cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pettineo
Pettineo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Messina. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castel di Lucio, Mistretta, Motta d'Affermo, San Mauro Castelverde (PA), Tusa.
Guthlac
Guthlac (n. ĉirkaŭ 673, m. la 11-an de aprilo 714) estis anglosaksa sanktulo.
Familio
Guthlac estis filo de Penwalh aŭ Penwald kaj ties edzino Tette, kaj ano de la reĝa familio de Mercia. Lia fratino Pega estis ermitino en Cambridgeshire kaj ankaŭ ŝi estis venerata kiel sanktulino.
Vivo
Dum sia juneco li famis kiel batalisto sub Aethelred la 1-a, reĝo de Mercia. Tamen dum siaj dudekaj jaroj li spertis akran senson de la vaneco de militado, kaj eniris la monaĥejon de Repton. Post du jaroj li translokiĝis al Crowland (antaŭe nomita Croyland), Lincolnshire, kie li konstruis por si ermitejon. Laŭdire por vestoj li portis nur bestpeltojn, kaj manĝis nur iomete da hordea pano.
Lia famo disvastiĝis kaj multaj vizitis lin. Antaŭ ol sia altroniĝo, Aethelbald (kiu regis Mercia de 716 al 757) estis ekzilata kaj pasis iom da tempo kun Guthlac. Guthlac mortis en 714, kaj poste Aethelbald sonĝis ke Guthlac profetis ke li ĝuos bonegan estontecon. Post kiam li altroniĝis, Aethelbald fondis ĉe Crowland sanktejon kaj abatejon dediĉitajn al Guthlac.
Verkoj pri Guthlac
Dum la 8-a jarcento monaĥo nomita Felix verkis biografion de Guthlac. Estas du anglosasksaj poemoj - konataj kiel Guthlac A kaj Guthlac B - kiuj pritraktas Guthlac.
Valo Nansa
La valo Nansa estas en Kantabrio, Hispanio, inter la valoj Liébana kaj Saja. Ĝi estas limigita per la montaroj Escudo norde kaj Peña Labra sude. Tra la valo Nansa fluas la samnoma rivero kiu estas torenteca kaj eroziema, precipe en sia ekfluejo, kaj formas krutajn deklivojn.
La komarko enhavas grandan kvaliton de pejzaĝoj, pro la propra topografio de altaj montoj, ampleksaj indiĝenaj arbaroj, precipe de kverkoj (Quercus robur) kaj fagoj, kaj malalta loĝdenseco dediĉita ĉefe al brutobredado.
Historie tiu komarko apartenis al la senjorlandoj de la markizoj de Aguilar de Campoo.
Porto Real do Colégio
Porto Real do Colégio estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 19.334 loĝantojn en 2010.
Petro la 2-a (Brazilo)
Portugallingve Dom Pedro II aŭ Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bebiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga, dua brazila imperiestro, naskiĝis en Rio-de-Ĵanejro je la 2-a de decembro 1825. Surtroniĝis je la 18-a de julio de 1841, 15-jaraĝa, sub tutorado de José Bonifácio de Andrada e Silva kaj, poste, de Markizo de Itanhaém.
En 1843 li edziĝis al Napola princino Tereza Kristina de Burbono, kiu naskis kvar gefilojn, el kiuj survivis nur la princinoj Izabel kaj Leopoldina (1847-1871).
Petro la 2-a estis kulturema homo, estis nomata "Nepo de Marko Aŭrelio". Li protektis artistojn, verkistojn kaj sciencistojn, inkluzive de Alexander Graham Bell. Alvenigis al Brazilo modernajn teknikojn, kiel la telegrafon kaj la telefonon, krome la poŝtmarkon.
Li ankaŭ zorgis ekologion kaj ordonis la konstruadon de botanika ĝardeno en Manaŭso kaj la kreon de la Tiĵuka Arbaro en Rio-de-Ĵanejro.
Eliris Brazilon du tagojn post la puĉo, kiu ekis respublikon, kaj mortis du jarojn poste en Parizo, 66-jaraĝa.
Hemishofen
Hemishofen estas komunumo en Kantono Ŝafhaŭzo, Svislando. Ĝi havis 415 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007.
Historia Fervojlinio
Hemishofen disponas pri stacidomo ĉe la historia fervojlinio de Etzwilen al Singen. Plej impona elemento de la fervojlinio estas la fera viadukto okcidente de la hodiaŭa stratponto. Ĝi estis ekkonstruita en la jaro 1875. La inaŭguro de la linio okazis la 15-a de julio 1875. Pli ol 100 jarojn funkciis la fervojo ĝis la Svisaj Federaciaj Fervojoj la 30-an de majo 1969 transigis la persontransporton al buslinio. En la 1970-aj jaroj la linio travivis ankoraŭ renesancon pro la vartransporto, sed per la decido, ke tiu transporto pasu komplete tra Ŝafhaŭzo en 1981 la iama fervojlinio tra Hemishofen fariĝis simpla industrirelo. La stacidomo estis definitive fermita. Hodiaŭ la Asocio por la savo de la Fervojlinio de Etzwilen al Singen [germane: Verein zur Erhaltung der Bahnlinie Etzwilen-Singen (VES)] funkciigas la linion kiel muzea fervojo kaj ofertas inter aprilo kaj oktobro veturadojn kun vaportrajnoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Hemishofen datiĝas el la jaro 1100 kiel Hammingeshoven. En la malfrua mezepoko Hemishofen troviĝis sub la voktado de Stein ĉe Rejno.
Grohot
Grohot (hungare: Grohot) estas komunumo en Rumanio norde de Deva. En 1910 ĝi havis 605 loĝantojn (rumanoj,); en 1992 67 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1733. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Bulzeştii de Sus.
Ödön Edvi Illés
Ödön Edvi Illés [ilEŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Edvi Illés Ödön estis hungara pentristo. Ödön Edvi Illés naskiĝis la  en Tolmács, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ödön Edvi Illés frekventis jaron en Reĝa Scienca Universitato de Budapeŝto, poste li laboris kelkajn monatojn en meteologia instituto. Li aĝis 22, kiam abrupte li komencis lerni pentradon en Munkeno kaj Parizo. Hejmenveninta li estis konata pentristo. Li pentradis plej ofte pejzaĝojn kaj portretojn. Aparte menciindas portretoj pri gravuloj de la meteologia instituto.
2968 Iliya
2968 Iliya estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la slava legenda kavaliro Ilja Muromec (cirile Илья Муромец, aŭ Ilja de Murom), heroo de pluraj rusaj eposoj.
9179 Satchmo
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵazisto Louis Armstrong (1901–1971), kies kromnomo estis "Satchmo" (por Satchel Mouth: "Saka Buŝo").
Július Varinský
Július Varinský, naskiĝis la  en Liptovský Trnovec - mortis la  en Hlohovec. Li estis instruisto, organizanto. Li gvidis E-kursojn en Prešov (1982, 1983), Nitra kaj Poprad. Li tradukis lernolibron Zagreba metodo. Li estis kunorganizanto de la 8-a kongreso de AE SSR; en E-klubo Prešov funkciis kiel sekretario. Li estis honorigita per bronza kaj en la jaro 1983 per arĝenta insignoj de SEA.
Fonto
Esperantisto Slovaka 2/93, p. 18
Ján Vajs: 100 gravaj personoj (de slovaka E-movado), II-a eldono, por LEK eldonis Espero 2009.
Balthasar Kaltner
Balthasar KALTNER (naskiĝis la en Goldegg im Pongau, mortis la  en Salzburg), aŭstra romkatolika teologo, estis episkopo de Gurk (1910-14) kaj ĉefepiskopo de Salcburgo (1914-18).
Eglfing
Eglfing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Torben Kehlet
Torben KEHLET (naskiĝis la, mortis la en Kalvehave) estis dana esperantisto kaj eldonisto. Komence de la 1970-aj jaroj li translokiĝis al Antverpeno.
Kehlet estis unu el la plej grandaj kaj aŭdacaj eldonistoj de la lastaj jardekoj. Sub la markoj Eldonejo TK (en Danlando) aŭ Eldonejo TK/Stafeto (en Belgio), li produktis kelkdekon da titoloj merkate ofte furoraj, kiuj elstaris per siaj kvalito kaj fojfoje ankaŭ amplekso.
Li venigis al la mondo verkojn kiel La Nobla Korano (1969), ABZ de amo (1972), la Ĉu-serion de Johán Valano/Balano (Claude Piron; ekde 1978), La Granda Kaldrono de John Francis, Esperantologiaj Studoj de Eugen Wüster kaj Pri Lingvo kaj Aliaj Artoj de William Auld (1978), Ĉiu Ĉiun de Teo Jung (1979) aŭ Li kaj Ni (1985). Li ankaŭ staris kiel eldonisto ĉe la lulilo de la revuo Monato (1980).
Ĉiam preta apliki ĝisdatajn teknikojn, li pionire ekuzis novaĵojn, de ofsetado ĝis Interreto: li ekzemple inter la unuaj rekonis la gravecon de reta nom-registrado kaj funkciigis la retejon esperanto.net kaj eldonis ne plu ekzistantan libron mikrofilme. La lasta iniciato de Kehlet estis eldoni sur kompaktaj diskoj la verkaron de Ivo Lapenna kaj ĉiujn siajn eldonaĵojn. La lasta libro pri kies eldono li laboris estis Eseoj Memore al Ivo Lapenna.
Li unue edziĝis al Eliza Kehlet kaj poste al Dmitri Kehlet.
Kehlet estis dumviva membro kaj delegito de UEA. Li mortis pro embolio.
Želkovice
Želkovice estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Louny en Regiono Ústí nad Labem. Vivas ĉi tie. En distanco 12 km nordokcidente situas urbo Bílina, 13 km sudokcidente urbo Louny, 14 km nordoriente urbo Lovosice kaj 17 km okcidente statuta urbo Most. Ŝoseo I/15, kuniganta la lastajn du nomitaj urboj, kondukas ĝuste tra Želkovice.
Los Santos de la Humosa
Los Santos de la Humosa estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Ĝi situas en la oriento de la provinco, en la Komarko de Alcalá. Ĝi havas 2.353 loĝantojn kaj areon de 34,9 km² kun loĝdenso 34,9 loĝ/km².
Želkovice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1237.
Los Santos de la Humosa
La publika transporto al la municipo estas tre limigita, ĉar ĝi ne havas rektan ligon al la ĉefurbo. Ekzistas nur unu busa linio, kiu estas la sekva: Linio 275: Alcalá de Henares - Los Santos de la Humosa - Alcalá de Henares.
Caganer
La Caganer [kaganer'] (katalune por la fekanto) estas unu el la plej tradiciaj kaj popularaj figuroj de la kataluna kristnaska kripo, kaj iom post iom ĝi komencis esti konata ie ajn en la mondo.
Priskribo
La origino de la tradicio de la Caganer, enradikiĝita plejparte en Katalunio, ŝajne situiĝas en la ŝanĝo de la 17-a—18-a jarcentoj, en la varmo de la baroko, kultura kaj artisma movado, kiu karakteriziĝas per troiga realismo. La figuretoj de “Caganer” aperas jam en la kripoj de la katalunaj manĝoĉambroj fine de la 17-a jarcento, kvankam ĝi ne fariĝis populara ĝis la 19-a. Origine la figuro de Caganer ne apartenis ekskluzive al la kripo. Fakte oni trovis tre antikvajn kahelojn, kiuj reprezentas lin, kaj fabelojn, kiuj parolas pri li. Kiel ajn estas, ĉi tiu rolulo daŭris ĝis la nunaj tagoj, kiu scias pro la kredo, ĉu almeti lin en la kripo alportas fortunon kaj ĝojon, ĉu ne almeti lin alportas misfortunon.
La signifo de la figuro estas eble tre simpla: per lia sterko li fekundigas la grundon kaj alprovizas prosperon por la sekvonta jaro. Aldone, li tre kongruas kun la ekskremento-eskatologia humura sento de la katalunoj. Oni povus diri, ke post sankta Georgo, patrono de Katalunio, “Caganer” estas la plej emblema figuro de la kataluna populara mitologio. Kaj se al iu ajn ĝi ŝajnas nerespekteca, tiu memoru, ekzemple Manneken Pis, la fama urinanta knabo kiu dum jarcentoj agas kiel fonto en placo de Bruselo.
Aliflanke, oni ne forgesu alian Kristnaskan profund-amatan kutimon: la “Kristnaska ŝtipo”. Temas pri arbo-trunko, kiu simbolas la dormantan naturon dum la vintro, sed kiu estante frapita per vergo aŭ kano fekas por denove sterki la grundon kaj rekomenci la vitalan ciklon de la Naturo.
6280 Sicardy
6280 Sicardy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca astrofizikisto Bruno Sicardy, profesoro ĉe la Universitato Pierre-et-Marie-Curie, kunmalkovrinto kun André Brahic kaj William B. Hubbard de la ringoj de Neptuno.
10370 Hilonomo
10370 Hilonomo estas meze granda korpo de la ekstera parto de la sunsistemo, de la klaso de la Centaŭroj. Ĝi estis malkovrita la de la usonaj geastronomoj Jane X. Luu kaj David C. Jewitt elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.
Ecoj
Ĝi pasis je sia perihelio la, kaj necesas preskaŭ 125 jarojn por trairi sian orbiton.
La Centaŭroj havas ĝenerale nestabilan orbiton pro la perturboj far'de la gigantaj planedoj. Nune, Urano regas la perihelion de Hilonomo, kaj Neptuno, ĝian aphelion Estas taksata, ke ĝi havas rilative longan orbitan duon-vivo de ĉ. 6,37 milionoj da jaroj.
En 3878, Hilonomo pasos je ĉirkaŭ 85 milionoj da km de Urano, kaj sia granda duonakso estos tiam malgrandigita al 23,5.
Botaniĉeskij sad (Centra ringo de Moskvo)
Botaniĉeskij sad (Ботанический сад) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Centra ringo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' nord-oriente de Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Preĝejo Sankta Ladislao (Segesd)
La preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en vilaĝo Segesd (Hungario).
Historio
Franciskanoj alvenis en la malfrua 13-a jarcento. Ilia preĝejo estis konsekrita en 1295, sed li konstruis ankaŭ monaĥejon. En 1555 la franciskanoj rifuĝis pro la alvenantaj turkoj. En 1570 la turkoj plene malkonstruis la preĝejon kaj el la ŝtonoj ili konstruis fortikaĵon. En 1687 la turkoj estis forigitaj, tuj alvenis franciskanoj, kiuj konstruis lignan kapelon. La nun videbla preĝejo estis konstruita inter 1755 kaj 1777 (tiutempe konstruiĝis ankaŭ la nova monaĥejo). En la franciskano monaĥejo malfermis la unua apoteko de Somogy (historia departemento) en 1769. En 1823 ŝtormo detruis la turon kaj tegmenton. En 1945 la nazioj eksplodis la turon, en la sekva jaro la rekonstruado finiĝis. En 1950 la franciskanoj estis forigitaj, ilia signifa biblioteko malaperis. Depost la okazintaĵo gemaljunuloj loĝas en la monaĥejo. La orgeno estis farita en 1972.
Konstruaĵo
La preĝejo kaj la unuetaĝa monaĥejo kontaktiĝas. La fasado estus simetrio, sed la turo situas en la flanka angulo, tial la turo disrompas la simetrion. La monaĥejo formas kvarangulon, tial en la mezo korto troviĝas.
Kermeso okazas la 27-an de junio.
Paninio
Paninio (en Sanskrito: पाणिनि Pāṇini, filo de Pāṇi) estis antikva hindia sanskrita gramatikisto kaj filologiisto el Gandaro, kiu kredeble laboris en la 4-a   aŭ 6-a jarcento a.Kr. jarcentoj.
Li estas konata pro lia gramatiko Vyākaraṇa de Sanskrito, en kiu li formulis la 3959 regulojn de Sanskrito. Morfologio en la Aṣṭādhyāyī (la ok ĉapitroj), la fonda teksto de la gramatika teksto de la Vedanga, kiuj estis la akademiaj help-fakoj de la historia Veda religio.
La Aṣṭādhyāyī estas la plej frua konata gramatiko de Sanskrito. Eble ĝi estas bazita sur pli fruaj verkoj. Ĝi estas eble la plej frua verko pri priskriba lingvistiko, generativa lingvistiko. Ĝi estas ampleksa kaj scienca teorio de gramatiko en formo de sutro. Kune kun la verkoj de liaj antaŭuloj (Nirukta, Nighantu, Pratishakyas) ĝi staras je la komenco de la historio de lingvistiko entute.
La gramatiko de Panini estas juĝita kiel fino de la periodo Veda sanskrito, kaj enkonduko de la klasika Sanskrito.
Tempo
Nenio preciza estas konata pri la vivo de Panini, eĉ ne pri la jarcento, en kiu li vivis. La plejmulto de la sciencistoj opinias ke li vivis en la 4-a jarcento a.K., en Aĥemenida Gandaro kun Puŝkalavatio kiel ĝia ĉefurbo, samtempa kun la dinastio Nando reganta la Indus-Gangan ebenaĵon, sed pli posta jarcento ankaŭ estas probabla. Laŭ legendo li naskiĝis en Ŝalaturo, urbo apud la rivero Induso en Gandaro, kiu nun estas en la distrikto Attock de la provinco Panĝabo en Pakistano, inter Rawalpindi kaj Peŝavaro.
Hășdat
Hășdat [haŝdat] (hungare: Hosdát, germane: Hochstatt) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de 562. En 1910 ĝi havis 562 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 374 (rumanoj, 33 % da hungaroj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1333. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la urbo Hunedoara.
5233 Nasteso
5233 Nasteso estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la 14-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
NGC 7831
NGC 7831 (aliaj indikoj — IC 1530, IRAS00047+3219, UGC 60, ZWG 498.78, MCG 5-1-32, ZWG 499.50, ARAK 2, PGC 569) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
5233 Nasteso
Orbito
Ĝi sekvas "malantaŭ" Jupiteron laŭ ties orbita movo, ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Troja Tendaro".
NGC 7831
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5233 Nasteso
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ Nasteso, estro de la karianoj kun lia frato Amfimako. Li malsaĝe iris al la batalo kun oraj ornamoj, sed li estis mortigita en la Meandro. Aĥilo deprenis la oron el la korpo de Nasteso kiel trofeon.
Rihej Nomura
NOMURA Rihej (nask. en 1907) estas japana esperantologo, internacie konata precipe pro sia konkordanco Zamenhofa Ekzemplaro (1989).
Zabridj (Ĥust)
Zabridj estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust.
48.29083°N, 23.57444°W
Ĉielskrapanto (Katowice)
Ĉielskrapanto (Drapacz Chmur) estas historia konstruaĵo en Katowice, Silezio, Pollando, situanta ĉe strato Żwirki i Wigury numero 15. Ĝi estis la unua ĉielskrapanto konstruita en Pollando post la unua mondmilito. La konstruaĵon oni finis en 1934 post kvin jaroj de konstruo, ĝi estis konstruita uzante tre modernan (por tiama tempo) metodon, nome ŝtalajn framojn. Hodiaŭ la Ĉielskrapanto estas konsiderata la plej sensacia kaj plej bela ekzemplo de moderna arĥitektura stilo en Pollando.
La konstruaĵo havas dek sep etaĝojn, dek kvar el ili super la tero. Ĝi posedis unu el la unuaj en Pollando deglitejoj por rubaĵoj. La Ĉielskrapanto estas 60 metrojn alta kaj ĝis 1955 ĝi estis la plej alta konstruaĵo en la lando. La konstruaĵo estis projektita de arkitekto Tadeusz Kozłowski kaj konstru-inĝeniero Stefan Bryła kiel domo por laboristoj de Impost-oficejo. La apartamentoj estis tre vastaj kaj luksaj. Inter rimarkindaj loĝantoj de la konstruaĵo post la dua mondmilito estis Gustaw Holoubek kaj Kazimierz Kutz.
Želkovice (apartigilo)
Nomon Želkovice havas pluraj setlejoj:
Allassac (stacidomo)
Allassac estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Allassac, en departemento Corrèze, regiono Nova Akvitanio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Nova Akvitanio.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Teréz Kőszegi
Teréz Kőszegi [kOsegi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőszegi Teréz estis hungara operkantisto.
Teréz Kőszegi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis en 1982 en ?.
Biografio
Ŝi edziniĝis en 1934.
Andrea Lovász
LOVÁSZ Andrea [pr. lova:s] estas hungara kritikistino, fabelesploristino naskiĝinta en Săcueni (Rumanujo) la 20-an de aŭgusto 1869.
Coruripe
Coruripe estas municipo de la brazila subŝtato Alagoaso, kiu taksis 52.130 loĝantojn en 2010.
Pasporto
Pasporto estas en landoj, kie ne ekzistas aparta civitana legitimilo, la ĉefa formala identigilo de civitano. Kutime ĝi aspektas kiel libreto kaj enhavas plenan nomon de civitano, lian/ŝian foton kaj aliajn aldonajn informojn.
Specifaj pasportoj
Diplomatoj havas specifan pasporton.
Avelbrusta malkohao
La Avelbrusta malkohao (Phaenicophaeus curvirostris) estas specio de la kukoledoj, familio de la ordo de birdoj, nome Cuculiformes, kiuj inkludas ankaŭ la vojkurulojn, la aniojn, la centropojn kaj la hoacinon.
Ĝi estas loĝanta birdo en Brunejo, Indonezio, Malajzio, Birmo, Filipinoj kaj Tajlando.
Tiu ĉi orientalisa specio estas ĉefe griza supre, sed kun ĉefe du kontrastegaj partoj, nome helblua beko tre akra kaj subenkurba ĉepinte kaj tre larĝa ĉebaze kaj -la plej rimarkinda eco (kio nomigas la specion)- ruĝoranĝaj aŭ avelkoloraj brusto, kiel la Ruĝbeka malkohao, kaj ventron, do preskaŭ ĉiu suba parto ĉe tiu estas oranĝeca.
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj manglejoj.
(8522) 1992 ML
(8522) 1992 ML estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Gregory J. Leonard elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Gábor Pap
Ne miskomprenu kun Gábor Papp!
Gábor PAP, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pap Gábor estis hungara pastro, kalvinana episkopo, politikisto. Lia pseŭdonimoj estis Vönöczky aŭ Pap Kovách.
Gábor Pap  naskiĝis la  1827 en Vilonya. Li mortis la 1895 en Hungario en Komárom (nuntempa Komárno en Slovakio),
Biografio
Gábor Pap komence lernis hejme, poste en Pápa, kie li jam partoprenis en redaktado de Koszorú. En 1847 li estis ĉehejma edukisto en Vieno. En la sekva jaro li partoprenis en la revolucio, post la falo li sukcese rifuĝis kaj tuj aliĝis al Hungara revolucio de 1848. Post falo de la hungara revolucio en 1849 komence li estis en prizono, poste li pastriĝis en 1851 en Balatonudvari (baldaŭe en sia naskiĝvilaĝo). En 1873 li estis elektita eklezia ĉefnotario, en la sekva jaro episkopo. Inter 1876-1879 li estis parlamenta deputito, krome li estis membro en la senato. Li ofte verkis artikolojn (foje poemojn) ekzemple en Vasárnapi Ujság.
Savignac-de-l'Isle
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
-382
En la jaro 382 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Martinio
Martinio estas aperitiva koktelo farita el ĝino kaj blanka vermuto; eblas uzi vodkon anstataŭ ĝino. Eble ĝi estas la plej konata alkohola koktelo. Kvankam ĝia origino ne estas precize difinebla, oni konsideras ĝin usona, eble el la urbo Martinez en Kalifornio, kie estas memora plako pri ĝi ĉe la angulo de stratoj Alhambra Avenue kaj Masonic Street.
Oni servas martinion en konusa koktela glaso, kun aŭ sen glacio, sed garnita per olivo aŭ peco de citrona ŝelo. Inicitoj insistas, ke la miksado de ĝino kaj vermuto okazu per kirlado, nepre ne per skuado. Tamen James Bond ĉiam mendis sian Martinion kun la mencio "skuita ne kirlita".
Előretolt Helyőrség
Előretolt Helyőrség (Antaŭenŝovita Lokgardistaro) estis beletristika revuo eldonita de Erdélyi Híradó Kiadó inter 1995-2000. Pro materialaj kaŭzoj la revuo ekde novembro 2006 kiel interneta portalo.
Diccionario Amika Vortaro Español-Esperanto - Esperanto-Hispana
Diccionario Amika Vortaro Español-Esperanto - Esperanto-Hispana estas dulingva vortaro sur 456 paĝoj, verkita de Miguel Gutiérrez Adúriz.
NGC 7832
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Diccionario Amika Vortaro Español-Esperanto - Esperanto-Hispana
La libro estis eldonita en 2007 kaj 2010 de mga en Santandero. La bindita volumo en formato de 17 cm estas registrita sub ISBN 978-84-920931-6-8.
Martinio
Normala rilatumo inter ĝino kaj vermuto estas 5 al 1; speciale "seka" variaĵo de martinio uzas malpli da vermuto. Luis Buñuel konsilis, ke oni verŝu vermuton sur la glacion, sed forigu ĝin antaŭ aldono de ĝino, tiel ke restas nur tiom da vermuto, kiom la glacia surfaco povas teni. Winston Churchill insistis, ke la vermutan botelon oni nur rigardu, sed ne malfermu, do trinku nur la ĝinon.
Neuville-Saint-Rémy
Neuville-Saint-Rémy estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 3 962 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Oktobro
Oktobro (latine: October) estas la deka monato de la Gregoria kalendaro. Ĝi enhavas 31 tagojn. Ĝia nomo devenas de la fakto, ke ĝi estis la oka monato de la romia kalendaro, dum marto estis la unua, antaŭ la aldono de januaro kaj februaro.
Neuville-Saint-Rémy
Geografio
Neuville-Saint-Rémy etendiĝas sur 2,37 km².
Oktobro
Oktobro estas monato de la aŭtuno en la Norda hemisfero kaj de la printempo en la Suda hemisfero. La signoj de la Zodiako en oktobro estas Pesilo kaj Skorpio.
Neuville-Saint-Rémy
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Jacques Ségard, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Oktobro
Oktobro venas post septembro kaj antaŭ novembro.
Neuville-Saint-Rémy
Lokaj famuloj
Alfred Fronval (1893-1928) estis piloto, kiu devenis de Neuville-Saint-Rémy.
Oktobro
Oktobro komenciĝas per la sama semajntago kiel januaro, krom en superjaro.
Neuville-Saint-Rémy
Administrado
Neuville-Saint-Rémy apartenas al la kantono Cambrai-Ouest, kies ĉefurbo estas Cambrai. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Cambrai, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Frauenprießnitz
Frauenprießnitz - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Flughavena terminalo
Flughavena terminalo (aŭ flugstacio, aerostacidomo) aŭ malonge nur terminalo (ĉar ekzistas ankaŭ "havena terminalo" pri ŝipoj ) estas konstruaĵo en flughaveno, en kiu la pasaĝeroj transiras inter surteraj transportiloj kaj la aviadiloj. En la terminalo, pasaĝeroj povas aĉeti biletojn, fordoni kaj rericevi siajn pakaĵojn, transiri la sekurecajn kontrolojn kaj atendi en atendejoj. Multaj flughavenoj havas plurajn terminalojn, do oni devas atenti, ĉar foje temas pri apartaj konstruaĵoj ofte eĉ ne atingeblaj piede unu de alia, ekzemple pri la terminalo T4 en la flughaveno Barajas de Madrido, Hispanio.
Kajaho
Kajaho aŭ Kajaha Ŝtato, iam Karenni Ŝtato, estas administra ŝtato de Birmo. Situanta en orienta Birmo, ĝi limas norde kun la Ŝtato Ŝan, oriente kun Tajlando nome kun ties provinco Mae Hong Son, kaj sude kaj okcidente kun Kajino. Ĝi kuŝas proksimume inter 18° 30' kaj 19° 55' de norda latitudo kaj inter 94°40' kaj 97° 93' de orienta longitudo. La areo estas 11,670 km². Ties ĉefurbo estas Loikaŭ. Ĉirkaŭkalkulata populacio en 1998 estis proksimume 207,357, laŭ UNICEF. Ĝi estas loĝata ĉefe de etna grupo Karenoj, konata ankaŭ kiel Ruĝaj Karenoj aŭ Kajahoj, nome ĉintibeta popolo.
Karel Liebscher
Karel LIEBSCHER (24-an de februaro 1851 Prago – 20-an de aprilo 1906 samloke), estis ĉeĥa pentristo - pejzaĝisto kaj ilustristo. Por lia kreado estas tipa elekto de pentrindaj scenerioj, harmonio kaj belaspekto; li trovas la belecon eĉ en ŝajne simplaj motivoj kaj fore situantaj anguloj. Li tre baziĝis en teknika perfetecoj kaj zorgema laboremeco. Li estis frato de pentristo Adolf Liebscher.
Kajaho
Geografio
Kajaho estas situanta ĉe la plej orienta parto de Birmo.
Manĝaĵoj Ne Bomboj
Manĝaĵoj Ne Bomboj estas malstreĉite konektita grupo de sendependaj (ĉefe anarkiistaj) kolektivoj, kiu fordonas senpagan veganajn kaj vegetarajn manĝaĵojn al aliuloj. Iel simila al la Bazdemokratiaj princopoj. La ideologio de Manĝaĵoj Ne Bomboj estas ke multaj entreprenaj kaj registaraj interesoj permesas al malsateco pluan ekzistadon eĉ en medio de abundo. Por demonstri tion ĉi (kaj por redukti kostojn), multe da la manĝaĵoj, kiujn servas tiu ĉi grupo, estas plusaj manĝaĵoj de vendejoj, bakejoj, kaj bazaroj, kiuj alie estus forĵetitaj.
La ĉefaj kredoj de la movado estas:
Laŭ la retejo de la movado havas ses bazajn principojn:
La movado estas malfermita al ĉiuj en du manieroj: ĉiu povas helpi prepari la manĝaĵon kaj ĉiu povas manĝi.
Krom kolektado kaj distribuado de senpagaj manĝaĵoj, la plej multaj ĉeloj ankaŭ okupiĝas pri kontraŭ-malriĉeco, kontraŭmilito kaj aliaj politikaj celoj. Foje manĝoj ankaŭ inkluzivas senpagan provizon de vestaĵo, libroŝanĝo, stratteatro, muziko, tamburaj rondoj, komunuma ĝardenado kaj pli; Subjekte al la aktiveco de ĉiu ĉelo.
Ĉar plej multaj ĉeloj dividas la samajn valorojn kaj funkcias sendepende kaj ne-hierarkie, "manĝaĵo Ne bomboj" estas konata kiel anarkiisma movado.
Bátorliget
Bátorliget estas vilaĝo en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en la Norda Grand-Ebenĵa regiono de orienta Hungario, en subregiono de Nyírbátor.
Geografio
Ĝi kovras areon de kaj havas loĝantaron de 833 homoj (2001). Bátorliget situas sur ebenaĵo, laŭ la rumana landolimo, fine de sakovojo. Nyíregyháza troviĝas 65, Mátészalka 28, Nyírbátor 14 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1346 en formo Dedemez. Ĝis 1936 la setlejo estis ekstera parto de Vállaj, tiam formiĝis nova komunumo Aporháza. En 1950 2 setlejoj aliĝis al Aporháza, kiu en 1975 ricevis la nunan nomon.
Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko.
Kantono Brazey-en-Plaine
La kantono Brazey-en-Plaine (canton de Brazey-en-Plaine) estas franca kantono lokita en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo kaj en la arondismento Beaune. Ĝia ĉefurbo estas Brazey-en-Plaine.
Martello-turoj
Martello-turoj estas malgrandaj rondaj fortikaĵoj situantaj marborde.
Antaŭurbaj kvartaloj de Prago
Geografio > Eŭropo > Ĉeĥio > Prago > La antaŭurbaj kvartaloj < Turismo
Pastovce
Pastovce, hungare Ipolypásztó estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, (samtempe laŭ la hungara landolimo), laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Štúrovo-Šahy. Levice troviĝas 36 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1135 en formo Paztuh. Ankaŭ abatejo konstruiĝis tie, kiu dum la kontraŭturkaj bataloj transformiĝis fortikaĵo. La turkoj okupis ĝin en 1552. En 1910 loĝis tie 1161 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Vámosmikola, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito parto de la hungaroj estis deportitaj, la restaĵo iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 413 da homoj (277 hungaroj, 136 slovakoj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas senĝene traireblaj, la baraĵo estas nur manko de ponto.
Kantono Brazey-en-Plaine
Komunumoj
Aubigny-en-Plaine, Auvillars-sur-Saône, Bagnot, Bonnencontre, Bousselange, Brazey-en-Plaine, Broin, Chamblanc, Charrey-sur-Saône, Chivres, Echenon, Esbarres, Franxault, Glanon, Grosbois-lès-Tichey, Jallanges, Labergement-lès-Seurre, Labruyère, Lanthes, Laperrière-sur-Saône, Lechâtelet, Losne, Magny-lès-Aubigny, Montagny-lès-Seurre, Montmain, Montot, Pagny-la-Ville, Pagny-le-Château, Pouilly-sur-Saône, Saint-Jean-de-Losne, Saint-Seine-en-Bâche, Saint-Symphorien-sur-Saône, Saint-Usage, Samerey, Seurre, Tichey, Trouhans, Trugny.
Ochota
Ochota estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Wola, Śródmieście, Mokotów kaj Włochy. Plej dense ekloĝata kvartalo de Varsovio.
Antonín Lewý
Antonín Lewý (29-an de marto 1845 Wolfsthal distrikto Bruck an der Leitha, Malsupra Aŭstrio – 28-an de septembro 1897 Teplice-Šanov ) konata ankaŭ kiel Antonín Josef Levý, estis ĉeĥa pentristo-pejzaĝisto. Li agadis precipe en Prago kaj Teplice.
Ochota
En la kvartalo troviĝas Nacia Biblioteko de Pollando kaj Skvaro al Bona Maharaĝo.
Zabridj (Velikij Bereznij)
Zabridj, ukraine Забрідь hungare Révhely [rEvhej] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij.
Ochota
Historio
Unua mencio pri la tereno devenas de 1238.
Antonín Lewý
Vivo
Li kreis kvanton da ilustraĵoj por gazetoj (Květy, Světozor, Zlatá Praha) kaj libroj (ekz. Bohemio de Bedřich Bernau en eldonejo de Jan Otto). Li pentris fakte ĉiujn bildojn per plumo, krajono aŭ ĉina inko, por ke ili aspektu kiel eble plej bone sur nigrablanka reprodukto en libro aŭ gazeto. Oni ne trovos en liaj verkoj fortajn emociojn, sed prefere trankvilajn vidojn al reguligitaj urboj, belvidajn parkojn aŭ malnovepokajn burgojn tiel, kiel vidus ilin neobjektiva turisto.
Zabridj (Velikij Bereznij)
Situo
Zabridj situas laŭ Uĵ laŭ fervojo. Velikij Bereznij troviĝas je 3.5, Uĵhorodo je 46 km-oj.
Martello-turoj
Estis multegaj turoj en Anglio, aparte ĉe la suda kaj sudorienta marbordoj. En Skotlando estis nur tri; en Irlando, ĉirkaŭ 50; kaj aliaj en Ĵersejo kaj Guernsey. Pluaj turoj konstruiĝis alilande, ekzemple en la Bermudoj, Kanado, Indonezio kaj Usono. Verŝajne la lasta turo de la brita imperio konstruiĝis dum la 1850-a jardeko ĉe Sydney (Aŭstralio) kiel defendaĵo kontraŭ la rusoj dum la krimea milito, kvankam la konstruado finiĝis nur post la fino de tiu milito.
Zabridj (Velikij Bereznij)
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1360 (laŭ necerta ukrainia fonto). En hungara dokumento ĝi aperis en 1772 en formo "Szabrochia". En 1903 pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungaran loknomon Révhely. En 1910 vivis tie 751 loĝantoj, (563 rutenoj, 71 hungaroj, 45 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zabridj/Révhely. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Antonín Lewý
Vivo
Spite al la ampleksa kreado Lewý estis jam en la jaro 1899 fakte forgesita. Sed dank' al li ni hodiaŭ povas rememorigi, kiel aspektis ekzemple pereinta urbo Doupov aŭ forbruligita ekskursa restoracio sur monto Doubravská hora apud Teplice.
Ochota
Historio
Dum la ribelo de Varsovio la 4-an de aŭgusto 1944 okazis masakro de civiluloj - peris ĉ. 10 000 loĝantoj, konata kiel la masakro de Ochota.
Stacio Anzen
Stacio Anzen (japane: 安善駅 [Anzen-eki], angle: Anzen Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Curumi, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Orienta: Linio Tsurumi.
Antaŭurbaj kvartaloj de Prago
Randkvartaloj sur la dekstra bordo de Vltava -
Ciacova
Ciacova [ĉakova] (hungare: Csák ĉa:k) estas urbo en Rumanio sud-sudokcidente de Timișoara. Administre apartenas al ĝi Cebza, Gad, Ghilad, Obad, Macedonia, Petroman.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 mil 404 loĝantojn (germanoj, hungaroj, rumanoj, serboj) kaj en 1992 2 mil 949 (rumanoj, 15% hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332. En la 18-a jarcento oni koloniigis tien serbojn, germanojn, italanojn, slovakojn. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Temes vármegye).
Ĉandraketugarho
Ĉandraketugarho aŭ Chandraketugarh estas arkeologia kuŝejo situanta ĉe la rivero Bidjadhari, ĉirkaŭ 35 km nordoriente de Kolkato, Barato, en la distrikto Norda 24 parganas, ĉe la urbo Beraĉampa kaj la fervojo de la Haroa Vojo.
Jaroj de elfosado malkovris restojn de kelkaj historiaj periodoj, kvankam la kronologia klasigo de la restoj restas nekompleta. La plej antikvaj datiĝas el jaroj 400 al 100 a.K.
Orinda (Kalifornio)
Orinda estas malgranda urbo en norda Kalifornio, situanta oriente de la Golfo de San-Francisko, en Kantono Contra Costa. Ĝi estas orienta de Berklio kaj okcidenta de Walnut Creek.La urbo estas hejmo de malgranda aro de komputilaj firmaoj. Ekzemple, SIM-CITY konstruiĝis en Orinda-o, kiam MAXXIS havis oficejojn en la teatra kvadrato. DANTZ havis fondan oficejon en la urbeto.
Vojaĝado al Orinda estas simpla. Rapida fervojo (BART) iras al Orinda-o de San-Francisko, Walnut Creek, la Flughaveno Oakland kaj la Flughaveno San-Francisko. Granda senpaga ŝoseo (la 24) iras tra la urbo.
Geografio
La urbo havas tutan areon de 32,7 km² (12,6 mejloj²). 32,6 km² (12,6 mejloj²) de ĝi estas tero kaj 0,1 km² (0,04 mejloj²) de ĝi estas akvo. De la tuta areo estas 0,32 % akvo.
Demografioj
Laŭ la popolnombrado de 2000 17.599 homoj, 6.596 domanaroj kaj 5.243 familioj loĝas en la urbo. La loĝantara denseco estas 539,7/km² (1.398,2/mejlo²). Estas 6.744 komadaj unitoj ĉe mezanombra denseco de 206,8/km² (535,8/mejlo²). La rasa konsisto de la urbo estas 86,63 % da blankuloj, 0,47 % da nigruloj aŭ (afroamerikuloj), 0,15 % da indiĝenoj, 9,24 % da azianoj, 0,68 % de aliaj rasaj kaj 2,84 % da du- aŭ plur-rasaj.
Bököny
Bököny [bokonj] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Nagykálló.
Geografio
Bököny kovras areon de kaj havas loĝantaro de  homoj (2001).
Historio
La unua mencio devenis el 1291. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon, sed post la turka erao la vilaĝo rehomiĝis.
Oni profitas mineralakvon nomatan "Pannon-aqua". Vilaĝservoj estas lernejo, kulturdomo
Famuloj
En Bököny naskiĝis episkopo Miklós Lengyel.
Klervi
Klervi naskiĝis en la 5-a jarcento en Armoriko, laŭ Dom Gui-Alexis Lobineau, en la plou de Fragan, la nuntempa Ploufragan. Laŭ tiu aŭtoro, ŝi nomiĝis Creirvie.
La familio de Klervi
Ŝiaj gepatroj nomiĝis Fragan kaj Gwenn. Ili elmigris el Kornvalo kaj alvenis en Armorikon en 465.
Problemoj pri la traduko de "Brahecus"
La monaĥo Gurdestin rakontas, ke iu "vir illustris" (latine, fama viro) albordiĝis ĉe la haveno de Brahec ("delatus in portum qui Brahecus dicitur"). Tiu vorto Brahecus estis tradukita laŭ malsamaj manieroj. Laŭ Lobineau kaj Legrand, famaj hagiografoj,, la haveno de "Brahecus" estis la insulo Bréhat. Tamen alia haveneto de Brahec situas ankaŭ je la fondo de la golfeto de Yffiniac apud la rivereto Russe-Brehat.
Enlokiĝo de la familio en Plouguin
Laŭ Alfredo la Granda, la princo Conan Meriadec, reĝo de Armoriko, donis al Fragan la regadon de la regionoj de Leon kaj Kornvalo. Tie, la familio konstruigis la kastelon Lesguen en la paroĥo de Plouguin apud Ploudalmezeau.
La legendo
Laŭ Albert Legrand, Klervi estis forpelanta sovaĝajn anserojn for de la korto de la kastelo. Subite, iu el ili eksaltis al la vizaĝo de la junulino. Ĝi elŝiris unu okulon, kaj englutis ĝin. Gŭenoleo, ŝia juna frato estis preĝanta en sia monaĥejo, kiam li aŭdis anĝelon rakonti al li la aferon. Tuj li foriris kaj hastis al la kastelo. En la korto li serĉis la anseron, trovis ĝin, malfermis la ventron de la besto, trovis la okulon kaj remetis ĝin en la okulglobon de Klervi. Poste, li faris krucosignon, kaj tuj la vidpovo denove funkciis.
Gŭenoleo en Landevennec
Laŭ Joel Cornette, monaĥejo estis konstruata en Landévennec je la fino de la 5-a jarcento. Tion montras arkeologiaj elfosadoj.
Aaron Koenig
Aaron KOENIG (naskiĝis en 1964) estas muzikisto de La Mondanoj, entreprenisto kaj ĵurnalisto. Ekster la Esperanto-movado, li konatiĝis kiel germana politika aktivulo, kaj de la jaro 2012 kiel fakulo pri bitmono.
Li eldonis propran albumon: "Aaron brazilumas esperante", kun bosanovoj, registrita en Brazilo, kun muzikaranĝoj de Flávio Fonseca. Tiu disko estis eldonita de periodaĵo AHOI Aŭdvida Komunikado en 1989.
Krome li verkis esperantlingvajn komiksojn, ekzemple "Legomoj atakas la teron" en GEJ-Gazeto 6/1988 kaj dezajnis esperantan t-ĉemizon eldonitan de Germana Esperanto-Junularo.
La 4-an de julio 2009, li elektiĝis estrarano de la Pirata Partio de Germanio. En majo 2010, li eksiĝis el la Pirata Partio post kreskinta kritiko pro lia kontraŭ-islama sinteno. En septembro 2010, li kunfondis la liberalan partion "Die Freiheit" ("La Libereco"). Li eksiĝis el tiu partio meze de novembro 2011.
2969 Mikula
2969 Mikula estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la legenda plugisto Mikula Seljaninoviĉ (cirile Микула Селянинович), heroo de la slava folkloro.
-383
En la jaro 383 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Wilhelm von Wedekind
Wilhelm Georg Rudolf Freiherr von WEDEKIND estis germana evangelia politikisto. Li estis filo de la germana kuracisto Georg Wilhelm von Wedekind (1796-1856) kaj ties edzino Wilhelmina Margarethe, kaj nepo de Georg von Wedekind (1761-1831). Lia frato estis Georg von Wedekind (1825-1899). La 12-an de oktobro 1857, li edziĝis kun Emma Gertrude Christina (1830-1914), filino de Johann Knapp hesia politikisto.
Ronchamp
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas ronchampois.
Wilhelm von Wedekind
Vidu ankaŭ
<Gallery> dosiero:Georg_Christian_Gottlieb_Freiherr_von_Wedekind_-_Arzt.jpg| Georg von Wedekind (1761-1831) dosiero:Georg_Wilhelm_von_Wedekind_-_Forstmann.jpg| Georg von Wedekind (1796-1856) dosiero:Johann_Friedrich_Knapp.jpg| Johann Knapp (1776-1848) </Gallery>
(26189) 1997 AX12
(26189) 1997 AX12 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi (gubernio Gunma, Japanio).
Richard Levin
Richard Levin (1902? - 1969?) eklernis Esperanton kiam li estis 17-jara studento ĉe "Supera Komerclernejo de Lyon".
Li partoprenis la fondon de "Esperantista Komerc-ĉambro" kaj de la asocio "Esperanto kaj komerco".
Li, verŝajne la unua, dissendis kursojn de Esperanto en 1933-1934 per Radio-Lyon, kaj publikigis kurson en 20 lecionoj en la ĉiutaga "Lyon Républicain" en 1938, kaj lernolibron "Nouveau Cours d'Espéranto" en 1945. En beletro, li publikigis en 1935 broŝuron de tradukoj el Hugo omaĝe al la 50-a datreveno de ties morto, kaj en 1936 la tradukon de "La Nobela Burĝo".
Richard Levin tre aktivis en la grupo de Lyon: membro fondinto de Cercle Espérantiste Universitaire, prezidanto de la posta Societo Esperantista de Lyon, ĝis sia morto.
Ankaŭ li estis tre aktiva membro de Rotary-Klubo, kie li disvastigis la rilatojn inter eksterlandaj membroj pere de Esperanto. Li fondis la revuon "Le Rotarien", kies ĉefredaktoro li estis.
1194 Aletta
1194 Aletta estas malhela mezgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Aletta", tiu de la edzino de la malkovrinto
Lajos Lechner
Lajos Lechner [lajoŝ leĥner], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lechner Lajos estis hungara inĝeniero, arkitekto, depost inundo de la Tiso (1879) li estis ĉefarkitekto (urbanizisto) de la rekonstruo en Szeged. Lia frato estis Ágost Lechner. Lajos Lechner naskiĝis la  1833 en Buda. Li mortis la 1897 en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Lechner frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Pest (urbo), sed en la frua 1849 li batalis por la Hungara revolucio de 1848. Post falo de la revolucio li laboris en laborejo en urbo Pest, ekde 1854 li studis en Teknikuniversitato József. Post la inĝeniera diplomo li havis arkitektan postenon en municipo de Buda. Inter 1865 kaj 1870 li laboris en kanalizado de Bodrog kaj ties flankoriveroj, poste li studvojaĝis en Eŭropo. Hejmenveninta li estis nomumita ĉefarkitekto de la planata unuigota urbo Budapeŝto, li planis bulvardon kaj avenuon. En 1879 li gvidis rekonstruadon de Szeged post la inundo. Ekde 1885 li partoprenis en konstruado de Parlamentejo (Budapeŝto). Lia plej signifa premio estis la Honora legio.
Tille
La Tille estas rivero en Côte-d'Or, kiu longas 82,7 km.
Trapasataj komunumoj
La Tille trapasas 24 komunumojn :
NGC 7833
NGC 7833 estas kvaropa stelo en konstelacio Pegazo.
5257 Laogono
5257 Laogono estas troja asteroido, kiu sekvas "malantaŭ" Jupiteron laŭ ties orbita movo, ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
NGC 7833
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
5257 Laogono
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Laogono, unu el ambaŭ filoj de Biaso mortigita de Aĥilo, kiu faligis ilin de ilia ĉaro.
Ludeștii de Sus
Ludeștii de Sus [ludeŝtij de sus] (hungare: Ludesd) estas komunumo en Rumanio sude de Orăștie. En 1910 ĝi havis 592 loĝantojn (rumanoj); en 1992 388 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas en 1439. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Orăștioara de Sus.
Ludeștii de Sus ("de Sus" signifas "supra") situas pli ol 850 metrojn pli alte ol Ludeștii de Jos.
-385
En la jaro 385 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Randkvartaloj sur la dekstra bordo de Vltava
Oni devas mencii almenaŭ la plej signifajn randkvartalojn de Prago sur la dekstra bordo de Vltava el la multforma komplekso de la iamaj vilaĝoj kaj urbetoj.
Podolí - Braník - Nusle - Vršovice - Královské Vinohrady - Žižkov - Karlín - Vysočany - Libeň
Ferenc Nagy (juristo)
Ferenc NAGY [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Ferenc estis hungara juristo, politikisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1903). Lia nobela antaŭnomo estis verseghi.
Ferenc Nagy naskiĝis la  1852 en Verőce (nuntempa Virovitica en Kroatio). Li mortis la 1928 en Röjtökmuzsaj
Biografio
Ferenc Nagy frekventis universitatojn en Vieno kaj Budapeŝto. En 1875 li diplomiĝis, poste li plulernis en Vieno, Lejpcigo, Berlino, Göttingen, Parizo. Li hejmenvenis en 1877 kaj li ekinstruis en universitato de Budapeŝto. Post 2 jaroj li instruis en universitato de Nagyvárad (nuntempa Oradea en Rumanio), ekde 1881 en Universitato Kolozsvár li ne nur instruis, sed ankaŭ estis dekano. Ekde 1891 ĝismorte li instruis en universitato en Budapeŝto. Inter 1901–1918 li estis deputito parlamenta, dume mallonge li estis vicministro. En 1912 li ricevis la titolon "sekreta konsilanto".
Andrés Bello
Andrés BELLO (elp. AnDRES BEljo aŭ BEĝo) (naskiĝis en Karakaso, Venezuelo, la, mortis la ) estis venezuela humanisto, poeto, leĝisto, filozofo, edukisto kaj filologo, kies verkaro konsistigas gravan parton de la hispanamerika kulturo.
Bello studis liberalajn artojn, juron kaj medicinon ĉe la Universitato de Karakaso kaj famiĝis pro siaj fruaj verkaĵoj kaj tradukaĵoj, redaktis la Gaceta de Caracas kaj tenis gravajn postenojn en la registaro de la kapitanujo de Venezuelo. Li akompanis Alexander von Humboldt en parto de ties Latin-Amerika ekspedicio (1800) kaj estis dum mallonga tempo instruisto de Simón Bolívar.
Kiel Unua oficisto de la Eksterlanda Sekretario de Venezuelo post la puĉo en la 19-a de aprilo 1810, li estis sendita al Londono kiel Diplomatia Reprezentanto kaj tenis tiun postenon ĝis 1813. Tie li renkontiĝis kun Francisco de Miranda kaj frekventis ties bibliotekon en strato Grafton, aldone al tiu de la Brita Muzeo.
Li restis en Londono ĝis 1829. Li plenumis diplomatiajn aferojn por Ĉilio kaj Granda Kolombio. Li daŭre favoris la sendependecon de la hispanamerikaj landoj. Kiel fondinto de la Amerika Societo, li promociis la eldonadon de du gravaj magazinoj: "La Amerika Biblioteko" (1823, "La Biblioteca Americana") kaj "La Amerika Repertuaro" (1826-1827, "El Repertorio Americano"). Sian plej faman poemon "La agrikulturo de la tropika zono" ("Silva a la Agricultura de la Zona Tórrida") li verkis en tiu periodo, en 1826. Ĝi devus esti parto de longa eposa poemo, "América", kiun li neniam finis.
En 1829 li vojaĝas al Ĉilio, kie li restos la cetero de sia vivo.
En 1830, li fariĝis Rektoro de la Kolegio Santiago kaj iĝis fondinto-redaktoro de "El Araucano". Li estis elektita senatano kaj tenis diversajn registarajn postenojn en Ĉilio. Post la establo de la Universitato de Ĉilio en 1842, li estis ties Rektoro por la resto de sia vivo. En 1847 aperas lia verko Kastilia Gramatiko Celita por la Uzo de Amerikanoj, la unua Hispan-Amerika Gramatiko, kun multaj originalaj kontribuoj, produkto de longaj jaroj de studado. Reeldonita tra la jaroj kun multaj revizioj, la plej grava el kiuj estas de Rufino José Cuervo, tiu estas ankoraŭ valora referenca verko. Bello akceptiĝis en la Reĝa Akademio de la Hispana Lingvo kiel korespondanta membro en 1861.
Ĉefe lia verko estas la redakto de la Civila Leĝaro, leĝigita de la Ĉilia Kongreso en 1855. Li laboris super tiu leĝaro por dudek jaroj.