno de la familio Gálvez de Macharaviaya, danke al prospera agrikulturo vitovina, atingante eĉ la kromnomon «malgranda Madrido». Bernardo Vicente de Gálvez y Madrid, 1a Vicgrafo de Galveston, 1a Grafo de Gálvez (1746–1786) estis hispana militestro kaj kolonia administraciisto kiu servis kiel kolonia guberniestro de la la hispana Luiziano kaj Kubo, kaj poste kiel Vicreĝo de Nova Hispanio. La nuna usona urbo Galveston (Teksaso) nomiĝas laŭ li. La preĝejo de San Jacinto, kun la fabriko de ludkartoj estas la ĉefaj verkoj de la familio Gálvez en Macharaviaya.
Teodoro Sampaio (San-Paŭlio)
Teodoro Sampaio (oficiale Município de Teodoro Sampaio) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Presidente Prudente kaj en la samnoma mikroregiono Presidente Prudente. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Rudolf Diesel
La venkon de sia invento Rudolf Diesel tamen nur parte travivis. Oftaj kvereloj pri patentoj, akraj atakoj far aliaj inĝenieroj kaj financaj malfacilaĵoj pro misinvestoj fine ruinigis lian sanon. En 1913 li mortis dum ŝipvojaĝo de Belgio al Britio. Oni supozas, ke li mem finis sian vivon.
(14770) 2198 T-1
(14770) 2198 T-1 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
13654 Masuda
13654 Masuda estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana amatora astronomo Naoto Sato elde la privata observatorio de Ĉiĉibu (gubernio Saitama, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la areo Masuda, en la insulo Tanegaŝima (gubernio Kagoŝima) elde kiu estas bela vido al la oceano. La Stacio de Spurado kaj Komuniko de Masuda de la Japana Aerokosma Esplorada Agentejo situas sur klifo por komandi operaciojn kaj ricevi telemezurojn el satelitoj, kiuj observas la Teron aŭ la Lunon.
Sant'Eusanio Forconese
Sant'Eusanio Forconese estas komunumo de Italio.
Omar al-Baŝir
Omar Hasan Ahmad al-Baŝir (عمر حسن أحمد البشير; naskiĝis la 1-an de januaro 1944 en Hoŝ Banaga proksime de Ŝandi en norda Sudano) estis la ŝtatestro de Sudano de 1993 ĝis 2019. Li estas armea generalo, kiu en 1989 ekregis la landon post neperforta armea puĉo kaj regis Sudanon en sinteno de islama fundamentalismo. Ekde 1993 li estis la ŝtata prezidanto de Sudano. La 25-an de aprilo 2010 li estis reelektita je sia posteno en prezidenta baloto. Laŭ oficialaj informoj li ricevis 68 procentojn de la voĉdonoj. Post monatoj da manifestacioj kontraŭ lia regado, la 10-an de aprilo 2019, la Defenda Ministerio anoncis, ke la armeo lin eloficigis kaj arestis.
Kondamno de la Internacia puna kortumo
La 14-an de julio 2008 la ĉefakuzisto de la Internacia puna kortumo en Hago, Luis Moreno-Ocampo, petis kondamni la sudananon pro genocido, krimoj kontraŭ la humaneco kaj militkrimoj en la daŭriĝanta milito en Darfuro. Temis pri la unua kazo, kiam petiĝis kondamni oficantan ŝtatestron je malliberiĝo.
La Internacia puna kortumo la 4-an de marto 2009 vere kondamnis lin je malliberiĝo, sed nur akuzis lin pri krimoj kontraŭ la humaneco kaj militkrimoj, ne pri genocido, ĉar laŭ la kortumo mankis sufiĉaj pruvoj. Nur la latva juĝistino Anita Ušacka ankaŭ pledis por akuzo pri genocido. Tamen la kortumo lasis al si la liberon eventuale poste ampleksigi la kondamnon je akuzo pri genocido, se la haveblaj pruvoj plimultiĝus).
Iuj ŝtatoj kiel ekzemple Ĉinio, Rusio, la Araba Ligo kaj la Afrika Unio kritikas la kondamnon kaj konsideras ĝin malhelpo por pripacaj internegocoj en Darfuro. En julio 2009 Afrika Unio publikigis rezolucion, eksplicite ne obei la kondamnon je malliberiĝo.
Malé Rysy
Malé Rysy (malgranda Rysy; Niżnie Rysy) estas bone videbla monto jam de norda flanko, kiu iras de la pinto Rysy kaj disigas valo Bielovodská dolina de pola valo Dolina Rybiego potoka. Estas tria plej alta monto de Pollando. En ĉirkaŭa areo videblas kvar turoj. Speciala eco de la monto estas 7 metroj longa kaverno Tomkowa jaskyňa de pola flanko sube Sedielka pod Rysmi, en granita parto de Tatroj.
Topografio
De Rysy Malé Rysy estas apartigita per Sedielko pod Rysmi, de Veľký Žabí štít per fendaĵo Ťažká (Česká) štrbina. Al oriento de ili iras branĉo, kiu disigas fendaĵo Kamzíčia štrbina de turo Ťažká veža. En la supra montaro troviĝas de norda flanko turoj Predná veža en Malé Rysy ( 2 375 m ), Zadná veža en M. R.  ( 2 410  m ), Malé Rysy ( 2 430  m ) kaj M. R. južný vrchol ( 2 405  m ). En oksidenta direkto ĝis Czarny Staw iras kaj tien montaro Tomkowe igly.
8582 Kazuhisa
8582 Kazuhisa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Kazuhisa Mishima, astronomian konserviston ĉe la Scienca Centro de Kuraŝiki kaj fervoran edukiston en planetario kiu agrable dissciigas pri astronomio. Li faris haveblajn antaŭdirojn por la vidado de.
Muzeo-preĝejo (Papos)
La muzeo-preĝejo estas loko de 2 ekspozicioj kaj religia historia monumento en vilaĝo Papos (Hungario).
Historio
Supozeble la tiam katolika malfrugotika kirko dediĉita al 12 apostoloj estis konstruita en la 14-a jarcento, sed laŭ taksoj pri la trovitaj freskorestaĵoj en la 13-a jarcento. La unua mencio okazis en 1686. Ĝuste post jardeko jam la kalvinanoj uzis ĝin, sed en 1836 ĝi jam ruiniĝis kaj la kalvinanoj forlasis ĝin kaj konstruis novan kirkon. Iom poste grekokatolikoj alvenis, kiuj renovigis iomete trakonstruis la iaman katolikan kirkon kaj ekuzis ĝin. En 1941 ankaŭ ili forlasis la preĝejon. La oficejo pri historiaj monumentoj denove renovigis la preĝejon, poste ekde 1997 interne instalis 2 ekspoziciojn.
Konstruaĵo
La konstruaĵo havas 3 partojn: navo, absido, sakristio (turo mankas). La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias. Kaj la navo kaj la absido estas apogitaj per pilieroj. La absido estas oklatera.
Genalguacil
Genalguacil estas hispana municipo de la provinco Malago, regiono Andaluzio. Estas en la okcidenta parto de la marborda provinco Malago, kiu siavice estas en la Costa del Sol, borde de la Mediteranea Maro kaj sur la deklivaro de montaro. Ĝi estas en la komarko Montĉeno de Arundo. Distas 45 km de Arundo kaj 147 km de la provinca ĉefurbo. Estas 393 loĝantoj kaj estas je 403 msm. La municipo Genalguacil estas en la Valo Genal. Ties 31,87 km² etendiĝas el la maldekstra bordo de la rivero Genal ĝis la montopintoj de Sierra Bermeja (Ruĝa Montaro), sur teritorio kruta kaj deklivega. Oni trovis restaĵojn de la kulturoj de fenicoj kaj grekoj. Post la konkero al islamanoj, tiuj pluloĝis tie sed okazis ribelo de moriskoj ĉar la novaj kristanaj aŭtoritatoj ne respektis la pactraktatoj. Okazis insurekcia milito, malvenko kaj forpelo. La reloĝado estis farita de malnovaj kristanoj. En moderna epoko la urbestroj estis ĉiam socialistoj.
Raetia
Raetia (Raetio) estis romia provinco kiu estis en la Alpoj, norde de Italio, sude de la rivero Danubo kaj okcidente de Noricum. La provinco ne estis komerce grava, sed strategie grava: ĝi estis en la mezo de la reto de vojoj, kiuj kunigis la okcidentan kaj orientan limon de la imperio. Ĝia teritorio kovris la nunan orientan Svislandon, okcidentan Aŭstrion, Liĥtenŝtejnon kaj parte de suda Bavario.
La plej notinda urbo de Raetia estis Augusta Vindelicorum. La urbo nuntempe troviĝas en Germanio kaj nomiĝas germane Augsburg (Esperante Aŭgsburgo).
Romio konkeris la provincon dum la jaro -15. La gento, raetoj, kiu estis keltoj aŭ eble ilirikoj aŭ eĉ iu ne-hindeŭropa (kiel la eŭskoj), (vidu raetia lingvo) romiiĝis. Post la falo de la romia imperio, la gento en iuj valoj de la Alpoj sendepende konservis sian romian kulturon. La parolantoj de la romanĉa lingvo en la svisa kantono Grizono estas la nunaj idoj de tiu kulturo.
Portempe, la norda limo de la provinco estis norde de la Danubo.
Péry
Péry estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Courtelary kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 1,357 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Pfastatt
Pfastatt (jen germane, alzace Pfàscht ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Péry
Geografio
La komunumo Péry situas en la Berna Ĵuraso, proksimume 5 kilometrojn norde de la urbo Bielo. En sudo la komunumo etendiĝas en la valo de Suze, kie tie en ravino pasas la ĵurasan montoĉenon de Chasseral. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Péry, Reuchenette kaj Rondchâtel, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,71 km², de kiuj 66,8% estas kovritaj de arbaro, 22,9% servas por agrikulturo kaj 9,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Péry limas en nordo al Malleray, en nordnordoriento al Bévilard, en nordoriento al Sorvilier, en oriento al Romont, en sudo al Plagne, en sudsudokcidento en unu punkto al Vauffelin, en sudokcidento al Orvin, en okcidento al La Heutte, en nordokcidento en unu punkto al Tavannes, kaj en nordnordokcidento al Reconvilier.
Historio
La unua dokumenta mencio de Péry datiĝas el la jaro 884 kiel villam Bedericam. Dum mezepoko Péry apartenis al la Abatejo Moutier-Grandval, kun kiu ĝi fariĝis en la jaro 999 havaĵo de la Princepiskopo de Bazelo. La burgo Châtillon, kiu hodiaŭ esta ruino, estis siatempe la sidejo de la Senjoroj de Péry. Péry apartenis la la pricepiskopa voktejo Erguel. De 1797 ĝis 1815 Péry kun la tuta iama Senjorujo Erguel apartenis al la Departemento Haut-Rhin de Francio kaj poste en 1815 per la Viena Kongreso estis atribuita al Kantono Berno. Okaze de la fondiĝo de Kantono Ĵuraso la loĝantaro de la komunumo Péry voĉdonis en la jaroj 1974 kaj 1976 dufoje favore al restado ĉe Kantono Berno.
Mărgineni
Fonto
Laŭ la censo de episkopo Inocențiu Micu-Klein en 1733 tie loĝis 61 familioj kun 305 personoj.
6386 Keithnoll
6386 Keithnoll estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Konteo de San Diego, Kalifornio, Usono).
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, kiu konsistas ĉefe el silikatoj de magnezio kaj de fero.
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Keith Noll, malkovrinton de multenombraj duopaj. Li ankaŭ malkovris utilajn molekulajn indikilojn (tiaj, kiaj karbona monooksido kaj ozono) en kaj en la gasgigantoj. Li estas fondinto de la Projekto Heredaĵo Hubble.
Jenő Bory
Jenő Bory [bori], hungare Bory Jenő estis hungara arkitekto, poeto, profesoro, pentristo kaj skulptisto.
Jenő Bory naskiĝis la 9-an de novembro 1879 en Székesfehérvár. Li mortis la 20-an de decembro 1959 en Székesfehérvár.
Biografio
Jenő Bory frekventis universitaton pri konstrutekniko en Budapeŝto, poste ĉeflernejon pri skulptado. Liaj majstroj estis Alajos Stróbl kaj Bertalan Székely. Poste li studadis en Germanio kaj Italio. Inter 1911-1946 li instruis konstruteknikon kaj skulptoarton en la universitato. Li batalis dum la 1-a mondmilito. Inter 1906-1944 li ekspoziciis 185 skulptaĵojn. Li kun sia edzino konstruis Bory-burgon ekde 1923. Liaj skulptaĵoj estas videblaj tutlande.
Heathcote Williams
Krom esti dramaturgo kaj scenaristo, Williams aperis en nombraj tre konataj sendependaj kaj holivudaj filmoj kaj estis inter la fmulaj gastoj en la lasta epizodo de la 4a sezono de Friends, nome "The One With Ross's Wedding". Li ludis la rolon de Prospero en la versio de Derek Jarman pri La Ventego kaj aperis en kelkaj "artaj" filmoj, kiel Orlando, same kiel en la holivuda filmo Basic Instinct 2. Al Pacino ludis la rolon de sekvanto de Williams en arta dokumenta filmo, nome Every Time I Cross the Tamar I Get into Trouble. Williams ankaŭ verkis kantovortumojn, kunlabore kun Marianne Faithfull inter aliaj.
Williams estis ankaŭ fakulo pri natura historio kaj malkovris novan specion de miel-produkta vespo en la ĝangalo de Amazonio, nome okazaĵo kiun li registris en libro de poemoj nome Forbidden Fruit. Williams estis ankaŭ magiisto kaj membro de The Magic Circle. Li verkis televidan verkon nome What the Dickens! pri la intereso de Charles Dickens al plenumado de magiaj spektakloj. Bob Hoskins instruis al li fajrmanĝadon. Kiam li estis montronta sian novan talenton al sia tiama koramikino Jean Shrimpton, li suferis akcidenton.
Williams estis grava aktivulo en la loĝiga etoso de Londono en la 1970-aj jaroj kaj estris "agentejon pri nemoveblaĵoj" por domokupantoj nome "Ruff Tuff Cream Puff". En 1977 li kaj paro de centoj da domokupantoj establis la "ŝtaton" nome Frestonia en Notting Hill kaj deklaris sendependon el Britio. La tiam Shadow Chancellor, Geoffrey Howe, verkis por esprimi sian subtenon kaj Williams estis nomumita brita ambasadoro. Frestonia daŭris preskaŭ unu jardekon kaj havis siajn proprajn instituciojn kaj poŝŝtmarkojn.
Williams pentris grafition sur la muroj de la Palaco Buckingham kiel protesto kontraŭ la reĝino kiu subskribis la mortopunon kontraŭ Michael X kvankam teorie ne ekzistis tian punon en Britio. Komence de la 1970-aj jaroj, lia agitiga grafitio estis trajto sur la muroj de la tiam malmultekosta distrikto de Londono nome Notting Hill.
Boisleux-au-Mont
Boisleux-au-Mont estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Boisleusiens.
Tom Shaw
Tom Shaw estas nomo de:
Sten Sture la Maljuna
Sten Sture, la Maljuna (naskiĝis 1440 en Jönköping; mortis la 4-an de decembro 1503 ) estis ŝtatestro kaj reganto de Svedio ekde la 1-a de junio 1470 ĝis la 6-a de oktobro 1497 kaj ekde la 12-a de novembro 1501 ĝis la 14-a de decembro 1503. Li estis filo de Gustav Anundsson kaj Birgitta Stensdotter Bielke, duonfratino de la estonta Karlo la 8-a (1408-1470).
Biografio
En 1464 li reliefiĝis apoge de episkopo Kettil Karlsson Vasa en lia batalo kontraŭ Kristiano la 1-a el Danio, kie li montris grandan kapablecon venkante la kamparanojn kaj engaĝigante ilin kiel soldatoj. En 1470 ni trovos lin denove sur la fronto de la svedaj naciaj estroj kie li venkis kaj Erik Karlsson Vasa kaj la propra reĝo Kristiano la 1-a. Post la morto de Karlo la 8-a, Sture elektiĝis kiel reĝo de Svedio kaj el la periodo 1470-1497 li montris siajn plej altajn kvalitojn kiel ŝtatestro. En 1471, li ree venkis Kristianon la 1-an en la granda Batalo de Brunkebjārg en la 10-a de oktobro 1477, kiu materie fortikigis sian pozicion en Svedio. En 1477, post la fondo de la Universitato de Upsalo, lia regado altiĝis ĉefe sur la malaltaj klasoj, ĉar li estis gajninta kelkajn malamikojn en la sveda aristokrataro.
Jennifer Lopez
Jennifer Lynn LOPEZ (naskiĝis en Bronkso, Novjorko) estas usona aktorino, kantistino kaj dancistino konata ankaŭ sub kromnomo J-Lo. Krome ŝi estas desegnisto de vestfasono kaj parfumoj kaj entreprenisto. Ŝi atingis la ciferon de 48 milionoj da venditaj albumoj nur per siaj unuaj kvin albumoj.
Jennifer Lopez naskiĝis en la novjorka kvartalo nome Bronkso al puerto-rikaj gepatroj Guadalupe Rodríguez infanvartistino kaj David Lopez informadikisto. Ŝi havas du pli aĝajn fratinojn.
Ŝi komencis sian karieron kiel dancistino kontraŭ la opinio de la patrino. Poste ŝi eklaboris por televidaj produktoroj.
En 1995 komencis labori por kino unue en duarangaj postenoj en la filmo My Family (Mia familio), reĝisorita de Gregory Nava, kaj poste en jam unuarangaj roloj kiel ĉe la filmo Money Train (Ŝtelado al la montrajno) kun Wesley Snipes. La sperto de Money Train havigis al ŝi pli da postenoj kaj oportunaĵoj en 1996 kiam eklaboris kun aktoroj kiel Robin Williams en la filmo Jack kaj kun Jack Nicholson en la filmo Blood & Wine (Sango kaj Vino).
En julio de 1996, dum ĉeesto en Caracas, konis faman inĝenieron Nestor Chacon, fanatikulo de metalmuziko, kiu eĉ dancis freneze kaj nuda dum koncertoj de grupoj kiel Megadeth kaj Iron Maiden. Jennifer Lopez senbride enamiĝis al Chacon, kaj dediĉis al li kantojn kiel "Nestor Papirriqueame Sin Sesar" kaj "Dale Nestor, Dale Dale, por Puerto Rico, Chavez y por mi". Chacon, malespere forfuĝis al sia lando Kebekio, Kanado, time de la tumulteco de ilia rilato kaj eniris en psikiatrejo tie. En 1998 sukcesis atingi la postenon de la ĉefrolulino por la filmo Selena, kie ludis la rolon de la malaperinta kantistino Selena. La filmo premieris la 21-an de marto de 1997. Pro ĝi ŝi enspezis unu milionon da dolaroj, kaj iĝis tiam la plej bone pagita latinamerika aktorino ĝistiame. Krome ŝi estis nomumita por la Golden Globe pro Plej bona aktorino en 1998. Krome ŝi laboris en tre bonkvalita filmo U-Turn (Al la infero), kun la famega aktoro Sean Penn kaj reĝisorita de Oliver Stone, kaj en pli komerca filmo kun George Clooney en Out Of Sight (Tre danĝera amrilato), kiam Jennifer enspezis du milionojn da dolaroj.
Poste ŝi, jam fama, eklaboris kiel kantistino kun la produktoro Cory Rooney kiu jam antaŭe laboris kun Mariah Carey, Celine Dion kaj Destiny's Child. Laŭ la stato de 2023 ŝi vivas en la protektita urbeto Hidden Hills, iom pli ol 40 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Los-Anĝeleso kaj de Holivudo, kun multaj same socie konataj najbaroj.
(120178) 2003 OP32
(120178) 2003 OP32 estas tre granda, eksterordinare hela transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj astronomoj Michael E. Brown, Chad Trujillo kaj David L. Rabinowitz elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
Michael E. Brown listigis ĝin kiel eble nanplanedon kun taksata diametro de 235 km.
Orbito
Ĝi estas klasifikita kiel kubevano : "klasika" objekto de la Kujper-zono, kiu ne estas en orbita resonanco kun Neptuno. Ĝi tamen estas proksima de la orbita resonanco 4:7 kun Neptuno.
Choňkovce
Bazaj informoj
Choňkovce (ĥonjkovce), hungare Alsóhunkóc (alŝOhunkOc) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance.
(120178) 2003 OP32
Orbito
Ĝia orbito estas proksima de tiu de 136108 Haŭmeo kaj ĝi havas grandan albedon, kiel tiu de Haŭmeo (0,70) ; la similecoj de orbitaj kaj fizikaj ecoj kun Haŭmeo lasas pensi, ke (120178) 2003 OP32 estas ano de la kolizia Haŭmea familio : ĝi estus kreita, kune kun la aliaj familianoj kiel (19308) 1996 TO66, (24835) 1995 SM55, (55636) 2002 TX300 kaj (145453) 2005 RR43, el la glacia mantelo elĵetita pro frakaso de la pra-Haŭmeo far de granda korpo (ĉ. 1600 km).
Choňkovce
Situo
Choňkovce situas sur malebenaĵo, laŭ rojo nomata pri Sobrance, laŭ flankovojoj. Sobrance troviĝas 7 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1409 en formo "Hunkolch". En 1910 loĝis en Alsóhunkóc 717 da homoj, (632 rutenoj, 42 germanoj, 37 hungaroj, 5 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Alsóhunkóc apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean zonon loĝatan de rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Antaŭ alveno de rusoj la judoj estis deportitaj. En 2001 loĝis en Choňkovce 617 da homoj, (605 slovakoj, 7 ukrainoj, 5 ciganoj).
Pinto Saint-Mathieu
Ponto Saint-Mathieu (franclingve Pointe Saint-Mathieu, bretonlingve Lok Mazé ) estas kabo de Finistère situanta proksime de Le Conquet sur la teritorio de la komunumo Plougonvelin. Ĝi estas borderita per klifoj preskaŭ 20 metrojn altaj.
La vilaĝo
Nun, restas nur kelkaj domoj arigitaj ĉirkaŭ la ruinoj de la abatejo, sed en la pasinteco, Saint-Mathieu ne estis nur abatejo kaj ties dependaĵoj. Tre frue, vilaĝo estiĝis, allogata per la marbordo, ties komercaj eblecoj, ties ŝiprompajn riĉajoj kaj la ĉeesto de la monaĥejo.
La abato de Saint-Mathieu havis multajn privilegiojn : imposto de amaskunveno (droit de cohue), imposto de forno (droit de four à ban, imposto de garbo (droit de gerbe à la douzième), imposto de muelado (droit de mouture), imposto de bazaro (droit de marché), imposto de foiro (droit de foire) (Henriko la Kvara kreis, en 1602 kvin foirojn jare kaj unu bazaron semajne), imposto pri tritikpezado (droit de mesure du blé), imposto pri vinmezurado (droit de mesure du vin), ktp.
En 1157, Hervé de Léon konsentis al ĝi rajton pri rompaĵoj kaj ŝiprompaĵoj ĉe la marbordoj de ĝiaj feŭdoj (en 1390 estas precizigite ke ĝi rajtas preni dekonon de la ŝelo, de la kargo kaj de la mastaro de la grundiĝintaj ŝipoj). Al tiu rajto je rompaĵoj aldoniĝis la rajto je senposedigo, kiu estis konfirmita en 1602 per dekretoj de la franca reĝo. Li konsentis tiun rajton al religiuloj por « ĉiuj, kiuj pereas surmare, kaj al la bordoj de Saint-Mathieu, Plougonvelin kaj le Conquet ».
Nun, unu el la domoj de la vilaĝo, karaktera loĝejo de la 14-a jc, estis transformita al hotelo, antaŭnelonge klasita 4-stela hotelo kun restoracio kaj spao. La estroj, la familio CORRE, estas delonga tempo loĝantoj de tiu escepta ejo.
La abatejo
Nun forlasita, tiu abatejo estus ŝirminta la kranion de la apostolo kaj evangeliisto Mateo. La fondo de la primitiva kelta abatejo ekde la 6-a jc de sankta Tanguy restas hipoteza. Famkonata rakonto ligas tiun fondon al la alveno de la relikvoj de sankta Mateo, kiuj estus alkondukitaj de Egiptio fare de bretonaj maristoj. La romanika, poste gotika abatejo estas verko de benediktanaj monaĥoj sed ankaŭ de bonfarantoj, aparte la grafoj de Léon la familio Châtel de Trémazan. De la fino de la 11-a jc aŭ komence de la 12-a jc ĝis la franca revolucio, monaĥoj vivis en la abatejo konventan vivon laŭ la regulo de sankta Benedikto. De la komenco la abatejo estis metita sub la protektado de sankta Mateo, evangeliista aposto. Lia kulto disvolviĝis, aparte kiam la abatejo ricevis parton de la kranio de la sanktulo en 1206. Pilgrimantoj alvenis, kelkfoje de proksime.
La ruinoj de la abatejo servis por la filmado de televida serio dissendita dum la somero 2005 : Dolmen. Ĝi estas nun la deirpunkto por ĉiuj raportaĵoj de la programo Thalassa por 2012 2013.
La lumturo
Sur la pinto estas ankaŭ lumturo, konstruita en 1835 kaj alta je 56 metroj.
La semaforo
La unua semaforo sur la pinto estis konstruita en 1806, sed la nuna semaforo estis starigita kiel eble plej proksime de la pinto en 1906, por rigardi al la ŝanelo de Four kaj al la enirejo de Brest. Laŭgrade plibonigita en la 20-a jc, ĝi nun altas je 39 metroj super la marnivelo.
Loĝejoj por la gvatistoj estis alflankigitaj al ĝi.
Le cenotafo (memormonumento al la maristoj mortintaj por Francio)
Petita de Émile Guépratte kaj Georges Leygues post la unua mondmilito, ĝi estis konstruita sekve de la leĝo de la. La steleo farita de René Quillivic kaj inaŭgurita la montras maristedzinon.
Citoj
Nenio pli sinstra kaj sensacia ol tiu bordo de Brest; tio estas la fina limo, la pinto, la pruo de la malnova mondo. Tie, la du malamikoj sin alfrontas : la tero kaj la maro, la homo kaj la naturo. Vi devas vidi ĝin kiam ĝi emociiĝas, la kolerega, vidi la monstrajn ondojn kiujn ĝi amasigas ĉe Pinto Saint-Mathieu, je kvindek, sesdek, okdek piedoj; la ŝaŭmo flugas ĝis la preĝejo, kie la patrinoj kaj fratinoj preĝas. Kaj eĉ dum la paŭzmomentoj, kiam la oceano eksilentas, kiu laŭiris tiun funeran bordon sen diri aŭ en senti en si : Tristis usque ad mortem !.
En unu el siaj diskoj (Breton quand même (esperantligve Tamen bretona), 1995), Maxime Piolot donis al kanzono la nomon de la pinto (La Pointe Saint-Mathieu).
Sant'Eusanio del Sangro
Sant'Eusanio del Sangro estas komunumo de Italio.
Claude Miller
Claude MILLER (naskiĝis la en Parizo, mortis la ) estis franca film-reĝisoro.
Biografio
Diplomita de IDHEC, kies majoro li estis, Claude Miller debutis en kino kiel help-reĝisoro de Marcel Carné por Trois chambres à Manhattan en 1965, de Michel Deville por Martin soldat en 1966 kaj de Jean-Luc Godard por Weekend en 1967. Li poste fariĝis direktoro de produkto de François Truffaut kaj realigis siajn unuajn kurtfilmojn.
En 1976, li realigis sian unuan longdaŭran filmon La meilleure façon de marcher. Li enscenigis la kunfruntiĝon de Michel Serrault kaj Lino Ventura en 1981 en Garde à vue. Li realigis per Mortelle Randonnée unu el la plej belajn kaj fascinajn filmojn de la 1980-aj jaroj, kun Michel Serrault kaj Isabelle Adjani. Li donis al Charlotte Gainsbourg ŝiajn unuajn grandajn rolojn en L'Effrontée en 1985 kaj en La Petite Voleuse en 1988.
En 1998, li ricevis la premion de la ĵurio en Festivalo de Cannes por la filmo La Classe de neige
Göttin
Göttin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Duklando Lauenburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis nur  loĝantojn. Göttin estas parto de la komunumaro Büchen, administra ligo de pluraj najbaraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Claude Miller
Biografio
Claude Miller prezidas la reton de subvenciataj kinejoj Europa Cinemas kaj la grandan lernejon de franca kino Fémis.
En 2008, li estas membro de kina Club des 13.
Firtănuș
Firtănuș (Firtosmartonos ) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Cristuru Secuiesc. Ĝi administre apartenas al Avrămești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 613 loĝantojn (hungaroj); en 1992 ĝi havis 388 (hungaroj).
Historio
Ĝi estas unue menciita skribe en 1473. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 Firtosmartonos apartenis al Hungario (Udvarhely).
Flughaveno Arusha
La Flughaveno Arusha (Arusha Airport, Uwanja wa ndege wa Arusha) (IATA: ARK, ICAO: HTAR) estas flughaveno situanta en la urbo Arusha, la ĉefurbo de la Regiono Arusha de Tanzanio.
Chevry (Manche)
Chèvreville estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chevryais.
Ĝi nun formas parton de Moyon Villages.
Iria Flavia
Historio
Ĝi estis grava urbo dum epoko de la Romia Imperio kaj de visigotoj. Kiam la nomo de Padrón populariĝis, la kresko translokiĝis al la urba kerno padrona kaj Iria iĝis simpla domaro. En la aktualo oni tendencas rekuperi ties nomon Iria Flavia kaj ĝi estas uzata oficiale en ĉiu dokumento.
Vidindaĵoj kaj interesaĵoj
Estas gravaj muzeoj, preĝejo kaj Camilo José Cela, Nobel-premio pri literaturo, naskiĝis en Iria Flavia en 1916.
Bosnio kaj Hercegovino en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1992 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita al somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento. En vintraj olimpikoj ankoraŭ neniam estis Bosnio kaj Hercegovinaj partoprenantoj.
La teamo ĝis la stato de somero 2022 ankoraŭ neniam atingis olimpikan medalon. Kune kun Albanio, Andoro, Bosnio kaj Hercegovino, Malto kaj Monako, laŭ tiu stato estas unu el kvin nunaj eŭropaj partoprenantoj, kies teamoj ne gajnis olimpikan medalon. La relative plej bonajn rezultoj la teamo ĝis nun atingis en la somera Olimpiko 2020: tie, Nedžad Husić akiris 5-an rangon en vira Tekvondo ĝis 68 kilogramoj, kaj sesan rangon poe atingis Nedžad Fazlija en pafado kaj Amel Tuka en la 100-metra vira kurado.
Kunordigas la teamon la Olimpika Komitato de Bosnio kaj Hercegovino.
La Ferté-Alais (stacidomo)
Marfermita en 1865 de "Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée" (PLM), temas hodiaŭ pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio D de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villeneuve-St-Georges - Montargis (745000).
(11851) 1988 PD1
(11851) 1988 PD1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de la Monto Palomar (kantono San-Diego, Kalifornio, Usono).
Kladruby (distrikto Rokycany)
Kladruby (Kladrub) estas municipo situanta en distrikto Rokycany en Ĉeĥio proksimume 19 km norde de Rokycany kaj 6,5 km nord-nordoriente de Radnice. Vivas ĉi tie.
Sant'Omero
Sant'Omero estas komunumo de Italio.
Neleo
Laŭ la helena mitologio, Neleo (el la greka Νηλεύς, kruela) estis reĝo de Piloso, en Mesenio. Laŭ la diversaj tradicioj, lia patro estis Hipokoonto, Kreteo aŭ la mara dio Pozidono, kaj lia patrino estis Tiro. Tiu edziniĝis al Kreteo, reĝo de Jolko kun kiu ŝi patriniĝis de Esono, sed estis enamiĝinta al rivera dio Enipeo, kiu rifuzis ŝiajn proponojn. Pozidono profitis tion, kaj transformite en Enipeon, renkontiĝis kun Tiro, kiu poste naskis la ĝemelojn Peliaso kaj Neleo el tiu rilato. Honteme, ŝi lasis la infanojn en la monto, sed ĉevalino mamnutris ilin ĝis kiam ĝia bredisto trovis ilin kaj ebligis sian edzinon varti ilin. Ĝis tiam, Neleo ludis nur kun hundino, kaj de tio oni diras devenis lia nesocietemeco.Kiam ili iĝis plenkreskuloj, Neleo kaj Peliaso iris renkonti ilian patrinon kaj mortigis la reĝinon Sidero, kiu kruele traktadis ŝin. Kreteo edziĝis al Tiro kaj adoptis la ĝemelojn, heredontoj tiel de Jolko kune kun Esono. Sed post la morto de Kreteo, la fratoj ekbatalis inter si, kaj fine Peliaso akiris la tronon, malliberigis Esonon kaj elpatrujigis Neleon, kiu forfuĝis al Mesenio. Tie li fondis la urbon Piloso, en lando konkerita al lelegoj danke al la helpo de la nepoj de Kreteo kaj armeo de aĥeoj, ftianoj kaj eolianoj. Kroma versio asertas ke la fondinto de la urbo estis la eponima Pilaso, kiu ĝuis la regadon dum mallonga tempo, ĉar Neleo venkis lin kaj eniris la urbon.
Neleo edziĝis al Kloriso, filino de la reĝo Amfiono de Tebo kaj unu el la malmultaj niobidoj kiuj sukcesis saviĝi de la venĝemo de Apolono kaj Artemiso, kiuj murdis la plejmulton de ŝiaj gefratoj. Rekompence, la gedioj promesis longan vivon al filo de Kloriso, Nestoro, kiu vivis dum tri generacioj.
Multaj princoj postulis edziĝi al la filino de Neleo, Pero, do li promesis ŝin al tiu, kiu sukcesis doni al li la bovaron de Filako. Tial kial tiu bestaro estis gardita de terura hundo en Filaco (Tesalio), Bianto petis helpon al sia frato Melampo, la divenisto, kiu antaŭdivis ke Bianto sukcesos nur se li konfesos la ŝteladon kaj suferos jaran malliberecon pro tio. Ĉio okazis kiel Melampo aŭguris: Bianto ŝtelis la bovaron kaj konfesis sian delikton. Post unu jaro, li kapablis aŭskulti termitojn kiuj estis en la tegmento de la malliberejo kaj paroladis pri kiom da ĝi ili jam forronĝis. Bianto petis ke oni translokiĝu sin al alia ĉelo, kaj tuj poste la tegmento de la antaŭa ruiniĝis kaj falis. Rimankinte tion, Filako konsideris Bianton efika antaŭvidanto, kaj promesis lin la bovaron se li kapablis fari ke sia filo Ifiklo havu infanon. Melampo helpis tiam, kaj redonis al Ifiklo virecon, do Bianto ricevis la premion, portis la bestojn al Piloso kaj edziĝis al Pero.
Iam Heraklo alvenis al Piloso kaj petegis al Neleo purigi lin de sang-krimon, ĉar li murdis Ifiton, sed tial kial la reĝo rifuzis tion fari (ĉar li estis amiko de la patro de Ifito), Heraklo mortigis lin kaj liajn filojn, krom Nestoro, kiu rifuĝis en Gerenio, kaj Periklimeno, kiu transformiĝis en aglon kaj forflugis, danke al la interveno de Pozidono, kiu ŝuldis favoron al li. Tiam komenciĝis granda batalo inter Heraklo kun lia eleana armeo kaj la defendantoj de Piloso. La dioj aliĝis al tiu milito: Ateno helpis Heraklon, kaj Hero, Pozidono, Hadeso kaj Areso luktadis favore al Neleo. Heraklo feroce atakis la gediojn, kaj eĉ sukcesis vundi ilin, do li konkeris la tutan Mesenion. Poste, li redonis la tronon de Piloso al Nestoro, kiu dum sia maljunaĝo partoprenis la Trojan militon ĉe la aĥea flanko kaj estis la unua kiu ĵuradis je la nomo de Heraklo. Tamen, kromaj versioj asertas ke Neleo supervivis la invadon de Heraklo kaj forfuĝis al Korinto, kie li poste mortis pro malsano kaj estis solene entombigita en sekreta loko, ĉe la istmo.
Laŭ Herodoto, la Pisistratidoj, tiranoj kiuj regis Atenon de 561 ĝis 510 a.K., devenis el Piloso kaj, laŭ ili, de la propra reĝo Neleo. Ankaŭ li rakontas ke Pisistrato, la atena tirano, ricevis sian nomon honore al filo de Nestoro, same nomita.
Neleo, filo de Kodro
Krom la antaŭa, alia rolulo de la helena mitologio nomiĝis Neleo. Li estis filo de Kodro, reĝo de Ateno, kaj kontraŭstaris la rajtojn de sia pli aĝa frato Medono, pledante lian lamecon. Oni konsultis la Orakolejon de Delfo, kiu pravigis Medonon kiel heredinto. Tiam, Neleo foriris el Ateno kaj gvidis ekspedicion al Jonio, kie li fondis Mileton. Liaj filoj daŭrigis la koloniigon de la regiono
Nuntempaj aludoj
Neleo (aŭ almenaŭ skulptaĵo de li) aperas en la libro Mary Poppins malfermas la pordon, de P.L. Travers, kaj ĉefrolas la kanton Joly Holiday en la muzika teatraĵo Mary Poppins.
Pella
Pella estas la nomo de pluraj loĝlokoj. Interalie temas pri
(16381) 1981 EG25
(16381) 1981 EG25 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
(65250) 2002 FT14
(65250) 2002 FT14 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun malgranda klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Clitourps
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Clitourpais.
(6394) 1990 QM2
(6394) 1990 QM2 estas asteroido de la interna asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar en la kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas ano de la hungaria familio sed ankoraŭ ne ricevis nomon.
Hasselbach (Westerwald)
Hasselbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Romanĉa lingvo
La romanĉa lingvo (romanĉe: Rumantsch) estas lingvo parolata en Svislando. Ĝi kune kun la ladina kaj la friula lingvoj apartenas al la retolatina lingvaro. Nomo: Rumantsch (en Esperanto: romanĉa aŭ retoromanĉa)
Parolantoj: ĉirkaŭ 35 000 (2000)
Landoj: Kantono Grizono en Svislando, minoritatoj en okcidenta Aŭstrio kaj norda Italio, krome relative granda diaspora komunumo en Zuriko
Skribo: latina
Lingva specimeno
La Patro Nia en la normigita skriblingvo (grizonromanĉa) kaj Esperanto:
Nombro da parolantoj kaj statuso
La romanĉa estas lingvo tre malvaste parolata – nur 66 000 parolantoj en kelkaj valoj de Alpoj en la svisa Kantono Grizono kaj diasporaj komunumoj ekzemple en Zuriko. (Kvankam ĝi oficiale tute ne apartenas al la romanĉlingva teritorio, la alemanlingva urbo Zuriko fakte estas la urbo kun la plej granda nombro de romanĉlingvanoj, inter 5000 kaj 10 000.) La romanĉa lingvo akiris per tutsvisa baloto en la jaro 1938 la statuson de kvara nacia lingvo de Svislando, kaj en la jaro 1996, post nova popola voĉdono, la romanĉa fariĝis duonoficiala. En 1999 per la akcepto de nova Federacia Konstitucio de Svislando ĝia statuso estis ankoraŭ plifortikigita.
Idiomoj
Pro la Alpoj la vulgara latina de la provinco de Rhaetia evoluis aparte de la arpitana lingvo en la okcidento kaj la lombarda en la sudo. La romanĉa ne estas la plej granda latinida lingvo, kiu evoluis en Rhaetia (en Italio estas 500 000 parolantoj de raetaj lingvoj), sed ĉar ĝi estas oficiala svisa lingvo, ĝi estas la plej fama.
Pro la izolemaj montoj, ĉiu valo havis sian propran idiomon de la lingvo. La kvin idiomoj, de la okcidento de la kantono al la oriento (kun ekzempla frazo - "La vulpo estis denove malsata") estas:
Por kontrasto, jen la itala teksto de la frazo:
Grizonromanĉa
Inter 1800 kaj 1960 fiaskis tri provoj de superregiona skriblingvo romanĉa. En la jaro 1982 la Lia Rumantscha (LR, tegmenta organizo de ĉiuj romanĉaj organizoj lingvaj kaj kulturaj) komisiis la zurikan romaniston Heinrich Schmid krei gvidliniojn por la ellaboro de la superregiona skriblingvo Rumantsch Grischun 'grizona romanĉa', 'grizona latinidlingvo'. El tri el la kvin idiomoj estis kreita unu komuna skriba formo de la lingvo, kiun ni do povas nomi grizonromanĉa laŭ la esprimo Rumantsch Grischun.
Minaco de la lingvo
Ekde la 19-a jarcento, la lingvo velkadis pro la granda enmigrado de germanlingvanoj al la kantono kaj la migrado de la romanĉalingvanoj mem el la kamparo al la germanalingvaj urboj. Eĉ en Grizono mem, nur 23,6% parolas la romanĉan. Ĝi estas komence de la 21-a jarcento la unua lingvo de nur 17% de la grizona loĝantaro, dum en 1880 ĝi estis ankoraŭ la unua lingvo de 40%. En partoj de la Kantono Grizono, la romanĉa estas la ĉefa lingvo, sed en aliaj partoj la germana klare ĉefrolas. Malgraŭ granda subteno de la tuta svisa popolo kaj ŝtataj financrimedoj la romanĉa lingvo estas daŭre minacata. Akutale montriĝas nova minaco en la formo de la komunumaj kunfandiĝoj, el kiuj efikas, ke la nombro de pure romanĉlingvaj komunumoj aldone malkreskis dum la lastaj jaroj. Kiam de dek kunfandiĝintaj komunumoj naŭ estis romanĉlingvaj kaj unu germanlingva, tiam la nova unueca komunumo estas mikslingva. En mikslingva komunumo tamen la germana tre rapide estiĝas la ĉefa komunika lingvo en la komunuma asembleo kaj de la aŭtoritatoj, simple ĉar ĉiuj romanĉlingvanoj devige scipovas la germanan, sed germanlingvano ne bezonas lerni la romanĉan. Tio aldone malformtigas la prestiĝon de la romanĉa lingvo.
Amaskomunikiloj en la romanĉa
Ekde la 6-a de januaro 1997 en Ilanz aperas sub la titolo La Quotidiana la unua taggazeto, kiu uzas por ĝeneralaj informoj la grizonromanĉan kaj por regionaj temoj la diversajn idiomojn.
La romanĉaj radio kaj televido (Radiotelevisiun Svizra Rumantscha) estas parto de la svisa asocio por radio kaj televido [SRG] kaj subvenciata de la ŝtato.
En Esperanto
Pri la romanĉa lingvo, historio, kulturo kaj nuntempa situacio ekzistas bona konciza enkonduko de Arthur Baur: La Retoromanĉoj: sorto de la plej malgranda nacia lingvo de Svislando, 2-a eldono aktualigita kaj ampleksigita, Bellinzona, Hans Dubois, 1989, 67 paĝoj kun bibliografio. En 1991 en Svisa Radio Internacia estis sendita prelego de D-ro Arthur Baur pri la retoromanĉa lingvo. En somero 2017 aperis la esperantlingva traduko de la fame konata romanĉlingva infan-bildlibro Sonoril-Urĉjo en traduko de Dietrich Michael Weidmann.
Lernolibroj
La oficejo Lia Rumantscha eldonas lernolibrojn pri rumantsch grischun: ''Curs da rumantsch grischun / da Gieri Menzli ; ill. da Simon Jacomet, Cuira : Lia Rumantscha'', 1993 1 Volumo (parto 1 kaj 2) : kun bildoj + 1 Audiokasedo; parto 1: Lecziuns 1-18, 1988 ; parto 2: Lecziuns 1-16, 1989 ISBN 	3-906680-27-1 (parto 1); 3-906680-27-2 (parto 2).
Nikolaj Prĵevalskij
Nikolaj Miĥajloviĉ PRĴEVALSKIJ (Николай Михайлович Пржевальский; naskiĝis la — mortis la ) estis rusia geografo kaj fama esploristo de Centra kaj Orienta Azio.
Kvankam li neniam atingis sian finan celon, nome la sanktan urbon Lasao en Tibeto, li veturis tra regionoj tiam nekonataj de okdcidentanoj, kiel norda Tibeto (nuntempa Tibeta Aŭtonoma Regiono), Amdo (nuntempa Ĉinghajo) kaj Ĝungario (nuntempa norda Ŝinĝango). Li esence kontribuis al la diskonigo de la geografio de Centra Azio en Okcidento.
Li ankaŭ priskribis kelkajn speciojn antaŭe nekonatajn de la moderna scienco: nome la Prĵevalski-ĉevalon, la Przewalski-gazelon kaj la Naturan baktrian kamelon, ĉiuj el kiuj estas nuntempe endanĝerigitaj.
Aeroflot
Aeroflot (Аэрофлот; plena nomo ОАО «Аэрофлот — российские авиалинии»; ICAO-kodo AFL) estas la plej granda rusia aviatransporta kompanio kun 153 aviadiloj. 51,17% de ĝia kapitalo apartenas al la ŝtato, la ceteron tenas aliaj kompanioj (40,55%) kaj individuoj (8,28%).