cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanilino
Proprecoj
La natura vanilino estas miksaĵo de plurcentaj malsimilaj komponaĵoj krom la vanilino. La artefarita vanila gustigilo ofte estas solvaĵo de pura vanilino, kutime el sinteza origino. Pro la rareco kaj kareco de la naturekstraktita vanilo, ties sinteza preparado antaŭ longe trovis industrian intereson. La unua komerca sintezo de vanilino komencis pere de la pli solvebla naturkomponaĵo, la eŭgenolo. Nuntempe, la artefarita vanilino produktatas kaj el la gvajakolo, kaj el la lignino.
Vanila gustigilo surbaze de artefarita lignino supozeble estas pli gustoriĉa ol tiu gustigilo el oleaorigino: tiu diferenco sin apogas sur la ĉeesto de la acetovanilono, iu malpli kvanta komponaĵo, ekzistanta en la lignin-derivita produkto, kiu ne troviĝas en la vanilino sintezita el la gvajakolo.
Historio
Vanilo kutime kultiviĝis de la mezoamerika antaŭkolomba popolo. Kiam Hernán Cortés konkeris Meksikion, la aztekoj havis la kutimon uzi ĝin kiel gustigilon. La eŭropanoj eksciis pri la ĉokolado kaj la vanilo ĉirkaŭ 1520.
La vanilo unue izoliĝis kiel relative pura substanco ĉirkaue de 1858 far la franca kemiisto Nicolas-Théodore Gobley, kiu akiris ĝin pere de vaporaĵo de la vanila ekstraktaĵo ĝis kompleta sekado, sekvata de rekristaliĝo de la rezultantaj solidaĵoj el varma akvo. En 1874, la germana sciencisto Ferdinand Tiemann kaj Wilhelm Haarmann deduktis ties kemian strukturon. Samtempe, oni malkovris sintezon por vanilino el la koniferino, iu gkukozido el la izoeŭgenolo trovata en la pinŝelo. Tiemann kaj Haarmann fondis kompanion, kaj komencis la unuan industriproduktadon de Vanilino, uzante propran procezon en Holzminden, Germanio. En 1876, Karl Reimer, sintezis vanilinon el la gvajakolo.
Trovejo
La vanilino estas la ĉefa gustiga kaj aromatiga substanco trovata en la Vanilo. Vanilaj guŝoj submetitaj al traktado enhavas peze ĉirkaŭ 2% da vanilino. En alte kvalitaj vanilaj guŝoj, la relative pura vanilino videblas kiel blanka pulvoro aŭ leĝera kondensaĵo en la ekstera parto de la grajno. Ĝi ankaŭ troveblas en la Leptotes bicolor, iu speco de orkideo devenanta el Paragvajo kaj suda Brazilo, kaj en Ruĝa ĉinpinarbo. Malnovaj kverkaj bareloj donas iom da vanilinflaro al kelkaj vinoj, vinagroj kaj alkoholoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Theodore_Nicolas_Gobley_vers_1860_v2.JPG| Nicolas-Théodore Gobley (1811-1876) Eugenol3Dan.gif| Eŭgenolo Guaiacum_officinale_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-069.jpg| Gvajako Vanilla_planifolia_1.jpg| Vanilo Guaiacol.png| Gvajakolo Acetovanillone.svg| Acetovanilono </Gallery>
Listo de la plej dikaj abioj en Germanujo
La listo de la plej dikaj abioj en Germanio enhavas blankajn abiojn (Abies alba), kies trunka perimetro en alteco de unu metro estas pli ol 5 metroj (stato 2001–2014). La plej grandaj abiaj arbaroj kun 106.000 hektaroj (8 % de la arbara areo) en Baden-Virtembergo kaj kun 57.000 hektaroj (2 % de la arbara arealo) en Bavarujo. La plej dikaj abioj de Germanujo ankaŭ staras en tiuj du sudgermanaj landoj. Norde de la aliaj germanaj landoj la blanka abio kreskas nur sur 20.000 hektaroj.
Respondkupono de UEA
Respondkupono estas pagilo kreita de la Universala Esperanto-Asocio por plifaciligi etajn pagojn inter esperantistoj.
Ĉar internacia respondkupono de la poŝto ne estas vendata en diversaj landoj, kaj ofte ili kostas senproporcie tro multe, UEA decidis krei apartan respondkuponon. Ĝi estas privata pagilo inter-Esperantista por faciligi precize tiujn etajn pagojn, alimaniere tro multekoste fareblajn.
Ekzilo de Bahá'u'lláh
Bahá'u'lláh estis enprizonigita en la subtera karcero Síyáh- Ch ál (perse : سیاه چال‎ ​ "nigra truo") de Teherano de aŭgusto ĝis decembro 1852. Poste li estis ekzilita al Bagdado en Irako (1853-1863), sekve al Konstantinopolo (1863) kaj Adrianopolo (1863-1868), fine al Akko en Palestino (1868-1892) ĝis sia morto.
Bahá'u'lláh ekzile vojaĝis dum tre malvarma vintro de Teherano ĝis Bagdado tra :
Bahá'u'lláh alvenis al Bagdado je la 8-a de aprilo 1853 (28-a de Jamádíyu' th - Th ání 1269 p.H.)
Dum pli ol unu monato Bahá'u'lláh estis loĝanta en domo je Kázimayn, kaj poste li revenis al Bagdado.
Li foriris al la Kurdistano je la 10-a de aprilo 1854 (12-a de Rajab 1270 p.H.), kie li estis vivanta ermite sur la monto Sar-Galú ĉe la urbo Sulaymáníyyih (Takyiy-i-Mawláná)
Li revenis al Bagdado je la 19-a de marto 1856 (12-a de Rajab 1272 p.H.).
Bahá'u'lláh publike deklaris sian mision al siaj kunuloj, ĵus forironta al Konstantinopolo, en la ĝardeno de Najíbíyyih (Ĝardenoj de Riḍván) de la 22-a de aprilo (3-a de  Dh i'l-Qa'dih 1279 p.H. aŭ 13-a de Jalál 20 B.E.) ĝis la 3-a de majo 1863 (14_a de  Dh i'l-Qa'dih 1279 Ap.H. aŭ 5-a de Jamál 20 B.E.)
Li ekzile ekvojaĝis al Konstantinopolo je la 3-a de majo 1863 tra :
Bahá'u'lláh alvenis al Konstantinopolo (nuna Istanbulo je la 16-a de aŭgusto 1863 (1-a de Rabí-ul-Avval 1280 p.H.), sed restis tie dum nur mallonga tempo, ĉar li estis denove ekzilita al Adrianopolo (nuna Edirne, en la eŭropa parto de Turkio), vojaĝante tra :
Bahá'u'lláh restadis en Adrianopolo de la 12-a de decembro 1863 (1-a de Rajab 1280 p.H.) ĝis la 12-a de aŭgusto 1868 (22-a de Rabí’u’ th - Th ání 1285 p.H.), kaj li estis en tiu urbo kiam li anoncis sian mision al la mondo.
Bahá'u'lláh finfine alvenis al Akko ( 'Akká) je la 31-a de aŭgusto 1868 (12-a de Jamádíyu'l-Avval 1285 p.H.).
Li estis enprizonigita en la kazerno de Akko dum 2 jaroj, 2 monatoj kaj 5 tagoj… kaj poste li estis asignita je rezidejo en tiu pun-kolonio dum 9 jaroj.
Bahá'u'lláh pasigis la lastajn 24 jarojn de Sia vivo – ankoraŭ kiel prizonulo de la Otomana imperio - en la urbo de Akko kaj ĝiaj ĉirkaŭaĵoj.
Li forpasis en la domego de Bahjí je la 29-a de majo 1892 (2-a de  Dh i'l-Qa'dih 1309 p.H.), kie li estas entombigita.
Henri Bef
Henri BEF estis franca esperantisto kaj bibliotekestro de la Universitato en Montpellier. Li estis unu el la kunfondintoj de SFPE en 1898, kaj unu el la unuaj propagandistoj de Esperanto per artikoloj kaj paroladoj.
Li ankaŭ kunfondis kaj prezidis la grupon de Montpellier, 1902.
Gołańcz
Gołańcz estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Gołańcz en distrikto Wągrowiecki. La urbo apartenas al historia kaj etnografia regiono t.e. la Pałuki-Tero.
El la historio
La urbo apartenis i.a. al prauloj de Józef Czapski kaj Maria Czapska.
Salina Cruz
Geografio
Salina Cruz apartenas al la distrikto Tehuantepec al kiuj apartenas entute 19 komunumoj. Ĝi situas en la terkola regiono de Oaĥako (regiono Istmo), kiu apartenas al la sudorienta parto de la subŝtato kun limo al la pacifika oceano. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 76219 loĝantojn. El tiuj estis 36663 viroj kaj 39556 virinoj. La komunumo havas surfacon de 113.55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 40 metroj super la marnivelo.
Parapsikologio
Parapsikologio laŭ la Parapsychological Association de Usono, estus “... la scienca fako kiu studas la sentajn kaj movajn interagojn, kiuj, ŝajne, ne estas mediaciataj de iu konata fizika meĥanismo aŭ aganto”. Ĝi okupiĝas pri formoj de percepto kiuj hipoteze okazas sen partopreno de percept-organoj de homo. Parapsikologio okupiĝas pri esploroj de telepatio, telekinezo kaj ekstersenta perceptado. La parapsikologiaj fenomenoj estis objektoj de longa esplorado pri la metapsikio en la fino de la deknaŭa kaj komenco de la dudeka jarcento.
Salina Cruz
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4714 indiĝenoj. El tiuj 3672 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 3672 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
1460 Haltia
1460 Haltia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo devenas, ĉu el la finna vorto haltia kiu signifas "elfo", ĉu al la monto Halti (Haltitunturi), kulmino de Finnlando (1324 metroj).
Horn (Hunsrück)
Horn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Hunsrück de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Amadou-Mahtar M'Bow
Amadou-Mahtar M'BOW (naskiĝis en 1921 en Dakaro) estas senegala instruisto kaj politikisto, plurfoje Ministro pri Edukado kaj Ministro pri Kulturo en sia lando kaj Ĝenerala Direktoro de UNESKO dum 13 jaroj.
Biografio
Se fidi la semajnan gazeton Jeune Afrique, Amadou-Mahtar M'Bow « povas montri kilometrlongan vivoprotokolon », kiun oni malfacile povas plene redoni.
Naskiĝinta en Dakaro en 1921, 18-jara, li partoprenas la Duan mondmiliton sub la franca flago. Li eniras la aerarmeon kiel propravole engaĝito en marto 1940 por la daŭro de la milito. Eksigita en oktobro 1940, li estas revokita al aktiveco en januaro 1943, antaŭ ol esti denove eksigita en 1945. Li daŭrigas studojn de aeronaŭtika inĝenierarto en Francio dum li samtempe decidis trapasi sian abiturientecon pri moderna literaturo kiu malfermas al li la pordojn de la Sorbono. Li atingas tie instrulicencon pri literaturo kaj paralele prezidas la Asocion de la Studentoj de Parizo poste fondas la Federacion de la afrikaj Studentoj en Francio.
De 1951 al 1953, li estas instruisto en la kolegio de Rosso en Maŭritanio, antaŭ ol reveni en Senegalo kie li kreas kaj gvidas de 1952 al 1957 la Servon de la Bazedukado kaj estas nomita estro de la Misioj de Bazedukado de Daru–Musti, Badiana, Senudebu kaj poste Gaya. Li instruas la Historion kaj la Geografion ĝis 1966; ĉefe en la gimnazio Faidherbe de St Louis poste en la Supera Normala Lernejo de Dakaro. Li prezidas en 1965 en Abiĝano la konferencon de la spertuloj ŝarĝitaj proponi la reformon de la programoj de historio kaj de geografio de la franclingvaj ŝtatoj de nigra Afriko kaj de Madagaskaro.
Jam ministro de la Edukado kaj de la Kulturo de Senegalo dum la periodo de interna aŭtonomeco (1957-1958), li demisias por sin engaĝi en la lukto por la sendependeco de sia lando kiu efektiviĝos en 1960. Tiam, li fariĝis Ministro de la nacia edukado (1966-1968), poste de la kulturo kaj de la juneco (1968-1970) kaj deputito en la nacia Asembleo, en la ekzekuta konsilio en 1966 kaj en la urbestraro de St Louis. .
En 1970 li estas unue nomita ĝenerala sub-direktoro de UNESKO por la edukado. Poste, elektita en 1974 kaj reelektita en 1980, li estas Ĝenerala Direktoro de UNESKO de 1974 ĝis 1987. Sub lia direkto, la komisiono gvidita de Seán MacBride liveras raporton titolitan Many Voices, One World (Multaj voĉoj, unu mondo) kiu prezentas rekomendojn por starigi novan pli justan mondan ordon de la informo kaj de komuniko.
En 2008, 87 jaraĝa, li akceptis prezidi la lanĉitaj de la Fronto Siggil Senegaal kiu kunigis dume preskaŭ unu jaro la ĉefajn partiojn opoziciantajn al la povo de la prezidanto Abdoulaye Wade kaj de dekoj da diversaj organizoj. Eksperimentita kaj konscia prie siaj respondecoj, li antaŭe estis renkontinta la ŝtatestron, la reprezentantojn de la civila socio, same kiel la religiajn altrangulojn. La li oficiale deklaris la Konferencojn fermitaj.
Post la fino de la laboroj, li anoncis sian intencon daŭrigi la redakton de sia Memorlibro kaj prezenti plue siajn prelegojn.
En 2011, li ricevis la insignon de Komandoro en la ordo de la Honora legio.
M'Bow kaj Esperanto
En 1977 li ĉeestis la Universalan Kongreson de Esperanto en Rejkjaviko, Islando kaj tie festparolis por la ĉeestantoj.
Michael Phelps
Li atingis mondajn rekordojn en diversaj naĝostiloj, naĝodistancoj.
Phelps gajnis dudek ok olimpikajn medalojn entute (dudek tri orajn, tri arĝentajn kaj du bronzajn); li gajnis 6 orajn medalojn dum la Somera Olimpiko 2004 en Ateno, 8 orajn medalojn dum la Somera Olimpiko 2008 (li superis per la 8 oraj medaloj - el kiuj 7 novaj rekordoj - en unu Olimpiko la rekordon de la usona Mark Spitz, kiu atingis en 1972 sep orajn medalojn en Munkeno), 4 orajn medalojn dum la Somera Olimpiko 2012 kaj 5 orajn medalojn dum la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro. Li estas la nura naĝisto, kiu partoprenis al 5 someraj olimpikoj; en 2000 li ne gajnis medalojn pro sia junaĝo.
Pro siaj internaciaj titoloj kaj variaj mondaj rekordoj, li estis gajnita la premio Monda Naĝisto de la Jaro en 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009 kaj 2012. Li ankaŭ gajnis premion Usona Naĝisto de la Jaro en 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009 kaj 2012.
Li altas 194 cm, lia braka etendiĝo estas 201 cm (super la normala proporcio). Li naskiĝis en duobla artiko en la maleoloj, tio estas li povas klini la piedfinon per 200 %. Lia piedgrando estas 49,5, laŭ eŭropa nombrado.
Personaj rekordoj
La jena tabelo detalas la personajn rekordojn de Michael Phelps en longa kaj mallonga naĝejo ĝis la 27-a de julio 2011. La indiko MR signifas, ke la persona rekordo estas ankoraŭ la nuna monda rekordo. Phelps rompis ĉiujn siajn mondajn rekordojn en longa naĝejo.
(r) Dum la unua 100 m de stafeta konkuro
Mancenans-Lizerne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝovani Mandzini (informadikisto)
Ĝovani Mandzini (Giovanni Manzini) estas itala universitata profesoro, esploristo, kaj informadikisto. Li estas ĉefe konata kiel unu el la aŭtoroj de la FM-indekso (kune kun Paolo Feraĝina). Laŭ Scopus, li havas H-indekson 28.
Biografio
Mandzini akiris la gradon de magistro pri matematiko ĉe la universitato Scuola Normale Superiore de Pizo (Toskanio, Italio) en 1988. Poste, li doktoriĝis en 1995 en la sama universitato. Li instruis ekde 1995 numeran analizon kaj informadikon en la Universitato de Torino (filio de Alessandria; nun nomata Universitato de Orienta Piemonto). Ekde 2021, li estas plena profesoro pri informadiko ĉe la Universitato de Pizo.
Dum la jaroj de sia profesio, li partoprenis multajn konferencojn, inkluzive de ALENEX kaj SPIRE.
Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj
EdE-R
Respondoj al kontraŭreligiaj paroloj de Msgro de Ségur. Traduko de Adolf Halbedl, 1925 212 p. „Detala pledado por katolika dogmo kaj defendo kontraŭ ĉiuj eblaj kritikoj. Traduko bona.“ (G. S., revuo Esperanto, 1926, p: 56.) - (IEMW: 370.573-B.Esp-;701.272-B.Esp- )
Lintelo
Lintelo estas arkitektura ero, kiu subtenas muron super malfermaĵo (pordo, fenestro, ...). Lintelo povas esti ŝtona, ligna aŭ fera trabo, peco, bloko horizontale metita sur fostoj. En diversaj epokoj kaj diversaj areoj oni povis uzi la lintelojn ankaŭ por montri gravuraĵojn, ŝtonĉizaĵojn, bildojn aŭ reklamaĵojn. En Hispanio ekzemple estis tradicia el ĉirkaŭ la 17-a jarcento ĝis la mezo de la 20-a jarcento gravuri la konstrudaton (en romiaj ciferoj).
Arko povas troviĝi super lintelo por distribui la pezon de la muro sur la fostojn kaj malaltigi la pezon super la lintelo.
Laŭ Francisko Azorín lintelo estas Horizontala supraĵo de aperturo. Li indikas etimologion el la latina limtellus aŭ limitellus, el limes, limitis (limo). Kaj li aldonas la jenajn esprimojn por linteltipoj: unupeca, monolita, pecigita kaj dovelita. Krome li montras en bildo la rilatajn terminojn kun lintelo por la supra parto de la aperturo, sojlo por la malsupra, gambo por la vertikala, spano por la horizontala distanco kaj alto por la vertikala distanco.
Anahita
Aredvi Sura Anahita en la avesta lingvo, estas la nomo de la kosmologia hindo-irana figuro, kultata kiel la dieco de la akvoj, liganta ĝin al la akvoj, fekundeco, virgeco, sano kaj saĝo. Ankaŭ ŝi estas konsiderata kiel diino de la milito.Personigo de la planedo Venuso en la zoroastrismo, ŝia nomo signifas «senmakula». Ankaŭ ŝi estis ligita al la seksa disamorado kaj la sankta prostituado. Anahita aŭ Anaitis en la greka kaj Aredvi Sura Anahita (“Humida, Forta, Nemakulebla") en la Avesto, ŝi nomo samas al tiu de mita rivero; tio ŝajnas ke kun la tempo kuniĝis du malsamaj diecoj en unu solan.
Anahita estis diino adorita de la lidioj, armenoj kaj persoj, kiu verŝajne korespondis al Artemiso por la unuaj, kaj inter la aliaj al Afrodito (ŝi estis la Afrodito de antikvaj armenoj kaj persoj). En ŝia templo estis celebritaj la plej gravaj asembleoj kaj la plej belaj junulinoj estis konsakritaj al ŝi. Dum ŝia festo, viroj kaj virnoj renkontiĝis kaj drinkadis ĝis ebriiĝo. Laŭ ŝia teogonio, anahita loĝas en la regiono de la astroj kaj Ahura Mazda taskigis ŝin prizorgi la kreadon. La supera dio mem preskribis, inter aliaj preceptoj, al Zoroastro la adoradon de Anahita. Ŝi disdonas sanon kaj vojaĝas per ĉaro tirita de kvar blankaj ĉevaloj, aludaĵo de la vento, la pluvo, la nubo kaj la prujno.
Eble, el mezopotamia origino, ŝia kultado estis grava dum la Persa Imperio, speciale kun Artakserkso la 2-a, du kies epoko pluraj temploj kaj statuoj honore al ŝi estis starigitaj. Kultado al ŝi sub aliaj similaj nomoj (ekzemple Anahit por la armenoj) daŭre ekzistis en Malgranda Azio.
Programstruktur-diagramo
Programstruktur-diagramo estas prepara skemotekniko por programado de komputiloj. La diagramo ankaŭ estas nomata Nassi-Shneiderman-diagramo aŭ PSD.
Bazostrukturoj
Ekzistas nur tri bazostrukturoj. Se oni kombinas ilin en la ĝusta maniero, oni povas priskribi ĉiun arbitran komputilprogramon. La bazostrukturoj estas:
Sekvenco
Ĉiu paŝo de la algoritmo sekvas unu post la alia.
Iteracio
Iteracio aŭ ripeto estas la strukturo en kiu la ago estas ripetata ĝis kiam la ripetkondiĉo ne plu ekzistas.
(16554) 1991 UE2
(16554) 1991 UE2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Novokuzneckaja (stacio de Moskva metroo)
Novokuzneckaja (Новокузнецкая) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Zamoskvoreckaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' centre de Moskvo.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
6471 Collins
6471 Collins estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona kosmonaŭto Michael Collins, ano de la misio Apollo 11. Li restis en la kosmoŝipo Apollo, dum siaj kolegoj Neil Armstrong kaj Buzz Aldrin iris sur Lunon.
Pierre Michelot
Pierre MICHELOT (* 3-an de marto 1928 en Saint-Denis, departemento Seine-Saint-Denis; † 3-an de julio 2005 en Parizo) estis franca ĵazmuzikisto.
La basisto, kiun oni povas vidi en la filmo Round midnight, muzikante kune kun Dexter Gordon kaj ĉeflanke de Herbie Hancock, John McLaughlin, Bobby Hutcherson, Wayne Shorter kaj Billy Higgins, estas unu el la prauloj de la eŭropa bas-liberiĝo. Bud Powell aŭ Miles Davis utiligis la kompreniĝan kaj tamen esprimplenan ludon de Michelot.
Båtsfjord
La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj. La departamenta ĉefurbo Tromsø per aŭta vojo, pro la fjorda kaj montara pejzaĝo iom kurba kaj tial pli longa ol la linia distanco, situas en distanco de 828 kilometroj.
Pierre Michelot
Rex Stewart kaj Coleman Hawkins, Chet Baker, Stéphane Grappelli, Don Byas, Thelonious Monk, Lester Young, Dexter Gordon, Zoot Sims, Dizzy Gillespie, Django Reinhardt, Jacques Loussier, Tchan Tchou Vidal kaj Baden Powell muzikis dum siaj restadoj kaj vojaĝoj en Eŭropo kun Michelot. Kun Reinhardt li kunlaboris je la registrad-kunsido Blue Star Session marton de 1953, la antaŭlasta registrado antaŭ ties morto. Krome Michelot kunlaboris ĉe la filmmuziko de Miles Davis por Ascenseur pour l'échafaud, la sontrako pri la unua filmo de Louis Malle Lifto al eŝafodo.
En 1963 li ricevis la Premion Django Reinhardt.
N. L. Reŝetin
N. L. REŜETIN (mortinta la estis ruso, general-leŭtenanto kaj esperantisto. Li estis unu el la plej malnovaj Esperantistoj. Li fondis en Tiflis Esperanto-Grupon kaj posedis en Kaŭkazo propran vilaon, nomitan de li "Esperanto".
Centrocercus
La centrocerkoj estas la du specioj de la genro de birdoj Centrocercus de la familio de Tetraonedoj. Ili estas la plej grandaj lagopoj el moderklimata Nordameriko. Plenkreskuloj havas longan, pintan voston kaj krurojn kun plumoj ĝus la fingroj. Kiel ĉe plej parto de Kokoformaj, estas tre markata seksa dimorfismo.
Pariĝado
La specioj de la genro Centrocercus rimarkindas pro siaj prilaborataj pariĝadaj ceremonioj. Ĉiun printempon maskloj ariĝas en masklejoj “lek” kaj plenumas memmontran ceremonion. La masklo ŝvelas grandan, blankecan aersakon de sia brusto, faras mildan tamburadon, kaj fanfaronadas montrante siajn vostoplumojn kaj aersakon. Grupoj de inoj observas tiujn montrojn kaj selektas la plej allogajn masklojn por kopulacio. Nur kelkaj maskloj faras plej parton de la ceremonio. Maskloj plenumas la masklajn ceremoniojn dum horoj frumateniĝe kaj vespere dum la printempaj monatoj inter februaro kaj aprilo. La masklejoj estas ĝenerale malfermaj areoj apudaj al densaj artemiziejoj, kaj la sama masklejo estas uzata de la lagopoj dum jardekoj.
Priskribo
Inoj konstruas nestojn kaj kovas siajn ovojn ĉe ŝirmo de artemizio. La ino uzas herbon inter artemiziujoj por kroma ŝirmo.
La idoj estas frumaturaj kaj povas piediri tuj post eloviĝo kaj povas ekflugi mallongajn distancojn post du semajnoj. Post kvin semajnoj ili povas flugi pli longajn distancojn.
Konservostatuso
Populacioj de centrocerkoj malpliiĝas pro habitatoperdo kaj malpliiĝo de la ebenaĵaj prahabitatoj kiujn tiuj specioj postulas por reproduktiĝi. La Artemizia lagopo troviĝas en grandaj nombroj nur en duono de la subŝtatoj kiujn enhavas la originaj teritorioj. La Biodiversity Conservation Alliance kaj aliaj organizoj petis listigi la lagopon sub laŭ la Endangered Species Act.
Estas du specioj:
La populacio de la baseno al Lago Mono povus reprezenti trian specion.
SINPO
SINPO aŭ SINPO kodo estas kodo uzata por priskribi la kvaliton de la radioelsendoj, speciale por ricevinformoj de kurtondaj radioaŭskultantoj. Ĉiu litero priskribas specifan parton de la signalojn la skalo varias de 1 ĝis 5. SINPO kaj SINPFEMO estas oficialaj signalraportoj por ITU-R kaj la Internacia Civitana Aviadorganizo.
Signalo "S"
Mezuro povus esti laŭ takso de la aŭskultanto sed kelkaj radioj havas S meter kiu mezuras la intenseco de la signaloj.
Interfero "I"
Priskribas la interfero de aliaj stacioj kiuj estas en la sama aŭ apudaj frekvencoj.
Bruo "N"
Priskribas la bruon ĉefe pro ŝtormoj.
Mezumo "O"
Tiu ĉi kalkulas la tutan kvaliton de la aŭskultado kaj dependas de la antaŭaj 4 variabloj.
Stacio Miyauchi-Kushido
Stacio Miyauchi-Kushido (japane: 宮内串戸駅 [Mijauĉi-Kuŝido-eki], angle: Miyauchi-Kushido Station) estas fervoja stacio en Hacukaiĉi, Gubernio Hiroŝima, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Brod (Heřmanice)
Brod estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Heřmanice en distrikto Náchod. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Heřmanice. En la jaro 2009 ĉi tie estis registritaj 39 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Brod situas en katastra teritorio Brod nad Labem kun areo 3,37 km².
Cered
Cered estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Salgótarján.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ la slovaka landlimo, laŭ flankovojoj. Salgótarján troviĝas 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1405 en formo "Chereg". Post Traktato de Trianon Cered trovis sin apud la nova landlimo, kiu ĉesis inter 1938-1945, ĉar la supra parto denove apartenis al Hungario pro la unua Viena Arbitracio. Ekde 2008 Hungario kaj Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limo estas senĝene trairebla ie ajn. Oni renovigis vojon al Tachty. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, poŝto, kulturdomo, sportejo.
Delbert McClinton
Delbert McCLINTON (n. la 7-an de novembro 1940 en Lubbock (Teksaso)) estas kantisto-kantverkisto kaj harmonika virtuozo. Li muzikumis publike ekde 1962 kaj kiel grupa gvidanto ekde 1972, li registris kelkajn popularajn albumojn. Lia plej populara kanto estis "Tell Me About It" (Diru al mi), dueto de 1992 kun Tanya Tucker kiu atingis #4 je la populara listo. Li ankaŭ havis kvar albumojn kiu atingis al #1 en la Usona Bluso-listo, Li gajnis  la 1991 "Premio Grammy" (usona Muzika premio) por lia dueto kun Bonnie Raitt, "Good Man, Good Woman" (Bona Viro, Bona Virino). En 2006 McClinton gajnis la "Grammy" por lia albumo "The Cost of Living" (La Vivkosto) en La nuntempa blusa albuma kategorio.
YouTube enhavas multajn prezentojn de Delbert McClinton.
Masud Raĝavi
Masud RAĜAVI (naskiĝis la, Tabas, Irano) estas kungvidanto de la Organizaĵo de la muĝahidoj de la irana popolo (mallonge: OMIP), kiun li estras kune kun sia edzino Mariam.
Li lernis en Teherana universitato, kie aniĝis al OMIP kaj post tri jaroj iĝis inter 12 anoj de la Centra komitato de la organizaĵo. En 1971 Raĝavi estis arestita de la ŝaha sekreta servo SAVAK kaj kondamnita al mortopuno. Post enmiksiĝo de franca prezidanto François Mitterrand kaj Amnestio Internacia la kondamno estis anstataŭigita per ĝismorta puno.
Post la irana revolucio de 1979 Raĝavi estis liberigita. En 1980 li deziris partopreni prezidantan balotadon, sed Ruhollah Ĥomejni vetois tion. Baldaŭ Raĝavi komencis kritiki novan reĝimon kaj ekde 1981 daŭrigis terorisman agadon de sia organizaĵo. Sub forta premado de la «mulaa reĝimo» OMIP translokiĝis eksterlanden — al Francio kaj Irako. En Irako estis fondita ĉefa bazo de la organizaĵo — la tendaro Aŝrafo. La antaŭ la oficejo de la Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo estis murdita lia frato Kazem Raĝavi, advokato kaj reprezentanto de la organizaĵo. Post 2003 Masud Raĝavi malaperis de sur publika politika areno kaj rolon de la gvidanto de OMIP plenumas lia edzino Mariam. Laŭ sciigoj de eksaj anoj de OMIP, Masud Raĝavi havas inter anoj de la organizaĵo sendisputeblan aŭtoritaton, proksiman al persona kulto.
Sovetsko (Jalta municipo)
Sovetsko (ofte nomata ankaŭ per la historia nomo Dolossi;, , ) estas urbotipa loĝloko de la Jalta municipo en Aŭtonoma Respubliko Krimeo. La loĝloko administre apartenas al la Masandra komunumo.
La loĝloko estis fondita en la jaro 1928 post ekkonstruo de la kontraŭtuberkuloza sanatorio "Dolossi", kiu ĝis nun estas la ĉefa ekonomia entrepreno de la loĝloko. En la jaro 1971 la loĝloko ricevis statuson de urbotipa loĝloko.
La loĝloko situas en montaro, sur la okcidenta deklivo de la Nikita altebenaĵo (parto de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro) en pinarbaro, kelkajn kilometrojn for de Jalto. Krom la sanatorio en la loĝloko troviĝas ankaŭ la administrejo de la Jalta mont-arbara naturrezervejo.
La urbo estas ligita al Jalto per busa trafiko.
Transmisiilo (mekaniko)
Transmisiilo estas maŝino en povo dissenda sistemo, kiu provizas kontrolitan aplikon de la povo. Ofte la termino transmisiilo simple referencas al la rapidumskatolo kiu uzas rapidŝanĝilojn kaj ilarajn trajnojn provizi rapidon kaj tordmomantaj konvertiĝoj de rotacianta potenco fonto al alia aparato.
Bicikla rapidumŝanĝilo
Transmisiilo estas ankaŭ uzata sur bicikloj en formo de bicikla rapidumŝanĝilo (fr. derailleur).
Aliaj uzeblecoj
Transmisiiloj trovis ankaŭ aplikon en larĝa varieco de malsamaj aplikoj kiel ventaj turbinoj, riparitaj maŝinoj kaj kie diversaj rotaciaj rapidecoj kaj tordaj momantoj estas adaptataj.
Transmisiiloj estas ankaŭ uzataj en agrikultura, industria, konstrua, minejoindustria kaj aŭtomobila ekipaĵoj. Aldone al ordinara transmisiilo ekipita kun rapidŝanĝiloj, tia ekipaĵo vaste uzas hidrostatatan stiradon kaj elektran rapideco-adaptilon (ekipaĵo por kontroli la rapidecon de maŝinoj).
Aŭtomata rapidumŝanĝilo
Plej moderna nord-amerikano, kelkaj eŭropaj kaj japanaj aŭtoj havas aŭtomatan dissendon kiu elektas konvenan ilaran raporton sen ajna operacianta interveno. Ili unuavice uzas hidraŭlikon por elekti rapidŝanĝilojn, depende de la premo fare de la fluidaĵo ene de la transmisiila asemblado.
(155415) 1996 JZ5
(155415) 1996 JZ5 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Ketzerbachtal
Ketzerbachtal ĝis la fino de 2013 estis sendependa komunumo en Germanio - ekde la 1-a de januaro 2014 temas pri parto de la komunumo Nossen. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de 2013 la komunumo havis 2583 loĝantojn.
27514 Markov
27514 Markov estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa matematikisto Andrej Andrejeviĉ Markov (1856–1922). Profesoro ĉe la Sankt-Peterburga Ŝtata Universitato, li enlondukis la studon pri la procezoj de Markov en probablokalkulo. Tiuj estas sistemoj en malkontinua tempo kie la stato en donita momento dependas nur de la stato en la tuja antaŭa momento, kaj ne de alia pasinta historio.
Gostyń
Gostyń estas urbo en la administra provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto distrikto. Fine de en la urbo vivis.
<!-- Bv. esperantigi kaj nur poste aperigi...
Historio de Gostyń de la 16a jc ĝis la 19a jc
Dum la 16a jc kaj 17a jc estis bona kaj rapida disvolvo de la urbo. Sprzyjało temu dogodne położenie na uczęszczanym szlaku handlowym łączącym Poznano kaj Vroclavo. La urbo fariĝis la centro de Reformacio. Właśnie w XVI wieku w mieście osiedliło się wielu Szkotów. Na krótko miasto stało się terenem sporów i walk pomiędzy katolikami i przedstawicielami reformacji. To tutaj w 1565 roku odbył się synod różnowierców wielkopolskich, który miał doprowadzić do ugody pomiędzy odłamami chrześcijaństwa. Spotkali się oni we wzniesionym w pierwszej połowie XV wieku kościele farnym. Militoj, interalie Sveda diluvo en la 17a jc, kaj granda epidemio (pesto) en la 18a jc ege detruis la urbon kaj malgrandigis la nombron de la loĝantoj. W Gostyniu obowiązywał zakaz osiedlania się Żydów, który zniesiono w 1797 roku po objęciu władzy w Wielkopolsce przez Prusy. Natomiast tolerancyjnie odnoszono się do innej ludności napływowej: germanoj kaj skotoj. W 1793 roku w mieście żyło 970 katolików i 58 luteranów a także 1 grekokatolik. Władze miejskie były jednak zawsze polskie. W 1811 roku Gostyń liczył zaledwie 1248 mieszkańców. 15 września tego roku doszło do największego kataklizmu w historii miasta – spłonęła 1/6 budynków mieszkalnych. Czas zaborów to okres silnego zaangażowania patriotycznego mieszkańców Gostynia i okolic. Aktywnie uczestniczyli oni w polskich powstaniach narodowych. W ramach Kulturkampf na terenie okolic Gostynia toczyła się walka z polskim duchowieństwem katolickim, które podkreślało odrębność religijną Polaków wobec protestanckiego państwa pruskiego. Gravajn por la disvolvo de la urbo estis establigo de la gasproduktejo kaj la ekfunkcio de la fervojo inter Leszno kaj Jarocin fine de la 19a jc.
Historio de Gostyń dum la 20a jc
eta|200px|maldekstra|Perdoj de teritorio de Germanio pro la [[Traktato de Versajlo
]] En la 20a jc la loĝantoj de la urbo Gostyń kaj la ĉirkaŭaĵo batalis en la Ribelo de Grandpolujo (1918-1919). Przed wybuchem II wojny światowej w powiecie gostyńskim mieszkało około 61,5 tysiąca mieszkańców, z czego Polacy stanowili ponad 96% ogółu. Niemców na tym terenie było 2371 czyli 3,8%. Skupiali się oni przeważnie w niewielkich wsiach. Żydów we wrześniu 1939 roku było zaledwie szesnastu. La 21an de oktobro 1939 germanoj ekzekutis 30 loĝantojn de Gostyń kadre de la Operaco Tannenberg (germane Unternehmen Tannenberg, litere "Entrepreno T.") tio estis la kodnomo de eksterma agado kontraŭ la pola intelektularo dum la dua mondmilito, kiel parto de la Generalplan Ost ("Ĝenerala Plano Oriento"). . La 4an de decembro 1939 germanoj komencis la amasan forloĝigadon de poloj unue el la regiono de Gostyń kaj poste de la tuta Grandpolio. Pod okupacją niemiecką w 1940 wprowadzono nazwę Gostingen. W okresie okupacji na terenie Gostynia działała organizacja konspiracyjna „Czarny Legion” i Obwód Armii Krajowej o nazwie „Gil”.
La urbon ekokupis la Ruĝa Armeo la 27an de januaro 1945. Baldaŭ administris la urbon civila administracio de poloj. -->
Julie Benz
Julie M. Benz (1-an de majo 1972 en Pittsburgh, Pensilvanio) estas usona aktorino. Ŝi estas konata ĉefe por la roloj en televidaj serioj.
Biografio
Ŝi plenkreskiĝis en Murrysville, jam junaĝe sportis sketadon kaj konkursis en tiu sporto. Post la mezlernejo de Murrysville, ŝi studis aktoradon en la New York University.
Benz estis edziniĝinta de 1998 ĝis 2007 kun la usona aktoro kaj komediisto John Kassir.
Efim Bogoljubov
Post la Unua mondmilito li venkis en multaj internaciaj turniroj: en Berlino 1919, Stokholmo 1919, Kilo 1921 kaj Pistyan (Pieštany) 1922. Li kundividis la 1an pozicion ĉe Karlovaro (Karlovy Vary) 1923.
En 1924, Bogoljubow nelonge resendita al Rusio, kiu havis fariĝis Sovetunio kaj venkis en sinsekvaj sovetiaj ĉampionumoj en 1924 kaj 1925. Li ankaŭ venkis en Vroclavo (Wrocław) 1925 kaj en la Moskvo 1925 en ŝakturniro kiu inkludis ŝakistojn kiel Emanuel Lasker kaj José Raúl Capablanca.
Li reprezentis Germanion en la 4-a Ŝakolimpiko en Prago 1931, gajnante la individuan arĝentan medalon (+9−1= 7).
La Bogohinda defendo (1.d4 Ĉf6 2.c4 e6 3.Ĉf3 Kb4+) estas ŝaka malfermo nomita laŭ Bogolyubov.
Gabriel Mora i Arana
Gabriel MORA I ARANA (naskiĝis la en Castellar del Vallès kaj mortis la  en Manresa) estis kataluna poeto kaj esperantisto. Esperantistiĝis en 1951. Gajninto de diversaj poeziaj premioj en Esperanto kaj la kataluna lingvo. Kunrestariginto de la Internaciaj Floraj Ludoj en 1978, li fariĝis dum jaroj ties sekretario kaj ĵuriano.
(13347) 1998 SF136
(13347) 1998 SF136 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 26-an de septembro 1998 en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Bela Joe
Bela Joe estas "aŭtobiografio" de hundo, verkita de Margaret Marshall Saunders, kaj tradukita al Esperanto el la angla de James Andrew Blaikie kaj Nikolao Hohlov en 1929 sur 310 paĝoj kun ilustraĵoj.
Marcialo
Marcialo (latine: Marcus Valerius Martialis; naskiĝinta 1-an de marto ĉ. 40 en Bilbilis apud Calatayud, mortinta en 102 samloke) estis romia verkisto de epigramoj.
Vivo
Li venis, post komencitaj studoj de jurscienco, al Romo 22 jaraĝe kie li vivis danke al la helpo de mecenatoj riĉaj kiujn li dorlotis per laŭokazaj versaĵoj. Ĉe la reveno enpatruja en 98 li estis tiom malriĉa ke Plinio la Juna devis pagi por li la vojaĝkostojn. Ankaŭ en Hispanio Marcialo povis perlabori la vivtenon literature kaj sukcesis eĉ aĉeti bienon. Tamen li daŭre revis pri vivo en Romo.
En siaj 15 libroj enhavantaj epigramojn (plejofte skribitajn en distikoj), altvalora fonto por la ĉiutaga vivo en antikva Romo, li evidentiĝis esti homo de spriteco kaj akra humuro; tamen malĉeestis verkare severeco vera. En la monda literaturo li taksatas majstro epigrama.
Arteko
Arteko estas malgranda loĝloko sur la Suda Bordo de Krimeo, nun administre ĝi estas parto de la loĝloko Gurzufo (Jalta municipo). Sur la teritorio de la loĝloko troviĝas la samnoma internacie fama porinfana ripoz- kaj kultur-centro. La nomo venas el tjurkaj lingvoj kaj signifas laŭvorte "koturno" (supozeble pro iama multeco de tiu birdo en la loko).
En la tempo de sia zenito "Arteko" estis la plej fama kaj populara pionira tendaro de USSR. Ĝin povis viziti nur la plej bone studantaj lernejanoj; viziti la tendaron estis ege prestiĝe. En la 70-80aj jaroj de la XXa jarcento "Arteko" akceptadis ĉ. 27 mil infanoj ĉiujare. Nemalofte estis akceptataj ankaŭ eksterlandaj gastoj kaj delegacioj. Inter la plej famaj vizitintoj de "Arteko" oni povas nomi pac-batalantinon Samantha Smith, la unuan kosmonaŭton Jurij Gagarin, hindajn sociajn agantojn Indira Gandhi kaj Jawaharlal Nehru, faman sovetian sportiston Lev Jaŝin kaj multajn aliajn.
Post la disfalo de Sovetunio kaj de Sovetia Pionira Organizaĵo la prestiĝo de la tendaro falis, tamen iom post iom ĝi rekreskis.
Nuntempe "Arteko" oficiale nomiĝas "Internacia porinfana centro 'Arteko'"; ĝi plu estas la ripoz-loko por bonaj lernejanoj de Ukrainio, tamen sufiĉe granda parto de ripoz-kartoj nun estas libere aĉeteblaj. La centro estas la loko de kelkaj tradiciaj festivaloj (ekzemple, de porinfana kino).
Vidu ankaŭ
Por ekscii pri la ĉirkaŭaĵoj kaj klimato de la tendaro bonvolu vd. la artikolon Gurzufo.
Médière
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Montbéliard (france arrondissement de Montbéliard), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Maromme (stacidomo)
Maromme estas franca stacidomo sur linio Paris-Saint-Lazare -, situanta en Notre-Dame-de-Bondeville apud Déville-lès-Rouen kaj Maromme, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj normandio (Nomad).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-St-Lazare - Le Havre (340000).
Listo de personoj de Maristo Luno
La personoj de la mangao kaj anime-serio Maristo Luno estis kreitaj de la mangaverkisto Naoko TAKEUĈI. La ĉefaj personoj estas Maristo Luno, Nokta Masko, Ĉibi-usa kaj kvar Maristo-batalistoj: Maristo Merkuro, Maristo Marso, Maristo Jupitero kaj Maristo Venuso.
La nomoj de la personoj ofte estas elektitaj nehazarde. Ekzemple, la unua ideografiaĵo "月 [cuki]" de la familinomo Cukino (月野) signifas lunon, same kiel la angla "Moon" — la batalnomo de Usagi. La familinomoj de ĉiuj ĉefaj herooj ankaŭ konsistas el du ideografiaĵoj: la dua estas la sama por ĉiuj — "野 [no]" (kampo) kaj la unua estas varia:
"水 [mizu]" (akvo) kaj "火 [hi]" (fajro) por Maristo Merkuro kaj Maristo Marso — tio reflektas iliajn magiajn potencojn. "愛 [ai]" (amo) por Maristo Venuso — reflektas, ke Venuso estas la roma diino de amo; "木" [ki] (arbo) — reflektas verdan vest-koloron de Maristo Jupitero. La persona nomo "Usagi" (うさぎ) signifas leporon aŭ kuniklon, tio rememorigas folkloran leporon/kuniklon vivantan sur Luno. Krome, la persona nomo "衛" [Mamoru] de Nokta Masko signifas la verbon "defendi" kaj kutime li ĝuste tion faras, precipe rilate al Maristo Luno.
La nomoj de ĉiuj Maristo-batalistoj estas angla-lingvaj en la japana originalo. La nomoj de iliaj kontraŭuloj ankaŭ venas el la angla aŭ alia eŭropa lingvo. La nomoj aperantaj ĉi tie respondas al la 2022-a Esperanta versio de la mangao.
Maristo Luno / Usagi Cukino
Ĉefa persono, 14-jaraĝa lernanto, kiu loĝas en centro de Tokio. Ŝi estas bonkora junulino, sed mallaborema kaj plorema. Usagi ŝatas manĝi dolĉaĵojn, ludi videoludojn, legi mangaon, kaj okupiĝi pri ceteraj adoleskaj amuziĝoj. Ŝi malŝatas iri lernejen kaj ofte ricevas malbonajn notojn. Usagi kutime malfacile vekiĝas matene, pro kio ŝi ofte malfruiĝas al la lecionoj, iufoje eĉ ne matenmanĝinte. Per helpo de nigra parolanta katino nome Luno ŝi ricevas magian kapablon transformiĝi al Maristo-batalisto, nomata Maristo Luno. En tiu formo ŝi povas batali kontraŭ malbonuloj atakantaj homojn. Usagi pli ŝatas vivi sian kutiman vivon, sed, kiam iu estas en danĝero, ŝi ne hezitas transformiĝi al Maristo Luno por lukti por bono kaj justeco. En antaŭa vivo ŝi estis princino de la luna reĝlando Arĝenta Milenio, kaj nomiĝis Princino Sereniti. Patrino de la princino, Reĝino Sereniti, mortis uzante la Arĝentan Kristalon kontraŭ malamikoj. Kiam ŝi rememoras sian antaŭan vivon, ŝi malkovras, ke Nokta Masko, al kiu ŝi enamiĝis, estas ŝia reenkarniĝinta amato el antaŭa vivo: Princo Endimiono. En la 30-a jarcento Usagi iĝos reganto de la Tero, nomata Nov-Reĝino Sereniti, kaj vivos en la urbo Kristala Tokio. La titolo "Maristo" (el la angla Sailor) signifas "mariston" kaj spegulas la vestostilon de Maristo-batalistoj. La familinomo Cukino laŭlitere signifas "Kampo de Luno", kaj fonetike ankaŭ la adjektivon "luna". La nomo "Sereniti" plej verŝajne venas el la nomo de diaĵo Seleno el la helena mitologio. Komence Mamoru nomas ŝin "o-dango atama" (お団子頭) aŭ "bulka kapo" en la Esperanta traduko, pro ŝiaj hartuberoj. Poste li nomas ŝin "Usako", aŭ Esperante "Usanjo".
Nokta Masko / Mamoru Ĉiba
Nokta Masko aperas kiel savanto de Maristo Luno, vestita kiel nokta ĝentlemana rabisto, kun longa mantelo kaj masko. Li savas ŝin en kritikaj momentoj, kaj Usagi enamiĝas al li. Paralele, antaŭ Usagi aperadas malŝatinda stranga junulo, kiu severe kritikas kaj mokas ŝin. Poste ŝi ekscias, ke Mamoru estas Nokta Masko. Mamoru Ĉiba estas studanto en privata lernejo. Liaj gepatroj mortis en aŭto-akcidento, kiam li estis infano. En sia sonĝo li vidas lumantan junulinon, kiu petas lin trovi Arĝentan Kristalon por klarigi, kiu li vere estas. Evidentiĝas, ke tiu estis Princino Sereniti. En la 30-a jarcento Mamoru iĝos edzo de Usagi, reĝo Endimiono. En la komenco de la dua serio, Mamoru denove forgesis sian antaŭan vivon kaj ankaŭ ĉion rilatan al Usagi. Sed subkonscie li ankoraŭ volis defendi ŝin.
La originala pseŭdonimo "タキシード仮面" venas ankaŭ el la vestostilo: "taksido" (タキシード [takiŝīdo], de usonangla tuxedo) signifas smokingon kaj "kamen" (仮面 [Kamen]) signifas maskon. En Esperanto, lia nomo "Nokta Masko" ŝajne devenas de tio, ke smokingo estas vesto ĉefe por noktaj, elegantaj kaj altnivelaj eventoj, sed ne nur. Lia nomo "Mamoru" signifas "defendi". Endimiono estis la amato de diino Seleno en greka mitologio.
Maristo Merkuro / Ami Mizuno
Kvieta kaj ege inteligenta junulino. Ŝi kaj Usagi lernis en la sama lernejo en paralelaj klasoj kaj, kiam ili iras al altlernejo (en la kvina serio), ili trafas la saman klason. Ami estas fama en la lernejo pro ke ŝi akiras la plej altajn notojn. Kiam Usagi amikiĝis kun ŝi, Luno malkovris, ke Ami estas Maristo-batalisto. Ami transformiĝas al Maristo Merkuro, kiu uzas akvon en batalo. Krome, ŝi uzas poŝkomputilon, kiun Luno donis al ŝi, por klarigo de situacioj, analizo de malamikoj kaj simile. En la kutima vivo preskaŭ ĉiam Ami pensas nur pri lernejumado. Ŝi revas iĝi bona kuracisto.
Ernő Zalai
Ernő ZALAI, laŭ hungarlingve kutima nomordo Zalai Ernő estis hungara ekonomikisto, profesoro, membro (korespondanta en 1998, ordinara en 2004) de Hungara Scienca Akademio.
Listo de personoj de Maristo Luno
Maristo Merkuro / Ami Mizuno
La batalista vesto de Maristo Merkuro havas bluan distingan koloron. En antaŭa vivo, ŝi estis princino de la planedo Merkuro kaj unu el ŝiaj devoj estis defendo de Princino Sereniti.
Ernő Zalai
Ernő Zalai naskiĝis la  1943 en Budapeŝto, li mortis la  2021.
Revolucio en la Lingvoscienco
Revolucio en la Lingvoscienco: jafetida lingvoteorio de akademiano N. Marr - estas skizo de Andrej Petroviĉ Andrejev pri la jafetida lingvoteorio de Nikolaj Jakovleviĉ Marr.
Ernő Zalai
Biografio
Ernő Zalai frekventis mezlernejon en Jászberény, poste universitaton en Budapeŝto inter 1961-1966. Post la diplomo li ekinstruis samloke en Universitato Marx Károly. En 1969 li doktoriĝis. Ekde 1979 li estis katedrestro, inter 1988-1991 li estis vicrektoro. Li profesoriĝis en 1988. Ekde la 1970-aj jaroj li ofte esploris aŭ instruis eksterlande. Li atingis la sciencan gradon [[PhD en 1981, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Li havis edzinon, kiu naskis 3 gefilojn. Li ricevis premiojn inter 1975-2012.
Listo de personoj de Maristo Luno
Maristo Marso / Rej Hino
Ŝi laboras kiel pastro en ŝintoa templo Hikava. Ŝi transformiĝas al Maristo Marso. Rej povas senti ĉeeston de malbono kaj forpeli malicajn spiritojn, eĉ sen transformiĝo. Kiel Maristo Marso ŝi uzas fajran magion. En la templo, Rej havas du korakajn dorlotbestojn, Fobo kaj Dejmo, kiuj ankaŭ estas nomoj de satelitoj de Marso. Ŝia karaktero en ordinara vivo ege diferencas inter la verkoj. En la mangao, Rej estas malvarmsanga, serioza kaj pragmata, ne fidanta la plejmulton de viroj. En la animeo ŝi estas tre emociema, obsedita pri junuloj, ambiciema, deziranta momente iĝi kantisto, modelo kaj voĉaktoro; pri ĉiu eta motivo ŝi incitas Usagi-n per mokaj aludoj, provokante infanecajn interbatalojn, sed profunde Rej multe valoras tiun amikecon.
Revolucio en la Lingvoscienco
La verko estas eldonita 67-paĝe en la jaro 1929 en Lepsiko fare de Sennacieca Asocio Tutmonda, Eldoneja Fako Kooperativa.
Listo de personoj de Maristo Luno
Maristo Jupitero / Makoto Kino
Tre alta kaj forta lernanto, scianta luktoartojn, precipe karateon. Pro sia granda sento de justeco, Makoto ofte batas tiujn, kiuj atakas aŭ mokas sendefendajn homojn. En sia antaŭa lernejo ŝi tre forte damaĝis sian kontraŭulon kaj oni forpelis ŝin. Tiel Makoto iris al la lernejo de Usagi kaj Ami. En sia nova lernejo, ŝi konatiĝas kun Usagi, savante ŝin: en la animeo, de huliganoj; en la mangao, de pilko fluganta al la kapo de Usagi. La gepatroj de Makoto pereis en aviadila akcidento antaŭ longe, do ŝi loĝas sole kaj estas lerta pri hejmaj laboroj. Ŝi tre bone kuiras. Makoto transformiĝas al Maristo Jupitero, kiu regas fulmojn.
La vesto de Maristo Jupitero distingiĝas per verda koloro. En la antaŭa vivo ankaŭ ŝi estis princino de Jupitero kaj devis defendi Princinon Sereniti.
Maristo Venuso / Minako Ajno
Antaŭ kiam Usagi iĝis Maristo-batalisto, televidilo ofte elsendis la heroaĵojn de enigma Tokia heroo Maristo V, kiu sukcese batalis kontraŭ krimuloj. Poste Maristo V aliĝis al ceteraj Maristo-batalistoj kiel Maristo Venuso, prezentante sin per sia vera nomo — Minako Ajno. Ŝi ricevis sian transformiĝilon ne de Luno, sed de parolanta kato Artemiso. En la ordinara vivo, Minako estas sporta, vigla, gaja kaj revema, ŝi emas fari rilatojn kun belaj junuloj, iufoje eĉ kun du junuloj samtempe. Kiel Usagi, ŝi ne tre bone lernas. Minako revas esti fama pop-idolo. Kiel batalisto de amo, Maristo Venuso ofte uzas atakojn kun formo de koro en ilia aspekto.
Ŝia marista vesto havas oranĝan distingan koloron. En antaŭa vivo, Maristo Venuso estis princino de la planedo Venuso kaj ankaŭ havas devon defendi Princinon Seleniti.
Maristo V estas la ĉefrolulo de la antaŭa mangao de Naoko TAKEUĈI, nomata Koda nomo: Maristo V, kie ŝi sole batalis kontraŭ aliaj malamikoj antaŭ la renkonto kun ceteraj Maristo-batalistoj.