cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Lugasson
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Lugaçon - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Ŝanhai-pasejo
Ŝanhai-pasejo estas unu el la gravaj pasejoj en la Granda Ĉina Muro. Ĝi estas en la Distrikto Ŝanhaiguan, Ĉinhŭangdaŭo, Hebejo. En 1961, la pasejo estis elektita Nacia Kultura Loko de Ĉinio. Ĝi estas populara turisma destinejo en la orienta pinto de la Murego de la Dinastio Ming. La loko kie la murego kuniĝas al la Bohaj-maro estas kromnomita "Kapo de la Malnova Drako" nome Laolongtou (en simpligita ĉina: 老龙头; en tradicia ĉina: 老龍頭; en pinjino: Lǎolóngtóu). La pasejo kuŝas preskaŭ 300 kilometrojn oriente de Pekino kaj estas ligita pere de la Jingŝen Ekspresvojo kiu iras nordorienten al Ŝenjango.
Laŭlonge de la historio de Ĉinio, la pasejo utilis kiel landlima defendejo kontraŭ etnaj grupoj el Manĉurio, kiel la Ĥitanoj, la Ĝurĉenoj kaj la Manĉuroj.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1924
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Andoro en la Olimpikoj
Andora teamo unue partoprenis en 1976, kaj en la Vintra kaj la Somera Olimpiko de tiu jaro. Ili aperis en ĉiuj ludoj ekde tiam.
La teamo de la malgranda lando en la Pirenea montaro inter Francio norde kaj Hispanio sude ankoraŭ neniam gajnis olimpikan medalon. Kune kun Andoro, Bosnio kaj Hercegovino, Malto kaj Monako, Albanio estas unu el kvin nunaj eŭropaj partoprenantoj, kies teamoj ne gajnis olimpikan medalon. La teamanoj estas reprezentataj fare de la Andora Olimpika Komitato (katalune Comitè Olímpic Andorrà) kiu estis fondita en 1971 kaj akceptiĝis de la Internacia Olimpika Komitato en 1975.
1976
En la Somera Olimpiko 1976 en Montrealo partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Esteve Dolsa.
1984
En la Somera Olimpiko 1984 en Los-Anĝeleso partoprenis 2 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto duafoje estis Joan Tomàs.
1988
En la Somera Olimpiko 1988 en Seulo partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Josep Graells.
1992
En la Somera Olimpiko 1992 en Barcelono partoprenis 8 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Margarida Moreno.
1996
En la Somera Olimpiko 1996 en Atlanta partoprenis 8 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Aitor Osorio.
2000
En la Somera Olimpiko 2000 en Sidnejo partoprenis 5 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Antoni Bernadó.
2004
En la Somera Olimpiko 2004 en Ateno partoprenis 6 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Hocine Haciane.
2008
En la Somera Olimpiko 2008 en Pekino partoprenis 5 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Montserrat García.
2012
En la Somera Olimpiko 2012 en Londono partoprenis 6 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto triafoje estis Montserrat García.
2016
En la Somera Olimpiko 2016 en Rio-de-Ĵanejro partoprenis 4 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Laura Sallés.
2020
En la Somera Olimpiko 2020 en Tokio, prokrastita al 2021, partoprenis 2 andoraj sportistoj. Teamaj flagotenantoj estis ambaŭ teamanoj, Mònica Dòria kaj Pol Moya.
1976
En la Vintra Olimpiko 1976 en Innsbruck partoprenis 5 andoraj sportistoj. Mankas informoj pri la teama flagotenanto.
1980
En la Vintra Olimpiko 1980 en Lake Placid partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Carlos Font.
1984
En la Vintra Olimpiko 1984 en Sarajevo partoprenis 2 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Albert Llovera.
1988
En la Vintra Olimpiko 1988 en Kalgario partoprenis 4 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Claudina Rossel.
1992
En la Vintra Olimpiko 1992 en Albertville partoprenis 5 andoraj sportistoj. Mankas informoj pri la teama flagotenanto.
1994
En la Vintra Olimpiko 1994 en Lillehammer partoprenis 6 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Vicky Grau.
1998
En la Vintra Olimpiko 1998 en Nagano partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Víctor Gómez.
2002
En la Vintra Olimpiko 2002 en Sallaga Urbo partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto duafoje estis Víctor Gómez.
2006
En la Vintra Olimpiko 2006 en Torino partoprenis 3 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Alex Antor.
2010
En la Vintra Olimpiko 2010 en Vankuvero partoprenis 6 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Lluís Marín Tarroch.
2014
En la Vintra Olimpiko 2014 en Soĉio partoprenis 6 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Mireia Gutiérrez.
La Douay (stacidomo)
La Douay estas fervoja stacidomo en Orsières, en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi situas sur linio Martigny - Orsières (Saint-Bernard Express) de TMR.
Andoro en la Olimpikoj
2018
En la Vintra Olimpiko 2018 en Pjonĉango partoprenis 5 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Irineu Esteve Altimiras.
1-a neoficiala Ŝakolimpiko
La unua neoficial Ŝakolimpiko okazis koincide dum la Somera Olimpiko 1924 en Parizo, la 12-20 de julio 1924, en Hotelo Majestic. La kerno de la organiza komisiono estis Frenchmen Pierre Vincent kaj Aleksandro Aleĥin. Kvindek kvar ŝakludantoj alvenis al Parizo por reprezenti 18 landojn. La gajninto de la individua turniro gajnis la titolon de Amatora Monda Ĉampiono. Edith Holloway por Britio estis la unua virino, kiu ludis en ŝakolimpikoj.
La Douay (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Martigny - Orsières (133).
Andoro en la Olimpikoj
2022
En la Vintra Olimpiko 2022 en Pekino partoprenis 5 andoraj sportistoj. Teama flagotenanto estis Maeva Estévez Baux.
Mérignas
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Merinhàs - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1956
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Preĝejo anĝeloj Mikaelo kaj Gabrielo (Létavértes-Vértes)
La grek-katolika paroĥa preĝejo anĝeloj Mikaelo kaj Gabrielo estas sakrala historia monumento (deklarita en 1992) en urbo Létavértes (Hungario), iam en vilaĝo Vértes.
Historio
La rumanaj loĝantoj fondis paroĥon en 1754 en Vértes. La kirko estis konstruita en la jaroj 1837 kaj 1838. Interne la ikonostazo estis preta nur en 1894.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto inter arboj. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La ĉefenirejo troviĝas tra la turo. En la turo 2 sonoriloj loĝas. La navo finiĝas en hufoforma absido, kiu iomete estas pli malalta kaj mallarĝa, ol la navo. Interne la freskoj estis pentritaj en 1958. La altara bildo estis pentrita en 1840.
Kermeso okazas en la 8-an de novembro.
József Damkó
József Damkó [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Damkó József estis hungara skulptisto. József Damkó naskiĝis la en Németpróna (Hungara reĝlando, Aŭstrio-Hungario, nuntempa Nitrianske Pravno en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Masseilles
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Macelhas - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
József Damkó
Biografio
József Damkó akiris diplomon en Tutlanda Reĝa Industriarta Lernejo en 1893, poste li plustudis en majstrolernejo de Alajos Stróbl, fine en 1899 en fr:Académie Julian helpe de stipendio. Tiutempe li jam kreis ornamskulptaĵojn por Parlamentejo (Budapeŝto). Li kolektis hungarajn etnografiaĵojn, el ili li ricevis inspirojn por krei skulptaĵetojn. En la fruaj 1910-aj jaroj li laboris en Romo. Krom la skulptaĵoj li kreis kelkajn medalojn kaj tombomonumentojn. Li ricevis kelkajn konkursajn premiojn.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Masseilles
La teritorio havas komunan limon kun.
Forges-les-Eaux (stacidomo)
Forges-les-Eaux estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en komunumo Forges-les-Eaux, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de aŭtoĉaroj Normandio.
Ikbal-Manzil
Ikbal-Manzil (la vorto «Manzil» signifas «konstruaĵon» aŭ «domegon») estas la naskiĝloko de la islama poeto kaj filozofo d-ro Muhammad Allama Iqbal (1877-1938). Ĝi troviĝas en la koro de la urbo Sialkot, en provinco Panĝabio de Pakistano.
Forges-les-Eaux (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio St-Denis - Dieppe (330000).
Ikbal-Manzil
Historio
Ikbal-Manzil estis aĉetita en 1861 fare de Mohammad Rafique, praavo de Allama Iqbal. La domo estis origine tre malgranda, sed ĉiu posteulo grandigis ĝin iompostiome kaj tiel la konstruaĵo kreskiĝis je grandeco.
Post la morto de sia patro Nur Muhammad, la pliaĝa frato de Iqbal, nome Ata Mohammad, fariĝis la posedanto de la Ikbal-Manzil. La filoj de Ata Mohammed lasis la domon post la morto de sia patro, kaj ekloĝis en domegoj en Karaĉio kaj Lahoro.
Filo de Allama Iqbal, nome Ĝaved Ikbal, naskiĝis en la Ikbal-Manzil la 5-an oktobro 1924. Ĝaved Ikbal pasigis sian infanaĝon en Lahoro sed neniam eniris donove en la Ikbal-Manzil. Alia filo de Allama Ikbal, nome Aftab Ikbal, loĝis en Karaĉio dum plejparto de sia vivo. Allama Iqbal ankaŭ havis filinon nome Munira Ikbal.
Ekde 1986, Riaz Hussain Naqvi estas la kuratoro ĉe Ikbal-Manzil.
Restariga laboro
La Registaro de Pakistano aĉetis Ikbal-Manzilon por ties restarigo en 1971 kaj transdonis ĝin al la Arĥeologia Departemento, kiu donis al ĝi la la statuson de «kultura heredaĵo».
Malzorgemo
Tamen, komence de la 2000-aj jaroj la Ikbal-Manzil fariĝis viktimo de malzorgemo de la aŭtoritatoj kiuj respondecis pri ties konservado. Fendetoj ekaperis en pluraj muroj de la jardeka konstruaĵo, kaj la pordoj krakis. La konstruaĵo estis ruinigita kaj, konsekvence, la nombro de vizitantoj ekde po 300 ĉiutage malkreskis ĝis po nur kelkaj dekduoj. La malantaŭa parto de la konstruaĵo estis aparte en kaduka kondiĉo kaj plejparte ignorita.
Renovigado
La Registaro de la distrikto Sialkot renovigis la Ikbal-Manzilon por ke ĝi ne disfalu. La muroj estis riparitaj kaj kalkitaj, kaj la tegmento estis pentrita; la malnovaj kurtenoj estis anstataŭigitaj, kaj oni sternis la duan etaĝon per tapiŝoj. Post la renovigado, la nombro de vizitantoj tuj kreskiĝis ĝis po ĉiutage. La registaro spezis entute 14 milionojn da rupioj por restarigi la konstruaĵon.
En la Ikbal-Manzil
La muroj estas ornamitaj per pluraj maloftaj bildoj pri Allama Ikbal kaj lia familio, liaj instruistoj, studantoj de la sama lernejo, kaj gvidantoj de la Tuthindia Islama Ligo. Multaj de ĉi tiuj bildoj enhavas aŭtografojn de Allama Ikbal mem. Oni povas ankaŭ vidi poeziojn skribitaj mane de la poeto, kune kun plumo kaj inkujo uzitaj de li.
Biblioteko
La biblioteko ĉe la Ikbal-Manzil enhavas pli ol 4000 librojn, ĉiuj de kiuj estis donacitaj de vizitantoj. La vizitantoj povas sidi en la biblioteko tute senpage kaj pasigi tie la propran libertempon. La biblioteko faciligis 5 studantojn atingi la rangon de doktoro pri la verkoj de Ikbal. La Registaro de Panĝabio anoncis la starigon de altnivela esplorada centro ĉe la Ikbal-Manzil, kiu faciligos la esploradon farita pri Ikbal kaj siaj laboroj. Nuntempe, la projekto pri la esplora centro estis jam aprobita.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
1-a Ŝakolimpiko
La unua Ŝakolimpiko, organizitaj de la FIDE kaj konsistanta el malferma ŝakturniro kaj virina turniro, same kiel pluraj okazaĵoj dizajnitaj por antaŭenigi ŝakludon, okazis inter la 18-an de julio kaj la 30-an de julio 1927, en Londono, Unuiĝinta Reĝlando.
László Vitézy
o|László Vitézy [lAslO vitEzi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vitézy László estas hungara reĝisoro, scenaristo, produktoro. Lia plej konata edzino estis Katalin Szegvári.
László Vitézy naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Vitézy maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1958. Inter 1959–1961 li okupiĝis pri lumtekniko en filma produktejo, inter 1963–1969 li estis subkameraisto. Li akiris reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1973. Liaj plej gravaj instruistoj estis János Herskó kaj Zoltán Fábri (reĝisoro). Komence li reĝisoris en Budapeŝto, baldaŭ en loka televida studio de Pécs. Li aliĝis al la opozicio dum fina periodo de la socialismo. Li ricevis premiojn inter 1980–2021, en 2023 premion Kossuth. Li edziĝis kvarfoje, liaj edzinoj naskis 3 gefilojn.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Adventa domo (Vajmaro)
Adventa domo de la Sepataga Adventisma Eklezio (germane: Adventkapelle aŭ Adventhaus) troviĝas en Vajmaro, Germanujo (Gerberstraße 13) rekte ĉe Ilm-rivero.
Historio komunuma kaj arkiteturo
La adventismuloj vajmaraj apartenas al la Berlina-Mezgermana Unuiĝo (BMV). Ili ekzistas ekde 1907 en Vajmaro kiuj dum la 1920-aj jaroj karitate agadis en la urbo. Ilia unua kunvenejo estis proksime de la Jakobo-preĝejo kiu en la 9.2.1945 bombe detruitis. La iama tinkturejo je Gerber-strato, kie en la 1920-aj kaj 1930-aj jaroj gastis Kunstfärberei und chemische Reinigungsanstalt Fritz Keul aliaranĝitis ekde 1945 al liturgia uzo.
La historia kaj longa, duetaĝa konstruaĵo havas ueste groptegmenton kaj fasadflanke suden altan fenestron. La suda portalo havas arkon, la okcidenta nur modestan, rektangulan pordon. Konsekriĝo estis en la 29.12.1951. La blanke gipsita alkonstruitaĵo kun ebena tegmento norde sur nesimetria, angulsimila horizontala projekciaĵo havas ueste tri grandajn fenestrojn kun segmentaj arkoj. Norde estas ronda fenestro el bunta kristala vitro. En la senfenestran nordan flalnkon oni enmetis segmentarkan portalon supre de kiu estas kruco.
Restaŭradoj kun modernigo de la interno faritis en la 2018-a jaro.
Orgeno
En 1989 konstruis la gotaaj inĝenieroj Böhm orgenon por tiu ĉi kirko. Inaŭguro estis en la 3.3.1990. Tiu ĉi instrumento kiu muntita estas nun supre ĉe la eosta vando havas ses registrojn sur unu klavaro kun pedalo. La traktilaro estas mekanika.
Antal Hajba
Antal Hajba, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajba Antal estis hungara kanuisto, olimpiano, mondĉampiono, trejnisto, luktisto.
naskiĝis la en Mikosszéplak, li mortis la.
Biografio
akiris diplomon en 1972. Li ricevis ŝtatan premion en 2007.
Sporta kariero
inter 1953-1958 estis luktisto en Budapeŝto, sed li suferis sportakcidenton, kiu finis tiun sportkarieron. Intertempe li estis ankaŭ kanuisto en ĉefurbaj sportkluboj inter 1956-1971. Li estis hungara ĉampiono dekfoje inter 1961-1967, dum li apartenis al la hungara nacia kanuteamo inter 1963-1967. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1964 sen medalo, krome en mondĉampionumo li estis la unua en 1966 individue en distanco 10000 m. Ekde 1969 li estis trejnisto en Budapeŝto, Paks, Kanado, Ĉinio, Koreio kaj Honkongo.
Lucmau
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone skribite same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
31-a Ŝakolimpiko
La 31-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 30-an de novembro kaj la 17-an de decembro 1994, en Moskvo, Rusio. En la malferma turniro partoprenis 124 teamoj el 122 landoj plus Rusio-B kaj IBCA.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Pellegrue
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Pelagrua - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Noaillan
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Noalhan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Davana lingvo
La davana lingvo, nomata ankaŭ Uab Metô laŭ propra memnomado (tetume: lia-dawan, lia-baikenu; indonezie: bahasa Dawan) estas Austronezia lingvo, la plej vaste parolata enlanda lingvo en Okcidenta Timoro.
Ĝi estas uzata plejmulte de la Atoni Pah Metô (laŭlitere “Homoj de la Seka Lando”) en la distrikto kaj la provincia ĉefurbo Kupango (Kupang), la distrikto Timor Tengah Selatan (Suda Centra Timoro), la distrikto Timor Tengah Utara (Norda Centra Timoro) kaj kelkaj partoj de la distrikto Malaka. La lingvo estas ankaŭ parolata en la Orienttimora eksklavo Okusio (Oecussi-Ambeno); la varianto tie estas nomata Baikenu.
Mazères (Ĝirondio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Nov-Zelando en la Somera Olimpiko 1996
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Natura Parko Hoces del Río Duratón
La Natura Parko Hoces del Río Duratón (Parque Natural de las Hoces del Río Duratón) estas protektita areo kiu enhavas la medion de la gorĝoj kiujn tiu rivero havas en sia meza sektoro. Tiuj gorĝoj formas kanjonon kiun la rivreo Duratón, alfluanto de la rivero Douro, elfosis en zono de kalkoŝtono inter la loĝlokoj Sepúlveda kaj Burgomillodo (loĝloko de Carrascal del Río), en la nordoriento de la provinco Segovio (Kastilio kaj Leono, Hispanio).
Tiu areo, konstituita per la meza sektoro de la rivero Duratón, estis deklarita natura parko la 27an de junio 1989 fare de la regiona parlamento de Kastilio kaj Leono, integriĝante kun la ceteraj protektitaj areoj de tiu regiono,​ atente al la gravo de ĝiaj naturaj ekosistemoj kaj pejzaĝaj valoroj.​ La kolonio de gipoj loĝanta en la protektita areo estas konsiderata la plej granda de Eŭropo, kaj pro sia kvanto, 575 paroj censitaj en 2003, kaj pro sia reprodukta indico. Tiu kolonio iĝis unu el la ĉefaj altiraĵoj de la parko.
La areo Hoces del río Duratón estis klasita kiel Protektita birda areo (ZEPA) integrita en la Reto Natura 2000 en aprilo 1991 kaj deklarita Loko de Komuna Gravo (LIC, laŭ hispanlingva nomo) en januaro 1998.​ Ekde 2004 la administrado de la parko estas farita pere de la Projekto LIFE, nome specifa agadprogramo de la Eŭropa Unio, en kies kadro oni realigas diversajn agadojn de bontenado kaj rekuperado krom la serĉadon de eltenebla disvolvigo de la rimedoj de la parko.​
La parko okupas areon de 5037 hektaroj kiuj etendiĝas sur terenoj de la municipoj Sepúlveda, Sebúlcor kaj Carrascal del Río, ĉiuj de la provinco Segovio.​ Krom la natura riĉo, estas grava kultura heredo kiu pliigas la altiron de turisma celo kaj distro. El tio elstaras prahistoriaj rokpentraĵoj, la ermitejo de Sankta Frutos kaj la monaĥejo de Nuestra Señora de la Hoz.​
El la flaŭro menciindas juniperoj kaj pinoj, dum ĉe la rivero estas ulmoj kaj fraksenoj, krom la kutima abunda vegetaĵaro de ĉeriveraj arbaroj. El la faŭno, krom la menciitaj gipoj, rimarkindas aliaj rabobirdoj, kiel perknopteroj, falkoj, turfalkoj, gufoj, akcipitroj kaj reĝaj agloj, aliaj birdoj kiel monedoj, montokorvoj, rokhirundoj, bluaj rokturdoj ktp. Krome estas diversaj fiŝospecioj, amfibioj, lutroj, aproj, sciuroj, vulpoj ktp.
Morizès
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Maurisèth - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Martigny-Bourg (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Martigny - Orsières (133).
32-a Ŝakolimpiko
La 32-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 15-an de septembro kaj la 2-an de oktobro 1996, en Erevano, Armenio. En la malferma turniro partoprenis 114 teamoj el 111 landoj plus Armenio B, Armenio C kaj IBCA.
Martigny-Croix (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Martigny - Orsières (133).
Martres
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Martras - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Bovernier (stacidomo)
Bovernier estas fervoja stacidomo en Bovernier, en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi situas sur linio Martigny - Orsières (Saint-Bernard Express) de TMR.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Martigny - Orsières (133).
Monprimblanc
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Montprimblan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Montignac
Montignac estas la nomo aŭ parto de la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1952
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Porte-de-Benauge
- jen france, okcitane respektive gaskone Pòrta de Benauja - estas komunumo de Francio, kreita la 1-an de januaro 2019. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
István Hernek
István Hernek [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hernek István estis hungara kanuisto, olimpiano, inĝeniero, hotelestro. Lia edzino estis it:Mary Ann DuChai.
naskiĝis la en Törökszentmiklós, li mortis la  en St. Ignace (Miĉigano) (Usono).
Biografio
akiris diplomon kaj li estis inĝeniero en la ekstersporta vivo en Hungario ĝis la hungara revolucio de 1956, poste li disidis al Usono. Komence li estis same inĝeniero pri hidraŭliko en Bufalo. Li edziĝis kaj la geedza paro gvidis motelon en Miĉigano 5 jardekojn. Li mortis tragike dum riparo de la tegmento (li terenfalis). Li ricevis solan hungaran ŝtatan premion en 1955.
Sporta kariero
apartenis al la hungara nacia teamo inter 1954-1956. En la 1950-aj jaroj li havis kanuajn sukcesojn en signifa sportklubo en Budapeŝto. Li estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun arĝenta medalo individue en distanco 1000 m, krome en mondĉampionumo li estis la dua kaj tria en 1954.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
4-Nitrofenila oktanato
Nitrofenila oktanato aŭ 4-nitrofenila kaprilato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la oktanata acido kaj nitrofenolo. Nitrofenila oktanato estas senkolora aŭ blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Nitrofenila oktanato prezentas oktanatan grupon ligitan al nitrofenila grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 19 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Rimons
- jen france, okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Marions
- jen france, okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Loupiac-de-la-Réole
- jen france, okcitane respektive gaskone Lopiac de la Rèula - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Montignac (Ĝirondio)
Montignac - jen france, okcitane respektive gaskone Montinhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
34-a Ŝakolimpiko
La 34-a Ŝakolimpiko, organizita de FIDE estis malferma teama ŝakturniro, same kiel pluraj aliaj okazaĵoj por antaŭenigi ŝakludon, ĝi okazis inter la 28-an de oktobro kaj la 12-an de novembro 2000, en Istanbulo, Turkio. Partoprenis 126 teamoj en la malferma turniro kaj 86 en la virina.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Billy Ray Cyrus
Billy Ray Cyrus (naskita la 25-an de aŭgusto 1961) estas usona kontrekantisto, aktoro kaj kantverkisto kiu helpis igi kontreon tutmonda fenomeno.
Kariero
Li publikigis dek unu studialbumojn ekde 1992, publikigis 38 unuopaĵojn, kaj estas plej konata pro sia numero-unua unuopaĵo "Achy Breaky Heart", kiu iĝis la unua unuopaĵo iam se temas pri iĝi triobla plateno en Aŭstralio, kaj iĝis la plej vendata unuopaĵo de 1992, en la sama lando. Danke al la video, liniodancado iĝis kutima.
Billy Ray, la multi-platena vendanta muzikisto, faris entute ok supra-dek unuopaĵojn kiuj eniris en la Billboard Country Song-furorliston. Lia plej sukcesa albumo ĝis nun estas la debutalbumo "Some gave all", kiu estis rekonita naŭfoje per Multi-Platinum en Usono. Krome, ĝi iĝis la albumo kiu estis numero unua sur la Billboard 200 por la plej longa tempo kaj samtempe la albumo kun la plej sinsekvaj semajnoj ĉe la supro de la furorlisto en la SoundScan Era. Ĝi estas la nura albumo, de iu ĝenro, en la SoundScan Epoko kiu pasigis 17 sinsekvajn semajnojn ĉe numero unua, dum ankaŭ havis pint-rangigitan debutalbumon de vira kontrekantisto.
En la televidserio Hannah Montana, li aktoras kiel la patro de Miley Stewart (/Hannah Montana). La rolo de Miley Stewart/Hannah Montana estas ludita fare de la propra filino de Cyrus, Miley Cyrus. Krom Miley, li havas 5 pliajn infanojn, Noah Cyrus, Trace Cyrus, Brandi Glenn Cyrus, Braison Cyrus kaj Christopher Cody Cyrus.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Kapitola lupino
La Kapitola Lupino (itale: Lupa Capitolina) estas bronza skulptaĵo ekspozicita en la Kapitola Muzeo en Campidolio sur la Kapitola Monteto en Romo. La skulptaĵo estas la simbolo de la urbo Romo kaj estas ekspoziciita en la muzeo ekde 1473. Dum jaroj oni asertis, ke la skulptaĵo apartenas al etruska arto, sed datado pri karbono-14 farita en 2012 montris, ke la skulptaĵo verŝajne estis kreita inter 1021 kaj 1153.
Priskribo
Laŭ la tradicio de la fondo de Romo, Numitor, la laŭleĝa reĝo de la latina grandurbo Alba Longa, kiu estis la avo de Romulo kaj Remo, estis senpovigita fare de sia frato Amulius kiu kaptis la potencon sur Alba. Amulius tiam devigis Rhea Silvia iĝi Vestala virgulino, tiel malhelpante ŝin alporti laŭleĝajn heredantojn al Numitor kaj al la trono. Malgraŭ tio, ŝi gravediĝis, ĉe la fino de kiu Reao naskis la ĝemelojn Remo kaj Romulo. Kiam la ĝemeloj naskiĝis, Amulius ordonis, ke Reao estu entombigita vivanta (la tradicia puno por la pastrino Vestala kiu perdis ŝian virgecon) kaj devigis unu el siaj servistoj mortigi la ĝemelojn kaj ĵeti ilin en la Tiberon riveron. La servisto ne mortigis la ĝemelojn, sed lasis ilin flosi sur la Tibero, kaj sekve al la rivero Tiberinus, kiu kondukis ilin sekure al Karikfikuso. Tie ili estis trovitaj de lupino, kiu kreskigis kaj mamnutris ilin.
Kronologio
Ĝis julio 2008 estis akceptite ke la skulptaĵo de la lupino estis kreita (laŭ ĝia arta stilo) inter 480-500 a.K., kaj tio, surbaze de la skribaĵoj de Cicerono de la 1-a jarcento priskribanta skulptaĵon de lupino kies dekstra kruro estis frapita fare de fulmo. En 2008 estis anoncite ke testo de radiokarbona datado, montras ke la skulptaĵo estis kreita en la 13-a jarcento, kaj la ĝemeloj estis aldonitaj fine de la 15-a jarcento. Laŭ ĉi tiu studo, kaj alia studo laŭ kiu la skulptaĵo estis kreita per fandado de vakso kaj la difekto en la lupina kruro originis de la gisa metodo kaj ne de fulmofrapo, estas konsentita ke la skulptaĵo de la Kapitola lupino ekspoziciita en la muzeo ne estas la skulptaĵo kiun Cicerono aludis. Alia datado uzante karbono-14 efektivigita en 2012, taksis la periodon en kiu la skulptaĵo estis kreita inter la jaroj 1021 kaj 1153.
La dimensioj de la skulptaĵo estas 75 cm alta kaj 114 cm longa.
Simboleco
Iu tia skulptaĵo estis ekspoziciita en la Laterana Palaco ekde la mezo de la 9-a jarcento, kaj estas menciita en skribaĵoj de la 10-a jarcento kiel "Patrino de Romo". La skulptaĵo estas menciita en aliaj skribaĵoj ĝis la 15-a jarcento kiel skulptaĵo ekspoziciita en la tribunalo de la grandurbo aŭ en la loko de la ekzekutado simbolanta la grandurbon. La skulptaĵo estis transdonita en 1473 al la Kapitola Muzeo en la Campidolio laŭ ordono de papo Siksto la 4-a.
La skulptaĵo estis precipe amata de Benito Mussolini, la reganto de Faŝisma Italio, kiu vidis sin kiel la konstruanto de la "Nova Romo". Kiel parto de liaj provoj plifortigi la rilatojn de Italio kun Usono, li sendis plurajn kopiojn de la skulptaĵo al diversaj grandurboj, inkluzive de Cincinnati, Ohio en 1929. En 1931, alia skulptaĵo estis sendita al la urbo Romo en la subŝtato Georgio (kaj sekve estis kaŝita dum la Dua Mondmilito pro timo esti difektita). Tria skulptaĵo estis sendita al Novjorko.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
(160361) 2003 YD66
(160361) 2003 YD66 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 20-an de decembro 2003 en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere malproksime tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,256797 astronomia unuo, tie estas 38,416 milionoj da km.
Nov-Zelando en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Nov-Zelanda Olimpika Komitato.
Mauriac (Ĝirondio)
Mauriac - jen france, okcitane respektive gaskone skribita same - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
31296 Matthewclement
31296 Matthewclement estas mezgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ne malproksima de la orbita resonanco 9:4 kun Jupitero.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la usona planeda sciencisto Matthew Scott Clement kiu uzas ciferecan modeligon por kompreni la formiĝon kaj la evoluon de la planedoj kaj sunsistemon.
Saint-Exupéry (Ĝirondio)
Saint-Exupéry - jen france, okcitane respektive gaskone Sent Superi - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Saint-Brice
La franca nomo Saint Brice povas aludi al kaj sekve de tio
Saint-Exupéry (Ĝirondio)
La teritorio havas komunan limon kun.
Mongauzy
- jen france, okcitane respektive gaskone Montgausí - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Orés
Orés [oRES] estas municipo de Hispanio, en la centrorienta parto de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia malgranda municipa teritorio estas en la centrorienta parto de la komarko Cinco Villas, ĉe la rivero Orés. Ĝi limas oriente kun Luna, sudokcidente kun Ejea de los Caballeros kaj norde kun Luesia. Ĝi estas ĉe la montaro Luna, inter la riveoj Farasdués aŭ Agonías kaj Arba de Biel.
La loĝloko Orés (647 msm) estas je 104 km de Zaragozo kaj je 28 km de Ejea de los Caballeros. Ĝi estas tre izola loĝloko komunikata nur kun Asín okcidente laŭ montara ŝoseo.
Historio
La areo estis loĝata de vaskonoj, eble de aliaj popoloj, kaj certe de araboj dum ĉirkaŭ du jarcentoj. En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono.
Orés apartenis al Luesia ĝis la moderna teritorio restrukturigo de 1834. En 933 ĝi estis konkertia de la reĝo Sanĉo Abarka, kun Luesia kaj aliaj ties lokoj: nome Farasdués kaj Asín. Sed ĝi estis rekonkerita ofte kaj de kristanoj kaj de islamanoj. Sancho el Mayor rekonstruis Luesia nur en la jaro 1030, post la konstruado de la preĝejo de Sankta Savinto samloke (1014).
Mongauzy
La teritorio havas komunan limon kun.
Orés
Historio
La reĝo de Navaro Sanĉo la 3-a establis la sudorientan limon de sia regno ĉe la proksima Biel, pro kio je la starigo de la dekomenca kerno de la Regno Aragono per testamenta heredo de tiu reĝo al Ramiro la 1-a de Aragono, la suda limo de la regno estis markita ĉe la najbaraj Uncastillo, Luesia kaj Biel. Tiukadre Orés estis dum longe teritoria limo inter la kristanaj kaj islamaj regnaroj.
Kaj Luesia kaj la loĝlokoj Orés, Farasdués kaj Asín estis kunigitaj al la Reĝa Krono ĝis la jaro 1270 proksimume, sed kun alpropigo de dekonaĵoj. En tiu epoko donis la reĝo Jakobo la 1-a tiujn lokojn kun la koncernaj impostoj al Teresa Gil de Vidaure kaj al la infanto Petro sia filo. Orés apartiĝis de tiu jurisdikcio de Luesia en Januaro 1337, pro ordono de Petro la 4-a, estis konfiskita el Pedro de Jerica (nepo de la antaŭe menciita) kaj donita al Beltrán del Valle, sed tuj ĝi estis rekuperita de Pedro. Tiu la 27an de Aprilo 1368 donis per testamento al la ĉefepiskopo de Zaragozo (Lope Fernández de Luna, 4-a ĉefepiskopo de Zaragozo) la lokojn Luesia, Orés kaj Farasdués. Post 642 jaroj senimposte, en 1575, la preĝejoj sukcesis ricevi papan buleon kiu rajtigis ricevon en siaj kontoj de la impostado kiun ĝis tiam ricevis la ĉefepiskopo.
Octavia Spencer
Octavia Lenora SPENCER naskiĝis estas usona aktorino kaj verkisto. Ŝi faris sian filmdebuton en A Time to Kill. Ŝia sukceso venis en 2011, kiam ŝi ĉefrolis kiel Minny Jackson en The Help, pro kiu ŝi gajnis la Akademian Premion, Oran Palmon, SAG, BAFTA Premion kaj Critics' Choice Movie Award. Ŝi havis aklamitan prezenton en la dramo Fruitvale Station (2013), pro kiu ŝi ricevis la National Board of Review Award por plej bona subtena aktoro. Lastatempe Spencer ricevis agnoskon pro sia laboro en la filmoj Smashed (2012), Snowpiercer (2013), Get on Up (2014), The Divergent seria filmo (2015–16), Gifted (2017), Instant Family (2018) kaj Onward (2020).
Orés
Historio
La 4an de julio 2015 Orés, kun aliaj apudaj municipoj, suferis gravan kamparan incendion, en kiu bruliĝis multnombraj hektaroj de kultivita kaj forsta areoj. La loĝantoj estis evakuitaj al la najbara Luesia. Ne estis viktimoj.
Octavia Spencer
Kiel verkinto, Spencer komencis infanlibroseriojn Randi Rhodes Ninja Detective, publikigis du librojn en la serio The Case of the Time-Capsule Bandit (2013) kaj The Sweetest Heist in History (2015).
Saint-Brice
Municipoj en Francio: - kun sufikso:
Noaillac
- jen france, okcitane respektive gaskone Noalhac - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Orés
Historio
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe Orés: oni malaltiĝis el 950 loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 950 loĝantoj.
Noaillac
La teritorio havas komunan limon kun.
Sainte-Gemme (Gironde)
Sainte-Gemme - jen france, okcitane respektive gaskone Senta Gema - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Pondaurat
- jen france, okcitane respektive gaskone Pontdaurat - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Akvitanio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Langon kaj al la kantono .
Sainte-Gemme (Gironde)
La teritorio havas komunan limon kun.
Pondaurat
La teritorio havas komunan limon kun.
Orés
Ekonomio
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo kaj brutobredado al rura turismo. Pro proksimeco al la komarka ĉefurbo, Ejea de los Caballeros, parto de la laboristaro estas dungata tie.
House of Cards (brita televida serio)
Domo de Kartoj (en la angla : House of Cards) estas brita drama televida-serio pri politiko elsendita ĉe la BBC en 1990, ĵus post la fino de regado de Margaret Thatcher kiel Ĉefministro de Britio.
La intrigo, kiu surbaziĝas sur la libro de Michael Dobbs, membro de la Konservativa Partio, rakontas la manipulan kaj subitan altiĝon al potenco de Francis Urquhart, sagaca, senbrida kaj makiavela politikisto, kiu servas kiel ĉefvipo de la Konservativa Partio en la Parlamento de Britio.
Urquhart, situanta ĉe la klasika ekstremdekstro de la partio, estas frustrita pro la manko de antaŭeniro de sia politika kariero en la nove instalita registaro (li ne ricevas postenon de ministro). Tiel, li konspiras ekstreme kalkulitan kaj zorgeman planon faligi la ĉefministron kaj finrezulte anstataŭigi lin, iom laŭ la intrigo de la ŝekspira teatraĵo de Rikardo la 3-a (kiun li ofte citas). Dum tiu longedaŭra, senkompata sinsekvo de eventoj kiuj en la efektivo rezultigas puĉon, lia vivo estas malfaciligita pro lia rilato kun juna ina raportisto Mattie Storin, kiun li uzas por liki gravan politikan informon en konfido. La demando ĉu la fino de la serio estas tragedio (laŭ teatraĵoj kiel ekzemple Makbeto) estas lasita al la spektanto.
Notinda trajto de la serio estas la rompo de la kvara muro, en formo de intimaj kaj precizaj monologoj, kiuj klarigas la situacion al la spektantaro fare de la ĉefrolulo aktorita kaj interpretita de Ian Richardson, al kiu estis atribuita la BAFTA Televida Premio por la Plej bona Aktoro pro sia rolo.
La unua sezono estis elsendita je la fino de 1990 kaj ricevis du daŭrigseriojn: To Play the King ("Roluli la Reĝon) kiu estis elsendita en 1993 kaj The Final Cut (La Fina Tranĉo) kiu estis elsendita en 1995. La serio ricevis kritika kaj populara aklamo kaj gajnigis al iliaj produktantoj la premio Peabody por Elstareco en Televido en 1996.
Usona televida serio kun la sama nomo, estis evoluigita surbaze de la brita serio kaj komencis esti elsendita en 2013.
Intrigo
Francis Urquhart estas membro de la brita parlamento funkcianta kiel la Vipo de la Konservativa Partio. Urquhart devenas de aristokrata galo-skota familio (kiel la nomo indikas) kiu "elmigris suden kun Jakobo la 1-a". Post la fino de la regado de Margaret Thatcher kaj la nomumo de Henry Collingridge kiel Ĉefministro, Urquhart atendis esti nomumita ministro por internaj aferoj en la kabineto de Collingridge, sed estis seniluziigita ke la reformoj kiujn li proponis estis malaprobitaj kaj li ne estis nomumita kiel ministro. Kun la subteno de lia edzino ( Diane Fletcher ), li ekas venĝan mision kun la fina celo nomumi sin la ĉefministro. Uzante manipuladojn, politikajn intrigojn, sentemajn informojn kiujn li akiris kiel parto de sia rolo kiel partia vipo, ekspluatante neregeblajn partianojn kaj ĉantaĝante ilin, li finfine kaŭzas la eksiĝon de Collingridge, kaj sekvas damaĝi la aliaj defiantoj nome de la partio por tiu ĉi pozicio, ĝis lia nomumo kiel ĉefministro. Urquhart neniel frustriĝas kaj konas neniun baraĵon en siaj klopodoj kaj grimpado al potenco. Interalie li mortigas Roger O'Neill, la proparolanto de la partio kiu ankaŭ estis drogulo kiun li ĉantaĝis. Fine de la serio li murdas Matty ( Suzanne Harker ), junan ĵurnaliston kaj lian amantinon kiun li kutimis liki ĝis ŝi suspektis lin pri la murdo de O'Neill.
En la dua mini-serio (To Play the King), Urquhart funkcias kiel ĉefministro, kaj li alfrontas kontraŭ la nova Reĝo de Britio ( Michael Kitchen ) kiu rekomendas socialisman ekonomian politikon. En ĉi tiu sezono, Urquhart ekspluatas junan politikan konsiliston kaj ne hezitas uzi perforton kaj damaĝi tiujn, kiuj laboras kontraŭ li. Ĉe la fino de la sezono li estis reelektita ĉefministro kaj kaŭzis la eksiĝon de la reĝo.
En la tria mini-serio (The Final Cut) la ĉeftemo de morto prenas elstaran lokon. La sezono malfermiĝas kun la mortigo de la fidela kaj maljuna ĉashundo de Urquhart, kiel sugesto al tio kio venos, kaj en la venonta sceno okazas la entombigo de la antaŭa ĉefministro Margaret Thatcher. Urquhart aspiras lasi sian markon kiel ĉefministro de Britio, kaj en la Eŭropa Unio, kaj superi la heredaĵon de Thatcher. Dum la sezono, li traktas sian pasintecon kiel oficiro en la Brita Armeo en Kipro kaj militkrimojn kiujn li faris kontraŭ la fono de intertraktadoj inter Kipro kaj Turkio en Norda Kipro. Li alfrontas sian ministron pri eksteraj rilatoj, kaj adoptas ambician politikiston kiu ankaŭ estas la amanto de sia kontraŭulo. Samtempe, kiam lia populareco malpliiĝas, li planas eki novan militon kun la espero, ke ĝi bonus al li samkiel tio estis la Falklanda milito al Thatcher, sed la milito finiĝas en fiasko, infana masakro kaj amaskomunikila katastrofo. Kiam lia statuso falas, liaj konfiduloj forlasas lin unu post la alia. Lia edzino certigas plenumi la solan agon, kiu kontribuos al la glorado de lia nomo kaj organizas lian murdon per atenco.
Lentibulariacoj
La lentibulariacoj (Lentibulariaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lamialoj (Lamiales). Ĝi enhavas 3 aŭ 4 genrojn kaj ĉirkaŭ 310 speciojn,. Ĝia tipa genro estas utrikulario, kies malnova sinonimo estas lentibulario (Lentibularia).
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (25 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
El Frago
El Frago [elFRAgo] (O Frago en aragona) estas municipo de Hispanio, en la centrorienta parto de la komarko Cinco Villas apartenanta al la norda parto de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia malgranda municipa teritorio estas en la centrorienta parto de la komarko Cinco Villas, ĉe la rivero Arba. Ĝi limas okcidente kun Orés, norde kun Biel kaj sude kun Luna.
La loĝloko El Frago (629 msm) estas je 79 km de Zaragozo. Ĝi estas komunikata kun Biel norde kaj Luna sude laŭ la ŝoseo A-1103.
Historio
La areo estis loĝata de araboj, kun juda komunumo.
En la 12-a jarcento ĝi estis konkerita de kristanoj por la Regno Aragono.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj ankaŭ ĉe El Frago: oni malaltiĝis el 563 loĝantoj en 1910 ĝis nunaj 117 loĝantoj (2022).
Vidindaĵoj
Inter vizitindaĵoj menciendas jenaj:
Pauline Duchambge
Pauline DUCHAMBGE naskiĝis de MONTET (1778 – la 23-an de aprilo 1858) estis franca pianisto, kantisto kaj komponisto.
Vivo
Laŭ diversaj fontoj ŝi naskiĝis sur la insulo Martiniko, filino de nobela familio posedanta grandan riĉaĵon. Por provizi Pauline per zorgema edukado, la gepatroj translokiĝis al Parizo. Tie, krom aliaj fakoj, ŝi studis pianon ĉe la komponisto kaj verkisto Jean-Baptiste Desormery.
Je dek-ok jaraĝa ŝi geedziĝis kun la barono Auguste Duchambge, de kiu ŝi divorcis post kelkaj jaroj. Tiu disiĝo, la perdo de ŝiaj gepatroj kaj de la familia riĉaĵo kondukis Pauline al malbona ekonomia situacio. De tiam ŝi plene kaj serioze dediĉis sin al sia muzika edukado.
Ŝi studis harmonion kaj komponadon kun Daniel Auber kaj Luigi Cherubini, same kiel pianon kaj komponadon ĉe Jan Ladislav Dussek; gitaron ŝi studis sub la gvido de Ferdinando Carulli.
Pauline estis la verkintino de multaj romantikaj romancoj, ĝenro meze inter lirika kaj populara kanto, kiu ĝuis grandan sukceson en la unuaj jaroj de la Restarigo.
En sia salono ŝi ofte okazigis artajn kaj muzikajn renkontiĝojn. Ŝia delikata temperamento kaj kulturo altiris ne nur ŝiajn instruistojn kaj bonajn geamikojn, sed distingitajn personecojn el ĉiuj branĉoj.