cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toffen
Najbaraj komunumoj
La komunumo Toffen limas en nordoriento al la urbo kaj komunumo Belp, en sudoriento al Gelterfingen, en sudo al Kaufdorf, en sudokcidento al Rüeggisberg, en okcidento al Niedermuhlern, kaj en nordokcidento al Wald.
Trafiko
Tra Toffen pasas la kantona ĉefvojo n-ro 221 de Belp al Steffisburg. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la trajnlinio tra la Gürbe-Valo de Belp al Steffisburg. De la stacidomo de Toffen krome kondukas poŝtaŭtolinio al Riggisberg. La internacia flughaveno Berno-Belp situas en distanco de 5 kilometroj norde de la komunumo.
Vidindaĵoj
La ĉefa vidindaĵo de Toffen estas la Kastelo de Toffen, kiu estis de mezepoko ĝis la Helveta Revolucio de 1798 la sidejo de malalta tribunualo sub la alta jurisdikcio de la kampartribunalo de Seftigen.
Historio
La unua dokumenta mencio de Toffen datiĝas el la jaro 1148 kiel Toffen. En Toffen estis trovitaj tombejo el la bronzepoko kun armiloj kaj restaĵoj de romia bieno. Dum mezepoko la kastelo de Toffen estis la centro de berna feŭdosenjoreco interne de la kampara tribunalo de Seftigen. De 1803 ĝis 2009 la komunumo apartenis al la distrikto Seftigen, ek de la 1-a de januaro 2010 ĝi formas parto de la administra distrikto Berno-Mezlando.
La knabineto kun la alumetoj
La knabineto kun la alumetoj (dane : Den Lille Pige med Svovlstikkerne) estas novelo de la dana verkisto Hans Christian Andersen. La rakonto estas dramo pri sonĝoj, espero kaj morto de knabineto. Ĝi unue estis publikigita en 1845 kaj adaptiĝis por multaj teatraĵoj kaj filmoj.
Intrigo
En malvarma kaj neĝa nokto, kristnaska vespero, malriĉa knabino provas vendi alumetojn surstrate. La knabino estas tre malriĉa, ŝi marŝas nudpiede en la malvarmo kaj neĝo, tremante ĉie, kaj ŝi eĉ ne havas mantelon por kovri sin. En siaj frostigitaj kaj tremantaj manoj ŝi tenas alumetojn kaj proponas ilin por vendo, sed vane. La homoj surstrate preterpasas ŝin kaj ne rimarkas ŝin. Ĉiu el ili rapidas por reveni al sia varma hejmo, kie lia familio atendas lin ĉirkaŭ la festa tablo.
La knabino estis tre malvarma, sed ŝi timas reveni hejmen, ĉar ŝia patro batas ŝin kiam ŝi ne sukcesas vendi alumetojn.
Kiam ŝi ne plu povis elteni la malvarmon, la knabino trovis kaŝejon ĉe la angulo de la strato, kaj decidis ekbruligi unu alumeton por varmigi sin. Nur unu matĉo, ne pli. Sed la mondo rivelita antaŭ ŝiaj okuloj estas tiel bela kaj magia ke ŝi ekbruligas alian alumeton, kaj alian alumeton. En la lumo de la alumetoj ŝi vidis kelkajn belajn viziojn, inkluzive de kristnaska arbo kaj kristnaska vespermanĝo festita ĉirkaŭ la tablo en la hejmo de amema kaj feliĉa familio, same kiel vizio de ŝia kara, malviva avino. Ŝi ekbruligis la ceterajn alumetojn, unu post alia, por daŭre sperti la belajn fantaziojn momentajn, ĝis ili ĉiuj finiĝis. Kiam venis la mateno, preterpasantoj trovis la knabinon morta, frosta ĉe la stratangulo, kun la bruligitaj alumetoj disĵetitaj apud ŝi.
Same kiel aliaj rakontoj de Hans Christian Andersen, ankaŭ la rakonto de la eta alumeto finiĝas sen "feliĉa fino". La rakonto priskribas ekstreman malriĉecon, kie knabineto ne havas ŝuojn kaj ĉirkaŭpromenas en la neĝo nudpiede. Krome, ĝi priskribas la glaciiĝintajn korojn de la preterpasantoj, kiuj ne rimarkas la malfacilaĵojn de la knabino kaj volonte ignoras ŝin, ĝis ŝia tragika morto.
Adaptoj
Tiu ĉi rakonto de Andersen fariĝis klasikaĵo kaj ricevis multajn tradukojn kaj adaptojn tra la tuta mondo.
Kiam la rakonto estis adaptita en filmon de Disney, la fino estis ŝanĝita al pli pozitiva kaj esperiga fino. En la Disney-filmo, kiam la alumetovendisto ekbruligis la alumetojn, ŝi vidis vizion de ŝia avino, kiu estis la nura persono kiu zorgis pri ŝi kaj traktis ŝin kun amo kaj bonkoreco. Ŝi ekbruligis la ceterajn alumetojn, unu post la alia, por konservi la vizion de ŝia avino kiel eble plej longe. En la Disney-filmo, finfine, kiam ŝi elĉerpigis alumetojn, la knabino mortis kaj ŝia avino prenis sian animon al la ĉielo, kie ŝi daŭre spertus la samajn mirindajn viziojn.
Modernaj versioj ŝanĝis la finon de la rakonto, tiel ke ĝia fino iĝis optimisma. En la moderna ŝanĝo, bona familio estis enkondukita en la rakonton kiu trovis la knabinon sur la strato, kiam ŝi estis senkonscia, kaj prenis ŝin en sian hejmon. La knabino ricevis manĝaĵon, vestaĵojn kaj varman liton, kaj estis savita de malfacilaĵoj kaj malriĉeco.
La rakonto ricevis plurajn filmadaptojn, inter ili en bildstrio de Walt Disney, kiu en 2006 ricevis la premion por la plej bona animacia filmo ĉe la 17-a Animacia Filmfestivalo en Zagrebo.
Krome, la rakonto funkcias por opero, same kiel por orkestraj verkoj. En 2008 la muzikisto David Lang ricevis la Premion Pulitzer pri muziko pro sia verko "La Malgranda Matchmaker".
ISO 8859
La normaro ISO 8859 (precize: ISO/IEC 8859) de la Internacia Normiga Organizo difinas diversajn ok-bitajn signarojn por la informacia tekniko. Aktuale ekzistas 15 akceptitaj sub-normoj kaj unu rifuzita propono.
Parencas al ĝi la respondaj normoj ISO-8859 (kun ligo-streko). La du diferencas per tio, ke ISO-8859 difinas kelkajn aldonajn reg-signojn en pozicioj, kiuj liberas en ISO 8859.
Nacia Biblioteko de Andoro
La Nacia Biblioteko de Andoro (Biblioteca Nacional d'Andorra) estis origine fondita la kaj remalfermita en 1974. Ĝi situas en Andoro Malnova (Andoro). Inter aliaj funkcioj, ĝi estas la laŭleĝa deponeja kaj kopirajta biblioteko de la lando.
Malajzia blua muŝkaptulo
La Malajzia blua muŝkaptulo (Cyornis turcosus) estas birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj de la genro Cyornis aŭ de Bluaj muŝkaptuloj kiu laŭnome enhavas speciojn de tre bluaj maskloj ĉefe en la supraj partoj kun brunaj inoj. Ĝi estas birdo troviĝanta en Brunejo, Indonezio, Malajzio kaj Tajlando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo. Ĝi estas specio tre simila al la Bornea blua muŝkaptulo, sed kun pli norda teritorio.
Ĉe tiu specio maskloj havas tre bluajn suprajn partojn, dum inoj havas brunajn suprajn partojn, tiele temas pri kazo de seksa duformismo. Tamen subaj partoj estas pli egalaj kun oranĝecaj brusto kaj flankoj kaj blankeca ventro. La beko estas granda kaj longa kompare kun la kapo, nigra kaj iom hokoforma en la supra makzelo. La masklo havas vizaĝon kaj bluan gorĝareon kaj nigrecan al tre malhelbluan areon inter la okuloj kaj la bekobazo kiu estas ĉirkaŭata de harecaj plumetoj. La plej klara distingilo de la speco estas tre brila helblua brilo en frunto, ŝultrareo kaj flugiloj kaj vosto kie kombiniĝas kun la subpluma bruneca koloro.
Ĉina ĝardenarto
Ĝardenkreado estas grava komponento de la tradicia ĉina arto. Ĝi havis sian komencon antaŭ 3000 a. K. Malsame de la ĝardenarto en la antikva Egiptio kaj la ĝardenarto de la Proksima Oriento, en ĝardenarto de Ĉinio la planto ne estis la nura centro. Ĉinaj ĝardenoj estas konceptitaj kiel idealo de universo. La esencaj partoj estas artefaritaj lagoj kaj montetoj, neordinaraj vegaĵejoj laj ŝtonejoj.
Celoj
La tradicia ĉina pejzaĝpentrado kaj la arto pri ĝardenkreado estas proksime interligitaj. Male al la eŭropaj ĝardenoj, kiuj nur havis ligojn kun la pentroarto ekde l 18a jarcento, en Ĉinio pentrado kaj ĝardenartoe evouliĝis paralele. Ankaŭ la pensmanieo de la poezio kaj evoluado de la arĥitekturo, dramaturgio, kaligrafio kaj skulptado influis la ĉinajn ĝardenojnw.
La idealo de la ĉina ĝardenkreado estas la harmonio de tero, ĉielo, ŝtonoj, akvo, konstruaĵj, vojoj kaj plantoj (la t.n. sep aĵoj). La homo kiel oka aĵo povis trovi kun ili kaj en ili kompletan harmonion. Esenscaj formelementoj estas ŝtonoj kaj akvo. Zigzagformaj malaltaj pontoj aŭ duoncirklaj pontoj transas la akvosurfacojn. Tio simbolas la saĝecon de la daŭisma filozofio, ke la vojo de la vivo neniam iras rekten antaŭene, kaj avartas iri atendeme. La duoncirklaj pontoj respeguliĝas en la akvo al kompleta cirklo, la ĉina ĉiela simbolo.
Imperiestraj prkoj estas dividitaj normalkaze en diversaj zonoj, ĉar ili plenumas diversajn taskojn. Parton estis uzata por la administado kaj regado de la lando, parton servas al loĝado kaj ĉiutagaj aferoj kaj parton por plezurigi la vizitantojn. La imperiestra parko de la Qing-tempo enkorpigis ankoraŭ konstruaĵojn de temploj. La konstruaĵoj en la parkoj devis obei malpli ofte al la formala reguloj ol la konstruaĵoj de la ĉefa rezidenco. La ĉefa kolorkompoziaĵo estis la verdo de la arboj, la ruĝo de la kolonoj, la blanko de la vandoj kaj la grizo de la argilaj briktegmentoj.
Fengŝuo en la ĉina ĝardeno
Fengŝuo estas ĉina geomantiko, do la arto, legi pejzaĝon kaj starigi la ĉirkaŭon kaj la pejzaĝon tiel, ke la rivero de la pozitiva energio, la Qi, fariĝas maksimuma kaj portas feliĉon. La ideala ĝardeno havas laŭ tiu koncepto en la nordo altaj, protektantaj montoj, en la oriento malaltaj montetoj, kiuj malaltiĝas en suda direkto kaj en okcidento prtektanta rivero. Ĉar la Qi ŝatas flui laŭ mildaj kurboj lagetoj kaj voroj ne havas rektajn liniojn. Por konstrui bonan fengŝuon el la ĝardeno Jino kaj jango devas esti reprezentantaj ekvilibre. Tion oni atingis per la kontrastoj de malproksimaj kaj proksimaj rigardejoj, per moleco kaj malmoleco, per vertikalaĵoj kaj horizontaĵoj, per montoj kaj valoj aŭ simplaj kaj komplika ornamaĵoj de konstruaĵoj. Ekzemple simpla verando kun rektaj linioj kontraŭ komplekse skulptitaj traboj sub la tegmento aŭ blanke kalkumita vando en plena ombro de arbo.
Signifo kaj simboliko de plantoj
. Ekzemple dum la tempo de la Song-sinastio (960-1279) oni decidis kiujn kaj kiaj plantoj ornamu ĝardenojnhatte man entschieden, welche Pflanzen einen Garten zieren durften. La aliaj plantoj estis ĝis ls 19a jarcento rigardataj kiel "sovaĝaj floroj" aŭ "fiherbo." La ŝatataj plantoj de la malnova ĉina ĝardeno estas:
Konstruaĵoj, pordegoj pontoj kaj skribaĵtabuloj
Kompare al la ĝardenoj de aliaj kulturoj en la ĉina ĝardeno la konstruaĵoj estas pli signifoplenaj. Ili estas en la ĝardenoj kaj ornamaĵoj kaj lokoj de la ĝuado, ripozo kaj plezuro. Tio respeguliĝas ekzemple en la pitoreskaj nomoj de tiuj konstruaĵoj. Ekzemple:
En malgrandaj ĝis mezgrandaj ĝrdenoj lakonstruaĵoj konvras ofte unu trionon de la surfaco. La funkcioj de la konstruaĵoj havas ligon al la pejzaĝaj specialaĵoj – ili formas kun la ĝardeno organan kompleton. La tradicia konstrumaterialo estas malhela ligo, lignaj kradoj kaj bambuso kun blanke kalkitaj muroj kaj brikaj tegmenoj. La blankaj muroj ofte estas la fono de arboj kaj plantoj kaj respegulas la lumon. La kreintoj preferis jenajn kronstruaĵtipojn:
Alia spwcialaĵoj de la ĉina ĝardeno estas la paraj vertikalaj skribtabuloj kaj la horizontalaj nomŝildoj. Ili formas gravajn ornamajn elelementojn. Enhave li rilatas ĝenerale al la ĉirkaŭaĵo kaj la konstruaĵpj. Ofte estas versoj el famaj poemoj.
Komencoj
Je la komenco de la ĉinaj ĝardenoj estis ĉasparkoj. La unuaj estis el la Zhou-dinastio (11a jarcento - 256 a. K.). Dum la tempo de la Han-dinastio (206 a.K. ĝis 220 p.K.) en tiuj parkoj palastoj, terasoj kaj pavilonoj estis konsruitaj. En la Shanglin-paarko de la Han-imperiestro Wudi (140-87 a. K.) ekzistis ĝardenoj, palastoj kaj pavilonoj, kiuj servas al muzikumado, kantado kaj la observado de raraj birdojkaj fiŝoj. En la parko estis hundoj, ĉevaloj, elefantoj kaj servoj. Ne mankis eksterordinaraj floroj kaj lignoplantoj. Dum tiu tempo verŝajne ekestis la arto krei bonsajoj.
La evoluo de la „natura pejzaĝĝardeno“
Dum la dinastioj Wei (220–265 p.K.), Jin (265–420) kaj suda kaj norda dinastioj (420-589 p.K.) gravas la adorado de la naturo kaj la admirado de la kamparana vivmaniero en literaturo kaj arto. Dum tiu epoko kreiĝis multaj pejzaĝaj pentraĵoj kaj arto kaj ĝardenarto reciproke sin influis. Kanaloj, lagetoj kaj montoj estis konstruataj. Ekestis la „natura pejzaĝĝardeno“. La Sui-imperiestro Yangdi konstruigis ekzemple en Luoyang la okcidentan parkon kun lago kiel modelo de la „maro“. Tiu „maro“ kun kelkaj insuloj havis perimetron de ĉ. kvin kilometroj. Sur la insuloj staris terasoj, elrigardaj pavilonoj, haloj kaj similaj konstruaĵoj. Kanalo trafluis en grandaj meandroj la ĉirkaŭaĵon, la tiel nomataj „16 bienoj“, kaj enfluas en artefaritan „maron“. Ĉiu „bieno“ estas speciala parkeca etendejo. Tiun formon de la ĝardenkreado ankaŭ estas nomata „pejzaĝa arĥitektura parko de la Sui-epoko“.
La ĝardeno de la Tang- kaj Song-dinastio
Sub la dinastio de Tang (618 - 907 p.K.) kaj Song Ĉinio prosperis pro la eksporto de silko kaj keramikaĵoj. Tiu ekonomia prospero ankaŭ respeguliĝas en la ĉina arto kaj kulturo. La evoluo de la pejzaĝpentrado tiam influis la ĝardenkonstruadon. La idealtipa pejzaĝo de la petrado estis rekonstruata en la ĝardenoj kiel „scenejo kun sento“ (yijing) (la tiel nomata pejzaĝĝardeno de la libera pentroarto de la Tang- kaj Song-epoko). Dum tiu epoko ankaŭ aperis privataj ĝardenoj. Precipe la poetoj tre amis la pejzaĝojn konstruante simplajn komparajn domojn en ĝardenoj. La plej fama poeta ĝardeno est tiu de la fama poeto Wang Wei (699-759). Ĝi situis je la piedo de la Zhongnan-shan-montaro. Ĝi estis unu el la unuaj „literaturaj ĝardenoj". Wang Wei kresis ĝardenaj scenoj, kiuj ricevis nomojn kiel „silkaj ondoj“, „‘Ah!‘-lago“ aŭ „domo de la ekzaminataj aprikozoj“.
Japan
La ĉina ĝardenarto venis al Japanio en la 6a jarcento p. K. kaj fariĝis la fonto de la Japana ĝardenarto.
Eŭropo
Jam Marco Polo priskribis la ĉinaj ĝardenoj, kiuj tute malsamas al la eŭropaj ĝardenoj.
Pli precizan priskribon de la ĉinaj ĝardenoj faris franciskano Matteo Ripa kiu vojaĝis al Ĉinio kaj faris multajn kuprogravuraĵoj, kiuj montras ĉinaj ĝardenoj.
Nur ekde la 1970aj jaroj en Eŭopo ekestis ĉinaj ĝardenoj. Ofte ili estis konstruitaj kadre de urbaj ĝemeladoj kaj planitaj de ĉinaj fakuloj. Famaj ekzemploj estas:
Monterblanc
(jen france, bretone Sterwenn) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Gerson Rodrigues
Gerson Rodrigues (n. ) estas luksemburgia futbalisto.
Ĥortono
La ĥortono (aŭ orgentono) estas tiu agordo, kiu estis uzata en la 16-a ĝis 18-a jarcento por orgenoj diferencis de la ĉambrotono en tio, ke ĝi estis ĝis plentono pli malalta ol ĉi tiu. En la 18-a jarcento oni interŝanĝis ambaŭ nociojn, tiel ke sekve la ĥortono signifis la pli altan agordotonon. Tre maljunaj orgenoj parte estis agordita laŭ la t.n. klariontono, kiu estis ankoraŭ malgrandan tercion pli alta ol la ĉambrotono. Kiel kialon por la pli alta agordo oni indikas, ke la grandaj preĝejosalonoj bezonus pli penetrantan tonon ol ĉambroj aŭ koncertejoj. Ĉi tiu diferencigo perdiĝis en la paso de la frua 19-a jarcento, kiam la ĉambrotona agordo iĝis pli alta.
Borovná
Borovná estas municipo de Ĉeĥio, situanta en distrikto Jihlava, Regiono Vysočina. Vivas ĉi tie  kaj la areo estas 5,19 km².
Historio
La unua skribmencio estas el la jaro 1365.
Broumov (apartigilo)
Broumov povas esti
Warner
La firmao Warner, oficiale Warner Bros. Entertainment Inc. (inter fakuloj kutime nomata Warner Bros. Pictures kaj ofte mallongigata Warner Bros. aŭ Warner Brothers, aŭ tute mallonge WB) estas usona korporacio, produkta firmao de kinejaj filmoj, posedanto de filmstudioj, kaj distribuanto de kinejaj filmoj kaj muziko (temas pri parto de la konzerno Time Warner). La centra oficejo estas en Burbank (Kalifornio). La firmao estas unu el la ses plej grandaj filmstudioj de Usono.
Oberndorf
Oberndorf havas diversajn signifojn:
Erlenbach apud Kandel
Erlenbach apud Kandel – germane Erlenbach bei Kandel – estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Germersheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Filipinaj humidaj arbaroj
La Filipinaj humidaj arbaroj estas tutmondaj 200-regiono, kaj karakteriza biogeografia parto el la sundalanda kaj filipina ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La organizaĵo Naturprotekto Internacie (angle : Conservation International) indikis ilin kiel biodiverseco-riĉaĵejon ĉar la insularo de Filipinoj estas unu el la plej grandaj rezervujoj de biodiverseco kaj endemiismo en la mondo. Fitogeografie, Filipinoj estas aparta flaŭra provinco el la Malesia Regiono de la Paleotropisa Regno.
Ĝi inkluzivas pli ol 7 000 insulojn, kaj totalan tersupraĵan areon de 300 780 km².
Historio
Filipinoj neniam estis ligitaj al kontinento Azio per terpontoj. Do flaŭro kaj faŭno transirendis oceanajn markolojn por atingi Filipinojn. Ĝia plantaro kaj bestaro plejparte estas derivitaj de tiuj de tropika Azio. Botanike, Filipinoj estas parto de Malesio, flaŭra provinco kiu inkluzivas la Malajan Duoninsulon, Indonezion, kaj Novgvineon. Plimulto de la flaŭro de Malesio estas derivita de tiu de Azio, inkluzive de la Dipterocarpaceae, kiuj estas la rekonmarkaj arboj de la filipinaj arbaroj.
Elementoj de la Antarkta flaŭro, kiuj originis en la praa sud-duongloba superkontinento de Gondvano, ankaŭ ĉeestas, inkluzive de praaj koniferoj kiel la podokarpacoj (Podocarpus, Nageia, Sundacarpus) kaj araŭkariacoj (Agathis).
Indolo-karbinolo
Indolo-3-karbinolo aŭ I3C estas natura fitokemiaĵo de la familio de la kruciferacoj, tiaj kiaj brasiko, brokolo, blanka brasiko, florbrasiko, blanka aŭ flaveca solidaĵo kiu estas konsiderata kiel anti-karcinomogena agento. Indolo-karbinolo inhibas sennombrajn hepato-karcinomagentojn en eksperimentaj bestoj.
Filipinaj humidaj arbaroj
Historio
La ekoregionoj de Filipinoj primare estas difinitaj rilate al marniveloj dum la glaciepokoj, kiuj estis 120 metroj malpli altaj ol nuntempe, ĉar gigantaj kvantoj da akvo estis enfermitaj en grandegaj kontinentaj glaciaj kovraĵoj. Tiu malplialtiĝo de la marnivelo ligigitis multajn nuntempe disigitajn insulojn al pli larĝaj insuloj, kio permesis flaŭrajn kaj faŭnajn interŝanĝojn.
Indolo-karbinolo
I3C metaboliĝas al sennombraj produktoj inklude de la psikedela drogo konata kiel 3,3-duindolila metano. Kaj indolo-karbinolo kaj 3,3-duindolila metano estas kredataj posedi biologiajn efikojn. Do I3C estas natura kemio-preventa kombinaĵo.
Filipinaj humidaj arbaroj
Priskribo
Tiuj antaŭe ligitaj insuloj ĉiuj konstituas apartajn ekoregionojn, kiel faras Mindoro, kiu restis apartigita de la resto, samkiel kelkaj pli malgrandaj insuloj, nome Camiguin, Sibuyan, kaj Siquijor.
La alia ĉefa faktoro kiu difinas la filipinajn ekoregionojn estas alteco; la altaj montaroj de Luzono kaj Mindanao gastigas apartajn montarajn pluvarbarajn ekoregionojn. La montaroj de Luzono ankaŭ gastigas tropikajn pinarbarojn.
Listo de ekoregionoj
Ekoregionoj kiuj estas enlistigitaj en la tutmondaj 200-uno estas oblikve signitaj.
Tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj
Tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj
Specioj
El la nomo de multaj animalaj kaj plantaj specioj, enhavantaj la nomon de Filipinoj aŭ de ties insuloj, deduktiĝas, ke temas pri endemioj ĉu de la insularo ĉu de precizaj insuloj, tiaj kiaj nur inter birdoj la filipina skolopo, filipina drongokukolo, filipina abelmanĝulo, filipina turto, cebua pigonajtingalo, mindanaa korkolombo, luzona korkolombo, mindanaa korkolombo, mindora korkolombo, negrosa korkolombo, sulua korkolombo, luzona ruĝvostulo k.t.p..
Derek Walcott
Derek Alton Walcott, (Castries, 23a de januaro de 1930 - 17a de marto 2017) estas poeto, dramaturgo kaj grafika artisto karibia. Naskiĝis en la vilaĝo Castries, Sankta Lucio, en 1992 li estis premiita per la Nobel-premio pri literaturo, pro "Lian poezian verkon luman, subtenatan de historia vizio, rezulto de multkultura sindevontigo". Li estis la unua kariba verkisto, kiu gajnis ĉi tiun premion.
Lia verko estas intense rilata kun simbolismo de la mitoj kaj ties rilato kun kulturo, tamen tiu disvolviĝis sendepende el la skoloj de la magia realismo kiuj aperis samepoke en Sudameriko kaj Eŭropo. Estas konata ĉefe pro sia eposa poemo Omeros, historio kiu aludas kaj reeskribas la historion kaj tradicion pri Homero, kaj pri tradicio pri veturado tra la Kariba Maro kaj transe ĝis Afriko, Nova Anglio, la Nordamerika Okcidento, Kanado kaj Londono (kun abundaj referencoj al la Grekaj Insuloj).
Lia verkado estas influita de la stilo de T. S. Eliot kaj Ezra Pound.
Muono
Muonoj registriĝas en kosmaj radioj, kie ili aperas pro disfalo de ŝargitaj pionoj. Pionoj aperas en supraj tavoloj de Tera atmosfero je unua kontakto de radioj kun ĝi. Ili disfalas al muonoj post kelkaj nanosekundoj. Muonoj ankaŭ havas kurtan vivdaŭron - ĉ. 2.2 mikrosekundoj - sed pro efekto de tempa malrapidiĝo de speciala teorio de relativeco ili travivas kaj observeblas eĉ ĉe Tera surfaco.
Kiel al ĉiuj ŝargitaj leptonoj, al muono respondas neŭtrina partiklo - la muona neŭtrino. Ili markiĝas kiel νμ.
Derek Walcott
Biografio
Li studis en la Universitato de Karibio en Jamajko. En 1953 translokiĝis al Trinidado kaj Tobago, kie li fondis la Trinidadan Atelieron de Teatro kaj produktoris siajn unuajn teatraĵojn. En 1981 ekloĝis en Usono kaj eklaboris en la Universitato Harvard.
Dum la tempperiodoj alternis siajn estojn inter Trinidado kaj Tobago, kaj la urbo Bostono, kie li estis profesoro de literaturo kaj kompono de la Universitato de Bostono.
Muono
En plimulto de okazoj, muonoj disfalas al elektrono, elektrona kontraŭneŭtrino kaj muona neŭtrino. En pli raraj okazoj ankaŭ aperas aldona fotono aŭ elektrono kaj pozitrono.
Derek Walcott
Biografio
Emeritinte kaj loĝis en Castries, lia naskiĝurbo kaj ĉefurbo de Sankta Lucio.
Muono
Muonaj atomoj
Muonoj estis unuaj malkovritaj elementaj partikloj, kiuj ne troviĝis en normalaj atomoj. Sed negative ŝargitaj muonoj povas aliĝi al atomoj, kie ili rolas kiel elektronoj. Solvo de Ekvacio de Schrödinger por hidrogen-simila atomo montras ke karaktera valoro de akirataj ondaj funkcioj (t.e. radiuso de Bohr, se la ekvacio estas pri normala unuelektrona atomo de hidrogeno estas kontraŭproporcia al maso de partiklo, kiu orbitas nukleon. Ĉar muono estas pli ol 200-oble pli peza, la "muona orbitalo" estas proporcie malpli granda ol orbitalo de kutima elektrono. Rezulte, por nukleoj kun atomnumero Z=5-10 aŭ pli muona orbitalo estas malpli ol 10-oble pli granda ol la kerno mem. Do, la nukleo influas la ondfunkcion de muono, kaj studo de muonaj atomoj povas doni novan informon pri strukturo de atomkerno.
Pozitiva muono (kontraŭmuono) en normala materio povas kunigi elektronon, tiel formante kvazaŭ-elementon muonion (Mu) - nestabilan atomon, en kiu muono rolas kiel nukleo. Reduktita maso de muonio kaj, do, ĝia radiuso de Bohr estas proksima al tiuj de hidrogeno. Sekve tiu atomo kemie kondutas kiel ege malmultepeza izotopo de hidrogeno.
Sensa analizo
Per sensa analizo eblas statistiki la sensojn de konsumantoj pri diversaj produktoj.
La sensoj
La kvin sensoj estas vido, aŭdo, flaro, gusto kaj tuŝo. Tiuj sensoj uzas organojn kiuj estas okuloj, oreloj, nazo, buŝo aŭ precize langaj papiloj kaj haŭto. Tiuj organoj konsistas el receptoraj ĉeloj kiuj transmetas al la cerbo informojn. Tiuj informoj estas analizitaj de la cerbo kiu povas respondi laŭ la naturo kaj la intenseco de la stimulo.
Sensa analizo
La sensa analizo uzas la sensojn de la konsumantoj kiel ilon de analizo. Tiel eblas scii ĉu produkto havas belan sonon, ĝustan salan guston aŭ la plej agrablan odoron inter kelkaj aliaj.
Sensa analizo estas uzebla en diversaj artoj kaj industrioj: la plej malnova uzado estas por la kosmetikaj kaj nutraĵaj produktoj. Ĝi ankaŭ multe evoluas en aliaj industrioj kiel aŭtomobiloj. Tiel eblas aŭdi ĉu la bruo de la pordo estas agrabla. La bruo povas dependi ĉu la veturilo estas malgranda kaj urba veturilo aŭ ĉu ĝi estas granda kaj montara veturilo. Ankaŭ eblas testi la odoron de ladaj seĝoj en aŭtomobilo. Gravas scii por kiuj personoj la aŭtomobilo estas destinata.
Lokoj
La gustumistoj sidas en neŭtrala loko kie estas kontrolataj temperaturo, sekeco, kaj koloroj. La mebloj estas blankaj, kiel la muroj. Estas artefarita lumo. La loko devas esti kvieta kaj la gustumisto devas nur okupiĝi pri la testo.
Preparado
En laboratorio ekzistas preciza regularo por gustumigi la produktojn. Ĉiuj komparitaj produktoj estas preparitaj laŭ la sama regularo (ekzemple ĉiuj pladoj estas kuiritaj en forno). Ili estas prezentataj en neŭtralaj teleroj kiuj estas koditaj per numero kun tri ciferoj. Poste la produktoj estas prezentataj al la gustumistoj laŭ ordo difinita per plano de prezentado. Inter la produktoj gravas gargari buŝon per pano kaj akvo.
Gustumistoj
Ekzistas tri kategorioj da gustumistoj: portempaj gustumistoj, spertaj gustumistoj kaj profesiaj gustumistoj.
La portempaj gustumistoj
Tiuj gustumistoj ne konas sensan arton. Ili ne estas trejnitaj. Oni nur demandas al ili diri doni sian opinion pri produktoj. Necesas kunvenigi pli ol 60 personoj por havi fidindan rezulton. Laŭ la produktoj eblas decidi kategorio de socio. Ekzemple por gustumi bonbonojn, oni demandas infanojn sed por gustumi fumigitan salmon, oni demandas personojn kiuj havas superan vivnivelon. Sed pli ofte oni bezonas specimenon da normala populacio. Kiam la gustumistoj estas elektitaj, ili povas gustumi en laboratorio aŭ hejme (laŭ la testoj).
La spertaj gustumistoj
Por pli bone koni la produktojn, oni bezonas spertajn gustumistojn. Tiuj gustumistoj trejniĝas unu aŭ du foje monate. Ili estas fakuloj pri ekzemple sukera gusto aŭ sala gusto aŭ frukta gusto. Kaj ili kapablas determini la kvanton kaj la intensecon de la gusto laŭ propra skalo. El pluraj informoj pri produkto, oni kapablas krei profilon de la produkto kiu poste estas uzata por prilabori la recepton. Por havi fidindaj rezultoj, 15 spertuloj necesas.
La profesiaj gustumistoj
Tiu lasta kategorio estas uzata principe en la parfumarto kaj vinarto. Nur unu persono necesas kaj kapablas trovi la diversajn parfumojn en unu produkto.
Memormonumento pri militmortintoj
Memormonumento pri militmortintoj estas monumento starigita por memorigi kaj honori la soldatojn, kaj pli ĝenerale la personojn, mortintajn aŭ malaperintajn pro milito.
Ekzistas pluraj tipoj :
Historio
La memormonumento pri militmortintoj preskaŭ ne ekzistis antaŭ la 19-a jc : la monumentoj memorigas la militajn venkojn kaj maloftege surhavas la nomojn de la mortintaj soldatoj, escepte se temas pri elstaruloj. Notinda escepto estas tamen tiu de la pordo Désilles en Nancy, starigita inter 1782 kaj 1784 por memorigi la sendependecon de Usono kaj kiu ankaŭ omaĝas al la nancy-anoj mortintaj dum la batalo de Yorktown.
Projekto de Lucien Bonaparte tamen antaŭvidis en 1800 ke estos skribitaj sur starigitaj departementaj kolonoj « à la mémoire des braves du département morts pour la défense de la patrie et de la liberté. » (esperantlingve "al la memoro de la bravuloj mortintaj por la defendo de la patrio kaj de la libereco") la nomoj de « ĉiuj militistoj loĝantaj en la departementoj kiuj, post distingiĝo per brilaj agoj, estos mortintaj sur la batalkampo ». La Triumfa Arko de Parizo, kies konstruo komenciĝis en 1806, surhavas nur nomojn de superaj oficiroj, kiuj ne ĉiam mortis batalante, kaj kelkfoje ankoraŭ vivaj dum la konstruado de la monumento.
Monumentoj estis starigitaj ankaŭ por memorigi pri soldatoj mortintaj dum la Francia-Prusia Milito kaj la koloniaj militoj.
Bibliografio
Anna Maria Fiore, La monumentalizzazione dei luoghi teatro della Grande Guerra : i sacrari di Giovanni Greppi e di Giannino Castiglioni (1933-1941), thèse de doctorat sous la direction de Vittorio Zucconi et Howard Burns, Département d'histoire de l'architecture, Institut universitaire d'architecture de Venise, 2001.
3609 Liloketai
3609 Liloketai estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Carrasco Bonito
Carrasco Bonito estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 3.688 loĝantojn en 2010.
Olešnice (distrikto Blansko)
Olešnice estas urbo en Ĉeĥio situanta en distrikto Blansko. La urbo estas natura centrejo de nordokcidenta rando de la distrikto. La ĉirkaŭaĵo de la urbo najbaras kun moravia distrikto Žďár nad Sázavou kaj ĉeĥa distrikto Svitavy. La urbo troviĝas sur la moravia flanko de landaj limoj inter Bohemio kaj Moravio.
En Olešnice vivas  en 460 daŭre priloĝataj domoj kun 560 loĝejoj. Kun Olešnice najbaras krom aliaj vilaĝoj kelke da pli malgrandaj vilaĝetoj kunigitaj kun Olešnice per ligoj, kiuj estas donitaj de historio de la regiono kaj distanco de pluaj centrejoj. Tio estas ligoj en tereno de lernejaferoj, sanaferoj, laborokazoj, servoj ks.
Etila acetilbenzoato
Etila 3-acetilbenzoato aŭ etila 3-acetilfenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la 3-Acetilbenzoata acido kaj etanolo. Etila 3-acetilbenzoato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etila 3-acetilbenzoato prezentas 3-acetilbenzoatan grupon ligitan al etila grupo. Ĝi konsistas je 11 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Eric Voegelin
Erich Hermann Wilhelm VÖGELIN, konata kiel Eric Voegelin esperantigite, naskiĝis la en Kolonjo, mortis la ) en Palo Alto. Li estis germana politika filozofo.
Li influitis i.a. de la sociologo Ernst Karl Winter.
Oberreichenbach
Oberreichenbach havas diversajn signifojn:
Jaujac
Jaujac estas franca komunumo en Ardèche, Rodano-Alpaj regiono, sudorienta Francio.
Ĉimpanza genro
La ĉimpanza genro (latine Pan) estas afrotropisa besta genro el la familio de homedoj. La genro dividiĝas al du specioj, la ĉimpanzoj (latine Pan troglodytes) kaj la bonoboj aŭ "etaj ĉimpanzoj" (latine Pan paniscus). La genro apartenas al la ordo de primatoj. La ĉimpanzojn kaj bonobojn oni konsideras la plej proksimaj kuzoj al homo inter la bestoj (vidu la artikolon pri homedoj).
Por plej baza diferencigo vidu la du sekvajn fotojn:
Korea Aŭtonoma Prefektujo Janbiano
Janbiano (延边, 옌볜, laŭ korea lingvo en Ĉinio 연변) estas korea aŭtonoma prefektujo en la sudoriento de la provinco Ĝilinio de la Popola Respubliko de Ĉinio, tuj norde de la limo kun Nord-Koreio. La teritorio de Janbiano limiĝas norde de Hejlongĝjango, okcidente de la urboj Baiŝano (ĉine 白山; pinjine Báishān) kaj Ĝilino, sude de la provinco Nord-Hamgjong de Nord-Koreio kaj oriente de la Ĉemara Regiono (ruse Примо́рский край, latinliterigite Primorskij kraji) de Rusio. Janbiano estas nomita la aŭtonoma prefektujo pro la granda nombro de koreoj kiuj vivas en la regiono. La prefektuja ĉefurbo estas Janĝio (옌지 시, 延吉市, kaj la tuta areo estas kvadrataj kilometroj.
Lucianópolis
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Bauru kaj en la samnoma mikroregiono Bauru. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Lukian Araújo de Almeida
Lukian Araújo de Almeida (n. ) estas brazila futbalisto.
71885 Denning
71885 Denning estas tre malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la brita amatora astronomo William Frederick Denning (1848–1931), fama pro lia pervida studo pri la altoj kaj rapidoj de meteoroj kaj pro lia katalogo de meteoraj radiantoj. Li gardis intereson pri la Jupitera Granda Ruĝa Makulo kaj malkovris kvin kometojn, el kiuj du de mallonga periodo.
Kantono Adams (Misisipio)
Kantono Adams (angle Adams County [Ædəmz kAŭnti]) estas kantono en la usona subŝtato Misisipio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Quincy Adams, la sesa ŝtata prezidanto de Usono.
Sartrouville
Sartrouville [] estas franca komunumo kaj ĉirkaŭurbo de Parizo en la departemento Yvelines, en la regiono Francilio. Kun 51,150 loĝantoj en la jaro 2010, ĝi estas la dua plej loĝata komunumo de Yvelines, post Versailles.
Geografio
Sartrouville situas ĉe la rivero Sejno en la nordoriento de Yvelines, nordokcidente de la centro de Parizo.
Rilatoj al Esperanto
Delegito de UEA dum la 1950-aj kaj 1960-aj jaroj en la urbo estis la esperantisto Joseph Pinon, kiu mortis 78-jara la 23-an de aŭgusto 1965 en Sallanches.
Germana Esperanta Kultura Centro
La Germana Esperanta Kultura Centro estis projekto, parte efektivigita en Esperanto-domo Berlino Lichtenberg.
Historio
La projekto ekis en 2001, kiam Johann Pachter kaj Peter Kühnel aĉetis ludomon en Einbecker Straße, proksime al la stacidomo Lichtenberg. Proks. en 2005 Johann Pachter fariĝis sola posedanto de la domo; ekde proks. 2010 pluraj loĝejoj de la domo estis venditaj al unuopuloj.
La domo estis parte detruita de fajro la nokton inter la 6-a kaj la 7-a de septembro de 2005.
En loĝejo en la teretaĝo troviĝis ĝis proks. 2014 la biblioteko de Esperanto-Ligo Berlin ("Espoteko"). Tiu bibliotekejo servis ankaŭ kiel kunvenejo de la Esperanto-grupo "Ĵaŭda Rondo" (kaj biblioteko kaj ĵaŭda rondo intertempe migris al privataj loĝejoj.
Ekde proks. 2014, post la foriro de la oficejo de Germana Esperanto-Asocio, de la biblioteko kaj de la ĵaŭda rondo, la domo estas nur loĝdomo posedata grandparte de Esperanto-parolantoj. Ĝi ne plu estas "Esperanta Kultura Centro".
Hegyhátmaróc
Situo
Hegyhátmaróc situas sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. La plej proksima fervoja linio troviĝas en Szászvár (6 km-ojn). Komló troviĝas 31, Pécs 45, Budapeŝto 179 km.
Gengenbach
Gengenbach estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ortenau, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
József Hültl
József Hültl [hultl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hültl József estis hungara altlerneja instruisto. Liaj filoj estis Dezső Hültl kaj Hümér Hültl.
Vaux
Vaux havas en la franca lingvo la signifon de valoj. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
József Hültl
József Hültl naskiĝis la  en Baja, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
József Hültl frekventis piaristan gimnazion en Pest (urbo), poste li studis en Industria Lernejo József, fine li akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1855. Post siaj studoj li estis akademia asistanto, poste li estis inspektoro en diversaj minejoj. En 1873 li ricevis la titolon mineja konsilisto, en 1881 mineja ĉefkonsilisto. En la jaro 1888 li havis postenon en la financa ministerio, en la sekva jaro li estis nomumita minejestro en Selmecbánya. Li ricevis 2 reĝajn premiojn. Li estis fondinta membro de Hungara Mina kaj Metalurgia Societo. En 1897 li pensiuliĝis. Li havis menciindan kolektaĵon pri medaloj.
Akrigilo
Akrigilo estas plej ofte rondoforma akriga ŝtono uzata por akrigi ferajn ilojn, kaj ĉefe tranĉilojn kaj tondilojn. Tiu akrigiloj estas kutime faritaj el sabloŝtono.
Akrigilaj maŝinoj kutime havas pedalojn por rapidigi kaj malrapidigi la ŝtonon kaj kontroli la akrigan procezon. Fakte oni supozas, ke tiu invento kontribuis al la apliko de la pedaloj al la senpedala biciklo por atingi la utilegan inventon de la moderna kunpedala biciklo. Poste oni kunigis ambaŭ kaj tiele vaganta akrigisto povis uzi sian biciklon por movigi la mekanismon de la akrigilo.
Nuntempa arto
Nuntempa arto estas fluo de internacia kultura pensado kaj percepto ĝenerala en arto, arkitekturo kaj dezajno de la malfrua 20-a jarcento ĝis la nuntempo (21-a jarcento).
En praktiko, Nuntempa arto estas arto produktita ĉe la nuna periodo en tempo. Nuntempa arto inkludas, kaj evoluas el, Postmoderna arto, kiu estas siavice posteulo al Moderna arto. En multaj lingvoj, "moderna" kaj "nuntempa" estas sinonimoj, rezultigante iun kunfandon de la esprimoj "moderna arto" kaj "nuntempa arto" ĉe ne-specialistoj.
Ĝenerala rigardo
Kelkaj difinas nuntempan arton kiel arton produktitan ene de "nia vivdaŭro", rekonante ke vivdaŭroj kaj vivtempoj varias. Tamen, ekzistas rekono ke tiu senmarka difino estas kondiĉigita de specialaj limigoj.
La klasifiko de "nuntempa arto" kiel speciala speco de arto, prefere ol ĝenerala adjektiva frazo, iras reen al la komencoj de Modernismo en la anglalingva mondo. En Londono, la Nuntempa Arto-Socio (Contemporary Art Society) estis fondita en 1910 de la kritikisto Roger Fry kaj aliaj, kiel privata socio por aĉetado de artaĵoj al lokoj en publikaj muzeoj. Kelkaj aliaj institucioj uzantaj la esprimon estis fonditaj en la 1930-aj jaroj, kiel ekzemple en 1938 la Nuntempa Arto-Socio de Adelajdo, Aŭstralio, kaj kreskanta nombro post 1945. Multaj, kiel la Institute of Contemporary Art, Boston (Instituto de Nuntempa arto, Bostono) ŝanĝis siajn nomojn de tiaj uzantaj "Modernan arton" en tiu periodo, kiam Modernismo iĝis difinita kiel historia artmovado, kaj multe da "moderna" arto ĉesis esti "nuntempa". La difino de kio estas nuntempa estas nature ĉiam en moviĝo, ankrita en la nuntempo kun komencdato kiujn movoj antaŭen, kaj la verkoj la Nuntempa Arto-Socio aĉetitaj en 1910 povus jam ne esti priskribitaj kiel nuntempaj.
Specialaj punktoj kiuj estis viditaj kiel markado de ŝanĝo en stiloj inkludas la finon de la Dua Mondmilito kaj la revolucieman epokon de la 1960-aj jaroj. Eble ekzistas manko de naturaj rompopunktoj ekde la 1960-aj jaroj, kaj difinoj de kio konsistigas "nuntempan arton" en la 2010-aj jaroj varias, kaj estas plejparte neprecizaj. Arto de la pasintaj 20 jaroj estas tre supozeble inkludita, kaj difinoj ofte inkludas arton irantan reen al proksimume 1970, "la arto de la fino de la 20a kaj komenco de la 21a jarcento"; "la arto de la fino de la 20a kaj komenco de la 21a jarcento, kaj elkreskaĵo kaj malakcepto de la moderna arto"; "Strikte parolante, la termino "nuntempa arto" referencas al arto farita kaj produktita de artistoj kiuj vivas nuntempe"; "Arto el la 1960-aj aŭ 70-aj ĝis tiu ĵusa minuto"; kaj foje plu, precipe en muzeokuntekstoj, kiel muzeoj kiuj formas permanentan kolekton de nuntempa arto neeviteble trovas tion aĝiĝanta. Multaj utiligas la formuliĝon "Moderna kaj Nuntempa Arto", kiu evitas tiun problemon. Pli malgrandaj komercaj galerioj, revuoj kaj aliaj fontoj povas utiligi pli striktajn difinojn, eble limigante la "samtempon" al verkoj de 2000 antaŭen. Artistoj kiuj daŭre estas produktivaj post longa kariero, kaj daŭrantaj artmovadoj, povas prezenti specialan temon; galerioj kaj kritikistoj ofte estas malvolontaj disigi sian laboron inter la samtempa kaj ne-samtempa.
Montertelot
(jen france, bretone Mousterdelav) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Luís Antônio
Luís Antônio estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 11.286 loĝantojn en 2010.
Lorenzo Ebecilio
Lorenzo Ebecilio (n. ) estas nederlanda futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata.
Chantemerle
Chantemerle en la franca lingvo havas la signifon de merlokanto. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Couven-muzeo Aachen
La Couven-muzeo (germane Couven-Museum) estas muzeo de la urbo Aachen (Akeno) en okcidenta Germanio. Ĝi en tri etaĝoj montras burĝan vivokulturon de la 18-a kaj frua 19-a jarcentoj el Akeno kaj la ĉirkaŭaĵo de la nederlanda-belgia-germania limregiono. La muzeaj salonoj krome uzatas pro ŝanĝiĝantaj ekspoczicioj. La muzea nomo aludas al la du akenaj barokepokaj arkitektoj Johann Joseph Couven (mortis la 12-an de septembro 1763) kaj Jakob Couven (mortis la 9-an de oktobro 1812).
La muzeo la 1-an de julio 1929 inaŭguriĝis en impona burĝa vilao, kiu tamen detruiĝis dum la Dua Mondmilito. La 10-an de majo 1858 ĝi remalfermiĝis en la urbocentra vilao Haus Monheim ĉe la historia placo Hühnermarkt (la mezepoka loko de kokina bazaro). La muzeaj salonoj montras la evoluon de la diversaj burĝaj stiloj ekde malfrua baroko kaj rokoko, tra la epoko de reĝo Ludoviko la 16-a de Francio, la klasikisma epoko de la direktoraro en Francio (1795-1799) post la franca revolucio de 1789, ĝis la epokoj empiro (1799-1815) kaj sekve bidermajro (1815-1848).
Movado por la Sendependo de Sicilio
La Movado por la Sendependeco de Sicilio (Movimento per l'Indipendenza della Sicilia) aŭ MIS, estas por-sendependeca politika movado aktiva en Sicilio inter 1943 kaj 1947, reaktivigita en 2004, kiu pledas por la disiĝo de la insulo Sicilio rilate al Italio.
La movado naskiĝis en septembro 1942 kiel Comitato per l'Indipendenza della Sicilia (CIS), prenante kiel referenco la glorojn de la sicilaj antaŭaj epokoj. Inter ĝiaj fondintoj estas Giovanni Guarino Amella, kiu poste poziciigus sin en pli modera aŭtonomio. La unua prezidanto kaj gvidanto de MIS estis Andrea Finocchiaro Aprile, kiu kolektis heterogenajn politikajn eksponentojn, same kiel la socialisma revoluciulo Antonio Canepa, kiu fariĝis komandanto de la Volontula Armeo por la Sendependeco de Sicilio (EVIS). Kvankam ekzistis ankaŭ iu dekstra fluo, parte de la terposedantoj kaj de la mafia orbito.
En 2004, post jardekoj da negrava agado, la MIS solidiĝi kaj konservis sian politikan agadon, kvankam kun multe malpli da influo kaj reprezentado ol la MIS ekde la 1940-aj jaroj.
Tradiciaj vestoj de Batz
La montrita vesto estas geedziĝ-festa vesto de la loĝantoj de la vilaĝego Batz-sur-Mer, en sudorienta Bretonio (nuntempe Loire-Atlantique), en la jaro 1832. La viro surhavas larĝan faldumitan ĝisgenuan pantalonon, tri vestojn malsamlongajn kaj malsamkolorajn: ĉemizon, jakon, kaj mallongan mantelon kun kolumo, rondan ĉapelon larĝrandan. La virino surhavas kufon mallarĝfundan, sur kiu fiksitas vualo, kolumon el rigida puntaĵo, blankan robon kovritan supre de korsaĵo laĉita sur la antaŭa parto, kaj malsupre de jupo nigrajn aŭ violkolorajn, kaj ruĝajn ŝtrumpojn.
Pierre-Christophe Baguet
estas franca administristo kaj politikisto, kiu naskiĝis je la en.
Li engaĝiĝas en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Interalie li ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio, kaj ankaŭ servis en la 12- kaj 13-a parlementaj periodoj, do ĝis 2012 - tie li reprezentis la 9-an balotan distrikton de la departemento Hauts-de-Seine. Krome li ekde 2008 estas la urbestro de la komunumo kaj pariza ĉirkaŭurbo Boulogne-Billancourt - li reelektiĝis en 2014 kaj en 2020.
Darcinópolis
Darcinópolis estas municipo en la brazila subŝtato Tokantinso, kiu havis 5.273 loĝantojn en 2010.
21527 Horton
21527 Horton estas tre malgranda sed neordinare hela duopa asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Douglas Ray Horton, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Hotchkiss High School en Hotchkiss (Koloradio, Usono).
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, P. Kušnirák, V. G. Chiorny kaj D. Pray uzinte observojn de  elde diversaj observatorioj, anoncita la.
Tiu satelito havas taksatan diametron de almenaŭ 1,02 km kaj orbitas kun duona grandakso de ĉirkaŭ 8,7 km kaj orbita periodo de 17,44 ± 0,01 horoj (0,7267 ± 0,0004 tago), aliaj ecoj de tiu satelito estas ankoraŭ nekonataj.
Eksperimento de Griffith
La eksperimento de Griffith estis disvolvita en 1928 de Frederick Griffith. Ĝi estis unu el la unuaj eksperimentoj, kiuj sugestis ke bakterioj kapablis transigi genetikan informon.
Griffith uzis la bakterion streptococcus pneumoniae, kiu estigas pneŭmonion ĉe musoj. Tiu bakterio ekzistas en du formoj, la tiel nomata S-formo (de la angla smooth, glata) kaj la R-formo (de la angla rough, malglata).
Anafilaksio
Anafilaksio estas grava alergia reago kiu estas rapida komenciĝante kaj povas kaŭzi morton. Ĝi tipe kaŭzas multajn simptomojn, inkludante erupcion kaŭzante jukon, ŝveladon de la gorĝo kaj malaltan sangan premon. Oftaj kaŭzoj inkludas insektajn mordojn kaj pikojn, manĝaĵojn kaj kuracilojn.
Kura (rivero en Rusio)
Kura (ruse Кура) estas malgranda rivero en Norda Kaŭkazio (suda Rusio). Fluanta en varmega stepo, la rivero en kelkaj lokoj estas transpaŝeble mallarĝa, sed ĝin oni kolektas en akvorezervujo proksime al granda vilaĝo Kurskaja (станица Курская); la nomo de la vilaĝo devenas de la nomo de la rivero.
Longeco de Kura estas ĉ. 150 km. La rivero ne enfluas alian riveron, lagon aŭ maron, sed perdiĝas en dezerteca Nogaja stepo sud-oriente de Stavropola regiono.
Anafilaksio
La meĥanismo, kiu kaŭzas anafilaksion, estas la sekrecio de aktivigantoj el kelkaj tipoj de leŭkocitoj, kaŭzita de meĥanismoj, kiuj povas esti parto de la meĥanismoj de la imuna sistemo. La diagnozo de la malsano estas eble laŭ ĝiaj simptomoj. La plej uzita kuracado estas injekto de adrenalino, la administro de intravejnaj fluidaĵoj kaj kuŝigi la malsanulon sur la dorso, kun aliaj kompletigaj agoj.
Rothschild
La familio Rothschild estas unu el la plej signifaj mondaj financaj dinastioj, en la hodiaŭa tempo ili estas aktivaj en multaj terenoj, krom alia en investaj bankaferoj kaj vinberaferoj. Laŭdevene germanaj aŝkenazaj judoj el Frankfurto ĉe Majno disvastigis siajn aktivecojn tra la tuta Eŭropo kaj al kelkaj el ili estis donitaj aŭstraj kaj britaj nobelaraj titoloj.
Anafilaksio
Tutmonde, 0.05–2% el la loĝantaro spertis aŭ spertos anafilaksion kaj ŝajnas, ke la procento pliiĝas. La termino venas el la antikva greka: ἀνά  ana " kontraŭ " kaj la antikva greka: φύλαξις  phylaxis " protekto ".
Rothschild
La deveno
La fondinto de la dinastio Rothschild estas Mayer Amsel Rothschild (naskonome Mayer Amschel Bauer, naskiĝinta la 23-an de februaro 1744 en Frankfurto ĉe Majno, mortinta la 19-an de septembro 1812 samloke). Li akiris spertojn en la financaferoj ĉe bankiera familio de Oppenheimer en Hanovro. Post la morto de sia patro Moses Amschel Bauer li heredis lian vendejon en la frankfurta geto kaj alinomis sin al Mayer Amsel Rothschild, laŭ ruĝa ŝildo, kiu pendis antaŭ la domo de patro. Pase de la tempo li fariĝis tre influa kaj riĉa financisto, precipe danke al profitdonaj aĉetoj kaj transakcioj kaj ankaŭ danke al tio, ke li fariĝis administranto de grandega posedaĵo de Vilhelmo la 1-a de Hessen-Kassel.