cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peng Dehuai
Peng estis unu el malmultaj veteranaj militestroj kiuj apogis la sugestojn de Mao enmeti Ĉinion rekte en la Korea milito de 1950–1953, kaj li servis kiel rekta komandanto de la Ĉinia Popola Volontula Armeo por la unua duono de la milito (kvankam Mao kaj Zhou Enlai estis teknike pli veteranaj). La spertoj de Peng en la Korea Milito konvinkis lin ke la ĉina militistaro devas esti pli profesia, organizita, kaj bone ekipita por prepariĝi por la postuloj de la moderna teknika militagado. Ĉar la Sovetunio estis la nura komunista lando tiam ekipita per tute moderna, profesia armeo, Peng klopodis reformi la ĉinan militistaron laŭ la soveta modelo dum la venontaj kelkaj jaroj, kio farus la armeon malpli politika kaj pli profesia (kontraŭ la politikaj celoj de Mao). Peng rezistis la klopodojn de Mao por disvolvigi kulton al la personeco en la 1950-aj jaroj; kaj, kiam la ekonomia politiko de Mao asociaj kun la Saltego Antaŭen okazigis tutlandan malsategon, Peng iĝis tre kritikema pri la estreco de Mao. La rivaleco inter Peng kaj Mao rezultis en malferma konfronto inter ambaŭ en la Konferenco de Luŝan de 1959. Mao venkis en tiu konfronto, etikedante Peng kiel estro de "kontraŭ-partia bando", kaj senigis Peng el ĉiuj influaj postenoj por la cetero de lia vivo.
Peng vivis en praktika malhelo ĝis 1965, kiam la reformistoj Liu Shaoqi kaj Deng Xiaoping apogis la limigitan revenon de Peng al la registaro, disvolvigante militajn industriojn en Sudokcidenta Ĉinio. En 1966, posr la alveno de la Kultura Revolucio, Peng estis arestita de la Ruĝaj gardistoj. El 1966–1970, radikalaj frakcioj ene de la Komunista Partio, estrita de Lin Biao kaj la edzino de Mao, Jiang Qing, signalis al Peng por nacia persekutado, kaj Peng estis publike humiligita en nombraj grand-skalaj "luktosesioj" kaj submetitaj al fizika kaj psikologia torturo en organizitaj klopodoj por devigi Peng konfesi siajn "krimojn" kontraŭ Mao Zedong kaj la Komunista Partio. En 1970 Peng estis formale juĝita kaj kondamnita al porviva enprizonigo, kaj li mortis en prizono en 1974. Post Mao mortis en 1976, la malnova aliancano de Peng, nome Deng Xiaoping, stariĝis kiel la Suprema Estro de Ĉinio. Deng faris klopodojn por formale rehabilitigi personojn kiuj estis maljuste persekutitaj dum la Kultura Revolucio, kaj Peng estis unu el la unuaj estroj kiuj estis postmorte rehabilititaj, en 1978. En nuntempa Ĉinio, Peng estas konsiderata unu el la plej sukcesaj kaj tre respektataj generaloj en la historio de la Komunista Partio de Ĉinio.
NGC 6811
NGC 6811 (alia indiko — OCL 185) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
St. Gallen Marktplatz (stacidomo)
St. Gallen Marktplatz estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
NGC 6812
NGC 6812 (aliaj indikoj — ESO 185-15, AM 1941-552, PGC 63625) estas galaksio en konstelacio Teleskopo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Léry
(jen france, bretone Sant-Leri) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Leandro Oliveira
Leandro Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma.
Cornuda
Cornuda estas komunumo de Italio.
Coatbridge
Coatbridge (Drochaid a' Chòta) estas urbo en Skotlando. Estas sude el Glasgovo; ĝi havis 43,920 loĝantojn en 2018.
Esperantistoj de Coatbridge
Esperanto estis instruata en la lernejo en Blairhill, en Coatbridge, kie ĝin instruis la lernejestro S-ro Redpath.
Warmsen
Warmsen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nienburg de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jerry Springer
Gerald Norman "Jerry" SPRINGER (la 13-an de februaro 1944 - la 27-an de aprilo 2023 ) estis usona televidgastiganto, advokato, urbestro kaj socia aktivulo, plej konata por la televida programo-spektaklo The Jerry Springer Show, kiun li gastigis dum la jaroj 1991–2018.
Springer ankaŭ partoprenis en aliaj spektakloj kiel Dancing with the Stars, kaj ankaŭ partoprenis gastrolon en serioj kiel ekzemple La Simpsonoj, en WWE konkuradoj kaj en la filmo Austin Powers: The Spy Who Stuck Me. Li ankaŭ estis precipe konata pro sia laboro kiel anoncisto kaj muzikisto, kaj krome funkciis kiel la Demokrata Urbestro de Cincinnati dum unu jaro de januaro 1977 ĝis januaro 1978.
Vivo
Springer naskiĝis en 1944 en metrostacio de Londono dum la 2-a Mondmilito kiam la grandurbo estis bombita fare de Nazia Germanio, kiam la metrostacio estis utiligita kiel ŝirmejo de la germanaj bombadoj. Springer kreskis en East Finchley. La gepatroj de Springer, Margot kaj Richard, estis german-judaj rifuĝintoj kiuj eskapis de Landsberg an der Woerte (nuntempe Gozów Wielkopolski en Pollando). Ĉiuj liaj geavoj estis murditaj en la holokaŭsto.
En januaro 1949, kiam li estis kvarjara, Springer enmigris kun siaj gepatroj kaj fratino Evelyn al Usono sur la ŝipo Queen Mary. Lia familio komence vivis en la najbarejo Kew Gardens en la urbeto Kvinzo de Novjorko. En 1965, Springer ricevis bakalaŭron de Universitato Tulane, specialiĝante pri politika scienco. En 1968, Springer ricevis juran gradon de Nordokcidenta Universitato. Post tio li iĝis konsultisto en la balotkampanjo de Robert Kennedy.
Kariero
Post la atenco de Kennedy, li komencis praktiki juron ĉe la advokatfirmao "Frost & Jacobs" en Cincinnati. Springer ankaŭ estis partnero en la advokatfirmao Grinker, Sudman & Springer de 1973 ĝis 1985.
En 1970 li kandidatiĝis por sidloko en la Usona Ĉambro de Reprezentantoj, sed ne venkis la enpostenitan Respublikanan kandidaton Dennis Clancy. En 1971, 27-jaraĝa, Springer estis elektita urbestro de la Cincinnati Urba Konsilio. En 1974, Springer eksiĝis post kiam estis malkovrite ke li pagis prostituitinon kun persona ĉeko, malkovrita post kiam la polico trudeniris masaĝsalonon. Kelkajn tagojn poste li faris publikan anoncon pri tiu ĉi afero kaj pardonpetis pro tio. La sekvan jaron li estis reelektita prezidanto de la Cincinnati Urba Konsilio (kvankam li devis kuri ĉi-foje kiel sendependa kandidato). En 1977, 33-jaraĝa, Springer kandidatiĝis por la posteno de urbestro de Cincinnati, kiel reprezentanto de la Demokrata Partio. Springer funkciis kiel la urbestro de Cincinnati dum unu jaro de januaro 1977 ĝis januaron 1978.
En 1982 li kuris en la Demokrata antaŭbaloto por guberniestro de Ohio sed finis en tria loko. Li poste laboris kiel politika raportisto kaj komentisto por NBC en Cincinnati pri la loka kanalo WLWT-TV. Dum tiu tempo li iĝis la plej populara novaĵankro de la kanalo kaj rikoltis sep lokajn premiojn Emmy kiel rezulto. Springer funkciis kiel novaĵankro en Cincinnati ĝis januaro 1993.
La programo The Jerry Springer Show estis elsendita unuafoje en septembro 1991. Komence ĝi estis intervjuspektaklo kun politika orientiĝo, influita per la loka famo kiun Springer akiris kiel politika raportisto kaj novaĵankro. Tiutempe, la gastoj de Springer en la spektaklo inkluzivis, inter aliaj, Oliver North kaj Jesse Jackson, kaj la temoj kiujn la spektaklo traktis inkluzivis trakti la problemon de senhejmulojn kaj la temon de pafilreguligo en Usono.
Pro la malaltaj rangigoj, estis decidite tute ŝanĝi la koncepton de la programo dum la mezaj 1990-aj jaroj, tiel ke ĝi temigus nur kontestatajn temojn (kiel ekzemple incesto kaj malfideleco), kaj enhavus cenzuritan profanaĵon, fizikajn batalojn, kaj en kelkaj kazoj cenzurita parta nudeco. Kiel rezulto la spektaklo iĝis pli kaj pli grandege sukcesa ju pli provokema kaj stulta la enhavo estis. La eksterordinara sukceso de la programo signifis, ke la programo estis poste elsendita en dekoj da landoj tra la mondo. La lasta epizodo de la spektaklo elsendiĝis la 26-an de julio 2018.
Temesvári Újság
Temesvári Újság (Temeŝva:ri U:jŝa:g) Gazeto de Temeŝvaro, estis hungara politika ĵurnalo aperinta en Temeŝvaro inter 1-a de februaro 1909 kaj decembro 1919. Liaj fratĵurnaloj en germana lingvo estis Die Zeitung (1909–17), Temeswarer Neue Post (de 1917).
Jerry Springer
Kariero
Springer daŭre estis politike aktiva tra la jaroj, precipe en la ŝtato de Ohio.
Temesvári Újság
Respondecredaktoroj
Béla Schweiger (de 1-a februaro 1913), Mihály Martzy (de 30-a de julio 1914), Béla Schweiger (de 2-a de majo 1917), Ferenc Ströbl (de 15-a de majo 1917), Imre Réty (de aŭgusto 1918).
Yosuke Komuta
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma kaj Fukushima United FC.
Alva
Alva (Allamhagh Beag - ŝtonegplena ebenaĵeto) estas urbo en Clackmannanshire en Skotlando. Ĝi estas proksima el Dolaro; ĝi havis 4,960 loĝantojn en 2018.
En Alva George William Wight starigis esperantan grupon baldaŭ post sia esperantiĝo en 1908.
Lilifloro
La Lilifloro, (en franca lingvo: Fleur-de-lis, plurale: Fleurs-de-lis, prononco [flœʁ de lis] ) estas stiligita lilio kiu estas uzata kiel ornama desegno aŭ simbolo. Multaj sanktuloj estas ofte priskribitaj kun lilio, ĉefe Sankta Jozefo. Ĉar Francio estis historie lando katolika, la Fleur de lis iĝis ofte uzataj "samtempe, religie, politike, dinastie, arte, embleme kaj simbole", speciale en Franca heraldiko.
Ĝi ankaŭ estas simbolo de la skolta movado.
La fleur-de-lis estas reprezentata en Unicode ĉe U+269C (⚜) en la bloko de Miksaj Simboloj.
Otaru
Otaru (小樽市) estas urbo kaj haveno en la subgubernio Ŝiribeŝi en la insulo kaj gubernio Hokajdo de Japanio. La havenurbo situas nordokcidente de Sapporo. La urbo frontas al la Iŝikari-golfo (石狩湾, Iŝikari-ŭan), kaj longe servis kiel ĉefa haveno de la golfo. Kun siaj multaj historiaj konstruaĵoj, Otaru estas populara turisma loko. Ĉar ĝi atingeblas per 25-minuta veturado de Sapporo, ĝi lastatempe kreskis kiel dormoĉambra komunumo.
Fine de julio 2019 la urbo havis ĉirkaŭ 115333 loĝantojn kaj ĉirkaŭ 474 loĝantojn por km². La suma areo estas 243,13 km². Kvankam temas pri la plej granda urbo en la subgubernio Ŝiribeŝi, la ĉefurbo de la subgubernio estas la pli centre situanta Kutĉan (倶知安町).
Antal Gokler
GOKLER Antal estis hungara pedagogo, primuzika verkisto. Li naskiĝis en Zsombolya la 17-an de januaro 1859 kaj mortis en Temeŝvaro la 15-an de majo 1942. Li estis la patro de Gyula Gokler.
Palaco Finckenstein
Historio
Ĝi estis konstruita de prusia batalkampa-marŝalo, markizo, kaj grafo Albrecht Konrad Reinhold Finck von Finckenstein kaj restis en la posedo de la familio de Finck von Finckenstein ĝis 1782. Post tio la grafoj Dohna-Schlobitten loĝis en ĝi ĝis 1945. Soldatoj de la Ruĝa Armeo incendiis la palacon la 22an de Januaro 1945, dum ties konkero de Orienta Prusio. La ruinoj estas ankoraŭ videblaj. La parkon aliaranĝis la fama pejzaĝarĥitekto Eduard Petzold.
Napoleonaĵoj
La palaco famiĝis en 1807, kiam Napoleono loĝis tie el aprilo al junio tiujare. Kiam li vidis la palaco por la unua fojo, li diris: Enfin un chateau ("Finfine, jen kastelo"). La Traktato de Finckenstein inter Francio kaj Persio estis subskribita tie. Tie, Napoleono renkontiĝis kun sia amatino Maria Walewska, kun kiu li loĝis en la palaco. La holivufa filmo Conquest estis filmita en la palaco en 1937 kun Greta Garbo kaj Charles Boyer.
Rilatoj al Esperanto
En la jaro 2004 la vilaĝon kaj la ruinojn de la Palaco Finckenstein survoje inter Malborko kaj Varsovio al la Esperanto-lingvo-debato vizitis esperantistoj: la japano Etsuo Miyoshi, la argentinano Atilio Orellana Rojas kaj la polo Eduardo Kozyra.
Eksteraj ligiloj
53.7682°N, 19.37233°W
Warmensteinach
Warmensteinach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Cornedo Vicentino
Cornedo Vicentino estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj la provinco Viĉenco. Najbaraj komunumoj estas Brogliano, Castelgomberto, Isola Vicentina, Malo, Monte di Malo kaj Valdagno.
Kalobrialoj
La kalobrialoj (Calobryales) estas planta ordo el briofitoj. Tiu ordo enhavas ununuran familion, 4 genrojn kaj 15 speciojn. Ĝia tipa genro estas kalobrio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (10 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (10 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
NGC 6813
NGC 6813 (alia indiko — SG 3.148) estas emisia nebulozo en konstelacio Vulpo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Correzzola
Correzzola estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
Konsilio pri la rusa lingvo ĉe la Prezidanto de Rusio
La Konsilio pri la rusa lingvo ĉe la Prezidanto de Rusio (Сове́т по ру́сскому языку́ при Президе́нте Росси́йской Федера́ции) estas oficiala organo ĉe la Prezidanto de Rusio celanta kunordigi la ŝtatan politikon pri subteno de la rusa lingvo — la oficiala lingvo de Rusio.
László Dobos
László Dobos [lAslO doboŝ], hungare Dobos László, estis hungara verkisto, redaktoro, instruisto, profesoro, kritikisto kaj politikisto.
Konsilio pri la rusa lingvo ĉe la Prezidanto de Rusio
La konsilio estis fondita en junio de 2014 laŭ ordono de la prezidanto Vladimir Putin. Laŭ sia regularo ĝiaj ĉefaj taskoj estas:
László Dobos
László Dobos naskiĝis la 1930 en Ĉeĥoslovakio, en Kráľovský Chlmec apartenanta al la hungara minoritato.
Biografio
László Dobos frekventis altlernejon en Hungario, en Sárospatak inter 1945-1949, poste en Bratislavo inter 1951-1955. En 1954 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. Poste li instruis en ĉeflernejo de Bratislavo kaj en Kráľovský Chlmec. Inter 1969-1970 li estis ministro de Slovakio. Li ricevis premion Kossuth en 1994, inter 1964-2003 parte hungarajn, parte (ĉeĥo)slovakiajn premiojn.
Konsilio pri la rusa lingvo ĉe la Prezidanto de Rusio
La sama organizaĵo funkciis dum 1995 - 1997. Dum 1997 — 2004 funkciis Konsilio pri rusa lingvo ĉe Registaro de Rusio.
Estraro
La estro estas konsilanto de la Prezidanto de Rusio Vladimir Tolstoj. Estraranoj estas prezidanto de Rusia akademio de edukado Ludmila Verbickaja kaj estro de Instituto de rusa lingvo je nomo de Vinogradov Aleksandr Moldovan.
Division Leclerc (Tramtransporto en Parizo)
Division Leclerc estas haltejo de Tramvojo T6 situanta inter komunumoj Clamart kaj Fontenay-aux-Roses.
La nomo Division Leclerc (Divizio Leclerc) estas tiu de strato en Clamart kaj avenuo en Fontenay-aux-Roses, omaĝe al generalo Leclerc (1902-1947).
(7474) 1992 TC
Ĝi estas marsrenkonta kaj terrenkonta asteroido, ĝia orbito tanĝas sed ne trairas tiun de Tero.
Ĝi pasas pli proksime de Marso:
Ĝi estas unu el la maloftaj asteroidoj, kiuj povus esti facile atingitaj per kosmosondilo elde Tero, pli facile ol Luno. Ĝia spektra tipo, proksime de la tipo "M", indikas asteroidon riĉan je fero kaj nikelo, kiu povos en la estoneco, iĝi fonto de kruda materialo en la kosmo.
NGC 6814
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ataru Esaka
Ataru Esaka (江坂 任, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma, Omiya Ardija kaj Kashiwa Reysol.
Elemér Mályusz
Biografio
Elemér Mályusz frekventis gimnazion en Szeged, universitaton en Budapeŝto inter 1916-1920. Li esploris en arkivejo de Vieno 2 jarojn, poste li laboris en Hungara Tutlanda Arkivejo. En 1925 li profesoriĝis en ELTE, sed li instruis ankaŭ en universitato de Szeged. Post la 2-a mondmilito li laboris (kiel trudpensiulo) en Luterana Tutlanda Arkivejo, ekde 1954 en akademia historia instituto. Li fakte pensiuliĝis en 1968. Li okupiĝis pri la mezepoka hungara historio. Li ricevis premion en 1973.
Gyula Gokler
GOKLER Gyula estis hungara redaktoro, ĵurnalisto, teatrokritikisto. Li naskiĝis en Zsombolya la 12-an de aprilo]] 1882 kaj mortis la 7-an de aprilo 1955 en Temeŝvaro Li estis la filo de Antal Gokler.
Nice-Saint-Augustin (stacidomo)
Nice-Saint-Augustin estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Nico, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Gyula Gokler
Biografio
Gyula Gokler pristudis juron en Peĉo kaj de 1902 li fariĝis ĵurnalisto en Temeŝvaro, respondecredaktoro de Déli Újság, teknikredaktoro de Temesvári Hírlap kaj interna kunlaboranto de Temesvári Újság. Li redaktis ankaŭ la gazetojn Temesvári Színpad (1915–20), Új Színházi Újság (1922–23), Színház és Mozi (1922–35). Li estis respondesredaktoro de mallongvivinta Bánsági Hírlap (1931–32; 1935–36). Kun titolo Program li eldonis propran teatran gazeton (1936).
Nice-Saint-Augustin (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Marseille-St-Charles - Vintimille (frontière) (930000).
Yusuke Kawagishi
Yusuke Kawagishi (川岸 祐輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma.
Warmsroth
Warmsroth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 6815
NGC 6815 estas grupo de steloj en konstelacio Vulpo.
St. Gallen Riethüsli (stacidomo)
St. Gallen Riethüsli estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
NGC 6815
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ryota Oiwa
Ryota Oiwa (大岩 亮太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma.
Corinne Erhel
Corinne Erhel estas franca politikistino, naskiĝinta la en Quimper (Finistère) kaj mortinta la  en Saint-Brieuc (Côtes-d'Armor).
Ŝi estis membro de la Socialista Partio ekde 1997. En novembro 2016 ŝi aliĝis al la movado La République en marche de Emmanuel Macron.
En 2007, ŝi estis elektita deputito de la 5-a deputita distrikto de Côtes-d'Armor por la 13-a parlamenta periodo (2007-2012). Ŝi estis reelektita por dua mandato en 2012 per preskaŭ 64% de la voĉoj (39 319 balotantoj).
Biografio
Diplomita de la IHEDREA, kun fakiĝo pri teritoria aranĝo, ŝi fariĝis, en 1990, teknika asistantino de la interkomunuma ĉarto pri aranĝo kaj evoluigo de la kampara Tregoro, unu el la naŭ historiaj provincoj de Bretonio (ĝi enhavas la okcidentan parton de la departemento Côtes-d'Armor).
En 1997, ŝi fariĝis parlamenta asistanto de Alain Gouriou, deputito-urbestro de Lannion (Côtes-d'Armor).
En 2004, ŝi estis elektita regiona konsilianino de Bretonio. En 2006, Alain Gouriou oficiale sciigis ke li ne rekandidatos por la deputitaj balotoj. Corinne Erhel tiam fariĝis la kandidato de la Socialista Partio.
Ŝi estis elektita deputitino la 17-an de junio 2007, por la 13-a parlamenta periodo (2007-2012), en la 5-a distrikto de Côtes-d'Armor venkinta, en la 2-a balotvico, Marie-Dominique Furet (UMP) per 56,08 % de la voĉoj.
Sekve de sia elekto de 2007, ŝi konfirmis sian iron ĝis la fino de sia mandato de regiona konsilianino, sed ke, konforme al siaj promesoj kaj al la principo de nekumulo de mandatoj, ŝi ne rekandidatos kaj ne rekandidatos por aliaj mandatoj, preferanta dediĉi sin al sia mandato de deputitino. Ŝi tamen aperis en la 12-a rango sur la listo de la maldekstro okaze de la regionaj balotoj de 2010 en Côtes-d'Armor. Ĝi konkeris 11 seĝojn, sed Corinne Erhel estis elektita pro la morto de Jacqueline Chevé en la balota kampanjo, ĉar ŝi estis la sekvanto sur la listo. Ŝi estis tiel reelektita regiona konsilianino de Bretonio.
En la Nacia Asembleo, ŝi kunsidas en la frakcio « Socialistae, Radikala kaj Civitana », kies estrarano ŝi estas. Ŝi estas membro de la komisiono pri ekonomiaj aferoj.
En februaro 2013, ŝi liveris la konkludojn de la informkomisio pri la efiko de la regulado de telekomunikoj al la telekomunika sektoro, kies kunredaktinto ŝi estis.
Ŝi estis en oktobro 2013 raportinto de la eŭropa rezolucipropono pri la cifereca strategio de la Eŭropa Unio por la komisiono pri ekonomiaj aferoj de la Nacia Asembleo.
Ŝi prezentis en majo 2014 la konkludojn de nova informkomisio kun Laure de La Raudière, deputitino de Eure-et-Loir, pri la evoluigo de la franca cifereca ekonomio.
Ŝi estis ankaŭ ekde 2012 raportinto por opinio de la buĝeto elektronikaj komunikoj kaj cifereca ekonomio por la financa leĝprojekto.
En februaro 2009, Corinne Erhel asertis sian kontraŭon al la eniro de nova poŝtelefonreta kompanio sur la franca merkato kiu povus, laŭ ŝi, malstabiligi la ekzistantan konkurencon kaj lasi malpli da frekvencoj al la tri nunaj kompanioj por la kreskigo de la 3G-a kovraĵo.
Ŝi kontraŭis ekde januaro 2012 la prok=jekton pri eltiro de sablo en golfo de Lannion - Rozgranita bordo. Ŝi regule alparolas la ŝtatajn povojn pri ĝiaj konsekvencoj por la biodiverseco kaj la marbordo, la riskoj de uzkonfliktoj kaj la efiko al la dungado kaj ekonomia aktiveco kaj surmare kiel surgrunde. Ŝi ricevis en junio 2014 la opozicion de Ségolène Royal, ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio, pri tiu projekto.
En novembro 2016, ŝi aliĝas al la politika movado de Emmanuel Macron, kiel kandidato por la prezidentaj elektoj de 2017. En majo 2017, okaze de publika kunveno kun la kandidato, ŝi suferas koran malsanon, kaj forpasas tuj poste en malsanulejo, ĝuste antaŭ la balotoj.
Kartuzio de Erfurto
Historio
Kartuzianoj komencis la konstruon de la monaĥejo en 1372 sur la Lupa paŝtejo en la Löber-antaŭurbo. La preĝejo estis konsekrita en 1375, kiam estis tie 14 monaĥoj kaj 6 fratoj laikaj sub la estrado de Heinrich Roeckel. Fondis ĝin la anoj de la kartuzio en Neuzell, sudoriente de Schollbrunn. En 1431 la komplekso estas enkorpigita en la ĉirkaŭfortikaĵo.
Bonfaruloj burĝaj de la urboj kaj la nobelaro de la ĉirkaŭaĵoj donacis abunde, tiel ke baldaŭ ne malpli ol 24 ĉeloj estis finkonstruitaj. Jam en 1383 la erfurtanoj povis fondi mem filion, la kartuzion en Eisenach. Ĝis la fino de la 15-a jarcento ĝi estis eminenta loko de spirita pensado kaj de skolastiko. Gravis tiukunteksto la abato Johannes von Hagen (1457-1475) kaj Jakobo de Jüterbog.
Tra Reformacio kaj Tridekjara milito ĝis la sekularigo
La kartuzanoj de Erfurto preskaŭ ne estis tuŝitaj per la Reformacio. Tamen transmetiĝis la estrado de Erfurto al la ĝenerala kapitulo de la ordeno, el kio konkludiĝas kelkaj malfacilaĵoj dum tiu tumultoza periodo.
Malfacile estis ankaŭ la tempo dum la Tridekjara milito. De 1702 ĝis 1728 la ejoj barokiĝis; unu jarcenton poste la trezoroj estis forŝtelitaj post la sekularigo den 1803. Leĝoj de la francaj okupintoj disĵetigis la monaĥojn kaj ŝtatanigis la ejojn, kie establiĝis kotonteksaĵfabriko. En 1811 la entreprenisto Rothstein ekposedis la tuton kaj malfermis la kotonaĵfabrikon de Lentin & Rothstein kiu sukcesis konkuri kun la plej bonaj fabrikoj en Anglujo, produktante ĉefe por ekstportado.
La bibliotekon ampleksan heredis la Universitato de Erfurto, dume la meblaro liturgia malaperis. La ŝtato vendis la konstruaĵojn monaĥejajn kiel loĝejojn. En septembro 1845 ili estis damaĝitaj dum fajrego.
Muelejo
Proksime troviĝis la Kartuziana muelejo kiu apartenis al la monakejo, ĉe la rivero Gera. Ĝi funkciis ĝis 1935. Dum la GDR-tempo ĝi estis sidejo de la Produktionsgenossenschaft des Handwerks Elektrohandwerk Licht und Kraft. Intertempe oni volis transformi la konstruaĵon en modernajn loĝejojn; sed finfine la ejoj malkonstruitis en 2015.
Saint-Malo-de-Beignon
(jen france, bretone Sant-Maloù-Benion) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Thingol
Thingol [t̂in̂gol] estas fikcia figuro el la romanoj de J.R.R. Tolkien. Li estas la reĝo de la grizaj elfoj (kvenje Sindar) en la fikcia lando Mez-Tero. Post kiam reĝo Thingol malpermesis, ke la grizaj elfoj parolu aŭ la elfan kvenjan lingvon aŭ respondu en ĝi, la kvenja rapide estis anstataŭigita de la sindara lingvo, sed la kvenja lingvo restis kiel lingvo de klero kaj formalaj okazoj - ambaŭ menciataj komunikiloj estas puraj fikcilingvoj, elpensitaj de Tolkien.
Warnau (Holstinio)
Warnau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Preetz-Land, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
8472 Tarroni
8472 Tarroni estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala amatora astronomo Gino Tarroni (1958–1986), ano de la Sesiono pri amatora astronomio de la Università Popolare Sestrese. Preciza observanto de Suno, li estis komisiita de la sekcio pri Suno de la Unio de la Italaj Amatoraj Astronomoj, kaj estis sekretario de la Unio por la kvar jaroj sia tragika morto en trafikakcidento. Tarroni ankaŭ interesiĝis pri speleologio kaj montogrimpado.
Costa di Rovigo
Costa di Rovigo estas komunumo de Italio.
Andrea Di Paola
Andrea DI PAOLA (naskiĝinta en 1970) estas itala astronomo. Li kunmalkovris, laŭ la Minor Planet Center, 11 asteroidojn en kunlaboro kun Andrea Boattini.
Li estas ano de la estraro de la Observatorio de Romo kaj sciencan kaj teknika responsulo de la stacio de Campo Imperatore. De 1996, li partoprenis al la intrumentado kaj programaroj de la kampanjo CINEOS de serĉo de apudteraj objektoj.
La asteroido 27130 Dipaola estis nomita en lia honoro.
Makoto Kobayashi
Makoto Kobayashi (小林 誠, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Thespakusatsu Gunma.
St. Gallen Birnbäumen (stacidomo)
St. Gallen Birnbäumen estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
NGC 6816
NGC 6816 (aliaj indikoj — ESO 460-30, MCG -5-46-6, PGC 63587) estas galaksio en konstelacio Sagitario.
Warngau
Warngau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Miesbach kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
István Boros (tablotenisisto)
István Boros [iŝtvAn boroŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Boros István estis hungara tablotenisisto, mondĉampiono, komercisto pri internaciaj varoj. Lia origina familia nomo estis Borgida.
István Borgida naskiĝis la  en Szeghalom (laŭ alia informo en Budapeŝto), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Boros komence estis komercisto pri internaciaj varoj en Budapeŝto, poste en Alĝero (1934–1935), Parizo (1935–1936), Ĝenevo (1936–1937), fine li restis en Londono. Li translokiĝis hejmen kelkajn jarojn antaŭ sia morto.
Sporta kariero
István Boros inter 1925-1938 estis tablotenisisto en ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono naŭfoje inter 1929-1938 virduope, variduope aŭ teame, dum li apartenis al la hungara nacia teamo inter 1930–1938. Li estis la unua en mondĉampionumo en 1933 teame. Depost la 2-a mondmilito li rifuĝis al Britio, kie li ludis sub brita flago sen medalo. Tiutempe li ofte partoprenis en tablotenisaj prezentoj. Li ricevis internacian premion en 1989.
Nice-Pont-Michel (stacidomo)
Nice-Pont-Michel estas franca stacidomo sur linio Nice -, situanta en Nico, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Haplomitriacoj
La haplomitriacoj (Haplomitriaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo kalobrialoj (Calobryales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 15 speciojn. Ĝia tipa genro estas haplomitrio.
Nice-Pont-Michel (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Haplomitriacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (10 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (10 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Nice-Pont-Michel (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Nice - Breil-sur-Roya (945000).
Nobuyuki Kawashima
Nobuyuki Kawashima (川島 將, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tochigi Uva FC, Thespakusatsu Gunma, Fujieda MYFC kaj Giravanz Kitakyushu.
NGC 6817-1
NGC 6817-1 (aliaj indikoj — MCG 10-28-5, ZWG 303.4, PGC 63431) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Evangelio de la Savanto
La Evangelio de la Savanto aŭ Evangelio de Berlino estas gnostika evangelio, koptlingve verkita en la 2-a aŭ 3-a jarcentoj profitinte de pra greka dokumento nun perdita. Ĝi entenas dialogon inter la Savanto Jesuo kaj ties disĉiploj.
Ĝi estas parte konservita en la mankoplena papiruso Berolinensis 22220 reiranta al la 6-a jarcento, publike konigita kaj pristudita ek de 1999. Ĝi nekonfuzendas kun aliaj apokrifaj tekstoj, la Dialogo de la Savanto kaj la Libro de la Savanto, aliaj gnostiikaj evangelioj.
Enhavo
La enhavo senescepte enkorpiĝas en gnostika fluo, laŭ kiu la transviva savo disponeblas nur por tiuj kiuj komprenas la instruaĵojn de la gnozo, kaj montras analogiojn kun la apokrifa Evangelio laŭ Petro ĉar la signifo de la krucumo estas iom subtaksata kiel evento inter multaj eventoj de la protagonisto kiu pli elstaras en la dialogoj kun la sekvantaro. La kruco mem, kiel vivanta kreaĵo, konturiĝas kiel kamarado pli ol kiel ilo de torturo.
Historio de la Esperanto-movado en Rigo
La historio de la Esperanto-movado en Rigo, tiutempe parto de la cara Rusia Imperio, komenciĝas en 1889 per la agado de la latva instruisto Rudolfs Libeks, la unua pioniro de la Esperanto-movado en Latvio. Libeks verkis la unuan lernolibron por latvoj. Ĝi estis la unua lernolibro pri Esperanto presita ekster Varsovio, aperis en 1889 en la eldonejo Sichman en Rigo kaj estas notita en la listo de unuaj Esperanto-libroj kiel n-ro 29. Dum la 1890-aj jaroj Rudolfs Libeks elmigris al Brazilo, kaj pro lia foriro dum iom da jaroj en la urbo pri Esperanto oni aŭdis preskaŭ nenion: fine de la 19-a jarcento en la urbo tamen vivis kelkaj esperantistoj, nur ilia agado ne estis sentebla.
Ne nur dum tiuj unuaj jaroj, sed ankoraŭ ĝis la Dua Mondmilito kaj la okupo de la tiama respubliko Latvio fare de la armeoj de Sovetunio en 1940, de Nazia Germanio en 1941 kaj de Sovetunio duafoje en 1944, la esperantista agado en Latvio estis forte koncentrita je la urbo Rigo, tiel ke en tiuj unuaj 50 jaroj preskaŭ estus tentiĝo egaligi la historiojn de la Esperanto-movado en la urbo Rigo kaj en tuta Latvio. Tamen iom post iom el Rigo la Esperanto-movado disradiis ankaŭ al aliaj urboj de la lando kaj historioj de la urba kaj nacia Esperanto-movadoj pli kaj pli diferenciĝis.
Ekde 1904 en la urbo ekzistis filio de la Peterburga Esperanto-societo „Espero“. Tiutempe multe helpis la movadon la polo Max Klaczko (Maks Klaĉko), kiu estis veninta al Rigo el Varsovio por studi komercon en Riga Politeknika instituto, poste en la urbo estis prospera komercisto kaj donis al la grupiĝo ejon kaj monrimedojn. Honora membro de la grupiĝo estis la konata kemiisto Wilhelm Ostwald (germana balto, kiu naskiĝis kaj loĝis en Rigo, forveturis al Germanio en 1887 kaj ricevis la Nobelpremion en 1909).
St. Gallen Notkersegg (stacidomo)
St. Gallen Notkersegg estas fervoja stacidomo en Sankt-Galo, Svislando.
Historio de la Esperanto-movado en Rigo
Laŭ informoj de la Enciklopedio de Esperanto el 1934, la 29-an de marto 1912 laŭ iniciato precipe de K. Busch, J. Alksnis kaj P. Rodd estis fondita sekva organizaĵo, nomata Riga Esperanto-Societo, kiu transprenis la funkcion de la grupo "Riga Stelo". Tamen ĝia regularo estis peza, kreinte konsilantaron 12-personan kaj estraron 6-anan. La agado ne estis aparte sukcesa: Esperanton regis nemultaj grupanoj. Ĉar ĉefe oni uzis la rusan lingvon, multaj baldaŭ eksiĝis, tial post unu jaro el 36 anoj restis nur kelkaj. Oni denove eklaboris en 1913 atingante jarfine 47 anojn, en la biblioteko estis 31 libroj. Malsukcese aranĝita vesperbalo tute disigis la anaron. Tiutempe en la grupiĝo ĉefe agis J. Alksnis, A. Abel kaj Antons Krastiņš. La lasta kun siaj fratinoj ankaŭ zorgis pri konservo de societa havaĵo dum la unua mondmilito kaj pri registrado de la societo ĉe la estrantoj - germanoj kaj bolŝevikoj.
Ekde 1920 - daŭre laŭ informoj de la Enciklopedio de Esperanto el 1934 - la movadon aktive partoprenis Aŭgusto Krauze, Talivaldo Indra, K. Kacens, Edgars Grots, Antons Krastiņš, K. Leiŝkalns, Augusts Kazoks, A. Libers, Genadij Tupicin, fraŭlino R. Dvarionoviĉ, kaj (precipe kursgvidante) Kriŝjanis Strazds, Eduards Jaunvalks, N. Blumbergs, fraŭlino E. Balode, sinjorino M. Pirkst, Ints Ĉaĉe kaj Fr. Krogers (la lasta en unu kurso havis 100 kursanojn).
Pro enketo de Ligo de Nacioj, Latva Kleriga Ministerio en 1922 favore raportis pri Esperanto kaj en 1923 la ministro disponigis al Riga Esperanto-Societo senpagan ejon en Kastelo, ĉambroj de historia arĥivo, kie la societo kunvenadis ĝis 1930. Interna Ministerio subvenciis en 1923 Esperanto-kurson por fervojaj policanoj. Samjare estis registrita nova statuto, donanta pli da aglibero. Edgars Grots multe propagandis per gazetoj. La taggazeto „Latvijas Sargs“ presis Esperantan kurson.
La societo partoprenis en 1923 kaj 1924 en Riga Foiro-Ekspozicio, por kio klopodis Edgars Grots kaj Tālivaldis Indra. La foiro en 1924 eĉ presis Esperantan reklamilon. Riga Esperanto-Societo partoprenis en 1926 ankaŭ du radioekspoziciojn, organizis Tālivaldis Indra, kaj en 1932 en Latva Produktaĵekspozicio, organizis J. Kalninŝ (la standon oni premiis per rekonatesto).
En 1923 komenciĝis ankaŭ intensa interna vivo, kursoj, vesperbaloj. la 20-an de januaro 1923 unuafoje oni prezentis Esperantan teatraĵon Konvenaĵoj. Aktoris K. kaj Tālivaldis Indra, fraŭlinoj M. Dzefzite, L. Berzin kaj sinjoro Ints Ĉaĉe. Samjare oni prezentis ankoraŭ unu teatraĵon, en 1929 Konvenaĵoj estis ripetitaj, en 1933 printempe estis luditaj du teatraĵoj.
En 1924 Riga Esperanto-Societo dissendis al ĉiuj lernejoj 2000 latvalingvajn propagandilojn de Kriŝjanis Strazds. En 1925 la societo ekeldonis sian organon Ondo de Daŭgava, monata revuo, kiu aperis ĝis 1935. En somero 1926 Antons Krastiņš unuafoje prelegis radie pri Esperanto, la 15-an de decembro 1929 prelegis Tālivaldis Indra, la 4-an de februaro 1932 Hugo Steiner (el Wien) pri Aŭstrio. En 1927 Riga Esperanto-Societo organizis la unuan Latvan Esperanto-Kongreson.
Jam en 1924 estis ellaborita projekto pri Latva Esperanto-Asocio. Ĉar la fondiĝantaj provincaj Esperanto-Societoj malemis partopreni la asocion, Riga Esperanto-Societo en 1928 ŝanĝis sian statuton tiel, ke ĝi sub nova nomo Latva Esperanto-Societo rajtis akcepti kiel anojn ankaŭ Esperanto-societojn.
En 1929 registara oficiala eldono „Valdibas Vestnesis“ (Registara Kuriero) presis deklaracion pri neŭtraleco de Esperanto. Aŭtune 1929 Andreo Cseh gvidis grandskalan kurson por 130 partoprenantoj, inter ili 28 instruistoj. En l930 la societo kunvokis somere 1-an Baltlandan Esperanto-kongreson. En 1931 Latva Esperanto-Societo invitis por tri monatoj la faman hindan propagandiston Sinha Laksmiswar. Li faris 40 prelegojn por 7450 aŭskultantoj en Riga kaj provinco, prelegante 18-foje por lernantoj kaj 22-foje publike. En 1932 Latva Esperanto-Societo invitis dufoje Julio Baghy por kursgvidado. J. Kalninŝ malfermis Esperantan librejon.
En lernejoj de Rigo private instruadis Genadij Tupicin. La poŝta kaj telegrafa departemento korespondis en Esperanto kun ILEPTO.
En 1932 en tuta Latvio estis sume 2000 esperantistoj (inter ili organizitaj 300), el ili 1200 en la ĉefurbo Rigo kaj 800 en aliaj partoj de la lando.
La perforta okupo de la respubliko Latvio kaj de la ĉefurbo Rigo en junio 1940 fare de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, en 1941 fare de la armeo Wehrmacht de Nazia Germanio kaj en 1944 duafoje fare de la Ruĝa Armeo komplete haltigis la Esperanto-agadon en la urbo.
Post 1944 ne realiĝis la esperoj de multaj urbanoj pri restarigo de sendependa latva ŝtato, sed instaliĝis Latva SSR kiel integra parto de Sovetunio, en kiu ĝis post la morto de Stalin apenaŭ eblis agado favore al Esperanto. Post tio, en Sovetunio Rigo estis kompare malgranda kaj kompare malcentra urbo, kaj ene de la sovetunia Esperanto-movado la urba movado en Rigo sekve havis kompare flankan rolon - kaj antaŭ la permeso refondi centran sovetunian Esperanto-organizaĵon en 1979, antaŭ kaj post kiam inter 1966 ĝis 1979 unuafoje aktivis la neformala Sovetia Esperantista Junulara Movado, kaj dum la tempo de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj inter 1979 kaj 1989 samkiel dum la mallonga dua vivtempo de Sovetrespublikara Esperantista Unio inter 1989 kaj 1990.
József Miskey
József Miskey naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Miskey akiris diplomon en privata aktorlernejo de Zoltán Horváth en 1907, poste li debutis en Kassa. Liaj pli gravaj sekvaj teatraj stacioj estis Miskolc, Nagyvárad, Sopron, Szombathely. Li batalis dum la 1-a mondmilito, kie li estis militkaptito en Turkestano inter 1915-1923. Hejmenveninta li havis rolojn unue en Székesfehérvár, poste en Budapeŝto. En 1935 li fondis teatron, kiun li mem gvidis ĝis 1939. Li aliĝis al trupoj de Teatro Belvárosi (1940), Nacia Teatro (Szeged) (1942), post la 2-a mondmilito al pluraj aliaj teatroj. Li edziĝis dufoje.
Analiza kemio
Analiza kemio estas branĉo de la kemio respondeca pri la identigo de la materikomponado, kaj kvante kaj kvalite. La plejmulto el la kemiistoj ordinare plenumas kvalitajn kaj kvantajn mezuradojn. Verdire, ĉiu studento pri kemio faras kvantajn kaj kvalitajn analizojn en iu kurso pri kemio. Cetere, la analiza kemio studas kaj uzas fizikajn instrumentojn kaj metodojn por separado, identigado kaj kvantigado de la materio. Laŭ la praktiko, separado, identigado kaj kvantigado povas konstitui la tutan analizon aŭ esti kombinitaj kun alia metodo. La separado izolas la analitojn aŭ unuopajn kemiajn substancojn. La kvalita analizo identigas la analitojn, dum la kvanta analizo determinas la koncentriĝon aŭ nombra amaso de ĉiu komponaĵo.
Analiza kemio konsistas je klasikaj metodoj pri humida kemio kaj modernaj instrumentaj metodoj. Klasikaj kvalitaj metodoj uzadas la separadojn tiaj kiaj precipitigo, ekstraktado kaj distilado. La identigo povas baziĝi sur la diferencoj de koloro, odoro, fandopunkto, bolpunkto, radioaktiveco kaj reakciemo. Klasika kvanta analizo uzas la masan aŭ volumenan ŝangojn por kvantigado de la amaso. Instrumentaj metodoj povas uzati por separado de la specimenoj per uzo de la kromatografio, elektroforezo aŭ frakciigo per fluokampo. Tiamaniere ke, kvalita kaj kvanta analizoj povas ofte plenumiĝi per la samaj instrumentoj kaj povas uzi fizikajn proprecojn tiaj kiaj luma kaj varma interagadoj, elektraj kampoj kaj magnetaj kampoj. Ofte la sama instrumento povas separi, identigi kaj kvantigi iun analiton.
La analiza kemio ankaŭ fokusiĝas sur la disvolvoj pri eksperimenta dizajno, kemiometrio krom la kreado de novaj mezurmekanismoj. Analiza kemio havas ampleksajn aplikojn en la leĝaj sciencoj, medicino, sciencaj kampoj kaj inĝenierado.
Historio
Analiza kemio estas la patrino de la moderna kemio kaj unu el la plej gravaj branĉoj de la kemio. La moderna scienca kemio disvolviĝis per la helpo de la analiza kemio. Eĉ poste, preskaŭ ĉiu grava rezulto pri kemio devenis el la adekvata disvolviĝo de la analizaj metodoj. La tiam-konata historia aĝo de la homaro komencis antaŭ 5000-6000 jaroj. Tiutempe, la homoj jam posedis konsiderindan konadon. Ili laboris en agrikulturo kaj en aliaj industriaj branĉoj kaj ili povis konstrui kaj navigi surŝipe. Por plenumado de ĉi-konkeroj la homoj bezonis la konon pri multaj naturfenomenoj. La scienco naskiĝis pro la klasigado kaj uzo de ĉi-kono cele al solvo de la propraj hombezonoj, samkiel per establigo de la internaj interrilatoj. Okaze de la sekvanta disvolvo de la homsocieto, la scienco kaj produktado estis ĉiam en intima rilato, t. e., la disvolvo de la unua rezultis en la disvolvo de la alia. Ĉi-kunrilato iĝis pli tranĉa laŭmezure kiel la strukturo de la homa societo iĝis pli prilaborita, tiamaniere ke en modernaj tempoj la scienco kaj teknologio iĝis malfacile distingeblaj.
Dum la moderna epoko, gravaj kemiistoj donis siajn kontribuaĵojn por la disvolvo de la sistema elementa analizo fare de Justus von Liebig kaj sistematigita organika analizo pri la specifaj reakcioj de la funkciaj grupoj.
La unua metodo pri instrumenta analizo estis disvolvita de Robert Bunsen kaj Gustav Kirchhoff bazita sur la spektroskopio de flama atomabsorbado. Per la uzo de ĉi-tekniko ili malkovris, en 1860, la elementojn rubidion kaj la cezion, en 1860. La plejparto el la disvolviĝoj de la analiza kemio okazis post 1900. Dum tiu periodo, la instrumenta analizo iĝis laŭgrade superreganta en la kampo. Aparte, multaj el la bazaj spektroskopaj kaj spektrometraj teknikoj estis malkovritaj en la komenco de la 20-a jarcento kaj rafiniĝis en la fino de la sama jarcento.
La scienco pri separado sekvis similan kronologion je disvolviĝo kaj same iĝis nekredeble transformita en instrumentoj de alta plenumo. En la jardeko 1970 multaj el tiuj teknikoj komencis uziĝi kune kun la hibridaj teknikoj por atingado de kompleta karakterizado de la specimenoj.
Proksimume komencante en la jardeko 1970 ĝis la nunaj tagoj, analiza kemio iom post iom iĝis pli inkluziva rilate al biologiaj demandoj (bioanaliza kemio), dum antaŭe ĝi larĝe fokusiĝis sur la neorganikaj kaj etaj organikaj molekuloj. Laseroj rimarkinde estis uzataj en kemio kiel sondiloj kaj eĉ por ekigi aŭ influi vastan variaĵon da reakcioj. En la fino de la 20-a jarcento ankaŭ okazis ekspansion en la aplikado de la analiza kemio ekde la akademiaj kemiaj demandoj cele al leĝaj, vivmediaj, industriaj kaj medicinaj aferoj, tia kia la histologio.
La moderna analiza kemio estas superregata de la instrumentanalizo. Multaj el la analizaj kemiistoj fokusiĝas sur ununura tipo de instrumento. Akademiuloj inklinas aŭ sur fokusado de novaj aplikoj kaj malkovroj aŭ sur novaj analizmetodoj. La malkovro de kemiaĵo ĉeestanta en la sango kiu povus pligrandigi la kancerriskon estas malkovro kiu ĉiu analiza kemiisto ŝatus implikiĝi. Ia klopodo por disvolvi novan metodon povus impliki en la uzo de direktebla lasero por pligrandigi la specifecon kaj sensivecon de ia spektrometra metodo. Multaj metodoj, kvankam disvolvitaj, restas intence statikaj tenataj tiel ke la datumoj povu kompariĝi dum longaj tempoperiodoj. Ĉi-tio estas aparte vera en la industria garantio pri kvalito, kaj leĝaj kaj vivmediaj aplikoj. Analiza kemio plenumas notinde grava rolo en la farmacia industrio kie, paralele al la garantio pri kvalito, ĝi estu uzata en la malkovro de novaj drogoj kaj en klinikaj aplikoj kie la komprenado de la interagadoj inter la drogoj kaj la pacientoj estas kritikaj.
Breil-sur-Roya (stacidomo)
Breil-sur-Roya estas franca stacidomo sur linioj Nice - Breil-sur-Roya kaj -, situanta en  Breil-sur-Roya, en departemento Alpes-Maritimes, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Costabissara
Costabissara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj la provinco Viĉenco. Najbaraj komunumoj estas Caldogno, Gambugliano, Isola Vicentina, Monteviale kaj Vicenza.
Kazuma Takayama
Kazuma Takayama (高山 和真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Masato Kojima
Masato Kojima (小島 幹敏, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Omiya Ardija kaj Mito HollyHock.
NGC 6817-2
NGC 6817-2 (aliaj indikoj — NPM1G +62.0258, PGC 3086688) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Silmarilo
La silmariloj (en la fikcia elfa kvenja lingvo plurale Silmarilli, "brilo de pura lumo") estas tri fikciaj brilaj juveloj kunmetitaj de la senmanka aŭ senmakula lumo de la Du Arboj en la legendaro de J.R.R. Tolkien pri la fikcia lando Mez-Tero. La Silmariloj estis farita el la kristala substanco silima fare de Fëanor, elfo de Noldor, en Valinor dum la Jaroj de la Arboj. La silmariloj ludas centran rolon en la libro Silmariliono de Tolkien, kiu rakontas pri la kreado de Eä (la universo) kaj la komenco de elfoj, nanoj kaj homoj.
Costermano sul Garda
Costermano sul Garda estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Costermano kaj Esperanto
Tie loĝis katolika esperantisto Felice Ruaro (1920-2010), tre aktiva en Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista, kiu dum jardekoj rolis kiel kaplano de la tombejo de la germanaj soldatoj en la urbo.
Cortina d'Ampezzo
Cortina d'Ampezzo estas komunumo de Italio. La vintrosporta loĝloko estis gastiganto de la Vintra Olimpiko 1956 kaj de la monda ĉampioneco de alpa skiado en 1932 kaj 1941. En 2021 la monda ĉampioneco de alpa skiado denove okazos tie kaj same, kune kun Milano kaj Verono, la Vintra Olimpiko de 2026.
Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Auronzo di Cadore, Badia (BZ), Braies (BZ), Colle Santa Lucia, Dobbiaco (BZ), Livinallongo del Col di Lana, Marebbe (BZ) kaj San Vito di Cadore.
Cortina d'Ampezzo situas en la montoĉeno Dolomitoj, suda kalkoŝtona parto (aŭ laŭ alia difino antaŭmontaro) de la Alpoj.
NGC 6818
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
90487 Witherspoon
90487 Witherspoon estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas proksima de la 2:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Tom Witherspoon Sr. (1921 – 2014), bone konata edukisto pri fosilioj en Usona Mez-Okcidento. Miloj da homoj, ne nur infanoj, estis enkondukitaj en la mondon de la paleontologio per liaj penoj kaj sindonemo. Eu 2002 li ricevis la premion Charles H. Sternberg pro elstara vivdaŭra plenumado en la kampo de la paleontologio.
135978 Agüeros
135978 Agüeros estas asteroido de la ĉefa asteroida zono ne malproksima de la orbita resonanco 2:9 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la franca-porto-rika astronomo Marcel Agüeros, kontribuanto al la Sloan Digital Sky Survey. Marcel laboris pri diversaj problemoj en stela astrofiziko, inklude serĉon pri izolataj kaj ekzamenon pri la rilato aĝo-rotacio-aktivo en la.
Warnkenhagen
Warnkenhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rostock de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Mecklenburgische Schweiz ("meklenburga Svislando", pro iom monteta kaj ne tute ebena pejzaĝo). Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Al la teritorio apartenas la komunumopartoj Gottin, Hessenstein, Neu Tenze, Tellow kaj Tenze.