cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christian Darbellay
En 1996 li estis ĉeforganizinto de la 1-a Hansa Esperanto-Tago, kiu okazis 5 fojojn ĝis 2000. Li ankaŭ organizis 7 Germanajn Esperanto-Kongresojn en 1994, kaj de 2002 ĝis 2008.
De 1983 ĝis 1986 li estis komitatano A de Universala Esperanto-Asocio (UEA) por ISAE, de 1995 ĝis 2004 por Germanio. Li estas dumviva membro de UEA.
Fortikaĵo Gorjokaku
Fortikaĵo Gorjokaku (五稜郭 []) estas konstruita en Hakodate, Hokajdo.
En 1854, haveno Hakodate malfermiĝis laŭ Japana-Usona Traktato de Paco kaj Amikeco. Registaro Tokugawa konstruis la fortikaĵon por plifortigi defendpovon kontraŭ eksterlanda minaco. Takeda Ayasaburo planis eŭrop-tipan fortikaĵon konsiderante batalon per kanonoj. Efektive la fortikaĵo estis uzata por ne milito kontraŭ eksterlando sed interna milito.
Dum la lasta fazo de Meiji-restarigado, lojaluloj de la ŝoguna reĝimo de Tokugawa okupadis la fortikaĵon kaj deklaris la ekon de respubliko de Ezo en 1868. En 1869, fina batalo de Boshin-milito okazis ĉe Gorjokaku, kaj lojaluloj kapitulacis.
Ĝi estas nun uzata publika parko. La parko estas vizitindaĵo por vidi sakuron.
Beuel
Beuel estas unu el kvar urbodistriktoj de la universitata urbo Bonno en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio de Germanio. La urbodistrikto kovras areon de 33,2 kvadrataj kilometroj kaj fine de la jaro 2012 havis 66 874 loĝantojn - tio rezultigas loĝdenson de 1 996 loĝantoj po km². Ĝi kovras ĉiujn urbajn kvartalojn oriente de la rivero Rejno, kaj estas ligata al la okcidentaj urbopartoj per tri aŭtovojaj pontoj kaj pluraj pramŝipaj linioj. Oriente la teritorio limas je la mezalta montaro Siebengebirge. Ĝis aligo al la urbo Bonn la 1-an de aŭgusto 1969 la urbo Bonn estis sendependa komunumo kun urbaj rajtoj.
Regna burgo Cochem
La regna burgo Cochem estas burgkonstruaĵo en la rejnlando-palatinata urbo Cochem ĉe la Mozelo. Ĝi estas la ekkonilo de la urbo kaj situas sur de malproksimo videbla montkeglo pli ol 100 m super la urbo.
La konstruaĵo, kiu en la mezepoko servis kiel doganburgo, laŭ la plej novaj esploroj verŝajne datiĝas el la jaro 1100 aŭ el la unua duono de la 12-a jarcento. Post la detruo en la 17-a jarcento la komercisto kaj sekreta komerca konsilisto Louis Fréderic Jacques Ravené el Berlino rekonstruigis ĝin laŭ sia gusto en la jaroj 1868 ĝis 1877. La regna burgo Cochem tial estas bona ekzemplo de konstruaĵo laŭ la stilo de novgotiko dum la tempo de germana historiismo.
La burgo Cochem estas protektita kulturmonumento laŭ la konvencio de Hago pri protekto de kulturaĵoj dum armitaj konfliktoj.
Hans Gruijters
Johannes Petrus Adrianus (Hans) GRUIJTERS (Helmond, 30-a de junio 1931 - Lelystad, 17-a de aprilo 2005) estis nederlanda politikisto. Li estas plej konata kiel kunfondinto de D'66.
Biografio
Gruijters studis psikologion kaj politikajn kaj sociajn sciencojn ĉe la Universitato de Amsterdamo. En 1954 li akiris sian magistron pri psikologio. Post tio li laboris kiel plenuma sekretario ĉe tekstila kompanio en Helmond. Poste li estis kunposedanto de kelkaj manĝoprovizaj kompanioj en Amsterdamo, inkluzive de la "Bambua drinkejo" kaj C'66 ĉe Lange Leidsedwarsstraat 64-66 en Amsterdamo, en kiu konstruaĵo li poste ankaŭ havis sian bibliotekon kaj oficejon. De 1960 ĝis 1967 li estis ĉefa eksterlanda redaktisto de Algemeen Handelsblad. De 1971 ĝis 1973 li estis ĉefredaktoro de sciencaj publikaĵoj ĉe la eldonejo VNU. Li havis diversajn politikajn postenojn, unue por la VVD, poste por D66, la partio, kiun li kunfondis. Li estas plej konata kiel kunfondinto de D'66.
Radvánovice
Radvánovice (Radwanowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Karlovice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudoriente de Karlovice. Estas ĉi tie registritaj 108 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Corbillos de los Oteros
Corbillos de los Oteros [korBIljos delosoTEros] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Esla-Campos, en la sudoriento de la provinco kaj en la historia areo Los Oteros. Corbillos de los Oteros estas komprenebla etimologie kiel Korvetoj de la Montetoj, kie la Montetoj aŭ Oteros estas aludo al la areo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Corbillos de los Oteros, Nava de los Oteros, Rebollar de los Oteros kaj San Justo de los Oteros, okupas totalan areon de 31,80 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 193 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 28 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj kaj beto) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Bardo (Malsupra Silezio)
Bardo (germane Wartha) estas urbo en la administra provinco Malsupra Silezio de Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Bardo en distrikto Ząbkowice (germane Frankenstein). Fine de en la urbo vivis.
Jeica
Jeica [ĵejka] (hungare: Zselyk ĵejk, germane: Schelken) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistriţa. Administre ĝi apartenas al Mărişelu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 671 loĝantojn (hungaroj); en 1992 147 (hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis la tatariro en 1241-1242 ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Beszterce-Naszód).
The Gold Rush
The Gold Rush (anglalingve por "La Orimpetego") estas komedia muta filmo de 1925 verkita, direktita, kaj aktorita de Charlie Chaplin en lia "Eta Trampo" rolo. Aktoris en la filmo ankaŭ Mack Swain, Tom Murray, Henry Bergman, Malcolm Waite, kaj Georgia Hale. La nemuta re-eldono de 1943 de la filmo estis kandidatigita por du Akademiaj Premioj, unu al Max Terr por plej bona muziko, kaj unu al James L. Fields por plej bona sono. Ĉi tiu pli moderna versio estis voĉlegita de Chaplin mem.
En 1992, The Gold Rush estis elektita de la Usona Kongresa Biblioteko kiel "kulture grava", kaj tial prezervita ĉe la Usona Nacia Film-Registro. La filmo estas ofte listigita inter la plej bonaj filmoj iame faritaj. Vidu ekzemple ĉe Sight & Sound.
La filmo temas la Orimpetego de Ameriko, kaj la Trampo vojaĝas al Jukono serĉi fortunon.
Alice B. Toklas
Biografio
Ŝia pol-jud-devena familio loĝis en San-Francisko, ŝi mem vivis junaĝe sep jarojn en Seatlo, studis pianon en la Universitato de Vaŝingtonio kaj poste la familio revenis al San-Francisko.
Kvin monatojn post la detrua Tertremo de San Francisco (1906), Toklas translokiĝis al Parizo, kie ŝi renkontis kun Gertrude Stein. Tio markis la komencon de rilato kiu daŭris preskaŭ kvar jardekojn, kaj finis en 1946 pro la morto de Stein. Kune ili gastigis salonon ĉe 27 rue de Fleurus, kiu altiris usondevenajn verkistojn, kiel Ernest Hemingway, Paul Bowles, Thornton Wilder, kaj Sherwood Anderson; kaj avangardajn pentristojn, kiel Picasso, Matisse, kaj Braque.
Kiel fidinda kunulino, amanto, kuiristo, sekretario, muzo, eldonisto, kritikisto, kaj ĝenerala organizanto de Stein, Toklas restis fona figuro, je la ombro de Stein, ĝis la publikigo fare de Stein de la "memorlibro" de Toklas en 1933 kun la provoka titolo The Autobiography of Alice B. Toklas (Membiografio de A.B.T.). Ĝi iĝis la plej bone vendita libro de Stein.
Kvankam Gertrude Stein testamentis multon de sia havaĵo al Toklas, inklude sian artokolekton (kun kelkaj Picasso-oj) en sia apartemento de 5 rue Christine, la rilato de la paro ne havis juran agnoskon. Ĉar multaj pentraĵoj estis ege valoraj, la parencoj de Stein plendis por ili, kaj fifnine elprenis ilin el la loĝejo de Toklas kaj metis ilin en banko, dum ŝi ferias. Toklas tiam devis dependi de amikoj kaj de verkado por vivteni sin. En 1954, Toklas publikigis The Alice B. Toklas Cookbook, kuirlibro kiu miksas memorojn kaj receptojn, inter kiuj unu enhavanta kanabon iĝis skandala kaj inspira por la Kontraŭkulturo de la 1960-aj jaroj. Sekvis dua kuirlibro en 1958, Aromas and Flavors of Past and Present, kiu ne estis aprobita de Toklas, ĉar ege notinkluda fare de Poppy Cannon, eldonisto de la gazeto House Beautiful. Toklas ankaŭ verkis artikolojn por kelkaj aliaj gazetoj, kiel The New Republic kaj The New York Times. En 1963, Toklas publikigis sian membiografion What Is Remembered (Kio estas memorita), kiu finas subite je la morto de Stein.
La lastaj jaroj de Toklas estis tre malfacila pro malsanoj kaj financaj problemoj. Ŝi konvertiĝis al la Katolika Eklezio en 1957. Ŝi mortis malriĉa estante 89-jaraĝa, kaj estis entombigita apud Stein en la Tombejo Père Lachaise, Parizo, Francio; ŝia nomo estis gravurita dorse de la tomboŝtono de Stein.
Vizito de Joe Biden en Ukrainio en 2023
La 20-an de februaro 2023, la Prezidanto de Usono Joe Biden venis al Kijivo, la ĉefurbo de Ukrainio. Tio estis lia unua vizito ĉe la prezidanta posteno (antaŭe li venis en Ukrainion 6 fojojn, kiel Vicprezidanto) kaj la unua vizito de la usona estro en Ukrainio ekde 2008. La vizito de Biden markis la unuan fojon kiam reganta Prezidanto de Usono vizitis batalzonon nekontrolitan de la usona armeo ekde almenaŭ 1864 (tiam Prezidanto Abraham Lincoln, laŭdire, spektis la batalon de Fort Stevens dum la Enlanda Milito).
Dum la vizito, Biden renkontiĝis kun ukraina Prezidanto Volodimir Zelenskij kaj lia edzino Olena Zelenska. Aviadilaj sirenoj bruis en Kijivo dum Biden kaj Zelenskij promenis eksteren. La sirenoj estis ekigitaj de rusia MiG, portanta hipersonan misilon, ekflugante en Belorusio.
Biden okazigis komunan gazetaran konferencon kun Zelenskij en Mariinskij palaco, rimarkante, ke "Unu jaron poste, Kijivo staras. Kaj Ukrainio staras. Demokratio staras. La usonanoj staras kun vi, kaj la mondo staras kun vi".
8599 Riparia
8599 Riparia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Riparia Riparia, aŭ bordhirundo : birdo de la familio de la Hirundedoj.
Meyer
Meyer estas familia nomo de jenaj personoj: nomo de jenaj objektoj: rigardu ankaŭ:
József Vecsei
József Vecsei naskiĝis la  1800 en Debrecen. Li mortis la 1855 en Debrecen.
Biografio
József Vecsei lernis en sia naskiĝurbo, sed en la studjaro 1828 li plulernis en Göttingen. Hejmenveninta li estis vicpastroen Debrecen, poste en Báránd jam kiel pastro, fine li revenis al sia naskiĝurbo por esti pastro. En 1836 li ekinstruis filozofion en la altlernejo. Liaj artikoloj aperis ekzemple en Athenaeum (revuo).
Reĝakvo
Reĝakvo (latine: aqua regia) estas akvo el forta acido. Ĝi estas miksaĵo de densa nitrata acido (HNO3) kaj densa klorida acido (HCl), en la volumena proporcio 1:3. Reĝakvo povas solvi oron kaj platenon. Ĉi tio estas rigardata kiel reĝo de metaloj, do nomita kiel "aqua regia" en latina. Tamen, reĝakvo ne povas solvi tantalon kaj iridion.
Historio
Islama sciencisto Ĝabir ibn Hajjan (ĉ. 721 – ĉirkaŭ 815) trovis reĝakvon per jena metodo:
Marabá
Marabá estas municipo de la brazila subŝtato Parao. Ĝi loĝigas 238.708 loĝantojn en 2011. Ĝi situantas en norda Brazilo.
Loon op Zand
Loon op Zand estas urbo kaj municipo en la nederlanda provinco Nord-Brabanto. Kaatsheuvel apartenas al Loon op Zand.
Raduškevičius-Palaco
La Raduškevičius-Palaco estas konstruaĵo en Vilnius, Kalvarijų st. 1, apud la Verda Ponto, je la dekstra flanko de la rivero Neris. Ekde 2004 ĝi estas la ĉefsidejo de la Litova Unuiĝo de Arĥitektoj.
Historio
Dum la jaroj 1894–1897, la novgotika palaco estis konstruita por la kuracisto Hilarijus Raduškevičius (Raduszkiewicz laŭ pola skribo) laŭ planoj de arĥitekto Julianas Januševskis.
Katalin Szabó (gimnastikistino)
SZABÓ Katalin Ecaterina Szabó [sabo'] (n. 22-a de januaro 1968, Zagon), rumanuja hungara gimnastikino, trejnistino.
Raduškevičius-Palaco
Historio
Post la morto de Raduškevičius en 1900 sin sekvis diversaj proprietuloj. Ekde 1911 ĝin posedis la komercisto Don Israel. En 1923 la Singer-fratoj, posedantoj de vitrofabriko, aĉetis ĝin. Antaŭ la Dua Mondmilito ĝi estis dividita en 21 loĝejojn. Post la milito enestis pedagogia instituto.
Katalin Szabó (gimnastikistino)
Kariero
Katalin Szabó estas plurfoja olimpikanino, mond- kaj eŭropa ĉampionino, entute ŝi akiris 20 medalojn. Ekde 1994 ŝi laboras en Chamalières (Francujo).
Raduškevičius-Palaco
Historio
En 1962–1963 okcidentaj kaj nordokcidentaj partoj, preskaŭ duono de la tuto, estis malkonstruitaj. Laŭ unu fonto estis cele al plilarĝigo de strato, laŭ alia fonto ĉar tiamaj regantoj malŝatis la stilon.
En 1984-1985 arĥitekto Vytautas Gabryunasa adaptis la palacon al la bezonoj de la Litova Unuiĝo de Arĥitektoj.
Lequile
Lequile estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Apulio (itale Puglia) kaj al la provinco Leĉo (itale Lecce). Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas.
Jerzy Jachowicz
Jerzy Mieczysław Jachowicz (naskiĝis la 15-an de majo 1938 en Sochaczew) – pola esploranta ĵurnalisto kaj publicisto.
Vivo
Antaŭ 1989 aktivis en demokratia opozicio (Solidareco). En la jaroj 1989–2005 estis ĵurnalisto de "Gazeta Wyborcza", unu el antaŭuloj de esploranta ĵurnalismo en Pollando.
Li ĉefe okupiĝis pri la temaro de organizita krimo kaj ties ligoj kun la antaŭa sekureca sistemo en Pola Popola Respubliko. Verkis interalie pri mortigo de Grzegorz Przemyk kaj detruado de dokumentoj laŭ rekomendo de generalo Buła.
De 2005 laboris kiel ĵurnalisto de semajnrevuo "Newsweek Polska", kaj de 2006 en "Dziennik". De 2008 sur anteno de la Programo III de Pola Radio, kie rakontis pri elektitaj de si eventoj, kiujn esploris kiel la esploranta ĵurnalisto. Rezignis de tiu ĉi laboro la 2-an de marto 2009 reage al la maldungo de Krzysztof Skowroński el funkcio de la direktoro de la Programo III.
Jerzy Jachowicz ĝis fino de 2010 kunlaboris kun informa reta portalo de Telewizja Polska – tvp.info, kaj ĝis novembro 2012 kun semajnrevuo "Uważam Rze".
Aktuale gvidas disaŭdigaĵon "W Jamie Jachowicza" (En la Kavo de Jachowicz) en la interreta Radio Wnet. Li ankaŭ publikigas en "Gazeta Polska Codziennie", kaj de novembro 2012 estas konstanta felietonisto-komentisto en semajnrevuo "W Sieci".
La 11-an de novembro 2017 estis distingita de la pola prezidento Andrzej Duda per la Komandora Kruco de la Ordeno de Renaskiĝo de Pollando pro eminentaj meritoj en la agado favore al demokratiaj ŝanĝiĝoj en Pollando, pro atingoj en ĵurnalisma laboro kaj la publicista.
Privata vivo
Aprile 1990 nekonataj farintoj bruligis lian loĝejon en Pruszków. Rezulte de incendio pereis lia edzino ĵurnalistino, Maria (el domo Chiniec). Lia filo, Piotr Jachowicz (naskita en 1967), estas scenaristo.
Pri la sorto de Jerzy Jachowicz rakontas filmo de Tomasz Dudziewicz Tu stoję... (Tie ĉi mi staras...) (1993).
Amasmurdo ĉe Via dei Georgofili
La masakro de Via dei Georgofili estis terorisma atako farita de Cosa Nostra dum la nokto inter la 26-a kaj 27-a de majo 1993 per la eksplodo de bombaŭto en Via dei Georgofili en Florenco, proksime al la historia Galerio Uffizi.
La eksplodo de la remburita bombaŭto kun ĉirkaŭ 277 kilogramoj da eksplodaĵoj kaŭzis la morton de kvin homoj: la geedzoj Fabrizio Nencioni (39) kaj Angela Fiume (36) kun iliaj filinoj Nadia Nencioni (9 jaroj), Caterina Nencioni (50 tagojn da vivo) kaj la studento Dario Capolicchio (22 jaroj), kaj ankaŭ la vundadon de ĉirkaŭ kvardek homoj. Ĉi tiu atako sekvis la atakojn de 1992-1993, kiuj kaŭzis la morton de 21 homoj (inkluzive de la juĝistoj Falcone kaj Borsellino) kaj gravajn damaĝojn al la arta heredaĵo.
En Corleone, la 17-an de novembro 2018, estis inaŭgurita la urba infanvartejo, renovigita kaj nomita omaĝe al Caterina kaj Nadia Nencioni.
Morsbronn-les-Bains
(jen france, origine alemane Morschbrunn kaj germane simple Morsbronn) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Arabela
Indikoj pri la televidserio
Titolo: Arabela Germanlingvaj titoloj: »Die Märchenbraut« (okcidenta germanio, FRG) »Die Schöne Arabella und der Zauberer« (orienta germanio, GDR) Origina titolo: »Arabela« Kreiĝlando: ČSSR Kreiĝjaroj: 1979 – 1981 Poepizoda longeco: ĉirkaŭ 30 minutoj Epizodoj (nombro): 13 Origina lingvo: Ĉeĥa Muziko: Luboš FIŠER Daŭrigoj: * »Magia korvo Rumburak« (»Rumburak«), 1984
Aktoroj
La muzikon kreis Luboš FIŠER; la serio estas produktita de Ĉeĥa televido kaj la (siatempe okcident-)germana televidstacio WDR. La || okcidentgermana titolo de la serio estas »La fabela fianĉino« (»Die Märchenbraut«).
En orienta germanio la unua televidprogramo spektigis la serion 1983, titolo »La bela Arabela kaj la sorĉisto« (»Die schöne Arabella und der Zauberer«); oni elsendis 16 epizodojn po eble 25 minutoj. Kelkparte estis aliaj epizodaj titoloj ol tiuj de la okcidentgermana elsendado. La lingvoadaptigo estis alia kaj (kiel kutime) pli bona ol tiu de okcidenta germanio. Speciale oni restis pli ĉe la ĉeĥaj nomformoj kaj trovis pli trafajn tradukojn, ekz. »Majstro VIGO« (anstataŭ la okcidentgermana »Sinjoro VIGO«).
En okcidenta germanio oni la serion kaj en la ĉefa televidprogramo ARD (tielnomata »Unua Programo«) kaj en la laŭfederlandaj sub-programoj (tielnomataj »Triaj Programoj«) elsendis.
Estas tre bedaŭrinde ke ĝis nun nek pri la serio nek pri la libro ekzistas E-versioj.
Enhavo
Karel MAJER, parolisto kaj aktoro de etaj roloj, hazarde ekhaviĝas magian sonorileton. Se oni ĝin uzas aperas el la regno de la fabeloj la magiisto Rumburak. Li s-ron MAJER kunvojaĝigas al la fabel-regno, kaj tie s-ro MAJER senvole mortpafas la lupon. Tio detruas la fabelon pri Ruĝĉapelino. Kaoso en fabelregno, s-ro MAJER rifuĝas, Rumburak puniĝu, kaj s-ron MAJER oni laŭkuras al la reala mondo (»la regno de la homoj«).
En la laŭkurado eĉ partoprenas la reĝo mem, kune kun la reĝkortega magiisto. En la homoj-regno la reĝidino Arabela ekamiĝas al la filo de s-ro MAJER, Petr. Ankaŭ la alia reĝidino, Xenia, vizitas la homoj-regnon, kaj tuj diktas hejme en la fabel-regno modernigon. Kun drastaj rezultoj.
Dume ankaŭ Rumburak ne lacas. Li volas iĝi diktatoro de la fabel-regno, uzas kaj magion kaj homan teknikon kaj la fabel-regnajn fiulojn pri tiu celo.
Kunagas diversaj famaj figuroj eĉ el la fabel-regno por plenkreskulo, ekz. Fantomas kaj d-ro FRANKENSTEIN.
Kromrimarkoj
Vere magias la ĉarmo kaj la spriteco per kiu oni kreis tiun ĉi serion. Oni tutkonvinke montras paralelan universon de la fabelfiguroj.
La serio estas granda sukceso. Verŝajne ankaŭ, ĉar ĝi per satira troigo kritikas la frenezecon de ĉiutagaj kutimoj en la moderna mondo. Ekzemple la kvartaloj el amasloĝkestoj betonaj – la tien devigitaj fabelfiguroj ne sukcesas loĝi, neniu kapablas tie vivi. Kaj finfine la registaro nur havas unu eblecon fini la ribeladon: Ĉiuj civitanoj estas transsorĉitaj al aŭtomobiloj. Sed ex tiam ili ankoraŭ proteste kornsignalas ...
Kiel kutime en tiuj ĉeĥaj serioj (ekz. »Pan Taŭ«, »Ferdinando la fluganta« (»Létající Čestmír«) la infanoj havas specialan gravecon. Oni montras ke ili estas kapablaj kaj saĝaj, oni ilin fortigas, kuraĝigas, kaj indikas al la »plenkreskuloj« reveni al sia infaneco.
Notoj
La serion havas daŭrigon, la serio »Arabela revenas« (»Arabela se vrací«), 1993. Bedaŭrindege Vladimír MENŠÍK ne plu povis partopreni, li mortis 1988.
Krome estas filmo »Magia korvo Rumburak« (»Rumburak«), 1984. Ĝi estas en la fendo inter la du serioj sed ne vere apartenas al ili. Per tiu filmo Jiří LÁBUS povis pliampleksigi la rolon de la fia magiisto Rumburak.
18949 Tumaneng
18949 Tumaneng estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Karen Andres Tumaneng, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Waipahu High School de Waipahu (Havajo Usono).
5420 Jancis
5420 Jancis estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Jancis" en honoro de la brita fakulino pri vino Jancis Robinson, konsilantino pri la vina kelo de Elizabeto la 2-a.
Ecoj
Neregulaĵoj en ĝia luma kurbo, observitaj de Éric Barbotin kaj Raoul Behrend, lasas suspekti, ke ĝi estus duopa.
29783 Sanjanarane
29783 Sanjanarane estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sanjana Jagdish Rane, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri scienco de la medio. Ŝi estis lernantino ĉe la duPont Manual Magnet High School de Louisville (Kentukio, Usono).
Jessica Rabbit
Jessica Rabbit [ĜEsika RAbit] (Rabbit signifas «kuniklon») estas fikcia rolulo en la romano Who Censored Roger Rabbit? de Gary K. Wolf de 1981 kaj ties filma adaptaĵo Who Framed Roger Rabbit (1988). Ŝi estis priskribita kiel edzino de Roger Rabbit homeca katun-kuniklo en variaj amaskomunikilaj rimedoj pri Roger Rabbit. Jessica estas fama kiel unu el la plej bone konataj seksosimboloj en animacio. Ŝi estis ankaŭ bone konata pro diversaj seksallogaj frazoj kaj parolmaniero.
La versio de la rolulo en la filmo estis inspirita de diversaj aktorinoj, kaj multaj kinoamantoj vidis Jessica Rabbit kiel speco de "Frankenŝtejno de seksosimbolaj filmdiinoj", kiu konsistis el la parolanta voĉo de Lauren Bacall, la kruroj de Betty Grable, la korpo kaj pugo de Marilyn Monroe, la brusto de Jayne Mansfield, la hararo de Veronica Lake, la okuloj de Marlene Dietrich, la kantanta voĉo de Judy Garland kaj la tuta seksalogema sinteno de Rita Hayworth. Ne malpli ol tio, ŝi estas konsiderata la plej seksa vigla virino laŭ la distra retejo Retrocrush.
Por la voĉo Robert Zemeckis dungis Kathleen Turner, kiu tamen ne estis listigita.
Historia urboparto de Angra do Heroísmo
La Historia urboparto de Angra do Heroísmo situanta en la insulo Terceira, en la arkipelago Azoroj, Angra do Heroísmo estis tre grava haveno inter la 15-a kaj 19-a jarcentoj. La fortikaĵoj São Sebastião kaj São João Baptista, de la 16-a jarcento, estas ekzemploj unikaj de militista arkitekturo. Damaĝita pro tertremo la 1-an de januaro 1980, Angra estis restaŭrita. Ĝi estas Monda heredaĵo de Unesko ekde la jaro 1983.
34399 Hachiojihigashi
34399 Hachiojihigashi estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la programo BATTeRS elde la observatorio de Bisei (Okajama, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la teamon Hachiojihigashi komponitan de Nishi, Sakurai kaj Tamai de la mezlernejo Hachioji-higashi, kiuj gajnis la premion de la dek-sesa Konkurso de Dizajno de Satelito de 2008 pro sia kosma esperimenta propono de " Flugo - Antaŭeniro al la kosmo".
Adolph Strecker
Adolph STRECKER (kompleta nomo: Adolph Friedrich Ludwig Ewald Strecker) estis organika kemiisto kiu studis la sintezon de la aminoacidoj per reakcio de aldehidoj kun amoniako kaj cianida acido kaj samtempe la malkomponadon de α-aminoacidoj en aldehidon, amoniakon kaj akvo, konatan kiel "Degradigon de Strecker". Li ankaŭ studis la malkomponadon de la hipurata acido per la nitrata acido kaj la apartigo de la kobalto kaj nikelo.
Krom tio li faris eksperimentojn kun la propionata acido, nitrosalikata acido, la acetamidoj, la piperino, la arbutino, guanino kaj la taliaj oksidoj. Ĉi-lastaj komponaĵoj, tre toksaj, serioze pereigis lian sanon. Li ankaŭ studis la alizarinon samkiel aliajn nitrogenbazajn tinkturojn, sed ankaŭ la analizan apartigon de la metaloj kaj donis la unuajn paŝojn por la organizado de la organometala kemio. En 1861, li konvertis guaninon en ksantinon kaj teobrominon en kafeinon, por elmontri ke ili interrilatas. Li estigis guanidinon per agado de la kalia klorato kaj klorida acido sur guanino.
Biografio
Adolfo Strecker estis filo de Ludwig Strecker, iu arkivisto laboranta por la granda duko de Hesio. Adolfo Strecker vizitis bazlernejon en sia naskiĝurbo Darmstadt ĝis 1838, tiam kiam li translokiĝis al la supera profesia lernejo. Post diplomiĝo en la mezlernejo, en 1840, Strecker komencis studi sciencon en la Universitato de Giessen, tie kie Justus Liebig estis profesoro. En aŭgusto 1842, Strecker ricevis sian doktorecan diplomon kaj komencis instrui en la Reĝa Lernejo, en Darmstadt. Komence, li rifuzis labor-proponon de Liebig, sed en 1846 li akceptis alian oferton kaj iĝis privata asistanto de la fama kemiisto en la Universitato de Giessen. Strecker finis sian kapabligon en 1848 kaj iĝis profesoro en la universitato. Strecker volis lasi Giessen-on interŝanĝe de posteno pli altvalora en la Universitato de Berlino, sed samepoke li aŭdis pri bona propono en la Universitato de Kristianio. Li kandidatiĝis kaj en 1851 li iĝis profesoro tie. En Norvegio, Strecker fokusiĝis sur organika kemio, entenante larĝan gamon da topikoj ekde organometala kemio ĝis naturaj produktoj. Estante en Norvegio, Strecker reiradis al Germanio dum pluraj libertempoj. En unu el liaj vizitoj al Darmstadt, li edziĝis en la 3-a de julio 1852. Bedaŭrinde lia edzino mortis en la 13-a de oktobro 1853 kaj en la 29-a de septembro 1855 li edziĝis duanupte. En 1860, okaze de la morto de Christian Gottlob Gmelin (1792-1860), li translokiĝis al la Universitato de Tubingeno kaj plenigis la vakantan postenon de la antaŭa profesoro. Tie li realizis siajn esplorojn pri guanino, ksantino, kafeino, teobromino kaj pri la toksaj taliaj oksidoj, kiuj serioze damaĝis lian sanon. En 1870, li translokiĝis al la Universitato de Würzburg, tamen, li semestro estis interrompita pro la Franco-Prusia Milito (1870-1871). Strecker iĝis oficisto dummilite kaj kun la militofino li revenis al la universitato, kie li komencis sian lastan semestron. Somere de 1871 li entreprenis amuzvojaĝon en Berchtesgaden, Bavario, tamen lia sano ekpereis. Strecker mortis en Würzburg tie kie li estas sepultita en la centra tombejo.
Amalia Freud
Amalia Nathansohn Freud (18a de aŭgusto 1835 – 12a de septembro 1930) estis la tria edzino de Jacob Freud kaj patrino de Sigmund Freud. Ŝi naskiĝis kiel Amalia Nathansohn en Brodi, Reĝlando Galicio kaj Lodomerio kaj kreskiĝis en Odeso, Ĥersona Gubernio de kie devenis ŝia patrino (ambaŭ urboj en nuntempa Ukrainio ekde 1939).
Amalia Freud mortis en Vieno, Unua Respubliko Aŭstrio, estante 95-jaraĝa, pro tuberkulozo.
Gronau (Vestfalio)
Gronau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Borken de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, al kiu ankaŭ apartenas tri najbaraj distriktoj kaj la urbo Monastero, Münster (Westfalen); la historia regiono ne havas fikse difinitajn limojn - pli-malpli limoj estas la mezalta montaro Teŭtoburga Arbaro nordoriente, la rivero Lippe sude kaj la limo al la najbara ŝtato Nederlando okcidente. Nederlanda najbara komunumo de Gronau cetere estas Losser.
En Gronau interalie naskiĝis la germanlingva rokmuzikisto Udo Lindenberg, pro kiu en la urbocentro stariĝis aparta "pop- kaj rokmuzika muzeo", kaj (en la urboparto Epe) la esperantistino kaj etnologino Elisabeth Schwarzer, en la 1980-aj jaroj vicprezidantino de TEJO.
Trafiko
Gronau per individua motora trafiko konektiĝas al la federacia vojo kaj al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Amalia Freud
Gefiloj
Amalia plunaskis sep pliajn gefilojn (Julius, Anna, Rosa, Marie, Adolfine, Paula kaj Alexander), en la jena ordo:
Karaktero
Amalia estis konsiderata de sia neparo kiel inteligenta, fort-vola, rapid-decida sed memamema. Ernest Jones vidis ŝin kiel vigla kaj humora, kun forta ligiteco al sia plej aĝa filo kiun ŝi nomis "mein goldener Sigi" (mia ora Sigi).
Rilato kun sia plej aĝa filo
Same kiel Amalia idoligis sian plej aĝan filon, estas pruvaro ke ankaŭ tiu lasta siavice idealigis sian patrinon, kies dominemon super sia tuta vivo li neniam komplete analizis. Malfrue li terminigos la rilaton filo-patrino "la plej perfekta, la plej libera el ambigueco el ĉia homa rilato. Patrino povas transferenci al sia filo la ambicion kiun ŝi devis subpremadi en si mem". Lia tendenco al disigo kaj al malakcepto de malamikaj elementoj en la rilato ripetiĝos ĉe gravaj figuroj en lia vivo kiel ĉe lia fianĉino kaj Wilhelm Fliess.
Brian Auger
Brian Auger (naskiĝis la 18-an de julio 1939 en Londono) estas brita ĵaz- kaj rokorgenisto. Auger estas unu el la plej elstaraj orgenistoj de kunfandomuziko en la populara muziko. Lia ĉefa instrumento estas la Hammond-orgeno B3, kiun li ne ludas per rotaciaj laŭtparoliloj deLeslie, sed rekte amplifata kaj per uzado de C3-vibrosono; krom tio li ludas elektran pianon, pianon kaj sintezilon.
Vivo kaj verkado
Jam frue li ricevis pianludan instruon. En 1962 formis sian Brian Auger Triopon kun Rick Laird kaj frapinstrumentisto Phil Kinorra kiel komence nura ĵazbandeto. En 1965 li fondis kune kun Rod Stewart, Julie Driscoll kaj John Baldry la ensemblon Steampacket. Post kiam Rod Stewart kaj John Baldry estis forlasinta la ensemblon, Auger fondis kun Julie Driscoll la ensemblon Trinity. Kun ĉi tiu personaro la bando lanĉis plurajn furoraĵojn (Road To Cairo, This Wheel's on Fire, Season Of The Witch) kaj eldonis la multe atentatan duoblan albumon „Streetnoise“ (1969).
Post kiam Driscoll en 1969 forlasis la triunuon Trinity, Auger ŝanĝis la instrumentistaron de la ensemblo (kun Gary Boyle), sed li ne plu povis ekligi je la sukcesoj de la malfruaj 1960-aj jaroj kaj malfondis Trinition en 1970. Ankaŭ kun sia poste fondita bando Oblivion Express Auger komence ne abunde sukcesis. Post la albumo „Closer To It“ (1973), kiu atingis rangon en la furoraĵo-ranglistoj, la ensembla stilo fiksiĝis al modelritma miksaĵo el ritmaj elementoj de ritmenbluso kaj funko kaj harmoniaj-melodiaj elementoj de ĵazo. Brian Auger ankaŭ koncertis kun Klaus Doldinger, Alexis Korner, Pete York, Eric Burdon kaj aliaj granduloj de populara muziko.
Ĝis sia progresinta maljunaĝo li koncertas kun sia bando Oblivion Express, intertempe kun filo Karma ce frapinstrumentaro kaj filino Savannah Grace kiel kantistino, kaj verkas lumdiskojn. La novfondita bando intertempe eldonis plurajn albumojn kaj plurfoje koncertvojaĝis tra Usono kaj Eŭropo.
Premioj kaj distingoj
Novembron de 2007 Brian Auger ricevis de la direktisto de la Internacia Ĵazfestivalo je Temecula distingon por sia vivoverkaro.
Blankgorĝa silvio
La Blankgorĝa silvio aŭ Blankagorĝa silvio, Sylvia communis, estas komuna kaj disvastigata specio de birdo de la familio de Silviedoj kaj de ties plej tipa genro nome Sylvia aŭ silvioj, kiuj estas grizecaj aŭ grizecbrunaj insektovoruloj. Ĝi reproduktiĝas tra Eŭropo kaj tra multe de moderklimata okcidenta Azio. Tiu malgranda paserina birdo estas tre migranta kaj vintrumas en tropikaj Afriko, Arabio kaj Barato.
Tiu estas unue el kelkaj specioj de Sylvia kiuj havas distingajn masklajn kaj inajn plumarojn, temas pri seksa duformismo. Ambaŭ seksoj estas ĉefe brunaj supre kaj helsabolokoloraj sube, kun helbruna nuanco en brusto kaj flankoj kaj brunaj areoj en la duarangaj flugilplumoj. Masklaj plenkreskuloj havas grizan kapon kaj blankan gorĝon, tio lasta nomigas la specion. La ino havas brunan kapon anstataŭ grizan, kaj ŝia gorĝo estas pli senkolora. La flankaj bordoj de la vosto estas blankaj.
La kanto de la Blankgorĝa silvio estas rapida kaj raspa, kun plendema tono.
Tiu specio komune estis konsiderata tre rilata al la Babilema silvio, kiu estas tre simila. Oni sugestis, ke ambaŭ specioj separiĝis en la lasta glaciepoko simile al la disigo inter la Ĉifĉafo kaj la Fitiso, kun ties prauloj limigitaj en du enklavoj, unu sudoriente kaj alia sudokcidente de Eŭropo. Kiam la glacio retiriĝis, la du formoj supozeble ne plu rekonis unu la alian kiel la sama specio. Tamen, sciencistoj pristudis tiun aferon kaj konstatis, ke fakte tiuj du taksonoj ne estas tre proksime parencoj kaj ke la blankaj gorĝoj estas nefideblaj morfologiaj markoj de la rilatoj en Sylvia. Brunaj flugilmakuloj, kiel blankaj gorĝoj, ŝajne estas pleziomorfaj, kaj indikas filogenikon. Krom la fakto ke la Blankgorĝa silvio ne estas proksime rilata al la grupo de la Babilema silvio, malmulte povas esti solvata ĉar ŝajne temas pri apenaŭ bazaj taksonoj.(Helbig 2001, Jønsson & Fjeldså 2006)
Óföldeák
Geografio
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo.
Alejandro Cossavella
Alejandro Cossavella (naskiĝis la en Argentino) estas esperantisto kaj transnacia muzikisto. En Esperantujo li kelkfoje uzas la nomformon "Ale Kosabela".
Óföldeák
Historio
La unua mencio aperis en 1332. Preĝejo konstruiĝis en la 14-a jarcento. Fine de la mezepoko la komunumo estis kampurbo. La turkoj faris senhoma la urbeton, kiu refondiĝis en 1723. Okazis granda inundo en 1845, la vilaĝo detruiĝis, preskaŭ ĉiuj translokiĝis al pli konvena loko, ili fondis vilaĝon Földeák. La restintoj uzis la malplenan preĝejon grenejo. En 1924 la grenejo rekonstruiĝis preĝejo: Fortresopreĝejo de Óföldeák. La rumanoj en 1919 okupis la vilaĝon. En 1950 la komunumo reakiris la memstarecon kaj iĝis vilaĝo.
En Óföldeák migra poŝto servas. Ne menciita vidindaĵo estas nobeldomo de Náray.
Alejandro Cossavella
Muzika kariero
En Esperanto li kantas siajn proprajn kanzonojn kaj kelkajn de aliaj muzikistoj. Kun la grupo La Porkoj li produktis la albumon Ŝako (1999). En 2002 kun Flavio Fonseca li muzikis en "Brazila kolekto - Tom Jobim en Esperanto". Kun Strika Tango li en 2004 kreis la albumon "Civilizacio".
Krome li kontribuis al BA2 per proza teksto.
De aŭtuno de 2008 ĝis januaro de 2009 li entreprenis koncertan turneon tra Eŭropo organizitan de EUROKKA.
Cirilo Ramos Piñero
Cirilo RAMOS PIÑERO (naskiĝis kaj mortis ) estis kuba esperantisto. Cirilo esperantistiĝis en 1992 kaj tuj ekinstruis la lingvon kaj aktivis en la ILEI-sekcio. Li estis aktiva aganto en la Provinca Filio Havano kaj ĝia prezidanto dum du periodoj. Individua Membro de UEA, KEA kaj Komitatano de KEA. Aktive esploris kaj membris en la Komisionon pri Historio de Esperanto en Kubo de 1997 ĝis sia forpaso.
Judith Godrèche
Judith GODRÈCHE (naskiĝnome Judith Goldreich), (naskiĝis la en Parizo), estas franca aktorino.
Biografio
Judith Godrèche komence eklaboris por promocii markon de japanaj ĉokoladoj; tiucele, ŝi pozis en porjunulara magazino.
En, ŝia unua filmo, Judith Godrèche interpretis la filinon de Claudia Cardinale en L'Été prochain. 14-jaraĝa, ŝi ekhavis sian unuan grandan rolon en filmo Les Mendiants de Benoît Jacquot, kun Dominique Sanda.
En 1989, ŝi ĉefrolis en La Fille de 15 ans de Jacques Doillon kun Melvil Poupaud, filmo kiu alportis al ŝi agnoskon de la publiko. La postan jaron, ŝi daŭre ludis. En 1990, ŝi estis nomumita al César por plej bona virina espero pro ŝia ludado en La Désenchantée de Benoît Jacquot.
En 1994, ŝia romano Point de Côté, publikigita en Francio de Flammarion, ekhavis bonajn recenzojn.
Ŝi fariĝis konata de la usona publiko ekde la filmo Ridicule de Patrice Leconte, aperinta en 1996. En tiu filmo, ŝi ludis la rolon de Mathilde de Bellegarde. En 1997, ŝi partigis la afiŝon kun Leonardo DiCaprio kaj Jeremy Irons en L’Homme au masque de fer.
Ŝi estis nomumita du sinsekvajn jarojn al César por plej bona aktorino en dua rolo en L'Auberge espagnole de Cédric Klapisch, aperinta en 2002, kaj France Boutique de Tonie Marshall, aperinta en 2003.
Privata vivo
15-jaraĝa, ŝi forlasis siajn gepatrojn por vivi kun reĝisoro Benoît Jacquot.
Ŝi estis edziniĝinta al humuristo Dany Boon kun kiu ŝi havis filon, Noé, naskitan la.
Depost 2004, ŝi vivas kun aktoro kaj reĝisoro Maurice Barthélémy kun kiu ŝi havis filinon, Tess, naskitan la.
(65674) 1988 SM
(65674) 1988 SM estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la brita astronomo Malcolm Hartley elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso kun marsa MOID de 0,355368 AU, tie estas 53,162 milionoj da km.
Sigrid Kaag
Sigrid Agnes Maria Kaag (naskiĝis la 2-an de novembro 1961), estas nederlanda politikisto. Ŝi estas partiestro de Demokratoj 66 (D66) kaj estis ministro pri eksterlandaj aferoj en la tria kabineto Rutte ekde la 25a de majo 2021.
Ŝi naskiĝis en Rijswijk kaj elkreskis en Zeist.
Ŝi studis arabajn, mezorientajn studojn kaj internaciajn rilatojn. Ŝi studis en la Universitato Utrecht, la Usona Universitato en Kairo, la Universitato de Oksfordo kaj la Universitato de Exeter.
Ŝi laboris en pluraj postenoj ĉe la Unuiĝintaj Nacioj, ekzemple ĉe UNICEF kaj kiel vicsekretario ĝenerala.
Kaag estis ministro por Eksterlanda Komerco kaj Disvolva Kunlaboro en la tria Rutte-kabineto de oktobro 2017 ĝis aŭgusto 2021, kaj estas gvidanto de D66 ekde la 4a de septembro 2020 (sukcedis Alexander Pechtold).
Ŝi estas edziĝinta al palestina dentisto. Ŝia edzo estas eksa diplomato kaj politikisto de la OLP. Kaag regas ses lingvojn, inter kiuj la araba, hispana, franca kaj germana.
Amasmurdo ĉe Via d'Amelio
La amasmurdo ĉe Via D'Amelio estis terorisma-mafia atako en Italio la 19-an de julio 1992, dimanĉon, ĉe numero 21 de Via Mariano D'Amelio en Palermo, en kiu pereis la itala juĝisto Paolo Borsellino kaj la kvin eskortuloj Agostino Catalano, Emanuela Loi (unua virino kiu partoprenis eskorton kaj ankaŭ unua virino de la Ŝtata Polico kiu pereis en la servo), Vincenzo Li Muli, Walter Eddie Cosina kaj Claudio Traina. La sola postvivanto estis la agento Antonino Vullo, vekiĝis en la hospitalo post la eksplodo, en grava stato.
La 19-an de julio 1992, je la 16:58, ŝtelita Fiat 126 enhavanta proksimume 90 kilogramojn da eksplodaĵo de la tipo Semtex-H (miksaĵo de PETN, TNT kaj T4) kontrolita de malproksime, eksplodis en Via Mariano D. Amelio 21 en Palermo, sub la konstruaĵo, kie Maria Pia Lepanto kaj Rita Borsellino loĝis (respektive patrino kaj fratino de la juĝisto), kiujn la juĝisto vizitis tiun dimanĉon. La pluviva agento Antonino Vullo priskribis la eksplodon jene: "La juĝisto kaj miaj kolegoj jam eliris el la aŭto, mi veturis, mi manovris, mi parkis la aŭton kiu estis ĉe la procesio. Mi ne aŭdis bruon, nenion suspektindan, absolute nenion. Subite ĝi estis infero. Mi vidis grandan flamon, mi aŭdis la kirasan veturilon. La ŝoka ondo forĵetis min el la seĝo. Mi ne scias kiel mi eliris el la aŭto. Ĉirkaŭ mi estis restaĵoj de homa karno disigitaj ĉie ... " La scenaro priskribita de dungitoj de la loka Squadra Mobile kiuj alvenis al la scenejo parolis pri "dekoj da aŭtoj detruitaj de la flamoj, aliaj, kiuj daŭre brulas, kugloj, kiuj eksplodas sole pro varmo, homoj kriantaj helpon, kaj kelkaj terure disŝiritaj korpoj". La eksplodo ankaŭ kaŭzis, flanken, gravajn damaĝojn al la konstruaĵoj kaj komercoj de la strato, damaĝaĵoj falintaj sur la loĝantojn. Sur la scenejo de la masakro, kelkajn minutojn post la okazaĵo, venis la deputito kaj eks-juĝisto Giuseppe Ayala kiu loĝis tuj proksime.
La agentoj de la eskortoj deklaris, ke la Via D'Amelio estis konsiderata danĝera vojo, ĉar ĝi estis tre mallarĝa, tiom, ke, kiel rivelita en intervjuo donita al RAI de Antonino Caponnetto, oni petis al la aŭtoritatoj de Palermo malpermesi parkadon de veturiloj antaŭ la domo, peto restis tamen sen sekvaĵo.
Tămășeni
Tămășeni [temeŝenj] (hungare Tamásváralja) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Satu Mare. En 1910 ĝi nombris 644 loĝantojn (hungaroj), en 1992 509 (92 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estis en 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Ugocsa vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Bătarci.
En la censo de 2002, 395 el la 468 loĝantoj (84,4 %) deklaris sin etnaj hungaroj, la aliaj rumanoj.
Tămășeni situas ĉe la distrikta vojo DJ109M inter Bătarci kaj Halmeu.
Cubillas de los Oteros
Cubillas de los Oteros [kuBIljas delosoTEros] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Esla-Campos, en la sudoriento de la provinco kaj en la historia areo Los Oteros. Cubillas de los Oteros estas komprenebla etimologie kiel Turetoj de la Montetoj, kie Montetoj aŭ Oteros estas aludo al la historia areo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cubillas de los Oteros kaj Gigosos de los Oteros, okupas totalan areon de 12,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 133 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 500 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 30 km de Leono, provinca ĉefurbo kaj 10 km de Valencia de Don Juan, komarka centro.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (maizo kaj aliaj irigaciaj cerealoj) kaj brutobredado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Mizaro
Mizaro (Zeta Ursae Majoris aŭ ζ UMa) estas stelo en la grandursina konstelacio. Je magnitudo +2.27, ĝia spektroklaso estas A1V.
Kun bona videblo, oni povas vidi malforte brilan kunulon, nome Alkoro aŭ 80 Ursae Majoris. Ĝia magnitudo estas +3.99 et kaj spektroklaso A5 V. Ambaŭ (Alkoro kaj Mizaro) oni nomas la ĉevalo kaj la kavaleriano, kaj la eblon vidi Alkoron oni testas tradicie por vida akreco. La du steloj proksimas je kvarono de lumjaro. Eĉ se ilia propra moviĝo provas ke ili movas kune, oni ne scias certe se ili formas veran stelan sistemon kune, kaj ne iun optikan kiel oni pensas ĝis nun.
En 1650, Giovan Battista Riccioli skribis ke Mizaro ŝajnis duobla. La dua stelo, nome Mizaro B, situas je 380 au el Mizaro kaj ĝia magnitudo estas +4 kun spektroklaso A7.
Béla Károlyi
Kariero
Inter 1960 kaj 1970 li laboris en gimnastiklernejo de Oneşti kune kun sia edzino Márta. Dum la Olimpiaj Ludoj en 1980 la rumana teamo de gimnastiko akiris danke al ili du ormedalojn, (Nadia Comăneci), tri silvermedalojn (Comăneci, Emília Éberle, teamo) kaj du bronzmedalojn (Rühn). En 1981 li kune kun sia edzino elmigris en Usonon.
Padarovce
Padarovce (hungare Balogpádár) estas vilaĝo en Slovakio, en regiono Banská Bystrica, en distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Padarovce situas sur ebenaĵo kaj sur mildaj deklivoj, laŭ rivereto, laŭ traira flankovojo. Rimavská Sobota troviĝas en distanco de 10 km-oj.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1407 en formo "Also Padar" (=suba Padar). En 1710 pesto okazis. En 1910 loĝis en Balogpádár 537 homoj, (499 hungaroj, 14 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Balogpádár apartenis al Hungara Reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Feled, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Balogpádár rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito triono de la hungaroj estis deportitaj al Hungario. La restaĵo iĝis senrajta laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Padarovce 186 da homoj, (97 hungaroj, 87 slovakoj, po 1 cigano kaj ĉeĥo).
16424 Davaine
16424 Davaine estas malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca kuracisto kaj mikrobiologiisto Casimir Davaine (1812–1882). En 1850 li malkovris, kun la patologo Pierre Rayer, la mikroorganismon Bacillus anthracis en la sango de malsanaj aŭ mortantaj ŝafoj. La mikroorganismo havas kapablon transinfekti de unu besto al alia.
Knud Enemark Jensen
Knud Enemark JENSEN (mortis la 26-an de aŭgusto 1960) estis dana biciklisto, kiu partoprenis la Somerajn Olimpikojn de 1960 en Romo, Italio. Pro efiko de amfetaminoj, li kolapsis dum la konkurso, rompante la kranion kaj baldaŭ mortante en malproksima hospitalo.
Tektosaĝaj volkoj
La tektosaĝaj volkoj (en latino, Volcae Tectosages) estis gaŭla tribo venanta el la valo de la Danubo kiuj, post ilia forpelo fare de la balkanaj popoloj en la 3-a jarcento a.K loĝigis la regionon inter Rusiljono kaj Rodano. La volkoj loĝis en la regiono Beziero okcidenten, kaj unu parto el ĝi establiĝis en Galacio. Ili estis romanigitaj ekde la jaro 120 a.K.
Măgurele (Bistrița-Năsăud)
Măgurele [magurele] (hungare: Serling [ŝerliɳ], germane: Scherling [ŝerliɳ]) estas vilaĝo en Rumanio sude de Bistrița. En 1910 ĝi havis 344 loĝantojn (rumanoj); en 1992 304 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1319. Originale ĝi estis saksa vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Beszterce-Naszód vármegye). Administre ĝi apartenas al Mărișelu, kiu situas nur kelkcent metrojn sud-oriente.
Knud Enemark Jensen
Lia morto kondukis la Internacian Olimpikan Komitaton por formi medicinan komision en 1967 kaj instituon por testado de drogoj dum la Vintra Olimpiko de 1968 en Grenoble, Francio kaj Somera Olimpiko de 1968 en Meksikurbo, Meksiko.
Măgurele (Bistrița-Năsăud)
Fonto
Tra Măgurele pasas la distrikta vojo 154 inter Sărata kaj Reghin.
Arabela se vrací
Indikoj pri la televidserio
Titolo: Arabela revenas Germanlingva titolo: »Die Rückkehr der Märchenbraut« (»La fabela fianĉino revenas«) Orignia titolo: »Arabela se vrací« Kreiĝlando: ČSSR Kreiĝjaroj: 1990 – 1993 Produktanto: CST, Premysl Prazsky filmentrepreno Barrandov, WDR Poepizoda longeco: ĉirkaŭ 25 minutoj Epizodoj (nombro)l: 26 (en unu aro) Origina lingvo: Ĉeĥa Muziko: Vítezslav HÁDL Baziĝas sur: * »Arabela« (»Arabela«), 1979 – 1981
Aktoroj
kaj multaj aliaj
»Arabela revenas« estas komune produktita de Ĉeĥa televido kaj la germana televidstacio WDR.
Estas tre bedaŭrinde ke ĝis nun ne ekzistas E-versio.
Enhavo
La eksa fabel-reĝidino Arabela vivas dum 10 jaroj en la homoj-regno, en feliĉoplena geedzeco kun la inventisto Petr MAJER. Ambaŭ sentas deziron havi infanojn. Pri tiu deziro eksciiĝas la fia magiisto Rumburak, kaj tuj li havas sian planon.
Estas magia speco de pomoj por influi naskojn; tian pomon Rumburak speciale preparas kaj lanĉas al Arabela. La kaptilo sukcesas – Arabela naskas ne bebon sed du avojn.
La geedzoj Arabela kaj Petr nun vojaĝas inter la fabel- kaj homoj-regnoj, devas plenigi taskojn kaj elteni aventurojn, por reordigi ĉiujn misaĵojn al paca fino. Subtenas ilin interalie Fantomas kaj Sherlock HOLMES.
Epizodoj
Estas 26 epzizodoj po 25 minutoj.
Notoj
Pri »Arabela« (»Arabela«) la reĝisoro planis ke Miroslava SAFRÁNKOVÁ korpigu la titolrolon; siatempe alie okazis, aktoris Stella ZÁZVORKOVÁ.
Solesmes (Nordo)
Solesmes, prononco [], jen france, pikarde Solinmes, estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 4 625 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.