cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konsorcio de Metropola Transporto de Malago
En la aktualo, ties administra direktorino estas Marina García Ponce.
NGC 6683
NGC 6683 (alia indiko — OCL 74) estas malfermita stelamaso en konstelacio Ŝildo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anserpaŝo
La anserpaŝo estas la t.n. paradopaŝo, ceremonia maniero de marŝado.
Ĉe la anserpaŝo la ekstensita gambo estas antaŭen kaj supren levita, preskaŭ horizontale, kaj oni faras paŝon ĉe kiu la piedo estas forte metita sur la tero. La gamboj restas ekstensitaj kaj la genuoj do ne fleksiĝas.
Nguyên Minh Kinh
Nguyễn estis kunfondinto de Vjetnama Pacdefenda Esperantista Asocio (VPEA) en 1956. De 1959 li estis dungito de la ŝtata "Fremdlingva Eldonejo" en Hanojo, en kiu li respondecis pri esperantigo de libroj kaj dokumentoj, precipe el la vjetnama aŭ franca. Li publikigis beletrajn tradukojn ĉe Fremdlingva Eldonejo en Hanojo, sed ankaŭ tradukis verkojn kun temoj ekonomiaj, politikaj, edukadaj, historiaj, kaj etnologiaj. En 1976 li emeritiĝis de sia posteno kiel profesia Esperanto-tradukisto ĉe la Fremdlingva Eldonejo, sed baldaŭ estis komisiita prizorgi la regulan tradukadon de la trimonata "Ilustrita Revuo Vjetnamio" (organo de la Ŝtata Informagentejo).
Esperanto-vortaristo
La kernon de sia vortaro Nguyen verkis jam en 1959. Post sia emeritiĝo en 1976 kaj ĉefe post 1990 li reprenis la laborojn. En 1999 fine aperis lia 1400-paĝa Granda vortaro vjetnam-Esperanta. Postmorte en 2004 aperis lia alidirekta "Vortaro Esperanto-vjetnama – Vort- kaj frazfarado" en du volumoj.
Yuta Tsunami
Yuta Tsunami (都並 優太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro kaj Nara Club.
Battaglia Terme
Bataglia Terme estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Tertremo en Ekvadoro en 1949
La Tertremo en Ekvadoro en 1949, aŭ Tertremo de Ambato, estis la plej forta sisma evento en la okcidenta duonsfero dum pli ol kvin jaroj. Ĝi okazis la 5-an de aŭgusto, 1949, kun epicentro ĉe latitudo -1,5 kaj longitudo -78,2, en la provinco Tungurahua de Ekvadoro. Ĝi frakasis multajn konstruaĵojn kaj mortigis pli ol kvin mil homojn. Ĝia forteco laŭ la skalo de Richter estis 6,8. Ĝi ekokazis ĉe punkto sudoriente de la urbo Ambato kaj ĉ. 40 km sub la tersurfaco. Ĝi tute detruis kvar proksimajn vilaĝojn (Guano, Patate, Pelileo, kaj Pillaro), subsuĉis la urbeton Libertad en terfendon, kaj kaŭzis multe da damaĝoj en Ambato, detruante la katedralon (kun dekoj da knabinoj sin pretigantaj por la unua komunio) kaj la armeajn barakojn kaj entute ruinigante ĉ. trionon de la urbo.
Janko-klavaro
Ĝi estas 6-plus-6-klavaro kun ses vicoj da klavoj. Pro tio estas la sama fingrado en ĉiuj 12 tonaloj. La dikfingro havas siajn proprajn klavovicojn por pli libere moviĝi.
Anstataŭ 88 klavoj en normala plena klavaro, ĝi havas 264 klavojn. Ĉiun tonon oni povas ludi per tri klavoj en la sama vertikala linio. Sur la bildo la blankaj klavoj estas kolorigitaj por montri kiel la klavoj estas aranĝitaj.
Nuntempe la Janko-klavaro estas uzata por la elektronika klavaro Chromatone 312.
Granda Lopeniko
Granda Lopeniko (Velký Lopeník, Veľký Lopeník) estas monto alta 911 m troviĝanta en Blankaj Karpatoj sur limoj de Ĉeĥio kaj Slovakio sur dislimejo de distrikto Uherské Hradiště kaj distrikto Nové Mesto nad Váhom. La monto elstaras 3 km sudoriente de municipo Březová situanta en sudorienta Moravio, proksimume 13 km de Uherský Brod. Ĝi estas la plej alta monto de Lopenika montetaro.
Granda Lopeniko situas sur teritorio de Protektita pejzaĝa regiono Blankaj Karpatoj kaj la ĉeĥa PPR Blankaj Karpatoj, kiu estas ekde la jaro 1996 envicigita inter biosferajn rezerejojn de UNESCO.
Belvedero
Sur la montopinto estis konstruitaj jam tri lignaj belvederoj. La unua estis konstruita en la jaro 1944, sed je du jaroj pli poste ĝi forbrulis. En la sama jaro ili konstruis ĝian replikaĵoj, kiu estis neniigita nur en la 1970-aj jaroj.
La nuntempa belvedero estis konstruita sur la ĉeĥa flanko en la jaroj 2004 ĝis 2005, dum kio la fundamenta ŝtono estis metita jam en junio de 2002. La belvedero estis alta 22 metroj, la konstruo estas farita el kverka ligno kun masonita bazo
NGC 6684
NGC 6684 (aliaj indikoj — ESO 104-16, AM 1843-651, PGC 62453) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Tungurahua
Tungurahua povas signifi
La vorto signifas Buŝo de Fajro kaj la vulkanon ĝi nomis. Poste la provinco prenis sian nomon laŭ la nomo de la vulkano.
NGC 6684
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Beurlay
Beurlay [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,003 loĝantojn en la jaro 2010.
Granda Lopeniko
Belvedero
Proksimume 100 metroj okcidente de la belvedero troviĝas fontejo Velký Lopeník.
Beurlay
Geografio
Beurlay situas en la centro de Charente-Maritime, inter Rochefort kaj Saintes.
Granda Lopeniko
Belvedero
Temas pri unu el la plej alte situantaj fontejoj en Blankaj Karpatoj, en kiu la akvo fontas rekte el roko. La fontejo estas en zorgo de municipo Lopeník.
Beurlay
Monumentoj
La preĝejo Sainte-Madeleine de Beurlay estis konstruita inter la 12-a kaj 14-a jarcentoj. Ĝi estis deklarita historia monumento en 1977.
Protektita pejzaĝa regiono Blankaj Karpatoj
Nomon Protektita pejzaĝa regiono Blankaj Karpatoj havas du protektitaj regionoj:
Plurskipa laboro
Plurskipa laboro (Angle: shifts) estas labora praktiko kiu ebligas laboron 24 horojn tage laŭ diversaj skipoj. Ekzistas pluraj specoj de plurskipa laboro: duskipa, triskipa, ktp.
En duskipa sistemo ekzemple unu skipo laboras de matene (6h) ĝis tagmeze (14h) kaj dua skipo laboras de tagmeze (14h) ĝis vespere (22h). En triskipa sistemo, aldoniĝas nokta skipo kiu laboras de vespere (22h) ĝis matene (6h).
Ofte skipoj rotacias: tiuj kiuj laboris matene dum unu semajno, dum la venonta semanjo laboras vespere.
Sano
Labori plurskipe havas nesubtaksindan influon je korpa kaj psika bonfarto. Statistike oni pruvis ke homoj kiuj tion faras, vivas malpli longe ol homoj kiuj laboras dumtage. Multaj homoj suferas je nedormado kaj deprimiĝo. Precipe rotacie labori matene, vespere kaj nokte estus tre malsana.
(135593) 2002 GW125
(135593) 2002 GW125 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo " Lincoln Near-Earth Asteroid Research " elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas ĉe la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, kaj do estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Cotia (San-Paŭlio)
Cotia [kotia] (oficiale Município de Cotia) estas municipo kaj grandurbo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de São Paulo kaj en la mikroregiono Itapecerica da Serra. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Ĝi estis konata kiel la "Urbo de Rozoj" kaj ĝi apartenas al urbaro de San-Paŭlo.
Geografio
Cotia situas inter montoj kaj valoj laŭ la samnoma rivero Cotia en sudorienta parto de la lando. San-Paŭlo (urbo) troviĝas 34, Guarulhos 44, Campinas 81, Curitiba 308, Nova Iguaçu 369, Rio-de-Ĵanejro 386, Belo Horizonte 515, Goiânia 810, Porto Alegre 830, Campo Grande 867, Braziljo 877, Salvador de Bahio 1478, Maceió 1956, Teresina 2108, Recife 2155, Natalo (Brazilo) 2347, São Luís 2364, Belém 2471, Manaus 2680 km.
Historio
Cotia estis fondita en 1580. La plej frue indiĝenoj loĝis en la hodiaŭa Cotia. Ĝi estis deklarita sendependa municipo la 2-an de aprilo 1856.
Ekonomio
En la industria sektoro la plej gravaj produktoj estas elektraj kaj agrikulturaj maŝinoj, kemiaĵoj, ceramikaĵoj, ludiloj, teksaĵoj, eksplodaĵoj, nutraĵoj. En la agrikulturo oni kultivas terpomojn, tomatojn, maizojn, fabojn, ajlojn kaj diversajn fruktojn. La kokina industrio estas bone evoluigita en la urbo. Nepre menciindas, ke multaj laboras en San-Paŭlo.
Klimato
En Cotia situas en la subtropika klimato. Jare pluvas pli ol 1000 mm. En ĉiuj monatoj pluvas.
Trafiko
El Cotia kuras 3 gravaj vojoj, inter ili la plej grava kuras al San-Paŭlo.
Interregistara Aŭtoritato pri Disvolviĝo
La Interregistara Aŭtoritato pri Disvolviĝo (Intergovernmental Authority on Development, mallongigita IGAD) estas interregistara organizaĵo de orientafrikaj landoj. Ekde 1996 ĝi sukcedis la Interregistaran Aŭtoritaton pri Sekeco kaj Disvolviĝo (IGADD), iniciato de ĝibutia prezidento Hassan Gouled Aptidon. La agadkampoj de IGAD estas nutra sekureco, mediprotektado, paco kaj sekureco, ekonomia kunlaboro, regiona integriĝo kaj socia disvolviĝo.
18431 Stazzema
18431 Stazzema estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la itala geastronomoj Maura Tombelli kaj Andrea Boattini elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, proksime de Asiago en Italio.
Font-Romeu-Odeillo-Via (stacidomo)
Font-Romeu-Odeillo-Via estas franca fervoja stacidomo sur linio de Cerdanjo (metra ŝpuro), situanta en Font-Romeu-Odeillo-Via, en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (669000).
Kengo Tanaka
Kengo Tanaka (田中 謙吾, n. ) estas japana futbalisto.
NGC 6684A
NGC 6684A (aliaj indikoj — ESO 104-19, AM 1847-645, PGC 62517) estas galaksio en konstelacio Pavo.
Kengo Tanaka
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro kaj Matsumoto Yamaga FC.
Hind-Aŭstralia Plato
La Hind-Aŭstralia Plato estas ĉefa tektona plato kiu inkludas la teramason de la kontinenta Aŭstralio kaj la ĉirkaŭan oceanon, kaj etendas nordokcidente por inkludi la teramason de la Hinda subkontinento kaj apudajn akvojn. Ĝi estis formita de la kuniĝo de la Hindia kaj de la Aŭstralia platoj antaŭ 43 milionoj da jaroj. Ĵusaj studoj, kaj tertremaj okazaĵoj kiaj la tertremoj de la Hinda Oceano de 2012, sugestas ke la Hind-Aŭstralia Plato eble rompiĝis en du aŭ tri separataj platoj ĉefe pro la premoj induktitaj el la kolizio de la Hind-Aŭstralia Plato kun Eŭrazio laŭlonge de Himalajo, kaj ke la Hindia plato kaj la Aŭstralia plato estis separataj ekde almenaŭ antaŭ 3 milionoj da jaroj.
Ambato (Ekvadoro)
Ambato (plennome, San Juan de Ambato, t.e. Sankta Johano de Ambato) estas urbo situanta en la centra Anda valo de Ekvadoro. La urbo lokiĝas laŭborde de la rivero Ambato kaj piede de pluraj altaj montoj. Ĝi estas la ĉefurbo de la provinco Tungurahua. La urbo situas je alto de 2,577 metroj super la marnivelo. La 354,095 loĝantoj (2007) faras ĝin la naŭa plej loĝata urbo en la lando. En la hispana oni nomas la ambatanojn Ambateños.
Marinismo
La napola Giambattista Marino (1569 - 1625) per nelacebla parolfacilo (lia alegoria poemo Adonis, publikita en Parizo en 1623, enhavas pli ol 40.000 versojn) markis la francan tendencon al la artefarita belo de inventoj de troigoj, antitezoj kaj metaforoj, kies skolo ricevis la nomon "marinismo".
Ambato (Ekvadoro)
Alia kromnomo estas "Lulilo de la Tri Johanoj", ĉar ĝi estis la naskiĝurbo de tri konataj ekvadoranoj: Juan Montalvo (eseisto), Juan León Mera (verkinto de la nacia himno de Ekvadoro), kaj Juan Benigno Vela, grava aktivulo en la ekvadora movado por nacia sendependiĝo.
Marinismo
La marinismo konsistas je serĉado de formoj senmezurigitaj kaj surprizigaj, nome troigo de imagaro kaj ingenio subtila. La poeziarto de Marino estas esence priskriba, kaj ties virtuozeco paraleleas kun nesufiĉa idearo kaj frideco de fantazio.
Ambato (Ekvadoro)
Ambato estas konata pro sia produktado de fruktoj, feloj, manĝaĵoj, kaj teksaĵoj. Ĝi estas grava transporta centro, precipe por vojaĝantoj laŭ la Tut-Amerika Ŝoseo.
NGC 6684A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo okazis la 18-an de junio 1942 inter membroj de SS kaj Gestapo kontraŭ sep ĉeĥoslovakaj paraŝutistoj el paraŝutistaro Anthropoid, Silver A, Out Distance, Bioscop kaj Tin. Estis inter ili Jan Kubiš kaj Jozef Gabčík, kiuj faris atencon kontraŭ Heydrich. La batalo estis dividita en du partojn. Unue temis pri la defendo de emporo kaj ĥorejo de la preĝejo fare de tri paraŝutistoj, kiu daŭris proksimume 2 horojn, due la germana konkerado de la ĥorejo defendata fare de de kvar paraŝutistoj. La tuta batalo daŭris sep horojn kaj ĝi kostis la vivon de ĉiuj paraŝutistoj - ses memmortigis sin, unu mortis pro sekvoj de la suferitaj vundoj. La germanoj, kiuj ekaktivigis en la agadon ĉirkaŭ 800 virojn, havis kvar leĝerajn vunditojn.
Moho Tani
Moho Tani (ankaŭ nomata Molopu) estas malgranda, neloĝata insulo en la Pacifiko kiu apartenas al la Markizinsuloj, Franca Polinezio. Ĝi situas 17 kilometrojn sudoriente de Hiva Oa kaj 21 kilometrojn oriente de Tahuata. La plej alta punkto estas 520 metroj alta. Moho Tani estis malkovrita (laŭ okcidentula vidpunkto) en 1592 de la hispana maristo Álvaro de Mendaña de Neira. Ekde 1992 la insulo estas naturrezervejo.
Waldkirchen
Waldkirchen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Freyung-Grafenau kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. En la urbo interalie videblas kelkaj aparte arte faritaj bufroŝtonoj, kiuj alportis al la loĝloko la kromnomon „Radabweiser-Stadt im Bayerischen Wald“ (esperante: raddistancigila urbo de la Bavara Arbaro).
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Tiu ĉi evento estis dramigita en multaj filmoj kaj literaturo.
Operaco Anthropoid
La 29-an de decembro 1941 paraŝutistoj Jan Kubiš kaj Jozef Gabčík estis aktivigitaj ĉe municipo Nehvizdy. Ilia tasko estis fari atencon kontraŭ regna protektoro Reinhard Heydrich. Ili faris ĝin la 27-an de majo 1942. Post la atenco ili kaŝis sin ĉe diversaj kun la rezismovado kunlaborantaj familioj, sed la situacio iom post iom fariĝis por ĉiuj neeltenebla. La germanoj faris mallongtempe post la atenco ampleksajn esploragadojn tra la tuta Prago, ili sisteme traserĉadis loĝejojn kaj estis nur demando de tempo, kiam ili malkovros la atencintojn kaj la pluajn paraŝutistojn. Jan Zelenka-Hajský establis novan dumtempan kaŝejon – ortodoksan preĝejon de sanktaj Cirilo kaj Metodo. Ĉi tie iom post iom kunvenis sep paraŝutistoj el kelke da diversaj paraŝutistaroj. Komandanto de la grupo fariĝis Adolf Opálka.
La nazioj longe ne povis akiri ian ajn spuron. Ili ja verkontrolis kelke da centoj de denuncoj kaj esplordemandis grandan nombron de homoj, sed nek tio, nek dura reprezalio kondukis al rezulto. Nur sekve de perfido de paraŝutisto el grupo Out distance fare de Karel Čurda (la 16-an de junio 1942) ili venis al homoj, kiuj sciis pri la kaŝejo. Unu el ili, Vlastimil "Aťa" Moravec, ne eltenis la 17-an de junio 1942 kruelan premon de esplordemandantoj de gestapo kaj malkaŝis, kie la atencintoj kaŝis sin.
Akvoenergia centralo Raffelberg
La akvoenergia centralo Raffelberg estas unu el du riveraj akvoenergiaj centraloj en Mülheim ĉe Ruhr. En la urboparto Speldorf ĉe la malsupra fluo de Ruhr ĝi situas 7,67 kilometrojn antaŭ la enbuŝiĝo en la Rejnon kaj estas la lasta akvoenergia centralo de la Ruhr.
Masahide Hiraoka
Masahide Hiraoka (平岡 将豪, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe AC Nagano Parceiro, Azul Claro Numazu kaj Iwaki FC.
Akvoenergia centralo Raffelberg
La centralo
La riverakva centralo, kiun mastrumas urba entrpreno, havas kvar Francis-Turbinojn kun orta ŝafto, konektita kun mit samtempo-generatoroj de Siemens ausgestattet. Je faloalteco de 6,85 metroj ĝi havas produktkapablon de ĉiujare 22 milionoj milvato-horoj. La elektrogenerado de ĉi tiu centralo evitas kompare kun samkapabla brulenergia centralo la produktadon de proksimume 20.000 tunoj da CO2. La turbinoj povas forkonduki maksimume 105.000 litrojn da akvo ĉiusekunde.
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
La germana partopreno
La germanoj organizis ĉirkaŭigan agadon, en kiu partoprenis du diversaj batalformacioj. Unue temis pri Ersatz-Bataillon SS „Deutschland“ (Rezerva bataliono de SS "Germanio"). Tiu havis sidejon en Prago Ruzyně kaj la aktivigita parto nombris 407 viroj. Tiu ĉi taĉmento faris internan fermejon de la regiono ĉirkaŭ la preĝejo. La alia formacio estis SS-Wachbataillon Prag (SS Gardobataliono Prago). Tiu ĉi taĉmento, kiu zorgis por gardi kelkajn lokojn en Prago kaj ĝia ĉirkaŭaĵo, ekzemple Pragan burgon kaj kastelon en Panenské Břežany, faris eksterna fermejon. La aktivigita parto nombris 350 viroj. Sume do armiloj de SS donis 740 soldatojn kaj 17 oficirojn. Plu ĉeestis dum la interveno kelke da dekoj de membroj de gestapo. La germanoj same alvokis lokajn fajroestingistajn garnizonojn. Al la membroj de SS komandis Brigadeführer Karl Fischer von Treuenfeld, la oficistojn de gestapo gvidis Hans-Ulrich Geschke. Certa neklarigeco de komepetencoj de la komandantaro kontribuis al tio, ke inter ambaŭ naziistoj okazis kelke da disputoj kaj interkvereloj.
Akvoenergia centralo Raffelberg
La retropumpstacio
Ĉe la akvoenergia centralo Raffelberg troviĝas la dua el ok retropumpstacioj de la Ruhr. Du pumpiloj kun tutmotora kapablo de 1120 vato kaj kaj pumpkapablo de 10.000 litroj ĉiusekunde laŭbezone povas pumpi la akvon 6,85 metrojn alten retroe en la supran akvon.
Moho Tani
La signifo de la nomo Moho Tani estas « la kanto de Moho », nomo donita de la polinezianoj al specio de birdo.
Cisai-Saint-Aubin
Cisai-Saint-Aubin estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Akvoenergia centralo Raffelberg
Historio
Komence de la 1960-aj jaroj oni aliekipis la generatorojn sur 10.000 Voltoj, en la 1970-aj jaroj la centralo ricevis elektronajn mastrumilojn por aŭtomata mastrumado. Ekde 1986 la centralo substaras sub monumenta protektado, la originale konserviĝintaj Francis-Turbinoj el la 1920-aj jaroj estas allogaĵo. Julion de 2001 oni instalis ĉe la centralo fiŝpasejon longan je 130 metroj. Akvoenergia Centralo Raffelberg estas ero de la Itinero de la Industrikulturo.
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Triforio kaj ĥorejo
Je la 4:10 la 18-an de junio 1942 la germanoj komencis ĉirkaŭigi la preĝejon, la tuta fermo okazis post la 4:25, do je pli ol 10 minutoj pli poste ol kalkulis plano. La unua sturmo komencis je la 4:15. unue la unua sturmanta taĉmento, konsistanta el proksimume 15 oficistoj de gestapo kaj sosomanoj traserĉis loĝejon de sakristiano, de tie ĝi poste enpenetris en la preĝejon mem. Ĉi tie sur triforio gardostaris Opálka, Kubiš kaj Bublík, kiuj baldaŭ komencis pafadon. La defendantoj havis je dispono nur pistolojn (do ne mitralon Sten, ofte bildigata en dramigoj) kun limigita kvanto de municio kaj eblle ankaŭ eĉ kelke da grenadoj. La paraŝutistaro Anthropoid estis nome krom aliaj ekipita de 4 permanaj grenadoj Mills, kiuj neniam estis trovitaj aj oni ne povas elimini, ke ili estis uzitaj dum la defendo de la preĝejo. La atakantoj uzis mitralojn kaj grenadojn. La unua sturmo ne sukcesis al la nazioj, ili havis du leĝerajn vunditojn kaj ili ne kapablis enpenetri sur emporon. La germanoj mallongtempe post tio komencis pafi en la preĝejon eĉ el fenestroj de ĉirkaŭaj konstruaĵoj, sed tiu ĉi pafado estis tre baldaŭ haltigita, ĉar ili endanĝerigis per tio la proprajn homojn. Sekvis longdaŭra interpafado, kiam la paraŝutistoj defendis sin per sporadaj ekpafoj al masiva pafado kaj ĵetado de grenadoj elflanke de la germanoj. La atakantoj ne povis rilate al limigita spaco plene eluzi sian multnombran superon kaj la taĉmentoj, kiujn ili sendis kontraŭ la paraŝutistoj, nombris maksimume ĝis 20 anoj. La rezisto de la paraŝutistoj estis rompita nur post du horoj, kiam finis al ili kartoĉoj. Opálka kaj Bublík lasis la lastan kartoĉon por si. Jan Kubiš elsangis pro sekvoj de multaj vundoj. Okazis ja provo savi du el la paraŝutistoj en malsanulejo (gestapo volis kapti la paraŝutistojn se eble vivaj), sed iliaj vundoj estis nekunigeblaj kun la vivo. Sekve estis ĉiuj tri metitaj sur trotuaro en angulo de stratoj Resslova kaj Václavská kaj gestapo helpe de atestantoj (precipe de Karel Čurda) identifikis ilin. Sume eblas taksi la germanan intervenon kiel bone farita, ĉar ĝi atingis la celon kun minimumaj perdoj. La defendo de la paraŝutistoj estis persistema, sed rilate al kvanto de la atakantoj kaj ilia ekipaĵaro ĝi ne povis ŝancon je sukceso.
Gregorio Mayans
Gregorio Mayans y Siscar (Oliva, Valencio, 9-a de majo de 1699 - Valencio, 1781) estis saĝulo, juristo, historiisto, lingvisto kaj lingvistiko hispana; ĉefa reprezentanto, kun Benito Feijoo, de la frua hispana klerismo.
Li studis juron, kaj klasikan kulturon. Li zorgis pri la reĝa biblioteko. Li korespondis kun intelektuloj kaj pertoprenis en polemikoj inter ili.
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Kripto
La restintaj paraŝutistoj restis kaŝitaj en la kripo de preĝejo. Tiu estis tre ampleksa kaj vasta. Por eniri en la kripon la paraŝutistoj uzis malgrandan aperturon kun pordeto, al kiu estis alstarigita ŝtupetaro. La germanoj de komence ja ne antaŭsentis, ke en la preĝejo troviĝas pli da paraŝutistoj. Al spuro onidire alkondukis ilin malkovro de la kvara vesto sur la triforio, kiu evidente apartenis al neniu el la morta triopo. Sekvis premo al kapelano Vladimír Petřek kaj paroĥestro Alois Václav Čikl, kiuj poste malkaŝis ekzistadon de la kripto. La atakantoj poste malkovris malgrandan aperturon kovrita per tabulo. Tra tie ĉi ili provis enpenetri en la subterejon, sed ili estis je kosto de du vunditoj (trapafita femuro, damaĝigita okulo) repuŝitaj. Sekvis provoj je intertraktado, kiam la nazioj devigis la kaptitajn pastrojn, por ke ili konvinku la paraŝutistojn kapitulaci. Senrezulte. La germanoj poste alkondukis en la preĝejon eĉ K. Čurdon, kiu onidire en la kripton vokis: "Amikoj, kapitulacu! Nenio okazos al vi! Al mi ankaŭ nenio okazis." La paraŝutistoj ekreagis per pafado kaj al pluaj elvokoj ili respondis: "Ni estas ĉeĥoj! Ni neniam kapitulacos, ĉu vi aŭdas? Neniam!"
Cisai-Saint-Aubin
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Cisaiens.
Batalo en preĝejo de sanktaj Cirilo kaj Metodo
Kripto
Oni tradicias, ke intertempe ili klopodis trabati por si eskapvojon ĝis kanalizon, sed tiu ĉi aperturo en la muro verŝajne estiĝis nur pli poste. Tra malgranda aerumiga fenestreto el strato en la okcidenta parto de la preĝejo germanoj ĵetadis en la kripton grenadojn kun larmiga gaso, sed la paraŝutistoj reĵetadis ilin eksteren kaj aldonis eĉ improvizitajn brulbotelojn. Sekvis germana pafado en la fenestreton, sed kiu estis baldaŭ haltigita. Poste la germanoj klopodis helpe de protektorataj fajroestingistoj elflosigi la paraŝutistojn. Sed la defendantoj dank' al ligna ŝtupetaro puŝis reen al la strato la hosojn kaj pafadis al la sioldatoj. Fine unu el la fajroestingistoj eltiris al ili la ŝtupetaron. Nun jam nenio defendis inundigi la kripton. Sed la akvo ascendis multe pli malrapide, ol la germanoj imagis kaj la inundigado estis haltigita.
La decida agado prepariĝis interne de la preĝejo. En sektoro de masonita malnova enirejo en la kripton estis helpe de eksplodaĵoj trabatita plua enirejo. Ankoraŭ antaŭ tio, ol la germanoj faris sturmon tra tiu ĉi nove estiĝinta aperturo, aŭdiĝis el la kripto kelke da ekpafoj. La batalo en la kripto finiĝis same kiel la batalo en la supra parto de la preĝejo: la paraŝutistoj lasis la lastan kartoĉon por si. Ĉiuj kvar paraŝutistoj - Valčík, Švarc, Hrubý kaj Gabčík - estis eltiritaj antaŭ la preĝejo por indentifigo.
Ĉar Gestapo triumfe tuj eltiris la mortajn paraŝutistojn antaŭ la preĝejo, ne estas konate, en kiuj lokoj de la kripo Gabčík, Valčík, Hrubý kaj Švarc mortis. Sed nova esploro analizas trovitajn sangospurojn kaj komparado kun DNA kun vivantaj parencoj konstatas, kiu mortis en tumbo proksime de la ŝtupoj, sur kiuj la nazioj enpenetris en la kripton. Eliminita estas jam Josef Valčík.
Perdoj
La paraŝutistoj pagis per la vivo ĉiuj, sed sole Jan Kubiš pruveble mortis pro sekvoj de vundoj kaŭzitaj fare de la atakantaj taĉmentoj de SS kaj Gestapo. La ceteraj ses prenis sian vivon per la propra mano. Kelkaj el ili eĉ provis pri duspecan memmortigon, kiam ili dismordis ampolon kun veneno kaj tuj poste ili pafmortis sin. La germanoj havis tri vunditojn (trapafita mano, femuro, vundita okulo) kaj unu ŝokitan post trafo en kaskon.
Eksteraj ligiloj
] ]
Belfiore
Belfiore estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Grajera
Grajera [graĤEra] estas municipo en la oriento de la provinco Segovio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Partido Judicial de Sepúlveda. La loknomo Grajera estas komprenebla etimologie kiel Kornikejo.
Geografio
Ĝia ebeneca municipa teritorio okupas totalan areon de 12,69 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 245 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte pli ol 200 ĝis la jaro 1991; poste ĝi rekuperis pli ol 150 loĝantoj el la 2000-aj jaroj pro progreso de rura turismo kaj feritempo.
Ĝi distas 80 km de Segovio, provinca ĉefurbo; ĝi limas kun municipoj Fresno de la Fuente, Pajarejos, Encinas, Sequera de Fresno, Aldeonte, Boceguillas kaj Barahona de Fresno (Riaza).
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Sepúlveda, en la Ochavo de Bercimuel.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado. Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo kaj la pilorio, simbolo de la jura aŭtonomeco, kio aperas en la blazono.
NGC 6686
NGC 6686 (aliaj indikoj — MCG 7-38-17, ZWG 228.22, NPM1G +40.0489, PGC 62224) estas galaksio en konstelacio Liro.
NGC 6685
NGC 6685 (aliaj indikoj — UGC 11317, MCG 7-38-15, ZWG 228.21, NPM1G +39.0492, PGC 62220) estas galaksio en konstelacio Liro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Magneux - Courlandon (stacidomo)
Magneux - Courlandon estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud Courlandon, en departemento Marne, regiono Grand Est.
Montsecret-Clairefougère
Montsecret-Clairefougère estas nova franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Magneux - Courlandon (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Soissons - Givet (205000).
NGC 6687
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Monto Menzies
Monto Menzies estas la plej alta montopinto (3,355 m; 11,007 ft) en la granda montarmasivo inter la Monto Mather kaj la Monto Bayliss, stare sur la suda flanko de la Glaĉero Fisher, Antarkto. Ĝi estis unuafoje vidita de la flugoficiro J. Seaton el aviadilo ANARE Beaver en 1956, kaj mapita de ANARE suda tertrema ekspedicio estre de K.B. Mather en 1957-58. Monto Menzies estis nomita de ANCA laŭ la Rt. Hon. Robert Menzies, Ĉefministro de Aŭstralio, 1939–41 kaj 1949-66.
Monto McClintock
Monto McClintock estas la plej alta monto (3,490 m / 11,456 ft) en la Britania Montaro en la Aŭstralia Antarkta Teritorio, surpasante la sudan pinton de Forbes Ridge, 10 kilometrojn (6.2 mi) oriente de la antarkta Monto Olimpo. Ĝi estas ankaŭ pli alta ol aliaj montopintoj de Aŭstralio, inklude ĉiujn eksterajn teritoriojn. Ĝi estis malkovrita de la ekspedicio Discovery (1901–04) kaj nomitaj de Admiralo Sir Leopold McClintock, de la Reĝa mararmeo, membro de la ŝipkomitato por la ekspedicio.
Clairefougère
Clairefougère estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Clarificiens aŭ Clarifiliciens.
Ĝi nun formas parton de Montsecret-Clairefougère.
Naoki Harada
Naoki Harada (原田 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Zweigen Kanazawa kaj Vonds Ichihara.
József Weisz
József Weisz [jOĵef vejs], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weisz József estis hungara ĵazmuzikisto, drumisto, vibrafonisto, marimbisto. Lia vaste konata kromnomo estis Api, lia konjekta persona nomo Árpád estas erara!
Biografio
József Weisz devenis el juda familio. Komence li ricevis pianlecionojn, sed poste li interesiĝis pri la drumoj. Li frue aliĝis al ĵazorkestro. Plej longe li estis drumisto de orkestro de Jenő Orlay. En 1939 li edziĝis kaj filino naskiĝis. Ekde 1942 li estis trudlaboristo. Dum la nazia erao la germanoj rekonis lin kaj kelkfoje li estis forportita al filmoproduktejo. Li estis drumisto en filmoj, sed kun gluita lipharo, por ne rekoni lin. Supozeble li mortis pro tifo en koncentrejo.
Jerónimo Grimaldi
Pablo Jerónimo GRIMALDI y Pallavicini aŭ en itala Girolamo Grimaldi, markizo de Grimaldi. (Ĝenovo, 1710 - samloke, 1-a de oktobro de 1789). Politikisto kaj diplomato ital-hispana.
Je la servo de la reĝoj de Hispanio Fernando la 6-a kaj Karlo la 3-a, estis ministro plenipotenciario (preskaŭ ambasadoro) en Svedio kaj Parmo kaj ambasadoro antaŭ la parlamento de Nederlando. En 1763 Karlo la 3-a nomumis lin ambasadoro en Parizo kie li helpis renovigi la Familian Traktaton inter la du branĉoj de Burbonoj (Francio kaj Hispanio)]]. Poste la reĝo igis lin Ministro de Estado (tiama ĉefministro). Kun la Markizo Esquilache, luktis kontraŭ la tiamaj tumultoj. En 1776, post diversaj konfliktoj, li estis elpostenigita kaj nomumita ambasadoro en Romo. Poste ricevis nobelajn honorojn kiaj la Ordeno de la Ora Ŝaffelo, la kondiĉo de Duko de Grimaldi kaj aliaj.
Dubutilamino
Dubutilamino aŭ C8H19N estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la butanolo kun amoniako en ĉeesto de katalizilo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Dubutilamino estas solvebla en akvo, etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj. Dubutilamino estas stabila, brulema, toksa substanco, neakordigebla kun fortaj oksidigaj agentoj, ĉefe kun metaloj kaj fortaj acidoj. Ĝi formeblas eksplodajn miksaĵojn kun la aero.
Rehestädt
Rehestädt estas vilaĝoparto de la komunumo Amt Wachsenburg en la Distrikto Ilm, Germanio.
Geografio
Rehestädt troviĝas ĉe la transiro de la antaŭaj montoj de la Turingia Arbaro en la direkto de la Turingia Baseno, je alteco de ĉ. 270 m, je kvar kilometrojn nordokcidente disde Arnstadt.
Historio
Em aprilo 1945 liberigis la vilaĝon usonaj trupoj. Post la ekregado de la rusoj venis perforta kolektivigo de agrikulturaj terenoj.
Ekonomio kaj trafiko
La karaktero de Rehestädt estas ĝis hodiaŭ agrikultura. La kooperativo Agroland Agrar e.G. Thörey/Rehestädt, eksa kolektivigita farmbienaro dum GDR, estas nun sunenergiparko, Ĝi troviĝas rekte ĉe la norda vilaĝorando.
Ĉ. 1 kilometron norde de Rehestädt, ĉe la rando deThörey estas la granda metia zono Erfurter Kreuz. Zono de pluraj hektaroj ĉe la nordokcidenta vilaĝorando uzatas de la 1970-aj jaroj ĝis 2005 kiel rubaĵdeponejo. Videblas ankoraŭ montetoj kiuj nun paŝon post paŝo malplialtigatas: la rubaĵrestoj transportatas ĉe la rubaĵbruligejon en Leuna.
Stratoj kondukas disde Rehestädt rekte al Arnstadt, Thörey kaj Haarhausen. La plej proksima stacidomo troviĝas en Haarhausen je 1 km norde de la vilaĝo. Bicikla vojo kondukas al Thörey.
Shogo Omachi
Shogo Omachi (大町 将梧, n. ) estas japana futbalisto.
Rehestädt
Eksteraj ligiloj
Informoj sur la komunuma retpaĝaro
Shogo Omachi
Li futbalis ĉe Zweigen Kanazawa kaj Honda.
Waldkraiburg
Waldkraiburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mühldorf am Inn kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eŭropa Ombudsmano
La Eŭropa Ombudsmano aŭ Eŭropa Ombudo estas la ombudsmano de la Eŭropa Unio. Ĉi tiun personon elektas la Eŭropa Parlamento por la tempo de kvinjara oficperiodo, kun eblo reelekti.
Shinya Awatari
Shinya Awatari (阿渡 真也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Zweigen Kanazawa kaj Fujieda MYFC.
26027 Cotopaxi
26027 Cotopaxi estas asteroido de la interna asteroida zono, aŭ Hungaria familio. Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la aktiva vulkano Cotopaxi en Andoj. Alta de 5897 m., tiu vulkano staras en Ekvadoro, sude de Kito.
Waldlaubersheim
Waldlaubersheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Monto Mawson
La Monto Mawson kaj en angla Mawson Peak estas aktiva vulkandevena monto en la Insulo Herdo, nome ekstera aŭstralia teritorio en la Suda Oceano.
Kun montopinto je 2,745 metroj (9,006 ft), ĝi estas la tria plej alta montopinto en ajna ŝtato aŭ teritorio de Aŭstralio, pli alta ol la Monto Kosciuszko kun 2,228 metroj (7,310 ft), kaj surpasita nur de la Monto McClintock kun 3,490 metroj (11,450 ft) kaj la Monto Menzies kun 3,355 metroj (11,007 ft) en la Aŭstralia Antarkta Teritorio. Ĝi estas aktiva kompleksa vulkano kiu erupciis tiom ĵuse kiom Aprile de 2013 kaj Februare de 2016, Mawson Peak estas la pinto de la montarmasivo Big Ben.
Courlandon
Courlandon - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Marne, en la regiono Grand Est (france, Granda Oriento), kaj en la historia regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Reims kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas courlandonnais.
(18432) 1994 CJ2
(18432) 1994 CJ2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Lopeník
Lopeník estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Uherské Hradiště. La nomo devenas laŭ proksima monto Velký Lopeník. Vivas ĉi tie.
Historio
La regiono ĉirkaŭ monto Velký Lopeník estis longan tempon disputebla teritorio inter Moravio kaj Hungara reĝlando. Nur en la jaro 1784 ĝi definitive falis al Moravio. En tiu ĉi spaco estiĝadis spontanee disigitaj domoj fonditaj de diversaj fuhĝintoj kaj homoj havantaj bezonon ie kaŝiĝi. En la jaro 1784 la ĉirkaŭaĵo de monto Lopeník estis definitive alligita al Moravio, tial komencis sistema senarbigado kaj enloĝigado de deklivoj, kie ĝis nun estis nur disigitaj domoj. En la jaro 1790 la tutan regiono dezertigis bataletoj el proksima vilaĝo Bošáca sur la hungara flanko. Sed la domoj estis denove konstruitaj kaj en la jaro 1791 farita la municipo Lopeník.
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la sekvanta jaro 1792. La vivo en la vilaĝo estis tre malfacila. La katastro etendiĝis sur montaraj deklivoj inter 450 ĝis 750 m s. m. Klimato estas tre kruda kun 20 someraj tagoj kaj 140–160 frostaj tagoj.
Ĉar la loĝantoj – kampokultivistoj de Lopeník – ne elaĉetis sin el korveo, la domoj estis pezigitaj pro korveaj devoj ĝis la jaro 1901. Kampokultivado de malriĉa montara grundo kaj paŝtistado ne fariĝis sufiĉa fonto de la vivtenado. La ĉirkaŭaj arbaroj, en kiuj superis kaj ĝis hodiaŭ superas fago, donis krudmaterialon por hejma produktado de ligna ilaro. En la ĉirkaŭaj vilaĝoj la lopeníkanoj proponis lignajn kulerojn, ŝovelilojn, ŝtupetarojn kaj balailojn. Precipe en la 19-a jarcento ili ekiradis al longaj vojoj pro sojla vendado kun legomaj semoj kaj ilaro.
La kampokultivejoj de Lopeník havis dum la jarcentoj nenian decan komunikon kun la ĉirkaua mondo. La unua ŝoseo estis konstruita en la jaro 1924 ĝis Bystřice pod Lopeníkem. La komuniko kun Březová estis perfektigita nur per konstruado de ŝoseo en la jaro 1963.
Antaŭ ol estis en Lopeník konstruita lernejo, la infanoj klerigitaj ne estis. En somera periodo ili estis okupitaj per paŝtado de brutaro kaj vintre netrairebleco de piedvojo malhelpis vojon ĝis Starý Hrozenkov aŭ al Březová, kie troviĝis plej proksimaj municipa lernejoj. En la jaro 1902 estis konstatita 98% analfabeteco ĉe loĝantoj pli aĝaj ol 14 jaroj. La unua lernejo estis menciita nur ekde la dua duono de la 19-a jarcento. Nova lerneja konstruĵo estis konstruita en la jaro 1913 kaj en la jaro 1934 konstruitaj 2 pluaj lernejoj en loka parto Bošáčky kaj en Dolní konec en parto Březovsko.
Dum la nazia okupado kondukis tra Lopeník vojlinio de multnombraj kontraŭleĝaj transiroj el Protektorato ĝis Slovakio. Lopeník estis liberigita fare de Ruĝa Armeo post malfacilaj bataloj sur transirejoj de Blankaj Karpatoj la 27-an de aprilo 1945. Dum la bataloj en la katastro de la municipo falis 20 sovetaj kaj rumanaj soldatoj, pereis 7 lokaj civitanoj kaj estis damaĝigitaj 21 domoj.
La municipo estis elektrizita en la jaro 1946.
Waldleiningen
Waldleiningen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 6688
NGC 6688 (aliaj indikoj — UGC 11324, MCG 6-41-15, ZWG 201.27, PGC 62242) estas galaksio en konstelacio Liro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
14346 Zhilyaev
14346 Zhilyaev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la sovetunian astronomon Boris Efimoviĉ Ĵiljaef (cirile: Борис Ефимович Жиляев), estron de la grupo pri alt-rapida fotometrio ĉe la ĉefa astronomia observatorio de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio. Li organizis internacian reton da sinkronaj alt-rapidaj fotometriaj teleskopoj por malkovri microsekundajn stelajn variojn de nivelo pli malgranda ol 0,001 magnitudo.
Bergantino
Bergantino estas komunumo de Italio.
Comblot
Comblot estas franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Bluebird Records
Bluebird Records estas usona diskeldonejo, filio de RCA Victor. Bluebird estis fondita en 1932, por konkurenci kontraŭ American Record Corporation (ARC) en la malmultekosta oferto. La unuaj sondiskoj aperis en julio de 1932. Bluebird aktivis ĉefe dum la 1930-aj kaj je la komenco de la 1940-aj jaroj en la kampoj ĵazo, blankusonana popolmuzio kaj bluso. Krome RCA noveldonis sonregistaĵojn.Poste RCA surmerkatigis nome de Bluebird ĵaz-registraĵojn kaj republikigaĵojn, dum la 1950-aj jaroj ankaŭ sondiskojnor infanoj. Finfine RCA Victor revivigis Bluebirdon kiel ĵazdisko-eldonejo.
Comblot
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Comblotais.
Tombejo malnova de Arnstadt
La Tombejo malnova (germane: Alter Friedhof) estas historiplena parko situanta inter urbokerno kaj stacidomo en Arnstadt, Germanujo.
Historio
Post fermo de la urbokernaj tombejoj de ĉirkaŭ la preĝejoj (ilia nomoj ofte ĝis la 19-a jc konserviĝis!) oni ekaranĝis en 1537 antaŭ la Erfurta pordego unu novan grandan. En 1567 kaj aparte en 1582 (kun 1762 pestuloj mortintoj) kiel ankoraŭfoje en 1832 necesis pligrandigi la tombejon.
Inter 1738-43 oni konstruis la Tombejan kirkon. Fermitis la tombejo en 1894 kun ĉ. 8000 tomboj kaj modifitis je parko en la 1924-a jaro. Sume ĉ. 57000 personoj estis tie ĉi entombigitaj.
Spuroj de iama uzo
Surtombeje enterigitis ankaŭ 25 anoj de la Bach-klano, por kiuj oni metis memorigsteleon en la jaro 2002. La solaj restintaj tomboŝtonoj estas de Willibald Alexis, E. Marlitt, Ernst John kaj Emilie von Linsky. Krome restis modestaj eroj de la t.n. Princa maŭzoleo (Fürstengruft).
Apude troviĝas pordego de Augustenburg; post ties kompleta malkonstruo (1765) ĝi uzitis kiel pordego tombeja kaj translokitis al sia nuna loko en 1923. Kelkaj belaj tomboŝtonoj elmontratas ĝis hodiaŭ en la Kastela muzeo.
Aliaj vidindaĵoj
La eta domo el la 1841-a jaro apud la kirko estis la loĝejo de la tombeja ĝardinisto kaj uzitis kelkajn jarojn kiel Bach-memorigejo.
Fonto
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): ''Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 181-182.
Patrice Augustin Tonca
Patrice Augustin TONCA, prezidanto de la klubo Duala Esperanto-Ligo (DEL) kaj aktivulo ĉe Asocio pri Esperanto en Kameruno ( AEK ) mortis pro malsano en Douala la 26-an de novembro 2002.
Saint-Jean-Pied-de-Port (stacidomo)
Saint-Jean-Pied-de-Port (Donibane Garazi) estas franca stacidomo sur linio - Saint-Jean-Pied-de-Port, situanta en  Saint-Jean-Pied-de-Port, en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bayonne - St-Jean-Pied-de-Port (660000).
Ambato
Ambato povas signifi:
Giordano Azzi
La vivo
Li naskiĝis en Komo (Como en la itala, kiu prononcas la literon C kiel K) la en metiista familio de tapetistoj, kontraŭmilitisma kaj socialista kun pluraj aktivuloj en ĝi: la patro (kiu ankaŭ estis komunuma konsilisto), la onklo Ippolito, la frato Gracco.
En la elementa lernejo li elstaris. Pro tio unu fojon oni aljuĝis al li premion elekteblan inter pluraj kaj la patrino elektis paron da lignoŝuoj (dialekte: zucurott) ĉar dum tiu militaj jaroj malmulta estis la labor-ebleco por la tapetistoj. Naŭjara, okaze de itala politika voĉdonado, li amuziĝadis paroli en mitingoj antaŭ siaj samaĝuloj. Dum la sesa elementa klaso naskiĝis lia dumviva amikeco kun Luigi Canali, la estonta partizano Kapitano Neri, malaperigita tuj post la itala liberigo. Pro liaj tre altaj lernejaj notoj, la instruistoj de la elementa lernejo sukcesis havigi al li stipendion po 300 liroj kiu ebligis la vizitadon de trijara Komplementa Lernejo, je kies fino li ricevis la plej altajn notojn. Pro tio la lernejestro lin elektis por krii “Vivu la reĝo” je la fino de oficiala ceremonio. Sed li silentis kaj poste, al la iomete kolera lernejestro petanta la kialon, respondis ”ĉar mi estas respublikano”.
Li eklaboris en enkasigejo dum li daŭrigis siajn studojn, komence per koresponda kurso kaj poste per vespera, ĝis kiam li diplomiĝis kiel librotenisto. Sed lia revo estas matematiko kaj fiziko. La lernejestro de Komplementa Lernejo indikis lin al on. Somaini, konata malavara kotonindustriisto kaj tiu ĉi, post enketa interparolado kun li, garantiis al li monatan stipendion po 600 liroj ĝis lia doktoriĝo ĉe la Politekniko de Milano. En 1927 li lernis Esperanton, allogita de ĝia internaciismo, partoprenis en la itala nacia kongreso de Esperanto en Komo en 1930 kaj poste aliĝis al la loka grupo kune kun la amiko Canali. La alveno de esperanta letero de rusa profesoro anoncante la sendon de libroj vekis la atenton de la politika polico OVRA, kiu konfuzis la portreton de Zamenhof sur la glumarko kun tiu de Lenin. Li ne liveris al ĝi la librojn, mensoge asertante ilian detruon, sed dum la postaj monatoj li rimarkis du strangajn laboristojn, ĉiam kun puraj laborvestoj, lin spionsekvantaj.
En 1933 li ekkonis Karla'n, deksesjaran kudristinon, kiun li edzinigis dum la jaro 1938.
En 1935 li fariĝis inĝeniero per doktora tezo pri hidroelektraj instalaĵoj kaj tuj li laboris ĉe Politekniko dum unu jaro. Poste li laboris ĉe milanaj elektraj firmoj, dum li estis la kvina okaze de nacia konkurso por instruistoj pri fiziko kaj matematiko por superaj lernejoj. Danke al tio li atingis sian revon instrui: matene en Novara ĉe lernejo, posttagmeze en Milano ĉe firmo Demag, vespere hejme en Komo. Sed nur du jaroj daŭris tia vivo: en la lernejo li havis problemojn pro politikaj kialoj. Li forlasis ĝin kaj poste li akceptis gravan taskon ĉe STECAV, entepreno pri publikaj transportoj en Komo. La milita periodo ekis kaj li aliĝis al kontraŭfaŝista ĉelo kune kun la filo de Somaini, la estroj de la urbaj Hospitalo kaj Itala Kredito, la konataj advokatoj Rebuschin kaj Perreta, k.t.p. La Insurekcia Ligo Libera Italio estis de ili starigita kun sekreta agado. Inĝ. Azzi estis reprezentanto de la Socialista Partio en la sekreta opozicia grupiĝo Comitato di Liberazione Nazionale Alta Italia, en rilato kun Lelio Basso. Dum la monato de aŭgusto 1944 oni malkovris la ĉelon. La 25an de aŭgusto don Brusadelli, ĉefredaktoro de "Ordine" informis lin ke oni malkovris lin. Rapidaj salutoj al la edzino kaj al la filino kaj la fuĝo bicikle kaj boatete, unue ĉe pastron en S. Maria Rezzonico kaj poste al milanaj amikoj kaj al onklo en ValGanna (kiu estos arestita la venontan jaron samkiel la edzino Carla). Nur oktobre li povis translimiĝi en Svislando, kie li vivis en koncentrejoj apud Bellinzona kaj Lugano. Poste, liberigita, li instruis al rifuĝintoj kaj fine li laboris ĉe farmo de Mendrisio, kie, vespere ĉe Domo Italia, kutimis renkontiĝi pluraj famaj italaj rifuĝintoj. La 27an de aprilo 1945 li revenis al Italio kaj denove estis estrarano ĉe STECAV kaj asistanto ĉe Politekniko.
Dum la jaroj 1952-1958 li estis Direktoro de la entepreno "Navigado de lago de Como" kaj poste Ĉefa Direktoro de "Fervojo Nord Milano" ĝis la jaro 1967. Tiam li surprizis ĉiujn pro siaj dimisio kaj reveno por pluraj jaroj al siaj emoj: sciencaj studoj kaj instruado pri matematiko.
Post la milito daŭris lia aktivado en la Socialistaj Partioj (li suferis en la lastaj jardekoj pro ilia morala kaj ideologia dekadenco) kaj lia partopreno en la politika vivo: dum la jaroj 1970-1975 li estis komunuma konsilisto kaj ankaŭ skabeno pri konstruado. Li estis konsilisto kaj poste prezidanto de Ordeno de Inĝenieroj; same de Rotary Klubo (kiu lin ordenis per sia pli alta honorigo), de la kultura asocio Koma Familio, de la Literatura Grupo Acàrya kaj de Instituto pri Historio de la Liberiga Movado. Li estis ankaŭ kunlaboranto ĉe redaktejo de ĵurnalo "La Koma laboristo".
En la jaro 1987 li ricevis la urban honoraĵon "Ora Abbondino"
Azzi kaj Esperanto
Inĝeniero Azzi junulo interesiĝis pri Esperanto pro ĝia internaciismo kaj dum la tuta vivo, precipe post la monda milito, li ageme partoprenis en la iniciatoj de ĝia movado. En sia urbo Komo li estis vere la motoro de la loka esperanta grupo, helpita de tre konata samideano Aldo de' Giorgi. Tie li organizis du plensukcesajn naciajn kongresojn en la jaroj 1953 kaj 1969. Tiu ĉi lasta, ĉe la fama Vilao Olmo, estis aparte riĉa je altkvalitaj programoj kaj je internacia partoprenado. Li ankaŭ prizorgis plurajn kunvenojn kaj renkontiĝojn, kulturajn, lingvajn aŭ simple amuzajn. Iom post iom li fariĝis konata kaj grava fakulo je nacia nivelo, distingiĝanta pro siaj agemo, organiza kapablo kaj oratora vervo.
Li estis estrarano, poste prezidanto kaj fine honora Membro de Itala Esperanto-Federacio.
Ankaŭ ĉe Universala Esperanto-Asocio li estis komitatano, estrarano kaj fine Honora Membro.
Verkoj
En dialekto estas liaj plej spontanaj kaj sinceraj poemetoj: nur kelkaj estis kolektitaj en la priĝuenda libreto "Sunett per mi e i alter" (Sonetoj por mi kaj por la aliuloj); aliaj ĉeestas en antologioj kiel "Poeti a Como" (Poetoj en Komo) aŭ en la tri antologioj "Voci ed immagini poetiche lariane" (Voĉoj kaj poeziaj imagoj de koma regiono).