cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Merrill Lynch
Financa krizo de 2008
La 17-an de januaro 2008, Merrill Lynch raportis perdon de 9.83 miliardoj USD en la kvara jarkvarono de 2007, kiu rezultiĝis el aktivaĵnudaĵoj sumiĝantaj al USD 16.7 miliardoj kiel rezulto de la subkvalita hipotekkrizo. La 17-an de April, 2008, Merrill Lynch sciigis netan perdon de 1.97 miliardoj USD en la unua jarkvarono de 2008. La firmao reagis al la perdoj akirante kapitalon de la vendo de preferataj akcioj, sed ekonomiistoj taksis ke tiu strategio povis endanĝerigi la kreditrangigon de la firmao. kaj konduki al pliigo de elspezoj La financado de la kompanio. En la kvara jarkvarono de 2008, la banko perdis 15 miliardojn USD sed ankoraŭ decidis pagi al dungitoj kaj altrangaj manaĝeroj gratifikoj sumantaj al USD 4 miliardoj.
En februaro 2019, Bank of America sciigis ke ĝi ĉesigis la Merrill Lynch-markon tra granda parto de ĝia komerco.
Vlkoš (distrikto Přerov)
Vlkoš estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1294.
Zaidín
Zaidín [zajDIN] (Saidí en kataluna) estas municipo de Hispanio, en la nordoriento de la komarko Bajo Cinca (kies ĉefurbo estas Fraga) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). La loknomo Zaidín evidente deriviĝis de la araba ĉu de la termino "Saedin" («akvejo» aŭ «tero inter riveroj») ĉu de bajt Zajd بيت زيد ('la domo de Zajd'). La ekzisto en Aragono de diversaj toponimoj kiuj inkludas la nomon Zajd (ekzemple en Beceite, Vinaceite, Calaceite, Zaidín, La Zaida, Binaced, ktp.), plus la distrikto -iklim- de Zaidún, sugestas setladon de ŝijaistoj de minoritato zajdi' en la distriktoj oriente de Zaragozo.​ Simbola agnosko de la araba heredo estas kapo de arabo en la municipa blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordoriento de la komarko Bajo Cinca, norde de la teritorio de Fraga kaj oriente de tiu de Ballobar. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas preskaŭ ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Zaidín (155 msm) estas je 99 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la maldekstra bordo de la rivero Cinca.
La municipa teritorio estas trapasata per la regiona ŝoseo A-1234, kiu ebligas komunikadon kun Belver de Cinca nordokcidente kaj Fraga sudoriente, dum trans la rivero Cinca paralele iras la ŝoseo kiu komunikas Ballobar kun Fraga.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝloko Almudáfar. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo.
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Dum la 12-a jarcento kaj ĉefe dum la 13-a jarcento diversaj aragonaj reĝoj donis (kaj rericevis) la lokon kaj la kastelon al monaĥejoj, militordenoj kaj senjoroj, inter kiuj menciindas Pedro Ramón de Eril, Ramón de Moncada, Guillén de Moncada, monaĥejo de Scala Dei, Pedro, grafo de Ampurias, alia Guillén de Moncada, Berenguer de Bardají, kaj en 1610 ĝi apartenis al Luis de Bardají​.
La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Zaidín: oni malaltiĝis el 2 040 loĝantoj en 1950 ĝis nunaj 1 872 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco ĉe la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Enciklopedio de Islamo
La Enciklopedio de Islamo (The Encyclopaedia of Islam; mallongigite EI) estas la akceptita akademia enciklopedio por la disciplino de islamaj studoj. Ĝi enhavas enskribojn pri famaj islamanoj en ĉiu epoko kaj lando, enskriboj pri triboj kaj dinastioj, pri artoj kaj sciencoj, pri politiko kaj religiaj institucioj, pri geografio, etnografio, flaŭro kaj faŭno en la diversaj landoj, pri la historio, topografio kaj monumentoj de la ĉefaj urboj. Koncerne la geografian kaj historian amplekson, ĝi inkluzivas la malnovan arab-islaman imperion, la islamajn landojn kaj Iranon, Mezazion, ka hindan subkontinenton kaj Indonezion, ka Otomanan Imperion kaj ĉiujn aliajn islamajn landojn.
Zaidín
Aktualo
Zaidín estas unu el la lokoj de la provinco en kiu oni parolas la katalunan, fakte tre apartan lokan dialekton de la kataluna. Bazan instruadon oni faras en la hispana, kaj oni enkondukis katalunan en la mezlernejo.
Enciklopedio de Islamo
Priskribo
Ĉi tio estas enciklopedio pri la islama mondo, kaj ĝi ne estas islamana aŭ islama enciklopedio. La enskriboj estas kutime dediĉitaj al la antaŭmoderna periodo, sed malplejmulte de ili traktas kun la nuntempo.
La ĉefredaktoro de la unua eldono estis Martijn Theodoor Houtsma. Akademiuloj konsideras la Enciklopedion de Islamo esti la norma enciklopedio en la kampo de islamaj studoj. Ĉiu artikolo estis verkita de agnoskita fakulo en sia fako, sed ĉar la laboro por kompletigi la enciklopedion daŭris kvardek jarojn, periodo en kiu la aliro al esplorado fundamente ŝanĝiĝis, ĉiu artikolo reprezentas la periodon en kiu ĝi estis verkita.
"Ĉi tio estas la plej aŭtoritata kaj grava scienca verkaĵo en la angla pri Islamo kaj islamaj temoj. Ĝi inkluzivas longajn artikolojn, portantajn la nomon de la aŭtoro, akompanatajn de bibliografio. Speciala emfazo estas metita en ĉi tiun eldonon (la revizio rondiras ĉirkaŭ la dua eldono) pri ekonomiaj kaj sociaj aferoj, sed ĝi restas la aŭtoritata norma enciklopedio de la tuta religio de Islamo en la angla lingvo."
"La plej grava kaj ampleksa esplorilo pri islamaj studoj estas la Enciklopedio de Islamo, grandega klopodo estis farita por trakti ĉiun aspekton de islama civilizo, kaj percepti ĝin en la plej larĝa signifo, de ĝiaj originoj ĝis la nuntempo... La Enciklopedio de Islamo ne estas anonima kompendio de konvencia saĝeco. La plej multaj el la artikoloj estas subskribitaj sub la nomo de la aŭtoro, kaj dum kelkaj el ili estas vortaraj enskriboj, aliaj estas veraj esplorartikoloj - en multaj kazoj tio estas la plej ampleksa traktado verkita pri ilia temo."
Eldonoj
La unua eldono (EI1) estis preparita laŭ la modelo de la Enciklopedio Pauli-Visova por la Klasika Mondo (angle Encyclopaedia of the Ancient World). La unua eldono estis preparita sub la aŭspicioj de la Internacia Unio de Akademioj, en kunordigo kun Leiden University. Ĝi estis eldonita de la nederlanda eldonejo Brill, en kvar volumoj kaj plia volumo de aldonaĵoj, en la jaroj 1938-1913 en la angla, germana kaj franca.
Mallongigita versio estis publikigita en 1953 sub la titolo "the Shorter Encyclopaedia of Islam" ‏ SEI) kaj ĝi plejparte kovras juron kaj religion. Partoj de ĝi estis tradukitaj kaj publikigitaj en la turka, la araba kaj la urdua.
La unua eldono kaj ĝia resumo estis verkitaj preskaŭ tute fare de eŭropaj akademiuloj, kaj reprezentas plejparte eŭropan interpreton de islama civilizo. La punkto ne estas ke tiu interpreto estas "malĝusta", sed ke la temoj kiujn oni provis klarigi en tiuj artikoloj estas ofte fundamente malsamaj de tiuj kiuj tradicie okupis islamanojn. La dua eldono estas iomete malsama. Ĝi komenciĝis plejparte en la sama maniero kiel sia antaŭulo, sed tra la jaroj pli alta procento de artikoloj de akademiuloj kun islama fono estis aldonita. La aŭtoroj ne reprezentas la akceptitan instruadon nek en Ĥomo nek en Al-Azhar; Ili studis en okcidentaj universitatoj, kaj ili dividas la metodikon, se ne ĉiam ankaŭ la kulturajn valorojn kaj sintenojn de iliaj okcidentaj kolegoj. Tamen, ŝanĝo de tono estas klare videbla.
La publikigo de la tria eldono de la Enciklopedio de Islamo komenciĝis en 2007. Ĝi estas havebla rete, kaj "partoj" de ĝi estas presitaj kvar fojojn jare. La redakcio inkluzivas dudek temajn redaktorojn kaj kvin ĉefredaktistojn. La ĉefredaktistoj estas Gudrun Krämer de la Libera Universitato Berlino, Everett Rowson de Universitato de Novjorko, John Nawas de la Katolika universitato de Loveno kaj Denis Matringe (EHESS, CNRS).
La tria eldono inkluzivas ampleksan priraportadon de Islamo en la dudeka jarcento. Ĝi vastigas la geografian fokuson kaj inkluzivas ĉiujn mondregionojn kie Islamo estis aŭ daŭre estas esenca parto de socio. Oni atentas islamajn malplimultojn tra la tuta mondo, kaj plenan atenton oni donas al la sociaj sciencoj kaj ankaŭ al malsamaj aliroj en la homaj sciencoj.
Unua eldono, EI1
1913–38. 4 vols. kaj Suppl.
Velilla de Cinca
Velilla de Cinca [beLIlja deZINka] (Vilella de Cinca en kataluna) estas municipo de Hispanio, en la nordocentro de la komarko Bajo Cinca (kies ĉefurbo estas Fraga) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la nordocentro de la komarko Bajo Cinca, norde de la teritorio de Fraga kaj sude de tiuj de Ballobar kaj de Zaidín. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas preskaŭ ĉe la fino de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Velilla de Cinca (126 msm) estas je 92 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la dekstra bordo de la rivero Cinca.
Věžky
Nomon Věžky portas du municipoj:
Velilla de Cinca
Geografio
La municipa teritorio estas trapasata per la ŝoseo kiu komunikas Ballobar kun Fraga, dum trans la rivero Cinca paralele iras la regiona ŝoseo A-1234, kiu ebligas komunikadon kun Ballobar nordokcidente kaj Fraga sudoriente.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝloko Almudáfar. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo.
Estonio en la Somera Olimpiko 2016
Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Velilla de Cinca
Historio
Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Dum la 12-a jarcento kaj ĉefe dum la 13-a jarcento diversaj aragonaj reĝoj donis (kaj rericevis) la lokon kaj la kastelon al monaĥejoj, militordenoj kaj senjoroj, inter kiuj menciindas Ramón de Moncada kaj la monaĥejo de Abengania. En 1610 ĝi apartenis al monaĥoj "frades de Bingaña, en Cataluña"​. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Velilla de Cinca: oni malaltiĝis el 993 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 476 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. La ĉefa aktiveco ĉe la valo de la rivero Cinca estas irigacio, precipe de maizo, sunfloroj, plantejoj de fruktarboj (persikoj kaj pomoj) kaj legomoj (por propra konsumado).
Velilla de Cinca estas unu el la lokoj de la provinco en kiu oni parolas la katalunan, fakte tre apartan lokan dialekton de la kataluna. Bazan instruadon oni faras en la hispana, kaj oni enkondukis katalunan en la mezlernejo.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Vinila tereftalato
Vinila tereftalato aŭ C12H10O4undefined estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tereftalata acido kaj vinila alkoholo. Ĝi estas senkolora aŭ blanka likvaĵo ne solvebla en akvo sed iom solvebla en kloroformo kaj etila acetato. Duvinila tereftalato estas uzata en la produktado de farmaciaĵoj, kosmetikaĵoj kaj optikaj lensoj.
100292 Harmandir
100292 Harmandir estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Harmandir Sahib, komune konata kiel la Ora Templo, situanta en la barata ŝtato Panĝabo, kiu estas la spirita kaj kultura centro de la Sikisma religio.
Lancy-Pont-Rouge (stacidomo)
Lancy-Pont-Rouge estas fervoja stacidomo en Lancy, Svislando.
Urba Universitato de Honkongo
La Urba Universitato de Honkongo estas organizita en tri altlernejojn kaj kvar lernejojn, inkluzive de la kolegio de Komerco, kolegio de Liberala Arto kaj Sociaj Sciencoj, kolegio de Scienco kaj Inĝenieristiko, lernejo de Kreiva Amaskomunikilaro, lernejo de Energio kaj Medio, fakultato de Juro kaj lernejo de Veterinara Medicino. Ĝi ofertas pli ol 50 gradprogramojn tra siaj altlernejoj kaj lernejoj. Ĝi ankaŭ ofertas duoblajn gradprogramojn kun mondfamaj universitatoj kiel ekzemple Universitato Kolumbio. Gradprogramoj estas ofertitaj fare de la Chow Yei Ching lernejo de Diplomiĝintaj Studoj.
La Urba Universitato de Honkongo estas tutmonde agnoskita kiel ĉefa centro de supera edukado kaj esplorado. CityU estas vicigita numero 55 en la mondo en la QS World University Rankings. Aparte, la kolegio de Komerco estas bone konsiderata pro sia avangarda esplorado. Ĝi estas vicigita numero 57 en la mondo kaj numero 2 en Azio de la Usona Novaĵo kaj Monda Raporto. Ĝi ankaŭ estas rangita #33 en la mondo kaj #2 en Azio en la UTD Top 100 Business School Research ranking.
La universitato havas pli ol 80,000 diplomiĝintojn (ekde 1984), instruante 100 malsamajn plentempajn studkursojn, kaj 86 partatempe, kovrante bakalaŭrajn kaj postbakalaŭrajn kursojn (majstrajn kaj doktorecajn).
La kursoj estas instruitaj tute en la angla. La plej multaj el la studentoj estas de Honkongo, kun subteno por eksterlandaj studentoj ankaŭ, kaj speciala subteno por studentaj programoj de kontinenta Ĉinio.
La 8-an de novembro 2018 la universitato gastigis la premian ceremonion de la Monda Kultura Konsilio.
The Handmaid's Tale (televido-serio)
La Rakonto de Servistino (en la angla: The Handmaid's Tale) estas premiita usona televidaserio surbaze de samnoma libro de Margaret Atwood. La serio estis komisiita de Hulu, kiu estas servo de video laŭpeta, kaj fine de 2016 la unua sezono estis produktita, kiu inkluzivis 10 epizodojn, kiu estis alŝutita en sia tuteco al la Hulu retejo la 26-an de aprilo 2017.
La intrigo okazas en futurisma kaj malgaja mondo, en la teritorioj de la iama Usono, post kiam totalisma kristana teokratio kaŭzis puĉon en la usona registaro kaj establis la Respublikon de "Gilead". Juna virino nomita Johana estas kidnapita, konfidita al la klaso de seksaj sklavinoj, kiuj estas devigitaj funkcii kiel konkubinoj por la komandantoj de "Gilead", kiuj suferas de malfekundeco pro generaj celoj. Malgraŭ ŝia malfacila situacio, ŝi ne perdas esperon reunuiĝi kun sia familio en la libera mondo.
En septembro 2017, la serio gajnis la Emmy Award for Best Drama Series, tiel iĝante la unua elsendflua serio se temas pri gajni tiun prestiĝan premion.
Ĉiuj sezonoj de la serio estas elsenditaj ĉe HBO kaj estas disponeblaj por spektado.
Intrigo
Por pli detala priskribo de la konstruita socia ordo vidu The Handmaid's Tale (libro)
La intrigo enkadriĝas en proksima estonteco kie okazas tutmonda krizo kiel rezulto de sekse transdonitaj malsanoj kaj media poluado. Tiuj kondukas al malpliigo de la naskfrekvenco kiu estas klarigita per malkresko de la fekundeco de virinoj kvankam la problemo kuŝas en maskla malfekundeco. La krizo naskas radikalan fundamentisman kristanan movadon nomitan "La Filoj de Jakobo" kiu kreas revolucion en Usono kaj starigas anstataŭ ĝi totalisman - teokratian registaron nomatan "Respubliko de Gilead" kaj regas novan ordon bazitan sur la la valoroj de la movado kaj ĝia interpreto de la Biblio. Dum la establado de la nova respubliko kaj ĝia starigo, okazas krucmilitoj kaj politikaj purigadoj. La nova socio estas organizita hierarkie laŭ longe establitaj (antaŭ modernismaj) sociaj leĝoj, kie virinoj estas sklavigitaj, ne rajtas labori laŭleĝe, aŭ lasi la domon sen akompano, sendepende posedi posedaĵon aŭ monon, veturas, legas aŭ skribas. La virinoj estas dividitaj en klasoj, el kiuj unu estas tiu de la servistinoj, kiuj antaŭ la revolucio estis konsiderataj pekuloj laŭ vidpunkto de Gilead, sed tamen fekundaj, kaj tial estis nomumitaj en Gilead por servi kiel servistinoj kiuj estas translokigitaj inter la domoj de ka membroj de la reganta klaso (la oficera elito de la revolucio, konataj kiel "komandantoj") kaj iliaj edzinoj por la celo de reproduktado. Ĉiu monato estas okazinta sankta ceremonio, en kiu la komandanto-edzo seksperfortas la sklavinon, kiu kuŝas kun la kapo inter la femuroj de la edzino de la komandanto. Post la nasko de bebo, ĝi estas adoptita. de la komandanto kaj lia edzino, kaj la sklavino estas translokita al la domo de alia komandanto por daŭri la saman proceson. La sklavinoj ne havas nomon kaj estas ĉiam nomataj per la nomo de sia nuna komandanto. La statuso de sklavinoj estis kreita surbaze de interpreto cinika pri la biblia rakonto de Raĥel kaj ŝia servistino Belha. La familioj de la komandantoj tenas la infanojn kiuj estis kidnapitaj de iliaj gepatroj kaj kreskigas ilin kvazaŭ ili estus siaj propraj infanoj. La knabinoj geedziĝas 14 jaraĝaj.
Kune kun la sklavinoj, la plej granda parto de socio estas grupigita en klasojn kiuj diktas sian rolon kaj devontigon. Virinoj estas dividitaj en malgrandan diversajn sociajn kategoriojn, ĉiu el kiuj estas markita per simpla kaj glata robo de certa koloro: la pli malgrandaj estas vestitaj per ruĝa robo, la virinoj, kiuj traktas la domanaron, nomataj "Marta" (laŭ Marta el Betania de la Nova Testamento) portas robon grize-verdan, kaj edzinoj (kiuj estas atenditaj administri la domanarojn) vestas robojn bluet-verdajn. "Akono-ulinoj" estas malsuperklasaj virinoj; Miksaĵo de ĉiuj ĉi-supraj kategorioj, kaj ili portas grize. Alia grupo de virinoj, "onklinoj" (kiuj brutale edukas kaj kontrolas la sklavinojn), portas robojn brunajn. Inaj kaptitoj estas nomitaj "Unwoman" (malvirinoj), kaj estas sklavigitaj al morto laborante en forigado de toksa rubo en la kolonioj. "Izebel"-oj (nomitaj laŭ la biblia Izebel) servas kiel prostituitinoj en sekretaj bordeloj kiuj funkciigas ekskluzive por elitaj viroj kaj ne estas limigitaj per sia vestaĵo. Por la viroj, la "okuloj" estas sekreta polico, kiu gardas la ĝeneralan loĝantaron kaj kontrolas signojn de ribelo, kaj ĉasistoj, kiuj pafas iun ajn, kiu provas fuĝi de la lando.
Johana Osborne, kies nomo, kiel ĉiuj servistinoj, estis ŝanĝita al DeFred (DeFred), laŭ ŝia majstro, estas la sklavino asignita al la domo de komandanto nomita Fred Waterford kaj lia edzino Serena Joy. DeFred estas submetita al striktaj reguloj kaj konstantaj provoj; nekonvena vorto aŭ faro kondukas al kruela puno.
Antaŭ ol ŝi estis kaptita per la fortoj de Gilead ŝi havis liberan kaj liberalan vivstilon de virino en la okcidenta mondo, kun akademia edukado, laboro kiel literatura redaktoro, amrilato. Kiam ŝi provis fuĝi la la landon ŝi estis kaptita ĉe la landlimo kaj estis apartigita de sia partnero kaj sia filino estis prenita de ŝi kaj adoptita en Gilead fare de komandanto kaj lia seninfana edzino.
En kaptiteco restas al ŝi nur obei la leĝojn de Gilead kun la espero, ke iam ŝi povos reveni kaj vivi libere kaj rekuniĝi kun sia filino kaj sia partnero. La Waterford-paro, gvidantoj de Gilead, havas siajn proprajn konfliktojn kun la realeco de la socio kiun ili helpis krei. DeFred rakontas pri ŝia vivo en la domo de Fred. Ŝi servas lin kaj lian edzinon, Serena, iaman gospelkantiston kiu reklamas "tradiciajn valorojn." Ĉiumonate, laŭ la "konvena tempo" en ŝia menstrua ciklo, sankta religia ceremonio okazas dum kiu DeFred devas havi sekson kun Fred dum ŝia kuseno estas metita inter la lumboj de lia edzino Serena. La libereco de DeFred estas tre limigita - ŝi nur rajtas forlasi la domon por butikumi ĉe certa vendejo portante ĉapelon kiu kaŝas ŝian vizaĝon, ŝi ne rajtas fermi sian ĉambropordon, kaj ŝi estas kondiĉigita de konstanta gvatado de la "okuloj", la sekreta polico de Gilead.
Dum sezono 5, Johana daŭre provas savi ŝian filinon Hannah kiu restas en Gilead, kaj dum la provoj, transiras la limon en Gilead por akiri pli da informoj. Dume, homoj de Kanado kontraŭbatalas la rifuĝintojn kiuj alvenas kaj inundas Toronton, kaj komencas konduti furioze direkte al ili.
Serena Waterford traktas la morton de sia edzo kaj ŝia progresinta gravedeco. Ŝi translokiĝas enen kun la familio Wheeler, kaj iom post iome malkovras ke ŝi estas fakte malliberigita tie. Ŝi decidas forkuri sed dum sia fuĝprovo ŝi naskas sian unuan infanon, Noaĥon. Ŝi estas malliberigita por atakado de sia gardisto, Ezra, kaj ŝia bebo estas apartigita de ŝi kaj iĝas la filo de la Wheelers. Ŝi sukcesas eskapi de ili ankaŭ, kaj ŝi kaj ŝia filo eskapas de Kanado direkte al libera Usono.
La sezono finiĝas kun Johana kaj Serena kiam ili renkontas ĉe la elirejo de Kanado.
La serio havas 5 sezonojn, kaj ĉe la fino de la kvina sezono, la reto sciigis la produktadon de sesa kaj lasta sezono.
Kincső Takács
Kincső Takács [kinĉO takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Kincső estas hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono.
naskiĝis la en Győr.
Biografio
tre frue estis kajakisto (2000-2010), poste jam kanuisto en sia naskiĝurbo sur Danubo. En la fruaj 2010-aj jaroj ŝi havis bonajn rezultojn en junularaj konkursoj ankaŭ eksterlande. Ŝi estis hungara ĉampiono dekfoje individue aŭ teame. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 2020 sen medalo, sed pli frue en mondĉampionumo ŝi estis la unua pare en 2014. En kenuo ŝia ofta partnero estis Virág Balla.
Kanovsko
Kanovsko estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Vlkoš en distrikto Přerov. Ĝi troviĝas oriente de Vlkoš. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 49 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kanovsko estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,54 km².
HSBC
En aprilo 2016, la valoro de la kompanio estas ĉirkaŭ 116 miliardoj da dolaroj, ĝi estas la 4-a plej granda banko en la mondo.
La banko havas filiojn tra la mondo. La origino de 80% de ĝiaj profitoj estas ekster Britio, tial ĝi raportas siajn rezultojn en usonaj dolaroj. Preskaŭ 22% de ĝiaj profitoj originas de Honkongo, kie ĝi havis ĉefsidejon ĝis 1991.
La HSBC- emblemo, konata kiel seslatero, estas derivita de la flago de la Honkongo kaj Ŝanhaja Banka Korporacio de la 19-a jarcento, kiu mem estas derivita de la Flago de Skotlando, reprezentante la krucon sur kiu la kristana Sankta Andreo (la patronsanktulo de Skotlando) estis krucumita.
La grupo estas nomita laŭ la firmao kiu fondis ĝin, The Hongkong and Shanghai Banking Corporation, banko establita en Honkongo fare de Thomas Sutherland la Skoto, por pritrakti la financajn aferojn de brita komerco en la Malproksima Oriento en 1865.
La korporacio nomiĝas HSBC kaj laborigas proksimume 312,000 dungitoj.
Listo Lagarde
Komence de 2015 estis publikigita listo de ĉirkaŭ 100 000 klientoj el 200 landoj, kiuj havis kontojn ĉe la filio de HSBC en Svislando, post kiam la listo estis donita de la dungito de la banko al enketaj aŭtoritatoj en Francio. Sekvante tion, la svisa polico komencis enketon en ŝajnan monlavadoמ ĉe la banko.
Estonio en la Somera Olimpiko 2008
Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Lancy-Bachet (stacidomo)
Lancy-Bachet (la projektita nomo estis Carouge-Bachet) estas fervoja stacidomo en Lancy, Svislando.
Estonio en la Somera Olimpiko 2020
Pro la kronvirusa pandemio la evento, kiu tenis en sia oficiala nomo la jaron "2020", estis fakte prokrastita al la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021. Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Kumaragupto la 1-a
Kumaragupto la 1-a (regis ĉirkaŭ la jaroj 415-455) estis imperiestro de la Gupta imperio sur teritorioj de la nuntempaj Barato kaj Bangladeŝo. Li estis filo de la Gupta imperiestro Ĉandragupto la 2-a kaj de la reĝino Mahadevi Dhruvasvamini, kaj ŝajne retenis la kontrolon de sia heredita teritoriaro, kiu estis etenda el Guĝarato okcidente al Bengalio oriente.
Estonio en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Palaco Reök
La palaco Reök estas impona duetaĝa secesia konstruaĵo en Szeged (Hungario).
Historio
La palaco estis finkonstruita en 1907 fare de Ede Magyar. La palacposedanto estis riĉulo kaj parlamentano Iván Reök. Dum la konstruado partoprenis signifaj metiistoj de Szeged (ekzemple Pál Fekete (forĝisto)). En la etaĝaj partoj familio de Reök loĝis, en la teretaĝo restoracio kaj kelkaj vendejoj, eĉ oficejo de Ede Magyar funkciis. Dum la socialismo la origine grandaj loĝejoj estis trakonstruitaj al malgrandaj, sekve multaj loĝejoj. En 1960 kaj 1974 la palaco estis renovigitaj, tiam iomete neniiĝis kelkaj ornamaĵoj. En la 1980-aj jaroj banko funkciis sur la teretaĝo, la internajn spacojn kreis György Fekete. Depost la socialismo paŝo post paŝo la palaco malpleniĝis, fine en 2007 plena restaŭrado okazis, poste la palaco iĝis kultura centro. Oni aranĝas ekspoziciojn, literaturajn, teatrajn, muzikajn aranĝaĵojn.
Konstruaĵo
La palaco etendiĝas ĉe stratangulo. Ĝi baziĝas sur la belga kaj franca artstiloj, tial nekutima en Hungario. La plej oftaj motivoj esta floroj. Estas balustrado en la ŝtuparejo, kie la ornamaj floroj estas videblaj en plena florado.
Jakab Ábel
, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ábel Jakab estis la unua hungara kanuista ĉampiono, tornisto.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Csepel (urbo).
Biografio
frekventis bazlernejon, poste li akiris tornistan licencon en 1943. Li laboris en la loka fabriko en Csepel. Li mortis tre frue tragike pro akvoakcidento.
Sporta kariero
inter 1939-1946 estis kanuisto en fabrika sportklubo de Csepel. Li estis hungara ĉampiono sepfoje inter 1942-1946 plej ofte individue.
Věžky (distrikto Přerov)
Věžky estas municipo en distrikto Přerov, Regiono Olomouc, Ĉeĥio. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.
Vilaflor de Chasna
Vilaflor de Chasna [bilaFLOR deĈASna] estas urbo kaj municipo en la sudo de la insulo Tenerifo apartenanta al la provinco Sankta Kruco de Tenerifo, en la regiono Kanarioj. Ĝi etendiĝas sude de la insulo Tenerifo, sed sen aliro al la maro.
La municipa ĉefurbo estas Vilaflor de Chasna mem je 1 414 m.s.m.
Chêne-Bourg (stacidomo)
Chêne-Bourg estas fervoja stacidomo en Chêne-Bourg, Svislando.
Estonio en la Somera Olimpiko 2000
Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Vilaflor de Chasna
Geografio
Vilaflor de Chasna estas en la suda parto de la insulo Tenerifo sen alireblo al la maro. La municipa ĉefurbo estas Vilaflor de Chasna mem, je 1 414 m.s.m. Temas pri municipo en la sudo de la Suda Zono de la insulo, lima kun la municipaj teritorioj de Arona (sude), San Miguel de Abona (sudoriente), Granadilla de Abona (oriente), Adeje (okcidente) kaj La Orotava norde. Ĝi estas en montara regiono, estante unu el nur tri municipoj de la insulo, kun Tegueste kaj El Tanque, kiu ne havas marbordon.
Vilaflor de Chasna posedas areon de 56,26 km², estante la 13a municipo plej etenda de Tenerifo kaj la 22a de la provinco. La municipa teritorio estas klina areo ĝis tre altaj punktoj tra krutaj areoj trairataj de torentejoj. La plej alta altaĵo estas 2 848 m.s.m. en areo Cortada del Diablo.​ Estas multaj pejzaĝoj konstruitaj de la vulkana aktiveco.
Vilaflor konservas gravajn etendojn de kanaria pino, Pinus canariensis, el proksime al la urba kerno ĝis 2 370 m.s.m., kie ekaperas aliaj gravaj plantoj kiel Spartocytisus supranubius, Erysimum scoparium kaj Pterocephalus lasiospermus, el kiuj kelkaj endemioj. En la municipo elstaras kelkaj arboj katalogitaj kiel monumentaj nome: Pino Gordo, Pino Dos Pernadas, Pino de la Valo Ukanka, Pino Hoyitos kaj Pino Llanitos, krom aliaj de aliaj arbospecioj.
La municipo enhavas parton de la Nacia Parko Teide, de la Natura Parko Corona Forestal, de la Protektita Pejzaĝo Ifonche kaj de la Natura Monumento Montaña Colorada, kiuj estas ankaŭ Speciala Konservozono, inkluditaj en la Reto Natura 2000.
Historio
En la areo estis loĝado de guanĉoj, precize de la regno Abona, sed ne permanenta setlejo. Ŝajne la areo estis grava zono por transmigra brutobredado. Tion pruvas nombraj arkeologiaj restaĵoj. Poste, en la teritorio loĝis hispanaj konkerintokolonoj sed ankaŭ guanĉoj en la altaj teroj fuĝintaj el la konkerintoj. La torentejo Ĉasna estis limo inter la guanĉaj regnoj Abona kaj Adeje.
Hispanaj familioj setliĝis tie kaj dediĉis sin al forstado kaj al brutobredado (ankaŭ iom al agrikulturo). Dum la 17a kaj 18a jarcentoj okazis diversaj procesoj pro la terposedo. En 1613 oni fondis konventon de Aŭgustenanoj. En 1617 Granadilla apartiĝis el Vilaflor, kaj en 1639 ankaŭ Arico.
Ekde 1768 oni starigis sistemon de urbestroj. ​ Inter 1796 kaj 1798 apartiĝis Arona kaj San Miguel de Abona, dum Chiñama aliĝis al Granadilla, kaj tial la municipa teritorio de Vilaflor formiĝis je sia moderna etendo.​
En 1812 oni konstituis la municipon Vilaflor de Chasna per la kreado de municipoj laŭ la Konstitucio de Kadizo, kaj en 1836 ĝi definitive plifirmiĝis post la alternado inter registaroj de konstituciistoj kaj absolutistoj. En 1840 okazis murdo de markizo de la Fuente de Las Palmas, nome Alonso Fernando Chirino y del Hoyo Solórzano fare de lokanoj, kiel rezulto de longa jurproceso pri la terposedado.
Ekde la 1960-aj jaroj okazis enorma disvolvigo de turismo, helpita de la nove konstruitaj ŝoseoj (kelkaj fare de politikaj malliberuloj dum la frankisma diktaturo). En la 1970-aj jaroj novaj infrastrukturoj helpis la disvolvigon de turismo: oni malfermis aŭtoŝoseojn kaj estis ekfunkciigita la Flughaveno Tenerifo Suda.
Demografio
La municipo havis 1 767 loĝantojn je 2021, estante la malplej loĝata municipo kaj de la insulo Tenerifo kaj la 52a de la provinco.
Historie la loĝantaro regule kreskiĝis lante ĝis mezo de la 20-a jarcento ĝis preskaŭ 2 000 loĝantoj, sed poste malaltiĝis ĝis 1 500 en la 1980-aj jaroj kaj poste kreskiĝis ĝis nunaj preskaŭ 1 800 loĝantoj.
Teritoria organizado
Vilaflor de Chasna dividiĝas en la jenaj entoj kaj loĝlokoj kun korespondaj kernoj:
Ekonomio kaj vidindaĵoj
La ĉefa ekonomia rimedo de la municipo estis agrikulturo, ĝis la 1950-aj jaroj ĉefe por memkonsumado. Ĉefe oni kultivas nun vitejojn kaj terpomojn.
Ankoraŭ estas agrikulturo, sed lastatempe aperis konsiderinda labordiverseco konsekvenco de la disvolvigo de turismo ĉe la marbordo; krome estas industrio por enboteligo de akvo.
Turismo
La turisma disvolviĝo okazis je la fino de la 20-a jarcento. Eblas montara piedirado, kultura turismo, kaj distrado kaj aliaj okupitecoj.
Estas multaj vidindaĵoj en la municipo.
CEVA (fervojo)
CEVA (Cornavin‒Eaux-Vives‒Annemasse) estas ĉirkaŭira fervojlinio destinita ligi la ĉefstacidomon Ĝenevo-Cornavin de Ĝenevo, Svislando norde de Lago Lemano kun la stacidomo  en Annemasse, Francio, sude de Lago Lemano. La ligo ebligas trairadon inter la ĉefa svisa fervojreto kaj la ĝis tiam izolita linio oriente de Annemasse en Haute-Savoie, kiu estis priservita ĝis 2013 fare de francaj servoj de SNCF. Nova stacio estis konstruita sur la itinero, nome  kaj la linio inter tiu stacio kaj la limo estis anstataŭigita per dutraka linio en tunelo. Trako jam ekzistis ĝis stacio de ; la plena itinero malfermiĝis la al servoj de Léman Express kaj RegioExpress.
Genève-Champel (stacidomo)
Genève-Champel estas fervoja stacidomo en Ĝenevo, Svislando.
Béla Belicza
[belica], laŭ hungarlingve kutima nomordo Belicza Béla estas hungara kanuisto, trifoja mondĉampiono.
naskiĝis la en Budapeŝto.
Sporta kariero
ekde 1979 estis kanuisto en diversaj ĉefurbaj sportkluboj. Li estis hungara ĉampiono plurfoje ekde 1988 individue aŭ teame. En mondĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1997, 1998 kaj 2001 (en la lasta kvarope), en eŭropaj ĉampionumoj li estis la unua trifoje en 1997 kaj 2002 ĉiam kvarope.
Nathalie Kesler
Ŝi estas prezidanto de la entrepreno Patxor kreita en 2022, kaj administracianto de la societoj DREAM VALLEY TRESORS DES MERS CAREC'H kaj MAISON CULTURELLE DE L' ESPERANTO en la Kastelo Greziljono, nome kiel prezidanto de la administra komitato de la kooperativo. Ŝi engaĝiĝis en pacismaj iniciatoj, ĉefe rilate al la situacio de dispartiĝo inter ambaŭ Koreioj, ekzemple pere de la Association d’amitié franco-coréenne (AAFC). Tiukadre ŝi verkis franclingve la libron LE PETIT LIVRE ROSE : Nous, le Peuple, On veut la Paix !, nome La Roz-Kolora Libreto (en Esperanto): Ni, la popolo, volas pacon.
Lingvodokumentado
Lingvodokumentado estas la kolektado kaj arkivado de diversaj specoj de lingvaj datumoj kun la celo krei ampleksan aŭ reprezentan registron de iu lingvo. Ĉar ĉirkaŭ 50% de la lingvoj en la mondo estas taksita formortanta dum la nuna jarcento, lingvodokumentado ofte fokusas la endanĝerigitajn lingvoj n.
Lingva dokumentado ankaŭ gravas por lingva revivigo, por ke tiuj, kiuj deziras revigligi sian lingvon, havu sufiĉe da materialo por povi lerni la lingvon kiam mankas denaskaj parolantoj.
Estonio en la Somera Olimpiko 1932
Temis pri la entute kvara el kvin partoprenoj de estona nacia teamo en somera olimpiko en la intermilita tempo: en 1912, antaŭ la Unua Mondmilito, la estonaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio, kaj inter la Dua Mondmilito kaj la jaro 1990 devos aparteni al la teamo de Sovetunio. Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee), fondita en 1923.
Universitato de Dundio
La Universitato de Dundio (University of Dundee) estas universitato en Skotlando, Britio. Ĝi estis fondita en en la samnoma urbo Dundee (Dundio). Oficiale posedante la statuson de universitato ekde 1967, ĝi havas ĉirkaŭ 18 000 studentojn inkluzive de 5 500 postdiplomiĝintoj.
Amila tereftalato
Amila tereftalato aŭ C18H26O4undefined estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la tereftalata acido kaj amila alkoholo. Ĝi estas blanka solidaĵo kun karakteriza odoro kaj malagrabla gusto, ne solvebla en akvo sed iom solvebla en kloroformo, varma etanolo kaj duetila etero. Ĝi estas stabila komponaĵo neakordigebla kun fortaj acidoj, fortaj bazoj kaj fortaj oksidigagentoj. Amila tereftalato estas uzata en la produktado de polimeroj kaj plastaĵoj tre uzataj en la distribuado de trinkaĵoj kaj ilaro por la domoj.
Budhagupto
Budhagupto havis fortajn ligojn kun la regantoj de Kannauj kaj kun tiuj ili klopodis forigi la Alĥonajn Hunaojn for el la fekundaj ebenaĵoj de Norda Barato.
Universitato de Gvadalaharo
La Universitato de Gvadalaharo (Universidad de Guadalajara) estas universitato en Meksiko. Ĝi estis fondita en en la samnoma urbo Gvadalaharo. La universitato havas plurajn bakalaŭrajn kaj postdiplomajn kampusojn same kiel plurajn mezlernejojn, kiuj estas distribuitaj ĉie en la subŝtato Ĥalisko. Ĝi estas rigardata kiel la plej signifa universitato en la subŝtato. Kronologie, surbaze de ĝia fondiĝo, ĝi estas la dua plej malnova en Meksiko, la deksepa en Nordameriko kaj la dek-kvara en Latin-Ameriko.
Estonio en la Somera Olimpiko 1992
Temis pri la entute sesa partopreno de estona nacia teamo en somera olimpiko - post jam kvin fojoj ekde 1920 ĝis 1936 en la intermilita tempo: en 1912 la estonaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio, kaj inter la Dua Mondmilito kaj la jaro 1990 en teamo de Sovetunio. Entute la Olimpiko de Barcelono estis la unua somera olimpiko post la disfalo de Sovetunio, kaj la teamoj de Litovio, Latvio kaj Estonio estis la nuraj el la ŝtatoj re-ekestintaj post la disfalo, kiuj partoprenis en sendependa nacia teamo kaj ne en unia teamo. Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee).
Universitato de Gvadalaharo
La 6-an de novembro 2006 la universitato gastigis la premian ceremonion de la Monda Kultura Konsilio.
Estonio en la Somera Olimpiko 1992
La sprintistino Erika Salumäe akiris la unuan oran medalon por Estonio post 56 jaroj de teama abstino. Krome la 25-jaraj ĝemelaj fratoj Toomas kaj Tõnu Tõniste, naskitaj en aprilo 1967, gajnis bronzan medalon en la konkurso pri la velŝipa klaso 470 de velado.
Alcolea de Cinca
Alcolea de Cinca [alkoLEa deZINka] estas municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Meza Cinko (kies ĉefurbo estas Monzón) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko Meza Cinko, sude de la teritorio de San Miguel del Cinca kaj okcidente de tiu de Albalate de Cinca. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas ĉe la mezo de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Alcolea de Cinca (186 msm) estas je 78 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la dekstra bordo de la rivero Cinca. Alcolea estas ĉe Ripas, monto kiu "aspekta eltranĉita" kiel diris Ramón J. Sender, verkisto naskiĝinta en Chalamera, sed kiu vivis grandan parton de sia infanaĝo en Alcolea de Cinca. Sur la altaĵo de la loĝloko, estas la Sankta Kruco, nome granda kruco el betono kiu anstataŭis la iaman lignan krucon kiu staris ĉe la ermitejo de la Kruco, nun malaperinta.
La municipa teritorio estas trapasata per la ŝoseo A-130 kiu komunikas kun Santa Lecina norde kaj kun Ontiñena sude kaj kun Chalamera, dum trans la rivero Cinca paralele iras la regiona ŝoseo A-1234, kiu ebligas komunikadon de la apuda Albalate de Cinca kun Alfántega norde kaj Belver de Cinca sude.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝlokoj Almudáfar kaj Alcolea. La nomo Alcolea devenas de la araba artikolo "al" kaj "kulai" (kasteleto, fortikaĵo). La plej frua mencio datas de la jaro 1089, literumita Alcolegia. La islama etapo lasis urbecon tipan, kun mallarĝaj kaj labirintaj stratetoj, kun abundaj kurboj kaj sakostratetoj. Aktuale ankoraŭ abundas la domoj el briko, parte pro la abundo de argilo en la zono. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
Alcolea estis konkeritaj de kristanoj en 1102. En 1558, la Domo de Alba heredis la senjorlandon de Alcolea, kaj uzis ĝin kiel rezidejo en la loko kie nun estas la urbodomo. La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj oni konstruis nombrajn senjordomegojn, inter kiuj Pitarque, la Casa Monte kaj la ĵus restaŭrita Casa Nogueras. Ankaŭ en la 18-a jarcento oni konstruis la preĝejon de Sankta Johano Baptisto, de stilo renesanca aragona, komponita de tri navoj subtenitaj per strihavaj pilastroj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Alcolea de Cinca: oni malaltiĝis el 2 290 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 1 160 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, rizo) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo. Krome estas industrio pri ceramiko kaj papero.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Csaba Varga (animaciisto)
Csaba Varga [ĉaba], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Varga István Csaba estis hungara reĝisoro pri animacioj.
Csaba Varga naskiĝis la  en Mezőcsokonya, li mortis la  en Pilisszentiván.
Estonio en la Somera Olimpiko 1936
Temis pri la entute kvina partopreno de estona nacia teamo en somera olimpiko: en 1912, antaŭ la Unua Mondmilito, la estonaj atletoj devis partopreni en teamo de la Rusia Imperio, kaj inter la Dua Mondmilito kaj la jaro 1990 devos aparteni al la teamo de Sovetunio. La Somera Olimpiko de Barcelono post 56 jaroj estos la sekva okazo por apero de estona teamo. Kunordigis la teamon la Estona Olimpika Komitato (Eesti Olümpiakomitee), fondita en 1923.
Csaba Varga (animaciisto)
Biografio
Csaba Varga dum la mezlernejaj jaroj li fondis artistan grupon en Mohács. Li akiris pedagogian diplomon en Pécs en 1972, sed jam dum la studentaj jaroj li kreis amatoran filmon. Post la diplomo li establis filman atelieron, kiu poste estis filmstudio, fine en 1979 ĝi iĝis filio de animacia produktejo. Li oficiale kreis sian unuan filmon en 1977. Inter 1985–1988 li laboris en Budapeŝto en la animacia produktejo, poste li fondis propran produktejon. Li ofte kreis animaciojn per modlopastaj figuroj. Ekde 1999 li okupiĝis pri esploro de antikvaj skribsistemoj, kiun la Hungara Scienca Akademio valoris malscienca. Li ricevis premiojn inter 1980-2017.
Skandagupto
Skandagupto, filo kaj sukcedanto de Kumaragupto la 1-a estas ĝenerale konsiderata la lasta el la grandaj Guptaj regantoj. Li havis la titolojn Vikramaditĝa kaj Kramaditĝa. Li venkis la minacon de la Puŝĝamitroj, sed poste li estis atakita de invadantaj Kidaritoj (foje priskribitaj kiel Heftalitoj aŭ "Blankaj Hunaoj", konataj en Hindio kiel Hunaoj aŭ Sŭeta-Hunaoj, el la nordokcidento.
Li venkis super atako de Hunaoj ĉirkaŭ la jaro 455, sed la elspezo de la milito elĉerpis la resursojn de la imperio kaj kontribuis al ties dekadenco. La surskribo de la Bhitari Piliero de Skandagupto, nome sukcedanto de Ĉandragupto, rememorigas la preskaŭ-nuligon de la Gupta Imperio post la atakoj de la Kidaritoj. La Kidaritoj ŝajne retenis la okcidentan parton de la Gupta Imperio.
Bovovariolo
Bovovariolo estas infekta malsano kiu suferigas bovojn kaj estas kaŭzita de viruso. La viruso de la bovovariolo (en angla, Cowpox virus, konata internacie ankaŭ laŭ la siglo CPXV) estas viruso kiu kaŭzas haŭtmalsanon, kiu montriĝas per ruĝaj blazoj kaj kiu transmisiiĝas per kontakto kun infektitaj animaloj al homoj. La viruso estas rilata kun la vakcinviruso (Vaccinia virus) kaj kun la variolviruso (Variola virus). Kiam la paciento resaniĝis, la persono estas imuna al la variolo. La malsano estis ofta ĉe melkistinoj, kiuj infektiĝis pro tuŝado de bovinmamoj.
La viruso de la bovovariolo estis uzata por realigi la unuan sukcesan vakcinadon kontraŭ la variolo. La propra vorto "vakcinado", uzita por la unua fojo fare de Edward Jenner (nome angla kuracisto) en 1796, devenas de la latina radiko "vacca", kiu signifas "bovo", aŭ de la moderna latina vorto vaccinia, kiu signifas "bovovariolo". La modernaj kampanjoj de vakcinado kontraŭ la variolo estis faritaj tamen per la vakcinviruso (Vaccinia virus). Historie oni konsideris, ke ambaŭ virusoj (la vakcinviruso, Vaccinia virus, kaj la variolviruso, Variola virus) estas la sama, sed aktuale oni konsideras ilin diferencaj specioj.
Albalate de Cinca
Albalate de Cinca [albaLAte deZINka] estas municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Meza Cinko (kies ĉefurbo estas Monzón) apartenanta al la suda parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko Meza Cinko, sude de la teritorio de Binaced kaj oriente de tiu de Alcolea de Cinca. La municipo apartenas al la jurisdikdicia teritorio de Fraga. Ĝi estas ĉe la mezo de la valo de la rivero Cinca.
La loĝloko Albalate de Cinca (188 msm) estas je 82 km de Huesko, provinca ĉefurbo, sur la maldekstra bordo de la rivero Cinca.
La municipa teritorio estas trapasata per la regiona ŝoseo A-1234 kiu komunikas kun Alfántega norde kaj kun Belver de Cinca sude, dum trans la rivero Cinca paralele iras la regiona ŝoseo A-130, kiu ebligas komunikadon de la apuda Alcolea de Cinca kun Santa Lecina norde kaj Ontiñena sude. Krome el Albalate la regiona ŝoseo A-1239 komunikas kun Esplús.
Historio
La araboj loĝis en la valo de Cinca kiun ili menciis kiel la "rivero de la olivarboj" (Cinca) kaj ili lasis ankaŭ la nomon de la rivero Alcanadre kaj de la loĝlokoj Albalate, Almudáfar kaj Alcolea. La nomo Albalate devenas de la araba kun signifo de vojo aŭ ŝoseo. La islama etapo lasis urbecon tipan, kun mallarĝaj kaj labirintaj stratetoj, kun abundaj kurboj kaj sakostratetoj. Aktuale ankoraŭ abundas la domoj el briko, parte pro la abundo de argilo en la zono. Ekde la falo de la Kaliflando de Kordovo en 1010, la areo ekdependis de Zaragozo, Ilerdo aŭ Ŭesko, depende de la povo de la koncerna tajfo. Fraga kaj Ilerdo estos konkeritaj de kristanoj samtage, nome la 24an de Oktobro 1149. Tiam ŝajne Fraga dependis de Ilerdo, kiu siavice apartenis al la tajfa regno de Zaragozo. Tiuepoke oni atingis favoran konsideron por la islamanoj kiuj restis, regotaj per sia propra juro.
La forpelo de la moriskoj de 1610 rezultis en grava krizo en la loka ekonomio. Dum ĉirkaŭ ok jarcentoj la moriskoj estis grava parto de la loĝantaro, esenca ekonomie en agrikulturo kaj artmetioj.
Dum la 17-a kaj 18-a jarcentoj oni konstruis nombrajn senjordomegojn, el kiuj elstaras la turo. Ankaŭ oni konstruis la preĝejon.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Albalate de Cinca: oni malaltiĝis ĝis nunaj 1 125 loĝantoj.
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, fruktarboj, rizo) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj kaj bovoj) al kultura kaj rura turismo.
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Konstitucio de Ukrainio
La Konstitucio de Ukrainio estas la baza leĝo de Ukrainio. Ĝi estis adoptita la 28-an de junio 1996 en la 5-a sesio de la Verĥovna Rada de Ukrainio de la 2-a kunvoko. La Konstitucio de Ukrainio ekvalidis en la tago de sia adopto. Memore al la adopto de la Konstitucio en Ukrainio, festotago estas festita ĉiujare — la Tago de la Konstitucio de Ukrainio.