cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Joseph Martin Fischer
Biografio
En 1995 li en sia partio kaŭzis disputon, ĉar li rompis la strikte pacifisman karakteron de sia partio, pledante por la konservado de la protektaj zonoj de la Unuiĝintaj Nacioj en Bosnio-Hercegovino per militaraj rimedoj.
Dum la baloto en aŭtuno 1998 la koalicio CDU/CSU-FDP, sub kanceliero Helmut Kohl, post 16-jara regado perdis sian plimulton. Unuafoje en la federacia nivelo formiĝis koalicio inter socialdemokratoj kaj verduloj. En la nova registaro kun kanceliero Gerhard Schröder Joseph Martin Fischer fariĝis vickanceliero kaj ministro pri eksteraj aferoj.
En 1999 li subtenis la partoprenon de germanaj soldatoj en la milita interveno por fini la militon en Kosovo. Unuafoje post la Dua Mondmilito, denove germanoj partoprenis militon.
En majo 2002 Fischer fariĝis doktoro pro honoro de la universitato de Ĥajfo. Dum la balotoj 2002 por la federacia parlamento la verduloj sukcesis gajni 8,6 % de la voĉoj, kaj la koalicio plu restis.
Joseph Martin Fischer estis konsiderata multŝanca kandidato por la posteno de la ministro pri eksteraj aferoj en la Eŭropa Unio ekde 2006. En somero 2003 li tamen kune kun la kanceliero Schröder anoncis plian kandidatiĝon por la federacia parlamento en 2006.
Post la balotoj de 2005 Fischer eksiĝis el ĉiuj gvidaj postenoj en la germana registaro, la germana parlamento kaj la verda partio.
Casa de Campo (metroo de Madrido)
Casa de Campo (Kampardomo) estas stacio sur linioj 5 kaj 10 de la Metroo de Madrido situanta sub la Promenejo de la Puerta de Batán, apud la Promenejo de Extremadura. Ĝi estas unu el la finstacioj de linio 5.
Félines-sur-Rimandoule
Félines-sur-Rimandoule estas franca komunumo lokita en la departemento Drôme kaj en la regiono Rodano-Alpoj. Ĝi havis 69 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2009.
Geografio
Félines-sur-Rimandoule etendiĝas sur 8.46 km², kaj havis 69 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 8.2 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Drôme, en la okcidenta parto de la francaj Alpoj.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Patrick Cuer, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Félines-sur-Rimandoule apartenas al la kantono de Bourdeaux, kies ĉefurbo estas Bourdeaux. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Andrij Ĥlivnjuk
Andrij Volodimiroviĉ Ĥlivnjuk (Андрій Володимирович Хливнюк; naskiĝis en Ĉerkaso (Sovetunio) estas ukrainia muzikisto, kantisto kaj verkisto. Li estas la kantisto kaj gvidanto de la grupo de BoomBox kiu havas grandan popularecon en Ukrainio kaj Rusio.
En 2022, post la rusia invado de Ukrainio, li aliĝis al la Ukraina Territoria Defenda Forto. Tiam aperis en la reto video, kie Ĥlivnjuk kantis la ukrainan popolkanton Hej, en herbejo ruĝa viburno, kiu fariĝis ŝlagro en sociaj retoj. Poste, la sudafrika muzikisto The Kiffness ankaŭ subtenis la ukrainan popolon en la milito kontraŭ la rusia armeo kaj registris remiksaĵon de tiu ĉi kanto farita de Ĥlivnjuk.
La 26-an de marto 2022 la grupo de Ĥlivnjuk estis mortige pafita, perdante du ŝarĝaŭtojn kaj Ĥlivnjuk ricevante vundon al la vizaĝo. Li transoficiĝis de la Teritoriaj Defendtrupoj al servado en la Nacia Polico de Ukrainio. .
David Gilmour uzis la a capella-n registradon de Ĥlivnjuk de "Hej, en herbejo ruĝa viburno" (Ой у лузі червона калина) sur la unuopaĵo de aprilo 2022 de Pink Floyd "Hey, Hey, Rise Up!" en subteno de Ukrainio.
Rede Globo
Globo havas sian ĉefsidejon en la kvartalo Jardim Botânico de Rio-de-Janeanejro, kie ĝia novaĵsekcio baziĝas. La ĉefaj produktadaj studioj de la reto situas ĉe komplekso nomata Estúdios Globo, situanta en Jacarepaguá, en la sama urbo. Globo konsistas el 5 posedataj kaj funkciigitaj televidaj stacioj kaj 119 filioj tra Brazilo kaj propraj internaciaj retoj, Globo TV International kaj TV Globo Portugal. En 2007, Globo movis siajn analogajn operaciojn al altdifina televida produktado por cifereca elsendo.
Stacio Kamisakaemachi
Stacio Kamisakaemachi (japane: 上栄町駅 [Kamisakaemaĉi-eki], angle: Kamisakaemachi Station) estas fervoja stacio en Ocu, Gubernio Ŝiga, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Keihan: Linio Keihan-Keishin.
Moravčice
Moravčice estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Jičín. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudoriente de Jičín. Estas ĉi tie registritaj 19 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Moravčice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,44 km². En la katastra teritorio Moravčice situas ankaŭ Valdické Předměstí.
Ferenc Székelyhidy
SZÉKELYHIDY Ferenc [pr. se:kejhidi] estis hungara operkantisto (tenoro) kaj altlerneja instruisto naskiĝinta Tövis la 4-an de aprilo 1885 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de junio 1954. Lia edzino estis Rózsi Marschalkó.
Wihr-au-Val
Wihr-au-Val estas komunumo de Francio en la Eŭropa Unio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin (Supra Alzaco), kiu apartenas al la historia regiono Alzaco kaj al la en 2016 kreita administra regiono Grand Est. Krome ĝi administre apartenas al arondismento Colmar-Ribeauvillé / Colmar-Rappoltsweiler, al kantono Wintzenheim / Winzenheim kaj al komunumaro nomata aglomeraĵo Colmar. La komunumo etendiĝas sur kaj havis  laŭ la lasta oficiala nombro de.
Sankta Amatoro
La malpreciza vortumo Sankta Amatoro povas aludi al
Wihr-au-Val
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas france Wihriens kaj germane Weiherer.
NGC 4511
NGC 4511 (aliaj indikoj — MCG 10-18-63, ZWG 293.27, SBS 1229+567, PGC 41560) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Calumnia
Calúmnia estas liberecana eldonejo fondita en 2010 en Majorko, Hispanio, de la historiisto Jordi Maíz.
Ĝi fokusiĝas pri la eldono de verkoj politikaj kaj historiaj en la hispana kaj en la kataluna rilate al la pensado anarkiisma (libroserioj Tempus Ago, Colossus). Aliaj libroserioj estas dediĉitaj al la poezio kaj la literaturo (Quisquilliae, Moix Negre), al la eldono de libroj en esperanto (Revo lucida) kaj al la sendependisma anarkiismo (Arrelar). Ĝi ankaŭ promocias la eldonon de revuoj de liberecana kulturo kiel Humanitat Nova aŭ ''Nosaltres. Amics i Amigues de Francesc Tomàs kaj Oliver''. Inter ĝiaj aŭtoroj estas klasikuloj de la anarkiismo kiel Anselmo Lorenzo aŭ Federico Urales kaj aktualaj aŭtoroj kiel la poetoj Antonio Orihuela, Alberto García-Teresa kaj Ferran Aisa, la historiistoj Laura Vicente kaj Jordi Maíz aŭ la esperantistoj Miguel Fernández Martín kaj Eduardo Vivancos.
Calúmnia kaj esperanto
Ĉiuj libroj de la eldonejo Calúmnia inkluzivas frazon en Esperanto: "Legu, kopiu, diskonigu, reverku, kantu, muzikigu, kriu, recitu ĉi Libron, Diskonigu la Ideon!". Ĝia revuo Humanitat Nova ofte pritraktas esperantajn temojn. Kaj ĝia libroserio Revo lucida eldonas esperantajn librojn. Tri el ili estis prezentitaj de Jordi Maíz kaj Miguel Fernández dum la 92a SAT-kongreso en Barcelono, auĝusto 2019.
Eksteraj ligoj
]
7216 Ishkov
7216 Ishkov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (Ukrainio), en tiama Sovetunio (nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa astrofizikisto Vitalij Nikitiĉ Iŝkov (cirile : Віталій Никитич Ишков ), de la moskva instituto de studoj pri la termagneta kampo, jonosfero kaj propago de la. Li laboras pri la suna fiziko, suna aktiveco kaj rilatoj Suno-tero.
Saint-Nom-la-Bretèche - Forêt de Marly (Tramtrajno en Francilio)
La haltejo estis malfermita al pasaĝeroj la. Ĝi anstataŭas stacidomon  sur linio Grande ceinture Ouest (GCO).
Pirho
Pirho (naskiĝis en -318 – mortis en -272) (en la greka Πυρρος, "fajrkolora", "ruĝ-blonda") estis reĝo de Epiro de -306 ĝis -301 kaj ankaŭ de -297 ĝis -272.
Princo de unu el la ŝtatoj postvenaj al Aleksandro, Pirho estis detronigita 17-jaraĝa. Li rapide sukcesis reveni al trono helpate de ptolemeaj reĝoj de Egiptio. Jam en -286, li venkis sian bofraton kaj prenis la reĝecon de Makedonio, sed ĝin tuj perdis.
En -281, la greka urbo Taranto havis problemojn kun Romio kaj oni atendis romian atakon. Romo, tiame, jam komencis la konkeron de Granda Grekio en sudo de Italio. La Tarentanoj petis al Pirho interveni kaj savi ilin de romia konkero.
Pirho estis stimulita de la orakolo de Delfo helpi Tarentanojn. Li pensis eblon establi imperion en sudo de Italio. Li faris aliancon kun Ptolemeo Cerauno, reĝo de Makedonio, kaj ili eniris Italion kun pli ol 23000 piedsoldatoj, 3000 rajdsoldatoj kaj 19 elefantoj.
Pro la kavalerio kaj elefantaro ili venkis la romianojn en Batalo de Herakleo kontraŭ la konsulo Publio Valerio Laevino en -281. Ili oferis pactraktaton, kiu estis rifuzita de romio. Kiam Pirho invadis Apulion en -279, li venkis tre malfacile la romianojn en Batalo de Askulo. Pro tiu venko estas la eksprimo "Venko de Pirho", ĉar li diris: "plia venko tia detruos nin".
En -278 li ricevis du petojn samtempe. La grekaj urboj de Sicilio petis lian helpon por elirigi la armeon de Kartago, kaj la Makedonoj, kies reĝo Cerauno estis mortigita de Gaŭloj, petis ke li entroniĝi en Makedonio. Pirho decidis, ke Sicilio estas pli avantaĝa, kaj transportigis sian armeon tien. Pirho estis proklamita reĝo de Sicilio.
En -277 Pirho kaptis Erikson, kartagan fortikaĵon en Sicilio. Tio kuraĝigis grekajn urbojn regatajn de Kartago malfideliĝi al Pirho.
En -272, Klonimo petis al Pirho ataki Sparton kaj meti lin en la trono. Pirho akceptis helpi Klominon, sed ne sukcesis venki Sparton. Tuj li ricevis proponon interveni en interna disputo en Argo, dum li disrabis la urbon, maljunulino ĵetis pecon de tegolo el alto de domo kaj mortigis lin.
1072 Malvo
1072 Malvo estas mezgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la flora genro Malvo (latine Malva).
Sándor Haáz
Sándor Haáz
-294
En la jaro 294 antaŭ Kristo okazis, interalie:
31848 Mikemattei
31848 Mikemattei estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono),
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon kaj optikiston Michael (Mike) Mattei, kiu laboris ĉe la Stacio Agassiz de la Observatorio de Harvard College kiam li estis juna kaj movis al optiko ĉe diversaj institucioj kaj kompanioj, kulmininte en laboro ĉe la Laboratorio Lincoln de la M.I.T., laborante pri projektoj, de optika mikroskopo ĝis kosmaj teleskopoj.
Skniliv (stacidomo)
Skniliv (Скнилів) estas fervoja stacio en Lvivo (Lviva provinco), la sepa plej granda urbo en Ukrainio.
Sevvarano
Sevvarano (Sev'varannes) estas planlingvo kreita en 1988 de kolombano HeKeIsDa. Foje aperas kaj malaperas kelkaj paĝoj pri ĝi en interreto.
Laŭ lia aŭtoro: " mi komencas tiun laboro bazita en la ideo pri kiu oni ne volas sekvi uzante la lingvon de tiuj kiuj invadis sian landon, sed lingvon kiu nenie rilatas al ili, krom serĉante vortoj kiuj ne estas tro similiaj unu al aliaj kaj kiuj estas facile identifikeblaj, mallongaj kaj taŭgaj".
Astano
Astano (kazaĥe Астана [astaná], latinigita kiel Astana; laŭvorte tradukita: ĉefurbo), por nelonga tempo renomita Nursultano (Нұр-Сұлтан/Nur-Sultan), kaj en Septembro 2022 denove al Astano, antaŭe konata sub la nomoj Akmolo, Celinogrado kaj Akmolinsko, estas la ĉefurbo de Kazaĥio depost kiam la tiama prezidento de Kazaĥujo Nursultan Nazarbajev deklaris ĝin ĉefurbo en 1997. La urbo en la koro de Kazaĥio ne estis eminenta antaŭ 1997, kiam Almato estis la ĉefurbo de Kazaĥio. Nuntempe Astano fariĝis la simbolo de la moderna Kazaĥio: ĝi ne evoluis nature kiel la antaŭa ĉefurbo (Almato), sed ekestis post decido de la prezidento ke la provinca urbeto Akmola (970 km pli norden) fariĝu la nova ĉefurbo.
Astano estis fondita en la jaro 1824 kiel rusa fortikaĵo, antaŭ 1965 nomata Akmolinsko, inter 1965-1991 Celinogrado, 1991-1994 Akmolo (= blanka tombo).
Vidindaĵoj
La plej konata konstruaĵo estas tiu de la brita arkitekto Norman Foster kaj nomiĝas Bayterek : turo 105 metrojn alta kaj havas je la pinto oran ovon (en ĝi troviĝas dukilograma ora triangulo, en kiu estas manŝablono de la eksprezidento Nazarbajev); de tie videblas alia konstruaĵo de Norman Foster, la butikcentro Ĥan Satir en formo de vitra tendo, kie la temperaturo vintre kaj somere, 24h/24, estas 24 °C. La urbo posedas ankaŭ moskeon ornamitan per blanka marmoro kaj oro, unu de la plej grandaj en la centra Azio. La nova koncerthalo nomata la Piramido de la Paco, dezajnita de la arkitekto Norman Foster - grandega piramido 62 metrojn alta, kiu povas gastigi 3.500 personojn. Alia renoma arkitektoburoo, la dana BIG, konstruis la futurisman nacian bibliotekon.
La loĝantoj de Astano pasigas sian labortagon plejparte en senfinaj aŭtovicoj, ne ekzistas metroo kaj ekster la urbo en la senfina stepo apenaŭ videblas aŭtoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.astana.dan.kz Astano
http://www.agun.kz Kazaĥia Ŝtata Agrikultura Universitato
http://www.kz/eng/goroda/astana/astphoto1.html fotoj de Astano
Makarjovo
Makarjovo, ukraine Макарьово, hungare Makarja estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Mukaĉeve.
Historio
La vilaĝo fondiĝis en 1700. En 1910 vivis tie 1372 loĝantoj, (1241 rutenoj, 77 hungaroj, 39 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon Makarja apartenis al Hungara reĝlando, al Bereg, al distrikto de Munkács, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de la disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Makarjovo/Makarja. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Manhatano
Manhatano (Manhattan) estas insula komunumo de Novjorko, Nov-Jorkio, Usono, identa al la administra Kantono Novjorko. Kun loĝantaro en 2006 de 1.611.581 homoj, en terareo da 22,96 kvadratmejloj (59,47 km²), ĝi estas la plej dense enloĝata kantono en Usono, kun 66.940 enloĝntoj po kvadratmejlo (25.846/km²). Ĝi ankaŭ estas la due plej riĉa kantono en Usono. La komunumo konsistas el Insulo Manhatano, Insulo Roosevelt, Insulo Randalls, kaj preskaŭ unu dekono da Insulo Ellis, la superakva parto de Insulo Libereco, kelkaj multe malpli grandaj insuloj, kaj malgranda parto de la kontinenta Nov-Jorkio, tuj apud Bronkso.
Manhatano estas grava komerca, financa, kaj kultura centro de Usono kaj, iome, de la mondo. La plimulto da radiaj, telelvidaj, kaj telekomunikadaj kompanioj en Usono estas bazitaj ĉi tie, same por multaj novaĵaj, magazinaj, libraj, kaj alispecaj eldonejoj. Manhatano enhavas multajn famajn rekonilojn, turismajn allogaĵojn, muzeojn, kaj universitatojn. Ankaŭ en Manhatano troviĝas la stabejo de la Unuiĝintaj Nacioj. Manhatano enhavas la plej grandan centran komerco-distrikton en Usono, kaj tie troviĝas ambaŭ la Novjorka Borso kaj NASDAQ, kaj estas la hejmo de la plej granda nombro da entreprenstabejoj en la nacio. Ĝi estas nedisputeble la centro de Novjorko kaj de la Novjorka urba regiono, enhavante la urbajn registarejojn, kaj la plej grandan parton da postenoj, komercoj, kaj distraĵoj.
Historio
La nederlandanoj aĉetis la insulon en 1626 de indianoj por 60 guldenoj da komercaĵoj. En 1664 la britoj forprenis la insulon.
Priskribo
Broadway ankaŭ estas strato: en la tempo de la indianoj, ĝi estis la ĉefa vojo trans la insulo. Nun ĝi estas longa strato.
Manhatano estas la centro de fervojoj kaj aŭtovojoj de Novjorko kaj ĝiaj antaŭurboj.
Madison Square aŭ Placo Madison estas formita de la intersekco de la Kvina Avenuo kaj Broadway ĉe la 23a Strato en Novjorko nome ĉe la borough Manhatano. La placo ricevis sian nomon el James Madison, kvara Prezidento de Usono. La Flatiron Building (Gladilo Konstruaĵo) estas lokata tie, unu de la famega konstruaĵoj en la urbo.
La riĉaj kaj la malriĉaj loĝas en Manhatano: la burĝaro estas juna kaj malgranda.
Urbaj panoramioj
360 ° - Panorama vido de Manhatano de la Empire State Building
Yandex Fotoj
Yandex Fotoj (Яндекс.Фотки) estis la fotogastiga servo de la rusia teknologia korporacio Yandex. Ĝi unuafoje aperis en 2000, sed estis relanĉita la kaj likvidita en 2018.
Manhatano
Urbaj panoramioj
Manhatano de Nov-Ĵerzejo
Yandex Fotoj
Historio
La Yandex anoncis aperon de Yandex Fotoj kiel servo ebliginta mendi en fotejoj Kodak Express ciferecigon de siaj fotobendoj, ricevi ilin per ligilo en Interreto kaj konservi je fotoalbumo en Narod.ru.
Manhatano
Urbaj panoramioj
Urbocentro de Manhatano de G.A.-Konstruaĵo
Legio teba
Legio teba, aŭ tebana, (latine, Legio Thebaea) estas la nomo atribuita al legenda romia legio en la hagiografia kristana literaturo, kreiĝinta ekde la 4-a jarcento.
Yandex Fotoj
Historio
La la servo estis relanĉita kaj la  aperis movtelefona aplikaĵo por Yandex Fotoj, kiu funkciis surbaze de Symbian kaj Windows Mobile kaj ebligis rapidan alŝutadon de la fotoj.
Legio teba
La legendo
Laŭ Eŭkerio el Liono, episkopo (ĉ. 434 – 450), tiu legio, kies militistoj ĉiuj kune konfesis la kristanan kredon, estis translokigita el Tebo al Gaŭlujo por helpi la imperiestron Maksimianon. Kiam Maksimiano ordonis subpremi kelkajn gaŭlojn kristanajn, la teba legio rifuzis kaj estis pro tio dekumita, nome estis mortigita ĉiu deka legiano. Sekvis aliaj similaj ordonoj kiujn la legio rifuzis efektivigi, kuraĝigita de sankta Maŭrico, kiu estis ĝia komandanto; estis okazigita dua dekumado kaj fine la tuta legio estis ekstermita (6600 homoj; sed eble la nombro estis 666. Ĉu la apokalipsa nombro de la besto-diablo estis korektita per aldonita nulo?). La loko de la ekstermo estis Agaunum hodiaŭ Sankta Maŭrico en Valujo, sidejo de la samnoma Abatejo.
Yandex Fotoj
Historio
La la uzantoj ricevis eblecon krei propran fotomapon, indikante lokojn kie estis faritaj respektivaj fotoj per API de Yandex Mapoj, lanĉita la. Tiutempe en la retejo estis stokitaj pli ol 26 milionoj da fotoj, ĉiumonate ĝin vizitadis po ĉirkaŭ 3 milionoj da uzantoj.
Legio teba
Transe de la legendo
Laŭ la Notitia Dignitatum vere ekzistis legio Maximiana Thebaeorum (Maksimiana legio de tebanoj). Ĉu temas pri la sama? Historiistoj rimarkigas ke ne probablas, antaŭ la ensceniĝo de Konstantino, amasa ĉeesto de kristanoj en la imperia armeo, des malpli tute kristana legio; aliaj rimarkigas ke tiu dekumado estas certe anakronismo ĉar ne estas mencio pri similaĵoj en la imperia armeo. Duboj ĉiam ekzistis pri la historieco de tiu legio; eblas, male, eĉ certas ke dum la kontraŭkristana persekuto, aparte kruela, lanĉita de Diokleciano (284-305) ankaŭ armeanoj estis mortkondamnitaj pro ilia kredo.
Yandex Fotoj
Historio
En novembro 2011 la retejon vizitis 10,7 milionoj da homoj, ĉiutage aldoniĝis po pli ol 260 mil fotoj.
Legio teba
Transe de la legendo
El tio la kulto al tiuj martiroj kaj la kreiĝo de la legendo de Teba Legio. Denis Van Bercham, de la universitato de Ĝenevo donis sciencan konsiston al la duboj pri la legenda legio. Laŭ David Woods, profesoro de la University College Cork, la rakontoj de Eŭkerio el Liono estas tute fikcio. Fakte lia Passio Acaumensium martyrum estas teksto liturgia kiu unuflanke atestas pri radikita kulto al la tebaj martiroj, aliflanke reirigas al sia fonto, al Teodoro episkopo de Martigny. Sed estus ĝuste tiu ĉi la konstruiginto de la tombo nun vizitata de arkeologoj en la abatejo de Sant-Maŭrice-en Vallais, la plej antikva de Eŭropo kun kontinueco de monaĥa loĝado. Ĝuste el tio la malsupre citita Centini trovas indicojn de vereco en la legendo. Kial la episkopo Teodoro “inventis” tiun legendon, siavice tamen, ligite al veraj martiroj armeanaj? Jen respondo de Centini, kultura antropologo : eble la episkopo volis influi sur la invadantaj barbaroj ilin invitante ricevi kristanismon kiel jam faris la “barbaroj” tebaj kaj samtempe konvinki la romiajn aŭtoritatojn ne milite pezi sur la novajn alvenintajn ĉar iamaniere kristianiĝontaj. Ĉu vere kultura antropologio kaj historio sin helpas por rekrei la veron?
Yandex Fotoj
Historio
La en la retejo ekfunkciis teknologio de vizaĝrekonado Face.com. Necesas kelkfoje indiki personojn sur fotoj post kio la sistemo aŭtomate rekonos ilin sur la novaj bildoj kaj petos konfirmi tion. La teknologio jam estis uzata en kelkaj sociaj retoj. Aŭtune 2010 Yandex iĝis minoritata akciulo de Face.com.
La ekfunkciis fotoredaktilo, proponanta diversajn efektojn, glumarkojn, tranĉadon ks.
Legio teba
Bibliografio
1.	^ Attempts to demonstrate its historical possibility, such as Donald F. O'Reilly, "The Theban Legion of St. Maurice" Vigiliae Christianae 32.3 (September 1978), pp. 195–207, reveal its continued vitality as an element of Christian legend rather than Christian mythology.
NGC 4513
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Legio teba
Bibliografio
2.	^ 6666 is not the normal number of soldiers in a Roman Legion, and its appearance in this context is interesting for its similarity to 666, which has a diametically opposite association as the well-known Number of the Beast in the Book of Revelation.
3.	^ Codex Parisiensis, Bibliothèque National, 9550, reproduced in Louis Dupraz, Les passions de st Maurice d'Agaune: Essai sur l'historicité de la tradition et contribution à l'étude de l'armée pré-Dioclétienne (260-286) et des canonisations tardives de la fin du IVe siècle (Fribourg 1961), Appendix I. Dupraz writes to confirm the historicity of the Theban Legion.
Buitrago
Buitrago [bujTRAgo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco, foje atribuita ankaŭ al subkomarko Almarza.
Legio teba
Bibliografio
4.	^ "legio militum, qui Thebaei appellabantur" in Eucherius' letter.
Buitrago
La loknomo Buitrago estas eble rilata al la hispanlingva vorto buitre (gipo), laŭ kio ĝi signifus ion kiel gipejo; fakte ankaŭ aliaj similaj loknomoj en Hispanio estas montaraj.
Legio teba
Bibliografio
5.	^ Van Dam, R. ed., Gregory of Tours: Glory of the Martyrs, Liverpool, 1988, ch. 85.
Buitrago
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 5,15 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 72 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 70 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 13 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Velilla de la Sierra, Renieblas, Soria, Candilichera, Los Rábanos kaj Aldealafuente.
Legio teba
Bibliografio
8.	^ Notitia Dignitatum, VII. 9.	^ Van Berchem, Denis, The Martyrdom of the Theban Legion, Basel, 1956.
Buitrago
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Soria formante parton de la Sexmo de San Juan.​ En frua dokumento ĝi estis literumita Buytrago. En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 24 pecheros, tio estas, impostopagantaj familioj.
Legio teba
Bibliografio
10.	^ Woods, David, "The Origin of the Legend of Maurice and the Theban Legion", Journal of Ecclesiastical History 45 (1994), pp. 385–95
Buitrago
Historio
Meze de la 19-a jarcento la municipa teritorio pliiĝis ĉar aligis Ausejo de la Sierra kaj Fuentelfresno. Fine de la 19-a jarcento la municipa teritorio malpliiĝis ĉar Ausejo de la Sierra kaj Fuentelfresno sendependiĝis.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Legio teba
Bibliografio
11.	^ Massimo Centini, Martiri Tebei, Storia e antropologia di un mito alpino, Triuli & Verlucca, Torino, 2010.
-293
En la jaro 293 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Preĝejo Sankta Andreo (Terény)
Preĝejo Apostolo Sankta Andreo estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Terény (Hungario).
Historio
la unua mencio pri la romanika preĝejo okazis en la 1330-aj jaroj, fenestro kaj kelkaj restaĵoj restis el la romaniko. En la 1400-aj jaroj la kirko gotikiĝis, en la 18-a jarcento barokiĝis. La orgeno estis farita en 1880, en 1930 ĝi estis iom modernigita. En 1910 la konstruaĵo estis renovigita, tiam oni konstruis la nun videblan turon. En 1977 denova renoviĝo okazis tamen laŭ arkeologia vidpunkto.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto, sed en la korto ŝtona kruco kaj kelkaj arkeologiaj restaĵoj estas videblaj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo reliefas. La absido estas rektangula kaj malpli larĝa kaj alta, ol la navo. Ankaŭ teretaĝa, kvadrata sakristio aliĝas al la kirko.
Kermeso okazas en la sekva dimanĉo post 30-a de novembro.
Granda baziliko
La katolika eklezio nomas siajn ses plej altrangajn preĝejojn grandaj bazilikoj – latine Basilicae Maiores, en singularo Basilica Maior; komprenu la grandan bazilikon, kiel ĉefbaziliko. Kvar el la ses grandaj bazilikoj troviĝas en Romo, la aliaj du en Asizo. La kvar grandaj bazilikoj en Romo ĝis la jaro 2006 havis la titolon patriarka baziliko kaj tiam rebaptiĝis papa baziliko (itale Basilica papale), kiam papo Benedikto la 16-a forigis sian antaŭan titolon "patriarko de la okcidento". La plej granda el inter la papaj bazilikoj estas la Baziliko de Sankta Petro de Romo, la formale plej altranga tamen la Baziliko Sankta Johano de Laterano, kiu iom pompe ankaŭ nomatas "patrino de ĉiuj katolikaj preĝejoj“.
La 11-an de decembro 2006 la katolika kardinalo Cordero Lanza di Montezemolo kadre de gazetara konferenco anoncis, ke la kvar grandaj bazilikoj, kiuj ĝis nun nomatis "patriarkaj bazilikoj", estonte havu la nomon papaj bazilikoj.
La du grandaj bazilikoj en Asizo
La du grandaj bazilikoj en Asizo estas
Malgrandaj bazilikoj
Krom la kvar grandaj, ekzistas multaj malgrandaj bazilikoj en diversaj partoj de la katolika ekumeno. Tiu titolo estas koncedita de la Sankta Seĝo pro specialaj motivoj kaj konsekroj.
Ekzemploj de ili estas:
Karakterizaĵoj
La ses grandaj bazilikoj ĉiuj havas tronon por la papo kaj ankaŭ havas apartan papan altaron (itale altare papale. Nur la papo mem aŭ en esceptaj kazoj ties vikario rajtas ĉe tiu altaro celebri katolikan meson.
La kvar grandaj bazilikoj en Romo kaj aldone la Baziliko Sankta Laŭrenco antaŭ la Muroj laŭ antikva tradicio simbole reprezentis la kvinopon de la kvin grandaj kristanaj patriarkejoj de la antikvo kaj mezepoko, kiuj kune konsistigu unuecan kristanan eklezion. Tiu teoria unueco tamen disrompiĝis unuafoje, kiam la kristanismo disiĝis al okcidenta (katolika) kaj orienta ortodoksa) branĉo, kaj poste plurajn pliajn fojojn disrompiĝis. La kvin romaj eks-patriarkejaj bazilikoj ankaŭ estas inter la sep pilgrimaj preĝejoj de Romo.
Nur la kvar romaj grandaj bazilikoj havas "sanktan pordegon" (latine porta sancta). Tiuj portae sanctae (jen la plurala formo) laŭ speciala rito nur malfermiĝas de la papo aŭ ties taskigito por la daŭro de "sankta jaro". Ili dum la mezepoko ludis gravan rolon rilate al la rita "senŝuldiĝo" de kristanoj, en la rito de la tiel nomata "plena indulgo".
La ligo de unuopaj romaj bazilikoj al la "patriarkejoj de la oriento" estis plejparte simbola. La latinaj patriarkejoj de Konstantinopolo, Aleksandrio, Antiokio kaj Jerusalemo ekde la krucmilitoj gvidiĝis en konkurenco al la ortodokaj respektive malnovorientaj patriarkejoj de Konstantinopolo, kopta eklezio (Aleksandrio), sirie ortodoksa eklezio (Antiokio) kaj Jerusalemo. Ekde la mezo de la 20-a jarcento tri el ili ne plu havis patriarkon kaj dum la jaro 1964 laŭ interkonsento de la papo Paŭlo la 6-a kun la ekumena (ortodoksa) patriarko de Konstantinopolo estis malfonditaj.
Escepton konsistigas la latina patriarkejo de Jerusalemo, kiu dum 1889 post interkonsento kun la Otomana Imperio ricevis la rajton refondiĝi. Ĝi de tiam havas sian sidejon denove en Jerusalemo kaj estas ĉefdiocezo por la katolikaj komunumoj en Israelo, Palestino, Jordanio kaj Kipro. La katolika eklezio tamen ne havas la pretendon per tiu patriarkejo postuli unu el la kvin originaj tronoj de kristanaj patriarkoj, sed cedas tiun titolon al la ortodoksa patriarko de Jerusalemo.
Pliaj pilgrimaj preĝejoj de Romo (ĉiuj el la tri estas malgrandaj bazilikoj)
Krom la kvar grandaj bazilkoj troviĝas la jenaj tri:
Fenetila fenilacetato
Fenetila fenilacetato aŭ C16H16O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilacetata acido kaj fenetila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo kun florodoro, uzata kiel gustiga kaj odorigagento. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila fenilacetato estas malmulte solvebla en akvo, sed estas solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj.
Fenetila fenilacetato ankaŭ uzatas kiel nutrosuplemento por trinkaĵoj, butero, kaj konfitaĵoj por aldoni agrablan odoron. Ĝi reakcias kun acidoj kaj alkoholoj liberigante grandan kvanton da energio kaj varmo. Fortaj oksidigaj acidoj povas kaŭzi eksplodan reakcion sufiĉe alta por ekbruli la produktojn de la reakcio. Granda amaso da varmo ankaŭ liberiĝas per interagado de la estero kun kaŭstikaj solvaĵoj.
Ĉeŝko Selo
Ĉeŝko Selo, serbe Чешко Село, slave Češko Selo, hungare Csehfalva [ĉefalva] estas tre malgranda vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).
Situo
Ĉeŝko Selo situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo, proksime de la rumana landlimo.
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Fehértemplom, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Ĉeŝko Selo 46 homoj, (39 ĉeĥoj (85 %), 6 serboj kaj unusola hungaro).
Grek-katolika preĝejo Sankta Kruco (Gödöllő)
La grek-katolika paroĥa preĝejo Sankta Kruco estas eklezia moderna konstruaĵo en urbo Gödöllő (Hungario).
Rhede (Emso)
Geografio
La komunuma teritorio konsistas el riverborda pejzaĝo laŭlonge de la Emso, kie troviĝas la plej malnovaj vilaĝoj, kaj torfeja pejzaĝo oriente de tio kun novaj vilaĝoj. La komunumo atingeblas laŭ la germana aŭtovojo A31.
Grek-katolika preĝejo Sankta Kruco (Gödöllő)
Historio
Dum la frua historio grek-katolikoj vivis en Gödöllő. Por fari diservojn pastroj alvenis plej ofte el Budapeŝto. En 2001 Szilárd Keresztes establis paroĥeton por konstrui kirkon. Ĝi estis konstruita inter 2008-2014, sed la interna pentrado kaj ikonostazo estis plene preta en 2020. En la sekva jaro malbonuloj kaŭzis fajron interne.
Rhede (Emso)
Muzeo
La loka agrikultura muzeo estas unu el la kvin muzeoj de la regiono Emsland kaj ebligas informiĝi pri la regiona agrikulturo antaŭ ol enkondukiĝis motoroj. Konstruita inter la jaroj 1991 kaj 1995 en la domaro de eksa bieno, sur areo de 1 100 kvadrataj metroj en la muzeo montriĝas iloj kaj maŝinoj el la epoko de 1850 ĝis 1950. Fokusoj estas terkultivado, rikolto de fojno, bredado de dombestoj kaj produktado de bova lakto.
Grek-katolika preĝejo Sankta Kruco (Gödöllő)
Konstruaĵo
La preĝejo situas en korto, kie ankaŭ ŝtona kruco estas videbla. La fasado estas simetria, kelkaj larĝaj ŝtupoj kuras al la enirejo. La komenca konstruaĵparto estas kovrita per sela tegmento, kiun sekvas granda kupolo en centro de la kirko. Ĉirkaŭ la kupolo ankoraŭ estas du konstruaĵpartoj kaj la absido. Interne la muroj havas murpentraĵojn plej ofte en blua fono.
Ekologia restaŭro
Ekologia restaŭrado estas la scienca studado kiu subtenas la praktikon ekologie restaŭri degraditajn, difektitajn, aŭ detruitajn ekosistemojn en la medio per aktiva homa interveno kaj agado. Ekologia restaŭrado aperis kiel aparta kampo en ekologio en la 1980-aj jaroj.
Grek-katolika preĝejo Sankta Kruco (Gödöllő)
Konstruaĵo
Kermeso okazas en la 14-a de septembro.
Rhede (Emso)
Preĝejoj
La "malnova preĝejo" de la loĝloko - Alte Rheder Kirche - estas malfrugotika konstruaĵo el brikoj, kun rektangula turo, kies fundamento estas el la 13-a jarcento. La ĉefa parto de la preĝejo ekestis ĉirkaŭ la jaro 1470. Ĝis la jaro 1913 la konstruaĵo estis la loka paroĥa preĝejo. Tiam la paroĥo trograndiĝis, kaj en la komunumokerno konstruiĝis nova preĝejo. La malnova preĝeja konstruaĵo nun estas religia kunvenejo kaj koncertejo, sen preĝeja funkcio.
La katolika paroĥa preĝejo Sankta Nikolao en 1913 ekestis en la komunumokerno. La novromanika konstruaĵo de la katedrala arkitekto Wilhelm Sunder-Plassmann ricevis du grandajn kvadratajn okcidentajn turojn, kaj imponan centran okangulan turon. En 1966 kaj 1999 la konstruaĵo amplekse renoviĝis, kaj multaj freskoj kaj sabloŝtonaj kolonoj renoviĝis en historia stilo.
Ekologia restaŭro
Historio
Terposedantoj kaj administristoj klopodis restaŭrigon dum multaj centoj, aŭ miloj da jaroj, kvankam la scienca kampo de "restarigekologio" estis unue identigita kaj kreita en la komenco de la 1980-aj jaroj fare de John Aber kaj William Jordan. La studo de restarigekologio fariĝis nur fortika kaj sendependa scienca fako dum la lastaj du jardekoj, kaj la komercaj aplikoj daŭre estas en la procezo de evoluigado.
Difino
La Society for Ecological Restoration (Socio por Ecological Restoration) difinas ekologian restarigon kiel "intencitan agadon kiu iniciatas aŭ akcelas la normaligon de ekosistemo kun respekto al ĝia sano, integreco kaj daŭripovo". La praktiko de ekologia restarigo inkluzivas larĝan amplekson de projektoj: kontrolon de erozio, rearbarigon, la uzon de genetike lokaj indiĝenaj specioj, forigon de ne-indiĝenaj specioj kaj fiherbojn, revegetaĵigon de ĝenitaj areoj, riveretojn, reenkondukon de indiĝenaj specioj, same kiel vivejoj kaj intervaloplibonigo por laŭcelaj specioj. La esprimo "ekologia restarigo" plusendas al la praktiko de la disciplino de "restarigekologio".
La procezo de ekologia restarigo estas unika en teradministraciaj perspektivoj, je tio ke la celo estas reestigi la originan aŭ historian indiĝenan ekosistemon de ejo, utiligante lokajn indiĝenajn vegetaĵajn speciojn, ekskludante ekzotajn plantojn, kaj reestigi la ekosistemon al mem-daŭrigebla stato, ene de certa kvanto de tempo.
En la vido de biologo E. O. Wilson, "Ĉi tie estas la rimedo por la finigo de la granda formorto-spasmo. La venonta jarcento iĝos, mi kredas, la epoko de restarigo en ekologio".
Schöngleina
Schöngleina estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Holzland de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Servoplenuma komunumo de Schöngleina estas Bad Klosterlausnitz.
Lumo (revuo)
Lumo estas Esperantlingva revuo de la Kanada Esperanto-Asocio (KEA), kaj ĝia nuntempa redaktoro estas Kamila Koziej-Lévesque. Ĝi aperas dufoje jare kaj prezentas novaĵojn pri Kanado, raportojn pri agadoj de KEA kaj pri aliaj Esperanto-renkontiĝoj. Ankaŭ aperas anoncoj pri venontaj eventoj.
Retkomerco
Elektronika komerco aŭ retkomerco, ankaŭ interreta komerco aŭ enreta komerco, estas la aro de aĉetoj kaj vendoj per komunikado interreta kaj retpoŝta laŭ distribuometodaro de merkatiko. Per interreto kaj/aŭ retpoŝto kreiĝas rekta komcerca kontrakto inter vendanto kaj aĉetanto. En pli vasta senco, la elektronika komerco ampleksas ĉiajn specojn de komercaj transagoj inter interretaj ofertantoj de varoj aŭ servoj, sen nepre esti komercaj entreprenoj, kaj aĉetemaj klientoj. La anglan ekvivalenton de la termino, electronic business, popularigis reklama kampanjo de la firmao IBM fine de la 1990-aj jaroj. En pli malvasta senco, la elektronika komerco ampleksas la komercajn transagojn inter komercaj entreprenoj interrete ofertantaj varojn aŭ servojn, ĉu aldone al aliaj komercaj metodoj kiel komerco vendeja kaj perpoŝta ĉu nur interrete, kaj aĉetemaj klientoj interestiaj pri tiuj varoj aŭ servoj.
Amatoro de Auxerre
Sankta Amatoro de Auxerre - latine Amator ("amanto"), france Amadour aŭ Amatre - estis episkopo de Auxerre (latine Autissiodorum) en Burgundio de 388 ĝis sia morto la 1-an de majo 418. Lia kristana festa tago estas la 1-a de majo.
Amatoro de Auxerre
Amatoro studis teologion sub Valeriano, episkopo de Auxerre, sed laŭ legendo geedziĝis al tre religiema virino de Langres, loka nomata "sankta Marta", por komplezi al siaj gepatroj. Post ilia geedziĝo, ili reciproke konsentis vivi kune kiel frato kaj fratino. Laŭ reciproka konsento, Marta mem iĝis monaĥino kaj Amator monaĥo. Laŭ alia legendo, li en la nokto antaŭ la geedziĝo konvinkis ŝin pri la avantaĝoj de virgeco kaj tiel malebligis la edzecon, tiel ke ambaŭ gemonaĥiĝis. Li poste sukcesis Eladius kiel Episkopo de Auxerre en 388. Dum la 30-jara episkopeco, li konstruigis du preĝejojn kaj konvertis la restintajn nekristanojn en lia diocezo al kristaneco. Li portis relikvojn de sankta Quiricus aŭ Cyricus de Antioĥio al Francio kaj tiel propagis la lokan kulton de ĉi tiu sanktulo.
Cugo
Cugo (Tsuga) aŭ hemlokpino estas genro el pinacoj de strobilaj arboj kun malgrandaj kaj dense sidantaj pingloj, kiuj havas du blankajn striojn sur la suba surfaco.
Ĝi estas ankaŭ kultivata kaj disvastiĝinta de Himalajo tra Orienta Azio ĝis Nordameriko.
(Cugo estas ankaŭ nekutima skribmaniero por la svisa urbo, lago kaj kantono Zugo.)
Korengarst
Korengarst estas vilaĝeto en la komunumo Midden-Groningen en la provinco Groningen. Ĝi situas norde de Noordbroek, paralele je la vojo N33.
Korengarst situas je la fino de sablodorso aŭ Garst sur kiu ankaŭ situas Noordbroek kaj Zuidbroek. Tiu sablosorso formis la limigon de la plej granda plivastiĝo kiu atingis la Dolardon dum la mezepokoj, kvankam la argiltavolo ankaŭ kontinuas je la okcidenta flanko de Korengarst.
Norde de Korengarst oni trovis spurojn kiuj eble indikas malaperintan kirkovilaĝon. Tiu loko konatiĝas kiel Rommelskerken.
Stratvido
-292
En la jaro 292 antaŭ Kristo okazis, interalie:
József Láng
József LÁNG [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Láng József estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
József Láng naskiĝis la 1934 en Szekszárd.
Biografio
József Láng frekventis Teatran Altlernejon en Budapeŝto inter 1953-1957. Li poste komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Pécs). Ekde 1962 li apartenas al trupo de Teatro József Attila. Li ĝis tiam ricevis premion en 1996.
Imre Csécsy Nagy
CSÉCSY NAGY Imre (ĉe:ĉi nadj) (konata ankaŭ Csécsi Imre laŭ la kutima hungara sinsekvo) estis hungara kuracisto, kolegia instruisto, ano korespondanta de la MTA (1844) naskita en Érkeserű la 28-an de novembro 1804 kaj mortinta en Debrecen la 23-an de julio 1847.
Kariero
Csécsy Nagy Imre studis medicinon inter 1831–36 en Peŝto, resp. en Vieno, havigis diplomon en 1837. En 1839 oni elektis lin al katedro pri naturscienco de kolegio de Debreceno. Li riĉigis la mineralkolekton.
Don Bosco
En la jaro 1963, sanktejo Don Bosco (1 600 m²) estis konstruita omaĝe al li en la iama tutnova ĉefurbo de Brazilo, Braziljo.
En la jaro 1989, li estis de Johano Paŭlo la 2-a proklamita kiel Patro kaj instruisto de junularo.
Infanaĝo
Laŭ oficiala registro en matriko Johano Bosco naskiĝis la 16-an de aŭgusto 1815 en Becchi, unu en kantonoj de Morialdo, kiu estis loka parto de Castelnuovo d'Asti (hodiaŭ Castelnuovo Don Bosco). Sed li kaj lia patrino ĉiam asertis, ke li naskiĝis la 15-an de aŭgusto.
Edukado de Bosco
Bosco nomis sian metodon de edukado kiel preventa sistemo. Tiu poste staras sur tri pilieroj:
Bosco ludis kun knaboj multe da ludoj kaj praktikis muzikon. Sed ili ĉiam preĝis, partoprenis sanktan meson ks.
Japanaj Martiroj
Japanaj Martiroj estas laŭ la Katolika Eklezio amaso da kristanaj homoj mortigitaj en Japanio, 26 (日本二十六聖人) en 1597 en Nagasaki, 55 en la sama urbo en 1632. La unuaj estis proklamitaj beatuloj de Pio la 9-a. Ilia kanonizo praktike konsistis en la konstato ke ili perdis la vivon pro sia rifuzo apostati el kristanismo, do ili rezignis vivon pro Jesuo Kristo: tiu rekono sufiĉas por ilin proklami sanktuloj.
Kristanismo atingis Japanion kiam la jezuito sankta Francisco Xavier kun fratulo John Fernandez kontaktis (1549), alveninte el Hispanio kun la intenco evangelizi japanajn gentojn, Shimazu Takahisa el Kagoshima por lin peti permeson katolike evangelizi ties popolojn. La daimio tion koncedis kaj ankaŭ promesis protekti iliajn misiejojn. Eble Takahisa tion konsentis ankaŭ por malpliigi la preman influon de budismaj monakoj; sed tiuj ĉi sukcesis konvinki la reganton almenaŭ ne protekti la kristanajn misiistojn.
Hospital Infanta Sofía (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la sub la nomo Hospital del Norte.
Japanaj Martiroj
Ĉe la fino de la deksesa jarcento la misio jam kristianige baptis pli ol 300.000 miloj da homoj entuzisme kaj fidele ricevintaj la kredon, sed komenciĝis ankaŭ malkonfidon kaj persekutojn kaŭzitajn precipe de politikaj malfacilaj rilatoj inter Hispanio kaj Portugalio kun la japana registaro. Influis multe la politiko de Hispanio kiu post la konvertiĝo al kristanismo de la popolok de la Filipinaj Insuloj, praktike senregistaraj, tiuj ĉi estis aneksitaj al la regno de Hispanio, do ili perdis sian sendependon. Japanoj timis ke saman sorton povus okazi ankaŭ al Japanio. Kristanismo, tial, estis subpremita kaj kristanoj persekutitaj: katolikoj vivis praktike sekrete kaj ne plu eblis konfesi konite.
La kvinan de februaro 1597 en Nagasaki dudekses katolikoj – ses eŭropaj franciskanaj misiistoj, tri japanaj jezuitoj kaj deksep japanaj franciskanaj triaordenanoj, inkluzide de tri knaboj - estis krucumitaj: levitaj sur la kruco ili estis trafitaj per lancoj. Kune kun la 26 Japanaj Martiroj estis rekonite la martiriĝo de aliaj 179 kiuj martiriĝis samtempe tie kaj tie en la lando. Ili estis varie turmentitaj. En la Roma Martirlibro ili estas solene festitaj la sesan de februaro kun la titolo: "Sankta Paŭlo Miki kaj kompanuloj".
La persekuto sporade daŭris, sed intensiĝis inter 1613 kaj 1630. La 10-an de septembro 1632 aliaj 55 katolikoj estis martirigitaj ankoraŭ en Nagasaki.
Post tiuj sangbanoj katolikoj, jam senigitaj je sia pastraro, ribelis kaj armite rezistis, sed ilia improvizita milito por defendi havaĵojn kaj vivon kaj kredon daŭre de iom pli ol ses monatoj (1638), kostis cirkaŭ 200.000 homoj mortigitaj en krudarmaj rezistaj bataloj aŭ morte malsatigitaj ktp.
Bibliografio
Camilleri, R. IL CROCIFISSO DEL SAMURAI, Rizzoli.
Pecinișca
Pecinișca [peĉiniŝka] (hungare: Csernabesenyő) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Băile Herculane. En 1910 Csernabesenyő havis 702 loĝantojn (rumanoj), en 1992 642 (rumanoj), kaj laŭ la stato de en la loĝloko vivis. Ĝia unua mencio skriba estas el 1540. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, al departemento Krassó-Szörény. Administre ĝi apartenas al la urbo Băile Herculane.
Pecinișca situas ambaŭflanke de la rivero Cerna. Unuflanke la vilaĝon trapasas la nacia vojo DN67D, aliflanke la distrikta vojo DJ608D; ili ligas Băile Herculane al ĝia fervoja stacidomo kaj al la nacia vojo DN6.
Emmabuntüs
Emmabuntüs estas linuksa operaciumo lanĉita en 2011 kaj baziĝita sur Ubuntu kaj Debiano. Tiu distribuaĵo estas uzata por rekondiĉi malnovajn komputilojn donitaj al bonfaraj organizoj kiaj ekzemple la Amikoj de Emmaüs.
Endre Vázsonyi
Endre Vázsonyi [vAĵonji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vázsonyi Endre estis hungara-usonana matematikisto, inĝeniero, profesoro, membro Hungara Scienca Akademio. Lia familia nomo estis Weiszfeld [vejsfeld] ĝis 1937, lia persona nomo en Usono estis Andrew, lia pseŭdonomo estis Zepartzatt Gozinto.
Emmabuntüs
La nomo Emmabuntüs estas vortokunfando de Emmaüs kaj Ubuntu.
Endre Vázsonyi
Endre Vázsonyi naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Santa Rosa (Kalifornio).
Biografio
Endre Vázsonyi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li doktoriĝis en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1936. Jam dum la gimnaziaj jaroj en 1934 li atingis la unuan lokon en matematika konkurso. Tiutempe li konatiĝis kun Paŭlo Erdős. Pro la kreskiĝanta nazia danĝero li rifuĝis al Parizo en 1939, post 2 jaroj al Usono. Li akiris plian inĝenieran diplomon en Universitato Harvard en 1942. Li edziĝis kaj en 1945 li ricevis usonan ŝtatanecon. Tiutempe li laboris kiel inĝeniero en Pensilvanio, poste en aliaj membroŝtatoj li laboris ofte en armeaj laborejoj. Ekde 1970 li komencis instrui en Universitato de Suda Kalifornio, poste en Universitato de Roĉestro, fine en Universitato de San Francisko.
Dominiko Savio
Sankta Dominiko Savio (nask. la 2-an de aprilo 1842, Riva presso Chieri, Piemonto, Italio - 9-an de marto 1857, Mondonio, hodiaŭ Castelnuovo Don Bosco, Italio) estis plenkreskanta studento de Don Bosco. Kiam li estis dekkvarjara, li grave malsaniĝis je pulma tuberkulozo dum siaj antaŭpastraj studoj kaj poste li mortis hejme en Mondonio la 9-an de marto 1857.
Kiel sankta li estis proklamita de papo Pio la 12-a la 12-an de junio 1954.
Sinagogo en Buda
La novgotika Sinagogo en Buda tre proksime al Danubo estas historia monumento en Budapeŝto, en loĝkvartalo Újlak. Numtempe ĝi estas tre aktiva sinagogo.
Historio
La judoj havis en tiu loko sinagogon jam en la 18-a jarcento, kiun ili malkonstruis kaj konstruis pli novan inter 1887-1888. Origine ĝi situis en granda korto, sed en 1928 pro financaj problemoj la sinagogo estis preskaŭ ĉirkaŭkonstruita per sesetaĝa loĝdomo, tial la sinagogo estas videbla nur el la Danubobordo. La loĝdomo havas koridorojn al la sinagogo, tial estas bela vido al la sinagogo.
Konstruaĵo
La arkitekto estis Sándor Fellner.
Pointe-Claire
Pointe-Claire estas kanada urbo situanta sur Insulo Montrealo en la aglomeraĵo de Montrealo.
Sinagogo en Buda
Konstruaĵo
Dimenzioj de la konstruaĵo:
Grebenac
Grebenac, serbe Гребенац, rumane Grebenaţ [grebenac], hungare Gerebenc estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Bela Crkva (Serbio).
Situo
Grebenac situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo.
Sinagogo en Buda
Konstruaĵo
Interne 3 galerioj por virinoj etendiĝas. Ĉe la flankomuroj estas videblaj memortabuloj pri la martiroj kaj pri la plej grava rabenoj.
Grebenac
Historio
La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Temes (reĝa departemento), al distrikto de Fehértemplom, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Grebenac 1017 homoj, (837 rumanoj (82 %), 100 serboj, 51 ciganoj, 9 hungaroj kaj aliaj).
31853 Rahulmital
31853 Rahulmital estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Rahul Mital, mentoron de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Li estas ano de la estraro ĉe la Indus Center for Academic Excellence en Lathrup Village (Miĉigano).
Enigilo
Enigiloj estas flankaparatoj por enigo de datumo kaj signaloj en komputilon aŭ alian elektronikan aparaton dum ĝia funkciado. Enigaj kaj eligaj iloj konsistigas aparatan interfacon inter komputilo kaj skanilo aŭ 6DOF-kontrolilo.
Ekzistas jenaj kategorioj de enigiloj:
Krome, pluraj komputilaj almontraj enigiloj estas klasifataj laŭ maniero de administrado de :