cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bolardo
Uzado de bolardoj en strat-trafiko
En strat-trafiko oni uzas bolardojn (bolardecajn palisadojn) sur trotuaroj, biciklaj vojoj aŭ ĉe enirejoj al piediraj zonoj, por bari al aŭtomobiloj traveturon aŭ parkadon. Foje ili estas faldeblaj, por permesi dumtempan aliron (ekzemple de fajrobrigado).
Ellaborita tekniko permesas aŭtomatajn barilojn: ili estas ekipitaj per radiosensilo, kiu pro signalo el (ekzemple) regula buso aŭtomate forfaldiĝas.
Ferrol
Ferrol estas urbo kaj municipo hispana, situanta norde de la provinco Korunjo, en Galegio.
Ferrol estas urbo orientita tradicie al maraktivado, pere de fiŝkapta kaj komerca haveno, civilaj kaj militaj ŝipkonstruejoj, instalaĵoj diversaj de la Armeo aŭ la turismaj strandoj.
Kun loĝantaro de 72.963 loĝantoj, la metropola areo de Ferrol, konata kiel Ferrolterra, grupigas la komarkojn Ferrol, Eŭme kaj Ortegal, kun loĝantaro de ĉirkaŭ 210.000 personoj.
La urbo estis naskiĝloko de la hispana generalo kaj diktatoro Francisco Franco en 1892, kaj pro tio estis oficiale konata kiel El Ferrol del Caudillo el 1938 al 1982. Ĝi estis ankaŭ naskiĝloko de la fondinto de la Hispana Socialista Laborista Partio (PSOE), Pablo Iglesias, en 1850.
Boris Karloff
Boris KARLOFF (n. la 23-an de novembro 1887 - m. la 2-an de februaro 1969) estis angla aktoro, kiu elmigris al Kanado en la 1910-aj jaroj. Li plej famiĝis pro siaj multaj roloj en hororaj filmoj, precipe kiel la monstro de Frankenŝtejno en Frankenstein (1931), Bride of Frankenstein (1935) kaj Son of Frankenstein (1939). Li pro tiuj filmoj populariĝis tiel multe, ke li estis ofte kaj pli simple kromnomita "Karloff" sur filmafiŝoj.
Hemitrago
La hemitrago, Himalaja hemitrago aŭ Himalaja kapro (Hemitragus jemlahicus) estas granda parhufulo indiĝena de Himalajo en suda Tibeto, norda Barato kaj Nepalo. Ĝi estas listigita kiel Preskaŭ minacata en la Internacia Ruĝa Listo de Endanĝeritaj Specioj, ĉar la populacio estas malpliiĝanta pro ĉasado kaj habitatoperdo.
Ĵusa filogenetika analizo indikis, ke la genro Hemitragus estas unuspecia, kaj ke la Himalaja kapro estas ja natura kapro.
Rankovci
Rankovci, hungare Ferenclak estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Občina Tišina.
Hemitrago
La Himalaja hemitrago estis enmetita en Argentino, Nov-Zelando, Sudafriko kaj Usono.
Taksonomio
Hemitragoj apartenas al la subfamilio Kaprenoj en la ordo Artiodactyla. Ilia plej proksimaj parencoj en la subfamilio Kaprenoj estas ŝafoj kaj kaproj. Specifa subspecio, nome Orienthimalaja hemitrago aŭ ŝapi, estis priskribita en 1944. Tiu klasigo jam ne plu estas konsiderata valida, kaj neniu subspecio estas nuntempe agnoskita.
Rankovci
Situo
Rankovci situas sur ebenaĵo, laŭ vojo Murska Sobota-Aŭstrio.
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Ferencfalva 39 domojn kaj 229 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Slovenio.
Benz
Benz havas diversajn signifojn:
Argenton-sur-Creuse (stacidomo)
Argenton-sur-Creuse estas franca stacidomo sur linio Les Aubrais-Orléans -, situanta en Argenton-sur-Creuse, en departemento Indre, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Intercités kaj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Les Aubrais-Orléans - Montauban-Ville-Bourbon (590000).
Sainte-Radegonde (Gironde)
Sainte-Radegonde - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Senta Radegonda - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Gyula Vajda
Gyula Vajda
Parko de La Villette
La parko de La Villette [la vilet] (parc de La Villette) estas la plej vasta publika parko de Parizo. Ĝi situas en la nordorienta parto de la ĉefurbo, en la 19-a arondismento kaj en la kvartalo La Villette, kaj estas trafluata de la kanalo de Ourcq.
La arkitektan koncepton de la parko oni komisiis en 1982 al Bernard Tschumi. El norde ĝis sude, la parko havas nur unu vastan perspektivon, sed entenas multajn temajn ĝardenetojn, kie oni povas ludi, aŭ spekti teatraĵojn. Tra la tuta parko estas diskonitaj ruĝaj konstruaĵoj, kiuj nomiĝas Folies.
6201 Ichiroshimizu
6201 Ichiroshimizu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana astronomo Ichiro Shimizu (1923–1996), de la Observatorio de Tokio. Li partoprenis al la kreo de la Stacio de Observo de la Korono sur la monto Norikura ; li poste estis ĉefa astronomo de la divido pri suna fiziko de la Observatorio ĝis 1984.
Gravaj personoj ligitaj al distrikto Harghita
Gravaj personoj de Distrikto Harghita
Anna Walentynowicz
Anna WALENTYNOWICZ (naskiĝis la 15-an de aŭgusto 1929 en Równe, mortis la 10-an de aprilo 2010 en Smolensk) - agantino de Liberaj Sindikatoj (Wolne Związki Zawodowe), kunfondintino de Sendependa Aŭtonomeca Sindikato "Solidarność", distingita per la plej altaj ŝtataj insignoj de Pollando - Ordeno de Blanka Aglo kaj Usono - Prezidenta Medalo de Libereco.
Pola Parlamento (Sejmo) proklamis "2019 La Jaro de Anna Walentynowicz".
Vivo
Ŝi naskiĝis limrande de la Dua Pola Respubliko kiel filino de Jan kaj Aleksandra Lubczyk. Dum infaneco finis kvar klasojn de la universala lernejo. En la aĝo de 10 jaroj orfiĝis. Akceptita de fremdaj homoj, en 1941 ektroviĝis apud Varsovio. De tie translokiĝis poste en la ĉirkaŭaĵoj de Gdańsk, kie laboris en agrikultura mastrumejo. Poste dungiĝis en bakejo kaj pli poste en fabriko de margarino.
Novembre 1950 Anna Walentynowicz partoprenis kurson de veldado kaj trafis al Gdanska Ŝipfarejo. Rapide fariĝis frontlaboristino farante 270% de normo. Ŝiaj fotoj aperis en gazetaro. Rekompence, kiel membrino de komunista Asocio de Pola Junularo, estis sendita aŭguste 1951 al junulara kunveno en Berlin. Tamen tuj poste redonis sian legitimaĵon kaj aliĝis al la Ligo de Polaj Virinoj. Kiel agantino de ĉi tiu organizo komencis klopodi pri rajtoj de laboristoj. Tiam aperis ŝiaj embarasoj kun Sekurec-Ofico. Septembre 1952 naskis filon Janusz. Decidis ne edziniĝi al patro de la infano.
Kun paso de la tempo peza laboro de veldistino ruinigis ŝian sanon. Ne volante laborinvalidan renton ŝi transkvalifikiĝis al ŝovilistino.
Kiam en 1968 ŝi postulis klarigon pri mon-defraŭdo el monhelpa fonduso oni entreprenis la unuan, senrezultan provon forigi ŝin de la laboro. La tuta ŝipanaro de la fako W-3, kie ŝi laboris, ekmobilizis por defendi sian koleginon.
Dum laborista protesto decembre 1970 Anna Walentynowicz pretigis manĝadon al strikantoj. Januare 1971 estis elektita delegitino por renkonto kun Edward Gierek. En 1978 estis unu el kunfondintinoj de Liberaj Sindikatoj. Agadis malkaŝe. Ŝia loĝloko estis kontaktejo de la Liberaj Sindikatoj de la Marbordo. Tio kaŭzis seriozajn ĉikanojn flanke de Sekureca Servo: arestadon por 48 horoj, reviziojn, minacojn de maldungo.
En 1981 dum renkonto kun laboristoj en Radom du funkciistoj de Sekureca Servo kunlabore kun Sekreta Kunlaboranto "Karol" estis provontaj veneni ŝin per la medikamento - furosemid. En 2009 Instituto pri Nacia Memoro formulis kontraŭ ili riproĉojn.
Dum la milita stato estis internigita post perforta disfalo de la striko en Gdanska Ŝipfarejo. La 9-an de marto 1983 Anna Walentynowicz ekstaris antaŭ juĝejo en Grudziądz kun riproĉo pri organizo de la striko decembre 1981. Por la proceso alvenis Lech Wałęsa. Walentynowicz estis kondamnita al 1,5 jaroj de mallibereco kun kondiĉa prokrasto.
Al malliberejo iris la 4-an de decembro 1983 pro partopreno en provo enmurigi memortabulon al ministoj de la minejo "Wujek". El la malliberejo en Lubliniec estis liberigita aprile de la venonta jaro. La 5-an de aprilo 1984 pro malbona sanstato de akuzitinoj, juĝejo en Katowice por nedifinita tempo prokrastis proceson de Anna Walentynowicz kaj Ewa Tomaszewska, arestitaj kun riproĉo organizi publikan kunvenon decembre 1983 ĉe la kruco apud la minejo "Wujek".
Anna Walentynowicz iniciatis protestan malsatstrikon post murdo de pastro Jerzy Popiełuszko, kiu daŭris de la 18-a de februaro 1985 ĝis la 31-a de aŭgusto 1986 en la krakova parokejo de pastro Adolf Chojnacki. En la 80-aj jaroj kritikis tiutempan gvidantaron de la sindikato kolektitan ĉirkaŭ Lech Wałęsa. Esenco de la disputo fariĝis ŝia riproĉo kontraŭ Lech Wałęsa pri ties kunlaboro kun Sekureca Servo kaj ŝia kontraŭstaro al la politiko direktanta al la Ronda Tablo difinata de ŝi kiel "kompromisa". Ŝi daŭrigis kontakton kun la medio de Andrzej Gwiazda. Pro tio post la jaro 1989 ne identiĝis kun la politiko de regantaj postsolidarecaj partioj. En 1995 pere de malferma letero turnis sin al Lech Wałęsa kun pluraj kritikaj demandoj.
En 2000 ŝi rifuzis akcepti la titolon de honora civitano de Gdańsk. Estante en malfacila vivsituacio en 2003 turnis sin pri rekompenco de 120 mil zlotojn kontraŭ persekutado en la 80-aj jaroj, kvankam pli frue ekskludis tian paŝon. Februare 2005 juĝejo en Gdańsk rifuzis doni preston pro fortempiĝo de la pretendoj. Post tio Anna Walentynowicz ne konsentis ricevi specialan pension de ĉefministro Marek Belka. Finfine dum laŭvica procedo la 22-an de februaro juĝejo atribuis al ŝi rekompence 70 mil zlotojn.
La 13-an de decembro 2005 en Vaŝingtono transprenis por Solidareco de Amerika Fonduso por Viktimoj de Komunismo la Medalon de Libereco. Honora prezidanto de la Fonduso estis iama prezidento de Usono George W. Bush.
Julie 2006 gdanska filio de Instituto pri Nacia Memoro malkaŝis, ke Anna Walentynowicz estis gvatata de pli ol 100 funkciistoj kaj sekretaj kunlaborantoj de Sekureca Servo, kiu en 1981 planis ŝin venenigi.
Ŝi pereis en la katastrofo de la pola registara aviadilo Tu-154M en Smolensk la 10-an de aprilo 2010. La 21-an de aprilo estis enterigita en Srebrzysko-tombejo en Gdańsk-Wrzeszcz.
Oktobre 2010 Urba Konsilantaro de Gdynia voĉdonis rezolucion pri nomumo de vojkruciĝo de la stratoj Bosmańska kaj Benisławski la Rondo al Anna Walentynowicz kaj aprile 2011 frontmure de la str. Grunwaldzka 49 en Gdańsk-Wrzeszcz oni malkovris memortabulon dediĉitan al ŝi.
Trudlaboro
Trudlaboro estas deviga laboro kontraŭ ies volo aŭ situacio en kiu iu devas labori sen salajro. Kelkfoje la termino estas uzata por indiki sklavecon.
Trudlaboro estas malpermesata en la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj kaj internacia juro por homaj rajtoj, kaj ankaŭ en la konvencioj Nr.29 kaj 105 de la Internacia Labor-Oficejo.
Ekzemplo de tiu ĉi laboro estis laborigo de civitanoj de okupataj ŝtatoj fare de Tria Regno kaj Japanio dum la dua mondmilito, utiligo de malliberuloj de gulagoj en Sovetunio.
Foëcy
[fŭasi] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vierzon kaj al la kantono .
9206 Yanaikeizo
9206 Yanaikeizo estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝia nomo honoras Keizo Yanai, sciencesploriston ĉe la Japana Nacia Instituto de Polusa Esploro kaj poste profesoron ĉe la Universitato de Iŭate. Insistema enketisto pri meteorŝtonoj, li vizitis la ekde 1967. Li estas ankaŭ konservatisto de meteorŝtonoj por publika ekspozicio.
Provincoj de Armenio
La teritorio de Armenio estas administre dividata en 11 provincoj. Ĉi tiuj estas nomataj en la armena lingvo marzer (մարզեր) aŭ singulare marz (մարզ).
Cârța (Harghita)
Cârța (Karcfalva [Csíkkarcfalva]) estas komunumo en Rumanio sur la dekstra bordo de la rivero Olt en la Baseno de Superĉiko norde de Miercurea Ciuc. Administre apartenas al ĝi Ineu, kun kiuj ĝi tute kunkonstruiĝis.
Loĝantaro
En la jaro 1910 ĝi havis 1 245 loĝantojn, en la jaro 1992 estis 1 084 loĝantoj (99 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Csík). Ĝia katolika fortikaĵpreĝejo estis konstruita en la 15-a jarcento en gotika stilo. En 1796 ĝia navo estis transkonstruita en barokan stilon. Dum somero 1907 Béla Bartók kolektis 22 popolmelodiojn en la komunumo.
Friedeburg (Saale)
Friedeburg estas eksa komunumo kaj ekde la 24-a de januaro 2010 parto de la komunumo Gerbstedt en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Mansfeld-Suda Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 31-an de decembro 2009 la komunumo havis 462 loĝantojn.
Maria Kaczyńska
Maria Helena Kaczyńska (—) estis edzino de la pola prezidento Lech Kaczyński.
Maria Kaczyńska studis transportan ekonomion kaj internacian komercon en Sopot. Post finstudado en 1966 ŝi eklaboris en marista instituto en Gdańsk, kie ŝi ekkonis en 1976 ses jarojn pli junan ol ŝi Lech Kaczyński, kun kiu ŝi geedziĝis en 1978. En 1980 naskiĝis ilia filino Marta. Maria Kaczyńska parolis la anglan, la francan kaj iom da hispana kaj la rusa.
Familio
Ŝi naskiĝis kiel Maria Mackiewicz en Machów. Lia patro Czesław Mackiewicz batalis en Vilno en Armia Krajowa. Unu de ŝiaj onkloj batalis en la dua pola korpuso de generalo Władysław Anders en la batalo de Monte Cassino. Alia onklo estis murdita de NKVD en Katin.
Speciala Sendito de la Pola Prezidento
Nome de la prezidento partoprenis kiel Speciala Sendito de la Pola Prezidento en multaj internaciaj solenaĵoj, reprezentante la ŝtatestron. La 1-an de februaro 2006 gastigis en Prezidenta Palaco la britan princinon Anna.
Maria Kaczyńska kiel Speciala Sendito de la Prezidento de Pollando partoprenis jenajn eventojn:
Morto
Maria Kaczyńska flugis por celebrado de la 70-a datreveno de Soveta Krimo en Katin kun sia edzo en aviadilo, kiu kraŝis dum surterigado en la rusa urbo Smolensk. Ĉiuj 88 pasaĝeroj kaj 8 deĵorantoj, kiuj estis en la aviadilo, mortis.
La 13-an de aprilo 2010 ĉerkon kun la korpo de Maria Kaczyńska alportis de Moskvo al Varsovio armea aviadilo kaj oni prezentis ĝin publike kun ĉerko de la edzo en Kolumna Salono de la Prezidenta Palaco en Varsovio. Laŭ pritakso de la Prezidenta Kancelario en la tagoj 13-17 de aprilo venis ĉirkaŭ 180 mil personojn por omaĝi la prezidentan paron.
La 18-an de aprilo 2010 Maria Kaczyńska estis enterigita kun la edzo en ĉefkatedrala baziliko de Sanktaj Stanislao kaj Venceslao en Krakovo en la kripto de Arĝentaj Sonoriloj en Vavelo.
Kehidakustány
Kehidakustány [kehidakuŝtAnj] estas kuracbanloko kaj vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót.
Situo
Kehidakustány situas sur ebenaĵo, laŭ ambaŭ bordoj de Zala (rivero) (kun 2 pontoj), laŭ flankovojoj. Hévíz troviĝas 11, Keszthely 17, Pacsa 18, Zalaegerszeg 23 km-ojn.
Historio
Dum la historio la loko estis konvena trapasejo tra la rivero, tial en ambaŭ bordoj formiĝis setlejoj: okcidente "Kehida", oriente "Kustány". La fervojo atingis tiu ĉi lokon en 1895. Ili unuiĝis en 1977.
Kehida
La loko estis loĝata dum la bronzepoko, baldaŭe keltoj kaj avaroj vivis tie. La unua mencio devenis el 1232. Kelkfoje departementaj kunsidoj okazis tie. En 1588 la turkoj detruis la vilaĝon. En la Kehida vivis Ferenc Deák, havanta nobeldomon.
Kustány
La unua mencio devenis el 1275. En 1554 malgranda fortikaĵo konstruiĝis, kiun la turkoj detruis post 4 jaroj. En 1678 la vilaĝo ricevis rajton pri doganpreno.
Benzila sulfito
Benzila sulfito aŭ C14H14SO3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la sulfita acido kaj benzila alkoholo. Benzila sulfito estas senkolora kaj toksa substanco, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Benzila sulfito estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Benzila sulfito reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Sulfitaj esteroj malkomponiĝas per varmigo en sulfura duoksido kaj akvo.
Pihovice
Pihovice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordoriente de Klatovy. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pihovice situas en katastra teritorio Klatovy kun areo 27,21 km².
Elsa Lanchester
Ŝi plej famiĝis pro sia rolo kiel la fianĉino de la monstro de Frankenŝtejno en la filmo Bride of Frankenstein (1935).
Poienița (Cârța)
Poienița [pojenica] (hungare: Gainár, germane: Konradsdorf) estas vilaĝo en Rumanio okcidente de Făgăraș, sur la dekstra bordo de Olt. En 1910 ĝi havis 397 loĝantojn (rumanoj); en 1992 32. Ĝia unua skriba mencio estis en 1357. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye). Administre ĝi apartenas al Cârța.
Éva Lax
Éva Lax [laks], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lax Éva estis hungara kantisto (mezosoprano), filologo, altlerneja instruisto, muzikinstruisto. Ŝia edzo estis Giampaolo Salvi.
Éva Lax naskiĝis la.
Biografio
Éva Lax ekde sia aĝo 7 lernis muzikon pri László Dobszay. Ŝi akiris pedagogian diplomon en grado Ph.D. en itala fakultato de Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed samtempe ŝi lernis kantoteknikon en muzika mezlernejo. Dum tiu ĉi periodo ŝia kantinstruisto estis Ilona Adorján (eksterlande René Jacobs, Emma Kirkby) kaj ŝi ankaŭ partoprenis plurfoje en majstraj kursoj eksterlande. Ŝi specialiĝis pri kantado de malnova muziko. Dum tri okazoj inter 1998 kaj 2000 ŝi studis en Amsterdamo. Ŝi estis kunfondinto de kantorkestro kaj ŝi ankaŭ koncertis kun multaj aliaj hungaraj orkestroj kaj hejme kaj eksterlande. Ŝis repertuaro etendiĝis de la mezepokaj muzikoj ĝis la klasika viena epoko. Ŝi ankaŭ instruis en la menciita universitato (ekde 1997 kiel docento, inter 1993-2015 en muzika mezlernejo. Ŝi eldonis muzikdiskojn kaj enlande kaj eksterlande. Ŝi naskis filinon.
Paul Enz
Paul Enz naskiĝis 1897 kaj mortis la 1-an de decembro 1991. Li estis komercisto kaj adepto de la teorioj pri libera mono de Silvio Gesell. Li lernis Esperanton en 1920 kaj ek de tiam estis ĝis la lastaj tagoj de sia vivo fervora membro de Esperanto-Societo Zuriko, Svisa Esperanto-Societo kaj UEA.
En 1934 Paul Enz fondis la WIR-Banko-Kooperativon (WIR = Wirtschaftsring, do "ekonomia cirklo"), kies celo estis la interŝanĝo inter entreprenistoj por transiri la ekonomian krizon. Fakte la WIR-kooperativo estis unu el la malmultaj liber-mon-modeloj, kiuj en praktiko efektive sukcesis. Post lia retiriĝo el la estraro de Esperanto-Societo Zuriko en la okdekaj jaroj, Esperanto-Societo Zuriko nomumis lin honora membro. Paul Enz gastigis en sia hejmo multajn esperantistojn el la tuta mondo, pro kio lia nomo estas bone konata ankaŭ ekster Svislando.
Preĝejo Sankta Jozefo (Felsőmocsolád)
Kirko Laboristo Sankta Jozefo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario en vilaĝo Felsőmocsolád.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo Muchula okazis en 1229, la loĝantoj iĝis kalvinanoj en 1726, ĉar germanoj alvenis. La katolikoj reorganiziĝis en 1946. Pli frue en 1790 nobeldomo estis konstruita. Tiu konstruaĵo trakonstruiĝis por esti preĝejo, tiam la navo estiĝis el 3 iamaj ĉambroj. La turo konstruiĝis nur en 1955 kaj en la sama jaro la restinta parto iĝis loĝejo por la pastro. En 2006 la interna parto, la tegmento en 2010 renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola. La turo estas tre malalta. Interne la konstruaĵo aspektas domo, se oni ne vidas la turon. Estas enirejo por la kirko ĉe la turo tra vestiblo. Flanke la alia enirejo apartenas al la pastra loĝejo.
Kermeso okazas en la 19-an de majo.
Argenton-sur-Creuse
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire, prononco [). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Châteauroux kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas argentonnais.
(14579) 1998 QZ99
(14579) 1998 QZ99 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kolbovce
Kolbovce (hungare Köves [koveŝ], rutene Колбівцї [kolbivcji]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Klbovec.
Situo
Kolbovce situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Stropkov troviĝas je 12 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408 en formo "Kolbenhaw". La tiama hungara nomo "Kolawagasa" aperis en 1454. En la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1715 oni komputis tie 10 domojn. En 1787 264 vilaĝanoj en 38 domoj, en 1828 320 vilaĝanoj en 43 domoj loĝis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Kolbócz, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Köves 121 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kolbovce 181 homoj, (150 slovakoj, 20 rutenoj).
(105935) 2000 SP224
(105935) 2000 SP224 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 27-an de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
259 Aletejo
259 Aletejo  estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita, la, de la usona astronomo Christian Heinrich Friedrich Peters, elde la observatorio de Clinton, en Nov-Jorkio (Usono).
Gravuloj ligitaj al distrikto Covasna
Jen listo de gravuloj ligitaj al distrikto Covasna:
259 Aletejo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la alegoria helena diino Aletejo (Ἀλήθεια), kiu personigas la veron.
Anders Johan Lexell
Anders Johan Lexell (24a de Decembro 1740 - 11a de Decembro (malnovstile 30a de Novembro) 1784) estis sved-finna astronomo, matematikisto, kaj fizikisto kiu paŝis plej el sia vivo en Rusio, kie li estis konata kiel Andrei Ivanoviĉ Leksel (Андрей Иванович Лексель).
Lexell estis unu el plej fekundaj membroj de la Rusa Akademio de Sciencoj tiame, kaj publikigis 66 artikolojn en 16 jaroj de laboro tie. Aserto atribuita al Leonhard Euler esprimas sian altan konsideron de la verkaro de Lexell: "Krom Lexell, tia artikolo povus esti verkita nur de D'Alembert aŭ de mi". Ankaŭ Daniel Bernoulli laŭdis lian verkaron, verkante en letero al Johann Euler "Plaĉas al mi la verkoj de Lexell, ili estas profundaj kaj interesaj, kaj ilia valoro pliiĝas eĉ plie pro lia modesto, kio ornamas la grandajn homojn".
Lexell ne edziĝis, kaj restis intima amiko de Leonhard Euler kaj de sia familio. Li atestis la morton de Euler je lia hejmo kaj sukcedis lin ĉe la profesoreco de la matematika departemento ĉe la Rusa Akademio de Sciencoj, sed li mortiĝis jam la venontan jaron. La asteroido 2004 Lexell estas tiele nomita en lia honoro, same kiel la luna kratero Lexell.
1212 Francette
1212 Francette estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Louis Boyer elde la observatorio de Alĝero.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Francette", tiu de la edzino de la malkovrinto.
Poniky
Poniky, hungare Pónik, germane Poinig estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ponická Huta, hungare Pónikkohó apartenas al la municipo.
Situo
Poniky situas laŭ traira flankovojo. Banská Bystrica troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko kaj bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1282 en formo "Ponyk". Ekde la 14-a jarcento ĝis 1571 oni minadis oron kaj feron. En 1400 la vilaĝo ricevis urbajn privilegiojn. En 1580, 1663 kaj en 1678 la turkoj, en 1605 Stefano Bocskai bruldetruis la setlejon. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon unuaklasa. En 1828 loĝis tie 1061 vilaĝanoj en 146 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Pónik 1645 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Poniky 1551 homoj, (1510 slovakoj).
Pónikkohó/Ponická Huta
Pónikkohó fondiĝis en la 18-a jarcento apud ferofandejo, kiu funkciis ĝis 1870. En 1885 uzino pri lignosegado ekfunkciis. En 1943 Ponická Huta unuiĝis kun Poniky.
Stefano la Colla
Stefano LA COLLA (naskiĝis la en Salemi; mortis la  en Milano) estis itala esperantisto, arkivisto, paleografo kaj redaktoro de „Enciclopedia Italiana“ en Romo.
Li estis la prezidanto de la LKK de la 27-a Universala Kongreso de Esperanto en Romo.
Burgo Stahleck (Bacharach)
La burgo Stahleck estas montburgo en la valo de la meza Rejno sur la teritorio de la urbo Bacharach en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La kolfosaĵo kun akvo estas raraĵo een Germanio.
(63269) 2001 CE24
(63269) 2001 CE24 estas troja asteroido de Jupitero malkovrita la dum la astronomia kampanjo « LONEOS » elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nigra platnaza simio
La nigra platnaza simio (Rhinopithecus roxellanae bieti) el la ordo de primatoj kaj familio de kolobidedoj produktiĝas en la nordokcidenta parto de Junnan-provinco, Ĉinio. La juna simio estas tutkorpe blanka. Post ĝia maturiĝo ĝiaj brusto, ventro, internaj flankoj de la membroj kaj koksoj restas ankoraŭ blankaj, tamen la aliaj partoj jam fariĝas nigregrizaj. En 1871 franco unuafoje kolektis ĝian specimenon. La simio estis raportita unuafoje en Ĉinio en 1962.
(63269) 2001 CE24
Ĝi estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro »: ĝi orbitas, kun febla klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero.
Orhara simio
La orhara simio (Rhinopithecus roxellana) el la ordo de primatoj kaj familio de kolobidedoj vivas en okcidenta kaj norda Siĉŭan-provinco, sudorienta Gansu-provinco, suda Ŝenŝji-provinco kaj nordokcidenta Hubej-provinco, en Ĉinio. Ĝi estas bela kaj rara besto. Ĝi havas elstaran muzelon, rondan kapon, mallongajn orelojn, lazuran vizaĝon kaj supren leviĝantajn naztruojn. Ambaŭflanke de la supra lipo de plenkreska virsimio estas tuberaĵo. La simio surhavas ore brilantajn longajn kaj maldikajn harojn. La abdomena hararo estas iom mallonga kaj havas helan koloron, kaj la dorsa hararo estas longa. Tiu de iu virsimio longas eĉ 50 centimetrojn.
Parko Monceau
La Parko Monceau (Parc Monceau) estas publika parko lokita en la 8-a arondismento de Parizo. La tereno antaŭe apartenis al la duko de Chartres, kiu komisiis al Carmontelle fantazian parkon kun svisa dometo, nederlandaj muelejoj, pagodoj, piramido, mezepokaj ruinoj, arboj kaj insuloj. En 1852 la financisto Péreire konstruis privatajn, prestiĝajn domegojn ĉirkaŭ la parko.
Sainte-Colombe (Gironde)
Sainte-Colombe - jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Senta Coloma - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Nigra platnaza simio
La nigraj platnaza] simioj vivas en tropikaj pino cedraj arbaroj sur krutaj montoj 4 000 metrojn super la marnivelo. Ordinare en frumateno kaj vespero ili aktivadas kelkope, tagmeze ripozas en ombro de arboj kaj manĝas pinajn nuksojn, junajn foliojn kaj ŝosojn.
Orhara simio
La orharaj simioj vivas sur altaj montoj kun densaj arboj kaj arbetoj 1 500-3 400 metrojn super la marnivelo. Ili agas sur arboj kaj malofte malsupreniras. Iliaj antaŭaj membroj lertas en grimpado kaj la malantaŭaj en saltado. Sur branĉoj de arboj ili facile saltas 3-4 metrojn. La orharaj simioj vivas vagan vivon. Dum vagado ofte dekkelkaj el kelkcent formas gregon, kiun gvidas plenkreska kaj sperta virsimio. La ĉefo estas elektita en luktobatalo. La orharaj simioj plej ŝatas manĝi foliojn de plantoj, ŝosojn, berojn kaj florojn, kaj ankaŭ semojn kaj arboŝelojn kaj birdetojn, birdavojn kaj fungojn. Ordinare en printempo simiino naskas, ĝi tre amzorgas sian idon kaj ankaŭ la virsimio protektas la idon. Estas interese, ke kelkiam virsimio kaj simiino brakumas unu la alian sidante, kaj ilia ido tiam varmigas sin en ilia sino.
Parko Monceau
La pariza municipo aĉetis la ĝardenon en 1860, kaj ĝi estis renovigita de Jean-Charles Alphand. La kradoj estis faritaj de Gabriel Davioud. En la parko estas dismetitaj statuoj de verkistoj aŭ muzikistoj. Claude Monet pentris la parkon en 1876.
Nigra platnaza simio
La simio neniam estis ekspoziciita en zoologiaj ĝardenoj de diversaj landoj, kaj ankaŭ ne estas noto pri ĝia bredado. La nombro de la simio estas treege malgranda.
Orhara simio
La orhara simio estas rara, protektata besto de Ĉinio
Dancmuziko
Dancmuziko estas muziko, per kiu oni povas danci resp. kiu estas komponita por certa danco. Kion oni ekzakte rigardas kiel dancmuziko, dependas de sociaj, kulturaj kaj personaj faktoroj.
Al la demando, kion oni nomu dancmuziko, oni respondas malsame depende de tempohistoriaj kaj ne malofte ankaŭ de politikaj evoluoj. Ofte moderna dancmuziko similas al la trancaj ritmoj de "primitivaj" kulturoj. Foje observeblas intermikso kaj etna influado inter originala popolmuziko kaj aktuala dancmuziko, ekz. bhangrao aŭ afrikdevena muziko. Ĉirilate oni ankaŭ diras mondmuziko.
Sub dancmuziko nuntempe plejparte oni komprenas societajn dancojn, kiuj subdividiĝas en salondancoj kaj latinamerikaj dancoj kun la apartenaj muzikstiloj, kaj al kiuj oni ankaŭ kalkulas rokenrolon, bugion kaj diskofokson, folkloraj dancoj, popoldancoj, tradiciaj dancoj, usonaj linidancoj, muzetdancoj ktp. La plejmultajn modernajn muzikstilojn, kiujn oni nuntempe dancas en diskludejoj – kiel grandparto de la rokmuziko, hiphopo kaj elektronika dancmuziko (tekno, haŭzo ktp.) - oni kutime ne nomas dancmuziko malplivastasenca, kvankam ili plenumas la ĉisupran difinon. Krom tio ekzistas ekde la frua 20-a jarcento ĉiam denove enmodaj kaj societfestaj dancoj, kiuj kiel modoaperaĵo dumtempe estas ege popularaj kaj poste plejofte eniras forgeson. En la dudeka jarcento populariĝis kaj nun pli famas la tradiciaj dancoj, kiuj origine venas de la kamparo, kaj profesiaj muzikistoj specialiĝis en komponado de dancoj por balo de tradiciaj dancoj. Ankaŭ ekzistas festivaloj, ekz. en Francujo la "Grand Bal de l'Europe"" en Gennetines.
El la vidpunkto de dancosporto ekzistas kompletigaj kvalitorekoniloj por dancmuziko, ĝuste se tiun ludas vive bando:
Volal
Volal (hungare: Karatnavolál) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Târgu Secuiesc.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1425 loĝantojn (hungaroj).
Historio
Ĝi formiĝis en 1899 fare de unuigo de du vilaĝoj. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Háromszék). En 1917 oni aligis ĝin Turia.
Sainte-Colombe (Gironde)
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Haŭzo
Haŭzo (angle house music) estas speco de elektronika dancmuziko, kiu estiĝis en Ĉikago dum la 1980-aj jaroj de diskĵokeoj kaj muzikproduktistoj. Frua haŭzo estas karakterizita de ripetemaj pulsoj kaj 4/4 taktindiko, kaj ritmoj kreita per drumomaŝinoj kaj sintezaj baslinioj. Ĝi montris plurajn karakterizaĵojn de diskoo, kiu antaŭis ĝin, tamen haŭzo estis pli elektronika kaj minimalista.
Silvio Gesell
Johann Silvio GESELL (n. 17-an de marto 1862 en Sankt-Vith (tiam Germana Regno, hodiaŭ Belgio); m. 11-an de marto 1930 en la fruktkultiv-kooperativo Eden apud Oranienburg). Li estis komercisto, financteoretikisto kaj la fondinto de la liberekonomi-teorio.
Silvio Gesell elmigris en 1887 al Argentino. Sub la ekonomiaj krizoj de la lando, kiuj negative influis lian komercagadon, li komencis principe pripensi la ekonomian sistemon kaj ekevoluigis sian unuan monteorion. La kernideo de lia teorio estas la ideo, ke la mono devas flui, kaj li kreis tial la ideon de negativa interezo (negativa mono) por konservado de mono. Mono devus esti nur interŝanĝrimedo. Li ankaŭ kreis la koncepton de interŝanĝringoj, tio estas komunumo de personoj kaj entreprenoj kiuj anstataŭ mono akceptas servo- aŭ varbonhavojn. En la historio estiĝis multaj tiaj interŝanĝcirkloj, sed du, nome la WIR-Banko-Kooperativo en Svislando kaj Barter en Usono, atingis efektivan ekonomian signifon.
Gesell revenis 1892 al Eŭropo. Post mallonga restado en Germanio li translokiĝis al Les Hauts Geneveys en la Kantono Neŭŝatelo en Svislando. Krom agrikultura laboro li kreis revuon pri terenreformo, kiu tamen en 1903 ĉesis aperi pro monmanko. De 1907 ĝis 1911 li denove loĝis en Argentino por poste reveni al Germanio. Li ekvivis en la fruktkultiv-kooperativo Eden en Oranienburg en la nordo de Berlino. Gesell en sia revuo "Der Physiokrat", kiun li eldonis kun Georg Blumenthal en 1914 propagandis la terenreformon. La revuo estis en 1916 definitive malpermesita. 1916 li denove forlasis Germanion kaj iris al Svislando. 1919 Ernst Niekisch vokis lin al Munkeno kiel membro de la revolucia registaro. Post la sanga fino de la Konsilantara Respubliko li estis plurmonate enkarcerigita sed poste liberigita de munkena rapidtribunalo.
Li retiriĝis tiam al Berlino, iris 1924 ankoraŭfoje al Argentinio por poste definitive reveni al Oranienburg, kie li mortis la 11-an de marto 1930 pro pulminflamo.
(14580) 1998 QW101
(14580) 1998 QW101 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Silvio Gesell
La ideoj de Silvio Gesell forte influis svisajn esperantistojn kiel Georg Rotach kaj Paul Enz. Ĉi-lasto fondis en la jaro 1934 la WIR-Kooperativon, kiu estas unu el la malmultaj institucioj sur la bazo de la idearo de Gesell, kiuj en la praktiko sukcesis kaj ĝis hodiaŭ pluekzistas. Unu lia adepto estis la aŭstra pastro kaj teologo Johannes Ude.
René Ladevèze
René LADEVÈZE (naskiĝis la en Agen, Francio; mortis la ) estis franca esperantisto, interpretisto de la „Hamburg-Amerika Linie“. Li mortis mallonge antaŭ gefianĉiĝo kun Hamburg-a Esperantistino. Esperantisto de ĉirkaŭ 1905. Laŭ ekzemplo de Cart li instigis al Esperantaj ekzamenoj ankaŭ en Germanujo kaj kompilis Demandaron, 1911. Gvidis kursojn, aranĝis kun d-ro Mybs E-ajn festojn, kiuj montris la gajan flankon de la mondlingvo per vorto, kanto kaj ludo. Estis sekr. de la Vegetara Ligo Esperantista.
Ďumbier
Ďumbier (slovaka elparolo: //; Gyömbér; Dziumbier) estas la plej alta monto de Malaltaj Tatroj en Slovakio. Ĝia alto estas kaj ĝi troviĝas sur la ĉefa kresto inter Krúpova hoľa  kaj Králička.
Priskribo
De la pinto de Ďumbier estas bona ĉirkaŭa vido al preskaŭ tuta montara sistemo de centra kaj norda Slovakio.
Historio
Oni antaŭe intense minis en ĝiaj deklivoj feran ercon, oron kaj antimonan ercon. Restaĵoj de tiu agado estas videblaj en preskaŭ ĉiuj valoj.
Dum la Dua mondmilito okazis sur ĝiaj deklivoj bataloj inter slovakaj partizanoj kaj germanoj. Memore al tiuj bataloj kaj malfacila trairo de Malaltaj Tatroj fare de partizanoj dum la vintro de la jaro 1944, oni konstruis ĉe la proksima montarkabano Chata gen. M. R. Štefánika monumenton al pereintaj partizanoj.
András Kós
KÓS András (ko:ŝ) estis hungara skulptisto en Rumanio naskita la 4-an de novembro 1914 en Stana kaj mortis la 11-an de junio 2010 en Kluĵo. Li estas la filo de Károly Kós, pli juna frato de Balázs Kós, pli aĝa frato de Zsófia Koós kaj Károly Kós.
Ďumbier
Aliro
Ďumbier estas alirebla per ruĝe markita vojo de la montarkabano Chata gen. M. R. Štefánika tra la monto Krúpova hoľa.
András Kós
Biografio
András Kós kiel infano verkis fabelojn, ilustris kaj presigis ilin en la laborejo de sia patro. Li pristudis desegnon en Timişoara inter 1934 kaj 1938. Post reveno de la militkaptiteco en 1948 li fariĝis teatrodekoraciisto en Cluj-Napoca. De 1950 ĝis 1980 li estis profesoro en la Artaltlernejo Ion Andreescu en Cluj-Napoca. En 1990 en Cluj-Napoca kaj 1991 en Szentendre, Hungario li havis retrospetivajn ekspoziciojn.
Ďumbier
Nacia naturrezervejo Ďumbier
En la jaro 1973 estis deklarita vasta naturrezervejo. Ĝi enhavas la pinton de Ďumbier en la ĉefa kresto kaj la nordan deklivon. La teritorio konsistas el glacia reliefo sur granita grundo.
András Kós
Libroj
Li verkis la de si mem ilustritan verkon sub titolo Élet és rajz (Vivo kaj desegno) aperinta en 2004.
Émile perverti
Émile perverti ou Des rapports entre l'éducation et la sexualité [La koruptita Emilio aŭ Pri rilatoj inter edukado kaj sekseco] estas eseo de la franca filozofo René Schérer pri seksa politiko, aperinta en 1974 ĉe la eldonejo Roger Laffont. La verko, kiu respondas al la enkonduko de deviga seksa edukado en la lernejoj, havis grandan sukceson kiam ĝi aperis.
Enhavo
En Émile perverti, René Schérer dekonstruas la nuntempan edukadon, ĝiajn supozojn kaj la moralajn projekciojn de la plenkreskuloj sur la infanoj. La aŭtoro kritikas la metodojn de la moderna edukado kaj defendas novan edukativan modelon por la junuloj.
Voreppe (stacidomo)
Voreppe estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Voreppe, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Émile perverti
Enhavo
La aŭtoro atakas la supozatan seksan liberigadon, analizas aferojn kiel la samseksemcentrismo, la reproduktadon de la normoj aŭ la neadon de la seksa deziro ĉe la infano en repuŝanta socio kaj denuncas la ”infanigon” de la edukado.
Voreppe (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Émile perverti
Enhavo
Schérer konstruas siajn argumentojn sur tranĉa kritiko de la Emilio de Rousseau kaj ĉerpas el la fontoj de Wilhelm Reich, Freud, Kant, Fourier, same kiel de siaj samtempuloj, Deleuze, Guattari, Foucault.
Preĝejo Sankta Triunuo (Törökszentmiklós)
La preĝejo Sankta Triunuo estas katolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Törökszentmiklós en malgranda placo en proksimeco de ĉefvojo.
Historio
Antaŭ dominado de turkoj 2 komunumoj estis en la nuna urbo, ambaŭ havis preĝejojn. En la 1720-aj jaroj ĉefe kalvinanoj, iomete katolikoj alvenis. Post jaroj la katolikoj konstruis kapelon, poste en 1747 preĝejon el ŝtonoj de la forlasita moskeo. En 1762 la preĝejo estis pligrandigita, tamen inter 1796-1803 pli nova kaj granda preĝejo konstruiĝis. La nun videbla preĝejo pretiĝis jam en la komenco de la 19-a jarcento. La orgeno alvenis en 1900. La interna parto pretiĝis en 1912. Dum la 2-a mondmilito oni ŝanĝis la murpentraĵojn al malfreskoj.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en parko. La fasado havas flanke po unu turojn. Meze la enirejo funkcias. La ĉefnavo kaj ambaŭ flankonavoj formas krucon. La absido estas plurlatera. La impona ĉefaltaro prezentas la Sanktan Triunuon.
Provincoj de Albanio
La teritorio de Albanio estas administre dividata en 12 provincoj (oficiale qark/, ofte ankaŭ /), fojfoje tradukata kiel prefektlando) kaj ĉiu el ili havas plurajn distriktojn (kelkfoje tradukataj kiel subprefektlandoj).
Prefektlandoj
La 12 provincoj de Albanio estas:
(18600) 1998 BK10
(18600) 1998 BK10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia amatora astronomo Frank B. Zoltowski elde Woomera (Suda Aŭstralio).
Marmagne (stacidomo)
Marmagne estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en , en departemento , regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Károly Krajnik-Nagy
Biografio
Károly Krajnik-Nagy diplomitiĝis pri hungara-germama lingvoj en UBB de Kluĵo (1973). De 1974 li estis interna kunlaboranto de la Brassói Lapok, loka raportisto de Előre. Inter 1991-95 li estis interna kunlaboranto de Szabadság de Kluĵo. En 1995 li ekigis kaj redaktis la ekonomikan gazeton Kontó, de 1996 li estas redaktoro de gazeto Szövetség. Lia esplorkampo estas la Țara Bârsei en hungara literaturo.
Rex Hunt
. Li ankaŭ estis kolonia administranto. Interalie, li estis Guberniestro de Insuloj Falklandoj de 1980 ĝis septembro 1985. Dum lia deĵorado ekflagris la Falklanda milito.
Anna Carina
Anna Carina [karina], laŭ origina nomo Katharina Gschmeidler, laŭ hungarlingve kutima nomordo Carina Anna estis aŭstra-hungara operkantisto, (soprano). Ŝia edzo estis Adolf Frankenburg, ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Frankenburg Adolfné. Kiel Katharina Gschmeidler naskiĝis la en Vieno, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anna Carina komence lernis pianadon, poste kantoteknikon de de:Mathilde Marchesi en sia naskiĝurbo. Ŝi debutis en Würzburg en 1861. Ŝiaj plej gravaj operejaj stacioj estis Frankfurto ĉe Majno (1862), Nacia Teatro (Pest) (1863–1867, 1872-1875, 1877), Viena Kortega Operejo (1868), Hamburgo (1871), Roterdamo, Zuriko (1876). Ŝia kantista kariero ĉesis pro geedziĝo kaj ŝi vivis en Sopron. Tamen kelkfoje ŝi estis aŭdebla en koncertoj, lastfoje en 1878.
Karlo la 1-a Malatesta
Karlo la 1-a Malatesta, itale Carlo I Malatesta, (n. en junio 1368 - m. la 13-an de septembro 1429) estis itala condottiero kaj dungosoldato dum la militoj de Lombardio, kaj landsinjoro de Rimini, Fano, Cesena kaj Pesaro. Li estis membro de la potenca familio Malatesta.
Karlo estis la frato de Pandolfo la 3-a Malatesta kaj de Andrea Malatesta, kun kiuj li oftfoje batalis. En 1385, li estis nomumita vikario por Romagna de la papo Urbano la 6-a, kaj fariĝis du jarojn poste gonfaloniere.
En 1397, Malatesta fariĝis la ĉefmajoro de la ligo kontraŭ la familio Visconti, al kiu cetere aniĝis Florenco kaj Venecio, sed ankaŭ lia tradicia alianculo la papa ŝtato. Karlo fariĝis en 1406 la guberniestro de Milano, sed restis lojala nur dum unu jaro. Dum la granda okcidenta skismo, pro la samtempa ekzisto de tri rivalaj papoj, Malatesta unue subtenis Gregorion la 12-an, antaŭ ties abdiko dum la koncilio de Konstanco. La demisio-letero estis laŭtvoĉe legita de Malatesta mem.
Priechod
Priechod, hungare Perhát estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Priechod situas laŭ flankovojoj. Banská Bystrica troviĝas je 8 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ 3000 jaroj. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1340 en formo "Prochod". Uzino pri lignosegado ekfunkciis en 1505. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la lokon duaklasa. En 1828 loĝis tie 568 vilaĝanoj en 72 domoj. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Priechod, poste ĝi ricevis pli konforman hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Perhát 803 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Besztercebánya, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1945 la loĝantoj apogis la partizanojn, tial la faŝistoj bruldetruis la vilaĝon. En 2001 vivis en Priechod 910 homoj, (900 slovakoj).
Střeziměř
Střeziměř estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Klatovy en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 7,5 km sude de Klatovy en ties eksklavo. Estas ĉi tie registritaj 32 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Střeziměř estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,92 km². En la katastra teritorio Střeziměř situas ankaŭ Dobrá Voda.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1360.
Persefono
Persefona (el la greka Περσεφόνη, kiu detruas la lumon) estis alia nomo de Kora, la knabino, filino de Demetra, laŭ la helena mitologio. Ŝi estis la reĝino de la subtera mondo, edzino de Hadeso, la ĉiopova reĝo de la Inferoj.Persefono estis nomo de la epopea literaturo de la ionia Grekio. En aliaj dialektoj ŝi estis konata per aliaj nomoj, kiel Periphóna, Perséfhassa aŭ Perséphatta. Homero nomis ŝin Περσεφόνεια, Persephoneia. La romianoj konis ŝin per Prozerpino kaj, tiele, ŝi fariĝis, poste, emblema persono en Renesanco. Oni kredas ke tiu nomo ne apartenas al la hindo-eŭropa lingvo, sed estis adaptita al la greka el la indiĝena kulturo.
La forrabo de Persefona
Persefona estis ankoraŭ juna kaj nomiĝis Kora, kiam ŝi estis forrabita de Hadeso, la mastro de la mortintoj, kiu venigis ŝin al la subtera regno kaj igi ŝin sia edzino. Sciinte pri tio, Demetra, ŝia patrino, afliktiĝis kaj, pro tio, forgesis sian taskon zorgi pri la tero, kaŭze de kio la tero sekiĝis kaj ne plu produktis nutraĵojn. Vidante ke la ordo de la naturo estis rompita, Zeŭso, ordonis al Hadeso revenigi la junulinon al sia patrino, sed la reĝo de la inferoj, ruze, persvadis ŝin manĝi semon el granato, kio malebligis al Persefona definitive eliri de la infero. Post longa interparolo, la du diaj fratoj alvenis al konsenton: ke Persefona restu trionon de la jaro kun Hadeso. Tiuj kvar monatoj de la jaro, dum kiuj Persefona restas en la subtera mondo reprezentas la sekajn kampojn de Grekio, en somero, antaŭ la alveno de la aŭtunaj pluvoj, kiuj kreskigas la plantojn. Aliflanke, la ok monatoj kiam la kampoj estas verdaj kaj la tero produktiva, reprezentas la reveno de de la diino. Nun ŝi estas Kora, ĉiam juna, kiel la grajno de tritiko, kiu mortis kaj renaskiĝis. Tiu alternado de morto kaj renaskiĝo reguligas la ciklon de la vegetaĵaro kaj de la tuta vivo sur la tero.
Kora, el la gr.Κόρη, la junulino aŭ la juna fraŭlino, laŭ la helena mitologio, estis filino de Demetra kaj Zeŭso kaj estas intime ligita al la mito de la patrino. Kora reprezentas la semon, la grajnon de tritiko kiu enterigita, mortas kaj reviviĝas. Forrabita de Hadeso aŭ Plutono, ŝi fariĝis Persefona, la reĝino de la inferoj. La tuta dramo de Demetra estas la senlaca priserĉo al la filino. Pro tiom da ploro kaj plendo de la patrino, la patro de la dioj konvinkis Hadeson liberigi la junulinon renkonte al sia nekonsolebla patrino, sed metis en ŝia buŝo, semon el granato, kiu malebligis la filinon de Demetra eliri definitive el la inferoj. Tiele Persefona devis resti kvar monatojn kun la edzo kaj ok monatojn kun la patrino.