cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paris SG
Teamo de la sezono 2012/13
stato: 16-a de julio 2012
Teamo de la antaŭa sezono 2011/12
-->
Sukcesoj
<!-- La noto skribita supre sub la ĉapitra titolo "Teamo" enhave validas ankaŭ ĉi-tie.
Listo de ĉiuj eksaj trejnistoj
-->
Heinrich von Dissen
Heinrich von Dissen - naskiĝis la 18-an de oktobro 1415 en Osnabrück (Osnabruko), Vestfalio; mortis la 26-an de novembro 1484 en Kolonjo - estis germana kartuziana teologo kaj verkisto. Lia familio devenis el la urbeto Dissen am Teutoburger Wald proksime de Osnabrück - pro tio lia familia nomo.
Vivo
Post studado de filozofio kaj teologio en la Universitato de Kolonjo gvide de Heinrich von Gorkum, konata klerulo de tiu tempo kaj vic-kanceliero de la universitato, li fariĝis monaĥo en la kartuziana monaĥejo de la sama loko, kaj prenis sian solenan ĵuron la 14-an de januaro 1437. Li restis en la monaĥejo sian tutan vivon, kiu estis tre laborema, ĉar li studis kaj legadis multe, kopiis multajn librojn por la biblioteko de la monaĥejo, kaj mem verke kompilis multajn verkojn. Li nomumiĝis subprioro la 23-an de marto 1457, kaj daŭre plenumis tiu postenon ĝis sia morto.
Verkoj
En la germana lingvo, li verkis interalie klarigon pri la Patro Nia, kaj laŭ peto de kolonjaj monaĥinoj genealogion de Kristo. El la latina li klare kaj elokvente tradukis bibliajn tekstojn, denove por kolonjaj monaĥinoj, kaj senkulpigis sian iom malsaman dialekton: „want ich geyn Colner byn geboren, mer van Osenbrugge“ ("ĉar mi ne naskiĝis Kolonjano, sed estas de Osnabruko"). Liaj verkaĵoj manuskripte kopiiĝis, sed post invento de la presarto apenaŭ prese multobliĝis.
Universitato de Varsovio
La Universitato de Varsovio (Uniwersytet Warszawski, UW) estas unu el la plej grandaj universitatoj en Pollando. Ĝi estis fondita en 19-an de novembro 1816, en 1831 fermita kaj en 1857 denove malfermita. Nun en ĝi studas pli ol 60.000 studentoj.
1816–1831
Novembre 1816 imperiestro de Rusio kaj reĝo de Pollando Aleksandro la 1-a aprobis iniciaton de Stanisław Kostka Potocki kaj Stanisław Staszic, permesante la 7-n (19-an) de novembro fondi Reĝan Varsovian Universitaton – pere de kunligo de Szkoła Prawa i Nauk Administracyjnych (Lernejo de Juro kaj de Administraj Sciencoj; fondita en 1808) kaj Szkoła Lekarska (Kuracista Lernejo; fondita en 1809). Post kompletigo la altlernejo konsistis el 5 fakultatoj:
Post falo de novembra ribelo, en kiu partoprenis multaj studentoj, la universitato estis fermita.
Dua mondmilito
21.08.1944: Brazila Akademio de Sciencoj voĉdonis solenan proteston kontraŭ murdo - fare de germanoj - de 8 profesoroj de Varsovia Universitato, la similan voĉdonis Asocio de Advokatoj en Jerusalemo
Strukturo
La Universitato havas 20 fakultatojn kaj multajn didaktikajn kaj administraciajn unuojn.
11167 Kunžak
11167 Kunžak estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec elde la Observatorio de Ondřejov, ĉirkaŭ 35 km sud-oriente de Prago.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la pitoreska sudbohemia vilaĝo Kunžak en distrikto Jindřichův Hradec. En tiu vilaĝo troviĝas malgranda observatorio nomita "Na jitrech" ("Fru-matene"), ĉefe dediĉata al la observo de meteoroj.
Fenrio (luno)
Fenrio estas neregula satelito de Saturno kun retrograda orbito. Ĝi estas ano de la norda grupo
Malkovro
Ĝi estis malkovrita post observoj inter la kaj la  de David C. Jewitt, Scott S. Sheppard, Jan Kleyna kaj Brian G. Marsden kiuj anoncis ĝian malkovron la. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/2004 S 16.
Nomo
Ĝi ricevis en 2007 la nomon Fenrio (angle Fenrir), laŭ la lupo Fenrir, kiu, laŭ la nord-ĝermana mitologio, voros Odinon dum Ragnarök.
Falkwiller
(jen france, origine alemane, prononco, germane Falkweiler, prononco - "Weiler" estas vilaĝeto) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Fabaloj
La fabaloj (Fabales) estas planta ordo el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu ordo enhavas 4 familiojn, ĉirkaŭ 1000 genrojn kaj preskaŭ 26 000 speciojn,. Ĝia tipa genro estas vicio (Vicia), kies eksa sinonimo estas fabo (Faba).
Kiel la tria plej granda plantofamilio de la mondo, la fabacoj havas la plimulton de la diverseco de la fabaloj; la aliaj familioj kontribuas nur malgrandan parton de la diverseco de la ordo. Esplorado je la ordo fokusiĝas je la fabacoj, parte pro ĝia granda biologia diverseco, kaj parte pro ĝia graveco kiel familio de multaj nutroplantoj. Inter plantofamilioj la poligalacoj estas iom bone esplorita, parte danke al la granda diverseco de la genro poligalo kaj parte danke al tio ke membroj de ĉi tiu familio, same kiel la fabacoj, estas nutroplantoj por diversaj papilio-specioj. Dum taksonomoj uzantaj metodojn de genetika esplorado trovas fortan subtenon por la ordo, necesas noti ke restas demandoj pri la morfologiaj rilatoj de la Quillajaceae kaj Surianaceae al la resto de la ordo, parte pro la limigiteco de esplorado je ĉi tiuj familioj.
Distribuo
La fabaloj estas kosmopolita planto-ordo, krom ke nur la subfamilio Papilionoideae (Faboideae) de la fabacoj plene distribuiĝas tra la norda parto de la mildklimata zono.
Taksonomio
En la klasada sistemo APG II, la fabaloj aperas en la rozeda grupo de la eŭkotiledonoj. Laŭ la membrec-priskribo de la sistemo APG II en ĉi tiu ordo estas la familioj fabacoj (inkluzive la subfamiliojn Caesalpinioideae, Mimosoideae, kaj Faboideae), Quillajaceae, poligalacoj (inkluzive la familiojn Diclidantheraceae, Moutabeaceae, kaj Xanthophyllaceae), kaj Surianaceae. Laŭ la sistemo de Cronquist kaj iuj aliaj plantoklasadaj sistemoj, en la ordo de fabaloj estas nur la familio de fabacoj. La aliaj familioj kiujn la sistemo APG II metas en fabaloj aperis en apartaj ordoj en la sistemo de Cronquist: la poligalacoj en sia propra ordo, la poligalaloj, la Quillajaceae kaj Surianaceae en la rozaloj.
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (21 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Karantanio
Karantanio (en la slovena Karantanija) estis antikva slovena duklando en Meza Eŭropo.
La ĉefurbo de Karantanio estis la urbo Karnburg (en la slovena Krnski grad), situanta ĉe la valo de Zollfeld (en la slovena Gosposvetsko polje), norde de Klagenfurt (en la slovena Celovec). Ĉirkaŭ la jaro 828, la Karantania Duklando ampleksis la nunajn teritoriojn de Aŭstrio kaj Slovenio. La karantanoj estas la prauloj de la nuntempaj slovenoj.
En la jaro 595 oni registras citaĵon de la lombarda historiisto Paulus Diaconus, pri la unua stabila slava kaj slovena ŝtato nomata "Provinco Sclaborum", kiu poste estis konata kiel Karantanio. En la jaro 623, la slavoj estis unuigitaj per alianco sub reĝo nomata Samo, ankaŭ konata en historiaj fontoj kiel Marca Vinedorum, kiu inkluzivis la teritoriojn de Karantanio. En 658, post la forpaso de Samo, la Slava Alianco disiĝis, sed Karantanio postvivis kaj konservis sian sendependecon.
En la jaro 745, Karantanio, kiu ĝis tiu momento estis pagana nacio, estis serioze milite minacita de la avaroj de la najbara Panonio. Pro tio la duko Borut petis militan helpon al la amikemaj bavaroj, kiuj jam estis kristanigitaj. La bavaroj apartenis al la politika regado de la reĝo de la frankoj, kiu estis protektanto de la Kristanismo en Eŭropo. La reĝo permesis Bavarion helpi la paganan Karantanion, nur kondiĉe de la akceptado de la kristana religio far Karantanio. La duko Borut akceptis la kondiĉon kaj per la helpo de la bavaroj Karantanio definitive venkis la avarojn. Tiamaniere la duko sendis sian filon Gorazd kaj sian nevon Hotimir por esti edukataj en la kristana kredo en Bavario. En la jardekoj sekvantaj al la venko super la avaroj la episkopo de Salcburgo, Sankta Virgilio, sendis al Karantanio irlandajn monaĥojn, inter kiuj la plej elstara estis Sankta Modesto kiel apostolo de la karantanoj. Post la forpaso de Sankta Modesto dum mallonga tempo regis paganismo, ĉar la Traktato, per kiu Karantanio akceptis la kristanismon, estis perfidata. Pro tio la bavara armeo okupis la landon kaj forigis la paganan registaron. La okupado de la bavaroj kaŭzis negativan bildon pri kristanismo ĉar la eksterlanda armeo ne respektis la disciplinon, same kiel ne faris aliaj armeoj en tiaj cirkonstancoj. Pro tio en la popolo kreskis malkonfido al kristanismo.
Karantanio ekde tiu tempo estis markio de la Franka imperio, kun varia grado de memstareco sub la superregado de Bavario. En 896 la margrafo Arnulf de Karantanio iĝis imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Hiperiono (mitologio)
Gaja fariĝis edzino de Urano, kiam li ekregis la mondon. Kune ili naskigis dek du posteulojn, Titanojn nomataj Oceano, Koioso, Krio, Hiperiono, Iapetoso, Krono kaj Titaninojn nomataj Tejo, Reo, Mnemozino, Foiba, Temiso kaj Tetiso. Hiperiono edziĝis al sia fratino Tejo kaj kun ŝi li havis tri infanojn: dion de la Suno Helioso, diinon de la Luno Seleno kaj diinon de la matena ĉielruĝo Eoso.
Karantanio
La bavara superregado daŭris ĝis la jaro 976, kiam imperiestro Oto la 2-a detronigis la bavaran dukon Henriko la 2-a, nomata "Henriko la Kverelanto", kaj samtempe apartigis Karantanion de Bavario kaj levis ĝin al propra duklando Karintio.
Hiperiono (mitologio)
Hiperion estas ofte konsiderata "dio de observado" kaj lia fratino Tejo "diino de vidkapablo". En la pli malfrua greka literaturo estas Hiperiono ĉiam strikte diferencata de "Helio" kiel unu el la Titanoj.
Karantanio
La Kroniĝo de la Dukoj de Karantanio
La Princlando (aŭ Duklando) estas konata pro ĝia antikva unika ritaro por kroniĝo de sia duko aŭ princo (knez en la slovena), ritaro kiu daŭris en la Duklando Karintio. La ritaro estis celebrata en la slovena lingvo kaj la proponita kandidato de la reĝo aŭ imperiestro devis sidiĝi ĉe la "Princa Ŝtono" (slovene Knežji kamen). Tie li estis pridemandita pri siaj ecoj de popola reprezentanto, estis libera kamparano elektita de siaj gepatroj. Tiu ĉi ritaro estas priskribita en la libro de Jean Bodin "Les six livres de la République" kiel unika demokratia okazintaĵo en Eŭropo dum la Mezepoko. Tiu ĉi ritaro estis celebrata ĝis la jaro 1414.
Hiperiono (mitologio)
Hiperiono ludis en la greka idolismo praktike neniun rolon kaj nur malgrandan rolon en mitologio per enskribo en liston de dek du Titanoj.
Diodoro Sicila skribis: "Pro Hiperiono ni diris, ke li estis la unua, kiu komprenis, danke al zorga observado kaj pririgardado, movojn de la Suno kaj Luno, kaj de aliaj steloj kaj ankaŭ jarsezonojn, ilia interagado en la grupo kaj eksplikis tiujn sciojn al la aliaj. Pro tiuj ĉi kaŭzoj li estis nomata patro de tiuj ĉi korpusoj, de post kiam li estis naskigonta ilin, por tiel diri pripensante ilin kaj ilian karakteron.
Bellach (stacidomo)
Bellach estas fervoja stacidomo en Bellach, Svislando.
Tragikomedio
Tragikomedio estas vorto kreita de Plaŭto por klasifiki sian verkon Amfitriono. Amfitriono estas laŭ strukturo komedio, sed ĉar en ĝi rolas dioj (Jupitero kaj Merkuro) kaj pritraktas pri religia okazaĵo (la nasko de Herkulo), oni ne povis klasifiki la verkon kiel komedion. Sekve, tragikomedio estas teatra verko, kiu havas komedian strukturon, sed tragikajn rolulojn. Ĝi ne finiĝas per katastrofo kaj ne celas kartazon. Tragikomedio estas tipa de romia teatro.
Robert Garnier en 16-a jarcento enkondukis tragikomedion en la francan literaturon. Max Frisch, Samuel Beckett kaj Friedrich Dürrenmatt estas modernaj aŭtoroj de verkoj, kiujn oni povas klasifiki kiel tragikomediojn. En moderna tragikomedio ja ne rolas dioj kaj herooj, sed en ĝi okazas seriozaĵoj, sed kun humura trajtoj kaj feliĉa fino. Ĝenerale, modernaj tragikomedioj havas politikajn celojn aŭ celas socian kritikon.
Brevier-Himnoj
Brevier-Himno estas kantebla teksto por la Liturgio de la Horoj.
Tiu ĉi artikolo, post kelkaj klarigoj, entenas kompletan liston de la latinaj himnoj laŭ ilia sinsekvo en la liturgia kaj kalendara jaro.
Liston alfabetan de ĉiuj latinaj himnoj vi trovas sub ĉi tiu paĝo. Liston de tiuj himnoj, kiuj estas tradukitaj en Esperanton, oni trovas en Vikifontoj.
Klarigoj
La Liturgio de la Horoj estas la oficiala preĝado de la romkatolika eklezio. Kelkfoje tage monaĥoj kaj aliaj klerikoj tiucele kunvenas. Diakonoj kaj pastroj, kiuj ne vivas komune, preĝas solaj.
La libro, kiun oni uzas, nomiĝas breviero, ĉar ĝi entenas la necesajn tekstojn en konciza formo (latine: breve = mallonge, koncize). Ankaŭ la preĝadon mem oni nomas breviero. Oni do povas diri ekzemple: "Mi posedas kvarvoluman latinan brevieron", sed ankaŭ: "Mi preĝas ĉiutage la brevieron".
Post kiam la Dua Vatikana Koncilio (1962 - 1965) instigis re-ordigi la liturgion de la horoj, la roma kongregacio por la Diservo eldonis, post konfirmo fare de papo Paŭlo la 6-a, en 1971 la modelan libron (Editio typica) de la Liturgio de la horoj laŭ la roma rito en la latina lingvo.
Dum la himno antaŭe sekvis la psalmojn, ĝi nun, post mallonga enkonduko, estas la unua ĉefparto de ĉiu unuopa horo. Himnojn oni kutime citas laŭ la unuaj latinaj vortoj.
La plej ofta formo estas la Ambrozia Strofo. Ĝi konsistas el kvar linioj po kvar jamboj: Por ĝin kanti ekzistas sennombraj melodioj, de la gregoria stilo ĝis la moderna.
Alia plurfoje uzata formo estas la Sapfa Strofo. Ĝi enhavas tri liniojn po 11 silaboj, kaj unu pli mallongan linion kun nur kvin silaboj. La klasikan ordon de longaj kaj mallongaj silaboj en la unuopaj linioj oni ofte ne konservis, sed ŝanĝis, kaj aldone oni ne plu pensis pri longeco kaj mallongeco, sed pri akcentiteco kaj neakcentiteco, tiel ke ni hodiaŭ trovas plej ofte nepurajn strukturojn. Taŭgaj melodioj por tiu postklasika Sapfa Strofo estas ekzemple:
Pli rarajn formojn oni povas vidi ekzemple ĉe
Kelkfoje kantante aŭ ritme parolante, oni devas forgluti super-nombran silabon, ekzemple: Ætern(a) imag(o) Altissimi.
Rande ni volas mencii, ke nacilingvaj tradukoj de la latina Editio typica aldonis malnovajn kaj novajn himnojn el siaj propraj tradicioj. Sed tio ne estas temo de nia artikolo.
Sekvas la (espereble) kompleta listo de la latinaj Himnoj laŭ la ordo en la breviero:
Alfabetan liston vi trovos sub:
Ordinara tempo
ĉiutage
1-a kaj 3-a semajno
2-a kaj 4-a semajno
Festoj en la ordinara tempo
Plej sankta Triunuo
Plej sankta Korpo kaj Sango de Kristo
Plej sankta Koro de Jesuo
Jesuo Kristo, la Reĝo
Lasta semajno de la Liturgia Jaro
Advento
ĝis la 16-a de decembro
post la 16-a de decembro
Kristnaska tempo
antaŭ Epifanio
'''Sankta Familio – Jesuo, Maria kaj Jozefo
ekde Epifanio
Bapto de la Sinjoro
Karesmo
ĝis la sabato de la 5-a semajno
Sankta Semajno
Palmodimanĉo
Sankta Ĵaŭdo
Sankta Vendredo
Sankta Sabato
Paska tempo
antaŭ Ĉieliro
ekde Ĉieliro
Pentekosto
Komunaj tekstoj
Dediĉo de preĝejo
Beata Virgulino Maria
Apostolo
Pluraj martiroj
Unu martiro
Unu virga martirino
Pluraj pastroj
Unu pastro
Eklezia doktoro
Pluraj virgulinoj
Unu virgulino
Pluraj viroj
Unu viro
Pluraj virinoj
Partigo de Triparadiso
La Partigo de Triparadiso estis traktato aŭ interkonsento pri kundivido de la povo okazigita en Triparadiso en 321 a.K. fare de la generaloj (Diadoĥoj) de Aleksandro la Granda, en kiu ili nomigis novan regenton kaj aranĝis la dispartigon de satrapioj de la imperio de Aleksandro inter ili mem. Ĝi sekvis kaj modifis la terminojn de la Partigo de Babilono farita en 323 a.K. post la morto de Aleksandro la Granda.
Post la morto de Aleksandro, la regado de lia imperio estis donita al sia duonfrato Filipo Arideo kaj al la filo de Aleksandro nome Aleksandro la 4-a. Tamen, ĉar Filipo estis mense malforta kaj Aleksandro la 4-a naskiĝis nur post la morto de sia patro, regento estis nomita en la persono de Perdikkas. Dume, la iamaj generaloj de Aleksandro estis nomumitaj satrapoj de variaj regionoj de lia imperio.
Brevier-Himnoj
Komunaj tekstoj
Unu virino
Monaĥo
Propraj tekstoj laŭ la kalendaro
la 1-an de januaro: Sankta Dipatrino Maria
la 6-an de januaro: Epifanio de la Sinjoro
la 21-an de januaro: Sankta Agnesa
la 25-an de januaro: Konvertiĝo de la sankta apostolo Paŭlo
la 2-an de februaro: Prezentado de Jesuo
la 22-an de februaro: Katedro de Sankta apostolo Petro
la 19-an de marto: Soleno de Sankta Jozefo
la 25-an de marto: Anonco de la Sinjoro
la 25-an de aprilo: Sankta Marko
la 29-an de aprilo: Sankta Katarina el Sieno
la 1-an de majo: Sankta Jozefo, la laboristo
la 3-an de majo: Sanktaj Filipo kaj Jakobo
la 14-an de majo: Sankta Mattias
la 31-an de majo: Vizito de la Beata Virgulino Maria
la 11-an de junio: Sankta Barnabas
la 24-an de junio: Naskiĝo de Sankta Johano la Baptisto
la 29-an de junio: Sanktaj Petro kaj Paŭlo
la 3-a de julio: Sankta Tomaso
la 22-an de julio: Sankta Maria Magdalena
la 25-an de julio: Sankta Jakobo
la 26-an de julio: Sanktaj Joakimo kaj Anna
la 29-an de julio: Sankta Marta
la 31-an de julio: Sankta Ingnaco el Loyola
la 6-an de aŭgusto: Transfiguriĝo de la Sinjoro
la 8-an de aŭgusto: Sankta Dominiko
la 10-an de aŭgusto: Sankta diakono Laŭrenco
la 15-an de aŭgusto: Ĉielpreno de Maria
Marcell Vértes
Marcell Vértes [vErteŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vértes Marcell, en Francio Marcel Vertès estis hungara ilustristo, afiŝisto, litografo, akvafortisto, kostumisto, dekoraciisto.
Brevier-Himnoj
Propraj tekstoj laŭ la kalendaro
la 22-an de aŭgusto: Beata Virgulino Maria, la Reĝino
Marcell Vértes
Marcell Vértes naskiĝis la en Újpest (Hungara reĝlando), li mortis la  en Parizo.
Brevier-Himnoj
Propraj tekstoj laŭ la kalendaro
la 24-an de aŭgusto: Sankta Bartolomeo
Marcell Vértes
Biografio
Marcell Vértes devenis el juda familio. Li studis en Belarta Altlernejo. Lia majstro estis Károly Ferenczy. Jam antaŭ kaj dum la studentaj jaroj liaj desegnaĵoj aperis en konataj gazetoj. En 1915 li soldatiĝis, tamen li havius eblecon desegnadi plu. Post la mondomilito li kreis plej ofte politikajn afiŝojn. Post falo de la Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, En 1920 li atingis la unuan lokon en afiŝkonkurso, poste li plulernis en arta akademio en Parizo. Liaj desegnaĵoj aperis en franca gazeto, ekde 1935 jam ankaŭ en Usono. Pro la nazia okupado li rifuĝis al Novjorko en 1940, depost la 2-a mondmilito li revenis al Parizo. En 1960 li revizitis Hungarion. Li ricevis Honoran legion en 1932, hungaran premion en 1947, 2 Oskar-premiojn en 1952.
Brevier-Himnoj
Propraj tekstoj laŭ la kalendaro
la 28-an de aŭgusto: Sankta Aŭgusteno
la 29-an de aŭgusto: Pasiono de Sankta Johano la Baptisto
la 3-an de septembro: Sankta Gregorio la 1-a
la 8-an de semptembro: Naskiĝo de la beata Virgulino Maria
En la brikejo
En la brikejo estas novelo de Józef Waśniewski, pioniro de Esperanto en Pollando, verkita en 1896. La saman jaron ĝi estis premiita per diplomo de la internacia literatura konkurso. La verko prezentas scenojn pri laboro en brikfarejo, apudaj loĝejoj kaj ĉirkaŭa naturo.
Brevier-Himnoj
Propraj tekstoj laŭ la kalendaro
la 13-an de septembro: Sankta Johano Krizostomo
la 14-an de septembro: Gloro de la Kruco
la 15-an de septembro: Doloroj de la beata Virgulino Maria
la 21-an de septembro: Sankta Mateo
la 29-an de septembro: Sanktaj ĉefanĝeloj Miĥaelo, Gabrielo kaj Rafaelo
la 30-an de septembro: Sankta Hieronimo (Ĵeromo)
la 2-an de oktobro: Sanktaj Gardanĝeloj
la 4-an de oktobro: Sankta Francisko el Asizo
la 7-an de oktobro: Rozario de la beata Virgulino Maria
la 15-an de oktobro: Sankta Tereza de Jesuo (Tereza el Avila)
la 18-an de oktobro: Sankta Luko
la 28-an de oktobro: Sanktaj Simon kaj Judas
la 1-an de novembro: Ĉiuj sanktuloj
la 11-an de novembro: Sankta Marteno el Tours
la 18-an de novembro: Dediĉo de la bazilikoj de Sanktaj Petro kaj Paŭlo
la 21-an de novembro: Prezentado de la beata Virgulino Maria
la 30-an de novembro: Sankta Andreo
la 7-an de decembro: Sankta Ambrozio