cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Hejmo kaj familio
En 1995, la eklezia Prezidantaro eldonis "La Familio: Proklamo al la mondo", kiu substrekas la gravecon de la familio. La Prezidantaro proklamis ke "geedziĝo inter viro kaj virino estas ordonita de Dio kaj ke la familio estas centraĵo en la plano de la Kreinto por la eterna destino de Liaj infanoj". La dokumento plue klarigas ke "sekso estas esenca karakterizaĵo de la individua antaŭmorta, morta kaj eterna identeco kaj celo", ke la patro kaj patrino havas malsamajn rolojn en la kreskigado de infanoj, kaj ke sukcesaj geedziĝoj kaj familioj, fonditaj sur la instruoj de Jesuo Kristo, povas daŭri eterne. Tiu dokumento estas vaste citita de la mormonoj kiel deklaro de principo.
Kvar fojojn jare, la plenkreskaj virinoj (membroj de la Helpa Societo de la eklezio) ĝenerale kunvenas por ricevi aldonajn instruojn pri la familio kaj la hejmo. La renkontiĝo povas konsisti el servoprojekto, prelegaro, aŭ diversaj klasoj. Kromaj riĉigagadoj estas ofertitaj por virinoj kun similaj bezonoj kaj interesoj.
Post intervjuado al miloj da junuloj en tuta Usono, evangelia statistikisto Christian Smith skribis, « ... en ĝeneralaj komparoj inter gravaj usonaj religiaj tradicioj uzante gamon da sociologiaj iniciatoj el religia vigleco kaj elstareco... estas la mormonaj dekaĝuloj kiuj sociologie rezultas la plej bonaj".
Sociaj okazaĵoj kaj renkontiĝoj
Aldone al tiuj regule planitaj renkontiĝoj, kromaj renkontiĝoj estas ofte aranĝitaj ĉe la kunvenejo. Helpoficistoj povas fari gvidado-renkontiĝojn aŭ aranĝi trejnadosesiojn kaj klasojn. La komunumaj helpantoj povas plani sociajn agadojn ĉe la kunvenejo: dancoj, vespermanĝoj, feritagaj festoj kaj muzikaj prezentoj. La Porjunula Organizo kaj la Porjunulina Organizo renkontiĝas ĉe la kunvenejo unufoje semajne, kie la junuloj partoprenas agadojn kaj laboras pri la "Imposto al Dio", skoltismo, aŭ Persona Progreso. Aliaj popularaj agadoj estas korbopilko, prelegoj pri genealogio, juneco kaj alitemaj konferencoj, dancoj, kaj diversaj klasoj pri persona plibonigado. Eklezianoj ankaŭ povas rezervi la konstruaĵon sen ajna kosto por geedziĝoj, societaj kunvenoj, kaj entombigoj.
Amaskomunikiloj kaj artoj
La kulturo kreis grandajn komercajn ŝancojn por sendependaj mormonaj amaskomunikiloj. Tiaj komunumoj inkluzivas kinarton, fikcion, retejojn, kaj grafikan arton kiel fotarto kaj pentrarto. La eklezio posedas ĉenon da librovendejoj nomitaj Deseret Book, kiu provizas televidkanalon per la vinditaj eldonaĵoj. Titoloj kiel La Laboro kaj la Gloro kaj La Alia Flanko de la Ĉielo trovis akcepton kaj ene kaj ekster la eklezio. La televido de la Universitato Brigham Young, sponsorita televidstacio, ankaŭ trovlebas sur pluraj retoj. La eklezio ankaŭ produktas ses spektaklojn ĉiujare prezentante diversajn okazaĵojn de la primitiva kaj nuntempa eklezio. Ĝia Defilado de la Pasko de Jesuo Kristo estis identigita kiel la "plej granda ĉiujara subĉiela Pasko-spektaklo en la mondo".
Santiago Xanica
Santiago Xanica estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santiago Xanica. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 495.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Humanitaraj servoj
La Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj estas vaste konata pro siaj tutmondaj humanitaraj servoj. La ampleksa socihelpa sistemo de la eklezio, la Mormona Filantropia Departemento, estas branĉo de la Prezidenta Episkopejo. Iniciatita dum la Granda Depresio, ĝi disponigas helpon por la senhavuloj, financita per ĉiumonataj donacoj en la formo de dekonimposto de eklezianoj. Ĝi kontribuas per donacoj al la Mormona Eklezio ĝenerale kaj aliaj rilatiĝintaj bonfaradoj, kiel ekzemple, la Biblioteko de Historio de la Eklezio, la Universitato Brigham Young kaj la Eklezia Eduka Sistemo, la Polinezia Kultura Centro, la Mormona Tabernakla Ĥoro, kaj klopodoj dediĉitaj al disponigado de financoj por mormonaj misiistoj kaj templo-konstruado. Mono de la programo ankaŭ kutimas funkciigi la kelojn de la episkopoj, en kiuj oni pakigas kaj stokas manĝaĵon por la senhavuloj je malalta kosto. Distribuado de financoj kaj manĝaĵoj estas administrata de lokaj episkopoj. Tiuj lokaj keloj distribuas krudvarojn al la bezonantoj laŭ mendo de la lokaj episkopoj. La kelo de la episkopo ankaŭ disponigas serveblecojn por tiuj kiuj volas servi en misioj aŭ volonti en la sociala programo de la eklezio. La daŭraj operacioj de la keloj estas prizorgitaj de pli aĝaj misiistoj kiel vendejestroj.
Santiago Xanica
Geografio
Santiago Xanica apartenas al la distrikto Miahuatlán al kiuj apartenas entute 32 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2829 loĝantojn. El tiuj estis 1380 viroj kaj 1449 virinoj. La komunumo havas surfacon de 187,55 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1240 metroj super la marnivelo.
Heinz Berggruen
Elmigrite usonen
Lia fama artaĵkolekto, taksita je 450 milionoj USD en 2001, inkludis 165 majstraĵojn de modernaj majstroj kiel ekzemple Braque, Matisse, Klee, kaj Giacometti, kun unika grupo de 85 verkoj de Picasso.
Santiago Xanica
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1383 indiĝenoj. El tiuj 1082 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1082 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Heinz Berggruen
Neglekto de komercado kaj komenco de mecenateco
Berggruen eksiĝis kiel direktoro de la pariza galerio en 1980 por dediĉi sin tute al kolektado kaj disdono. En 1988, li donacis 90 Klee-verkojn en papero al la Metropolita Muzeo de Arto, kvankam li poste esprimis time ke la donaco iĝus nerimarkita en la amaso da propraj vastaj kolektoj de la muzeo. En 1990, li pruntedonis grandan parton de sia kolekto al la londona National Gallery. En 1995, li finfine lasis la artaĵkolekton en malavara gesto al la fondaĵo Stiftung Preußischer Kulturbesitz. Por tio al li estis aljuĝita la honora urbaneco de Berlino kaj la unuaklason Federacian Meritkrucon En 1996, post 60 jaroj en ekzilo, li prenis loĝejon en Berlino kaj malfermis artan muzeon antaŭ la Palaco Charlottenburg. La kolekto, tiam konsistante el 118 verkoj, malfermita estis al publiko en 1997.
En 2000 la kolekto de 165 verkoj (inkluzive de 85 Picasso-aĵoj) estis vendita al la prusa fondaĵo por proksimume kvarono de ĝia valoro. Berggruen poste persvadisHelmut Newton donaci sian fotografian kolekton al la grandurbo.
Privata vivo
Berggruen mortis en la amerika hospitalo en Parizo. Laŭ propra deziro li estis entombigita en la arbara tombejo de Dahlem. Berggruen deklaris "Mi estas nek franca nek germana: mi estas eŭropa. Mi tre multe ŝatus opinii ke ekzistis eŭropa nacieco, sed mi opinias ke mi povas esti sonĝanta.''
Fonto
Tradukite de la anglalingva vikipedi-artikolo.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Polemiko kaj kritiko
La eklezio estis objekto de kritikoj kaj foje diskriminaciita ekde ĝiaj fruaj jaroj en Nov-Jorko kaj Pensilvanio. En la 1820-aj jaroj, la kritiko centriĝis ĉirkaŭ la aserto de Joseph Smith pri la oraj planĉoj el kiuj la Libro de Mormon estis laŭdire tradukita.
En la 1830-aj jaroj, la plej granda kritiko estis pro la manipulado de Smith de bankrotado en Kirtland, Ohio, kaj la politika kaj armea potenco de la Mormona Eklezio en Misurio, kulminante per la Mormona Milito de 1838. En la 1840-aj jaroj, kritiko al la eklezio centriĝis sur la teokratiaj aspiroj de la eklezio en Nauvoo, Ilinojso, kaj la praktiko de plurala geedziĝo, kritiko kiu ekaperis en la periodaĵo Nauvoo Expositor kaj kondukis al serio de okazaĵoj kiuj finiĝis per la murdo de Smith en 1844.
Ĉar la eklezio komencis malkaŝe praktiki poligamion sub Brigham Young dum la dua duono de la 19-a jarcento, la eklezio iĝis la celo de tutlanda kritiko pro tiu praktiko (kiu estis forigita de la eklezio en 1890), same kiel pro la teokratiaj aspiroj de la eklezio en la Utaha Teritorio. Komence de 1857, la eklezio ankaŭ estis sub signifa amaskomunikila kritiko post la masakro ĉe monto Meadows en suda Utaho.
Nacia Liberiga Movado (Rusio)
Nacia Liberiga Movado (NLM) (Национально-освободительное движение (НОД)) estas rusia politika movado. La unuaj mencioj de la movado rilatas al novembro 2012. Ĝiaj aktivistoj pretendas ke NLM estas sendependa organizo sen jura personeco.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Polemiko kaj kritiko
En la lastaj jaroj, interreto disponigis novan forumon por defendantoj kaj kritikantoj de Mormonismo, kaj la subteno de la eklezio en 2008 pri la Kalifornia Propono 8 ekigis akran debaton pri la rajtoj de la samseksemuloj kaj aliaj grupoj. Dum la eklezio kontraŭas la samseksan edzecon, ĝi aperis en subteno de certaj protektoj por membroj de la GLAT-komunumo en Sallagurbo, Utaho.
Nacia Liberiga Movado (Rusio)
Kiel ĝia celo NLM deklaras la restarigon de suvereneco de Rusia Federacio. La movado agas en favoro de la nacia kurso kaj la teritoria integreco de la ŝtato.
Ŝovnodo
Ŝovnodo aù Glitnodo estas nodo kiu ebligas kunpremi ŝnuron ĉirkaŭ aĵo: ju pli oni ŝovas, des pli la aĵo iĝas kunpremita.
Nacia Liberiga Movado (Rusio)
Aktiveco de NLM esprimiĝas en disvastigado de sia ideologio kaj ŝanĝo de publika konscio tra partopreno en palisetoj kaj amaskunvenoj, dissendo de propagandaj materialoj, persona laboro kun registaroficistoj, ktp. Ankaŭ en aktivecoj de la movado estas inkludita opozicio kontraŭ koloraj intervenoj (tn "subĉiela komponanto") kaj «inteligenteco» kontraŭ kontraŭuloj de suvereneco. En 2016, aktivuloj estis aktive implikata en la politika vivo de la lando kaj, aparte, kelkaj partoprenantoj de NLM kandidatiĝis por elekto al la Ŝtata Dumao de Rusia Federacio.
Historio
La unuaj mencioj pri la movado rilatas al novembro 2012. Laŭ la ĵurnalisto de "Kommersant-Vlast" la movado estas fondita de Eŭgeno Fjodorov en 2012, malmulte post la "marĉo kazo".
Kiel la movado NLM ne registriĝas kaj havas neniajn jurajn rilatojn kun la ŝtato. La movado en 2013 registris la partion "Nacia Kurso", la fondinto estas asistanto de Eŭgeno Fjodorov kaj aktivisto de la Eŭrazia Juneca Ligo Andrej Kovalenko. La partio estas konsiderata de la administrado de NLM kiel infrastrukturo por estonta referendumo.
La estas registrita  informa kaj analiza ĵurnalo "NLM: Por suvereneco". La la sama jaro estas registrita gazeto "Nacia kurso" (de la partio de la sama nomo).
En 2015 jaro NLM aliĝis al la movadon "Antimajdan". Ĉe tiu momento la movado havis regionan reton en la tuta Rusio, ankaŭ havis subtenantojn en Belorusio, Kazaĥio, Moldavio, Ukrainio, Azerbajĝano, Bulgario, Kanado, Finnlando, Estonio, Ĉeĥio kaj Germanio.
En 2016 membroj de la movado partoprenis en la elektoj al la Ŝtata Dumao de Rusia Federacio.
Ideologio
La ideologio de la movado baziĝas sur koncepto de Eŭgeno Fjodorov, klarigita de li post 2011, laŭ kiu post la kolapso de Sovetunio en 1991 la reala potenco en la Rusa Federacio apartenas al Usono, kaj tiu formo de registaro kondukis la "okupatan" landon al la "kolonia" statuso. Ankaŭ, laŭ la ideologio, la Rusa Federacio pagas " ĉiutagan tributon" en la formo de emisio de la rublo tra la Centra Banko, kaj ne investas en apogo de la nacia ekonomio, kaj ne kreas grandan negocon en la hejma jurisdikcio. Samtempe, reprezentantoj de NLM argumentas ke Usono kontrolas federaciajn televidokanalojn, leĝdonan aktivecon kaj la ŝtatan aparaton per rektaj agentoj (kiel ministroj kaj oficialuloj), ankaŭ tra Ne-profitaj organizaĵoj, kiuj ricevas fremdajn subvenciojn, kaj internaciaj konsilantaj kompanioj, havantaj aliron al la dokumentoj de ŝlosiloj rusaj kompanioj.
Laŭ Eŭgeno Fjodorov, la rusa prezidento Vladimir Putin, kiu estas reformisto de la sistemo kaj la gvidanto de la nacia liberiga movado, komencis rezisti kontraŭ fremda influo (nuliginte la interkonsentojn de produktada divido, la interkonsentojn de Ĥasavjurt kaj malpermesinte adoptojn de rusaj orfoj por usonanoj). Eŭgeno Fjodorov kredas ke la fina venko de la prezidanto postulas popularan apogon kaj la celo de la kontraŭuloj de Vladimir Putin el la opozicio estas la renverso de la Prezidanto de la Rusa Federacio por halti lian liberigan aktivecon, ankaŭ la enkonduko de rekta demarŝo de la metropolo.
En subteno de la kurso de la Prezidanto, Eŭgeno Fjodorov sugestis amendi la Konstitucion aldonante la konceptojn de ŝtata ideologio kaj suvereneco. Inter la postuloj estis la ŝtatigo de la Centra Banko, la redukto de la imposto de refinancado al 1 procento kaj la malpermeso de la aĉeto de fremda valuto tra la rezerva fonduso.
Kiel celo de la movado proklamis "restarigon de suvereneco perdita en 1991".
Strukturo
Aktivuloj argumentas ke NLM estas nek partio, nek movado. La organizo havas neniun formalan membrecon, kaj ĉiu persono decidas por si mem, ĉu li referencas al la movado aŭ ne. Kiel sekvo, NLM ne povas ekskomuniki sian membron, kaj la aktivuloj surgrunde faras siajn proprajn decidojn kaj kontribuas al la atingo de la celoj de NLM. Eŭgeno Fjodorov nomas NLMn procezo.
La kapo de la centra sidejo de NLM estas Eŭgeno Fjodorov. Kapo de junulara laboro estas Maria Katasonova. Laŭ la aktivistoj de NLM, la gvidanto de la organizo estas Vladimir Putin. Tiel, laŭ eldonita interna dokumento de la organizo, la 5 majo 2013 Vladimir Putin estis elektita kiel la prezidanto de la Kunordiga Konsilio de soci-politikaj fortoj por fortikigi la suverenecon de la Rusa Federacio. Samtempe en la sama dokumento kiel la kunordiganto de la Estraro estis elektita Eŭgeno Fjodorov.
NLM uzas sekvajn principojn:
Foresto de mono kaj kariero intereso permesas partoprenantojn pli bone intertrakti por atingi la celon (pro manko de "inkognita"), ne permesi fremdajn potencojn influi al partoprenantoj de movado (ekzemple, tra dependeco de ekstera financado).
La retpaĝaro de NLM havas aliĝilon por subtenanto kun plenigante la demandaron, dum kiu la partoprenanto samopinias kun la celoj de la movado. Reprezentantoj de NLM asertas, ke datumoj de aktivuloj, kiuj deklaras sin mem, estas konservita kaj kalkulita, kaj tiel oni ricevas takson de la nombro de membroj de NLM (tiu metodo de taksado estas la plej ofte uzata kiam oni diras pri la nombro de aktivistoj). En aŭgusto 4, 2016 la retejo montras la nombron de personoj, kiu estas 164 501. Tamen, en junio 2014 la grafo montris ĉirkaŭ 140 mil personoj, kaj en marto 2015 ĉirkaŭ 250 mil personoj. Samtempe aktivuloj de NLM diras, ke aliaj homoj, kiuj, en siaj opinioj, laboras por atingi la celon de suvereneco, estas siaj subtenantoj. Ankaŭ en la vicojn de NLM estas personoj, kiuj ial ajn ne reklamas siajn opiniojn. Kiel rezulto, la supra evaluado povas esti pluraj fojoj pli ol eldonita en la retejo. Aliflanke, en NLM ekzistas identecoj de la organizo, kiuj kunordigantoj de NLM, laborantaj en la kampo, ne ĉiam havas.
Ŝovnodo
Tiu tipo de nodo estas danĝera, ĝi povas provoki sufokadon, uzata ekzemple dum pendumo.
Uzo
Per tiu ŝovnodo oni povas pendigi simplajn aĵojn facile. La propra pezo kaŭzas tension kiu premas la nodon kaj do malpermesas liberiĝon de la objekto.
Nacia Liberiga Movado (Rusio)
Ŝanĝoj en la strukturo
Sekve, laŭ la akuzoj de gvidantoj de NLM en la movado ne povas esti disigoj principe, sed raportoj de ili estas konsiderataj kiel elpensaĵo. Ankaŭ, laŭ ili, en NLM estas multaj provoj de influado de kunordigantoj sin reciproke. El la vidpunkto de la organizo en kazo de diverĝo de opinioj pri vojoj atingi celon la kunordigantoj estas dividataj en malsamaj grupoj kaj laboras sendepende.
Ekzemple, en julio 2016 surbaze de la socia reto Vkontakte iuj ĵurnalistoj tiris konkludojn, ke en unu de la oficoj de la Sverdlovsk regiono okazis disigo. Ĵurnalistoj skribis ke la fako dividiĝis en grupon de A. Shavrikov (agante kunordiganto de la fako) kaj grupon de E. Volkov. Laŭ ĵurnalistoj, la kialo de la konflikto estis la adopto de certa Manifesto, kiam la unua grupo akuzis kontraŭulojn en preparado de la "patriotisma Maidano", kaj tiuj, siavice, alvokis siajn kontraŭulojn "la kvina kolumno". Anstataŭ A. Shavrikov kaj sen lia konsento kiel kunordiganto de la fako estis elektita M. Potapov. La okazaĵoj estis raportitaj al Eŭgeno Fjodorov, kiu klarigis ke senigi la rolon de kunordiganto sen lia consentimiento estas malpermesita. Eventuale la fako estis dividita en la du sendependaj, en kiuj estroj estis la malsamaj kunordigantoj. Kaj en aŭgusto 3, 2016 en la oficiala retejo de NLM estis listigita kvar kunordigantojn en Jekaterinburg, inkluzive M. Potapov kaj A. Shavrikov (ĉiu el ili almontris la propran adreson de sia estrecoj).
Financado
NLM asertas ke ĉiuj ĝiaj aktivuloj estas implikitaj en ĝia laboro senpage.
En 2013, la organizo ricevis fundojn de tn Minin Fonduso. Laŭ la aktivuloj la kolektita tra la fonduso mono iris al la produktado de flagoj, propagandaj materialoj, amaskunvenoj, ktp. Estis ankaŭ raportite ke la NLM uzante la fonduso publikigis kaj plu distribuis libron de Fjodorov "Kial ni tiel vivas, aŭ la geopolitiko en demandoj kaj respondoj." Minin Fondaĵo daŭrigis lian laboron en 2014, kaj laŭ la ĵurnalisto de la ĵurnalo "Kommersant-Vlast" laŭ la vortoj de la reprezentanto de la movado Deniso Ganiĉ, en mez-2014 la fonduso ricevis ĉirkaŭ 200 mil rublojn monate.
Rilatoj kun aliaj organizoj
NLM havas informan kunlaboron kun la Partio de Paco kaj Unueco, kaj la "Granda Patrujo".
En majo 2016 jaro membro de la federala politika komitato de la partio "Jabloko" Sergej Mitrokhin sendis deklarojn al la prezidanto de la Enketada Komitato de Rusio Alexander Bastrikin kaj Ĝenerala Prokuroro Jurij Ĉajka kun peto kontroli ĉu NLM aktiveco falas sub Arto. 280 kaj Arto. 282-1 de la Kriminala Kodo ("publika alvokoj al ekstremismaj aktiveco kaj la organizo de ekstremisma komunumo"). Kiel la politikisto notas sloganoj "CBR obeas al Usono", "La konstitucio de la Rusa Federacio estas verkita de usonaj konsilistoj" kaj "Ĝis nun strategia direktado en la Rusa Federacio estas efektivigata de la Ŝtata Departemento de Usono" Eŭgeno Fjodorov alvokas por ŝanĝo de la konstitucio de la Rusa Federacio, kio, laŭ Mitrokhin, estas alvoko al la renverso de la konstitucia ordo de Rusio. En junio, la Ĝenerala Prokuroro Oficejo instrukciis la prokuroroj en Moskvo, Sankt-Peterburgo, Novosibirsko kaj Niĵnij Novgorod regionoj studi la aktivecoj de la movado.
Aktiveco
Bazite sur la celoj kaj organiza strukturo de NLM, aktivuloj mem difinas siajn aktivecojn. Praktike, tio estas reflektita en la disvastiĝo de la ideologio kaj ŝanĝo de publika konscio tra partopreno en palisetoj kaj amaskunvenoj, dissendo de kampanjo materialoj, persona laboro kun registaroficistoj kaj aliaj. Ankaŭ la movado aktivecoj inkludas taskojn kiel "subĉiela komponanto" (antaŭzorgo de Maidan sento kaj agado) kaj tn "Inteligenteco" (Eŭgeno Fjodorov nomas ĝin "lumigado" de oponantoj de la suvereneco en la diversaj publikaj institucioj kaj strukturoj).
NLM membroj partoprenis en la okazaĵoj en Krimeo, kaj la armita konflikto en orienta Ukrainio. Kiel ne-milita strukturo NLM ne povis sendi homojn tien specife, sed ĝiaj aktivuloj iris tien lau siaj propraj deziroj. En aŭgusto 2014, kune kun la fotisto, "RIA Novosti" Andrej Stenin pereis du aktivuloj de moviĝo: Sergej Koreĉenkov (laboris en la fako de Simferopolo) kaj Andrej Vjaĉalo, kiuj pafis video por kreita en subteno de milicioj la portalo "Informa Rezisto".
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Polemiko kaj kritiko
Pro diferencoj en la doktrinoj, la Mormona Eklezio estas ĝenerale konsiderita kiel devojiĝo de la historia apostola tradicio de kristanismo kaj katolikoj, ortodoksuloj, kaj evangelianoj plejparte ne konsideras ĝin kristana eklezio.
Ĝis 1978, membroj de afrika origino ne rajtis fariĝi pastro.
Konstantinopolo
Konstantinopolo (Κωνσταντινούπολις, aŭ ἡ Πόλις; romia nomo: Constantinopolis) estas malnova nomo de la nuna urbo Istanbulo en Turkio. Ĝia originala nomo estis Bizanco (Βυζάντιον). Ĝi estis en la eŭropa flanko de markolo Bosporo ĉe 41.01 Norde, 28.58 Oriente.
Eklezio de Jesuo Kristo de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj
Polemiko kaj kritiko
En majo 2012 venis ankoraŭ pli da kritiko ĉar la mormona kirko baptas homojn post ilia morto. Tio signifas ke mortintaj homoj en la tuta mondo estas baptitaj sen ilia scio kaj permeso. En Nederlando montriĝis ke ankaŭ diversaj membroj de la reĝa familio estis baptitaj inter kiuj princo Bernardo kaj la reĝoj Vilhelmo la 1-a kaj Vilhelmo la 3-a. Jam pli frue estis kritiko pro la baptado de mortintaj judoj, inter kiuj Anne Frank.
Konstantinopolo
Nomo
"Konstantinopolo" estas esperantigo de "Konstantinoupolis," kiu signifas "Urbon de Konstanteno" en la greka, kaj ricevis tiun nomon alude al la romia imperiestro Konstanteno la 1-a, kiu igis ĝin la regurbo de la Romia imperio la 11-an de majo, 330. Efektive, Konstanteno nomis ĝin Nova Roma aŭ Nea Rhome, sed tiu nomo neniam fariĝis ofta. Romo konservis siajn politikajn kaj komercajn privilegiojn. La urbo konservis sian nomon de 330 ĝis 1930, kiam ĝi estis alinomita kiel Istanbulo.
Ĉefurbeco
Konstantinopolo estis unue la ĉefurbo de la Romia imperio, tiam de la Bizanca imperio, kaj ekde ĝia falo la 29-an de majo, 1453, de la Otomana Imperio. Kiam la Respubliko de Turkio estis fondita en 1923, la ĉefurbo moviĝis de Istanbulo al Ankaro. Tamen, la Patriarko de Konstantinopolo en kvartalo Fanar daŭre estas la estro de Greka Ortodoksa Eklezio kaj la ĉefa el la ortodoksaj patriarkoj. Otomanoj kutimis nomi sian ĉefurbon per diversaj nomoj, inkluzive per Konstantinopolo. Istanbulo fariĝis la oficiala nomo nur en 1930. La nomo Istanbulo devenas de la grekaj vortoj "stin poli", kiu signifas "al la Urbo". Tiel la grekoj kutime aludis la "Urbon de la Urboj", kiel oni konis Konstantinopolon dum la bizanca epoko kaj poste.
Situo
La urbo estis ŝirmita dum jarcentoj per ĝis du zonoj da muregoj, menditaj de Konstanteno kaj Arkadio (6-a jarcento). Proksimaj fortikaĵoj kaj greka fajro ŝirmis ĝin kontraŭ pluraj invadantoj. Tamen perfido kaj turkaj kanonegoj (vidu Kerkaporta) venkis ilin.
La imperiestro estis gardita de fremdaj varengoj: unue skandinavoj el Rus, poste skotlandanoj aŭ anglosaksoj.
Ekonomio
La bizancia ŝtato monopoligis komercon inter Eŭropo kaj Azio (tritiko, sklavoj, felo, sukceno, vino). Ankaŭ industrio, ĉefe pri luksaĵoj, estis tre regulita kaj koncentrita en la urbo. En 554, bizanciaj monaĥoj kontrabandis silkvermojn el Ĉinio. La silkindustrio iĝis valorega rimedo rekte regita de ŝtato. La italaj maraj civitoj iom post iom trudis eĉ per krucmilito rompi la monopolon kaj liberigi la merkaton. Ĝenovo fine ricevis la kvartalon Pera (1115) kaj Venecio la kvartalon Galata (1082), kie ili havis magazenojn kaj ĝuis eksterteritoriecan staton.
En 1204, krucmilitistoj konkeris la urbon komencante la Latinan Imperion de Oriento, daŭronta ĝis 1264. Post la restarigo de greka dinastio, okcidenteŭropaj komercistoj (la antaŭaj italoj, katalunoj, provencanoj) ankoraŭ multe gravis.
Inter 500 000 kaj 600 000 homoj loĝis en la urbo.
Dum la imperio kontrolis Egiption, la urbo ricevis tritikon, disdonotan al malriĉuloj, kortegaj servistoj kaj la gvardio. Post la 6-a jarcento, ili devis kontenti per la tritiko de Trakio kaj de Malgrand-Azio''.
La socia kaj politika vivo centris en la ĉevalkurejo. La ĉarteamoj (komence kvar, fine nur du: verdaj kaj bluaj) dividis la urbon laŭ politiko, urbadministrado kaj religio (vidu herezo). La imperiestro atente spektis la publikon.
Post la turka konkero, la princo de Moskvio, parenco de la lasta bizancia imperiestro, deklaris sin ties heredanto kaj nomis sin caro, kaj Moskvon la tria Romo.
Kladeruby
Kladeruby estas municipo en distrikto Vsetín en Ĉeĥio, situanta proksime de Kelč. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skriba mencio pri Kladeruby estas el la jaro 1131. La vilaĝo etendiĝas sur ambaŭ flankoj de rojo Hrčál. Loĝigo de la katastro de vilaĝo estas tre malnova, kio estas pruvebla per trovitaĵoj de fajro-ŝtonoj kaj ŝtona hakiloj, kiujn oni troviĝis dum kampaj laboroj. En la pasinteco la vilaĝo estis vilaĝo kun agrikulturo. Krom agrikulturo ĉi tie floris vilaĝaj metioj, nome ĉarpentistoj, radfaristoj, tajloristoj, forĝistoj kaj aliaj.
En periodo de la jaroj 1790-1795 en la vilaĝo komenciĝas instruado de infanoj. En 1815 estis en Kladeruby konstruita ligna lernejo, kie komenciĝis regula instruado de infanoj. Plue estis ĉi tie konstruita kapelo kun statuo de Johano Nepomuka. En 1911 anstataŭigis la malnovan lernejon nove konstruita lernejo, kiu poste kelke da rekonstruo servas ĝis hodiaŭ.
Emil Belházy
Emil Belházy [belhAzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Belházy Emil estis hungara inĝeniero pri arbaroj.
Emil Belházy naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Besztercebánya (nuntempa Banská Bystrica en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Emil Belházy akiris diplomon en Akademio de Selmec, poste li laboris en diversaj arbaroj en Hungario. Unue li laboris en Selmecbánya, poste en Vukovár, Újlak, Diósgyőr kaj Máramarossziget. Ekde 1880 li havis postenon en la agrikultura ministerio. Post 4 jaroj li estis nomumita ĉefkonsilisto pri arbaroj. Li inventis specialan mezurilon, kiu estis konvena en tiuj arbaroj, kie troviĝis en malebenaĵoj.
Interlingvao (apartigilo)
Interlingvao povas signifi:
János Háda
János Háda [jAnoŝ hAda], laŭ hungarlingve kutima nomordo Háda János estis hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro.
Kalia bromido
Kalia bromido estas neorganika salo rezultanta el rekta interagado de kalio kaj bromo, blanka, senodora kaj amargusta substanco, uzata kiel anti-konvulsiaĵo kaj sedativaĵo en la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Kalia bromido same uzatas kiel veterinara drogo, kiel anti-epilepsia medikamento por hundoj.
Ĝi estas tre solvebla en akvo kaj ne solvebla en acetonitrilo. En diluitaj akvosolvaĵoj, kalia bromido estas dolĉagusta, tamen en pli altaj koncentriĝoj ĝi estas amara. Bromido de kalio estas irita substanco al intesta mukoza membrano, kaŭzante naŭzon kaj kelkfoje vomadon, kiu estas tipa efiko de ĉiuj solveblaj kaliaj saloj.
János Háda
Biografio
János Háda akiris aktoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1989. Lia ĉefinstruisto estis András Békés. Li komencis sian aktoran karieron en Teatro Szigligeti (Szolnok). Ekde 1991 li estis membro de Teatro József Attila. En 2003 li akiris kulturistan diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Ekde 2013 li estis arta gvidanto de aktora grupo.
Kalia bromido
La anti-konvulsiaj proprecoj de kalia bromido estis unue esplorataj en 1857 de la angla kuracisto Charles Locock (1799-1875). Bromidoj povas esti konsiderataj kiel efikaj kuraciloj kontraŭ epilepsio. Tiutempe, oni ordinare kredis ke la epilepsio estis kaŭzata de masturbado. Locock rimarkis ke la bromido trankviligas la seksan ekscitiĝon kaj konfirmis ke la salo estis respondeca pri la sukceso dum traktado de epilepsiatako.
14-a de majo
La 14-a de majo estas la 134-a tago de la jaro (la 135-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 231 tagoj restas.
Je la 14-a de majo okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 14-a de majo estas (laŭ gregoria kalendaro):
Radostín (distrikto Havlíčkův Brod)
Radostín (Radostin) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1591.
Conceição Lima
Maria da Conceição de Deus LIMA (Santana, 8-a de decembro 1961) estas verkistino de Santomeo kaj Principeo.
La Pouge
La Pouge estas franca komunumo lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi havis 78 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Geografio
La regiono ĉefe konsistas el malaltaj montoj kaj altebenaĵoj : la plej alta punkto de La Pouge situas je alteco de 618 metroj.
Historio
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la vilaĝo S-ro Jean-Claude Bussière, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
La Pouge apartenas al la kantono de Pontarion, kies ĉefurbo estas Pontarion. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Guéret, unu el la du arondismentoj de la departemento Creuse.
Bódog Bátori Schulcz
Bódog Bátori Schulcz [ŝulc], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bátori Schulcz Bódog aŭ Bátori-Sulcz Bódog estis hungara oficiro. Lia prenita nomo estis Bátori (=kuraĝa).
Bódog Schulcz  naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Körmöcbánya (nuntempa Kremnica en Slovakio), li mortis la  en Hungara reĝlando en Garamkövesd (nuntempa Kamenica nad Hronom en Slovakio).
Biografio
Bódog Schulcz frekventis premonstratan gimnazion en Kassa, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Jura Akademio (Kassa). En 1824 li elektis la soldatan profesion, tial li aliĝis al armeo de Habsburga Imperio. Li servis diversloke, dum li akiris paŝo post paŝo pli altajn rangojn. En la frua 1848 li emeritiĝis, ĉar iomete li surdiĝis. Tamen post la Hungara revolucio de 1848 li aliĝis al la jam sendependa hungara armeo jam kiel kapitano. Resume li partoprenis en 23 bataloj. Pro la heroeco la soldatoj donacis al li la nomon Bátori, kiun li portis ĝismorte. Lia lasta batalo okazis en fortikaĵo de Komárom, tial ankaŭ li ricevis amnestion post falo de la liberecbatalo (kiel kolonelo). Li retiriĝis al Garamkövesd al sia frato, kie li mortis, sed li estis entombigita en tombejo de herooj en Esztergom.
30425 Silverman
30425 Silverman estas tre malgranda, hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily Silverman, mentorinon de unu finalist(in)o de la Intel Science Talent Search (STS) de 2015, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Fairview High School de Boulder (Koloradio).
Mikroregionoj de Bahio
La brazila subŝtato de Bahio dividiĝas geografie kaj statistike (sed ne politike aŭ administracie) en 32 mikroregionoj:
Ekstrema okcidento de Bahio (Extremo Oeste Baiano)
Valo san-franciska de Bahio (Vale São-Franciscano da Bahia)
Nordoriento de Bahio (Nordeste Baiano)
Metropola areo de Salvadoro (Metropolitana de Salvador = Salvadoro de Bahio)
Suda centro de Bahio (Centro-Sul Baiano)
Sudo de Bahio (Sul Baiano)
Formale tiuj mezo- kaj mikroregionoj nur ekzistis inter la jaroj 1989 kaj 2017, sed neformale ili daŭre uzatas por priskribi situon de urbaj kaj neurbaj municipoj kaj aliajn geografiajn lokojn, kiel montoj, lagoj, riveroj, akvobaraĵoj, minejoj kaj simile.
Marek Minakowski
Marek Jerzy Minakowski (naskiĝis la 13-an de junio 1972 en Olsztyn) – pola filozofo, historiisto, genealogo, doktoro de homa scienco kaj eldonisto, ankaŭ bloganto kaj YouTube-uzanto. Kreinto de "Wielka Genealogia Minakowskiego" (eo. Granda Genealogio de Minakowski). Kunkreinto kaj la unua marŝalo de la Asocio de Posteuloj de Granda Sejmo.
Lychen
Lychen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Uckermark de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
When a Man Loves a Woman (filmo)
Kiam viro amas virinon (When a Man Loves a Woman) estas usona amafera drama filmo de 1994 reĝisorita fare de Louis Manduki, kun Meg Ryan kaj Andy García en la gvidroloj.
La intrigo traktas familion kie la patrino estas alkoholulo kaj la edzo provas helpi al ŝi.
La nomo de la filmo estas prenita de la samnoma kanto, kio estas kantita komence de la filmo fare de Percy Sledge.
Intriga resumo
La familio Green loĝas en San-Francisko. La patrino Alice (Meg Ryan) estas instrua konsultisto. La patro Mikaelo (Andy García) estas piloto en komerca firmao kaj forestas de sia hejmo kaj familio multe pro sia laboro. Dekjaraĝa Jess (Tina Maggiorino) estas la filino de Alice de antaŭa geedziĝo. La komuna filino Casey (Mae Whitman) havas kvar jarojn. La okupataj gepatroj estas helpitaj fare de vartistino Amy (Lauren Tom).
Alice estas alkoholulo ekde juna aĝo sed daŭre sukcesis kaŝiĝi. Ŝi kaŝas trinkbotelojn en kaŝitaj lokoj en la apartamento. Eĉ en la lernejo oni rimarkas malkreskon en ŝia efikeco. Mikaelo provas helpi al ŝi kaj ili iras por ferio en Meksiko dum la patrino de Alice (Ellen Burstyn), gardas la infanojn. Sed ankaŭ tio ne helpas.
Unun tagon Alice krias al Amy kaj elĵetas ŝin for de la hejmo. Ŝi komencas trinki kaj vangofrapas Jess por doni al li averton. Post tio ŝi kolapsas en la duŝo kaj estas hospitaligita.
Mikaelo havas problemon funkcii hejme kaj petas al Amy reveni. Pro la forestoj de laboro, li estas en danĝero esti maldungita.
Mikaelo estas ordonita translokiĝi al Denvero kaj Alice ne kontraŭas. En la institucio, Alice festas 180 tagojn sen trinkado. Ŝi donas paroladon kaj rakontas ĉion pri ŝia historio, ĉiuj verŝas larmojn kaj Mikaelo eliras el la spektantaro kaj ili kisas esperante je pli bona estonteco.
Ilona Esterházy
ESTERHÁZY Ilona [esterha:zi] Eszterházy estis hungara aktorino naskita en Koloĵvaro la 18-an de majo 1908 kaj mortinta en 1990.
Kariero
Ŝi akiris diplomon en Reĝa Teatra Akademio, poste ŝi dungiĝis al la Teatro Renaissance en 1933–34, en 1927 al la Új Színház. En 1927–28 ŝi ludis en Kassa, poste en Gaja Teatro. Ŝi ludis pli malgrandajn rolojn.
Siberia lariko
La siberia lariko (Larix sibirica) estas frostorezista arbo indiĝena en okcidenta Rusujo, ekde proksime de la suoma limo  ĝis la jeniseja valo en centra Siberio, kie ĝi hibridigas kun la daura lariko (L. gmelinii) de orienta Siberio; la hibrido estas konata kiel Larix × czekanowskii.
Priskribo
Ĝi estas mezgranda ĝis granda decidua konifero atingante altecon de 20–50 m, kun trunko ĝis 1 m de diametro. La arbokrono estas konusforma kiam juna, iĝante larĝa kun aĝo; la ĉefbranĉoj estas ebenaj ĝis leviĝantaj, kun la flankobranĉoj ofte pendantaj. La ŝosoj estas dimorfaj, kun kresko dividita en longajn ŝosojn (tipe 10–50 cm longaj) kaj portante plurajn burĝonojn, kaj mallongajn ŝosojn nur 1–2 mm longaj kun nur ununura burĝono. Tiu palearktisa specio estas plej facile diferencigata de la parenca eŭropa lariko per la ŝosoj estantaj lanugaj (senharaj ĉe eŭropa lariko). La folioj estas pinglo-similaj, hele verdaj, 2–5 cm longaj, kaj estiĝante klare flavaj antaŭ ol ili falas en la aŭtuno, postlasante la palajn flav-ledkolorajn ŝosojn nudaj ĝis la venonta printempo.
La masklaj kaj femalaj strobiloj aparte estiĝas sur la sama arbo; polenado okazas dum la frua printempo. La masklaj strobiloj estas solecaj, flavaj, globformaj ĝis oblongaj, kun diametro de 4–8 mm, kaj produktas senflugilan polenon. La maturaj inaj strobiloj rekte staras, estas ovoformaj-konusoformaj, longas 2–5 cm, kun 30-70 vertikalaj aŭ iomete kurbigitaj (ne refleksitaj) kaj lanugaj semoskvavoj; ili estas verdaj, varie ardante ruĝaj kiam nematura, estiĝante brunaj kaj malfermiĝante por liberigi la flugilhavantajn semojn kiam maturaj, 4-6 monatojn post polenado. La malnovaj strobiloj ofte restas sur la arbo dum multaj jaroj, estiĝante nebrile griznigraj. La minimuma sem-naskanta aĝo estas 10-15 jarojn.
Uzado
Pro ĝia putradorezisto, larikoligno estas speciale valora por palisoj, fostoj, ŝpaloj, kaj minligno. Ĝi ankaŭ estas uzata tra la mondo en multaj ciklodromoj kiel bicikla konkursejo, ekzemple por la manĉestra ciklodromo kaj por la Krylatskoye-ciklodromo en Moskvo.
Hank Williams Jr.
Randall Hank WILLIAMS, Jr. (naskiĝis 1949 en Luiziano) estas usona muzikisto kaj kantverkisto. Li estas filo de kontrea muzikisto Hank Williams. Li havas la kromnomon "Bocephus", donitan al de la patro. Li havas duonfratinon, kiu nomiĝas Jett Williams.
Ĉumaljovo
Ĉumaljovo (Чумальово, Csománfalva [ĉomAnfalva]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Tjaĉiv.
Situo
Ĉumaljovo situas laŭ rojo.
Historio
La unua mencio okazis en 1339 laŭ tiama hungara ortografio "Chamalfalua". En 1910 vivis en Csománfalva 1605 loĝantoj (1361 rutenoj, 234 germanoj, 10 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Técső, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Ĉumaljovo. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Mazatán (Chiapas)
Mazatán estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Mazatán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07054.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24017 loĝantojn. El tiuj estis 11994 viroj kaj 12023 virinoj. La komunumo havas surfacon de 383 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 15262 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 12366 scipovis legi kaj skribi kaj 2889 personoj estis analfabetoj. Do 81% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 19% estis analfabetoj.
24079 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 106 personoj estis indiĝenoj. Tio signifas ke 0.44% de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 2972
NGC 2972 (aliaj indikoj — NGC 2999, OCL 778, ESO 212-SC11) estas malfermita stelamaso en konstelacio Velaro.
Hank Williams Jr.
Iom da kantoj de Williams estas "Eleven Roses", "Family Tradition", "Whiskey Bent and Hell Bound", "All My Rowdy Friends", and "A Country Boy Can Survive". Kvankam li havis sukcesplenajn kantojn kaj multajn fanatikulojn, en kontrea muzika kulturo lin ne akceptis, ĝis 1980. Tiam li ekgajnis premiojn kiel kontrea muzikisto.
NGC 2972
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 2972, NGC 2999.
Hank Williams Jr.
Poste 1990, Williams surdiskigis duetan kanton kun lia patro, kaj aperis en muzikvideo per videa redaktado.
NGC 2972
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Siberia sledhundo
La Siberiaj Sledhundoj (: Сибирский хаски) estas mezgrandaj sledhundoj kiu estigis en nordorienta Siberio.
Siberiaj sledhundoj estas tre aktiva, energia kaj rezista raso da hundoj kies prapatroj estis breditaj de la ĉukĉoj de Nordorienta Azio por tiri pezajn ŝarĝojn tra longaj distancoj en malfacilaj kondiĉoj. La hundoj estis importitaj al Usono kaj Kanado kiel sledtiraj kaj sledkuraj hundoj, sed estas uzataj ĉefe kiel dorlotbestoj ŝatataj pro sia plaĉa aspekto.
Kulturindustrio
La koncepto Kulturindustrio estis disvolvigita de Theodor Adorno kaj Max Horkheimer, kaj kvankam dekomence ĝi estis uzita en singularo, aktuale eblas referenci al tiu en pluralo: kulturaj industrioj.
Priskribo
Ĉiuokaze la koncepto referencas al aro de sektoroj kiuj okupiĝas pri la kreado, produktado, prezentado, distribuado kaj/aŭ disvastigo de servoj kaj kulturaj havaĵoj, kiaj arto, distro, dezajno, arkitekturo, reklamado, kuirarto kaj turismo. La koncepto de industria aŭ ekonomia sektoro naskiĝis fine de la 1970-aj jaroj. A posteriori, la koncepto de kulturaj industrioj kiel tio ne estas publike komprenata ĝis fino de la 1990-aj jaroj, kaj tiel ĝi iom apartiĝas el la ĝenerala merkato, kiel oni faris iam.
De la kulturaj industrioj devenas la fenomeno konata kiel "kulturo de amasoj".
La nocion de kulturaj industrioj inkludas ĝenerale la produktadon kaj la eldonadon de tekstoj por libroj, gazetoj, komputiloj, ktp., muzikon, televidon kaj filmojn, same kiel la metiartojn kaj la dezajnon. Por kelkaj landoj, ankaŭ la arkitekturo, la vidartoj kaj la surcenejaj artoj, nome teatro kaj danco, la sportoj, la ludoj inter aliaj distroj, la reklamado, la modo kaj la kultura turismo povas esti inkluditaj kiel valoroj aldonitaj al la enhavo generante kromajn valorojn kaj por la individuoj kaj por la socioj. Ili estas bazataj sur la sciaro kaj la intensiva kaj kolektiva laborfortoj, la kreado de laborpostenoj kaj de riĉeco. Helpante la kreivon kaj la plinovigon, la socioj plutenos la kulturan diversecon kaj plibonigos la ekonomiajn rezultojn.
La nova koncepto de kulturaj industrioj referencas al aro de kulturaj aktivecoj kiuj aligas la ekonomiajn funkciojn de konceptigo, de kreado, de produktado, de distribuado kaj komercigo.
En la angleparolantaj landoj tiuj aktivecoj estas konataj kiel Creative Industries, kaj Copyright Industries en Usono; tiel oni pliampleksigas la fakojn al aliaj sektoroj kiuj same estas protektitaj per la rajtoj al la intelekta posedo, kiel diversaj industrioj rilataj al dezajno, la vidartoj, la softvaro kaj la reklamado.
Felipe Trigo
Felipe TRIGO (Villanueva de la Serena, Badajoz, la 13-an de februaro de 1864 - Madrid, la 2-an de septembro de 1916) estis hispana verkisto.
Vivo
Li studis medicinon en Madrido kaj laboris kiel kuracisto en vilaĝoj de Ekstremaduro. Poste li estis armea kuracisto kaj tiun postenon havis en Filipinoj en 1897, kie okazis milito por sendependigo kaj kie li estis preskaŭ mortonta. Li estis resendita en Hispanion kiel militvundito kaj en 1900 li forlasis la kuracistan profesion por dediĉi sin al la literaturo.
La plej granda parto de liaj romanoj kaj rakontoj havis temon rilate al erotismo kaj sukcesis sufiĉe en la unua jardeko de la 20a jarcento kio riĉigis la aŭtoron. Trigo kritikis en tiuj romanoj la hipokritecon kaj antaŭjuĝojn de la hispana socio rilate al la seksa moralo.
Li verkis ankaŭ eseojn pri siaj politika idearo, ekzemple Socialismo indiviualista, publikita en 1904. Felipe Trigo memmortigis sin en 1916 pro nekonataj kialoj, tamen li ofte estis mense malsana.
Graveco
Felipe Trigo estis komence de la jarcento konata verkisto rilatata al skandala literaturo, ĉar tiele konservema socio vidis lin kaj lian verkaron. Tamen li estis elstara eĉ nur pro du romanoj kie kvankam ankaŭ tie la erotismo ĉeestas, la klare ĉefa kerno estas la regeneraciisma sento, komuna al la generacio de la 98a. Tiuj estas unue la dilogio konsistanta el En la carrera (Dum la kariero, 1909) kaj El médico rural (La kampara kuracisto, 1912); en la unua rakontas sian studentan vivon kaj en la dua la kuracistan vivon uzante siajn propran sperton, do temas pri preskaŭ membiografia verko. Ne hazarde tiuepoke pli konata verkisto Pío Baroja verkis en El árbol de la ciencia (La arbo de la sciado) similajn spertojn, alimaniere kompreneble. En la unua komparas la urban vivon kun tiu de la provinceca socio de kie li devenis kaj en la dua la malriĉon kaj la nesciadon de la kamparanoj. Duaflanke elstaris Jarrapellejos, (1914 ) romano ofte eldonita kaj eĉ kinigita, kiu denoncas la kacikismon en la hispana socio de tiu epoko, ekzemple utiligante la historiajn eventojn kiu okazis pro la krimo de Don Benito inter 1902 kaj 1905.
Mládzovo
Mládzovo (hungare Nemesfalva [nemeŝfalva], germane Königsthal) estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Mládzovo situas laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Breznička-Cinobaňa. Lučenec troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1436 en formo "Mlagho". En 1828 loĝis tie 146 vilaĝanoj en 19 domoj. Ĝis 1896 la oficiala hungara loknomo estis Mlágyó, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nemesfalva 252 homoj, (235 slovakoj, 13 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Lučenec, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mládzovo 108 homoj, (106 slovakoj).
Ĉevolga Altaĵo
Ĉevolga Altaĵo (Приволжская возвышенность) estas parto de Orienteŭropa ebenaĵo, situanta sur la okcidenta bordo de Volgo ekde Niĵnij Novgorod norde ĝis Volgogrado sude. Okcidente ĝi estas limigita per Okao-Dona ebenaĵo (kaj ties parto Tambova ebenaĵo). Grandparte de la teritorio la altaĵo konsistas el relative facile detrueblaj rokaĵoj: sabloj, argiloj, marnoj, kretoj, kiuj rilatas al ĵurasio, kretaceo kaj paleogeno. Apud Samara kurbiĝo, kaj ankaŭ en aliaj lokoj (apud Saratov k.a.) surface aperas pli malmolaj kaj antikvaj sedimentaj rokoj — karboniaj kaj permiaj kalkoŝtonoj kaj dolomitoj. Inter paleogenaj sedimentaĵoj estas ŝirmantaj tavoloj de firmaj grejsoj. La bazo de la altaĵo estas profunda (pli ol 800 metroj).
Stüsslingen
Stüsslingen estas komunumo en la distrikto Gösgen en Kantono Soloturno, Svislando. Ĝi havis 1,004 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Ĉevolga Altaĵo
Reliefo
Ĉevolga Altaĵo havas abruptan randon flanke de Volgo kaj poiomete malleviĝas al Okao-Dona ebenaĵo. Multaj eroziaj valetoj distranĉas la altaĵon, precipe ties volgan deklivon. Kelkaj partoj de alta volga deklivo tradicie estas nomataj montaroj, malgraŭ ilia malgranda alteco, ekzemple, montaroj Ĵiguli, Djatlovi, Undora montaro. Kelkloke aperas karstoj. La teritorio estas multe agrikulturata. Norde de Ĉevolga altaĵo, inter Niĵnij Novgorod kaj Kazano, plimultas altecoj 150–180 metroj. Pli sude la altecoj pligrandiĝas: apud Uljanovsko ĝis 200 metroj, apud Samaro ĝis 300 metroj. La plej alta loko de Ĉevolga Altaĵo (381 m) troviĝas en montaro Ĵiguli ĉe Volgo. Preskaŭ samaj altecoj troveblas apud Ĥvalinsk (369 m) kaj apud Kamiŝin (359 m). Sude de Kamiŝin Ĉevolga Altaĵo iom post iom malaltiĝas, kaj ĉe Volgogrado plimulto de altecoj estas 125–130 metroj.
Stüsslingen
Geografio
Stüsslingen situas ĉe la suda deklivo de la Soloturna Ĵuraso. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo mem la setlejoj Heidental, Gugenfeld, Ängi, Schleipfi, Gugenhof kaj diversaj izolitaj bienoj. Tra la komunumo fluas la rivereto Stüsslingerbach, kiu pasas sub la turo de la katolika preĝejo.
Ĉevolga Altaĵo
Reliefo
Longo de Ĉevolga Altaĵo estas ĉirkaŭ 800 kilometroj de nordo al sudo. Larĝo varias: norde ĝi estas pli ol 500 km, ĉe Volgogrado – ne pli ol 60 km.
Fombio
Fombio estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Lombardio kaj al la provinco de Lodi.