cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Champs Forts (stacidomo)
Tiu stacidomo estis malfermita en de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) kaj estis priservita de trajnoj de linio P de Transilien ĝis sia fermo la.
Borovnice (distrikto Benešov)
Borovnice (Borownitz) estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Mezbohemia regiono, en distrikto Benešov proksimume 12 km sudoriente de urbo Vlašim. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1352.
Knight Without Armour
Knight Without Armour (Senkirasa kavaliro, literumita ankaŭ kiel Knight Without Armor en kelkaj elsendoj) estas brita historia drama filmo de 1937 en kiu stelulis Marlene Dietrich kaj Robert Donat. Ĝi estis reĝisorita de Jacques Feyder kaj produktorita de Alexander Korda el scenaro de Lajos Bíró adaptita de Frances Marion el romano de 1933 samnoma de James Hilton. La muziko estis de Miklós Rózsa, nome sia unua por filmo, uzante aldonan muzikon de Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij. Rozsa ankaŭ uzis la fragmenton de la Danco de Rusaj Maristoj de Gliere en la filmo.
La agado okazas en spiona etoso de revoluciuloj antaŭ la Unua Mondmilito kaj la eksplodo de la Rusa Revolucio.
Benihasanoj
Benihasanoj (en araba: بني حسن "filo de Hasano") estis grupo de Beduenoj, unu de la triboj de Jemeno kiu elmigris al nordokcidente de Afriko en la Mezepoko kaj aktuale estas instalata en Maŭritanio, Okcidenta Saharo kaj parto de Maroko. Ili asertas esti posteuloj de Hasan ibn Ali, filo de Ali Ibn Abi Talib, bofilo de Mahomedo kaj gravulo de la ŝijaismo, kvankam la Benihasanoj estas sunaistoj.
Benihasanoj estas ankaŭ la nomo de tribo jordania kiu reprezentas la 10 % de la populacio de tiu lando.
Quaranti
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Bošáca
Bošáca (hungare Bosác [boŝAc], germane Böschitz) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Bošáca situas en valo, laŭ flankovojoj. Nové Mesto nad Váhom troviĝas je 8 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1380 en formo "Bosach" apartenanta al burgo burgo Beckov. En 1784 loĝis tie 2146 vilaĝanoj (415 familioj) en 340 domoj, en 1828 2117 vilaĝanoj en 364 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bosác 3955 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trenčín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Bošáca 1345 homoj, (1334 slovakoj).
Hipotermio
Hipotermio (el greka υποθερμία) estas kondiĉo en kiuj la kernaj temperaturoj falas sub la necesaj temperaturoj por normala metabolismo kaj korpofunkcioj kio estas difinitaj kiel 35.0 °C. La korpotemperaturo estas kutime retenita ĉe konstanta nivelo de 36.5º al 37.5 °C pere de biologia homeostazo aŭ termoregulado. Pro ekspono al malvarmo kaj se la internaj mekanismoj ne kapablas replenigi la varmon kiun oni perdas, okazas falo en la korpinterna temperaturo. Dum la korpa temperaturo falas, okazas ankaŭ karakteraj simptomoj kiaj fridotremo kaj mensa konfuzo.
La plej malalta dokumentata korpotemperaturo el kiu iu rekuperiĝis estis 13.0 °C, en dronakcidento de 7-jaraĝa knabino en Svedio en decembro 2010.
Durgo
Durgo (दुर्गा, Durgā, kiu signifas "la nealirebla" aŭ "la nevenkebla"; দুর্গা, durgā aŭ মা দুর্গা, mā durgā, kiu signifas "Patrino Durgo") estas la ĉefa formo de la patrina diino en hinduismo. Ekzistas multaj reenkarniĝoj de la diino Durgo kaj ŝi havas naŭ titolojn. Listo de 108 nomoj, "Ashtottara Shatanamavali de diino Durgo", uzita por priskribi ŝin, estas tre populara inter hinduoj.
Joga a chave
Joga a chave (esperante: Ĵetu al mi la ŝlosilon) estas sambo-kanto de la brazilano Adoniran Barbosa el la jaro 1952. Ĝi estis verkita de Barbosa kaj la radioĵurnalisto Osvaldo Moles.
Historio
La kanto rakontas pri viro kiu havis kutimon trinkadi kaj ĉiam kutimis reveni hejmen malfrue en la nokto. Lia edzino ĉiam forŝlosis lin, kaj li petis sian amon ĵeti al li la ŝlosilon, ĉar ĉio estis malbona ekstere kaj do li ne plu ĝenos ŝian dormon.
Der Bund
Der Bund estas tradicia svisa taggazeto aperanta ek de la 1-a de oktobro 1850 en Berno la Federacia urbo de Svislando. En la jaro 2004/05 ĝi havas de WEMF certigitan eldonon de 60'399 ekzempleroj kaj estas unu el la plej gravaj gazetoj de Berno.
Redakcio
Ĉefredaktoro kaj membro de la dupersona mastrumkomitato (Prezidanteco: Franziska von Weissenfluh) ek de la 1-a de januaro 2007 estas la lucerna ĵurnalisto K. Vogel (* 1953). Liaj anstataŭantoj elsta la iama radioĵurnalisto kaj politiksciencisto Rudolf Burger kaj Patrick Feuz, gvidanto de la enlandabranĉo de „Der Bund“. Serva ĉefo estas Beat Stähli.
Eldonejo
„Der Bund“ estas eldonata de Espace Media Groupe, eldonisto estas Charles von Graffenried.
Espace Media Groupe estas ankaŭ eldonisto de Berner Zeitung kaj respondecas pri la eldona komerco: Anoncklientoj povas ek de la enkoduko de la berna modelo samtempe mendi la anoncojn por ambaŭ gazetoj - unu eldonejo por du gazetoj.
La rezigno pri ekonomia sendependeco kun samtempa konservado de publicistika aŭtonomio estas la rezulto de perdoj en alteco de pluraj milionoj da sivsaj frankoj, kiujn „Der Bund“ havis dum jaroj. Ĝia antaŭaj posedantoj Ringier kaj NZZ ne plu pretis porti la malprofiton.
Fonto
Tiu-ĉi artikolo baziĝas sur traduko el la teksto Der Bund de la germanlingva vikipedio.
Bassarioj
Afrika etno loĝanta inter suda Senegalo, norda Gvineo-Bisaŭa, Gvineo kaj Gambio.
Ĝi konsistas el inter 10 000 kaj 30 000 homoj.
Ĝia ĉefa vilaĝo en Senegalo estas Ethiolo.
Lingvoj de Etiopio
Etiopio estas multlingva lando, kun pli ol sepdeko da komune uzataj lingvoj, 77 laŭ la censo de 1994, kaj eĉ 90 laŭ la katalogo Ethnologue (kelkaj 77 laŭ la 1994 censo). Plejparto apartenas al la afrikazia lingvaro (ŝemidaj, kuŝidaj kaj omotaj lingvoj), sed ankaŭ diversaj nilo-saharaj lingvoj estas parolataj de etnaj minoritatoj.
Tradicie la amhara estas uzata kiel rimedo por interkomunikado kaj edukado. Post la falo de la reĝimo de la Derg en 1991, la nova konstitucio de la Federala Demokrata Respubliko de Etiopio donis al ĉiuj etnaj grupoj la rajton evoluigi siajn lingvojn kaj establi sistemon de elementa edukado en la denaska lingvo. Tio ĉi estas rimarkebla ŝanĝo al la lingvaj politikoj de antaŭaj registaroj en Etiopio.
Henrri de Sabates
Henrri de Sabates (realnome Sébastien ERHARD, naskita la en Juvisy-sur-Orge (Francio) estas Esperantista aktivulo kaj aktoro.
Li kunlaboris en Vola Püg'. De 2000 ĝis 2005 li laboris kiel pedagogia kaj kultura animanto por Association Espéranto 22, Asocio por Esperanto en la franca departemento Côtes-d'Armor. Li solrolis en teatraĵo «Stilekzercoj» de Raymond Queneau prezentita interalie en Bulonjo 2005. Li estis instruisto de la franca kaj de la klasika greka en 2007 ĝis 2009.
De 2005 li partoprenas en teatra kompanio Compagnie Demodocos  kiu interalie surscenigas teatraĵojn de Sofoklo kaj aliaj antikvaj aŭtoroj.
Ethiolo
Ethiolo estas vilaĝo de Senegalo, en la kammpara komunumo Salemata, en la departemento de Kédougou. Ĝi situas dek kilometrojn de la limo kun Gvineo.
Fuentidueña de Tajo
Fuentidueña de Tajo estas hispana municipo situanta en la ekstrema sudoriento de la Madrida Regiono, ĉe la rando de la provinco Toledo. Situanta en la komarko Las Vegas, ĝia loĝantaro atingas 1980 personojn. La urba teritorio estas trairita de la rivero Taĵo.
En Fuentidueña de Tajo troviĝis prahistoriaj kaj romiaj restaĵoj, kiuj informas pri la ekzisto de homaj setlejoj longe antaŭ sia mezepoka fondaĵo. En la Frua mezepoko, urba kerno ekestis ĉirkaŭ la kastelo de la Alfariella aŭ de la Alarilla, hodiaŭ malaperinta, kiu akiris grandan militan gravecon dum la araba regado.
Kurejo de Mont-Tremblant
La cirkvito de Mont-Tremblant estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Kanado.
Des Essarts
Des Essarts estas familia nomo de jenaj personoj:
Kurejo de Mont-Tremblant
Longeco: 4,260 km
Des Essarts
Vidu ankaŭ
Les Essarts estas geografia objekto:
Kurejo de Mont-Tremblant
Plej rapida giro: nekonata
Jos (urbo)
Jos [ĝos] estas metropolo, administra ĉefurbo de subŝtato Jos-Altebena Ŝtato kaj universitata urbo en Niĝerio.
Geografio
Jos situas en centro de Niĝerio sur altebenaĵo. Abuĝo troviĝas je 178 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam ĉirkaŭ 3000 a.K. Jos fondiĝis en 1915, kiel vilaĝo "Gwosh". Baldaŭe la britoj trovis en la proksimeco stanon. Tiu portis prosperon. La minado daŭris ĝis la 1960-aj jaroj. En 1975 universitato fondiĝis. En 2001, 2008 kaj en 2010 konfliktoj okazis inter islamanoj kaj kristanoj.
Trafiko
Jos havas flughavenon. Tie estas fino de flanka trajno. Vojoj estas al Zaria kaj al aliaj urboj.
Industrio
Jos estas industria urbo, kie oni produktas aŭ prilaboras nutraĵojn, bieron, sapon, ŝnuron, meblojn, cementon. Ankaŭ la konstruindustrio gravas.
Klimato
Pro la favora klimato Jos estas ŝatata ferioloko. La temperaturo varias ĝenerale inter 21-25°C.
Dolní Šebířov
Dolní Šebířov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Lovečkovice en distrikto Litoměřice. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Lovečkovice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Dolní Šebířov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,84 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1552. En la vilaĝo estas ankaŭ kapelo, kiu falas sub romkatolikan paroĥejon Touchořiny, post detruo de preĝejo de sankta Prokopio en Touchořiny en la jaro 1978, ĉi tie nun de tempo al tempo okazas diservoj.
Reken
Reken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Borken de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝia teritorio apartenas al la historia regiono Monastera Lando, kaj la plej granda parto (krom la ekstrema nordo de la komunuma teritorio) estas parto de la naturparko Hohe Mark-Okcidenta Monastera Lando.
Edgard (Luiziano)
Edgard estas censa loko en kantono St. John the Baptist (Usono), kaj ties kantona sidejo. Ĝi apartenas al la metropola statistika areo New Orleans–Metairie–Kenner.
Edgard situas sur la sud-okcidenta bordo de Misisipo.
Travidebla ceramiko
Multaj ceramikaj materialoj, kaj vitraj kaj kristalaj, estas uzataj en optiko kiel travideblaj materialoj en variaj formoj el solid-stataj komponantoj ĝis altsurfacaj areformoj kiel fajnaj filmoj, ŝirmiloj kaj fibroj. Tiaj aparatoj trovis disvastigan uzadon por variaj aplikaĵoj en la elektro-optika fako kiel jenaj: optikaj fibroj por gvidita lum-onda transmisio, optikaj ŝaltiloj, laser-amplifiloj kaj lensoj, gastujoj por solid-stataj laseroj kaj optikaj fenestraj materialoj por gas-laseroj, kaj infraruĝaj varmoserĉaj aparatoj por sistemoj de gvidado de misiloj kaj de noktovidado.
Kvankam unu-kristala ceramiko povas esti tre sendifekta (partikulare ene de la spaca skalo de la venanta lum-ondo), optika travidebleco en plurkristalaj materialoj estas limigita pro la kvanto de lumo kiu estas disigita per siaj mikrostrukturaj trajtoj. La kvanto de lumodisigo tiel dependas el la ondolongo de la venanta radiado aŭ lumo.
The Tramp (filmo)
La Vagabondo  (origine en la angla  The Tramp) estas la sesa filmo de Charlie Chaplin por Essanay Studios farita en la jaro 1915. Tiu filmo estis reĝisorita fare de Chaplin, ĝi estis la kvina kaj lasta filmo farita ĉe la Essanay Niles, nome filmostudio en Kalifornio. La Vagabondo signifis la komencon de la rolulo de Trampo plej konata hodiaŭ, malgraŭ ke Chaplin rolis en pli fruaj filmoj. Tiu ĉi filmo estis la unua foriro de lia pli burleska karaktero en la pli fruaj filmoj, kun malĝojiga fino kaj montrado ke li zorgis pri aliaj, prefere ol nur li. En la filmo kunrolas Edna Purviance kiel la filino de la farmisto kaj Ernest Van Pelt kiel la patro de Edna. La scenoj sub ĉielo estis filmitaj en lokoj proksime de Niles.
Mallonga resumo
La Vagabondo aǔ Trampo (Charlie Chaplin) trovas la knabinon de siaj revoj kaj laboras en farmo de ŝia familio. Li helpas defendi la bienon kontraŭ krimuloj, kaj ĉio ŝajnas esti en ordo, ĝis li malkovras ke la knabino de siaj revoj jam havas koramikon. Chaplin, nevolanta esti problemo en iliaj vivoj, iras al la ŝoseo, kvankam li estas vidata transsaltanta kaj svinganta sian bastoneton kvazaŭ feliĉa esti ree sur la vojo kie li scias ke li apartenas tien.
Norda Kvartalo de Essen
La Norda Kvartalo de la urbo Essen konsistigas kune kun la Okcidenta Kvartalo, la Suda Kvartalo, la Orienta Kvartalo, la Sudorienta Kvartalo kaj la urbocentro la urbomezon.
Priskribo
La Norda Kvartalo ampleksas proksimume la areon de la iama minejo Victoria Mathias same kiel tiun de la iama laboristokvartalo Segeroth, kiu nun ne plu estas aparta urboparto. Ĝuste ĉi tie estas la kampo de la Universitato Duisburg-Essen kun proksimume 20.000 studantoj. Aliaj lernejoj estas du bazaj lernejoj, unu dugrada elementlernejo kaj du specialaj lernejoj.
Alia parto de la Norda Kvartalo konsistas el loĝkonstruaĵoj. Elstarigenda estas la tiel nomata Elting-Kvartalo kun siaj historiismaj domoj el la lasta jardeko de la 19-a jarcento. La iama preĝejo Pankta Petro loĝigas ekde aprilo de 2008 la Katolikan Lernejon por Flegoprofesioj je Essen. Krom tio la kvartalo havas pli grandajn verdejojn per la Norda Parko kaj per la Segeroth-Parko. Ĉi-lasta evoluis el la malnova Tombejo Segeroth, kun kiu nordoriente limiĝas la plej granda juda tombejo de Essen, kiu estas monumentprotektata ekde 1985.
Elstaraj estas la du altkamenoj, kiuj apartenas al la filio de la elektroprodukta societo RWE. Sur ĉi tiu iam troviĝis la instalaĵoj de Karbominejo Victoria Mathias same kiel la unua tramgaraĝo de la „Essener Straßenbahnen“ (nun Essener Verkehrs-AG).
Blazono
Blazonigo: „En bluo oblikve maldekstra ora (flava) glava, akompanate supre kaj malsupre de po tri oraj (flavaj) buloj.“
La blazonon neniam havis oficialan karakteron. Fine de la 1980-aj jaroj blazonsciencisto Kurt Schweder kreis blazonojn por ĉiuj urbopartoj de Essen, kiujn la loĝantaro de Essen intertempe bonvole akceptis. La glavo kiel distingilo de la urbaj patronoj Kosmaso kaj Damiano starigas la rilaton al la urboblazono de Essen. La oraj buloj simbolas la ses urbopartojn Centro, Norda Kvartalo, Orienta Kvartalo, Sudorienta Kvartalo, Suda Kvartalo kaj Okcidenta Kvartalo.
Quaregna
Quaregna estas komunumo de Italio.
Matteo Tagliariol
Venkoj kontraŭ elektitaj kontraŭuloj
La sekva listo inkluzivas rezultojn de ĉiuj venkoj kontraŭ sportistoj, kiuj ekde la jaro 2006 unuope aŭ teame atingis la kvaronfinalojn en la Mondaj Ĉampionadoj aŭ la Someraj Olimpikoj.
Bellegarde-du-Razès
Bellegarde-du-Razès estas vilaĝo en departemento Aude. Ĝi havas proksimume 230 loĝantojn. Ĝi estas unu el la deko da "cirkuladoj", rondaj vilaĝoj kie la loĝantaro defendis sin reciproke per konstruo de la vilaĝo laŭ cirkla plano.
Lovett
Lovett estas nomo de pluraj lokoj
en Usono:
Lovett estas nomo de kelkaj insuloj en Usono:
Luis Robson
Luis Robson (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Consadole Sapporo. Aliaj teamoj liaj estis Matsubara, Sorriso, Mogi Mirim, Paraguaçuense, Goiás, Corinthians, Ferroviário kaj Marília de Brazilo, kaj Leiria de Portugalio, Spartak Moskvo de Rusio kaj Lorient de Francio.
Schöffengrund
Schöffengrund estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lahn-Dill de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Ĉefministro de la Itala Respubliko
La oficiala titolo de la ĉefministro de la Itala Respubliko estas Prezidanto de la ministra konsilantaro. Li estas nomumita de la Prezidento de la Respubliko, kaj elektas siajn ministrojn kaj subministrojn. Poste la tuta registaro (ĉefministro, ministroj kaj subministroj) ĵuras fidelecon al la Konstitucio en la manoj de la Prezidento. Nur post tiu ceremonio, kiu okazas en la Prezidenta palaco Quirinale, la registaro prezentas sin al la du ĉambroj de la parlamento por ricevi ilian fidon per voĉdonoj. La unua havanto de la ofico estis Alcide De Gasperi la 10-an de julio 1946 plenumis la plej longdaŭran mandaton el ĉiuj italaj ĉefministroj.
De la ĝis 2014 Enrico Letta estis la ĉefministro de Italio.
De la ĝis 2018 Paolo Gentiloni estis la ĉefministro de Italio.
De la ĝis 2021 Giuseppe Conte estis la ĉefministro de Italio.
De la ĝis 2022 Mario Draghi estis la ĉefministro de Italio.
Ekde la Giorgia Meloni estas la ĉefministro de Italio.
Scapa
Scapa estas distilejo por produktado de viskio en St. Ola ĉe Scapa Flow sur la insulo Mainland de la Orkadoj, Skotlando, Unuiĝinta Reĝlando.
Historio
La distilejo estis fondita en la jaro 1885 fare de John T. Townsend kaj MacFarlane sur la arealo de iama muelejo. En 1919 ĝi estis transprenita de la kompanio Scapa Distillery Company Limited.
Moskeo Al-Aksa
La moskeo Al-Aksa (المسجد الأقصى <span title="al-masǧid al-ʾAqṣā">al-masĝid Al-Aksa , "la fora kultejo") estas moskeo sur la Templa Monto en la malnova urbocentro de Jerusalemo. Ĝi estas la tria plej grava moskeo de Islamo post la moskeo Al-Haram en Mekko kaj la moskeo de la Profeto en Medino.
La moskeo Al-Aksa estiĝis verŝajne nur post la konstruo de la Kupolo de la Roko. Verŝajne konstruigis la tipan moskean kupolon la filo de Abd Al-Malik, Al-Ŭalid la 1-a (705 – 715 p.K.),.
NGC 4357
NGC 4357 (aliaj indikoj — NGC 4381, UGC 7478, MCG 8-23-17, ZWG 244.10, KARA 528, PGC 40296) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Noirterre (stacidomo)
Noirterre estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Bressuire, en departemento Deux-Sèvres, regiono Nova Akvitanio.
NGC 4357
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 4357, NGC 4381.
Noirterre (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Nova Akvitanio.
NGC 4357
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Noirterre (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Les Sables-d'Olonne - Tours (525000).
Vitrofibro-fortigita plasto
Vitrofibro-fortigita plasto aŭ vitroplasto aŭ vitrorezino estas fibro-plasto-ligo, konsistanta el plasto (ekz. poliestera rezino, epoksida rezino aŭ poliamido) kaj vitrofibro. Ĝi estas la plej ofte uzata longfibro-fortigita plasto. Ĝi estis produktita en la Usono en 1935 kiel senfina vitrofibro, fortiga fibro. La unua aviadilo el vitroplasto estis Phoenix de Akaflieg Stuttgart el la jaro 1957.
Multaj velboatoj estas el vitrofibrofortigita plasto, grandaj jaĥtoj sed ankaŭ boatetoj kiel la dekstre bildigita infana velboato optimisto kun esperantistaj velantoj.
Cino da Pistoia
Cino da Pistoia [ĈIno dapisTOja] (1270 - 1336/37) estis Itala juristo kaj poeto.
Li naskiĝis en Pistoia, Toskanio. Lia kompleta nomo estis Guittoncino dei Sinibaldi aŭ, latinigita kiel Cinus de Sighibuldis, lia patro estis nobelulo el la familio Sinibaldi. Li ricevis doktoriĝon el la Universitato de Bolonjo, kie li studis ĉe Dinus de Rossonis, kaj instruis juron ĉe la universitatoj de Siena, Florenco, Perugia, kaj Napolo. En 1334, li estis elektita gonfaloniere (skabeno de Pistoia), sed li ne enposteniĝis.
Li estas la rakontisto de la drama monologo de Ezra Pound nome "Cino."
Du liaj studentoj estis Bartolus (en Perugia) kaj Francesco Petrarca (en Bolonjo).
Domo kun ĥimeroj
La konstruaĵo lokiĝas en la Peĉerskij distrikto sur Bankova strato, 10, kontraŭ la Sekretariato de Prezidento de Ukrainio. La arkitekto Vladislav Gorodeckij konstruis ĝin en la jaroj 1901—1903 kiel enspezan domon kun lokaloj por lia familio. La loko por konstruado estis elektita super krutaĵo en Bankova strato, sur la estinta bordo de drenita Karpa marĉo. La skulptisto Elia Salya faris laŭ propraj skizoj la statuajn garnaĵojn.
La domo estas uzata de la printempo de 2005 kiel rezidejo de Prezidento de Ukrainio laŭ edikto de la registaro. Ĝi prezentas la monumenton de l’arkitekturo № 906.
Konstruado
La domo kun ĥimeroj estis konstruita laŭ la projekto de l’arkitekto Vladislav Gorodeckij en la jaroj 1901—1902. Al tempo de la konstruado Gorodeckij estis fama kiel granda arkitekto kaj ellaboris multajn konstruaĵojn de Kievo — inkluzive Katolikan Katedralon de Sankta Nikolao, Kievan kenesaon kaj Nacian Artan Muzeon de Ukrainio. Krom arkitekturon, Gorodeckij ŝatis ĉason, eble, tial en liaj kreaĵoj ĉeestas tiel multaj skulptaĵoj de animaloj.
Gorodeckij financis konstruadon de la domo sur pruntaj rimedoj, intencinte krei enspezan domon. En ĉiu etaĝo li formis po unu apartamento, kiuj estis ligitaj inter si per lifto kaj ŝtuparoj. Gorodeckij mem okupis la kvaran etaĝon de la konstruaĵo, kies areo ampleksas ĉirkaŭ 380 m².
(20429) 1998 YN1
(20429) 1998 YN1 estas tre malgranda marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Domo kun ĥimeroj
Konstruado
Pro financaj problemoj, ligitaj kun l’absorbo de Gorodeckij pri safario, en julio de la jaro 1912 li decidis hipoteki lian palaceton al Kieva asocio de mutualaj kreditoj.
(20429) 1998 YN1
Ĝi pasas ankaŭ proksime de Marso :
Domo kun ĥimeroj
Propruloj post Gorodeckij
Malkapableco elpagi l’interezon laŭ la kredito rezultigis tion, ke en 1913 la bieno kun la palaceto estis venditaj de la kredita asocio en aŭkcio. La posedo de la palaceto pasis al Daniil Balaĥovskij, franca konsula agento en Kievo. En 1916 la domon aĉetis iu Samuil Nimec, komercisto de la unua gildo.
Tempoj de la soveta potenco
De 1921 en la konstruaĵo situis stabo de militlabora arboprepara brigado. Poste la nova potenco lokis tie la Veterinaran administrejon de Kieva milita distrikto.
Dum Granda patriota milito oni damaĝis grave la konstruaĵon, ĝi restis forlasita. Post la milito oni uzis la konstruaĵon kiel loĝejo de aktoroj de la teatro Ivan Franko. Poste Centra Komitato de Komunista Partio de Ukrainio ordonis uzi ĝin kiel polikliniko № 1 por membroj de CK de KPU.
Nuntempo
En la jaro 1998 la instituto «UkrNIIproektrestavracija» (reduktita «Ukrainia scienca esplora instituto de projektoj de restaŭrado») ellaboris projekton de rekonstruo de la «Domo kun ĥimeroj».
Rekonstruo
En fino 2003 la Registaro de Ukrainio konfirmis la ellaboritan de l’instituto planon de rekonstruo de la konstruaĵo. Dum restaŭradaj laboroj la laboristoj elterigis la unuan etaĝon, kiu estis enŝutita per tero por fortikeco. Laŭ konservitaj malnovaj desegnaĵoj de Gorodeckij oni rekonstruis la internon kaj freskojn sur muroj. La restaŭristoj rekonstruis la pilierojn, sed ne rektigis la domon, kiu kliniĝis je pli ol 30 cm direkte al Bankova strato: rektigi la domon signifus ne restaŭri ĝin, sed ŝanĝi ĝian arkitekturon. Por enmeti fenestrojn en oblikvajn pro tempo murojn, la majstroj devis elfari kurbajn fenestrajn kadrojn. En la korto ili restarigis artefaritan lagon, fontanojn kaj ĝardenon kun alpa monteto.
En novembro de la jaro 2004 oni malfermis en la konstruaĵo muzeakulturan centron «Belartaj ĉefverkoj de Ukrainio».
Post la riparo tri etaĝoj de la konstruaĵo (la tria, kvara kaj kvina) estis refaritaj kiel lokaloj por solenoj kun partopreno de Prezidento de Ukrainio. En unua kaj dua etaĝoj de l’rezidenco situas la oficaj kabinetoj de faristoj de ŝtata protokolo kaj de ritaro de prezidenta sekretariato.
En la domo kun ĥimeroj ĉeestas ankaŭ halo por donado de akreditaĵoj, registara halo por promulgado de dokumentoj, malgranda halo por traktado, halo, kie la prezidento de Ukrainio kondukas konfidencajn renkontojn, lokaloj por mallongaj konferencoj kaj ĉambro por kondukado de solenaj festaj renkontoj.
Arkitekturo
La domo estas konstruita en secesia stilo kaj projektita je formo de kubo; ĝi havas tri etaĝojn flanke de Bankova strato kaj ses etaĝojn flanke de placo Ivan Franko. Oni uzis la principon de funkcia kunligo de izolitaj grupoj de lokaloj (paradaj, loĝataj, mastrumaj), kio estas distinga al multaj riĉaj domoj de komenco de la 20-a jarcento.
Ekstero
La skulptisto garnis la paradan ŝtuparon per modla friso kaj reliefoj; en la centron li lokis kolonon kun bildo de grandega delfeno, volvita de plantoj.
Interno
La ĉambroj situas ventumilforme, laŭ iro de la suno, kio kreis kondiĉojn por bona natura prilumo. La tuta areo de la konstruaĵo estas 3 309,5 m².
En la unua etaĝo flanke de la placo Ivan Franko situis du ĉevalejoj, du ĉambroj por kaleŝistoj, komuna lavejo kaj du apartamentoj — duĉambra kaj triĉambra. Ĉiu el du apartamentoj havas vestiblon, kuirejon, banĉambron kaj ĉelon. La etaĝoj, situantaj pli alta ol unua, havis po unu apartamento.
En dua etaĝo l’apartamento konsistis el ses loĝataj ĉambroj, vestiblo, kuirejo, bufedejo, tri ĉambroj por servistoj, unu banĉambro, du necesejoj kaj du ĉeloj.
La plej bona apartamento, kun 13 ĉambroj, en kvara etaĝo flanke de la placo Ivan Franko (kaj en unua flanke de Bankova strato), apartenis al Gorodeckij mem. Ĝi konsistis el kabineto, gastoĉambro, malgranda gastoĉambro, manĝejo, buduaro, dormejo, infanejo, ĉambro por guvernistino, rezerva ĉambro, vestiblo, tri ĉambroj por servistoj, ĉambro por spongado de vazaro, koridoro, kuirejo, banĉambro, du necesejoj kaj du ĉeloj. Estis ankaŭ tiela apartamento je unu etaĝo pli alte.
Krom apartamentoj, ĉevalejo, lavejo kaj ĉeloj, en la domo ĉeestis vinejoj kaj bovejo; Gorodeckij deziris ĉiun tagon trinkigi liajn domanojn per freŝa lakto. La situo de la bovejo estis elektita tiel, ke la odoro ne ĝenu al domanoj.
Urbaj legendoj
La ekstero de l’domo kun ĥimeroj naskis vicon de legendoj, kiujn oni povas renkonti en ĵurnaloj kaj gvidlibroj.
Laŭ unua legendo, Gorodeckij ekkonstruis ĉi tiun domon por memoro pri lia filino, kiu mortigis sin, ĵetinte sin en akvon de Dnepro aŭ pro familia kverelo, aŭ pro malfeliĉa amo; tial en la dekoracio estas tiel multe da maraj motivoj. Tamen estis difinita, ke Elena Gorodeckaja (post edziniĝo Jacenko) estis viva kaj sana dum konstruado de la domo kaj mortis grave pli malfrue ol ŝia patro.
Dua legendo diras, ke Gorodeckij vetis kun famaj arkitektoj Aleksandr Kobelev kaj Vladimir Leontoviĉ, ke li povos konstrui domon en du jaroj, uzante novajn tiam materialojn — cementon kaj betonon. Aleksandr Kobelev diris kontraŭ ĉi tio: "Sinjoro, vi estas do freneza. Tia ideo povas veni nur en kapon de frenezulo." Post du jaroj Gorodeckij prezentis al la arkitektoj sian domon kaj gajnis la veton.
Laŭ tria legendo, antaŭ ol lasi la domon, Gorodeckij metis damnon sur ĝin. Kvazaŭ ĉiuj domanoj de la palaceto estos malfeliĉaj, kaj nur idoj de Gorodeckij povos kunvivi normale kun ĥimeroj. La subtenantoj de tiu ĉi versio indikas, ke oficejoj, kiuj posedis tie lokalojn aŭ luis ilin, bankrotis kaj malorganiziĝis, kaj iliaj fondusoj malaperis mistere.
Estas ankaŭ legendo, laŭ kiu la domon konstruis ne Gorodeckij, sed Nikolaj Dobaĉevskij. Oni malkonfirmas ĉi tiun legendon per tio, ke sur ĉiuj desegnaĵoj de la domo staras la signaturo de Gorodeckij.
Noel Purcell
Noel Purcell estas nomo de jenaj personoj:
Tenaceco
En scienco de materialoj kaj metalurgio, tenaceco estas la kapablo de materialo absorbi energion kaj plastike deformiĝi evitante rompiĝon. Unu difino de tenaceco de materialo estas la kvanto de energio por volumunuo kiun materialo povas absorbi antaŭ rompo. Tiu mezuro de tenaceco estas diferenca el tiu uzata por rompotenaceco, kiu priskribas ŝarĝoportantajn kapablojn de materialoj kun mankoj. Ĝi estas difinita ankaŭ kiel rezistado de materialoj kontraŭ rompo se okazas streĉo.
Villarejo de Salvanés
Villarejo de Salvanés estas urbo kaj municipo de la Madrida Regiono (Hispanio), situanta je kilometro 48 el la aŭtovojo A-3 Madrido-Valencio. Ĝi situas en la komarko Las Vegas. Ĝi apartenas al la diocezo de Alcalá de Henares (Madrido). Ĝiaj patronoj estas la Virgulino de la Venko de Lepanto kaj Sankta Andreo la Apostolo.
Ĝi havas vastan municipon kun etendaĵo de 118,6 km² en kiu ĝi integras kvar aliajn sekciojn: Huertas de Villarejo, Buena Mesón, La Varga kaj Vega Corbera. Ĝi situas inter du riveroj, la Taĵo kaj la Tajuña kaj situas ĉe alteco de 756 m.
Tenaceco
Tenaceco postulas ekvilibron de forto kaj duktileco.
Krio (voĉo)
Krio estas laŭ PIV laŭta subita sono de la voĉo. Ĝi estas laŭta kaj ofte akra voĉa sono kiun povas per buŝo eligi ("krii") homoj kaj kelkaj aliaj bestoj. Krio povas enhavi vortojn (ekzemple batalkrio) aŭ nur interjekcian sonaĵon.
Bleko estas speco de krio, nome la buŝa sono de besto, normale ekskluzive de vertebruloj. Kelkaj specioj de birdoj, kromnomataj kantobirdoj, havas tre kompleksajn blekojn. Oni nomas la homan sonon por bleko onomatopeon.
Milita stato en Pollando
La Milita stato en Pollando (militleĝo) estis enkondukita la 13-an de decembro 1981 sur la tereno de la tuta Pola Popola Respubliko dekrete de Ŝtata Konsilantaro el la 12-a de decembro 1981 - voĉdonita ne unuanime kaj kun rompo de la konstitucio - laŭ rekomendo de Armea Konsilantaro de Nacia Savo (eksterkonstitucia provizora organo, fakte supera al konstitucia registaro) gvidata de generalo Wojciech Jaruzelski. Aprobita de la Pola Parlamento dekrete de la 25-a de januaro 1982. Provizore paŭzigita la 31-an de decembro 1982 kaj nuligita la 22-an de julio 1983. La 16-an de marto 2011 Konstitucia Tribunalo konstatis ke la milita stato estis puĉo kaj ties dekretoj ne estis laŭleĝaj rilate al internacia leĝaro kaj tiu de la Pola Popola Respubliko.
Enkonduko
Por subpremi Solidarecon oni uzis 70 000 soldatojn, 30 000 civilajn funkciulojn, 3 000 soldatojn ĉe landlimoj, 9 000 aŭtomobilojn, 1750 tankojn, 1400 kirastajn veturilojn, 500 batalveturilojn de infanterio. Al 129 industriaj fakoj eniris armitaj taĉmentoj de milico. Oni fermis landlimojn de la ŝtato kaj civilajn aviadilejojn, elŝaltis telefonojn, kio eĉ dum la germana okupado ne okazis, kaj arestis 9862 personojn en 49 internigejoj.
Dum la realigo de la milita stato oni dokumentis 93 murdojn, pli ol 1400 universitataj instruistoj estis maldungitaj kaj pli ol 1000 ĵurnalistoj.
Kalendaro
- enkonduko de la Milita stato en Pollando (militleĝo) surbaze de voĉdono de Ŝtata Konsilantaro, malgraŭ tio, ke la dekreto ankoraŭ ne estis publikigita
- ekfunkciigo (malleĝa al la konstitucio) de WRON (Armea Konsilantaro de Nacia Savo). La regadon transprenis armeo.
- malliberigo de plimulto de la membroj de la Landa Komisiono de Solidareco. Oni kreis tutan reton de internigejoj kaj anoncis 10,132 decidojn pri internigo kontraŭ 9,736 personoj.
- ĉesigo de instruado en lernejoj kaj altlernejoj
- rompo de telefona interligiteco
- enkonduko de elirblokado
- misuzo de la prediko de primaso Józef Glemp, kiu kondamnis la militan staton kaj apelaciis por paco, kion komunisma registaro parte plurfoje utiligis en radio.
- subpremo de la minejo Manifest Lipcowy
- subpremo de la minejo Wujek. 9 ministoj pafmortigitaj kaj 21 vunditaj
- subpremo de Renoviga Ŝipfarejo en Gdansko. Kelkhora manifestacio kaj stratbataloj.
- Usono enkondukas ekonomiajn sankciojn kontraŭ Pollando.
- La pola ambasadoro en Japanio Zdzisław Rurarz petas politikan azilon en Usono. Kontumace kondamnita poste al mortpuno.
- Malpermeso por 9 jaroj montri filmon de Ryszard Bugajski Juĝa demandado, priskribanta realon de la pola stalinismo.
- malfondo de la Sendependa Asocio de Studentoj
- reapero de telefonaj ligoj en urboj
- Tago de Solidareco kun Pollando celebrata en multaj eksterlandaj urboj
- altigo de prezoj
- Juĝo de Militista Mararmeo en Gdynia prijuĝis la plej altajn verdiktojn dum la milita stato – Ewa Kubasiewicz el Mara Altlernejo kondamnita al 10-jara malliberigo
- komenciĝis – unue en Świdnik kaj poste en aliaj urboj – promenmanifestacioj (amasa surtrotuara promenado dum disvidigo de televid-ĵurnalo je la 19-a kaj duono)
- rekomenco de lekcioj en altlernejoj
- por kontraŭbatali promenadajn manifestaciojn oni enkondukis elirblokadon ekde la 19-a kaj duono
- en Varsovio aperis Tygodnik Mazowsze (Semajnrevuo Mazovio)
- la mortigo de policano Zdzisław Karos
- retiro flanke de la produktisto Film Polski – kadre de konkurado pri Oskar-premio – de la filmo Homo el fero de Andrzej Wajda
- ĉesigo de vojaĝlimigoj en la tuta Pollando
- en Katowice ekfunkciis Episkopa Komitato de Helpo al Malliberigitoj kaj Internigitoj
- malfondo de la Asocio de Polaj Ĵurnalistoj kaj kreo de marioneta Asocio de Ĵurnalistoj de Pola Popola Respubliko
- Zdzisław Najder fariĝas direktoro de la pola disaŭdigejo Radio Libera Eŭropo
- kreiĝas Provizora Kunordiga Komisiono de Solidareco
- kontraŭregistaraj manifestacioj en Varsovio, Gdansko, Krakovo kaj aliaj kvin urboj. La nombro de manifestantoj en la ĉefurbo superis 20,000 homojn; pro enmiksiĝo de milico korpovundetaj fariĝis 71 personoj
- laŭ iniciato de Pola Unuiĝinta Laborista Partio ekestis organizaĵo PRON (Patriota Movado de Nacia Renaskiĝo)
- okaze de la komunista Festo de Renaskiĝo de Pollando oni liberigis konsiderindan nombron de internigitoj
- manifestado en la tuta lando en la datreveno de la aŭgustaj interkonsentoj
- 3 manifestantoj mortigitaj fare de milico en Lubin
- maltrankvilo en Nowa Huta apud Krakovo; funkciulo de Sekureca Servo mortige pafis manifestantan dudekjarulon Bogdan Włosik
- komunisma registaro liberigis el internigejo Lech Wałęsa
- milicanoj murdis en varsovia komisarejo Grzegorz Przemyk, abiturienton de mezlernejo kaj junan poeton
- enterigo de Grzegorz Przemyk
- la dua pilgrimo al Pollando de la papo Johano Paŭlo la 2-a
- abolicio de la milita stato
- malfondo de Armea Konsilantaro de Nacia Savo
Reprezalioj
Dum la unua semajno de la milita stato en malliberejoj kaj internigejoj ektroviĝis ĉirkaŭ 5000 personoj. Entute, oni internigis ĉirkaŭ 10 000 en 49 izolejoj en la tuta Pollando. Ili estis ĉefe gvidantoj de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidarność", spertuloj kaj ligitaj kun ĝi intelektuloj (i.a. dum la ondo de arestadoj oni fermis daŭrantan en Varsovio Kongreson de la Pola Kulturo) kaj agantoj de demokrata opozicio. Al 4000 personoj, ĉefe gvidantoj kaj partoprenantoj de la strikoj kaj protestoj, jam la 24-an de decembro 1981 oni prezentis prokurorajn akuzojn kaj kondamnis al puno de karcero. La plej altan verdikton ricevis bibliotekistino Ewa Kubasiewicz, kondamnita de la Juĝo de Mararmeo al 10 jaroj de malliberiĝo pro organizado de striko en Supera Marlernejo en Gdynia. Ĝis 7 jaroj de kancero oni kondamnis 4 gvidantojn de la Konfederacio de Sendependa Pollando, kies proceso komenciĝis antaŭ la 13-a de decembro. Ĝenerala praktiko estis maldungo de solidarecaj agantoj kaj devigo al elmigrado el la lando, kiun forlasis pli ol 800 mil poloj.
La 28-an de decembro, post likvido de la lastaj strikoj en minejo "Piast", oni maldungis 2000 laboristojn. La 31-an de aŭgusto 1982, dum protestoj okaze de la dua datreveno de la aŭgustaj interkonsentoj, en 34 vojevodioj oni arestis pli ol 5000 personojn – 3000 estis akuzitaj kaj 126 juĝitaj. 800 ĵurnalistojn oni forĵetis de la laboro. Kelkaj gazetoj estis likviditaj, kiel "Kultura" aŭ "Czas". Oni punis organizaĵojn de studentoj, verkistoj kaj artistoj, kiuj ne volis subordiĝi. La 5-an de januaro 1982 estis malfondita Sendependa Asocio de Studentoj (multaj membroj arestitaj), la 20-an de marto 1982 oni likvidis Asocion de Polaj Ĵurnalistoj, en 1983 Asocion de Polaj Artistoj Plastikistoj, Asocion de Polaj Literaturistoj kaj estararon de pola PEN Klubo. Reprezalioj kontraŭ intelektuloj, manko de materiaj perspektivoj kaj politika libereco kaŭzis elmigradon de miloj da sciencistoj, kuracistoj, inĝenieroj. Entute elmigris ĉirkaŭ unu miliono de poloj.
En 2006 Instituto pri Nacia Memoro pritaksis nombron de mortaj viktimoj de la milita stato (ekde la 13-a de decembro 1981 ĝis la 22-a de julio 1983), kiuj estis mortigitaj dum strikoj kaj manifestacioj je 56 personoj. Tuta nombro de la viktimoj en la jaroj 1981-1989 egalas al ne malpli ol 91 personoj, kion fiksis esploranta krimojn de la milita stato Eksterordinara Parlamenta Komisiono en la jaroj 1989-1991. Oni tamen ne klarigis ĉirkaŭ 90 kazojn de sekretaj politikaj murdoj faritajn antaŭ kaj post 1989 kiel ekzemple kaze de lernanto Emil Barchański, pastroj Stefan Niedzielak, Jerzy Popiełuszko kaj Stanisław Suchowolec aŭ sciencistoj kiel Jan Strzelecki.
Akuzo de 2007 kontraŭ organizantoj de la milita stato
La 17-an de aprilo 2007 Instituto pri Nacia Memoro finis plurjaran enketadon kontraŭ organizantoj de la milita stato – Wojciech Jaruzelski kaj Czesław Kiszczak (entute kontraŭ 9 personoj). Wojciech Jaruzelski estis de IPN akuzita pri komunista krimo konsistanta en gvidado de "krimeca asocio kun armita karaktero, celanta fari krimojn", kaj ankaŭ pri instigo de la membroj de tiutempa Ŝtata Konsilantaro al enkonduko de dekretoj pri la milita stato malgraŭ valida Konstitucio.
Akto de akuzo estis la 14-an de majo 2008 redonita pro "esencaj enketo-mankoj". Juĝistino opinis, ke IPN ne plenumis "tipajn enketo-procedojn", opinioj de spertuloj estas "neplenaj, neaktualaj kaj kontraŭstaraj", kaj ankaŭ "disirantaj koncerne minacon de interveno de Sovetunio". La Juĝejo rekomendis i.a. establon de aro de kompetentaj historiistoj, opiniante, ke IPN tion ne faris.
Memorigado
2016: En Varsovio de la noktomeza koncerto Oni forŝiris al ni korojn, sed ni ne fordonos la animon komenciĝis memorigado de la milita stato - pri kiu fondinto de Solidareco Batalanta senatano Kornel Morawiecki diris, ke ĝi estis perfido de polaj generaloj kontraŭ la aŭgustaj interkonsentoj - kaj daŭros ĝis vespera bruligo de kandeloj memore al 122 viktimoj kaj hazardaj atestantoj, ofte murdataj de nekonataj kaŭzintoj.
Géza Tatár
Kariero
Géza Tatár studis en Kolegio Bethlen de Aiud, poste li akiris diplomon pri fakoj de hungara-germana lingvoj kaj filozofio en 1936 en Universitato Ferdinand de Kluĵo. Li pasigis unu jaron en Zuriko kaj poste li instruis en Kolegio Wesselényi de Zalău, (rsp. Liceo Endre Ady). Li debutis kun poemoj en Enyedi Újság (1929); poste li publikigis en gazetoj Szilágyság, Tanügyi Újság, Ellenzék, Igazság, Előre, Korunk pri pedagogio kaj pri la verkaro de Ady.
Geishouse
(jen francigite, origine germane kaj alemane Geishausen, "kapr(id)a domaro", al kiu aludas ankaŭ la blazono, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
7192 Cieletespace
7192 Cieletespace estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio, Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca revuo Ciel et Espace ("Ĉielo kaj Kosmo" en franca ; prononcu [sjel e Espas]). Tiu magazino, eldonita de la Association Française d'Astronomie, estas unu el la ĉefaj informiloj pri astronomio kaj kosmaj sciencoj en Eŭropo.
Bystřice (Bělá nad Radbuzou)
Bystřice (ĝis la jaro 1948 Fuchsova Huť, Wistersitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bělá nad Radbuzou, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sude de Bělá nad Radbuzou. Estas ĉi tie registritaj 21 adresoj. Vivas ĉi tie.
Étrépagny (stacidomo)
Étrépagny estas franca varstacidomo sur linio Gisors-Embranchement -, situanta en Étrépagny, en departemento Eure, regiono Normandio.
Bystřice (Bělá nad Radbuzou)
Bystřice situas en katastra teritorio Bystřice u Bělé nad Radbuzou kun areo 4,23 km². En la katastra teritorio Bystřice u Bělé nad Radbuzou situas ankaŭ Hleďsebe.
Étrépagny (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Bystřice (Bělá nad Radbuzou)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1591.
Étrépagny (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Gisors-Embranchement - Pont-de-l'Arche (342000).
10162 Issunboushi
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Issun-bōshi (japane 一寸法師 : "knabo de 3 cm"), heroo de pluraj malnovaj japanaj fabeloj. Naskiĝinta tiel granda kiel fazeolo, (issun signifas grando de ĉ 3 cm en japana), li venkis ogron kaj prenis lian magian maleon, per kiu li aliformiĝis en normala knabo. Fine li edziĝis kun princino.
Roggwil-Berg (stacidomo)
Roggwil-Berg estas fervoja stacidomo en Roggwil, Svislando.
Shinya Aikawa
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo kaj FC Gifu.
Amos Tversky
Amos Nathan Tversky (עמוס טברסקי; prononcate Amos Natan Tverski, 16a de marto 1937 – 2a de junio 1996) estis israela kogna kaj matematika psikologo kaj grava spertulo en la eltrovo de sistema homa kogna biaso kaj traktado de risko.
Ties frua laboro grandparte temis pri la fundamentoj de mezuro. Li estis kunaŭtoro de tri-voluma traktato, Fundamentoj de Mezuro. Lia frua laboro kun Daniel Kahneman estis pri la psikologio de prognozo kaj juĝo de probablo. Poste ili kunlaboris krei ŝancprognozteorion, kiu celas klarigi malracian homajn ekonomikajn elektojn, kaj kiun oni konsideras unu el la influegaj verkoj de konduta ekonomiko. Ses jarojn post la morto de Tversky, Kahneman ricevis la memorigan Nobel-premion pri ekonomiaj sciencoj pro sia verkado kun Amos Tversky. (Oni ne donas la premion al mortintoj.) Kahneman diris al The New York Times en intervjuo baldaŭ post kiam li ricevis la honoron: "Mi sentas, ke ĝi estas komuna premio. Ni estis ĝemelaj dum pli ol jardeko." Tversky ankaŭ kunlaboris kun multaj eminentaj esploristoj inkluzive Thomas Gilovich, Itamar Simonson, Paul Slovic, kaj Richard Thaler. Enketo en Review of General Psychology, eldonita en 2002, rangis Tversky-n la 93a plej citita psikologo de la 1900-aj jaroj, samrange kun Edwin Borado, John Dewey, kaj Vilhelmo Wundt.
Biografio
Tversky naskiĝis en Ĥajfo, brita Palestino (nun Israelo), kiel filo de la pola veterinaro Josef Tversky kaj litova judo Ĝenia Tversky (naskite Ginzburg), sociala laboristo, kiu poste fariĝis parlamentano por Mapai (laborista partio). Tversky havis unu fratinon, Rut, kiu havis dek tri jarojn pli ol li. En la mezlernejo, Tversky ĉeestis klasojn de literatura kritikanto Baruch Kurzweil kaj amikiĝis kun samklasano Dahlia Ravikovich, kiu poste fariĝis premio-gajna poeto. Dum ĉi tiu tempo, li estis ankaŭ membro kaj gvidanto en Nahal, junulara movado por kombini agrikulturon kaj armean servon.
Tversky servis en la Israelaj Defendaj Fortoj kiel paraŝutisto, altiĝante al la rango de kapitano kaj honorigite pro kuraĝo. Li paraŝutis en batalajn zonojn dum la Sueza Krizo en 1956, direktis infanterian soldataron dum la Sestaga Milito en 1967, kaj servis en psikologia kampa soldataro dum la Milito de Jom Kipur en 1973.
En 1963, Tversky geedziĝis kun usona psikologo Barbara Gans, nun profesoro de la fako de homa progresigo ĉe Instruista Kolegio, Universitato Columbia. Ili naskis tri infanojn kune.
Tversky ricevis bakalaŭriĝon de Hebrea Universitato de Jerusalemo en Israelo en 1961, kaj doktoriĝon de la Universitato de Miĉigano en Ann Arbor en 1965. Li poste instruis ĉe Hebrea Universitato antaŭ ol li aliĝis la fakultaton de Universitato Stanford en 1978, kie li pasigis la ceteron de sia kariero. En 1980 li fariĝis membro de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj. En 1984 li ricevis la membrecon MacArthur, kaj en 1985 li estis elektita al la Usona Nacia Akademio de Sciencoj. Tversky, kunricevinto kun Daniel Kahneman, gajnis la Premion Grawemeyer de la Universitato de Louisville por Psikologio de 2003. Li mortis pro metastaza melanomo en 1996. Li estis juda ateisto.
Laboro kun Daniel Kahneman
La plej influa laboro de Amos Tversky estis farita kun ties delonga kunlaboranto, Daniel Kahneman, en partnereco, kiu komenciĝis en la finaj 1960-aj jaroj. Ilia laboro esploris la biasojn kaj malsukcesojn en racio, kiujn homa decidfarado kontinue elmontras. Ilia unua verko kune, "Kredo en la Leĝo de Malgrandaj Nombroj", Kahneman kaj Tversky elmetis dek unu "kognajn iluziojn", kiuj influas homan juĝecon, ofte uzanta malgrandajn eksperimentojn, kiuj montras, kiel eksperimentuloj faras malraciajn decidojn dum necertaj kondiĉoj. Ĉi tiu laboro estis tre influa en la studo de ekonomio, kiu plejparte supozis raciecon de ĉiuj agantoj.
Nivelles-Baulers
Plej rapida giro: 1:09:820 de Clay Ragazzoni (1974)
(14430) 1992 CH
(14430) 1992 CH estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Nobuhiro Kawasato elde la observatorio de Uenohara (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Levin August von Bennigsen
Kiel oficiro de Braunschweig-Lüneburg li interalie partoprenis la sepjaran militon. En 1762 li ekssoldatiĝis, lia patro mortis kaj li herede transprenis la familian bienon Banteln. Sed ĉar li havis nenian komercan lerton, ĝis la jaro 1772 li ruiniĝis kaj la heredita bieno bankrotis. Tial li volonte akceptis inviton de la rusia carino Katarina la 2-a iĝi oficiro en la rusia armeo. De 1773 ĝis 1815 li servis en tiu armeo. En 1777 li partoprenis en la militoj kontraŭ la Otomana kaj Persa Imperioj. Li karieris, en 1792 kaj 1794 batalis kontraŭ la armeo de Pollando-Litovio, en 1792 de la carino ricevis grandan nobelan bienon en la gubernio Minsko kaj en 1794 la rangon de generalmajoro. Gvide li partoprenis la komploton kontraŭ la caro Paŭlo la 1-a kaj ties murdiĝon, kaj la sekva caro, Aleksandro la 1-a kompense nomumis lin generala guberniestro de la ekde 1795 rusie okupita Litovio.
En 1806 li kun forta armea unuo atakis Prusion kaj en la batalo de Pułtusk la 26-an de decembro 1806 lia unuo rezistis kontraŭ atako de la franca armeo sub Napoleono, kio evitis malvenkon de la imperia rusia armeo. En la batalo de Preußisch Eylau februare 1807 li atingis batalfinon sen venkinto, kvankam multaj el liaj soldatoj mortis en tiu batalo. Sekvan batalon apud Friedland tamen lia unuo decide malvenkis, kio rezultis en la pacotraktato de Tilsit.