cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Centro danziger50
Arkitekturo de la domo
La domo estas origine la direktora domo de la lernejo en la kortego, komence nomita 162-a kaj 197-a komunuma lernejo, ekde 2010 Grundschule im Hofgarten (Baza Lernejo en Korta Ĝardeno). La urba arkitekto Hermann Blankenstein (1829-1910) planis 1892-1894 la tutan ensemblon. Vinzent Dylewski gvidis la konstruadon. Blankenstein en sia ofica tempo kiel Urbkonstrukonsilisto de Berlino 1872-1896 planis kaj konstruigis ĉirkaŭ 120 lernejojn en Berlino. Influita de Karl Friedrich Schinkel (1781-1841) lia arkitekturo estas simpla kaj klara.
Fasado kaj ŝtupara domo danziger50 estas monumente protektita. Floraj ornamaĵoj ĉe la ĉefe ruĝ-brika domo kaptas la atenton. Friso, konsistanta el sesfoliaj rozetoj sur la fasado dispartigas etaĝojn. Kradoj el forĝita fero kaj feraj ornamaĵoj ĉe la fasado estas ornamitaj per floroj, volutoj aŭ akantoj. En fenestroj de la  ŝtupara domo ekzistas ankoraŭ enfacetitaj fenestretoj kun vito-foliaj ornamaĵoj. La klinkoj de la pordoj al la strato kaj al la korto estas ornamitaj per palmofolioj. Post kiam la kulturunuo transprenis la domon, ĝi estis laŭ monumente protektaj principoj alikonstruitaj.
Fakgrupo Esperanto
De junio 2006 ĝis aprilo 2019 en la domo regule kunvenis Fakgrupo Esperanto de la kulturasocio je du lundoj en monato al temaj vesperoj. La Esperanto-grupo jam ekzistas ekde junio 1965, tiutempe kadre de Germana Kulturligo gvidita de Karl Maier. En 1991 ĝi kunfondis la Kulturasocion Prenzlauer Berg r. A. kaj de tiam estis unu el la fakgrupoj en ĝi, unue gvidita de Ulrich Wilke. Ekde 1997 okazis regule la temaj vesperoj, gviditaj de Fritz Wollenberg, tiutempe en Lese- und Galeriecafé „mittendrin“ (Lega kaj Galeria Kafejo „mezmeze“), Bornholmer Straße 18. En 1997 finis la Esperanto-agado en Vilao Kreuzberg, ĉar ĝi transformiĝis al knabina centro. Kelkaj esperantistoj de tie nun venis al Prenzlauer Berg, kaj Gerd Bussing ekde tiam kunpreparis la programon kaj gvidis lingvoekzercajn vesperojn. La fakgrupo partoprenis ankaŭ en eventoj de la kulturasocio kiel en kortaj festoj per stando kaj en la „Sango-festivalo“ per ironie amuza programo „Verda Sango“.
Masaryk-Universitato
La Masaryk-Universitato estas la dua plej granda universitato en Ĉeĥio (unua estas la Universitato de Karolo en Prago). Ĝi estis fondita en 1919, situas en Brno kaj havas naŭ fakultatojn, pli ol du cent katedrojn, 2.137 pedagogojn kaj pli ol 40.000 studentojn. Ĝi estas nomita laŭ Tomáš Garrigue Masaryk, la unua prezidento de Ĉeĥoslovakio, kiu jam en la tempo de Aŭstrio-Hungario batalis por ĝia fondiĝo. Pro politikaj kialoj inter la jaroj 1960 kaj 1990 ĝi portis la nomon de Jan Evangelista Purkyně, ĉeĥa fiziologo. Rektoro estas ekde la jaro 2019 neŭrologo Martin Bareš.
Administra divido
La Masaryk-Universitato nun konsistas el 9 fakultatoj kaj pluraj aliaj institutoj kaj organoj.
Fakultatoj
En la sekva listo troviĝas post la nomo inter krampoj la jaro de fondiĝo, kiun sekvas la kutime uzata mallongigo ligita al la fakultata TTT-paĝaro: Krome, unu fakultato ne plu ekzistas:
Antaŭ la unua mondmilito
Al la fondo de la Masaryk-Universitato kontribuis ĉefe Tomáš Garrigue Masaryk, profesoro de la Universitato de Karolo en Prago kaj pli poste unua prezidento de Ĉeĥoslovakio. Kadre de sia scienca kaj politika agadoj li dediĉis atenton al la disvolvo de ĉeĥoslovakiaj altlernejoj kaj jam en la okdekaj jaroj de la 19-a jarcento emfazis la neceson de vasta konkurenco en scienca laboro. Ĉi-rilate li atentigis pri tio, ke la tiama ununura ĉeĥa universitato por sia plia disvolviĝo bezonas konkurencanton. La establo de dua ĉeĥa universitato estis dum multaj jaroj unu el liaj politikaj prioritatoj kaj li estis ĉi-afere subtenata de pluraj profesoroj, studentoj kaj la ĝenerala publiko.
Kiel la plej granda problemo montriĝis la elekto de taŭga loko por tiu ĉi universitato. Kvankam ĝenerale superis la opinio, ke ĝi fondiĝu en la moravia ĉefurbo Brno, tiun ideon kontraŭis precipe la brnaj germanoj, kiuj Brnon politike komplete regis kaj timis de malplifortiĝo de sia influo. Tio fariĝis eĉ fonto de naciaj konfliktoj, kiuj kulminis per tragikaj surstrataj konfrontoj en la jaro 1905 okaze de la t.n. Volkstag (germane popoltago).
Fondo en 1919
Nur la fino de la unua mondmilito kaj la disfalo de Aŭstrio-Hungario kunportis pli favorajn kondiĉojn por fondo de nova universitato. Ĝi fondiĝis per speciala ĉeĥoslovakia leĝo numero 50 Sb. de la 28-a de januaro 1919. En la tempo de sia ekesto ĝi konsistis el kvar fakultatoj (jura, medicina, naturscienca kaj filozofia).
Dua mondmilito
Kiam en la 17-a de novembro 1939 la nazioj fermis ĉiujn altlernejojn en la tiama Protektorato Bohemio kaj Moravio, ankaŭ la Masaryk-Universitato devis fermiĝi. Dum la periodo de la dua mondmilito (1939-1945) ĝi ne funkciis. En la jaro 1942 okazis amasa mortigo de multaj instruistoj de la universitato en la nazia koncentrejo Mauthausen. La universitato denove malfermiĝis kaj la instruado rekomenciĝis nur post la fino de la milito, en 1945.
Post la dua mondmilito
La politikaj ŝanĝoj, kiuj okazis en Ĉeĥoslovakio post la fino de la dua mondmilito kaj rezultis en la komunisma puĉo okazinta en la jaro 1948, influis multe ankaŭ la akademian vivon ĉe la universitato. Plej okulfrapa estas la deviga nomŝanĝo, kiu okazis en 1960. Tiam la reganta Komunisma Partio de Ĉeĥoslovakio proklamis Ĉeĥoslovakion socialisma respubliko kaj ankaŭ pro tio la nomo de la unua kapitalisma ĉeĥoslovaka prezidento Masaryk portata de la universitato ne plu ŝajnis plaĉa - tial oni decidis renomi la universitaton al Purkinjo-Universitato laŭ ĉeĥa fiziologo Jan Evangelista Purkyně.
Post la falo de komunismo
Post la Velura revolucio okazinta la 17-an de novembro 1989, kiu markis finon de la komunisma reĝimo en Ĉeĥoslovakio, la universitato tuj en 1990 reprenis sian originalan nomon. Nur unu jaron poste, la nomon de Purkyně alproprigis al si la novestablita Purkinjo-Universitato en Ústí nad Labem, fondita en 1991.
Esperanto
La urbo Brno estas la sidloko de la plej malnova esperanto-klubo en la iama Aŭstrio-Hungario, la Esperantista klubo en Brno, fondita en 1901. La klubo kaj ties membroj verŝajne tuj ekde la fondiĝo de la universitato kunlaboris kun ĝi. En oktobro de 1934 la klubo aranĝis el Esperanto interpretatan prelegon de negro Kola Ajayi el Lagoso en Niĝerio, kiu okazis en plenplena halo de la Masaryk-Universitato, kaj du prelegojn en aliaj lernejoj. En 1947 okazis en la aŭlo de la Masaryk-Universitato prelegoj de eminenta sveda sociala kaj poresperanta laborantino Anna Alamo el Stokholmo, kiun ĉeestis pli ol 400 aŭskultantoj kaj la parolon interpretis la prezidanto de la klubo Josef Vondroušek.
Post kiam li en 2002 akiris ministerian subtenon, instruisto en la pedagogia fakultato de Masaryk-universitato inĝ. Josef Vojáček komencis gvidi ĉe la universitato kursojn de esperanto, kiuj pro la interfakulta studebleco estas frekventeblaj de ĉiuj studentoj de la universitato (stato 2007).
Vladislavivka (stacidomo)
Vladislavivka (Владиславівка, Владиславовка) estas fervoja stacio en, , Aŭtonoma Respubliko Krimeo.
NGC 3188A
NGC 3188A (aliaj indikoj — MCG 10-15-64, MK 30, KUG 1016+576A, PGC 30179) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Lipnița
Lipnița [lipnica] (ĝia malnova turka nomo estis Lipniçe) estas komunumo en la distrikto Constanța, sudorienta Rumanio. Al ĝi apartenas administre la komunumoj: Canlia, Carvăn, Coslugea, Cuiugiuc, Goruni kaj Izvoarele, entute kun 3 488 loĝantoj en 2002.
Podkasto Roĝer Borĝes
Podkasto Roĝer Borĝes estas podkasto en esperanto. Ĝia enhavo parolas pri la plej malaĉaj aferoj de la vivo: homoj, lokoj kaj muziko, vizitante po unu landon epizode. La unua numero parolas pri Bosnio kaj la IJK 2006. Krom bosnan muzikon la programo enhavas intervjuojn kun Amir Hadziahmetovic (Esperanto Desperado), Haris Subaŝiĉ (LKK) kaj Leo Sakaguchi (dĵ).
Oni povas elŝuti ĝin laŭ MP3-dosiero, aŭ subskribi per iTunes, Yahoo Music, iPodder, Odeo, PodNova, NeVibes kaj multaj aliaj eblecoj. Ĝi estas farata de Roĝer Borĝes, brazila DĴ kaj muzik-produktisto.
Arbara ruĝgorĝulo
La Arbara ruĝgorĝulo aŭ Okcidenta arbarnajtingalo (Stiphrornis erythrothorax) estas specio de birdo troviĝanta en malaltaj niveloj en arbaroj de Okcidenta Afriko el Sieraleono al Niĝerio. Ĝi estis lokita en la familio de Turdedoj, sed ĝi estas nuntempe ĝenerale lokita en la Muŝkaptuledoj.
Ĝi komune inkludas la aliajn membrojn de la genro Stiphrornis kiel subspeciojn, en kiu kazo la komuna nomo por la "kombinata specio" (speciego) estus simple Arbara ruĝgorĝulo. La Okcidenta arbarnajtingalo povas esti separata el la aliaj membroj de la genro pro la kombino de ties tre oranĝa gorĝo kaj flavoranĝa brusto, nuance al pli blankeca ventro, kaj olivbrunecaj aŭ grizecaj supraj partoj. Krome montras blankan makulon inter la okulo kaj la frunto similan al tiu de la Blankastelulo. Ŝajne diferenciĝas ankaŭ lauvoĉe el la aliaj membroj de la genro, sed pli kompleta studo pri tio mankas. Kiam ĝi estas konsiderata samspecifa kun la aliaj membroj de la genro, S. erythrothorax estas konsiderata kiel Malplej zorgiga de IUCN. Kiam oni ne sekvas la disigon en kelkaj specioj, ĝi estis priskribita kiel ofta al surloke abunda, kaj ne ŝajnas esti minacata kategorio.
Taksonomio
La komenca disigo en multaj specioj ene de tiu genro baziĝas sur studo de 1999 baze sur la sur la koncepto de filogenetikaj specioj, kaj oni asertis, ke la agnoskitaj taksonoj estu konsiderataj monotipaj specioj. El tiuj, S. gabonensis kaj S. xanthogaster estis iam konsiderataj subspecioj de S. erythrothorax, dum S. saghensis estis priskribita kiel tute nova specio. Tiu disigo ne estas sekvata en la Handbook of the Birds of the World, kiu priskribas ĝin kiel "eble trofrua".
Kompare la Taksonomia Laborgrupo de BirdLife (kaj sekve IUCN) rekomendis ne sekvi la disigon, car la diferencoj en plumaro estas relative malgranda, la genetika ekzemplaro estas konsiderata nekompleta, kaj pruvo de interreproduktiĝo aŭ de parapatrio mankas. Alia specio el tiu komplekso de specioj, nome S. pyrrholaemus, estis priskribita kiel nova specio en 2008. Baze sur analizoj de DNA, ĝi estis lokita ene de S. erythrothorax (sensu lato), kaj sekve estas nur specio (pli ol subspecio de S. erythrothorax) se oni sekvas almenaŭ kelkajn el la taksonomioj rekomenditaj en 1999. La genetika diverĝo inter S. pyrrholaemus kaj aliaj membroj de la genro estas komparebla kun tiu inter kelkaj aliaj tre rilataj specioj.
Resume Stiphrornis erythrothorax (Sibley kaj Monroe 1990, 1993) estis dekomence disigata en S. erythrothorax, S. sanghensis, S. gabonensis kaj S. xanthogaster laŭ Beresford kaj Cracraft (1999), sed tiu traktado estas ne plu akceptata laŭ studo de la Taksonomia Laborgrupo de BirdLife, ĉar la plumardiferencoj estas relative malgrandaj kaj la analizo de DNA sugestas ioman izoladon de tiuj taksonoj, sed nur ĉar la ekzemplaro estis prenita de malproksimaj lokoj. Krome la voĉanalizo ne estis konkluda inter sanghensis kaj la aliaj taksonoj. Fine ne klaras ĉu estas interreproduktado aŭ parapatrio kie la taksonoj koincidas; estas mencio de ŝajna interreprodukado en Kameruno. Collar (2005) konsidera trofrua la disigon de tiuj taksonoj en kvar diferencaj specioj, kion sekvas la Taksonomia Laborgrupo de BirdLife ĝis nun.
Neŭrotoksino
Neŭrotoksino (nervoveneno) estas toksino kiu funkcias specife sur la nervaj ĉeloj (neŭronoj), kutime per interagado kun membrana proteino kiaj jonaj kanaloj. Kelkaj fontoj estas pli ĝeneralaj, kaj difinas la efikon de la neŭrotoksinoj kiel funkciantaj ĉe la nerva histo. Bungarotoksino, kio estas konsiderata neŭrotoksino, havas efikon ĉe la neŭromuskola ligilo.
Skurĝiĝantoj
Skurĝiĝantoj aŭ Flagelantoj estas sekto de fanatikismaj katolikoj kiu travagis diversajn urbojn tra Eŭropo, kaj kutimis bati sin al sangoverŝado kiel ago de pento kaj punpago por la pekoj de la tuta homaro, por "meriti" la savon aŭ por nuligi pekojn. Malgraŭ tio estas kondemnita de eklezio, tio ankoraŭ okazas en Latinameriko kaj Filipinoj.
Words Without Borders
Words Without Borders (angla por Vortoj sen Landlimoj) estas internacia literatura revuo fondita en 2003 kaj publikigita interrete. Ĝi celas traduki kaj disvastigi verkojn kaj tekstojn de elstaraj nuntempaj verkistoj, kies laboro alimaniere restus malfacile aŭ nealirebla por la (anglalingva) legantaro. Ĝis dek du fojojn jare literaturaj tekstoj kaj eseoj en la ĵurnalaj eseoj de 2600 ankoraŭ nekonataj kaj jam establitaj aŭtoroj el 139 landoj kaj 125 lingvoj (ĝis oktobro 2020) - kiel Adonis (2003), Adam Zagajewski (2004), Elena Ferrante (2005), Svetlana Alexievich (2005), Olga Tokarczuk (2005), Ko Un (2005), Tahar Ben Jelloun (2006), Jon Fosse (2006), Ismail Kadare (2006), José Eduardo Agualusa (2007), Fadhil al-Azzawi, JMG Le Clézio, Mahmoud Darwish, Jenny Erpenbeck, Paweł Huelle, Herta Müller (2009) AB Yehoshua, Naguib Mahfouz, Per Petterson, Ricardo Piglia, WG Sebald, Sjón, Rabindranath Tagore, Marlene van Niekerk, Can Xue, Hamid Ismailov.
Pri verkistoj kiuj verkas ankaŭ en Esperanto, aperis nur informoj pri Spomenka Stimec.
Kunlabore kun diversaj eldonistoj aperis pluraj antologioj, inter alie:
En 2014, la revuo lanĉis la instruan programon Words without Borders Campus, kiu provizas instrumaterialon pri nuntempa internacia literaturo.
Financa subteno
La nekomerca revuo estas finance subtenata interalie de la usona National Endowment for the Arts, la New York State Council on the Arts, la Brita Centro por Literatura Tradukado, la Japana Fondumo kaj la Mission Culturelle et Universitaire Française aux Etats Unis.
Vidu ankaŭ
Internacia Verkista Programo (IWP)
Internacia Federacio de Tradukistoj
Tradukistoj sen landlimoj
Beletra tradukado
Eksteraj ligiloj
Vortoj Sen Limoj. La Reta Revuo por Internacia Literaturo
Baptornis
Baptornis ("plonĝobirdo") estas genro de neflugaj akvobirdoj de la ordo Hesperornitoformaj el Malsupra Kretaceo, antaŭ ĉirkaŭ 87-80 milionoj da jaroj. La fosilioj de Baptornis advenus, nome la tipa specio, estis malkovrita en Kansaso, Usono, kiu tiam estis ĉefe kovrita de la Okcidenta Interna Maro, neprofunda kontinenta maro. Oni scias, ke ĝi loĝis ankaŭ en teritorio de la nuna Svedio, kie la Turgaja Markolo kuniĝis kun la antikva Norda Maro; eble, ĝi loĝis en la tuta Holarkta ekozono.
Othniel Charles Marsh malkovris la unuajn fosiliojn de tiu birdo en la 1870-aj jaroj. Tiu estis, kun la Archaeopteryx, unu el la unuaj birdoj de la Mezozoiko kiuj ixgis konataj al la scienco.
Anatomio
La 1 m longa Baptornis estis perdinta la kapablon flugi, kaj posedis nur restajn flugilojn. Malkiel ties pli grandaj parencoj Hesperornis, la "manaj" ostoj ne estis tute nuligitaj, kaj ŝajne ĝi pluhavis etan fingrecan stumpon. Ties kruroj estis povegaj kaj la kruroj estis tre grandaj kun longaj fingroj kiuj ne bone turniĝis, permesante la animalon naĝi kaj plonĝi je konsiderinda rapido. Ties peidoj estis similaj al tiuj de granda kolimbo al kiu ĝi similis laŭ ĝenerala dikeco.
Markvippach
Markvippach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Sömmerda de la federacia lando Turingio, kaj ekde komenco de la jaro 2020 apartenas al administra komunumaro Gramme-Vippach, kiu havas sian centron en la apuda komunumo Schloßvippach. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Preĝejo Vizito de Maria (Csatka)
La preĝejo Vizito de Maria estas romkatolika (la sola) historia monumento en vilaĝo Csatka (Hungario).
Historio
En tiu loko la paŭlanoj fondis monaĥejon en 1357, iom poste ankaŭ kirko estis konstruita. Ĝis la turka erao la monaĥo apartenis al la plej gravaj en Hungarlando. Inter 1543-1630 Csatka apartenis al la Osmana Imperio, la kirko ruiniĝis, la vilaĝo senhomiĝis. En 1630 revenis la paŭlanoj, sed ili jam ne servis el la kirko, kiu estis trakonstruita laŭ baroko en 1779 kaj 1801. Intertempe la monaĥo malkonstruiĝis. La orgeno estis farita en 1903. Inter 1966-1968 la preĝejo plene renoviĝis.
Konstruaĵo
Kermeso okazas la 2-an de julio.
Isola Dovarese
Isola Dovarese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Canneto sull'Oglio (MN), Casalromano (MN), Drizzona, Pessina Cremonese, Torre de' Picenardi kaj Volongo.
Valleroy - Moineville (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Speciala Dissenda Servo
Servoj kaj sekcioj
La radio-sekcio dissendas en 68 lingvoj en ĉiuj ŝtatoj de Aŭstralio. Granda procentaĵo de ĝiaj dissendoj estas televidaj novaĵdissendoj el eksterlando (precipe ne en la angla lingvo). Ĝi ankaŭ dissendas multajn filmojn en fremdaj lingvoj. Ĝiaj propraj novaĵaj kaj aktualaĵaj programoj koncentriĝas pli pri internaciaj aferoj ol stacio ABC aŭ la komercaj stacioj, kaj portas malpli da "softaj" novaĵoj. Ĝi ankaŭ dissendas multajn aktualaĵajn informprogramojn, kaj ĝia sporta dissendado emas fokusi je internaciaj sportoj, precipe futbalo kaj biciklado (precipe la Tour de France).
Programoj
SBS dissendas plurajn importitajn dramajn kaj komediajn seriojn, inkluzive de programoj produktitaj en lingvoj krom la angla, kaj ankaŭ notinde riska materialo kiu ne estus dissendita je aliaj dissendkanalojn en Aŭstralio – ekzemple, South Park, aŭ Queer as Folk. Ĝi ankaŭ dissendas grandan elektaĵon de filmoj ĉirkaŭ la mondo, inkluzive de franca artdoma materialo, aŭ hongkonga milda erotikaĵo. La relative senstreĉa tendenco al sekso je SBS kondukis al ĝia kromnomo "Sex Before Sleep" (Sekso antaŭ ol Dormo), aŭ, kunigita kun ĝia futbala emo, "Sex and bloody Soccer" (Sekso kaj Damna Futbalo!). Ĉi tio ne fakte estas preciza pri la fruaj horoj, kiam programoj kia ''Global Village montras la pli tradiciecan aspekton de SBS per la raportado pri eventoj de tra la mondo.
Antaŭnelonge, SBS komencis produkti sian proprajn lokajn komediajn seriojn (inkluzive de Pizza kaj Life Support''), specialaj pro evidente malgrandaj buĝetoj kaj la preteco forŝovi la limojn de akceptebla televida humoro – kaj, laŭ kelkaj, kun konsiderinda sukceso.
Unu SBS-kreitaĵo estas The Movie Show, filmrevua programo iom simila al Siskel and Ebert en Usono (sed fakte pli malnova). La du prezentistoj de la programo, David Stratton kaj Margaret Pomeranz, "dizertis" al ABC en aprilo 2004 por gastigi novan programon kun la titolo At the Movies. The Movie Show daŭras kun kvar novaj prezentistoj – Megan Spencer, Jaimie Leonarder, Fenella Kernebone kaj Marc Fennell.
SBS-novaĵoj kaj -aktualaĵoj
SBS havas diversajn aŭstraliajn novaĵajn kaj aktualaĵajn programojn, ekzemple SBS-aj Mondaj Novaĵoj Aŭstralio, Tojota Monda Sporto, Dateline, Insight, Living Black kaj World Watch. Ĝi ankaŭ dissendas fremdlingvajn novaĵojn dum la tuta tago je sia dua entjera kanalo, SBS World News Channel.
Malfrue en 2003 SBS anoncis, ke ĝi dissendos novaĵprogramon en la Vjetnama lingvo kiel parton de Worldwatch, produktita de VTV4, registara kanalo de la komunista reĝimo en Vjetnamo. Post grandaj manifestacioj ekster la Artarmon-oficejoj, kun ĉirkaŭ 4000 manifestaciantoj ĉeestantaj, la programo estis rifuzita.
Sporto je SBS
En pli fruaj jaroj, sporto dissendita je SBS estis limigita al biciklado, futbalo kaj pluraj aliaj malpli varbitaj sportoj. Tamen, pli aktuale, SBS ankaŭ dissendis aliajn sportajn eventojn inkluzive de iom de la Someraj Olimpikoj 2004 kaj la kompleta kriketa serio 2005 Ashes.
Produktaj rimarkoj
SBS estis unu el la plej progresemaj retoj pri entjera televido – ĝi dissendas duan kanalon, SBS World News Channel, kiu estas entute fremdlingvaj novaĵoj, kaj havas entjeran programan gvidilon (EPG) kanalo kun programhoraroj, ĉeftitoloj de la aktualaĵoj kaj tutlanda vetero.
SBS uzas subtitolojn prefere ol dubladon. Ili ne forpenas la naturajn sonojn de filmo, tial spektantoj, kiuj komprenas la lingvon, povas spekti facile. Subtitoloj estas uzataj por la plejmulto de ne-anglalingvaj filmoj; kelkaj eventoj, kiel la Eŭrovido-Kantokonkurso, restas sen subtitoloj. La subtitoloj ĝenerale konsistas el grasa kaj flava teksto kun malgranda nigra kadro ĉirkaŭ la leteroj, kaj nigra fono, ĉe la subo kaj centro de la televidekrano. Ĉi tio plej facile legebligas la tekston al spektantoj.
SBS kaj Seven konsentis dividi la dissendadon de la Someraj Olimpikoj 2004 en Aŭstralio, kaj SBS akiris la rajtojn ekskluzive dissendi la Paralimpikajn Ludojn 2004, antaŭe dissenditajn de ABC.
Plua informo
La kanalo provizias praktikejon por la Radia kaj Televida Junula Orĥestro de SBS, orĥestro, kiu registras multajn dissendojn por la stacio kaj regule vojaĝas eksterlande. Por pliaj informoj, vizitu la anglalingvan paĝon SBSYO-Retejo.
Lumina
Lumina estas komunumo en la distrikto Constanța (Rumanio). Ĝin fondis en 1650 tataroj.
La komunumo enhavas tri vilaĝojn:
Okcidentaj Tatroj
Okcidentaj Tatroj (slovake Západné Tatry) estas geomorfologia parto de Tatroj en okcidenta parto de geomorfologia montara sistemo. Oriente estas geomorfologia parto Orientaj Tatroj, sude - limo kun Podtatranská kotlina, okcidente kun montĉeno  Chočské vrchy kaj nordokcidente kun geomorfologia parto Podtatranská brázda.
Geomorfologio
Okcidentaj Tatroj konsistas de 5 geomorfologiaj partoj: Tiu ĉi divido ne estas preciza ĉar ne estas kalkulita pola parto.
Montoj kaj seloj
La plej altaj pintoj de Okcidentaj Tatroj estas: <!--* Bystrá ( 2 248,4 m . ), la plej alta pinto de Okcidentaj Tatroj: Pintoj apartigitaj de selo:
Valoj
'''Valoj iras de la ĉefa montĉeno prevažne nordsuden. La plej longaj valoj al suda direkto:''' Valoj, kiuj iras de la ĉefa montĉeno al norda direkto: Kelkaj pli malgrandaj valoj, kiuj ne apartenas al la ĉefa montĉeno, troviĝas sur nordaj deklivoj de Osobitá, Kominiarské Vrch kaj Giewont: Poste du valoj direkte al oriento-okcidento kreas limon kun Podtatranská brázda:
Turismo
En la montara sistemo ekzistas kvar turismaj centroj. Norde: Zverovka, Brestová kaj apude Ťatliakova chata, Sude nur: Žiarska chata. Ceteraj nur apude de montaro: Oravice, Zuberec, Bobrovecká vápenica, Žiar, Konská, Jakubovany-Studená dolina, Pribylina, Podbanské.
Ŝliĥto
Ŝliĥto estas likvaĵo por glatigi kaj firmigi varpon antaŭ teksado. La saturado de varpo okazas en ŝliĥtatoro, konkrete en ŝliĥto-trogo. En la komenco estas cilindro kun ŝliĥtota varpo, en la fino varpo-cilindro kun ŝliĥtita varpo.
Principe temas pri amela gluo uzata por teksumaj celoj.
15557 Kimcochran
15557 Kimcochran estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Kärcher
Kärcher (aŭ Kaercher) estas germana familia nomo, devenanta el sudokcidenta Germanio.
Alfred Kärcher GmbH & Co. KG. estas tutmonde aganta entrepreno kun ĉefsidejo en Winnenden. La firmao Kärcher estas produktanto de purigaj aparatoj kaj kompletaj purigaj sistemoj.
La firmao Kärcher estis fondita en 1935 de Alfred Kärcher en Stuttgart-Bad Cannstatt. La entrepreno translokiĝis en 1939 al la nuna sidejo, Winnenden.
La kompanio ellaboris la unuan altpreman purigilon kun varmega akvo sub alta premo en 1950 kaj Kärcher eĉ hodiaŭ estas la plej konata reprezentanto de purigiloj de alta premo. Ĝi produktas ankaŭ vaporpurigilojn, polvosuĉilojn, plankopurigilojn kaj similajn domajn aparatojn.
Penetro en la ĉiutagan parolon
Purigi per Kärcher [kerĥer] signifas en la franca (nettoyer au Kärcher) „elsterkigi la porkejon“ aŭ „precize purigi“. La plej konata ekzemplo por tio estas la elparolo de franca ministro por internaj aferoj Nicolas Sarkozy: Li volis purigi la Parizan randurbon La Courneuve „per Kärcher“. Tiun eldiron multaj partoprenantoj de Tumultoj en Francio en 2005 konsideris ofendo.
Franciscus Junius la Maljuna
Franciscus Junius la Maljuna (1545-1602) aŭ france François du Jon, estis lingvisto, ekzegezisto, erudiciulo, protestanta teologo kaj reformatoro. Li studis juron en la Universitato de Bourges, sed pli malfrue li studis teologion en Ĝenovo sub Johano Kalvino kaj Teodoro Beza. Li fariĝis ministro en Antverpeno, sed estis devigita fuĝi al Hajdelbergo, en 1567. Li verkis tradukon de la Biblio al la latina kun Immanuel Tremellius, kaj lia "Traktaĵo pri la vera teologio" ("De Vera Theologia") estis ofte uzita teksto en la reformita skolastikismo.
Biografio
Ekde kiam li estis dekdujara li studis juron en la Universitato de Bourges sub François Douaren (1509-1559) kaj Hugo Donellus. Pro siaj kapabloj en la greka kaj juro, li estis nomumita asesoro de la franca ambasadoro en la kortego de Sulejmano la 1-a, en Konstantinopolo, sed antaŭ ol li atingis Liono, el kie li devus vojaĝi per boato, la ambasadoro foriris.
Al la longe atendata monsendo de lia hejmo, estis atente sekvata de la novaĵoj pri la brutala murdo de lia patro fare de katolika fanatikulo ĉe Issoudun; kaj Junio ​​decidis resti en Ĝenevo, kie lia reputacio ebligis al li vivi per instruado. Tamen, en 1565, li estis nomumita ministro de la valona eklezio en Antverpeno.
Junius ricevis la taskon fari etan revizion de la Belga Konfeso, kiu estis preparita unue, en 1561, kaj li ankaŭ distribuis ĝin en Ĝenevo por krei konsenton. En 1566, okazis ikonoklasta tumulto en Nederlando, sed Junius ne partoprenis.
Vilhelmo la Silenta faris interkonsenton kun Filipo la 2-a el Hispanio, en 1566, por protekti la protestantojn, sed nur tiujn, kiuj estis devenantaj el la Malaltaj Landoj, metante Junius-on en danĝeron. Plurfoje li preskaŭ evitis areston, kaj finfine, post ses monatoj predikante en Limburgo, li estis devigata fuĝi al Hajdelbergo en 1567.
Tie, li estis bonvenigita de la elektisto Frederiko la 2-a (1482-1556), kaj provizore li estis komisiita de la reformita eklezio en Schönau; sed, en 1568, lia patrono sendis lin kiel kapelanon kun la princo Vilhelmo de Oranĝo en lia malfeliĉa ekspedicio al Nederlando. Junius ​​revenis al sia preĝejo kaj restis tie ĝis 1573.
Ekde 1573 ĝis 1578 li estis ĉe Hajdelbergo, helpante Immanuel Tremellius, kies filinon li edziĝis; lia infano, Franciscus Junius la Juna (1591-1677), fariĝis unu el la unuaj fakuloj pri germana filologio.
La Biblio de Tremellius-Junius, klare reformita latina traduko, estis unue publikigita en 1579. Ĝi ricevis tridek tri presaĵojn inter 1579 kaj 1764 kaj tre influis la reformitan dogmatikon, formante la protestantan teologion en la fino de la 18-a jarcento.
La Malnova Testamento de Tremellius-Junius ofte estis asociita al la traduko de la Nova Testamento de Teodoro Beza. Frederiko la 3-a estis sukcedita de Ludoviko la 4-a, iu luterano, en 1576, kaj la reformitoj en Hajdelbergo, kiuj rifuzis subskribi la Formulon de Konkordo, estis devigitaj foriri. En 1579, la germana princo kaj amiko de la reformito Johano Kazimiro formis la Casimirianum Neustadt.
Junius, kune kun aŭtoro de la Heidelberga-Katekismo Zacharias Ursinus (1534-1583), estis unu el la unuaj membroj de la docentaro. Junius iĝis amiko de Ursinus, kaj faris sian funebran oratoraĵon kiam li mortis en 1583. En 1583, Johano Cazimiro iĝis reganto, kaj Junius estis ree invitita iĝi profesoro pri teologio en la Universitato de Hajdelbergo.
Ekde la fino de la jardeko 1580-a jaroj ĝis 1592, Junius partoprenis diplomatiajn misiojn por la duko de Bouillon en Francio kaj Germanio, kiuj implikis je renkontiĝo persona kun la reĝo de Francio, Henriko la 4-a de Navaro. En 1592, li estis nomumita profesoro pri teologio en la Universitato de Leiden.
Tie li verkis sian plej faman verkon "De Vera Theologia" ("Traktaĵo pri la Vera Teologio"), kiu fariĝis angula ŝtono de la reformita skolastika teologio. Proksimume dum la sama epoko, li ankaŭ verkis "De politiae Mosis observatione" (1593), kiu traktis pri la nuntempaj politikaj implicoj de la Mosea Leĝo.
En ĉi tiu lasta verko, Junius analizas la rilaton inter eklezio kaj ŝtato kaj argumentas kontraŭ la ideo, ke humanismo kaj la skolastiko estas nepre kontraŭetikaj. Junius ekzamenas la klasifikon de la moseaj leĝoj kiel moralaj, ceremoniaj kaj juraj, kaj argumentas ke la ceremoniaj leĝoj tipe enhavas "kunmetitan analizon de la morala, jura kaj ceremonia leĝo." Okaze de lia morto, en 1602, Junius estis sukcedita en la katedro pri teologio de Jacobus Arminius.
NGC 3189
NGC 3189 estas parto de galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jacquou le Croquant (muzikalbumo)
Jacquou le Croquant estas disko (Polydor/Universal 984 566-1) aperinta la sur kiu estas registrita la filmomuziko de la filmo Jacquou le Croquant de Laurent Boutonnat. Muzikon komponis Laurent Boutonnat.
András Szabó
András Szabó
Jacquou le Croquant (apartigilo)
Jacquou le Croquant estas:
Spirala Ĝeto
La Spirala Ĝeto estas la plej fama landarta ĉefverko de Robert Smithson, konstruita en 1970 ĉe la Granda Sala Lago.
La artaĵo estas farita el koto, salkristaloj, bazalto, tero kaj akvo ĉe la nordorienta bordo de la Granda Sala Lago apud Rozel Point, Utah. Ĝi estas 457 metrojn longa kaj 4,57 metrojn larĝa kaj turniĝas malhorloĝdirekten de la bordo al la lago.
Kiam ĝi estis konstruita la nivelo de la akvo estis nekutime malalta pro sekeco. Post kelkaj jaroj, la nivelo iĝis kutima kaj enakvigis la ĝeton dum la tridek sekvaj jaroj. Pro nova sekeco la ĝeto elakviĝis en 1999 kaj estas nun ekster la akvo, sed printempe de la jaro 2005 la akvo denove altiĝis kaj parte subakviĝis la ĝeton.
Komence ĝi estis nigra pro la bazalto, sed nuntempe ĉefe blanka pro saldeponoj kaj malaltaj akvoj.
Moineville
Moineville estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Moinevillois.
Dallas
Dallas estas la nomo de pluraj artikoloj.
Luroj
La Luroj estas etno vivanta en la okcidenta parto de Irano, en la historia regno Lorestano aŭ Luristano ("lando de la Luroj") de la antikva Persa Imperio rande de la Zagros-Montaro. En la nuntempa Islama Respubliko Irano tio korespondas al la provincoj Lorestano, Ilam kaj partoj de Fars kaj Ĥuzestan). Laŭ la etnologia raporto pri Irano nuntempe ekzistas proksimume 2.600.000 Luroj.
Laŭ sia deveno la Luroj apartenas al la iranaj popoloj, ilia vestomaniero similas al tiu de la malnovaj persaj triboj de antaŭ jarcentoj. La lingvaĵo de la Luroj estas dialektaro el la spektro de la irana lingvaro tre simila al la persa lingvo. La lingvo dividiĝas al du ĉefaj dialektaj grupoj: Lure Bozorg („pli granda lura lingvo“) en la sudo, parolata de la baĥtiaroj, kaj Lure Kuchik („pli eta lura lingvo“) en la nordo, parolata de la Luroj mem.
Ĝis la 20-a jarcento la plejparto de la Luroj vivis kiel nomadaj paŝtistoj, kun malgranda enurba malplimulto en la provinca ĉefurbo Ĥoramabad. Dum la regado de Reza Ŝaho Pahlavi kaj ties filo Mohammad Reza Pahlavi la Luroj estis subpremataj. La nomadoj estis devigitaj setliĝi kaj multaj el la tribaj gvidantoj estis ekzekutitaj, por politike kontroli la etnan malplimulton.
Aleksander Prystor
Aleksander Błażej Prystor (naskiĝis la 2-an janurao 1874 en Vilno, mortis la 27-an julio 1941 en Moskvo) estis pola politikisto, ĉefministro, kolonelo, framasono. Membro de la Pola Partio Socialista, kaj en 1908 estis en la Atako de Bezandy. Estis en Rusa malliberejo de 1912 ĝis 1917.
Emlingen
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Ŝarĝoŝipo
Kargoŝipo aŭ ŝarĝoŝipo estas ŝipo, kiu pro sia konstruo ekskluzive aŭ prioritate antaŭvidatas por la transporto de varoj. La transportataj varoj nomiĝas ŝarĝo.
Kontenerŝipoj estas ŝarĝoŝipoj kiuj portas la tutan ŝarĝon en kamiongrandaj konteneroj, laŭ tekniko nomita kontenerado.
La plej konataj tipoj de ŝarĝoŝipoj estas:
21-a de aŭgusto
La 21-a de aŭgusto estas la 233-a tago de la jaro (la 234-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 132 tagoj restas.
Je la 21-a de aŭgusto okazis, interalie:
Ugra
Ugra ( Угра) estas rivero en Kaluga provinco kaj Smolenska provinco de Rusio, maldekstra alfluanto de Okao.
Les Ayvelles
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Ferenc Szalay
Ferenc Szalay [salai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szalay Ferenc estis hungara pentristo, grafikisto, instruisto.
Ferenc Szalay naskiĝis la aŭ en Moson, aŭ en Magyaróvár, li mortis la  en Hódmezővásárhely.
(15470) 1999 BS
(15470) 1999 BS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
(23250) 2000 WQ181
(23250) 2000 WQ181 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia programo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS de la United States Air Force sur la monto Haleakalā, en la havaja insulo Maui (Usono).
La, ĝi pasos al 0,0844691 AU (12,636 milionoj da km) de Marso.
Valleroy (Meurthe-et-Moselle)
Valleroy estas franca situanta en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valléresiens.
Sundiata Keita
Sundiata KEITA, Sundjata KEYITA, Mari Djata I aŭ Sundiata (Niani, 1190 - 1255) estis la fondinto de la Imperio de Malio. Lian vivon oni konas per la epopeo rakontita de generacio en generacio. En 1230 Sundiata, frato de la forpelita reganto de Kangaba venkis la susuan estron. (La nomo Malio tiam disvastiĝis anstataŭ Kangaba.) Sundiata iĝis ekzemplo por liaj sekvantoj pro lia sukcesa konkera politiko. Liaj armeoj konkeris sude la orriĉan Bondut kaj Bambuk, nordokcidente subigis la djarra-ojn norde ĝis Débo-lago apud la Niger-rivero.
Abu Bakr, konata ankaŭ kiel Abubakari la 1-a aŭ Manding Bori, estis la kvina Mansa (imperiestro) de la Malia Imperio, kiu regis de 1275 ĝis 1285. Li naskiĝis kiel Manding Bori de patrino Namandjé, tria edzino de Naré Maghan kon Fatta. Antaŭ iĝi Mansa, Manding Bori servis kiel kankoro sigi (nome veziro kaj dua estro) por Sundiata Keïta. Kiam Sundjata mortiĝis dum misteraj cirkonstancoj en 1255 lia plej aĝa kaj nura filo heredanto estis tro juna por iĝi Mansa, kaj Manding Bori estis proklamita regento. Antaŭ tiu ascendo, lia nevo enpoviĝis kiel Mansa Ŭali. Oni konas malmulte pri Manding Bori dum la regado de Ŭali, Ŭait kaj Ĥalifo. Post la murdo de Ĥalifo, Manding Bor estis finfine igita Mansa de Malio laŭ la nomo Abu Bakr.
Sundiata Keita en Esperanto
En la kvina kanto de la verko de Abel Montagut nome Poemo de Utnoa okazas asembleo de la Gobanoj (eksterteranoj). Tie oni akceptas, ke oni plikuraĝigu la malfortigitan Utnoan (nome la ĉefrolulo Noa) pere de la drogo anoŭdo. Inna malsupreniras kaj liveras ĝin al Noa. Je ties efiko aperas antaŭ li la poeto Valmikio kaj poste la japana pentristo Hokusajo kiuj montras al li laŭvice la enormajn atingojn de la estonta homaro, se li sukcesas savi ĝin, nome, en Azio, kaj poste venas la vico de Fidiaso, kaj poste Maria Sklodovska, kiuj montras al Utnoa la mirindaĵojn de Eŭropo. La venonta ĉiĉerono estas Akenatono kiu montras interesaĵojn el Afriko kaj poste prezentas la venontan ĉiĉeronon nome Sunĝata Kejta:
Napalmo
Oni uzas la napalmon en piroteknika ĝelo, kiu entenas benzinon kaj nafton, magnezian polvon, kaj natrian nitraton. La miksaĵo brulas je 1100 °C, dum la densigita benzino nur je 675 °C.
Milita uzo
Oni ekuzis napalmon dum la dua mondmilito. La unua larĝskala atako estis kontraŭ Royan. En Ĉinio, dum la Kultura Revolucio, Wei Guonqing uzis ĝin kontraŭ ribeloj en Wuzhou, kaj la usona armeo dum Korea milito kaj Vjetnama milito.
Ekde 1980, interakordo de Unuiĝintaj Nacioj malpermesas la uzon de Napalmo kontraŭ nebatalantoj (vilaĝoj, ktp). Usono ne partoprenas la akordo, sed certigis, ke ĝia arsenalo estis detruita en 2001.
Holdo
Holdo (de la angla vorto hold) estas la interna parto de ŝipo, destinita por la transporto de kargo. Ĝi troviĝas sub la ferdeko. La kargokapablo - kiu baze dependas de la volumeno de la holdo - estas la kiomo da peztunoj, kiun ŝipo kapablas transporti.
Metroo de Niĵnij-Novgorodo
Metroo de Niĵnij-Novgorodo estas metroo en la urbo Niĵnij Novgorod, Rusio. Ĝi estis lanĉita en 1985.
Ĝi havas 2 liniojn: Avtozavodskaja kaj Sormovo-Meŝĉerskaja. 14 stacioj en Suba parto de la urbo. En 2012 estis konstruita la unua stacio (Gorkovskaja) en la Supra (centra) parto. Longo de la linioj estas.
Sormovo-Meŝĉerskaja linio
Dume ekzistas disforkiĝo. Sormovo-Meŝĉerskaja linio ne estas memstara marŝruto: trajnoj de ĉiuj du linioj sekvas la Avtozavodskaja linion de Park Kulturi ĝis Moskovskaja, kaj poste trajnoj de unu marŝruto iras ĝis Gorkovskaja (laŭ la sama Avtozavodskaja linio), kaj de la dua — ĝis Burevestnik laŭ Sormovo-Meŝĉerskaja linio.
Grávalos
Grávalos [GRAbalos] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudorienta Komarko de Cervera, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente).
Membrantransporto
Sub membrantransporto en la biologio oni komprenas la transporton de diversaj substancoj tra biomembrano. Se samtempe partoj de la membrano mem translokiĝas, oni foje ankaŭ parolas aparte pri membranfluo.
Grávalos
Geografio
Grávalos estas en montara areo sur la nordorienta pinto de la Montaro de Kameroj, en depresio inter la montaroj Yerga kaj Peñalosa. Ĝi distas de Logronjo (regiona kaj komarka ĉefurbo) 72 kilometrojn.
Membrantransporto
La interno de spaco ĉirkaŭita de biomembrano (ekzemple citoplasmo de ĉelo) estas biologie aktiva unuo. Ĝi posedas specifan, por la funkcio nepre necesan, kemian miksaĵon. La el fosforlipidoj konsistanta duobla lipidotavolo de la membrano estas nur por gasoj kaj tre malgrandaj, plej ofte neŝargitaj (kaj pro tio hidrofobaj) molekuloj permeabla. Por jonoj kaj por la plej multaj bilogie efikaj substancoj ĝi sen helpo estas nesuperebla bariero, ĉar tiaj molekuloj estas ŝargitaj kaj pro tio hidrofilaj.
Ĉiuj vivoprocesoj kaj specifaj ĉelfunkcioj dependas de tio, ke la ĉelo aŭ ties fakoj estas en kontakto kun sia ĉirkaŭo. Al tio ankaŭ apartenas la substancinterŝanĝo kun la ekstero. Pro tio devas ekzisti mekanismoj, kiuj permesas al la molekuloj, trairi la membranon.
Grávalos
Geografio
Grávalos estas tre aparta loĝloko kiu havas komunikadon laŭ la regiona ŝoseo LR-123, kiu komunikas nordokcidente kun Villarroya kaj sude kun Igea. Krome la regiona ŝoseo LR-123 iras en direkto al Navaro.
Historio
Estis banloko ekde la 17-a jarcento; pro tio Grávalos floris en la 19-a jarcento, sed en la 1920-aj jroj la banloko fermiĝis kaj la elmigrado estis terura. La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same ĉe Grávalos, kie oni malaltiĝis el milo da loĝantoj ĝis nunaj 182.
Aktualo
En 2017 oni malfermis la banlokon, kio nuntempe malfermas oportunojn por disvolvigo.
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo kaj brutobredado. Krome estas rura turismo.
(19732) 1999 XF165
(19732) 1999 XF165 estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ungra
Ungra (hungare: Ugra, germane: Galt) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Făgăraş. Administre apartenas al ĝi Dăişoara.
34267 Haniya
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Haniya Shareef, finalistino de la Regeneron Science Talent Search de 2018, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Lincoln Park Academy de Fort Pierce (Florido).
Ungra
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1465 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 1257 (ciganoj, rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas 1211. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Alphonsus de Guimaraens
Afonso Henrique da Costa Guimarães, konita kiel Alphonsus de Guimaraens (n. 24-a de julio 1870; Ouro Preto, Minas Gerais, Brazilo - m. 15-a de julio 1921; Mariana, Minas Gerais, Brazilo), estis verkisto de Brazilo.
(112828) 2002 QE10
(112828) 2002 QE10 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT) elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 10:3 kun Jupitero.
Grávalos
Aktualo
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, ruinoj de monaĥejo, romia tomboŝtono en la portikaro de la urbodomo, la banloko, naturaj lokoj ktp.
(112828) 2002 QE10
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin : ĝia marsa MOID estas 0,2289 astronomia unuo, tie estas 34,244 milionoj da km.
Rudro
Rudro estas ilo uzata por ŝofori ŝipon, boaton, submarŝipon, aeroglitan boaton, aviadilon, flugmaŝinon, aŭ alian aparaton kiu moviĝas tra medio (ĝenerale aero aŭ akvo). Ĉe aviadilo la rudro estas uzata ĉefe por kontraŭstari la kontraŭajn fortojn kaj ne estas la ĉefa kontrolilo uzata por turni la aviadilon. Rudro funkcias per redirekto de la fluaĵo, okazigante turnigon de la aviadilo. Baze rudro estas ebena plato aŭ lameno el materialo ligita per ĉarniroj al la pobo, vosto aŭ alia fintipo. Ofte rudroj havas specigan formon por minimumi hidrodinamikajn aŭ aerodinamikajn kontraŭajn fortojn.
Aurél Dessewffy (reĝa juĝisto)
Grafo Aurél Dessewffy [deĵOfi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dessewffy Aurél estis hungara reĝa juĝisto, juristo, politikisto, membro (direktora en 1883) de Hungara Scienca Akademio. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis cserneki [ĉerneki] kaj tarkői. Lia patro estis Emil Dessewffy. Aurél Dessewffy naskiĝis la  1846 en Bűdszentmihály. Li mortis la 1928 en Budapeŝto.
Biografio
Aurél Dessewffy frekventis universitaton en Pest (urbo). Post la jura diplomo li plulernis en Germanio. Hejmenveninta li estis submotario en Szabolcs, baldaŭe li havis postenon en la ministerio. En 1869 li edziĝis. Inter 1874-1883 li estis parlamenta deputito, fine eĉ parlamenta prezidanto. En 1906 li estis elektita prezidanto de la senato. En 1910 li forlasis la politikadon, tamen en 1917 li estis elektita lastfoje reĝa juĝisto. Ekde 1927 li estis membro de la supera ĉambro.
Zabili Mi Żółwia
Zabili Mi Żółwia estas malaktiva pola punka, skaa kaj regea muzika grupo. Ĝin fondis grupo de amikoj en duono de 1997 en Mazańcowice, malgranda komunumo apud Bielsko-Biała. En 2014, post koncerta turneo, la grupo finis sian aktivadon.
Historio
La unua koncerto de la grupo okazis en bazlernejo en Mazańcowice en Majo 1999. Post kelkaj koncertoj en 2000 la gitariston Szymon Taranowski anstataŭis Kuba Wieczorek. En pli-malpli sama tempo al la grupo aliĝis Wojtek Homa, kiu aldonis al la grupo novan instrumenton – akordionon.
En Oktobro 1999 la unuan fojon Zabili Mi Żółwia registris siajn kantojn kaj tiel kreis sian unuan demo-albumon titolitan Mordercy żółwia, kie estis k.a. kantoj Kwiatek, Być człowiekiem, Serce ogrodu, Starzec.
En Februaro 2001 estis duonprofesie registrita unua albumo de la grupo, Akt I. Eldonon kaj distribuadon prizorgis la grupo mem. Registradon mem faris Piotr „Yoyo” Jakimów per ne profesia ekipaĵo.
En Novembro 2004 la grupo ekhavis manaĝeron Jarek Czulak, kiu signife plioftigis koncertojn.
En Majo 2005 la grupo registris novan promocian materialon kaj samtempe anoncis duan albumon. Registradon de tri kantoj, titolitaj Wiosna, Barykady kaj Dlaczego, faris Tomasz Zborek en la studio Media-Art en Bielsko-Biała.
La 30an de Marto 2006 eldonis Zabili Mi Żółwia debutan albumon Uczucia w promocji en Vroclava eldonejo Lou&Rocked Boys / Rockers Publishing. En la albono estis ekzemple la kantoj Uczucia w promocji, Jaracz, Dlaczego, Barykady, Mała armia, Dezerter.
En Decembro 2006 la grupo finis sian kunlaboradon kun Jarek Czulak. Iom signifaj koncertoj de la grupo estas ekz.: koncerto en la festo Winter Reggae en 2002, partopreno en la finalo de WOŚP en Varsovio en 2004, en Żory en 2008 kaj en Czechowice-Dziedzice en 2009, prezentiĝo en la Varsovia klubo Stodoła en Februaro 2004 kun Habakuk, Daab kaj aliaj, prezentiĝo en la festo Nie Zabijaj en Stare Olesno en julio 2005.
La 14an de Oktobro 2008 en la oficiala retejo de Zabili Mi Żółwia aperis nova unuopaoĵo nomita "Ostatni raz" promesanta novan albumon. La 17an de Novembro 2008 estis eldonita nova albumo titolita Twarzą w twarz.
La 7an de Januaro 2014 la grupo en sia oficiala facebook-a paĝo anoncis finon de sia aktivado post lasta koncerto de sia planata koncerta turneo. Sian aktivadon la grupo finis la 14an de Julio 2014 kun klarigo, ke „la grupo ne ĉesis ekzisti, nek malfondiĝis“.
Muzikvideoj
fonto:
Ĝeto
Ĝeto (el la franca: jetée, ĵetita) estas marhavena konstruaĵo, speco de moleo, kiu bordas la ŝipan akvovojon al kaj el haveno por ŝirmi ĝin kontraŭ maraj ondoj.
849 Ara
849 Ara estas mezgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Sergej Beljavskij elde la Simeiza observatorio, en Krimeo.
Himboj
La himboj estas afrika etno parenca al la hereroj en la nordo de la respubliko Namibio. Ili apartenas al la lingvofamilio de la Bantuoj. Proksimume 16.000 homojn tiu paŝtista popolo ankoraŭ en 2002 laŭdire havis.
849 Ara
Nomo
Ĝia nomo, "Ara", celebras la A.R.A. : American Relief Administration, usona helpa misio en Eŭropo post la unua mondmilito.
Markwerben
Markwerben estas eksa administra komunumo kaj nuna parto de la urbo Weißenfels en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Weißenfels. Ekde plia administra reformo en septembro 2010 ĝi iĝis parto de la urbo Weißenfels. Ĝis tiu momento ĝi estis parto de komunumaro, do kunlabora administra ligo de pluraj komunumoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Weißenfelser Land. La 31-an de decembro 2004 la komunumo havis 717 loĝantojn.
849 Ara
Eksteraj ligiloj
Lista de asteroidi
Markwerben
Historio
Jam antaŭ sep jarmiloj estis setlejoj ĉirkaŭ Markwerben. La unua endokumenta mencio de la vilaĝo estis en la 9-a jarcento en dekonaĵlisto de la Abatejo Hersfeld: tie oni legeblas pri burgokomplekso de sur Gotthard-monto. Du jarcentojn poste la burgo forlasitis. Kamparanoj instalis je la fino de la 12-a jarcento bienojn ĉirkaŭ la kadukiĝinta burgo el kiuj evoluiĝis en al 13-a jarcento vilaĝo kun kirko. La romanika ĥorejturo el tiu tempo ĝis hodiaŭ konserviĝis.