Jakub_Kolas
Junaĝo
En 1898 Konstanteno Mickjeviĉ ekstudis en instruista lernejo en la urbo Njasviĵ, kiun li finis en 1902. Li verkis versojn kaj fablojn en la rusa lingvo, kolektis etnografiajn materialojn, folkloron. Iom poste, sub influo de unu el instruistoj, la poeto komencis verki versojn en la belorusa lingvo. La temoj de tiutempaj versoj estas priskribo de la naturo, kaj de malfacila vivo de kamparulojт. Tiutempe li verkis unuajn poemojn: "Ĉe lignofajro", kaj "Fobio", sed ĝiaj tekstoj ne konserviĝis, kaj unuan prozaĵon - artikolon "Nia vilaĝo, homoj, kaj kio okazas en vilaĝo" Post fino dela lernejo, en 1902-1905, juna instruisto laborisen vilaĝaj lernejoj en Palesjea regiono. Tiatempe li komencis revolucian agadon. En novembro de la jaro 1905, laborante en vilaĝo Pinkaviĉi, li kompilis peticion de lokaj kamparuloj al bienulo, kun postulo libere uzi proksimajn lagojn kaj agrojn. En januaro 1906 pro puno je lia publika agado, Jakub Kolas estis transigita al alia laborloko. 9-10-a de junio de la jaro 1906 li partoprenis en malpermesitan instruistan kongreson. La kongreso estis dispelita per policio, el Jakub Kolas estis malpermesite laboris kiel instruisto. 1-an de septembro 1906 en Vilno, en beloruslingva gazeto "Naŝa dolja" ("Nia fato") aperis verson - unua presita verko de la poeto. Tiatempe li unua fojo uzis sia plumnomon - Jakub Kolas. Dum tia periodo li komencis verki alegoriajn rakontojn "Fabeloj de vivo", en kiaj li filosofie pripensadis realon. Aktive kunlaboris, kiel aŭtoro, kun gazeto "Naŝa niva". Vintre 1906-1907 Jakub Kolas vivis kun siaj familianoj en forstejo Smaljarnja, kie li malfermis privata lernejo. Tiatempe li komencis kompili instruan manlibron "Dua legolibro por infanojn belorusojn", kia estis presita en 1909 en Sankt-Peterburgo. En 1907 Jakub Kolas alveturis en Vilno kie li eklaboris kiel estro de literatura fako en la gazeto "Naŝa niva", sed laŭ policia ordono, li estis devigita fori la urbon. En 1908 li iamtempe laboris en privata vilaĝa lernejo. 15-a de septembro 1908, Jakub Kolas estis enprizonita je 3 jaroj laŭ imputo en agoj direktitaj al plenumado de programo de plenrusa instruisra kongreso, kiu, laŭ asiza deklaro, havis celon lokvidi ekzistanta en Rusia imperio reĝimon. Krom tio, li estisakuzita en kompilo de alvoko al instruistoj, kvankam ĉi tia alvoko estis verkita per alia homo, kiu Jakub Kolas ne nomis. Prizonperodon Jakub Kolas plenumis en minska prizono. Tie li daŭris verkadon. Dum jardeko 1910 Jakub Kolas turnis sin al kreo degrandaj verkoj- komencis verki epikaj poemoj "Nova tero" kaj "Simono-muzikisto". Verkitaj tiatempe versoj kaj rakontoj estis presitaj en "Naŝa niva". En 1910 en Vilno estis eldonita unua versaro de la poeto "Kantoj de malgojo" (verkita dun 1906-1910). Post liberigo de prizono, dum 1911-1914, Jakub Kolas laboris kiel instruisto: kelkaŭ da monatojn li sen oficiala permeso instruadis infanojn de fervojistojn en urbeto Luninjec, dum1912-1914, post ricevo de atesto pri bonintencoj, li laboris en ŝtataj vilaĝaj lernejoj. En junio de la jaro 1913 li edziĝis kun instruistino de fervojista lernejo en urbo Pinsk, Mario Kamenskaja, kun kiu li travivis 30 jarojn, kaj havis 3 filojn. Tiatempe, en "Naŝa niva"regule presis versoj de Jakub Kolas, en kiaj estis priverkitaj diversaj vivaspektoj de belorusa vilaĝo. En 1913, en Sankt-Peterburgo estis eldonitaj rakontoj "Donaco de Nemano", "Dika ŝtipo", kolekto de versaj rakontoj "Perdiĝis la homo". Ĉefa temo de ĉi tiaj verkoj-vivo de belorusaj kamparanoj. En 1914, en Vilno, Belorusa eldonista kolegaro, eldonis rakonta verkaro "Karaj fenomenoj", kiu havis larĝa temaro. prozaĵoj de Janka Kupala dum tia periodo, laŭ sia temaro, ideoj, bilda maniero, alproksimiĝas al lia poezio. En 1916, en Petrogrado estis presita malgranda teatraĵo "Kaliko ĉio en la mondo faras" kia havis subtitolon "Freŝdata tragedio (el vilaĝa vivo)".