cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Golfejo
Problemoj
Ĉar bazo de golfejo estas herbo, kiu en sekaj landoj, kiel en suda Hispanio ne kreskas nature la plej grandan parton de la jaro, tiun herbon oni devas irigacii per akvo kiu ofte estas bezonata en plej grava utilo, ekzemple trinkakvo, agrikulturo ktp. Tio okazigas grandajn disputojn inter la zonoj kiuj ne povas ĝui tiun akvon kaj tiuj kiuj ricevas la turistojn aŭ golfludantojn.
Sverigedemokraterna
La Svediodemokratoj (svede Sverigedemokraterna) estas sveda politika partio. Ĝi reprezentiĝas en la sveda parlamento, Riksdagen. La precipa politika orientiĝo estas dekstra popolismo kaj sveda naciismo.
La radikoj de la partio estas la rasisma movado Bevara Sverige Svenskt ("konservu Svedion sveda"). Ĝi estis organizita kiel politika partio en 1986, origine je la nomo Sverigepartiet ("Svediopartio"), kaj la 2-an de februaro 1988 novfondiĝis je la nuna nomo. En 2010 ĝi unuafoje eniris la svedan parlamenton, superante la limon de 4% de la donitaj voĉoj. En tiu baloto ĝi ricevis 5,7% de la voĉoj kaj 20 el la 349 parlamentanoj.
Roberto Valera
Roberto Valera, plena nomo Roberto Valera Chamizo (naskiĝinta en 1938 je Havano) estas kuba komponisto kaj pedagogo.
Akademia edukado
Roberto Valera komencis studi en 1948 ĉe la profesoroj Waldina Cortina, Ñola Sahig, José Ardévol, Edgardo Martín kaj Leo Brouwer en la Urba Konservatorio de Havano, kie li ankaŭ studis kantadon ĉe soprano Zoila Gálvez en la jaro 1956. Valera ricevis stipendion de la kuba registaro en 1965 por studi en Polujo ĉe la komponistoj Witold Rudzinski kaj Andrzej Dobrowolski. Li akiris la majstrogradon de la Escuela Normal para Maestros de La Habana kaj doktoriĝis pri pedagogio ĉe la Universitato de Havano.
Kariero
Roberto Valera laboris de 1961 ĝis 1965 kiel muzika helpisto de la Kuba Instituto de Kinaj Arto kaj Industrio (ICAIC), komenzante ankaŭ karieron kiel filmmuzika komponisto. Post lia reveno de Polujo, li estis nomumata direktoro de la Konservatorio Alejandro García Caturla en Marianao, Havano, kaj en 1968 komencis okupi la ĉefan katedron pri harmonio kaj nuntempaj teĥnikoj ĉe la Muziklernejo de la Nacia Artolernejo. En 1976, Valera komencis longdaŭran ligon kun la Instituto Superior de Arte (ISA), deĵorante kiel dekano kaj profesoro pri kompozicio, instrumentado kaj nuntempaj teĥnikoj. Li fondis la registrejon de elektroakustika muziko de tiu lernejo. Valera okupis diversajn postenojn en la Junta Ejecutiva de la Unión Nacional de Escritores y Artistas de Cuba (UNEAC), inkluzive periodon kiel prezidanto de ĝia muziksekcio ekde 1990 ĝis 1992.
Distingoj
La Medalo Karol Szymanowski de la Ministrejo pri Arto kaj Kulturo de Polujo
Pariso
Pariso (en antikva greka lingvo : Πάρις) ankaŭ Aleksandro, en la Helena mitologio, estas troja princo, frato de Hektoro, duenaskita filo de reĝo Priamo kaj de Hekubo.Dum lia patrino estis graveda, omeno anoncis, ke la naskota princo estigos la detruon de Trojo. Timigita, Primao ordonis, ke oni mortigu la infanon. Pariso estis elmetita sur monto Idao, kie li estis akceptita de ŝafistoj.
Kiam li adoltiĝis, li volis esti agnoskita kiel troja princo. Afrodito, Atena kaj Hera aperas al li kaj demandas lin, kiu meritas la oran pomon (tiel nomata Pomo de la malakordo) kiun Eriso destinis « al la plej bela ». Pariso elektas Afroditon, tiu ĉi promesas al li, ke amos lin la plej bela virino el la mondo (juĝo de Pariso).
Poste Pariso alvenas en Sparto kaj estas gasto de reĝo Menelao. Sed tiu ĉi devis viziti Kreton kaj Pariso profitas la okazon por delogi lian edzinon, la bela Helena kaj forporti ŝin en Trojon.
Furioza, reĝo Menelao arigas la reĝojn de Grekio, kaj deklaras la Trojan militon.
Dum tiu milito, Pariso mortigas Aĥilon per sago en tendenon, kaj estos mortigita fare de Filokteto.
Steinmaur
Pri la komunumo
Steinmaur estas komunumo en la distrikto Dielsdorf, Kantono Zuriko, Svislando. Ĝi havis 3006 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Je la 31-a de decembro 2008 la loĝantaro nombris 3151 personoj.
Geografio
Steinmaur situas norde de la ĵurasa montoĉeno Lägern en la tiel nomita Wehntal, kiu al oriento senakviĝas per diversaj rojoj tra la Marĉo de Neerach al la rivero Glatt, kaj al okcidento per la rivero Surbo. La komunumo Steinmaur konsistas el la vilaĝoj Obersteinmaur, Niedersteinmaur, Schibler kaj Sünikon. La vilaĝo vizitindas pro ĝiaj belaj faktrabdomoj kaj ĝia kohera malnova vilaĝokerno. La malnova centro de la komunumo troviĝas en Obersteinmaur, kie situas la reformita preĝjo, al kies paroĥo apartenas ankaŭ la najbara komunumo Neerach. La komunuma domo aliflanke situas en Untersteinmaur, kie ankaŭ troviĝas la stacidomo.
Ernest Meissonier
Jean-Louis Ernest Meissonier (en franca [mɛsɔnje]; 21a de februaro 1815 – 31a de januaro 1891) estis franca pentristo de klasikismo kaj skulptisto fama pro siaj portretoj de Napoleono, de liaj armeoj kaj de militaraj temoj. Li dokumentis sieĝojn kaj armeajn manovrojn kaj estis la instruisto de Édouard Detaille.
Steinmaur
Geografio
La komunuma teritorio etendiĝas sur areo de 9,39 km², de kiuj 29% estas kovritaj de arbaro, 57% servas por agrikulturo kaj 8% por setlejoj.
Ernest Meissonier
Kariero
Meissonier ĝuis grandan sukceson en sia vivodaŭro, kaj estis aklamita kaj pro sia majstreco de la fajna detalaro kaj pro la fekunda manlaboremo. La angla artokritikisto John Ruskin ekzamenis lian verkaron detale pere de lupeo, "admirante la manan lertecon de Meissonier kaj okulon por sorĉaj detaletoj".
Steinmaur
Najbaraj komunumoj
La komunumo Steinmaur limas en sudo al la distriktĉefkomunumo Dielsdorf kaj Regensberg, en oriento al Schöfflisdorf, en nordo al Bachs, kaj en oriento al Neerach kaj Niederglatt.
Ernest Meissonier
Kariero
La verkoj de Meissonier atingis enormajn prezojn kaj en 1846 li aĉetis grandan domon en Poissy, foje konata kiel Grande Maison. La Grande Maison enhavis du grandajn studiojn, nome vintra ateliero, situa sur la pinta planko de la domo, kaj sur grunda nivelo vitrotegmenta anekso nome somera ateliero. Meissonier mem diris, ke lia domo kaj temperamento apartenis al alia epoko, kaj kelkaj, kiel la kritikisto Paul Mantz ekzemple, kritikis la ŝajne limigitan repertorion de la artisto. Kiel Alexandre Dumas, li elstaris en pentrado de scenoj de kavalerio kaj vira aventuraro antaŭ fono de antaŭ-revolucia kaj antaŭ-industria Francio, specializante en scenoj de la vivo el 17a kaj 18a jarcento.
Steinmaur
Trafiko
Steinmaur situas ĉe la Wehntallinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj kaj estas per ĝi kaj diversaj buslinioj bone konektita al la reto de la Zurika Trafik-Unio.
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo de Zuriko tra la valdo de Surbo al Bad Zurzach.
Historio
Steinmaur estis fondita de la romianoj sub la nomo Steinmurico.
Partnerkomunumo
Steinmauer estas partnerkomunumo de Steinmauern en la distrikto Rastatt en Baden-Virtembergo, Germanio.
Circuit de Nevers Magny-Cours
Circuit de Nevers Magny-Cours estas cirkvito por konkursoj de Formulo 1 en Magny-Cours (Francio).
Longeco: 4,411 km
Kurbiĝoj: 17
Plej rapida giro: 1:15:377 de Michael Schumacher (2004)
Ĥaramo
Ĥaramo aŭ Jarama (en Hispanio) estas:
Rivero
La rivero Jarama, trairas la hispanajn provincojn de Guadalajara kaj Madrido, kaj enfluas en la Taĵon proksime al Aranjuez. Ĝi longas 190 kilometrojn. Alfluantoj estas Henares, Tajuña, Lozoya, Manzanaro, kaj aliaj.
Batalo
En la riverbordoj de Ĥaramo okazis tre grava batalo dum la Hispana Enlanda Milito, en februaro 1937. Ĝi okazis kiam la frankistaj trupoj deziris tranĉi la vojon de Madrido al Valencio kiel surogato de la Batalo de Madrido, kaj la respublikanaj kontraŭbatalis. Okazis pli ol 20.000 mortoj en unu el la plej sangaj bataloj de la milito. Gravan rolon havis la Internaciaj Brigadoj, kio donis internacian renomon al la batalo.
Romano
El Jarama, estas romano de la hispana verkisto Rafael Sánchez Ferlosio, unu el la plej gravaj post la Hispana Enlanda Milito, kaj ĝi ricevis la premion Nadal en 1955.
Kurejo
Jarama estas la nomo de la kurejo de Formulo Unu, en Madrido.
Shinya Matsushita
Shinya Matsushita (松下 晋也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
4954 Eric
4954 Eric estas malgranda amora asteroido, malkovrita la 23-an de septembro 1990 de la usona astronomo Brian P. Roman elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio Usono).
Peroksidazo
La peroksidazoj estas tipo de enzimoj tre etendaj en la tuta filogeneza arbo de la vivo. Ĝi apartenas al la kategorio de la oksidoreduktazoj kaj laŭ la Komitato de Nomenklaturo de la Internacia Unio de Biokemio kaj Molekula Biologio estas klasita per la numeroj EC 1.11.
4954 Eric
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Eric Dale Roman, filo de la malkovrinto; kaj en honoro ankaŭ de la norvega navigaciisto Eriko la ruĝa, una historie konata eŭropa koloniisto de Gronlando.
Peroksidazo
Ili katalizas reakciojn de dutavolo de karaktero redoksa, uzante unu peroksidon kiel oksidigilo (al kio ili ŝuldas sian nomon) kaj duan tavolon de reduktaj karakteroj kiu estas oksidigita de la peroksido.
4954 Eric
Nomo
Kvankam ĝi estas foje rigardita kiel apud-tera asteroido, ĝia orbita klineco malhelpas ĝin alproksimiĝi de Tero:
Tago de patro
Tago de patro estas festotago, festata ĉiujare en multaj landoj.
4954 Eric
Nomo
Kiel marsrenkonta asteroido, ĝi pli alproksimas Marson: la ĝi pasis al 0,07047 AU (10,543 milionoj da km) de Marso, kaj la  ĝi pasos al 0,06295 AU (9,417 milionoj da km) de tiu planedo.
Tago de patro
Historio
Al Nordaj landoj tago de patro venis el Usono. En la jaro 1949 svedaj komercistoj proponis, ke tiu estus festotago en Nordaj landoj. Tiam oni vizitas patrojn. Sur la finna kalendaro la tago estis unuan fojon sen la decido de Helsingin yliopisto (Universitato de Helsinko) en la jaroj 1970–1972. En la jaro 1987 la universitato decidis, ke la tago estas tiel konvencia kutimo, ke ĝi povas esti sur la kalendaro kaj la tago estas ankaŭ tago, kiam oni flagas.
4954 Eric
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun 636 Erika.
Tago de patro
Kutimoj
Estas kutimo, ke oni donas malgrandajn donacojn al la patro aŭ al alia ulon kiu estas kiel patro. Ofte geknaboj desegnas kaj preparas bildkartojn aŭ donacojn al siaj patroj en infanejoj kaj lernejoj, ili ankaŭ povas aĉeti ion el vendejoj.
Péter Dobrovits
Péter Dobrovits [dobroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobrovits Péter, serbe Петар Добровић, ankaŭ Petar Dobrović estis hungara-serba pentristo, politikisto, prezidanto de Hungar-serba respubliko Baranya-Baja. Lia familia nomo estis laŭ alia hungara ortografio Dobrovics [dobroviĉ]. Péter Dobrovits naskiĝis la en Pécs, li mortis la  en Beogrado.
Biografio
Péter Dobrovits devenis el serba familio (laŭ kelkaj biografioj el kroata familio). Li frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, kie li ofte estis humiligita pro serba deveno. Li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1912. Lia ĉefinstruisto estis Tivadar Zemplényi. Post siaj studoj li aliĝis al rondo de Lajos Kassák, same al serbaj kaj kroataj artistoj. Liaj grafikaĵoj aperis ekzemple en Nyugat. Kelkfoje nelonge li vizizis Parizon. An majo de 1918 armea ribelo okazis en Pécs kun partopreno de Dobrovits, tial li estis kondamnita kelkajn monatojn. En novembro la serba armeo okupis Pécs, Dobrovits tuj estis helpanto kaj interpretisto. Laŭ Traktato de Trianon la serboj forlasis la urbon, sed Dobrovits kaj Béla Linder deklaris marionetan ŝtaton, kiu vivis 6 tagojn, poste Dobrovits vivis kaj Parizo kaj Beogrado. En 1937 li partoprenis en fondo de arta akademio en Beogrado, poste li instruis. Li pentradis portretojn kaj pejzaĝojn. Li mortis pro koratako.
(15883) 1997 CR29
(15883) 1997 CR29 estas tre granda transneptuna objekto malkovrita la de la usonaj geastronomoj Jun Chen, David C. Jewitt kaj Chad Trujillo elde la Observatorioj de Mauna Kea en Hawaii, Usono.
Por Michael E. Brown, ĝi havas taksitan diametron de 171 km, kaj verŝajne ne estas nanplanedo.
Kalkano
Ĉe la homo, la kalkano estas la malantaŭa parto de la piedo, vertikale sub la kruro.
Formas ĝin du ostoj:
Hoba Meteorito
La meteorito Hoba, konata ankaŭ kiel Okcidenta Hoba, estas la plej granda kaj peza meteorito de la mondo kaj krome la peco da natura fero plej granda konata sur la surfaco de la Tero.
La meteorito, nomita laŭ la farmo Okcidenta Hoba, proksime de Grootfontein, regiono Otjozondjupa (Namibio), kie ĝi estis malkovrita en 1920. Ĝi ne estis translokigita ekde kiam ĝi falis antaŭ 80 000 jaroj. La malkovro de la Hoba estis bonŝanca, ĉar ĝi ne lasis krateron aŭ alian frapomontron; evidente, la tera atmosfero bremsis la feraĵon de 66 tunoj, kaj ĝi falis je fina rapideco. Je tiu rapideco, la meteorito restis esence netuŝita, kaj la frapo de malmulta energio sur la surfacon okazigis nur malgrandan fosaĵon.
Ĝi estas komponita el fero je 84% kaj ĉirkaŭ 16% de nikelo, kun kelkaj restoj de kobalto. Krome estas inkrustaĵoj de fera hidroksido en kelkaj partoj de la surfaco. Laŭ sciencaj terminoj, la meteorito estas klasita kiel ataksito (fera meteorito kun altaj kvantoj da nikelo).
3404 Hinderer
3404 Hinderer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl (Germanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan astronomon Fritz Hinderer (1912–1991).
Vänsterpartiet
La Maldekstra partio (svede Vänsterpartiet) estas sveda politika partio. Ĝi reprezentiĝas en la sveda parlamento, Riksdagen. La precipa politika orientiĝo estas socialismo kaj feminismo.
Ĝi estis organizita kiel politika partio en 1917. Samjare ĝi unuafoje eniris la svedan parlamenton, superante la limon de 4% de la donitaj voĉoj. En la baloto de 2010, ĝi ricevis 5,6% de la voĉoj kaj 19 el la 349 parlamentanoj.
Popola Fronto (Hispanio)
La Popola Fronto, en hispana origine Frente Popular, estis balota koalicio kreita januare de 1936 fare de la ĉefaj politikaj partioj de maldekstro en Hispanio. La 16a de februare ili sukcesis venki en la lasta balotado dum la Dua Respubliko, antaŭ la frankisma puĉo kiu estos tialo de la Hispana Enlanda Milito. La Popola Fronto ne prezentiĝis en Katalunio, kie simila koalicio formita ĉirkaŭ Esquerra Republicana de Catalunya, funkciis simile.
Schloen
Schloen ekde la 1-a de januaro 2012 estas parto de la tiutage novkreita komunumo Schloen-Dratow en Germanio, antaŭe temis pri sendependa administra unuo. Ĝi troviĝas en la distrikto Meklenburga Lagaro de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio. Fine de la jaro 2010 la komunumo havis 472 loĝantojn.
Reichardtswerben
Reichardtswerben estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Weißenfels en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en septembro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Weißenfels. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Saaletal. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 1227 loĝantojn.
Historio
Evoluiĝis Reichardtswerben el slava komunumo. La unua endokumenta mencio estis en 881 en dekonaĵo-listo de Hersfeld.
Dum batalo apude en la 5.11.1757 venkis la prusia reĝo Frederiko la 2-a la francajn trupojn. En la historilibroj pri la Sepjara milito ĉi tiu batalo nomatas Batalo ĉe Roßbach. Monumento memorigas onin pri tio.
Premio de Romo
La Premio de Romo (Prix de Rome (prononcu ) estis franca stipendio por artstudantoj, komence por farbistoj kaj skulptistoj, kiu estis establita en 1663 dum la regado de la franca reĝo Ludoviko la 14-a. Gajnintoj ricevis subvencion, kiu permesis al ili resti en Romo dum tri ĝis kvin jaroj koste de la ŝtato. La premio estis etendita al arkitekturo en 1720, muziko en 1803 kaj gravurado en 1804. La prestiĝa premio estis aboliciita en 1968 de André Malraux, la ministro pri kulturo, post la tumultoj de majo 1968.
Unua sidejo de la "akademio de Francio" en Romo estis la urbocentra palaco Mancini, kaj ekde 1803 laŭ ordono de Napoleono Bonaparto dua sidejo iĝis la historia Vilao Mediĉo.
Orbassano
Orbassano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Torino, Rivoli, Rivalta di Torino, Beinasco, Nichelino, Volvera, Candiolo kaj None.
NGC 4246
NGC 4246 (aliaj indikoj — IC 3113, UGC 7334, MCG 1-31-41, ZWG 41.70, VCC 264, PGC 39479) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Substreko
Substreko estas skribsigno, kiu troviĝas en la ASCII-signaro je la pozicio 95 (dekuma) aŭ 0x5F (deksesuma). La signifo de tiu signo dependas de la kunteksto kaj la uzmedio.
Spranto
Spranto estas vindoza klientprogramo por videokonferencoj, kiu kapablas elsendadi kaj ricevadi bildon kaj sonon en HD-kvalito (1080-piksela video). Spranto, kies evoluo komenciĝis en oktobro 2010, uzas la popularan videokonferencan protokolon H.323. Uzanto de Spranto povas rekte konektiĝi al alia Spranto-uzanto sciante ties IP-adreson. Uzante propran pordogardejon (ekzemple la liberan GnuGk), oni povas aranĝi privatan videokonferencan reton, ekzemple pere de publika servo kiel h323.net, aŭ per ajna alia komerca servoprovizanto kiu subtenas la protokolon H.323. Avantaĝo de la programo estas la subteno de H.460 ("Direct Media"), aro de ITU-normoj kiuj ebligas videokonferencadon ankaŭ tra aŭ fajroŝirmilo.
Esperanto
La nomo Spranto devenas de Esperanto kaj Spranto intencas esti "ponto inter ordinaraj homoj el malsamaj landoj", same kiel Esperanto. En la retpaĝaro de Spranto en la malsupra parto aperas portreto de L. L. Zamenhof (en grandeco 57x80 pikseloj) kaj apud ĝi la teksto "One who hopes" (laŭvorta angla traduko de "Esperanto" – "Iu kiu esperas"). Maldekstre de Zamenhof aperas ankoraŭ emblemo pri kongrueco de la programo kun Vindozo 7 (grandeco 54x56 pikseloj). Aŭtoro de Spranto estas firmao Spranto Australia Pty Ltd el Brisbane en Aŭstralio estrata de Simon Horne, kiu ne estas konata kiel esperantisto.
Nitrogenazo
La nitrogenazoj (EC |1.18.6.1; EC [|1.19.6.1]) estas enzimoj uzitaj de la bakterioj fiksigantaj de atmosfera nitrogeno kiuj rompas la molekulan nitrogenon (N²) estante en la atmosfero kaj kombinas ĝin kun hidrogeno, cele al formado de amonio (NH⁴), el kiu siavice derivatas la sintezo de aminoacidoj kaj de aliaj nitrogensubstancoj. Oni konas nu unu familion de enzimoj kiuj estas kapablaj okazigi tiun procezon. La molekula nitrogeno estas tre neaktiva, kaj tiele estas malfacile reakcii pro la forteco de la triobla ligilo N≡N.
Bom Princípio
Bom Princípio estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 11.789 loĝantojn en 2010.
Oberhausen (apartigilo)
Oberhausen havas diversajn signifojn:
Shinya Fujita
Shinya Fujita (藤田 晋也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Preĝejo de Sankta Jozefo (Tjumeno)
Preĝejo de Sankta Jozefo en Tjumeno (Rusio) situas en strato Lenin N 7. Ĝi estis konstruita en 1903-1906 de la pola komunumo kun subteno de la urba administracio. En la sovetia periodo la ejo estis uzita por nereligiaj celoj, en 1998 la preĝejo estis redonita al la katolika komunumo kaj nun funkcias.
Antaŭhistorio
En la 19-a jarcento en Tjumeno formiĝis pola komunumo kun proksimume 150 anoj, kiu konsistis ĉefe el ekzilitaj partoprenintoj de la polaj ribeloj kaj iliaj posteuloj. Komence de la 20-a jarcento ĝi havis jam ĝis 450 anojn. Kiel romkatolikoj ili bezonis propran preĝejon. Multaj el ili jam iĝis prosperaj komercistoj, do preferis financi la konstruadon anstataŭ plu preĝi en luataj ejoj — plejparte keloj de negocistaj domoj. Tiun tempon priskribis en siaj rememoroj Stanisław Karnacewicz, honora civitano de la urbo, fondinto de la tjumena pediatrio.
En 1902 komenciĝis monkolektado, al kiu grave kontribuis Józef Dietrich, la administranto de ledfabriko de la fratoj Kolokolnikov kaj la sukuristo Józef Karnaczewicze.
Konstruado
En 1898 la pola komunumo petis la Mahilovan Romkatolikan Spiritan Konsistorion, gvidantan ĉiujn romkatolikajn preĝejojn de Siberio, permesi konstruadon de kapelo, sed la peto restis senresponde.
En 1902 la tjumenaj poloj, instigitaj de edifoj de la sacerdotoj en Tobolsko Leon Światopełk-Mirscy kaj Wincent Przesmycki, kolektas monon por konstruado de kapelo. Gravan rolon en tio ludas Józef Dietrich kaj Józef Karnaczewicze.
La 1902 la tjumenaj poloj subskribas latinlingvan atestilon pri kolektado de 5000 rubloj. Komenciĝas preparado de necesaj dokumentoj.
La la urbestro Andrej Tekutjev aprobis la konstruadon de la preĝejo.
La oni ekkonstruis la fundamenton sub kiun metis la latinlingvan fondoleteron, monerojn kaj ĵurnalojn por ke posteuloj eksciu pri la evento kaj aldonis grajnon kiel simbolon de la vivo.
La 1903 Józef Dietrich pretigas la pollingvan atestilon, en kiu priskribas la fondoceremonion kaj donas la tekston de la latinlingva fondopapero.
Sur la dorsa flanko de la dokumento legeblas 72 subskriboj, el kiuj lastaj estas la subskriboj de Valeria kaj Jadwiga Dietrich.
Dum la konstruado la aperis la ukazo de Nikolao la 2-a pri la religia toleremo, do la pola komunumo decidis konstruigi ne la kapelon, sed la preĝejon. Tamen mono ne sufiĉis kaj nur ofero de Wikientij Koziełł-Poklewski, filo de la riĉa komercisto Alfons Koziełł-Poklewski, ebligis fini la konstruadon.
Ĝis komenco de 1908 okazas konstruado kaj rekonstruado, sekve de kio aperas la preĝejo.
Funkciado
La unua bapto okazis la.
La domo de ksiądz estis konektita al la preĝejo per subtera pasejo, kiu ekzistas ĝis nun
Komence de la 20-a jarcento la paroĥa ksiądz estis la maljuna Mateusz Weit, aŭspicianto estis Wacław Nanewski.
Persekutado kaj fermo
Ekde 1918 la preĝeja sindiko estis Anton Rydzewski, kiu laboris en fervojo kiel konduktoro. En januaro 1919 ksiądz Franciszek Budrys (1882-1939), kiu servis tie kiel pastro ekde 1909, foriris al Sverdlovsko. Lin anstataŭis Mieczysław Dąbrowski, kiu servis ĝis majo 1920.
La la Gubernia komisiono pri registrado de la valoraĵoj en religiaj organizaĵoj, registris ĉiujn aĵojn de la preĝejo. Poste ili estis konfiskitaj kadre de kampanjo, celanta vendi la ekleziajn havaĵojn por aĉeti manĝaĵojn por malsatmortanta loĝantaro de Volgio.
La la katolika komunumo subskribis kun la Tjumena Gubernia Plenuma Komitato kontrakton pri luado de la preĝejo, kiu estis ŝtatigita. Anton Rydzewski translokiĝis de sia apartamento en apuda domo al domo N 38 en strato Smolenskaja. Tiujare en la urbo estis registritaj 200 katolikoj.
En aprilo 1925 kadre de tutlanda kampanjo kiel respondo al murdo de polaj komunistoj Veĉerkoviĉ kaj Baginski fare de la pola polico, estis arestitaj pluraj katolikaj pastroj kaj aktivuloj, inkluzive de Anton Rydzewski kaj Stanisław Karnacewicz en Tjumeno. Poste ili estis liberigitaj.
En 1927 estis konfiskita la pastra domo, en kiu enloĝiĝis militistoj.
La la preĝejo estis konfiskita kaj transdonita por organizado de la “klubo de ruĝaj direktoroj”. Laŭ iuj fontoj, oni unue transdonis la konstruaĵon al la baptista komunumo, sed poste konfiskis denove kaj uzis kiel stokejon de la 65-a pafista divizio, deplojita en Tjumeno (ĝia stabejo troviĝis proksime, en la domo N 5 en strato Respubliko. La domo de la pastro Anton Rydzewski, kiu staris apude, estis malmuntita . En aprilo 1930 la preĝejo jam apartenis al la milita administracio kaj estis uzita kiel stokejo.
La preĝeja librejo el 3000 volumoj, arĥivo kaj pluraj religiaj aĵoj estis transdonitaj de la paroĥestroj al paroĥanoj. Ĝis nun en la Tjumena muzeo konserviĝis du gipsaj statuoj de Dipatrino Maria kaj apostolo Paŭlo kaj ligna statuo de Jesuo Kristo, iam alkroĉita al perdita nun kruco.
En aŭgusto 1937 oni arestis Franciszek Budrys, kiu servis tiutempe en Ufa. Oni akuzis lin esti organizanto de la subtera “Pola Milita Organizaĵo”, kiu kvazaŭ spionis por la franca sekreta servo kaj celis restarigi “la grandan Pollandon en landlimoj de la 1772-a jaro”. Kadre de la sama proceso estis akuzitaj ankaŭ Anton Rydzewski kaj Jozef Matusiak, sume 14 tjumenaj poloj. La 13 katolikoj estis kondamnitaj al mortpafado kaj B. I. Krutkeviĉ  al 10 jaroj de mallibero (li mortis en malliberejo en 1944). Sume kadre de tiu falsa proceso nur en Baŝkirio, Sverdlovska, Ĉelabinska kaj Omska provincoj (kies parto estis la nuna Tjumena provinco) estis mortpafitaj 189 homoj. La la 14 tjumenaj katolikoj estis rehabilititaj, la akuzoj nuligitaj kiel falsaj.
En 1940 ĝi estis uzata de la militistoj kiel sportejo. Dum la Dua mondmilito en la preĝejo troviĝis militista kaj poste civila stokejo.
Renaskiĝo
La estis nomumita la pastro de la tjumena paroĥo. Tio estis Martin Sebin el Slovakio. La li registris la romkatolikan komunumon en Tjumeno.
La malfermiĝis la Domo de Sicencistoj. Sed jam la la prezidanto Boris Jelcin subskribis la ukazon “Pri transdono al la religiaj organizaĵoj de la religiaj konstruaĵoj kaj aliaj havaĵoj”. Komenciĝis kontraŭstaro de la universitato kaj scienca komunumo unuflanke kaj la romkatolika komunumo alifanke. La katolikoj rajtis viziti la preĝejon nur kun permeso de la universitata administracio, la diservoj foje okazis surstrate, antaŭ ĝia enirejo. En marto 1995 la pastro Martin Sebin starigis sur la sonorilturo krucon.
En oktobro 1998 la preĝejon vizitis pola delegacio subestre de la ministro pri kulturo kaj nacia heredaĵo Andrzej Zakrzewski, kiu dum renkontiĝo kun la aŭtoritatoj esprimis sian subtenon al la peto de la romkatolika komunumo kaj ricevis promeson kontentigi ĝin. La la preĝejo estis solene transdonita al la romkatolika komunumo. La okazis sanktigo de la preĝejo.
La la pastro Martin Sebin translokiĝis al Omsko, la postenon okupis Adam Romanjuk el Ekaterinburgo, jam en septembro sendita al Tomsko.
Sekvis Kasimir Jóźwik el Tomsko. Danke al liaj klopodoj estis faritaj kaj starigitaj antaŭ la preĝejo fera kruco, lignaj statuoj de Sankta Jozefo kaj Dipatrino Maria. Estis eldonata paroĥa ĵurnalo “Nia vojo”. Du monaĥinoj, venintaj el Slovakio en 1993, aranĝis muzikan akompanadon de la diservo kaj, kantadon, organizis diversjn aranĝojn por infanoj kaj plenkreskuloj. En 1997 el Pollando venis la vikario Lestek Hrycyk.
En 1998 laŭ la peto de la pastro Kasimir Jóźwik la sekcio de la Asocio Pola Komuneco en Siedlce financis la faradon de la bronza sonorilo por la preĝeja turo. En junio 1999 antaŭ la sendo al Tjumeno ĝin sanktigis la papo Johano Paŭlo la 2-a.
La estis establitaj ses dekanujoj kaj la  la vikario Lestek Hrycyk estis nomumita la dekano de la Okcidentsiberia dekanujo kun la centro en Tjumeno, do li iĝis ankaŭ la pastro de la preĝejo. Samtage la pastro Kasimir Jóźwik estis sendita al la preĝejo en Iŝimo.
En 2000 okazis granda riparado de la preĝejo kaj apuda areo. En 2004 revenis la ligna katedro, forprenita en la 1920-aj jaroj, kaj redonita de evangeliaj kristanoj.
En majo 2004 oni festis la 100-an datrevenon de la preĝejo, pro kio ĝin vizitis la Apostola nuncio en Rusio, ĉefepiskopo Antonio Mennini.
Printempe 2004 la paroĥo havis 150 paroĥanojn. Okazas regulaj mesoj en la rusa.
Orgeno
En 1994, okaze de la 50-jariĝo de Tjumena provinco, en la preĝejo surloke de altaro estis starigita la 8-registra orgeno fare de la germana orgenisto Karl Schuke, komenciĝis regulaj koncertoj. Somere de 1998 ĝi estis translokita al la Tjumena filharmonio, kie la malfermiĝis la orgena halo. Fakuloj plendas ke la muzikilo estis konstruita por la preĝejo, kiu estas pli granda, do en la halo ĝi sonas tro laŭte.
En 2005 en preĝejo estis starigita la orgeno, farita fine de la 19-a jarcento de la majstro Franz-Jozef Bittner kaj donacita de unu el germanaj paroĥoj. Nun en la preĝejo foje okazas orgenaj koncertoj.
Publika transporto
La plej proksimaj bushaltejoj estas Universitetskaja (Universitata) en strato Lenin kaj Ploŝĉad Borcov Revolucii (Placo de la Batalantoj de la Revolucio) en strato Respubliko. Tra ambaŭ haltejoj sekvas pluraj busaj kaj busetaj itineroj.
Nepenthes rajah
Nepenthes rajah aŭ raĝa kruĉo estas orientalisa insektodigesta planto, kiu havas modifiĝintajn foliojn por kapti insektojn. La folio havas glatan, refaldiĝantan randon, kiu malebligas eskapon de la insektoj. La planto produktas digestajn enzimojn, kiuj disigas restaĵojn de la insektoj kaj la planto uzas tiujn materialojn.
La raĝa kruĉo kreskas sur insulo Borneo, havas kaptan kruĉon de 38x15 cm kaj volumenon de kelkajn litrojn (kelkfoje).
La planto estis malkovrita kaj priskribita far la botanikisto Joseph Dalton Hooker en la 19-a jarcento.
Morala teologio
La morala teologio estas studobojekto evoluinta precipe en la medio de la Katolika Eklezio kaj kiu, laŭ ĝia esenca (nome kiu klarigas ĝian esencon) difino, estas la scienco devenanta el la dia revelacio kiu ordigas la homajn agojn al la supernatura beateco. Eblas paroli pri morala teologio kiel vojoj kiu konsideras la agojn de la homo sub la lumo de lia metafizika konstitucio kaj de la dia revelacio.
Fontoj de la morala teologio
Tial la precipaj fontoj el kiuj movas la morala teologio estas:
La sektoroj de la morala teologio
La morala teologio dividiĝas en du partoj: ĝenerala aŭ fundamenta kaj speciala.
Morala teologio fundamenta
La fundamenta morala teologio (foje dirita ankaŭ ĝenerala morala teologio) pritraktas la unuajn principojn de la studobjekto, komunajn al ĉiuj moralaj konkretaj problemoj. Ili koncernas:
Morala teologio +++ special
La speciala morala teologio pritraktas apartmaniere la diversajn moralajn temojn. La materia organizado dependas de la elektita arkitekturo:
Ĝenerale oni konsideras studobjektoj de la morala teologio aparte la bioetiko, la teologio de la homa amo kaj la Katolika sociala doktrino.
Azia kuirarto
La azia kuirarto estas la preparado de manĝaĵoj laŭ la maniero de azianoj. Per tiu termino oni celas al la landoj de Centrazio, Sudorienta Azio kaj Orientazio.
Optika arto
Optika arto aŭ op art (mallongigo de la angla esprimo optical art, laŭvorte 'optika arto'), estas stilo de vida arto, ĉefe pentrarto, kiu faras uzadon de Optikaj iluzioj. Kutime oni uzas en kritiko kaj historio de arto en multaj lingvoj la nomo en angla, nome op art, kvankam oftas ankaŭ referencoj al optika arto.
Azia kuirarto
Komunaĵoj de la landoj en Azio nur malfacile estas difineblaj, ĉar vere estas du grupoj en Azio:
Optika arto
La verkoj op art estas abstraktaj, kaj multaj el la plej konataj estis kreitaj en blanka kaj nigra koloroj. Ĝenerale, ili okazigas en la rigardanto la impreson de movo, de la ekzisto de kaŝitaj bildoj, de modeloj de briloj kaj vibrado, aŭ de ŝvelo kaj misformado. En la verkoj de optika arto la rigardanto partoprenas aktive movante sin por kapti la optikan efekton komplete, kaj pro tio videblas kombinoj aŭ ripetoj de formoj, figuroj aŭ modeloj; oni uzas ankaŭ simplajn geometriajn figurojn kiel ortanguloj, kvadratoj, trianguloj aŭ cirkloj.
Post la Dua Mondmilito aperis nova generacio de artistoj emaj al abstrakta arto. Ili okupiĝis ne nur por komuniki per siaj verkoj senton, sed ili ankaŭ postulis el la rigardanto aktivan partoprenon. En tiu epoko la arta centro jam estis definitive ne Parizo sed Novjorko.
24493 McCommon
24493 McCommon estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Steven Richard McCommon, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri sciencoj de la medio. Li estis lernanto ĉe la Merritt Island High School de Merritt Island (Florido, Usono).
Kálmán Méhes
Kálmán Méhes [mEheŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Méhes Kálmán estis hungara geologo, profesoro.
Kálmán Méhes naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Méhes akiris diplomon en Universitato Ferenc József en 1935. Post la diplomo li esploris geologiajn rilatojn apud Dunabogdány. Ekde 1940 li laboris en geologia instituto, post 2 jaroj li doktoriĝis en Universitato Francisko Jozefo de Kolozsvár. En 1948 li estis nomumita katedrestro kaj docento en kampuso de Sopron, en la sekva jaro privata profesoro. Ekde 1952 li laboris en esplora instituto en Veszprém (urbo) kaj li instruis en la sama urbo en la kampuso. Ekde 1956 li laboris en instituto en Budapeŝto, sed interrompo okazis inter 1970-1976 (tiam li esploris paleontologiaĵojn en Nigerio). En 1980 li pensiuliĝis. Li faris pioniran laboron pri ekzamenado de radiado de karbonoj, manganoj, baŭksitoj.
Gmelino
La gmelino (Gmelina) estas aŭstralazia kaj orientalisa genro de plantoj en familio de Laminacoj. Ĝi estas nomata honore al botanikisto Johann Georg Gmelin.
Gyöngyöshalász
Gyöngyöshalász (djondjoŝhalAs) estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en subregiono de Gyöngyös. Halász signifas: fiŝkaptisto.
Gmelino
Specioj inkluzivas :
Gyöngyöshalász
Situo
Gyöngyöshalász situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Gyöngyös-Vámosgyörk, aŭtoŝoseo M3 Budapeŝto-Miskolc preteriras. Gyöngyös troviĝas 6, Hatvan 26, Parád 27 km-ojn.
Historio
Gyöngyöshalász estis loĝata dum la kuprepoko kaj bronzepoko. La unua mencio devenis el 1267 en formo terra Halaz. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1904 incendio okazis. La vilaĝanoj okupiĝas precipe pri vinkulturo, krome apud la vilaĝo estas fabriko pri fervojaj konsistaĵoj. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, kulturdomo, kuracejo, dentokuracejo, infanhelpa servo, poŝto, restoracio.
Juan de Dios Restrepo Ramos
Juan de Dios Restrepo estis kolombia verkisto naskita en 1825 en urbeto Amagao (Antjokio) kaj mortinta en 1894 en Ibageo. Liaj gepatroj estis Francisco María Restrepo kaj Beatriz Ramos. Oni konsideras lin kiel la pioniro de la skribrakontado en la regiono de Antjokio.
Li vojaĝis al la nacia ĉefurbo, Bogoto en 1940 por studado, kaj tie li publikigis artikolojn kaj poemojn en ĵurnalo. En la jaro 1844 li revenis al Antjokio.
Juan de Dios Restrepo estis homo de granda klereco, pro sia legemo kiu igis lin studi verkojn klasikajn precipe latinaj, hispanaj, francaj kaj anglaj. Li legis romanojn kaj fabelojn, sed ankaŭ pri historio, politika ekonomiko, logiko, leĝoj, etiko kaj psikologio.
Li publikigis ofte, dum la 1950-aj jaroj, kun kaŝnomo Emiro Kastos. Li verkis precipe skribaĵojn satirajn, kaj priskribojn de la tiamaj kutimoj popolaj. En la laro 1854, ekaperis en Medellín ĵurnalo "El Pueblo", kie li publikigis siajn skribaĵojn; same li publikigis en ĵurnaloj "El Neo-Granadino" kaj "El Tiempo" de Bogoto.
Li edziĝis al fraŭlino Dolores Plata.
Fine li havis kontraŭan sintenon rilate al fantazio de romanoj, kaj skribis, ekzemple: "La romanoj perdigas ŝaton por la pozitiviaj (pozitivismaj?) studoj, la seriozaj okupoj (...) ili malsanigas la imagivon, falsigas la karakteron, lanĉas la animon al fantaziaj aspiroj (...)"
Proksimume en la jaro 1859 li forlasis la verkadon por sin dediĉi al komerco kaj minekspluatado. Kiel parto de siaj novaj laboroj li ekloĝis en la provinco Tolima, en kies ĉefurbo li mortis en 1894.
Přepychy (distrikto Rychnov nad Kněžnou)
Přepychy (Prepich) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Rychnov nad Kněžnou proksimume 3,5 km sude de Opočno kaj 20 km oriente de Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1355.
Kassaman
Ni ĵuras (arabe قَسَمًا‎, Kassaman aŭ Qassaman) estas la nacia himno de Alĝerio. Ĝi estis akceptita en 1963, tuj post la sendependiĝo de la lando.
La tekston verkis Mudfi Zakaria en 1956, kiam estis prizonulo de la franca kolonia armeo. La tekston laŭdire li skribis per sia sango sur muro de mallibereja ĉelo n-ro 69. Tie li verkis poemon nome Kassaman aŭ La promeso. Oni diras, ke li verkis tiun poemon sur la muroj de sia ĉelo uzante sian propran sangon. La poemo estis poste muzikigita fare de Mohamed Triki en 1956 kaj poste de la egipto Mohamed Faŭzi La fina kanto estis aŭdita en 1957. Tiu poemo iĝis la alĝeria nacia himno tuj post la 5a de Julio 1962 kiam oni atingis la sendependecon.
Kuba revolucio
La Kastrisma revolucio, pli konata simple kiel Kuba revolucio, estis konsiderata plej ofte la periodo de la dua duono de la 20-a jarcento en Kubo, kie revoluciuloj unue forigis el la povo la antaŭan burĝan kaj diktatoran registaron de Batista kaj organizis unue naciisman sistemon kaj poste (ĉirkaŭ 1961) komunisman sistemon apogitan de Sovetunio. Dum tiu periodo la revolucio multe ŝanĝis la situacion en tiu insulo de Karibio kaj estis la ununura komunisma revolucio sukcesa en Ameriko kaj ankaŭ la ununura tiom longdaura politika sistemo en tiu kontinento kaj preskaŭ tutmonde. La ĉefa estro de tiu revolucio estis Fidel Castro, sed ĝi ĝuis ankaŭ de la spirita simboleco de Che Guevara kiu internaciiĝis kaj danke al kiu oni propagandis tiun revolucion kaj ties idearon.
Kritikoj kaj polemiko
Dum ĉiu tiu epoko tiu simbola revolucio estis pristudita kaj prikomentita de politikistoj, intelektuloj kaj politologoj de la tuta mondo. Dekomence preskaŭ ĉiuj komunismaj organizoj kaj maldekstraj individuoj apogis tiujn revolucion kaj sistemon. Dum la 1960aj jaroj kaj ĉefe dum la venonta jardeko multaj komunismaj organizoj deflankiĝis el la apogo al la Sovetunio kaj pro tio komencis la kritiko eĉ en la samaj taĉmentoj de la maldekstrularo. Poste la kritikantoj pliiĝis pro la informo pri manko de libereco en Kubo kaj persekuto al opoziciantoj. Tiu polemiko okazis en multaj medioj, ekzemple inter verkistoj, ĉar multaj el ili apogis la kastrisman revolucion dekomence kaj poste malapogis ĝin, kiel ekzemple Mario Vargas Llosa dum samgrupaj verkistoj kiel Gabriel García Márquez daŭre apogis tiun sistemon.
Blazono de Brazilo
La blazono de Brazilo en sia nuna formo validas ekde la jaro 1968, sed principe sen grandaj ŝanĝoj fontas el la unua oficiala versio de 1889.
La blazonŝildo havas la formon de kvinpinta stelo en la naciaj koloroj flavo kaj verdo. Centre de la stelo situas blua cirklo, kaj en ties mezo situas bildigo de la stela konstelacio Suda Kruco. Tiu konstelacia bildo ĉirkaŭiĝas per kadro el pliaj 27 steloj, kiuj simboligas la 27 federaciajn ŝtatoj de Brazilo kaj la ĉefurban federacian distrikton.
Laŭ oficialaj informoj la rilato de alto al larĝo estu 15:14.
Diskuto
Diskuto (latine: discutio, -cussi (quatio) = 1. disbati, detrui, 2. forĵeti, 3. (jure) pruvi, ekzameni) estas konversacio inter du aŭ pli da diskutantoj, dum kiu oni kutime parolas pri unu aŭ pluraj difinitaj temoj, ĉiu flanko prezentanta siajn argumentojn.
Interargumentado pri malsamaj opinioj; ekzameno de opinioj, argumentante pri ties praveco aŭ malpraveco. Oni diskutas pri politiko, religio, pri la situacio, ktp.
NGC 4247
NGC 4247 (aliaj indikoj — MCG 1-31-42, ZWG 41.71, VCC 265, NPM1G +07.0288, IRAS12153+0733, PGC 39480) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reichartshausen
Reichartshausen - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Tatsunori Endo
Tatsunori Endo (遠藤 龍法, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokyo Verdy.
Hidrogenazo
La hidrogenazo estas enzimo kiu katalizas la reeneblan oksidadon de molekula hidrogeno (H2) kiu ludas centran rolon en la metabolo de mikroboj. La plej parto de tiuj enzimoj troviĝas en arĥeoj kaj bakterioj ses kelkaj troviĝas en organismoj eŭkariotaj.
La reenebla oksidado de H2 funkcias jene:
Tiuj enzimoj estas tuŝitaj de la estado de molekula oksigeno. La estado de O2 intervenas en la redoksa reakcio de la enzimo.
Anne kaj Patrick Poirier
Laboro
Kvankam ili laboris en diversaj amaskomunikiloj, inkluzive fotadon, desegnadon, instaladon kaj monumentan publikan skulptadon, ilia verko ĉiam traktis temojn ĉirkaŭ memoro, arĥeologio, ruinoj, memoraĵoj, disrompiĝo, perdo kaj memorado. Ili esprimas ke "ni kredas, ke nescio aŭ detruo de kultura memoro kaŭzas ĉian forgeson, malveron kaj eksceson kaj ke ni devas, per ĉiuj modestaj rimedoj, oponi al ĉi tiuj ĝeneraligitaj memorperdo kaj detruo."
Zahrádka (distrikto Plzeň-nordo)
Zahrádka estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
Orio Canavese
Orio Canavese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Mercenasco, San Giorgio Canavese, Montalenghe kaj Barone Canavese.
Březí (Malečov)
Březí estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malečov en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km norde de Malečov. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 33 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Březí situas en katastra teritorio Březí u Malečova kun areo 2,69 km².
Virino
Virino (rare ankaŭ femino) estas plenkreska homo de la ina sekso, kontraste al viro (laŭ sekso, vidu artikolon Vira sekso) kaj al knabino (laŭ aĝo). La vorto virino estas uzata por distingi la biologian sekson, la kulturan aŭ socian rolon aŭ ĉiujn el ili.
La virinoj povas naski infanojn kaj vivteni ilin dum la unua periodo post la naskiĝo per sia lakto.
La termino virino referencas al tio ina kaj ĉe la afero depostula ĝi estas foje asocia al la egalrajtigo defendita de la feminismo. La Internacia tago de virinoj estas celebrata la tagon de la 8-a de marto.
Kvankam malpli da inaj ol da viraj beboj naskiĝas, estas pli da virinoj ol da viroj en la mondo, ĉar virinoj kutime vivas pli longe. La kialoj por tio estas diversaj: genetikaj, sociaj (i.a. en la plejmulto de socioj virinoj ne partoprenas militojn aŭ aliajn batalojn), juraj (pluraj ŝtatoj uzas "pozitivan diskriminacion" por defendi virinojn de maldungo, diskriminacio k.s.), decidoj afektantaj la sanon (malpli da fumado, drinkado kaj memmortigo) kaj hormonaj (oestrogeno havas kontraŭ-kanceran efikon).
Seksa diferenco
Ĉe homoj, la genetika sekso estas determinata de la 23a} paro de kromosomoj aŭ seksaj kromosomoj, kies du ebloj estas XY kaj XX. La esto de la kromosomo Y determinas la viran sekson ekde la fekundigo. La homa embrio estas tute sendiferenca ĝis la sepa semajno post la fekundigo: ĝi havas tiam nur pra-gonadojn kaj la kanaloj de Wolff kaj de Müller. El la oka semajno, la geno SRY portita de la kromosomo Y okazigas la disvolvigon de la vira reprodukta sistemo.
Pro foresto de kromosomo Y - aŭ kaze de ties malfunkciado - estas la ina reprodukta sistemo kio disvolviĝas: la gonadoj iĝas ovaroj, kiuj produktas oestrogenojn. Tiu hormono permesas la eltenon de la kanaloj de Müller, kiuj iĝas iom post iom ovoduktoj. La kanaloj de Wolff degeneriĝas pro foresto de testosterono. La diferencigo estas helpata de la geno DAX1, kiu inhibas la virajn trajtojn.
Anatomio
Ĝenerale, la anatomio de virino distingiĝas el tiu de homo per malgrandaj alto, pezo kaj korpomasa indico. La virinoj havas ĝenerale muskolan forton pli malsupra ol tiu de viroj. La abundo de hararo estas ĝenerale ĉe virinoj malpli disvolviĝanta ol ĉe viroj.
La ĉefaj organoj distingaj de virinoj estas pelvo, mamoj, vulvo, vagino kaj utero, ĉiuj rilataj al la reprodukta funkcio. La anatomio de la virino prezentas ankaŭ nombrajn duarangajn seksajn karakterojn: elstarigo de mamoj eĉ ekster periodoj de gravedeco kaj mamnutrado, tre markita rilatumo talia-koksa, kaj registro de la voĉo pli akuta. La ĉefaj duarangaj seksaj karakteroj ĉe virinoj estas la jenaj:
Debato
Debato estas diskuto laŭ ordigita maniero en oficiala kunveno, ekzemple kongreso, parlamento ktp.
Virino
Reproduktado, reprodukta dediĉo kaj demografio
La virino realigis kaj realigas la reproduktan laboron kiu permesas la survivadon de kaj individuj kaj socioj. Laŭlonge de la historio kaj ĝis ĵuse, cele garantii la socian survivadon kaj en kunteksto de altega mortindico (kaj en ĝenerala mortindico kaj en infana mortindico), estis necesa pluhavi tre altan naskindicon (kaj en ĝenerala naskindico kaj en fekundindico) por garantii sufiĉan anstataŭon de la loĝantaroj.
86 Semelo
86 Semelo estas granda kaj malhela asteroido de la asteroida zono.
Virino
Reproduktado, reprodukta dediĉo kaj demografio
La plibonigo en la manĝado, la ĝeneraligo de la higieno, la sansistemo kaj la disvastigo de kuraciloj estis decidigaj por la forta kresko de la tutmonda loĝantaro kiu pasis el preskaŭ 1.000 milionoj en la jaro 1800 al pli ol 6.000 milionoj en la jaro 2000 kaj al 7.000 milionoj fine de 2011. La neceso de alta reproduktado ĉesis esti unu de la tradiciaj problemoj de la socioj - kaj kompreneble de la tuta mondo are konsiderita - por eĉ konvertiĝi al, ĉe kelkaj aŭtoroj de tendenco novmaltusismaj, kiaj Paul R. Ehrlich, nova problemo, nome la troloĝiĝo.
Debato
Dum debato la pro- kaj kontraŭargumentoj estas prezentitaj kiel mallonga elparolado. La celo de la debatanto estas konvinki la aŭskultantojn pri siaj argumentoj. Tial gravas por bona debato ne nur bonaj argumentoj, sed ankaŭ bona stilo de la parolanto.
Virino
Reproduktado, reprodukta dediĉo kaj demografio
La malpliigo de la mortindico estas karaktero de la nomita demografia transiro same kiel forta malpliigo de la naskindico estas karaktero de la dua demografia transiro kune kun sociologiaj ŝanĝoj kiuj ĉefe tuŝas la tradician rolon de virinoj.
86 Semelo
Malkovro
Malkovris ĝin la germana astronomo Friedrich Tietjen la en la observatorio de Berlino (Germanio).
Debato
Kontraŭe al diskuto ofte okazas voĉdonado post debato.