cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Epejo
Kiam venis la tago, Trojanoj vidis brulantan grekan tendaron, neniuj ŝipoj estis videblaj kaj sur esplanado antaŭ la urbo situis grandega ligna ĉevalo. Kaj tuj estis du opinioj - lasi ĝin, aŭ entiri en la urbon. Odisean planon subtenis Greko Sinono, kiu al Trojanoj blagis motivojn por entiri ĝin kaj aliflanke estis divenistino Kasandra, kiu asertis, ke interne de la ĉevalo estas batalantoj (sed neniu kredis al ŝi) kaj divenisto Laokoonto forte avertis kaj parolis pri malkonfido al Grekoj - Danaoj, eĉ se ili alportis donacojn - de tio ĉi devenis parolturno Danaa donaco. Neniu diveniston kredis, plie dioj sendis kontraŭ Laokoonto venenajn serpentojn, kiuj lin kaj liajn du filojn tuj mortpremis. El tio Trojanoj elsentis favoron de la dioj kaj la ĉevalon pene entiris en la urbon eĉ se pro tio ili devis malkonstrui pordegon. Post tio ili festis finon de la milito.
Kiam fine ĉio ekdormis, elsaltis la viroj el ĉevalo kaj malfermis de la urbo pordegojn, Sinono donis fajran signalon al armeo kaj ŝipoj, Grekoj furioze invadis la urbon, bruligis kaj murdis kaj kiam venis nova mateno, estis Trojo detruita bruliginta urbo. La milito finiĝis.
Ario (teologo)
Ario (Arius, naskiĝis en 256 en Libio, mortis en 336 en Konstantinopolo) estis berbera presbitero kaj teologo.
La kristana teologia fluo naskiĝinta ĉirkaŭ liaj religiaj doktrinoj estis kondamnita kiel hereza en la Unua koncilio de Niceo (325), kaj estis sekve indikata per la epiteto ariana. Tiu doktrino disvastiĝis precipe inter la ĝermanaj popoloj.
Biografio
Ario plenumis siajn teologiajn studojn en la Lukiana skolo fondita de Lukiano el Antioĥio, origina de Bejruto, kun kiu amikiĝis), sekve elmigris al Egiptio, kie estis ordinita presbitero kaj pastris ĉe aleksandria preĝejo.
En 300 li estis ekskomunikita iniciate de Patriarko de Aleksandrio Petro la 1-a kiu kondamnis liajn ideojn ĉar herezoportain. En 311 la posteula patriarko Akila, lin rehabilitis, permesante ke li denove prediku. Ĉe la morto de Akila 312, Ario estis la precipa konkuranto al la episkopa katedro opone al Aleksandro, kiu fakte estis preferata de la voĉdonatoj. En 318 sinodo tiucele kunvokita de Aleksandro deklaris herezo la arianan doktrinon kaj lin ekskomuniki: Ario estis devigita forfuĝi al Palestino. Aleksandro pensis esti ferminta la problemon. Sed la kondamno riveliĝis kontraŭprodukta. Ĝi kaŭzis serion da fortaj reagoj favoraj al la tezoj de Ario.
En Sirio kaj Palestino, fakte, lia predikado trovis favoran grundon. En la proksima azia Oriento radikiĝis malsama rilato inter la tri personoj de la Sankta Triunuo. Elstaraj kristanaj filozofoj partianiĝis kun la arianaj tezoj. En Cezareo de Palestino, Ario fariĝis gastigita kaj protektita de la episkopo Eŭsebio.
En 321 sinodo de cent egiptaj kaj libiaj episkopoj rekonfirmis la kondamnon de arianismo; tiuj episkopoj, krome, kunvokis alian koncilion por dekreti normojn pli artikitajn rilate kristologian diskutaron. La koncilio kuniĝis en Ancira de Anatolio.
En 325 Eŭsebio estis ekskomunikita pro lia troa proksimiĝo al la ideoj de Ario iniciate de Sinodo kuniĝinta en Antioĥio, apostola sidejo, kaj do hierarkie supera al Cezareo.
Ario foriris kaj atingis la amikon kaj eksan studkompanulon Eŭsebio el Nikomedio, episkopo ĝuste de Nikomedia. Tiu lasta elekto, krom de rilatoj de antikva amikeco, estis sugestita de la fakto ke, estante Eŭsebio en amikecaj rilatoj kun la Imperiestro Konstantino, liaj proksimeco kaj protekto tenis Arion fora el eventualaj riskoj. Tie Ario sciis ke la imperiestro jam interesiĝis pri la problemo kaj jam elektis la urbon en kiu celebri novan koncilion.
Konstantino, al kiu precipe interesiĝis la ordon kaj la regeblecon de la imperio, volis ke ne nur la koncilio elektu inter la du tezoj sed ankaŭ ke la Eklezio reunuiĝu ĉar jam portanta institucio de la romia imperio.
La imperiestro ĉeestis ĉiujn kunsidojn de la Koncilio. Dum la koncilio Konstantino, do, metis unu antaŭ la alia la du pensfluojn: unuflanke la oficiala Eklezio, aliflanke Ario kun Eŭsebio el Nikomedio kaj iliaj subtenantoj. Spite de la invito de la konciliaj patroj, Ario kaj Eŭsebio ne sukcesis konvinki la asembleon: se fakte la Difilo ne estis egala al la Patro, tiam li ne estis dia, aŭ almenaŭ malpli ol la Patro. Kaj tio ne estis akceptebla. La tezo, fine, laŭ kiu 'estis epoko en kiu la Filo ne estis'' hororigis la ne arianajn membrojn. La arianoj troviĝis nombre malplimultaj kaj estis kondamnitaj kaj ekzilitaj. Ario devigite translokiĝis al Ilirio.
Kvankam la dekreto de la koncilio estis klara, la ariana ideo restis multe ĉeesta en la orientaj eklezioj ĝis tiupunkte ke la episkopoj ekzilitaj estis realvokitaj al siaj diocezoj diocezoj. Ankaŭ Ario (331) revenis kaj estis ricevita en la kortego kaj eĉ sukcesis konvinki la imperiestro pri la subtenebleco de siaj ideoj, tiom ke la imperiestro lin rehabilitis kaj ekziligis la episkopon de Aleksandrio Atanazion kiu de Ario estis inter la plej maltimaj oponantoj dumkonciliaj.
En 336 li mortis en Konstantinopolo en cirkonstancoj ankoraŭ ne sufiĉe esplorataj.
Verkoj
De liaj verkoj malmulte restas, ĉar liaj libroj estis bruligitaj dum lia ekzilo en Ilirio. Ĉiukaze restas du leteroj, kredokonfeso kaj fragmentoj de tiu majora manuskripto, dirita Talia, kiu devis, almenaŭ parte, havi poemformon.
Arianismo
Ario ne negis la kristanan Triunuon, sed subordigis la Filon al la Patro, negante la kunsubstancecon (homousìa) kiu poste estis aprobita en la formulo de la Kredokonfeso nicea-konstantinopola. Laŭ lia doktrino, do, Jesuo estis speco de duondio, neidentigebla kun Dio mem.
Edge of Tomorrow
Edge of Tomorrow (surmerkatigita kiel Live Die Repeat: Edge of Tomorrow aŭ simple Live Die Repeat) estas usona scienfikcia filmo de 2014 en kiu ĉefrolas Tom Cruise kaj Emily Blunt. Doug Liman reĝisoris la filmon surbaze de filmo adaptita de la japana mangailustrita romano All You Need Is Kill (2004) de Hiroshi Sakurazaka. La filmo okazas en estonteco, kie plejparto de Eŭropo estas invadita de ekstertera raso.
Intrigo
En 2015 eksterteranoj alvenas en Germanion per asteroido kaj rapide konkeras la plej grandan parton de kontinenta Eŭropo. Antaŭ 2020, la Unuiĝinta Defenda Forto (UDF), tutmonda armea alianco kreita por kontraŭbatali la eksterteranan minacon, finfine atingas venkon super la eksterteranoj ĉe Verduno per nove evoluigitaj robot-kostumoj. En Britio, UDF planas gravan invadon al Francio, kaj generalo Brigham (Brendan Gleeson) ordonas lastatempe aligita usona majoro William Cage (Tom Cruise) respondeculo pri amaskomunikiloj partopreni. Cage havanta neniun batalsperton, celas kaj minacas kulpigi Brigham se la invado malsukcesus. Brigham arestigas kaj sendas Cage al Flughaveno Heathrow, nun milita bazo. Cage vekiĝas por trovi ke Brigham degradis lin al soldato kaj asignis lin al serĝento Farell (Bill Paxton) kaj la fiaska J-taĉmento, kiuj maplaĉe bonvenigas Cage.
La surteriĝo en Francio estas granda fiasko; Farell kaj J-taĉmento estas rapide mortigitaj. Cage uzas minon por mortigi nekutime grandan bluan eksterteranon sed li estas vundita per la eksplodo kaj kovrita per la sango de la eksterterano. Post tio Cage vekiĝas por trovi sin reen ĉe Heathrow, revivanta la okazaĵojn de la antaŭa mateno. Liaj provoj averti Farell kontraŭ la invado estas ignoritaj, kaj li ripetas la buklon de mortado sur la strando kaj vekado ĉe Heathrow denove kaj denove. Dum unu buklo, Cage provas savi serĝenton Rita Vrataski (Emily Blunt), famkonata heroo de la batalo de Verdun. Ŝi ekkomprenas ke Cage povas reveni en la tempo kaj ordonas al li trovi ŝin la venontan fojon kiam li vekiĝu.
Cage vekiĝas kaj renkontas Vrataski, kiu veturigas lin al Dr.Carter (Noah Taylor), eksperto en ekstertera biologio. Li klarigas ke la eksterteranoj estas superorganismo en kiu la "Omego" kontrolas la cerbon, dum la "Alfoj" kondutas kiel la iloj tra kiuj Omego kontrolas ordinarajn eksterteranojn; Se Alfo mortas, Omego rekomencigas la tagon kaj ĝustigas siajn taktikojn ĝis la batalo estas gajnita. Cage akiris la kapablon reagordi tempon pere de la sango de Alfo. Vrataski havis ĉi tiun kapablon ĉe Verdun, uzante ĝin por gajni la batalon antaŭ ol ŝi estis vundita kaj ricevis sangotransfuzon, kio igis ŝin perdi la kapablon. Ŝi pretas lokalizi kaj mortigi Omegon por fini la eksterteranan invadon.
Cage kaj Vrataski infiltras la Militministerion, kie Cage konvinkas Brigham doni al li la prototipan aparaton de Carter, kiu povas lokalizi Omegon. En la sekva aŭtopersekuto, ili malkovras ke Omego estas sub la piramido de Luvro en Parizo. Cage estas kaptita kaj grave vundita, li vekiĝas en malsanulejo por malkovri ke li ricevis sangotransfuzon kaj perdis la kapablon restarti la tempon.
Vrataski liberigas Cage kaj ili rekrutas J-taĉmenton por helpi detrui Omegon antaŭ ol la invado komenciĝu. Ili flugas al Parizo, kie la soldatoj oferas sin por ke Cage kaj Vrataski povu atingi Luvron. Antaŭ logi for la Alfon staranta inter ili kaj la submara Omego, Vrataski kisas Cage por danki lin. Kiam la Alfo mortigas Vrataski kaj mortige vundas Cage, li sukcesas faligi manbombojn, kiu detruas Omegon, mortigante la Alfon kaj ĉiujn eksterterulojn.
Ĉar forvelkanta Cage flosas malsupren en la sangon de Omego, li denove akiras la kapablon restartigi la tempon sed vekiĝas du tagojn pli frue, survoje al sia origina renkontiĝo kun Brigham, antaŭ la UDF-invado al Francio. Sed ĉi-foje li vekiĝas en alternativa historio, kie la eksterteranoj estas malfortaj kaj senhelpaj, ĉar la ĉiopova Omego ne plu ekzistas. Cage spektas novaĵojn pri facilaj venkoj por la homaj armeoj, en ĉi tiu alternativa templinio, dum li veturas al Heathrow. Kiam li alvenas, li vidas, ke ĉiuj J-taĉmento vivas, preparante sin por kio supozeble estos multe pli facila invado. Li poste trovas Vrataski, kiu ne rekonas lin kaj salutas lin same malvarme kiel ŝi faris en antaŭaj bukloj post kio Cage ridas.
Sanktvenceslaa muzika festivalo
Sanktvenceslaa muzika festivalo estas civitana asociiĝo estiĝinta el iniciato de ostrava grupo de artistoj, muzikaj teoriistoj kaj ŝatantoj de muziko kaj arto en junio de 2003, kiu aranĝas kaj organizas samnomatan internacian muzikan festivalon. Tiu sub unueca dramaturgia kaj idea platformo perigas muzikajn konfrontaciojn al vasta grupo de loĝantoj de Moraviasilezia regiono. La festivalo okazas de 28-a de septembro ĝis la 28-a de oktobro en diversaj lokoj de la regiono.
Světlá (Světlá Hora)
Světlá (antaŭe ankaŭ Lichtvard, Lichtewerden, Światła) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Světlá Hora en distrikto Bruntál. Ĝi troviĝas norde de Světlá Hora. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/452. Vivas ĉi tie.
Světlá situas en katastra teritorio Světlá ve Slezsku kun areo 11,25 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1267.
En ĉi tiea fabriko por produktado de fadenoj G. A. Buhl und Sohn estis ekde novembro de 1944 ĝis januaro de 1945 filia koncentrejo de koncentrejo Aŭŝvico – Birkenau, en kiu estis malliberigitaj proksimume 300 virinoj.
Jacob Savery
Jacob Maertensz Savery (Kortrijk, ĉirkaŭ 1565 - entombigita Amsterdamo, 23-an de aprilo 1603) estis flandra-nederlanda pentristo.Jacob, ankaŭ Jacques, venis el la pentristofamilio Savery. Verŝajne li sekvis lecionojn ĉe la flandra, manierisma pentristo Hans Bol. Savery ekloĝis ĉirkaŭ 1584 en Haarlem kaj poste ĉirkaŭ 1589 en Amsterdamo. Li pentris florscenojn, bestojn kaj pejzaĝojn. Li ankaŭ instruis, i.a. sian pli junan fraton Roelant Savery. Jacob Savery estis la patro de Hans Savery la pli juna kaj Jacob Jacobsz Savery.
Aŭtokodoj en Albanio
La aktualaj aŭtokodaj licencplatoj de Albanio estas blankaj kaj havas ruĝan strion ĉe la maldekstra rando, en kiu sub la nigra duobla aglo de la blazono de Albanio videblas la nacia kodo AL. Pli fruaj licencplatoj ne havas la dekstran strion. La aŭtokodo konsistas el du literoj, kiuj reprezentas la distrikton de Albanio kie registratas la aŭto, sekvas kvarcifera nombro kaj plia litero. Ekde la jaro 2002 uziĝas nova, pli mallarĝa literaro.
Diplomatiaj licencplatoj havas verdajn literojn. Ili havas la literkombinon CD kaj kvar ciferojn en du grupoj de po du ciferoj, dividite per horizontala streketo. La unuaj du ciferoj indikas la landon de la diplomato.
Aŭtoj de la albana armeo havas la literon U sur la licencplato, kaj sekvas ekskluzive ciferoj.
Distriktaj kodoj
La sekva listo helpas malkovri, el kiu distrikto de Albanio venas aŭtomobilo, vidante ties aŭtokodon.
Zlaști
Zlaști [zlaŝtj] ( Zalasd [zalaĵd]) estas vilaĝo en la distrikto Hunedoara en Rumanio, sudoriente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 803 loĝantojn (rumanoj, hungaroj). Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Unue ĝi estis menciita en 1362. Antaŭ 1945 ĝi estis aligita al urbo Hunedoara.
Kari Hotakainen
Kari Hotakainen (naskiĝinta en Pori) estas finna verkisto. Li skribis romanojn, poemojn, librojn por infanoj, scenarojn, teatraĵojn kaj radiodramojn. Li ricevis Premion Finlandia pro sia romano Juoksuhaudantie. Ankaŭ aliaj liaj romanoj estis kandidatoj por la premio.
Farmobienoj de Ŝebao
La Farmobienoj de Ŝebao aŭ Farmobienoj de Shebaa (en araba, مزارع شبعا Mazāri` Shiba`ā) estas malgranda teritorio disputata en kiu kuniĝas la landlimoj de Libano, Sirio kaj Israelo. La teritorio estas konfliktejo inter tiuj landoj. Ĝi estis okupata de Sirio en septembro de 1957 kaj poste ĝi estis okupita de Israelo kun la Altaĵoj de Golano en 1967, dum ties milito kontraŭ Sirio nome la Sestaga milito, kaj ekde tiam Israelo plutenas ties kontrolon. Libano postulas ties suverenecon, dum Israelo defendas ke temas pri siria teritorio sed ĝi akceptas ke temas pri teritorio kies suvereneco estas disputata. En la Israela-Libana konflikto de 2006 ili estis denove postulitaj kiel libana teritorio fare de la registaro de Libano kaj tio estis motivo de deklaroj de siriaj aŭtoritatoj, kiuj agnoskis la teritorion kiel libana dum la Unuiĝintaj Nacioj eltenas ke la teritorio estas siria kaj ne libana.
Tursi
Tursi estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Colobraro, Montalbano Jonico, Policoro, Rotondella, Sant'Arcangelo (PZ), Scanzano Jonico, Stigliano kaj Valsinni.
Szente
Szente [sente] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság. Szent signifas: sankta.
Kantono Warren (Misisipio)
La kantono Warren (Warren County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Szente
Situo
Szente situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo en montaro Cserhát. Balassagyarmat troviĝas 12, Rétság 15, Szécsény 26, Vác 29, Salgótarján 67, Budapeŝto 75 kilometrojn.
Kantono Warren (Misisipio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Szente
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1255. Ekde mezo de la 16-a jarcento la komunumo apartenis al la Osmana Imperio. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, migra poŝto.
Roberto Baggio
Roberto BAGGIO (la 18-an de februaro 1967 en Italio) estas iama itala futbalisto, kiu ludis en la ataka mezulo pozicio. En 1993 li gajnis la Ora Pilko kaj Futbalisto de la jaro en la mondo.
Kariero
Baggio komencis sian profesian karieron en 1982 kun Vicenza de la tiama tria dividado. En 1985, Baggio moviĝis al la Fiorentina teamo, kie li estis konsiderita unu el la plej elstaraj ludantoj de la teamo. En 1990, la ludanto-karto de Baggio estis vendita al Juventus kontraŭ rekorda sumo de 19 milionoj da dolaroj, kelkajn tagojn post kiam li ludis en la amaskomunikiloj de Fiorentina kontraŭ la sama Juventus en UEFA-pokalfinalo 1990. Tiun saman jaron, li aperis en la uniformo de sia teamo en 1990. la turniro de la Monda Pokalo okazigita en Italio. En 1993 li venkis en la UEFA-pokalo kun Juventus, post gvidado de la teamo kiel kapitano en la paro de finaj matĉoj kontraŭ Borussia Dortmund, gajnante ducon en la unua matĉo en kiu Juventus venkis 3-1, survoje al 6-1 venko sume, kaj eĉ gajnis la Ora Pilko kaj Futbalisto de la jaro en la mondo
En 1995, Baggio gajnis sian unuan italan ĉampionecon kun Juventus, same kiel la UEFA-pokalon. Li poste estis vendita al Milano, kun kiu li gajnis sian duan ĉampionecon. En 1997, li translokiĝis al Bologna, por kiu li trafis 22 golojn kaj konsekvence li estis inkluzivita en la itala nacia teamo kadre de la Futbala Mondpokalo 1998 kiu okazis en Francio. En la sama turniro, Baggio trafis du golojn, kaj alian golon kiel parto de penaloduelo ĉe la kvaronfinalstadio, en kiu lia teamo estis eliminita de la turniro fare de la franca teamo.
Post la Monda Pokalo, Baggio subskribis kun Inter Milano. Post du malsukcesaj jaroj en la uniformo de la teamo, Baggio moviĝis al la Breŝa teamo, kie li ludis ĝis sia emeritiĝo de la ludo en 2004. Baggio finis sian karieron kun 203 goloj en la itala ligo, kaj 56 aspektoj kaj 27 goloj en la nacia teamo. La 28-an de April, 2004, internacia omaĝa matĉo estis okazigita en lia honoro kontraŭ la hispana nacia teamo.
En marto 2004, li estis elektita de Pelé kiel unu el la 125 plej bonaj vivantaj futbalistoj en la mondo.
En 2011 li estis la unua se temas pri esti elektita al la Halo de Famo de Futbalo Itala.
Brita Agrikultura Revolucio
La Brita Agrikultura Revolucio estis la senprecedenca pliiĝo en agrikultura produktado en Britio pro pliiĝoj en labora kaj tera produktivecoj inter la mezo de la 17-a kaj fino de la 19-a jarcento. Agrikultura produktado kreskis pli rapide ol la loĝantaro dum tiu jarcento ĝis 1770, kaj poste produktiveco restis inter la plej altaj en la mondo. Tiu pliiĝo en la manĝaĵprovizado kontribuis ĝis la rapida kresko de loĝantaro en Anglio kaj Kimrio, de 5.5 milionoj en 1700 ĝis pli ol 9 milionoj antaŭ 1801 kvankam enlanda produktado falis ĉiam pli al manĝimportoj en la deknaŭa jarcento kiel loĝantaro pli ol triobligite al pli ol 32 milionoj. La pliiĝo je produktiveco akcelis la malkreskon de la agrikultura parto de la laboristaro, aldonante al la urba laboristaro de kiu industriigo dependis: la Agrikultura Revolucio estis tial citita kiel kialo de la industria revolucio.
Tamen, historiistoj plue disputas pri kiam precize tia "revolucio" okazis kaj pri kio estis ties konsisto. Pli ol unusola okazaĵo, G.E. Mingay asertas ke estis "abundo de agrikulturaj revolucioj, unu por du jarcentoj antaŭ 1750, alia emfazante la jarcenton post 1650, trian por la periodo 1750-1880, kaj kvaran por la mezaj jardekoj de la deknaŭa jarcento". Tio kondukis al pli ĵusaj historiistoj por argumenti ke ajnaj ĝeneralaj asertoj pri "la Agrikultura Revolucio" estas malfacile elteneblaj.
Unu grava elemento en tiu ŝanĝo estis la movo en kultivciklo al rapoj kaj trifolio anstataŭ nekultivata tero (stoplo). Je tio ludis gravan rolon la figuro de Charles Townshend. Rapoj povas esti kultivitaj en vintro kaj estas profunde fiksigitaj, permesante al ili kolekti mineralojn neatingeblaj en malprofundaj fiksigitaj kultivaĵoj. Trifolio fiksas nitrogenon de la atmosfero en formon de sterkaĵo. Tio permesis la intensan kultiveblan kultivadon de grundoj sur fermitaj bienoj kaj disponigis furaĝon por nutri pliigitan brutaron kies stalsterko aldonis al la grundo plian fekundecon.
0,999...
Matematike, la ripetanta cifero 0,999…, kiu estas ankaŭ skribita kiel 0,\bar{9},  0,\dot{9}  aŭ  0,(9) , estas reela nombro egala al 1. Alie dirita, la skribaĵoj "0,999…" kaj "1" reprezentas la saman reelan nombron. Tiu egaleco estas sciita de profesiaj matematikistoj kaj skribita en matematikaj lernolibroj. Pluraj pruvoj de tiu idento estis kreita laŭ diversaj niveloj kaj gradoj de rigoro, preferata evoluo de la reelaj nombroj, jamscia fono, historia kunteksto, kaj celita aŭskultantaro.
En la lastaj dekjaroj, esploristoj pri matematika edukado studis, kiel studentoj akceptas tiun egalecon. Multo da ili kontestas la egalecon, almenaŭ unue. Post legado de lernolibroj, klarigado de intruisto, kaj legado de pruvoj, multo opinias malsame kaj akceptas, ke la du nombroj estas samaj. Tamen, ili ofte estas tiel necerta, ke ili asertas pli da malpravaj pravigoj. La rezonado de la studentoj ofte rilatas al malĝustaj intuicioj pri reelaj nombroj. Ekzemple, ili ofte pensas, ke ĉiu reela nombro havas malsimilan decimalan ekspansion, ke ekzistas nenulaj malfiniomalgrandaj reelaj nombroj, aŭ ke la ekspansio de 0,999… finiĝas eventuale.
La ne-malsimileca de tiaj ekspansioj ne videblas nur en la dekuma sistemo. La sama fenomeno okazas per aliaj entjeraj bazoj (alia ol 10), kaj matematikistoj trovis metodojn skribi 1 per ne-entjeraj bazoj. Tiu fenomenoj vidiĝas ankaŭ je aliaj nombroj: ĉiu nenula nombro, kies decimaloj finiĝas havas ĝemelon, kiu havas ne-finiĝantan naŭojn. Por esti simpla, la versio havanta finiĝantan decimalojn estas preskaŭ ĉiam preferata, kaj tial oni ofte pensas, ke ĝi estas la sola prezento. Fakte, kiam senfinaj ekspansioj estas permisataj, ĉiuj posiciaj numeralaj sistemoj enhavas senliman nombron da alternativaj prezentoj de ĉiu nombro. Ekzemple, 28,3287 estas 28,3286999…, kaj 28,3287000, kaj aliaj. Tiuj pluraj identoj estas helpiloj por la kompreno de la decimala ekspansio de frakcioj, kaj la strukturo de simplaj fraktaloj, la aro de Kantor.
Numerala sistemoj per kiu la egaleco ne okazas povas esti konstruata, sed tiuj sistemoj estas ĉiam ekster la sistemo de reelaj nombroj.
Enkonduko
0,999… estas nombro skribita en la dekuma numerala sistemo, kaj iu el la plej simplaj pruvoj montranta ke 0,999… = 1, uzas oportunajn aritmetikajn ecojn de tiu sistemo. La plejparto de dekuma aritmetiko — adicio, subtraho, multipliko, divido, neegalaĵo — influas je la nivelo de la cifero kaj tiel estas plimalpli same ol entjeroj. Same ol entjeroj, du finiĝantaj decimaloj havanta malsamajn ciferojn estas malsamaj nombroj. Iu ajn nombro de la formo 0,99…9, kiam la naŭojn eventuale finiĝas, estas malpli ol 1.
Misinterpreti la uzo de "…" (tripunkto) de 0,999… estas foje kial ĝia egaleco kun 1 estas miskomprenata. La uzo ĉi tie estas malsama ol la lingva uzo kaj en 0,99…9, kiu signifas limhavantan nombron da naŭoj. Ĉi tie, la tripunkto signifas, ke senlimhavanta parto de la nombro ne estas videbla. Tiel, tiu uzo de "…" nur povas signifi, ke la nombro estas limeso. Do, laŭ kutima matematika uzado, "0,999…" estas la reela nombro, kiu estas la limeso de la vico (0,9, 0,99, 0,999, 0,9999, …).
Estas pluraj pruvoj kiuj montras, ke 0,999… = 1, kun diversaj niveloj da matematika rigoro. Sekvas unu el ili. Du reelaj nombroj estas tute samaj se kaj nur se ilia malsameco estas egala al 0. La plejparto de homoj konsentus, ke la malsameco inter 0 kaj 1, se ja estas malsameco, devus esti tre malgranda. Kiam oni pensas pri la supra vico, oni povas montri, ke la malsameco devus esti pli malgranda ol iu ajn pozitiva kvanto, kaj oni povas montri ke nur estas unu reela nombro kun tiu eco: 0. Ĉar la malsameco estas 0, sekvas ke la nombroj 1 kaj 0,999… estas tute samaj. Pro la sama rezono oni povas ekspliki, kial 0,333… = 1⁄3, 0,111… = 1⁄9, ktp.
Frakcie
Senfina decimaloj estas bezonata por prezenti frakciojn. Per longa divido, simpla divido de entjeroj kiel 1⁄3 iĝas senfinan nombron, 0,333…, kie la ciferoj ripetiĝas senfine. Ĉi tio montras rapide, ke 0,999… = 1. Multiplikado de 3 kaj 3 faras 9 je ĉiu cifero, do 3 × 0,333… egalas al 0,999…. Kaj 3 × 1⁄3 egalas al 1, do 0,999… = 1.
Alia formo de tiu pruvo multiplikas, 1/9 = 0,111… kaj 9.
Eĉ pli facila versio de tiu sama pruvo estas:
Ambaŭ ekvacioj estas ĝusta, do pro transitiva rilato, 0.999… devas egali 1. Simile, 3/3 = 1, kaj 3/3 = 0,999…. Do, 0,999… devas egali 1.
Cifere
Alia metodo de pruvo aplikas plej facile al aliaj ripetantaj decimalaj nombroj. Kiam nombro skribita decimale dekoblas, la ciferoj ne ŝanĝiĝas sed la decimala dividsigno (komo) iras dekstre. Do 0,999… × 10 faras 9,999…, kaj tiu lasta estas 9 pli ol la unua nombro.
Por vidi tion, komprenu ke subtrakti 9,999… de 9,999… povas okazi unucifere; je ĉiu cifero post la komo la rezulto estas 9 - 9, nul. Sed nuloj kiu sekvas nombrojn ne ŝanĝas ilin, do la malsameco estas precize 9. La fina ŝtupo uzas algebron. Lasu la decimala nombro, 0,999…, esti c. Poste, 10c − c = 9. Do 9c = 9. Do c = 1. Jen per ekvacioj:
La ĝusteco de la cifera metodo en la supraj pruvoj estas bona. Ĝi sekviĝas laŭ la reguloj de la rilato inter decimalaj skriboj kaj la nombroj, kiujn ili signifas. Kompreneble, tiu rilato ankaŭ diras, ke 0,999… kaj 1,000... estas la sama nombro.
Reela analizo
La problemo de 0,999… ne gravas je la formala evoluado de matematiko, ĝi povas esti prokrastata ĝis la teorioj de reela analizo estos pruvataj. Unu farendo estas la klasado de reela nombroj kiuj povas esti skribata decimale kun signo (+/-), ciferoj por la entjera parto, decimala signo, kaj vico de ciferoj por la frakcia parto. Do por 0,999…, la entjera parto povus esti b0, kaj la decimala ekspansio estas
Gravas, ke la frakcia parto, malsimila ol la entjera parto, povas havi senlima nombro de ciferoj. Tiu estas pozicia skribado, do ekzemple la 5 en 500 kontribuas dekoble pli ke la 5 en 50.
<!--
Infinite series and sequences
Perhaps the most common development of decimal expansions is to define them as sums of infinite series. In general:
For 0.999… one can apply the powerful convergence theorem concerning geometric series:
Since 0.999… is such a sum with a common ratio, the theorem makes short work of the question: This proof (actually, that 10 equals 9.999…) appears as early as 1770 in Leonhard Euler's Elements of Algebra.
The sum of a geometric series is itself a result even older than Euler. A typical 18th-century derivation used a term-by-term manipulation similar to the algebra proof given above, and as late as 1811, Bonnycastle's textbook An Introduction to Algebra uses such an argument for geometric series to justify the same maneuver on 0.999…. A 19th-century reaction against such liberal summation methods resulted in the definition that still dominates today: the sum of a series is defined to be the limit of the sequence of its partial sums. A corresponding proof of the theorem explicitly computes that sequence; it can be found in any proof-based introduction to calculus or analysis.
A sequence (x0, x1, x2, …) has a limit x if the distance |x − xn| becomes arbitrarily small as n increases. The statement that 0.999… = 1 can itself be interpreted and proven as a limit:
The last step — that lim 1/10n = 0 — is often justified by the axiom that the real numbers have the Archimedean property. This limit-based attitude towards 0.999… is often put in more evocative but less precise terms. For example, the 1846 textbook The University Arithmetic explains, ".999 +, continued to infinity = 1, because every annexation of a 9 brings the value closer to 1"; the 1895 Arithmetic for Schools says, "…when a large number of 9s is taken, the difference between 1 and .99999… becomes inconceivably small". Such heuristics are often interpreted by students as implying that 0.999… itself is less than 1.
Nested intervals and least upper bounds
The series definition above is a simple way to define the real number named by a decimal expansion. A complementary approach is tailored to the opposite process: for a given real number, define the decimal expansion(s) that are to name it.
If a real number x is known to lie in the closed interval [0, 10] (i.e., it is greater than or equal to 0 and less than or equal to 10), one can imagine dividing that interval into ten pieces that overlap only at their endpoints: [0, 1], [1, 2], [2, 3], and so on up to [9, 10]. The number x must belong to one of these; if it belongs to [2, 3] then one records the digit "2" and subdivides that interval into [2, 2.1], [2.1, 2.2], …, [2.8, 2.9], [2.9, 3]. Continuing this process yields an infinite sequence of nested intervals, labeled by an infinite sequence of digits b0, b1, b2, b3, …, and one writes
Probablo
La termino probablo referencas al Nombro, kiu estas proksima al la relativa ofto de difinita okazaĵo en longa serio de ripetoj de pli ĝenerala okazaĵo kaj al Nombro, kiu iusence esprimas la gradon de kredindo de aserto. Sinonimoj de "probabla" povus esti kredebla, supozebla, verŝajna, proksimuma. Probabla estas io kiu plej verŝajne okazas, ekzistas, veras ktp.
Brian G. W. Manning
Brian G. W. MANNING estas brita amatora astronomo naskiĝinta la en Birmingham (West Midlands, Anglio), mortinta la.
0,999...
Nested intervals and least upper bounds
One straightforward choice is the nested intervals theorem, which guarantees that given a sequence of nested, closed intervals whose lengths become arbitrarily small, the intervals contain exactly one real number in their intersection. So b0.b1b2b3… is defined to be the unique number contained within all the intervals [b0, b0 + 1], [b0.b1, b0.b1 + 0.1], and so on. 0.999… is then the unique real number that lies in all of the intervals [0, 1], [0.9, 1], [0.99, 1], and [0.99…9, 1] for every finite string of 9s. Since 1 is an element of each of these intervals, 0.999… = 1.
Probablo
Precize kiel la klasika mekaniko asignas precizan difinon al ĉiutagaj terminoj kiel laboro kaj forto, la probablo-teorio provas kvantigi la nocion de verŝajneco.
Brian G. W. Manning
Li fabrikis sian unuan spegulon per vitra rompaĵo forblovita de bomb-eksplodo sur la fabriko, kie laboris sia patro dum la dua mondmilito.
0,999...
Nested intervals and least upper bounds
The Nested Intervals Theorem is usually founded upon a more fundamental characteristic of the real numbers: the existence of least upper bounds or suprema. To directly exploit these objects, one may define b0.b1b2b3… to be the least upper bound of the set of approximants {b0, b0.b1, b0.b1b2, …}. One can then show that this definition (or the nested intervals definition) is consistent with the subdivision procedure, implying 0.999… = 1 again. Tom Apostol concludes, The fact that a real number might have two different decimal representations is merely a reflection of the fact that two different sets of real numbers can have the same supremum.
Probablo
Etimologio
La vorto probablo derivas larĝasence de la Latina probare (pruvi, provi). Neformale, verŝajna estas unu el kelkaj vortoj aplikita al malcerta evento aŭ scio, estante proksime rilatanta en signifo al verŝajna, riska, danĝera, kaj duba. Ŝanco kaj veto estas aliaj vortoj esprimantaj similajn nociojn.
Brian G. W. Manning
Li komencis labori kiel teknika desegnisto, poste kiel fakulo pri metrologio en la universitato de Birmingham. En la 1950-aj jaroj, li konstruis en sia propra ateliero precizan maŝinon kondukita per interfero, kiu permesas fabriki interferajn retojn de 3 per 2 coloj.
Probablo
Historiaj rimarkoj
La scienca studo de probablo estas moderna evoluo. Vethazardludo montras, ke tie estas intereso kvantigi la ideon de probablo de jam jarmiloj, sed akurata matematika priskribo taŭga en tiuj problemoj aperis nur multe pli poste.
0,999...
Real numbers
The step from rationals to reals is a major extension. There are at least two popular ways to achieve this step, both published in 1872: Dedekind cuts and Cauchy sequences. Proofs that 0.999… = 1 which directly use these constructions are not found in textbooks on real analysis, where the modern trend for the last few decades has been to use an axiomatic analysis. Even when a construction is offered, it is usually applied towards proving the axioms of the real numbers, which then support the above proofs. However, several authors express the idea that starting with a construction is more logically appropriate, and the resulting proofs are more self-contained.
Orsolya Csiki
CSIKI Orsolya (pro. ĉiki orŝoja) (ankaŭ Csiki Vidra Orsolya) estas rumania hungara ceramikistino naskita en Târgu Mureș la 24-an de oktobro 1981. Ŝi estas filino de kuproemajla artistino Éva Vidra Birtalan
0,999...
Dedekind cuts
In the Dedekind cut approach, each real number x is defined as the infinite set of all rational numbers that are less than x. In particular, the real number 1 is the set of all rational numbers that are less than 1. Every positive decimal expansion easily determines a Dedekind cut: the set of rational numbers which are less than some stage of the expansion. So the real number 0.999… is the set of rational numbers r such that r < 0, or r < 0.9, or r < 0.99, or r is less than some other number of the form. Every element of 0.999… is less than 1, so it is an element of the real number 1. Conversely, an element of 1 is a rational number , which implies. Since 0.999… and 1 contain the same rational numbers, they are the same set: 0.999… = 1.
Orsolya Csiki
Kariero
Orsolya Csiki finis inter 2000-2004 en la artuniversitato de Kluĵo.
Brian G. W. Manning
En 1990 li ricevis la Premion H.E Dall de la British Astronomical Association.
Béla Horváth (kemiisto)
Biografio
Béla Horváth frekventis universitatojn en Vieno, Zuriko, Karlsruhe, Bazelo. Li akiris medicinan/teknikan diplomojn en 1903 Bazelo/Karlsruhe. Post siaj studoj li laboris en la universitata instituto en Budapeŝto, en 1904 li komencis instrui en la sama urbo en la bestkuracista altlernejo, kie li estis nomumita privata profesoro en 1915. Li estis ankaŭ ĉefkemiisto-geologo kaj laboratoriestro en reĝa geologia instituto inter 1909 kaj 1918. Li okupiĝis pri analizoj de grundoj kaj ŝtonaĵoj.
Brian G. W. Manning
Li malkovris 19 asteroidojn elde la observatorio de Stakenbridge (proksime de Stourbridge). La asteroido 3698 Manning estis nomita en lia honoro.
Großrosseln
Komunumopartoj
La komunumo konsistas el la partoj Dorf im Warndt, Emmersweiler, Großrosseln, Karlsbrunn, Naßweiler kaj St. Nikolaus.
Probablo
Historiaj rimarkoj
La teknika doktrino pri probablo fontas el la koresponda rilato inter Pierre de Fermat kaj Blaise Pascal (1654). Christiaan Huygens (1657) verkis la plej frue konatan sciencan traktaton pri la temo. Al tio sekvis la Kybeia de Juan Caramuel (1670). Kelkaj el la menciitaj verkistoj -Fermat, Pascal kaj Caramuel- mencias en saij respektivaj korespondaĵojn verkon Ars Commutationes de Sebastiano de Rocafull (1649), nuntempe perdita. La fundamenta verko Ars Conjectandi de Jakob Bernoulli (postmorta, 1713) kaj Doktrino de Ŝancoj de Abraham de Moivre (1718) traktas la subjekton kiel branĉon de matematiko. Estas menciinda la fakula verko de sugesta titolo "La apero de la probablo" (The Emergence of Probability, 1975) de Ian Hacking kiu pritraktas historion de la frua disvolvigo de la propra koncepto de matematika probablo.
Pierre-Simon Laplace (1774) faris la unuan klopodon dedukti regulon por la kombino de observoj el la principoj de la teorio de la probabloj. Laplace kreis formulon por esprimi la verŝajnecon de la tagiĝo. Li diris, ke la verŝajneco estis (d+1)/(d+2), kie d estas la nombro de tagoj, kiam tagiĝis en la paseo. Laplace diris ke ĉi tiu formulo, kies nomo estis "Regulordo" (de Laplace), taŭgas en ĉiuj kazoj, kie oni nenion scias aŭ kie, aĵo kiun oni scias, oni ŝanĝis (aŭ ŝanĝos) pro aĵo kion oni ne scias. Li deduktis formulon por la averaĝo de tri observoj. Li atingis ankaŭ (1781) formulon por la leĝo de facileco de eraro (termino kreita de Lagrange, 1774), sed lia formulo kondukis al malfacile uzeblaj ekvacioj.
Daniel Bernoulli (1778) enkondukis la principon de la maksimuma produto de la probabloj de sistemo de kunestantaj eraroj.
Siaflanke la metodo de kvadrataj minimumoj estis kreitaj de Adrien-Marie Legendre (1805), kiu enkondukis ĝin en sia verko Nouvelles méthodes pour la détermination des orbites des comètes (Novaj metodoj por la determinado de la orbitoj de la kometoj). Senscie pri la kontribuo de Legendre, irland-usona verkisto, Robert Adrain, redaktoro de "The Analyst" (1808), deduktis por la unua fojo la leĝon de facileco de eraro:
kie c kaj h estas konstantoj kiuj dependas de la precizeco de la observado. Li eksponis du pruvojn, el kiuj la dua estas esence la sama de John Herschel (1850). Gauss eksponis ŝajne la unuan pruvon konata en Eŭropo (nome la tria post tiu de Adrain) en 1809. Aldonaj pruvoj estis eksponitaj de Laplace (1810, 1812), Gauss (1823), James Ivory (1825, 1826), Hagen (1837), Friedrich Bessel (1838), W. F. Donkin (1844, 1856) kaj Morgan Crofton (1870). Aliaj fakuloj kiuj kontribuis al la fako estis Ellis (1844), De Morgan (1864), Glaisher (1872) kaj Giovanni Schiaparelli (1875). La formulo de Peters (1856) por r, la probabla eraro de ununura observo, estas tre bone konata.
En la 19-a jarcento, la aŭtoroj de la ĝenerala teorio estis Laplace, Sylvestre Lacroix (1816), Littrow (1833), Adolphe Quetelet (1853), Richard Dedekind (1860), Helmert (1872), Hermann Laurent (1873), Liagre, Didion, kaj Karl Pearson. Augustus De Morgan kaj George Boole plibonigis la eksponon de la teorio.
En 1930 Andrej Kolmogorov disvolvigis la aksioman bazon de la probablo uzante la teorion de la mezuro.
Formaligo de probablo
Simile al aliaj teorioj, probablo-teorio estas prezento de probablecaj konceptoj en formala terminoj — do, en terminoj kiuj povas esti konsiderataj aparte de ilia signifo. Ĉi tiuj formala terminoj estas manipulita per la reguloj de matematiko kaj logiko, kaj ĉiuj rezultoj estas tiam interpretitaj aŭ tradukitaj malen en la probleman domajnon.
Estas almenaŭ du sukcesaj provoj formaligi probablon, nome formulaĵo de Kolmogorov kaj formulaĵo de Cox.
En formulaĵo de Kolmogorov, aroj estas interpretitaj kiel eventoj kaj probablo mem kiel mezuro sur klaso de aroj. En formulaĵo de Cox, probablo estas prenita kiel primitivo (do, ne plu analizita) kaj la emfazo estas sur konstruado de konsekvencaj asignoj de probablaj valoroj al propozicioj. En ambaŭ okazoj, la leĝoj de probabloj estas la sama, krom teknikaj detaloj:
Distribuoj
Probablodistribuo estas funkcio kiu asignas probablojn al eventoj aŭ propozicioj. Por ĉiu aro de eventoj aŭ propozicioj estas multaj manieroj asigni probablojn, do la elekto de unu distribuo aŭ alia estas ekvivalento al farado de malsamaj supozoj pri la eventoj aŭ propozicioj.
Estas kelkaj ekvivalentaj manieroj por difini probablodistribuon. Eble la plej komuna estas precizigi probablodensa funkcion. Tiam la probablo de evento aŭ propozicio estas ricevita per integralado de la denseca funkcio. La distribua funkcio povas ankaŭ esti difinita rekte. En unu dimensio, la distribua funkcio estas nomita kiel la tuteca distribua funkcio. Probablodistribuoj povas ankaŭ esti difinitaj tra momantoj aŭ la karakteriza funkcio, aŭ en ankoraŭ alia manieroj.
Problemo de Monty Hall
La problemo de Monty Hall estas matematika problemo de probablo bazita sur la usona televida konkurenco Let's Make a Deal (Ni faru interkonsenton). La problemo estis nomita laŭ la nomo de la prezentisto de tiu konkurenco: nome Monty Hall. La konkurencanto en la televida konkurenco devas elekti pordon el inter tri (ĉiuj fermitaj); la premio konsistas en akiri tion kio troviĝas malantaŭ tiu elektita. Oni scias certece ke malantaŭ unu el ili troviĝas aŭto, kaj malantaŭ la aliaj du estas po unu kapro.
Franca kulturo
Problemoj en difinado de franca kulturo
De kie ajn ĝi venas, "kulturo" konsistas el kredoj kaj valoroj lernitaj tra la sociigo same kiel materialaj artefaktoj. "Kulturo estas la klera aro de kredoj, valoroj, normoj kaj materiaj varoj dividitaj fare de grupanoj. Kulturo konsistas el ĉio kion ni lernas en grupoj dum la vivo kurso -de infanaĝo al maljunaĝo."
0,999...
Cauchy sequences
Another approach to constructing the real numbers uses the ordering of rationals less directly. First, the distance between x and y is defined as the absolute value |x − y|, where the absolute value |z| is defined as the maximum of z and −z, thus never negative. Then the reals are defined to be the sequences of rationals that have the Cauchy sequence property using this distance. That is, in the sequence (x0, x1, x2, …), a mapping from natural numbers to rationals, for any positive rational δ there is an N such that |xm − xn| ≤ δ for all m, n > N. (The distance between terms becomes smaller than any positive rational.)
Laura La Plante
Laura LA PLANTE, denaske Laura LA PLANT (n. la 1-an de novembro 1904 en Sankta Luiso - m. la 14-an de oktobro 1996 en Woodland Hills) estis usona film-aktorino, kiu plej famiĝis pro siaj roloj en mutaj filmoj.
Franca kulturo
Problemoj en difinado de franca kulturo
La koncepto de "franca" kulturo tamen prezentas iajn malfacilaĵojn kaj antaŭsupozas serion de supozoj pri kio ĝuste la esprimo "francaj" rimedoj. Dum usona kulturo postulas la nocion de la "fandopoto" kaj de kultura diverseco, la esprimo "Kulturo de Francio" tendencas rilati implicite al specifa geografia unuo (tiel, ekzemple, "metropola Francio", ĝenerale ekskludante ĝiajn transmarajn departementojn) aŭ al specifa histori-sociologia grupo difinita per etneco, lingvo, religio kaj geografio. La koncepto "franceco" tamen, estas ekstreme komplika. Eĉ antaŭ la fino de la 18-a kaj el la 19-a jarcento, "metropola Francio" estis plejparte ĉifonkudraĵo de lokaj doganoj kaj regionaj diferencoj kie la unuecigaj celoj de la Antikva Reĝimo kaj la Franca Revolucio nur komencis funkcii kontraŭe, kaj hodiaŭ Francio restas nacio de multaj indiĝenaj kaj fremdaj lingvoj, de multoblaj etnecoj kaj religioj, kaj de regiona diverseco kiu inkludas francajn civitanojn en Korsiko, Gvadelupo, Martiniko kaj aliloke ĉirkaŭ la globo kaj ankaŭ en Ameriko.
Laura La Plante
La Plante komencis sian aktorinan karieron je la frua aĝo 15, kaj en 1923 ŝi estis elektita kiel unu el la WAMPAS Baby Stars de tiu jaro. Ŝi aperis en pli ol sesdek filmoj de la 1920-aj jaroj. Inter la plej fruaj estis Big Town Round-Up (1921), kun la vakera filmstelo Tom Mix, Perils of the Yukon (1922) kaj Around the World in Eighteen Days (1923).
Franca kulturo
Problemoj en difinado de franca kulturo
La kreado de iu speco de tipa aŭ komuna franca kulturo aŭ "kultura identeco", malgraŭ tiu vasta diverseco, estas la rezulto de potencaj internaj fortoj - kiel ekzemple la franca eduka sistemo, deviga militservo, ŝtataj lingvaj kaj kulturaj politikoj - kaj de profundaj historiaj okazaĵoj - kiel ekzemple la Franc-prusa milito kaj la du Mondmilitoj - kiuj forĝis senton de nacia identeco dum la lastaj 200 jaroj. Tamen, malgraŭ tiuj unuecigaj fortoj, Francio hodiaŭ daŭre restas markita fare de socia klaso kaj de gravaj regionaj diferencoj en kulturo (kuirarto, dialekto/akĉento, lokaj tradicioj) pri kiuj multaj timas ke oni estos nekapablaj elteni nuntempajn sociajn fortojn (senloĝiĝo de la kamparo, enmigrado, centraligo, merkatfortoj kaj la monda ekonomio).
En la lastaj jaroj, por kontraŭbatali la perdon de regiona diverseco, multaj en Francio antaŭenigis formojn de multkulturismo kaj instigis kulturajn enklavojn (komunumismo), inkluzive de reformoj pri la konservado de regionaj lingvoj kaj la malcentralizado de iaj registarfunkcioj, sed franca multkulturismo havis pli malfacilan tempon de akceptado, aŭ de integrado en la kolektivan identecon, de la grandaj nekristanaj kaj enmigrintaj socioj kaj grupoj kiuj venis al Francio ekde la 1960-aj jaroj.
La lastaj 70 jaroj ankaŭ vidis francan kulturan identecon "minacita" per tutmondaj merkatfortoj kaj de usonamerika "kultura hegemonio". Ekde ĝiaj negocoj kun la GATT liberkomercaj intertraktaĵoj de 1943, Francio batalis por kio oni nomas la kultura escept, kun la signifo de rajto subvencii aŭ trakti favore hejman kulturan produktadon por limigi aŭ kontroli fremdajn kulturproduktojn (kiel vidite en publika financado por franca kino aŭ la pli malalta AVI atribuita al libroj). La nocio de eksplicita escepto franca tamen indignigis multajn el la kritikistoj de Francio.
Laŭ la verko de Hofstede nome Framework for Assessing Culture (La kadro por taksi kulturon), la kulturo de Francio estas modere individuisma kaj kun alta indico por distanca energio.
Orsolya Csiki
Fonto
Transylvaniart.ro
Franca kulturo
Problemoj en difinado de franca kulturo
Nun, la transrasa miksado de indiĝenaj francoj kaj novuloj aperas kiel vigla kaj fanfaronita kvalito de franca kulturo, de populara muziko ĝis filmoj kaj literaturo. Tial, kune kun miksado de loĝantaroj, ekzistas ankaŭ kultura miksado (la métissage culturel) kiu ĉeestas en Francio. Ĝi povas esti komparita kun la tradicia usona koncepto de la fandopoto. La kulturo de Francio eble estos jam miksita de aliaj rasoj kaj etnecoj, en kazoj de iu biografia esplorado sur la ebleco de afrika deveno sur malmultaj famaj francaj civitanoj. Verkisto Alexandre Dumas, posedis unu-kvinonon de nigra haitia deveno, kaj alia simila kazo estas imperiestrino Jozefino Napoleono kiu estis naskita kaj edukita en la Francaj Antiloj de planteja bienfamilio. Oni povas mencii ankaŭ, la plej faman franc-kanadan kantiston Céline Dion kies avino estis nordafrikano de Kabilio.
Laura La Plante
Plej multaj el ŝiaj filmoj estis produktitaj de Universal Pictures. Ŝia plej fama filmo restas sendube la klasika, muta filmo titolita The Cat and the Canary (1927).
Franca kulturo
Problemoj en difinado de franca kulturo
Por longa tempo, la nura protesto kontraŭ tiaj rezultoj antaŭvideble venis de la malproksime-maldekstraj direktoj. En la pasintaj malmultaj jaroj, aliaj neatenditaj voĉoj tamen komencas pridubi kion ili interpretas, kiel la nova filozofo Alain Finkielkraut elpensis la esprimon, kiel "Ideologio de rasmiksaĵo" (une idéologie du métissage) kiu povas veni de kio unu alia filozofo, Pascal Bruckner, difinis kiel la "Plorĝemo de la Blankulo" (le sanglot de l'home blanc). Tiuj kritikistoj estis forsenditaj de la ĉeftendenco kaj iliaj perantoj estis enklasigitaj kiel novaj reakciuloj (la nouveaux réactionnaires), eĉ se rasisma kaj kontraŭ-enmigrada sento ĵus estis dokumentita kiel pliiĝanta en Francio minimume laŭ balotenketo.
Lingvo
La franca lingvo, la oficiala lingvo de Francio, estas latinida lingvo. Ĉi tiu lingvo estis konstruita per uzo, el la latina, greka kaj loka lingvoj, kun trairejoj tra malnovfranca kaj poste mezfranca lingvoj. Mezepoka literaturo en ĉi tiuj lingvoj estas abunda. Ekde Renesanco, la franca lingvo integris neologismojn (de Rabelais ĝis nunaj teĥnikaj neologismoj). La Akademioj (precipe la Franca Akademio) ebligis normigi vortprovizon kaj gramatikon. La franca lingvo ankaŭ inkludas multajn prunteprenaĵojn de fremdaj lingvoj.
0,999...
Cauchy sequences
If (xn) and (yn) are two Cauchy sequences, then they are defined to be equal as real numbers if the sequence (xn − yn) has the limit 0. Truncations of the decimal number b0.b1b2b3… generate a sequence of rationals which is Cauchy; this is taken to define the real value of the number. Thus in this formalism the task is to show that the sequence of rational numbers
Franca kulturo
Religioj
Francio estas sekularisma lando, kie libereco pri penso kaj religio estas konservita, pro la Deklaracio pri Homaj kaj Civitanaj Rajtoj de 1789. La libereco de religio (inkluzive de agnostikismo kaj ateismo) devigita per la Jules Ferry-leĝoj kaj la leĝo malkuniganta eklezion kaj ŝtaton de 1905. Laŭ Eŭrobarometro-enketo en 2012, kristanismo estas la plej granda religio en Francio kun 60% laŭ la sentoj de francaj civitanoj. Katolikoj estas la plej granda kristana grupo en Francio, kun 50% de francaj civitanoj, dum protestantoj konsistigas 8%, kaj aliaj kristanoj konsistigas 2%. Nekredantoj/agnostikuloj nombras 20%, ateistoj 13%, kaj islamanoj 7%.
0,999...
Cauchy sequences
has the limit 0. Considering the nth term of the sequence, for n=0,1,2,…, it must therefore be shown that