cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Partio (politiko)
Usonaj partioj
Partia politiko reviviĝis en 1829 kun la disigo de la Demokrata-Respublikana Partio en la Jaksonianaj Demokratoj gviditaj fare de Andrew Jackson, kaj la ŭigo-partio, gvidita fare de Henry Clay. La unua evoluis en la moderna Demokrata Partio kaj ĉi-lasta estis anstataŭigita per la Respublikana Partio kiel unu el la du ĉefaj partioj en la 1850-aj jaroj. Ankaŭ pli malgrandaj partioj kiel la Libertariana Partio kaj verda partio povas influi modernajn usonajn elektojn.
Disvastiĝo de partioj
La dua duono de la 19a jarcento vidis la adopton de la partiomodelo de politiko en tuta Eŭropo. En Germanio, Francio, Aŭstrio kaj aliloke, la Revolucioj de 1848 ekfunkciigis tajdon de liberala sento kaj la formadon de reprezentaj institucioj kaj partioj. La fino de la jarcento vidis la formadon de grandaj socialistaj partioj en Eŭropo, kelkaj harmoniante kun la instruado de Karl Marx, aliaj adaptante socialdemokration helpe de reformismaj kaj laŭgradismaj metodoj.
Strukturo
Individuo kiu ĉu volontulas ĉu estas dungita, por helpi establi kaj funkciigi partion estas konata kiel partiaranĝanto, ankaŭ konata kiel partiaktivulo aŭ partilaboristo.
Partio estas tipe gvidita de partiestro (la plej potenca membro kaj reprezentanto reprezentanta la partion), partia sekretario (kiu zorgas la ĉiutagan laboron kaj notojn pri partikunvenoj), partiokasisto (kiu respondecas pri membrec-kotizoj) kaj parti-administranto (kiu formas strategiojn por rekrutado kaj retenado de partianoj, kaj ankaŭ sidejajn partikunvenoj). La plej multaj el ĉi-supraj pozicioj ankaŭ estas membroj de la parti-komitato, la gvida organizo kiu metas politikon por la tuta partio sur la nacian nivelon. La strukturo estas multe pli malcentrigita en Usono pro la povdisiĝo, federaciismo kaj la diverseco de ekonomiaj interesoj kaj religiaj sektoj. Eĉ ŝtatpartioj estas malcentrigitaj laŭ distrikto kaj aliaj lokaj komitatoj estas plejparte sendependaj de ŝtataj centraj komisionoj. La nacipartia gvidanto en Usono estos la prezidanto, se la partio plenumas tiun oficon, aŭ protrudan membron de la Kongreso en opozicio (kvankam grandŝtata guberniestro povas strebi al tiu rolo). Oficiale, ĉiu partio havas prezidanton por sia nacia komisiono kiu estas eminenta reprezentanto, organizanto kaj trezoristo, sed sen la statuso de elstara elektita ofic-posedanto.
En parlamentaj demokratioj, sur regula, perioda bazo, partiaj kongresoj estas okazigitaj por elekti partiestroj, kvankam estroelektoj povas esti anoncitaj se sufiĉe da membroj elektas tion. Partikonferencoj ankaŭ estas okazigitaj por aserti parti-valorojn por membroj en la tuj venonta jaro. Usonaj partioj ankaŭ renkontiĝas regule kaj, denove, estas organizitaj al elekto de politikaj gvidantoj.
Depende de la demografia disvastiĝo de la partio, partianoj formas lokajn aŭ regionajn partikomisionojn por helpi al kandidatoj konkurenci por lokaj aŭ regionaj oficoj en registaro. Tiuj lokaj partiobranĉoj reflektas la oficirpostenojn sur la nacia nivelo.
Ĝi ankaŭ estas kutima ke parti-membroj formu branĉojn por nunaj aŭ eventualaj partianoj, kies plej granda parto falas en la sekvajn du kategoriojn:
Tiuj estas utilaj por partiatingo, trejnado kaj dungado. Multaj junaj aspirantaj politikistoj serĉas tiujn rolojn kaj laborlokojn kiel paŝoŝtonoj al siaj politikaj karieroj en leĝdonaj kaj/aŭ administraj oficoj.
Parlamenta parti-strukturo
Kiam la partio estas reprezentita fare de membroj en la malsupra ĉambro de parlamento, la partiestro plej ofte samtempe funkcias kiel la gvidanto de la frakcio de tiu plena parti-reprezentantaro; depende de mimimuma nombro de sidlokoj tenita, la britaj vestminsteraj partioj tipe permesas ke gvidantoj formus ministrobenkajn teamojn de senioraj membrokolegoj de la frakcio por funkcii kiel kritikistoj de aspektoj de registara politiko. Kiam partio iĝas la plej granda partio ne estas reprezentita en vestminster-stila parlamento, kaj la frakcio de la partio formas la oficialan opozicion, kaj oficialopoziciaj ministrobenkaj grupanoj ofte formas la oficialopozician ombrokabineton. Kiam partio atingas sufiĉe da sidlokoj en elekto formas plimulton, kaj la ministrobenko de la partio iĝas la kabineto de ministroj.
Reguligo
La libereco por formi, deklari membrecon, aŭ kampanji por kandidatoj de partio estas konsiderita praktikoj de ŝtatsekvado al liberala demokratio kiel politikaj valoroj. Reguligo de partioj povas gami de sinteno kontraŭ al subpremo de ĉiuj opoziciaj partioj, normo por aŭtoritatemaj registaroj, al la subpremo de certaj partioj kiuj tenas aŭ reklamas idealojn kiuj kontraŭas al la ĝenerala ideologio de la ŝtatoficantoj (aŭ posedas membrec-statutojn kiuj estas laŭleĝe nepraktigeblaj).
Krome, pri ekstremdekstra, ekstremmaldekstraj kaj regionistaj partioj en la naciaj parlamentoj de multo da la Eŭropa Unio, ĉeftendencaj partioj povas formi neformalan san-kordonon kiu uzas politikon de pasiva rezisto direkte al tiuj "eksterul-partioj" prezentataj en la parlamento kiuj estas rigarditaj kiel "kontraŭ-sistemaj" aŭ alie neakcepteblaj por registaroj. Sankordonoj, aliflanke, estis iom abandonitaj dum la pasintaj du jardekoj en plurpartiaj demokratioj ĉar oni preferas la premon konstrui larĝajn koaliciojn por venki en elektoj - kune kun la pliigita volemo de pli eksteraj partioj mem partopreni registaron - kaŭzis ke tiaj partioj membriĝas por balotaj kaj registaraj koalicioj.
Komence en la dua duono de la 20-a jarcento modernaj demokratioj lanĉis regulojn por la fluo de financo tra partiaj monrezervoj, ekz. la Kanada Elekto-Leĝo 1976, la PRA en la U.R. aŭ la FECA en Usono. Tiaj politikaj financ-reguloj kondiĉas gamon da regularoj por la travidebleco de enspezo kaj elspezo, limon aŭ malpermeson de specifaj specoj de agado kaj disponigas publikajn subvenciojn por partiagado, inkluzive de kampanjado.
Vorselaar
Vorselaar (nederlande [VORs'la:r]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout. Tra ĝi fluas la rivero Malgranda Neto.
Partio (politiko)
Balotsistemoj
La speco de balota sistemo estas grava faktoro en determinado de la speco de partipolitika sistemo. En landoj kun simpla majoritata balotsistemo, partioj elektitaj tendencas esti malmultaj (ofte nur du en iu antaŭfiksita jurisdikcio). En landoj kiuj havas proporcian balotsistemon, kiel ekzistas ĉie en Eŭropo, aŭ laŭ pli malgranda mezuro vicigita balotsistemo, kiel ekzemple en Aŭstralio aŭ Irlando, tri aŭ pli da partioj ofte estas elektitaj al parlamento en signifaj proporcioj, kaj tiel povas havi pli da aliro al ŝtatofico.
Partia stilo
Partia stilo varias laŭ ĉiu jurisdikcio, depende de kiom multaj partioj ekzistas, kaj kiom multe da influo ĉiu individua partio havas.
Nepartia
En nepartia sistemo, neniu oficiala partio ekzistas, foje reflektante laŭleĝajn restriktojn pri partioj. En nepartiaj elektoj, ĉiu kandidato estas elektebla por oficejo sur siaj merito j. En nepartiaj parlamentoj, ekzistas neniuj tipe formalaj partiaj paraleligoj ene de la parlamento. La administrado de George Washington kaj la unuaj malmultaj sesioj de la Usona Kongreso estis nepartia. Washington ankaŭ avertis kontraŭ partioj dum sia adiaŭa diskurso. En Usono, la unukamera parlamento de Nebrasko estas nepartia sed estas elektita kaj voĉdonita laŭ neformalaj partilinioj. En Kanado, la teritoriaj parlamentoj de la Nordokcidentaj Teritorioj kaj Nunavuto estas nepartiaj. En Nov-Zelando, Tokelao havas nepartian parlamenton. Multaj urbokernaj kaj distriktaj registaroj estas nepartiaj. Nepartiaj elektoj kaj reĝimoj de administrado estas oftaj ekstere de ŝtataj institucioj. Se ne ekzistas laŭleĝaj malpermesoj kontraŭ partioj, frakcioj ene de nepartiaj sistemoj ofte evoluas en partiojn.
Ununura domina partio
En unu-partiaj sistemoj, unu partio estas laŭleĝe permesita por teni realan potencon. Kvankam negravaj partioj foje povas esti permesitaj, ili estas laŭleĝe postulataj por akcepti la gvidadon de la domina partio. Tiu partio eble ne ĉiam estas identa al la registaro, kvankam foje pozicioj ene de la partio povas fakte esti pli gravaj ol pozicioj ene de la registaro. Nord-Koreio kaj Ĉinio (Komunista Partio de Ĉinio) estas nuntempaj ekzemploj, dum kelkaj landoj de Orienta Eŭropo dum la epoko de la Malvarma Milito estus iamaj ekzmeploj; aliaj povas esti trovitaj en faŝismaj ŝtatoj, kiel ekzemple ĉe Nazia Germanio inter 1934 kaj 1945. La unu-partia sistemo estas tiel kutime egaligita kun diktaturoj kaj tiraneco.
En dominant-partiaj sistemoj, opoziciaj partioj estas permesitaj, kaj povas ekzisti eĉ profunde en establita demokrata tradicio, sed tiuj aliaj partioj estas ĝenerale konsideritaj kiel havantaj neniun realan eblecon por akirado de potenco. Foje, politikaj, sociaj kaj ekonomiaj cirkonstancoj, kaj publika opinio estas la kialo de tiu fiasko de partioj. Foje, tipe en landoj kun malpli de establita demokrata tradicio, estas eble la domina partio kiu restos en povo uzante patronecon kaj foje voĉdonan fraŭdon. En ĉi-lasta kazo, la diferenco inter dominant-partia kaj unu-partia sistemoj iĝas sufiĉe nebuleca. Ekzemploj de dominant-partiaj sistemoj inkludas kazojn kiel la Popola Ago-Partio en Singapuro, la Afrika Nacia Kongreso en Sudafriko, la Homrajtprotekta Partio en Samoo, la Barata Nacia Kongreso en Barato de 1947 ĝis 1996, kaj la Demokrata Partio de Socialistoj de Montenegro en Montenegro. Unu-dominant-partia sistemo ekzistis ankaŭ en Meksiko kun la Revolucia Institucia Partio ĝis la 1990-aj jaroj, en la suda Usono kun la Demokrata Partio de la fino de la 19-a jarcento ĝis la 1970-aj jaroj, en Indonezio kun la Partio Golongan Karya (Partio de la Funkciaj Grupoj) de la komenco de la 1970-aj jaroj ĝis 1998, kaj en Japanio kun la Liberala Demokrata Partio ĝis 2009.
Blokpartioj
La Blokpartio origine nomiĝas politika partio, kiu estas parto de elektobloko, tamen nun ĝenerale tiel nomiĝas partio, kiu eniras registaron ĉe aŭtoritata aŭ totalisma reĝimo sen esti gvidanta partio. Ĉeesto de blokpartioj diferencigas tiajn sistemojn de unupartia ŝtato, kvankam plej ofte ili ne estas konsiderataj opozicio aŭ alternativa povoforto. Historie, blokpartioj ofte aperis kaj aktivas en pluraj socialismaj ŝtatoj kaj militreĝimoj.
Du partioj
Du-partiaj sistemoj estas ŝtatoj kiaj ekzemple Jamajko, Malto, Ganao kaj Usono en kiuj ekzistas du partioj dominantaj laŭ tia mezuro ke balotsukceso sub la standardo de iu alia partio estas preskaŭ malebla. Unu dekstra flanko koalicipartio kaj unu maldekstra flanko koalicipartio estas la plej ofta ideologia disiĝo en tia sistemo sed en du-partiaj ŝtatoj partioj estas tradicie kaptintaj ĉiujn partiojn kiuj estas ideologie larĝaj kaj inkluzivemaj.
Usono fariĝis esence du-partia sistemo. Ĉar la, konservativa (kiel ekzemple la Respublikana Partio) kaj liberala (kiel ekzemple la Demokrata Partio) kutime estis la normala status quo ene de usona politiko. La unuaj partioj estis nomitaj federalista kaj respublikana, sekvite antaŭ mallonga periodo de Respublikana domineco antaŭ ol disiĝo kiu okazis inter Naciaj Respublikanoj kaj Demokrataj Respublikanoj. La unuaj iĝis la ŭigo-partio kaj ĉi-lasta iĝis la Demokrata Partio. La ŭigo-liberaloj pluvivis nur dum du jardekoj antaŭ ol ili fendetiĝis super la disvastiĝo de sklaveco, kiun kontraŭstaris flataj membroj de la nova Respublikana Partio, kiel kontraŭ-sklavecaj membroj de la Demokrata Partio faris. Triarangaj partioj (kiel ekzemple la Libertariana Partio) ofte ricevas nur malmulte da subteno kaj tre malofte estas la venkintoj en elektoj. Malgraŭ tio, ekzistas pluraj ekzemploj de triarangaj partioj kiuj ricevas voĉdonojn de gravaj partioj kiuj esperis venki (kiel ekzemple Theodore Roosevelt en la elekto de 1912 kaj George Wallace en la elekto de 1968). Ĉar triapartneraj movadoj lernis, la postulo de la elektistaro de nacie distribuita plimulto igas ĝin malfacila ke triarangaj partioj sukcesus. Tiel, tiaj partioj malofte venkas en multaj balotvoĉoj, kvankam ilia populara subteno ene de ŝtato povas renversi ĝin direkte al unu partio aŭ la aliaj. Wallace havis malfortan subtenon ekster la Sudŝtatoj. Pli ĝenerale, partioj kun larĝa bazo de subteno trans regionoj aŭ inter ekonomiaj kaj aliaj interesgrupoj, havas grandan gajneblecon en la necesa pluropo de la plejparte unumembra distrikto de la usonaj elektoj. La enorma kampara regionaro kaj granda loĝantaro de la lando estas enormaj defioj al partioj kun mallarĝa alvokokapablo.
La brita politika sistemo, teknike plurpartia sistemo, funkciis ĝenerale kiel du-partia (foje nomite "du-kaj-duon-partia") sistemo; ekde la 1920-aj jaroj la du plej grandaj partioj estis la Konservativa Partio kaj la Labor-partio. Antaŭ la Labor-partio prosperis en brita politiko la Liberala Partio, kiu estis la alia grava partio kune kun la Konservativuloj. Kvankam koaliciaj kaj minoritataj registaroj estis foja kvalito de parlamenta politiko, la majoritata balota sistemo uzita por parlamentaj balotadoj tendencas konservi la dominecon de tiuj du partioj, kvankam ĉiu en la pasinta jarcento fidis sur tria partio por okazigi decidkapablan majoritaton en parlamento. (Majoritata balotsistemo kutime kondukas al du-partia sistemo, rilato priskribita fare de Maurice Duverger kaj konata kiel Leĝo de Duverger. ) Tamen, la parlamenta balotado en 2010 rezultigis koalician registaron gviditan fare de la Konservativa Partio kaj inkluzive de la Liberalaj Demokratoj. Ekzistas ankaŭ multe aliaj partioj kiuj okazigas aŭ tenis kelkajn sidlokojn en parlamento.
Multaj partioj
Plurpartiaj sistemoj estas sistemoj en kiu pli ol du partioj estas reprezentitaj kaj elektitaj al ŝtatofico.
Plej ofte, en kazoj kie ekzistas tri aŭ pli da partioj, neniu ununura partio akiras supozeble potencon sole, kaj partioj laboras unu kun la alia por formi koaliciajn registarojn. Tio estis emerĝanta tendenco en la politiko de Irlando ekde la 1980-aj jaroj kaj preskaŭ estas ĉiam la kazo en Germanio je nacia kaj ŝtata nivelo, kaj en la plej multaj balotdistriktoj je la komunuma nivelo. Krome ekde la formado de la Respubliko Islando neniam okazis registaro ne gvidita fare de koalicio (kutime de la Sendependecpartio kaj unu alia (ofte la Socia Demokrata Alianco). Politika ŝanĝo ofte estas pli facila kun koalicia registaro ol en unu-partiaj aŭ du-partiaj dominaj sistemoj. Se frakcioj en du-partia sistemo estas en fundamenta malkonsento en politikceloj, aŭ eĉ principoj, ili povas malrapide fari strategiŝanĝojn, kio ŝajnas esti la kazo nun en Usono kun potenca malkonkordo inter demokratoj kaj respublikanoj. Daŭre koaliciaj registaroj foje luktas, dum jaroj, por politiko kaj ofte por entuto, post la Dua Mondmilito en Francio kaj Italio. Kiam unu partio en du-partia sistemo kontrolas ĉiujn elekteblajn branĉojn, aliflanke, strategiŝanĝoj povas esti kaj rapidaj kaj signifaj. Demokratoj Woodrow Wilson, Franklin Roosevelt kaj Lyndon Johnson estis profitantoj de tiaj bonsortaj cirkonstancoj, ĉar respublikanoj estis tiel longe forigitaj en tempo same kiel Abraham Lincoln kaj Ronald Reagan. Barack Obama nelonge havis tian avantaĝon inter 2009 kaj 2011.
Vřesník
Vřesník estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Jičín, Regiono Hradec Králové. Vivas ĉi tie.
Dikto (mitologio)
Dikto - (helene Δίκτυς, latine Dictys) estis en la helena mitologio frato de la serifa reĝo Polidekto, post kiu li fariĝis reĝo.
Li estis fanatika fiŝisto. Foje li malmergis el la maro grandan kestoŝrankon kaj en ĝi preskaŭ mortan virinon kaj bebon. Ŝi estis Danaa, filino de la argolanda reĝo Akriso kaj ŝia fileto Perseo. La reĝo Akriso forigis ilin, ĉar Danaa estis adultigita de la plej alta dio Zeŭso kaj naskis al li la infanon kiel lia amantino.
Danaa kaj la infano ricevis azilon en la insulo Serifo, malgraŭ tie ili ne estis en tuta sekureco. Ili restadis tie dum multaj jaroj. Plenkreska Perseo foriris eksterlanden kaj plenumis malfacilan taskon. Kiam li revenis kun kapo de Meduzo, montris ĝin al la reĝo Polidekto kaj al liaj ebriitaj kompanoj kaj ili ĉiuj ŝtoniĝis.
Poste Perseo transdonis regadon en la insulo al la frato de la reĝo, Dikto, kaj kun sia patrino revenis Argolanden, kie li fariĝis ankaŭ reĝo.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Diktys
Kalia guanilato
Dukalia guanilato aŭ C10H12K2N5O8P estas organika salo de kalio kun guanilata acido. Kiel nutro-aldonaĵo, ĝi estas uzata kiel gusto-pliboniganto kies E numero estas E628. Guanilatoj kaj glutamatoj ĉeestas en la homaj nukleotidoj. Nukleotidoj estas nature okazantaj substancoj trovataj ĉefe en viandoj kaj fiŝoj.
Guanilato de kalio apartenas al la sama familio de nutro-aldonaĵoj de la glutamatoj, kiuj estas gusto-plibonigantoj. Kutime, ĉi-aldonaĵoj havas nenian guston ĝustadire, sed ili plibonigas la naturan guston de la manĝaĵoj. Ili estas uzataj por anstataŭi pli altkostaj ingrediencoj en multaj produktoj. Ili estas trovataj en supoj, saŭcoj, kaj enujigitaj vegetaloj. li ne povas esti uzataj en humidaj nutraĵoj ĉar la enzimoj malrapide konvertiĝas al inertaj substancoj.
Minority SafePack
Minority SafePack (Malplimulto-Savilo) - unu miliono da subskriboj por diverseco en Eŭropo, estas daŭranta iniciato de eŭropaj civitanoj pri malplimultaj rajtoj en la EU, subtenata de FUEN. Multfoje en Eŭropo la lingvaj kaj kulturoj de malplimultoj ne estas respektataj kio reprezentas minacon por ilia identeco, pluvivo kaj por la diverseco de lingvoj kaj kulturoj en Eŭropo. Tiuj malplimultoj esperas ke tiu eŭropa civitana iniciato permesos ke estonte ne nur la oficialaj EU-lingvoj kaj dominantaj kulturoj rolos en la estonta plukonstruado de la Eŭropa Unio, sed ankaŭ minoritataj lingvoj.
La postuloj inkluzivas ekzemple tuteŭropan kopirajton por eviti, ke oni en eksterlando ne povas vidi ekz. filmojn en la propra lingvo, ĉar la licenco estas ligita al certa teritorio. Oni postulas okupiĝi pri la problemo de senŝtateco de romaoj, kiuj perdis sian ŝtatanecon en la restrukturigo de pluraj eŭropaj landoj dum la pasintaj jardekoj, interalie sekve de la disfalo de Jugoslavio.
Enhavo
La proponoj registritaj de la Eŭropa Komisiono estis resumitaj kiel sekvas (de la iniciatintoj)
Rifuzo registri flanke de la Eŭropa Komisiono
La Eŭropa Komisiono komence rifuzis registri la iniciaton (en 2013). La aŭtoroj (i.a. Hunor Kelemen, Anke Spoorendonk, Karl-Heinz Lambertz, Luis Durnwalder kaj Valentin Inzko) pledis kontraŭ la rifuzo en tribunalo, kie ili estis subtenataj de Hungario; la Eŭropa Komisiono estis subtenata de Slovakio kaj Rumanio. La eŭropa Tribunalo nuligis la decidon de la Komisiono en februaro 2017. En marto 2017, la Komisiono decidis lanĉi la kolekton de subskriboj por 9 el la 11 proponoj komence inkluzivitaj en la iniciato.
Subteno
La iniciato estis subtenita de la Eŭska Parlamento. Invito subskribi ĝin estis ankaŭ eldonita ĉe la reteja portalo de la Parlamento de la Germanlingva Komunumo de Belgio. Kiel raportis FUEN, ĝi ankaŭ estis subtenita de la Prezidantoj de la Eŭropa Parlamento kaj de la Hungara Parlamento.
Kolekto de subskriboj
La kolekto de subskriboj (ambaŭ retaj kaj eksterretaj) komenciĝis en aprilo 2017 kaj daŭros ĝis la 3a de aprilo 2018.[[Dosiero:Noto Emoji Oreo 270d 1f3fb.svg|eta|Subkribu en unu el la diversaj lingvoj. Llimdato : la 3-an de aprilo 2018.
Laŭ la traktado de minoritatoj oni povas juĝi civilizacion (Mahatma Gandhi). Kiel FUEN deklaris la 1-an de februaro 2018, la peto estis jam subskribita tiutempe fare de pli ol 600 000 EU-civitanoj, kalkulanta ambaŭ retajn kaj eksterretajn subskribojn. Tiam estis kolektitaj jam proks. 215 000 subskriboj rete, do proks. 385 000 subskriboj eksterrete.
Eksteraj ligiloj
Civitana Iniciato 'Minority SafePack', kolekto de subskriboj
(diverslingve) Oficiala retejo de la Malplimulta SafetyPack-iniciato kun ses ekzemplaj historietoj post eble triono de la paĝo., kiuj montras, kion celas la iniciato. Pli detala prezento de la iniciato en la angla (PDF) kaj la germana (PDF)
(diverslingve) Oficiala retejo por subskribi diverslingve (ne en Esperanto kun subskribigejo por EU-civitanoj kaj aliaj de ekster EU !) favore al : la konservado kaj prevento ke lingvoj malaperas en Eŭropo, ĉiuj kulturoj kiuj estas same valoraj, lingva egalrajteco, la rajtoj de senŝtatanaj civitanoj (malplimultoj sen ŝtato) kaj la libera aliro al amaskomunikoj.
(esperanto) Filmeto de TEJO-estraranino (FB)
Aŭstrio, kroatoj, ORF.at
Belgio, Orienta Belgio (germanlingva), intervjuo kun la ministro-prezidento Oliver Paasch
Danio (angla), danaj urbestroj
Francio, Bretonio (franca), Agence Bretagne Presse
Germanio, Bautzen, partio Die Linke ('maldekstruloj')
Hispanio, Eŭskio (hispana)
Italio, Suda Tirolo
Italio, slovenaj paĝoj
Italio, urbo Vipiteno
Vidu ankaŭ
(eo) FUEN
(eo) Salzburg Global Seminar (Temo : multlingva mondo)
La arto labori kune: festlibro por Humphrey Tonkin
La arto labori kune kun subtitolo "festlibro por Humphrey Tonkin" estas libro omaĝa al Humphrey Tonkin redaktita de Detlev Blanke kaj Ulrich Lins kaj en 2010 eldonita de UEA en Roterdamo (ISBN 978-92-9017-113-3).
Al la 901-paĝa libro kontribuis en la enkonduko la tiama prezidanto de UEA Probal Dasgupta, la redaktoroj kaj Ludoviko K. Zaleski-Zamenhof. Krome kontribuis (en alfabeta ordo):
Hèctor Alòs i Font, Hans Bakker, Peter Baláž, Baldur Ragnarsson, Vĕra Barandovská-Frank, José Antonio del Barrio, Marc Bavant, Vilmos Benczik, Jennifer Bishop, Detlev Blanke, Wera Blanke, Thomas Bormann, Werner Bormann, Ed Borsboom, Marjorie Boulton, Edmond Brent, Mikaelo Bronŝtejn, Dalibor Brozović, Jorge Camacho, Duncan Charters, Petro Chrdle, Renato Corsetti, Till Dahlenburg, Probal Dasgupta, Roman Dobrzyński, Michel Duc Goninaz, Aleksandr D. Duličenko, Ziko van Dijk, István Ertl, Etsuo Miyoshi, Imre Ferenczy, Mark Fettes, Sabine Fiedler, Reinhard Fössmeier, Claude Gacond, Zbigniew Galor, Michele Gazzola, Christopher Gledhill, Federico Gobbo, Ursula Grattapaglia, Paul Gubbins, István Gulyás, Wim Jansen, Tomas Jansson, Kimura Goro Christoph, Boris Kolker, Katalin Kováts, Ilona Koutny, Liu Haitao, Tacuo Huĝimoto, Christer Kiselman, Sergej N. Kuznetsov, Mauro La Torre, E. James Lieberman, Jouko Lindstedt, Ulrich Lins, Michela Lipari, Anna Löwenstein, Ulla Luin, Laŭlum, Stefan MacGill, Grégoire Maertens, Hans Michael Maitzen, Miroslav Malovec, Geraldo Mattos, Dan Maxwell, Aleksandro S. Melnikov, Georgi Mihalkov, Ken Miner, Carlo Minnaja, Doron Modan, György Nanovfszky, Vlastimil Novobilský, Frank Nuessel, Ivo Osibov, Radojica Petrović, Jukka Pietiläinen, Barbara Pietrzak, Otto Prytz, Orlando E. Raola, Nikola Rašić, Seán Ó Riain, A. Giridhar Rao, Victor Sadler, Vladimir Samodaj, Bo Sandelin, Klaus Schubert, Bruce Sherwood, Shi Chengtai, So Gilsu, Spomenka Štimec, Syôzi Keiko, Tan Xiuzhu, Trevor Steele, Petâr Todorov, Renée Triolle, Rafaela Urueña Álvarez, José Antonio Vergara, Amri Wandel, John Wells, Bengt-Arne Wickström kaj Toon Witkam.
X Anekdotoj kaj rememoroj
Tiu ĉapitro konsistas el kontribuoj kiuj rememoras detalojn pri la vivo kaj ĉefe agado de Humphrey Tonkin kaj partikulare kiel pioniro de la junulara movado en Britio, de TEJO, de la renovigo de la estraro en UEA anstataŭante la fortan personecon de Ivo Lapenna kaj la postaj klopodoj reamikigi partiojn kaj plifortigi la propran organizon. Tiele oni ne ripetas detale en la resumo de tiuj kontribuoj. Foje oni indikos specialan temon, sed la fakto ke foje oni indikos nenion ne signifos, ke la kontribuo ne estas interesa, sed nur, ke tiu ne estos aparte distingebla, ke temas nur pri tre personaj rememoroj aŭ ke la propra titolo de la kontribuo jam resumas la tekston.
László Zoltán
László Zoltán [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zoltán László estis hungara kuracisto, kirurgo pri nervoj. Lia frato estis Imre Zoltán.
László Zoltán naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Zoltán frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris medicinan diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1928. Dum la studentaj jaroj li ankaŭ laboris en la patologia instituto apud Ödön Krompecher. Li komencis sian medicinan karieron post la diplomo en la kliniko pri internaj malsanoj apud Sándor Korányi. En 1929 li laboris en hospitalo, sed en la sekva jaro en kirurgia kliniko. En la jaroj 1948 kaj 1950 helpe de stipendio li studvojaĝis al Londono, Stokholmo, Kopenhago, Aarhus, inter la studvojaĝoj li gvidis la unuan hungaran hospitalan eron pri nervokirurgio. En 1952 li establis instituton pri nervokirurgio, ekde la sekva jaro ĝis sia morto li estis intitutestro. En 1959 li kandidatiĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio. En 1975 li pensiuliĝis.
NGC 5246
NGC 5246 (aliaj indikoj — UGC 8612, MCG 1-35-17, ZWG 45.50, IRAS13349+0421, PGC 48128) estas galaksio en konstelacio Virgo.
UK 2009
La 94-a Universala Kongreso de Esperanto okazis de la 25-a de julio ĝis la 1-a de aŭgusto 2009 en la pola urbo Bjalistoko. La kongreso estas speciala pro la datreveno de 150 jaroj ekde la naskiĝo de L. L. Zamenhof, kiu devenas ĝuste el Bjalistoko.
UEA kaj AIS denove okazigas komunan kongresan universitaton (AIS-IKU). Ĝi estas la kvara AIS-aranĝo en Bjalistoko; jam en februaro 1990 tie okazis prova Sanmarineca Universitata Sesio (SUS) de AIS, kaj en septembro 1990 kaj en februaro 1991 regulaj SUS-oj.
En la kongreso Mongola Esperanto-Societo estis akceptita de la Komitato de UEA kiel la 70-a aliĝinta landa asocio de UEA.
LKK
Dum la kunsido de UEA inter la 27-a kaj la 29-a de aprilo 2008 estis oficiale agnoskita la jena konsisto de Loka Kongresa Komitato:
Antaŭkongreso ktp.
La antaŭkongreso organizata de membroj de Pola Esperanto-Asocio havas nomon Antaŭkongreso el Revoj: sane–gaje–interese! Ĝi okazis en la intermontara kuracloko Muszyna-Złockie inter la 18-a kaj 24-a de julio.
Postkongreso
La Postkongreso de UEA okazis en Malbork, la urbo de la plej multaj Zamenhof/Esperanto-Objektoj. Dume okazis interalie du ekskursoj, al Gdansko kaj Sopot, kaj al Gdynia kaj Pelplin.
Dufojaj herooj de la socialisma laboro
La eblecon ricevi la rekompencon Heroo de Socialisma Laboro dufoje aŭ trifoje aprobis la Supera soveto la 22-an de majo 1940 "por aldonaj distingosignoj de Herooj de la Socialisma Laboro." Du orajn medalojn "rikoltilo kaj martelo" ricevis 221 homoj, el kiuj 4 poste malricevis la distingon kaj 16 iĝis Trifojaj Herooj de Socialisma Laboro.
El ĉiuj Dufojaj Herooj de la Socialisma Laboro la plej granda parto, 92 homoj, estis laboristoj el malgrandaj urbetoj.
Kampa
Kampa estas insulo en la Malgranda Kvartalo de la ĉeĥa ĉefurbo Prago.
La plej malnovan informon pri ĝi oni trovas jam en la dua duono de la 12-a jarcento. Pli frue estis tie nur ĝardenoj, nur en la dua parto de la 16-a jarcento oni konstruis la domojn. Sur Kampa staras la iamaj muelejoj "Sovovy mlýny" (Sova-muelejoj), domo, pri kiu oni trovas menciojn jam en la 14-a jarcento. La novgotika alikonstruo devenas de la jaro 1883. El tiu ĉi parto de la insulo oni povas atingi la estintajn privatajn ĝardenojn: la iaman Michna-ĝardenon' (zahrada Michnovská), kiu estis fondita en la dua duono de la 17-a jarcento kaj apartenis al la iama somerkastelo de la familio Michna (hodiaŭ la Tyrš-domo - Tyršův dům). Pluen laŭ la fluo, ĝuste sur la bordo troviĝas la 'Odkolek-ĝardeno' (zahrada Odkolkovská); ĝin posedis en la dua duono de la 19-a jarcento muelisto Odkolek, la iama posedanto de la Sova-muelejoj. Je ĝia fino staras la estinta 'Liechtenstein-palaco', el la jaro 1696, origine palaceto en frubaroka stilo kun sesflanka plano, leviĝanta strikte apud la akvospegulo; en 1864 alikonstruita. En malgranda baroka 'ĝardendomo' kontraŭflanke loĝis fine de la 18-a jarcento la fama scienculo Dobrovský, granda nacia reviviganto, lingvisto. Antaŭ la domo staras 'Dobrovský-monumento' de T. Seidan, el la fino de l' 19-a jarcento.
29328 Hanshintigers
29328 Hanshintigers estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Kiso en Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana profesia basbala teamo Hanshin Tigers fondita en 1935, kiu gajnis la Centran Ligan Ĉampionecon en 2003
Pauillac
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Paulhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Lesparre-Médoc kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Saint-Setiers
Saint-Setiers estas franca komunumo lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 240 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Ĝi situas en la natura regiona parko Millevaches.
Margarita Želve
Margarita Želve estas latva esperantistino. Ekde la jaro 2007 ŝi estas la prezidantino de Latvia Esperanto-Asocio, la landa asocio de UEA en la balta ŝtato. En la oficperiodo 2013-2016, ŝi estas reprezentantino de Latvia Esperanto-Asocio en la komitato de Universala Esperanto-Asocio. Antaŭe, tiun postenon plenumis la samlandano Aldis Bušs.
32108 Jovanzhang
32108 Jovanzhang estas malgranda sed neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jovan Y. Zhang, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto pri energio. Li estis lernanto ĉe la Los Alamos High School de Los Alamos (Nov-Meksiko, Usono).
Ĉukĉa maro
Dum ĝi norde trairas al "Glacia maro", limas ĝin nordokcidente la Vrangela Insulo kaj tiel la Orientsiberia maro. Oriente tuŝas la Ĉukĉa maro nordokcidentan Alaskon (Usono, Ameriko) kaj nordoriente la Beaufort-maron. Sude limas ĝin la Beringa Markolo, kiu komunikas al Beringa maro. La okcidenta limo estas Orientsiberio (Rusio, Azio); tie situas la Ĉukĉa Duoninsulo kaj la Orientsiberia Montaro.
Najbaraj maroj estas okcidente la Orientsiberia maro kaj oriente la Beaufort-maro.
Historio
Ĉirkaŭ la dua semajno de Aŭgusto 1778, James Cook estis tra la Beringa Markolo, navige en la Ĉukĉa maro. Li iris nordorienten al la marbordo de Alasko ĝis li estis blokita de marglacio. Lia pli norda atingo estis 70 gradoj 44 minutoj. Cook poste navigis okcidenten al la marbordo de Siberio, kaj poste sudorienten laŭ la Siberia marbordo reen al la Beringa Markolo.
George W. De Long esploris tiun maron kaj eĉ estis kaptita ĉe ties glaciejo nordoriente de Vrangela Insulo en Septembro de 1879.
Saint-Setiers
Geografio
La regiono ĉirkaŭ Ussel ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de Saint-Setiers situas je alteco de 955 metroj.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Saint-Setiers antaŭe apartenis al la reĝa provinco Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Daniel Mazière, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Saint-Setiers apartenas al la kantono de Sornac, kies ĉefurbo estas Sornac. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
Elison Fagundes dos Santos
Elison Fagundes dos Santos (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Consadole Sapporo.
Laŭroviburno
La laŭroviburno (Viburnum tinus) estas specio el la genro viburno de la familio de adoksacoj, hejme en la Mediteranea regiono kaj Makaronezio. Laurus aludas la similecon de la folioj al tiuj de nobla laŭro; tinus signifas "deka naskito". Ĝi estas arbedo (malofte arbeto) atingante ĝis 2-7 metrojn, kun densa, rondigita krono. La folioj estas ĉiamverdaj, restantaj 2-3 jaroj, aranĝitaj pare pinate, 4–10 cm longaj kaj 2–4 cm larĝaj, glatrandaj. La floroj estas blankaj, vintre kunmetitaj en densajn infloreskojn kun diametro de 5–10 cm. La frukto estas malhela blu-nigra drupo, 5–7 mm longa. De tiu palearktisa arbedo estas tri subspecioj :
Kultivado kaj uzado
Ĝi estas populara ĉiamverda arbedo vaste kultivita por sia vintra floranta habito en regionoj kun malseveraj vintroj.
Romaj baronaj familioj
Per Romaj baronaj familioj oni nomas nobelajn familiojn kiuj ekde la komenciĝo de la mezepoko grande influis sur la politiko de Romo, multfoje interagante kun la elekto de la papoj, kiel oni povas vidi en la artikoloj koncernantaj la historion de unuopaj papoj, kaj ofte poziciigante siajn familiajn membrojn en la papa sojlo kaj en katedroj de episkopoj aŭ kardinaloj. Ofte ili subordigis la “bonon” de la eklezio al siaj familiaj prestiĝaj interesoj. Ĉi tiu artikolo celas instigi plistudi la eventojn ligitajn al tiuj familioj.
La termino barono estas uzata ĉi-tie laŭ la antikva senco. Tiu uzo populariĝis, dum kelke da tempo, ankaŭ en la najbara Reĝlando de Napolo. “Barono de la regno” indikis la plej altajn moŝtulojn, superajn ankaŭ al la princoj kun feŭdo. La samo okazadis ankaŭ en Romo, kie la tiu kasto havis pli da aŭtorito ol la feŭduloj de la Patrimonia (heredaj havaĵoj) de Sankta Petro. En la moderna heraldiko, la titolo “barono” okupas pozicion relative modestan.
Sekve, dum la kuro de la 15-a jarcento perdiĝis la kutimo difini tiujn familiojn “baronaj” kaj plurestis la nomigo princaj romaj familioj, kun atribuo de novaj titoloj kiel tiu de princo asistanta al la papa trono. Ekde la 15-a jarcento la titolo estis rezervita por la ĉefoj de la familioj Orsini kaj Colonna ĝis kiam la novaj tempoj kuntrenis modifojn de la funkcio, kaj ankaŭ al malvasta nombro de eminentaj markizaj kaj patricaj familioj, de la titolo de Markizoj de la baldakeno. Tiu esprimo naskiĝis el la fakto ke tradicie malmultaj grandaj markizaj romanaj familioj asimilitaj al tiuj princaj, nome Costaguti, Patrizi Naro Montoro, Sacchetti, Serlupi, Theodoli kaj la grafoj Soderini) estis rezervita la privilegio establi antaŭ siaj palacoj la baldakenon kun la suba troneto (direktita al muro kiam forestis el la urbo la papo) por ricevi eventualan viziton de la papo.
La precipaj romaj baronaj familioj, ekde komenco de la mezepoko ĝis la Disrabado de Romo (1527), estis:
Eksteraj ligiloj
Bibliografio el la retejo de la universitato de Florenco
Judit Pál
PÁL Judit estas rumanuja hungara historiistino naskiĝinta en Sfântu Gheorghe 21-an de decembro 1961.
Kariero
Judit Pál apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Ŝi havigis sian diplomon en 1985 en UBB de Kluĵo pri historio-filozofio kaj doktoriĝis en 1998 (Disertacio: Városfejlődés a Székelyföldön a XIX. században [Urbodisvolviĝo en la 19-a jarcento]). Ŝi estas universitata lektoro ekde 1998 en la UBB. Ŝi estis elektita ekstera membro de Hungara Scienca Akademio en 2019.
Olebulo
Olebulo, olepastobulo aŭ oleknedliko estas traditcia fritita gistopastomanĝaĵo el la malaltaj landoj. Ili estas manĝataj dum la jarfina vespero en Nederlando. Ankaŭ dum la tuta jaro ili vendiĝas je kermesoj en Nederlando kaj Belgio en olebulbudo.
Olebuloj estas preparataj per kun du kuleroj meti amaseton da pasto en kaserolo kun varmega oleo kaj fritadi la tiel ekestintan, pli malpli globoforman, olebulon ĝis bruniĝo.
La pasto kutime estas farita el faruno, ovoj, gisto, iom da salo kaj tepida lakto aŭ buterlakto. Anstataŭ gisto kelkfoje oni uzas bieron, ĉar ĝi ankaŭ enhavas giston. La pasto devas ŝveli dum unu horo, tiel ke la olebulo fariĝas sufiĉe malkompakta. Olebuloj plejofte estas surŝutataj per pulvorsukero.
Vosselaar
Vosselaar (nederlande [VOS'la:r]) estas municipo en Flandrio, la nederlandlingva norda parto de Belgio. Komence de ĝi havis  loĝantojn. La municipo apartenas al la provinco Antverpeno kaj al la distrikto respektive arondismento Turnhout.
Simonswald
Simonswald estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Emmendingen, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Storma cikonio
La Storma cikonio, Ciconia stormi, estas specio de la genro de birdoj Ciconia aŭ cikonioj. Ties nomo rememoras al Hugo Storm, la germana ŝipestro de la vaporŝipo Lübeck, kiu dum servojaroj (de 1887 al ĉirkaŭ 1895), kolektis specimenojn de naturhistorio en Azio.
Priskribo
Ĝi estas granda, proksimume 91 cm longa, cikonio kun nigrablanka plumaro sed ĝenerale nigra kun blanka kolo, ruĝa beko, oranĝeca nuda bridovizaĝa haŭto, ruĝaj kruroj kaj flaveca ĉirkaŭorbita haŭtaĵo. Ambaŭ seksoj estas similaj. La junaj havas pli malhelan plumaron kaj malplenan koloron de haŭto.
Disvastiĝo
Ĉi tiu malmulte konata specio estas trovita en ne multe tuŝitaj arbaroj kaj riveraj vivejoj en Sumatro, Mentavajaj Insuloj, Borneo kaj duoninsulo Malajzio. La plej granda „fortikaĵo" de ĝia troviĝo estas en sudorienta Sumatro, kun restantaj populacioj limigitaj sur Kalimantan kaj Brunejo. Dume en duoninsula Malajzio nur unu tre malgranda kaj disa populacio restas. La monda populacio de la Storma cikonio estas malpli ol 500 individuoj.
László Péter
PÉTER László estas rumanuja hungara sociologo naskiĝinta en Miercurea Ciuc 24-an de novembro 1973.
Storma cikonio
Kutimoj
La Storma cikonio estas soleca birdo. Ĝia dieto konsistas plejparte de fiŝoj.
László Péter
Kariero
László Péter havigis sian diplomon en 1996 en UBB de Kluĵo pri sociologio kaj doktoriĝis en 2005. Li prelegas sociologion en la UBB. Li estas redaktoro de la revuo Erdélyi Társadalom.
Storma cikonio
Kutimoj
La ino kutime metas du ovojn en platforman neston farita per stikoj kaj branĉetoj alte en arbara kanopeo.
Taksonomio
La Storma cikonio estis antaŭe konsiderita, kiel subspecio de la Lankola cikonio.
Endanĝero kaj protektado
Pro daŭranta perdo de vivejo, kaj tre malgranda loĝantara grandeco, limigita troviĝo kaj troĉasado ĉe iuj lokoj, la Storma cikonio estas klasifikita kiel Endanĝerigita specio ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacata(j) specio(j).
Stacio Tsukaguchi (Hankyū)
Stacio Tsukaguchi (japane: 塚口駅 [Cukaguĉi-eki], angle: Tsukaguchi Station) estas fervoja stacio en Amagasaki, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 2 liniojn de Fervojo Hankyū: Linio Hankyū-Kōbe (ĉefa), Linio Hankyū-Itami.
Róta
En norena mitologio, Róta estas valkirio. Róta estas atestita en la 36-a ĉapitro de la libro Gylfaginning de la Proza edao, kie ŝi menciiĝas apud la valkirioj Gunnr kaj Skuld, kaj oni diras ke la triopo "ĉiam rajdas por elekti, kiuj estas mortigotaj, kaj por priregi la mortigojn." Krom tie, Róta aperas en du esprimoj, unu de Egill Skallagrímsson kaj alia de Hallfreðr vandræðaskáld. Teorioj estas proponitaj pri la signifo de ŝia nomo, kaj pri eblaj mencioj en Gesta Danorum.
Nomo
Laŭ Guðbrandur Vigfússon, la nomo Róta estas ligita al la norena substantivo «róta» (t.e. "glacipluvo kaj ŝtormo") kaj Róta estas "diino kiu sendas ŝtormon kaj pluvon."
Gesta Danorum
En la dua libro de Gesta Danorum. , menciiĝas iu virino «Ruta», kaj en la sesa libro iu persono "Rothi" . Iuj opinias ke unu el aŭ ambaŭ estas, aŭ aludas al, Róta, kvankam aliaj opinias, ke la unua temas pri la (homa) vidvino de Hrólfr Kraki, kaj la dua eble al la dio Odino.
53109 Martinphillipps
53109 Martinphillipps estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la brita astronomo Ian P. Griffin elde la observatorio de la Astronaut Memorial Planetarium and Observatory en Cocoa (Florido, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Martin Phillipps, estro kantisto de la muzikgrupo de Dunedin The Chills, kies muziko formas la kernon de la tiel nomata « Dunedin sound ».
Japana Prolet-Esperantista Unio
Japana Prolet-Esperantista Unio (日本プロレタリアエスペランチスト同盟 [nihon puroretaria esuperanĉisto dōmei] JPEU) estis Esperanta organizaĵo en Japanio. Ĝi estis unu el la pli granda origanizaĵo laborista Esperanto-movado. Kelkfoje, la asocio estas nomata Japana Prolet-Esperanto-Unuiĝo, J Prolet-E-ista Unio, Japana Proleta Esperanto-Unio, Japana Proleta Esperantista Unio, ktp.
Béla Zorkóczy
Béla Zorkóczy [zorkOci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zorkóczy Béla estis hungara inĝeniero, profesoro.
Béla Zorkóczy naskiĝis la  en Moson, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Li ricevis premion Kossuth en 1956, post 2 jaroj alian premion. La Hungara Scienca Akademio donacis al li postmorte doktoriĝon en 1976.
Barono Du Potet
Biografio
Li estis filo de Jean-Baptiste Charles Dupotet (Ricey-le-Haut 1763 - Parizo, 1832), Senjoro de La Chapelle kaj Sennevoy, kaj de Simone Pierrette Babeau. Li edziĝis unue al Aglaé Saunier, en la 21-a de novembro 1833, en Parizo, kaj en dua nupto al Marie Isaure Hérault.
Du Potet estis brile sukcesoplena mesmeristo. Kelkaj atribuas tion al tiu fakto ke li ne havis la dikfingron en sia dekstra mano. Lia reputacio estis tia, laŭŝajne, ke viro estis kondamnita pro murdo kaj ekzekutita surbaze de evidentaĵoj donitaj per unu el la klarvidantoj de Du Potet. Li estis la direktoro de senpaga Lernejo pri Magnetismo, en Parizo, en 1826, kaj inter 1837 kaj 1845, li aktivis kiel homeopata kuracisto en Londono, kie li sukcese traktis priepilepsiajn kazojn en junulinoj norde de Londono, kaj laŭ letero sendita al la eldonisto de la medicina periodaĵo "The Lancet", liaj eksperimentoj kaŭzis furoron en la urbo.
Du Potet tenis korespondaĵojn kun mesmeristoj el la tuta mondo. La mesmerismo, kontraste kun la socialisma utopio, celis kaŭzi socialan transformiĝon kaj eĉ ian pensoŝtormon. Artikolo, publikigita en la okultisma revuo Lucifero, en 1890, teksas laŭdojn al sia persono kaj nomas lin arda subtenanto de la mesmerismo, kies "povohava voĉo" eble kaŭzos halton en la farso de la hipnotismo.
Du Potet ankaŭ esploris la okultajn uzojn de la mesmerismo. Eliphas Levi (1810-1875) multe laŭdis lin en sia verko "Historio de la Magio", kaj asertis ke la magnetismo estis malŝlosinta la sekretojn de la magio por li. Kontraŭe de Levi, Du Potet kredis ke dum tranco eblas la kontakto kun la mortintoj kaj la spiritoj neniam enkarniĝintaj, kaj lia grupo kredis pri la fora influo pere de la magnetaj kurentoj. Li estis membro de la Teozofia societo, kaj liaj skribaĵoj estis amplekse cititaj de Helena Blavatiskij, kiu konsideris lin adepto. En sia verko "La Malkovro de la Senkonscio", Henri Ellenberger konsideras ke li "disvolvis ... verajn delirojn de grandiozeco".
Unu el liaj verkoj, "La magie dévoilée et la science occulte" (1852), venis en la manojn de Victor Hugo (1802-1885).
Muzeo Turingiaj biendomoj (Rudolstadt)
La muzea vilaĝo Turingiaj biendomoj (germane: Volkskundemuseum Thüringer Bauernhäuser) estas la plej malnova liberaera muzeo de Germanio troviĝante en Rudolstadt, Große Wiese nr 2.
Historio
En 1914/15 kelkaj rudolstadtanoj ebligis, subtenite fare de la Fondaĵo Marie Richter la translokon de kadukiĝantaj biendomoj en la urboparkon de Rudolstadt. Dum la sekvantaj jaroj, danke al ampleksa kolektado de la unue honoroficaj muzeŭloj, oni sukcesis ekipi la tri domojn per kamparanaj laboriloj kaj endomaj objektoj de ĉiutaga vivo. Ekde 1964 la muzeo estas filio de la Muzeo Heidecksburg.
Priskribo
El la altaĵoj riĉaj je arbaro devenas la unuetaĝa Birkenheida domo, konstruita ĉ. la jaro 1700. Ĝia origina situo en la Turingia Skista Montaro bone videblas per la abunda uzo de ardezo (grundmuro, planko, fornoparto de la koridora kuirejo). La simpla konstrumaniero kaj modesta inventaro dokumentas la socie malaltan statuson de la loĝantoj.
En la stalo de la dua domo oni aranĝis, post la enmeto de fenestroj, la vendotablon de vilaĝa apoteko. Ĝi originas el Rohrbach kaj atestas per sia ilaro la specialan kuracherban prilaboradon de la regiono, la komerco de oleaĵoj.
Pentrado de la meblaro kaj de la laboriloj, kiuj transdonitis inter pluraj generacioj, montras tre personan rilaton al la iloj kaj impresas ankaŭ hodiaŭ per siaj forma beleco kaj ega utileco.
7321 Minervahoyt
7321 Minervahoyt estas malgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona activistino Minerva Hamilton Hoyt (1866–1945). Ŝi pledis por la dezertoj kaj la plantoj, por la eduko tra la nacioj. Dank'al ŝiaj streboj, Kalifornio kreis la dezertajn Joshua Tree, Valo de la Morto kaj Anza-Borrego. Pli ol po 2,5 milionoj da homoj visitas la Nacian Parkon Joshua Tree ĉiujare.
Hidrokarbonido
Hidrokarbidoj, hidrokarbonoj hidrogenkarbonoj estas kombinaĵoj el hidrogeno kaj karbono. Ilia suma formulo estas CmHn.
Ĉar hidrogenaj atomoj posedas nur unu valenton, ĉiam devas esti n ≤ 4m. Tiu malegalaĵo estas egalaĵo nur por metano (CH4); en ĉiuj aliaj hidrokarbidoj ĉiu karbonatomo devas ligiĝi al almenaŭ unu alia karbonatomo, kaj povas esti nur du karbonatomoj kun malpli ol du ligoj; do n ≤ 2m + 2.
Oni distingas inter
Alkanoj estas saturitaj hidrokarbidoj, tio signifas, ke ĉiuj ligoj inter karbonaj atomoj estas unuoblaj. Hidrokarbidoj kun duobla ligo nomiĝas alkenoj. Hidrokarbidoj kun triobla ligo nomiĝas alkinoj. Kompleksaj hidrokarbidoj povas havi plurajn malsimplajn ligojn, kio komplikas ilian enklasigon.
Tergaso kaj petrolo (nafto) konsistas plejparte el hidrokarbidoj, kiuj ofte amasiĝas en hidrokarbonaj kaptujoj.
Kelkaj aromataj hidrokarbonidoj
<Gallery> Dosiero:Toluene 3D.png| Metilbenzeno 108-88-3 Dosiero:Ethylbenzene 3D ball.png| Etilbenzeno 100-41-4 Dosiero:Phenylpropane3D.png| Propilbenzeno 103-65-1 Dosiero:Cumene_3D_ball.png| Izopropilbenzeno 98-82-8 Dosiero:N-Butylbenzene 3D.png| Butilbenzeno 104-51-8 Dosiero:2-Butylbenzene 3D.png| Sek-butilbenzeno 135-98-8 Dosiero:3-Butylbenzene 3D.png| t-Butilbenzeno 98-06-6 Dosiero:Isobutylbenzene 3D.png| Izobutilbenzeno 538-93-2 Dosiero:1-Phenyl-hexane 3D.png| 1-Heksilbenzeno 1077-16-3 Dosiero:2-Phenyl-hexane 3D.png| 2-Heksilbenzeno 6031-02-3 Dosiero:Heptylbenzene 3D.png| 1-Heptilbenzeno 1078-71-3 Dosiero:2-Heptylbenzene 3D.png| 2-Heptilbenzeno 2132-84-5 Dosiero:Octylbenzene 3D.png| 1-Oktilbenzeno 2189-60-8 Dosiero:2-Octylbenzene 3D.png| 2-Oktilbenzeno 777-22-0 </Gallery>