cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salcia Landmann
Vivo
Salcia Landmann venis de juda familio. Ŝi estis la filino de Israel Passweg kaj Regina Passweg, naskita Gottesmann. En 1914, kiam Saskia do estis 2-jara, la familio translokiĝis al Sankt-Galo en Svislando. Post fino de humanisma mezlernejo, Salcia Landmann unue studis juron kaj poste filozofion en la universitato de Berlino. Samtempe ŝi lernis la profesion de moda grafikisto. Post 1933 ŝi daŭrigis siajn filozofiajn studojn en la Universitato de Bazelo kaj finis ilin en 1939 en la Universitato de Zuriko kun disertaĵo pri fenomenologio kaj ontologio. En 1939 ŝi edziĝis kun la filozofo Michael Landmann, en 1950 naskiĝis ilia filo Valentin. En 1960 estis publikigita ŝia unua libro, Der jüdische Witz ("la juda ŝerco"), kiu iĝis furorlibro kaj norma verko kaj estis tradukita en diversajn lingvojn. En 1978, kune kun dek naŭ samideanoj, ŝi fondis la PEN-klubon de Liĥtenŝtejno.
Verkaĵoj
Landmann vidis ŝian laboron kiel silenta rekviemo por la malaperinta orientjuda kultura mondo. En la antaŭparolo de la libro Marxismus und Sauerkirschen ("Marksismo kaj Acidaj ĉerizoj") de 1979 ŝi priskribis kiel la gamo de temoj pligrandiĝis: "Miaj venontaj libroj traktis la saman gamon da temoj: la jida lingvo kaj literaturo, juda raso, koŝera kuirarto." La turniĝo al politikaj aferoj rezultiĝis el ŝia deziro fari kontribuon al la konservado de la juda kultura heredo: " Intense traktante la tiel brutale detruitan mondon de la orientaj judoj mi estis dume sentivigita al ĉiu speco de minaco ekster la juda mondo.»
Por ŝi, la libroMarksismo kaj Acidaj ĉerizoj estis provo "klarigi tiun racie eviteblan, eble neripareblan kaj nemaligeblan tendencon al memdetruo en la libera parto de la Okcidento, uzante ekzemplojn de politiko, edukado, arto, religio, psikologio, ekonomio kaj literaturo por ilustri justecon».
Kritiko
Friedrich Torberg kritikis la antologion de Salcia Landmann La juda Ŝerco kaj akuzis ŝin je promocio de antisemitaj antaŭjuĝoj. Malgraŭ ĉi tiuj kritikoj, la libro iĝis furorlibro kaj ekde 1979 vendiĝis je pli ol 800 000 ekzempleroj en diversaj eldonoj kaj lingvoj.
Bromobenzeno-sulfonata acido
Bromobenzeno-4-sulfonata acido estas kemia kombinaĵo apartenanta al la grupo de la sulfonataj acidoj prezentanta benzena ringo ligita al bromatomo en la 4-a pozicio. Ĝi povas ekzisti sub tri variaĵoj, orto (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas la 1-an kaj 2-an pozicion), meta (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas respektive la 1-an kaj 3-an pozicion) kaj para (kie la bromo kaj la sulfonata radikalo okupas respektive la 1-an kaj 4-an pozicion) en la aromata ringo. Bromobenzeno-sulfonata acido estas blanka solidaĵo uzata en medicino kaj kiel pesticido. Ĝiaj saloj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj kaj pli stabilaj ol la acido ĝustadire. Bromobenzeno-sulfonata acido reakcias kun la akvo kaj estas neakordigebla kun aminoj, bazoj kaj ordinaraj metaloj.
91199 Johngray
91199 Johngray estas asteroido de la ekstera asteroida zono, unu el la malmultenombraj asteroidoj en orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la brita filozofo John N. Gray, kiu opinias, ke la moralo estas iluzio, kaj ke la homaro estas vorema specio, kiu ekstermas la aliajn formojn de vivo kaj detruas sian vivmedion.
Virginia Satir
Virginia SATIR (26a de Junio 1916 – 10a de Septembro 1988) estis usona verkisto kaj psikoterapiisto, agnoskita pro sia alproksimiĝo al la familia terapio. Ŝia pionira verkaro en la fako de familirekonstrua terapio honoris ŝin per la titolo "Patrino de Familiterapio". Ŝiaj plej bone konataj libroj estas Conjoint Family Therapy, 1964, Peoplemaking, 1972, kaj The New Peoplemaking, 1988.
Ŝi estas konata ankaŭ pro la kreado de la Ŝanĝoproceza Modelo Virginia Satir, psikologia modelo disvolvigita tra klinikaj studoj. Ŝanĝadministraj kaj organizaj guruoj de la 1990-aj kaj 2000-aj jaroj akceptis tiun modelon difini kiel ŝangoj efikas super organizoj.
BabyMonster
BabyMonster (hangule: 베이비몬스터), ankaŭ konata kiel Baemon, estas suprenalvena sudkorea knabingrupo formita fare de YG Entertainment. Kunmetita de sep membroj: Ruka, Pharita, Asa, Ahyeon, Haram, Rora, kaj Chiquita, La 14-an de majo 2023, ili publikigis sian antaŭ-debutan kanton "Dream". Ili estas planitaj por debuti en 2023.
Oropesa del Mar
Oropesa del Mar (valencie: Orpesa) estas municipo en la hispana provinco Castellón en la regiono Valencio kun areo de 26 km². Oropesa del Mar havis 9245 loĝantojn en 2016.
La municipa teritorio de Oropesa del Mar limas kun tiuj de Cabanes kaj Benicasim, en la sama provinco Castellón.
En la municipo estas ankaŭ domaroj El Balcó, La Playa, Les Amplaries, Las Playetas, Marina d'Or kaj Camino Latall.
Demografia evoluo
La disvolvigo de la turisma sektoro ege pliigis la loĝantaron dum la lastaj jardekoj, speciale pro la konstruado de la makrokomplekso turisma Marina d'Or. Sekve pliiĝis la enmigrado de eksterlandanoj.
Pleŭrofaskacoj
La pleŭrofaskacoj (Pleurophascaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo potialoj (Pottiales). Ĝi enhavas ununuran genron (pleŭrofasko) kaj 3 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Skisaltada stadiono de Saalfelden
La Felix-Gottwald-skisaltostadiono (germane: Felix-Gottwald-Schisprungstadion) troviĝas en Saalfelden, Aŭstrujo, pli konkrete en ties urbokvartalo Uttenhofen. Staras tie nuntempe kvar saltejo de la kategorioj K 15, 30, 60 kaj 85 (K=konstrupunkto). La kapacito de la stadiono koncerne spektemulojn estas de ĉ. mil vizitantoj.
Historio
Ĉe Biberg-monto estis du skisaltejoj el la 1970-a jaroj; en Saalfelden mem estis estinta inter 1950 kaj 1980 la tiufunkciaj lokoj Ritzenseeschanze kaj Drei-Tannen-Schanze sub la zorgado de la skiklubo SK Saalfelden respektive de la armea sportklubo Heeressportverein. Biberg-skisaltejo do aldonitis en 1986. En la 2004-a jaro oni alikontruis la K-45-saltejon al K-60-saltejo kaj la du pli malgrandaj ricevis matojn por somera funkciiĝo. Inaŭguro de la nova K-60-institucio estis en la 10.10.2004; nomiĝo de la tuto iĝis honore al Felix Gottwald, sportisto de nordia kombino kaj iama memgro de la saalfelden-a skiklubo. . Krome organizitis tie ĉi nordiaj junulaj mondĉampiionadoj en 1988 kaj 1999. Inter 2005 kaj 2007 okazis surloke saltadoj en al kadro de la interkontintenaj skisaltaj ĉampionadoj de virinoj.
Moskva-Kazana fervojo
La Moskva-Kazana fervojo (ĝis la jaro 1891 nomiĝis la Moskva-Rjazana fervojo, ĝis la jaro 1863 nomiĝis la Saratova fervojo) estis fervojo en Rusia Imperio, konstruita en la jaroj 1864—1918 el privata kapitalo de la Socio de la Moskva-Rjazana (poste Kazana) fervojo. Ĝi estis komencita de unu el pioniroj de fervoja konstruado en Rusio nome Karl Fedoroviĉ von Mek, poste konstruota tra la teritorioj de Moskva, Rjazana, Tambova, Penza, Simbirska kaj Kazana gubernioj kaj alportita al Orenburgo fare de lia filo, Nikolaj Karloviĉ, kiu funkciis kiel prezidanto de la fervojo ekde la 1-a de majo 1892 kaj ĝis ĝia ŝtatigo. Dum la regado de ĉi-lasta, la longo de ĉi tiu plej granda privata fervojo en Rusia Imperio pliiĝis 13 fojojn.
Historio
En la jaro 1859 la «Socio de la Saratova fervojo» estis kreata por konstruado de fervojo inter Moskvo kaj Saratov. La Socio ĝuis la subtenon de grandaj industriistoj kaj de Imperiestro Aleksandro la 2-a. Inter la akciuloj de la Socio estis grandaj princoj Aleksandro, Vladimiro kaj Aleksej. Enkadre de la unua etapo, la Moskvo — Kolomna sekcio, kun longo de 117.2 verstoj, estis konstruota. Konstruado komenciĝis en la jaro 1860 kaj finiĝis en nur du jaroj, en kiuj, laŭ samtempuloj, la ĉefa merito apartenis al la ĝenerala sekretario de la Socio Pavel Grigorjeviĉ von Derviz kaj lia plej proksima asistanto, Karl Fjodoroviĉ von Mek. Tamen pri tio financoj de la Socio elĉerpiĝis kaj en la jaro 1863 ĝi bankrotis.
Tamen jam en la jaro 1863 estis starigita en ĝia loko la «Socio de la Moskva-Rjazana fervojo», kiun von Derviz estris kiel prezidanto de la estraro, kaj engaĝis von Mek en la konstruado de la vojo de Kolomna ĝis Rjazano kiel ĉefa entreprenisto. La nova Socio estis limigita al la konstruado kaj uzado de la linio ĝis Rjazano. Uzado de la streko de Kolomna ĝis Rjazano komencis en la jaro 1864.
En la jaro 1891, aldono al la statuto estis aprobita: la kompanio ŝanĝis sian nomon al la «Socio de la Moskva-Kazana fervojo» kaj konsentas etendi la linion ĝis Kazano sen konstrui ponton trans la rivero Volga.
En la jaro 1893 oni komencis transportadon de Rjazano ĝis Sasovo. En la jaro 1894 estis malfermataj la linioj Sasovo — Ruzajevka — Ŝiĥrani — Svijaĵsk kaj Zelenij Dol — Kazano, apartigataj per la Volga.
En la jaro 1897, la linio Ruzajevka — Inza — Sizranj estis malfermata.
En la jaroj 1909—1912, la Luberci — Murom — Arzamaso — Sergaĉ — Ŝiĥrani «rektigo» estis konstruata. La 11-an de julio 1913 inaŭguriĝis la ponto «Romanovi» ponto trans la Volga.
En la jaroj 1915—1918 estis malfermata la Kazano — Sarapulo — Krasnoufimsk — Jekaterinburgo streko.
En la jaro 1913, la relvoja stoko de la vojo enhavis 523 lokomotivojn, 14994 ŝarĝvagonojn kaj 536 pasaĝervagonojn. La longo de la vojo en la jaro 1913 estis 2606 km (2443 verstoj).
En septembro de la jaro 1918 la vojo estis naciigita kaj transdonita al la Popola Komisarejo de Fervojoj.
Branĉoj de la Moskva-Kazana fervojo
La ĉefaj linioj:
Branĉoj:
El Rubius
El Rubius estas artista nomo de Rubén Doblas GUNDERSEN, kiu estas kreanto de aŭdvidaj produktoj en interreta videospektejo Youtube. Li naskiĝis en la jaro 1990 en Mijas, provinco Malago, kaj havas hispanan kaj norvegan ŝtatanecojn. Lia konto de Youtube estas inter la 50 plej abonataj kontoj en la mondo kaj nuntempe havas 37,5 milionojn da abonantoj.
En januaro 2021 li ŝanĝis sian loĝlokon de Hispanio al Andoro.
Kontrea rokmuziko
Kontreroko aŭ kontrea rokmuziko, kaj en angla country rock, estas ĝenro de muziko kiu fuziigas rok-muzikan kaj koutreon. Ĝin disvolvis rok-muzikistoj kiuj ekregistris kontrecajn registrojn fine de la 1960-aj jaroj kaj komencaj 1970-aj jaroj. Tiuj muzikistoj registris rok-diskojn uzante kontreajn temojn, voĉajn stilojn, kaj kroman instrumentaron, el kiuj plej elstaris karaktere pedalaj ŝtalgitaroj. Kontreroko startis per artistoj kiel Buffalo Springfield, Michael Nesmith, Bob Dylan, Nitty Gritty Dirt Band, the Byrds, the Flying Burrito Brothers, The International Submarine Band kaj aliaj, atingante sian plej grandan popularecon en la 1970-aj jaroj kun artistoj kiel Emmylou Harris, Eagles, the New Riders of the Purple Sage, Linda Ronstadt, Poco, The Charlie Daniels Band kaj Pure Prairie League. Kontreroko influis ankaŭ artistojn en aliaj ĝenroj, kiel The Band, Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, The Rolling Stones, kaj la soloa kariero de George Harrison, same kiel ludante parton en la disvolvigo de Sudusona rokmuziko.
Anna Puu
Anna PUU, oficiale Anna Emilia Puustjärvi, naskiĝinta 3-a de februaro 1982 en Outokumpu, estas finna kantisto, kantotekstisto kaj kantokomponisto, kiu ekstaris en Finnlando al publikeco en 2008, kiam ŝi fariĝis la dua en kantokonkurso Idols. Poste ŝi publikigis kvin studioalbumojn. Ŝiaj diskoj estis venditaj je pli ol 200 000. Puu ricevis sep fojojn premion Emma. Ŝiaj grandaj ekzemploj estas ekzemple Joni Mitchell, Janis Joplin kaj PJ Harvey.
Němčany
Němčany estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1497.
Entre-Vignes
Entre-Vignes ("inter vitoj", jen france, okcitane simple laŭ la du antaŭaj komunumoj Sant Cristòu e Verargas) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Komence de en la komunumo vivis. La komunumo ankoraŭ ne havas longan historion: La 1-an de januaro 2019, ĝi kreiĝis el la najbaraj loĝlokoj Saint-Christol kaj Vérargues - la administrejo de la nova komunumo situas en Saint-Christol.
Jenő Dalnoki
Jenő Dalnoki, laŭ hungarlingve kutima nomordo Dalnoki Jenő estis hungara futbalisto (defendisto), dufoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
Jenő Dalnoki naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Against Me!
Against Me! (kontraŭ mi!) estis usona bando de punko, formita en 1997 en Naples (Florido) fare de kantistino kaj gitaristino Laura Jane Grace. Tiun saman jaron, Grace translokiĝis al Gainesville (Florido), kiu estis konsiderita hejmurbo de la bando. Ekde 2001, la bandanaro inkludis ankaŭ gitariston James Bowman. Publikiginte tri studialbumojn pere de sendependa diskeldonejo, Against Me! translokiĝis al Sire Records por la albumo de 2007 New Wave, kiu atingis no. 57an en la sukcesolisto de Billboard 200. En 2011, la bando lanĉis la diskeldonejon Total Treble.
En 2012, Grace publike elŝrankiĝis kiel transgenra virino. Post longa periodo de ŝanĝoj en la bandanaro kaj necerteco ĉirkaŭ la estonteco de la bando, oni publikigis ilian sesan studialbumon, nome Transgender Dysphoria Blues, en Januaro 2014 kiu atingis komercan laŭdon. La sepan albumon de la bando Shape Shift with Me oni publigis la 16an de Septembro, 2016.
Ciklobutila 4-vinilbenzoato
Ciklobutila 4-vinilbenzoato aŭ ciklobutila 4-stireno-karboksilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Vinilbenzoata acido kaj ciklobutanolo. Ciklobutila 4-vinilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Ciklobutila 4-vinilbenzoato prezentas ciklobutilan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 13 karbonatomoj, 16 hidrogenatomo, 1 oksigenatomo, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
4-Vinilbenzoata anhidrido
4-Vinilbenzoata anhidrido aŭ bis-karbokso-stireno estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigado de la4-Vinilbenzoata acido. 4-Vinilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, malmulte solvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Vinilbenzoata anhidrido prezentas du 4-vinilbenzoatajn grupojn ligitajn al oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 14 hidrogenatomo, 3 oksigenatomo, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Afrodito-festo ĉe Gnathaena
Afrodito-festo ĉe Gnathaena (latine: Aphrodisia apud Gnathaenam celebrata) fariĝis je kostopago de la poeto Diphilus Sinopeus. Ĝin rakontis Maĥon en la dua duono de la 3-a jarcento A.K. en sia verko Chriae: li ĝenerale multon babilis pri la atena hetero Gnathaena kiun amis Diphilus.
Tiaj festoj en honoro de Afrodito festiĝis ne malofte en domoj de Atenanoj. La detaloj estas konservitaj ĉe Ateneo el Naŭkrato (Deipnosophistae, 579e-580a):
La tuto iel kompareblas al eventoj de Afrodito-festo ĉe reĝo Antigonus la 2-a Gonata, pri kiu rakontis la poeto Lynceus Samius.
Notoj
<References/>
La Senlaca Sinofero
La Senlaca Sinofero estas novelo, originale esperantlingve verkita de Jeanne Flourens (Roksano). Ĝi aperis 32-paĝe en Béziers (urbo de la franca departemento Hérault) en la jaro 1911 fare de "Villa Roksano", eldonejo de la verkistino, kaj en dua eldono sekvajare, en 1912.
Olavi Uusivirta
Olavi Uusivirta (naskiĝinta 28-a de julio 1983 en Helsinko) estas finna kantisto kaj aktoro. Liaj konataj kantoj estas almenaŭ ”Me ei kuolla koskaan”, ”On niin helppoo olla onnellinen”, ”Raivo härkä”, ”Ollaanko tämä kesä näin?”, ”Hän laulaa kuin kuolisi huomenna”, ”Nukketalo palaa”, ”Tiet etäisyyksiin” kaj dueto "Nuori ja kaunis", kiun li diskis kun Anna Järvinen. Li publikigis sian unuan albumon Nuoruustango 20-jare en la jaro 2003. En 2016 li ricevis premion Emma el la plej bona rokoalbumo Olavi. Li ankaŭ ludas drumon kaj havas rolojn en filmoj. Li havas edzinon.
La Senlaca Sinofero
La novelo honoriĝis per atribuo de la unua premio en la Konkurso de Belga Esperantisto, Antverpeno okaze de la UK 1911.
Malínky
Malínky estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1408.
22961 Rosegarcia
22961 Rosegarcia estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona inĝenierino Rose Garcia, Analistino de Planado por Sciencaj Operacioj por la Asteroida Specimen-Alveniga Misio OSIRIS-REx kaj Adjunkta Sciencistino pri Instrumentoj por la asteroida misio APEX. Ŝi ankaù estis observantino por Catalina Sky Survey, kie ŝi malkovris du kometojn kaj multenombrajn asteroidojn.
Rybníček
Rybníček estas nomo por pluraj setlejoj:
Tiolaktata anhidrido
Tiolaktata anhidrido aŭ 2-merkaptolaktata anhidrido estas organika kombinaĵo rezultanta per senhidratigo de la tiolaktata acido en ĉeesto de fosfora pentaoksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo. Tiolaktata anhidrido posedas 6 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 4 oksigenatomojn. Tiolaktata anhidrido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tiolaktataj derivaĵoj.
Novaj Atagoj
Novaj Atagoj (Новые Атаги, ĉeĉene Жима АтагIа) estas vilaĝo en centra Ĉeĉenio.
Geografio
La vilaĝo situas sur la dekstra bordo de la rivero Argun, 7 km sudokcidente de la regiona centro, urbo Ŝali, kaj 22 km sudoriente de la urbo Grozno.
La plej proksimaj loĝlokoj: en la nordo — vilaĝo Ĉeĉen-Aulo, en la nordoriento — vilaĝo Belgatoj, en la oriento — urbo Ŝali, en la sudokcidento — vilaĝo Ĉiri-Jurto kaj en la okcidento — vilaĝo Malnovaj Atagoj.
Historio
La dato, kiam la vilaĝo estis fondita, ne estas precize konata. Laŭ arkivaj datumoj, en 1856 en la vilaĝo estis 111 kortoj. Novaj Atagoj rapide kreskis — post nur tri jaroj estis jam 285 kortoj en la vilaĝo. En 1886, la unua censo okazis en Ĉeĉenio. Laŭ ĝiaj datumoj, en Atagi estis 473 kortoj, en la vilaĝo loĝis 2202 homoj (1084 viroj kaj 1084 virinoj).
En 1912, en la vilaĝo estis konstruita moskeo, kiu ankoraŭ ekzistas. En 1937, ĝi estis fermita sub la sloganoj de la batalo kontraŭ religio. Sed tiam, sub premo de la protestoj de la loĝantaro, ĝi estis denove malfermita. Post la Granda Patriota Milito, la moskeo estis uzata kiel grenejo (pro la deporto de la kredantoj, vidu sube). La moskeo estis remalfermita por viziti en oktobro 1979.
De 1944 ĝis 1958, dum la deporto de ĉeĉenoj kaj inguŝoj kaj la neniigo de la Ĉeĉena-Inguŝa ASSR, la vilaĝo nomiĝis Majskoje (Майское maja).
En 2012, en la vilaĝo estis starigita memoraĵo al la mortintoj kaj mankantaj partoprenantoj de la Granda Patriota Milito. Sur la obelisko estas listigitaj 143 familinomoj.
Judit Láng
Judit Láng, laŭ hungarlingve kutima nomordo Láng Judit estas hungara arkitekto, arkitekto pri internaj spacoj.
Judit Láng naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Judit Láng maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1970. Ŝi laboris inter 1969-1988 en ŝtata arkitektura entrepreno komence kiel desegnisto. Intertempe helpe de entreprena stipendio ŝi akiris diplomon en Arta Universitato Moholy-Nagy en 1978. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis György Szrogh, György Jánossy (arkitekto), Imre Makovecz, Péter Csíkszentmihályi. Baldaŭ ŝi laboris en du aliaj firmaoj, en 1996 ŝi malfermis propran atelieron. Ŝiaj laboroj fokusiĝis al hospitaloj. Ŝi edziniĝis dufoje, en la unua geedziĝo ŝi naskis trifoje. Ŝi ricevis premion en 2009.
Cikloheksila 4-vinilbenzoato
Cikloheksila 4-vinilbenzoato aŭ cikloheksila 4-vinilbenzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 4-Vinilbenzoata acido kaj cikloheksanolo. Cikloheksila 4-vinilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Cikloheksila 4-vinilbenzoato prezentas cikloheksilan grupon ligitan al 4-vinilbenzoata grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 18 hidrogenatomo, 2 oksigenatomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Károly Fatér
Károly Fatér naskiĝis la en ekstera parto de Zalagyömörő (nomata Nyírlak), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Fatér inter 1959-1981 li apartenis al pluraj sportkluboj en la ĉefurbo, fine province. Lia teamo estis hungara ĉampiono trifoje. Resume li ludis en 199 matĉoj en la unua klaso. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon. Li apartenis al la hungara nacia teamo nur unufoje en 1968 sen ricevita golo. Depost sia aktiva sportkariero li estis trejnisto. Lia edzino naskis filon. Li ricevis premion en 2012.
Vážany nad Litavou
Vážany nad Litavou (devene Linhartské Vážany) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1287.
Dialekta komplekso
En dialekta komplekso la dialektoj de unu aŭ kelkaj lingvoj ĉiam estas reciproke interkompreneblaj kun siaj plej najbaraj dialektoj, sed tiuj kiuj estas pli malproksimaj plej ofte ne estas interkompreneblaj. Alivorte, temas pri aro de lingvovarioj parolataj en najbaraj teritorioj, kun malfortaj diferencoj en la samlimaj zonoj kaj konsekvence reciproka interkompreneblo kiu des pli malkreskas ju pli grandas la distanco, kaj eĉ malaperas. Tiel, du lingvoj akceptitaj kiel diferencaj povas havi inter si aron de intermezaj dialektoj sen perdi la sinsekvan interkompreneblon. Dialekta komplekso povas malaperi pro fragmentado pro la dialekta formorto, konsekvence de la plifortigo de unu aŭ variaj normaj lingvoj.
Inter la germana kaj la nederlanda ĝis antaŭ nelonge estis dialekta komplekso laŭlonge de la tuta germanparolanta areo, sen lingvaj limoj. Tiu germana-nederlanda dialekta komplekso rilatas al klasigo de la dialektoj en supra germana kaj malsupra germana kun bazo sur la dua konsonanta mutacio. Tiel la nederlanda estus parto de la grupo de la malsupra germana. Tamen, pro la politika apartigo inter Germanio kaj Nederlando, la dialektoj de la malsupra germana de Germanio kaj de Nederlando ekevoluis sendepende laŭlonge de la 20a jarcento. Krome, en ambaŭ landoj multaj dialektoj estas preskaŭ formortantaj ĉar ili estas anstataŭataj per la normiga lingvo. Pro tio, ekformiĝas la lingva limo inter la nederlanda kaj la germana. Parolanto de unu de la lingvoj bezonas iom da praktiko por kompreni parolanton de la alian. La unulingvaj parolantoj de nederlanda ĝenerale kapablas legi germanan, kaj la parolantoj de malsupra germana ĝenerale kapablas legi la nederlandan, sed ili havas problemojn por kompreni la parolatan nederlandan.
Suhr (stacidomo)
Suhr estas fervoja stacidomo en Suhr, Svislando.
Biblio de Lutero
La Biblio de Lutero (mallongigite BL) estas traduko de la Malnova Testamento el la antikvaj lingvoj hebrea kaj aramea kaj de la Nova Testamento el la kojnea greka lingvo al la frua novaltgermana. Tiu traduko de la Biblio estis farita de Marteno Lutero kunlabore kun aliaj teologoj. En septembro 1522, oni finkompletigis unuan eldonon de la Nova Testamento; el 1534, oni disponis de kompleta Biblio en la germana, kiun Lutero plue plibonigis laŭlonge de sia vivo. En 1545 oni faris la lastajn korektojn de la Biblio fare de la propra mano de Lutero.
Tiu Biblio de la 16a jarcento estis presita en tre multnombraj eldonoj kaj estas ankaŭ tre luksaj eldonoj kun lignogravuraĵoj ĉu pentritaj ĉu manpentritaj; temas pri ŝlosila libro por la protestantismo germanparolanta, kiu evoluis el la germanlingva Biblio de Lutero ĝis nuntempe, kun la pietismo kaj moderna biblia scienco alportante ŝanĝojn kaj plibonigojn. La Germana Evangelia Eklezio rekomendas la Luteranan Biblion reviziitan en 2017 por uzi ĝin en la adorado. La Luterana Biblio de 1984 estas uzita de la Sendependa Evangelia Luterana Eklezio kaj de la Nova Apostola Eklezio. La "Lutherhaus Eisenach" estas permanenta ekspoziciejo, speciale dediĉita al la Biblio de Lutero.
Personecaj perturboj
La perturboj de personeco estas inkluditaj kiel psikaj malsanoj de la Akso 2a en la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj de la Usona Asocio pri Psikiatrio, kaj en la fako de perturboj kaj de menso kaj de la konduto en la gvidlibro KIM de la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS). Personeco estas difinita psikologie kiel trajtoj kaj de menso kaj de konduto permanentaj kiuj distingas la homajn estaĵojn. Perturbo de personeco estas difinita kiel spertoj kaj kondutoj kiuj diferencas disde la sociaj normoj kaj atenditaĵoj. La personoj kiuj estas diagnozitaj je perturbo de la personeco povas suferi ŝanĝojn en la kogno, emocieco, interpersona funckiado aŭ en la impulsokontrolo. Ĝenerale, la perturbojn de personeco oni diagnozas al 40-60 % de la psikiatraj pacientoj, kaj tio estas la plej ofta psikiatra diagnozo. ​
Embrace
Embrace estis mallongdaŭra usona punka bando el Vaŝingtono, kiu daŭris el la somero de 1985 ĝis la printempo de 1986. Kun Rites of Spring, kaj Beefeater, ĝi estis unu el la ĉefaj bandoj de la movado nomita Revolution Summer (revolucia somero) de 1985, kaj estis unu el la unuaj bandoj kiuj estis klasitaj de la gazetaro kiel emocia punko, kvankam la membroj estis malakceptinte tiun terminon ekde sia kreado. La bandon formis ĉefa kantisto Ian MacKaye el eksa grupo de metalroka punko nome Minor Threat kaj tri iamaj membroj de la bando de lia frato Alec MacKaye nome The Faith: gitaristo Michael Hampton, drumisto Ivor Hanson, kaj basisto Chris Bald. Hampton kaj Hanson antaŭe estis ludintaj kune en State of Alert (S.O.A.) La bando ludis sian unuan spektaklon la 28an de Julio, 1985 ĉe Food for Thought, iama restoracio kaj muzikejo en la Vaŝingtona Dupont Circle;  ilia naŭa kaj fina apero okazis en la 9:30 Club en Marto 1986. La nura registraĵo publikigita de la kvarteto estis ilia postmorta memtitolita albumo de 1987 nome Embrace, estante influitaj de Faith EP Subject to Change.
Hunter S. Thompson
Hunter Stockton THOMPSON (la 18-an de julio 1937 - la 20-an de februaro 2005) estis usona ĵurnalisto kaj verkisto kiu famiĝis kiel la inventinto de la skribstilo "Gonzo ĵurnalismo" (ankaŭ konata kiel Nova ĵurnalismo) - en kiu la verkisto kovras la rakonton subjektive kaj el vidpunkto kritika plejparte, kaj eĉ intervenas kaj influas tion, kio okazas ĉe la evento. Lia plej fama libro - Fear and Loathing in Las Vegas (Timo kaj abomeno en Las Vegas) - estas kolekto de liaj elektitaj eseoj. La libro estis adaptita al samnoma holivuda filmo en 1998 ĉefrolita Johnny Depp.
Vivo
Thompson naskiĝis kaj kreskis en Louisville, Kentukio en Usono. En 1952 li kaj liaj du fratoj estis orfigitaj fare de ilia patro kaj estis lasitaj por kreski kun sia patrino. En 1956, Thompson aliĝis al la usona aerarmeo. Dum lia servo en la spionsekcio ĉe la Eglin-bazo en Florido, li komencis funkcii kiel la sportredaktisto en la novaĵletero de la bazo. En la sama tempo, kontraŭe al aerarmereguloj, Thompson skribis en lokaj gazetoj. En 1958 li estis liberigita frue laŭ rekomendo de siaj komandantoj kaj iris al Novjorko, kie li partoprenis - danke al stipendio por veteranoj - en pluraj kursoj pri verkado de noveloj ĉe la Lernejo de Ĝeneralaj Studoj de Universitato Kolumbio. Dum tiu periodo li estis dungita por mallonga periodo skribanta tekstojn por la semajna revuo Time, sed estis maldungita en 1959 pro malobeo.
En 1960 Thompson iris al San-Juano en Porto-Riko por labori por la sportrevuo "El Sportivo". Ĉar la revuo estis fermita mallonga tempo poste, Thompson ekspluatis la ŝancon kaj ekskursis al Sudameriko kaj la Karibio laborinte kiel raportisto por pluraj ĉiutagaj gazetoj en Usono same kiel por la semajnĵurnalo "National Observer". En 1961 li revenis al Usono kaj vivis plurajn monatojn en "Big Sur" en centra Kalifornio. En majo 1963 li geedziĝis kun Sandra Conklin kaj jaron poste ilia nurunua filo, Juan Fitzgerald, estis naskita. En 1964, Thompson komencis rajdi kaj societumi kun membroj de la motorciklantbando Hells Angels (Inferaj Anĝeloj) kaj vivis kun ili dum proksimume jaro. La rakonto finiĝis kun lia brutala atako post kiam la bandanoj suspektis lin je gajnado de mono de skribo kaj postulis ke li partumas la profitojn kun ili. En 1965 li publikigis artikolon pri la Hells Angels en la gazeto "The Nation", kaj jaron poste lia libro pri la temo estis publikigita fare de Random House. En la sama tempo, dum li vivis en San-Francisko en la 1960-aj jaroj, Thompson akiris doktorecon en teologio per poŝta korespondado kun la eklezio.
En 1970, Thompson partoprenis komunumajn balotojn por la pozicio de ŝerifo en Pitkin County, Koloradio kontraŭ Respublikana ŝerifo. La elekta platformo inkluzivis artikolojn kiel la malkrimigo de drogmanio, la transformo de la stratoj en piedira zono de greso, malpermeson konstrui preter la alteco kiu kaŝas la vidon de la montoj kaj ŝanĝi la nomon de la urbo Aspen al "Grasa Urbo". Li razis sian kapon kaj tiel nomis sian kontraŭulon - kies hararo estis mallonga - "la longa hararo" (malestima moknomo por Hipio). Li perdis la baloton je mallarĝa marĝeno de voĉoj. Lia unua artikolo por Rolling Stone priskribis la deliran balotkampanjon, kaj tiam li daŭre laboris por la revuo kiel politika raportisto, kie li skribis kelkajn el siaj plej sukcesaj artikoloj dum la 1970-aj jaroj, same kiel publikigante du el siaj pli postaj libroj -"Fear and Loathing in Las Vegas" kaj "Fear and Loathing: on the campaign trail '72".
En 1980, Thompson kaj lia edzino divorcis (sed restis en bonaj kondiĉoj ĝis lia morto). En la sama jaro, "Where the Buffalo Roam" - filmadaptigo de kelkaj el liaj rakontoj de la 1970-aj jaroj - estis publikigita en Holivudo, ĉefroligante Bill Murray kiel Thompson. La filmo malsukcesis en teatroj kaj Thompson provizore translokiĝis al Havajo, kie li skribis sian libron "The Curse of the Moon" (La Malbeno de Luno) - klasika gonzorakonto en kiu Hunter recenzas maratonan vetkuron en la ŝtato. La libro estis publikigita en 1983 kaj estis presita nur por mallonga tempo. Tiun jaron li kovris la usonan invadon de la insula nacio Granado kaj tiam verkis pioniran artikolon pri la skandala eksedziĝo de Roxanne kaj Herbert Pulitzer. Sekvante tion, li faris enketran raporton por Playboy pri "pornografio por paroj", en kiu li laboris por tempeto kiel nokta deĵormanaĝero en plenkreska kinejo en San Francisco.
Malgraŭ ĉio ĉi, lia literatura produktado en la 1980-aj jaroj, sumiĝis, je la konsterno de ŝatantoj kaj konatuloj, al kvarvoluma serio nomita "The Gonzo-Papers", el kiu plejparto enhavis malnovajn artikolojn (ĉefe de Rolling Stone) kaj kelkajn novajn aŭ neeldonitaj artikoloj kaj noveloj. Kiel rezulto de la multe da kritiko kreita por la reciklado de lia verkado, Thompson iĝis izolulo. Li komencis alveni ĉe siaj publikaj aperoj plurajn horojn malfrue kaj doni prelegojn sub la influo de alkoholo kaj medikamentoj, nuligis submetadojn de artikoloj kaj streĉis rilatojn kun siaj redaktistoj, kiuj batalis por konservi lian lokon en la sistemo de la gazeto. Thompson daŭre skribis por Rolling Stone pri diversaj temoj sed neregule.
La frato de Thompson, Jakobo (kiu mortis pro komplikaĵoj pro aidoso en 1994), asertis ke ili neniam estis proksimaj ĉar Hunter ne aprobis esti samseksema kaj ke prizorgado de ilia alkoholula patrino falis plejparte sur liaj ŝultroj pro la foresto de Hunter. Alia kritiko levita kontraŭ Thompson traktis lian troan ŝaton por armiloj, kiu manifestiĝis en grandega kolekto de pistoloj, fusiloj, diversaj gasoj por disigi manifestaciojn, aŭtomatajn kaj duonaŭtomatajn armilojn, same kiel preskaŭ ĉiun ekzistantan tipon de industriaj aŭ hejmaj faritaj eksplodaĵoj.
La verkado de Thompson estis revivigita kun lia eksponiĝo al nova generacio de adorantoj en 1998, kiam la Hollywood-filmo Fear and Loathing in Las Vegas estis publikigita, ĉefroligante Johnny Depp en la rolo de ĵurnalisto Raoul Duke (la rolulo de Thompson) kaj Benicio del Toro en la rolo de la ekscentra advokato D R. Gonzo. la premiero de la filmo estos planita kun la publikigo de nova eldono de la libro same kiel kelkaj komercproduktoj (kiel ekzemple T-ĉemizoj, glumarkoj kaj afiŝoj).
Komence de la 2000-aj jaroj, Thompson investis la plej grandan parton de sia energio skribe"Hej, Rube!" - sportkolumno sur la TVkanalo ESPN - kiu poste estis kompilita en libron kun simila nomo. Unu el liaj pli postaj libroj, Kingdom of fear (Regno de Timo) publikigita en 2003, enhavas plejparte novan materialon kaj estas aŭtobiografia en naturo. La libro traktas koleron pri la forpaso de la "usona jarcento". En April 2003, Thompson geedziĝis kun Anita Bejmuc.
La 20-an de februaro 2005 je 5:42 p.m., en la aĝo de 67, Thompson pafis sin en la kapo per pistolo ĉe sia hejmo en Wooden Creek, Koloradio. Lia filo kaj lia familio, kiuj tiam vizitis lin, estis trovitaj en la apuda ĉambro. Lia edzino Anita, kiu estis ĉe la gimnazio tiutempe, parolis kun li per telefono kiam li mortigis sin. Laŭ liaj familianoj kaj amikoj, tio ne estis ago de malespero, sed antaŭmedita ago kaŭzita de lia malsano kaj la multaj doloroj kiujn li suferis. Tri monatojn poste, Rolling Stone publikigis siajn "lastajn skribajn vortojn" - noton sur kiu Thompson skribaĉis la sekvajn vortojn 4 tagojn antaŭ sia morto sub la titolo "La futbalsezono estas finita":
La 20-an de aŭgusto 2005, en privata ceremonio, lia cindro estis pafita de kanono - de la supro de 46-metro-alta turo (dizajnita fare de Thompson kaj lia amiko la brita ilustristo Ralph Stedman), al la sono de la Bob Dylan kanto Mr. Tambourine Man - kune kun artfajraĵo en ruĝa, blanka, blua kaj verda. En televida serio de BBC (1978) nomita "Fear and Loathing in Gonzo vision" oni povas vidi kiel Thompson kaj Steadman planas la monumenton. La filmetoj ankaŭ estas speciala ekstraĵo en la DVD-kolekta eldono de la filmo Fear and Loathing in Las Vegas, publikigita en 2003. Laŭ publikaĵoj, la lanĉo de la cindro estis financita de Johnny Depp je kosto de 3 milionoj da dolaroj.
Colm Tóibín
Colm TÓIBÍN (naskita la 30-an de majo 1955) estas irlanda verkisto, novelisto, eseisto, dramisto, ĵurnalisto, literaturrecenzisto kaj poeto. Tóibín servas kiel profesoro pri homa scienco en Universitato Kolumbio en Manhatano. En 2017 li estis nomumita kanceliero de la Universitato de Liverpool.
Vivo
Tóibín estis naskita en 1955 en Enniscorthy, Graflando Wexford, en la sudoriento de Irlando. La gepatroj de Tóibín estis Brid kaj Michael Tóibín. Li estas la dua plej juna de kvin infanoj. Lia avo, Patrick Tóibín, estis membro de la Irlanda Respublikana Armeo, kiel estis lia praonklo Michael Tóibín. Patrick Tóibín partoprenis la Paskan Ribelon en 1916 en Enniscorthy, post kiu li estis malliberigita en Kimrio. La patro de Tóibín estis instruisto; Li mortis kiam Colm estis 12 jarojn maljuna.
Tóibín kreskis en domo kie, laŭ li, estis "multo de silento". Li estis nekapabla legi ĝis la aĝo de naŭ, kaj ankaŭ evoluigis balbutadon. Li faris sian sekundaran edukon en katolika kolegio en Wexford, kie li estis loĝlernejo inter 1970 kaj 1972. Li poste parolis pri kiel kelkaj pastroj estis allogaj. En julio 1972, en la aĝo de 17 jaroj, li laboris somere kiel drinkejisto en hotelo, kaj laboris de la sesa vespere ĝis la dua matene. Li pasigis la tagtempon sur la plaĝo kaj legis Ernest Hemingway, kiu inspiris lin interesiĝi pri literaturo.
Li studis en University College Dublin, kaj diplomiĝis en 1975. Tuj post diplomiĝo, li foriris al Barcelono. La unua romano de Tóibín, The South (La Sudo) el la 1990-aj jaroj, estis inspirita de lia tempo en Barcelono, kaj tiel, pli rekte, estis lia omaĝo al Barcelono de 1990. Reveninte al Irlando en 1978, li komencis studi por magistro. Tamen, li ne prezentis la tezon kaj forlasis akademiularon, almenaŭ parte, por kariero en ĵurnalismo.
Distimio
La distimio (en greka, dis «nenormala» kaj thimós «humoro»), nomita ankaŭ distimia perturbo kaj deprima persista perturbo, estas kronika perturbo de la animstato kun similaj karakteroj sed malpli severaj ol tiuj de la plejgranda deprima perturbo. Kompare kun tiu lasta, la plej grandaj deprimepizodoj de la distimia perturbo estas pli maloftaj, malpli intensaj kaj pli persistaj. ​
Colm Tóibín
Vivo
La fruaj 1980-aj jaroj estis precipe ŝika tempo en la irlanda gazetaro, kaj la glortempo de la ĉiumonata novaĵrevuo "Magill". Tóibín estis nomumita redaktisto de la revuo en 1982 kaj restis en la pozicio ĝis 1985. Li foriris pro konflikto kun la ĉefoficisto de la revuo.
Tóibín estas malkaŝe samseksema. Ekde 2012, li estas en rilato kun viro loĝanta en Los-Anĝeleso, kies nomo Tóibín preferas ne malkaŝi.
Distimio
La termino estis uzita por la unua fojo de James Kocsis, de la Universitato Cornell, dum la 1970-aj jaroj.
Colm Tóibín
Vivo
En 2019 Tóibín rakontis pri postvivado de testika kancero kiu disvastiĝis al pluraj organoj inkluzive de la pulmoj, hepato kaj limfa glando.
Distimio
Ĵusa ŝanĝo en la kvina eldono de la Diagnoza kaj Statistika Manlibro de Mensaj Malordoj (DSM-5) estas la modifo de kategorio de la distimio, kies nomo estis anstataŭita per tiu de deprima persista perturbo.
Colm Tóibín
Stilo
Li publikigis sian debutan romanon "The South" en 1990, sekvita de "Burning Heather" en 1992, "The Story of the Night" en 1996 kaj "The Blackwater Lightship" en 1999. Lia kvina romano, The Master de 2004, estas fikcia raporto pri partoj de la vivo de la verkisto Henry James. Tóibín ankaŭ estas la verkinto de pluraj nefikciaj libroj, inter ili: "Bad Blood: A Walk Along the Irish Border" (1994), kaj "The Sign of the Cross: Travels in Catholic Europe" (1994).
Tóibín verkis du kolektojn de noveloj. La unua, Mothers and Sons, ekzamenanta la rilaton inter patrinoj kaj iliaj filoj, estis publikigita en 2006. Lia dua kaj pli larĝa kolekto, The Empty Family, estis publikigita en 2010 kaj aperis en la listo de kandidatoj por la Premio Frank O'Connor de Internacia novelo en 2011.
La teatraĵo de Tóibín, Beauty in a Broken Place, estis surscenigita en Dublino en aŭgusto 2004. Li daŭre laboris kiel ĵurnalisto, en Irlando kaj eksterlande, kaj akiris reputacion kiel literaturrecenzisto.
La Morgaŭa Virino
La Morgaŭa Virino estas originala esperantlingva verkaĵo titolita "dialogo" de Jeanne Flourens (Roksano). Ĝi aperis 20-paĝe en 1907 fare de "Villa Roksano", eldonejo de la verkistino. Temas pri interparolo de du junaj plenkreskaj gefratoj, kaj aparte pri la modernisma sinteno de la fratino, kiu "laboras por la progresoj en la arto de la aerveturado", kiel en recenzo de 1912 resumis la revuo Lingvo Internacia.
Colm Tóibín
Stilo
En 2021 li gajnis la David Cohen Prize for Literature.
Woke
Vekiĝis (elp. ŭo:k; afro-usonangla varianto de la verbo woken (vekiĝis) estas esprimo kiu rilatas al konscio pri rasismoproblemoj kaj sociaj maljustaĵoj kontraŭ malplimultoj en la socio.La termino estas uzata malsame. Depost ĉ. 2020, la esprimo "woke" ĉiam pli evoluas al afabla esprimo, kiel akuzo de politika korekteco kaj kiu rilatas al la nuliga kulturo kaj deviga memcenzuro . Ĝi estis la temo de interretaj memeoj, sarkasma uzo kaj kritiko.
Woke estas varianto de la pasinta participo de la angla verbo to wake (up) : vekiĝi. Ĝi originis de afro-amerikana anglo. Komence, la esprimo ne estis uzita en politika kunteksto, sed ĝenerale rilatis al iu kiu estis "bone informita". En la kontraŭrasisma movado, la esprimo prenis la pli specifan signifon de iu kiu estis bone konscia pri rasismo en la usona socio.
En la 21-a jarcento, la esprimo estis ĉiam pli uzata en la signifo de "esti atente kaj konscie pri socia malegaleco". Precipe rilate al socia malegaleco kaj rasismo, la esprimo rapide akiris popularecon en sociaj amaskomunikiloj. Ĝi estis precipe vaste uzata post la morto de Michael Brown en 2014 kaj la ekesto de la movado Black Lives Matter (BLM)
Elisabeth Schwarzkopf
Olga Maria Elisabeth Friederike SCHWARZKOPF, OBE (9a de Decembro 1915 - 3a de Aŭgusto 2006) estis german-devena aŭstri-brita soprano. Ŝi estis inter la plej elstaraj kantistinoj de lieder, kaj ŝi estis fama pro siaj kantado de viena opereto, same kiel pro operoj de Mozart, Wagner kaj Richard Strauss. Post retiriĝi el la scenejo, ŝi estis voĉ-instruistino internacie. Ŝi estas konsiderata unu el la plej grandaj sopranoj de la 20-a jarcento.
Ŝia kantokariero startis iom hazarde. En la komenco de la nazia ascendo, ŝia patro, kiu estis instruisto, malakceptis nazian kunsidon en sia lernejo, kaj en 1933 je ilia enpoviĝo, li estis maldungita, dum lia filino ne rajtis studi medicinon en universitato kiel planite kaj devis private dediĉi sin al operkantado. La 15an de Aprilo 1938 ŝi debutis en Parsifalo de Richard Wagner. Ekde tiam ŝi ricevis proponon aliĝi al la Nazia Partio por rajti prosperon en la kantokariero. Tiam ŝia patro instigis ŝin akcepti por ke ŝi ne suferu subpremadon kiel okazis al li mem. Ŝi kantis por kunsidoj de la Nazia Partio kaj de la Waffen-SS. Ekde 1942 ŝi kantis en la Viena Ŝtata Operejo operrolojn de Mozart (Die Entführung aus dem Serail), de Puccini (La bohème) kaj de Verdi (La traviata). En 1945 ŝi ricevis ŝtatanecon de Aŭstrio kaj plue kantis en Vieno, kaj ekde 1947 ankaŭ en Britio kaj internacie.
Boswil-Bünzen (stacidomo)
Boswil-Bünzen estas fervoja stacidomo en Boswil, Svislando.
Bannwil (stacidomo)
Bannwil estas fervoja stacidomo en Bannwil, Svislando.
István Juhász (futbalisto)
István Juhász, laŭ hungarlingve kutima nomordo Juhász István estas hungara futbalisto (mezulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
István Juhász naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
István Juhász akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös. Inter 1976-1996 li vivis en Usono, poste li rehungariĝis kaj vivis en Alsónémedi jam kiel pensiulo.
Richard Brautigan
Richard Gary BRAUTIGAN (la 30a de januaro, 1935 – ĉ. la 16a de septembro, 1984) estis usona romanisto, poeto kaj mallonga rakonta verkisto.
Li verkis dum lia vivo kaj eldonis dek romanojn, du kolektoj de mallongaj rakontoj kaj kvar libroj de poezio. La verkado de Brautigan estis eldonita ambaŭ en Usono kaj internacie en Eŭropo, Japanio kaj Ĉinio. Li estas plej bone konata por liaj romanaj Trout Fishing in America (1967), In Watermelon Sugar (1968), kaj The Abortion: An Historical Romance 1966 (1971).
Vivo
Brautigan naskiĝis en Tacoma, Vaŝingtonio. Li kreskis kaj studis en la urbo Eugene, en la ŝtato Oregono. En sia familio li suferis de perforto kontraŭ infanoj. De juna aĝo li emis al vivo de nomadismo kaj diboĉo limanta al krimo. Li estis malliberigita kaj hospitaligita plurajn fojojn. Li estis difinita kiel mensmalsana, skizofrenia, kaj ricevis elektrajn traktadojn.
Brautigan ekloĝis en la grandurbo de San Francisco, kaj vivis tie ĝis sia morto. Li estis unu el la elstaraj kaj distingitaj verkistoj de la Beat-generacio. Li komencis sian literaturan karieron publikigante poemojn kaj mallongajn romanojn. Li amikiĝis kun la famaj aŭtoroj de la beat-generacio: Charles Bukowski, Lawrence Ferlinghetti, William S. Burroughs, kaj aliaj.
Li finis sian vivon kiam li estis malpli ol kvindekjara. Li pafis sin en hotelo en malgranda kalifornia urbo.
Arzamas (literatura societo)
La Societo Arzamas (en rusa: "Арзамас") estis literatura societo en Sankt-Peterburgo en 1815-1818. La societo ricevis sian nomon laŭ humora verko de Rusia politikisto Dmitrij Bludov nomita Alrigardo al trinkejo en Arzamaso, Publikigita de la Societo de Studentoj ("Видение в арзамасском трактире, изданное обществом учёных людей"). Inter membroj de tiu societo estis Vasilij Ĵukovskij, Konstantin Batjuŝkov, Pjotr Vjazemskij, Vasilij Puŝkin (onklo de Aleksandr Puŝkin) kaj aliaj. Kiel apogantoj de la reformoj de Nikolaj Karamzin, la societanoj argumentis kontraŭ la konservismaj ideoj de la Societo Amantoj de la Rusia Parolo kaj defendis la alproksimiĝon de literaturo kaj konversaciaj parolmanieroj kaj la novajn ĝenrojn en poezio.
Abc-konjekto
En nombroteorio, la abc-konjekto estas elementa sed ankoraŭ nepruvita aserto pri entjeroj.
Difino
La radikalo de pozitiva entjero estas la produto de ĝiaj primaj faktoroj. La abc-konjekto asertas ke, pri ajna pozitiva reelo \epsilon>0, ekzistas nur finie multaj triopoj (a,b,c) de pozitivaj entjeroj, kiuj plenumas la ĉi-subajn tri kondiĉojn:
Historio
La abc-konjekto estis unue konjektita de D. W. Masser en 1985 kaj ankaŭ sendepende de Joseph Oesterlé en 1988.
ISO 3166-2:JO
ISO 3166-2:JO estas subaro de la normo ISO 3166-2 rilate Jordanion. La kodojn havas la 12 gubernioj (muhafazat, singulare muhafazah). Ĉiu kodo konsistas el du partoj, apartigitaj per streketo. La unua estas <tt>JO</tt>, la ISO 3166-1 dulitera (alpha-2) kodo de Jordanio. La dua parto estas du literoj.
Abc-konjekto
Historio
Multaj matematikistoj publikigis provajn pruvojn de la konjekto, sed ĝis nun (2020) neniu pruvo estas ĝenerale akceptata de la matematika komunumo.
Rybníček (distrikto Vyškov)
Rybníček (devene Rybník) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Vyškov en Sudmoravia regiono. Ĝi situas 7 km oriente de Vyškov sur dekstra bordo de rivero Haná. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1373. En la jaro 1964 la municipo estis kunigita kun Medlovice. Hodiaŭ ĝi jam estas memstara.
34857 Sutaria
34857 Sutaria estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jainil Sutaria, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto en teamo pri materiala scienco. Li estis lernanto ĉe la Duagrada Lernejo de Ardsley (Nov-Jorkio, Usono).
Kaĉokavalo
La kaĉokavalo - originale en la itala caciocavallo, prononco - estas fromaĝo en la klasifikado de fadena fromaĝo tipa de suda Italio. Produktita kun bovina lakto kun aldono de nur bovidaj enzimoj, laktaj fermentoj kaj salo, ĝi konserviĝu pendante surĉevale (tial la nomo) por sekigado kaj estas sekve formita kiel numero 8 kun du rondetaj korpoj kunigitaj per kolo ĉe la punkto kie ĝi estas ligita.
La bovinoj destinitaj al produktado estas bredataj en natura medio, paŝtante en la mediteranea makizo ĝis la stepoj de la suda Apenino en lokoj riĉaj je arbustoj kaj herboj de subarbaraĵo. La ĉeesto de aromaj plantoj en la areo kie la besto manĝis karakterizas ĝiajn aromajn notojn kaj parfumojn.
Tipaj de ĉiuj regionoj kiuj formis la reĝlandon de la Du Sicilioj, la plej konataj varioj estas tiuj de la kaĉokavalo de Agnone, de la kaĉokavalo de Castelfranco, la kaĉokavalo de Sila kaj de kaĉokavalo de Sicilio, kiu siavice povas esti kaĉokavalo de Godrano, kaj kaĉokavalo farita el lakto de specifa bovina reaso nomata Podolica.
La unua oficiala atestado devenas de la dekreto de la Prezidanto de la Itala Respubliko de la 30-a de oktobro 1955.