cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vrchbělá
Ekde la unua loĝigo ĝis fino de la 19-a jarcento
La plej malnovaj skribinformoj pri loĝigo de la teritorio, devenanta el la jaroj 1337–1346, parolas pri municipo nomata Dlouhá Doubrava. La nomo Vrchbělá unuafoje aperas en la jaro 1418 kiel konsisto de senjorujo de Berkidoj el Dubá. Dum la tridekjara milito la municipo pereis kaj renovigita ĝi estas sub germana nomo Neudorf, sub administrado de Albrecht z Valdštejna. Lauŭ laŭepokaj oinformoj la loĝantoj estis germanoj. Ĝis komenco de la 20-a jarcento la naciecaj rilatoj restis sub supero de la germanaj civitanoj.
La 20-a jarcento kaj la mondmilitoj
Post la unua mondmilito okazis reguligo de la naciecaj rilatoj en la municipo, transloĝiĝis ĉi tien vico da ĉeĥoj, kiuj en la 1920-aj jaroj kreis preskaŭ trionon de la municipo. En la jaro 1938, kiam estis stangita limo inter Germanio kaj Protektorato Bohemio kaj Moravio, Vrchbělá falis sub la germanan administradon, dume Bělá pod Bezdězem restis jam en Protektorato. Estas evidente, ke kiam la dua mondmilito finis, la germanaj malnovekloĝintoj el Vrchbělá estis devige elloĝigitaj kaj la municipo estis parte alloĝigita de ĉeĥoslovakoj el diversaj regionoj de la respubliko.
Estiĝo de la armea spaco
Baldaŭ post fino de la dua ondmilito, en la jaro 1949, estis establita armea spaco, pli poste konata kiel "Armea ekzercspaco Ralsko" (VVP Ralsko), kaj Vrchbělá estis en la jaro 1952 almembrigita al ĝi. Tiu ĉi paŝo signifis faktan pereon de la municipo kaj ĉiuj loĝantoj de Vrchbělá devis forloĝiĝi. VVP Ralsko unue uzis Ĉeĥoslovaka popola armeo, post la jaro 1968 armeo Soveta. Dum ĝia agado la teritorio de Vrchbělá spertis la plej grandajn ŝanĝojn. En la eksa municipo kaj sur apuda okcidenta plataĵo kreskis ampleksa loĝigeja centro por la sovetaj soldatoj kaj iliaj familioj. Sur lokoj de prilaboritaj parceloj estiĝis tankodromo kun karakterizaj terenaj reguligoj kaj fal-areo. Ne nur la tankodromo, sed ankaŭ la valo kaj la ĉirkaŭaj deklivoj estis disveturigitaj per peza tekniko. Detruita estis ankaŭ fluo de rivereto Bělá kun ĉi tiea malgranda fiŝlaga sistemo.
Pereo de la armea spaco
Post foriro de la sovetaj soldataroj estis en la jaro 1991 katastro de Vrchbělá administre almembrigita al Bělá pod Bezdězem. La soldata areo komencis kadukiĝi kaj ĝi ŝanĝiĝis en ruinojn aŭ amasojn de rubo. Same kiel en la tuta armea spaco, oni ankaŭ ĉi tie faris piroteknikan esploron kaj oni reviziis la staton de la naturo, gradon de kontaminado de grundo kaj la staton de la forlasitaj konstruaĵoj. Dum la 1990-aj jaroj estis prilaboritaj kelke da replantadaj studoj por la valo de Vrchbělá kaj proponoj por teritoria plano por la regiono, sed por longa tempo estis ununura faro iom post ioma purigado de la konstrurubo kaj restaĵoj de konstruaĵoj, kadukiĝintaj kun helpo de entrepremaj nelasantoj.
Renovigo de la teritorio kaj perspektivo en la 21-a jarcento
Ekde fino de la 1990-aj jaroj kreskis sur la okcidenta deklivo, en la loko de la eksa tankodromo, pli poste leĝigita, motorcikla vojo de klubo SCM Bělá pod Bezdězem. En la jaro 2010 estis en la vala parto, apartenanat al Bělá pod Bezdězem, fondita komerca areo Motorland Bělá kun vasta propono de aktivecoj, plejparte de motorciklista intereso kun nutrada fonejo.
Fine de la jaro 2010 Mezbohemia regiono ne renovigis lukontrakton kun la motorcikla klubo, sed jam komence de sama jaro ĝi prezentis grandiozan planon por konstrui ampleksan libertempa areo. Tio povus alporti eĉ longe ne solvitan replantadon de la tuta teritorio, inkluzive de rivereto Bělá.
Sporte-refreŝigeja areo Vrchbělá devas ensumigi hotelon kun 48 litoj kaj restoracio, sepkilometran in-line vojon, pruntedonejo de bicikloj kaj vicradaj glitiloj, kampadejon, malgrandan zoo, ŝnuran centron, belvederon, infanludejon kun lignaj grimpkadroj aŭ grandan parkumejon por aŭtoj kaj aŭtobusoj. En oktobro de 2015 la areo senĉese ne estis malfermita, se la kolaŭdo pro diversaj kaŭzoj prokrastis jam kelke da jaroj.
Giromagny (stacidomo)
Giromagny estas franca varstacidomo sur linio - Giromagny, situanta en  Giromagny, en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Bas-Évette - Giromagny (055000).
Modrá (apartigilo)
Nomon Modrá portas pluraj setlejoj en Ĉeĥio:
(87035) 2000 KE2
(87035) 2000 KE2 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso, sed ĝia granda orbita klineco tenas ĝin iom malproksima de tiu ĉi planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,126058 astronomia unuo, tie estas 18,858 milionoj da km.
Claude Lanzmann
Claude LANZMANN (naskiĝis en Bois-Colombes, mortis  en Parizo) estis franca ĵurnalisto, verkisto, kinisto, kaj kin-produktoro. En 1943, 18-jaraĝa, li engaĝiĝis en la Franca rezistado en Clermont-Ferrand kaj poste en la makis-insurekcio de Aŭvernjo.
Kunulo de Simone de Beauvoir inter 1952 kaj 1959, li sukcedis ŝin en 1986 kiel direktoro de la revuo Les Temps modernes, en kiu ŝi kunlaboris el la 1950-aj jaroj. En 1963, li edziĝis al la aktorino Judith Magre. En 1971, li kuniĝis al la germana romanistino Angelika Schrobsdorff, kaj en 1995 li edziĝis al Dominique Petithory. Li havas du gefilojn: Angélique Lanzmann, naskiĝinta en 1950, kaj Félix Lanzmann, naskiĝinta en 1993, juna studento, kiu mortis nur 23-jaraĝa, post dura lukto dujara kontraŭ "terura malsano", anoncite la 17-an de januaro 2017.
Li estis reĝisoro de Shoah, dokumenta filmo de naŭ horoj kaj duono dediĉita al la neniigo de la judoj de Eŭropo en la naziaj ekstermejoj, elsendita por la unua fojo en 1985.
Andreas Gursky
Disĉiplo de Bernd kaj Hilla Becher, li famiĝis pro siaj bildoj grandformate kun senduba difino. Li estas unu el la lastaj fotistoj de realismo proksima de la teorioj de la skolo de Düsseldorf.
Tiu artisto kreas kapturnigajn fotojn. Fotoj kie aperas homamasoj, fenestroj, objektoj. Senfine amasoj ĉeestas tiel ke siluetoj ne distingas unu la aliaj. Fotoj de Andreas Gursky vidigas ĝeneralajn ripetojn.
Propraj ekspozicioj
1987
1888
1989
1991
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2001
26
En la jaro 26 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Muzeo Kastelo Ranis
La Muzeo Kastelo Ranis (Museum Burg Ranis) estas regionhistoria muzeo en Ranis.
Priskribo
La kastelo Ranis estas unu el malmultaj en origina stato kvazaŭ komplete konservitaj grandaj mezepokaj burgkompleksoj. Ĝia fondodato ne konatas. En la 12-a jarcento ĝi unuafoje menciitis kiel regna bieno de germanaj impereistroj kaj reĝoj.
Ekde 1956/57 ĝi gastigas regionhistorian muzeon. Krom la geologion koncernas la daŭra ekspozicio - verŝajne unikaĵo en muzeo - la tertremosciencon. Tion kaŭzis kaj ebligis grandstacio sismologia en trea proksimeco. Originalaj sismografoj ne nur registras la grandajn tertremojn sed ankaŭ la tremetojn faritajn de la tra la salonoj promentantaj vizitantoj.
Muzeaj sekcioj
Sekcio pri prahistorio dokumentadas la prahistorian esploradon en la regiono. La larĝa mallevaĵo ĉe la rivero Orla kaj ties randaj zonoj estas de longtempe setlitaj. La Ilsen-kaverno de sub la burgo nombriĝas inter la plej gravaj trovejoj de paleolitiko en Mezeŭropo.
La burgan historion dokumentas kirasoj kaj armiloj, kroniko kaj prezento de la historio de la konstruo de la burgo. Krome videblas kutlruhistoriaĵoj kaj pentrajoj, grafikaĵoj kaj skulptaĵoj de artistoj el la ĉirkaŭaĵo (19-a kaj 20-a jc).
Viziteblas ankaŭ la burga kelaro, la karcero en la t.n. Turo de malsato kaj kuirejo. De la belfrido povas oni ĝui belvidon ĝis la Turingia Arbaro.
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 130-131
Konsumpreza indico
Konsumpreza indico estas indikilo por la kresko aŭ malkresko de la prezoj de varoj aŭ servoj, kiujn konsumantoj aĉetas. En multaj landoj, tia indico estas publikigata ĉiumonate de la centra statistika oficejo. La indico dependas i.a. de la varkorbo.
La termino vivkosta indico estas pli-malpli samsignifa, sed nuntempe malpli ofte uzata.
Stinatz
Situo
Stinatz troviĝas laŭ traira flankovojo.
Historio
Post la mezepoko rifuĝintaj kroatoj alvenis. En 1910 vivis en la komunumo 1232 homoj (1156 kroatoj, 63 germanoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Pásztorháza apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Németújvár, poste al Aŭstrio, inter 1938-1945 al Germanio. En 2001 vivis en Stinatz 1409 homoj (876 kroatoj, 432 germanoj, 8 hungaroj, unusola sloveno).
Kolhapur
Kolhapur (कोल्हापूर) estas metropolo kaj universitata urbo en Barato, en subŝtato Maharaŝtro.
Geografio
Kolhapur etendiĝas laŭ rivero en okcidenta parto de la lando. Puneo troviĝas 228, Hajderabado 530, Bengaluro 615 km-ojn.
Historio
Kolhapur estis dum la mezepoko ĉefurbo de loka princlando.
Trafiko
La flughaveno troviĝas 13 km-ojn. El Kolhapur trajnoj trafikas al Mumbajo, Puneo, Nagpur, Bengaluro, Delhio, Hajderabado, Tirupati, Ahmadabado, Dhanbad kaj Solapur. Aŭtovojo estas al Ĉenajo. En la urbo aŭtobusoj kaj rikiŝoj liveras la pasaĝerojn.
No Leaf Clover
No Leaf Clover estas la oka kanto de la albumo S&M de Metallica kaj la Sanfranciska Simfonio. La kanto (kune kun "- Human") estis unu el du novaj pecoj kompletigita por la grupa kunlaborado kun la Sanfranciska Simfonio en 1999. Ĝi komencas per enira sekcio ludita de la orkestro, antaŭ eniri en gitaro-parto fare de James Hetfield. La cetero de la peco alternas inter puraj versoj kaj korusoj luditaj de distorditaj gitaroj. Ĝi estis kvara numero 1 sukceso de la grupo en la Billboard Hot Mainstream Rock Tracks. Ĝi restis en N-ro 1 dum sep sinsekvaj semajnoj. Ĝi ankaŭ estis prezentita en la trailer kreita de la distribuisto A.D. Vision por ilia DVD elsendoj de la televida serio Farscape.
La kanto "No Leaf Clover" estis prezentita kiel ludebla trako en la 2009 muziko ludo Guitar Hero: Metallica.
15699 Lyytinen
15699 Lyytinen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Esko Lyytinen, finnan amatoran astronomon, kiu faris mezuradojn kaj eldonis modelojn pri spuroj da meteora polvo dum pli ol unu jardeko. Liaj kontribuoj inkludas la antaŭdiron de la momento kaj la daŭro de la meteorfluoj.
Novembro de 2010
Jen listo de okazaĵoj en novembro de 2010.
Referencoj
2010
12-a de marto
La 12-a de marto estas la 71-a tago de la jaro (la 72-a en superjaroj) laŭ la gregoria kalendaro. 294 tagoj restas.
Je la 12-a de marto okazis, interalie:
27
En la jaro 27 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
MIG
La vorto havas plurajn signifojn:
Priluki (stacidomo)
Priluki (Прилуки) estas fervoja stacio en Priluki (Ĉernihiva provinco), urbo en Ukrainio.
Alexander Schallenberg
Alexander SCHALLENBERG (naskiĝinta la en Berno) estas aŭstra diplomato kaj politikisto de la kristandemokrata ÖVP kaj ekde januaro 2020 ministro pri eksteraj aferoj de la Respubliko Aŭstrio ene de la dua kabineto de Sebastian Kurz. Post ties abdiko en la 9.10.2021 li proponitis de Kurz kiel lia posteulo kaj estis post tiam dum mallonga tempo federacia kanceliero de Aŭstrio. Jam inter junio 2019 kaj januaro 2020 Schallenberg ministris pri eksteraj aferoj. Krome li samtempe responsis pri integrigo eŭropa, aferoj artaj/kulturaj/amaskomunikilaj en la kabineto de Brigitte Bierlein.
Vivo
Alexander Schallenberg originas el al nobela dinastio de Schallenberg el Supra Aŭstrio kaj estas la filo de la iama ambasadoro kaj ĝenerala sekretario de la ministerio pri eksteraj aferoj Wolfgang Schallenberg. Li pasigis la junulajn jarojn en Barato, Hispanio kaj Parizo kaj studis inter 1989 kaj 1994 jursciencojn ĉe la Universitato de Vieno kaj en Parizo. Poste li finis ĝis 1995 postmagistrecan studaron ĉe Eŭropa Kolegio en Bruĝo.
Lia ekdeĵoro en la ministerio pri eksteraj aferoj estis en 1997. Inter 2000 kaj 2005 li gvidis la juran sekcion ĉe la daŭra reprezentadejo de Aŭstrio ĉe Eŭropa Unio en Bruselo. En 2006 ministrino Ursula Plassnik nomumis lin gazetaran komunikiston kion li daŭrigis ĉe Michael Spindelegger. Kiam Sebastian Kurz estis ministro pri eksteraj aferoj li iĝis en 2013 estro de la stabo pri strategia eksterpolitika planado. En 2016 li transprenis la respondon pri la Eŭropon rilata sekcio en la ministerio pri eksteraj aferoj. En 2016 Schallenberg ekestris la tutan sekcion eŭropan de la menciita ministerio.
En la kuro de la registar-aliaranĝo de Kurz post la balotado parlamenta de 2017 Schallenberg ĉefintertraktis la aferojn eŭropajn por ÖVP. Lia kolegino de la partio FPÖ estis Karin Kneissl kiu poste mem iĝis ministrino pri eksteraj aferoj. Post kiam la EU-rilataj aferoj venis en la manojn de la kancelierejo Schallenberg tuj tie ĉi komisiitis pri ili. Tiukoncerne li gravege agis dum la priparlaboroj por la transpreno de la EU-estreco fare de Aŭstrio en 2018.
Sub kancelierino Brigitte Bierlein li iĝis la 3-an de junio 2019 ministro pri aferoj eŭropaj, integrigaj, eksterpolitikaj. Krome li transprenis la devigojn pri kulturo, arto kaj amaskomunikiloj poste. Li estis cetere la ununura persono el la birlajna kabineto kiu restis ankaŭ en la dua kabineto de Sebastian Kurz. Sekve ekde la 29-a de januaro 2020 li denove ministris.
Schallenberg estas divorcita kaj havas kvar infanojn.
Citronelila jodido
Citronelila jodido aŭ 2,6-dumetila-8-jodo-2-okteno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj citronelila alkoholo. Citronelila jodido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Citronelila jodido prezentas jodatomon ligitan al citronelila grupo. Ĝi konsistas je 10 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Yoshinori Sakai
'''Yoshinori Sakai ''' (6-an de aŭgusto 1945, Hiroŝimo, Japanio) estis japana studento, atleto, kiu portis la olimpikan torĉon en 1964 dum la someraj olimpikoj por ekbruligi la olimpikan flamon. Li estis elektita pro sia naskiĝtago kaj naskiĝloko, kiu memorigis ĉiun pri ĵeto de atombombo.
Monstein
Monstein estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
5839 GOI
5839 GOI estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 21-an de septembro 1974 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (tiam en Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la Ŝtata Instituto pri Optiko (ruse : Государственный Оптический Институт : Gosudarstvennij Optiĉeskij Institut), nun nomita "Ŝtata Instituto Vavilov pri Optiko" ; en honoro de ties unua direktoro, la academiano Dmitrij Sergejeviĉ Roĵdestvenskij (Дмитрий Сергеевич Рождественский 1876–1940).
Giromagny
Giromagny estas franca situanta en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Castel San Vincenzo
Castel San Vincenzo estas komunumo de Italio.
Centuriaj komicioj
La centuriaj komicoj (comitia centuriata) estis la ĉefa popola asembleo de la Roma respubliko. La civitanoj voĉdonis publike, kaj aparte laŭ riĉeca klaso (kontraŭe de la tribaj komicoj kie oni voĉdonis laŭ "triboj" listigitaj fare de la censoroj). Tiu asembleo elektis la plej gravajn popolajn magistratojn (la pretorojn, la konsulojn kaj la censorojn); pribalotis la leĝojn proponitajn al ĝi; prijuĝis kelkajn aferojn; kaj povis decidi militon.
Tamen nur supra magistrato rajtis kunvoki tiun asembleon konsultinte la signojn; kaj la sama magistrato povis malkunvoki asertante ke la signoj malfavoris (kaj laŭkrede nur li povis interpreti la signojn). Tio do tre malpliigis la komicajn povojn.
Voĉdona sistemo
La civitanoj estis apartigitaj je kvin klasoj (classes) laŭ riĉeco. Ĉiu klaso estis apartigita (laŭ triboj) po je certa nombro de centurioj (centuriae) kapablaj teorie liveri cent virojn al la soldataro. Krome ekzistis centurioj eksterklasaj (enhavantaj la riĉegulojn kaj la malriĉegulojn). Jen listo de la klasoj kaj centurioj laŭ balota vico: Oni voĉdonis laŭvice. Ĉiu centurio estis entenata po en aparta barita ejo (saeptum); unu post unu la homoj eliris tiun ejon kaj diris sian decidon sur levita pasejo, la "voĉdona ponto" (pons suffragii), al la demandisto (rogator); la demandisto skribis tiun voĉdonon kaj la balotinto iris en la ŝafejon (ovile) por atendi la rezult-anoncon. La poa plimulta decido de ĉiu centurio estis kalkulita ĝis la plejmulto da centurioj, kaj tiu momento estis la fino de la voĉdonado. Do la riĉuloj havis plian povon ol la malriĉuloj: la riĉuloj voĉdonis komence kaj la plej malriĉaj do preskaŭ neniam povis baloti.
Japana voĉoaktoro
En Japanio, voĉaktorado estas tute aparta profesio kun aparta kulturo kaj tradicioj. Sejuojn oni instruas en specialaj lernejoj, kiuj havas reputacion de tre malfacilenireblaj pro grandega konkuro. En tiuj lernejoj, sejuoj lernas profesie regi siajn voĉojn kaj ŝanĝi ĝin akorde al karaktero de roluloj kaj ilia humoro. Krome, la instruprogramo inkluzivas seriozan muzikan trejnadon. Do, instruo de sejuo estas kombinaĵo inter trejnado de aktoro kaj kantisto.
Plimulto de sejuoj estas knabinoj, ĉar bezono por inaj voĉoj en animeoj estas pli granda. Krom virinoj, ili uziĝas por infanoj, adoleskoj kaj, ofte, malgrandaj bestoj kiel hundoj kaj katoj.
Ofte, partopreno de sejuoj en populara anime-serio (aparte de voĉoj de ĉefroluloj) ne estas limigita nur de la serio mem. Post dissendo de la serio ofte aperas aldonaj epizodoj kaj OVA-oj, performoj en radio kaj interret-radio, surbaze de serioj ofte kreiĝas videoludoj kaj Drama CD. Plej ofte (sed ne ĉiam) por tiuj oni invitas samajn sejuojn kiuj sonigis la originalan serion. Krome, muzikaĵoj en animeaj OST kaj specialaj "albumoj de roluloj" kutime estas performataj far samaj sejuoj, kiuj sonigis la rolulojn en la serio.
Aparta merito por sejuo estas krei muzikan temon, kiu ludiĝas je komenco (opening) aŭ fino (ending) de ĉiu epizodo de anime-serio. Ĉar ĉiu sejuo estas bone trejnita kantisto, nemaloftas situacio, kiam post aŭ dum laboro pri iu populara anime-serio la sejuoj kreas pop-muzikbandon kaj performas en radio kaj televido. Tiuj grupoj en anime-kulturo nomiĝas seiyu-units. Unu el plej famaj ekzemploj estas muzikbando DoCo, kiu konsistas je sejuoj de serio Ranma ½.
Sejuoj kontribuas je granda parto al emocia enhavo de animeo, kaj ne multaj alilingvaj aktoroj scipovas dubli la rolojn en same alta nivelo. Pro tio multaj anime-admirantoj, kiuj ne regas japanan lingvon, preferas spekti animeojn kun subtitoloj kaj sen voĉa traduko.
CV estas mallongigo signifanta voĉoaktoron devenanta el character voice uzata en Japanaj publikaĵoj en rollisto. La mallongigo estis unue uzita en Animec, animea gazeto. Poste Newtype ekuzis kaj CV disvastiĝis al animeaj fanoj.
Sud-Koreio estas la sola lando, kiu havas similan dungosistemon por voĉaktoroj, kie malsamaj televidaj retoj dungas plurajn sejuojn por siaj programoj.
Historio
Arto de voĉoaktoro ekzistis en Japanio ekde invento de radio. Komence oni uzis longan terminon 声の俳優 [koe no haiyū] por aktoroj, kiuj nur uzas voĉon en la laboro. Poste oni mallongigis ĝin, lasante nur la komencan kaj la lastan kanĵion: 声優. Pro leĝoj de lego de kanĵioj en japana lingvo, tiu kunmetaĵo prononciĝas ne kiel *[koeyū], sed kiel [seiyū].
Komence, tamen, termino seiyū ne estis tre konata kaj populara. Nur en 1970-aj jaroj oni vaste ekuzis ĝin post apero de tre populara animeo Uchū Senkan Yamato. Unu el administrantoj pri voĉoaktoroj diris en intervuo: "Nur post 'Yamato-haŭso' la vorto seiyū iĝis tuj rekonebla. Antaŭ ĝi geaktoroj, kiuj sin prezentis kiel seiyū estis ofte demandataj 'Ĉu vi laboras en Seiyu superbazaro?'".
La epoko de radiaj dramoj
En 1925 la Tokyo Broadcasting Company (antaŭulo de NHK) komencis radio-elsendoj. Ĝuste en tiu jaro aperis unua grupo de 12 studentoj pri aktorarto, kiuj trejniĝis performi nur per siaj voĉoj. Ili iĝis unuaj voĉaktoroj, kiuj performis en radiaj dramoj, kiam tiuj aperis. Inter si oni uzis terminon seiyū, sen tiam pli ĝenerala termino de amasinformiloj pri tiu profesio estis "radio aktoro" (ラジオ役者).
Oni ne certas, kiu unue enkondukis la terminon. Estas versio ke tio povis esti Kobayashi Tokusaburo, ĵurnalisto de Yomiuri Shimbun. Alia teorio estas ke la terminon unue ekuzis Tatsu Ooka, produktisto de amuzigaj programoj de NHK.
Unuaj sejuoj estis tiuj, kiuj laboris en Tokyo Radio Drama Troupe kaj similaj trupoj, specializantaj pri radiaj dramoj. Post apero de televido samaj aktoroj partoprenis en voĉoj de animacio. Eĉ en radia epoko, sejuoj ofte havis sufiĉe vastan aron de admirantoj - aparte tiuj, kiuj ludis ĉefajn romantikajn rolojn.
La 1960-aj: Unua sejua haŭso
En 1961, dum fruaj jaroj de komerca televida elsendo, pro pakto de kvin kompanioj, konata kiel Gosha Kyōtei, ne multaj japanaj filmoj aperis en japana televido. Rezulte, en la 1960-aj jaroj multaj alilandaj dramoj kaj aliaj programoj estis importitaj kaj tradukitaj en la japana por televida elsendo.
Unue NHK preferis uzi subtitolojn por alilingvaj filmoj, sed eventuale voĉa traduko iĝis standardo. Tio kreskigis popularecon de sejuoj. En la centro unue estis aktoroj kiel Nachi Nozawa, kiuj gajnis famon per resonigo de alialndaj aktoroj - Nazawa, ekzemple, specialiĝis pri Alain Delon, Robert Redford, kaj Clint Eastwood. Pro problemoj de garantioj de pago, kiuj aperis pro Gosha Kyōtei, aktoroj de kino kaj televido ne emis labori en kampo de voĉa traduko. Pro tio studioj komencis inviti aktoroj el radiaj trupoj kaj de Shingeki aktora stilo. Tiam granda parto de voĉa traduko estis farata far Rakugo-rakontistoj, Asakusa-komediuloj ktp. Tia periodo estas konata en Japanio kiel "ora epoko de voĉtraduko" kaj ĝuste dum ĝi fondiĝis fama aktora kooperativo Haikyo. Poste, multaj administrantoj el Haikyo apartiĝis kaj formis siajn proprajn seju-administrejojn.
Unua programo, kiu elsendigis en Japanio kun voĉa traduko, estis Usona animacio Superman, elsendita je 9-a de oktobra 1955 en KRT (nuna TBS), kaj la unua ne-animacia programo kun voĉa traduko, Cowboy G-Men, elsendiĝis, ree en KRT, en 1956. Ili ambaŭ estis voĉtradukitaj "vive" dum elsendo. Unua programo kun antaŭrekordita sonigo estis Aventuroj de Televida Knabo (テレビ坊やの冒険) je 8-a de aprilo 1956.
La 1970-aj: Dua sejua haŭso
Dum la malfruaj 1970-aj jaroj tutmonda animacia haŭso ebligis sejuojn, kiuj ludas rolojn de simpatiaj viraj animeaj roluloj, iĝi popularaj. Akira Kamiya, Tōru Furuya kaj Toshio Furukawa estis la unua seju-grupo, kiuj unuiĝis en muzikbando Slapstick, kaj performis en vivaj koncertoj. En 1979 popularecon gajnis radiaj programoj en kiuj sejuoj rolis kiel DĴ-oj, kiel Animetopia. Ĉirkaŭ la sama periodo aperis unuaj anime-ĵurnaloj. Hideo Ogata, poste ĉefredaktisto de Animage, estis unu el unuaj ĵurnalistoj, kiuj rimarkis transformon de sejuoj al japanaj idoloj. Sekvante lian ekzemplon, multaj aliaj ĵurnaloj kreis "sejuajn angulojn" - specialajn kolumnojn kiuj enhavis informon kaj klaĉojn pri vivo de sejuoj. Tiuj ĵurnaloj altraktis multajn junulojn, kiuj strebis iĝi sejuoj. La kvanto de studentoj en sejuaj lernejoj vaste kreskis. Ĝuste tiam aperis specialistaj anime-sejuoj, kiuj ekde komenco de sia kariero strebis performi en animeo. Antaŭe oni pli ofte membriĝis al dramaj trupoj, kaj animeo estis pli de ŝatokupo. La haŭso daŭris ĝis fruaj 1980-aj jaroj.
La 1980-aj: la intermedia periodo
En 1989 sejuoj, kiuj sonigis kvin ĉefrolulojn de animacio Yoroiden Samurai Troopers (Nozomu Sasaki, Takeshi Kusao, Hiroshi Takemura, Tomohiro Nishimura kaj Daiki Nakamura) formis muzikbandon NG5. La bando iĝis tiom populara, ke MBS kreis specialan dokumentan serion pri ĝi. Tamen populareco de NG5 estis unusola okazo en tiu ĉi periodo, kaj ĝenerale sejuaj grupoj de 1980-aj jaroj ne estis tro popularaj ekster otakuaj rondoj.
Ĝuste en tiu periodo sejuaj produktaj kompanioj komencis specialajn trejnprogramojn pri animea sejuarto.
La 1990-aj: Tria sejua haŭso
La haŭsoj de 1960-aj kaj 1970-aj estis plejparte enspiritaj far amasinformiloj, kiel televido. En la 1990-aj aperis nova ondo de intereso al sejuoj, bazita je pli persona komunikado per interagaj radiaj programoj, televizaj kvizoj, OVA-oj, publikaj eventoj kaj, je nemalgranda parto, per aperanta interreto, kie multaj sejuoj ekhavis personaj paĝaroj. Ĝuste tiam aperis specialaj apartaj ĵurnaloj pri sejuoj kiel Seiyū Grand Prix kaj Voice Animage. Admirantaro de sejuoj kreskis kaj same kreskis kvanto de vendataj KD-oj. Seju-grupoj koncertis en pli grandaj lokaloj, multaj sejuoj iĝis popularaj DĴ-oj kaj pop-kantistoj. La tuta seju-industrio ekhavis pli grandan financan enfluon. Novaj famegaj sejuoj iĝis Hayashibara Megumi, Shiina Hekiru and Kōda Mariko kaj aliaj.
La tutlandan popularecon profesio de sejuo akiris kiam iliaj voĉoj aperis en televidaj ludprogramoj. Krome, pro disvolviĝo de interreto en la dua duono de la 1990-aj, aperis grandaj komunumoj de admirantoj de sejuoj kaj retportaloj, en kiuj sejuoj komunikiĝis kun admirantoj per medioj kiel interret-radio.
Kiel oni iĝas sejuo
Se oni rigardus karierojn de plej popularaj nunaj sejuoj, absoluta plimulto el ili venis en industrion per unu el sekvaj kvin vojoj.
El radia drama trupo
Aktoroj de elsenda dramo estas trejnataj regi sian voĉon por aktori en diversaj roloj, malsamaj al simpla anoncado. Aparte ili ofte performas en radiaj dramoj, popularaj en Japanio. El Tokyo Broadcasting Drama Troupe venis sejuoj Ryō Kurusawa, Kazue Takahashi, Masato Yamanouchi, Hisashi Katsuta, Akira Nagoya kaj Kiyoshi Kawakubo.
Ekzemploj de sejuoj, kiuj venis el private financitaj radiaj dramaj trupoj estas Tōru Ōhira kaj Tadashi Nakamura el Tokia Radia Elsenda Drama Trupo (ラジオ東京放送劇団), Junpei Takiguchi, Nobuo Tanaka, Mariko Mukai.
Lokaj urbaj radiokanaloj ankaŭ helpis al multaj sejuoj en fruaj etapoj de iliaj karieroj, aparte en tempoj antaŭ la televido, kiam sejua industrio ankoraŭ ne estis koncentrita ĉirkaŭ Tokio. Plej famaj ekzemploj estas Genzō Wakayama el NHK-a Elsenda Drama Trupo de Sapporo (札幌放送劇団), Kenji Utsumi el NHK-a Elsenda Drama Trupo de Kyūshū (九州放送劇団) kaj Jōji Yanami en RKB-a Elsenda Drama Trupo de Mainichi (毎日放送劇団).
El infanaktoroj
Kelkaj sejuoj komencis iliajn karierojn jam en mezlernejo, aliĝante al junulaj teatraj trupoj kiel Himawari Company aŭ Komadori Group). Post praktiko en tiuj, ili iĝis profesiaj sejuoj pos gradiĝo el lernejo.
La unuaj sejuoj, kiuj venis per tia vojo, estis Ryūsei Nakao, Tōru Furuya, Shūichi Ikeda, Yoku Shioya, Hiromi Tsuru, Miina Tominaga kaj Katsumi Toriumi. La unuaj du eĉ komencis labori kiel sejuoj jam en mezlernejo. Poste, saman vojon sekvis Daisuke Namikawa, Maaya Sakamoto, Mayumi Iizuka, Akeno Watanabe, Saeko Chiba, Yūka Nanri, Kaori Nazuka kaj aliaj. Multaj junuloj nun aperas en sejuaj roloj jam en mezlerneja aĝo. Ekzemploj estas Miyu Irino, Eri Sendai, Ayaka Saitō, Aya Hirano, Subaru Kimura, Miyū Tsuzurahara kaj aliaj.
El teatraj aktoroj
Okazas, ke junaj teatraj aktoroj, kiam ili estas en superaj lernejoj, teatraj lernejoj, universitatoj aŭ nur gradiĝintaj, estas varbitaj far administrantoj de anime-industrio kaj iĝas sejuoj. Precipe tio estas kutima por aktoroj el teatraj kompanioj de Shingeki, kio inkluzivas tiuj trupoj kiel Bungaku Company, Seinen Company, Troupe Pleiades, Theatrical Group EN kaj Theatre Echo. Sed ankaŭ foje okazas, ke la varbistoj trovas aktoroj en malgrandaj kaj nekonataj teatroj kaj proponas al ili karieron de sejuo. Aktoroj, kiuj laboras en teatraj kompanioj, kreitaj far sejuoj - kiel, ekzemple, Rose Company de Nachi Nozawa aŭ 21st Century Fox de Kaneta Kimotsuki - kutime strebas mem iĝi sejuoj.
Kelkaj ekzemploj de tiu vojo estas Romi Park, kiuj trovis animaciisto Yoshiyuki Tomino, Fumiko Orikasa, kiu venis el Super Eccentric Theatre, kaj talentuloj, kiujn Kazuya Tatekabe trovis en lokaj koleĝaj teatraj trupoj: Sanae Kobayashi, Gō Aoba, Tetsu Shiratori, Akino Murata kaj Rieko Takahashi.
28
En la jaro 28 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Japana voĉoaktoro
El teatraj aktoroj
Unu aparte notinda ekzemplo estas kariero de Hitomi Nabatame. Nelongel post kiam ŝi eniris en Dorikan Club, formiĝinta grupo de sejuoj, kaj partoprenis en aniradio-programo SOMETHING DREAMS Multimedia Countdown (SOMETHING DREAMS マルチメディアカウントダウン) en radio-kanalo Nippon Cultural Broadcasting, ŝi montris tiom da povo, ke ŝi ekhavis rolon en Maburaho tuj post diplomiĝo el seju-lernejo, kiun ŝi atendis paralele kun laboro en teatro.
El seju-lernejoj
Multaj sejouj debutis post lerno en speciala sejua lernejo dum kelkaj jaroj post graduiĝo el mezlernejoj, superaj lernejoj aŭ universitatoj, aŭ eĉ dum lernejaj ferioj. Tiun vojon ofte elektas junuloj, kiuj ekvolis iĝi sejuoj pro animeo kaj ne vere havis grandan emon al aktorarto. Tiu vojo estas probable la plej facila komence, sed ŝanco de granda sukceso estas minimuma. Sejuaj lernejoj havas miloj de studentoj, ekzemple ĉiu filio de Yoyogi Animation Academy graduas kelkcent studentojn po jaro el sejuaj fakultatoj. Sed nur malgranda minoritato el ili vere sukcesas ricevi rolojn. Multaj el tiuj, kiuj ne atingis laborlokon post graduiĝo, iras al aliaj sejuaj lernejoj kaj komencas denove.
Multaj animeaj ĵurnaloj kaj studioj okazigas konkursoj por junuloj, kiuj volas iĝi sejuoj. Plej kutime la venkintoj devas atendi sejuaj lernejoj por lerni la profesion, kaj poste ricevas rolojn. Tiel komencis karieroj de Asami Sanada, Masumi Asano, Yui Horie, Miyuki Sawashiro kaj Sakura Nogawa.
El aliaj branĉoj de amuziga industrio
Okaze idoloj de aliaj specialecoj iĝas sejuoj. Plej famaj ekzemploj estas Junko Iwao kaj Noriko Hidaka. Sejuinoj, kiuj komencis siajn karierojn kiel bikino-manekenulinoj, estas Marina Ōno, Ryōka Yuzuki kaj Chiemi Chiba. Yumi Kakazu kaj Yuki Matsuoka estis unue raportistinoj. Owarai ofte revenas estiel sejuoj post fino de owarai-kariero, kiel faris Yūko Saitō. Yūichi Nagashima estis populara kiel rolulo Chō, en serio de NHK Educational TV たんけんぼくのまち (Tanken Boku no Machi)). Masakazu Morita kaj Mayuko Aoki debutis kiel ĉefroluloj en videoludo Final Fantasy X, sed poste iĝis sejuoj. Mamoru Miyano komencis karieron en vivaj muzikaloj Prince of Tennis, kaj ankaŭ elektis daŭrigi sian karieron kiel sejuo. Geaktoroj de Tokusatsu ofte havis paralelon karieron de sejuo antaŭ aŭ post Tokusatsu. Ekzemploj de sejuoj, kiuj venis el Tokukatsu, estas Machiko Soga, Naoya Uchida, Tsutomu Isobe, Jouji Nakata, Rikiya Koyama, Reiko Chiba, Hiroshi Tsuchida, Yuji Kishi, Masaya Matsukaze, Takeru Shibaki kaj Mika Kikuchi.
Dublado
Tio estas plej baza parto de sejua profesio: elparolo kaj rikordo de la rolo.
Animeo
Laboro de sejuoj en anime-industrio estas rikordado de voĉo de la rolulo samtempe kun bildo en la ekrano. Plej ofte, en Japanio oni rikordas voĉon kiam ĉiu animacio jam estas preta. Tamen, depende de la produktprocedo, oni ankaŭ foje rikordas partojn de voĉoj antaŭ fino de laboro pri animacio.
Voĉtraduko al la japana
Por eksterlandaj dramoj, filmoj, animacioj, novaĵoj kaj dokumentaj programoj, voĉtraduko bezonas tre precizan elekton de tempo por ĉiu elparolo. Voĉtraduko performiĝas kun mallaŭta originala sono aŭ tute sen sono (krom muzikaj kaj sonefektaj partoj). Por novaĵaj programoj kaj eksterlandaj filmoj, la bezono de tradukoj neniam ĉesas. Oni ofte okazigas konkuron por decidi, kiu ricevos la rolojn.
Videoludoj
Malsimile al animeoj aŭ voĉtradukoj, voĉaj partoj de videoludoj ofte rikordiĝas aparte, ĉar kutime voĉaj partoj estas elektataj kaj ludataj malsame depende de kio okazas en la ludo. Plej ofte sejuoj rikordas ĉiun parton aparte, kaj poste programistoj metas la rikordojn en ĝusta ordo. Pro tiu maniero de rikordo, ofte sejuoj, kiuj laboras pri la sama videoludo, eĉ neniam renkontiĝas persone.
Kiel kutimas, oni elektas sejuojn por roloj surbaze de prezo kaj populareco, sed ankaŭ foje okazas, ke la kliento postulas iun specialan aron de sejuoj.
Radiaj kaj KD-aj dramoj
En radiaj dramoj aŭ KD-dramoj voĉoaktoroj havas plian liberon, ĉar oni ne bezonas agordiĝi al rapideco de iu originala aktoro aŭ animacia rolulo. Pro tio oni pli konsideras personan interpreton de iu aparta sejuo kaj ties aktorarton. Se la dramo baziĝas je animeo aŭ je mangao, kiu ekraniĝis kiel animeo, oni preferas inviti samajn sejuojn kiuj rolis en la animeo. Tamen por originalaj dramoj kaj dramoj, bazitaj je literaturo, oni malofte dungas tipajn animeajn sejuojn. Plej kutime la reĝisoroj de radiaj dramoj rekte elektas sejuojn por roloj sen iuj konkursoj.
Pupaj kaj kigurumi-spektakloj
En pupaj spektakloj sperto de sejuoj aktori je ĝustaj tempoj kun movo de la pupoj estas tre utila. En kigurumi-spektakloj, tamen, oni pli ofte rikordas la voĉon antaŭ la spektaklo, kaj estas respondeco de kigurumiisto movi kaj aktori akorde al la voĉo.
Rakontado
Sejuoj ofte laboras estiel rakontistoj en radiaj kaj televidaj reklamoj, programoj, komunikoj kaj ĉiuj aliaj formoj de informiloj, kiuj bezonas rakontiston, kiu klarigu la programon. Kvankam la rolo de rakontisto estas kadre de profesio de sejuo, nemalofte oni anstataŭe uzas popularajn aktorojn, ĵurnalistojn kaj gvidantojn de televidaj disputoj. Por tiuj roloj oni preferas elekti vaste konatajn voĉojn kaj pago estas proporcia al populareco de aktoro. Kutime oni elektas kandidatojn per mallongaj rikorditaj ekzemploj, kiu demonstru aktorkapablojn.
Teatro
Ĉar profesioj de sejuoj kaj teatraj aktoroj estas esence similaj, ne tre malofte okazas, ke Shingeki-aktoroj kaj aktoroj el malgrandaj teatroj prenas specialan kurson en seju-lernejoj kaj iĝas sejuoj. Okazas ankaŭ, ke sukcesaj sejuoj prenas teatrajn rolojn. Plej ofte, sejuaj administraj agentejoj ne partoprenas en tiuj negocoj, krom apartaj okazoj kiam tion postulas reguloj de la teatro.
Kantado
Sejua trejnado ĉiam inkluzivas multon de muzika kaj kanta performlernado. Estas ofta okazo, ke sejuoj eventuale iĝas profesiaj kantistoj kaj eldonas albumoj kun sia propra nomo.
Tamen, eĉ kiam ili restas kadre de sejua profesio, ofte anime-sejuoj performas fermantajn (opening) kaj malfermantajn (ending) muzikajn temojn en animeoj kaj ankaŭ kantojn, kiujn kantas la roluloj dum la epizodoj. Krome, ili ankaŭ performas kantojn en neanimaciitaj kunprojektoj kiel aŭdio-dramoj (kun samaj roluloj en novaj situacioj) aŭ kantoj, kiuj ne envenis en la animeo, sed pli profunde komprenigas personecon de la rolulo. Kun aparte longaj kaj popularaj anime-serioj ofte eldoniĝas muzikaj albumoj, kiuj inkluzivas ĉiujn kantojn de iu rolulo. Tiuj albumoj eldoniĝas sub nomo de la rolulo, kaj ne de la sejuo.
Foje okazas, ke kanta stilo kaj temo de rolulo estas malsama ol tiuj, kiujn preferas la sejuo mem. Pro tio sejuoj foje inkluzivas kantojn en la rolula stilo en la KD-oj, kiujn ili eldonas sub siaj propraj nomoj, por montri sian plurtalentecon. Por multaj sejuoj, kiuj multe laboras en animeo, kantado en malsamaj stiloj iĝas unu el centraj aktivecoj.
Japana sonrikorda leĝaro havas oportunan "truon" por sejuoj: ĉiu kutima kantisto devas labori nur kun unu rikordejo, sed se sejuoj eldonas KD-ojn sub nomoj de roluloj, ili povas labori kun kelkaj studioj samtempe.
Radia personeco
Radiaj programoj (t.n. aniradio) plie ekstendas popularecon de sejuoj. Komence oni elsendis aniradio-programojn nur en lokaj radio-stacioj, sed post "komunikila haŭso" de la 1990-aj ili ankaŭ aperis en grandaj metropoliaj radio-kanaloj. Kvankam plimulto de la aniradio-programoj daŭras nur dum periodo de populareco de responda animeo aŭ videoludo (plej kutime ne pli ol unu jaro, ankaŭ estas kelkaj ekskludoj - la aniradio-programoj, kiuj daŭras 10 jarojn aŭ pli kaj havas fortikan bazon de fidelaj admirantoj. Tiujn programojn multaj admirantoj rigardas kiel ŝancon ekkoni la sejuon kiel vera homo, kontraŭe al roluloj, al kiuj la sejuo donas la voĉon.
Pro pli malaltaj prezoj kaj pli vasta bazo de potenciaj aŭskultantoj, nun multaj tiaj programoj elsendiĝas en interreto en formato de retradio.
Alia laboro
Krom taskoj, rilataj al ilia ĉefa laboro, kiel gazetaraj konferencoj, animeaj novaĵaj programoj, intervuoj ktp., ofte sejuoj prenas kromlaboron en kompaniaj trejnvideoj, proklamoj en superbazaroj, anoncoj de trajnaj kaj busaj horaroj, proklamoj por luktosportaj maĉoj, kaj en aliaj taskoj, kie oni bezonas profesian kaj fortan voĉon. Plej kutime, oni ne disvastigas nomojn de sejuoj, kiuj partoprenas en tiuj laboroj.
Agentejoj kaj administrado
Kelkaj ekzemploj de sejuaj agentejoj laŭ specialeco:
Sejuoj por infanaj roloj ofte estas rektutitaj far konataj infanteatraj kompanioj kiel Troupe Himawari.
Eksteraj ligiloj
Ääninäyttelijä
Takahiro Sasaki
Takahiro Sasaki (佐々木 崇浩, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Cerezo Osaka.
Virgeco de Maria
Virgeco de Maria (aŭ virga nasko) esprimas kristanan kredoveron kies radikoj nestiĝas en la Evangelio laŭ Mateo (1,18-25) kaj Evangelio laŭ Luko (1,26-28) laŭ kiuj Maria koncipis Jesuon sen seksa rilato, sed per supernatura maniero, nome, por uzi la precizajn skribajn vortojn, iniciate de la Sankta Spirito.
Foje tiun koncepton “Virgeco de Maria” facile oni identigas kun tiu de Senmakula Koncipiĝo kiu rilatas la naskiĝon, en kiu Maria per Dia privilegio ne kuntrenis en si mem la emon al la malbono distancigantan el Dio kiel, male, okazas en ĉiuj homoj (laŭdogme dirite, ŝi estis “libergita el la origina peko)”.
Tiu evangelia epizodo, nome la “virgeca koncipo de Maria”, estis konsiderita kredvero, nome dogmo, ĉe ĉiuj kristanaj konfesioj.
Knesebeck
Knesebeck - germane Knesebeck Verlag - estas germanlingva libroeldonejo. Ĝi fondiĝis en 1987 kaj havas sian centran oficejon en Munkeno. La eldonejo specialiĝis je grandformataj libroj de fotaĵoj, sed ankaŭ publikigas aliajn librojn pri arto, ekzemple pri moderna muziko, kaj altkvalitajn kuirlibrojn. Inter la fotistoj kies verkaĵoj por la teritorio de Germanlingvio eldonatas en la firmao, estas ekzemple la franca filmproduktisto kaj naturfotisto Jacques Perrin, la same francia fotisto Yann Arthus-Bertrand kaj la germana verkisto Karlheinz Deschner.
Gyula Oláh
OLÁH Gyula (ola:) estis hungara kuracisto, sanafera organizinto naskita en Arado la 23-an de februaro 1836 kaj mortinta en Bp. la 18-an de junio 1917.
Kariero
Gyula Oláh diplomitiĝis en la universitato de Peŝto en 1863. Li estis kuracisto en la malsanulejo Rókus, poste de 1865 en Jászladány distrikta tribunala kuracisto de 1867. Inter 1872 – 75 li estis landkunvena deputito, de 1875 li laboris en la sanafera sekcio de la interna ministerio. De 1883 li estis kuracisto en Nagyvárad, de 1885 ĝis 1889 publiksanafera inspektisto. Li iniciatis la revuon Közegészségügyi Szemle en 1890.
Virgeco de Maria
Luko 1, 34-35: '''“34 Kaj Maria diris al la anĝelo: Kiel estos tio, ĉar mi ne konas viron? 35 Kaj la anĝelo responde diris al ŝi: La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaŭ la naskotaĵo estos nomata sankta, la Filo de Dio.”'''
La tekstoj eksplicite diras ke la koncipo kaj gravediĝo okazis per mirakla vojo, sen ke Jozefo kaj Maria "sin ekkonis" aŭ "sekse rilatis", laŭ ŝemida dirmaniero.
Surbaze de tiuj pasaĵoj kaj de kelkaj argumentadoj de diversaj Patroj de la Eklezio, la episkopoj kuniĝintaj en la Dua Koncilio de Konstantinopolo (553) dogmis la komunan kredon de la fidelularo, nome la Ĉiama virgeco de Maria, kiu implicas la perfektan virgecon de Maria. La Koncilio, do, asertas du aferojn: la miraklan koncipo de Maria kaj ŝia ĉiama virgeco: laŭ tiu lasta stato, tiuj kiujn la Evangelio laŭ Marko nomasfratoj de Jesuo estas nur duonfratoj (filoj de Jozefo kun forpasinta unua edzino) aŭ kuzoj, kio korespondas kun la tiam literatura lingvaĵo.
En la Malnova Testamento, Jesaja antaŭanoncis filon de virgulino per dia interveno, kaj ke tiu filo estas Dio mem (ent entenata e tiu “Emauelo signifanta “Dio inter ni”: (7, 19-14) 10 Kaj plue diris la Eternulo: Diru al Aĥaz jene: 11 Petu por vi signon de la Eternulo, via Dio, ĉu profunde malsupre, ĉu alte supre”. 12 Sed Aĥaz diris: “Mi ne petos, kaj mi ne incitos la Eternulon”. 13 Kaj li diris: “Aŭskultu, domo de David: ĉu ne sufiĉas al vi ĉagreni homojn, ke vi ĉagrenas eĉ mian Dion? 14 Tial la Sinjoro mem donos al vi signon: jen virgulino gravediĝis, kaj ŝi naskos filon, kaj ŝi donos al li la nomon Emanuel.
En aliaj tekstoj (9, 1-6; 11, 1-9) Jesaja precizigas la karakterizojn de tiu filo: “Jesaja 9, 6-7: "6 Ĉar infano naskiĝis al ni, filo estas donita al ni, kaj la regado estos sur lia ŝultro, kaj lia nomo estos: Mirinda, Konsilisto, Potenculo, Patro de Eterneco, Princo de Paco; 7 por pligrandigi la regadon kaj por paco senfina sur la trono de David kaj en lia regno, por fortikigi ĝin kaj fortigi ĝin per justeco kaj vero de nun ĝis eterne. La fervoro de la Eternulo Cebaot tion faros."
(11, 1-9-: ''“1 Eliros markoto el la trunko de Jiŝaj, kaj branĉo elkreskos el ĝiaj radikoj. 2 Kaj estos sur li la spirito de la Eternulo, spirito de saĝo kaj prudento, spirito de konsilo kaj forto, spirito de sciado kaj de timo antaŭ la Eternulo. 3 [Kaj agrabla estos al li la timo antaŭ la Eternulo;] kaj ne laŭ la rigardo de siaj okuloj li juĝados, ne laŭ la aŭdo de siaj oreloj li eldirados verdiktojn; 4 sed li juĝados malriĉulojn laŭ vero, kaj laŭ justeco li eldirados verdiktojn por humiluloj de la lando; kaj li frapos la teron per la vergo de sia buŝo, kaj per la spiro de siaj lipoj li mortigos malpiulon. 5 Vero estos la zono de lia lumbo, kaj fideleco la zono de liaj koksoj. 6 Kaj loĝos lupo kun ŝafido, kaj leopardo kuŝos kun kaprido; kaj bovido kaj leonido kaj grasigita bruto estos kune, kaj malgranda knabo ilin kondukos. 7 Kaj bovino paŝtiĝos kun urso, kaj iliaj idoj kuŝos kune; kaj leono simile al bovo manĝos pajlon. 8 Kaj suĉinfano ludos super la truo de aspido, kaj demamigita infano metos sian manon sur la neston de vipuro. 9 Oni ne malbonagos kaj ne difektos sur Mia tuta sankta monto, ĉar la tero estos tiel plena de konado de la Eternulo, kiel la akvo plenigas la maron.”''
Precizigoj
Foje la interpreto pri Jesaja 7, 14 (‘’’virgulino’’’ gravediĝis) en la masora teksto t(עלמה - almah) emas rimarkigi ke se estas aludata la patrino de la Mesio, ne estas tamen indikata ĉu temas pri virino virga aŭ jam edziniĝinta. Tamen oni observas ke, krom la konstanta tradicio de la eklezio, jam la tradukistoj de la Septuaginto uzis la grekan παρθενος (parthenos = virgulino). Ke tiu estis la vidpunkto de la evangeliisto Mateo(jaroj de redakto de la teksto 60-70), oni deduktas ankaŭ el la fakto ke tiu Septuaginto, dirita ankaŭ la biblio de la grekoj kaj uzita de la unuaj kristanoj, estis la biblia versio el kiu citis diversaj aŭtoroj de la Nova Testamento.
Foje spertuloj rimarkigas ke diversaj rakontoj aludantaj al la virgaj koncipo kaj nasko de Maria patrino de Jesuo similas al tiuj de aliaj nekristanaj religioj kaj mitologioj. Sed pribibliaj esploristoj kaj historiistoj kaj teologoj respondas, ke ĉi-foje demonstreblas ke aspiro de la homaro fariĝis realo.
Fenacila klorido
Fenacila klorido aŭ C8H7ClO estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la halogenidoj de la acetofenono kaj kloro. Fenacila klorido estas blanka larmiga solidaĵo kun irita odoro, uzata kiel kemia reakciaĵo kaj en la fabrikado de sennombraj derivaĵoj. Fenacila klorido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenacila klorido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Ormont (Rejnlando-Palatinato)
Ormont estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vulkaneifel de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Sándor Szénássy
SZÉNÁSSY Sándor (se:na:ŝi) estis hungara instruisto, ano korespondanta de MTA (1871) naskita en Ákos la 24-an de aprilo 1828 kaj mortinta en Peŝto la 29-an de novembro 1872.
Kariero
Szénássy komencis siajn studojn en Debrecen, sed pro la hungara revolucio de 1848 li devis interrompi ĝin. Li estis dum pluraj jaroj ĉedoma instruisto, en jaroj 1857 – 59 li studis filologion en Pest (urbo), poste li iĝis instruisto en kolegio de Eperjes. En 1860 li fariĝis instruisto, poste direktoro ĝis sia morto de la evangelia gimnazio de urbo Pest.
29
En la jaro 29 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
20er
Amiano Marĉelino
Amiano Marĉelino (latine: Ammianus Marcellinus) naskiĝis en Antioĥio de Sirio ĉirkaŭ 330 kaj forpasis en Romo post 397, kaj estis romia historiisto de la epoko imperimalfrua. Malgraŭ origine siria kaj devenanta el grekparolanta familio Amiano kompilis verkojn ekskluzive en la latina lingvo. Fakte li estis taksata la plej rimarkinda historiisto de la 4-a jarcento, kies verkoj estis konservita kvankam nur parte. Kiaj Rerum gestarum libri XXXI, aŭ simple Res gestae, priskribas la jarojn 96 - 378, daŭrigante la interprenon de la granda historiisto Publio Kornelio Tacito. Li ankaŭ surpaperigis rakontojn pri la Hunoj.
Naskiĝo
Pri li oni precize konas nek la naskiĝodaton nek mortodaton. Historiistoj opinias ke li eble ankoraŭ vivis en 397, jaro en kiu eble li metis la vorton “fino” al sia ĉefverko, nome Res gestae
Lia patrujo estis Antioĥio de Sirio, sed ne ĉiuj esploristoj pri Amiano Marĉelino samopinias.
Kariero
Li estis soldato kaj greko, kiel li difinis sin mem, sed samtempe li ĉiam kaj profunde sin sentis romia, konvinkita kiel malmultaj pri la civiliza misio de Romo kaj de ĝia imperio. Skribas pri li historiisto:"...Li forĝis en si animon tute romian, konstituiĝinte, kelkmaniere, defendisto de civilizo kiu aperis ju pli altvalora des pli ĝi estis minacata...”. Lia enskribiĝo inter la elito de la protectores domestici montras ke li apartenis origine al la nobela rango. Li eniris la armeon junulaĝe, epoke de la imperiestro Konstancio la 2-a, kaj estis sendita militservi sub Ursicino, guberniestro de Nisibo de la romia Mezopotamio kaj Magister militum'' (Majstro pri militoj).