cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kliodinamiko
Dinamika sistemo modeligis kiam matematika formaligo fiksis al "regulo" kiun priskribas la tempodependecon de la pozicio de punkto en ĝia ĉirkaŭa spaco. Groŝmonoj en la stato de la sistemo proporcias al groŝmonoj en la nombroj. La evoluciregulo de la dinamika sistemo estas fiksa regulo kiu priskribas tiujn estontajn ŝtatojn kiuj sekvas el la nuna ŝtato. La regulo estas determinisma: por antaŭfiksita tempintervalo kiun nur unu estonta ŝtato sekvas el la nuna ŝtato.
Cayo Largo del Sur
Cayo Largo del Sur (Longa Rifo de la Sudo), konata simple kiel Cayo Largo [kaĝoLARgo], estas malgranda insulo de Kubo en la Kariba Maro, en la orienta pinto de la insularo Archipiélago de los Canarreos. Ĝi estas parto de la municipo Isla de la Juventud, kies ĉefurbo, Nueva Gerona, estas je 135 kilometroj diste. Ĝi havas totalan areon de 37,5 km² kaj estas 25 km longa, kun preskaŭ ĉio de strando. ​
Kliodinamiko
En la momento en tiu sfero ĉefatingoj estis faritaj kun respekto al la matematika modeligado de longdaŭraj ("sekularaj") cikloj de sociodemografia dinamiko, same kiel la matematika modeligado de la ekstremaj longdaŭraj ("jarmilaj") tendencoj de la mondsistema dinamiko.
Cayo Largo del Sur
En novembro 2001 la insulo suferis la uraganon «Michelle». La naturaj strandoj, allogaj soleco kaj privateco faras, ke la turismo estas la nura enspezofonto de la malgranda insuleto.
Pri faŭno menciindas grandega kvanto da fiŝospecioj, same kiel de birdoj, testudoj, moluskoj, kraboj, igvanoj ktp. Inter birdoj elstaras pelikanoj. Ankaŭ la flaŭro estas interesa.
Jona (rivero)
Jona estas rivero en la kantonoj Zuriko kaj Sankt-Galo en Svislando.
De la fonto ĝis la alfluo
La fonto de la rivero Jona troviĝas sub la pinto de la monto Bachtel sur la teritorio de la municipo Gibswil en Fischenthal. Post impresa akvofalo la rivero atingas fluante orienten Wald ZH kaj tiam turniĝas sude kaj sin verŝas en abismon, kiun per impresaj pontoj trapasas la fervojlinio de Rüti tra la Jonavalo kaj Tössvalo al Bauma kaj Vinterturo. La rivero nun fluas okcidenten kaj formas la limon inter la urbo Rüti kaj la komunumo Dürnten, por post en la centro de Rüti subite turniĝi suden. Ĝi tiam fluas meze tra la urbo Rüti kaj poste laŭlonge de la fervlinio atingas la municipon Jona SG. La rivero nun en meandroj fluas tra Jona formas delton en la supera parto de la Lago de Zuriko, sur kiu situas la urboparto Busskirch. Finfine la rivero alfluas la superan Lagon de Zuriko je 406 metroj super la marnivelo.
Komunumoj laŭlonge de la rivero Jona
Sur la vojo de la rivero Jona situas en la Kantono Zuriko la komunumoj Fischenthal, Wald ZH, Dürnten, Rüti ZH kaj en la Kantono Sankt-Galo la urbo Rapperswil-Jona.
Listo de plej grandaj vulkanaj erupcioj
La listo de plej grandaj vulkanaj erupcioj entenas kaj eksplodajn kaj elfluajn erupciojn. Dum erupcio de vulkano estas elsputata lafo, piroklasto, vulkanaj bomboj, lapiloj, cindroj kaj multaj diversaj gasoj. Multaj erupcioj reprezentas danĝeron nur al la tute ĉirkaŭa areo. Sed la plej grandaj erupcioj sur tero havis regionan aŭ eĉ tutmondan efikon, kelkaj el ili afektis la klimaton kaj kontribuis tiel al amasmalaperoj. Vulkanaj erupcioj estas ĝenerale aŭ eksplodaj erupcioj, tio estas subitaj elsputoj de rokoj kaj cindroj, aŭ elfluaj erupcioj, tio estas elfluoj de lafo. Apartan liston estas donitan sube por ambaŭ tipoj.
References
התפרצות-על
Al Mahŭit
Geografio
La urbo estas 2000 metroj super maro, en unu montaro. En 2004, ĝi havis 13 008 loĝantojn.
Wewelsburg
La fortikaĵo Vevelsburgo (Wewelsburg [VE-velz-burk]) estas fortikada instalaĵo en la urboparto Wewelsburg de la urbo Büren en la distrikto Paderborn de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio en Germanio.
Ventomuelejo La Unión
La Ventomuelejo La Unión troviĝas ĉe la monteto ĉe kiu troviĝas Camuñas, Provinco Toledo, Hispanio, je ĉirkaŭ 700 metroj alteco. Ties nomo ŝuldiĝas al fakto ke post granda incendio ĝi estis rekonstruita danke al la ekonomia unuiĝo de la tuta loĝantaro.
Borovice (Horšovský Týn)
Borovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Horšovský Týn en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas 4 km norde de Horšovský Týn. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/193. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 21 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Wewelsburg
Historio
Tamen en oficialaj dokumentoj ĝi jam aperas unuafoje en la jaro 1123, kiam estas menciita kiel ĝia posedanto Friedrich von Arnsberg. Post lia morto la fortikaĵo estis detruita fare de la loĝantoj de la vilaĝo Arnsberg. Poste aliaj estroj rekonstruigis fortikaĵon samloke.
Ventomuelejo La Unión
Ĝi estis eble konstruita en 1866, ĉar tiu dato aperas super ĝia pordo, sed ŝajne reale tiu estas la dato koresponda al ties rekonstruo post incendio, ĉar jam estis citata (laŭ la nomo Molino Viejo (malnova muelejo), kiel la loko kie, en 1809, estis pendumita Juan Pedro Sánchez, frato de Tío Camuñas.
Artefakto (arkeologio)
Artefakto ((el la latina: ars, prilaborado, kaj factum "la kreitaĵo") ) estas objekto produktita de la krea aŭ inventa kapablo de la homo. Ĝi estas ankaŭ ĉiu objekto, sur kiu vidiĝas spuroj de prilaboro aŭ de homa uzo.
Ventomuelejo La Unión
La maŝinaro estis akirita en Campo de Criptana, de malnova muelejo kiu estis neuzata nome «El Sardinero» (la sardinisto). Dum la rekonstruo sufers kelkajn ŝanĝojn, kaj oni ampleksigis interne la konstruaĵon, kvankam oni pluhavis la saman diametron de la antaŭa, dum la kovraĵo vegetala (karekso) estis anstataŭata de alia el zinko.
Artefakto (arkeologio)
Science oni uzas la vorton por indiki antikvaĵon.
Borovice (Horšovský Týn)
Borovice situas en katastra teritorio Borovice u Horšovského Týna kun areo 2,73 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1312.
Wewelsburg
Historio
Vevelsburgo estis plurfoje detruita, interalie dum la 30-jara milito pro la okupado de svedaj soldatoj. En la jaro 1815 fulmo kaŭzis incendion, kiu bruligis la nordan turon.
Uzado dum la nazia epoko
En la jaro 1934 la SS-estro Heinrich Himmler faris kontrakton kun la komunumo de Büren por luprenadi la fortikaĵon dum la venontaj 100 jaroj, sekvante konsilon de sia konsilisto pri esoterikaj demandoj, la posta SS-grupestro Karl Maria Wiligut. La plano de Himmler estis transfunkciigi ĝin, sub la aŭspico de la arkitektisto Hermann Bartels, en „lernejon por ontaj estroj de la nazia Regno“ kaj en la ĉefsidejon de la SS. Post la „fina venko“ ĝi devis esti la „centro de la nova mondo“ kaj tiucele havi la gigantan diametron de unu kilometro. Raportado pri tiuj laboroj estis severe malpermesita.
Laŭ la mitologio nazia Henriko la 1-a (919-936) estis la fondinto de la tiel nomata „Miljara Regno“, kaj la supozo, ke la fortikaĵo datis el lia epoko, ankoraŭ ege pli altigis ĝian gravecon ĉirkaŭ la jaro 1936, kiam oni festis la 1000-jaran datrevenon de lia morto.
En la jaro 1941 Himmler invitis al SS-kunveno oficiala en Vevelsburgo, dum kiu li oficialigis la „operacon Barbarossa“. Ties celo estis la mortigo de 30 milionoj da homoj loĝantaj en la najbaraj landoj slavaj, por konkeri la teritorion ĝis la Uralo (daŭrigante tiel la tradicion de Henriko la 1-a). Vevelsburgo devis reprezenti la centron de „laŭrasa“ religio kaj esti la oficiala reprezentadocela konstruaĵo de la SS-gvidantaro. Kiam evidentiĝis ke ne estos atingebla alvenus la „fina venko“ en marto de 1945 Himmler ordonis al la SS-Hauptsturmführer Heinz Macher eksplodigi la tutan fortifikaĵon. Tiel la usonaj soldataroj ne povus konkeri ĝin. La eksplodo mem sukcesis detrui nur parton de la norda turo, tamen la interno de la fortifikaĵo komplete bruliĝis.
Por realigi la planitajn konstruadojn (kiuj parte estis efektivigitaj) oni instalis proksime al la vilaĝo barakejon, kiu inter septembro 1941 kaj la 4a de aprilo 1943 estis konata kiel la aŭtonoma koncentrejo Niederhagen. El tiu epoko troviĝas en la norda turo de Vevelsburgo la „Obergruppenführersaal“ (halo por superaj grupgvidistoj) kaj por-kulta hipogeo. Ambaŭ estas fojfoje viziteblaj. Onidire en tiu hipogeo oni celis kolekti la kraniajn ringojn de mortintaj SS-gvidistoj. Tamen laŭ legendo en printempo de 1945 la 11.500 jam kolektitaj ringoj estis transportitaj ene de kontraŭ-aerdefenda ĉerko al monto proksime de la fortikaĵo. Neniam oni retrovis ilin.
Simbolo kun la nomo Nigra Suno, kiu nuntempe ofte estas uzata inter dekstraj ekstremuloj kaj en esoterismo, devenas de grandsurfaca ronda ornamaĵo gravurita en la plankon de la grupestra halo de Vevelsburgo.
Uzado nuntempa
Unu parto el la fortikaĵo nuntempe estas rezervita al junulargastejo - kiu kun 204 litoj estas unu el la plej grandaj en tuta Germanio - kaj alia parto al la distrikta muzeo de la distrikto Paderborn. Ankaŭ la ceteraj partoj de la konstruaĵaro, origine kreitaj fare de la naziuloj kadre de grandskala transkonstruigo, ekhavis pacan funkcion. Ekzemple la iama „vilao Bartels“, aparteninte al la naziula arkitektisto Hermann Bartels, estis renomigita „Paul-Schneider-Haus", kaj nun apartenas al la evangelia eklezia komunumo. Kaj la iama gardista konstruaĵeto antaŭ la fortikaĵo nun funkcias kiel urba renkontejo por junuloj el urbo Büren, kaj gastigas la ekspozicion "Vevelsburgo inter 1933 kaj 1945 – kultejo kaj terurejo de la 'SS' " (naziula policeca organizo). Tiu ĉi ekspozicio estos plilarĝigita dank’al plia ĉambraro baldaŭ konstruota. (En novembro de 2005 pro financaj problemoj la laboroj estis ankoraŭ ne komencitaj.)
Eksteraj ligiloj
Koordinatoj 51° 36' 23" N 8° 39' 6" O
Plougonven
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
2200-aj jaroj
2200en la aliaj kalendarojGregoria kalendaro2200
MMCXCIXAb urbe condita2953Armena kalendaro1649
ԹՎ ՌՈԽԸBahaa kalendaro356 – 356Barataj kalendaroj - Vikram Samvat2255 – 2256 - Barata nacia kalendaro (Shaka Samvat)2122 – 2123 - Kali Juga5301 – 5302Budhisma kalendaro2743Ĉina kalendaro4836 / 4896–
4837 / 4897
戊戌 – 己亥Etiopa kalendaro2192 – 2192Franca respublika kalendaro408 - 409
CDVII -CDVIIIHebrea kalendaro5960 – 5961Holocena kalendaro12200Irana kalendaro1578 – 1579Islama kalendaro1626 – 1627 - Imperia jaroKōki 2860
(皇紀2859年) - Japana nomo de erao (Jōmon)12199Juliana kalendaroGregoria minus 11–14 tagoj, depende de tempoperiodoKorea kalendaro4533Tajlanda suna kalendaro2743
Veljo (lago)
La lago Veljo (Вельё) situas en Novgoroda provinco, Rusio. Laŭ grando ĝi estas la dua lago en la Novgoroda provinco (Seliger ja estas pli granda, sed nur ties malgranda parto apartenas al la provinco). La lago plejparte troviĝas en la distrikto Demjanskij, kaj ankaŭ en la distrikto Valdajskij, kaj apartenas al la nacia parko Valdajskij.
La lago etendiĝas de la nordo suden je pli ol 25 km. En la Veljo ekzistas pli ol 200 insuloj. La areo de la akvokolekta baseno estas 292 km², la areo de la lago mem estas 35 km². La akvo de la lago estas pura, taŭga por trinkado.
András Rubovszky
András Rubovszky naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  supozeble en Budapeŝto.
Biografio
András Rubovszky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li kiel studento li estis partoprenanto de la Hungara revolucio de 1956. Post fiasko de la revolucio li estis forigita el la universitato, tial li akiris juran diplomon pli malfrue en 1962 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1962-1970 li laboris en ŝtata entrepreno, poste en grava hotelo, kie li estis hotelestro inter 1988-2000. Intertempe en 1976 li akiris plian diplomon en 1976 en komerca altlernejo. En 2000 (jam depost la socialismo) li establis propran firmaon. Li ricevis plurajn premiojn. Lia edzino naskis dufoje.
Izopropila nitroacetato
Izopropila nitroacetato aŭ C5H9NO4 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la nitroacetata acido kun izopropila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izopropila nitroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Izopropila nitroacetato reakcias acide per hidrolizo kaj ĝia katjono estas pli forta ol acetata acido. Izopropila nitroacetato estas uzata por produktado de aliaj nitroacetatoj inklude de la nitrometano. Ĝi estas neakordigebla kun fortaj bazoj.
29208 Halorentz
29208 Halorentz estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Hendrik Antoon Lorentz (1853–1928), kiu formulis la klasikan teorion pri elektrono kaj antaŭvidis la efikon de Zeeman. Li derivis la, la kuntiron de la longoj, la dilaton de la tempo kaj la kreskon de maso kun la rapido. Li dividis la Nobel-premion pri fiziko kun sia studento Pieter Zeeman.
Žabovřesky nad Ohří
Žabovřesky nad Ohří (Ĵabovrĵeski nad Ohrĵi) (en libera traduko Ranknaradoj super Ohře) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice sur maldekstra bordo de rivero Ohře troviĝanta 12 km okcidente de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas.
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1336.
Albert Péterfi
PÉTERFI Albert (pro. pe:terfi) estis hungara reformita pastro, pedagogo naskita en Sóvárad la 14-an de junio 1800 kaj mortinta en Bukareŝto la 29-an de marto 1850.
Röcken
Röcken estas eksa komunumo en Germanio kaj nuna parto de la urbo Lützen. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en julio 2009 ĝi iĝis parto de la urbo Lützen. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lützen-Wiesengrund, kiu plene malfondiĝis fine de la jaro 2010. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 606 loĝantojn.
Distriktoj de Maŭricio
La Distriktoj de Maŭricio estas la unuaj administraj unuoj de Maŭricio.
Ricardo Alex Santos
Ricardo Alex Costa Santos (naskiĝis en la 6-a de januaro 1975, en Salvador) estas brazila ludisto de plaĝa flugpilkado.
Duopante kun ludisto Emanuel Rego, li partoprenis la en Ateno, gajnante la unuan oran medalon de Brazilo en olimpika plaĝa flugpilkado. En la Olimpiaj Ludoj en Sydney, Ricardo gajnis arĝentan medalon kun sia duopo Zé Marco.
Krom liaj olimpikaj partoprenoj, Ricardo ankaŭ gajnis oran medalon en la Goodwill Ludoj en 2001. Pli freshdate, dum la Tut-Amerikaj Ludoj en Rio de Janeiro, li de nove duopis kun Emanuel, gajnante la oran medalon.
Villarbasse
Villarbasse estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Rivoli, Rosta, Reano, Rivalta di Torino kaj Sangano.
RAI - Radiotelevisione Italiana
RAI − Radiotelevisione Italiana, aŭ pli simple Rai aŭ RAI estas akronimo de Radio Audizioni Italiane, kiu estis malnova nomo de la firmao (ŝanĝiĝinta jam en 1954, sed oni decidis lasi la malnovan akronimon). Ĝi estas la societo koncesie ricevinta la prizorgon de la publika televida servo en Italio. Temas pri la plej granda televida grupo en Italio kaj la kvina en Eŭropo
RAI funkciigas multajn Digitajn kaj Satelitajn televidstaciojn kaj radiostaciojn, dissendante per cifereca surtera dissendo (15 televidkanalojn kaj 7 radiajn kanalojn tutlandajn) kaj plurajn satelitajn platformojn. Ĝi konkuras kun Mediaset, Sky Italia, kaj multaj aliaj naciaj aŭ lokaj televidoj kaj radioretoj.
RAI-elsendoj estas ankaŭ ricevitaj en najbaraj landoj, inkluzive de Albanio, Kroatio, Malto, Monako, Montenegro, San-Marino, Slovenio, Vatikanurbo kaj suda Svislando, kaj aliloke per kablo kaj satelito.
La duono de la RAI-enspezoj venas de la licencimpostojn, la resto de la vendo de la reklamad-spacoj.
En 1950, RAI iĝis unu el la 23 fondintaj dissendad-organizoj de la Eŭropa Dissenda Unio, la nuna Eŭropa Unio de Radio kaj Televido.
(12781) 1995 EA8
(12781) 1995 EA8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Lenka Kotková elde la Observatorio de Ondřejov (distrikto Prago-oriento), sud-oriente de Prago.
Dentorela fervojo
Dentorela fervojo – ankaŭ dentrela aŭ dentrada fervojo – estas rel-ligita transportilo kun dentrada trakciilo - antaŭenpuŝita per unu aŭ pluraj dentradoj por supreniri krutajn deklivojn. Dentradoj moviĝas en dentorelo fiksita meze de la fervojaj reloj kaj tiel ebligas la transmision de la motora energio al la reloj sen glito.
La adhero inter rado kaj reloj limigas la uzon de normalaj fervojoj al kliniteco de 16 % ĉe sekaj reloj, 14 % ĉe malsekaj. Por garantii sekuran servon fervojoj kutime evitas klinitecon pli grandan ol 4 % (ekzistaj kelkaj esceptoj kiel ekzemple la tramo de Lisbono kun kliniteco ĝis maksimumo de 13,5 %).
Dentorelaj fervojoj superas klinitecon ĝis 48 % (Pilato (monto)) Pilato-fervojo en Svislando) kaj izolitaj lokomotivoj ĝis 50 % (Panama kanalo).
Sistemoj
Krom laŭ la dentorela sistemo oni povas klasifi dentorelajn fervojojn kiel ĉiujn fervojojn laŭ ŝpuro (normala ŝpuro, etŝpuro) kaj trakcio (vapora, dizela, elektra).
Ekzemploj
La unua montara fervojo de la mondo kun dentrada propulso estis konstruita en 1866 de Sylvester Marsh. Ĝi grimpas sur la Vaŝinton-Monton (Mount Washington), New Hampshire, Usono kaj estis inaŭgurita en 1869.
La unua dentorela fervojo en Eŭropo estas la Vitznau-Rigi-fervojo, konstruita de Niklaus Riggenbach laŭ sia franca patento n-ro 59625 de 1863 kaj inaŭgurita en 1871. Ĝi grimpas de la urbo Vitznau sur la monton Rigi proksime de Lucerno en Svislando.
La dentorela fervojo en Budapeŝto (vd. apudan foton) estas la tria plej aĝa de la mondo, ektrafikinte en 1874. Ĝi havas ŝpuron de (normala ŝpuro), estas elektrizita de 1929 kaj veturas 2,9 km de la urbo-centro al la Ŝvaba Monto (Svábhegy, 420 m).
De 1984 ekzistas ankaŭ dentorela metroo en Liono - ĝi kaj la metroo de Ĥajfo ĝis nun estas la solaj dentorele teknikaj metrooj en la mondo.
.nr
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Nr''.
.nr estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Nauro.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Tennessee Titans
La Tenesio Titanoj (angle: Tennessee Titans) estas profesia klubo de usona piedpilkado bazita en Naŝvilo. La unua vira teamo de la Titanoj konkuras en la Nacia Futbala Ligo (NFL) kiel membroklubo de la Suda Divido de Futbala Konferenco (AFC) de la ligo. La Titanoj ludis unusolan fojon en la Super Bowl, nome en 2000 (Super Bowl XXXIV) kontraŭ St. Louis Rams.
Asocio de Polaj Ĵurnalistoj
Asocio de Polaj Ĵurnalistoj (pole: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (SDP) – asocio grupiganta polajn ĵurnalistojn, de 1989 membro de Internacia Federacio de Ĵurnalistoj.
Historio
Asocio de Polaj Ĵurnalistoj fondiĝis en periodo de stalinismo, estis kreita la 11-an de marto 1951, okupiĝante lokon de la Sindikato de Ĵurnalistoj de Pola Respubliko.
Post enkonduko de la milita stato en Pollando ŝtataj regopovoj malfondis la asocion, kreante en ĝian lokon Asocion de Ĵurnalistoj de Pola Popola Respubliko. Post 1989 SDP refondiĝis. En 1995 laŭ ĝia iniciato estiĝis Etika Ĉarto de Amaskomunikiloj. En strukturo de la asocio ekzistas, kreita en 1996 Centro pri Trarigardo de Gazetar-Libereco, kies tasko estas publike esprimata vidpunkto kaj helpo al ĵurnalistoj kaze de minaco rilate al libereco de la vorto kaj esprimado.
En 1995 laŭ iniciato de la asocio fondiĝis en Varsovio nepublika Altlernejo de Ĵurnalismo je la nomo de Melchior Wańkowicz; post dekkelkaj jaroj de agado la lernejo bankrotis kaj en 2013 estis fermita.
La asocio en 2001 kontribuis al voĉdono pri alireblo al publika informado, apogante projekton prilaboritan en Centro je la nomo al Adam Smith.
Honoraj prezidantoj estas Stefan Bratkowski kaj Krystyna Mokrosińska, prezidanto de la estraro estas Krzysztof Skowroński, fondinto de Radio Wnet.
Sidejo
Konstruaĵo ĉe la strato Foksal 3-5 estis konstruita kiel palaco. De 1922 ĝis la 30-aj jaroj plenumis funkcion de la sidejoj de du diplomataroj - Usono kaj Norvegio. Ĝi servas por sidejo ankaŭ por la Asocio de Ĵurnalistoj de Pola Respubliko, Centro pri Trarigardo de Gazetar-Libereco kaj Asocio Aŭto-Klubo de Polaj Ĵurnalistoj.
7251 Kuwabara
7251 Kuwabara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Syoji Kuwabara, emeritiga lerneja instruisto, intendento pri edukado en Himeĵi (1981 al 1993) kaj direktoro de la Scienca Muzeo de tiu urbo (1993 al 1996). Li estis entuziasma observanto de kaŝadoj kaj li studas la lokalajn nomojn de steloj kaj stelaroj kaj la legendojn pri tiuj-ĉi.
Alĝerio en la Somera Olimpiko 2012
La nacia teamo de Alĝerio en la Somera Olimpiko 2012 grupigas ĉiujn virajn kaj virinajn atletojn de tiu lando kiuj partoprenis en la Somera Olimpiko de la 27-a de julio ĝis la 12-a de aŭgusto 2012 en Londono, la ĉefurbo de Britio. La alĝeria teamo konsistis el 39 atletoj, kiuj estis elektitaj fare de la Alĝeria Olimpika Komitato kaj konkuris en 12 sportaj fakoj. La evento de 2012 estis la 12-a Somera Olimpiko en kiu reprezentiĝis alĝeria nacia teamo, post unua apero en 1964 kaj paŭzo en 1976.
Flagoportantoj de la teamo estis la boksisto Abdelhafid Benŝabla (عبد الحفيظ بن شبلة, franca latinliterigo Abdelhafid Benchabla, en la malferma kaj ferma ceremonioj).
La alĝeria teamo gajnis sume 1 oran medalon:
Guĝarato
aŭ Guĝaratio (ગુજરાત) estas ŝtato de Barato, la dua plej industriita post Maharaŝtro. Ĝia loĝantaro estis 50.596.992 homoj en 2001.
La ĉefurbo estas Gandhinagaro. La plej granda urbo (kaj eksa ĉefurbo) estas Ahmadabado.
Historio
Bahadur Ŝaho (mortis la 13-an de februaro 1537) estis sultano de Guĝarato reganta en la jaroj 1526–1537. Dum lia regado Ĝuĝaratio atingis la plej grandan teritorian amplekson. Bahadur tamen ne evitis konflikton kun potenciĝanta ŝtato de Mogola Imperio kaj portugaloj, kiuj tiutempe komerce ekspansiis en la regionon.
Dum naskiĝo de Barato en 1947 la loĝantoj voĉdone decidis aparteni al Barato, poste multe da homoj formigris al la alia nova najbara ŝtato Pakistano.
Urbegoj kun loĝantarnombroj en 2021
Aliaj gravaj urboj estas Ĝasdan, Ĥeda...
Schwarzbach (Luzacio)
Schwarzbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberspreewald-Lausitz de la federacia lando Brandenburgio, kaj estas parto de la historia regiono Luzacio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
La Chèvrerie
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Grevenburg
La  burgo Grevenburg estas la ruino de montburgo super la urboparto Trarbach en la distrikto Bernkastel-Wittlich, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi estis la rezidejo de la iamaj grafoj de Sponheim.
NGC 4749
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sokotra emberizo
La Sokotra emberizo (Emberiza socotrana) estas birdo de la grupo de emberizoj el la ordo de paseroformaj birdoj kaj genro de la familio de Emberizedoj kiu iam estis enmetitaj en Fringedoj. Ĝi estas endemia de Jemeno.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj altaltitudaj arbustaroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo.
Ĝi estas simila al la proksime parenca Cinamobrusta emberizo, tio estas kun nigrablanka kapobildo, brunecaj subaj partoj kaj pli malhelaj supraj partoj, sed kun pli da blanko en pugo kaj ventro. Nome en kapo estas kvar blankaj strioj kaj tri nigraj nome blankaj fajna kronostrio, superokula, subokula kaj mustaxca strioj kiuj finas en orelareo al nukoflankoj, dum estas nigraj subkrona, traokula kaj submustaĉa strioj sed la gorĝareo estas blanka. De tie suben la brusto estas ruĝecbruna, sed la ventro kaj la pugo estas blankaj. Dorso kaj flugiloj estas nigrecaj. La kruroj kaj suba makzelo estas rozkoloraj aŭ flavecaj dum la supra makzelo estas nigreca.
Malsupra Normandio
Malsupra Normandio (Basse-Normandie [bas nɔr.mɑ̃.di]) estas eksa administra regiono el nordokcidenta Francio, parto el historia Normandio. Ĝi konsistas el tri departementoj:
Ĝia ĉefurbo estas Caen. Inter pliaj aparte gravaj urboj menciindas Cherbourg, Alençon, Argentan, Falaise kaj Hérouville-Saint-Clair. ISO-kodo de la regiono estas <tt>FR-P</tt>.
Ekde la 1-a de januaro 2016 la Malsupra Normandio estas kunfandigita kun la Supra Normandio par formi la regionon Normandio.
Izoamila bromoacetato
Izoamila bromoacetato aŭ C7H13BrO2 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, rezultanta el interagado de la bromoacetata acido kaj izoamila alkoholo. Ĝi estas koroda, senkolora aŭ flava larmiga likvaĵo kun tranĉa odoro, nesolvebla en akvo sed miksebla kun nepolaraj organikaj solvantoj. Izoamila bromoacetato estas neakordigebla kun fortaj oksidigagentoj. Izoamila bromoacetato estas irita substanco al okuloj, haŭto kaj spirsistemo. Kiel reakciaĵo, Izoamila bromoacetato estas uzata kiel insekticido, baktericido kaj en kemiaj sintezoj.
.om
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Om''.
.om estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Omano.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Mariina Skála
Mariina Skála (Roko de Maria) estas roko en Ĉeĥa Svislando, parto de Elba Grejsmontaro. Ĝi atingas altecon de 428 metroj super la marnivelo kaj situas proksime de la vilaĝo Jetřichovice. La nomo de la roko memorigas pri la princino Marie Kinský. Sur la rokosupro en la jaro 1856 princo Ferdinand Bonaventura Kinský konstruigis kabanon, kiu ekzistas ĝis nun.
Post tre malfacila supreniro antaŭ la migranto prezentiĝas unu el la plej belaj panoramoj de Ĉeĥa Svislando.
Argentinaj Provincoj laŭ loĝantaro
Tiu artikolo (tabelo) montras la ĉefan statistikan informon de la Provincoj de Argentino. Oni kolektis informon pri areo, loĝantaro kaj loĝdenso. Eblas ordigi ĉiujn kampojn de la tabelo laŭ ordo desupre aŭ demalsupre per klikado al la koncerna bildo kiu aperas en la supra parto de ĉiu kolono. La kodoj de la diversaj provincoj korespondas al la ISO 3166-2:AR.
Plougoulm
Etimologio
La nomero Plou cetere aludas al la bretona vorto por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Martina Gedeck
Martina Gedeck [] (n. 14-an de septembro 1961 en Munkeno) estas germana aktorino. La vasta publiko ŝin konis kiel rolanto de luksokuiristino Martha en la kinofilmo "Bella Martha". Ŝi apartenas al la plej elstaraj kinaj kaj televidaj aktoroj de sia generacio en Germanio.
Jean Itard
Jean Marc Gaspard ITARD (24a de aprilo 1774, Oraison, Alpes-de-Haute-Provence – 5a de julio 1838, Parizo) estis franca kuracisto naskiĝinta en Provenco.
Sen universitata edukado kaj laborante en banko, li estis devigita eniri en la armeo dum la Franca Revolucio sed prezentis sin kiel kuracisto tiam. Post labori sukcese kiel helpa kuracisto en militista hospitalo en Soliers, en 1796 li estis nomumita delegita kirurgo en Val-de-Grâce (Hôpital d'instruction des armées du Val-de-Grâce) nome militista hospitalo en Parizo, kaj en 1799 kuracisto en la Nacia Institucio por surdmutuloj.
En Parizo, Itard estis studento de distingita kuracisto René Laennec, inventinto de la stetoskopo (en 1816). Laennec estis kelkajn jarojn pli juna sed havis formalan edukadon en la Universitato de Nantes kaj poste iĝis prelegisto kaj profesoro de medicino en la Kolegio de Francio. Itard priskribis la pneŭmotorakon en 1803; Laennec havigos pli kompletan priskribon de la malsano en 1819.
En 1821, Itard publikigis gravan verkon pri otologio, priskribante rezultojn de sia medicina esplorado bazitajn sur ĉirkaŭ 170 detalaj kazoj. Oni supozas lin inventinto de la Eŭstakia katetero kiu estas referencata kiel "katetero de Itard'". Surdeco en la timpana membrano dum otosklerozo havas la personnomon "Itard-Cholewa Simptomo".
En 1825, kiel ĉefa kuracisto de la Institution Royale des Sourds-muets, Itard estas konsiderita kiel priskribanto de la unua kazo de Tourette sindromo en la Markizino de Dampierre, nome nobelulino.
Jean Marc Gaspard Itard mortis la 5an de julio, 1838, je aĝo de 64 en Parizo, Francio.
Li estis konata kiel edukisto de surduloj, kaj aplikis siajn edukajn teoriojn en la fama kazo de Victor of Aveyron, kinigita en la filmo de 1970 nome "L'Enfant sauvage" (La sovaĝa infano) reĝisorita de François Truffaut, kiu ludis ankaŭ la rolon de Itard. Tamen, li estis seniluziiĝinta pro la progreso kiun li faris kun Victor. Itard faris eksperimentojn ĉe la surdaj studentoj de la Institution Nationale des Sourds-Muets en Parizo en malsukcesaj klopodoj por redoni al ili ilian aŭdkapablon, inklude liveradon de elektrajn ŝokojn, hirudo-terapion, orelkirurgion, kaj variajn tipojn de internaj kaj eksteraj medicinaj aplikoj.
NGC 4750
NGC 4750 (aliaj indikoj — UGC 7994, MCG 12-12-19, ZWG 335.25, IRAS12483+7308, PGC 43426) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Aladár Visnya
Aladár Visnya [viŝnja], laŭ hungarlingve kutima nomordo Visnya Aladár estis hungara instruisto, botanikisto, zoologo, muzeestro.
Aladár Visnya naskiĝis la  en Pécs, li mortis la  en Kőszeg.
Biografio
Aladár Visnya frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris 2 diplomojn en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1901 kaj 1902, eĉ li doktoriĝis. Ekde 1903 li instruis en Nagyvárad, ekde 1909 en Budapeŝto, ekde 1914 en Sopron, sed interrompo okazis en 1907, en tiu jaro li studvojaĝis al Germana regno, Francio, Nederlando. Li instruis dum la Hungara Sovetrespubliko, tial post la falo li estis arestita. Li instruis poste en Szentgotthárd, sed en 1921 li estis trudemeritita. Ĝis 1927 li povis labori nur porokazajn laborojn, poste li instruis en Kőszeg ĝis la normala emeritiĝo en 1937.
Li partoprenis en establado de muzeo de Kőszeg, li aranĝis kolektajn vojaĝojn por la muzeo. En 1932 li estis nomumita muzeestro. Inter 1947-1951 li estis gvidanto de la loka biblioteko, poste li retiriĝis. Li ricevis premion en 1958.
Márton Péterfi
Biografio
Márton Péterfi akiris bazlernejan instruistan diplomon en Déva, kaj li instruis de 1895 en Déva, de 1906 en Kolozsvár. De 1910 li estis helpkonservisto de la Plantarejo de Erdélyi Múzeum Egyesület, de 1919 konservisto de la vegetalsistematiko de la Universitato de Koloĵvaro. Li esploris unuavice la muskflaŭron de Transilvanio.
Saro-ciklo
La saro-ciklo estas periodo de 223 monatoj (proksimume 6585,3213 tagoj, aŭ preskaŭ 18 jaroj kaj 11 tagoj), kiu povas esti uzata por antaŭdiri eklipsojn de la suno kaj la luno. Unu saro-ciklon post la eklipso, la suno, tero, kaj luno revenas al proksimume la sama relativa geometria pozicio, kaj preskaŭ identa eklipso okazos - tiu fenomeno estas nomata "eklipsa ciklo". Serio de eklipsoj, kiuj estas apartigataj per unu saro-cirklo, nomiĝas saro-serio.
Historio
La unuaj personoj, kiuj dokumentigis la fenomenon de saro-ciklo, estis la la astromoj de la Nov-Babilona Imperio en la lastaj jarcentoj antaŭ nia erao. Poste la fenomeno estis konata al Hiparko, Plinio la Maljuna kaj Ptolemeo, sub malsamaj nomoj.
La sumera kaj babilona vorto "ŝar" (šár) estis unu el la mezurunuoj de antikva Mezopotamio kaj kiel numero havis valoron de 3600. La nomo "saro" (greke σάρος saros) estis unue donita al la eklipsa ciklo fare de Edmond Halley en 1691, kiu prenis la vorton el la bizanca enciklopedia vortaro Suido, el la 11-a jarcento. La informo en la enciklopedia vortaro Suido siavice devenis de la Kroniko de Eŭsebio de Cezareo, kiu citis Berosos, babilonian verkiston el la helenisma epoko.
Mekanika kalkulo de la ciklo estas enkonstruita en la Meĥanismo de Antikithera.
.pa
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de la alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Pa''.
Pogoń Lwów
Pogoń Lwów estas pola futbalklubo el Lwów. Ĝi estis fondita la 1904.
.pa
.pa estas interreta nacia domajno de la alta nivelo de Panamo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Madrida Regiono
La Madrida Regiono (Comunidad de Madrid) estas aŭtonoma komunumo de Hispanio situanta en la interno de la Iberia Duoninsulo, en la Centra Altebenaĵo. Ĝi limas kun la provincoj Gvadalaĥaro, Kvenko, Toledo (Kastilio-Manĉo), Avilo kaj Segovio (Kastilio kaj Leono). La Madrida Regiono estas unuprovinca, do ne estas provinca deputitejo kiel en aliaj plurprovincaj aŭtonomaj regionoj. Ĝia ĉefurbo, Madrido, estas ankaŭ la ĉefurbo de Hispanio. La loĝantaro estas ĉirkaŭ 6.507.184 loĝantoj (NIS 2017) kaj koncentriĝas ĉefe en la metropola areo de Madrido.
Ĝi estas la tria aŭtonoma komunumo laŭ loĝantaro kaj la plej dense loĝata. Ĝi havas centran pozicion en la reto de rimedoj de transporto en Hispanio. En 2016, la MEP de Madrido reprezentis 18,8% de la ŝtata MEP. Ĝi ankaŭ havas riĉan artan kaj naturan heredaĵon, kun tri Mondaj Heredaĵoj: la Monaĥejo kaj Loko de El Escorial, la Universitato kaj la historia centro de Alcalá de Henares kaj fine la Kultura Pejzaĝo de Aranjuez.
György Rubovszky
György Rubovszky [djordj rubovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rubovszky György estis hungara advokato, parlamenta deputito.
Madrida Regiono
La formado de la nuna aŭtonoma komunumo estis antaŭita de intensa politika debato, en la antaŭ-aŭtonomia kunteksto de la fino de la 1970-aj jaroj. La provinco konvencie inkluziviĝis en la regiono de Kastilio la Nova ekde la 19-a jarcento, kune kun la provincoj Kvenko, Gvadalaĥaro, Reĝurbo kaj Toledo. Komence, la eblo estis, ke la provinco formu parton de aŭtonomio kune kun ĉi tiuj provincoj, nun parto de Kastilio-Manĉo, kvankam kun speciala statuso, ĉar la ŝtata ĉefurbo. En 1981 decidiĝis, ke la provinco Madrido ne estu inkluzivita en multprovinca komunumo kaj oni konsentis krei unuprovincan aŭtonoman komunumon, kaj ĝia Statuto de Aŭtonomeco estis aprobita en 1983.
György Rubovszky
György Rubovszky naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Madrida Regiono
Geografio
Rigardante mapon de la provinco Madrido, oni povas vidi, ke ĝi estas preskaŭ egallatera triangulo, en kies centro estus la urbo. Unue, laŭ la okcidenta flanko, la regiono limas kun la "Centra Sistemo" (suda Sistemo de Gvadaramo), la suda limo enhavas ĝardenojn laŭlonge de la rivero Taĵo por inkluzivi la reĝan lokon de Aranjuez en la regiono; la orienta rando de la triangulo devenas de la rompo de la riveraj basenoj.
György Rubovszky
Biografio
György Rubovszky maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1962, poste li laboris en pluraj laborejoj. Intertempe li akiris juran diplomon laŭ vespera lernado en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1970. Post la diplomo li estis advokato-kandidato 2 jarojn, poste li advokatiĝis kaj li laboris en advokata ateliero. Li estis atelierestro inter 1977 kaj 1991, poste memstara advokato. En 1989 (dum formorto de la socialismo) li aliĝis al la kristandemokratoj, inter 1990-1994 li politikadis en la ĉefurba kunsido, poste ĝismorte en la parlamento (escepte la jaron 2002). Lia edzino naskis dufoje.
Madrida Regiono
Geografio
La regiono ankaŭ inkludas la eksklavon de Dehesa de la Cepeda (parto de la municipo Santa María de la Alameda), plejparte malfermita areo geografie situanta inter la provincoj Avilo kaj Segovio en la aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono.
La provinco Madrido okupas surfacon de ĉirkaŭ 8,028 km2 (1,6% de la tuta hispana teritorio). Pli specife, la preciza pozicio de Madrido estas 3° 40´ el longitudo okcidente de Greenwich, Anglio, kaj 40 ° 23´ norde de la ekvatoro.
Preskaŭ la tuta provinco situas inter 600 kaj 1,000 metroj super marnivelo, kies plej alta pinto estas Peñalara je 2,430 metroj kaj la plej malalta estas la rivero Alberĉo en Villa del Prado je 430 metroj. Aliaj konsiderindaj altaĵoj, krom famaj, estas la Globo de la Mondo en Navacerado, kun alteco de 2.258 m kaj la sep pintoj en Cercedilla, je 2.138 m.
Klimato
La regiono de Madrido havas varman mediteranean klimaton (Klimata klasifiko de Köppen) kun malvarmaj vintroj dum kiuj temperaturoj foje falas sub 0 °C. Estas ĉirkaŭ du ĝis tri malpezaj neĝadoj ĉiun jaron. Somero tendencas esti varma kun temperaturoj kiuj konstante superas 30 °C en julio kaj tio ofte povas atingi 40 °C. Pro la alteco kaj seka klimato de Madrido, noktaj temperaturoj tendencas esti pli malvarmaj, kio kondukas al pli malalta mezumo en la someraj monatoj. Mezumaj pluvadoj estas sub 500 mm, egale distribuitaj dum la jaro, kun pintoj en aŭtuno kaj printempo.
Antaŭhistorio, romiaj tempoj kaj visigotoj
La nuna teritorio de la Madrida Regiono estis loĝita ekde la Malfrua Paleolitiko, ĉefe rilate al la interriveraj valoj de Manzanares, Jarama kaj Henares, kie abundaj kaj riĉaj arkeologiaj lokoj estis eltrovitaj. Inter la plej gravaj spuroj trovitaj, oni reliefigas precipe la glason kloŝforman de Ciempozuelos, kiu donis nomon al speciala speco de ceramiko (el la komencoj de la Bronzepoko, inter 1979 a.K kaj 1970 a.K). Pentraĵoj kaj rokaj gravuraĵoj ankaŭ estis malkovritaj en La Pedriza, en la municipo Manzanares el Real, kaj en la kaverno El Reguerillo, en Patones.
Dum la Roma Imperio, la regiono estis integrita en la provinco Hispania Tarraconensis, escepte de la sudokcidenta parto, en la Alberche, kiu apartenis al Luzitanio. Ĝi estis trapasita de du gravaj romiaj ŝoseoj, la24a kaj 29a vojoj (el Astorgo al Laminio) kaj la 25a (el Merido al Zaragozo), kaj havis kelkajn gravajn urbojn. La urbo Complutum (Alcalá de Henares) atingis certan gravecon ĝis la Malalta Imperio, dum Titulcia kaj Miaccum, ĉe la piedo de la montoj, elstaris kiel vojkruciĝo.
En la visigota epoko, la regiono perdis ĉian gravecon. Ĝia loĝantaro disiĝis en malgrandajn vilaĝojn kaj, eĉ, Complutum malpliiĝis. Alcalá de Henares estis nomumita episkopa ĉefsidejo en la 5-a jarcento, laŭ ordono de Asturio Serrano, ĉefepiskopo de Toledo, sed ĉi tiu fakto ne sufiĉis por restarigi la perditan brilon.
Al-Andalus
La duoninsula centro estis unu el la plej malplenaj regionoj de al-Andalus ĝis la 11-a jarcento, kiam ĝi ekaperis kiel milita enklavo de granda strategia graveco. La islamanoj starigis defendan sistemon de fortikaĵoj kaj gardoturoj, per kiuj ili provis haltigi la antaŭeniron de la kristanaj regnoj tra la nuna teritorio de la aŭtonoma komunumo.
La fortikaĵo de Majrit (Madrido) estis starigita dum nedifinita dato inter la jaroj 860 kaj 880, kiel ribato, murigita ĉirkaŭaĵo, kie komunumo kunvivis samtempe religia kaj militista, kio konsistigis la fundamentan kernon de la urbo. Baldaŭ ĝi elstaris kiel la fortikaĵo el plej granda strategia valoro en la defendado de Toledo, super Talamanca de Jarama kaj Alcalá de Henares, la aliaj du plej gravaj armeaj enklavoj de tiu defenda sistemo.
Ankaŭ ĝi estis starigita, probable en la 10-a jarcento sub la iniciato de la umajadoj, reto de plej nordaj gardoturoj kiuj permesis la regadon de la pasejoj; de kiu estas konata la ekzisto de Venturada, El Vellón aŭ El Berrueco en la areo de Jarama aŭ Torrelodones kaj Collado de la Torrecilla en la areo de la montaro Hoyo de Manzanares. Ĉi tiuj gardoturoj estis komunikitaj inter si per fumaj signaloj, kiam okazis alarmaj situacioj.
En 1083, reĝo Alfonso la 6-a prenis la urbon Madrido kaj du jarojn poste eniris en Toledon. Siaflanke, Alcalá de Henares falis en 1118, en nova aneksado de la Reĝlando Kastilio.
La kristana reloĝigado
Novaj teroj konkeritaj de kristanoj diseriĝis ĉirkaŭ pluraj posedaĵoj, kiel rezulto de longa procezo de reloĝigado (11-a al 15-a jarcentoj), kiu iĝis konflikto feŭda aŭ de ekleziaj senjoroj kiuj havis la reĝajn rajtojn por la reloĝigado.
Unue, en 1118 Alcalá de Henares kaj ĉiuj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj estis rekomenkeritaj. En 1135 la regiono ricevis kompendion de leĝoj kaj foruoj, nomata Malnova Foruo. Ĉi tio parte kompensis la integriĝon de la Diocezo de Alcalá de Henares en la Ĉefepiskopejo de Toledo en 1099. En 1223, la ĉefepiskopo Rodrigo Ximénez de Rada modifis ĉi tiujn leĝojn, kio estis nomata Larĝa Foruo. Estos en 1509, kiam kardinalo Cisneros kreis novan kaj ĝisdatigitan jurisdikcion, la Nova Foruo, kiu estis valida ĝis la fino de la Malnova Reĝimo. Ĉi tiuj leĝoj donis plenan laŭleĝan aŭtonomecon al la lando Alcalá.
En la 13-a tria jarcento, Madrido retenis, kiel Alcalá, juran personecon, unue per la malnova foruo kaj poste per la reĝa foruo, donita de Alfonso la 10-a en 1262 kaj ratifikita de Alfonso la 11-a en 1339. Buitrago del Lozoya, Alcalá de Henares kaj Talamanca de Jarama elstaris pro sia grava reloĝigeblo ĝis tiu jarcento.
La regiono Alcalá, administra areo kie regis la antaŭe menciita jurisdikcio, estis formita en sia lasta fazo la sekvaj municipoj: Ajalvir, Camarma de Esteruelas, Daganzo de Abajo, Torrejon de Ardoz, Valdemora, Arganda, Ambite, Anchuelo, Bilches aŭ Vilches, Campo Real, Carabaña, Corpa, Los Hueros, Loeches, La Olmeda, Orusco, Perales de Tajuña, Pezuela de las Torres, Querencia, Santorcaz, Los Santos de la Humosa, Tielmes, Torres de la Alameda, Valtierra, Valmores, Valverde de Alcalá, Villar del Olmo, Valdilecha kaj Villalbilla.
Ĉirkaŭ la nuna ĉefurbo de la Madrida Regiono, administra teritorio nomita Madridio, la unua ĝermo de la provinco, etendiĝas, en siaj ekstremoj, ĝis la nunaj municipoj San Sebastián de los Reyes, Cobeña, Las Rozas de Madrid estis establita en Madrido, Rivas-Vaciamadrid, Torrejón de Velasco, Alcorcón, San-Fernando de Henaro kaj Griñón.
Ĉi tiu konsilio subtenis multnombrajn procesojn kun Segovio, tiam unu el la plej influaj urboj de Kastilio, pro la regado de Manzanares el Real, vasta regiono, kiu, fine, estis cedita al la Familio Mendoza.
La ĉefurbeco
La vilaĝo Madrido mem, kiu formis parton de la grupo de dek ok urboj kun rajto al voĉdono en la Parlamento de Kastilio, akceptis en multnombraj okazoj la Parlamenton de la Reĝlando. Samtempe ĝi estis loĝejo de pluraj monarkoj, inter ili la imperiestro Karlo la 1-a, kiu reformis kaj etendis sian fortikaĵon. En la 16-a jarcento, la kultura fokuso aldoniĝis al la kreskanta sociopolitika influo de la regiono de la Universitato de Alcalá de Henares, kiu malfermis siajn pordojn en 1508, laŭ la ordono de la kardinalo Cisneros.
En 1561, reĝo Filipo la 2-a elektis kiel ĉefurbon de sia imperio, Madridon, kio povas esti konsiderata la dua embrio - kaj eble pli decida - por la pli posta aranĝo de la provinco Madrido.
Sed ĝi ankoraŭ malproksimas de aŭtentika administra realaĵo, precipe konsiderante, ke la Ŝtato de la Malnova Reĝimo kunvivis kun la ekzisto de multaj senjorlandaj jurisdikcioj, kaj laikaj kaj ekleziaj. Inter la unuaj estis grandbienoj en granda mezuro, kiel Manzanares el Real, sub regado de la familio Mendoza, kaj aliaj el malgrandaj dimensioj, kiel ekzemple la grandbieno de Valverde de Alcalá. Inter ĉi tiuj lastaj estis monaĥaj jurisdikcioj (kiel la Monaĥejo Sankta Maria de El Paular), la sekulara pastraro (kiel la vastaj posedaĵoj de la Ĉefepiskopejo de Toledo) kaj militaj ordenoj (kazo de la Granda Enkomendo de Kastilio de la Ordeno de Santiago, kiu okupis Valdaracete, Villarejo de Salvanés kaj Fuentidueña de Tajo).
Klerismo
En la 18-a jarcento, la administraj problemoj de la teroj de Madrido ne estis ĝustigitaj, malgraŭ kelkaj provoj. En la tempo de Filipo la 5-a, la figuro de la Intendantejo estis kreita je nacia skalo, kun politika-administra potenco. Tamen, la Intendanrejo de Madrido ne solvis la radikan problemon kaj la nuna provinco restis fragmentita je pluraj posedaĵoj, kvankam la procezoj estis raciigitaj dum ekzekutado de centralizitaj projektoj.
Gvadalaĥaro havis la rajton super Colmenar Viejo kaj Buitrago del Lozoya, same kiel la grandbieno Manzanares el Real, koincidante plejparte kun la nuna regiono de la Gvadarama Montaro. Segovio etendis sian regadon norde kaj okcidente de la nuna provinco Madrido, dum Toledo okupis la orienton, kun Alcalá de Henares kaj Chinchón kiel elstaraj kernoj. Sub la regadoj de Madrido dependis Casarrubios, en la nuna provinco Toledo, kaj Zorita de los Canes, en Gvadalaĥaro.
Ĉi tiu teritoria disvastiĝo influis procezojn tiel bazajn kiel la provizado de Madrido, kiu kreskigis sian loĝantaron por fariĝi la plej loĝata urbo de la monarkio. La efiko estis drasta: dum Madrido sorbis pli grandan enspezon el ĉiuj partoj de la lando, ĝia apuda teritorio, sub la rego de nobelaj familioj kaj eklezia potenco aŭ sub reĝa influo - emis malriĉiĝi, sen ajna ebleco evoluigi sociekonomian tavolon laŭ la bezonoj de la ĉefurbo.
Alia problemo, kiun la ĉefurbo montris, estis la manko de infrastrukturo. La reto de ŝoseoj de la Suda Altebenaĵo havis sian centron en Toledo kaj reto devis esti kreita por garantii la provizon de la urbo. La radia strukturo de hispanaj komunikadoj devenas de la 18-a jarcento, kiu havas ĝian nervan centron en la urbo Madrido.
Laŭlonge de la 18-a jarcento, la urbo Madrido transformiĝis kun grandaj urbaj verkoj, je la ritmo de la klerismaj ondoj. Ĝi elstarigas la laboron de Karlo la 3-a, kiu donis al la urbo kelkajn el ĝiaj plej belaj konstruaĵoj kaj monumentoj, kaj antaŭenigis la kreadon de sociaj, ekonomiaj kaj kulturaj institucioj, kiuj ankoraŭ pluvivas.
La urbo Madrido fermis la 18-an jarcenton kun 156 672 loĝantoj (antaŭ la ĉefurbeco, oni taksis ĉirkaŭ 15.000 loĝantojn), laŭ la censo farita en 1787, la unua, kun oficiala karaktero, kiu okazis en la urbo.
El provinco al aŭtonoma komunumo
En la 20-a jarcento, dum la antaŭ-aŭtonoma procezo de la fino de la 1970-aj jaroj, en la antaŭa regiono de Kastilio la Nova, reaperis la timo, ke la specialaj ekonomiaj kaj demografiaj kondiĉoj de Madrido estus faktoro de malekvilibro, kaj fine la provinco Madrido estis starigita kiel unuprovinca aŭtonoma komunumo. Ĝi estis la lasta komunumo konstituita.
Aliflanke, la provincoj Reĝurbo, Kvenko, Gvadalaĥaro kaj Toledo (kiuj apartenis al Kastilio la Nova), kune kun tiu de Albaceto (kiu estis integrita en Murcia Regiono), konstituis la aŭtonoman komunumon Kastilio-Manĉo. La Statuto de Aŭtonomeco de la Madrida Regiono estis aprobita la 1-an de marto 1983. La provinco Madrido formiĝis kiel aŭtonoma komunumo laŭ la Organika Leĝo 3/1983, de la 25-a de februaro (BOE 1-3-83) kaj kun la nomumado  Madrida Regiono (hispane Comunidad de Madrid).