cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leopold Okulicki
Leopold Okulicki, pseŭdonomo Niedźwiadek (Urseto) (naskiĝis la 12-an de novembro 1898 en Bratucice, proksime al Bochnia, murdita la 24-an de decembro 1946 en sovetunia malliberejo Lubjanka en Moskvo) – brigada generalo de Pola Armeo, kunkreinto de SZP-ZWZ-AK (Servo al Venko de Pollando - Asocio de Armita Batalado - Enlanda Armeo), la lasta ĉefkomandanto de la Pola Enlanda Armeo.
Proceso kaj morto
Rezulte de provoko fare de NKVD marte 1945 li estis invitita de generalo Ivan Serov por politika paktado kune kun aliaj membroj de Registara Delegitaro kaj arestita kun aliaj 15 gvidantoj de la Landa Armeo kaj Subtera Ŝtato kaj forveturigita al Moskvo. Tie estis akuzita en falsigita proceso pri krimoj en malantaŭo de la soveta fronto en Pollando. La 21-an de junio 1945 estis kondamnita en fama proceso de dekses por 10-jara malliberiĝo, kio estis la plej alta puno inter akuzitoj. Dum la proceso li defendis la ideon de la varsovia ribelo kaj substrekis, ke bonaj rilatoj kun Sovetunio ne eblos sen respekto de la sendependeco de Pollando.
Post 1945 lia sorto estis nekonata. La 21-an de junio 1955 registaroj de Usono kaj Britio prezentis oficialajn diplomatiajn leterojn en Moskvo kaj Varsovio kun la demando pri sorto de la akuzitoj en la "proceso de dekses", kiuj ne revenis el Sovetunio. Responde oktobre 1955 kaj en 1956, la registaro de Sovetunio anoncis, ke Leopold Okulicki mortis en la malliberejo en Lubjanka la 24-an de decembro 1946 pro korinfarkto kaj paralizo, kaj lia kadavro estis bruligita. Informojn pri kaŭzo de la morto pridubigis Adam Bień kaj Antoni Pajdak, ankaŭ akuzitaj dum la proceso, asertante, ke Leopold Okulicki estis murdita. Ambaŭ aŭdis kiam L. Okulicki estis forkondukita de la celo n-ro 62 por ekzekuto dum la kristnaska vespermanĝo de 1946.
Addy
Addy estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Komáří vrch
Nomon Komáří vrch povas porti:
Davangere
Davangere, laŭ ದಾವಣಗೆರೆ estas urbego, sidejo de la samnoma distrikto Davangere en subŝtato Karnatako en sudokcidenta Barato.
Geografio
Davangere situas sur altebenaĵo en centro de la subŝtato en alteco 603 metrojn de la marnivelo. Hubli-Dharwad troviĝas 130, subŝtata ĉefurbo Bengaluro 243,Mumbajo 601, tutlanda ĉefurbo Delhio 1582, Kolkato 1591 kilometrojn (aere).
Demografio
En 2011 populacio de Davangere estis (preskaŭ metropolo). La legopovo estas 85%.
Historio
Davangere estis sensignifa vilaĝo ĝis reganto de Majsuro levis la lokon administrejo en la 18-a jarcento. Tio allogis komercistojn kaj Davangere iĝis grava komerca centro kun rapida kresko. En la 19-a jarcento la britoj establis la kotonindustrion, kiu daŭre estas la plej grava industrio ankaŭ hodiaŭ. La urbeto ricevis statuson de municipo jam en 1870, denove en 1951, fine rajto pri urba korporacio en 2007. La distrikto estis kreita en 1997, nature la sidejo iĝis Davangere. La urbego travivis religiajn tumultojn en la 1990-aj jaroj.
Ekonomio
Davangere estas kotonnabo konata antaŭe kiel la Manĉestro de Karnatako. En la ĉirkaŭaĵo la agrikulturo produktas helpe de irigacioj.
Trafiko
La plej proksima enlanda flughaveno funkcias en Hubli, la internacia en Mangaloro. La ĉieaj aŭtorikiŝoj liveras la pasaĝerojn ene de la urbego. Ankaŭ ŝtataj kaj privataj aŭtobusoj trafikas. Al la urbego kuras vojoj el ĉiuj direktoj. La fervoja stacidomo estis konstruita dum la brita periodo kaj estis renovigita lastatempe. Ĝi estas sufiĉe oportune situanta en la urbocentro.
Eduko kaj lingvoj
En Davangere signifa teknologia instituto funkcias.
La ĉefaj lingvoj en 2011 estis kanara lingvo (kiel oficiala lingvo) (66%), la urduo estas minoritata lingvo.
Religio
73 procentoj de la populacio estas hinduoj, 25 procentoj estas islamanoj.
Klimato
En Davangere jare pluvas averaĝe nur po 644 mm.
Pierpont
Pierpont estas la familia nomo de jenaj personoj:
Pierpont estas parto de la nomoj de jenaj personoj:
Lokoj en Usono:
M. Night Shyamalan
Manoj Nelliattu SHYAMALAN (മനോജ് നൈറ്റ് ശ്യാമളന en la malajala (prononco|ˈʃæmælɔːn}}; Esperantigite Manoj Nelljattu Ŝjamalan) konata profesie kiel M. Night SHYAMALAN, estas barat-usona Oskarpremio-nomumita scenaristo, reĝisoro, kaj produktoro. Lia plej bona komercia sukceso estas la 1999 filmo The Sixth Sense ("La Sesa Senso") kun ĉefaktoroj Bruce Willis kaj Haley Joel Osment. Simila al reĝisoro Alfred Hitchcock, idolo de li, li estas konata por memaperado en siaj filmoj.
Li kreskis en Pennsylvania (Filadelfio, Usono). Kiam li aĝis 8, iu donacis kameraon al li. Tiu ĉi markis la komencon de lia pasio pri fari kinofilmojn imitante al lia heroo, Steven Spielberg. Kiam li aĝis 17, li jam estis farinta 45 hejmfilmojn.
Shyamalan studis en la Lernejo de la Artoj Tisch (angle Tisch School of Arts - TSOA) ĉe la Altlernejo de Novjorko. Tiam li ŝanĝis sian nomon Nelliattu al la nomo Night.
Lia unua longfilmo Praying with Anger ("Preĝante kolere", 1992) estas bazata parte pri sia unua vizito al Barato post la almigrado de sia familio al Usono.
Ĝis la jaro 2006 li laboris en ok longfilmoj.
Krzeszowice
Krzeszowice [kŝeŝovIce] estas urbo en suda Pollando, en la Malgrandpollanda Provinco, Distrikto Krakova, Komunumo Krzeszowice. Ĝi apartenas al la Krakova Metropola Areo kaj situas 25 kilometrojn okcidente de la centro de Krakovo. En la urbo troviĝas fervoja stacio sur la grava itinero de Krakovo al Katowice, krome ĝi kuŝas ĉe la landvojo n-ro 79 (Varsovio — Bytom). En la jaroj 1928-1966 la urbo havis statuson de kuracloko. Krzeszowice havas sportan klubon nomitan Świt (Aŭroro), fonditan en 1923.
En 2008 ĝi estis elektita kun 19 aliaj eŭropaj vilaĝoj en Germanio, Pollando, Italio kaj Hispanio por la hispana dokumenta filmo "Vilaĝoj de Eŭropo" (Pueblos de Europa).
Historio
La unua mencio pri Krzeszowice venas de la jaro 1286, kiam la krakova episkopo Paweł el Przemanków permesis al Fryczek Freton fondi la vilaĝon Cressouicy. Jam ĝis 1337 Krzeszowice havis lignan preĝejon de Sankta Marteno. En la mezo de la 15-a jarcento estis konstruitaj jam tieaj lernejo kaj publika domo. En 1555 la vilaĝo apartenis al Stanisław Tęczyński, poste ĝin proprumis kelkaj nobelaj familioj - Sieniawski, Opaliński, Czartoryski, Lubomirski kaj, ekde 1816, la familio Potocki.
En la frua 17-a jarcento la paroĥestro Bernard Bocheński malkovris la avantaĝojn de loka minerala akvo. Li menciis ilin en la paroĥaj arkivoj de 1625. En 1778 la princo August Czartoryski malfermis ĉi tie unuajn banejojn kaj baldaŭ la vilaĝon komencis viziti kuracantoj. En 1783-1786 estis konstruata la Palaco Vauxhall kaj en 1819 malfermiĝis la Verdaj Banejoj. Krzeszowice komencis prosperi, en la jaroj 1809-15 kaj 1855-67 la urbeto estis la sidejo de distrikto. Inter 1815 kaj 1846 Krzeszowice apartenis al la Respubliko Krakovo kaj poste ĝis 1918 al la Aŭstra imperio (ekde 1867 Aŭstrio-Hungario).
En 1829 malfermiĝis ĉi tie hospitalo, en 1843 - rifuĝejo por povruloj, en 1844 konstruiĝis novgotika preĝejo. La fervoja stacio Krzeszowice, troviĝanta laŭ la nove konstruita vojo el Krakovo al Mysłowice, ekfunkciis en 1847. Dum la tempo de batalado por pola independeco la loĝantoj de Krzeszowice partoprenis la krakovan ribelon de 1846 kaj helpis al la partoprenantoj de la Januara Ribelo (1863-64) el la Kongresa Pollando. En 1850-55 konstruiĝis la Palaco de Potocki, kun stilo de itala renesanco kun angla ĝardeno.
Jerzy Kłoczowski
Jerzy Kazimierz Kłoczowski (naskiĝis la 29-an de decembro 1924 en Bogdany Wielkie, apud Chorzele) – pola historiisto, profesoro pri homa scienco, senatano. Kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo.
Vivo
Dum la dua mondmilito estis soldato de la Pola Enlanda Armeo kaj partoprenanto de la ribelo de Varsovio, dum kiu perdis la dekstran manon. En la jaroj 1945–1948 studis en Universitato Adam Mickiewicz en Poznań kaj en Universitato Koperniko en Toruń. En 1950 akiris sciencan gradon doktoro kaj iĝs lekciisto de Katolika Universitato en Lublin. En 1967 iĝis eksterordinara profesoro (ricevante sciencan titolon profesoro), kaj en 1974 ordinara profesoro.
Komputila muso
Muso estas dialoga flankaparato kiun la uzanto movas (fakĵargone: trenas) sur horizontala ebeno (ekzemple sur sia tablo, prefere kovrita per musmato), tiel movante musindikilon sur komputila ekrano. Temas pri speco de komputila montrilo. La elekto de la montrata pozicio kaj de la responda opcio indikita per piktogramo estas farata per premo ("klako") sur klavon provizitan sur la muso. Analogie al la vorto "komputila muso", tiujn klavojn eblas nomi "musorelo", ĉar ili sidas tie, kie ĉe biologia muso sidus la (kompare al la korpo grandaj) oreloj.
Musospecoj
Depende de la metodo, per kiu estas detektata la moviĝo de la muso, oni distingas inter mekanikaj musoj (kun globeto ene, la ruliĝo de globeto estas konvertata al moviĝo) kaj optikaj musoj, kiuj registras ŝanĝon de la fono (kaj pro tio funkcias ne sur ĉiuj supraĵoj). Depende de la metodo, per kiu oni konektas muson al komputilo, oni distingas inter senkablaj musoj, kiuj komunikiĝas per speciala infraruĝa signalo kun komputilo (kutime oni bezonas specialan adaptilon por tio, kiun oni konektas al kutima musa konektingo), kaj kutimaj kablaj musoj. Depende de la konektingo, musoj povas esti konektitaj aŭ al PS/2 konektingo, aŭ al USB konektingo. Krome, ekzistas ege malnovaj musoj, kiuj funkcias per COM-konektingo (seria konektingo). Novaj musaj ofte estas senkablaj, kaj uzas interfacan konekton per Bludento.
Ordinaraj malmultkostaj komputilaj musoj por IBM PK -kongruaj komputiloj havas du aŭ tri butonojn. Multaj musoj havas ankaŭ radeton por rapide foliumi tekston aŭ ŝovi ĝin. Musoj por Makintoŝo havas kutime nur unu butonon.
Teĥnika funkciado de meĥanika muso
<br style="clear:both;"/>
Fontindiko
Komputila muso en la Komputada Leksikono
Hitaĉi
Hitaĉi (日立市, latinliterigo laŭ sistemo Hepburn Hitachi-shi) estas urbo de Japanio, kiu apartenas al la Gubernio Ibaraki. La urbo situas en la historia regiono Kanto, sur la insulo Honŝuo. Laŭ takso de junio 2019 la urbo havis loĝantojn.
Ŝvico (distrikto)
La distrikto Ŝvico estas administra unuo de Kantono Ŝvico. Ĝi havis 51,044 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas la samnoma urbo Ŝvico.
Geografio
La distrikto Ŝvico etendiĝas de la Svisa Mezlando tra la Svisaj Antaŭalpoj ĝis al la Alpoj. Ĝi etendiĝas de la Lago de Zugo en nordo kaj Rigi kaj la Kvarkantona Lago en okcidento ĝis al la Alpoj en sudo kaj la montvasivo de Mythen en oriento.
Komunumoj de la distrikto Ŝvico
La distrikto Ŝvico konsistas (stato en 2009) el 15 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Ŝvico estas la plej granda. Jen la listo:
Bendtsen
Bendtsen estas familia nomo dandevena de jenaj personoj:
Naringenino
Naringenino, (3',5,7-trihidrokso-flavono) aŭ C15H12O5 estas natura kemia kunmetaĵo, senkolora aŭ blanka senodora solidaĵo, derivaĵo el la familio de la flavonoidoj, ordinare trovata en pomeloj, oranĝoj, citronoj kaj tanĝerinoj. Ĝi estas natura substanco kun antibakteriaj, antifungaj, antivirusaj, antiinflamaj, antioksidigaj kaj antikanceraj proprecoj. Naringenino estas uzata en la traktado de la Malsano de Alzheimer kaj en la Parkinsona malsano. Ĝi estas nesolvebla en akvo sed solvebla en etanolo. En leŭkemiaj ĉeloj, naringenino induktas al apoptozo kaj inhibas la agadon de la hepatito C.
Polytechnikum Arnstadt
Historio
Oni trejnis en ses semestroj inĝenierojn (ekde la aĝo de 17) sur la kampoj de maŝinkonstruado, elektrotekniko, gas- kaj akvoteknikoj, kemio, elektrokemio kaj ceramikfarado. Direktoro iĝis la menciita diplomita inĝeniero Tobias Glatz. Unua loko de la instituo estis en la Kirch-strateto nr 10, apud la Supera kirko. La nombro de la studentoj daŭre kreskis, de 48 en 1905/06 ĝis 105 en 1097/08. En 1908 iĝis la oficiala nomo Polytechnisches Institut zu Arnstadt in Thüringen. Danke al bonega trejnado kaj realigo de modernaj ideoj la lernejo famiĝis baldaŭ ankaŭ ekstere de la regiono. En 1907 oni permesis la lernejan frekventon ankaŭ al virinoj. En 1913 estis ordonita ke por fremduloj kaj virinoj validu la samaj akceptokondiĉoj kiaj por germanaj viroj. Por sociala sekuro oni instalis institutan asekurkompanion (ankaŭ kontraŭ akcidentoj).
Rajtis la lernantoj fondi studentajn korporaciojn aŭ aliĝi al ili. En 1913 estis pluraj sciencaj kluboj kaj 2 kolorportantaj korporacioj. Pro la pliiĝo de la lernantoj necesis ŝanĝo de la loko. En 1915 sub urbestro Harald Bielfeld okazis inaŭguro de nova konstruaĵo en moderna ejo proksime de la Stacidomo de Arnstadt, en la hodiaŭa Kasseler Straße nr 10.
Fermo
En 1927 la instituto estis fermita kaj Glatz eklaboris en similaj institutoj en Ilmenau kaj Bad Sulza. Kiam la Teknika instituto en Bad Sulza fermitis en 1934 oni ofertis al la urbo Arnstadt transpreni ĝin; sed la politikistoj ne volis tion, unuanime.
Ĝis 1941 troviĝis en la ejo en Kasseler Straße buroo de Glatz, kvankam jam en 1938 estis aĉetinta ĝin la arnstadt-ano Wilhelm Heimbürge. Ĝis 1961 ĝi gastigis la gantfabrikon Brehme und Siegel kaj ekde 1962 politeknikan superan lernejon (Polytechnische Oberschule VI). Post la Turniĝo ĝi iĝis la Robert-Bosch-bazlernejo (ĝis 2011). Nuntempe ĝi estas oldulejo.
Literaturo
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): ''Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 391-392
Kutno
Kutno estas urbo en Lodzio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kutno en distrikto Kutnowski.
Ľubochňa
Ľubochňa, hungare Fenyőháza [fenjOhAza) estas vilaĝo, banloko kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ľubochňa situas laŭ maldekstra bordo de Váh (ponto estas), laŭ ĉefvojo kaj fervojo Žilina-Poprad. Ružomberok troviĝas je 12, Martin je 28 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la loko en 1625. En la 17-a jarcento vitrofarejo funkciis. La unua skriba mencio okazis nur en 1808, tiam ferofandejo funkciis. En 1828 262 vilaĝanoj loĝis en 47 domoj. Ĝis 1902 la oficiala hungara loknomo estis Lubohna, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. Ĝis Traktato de Trianon la loko apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Rózsahegy, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1921 en Ľubochňa fondiĝis la Slovaka Komunista Partio. Municipo formiĝis en 1951. En 2001 vivis en Ľubochňa 1081 homoj, (1054 slovakoj).
Famuloj
En la iama Lubochna naskiĝis:
Tamás Kárpáti
Tamás Kárpáti [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kárpáti Tamás estas hungara pentristo, ordinara membeo de Hungara Arta Akademio (2011).
Tamás Kárpáti naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Tamás Kárpáti frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis helplaboristo jaron, fine li akiris diplomon en Belarta Altlernejo en 1974. Lia plej grava instruisto estis Jenő Barcsay kaj Simon Sarkantyu. Post la diplomo li pentradas aŭ en sia naskiĝurbo, aŭ en Szentendre. Inter 1977 kaj 1979 li havis stipendion. Li ricevis premiojn inter 1976-2013.
Pluvigner
(jen france, bretone Pleuwigner) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Sena Madureira (mikroregiono)
La mikroregiono Sena Madureira estas unu de la kvin mikroregionoj de la brazila subŝtato de Akro. Ĝi enhavas tri municipojn.
Monaĥejo de Moncerato
La Monaĥejo de Moncerato estas benediktana monaĥejo sur alteco de 721 metroj ene de samnoma montaro, ĉirkaŭ 40 kilometrojn nordokcidente de Barcelono, Hispanujo. Hodiaŭ vivas ĉirkaŭ 80 monaĥoj tie. Veneratas tie la Virgulino de Moncerato, kiu nomatas de la popolo La Moreneta (la bruna). Moncerato estas ankaŭ tradicie grava centro de kataluna kulturo.
Alveno
La pilgrimantoj alvenas hodiaŭ ofte per busoj sed ankaŭ per la en 1892 malfermita funikularo (reinaŭguro estis en 2003) nomita Cremallera de Montserrat. Kablotramo konstruitis en 1930 fare de la lepsika firmao Adolf Bleichert & Co. sub la gvido de inĝeniero Friedrich Gründel.
Historio
Sub la abatejestro Oliba de Besalú faritis inter 1025 kaj 1035 la fondo de la monaĥejoj Santa Maria de Ripoll, Montserrat kaj Saint-Martin-du-Canigou. Jam en 1082 la Montserrat-monaĥejo iĝis dependa de la monaĥejo de Ripoll. Je la fino de la 12-a jarcento priskribitis la maksimuma nombro de monaĥoj je 12 - por daŭre esti taksita kiel abatejo. En la jaroj 1409 kaj 1431 la sendependeco moncerata el Aragono faritis danke al papaj ordonoj. Post la unuiĝo de Kastilio kun la Reĝlando Aragono post la nupto de la Katolikaj Gereĝoj Fernando la 2-a sendis tien ĉi monaĥojn el Valadolido tiel ke la monaĥejo estis denove de fremduloj gvidata.
Luna kalendaro
Luna kalendaro estas kalendaro bazanta je la luno. Por distingi ĝin de lunsuna kalendaro oni uzas ankaŭ la nomojn libera luna kalendaro aŭ neligita luna kalendaro.
Bibbiano
Bibbiano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Reggio Emilia kaj la regiono Emilio-Romanjo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Cavriago, Montecchio Emilia, Quattro Castella, Reggio nell'Emilia kaj San Polo d'Enza.
Kastelo Philippsburg (Braubach)
La kastelo Philippsburg estas kastelo ĉe la suda urborando de Braubach en la distrikto Rhein-Lahn de la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ekde 1999 ĝi gastigis la Eŭropan burgoinstituton. Pro multaj alikonstruoj ankoraŭ restis malmulte da originaĵoj. Nur la ŝtuparturo ĉe la okcidenta loĝdomo kaj du pordegokonstruaĵoj kun trabfakaj gabloj estas konservataj.
Luna kalendaro
Luna kalendaro bazas je lunmonatoj. Dek du kalendaraj lunmonatoj estas unu lunjaro, kiu estas malpli longa je 11 tagoj kompare al jaro de suna kalendaro.
Orientiĝo je lunfazoj
Lunaj kalendaroj estas pli maljunaj ol sunaj kalendaroj, ĉar ili orientiĝas je facile observeblaj ĉielaj aperaĵoj, tio estas la lunfazoj. La sunfazoj, ekzemple la ekvinoksoj aŭ la solsticoj, estas multe pli malfacile rekoneblaj.
Monaĥejo de Moncerato
Historio
Dum la lastaj du jardekoj de la regado de diktatoro Francisco Franco la komplekso servis kiel rifuĝejo al kontraŭdiktaturuloj. En la 12a.12.1970 kolektiĝis en la abatejo 300 intelektuloj postulantaj en manifesto la liberigon de la kondamnitoj de la t.n. Procesoj de Burgoso. Krome ili klopodis demokratiajn rajtojn kaj memstarecon de malplimultoj ene de la hispana ŝtato. Danke al specialaj rajtoj la Monaĥejo de Moncerato ĝuis relative grandan liberecon eĉ dum la diktaturaj jaroj. La kataluna lingvo uzitis ankaŭ liturgie tie en sanktaj mesoj.
Arkitekturo
La hodiaŭ ĉ. 70 metrojn longa kaj sume ne tute 30 metrojn larĝa monaĥeja kirko estas ununava kun flankaj kapeloj kaj pli supraj galerioj. La lumigo de la kirka interno sekuriĝas per rondaj vitraloj en la okcidento kaj super la galerioj. La navo meza kaj la flankaj kapeloj dominatas de buntaj krucripaj volboj. Dume la longa navo estas miksaĵo inter novromanikaj kaj novgotikaj stilaj elementoj troviĝas en la altarejo ankaŭ novbarokaj detalaĵoj.
La organon konstruis en 2009 la firmao loka Blancafort Orgueners (Montserrat). La instrumento troviĝas ĉe la maldekstra flanko de la altarejo. La orgenfasado estas moderna. La instrumento estas klasike farita havante 53 registrojn kaj 4.242 fajfilojn sur 4 klavaroj.
Madonofiguro
La fama madonofiguro (Mare de Déu de Montserrat) estas la gardanta sanktulino de Katalunio kaj troviĝas en la absido de la monaĥejo. La hodiaŭ venerata skulptaĵo datumas de la 12-a jarcento; kun la benanta kaj kronita bebo Jesuo Kristo ŝi reprezentas la Sieĝon de saĝeco (sedes sapientia). Kiel signon de potenco ambaŭ portas regadopomon enmane. Du flankaĵ arĝentaj tabuloj montras la naskiĝon de la Savinto kaj la scenon de la vizito de Maria.
Museum Biblicum kaj Scriptorium Biblicum et Orientale
La monaĥejo gastigas muzeon biblian kun objektoj arkeologiaj de la Sankta Lando, altvaloraĵoj liturgiaj, bildoj i.a. de El Greco, Caravaggio, Luca Giordano kaj Giambattista Tiepolo, Claude Monet, Edgar Degas, Pablo Picasso, Ramon Casas i Carbó kaj Salvador Dalí. La biblioteko de la Skribejo biblia kaj orienta posedas pli ol 200.000 manuskriptojn kaj presitaĵojn (kun papirusa kolekto kun pli ol 1700 fragmentoj). La libro Llibre Vermell de Montserrat estas kolekto de mezepokaj kantoj (de 1399), havante kaj ekleziajn kaj sekularajn kantojn en kataluna lingvo kun muziknotoj.
Aliaj sciindaĵoj
En Moncerato Ignaco Lojola, ordenfondinto, decidis finigi soldatan karieron donacante la ponardon kaj la glavon al la Virgulino kaj la plej noblan vestaĵon al almozpetulo.
Krom la ĉefa monaĥejo estas en la ĉirkaŭaĵoj multaj aliaj ermitejoj kaj multaj migradopadoj. Por multaj barcelonanoj tiu ĉi regiono estas ŝatata ripozumteritorio dumsemajnfina.
Kristoforo Kolumbo nomigis dum la dua vojaĝo insulon de la Malgrandaj Antiloj Moncerato. Ĝi apartenas hodiaŭ al la Unuiĝinta Reĝolando.
Multaj infanoj katalunaj baptitis Montserrat aŭ Montse laŭ la sankta loko. Ekzemplo estas la fama sopranistino Montserrat Caballé.
Jyväsjärvi
Jyväsjärvi estas lago en Finnlando en provinco Meza Finnlando en urbo Jyväskylä. Ĝi elfluas en lago Päijänne, kies nord pinto estas. Ties areo estas de, la meza profundo de. La malpeza trafika vojo ``Jyväsjärvi rantaraitti'' ĉirkaŭiras la lagon. Somere, ĝi estas unu el la plej popularaj subĉielaj lokoj en Jyväskylä, ekz. biciklantoj kaj estas multaj rulsketistoj kaj estas ankaŭ plaĝoj laŭlonge de la itinero. Ĝi estas nacie respektata itinero, simila al kiu ne troviĝas en iu alia grandurbo en Finnland La lago havas unu insulon. Vintre sur la lago estas ekskursa glitkura vojeto. Vintre sur la lago estas ankaŭ skispuro.
Ĉondogjo
Ĉondogjo (koree: 천도교), aŭ ĉondoismo, estas religio naskita dum la 20-a jarcento, bazita sur la donghak movado de la 19-a jarcento, estis fondita de Ĉoe Jeu kaj kodifigita de Son Byeong-hui. . Ĝi originas sur kamparanajn ribelojn ekestitaj ekde 1812, dum la Joseon-Dinastio. Ĝia teologio estas monoteista kaj panteista.
Nomo
Ĉondogjo signifas "la religio de la Cielala Vojo", kie ĉon signifas "cielo", do signifas "vojo" kaj "gjo" signifas "religio" aŭ "-ismo".
Originoj
Ĉondogjo originis en donghak, kio havas siajn originojs en korea ŝamanismo, taoismo kaj korea budhismo, kun kelkaj kristanaj elementoj.
Ĉoe Jeu formulis donghak ("esta lernado") je 1860 por helpi la kamparanojn kiuj estis tre malriĉaj, kaj ankaŭ por restaŭri politikan kaj socian stabilecojn.
Qingming
Tradicio
Oni balaas la tombojn, deponas antaŭ ilin nutraĵojn, florojn kaj aĵojn, kiuj iam plaĉis al la mortintoj. Oni bruligas olibanajn stangetojn kaj mortomonon.
En la sudo ĉirkaŭ Kantono videblas en tiu epoko multaj komercistoj surstrataj, kiuj ofertas ne nur papermonon, sed ankaŭ aŭtojn, vestaĵojn kaj ŝuojn el papero, kiuj estos bruligitaj honorcele al la mortintojn. La brulintaj aĵoj estus disponeblaj al la prauloj kaj igos ilin bonkoraj al la posteuloj, kies sorton ili gvidas.
En tiu tago multaj ĉinoj manĝas nur malvarmajn nutraĵojn.
Ĉirkaŭ la epoko de la festo Qingming temperaturoj altiĝas kaj pli ofte pluvas, kio estas bona por semado.
Historio
La 4-a de aprilo ludis gravan rolon en la moderna historio de Ĉinujo. Tiel la movado de la 4-a de aprilo utiligis dum la kulturrevolucio la tagon por kritiki la Bandon de la Kvar per malferma funebro de la morto de la longtempa ĉefministro Zhou Enlai.
En la popolrespubliko de Ĉinujo la festo iĝis oficiala ferio en la jaro 2008. Tiel la socialisma ŝtato religiĝas al la tradicio.
Ankaŭ en Tajvano tiu tago estas ferio. Ĝi estas la mortotago de la longjara diktatoro Ĉiang Kai-ŝek (5-an de aprilo 1975).
Qingming en pentrarto
La fama volvaĵo Qingming de Zhang Zeduan estas antikva ĉina pentraĵo, kiu montras scenojn de la urbo Kaifeng, ĉefurbo de la dinastio Song dum la Qingming-epoko.
Kevin Beurle
Kevin BEURLE (naskiĝis la 19-an de januaro 1956 en Swansea, mortis la 29-an de majo 2009 en Kapadokio) estis brita astronomo, astrofizikisto kaj programisto
Li fariĝis bakalaŭro pri fiziko en la Imperia Kolegio Londono en 1976
Li laboris pri aerospacaj sciencoj kaj komputado en la Universitato Queen Mary de Londono, kaj estis unu ĉefa gvidanto de la misio Cassini-Huygens kiu observis Saturnon kaj ties lunojn. Li estis fakulo pri la sistemoj de kosma bildigo, malvolvis programarojn kaj zorgis pri la sinsekvo de la observadoj de la kosmosondilo.
Li estis vegetarano kiel siaj prapatroj de kvin generacioj. Li praktikis subakvigadon, montogrimpadon kaj skiadon.
Super-Tero
Super-Tero estas tipo de ekstersunsistema planedo kun maso inter tiu de la Tero kaj tiu de la gasgigantoj de la Sunsistemo. La termino super-Tero rilatas nur al la maso de la planedo, nek al ĝiaj surfacaj kondiĉoj nek al loĝebleco.
Difino
Ĝenerale, la difino pri super-Tero rilatas nur al ĝia maso, kaj ne al ĝia temperaturo, konsisito, orbitaj ecoj aŭ medio simila al tiu de la Tero. Diversaj valoroj de specifa maso estas uzataj en la difinoj de super-Teroj. Dum fontoj ĝenerale konsentas pri la supra limo, 10 termasoj, (~69% de la maso de la plej malgranda gasgiganto de la Sunsistemo, Urano), la suba limo varias de 1 aŭ 1,9 ĝis 5, kaj aliaj diversaj difinoj aperas en la medioj. Iuj aŭtoroj sugestas ke la termino devus esti limigita por planedoj sen signifa atmosfero. Planedoj kun masoj pli grandaj al 10 termasoj estas nomataj gasgigantoj.
Malkovroj
La Sunsistemo ne havas ĉi tiun tipon de planedo, tial ke la plej granda tersimila planedo en la Sunsistemo estas la Tero, kaj la aliaj pli grandaj planedoj estas almenaŭ 14 oble pli masaj ol la Tero.
Kevin Beurle
Li mortis pro falo de varmaerbalono sekve al kolizio kun alia balono en Kapadokio (Turkio). Li estis la ununura mortinto, kvankam pluraj homoj estis grave vunditaj en la akcidento.
Super-Tero
Unua malkovrita super-Tero
La unua super-Tero estis malkovrita de Aleksander Wolszczan kaj Dale Frail ĉirkaŭ la pulsaro PSR B1257+12 dum 1991. La aliaj du planedoj de la sistemo havas prolsimumajn masojn de 4 Termasoj, tro malgrandaj por esti gasgigantoj.
La unua super-Tero ĉirkaŭ stelo de la ĉefa sekvenco estis malkovrita de skipo gvidita de Eugenio Rivera dum 2005. Ĝi orbitas ĉirkaŭ Gliese 876 kaj estis nomita Gliese 876 d (du aldonaj Jupiter-masaj gasgigantoj estis malkovritaj antaŭe en tiu sistemo). Oni taksas ke ĝia maso estas 7,5 Termasoj kaj havas tre malgrandan orbitan periodon, proksimume 2 tagojn. Pro la proksimeco de Gliese 876 d al ĝi stelo (ruĝa nano), ĝi havas altan surfacan temperatuton, kiu atingas ĝis 650 K kaj eble havas likvan akvon.
Aliaj super-Teroj malkovrita dum 2006
Aliaj du super-Teroj estis malkovrita dum 2006, OGLE-2005-BLG-390Lb kun masoj de 5,5 termasoj, malkovrita per gravita lensado, kaj HD 69830 b kun maso de 10 termasoj.
Unua super-Tero en la enloĝebla zono
En aprilo 2007, skipo gvidita de Stephane Udry anoncis la malkovron de du novaj super-Teroj ĉirkaŭ Gliese 581, ambaŭ en la limoj de la enloĝebla zono ĉirkaŭ la stelo, kie eble ekzistas akvo sur ĝia surfaco. Gliese 581 c havas mason de almenaŭ 5 Termasoj kaj troviĝas je 0,073 AU de Gliese 581, ĝi estas en la “varma” limo de la enloĝebla zono ĉirkaŭ Gliese 581 kun kalkulita averaĝa temperaturo (sen konsideri la inlfuon de atmosfero) de −3 °C kun albedo simila al tiu de Venuso, kaj 40 °C kun albedo simila al tiu de la Tero. Aldonaj esploroj sugestas ke Gliese 581 c suferas forcejan efikon kiel Venuso, sed ne la alia planedo, Gliese 581 d, kiu orbitas ankaŭ estas en la enloĝebla zono je 0,22 AU kaj havas mason de 7,7 Termasoj.
Super-Teroj malkovritaj dum 2008
Unu el la plej malgrandaj super-Teroj ĝis nun malkovritaj estas MOA-2007-BLG-192L b, anoncita de la astronomo David P. Bennett la 2-an de junio 2008. Ĉi tiu planedo havas proksimuman mason de 3,3 Termasoj kaj orbitas ĉirkaŭ bruna nano. Ĝi estis detektita per gravita lensado.
Dum junio 2008, eŭropaj sciencistoj anoncis la malkovron de tri super-Terojĉirkaŭ la stelo HD 40307, nur iomete malpli masa ol la Suno. La planedoj havas al menaŭ la sekvajn minimumajn masojn: 4,2, 6,7, kaj 9,4 Termasoj. La planedoj estis detektitaj per la metodo radiala rapido uzante la instrumenton HARPS (High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher), kiu troviĝas en Ĉilio.
Krome, la samaj eŭropaj sciencistoj raportis pri la planedo kun 7,5 Termasoj ĉirkaŭ la stelo HD 181433. Ĉi tiu stelo ankaŭ havas Jupiter-simila planedo kiu orbitas ĝin post 3 jaroj.
Super-Teroj malkovritaj dum 2009
La planedo COROT-7b, kun maso kalkulita kiel 4,8 Termasoj kaj orbita periodo de nur 0,853 tagoj, estis malkovrita dum februaro 2009. Oni kalkulas ke la denseco de COROT-7b indikas rokan konsiston simila al tiu de la internaj planedoj de la Sunsistemo, nova kaj grava malkovro. COROT-7b, malkovrita tuj post HD 7924 b, estas la unua super-Tero malkovrita ĉirkaŭ stelo de la ĉefa sekvenco.
La malkovro de Gliese 581 e kun minimuma maso de 1,9 termasoj estis anoncita la 21-an de april 2009. Ĝi estas la plej mallgranda ekstersunistema planedo ĉirkaŭ normala stelo. Ĝi orbitas sian stelon je nur 0,03, kun orbita periodo de 3,15 tago kaj do, ne troviĝas en la enloĝebla zono, kaj povas suferi 100 oble pli da tajda varmigo ol la vulkana satelito Iono de Jupitero.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Zalaszentgrót)
Kirko Sankta Emeriko de Hungario estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en urbo Zalaszentgrót.
Super-Tero
Super-Teroj malkovritaj dum 2009
Aldone, oni konfirmis ke Gliese 581 d, je 0,2 AU kaj orbita periodo de 67 tagoj, troviĝas en la enloĝebla zono de sia ruĝa nano. Ĝi estas la unua ekstersunsistema planedoj kiu eble ekzistas likva akvo.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Zalaszentgrót)
Historio
Kirko funkciis tie jam dum la mezepoko. Ĝi ruiniĝis dum dominado de turkoj. La nun videbla preĝejo estis konstruita en la 1750-aj jaroj. Dum konstruo oni profitis ankaŭ ŝtonojn de la ruinoj. La orgeno estis farita en 1915.
Super-Tero
Super-Teroj malkovritaj dum 2009
Ankaŭ la planedo GJ 1214 b, malkovrita dum decembro 2009 kaj 2,7 oble pli granda ol la Tero, pous enteni likvan akvon. Tion diris David Charbonneau, astronomia instruisto ĉe Harvard kaj aŭtoro de artikolo pri la malkovro.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Zalaszentgrót)
Konstruaĵo
La kirko situas sola en korto en la urbomezo. En la korto estas videblaj statuoj pri Sankta Jozefo kaj Sankta Floriano (malfrua 18-a jarcento), statuo pri Sankta Maria (malfrua 19-a jarcento, statuo pri Sankta Gerardo (2002). La kvadrata turo altiĝas super la enirejo en mezo de la fasado. La unusola navo finiĝas en plurlatera absido. Apud la sanktejo troviĝas la unuetaĝa sakristio, krome kapeleto. En la navo ĉe la enirejo la galerio el ligno altiĝas, krome estas videblaj tomboŝtono el 1515 kaj ligna gotika skulptaĵo el la 1490-aj jaroj.
Super-Tero
Super-Teroj malkovritaj dum 2009
Je decembro 2009, oni malkovris 30 super-Terojn, 24 el ili per la instrumento HARPS.
Preĝejo Emeriko de Hungario (Zalaszentgrót)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 5-an de novembro.
Super-Tero
Super-Teroj malkovritaj dum 2010
Malkovrita la 7-an de januaro, 2010, la planedo HD 156668 b havas minimuma maso de 4,15 Termasoj, kaj estas la dua plej malpeza planedo detektita per radiala rapido. La alia planedo malkovrita per radiala rapido kiu estas malpli granda estas 581 e, kiel dirite supre.
Karakteroj
La fizikaj ecoj de la super-Teroj estas malsamaj al tiuj de la Tero ĉar la maso estas pli granda. Studo pri Gliese 876 d de skipo gvidita de Diana Valencia rivelis ke eblus dedukti, el la radiuso mezurita per tranzito kaj la maso, la strukturan konsiston de la planedo. La kalkuloj por Gliese 876 varias de 9.200 km (1,4 Ter-radiusoj) por roka planedo kun tre granda fera kerno, ĝis 12.500 km (2,0 Ter-radiuso) por akveca kaj glacieca planedo. Laŭ tiuj limoj, la super-Tero Gliese 876 d povus havi surfacan graviton inter 1,9g kaj 3,3g (19 kaj 32 m/s²). Granda surfaca gravito (ĝenerale pli grandaj ol tiuj de Neptun-, Uran-, kaj Saturn-ecaj planedoj) estas unu el la precipaj ecoj de la konataj super-Teroj.
Postaj teoriaj laboroj de Valencia kaj aliuloj sugestas ke super-Teroj estas pli geologie aktivaj ol la Tero, kun pli fortaj tektonaj platoj. Fakte, iliaj modeloj sugestas ke la Tero estas limkazo, ĝuste sufiĉe granda por teni tektonajn platojn. Tamen, aliaj studoj determinis ke estas ĝuste male.
Temperaturoj
Tial ke la atmosferoj kaj forcejaj efikoj de la super-Teroj estas nekonataj, la surfaca temperaturo estas ankaŭ nekonata kaj nur estas donata ekvilibran temperaturon. Ekzemple, la nigrakorpa temperaturo de la Tero estas 254,3 K (−19 °C). Estas la forceja efiko kiu tenas la Teron varma. Venuso havas nigrakorpan temperaturon de nur 231,7 K (−41 °C), malgraŭ ĝia vera temperaturo estas 737 K (464 °C). Kvankam la atmosfero de Venuso kaptas pli da varmos ol la Tera atmosfero, ĝia nigrakorpa temperaturo estas pli malgranda pro ĝia tre granda albedo.
27132 Ježek
27132 Ježek estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj geastronomoj Lenka Kotková kaj Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov (Prago-oriento, Ĉeĥio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa komponisto Jaroslav Ježek (1906–1942), dirigento de la orkestro de la Osvobozené divadlo ("Liberita Teatro") en Prago dum 1928 - 1938. Li komponis ĵazan kaj dancan muzikon, kiel ankaŭ ĉambran kaj orkestran muzikon. Liaj kanzonoj por la teatraĵoj verkitaj de Voskovec kaj Werich estas famaj. Li mortis enmigrinta en Novjorko.
Quévert
Quévert estas franca komunumo, en la departemento Côtes-d'Armor en la regiono Bretonio.
Geografio
Quévert situas nord-okcidente de Dinan, ties najbaro, apartigita per nacia vojo N176.
Historio
Quévert ekzistis ekde la 12-a jc, kaj ĝi estis kunigita al Corseul poste al Saint-Malo. Kiel la aliaj francaj komunumoj, ĝi elektis sian unuan konsilion en 1790.
La, juna virino, 28-jara, dungito de la restoracio McDonald's de Quévert, estis murdita per bombo, kiu eksplodis sur ŝia laborloko. La atenco estis ĝenerale atribuita al la bretona sendependisma movadaro, precipe pro la uzata eksplodaĵo, kiu venis de la stokoj ŝtelitaj en Plévin en septembro 1999. La tri sendependistoj juĝitaj pro tiu atenco estis definitive senkulpigitaj en 2009.
Administrado
Quévert estas ano de Komunumaro de Dinan.
Edukado kaj kulturo
« Les Mordus de la Pomme » (esperantlingve "la pomŝategantoj") organizas ĉiujare la Fête de la Pomme (esperantlingve "pomfesto") la unuan semajnfinon de novembro. La diversaj metioj ligitaj al kreskigo, ekspluatado kaj vendo de pomoj estas ekspoziciataj. Konkursoj pri prezentado per korboj kaj desegnoj faritaj de la infanoj de la lernejoj de la lando de Dinan estas tiam organizataj.
Ĉirkaŭaĵo
Quévert estas konata pro sia "Courtil des Senteurs", rozejo kreita ĉirkaŭ fontano. Tie estas plantitaj kaj bontenataj nuntempaj aŭ maloftaj rozujoj. Okaze de ĉiu naskiĝo de knabino en Quévert, rozujo estas plantita.
Herrstein
Herrstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Birkenfeld de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Herrstein apartenas al la mezalta montaro kaj pejzaĝa regiono Hunsrück [prononco "Hunsryk"].
Ichtegem
Ichtegem ( [IĤt'ĥem]) estas municipo en Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la distrikto Ostendo.
Ekde 1977 la municipoj Bekegem kaj Eernegem apartenas al Ichtegem, la ĉefa municipo.
Péter Vermesy
Vermesy Péter (vermeŝi) rumanuja hungara komponisto, muziksciencisto naskita en Braŝovo la 19-an de majo 1939 kaj mortinta en Heidenheim, (Germanujo) la 17-an de decembro 1989. Li estas la patro de pianisto András Vermesy.
Biografio
Péter Vermesy studis ekde 1951 en la muzikliceo kaj ekde 1956 en la fako pri muzikkomponado de la Muzika Altlernejo Gheorghe Dima de Kluĵo kiel studento de Gábor Jodál kaj Sigismund Toduţă. En 1962-63 li estis muzika kunlaboranto de la Ŝtata Pupteatro de Kluĵo. Inter 1963-1984 li estis profesoro pri komponado en la sia iama muzikaltlernejo. Ekde 1985 li vivis en Germanujo. Ekde 1961 li verkis ankaŭ muzikan publicistikon.
Ditriĥo Lufo la 2-a (Kleve)
Ditriĥo Lufo la 2-a de Kleve (naskiĝinta proksimume 1260; mortinta inter la 23-a de marto 1308 kaj la 8-a de majo 1309) estis Grafo de Hülchrath kaj reganto de Tomburg.
Vivo
Ditriĥo Lufo la 2-a, de sia patro ekipita per propra ampleksa heredoparto, tenis politikon tre sendependan kaj ne malofte direktitan kontraŭ sia frato, Grafo Ditriĥo la 6-a/8-a de Kleve, kiu tamen pasis tre malbonŝance kaj faligis lin en altajn ŝuldojn. Interalie Ditriĥo Lufo la 2-a servis kiel vasalo de la grafoj de Geldern kaj de la ĉefepiskopoj de Kolonjo. Ekde 1296 li tenis la titolon Grafo de Hülchrath kaj Sinjoro de Tomburg. En 1298 li vendis al sia frato, Grafo Ditriĥo la 6-a/8-a de Kleve, la landon Linn. Siajn sude lokantajn posedaĵojn, aparte Tomburgon, Ditriĥo Lufo vendis en 1303 al la ĉefepiskopo de Kolonjo, Wigbold von Holte.
Gerðr
En Nordia mitologio, Gerðr (malnovnordlanda prononco: [ˈɡerðz̠]; "enfermita") estas jötun, diino, kaj edzino de la dio Frejo. Gerðr estas atestita en la Poezia Edda, kompilita en la 13-a jarcento el pli fruaj tradiciaj fontoj; la Proza Edda kaj Heimskringla, verkita en la 13-a jarcento fare de Snorri Sturluson; kaj en la poezio de skaldoj. Gerðr estas foje literumita Gerd aŭ Gerth.
Kaj en la Poezia Edda kaj en la Proza Edda, Frejo vidas Gerðr dedistance, enamiĝas je la vido de ŝia beleco, kaj sendas sian serviston Skírnir al Jötunheim (kie Gerðr kaj ŝia patro Gymir loĝas) por akiri ŝian amon. En la Poezia Edda Gerðr dekomence malakceptas, sed post serio de minacoj fare de Skírnir ŝi estas devigita akcepti. En la Proza Edda, ne estas mencio al minacoj. En ambaŭ fontoj, Gerðr akceptas renkontiĝis kun Frejo je fiksita dato en Barri kaj, post Skírnir revenas kun la respondo de Gerðr, Frejo bedaŭras, ke la kunsido ne okazu pli frue. En ambaŭ Edda Gerðr estas priskribita kiel la filino de Gymir kaj de la jötun Aurboða.
Nacelo
Nacelo estas nomo donita al la motora ejo en la aviadilo en kies flugilo ĝi estas fiksita. Laŭ PIV ĝi estas "parto de aerveturilo, konstruita ekster la fuzelaĝo kaj entenanta personaron aŭ motoro(j)n."
Gerðr
En Heimskringla, Gerðr estas registrita kiel la edzino de Frejo, evemerita kiel amata reĝo de Svedio. En la sama fonto, la paro estas la fondintoj de la Ingla dinastio kaj produktis filon, nome Fjölnir, kiu reĝiĝis post la morto de Frejo kaj pluigis sian stirpon. Gerðr estas ofte teoriumita kiel diino asocia kun la tero. Gerðr inspiris verkojn de arto kaj literaturo.
Nacelo
La nacelo eblas uziĝi por kunigi motorojn, tankojn kaj armilojn al la flugiloj aŭ fuzelaĝo. En iuj kazoj, kiel la P-38 Lightning, la pilotejo mem povas esti loĝata en nacelo.
La naceloj havas duan funkcion: redukti la trenadon generitan de la strukturoj de la aviadilo, kaj tial ili havas aerodinamikan dezajnon.
En uzinoj de ventenergio, la nacelo estas la strukturo, kie la helico estas fiksita kaj normale akomodas la generatoron. Ĝi estas la parto malantaŭ la helico, ĉe la supro de la turo.
Etimologio
La vorto devenas el la latina navicella (malgranda ŝipo) per la franca nacelle en multaj lingvoj: angle nacelle, portugale nacela, japane ナセル (naseru), indonezia Nasel, finne Naselli. Kvankam la itala kaj la slavaj lingvoj preferas la formo ''Gondola" (gondolo).
Michalowsky
Michalowsky estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Ákos Pauler
Ákos Pauler [Akoŝ paŭler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pauler Ákos estis hungara filozofo, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (1). Lia avo estis Tivadar Pauler, lia patro estis Gyula Pauler. Ákos Pauler naskiĝis la  1876 en Budapeŝto. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
Ákos Pauler frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1894-1898, poste li plulernis en Lejpcigo kaj Parizo. Hejmenveninta li ekinstruis ĉefe en Universitato de Budapeŝto. Li estis elektita ankaŭ prezidanto de la filozofia societo. Li ricevis premion en 1930.
Zorio
Zorio estas speco de japandevena sandalo.
Priskribo
La zorio estas sandalo kun nur plandumo kaj du rimenoj, kiuj kuniĝas inter la unuaj du piedfingroj.
Tradiciaj japanaj zorioj estas sandaloj plektitaj el rizo-pajlo. Hodiaŭ, tamen, zorioj kutime estas faritaj el gumo aŭ plasto.
Interalie, zorioj estas uzataj por iradi ĉirkaŭ basenoj, ĉar pro uzataj materialoj kaj malsimile al plejparto de la aliaj piedvestoj, ili ne damaĝiĝas pro longtempa enesto en akvo.
Historio
Zorioj devenas de Japanio, kie pajlaj zorioj estis portataj dum jarmiloj. La japanlingva nomo zōri konsistas el la ĉindevenaj morfemoj sō “herbo” kaj ri  “ŝuo”, pro la tradicia konsisto el pajlo.
Post la Dua Mondmilito, dum kiu aliaj landoj batalis kontraŭ Japanio, la revenintaj Usonaj, Aŭstraliaj, kaj Nov-Zelandaj soldatoj popularigis zoriecajn sandalojn en siaj landoj.
La migrado de japanoj en Brazilon popularigis la zorion en Brazilo; la plej granda produktanto estas la brazila marko Havaianas, kiu ekde 1962 — laŭ propra deklaro — produktis pli ol 2,3 miliardojn da paroj.
Hurakan
En la majaa mitologio Hurakan (Unu Kruro) estis la dio de la fajro, la vento kaj la ŝtormoj.
Bolivia Ruĝa Kruco
La Bolivia Ruĝa Kruco - hispane Cruz Roja Boliviana - estas societo de humanitara helpo en Bolivio, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en La-Pazo, kaj laŭ la stato de 2020 kiel prezidanto funkcias Gonzalo de la Fuente Diaz.
Hurakan
Ĝi estas reprezentita kiel estaĵo kun vosto de serpento kaj kun reptila aspekto, ĝi portas fumigan ilon (eble torĉo) kaj grandan kronon. El ĝia nomo venas la vorto Uragano.
Laŭ la mitologio, ĝi estis unu el la dioj kiuj partoprenis la kreadon de la homoj el maizo. Hurakan sendis la majaan diluvon, universala diluvo sendita por detrui la unuajn homojn kiuj kolerigis la diojn.
Meurthe (rivero)
Meurthe (esperante Meŭrto) estas franca rivero kiu fontas en la departemento Vosges (Vogezoj) inter la montomasivo Hohneck (prononco germane ) kaj la montopasejo Schlucht (prononco germane, france Col de la Schlucht, germane Schluchtpass), la historia limo mezepoke inter la suda duklando Loreno oriente kaj la malunuece regita Alzaco okcidente, de la franca lingvo oriente kaj la alemana kaj germana okcidente, kaj ekde la 16-a jarcento inter katolikismo oriente kaj luteranismo okcidente.
La rivero trairas la komunumoj de Fraize, Saint-Dié-des-Vosges, Raon-l'Étape, Baccarat, Lunéville, poste Nancy (Nancio). Ĝi enfluas en la Mozelon malantaŭ Nancio.
Cetere laŭ la rivero Meŭrto kaj ĝia enfluanto Mozelo ricevis sian nomon de la departemento Meurthe-et-Moselle.
Varvažov
Varvažov estas municipo kaj konata ripozloko en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 20 km norde de Písek, proksime al la valbaraĵo Orlík (populara centro de piedmigrado kaj akvosportoj). Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri ĝi devenas el 1387. Dum pluraj jarcentoj ĝi estis posedaĵo de ordeno de kavaliroj de Malto, inter 1847-1948 ĝi apartenis al elstara nobela familio Schwarzenberg, posedanta plurajn kastelojn en Suda Bohemio. Post 1989 la vilaĝo estis redonita al ĝi kadre de restitucio.
En 2005 Varvažov havis 173 daŭrajn loĝantojn; multaj vilaĝdomoj servas kiel somerrezidejoj. Pro aparte konservita popolarkitekturo la municipo estis en 1995 proklamita kiel protektata monumentzono.
Somera palaco de reĝino Anna
Somera palaco de reĝino Anna situas en belega granda ĝardeno en la Praga burgo. La palaco ankaŭ estas nomata palaco de reĝino Anna kaj estas la plej eleganta renesancstila konstruaĵo norde de Alpoj. La nomo Belvedere (itale: bela vido) aludas kaj ĝian belegan aspekton kaj la belan elrigardon al la tuta urbo Prago.
Ferdinando la 1-a konstruigis la palacon por sia adorata edzino Anna Jagellono laŭ planoj (1535 - 1537) de la itala skulptisto kaj arkitekto Paolo della Stella. La konstruadon oni komencis en la jaro 1538, sed la granda incendio de la Kastelo en la jaro 1541 interrompis ĝin. Oni povis daŭrigi nur en 1548 - Anna Jagellono ne plu vivis - kaj en 1563 oni finpretigis la palacon kaj la grandan reĝan ĝardenon.
Centre antaŭ la palaco staras renesancstila bronza fontano, la famega kantanta fontano (Zpívající fontána). Ĝi estas verko de F. Terzio, muldita fare de sonoril-muldisto Tomáš Jaroš (1558-1588). La figuro supre estas sakflutisto. Kaj la akvo falanta en la bronzan pelvon "sonorigas" la fontanon - kvankam ne tro laŭte. El la ĝardeno kaj galerio de Belvedere malfermiĝas unu el la plej ĉarmaj rigardoj al Prago.
Testosterono
Testosterono estas grava seksa hormono (androgena), kiu troviĝas kaj ĉe viroj kaj ĉe virinoj, nur la kvanto kaj efikmaniero malsamas. Kiel ĉiuj androgenoj la bazo de la testosterono estas je 19 C-atomoj (formulo C19H28O2). La antaŭuloj de testosterono estas la gestagenoj (21 C-atomoj).
Striflugila iktero
Ĝi estas evidenta kazo de seksa duformismo. Masklo havas nigrajn kapon kaj suprajn partojn, dum estas flavaj la pugo kaj subaj partoj. En la nigraj flugiloj videblas blankaj flugilstrioj, kio nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie maculialatus signifas “kun makuloj en flugiloj”, dum Icterus aludas al la ĝenerala flava koloro. La ino havas olivecajn kronon kaj dorson. La flugiloj kaj vosto estas grizbrunaj.
Evonik Industries
Evonik Industries AG kun sidejo en Essen estas unu el la tutmonde plej grandaj entreprenoj de la specialĥemio. La entrepreno mastrumas pli ol 80 elcentoj de la vendosumo en la ĥemio el ĉefaj merkataj pozicioj. Evonik laborigis fine de 2012 proksimume 33.000 homojn kaj prezentis je tuta enspezo de 13,6 miliardoj da Eŭroj jaran pluson de miliardoj da Eŭroj. Ĉefakciulo estas ankoraŭ Fondaĵo RAG, kiu longtempe volas enborsigi Evonik-on por la financado de la postminadaj kostoj.
Kantono Washington (Alabamo)
Kantono Washington aŭ plene esperantlingve kantono Vaŝingtono (Washington County) estas kantono de Usono en la subŝtato Alabamo. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la. Kiel ĉiuj samnomaj kantonoj de Usono ĝi estas nomata laŭ George Washington, aŭ laŭ PIV esperantigite Georgo Vaŝingtono, la unua prezidanto de Usono (1789–1797).
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Cruzeiro do Sul (mikroregiono)
La mikroregiono de Cruzeiro do Sul estas unu de la kvin mikroregionoj de la brazila subŝtato de Akro. Ĝi enhavas kvin municipojn.
Provinco Muğla
Muğla estas provinco de Turkio. Ĝi situas en la Egea regiono de la lando. La ĉefurbo estas la samnoma Muğla - inter pliaj urboj de la provinco aparte menciindas Akayaka, Bozburun, Dalaman, Dalyan, Datça, Fethiye, Göcek, Güllük, İçmeler, Kavaklıdere, Köyceğiz, Marmaris, Milas, Ortaca, Ölüdeniz, Turgutreis, Ula, Yatağan kaj Yeşilyurt. La provinco havas areon de 13 338 km² kaj en 2007 havis 793 785 loĝantojn.
Zoltán Kárpáti
Zoltán Kárpáti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kárpáti Zoltán estas hungara pentristo.
Zoltán Kárpáti naskiĝis la  en Heves (urbo).