cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pano
Historio de la pano
Ĝis la komenco de la 19-a jarcento oni faris la panon permane, poste aperis la panfabrikoj, en kiuj ĉiu paŝo estas mekanikigita. En 1961 estis evoluigita la Chorleywood panum-proceso, kiu uzis intensan mekanikan prilaboradon de pasto por rimarkinde redukti la fermentadan tempon kaj la tempon necesan por produkti panon. La proceso, kies alt-energia miksado enkalkulas la uzadon de malpli protein-enhava greno, kiu nun estas vaste uzata ĉirkaŭ la mondo en grandaj fabrikoj. Kiel rezulto, pano povas esti produktata tre rapide kaj je malaltaj kostoj al la produktanto kaj al la konsumanto. Tamen ekzistas iu kritiko pri la efiko al nutrovaloro.
Fine de la 20-a jarcento aperis la panpretigilo, aŭtomata maŝino por hejme pretigi la panon.
Nov-Hampŝiro
Nov-Hampŝiro havas nek ĝeneralan vendaĵimposton, nek personan enspezimposton (krom sesacio kaj dividatoj), kvankam la ĉi-lasta povas esti devigita ĉe la nivelo de lokaj instancoj.
Pano
Fermentado
Ne estas konata, kiam gisto estis ekuzita por baki panon. La plej fruaj raportoj venis el antikva Egiptujo. Sciencistoj spekulas, ke miksaĵo de faruno kaj akvo estis lasita pli longe ol kutime dum varma vetero, kaj ke la gistoj, kiuj estas en naturaj malpuraĵoj de la faruno, igis ĝin fermenti antaŭ la bakado. La rezultanta pano estis pli malpeza kaj pli bone gustis ol la kutimaj malmolaj panoj. Oni ĝenerale supozas, ke la fruaj variantoj de acidigo estis tre similaj al moderna fermentpasto.
Nov-Hampŝiro
La novhampŝira partia batolado estas la unua batolado en la Usona prezidanta ciklo de batalado. Ĝiaj licencplatoj portas la devizon de la subŝtato, "Vivu libere aŭ mortu."
Pano
Konsumo
La pankonsumado estis kreskinta laŭlonge de la jarcentoj akompane de la kreskoritmo de la tutmonda liĝantaro. La pano estas malmultekosta nutraĵo kiu estas relative akirebla fare de granda parto de la tutmonda liĝantarom, kvankam kiel estas supozenda, la panprezo estas tre sensiva al la prezo de la tritiko kaj de la ceteraj cerealoj. La plialtigo de la prezo komence de la 21-a jarcento estis okazigita parte de la tutmonda nutrokrizo. Granda procento de la laboroj en agrikulturo kiuj generas cerealojn fakte iras al nutrado de brutoj kaj alia granda procento al la prilaborado de derivaĵoj, inter kiuj estas la faruno. Ĝenerale la pano estas facile akireblaj en urbaj zonoj ĉe panvendejoj, superbazaroj (en specifaj vendareoj) kaj ĉe oportunbutikoj kiuj estas malfermitaj multaj horojn kaj ĉiutage en preskaŭ ĉiu kvartalo de granda urbo. La vendado de pano estas regulata en la plej parto de landoj per specifaj normoj. La tutmonda tendenco ekde fino de la 20-a jarcento estas de iompostioma malpliigo de la pankonsumado ĉe la industriigitaj disvolvigitaj landoj kiuj tradicie estis konsuminta ĝin.
Nov-Hampŝiro
La ŝtata birdo de Nov-Hampŝiro estas la Purpura karpodako.
TTT-ejo de Nov-Hampŝiro en la angla http://www.state.nh.us
Pano
Eŭropo
En Eŭropo la pankonsumado estas tre populara kaj estis asocia komplete al la muelado de la tritiko. Germanio kaj Unuiĝinta Reĝlando estas la ĉefaj produktantoj en la eŭropa panmerkato (ku proporcio de 60 % de la produktado), Francio, Nederlando kaj Hispanio kunproduktas la 20 %. Kutime oni konsumas panon el diversaj cerealoj, kaj la bakejoj iompostiome tendencas al produktiva kaj tre industria sistemo de fabrikado de pano: nome la frostigita pasto. Tiel oni trovas pli kaj pli malgrandajn fornojn en superbazaroj kaj eĉ oportunbutikoj kiuj proponas panon preskaŭ ĵus farita sed el frostigitaj pastoj. En la nordo de Eŭropo, en la zono de la skandinavaj landoj, estas tre populara sengista ebena pano nomita knäckebröd kiu konservas siajn proprecojn dum longaj periodoj. Ĉiuokaze, la konsumo de sekalpano estas pli populara en la nordo de Eŭropo ol la pano produktita el faruno de tritiko.
Ekzistas nuntempaj tendencoj por panbakado en Eŭropo, kiel ekzemple la nomita Bake Off Technology (BOT) esplorita en la eŭropaja projektoj por disvolvigo (EU-FRESH BAKE). La pankonsumado estis malpliiĝinta en Hispanio same kiel ĉe aliaj eŭropaj landoj pro la kunfluo de diversaj tialoj: nome la pliigo de la aĉetpovo, kio kondukis al aliaj pli multekostaj kaj diversaj nutraĵoj, kaj la iompostioma perdo de sanigaj nutrokutimoj. En 1964 en Hispanio la pankonsumado por persono kaj jaro estis de 134 kg; en la jaro 1981 ĝi estis malaltiĝinta ĝis 75 kg kaj en la jaro 1991 la konsumo estis de 59 kg; ekde tiam ĝi stabiliĝis en ĉirkaŭ 58 kg. La rekomendo po konsumo de cerealoj fare de la Monda Organizaĵo pri Sano estas de ĉirkaŭ 91 kilogramoj por persono kaj jaro.
Ameriko
En Usono la pankonsumado bremsiĝis dum la dua duono de la 20-a jarcento, pro la internacia koncerno kiu ekzistas pri la eblaj malkonvenoj de la konsumado de blanka pano. En 1933 ĉirkaŭ 80 % de la pano vendita en Usono estis servita en tranĉaĵoj. Inter la latinamerikaj landoj, la plej grandaj konsumantoj estas en Ĉilio, Kostariko kaj Brazilio, laŭ Latinamerika Studo pri Nutrado kaj Sano (ELANS).
En kelkaj partoj de tiu mondoregiono estas tre tradicia kaj populara la produktado de pano uzante kiel cerealo maizon en la famaj tortiljoj. En kelkaj lokoj de Meksiko oni faras per tradicia sistemo panon kun amarantosemoj tre popularan en la azteka kulturo. En multaj lokoj la tradicia konsumo de tuberoj kiel la manioko aŭ la terpomo anstataŭas en la nutrado kaj en la dieto la uzadon de pano farita el cerealoj. La pano farita el tritiko estas populara en multaj landoj de Latinameriko; tamen, la panoramo estas tre diversa: kelkaj landoj havas tre altan konsumadon, kiel ĉe Ĉilio, dum ĉe aliaj kiel Meksiko, Venezuelo kaj Kolombio estas kompare malgranda. En Meksiko oni konsumas dolĉan panon, same kiel panbulkojn bolillo, birote kaj la tortiljojn el faruno (ĉefe en la nordo); tiuj lastaj kutime oni faras el pasto de tritikfaruno mikzita kun porkograso aŭ butero. Oni diras ĝenerale, ke la konsumo de tradicia pano estas tre supera al la konsumo de industria pano. En kelkaj lokoj de Ameriko oni faras panon el tuberoj kiel la manioko (Manihot esculenta) nomita kasabe. En Centrameriko estas tre populara la pupusa, nome tortiljo el maizfaruno, el kiu oni faras ankaŭ la arepojn en Venezuelo kaj Kolombio. Kelkaj landoj ricevis influojn el Eŭropo kaj aligis la tritikpanon al siaj dietoj; tiu estas la ekzemplo de Meksiko per sia populara birote. En kelkaj okazoj la tritikpano formas parton de tradiciaj festoj kiel ĉe la guaguas de pan. Siaflanke, landoj kiel Venezuelo aligis amase al sia manĝokutimoj la panon pere de la influo de migrotajdoj devenaj el Eŭropo (ĉefe el Portugalio), kaj fakte portugaloj kutime administras la bakejojn kaj panvendejojn por ties produktado kaj komercigo.
Azio
La pano tiel kiel ĝi estas konata en Okcidento havas relativan malaltan proporcion de konsumo en Azio. Spite la altan konsumon de cerealoj, oni povas aserti, ke la ĉefa uzado de rizo kaj de nudeloj faras, ke oni evitas la panon tiel kiel ĝi estas konata en Okcidento. En Barato oni konsumas grandan abundon de diversaj sengistaj ebenaj panoj kiuj estas proponitaj ĉu solaj ĉu ŝmiritaj el gio. Tre tipa pano en Japanio estas la Meronpano (メロンパン), alia kun tradicio estas la anpan (あんパン) farĉita el anko; kvankam en Japanio la bakindustrio produktas tre ampleksan diversecon, inkludita la tipan francan panon. En Japanio estas ofte facile trovi rizpanon. En Vjetnamio estas tre populara la baguette en sandviĉo proponita en malgrandaj vendejoj nomita Bánh mì; en vjetnama bánh signifas same "panon" aŭ "kukon" kaj tio formas parton de nombraj kuirartaj nomoj en la lando.
Tamen, ia formo okcidentigita de pano estas kutime konsumata en kelkaj lokoj de Orienta Azio, ĉefe tiu kiu estas nomata "franca pano". En Filipinoj estas popular en kelkaj lokoj pro hispana influo la nomita pandesal (salpano). En Malajzio estas kutime konsumataj la ebenaj panoj naan, puri, roti kanai, dosai kaj idli (el rizo kaj urdvigno, ĉiuj el ili tre oftaj por la matenmanĝo. En Malajzio kaj Singapuro estas tre populara la tostada kaĝa, same kiel la roti john (speco de slico farita el malfermita baguette).
Afriko
La kreskanta populareco de la pano en Afriko rezultis en la fakto ke ekde mezo de la 20-a jarcento oni kreis kooperativojn ĉefe de virinoj (kiuj fakte eltenas la ekonomiajn pezojn de la hejmo en multaj lokoj) dediĉitaj al la specifaj laboroj de la bakado, tiuj klopodoj ne nur rezultis en parto de enspezoj sed ankaŭ enkondukis la panon en multaj zonoj de Afriko. Unu de la uzataj cerealoj estas la "tefo" (Eragrostis tef) kiu ebligas la fabrikadon de pano nomita "inĝera". En Sudafriko estas tre populara pano nomita bunny chow farĉita el kareaĵo. En kelkaj lokoj oni faras panojn kun miksoj de rizo kaj sekalo. En Somalio, same kiel en la ĝenerala kuirarto de Orienta Afriko oftas ebena pano nomita "laxoox" aŭ "lahooh".
Religia gravo
Pano aperas en nombraj religiaj ceremonioj de tre diversaj religioj, por ekzemplo en la kristana religio ĝi estas protagonisto en la Komunio (nomita ankaŭ "panfrakciigo", "Vespermanĝo de la Senjoro" ktp.) en kiu la pano estas fakte oblato de krakanta sengista pano nomita hostio. La pano estis la manĝaĵo de la Lasta Vespermanĝo kaj prie estas celebrata la sakramento de la Eŭkaristio (Transsubstancigo, tio estas mirakla konverto de pano en la korpo de Kristo, dum la vino iĝas lia sango, kiel rememoro de la lasta vespermanĝo antaŭ lia mortigo, kio rezultas en la elaĉeto el la origina peko, tio estas la plenumo de la misio de la veno de Kristo Dio al la Tero). Unu de la plej konataj mirakloj farita de Jesuo laŭ la evangelioj estas la Multobligo de la panoj kaj la fiŝoj en kiu el du bazaj manĝajoj li estis kapabla nutri invititojn al nupto. Pano aperas ankaŭ kiel baza manĝaĵo en diversaj partoj de la Biblio same kiel en la Patro nia ("donu hodiaŭ nian ĉiutagan panon").
En kulturo
La pano kaj ties medio aperas en la popola kulturo tre diversforme en la socio. La populareco de la pano estas tiom granda ke eblas trovi eĉ unutemajn muzeojn en Eŭropo pri pano kiel la Deutsches Brotmuseum Ulm en Ulm, kaj la Europäisches Brotmuseum (Eŭropa panmuzeo) en Ebergötzen (Germanio). La pano estas okcidenta manĝaĵo kiu ne estas tiom abunda en Azio. Internacia Asocio de Bakistoj determinis, ke la pantago estu la 16-a de Oktobro kio koincidas kun la Monda Tago de Manĝo (patronita de la FAO ekde 1979). La pano rilatas al multaj signifoj kaj simboloj en la popola kulturo, sed ĉefe "pano" estas tre ofta sinonimo de la koncepto "manĝo". En Bavario por ekzemplo oni nomas Brotzeit (laŭvorte "tempo de pano") al la taga momento ripozi por aperitivo.
En politiko
Unu de la plej fruaj popolaj konceptoj rilatantaj inter pano kaj socio aperis en Eŭropo dum la epoko de la Romia Imperio laŭ la esprimo panem et circenses (laŭvorte panon kaj cirkon, kiu konsideris, ke al la popolo sufiĉos havi bazajn manĝaĵojn kaj distraĵojn por teni scian trankvilon), kio derivis al similaĵoj kiel "pano kaj taŭroj" (por taŭrludado en Hispanio), "pano kaj futbalo" ktp., same kiel ĉe aliaj komparoj. La ideo estas mildigi la sociajn konfliktojn pere de havigo de simpla kaj baza plezuro al la malalta popolo kune kun senpaga aŭ malmultekosta pano aŭ manĝaĵo. Pri Marie-Antoinette oni rakontas la legendon ke dum la franca revolucio la popolo, senigita de faruno kaj de tritiko iris rekte al Versajlo por protesti kaj postuli aliron al pano fronte al la reĝino, kaj laŭdire tiu, al plendo ke ili ne havas panon, reagis per la frazo: “Ili manĝu kukojn” (Qu’ils mangent de la brioche), kio okazigis koleron de la popolo.
La pankonkero (en franca: La Conquête du Pain) estas libro de la rusa anarkiisto Piotr Kropotkin, origine verkita en franca, aperinta kiel serio de artikoloj en la anarkiistaj gazetoj Le Révolté kaj La Revolte (ambaŭ eldonitaj de Kropotkin) kaj publikigita kiel libro por la unua fojo en Parizo en 1892 kun prefaco de Élisée Reclus, kiu ankaŭ sugestis la titolon. En ĝi pano estas sinonimo de eliro el malsatego, tio estas el malriĉeco.
En la epoko de Sovetunio la pano estis laŭdire ŝvelita per aero en 1963, pro la porciumado trudita de Nikita Ĥruŝĉov, por ke la panbastono aspektu pli granda al la rigardo, pano kiu estis kromnomita ŝerce "Ĥruŝĉov pasto" (en rusa lingvo: хрущёвское тесто).
Socia fakto pri la pano estas, ke oni faris historie socian distingilon laŭ la koloro de la manĝata paninterno, por ekzemplo la sekalpano (pli malhela) korespondis al la malriĉaj klasoj dum tiuj de tritikfarunoj (pli blankaj) al la riĉaj klasoj. Kurioze en la dua duono de la 20-a jarcento en kelkaj disvolviĝintaj landoj okazis inversa fenomeno: oni disvastigis la tendecon, ke pano el integra tritiko aŭ kun mikso de aliaj cerealoj, kutime de pli malhela interno estas pli saniga manĝaĵo. Ironie pro ne tiom amasa produktado kaj pro ne tiom granda mendado, la prezo estas pli alta, pro kio nuntempe ofte la malhela pano estas pli uzata de mez- kaj alta klaso.
Ĉar pano estas simbolo de manĝaĵo (same kiel ties sinonimo en kelkaj kulturoj kaj lingvoj), tio rezultas en la fakto ke ekzistas movadoj kun nomoj laŭ tiu esprimo, kiel Bread for the World (Pano por la tuta mondo). La pano formas parton de unu de la ekonomikaj variabloj kiuj komponas la mezurilojn de la konsumpreza indico laŭ kiu en kelkaj landoj oni faras la reĝustigon de salajroj, kaj pro tio la ŝanĝo en la panprezoj estas tuj konsiderata kaj atentata fare de la diversdevenaj politikistoj.
Interesaj faktoj
En novembro 2009 Matthew Mitnitsky, la posedanto de la manĝejo "Nonni's Italian Eatery" en la urbo Concord (Nov-Hampŝiro, Usono) bakis la plej grandan panon en la mondo — ĝia maso estis 101 kilogramoj. La novan rekordon konfirmis reprezentantoj de la Guinness-libro de rekordoj. La rekordorompa pano estis poste donacita al la «Amika Kuirejo» de Concord por nutri la malriĉulojn malsatajn. Por rompi la rekordon, la panego devas esti pli granda versio de la normala manĝaĵo kun la samaj klasikaj ingrediencoj, kaj esti preparita en la daŭro de unu tago, kaj ankaŭ esti manĝebla.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri pano en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Gboko
estas metropolo en Niĝerio. Moknomo de la loknomo signifas: "peza urbo". Gboko estas unu el la plej grandaj komercaj kaj industriaj urboj de la Benue Ŝtato.
Geografio
situas pli alte, ol la laŭmara ebenaĵo en la sudorienta sekcio de la lando.
Historio
La urbo estas centro de tivoj, kiuj longe vivas ankaŭ en la ĉirkaŭaĵo.
Klimato
situas en tropika klimato. La temperaturo varias inter 20 kaj 35 °C. Jare pluvas po 1695 mm.
Trafiko
En ĉefvojoj kuras al 4 direktoj, ekzemple al Makurdi kaj Enugu.
Bazinval
Bazinval estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Bazinvalois.
Shunto Kodama
Shunto Kodama (児玉 駿斗, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Nagoya Grampus.
József Trikál
József Trikál [jOĵef trikAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Trikál József estis hungara pastro, prelato, filozofo, profesoro. Lia pseŭdonimo estis Tardos dr.
József Trikál naskiĝis la  1873 en Balassagyarmat. Li mortis la 1950 en Budapeŝto.
Biografio
József Trikál frekventis mezlernejon en Esztergom, poste li plulernis en Vieno. En 1896 li pastriĝis. Post siaj studoj li estis pastro en Esztergom, ekde 1900 li instruis diversloke. En la studjaro li lernis filozofion en Lejpcigo, poste li doktoriĝis el sciencoj de teologio kaj filozofio. En 1910 li estis nomumita papa ĉambelano, en 1925 prelato. En 1914 li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto en instrua rango publika eksterordinara profesoro. Li estis dekano trifoje, en 1932 rektoro. Tiutempe li establis kirkon, abatejon en sia naskiĝurbo. Inter 1939 kaj 1945 li estis membro en la senato. En 1944 li pensiuliĝis.
Malnovaj kaj prahistoriaj eŭropaj fagaj arbaroj (Unesko)
La Monda heredaĵo de UNESKO priskribas la Malnovajn kaj prahistoriajn fagajn arbarojn de la Karpatoj kaj aliaj regionoj de Eŭropo kiel internacia protektita areo kun unikaj arbaroj, de kiuj ekzistas ses en Ukrainio, kvar en Slovakio  kaj kvin en Germanio. Ekde la vastigo en 2017 ankaŭ fagaj arbaroj en Albanio, Aŭstrio, Belgio, Bulgario, Kroatio, Italio, Pollando, Rumanio, Slovenio kaj Hispanio apartenas al ĉi tiu monda  heredaĵo. Tiuj arbaroj reprezentas rimarkindan ekzemplon de netuŝitaj, mezvarmaj arbaroj, kaj montras la plej kompletajn kaj ampleksajn ekologiajn skemojn de la fago (Fagus sylvatica) ĉe diverseco de naturmediaj kondiĉoj. Temas i.a. pri jenaj naciaj parkoj kaj arbaroj :
Aŭstrio : Nationalpark Kalkalpen (Nacia parko)
Belgio : Zoniënwoud (nl) /Forêt de Soignes (fr)
Bulgario : Национален парк Централен Балкан (Nacia Parko Centra Balkano)
Germanio : Nacia Parko Hainich
Hispanio : Nacia Parko Picos de Europa
Kroatio : Nacionalni park Paklenica (Nacia parko)
Koekelberg
Koekelberg (nederlande: [KUK'lberĥ]) estas municipo en Belgio, unu el la 19 municipoj de la Brusela Ĉefurba Regiono.
Tie estas impona baziliko (Nacia Baziliko de la Sankta Koro) kiu estas konstruita inter 1930 kaj 1970 laŭ la projekto de la genta arkitekto Albert Van Huffel.
Partneraj urboj
Kołobrzeg, Pollando La esperantistoj de EDE-PL loĝantaj en Kołobrzeg pretas kunlabori kun esperantistoj de Koekelberg
Malnovaj kaj prahistoriaj eŭropaj fagaj arbaroj (Unesko)
Rumanio : Parcul Naţional Cheile Nerei-Beușniţa (Nacia parko)
Slovakio : Nacia parko Poloniny
Slovenio : Snežnik-Ždrocle
Eksteraj ligiloj
(angla) UNESCO : pli da informoj pri la agnosko de la diversaj areoj kun naturaj heredaĵoj.
(angla) video monda heredaĵo
Neegalaĵo de triangulo
En matematiko, triangula neegalaĵo aŭ neegalaĵo de triangulo estas teoremo diranta ke por ĉiu triangulo, la mezuro de iu latero estas ne pli granda ol sumo de la aliaj du lateroj sed ne malpli granda ol la diferenco inter la aliaj du lateroj.
La triangula neegalaĵo estas teoremo en spacoj kun reelaj nombroj, en ĉiuj el eŭklidaj spacoj, la Lp spacoj (p ≥ 1), kaj ĉiuj enaj produtaj spacoj. Ĝi ankaŭ aspektas kiel aksiomo en la difino de multaj strukturoj en analitiko kaj funkcionala analitiko, kiel normigitaj vektoraj spacoj kaj metrikaj spacoj.
Por ĉiu nedegenera triangulo en eŭklida spaco, la mezuro de iu latero estas malpli granda ol sumo de la aliaj du lateroj sed pli granda ol la diferenco inter la aliaj du lateroj.
Ákos Vereckei
[Akoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vereckei Ákos estis hungara kajakisto, trifoja olimpiano, olimpika kaj monda ĉampiono, trejnisto. Lia malofta familia nomvarianto estis Vereczkei.
Neegalaĵo de triangulo
Normigita vektora spaco
En normigita vektora spaco V, la triangula neegalaĵo estas tio estas, la normo de la sumo de du vektoroj estas maksimume same granda kiel la sumo de la normoj de la du vektoroj.
Ákos Vereckei
naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
inter 1987-2013 estis kajakisto en pluraj sportkluboj, komence en Szigetszentmiklós, poste en Budapeŝto. Li estis hungara ĉampiono 32-foje inter 1996–2010 individue aŭ teame. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2000, Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 2008 kun 2 oraj medaloj kvarope en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumoj li estis la unua sesfoje inter 1997-2006. Li finis sian aktivan sportan karieron en 2012, poste li estis trejnisto ĉefe eksterlande. Lia edzino naskis dufoje. Li ricevis premiojn inter 1998-2008.
Neegalaĵo de triangulo
Normigita vektora spaco
La reela linio estas normigita vektora spaco kun la absoluta valoro kiel la normo, kaj tiel la triangulaj neegalaĵoj por ĉiu reelaj nombroj x kaj y estas:
Metrika spaco
En metrika spaco M kun metriko d, la triangula neegalaĵo estas tio estas, la distanco de x al z estas maksimume same granda kiel la sumo de la distanco de x al y kaj la distanco de y al z.
Konsekvencoj
Jenaj konsekvencoj de la triangulaj neegalaĵoj estas ofte utila; ili doni subaj baroj anstataŭ superaj baroj:
Ĉi tio implicas ke la normo ||-|| kiel bone distanca funkcio d(x, -) estas 1-Lipschitz-a kaj pro tio kontinua.
Vidu ankaŭ en neegalaĵo de Koŝio-Schwarz.
Male en spaco de Minkowski
En la kutima spaco de Minkowski kaj en spaco de Minkowski etendita al ajna kvanto de spacaj dimensioj, alprenanta nulan aŭ tempsimilan vektorojn en la sama tempa direkto, la triangula neegalaĵo estas dorsflankita:
Fizika ekzemplo de ĉi tiu neegalaĵo estas la ĝemela paradokso en speciala relativeco.
(9209) 1994 UK1
(9209) 1994 UK1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
La Clotte
Geografio
La Clotte estas kampara vilaĝo en la sudokcidento de Francio, en la historia regiono Saintonge, nordoriente de Bordeaux. Ĝi estas la plej suda komunumo en la departemento Charente-Maritime kaj en la tuta regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi najbaras kun Cercoux, Saint-Pierre-du-Palais, Saint-Martin-de-Coux kaj, en la departemento Gironde, Chamadelle kaj Lagorce.
Dörsdorf
Dörsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
László Rudas
László Rudas [lAslO rudaŝ], hungare Rudas László estis hungara filozofo, politikisto, ĵurnalisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio.
László Rudas naskiĝis kiel Róth Adolf la 1885 en Sárvár. Li mortis la 1950 en Budapeŝto.
Biografio
László Rudas frekventis universitaton en Budapeŝto, kie li interesiĝis ankaŭ pri politiko. En 1907 li vojaĝis al Parizo. Hejmenveninta li estis unu el la fondintoj de komunista partio kaj li redaktis ties periodaĵon. En 1919 kiel hungara delegito li kontaktiĝis kun Lenino en Moskvo. Post fiasko de Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, poste al Sovetunio. En Moskvo li instruis en universitato kaj li havis diversajn postenojn. Dum la 2-a mondmilito li agitis inter hungaraj militkaptitoj. Hejmenveninta li iĝis parlamentano inter 1945–1950 kiel fidelulo de Mátyás Rákosi, sed li instruis ankaŭ en universitato havanta gravan postenon. Li ricevis premion Kossuth en 1949.
Szenyér
Szenyér [senjEr] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Marcali.
Situo
Szenyér situas sur mildaj deklivoj, laŭ ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Barcs. Marcali troviĝas 17, Zalakaros 26, Kaposvár 42 km-ojn.
Historio
La loko estis reĝa bieno en la 14-a jarcento. La komunumo menciiĝis, kiel kampurbo en 1482, pli frue en 1464 ankaŭ fortikaĵo menciiĝis. En 1566 la hungaroj detruis la fortikaĵon por ne servu al la turkoj. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, migra poŝto, vendejo.
Imre Petrasovits
Imre Petrasovits [petraŝoviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petrasovits Imre estis hungara agronomo, juristo, profesoro.
Imre Petrasovits  naskiĝis la  en Törökszentmiklós. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Imre Petrasovits frekventis gimnazion en Szolnok, poste li studis juron en tiam hungara urbo Kolozsvár. Post la 2-a mondmilito li daŭris la lernadon en Debrecen, kie li akiris 2 diplomojn (juran kaj agraran) en 1948. Post siaj studoj li laboris en ministerio pri agrikulturo aŭ en ties filio. Inter 1954 kaj 1960 li laboris en instituto en Szarvas, kie li okupiĝis pri akvumado de rizo-kulturoj. En 1957 li kandidatiĝis, en 1971 li doktoriĝis. En 1960 li ricevis signifan postenon en la menciita ministerio. Post 2 jaroj li estis nomumita docento, en 1974 katedrestro en Gödöllő. Li estis dekano inter 1967-1970, vicrektoro inter 1981–1984, rektoro inter 1987–1990. Li ricevis premiojn. Tiutempe ekde 1972 li estis spertulo pri la agrario en Italio, Afganio, Libano, Sirio. Li ricevis premiojn, aparte menciinda la franca premio en 1988 kaj la hungara premio post 2 jaroj.
Jenő Herskovits
HERSKOVITS Jenő (herŝkoviĉ) estis rumanihungara kuracisto naskita en Zazár 1889 kaj mortinta en Bukareŝto la 22-an de junio  1974. Li estas la pli aĝa frato de Izidor Herskovits kaj Ferenc Herskovits.
Yukinari Sugawara
Yukinari Sugawara (菅原 由勢, n. ) estas japana futbalisto.
Jenő Herskovits
Kariero
Herskovits Jenő diplomiĝis en Universitato de Kluĵo (1926). Li gvidis la radiologian sekcion de la Sanatorul Central; De 1945 ĝi sia morto li estis ĉefkuracisto pri radiologio.
Szentgyörgyvár
Situo
Szentgyörgyvár situas en valo, laŭ maldekstra bordo de Zala (rivero), laŭ ĉefvojo Balatonszentgyörgy-Zalaegerszeg. Hévíz troviĝas proksime.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo kaj fortikaĵo devenis el 1461. La turkoj neniam povis okupi la fortikaĵon, nur en 1620 ili detruis la vilaĝon. Ekde 1627 la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1895 fervojo inter Balatonszentgyörgy-Zalaszentgrót atingis la komunumon. Nuntempe la loĝantaro malpliiĝas, la administrado okazas en Sármellék. En Szentgyörgyvár migra poŝto servas.
Famuloj
En Szentgyörgyvár naskiĝis József Nagy (kanoniko).
Komunumoj de Sankta Georgo en Hungara reĝlando
Pro grandeco la tabelo ne havas la ceterajn komunumojn en Transilvanio, vidu ilin Csíkszentgyörgy!
XLS
XLS povas rilati al:
Beaubec-la-Rosière
Beaubec-la-Rosière estas franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Le Parc de Saint-Maur (stacidomo)
Le Parc de Saint-Maur estas franca stacidomo sur linio A de RER (branĉo A2) en komunumo Saint-Maur-des-Fossés (departemento Val-de-Marne).
Krisztián Veréb
[kristiAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Veréb Krisztián estis hungara kajakisto, olimpiano, trejnisto.
Beaubec-la-Rosière
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beaubécais.
Krisztián Veréb
naskiĝis la en Miskolc, li mortis la  en Sankta Domingo.
Biografio
ekde 1988 estis kajakisto en sia naskiĝurbo, poste en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2004 kun bronza medalo duope en distanco 1000 m, en la sekva olimpiko li jam ne estis partoprenanto. En mondĉampionumoj li estis la dua en 2001 kaj 2003 teame. Ekde 2012 li estis trejnisto eksterlande, kie li tragike mortis pro motorakcidento. Li estis entombigita en sia naskiĝurbo.
Li ricevis ŝtatan premion en 2000.
Krakatoa
Krakatoa (ankaŭ Krakatau – indonezia nomo) estas aktiva vulkano en Sunda markolo inter insuloj Javo kaj Sumatro. Ĝi apartenas al la provinco Lampungo de Indonezio. La 26-an de aŭgusto 1883 tie okazis unu el la plej intensaj registritaj erupcioj en la historio de homaro. La vulkano elstaranta 823 metroj super la marnivelo fakte tute eksplodis kaj 21 km3 da ŝtonaro kaj cindro estis elsputita en la ĉirkaŭaĵon, la erupcio estis aŭdebla ĝis distanco 4.000 km. Pli ol 36.000 homoj mortis, 165 urboj kaj vilaĝoj estis tute neniigitaj kaj pluaj 132 plejparte difektitaj.
El la origina vulkano restis kelke da malgrandaj insuletoj. Je kelke da jaroj komencis formiĝi nova vulkano, kiu nuntempe preskaŭ atingas la originan altecon. La restaĵo de la tiama erupcio estas la hodiaŭa Rakata-insulo (Pulau Rakata).
Ĝia bazo estas 300 metroj sub la marnivelo, de tio altiĝis ĝis ĉirkaŭ 2.000 metroj. La vulkana pinto poste enfalis kaj estiĝis kaldero kun diametro de 6 km. La rando de la kaldero etendiĝis super la marnivelon en formo de kvar insuloj: nordokcidente Sertung (Verlaten), nordoriente Lang kaj Polish Hat, sud-sudokcidente Rakata. Dum jaroj estiĝis tri novaj pintoj, kiuj kuniĝis al unu insulo.
La granda erupcio de 1883
La 20-an de majo 1883, unu pinto aktiviĝis, pulvoplenaj nuboj atingis alton de pli ol 10 km. la sonon de la erupcio oni aŭdis eĉ en foro de 150 km, Batavio (nuna Ĝakarto). Fine de majo, la vulkana aktivado ĉesis kaj rekomenciĝis nur la 19-an de junio kaj la agado atingis pinton la 26-an de aŭgusto. Tiutage, je la 13-a horo okazis eksploda serio, je la 14-a horo Krakatau eligis cindronubon en alton de 27 km. La funkciado plej fortis la 27-an de aŭgusto, ĉirkaŭ la 10-a horo antaŭtagmeze, oni aŭdis la eksplodon eĉ en Aŭstralio, je distanco de 3.500 km. La polvo atingis alton de 70 km, la puŝondoj – kiuj trafis la atmosferon – estis senteblaj sur la tuta Tero. Dum tiu tago daŭris malfortiĝantaj eksplodoj, la vulkano tute silentiĝis je mateno de 28-a de aŭgusto. En la sekvaj monatoj kaj en februaro de 1884 okazis nur malgrandaj erupcioj.
Krakatau elŝprucis entute ĉirkaŭ 21 km3 da ŝtonaĵo kaj vulkana polvo, la materialo falis trafante areon de ĉirkaŭ 1'100'000 km2. La ĉirkaŭan maron kovris tiom da pumiko, ke tio malebligis la ŝipadon. Pro la ŝvebanta polvo en la atmosfero, la ĉirkaŭaĵo estis malluma dum 2.5 tagoj. La ventopelita polvo plurfoje ĉirkaŭis la Teron kaj kaŭzis atentokaptajn sunsubirajn fenomenojn.
Post la eksplodo, la insulojn Verlaten kaj Lang kaj sudan retsaĵon de Rakata, kovris vulkana polvo kaj pumiko en diko de 70 metroj. Esploroj poste montris, ke nur 10 % de tiu materialo venis el la vulkano, plimulto venis el la magmo. La freŝa magmo – pro dilatiĝo de la entenitaj gasoj – ŝveliĝis al pumiko aŭ tute eksplodis al polvo. La pli frua vulkana konuso tiel ne eniris la atmosferon, sed sinkis kiam la magma kamero kolapsis.
La vulkano kaŭzis serion de cunamoj, kiuj atingis eĉ bordojn de Sud-Ameriko kaj Havajo. La plej granda marondo altis 40 m kaj kaŭzis – tuj post la eksplodo – morton de 36'000 homoj sur insuloj de Javo kaj Sumatro.
Krakatau restis silenta ĝis 29-a de decembro 1927, kiam komenciĝis nova erupcio. Je la 26-a de januaro 1928, la vulkana pinto atingis la marnivelon kaj estiĝis la insulo Anak Krakatau (traduko: "Infano de Krakatau"). La insulo en 1973 atingis la alton de 190 metroj, kaj 2015 alton de 813 metroj.
2018
La 22-an de decembro 2018 okazis cunamo en la Sunda Markolo inter la Indoneziaj insuloj Javo kaj Sumatro, eble pro erupcio de la Anak Krakatoa-vulkano. La marbordaj areoj de la provincoj Lampung kaj Banten estis trafitaj, kie mortis kaj estis vunditaj centoj da viktimoj.
Izidor Herskovits
HERSKOVITS Izidor [herŝkoviĉ] estis rumanihungara kuracisto naskita en Zazár la 25-an de novembro 1894 kaj mortinta en Aŭŝvico en 1944. Li estas la pli aĝa frato de Jenő Herskovits kaj Ferenc Herskovits.
Kariero
Herskovits Izidor diplomiĝis en la Universitato de Koloĵvaro (1919). Li estis distrikta kuracisto en Finteușu Mare, poste en Șomcuta Mare. Li kvalifikiĝis pri radiologio en Vieno en kliniko Holtzknecht. De 1922 li havis privatkabineton en Kluĵo. Post la fondado de la Judmalsanulejo li gvidis ties radiologian servon ĝis 1944, samtempe li estis la fakkuracisto de la sanatorio Charité, poste de Park. Li estis ĉefredaktoro de la revuo Revista Medicală–Orvosi Szemle (1928–38).
13006 Schwaar
13006 Schwaar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
Pedro Solbes
Pedro SOLBES MIRA (la 31-an de aŭgusto 1942 en Pinoso, Alikanto - la 18-an de marto 2023) estis hispana politikisto. Li interalie estis ministro kaj komisionano en la Eŭropa Komisiono. Pedro Solbes estis membro de la socialisma partio PSOE de Hispanio.
Biografio
Pedro Solbes estis doktoro pri Politika Scienco, juristo kaj studis ekonomion. De 1968 li komencis labori kiel funkciulo en diversaj postenoj en la hispana Ŝtato. Li estis unu el la membroj de la skipo kiu intertraktis pri la eniro de Hispanio en la tiama Eŭropa Komunumo.
Fine de 1985 li estis nomita ŝtatsekretario (vicministro) pri rilatoj kun la Eŭropa Komunumo en la registaro de Felipe González. En 1991 li estis nomita Ministro pri Agrokulturo kaj 1993 kaj la malvenko de sia partio en 1996 li estis Ministro pri Ekonomiko.
En septembro de 1999 li fariĝis ano de la Eŭropa Komisiono Prodi, respondeca pri Ekonomiaj kaj Monaj Aferoj. Dum tiu tempo li ĉefa defio estis la enkonduko de la eŭro.
Kiel ministro li sekvis rigoran kapitalistan ekonomilinion, kio foje okazigis polemikojn kun aliaj membroj de la registaro. Tamen, li estis konfirmita de la ĉefministro Zapatero.
Snoqualmie Pass (montpasejo)
Montpasejo Snoqualmie (Snoqualmie Pass) estas montpasejo tra kiu pasas la ŝoseo I-90 trans la Kaskadan Montaron inter la okcidenta kaj orienta partoj de la usona ŝtato Vaŝingtonio. La plej alta punkto en la montpasejo situas 919 metrojn super la marnivelo. Dum la vintraj monatoj la montpasejo estas ŝatata loko por skiado kaj aliaj neĝaj sportoj fare de la loĝantoj de la urboj de okcidenta Vaŝingtonio, inkluzive de Seatlo, kiu situas 85 km okcidente de la plej alta parto de la montpasejo.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla Vikipedio.
187 Lamberta
187 Lamberta estas granda malhela asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita elde la observatorio de Marsejlo (Francio) far de la franca astronomo Jérôme Eugène Coggia, la.
Nomo
Ĝia nomo (latinigita kaj inigita laŭ la kutimo) honoras la svis-germanan matematikisto Johann Heinrich Lambert (1728–1777)
NGC 7485
NGC 7485 (aliaj indikoj — UGC 12360, MCG 6-50-22, ZWG 515.24, PGC 70470) estas galaksio en konstelacio Pegazo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Cillorigo de Liébana
Cillorigo de Liébana [ziljoRIgo deLJEbana] estas municipo en okcidenta Kantabrio, Hispanio, en la komarko Liébana.
Geto en Kielce
Geto en Kielce estis geto kreita aprile 1941 de okupaciaj germanaj regopovoj en Kielce por 27 mil judoj. Nuligita en la dua duono de aŭgusto 1942, per forveturigo de la plimulto de ties loĝantoj al ekstermejo Treblinka, murdo de la parto surloke kaj lokigo de la ceteraj en kvar trudlaborejoj: ĉe la str. Jasna-Stolarska ("eta geto") kaj tri apudfabrikaj.
Szorosad
Szorosad [soroŝad] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab. Szoros signifas en la loknomo: strikta.
Situo
Szorosad situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj. Igal troviĝas 12, Tab 18, Tamási 24 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1332. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1866 incendio okazis. En 1945 la Ruĝa Armeo deportis vilaĝanojn al gulago, post 2 jaroj deportitaj hungaroj alvenis el Ĉeĥoslovakio. Vilaĝservoj - escepte la municipan administracion kaj migran poŝton - mankas en Szorosad.
Cillorigo de Liébana
Geografio
Ĝi limas kun Tresviso, Peñarrubia, Cabrales (Asturias), Lamasón, Camaleño, Potes kaj Cabezón de Liébana. La okcidenta zono de Cillorigo estas integrata en la Nacia Parko Picos de Europa.
Demografio
Por areo de 104,52 km² estas 1 299 loĝantoj (laŭ censo de 2021). Pro la perdo de loĝantoj pro rura amasmigrado la municipo perdis 1 100 loĝantojn el la 1900-aj jaroj.
La 1 299 loĝantoj (2021) estas distribuataj en:​
Ekonomio
Tradicie, la ekonomia agado de la municipo estis agrikulturo (vitoj, fruktarboj, terpomoj kaj cepoj en Bedoya) kaj brutobredado (bovinoj kaj produktado de fromaĝo), sed translokiĝis al turismo. Ĉefaj altiraĵoj estas la apuda Nacia Parko Picos de Europa kaj la praromanika (mozaraba) preĝejo de Sankta Maria de Lebeña. Krome estas nobela domo de Bedoya-Soberón, en San Pedro, monumento; kaj la Ruta Lebaniega, nome sektoro de la Jakoba Vojo, kiu ligas kun la franca vojo.
Sekvaĵa kalkulo
En pruva teorio kaj matematika logiko, la sekvaĵa kalkulo estas larĝe sciata konkluda sistemo por logiko de la unua ordo (kaj propona logiko kiel speciala okazo de ĝi). La sistemo estas ankaŭ konata sub la nomo LK, distinganta ĝin de diversaj aliaj sistemoj de simila maniero, kiuj estas kreitaj poste kaj kiuj estas iam ankaŭ nomitaj sekvaĵaj kalkuloj. Alia termino por tiaj sistemoj en ĝeneralo estas gentzen-sistemoj.
Ĉar sekvaĵaj kalkuloj kaj la ĝeneralaj konceptoj rilatante al ili estas de majora graveco al la tuta kampo de pruva teorio kaj matematika logiko, la sistemo LK estos eksplikita en pli granda detalo pli sube. Iu familiareco kun la bazaj nocioj de predikata logiko (aparte ĝia sintaksa strukturo) estas alprenita.
La sistemo LK
(Formala) pruvo en ĉi tiu kalkulo estas vico de sekvaĵoj, kie ĉiu de la eroj estas derivebla de aro de sekvaĵoj, kiuj troviĝas pli frue en la vico, per uzo de unu el la pli sube reguloj. Intuicia ekspliko de ĉi tiuj reguloj estas donita post tio. Bonvolu ankaŭ konsulti en sekvaĵo kaj regulon de konkludo se vi estas ne familiara kun ĉi tiuj konceptoj.
Historio
La sekvaĵa kalkulo LK estas prezentita far Gerhard Gentzen kiel ilo por studanta natura konkludo (kiu estas ĉirkaŭ antaŭ, kvankam netute tiel formala). Ĝi sinsekve elturniĝis esti multe pli facile trakti kalkulon dum konstruo de logikaj derivaĵoj. La nomo mem estas derivita de la Germana termino Logischer Kalkül, signifa logika kalkulo. Sekvaj kalkuloj estas la maniero de elekto por multaj esploroj pri la subjekto.
La konkludo-reguloj por LK
Jena notacio estos uzata:
Limigoj: En la reguloj (∀R) kaj (∃L), la variablo y devas ne esti libera en γ, A[x/y], aŭ δ.
Intuicia ekspliko
Por intuicio pri la kvantizaj reguloj, konsideru la regulon (∀R). Kompreneble konkludanta, ke ∀x A[x/y] validas sole de la fakto, ke A[y] estas vera estas ne ĝenerale ebla. Se, tamen, la variablo y estas ne menciita aliloke (tio estas, ĝi povas ankoraŭ elektiĝi libere, sen influi la aliajn formulojn), tiam oni povas alpreni, ke A[y] validas por iun ajn valoron de y. La aliaj reguloj devus tiam esti bele simplaj.
Anstataŭ konsidero de la reguloj kiel priskriboj por veraj derivaĵoj en predikata logiko, oni povas ankaŭ konsideri ilin kiel instrukcioj por la konstruado de pruvo por donita propozicio. En tiu okazo la reguloj povas esti legata fundo-supren. Ekzemple, (∧R) diras, ke, por pruvi, ke A∧B sekvas de la supozoj γ kaj Σ, sufiĉas por pruvi, ke A povas esti konkludita de γ kaj B povas esti konkludita de Σ, respektive. Notu, ke donite iun antaŭaĵon, ne estas klare kiel tio fendiĝu en γ kaj Σ. Tamen, estas nur finie multaj eblecoj kontrolendaj, ĉar la antaŭaĵo por supozo estas finia. Tio ankaŭ ilustras kiel pruva teorio povas esti vidita kiel operacia sur pruvoj en kombina maniero: donite pruvojn por ambaŭ A kaj B, oni povas konstrui pruvon por A∧B.
Kiam oni sercas pruvon, la plejparto de la reguloj ofertas plimalpli rektajn receptojn de kiel fari tion. La regulo de tranĉo estas malsama: ĝi diras, ke, kiam formulo A povas esti konkludita kaj tiu formulo povas ankaŭ servi kiel premiso por konkludo aliajn propoziciojn, tiam la formulo A povas esti "eltranĉi" kaj la respektivaj derivaĵoj estas aligitaj. Kiam oni konstruas pruvon fundo-supren, tio kreas la problemon de konjektado de A (ĉar ĝi ne troviĝas ajne pli sube). Tiu eligo estas adresita en la teoremo de tranĉi-elimino.
La dua regulo, kiu estas io speciala, estas la aksiomo de idento (I). La intuicia lego de tiu estas evidenta: A pruvas A.
Ekzempla derivaĵo
Kiel por ekzemplo, ĉi tiu estas la (sekvenca vica derivaĵo de \vdash(A\lor¬A), sciata kiel la leĝo de ekskludita mezo (tertium ne datur en latina).
Ĉi tiu derivaĵo ankaŭ emfazas la severe formalan strukturon de sintaksa kalkulo. Ekzemple, la dekstraj logikaj reguloj kiel difinitaj pli supre ĉiam operacias sur la unua formulo de la dekstra sekvaĵo, tia, ke la apliko de (Pr) estas formale postulita. Ĉi tiu tre rigida rezonado povas komence esti malfacila por kompreni, sed ĝi formas la centran kernon de la diferenco inter sintakso kaj semantiko en formalaj logikoj. Kvankam oni scias, ke oni celas la samon per la formuloj A\lor¬A kaj ¬A\lorA, derivaĵo de la lasta devus ne esti ekvivalento al la unua kiu estas donita pli supre. Tamen, oni povas fari sintaksan rezonadon pli oportunan per prezentado de lemoj, kiuj estas aprioraj projektoj por efektivigi certajn normajn derivaĵojn. Kiel ekzemplo oni povus montri, ke jeno estas vera transformo:
Tuj kiam ĝenerala vico de reguloj estas sciata por konstrui ĉi tiu derivaĵon, oni povas uzi ĝin kiel mallongigon en pruvoj. Tamen, kvankam pruvoj iĝas pli legeblajn per uzo de bonaj lemoj, ili povas ankaŭ fari la procezon de derivaĵo pli komplikan, ĉar estas pli multaj eblaj elektoj konsiderindaj. Ĉi tiu estas aparte grava kiam oni uzas pruvan teorion (kiel ofte deziratas) por aŭtomata konkludo.
Strukturaj reguloj
La superflua peno uzi vicojn, tamen, estas pravigita ĉar parto aŭ ĉiuj el la strukturaj reguloj povas esti nefaritaj. Farante tiel, uoni ricevas la tiel nomatan substrukturaj logikoj.
Propraĵoj de la sistemo LK
Ĉi tiu sistemo de reguloj povas esti montrita esti kaj soneca kaj plena kun respekto al logiko de la unua ordo, kio estas propozicio A sekvas semantike de aro de premisoj γ se kaj nur se la sekvaĵo  povas esti derivita per la pli supraj reguloj.
En sekvaĵa kalkulo, la regulo de tranĉo estas konsentebla. Ĉi tiu rezulto estas ankaŭ nomita Hauptsatz de Gentzen ("Ĉefa Teoremo").
Ŝanĝoj de la sistemo
La pli supraj reguloj povas esti aliigita diversmaniere sen ŝanĝi la esencon de la sistemo LK. Ĉiuj el ĉi tiuj ŝanĝoj povas ankoraŭ nomiĝi kiel LK.
Unue, kiel menciitas pli supre, la sekvaĵoj povas esti viditaj kiel konsistantaj el aroj aŭ multaroj. En ĉi tiu okazo, la reguloj por permuti kaj (kiam uzante arojn) kontrakti formulojn estas arkaike.
Sendepende de ĉi tiuj oni povas ankaŭ ŝanĝi la manieron en kiuj ĉirkaŭtekstoj estas fenditaj en la reguloj: En la okazoj (∧R), (∨L), kaj (→L) la maldekstra ĉirkaŭteksto estas iel fendita en γ kaj Σ kiam iras supren. Ĉar kuntiro permesas por la duobligon de ĉi tiuj, oni povas alpreni, ke la plena ĉirkaŭteksto estas uzata en ambaŭ branĉoj de la derivaĵo. Per fari ĉi tion, oni certigas, ke ne gravaj premisoj estas perditaj en la erara branĉo. Per uzo de malfortigo, la netaŭgaj partoj de la ĉirkaŭteksto povas esti eliminitaj poste.
Ĉiuj el ĉi tiuj ŝanĝoj liveras ekvivalentajn sistemojn en la senco, ke ĉiu derivaĵo en LK povas efike esti konvertita en derivaĵon uzante la alternativajn regulojn, kaj inverse.
La sistemo LJ
Surprize, iu malgrandaj ŝanĝoj en la reguloj de LK sufiĉias por turni ĝin en pruvan sistemon por instituteca logiko. Tiucele, oni devas limigi al institutecaj sekvaĵoj (kio estas la dekstraj ĉirkaŭtekstoj estas eliminitaj) kaj modifi la regulon (∨L) kiel sekvas:
kie C estas ajna formulo.
La rezultanta sistemo estas nomita kiel LJ. Ĝi estas valida kaj kompleta kun respekto al instituteca logiko kaj konsentas similan tranĉo-eliminan pruvon.
Bálint Józsa
Bálint Józsa [jOĵa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Józsa Bálint estas hungara skulptisto, altlerneja instruisto. Bálint Józsa naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Li edziĝis en 1965, filoj naskiĝis en 1968 kaj 1980.
Ibisoj
Laŭ popolaj rakontoj, ibisoj estas la lasta viva estaĵo kiu kaŝiĝas antaŭ uragano kaj la unua kiu reaperas post la ŝtormo. La ibisoj estis ankaŭ adorata besto en antikva Egiptio ĉefe kiel aliaspekto de dio Tot.
La ibisa subfamilio estas de familio Treskiornitedoj kaj ordo Cikonioformaj.
Analfabeteco
eta|249x249px|La malrapideco de disvastigo de alfabeteco en la antikva mondo. La malhelbluaj areoj estis alfabetaj en ĉirkaŭ la [[24-a jarcento a.K..
La helverdaj areoj estis alfabetaj en ĉirkaŭ 4-a jarcento a.K..
Notu ke aliaj Aziaj socioj estis alafabetaj en tiuj tempoj sed ili estas ne inkluzivitaj en ĉi tiu mapo. Notu ankaŭ ke eĉ en la kolorigitaj regionoj, alfabeteco estis kutime limigita al elito.]]Analfabeteco priskribas homon (t.e. ne infano), kiu scipovas nek legi nek skribi, ĉar tiu persono partoprenis eĉ ne elementan lernejan instruadon. La vorto venas de la kombino de la vorto alfabeto kaj la greka prefikso "an-": ἆ kiu signifas neadon. Tiel, iu analfabetulo estas tiu, kiu scias nek α (alfo) nek β (beto), la du unuajn literojn de la greka alfabeto, cele ke la persono ne regas la legadon.
Kaŭzo povas esti nesufiĉa inteligento pro malsano aŭ denaska difekto, sed plej ofta kialo estas la sociaj vivkondiĉoj kiuj obstaklis vizitadon de lernejoj. Tio koncernas ĉefe la t.n. trian mondon, kie la homoj malsatas, zorgo pri nutraĵoj estas por ili primara, dum lerneja edukado nur sekundara problemo. Ekzistas ankaŭ gentaj tradicioj, kiuj malpermesas kleriĝon al virinoj aŭ al anoj de malsuperaj kastoj.
Unesko kaj aliaj internaciaj organizoj entreprenas tutmondan kampanjon kontraŭ la analfabeteco, por kio servas diversaj afabetigaj projektoj kaj programoj. Unu el eksperimentoj okazas en Afriko pere de Esperanto kiel lingvo kun fonetika ortografio, sekve kun facile instruebla alfabeto.
Funkcia analfabeteco estas kondiĉo en kiu homo akiras kelkajn komencajn lego- kaj skribkapablojn, sed ili ne sufiĉas por efika uzo en ĉiutaga vivo.
Ofteco en la nuntempo
Analfabeteco okazas pli ofte en evolulandoj ol en evoluintaj landoj. Multaj zorgas pri la fenomeno de analfabeteco en la monda loĝantaro, malgraŭ la fakto, ke analfabeteco-procentoj senĉese malpliiĝis en la lastaj jardekoj, precipe en evolulandoj. Inter la evolulandoj, la plej signifaj malkreskoj en la nivelo de analfabeteco estis observitaj en Ĉinio, Vjetnamio, Barato, Kubo kaj Sudafriko.
Datumoj de 1998 montras, ke 16% de la monda loĝantaro, laŭ UN-difino, suferas de analfabeteco. Nur en Usono ĉirkaŭ 5 % de la loĝantaro estas analfabetoj laŭ difino de la usona registaro, laŭ la censo de 1990. En Britio, 7 milionoj da britaj civitanoj estas analfabetoj laŭ registaraj datumoj. En arabaj landoj, pli ol 25% de viroj kaj proksimume 50% de virinoj estis analfabetoj en 2000.
Dosiero:Monde analphabetisme 2000.jpg|Malalfabeteco en la mondo laŭ landoj
Beaumont-le-Hareng
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Beaumontais.
Kodai Hagino
Kodai Hagino (萩野 滉大, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalas ĉe Nagoya Grampus.
Kontraŭarmena pogromo en Bakuo
En januaro 1990, sovetiaj trupoj intervenis en Bakuo, deklarante militan staton. La sovetaj trupoj ne nur malsukcesis bremsi kontraŭ-armenajn atakojn, sed ankaŭ estigis gravajn dubojn ĉu la sovetoj deziris bremsi tiun perforton. La ago finiĝis kun pli ol cent mortintoj, plejparte azeroj, mortoj pro la nepravigebla troa fortouzo. La ago ne atingis ĝian oficialan celon: la plej multaj armenoj fuĝis de Bakuo. La Mondo-Ŝakmastro Garri Kasparov kaj lia familio estis inter la evakuitoj. Je la fino de aprilo 1993, estis taksite ke nur 18-20,000 armenoj restis en Bakuo, plejparte kaŝitaj.
Huedin
Huedin (Bánffyhunyad [ba:nfihunjad]; Heynod) estas urbo en Kalotasego en Rumanio (distrikto Cluj) en la valo de Crişul Repede 50 kilometrojn okcidente de Cluj-Napoca kaj 100 kilometrojn oriente de Oradea. Ĝi situas en la centro de la baseno.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 5 195 loĝantojn (hungaroj); en 1992 9 460 (68% rumanoj, hungaroj, ciganoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1332 kiel ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye. En 1910 Béla Bartók kolektis tie 13 tekstajn kaj instrumentajn popolmelodiojn. Ĝi estas la centro de Kalotaszeg.
Bibliografio
(hungarlingve)
(rumanlingve)