cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johann Caspar Kerll
Vivo
En februaro 1656 Kerll akceptis dumtempan postenon de vickapelestro ĉe la Munkena kortego sub Elektoprinco Ferdinand Maria. En marto li sukcedis Giovanni Giacomo Porro kiel kortega kapelestro. La famo de Kerll kreskis rapide, kiam li ricevis pli kaj pli gravajn taskojn. Aparte grava estis lia opero Oronte (nun perdiĝinta), kiu inaŭguris la operejon de Munkeno en januaro 1657, kaj kantvoĉa meso komponita en 1658 okaze de la koronado de imperiestro Leopoldo la unua en Frankfurto.
En Munkeno Kerll edzinigis Anna Catharina Egermayer en la jaro 1657. La geedzoj havis ok gefilojn, sed nur unu el ili, la plej juna filo, sekvis muzikan karieron. La Munkenaj jaroj estis aparte grava por Kerll: verŝajne lin favorigis Ferdinand Maria, kiu subtenis Kerll dum lia tuta vivo; En 1664 la imperiestro nobeligis lin; en 1669 aperis liaj unuaj verkoj: Delectus sacrarum cantionum, kolekto de voĉkanta muziko, kaj Missa pro defunctis, ambaŭ dediĉitaj al Ferdinand Maria. Kerll rezignis sian postenon en Munkeno je 1673 pro neklaraj kialoj – oni kredas, ke okazis speciale severaj kvereloj kun aliaj kortegomuzikistoj (Italaj kantistoj), kiuj igis lin foriri. Tamen Kerll konservis bonan kontakton kun elektoprinco Ferdinand Maria ĝis sia morto.
En 1674 Kerll translokixis al Vieno. La imperiestro koncedis al li pension en 1675 kaj dungis lin en 1677 kiel unu el siaj kortegorgenistoj. Kvankam oni supozis, ke Kerll laborus ĉe la katedralo Stephansdom, tio ne estas pruvigebla. Se li tamen faris tion, tiam Johann Pachelbel estus laborinta kiel ties vicorgenisto. La pesto de 1679, kiun Kerll rememoris en sia verko Modulatio organica, kolekto de liturgiaj orgenverkoj, rezultigis la morton de Anna Catharina. Li edziĝis kun Kunigunde Hilaris en la jaro 1682/83 kaj dum la sekvaj dek jaroj li restis en Vieno, transvivanta la Turkan invadon de 1683, kiun li ankaŭ rememoris muzike en la meso Missa in fletu solatium. Li vizitis munkenon kelkfoje inter 1684 kaj 1692, publikante tie sian Modulatio organica (1686) kaj Missae sex (1689, dediĉita al la imperiestro). Je la fino de 1692 Kerll rezignis sian Vienan pozicion kaj revenis al munkeno, kie li tuj poste mortis.
Influo
Kvankam Kerll estis renoma instruisto dum sia vivotempo, liaj lernantaro ne inkludas gravajn komponistojn, kvankam eble Johann Joseph Fŭ studis ĉe li dumtempe. Verŝajne Agostino Steffani eble estas lia plej konata lernanto. La influo de Kerll sur postaj komponistoj tamen estas nekontestebla. Johann Pachelbel studis la stilon de Kerll, kio estas precipe evidenta en liaj orgenĉakonoj, kiuj estas memorigaj al la ostinato-verkoj de Kerll; ankaŭ li eble studis kune kun Kerll, kvankam tio ne estas pruvigebla. La du plej gravaj Germanaj komponistoj el la malfrua barokepoko, Johann Sebastian Bach kaj Georg Friedrich Händel, ambaŭ studis la verkojn de Kerll: Bach aranĝis la Sanctus-partojn de la Missa superba de Kerll en lia Sanctus en D maĵoro (BWV 241), kaj Händel ofte pruntis temojn kaj kelkfoje kompletajn partojn el la kanzonoj de Kerll (la temon el kanzono N-ro 6 li prenis por Let all the Angels of God el Messiah, Egypt was Glad el Israel in Egypt fakte similas al kanzono n-ro. 4, ktp. ).
Verkoj
Kerll estis alte respektata de siaj samtempuloj: multaj el liaj verkoj estis publikita dum lia vivotempo many of his works were published during his lifetime. Precipe gravaj estas la multaj presitaj koncertmesoj, kolekto de motetoj kaj sakralaj koncertoj titolitaj Delectus sacrarum cantionum (Munkeno 1669) kaj Modulatio organica super Magnificat octo ecclesiaticis tonis respondens (Munkeno 1686), kiuj enhavas liturgian orgenmuzikon. Kerll ne estis speciale prospera komponisto, tial la transvivintaj verkoj relative malmultas. Multe el lia muziko malaperis, inkluzive 11 operoj (por kiuj le estis plej fama dumvive s), 25 ofertorioj, kvar mesoj, litanioj, ĉambrosonatoj kaj diversaj klavarverkoj.
Klavarmuziko
La transviva klavarmuziko estas fasonata en tipe Sudgermana stilo, kiu kombinas striktan Germanan kontrapunkton kun Italaj stiloj kaj teknikoj; Frescobaldi kaj speciale Froberger estis la plej gravaj influantoj. La plejmulto el la klavarmuziko de Kerll estas same ludebla per orgeno kiel per klaviceno, la esceptoj estas kvar dancosuitoj por klaviceno kaj du orgentokatoj: Toccata quarta Cromatica con Durezze e Ligature kaj Toccata sesta per il pedali. Oni povas starigi partan kronologion uzante la nekompletan katalogon de Kerll pri liaj propraj verkoj, kiu estas inkludita en Modulatio organica de 1686 (Ĝi estas la plej frua transviva temokatalogo de komponisto): ĝi listigas 22 pecojn, el kiuj 18 estis komponitaj plej malfrue en 1676. La plej frua konata komponaĵo de Kerll, Ricercata à 4 in A (ankaŭ konata kiel Ricercata in Cylindrum phonotacticum transferanda), estis publikita en 1650 en Romo.
La ok tokatoj de Kerll (kiuj korespondas al la ok ekleziaj gamoj) ŝanĝas inter liberaj partoj kaj strikte kontrapunktaj, kelkfoje en konrastaj parametroj. Ofta uzo de 12/8-taktaj ĝigo-similaj finaĵoj estas similaj al la tokatoj de Froberger. La kvar dancosuitoj ankaŭ estas rememoraĵoj al la suitoj de Froberger, tamen du el ili enhavas variaciajn movimentojn. La kanzonoj de Kerll konsistas el diversaj fugatoj, kio estas tipa por la epoko. Kelkaj ankaŭ enhavas pasaĝoj baziĝantaj sur kadencoj. Du ostinatoverkoj transvivis, pasakaljo kaj ĉakono, ambaŭ konstruitaj sur descenda basmodelo. la pasakaljo verŝajne estas la plej konata verko de Kerll.
Voĉkanta kaj ĉambra muziko
Kerll skribis multnombrajn neklavarajn verkojn, precipe dum la Munkenaj jaroj: dum li revivigis la kapelon de la Munkena kortego, Kerll verŝajne komponis abundecon da ĉambromuziko, kaj ankaŭ ĉiujn operojn (10 aŭ 11) li komponis en Munkeno, komencante en 1657 per Oronte. La ĉambromuziko de Kerll inkludas kanzonon por du violonoj, gambovjolo kaj basso continuo kaj tri sonatojn. Plimulto el la voĉkantaj verkoj aplikas avancatan concertato-teknikon; la rekviemo Missa pro defunctis de 1669, kreitaj por kvin kantvoĉoj sen akompano, estas rimarkinda escepto. La verkoj el Delectus sacrarum cantionum, motetoj kaj sakralaj koncertoj por 2-5 voĉoj, estas ĉapitraj komponaĵoj ŝanĝaj inter imitaj kaj liberaj, alte ornamitaj partoj. Ili rememoras al verkoj de Heinrich Schütz el Kleine geistliche Concerte.
Ses el la transvivaj mesoj estis publikataj jam dum la vivotempo de Kerll kiel ''Missae sex, cum instrumentis concertantibus, e vocibus in ripieno, adjuncta una pro defunctis cum seq. Dies irae'' (Munkeno 1689). La kompleksa imitanta kontrapunkto, kiu dominas la ĉambromuziko de Kerll, ankaŭ troveblas en la plimulto de liaj sakralaj verkoj: en Missa non sine quare ĉiu movimento finiĝas per granda fugo, similan teknikon oni vidas en Missa Renovationis (kiu preskaŭ komplete baziĝas sur kvin temoj uzataj por la kyrie-movimento), kie ĉiu parto finiĝas ankaŭ per granda fugo. Stretto-komenco de alte kromata temo en verkoj kiel Missa in fletu solatium rezultas strangajn disonancojn (la respektiva meso rememora la eventojn de la Turka sieĝo, kiu kostis la vivon de amiko de Kerll, Alessandro Poglietti, enhavas continuo-parton kun averto fare de la komponisto: "evitu konsonancojn").
Distrikto Dunaújváros
La Distrikto Dunaújváros [dunaUjvAroŝ] (hungare Dunaújvárosi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér. Ĝi situas sur ebenaĵo laŭ Danubo en la sudorienta parto de la departemento (en la meza parto de la lando).
La distrikta ĉefurbo estas Dunaújváros, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ 3 aliaj urboj kaj 3 grandvilaĝoj, la ceteraj 9 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 650,05 km², kie loĝas 93 625 homoj. La loĝantoj laboras en la industrio kaj diversaj urbaj servoj, krome estas ankaŭ agrikulturoj, (fruktoj kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto la plej frue estis „Distrikto Adony”, kiu funkciis ĝis 1957, poste la distrikto prenis novan nomon „Distrikto Sztálinváros”. La nuna nomo aperis en 1961. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Alfons Mucha
Li naskiĝis en Ivančice en Moravio. Sukceson li akiris en Parizo, kie li famiĝis per siaj afiŝoj por la glora aktorino Sarah Bernhardt kaj aliaj (simile kiel Toulouse-Lautrec). Li estis kreinto de nova stilo kun dikaj konturoj, plata perspektivo kaj ornamaj floraj elementoj. La stilo estas france nomata art-nouveau, sed en aliaj lingvoj oni uzas terminon secesio (= apartiĝo, separiĝo). (Fine de la 20-a jarcento liaj afiŝoj fariĝis granda modo.) Al lia pariza ateliero venadis Rostand, Rodin, Gauguin, Strindberg kaj aliaj. Mucha estis konata kaj admirata en Munkeno, Vieno, Nov-Jorko, sed malmulte en Ĉeĥio.
Mucha kreis multajn pentradojn, afiŝojn, reklamojn, kaj librajn ilustraĵojn, ankaŭ desegnaĵojn por juveloj, tapiŝoj, murpapero, kaj teatraj scenejoj kiuj konatas en la stilo «art nouveau». Muchaj verkoj ofte havis belajn sanajn junajn virinojn en fluaj roboj, ofte ĉirkaŭitaj inter grandaj floroj kiuj foje faris haloojn malantaŭ la virinaj kapoj.
Tamen post ekesto de Ĉeĥoslovakio en 1918 li estis petita krei la unuan ĉeĥoslovakan poŝtmarkon kun motivo de Prago. En la 20-aj jaroj de la 20-a jarcento en kastelo Zbiroh (okcidenta Bohemio) A. Mucha kreis monumentan ciklon de dudek grandegaj historiaj pentraĵoj Slava epopeo, en kiu li esprimis sian patriotismon per bildigo de gravaj eventoj el la slava historio (nun en la kastelo de Moravský Krumlov).
Mucha estis framasono kaj unu el la refondintoj de ĉeĥa framasonismo post la unua mondmilito. Loĝio en Prago portas la nomon Alphons Mucha.
Premier
Premier en la franca lingvo havas la signifon de unua. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Minas-Ĝerajsaj Renkontiĝoj
Lastatempe okazas en Minas-Ĝerajso 5 gravaj renkontiĝoj, kiuj estas la jenaj:
Lucien Cornet
Lucien Cornet (n. la 1-an de marto 1865 en Parizo - m. la 26-an de junio 1922 en Parizo) estis franca politikisto. En 1909 li senataniĝis. Li estis esperantisto kaj socialisto.
Natria trikloroacetato
Proprecoj
Natria trikloroacetato estis unue enkondukita kiel herbicido en 1947 far E. I. du Pont de Nemours kaj Kompanio, kaj de kompanio Dow Chemical. La buŝdozoj konsiderataj danĝeraj por homuzo estas 3320/kg en ratoj, 4000 mg/kg en kunikloj kaj 4970 en musoj (Woodward, 1941).
Łączany
Łączany (vojevodio Opole) (germane: Lankau ) estas vilaĝo en Pollando situanta en Vojevodio Opole, en la Distrikto Namysłowski, en la komunumo Namysłów.
NGC 1286
NGC 1286 (aliaj indikoj — PGC 12250, MCG -1-9-25, NPM1G -07.0122) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Łączany
Dum la jaroj 1975 – 1998 la vilaĝo apartenis administre al la tiama vojevodio Opole.
NGC 1286
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Łączany
Esperanto
Dum la jaroj 1951-1965 loĝis tie konata esperantisto Edward Kozyra
Nežabec
Nežabec (1023 m s.m.) estas monto de vulkana montaro - Vihorlataj  montoj, kiu kuŝas en orienta Slovakio ĉe slovak-ukrainia limo.
Priskribo
La monto kuŝas en ĉefa motoĉeno de la Vihorlata montaro, super vilaĝo Strihovce kaj super la lago Mara okulo. La montopinto estas arbaroza pro tio ne ofertas rigardon. Ĝi estas kovrita per fagaj kripligitaj praarbaroj.
Naturprotekto
La monto apartenas al Landprotektita areo Vihorlat. Fagaj praarbaroj de ĉi teritorio ankaŭ apartenas al protektita areo Vihorlat, kiu estis deklarita de UNESCO, kiel monda natura heredaĵo de homaro kune kun aliaj 9 slovakaj kaj ukrainiaj fagaj praarbaroj sub la komuna nomo de ensemblo - Karpataj fagaj praarbaroj. Ĉi areo enhavas suprajn partojn de ĉefa montoĉeno de la montaro iranta de Vihorlat (okcidente), Motrogon, Snina ŝtono, Nežabec ĝis Fedkov (oriente) kaj kun arbaroj en la valo ĉe Morské oko.
Aliro
La monto estas alirebla per turista markita piedvojo, kiu sude preterpasas la montopinton:
Horní Lhota
Horní Lhota estas nomo por pluraj municipoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
kaj partoj de municipoj:
Inesu Emiko Takeoka
Inesu Emiko Takeoka (武岡 イネス 恵美子 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 1994 ĝis 1995 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
Săcueni
Săcueni [səkujenj] (hungare: Székelyhíd se:kejhi:d) estas urbo en Rumanio norde de Oradea. Administre apartenas al ĝi Ciocaia, Cubulcut, Olosig, Sânnicolau de Munte kaj Cadea.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1278. En la 12-a jarcento ĝia loĝantaro konsistis el sikulaj landlimgardistoj. Ĝis 1919 kaj 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar).
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 5 279 loĝantojn (hungaroj), en 1992 7 261 (rumanoj, 84% hungaroj).
Flago de Dominiko
La nacia flago de Dominiko estis adoptita la 3-an de novembro 1978. En la origina versio, la papago Sisserou (Amazona imperialis) estis en dekstra pozicio (estis ŝanĝita en 1988), kaj la ordo de la stangoj estis malsamaj (flava - blanka - nigra, de supre malsupren, ŝanĝita en 1981). La dek steloj ĉirkaŭantaj la papagon reprezentas la dek paroĥojn de la insulo. La verda koloro simbolas la vegetaĵaron, la flava la indiĝenojn, blanka la akvon kaj nigra la teron.
Zosimo
Sankta Zosimo, latine Zosimus, naskiĝis en Grekio en nekonata dato, kaj mortis en 418. Li estis papo de 417 ĝis sia morto. Nenion oni scias pri Zosimo, krom ke lia patro nomiĝis Abraham kaj ili estis grekaj, malgraŭ la nomo de lia patro, li tre eble ne estis juda.
Dumetala monero
La vorto ne konfuziĝu kun la dumetalismo, kiu signas la sistemon de valuto, kies stabileco estas garantiita per du metaloj (plej ofte arĝento kaj oro).
Unu el pluraj kialoj por la produktado de dumetalaj moneroj estas, ke ili pli malfacile falsigeblas ol unumetalaj moneroj.
Historio
Unuafoje dumetalaj moneroj produktiĝis en la 1970-aj jaroj. Konatas ekzemple la monero de 500 italaj liroj - la unua regula monero dumetale produktata, kiu ekestis inter la jaroj 1982 kaj 2001. Post 2001 dumetalaj moneroj draste kreskis je tutmonda konateco, ĉar la moneroj de 1 kaj 2 Eŭroj, cirkulantaj en granda parto de Eŭropo kaj en monda komparo grandkvante produktitaj, same produktiĝis dumetale. Ĉe la 1-eŭraj moneroj la ringo estas el orsimile brilanta alojo de nikelo kaj latuno, dum la arĝentosimile brilanta kerno estas el alojo de kupro kaj nikelo. Ĉe la 2-eŭraj moneroj estas inverse, do la orosimila parto estas kerne kaj la arĝentosimila ekstere. Same dumetale produktataj ekzemple estas la moneroj de 2 kaj 5 polaj zlotoj, de 2 kaj 5 litovaj lidoj aŭ de 2 latvaj latoj. En 2005 ankaŭ Turkio ĉe siaj moneroj de 50 cendoj (Kuruş) kaj 1 turka liro enkondukis dumetalajn monerojn.
Beat Richner
Beat RICHNER (naskiĝis la 13-an de marto 1947 en Zuriĥo), mortis la 9-an de septembro 2018, estas svisa pediatro kaj violonĉelisto.
Li organizis la konstruadon de pediatriaj hospitaloj en Kamboĝo. Li estris la hospitalojn, lertigis lokajn flegistojn kaj senpage flegis dekmilojn da infanoj.
Ayarmaca
La senjorlando de Ayarmaca [aĝaMARka] aŭ ajarmakoj estis etno kiu en la epoko primitiva de la senjorlando aŭ Inkaa imperio tute estis pinte, sed estis timita de inkaoj kaj de aliaj malgrandaj senjorlandoj de Kusko en la epoko.
Probable, Aĝar Auja, frato de Aĝar Manku en la legendo de la fratoj Aĝar estis la estro de la senjorlando de Ayarmaca, ĉar kiel diras la legendo, estis tiu kiu havigis la nomon de Akamama (ŝtonamaso) al la valo de Kusko.
Saint-Maurice-les-Brousses
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
84928 Oliversacks
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Saint-Maurice-les-Brousses
La teritorio havas komunan limon kun.
84928 Oliversacks
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita neŭrologo kaj verkisto Oliver Sacks (1933–2015). Lia priskribo pri la homoj alfrontantaj nervajn defiojn, kiel la Parkinson- kaj Alzheimer-malsanoj, kune liaj libroj pri cerbo, plantoscienco, kemio kaj muziko, inspiris generaciojn da kuracistoj, pacientoj kaj legantoj tra la mondo.
Adam Michnik
Adam MICHNIK [adam miĥnik] (juda nomo: Aaron Szechter) (naskiĝis la 17-an de oktobro 1946 en Varsovio) estas pola ĵurnalisto, ĉefredaktoro de Gazeta Wyborcza [gazeta viborĉa] ( Elekta gazeto). Dum la jaroj 1968 - 1989 li organizis malleĝan demokratan movadon en Pollando. Li kunlaboris kun Komitet Obrony Robotników (komitato por la defendo de la laboristoj) kaj estis konsilanto en sindikato Solidareco (NSZZ "Solidarność").
Familio
Li naskiĝis kiel filo de antaŭmilitaj komunistaj agantoj jud-devenaj - Ojzasz Szechter kaj Helena Michnik kiuj ne estis geedza paro sed ili estis kiel partneroj; liaj duonfratoj (de la sama patrino) estas Stefan Michnik (naskiĝis la 28-an de septembro 1929 en Drohobiĉ) – kapitano de Popola Pola Armeo, akuzita pri stalinistaj krimoj, juĝisto kaj advokato, komunista aktivulo, informanto kaj kontraŭspiona rezidanto de Militista Informado, pro la akuzo li fuĝis al Svedio, kie li vivas ĝis nun. De aŭgusto 2007 Instituto pri Nacia Memoro konsideris konkludon pri lia ekstradicio. Februare 2010 Armea Garnizona Juĝejo en Varsovio eldonis ordonon pri aresto, surbaze de kiu oktobre estis eldonita Eŭropa Arestordono. Novembre 2010 juĝejo en Upsalo rifuzis transdonon de Stefan Michnik al Pollando klarigante, ke la faroj, kiuj estas riproĉotaj al li en Pollando, kaj listigitaj en la eŭropa arestordono, lume de juro valida en Svedio, fortempiĝis. La 8an de novembro 2018 Armea Garnizona Juĝejo en Varsovio eldonis jam la duan fojon la ordonon pri aresto, surbaze de kiu novembre estis eldonita Eŭropa Arestordono lige kun la 30 krimoj, kiujn Stefan Michnik dum la jaroj 1952-53 krimis kontraŭ demokratia opozicio kaj la Pola Partizana Ŝtato. Temas pri liaj maljustaj verdiktoj pri mortpuno.
La dua duonfrato estas ne plu vivanta Jerzy Michnik. Liaj ĉiuj ge-avoj mortis en Holokaŭsto. Adam Michnik havas filon Antoni. Lia onklo (tio estas frato de lia patro) estis skribisto kaj historiisto Szymon Szechter.
Distingoj
Distingita per la franca ordeno de Honora Legio kaj pola Ordeno de la Blanka Aglo.
La Punt Chamues-ch
Pri la komunumo
La Punt Chamues-ch estas komunumo de la komunumaro Supra Engadino kaj la distrikto Malojo en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 719 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La komumomo La Punt Chamues-ch konsitas el la iam sendependaj vilaĝoj La Punt norde de Eno kaj Chamues-ch sude de la rivero. La komunumo situas en Supra Engadino ĉe la suda fino de Albulopasejo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Punt Chamues-ch limas en nordo kaj oriento al Zuoz, en nordoriento al Madulain, en sudoriento al eksklavo de Madulain, en sudo al Pontresino, en sudokcidento al Samedan, en okcidento al Bever, kaj en nordokcidento al Bergün/Bravuogn.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 27 de Silvaplana tra la tura Engadino al Tirolo, al kiu en la komunumocentro kuniĝas la kantona vojo n-ro 749 de Tiefencastel trans Albulopasejo. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio de Retia Fervojo de Sankta Maŭrico al Scuol. Poŝtaŭtolinio kondukas trans Albulopasejo al Tiefencastel.
Lingvoj
Ĝis en la 19-a jarcento en La Punt Chamues-ch la ĉefa lingvo estis la putera, tio estas dialekto de la romanĉa lingvo. Ankoraŭ dum la popolnombrado de 1980 la romanĉo kun 41,54% de la loĝantaro estis la ĉefa lingvo, dum 40% parolis la germanan kaj 10% la italan. En la jaro 2000 la nombro de germanlingvanoj altiĝis al 66,06%, dum ankoraŭ 20,61% parolis la romanĉan kaj 7,73% la italan lingvon.
Historio
La unua dokumenta mencio de Chamues-ch datiĝas el la jaro 1137 kiel Campolouasto. En la jaro 1244 menciiĝis La Punt kiel Ponte. Ĝis 1528 La Punt Chamues-ch formis parton de la paroĥo Zuoz. Ek de 1543 La Punt Chamues-ch estis najbararo de la tribunalkkomunumo Suot Funtauna Merla. Sur baze de la nova administracia ordo de Kantono Grizono de la jaro 1851 La Punt Chamues-ch fariĝis politika komunum de la komunumaro Supra Engadino en la distrikto Malojo.
TM5500EL
TM5500EL - procesoro far firmao Transmeta. La procesoro estas parto de familio Crusoe. La ico estas destinata por enkonstruitaj komputosistemoj. TM5500EL havas malgrandan varmoeligon kaj povas esti uzata kun pasivaj sistemoj de malvarmigo. Ĝi estas pli ŝpara specimeno de Crusoe TM5500EX. Bazo de la procesoro estas kerno Crusoe TM5500, kiu siavice estas energiŝpara versio de Crusoe TM5400. En la procesoro estas enkonstruita norda ponto.
Schirrhein
(jen france, origine germane kaj alemane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
TM5800EX
TM5800EX - procesoro far firmao Transmeta. La procesoro estas parto de familio Crusoe. La ico estas destinata por enkonstruitaj komputosistemoj. TM5800EX havas malgrandan varmoeligon kaj povas esti uzata kun pasivaj sistemoj de malvarmigo. Bazo de la procesoro estas kerno Crusoe TM5800. En la procesoro estas enkonstruita norda ponto.
Dominika peso
La dominga peso estas enlanda valuto kaj ne rajtas esti transportata eksterlanden.
Laŭ la stato de la jaro 2009 cirkulas la sekvaj moneroj kaj monbiletoj:
Moneroj: 1, 5, 10, 25 pesoj
Monbiletoj: 50, 100, 200, 500, 1000, 2000 pesoj
Universitato de Malavio
Universitato de Malavio (Malawi University) en la malavia urbo Zomba estas la plej granda universitato en Malavio. Ĝi estis fondita en 1964 kaj konsistas el kvin kolegioj, inter ili la plej granda kolegio en Malavio, (Kanceliera Kolegio, Chancellor's College), kaj la nur medicina lernejo en Malavio (Medicina Kolegio de Universitato de Malavio).
Lombard
Lombard estas la nomo de la sekvaj komunumoj en Francio:
Aldone ankaŭ en Usono pluraj loĝlokoj havas tiun nomo. Ekzemplo estas
Krome, kiel ofte ĉe geografiaj nomoj, la vorto ankaŭ uziĝas kiel familia nomo - kutime la deveno estas aŭ la samnomaj loĝlokoj, aŭ la historia gento lombaroj respektive la rilata regiono Lombardio, aŭ ĝi aludas al profesio de homo laboranta en lombardejo.
Kassala (subŝtato)
Kassala (ولاية كسلا, literumita Cindron Ŝarkija dum 1991—1994) estas unu el la 18 subŝtatoj de Sudano. Ĝi havas areon de kaj proksimuma loĝantaro de proksimume  (2000). Kassala estas la ĉefurbo de la subŝtato; aliaj urboj en Kassala inkluzivas Aromon, Hamashkoraib, Halfa el Jadida (Nova Halfa), Khashm el Girba kaj Telkuk.
Latina obscaena
Latina obscaena (sc. verba), t. e., "latinaj nedecaj" (vortoj), rilatas al profanaj, nedecaj aŭ malnoblaj vortoj en latina lingvo kaj ilia uzo. Nedeca vortaro latina, plejparte, rilatas al seksumado kaj skatologio. Oni konas ilin per erotika literaturo kaj grafitaĵoj de romia erao. La studo de latina obscaena estas grava al historia lingvistiko kaj al filologio.
Pieter Hendriks
Pieter HENDRIKS (naskiĝis la en Hindeloopen, Súdwest-Fryslân) estis nederlanda ĉefinstruisto kaj esperantisto. Li esperantiĝis en 1923 kaj estis estrarano de La Estonto Estas Nia.
Esperanta agado
Hendriks gvidis la unuan Esperanto-kurson en la frisa ĉefurbo Leeuwarden kaj iniciatis fondon de unua grupo en 1926. Li estis de tiu tempo la "motoro" de la Esperanto-movado en Frislando. Hendriks fondis plurajn grupojn kaj instruis Esperanton al pli ol tricent personoj. Por la Universala Esperanto-Asocio li varbis preskaŭ cent anojn.
Jevgenij Zamjatin
Jevgenij Ivanoviĉ ZAMJATIN (Евгений Иванович Замятин; la — la ) estis rusa verkisto, unu el la plej brilaj de sia generacio. Lia plej fama romano estas Ni (Мы; 1921), rakonto pri distopia estonteco kiu influis 1984 fare de George Orwell kaj Brave New World fare de Aldous Huxley.
Zamjatin ankaŭ verkis plurajn novelojn, fabelformajn, kiuj konstituas satiran kritikon pri la Komunista reĝimo en Rusio, kia rakonto pri urbo kie la urbestro decidas ke por feliĉigi ĉiujn li faru ĉiujn egalaj. Komence li igas ĉiujn, inkluzive sin mem, loĝi en granda barako, poste razi la kapon por egali la kalvulojn, kaj poste fariĝi mense feblaj por suben egaligi inteligenton. Ĉi tiu intrigo tre similas tiun de The New Utopia (La Nova Utopio) (1891) far Jerome K. Jerome kies kompletajn verkojn oni eldonis tri fojojn en Rusio antaŭ 1917.
Vivo
Zamjatin naskiĝis en Lebedjan, Rusio, ducent mejlojn (322 Km) sude de Moskvo. Lia patro estis sacerdoto rus-ortodoksa kaj lernejestro; lia patrino estis muzikisto. Li studis marŝipan inĝenieradon en Sankt-Peterburgo de 1902 ĝis 1908 kaj dume aniĝis al la Bolŝevikoj. Oni lin arestis dum la Rusa Revolucio de 1905 kaj lin ekzilis, sed li revenis al Sankt-Peterburgo kie li loĝis kontraŭleĝe ĝis li transloĝiĝis al Finnlando en 1906 por finstudi. Reveninte al Rusio li komencis ŝatokupe verki fiksiaĵojn. Por la dua fojo oni lin arestis kaj ekzilis en 1911, sed lin amnestiis en 1913. Lia Уездное (Ujezdnoje - Provinca Rakonto) en 1913, kiu satiris vivon en rusa urbeto, iom lin famigis. La postan jaron oni procesis kontraŭ li pro kalumniado pri la militistaro en lia rakonto На куличках (Na Kuliĉkaĥ). Li daŭrigis kontribui artikolojn al la gazetoj.
Post kiam li diplomiĝis kiel marŝipa inĝeniero, li profesie laboris kaj hejmlande kaj eksterlande. En 1916 oni lin sendis al Anglujo por estri la fabrikadon de glacirompatoroj en Walker kaj Wellsend dum loĝado en Newcastle ĉe Tyne. Li verkis Островитяне (Ostrovitie - La Insulanoj) en 1917 satirantan la vivon anglan, kaj ties kunulo Ловец человеков (Lovets ĉelovekov - Fiŝisto de homoj) en 1921; ambaŭ eldoniĝis post lia reveno al Rusio malfrue en 1917.
Post la Rusa Revolucio en 1917 li redaktis kelkajn revuojn, prelegis pri verkado kaj redaktis ruslingvajn tradukojn de verkoj fare de Jack London, O. Henry, H. G. Wells kaj aliaj. Zamjatin subtenis la Oktobran Revolucion se kontraŭis la cenzursistemon Bolŝevikan. Liaj verkoj pli kaj pli kritikis la reĝimon. Li kuraĝe diris: "Vera literaturo povas ekzisti nur kiam ĝin kreas, ne diligentaj kaj fidindaj oficistoj, sed jes frenezuloj, ermitoj, herezuloj, revuloj kaj skeptikuloj". Ĉi tiu sinteno igadis lia situacio pli kaj pli malfacila dum la 1920-aj jaroj. Finfine, liajn verkojn oni prohibis kaj lin oni malpermesis publikigi, precipe post la eldono de Мы (Ni) en rusa elmigrintula revuo.
Grainger
Grainger estas anglalingva nomo.
Jevgenij Zamjatin
Vivo
Zamjatin-on fine donis permeson forlasi Rusion Stalino en 1931, post peto fare de Gorkij. Kun sia edzino li ek-loĝadis en Parizo, kie li, malriĉa, mortis de koratako en 1937.
Oni lin enterigis en Thiais, tuj sude de Parizo. Ironie, lia finripoza tombejo troviĝas en la Rue de Stalingrad.
Venceslao la 3-a (Bohemio)
Venceslao, ĉeĥe Václav, pole Wacław, (1289-1306) estis reĝo Venceslao la 3-a de Bohemio kaj Venceslao la 2-a de Pollando, kaj reĝo Ladislao la 5-a de Hungario. Li estis la lasta reĝo el la dinastio Přemyslidoj.
Montecorvino Pugliano
- prononco - estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Salerno. La komunumo membras en la monta komunumaro Monti Picentini. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta Antonio de Padovo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Bellizzi, Giffoni Valle Piana, Montecorvino Rovella kaj Pontecagnano Faiano.
Ekvacio
Ekvacio estas egalaĵo, enhavanta almenaŭ unu nekonatan grandon. Depende de la variabloj ĝi povas esti unuvariabla, duvariabla ktp. La radiko de unuvariabla ekvacio estas tiu valoro de la variablo, kiu transformas ekvacion al vera egalaĵo. Ekz. la radiko de la ekvacio 3x - 1 = 2x + 5 estas la nombro 6, ĉar 3 · 6 - 1 = 2 · 6 + 5.
La aro de la radikoj de iu ekvacio povas esti finia, malplena aŭ nefinia. Ekz. la aro de la radikoj de la ekvacio 5x + 3 = 5x estas malplena (t.e. ĝi ne havas radikon); por la ekvacio (x+2)(x-3)=0, ĝi estas {-2; 3}, kaj por la ekvacio |x| = x, ĝi estas [0; +∞).
Jona (profeto)
Jona estis profeto laŭ la Biblio.
Biografio
La biblia profeto Jona surfaciĝas dufoje en la Malnova Testamento sed mankas aliaj fontoj pri li. La 2-a libro de la reĝoj, datigas lian predikadon en la epoko de Jeroboam la 2-a, kiam la reĝo rekonkeris la transjordanajn teritoriojn. En la unuaj dekoj de la 8-a jarcento, en momento de febliĝo de la asiria potenco, la judujaj reĝoj profitis por reintegri la perditajn teritoriojn. (2Reĝoj 13,25 kaj 14, 23-27).
Ekvacio
Rimarko: funkcio |x| nomiĝas modulo de x kaj difineblas jene: |a|=a, se a>=0 kaj |a|=-a, se a<0.
Jona (profeto)
Biografio
Laŭ la 2-a de Reĝoj, profeto Jona estis proklaminte ke la rekonkero de la perditaj teritorioj estis volita de Dio, stimulante kaj favorante al la milita iniciato de Jeroboam la 2-a (2Reĝoj 14, 25).
Ekvacio
Solvi ekvacion signifas trovi la aron de ĝiaj radikoj (solvoj). Ekvacioj estas ekvivalentaj, se ili havas la samajn solvojn. Ĝenerale, ĉiu unuvariabla ekvacio povas esti prezentita kiel f(x)=0 kaj la aro de ĝiaj solvoj estas aro de abscisoj de la punktoj, rezultitaj pro la intersekco de la grafiko y=f(x) kun OX akso.
Jona (profeto)
Biografio
Jona, krome, aperas en la libro al li dediĉita, kiu laŭ preskaŭ ĉiuj esploristoj estis redaktita dum la persa epoko, se ne helenisma. Tiu malfrua datado ŝuldas al lingvaj, leksikaj kaj sintaksaj karakterizoj de la verko kaj eĉ pli al historia neverŝajno de la libra enhavo, verkita kiam la historia periodo en kiu la teksto estas situigita estis epoko fora, jam fariĝinta legendo. Laŭ historiistoj, fakte, en la 8-a jarcento Ninivo ne estis la ĉefurbo de Asirio kaj ne ekzistis reĝoj en ĝi. Asirianoj, plue, estis karakterizitaj per religia politiko violente protektanta siajn krederojn kaj tial povas esti ekskdite ke al izraela profeto estis permesite prediki laŭlonge de tri tagoj en asiria urbo en la nomo de fremda dio.
Ekvacio
Oni konas sekvajn ekvaciojn en matematiko:
Jona (profeto)
Biografio
La hodiaŭaj ekzegezistoj akordiĝas en la opinio ke tiu libro estas parabolo aŭ midraŝo, se ne novelo, riĉa je teologia kaj profeteca enhavo. La elekto kiel precipa persono vivinta apenaŭ antaŭ de la detruo de Izraelo ĝuste permane de asirianoj (membroj de la babilona imperio), eksplikas kial Jona dekomence rifuzas prediki al ili kaj malĝojiĝas pro la dia pardono. Se, fakte, Dio estus puninta la asirianojn, Izraelo estus savinta. La elekto de la persono estas funkcia kun la dia celo: Montri la senliman amon de Dio al ĉiuj homoj.
Ekvacio
La finia aro de ekvacioj, kiuj enhavas la samajn variablojn, estas nomata ekvaciaro aŭ sistemo de ekvacioj. La solvo de la ekvaciaro estas la komuna solvo de ĉiu ekvacioj de la sistemo. Depende de la kvanto de solvoj, sistemo povas esti solvohava (unusolva aŭ plursolva) kaj sensolva.
Jona (profeto)
Eventoj de la protagonisto
La karakterizoj de la libro, kiu estas substance ekzempla rakonto, entute kvar ĉapitroj. La protagonisto estas senhistoria fundamento, kvankam la ensceniĝoj ĉe la 2-a libro de reĝoj kaj ĉe la Korano ŝajnas referenci al la sama persono kiu profetadis en Ninivo.
En la unua ĉapitro la Sinjoro ordonas al Jona iri anonci en Ninivo. Jona, male, forfuĝas al Tarsis sur ŝipo kiu atakita de ŝtormo riskas apike alfondiĝi. Jona tiam retrovas sian kuraĝon kaj malkaŝas ke la kaŭzo de la dia kolero estas sia ĉar li rifuzis obei.
En la dua ĉapitro Jona estas ĵetita al la maro, sed ''granda fiŝo lin englutas. En la ventro de la fiŝo kie li restas tri tagojn, Jona revenas perpreĝe al Dio kaj promesas obei. La fiŝego lin, pro dia interveno, vomas sur la srando.
Ekvacio
Algebra ekvacio
Algebra ekvacio estas ekvacio en formo W(x) = 0, kie W(x) estas polinomo de ŝtupo n unu kaj plu variantoj (n ≥ 0). Algebra ekvacio havas formon:
Jona (profeto)
Eventoj de la protagonisto
En la tria ĉapitro Jona obeas la diajn dispoziciojn kaj iras la Ninivo, kies loĝantoj, kontraŭ ĉiu lia antaŭvido, konsentas kun la predikado, proklamas faston, vestiĝas persake kaj Dio decidas indulgi la urbon. Sed ĉipunkte resurfaciĝas la ribela instinkto de Jona: li ne konsentas kun la indulgo ĉar li volis kaj esperis pri la puno; seniliziiĝinta, li petegas al Dio la morton
En la kvara Jona sidiĝas antaŭ la urbo kaj atendas la eventojn. La Sinjoro fontigas ricinon super lia kapo por alporti sur li ombron pri kiu li forte ekĝojas. Sed ektagiĝe de la posta tago vermo ronĝas la ricinon kiu mortas, la suno kaj la varmo denove skurĝas Jonan, kiu alvokas denove la morton. La Sinjoro tiam eksplikas: Se vi malĝojas ĝismorte pro la morto de simpla ricino, pro pli serioza motivo malĝojis mi antaŭ ebla morto de tiom da senkulpuloj, inter kiuj infanoj kaj bestoj.
Ekvacio
Algebra ekvacio
kie:
Jona (profeto)
En la Nova Testamento
La tritaga kaj trinokta restado de Jona en la ventro de fiŝego liveris gravan kristologian legadon en la Nova Testamento. Tiel, fakte, verkas Mateo 12, 40:
“40 ĉar kiel Jona estis tri tagojn kaj tri noktojn en la ventro de la mara monstro, tiel la Filo de homo estos tri tagojn kaj tri noktojn en la koro de la tero.”
Male, al la perversa generacio kiu postulas signon, Jesuo ne promesas alion ol la signoj de Jona. La tri tagoj pasintaj en la ventro de la monstro resendas al la resurekto de Jesuo en la tria tago. Fakte laŭ la biblia lingvaĵo, tri tagoj reprezentas la tempan longon trans kiu la morto estas definitiva kaj neinversigebla. Kaj ankaŭ la rapida konvertiĝo de la ninivanoj estas kontraŭmetita de Jesuo al la nekredemo de siaj samtempuloj.
En la Korano
En la Korano la deka surao distingiĝas per la titolo Yûnus, kiu tradukita signifas Jona. Fakte en tiu surao la 98-a versego (Ayat) eksplicite citas la profeton Jonan kaj lin montras ankaŭ Ninivon en kiu li praktikis sian profetecan oficon. ''”ho se estus almenaŭ unu kredanta urbo. Al kiu estus utila lia kredo, escepte de la popolo de Jona. Kiam ili ekkredis, ni forigis el ili la abomenindan punon el tiu ĉi vivo kaj ilin ni lasis ĝui kelkan tempon.”'' (Surao 10, Ayat 98).
Ekvacio
Kvadrata ekvacio
Por trovi radikojn de kvadrata ekvacio oni kalkulas .
Jona (profeto)
Kulto
Jona estas kultata kiel sanktulo ĉe ĉiuj kristanaj eklezioj kiuj konfesas la komunecon kun la sanktuloj
Ekvacio
Fama ekvacio
Fama ekvacio estas E=mc2 farita de Albert Einstein por esprimi sia teorio de ĝenerala relativeco.
Jona (profeto)
Kulto
Laŭ antikva tradicio la korpaj restaĵoj de Jona estas konservataj en la katedralo de Nocera Inferiore]] (Italio). Kiel asertate de teologoj, la kulto al la sanktuloj estas ĉiam adresiat al Dio sendepende de la historieco de la eventoj de la sama sanktulo.
Ekvacio
Diferenciala ekvacio
Diferenciala ekvacio estas ekvacio, en kiu derivaĵoj de nekonataj funkcioj aperas kiel variabloj. Multaj el la fundamentaj leĝoj de fiziko, ĥemio, biologio kaj ekonomiko povas esti formulitaj kiel diferencialaj ekvacioj. Diversaj sciencaj kampoj ofte havas identajn diferencialajn ekvaciojn. En ĉi tiaj okazoj, la matematika teorio ligas sufiĉe diversajn sciencajn kampojn.
Jona (profeto)
Aliaj projektoj
KOMUNA. Itallingve
Ekvacio
Diferenciala ekvacio
La ordo de diferenciala ekvacio estas ordo de la plej alta derivaĵo kiun ĝi enhavas. Ekzemple, diferenciala ekvacio de la 1-a ordo enhavas nur unuajn derivaĵojn.
En matematikaj aplikoj ofte aperas problemoj, en kiuj la dependeco de unu parametro de alia estas nekonata, sed eblas skribi esprimon por la rapideco de ŝanĝo de unu parametro rilate al alia (derivaĵo). Ĉi-kaze la problemo reduktiĝas al trovado de funkcio per ĝia derivaĵo rilata al iuj aliaj esprimoj.
Specoj de diferencialaj ekvacioj
Diferencialaj ekvacioj de ĉiu el ĉi tiuj kategorioj estas disdividita en linearajn kaj nelinearajn. Diferenciala ekvacio estas lineara se ĝi enhavas la nekonatan funkcion kaj ĝiajn derivaĵojn nur en la unua potenco; alie la diferencialah ekvacio estas nelineara. Ekzemplo (ĉi tie u' (t) estas derivaĵo de u(t) je la sendependa variablo t ): ekvacio
estas lineara; tie la solvo estas, kun k reela nombro.
Prachatice
Prachatice (legu Praĥatice) estas urbo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono kaj apartenas al la plej bone konservitaj urbaj kompleksoj enlande – la historia kerno konservis sian renesancan aspekton interne de ringo ĉirkaŭata ĝis nun per urbaj remparoj. Vivas ĉi tie.
Ekvacio
Specoj de diferencialaj ekvacioj
La ekvacioj
estas nelinearaj.
Prachatice
Krom tiuj ĉi ĉefaj vojoj de la komerco Bohemion kunigis kun najbaraj landoj aro da padoj, evidente tre malnovaj. Unu el la plej signifaj estis pli malfrue nomata "Ora pado", kuniganta Bohemion kun Bavario, kiu trahakis praarbaron en montaro Šumava. Precipe en mezepoko la pado akiris neordinaran signifon danke al komerco kun bavaria salo, transportata per ŝarĝoĉevaloj el episkopa Passau ĝis Prachatice.
Ekvacio
Specoj de diferencialaj ekvacioj
Linearaj ekvacioj ofte aperas kiel proksimumaĵoj al nelinearaj ekvacioj, kaj ĉi tiuj proksimumaĵoj estas nur validaj je limigitaj kondiĉoj.
Prachatice
En la tempo de la komenciĝanta komerco en la pado kaj en konekso kun koloniigado de ŝumavaj arbaroj verŝajne ekzistis vilaĝo (nun Malnova Prachatice), kiun en la dua duono de la 12-a jarcento donacis reĝo Vratislav la 2-a al kapitulo vyŝehrada. Apuda la vilaĝo – sur loko de pli malfrua urbo – estiĝis verŝajne meze de la 13-a jarcento en kaldronvalo, kiu estas ĉirkaŭata de kvin montetoj, kaj iom post iom ĝi fariĝis loka centrejo. La prospero de la nova urbo estis sekurigita, kiam vyŝehrada preposto Johano luigis en la jaro 1323 al prachatic-anoj doganon sur "Ora pado" kontraŭ proksimume 4,5 kg da arĝento kaj kiam la urbo akiris rajton de foiro.
Same kiel ĉe aliaj tiam fonditaj urboj, en Prachatice fariĝis centrejo de la fondo proksimume kvadrata placo, ĉirkaŭ kiu egale etendiĝis la cetera urbo.
Ekvacio
Sistemoj de diferencialaj ekvacioj
Sistemo de diferencialaj ekvacioj estas aro de diferencialaj ekvacioj konsiderataj kune, kaj kvanto de la nekonataj funkcioj normale egalas al kvanto de la ekvacioj.
Prachatice
En daŭra ekspozicio de la urba Muzeo de Prachatice dediĉata al mezepoko estas krom akompanantaj tekstoj ankaŭ kvanto da bildoj, planoj, fragmentoj de terena dokumentado de esploro kaj ankaŭ elekto de trovitaĵoj el Granda Placo.
La ĉirkaŭaĵo de la urbo estas kreita de submontara altaĵaro kun domina monto Libín (1096 m s. m.), kiu flue ŝanĝiĝas en montarzonon de montaro Šumava.
Ekvacio
Sistemoj de diferencialaj ekvacioj
La ordo de sistemo de diferencialaj ekvacioj estas sumo de ordoj de la apartaj ekvacioj.
George Henderson
En 1903, li publikigis anglan tradukon de "Historio de la Universala Lingvo" de Louis Couturat (Konturat Luis; A plea for an international language). Vere Couturat citis Henderson en la verko.
Dolní Lhota
Dolní Lhota estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Ekvacio
Sistemoj de diferencialaj ekvacioj
Ĉiu diferenciala ekvacio aŭ sistemo de diferencialaj ekvacioj de ordo n povas esti reformigita en sistemon de n diferencialaj ekvacioj, ĉiu el ili de ordo 1. Por ĉi tio necesas enkonduki aldonajn funkciojn, egalajn al derivaĵoj de la jam ekzistantaj nekonataj funkcioj. Ekzemplo (ĉi tie u' (t) estas derivaĵo de u(t) je la sendependa variablo t ):
Linearaj homogenaj diferencialaj ekvacioj
Lineara homogena diferenciala ekvacio estas ekvacio, en kiu aŭ la nekonata funkcio aŭ ĝuste unu el ĝiaj derivaĵoj estas en ĉiu adiciaĵo en la ambaŭ flankoj. Ekzemple la ekvacio
estas lineara kaj homogena, ĉar ĝia konstanta termo nulas.
Se estas kelkaj solvaĵoj de la lineara homogena ekvacio, do ĉiu lineara kombinaĵo de la solvaĵoj ankaŭ estas la solvaĵo. Ĝenerala solvaĵo de lineara homogena ekvacio estas lineara kombinaĵo kun ĉiuj koeficientoj de kelkaj bazaj solvaĵoj. La solvaĵoj formas vektorspacon de iu dimensio, la dimensio povas esti kaj finia kaj malfinia.
Normale lineara homogena ordinara diferenciala ekvacio havas dimension de la spaco de solvaĵoj egalan al ordo de la ekvacio. Sistemo de ĉi tiaj ekvacioj havas dimension de la spaco de solvaĵoj egalan al sumo de ordoj de la ekvacioj.
Normale lineara homogena diferenciala ekvacio en partaj derivaĵoj kaj lineara homogena malfrua diferenciala ekvacio havas malfinian dimension de la spaco de solvaĵoj.
Analiza geometrio
En Eŭklida geometrio, eblas asociigi serion de koordinatoj al ĉiu punkto en spaco, por ekzemplo pere de ortogona krado. Tiu metodo ebligas karakterizi geometriajn figurojn pere de ekvacioj. Ebeno en tri-dimensia spao povas esti esprimita kiel la solva aro de ekvacio laŭ la formulo, kie a,b,c kaj d estas realaj nombroj kaj x,y,z estas la nekonataĵoj kiuj korespondas al la koordinatoj de punkto en la sistemo difinita pere de la ortogona krado. La valoroj a,b,c estas la koordinatoj de vektoro perpendikulara al la ebeno difinita pere de la ekvasio. Linio estas esprimita kiel la intersekco de du ebenoj, kio estas la solva aro de sollinia ekvacio kun valoroj en aŭ kiel la solva aro de du liniaj ekvacioj kun valoroj en
Konika sekcio estas la intersekco de konuso kun ekvacio x^2+y^2=z^2 kaj ebeno. Alivorte, en la spaco, ĉiuj konikoj estas difinitaj kiel la solva aro de ekvacio de ebeno kaj de ekvacio de konuso ĝuste difinita. Tiu formalismo ebligas determini la poziciojn kaj la proprecojn de la fokusoj de koniko.
La uzado de ekvacioj ebligas la aliron al granda areo de matematiko por solvi geometriajn demandojn. la sistemo de karteziaj koordinatoj transformas geometrian problemon en analiza problemo, ĉar la figuroj estas transformataj en ekvacioj; kaj de tio devenas la nomo de analiza geometrio. Tiu vidpunkto, jam skizita fare de Descartes, pliriĉigis kaj modifas la tipon de geometrio konceptita de la antikvgrekaj matematikistoj.
Nuntempe, analiza geometrio designas aktivan branĉon de matematiko. Kvankam ĝi ankoraŭ uzas ekvaciojn por karakterizi figurojn, ĝi uzas ankaŭ aliajn kompleksajn teknikojn tiajn kiaj la "funkcia analizo" kaj la lineara algebro.
Arabe-bazitaj kreolaj lingvoj
Arabe-bazita kreola lingvo, aŭ simple araba kreolo, estas kreola lingvo kiu estis signifoplene influitaj per la araba lingvo.
La ĉefaj arabaj kreoloj estas:
Times New Roman
Times New Roman, en Esperanto ankaŭ Tajmzo, estas klasikfamilia (serifa) tipara familio, kiun dizajnis en la jaro 1931ª Stanley Morison kaj Victor Lardent por la londona gazeto "The Times". (La precisa historio estas pridisputata.)
Koluma ŝtonturnulo
La Koluma ŝtonturnulo (Arenaria interpres) estas unu el la du specioj de birdoj de la genro Arenaria, tio estas Ŝtonturnuloj, de la familio de Skolopedoj kaj ordo de Karadrioformaj birdoj, tre parencaj al kalidroj.
Times New Roman
La gazeto Times komisiis al la firmaoj "The Monotype Corporation" kaj "Linotype & Machinery, Ltd." produkti la matricojn kaj permesis al ili uzi la tiparon same (post unu jaro). Nuntempe ambaŭ asertas esti la laŭleĝa kreinto.
Dlouhá Lhota
Dlouhá Lhota estas nomo por pluraj vilaĝoj en pluraj distriktoj en Ĉeĥio.
Koluma ŝtonturnulo
La Koluma ŝtonturnulo (aŭ nur Ŝtonturnulo en Eŭropo ĉar tie estas konata tiu specio per la nomo de la genro), Arenaria interpres, estas pli bunta birdo ol la la Nigra ŝtonturnulo (Arenaria melanocephala), kun ruĝbruna kaj nigra dorso kaj blankonigraj kapo, kolo kaj brusto.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas ĉirkaŭ la Norda poluso, tio estas en nordaj Alasko, Kanado, Gronlando, Skandinavio, Rusio kaj Siberio. Ĝi estas tre longdistanca migranto, kiu vintras en marbordaj tiom sude kiom ĝis Fuegio, Sudafriko kaj Aŭstralio. Estas sufiĉe komuna en marbordoj de la tuta mondo.
Aspekto
Temas pri mezgranda vadbirdo, ĉirkaŭ 23 cm longa kaj kun enverguro de 43 ĝis 49 cm kaj pezo de ĉirkaŭ 120 g, krom promigraj ŝanĝoj.
Dum reprodukta plumaro, tiu estas belbunta birdo, kun ruĝbruna kaj nigra dorso kaj blankonigraj kapo, kolo kaj brusto kaj blankaj subaj partoj. Pli precize la blankonigraj antaŭaj partoj bildiĝas tiele: oni povus diri, ke estas ĉio blanka parto kiu poste pluos en blanka ventro, sed desupre estas griza krono (aŭ kun nigraj punktetoj); inter suba fronto kaj supra bekobazo eliras mallarĝa nigra strio ĝis la okulo, sed tiu ne plusekvas kiel en kalidroj, sed turnas suben iome pli larĝe kaj finas en suba bekobazo (ankaŭ la beko estas nigra krom fortika kaj pintakra); tio lasas blankan makulon en supra brido. Poste eliras pli larĝa nigra strio el la nuko al centra brusto kaj tie plilarĝiĝas, plusekvas suben kaj poste iras ĝis komenco de flugiloj; tio lasas blankan makuleton en supra gorĝo kaj blankan strion ene de tiu nigra larĝa brusta ringo kiu kuniĝas kun tiu de la mala flanko. Tiuj nigraj kaj blankaj partoj havas difinitajn limojn. Respekte la bruna dorso montras almenaŭ du nigrajn partojn: makulo en komenco de flugiloj sub la nuko kaj alia pli larĝa strio laŭlonge de la dorso. La pli senkolora vintra plumaro estas ĉefe grizbruna supre (la tuta kapo kaj brusto escepte blanka gorĝo) kaj blanka sube. La kruroj estas flavoranĝaj kaj ne tre longaj.
Ties aspekto estas rimarkinda dumfluge, kun blankaj makuloj inter la nigrobruna dorso (laŭlonge ĝis la pugo inter nigraj partoj), en flugiloj (horizontala laŭlonge inter nigraj partoj kaj vertikala pli malgranda kaj malpli rimarkebla en kuniĝo kun dorso inter brunaj kaj nigraj partoj) kaj vosto (antaŭ nigra fino). Pli precize la vosto montras larĝan blankan horizontalan strion inter du simillarĝajn nigrajn kaj finborde mallarĝegan blankan strieton.
Kutimoj
Tiu estas ĝenerale maltimida birdo kaj profitema manĝanto. Male kiel plej granda parto de vadbirdoj, tiu povas manĝi tre diversajn manĝaĵojn kaj putraĵojn de tre diversegaj eroj kiel ovoj aŭ kokosoj aŭ eĉ homajn kadavrojn. Spite tiu ĉiomanĝanteco ili manĝas ĉefe moluskojn, krustulojn kaj marvermojn. En la tundra bredejo kaj en internaj teritorioj ili manĝas semojn, insektojn kaj larvojn.
Por konstrui neston, ili revenas al la sama reproduktejo de pasintaj jaroj. La nesto estas surplanka truo en roka insuleto aŭ inter tundra herbo kovrita de planta materialo. La ino demetas 4 ovojn. La kovado daŭras pli ol 3 semajnoj. La idoj rapide elnestiĝas kaj ekflugas post la tria semajno.
Voĉo estas akuta "tuk-tuk-tuk".
Aliaj
La koluma ŝtonturnulo estas unu el la specioj protektitaj de la Traktato por la Konservado de afrikaeŭraziaj migrantaj akvobirdoj (AEWA).
La loĝantaro estas nur en Norda Ameriko de 235.000 birdoj.
Times New Roman
Nuntempe Tajmzo estas unu de la plej konataj tiparoj, pro ĝiaj komputilaj versioj: Times Roman fare de Linotype kaj Times New Roman fare de Monotype. Adobe enkonstruis la tiparon «Times Roman» en la PostScript-interpretilon. Microsoft liveras version bazitan sur Monotype kun siaj operaciumoj, dum Apple uzas Linotype.
Uniksecaj sistemoj ofte enhavas Nimbus Roman No9 L, liberan varianton de «Times Roman».
Pri la epiteto Roman
La epiteto Roman rilate al tiparo signifas «klasikstila» — do, tiparon rektan, maloblikvan — kontraste al kursivo, Italic type. Evidente, tio ĝuste karakterizas nur la ĉefan fasonon; la nomo de la kursiva tipara fasono, entenata de tiu tipara familio: <tt>Times New Roman Italic </tt>, estas memkontraŭdira.
Clamecy (apartigilo)
Du komunumoj en Francio havas la nomon Clamecy:
Gustaf Henrik Lundquist
Gustaf Henrik LUNDQUIST (naskiĝis en 1865 en Ystad, Svedio; mortis en novembro 1930 en Parizo, Francio) estis sveda esperantisto kaj literaturisto. Ĉirkaŭ 1890 li migris al Francujo, prenis al si la nomon Sebastien Voirol, vivis tie kiel franca verkisto.