cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citronelila fenilpropionato
Citronelila fenilpropionato aŭ 3-fenilpropanato de citronelilo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la fenilpropionata acido kaj citronelolo. Citronelila fenilpropionato estas senkolora likvaĵo kun rozodoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Citronelila fenilpropionato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Citronelila fenilpropionato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
12444 Protoo
12444 Protoo estas mezgranda malhela troja asteroido de Jupitero, orbitanta, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la Troja Tendaro.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita troja militisto Protoo, mortigita de Teŭkro dum la Troja milito.
Anarkiismo en Afriko
Anarkiismo en Afriko rilatas al la anarkiisma movado sur la afrika kontinento.
Antaŭkolonia Afriko
Ĉirkaŭ ducent milionoj da homoj vivis sen ŝtato en antaŭkolonia Afriko. Verkintoj levas la supozon de la ekzisto de "anarkiismaj elementoj" en pluraj da tiuj komunumoj, malsamaj stadioj de evoluo kaj historio de tiuj socioj. En iuj, ĉi tiuj elementoj daŭras ĝis la nuntempo. Komunumaj trajtoj restas en multaj afrikaj socioj ĝis hodiaŭ, ĝenerale en socioj situantaj malproksime de urbaj centroj.
Sudafriko
Anarkiismo en Sudafriko komenciĝis en la 1880-aj jaroj kaj ludis gravan rolon en laboristaj kaj socialismaj movadoj de la frua 20-a jarcento ĝis la 1920-aj jaroj. La unua sudafrika anarkiisma movado estis forte revolucia sindikatisma. La pliiĝo de Marksismo-leninismo post la Rusa Revolucio, same kiel ŝtata subpremo, rezultigis la plimulton de la maldekstra movado adoptante la linion de la Komunista Internacio. Kvankam estis signoj de anarkiisma aŭ sindikatisma influo en kelkaj sendependaj maldekstraj grupoj kiuj rezistis rasapartismon en la 1970-aj jaroj, anarkiismo komencis aperi kiel aparta movado nur ekde la fruaj 1990-aj jaroj pluen. Restas minoritata fluo en la sudafrika politika spektro.
Egiptujo
La historio de anarkiismo en Egiptio komenciĝis en la 1860-aj jaroj, kun la alveno de politikaj ekzilitoj kiuj alportis libervolismajn ideojn al la lando.
Anarkiismo, kiel politika fluo, reaperis en la kadro de la Araba Printempo dum la 2010-aj jaroj, precipe en la formo de la Egipta Liberecana Socialisma Movado.
13818 Ullery
13818 Ullery estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Elaine Ullery, mentorinon de unu finalisto en 2002 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge. Ŝi estis instruistino ĉe la Pinedale Middle School de Pinedale (Vajomingo, Usono).
Verdabbio
Pri la komunumo
Verdabbio estas komunumo de la komunumaro Roveredo kaj la distrikto Moësa en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 157 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Verdabbio situas en la Valo de Mesoko ĉe la bordo de la rivero Moësa. La vilaĝo Verdabbio situas sur teraso proksimume 300 metrojn super la fundo de la valo sur alteco de 604 m s.m. Al la komunumo apartenas ankaŭ la vilaĝeto Valdort sur alateco de 509 m s.m. iomete oriente sub la ĉefvilaĝo, kaj Piano di Verdabbio sur alteco de 370 m s.m. en la fundo de la valo ĉe la okcidenta bordo de Moësa en nordo de la komunumo. Al la komunumo apartenas ankaŭ eksklavo ĉe la norda flanko de la valo de Cama kun la alpopaŝtejoj Alp di Brion, Alp di Besarden kaj Alp de Broieta.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Verdabbio limas en nordo al Cauco, en nordoriento al Lostallo, en oriento al Cama, en sudoriento al Leggia, kaj en okcidento al Santa Maria in Calanca. La eksklavo en la Valo de Cama limas en nordo al Lostallo, en oriento al Gordona (Italio).
Trafiko
Verdabbio situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj kun escepto de Piano de Verdabbio, tra kiu pasas la kantona ĉefvojo. La vilaĝo Verdabbio estas konektita al la publika transportreto per poŝtaŭtolinio al Grono.
Historio
La unua dokumenta mencio de Verdabbio datiĝas el la jaro 1203 kiel Vertabio. Ĝis la administracia reformo de Kantono Grizono de 1851 Verdabbio apartenis al la meza flago de la Supera Tribunalo de Mezoko kaj al la vikarejo de Roveredo. Per la administracia reformo Verdabbio fariĝis komunumo de la komunumaro Roveredo en la grizono distrikto Moësa.
Duklando Brunsvigo
La duklando Brunsvigo estis posteulo de la iama princlando Brunsvigo-Wolfenbüttel, kaj estis najbara al la elektoprinclando Brunsvigo-Luneburgo, posta reĝlando Hanovro. Ambaŭ landoj, Brunsvigo-Wolfenbüttel kaj Brunsvigo-Luneburgo, en la 13-a jarcento devenis el la tiama komuna duklando Brunsvigo-Luneburgo. En 1945 la du landoj estis reunuigitaj en la nove fonditan federacian landon Malsupra Saksio.
Konnevesi
Konnevesi estas komunumo en orienta parto de la provinco Meza Finnlando de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi ankaŭ apartenis al la tiutempa gubernio Okcidenta Finnlando. La areo de la komunumo estas 681,37 km² el kio 166,66 km² estas akvo. Konnevesi havas 3143 loĝantojn.
Marie Ginzová
Marie GINZOVÁ, naskita kiel Marie DOLANSKÁ (n. 1898 en Čibuz apud Hradec Králové, m. 1990 en Israelo) estis ĉeĥa esperantistino kaj sekretariino.
Marie Ginzová naskiĝis en familio de instruisto, kiu mortis en la aĝo de 40 jaroj lasante ŝian patrinon kun kvin infanoj. Maria lernis en komerca lernejo en Hradec Králové. En tiu urbo ŝi laboris kiel sekretariino en asekurfirmao.
Dum Esperanto-kongreso en Prago en 1927 ŝi ekkonis Ota Ginz, al kiu ŝi edziniĝis. En Israelo, kien ili enmigris, ŝi ŝanĝis la nomon al Mirjam. Ili estis la gepatroj de Petr Ginz.
Ŝia fratino Božena Sklenčková kun sia edzo Otto Sklenčka estis gravaj esperantistoj kaj gepatroj de eminenta aktoro Ota Sklenčka.
Lety
Lety povas signifi:
József Schmidt
József Schmidt [jOĵef ŝmit], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schmidt József estis hungara lingvisto, instruisto, profesoro, membro korespondanta de Hungara Scienca Akademio (1911).
József Schmidt naskiĝis la  1868 en Vác. Li mortis la 1933 en Budapeŝto.
Biografio
József Schmidt akiris diplomon en universitato en Budapeŝto en 1899, poste li ekinstruis en gimnazio. En 1908 li iĝis privata profesoro, post 2 jaroj li instruis jam en Universitato de Budapeŝto. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li ne plu rajtis instrui. Li pensiuliĝis en 1924. Li okupiĝis precipe pri la germana lingvo.
Nuvolento
Nuvolento estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj al la provinco Breŝo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bedizzole, Nuvolera, Paitone, Prevalle kaj Serle.
Klassik Stiftung Weimar
Klassik Stiftung Weimar (Fondaĵo pri Vajmara Klasiko) estas ekde 1-a januaro 2003 la nova nomo de iama instituto Stiftung Weimarer Klassik kaj de la Artaj kolektoj en Vajmaro. Ĝia prezidanto estis ĝis julio 2019 Hellmut Seemann posteuligite de Ulrike Lorenz. Inter la lastaj atingoj estis la inaŭguro de la nova Bauhaus-muzeo situanta inter stacidomo kaj urbokerno. Pogwisch-domo servas kiel gastigejo al la fondaĵo. Gravege literaturesplorade estas la prizorgo de la Goeto-Ŝilero-Arkivo fare de la fondaĵo.
La klasika fondaĵo Vajmaro
La klasika fondaĵo Vajmaro responsas pri la konservo de kulturaj monumentoj. La fondaĵo enhavas pli ol 20 muzeojn, kastelojn, historiajn domojn kaj parkojn. Kun la kolektoj de literaturo kaj arto, la fondaĵo estas la plej granda kaj plej grava kultura instituto de Germanujo. Dek domoj estas parto de klasika Vajmaro kaj estas sur la listo de monda kultura heredaĵo de Unesko. Pli ol 700.000 homoj vizitas pojare la domojn estantajn sub la gvidado de tiu ĉi fondaĵo.
Kun la ĉefa plano Kosmos Weimar, la fondaĵo havas ekde 2008 novan koncepton kaj novajn ideojn por la muzea pejzaĝo. Gravaj projektoj estas i.a. fari la Urban kastelon centro de kulturo kaj fini la konstruon de nova Bauhaus-muzeo. Sub ĝia ŝirmo aktivas ankaŭ aliaj societoj, ekz. Vajmara artsocieto de Cranach ĝis Rohlfs.
Katolika Universitato Fu Jen
Katolika Universitato Fu Jen (mallongige FJU; populare konata en ĉina kiel FǔDà 輔大), estas ĉefa tajvana universitato situanta en Novtajpeo.
La universitato formas aron de 12 kolegioj, estis rangigita kiel unua 300 de Times Higher Education Impact Ranking, supro 100 en teologio kaj supraj 500 en homaroj kaj medicino de QS World University Rankings. Ĝia transnacia komerca magistra "MGEM" estis rangita 19-a tutmonde laǔ la Financial Times en 2020.
Fu Jen ankaŭ gastigas ĵurnalon de A&HCI.
Historio
Fu Jen estas la plej malnova katolika kaj jezuitmembra universitato en la ĉina parolanta mondo.
Attila Serfőző
Attila Serfőző [ŝerfOzO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Serfőző Attila estas hungara poeto, redaktoro, pentristo, trejnisto.
Attila Serfőző naskiĝis la en Debrecen.
Biografio
Attila Serfőző aĝis 15, kiam li estis amatora boksisto. Post 3 jaroj li iris por labori al Orienta Germanio. En la malfruaj 1990-aj jaroj li komencis pentradi sen iu ajn lernado. Li debutis en ekspozicio en 2005. Post kelkaj ekspozicioj li lernis pentradon en 2 privataj atelieroj. Tiutempe li frekventis ankaŭ kurson pri literatura verkado. Li lernis la literaturan verkadon ekzemple de György Konrád, János Háy, Mihály Kornis, Pál Závada, Lajos Parti Nagy. Baldaŭ li estis posedanto kaj redaktoro de literatura revuo, kie li ofte kontribuis. Intertempe li akiris trejnistan kaj ludjuĝistan diplomojn pri boksado. Li ricevis 3 premiojn ekde 2004. Li havas 3 gefilojn.
Miklós Bencze
Miklós Bencze [miklOŝ bence], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bencze Miklós estis hungara-usona operkantisto, (baso).
Miklós Bencze naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Dothan (Alabamo, Usono).
Biografio
Miklós Bencze devenis el juda familio. Li lernis kantadon de Miklós Lendvay kaj li debutis en 1946 en la Reĝa Operejo de Budapeŝto. En 1947 li daŭris la lernadon helpe de stipendio en Italio de Manfredo Polverosi. Hejmenveninta li estis membro de la Operejo ĝis falo de la Hungara revolucio de 1956 (kelkfoje li kantadis en Vieno kaj Innsbruck), poste li kaj lia edzino disidis al Usono. Komence li havis rolojn en Novjorko antaŭ hungara publiko, baldaŭ antaŭ usona publiko en Carnegie Hall. Li havis usonan stipendion. Post jaroj li instruis kantadon en Universitato Baylor en Waco. En 1964 li akceptis similan pozicion ĉe la Universitato de Misisipio, fine en 1977 li retiriĝis de la scenejo kaj instruis ĉe kolegio Wallace en Dothan.
Memorigiloj
Vidvino de Bencze establis fondaĵon por junaj basaj hungaraj kantistoj.
Esperanta Asocio de Rio-de-Ĵanejro
La Esperanta Asocio de Rio-de-Ĵanejro (AERĴ) estas senprofita ŝtata kultura asocio, fondita la 30-an de marto 1942, de tiu jaro, AERĴ kunorganizas la movadon en Rio de Ĵanejro.
Yasuo Manaka
Yasuo Manaka (眞中 靖夫, n. ) estas japana futbalisto.
Esperanta Asocio de Rio-de-Ĵanejro
Ĝiaj ĉefaj celoj estas instruado, disvastigado kaj reklamado de la uzo, en Rio-de-Ĵanejro, de la lingvo Esperanto, iniciatita de la juda-pola kuracisto kaj humanisto L.L. Zamenhof.
Yasuo Manaka
Li futbalis ĉe Kashima Antlers, Cerezo Osaka, Sanfrecce Hiroshima kaj Yokohama FC.
Esperanta Asocio de Rio-de-Ĵanejro
Ene de la aktualaj agadoj faritaj de AERĴ estas la organizado de Esperantaj Ŝtataj Renkontiĝoj (ĉiujare), Trejnado por Esperanto-Instruistoj (ĉiujare) kaj Itinerantaj kulturaj renkontiĝoj de AERĴ (monataj) okazantaj tra la tuta ŝtato. AERĴ eldonas ankaŭ la revuon Rio Esperantista, en Esperanto, kaj prizorgas la informilon AERJ Informa, dulingvan.
Krome la Asocio konservas gravan kolekton de Esperantaj libroj kaj revuoj en sia biblioteko Carlo Bourlet, disponebla por membroj kaj librovendejo.
Ĝi estas ligata al Brazila Esperanto-Ligo, kun sidejo en Braziljo, kaj al Universala Esperanto-Asocio, kun sidejo en Roterdamo, en Nederlando.
Historio
La historio de AERĴ komenciĝas en la 30-an de marto 1942, kiam Délio Pereira de Souza kaj Otaviano da Silva Lopes fondas grupon ‘’Méier Esperanto-Asocio’’. Tiu asocio, du jarojn kaj duono poste, ŝanĝis la nomon al ‘’Esperanta Asocio de Rio de Janeiro’’ (AERĴ), pro sugesto de Ismael Gomes Braga. Ĝi igis gravan rolon en la disvastigo de Esperanto en la urbo Rio-de-Ĵanejro, ĉefe ekde 1946, kiam la asocio translokiĝis de la kvartalo Méier al la urbocentro. Per la igo de kursoj, eldono de oficiala organo kaj la igo de kulturaj kunsidoj en Esperanto, AERĴ alportas novan dinamikon por la Esperanto-movado en la urbo. Unu el la elstaraj punktoj de tiu aktiveco estis la Unua Metropola Konferenco de Esperanto, okazinta en decembro 1946. En Januaro 1947 ekestis eldonita Informilo, oficiala organo de la asocio, kies nomo, komence de Aprilo de la sama jaro, ŝanĝis al Rio Esperantista. Alia aktiveco, kiu elstarindas, estas la Kampanjo Zamenhof, kiu celis la akiron de nutrado kaj vestoj por esti senditaj al eŭropaj esperantistoj viktimigitaj de la 2-a Granda Mondmilito.
Legu pli en la paĝo pri Esperanto-movado en Rio-de-Ĵanejro
Ŝtata Renkontiĝo
La Ŝtata Renkontiĝo estas aranĝo okazanta ĉiujare en la ŝtato de Rio-de-Ĵaneiro, organizata de AERĴ kaj KarEJO kaj kutime urba asocio de urbo de la evento kaj la temoj estas tre diversaj. La lasta Ŝtata Renkontiĝo okazis en la 30a de Majo, 2019, en la lernejo "Colégio Estadual Leopoldina da Silveira" en la kvartalo Bangu, en la urbo Rio-de-Ĵanejro, sia temo estis "Virinoj de Esperantujo". Esperantistoj de la tuta ŝtato kunvenis por spekti prelegon de Karina Oliveira, esperantistino el São Paulo pri la "Feminisma Movado" kiu malfermis la renkontiĝon.
KarEJO - Junulara Departamento
La Karioka Esperantista Junulara Organizo (KarEJO) estas la juna departamento de la Esperanta Asocio de Rio-de-Ĵanejro (AERĴ) kaj de la Brazila Esperantista Junulara Organizo (BEJO).
Ĝi estis fondita en marto 2015 kaj ekde tiam ĝiaj membroj partoprenis en diversaj ŝtataj renkontiĝoj kaj naciaj kongresoj.
Kune kun AERĴ, KarEJO organizas eventojn en la ŝtato de Rio-de-Ĵanejro. Ĉefe por junuloj.
Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj
La Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj aŭ en angla American Institute of Electrical Engineers (AIEE) estis uson-bazita organizo de elektrinĝenieroj kiu ekzistis el 1884 al 1962. La 1-an de januaro, 1963, ĝi merĝis kun la Instituto de Radioinĝenieroj (IRE) por formi la Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE).
Historio
La fondintoj en 1884 de la Usona Instituto de Elektraj Inĝenieroj (AIEE) estis kelkaj el plej elstaraj inventistoj kaj plinovigistoj en la tiam nova fako de elektrinĝenieriko, inter kiuj Nikola Tesla, Thomas Alva Edison, Elihu Thomson, Edwin J. Houston, kaj Edward Weston.
Integro kaj evoluo
La AIEE kaj la IRE integriĝis en 1963 por formi la Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE), por iĝi la plej granda teknika societo de la mondo.
Acâș
Acâș, hungare Ákos , germane Fürstendorf , estas komunumo en Rumanio sude de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Ganaș, Mihăieni kaj Unimăt.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1718 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 2009 (rumanoj, hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas el 1370. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Eksteraj ligiloj
Komunuma retejo (je 2015-02-15 ne tre informriĉa)
Afrika arbustosilvio
La Afrika arbustosilvio (Bradypterus baboecala) estas specio de birdoj de la familio de Megaluredoj iam lokataj en tiu de Silviedoj. Ĝi apartenas al genro de Arbustosilvioj aŭ bradipteroj kiu enhavas ĉefe speciojn de Afriko kaj Azio.
Tiu birdo estas tre timida kaj malfacile videbla. Ĝi estas malhele nigrecbruna supre (iom ruĝecbruna en dorso kaj vostobazo kaj pli malhele en flugiloj kaj resto de vosto) kaj grizecblanka sube kun iom da strieco en brusto. La flankoj kaj la subvostaj kovriloj estas helruĝecaj. Ĝi havas larĝan voston, kiu estas videble malferma dumfluge – kion ĝi faras nevoleme kaj por mallongaj distancoj. Ĝi havas ioman helan superokulan strion.
Ĝi estas komuna loĝanto.
Tiu afrotropisa specio troviĝas en Angolo, Bocvano, Burundo, Kameruno, Ĉado, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Etiopio, Kenjo, Malavio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas marĉoj.
Padouchov
Padouchov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Proseč pod Ještědem en distrikto Liberec. Ĝi troviĝas proksimume 1 km nordokcidente de Proseč pod Ještědem. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Padouchov situas en katastra teritorio Javorník u Českého Dubu kun areo 4,6 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1547.
Václav Pecák
Václav Pecák (mortis la 30-an de marto 2002) estis ĉeĥa esperantisto, inĝeniero.
Por la 81-a UK 1996 en Prago li enĉeĥigis la filozofian verkon de Bruno Vogelmann Nova realismo (ĉeĥe Nový realismus) kunlabore kun Miroslav Malovec kaj firmao KAVA-PECH, kiu ĝin eldonis.
Václav Pecák unue preparis tajpitan version de la traduko, kiun M. Malovec enkomputiligis, sed ankaŭ stile reverkis, ĉar ne estas facile trovi la plej bonan solvon je unua provo. Tial la traduko estas konsiderata ilia komuna verko. La titolpaĝo de fotografisto Luděk Neužil tiel plaĉis al B. Vogelmann, ke KAVA-PECH poste aperigis - laŭ lia peto - la trian eldonon de la Esperanto-versio kun la sama foto (statuo falinta en disfenditan arbon - la fotisto vidis hazarde tiun scenon en iu tombejo).
Cochabamba (urbo)
Cochabamba [koĉabamba], Koĉabambo, kio estas ankaŭ la nomo de la departamento, estas urbego en meza Bolivio, kun pli ol 600 000 da loĝantoj. Ĝi situas 220 km sudokcidente de Pazo, en la Koĉabamba valo, en alto de 2560 m.
Historio
La unua hispana loĝanto de la valo estis Garci Ruiz de Orellana en 1542. Li aĉetis la areon je 130 pesoj kaj oni registris la negocon en Potosí en 1552. Lia domo — nomata Mayorazgo — estas ankoraŭ videbla en la distrikto Cala Cala. La antaŭaĵo de la urbego estis Villa de Oropesa, fondita fare de Francisco de Toledo la. La komunumo prizorgis per nutraĵoj la najbarajn minejurbojn. La arĝento-minado en Potosí riĉigis ankaŭ la ekonomion de Koĉabambo. La urbo estis alinomata en 1786 — je ordeno de hispana reĝo Karlo la 3-a — al Cochabamba. Tio estis la distingo pro tio, ke la urbo helpis en 1781 al Oruro por subpremi ribelon de la indiĝenoj. Laŭ la censo de 1793, en la urbo loĝis 22 305 personoj, el kiuj estis 12 980 mestizoj, 6 368 hispanoj, 1 182 indiĝenoj, 1 600 mulatoj kaj 175 afrikaj sklavigitoj.
Dum la 19-a jarcento, Koĉabambo iĝis la ĉefa agrikultura centro de Bolivio. En 2000 okazis tumultoj kontraŭ la privatigo de la publika akvo-prizorgo.
Instruado
Gravaj universitatoj estas la Universidad Mayor de San Simón kaj la Universidad Católica Boliviana San Pablo. Krom tio funkcias ankaŭ pluaj ŝtataj kaj privataj altlernejoj, universitato kaj lernejoj.
Trafiko
La internacia aeroporto de la urbo estas la Internacia Flughaveno Jorge Wilstermann (Aeropuerto Jorge Wilstermann, IATA-kodo: CBB), sudokcidente de la urbo. La loka flughaveno nomiĝas Lloyd Aéreo Boliviano.
Miño de San Esteban
Miño de San Esteban [MInjo de sanesTEban] estas municipo de Hispanio, en la regiono de Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Tierras del Burgo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 48,89 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 11643 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 7400 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 82 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento. Ĝi apartenis al la Partio de San Esteban de Gormaz, kun jurisdikcio de senjorlando sub aŭtoritato de la vicurbestro nomumita de la Markizino de Villena.
Občina Hodoš
Občina Hodoš (Hungara Őrihodos község) estas unu el 212 municipoj de Slovenujo, lokita en la nordorienta stato de regiono Pomurska. La municipo enhavas 2 komunumojn kaj ĝia areo estas 18,1 km². Komence de 2018 tie loĝis 362 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Hodoš.
Loko, priskribo
I situas tute sur la nordorienta ĉirkaŭaĵo de Slovenio. La orienta bordo de la teritorio limas Hungarion. En la sudo kaj okcidento limoj kun la Občina Šalovci. La alteco de la areo estas de 230 ĝis 305 m.
De okcidento al oriento tie fluas la rivero Velika Krka (hungara Kerka). En la sama direkto, fervoja linio iras de Murska Sobota al Hungario. Ŝoseo 232 paralele kuras.
La plej multaj loĝantoj estas hungaraj.
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 2 vilaĝoj: Hodoš, Krplivnik
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-pomurska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:161_x601103.312_y188358.613_s13_b4
Avaroj (mezepoka popolo)
Avaroj estis frumezepoka popolo en Azio, meza kaj orienta Eŭropo. Ili ludis grandan rolon en la 6a ĝis 9a jarcento, konstruante imperion inter la Adriatiko kaj la Balta maro, inter la insulo Elba kaj la rivero Dnjeper.
La avaroj komencis militon kontraŭ Bizanco, en 626 preskaŭ okupis Konstantinapolon. Ili batalis kun trupoj de la Merovingoj kaj estis parte respondecaj pri migrado de serboj kaj kroatoj pli suden. Dum la dua duono de la 7a jarcento, interna konflikto kaŭzis forpelon de ĉ. 9000 homoj el la Avara imperio. La ŝtato malfortiĝis pro la ribelo, sed tiu sama ribelo helpis fondon de la bulgara ŝtato. La imperio ekzistis ĝis 805, kiam ĝi subiĝis al la frankona imperiestro Karolo la Granda.
Aparte de tiu historia popolo hodiaŭ en la rusia provinco Dagestano ekzistas moderna popolo kun sama nomo; vd. Avaroj (Dagestano).
(85818) 1998 XM4
(85818) 1998 XM4 estas tre malgranda, meze hela apolona asteroido rimarkinda pro sia tre granda orbita klineco.
Ĝia spektra klaso "S" indikas "ŝtonan" asteroidon, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito, preskaŭ perpendikulara al la ekliptiko, pasas proksime de la tera orbito ĉe sia suprenira nodo, kaj de la marsa orbito ĉe sia malsuprenira nodo: ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido.
Nuvolera
Nuvolera estas komunumo de Italio.
Buriti Alegre
Buriti Alegre estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 9.054 loĝantojn en 2010.
Kulturo de Badeno
La kulturo de Badeno, inter 3 600 kaj 2 800 a.n.e., estis bronzepoka kulturo en centra Eŭropo, okupanta areon koincidan kun la nunaj Hungario, Moravio, Slovakio kaj orienta Aŭstrio.
Ĝi laŭdire estis parto de granda arkeologia komplekso ampleksanta kulturojn de la enfluejo de Danubo, la orientaj bordoj de Nigra Maro kaj la Helesponto kaj de (Trojo).
Ĝi estis preskaŭ nuntempa kun la ŝnura ceramikokulturo kaj la globecamfora kulturo.
Kvar el ĝiaj fortikigitaj urboj estas konataj, la plej fama estante tiu de Vucedol. Ĝi ankaŭ estas unu el la areoj en centra Eŭropo kie ekzistas signoj de radveturiluzo. Funebraj praktikoj ne estas malkongruaj kun tiuj trovitaj en la stepo, kun klara orienta influo.
La ekonomio estis miksita. Grandskala agrikulturo ĉeestis, same kiel la bredado de porkoj, kaproj ktp.
Laŭ la Kurgan Hipotezo eksponita fare de Marija Gimbutas, la Baden-kulturo estus hindoeŭropigita.
La etna kaj lingva identeco de la homoj asociitaj kun tiu kulturo estas nekonata.
Kisbabot
Kisbabot [kiŝbabot] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en Distrikto Tét.
Situo
Kisbabot situas sur ebenaĵo for de ĉefvojo kaj fervojo, laŭ flankovojo, laŭ dekstra flanko de Rába, tie ĉi estas ponto, grava trapasejo. Tét troviĝas 13, Győr 29, Budapeŝto 146 km.
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1222. Unue la turkoj, poste en 1636 germanaj solduloj, en 1848 banuso Josip Jelačić detruis la vilaĝon. En 1700 inundo, en 1748 incendio okazis.
En Kisbabot migra poŝto servas.
(130588) 2000 RD83
(130588) 2000 RD83 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun granda inklinacio, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Troja Tendaro».
Liverpool
Liverpool (pron. /ˈlɪvəˌpul/) (Liverpolo (PIV2002) aŭ Liverpulo, ambaŭ oftas en Esperanto) La lageto de vivo estas kaj urbego kaj metropola distrikto en Nordokcidenta Anglio. La urbo estas regata per la magistrato, unu de kvin en la metropola graflando de Merseyside. La loĝantaro de la en 2003 estis distrikta 441,477 kaj tiu de la municipo de Merseyside estas 1,362,026. Kvankam ĝi perdis la plejparton de ĝia industrio, Liverpulo ankoraŭ estas monde fama havenurbo. La du internacie famaj futbalaj teamoj, Everton F.C. kaj Liverpool F.C. havas siajn domojn ĉi tie kaj dum la jaro 2008 la urbo gastigis titolon de la Eŭropa Kultura Ĉefurbo. Ĝi estas unu de la kernaj urboj de Anglio.
Liverpool situas apud la orienta bordo de la Rivero Mersey, kiu alvenas al la Irlanda Maro. La enurba areo vastiĝas al la urbetoj de Bootle kaj Crosby en Sefton, kaj Huyton kaj Prescot en Knowsley. Ĝi Alfrontas Wallasey kaj Birkenhead trans la Rivero Mersey.
Historio
En 1190 la loko estis konita kiel 'Liuerpul', kiu signifas lageto aŭ rivero kiu havas kotakvon. Aliaj sugestoj por la nomo inkluzivas 'elverpool', kiu venas de la praangla vorto ‘eel’ ĉar estas multe da angiloj en la Rivero Mersey.
Kulturo
La loĝantoj de Liverpool nomiĝas "Liverpudlians" kaj ilia kromnomo estas "Scousers" kaj ilia akcento kaj dialekto ankaŭ nomiĝas Scouse. Ili estas tre malsamaj de siaj aliaj landanoj kaj estas famaj por sia bonega humuro.
Liverpool havas multe da artgalerioj, inkluzive la Walker Artgalerio kaj Sudley Domo, kiu enhavas alian egan pentraĵaron de antaŭ la 20-a jarcento.  La Tate Liverpool galerio havas la modernartaron de la Tate de norda Anglio. La Liverpool Biennial estas artfestivalo gastata ĉiun duan jaron. Ĝi ĝenerale daŭras de meza septembro ĝis malfrua novembro kaj inkluzivas tri principajn sekciojn; Internacia, Sendependa kaj Novaj Samtempuloj, kvankam multe da marĝenaj eventoj okazas samtempe.
La Universitato de Liverpolo havas vastan gamon da studoj kaj esplorado en la temoj de scienco kaj arto, kaj ĝi havas grandan medicinan fakultaton, kiu estas ligita al la najbara hospitalo, la Royal Liverpool University Hospital. Pli ol 23 000 studentoj estas registritaj en la universitato, kaj preskaŭ 18 000 studentoj studas tie en ajna momento.
-401
En la jaro 401 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Arbustosilvioj
Bradypterus estas genro de malgrandaj insektovoraj kantobirdoj (nomataj ankaŭ Arbustosilvioj) en la ĵus agnoskata familio de Megaluredoj. Ili estis iam lokataj en la Silviedoj, kiu estis tiam rubeja taksono por la silviecaj birdoj de Sylvioidea. La teritorio de tiu genro etendas tra la varmaj regionoj el Afriko ĉirkaŭ la Hinda Oceano kaj malproksime en Azion.
La megaluredaj arbustosilvioj estas rilataj al la herbosilvioj de la genroj Locustella kaj Megalurus, sed kunhavas vivstilon kaj rilatan adaptadon kaj apomorfojn kun la birdoj de Cettia, la alia genro de arbustosilvioj. Tiuj apartenas al pli malnova stirpo de Sylvioidea. Ambaŭ genroj de "arbustosilvioj" estas pli malgrandaj birdoj bone adaptataj al grimpado inter arbustoj. Ili estas tre longvostaj birdoj, je unua vidaĵo iom similaj al trogloditoj.
Tiuj estas tre teremaj (surgrundemaj) birdoj, kiuj loĝas en densaj vegetaĵaj habitatoj kiel densaj arbaroj kaj kareksejoj. Ili forkuras el ĝenado pli ol flugi. La similecoj laŭ plumaro kaj kaŝema vivstilo faras tiujn birdojn malfacile videblaj kaj identigeblaj.
Megaluredaj arbustosilvioj estas plej ofte grizecbrunaj supre kaj helgrizecaj aŭ sablokoloraj sube. Ili havas malmultan bildon aparte el ĉiama superokula strio. Kune ili ŝajnas multe kiel la pli senmarkaj specioj inter la marĉobirdoj Acrocephalus laŭ koloro. Ĉetiedaj arbustosilvioj kutime estas iom pli fortikaj, kun malpli pintecaj vostoj, sed estas ĉiukaze tre similaj.
Specioj
Tiu genro bezonas revizion. La Viktorina silvio, "Bradypterus" victorini, ne apartenas al tiu genro. Fakte ŝajne ĝi apartenas al distinga familio eĉ ne proksime rilata al Bradypterus, kio inkludas tiajn birdojn kiaj silvietojn (Sylvietta) kaj longbekulojn (Macrosphenus). Necesas nova genro por Viktorina silvio, sed tio ankoraŭ ne estas farata.
Aliaj, kiel la Brundorsa arbustosilvio kaj la Ĉinia arbustosilvio, ŝajne apartenas al Locustella.
Grekoj en Armenio
La Grekoj de Armenio, kiel la aliaj grupoj de kaŭkazaj grekoj kiel la grekoj en Kartvelio, estas ĉefe posteuloj de la Pontaj grekoj, kiuj origine loĝis laŭ la bordoj de la Nigra Maro, en la ĉirkaŭaj regionoj de la Pontaj Alpoj, kaj aliaj partoj de nordorienta Anatolio. En iliaj originaj patrujoj ĉi tiuj grekaj komunumoj estas nomataj respektive pontaj grekoj kaj orientaj anatoliaj grekoj. Marveturaj ionikaj grekoj ekloĝis ĉirkaŭ la sudaj marbordoj de Nigra Maro ĉirkaŭ la jaro 800 a.K. poste ili iris al marbordaj regionoj de moderna Rumanio, Rusio, Bulgario kaj Ukrainio. La pontaj grekoj vivis dum miloj da jaroj preskaŭ izolitaj de la greka duoninsulo, konservante elementojn de la malnovgreka lingvo kaj pro tio la ponta greka lingvo iĝis nekomprenebla al plej multaj aliaj helenaj lingvoj. Ili aliĝis en la regiono de postaj ondoj de grekoj en la helenisma, romia kaj bizanca periodoj, kiu iras de komercistoj, kleruloj, ekleziuloj, solduloj, aŭ rifuĝintoj de aliaj partoj de Anatolio aŭ la suda Balkanio.
Moderna komunumo
Pluraj vilaĝoj kun granda proporcio de etnaj grekaj armenoj troviĝas en areoj laŭ la norda limo de Armenio kun Kartvelio, en la norda parto de la provinco Lori. La plej grandaj komunumoj troveblas en Alaverdi kaj Erevano,  sekvitaj de Vanadzor, Gjumri, Stepanavan, Hankavan kaj Nojemberjan. Etnaj grekoj en Armenio nombris ĉirkaŭ 1,800 ĝis pli ol 4,000. La komunumo multe reduktiĝis ekde la dissolvo de Sovetunio pro elmigrado pro ekonomiaj kialoj al aliaj eksaj sovetaj respublikoj kaj al Grekio. Grekoj kaj armenoj ankaŭ loĝas kune en miksitaj komunumoj norde de la armena limo en Kartvelio, sed ankaŭ tie la greka komunumo multe reduktiĝis pro elmigrado. Jaghdam en Lori estis priskribita kiel la lasta restanta greka vilaĝo en Armenio. "La grekoj de Armenio, kiel en la tuta Transkaŭkazio, parolas la pontan dialekton, kiu estas variaĵo de la ionika dialekto de la antikva greka lingvo. Iu tavolo estas okupita de la migrantoj de la regionoj Trabzon kaj Kars en la 19a - 20a jarcentoj. (endoa nomo: ROMEYUS). Ĉiuj grekoj de Armenio flue parolas kaj la armenan kaj la rusan. La greka loĝantaro en Armenio hodiaŭ estas ĉirkaŭ 6.000."
Kantono Saint-Julien
La kantono Saint-Julien ( prononcu "Sintĵulin") ĝis 2015 estis franca kantono, kiu situis en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estis unu el la 19 kantonoj de la arondismento de Lons-le-Saunier. Ĝia ĉefurbo estis Saint-Julien.
Komunumoj
La kantono Saint-Julien enhavis 16 komunumojn (iuj el tiuj ankaŭ intertempe perdis la statuson de komunumoj):
Kenji Okamoto
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
El Arenal (Jalisco)
El Arenal estas unu el la 124 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas El Arenal. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 009. El Arenal signifas en la hispana La sablejo.
Geografio
El Arenal apartenas al la regiono Valles. Al la regiono Valles entute apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 15064 loĝantojn. El tiuj estis 7240 viroj kaj 7824 virinoj. La komunumo havas surfacon de 181,81 km². La meza alteco estas 1380 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20 C. En la komunumo estas 1103,6 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 4078 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 3686 estis alfabetoj kaj 368 analfabetoj. Do 9.02 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 4309 virinoj. El tiuj estis 3900 alfabetoj kaj 398 analfabetoj. Do 9,24 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en El Arenal vivis 11821 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 5 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,042 %en la koncerna jaro de la loĝantaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Bobove
Bobove (Бобове) estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Uhlja.
Situo
Bobove situas en Karpatoj. Tjaĉiv troviĝas 13, Kievo 543 km.
Cristianópolis
Cristianópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.932 enloĝantojn en 2010.
Kladovo
Kladovo (serbe Kladovo/Кладово; rumane Cladova, germane Kladowo aŭ Kladovo) estas urbeto en la distrikto Kladovo kaj en la distriktaro Bor, Serbio. Ĝi estas la administra centro de la samnoma distrikto, komunumo.
Nomo
Dum la epoko de la Romia Imperio, la komunumo havis la nomo Zanes. Poste la slavoj nomis la urbon Novi Grad (Нови Град). La osmanoj konstruis sur la hodiaŭa loko de la urbo la fortikaĵon Fetislam. La unua mencio de la komunumo sub la nuna nomo Kladovo okazis sur mapoj el 1596.
Historio
La urbon detruis en 1502 la Hungara Reĝlando, la osmanoj rekonstruis en 1524 kaj donis la nomon Fethi Islam (Fetislam). Laŭ la osmana vojaĝisto Evlija Ĉelebi, kiu vizitis la urbon en 1666, plimulto de la loĝantoj parolis slave, kelkaj rumane.
En 1784, ekzistis tie 140 muslimaj kaj 50 kostanaj mastrumejoj (mastruma domo, familia komunumeto). Post la disfalo de la Osmana Imperio, alvenis homoj el la meza Serbio en tiun regionon, urbon.
Antaŭ la konstruo de la akvoenergia centralo Fera Pordo (Đerdap) en rekta proksimo de la urbo, la urbo estis eta vilaĝo (ĉ. 2.000 loĝantoj), kiu rapide kreskis tuj post la konstruo de la energia centralo (al pli ol 9.000 loĝantoj).
Geografio kaj turismo
Pro la multaj arkeologiaj trovejoj en la ĉirkaŭo kaj ĉe la centralo, ekzistas multaj vidindaĵoj. La urbon ĉirkaŭbrakas norde kaj nordoriente Danubo kaj malaltaj montoj en la sudo, okcidento.
Černá Řeka
Černá Řeka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Klenčí pod Čerchovem en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 5 km sudokcidente de Klenčí pod Čerchovem, resp. 4 km norde de monto Čerchov, la plej alta punkto de montaro Bohemia arbaro. La vilaĝo troviĝas en supermara alteco proksimume 635 metroj super maro. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kladovo
Eknomio
La ĉefa ekonomia branĉo estas la energia centralo "Đerdap". Alia parto de la loĝantaro vivtenas sin per ĝiroj de la eksterlande laborantaj familiaj membroj. Plia grava ekonomia faktoro estas la agrikulturo en la tuta distrikto Kladovo.
Černá Řeka
Černá Řeka situas en katastra teritorio Jindřichova Hora kun areo 3,82 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1795.
Vespertofalko
La Vespertofalko (Falco rufigularis) estas falko, tio estas rabobirdo el la familio de Falkedoj kaj specio de loĝantaj birdoj en tropika Meksiko, Centra kaj Suda Ameriko kaj Trinidado. Ĝi estis dumlonge konata kiel Falco albigularis; la nomoj Falco fusco-coerulescens aŭ Falco fuscocaerulescens, delonge uzitaj por la nuna Plumbofalko, estas nune atribuitaj al tiu ĉi specio (AOU 1948).
Aspekto
La ino de Vespertofalko, 30.5 cm longa, estas multe pli granda ol la 23 cm averaĝe longa masklo (sed 22 al 28). Plenkreskuloj havas nigrajn dorson, kapon kaj voston. La gorĝo, supra brusto kaj kolflankoj estas kremoblankecaj, dum la suba brusto kaj ventro estas nigraj, fajne striecaj blanke, kaj la femuroj kaj suba ventro estas oranĝecaj. Junuloj estas similaj sed kun sablokolora gorĝo. La alvoko de tiu specio estas altatona ke-ke-ke kiel de Amerika turfalko.
Taksonomio
Ĝi estas probable proksime rilata kaj aspektas kvazaŭ malgranda versio de la Oranĝecbrusta falko. Tiuj du estas probable plej proksimaj al la Plumbofalko kaj konstituas la malnovan stirpon amerikan de la genro Falco.
Ekologio
Tiu malgranda malhela rabobirdo loĝas en malfermaj arbaroj, ĝangaloj, arbarklarejoj kaj similaj habitatoj prefere ĉe akvo. La Vespertofalko ripozas rimarkinde en alta malferma mortinta branĉo, el kiu ĝi lanĉas aerajn atakojn kontruax siaj predoj. Ili ĉasas vespertojn (el kio la komuna nomo), birdojn, malgrandajn mamulojn kaj reptiliojn kaj grandajn insektojn kiaj libeloj. La pli malgranda masklo predas pli da insektoj, kaj la pli granda ino pli da birdoj kaj vespertoj. La flugo estas rekta kaj povega. Tiu fiera malgranda falko estas parte krepuskula, kiel vespertoj en ties dieto sugestas. Ĝi ne estas gregema kaj tiele ĝi estas kutime vidata ĉu sola ĉu pare. La ino demetas 2-3 brunecajn ovojn en nekovrita nesto en arbotruo, sed ankaŭ en arbustoj, abandonitaj konstruaĵoj ktp.
Subspecioj
Oni konas tri subspeciojn de Falco rufigularis:
Falklanda milito
La Falklanda milito, Malvina milito, aŭ Malvinas-milito okazis en 1982 inter armeo de Britio kaj tiu de Argentino ĉe Malvinoj kaj ĉe Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj pro la posedo de tiuj insularoj.
La 19-an de marto 1982, Argentino re-okupis armee la insularon, sep semajnojn poste britaj trupoj komencis la okupadon en golfeto de San Carlos, kaj tiam komenciĝis la vera milito, ne tro longe daŭra sed ja tre kruela (655 argentinanoj mortaj kaj 255 el Britio).
La milito daŭris ĝis la 14-a de junio kaj faligis la armeon de Argentino.
Odolo
Odolo estas komunumo de Italio.
Algete
estas municipo (administra komunumo) de Hispanio, nordoriente de la hispania ĉefurbo Madrido. Ĝi apartenas al la komarko Baseno de Meza Ĥaramo (hispane Cuenca del Medio Jarama), nomata laŭ la rivero Ĥaramo, de la Madrida Regiono kaj etendiĝas sur 37,88 kvadrataj kilometroj. Fine de en la komunumo vivis.
La Ferté-Gaucher
La Ferté-Gaucher [la fɛʁ.ˈt̪e gɔ.ˈʃe] estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Fertois.
Muskrono
Muskrono (france: Mouscron [muKRO:] aŭ Moeskroen [musKRUN]) estas urbo en Belgio ĉelandlime de Francio. Komence de ĝi havis  loĝantojn.
La urbon entenis unue la Provinco de Okcidenta Flandrio, sed ĉar la loĝantaro iĝis ĉefe franclingva, en la jaro 1963 kiam okazis reorganizo de la lingvolimo en Belgio, oni transigis ĝin al Henegovio. Ĝia tradicia ĉefa industrio estis teksaĵa.
Ekde 1977 la municipoj Luingne, Dottignies (Dottenijs) kaj Herseaux apartenas al Muskrono, la ĉefa municipo.
Barna Imreh
IMREH Barna estis rumania hungara reformita pastro, verkisto, lokhistoriisto, etnografia verkisto naskita en Angyalos la 20-an de junio 1908 kaj mortinta en Sepsiszentgyörgy la 15-an de marto 1982.
Granda Javorino
Granda Javorino (Velká Javořina, Veľká Javorina) estas monto alta 970 m troviĝanta en Blankaj Karpatoj sur limoj de Ĉeĥio kaj Slovakio sur dislimejo de distrikto Uherské Hradiště kaj distrikto Nové Mesto nad Váhom. Ĝi estas la plej alta monto de Blankaj Karpatoj.
Avaroj (Dagestano)
Avaroj (memnomoj: maarulal, avaral) estas la plej granda etno de moderna Dagestano (Rusio). Krom Dagestano ili loĝas ankaŭ en Kalmukio, Ĉeĉenio, multaj urboj de Rusio, en nordaj distriktoj de Azerbajĝano kaj en Turkio.
30536 Erondón
30536 Erondón estas mezgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 2:5 kun Marso.
Avaroj (Dagestano)
Laŭ la censo de 2002 estis 757 mil avaroj en Rusio (inkluzive de pli ol 700 mil en Dagestano). El ili en urboj loĝas nur 32%.
30536 Erondón
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la brazilan planedan scienciston Eduardo Rondón, de la Nacia Observatorio de Rio-de-Ĵanejro. Li fakiĝis en observaj kaj teoriaj studoj pri la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Carlos Soares Garrit
Carlos Soares Garrit (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashima Antlers.
Lanester
Lanester (franca elparolo: [], bretone: Lannarstêr) estas franca komunumo en la departemento Morbihan, en la regiono Bretonio. Ĝi havis 22,164 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Lanester situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Scoff kaj Blavet, fronte al Lorient.
Damianópolis
Damianópolis estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.292 loĝantojn en 2010.
Polipodio
Polipodioj aǔ latine (Polypodium) estas filika genro el la familio de la Polipodiacoj (Polypodiaceae) kaj el la ordo de la Polipodialoj (Polypodiales).
Karakterizaĵoj
La Polipodioj estas multjaraj plantoj kun rampanta rizomo. Sterilaj kaj fekundaj folioj aspektas preskaǔ same. La folioj estas integraj aǔ plume kunmetitaj. La rando estas glata aǔ denta. Ili estas kalvaj kaj ne skvamaj.
La soroj estas grandaj kaj sen-induziaj. Ili estas je la malsupra surfaco de la rando.
Sistematiko
Krome ekzistas en Eǔropo la hibrido (P. interjectum x P. vulgare):
Pliaj specioj ekster Eǔropo estas (selekto):
La nomo Polypodium estas grekdevena  kaj signifas poly = multa kaj  podion = piedeto. Ĝi koncernas al la rampanta rizomo.
Wolf Schneider
Wolf Dietrich SCHNEIDER (* en Erfurto - 11-an de novembro 2022) estis germana ĵurnalisto, aŭtoro de fakaj libroj kaj kritikanto de lingvouzo.
Vivo
Wolf Schneider kreskis en Berlino. Post la abiturienta ekzameno li militservis ĉe la aerarmeo. Post la militofino li laboris unue kiel interpretisto ĉe la usona armeo, ekde 1947 ĉe la munkena gazeto Neuen Zeitung, gazeto de la usona armea registaro, unue kiel volontulo, poste kiel redaktisto. Ekde 1950 li dum ses jaroj estis korespondisto de la novaĵagentejo AP, poste gvidanto de la novaĵredakcio kaj korespondisto en Vaŝingtono  de la gazeto Süddeutsche Zeitung. Por la instituto Werner Friedmann-Institut (poste: Germana ĵurnalista lernejo, Deutsche Journalistenschule) li en tiu tempo laboris kiel docento.
En 1966 Schneider transiris al la magazino Stern, kie li unue estis "servanta ĉefo" (germane: Chef vom Dienst; ĉefo ĝis la finprodukado de la gazeto malfruvespere) kaj ekde 1969 eldonejestro. En 1971 li transiris al la entrepreno Axel Springer AG, por tie krei la novaĵmagazenon Dialog. La projekto malsukcesis kaj en 1973 li fariĝis ĉefredaktisto de la ĵurnalo Die Welt, tiutempe en Hamburgo. Ĉar Schneider publikigis kritikan komentarion pri la ĉilia diktatoro Pinochet, li incitis la malbonvolon de la entreprenestro Axel Springer kaj estis anstataŭigita post nur unu jaro. Schneider tamen restis "por specialaj taskoj" ĉe la entrepreno Springer.
En 1979 Schneider fariĝis estro de la ĵus fondita "Hamburger Journalistenschule" (hamburga ĵurnalista lernejo, poste: Henri-Nannen-Schule). Ĝis 1995 li restis en la gvidado de tiu edukejo por ĵurnalistoj, kontribuis al la bona famo de la lernejo kaj kreis por si renomon kiel instruanto de bona lingvaĵo kaj kiel kritikanto de lingvouzado.
Ekde 1979 ĝis 1987 kaj dum 1991 kaj 1992 Schneider gvidis la elsendon NDR Talk Show. Inter majo 2009 kaj 2011 li en la filmeta kolumno Speak Schneider![1] ĉe sueddeutsche.de regule komentis pri temoj de la germana lingvo.
NZZ Folio kaj Esperanto
Por la ĉiumonata magazino "NZZ Folio" de la gazeto Neue Zürcher Zeitung li inter 1991 kaj 2013 verkis artikolojn kaj kolumnojn; lia teksto pri Esperanto, "Nachruf aufs Esperanto" (nekrologo pri Esperanto), ricevis multan kritikon pro pluraj malveraj asertoj pri Esperanto.
Jouy-sur-Morin
Jouy-sur-Morin [ʒwi.syʁ.mɔ.ʁɛ̃] estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Jouyssiens.
Rejn-Akvofalo
La Rejn-Akvofalo (alemane: Rhyfall, Rheinfall) estas la plej akvo-riĉa akvofalo de Eŭropo. Ĝi troviĝas sur la limo inter la Kantono Zuriko kaj la Kantono Ŝafhaŭzo en la nordo de Svislando sur la teritorioj de la komunumoj Laufen-Uhwiesen je la zurika kaj Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo je la ŝafhaŭza flanko. La averaĝa akvokvanto estas je 375 kubikmetroj po sekundo, sed la akvokvanto tre varias inter la sekaj periodoj en vintro kaj la malsekaj periodoj en printempo, kiam neĝo fandiĝas inter minimumo de malpli ol 100 m³/s. kaj maksimumo de pli ol 1200 m³/s.
Ekonomia signifo
La Rejn-Akvofalo estas natura obstaklo, kiu interrompas la ŝipvojon inter la norda maro kaj la Bodenlago. Tial en Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo malsupre de la akvofalo kaj en Ŝafhaŭzo supre de la akvofalo jam en frua tempo ekestiĝis kargo-transŝarĝejoj, kiuj fariĝis la ĝermo de la hodiaŭaj urboj.
Ja en la mezepoko la homoj ankaŭ utiligis industrie la energion de la akvofalo. Je la flanko de Neuhausen ekzistas malnova akvomuelilo. Poste en la industria epoko estis konstruita elektra centralo.
Projekto pri nova akvocentralo
En aprilo 2013 ŝafhaŭza elektroentrepreno prezentis al la publiko projketon pri nova elektrocentralo ĉe la Rejn-Akvofalo, kiu dum la nokto esence reduktus la akvofluon de la rivero. Tiu projekto estas atako kontraŭ tabuo kaj nacia simbolo de Svislando kaj evidente provokos grandan reziston de la popolo.
Turismo
La Akvofalo estas ŝatata turisma celo kaj je la 1-a de aŭgusto (la svisa nacia festotago) okazas ĉiujare granda Artfajraĵo super la akvofalo. La akvofalo estas facile atingebla per duonhora promenado de Ŝafhaŭzo, per loka buso aŭ per trajno al Neuhausen ĉe Rejn-Akvofalo aŭ Kastelo Laufen. Per ŝipeto oni povas atingi la rokon en la mezo de la akvofalo, kiun ornamas la svisa flago.
Estiĝo
La roka bazo, kiu estas multe pli maljuna ol la Rejn-Akvofalo mem, kaj la geologiaj okazaĵoj dum la nuntempa glaciepoko kaŭzis la estiĝon de la akvofalo. Pro la tutmonda malvarmiĝo antaŭ 500'000 jaroj la unuaj glaĉeroj kreskis ĝis al la regiono de la Bodenlago kaj formis la hodiaŭan pejzaĝon. Ĝis la fino de la antaŭlasta glaciepoko antaŭ 200'000 jaroj la rivero Rejno fluis de Ŝafhaŭzo okcidente tra la regiono de Kletgaŭo. La iama riverujo estis replenigita per alpa ŝtonaĵo. Antaŭ proksimume 120'000 jaroj la rivero estis alikondukita suden kaj formis la riverujon de la antaŭlasta glaciepoko. La riverujo sube de la akvofalujo korespondas al tiu ruverujo, kiu estis replenigita kun ŝtonaĵo.