cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franca civila kodo
Kio ŝanĝiĝis
Napoleono Bonaparto volis ununuran kodekson kompreneblan de ĉiuj civitanoj. Sed la malsimpleco de la nuna socio necesigis la dispartigon de juro en diversajn kodeksojn.
Kio konserviĝis
La franca civila kodekso mirige glate transvivis la mondaĝojn -- precipe ĝiaj ĝeneralaj principoj. La principoj pri la ĝeneralaj kaj specialaj kontraktoj, pri uzukapo kaj pri proprieto i.a. restis preskaŭ samaj.
Elstaraj artikoloj
Artikolo 544. -- "Proprieto estas la rajto ĝui kaj disponi la aĵojn laŭ la plej absoluta maniero, kondiĉe ke oni ne uzu ĝin kontraŭleĝe aŭ kontraŭreglamente."
Artikolo 1134, alineo 1. -- "La laŭleĝe formitaj kontraktoj valoras leĝoj por la kontraktantoj." -- Tiu artikolo asertas la principon de kontrakta libereco. Tiun liberecon tamen limigas i.a.:
Artikolo 6. -- "Oni ne rajtas per privataj kontraktoj escepti la dispoziciojn, kiuj koncernas la publikan ordon kaj la bonmorojn."
Artikolo 1382. -- "Ĉia ajn ago de homo, kiu kaŭzas damaĝon al alia, devigas je riparo tiun, el kies kulpo rezultis tiu damaĝo." -- En 1804 estis tre noveca tiu principo, laŭ kiu ĉia kulpo naskinta damaĝon sekvigas respondumon. Male de la puna juro, ĉi tie sufiĉas "ajn[a]" kulpo; oni ne postulas aparte difinitan delikton.
Kontraŭdiskuteblaj artikoloj
Ekzemple pri la privata internacia juro la franca civila kodo dispozicias:
Artikolo 14. -- "La eksterlandano, eĉ se ne loĝanta en Francio, povos esti alvokita antaŭ la francaj tribunaloj por la plenumo de la ŝuldoj, kiujn li kontraktis en Francio kun franco; li povos esti alvokita antaŭ la tribunaloj de Francio por la ŝuldoj, kiujn li kontraktis eksterlande kun francoj."
Artikolo 15. -- "Franco povos esti alvokita antaŭ tribunalo de Francio por la ŝuldoj, kiujn li kontraktis eksterlande, eĉ se kun eksterlando." -- Ekzemple: se franco aĉetos meblon al brezilano en Meksikurbo, li poste povos peti al la francaj tribunaloj la nuligon de tiu vendo.
Litia pirofosfato
Litia pirofosfato aŭ litia dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la litia hidroksido kaj fosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo solvebla en akvo. Litia pirofosfato posedas 4 litiatomojn, 2 fosforatomojn kaj 7 oksigenatomojn. Litia pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de litiaj derivaĵoj.
Blestium
Blestium (ankaŭ Blestio en la Itinero de Antonino (Iter XIII)) estis malgranda Romia fuorto (: Roman Fort, : Caer Rufeinig) kaj ferfarejo en la Romia provinco de Britannia Superior, parto de Romia Britio. Ĝi estis identigita kun la situo de la posta urbo de Monmouth en sud-orienta Kimrio, lokita apud la kunfluejo de Rivero Monnow kun Rivero Wye.
Historio kaj restaĵoj
La referenco al Blestio en la Itinero de Antonino estas la unusola farita al la setlejo en Romiaj fontoj. Ĝi estis lokita sur la vojo inter Caerleon ( Isca Silurum) kaj Silchester ( Calleva Atrebatum), mezvoje inter la fuorto en Usk ( Burrium) kaj la ferfarejo en " Ariconium", kiu supozeble estis Weston under Penyard apud Ross-on-Wye. Estis sugestite ke la nomo povus deveni el la greka vorto βλαστος, signifanta "branĉo".
Estas nun ĝenerale akceptite, ke Nerona aŭ pra-Flavia militara fuorto estis establita en Monmouth, eble antaŭ 55 A.D., farante el ĝi la plej fruan Romian fuorton en Kimrio. La fuorto estis probable establita, ĉu fare de Publius Ostorius Scapula aŭ de lia posteulo Aulus Didius Gallus, dum la unuaj antaŭeniroj de la Romianoj kontraŭ la Siluroj de sud-orienta Kimrioj. La invadantaj fortoj establis serion da helpaj fuortoj laŭlonge de la valo de Rivero Monnow al mez-Kimrio, same kiel antaŭenirante al Usk, kie ili establis la fuorton de "Burrium". La Siluroj faris sukcesan gerilon kontraŭ la Romianoj dum tridek-kelk jaroj antaŭ ol ili estis venkitaj fare de la fortoj gviditaj de Sextus Julius Frontinus. La fuorto en "Blestium" kredeble loĝigis ĉ. 2,000 soldatojn dum la unua kampanjo, kaj poste restis kiel malgranda fuorteto.
Relative malmultaj Romiaj restaĵoj estis trovitaj en Monmouth ĝis antaŭ nelonge. La unua fosaĵo de la fuorto estis malkovrita en marto 2012 fare de "Monmouth Archaeological Society" (Arĥeologia Societo de Monmouth) malantaŭ proprietaĵoj sur Monnow Street, en la urbocentro de Monmouth. Elfosaĵoj en 2010 en Agincourt Square ankaŭ malkovris potojn kaj ostojn, kiuj ŝajne konfirmas la ekziston de fuorto. Estas konsinderinda indikaĵo de ferfarado datiĝanta el la Romia periodo, uzanta lokan Ferercon kaj Lignokarbon por gisado el lokaj arbaroj. Tio ĉi inkluzivas fajrejojn kaj skoriojn, ambaŭ en la urbocentro kaj la areo de Overmonnow. Konstruaĵoj el ŝtono estis elfositaj apud la tansirejo de Rivero Monnow, asociitaj kun ferfarado el la 2-a kaj 3-a jarcentoj. Moneroj trovitaj en la urbo datiĝas ĉefe el la 3-a kaj 4-a jarcentoj, sugestante daŭran civilan setladon.
Ĉeĥov (Moskva provinco)
Ĉeĥov (ruse Чехов) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46484.
Krimkazo de Amstetten
Fine de aprilo 2008 mondkonatiĝis krimkazo de Amstetten en Malsupra Aŭstrio:
Ĉeĥov (Moskva provinco)
La urbo estis fondita en la 18-a jarcento.
Krimkazo de Amstetten
Ŝi naskis sep infanojn, unu el kiuj mortis mallonge post la naskiĝo kaj la patro forbruligis la kadavron en kaldrono. DNA-provo pruvis, ke la infanoj estis generitaj per incesto. Tri el la infanoj estis tenitaj kaptite en la kelo kune kun sia patrino. La aliaj tri infanoj iĝis adoptitaj infanoj de la avo-patro, ĉar la bunkro havis nur 60 kvadratajn metrojn, kiu ne sufiĉis por ses infanoj kaj la patrino. Lia edzino kaj neniu en la najbaro sciis pri la terura krimo. La bunkro-kelo estis fermata per dikega pordo, malfermebla per elektra ŝlosilkodo, kiun konis nur Fritzl.
Ĉeĥov (Moskva provinco)
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1954.
Krimkazo de Amstetten
La kazo malkovriĝis, kiam la plej aĝa el la infanoj (19-jara) estis portata al malsanulejo pro vivdanĝera malsano la. La patro-avo konfesis siajn farojn.
La tribunalo kontraŭ Josef Fritzl okazis de la 16-a ĝis la 19-a de marto 2009 en la distriktara tribunalo de St. Pölten. Li estis akuzita pro murdo, seksperforto, malliberigo kaj incesto. La tribunalo trovis lin kulpa en ĉiuj punktoj. Li estis verdiktita je vivolonga mallibero en prizono por spirite abnormaj krimuloj.
Ĉeĥov (Moskva provinco)
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Lopasnja (Лопасня) (kiu enenfluas en riveron Oka (Ока)).
En la urbo estas fervoja stacio en linio Moskvo - Tula.
En jaro 1959 la urbo havis 18,8 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 72,9 mil loĝantojn.
Michael Neander
Vivo
Estante filo de komercisto li frekventis lernejon en sia naskiĝurbo kaj trejniĝis en Złotoryja ĉe Valentin Trotzendorf. Poste li studis ekde marto 1544 en Wittenberg. Liaj instruistoj estis Marteno Lutero kaj Filipo Melanktono mem. Pro rekomendo melanktona li akceptits kiel tria profesoro ĉe la Urba lernejo de Nordhausen kie li poste vicrektoris. Pro daŭrigitaj studoj kaj kreskanta klereco li gajnis multon renomon. Teologie rimarkeblas influoj de Lutero kaj de Johannes Tauler.
La 30-an de junio 1550 li ekdeĵoris en Ilfeld. En 1554 li magistriĝis en Wittenberg kaj en 1562 li edzinigis Anna Winkler el Nordhausen. Per fruktodonega agado en relative malgranda lernejo li rapide famigis tiun ĉi institucion kaj evoluigis koncepton por kontinua instruado de lernantoj inter 6 ĝis 18 jaraĝaj. Por li esence estis bonega lernigo de la lingvoj latina kaj 16-jaraĝuloj ĝuis lernon de la hebrea lingvo kio tiam ne oftis. La du lastajn jarojn oni okupiĝu pri dialektiko, retoriko, etiko, fiziko, historio kaj geografio. Dum la tuta tempo de 12 jaroj ofertis instruado religia memkompreneble. Pedagogiaj celoj de Neander estis igi klerajn kaj piajn homojn laŭ ortodoksa protestantismo.
Por ekspliki siajn konceptojn li ankaŭ publikigis lernolibrojn kaj manlibrojn, ekz. Michael Neanders Bedenken an einen guten Herrn und Freund, wie ein Knabe zu leiten und zu unterweisen. Alvenis lernantoj el tuta Eŭropo, kvankam la plejmulto originis el Nordhausen kaj la Grafujo Stollberg (senjorioj de Wernigerode). Inter la disĉiploj de Neander estis ankaŭ la fama botanikisto Johann Thal kiu verkis la unuan specialverkon pri flaŭro, kun la titolo Sylva Hercynia.
La lastajn kvin jarojn helpis vicestre lia iama lernanto Johannes Cajus; li antaŭe estis estinta rektoro en Ilsenburg. Entombigitis Neander en la monaĥeja kirko kiun oni malkonstruis en la 19-a jarcento.
Honoroj
Ekde 1985 memorigas onin pri la mira agado de Neander monumento kiun kreis Eckhard Maler el Mihla kaj starigis en la korto de la iama gimnazio. Tiujare estis la 600-a datreveno de la memstareco de Ilfeld; komisiis tion la organizo Vereinigte Kirchen-Klosterkammer Erfurt.
Meza Imperio de Egiptio
La Meza Imperio en la historio de antikva Egiptio ampleksas la epokon de proksimume la jaro 2010 ĝis 1793 antaŭ nia erao.
Ĝenerale
La komencon de la Meza Imperio oni datigas je la momento, kiam la diversja partoj de Egiptio sub faraono Mentuhotep la 2-a estis unuigitaj meze de la 11-a dinastio. Tamen ĉi tie menciiĝas la kompleta 11-a dinastio.
Pro la disfalo de la unuiĝinta Egiptio en la Unua Intertempo de antikva Egiptio la potenco estis dispartigita al pluraj reĝetoj. Tamen jam fine de la 10-a dinastio klariĝis, ke la regantoj de Herakleopolis havis aparte fortan pozicion. Samtempe kreskis la pocento de la regantoj en la sudo, kiam en la urbo Teboj establiĝis la 11-a dinastio.
11-a dinastio
La sinsekvo de la tri aŭ eĉ kvar tebaj reĝoj, kiuj regis antaŭ Mentuhotep la 2-a, inter egiptologoj ankoraŭ estas pridiskutata, ĉar ekzistas iom malkongruaj indikoj. Senkonsidere de la diskutoj pri la ĝusta kronologio, klaras ke la unuaj reĝoj de la 11-a dinastio igis la sudon de Egiptio ĉiam pli potenca kaj signifa. Plimultiĝis militoj kun la regantoj de la nordo de Egiptio. Ankaŭ kiam Mentuhotep la 2-a, filo de Antef la 3-a, ekregis dum la jaro 2054 a.K. en Teboj, tiuj bataloj kun la nordo daŭriĝis. Proksimume dum sia 32-a jaro de regado li fine sukcesis unuigi la nordon kaj sudon de antikva Egiptio. Lia filo Mentuhotep la 3-a gvidis famiĝintan ekspedicion de 3000 viroj tra la Uedo Hamamet ĝis la Ruĝa Maro, kaj de tie sendis ŝipojn en la landon Nubio. La sekva reĝo Mentuhotep la 4-a ŝajne estis politike malforta kaj eble estis sentronigita fare de lia veziro Amenemhet la 1-a ĉirkaŭ la jaro 1976 a.K. - Amenemhet la 1-a sekve iĝis la fondinto de la 12-a dinastio.
12-a dinastio
Amenemhet la 1-a probable estis simpla civitano de la urbo Teboj, kiu kleriĝis kaj iĝis grava konsilanto kaj gvida oficisto de la reĝo Mentuhotep la 4-a. Post kiam li mem ekregis kiel reĝo, li fortigis la potencon de la novefondita dinastio en la tuta imperio. Li translokigis la ĉefurbon de Teboj iom norben al la urbo Itj-taui. Li enkondukis la tradicion de "kunregado": La maljuna reĝo antaŭ sia morto nomumis sian posteulon kaj ĝis sia morto regis kune kun la onta reĝo.
La filo Sesostriso la 1-a konsideriĝas unu el la plej grandaj faraonoj de la Meza Imperio. Jam kiel kunreganto de sia patro ekde la jaro 1956 a.K. li gvidis armeajn ekspediciojn al suba Nubio, kaj tie konstruigis plurajn fortikaĵojn. Sub lia regado la arto kaj literaturo de la imperio aparte floris. Sesostriso la 1-a sisteme antaŭenpuŝis la konstruojn de ĉiuj gravaj temploj de la landoj kaj anstataŭigis etajn, ofte el argilaj brikoj starigitajn, konstruaĵojn el pli grandaj kaj imponaj el ŝtono.
Lia filo Amenemhet la 2-a aparte konatas pro kroniko ĉizita en ŝtono, kiun oni trovis en Memfiso kaj sur kiu interalie priskribiĝas egiptiaj atakoj al Palestino. Lia posteulo Sesostriso la 2-a regis supozeble nur ok aŭ naŭ jarojn. Li konstruigis sianpiramidon apud el-Lahun, kio montras fortan intereson de la reganto pri la egipta regiono Fajum. La reĝo komencis sisteme evoluigi la riveran oazon el-Lahun. Sesostriso la 3-a laŭ la kompreno de la antikvaj egiptoj konsideriĝis la plej signifa faraono entute. Grekaj kaj egiptaj historiistoj raportis pri multnombraj armeaj konkeroj, ĉefe pri atakoj al Azio, sed ankaŭ al Suba Nubio. La konkeritaj regionoj plu sisteme sekuriĝis per armeaj fortikaĵoj. Ankaŭ interne la faraono estis potenca, kaj signife reduktis la povon de la lokaj nobeloj.
Ankaŭ la sekva faraono, Amenemhet la 3-a, forte regis la landon. Pri lia posteulo Amenemhet la 4-a kaj reĝino Nofrusobek ne ekzistas multaj informoj.
La finon de la Meza Imperio karakterizis kvereloj pri la faraona trono, dispartigoj de la imperio kaj la enmarŝo de la Heka Ĥasut (greke Ύκουσσώς, Hikussos, latinigite Hyksos), grupoj de ŝemidaj enmigrintoj, kiuj inter la jaroj 1719 kaj 1692 antaŭ Kristo invadis Egiption kaj armee estis tre sukcesaj pro uzo de la novaj militiloj ĉevaloj, batalĉaroj kaj pafarkoj.
Fiuggi
Fiuggi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Latio kaj al la provinco Frosinone. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Blazio, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Meza Imperio de Egiptio
12-a dinastio
La Meza Imperio ofte karakteriziĝas "feŭda epoko". Fakte apenaŭ estas alia epoko en la hisotrio de antikva Egiptio, dum kiu oni konstruigis tiom da onumentoj kaj tempoj ankaŭ en la plej malcentraj lokoj kaj provincoj. La Meza Imperio arte kaj arkitekte divideblas en du partojn:
Ruĝkola falaropo
Disvastiĝo
Tiu falaropo reproduktiĝas en la deltoj, lagoj, marĉoj kaj ĉemaraj tundroj de arktaj regionoj de Norda Ameriko -nordaj Alasko, Kanado, suda Groenlando- kaj norda Eŭrazio, tio estas Islando -ĝis Britio-, nordaj Skandinavio kaj Siberio. Temas pri simila teritorio al tiu de la Ruĝa falaropo, sed iom pli suda. Ĝi estas migranta birdo kaj, malkutime por vadbirdo, ĝi migras ĉefe tra maraj vojoj kaj vintras enmare en tropikaj oceanoj, tio estas de Meksiko kaj Peruo ĝis Argentino en Ameriko kaj en Hinda Oceano -Arabio kaj Omano- kaj Pacifika Oceano tra Indonezio kaj Filipinoj ĝis Novgvineo kaj Melanezio; pli malofte en Atlantika Oceano ekde suda Maroko ĝis Gvineo.
9924 Corrigan
9924 Corrigan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Distrikto Slupsko
Distrikto Słupsk estas distrikto en la Pomeria provinco de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Słupsk. Fine de en la distrikto vivis.
Ruĝkola falaropo
Aspekto
La ruĝkola falaropo estas ĉirkaŭ 18 cm longa kaj estas la plej malgranda specio de la genro. Ĝi havas retajn fingrojn kaj rektan bekon, kiu estas iomete pli maldika ol tiu de la Ruĝa falaropo. La reproduktanta ino estas ĉefe helgriza sube kaj brik-ruĝa ĉe kolo kaj supra brusto kun griza larĝa strio sub tio. La dorso estas malhelgriza. La vizaĝo -ĝis sub okulo-, krono, fronto kaj nuko estas nigra granda makulo; sub ĝi estas blanka gorĝo ĝis la brik-ruĝa parto. La beko estas nigra kaj multe pli maldika ol tiu de la Ruĝa falaropo.
La reproduktanta masklo estas senkolora similaĵo de la ino. Junuloj estas grizaj kaj brunaj supre kun palaj subaj partoj kaj malhela makulo ĉirkaŭ okulo. Vintre la plumaro estas ĉefe griza supre kaj blanka sube, sed la nigra okulmakulo plurestas. La kruroj estas grizaj. Dumfluge la pintakraj flugiloj aperas nigre sube kun blanka centra strio ĉebaze. Ili havas retfingrojn por pli facile naĝi.
Seksoj
La tipaj birdaj sekso-roloj estas inversigitaj ĉe la tri falaropoj. Inoj estas pli grandaj kaj brilkoloraj ol maskloj. La inoj persekutas la masklojn, konkurencas pro nestaj teritorioj kaj defendos agreseme la nestojn kaj la elektitajn partnerojn ĉar foje demetas duneste. Kiam la ino demetis la ovojn, ŝi komencas sian sudenan migradon forlasinte la masklon kiu kovos dum preskaŭ 3 semajnoj kaj zorgos la idojn. Ŝi demetas tri ĝis kvar brunverdajn ovojn en surplanka nesto en marĉa areo. La idoj ĉefe manĝas ili mem kaj kapablas flugi 20 tagojn post eloviĝo.
Manĝado kaj aliaj kutimoj
Por manĝado la Ruĝkola falaropo kutimas naĝi laŭ eta rapida cirklo formante etan akvokirlon. Tiu kutimo, oni supozas, ke helpas manĝadon pro suprenigado de manĝeroj el fundo de neprofunda akvo. Tiele la birdo atingos la centron de la kirlo per sia beko plukante etajn insektojn aŭ krustulojn. Ili foje flugas por kapti insektojn dumfluge. En malferma oceano ili troviĝas en zonoj kie kuniĝantaj maraj fluoj produktas kirlojn kie ili trovas manĝaĵojn. Ili bonege flosas sed ne merĝas.
For de la reprodukta sezono, ili ofte vojaĝas laŭ aroj. Dum migrado kelkaj aroj haltas en malfermaj akvoj ĉe enirejo de la Golfo de Fundy por profiti akvojn kirlitajn de tajda agado. Preskaŭ la tutan tempon de nereproduktanta sezono ili pasas ĉe malfermaj akvoj. Tiu specio estas ofte tre maltimida kaj alproksimigebla.
La voĉo estas mallonga tuit.
Aliaj
La Ruĝkola falaropo estas unu el la specioj protektitaj de internacia traktato por “Protektado de Afrikeŭraziaj Migrantaj Akvobirdoj'' (AEWA), kvankam la specio ne estas konsiderata minacata; estas pli ol unu miliono da birdoj.
La Ruĝkola falaropo en Britio kaj Irlando
La Ruĝkola falaropo estas rare lokita reproduktanta specio en la Brita Insularo, kiu estas ĉe la fina bordo de ĝia monda teritorio. La plej taŭga loko por ili estas la insularo Ŝetlandoj, ĉefe la Loch Funzie en Fetlar, kun kelkaj birdoj reproduktantaj ankaŭ en Skotio en la Hebridoj (ĉe Loch na Muilne, kie oni starigis rigardejon de falaropoj) kaj foje en propra Skotio en Ross-shire aŭ Sutherland. Ili reproduktiĝis iam ankaŭ en okcidenta Irlando.
Meza Imperio de Egiptio
12-a dinastio
La frua Meza Imperio ĝis proksimume la regotempo de Sesostriso la 2-a estas forte impresita de la antaŭaj tradicioj. La piramidoj kaj parto de la arto forte orientiĝas je la Malnova Imperio.
NGC 1772
NGC 1772 (alia indiko — ESO 56-SC33) estas malfermita stelamaso en konstelacio Orfiŝo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Meza Imperio de Egiptio
12-a dinastio
La malfrua Meza Imperio de la regodempo de Sesostriso la 3-a ĝis la 13-a dinastio karakteriziĝas per forta centrigo de la imperio. La faraonaj bildoj ne plu montras junajn idealigitajn virojn, sed saĝan, aĝan reganton. La lingvo de la Meza Imperio por la sekvaj epokoj konsideriĝis "klasika".
Kota Suzuki
Kota Suzuki (鈴木 厚太, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Azul Claro Numazu.
Islington
Islington estas unu el la distriktoj (borough) de la regiono Granda Londono. Ĝi estis fondita en 1965, per la kunigo de la eksaj distriktoj Islington kaj Finsbury. Laŭ la stato de, en la urbodistrikto vivis  loĝantoj sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sporto
La fama futbalklubo Arsenal F.C. troviĝas en tiu distrikto.
Krasnij Prospekt (stacio en Novosibirsko)
Krasnij Prospekt (Красный проспект) estas stacio de la Metroo de Novosibirsko sur la 1-a linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Novosibirsko. La stacio estis malfermita la.
Abies numidica
Priskribo
Tiu palearktisa specio estas mez-granda ĉiamverda arbo, kiu altas ĝis 20–35 m, kun trunka diametro ĝis 1m. La folioj estas pinglecaj, modere platigitaj, 1,5–2,5 cm longaj, 2–3 mm larĝaj kaj 1 mm dikaj, brilante malhel-verdaj kun makulo de verd-blankaj stomoj apud la pinto supre, kaj kun du verd-blankaj zonoj de stomoj sube. La pinto de la folio estas varia, kutime pintigita, sed kelkfoje iomete noĉigita ĉe la pinto, precipe pri malrapide kreskantaj ŝosoj sur maljunaj arboj. La strobiloj estas glaŭk-verdaj kun roza aŭ viola kolornuanco, maturigante brune, 10–20 cm longaj kaj 4 cm larĝaj, kun proksimume 150–200 skvamoj, ĉiu skvamo kun mallonga brakteo (ne videble sur la fermita strobilo) kaj du flugilhavaj semoj; ili disfalas kiam maturaj, por liberigi la semojn.
Kultivado kaj uzadoj
Abies numidica foje estas kultivata kiel ornamo arbo en parkoj kaj grandaj ĝardenoj. Ĝi estas aprezita inter abioj por ĝia toleremo kontraŭ sekeco.
Cesare Prandelli
Cesare PRANDELLI (prononco []) estas itala futbaltrejnisto kaj ekse profesia futbalisto. Li naskiĝis en Orzinuovi, provinco Brescia, do nun estas -jara. Ekde sia aktiva sportista kariero, li de 1974 ĝis 1990 interalie profesie ludis futbalon en la unua vira teamo de la klubo Juventus Torino kaj en la kluboj de la urboj Cremona kaj Atalanta. De la jaro 1990 li estas futbaltrejnisto de pluraj profesiaj teamoj.
Ekde la jaro 2010, post la Futbala Mondpokalo 2010, li estas la ĉeftrejnisto de la itala nacia teamo de futbalo. Lia teamo kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, kaj en ĝi atingis la duan pozicion.
Blanka santalo
La blanka santalo (Santalum album) estas malgranda tropika arbo, la plej ofte konata resurso de santalo-ligno. Tiu specio estis uzata, kultivata kaj komercigata dum multaj jaroj. Ties bonodoraj kaj kuracilaj kvalitoj estis multe aprezataj. Pro tiuj kialoj ĝi estis grandskale ekspluatata, la sovaĝa populacio estinta formortonta. Ankoraŭ nuntempe altpreze serĉate por ties volatila oleo, sed pro manko de konsiderinde maturaj arboj ĝi jam ne estas utiligata por lignoprilaboro kiel antaŭe. La planto estas vaste kultivata kaj longe vivanta, kvankam la rikolto estas ebla post 40 da jaroj. La nomo "santalo" estas derivita de la tamila vorto santanam.
La historia kaj ĝeneraligita uzo de tiu specio estas defininta la nomenklaturon por aliaj "santaloj" kaj la taksonomion de la genro. La nomo Santalum ovatum, uzita fare de Robert Brown en Prodromus Florae Novae Hollandiae (1810) estas priskribita kiel sinonimo de tiu specio fare de Alex George en 1984.
La specio estis la unua se temas pri esti konata kiel "santalo". Aliaj specioj en la genro kiel ekzemple la aŭstralia Santalum spicatum, ankaŭ estas referataj kiel "veraj santaloj", por distingi ilin de arboj kun simil-odoranta ligno aŭ volatila oleo.
Priskribo
La alto de la ĉiamverda arbo escepte atingas 20 da metroj. Ĝi vivas ĝis cento da jaroj. La arbo estas varia laŭ habito, kutime vertikala al larĝe etendiĝanta, kaj povas interplekti kun aliaj specioj. La planto parazitas la radikojn de aliaj arbospecioj, kun haŭstorio-adaptado sur siaj propraj radikoj, sed sen grava damaĝo por siaj gastigantoj. Individuo formas nedevigan rilaton kun kelkaj aliaj plantoj. Ĝis 300 da specioj (inkluzive de sia propra) povas favori la evoluon de la arbo - liverante makronutraĵojn (fosforo, nitrogeno, kalio), kaj ombron - precipe dum la fruaj fazoj de la disvolviĝo.
Ĝi povas disvastigi sin per draĵoj dum sia frua evoluo, establante malgrandajn arbarerojn. La ruĝeta aŭ bruna arboŝelo povas esti preskaŭ nigra kaj estas glata ĉe junaj arboj kaj estiĝas fendetiĝanta kun ruĝeca aspekto. La durameno estas palverda al blanka kiel la scienca kaj la Esperanta nomoj indikas.
La folioj laŭforme estas maldikaj, kontraŭstarantaj kaj ovalaj ĝis lancetformaj. La senhara foliosurfaco estas brila kaj klarverda, kun bluverda pala suba flanko. Fruktoj estas produktataj post tri jaroj, vivkapablaj semoj post kvin. Tiuj ĉi estas dissemataj per birdoj.
Disvastiĝo kaj vivejo
Tiu duonparazita orientalisa arbo troviĝas en sekaj arbaroj ekde la marbordo ĝis 700 m. Ĝi normale vegetas en sablaj aŭ ŝtonaj ruĝaj grundoj, sed larĝa gamo de grundotipoj estas taŭga. Tiu vivejo havas temperaturintervalon de 0 ĝis 38 °C kaj jarpluvon inter 500 kaj 3 000 mm.
Uzado
La blanka santalo estis la precipa fonto de santaloligno kaj de ties volatila oleo. Tiuj ĉi ofte ludas gravan lokon ene de la komunumoj de ĝia natura arealo. La alta valoro de la planto kondukis al provoj de kultivado, kiuj pliigis la areolon de la planto. La ISO-normo por la akceptitaj karakterizaĵoj de tiu volatila oleo estas ISO 3518:2002. Diversaj kromatografio-metodoj (HPTLC, GC kaj CG-MS ) estas uzataj por la kvalitaj kaj kvantaj analizoj de la volatiloleaj eroj. La longa maturiĝperiodo de la blanka santolo kaj la malfacileco de ties kultivado estas limigintaj ampleksan plantadon.
La rikolto de la arbo implicas plurajn prizorgajn kaj prilaborajn fazojn, ankaŭ aldonante al la komerca valoro. Tiuj ligno kaj volatila oleo estas tre demandataj kaj estas grava komercobjekto en la regionoj de:
Popolmedicino
La santaloleo estas vaste uzata en popolmedicino por terapio de malvarmumoj, bronkito, haŭtomalsanoj, kormalsanoj, ĝenerala malforto, febro, infekto de la urindukto, inflamo de la buŝo kaj faringo, hepato- kaj galveziksimptomoj kaj aliaj malsanoj. Lastatempe, la in vivo antihiperglukozemiaj kaj antioksidantaj potencialoj de α-santalolo kaj santaloleo estas montritaj en svisaj albinaj musoj. Plie, malsamaj in vitro kaj in vivo partoj de la planto pruviĝis posedi antimikrobajn kaj antioksidantajn trajtojn, eventuale atribueblajn al seskviterpenoidoj, ŝikimicacido, ktp.
Rue Saint-Maur (pariza metrostacio)
Rue Saint-Maur [ʁy sɛ̃ mɔʁ] (Strato Saint-Maur) estas stacio de la Metroo de Parizo, sur linio 3 ( - ), en la 11-a arondismento de Parizo.
Ĉeĥov (urbo en Saĥaleno)
Ĉeĥov (Чехов) estas urbo en Saĥalena provinco en Rusio.
Rue Saint-Maur (pariza metrostacio)
Stacio
La origina nomo de la stacio, Saint-Maur estis ŝanĝita komence de la 2000-aj jaroj al Rue Saint-Maur, por ne konfuzi ĝin kun stacidomoj de RER A situantaj en komunumo Saint-Maur-des-Fossés, sud-oriente de Parizo.
Ĉeĥov (urbo en Saĥaleno)
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 64254510.
Rue Saint-Maur (pariza metrostacio)
Alirejoj
La stacio disponas pri tri alirejoj en n-ro 71 Strato Servan, n-ro 91 Strato Saint-Maur kaj n-ro 1 Strato des Bleuets.
Ĉeĥov (urbo en Saĥaleno)
La urbo estis fondita post jaro 1905.
Rue Saint-Maur (pariza metrostacio)
Interkonektoj
La stacio havas neniun interkonekton kun busoj de RATP.
Ĉeĥov (urbo en Saĥaleno)
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1947.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 7 horoj (en jaro 2005).
Marzabotto
Marzabotto estas urbeto en la itala provinco Bolonjo, 26 km sude de Bolonjo. Ĝi estas atingebla fervoje per la linio inter Bolonjo kaj Porretta Terme, aŭte de la aŭtovojo A1 (elirejo Sasso Marconi) kaj nacia vojo 64.
Ĉeĥov (urbo en Saĥaleno)
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas La urbo estas en sud-okcidenta parto de insulo Saĥaleno, sur bordo de maro.
En la urbo estas fervoja stacio.
Marzabotto
En 1944 la urbo estis loko de horora masakro farita de Waffen-SS. Post la Dua mondmilito ĝi estis distingita per ora medalo de "milita valoro". Ĝi instalis "Pac-lernejon" kaj "Historian Parkon Monte Sole" por memorigi la kruelaĵojn kaj kontribui al interkompreno inter popoloj. La restaĵoj de la viktimoj troviĝas en templo-ostejo.
Ĥiva
Ĥiva (Хivа; (Ĥiveh)) (alternativaj nomoj estas Ĥorezm, Khorasam, Khoresm, Khwarezm, Khwarizm, Khwarazm kaj Chorezm) estas urbo en Uzbekio, en la provinco Ĥorezmo. Ĥiva estis la ĉefurbo de la antikva regno Ĥorezmo. La tuta urbo kaj specife la historia centro Iĉon Kala estas deklarita Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
(7761) 1990 SL
(7761) 1990 SL estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Kloramino
Kloramino aŭ NH2Cl estas estas neorganika amoniaka kombinaĵo de kloro, senkolora, koroda, toksa gaso kun baktericidaj proprecoj uzata en akvotraktado kiel biocido kaj en kemiaj sintezoj. Kloraminoj estas uzataj kiel malinfektiloj pro tio ke ili estas malpli agresivaj ol klorogaso kaj pli stabilaj rilate al sunlumo kaj hipokloritoj. Malgraŭ la sendiskriminacia uzo, la produkto estas karcinomogena, toksa kaj baktericido.
Kloraminoj estis unue raportitaj en 1811, de la franca fizikisto Pierre Louis Dulong (1785-1838) (kaj post du jaroj (1813), Louis-Jacques Thenard (1777-1857) kaj Claude Louis Berthollet (1748-1822)) post provo de preparado de eksplodaĵo konata kiel trikloramino. Tamen, nur en 1907, la germana kemiisto Friedrich Raschig (1863-1928) unue preparis la substancon. Raschig, laborante kun anilino kaj hipokloritoj konstatis ke nenia koloro estiĝis kiam ĉi-du produktoj miksiĝas en ĉeesto de amoniako.
József Rippl-Rónai
Vivo
Li naskiĝis en Kaposvár en la 23-an de majo 1861, li mortis en Kaposvár, en la 25-an de novembro 1927.
Li komence estis apotekisto. Ekde 1884 li lernis pentroarton en Munkeno, poste en Parizo en 1887. Lia instruisto estis Mihály Munkácsy. En 1902 li hejmenvenis. En 1914 li estis en Parizo, kiam komenciĝis la 1-a mondmilito. Li arestiĝis unu jaron, en 1915 li hejmenvenis. Ekde 1978 muzeo prezentas lin en Kaposvár.
10907 Savalle
10907 Savalle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Detrojto (apartigilo)
Detrojto povas rilati al:
10907 Savalle
Nomo
Ĝia nomo honoras Renaud Savalle, astronomian komputadiston, kreinton de la sistemo de havigo per CCD uzata de la asteroida enketo ĉe Caussols, kiu permesis, ke tiu-ĉi asteroido estis malkovrita. Li nun laboras ĉe la kanada-franca-havaja Teleskopo, kie li estas sistema komputadisto.
Ĉistopolo
Ĉistopol (ruse Чистополь) estas urbo en Rusio. Ĝi situas sur maldekstra bordo de rivero Kama (Кама).
En jaro 1959 la urbo havis 51,9 mil loĝantojn.
Porte de Clignancourt (pariza metrostacio)
Porte de Clignancourt ​[pɔʁt də kliɲɑ̃kuʁ] estas la finstacio de linio 4 de la Metroo de Parizo. Ĝi situas en la 18-a arondismento de Parizo kaj priservas samnoman kvartalon. Tiu stacio priservas la Pulbazaron de Saint-Ouen.
Stacio
La stacio estis malfermita la.
Ĝia nomo devenas de malnova vilaĝeto de Clignancourt kiu apartenis al la Abatejo de Saint-Denis. Dum la konstruado de la muro de Thiers, oni donis la nomon de la vilaĝeto al la pordo de fortifikaĵoj kiuj ŝirmis ĝin. Ĝi estis aneksita al urbo Parizo fare de leĝo de la.
La stacio disponas pri tri alirejoj kiuj trovigas apud n-roj 79, 80 bis kaj 82 de Bulvardo Ornano.
Banatska Subotica
Bazaj informoj
Banatska Subotica, serbe Банатска Суботица, hungare Krassószombat estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).
Situo
Banatska Subotica situas sur ebenaĵo.
Historio
Hungaroj alvenis en 896 kaj ili fondis ŝtaton en 1000. Post la turka erao diversaj popoloj alvenis al la senhomaj lokoj. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la loko apartenis al Hungario, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Banatska Subotica 200 da homoj, (serboj 170 (85 %), hungaroj 11 (6 %), ciganoj 8 (4 %) kaj aliaj).
Paolo Quagliati
Paolo QUAGLIATI (ĉ. 1555 – 16-a de novembro 1628) estis itala komponisto de la frua baroka epoko kaj estis membro de la Roma Skolo. Li estas transira figuro inter la malfrua renesanco kaj la plej frua baroko kaj estis unu el la unuaj kiuj skribis solomadrigalojn en la konservema muzika centro de Romo.
Vivo
Quagliati naskiĝis en Chioggia en nobela familio. La plej grandan parton de sia vivo li pasigis servante variajn reĝajn kaj nobelajn familiojn. En 1594 li iĝis Roma civitano kaj inter 1605 kaj 1608 Quagliati estis dungita de la Kardinalo Odoardo Farnese. Plej verŝajne li estis orgenisto ĉe Santa Maria Maggiore ekde ĉ. 1608 ĝis sia morto. Dum tiu tempo li ankaŭ deĵoris kiel orgenisto por variaj solenaj okazoj en la urbo kaj ties ĉirkaŭaĵo kaj eble iĝis privatĉambelano de papo Gregorio la 15-a. Je la fino de sia vivo li estis alte respektata, se ne renoma, ĉe siaj kunkomponistoj, kiel oni povas juĝi laŭ la dediĉoj de muzikkolektoj al li; tamen kelkaj el tiuj ĉi eble malpli rilatus al la kvalito de lia muziko ol al liaj rektaj ligoj kun la papo kaj imensa influo.
Verkoj kaj stilo
Laŭstile la muziko de Quagliati estas klara, eleganta, kaj li ĝenerale uzas simplajn diatonajn harmoniojn. De kelkaj el liaj madrigallibroj ekzistas du versioj: unu por kantado per egalaj voĉoj en la malnova renesanca stilo kaj alia en stilo, kiun li nomis „malplena“, por unuopa kantvoĉo instrumente akompanenda. Tiuj ĉi estis ekzempleroj por la nova baroka stilo de monodio, kaj li komentas tion en la antaŭparolo de lia publikaĵo de 1608: "Mi decidis priservi ambaŭ gustojn." Quagliati estis verŝajne la unua, kiu publikis solomadrigalojn en Romo, kvankam monodio en formo de solomadrigaloj jam ekzistis ekde pli ol dudek jaroj en norda Italio.
De liaj supervivaj verkoj grandampleksaj unu el la plej interesaj estas La sfera armoniosa, kiu inkludas ne malpli ol 25 apartajn alineojn inkluzivajn voĉkantajn solojn, duetojn, ĉiuj akompanataj per violonvoĉo. Multa estas verkita en la stilo konĉertata importata el norda Italio, kvankam ĝi ŝajnusus tro malsovaĝa por komponisto el la Venecia Skolo. Tiun ĉi larĝan verkon li komponis por la geedziĝosolenaĵoj de la nevo de la papo kun Isabella Gesualdo, filino de la fama komponisto Carlo Gesualdo.
Yuma Mori
Yuma Mori (森 夢真, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Azul Claro Numazu.
Imre Rábai
Imre Rábai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Rábai Imre estis hungara matematikisto, mezlerneja kaj altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Róth.
Imre Rábai naskiĝis la en Mezőkovácsháza, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Imre Rábai devenis el juda familio. Li frekventis judan bazlernejon en Szeged, poste gimnazion, sed en 1944 li estis trudlaboristo komence en Hungario, poste en la nazia Germanio. Depost la 2-a mondmilito li hejmenvenis kaj maturiĝis. Iom poste li akiris diplomon en pedagogia altlernejo de Szeged en 1951. Post la diplomo li estis asistanto en la universitata instituto ĝis 1956, samtempe li plulernis laŭ koresponda lernado. Li akiris plian diplomon en 1954 en Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1956 li instruis en gimnazio en Pécs, poste en Budapeŝto, kie li gvidis klason pri matematiko. Inter 1965 kaj 1992 li estis lektoro en Teknikuniversitato de Budapeŝto, poste li pensiuliĝis. Li ricevis premiojn inter 1967-2013. Li havis edzinon.
James Shirley
James SHIRLEY aŭ SHERLEY (naskiĝis en septembro 1596 - mortis en oktobro 1666) estis angla dramisto de la 17-a jarcento.
Li apartenis al la granda epoko de la angla, drama literaturo. Laŭ la kritikisto Charles Lamb, li estas rigardebla kiel unu el la gravuloj de tiu periodo ne pro persona genio, sed ĉar li estis iasence la lasta reprezentanto de "granda raso", kies membroj ĉiuj parolis la saman lingvon kaj havis komunajn valorojn.
Shirley verkis teatraĵojn ekde 1625 ĝis ilia malrajtigo fare de la Parlamento, en 1642.
2423 Ibarruri
2423 Ibarruri estas marsrenkonta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Sabr
Sabr (صَبْرٌ, laŭvorte 'eltenemo' aŭ pli precize 'persistemo' aŭ simple 'persisto' ) estas unu el la du partoj de islama fido (la alia nomiĝas ŝukr). Ĝi instruas resti spirite konstanta kaj daŭre fari bonajn agojn en la persona kaj kolektiva tereno, specife kiam oni alfrontas opozicion aŭ renkontas problemojn, malkuraĝigojn, aŭ neatenditajn kaj nedeziratajn rezultojn. Ĝi estas pacienco fronte al ĉiuj neatenditaj kaj nedezirataj rezultoj.
Katalunaj landoj
Katalunaj Landoj aŭ Kataluna Landaro (katalunlingve Països Catalans) estas fakvorto por nomi la teritoriojn, kie oni parolas la katalunan lingvon. Oni uzas ĝin por identigi teritorie la ĉeeston de lingva komunumo dividita en malsamajn landojn aŭ regionojn. Ekzistas, krome, aliaj alternativaj nomoj kiel Katalunlingvaj Landoj aŭ simple Katalunlingvio.
Lemförde
Lemförde estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Diepholz centre de la federacia lando Malsupra Saksio, oriente de la lago Dümmer. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo estas parto kaj administra centro de la komunumaro Altes Amt Lemförde, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj. La ĉefa entrepreno de la komunumo estas metalprilabora uzino, nomata "Lemföder Metallwaren".
Katalunaj landoj
La tuton de teritorioj de la katalunlingva komunumo formas:
Sabr
Etimologio
Arabaj leksikografistoj sugestas ke la radiko ṣ-b-r, de kiu ṣabr estas la substantivigo, signifas "ligi" aŭ "bremsi". La vorto ṣabr havas specialan teknikan aplikon en la esprimo yamīn aṣ-ṣabr (يمين الصبر), kiu rilatas al malĉastado.
Lemförde
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la federacia vojo.
Presbitero
Presbitero estas unu el la estroj en la antikva eklezio, aŭ en la tradiciaj eklezioj, la pastro apartenanta al la dua grado de la eklezia hierarkio (inter episkopo kaj diakono).
Presbitero estas ankaŭ administranto de eklezia distrikto en iuj protestantaj konfesioj, kiuj malakceptas specialan episkopan povon.
Ĉefpresbitero estas honortitolo de presbitero (speciale, la unua inter la presbiteroj de unu sama eklezio).
Vidu ankaŭ sacerdoto.
Katalunaj landoj
Ne ĉiuj loĝantoj en la menciitaj teritorioj konsentas kun tiu nocio; precipe en Valencilando multaj homoj konsideras, ke la Kataluna Landaro estas parto de kataluna naciisma idearo. Tiuj homoj foje preferas la konsideron de la valencia kiel aparta lingvo. Tamen, defendantoj de la esprimo Katalunaj Landoj ofte argumentas, ke ilia ideo estas kultura kaj lingva, sed ne politika.
2423 Ibarruri
Nomo
Ĝia nomo honoras Ruiz Rubén Ibárruri (1920 — 1942), filon de la hispana komunista aktivulino Dolores Ibárruri. Batalinto de la granda patriota milito, li estis mortigita apud Stalingrado, kaj ricevis postmorte la Oran stelon de Heroo de Sovetunio.
Palaco de Drottningholm
La Palaco de Drottningholm (Drottningholms slott) estas privata loĝejo de la Svedia Reĝa Familio, lokita en Drottningholm (laŭvorte signifas "Reĝina Insulo"-n). Ĝi estis konstruita en la malfrua 16-a jarcento en la insulo Lovön, komunumo Ekerö, provinco de Stokholmo. Nuntempe, krom esti unu el la restadejoj de la Reĝa Familio de Svedio, estas populara turisma loko.
Monda heredaĵo de UNESKO
La palaco estis klasifikita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 1991, ĉefe pro la Teatro de la Palaco Drottningholm kaj la Ĉina Pavilono de Drottningholm. La komentoj de UNESKO estis:
Novpaganismo
Novpaganismo estas ĝenerala termino, kiu inkluzivas multajn modernajn religiajn movadojn, precipe tiujn, kiuj influiĝis de la antaŭ-kristanaj paganaj kredoj de Eŭropo.
Paganismo estas tre diversa religiaro; foje oni diras, ke estas tiom da paganismaj religioj, kiom estas da paganoj. Malgraŭ tio ke paganoj ofte kreas sian propran kredon, ekzistas multaj principoj komunaj inter ili. Tiuj povas inkluzivi respekton por la naturo aŭ ekologiismo, kredon je gedioj, kredon je magio, uzon de antikvaj mitoj, kaj ofte la kredon je kaj renaskiĝo kaj karmo.
Originoj
La estiĝo de novpaganismo komencis dum la 18a jarcento pro la Renaskiĝo kaj la reenkonduko de Klasicismon kaj reinteresiĝo pri greko-romaj multdieco, post la eldono de verkoj kiaj la 'Theologia mythologica' (1532).
Okulta Revigliĝo
Dum ĉi tiu revigliĝo en Britujo, Nov-druidaj kaj kelkaj okcidentaj okultaj grupoj emerĝis, kiaj ekz. la 'Hermetix Order of the Golden Dawn' kaj la 'Ordo Templi Orientis'. Kune kun ĉi tiuj fruaj okultaj organizacioj, ankaŭ ekzistis aliaj sociaj fenomenoj kiaj la interesiĝo pri mediumeco, magio, kaj aliaj eksternaturaj kredoj kiuj tiutempe plej populariĝis dum la malfrua 19-a jarcento kaj la frua 20-a.
Alia grava influo dum ĉi tiu tempo estis la romantikisma estitika movado, kiu adoris la naturan mondon kaj ofte referencis al la gedioj de la pratempo. La romantikismaj poetoj, la eseistoj, artistoj kaj aŭtoroj kiuj uzis ĉi tiujn temojn en siaj verkoj poste vidiĝis kiaj subtenantoj de progresemaj kredoj pri amo, feminismo, pacifismo, kaj similaj temoj.
Viko
Viko estas unu de la plej grandaj religionoj kiuj apartenas al novpaganismo. Fondita dum la 1940-aj jaroj de Gerald Gardner, ĝi ne plu estas nur unu religio, sed religio kiu havas multajn sektojn, ĉiuj el kiuj havas siajn proprajn kredojn.
Armena
La armena indiĝena kredo, ankaŭ nomata armena novpaganismo aŭ hetanismo (armene: Hetanosutjun; parenca vorto de "pagano"), estas moderna pagana nova religia movado, kiu revenas al la historiaj, antaŭ-kristanaj kredaj sistemoj kaj al etna religio de la praaj armenoj. La sekvantoj de la movado nomas sin "Hetanoj" (armenaj: Hetanos, t.e. "pagana").
Festoj
Novpaganoj festas multajn festojn. La plej kutime celebrataj estas tiuj de la Vikanoj (pro tio, ke ili estas la plej multaj), tamen ekzistas ankaŭ aliaj ne-tro-oftaj inter la aliaj novpaganismaj religioj. Por vidu liston de la festoj, bonvolu legu la artikolon pri novpaganaj festoj.
22577 Alfiuccio
22577 Alfiuccio estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la juna italo Alfio ("Alfiuccio") Grasso (1992–2004), kiu tragike mortis pro akcidento de ĉasado sur la deklivo de Etna. La nomo estis sugestita de C. Blanco kaj M. Di Martino.
Filipina Esperanto-Junularo
Filipina Esperanto-Junularo (FEJ) (Kabataang Esperantista ng Pilipinas) estas junulara asocio, kiu estis fondita en la urbo Valenzuela la 19-an de Septembro, 2013 de tri gejunuloj.
FEJ akiris oficialan kontakton kun Universala Esperanto-Asocio (UEA) kaj Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO) la 5-an de decembro 2013, kiam UEA asignis propran konton al FEJ sub la UEA-kodo phej-d. La organizaĵo ankaŭ aperis en la Jarlibro 2014 kiel nealiĝinta landa junulara organizo sub TEJO.
Origine nomita Filipina Esperantista Junulara Asocio (FEJA), la asocio ŝanĝis sian nomon je la 31-a de decembro 2013 al la nuna, Filipina Esperanto-Junularo, laŭ estrara raporto.
La organizaĵon gvidas Albert Stalin Garrido, kiu loĝas en Kezono.
FEJ havas la devizon "Via Esperanto-asocio en 7,107 insuloj ekde 2013!". Temas pri la 7 107 insuloj, el kiuj konsistas la filipina insularo.
Distrikto Zelenogradsk
La distrikto Zelenogradsk (Зеленоградскский район, latinliterigite Zelenogradskij rajon) estas municipa distrikto de la Kaliningrada provinco en la Rusia Federacio - laŭ la administra reformo de 2008 unu el sek sep municipaj distriktoj kaj sep urbaj distriktoj de la provinco. Laŭ la stato de tiu administra reformo la distrikto kovras areon de kvadrataj kilometroj. En 2010 ĝi havis loĝantojn, kio rezultigas loĝdenson de po 16 loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Zelenogradsk, cirile Зеленоградскск, ĝis la jaro 1945 germane nomita Crantz.
La plej norda areo de la distrikta teritorio estas la suda parto de la Kurona Duoninsulo, kies norda parto apartenas al la distrikto Klaipėda de Litovio - la tuta duoninsulo, kaj la rusia kaj la litovie administrataj partoj, estas deklarita natura monda heredaĵo de Unesko.
Ábalos
Ábalos [Abalos] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la nordokcidenta Komarko de Haro. ​ Ĝi estas en angulo al la eŭska provinco Alavo, kaj limas norde kun la montaro Toloño kaj la montopasejo de Herrera, oriente kun Samaniego kaj Villabuena de Álava (ĉio en Alavo), kaj okcidente kaj sude kun San Vicente de la Sonsierra kaj Baños de Ebro.
En la 11-a kaj 12-a jarcentoj aperis foje citita la loko en la dokumentoj de la monaĥejo de San Millán de la Cogolla. Inter ili la donaco de la preĝejo de Sankta Felikso al la monaĥejo de San Millán, realigita de Gonzalo Núñez de Lara kaj lia edzino Goto Núñez en 1084.
En 1397 Karolo la 3-a de Navaro donis al Rui López de Dábalos la vilaĝon.
En la 15-a kaj 16-a jarcentoj la loko apartenis al San Vicente de la Sonsierra ĝis 1653, sed ankaŭ poste kiel senjorlando ĝis 1727, kiam la lokanoj aĉetis la finan sendependencon.
La rura elmigrado okazis laŭlonge de la 20-a jarcento, de kies komenco oni malaltiĝis el preskaŭ 800 loĝantoj ĝis nunaj 248.
712 Boliviana
712 Boliviana estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sudamerikan sendependiston Simón Bolívar
Distrikto Tarnobrzeg
Dua mondmilito
9.01.1944: En Orliska germanaj ĝendarmoj pafmortigis 5 personojn
Propila cianoakrilato
Propila cianoakrilato aŭ C7H9NO2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la cianoakrilata acido kaj propanolo. Propila cianoakrilato estas senkolora likvaĵo kun irita odoro, ankaŭ konata kiel supergluaĵo, kaj uzata kiel kemia reakciaĵo kun aplikoj en odontologio kaj medicino. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Propila cianoakrilato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propila cianoakrilato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Lászlóné Boér
Lászlóné BOÉR, Margit LÉBER estis rumania hungara matematikistino. Ŝi naskiĝis en Koloĵvaro la 22-an de marto 1914 kaj mortis la 11-an de januaro 2000 en Kluĵo.
Biografio
Margit Léber Lászlóné Boér diplomitiĝis pri matematiko en Universitato de Kluĵo. De 1936 ĝis 1843 ŝi instruis en porinstruista lernejo de Odorheiu Secuiesc, poste ĝis 1953 en Deĵo, pli poste ĝis 1968 en Kluĵo.
Tenancingo (Tlaxcala)
Tenancingo estas unu el la 60 komunumoj de la meksika subŝtato Tlaxcala, kiu estas meksika subŝtato kiu situas en la centra Meksiko, relative proksime al la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Tenancingo. Krom la ĉefurbo 1 aliaj loĝlokoj (statistike: urboj, vilaĝoj vilaĝetoj, domaroj) apartenas al la komunumo. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 29027.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 894,2 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 15,4 °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 8596 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 930 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifaske 10,82 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Lajos Magyari
MAGYARI Lajos (madjari) pseŭdnimoj Vargyasi Miklós, Udvarhelyi Miklós rumanuja hungara ĵurnalisto, poeto, tradukisto naskita en Székelyudvarhely la 26-an de oktobro 1942 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 3-an de junio 2015.
Biografio
La mezlernejon Lajos Magyari finis en sia naskiĝurbo, kaj en 1966 akiris diplomon pri la hungara lingvo kaj literaturo en Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo. Inter 1966 kaj 1968 li instruis en Héjjasfalva, ekde 1968 li estis interna kunlaboranto de ĵurnalo Megyei Tükör. Post 1989 li estis ĉefredaktoro de Háromszék. En 1992 oni elektis lin senatano en parlamento de Rumanio.