cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silvia Jato
Ŝi studis ekonomikon en la Universidad CEU San Pablo kaj ŝi komencis kiel modelino. Ŝi estas edziniĝinta kaj havas 2 infanojn.
Zoutkamp
Zoutkamp [ZAŬtkamp] estas vilaĝo en la komunumo De Marne en la provinco Groningen (Nederlando). La vilaĝo havas pli ol 1 200 loĝantojn. La loĝantoj antaŭe havis la moknomojn Schelleviskoppen (Eglefinkapoj) aŭ Vlintboksems (Ŝtonpantalonoj).
Historio
Ĝis 1969, kiam la Lauwerszee estis fermita, Zoutkamp estis fiŝista haveno. La fiŝistaj barkoj havis la kodon ZK. En antaŭaj tempoj ĝi estis LA haveno por la kaptado de la salikoko. Pro tio ekestis fiŝprilaboranta industrio ĉe kiu la salikokoj estas senŝeligitaj hejme de la homoj. La senŝeligado nuntempe estas farata ĉefe en Maroko. La entrepreno Heiploeg BV el Zoutkamp estas la plej granda liveranto de salikokoj en Eŭropo.
Uifalău
Uifalău estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Tierzo
Tierzo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 38 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,95 loĝ/km².
Situo
Tierzo situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1141 m super marnivelo; je 153 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 40,06 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°44′57″N 1°55′50″Ok.
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto en 1950 al 38, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Tierzo, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Tierzo kie oni falis al la nunaj 38.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
Ligo de Komunistoj de Jugoslavio
La Ligo de Komunistoj de Jugoslavio (serbokroate Савез Комуниста Југославије, СКЈ) estas Komunista Partio de Socialisma Federacia Respubliko Jugoslavio (SFRJ), kiu ekzistis inter jaroj 1919 kaj 1989.
Historio
Gi estis fondita en 1919 kiel Socialisma porlaborista partio de Jugoslavio (ekde junio 1920 Komunista partio de Jugoslavio). Ekde 1935 la strukturo pli kaj pli malcentrigitis. En 1990 (fakte jam ekde 1988/89) ĝi disfalis en naciajn socialismajn partiojn.
Ĉe la elektoj de 1920 ĝi fariĝis la tria plej forta partio. Sub la estro de Josip Broz Tito (ekde 1937 partigvidanto) la partio ekgravegis ĉefe kiel partizana movado kontraŭ la okupacio fare de la nazioj de 1941-45. Partiinterne gravis la fondo kaj kunsidoj de AVNOJ dummilite.
En 1991, Dum la 14-a kongreso de LKJ, lasta kongreso, Sloveniaj deputitoj kritikis pri naciisma politiko de Serbio kaj demandis decentrigo de Federacia strukturo, sed Serbio rifuzis ĝin. Post la Kongreso, La 25-an de junio 1991, Slovenia SR kaj Kroatia SR deklaris sendependencon el SFRJ.
Brčko
Brčko [Brĉko] estas urbo norde en Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi havas iom malpli ol 60.000 loĝantojn kaj situas ĉe la enfluo de rivero Brka en riveron Sava.
La teritorio de Brčko limas norde al Kroatio, sude al la Federacio Bosnio kaj Hercegovino, okcidente kaj oriente al la Serba Respubliko de Bosnio kaj Hercegovino. Ĝi estas la sola ligilo inter la nord-okcidenta kaj sud-orienta partoj de la Serba Respubliko de Bosnio kaj Hercegovino. Pro tio ĝi apartenas nek al tiu ĉi, nek al la Federacio, sed konsistigas apartan distrikton. .
Laŭ la censo de 1991 la tiama loĝantaro konsistis el
Koji Yoshikawa
Koji Yoshikawa (吉川 公二, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sanfrecce Hiroshima.
Dübendorf
Pri la komunumo
Dübendorf estas antaŭ-urbo de Zuriko en la Distrikto Uster, Kantono Zuriko, Svislando. Kun 23'176 loĝantoj je la 31-a de decembro 2007 Dübendorf estas la kvara plej granda urbo de la kantono post Zuriko, Vinterturo kaj Uster.
Geografio
Dübendorf situas en la Glatt-Valo, rekte oriente de Zuriko. La rivero Glatt fluas tra relative larĝa ebenaĵo, tiel ke Dübendorf povas bone disvolviĝi.
Al Dübendorf apartenas krom Dübendorf mem la urbopartoj kaj vilaĝoj Gfenn, Hermikon, Stettbach, Gockhausen, Geeren kaj Dübelstein.
Ekonomio
Ĝis decembro 2005 en Dübendorf troviĝis la plej grava armeflughaveno de Svislando kaj evidente la armeo estis ankaŭ grava dunganto en Dübendorf. En la nova armekoncepto oni fermis la arme-flugservon sur la flughaveno kaj nuntempe troviĝas en Dübendorf nur ankoraŭ bazo de la Schweizerische Rettungsflugwacht (Rega) (esperante: Svisa Vivsavflugkompanio). Nuntempe en Dübendorf troviĝas multaj servoentreprenoj, komputilfirmaoj kaj kalkulcentroj de bankoj kaj asekuroj. Krome en Dübendorf ekzistas grandaj vendejcentroj. Malgrau la fermo de la armeflughaveno Dübendorf do apenaŭ konas senlaborecon kaj estas rapide kreskanta. Sur la iama armeflughaveno lastan someron koncertis la The Rolling Stones antaŭ 60'000 koncertvizitantoj.
Historio
La plej fruaj arkeologiaj trovaĵoj datiĝas el la antaŭ-historia epoko. Unua dokumenta mencio de la urbo datiĝas de la jaro 946 sub la nomo „Tuo­bilindorf“. En la 13-a jarcento estis konstruita la Kastelo Dübenstein je la deklivo de la monto Adlisberg. En 1487 la iama urbestro de Zuriko Hans Waldmann aĉetis la kastelon kaj voktdistrikton. Post lia senkapigo la kastelo kaj voktdistrikto transiris al la posedaĵo de Zuriko. Pro la industriiĝo en la 19-a jarcento Dübendorf rapide kreskis kaj ekprosperis.
Betoncourt
La nomo Betoncourt interalie povas aludi al la sekvaj komunumoj de Francio:
2607 Jakutio
2607 Jakutio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la tiama Jakuta Aŭtonoma Socialisma Soveta Respubliko, nun Jakutio.
Tim Wiese
Tim WIESE (prononco [], naskiĝis en Bergisch Gladbach, do nun -aĝa) estas germana futbalisto. Li iĝis membro de la germana nacia teamo de futbalo post la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. Inter alie li en tiu teamo kiel golulo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la germana teamo atingis la trian pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "12". En la sezono 2012-2013 li membras en la unua vira teamo de la klubo TSG 1899 Hoffenheim.
Ŝuŝeno
La ŝuŝeno (bretone chouchenn, chufere aŭ mez laŭ la vortaro An Here), historie proksima sed tamen malsama al la medo, estas alkoholaĵo fabrikata per la fermentado de mielo en akvo. Malnovtempe, oni fabrikis ĝin per mielo de fagopiro, tiutempe tre kultivata en Bretonio, kiu donis al ĝi ties malhelan koloron kaj ties forta gusto.
En Bretonio, tiu fermentado okazas pro la enkonduko de suko de freŝe premitaj pomoj. La fermentado povas okazi ankaŭ per la aldono de gistoj same kiel por la biero. Litro da ŝuŝeno necesigas mielon po proksimume triono de volumeno por atingi sufiĉan alkoholan gradon.
Tradicia trinkaĵo de Bretonio, la ŝuŝeno estas likvora alkoholaĵo (ĉ. 14°) komparebla al medo.
Tiu alkoholaĵo estas konsumata tre malvarmeta (ĉiam sen glaciero : ĝi maskus la guston de la mielo), ĝenerale kiel aperitivo, por akompani la melonon (kiel la portovino) aŭ kelkfoje vintre kiel varma vino. En Bretonio estas pluraj tipoj de ŝuŝeno, inter ili iuj estas fabrikataj per miksaĵo de akvo kaj markavo, sen forgesi la mielon.
La efikoj de ŝuŝeno estis malnovtempe tre frapaj. Post eltiro de la mielo, nenio estis perdita : la naturaj ĉelaroj estis ĵetitaj en la fermentan barelon. Miksitaj kun la mielo estis abeloj kies veneno disiĝis tra la trinkaĵo. La ŝuŝeno povis tiam efiki kiel klabo. Ĉar, la veneno atakis la cerebelon (kiu regas la ekvilibron). Kelkaj glasoj sufiĉis por dorsenfali. Tio ne plu okazas nuntempe.
Tio, kion oni nomas ŝuŝeno nun estas fakte medo, tio estas mielo kaj akvo. Tradicie la ŝuŝeno estis farita per cidro kaj mielo sed ekde 1911 grava abelisto, por neniigi la konkurencon, patentis la markon "chouchen" asertante ke ĝi signifas medon en la bretona lingvo, sed tio estas erara.
La tradicia ŝuŝeno (chufere) estas ankoraŭ trovebla en malmultegaj lokoj de la bretona kamparo.
Nuntempe, ŝuŝeno estas tipa trinkaĵo sed malofte regule konsumata.
Vizito al la apostolaj lokoj
Per la termino Vizito al la apostolaj lokoj (aŭ, pli latine, «vizito ad Limina aŭ  vizito ad Limina apostolorum») oni indikas la renkonton kiun, ĉiukvinjare, la katolikaj episkopoj de la tuta mondo efektivigas, en Vatikano, kun la papo por sciigi al li kiuj estas la apartaĵoj karakterizantaj sian eklezian regionon (diocezojn) vidpunkte de la pastoralo kaj kulturo kaj kiel la iliaj aparta Katolika Eklezio partoprenas en tiuj temoj.
Historia origino de la «Vizito al la apostolaj lokoj»
La unua tiutipa vizito estas evidentigata en la epistolo de Sankta Paŭlo al la Galatoj: . Dum tiu vizito, Paŭlo, havis okazon komuniki al Petro (kaj al Sankta Jakobo) la malfacilaĵojn trafitajn en la evangelizado en iuj zonoj de Judeo. Tiu vizito povas esti konsiderata la unua renkonto de reciproka helpo kaj interkomunikiĝo pri doktrinaj temoj.
Rilate la postan kutimigitan «viziton al la apostolaj lokoj», ĝi reiras al la unuaj jarcentoj de la historio de la kristana Eklezio: fakte, en la kanona lingvaĵo, per la sintagmo limina apostolorum oni aludis al la tomboj de la Apostoloj Petro kaj Paŭlo kaj do vizitoj ad limina estis ĉiuj tiuj pilgrimoj plenumitaj de fideluloj kaj havantaj kiel celon la samajn tombojn. La sama sintagmo indikis la viziton kiun la episkopoj devis efektivigi al Romo, laŭ establite en la Koncilio de Romo (743 dum la regado de papo Zakario la 1-a
Laŭlonge de la jarcentoj tiu praktiko malintensiĝis por retrovi viglecon nur en 1585, epoke de papo Siksto la 5-a kiu per la konstitucio Romanus Pontifex de la 20-a de decembro, rekomencigis tiujn vizitojn donante al ili la triajaran oftecon; la «vizitoj» estis rekonfirmitaj poste ankaŭ de papo Benedikto la 14-a per la konstitucio Quod sancta de la 23-a de novembro 1740.
En 1909, per dekreto A remotissima (31-a de decembro) de la Kongregacio por la Episkopoj, la ofteco de la «vizitoj al la apostolaj lokoj» estis modifita de 3 al 5 jaroj (10 por la «Ordinaraj Episkopoj de la diocezoj ekstereŭropaj», kaj estis establite ke al tio estis devigitaj ne nur la diocezaj episkopoj, sed ankaŭ ĉiuj plenumantoj oficon similan (prelatoj, teritoriaj abatoj, administrantoj kaj apostolaj vikarioj).
En 1975, la Kongregacio por la Episkopoj plue reordigis la sistemon de la vizitoj per dekreto Ad Romanam Ecclesiam de 29-a de junio, fiksante la zonojn al aparta jarkvino
1600
1600 estis superjaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1600 post Kristo okazis, interalie:
Vizito al la apostolaj lokoj
La signifo de la «vizito al la apostolaj lokoj»
La signifo-celo de la «vizitoj al la apostola sidejo estas pritraktita en la Direktoriaj normoj de Kongregacio por la Episkopoj, publikigitaj en 1988, kie estas asertate ke ili ne estas «simpla ago jura-administra konsistanta en la plenumo de rita devo, etiketa kaj legobea». Ili alportas «pliigon de spertoj por la ofico de la papo» kaj por lia «servo por lumigi la gravajn problemojn de la Eklezio kaj de la mondo», malsamaj kaj diversaj laŭ la tempoj kaj la lokoj kaj la kulturoj».
Johano Paŭlo la 2-a, parolante al la ekstereordinara asembleo de la italaj episkopoj la 2-an de februaro 1986, diris ke oni devas «aligi grandan gravon» al la «vizitoj ad Limina»: «Ili liveras apartan okazon de pastorala komuneco: la pastorala dialogo kun unuopulo el vi konsentas al mi partopreni en la maltrankviloj kaj en la esperoj vivitaj en la Eklezioj de vi gviditaj, en sinteno de aŭskulto de la sugestoj de la Spirito»
Tiaj asertoj estis rekonfirmitaj de Benedikto la 16-a, en la intervjuo germanlingve allasita, la 5-a de aŭgusto [2006]], al tri televidaj gazetoj kaj al Vatikana Radio, dum al pretigado de sia apostola vojaĝo al Germanio:
Giacomo Capuzzi
Li estas itala pastro, kaj emerita episkopo de Lodi (Italia) ekde la.
Biografio
Naskiĝinta en Manerbio, en la provinco de Brescia, Giacomo Capuzzi estis ordenita pastro la, dum li estis nur 22-jaraĝa. Li estis pastro de la preĝejo de Sankta Petro kaj Paŭlo en Leno, ĝis 1989.
Episkopo
Konsekrita episkopo de Lodi la, li retiriĝis de tiu ofico la.
Helmut Scholz
Helmut SCHOLZ, naskiĝis en Orienta Berlino, estas germana politikisto. Ano de la partio Die Linke, li estas eŭropdeputito ekde 2009. En la Eŭropa Parlamento li estas ano de la eŭropa partio Konfederacia Frakcio de la Unuiĝintaj Eŭropaj Maldekstruloj, kiun li reprezentas en la komisiono pri internacia komerco kaj en la taĉmento pri la Konferenco pri la estonteco de Eŭropo.
Albac
Albac (albak) (hungare:Fehérvölgy fhervOeldj) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Abrud. En 1910 ĝi havis 6 519 loĝantojn (rumanoj), en 1992 2 403. Ĝia unua mencio estas en 1733. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye).
Departemento Ĉokoo
Departemento Ĉokoo estas departemento de Kolombio, en la okcidento de la lando. La nordokcidenta limo de la departamento estas la limo inter Centra kaj Suda Ameriko. Kiel multaj ŝtatoj de Centra Ameriko, ankaŭ la departemento Ĉokoo havas marbordojn kaj ĉe la Atlantika kaj ĉe la Pacifika Oceanoj.
Ekologio
Ĉokoo estas unu el la regionoj plej riĉaj en la mondo pro botanika diverseco. Biogeografie la departemento apartenas al la Centramerika ekoprovinco de la Neotropika ekozono laŭ la sistemo de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Ĝi entenas la Humidajn arbarojn de Ĉokoo kaj Darieno, kiuj konstituas ekoregionon de la biomo "Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj".
Imre Kerényi
Imre Kerényi [kerEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerényi Imre estis hungara reĝisoro, teatrestro, altlerneja instruisto kaj politikisto.
Imre Kerényi naskiĝis la 1943 en Csopak, mortis la  2018.
(85953) 1999 FK21
(85953) 1999 FK21 estas tre malgranda sed treege hela merkurrenkonta, venusrenkonta, kaj terrenkonta atona asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Imre Kerényi
Biografio
Imre Kerényi studis en Teatra Altlernejo, poste li komencis sian reĝisoran karieron en Teatro Madách en 1966. Post 2 jaroj li ekinstruis en la altlernejo, (ekzemple Pál Mácsai lernis de li). Poste li reĝisoradis en diversaj teatroj, ekzemple Nacia Teatro (Budapeŝto). En 1970 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filinojn. Inter 1989-2004 li estris Teatron Madách. Li ricevis premion Kossuth en 2002, ĝis tiam pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Lia edzino naskis dufoje.
Eŭripido
Vivo
Eŭripido naskiĝis ĉ 486 a.Kr. en la regiono Salamino aŭ sur la samnoma insulo. Li ŝajnas esti de modesta origino. Malgraŭ sia retenemo li plenumis dum iom da tempo la funkcion de sacerdoto de Zeŭso en Fila kaj partoprenis atenan ambasadon senditan en Sirakuzon. Proksime al la fino de sia vivo, li forlasis Atenon; li restis dum kelkaj jaroj en Magnesio, en Tesalio, poste ĉe la kortego de l' art-amanta reĝo Arĥelao de Makedonio.
Tie ĉi, okdek-jaraĝa, li mortis ĉ 406, post kiam ankaŭ tie li verkis kelkajn tragediojn. Li havis tri filojn.
(85953) 1999 FK21
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝi estas en 1:1 kun Venuso kaj 3:1 kun Marso.
Eŭripido
Verkado
La verkoj de Eŭripido ege diferencas de tiuj de Esĥilo kaj Sofoklo. Dum ĉi lastaj verkis laŭ la dogmoj fiksitaj, Eŭripido al tiuj oponis, ĉar li trovis ilin sensencaj.
(85953) 1999 FK21
Orbito
Ĝia tre discentra orbito krucas tiujn de Merkuro, Venuso kaj la Tero:
Eŭripido
Verkado
Postmorte, tamen, tre baldaŭ li fariĝis la plej ofte ludata dramisto de la Greka mondo.
Ankaŭ persone li neniam estis vere populara, nek partoprenis en la publika politika vivo de sia urbo Ateno. Aristofano lin akre atakis kiel personon kaj pro lia verkado-stilo.
Karaktero
Scivolo scienca lin instigis serĉi naturajn kaŭzojn de fenomenoj konsiderataj supernaturaj. La skeptikismo de Eŭripido ne povis daŭre agnoski la ideon, ke la ordon de la universon tenas la dioj. Sed eĉ se estus tiel, je ĝojo ne estus motivo. La kredojn, kiujn la Atenanoj akceptis sendiskute, li tute ne konsentis; li opiniis, ke la Olimpaj dioj montriĝis kruelaj, stultaj kaj puŝataj de deziroj, kiujn ĉe homo oni taksus hontindaj.
La daŭra interesiĝo pri la homaj ecoj kaj kondutoj, donas al liaj tragedioj la forton defii la detruemon de la tempo. Eŭripido vivis en la epoko de la Peloponeza milito kaj, same kiel Aristofano, malamis tiun militon kaj la damaĝojn kiujn ĝi estigis. Lia akuza parolado kontraŭ la militistoj en Trojaninoj estas ne kompleta, ĝi donas nur sinsekvon da tragediaj scenoj pri unusola temo. Sed lia pledo insistas energie; kaj jen unu kaŭzo, kial Eŭripido ĉiam havos legantojn.
John Money
John MONEY (naskiĝis la 8-an de julio 1921; mortis la 7-an de julio 2006) estis nov-zelanda psikologo kaj kuracisto specialigita pri seksologio, elmigrinta al Usono post la Dua Mondmilito. Tre proksima al Harry Benjamin, lia influo estis determina en la tezo pri seksa identeco kaj kuracado hormon-kirurgia de transsekseco.
Eŭripido
Karaktero
Ankaŭ post la klasika periodo li daŭre estas tre malsame prijuĝata: kiel tre atakema ateisto, aŭ antaŭulo de monoteismo, virin-malamanto, probatalanto de virinaj rajtoj, idealisto, pia mistikulo, religia fanatikulo kaj nura poeto.
Liebsdorf
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento kaj kantono Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Eŭripido
Influo
Multaj verkistoj de la tiel nomata Nova komedio ŝuldas multon al li koncerne la traktadon de personecoj. Laŭ Aristotelo, "malgraŭ siaj multaj eraroj" li estis la plej drameca el ĉiuj tragedi-verkistoj. Lia influo je la monda literaturo estas grandega.
Verkaro
El la 92 tragedioj de li verkitaj, la Aleksandria biblioteko ankoraŭ posedis 78 pecojn; restas al ni el lia verkaro grandega kvanto da papirusaj fragmentoj, kio atestas pri lia populareco. Entute restas al ni nur 17 tragedioj kaj unu satiroludo lia:
Pluraj el liaj tragedioj estis muzikigitaj kiel operoj de la moderna komponisto Mikis Theodorakis.
Jorge Fons
Jorge FONS Pérez (Tuxpan, Verakruco, Meksiko, 23-a de aprilo 1939 - 22-a de septembro 2022) estis meksika kin-reĝisoro kiu ricevis trifoje la premion Ariel fame konata ĉefe kiel reĝisoro de la filmo Rojo amanecer (Ruĝa tagiĝo).
Modifklavo
Modifklavo estas klavo sur klavaro, kiu ŝanĝas la signifon de alia klavo, se oni tiun premas, dum la modifklavo estas premata.
Jorge Fons
Verkoj
Lia kurto Caridad (Karitato, 1973) plue estas konsiderata unu de la plej bonkvalitaj verkoj de la meksika kino. El lia filmaro, menciindas Los albañiles (La masonistoj), bazita sur romano de Vicente Leñero; tiu filmo montras interesan strukturan modelon kiu havigas brilon kaj efikon al la rakonta stilo. Rojo amanecer (1989) kaj El callejón de los milagros (La strateto de la mirakloj, 1995), tiu lasta bazita sur la samnoma libro de Nagib Mahfuz, de 1947 (زقق المدق), elrompas el la klasikaj skemoj de linia rakonta stilo en kinarto. En aŭgusto 2010 li premieris sian filmon El atentado, bazita sur romano El expediente del atentado (La atencodosiero), de la meksika verkisto Álvaro Uribe, pri la atenco el kiu rezultis senvunda Porfirio Díaz.
Modifklavo
Skribmaŝino kutime havas du majuskligajn klavojn, kiuj ŝanĝas la signifon de literklavoj de minuskloj al majuskloj. Depende de la klavararanĝo, ili estas necesaj ankaŭ por tajpi certajn ne-literajn simbolojn.
Komputila klavaro kutime aldone havas unu aŭ du stirklavojn; aliaj modifklavoj dependas de la klavaro. Sur klavaroj por IBM-ecaj komputiloj oni trovas Alt-klavo(j)n kaj ofte ankaŭ Windows-klavo(j)n kaj AltGr-klavon. Sur klavaroj por Macintosh-komputiloj troveblas kutime du komandklavoj kaj du opciklavoj. Iuj el tiuj aldonaj klavoj ebligas tajpadon de pli da simboloj, aliaj utilas por uzi klavkombinojn.
Anchenoncourt-et-Chazel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Lure (france arrondissement de Lure), la orienta parto de la departemento, kaj al la kantono .
1285
En la jaro 1285 post Kristo okazis, interalie:
Zorgo (emocio)
Zorgo kiel emocio estas pli aŭ malpli konkreta timo aŭ premo, ia malagrablaĵo. Persistaj gravaj zorgoj povas nomiĝi "ĉagreno". Patologiaj estas nerealaj zorgoj malkontroleblaj.
Ekzemplo: La zorgoj de la germanoj
Publikigita studaĵo el 2005 de McKinsey montras la plej kutimajn zorgojn de homoj en Germanio. En 2003 65% de la pridemanditaj estis kontantaj, en 2005 nur proksimume 60%. La enketo Perspektive Deutschland (perspektivo Germanio) estis la plej granda socipolitika enketo kun 500.000 partoprenantoj de la mondo.
Lambert Bos
Lambert Bos (1670-1717) estis nederlanda erudiciulo, klasika filologo, teologo, literatura kritikisto, profesoro pri la greka kaj helenisto. Li estis profesoro de Tiberius Hemsterhuis (1685-1766) kaj Petrus Wesselingius (1692-1764). Lia patro estis direktoro de lernejo en Workum kaj lia patrino nomiĝis Gerarda de Haan. Bos estis baptita en la reformita preĝejo de Workum en la 25-a de novembro 1670.
En 1697 li estis nomumita lektoro kaj en 1704 profesoro pri la greka en la Universitato de Franeker. Kvankam la fama dinastio Schultensestis en Lejdeno, la baza lingva revolucio okazis ĉe Franeker. La klopodoj de Albert Schultens (1686-1750) enradikiĝas en la revolucia batalo plenumita en la greka katedro de la Universitato de Franeker fare de Lambert Bos, kies laboro maturiĝis pro nove stilita greka stipendio, la estonta greka stipendio de Tiberio Hemsterhuis, la patro de la filozofo François Hemsterhuis (1721-1790).
Bos aplikis la gramatikon kaj sintakson de la latina al la greka lingvo. En la 28-a de februaro 1712 Bos edziĝis al Feiktje Doeckes Sineda, la vidvino de la sacerdoto Gerradus Horreus, kaj antaŭa vidvino de Dominic Camper.
Briaucourt
Briaucourt estas la nomo de du komunumoj en Francio:
Havaja insulo
La insulo Hawaii aŭ Havajo, estas la plej granda insulo en la havaja insularo, kies landareo (10 458 km²) estas pli granda ol la kombinita landareo de la aliaj havajaj insuloj. Por eviti konfuzon inter la nomo de la insulo kaj la nomo de la ŝtato, ofte la insulo nomiĝas la Granda Insulo (angle, the Big Island).
Geografiaj elementoj
La Kealakekua Golfo, aŭ en angla Kealakekua Bay, estas golfo en la Kon-distrikta marbordo de la insulo Havajo 12 mejlojn (19 km) sude de Kailua-Kona. Tie okazis la mortigo de la esplorista kapitano James Cook.
Koroljov
Korolov (Koroljov; ruse Королёв, vera prononco pro adiro: [karaLOF]) estas vaste uzata familinomo. En Rusio ĝi okupas la 47-an lokon laŭ vasteco de uzo.
Křenovice (distrikto Přerov)
Křenovice estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Olomouc, en distrikto Přerov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1322.
Historio de Ĉinio
La baseno de la Flava Rivero estas lulilo de la ĉina nacio kaj en suda Shanxi-provinco, kie kuniĝas la meza kaj malsupra partoj de la Flava Rivero, estis sala lago kun perimetro de 60 km, kiun oni nomis Salproduktejo Oriente de la Flava Rivero. Proksime de la lago oni malkovris restaĵojn kun historio de 1.8 milionoj da jaroj, 600 mil jaroj kaj 5000-3000 jaroj respektive. La besta osto bruligita antaŭ 1.8 milionoj da jaroj estas plej frua atesto pri fajrouzado de la homoj. Huangdi estas rigardata kiel prapatro de la ĉina nacio. Li estis tribestro en la lasta periodo de la primitiva socio. Legendo diras, ke li gvidis akran batalon kantraŭ la suda tribo gvidata de Chiyou. Fine Chiyou estis senkapigita kaj lia sango transformiĝis en salakvon de la lago. Hodiaŭ sude de la lago ankoraŭ estas vilaĝo kun la nomo Chiyou. La unuan de la kvara monato ĉiujare laŭ ĉina lun-kalendaro ĉiuj vilaĝanoj pendigas soforajn frondojn sur sia pardo, dum membroj de aliaj vilaĝoj pendigas glediĉiajn frondojn antaŭ sia domo. La kutimo devenis de antikva legendo: Post morto de Chiyou fantomoj tumultis ĉe la lago kaj estis mortigitaj de iu generalo. Tiam la soldatoj de Chiyou estis kovritaj per soforaj frondoj, dum iliaj rivaloj per ta glediĉiaj.
Arkeologoj multe interesiĝas pri la kaŭzo de la batalo. Jam de antikve en suda Ĉinio estas varmete kaj abundas pluvo. Tie la tero estas fekunda, riveroj multaj, arboj kaj herboj prosperaj, kaj la naturaj fontoj de manĝaĵoj multe pli abundaj ol tiuj ĉe la supre menciita lago, sed kial Chiyou avidis la mezan kaj malsupran basenojn de la Flava Rivero? Pluraj erudiciuloj konjektis, ke li sin trudis norden por rabi salon. Tio kompreneble indignigis ĉiujn tribojn ĉirkaŭ la sala lago. Ili do kune batalis kontraŭ Chiyou, elektinte Huangdi, kiu rajtis disponi je la lago, kiel estron de la alianca armeo. Ankaŭ la posteuloj de Huangdi, nome, Yao, Shun kaj Yu, starigis sian ĉefurbon en loko distanca de la sala lago je 20-140 km.
Prahistorio
En Ĉinio estis eltrovitaj la ostoj de Pekina Homo, specimeno de Homo erectus, kiu loĝis en nuna antaŭurbo de Pekino antaŭ 450.000 jaroj. Li havis cerbon malgrandan, tamen li scipovis fari fajron kaj ilojn el ŝtono. Li povas iri sur du piedoj, sed ne povis paroli, kaj ne enterigis siajn mortintojn (do ne havis religion). La nuna ĉina popolo similas al li laŭ rasa aspekto.
La prahistoria ejo de Beifudi proksime al Yixian en la provinco Hebejo, en Ĉinujo, enhavas restaĵojn de kulturo samtempa kun la Cishan- kaj Xinglongwa- kulturoj de ĉirkaŭe 7000–8000 a.K., novŝtonepokaj kulturoj oriente de la Taihang-montaro. Tio plenigas arkeologian mankon inter la du Nordĉinaj kulturoj. La totala elkavigita areo estas pli ol 1,200 kvadrataj metroj kaj la kolekto de novŝtonepokaj trovaĵoj ĉe la ejo konsistas je du fazoj.
-4000
Nun aperis en Ĉinio la osta plugilo, silko, skribo  kaj sojfaboj plantitaj.
-3000
Nun aperis en Ĉinio la '''teo, akupunkturo, inka skribilo, seruroj, oranĝoj  kaj  astronomio  je alta nivelo (en -2136''' du korteganaj astronomoj estis mortigitaj, ĉar ili ne antaŭdiris eklipson). En -2799 komenciĝis la ĉina kalendaro.
-2000
En Ĉinio aperis '''trumpetoj, persikoj, ĉaroj, mono, ombreloj kaj potilo'''. Astronomo observis novajn stelojn.
En -1800, urboj aperis en Ĉinio kaj do rangita socio.
Politiko pri salo en antikva Ĉinio
En la ĉina historio estis praktikataj diversaj politikoj pri salo, iuj el ili favoris la landon kaj aliaj malutilis al ĝi. La politiko praktikata de Qi-regno en la periodo de Printempo kaj Aŭtuno (770-476 a.K.) ja estis pozitiva. Guan Zhong estis grava politikisto de Qi-regno. Li bone sciis ekonomikon. Li opiniis, ke oni avidas profitojn kaj evitas danĝerojn, kio estas tre komprenebla por la homoj. Guan diris, ke komercistoj senlace klopodas tagnokte ĝuste por profito, tial la regantoj devas fari ion por gajni profiton, potencigi la landon kaj riĉigi la popolon.
Foje Xiao Bai, suvereno de Qi-regno, diris al Guan Zhong, ke li volas imposti domojn, arbojn, brutojn, kampojn kaj loĝantojn por pliigi la financon de 1a registaro. Guan Zhong malaprobis tion, dirante, ke tio signifas devigi la popolon malkonstrui domojn, forhaki arbarojn, buĉi brutojn kaj forlasi kampojn, sekve de tio, ili malproksimiĝos de la regnestro, sed Qi, kiel regno montoza kaj ĉemara, devas ĉasi la profitojn de montoj kaj maroj kaj plej grave estas monopoligi vendon de salo, ĉar salo estas same grava kiel rizo al la popolanoj, kaj tia politiko estas akceptebla de ili. Guan Zhong opiniis, ke en la terkultura sezono la registaro devas malpermesi al la loĝantoj fari salon, tiam la ŝtato entreprenu salfaradon kaj kolektu salon, kaj kiam altiĝos la prezo, ĝi vendos ĝin al aliaj landoj por granda profito.
La regnestro akceptis la proponon de Guan Zhong, establis administracion pri sala farado kaj transportado en salfrejo kaj publikigis politikon pri salo. De tiam la financaj statoj de la regno fariĝis pli kaj pli bonaj, la loĝantoj estis ne plu ĝenataj de impostoj kaj regnestro Xiao Bai fariĝis la unua regnestro venkinta en la batalo por hegemonio en la periodo de Printempo kaj Aŭtuno.
-1000
La ĉina civilacio ankoraŭ loĝas en la nordo laŭlonge de la Flava Rivero, kie ĝi naskiĝis. La dinastio Zhou (ĉine: 周朝 ; pinyin:  Zhōu Cháo ; <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[tʂóʊ tʂʰɑ̌ʊ] ) regis de -1027 ĝis, nominale, -256 (aŭ -1029 ĝis -258 ), sed perdis efektivan potencon en -722.
Kiam la reĝa dinastio perdis potencon, ĥaosa epoko de milito post milito sekvis, dum kiu nacietoj kunbatalis. Sed ĉi tiu epoko — la epoko de Printempo kaj Aŭtuno (-722 al -421) kaj de la Landoj Militantaj (-403 al -222) -- estis tre fekunda en penso, literaturo kaj tekniko: ĉi tiu estas la epoko de Laozio, Konfuceo kaj Sunzio, kiam la klasikaj verkoj de la ĉina kulturo estis verkitaj, kiam la mil skoloj filozofiis, kiam aperis la ideoj jino kaj jango kaj la ideo pri la tao, kaj kiam feraj iloj ekaperis.
La ĉina socio kaj kulturo atingis sian klasikan formon kaj, en -221 unuafoje estas unigita sub unu krono, la krono de la dinastio Qin (ĉine: 秦朝; pinyin: Qín Cháo, de kiu venas la nomo Ĉinio), kiu daŭris ĝis -207 : unu regneta gvidanto venis supren, Qin Shi Huang (ĉine: 始皇帝, pinyin: Shǐ Huángdì). La nova Imperiestro aboliciis la feŭdan sistemon kaj rekte nomumis burokration, kiu devu fidi je li por potenco. La Imperiaj fortoj de Huang disbatis ajnan regionan reziston kaj ili antaŭenigis la ĉinan imperion vastigante ĝin al la Sudĉina Maro kaj al norda Vjetnamujo. Pli granda organizado alportis unuforman impostan sistemon, nacian censon, reguligitan vojan konstruaĵon (kaj ĉaran larĝon), normajn mezurojn, norman monon kaj oficialan skriban kaj parolitan lingvon. Pli foraj reformoj inkluzivis novajn irigaciajn projektojn kaj la instigon de silka fabrikado,. La Granda Muro estis konstruita por forpeli la Mongolojn kaj Manĉurojn.
Tamen, Shi Huang estis fifama pro lia tiraneco: tiu devigis laboristojn konstrui la Muron, ordonis pezajn impostojn kaj severe punis ĉiujn kiuj oponis lin. Li subpremis Konfuceanojn kaj instigis Leĝismon, la ideon ke homoj estis fundamente malbonaj kaj ke forta registaro estis necesa por kontroli ilin. Leĝismo estis inspirita de realismaj, logikaj vidoj kaj malakceptis la plezurojn de edukita konversacion kiel frivolajn. Ĉio ĉi igis Shi Huang ekstreme nepopulara ĉe la homoj. Kiam la Qin-imperiestroj komencis malfortiĝi, diversaj frakcioj ekbatalis por kontroli Ĉinujon.
La rego de la Qin ne longe daŭris, kiam la Han dominis kaj regis, -202 ĝis +220.
Dum ĉi tiu jarmilo aperis en Ĉinio fero, ŝtalo, preciza kalendaro, Pekino, likvoro, kalkulilo, pantalonoj, moneroj de metalo kaj sukero. La ideo de drogo kiel kemiaĵo, kiu ŝanĝas la korpon, estas ideo ĉina kaj naskiĝis dum ĉi tiu jarmilo.
Ĉina kulturo disvastiĝis al Koreio.
1 p.K.
Dum dinastio Han (simpligita ĉina: 汉朝; tradicia ĉina: 漢朝; pinyin: Hàn Cháo ; 206 a.K. – 220 p. K.) regula komerco inter Ĉinio kaj Barato komenciĝis kaj portis budhismon, kiu fariĝis la principa religio en Ĉinio. Kvarjarcentan, la periodon de la Han-Dinastio oni konsideras ora aĝo en la Ĉina historio. Unu el la plej grandaj imperiestroj de la Han-Dinastio, Wu Di, establis pacon en Ĉinujo. Ĝis ĉi-tempe, la plimulta etna grupo de Ĉinujo nomas sin la "Han-popolo". La Han-Dinastio estis establita kiam du kamparanoj sukcesis altiĝi kontraŭ la grave pli malforta posteulo de Shi Huang. La nova Han-registaro retenis la centralecon kaj burokratismon de la Qin-dinastio, sed tre reduktis la subpremon viditan antaŭe. Ili vastigis ilian teritorion en Koreujo, en Vjetnamujo kaj en Centra Azio, kreante eĉ pli grandan imperion ol la Qin-dinastio.
Poste venis la periodo de la Tri reĝlandoj (220 - 265).
La Sudaj kaj Nordaj Dinastioj (ĉine 南北朝, pinjine Nánběicháo) estis periodo kiu daŭris de la jaroj 420 ĝis 589 de nia erao. Ĝi estas foje konsiderata kiel lasta parto de pli longa periodo konata kiel la "Ses Dinastioj" (jaroj 220 ĝis 589 de nia erao).
600 p.K.
Poezio atingis altan nivelon dum la dinastio Tang sub la plumoj de Li Bo kaj Du Fu, eble la plej bonaj poetoj de iu ajn lando aŭ epoko.
Dum ĉi tiu jarmilo aperis en Ĉinio '''papero, pulvo, karbo, papera mono, la mekanika horloĝo, ŝako''' (el Barato), presilo kaj la kompaso.
Ĉina kulturo disvastiĝas al Japanio kaj ĉina civilacio mem suden.
1000
La mongoloj venkis Ĉinion (kaj la plejparton de Eŭrazio) kaj tie regis kiel la mongola dinastio Yuan (1279 - 1368). Pro la venko, ĉinaj inventoj -- precipe la presilo, kompaso kaj pulvo -- disvastiĝas al tuta Eŭrazio. Ĉi tiuj helpis transformi Eŭropon el eta angulo de la mondo al ĝia centro kaj ventro. Dum ĉi tiu tempo ankaŭ disvastiĝis al Eŭropo el Ĉinio spageto kaj la rakonto pri Cindrulino
1800
Ĉinio, iam la plej potenca kaj avangarda lando, nun kadukiĝis sub la manĉua dinastio Qing kaj fariĝis malforta giganto. En 1840 Britio militis kaj forprenis la teron de nuna Honkongo dum Opia milito. Milionoj pereis en kamparanaj ribeloj. La potenco de Francio, Germanio, Rusio kaj Japanio super Ĉinio ankaŭ plifortiĝas. En 1895 Ĉinio cedas Koreion kaj Tajvanon al Japanio.
Eŭropaj potenco kaj komerco kunportas la eŭropajn ideojn de modernismo.
1900
Ĉinio elĵetas Manĉurian kaj Eŭropan regojn kaj fariĝas respubliko (1912) sub Sun Yatsen.
Ĉina naciismo (en simpligita ĉina: 中国民族主义; en tradicia ĉina: 中國民族主義; en pinjino: Zhōngguó mínzú zhǔyì) estas formo de naciismo, kiu asertas, ke la ĉina popolo estas nacio kaj promocias la kulturan kaj landan unuecon de ĉiuj ĉinoj. Ĝi estas tre diferenca al la Hana naciismo, kiu konsideras, ke pure Han-ĉinoj estas superaj al aliaj ekzistantaj etnoj (tipe minoritatoj) en Ĉinio. Laŭ la idealoj de la Tri Principoj de la Popolo de Sun Yat Sen, Ĉina naciismo estu formo de Civita naciismo konstruita sur unuigema valoro.
Poste la partio Kuomintango (KMT) subtenita de la nacia armeo kaj la urba riĉularo, regas. Sed la respubliko estis malforta kaj do Ĉinio dronas sub milito inter lokaj fortuloj. Dum la 1930-aj jaroj Japanio, rigardinta la malfortecon de Ĉinio, sendas sian armeon kaj forprenas multe de marbordan Ĉinion, venkinte Manĉurion en 1931.
Post 1949
El ĉi tiuj jardekoj de milito, la komunistoj finfine superas kaj unuigas (preskaŭ) la tutan landon sub la mano de '''Mao Zedong (1949). La partianoj de KMT forfuĝas al Tajvano''', kie ili ankoraŭ regas, kaj multe da riĉuloj iris al Tajvano kaj Hongkongo. Ekde tiu jaro ekzistas du respublikoj: la Ĉina popola Respubliko kiu regas sur la kontinenta Ĉinio, kaj la Respubliko Ĉinio kiu regas sur Tajvano; ili ambaŭ konsideras sin legitima registraro de la tuta Ĉinio.
Mao reformis la ĉinan socion, kvankam iafoje kruele kaj senprudente (precipe dum la Granda Salto Antaŭen je la fino de la 1950-oj kaj la Kultura Revolucio en la 1960-oj). En 1965, Ĉinio ekhavas la atombombon.
En 1976 Mao mortis kaj, post kelkaj jaroj da lukto inter liaj sekvantoj, Deng Xiaoping finfine superas kaj reformas la ĉinan ekonomion laŭ ideoj kapitalismaj. Interalie, dum la okdekaj jaroj oni kreis "Specialaj Ekonomiaj Regionoj" en kiuj la reguloj estis ŝangitaj por permesi al eksterlandaj kompanioj investi pli facile. Sed ekonomia reformo ŝajne ne sufiĉis, ĉar en junio 1989 studentoj protestis por politika reformo en Tian An Men-Placo, kie kelkmil el ili estis mortigitaj de la armeo.
En 1990-oj Ĉinio fariĝis grava potenco en internacia komerco, kune kun Tajvano kaj Hongkongo kiel fonto de malkara laboro. Made in China (Fabrikita en Ĉinio), unufoje rara kaj rimarkinda, nun estas vulgara en Usono, kie antaŭ 30 jaroj Tajvano, Hongkongo kaj Japanio estis la principa fonto de malkaraj vestoj kaj ludiloj.
La Ĉna Popola Respubliko kaj la Respubliko Ĉinio estas membroj de la Monda Organizo pri Komerco ekde respektive 2001 kaj 2002.
Yerres
Yerres [] estas franca komunumo en la departemento Essonne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 28,933 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Yerres situas sudoriente de la centro de Parizo ĉe la samnoma rivero.
Transporto
La stacidomo de estas haltejo de la regiona linio RER D.
Poiana Vadului
Poiana Vadului (pojana vaduluj) (hungare: Feketevölgy) estas komunumo en Rumanio okcident-nordokcidente de Abrud. En 1910 ĝi havis 3408 loĝantojn (rumanoj), en 1992 1466. Ĝia unua mencio estas en 1850. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos vármegye).
Esperanto - Lingvo Arta
"Esperanto - Lingvo Arta" (EoLA) estas internacia festivalo de artoj, okazanta en Sovetunio, Rusio, Ukrainio kaj Belorusio. Dekomence EoLA estis ĉiujara aranĝo de SEJM-2 kaj nun estas komuna aranĝo de REU kaj REJM.
EoLA-1 (Volgogrado, 1988)
EoLA naskiĝis kiel regiona renkontiĝo. La unua tiel nomata aranĝo okazis en Volgogrado en 1988 kaj havis kiel la unuan nomon ArtVER-1 ("Arta renkontiĝo de volgiaj esperantistoj"), kvankam jam dekomence ĝi ne estis regiona laŭ la konsisto. Ĉeestis eĉ pluraj alilandanoj: aktive partoprenis pluraj membroj de tiama E-rondeto de volgogradaj fremdlandaj studentoj kaj kiel speciala gasto venis Joachim Werdin el Pollando, kiu poste famiĝis kiel turneanta E-instruisto en Sud-Orienta Azio (li kreis Esperanto-asociojn en Tajvano kaj Singapuro, instruis en kelkaj aliaj landoj, i.a. Papuo). En Volgogrado tuj antaŭ EoLA li gvidis seminarion pri Ĉe-metodo kaj publikan E-kurson.
Partoprenis 110 personoj. Okazis artaj konkursoj laŭ kelkaj branĉoj. Ĉeforganizis Andrej Ananjin.
EoLA-2 (Volĵskij, 1989)
La dua EoLA okazis en Volĵskij, urbo-satelito de Volgogrado. Laŭ la raportoj, ĝi estis sukcesa, sed iom anemia. Partoprenis 70 personoj, okazis arta konkurso. Ĉeforganizis Irina Simbirjova.
Párnica
Párnica (ankaŭ hungare) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-3 (Volĵskij, 1990)
La tria EoLA okazis en 1990 en urbo Volĵskij, kie jam unu jaron antaŭe okazis EoLA-2. La renkontiĝon organizis Dmitrij Lisenko, aktivulo de la urba E-klubo, kiu ĵus revenis post militservado en Murmansko (dum tiu servado li fondis en Murmansko Esperanto-klubon, ekzistantan ĝis nun).
Ŝahrud
Ŝahrud estas universitata urbego kaj ĉefurbo de la samnoma distrikto en Provinco Semnano, en norda Irano.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-3 (Volĵskij, 1990)
La festivalo iĝis tuturba evento kaj akiris difinon "Internacia". Al ĝi estis invititaj ĉiuj ekzistantaj en la mondo E-artistoj — kaj multaj, kiuj ne tuj rifuzis, estis anoncataj kiel partoprenontoj: "Kajto", "Persone", franca teatro "La Krizalido" ktp. Pri la preparado de la festivalo anoncis ĉiuj ĉefaj Esperanto-gazetoj de la mondo.
Párnica
Situo
Párnica situas laŭ rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vrútky-Trstená. Dolný Kubín troviĝas je 8 km.
Ŝahrud
Geografio
Ŝahrud situas en baseno sur altebenaĵo 140 kilometrojn de la propra provinca ĉefurbo Semnano (urbo), nur 65 kilometrojn de la alia provinca ĉefurbo Gurgano, 328 kilometrojn de la ĉefurbo Teherano, 474 kilometrojn de Esfahano. Norde troviĝas montaro Elborz, sude la aridaj salaj dezertoj. La rivero Taŝ transirinta la urbon finiĝas en la dezerto.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-3 (Volĵskij, 1990)
Al la festivalo venis multaj eksterlandanoj, inter ili franca teatro (Kallima), pola kabaredo (en la buso de pola Esperantotur), aliaj diverslandaj gastoj. Venis ankaŭ la plej bonaj rusiaj Esperanto-artistoj. Laŭ la kriterioj de internacieco kaj laŭteco EoLA-3, ĝis nun restas nesuperita. Ne hazarde pluraj homoj eĉ longe kredis, ke ĝi estis la unua.
Párnica
Historio
La unua mencio okazis pri la rojo (same nomata) en 1382, pri la vilaĝo en 1420 en latina formo "villa Paranice". Inter 1769-1772 muelejo por papero funkciis en la vilaĝo. En 1778 878 vilaĝanoj loĝis, en 1828 685 vilaĝanoj loĝis en 196 domoj, en 1930 1104 vilaĝanoj loĝis en 219 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Párnica 1091 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Dolný Kubín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Párnica 716 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Ŝahrud
Historio
Ŝahrud situas laŭ la iama Silka Vojo. Arkeologoj trovis ok mil jarajn spurojn en 2006 en apudaĵo de Ŝahrud. En la proksimeco estis historia urbeto Bastam fondita en nekonata tempo. Paralele Ŝahrud estis nur vilaĝo kun du malnovaj kasteloj. Bastam malkreskis dum la mongola epoko kaj Ŝahrud poste prenis sian lokon kaj absorbis Bastam. Ŝahrud estis deklarita urbo en 1925.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-3 (Volĵskij, 1990)
La sola manko estis, ke la preparado de la festivalo estis iom unuflanka, sen sufiĉa atento al la "teknikaj partoj". Ne ekzistis koncert-programoj, neniu zorgis interkonsenti pri ŝlosiloj, magnetofonoj, sonreĝisoroj ktp. Tion devis rapide prizorgi kiel "memservon" la partonprenintoj mem, ĉefe aktivuloj de SEJM-2.
Ŝahrud
Eduko
En Ŝahrud islama, medicina kaj teknologia universitatoj funkcias.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-3 (Volĵskij, 1990)
Partoprenis 166 personoj laŭ la havata adresaro, aŭ 230 laŭ la lokaj organizintoj. Neniu konkurso okazis, nur koncertoj.
Ŝahrud
Ekonomio
Ŝahrud estas konata pro unikaj specoj de vinberoj, kiuj estas kultivitaj en la apudaĵo.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-4 (Niĵnij Novgorod, 1991)
La kvara EoLA jam estis aranĝo de SEJM. La ĉefa kialo estis, ke en Volgogrado/Volĵskij tiumomente jam neniu povus zorgi pri ĝi — la ĉefaj aktivuloj subite elmigris pro E-geedzecoj (sukcesa EoLA tre kulpis). EoLA-4 okazis en Niĵnij Novgorod kaj estis la lasta EoLA okazinta en Sovetunio. La aranĝo estis tute sukcesa, kun partoprenantoj de la tuta Sovetunio, sed kun certaj signoj de la ekonomia krizo en la lando: ŝajne, neniam antaŭ tio estis tiom da "surplankaj loĝantoj" kaj neregistriĝemaj partoprenantoj.
Ŝahrud
Trafiko
Ŝahrud situas proksimume en mezo de fervoja linio Teherano-Afganistano. Ankaŭ ĉefvojoj kuras al tiuj lokoj, krome estas aliaj 2 ĉefvojoj al Gurgano kaj Esfahano.
Le Viager (filmo)
Temo
En 1930 en Parizo, doktoro Léon Galipeau, kuracisto de diskutinda kompetenteco, ekzamenas pacienton, Louis Martinet, kaj deklaras, ke al tiu ĉi restas nur du jaroj da vivo. 59-jara fraŭlo, Louis Martinet posedas kamparan domon en sudorienta Francio, en preskaŭ nekonata loko, Saint-Tropez, kaj li vegetas en Parizo antaŭ ol povi iri tien por sia emeritiĝo.
Ŝahrud
Klimato
Ŝahrud situas en arida klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen (BSk) kun varmaj someroj kaj malvarmaj vintroj. Precipitaĵo estas tre malalta, jare po 168 mm plejparte vintre kaj printempe. La jara averaĝa temperaturo estas 14,7 °C.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-4 (Niĵnij Novgorod, 1991)
Partoprenis ĉirkaŭ 150 personoj, okazis artaj konkursoj. Ĉeforganizis Andrej Ananjin.
Le Viager (filmo)
Temo
Doktoro Léon Galipeau trafas tion, kion li opinias bona afero kaj konsilas al sia frato aĉeti la domon de la baldaŭa sesdek-jarulo per dumviva rento. Fidante al sia afero, ambaŭ fratoj eĉ akceptas indici la jaran renton laŭ kurzo de valoro sen estonteco: aluminio.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-5 (Ĉeboksari, 1993)
Tiu ĉi EoLA estis prokrastita por unu jaro pro la ekonomia reformo en la lando, kiam subite anstataŭ amaso da senvalora mono oni tute ne havis monon por pagi frenezajn prezojn. Kaj la plej malfacilaj monatoj estis la unuaj monatoj de 1992, kiam tiu festivalo devus esti preparata.
Le Viager (filmo)
Temo
Tamen, jaroj pasas, kaj kompreneble, Martinet ne nur plu viglas, sed ankaŭ plivigliĝas sub la suno de sudorienta Francio.
Samtempe, familio Galipeau malpaciencas kaj malriĉiĝas pro jara rento kiu ne ĉesas plialtiĝi. Ili tiam faras planojn por seniĝi de la ĝena kreditoro. Ve, pro sinsekvaj eventoj (milito, germana okupado, postmilita forpurigo), la provoj de familio Galipeau por seniĝi de la senkulpa Martinet nepre sin turnas kontraŭ ili, des pli ke ĉiuj, unu post la alia forpasos sub la naiva rigardo de la bonfarta fraŭlo.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-5 (Ĉeboksari, 1993)
La festivalo en 1993 okazis en tute alia lando kaj alia esperantistaro. Ĝin organizis la plej juna kaj la plej dinamika Esperanto-klubo, gvidata de Aleksandr Blinov (SEJM-kunordiganto en la antaŭaj du jaroj).
Pustějov
Pustějov (Petrowitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín, en Moraviasilezia regiono. Vivas ĉi tie.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-5 (Ĉeboksari, 1993)
La programo de la festivalo estis sukcesa pro la apero de kelkaj tute novaj talentoj, i.a. aperis Oĉjo Dadaev, unuafoje prezentis siajn kantojn Maŝa Koĉetkova kaj ŝajne ankaŭ Aleksandr Koval. La festivalon partoprenis ankaŭ la ege fama tiuperiode Esperanto-verkisto Istvan Nemere, kiun venigis György Nanovfszky, tiama hungara ambasadoro-esperantisto en Rusio.
Pustějov
Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1324.
Esperanto - Lingvo Arta
EoLA-5 (Ĉeboksari, 1993)
Partoprenis ĉirkaŭ 120 personoj, okazis artaj konkursoj. Ĉeforganizis Aleksandr Blinov.
EoLA-6 (Ivanovo, 1994)
EoLA-7 pasis en Ivanovo en 1994. La festivalo estis daŭre organizata de SEJM kaj ĉar en 1993 la respondeculo pri arto kaj kulturo en SEJM estis elektita Maŝa Koĉetkova (Maŝeto), oni decidis fari la festivalon en Ivanovo - populara loko inter esperantistaj kantistoj.
En la konkursaj, koncertaj kaj noktaj programoj sonis multaj novaj Esperanto-kantoj, kvankam ŝajne neniuj novaj homoj aperis. Ĉeboksaranoj unuafoje alvenis per aparta buso.
Partoprenis 129 personoj, okazis artaj konkursoj. Ĉeforganizis Andrej Ananjin, la programon zorgis Maŝa Koĉetkova.
EoLA-7 (Kazano, 1995)
propra kanto: plenumado de kantoj: propra verso:
speciala premio: “Espero” Olga Kolcova;
deklamado: ajna distro: speciala: Igorj Parŝin; murgazeto: Iĵevska Esperanto-klubo — Bronislav Ĉupin; speciala premio de la ĵurioj por la plej granda kontribuo al la programo: Marija Koĉetkova.
EoLA-8 (Minsko, 1996)
EoLA-8 pasis en Minsko en 1996. Per la festivalo tiama SEJM-komitato deziris subteni belorusan Esperanto-movadon. Ŝajne, la aranĝo fariĝis la lasta ĝis nun relative amasa E-aranĝo en Belorusio: ĝin partoprenis 90 personoj. Ĉeforganizis Grigorij Arosjev kaj Vladimir Perepelica.
Laŭreatoj de la festivalo iĝis:
konkurso: Specialaj premioj:
EoLA-9 (Jalto, 1997)
EoLA-9 pasis en Jalto en 1997 kaj estis sufiĉe malgranda (ĉ. 30-50 personoj). Okazis kunigite Ĉupinkun la renkontiĝo "Aroma Jalto". Ĉeforganizis Grigorij Arosev.