cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grafino de Barral
Lastaj jaroj
Petro la 2-a eble havis aliajn amaferojn kun aliaj virinoj, same kiel la Grafino de Villeneuve, la Madamo de la Tour kaj Eponina Otaviano, edzino de Francisko Otaviano. La du unuaj estis personaj amikinoj de la grafino de Barral kaj estis prezentitaj al la imperiestro kun la celo "amuzi" lin. La Grafino de Barral mortis malmulte da monatoj antaŭ ol la imperiestro.
La leteroj
En la jardeko 1940, la Grafo de Barral kaj Markizo de Montferrat, ŝia nepo, donacis al la Imperia Muzeo de Petrópolis la leterojn ŝanĝitajn inter lia avino kaj la Imperiestro de Brazilo, elmontrante la ambaŭan interrilaton. Kvankam estis komuna konsento inter la grafino kaj la imperiestro, kie ili devis fajrigi la reciprokajn leterojn ricevitajn post la respektiva legado, la imperiestro obeis la regulojn, sed Ludovika Margerita intertempe iele malobeis kaj konservis kelkajn leterojn. Tiamaniere ke la solaj leteroj supervivintaj estis akceptitaj de la grafino, sed neniu de ŝi sendita al la imperiestro.
Vidu ankaŭ
<Gallery> G%C3%A9n%C3%A9ral_ALEXANDRE_FRANCOIS_MARIE_DE_BEAUHARNAIS_(1760-1794).jpg| Alexandre Beauharnais (1760-1794) Josephine_de_Beauharnais.jpg| Jozefina de Beauharnais (1763-1814) Napoleonbonaparte_coloured_drawing.png| Napoleono Bonaparte (1769-1821) 1841 portrait painting of Louis Philippe I (King of the French) by Winterhalter.jpg| Ludoviko-Filipo (1773-1850) Hermann_Winterhalter_-_Domingos_Borges_de_Barros,_Visconde_da_Pedra_Branca.jpg| Vicgrafo de Blanka Ŝtono (1780-1855) DpedroI-brasil-full.jpg| Dom Petro la 1-a (1798-1834) COA_Marquess_of_G%C3%A1vea.svg| S-ino Fonseca Costa (1808-1896) Franz_Liszt_photo.jpg| Franz Liszt (1811-1886) Retrato da D. Amélia de Beauharnais - Google Art Project.jpg| Amelia de Beauharnais (1812-1873) Arthur_de_Gobineau.jpg| Grafo de Gobineau (1816-1882) 2nd_Marquis_of_Paranagua_1885b.png| Markizo de Paranagŭao (1821-1912) Victor_Meirelles_-_Dona_Tereza_Cristina.jpg| Tereza Kristina (1822-1889) FranciscaBrasilJoinville02.jpg| Franciska de Braganzo (1824-1898) Pedro_II_circa_1887b_transparent.png| Dom Petro la 2-a (1825-1841) Francisco_Otaviano_de_Almeida_Roza.jpg| Francisko Otaviano (1825-1889) Dona_Isabel.jpg| Princino Izabela (1846-1921) Princess_Leopoldina_around_1864_oval.png| Leopoldina de Braganzo (1847-1871) </Gallery>
Gyula Petrányi
Gyula Petrányi naskiĝis la  1912 en Budapeŝto. Li mortis la 2000 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Petrányi ricevis diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936, poste li eklaboris en la universitata hospitalo. En 1948 li plulernis en Brito helpe de stipendio. En 1950 li estis nomita katedrestro en universitato de Debrecen, kie li estis ankaŭ vicrektoro inter 1971–1974. Li doktoriĝis en 1965. En 1974 li revenis al Budapeŝto. En 1983 li pensiuliĝis, tamen li pluinstruis. Li okupiĝis interalie pri la internaj malsanoj. Li ricevis diversajn premiojn.
Videix
- jen france, prononco [], okcitane Vidais - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Mengu-Temuro
Mengu-Timuro aŭ Möngke Temür (mongole: Мөнхтөмөр) (? - 1280), Filo de Toqoqan Ĥan kaj Buka Ujin de Oirat kaj nepo de Batu Ĥan. Li estis ĥano de la Ora Hordo en 1266-1280. Lia nomo laŭlitere signifas "Eterna Kolero" en la mongola lingvo.
Dum lia regado, la mongoloj kun siaj rusaj aliancitaj entreprenis militkampanjojn kontraŭ Bizancio (ĉ. 1269-1271), Litovio (1275), kaj alanoj en Kaŭkazio (1277). La unua aludo eltrovita de historiistoj estis skribita sub nomo de Mengu-Timuro kaj enhavis informojn pri la liberigo de la Rusa Ortodoksa Eklezio kaj laŭdo al la Ora Hordo. Aliflanke, li estis ŝamanisto. Dum la regado de Mengu-Timuro, la ĝenovaj komercistoj aĉetis Caffa-n de la mongoloj.
Les Breuleux-Eglise (stacidomo)
Les Breuleux-Eglise estas fervoja stacidomo en Les Breuleux, Svislando.
Géza Kovács (skulptisto)
Kariero
Géza Kovács finis fakon de inĝeniero pri maŝinoj en Universitato Tekniko de Kluĵo en 1983. Li laboras ekde 1983 en Sfântu Gheorghe.
Premioj, stipendioj
Li ricevis dekkvin belartajn premiojn en landoj: Francujo, Grekujo, Hungarujo, Rumanujo kaj Hispanujo.
Ekspozicioj
Li havis 89 individuajn ekspoziciojn kaj 274 grupajn ekspoziciojn en 17 landoj.
Lago de Remoray
La  - Lac de Remoray - estas lago en Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []), kaj apartenas al la komunumo Labergement-Sainte-Marie. La samnoma komunumo Remoray-Boujeons situas apude. Situanta je 850 metroj super la marnivelo, temas pri alta lago en la koro de la altaj ĉenoj de la Ĵurasa masivo. Ĝi situas ĵus supre de la lago Saint-Point kaj proksimume dudek kilometrojn sudokcidente de la urbo Pontarlier.
Stacio Kōjiro
Stacio Kōjiro (japane: 神代駅 [Kooĝiro-eki], angle: Kōjiro Station) estas fervoja stacio en Iŭakuni, Gubernio Jamaguĉi, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
La Krubalo
La Krubalo, origine The Gruffalo, estas por-infana libro de verkisto Julia Donaldson, ilustrita de Axel Scheffler, kiu rakontas pri muso dum promeno en la arbaro, kiu lerte superruzas plurajn rabobestojn kiuj volas manĝi ĝin, inkluzive la fikcian monstron Gruffalo. La unua eldono en Esperanto aperis en 2019.
La libro estis vendita en 13 milionoj da ekzempleroj kaj tradukita al 26 lingvoj, ricevis plurajn premiojn kaj estis adaptita al teatro kaj televido.
En 2004 aperis la daŭrigo The Gruffalo's Child ("La ido de la Gruffalo").
Okdekjara Milito
La Okdekjara Milito (kiu en la moderna historiverkado ankaŭ nomiĝas La ribelo aŭ La nederlanda ribelo) estas la nomo por ribelo kaj batalo en Nederlando (1568-1648, kun dekdujara armistico dum la jaroj 1609-1621) kontraŭ Hispanio.
Post tiu milito la Respubliko de la Sep Unuiĝintaj Provincoj fariĝis mondestra potenco, antaŭ ĉio pro la marveturado. La respubliko travivis oran jarcenton je ekonomia, scienca kaj kultura terenoj.
Grande-Synthe (stacidomo)
Grande-Synthe estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Grande-Synthe, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Coudekerque-Branche - Les Fontinettes (304000).
Julio Anguita Parrado
Julio Anguita Parrado (Kordovo (Hispanio), 3-an de januaro 1971 - Bagdado, Irako, 7-an de aprilo de 2003) estis hispana ĵurnalisto kiu mortis pafita en Irako en 2003, kiam li akompanis usonan invadintan armeon. Li subskribis siajn artikolojn kiel Julio A. Parrado.
Li estis filo de politikisto Julio Anguita González.
Jan Berchmans
Jan BERCHMANS (latine: Ioannes Berchmannus; naskiĝinta la en Diest, mortinta la  en Romo) estis belga teologo, sanktulo kaj jezuito. Kune kun Luigi Gonzaga kaj Stanisław Kostka li estas la patrono de la studanta junularo.
Vivo
Estante filo de malriĉaj sed piaj gepatroj li senditis kiel 7-jarulo al lernejo. Tie li elstaris per diligenteco kaj seriozeco nekutima. 11-jara li venis ĉe la pastro Emmerich von Diest, kies loĝejo estis kvazaŭ seminariejo. Tie li denove estis al ĉiuj samklasanoj modelo. Post tri jaroj li revenis al la patro hejmen kie li lernis ke la familio ne plu povus permesi al si subtenon financan de la studoj. Sekve li ellernu metion iun. Tiu mesaĝo ege tristigis lin kaj igis la koron de la patro moligi. La patro do loĝigis lin ĉe Johann Freymont, kanoniko en Meĥleno. Li akceptis lin kaj kunfinancis la edukadon. Intertempe estis mortinta lia pia patrino post 7 jaroj da sufero; post tio la patro frokuliĝis ĉe Sankta Sulpico.
Sed Bermans la pli juna decidis aliĝi al la Kompanio de Jesuo. Decidohelpa estis legado de la biografio de Luigi Gonzaga. En la jaro 1616 li akceptitis fare de la jezuitoj meĥlenaj. Jam dum la novicado Bermans preparis sin al misio por konverti la malkredantojn. La profesio de misiisto estis por li la plej alloga. Li do koncentriĝis pri animzorgado kaj evangelipredikado kaj akompanis la malriĉulojn al mesoj instruante al ili kiel iĝi feliĉaj en la vivo postmorta. En la 27.9.1617 li kaŝe faris la ordenajn promesojn, publike en la 25.9.1618. Unu monaton pli poste liaj superuloj sendis lin Romon por finstudi ĉe Roma Kolegio.
Antaŭ ol forvojaĝi suden li volis ankoraŭ viziti la patron. Sed li aŭdis pri la morto de la patro kaj pri ties entombigo. Per letero li transdonis la zorgrajton pri la fratoj kaj fratinoj en la manojn de la kuratoroj kaj iris al Romo. Li esperis iĝi misiisto en Ĉinio post la finfarado de la studoj. En Romo li denove estis modela por ĉiuj. En la 31.7.1621 akceptis laŭ kutimo de la ordeno sanktulon monatan sur kiu legeblas biblia verso pri la nescio de horo de la morto. Fakte li kvin tagojn pli malfrue malsaniĝis. La situacio tiom graviĝis ke li bezonis unkton. Kiel 22-jarulo li mortis. Tuj post la morto multaj volis vidi lian kadavron kaj havigi al si relikvojn de li. La sekvan tagon li entombigitis sub la ĉeesto de multaj episkopoj kaj prelatoj en la Alojzo-kapelo kie il ankaŭ ofte preĝis. Sed poste li translokitis en la Kapelon Sankta kruco, dume la koro venis al Loveno. Sanktigo de Berchmans estis en 1888.
Fonto
Vollständiges Heiligen-Lexikon, Band 3. Aŭgsburg 1869, p. 385-386, kio legeblas tie ĉi interrete.
Jászivány
Jászivány [jAsivAnj] estas malgranda vilaĝo en meza Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Jász-Nagykun-Szolnok, en subregiono de Jászberény.
Historio
Jászivány apartenas al "Jasujo", en la 13-a jarcento jasoj ricevis permeson loĝi ĉe la rivero Zagyva. Oni okupiĝas pri agraraj produktoj.
Veganz
Veganz estas la unua vegana superbazara ĉeno en Eŭropo. La firmao funkcias kiel vegana pograndisto, kun sia propra ĉeno de nutraĵvendejoj kiuj vendas ekskluzive veganajn produktojn. Ĝi estas unika en Eŭropo. Situanta en Germanio, la kompanio malfermis sian unuan vendejon en la berlina Prenzlauer Berg, en la somero de 2011, kun 250 kvadrataj metroj da spaco.
La pogranda agado de la Veganz-grupo pliiĝis eminente ekde la komenco de 2014. En centoj da podetala nutraĵvendejo de la plej grandaj germanaj ĉenoj (inkluzive de Edeka, dm-drogerie markt, Kaiser's/Tengelmann, Globus, kaj Metro) la vastiĝo de iliaj butik-en-butika koncepto sukcesis.
La ĉeno estis fondita en 2011, de Jan Bredack, vegano kaj iama altranga direktoro de Mercedes Benz. La kompania devizo estas "Wir lieben Leben" (ni amas la vivon).
Krono (botaniko)
Krono de planto referencas al la totalo de surgrundaj partoj de unuopa planto, inklude tigojn, foliojn, kaj reproduktajn strukturojn. La kanopeo de plantokomunumo konsistas de unu aŭ pliaj plantokronoj kiuj kreskas en difinita areo.
La krono de lignoplanto (arbo, arbusto, liano) estas la branĉoj, folioj, kaj reproduktaj strukturoj kiuj etendas el la trunko aŭ ĉefaj tigoj.
Formoj de kronoj estas tre variaj kaj ĉefe tiuj de konusaj formoj kaj tiuj de rondecaj formoj. Kronoj estas karakterizitaj pro larĝo, profundo, surfaca areo, volumeno, kaj denseco. Mezuroj de kronoj estas tre gravaj por kvantiigi kaj kvalifiki plantosanon, kreskostadion kaj efikon.
Altônia
Altônia estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis loĝantojn en 2010.
Colmesnil-Manneville
Colmesnil-Manneville estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Colmesnillais.
Lajos Szőke
Lajos Szőke [lajoŝ sOke], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőke Lajos estis hungara skulptisto.
Lajos Szőke naskiĝis la en Nagykónyi, li mortis la.
Biografio
Lajos Szőke aĝis 10, kiam li translokiĝis al Budapeŝto. Li studis en Reĝa Industriarta Altlernejo inter 1931-1935. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Ohmann, Elek Lux kaj Elemér Fülöp. Post siaj studoj li ekspoziciis kaj kreis skulptaĵojn, ornamaĵojn. En la sekvaj jardekoj li studvojaĝis al Aŭstrio, Svislando, Italio, Francio, Rumanio kaj Bulgario.
Mova rado
En aŭtomobila veturilo, mova rado estas rado, kiu ricevas la paron da fortoj de la motoro kaj provizas la movan forton por la veturilo.
La kvar-radaj veturilo, kiuj havas kvar movajn radojn estas kutime tiel diritaj 4 × 4, aŭ veturilo kun kompleta transmisio.
San Vito di Fagagna
- prononco, jen itale, friule San Vît di Feagne - estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sankta Vito de Lukanio kun sia edukisto Modestus kaj sia infanvartistino Crescentia, kies komuna memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Coseano, Fagagna, Mereto di Tomba kaj Rive d'Arcano.
Yusufeli
Yusufeli estas urbo en provinco Artvin en Turkio.
Ralf Gion Fröhlich
Ralf Gion FRÖHLICH (naskiĝis, do nun -jara) estas esperantista aktivulo, multajn jarojn loĝinta en Gotenburgo, Svedio, kaj nun en Berlino, Germanio. Interalie li – krom kunorganizi plurajn Kulturajn Esperanto-Festivalojn (KEF) en Skandinavio – de 1995 ĝis 1999 estis komisiito pri eksteraj rilatoj de TEJO. Tiam estinte studento pri politika scienco kaj internaciaj rilatoj, kaj inter aliaj postenoj iĝis unua reprezentanto de TEJO en la Gvida Konsilio de la Eŭropa Junulara Fondaĵo kaj Eŭropaj Junularaj Centroj de la Konsilio de Eŭropo. La broŝuro La teamo de TEJO sin prezentas de 1997-1999 skribis ke li tiutempe estis "unu el nur ses reprezentantoj de Internaciaj Junularaj Organizoj kiuj membras en tiu konsilio", kaj ke "liaj kapabloj estis eĉ tiom aprezataj ke li foje dungiĝis de la Konsilio de Eŭropo por edukaj taskoj kaj ekde 1997 li ankaŭ laboris kiel sendependa konsilisto por la Unuiĝintaj Nacioj". .
Ekde 2019 li aparte engaĝiĝas pri la Esperanto-Stacio en la komunumo Halbe sude de Berlino.
Robert S. McMillan
Robert S. MCMILLAN estas usona astronomo de la Universitato de Arizono. Li ricevis sian doktorecon de la Universitato de Teksaso ĉe Aŭstino en 1977.
Li estras la projekto Spacewatch. Tiu projekto studas la orbitojn de asteroidoj. Li malkovris la jupiteran lunon Kaliron, la nanoplanedon 20000 Varunon kaj la periodan kometon 208P/McMillan.
Oni donis lian nomon al asteroido 2289 McMillan.
Lago Saint-Point
La  - Lac de Saint-Point - estas lago en Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []), proksime de la urbo Pontarlier. Laŭ horloĝa direkto, la komunumoj Montperreux, Malbuisson, Labergement-Sainte-Marie, Saint-Point-Lac kaj Les Grangettes situas borde de la lago. Situanta je 850 metroj super la marnivelo, temas pri alta lago en la koro de la altaj ĉenoj de la Ĵurasa masivo.
Bibliaj juĝistoj
La Bibliaj juĝistoj (hebrelingve: שופטים' = Shôphaatîm aŭ shoftim estis personoj kiuj okupis oficon de registaraj regantoj kaj militaj kondotieroj, kiuj prezidis ankaŭ la varispecajn aŭdiencojn.
En la libro de juĝistoj estas informate kiel militaj ĉefoj, civilaj kaj spiritaj, inspiritaj de Dio en determinitaj okazoj milite agadis por liberigi unu aŭ diversajn izraelajn tribojn minacatajn de la popoloj najbaraj aŭ por gvidi izraelidojn al nova konkero .Tamen, kiel oni povas dedukti el la grava kaj obskura soci-politika situacio en kiu vivis la hebrearo, la juĝistoj ne ĉiam estis lideroj religie devotaj aŭ ŝtatiste dotitaj, sed uloj foje ambiciaj kaj lokaj herooj ĉar tiam ankoraŭ ne alestiĝis nacia unuiĝo. Tiu stato en izraelaj teritorioj daŭris ekde ĉirkaŭ 1150] a.K. ĝis 1025 a.K., nome ĝis enscenejiĝo de la unua izraela reĝo Ŝaul.
Apud tiuj prefere militecaj figuroj, la libro parolas ankaŭ pri juĝistoj responsaj pri la ordinara administrado kaj leĝfarado ene de la diversaj triboj: temas pri la juĝistoj “minoraj”.
Post la konkero de tuta Kanaano, tiuj personoj preskaŭ abrupe malaperis.
Distrikto Marcali
La Distrikto Marcali (hungare Marcali járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy. Ĝi situas sur montetaro laŭ Balatono en la nordokcidenta parto de la departemento (en la sudokcidenta parto de la lando).
Bibliaj juĝistoj
Listo de bibliaj juĝistoj
Helpe de la libro de juĝistoj eblas konstrui la suban liston de juĝistoj:
Distrikto Marcali
La distrikta ĉefurbo estas Marcali, kiu estas urbo, la ceteraj 16 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 904,24 km², kie loĝas 34 734 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri fremdultrafiko apud Balatono, krome pri agrikulturo, (fruktoj, vitoj, legomoj) kaj bestobredadoj.
Bibliaj juĝistoj
Listo de bibliaj juĝistoj
En la 1-a libro de Samuelo oni parolas pri Samuelo, Eli ĉefsacerdoto, Gioelo kaj Abia (tiuj ĉi lastaj filoj de Samuelo) prezentitaj kiel juĝistoj.
Distrikto Marcali
Historio
Tiu distrikto funkciis jam daŭre inter 1886-1983. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Kunfehértó
Kunfehértó (kunfehErtO) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en subregiono de Kiskunhalas. La nomo signifas kumana-blanka-lago.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Baja-Kiskunhalas. La lasta troviĝas 15 km-ojn for.
UK 2008
La 93-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 19-a ĝis 26-a de julio 2008 en la nederlanda urbo Roterdamo. La lasta aliĝo (surloka) estis la 1845-a.
Teme la kongreso okupiĝis pri la Jaro de la Lingvo kaj pri la centjariĝo de UEA. La festparoladon faris Humphrey Tonkin.
Honora membro fariĝis en tiu ĉi jaro Simo Milojeviĉ, eksa ĝenerala direktoro de UEA.
Internacia Kongresa Universitato
Rektoro estis Wim Jansen.
Kleriga Lundo
Dum la Kleriga Lundo oni okupiĝis, ĉefe en iom malgrandaj laborgrupoj, pri diversaj temoj kun rilato al esperantumado. Estis prezento pri Dua Vivo, Vikipedio-kunsido, konsiloj pri informado kaj kunveno de veteranoj pri "neoficiala historio".
Esperantologia Konferenco
La Esperantologia Konferenco (ĵaŭde (10h30-14h30) havis sian 30-jariĝon. Komparante Esperanton kun aliaj lingvoj, la programeroj sub gvido de Detlev Blanke estis:
Vesperaj prezentoj
Ludis Ĵomart kaj Nataŝa kaj Jomo en muzika vespero, kaj Saša Pilipović prezentis en alia vespero Universalan Kabaredon, ĉefe kunmetita el antaŭaj pecetoj, anstataŭante alian grupon kiu lastmomente ne povis veni.
Junulara Programo
Paralele kun la ĉefa programo okazadis ankaŭ Junulara Programo, celata precipe al kongresanoj en la TEJO-aĝo (ĝis 30 jaroj), da kiuj estis pli ol cent. Respondeculo estis Nico Huurman, ĉefa loko estis junulara centro De Heuvel (nomata ĉambro van Veenendaal), kelkaj programeroj okazis ankaŭ en klubo White Elefant.
Kadre de la Junulara Programo okazis jenaj programeroj:
Kongresejo
Beurs (Borso) aŭ World Trade Center (Monda Komerca Centro) Rotterdam estas konstruaĵo por multaj luantoj. La ducent luantoj - inter kiuj multaj internacie laboras – kaj la ĉirkaŭaĵo faras la konstruaĵon centro de komerco. Borso-WTC oferas reprezentan fonon por la sidejo de entreprenoj, por kongresoj kaj eventoj. En kaj ĉirkaŭ la konstruaĵo oni trovas grandan diversecon de butikoj, oni trovas komercocentron kaj kongrescentron. Cetere estas sidejo ĉi tie de WTC Klubo Roterdama kaj WTC Arta Galerio.
En Borso-WTC oni trovas diversspecajn entreprenojn. De aŭgusto 2004 oni ankaŭ povas trovi komercan televidan stacion en Borso-WTC, kun la speciale disvolvita programo Business Lounge (Komerca Salono), kiu celas “entreprenistan Roterdamon”. Cetere ekzistas Rotterdam Marketing, fondaĵo kiu respondecas pri multaj aktivaĵoj en la urbo.
François Furet
François FURET (27-a de marto 1927 en Parizo; 12-a de julio 1997 en Toulouse) estis franca historiisto.
Vivo
Pro malsaniĝo je tuberkulozo en 1950, François Furet interrompis sian studadon kaj venis en sanatorion. Li estis 1954–1955 instruisto en gimnazio de Compiègne, 1955–1956 en gimnazio de Fontainebleau. Pli poste li dediĉis sin en Centre national de la recherche scientifique al eplorlaboroj pri la Franca revolucio. Ekde 1960, li estis profesoro (Directeur d'Études) en EHESS, kies prezidanto estis li inter 1977 kaj 1985. Poste li gvidis la Instituton Raymond Aron ĉe EHESS. Ekde 1985, li estis samtempe ankaŭ profesoro en la Universitato de Ĉikago. Li estis Doktor h.c. de universitatoj de Tel Aviv kaj Harvard same membro de la American Academy of Arts and Sciences (usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj) kaj de la American Philosophical Society (Usona Filozofia Asocio). Li estis kavaliro de la honorlegio. Oni elektis lin la 20-an de marto 1997 membro de la Franca Akademio, sed ties transprenon malebligis lia abrupta morto, la 12-an de julio 1997 en Toulouse, pro sporta akcidento.
Esploroj de la franca revolucio
Unu el la plej gravaj verkoj de Furet estas la kun Denis Richet verkita Historio de la franca revolucio. Laŭ lia vidpunkto, la revolucio "elreliĝis" jam ĉe sieĝo de Bastille.
Hollfeld
Hollfeld estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
Hollfeld povas retrorigardi al pli ol mil jaroj da historio. Ĝi estis menciita unue en dokumento en 1017.
Hollfeld estis detruita plurfoje per militoj kaj incendioj. Ĉi tiuj inkluzivas la detruon en 1430, 1552/53 kaj la Tridekjara Milito. En 1630/31 la urbo estis detruita kaj en 1634 la pesto furiozis tiel forte, ke restis nur 14 geedzaj paroj. En 1724 la urbon detruis alia urba incendio.
La stratnomo Türkei (Turkio) en la malalta urbo devenas de la 17-a jarcento, kiam otomanaj militkaptitoj estis kidnapitaj al Hollfeld.
Napoleono Bonaparte iris al la rusa kampanjo per Hollfeld.
Urbopartoj
La urbopartoj estas:
Sankta Malo
Sankta Malo aŭ  Maklu (en la kelta lingvo: Mac'h Low; latine: Maclovius aŭ Machutus; itale: Macuto) estis unu el la sep sanktuloj fondintaj Bretonujon kaj la unua episkopo de Saint-Malo en Bretonujo.
Saint Malo estas unu el la etapoj de la pilgrimado Tro Breizh (turneo de Bretonujo), kiu estiĝis en la mezepoko.
La festotago de sankta Malo okazas la 15-an de novembro.
Junaĝo
Laŭ Albert Le Grand, Malo naskiĝis en la regiono Gwent de Kimrujo.
Li estis edukita en la monaĥejo de sankta Brendan en Clonfert, kaj fariĝis pastro. Tiu monaĥejo situis en Irlando.
Laŭ la pastro Herve Calvez, la monaĥejo situis en Llancarfan en Kimrujo
Boeing X-37
La X–37 Advanced Technology Demonstrator (angla por Progresigita Teĥnologia Demonstrilo) estas eksprerimenta kosmoŝipo, kiun evoluigas kaj konstruas la firmao Boeing en la Usono, komence je komisio de DARPA kaj NASA (X–37A), pli poste je mendo de USAF, per pluevoluigo de kosmoŝipo X-40. Celo de la programo estas provo de modernaj, avangardaj materialoj kaj novaj teknologioj por nova kosmoŝipo, post epoko de uzo de Space Shuttle kun NASA. Tiun novan kosmoŝipon planas uzi la USAF sola.
Spartina
Spartino (Spartina) estas genro en la familio de la poacoj. La nomo de la genro derivas de la greka vorto spartinē, signifanta "ŝnuro". Ili estas precipe halofitaj.
Boeing X-37
La unua lanĉo de X–37A okazis la 7-an de aprilo 2006 sur la private evoluigita porta aviadilo White Knight de la firmao Scaled Composites.
Spartina
Priskribo
Ili estas staŭdaj kun longaj folioj kaj longaj rizomoj. La floraro konsistas el alternaj spiketoj.
Boeing X-37
La X-37B povas oribite flugi la Teron en alto ĝis 900 km dum unua jaro kaj post 15 tagoj post la surteriĝo, ĝi estas denove lanĉebla. La energion servas dum la flugperiodo galium-arsenidaj sunĉeloj.
Spartina
Parazitoj
Claviceps spartinae parazitas Spartina''
Boeing X-37
En la orbito, la kosmoŝipo povas ŝanĝi la rapidon kaj la alton per helpo de propraj motoroj. Originale, oni planis la motoron de Rocketdyne AR2-3 kun forto de 29,3 kN (kerosena-hidrogenperoksida), sed oni ŝanĝis dum la evoluigo al tradicia hidrazin-motoro. En la stokejo granda 2,13 × 1,22 metrojn, oni povas transporti maksimume 250 kg da ŝarĝo.
Sankta Malo
Junaĝo
Apenaŭ 30-jaraĝa li estis, kiam li foriris sian landon kun 30 aliaj pastroj.
Boeing X-37
La unua testo de X-37B (OTV-1: Orbital Test Vehicle 1) komenciĝis la 22-an de aprilo 2010 per lanĉa raketo Atlas V (501), el Cape Canaveral. Tiu unua flugo daŭris 224 tagojn en la orbito kun tute aŭtomata surteriĝo en Vandenberg AFB. La dua ekzemplaro (OTV-2) lanĉiĝis la 5-an de marto 2011 same per Atlas V (501) el Cape Canaveral. Ĝi longas 8,91 m, havas enverguron de 4,54 m, alton de 2,89 m. La maksimuma starta maso estas 4989 kg, la flugrapido 28.200 km/h.
Sankta Malo
Episkopo
Multaj personoj petis de la princo Judikael, ke Malo fariĝu episkopo. La princo persvadis lin, kaj Malo fariĝis la unua episkopo de Aleth (tute proksime de Saint-Malo, nun parto de ĝi). Li estis ordinita en Tours. Aleth estis do la ĝermo de la episkopejo de Saint-Malo.
Morto
Malo maljuniĝis kaj, kiam li estis preskaŭ 101-jaraĝa, li mortis. Laŭ Albert Le Grand tio okazis en la jaro 640. Malo estis entombigita en Saintes. Sed la loĝantaro de Aleth deziris akiri kelkajn relikvojn. Ili do iris ĝis tiu urbo, kaj petis de Childebert la 3-a, ke estu elĉerkigita la korpo de la sanktulo. Kvar delegitoj de la pastroj de Aleth levis ĝin. Sed nur la kapo kaj la dekstra mano falis en iliajn manojn. Do, kiel estis antaŭplanite, ili ricevis tiujn relikvojn. Ilin oni povas vidi nun en la katedralo de Saint-Malo.
Javerdat
- jen france, prononco [], okcitane Javerdac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rochechouart kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Petr Vok z Rožmberka
Petr Vok z Rožmberka (el Rožmberk) naskiĝis la 1-an de oktobro 1539 en Český Krumlov kaj mortis la 6-an de novembro 1611 en Třeboň. Li estis elstara ĉeĥa nobelo, membro de la potencohava sudbohemia nobela familio Rožmberk. Li apartenas al la plej gravaj personecoj de la ĉeĥa historio kaj kulturo en la 16-a kaj 17-a jarcentoj.
Vivo kaj verkaro
Petr Vok ne nur amis virinojn kaj vinon, sed intense interesiĝis ankaŭ pri scienco, literaturo, arto kaj kulturo ĝenerale. Kvankam li ne havis iun publikan oficon, li apartenis al la plej bone informitaj homoj de sia tempo kaj estis en vastaj kontaktoj kun tuta protestantisma Eŭropo. Lia kastelo en Třeboň, kien li transloĝiĝis, post kiam li en 1601 forvendis kastelon Český Krumlov al Rudolfo la 2-a, estis grava renkontiĝloko  de ĉeĥaj kaj eŭropaj politikistoj. Kiam soldataro de Passau invadis Bohemion, por ilia reiro li fordonis tutan trezoron de la familio. Tiel li - kontraŭe al plejparto de siaj samtempuloj - montris sian oferemon kaj efikan amon al sia patrujo.
Kiel mecenato li subtenis ĉeĥajn verkistojn, teatron, klerigadon (li fondis ekz. lernejon de Rožmberk en Soběslav) kaj figurarton. Li fondis unu el la plej ampleksaj bibliotekoj en tuta Mezeŭropo. Lia kolekto de artaĵoj, fizikaj instrumentoj kaj naturaĵoj estis komparebla kun la fama kolekto de la imperiestro Rudolfo la 2-a en la Kastelo de Prago. Li estis inventema mastrumanto kaj entreprenanto, danke al li kasteloj en Bechyně kajTřeboň estis rekonstruitaj je reprezentaj renesancaj sidejoj, ĝis nun admirataj de vizitantoj. En la ĉeĥa kulturo li estas ĝis nun konsiderata kiel arketipo de multflanke talenta renesanca klerulo kaj ĝojvivemulo. Lia bunta vivo kaj komplika personeco estis multfoje prezentita en libroj kaj filmoj.
Li kiel la lasta membro de la familio Rožmberk mortis sen posteuloj, do per lia morto en 1611 formortas la tuta potenca nobela familio. Li estas entombigita en la monaĥejo en Vyšší Brod.
Oswald Wiener
Oswald WIENER, pseŭdonimo Evo Präkogler, (naskiĝinta en la 5-a de oktobro 1935 en Vieno kaj mortis la 18-an de novembro 2021) estis aŭstra verkisto. Li famiĝis antaŭ ĉio pro sia engaĝiĝo en la Viena Grupo.
Vivo
Ĉe la Universitato de Vieno li studis jursciencon, muziksciencon, afrikajn lingvojn kaj matematikon. Post la interrompo de ĉiuj studoj li perlaboris kiel trumpetisto de ĵazmuziko. Tiam li renkontis la anojn de la Viena Grupo. Inspirite per la lingvofilozofio de Fritz Mauthner kaj Ludwig Wittgenstein li donis al la grupo bazon teorian. La literaturkoncepton (kp. Marcel Duchamp) oni strebis etendi al ĉiuj skribitaĵoj, sekve ankaŭ al ĉiutagaj kaj funkciaj tekstoj. La ankarkismon, prezentitan per tekstkunmetitaĵoj, poemoj kaj porscenaj prozaĵoj, li konatigis surstrate al la vienanoj. Pro tio li intertempe taksitis esti "publike tre danĝera".
Dua kariero profesia
En 1959 li forbruligis siajn manuskriptojn kaj provis sukcesi surlabormerkate kiel programisto ĉe Olivetti. De 1962 ĝis 1967 li publikigis en la konata literatura fakgazeto manuskripte la procedan, ĝenro-detruantan romanon die verbesserung von mitteleuropa (presita en 1969), kiu kombinis eseajn, skizajn kaj fikciajn elementojn kaj miksas lingvo- kaj sociokritikon al ne plu diserigebla miksaĵo de fikcio, komentoj, eseaj enmetitaĵoj kaj filozofia scienca prozo.
Lingvo iĝas tiel anarkiisma kaj neprirezignebla ilo de memidentigo: "Mi spertis ĉe mi mem, ke la uzo de lingvo estas decidega por la sento kaj tra kaj per la sento por la materiaj statoj de la korpo."
Samtempe individueco radike forigatas en verkaro, kiu malkreas la romanojn, la klasikan ĝenron de burĝa memtrovilo. Ĉiu individuo estus nur produkto de lingvo, la mio estus - kiel laŭ la teorio de Ernst Mach - nesavebla.
Elmigro el Aŭstrujo
En 1989 li ricevis la premion Österreichischer Staatspreis für Europäische Literatur. En 1990 aperis - la pseŭdonime verkita - satira/ironia, triviala romano Nicht schon wieder...!, kiu taksas la realecon de komputila programaro la sola devoliga kaj deviga realeco. Ĉi tiun romanon influis la franca simuligfilozofo Jean Baudrillard, kies verkon Die fatalen Strategien Wiener eldonis en 1991. En 1995 aperis la wiener-aj skribitaĵoj pri la ekkonoteorio.
Dissendolisto
Dissendolisto (aŭ dissendo-listo) estas listo de personoj kiuj komunikas per retpoŝto dank'al komuna retadreso: la adreso de la dissendolisto. Ĉiu membro de la listo povas sendi mesaĝon al tiu adreso kaj ĉiu alia membro ricevas la mesaĝon kaj povas reagi same sendante sian komenton al ĉiuj aliaj.
Laŭ la funkciado de la listo, estas almenaŭ du malsamaj tipoj de dissendolistoj. La plej multaj estas diskut-listoj kiuj ebligas al ĉiuj diskuti unuj kun la aliaj. Aliaj listoj nur utilas kiel inform-listo aŭ bulten-listo ĉar nur la kreinto de la listo povas sendi mesaĝon al la ricevantoj.
Dissendolisto estas unu el la plej sukcesaj novaj komunikiloj alportitaj de Interreto. Ili efektive uzas la plej uzatan servon de Interreto, la retpoŝto, por ebligi al asocioj kaj diversaj grupoj komuniki plej facile. Dank'al ilia uzo eblas nun tre facile informi kaj organizi agadojn inter diversaj uzantoj de Interreto.
Pro tio, ekzistas nun multege de diversaj dissendolistoj pri diversaj temoj kaj en diversaj lingvoj. Ekzemple en Esperanto ekzistas jam kelkaj centoj de dissendolistoj de pli ol 40 diversaj naciecoj kaj pri diversaj temoj, kiaj kulturaj, sciencaj, politikaj, religiaj, ktp.
Ekzistas diversaj provizantoj de serviloj, kiuj ebligas krei kaj uzi dissendoliston sed unu el tiuj Yahoogroups, posedata de Yahoo estas tre forte prezenta internacie kaj multlingve, kaj pro tio estas la plej uzata en multaj lingvoj interalie en Esperanto.
La Vikipedio havas propran dissendoliston: WikiEO-l.
Eksteraj ligiloj
Listo de 200 Dissendo-listoj en Esperanto kaj instruktoj pri ilia uzo: Yahoogroups en la angla: (aldonu landan ISO-kodon je la komenco por havigi aliajn lingvojn)
Tierra de Barros
La distrikto ekstremadura situas en la centra parto de la Provinco de Badajoz, (Hispanio) inter la distriktoj de la Valo de la Gvadiano kaj la montarbranĉoj de Sierra Morena, la Tierra de Barros estas unu el la plej fruktodonaj kaj prosperaj distriktoj de Ekstremaduro. Ĝi ricevas sian nomon de la specialaj karakteroj de sia argila kaj ruĝa grundo kiu, transformita en koto (barro) kaj muldita de la manoj de siaj laboristoj kaj manfaristoj, konsistigas la vivgajnilon kaj kutimaron de ties vilaĝoj. La ĉefurbo, kiel administra centro, estas Almendralejo. Estas 72.326 loĝantoj, la surfaco estas de 1.419,40 km² kaj la denseco de la loĝantaro estas 50,96 loĝ./km²
Ekonomio
La ekonomio de tiu distrikto baziĝas sur la agrikultura produktado de vitejoj kaj olivarboj, kio estas la ĉefa spezofonto, kvankam dum la lastaj jardekoj aperis en la distrikto pliiĝanta industrio de transformado de agrikulturaj produktoj. Aktuale oni klopodas instali en la sudo de la distrikto petrolrafinejon, kio levis akran polemikon en la distrikto, kun apogantoj, kiuj esperas laborpostenojn, kaj kritikantoj, kiuj timas poluadon kaj malprestiĝo de la tuta distrikto kaj de ties agrikultura produktado.
Municipoj
Estas pli ol 72.000 loĝantoj dise en la 15 municipoj kaj tri malgrandaj entoj:
Situo kaj loĝantaro
La distrikto de Tierra de Barros situas en la centro de la provinco de Badajoz inter la zonoj de Vegas del Guadiana kaj Sudaj Montoĉenoj. Ĝi troviĝas limigita de la distriktoj norde de Vegas Bajas, sude Zafra - Río Bodión, oriente Campiña Sur kaj okcidente Llanos de Olivenza kaj Tierra de Badajoz.
La aŭtoŝoseo “Ruta de la Plata”, dividas inter areoj kun karakteroj diferencaj inter si:
La amplekso de Tierra de Barros estas de 1.529,54 km², reprezentante proksimume 7% de la surfaco de la provinco. La laŭleĝa loĝantaro de Tierra de Barros estis de 74.898 personoj en 2004. Tio estas 11% de la provinca loĝantaro. La loĝado koncentriĝas en la municipoj de Almendralejo (38%), kaj Villafranca de los Barros (17%). Krome estas grupo de municipoj de inter 5.000 kaj 3.000 loĝantoj nome Aceuchal, Santa Marta, Hornachos, Ribera del Fresno kaj La Zarza, kaj kvar municipoj kiuj havas malpli ol 1.000 loĝantojn: Entrín Bajo, Hinojosa del Valle, Palomas kaj Puebla del Prior. Lastatempe estas tre alta nombro de neleĝaj enmigrintoj (multaj miloj) kiuj venas labori dum la sezono de rikoltado aŭ aliaj taskoj, ĉefe rumanoj, marokanoj kaj aliaj.
La denseco de loĝado de la distrikto estas de 49 loĝ./km², kio karakterigas Tierra de Barros kiel kamparan distrikton.
La karakteroj kaj grundosciencaj kaj morfologiaj de la teroj de la distrikto taŭgas por la disvastigo de la agrikulturo, kio manifestiĝas en la altega procentaĵo de teroj terkulturitaj en ĉiuj el la municipoj de la distrikto. La ĉefa kaj unusola escepto estas Hornachos, pro la esto de la montoĉeno Sierra Grande; tie la historia loĝado de moriskoj disvastigis la kreadon de fruktoĝardenoj kaj agrikulturo montareta.
La terkultivoj kaj ties produktoj plej ĉefaj estas vino, olivoleo kaj manĝolivoj kaj ajlo de Aceuchal.
Rimavské Brezovo
Bazaj informoj
Rimavské Brezovo, hungare Rimabrézó estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Historio
La loko estis loĝata dum la bronzepoko. Laŭ la loka onidiro la setlejo detruiĝis pro la tataroj en 1241. La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1334 en formo "Brezou", fondita de italaj ministoj. Komence la kampoj apartenis al ĉefepiskopejo de Kalocsa. Fortikaĵo menciiĝas en 1454, poste tute malaperinta en la historio. Ĝis 1687 la komunumo estis departementejo. En la 18-a jarcento tie funkciis vitrofarejo kaj ferofarejo, oni minadis feron kaj topazon. En 1910 loĝis en Rimabrézó 511 da homoj, (324 slovakoj, 144 hungaroj, 2 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rimaszombat, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Rimavské Brezovo 1054 da homoj, (926 hungaroj, 67 slovakoj, 51 ciganoj).
Karnivool
Karnivool estas aŭstralia progresa rokbando kiu estis formita en Perth ĉirkaŭ 1997. Nuntempe, la bando konsistas el kantisto Ian Kenny, du gitaristoj, Andrew "Drew" Goddard kaj Mark "Hoss" Hosking, basgitaristo Jon Stockman, kaj drumisto Steve Judd. Karnivool estis kreita de bando kiun Kenny kaj Goddard formis dum ili estis studentoj de duagrada lernejo. Iliaj du etenditaj teatraĵoj, "Karnivool" de 1999, kaj "Persona" de 2001, kaj ilia unua albumo, "Themata" havis alternativan metalan kaj nu-metalan sonon. En 2009 ili lanĉis sian duan albumon kiu disvolvis pli progresan sonon. Ilia tria albumo, "Asymmetry" estis lanĉita la 19an el Julio 2013.
Berlinaj Studentoj-Esperantistoj
BSE estas grupo de Berlinaj studentoj-esperantistoj. Ĝi ekestis en 2001, kaj de komenco de 2002 ĝis mezo de 2006 renkontiĝis preskaŭ ĉiusemajne.
Slojdo
Slojdo estas metia manlaboro, praktikata en multaj lernejoj kun celo ĝenerale eduki la personecon de lernantoj.
T-Tago
La esprimo T-Tago aŭ Tago T ofte estas uzata de armeoj por signifi la tagon, kiam komenciĝas grava operaco. Tiel oni facile povas paroli pri tiu dato, kvankam ĝi eble estas sekreta aŭ eĉ ankoraŭ ne fiksita.
Slojdo
Al la baza klereco de homo apartenas ne nur scioj, sed ankaŭ lerteco en manipulado per diversaj instrumentoj, precipe per tiuj, kiujn oni posedas hejme (tondilo, martelo, segilo ktp.).
Don Harlow
Donald HARLOW [dan'ld harlo] naskiĝis la en Portland (Oregono), mortis la  en Martinez (Kalifornio). Profesie programisto, li estis esperantisto ekde 1959, loĝis apud San Francisco (Kalifornio) kaj estis aktivulo por Esperanto. Don Harlow estis iama prezidanto de la Esperanto-Ligo de Nord-Ameriko (1993-1996) kaj plurfoje redaktanto de ties gazeto Esperanto USA. Li verkis en la angla The Esperanto Book, pri la Esperanta movado; ĝi estas legebla en la reto. Li ankaŭ kreis la paĝojn de "Esperanto Access" (Esperantaj paĝoj por anglalingvanoj) kaj "Literaturo en Esperanto", ampleksa indekso de literaturaj tekstoj alireblaj en la reto.
Berlinaj Studentoj-Esperantistoj
Ekde 2008 ĝiaj aktivaĵoj okazas ene de la Esperanto-Junularo Berlin.
Don Harlow
Harlow mortis la en la malsanulejo de sia hejmurbo, post suferiga malsano.
Ekde 2007 ekzistas la premio Harlow, kiu estas aljuĝita al gajnintoj de nova ĉiujara konkurso de Esperanto USA por elstaraj tradukoj el la usona literaturo en Esperanton. La premio estis establita omaĝe al la multjara laboro de Don Harlow por la Esperanto-Ligo de Norda Ameriko kaj por la Esperanto-movado.
T-Tago
Speciale la esprimo ofte rilatas al granda operaco dum la dua mondmilito, nome Operation Overlord (operaco supermastro), kiam usonaj trupoj albordiĝis en Normandio.
Don Harlow
Eksteraj ligiloj
Retpaĝoj de Don Harlow:
Viničné
Viničné, hungare Hattyúpatak [hatjUpatak], germane Schweinsbach [ŝvejnsbah] estas vilaĝo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis ĝis 1899 la hungara Schweinsbach kaj la slovaka Švajnsbach ĝis 1948.
T-Tago
La litero T estas elektita, ĉar komenca litero de "tago". Same faras pluraj aliaj lingvoj: La franca diras Jour J, la angla D-Day, la rumana Ziua Z. Tamen ĝuste por la tago de Operation Overlord multaj lingvoj, almenaŭ multaj vikipedioj, uzas la anglan esprimon.
Viničné
Situo
Viničné situas laŭ rojo, laŭ flankovojoj, la stacidomo estas ĉe la najbara Pezinok. Tiu urbo troviĝas je 3 km-oj.
T-Tago
La Atako al Brécourt Manor estis grava militagado okazinta en la D-Tago fare de usonaj soldatoj dum la elŝipiĝo en Normandio. En ĝi, ili senutiligis 4 kanonojn kiuj bombardadis la trupojn de Aliancanoj kiuj elŝipiĝis sur la zono konata kiel Strando Utaho, oni trovis planojn kiuj indikis la lokon de la plej parto de germanaj kanonoj tra tuta Normandio, kio faciligis ties detruon, kio mildigis la situacion de la aliancanoj en la strandoj.
Viničné
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1208 en latina formo "villa Suslan". En 1553 hispanaj solduloj parte bruldetruis la vilaĝon. Baldaŭe germanoj, kroatoj kaj slovakoj pligrandigis la loĝantaron. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Hattyúpatak 1174 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Szenc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Viničné 1497 homoj, (1481 slovakoj).
Slojdo
La plej junaj lernejanoj kutime lernas en la klasĉambro tondi paperon kaj ŝtofojn, kunkudri du ŝtofpecojn kaj alkudri butonon, gladi vestaĵojn k.s.
Berlinaj Studentoj-Esperantistoj
Regionaj vesperoj
Foje tiaj vesperoj okazis sen longa antaŭplanado, ĉar gasto anoncis sin nur mallonge antaŭe, kaj estis petita rakonti pri sia lando aŭ regiono.
Slojdo
En superaj klasoj de la elementa lernejo oni jam vizitas specialan laborejon, kie la lernantoj lernas segi, fajli, marteli najlojn, uzi tenajlojn, vajcojn, ripari akvoduktan kranon, pendigi bildon ĉe muron, kunglui lignopecojn kaj similajn laborojn, utilajn en ĉiu hejma mastrumado. Se la kondiĉoj en la lernejo ebligas tion, oni lernas ankaŭ kuiri, baki, lavi vazaron kaj tolaĵojn, kudri kaj triki. Ofte tiu instruado okazas kun seksisma eco, aparte por knaboj kaj aparte por knabinoj, por ke ili lernu ĉefe tiel nomatajn "virajn" aŭ "virinajn" laborojn. La knabinojn oni preparas por la rolo de patrino.
Berlinaj Studentoj-Esperantistoj
Esperanto-Kursoj
La membroj de BSE malregule okazigis semajnfinajn Esperanto-kursojn (10:00-18:00 sabate, 12:00-17:00 dimanĉe) en la Berlina Oficejo de GEJ. La retpaĝaro enhavis aliĝilon, la kotizo estis 10 eŭroj por homoj sub 27 jaroj, 20 eŭroj por aliaj, inkluzive de manĝaĵoj kaj lerniloj. (Finance Esperanto-Junularo Berlin estis respondeca por la kursoj.)
Slojdo
En mezlernejoj (metilernejoj, gimnazioj, teknikumoj) la lernantoj lernas ankaŭ torni, frezi, luti, munti kaj malmunti, manipuli diversajn elektronikajn aparatojn, krei proprajn produktojn. Dependas de la faka specialiĝo de la lernejo, ĉu la manlaboro estas la ĉefa instruobjekto kompletigita per teorio aŭ ĉu ĝi mem nur kompletigas la teoriajn (humanismajn) instruobjektojn. Kompreneble, diferencos slojdoj en teknikumoj maŝin-faka, elektroteknika kaj kemia, same en metilernejoj por estontaj masonistoj, tajloroj, ŝufaristoj, elektro-riparistoj, aŭto-riparistoj ktp.
Berlinaj Studentoj-Esperantistoj
Iam aktivaj membroj
Inter la aktivaj membroj dum kelka tempo estis:
Slojdo
La universitataj studentoj estas trejnataj en sia speciala fako. Ekzemple kuracistoj vizitas patologion kaj per sekcado de kadavroj lernas anatomion, plie ili devas scii manipuli ankaŭ diversajn aparatojn nun vaste uzatajn en medicino (rentgeno, maŝinoj por borado de dentoj, helpado en spirado, gardado de pulso kaj multaj aliaj). Studentoj de elektroniko devas scii uzi osciloskopon kaj aliajn mezuraparatojn.
La praktikajn laborojn en la lernejoj gvidas instruistoj, speciale studintaj tiun fakon en la pedagogia altlernejo, aŭ metiistoj, kiuj per pedagogia studado kompletigis sian edukiĝon kaj tiel akiris aprobon por instrui slojdon en lernejoj.
Philippe de Vitry
Philippe de VITRY (naskiĝis la 31-an de oktobro, 1291, mortis la 9-an de junio, 1361) estis franca komponisto, muzikteoriisto kaj poeto. Li estis la difina muzikteoriisto de la frua ars nova, kaj eminenta, kreema, kaj influhava komponisto.
Li naskiĝis en Parizo. Biografiaj detaloj pri lia vivo estas plenaj de mankoj, sed oni scias, ke li studis ĉe la Sorbonne. Poste li fariĝis eminenta figuro en la kortegoj de Karlo la 4-a, Filipo la 6-a, kaj Johano la 2-a, kaj servis kiel sekretario kaj konsilanto. Li estis kaj diplomato kaj soldato, kaj oni scias, ke li servis ĉe la sieĝo de Aiguillon en 1346. En 1351 li fariĝis la episkopo de Meaux, oriente de Parizo. Li mortis en Parizo.
Vitry verkis francajn kantojn kaj motetojn, sed nur la motetoj transvivis. Malsimile al la muziko de multaj el liaj samtempuloj, ĉiu moteto estas frape individua, esploranta unikan strukturan ideon. Vitry ankaŭ iniciatis la koncepton de izoritmo (izoritma linio estas tia, kia havas ripetajn ŝablonojn de ritmoj kaj tonaltoj, sed kies ŝablonoj nur parte koincidas kaj ne interrespondas — ekzemple linio de tri dek sinsekvaj notoj povus enhavi kvin ripetojn de sesnota melodio, kaj ses ripetojn de kvinnota ritmo).
Li estis vaste agnoskata kiel la plej granda muzikisto en sia tempo, kaj eĉ Petrarko skribis ardan laŭdon pri li: "...li estas la granda filozofo kaj verocelanto de nia epoko."
Ministerio pri ekstera komerco (Francio)
La ministerio pri ekstera komerco estas la ministerio de la franca registaro komisiita pri komercaj rilatoj de Francio kun la resto de la mondo.
Yüreğir
Yüreğir estas urbo en Turkio.
Albert Collins
Albert Gene Drewery, konata ankaŭ kiel Albert Collins kaj Ice Man (Glacihomo) (1a de Oktobro, 1932 – 24a de Novembro, 1993), estis usona gitaristo kaj kantisto de elektra bluso kun distinga stilo por ludado de gitaro. Li estis fama pro sia povega ludado kaj sia uzado de ŝanĝitaj gitaraj melodioj kaj de ponteto. Lia longa asocio kun la marko Fender Telecaster kondukis al la titolo "The Master of the Telecaster" (la telekastra majstro).
Breit (apartigilo)
Breit nomiĝas jenaj geografiaj objektoj :
Breit estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Semajno
Diversaj kulturoj havis diversajn longecojn de semajno, inter kelkaj afrikaj kulturoj kies semajno estas kvar tagojn longa, ĝis la praromianoj, kiuj mezuris la nundinae, naŭ tagoj inkluzive (ok tagoj en la semajno) inter unu merkattago kaj la sekva, kaj la praegiptoj, kies semajno havis dek tagojn. Revolucia Francio dividis la monatojn de sia kalendaro en tri décades de dek tagoj. Antikva Ateno ankaŭ havis semajnon de dek tagoj.
La semajno en Okcident-Eŭrazio estas sep-taga. Tio verŝajne rezultas el la observo, ke ĉiu fazo de la luno estas proksimume sep tagojn longa.
En la gregoria, islama kaj hebrea kalendaroj la semajno havas sep tagojn. Pro la internacia influo de la Okcidenta kulturo, ĝia gregoria kalendaro multe disvastiĝis, tiel ke nun la sep-taga semajno estas uzata en la plej multaj landoj. En Ĉinio (kaj de tie en aliaj orient-aziaj landoj) oni ekuzis la sep-tagan semajnon en la 16-a jarcento per instigo de jezuitoj.
La tagoj de la semajno en la gregoria kalendaro estas: lundo, mardo, merkredo, ĵaŭdo, vendredo, sabato, kaj dimanĉo. Tiuj nomoj, kun kelkaj ŝanĝoj, venis el la antikvaj latinaj nomoj por la tagoj, nomitaj laŭ la sep astroj, kiuj oniakrede ĉirkaŭiris la Teron kiel diaĵoj: Luno, Marso, Merkuro, Jupitero, Venuso, Saturno, kaj Suno - ĉi du lastaj renomiĝis laŭ la juda kaj kristana ŝabatoj sed konservis siajn nomojn ekzemple en la angla kaj germana. En la portugala kaj en la greka semajntagoj ne havas nomojn, krom sabato kaj dimanĉo - ili estas simple la dua, tria, kvara, kvina kaj sesa semajntago.
La esperantaj nomoj de la semajntagoj venas rekte (kun la escepto de la supre menciita sabato) el la franca : lundi, mardi, mercredi, jeudi, vendredi, samedi, dimanche.
Laŭ internacia normo ISO 8601 la unua tago de la semajno estas lundo. Kelkaj kristanaj landoj, precipe Usono, tamen insistas, ke la unua tago de la semajno estas dimanĉo. Tio kondukas kvarfoje en 28 jaroj al malsama numerado de la semajnoj en jaro. En Portugallingvaj landoj, ĉar semajntagoj ne havas nomojn, ne eblas ŝanĝi tion, ĉar oni ne povas diri "la unua tago de semajno estas la dua tago (lundo)".
Vidu: semajnfino, laborsemajno, kaj Gregoria kalendaro.
Alto Piquiri
Alto Piquiri estas municipo de la brazila subŝtato Paranao, kiu taksis 10.179 loĝantojn en 2010.
Ákos Haller
[Akoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Haller Ákos estis hungara remisto, dufoja olimpiano, dufoja mondĉampiono, kirurgo.
naskiĝis la en Budapeŝto.