cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Unua Mondmilito
Politika situacio antaŭ la milito
Strategia konkurenco inter la Brita kaj Germana Imperioj post la emeritiĝo de Bismarck pliintensigis la klopodon fortikigi la ekzistantajn influsferojn kaj preni novajn koloniojn. Ekzemploj de ĉi tiuj konfliktoj inkluzivas la Marokan Krizon de 1905. Ĉi tiuj konfliktoj komenciĝis, kiam Vilhelmo agnoskis la marokan sendenpendecon de Francio, la nova strategia partnero de Britio. Dum la Dua Maroka Krizo de 1911, la Germana Imperio sendis sian mararmeon al Maroko, ree provante la necertan Anglan-Francan Ententon.
La specifa disfalo de la alianca sistemo, kiu tenis la Germanion de Bismarck ĉefa, estas preskaŭ tute kaŭzita de Vilhelmo la 2-a. Rusio eniris defendan akordon kun la Germana Imperio dum la tempo de Bismarck. Wilhelm rifuzis renovigi ĝin pro necertaj kialoj. Kiam Britio—kiu estis izolismema, kontenta regi sian transmaran imperion, kaj ĝenerale la oceanojn—eliris el sia izoliteco, ĝi unue penis alianciĝi kun la Germana Imperio. Oni notu, ke la britaj monarkoj estis de la Domo de Hanovro, kiu estis parenca aŭ intergeedza kun multaj germanaj noblaj domoj, inkluzive Hohenzollern, la regantoj de la Germana Imperio. Plie, Vilhelmo la 2-a, nepo de la reĝino Viktoria estis, do, nevo de ŝia filo, la reĝo Eduardo la 7-a. Ne profitante de tiuj ligoj, Vilhelmo ofendis sian onklon, kiu poste alportis sian helpon al la faro de la angla-franca Entento, li mallaŭdis la "malestimindan etan armeon" de Britio, malakceptis ilian oferton, kaj komencis sencelan mararmean armadkonkuron. Wilhelm tiel gajnis la malamikecon de du el la grandaj potencoj de Eŭropo, kiuj alianciĝis, kiel oni vidos, kun la tria kaj plej venena, kvankam plej malforta, malamiko de Germanio: Francio.
La ekvilibro de potenco
Je la komenco de la 20-a jarcento estis en Eŭropo delikata potenco-ekvilibro, kiun sapeis aro da eventoj:
La regionaj sekurecaj koncernoj de Aŭstrio kreskis kun la preskaŭ-duobligo de la teritorio de la najbara Serbio kiel rezulto de la balkanaj militoj de 1912-1913. Post la sarajeva murdo, la Aŭstra-Hungara Imperio, agante ĉefe sub la influo de la Ministro por Eksterlandaj Aferoj Leopold von Berchtold, sendis efektive neplenumeblan ultimaton enhavantan dek kvin postulojn al Serbio la 23-an de julio 1914, akceptenda ĝis post 48 horoj. Serbio konsentis al ĉiuj krom unu el la postuloj. La Aŭstra-Hungara Imperio tamen rompis diplomatiajn rilatojn (25-a de julio) kaj deklaris militon (28-a de julio) per telegramo al la serba registaro.
3903 Kliment Ohridski
3903 Kliment Ohridski estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 20-an de septembro 1987 de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio Roĵen nemalproksime de Smoljan (Bulgario).
Unua Mondmilito
La ekvilibro de potenco
La rusa registaro, kiu vidis sin kiel garantianton de serba sendependenco, mobilizis sian armeon la 30-an de julio. Tion ordonis Nikolao la 2-a de Rusio, kiun premis lia militista stabo. Tio sekvis rompon en gravega telegrama komunikado inter Nikolao kaj Vilhelmo. La Germana Imperio, alianco laŭ traktato kun la Aŭstra-Hungara Imperio, postulis ke Rusio retiru siajn fortojn (31-a de julio), sed la rusa registaro persistis, ĉar malmobilizo malebligus al ĝi reaktivigi ĝian militan planon dum mallonga periodo. La Germana Imperio deklaris militon kontraŭ Rusio (1-a de aŭgusto) kaj, post du tagoj, kontraŭ ties aliancano Francio.
1914
La okazo por komenci la militon, certe ne ĝia kaŭzo, estis la murdo de la Aŭstra-Hungara tronheredulo Franz Ferdinand, Arkiduko de Aŭstrio, kaj lia morganata edzino Sophia la en Sarajevo (Bosnio) fare de la bosni-serba studento Gavrilo Princip, serbi-favora naciisto.
3903 Kliment Ohridski
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la bulgara sanktulo kaj verkisto Klemento de Ohrid (bulgare : Климент Охридски ; Kliment Oĥridski, 840 – 916), episkopo de Ohrid. Li estis unu el la kreintoj kaj popularigisto de la cirila alfabeto.
Unua Mondmilito
1914
Princip estis unu el aro da sep murdistoj, kiuj ĉeestis tiun tagon en Sarajevo. Ĉiuj estis laŭdire membroj de la anarkiisma societo Nigra Mano. Li kaj liaj ses komplicoj estis arestitaj kaj juĝitaj de la aŭtoritatuloj. Laŭ raportoj publikigitaj de unu el la komplicoj de Nigra Mano, implikiĝis 21 murdistoj, sed ĉi tiu aserto ne estas konfirmita.
Kasli
Kasli (Касли) estas urbo (ekde 1942) en Rusio, la administra centro de la Kaslia distrikto de la Ĉelabinska provinco. La loĝantaro sumiĝas je 18,6 miloj da homoj.
Unua Mondmilito
1914
La kompleksa situacio inter la regnoj de Eŭropo estas grava faktoro por kompreni, kiel la murdo kondukis al senprecedenca mortigo en milito, kiu implikis naciojn, kiuj havis nenian ajn rektan koncernon kun la murdo de Arkiduko Franz Ferdinand nek kun lia lando.
Evoluo de la kampanjoj
Oni ofte atribuas la komencon de la konflikto al la aliancoj kiuj establiĝis dum la antaŭaj jardekoj—Germanio-Aŭstrio-Italio kontraŭ Francio-Rusio; kun Britio kaj Serbio aliancaj kun tiu lasta. Fakte neniuj el la aliancoj estis aktivigitaj dum la komenco, kvankam la rusa ĝenerala mobilizo kaj la germana deklaro de milito kontraŭ Francio havis kiel motivon la timon de la aktivigo de la kontraŭa alianco.
Kasli
La urbo situas sur la orienta deklivo de meza Uralo, inter la lagoj Bolŝije Kasli (Большие Касли), Malije Kasli (Малые Касли), Irtjaŝ (Иртяш), Sungul (Сунгуль), Kireti (Киреты).
Unua Mondmilito
Evoluo de la kampanjoj
La deklaro de milito de Britio kontraŭ la Germana Imperio (4-a de aŭgusto) estis oficiale la rezulto ne de ĝiaj komprenoj kun Francio kaj Rusio (formale Britio ne estis alianco de ambaŭ potencoj), sed de la germana invado de Belgio, kies sendependecon Britio garantiis subteni en 1839, kaj kiu staris en la vojo de la planita germana itinero por la invado de la alianco de Rusio, Francio.
La plano de la Germana Imperio (nome la plano de Schlieffen) por trakti la francan-rusan aliancon estis elvenki Francion kaj tiam turni sin al la pli malrapide mobiliziĝanta rusa armeo. La germana plano inkluzivis postuli liberpasadon trans Belgio kaj Luksemburgo. Kiam oni malpermesis tion, Germanio invadis, kaj rapide okupis Luksemburgon sed renkontis reziston antaŭ la fortresoj de la belga urbo Liège. Britio sendis armeon al Francio, kiu antaŭeniris en Belgion.
Kasli
La urbo estis fondita en 1747 kiel vilaĝo Kaslinskij dum la konstruado de karbonfer- kaj ferproduktanta uzino ĉe la lago Bolŝije Kasli organizita de la industriistoj Korobkov.
Kodo de OKATO de la urbo (en 2005) estas 75421.
Unua Mondmilito
Evoluo de la kampanjoj
La malfruoj kaŭzitaj de la rezisto de la belgaj, francaj, kaj britaj fortoj kaj la neatendite rapida mobilizo de la rusoj malhelpis la germanajn planojn. Rusio atakis en Orienta Prusio, kio deturnis germanajn fortojn kiuj estis planitaj por la okcidenta fronto, kio ebligis al la francaj kaj britaj fortoj halti la germanan antaŭeniro al Parizo ĉe la unua batalo de la Marno (septembro 1914) dum la Centraj Potencoj (la Germana kaj Aŭstra-Hungara Imperio) estis devigitaj militi ĉe du frontoj.
Eniro de la Otomana Imperio
Vidu Mezorienta Fronto (Unua Mondmilito)
La Otomana Imperio aliĝis al la centraj potencoj en oktobro ĝis novembro 1914, minacante la kaŭkaziajn teritoriojn de Rusio kaj la komunikadon de Britio kun Hindio kaj la oriento per la Kanalo Sueza. Brita agado malfermis alian fronton en la sudo per la kampanjoj de Gallipoli (1915) kaj Mezopotamio; unue la turkoj sukcesis elpeli la malamikan invadon. Sed en Mezopotamio, post la katastrofa Sieĝo de Kut (Kut), la britoj reorganizis sin kaj kaptis Bagdadon en marto 1917. Pli okcidente en Egiptio, unuaj britaj malsukcesoj estis superitaj, kiam Jerusalemo estis kaptita en decembro 1917 kaj la Egipta Ekspedicia Brigado sub Edmund Allenby antaŭeniris kaj rompis la otomanajn fortojn ĉe la Batalo de Megiddo (Megiddo).
Itala partopreno
Ekde majo 1915 ĝis novembro 1918, ĉe la tiama limo inter Italio kaj Aŭstrio en la orientaj Alpoj, akre interbatalis la Reĝa Itala armeo kaj la Aŭstro-Hungara armeo kaj Germana armeo. Temis pri la tiel surnomata "montara milito" kaj "blanka milito", fifama pro la fakto, ke ĝi estis "vertikala milito", ĉar oni tre akre batalis tra la pintoj de la alpaj montoj. Historiistoj taksas, ke en la tranĉeoj de la alpa fronto, ambaŭflanke, ĉirkaŭ du trionoj el la preskaŭ 500.000 mortintoj estis viktimoj de la klimato kaj medio, dum nur triono mortis pro rektaj militaj agoj.
Kaspijsk
Kaspijsk (Каспийск) estas urbo en Dagestano en Rusio, ĉe la bordo de Kaspio. Ĝi situas tre proksime de Maĥaĉkala, kelkajn kilometrojn al la sudo.
Unua Mondmilito
Itala partopreno
Italio, je la komenco de la milito teorie aliancano de la Germana kaj Aŭstra-Hungara Imperioj sed kun propraj planoj kontraŭ aŭstria teritorio en Sudtirolo, Istria kaj Dalmatio, aliĝis al la Aliancanoj en majo 1915, deklarante militon kontraŭ Germanio post dek kvin monatoj. Caporetto (oktobro 1917) provizore eliminis Italion kiel grandan minacon.
Kasli
La interurba telefona kodo estas 35149, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Unua Mondmilito
La falo de Serbio
Post forpelo de tri aŭstriaj invadoj en aŭgusto-decembro 1914, Serbio falis al kuna germana, aŭstria, kaj bulgara invado en oktobro 1915. Serbiaj soldatoj eldaŭradis en Albanio kaj Grekio, kie franca-brita forto alteriĝis por oferti helpon kaj premi la grekan registaron, ke ĝi eniru en militon kontraŭ la Centraj Potencoj.
Fruaj stadioj: de romantikismo ĝis la tranĉeoj
La percepto de milito en 1914 estis preskaŭ romantika, kaj multaj homoj salutis ĝian deklaron kun granda entuziasmo. La ofta vidpunkto estis ke ĝi estos mallonga milito de manovrado kun kelkaj akraj agadoj (por "lernigi al la malamiko lecionon") kaj finiĝos per venka eniro en la ĉefurbon (la malamikan ĉefurbon, kompreneble) kaj de tie hejmen por venka parado kaj reen al la "normala" vivo. Estis iuj pesimistoj (kiel Lordo Kitchener), kiuj antaŭdiris ke la milito estos longa, sed "ĉiuj sciis" ke la Milito "finiĝos ĝis Kristnasko".
La komenco de la tranĉeado
Vidu ankaŭ : Batalo de la Marno, Batalo apud Verdun
Post ilia komenca sukceso ĉe la Marno, la fortoj de Germanio kaj de la Entento komencis serion da preterflankaj manovroj por provi devigi la alian retiriĝi, en la tiel nomata Konkurenco al la Maro en la Okcidenta Fronto. Francio kaj Britio rapide trovis sin frontitaj de tranĉeaj germanaj pozicioj de Loreno ĝis la flandra marbordo de Belgio. La flankoj prenis fiksitajn poziciojn; la francoj kaj la britoj estis la atakantoj kaj la germanoj estis la defendantoj. Unu konsekvenco de tio estis, ke la germanaj tranĉeoj estis multe pli bone konstruitaj ol tiuj de ilia malamiko; la anglaj-francaj tranĉeoj estis nur 'provizoraj' antaŭ ol iliaj fortoj transrompos trans la germanajn defendojn. Neniu el la flankoj montriĝis kapabla doni decidan frapon dum la venontaj kvar jaroj, kvankam longedaŭra germana agado ĉe Verdun (1916) puŝis la francan armeon preskaŭ ĝis disfalo ĉar amasa dizerto sapeis la frontan linion.
Ĉirkaŭ 800 000 soldatoj de Britio kaj la Brita imperio estis ĉe la okcidenta fronto dum ĉiu specifa punkto, ĉiuj el 1 000 batalionoj okupis sektoron de la linio de Belgio ĝis la Orne (rivero en Loreno, kiu alfluas la Mozelon) kaj uzis monatdaŭran kvar-stadian sistemon, krom se okazadis ofensivo. La fronto enhavis pli ol 9 600 kilometrojn da tranĉeoj. Ĉiu bataliono tenis sian sektoron dum proksimume semajno antaŭ ol iri reen al la subtenlinioj kaj tiam al la rezervlinioj antaŭ semajno eksterlinia, ofte en la regiono de Poperinge aŭ Amiens.
Sommo kaj Passendale
Kaj la batalo ĉe la Sommo kaj tiu de Passendale ankaŭ ĉe la okcidenta fronto rezultigis enorman vivperdon ĉe ambaŭ flankoj, sed minimuman antaŭeniron en la milito. Kvankam la britoj perdis grandegan kvanton da homoj pro daŭra hajlo de maŝin-pafado en la unua tago de la batalo de la Sommo, ili ja sukcesis gajni iom da grundo.
Venengaso
Eĉ ne unue ruiniganta aro da novaj armiloj atingis la necesan venkon: venengaso (unue uzita de la germanoj kontraŭ rusaj soldatoj sen multe da sukceso en la batalo de Bolimow (Bolimów en la Distrikto Skierniewice) la 1-an de januaro 1915. Pli konata kaj ofte citita kiel la unua uzo estas atako sur kanadaj soldatoj ĉe Ypres la 22-an de aprilo 1915), likva fajro enkondukita de la germanoj ĉe Hooge la 30-an de julio 1915, kaj kirasitaj tankoj (unue uzataj de la britoj ĉe la Sommo la 15-an de septembro 1916) ĉiuj komence kaŭzis panikon inter la malamiko, sed ne sukcesis atingi daŭran transrompon.
Horní Lideč
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1518.
Unua Mondmilito
Germanaj venkoj en la Oriento
La rusaj komencaj planoj por milito postulis la samtempan invadon de aŭstria Galicio kaj germana Orienta Prusio. Kvankam la komenca antaŭeniro de Rusio en Galicion estis plejparte sukcesa, oni forpuŝi ilin de Orienta Prusio per la venkoj de germanaj generaloj Paul von Hindenburg kaj Erich Ludendorff ĉe la Batalo de Tannenberg kaj la unua batalo de la Masuriaj Lagoj en aŭgusto kaj septembro 1914. La malpli disvolvita ekonomia kaj milita organizo de Rusio baldaŭ montriĝis malegala al la kuna potenco de la Germana kaj Aŭstra-Hungara Imperioj. Frue en 1915 la rusoj estis forpelitaj for de Galicio, kaj en majo la Centraj Potencoj atingis rimarkindan transrompon ĉe la sudaj limoj de Pollando, kaptante Varsovion la 5-an de aŭgusto kaj devigante la rusojn retiriĝi el la tuto de Pollando.
Dareen Tatour
Dareen TATOUR (arabe: دارين طاطور; naskiĝis la 16-an de aprilo 1982 en Rejna, Galileo) estas arablingva poetino, fotisto, kaj islamana palestina civitano de Israelo. En majo 2018, post multjara hejmaresto, ŝi estis juĝita kulpa pri incito de perforto kaj subteno de terorista organizo pro du afiŝoj en Facebook kaj unu poemo kaj estis kondamnita al ses monatoj en malliberejo, kion forte kondamnis la PEN-klubo internacia kaj aliaj homrajtaj organizoj. Ŝi pasigis 42 tagojn en prizono kaj frue liberiĝis la 20-an de septembro 2018.
Unua Mondmilito
Rusio maltrankviligita
Malŝato kun la militkonduko de la rusa registaro kreskis malgraŭ la sukceso de la ofensivo de Brusilov en junio 1916 en orienta Galicio kontraŭ la aŭstrianoj, kiam la rusa sukceso estis sapeita de la malvolonto de aliaj generaloj dediĉi iliajn fortojn por subteno de la venka sektorkomandanto. La bonŝanco de la aliancanoj revigliĝis nur provizore kun la eniro de Rumanio en la militon la 27-an de aŭgusto: Germanaj fortoj venis por helpi batalantajn aŭstriajn unuojn en Transilvanio, kaj Bukareŝto falis al la Centraj Potencoj la 6-an de decembro. Intertempe, interna malkvieto kreskis en Rusio, dum la Caro restis eksterkontakta ĉe la fronto, dum la pli kaj pli senkompetenta regado de la Imperiestrino tiris protestojn de ĉiuj partoj de la rusa politika vivo, kaj rezultigis la murdon de Rasputin, la preferato de Aleksandra, fare de konservativaj nobeloj en decembro 1916.
Horní Lideč
Memorindaĵoj
Dominaĵo fariĝis preĝejo de sankta Venceslao, konstruita en la jaroj 1992 - 1994 en spirito de moderna arkitekturo.
Kaspijsk
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 82420.
Dareen Tatour
Verkoj
Tatour, kiu studis programarinĝenieradon, komunikadon kaj kinon, fotografiis kaj kombinis poezion kun filmado. Ŝi prezentis siajn verkojn en ekspozicio en Nazareto. La poemoj de Tatour plejparte temas pri rompo de la konspiro de silento ĉirkaŭ la suferado de palestinaj virinoj. En 2010 eldoniĝis poemaro ŝia kun la nomo La Fina Invado. En 2017 ŝiaj poemoj aperis en anglalingva poema antologio kun la nomo "Herbero: nova palestina poezio" (angle "A Blade of Grass: New Palestinian Poetry"), kiu enhavas diversajn tradukitajn poemojn de Tatour.
Tatour legis siajn poemojn en diversaj publikaj eventoj, inkluzive por la internacia tago de virinoj en Nazareto kaj evento por memori la masakron de Kafr Kassem.
Aresto, proceso kaj malliberigo
La 11-an de oktobro 2015 Dareen Tatour arestiĝis de israelaj policanoj en sia hejmo, kiu aliris tien post vido de afiŝo en Facebook, kiu diris, "Mi estos la sekva martiro." Post konkludo, ke ŝi ne intencis fari krimon, ili tamen traserĉis ŝian hejmon kaj trovis poemon en ŝia komputilo nome "Rezistu ilin, mia popolo," arestis ŝin kaj akuzis ŝin pri incito de perforto.
Dum tri jaroj ŝi estis limigita al la hejmo kaj ne rajtigita uzi la interreton. En 2017 kaj frua 2018 oni procesis ŝin. La akuzantoj dependis de tri eroj de evidenteco: la afiŝo nomanta ŝin la "sekva martiro," la poemo, kaj unu kunhavigo en Facebook de afiŝo de islamista grupo. La poemon tradukis policisto sen iu ajn literatura scio nek sperto kiel tradukisto. La defendaj advokatoj invitis profesian tradukiston atesti, kaj la akuzantoj denuncis tiun kiel "biashavan." Literaturaj profesoroj atestis, ke multe pli perfortaj poemoj de judoj estis tolerataj kaj de imperia Rusio kaj de la brita mandato Palestino.
En majo 2018 ŝi estis juĝita kulpa pri incito de perforto kaj subteno de terorista organizo. En julio 2018 juĝisto kondamnis ŝin al ses monatoj en prizono.
Apelacio kaj parta nuligo
Post sia liberiĝo, Tatour sukcese apelaciis la juĝon, ke ŝia poemo estis incito de perforto. Ŝiaj aliaj kondamnoj, pri afiŝoj en Facebook, tamen restas. La israela registaro apelacias por restarigi la kondamnon pri la poemo.
Reagoj
En junio 2016 en Tel-Avivo okazis manifestacio kontraŭ la malliberigo da Tatour, kie legis ĉirkaŭ 20 poetoj, verkistoj kaj tradukistoj. Similaj manifestacioj okazis en Ĥajfa kaj solidareca evento okazis ankaŭ en Jaffa. Ĵurnalaj artikoloj kaj reklamoj alvokis ŝian liberigon. La verkisto Sami Michael verkis pri ŝia aresto, ke ĝi estis "esprimo de la senpoveco kaj kultura fiasko de socio, kiu ne kapalas defendi sin sed povas silentigi." La poeto Lilach Weber verkis poemon honore al ŝi.
En septembro 2016 la PEN-klubo internacia faris komunikon, laŭ kiu la organizo konvinkiĝis, ke Tator estis celita pro sia poezio kaj sia politika aktivado kaj alvokis ŝian tujan liberigon kaj la nuligon de ĉiuj akuzoj kontraŭ ŝi. La organizo dediĉis al ŝi "Internacian Tradukotagon" kaj tradukis la kanton "Poeto malantaŭ la bariloj" en 13 lingvojn. Ĉirkaŭ 300 personoj petis la liberigon de Tator kun la devizo "Poezio ne estas krimo", inter ili Noam Chomsky, Alice Walker, Claudia Rankine, Dave Eggers, Jacqueline Woodson (Jacqueline Woodson) kaj dek Pulitzer-gajnintoj, inkluzive de Naomi Klein kaj Kathryn Schulz.
Kaspijsk
La urbo estis fondita en jaro 1932.
Dareen Tatour
Reagoj
En oktobro 2016, unu jaron post ŝia aresto, subskribis peton por ŝia liberigo pli ol 180 poetoj, verkistoj kaj intelektuloj, inkluzive de kvar Israel-premiitoj: AB Yehoshua, Tuvia Rivner, Avishai Margalit kaj Shimon Sandbank. La komuniko diris: "Ĉi tiu situacio, kie la poeto estis arestita kaj procesita por verki poemon, kontraŭas la principojn de demokratio, liberesprimo kaj arta kreivo ... la konduto al Tatour reflektas politikon de severa diskriminacio rilate al libereco de esprimo de la civitanoj de Israelo kaj la palestinaj araboj. La provo prezenti politikan proteston kiel krimon malhelpas la eblon de sincera dialogo kaj intencas bloki ajnan kanalon de dialogo inter judoj kaj araboj en la lando."
Kaspijsk
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1947.
Dareen Tatour
Reagoj
Post kiam oni juĝis ŝin kulpa en 2018, PEN diris en komuniko, "Dareen Tatour estis kondamnita pro tio, kion faras la verkistoj ĉiutage - ni uzas niajn vortojn por pace kontraŭstari la maljustecon."
Unua Mondmilito
La Rusia Revolucio
En marto 1917, manifestacioj en Sankt-Peterburgo apogeis en la abdiko de Caro Nikolao la 2-a kaj la nomumado de malforta centrisma provizora registaro de Kerenskij, kiu dividis la potencon kun la socialistoj de la Soveto de Petrogrado. Ĉi tiu divido de potenco kondukis al konfuzo kaj ĥaoso, kaj ĉe la fronto kaj hejme, kaj la armeo fariĝis pli kaj pli malkapabla efike rezisti la germanojn. Intertempe, la milito, kaj la registaro, fariĝis pli kaj pli malpopularaj, kaj la malkontento estis strategie uzita de la bolŝevisma partio, gvidata de Vladimir Iljiĉ ULJANOV "Lenin", ekzilinto veturigita el Svisio al Rusio fare de Germanio, por gajni potencon. La venko de la bolŝevistoj en novembro estis tuj sekvata de armistico kaj negocoj kun la germanoj. Komence, la bolŝevistoj rifuzis konsenti al la severaj germanaj postuloj, sed kiam la germanoj rekomencis la militon kaj marŝis senpune tra Ukrainio, la nova registaro konsentis al la Traktato de Brest-Litovsk la 3-an de marto 1918, kiu eligis Rusion el la milito kaj cedis vastajn teritoriojn en la oriento—inkluzive Finnlandon, la baltajn provincojn, Pollandon, kaj Ukrainion—al la Centraj Potencoj.
Kaspijsk
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
En jaro 1959 la urbo havis 25,2 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 77,7 mil loĝantojn.
Unua Mondmilito
Eniro de Usono
Frue en 1917 Germanio rekomencis sian politikon de senlima submara militado. Tio, kune kun publika indigno pro la Telegramo de Zimmermann, kondukis al fina rompo de rilatoj inter Usono kaj la Centraj Potencoj. Prezidento Woodrow Wilson tiam petis, ke la Usona Kongreso deklaru militon. Tion oni faris la 6-an de aprilo 1917. (Nur unu kongresano, Jeannette Rankin de Montano, voĉdonis kontraŭ la milito).
La Usona Armeo kaj la usona armea nacia gvardio antaŭe mobiliziĝis en 1916 por ĉasi la meksikan "banditon" Pancho Villa, kio helpis plirapidigi la mobilizon. La usona mararmeo sukcesis sendi batalŝipan grupon al Scapa Flow por aliĝi al la brita Granda Floto, kaj kelkajn destrojerojn al Queenstown, Irlando (nuntempe Cobh), por helpi gardi konvojojn. Tamen, pasis iom da tempo antaŭ ol la usonaj fortoj sukcesis kontribui signifan hompovon al la okcidenta kaj itala frontoj.
La britoj kaj francoj insistis, ke Usono emfazu sendi infanterion por refortigi la linion. Dum la milito mankis al la usonaj fortoj propraj artileriaj, aviadaj, kaj inĝenieraj unuoj. Tamen generalo John Pershing, komandanto de la Usona Ekspedicia Brigado, rezistis disrompon de usonaj unuoj por uzi ilin kiel plifortikigon por britaj kaj francaj unuoj, kiel la Aliancanoj sugestis.
Germana ofensivo de 1918
La eniro de Usono en la militon la pasintan jaron faris la finfinan alvenon de usonaj soldatoj certa, dum la eltiro de Rusio kaj la itala katastrofo ĉe Caporetto ebligis la transigon de germanaj soldatoj al la Okcidenta Fronto. Kvar sinsekvaj germanaj ofensivoj sekvis, kaj tiu de la 27-a de majo donis atingojn antaŭ Parizo kompareblajn al la unua antaŭeniro.
Dareen Tatour
Reagoj
Aliaj organizoj, kiuj esprimis subtenon kaj solidarecon kun Tatour, inkludas la Koalicion de Virinoj por la Paco, Jewish Voice for Peace, Adalah-NY, la partion Balad kaj la Ĝeneralan Federacion de Palestinaj Verkistoj.
Unua Mondmilito
Germana ofensivo de 1918
Kiel parto de la germana printempa ofensivo de 1918, La 21-an de marto 1918 Germanio lanĉis gravan ofensivon, kodnomita "Operacio Michael", kontraŭ la britaj kaj francaj militfortoj. La germana armeo disvolvis novajn taktikojn kun sturmantoj, infanterio trejnita laŭ la taktikoj de Hutier (laŭ Oskar von Hutier) por infiltri kaj preni tranĉeojn.
La Aliancanoj reagis per nomumado de franca Feldmarŝalo Ferdinand Foch por kunordigi la tuton de la alianca agado en Francio, kaj tiam generalisimo de ĉiuj aliancaj fortoj ĉie.
Alianca venko
La Usona Ekspedicia Forto, sub Generalo John Pershing, eniris la batalliniojn en gravaj nombroj en aprilo 1918. Je la Batalo de Belleau Wood, de la 1-a de junio ĝis la 30-a de junio 1918, la Dua Divizio, inkluzive la Usonan Marinfanterion, helpis en la elpelo de la germana ofensivo minancanta Parizon.
La 18-an de julio 1918, ĉe la Batalo de Chateau-Thierry, francaj kaj usonaj fortoj ekofensivis.
La brita armeo, uzante grandan nombron da tankoj, atakis ĉe Amiens la 8-an de aŭgusto, kaŭzante tian surprizon kaj konfuzon, ke la germana ĉefkomandoro, Generalo Ludendorff, diris, ke tio estis "la plej nigra tago de la germana armeo".
La 16-an de septembro la Unua Usona Armeo, kiu lastatempe estis organizita el la Usona Ekspedicia Brigado, eliminis la elstaraĵon de Saint-Mihiel, kiun la germanoj antaŭe okupis ekde 1914. Ĉi tiu elstaraĵo minacis la fervojan linion Parizo-Nancy. Al usonaj fortoj mankis artileria subteno, kiun provizis la francoj kaj la britoj. Tio ankaŭ estis la unua uzo de la Usona Tanka Korpuso, gvidata de vic-kolonelo George Patton. Post kvar tagoj, la elstaraĵo estis elpelita.
La 26-an de septembro usonaj fortoj komencis la Ofensivon de Meuse-Argonne, kiu daŭris ĝis la fino de la milito. Ŝlosila germana observadposteno ĉe Monteto 305 en Montfaucon d'Argonne estis kaptita la 27-an de septembro. Proksimume 18 000 usonanoj falis dum ĉi tiu ofensivo. Ĉi tio estis la unua ofensivo kondukita de Usono kiel sendependa armeo. La ĝenerala puŝo de Generalo Pershing estis la rivero Rejno, kiun li atendis transrompi frue en 1919.
La 24-an de oktobro, la itala armeo, kun tre limigita usona helpo, komencis la ofensivon de Vittorio Veneto kontraŭ la Aŭstra-Hungara Imperio, kiu finis per malvenko de la aŭstro-hungaraj trupoj sankciita per la subskribon de la armistico de Villa Giusti la 3an de novembro 1918.
Fino de la milito
Germanio petis batalhalton la 3-an de oktobro 1918, sekvata de Aŭstrio-Hungario la 8-an de novembro 1918. La batalado finiĝis per armistico konsentita la 11-an de novembro 1918 en la arbaro de Rethondes, apud Compiègne. Tiu armistico estis subskribita en restoraci-vagono tiel nomata la vagono de la armistico.
Kiam Vilhelmo la 2-a ordonis al la Germana Altmara Floto, ke ĝi eliru por ataki la aliancajn mararmeojn, ili ribelis ĉe Wilhelmshaven ekde la 29-a de oktobro 1918. La imperiestro fuĝis al Nederlando, kiu donis al li politikan azilon. La 9-an de novembro, la Respubliko estis proklamita, signante la finon de la Germana Imperio de 1871. Vidu Respubliko de Weimar por detaloj.
Pactraktatoj
La venkintoj estis konvinkitaj, ke la venkitoj estis kulpaj kaj devis pagegi pro tio. Dekomence oni pensis ĉefe pri ekonomiaj punpagoj kaj perdoj teritoriaj. Pri tiu temo renaskiĝis malnovaj konfliktoj, kiaj tiuj de Alzaco kaj Loreno, Transilvanio, Trentino (inter Italio kaj Aŭstrio) ktp. Packonferenco komencis la 18an de januaro de 1919 en Parizo. Delegitoj de 27 venkintaj landoj pridiskutis la punon por la venkitoj kaj la novan ordon de internaciaj rilatoj. Vere la decidojn faris la kvar gravuloj: nome la franca Clemenceau, la brita Lloyd George, la usona prezidento Wilson kaj la itala Orlando. Dekomence ĉiuj akceptis la 14 punktojn proponitajn de Wilson, sed tuj aperis la diversaj interesoj ĉu de la eŭropaj potencoj, ĉu de ties aliancanoj, ĉu de la novaj landoj ĵus elirintaj el disigo de la imperioj: nome germana, aŭstri-hungara, rusa kaj turka. Krome la venkitoj ne havis decidpovon: la heredaj ŝtatoj (respublikaj Germanio, Aŭstrio, Hungario, Bulgario ktp.) de tiuj imperioj devis akcepti ĉion sen esti eĉ konsultitaj. Tamen tiuj registaroj devos poste prezenti la decidojn antaŭ siaj civitanoj.
La konsekvencoj de la milito estos longedaŭraj. La Traktato de Versailles de junio 1919 oficiale finis la militon kontraŭ Germanio. La traktato postulis, ke Germanio akceptu respondecon pro la komenco de la milito kaj pagu amasajn reparaciojn. Ĝi enhavis klaŭzon, kiu kreis Ligon de Nacioj, internacia organizo, kiu devas klopodi eviti novan militon. Tamen, la usona Senato neniam ratifikis la traktaton, malgraŭ la kampanjo de Woodrow Wilson subteni la traktaton kaj lian ideon por Ligo de Nacioj. Anstataŭe, Usono negocis apartan pacon kun Germanio (aŭgusto 1921), kiu ne inkluzivis postulon aliĝi al la Ligo.
La Traktato de Saint-Germain-en-Laye (10a de septembro 1919) dispecigis la iaman Aŭtri-hungaran Imperion, agnoskis sendependon de Pollando kaj Hungario, kreis novajn ŝtatojn kiaj Ĉeĥoslovakio kaj posta Jugoslavio (ankaoraŭ laŭ alia pranomo) kaj limigis Aŭstrion al nur kelkaj regionoj kun nure germanparolanta populacio. La Traktato de Neuilly (27a de novembro 1919) fortranĉis teritoriojn de la tiama ŝtato Bulgario. La Trianona traktato (4a de junio de 1920) forprenis du trionojn de la tiama teritorio de Humgario, el kiuj kelkaj enhavis nehungarojn sed aliaj enhavis gravajn hungarajn minoritatojn aŭ eĉ majoritatojn. La Traktato de Sèvres (10a de aŭgusto) dispecigis la teritoriojn de la Otomana Imperio, kiu ĉefe perdis porĉiame la arabajn teritoriojn, sed ankaŭ aliajn en Kaŭkazo, okcidenta marbordo de Anatolio aŭ la markoloj; ĉiukaze la nova turka nacia registaro rifuzis la traktaton de Sèvres, kaj post la greka-turka milito oni subskribis novan kontrakton (Traktato de Lausanne). Kaze de novaj konfliktoj, oni organizis referendumojn en diversaj teritorioj. Krome oni forprenis koloniojn ĉefe de Germanio, kiujn prenis ĉefe Francio kaj Britio, kaj aliajn teritoriojn de la Otomana Imperio, kiujn klopodis administri la Societo de Nacioj.
Tambova provinco
Historio
La provinco en 1937 formiĝis. La plej frue diversaj finno-ugroj, baldaŭe slavoj vivadis tie. En 1779 gubernio Tambov formiĝis. En 1939 parto de la provinco fondis novan provincon.
Unua Mondmilito
Nova mapo
En Aŭstri-Hungario la perdoj estis pli ampleksaj. Ambaŭ landoj restis ene de ties nunaj limoj. La resto estis distribuita inter "heredaj" ŝtatoj. Ĉeĥoslovakio estis formita el Ĉeĥio, Slovakio kaj la karpata Rutenio. Transilvanio kaj Bukovino iris al Rumanio, kiu duobligis sian teritorion. Galicio iris al Pollando. Italio prenis, Sudtirolon, Istrion kaj kelkajn areojn de Dalmatio. La resto de tiu regiono, Karniolo, Kroatio, Slavonio kaj Bosnio-Hercegovino formis la Regnon de Serboj, Kroatoj kaj Slovenoj, kiu el 1929 estos Jugoslavio.
Bulgario perdis malmulte rilate al populacio, sed gravan ekonomian areon, nome elirejo al maro for de la Nigra Maro ĉe Aleksandropolo, kiu iris al Grekio. Turkio perdis la arabajn teritoriojn (Palestino, Transĵordanio kaj Irako al Britio, Sirio kaj Libano al Francio), sed ankaŭ aliajn kun greka populacio ĉe la markoloj (kiuj estis internaciigitaj) kaj parton de la anatolia okcidenta marbordo (Smirno). Armenio teorie estis sendependigota, sed praktike la turka realo kaj la soveta etendo malhelpis tion. Britoj, frandoj kaj italoj starigis influareon ene de la iama imperio por elteni la mortantan reĝimon de Mehemet la 5-a.
Konkludoj
La milito kaŭzis ĉirkaŭ 16 milionoj da mortoj, enorman ekonomian detruon kaj semis amason da konfliktoj inter diversaj popoloj, ŝtatoj kaj aliancoj, kiuj venos kaj kaŭzos la disvastigon de naciismaj reĝimoj kaj de naziismo en Eŭropo kaj komencon de la Dua Mondmilito. Malaperis la eŭropaj imperioj, nome la germana, aŭstri-hungara kaj rusa, kaj komplikiĝis eksterordinare la situacion en Orienta Eŭropo, kie ja estis eksplodinta la milita konflikto, kvankam sekve de pli ampleksa interesaro.
La kunigitaj interesoj de venkintoj kondukis al la kreo de la Societo de Nacioj, kiel klopodo eviti militojn, sed plua insisto en la kulpo devenkitoj kaj apartigo de kelkaj gravaj landoj, kiaj Sovetunio, kondukis al malprofito de tiu klopodo. Same pactraktatoj klopodis definitivigi la staton dum la fino de la milito. Eĉ kiam jam estis certigita la nova situacio, ankoraŭ novaj traktatoj klopodis ĝisdatigi la rezulton por eviti novajn konfliktojn, kiaj okazis kun la Traktato de Laŭzano aŭ la Traktato de Lokarno, ambaŭ en Svisio, sideja lando de la Ligo de Nacioj.
Teorie la milito finis, sed praktike komencis plulongigo de ĝi pere de multaj konfliktoj, el kiuj la plej granda estis tiu de la Rusa enlanda milito, kie batalis unuflanke la Ruĝa Armeo kaj aliflanke blankaj generaloj caristaj, naciistoj ĉu polaj ĉu ukrainoj aŭ kaŭkaziaj, germanbaltanoj kaj eĉ intervenaj armeoj de Usono, Japanio, Francio aŭ Britio. La rezulto estas, ke Rusio iĝis Sovetunio kun rekuperitaj teritorioj okcidentaj kaj kaŭkaziaj. Tiele en multaj lokoj la realo de la novaj militoj malpravis la decidojn de la pactraktaoj deciditaj de la venkintoj en la Unua Mondmilito. Nome pri Rusio, sed ĉefe ankaŭ pri Turkio, kiu rekuperis teritoriojn dekomence donitaj al Grekio, aŭ la alprenon de Rijeko (tiam Fiume) fare de Italio.
Ĉiukaze plej malbona estis la ekonomia situacio de grandaj areoj kaj ĉefe en nova Germanio, kiu devis pagegi la "kulpon" de la eksa reĝimo, ĝis la tuta kolapso, kio helpos la alvenon de naziismo kaj nova mondmilito.
Armiloj, inventoj kaj novaĵoj
Tiu ĉi milito, kiel ĉiuj el ili, montris la teruran katastrofon kiu estas milito kun mortamaso, detruoj, vunditoj, malsano, malsatego, devigaj translokiĝoj, amastrompado ktp. Stultaj (kaj amasmurdaj) militistoj estis laŭdegitaj. Kaj ties fino montris ankaŭ ke ne eblas estonteco sen militoj. Nur parto de la ekstremmaldekstraj politikaj sektoroj (anarkiistoj kaj komunistoj) kontraŭstaris la militon, sed parto de socialistoj ne; kaj certe la alta burĝaro kaj la aristokrataro (fidela al sia tradicio) tute ne. En tiu nova panoramo de la historio de la homaro rimarkindas apero de multaj teknikaj novaĵoj, el kiuj kelkaj havis profitan sekvon, sed plejparto nur kontribuadon al amasmortigado.
Tambova provinco
Historio
Ekde 2006 en la provinco funkcias 352 municipoj (7 urbegaj municipoj, 23 distriktaj municipoj, 13 urbaj municipoj, 309 vilaĝaj municipoj).
La plej gravaj urboj (en mil) estas: Tambov 287 (industria centro); Miĉurinsk 93 (aŭtobusoj); Rasskazovo 45.5 (ŝuoj); Morŝansk 43 (industrio); Kotovsk 33 (farboj); Uvarovo 28; Kirsanov 18.
Santo Antônio do Jacinto
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Jequitinhonha (foje esperantigita: Valo de Ĵekitinjonja) kaj en la mikroregiono Almenara (esperante: Aŭmenara). Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Vidu ankaŭ
<!-- Probable utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
Santo Antônio do Jacinto (prononco: santoantonjo doĵasinto) estas urbo de la brazila subŝtato Minas-Ĝerajso.
Unua Mondmilito
Armiloj, inventoj kaj novaĵoj
Kurioze, la altaj militestroj kutime kontraŭstaris la inventojn, ĉar ili alkutimiĝis mortigi malamikojn nur laŭ malnovaj teknikoj. Tiele estis plue uzata la armilaro de la 19a jarcento: ripetfusiloj, duonaŭtomataj pistoloj, grenadoj, kanonoj, kirasŝipoj, kaj rapidaj militŝipoj. Alia materialo, jam konita ĝeneraliĝis, kiaj aŭtoj, kamionoj kaj motorcikloj. Dume kvankam kavalerio ekperdis sian gravecon tamen aviado atingis pinton (ĉasaviadiloj, bombaviadiloj, hidroplanoj ktp., kaj zepelino tute malaperis. Disvastiĝegis mitraletoj kaj submarŝipoj, kun torpedoj kaj destrojeroj. Oni inventis kaj produktis ĉian klason de eksplodaĵoj kaj kiel reago al tio oni antaŭeniris la teknikojn de fortikaĵoj: liftoj, kupoloj, gasmaskoj ktp. Flamĵetiloj kaj tankoj estis la stelproduktoj de la epoko, kune kun la uzado de diversaj gasoj kaj kiel reago gasmaskoj. Tamen ankoraŭ ne aperis la biologia milito.
Estis plue uzata la bajoneto, utila en la milito de tranĉeoj, kaj la stala kasko, kiu evitis ĉirkaŭ 30 al 40 % de mortoj: malaperis tekstilaj ĉapoj kaj malefikaj germanaj kaskoj pun pinta pinĉilo. Kun bajoneto aliaj malnovaj armiloj, montriĝis efikaj en tiutipa milito, kiaj gumaj klaboj por finmortigi vunditojn aŭ gastuŝitoj. Modernaj inventoj kiaj elektro kaj radiotelegrafo estis amase uzataj. Aliaj inventoj estis disvolvigitaj, sed ankoraŭ ne atingis ĝeneralan aplikadon, kiaj etendaj observiloj, la radiumo, la uranio, elektra sabro, multituba kanono ktp. Ankaŭ la kemio ege antaŭeniris por sinteze anstataŭi krudajn materialojn, en la tereno de nafto, pulvo ktp.
La tradiciaj rimarkindaj uniformoj estis anstataŭataj de aliaj malhelaj tute nerimarkindaj kaj aperis uniformoj por kamuflo. Tute malaperis plumaroj kaj brodogalonoj. Oni uzis ne nur tradiciajn mulojn kaj ĉevalojn kiel ŝarĝbestoj sed ankaŭ kamelojn en Mezoriento, hundojn kaj amase eĉ leterkolombojn. Sanservoj ampleksiĝis kaj krom la normala progreso de medicino, disvolviĝis surloka kuracado, rapida kolektado de vunditoj danke al telefono, eĉ simplaj soldatoj portis materialon por unua flegado. Progresis kirurgio kaj protezado. En tiu tereno virinoj partoprenis eĉ ĉe la fronto mem, sed ankaŭ militis en civilaj servoj, kaj eĉ kiel spionoj kaj estis kelkaj armitaj virinrotoj.
Mortintoj
La diversaj nombroj dependas el la fontoj kaj konsideroj pri kiuj mortintoj (vunditoj, forpelitoj ktp) rilatas rekte al la milito aŭ ne. Ĝenerale oni konsideras, ke dum lukto mortis naŭ milionoj (po ses mil ĉiutage), kio estas multege pli ol antaŭaj militoj. Ekzemple oni komparu kun la Napoleonaj Militoj en kiuj mortis ĉirkaŭ du milionoj da personoj laŭlonge de 25 jaroj! Terure estas konsideri, ke mortis, krom luktintoj ĉirkaŭ 12 milionoj da civiluloj konsekvence de la milito: genocidoj, malsatego, bombadoj, ŝipvrakoj, amasaj elpeladoj, epidemioj.
Ĉar ekde la printempo de 1918 etendiĝis kaj tra Eŭropo kaj transoceane la nomita hispana gripo. En Berlino, Vieno aŭ Parizo estis miloj da viktimoj. En Londono la gazetaro informis, ke en oktobro jam estis mortintaj 2,225, tio estas pli ol dummilite sub bombado. Totale oni parolas pri pli ol 40 milionoj da mortintoj: ĉirkaŭ 15 milionoj en Hindio,3 % el la totala populacio en Madagaskaro, en Italio ĉirkaŭ 400,000; en Hispanio ĉirkaŭ 300,000.
Politikaj kaj ekonomiaj ŝanĝoj
Du malnovaj imperioj, nome la turka kaj la aŭstri-hungara disiĝis kaj ŝanĝis al respublikaj reĝimoj. El tio aperis novaj landoj: Aŭstrio, Hungario, Ĉeĥoslovakio, Jugoslavio, Irako, Sirio, Jordanio, ktp. El tio sekvis ke kelkaj mondoregionaj problemoj restis kaj ties komplikoj pluis ĝis fino de la 20a jarcento (kaze de Jugoslavio) aŭ eĉ ĝis nun (kaze de israela palestina problemaro kaj la araba israela konflikto). La rusia cara imperio iĝis komunisma reĝimo, el kio sekvis granda parto de la tuta historio de la 20a jarcento, granda parto de la Dua Mondmilito kaj la nomita Malvarma Milito por ties dua duono. La Germana Imperio iĝis respubliko kaj poste evoluis al naziisma reĝimo kaj estis ĉefa kaŭzo de la Dua Mondmilito. La regno de Italio ŝanĝis el demokratio al faŝismo. La plej britigitaj kolonioj de Britio ricevis ioman praktikan sendependon (La britaj dominioj de Kanado, Aŭstralio, Novzelando kaj Sudafriko).
Ĉefe Francio kaj Belgio klopodis espluati Germanion por rekuperiĝi. La ekonomia situacio en Germanio iĝis pli kaj pli neeltenebla. En Britio la ekonomia krizo fortondis la socialan politikon kaj unuafoje la laborista partio atingis la povon. Praktika sendependo de plej gravaj kolonioj akcelis la krizon. En aliaj kolonioj ekflamis la deziron sendependiĝi (Barato kaj Mahatma Gandhi). La ekonomikisto John Maynard Keynes parolis kontraŭ la drastaj kondiĉoj starigitaj kontraŭ Germanio kaj la teruraj sekvoj, kiuj certe venos. Ĉefa gajninto estis Usono: en 1914 ties ekstera ŝuldo estis 2,000 milionoj da dolaroj; post la milito ĝi iĝis la unua pruntisto en la mondo kun 18,000 milionoj da dolaroj (en ties bankoj estis 40 % el la tutmonda oro). Ties riĉo estis ĉirkaŭkalkulita kiel simila al tiu de Francio, Britio kaj Italio kune. Ĉefe la industrio (ĉefe tiu porveturila) kreskis por respondi la demandoj de la landoj detruitaj dum la milito.
Kaŝita armilo de la venkitoj
La maniero kiel oni subskribis la armisticon markis gravajn kondiĉojn por la estonteco. La aliancanoj volis nur fini la militon kaj akcelis la pacprocezojn. Sed kelkaj germanoj baraktis por daŭrigi la reziston. La generalo Erich Ludendorff sendis al la frontoj ordonon la 24an de oktobro 1918 rezisti ĉiakoste, kio pliigus kompreneble la nombro de mortintoj, vunditoj kaj ĝenerala suferado ĉefe en ties propra flanko; sed ne nur. La kaisero elpostenigis lin kaj nomumis novan registaron de Max de Baden. Ankaŭ Hindenburg, kiu kun Ludendorff, eltenis ĉian respondecon pri la agresema sinteno germana, tute malrespondecis je la fino. Dum la negocado de la armistico la kaisero abdikis kaj ankaŭ Max de Baden estis anstataŭita, de la socialisto Friedrich Ebert. La aliancanoj akceptis armistican subskribon de militistoj kaj politikistoj tute duarangaj: tio signifas ke la ĉefaj kulpuloj ne venis. Tio lasis liberajn manojn por posta mito por la revenĝo: la paco estis farata de maldekstruloj, dum ankoraŭ la germana armeo povis defendi sin. Temis ne pri malvenko, sed pri malfido. Hitler profitos je tio nur kelkajn jarojn poste. Fakte samtempe kun la relativa sukceso de la kontraŭmilita romano de Erich Maria Remarque, Im Westen nichts Neues, Hitler sukcesis en balotado kaj Hindenburg alvokos lin al la povo januare de 1933.
Neŭtraleco
Dum la milito multaj landoj estis neŭtralaj, eĉ kelkaj nur parte, kiaj Italio (kiu deklaris militon al Aŭstrio sed ne al Germanio), aŭ dumtempe, kiaj Usono, kiuj finfine eniris en la militon, post ampleksa enlanda polemiko pri tio. En aliaj neŭtralaj landoj la neŭtraleco ne malhelpis ke la tuta vivo de la lando estu tuŝita de la milito mem, ekzemple en Svisio (absolute en la mezo de ambaŭ flankoj, do celo por spionoj, kontrabando, fuĝintoj ktp.) aŭ Hispanio. La kazo de Hispanio estis ĵuse amplekse studita en España en la Gran Guerra (Hispanio en la Granda Milito) de Fernando García Sanz. La aŭtoro eliras el la konstato ke Hispanio estis interesa lando por ambaŭ flankoj, ĉar posedis enorme ampleksajn marbordojn (enkalkulante ambaŭ insularojn Balearoj kaj Kanarioj) kaj ĉar povis liveri enormajn kvantojn de materialojn necesajn por la milita agado (mineraloj, fero, plumbo, volframo) sed ankaŭ ĉiatipaj varoj necesaj ĉu por la milito ĉu por elteni la malfacilajn vivkondiĉojn de la ĉiutaga vivo (manĝaĵoj, vestaĵoj ktp.). Tiukadre eksplodis la internaj premoj por klini la ŝtaton al unu el la flankoj, sed kvankam teorie la regantaj partioj (ĉefe liberaloj) estis je la flanko de la aliancanoj, tio ne okazis tiom por eniri en la militon kaj oni preferis elteni sin en la mezo kaj profiti la oportunon por komerci ĉefe kun Francio, Britio kaj duarange kun Italio. Sed tio kaj la disvolvigo de la marmilito puŝis la germanojn uzi la hispanajn marbordojn unue por malhelpi la komercon kun la aliancanoj kaj due por rekte ataki (submarŝipa milito) ĉiujn ŝipojn, eĉ hispanajn, kio evidente rezultis en malhelpo por la preskaŭ neŭtrala Hispanio. Krome la facilo por eksportado de ĉiaj varoj plialtigis la prezojn kio rezultis en malprofito por la loka loĝantaro, kio preparis la grundon por postaj insurekcioj. Ĉefe la respektivaj helpo kaj malhelpo al la agado de la sekretemaj germanaj submarŝipoj postulis la agadon ambaŭflanke de enorma reto de spionoj kaj informantoj, foje de hispanoj mem, kaj ofte de socitavoloj el militistoj kaj policanoj en la favoro de Germanio.
Libera Spirito
Libera Spirito estis kristana mezepoka movado kiu disvastiĝis tra okcidenta Eŭropo dum la 13-a kaj 14-a jarcentoj. “Libera Spirito” estas esprimo referencanta al la nocio pri spirito liberiĝinta el superfluo ĝispunkte ke la la tuta loko estu allasita al Dio. Ne temas do pri la dia Spirito, se ne multe dualoke.
Pro vidpunktoj antimonista (kontraŭleĝisma) kaj individuista ĝi konfliktis kun la oficiala doktrino de la Katolika Eklezio kaj estis deklarita hereza fare de papo Klemento la 5-a en la Koncilio de Vieno (1311-1312). La movado estis ofte similigita al tiu ne tute malsimila de Amalrikanoj
Temas pri eŭropespira sekto hereza, kiu en Umbrio (Italio) estis ligita al Bentivenga el Gubbio, kies adeptoj serioze asertis ke mem estas senpekaj, nome ke mem ne povis peki ĉar investitaj de la Sankta Spirito. Al ĝi ligiĝis kaj inspirigis ankaŭ la pozicio de Vilhelma el Bohemio kaj, almenaŭ ŝajne, Margareta Porete.
La herezio estis denuncita ankaŭ de Sankta Klara el Montefeltro kaj enketita de Ubertino el Kasale, kiu en sia Arbor Vitae Crucifixae Iesu (Arbo de la vivo krucumita al Jesuo) sin ĵetis en perfortajn atakparolojn kontraŭ la adeptoj de la sekto, difinita sentina omnium vitiorum (nigra puto de ĉiuj malvirtoj). Ankaŭ Anĝela el Foligno (Italio), en diversaj siaj Instructiones (instruaĵoj), refutas la teoriojn de la “Spiritus Libertatis” de la Libera Spirito.
Historia kunteksto
Tiu hereza movado floris en malfacila epoko de okcidenta Eŭropo: nome dum Avinjona papa ekzilo, dum konflikto inter la febla papado de Avinjono kaj la Sankta Romia Imperio, dum Centjara milito kaj la nigra pesto, dum la plejgranda disvastiĝo de Katarismo kaj komenciĝo de la Inkvizicio, dum la falo de Templanoj kaj internaj kontrastoj en la Eklezio, ĉiuj situacioj kontribuantaj al rifuĝo en la fascino de individuismo kaj jarmilismo kaj ekstrema kristanismo apogite sur senkritika aliro al la Sanktaj Skriboj.
En tiu kriza periodo de la Eklezio kaj socio ĝenerale, oni emis sin lasi invadi per forta antaŭsento ke la fino de la mondo estis proksima dum afero de la spiriteco de la homo kaj ties savo fariĝis ĉiam pli grava kaj precipa. Kiam la homoj ĉesis trovi spiritajn respondojn en la oficiala katolikismo, la “malkonsentaj” movadoj kiel la “Fratoj de la Libera Spirito disvastiĝis tra la tuta Eŭropo predikante alternan vizion pri kristanismo. Preskaŭ ĉiuj pretendi ke la tuta eklezio adheru al ilia doktrinoj kaj kondutoj, fakte persekutante la ortodoksulojn, kiuj fine sukcesis ilin malaperigi per natura sensekvantaro kaj precipe per kondamno kaj persekuto.
Doktrino de la movado de la Libera Spirito
Ne facilas, laŭ analizantoj, eltiris la religiajn teorioj de la Libera Spirito. Certe estas pliakcentitaj la esprimoj inkliniĝantaj al mistika panteismo surspire de Novplatonismo aŭ de Dionizio la Areopagano kaj de Rm 11, 36. Estis implicite (pro ia intima kunstariĝo de Dio en la estaĵaro) rifuzita la ideo de Transsubstancigo avantage de tiu de Kunsubstancigo rilate Eŭkaristion. Pro tiu intima loĝado de Dio en la estaĵoj similigantigema la du, la individua animo povas atingi la nepekemon: pliklare, tiu unuiĝo-kunstariĝo kun Dio igas nepekecaj kiujn ajn agojn oni plenumas ĉar preskaŭ dia agado. Se dumvive la peko ne eblas, eĉ la sakramentoj senutilas, eĉ malutilas. Tio kunigita kun la emo al anarkio, altiris sur la Libera Spirito la akuzo de programita mismoralo aŭ “sentina omnium vitiorum” (akumulo de ĉiuj malvirtoj)
La enkarniĝo mem de la Difilo perdas la karakterizon de absoluta novaĵo. Ankaŭ la perado de la Eklezio perdas signifon.
Ili insistis instigi al la praktiko de la malriĉeco kaj kunpartigo de la utiligaĵoj.
La karakterizoj, tamen, de tiu praktiko de la “Libera Spirito” malsamas ol moderna libera penso aŭ komunismo tiaj kiajn oni juĝas hodiaŭ: la Libera Spirrito, rilate malriĉecon, encentriĝis sur “spirita aŭ intelekta malriĉeco” (beati pauperes spiritu = felicaj la malriĉaj en spirito = en Mateo 5, 3), en kiu la spirito malpleniĝas je ĉio por ricevi Dion.
Beginoj kiel Margareta Porete kaj la Libera Spirito estas du malsamaj aferoj. Tiu ĉi estis akuzita pri tiu herezo kaj rifuzis detrui sian libron laŭ la ordonoj de la [Koncilio de Vieno]] 1312. El ŝia verko, kia ĝi prezentiĝas hodiaŭ, montriĝas, laŭ iuj esploristoj, diversaj malsamaĵoj kompare kun la religia vizio de la Libera Spirito.