cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distrikto Milicz
Distrikto Milicz - pole powiat milicki - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Malsupra Silezio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Milicz. Ĝis la jaro 1945 la teritorio estis plejgrandparte germanlingva, administre apartenis al la Germana Regno kaj al la prusia provinco Silezio. La distrikta ĉefurbo ĝis tiu jaro nomiĝis Militsch.
Fine de en la distrikto vivis.
NGC 1606
NGC 1606 (aliaj indikoj — PGC 15443, MCG -1-12-22, NPM1G -05.0202) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sungir
Sungir (Сунгирь) estas arĥeologia trovejo ĉe nordorienta urborando de Vladimir (Rusio) (190 km orient-nord-oriente de Moskvo). Sungir estas konata precipe pro tri precipe riĉaj tomboj, kiuj estas dateblaj je ĉ. 30.000 a. K. en la gravetio (frua junpaleolitiko). Oni trovis kvar entombigejojn: la restoj de maljunulo kaj du adoleskantoj estas aparte bone konservitaj, kaj la naturo de riĉaj kaj grandaj tomboj sugestas, ke ili apartenas al la sama klaso. Krome, kranio kaj du fragmentoj de homa femurosto ankaŭ troviĝis en la areo, kaj du homaj skeletoj ekster la tombeja areo sen kulturaj restaĵoj.
Situo
La trovejo situas sur monteto ĉe alfluo de rojo Sungir en la Kljasma-n kaj estis kovrita sub kelkmetroj da leŭso. Tie okazis sistemaj elfosadoj inter la jaroj 1957 kaj 1977. En 1964 kaj 1969 gvidis la laborojn O. Nikolaj Bader, V. I. Gromov kaj V. N. Sukaĉev.
Onkar Ghate
Onkar GHATE estas kanada filozofo. Li laboras por la Ayn Rand Institute. Li estas Objektivisto.
Sungir
Tomboj
La tomboj 1 kaj 2 ĉe Sungir estas priskribitaj kiel "la plej spektaklaj" inter la eŭropaj tomboj. La plenaĝa viro estis entombigita en tio, kio estas nomita Tombo 1 kaj la du adoleskantoj en Tombo 2, metitaj kapo-al-kapo, kune kun plenkreskula femurosto plenigita de ruĝa okraĵo. La tri homoj enterigitaj en Sungir estis ornamitaj per ellaboritaj gravaj varoj, kiuj inkludis ebur-perlajn juvelaĵojn, vestojn kaj lancojn. Troviĝis tie pli ol 13,000 perloj (kies produktado kostus 10,000 horojn). Ruĝa okraĵo, grava rita materialo asociita kun entombigoj en ĉi tiu tempo, kovris la entombigitaĵojn.
17147 Mariafields
17147 Mariafields estas mezgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Maria Liberty Fields, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2020, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri komputada biologio kaj biokomputiko. Ŝi estis lernantino ĉe la University Liggett School de Grosse Pointe Woods (Miĉigano).
Sungir
Tomboj
La ejo estas unu el la plej fruaj ekzemploj de ceremoniaj entombigoj kaj konstituas gravan evidentecon pri la praa tempo de homaj religiaj praktikoj. La eksterordinara kolekto de tombaj donacoj, la pozicio de la korpoj kaj aliaj faktoroj ĉiuj indikas, ke ĝi estas entombigo de alta graveco. Du aliaj restoj ĉe la entombigejo estas partaj skeletoj.
La restaĵoj estas rezervataj de la Instituto de Etnologio kaj Antropologio de R.A., Moskvo. En 2004, la Internacia Seminario, "Upper Paleolithic People from Sunghir, Russia" estis gastigita fare de la Fako de Arkeologio, Universitato de Durham, Usono. Ĝi estas la dua el du gravaj konferencoj pri ĉi tiu ejo.
Sinbado la Maristo
Sinbado la Maristo (perse سندباد, Sand-bâd) estas historia ciklo de la persa deveno pri maristo el Basra kaj liaj plenaj okazintaĵoj kaj vojaĝoj sur maroj de orienta marbordo de Afriko kaj sudo de Azio. Tiu ĉi ciklo enhavas 133 rakontojn el fabeloj Mil kaj unu noktoj en la angla traduko de Richard Francis Burton.
Enkonduko: Sinbado la portisto kaj Sinbado la maristo
Mil kaj unu noktoj (alinome Arabaj noktoj), la kolekto da rakontoj, en kiu troviĝas la ciklo pri Sinbado (aŭ Sindibado), havas la formon de rakontoj parolitaj de la belega virino Ŝehrazad dum 1001 noktoj. Ĉiu rakonto devis kapti la intereson de reĝo Ŝahriar tiel, ke li deziru, ke la rakonto daŭriĝu la sekvintan vesperon, ĉar li ĵuris edzinigi virginon ĉiun nokton kaj mortpunigi ŝin la postan matenon pro sia konvinko, ke virino kun bona virto ne troveblas.
Je la fino de la 536-a nokto Ŝehrazad donas la enkondukon de la rakontoj pri Sinbado: en la tempo de Harun ar-Raŝid, kalifo de Bagdado, malriĉa portisto (iu, kiu laboras pri porti varojn por aliaj en bazaro kaj tra la urbo) paŭzas por ripozi sur benko ekster la portalo de domego de riĉa komercisto, kie li plendas al Alaho pri la maljusteco de la mondo, kiu permesas al la riĉuloj vivi lukse, dum li devas tre peni sed tamen resti malriĉa. La posedanto de la domo aŭdas kaj vokas la portiston, kaj malkovras, ke ambaŭ nomiĝas Sinbado. La riĉa Sinbado diras al la malriĉa Sinbado, ke li riĉiĝis "per bonŝanco kaj sorto" dum sep mirigaj vojaĝoj, pri kiuj li tiam rakontas.
Unua vojaĝo
Elspezinte la riĉaĵojn heredigitajn al si de sia patro, Sinbado vojaĝas sur la maro por trovi sian sorton. Li alteriĝas ĉe io, kio aspektas kiel insulo, sed montriĝas, ke tiu insulo efektive estas giganta fiŝo, en kiu arboj radikis. La fiŝego plonĝas profunden, la ŝipo foriras sen Sinbado, kaj savas Sinbadon preterpasanta barelo sendita de la graco de Alaho.
Sinbado alteriĝas ĉe alia insulo, kie la reĝo amikiĝas kun li kaj enoficigas lin kiel havenestron. Iun tagon poste la propra ŝipo de Sindibado alvenas al la haveno, li reprenas siajn varojn (ankoraŭ en la ŝipa kargejo), la reĝo donas al li riĉajn donacojn, kaj li revenas al Bagdado, kie li rekomencas vivon pri lukso kaj plezuro.
Je la fino de la rakonto, Sinbado la maristo donacas al Sinbado la portisto cent orajn monerojn, kaj petas al li reveni la postan tagon por aŭdi la sekvantan rakonton.
Dua vojaĝo
La duan tagon de sia rakontado (sed la 549-an vesperon de la rakontado de Ŝehrazad, ĉar ŝi interrompas sian rakonton iujn matenojn por inciteti la intereson de la murdema reĝo) Sinbado la maristo rakontas pri sia dua vojaĝo.
Sinbado maltrankviliĝas pro sia vivo pri lukso kaj veturas mare denove, "obsedate de pensoj pri vojaĝi ĉirkaŭ la mondo de homoj kaj vidi iliajn urbojn kaj insulojn". Li estas hazarde forlasata de siaj samŝipanoj ĉe nealirebla valo de grandegaj viperoj kaj eĉ pli gigantaj birdoj - la roĥoj - kiuj predas la viperegojn.
Kovras la fundon de la valo multaj diamantoj, kaj komercistoj rikoltas tiujn per ĵeti en la valon grandajn pecojn de viando, kiujn la roĥoj tiam alportas al siaj nestoj, kie la homoj forpelas ilin kaj kolektas la diamantojn fiksitajn al la viando. Lerta Sinbado rimenligas pecon de viando al sia dorso kaj estas portata al roĥnesto kun granda sako da valorindaj juveloj. Savite de la komercistoj el la nesto, li revenas al Bagdado, kaj vidas multajn mirindaĵojn survoje.
Mikroprocesoroj de Intel
Procesoroj de Intel
Antonio de Montesinos
Antonio de Montesinos (n. ĉ. 1475 - m. en Venezuelo, la 27-an de junio 1540) estis dominika monaĥo kiu laboris en la insulo Hispaniolo (nuna Dominika Respubliko kaj Haitio) kiu estis la unua membro de la pastraro se temas pri publike kondamni ĉiujn formojn de sklavigo kaj subpremo de la indiĝenaj popoloj de Ameriko.
Kiel rezulto, la reĝo kunvenigis komisionon kiu promulgis la Leĝojn de Burgoso, la unua kodo de preskriboj provante protekti la indiĝenojn, reguligis la traktadon kaj konvertiĝon, kaj limigis la postulojn de la hispanaj koloniistoj sur ili. La prediko de Montesinos ankaŭ havis forman efikon sur Bartolomé de las Casas, kiu vidis ĝin propraokule. Las Casas iĝis konata pro sia batalo por la rajtoj de indiĝenaj popoloj de Ameriko.
Granda statuo de Montesinos troviĝas en Karibio ĉe la marbordo de Sankta Domingo (Dominika Respubliko). La ŝtono kaj bronza statuo estas 15 metroj alta kaj estis dizajnita de meksika skulptisto Antonio Castellanos. Ĝi estis donacita al la dominikanoj de la meksika registaro kaj inaŭgurita en 1982 fare de la prezidantoj de Meksiko kaj Dominika Respubliko.
Lago Nipigon
Nipigon (france: lac Nipigon) estas la plej granda lago tute ene de la kanada provinco Ontario kaj estas iam priskribita kiel la sesa Granda Lago.<!-- (Kuŝas, Situas) 260 m (853 ft) pli supre marnivelo, la lago degutas enen la _Nipigon_ Rivero kaj de tie enen _Nipigon_ (Golfeto, Tirboji) de Suprelago. La lago kaj rivero estas la plej granda (alfluantoj, alfluantas) de Suprelago. Ĝi (mensogoj, mensogas, kuŝas) pri 120 km (75 mi) nordorienta de urbo (Tondro, Tondri) (Golfeto, Tirboji), Ontario.
Nipigon havas tuteca areo (inkluzivantaj insuloj en la lago) de 4848 km² (1870 mi²) — (komparita, komparis) al 3150 km² (1216 mi²) por Lago de la Arbaroj. La plej grandaj insuloj estas _Caribou_ Insulo, _Geikie_ Insulo, _Katatota_ Insulo, Kelvina Insulo, _Logan_ Insulo, _Murchison_ Insulo, _Murray_ Insulo, kaj _Shakespeare_ Insulo. Maksimuma profundaĵo estas 165 m (540 ft).
La lago estas (tononomita, notita) por ĝia turanta (klifoj, klifas, krutaĵoj, krutaĵas) kaj nekutima verda-nigra sablo (strandoj, plaĝoj) (verkis, komponita) de la monpuno (partikloj, partiklas) de malhela verda mineralo sciata kiel pirokseno. La laga baseno provizas grava loĝloko por arbaro _caribou_.
Historio
La Franca _Jesuit_ _Claude_ _Allouez_ festis la unua (maso, amaso) apud la _Nipigon_ Rivero 29-a de majo, 1667. Li vizitis la vilaĝo de la _Nipissing_ Hindaj kiu havis _fled_ tie dum la Haudenosaunee _onslaught_ de 1649-50. En la _Jesuit_ Rilatoj la lago estas nomita _lac_ _Alimibeg_, kaj estis sinsekve sciata kiel _Alemipigon_ aŭ _Alepigon_. En la 19-a jarcenta ĝi estis ofte literumita kiel Lago _Nepigon_.
En 1683 _Daniel_ _Greysolon_, _Sieur_ du _Lhut_ (fondita, fondis) (felo, krusto) komercanta (afiŝo, posteno) sur Nipigon nomis Fortikaĵo _Tourette_ post lia frato, _Claude_ _Greysolon_, _Sieur_ de la _Tourette_. La _Alexis_ _Hubert_ _Jaillot_ mapo de 1685 (_Partie_ de la _Nouvelle_-Francio) (pensigas, sugestas) (tiu, ke, kiu) ĉi tiu fortikaĵo estis ie en _Ombabika_ Bojminaci la nordorienta fino de la lago kie la _Ombabika_ rivero kaj Malgranda _Jackfish_ rivero (_Kabasakkandagaming_) malplena. (A (kopio, kopii) de ĉi tiu mapo (majo, povas) esti vidita je _Brock_ Universitata Mapa Biblioteko) La (afiŝo, posteno) restis aktiva al la fino de la Franca reĝimo kiel parto de la pagas d'en _haut_.
Post la Traktato de Parizo (1763), la areo (trapasita, pasis) enen la (manoj, manas, nadloj, nadlas) de la Brita, kaj la _Hudson_'s (Golfeto, Tirboji) Kompanio elvolvis ĝia komercanta areo al inkluzivi la Lago. Kvankam ĝi estis (konsiderita, konsideris) al esti en Brita Nordameriko, ĝi estis ne ĝis 1850 (tiu, ke, kiu) la akvodislimo degutanta enen Suprelago estis cedita (ceremonie, formale) per la _Ojibwe_ Hindaj al la Provinco de Kanado (vidi Robinson-a Traktato, 1850, ankaŭ sciata kiel la Robinson-a Supera Traktato). Kvar-kvadrat-luda mejla rezervejo estis aro _aside_ sur Meva Rivera proksima Nipigon sur ambaŭ flankoj de la rivero por la Ĉefo _Mishe_-_muckqua_. En 1871 Nipigon estis inkluzivita en la nova (Tondro, Tondri) (Golfeto, Tirboji) Distrikto, Ontario.
La Vilaĝeto de _Nipigon_ estis _incorporated_ en 1908. La Municipo de _Greenstone_ (elstakigi datumon 5662) estis _incorporated_ en 2001 kaj inkluzivas Orienti (Golfeto, Tirboji), _MacDiarmid_, _Beardmore_, _Nakina_, _Longlac_, _Caramat_, _Jellicoe_ kaj _Geraldton_.
En 1943 Kanado kaj la Usono konsentita al la _Ogoki_ distrado kiu forkondukas akvo enen Suprelago (tiu, ke, kiu) devus normale (flui, fluo) enen Marmeladoj (Golfeto, Tirboji) kaj de tie enen Hudsona Golfo. La distrado trakonektas la supra porcio de la _Ogoki_ Rivero al Nipigon. Ĉi tiu akvo estis forkondukita al subteno tri akvoelektra (plantoj, plantas) sur la _Nipigon_ Rivero. La distrado estas regita per la Internacia Suprelaga Estraro de Regi kiu estis (fondita, fondis) en 1914 per la Internacia Artika Komisiono.
Vikingoj maltrankviliga
Laŭ _Hjalmar_ R. _Holand_ vikingoj maltrankviliga estis fundamenti proksima _Beardmore_ je Nipigon. <_ref_> _Westward_ de Vinlando: An (Konto, Kalkulo) de _Norse_ Malkovroj kaj (Esploradoj, Esploradas) en Ameriko 982-1362 per _Hjalmar_ R. _Holand_ _Duell_, _Sloan_ & _Pearce_, (Nov-Jorkio, Novjorko) 1940 <_ref_> Vikingoj (Armiloj, Armas) fundamenti proksima _Beardmore_, Ontario Kanada _Hist_. _Rev_., (Volumeno, Volumo). 20, 1939, pp. 4-7. </_ref_>
Podmoky (distrikto Havlíčkův Brod)
Podmoky (Podmok) estas municipo en Ĉeĥio, regiono Vysočina, en distrikto Havlíčkův Brod. Vivas ĉi tie.
Lago Nipigon
Transporto
La ĉefa linio de la Kanada Nacia Fervojo (kuras, ruligas) al la nordo de la lago. Alia branĉo de la _CNR_ ektuŝmanieroj la sudorienta sekcio de la lago je Orienti (Golfeto, Tirboji) kaj _Macdiarmid_ antaŭ (kapanta, kapetanta, kranianta, rubriko) enlanda al _Beardmore_. (Provinca, Provincia) ŝoseo 11 ankaŭ (jupoj, jupas) la sudorienta sekcio de la lago.
Zavidovo (apartigilo)
La titolo havas plurajn signifojn:
Lago Nipigon
Unua (Nacioj, Nacias)
La indiĝena loĝantaro (unuavice _Ojibwe_) inkluzivi la _Animbiigoo_ _Zaagi_'_igan_ _Anishinaabek_ (Nipigon _Ojibway_ Unua Nacio), la Roka (Golfeto, Tirboji) Unua Nacio, la Sabla Punkta Unua Nacio, la Laga Helena Unua Nacio, kaj la Mevo (Golfeto, Tirboji) Unua Nacio.
Podmoky (distrikto Havlíčkův Brod)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1360.
Menestrelo
Menestrelo estis mezepoka poeto-muzikisto kaj aktoro.
Menestreloj marŝis en la kapo de armeoj kaj kantis militajn kantojn kiel ĉe la antikvaj gaŭloj. Ekz. menestrelo Taillefer tiamaniere helpis levi la batalemon de la armeo de Vilhelmo la Konkerinto antaŭ la batalo apud Hastings en 1066.
En postaj jarcentoj menestrelo estis muzikisto, kiu komponis muzikon por poemoj de trobadoro, aŭ akompanis per muzikilo deklamantan poeton. La plej famaj menestreloj estis Jean Bretel kaj Jean Bodel, ambaŭ el Araso, kiuj gloriĝis en la 13-a jarcento. Aliaj konataj menestreloj estas Reinmar la maljuna,...
Menestreloj estis ankaŭ aktoroj, kiuj prezentis por la popolo unuajn dramojn pri la mirakloj de sanktuloj.
En 1397 fondiĝis alia societo de kantistoj, kiun en 1407  oficiale aprobis Karolo la 6-a. Ili akceptis la nomon instrument-ludistoj (france joueurs d‘instruments) kaj eltenis ĝis la fino de la 18-a jarcento, kvankam dum la jarcentoj iliaj celoj ŝanĝiĝis.
Parencaj temoj estas aedo, bardo, rapsodo, skaldo.
La menestrelinoj
Dum la Mezepoko disvolviĝis kiel ĉefa muzikstilo la religia, komponata kaj aŭdata en monaĥejoj kaj beginejoj, por akompani la mesojn kaj preĝojn, por pliproksimigi la animon al Dio. En ĝi ludis grandan rolon multaj virinoj, monaĥinoj, kaj beginoj.
Samtempe, for de la muroj de konventoj, monaĥejoj kaj eklezioj, aŭdiĝis sekulara muziko ludata de trobadoroj kaj trobadorinoj de altaj sociaj tavoloj. Ili dediĉis sin al komponado kaj prezentado de siaj verkoj en la aristokrataj kaj kortegaj rondoj.
La plej oftaj temoj de tiuj tekstoj estis ĝentila vivo, specife pri amaj aferoj, la kodoj de kavalireco kaj bonegaj heroaj legendoj, kiuj altigis la moralon, kuraĝon kaj honoron de mezepokaj kavaliroj. Tiuj prezentadoj de la trobadoroj havis precipe distrajn celojn, ne profesiaj. Komponi, verki versojn, poemojn estis dignaj kaj honorigaj aktivecoj. Sed ludi muzikilojn ne estis aferoj por korteganoj! Tion faris aliaj artistoj: la menestreloj, kiujn la trobadoroj dungis por akompani ilin en iliaj prezentaĵoj. Tiamaniere socie pli malfavoraj, sed kreemaj kaj kapablaj artistoj, eniris en la altajn rondojn de riĉaj, gravaj personecoj, La menestreloj aperis en urboj kaj vilaĝoj por distri kaj amuzi la malaltajn sociajn klasojn en la kruda kaj intensa mezepoka vivo. Ili ja estis profesiaj muzikistoj kiuj ricevis salajrojn por spektakli siajn artojn sur strataj podioj, en trinkejoj aŭ kiel allogaĵoj ĉe festoj kaj bankedoj de reĝoj kaj nobeloj.
Ili estis vojaĝantaj artistoj, kiuj parkerigis la kantojn kreitajn de trobadoroj, aŭ kantis temojn de populara tradicio. Foje ili aliĝis al karavanoj de forirantoj al kiuj ĝojis kantante kantojn, ludante instrumentojn aŭ prezentante ĉiajn akrobataĵojn. Plejofte ili lertis en pluraj el tiaj artoj, tiel oni nomis ilin ankaŭ ĵonglistojn, kion oni povus traduki kiel ‘ŝerculo’ ĉar la uzado de la satiro kaj ridindeco estis ofta en la ĵongladoj. Dank' al ili ekdiskoniĝis aro da epopeaj kaj popularaj poemoj el la pagana tradicio.
Do, la sekulara populara muziko havis du grandajn ĉefrolulojn, kiuj forte influis en la mondo de la kulturo kaj lingvo de la socio. La trobadoroj kaj la menestreloj sin dediĉis al kreado kaj interpretado de kantitaj versoj per kiuj ili disvastigis la lingvon kaj la historion de ĉiu popolo. Ankaŭ ili diskonigis la novaĵojn venintajn de foraj frontoj kie ajn la Krucmilito batalis.
En ambaŭ kolektivoj partoprenis multaj virinoj kiuj akompanis la artojn de siaj kunuloj aŭ ili mem fariĝis grandaj artistinoj de spektakloj.
Unu el la plej konataj menestrelinoj estis María Perez Baltejra aŭ pli bone konata kiel Maria La Baltejra.
Irving Mills
Irving MILLS (naskiĝis la 16-an de januaro 1894 en Novjorko; mortis la 21-an de aprilo 1985 je Palm Springs en Kalifornio) estis usona diskeldonisto, muzikproduktisto, komponisto same kiel kantisto-kantoverkisto.
Entreprenisto kaj muzikisto
Irving Mills estis komence frapinstrumentisto kaj vidis poste – fine de la 1910-aj jaroj – sian ŝancon en rapide kreska muziknegoco. Komence li laboris kiel komerca reprezentisto por muzikaĵoj, poste kiel kanto-prosperigisto por brodveja produktisto Lew Leslie; li vojaĝadis, serĉante klubejojn kaj dancejojn por vendi la pecojn de Leslie. Kun sia frato Jack li fondis en 1919 la firmaon "Mills Music".
Irving kaj Jack Mills malkovris aron da gravaj kantverkistoj. Krom tio ili antaŭenigis la karierojn de ĵazaj kaj distraj grandiozuloj kiel Cab Calloway, Duke Ellington, Jack Teagarden, Benny Goodman kaj multaj aliaj. En la fruaj 1920-aj jaroj la fratoj Mills profitis de la bluso-haŭso per la sukceso de titolo „Crazy Blues“ de Mamie Smith. Ili vendis sennombrajn bluskomponaĵojn, kio kontaktigis lin kun nigrula spektaklonegoco.
En la 1920-aj jaroj Irving Mills ankaŭ kantistis per modkantoj; per sia bando Irving Mills and his Hotsy Totsy Gang li verkis kun jazaj gastmuzikistoj kiel Tommy Dorsey, Jimmy Dorsey kaj Eddie Lang. Per „Ain’t Misbehavin’“ de Fats Waller (1929) kaj „Stardust“ de Hoagy Carmichael (1930) li ankaŭ lanĉis furoraĵojn.
Kiel ankaŭ aliaj muzikeldonistoj Mills volis, ke oni sonregistru liajn aĉetitajn kantoj por diskoj, por povi pli bone eluzi ilin. Tiucele Mills tamen bezonis orkestrojn; pro kostaj kaŭzoj li serĉis nigrulan orkestron. Iun nokton Mills envenis malgrandan klubejon nome "Kentucky Club". La posedanto okupigis bandon el Vaŝingtono, la antaŭe nomitan "The Washingtonians". Mills aŭdis la bandon, kiu nun nomiĝis Duke Ellington and his Kentucky Club Orchestra. Sekvan tagon li kontraktis kun ĝi, tuj verkante kun ĝi grandan nombron da sondiskoj. Ellington profitis de Mills, ĉar en la tiam ne travidebla spektaklonegoco li bezonis blankulan mastrumanton, por esti sukcesa.
Mills kaj Ellington
La ligo kun Mills treege antauenpuŝis la karieron de Ellington; aliaflanke Mills estis per tio en pli bona pozicio. Tiel li povis metis sian propran nomon sub la komponaĵojn de Ellington kaj nun profiti plian fojon. Pro tio Mills estas menciita kiel kunverkisto de multaj titoloj de Ellington, sen origine esti ties aŭtoro: "Mood Indigo", "Solitude", "It Don't Mean a Thing (If It Ain't Got That Swing)", "Sophisticated Lady", "Black and Tan Fantasy" kaj multaj aliaj. Mills per tio kundividis la tantiemojn kaj plibonigis same sian kategorion ĉe ASCAP.
Li puŝis Ellington-on, ke li komponu multan, kunverkis tekstojn kaj havis certan talenton ŝanĝi la komponaĵojn por sukcesa sondisko-publikigo. Mills komentis jene: "Kion ajn ili faris, mi ĉiam maldensigis ĝin. Lia muziko ĉiam estis Musik tiel peza. Li troaranĝis … La plej multajn pecojn mi simpligis" Li zorgis pri la kontrakto de la orkestro kun Cotton Club kaj sendis ĝin en 1932 por koncertvojaĝo tra Anglujo. Mallonge antaŭ sia granda vojao tra Eŭropo en 1939 Ellington ĉesis la komercajn rilatojn kun Irving Mills.
Mills apartenis al la unuaj, kiuj surdiskigis nigrulajn kaj blankullajn muzikistojn kune. Mills ankaŭ malkovris Blanĉan Calloway kaj ŝian fraton Cab Calloway. Krom tio li uzis la elingtonan orkestron kaj ties muzikistojn kiel iaspeca "ombrobando". Krom tio li surdiskigis proprajn pecojn per la "Mills Blue Rhythm Band". Calloway prezentis kun ĉi tiu bando en "Cotton Club", kie ili popularigis la pecon "Minnie the Moocher", kiun Mills estis verkinta kun Calloway kaj Clarence Gaskill.
Por povi surdiskigi pli multajn sonregistaĵojn kun siaj kontraktmuzikistoj, Mills inventis la procedon de la "bando en la bando," surdiskigante kun bandetoj, formitaj el muzikistoj de la bandegoj. Mills komencis tion en 1928 kun membroj de la bando de Ben Pollack, kiujn li verkigis sonregistraĵojn por diversaj diskeldonejoj, dum kiam Pollack mem havis ekskluzivan kontrakton kun Victor. Ĉi tiun metodon pli malfrue ankaŭ aplikis Benny Goodman, Artie Shaw kaj aliaj bandestroj.
Pluaj entreprenoj
En la jaro 1936 li fondis – kune kun Herbert Yates (posedanto de la firmao "Consolidated Film"), la diskeldonejojn "Master" kaj "Variety", kiujn pli malfrue aĉetis Brunswick kaj Vocalion. Irving Mills estis planinta la du firmaojn kiel malmultkostaĵo-eldonejojn, por surmerkatigi la bandeto-registraĵojn. La diskoj de diskeldonejo "Variety" kostis 35 cendojn aŭ po 3 pecoj unu dolaron, tiuj de eldonejo "Master" 75 cendojn. De decembro 1936 ĝis septembro de 1937 ekestis aro da sonregistrĵoj (40 titoloj je Master kaj 170 je "Variety"). La plej sukcesa artisto ĉe Master estis Duke Ellington. La katalogo de "Variety" enhavis la sonregistraĵojn de Cab Calloway samkiel de bandeto-registraĵoj de muzikistoj el la bando de Ellington, ekzemple de Barney Bigard, Cootie Williams, Rex Stewart kaj Johnny Hodges, krom tio de The Three Peppers, Chu Berry kaj multaj aliaj muzikistoj de la tiama ĵaza kaj popularmuzika mondeto en kaj ĉirkaŭ Novjorko. Fine de 1937 la du eldonejoj pereis. Mills ja provis surdiskigi la diskojn ankaŭ en Eŭropo, kio tamen ne sukcesis. Post la kolapso de la eldonejoj "Brunswick" transprenis la diskojn de "Master", "Vocalion" tiujn de "Variety" (kiujn poste publikigis Columbia).
Pro siaj sonregistradoj Mills fariĝis la kapo de la "American Recording Company", kiu nun apartenas al Columbia Records. Li ankaŭ produktis kinofilmon, Stormy Weather (1943), en kiu muzikas ĵazgranduloj kiel Cab Calloway, Zutty Singleton kaj Fats Waller kaj prezentis famaj dancistoj kiel la fratoj "Nicholas Brothers". Ĉe ASCAP por Mills estas kopirajte protektataj 291 muziktitoloj, inter ili klasikaĵoj kiel Mood Indigo.
Estimo
Sian lokon en la historio de ĵazo li meritas aparte pro siaj komercaj kapabloj popularigi ĵazon. Li ankaŭ meritas tion pro sia protektado kaj antaŭenigo de nigrulaj muzikistoj.
Sota Kitano
Sota Kitano (北野 颯太, n. ) estas japana futbalisto.
Ŝtata premio de Rusia Federacio
La Ŝtata premio de Rusia Federacio (Госуда́рственная пре́мия Росси́йской Федера́ции) estas premio, disdonata de la Prezidanto de Rusio ekde 1992 pro kontribuo al evoluado de scienco kaj tekniko, literaturo, arto kaj pro aliaj atingoj.
Vallata
Vallata estas komunumo de Italio.
Ŝtata premio de Rusia Federacio
Ekde 2004 ĉiujare estas disdonataj:
Paul Champion
Paul	CHAMPION (ŝampjon, mortis en 1914) estis franca esperantisto kiu tradukis multajn verkojn al esperanto, kaj licea profesoro en Avignon, Francujo. Li fondis grupon en Avignon, kaj tradukis verkojn al Esperanto. Enciklopedio de Esperanto skribas ke li faris "bonaj tradukoj" antaŭ la sube listigitaj tradukoj, kaj post la tuta artikolo pri Champion aldonas, en parantezo, "[l]aŭ UEA-jarlibro 1927".
Ŝtata premio de Rusia Federacio
Ĉiu premiito ricevas 5 milionoj rubloj. La solena ceremonio de enmanigo okazas la 12-an de junio - en la Nacia tago de Rusio.
Paul Champion
Sinjoro Vento kaj Sinjorino Pluvo estas libro de Paul de Musset – frato de Alfred de Musset – tradukita el la franca al esperanto de Champion. La traduko havas 123 paĝojn, kun ilustraĵoj. "Ĉarma rakonto. Facila stilo." la gazeto Lingvo Internacia skribis pri ĝi kiam ĝi aperis en 1907 (tiu jaro, paĝo 284).
Ŝtata premio de Rusia Federacio
La premio povas esti ricevata post morto. En tiu kazo la diplomo kaj honora signo estas donata al familio de la mortinto, la mona premio fariĝas heredaĵo.
Paul Champion
Tradukoj
Esperantlingvaj tradukoj de Champion, kun eldonjaro de la traduko, kaj aŭtoro:
Ŝtata premio de Rusia Federacio
Honora signo
La honoriga signo de laŭreato reprezentas fuguron de dukapa aglo - ŝtata blazono de Rusio - antaŭ arĝenta palma-laŭra krono. Ĉi tiu signo funkcias ekde 2005.
Laŭreatoj
Laŭreatoj de la Ŝtata premio de Rusia Federacio en 1992 - 2013:
Paul Champion
Tradukoj
Ĉiuj tiuj libroj estis eldonita de Presa Esperantista Societo en Parizo.
Val-Mont
Val-Mont estas komunumo en Francio kaj situas en la departemento Côte-d'Or, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi estis kreita en 2016 per kunigo de Ivry-en-Montagne kaj Jours-en-Vaux.
Geografio
etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Néstor Gorosito
Néstor Gorosito (n. ) estas argentina futbalisto. Li de 1989 ĝis 1997 membris en la argentina nacia teamo de futbalo.
Langfurth
Langfurth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ansbach kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Geoskemo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Oceanio
Krome
Usonaj Malgrandaj Insuloj
Vedoj
Vedoj estas la plej antikvaj sanktaj libroj de Hinduismo, sin prezentas kolekto de himnoj, sorĉaj ritoj kaj religiajn ceremonioj. Konserviĝis nur kvar kolektoj, plej fruaj partoj apartenas al la mezo de la dua jarmilo a.K., sed dum unu jarmilo ili reverkadis kaj la fina versio estis farita en tempoj proksimaj al nia erao. <ol> <li>Rigvedo -  la unua kaj plej antikva libro de la hindaj Vedoj, entenanta religiajn himnojn. <li>Samavedo - kolekto de himnoj, ripetanta tekstoj de Rigvedo, sed aldonas per ceremonia-rita instrukcioj. <li>Jaĝurvedo - priskribas Vedajn ceremoniojn kaj regulojn de viktimado. <li>Atharvavedo - kolekto de sorĉaj ritoj kaj formuloj. </ol>
Nippenicket
Nippenicket estas purakva lago en urbo Bridgewater, Masaĉuseco, Usono.
Wang Chongfang
WANG Chongfang, ĉine 王崇芳 (naskiĝis en 1936), estas ĉina emerita mezlerneja instruisto de la angla el la urbo Zhenjiang (provinco Jiangsu), Esperanto-tradukisto kaj la nuntempe plej grava ĉina Esperanto-vortaristo.Wang studis la ĉinan lingvon en supera lernejo kaj fariĝis anglalingva mezlerneja instruisto. Li krome lernis la rusan, francan kaj japanan lingvojn, kaj iomete scias la latinan.
Esperanta agado
Kiel 17-jarulo Wang aŭtodidakte eklernis Esperanton meze de la 1950-aj jaroj kaj baldaŭ komencis korespondadon kun eksterlandanoj. Unuaj malgrandaj verketoj de li aperis en eksterlandaj gazetoj. Jam frue li notis "utilajn vortojn kaj vivajn, pitoreskajn esprimojn", renkontitajn dum sia abunda legado, sur privata sliparo kaj klasis kaj aranĝis ilin laŭorde kiel suplemento de Plena Vortaro de Esperanto poste de Plena Ilustrita Vortaro (PIV).
En la 1980-jaroj Wang estis invitita partopreni en la kompilado kaj kontrolado de Esperanto-Ĉina Vortaro (EĈV) sub la ĉefkompilado de Zhang Hongfan, traduko de la vorto-trezoro de PIV al la ĉina, aperinta en 1987 (1035 p.).
Li estas granda libroamanto kaj posedas grandan kolekton de Esperantaj kaj fakaj libroj.
Ĉina Esperanto-Vortaro 2007
De 1993 Wang kompilis la ĝis nun plej ampleksan vortaron ĉina-esperantan (ĈEV), komence sur slipoj, poste per komputilo. Ĝi eldoniĝis fine de 2007 de Ĉina Esperanto-Eldonejo en kunlaborado kun Esperanta Asocio de Guangdong-provinco kaj Esperanta Asocio de Jiangsu-provinco en eldonkvanto de 2.000 ekzempleroj. Kun preskaŭ 100.000 artikoloj sur 1246 paĝoj ĝi estas - kun la granda vortaro germana-Esperanto de Erich-Dieter Krause aperinta samjare ("Großes Wörterbuch Deutsch-Esperanto", 2007) - unu el la plej grandaj vortaroj de la tipo etnolingvo-Esperanto iam ajn aperinta.
Robert H. McNaught
Robert H. McNAUGHT estas aŭstralia (skotnaskita) astronomo, naskiĝinta en 1956.
Li laboras pri astronomio kaj astrofiziko en la Aŭstralia Nacia Universitato. Li kunlaboris kun David J. Asher de la Observatorio de Armagh (Nord-Irlando).
Li malkovris aŭ kun malkovris 410 asteroidojn kaj 67 kometojn, inter kiuj C/2006 P1 kromnomita "Granda Kometo de 2007" per la Upsala Suda Schmidt-teleskopo de la suda stacio de la observatorio de Upsalo.
La asteroido 3173 McNaught estis nomita en lia honoro.
Junto (konstrufako)
Junto en konstrufako estas la kuniga interspaco inter du elementoj, materialoj, aŭ inter du tavoloj de la sama materialo, se pro iu ekstera kaŭzo la apartigo estas konstatebla. Junto inter du elementoj estas aŭ libera, nur strikte kontakta aŭ plenigita per gluo, mastiko, mortero k.s. Ekzistas diversaj juntoj en la konstrufako.
Laŭ Francisko Azorín Junto estas Interspaco inter kunigitaj ŝtonaj, lignaj, metalaj pecoj. Li indikas etimologion el sanskrita juktis (kunaĵo) kaj de tie la latina junctus, kaj li aldonas teknikajn terminojn, kiaj juntumi, por alglui, plifortigi, rimarkigi juntojn, krom tiparo: lutita junto, dilata junto, kompensa junto, vertikala junto, artikita junto.
Gábor Agárdy
Gábor AGÁRDY [agArdi], hungare Agárdy Gábor, Esperante Gabrielo Agárdy estis elstara hungara aktoro. Foje lia nomo estis Agárdi. Gábor Agárdy naskiĝis, kiel Gabriel Arkalijan la 2-an de aŭgusto 1922 en Szeged. Li mortis la 19-an de januaro 2006 en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Agárdy devenis el armena familio. Li komencis sian karieron inter 1937-1941 en Szeged, poste ĝis 1952 en Nacia Teatro (Miskolc). Poste li apartenis al diversaj ĉefurbaj teatraj trupoj. Longe li rolis eĉ en Nacia Teatro (Budapeŝto). Li ricevis premion Kossuth en 1985, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn. Li apartenis al Aktoro de la nacio. Li ankaŭ reĝisoradis 3-foje.
Marissa Gahran
Marissa GAHRAN estas usona astronomino.
Laŭ Minor Planet Center ŝi kunmalkovris 2 asteroidojn la en kunlaboro kun Michael Collins.
Maïwenn Le Besco
Maïwenn Le Besco (nask. 17-an de aprilo 1976 en Les Lilas, Seine-Saint-Denis, Île-de-France) estas franca aktorino iam nomata kiel Maïwenn aŭ Ouin-ouin. Maïwenn Le Besco estas filino de aktorino Catherine Belkhodja kaj bretona patro.
Ŝia rolo estis rolo de monstra fama kantistino Plavalaguna kantanta operon en filmo The Fifth Element.
XScale PXA 270
XScale PXA 270 estas familio de procesoroj far firmao Intel. La familio estas celata por poŝkomputiloj ka porteblaj aparatoj. En la familio estas tri specoj de procesoroj:
Frekvenco de la familio estas de 624 MHz ĝis 312 MHz kun paŝo po 104 MHz. Ĉiuj procesoroj uzas energiŝparan teknologion Wireless Intel SpeedStep.
NGC 1607
NGC 1607 (aliaj indikoj — PGC 15442, MCG -1-12-23, IRAS04295-0433) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Glaĉero Taylor
La Glaĉero Taylor estas glaĉero de Antarkto ĉirkaŭ 54 km longa, fluanta el altebenaĵo de Lando de Viktoria al la okcidenta pinto de la Valo Taylor, norde de la montetoj Kukri, sude de Asgard-montaro. La meza parto de la glaĉero limas norde kun Inland Forts kaj sude de Valo Beacon.
La Glaĉero Taylor estas fokuso de mezuraj kaj modeligaj klopodoj fare de priserĉistoj el la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley kaj de la Universitato de Teksaso ĉe Aŭstino.
Altbedo
Altbedo estas varianto de la klasika ĉetera bedo. Oni trovas ĝin ĉefe en ekologia ĝardenkulturo.
Altbedo estas bedo, kiu ne estas ĉe ternivelo, sed pli alta. Kialoj por instali tian bedon estas:
Altbedo ebligas al la ĝardenisto uzi mem putrindajn materialojn, kiel ekzemple ĝardenforĵetaĵoj. Aldone la tero en altbedo ne estas fosata, tiel certas, ke la tavoloj de tero kaj faŭno ne estos miksitaj.
Baza konstruo
Altbedo estas kestoforma, orta kaj se eble instalita nord-suden (pro trafo de la sunradioj). Gravas, ke la bazo estu kovrita de etmaŝa dratplektaĵo por malhelpi eniron de ronĝuloj, kiel ekzemple musoj. La bedo estas plenigata aŭ nur de tero aŭ de diversaj tavoloj: tero, kompoŝto ktp.
Konstruante la bedon oni atentu pri la larĝeco por faciligi la postan prilaboradon: disŝiro de fiherboj, akvumado, ...). La bedo estu maksimume 1 ĝis 1.2 m larĝa.
La alteco de altbedo povas varii de 0.5 ĝis 1 m, la longeco estas laŭvole.
La flankojn oni povas konstrui per la plej diversaj materialoj: Malavantaĝo de ligno estas ke ĝia vivodaŭro estas nur kelkjara. Tiel materialoj kiel betono, lado aŭ ŝtono estas pli bona alternativo.
Verso
Verso (etimologie de la Latina verbo vertere = turni: skribita linio, ĉe kies fino la plumon oni turnas alidirekten por ekskribi novan linion) sin prezentas aro da vortoj, aranĝitaj laŭ valoro aŭ nombro de siaj silaboj, konsistiganta stilistikan unuon, kun regula kontinueco kaj periodeco. Ekzemple ekzistas jambaj versoj, trokeaj versoj, daktilaj versoj, anapestaj versoj kaj, eble plej kutime, miksitaj versoj. Oni ankaŭ, precipe en pli "moderna" poezio, parolas pri libera verso. Tio estas versoj, kiuj - se legi la tutan poemon - prezentas ŝajne sensisteman alternadon de rekoneblaj aŭ ne-rekoneblaj versoformoj. Foje sen, foje kun rimoj.
Heksametro, ekzemple, estas verso, kiu konsistas el alternadoj de daktiloj kaj spondeoj, ĉe kio la lasta "piedo" ĉiam estas nur dusilaba. Heksametrojn jam uzis Homero kaj post li multegaj aŭtoroj, precipe por pli longaj poemoj.
Ĉiu verso estas grafike markita en aparta linio.
La versfarado estas arto aŭ maniero fari versojn. La perfekta versfarado sin bazas sur triobla harmonio: mezura, akcenta kaj rima.
La vorton verso kelkfoje, sed iom malpli stilistike-fakece, oni uzas ankaŭ ĝenerale por iom mallonga poemeto.
Poemeto povas foje havi strofojn, senkonsidere de la formo de ĝiaj versoj.
Por doni ekzemplon pri tiaj strofoj: Ekzemple: Katulo - Poemo 51: Tiu al mi Dion simili ŝajnas, tiu, se nur decas, superi Diojn, kiu daŭre kontraŭ vi sidas kaj vin spektas kaj aŭdas (kaj tiel plu). (Traduko de Gerrit Berveling) ---
Bone distingu verson disde versiklon.
Transpaŝo kiel nocio en la poetiko signifas malkoincidon de pensofino kaj versfino.
Prozmetro estas poezia komponaĵo kiu uzas kombinon de prozo kaj verso.
Nordfrisa lingvo
La nordfrisa lingvo estas la norda branĉo de la frisa lingvaro, kiu nuntempe ankoraŭ paroliĝas fare de proksimume 10.000 homoj ĉe la okcidenta marbordo de federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio en la pleja nordo de Germanio, precipe en la distrikto Norda Frislando kun la insuloj, Föhr, Amrum, Sylt, sur la haligoj – malaltaj insuloj, de kiuj plejparto estas inundita per ĉiu alta tajdo - kaj sur la insulo Helgoland. La nordfrisa lingvo apartenas al la okcidentĝermanaj lingvoj, kaj laŭ lingva klasifiko disvastiĝinta ekde la dua duono de la 20-a jarcento al la branĉo de "Norda-Maro-ĝermanaj lingvoj".
Klasifiko
Plej proksimaj parencaj lingvoj estas la aliaj du frisaj lingvoj, la saterfrisa, la sola ankoraŭ vivanta branĉo de la orientfrisa lingvo, kaj la okcidentfrisa lingvo kun pli-malpli 400.000 parolantoj en norda Nederlando (precipe ties provinco Frislando).
Relative proksime parenca ankaŭ estas la angla lingvo – tradicie lingvistike la angla kaj frisa lingvaroj kune grupiĝis laŭ la termino anglo-frisa lingvaro. Iom malpli parenca estas la platgermana lingvo, kiu kune kun la angla kaj frisa lingvaroj laŭ nova lingva klasifiko disvastiĝinta ekde la dua duono de la 20-a jarcento konsistigas la branĉon de "Norda-Maro-ĝermanaj lingvoj". La origine tre simildevena platgermana lingvo tamen jam ekde antaŭ la jaro 1000 per la evoluo de la malnovsaksa kaj mezmalaltgermana lingvoj ŝanĝiĝis kompare tre malsamige kaj perdis multajn eĉojn de la angla kaj frisa lingvaro.
Dialektoj
La nordfrisaj dialektoj dispartigeblas laŭ du grupoj: insula (germane Inselnordfriesisch) kaj malinsula (germane Festlandnordfriesisch). La dialekto parolata sur la haligoj apartenas al la malinsula grupo. Kutime oni diferencigas dek ĉefajn dialektojn, kiuj parolatis dum la 19-a jarcento, kiam oni science ekesploris la lingvon.
La dialektoj malinsulaj kaj insulaj esence diferencas, ĉar ili ekestis en malsamaj jarcentoj de frisaj enmigrintoj. Ĉirkaŭ la jaro 800 setlis la insuloj Sylt, Amrum, Föhr kaj Helgoland, en dua ondo de enmigrintoj ekde ĉirkaŭ la jaro 1100 la malinsula marbordo kaj la haligoj.
Aldoniĝas malsamaj influoj de najbaraj lingvoj al la unuopaj dialektoj. Sur la insuloj Sylt, Föhr kaj Amrum kaj en la norda parto de la malinsula parto de norda Frislando senteblas influo de la dana lingvo kaj ties sudjutlanda dialekto (Sønderjysk), sur la resto de la malinsula regiono kaj sur la insulo Helgoland la influo de la platgermana lingvo pli fortas. Krome la parolantoj de la unuopaj nordfrisaj dialektaj regionoj havis relative malmultajn kontaktojn al la parolantoj de najbaraj regionoj, tial ke malmulte interŝanĝiĝis vortoj kaj aliaj lingvaj strukturoj – kaj ne ekzistis kultura centro de norda Frislando, kies lingvaĵo povintus iĝi la "gvida" dialekto.
Formortintaj dialektoj
La nordfrisaj dialektoj sur la duoninsulo Eiderstedt, kiu situas pli sude ol la nuna lingvoteritorio, ĝis la 17-a jarcento cedis al la platgermana lingvo. La loĝantoj de tiu duoninsulo, tre verda sur fekunda aluvia grundo, estis ekonomie prosperaj kaj kompare riĉaj, kaj havis abundajn komercajn kontaktojn kun la pli sudaj platgermane parolantaj regionoj ĉirkaŭ la urbego Hamburgo, kio plifaciligis la lingvoŝanĝon. Krome en la 16-a jarcento almigris signifa kvanto de nederlandlingvanoj.
Simila evoluo ankaŭ senteblis sur la insulo Strand, kiu tamen malaperis dum la jaro 1634 pro inundo. Sur la orienta ero de la eksa insulo, la hodiaŭa Nordstrand, la loĝantoj ne sukcesis el propra forto per digoj resekigi la terenon – tial multaj frislingvanoj forlasis la terenon, nederlandlingvanoj tre spertaj pri digokonstruado venis kaj alportis sian lingvon, kiu loke miksiĝis kun la platgermana lingvo. Sur la nuna insulo Pellworm, la okcidenta ero de la eksa insulo, kontraŭe resekigo de la tereno per digoj rapide sukcesis, kaj la frisaj enloĝintoj restis. Tiel tie ĝis la 18-a jarcento la nordfrisa lingvo pluvivis, kaj nur tiam cedis al la plat- kaj pli poste standarda germana. La malnova frisa dialekto de la insulo Strand probable plej similis al tiu de la haligoj.
Same simila al la haliga dialekto estis la lingvaĵo parolita en la urbo Wyk auf Föhr – iom kontrasta al la dialekto de la cetera insulo Föhr – kiu vivis, ĝis la urbo komplete iĝis platgermanlingva. La urba dialekto probable evoluis dum la 17-a jarcento el la lingvaĵo de almigrintoj de la eksa insulo Strand kaj de la haligoj, kaj tial malsamis al tiu de la cetera insulo.
De la dialektoj konataj ekde la 19-a jarcento, per la morto de la lasta parolantino la 10-an de oktobro 1981 formortis la lingvaĵo de la suda regiono "Goeshard", kaj aliaj dialektoj estas severe en danĝero formorti. Krome eblas supozi, ke origine ankaŭ norde de la nuntempa limo inter Germanio kaj Danio, do en Suda Jutlando (Sønderjylland), paroliĝis la nordfrisa lingvo. Nuntempe ĉefe la dialektoj Fering, Öömrang kaj Mooring ankoraŭ havas signifan nombron da parolantoj – sume pli-malpli 10.000, dum ĉiuj aliaj dialektoj de la lingvo estas preskaŭformortintaj. La lernejo de la insulo Amrum (elementa kaj meza lernejo) havas la nomon Öömrang Skuul kaj fokusigas la lernadon de la insula dialekto; en la malinsula parto de la regiono ekzistas elementa lernejo en Risum-Lindholm kiu akcentas kaj la nordfrisan kaj la danan lingvon. Plej multaj aliaj lernejoj tamen instruas laŭ la standarda germana lingvo, kaj malgraŭ la penoj pri nordfrisa kultura instituto kun prelegoj kaj koncertoj, pri nordfrisa literaturo kaj pri lokaj vojindikiloj ankaŭ en la nordfrisa, la norda branĉo de la frisa lingvaro – tute kontraŭe al la okcidentfrisa lingvo – nuntempe sume forte estas en danĝero de formorto.
Distrikto Międzychód
Distrikto Międzychód - pole powiat międzychodzki - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Grandpollando de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Międzychód. Fine de en la distrikto vivis.
Langgöns
Langgöns estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Haruki Shimokawa
Haruki Shimokawa (下川 陽輝, n. ) estas japana futbalisto.
Li ekde la jaro 2020 futbalas ĉe la unua vira teamo de la klubo Cerezo Osaka.
Pál Haszmann (1902-1977)
Biografio
Pál Haszmann finis porinstruistan lernejon en Sepsiszentgyörgy, Székelykeresztúr kaj Ĉikŝomjo en 1921. Li instruis en 1921-22 en Sânzieni, de 1922 ĝis 1934 en Zăbala. Inter 1934-1966 li estis instruisto, lernejestro en Cernatu, lernejinspektisto.
Klementevo
Klementevo estas vilaĝo en Moĵajska distrikto de Moskva provinco, Rusio, 15 km de Moĵajsko. La loĝantaro estas 1020 homoj (2010). La administra centro estas Klementjevskij. Ĝis 2006 la centro estis la Klementjevskij-kampara distrikto.
En la vilaĝo ekzistas flegista sekcio ĉe la Klementjivka distrikto hospitalo.
Antaŭ la Granda Malordo en tiu regiono jam ekzistis ligna preĝejo je la nomo de Sankta Nikolao; post la detruo, ĝi estis rekonstruita en 1629. En 1734 la posedanto de la vilaĝo iĝis grafo Jozef Efimovskij. En la 1730-aj jaroj al la preĝejo estis aldonita sonorilturo. Dum la sovetia epoko, la templo estis fermita kaj detruita; konserviĝis nur la tureto de la preĝeja gardisto kaj la sonorilturo. Post decembro 2005, la konstruaĵo estis renovigita, ikonostazo estis instalita, diservoj rekomenciĝis.
Proksime de la preĝejo situas lernejo, apud kiu en 1975, je la 30-a datreveno de la venko en la Granda Patriotisma Milito, estis starigita monumento al diplomiĝintoj de la lernejo, kiuj partoprenis en la milito.
En Moĵajsko ekzistas strato kiu kondukas de la centro de la urbo direkte al la vilaĝo kaj nomiĝas Klementjevskaja.
Monmouth Cricket Club
La Monmouth Cricket Club (Kriket-Klubo de Monmouth) estas bazita en Chippenham Sports Ground en Monmouth, Kimrio.
En 2012 la Monmouth Cricket Club kompetos en la "Glamorgan kaj Monmouthshire Ligo" ludante en Tria Divizio.
La klubo disponas pri kvar junularaj teamoj, sub 15-jaraĝaj, sub 13-jaraĝaj, sub 11-jaraĝaj kaj sub 9-jaraĝaj, kiuj unuafoje en 2012 ankaŭ ludos en kimra piramida aranĝo.
Historio
Monmouth ekhavis kriket-klubon ekde almenaŭ 1838.
La klubo estis antaŭe trifoje gajnanto de unua ligo kaj pokalo de la "Herefordshire Marches League and Cup" (2003, 2004, 2005) poste progresante al la "Worcestershire County League" kie la klubo sukcesis atingi promociiĝon al 2-a Divizio. Ĝi restis en la ligo dum kvar jaroj kaj venis proksime al promociiĝo al 1-a Divizio en 2010.
En 2012, la Hotelo Kings Head (J D Westherspoons) patronis la "Monmouth Cricket Club". Estas enkadrita ĉemizo sur la muro kaj la klubo havas siajn monatajn kunvenojn en la trinkejo.
En 2012 la klubo entreprenis ludi en la Kimra Piramido en "Glamorgan kaj Monmouthshire Ligo" 3-a Divizio kun ĉiuj junularaj teamoj ankaŭ ludantaj kriketon en la "Gwent Youth structure".
Valle Agricola
Valle Agricola estas komunumo de Italio.
Nitrogena monooksido
En la mamuloj, inkludante la homajn estulojn, NO estas grava ĉela molekulindikilo ligita al multaj fiziologiaj kaj patologiaj procezoj. Ĝi estas potenca vazodilatilo kun mallonga meza vivo je kelkaj sekundoj en la sango. Antaŭlonge konataj farmaciaĵoj samkiel nitroglicerino kaj amila nitrito estis malkovritaj, pli ol jarcento post ilia unua uzado en medicino, kiel aktivaj mekanismoj kaj antaŭiloj de la nitrata oksido.
Nitrogena oksido ne devas konfuziĝi kun nitroza oksido (N2O), nitrata-nitroza oksido (NO2), dunitrogena trioksido (N2O3), nek kun nitrogena kvinoksido(N2O5). Tamen, nitrogena oksido rapide oksidiĝas en la aero formante nitrato-nitrozan oksidon. Humphry Davy malkovris ĝin por sia malkomforto, kiam li inhalis la gason en siaj esploroj.
Malgraŭ ke ĝi estas simpla molekulo, NO estas grava biologia reguligilo kaj do, ĝi estas fundamenta komponanto en la sfero de neŭroscienco, fiziologio kaj imunologio. En 1992 ĝi estis proklamita la "Molekulo de la jaro". Esplorado pri ties funkcio kondukis al la 1998 Nobel Premio pro la malkovro de la rolo de la nitrata acido kiel grava molekulo por la kardiovaskula sistemo.
Reakcioj
4 NO + O2 + 2 H2O → 4 HNO2 2 NO + Cl2 → 2 NOCl
Ĉi-reakcio estas tre malnova (1898), sed ĝi estas iom interesa hodiaŭ en la esploro de la por-aktivaj drogoj. Nitrika oksido reakcias rekte kun natria metoksido, produktante natrian formiaton kaj nitroza oksido.
Preparado
4 NH3 + 5 O2 → 4 NO + 6 H2O
8 HNO3 + 3 Cu → 3 Cu(NO3)2 + 4 H2O + 2 NO
2 NaNO2 + 2 NaI + 2 H2SO4 → I2 + 4 NaHSO4 + 2 NO 2 NaNO2 + 2 FeSO4 + 3 H2SO4 → Fe2(SO4)3 + 2 NaHSO4 + 2 H2O + 2 NO 3 KNO2(l) + KNO3(l) + Cr2O3(s) → 2 K2CrO4(s) + 4 NO(g)
La procezo de la fera (II) sulfato estas simpla kaj uzatas en la eksperimentoj de la ĝeneralaj laboratorioj.
7742 Altamira
7742 Altamira estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (de 1993 en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la kaverno Altamira en nordo de Hispanio, kies parietoj montras pentraĵojn de bizonoj, cervoj, ĉevaloj, aproj..., kiuj datiĝas de la ŝtonepoko.
Filozofo
Laŭ la satiraĵo de Raymond Queneau, filozofoj ne agas politike. Internaciaj aktualaĵoj malmulte interesas ilin. Multaj el ili, fraŭloj aŭ konfuzitaj pri sia amemo, vagas, babiladas, trinkas kaj troviĝas en Luna Park, kie ili propraopinie kontemplas la fundon de aĵoj, kiam ili vidas virinajn subvestojn, kiujn rivelas ventoblovo.
Fontana (Metroo de Barcelono)
Fontana estas stacio sur linio 3 de la Metroo de Barcelono, situanta en Barcelono.
Treo
Treo - nomo de familio de komunikiloj tre similaj al poŝkomputiloj Palm. La komunikiloj estas fabrikataj de firmao Handspring.
Árpád Farkas (poeto)
FARKAS Árpád (farkaŝ) estis transilvania hungara poeto, publicisto, tradukisto naskita en Siménfalva la 3-an de aprilo 1944, mortinta la 7-an de februaro 2021.
Eksteraj ligiloj
Video de Zsuzsa Koncz - Dúdoló, sur poemo de Árpád Farkas
Wellington Cabral Costa
Wellington Cabral Costa (n. ) estas brazila futbalisto.
Ramón Medina Bello
Ramón Medina Bello (n. ) estas argentina futbalisto. Li de 1991 ĝis 1994 membris en la argentina nacia teamo de futbalo.
Francio en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2016
Francio en la Eŭrovido-Kantokonkurso de 2016 partoprenis per la kanto "J'ai cherché" (Mi serĉis) verkita de Amir, Nazim Khaled kaj Johan Errami. La kantisto estis Amir. La franca elsendisto France Télévisions kunlabore kun televida kanalo France 2 mem elektis tiun ĉi kanton por la konkurso 2016 okazonta en Stokholmo, Svedio.