cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Auli
Recenzo de Sten Johansson, 2017: Rave pri imagoplena infano
Ni ekkonas iomete ankaŭ liajn gepatrojn, fratinon Häilu, avinon, baptopatrinon, la najbarajn infanojn Petsu-knabo kaj Tilma kaj ankoraŭ kelkajn homojn, sed ĉiujn ni vidas el la vidpunkto de Auli. Kaj la samo validas pri la ĉirkaŭa medio kun domoj, kampoj, arbaro, bovinoj kaj hundoj, same kiel pri la urba hospitalo. Adamson per tute sekura mano pripentras la vivon, kiel spertas ĝin la knabeto.
La etoso de la rakonto estas tre aparta: kampara, malnoveca. Iel ĝi pensigas al mi la finnan romanon Sep fratoj de Aleksis Kivi, kvankam la epoko de Auli estas multe pli proksima al la tempo de Adamson.
Multaj agoj kaj ideoj de Auli estas tre originalaj kaj tamen tute kredindaj:
''Al la Patro Ĉiela oni devas diri dankon, kiam oni estas satmanĝinta. Foje demandis Auli, ĉu oni ne devas diri ankaŭ al la Patrino Ĉiela. El la respondo li konkludis, ke la Patrino Ĉiela kvazaŭ tute ne ekzistas, sed tio ja ne povas esti, ĉar kio estas la patro sen patrino? Kiu kuiras al ili manĝaĵon kaj lavas ilian tolaĵon, kiu iras kun patro en arbaron por ŝteli lignaĵon kaj kiu detiras poste al la patro la kotkovritajn botojn? Patrino supozeble ekzistas, sed pri ŝi oni verŝajne ne volas paroli. Eble ŝi ne estas la vera patrino, sed ia “kromvirino”, kiel tiu de la patro de Petsu-knabo. Sed la Patro Ĉiela ja ne toleras kromvirinojn, kiel diris la avino.'' (p. 7)
''Venis boonklino de Altpere kun botelo da brando. Oni alŝmiris de ekstere.''
''Venis Tiiu el Tagaru kun tinkturo de asafetido. Oni ĝin endonis.''
''Venis ankaŭ multaj aliaj kaj kun ĉies alveno ricevis la malfeliĉa Auli ĉiam ion, aŭ interne aŭ ekstere, tiel ke se li antaŭe estus tute sana, nun li devis malsaniĝi post tiom intensa kuracado. Kiu scias, kio estus fariĝinta, se ne alvenus la baptopatrino de Auli.'' (p. 19-20)
En la libreto aperas multaj trafaj dialogoj, de infanoj inter si aŭ de plenkreskuloj kaj infanoj. La parola lingvaĵo ofte estas tre ĝuinda:
''“Necesus grimpi tien supren,” komencis Loli. – “Certe necesus,” konsentis Auli. – “Ĉu vi ne grimpus?” – “Mi ne scipovas.” – “Provu tamen!” – La provo malsukcesis.''
''“Vi ne scipovas,” koleretis Loli. – “Sed vi?” – “Mi? Knabinoj ne grimpas.” – “Ankaŭ mi neniam grimpis.”''
''Ili estis tute senkonsilaj. Pro eta kaŭzo la granda afero ŝajnis malsukcesi.''
“Kian miraklon vi tie atendas,” demandis subite de postdorse ies voĉo, “kial vi rigardadas tien supren?”
''Aj! Kiu do estis? Petsu-knabo.''
“De kie vi venis,” demandis Auli konsterniĝinte.
“Mi ja paŝtadas en la tria-kvara bieneto.”
“Kaj kiu vi estas,” interesiĝis Loli.
“Tiu – Petsu-knabo,” balbutis Auli. (p. 80-81)
Hendrik Adamson venis el malriĉega kampara hejmo en Estonio, mem iĝis instruisto sed pro malsano denove tre malriĉiĝis. Li estis konata Esperanto-poeto, sed leginte lian novelegon Auli mi vere bedaŭras ke li ne havis okazon verki pli da prozaĵoj. La stilo en ĝi tre plaĉas al mi. Fakte, mi estas tute ravita de ĉi tiu okdekjara verketo kaj vere dezirus ke pli da homoj trovu ĝin. Mi pensas ke multaj povus ĝui ĝin same kiel mi. En Interreto mi eksciis ke ĝi en 1989 aperis en estona traduko de Hando Runnel.
Santa Brígida
Geografio
Santa Brígida estas en la centra nordorienta parto de la insulo Gran Canaria, je 15 km de la provinca kaj insula ĉefurbo, kio helpis ĝian disvolvigon. Ĝi enhavas areon de 23,81 km², kiel la tria plej malgranda teritorio de la insulo (post nur Valleseco kaj Firgas).
Meksiko en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendos delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Santa Brígida
Geografio
La municipa teritorio limas kun tiuj de Valsequillo de Gran Canaria kaj Telde (sude), Teror kaj Las Palmas de Gran Canaria (norde), kaj Vega de San Mateo (okcidente).
La plej alta loko estas 680 m.s.m. kaj la plej malalta loko estas 400 m.s.n. Temas pri kruta teritorio kun ravino Guiniguada kaj la kaldero Bandama.
Historio
En la areo estis setlado de guanĉoj en Sataute aŭ Tasantejo; el Sataute devenas la nuna anonomo satauteño/a. Ili praktikis brutobredadon kaj agrikulturon, kiel atestas restaĵoj de tiu epoko, ĉefe ĉe La Atalaya, Cueva de los Canarios kaj Guiniguada.
Post la konkero de Gran Canaria en 1478, la novaj kolonoj ricevis disdonadon de tero kaj akvo, kaj kelkaj el tiuj restis kiel kultivistoj en granda teritorio ĝis la ĉefurbo kaj ĝis la centraj montopintoj. La nomo de la municipo evoluis kiel El Lugar de la Vega, La Vega, La Vega de San Antonio kaj, finfine, Santa Brígida.
Ĝis decembro 1801, San Mateo estis kvartalo de la municipo tiam nomita La Vega Alta; dum la nuna Santa Brígida estis nomita La Vega Baja kaj la intermeza zono (nuna El Madroñal) estis nomita La Vega de Enmedio. Santa Brígida sendependiĝis el 1800 disde Vega de San Mateo.
Demografio
La municipo havis 18 341 loĝantojn je 2022, kiel unu el malplej loĝataj municipoj de la insulo Gran Canaria, estante la 10a en la insulo kaj la 16a en la provinco.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis laŭlonge de la 20-a jarcento ĝis nunaj pli ol 18 000 loĝantoj.
Teritoria organizado
Santa Brígida dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj: El Monte, El Gamonal, La Atalaya, Pino Santo Alto, Pino Santo Bajo, Llano María Rivera, Los Silos, Los Olivos, Los Lentiscos, Las Goteras, Lomo Espino, El Madroñal, San José de Las Vegas, La Angostura, Las Meleguinas, Portada Verde kaj Bandama.
Ekonomio kaj vidindaĵoj
Valleseco bazis sian ekonomion en agrikulturo (vitejoj kaj produktado de vino). Sed lastatempe turismo kaj precipe servoj kiel dormurbo por la ĉefurbo kaj por la apuda universitato iĝis ĉefa ekonomia rimedo.​
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis el la dua duono de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
Mihály Vadas
Mihály Vadas [mihAj vadaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vadas Mihály estas hungara helporeĝisoro, reĝisoro, altlerneja instruisto, ĉampiono pri speciala batalsporto.
Mihály Vadas naskiĝis la  en Gyula.
Biografio
Mihály Vadas post la maturiĝo li eklaboris en Hungara Televizio en 1978, kie poste li estis helporeĝisoro, pli poste reĝisoro, dum li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1991. Inter 1993-1997 li ankaŭ estis asistanto en la altlernejo. Ekde 2003 li havis gravajn postenojn en la televizio. Li instruis batalsporton dum jardekoj. Li ricevis premiojn en 1989 kaj 1993.
László Vajda (filo)
László Vajda [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vajda László, ekster Hungario Ladislao Vajda estis hungara-hispana reĝisoro, scenaristo, filmomuntisto. Lia patro estis László Vajda (reĝisoro).
László Vajda naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Barcelono.
Biografio
László Vajda devenis el juda familio. Li vivis en Germanio ekde 1922, kie li spertis la filman vivon apud sia patro. Li studis en Budapeŝto kaj Berlino, poste li estis filmomuntisto kaj subkameraisto en Berlino, Parizo kaj Londono. En 1935 li revenis al Budapeŝto, kie li reĝisoris. Pro la nazia danĝero li translokiĝis al Parizo, kie post jaro li rifuĝis al Italio. Inter 1942-1959 li estis sukcesa hispana filma reĝisoro en Barcelono, fine li translokiĝis al Okcidenta Germanio.
Kantono Pont-de-Veyle
La kantono Pont-de-Veyle ( canton de Pont-de-Veyle) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 12 komunumoj. Ĝi havis entute 13162 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Pont-de-Veyle.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Historio
La kantono Pont-de-Veyle estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.
Ĉiuj komunumoj apartenintaj al la eksa kantono Pont-de-Veyle fariĝis parto de la nova kantono Vonnas.
Taĉi
Taĉi (太刀) estis tipo de tradicia japana glavo (nihonto) uzita de la klaso de samurajoj de la feŭdisma Japanio. Taĉi kaj katano ĝenerale diferencas laŭ longo, grado de kurbeco, kaj kiel ili estas portitaj se englavigitaj, tiu lasta depende el la loko de la mei, aŭ surskribo sur la tang (klingodorso). La stilo taĉi de glavoj antaŭas la disvovigo de la katano, kiu ne estis menciita laŭ sia nomo ĝis preskaŭ la fino de la 12a jarcento; oni scias tamen, ke taĉi estis farita jam en la periodo Kotō, game el la jaroj 900 ĝis 1596.
Meksiko en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Arthez-d'Armagnac
(jen france, okcitane Artés aŭ pli longe Artés d'Armanhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono  aŭ Ador Armanhac''.
Auriolles
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Auriòlas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Radvanovice
Radvanovice (germane: Schillerberg) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, situanta en Šumava nordoriente de municipo Stožec, en proksimeco de vilaĝo České Žleby en distrikto Prachatice.
Historio
La vilaĝo ekzistis ekde la jaro 1752 ĝis la jaro 1956, kiam finis ellandigado komencita post la dua mondmilito. Nuntempe en la lokoj, kie la vilaĝo situis, estas lokigita ŝtona monumento kun datoj de la estiĝo kaj la pereo de la vilaĝo, kaj videblaj estas ruinoj de la devenaj konstruaĵoj. La nomo de municipo konserviĝis krom la propra katastra teritorio ankaŭ en la nomo de monteto oriente de la devena vilaĝo (Radvanovský vrch, 1012 m); ĝian nomon havas ankaŭ memorinda arbo, 30 m alta Tilio Radvanice kreskanta proksime de la pli supre menciita monumento.
El la historiaj registroj estas konate, ke ankoraŭ en la jaro 1931 vivis en la vilaĝo 191 loĝantoj en tridek unu konstruaĵoj.
Meksiko en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Aubiac (Ĝirondio)
Aubiac - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Meksiko en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Aubiac (Ĝirondio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Blasimon
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Blasimont - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Universitato Yonsei
Universitato Yonsei (연세대학교 (延世大學校)) estas privata esploruniversitato, situanta en la urboj Seulo, Wonju, kaj Songdo, en Sud-Koreio. Fondita en 1885, ĝi estas unu el la plej malnovaj universitatoj en tiu lando. Ĝi estas parto de la "SKY" universitatoj, historia akronimo uzata en Sud-Koreio por rilati al la Nacia Universitato de Seulo, Korea Universitato kaj Yonsei, kiuj estas la tri plej prestiĝaj en tiu lando.
En 2013 la universitato havis 38,725 studentojn: 26,731 studento kaj 11,994 diplomiĝinto.
Ĝi estis formale establita en 1957, tra la unio de kolegio Yonhi (연희전문학교; 延禧專門學校) kaj Severance Union Medical College (세브란스 의과란스 의과란스 의과란스 의과문학교匀지專門學校; ). La nomo de la universitato estas derivita de la unuaj silaboj de ĝiaj du gepatraj institucioj; "Yon" (연;延), de Yonhi College, kaj "Sei" (세;世) de Severance Union Medical College.
La universitato ofertas kursojn pri ekonomio, komerco kaj medicinaj specialaĵoj. Severance Hospitalo daŭre estas la medicina centro de la universitato.
Rangigoj
En 2019, Universitato Yonsei estis rangita 5-a en la QS World University Rankings de la plej bonaj universitatoj en Sud-Koreio. Ĝi estas 21-a en Azio kaj 85-a tutmonde. En 2016, laŭ la QS World University Rankings, Universitato Yonsei estis entute rangita 105-a, 24-a por Socia Politiko kaj Administrado, 12-a por modernaj lingvoj, kaj 51-100-a por ekonomiko.
Ĝi estis rangigita 104-a tutmonde kaj dua en Sud-Koreio fare de la Centro por Mondaj Universitato-Rankingoj en 2017, kaj en 2018, la Akademia Rangotabelo de Mondaj Universitatoj vicigis la universitato 20-a en la Azio/Pacifika regiono kaj 3-a en Sud-Koreio. Yonsei estis vicigita 96-a en la mondo laŭ SCI-artikolo publikigita en 2007.
Kampuso
La kampuso de Yonsei en Seulo konsistas el la Sinchon- kampuso kaj la internacia kampuso en Songdo, Inĉon. Komence en 2011, La universitato adoptis Residential College (RC) Programon ĉe la Yonsei International Campus (YIC). La plej multaj el la unuajaraj studentoj de Yonsei devas vivi en dormejo sur la internacia kampuso kaj kompletigi la RC-programojn dum unu jaro. Post tio ili translokiĝas al la Sinchon-kampuso en Seulo por kompletigi sian edukon.
Éva Szabó (ceramikisto)
Éva Szabó [sabÓ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Éva estas hungara ceramikisto, altlerneja instruisto.
Éva Szabó naskiĝis la en Mohács.
Biografio
Éva Szabó maturiĝis en arta mezlernejo en Pécs, poste ŝi akiris diplometon pri montrofenestrado en Budapeŝto (ŝiaj pli gravaj instruistoj estis Ernő Tolvaly, András Lengyel kaj László L. Menyhért). Ŝi akiris diplomon en Industriarta Universitato de Budapeŝto en 2003. Ŝi havis stipendion por 4 monatoj en Kolding kaj en 2004 ŝi estis duonjaron en Berlino. Baldaŭ ŝi laboris en porcelana uzino en Hollóháza kaj ŝi faris ankaŭ restaŭrajn laborojn. Ŝi havis atelierojn en Pécs, Budapeŝto, Balatonlelle, Kaposvár, fine en Balatonboglár. Ŝi akiris sciencan gradon DLA en Universitato de Pécs. Ŝi havis edzon kaj naskis 2 gefilojn en 2006 kaj 2011.
Meksiko en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Betbezer-d'Armagnac
(jen france, okcitane Bèthvéser d'Armanhac) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Meksiko en la Vintra Olimpiko 2010
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Akrafeno
Akrafeno aŭ Akrafena estas glavo de Aŝantioj, origine por milito sed ankaŭ por formi parton de la aŝantia heraldiko. La ĉefa ekzemplo de akrafeno estas la mponponson (signifanta "respondecon"), kiu apartenis al Opoku Ŭare la 2-a. Ĝi survivis ĝis la nuntempo ĉar ĝi estas ankoraŭ foje uzata en ceremonioj, kiel por la Odvira festivalo.
La lerta uzado de akrafeno estas ankaŭ batalarto, uzante la klingon kune kun tranĉiloj, improvizitaj armiloj, kaj armilo por strat-batalado, manenmana lukto, artikolukto, kaptolukto kaj disarmigaj teknikoj. La akrafena batalarto estas la nacia sporto de la Aŝantuja urboŝtato.
Vicvokalo
En baze konsonanta skribo — precipe la fenica, la hebrea, la araba — vicvokalo estas tia apero de konsonanta litero (tipe, , , ), en kiu ĝi anstataŭas vokalon kun proksima artikulacio. Ekz‑e en la hebrea vorto שלום /ŝalóm/ la litero ‹ו› (vav, historie la konsonanto ) reprezentas la vokalon /o/: Ŝ(a)LVM (la vokalo /a/ restas implicata).
Hebree tia vicvokala apero estas nomata אֵם קְרִיאָה /’em kriá/, latine mater lectionis; laŭvorte ambaŭ terminoj signifas «legopatrino»; tiu bizara metaforo probable aludas, ke la vicvokalo «naskas komprenon» de la legata vorto.
La uzo de vicvokaloj estas multe pli antikva kaj multe malpli preciza procedo ol la vokalizo per kromsignoj; tamen praktike ĝi estas preferata en la ĉiutaga uzo, ĉar ĝi estas pli facile skribebla — kaj teĥnike (tajpe kaj tipografie), kaj ortografie (la kromsignoj vokalizas malnovhebree, esprimante diversajn trajtojn perditajn aŭ ŝanĝiĝintajn).
Vicvokaloj en la skribo hebrea
Almenaŭ kelkaj el la vicvokaloj nature estiĝis el la fonetika evoluo de la koncerna lingvo. Ekz‑e la praan diftongon /aŭ/ en la vorto /jaŭm/ (tago) nature reprezentis la duonvokalo vav ‹ו› /ŭ/: יום (t.e. JWM); post la kuntiriĝo [aŭ]→[o:] la skribo restis senŝanĝa, kaj la sama ‹ו› iĝis reinterpretita kiel reprezentaĵo de /o/: יום = /jom/.
En la hebrea skribo oni tiel uzas la sekvajn literojn:
De vicvokaloj al la vokaloj
La greka alfabeto estas la unua en kiu la fenicaj literoj havantaj vicvokalan kromfunkcion definitive apartiĝis disde la konsonantoj kaj iĝis puraj vokalliteroj: alef iĝis alfo α /a/; hej iĝis epsilo ε /e/; jud iĝis joto ι /i/; ajn iĝis omikro ο /o/; vav iĝis upsilo υ /ü/. Tiel estiĝis la konsonanta-vokala skribo. De la greka tiun sistemon heredis ĉiuj eŭropaj alfabetoj — la etruska, la latina, la cirila… Kaj ankaŭ la jida skribo estas tia.
Universitato Sungkjunkŭan
Universitato Sungkjunkŭan (성균관대학교; Hanja : 成均館大學校; konata per la akronimo SKKU) estas privata esplora universitato en Sud-Koreio. La historiaj radikoj de la institucio estas en Sungkjunkŭan, gvida eduka institucio en Koreio kiu estis fondita en 1398. La institucio situas en la centro de Seulo. Kiel la plej grava instruejo dum la epoko de la Joseon-dinastio, ĝi estis administrita laŭ la regularoj de la subŝtata registaro, kun reĝa konsento. La institucio estis reorganizita kaj iĝis ampleksa universitato je la fino de la 19-a jarcento, kaj ekde tiam tre vastigis la vicon da kursoj kiujn ĝi ofertas. Ĝi estas konsiderata unu el la plej prestiĝaj privataj universitatoj en Sud-Koreio kaj elstaras danke al ĝiaj diplomiĝintoj, kiuj estas en multaj pozicioj de influo en la lando, kun forta esplora emfazo kaj proksima partnereco kun la giganta korporacio Samsung.
Meksiko en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Universitato Sungkjunkŭan
La universitato multe investas en esplorado kaj evoluo, ĉefe sponsorita de Samsung, Hyundai kaj registaraj agentejoj, kaj inter ĝiaj diplomiĝintoj estas elstaraj sciencistoj, inkluzive de kemia inĝenierada profesoro Park Nam-gyu, kiu estis nomumita por la Nobel-premio pri kemio en 2017 kaj fizika profesoro Lee Young-hee, direktoro de la Center for Physics Integrated Nanostructures ĉe la Baza Scienca Instituto de la Korea Registaro. Ambaŭ sciencistoj multe publikigis en la revuo Nature.
Situo
La kampuso pri homaj kaj sociaj sciencoj de la universitato, kiu enhavas ankaŭ la artajn fakultatojn, situas en la centro de Seulo sur la sama monteto kie troviĝas la reĝaj palacoj Changdeokgung kaj Changgyeonggung. La kampuso estas najbara al Haewoo metrostacio sur Linio 4 de la Seula metroo.
La kampuso de naturscienco, kie la programoj en natursciencoj, inĝenieristiko, medicino kaj sportoj estas instruitaj, estas je irdistanco de la Sungkjunkŭan univesitata metrostacio en nordokcidenta Suvon. La kampuso, kiu havas areon de 1010 hektaroj, situas 45 km sude de Seulo, kaj estis establita en 1978.
Partnereco kun Samsung
Samsung estis partnero de SKKU University inter la jaroj de 1965 ĝis 1977 kaj renovigis la partnerecon en 1996. La partnereco helpis al SKKU antaŭenigi ĝian vizion profiti de la tutmondiĝon kaj nutri talentajn diplomiĝintojn. Per la partnereco, SKKU evoluigis kvalitan esplorinfrastrukturon kaj altigis la kvaliton de homa resursa administrado. La partnereco ankaŭ permesis al SKKU evoluigi mond-gvidajn akademiajn programojn pri softvarigo, ĉela komunikado-inĝenieristiko, energia inĝenieristiko, nanoteknologio, komerco, medicino kaj juro.
Per la Samsung Tutmonda Stipendia Programo (GSP), 15-25 studentoj estas elektitaj ĉiujare por studi inĝenieristikon ĉe Nacia Universitato de Seulo aŭ la Komerca Lernejo de SKKU. Elstaraj studentoj ricevas la ŝancon studi semestron en unu el la universitatoj en Usono kun kiuj SKKU konservas kunlaborojn (la komercaj lernejoj ĉe MIT, Universitato Kolumbio, Nordokcidenta Universitato, Universitato de Miĉigano, Kolegio Dartmouth aŭ Indiania Universitato).
Rangigoj kaj reputacio
Laŭ la rangotabelo de sudkoreaj universitatoj publikigita ĉiujare de la nacia ĉiutaga gazeto JoongAng Daily, Sungkjunkŭan estas vicigita kiel la tria plej bona universitato en Sud-Koreio post Seula Nacia Universitato kaj la Koreia Altnivela Instituto de Scienco kaj Teknologio. Ĝi estas la numero unu privata esploruniversitato en Sud-Koreio laŭ US News & World Report rangotabelo.
En internacia universitatrangotabelo, SKKU estas vicigita en la QS-rangotabelo de universitatoj en la mondo por 2021. En la Times Higher Education monda universitata rangotabelo por 2021, SKKU estas vicigita 101.
En la QS Asian University Rankings SKKU estas vicigita 16-a por 2021. La reputacio de la universitato devenas de la internacia implikiĝo de SKKU, inkluzive de mallongperspektivaj studprogramoj en aliaj landoj kaj duoblaj gradprogramoj, same kiel industriaj partnerecoj kiujn ĝi kreis, kaj la reputacio de ĝiaj diplomiĝintoj, kiel pruvas la dungada indico La plej alta el SKKU-diplomiĝintoj.
La medicina fakultato de SKKU estas aligita kun Samsung Medical Center, la ĉefa esplora hospitalo en Koreio.
27032 Veazey
27032 Veazey estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Korea Universitato
Korea Universitato (KU; 고명대학교; Hanja: 高麗大學校; RR: Goryeo Daehakgyo) estas privata universitato, situanta en Seulo, Sud-Koreio, kiu estis establita en 1905. Proksimume 29,000 studentoj studas en la universitato, kaj ĝi estas konsiderita unu el la tri plej prestiĝaj universitatoj en Sud-Koreio, referitaj de la amaskomunikilaro kiel SKY. Korea Universitato havas 81 fakultatojn en 19 kolegioj kaj sekcioj same kiel 18 diplomiĝaj lernejoj.
Bats (Landes)
Bats (jen france, okcitane Vaths aŭ pli longe Vaths de Samadèth) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Korea Universitato
Ekde ĝia establado ĝis nuntempe (2020), pli ol 280,000 homoj diplomiĝis ĉe la universitato.
27032 Veazey
Nomo
Ĝia nomo honoras Sally O. Veazey, membrinon de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Sally dividas sian tempon kaj talenton kun la Observatorio Lowell per volontuleco laŭ bezono. Sally estas emerita kaj donacas sian tempon laborante kun la Virina Asistada Ligo, administante ties karitata butiko.
Korea Universitato
Historio
Korea Universitato estis establita en 1905 nomita kolegio Bosung fare de Lee Yong-Ik, Trezoristo de la Reĝa Domanaro, kaj tial ĝi estis konsiderita signifa nacia simbolo dum la japana okupo de Koreio. En 1937 la loka biblioteko estis malfermita. Komence la universitato funkciis kiel kolegio kaj klopodoj estis faritaj fare de ĝiaj administrantoj por turni ĝin en plenan universitaton. Tiuj klopodoj malsukcesis dum Dua Mondmilito, kiam la kolegio estis submetita al proksima inspektado fare de la japana okupacio. Poste, la institucio iĝis universitato en 1945, samtempe la sendependeco de Koreio, kaj studoj komenciĝis en tri kampoj: politika scienco kaj juro, ekonomiko kaj komerco, kaj artoj. En la sekvaj jaroj komenciĝis ankaŭ sciencaj kaj agrikulturstudoj. En decembro 1963, unuafoje komenciĝis (unuafoje en la lando) majstraj studoj pri ekonomio.
Organizo
Nuntempe, Korea Universitato funkciigas proksimume 17 kolegioj kaj lernejojn:
== Rangigoj ==
Odaĉi
Por konsideri glavon kiel ōdachi, la koncerna armilo devas havo klingon longan je ĉirkaŭ 3 ŝaku (90.9 centimetroj); tamen, kiel ĉe plej terminoj en japana glavarto, ne estas preciza difino de la grando de ōdachi.
Audignon
(jen france, okcitane Audinhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bommes
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Bòmas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Meksiko en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Meksika Olimpika Komitato, fondita en 1923. Kvankam la meksika teamo parte relative sukcesis en la someraj olimpikoj, la meksikaj sportistoj ankoraŭ neniam atingis medalon en vintra olimpiko. Post la unua apero de meksika delegacio en la Vintra Olimpiko 1928 pasis plenaj 56 jaroj antaŭ ol alia meksika teamo ĉeestis la Vintrajn Ludojn: post la partopreno de unusola meksikano en la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo, la Meksika Olimpika Komitato sendis delegacion, parte tre malgrandan, al ĉiu vintra olimpiko kun la escepto de 1998 kaj de 2006.
Bommes
La teritorio havas komunan limon kun.
Kantono Reyrieux
La kantono Reyrieux ( canton de Reyrieux) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 13 komunumoj. Ĝi havis entute 22 954 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Reyrieux.
Historio
La kantono Reyrieux estis kreita en 1984, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Reyrieux malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Reyrieux estis dispartigitaj inter la novaj kantonoj Trévoux kaj Villars-les-Dombes.
Banos
(jen france, okcitane Banòs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bourdelles
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Bordèras - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Postřelmůvek
Postřelmůvek (Klein Heilendorf) estas municipo en Ĉeĥio, en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo deveas el la jaro 1365.
Baudignan
(jen france, okcitane Baudinhan) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Bourideys
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Boridèirs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Aureilhan (Landes)
Aureilhan (jen france, okcitane ?) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Landes (jen france, okcitane Lanas), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine, prononco [], do, Nòva Aquitània, Akitania Berria). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Mont-de-Marsan (france arrondissement de Mont-de-Marsan, okcitane Arrondiment deu Mont), la norda kaj orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Brouqueyran
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Broqueiran - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Kantono Saint-Rambert-en-Bugey
La kantono Saint-Rambert-en-Bugey ( canton de Saint-Rambert-en-Bugey) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 12 komunumoj. Ĝi havis entute 5 429 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Saint-Rambert-en-Bugey.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Saint-Rambert-en-Bugey la jenaj 12 francaj komunumoj :
Historio
La kantono Saint-Rambert-en-Bugey estis kreita en 1833, kaj situis en la arondismento Belley.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Saint-Rambert-en-Bugey malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Saint-Rambert-en-Bugey estis dispartigitaj inter la novaj kantonoj Ambérieu-en-Bugey kaj Hauteville-Lompnes.
Heinrich Georges
Heinrich GEORGES (naskiĝinta la en Gotao, mortinta la  samloke) estis germana klasika filologo kaj bibliotekisto. Li estis la dua filo de la filologo kaj gimnaziinstruisto Karl Ernst Georges.
Vivo
Heinrich Georges studis ekde la somera semestro 1871 klasikan filologion ĉe la Universitato de Göttingen. Ekde 1874 li deĵoris asistante ĉe la Duka bilioteko gotaa. Post doktoriĝo ĉe la Universitato de Lepsiko (en la 21.7.1877) li nomumitis en 1879 Gotae ĉefbibliotekisto. Samtempe li transprenis la gvidadon de la Duka ŝtata arkivo. En 1899 li iĝis vicdirektoro biblioteka (sub Rudolf Ehwald).
Por siaj bibliotekistaj kaj arkivistaj laboroj li gajnis admiron kaj ŝaton. En 1889 li fariĝis membro de Akademio de komunutilaj sciencoj de Erfurto. kaj nomumitis krome profesoro. Rilate al la propra scienca laborado Georges koncentriĝis tute je la leksikografio de la latina lingvo. Li prilaboris la latinan-germanan parton de la leksikono Ausführliches lateinisch-deutsches und deutsch-lateinisches Handwörterbuchs de la patro. Ties nova eldono de 1913 represitis poste ankoraŭ ofte sen pluaj ŝanĝoj. Krome li kontinuigis alian patran ellaboraĵon, Kleines Handwörterbuch.
Brannens
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Branens - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Terradillos
Terradillos estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Calvarrasa de Arriba-Terradillos. Terradillos estas tradukebla etimologie al Terasetoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj La Alcubilla, El Barrero, La Maza, Los Perales, Urbanización el Encinar, Urbanización los Cisnes, Valdescobela, Los Ventorros kaj Urbanización Alba Nova, okupas totalan areon de 33,11 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 3 053 loĝantojn. Ĝi akiris ĉirkaŭ 2 500 loĝantojn ekde la 1980-aj jaroj pro la etendo de la provinca ĉefurbo. Ĝi distas 20 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Estas dolmeno el la Prahistorio kaj restaĵoj de romia ŝoseo, sed la seltejoj mem fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo. La Batalo de Araspiles okazis parte en la municipa teritorio.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis. Lastatempe rura turismo ekgravis, sed ĉefe servoj kiel dormurbo kaj kelkaj malgrandaj industrio ekzemple de nutrindustrio aŭ ceramiko.
La urbestro estas de maldekstra partio Unuiĝinta Maldekstro.
Tardáguila
Tardáguila [tarDAgila] estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. Tardáguila estas tradukebla etimologie al Monteto de aglo.
Capian
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Tardáguila
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
Capian
La teritorio havas komunan limon kun.
Tardáguila
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Torresmenudas
Torresmenudas estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma. Torresmenudas estas tradukebla etimologie al Malgrandaj Turoj.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 11,88 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 193 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 250 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 21 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Bolŝoj ĉelovek
Bolŝoj ĉelovek (Большой человек) estas filmo de reĝisoro Aleksandr Drankov.
La filmo estas adapto de la teatraĵo de I. Koliŝko "La Grandulo" prezentita fare de artistoj de la Peterburga Popola Domo.
Topas
Topas estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo La Armuña. En ties municipa teritorio estas ekde 1995 la prizono konata kiel Centro Penitenciario Topas.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cañedino, Cardeñosa, Ízcala, San Cristóbal del Monte, Topas, Valdehermoso, Valdibáñez, Valdío, Villanueva de Cañedo kaj Centro Penitenciario, okupas totalan areon de 112,30 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 549 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 700 loĝantojn ekde la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 28 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 12-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis. Estas luksa hotelo en la Kastelo del Buen Amor.
La urbestro estas de maldekstra partio PSOE.
The Midnight Gospel
The Midnight Gospel estas animacia serio de Netflix kreita de Pendleton Ward (sama kreanto de Adventure Time). La ĉefrolulo estas Clancy, junulo kiu vojaĝas tra la mondoj per "simulilo" kaj intervjuas strangajn rolulojn pri ekzistaj argumentoj por sia spaca podkasto.
La serio tradukas en vida formo la veran podkaston de Charles Duncan Trussel nomata "The Duncan Trussell Family Hour".
Nandurbar
Geografio
Nandurbar estas en averaĝa alteco de 210 m sur montetaro. La plej proksima rivero troviĝas 12, Dule 76, Malegaon 95, Ĝalgaon 144, Navsari 145, Vadodara 151, subŝtata ĉefurbo Mumbajo 306, tutlanda ĉefurbo Delhio 861, Kolkato 1462 kilometrojn (aere).
Demografio
Laŭ la censo en 2011 Nandurbar havis populacion de. La meza legoscio estas 72% (laŭ germana Vikipedio 88%).
Historio
La historia nomo estis Rasika, baldaŭ Nandanagri laŭ la nomo de ĝia reĝo. La regiono inter 3 malsamaj regnoj apartenis al al diversaj regantoj. Inter 1818-1947 la britoj regis. En 1942 knabo perdis sian vivon pro pafo, ĉar li strebis por la sendependeco. Tiu ĉi distrikto estis establita en 1998, samtempe Nandurbar estis levita kiel sidejo.
Religioj
En Nandurbar 74,3% de la loĝantoj estas hinduoj, 21,4% estas islamanoj, 2,1% estas ĝajnistoj, 0,9% kristanoj, budhanoj kaj sikoj formas malgrandajn minoritatojn.
Trafiko
Nandurbar havas trairan fervojan linion. Vojoj kuras el ĉiuj direktoj.
Valdecarros (Salamanca)
Valdecarros estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Tierras del Tormes. Valdecarros estas tradukebla etimologie al Valo de ĉaroj. Ĉaro videblas en la blazono.
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 27,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 363 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 600 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 33 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Kantono Saint-Trivier-de-Courtes
La kantono Saint-Trivier-de-Courtes ( canton de Saint-Trivier-de-Courtes) estas eksa franca balotdistrikto en la departemento Ain kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Antaŭ sia malapero en 2014, la kantono konsistis el 12 komunumoj. Ĝi havis entute 6 322 loĝantojn laŭ oficiala censo plenumita en 2012. Ĝia centraliza oficejo situis en Saint-Trivier-de-Courtes.
Francaj kantonoj ĉefe utilas kiel bazaj balotareoj por la elektado de la membroj de departementaj konsilioj.
Komunumoj
Apartenis al la kantono Saint-Trivier-de-Courtes la jenaj 12 francaj komunumoj :
Historio
La kantono Saint-Trivier-de-Courtes estis kreita en 1790, kaj situis en la arondismento Bourg-en-Bresse.
Nova kantona organizado de la departemento Ain validiĝis okaze de la departementa baloto de marto 2015, kaj estis difinita de dekreto de la 13-a de februaro 2014. En la departemento Ain, pro la reformo la nombro da kantonoj malgrandiĝis de 43 al 23. La kantono Saint-Trivier-de-Courtes malaperis pro tiu leĝa reformo.
La komunumoj antaŭe partoj de la eksa kantono Saint-Trivier-de-Courtes estis dispartigitaj inter la novaj kantonoj Replonges (11 komunumoj) kaj Saint-Étienne-du-Bois (1 komunumoj).
Valdunciel
Valdunciel estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Huelmos de Cañedo, Huelmos de San Joaquín, Los Jarales, Naharros de Valdunciel, la Urbanización El Chinarral y Valdunciel, okupas totalan areon de 33,23 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 97 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 300 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 18 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Ĝi fondiĝis en la 13-a jarcento. En postaj jarcentoj suferis pro militoj ĉefe dum la Hispana Milito de Sendependigo.
La tradiciaj agrikulturo (cerealoj, paŝtaĵoj) kaj brutobredado (bovoj kaj ŝafoj en kverkaroj) lastatempe iom dekadencis, sed pluas. Lastatempe rura turismo ekgravis.
Valdelosa
Valdelosa estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco kaj al la Municiparo Comarca de Ledesma.
Valdunciel
La urbestro estas de dekstra partio PP.
Valdelosa
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj La Izcalina, Valdelosa kaj Valencia de la Encomienda, okupas totalan areon de 63,43 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2017, ĝi havis 433 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 550 loĝantojn ekde la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 31 km de Salamanko, provinca ĉefurbo.
Valdemierque
Valdemierque estas municipo de la provinco Salamanko, en la aŭtonoma komunumo Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la Jurisdikcia teritorio de Salamanko en la nordo-centro de la provinco. Valdemierque estas tradukebla etimologie al Valo de Mielek.