cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taxa camarae
Teksto de la Taxa camarae
30. Filo de nekonataj gepatroj kiu volus ordiniĝi, pagos al trezoro de la papo 27 funtojn kaj 1 groŝon.
31. Laikoj fizike difektaj aŭ kriplaj kiuj ambicias ordiniĝi kaj ĝui beneficojn, pagos al la apostola kaso 58 funtojn kaj 2 groŝojn.
32. Egalan monsumon pagos strabulo je dekstra okulo, dum strabulo je la maldekstra pagos al la papo 10 funtojn kaj 7 groŝojn. Ambaŭokule strabuloj pagos sumon de 310 funtoj kaj 15 groŝoj.
33. Eŭnuko kiu ambicias ordiniĝi, pagos sumon de 310 funtoj kaj 15 groŝoj.
35. Kiu pro malobservo de ĵuro volus eviti persekuton kaj liberiĝi el ĉiuj ajn fispuroj, pagos al la papo 131 funtojn kaj 15 groŝojn. Krome li transdonos 3 funtojn por liberigi unuope ĉiun garantiinton.
Diskuto pri la aŭtentikeco de la listo
Ekde la publikigo de la libro ekfontis diversaj reagoj, aparte el ĉiuj personoj kiuj ne konis tiun dokumenton kaj deziris akiri pli da informoj ĉi-rilate. La listo, fakte, estis redaktita sen iu ajn necesa bibliografia referenco. Necesas antaŭmeti ke ĉiuj aktoj de la papoj estas konataj kaj publikigataj en kolektoj kaj eldonoj (vidu, ekzemple, Bullarium romanum) kaj de ĉiuj estas je dispozicio la originalo. Ĉiu dokumento, fakte, estis oficiale publikigita kaj kopiita centkopie (kaj certe eĉ pli), kies ekzempleroj poste estis senditaj al ĉiuj regionoj de la kristana mondo obeanta la papon. Pro tio ĉiuj buleoj de la papoj kaj la oficialaj administraj aktoj estas, hodiaŭ, je dispono per diversaj, kaj diversepoke, regule subskribitaj kaj stampitaj de la Roma Kurio. Nu, la supre pritraktita dokumento estas menciita en neniu kolekto de papaj aktoj, nek originalforme nek kopie pri kiu eblus pritaksi la dokumentecan valoron. Iuj historiistoj, pro tio, hastis peti al sinjoro Rodríguez la necesajn referencojn, kiujn li jam preterlasis, por kontroli la originon de la dokumento kiun li publikigis, kaj kiu unualege klare ŝajnis misfamiga falsaĵo. Rodríguez ĝis nun ne sukcesis montri iun ajn papan originalon; li tamen nur konsentis ĝin kvalifiki “duba”.
Nemulte, eĉ nenie, valoras la ideo laŭ kiu la dokumento estus kaŝita en Vatikano. Tio signifus ke de tiu dokumento ekzistus nur unu kopio: tio igus tuj evidente nekredebla la deklaro ke la tarifoj estis efektive aplikitaj kaj disvastigitaj inter la fideluloj. Papa akto ne publikigita estas simple papa akto ne ekzistanta pro nelogika.
Ero da esploristoj, rikoltis ĉi-rilate serion da dokumentadoj, enmetitaj en ilia interretejo. Antaŭ ĉio estis demandite ke Rodríguez prezentu la dokumenton sur kiu li skribis ke mem kopiis, sed li respondis ke la teksto estis eltirita el kelkaj fotokopioj de paĝoj franclingvaj nun senkoloraj. Kaj li ne montris tiujn paĝojn kopiitajn, kaj nun senkoloraj. La tuta korespondaro de tiuj historiistoj kun Rodríguez estas nun videbla en la menciita veba situo.
Iuj inklinas doni kvalifikon de aŭtenteco al la dokumento sen doni, aŭ postuli, referencojn kontroleblajn de historiisto. Tial la diskuto procedas ja jes, - sed ekskluzive en kampo ekstere de la laborkoncernatoj – sur la nekontrolebla nivelo de la persona inklino klerikala aŭ kontraŭklerikala.
Probabla modelo sur kiu la falsaĵo estis konstruita
Estas bone konate ke en renesanca epoko reale ekzistis iuj tarifaroj en Roma kurio, kies aŭtentaj kopioj estas nune konsulteblaj. Ili tamen regulis simplan kompenson elŝuteblan al la kurio pro la materia redakto de la kanona dokumento, kiel takso ŝuldata al la oficistoj aŭ oficejo (pretigo, kopiigo ktp). Hodiaŭ tiaj tarifaj listoj ne plu ekzistas ĉar la vatikanaj oficistoj estas monate pagate sendepende de kvanto da laboro por pretigi la dokumentojn serĉatajn. Li listo de la kostoj, tial, nenio alia estas ol tarifaro de oficejo, kaj nenimaniere koncernas absolvon de pekoj.
Certe, en la epoko de Leono la 10-a estis publikigita tarifara listo por la roma kurio, kaj ĝi restis deviga dum lia papado. Sed estas sammaniere certe ke tiu ĉi kaj aliaj similaj listoj (de posteulaj papoj) “suferis gravajn interpolaĵojn iniciate de la protestantoj, kiuj ruze modifis la frazeologion kaj la ciferojn por liveri aspekton tute monavidan kaj simonian de la papaj permesoj, el kiu la malriĉuloj estus senkompate ekskluditaj dum la riĉuloj povis obteni pere de mono ĉion tion deziratan.
László Fémes
László FÉMES [fe:meŝ] estis rumania hungara dramisto, ĵurnalisto. Li naskiĝis en Margitta la 13-an de septembro 1894 kaj mortis ?.
Taxa camarae
Probabla modelo sur kiu la falsaĵo estis konstruita
Ekzistas nombraj publikigaĵoj de aliigitaj tarifaroj, presitaj de protestantoj por senkrediti, ĉe siaj kunreligianoj, la katolikan eklezion. Hodiaŭ la historiistoj pri ili rekonas la evidentan falsecon, kaj ilin konsideras elementoj utilaj por studi la rilatojn inter katolikismo kaj protestantismo, dum la “kontraŭversistaj” (disputaj) jarcentoj. Neniu, tamen, de tiuj aliigitaj listoj koincidas kun la teksto publikigita de Rodríguez, kaj neniu atingis tiun gradon de korupto; eble la falsistoj de tiu epoko ege konsciaj ke karaktero ekscese simonia de la dokumento ekscitus tuj duboj pri ĝia aŭtenteco. Se estas, tamen, konataj la modeloj, restas ankoraŭ nekonata la fonto el kiu eltirus Rodríguez.
László Fémes
Kariero
László Fémes post siaj studoj fariĝis ĵurnalisto. Li estis redaktoro de Szemle de Temeŝvaro.
Taxa camarae
Bibliografio
Studoj:
Rikoltoj de fontoj:
Vidu ankaŭ
Apologetiko
Empirio
Empirio (de la greka vorto empireia: "sperto") laŭ PIV estas
Konsekvence, empiriismo estas filozofia doktrino, laŭ kiu ĉiuj ideoj devenas de la sperto (komparu kun raciismo). El scienca vidpunkto do temas pri kompetenta kolekto da informoj akiritaj per esploroj sperte percepteblaj per konscia observo. Tiaj informoj povas kolektiĝi en laboratorio, do aparte kreita loko por esplorado, aŭ tie, kie la observenda fenomeno ĉiukaze okazas. Laŭ tiu vidpunkto, ekzistas "empiriaj sciencoj", en kiuj la objektoj (kiel ekzemple planedoj, bestoj, plantoj, atomoj, kondutomekanismoj de homoj aŭ politikaj organizostrukturoj) estas senpere observeblaj en eksperimentoj, kaj "neempiriaj sciencoj", en kiuj ekkonoj ekestas sen rekta eksperimentado je sperteblaj observoj, kiel matematiko kaj filozofio. Aparte "neempiria" estas la fako logiko, ĉar en ĝi formuliĝas asertoj, kiuj sole el logikaj, formalaj kialoj devas esti ĝustaj aŭ malĝustaj. Ankaŭ la teologio (aparte en siaj dogmaj partoj), la juro (kie difinitaj leĝaj tekstoj aplikiĝas al unuopaj kazoj), la literaturaj sciencoj kaj partoj de lingvistiko konsideriĝas neempiriaj sciencoj.
Sekve el scienca vidpunkto filozofio mem ne estas empiria fako, kvankam la koncepto de "empirio" ĝuste ekdisvastiĝis de filozofoj, aparte de la anoj de la doktrino pri empiriismo.
(12683) 1983 RP3
(12683) 1983 RP3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Tibor Udvardy
Tibor UDVARDY, hungare Udvardy Tibor estis hungara operokantisto (tenoro).
Tibor Udvardy naskiĝis la 1914 en Budapeŝto - mortis la  1981 en Balatonboglár.
Biografio
Tibor Udvardy finis la lernadon en Budapeŝto en la muzika ĉeflernejo en 1939. Poste li debutis en Budapeŝta Ŝtata Operejo. Longe li kantis ankaŭ en preĝejo kaj li kantis ne nur operojn, sed ankaŭ oratoriojn. Li havis sukcesojn, kiel gastrolanto ankaŭ en Eŭropo kaj Usono. En 1952, 1955 kaj 1973 li ricevis premiojn.
Dobrá
Dobrá estas nomo por pluraj municipoj.
Manfred Koch
Manfred Koch estas la nomo  de la jenaj  personoj:
'
Rathskirchen
Rathskirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Echt-Susteren
Echt-Susteren estas municipo en Limburgo (Nederlando). Ĝi ekestis en 2003 per kuniĝo de la municipoj Echt kaj Zusteren. La administra sidejo estas en Echt.
Echt-Susteren limas okcidente al Belgio, oriente al Germanio kaj norde kaj sude al aliaj limburgaj municipoj. Ĝi situas ĉe la plej malvasta loko en Limburgo. Rezulte la precipaj trafikaj vojoj iras nord-sude: La aŭtovojo A2, la Juliana Kanalo kaj la fervojo inter Sittard kaj Roermond.
Echt-Susteren konsistas el 11 "kernoj", kies limburgaj nomoj aperas sur la dulingvaj nomŝildoj:
Nieuwstadt kunlaboras en la laborgrupo Novurbo en Eŭropo.
Vimeno (arbo)
La vimeno aŭ verga saliko (Salix viminalis), estas specio de saliko el kies fleksemaj branĉaĵoj (vimenoj) oni faras plektitajn korbojn, ktp.
Rosijskaja gazeta
Rosijskaja gazeta (Российская газета, laŭvorte "Rusia Gazeto") estas ĉiutaga ruslingva registara gazeto kiu eldonas la oficialajn dekretojn, deklarojn kaj dokumentojn de la ŝtataj organoj de la registaro de Rusio. Tio inkluzivas la publikigon de lastatempe aprobitaj leĝoj, prezidantaj dekretoj (ukazoj) kaj registaraj ordonoj. Ĝi estis fondita per dekreto de la Supera Soveto de la RSFSR kaj ĝia unua eldono aperis la 11-an de novembro 1990.
31677 Audreyglende
31677 Audreyglende estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Audrey Glende, finalistinon en 2015 de la Broadcom MASTERS : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri mikrobiologio kaj biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Bonneville Elementary de Salt Lake City (Utaho).
Emeriko Thököly
Grafo Emeriko THÖKÖLY Thököly Imre estis grava, sed kontraŭdira figuro de la hungara historio. Li naskiĝis en Késmárk, en 25-an de septembro 1657 kaj mortis en İzmit, 13-an de septembro 1705. Li estis militestro, princo de Supra Hungario inter 1682–1685, princo de Transilvanio en 1690.
Junaĝo
Lia patra praavo estis lerta ĉevalo- kaj bovokomercisto, akirante nobelecon en 1572 kaj iĝis barono en 1598. Tiutempe Hungario konsistis el parto de Habsburga Imperio, parto de Turka Imperio, fine foje sendependa, foje depanda princlando Transilvanio. Thököly abomenis la Habsburgojn, ĉar ili ne permesis la liberan religioelekton. Estis li 23 jara, kiam estris hungaremajn taĉmentojn. Li strebis por unueca Hungario, sed li elektis malbonan taktikon.
Bataloj
En 1677 kun permeso li varbis soldatojn en Transilvanio kaj aliĝis al la kontraŭhabsburgaj rondoj, krome li ekhavis financan apogon de Ludoviko la 14-a kaj ankaŭ polan armeeton. Li okupis gravajn partojn de Supra Hungario de Habsburgoj, dume li politike havis konfliktojn kun turkoj, francoj, poloj kaj hungaroj precipe en Transilvanio. En 1680 liaj taĉmentoj atingis la nuntempan Ĉeĥion. En 1681 la Habsburgoj aranĝis parlamenton en Sopron, kie Thököly rifuzis la partoprenon. Ne okazis politika solvo, sed samtempe li akiris jeson de Habsburgoj pri edziĝo al Helena Zrínyi, kiu okazis en 1681. Helena Zrínyi portis multe da bienoj, Thököly apartenis al la plej riĉaj hungaroj. Pro vigla politikado la turkoj nomumis lin reĝo de Hungario, kiun Thököly ne akceptis. Dume okazis gravaj bataloj inter la menciitaj imperioj. Thököly singarde volis akiri pacon inter ili. En 1682 li sendependiĝis de Transilvanio helpe de turkoj. Thököly grave malvenkis en batalo de poloj, kiuj poste tuj iris al Vieno en 1683. Tie ili kune kun la Habsburgoj grave venkis la turkojn en decida batalo. La turkoj vane petis helpon de Thököly. Li unue ne volis pli grandan konflikton kun la poloj, krome li ne volis forlasi Supran Hungarion. Leopoldo la 1-a manifestis amnestion, sekve soldatoj aliĝis al Habsburgoj de Thököly. Poste la Habsburgoj sukcese okupis preskaŭ tutan parton de Hungario de la turkoj, samtempe la pola koalicia armeo okupis regionojn de Thököly. Poste ankaŭ la Habsburga armeo atakis Thököly, kiu tiutempe retiriĝis al la nuntempa Transkarpata regiono. Dume en 1685 parlamento de Transilvanio konstatis Thököly malfidelulo, sekve la bienoj estis forprenitaj, li mem estis malliberulo. En 1690 malpleniĝis trono de Transilvanio. La turkoj tiutempe ne havanta potencon en Hungario nomumis Thököly posteulo en Transilvanio. La princlando tiutempe jam apartenis al Habsburgoj, sed Thököly varbis hungarajn, rumanajn, turkajn kaj tatarajn soldatojn kaj venkis la transilvanian defendan armeon. Li iĝis princo de Transilvanio. Poste la Habsburgoj rebatis kaj Thököly migris al Turkio. Li vane helpis la turkojn, lia taktiko fiaskis.
Rememoro
Li estis denove entombigita en lia naskiĝurbo en 1906. En multe da hungaraj urboj (ankaŭ en İzmit) troviĝas vojo havanta la nomon Thököly. Lia skulptaĵo troviĝas en Budapeŝto en impona placo inter la ceteraj historiaj figuroj. Notindas, ke kiam li batalis kontraŭ Habsburgoj, samtempe li batalis kontraŭ hungaroj, kiuj tiutempe politikis alimaniere; kiam li batalis kontraŭ Transilvanio, ankaŭ tie estis hungaroj.
NGC 4102
NGC 4102 (aliaj indikoj — UGC 7096, MCG 9-20-94, ZWG 269.36, IRAS12038+5259, PGC 38392) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
3392 Setouchi
3392 Setouchi estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Goro Sasaki elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (Gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la japana interna maro de Seto, inter la insuloj Honŝu, Ŝikoku kaj Kiuŝu.
Listo de senatanoj de Vienne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Vienne.
Bataano
situo de la duoninsula provinco (rozkolore)
Bataan - Bataan - estas provinco de la Filipinoj. La provinca teritorio situas ĉe la sudokcidenta marbordo de la insulo Luzono, la plej granda insulo de la lando, kaj kovras la duoninsulon Bataan, de kiu ĝi havas sian nomon. La provinco estas parto de la administra regiono 3 de la Filipinoj - la regiono Centra Luzono.
Administra centro de la provinco estas la urbo Balanga (Filipinoj). Laŭ la censo de la jaro 2015 sur la provinca teritorio vivis 760 650 homoj. Ĝi kovras areon de 1 372 kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso do estas 550 loĝantoj po kvadrata kilometro.
Somogysárd
Somogysárd [ŝomodjŝArd] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Kaposvár.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1364 laŭ tiama hungara ortografio "Saard". La komunumo longe havis la titolon kampurbo. Inter 1953-2007 ĉevalo-bredejo de polico funkciis tie. Vilaĝservoj estas lernejo, poŝto.
Famuloj
En la iama Sárd naskiĝis:
8937 Gassan
8937 Gassan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo en gubernio Jamagata (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vulkana monto Gassan (japane : 月山 Gassan) en la centro de la gubernio Jamagata (norda parto de la Japania ĉefinsulo). Ĝi estis nomumita kiel nacia parko en 1950. La monto Gassan havas alton de 1980 metroj.
Mary Hoffman
Mary Hoffman (n. la 20-an de aprilo 1945 en Eastleigh, Hampshire, Anglio) estas brita verkistino de porinfana literaturo. Ŝi aŭtoris proksimume 80 romanojn.
Ferenc Szövérdi
Kariero
Ferenc Szövérdi finis siajn studojn en Kluĵo (1930-35) en la agrikultura akademio. Ekde 1924 li abelbredadis, ekde 1928 li estis ano de la elektitaro de Erdélyi Méhészeti Egyesület, ekde 1931 kunlaboranto de la Erdélyi Gazdasági Egyesület, poste ĝia ĉefsekretario. En 1936-41 li estis redaktoro de la Méhészeti Közlöny, inter 1945-50 ĝia respondecredaktoro, en jaroj 1949-52 profesoro de la Ĉeflernejo pri Agrikulturo, en jaroj 1955-58 ĉefesploristo de la agrikultura esplorstacio de la kluĵa filio de Rumana Scienca Akademio.
Mary Hoffman
La verkistino pasigis sian infanaĝon en Londono. Ekde la jaro 1964 ŝi unue studis anglan literaturon en la Universitato de Kembriĝo. Dum 1968 ŝi plustudis en la Universitato de Londono kaj finis la studon du jarojn pli poste per diplomo de lingvistiko.
Samjare ŝi komencis labori pri sia unua libro White Magic ("blanka magio"), kiu publikiĝis dum la jaro 1975. Ŝia fantasta romana trilogio Stravaganza finiĝis dum la jaro 2005 per la volumo "Urbo de Floroj". Kvankam trilogio konsistu el tri libroj, post la publikigo de la tria romano anonciĝis la apero de kvara romano el la serio, kiu havu la nomon "City of Secrets" ("urbo de sekretoj").
Mary Hoffman estas eldonistino de ĵurnalo pri porinfana literaturo kaj en Britio estas tre konata aŭtorino. Kun sia edzo kaj siaj tri filinoj ŝi vivas en la ĉirkaŭaĵo de Oksfordo. La plej aĝa el la tri filinoj, Rhiannon Lassiter, mem intertempe estas verkistino.
Flago de Francio
La flago de Francio estas la nacia emblemo de Francio, laŭ la dua artikolo de la franca konstitucio de 1958. Ĝi ofte estas nomata drapeau tricolore (aŭ tricolore), kiu signifas “trikolora flago”: ĝi ja havas tri vertikalajn bendojn bluan, blankan kaj ruĝan. Ĝiaj proporcioj estas 2:3, kaj la bendoj estas samlarĝaj.
La blanko estis la koloro de la monarkio, kaj la bluo kaj ruĝo tiuj de Parizo. La flago estis adoptita la 15-an de februaro 1794.
Dum longa tempo, la tri bendoj ne estis samlarĝaj (la proporcioj estis 30:33:37), kaj la masto estis ĉu ĉe la blua flanko, ĉu ĉe la ruĝa. Napoléon Bonaparte decidis, ke la tri bendoj estu samlarĝaj, kaj ke la masto estu ĉe la blua flanko.
La francaj ŝipoj – militaj kaj civilaj – plu uzas la antaŭan flagon, kun malsamlarĝaj bendoj.
La franca Prezidento Emmanuel Macron decidis ŝanĝi la bluan koloron de la flago de Francio, omaĝe al la franca revolucio. La konsilisto Arnaud Jolens proponis al la prezidento ŝanĝi la bluan koloron de la flago staranta malantaŭ la prezidento okaze de oficialaj deklaroj kaj diskursoj. Iom post iom, oni ŝanĝis ĉiujn flagojn flirtantajn ĉe la Prezidenta Palaco. Laŭ oficiala komuniko de la Prezidento, temas pri la blua koloro uzita dum la Franca Revolucio, ĝi ankaŭ estas la koloro de la francaj flagoj dum la unua kaj dua mondmilitoj. En la jaro 1976, la Prezidento Valéry Giscard d’Estaing decidis uzi pli helan kaj brilan koloron bluan, simila al la eŭropunia flago.
Pšánky
Pšánky (Psanek) estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Hradec Králové, en distrikto Hradec Králové. Ĝi troviĝas proksimume 20 km nordokcidente de regiona urbo Hradec Králové kaj proksimume 7 km sude de urbo Hořice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1393.
Ostrov (Bor)
Ostrov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 4,5 km norde de Bor. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/199. Estas ĉi tie registritaj 22 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Ostrov situas en katastra teritorio Ostrov u Tachova kun areo 5,3 km². En la katastra teritorio Ostrov u Tachova situas ankaŭ Nová Hospoda.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
Moiola
Moiola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Borgo San Dalmazzo, Demonte, Gaiola, Valdieri kaj Valloriate.
Riviera (distrikto)
La distrikto Riviera estas administra unuo de Kantono Tiĉino. Ĝi havis 12559 loĝantojn la 31-an de decembro 2008. Ĝia ĉeloko estas la komunumo Biasca.
Komunumaroj de la Distrikto Riviera
La distrikto Riviera konsistas el nur unu sola komunumaro, kiu portas saman nomon.
5914 Kathywhaler
5914 Kathywhaler estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Ignaz Semmelweis
Ignaz Philipp SEMMELWEIS (naskiĝis la 1-an de julio 1818, mortis la 13-an de aŭgusto 1865) estis hungara kuracisto.
Riviera (distrikto)
Komunumoj de la Komunumaro Riviera
La komunumaro Riviera konsistas (stato en 2012) el 6 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Biasca estas la plej granda. Jen la listo:
Ignaz Semmelweis
Li naskiĝis en Buda (nuntempe: parto de Budapeŝto), studis medicinon kaj doktoriĝis en la jaro 1844 en Vieno. Poste li eklaboris en akuŝa sekcio de Viena hospitalo. Tie li rimarkis, ke en la sekcio, kie medicinstudentoj laboris, pli da pacientinoj malsaniĝis de la puerpera febro ol en la alia sekcio, kie estontaj akuŝistinoj lernis sian fakon. Serĉante la kaŭzon de tiu ĉi – plej ofte mortiga – malsano, li ekzamenis la virinojn pli zorgeme, sed la kvanto de malsaniĝoj eĉ altiĝis.
Riviera (distrikto)
Historio
La Distrikto Riviero estiĝis en la jaro 1803 el la malnova Komuna Senjorujo Riviera de la Svisa Ĵurkomunumo, kiu ek de la konkero fare de Urio konsistis el la regiono inter Biasca kaj la ponto de Cassero. Dum mezepoko la regiono formis parto de Leventina kaj estis sub la regado de la dukoj de Milano.
Ignaz Semmelweis
Nur post kiam la jur-medicinisto Jakob KOLLETSCHKA (1803 - 1847), al kiu li havis amikajn rilatojn, dum nekropsio vundiĝis per la skalpelo kaj mortis malmultajn tagojn poste de sangotoksiĝo, Semmelweis pensis nun koni la kaŭzon de la puerpera febro: La studentoj pri medicino laboris en la anatomia sekcio kaj sekcis tie mortintojn. Per ne-lavitaj kaj ne-desinfektitaj manoj ili poste ekzamenis naskantajn virinojn kaj transdonis amason da ptomaino.
5914 Kathywhaler
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita terfizikistino Kathryn Anne Whaler, profesorino pri terfiziko en la Universitato de Edinburgo. Ŝi uzis la geomagnetismon por sondi la dinamikon kaj la termikan historion de la terkerno, ĉefe per observoj elde satelitoj. Ŝi etendis tiujn teknikojn al Marso.
Ignaz Semmelweis
Semmelweis ekde tiam instrukciis al siaj studentoj, desinfekti la manojn per klorkalko, kaj vere la morteco de akuŝintinoj malkreskis de 12,3% al 2–3%. Kiam foje tamen 12 virinoj malsaniĝis samtempe, li eltrovis, ke ankaŭ vivantaj personoj povas kaŭzi la puerperan febron: Unu kun-pacientino suferis je infektita utera kancero kaj transdonis la malsanon. Semmelweis tiam ordonis desinfekti la manojn antaŭ ĉiu ajn ekzameno kaj sukcesis malaltigi la mortecon al 1,3%: Tiu kvanto eĉ estis pli malalta ol tiu de la alia akuŝa sekcio.
Malgraŭ tiu ĉi sukceso lia laboro dum longa tempo ne estis agnoskata. La studentoj kredis tiel striktan (kaj malagrablan) desinfekton ne-necesa kaj la kuracistoj rifuzis kredi, ke ili mem kaŭzis la malsanon, kiun ili volis kuraci. Pro intrigo de sia ĉefo, kiu sentis sin malatentata, Semmelweis en la jaro 1849 eĉ devis forlasi la klinikon.
Seniluziiĝinte li revenis al Pest (nuntempe: Budapeŝto), laboris tie kiel kuracisto kaj okupis ekde 1855 profesoran postenon en la tiea universitato. En la jaro 1861 li publikigis sian verkon Die Aetiologie, der Begriff und die Prophylaxis des Kindbettfiebers, en kiu li klarigis siajn eltrovojn pri la puerpera febro. Sed nur malmultaj kuracistoj subtenis lin.
En julio 1865 li pro psikozo venis al mensmalsanulejo en Döbling apud Vieno, kie li en aŭgusto mortis. Nur jarojn poste, kiam la bakteriologio evoluis, liaj ideoj trovis vastan agnoskon.
Lian nomon portas la plej granda hungara medicinascienca universitato, Universitato Semmelweis en Budapeŝto.
Soloĉin
Bazaj informoj
Soloĉin, ukraine Солочин, hungare Királyfiszállás estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Svaljava.
Situo
Soloĉin situas proksime de Svaljava.
Historio
Fine de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a familio Schönborn ricevis la kampojn. Iom poste oni malkovris sulfurajn fontojn. Ĝis 1920 Királyfiszállás apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Szolyva, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Soloĉin/Királyfiszállás. Ekde 1945 Soloĉin apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
134003 Ingridgalinsky
134003 Ingridgalinsky estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 1:3 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Ingrid Galinsky, kiu laboris por la misio OSIRIS-REx kiel Gvidantino pri Provoj ĉe la Centro de Scienca Procezo kaj Operacioj.
Nevado de Sumapaz
La monto Nevado de Sumapaz, Nevado del Sumapaz, Cerro El Nevado aŭ simple Cerro Nevado, estas la plej alta punkto de la Departemento Meta kaj de la Nacia Natura Parko Sumapaz. La oficiala alto estas de 4306 msnm (14127 futoj), ĝi situas en la municipo Guamal. La montopinto estas alirebla el la okcidenta vojo de la corregimiento San Juan del Sumapaz en rura areo de Bogoto.
Pro klimataj kaj geologiaj tialoj, la glaĉero kiu kovris ĝian montopinton malaperis komplete komence de la 20-a jarcento. Erwin Kraus realigis sian unuan ascendon en 1937 ​ ĉar li estis aŭdinta pri la ekzisto de glaĉero, sed tie li konstatis ke la glaĉero estis malaperinta kaĵ ĝi estis nur memoraĵo de la plej aĝaj kamparanoj, kiuj asertis ke la fina mortotialo de la glaĉero estis la tertremo de 31-a de aŭgusto 1917, kiun registroj katalogis per forto 6,9 en la Skalo de Richter, kiu praktike detruis ankaŭ la urbon Bogoto kaj kies epicentro situis en la vereda Nazareth en Sumapaz ​ kaj okazigis ankaŭ lavangojn de la riveroj Ariari kaj Guape. Oni supozas ke ĝi povas kovriĝi per neĝo post hazarda neĝofalo.
Brazila jakarando
Brazila jakarando, Dalbergia nigra, estas specio de legumeno en la familio Fabacoj (Fabaceae).
Molare
Molare estas komunumo de Italio.
Brazila jakarando
En Brazilo ĝi estas ofte konata kiel Bahia rozarbo, jacarandá-da-Bahia, brazila rozarbo, Rio rozarbo, jacarandá-do-brasil, pianowood, caviúna, graúna, jacarandá-una aŭ obuina,
Priskribo
Dalbergia nigra produktas tre malmolan kaj pezan lignon, karakterize diverskoloran de brikruĝa tra diversaj nuancoj de bruna (meza ĝis preskaŭ nigra). Pecoj, kiuj havas vejnojn de nigra koloro nomataj "araneaĵo" aŭ "pejzaĝa greno", estas aparte estimataj. Alia distinga trajto estas ĝia elstara resonanco. Egale tranĉita peco, kiun oni frapetas, elsendas brilan metalan persistan tono. Ĉi tiu propreco, kunigita al sia beleco, igis brazilan jakarandarbon ŝatata de muzikinstrumentistoj dum jarcentoj.
Brazila jakarando tre rezistas al insektaj atakoj.
Prem
Prem estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weilheim-Schongau kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Brazila jakarando
Priskribo
Estas multaj specioj en la genro Dalbergia, kiuj povas esti konfuzitaj kun Dalbergia nigra, sed ĉi-lasta povas esti rekonita per sia koloro kaj rezino. Ĝi ankaŭ povas esti konfuzita kun Machaerium, kiu havas pli kompaktan parenkimon kaj malhavas grandajn porojn.
Oni scias tre malmulte pri la ekologio kaj reproduktado de la brazila jakarando.
Iamaj uzoj
La ligno de ĉi tiu specio estis tre serĉata de kiam ĝi estis enkondukita unue en la eŭropa kaj poste en la monda merkato, antaŭ centoj da jaroj. Dalbergia nigra populariĝis en altkvalitaj mebloj, kiel tiu produktita dum la regencia periodo de malfrua 18a kaj frua 19a jarcentoj - kaj pli ĵuse de skandinavaj fabrikantoj, kiuj produktis meblojn laŭ la dana moderna stilo. Ĉi tiu specio ankaŭ estis uzata en diversaj muzikaj instrumentoj, ornamaj lignaj vazoj, tranĉilaj teniloj kaj tornitaj objektoj. Granda parto de la plej alte taksita materialo estis segita en plakaĵojn, kiuj ornamis erojn kiel hejmaj kaj oficejaj mebloj, muraj paneloj kaj pianframoj; ĝi ankaŭ estis ŝatata de marketraĵaj artistoj. [citaĵo bezonas] Malnovkreska brazila jakarando restas tre aprezita de klasikaj kaj ŝtalaj kordaj gitarproduktantoj, kiuj konsideras ĝin kiel eble la plej bonan sonan lignon por gitaraj partoj. Ĝi estis uzata en instrumentoj jam antaŭ la malfruaj renesancaj kaj barokaj epokoj, kiam instrumentfaristoj uzis ĝin por liutaj dorsoj (ripoj) kaj diversaj partoj de aliaj kordaj muzikiloj. Ĝi ankaŭ estis uzita en lignaj blovinstrumentoj, kiel ekzemple fagotoj, flutoj, kaj bekflutoj.
Habitato kaj disvastigado
Dalbergia nigra estas endemia de Brazilo, apartenanta al la ekoregiono de enlandaj arbaroj de Bahio.
Ĝi estas endemia de la atlantika arbara biomo de sudorienta Brazilo, kaj troviĝas nur en sudaj ŝtatoj Bahio, Sankta Spirito, Minas-Ĝerajso kaj Rio-de-Ĵanejro.
Ĝi bezonas vivmedion de malseka kaj malseka arbaro sur riĉaj grundoj por prosperi.
Konserva statuso
Dalbergia nigra estas listigita kiel vundebla en la internacia Ruĝa Listo de IUCN. La regeneraj indicoj de la arboj inter ekzistantaj populacioj estas malbonaj, eble ĉar la semoj de la malmultaj restantaj arboj estas tre atakitaj de ronĝuloj. Krome ĝi estas minacata de habitato perdo, ĉar plej multaj el la arbaraj vivejoj de la planto transformiĝis al kultivejo. Pro ĝia endanĝerigita statuso, ĝi estis listigita CITES la 11-an de junio 1992 en Apendico I (la plej protektita), kaj komerco en ĝi estas limigita.
Klátova Nová Ves
Klátova Nová Ves, hungare Tőkésújfalu [tOkEŝUjfalu], germane Stockneudorf estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Új falu, nová ves kaj neudorf signifas: nova vilaĝo. Ĝis 1927 la oficiala slovaka loknomo estis Klatnovejsa.
Situo
Klátova Nová Ves situas en valo laŭ flankovojoj. Partizánske troviĝas je 10 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. Dum la ferepoko estis tie tera fortikaĵo. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1310 en latina formo "Herdevics nunc Nova Villa". Laŭ tio estis tie vilaĝo "Herdevics", kiu nuliĝis, sed poste nova vilaĝo fondiĝis. En 1778 loĝis tie 205 vilaĝanoj, en 1828 890 vilaĝanoj en 128 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Tőkésújfalu 1216 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nyitrazsámbokrét, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1944 batalo okazis inter faŝistoj kaj partizanoj.
Mária Simonyi
Mária Simonyi [ŝimonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Simonyi Mária estis hungara aktoro, la dua edzino de Zsigmond Móricz.
Mária Simonyi naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szenic (nuntempa Bzenica en Slovakio), ŝi mortis la  en Budapeŝto (sed laŭ aliaj informoj la ).
Carira
Carira estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 20.007 loĝantojn en 2010.
Cormac McCarthy
Cormac McCarthy (naskiĝis la 20-an de julio 1933, mortis la 13-an de junio 2023) estis usona verkisto, gajnanto de la Premio Pulitzer pro sia libro de 2006, The Road (la vojo). Lia libro de 2005, No Country For Old Men (Neniu Lando por Maljunuloj) estis adaptita en filmo de la Fratoj Coen. La filmo gajnis Akademiajn Premiojn inkluzive de Plej Bonkvalita Filmo.
NGC 4103
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lajos Bardócz
BARDÓCZ Lajos (bardoc) estas rumanuja hungara/hungara grafikisto. Li estis naskita en Sebeş la 24-an de oktobro 1936.
Cormac McCarthy
Vivo
Cormac McCarthy naskiĝis la 20-an de julio 1933 en Providence, Rod-Insulo kaj translokiĝis en 1937 al Knoxville, Tenesio. Li estas la tria el familio de 6 infanoj kaj lia patro estis sukcesa advokato en Tenesio. Inter 1951 kaj 1953 li diplomiĝis en arto en la universitato de Tenesio. En 1953 li membriĝis en la usona aerarmeo kie li servis 4 jarojn, iujn en Alasko.
Stilo
McCarthy uzas interpunkcion malabunde, eĉ anstataŭigante plej multajn komojn per la vorto "kaj" por krei polisindeton, kaj tiel ĝi estis nomata "la plej grava vorto en la leksiko de McCarthy". En intervjuo, li diris al Oprah Winfrey, ke li preferas "simplajn deklarajn frazojn" kaj ke li uzas majusklojn, punktojn, fojan komon aŭ dupunkton por ekigi liston, sed neniam punktokomojn. Li ne uzas citilojn por dialogo kaj kredas, ke ne ekzistas kialo por "forviŝi la paĝon per strangaj marketoj.
Saul Bellow laŭdis lian "absolute superfortan lingvouzon, ĝiajn vivigajn kaj mortigajn frazojn". Richard B. Woodward priskribis lian verkadon kiel "rememorigan pri frua Hemingway". Male al pli fruaj verkoj kiel Suttree kaj Blood Meridian, la verko de McCarthy post 1993 uzas simplan, retenitan vortoprovizon.
La romanoj de McCarthy ofte prezentas eksplicitan perforton. Multaj el liaj verkoj estis karakterizitaj kiel nihilismaj, precipe Blood Meridian. Multaj el liaj pli postaj verkoj estis karakterizitaj kiel tre moralismaj. Lia malfrua romano The Road prezentas moralecon kiel laikan kaj devenantan de individuoj, kiel la patro, kaj aparta de Dio.
La malgaja perspektivo de la estonteco, kaj la nehoma fremda antagonisto laŭdire reflektas la timon en Usono de la epoko post la atencoj de la 11-a de septembro 2001. Multaj el liaj verkoj prezentas individuojn en konflikto kun socio, agante laŭ instinkto prefere ol laŭ emocio aŭ penso. Alia temo tra multaj el la verkoj de McCarthy estas la netaŭgeco aŭ malhomeco de tiuj en aŭtoritato, precipe en policoj. Rezulte, li estis etikedita kiel la "granda pesimisto de usona literaturo".
ZetaGrid
ZetaGrid estis iam la plej granda distribuita komputanta projekto por esplori radikojn de la rimana ζ-funkcio, kontrolanta pli ol 109 radikojn en diurno.
Radikoj de la ζ-funkcio estas de aparta interesi en matematiko ĉar la ekzisto de eĉ sola unu kiu estas ne en linio Re z = 1/2 estus kontraŭekzemplo kaj devus tuj malpruvi la rimanan hipotezon, kun grandaj konsekvencoj por ĉiuj de matematiko.
La projekto estis finita en novembro de 2005. Post kiam la rezultoj estas analizitaj, la projekto administristo estigis ke ili estos afiŝitaj en retejo de la Amerika Matematika Socio.
Kontrolcifero
Kontrolcifero estas formo de redundokontrolo uzata por erardetektado por identigiloj, kiel bankkontonumeroj. Ili estas uzataj en aplikaĵo kie tiaj identigiloj estas almenaŭ kelkfoje enigataj mane. Ĝi estas analoga al la duuma parecbito uzata por kontroli por eraroj en komputile generitaj datumoj. Ĝi konsistas el unu aŭ pluraj ciferoj komputitaj fare de algoritmo per aliaj ciferoj (aŭ literoj) en la enigo.
Per kontrolcifero oni povas detekti simplajn erarojn en la enigo de serio de signoj (kutime ciferoj) kiel unuopa mistajpita cifero aŭ iuj permutaĵoj de du sinsekvaj ciferoj.
Dizajno
Kontrolciferaj algoritmoj estas ĝenerale dizajnitaj por kapti homajn transskribajn erarojn. Ordigite laŭ malsimpleco, ili inkluzivas la jenajn:
Elektante sistemon, oni devas elekti inter alta probableco kapti erarojn kaj realiga malfacileco; simplaj kontrolciferaj sistemoj estas facile komprenataj kaj realigataj de homoj, sed ili ne kaptas tiom da eraroj kiel malsimplaj sistemoj, kiuj postulas malsimplajn programojn por realiĝi.
UEA-kodo
La lasta litero de UEA-kodo estas kontrolcifero kalkulata jene:
Ekzemple ekzistas la UEA-kodo "vdvr-z". La lasta litero estas la kontrolcifero kaj se ĉiuj aliaj literoj ĝustas, la kalkulo devas doni la rezulton "z".
Alia ekzemplo per la UEA-kodo "nejk-r".
Natria taŭrokoleato
Natria taŭrokoleato, taŭrokoleato de natrio, kemia formulo C26H44NNaO7S, estas natria salo de taŭrokoleata acido, konjuga produkto de la koleata acido kaj taŭrino, kaj ĉefa komponaĵo en la galo de la karnomanĝaj bestoj. En vivo, kolesterolo konvertiĝas al trihidroksokoprostanoto kaj sinsekve al koleila acetil-koenzimo A, kiu tiam konjugiĝas al la amina grupo de la taŭrino por formi la taŭrokoleaton. Natria taŭrokoleato konatas kiel aktivanto de la kolesterola esterazo. kaj ekzistas kaj sub la anhidra kaj hidrata formoj.
Proprecoj
Natria taŭrokoleato produktatas en la hepato kaj stokigatas en la galvezikoj antaŭ ol liberiĝi al la intestoj. Ĝi same havas terapeŭtikan uzon kiel stimulilo por la sekreciado de galo en homoj kaj uzatas en mikrobiologio por kunhelpi en la ekkresko de specifaj mikroboj en platoj por disvolviĝo de agaragara planktono.
El la intestaj sukoj, la galo havas plej grandan potencialon en la mekanismo pri la kalcia transportado. La galaj saloj antaŭ longe rekoniĝas kiel gravaj en la preventado de galŝtonaj formaĵoj kaj agnoskite estas efike reabsorbitaj. Pavlov, Wisner kaj Whipple konstatis la gravecon de la galaj saloj en la metabolo de kalcio post observado de ostoporozo en hundoj suferantaj pri galfistulo.
L'Albère
L'Albère estas franca komunumo en la departemento Pyrénées-Orientales, en la regiono Langvedoko-Rusiljono.
Linio
La titolo havas diversajn signifojn:
Pli ĝenerale, linio estas vico de sinsekvaj aĵoj.
Ne konfuzu la vorton kun lineo.
La Jarrie
La Jarrie [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,762 loĝantojn en la jaro 2009.
Geografio
La Jarrie troviĝas sudoriente de La Rochelle,  for de la Atlantika Oceano. La najbaraj komunumoj estas Clavette nordokcidente, Montroy norde, Saint-Médard-d'Aunis nordoriente, Aigrefeuille-d'Aunis oriente, Croix-Chapeau sude, Salles-sur-Mer sudokcidente kaj La Jarne okcidente.
Arthur Hay, 9a Markizo Tweeddale
Kolonelo Arthur Hay, 9a Markizo Tweeddale (naskiĝis la 9-an de novembro 1824, mortis la 29-an de decembro 1878), konata antaŭ 1862 kiel Lord Arthur Hay kaj inter 1862 kaj 1876 kiel Vicgrafo Walden, estis skota militisto kaj ornitologo. Li naskiĝis ĉe Yester, Gifford, Orienta Lothian. Li servis kiel militisto en Hindio kaj Krimeo. Li sukcedis sian patron kiel markizo ein 1876. Li mortiĝis en Chislehurst, kaj estis sukcedita de sia frato.
Li estis prezidento de la Zoological Society of London el 16a de Januaro 1868. Liaj ornitologiaj verkoj estis publikigitaj private en 1881 fare de sia nevo, la kapitano Robert George Wardlaw-Ramsay, kun enkonduko de Dro W. H. Russell, kaj la atribuo Walden estas uzata en taksonomiaj listoj.
Li havis privatan kolekton de birdoj, insektoj, reptilioj kaj mamuloj. Li dungis Carl Bock por veturi al mara Sudorienta Azio kaj kolekti specimenojn. Tweeddale priskribis ĉirkaŭ 40 speciojn kolektitajn de Bock la unuan fojon.
Ĉina-rusia traktato de amikeco (2001)
La ĉina-rusia traktato de amikeco (angle: Treaty of Good-Neighborliness and Friendly Cooperation Between the People's Republic of China and the Russian Federation (FCT) estas dudekjara strategia traktato, kiu estis subskribita de la du gvidantoj de la internaciaj povumoj, Jiang Zemin kaj Vladimir Putin la 16-an de julio 2001.
11305 Ahlqvist
11305 Ahlqvist estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la "Enketo de Upsalo-ESO pri Asteroidoj kaj Kometoj" (Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets, aŭ "UESAC"), elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de David Ahlqvist (1900–1988), artisto, verkisto kaj muzikisto naskiĝinta en Visby (Gotlando). Dum multenombraj jaroj li estis gvidanta eminentulo de la kultura vivo en Gotlando.
4938 Papadopoulos
4938 Papadopoulos estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la sud-afrikan astrofotografiisto Christos Papadopoulos (1910–1992), verkinto de la tri-voluma fotografia stela atlaso : "True Visual Magnitude Photographic Star Atlas" en 1979.
Chamalières-sur-Loire
Chamalières-sur-Loire estas franca situanta en departemento Haute-Loire, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Chamaliérois.
Calamagrostis
Calamagrostis (esperante kalamagrostido) estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. La vorto kalamos signifas greke tubon.
Priskribo
Ili estas staŭdaj. Iliaj floraroj estas grapolaroj. La glumoj estas daŭrantaj, iliaj longoj estas kvazaŭ similaj. La spiketo enhavas nur unu floro.
Bulakano
Bulakano (Bulakan, Bulacán) estas provinco de Filipinoj. La provinca teritorio situas relative en la sudo de la insulo Luzono, la plej granda insulo de la lando, tuj norde de la metropola regiono de Manilo. La provinco estas parto de la administra regiono 3 de la regiono Centra Luzono.
Administra centro de la provinco estas la urbo Malolos. Aliaj gravaj urboj estas Meycauayan, Marilao, Baliuag, Hagonoy, Bocaue, Plaridel, Calumpit, San Ildefonso.
Laŭ la censo de la jaro 2007 sur la provinca teritorio vivis homoj. Ĝi kovras areon de kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso do estas 1018 loĝantoj por kvadrata kilometro.
39799 Hadano
39799 Hadano estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Atsuo Asami elde la observatorio de Hadano en gubernio Kanagaŭa, Japanio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la urbo kie troviĝas la observatorio de Hadano. Iam fama pro sia produkto de tabako, la urbo Hadano estas hodiaŭ notinda pro sia freŝaj akvofontoj ; Tiu urbo kuŝas ĉe la piedo de la montoj Tanzawa en areo de granda natura beleco.
Halvao
Ekzistas ankaŭ variaĵoj de halvao kun migdaloj aŭ pistakoj.
Listo de senatanoj de Haute-Vienne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Haute-Vienne.
Listo de senatanoj de Haute-Vienne (2004-2014)
Ĥoramabado
Ĥoramabado, Khoramabado aŭ Ĥoramurbo, estas universitata urbego, ĉefurboj de Provinco Lorestano kaj samnoma disrikto Ĥoramabado en okcidenta Irano.
Historio
Oni supozas, ke dum erao de Elamo urbo Ĥajdalu situis en la nuna loko de Ĥoramabado. Dum la frua islama epoko en tiu loko la tiam nomata urbo Ŝapurkhast estis detruita. La otomanoj konkeris Ĥoramabadon en 1725. La urba municipo formiĝis en 1913.
Ekonomio
Ĥoramabado havas agrikulturan industrion.
Klimato
La klimato de Ĥoramabado estas duon-arida (BSh) kun kontinentaj influoj. La averaĝa jara precipitaĵo estas. Inter junio-septembro ne aŭ nur simbole pluvas. La averaĝa jara temperaturo estas.
Trafiko
Ĥoramabado havas flughavenon 3 km sude de la grandurbo mem, krome trairan ĉefvojon al la tutlanda reto.
La Hobito
La Hobito, aŭ tien kaj reen (The Hobbit - or There and Back Again) estas libro verkita de J.R.R. Tolkien, unue rakontita por ties infanoj, poste pliampleksigita libren kaj eldonita en 1937. Ĝi estis la vera debuto por Tolkien kiel populara aŭtoro, kaj ĝia furoro pretigis la vojon por la giganta La Mastro de l' Ringoj.
Kompare kun la aliaj verkoj de Tolkien, La Hobito vere estas porinfana libro. La lingvo estas pli facila, pli klariga, pli amuza. Poste li profunde pentis pri tio, ĉar ĝi donis al lia mitologio nekoheron. Tial, je la apero de La Mastro de l' Ringoj li devis revizii kaj reeldoni la libron en pli matura stato. Kun tiu trilogio La Hobito formas tetralogion.
Enhavo
Sed, kaj Bilbo kaj la Ringo reaperos en La Mastro de l' Ringoj…
En Esperanto
La Hobito ekzistas en Esperanta traduko, ĝia titolo estas La Hobito, aŭ tien kaj reen, esperantigis Christopher J. Gledhill kaj William Auld (poezio), provlegis Wolfgang Kirschstein kaj Halina Gorecka, eldonis Sezonoj 2000, Jekaterinburg, 224 p.
Anna Löwenstein en sia artikolo ''Al Tonkin pri Tolkien. Aŭ: Kial serioza profesoro interesiĝu pri "La mastro de la ringoj"?'' analizas kiel Tolkien kreis siajn majstroverkojn; ja li ege interesiĝis pri lingvoj, partikulare la greka, sed ĉefe la finna kaj la kimra kiuj kondukis lin al mitaj lingvoj, artefaritaj lingvoj, kiel Esperanto, kies ekzemplo helpis lin krei lingvojn Quenya kaj Sindarin, bazaj en sia klopodo krei mitan fonon "Silmariliono" sur la bazo de Beowulf, por la posta kreo de La hobito (1937) kaj La mastro de la ringoj. Tiukadre gravis "lia amo al la angla kamparo" (magiaj entoj kiel la vivantaj arboj), kaj memoroj de la katastrofo de la tranĉeoj en la Unua Mondmilito.
Eksteraj ligiloj
</Br>
Molino dei Torti
Molino dei Torti estas komunumo de Italio.
Ohne Maulkorb
Ohne Maulkorb (laŭvorte: Sen muzelingo) estis porjunula germanlingva televidmagazino de ORF kiu elsenditis el Vieno inter la 9.4.1967 kaj 1987.
Priskribo
Ĝia titolo estis programo: elpensitis la tuto kiel diskutadelsendo en la studio sed la temaro etendiĝis ankaŭ je aktualaj dokumentadoj pri politiko kaj kulturo. Koncerne la porjunulajn aferojn la serio ĉiam rekte tuŝis la pridiskutiton. Jam je la komenco de la 1980-aj jaroj ekzemple la diskĵokea fenomeno en Novjorko malkovritis kaj priesploritis.
En la elsendo parolatis pri temoj kiel dom-okupantoj, Krontraŭzwentendorfanoj (en Zwentendorf fariĝu la unua aŭstria atomcentralo; la finkonstruita centralo neniam ekfunkciis pro perplebiscita negativa voĉdonado) kaj pri politika provokemaj artistoj.
Jen tiama skandalo: la alta kvoto da lonĝaruloj kiuj rajtis prezenti sin kaj sian opinion! Tie ĉi ekzistis priartistaj portretoj (ekz. 20 horoj kun Patti Smith), longaj eltiraĵoj el koncertoj (ekz. Ian Anderson de Jethro Tull aŭ Frank Zappa en Vieno respektive la grupo Kinks 1978 en la vienaj Sofiaj salonoj, la Hard-Rain-koncerto de Bob Dylan en Fort Collins en 1976, Anarchos de Drahdiwaberl); poste venis ankaŭ modernaj videaj filmetoj kaj filmoj ne sekvantaj komune akceptitajn tendencojn.
Moderigistoj
Moderigis la elsendon i.a. la redaktoroj Rudi Dolezal, Hannes Rossacher, Ernst A. Grandits, Vera Russwurm, Helmut Frodl, Werner Fitzthum, Karin Resetarits (tiam ankoraŭ sub la fraŭlina nomo Müller), ties posta edzo Peter Resetarits (1981–1987) kaj Martina Rupp (ekde 1985). Inter 1981 kaj 1985 redaktadis ankaŭ Harald Sicheritz.
Posteula elsendo estis X-Large pri kiu responsis ekde 1987 Barbara Stöckl poste Christian Clerici kaj Arabella Kiesbauer.
Rathsweiler
Rathsweiler estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kusel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Pál Vágó (pentristo)
Pál VÁGÓ, laŭ hungarlingve kutima nomordo Vágó Pál estis hungara pentristo. Lia filo estis Pál Vágó (inĝeniero).
Pál Vágó naskiĝis la  en Jászapáti. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Pál Vágó komence lernis juron, poste li frekventis pentristan majstrolernejon en Munkeno, kie li lernis de Gyula Benczúr, fine li lernis pentradon en Parizo. Hejmenveninta li pentradis vivon de la hungara popolo. En 1887 li ricevis ĉefpremion de Arthalo Budapeŝto. En 1881 lia pentraĵo pri la inunda katastrofo (vidu la supran larĝan bildon!) portis eŭropan konatecon. Post jaroj lia temo estis la hungara historio simile al Bertalan Székely, Viktor Madarász, eĉ li partoprenis en rondpentraĵo de Árpád Feszty. Li pentris ankaŭ freskojn ekzemple en Preĝejo de Naskiĝo de Maria (Jászapáti).
Li havis postmortan ekspozicion en 1929. Liaj pentraĵoj estas videblaj ekzemple en Hungara Nacia Galerio. Li ricevis premion en 1899, Honoran legion en la sekva jaro.
Izopropila formiato
Izopropila formiato aŭ C4H8O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la formiata acido kaj izopropanolo, senkolora likvaĵo kun frukteca eterosimila odoro, uzata kiel solvanto kaj kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi aldoniĝas kiel nutrosuplemento en la produktado de konfitaĵoj, trinkaĵoj, frandaĵoj, kosmetikaĵoj, ktp. Ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo.
Formiato de izopropilo ĉeestas en kafo, pruno-brando, diversaj fungoj kaj en la japana kenomelo. Ĝi estas malmulte solvebla en akvo, tute solvebla en alkoholo, etero, kloroformo kaj plejmulto el al organikaj solvantoj. Izopropila formiato estas trovata ankaŭ en multaj nutraĵoj, multaj el kiuj estas fruktoj, alkoholaj drinkaĵoj kaj diversaj plantoj.
NGC 4104
NGC 4104 (aliaj indikoj — UGC 7099, MCG 5-29-16, ZWG 158.24, IRAS12040+2827, PGC 38407) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Kvociento de Wilson
En matematiko, kvociento de Wilson W(p) estas difinita kiel: