cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Belo
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri bel(ec)o en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
(14874) 1990 US4
(14874) 1990 US4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Podlesí (Světlá Hora)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1634. Rande de la municipo estas ligna kapelo de sankta Jozefo kun jam neuzata tombejo. La municipo estis ĝis fino de la dua mondmilito nur germana.
Loĝantaro
En Podlesí estas registritaj 62 adresoj, 38 daŭre loĝigitaj kaj 24 dumtempaj aŭ refreŝigejaj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 33 domoj, el tio 15 daŭre loĝataj.
Sonĝo de Platono
Songe de Platon (Sonĝo de Platono) estas filozofia fabelo de Voltaire aperinta en 1756 sed komponita ĉirkaŭ 1737. Tiam li studis matematikon (Newton) kun Émilie du Châtelet, sed dediĉis sin ankaŭ al historio (Johanino de Arko) aŭ al filozofio (Platono) montrante sian multaspektan verkemon kaj agademon. Krome la intereso por filozofio faris ke la intelektuloj tiamaj estis nomitaj ĝenerale filozofoj.
Vojtěch Živný
Vivo
Živný estis lernanto de Jan Kuchař. Supozeble li pasigis certan tempon per engaĝiĝo en Stutgarto kaj Zweibrücken. Ĉirkaŭ 1790 li forvojaĝis al Pollando al la kortego de la princo Kazimierz Nestor Sapieha. Pli poste li foriris pro laborkialoj al Varsovio. Li estis la unua profesia pianinstruisto de Frédéric Chopin, kiu ricevis lecionojn de li inter 1816 kaj 1822. La pianokapabloj de Chopin baldaŭ superis tiujn de lia respektata instruisto. En 1821, dekunujara Frédéric dediĉis polonezon en A♭-maĵoro al Živný kiel donacon por lia nomtago.
Verkoj
Živný verkis multajn komponaĵojn por piano, violono, same kiel orkestraj verkojn, malmultaj el kiuj estas konataj aŭ publikigataj nuntempe. Ili montras delikatan majstradon de la klasika stilo, kun sendubaj romantikaj influoj. Alia influo en lia muziko estis centreŭropa popolmuziko.
John Willard (dramisto)
John WILLARD (n. la 28-an de novembro 1885 en San-Francisko (Kalifornio) - m. la 30-an de aŭgusto 1942 en Los-Anĝeleso (Kalifornio)) estis usona dramisto. Lia plej fama verko estis The Cat and the Canary (1922). Tiu teatraĵo estis tre populara, tiel ke ĝi estis adaptita al la fama muta filmo The Cat and the Canary en 1927.
Sinagogo de Kőszeg
Historio
La judoj vivis en Kőszeg jam dum la la mezepoko, ili estis menciitaj en 1420. Forpelitaj judoj el Bohemio konstruis la unuan sinagogon en 1509. Helpe de riĉa judo oni konstruis la nun videblan sinagogon inter 1858-1959. La judoj estis deportitaj al Aŭŝvico en 1944. La sinagogo estis forlasita. Post la 2-a mondmilito la konstruaĵo restis ruina, ĉar la urbo finance apogis aliajn historiajn monumentojn, neniu aperis por savi aŭ profiti la sinagogon, eĉ la proprieto estas ankoraŭ nekonata.
Konstruaĵo
Ĝi estas 13 metrojn alta. Nomo de la iama mecenato estas lokita super la enirejo sub la reprezento de la Dek Ordonoj. La tegmento estas nekompleta, mankas fenestroj. Oni timas, ke la galerio por la virinoj disfalas.
29984 Zefferer
29984 Zefferer estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Josef Zefferer, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto en teamo pri energio kaj transporto. Li estis lernanto ĉe la Höhere Technische Bundeslehranstalt de Eisenstadt (Burgenlando, Aŭstrio).
Ruhr-Universitato
La Ruhr-Universitato de Bochum (RUB) estas la plej granda universitato de la Ruhr-regiono. Kun siaj 32.000 studentoj ĝi estas ankaŭ unu el la dek plej grandaj universitatoj en Germanio. La fondado de RUB en la jaro 1962 (ekinstruado en 1965) estis la unua novfondado de universitato en la Federacia Respubliko Germanio. Oni starigis la universitaton ekster Bochum en la la urboparto Querenburg sur virĝa kampo kiel kampo-universitato: escepte malmultajn filialojn ĉiuj fakultatoj staras sur la universitata tereno. La universitato, la loĝurbo Hustadt, starigita por la studentoj, kaj butikaro provizanta tiujn ambaŭ ĝis la nuntempo dominas la urboparton Querenburg.
Planis la universitaton konstruaĵe la arkitekto Helmut Hentrich.
Wilhelm Rager
Wilhelm RAGER (naskiĝinta la en Vöcklamarkt) estas aŭstra verkisto kaj emerita pedagogo.
Saint-Sulpice (pariza metrostacio)
Saint-Sulpice [sɛ̃ sylpis] (Sankta Sulpicio) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 4, en la 6-a arondismento de Parizo.
Wilhelm Rager
Vivo
Frekventinte gimnaziojn en Salcburgo kaj Vöcklabruck li trapasis la abiturientan ekzamenon en la jaro 1959-a. Poste li studis germanistikon kaj anglistikon ĉe la Universitato de Vieno. Post akiro de ĉegimnazia instruadrajteco pri la lingvoj germana kaj lingva li laboris ĉe - neniam finita - disertaĵo pri la dialogoliteraturo baroka ĉe Werner Welzig. Jam tiutempe Rager ekskribis lirikaĵojn kaj prozaĵojn kiuj unue ne publikigitis.
Saint-Sulpice (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio estis malfermita la.
Wilhelm Rager
Vivo
Ekde 1969 ĝis emeritiĝo en 2000 li deĵoris ĉe la gimnazio de Schärding. Li edzinigis la pentristinon Sonja Krünes-Rager kaj havas du infanojn.
Krom la laborado en la kampo literaturigo de natur-travivaĵoj kaj meditado kaj ĝeneralaj homaj vikondiĉoj li flegas fruktodonan kunlaboron kun la regionkultur- kaj regionhistoria domo Heimathaus Schärding pri regiona arĥeologio (ekz. trovo de romia vilao en Antiesenhofen). Intereso pri arĥeologio naskiĝis okaze de elfosadoj dum konstruo de propra domo en la 1970-aj jaroj. Ekde 1987 Rager publicadis regule en jarlibroj de Innviertler Künstlergilde (ligo de artistoj el Innviertel) kaj en diversaj antologioj.
Maralik
Maralik (armene: Մարալիկ ) estas urbo kaj urba komunumo en la provinco Ani, Ŝirako, nordokcidente de Armenio. La urbo havas preĝejon kiu estis konstruita en 1903 kaj Maralik havas multajn ĥaĉkarojn el la 11-a kaj 12-a jarcentoj. Laŭ la censo de 2011, la loĝantaro de la urbo estas 5 398, malpli ol 5 782 raportitaj en la censo de 2001. Laŭ la oficiala takso de 2016, la loĝantaro de Maralik estas ĉirkaŭ 5.500.
(120329) 2004 ND17
(120329) 2004 ND17 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Maralik
Etimologio
Maralik laŭvorte signifas malmultajn cervojn en la armena lingvo. Laŭ loka tradicia legendo, ĉiujare dum la festo de Sankta Stefano, monta cervo volonte alproksimiĝis al la monaĥejo Sankta Stefano de la urbo por esti oferbuĉita. La vilaĝanoj kaptis la cervojn kaj oferis ilin honore al Sankta Stefano. Tamen iam ĉasisto mortigis la cervon per sia fusilo. Ekde tiam, ne plu estis viditaj cervoj en la areo.
(120329) 2004 ND17
Ĝi estas membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Maralik
Etimologio
Maral kaj Maralik estas oftaj virinaj nomoj en la armena diasporo sed malofta en Armenio mem.
Historio
Historie Maralik estis parto de la kantono Ŝirak de la praa provinco Ajrarato de Granda Armenio. Dum la regado de la arsakida dinastio (52-428 p.K.) kaj poste sub Sasanida Irano (428-651), la areo de Maralik estis regita fare de la Kamsarakana armena nobela familio.
Kun la araba konkero de Armenio en 654, la regiono estis koncedita al la bagratida dinastio, kiu fondis la Bagratidan Armenion poste en 885. Sub la Bagratida regado, multaj religiaj kaj instruaj kompleksoj estis konstruitaj en la areo de nuntempa Maralik, laŭ surskriboj trovitaj inter la restaĵoj de mezepokaj armenaj preĝejoj kaj ĥaĉkaroj de la 9-a kaj 11-a jarcentoj. Post la falo de Armenio sub la Bizanca Imperio en 1045 kaj poste al la selĝukaj invadantoj en 1064, la tuta regiono Ŝirako eniris epokon de dormemo en ĉiuj aspektoj.
Kun la starigo de la Zakarida Princlando de Armenio en 1201 sub la kartvela protektorato, la regiono de Ŝirak, eniris en novan periodon de kreskado kaj stabileco. Post kiam la mongoloj kaptis Anion en 1236, Zakarida Armenio fariĝis mongola protektorato kiel parto de la Ilĥanlando. Post la falo de la Ilĥanlando en la mezo de la 14-a jarcento, la zakaridaj princoj regis super Ŝirako ĝis 1360 kiam ili falis antaŭ la invadaj tjurklingvaj triboj.
Antaŭ la lasta kvarono de la 14-a jarcento, la ak-kojunla sunaisma oghuz-tjurka tribo transprenis Armenion, inkluzive de Ŝirako. En 1400, Timuro invadis Armenion kaj Kartvelion, kaj kaptis pli ol 60 000 el la postvivintaj lokaj homoj kiel sklavoj. Multaj distriktoj inkluzive de Ŝirako estis senhomigitaj. En 1410, Armenio falis sub la regado de la tribo kara-kojunla ŝijaisma oghuz-tjurka. Laŭ la armena historiisto Tomaso de Mecop, kvankam la kara-kojunloj postulis pezajn impostojn kontraŭ la armenoj, la fruaj jaroj de ilia regado estis relative pacaj.
En 1501, la plej multaj el la orientaj armenaj teritorioj inkluzive de Erevano kaj Ŝirako estis konkeritaj fare de la emerĝanta safavida dinastio de Irano. Sub la irana regado, la areon ĉirkaŭ nuntempa Maralik okupis vilaĝo konata kiel Molla Gökche ene de la Ĥanato de Erevano. En junio 1804, la Rusa Imperio ekregis la regionon Ŝirako komence de la Rusa-Persa Milito de 1804–1813. La areo iĝis oficiale parto de la Rusa Imperio per la Traktato de Gulistano subskribita la 1an de januaro 1813. 59 okcidentaj armenaj familioj (371 individuoj) de Basean, Muŝ kaj Karin kiuj estis transloĝigitaj en la areo, fondis armenan vilaĝon post sia alveno en 1828, proksime al la setlejo Molla Gökche. En 1840, la vilaĝo fariĝis parto de la nove formita Aleksandropol Ujezd, kiu siavice fariĝis parto de la Erevana Gubernio poste en 1849. En 1903 estis konsekrita la Preĝejo Sankta Dipatrino, konstruita sur la fundamentoj de preĝejo de la 5-a jarcento.
Post la Unua mondmilito, la loĝloko estis inkludita ene de la limoj de la lastatempe fondita Armena Demokratia Respubliko, kiu ĝuis mallongan sendependecon de majo 1918 ĝis decembro 1920, kiam ĝi falis antaŭ la invada sovetia Ruĝa Armeo.
Sub la sovetia regado, la vilaĝo renomiĝis Kaputan en oktobro 1927. En 1931, ĝi fariĝis la centro de la nove formita Ani-rajono (konata kiel Aghin-raion ĝis 1961). La 26an de julio 1935, la vilaĝo Kaputan estis poste renomita Maralik. En 1962, Maralik ricevis la statuson de urbo.
Post la dissolvo de Sovetunio en 1991, Maralik fariĝis urba komunumo ene de la lastatempe formita provinco Ŝirako laŭ la administraj reformoj de 1995 de sendependa Armenio.
Geografio
Maralik situas je la nordokcidenta piedo de la monto Aragaco ene de la Ŝirak-altebenaĵo, je alteco de 1.720 metroj super la marnivelo, je 24 km-distanco sude de la provinca centro Gjumri. La ĉefurbo Erevano troviĝas je ŝoseo 98 km sudoriente de Maralik.
Ĉirkaŭita de sekaj stepoj, Maralik havas humidan kontinentan klimaton, karakterizitan per mildaj kaj malvarmaj someroj kaj ekstreme malvarmaj kaj neĝaj vintroj. La meza jarpluvo estas 450 mm.
La vilaĝo Dzorakap formas la sudan limon de la urbo.
Demografio
La vasta plimulto de la loĝantaro en Maralik estas posteuloj de okcident-armenaj familioj, kiuj alvenis el Basean, Muŝ kaj Karin kaj fondis la setlejon en 1828.
Nuntempe la armenoj formas la plimulton de la loĝantaro, kun malgranda komunumo de denaskaj rusoj same kiel la jezida etnoreligia grupo.
Jen laloĝantara templinio de Maralik ekde 1831. Etnaj armenoj en Maralik estas ĉefe anoj de la Armena Apostola Eklezio, sub la jurisdikcio de la Diocezo de Artik. La Preĝejo de la Sankta Dipatrino malfermiĝis en 1903, kaj la Preĝejo Surp Sarkis malfermiĝis en 2012, ili du estas la ĉefaj preĝejoj de Maralik. Anoj de la Armena Katolika Eklezio troviĝas ankaŭ en Maralik. Aliflanke, la rusoj de la urbo estas ĉefe spiritaj kristanoj konataj kiel molokanoj.
Kulturo
Maralik estas hejmo de multaj historiaj monumentoj. La arkeologia ejo ĉe la nordorienta najbareco de la urbo estas hejmo de ciklopea fortikaĵo kaj setlejo, ambaŭ devenantaj de la dua jarmilo a.K. La Preĝejo Sanktaj Paŭlo kaj Petro, kaj la Preĝejo Sankta Stefano (ambaŭ bone konservitaj de la 19-a jarcento), ankaŭ troviĝas en la urbo, dum la malfrua mezepoka kapelo de Ghuŝi situas 4,5 km sudoriente de Maralik.
La preĝejo de la Sankta Dipatrino (Ruĝa Monaĥejo) rekonstruita en 1903 surbaze de 5-a-jarcenta preĝejo, troviĝas ĉe la sudokcidento de Maralik. Multaj ĥaĉkaroj, ĉefe de la fruaj kaj malfruaj mezepokaj periodoj, troviĝas en la urbo.
Kultura domo, publika biblioteko, arta lernejo kaj muzika lernejo funkcias en Maralik ekde la sovetiaj tagoj. Bronza statuo de Soghomon Tehlirjan estis starigita la 22an de aprilo 2015 ĉe la centra placo de la urbo.
Maralik estas la hejmurbo de la fikcia figuro Petra Arkanian en la serio de Orson Scott Card La ludo de Ender.
Transporto
Maralik situas sur la aŭtovojo M-1 inter Gjumri kaj Erevano. La urbo ankaŭ estas ligita kun la proksimaj urboj kaj vilaĝoj per reto de regionaj vojoj.
La stacidomo Maralik situas ĉe la orienta najbareco de la urbo.
Ekonomio
Maralik estis aktiva industria urbo dum la sovetia periodo. La nuntempe forlasita kotonŝpina fabriko de Maralik kutimis havi pli ol 2000 dungitojn en sia plej alta tempo dum la sovetiaj tagoj. La fabriko de lumigiloj kaj elektronikaĵoj, kiu havis ĉirkaŭ 600 dungitojn en 1962, ne funkcias tiel. La fabriko de konstrumaterialoj de la urbo ankaŭ ne aktivas.
Ghida
Ghida [gida] (hungare: Berettyódéda) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 343 loĝantojn (rumanoj), en 1992 203. Ĝi estis unue menciita skribe en 1386. Dum la turka submetiĝo ĝi senpopoliĝis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Balc.
Maralik
Ekonomio
Plej multaj loĝantoj en Maralik okupiĝas pri agrikulturo. La urbo estas ĉirkaŭita de fekundaj teroj kie la ĉefaj kultivaĵoj estas grajnoj.
La historia kvartalo Rubljovka situanta norde de Maralik estis ĵus renovigita por servi kiel turisma centro gastigante hotelon kaj restoracion.
Edukado
Maralik estas hejmo de pluraj antaŭlernejaj infanĝardenoj, 2 publikaj edukaj lernejoj, kaj ankaŭ faklernejo, servanta la urbon kaj ĝiajn ĉirkaŭajn vilaĝojn.
Maralik produktis multajn eminentajn akademiulojn kaj sciencistojn de Armenio, inkluzive de kuracisto kaj profesoro Anuŝavan Kirakosjan (ekonomiko), kuracisto kaj profesoro Henrik Melikjan (historio), kuracisto Vladimir Darbinjan (filologio), kaj kuracisto Manvel Andikjan (matematiko),
Sporto
Maralik havas sportan lernejon administratan de la komunumo. La urbo estas servita per municipa futbala stadiono kun limigita kapacito por 1,000 sidlokoj.
Piedpilko estas la plej populara sporto en Maralik, kune kun ĵudo kaj karateo. La urbo produktis multajn ĵudajn kaj karateajn ĉampionojn de Sovetunio kaj sendependa Armenio, inkluzive Aleksan Avetisjan (eksprezidanto de la Armena Olimpika Komitato en 1994-1999), Hakob Sukiasjan, Hraĉ Nazarjan, Ĵura Simonjan, Armen Grigorjan, Ruben Ŝavojan kaj Alina Rubinjan.
Germana minejo-muzeo
La Germana Minejo-Muzeo (Deutsches Bergbau-Museum Bochum) en Bochum kun siaj ĉ. 400.000 vizitantoj pojare estas unu el la plej vizitataj muzeoj en Germanio. Ĝi estas unu el la plej gravaj minejomuzeoj tutmondaj. Samtempe temas pri renoma esplorejo por la historio de la mineja metalurgia industrio.
Ermeno
La ermeno (Mustela erminea) estas holarktisa specio de mustelo, malgranda, longa kaj maldika, kun tutjare nigra vostopinto. La vintra felo estas uzata por multekostaj pelto (simbolo de reĝoj) kaj estas ankaŭ nomata ermeno kaj metafore tiu nomo estas uzata ankaŭ en la heraldiko (pelto el arĝento kaj felmakuloj el sablo), ekzemple pri historia simbolo de Bretonio ekde 1316. Somera hararo estas flavbruna ĝis ruĝbruna kun blanka ventro; vintra estas neĝblanka aŭ flaveta.
Iisalmen Sanomat
Iisalmen Sanomat estas finnlingva ĵurnalo, kiu aperas en Iisalmi. Ĝi estas fondita en 1925. La gazeton publikigas Iisalmen Sanomat Oy. La ĵurnalo oficiale apogas la Finnlandan Centron. Ĝi havas proksimume 42,000 legantojn.
Josani (Pestișu Mic)
Josani [ĵosanj] (hungare: Zsoszány) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 401 loĝantojn (rumanoj); en 1992 198. Ĝia unua skriba mencio estas el 1330. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Pestișu Mic.
Bałtów
Bałtów estas vilaĝo en Distrikto Ostrowiecki, Sanktakruca Provinco, en suda-centra Pollando. Ĝi estas la sidejo de la administracia distrikto samnoma.
La vilaĝon havas loĝantaron de 740.
Ekde la 1980-aj jaroj en la regiono de Bałtów daŭras detalaj esploroj de paleontologoj, kiuj retrovis tie la spurojn de dinosaŭroj. Doktoro Gerard Gerliński malkovris postrestaĵojn de eĉ tri specioj de la ĵurasiaj dinosaŭroj proksime de Bałtów. En 2004 estis inaŭgurita Ĵurasia Parko de Bałtów. Temas pri la unua ĉi speca loko en Pollando. Aktuale sur la areo de 3 hektaroj oni povas admiri la rekreitan mondon de tiuj bestoj. Sume en Bałtów troviĝas 40 figuroj de dinosaŭroj respegulantaj ilian naturan grandecon.
Unio de Internaciaj Asocioj
La Unio de Internaciaj Asocioj (Union des Association Internationales - mallongigita UAI) estas neregistara, neprofitcela organizaĵo, kiu esploras, laŭ mandato de UN, la tutmondan civilan socion kaj publikigas informojn pri internaciaj organizaĵoj, internaciaj kunvenoj, mondaj problemoj, ktp. La sidejo estas en Bruselo, Belgio. Fondita en 1907 de la Nobel-premio pri paco en 1913, Henri La Fontaine, kaj Paul Otlet, unu el la patroj de dokumentado.
Historio
La kreo de la Unio de Internaciaj Asocioj ekestis en la komenco de la 20-a jarcento (1903) sub la nomo "Office Central des Institutions Internationales" (Centra Oficejo de Internaciaj Institucioj). Ĝi rezultis de la kunlaborado inter la Internacia Instituto pri Paco (Monako), direktita de Alfred Hermann Fried (1864-1921) kaj la Internacia Instituto de Bibliografio, kreita en 1895 en Bruselo. Paco kaj internaciismo konsistigis la du esencajn celojn. La kunteksto, en kiu disvolviĝis iliaj agadoj, estis plejparte regata de ŝtata imperiismo kaj de la apero de privata asocia movado rilate al paco (Interparlamenta Unio, Kongreso pri Paco, Internacia Oficejo de la Paco, Nobel-premio pri Paco).
La UAI kunlaboris kun ĉi tiu instituto en la unua eldono (1908-1909) de jarlibro ("Annuaire de la via internationale '), kiu poste evoluis al la nuna Yearbook of International Organizations (Jarlibro de Internaciaj Organizaĵoj).
Premo de UAI kondukis Belgion al la adopto, la 25-an de oktobro 1919, de speciala leĝo, kiu ofertis specialajn leĝajn facilaĵojn por internaciaj asocioj. La UAI estis registrita kun la Reĝa Decido (Arrëté Royal) de Belgio, la 2-an de julio 1920. Belgio daŭre estas la sola lando kun tia leĝo por internaciaj NRO-j.
La laboro de UAI kontribuis al la kreo de la Ligo de Nacioj la 10-an de januaro 1920.
Internaciaj kongresoj
La Unio de Internaciaj Asocioj organizis internaciajn kongresojn (la unua en 1910 en Bruselo)6. Ĝia celo estas certigi internacian kunlaboron inter internaciaj asocioj kaj oferti al ili juran kadron por ilia disvolviĝo. Apud ĉi tiu grava politika ambicio, pli ĝeneralaj kaj transversaj demandoj estas pritraktataj, i.a la unuiĝo de sciencoj kaj ilia metria sistemo, bibliografio kaj dokumentado kaj fine lingvoj kaj normigado. Al la personecoj, kiuj prezidis la kunsidojn apartenis interalie Hippolyte Sebert kaj Alfred Hermann Fried, ambaŭ esperantistoj kaj la nobelpremiito Wilhelm Ostwald kiu multe favoris Esperanton.
Vidu ankaŭ
Internacia Oficejo de la Paco
Ekstera ligilo
Union of International Associations
Kozienice
Kozienice (jen pole, germane Koschnitz kaj jide ‏קאָזש(ע)ניץ‎, do Koĵ(e)nic) estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo kaj estas la administra centro de ankaŭ samnoma distrikto Kozienice. Fine de en la urbo vivis.
Diessenhofen (distrikto)
Distrikto Diessenhofen estas administa unuo de Kantono Turgovio. Kun areon de 41,2 km² kaj 6413 loĝantoj la 31-an de decembro 2007 ĝi estas la plej malgranda distrikto de la kantono. La ĉefurbo de la distrikto estas la urbo Diessenhofen.
Geografio
La distrikto Diessenhofen situas en nordoriento de la Kantono Turgovio ĉe la norda bordo de Rejno kaj sur la orienta parto de la montoĉeno Seerücken.
Trafiko
Tra la distrikto Diessenhofen pasas la fervojlinio laŭ longe de la norda bordo de Rejno de Ŝafhaŭzo al Kreuzlingen, kiu estas servata de regionaj trajnlinioj de la turgovia fervojkompanio THURBO AG. La vilaĝoj sur Seerücken atingeblaj per diversaj poŝtaŭtolinioj. Sur la Rejno cirkulas ankaŭ la liniŝipoj de Ŝafhaŭzo al Konstanco.
Historio
Jam en mezepoko la urbeto Diessenhofen akiris urborajto kaj fariĝis plej malfrue ek de 1245 la centro de eta voktejo. Tiu voktejo povis konservi parton de siaj privilegioj ankaŭ dum la plurjarcenta okupado de Turgovio fare de la Svisa Ĵurkomunumo. Post la liberiĝo de Turgovio okaze de la Helveta Revolucio en la jaro 1798 el la iama voktejo Diessenhofen fariĝis distrikto de la nova Kantono Turgovio. En la regiono la tempo ŝajnas esti haltigita. La tuta distrikto kvazaŭ konservis aspekton kaj strukturon mezepokan. La reginono restis agrikultura kaj la pitoreska mezepoka ĉefurbeto allogas multajn turistojn.
Komunumoj de la distrikto Diessenhofen
Al la distrikto Diessenhofen apartenas je la fino de 2008 la sekvantaj tri komunumoj:
Sándor Hunyady
Biografio
Sándor Hunyady estis filo de aktorino Margit Hunyady kaj verkisto Sándor Bródy. La mezlernejon li finis en Budapeŝto kaj poste studis juron. Sian ĵurnalistan karieron li komencis en Ellenzék de Koloĵvaro. Tie li interamikiĝis kun Aladár Kuncz. Li partoprenis la fondkunsidon de Verkista laborkomunumo Helikon en Marosvécs en 1926. En jaroj 30-aj li transloĝiĝis Budapeŝton.
Beppe Grillo
Giuseppe Piero (kutime nomata Beppe, Joĉjo) GRILLO (naskiĝis la 21-an de julio 1948 en Genovo) estas itala satira komikisto, politikisto kaj aktoro.
Lia blogo estas la plej konata en la itala kaj enhavas diskutforumon, kies uzantoj ofte estas nomataj "grillini" (griletoj): en la itala, grillo signifas grilo. Beppe Grillo kun Gianroberto Casaleggio estas inspirinto de civitanaj listoj, kiuj portis lian nomon (Amikoj de Beppe Grillo) kaj la 4an de oktobro 2009 li kun aktivistoj naskis partion "MoVado 5 Steloj" (itale MoVimento 5 Stelle), kies li deklaris sin politika estro, sed nur kiel garantianto.
Kariero
Beppe ("Joĉjo") Grillo komencis sian karieron kiel komikisto en 1970-aj jaroj en lokaj kabaredoj. En mallonga tempo eklaboris por itala publika televido RAI, malkovrite de fama prezentisto Pippo Baudo. Li ofte ĉeestis kun monologoj kaj anekdotoj en televidelsendoj kiel: Secondo Voi, Luna Park, Fantastico, Te la do io l'America (1982) kaj Te lo do io il Brasile (1984). Intertempe, je la komenco de 1980-aj jaroj li estis kondamnita pro senintenca kaŭzo de aŭtomobila akcidento, en kiu 3 pasaĝeroj en aŭtomobilo stirita de li mortis. Tiam li roladis por fari kelkajn filmojn: Cercasi Gesù (1982), Scemo di guerra (1985) kaj Topo Galileo (1988).
Satiro
Dum la dua duono de 1980-aj jaroj Grillo pli kaj pli satiris pri politiko. En 1987 li satiris kvazaŭ denuncante subaĉeton de tiama socialista ĉefministro Bettino Craxi. Post tio, li estis iom post iom forigita de televido. Bettino Craxi post kelkaj jaroj estis la ĉefa implikita politiko de skandalo Tangentopoli (pri subaĉeto); arestenda, li elfuĝis al Tunizio, kie li restis ĝis sia morto.
Beppe Grillo ekis spektaklojn en teatroj, sed ankaŭ publikis en gazetoj artikolojn pri juraj personoj kaj societoj. Li estis tre populara, kvankam malofte ĉeestis en televido. Poste, en la unua duono de 1990-aj jaroj lia apero en RAI estis vidata de milionoj da spektantoj. Tuje li iĝis nedezirata artisto en televidoj de Silvio Berlusconi.
Denunco de sociaj problemoj kaj kariero politika
Ĉirkaŭ la mezo de 1990-aj jaroj en siaj spektakloj li ekpritraktis sociajn problemojn. Diskonatecon portis al li afero de nutraĵa firmo Parmalat. En 2001 li antaŭanoncis la bankrupton de tiu firmo, kaj ĝi fatke bankruptis en 2003. Beppe Grillo starigis blogon beppegrillo.it, gajnante multajn sekvulojn. Okupiĝis pri ekologio, denunco de koruptado en politiko, publikigis ĝisdatigatan liston da parlamentanoj akuzitaj pri krimo. Danke al mona helpo de legantoj, en 2005 li aĉetis reklamanoncon, en kiu oni petis demision de prezidanto de Banca d'Italia kaj forigon de parlamentanojn akuzitajn pri krimo.
La 8-an de septembro 2007 kun aktivuloj de sia blogo li organizis "V-Day"-n (V-Tago); la nomo estas rezulto de kunigo de la itala vortaĉo por "forfiku, iru pugen" kun la angla vorto "day" por eksprimi la koleron de civitanoj kontraŭ la "kasto", la politikistaro kaj ĝia kontrolo super informado. Partoprenis homojn en ĉirkaŭ 220 urboj kaj urbetoj, ĉirkaŭ 2 milionoj da civitanoj. Beppe Grillo dum manifestacio en Bolonjo publike legis pli ol dudek familinomojn de politikistoj, kulpaj pri koruptado, ĵurrompo, instigo al murdo. "V-tago" estas opiniata kiel la unua amasa demostracio reklamita per blogujo kaj interkonaj retejoj. Beppe Grillo mem estis komparata kun aliaj aktivistoj kiel Michael Moore kaj Stephen Colbert.
Dum venontaj monatoj estis organizitaj aliaj manifestacioj, unu el kiuj kontraŭ imuneco de Silvio Berlusconi, kies koalicio en 2008 akiris regon. En 2008 gazeto "The Guardian" agnoskis paĝon beppegrillo.it unu el dek plej influaj blogoj en la mondo.
MoVado 5 Steloj
En 2009 Grillo deklaris sian intencon konkuri por estrado de Demokrata Partio, sed lia kandidatiĝo estis malakceptita. En la sama jaro li kreis sian politikan grupon, MoVado 5 Steloj (MoVimento 5 Stelle, M5S), difinita popolisma. Grillo sin deklaris politika estro, nur kiel garantianto pri la programo, ne elektebla. Programeroj de M5S estas batalo kontraŭ subaĉeto, ekologio, plibonigo de mekanismoj de Europa Unio, ideo de rekta demokratio (per interreto) kaj kontrolo je elektitoj, kiuj antaŭ elekto devas publikigi sian kariertabelon interrete, kaj dum mandato devas publikigi siajn elspezojn. M5S-anoj sin presentis en regionaj balotoj de 2010, en kiuj la movado gajnis konsilianojn por regionoj Emilio-Romanjo kaj Piemonto. En 2012 la partio estrita de Beppe Grillo partoprenis urbajn elektojn kaj gajnis kelkajn urbestrecojn, la plej grava en Parmo. En opinsondoj la partio kreskis preter 10%.
Por naciaj balotoj de 2013 MoVado 5 Steloj, Grillo faris lacigan elektokampanjon, parolante en 77 urboj de tuta Italio, veturante per loĝveturilo pruntita de aktivisto. Laŭ sia baza ideo, M5S ne alianciiĝis kun aliaj partioj, tamen kvankam tio, ĝi estis la 3a partio (post dekstra kaj maldekstra koalicioj) gajninte 25% da voĉdonoj akirante 50 senatanojn kaj 110 deputitojn. Kiel plurfoje dirate ekde kelkaj jaroj, Beppe Grillo ne iĝis parlamentano.
Bjureghavan
Etimologio
La nomo de Bjureghavan estas derivita de la armenaj vortoj de bjuregh (armene: բյուրեղ) kun la signifo vitro, kaj avan (armene: ավան) kun la signifo setlejo.
Historio
La urbo estis establita en 1945 ene de la Abovjan-rajono (konata kiel Kotajk-rajono ĝis 1961) de sovetia Armenio. Komence, ĝi estis fondita malgranda setlejo konata kiel Arzni-banavano (laŭlitere kun la signifo Arzni laborsetlejo) por gastigi la laboristojn de la proksima botel- kaj vitrofabriko, kiu ekfunkciis en 1947.
La loĝloko estis pluevoluigita fare de la soveta registaro dum la 1970-aj jaroj kun la establado de multaj novaj industriaj uzinoj inkluzive de la armena marmora kaj granita prilaborejo malfermiĝinta en 1971, sekvita per la ŝtalbetona fabriko en 1973. En 1974, la komunumo ricevis la statuson de urbotipa setlejo kaj renomiĝis Bjureghavan, laŭ sia konata tranĉvitra fabriko de la urbo. Dum la sama jaro, la minerala akvoplanto Arzni translokiĝis al Bjureghavan. Multaj fabrikoj por konstruado de materialoj-produktado ankaŭ estis malfermitaj en Bjureghavan, inkluzive de la prefabrikita domkonstrua fabriko.
Post la sendependeco de Armenio, Bjureghavan ricevis la statuson de urbo kun la teritoria administracia juro de 1995.
Geografio
Bjureghavan estas konstruita sur Kotajk-altebenaĵo sur la maldekstra flanko de la gorĝo de la rivero Hrazdan, ĉe alteco de 1,300 metroj super marnivelo. Ĝin regas la vulkano Gutanasar de la montoj Gegham kaj la monto Hatis oriente. La urbo mem estas ĉirkaŭita de multaj aliaj municipoj, inkluzive de la vilaĝo Nurnus de la nordo, la vilaĝo Arzni de la sudo, la vilaĝo Nor Geghi de la okcidento, kaj la urbo Nor Haĝn de la sudokcidento.
Dum la praa Reĝlando Armenio, la areo de nuntempa Bjureghavan estis parto de la kantono "Kotajk" de Ajrarato.
Ĝenerale, la klimato de Bjureghavan estas karakterizita per malvarmeta somero kaj iom malvarma vintro.
Demografio
La loĝantaro de la urbo estas ĉefe armena kun malgrandaj rusaj, jezidaj, asiraj kaj grekaj komunumoj. Inter 1988 kaj 1992, la urbo ricevis multajn armenajn rifuĝintojn de Azerbajĝano, kiuj estis devigitaj forlasi siajn hejmojn pro la milito en Montara Karabaĥo.
La armenoj de Bjureghavan apartenas al la Armena Apostola Eklezio, reguligita de la Diocezo de Gugark kun sidejo en Caghkadzor. La Preĝejo Sankta Dipatrino de Bjureghavan estas konstruata ekde 2013. Tamen la kapelo de Sankta Vartan funkcias en la urbo ekde 2000.
Jen la demografia templinio de Bjureghavan ekde 1979:
Kulturo
Bjureghavan havas artlernejon funkciantan ekde 1976, publikan bibliotekon ekde 1974, kaj kulturdomon kiu malfermiĝis dum la 1980-aj jaroj. La urbo havas artan lernejon por infanoj kaj dancan ensemblon kiu estas konata kiel Bjuregh.
En novembro 2011, la statuo de la heroo en la milito de Montara Karabaĥo Samvel Vartanjan estis starigita en Bjureghavan en la korto de la mezlernejo de la urbo. La ceremonion ĉeestis tiama ministro pri defendo Sejran Ohanjan.
Transportado
Situante ĉe la nordorienta najbareco de Erevano, Bjureghavan estas ligita kun ĉefurbo per busoj kaj mikrobusoj. La regiona vojo H-2 ligas Bjureghavan kun la Aŭtovojo M-4 kiu pasas tra la orienta najbareco de la urbo.
Ekonomio
Dum la 1970-aj jaroj, Bjureghavan kaj la ĉirkaŭaj lokoj fariĝis aktiva industria nabo ene de la Armena Soveta Socialisma Respubliko. Tamen multe de la industria kapablo de la urbo draste falis kun la dissolvo de Sovetunio en 1991.
Ramosch
Geografio
Ramosch situas en Suba Engadino ĉe la bordo de la rivero Eno. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Ramosch ankaŭ la vilaĝo Vnà kaj la setlejoj Raschvella kaj Seraplana. Kiel eksklavo al Ramosch apartenas ankaŭ la supra parto de la Fimba-Valo.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ramosch limas en nordo al Ischgl (Tirolo, Aŭstrio), en nordoriento al Samnaun, en oriento al Tschlin, en sudoriento al Venosta (Italio), kaj en okcidento al Sent. La eksklavo Supra Fimba-Valo krome limas en nordo kaj okcidento al Galtür (Tirolo, Aŭstrio), en oriento al Sent kaj en sudo al Ftan.
Bjureghavan
Ekonomio
Multaj el la sovetepokaj firmaoj estis privatigitaj, inkluzive de la fabrikoj de vitraj ujoj nuntempe konata kiel Glass World Company, la marmora kaj granita prilaborejo nuntempe konata kiel Almaqar, kaj la ŝtalbetona fabrikado nuntempe konata kiel Sunenergashin, dum la Arzni-mineralakva fabriko translokiĝis al Erevano. La urbo ankaŭ estas hejmo de la fabriko de vino-brando-vodko Bjuregh Alco fondita en 1996, kaj ankaŭ multaj uzinoj por produktado de konstrumaterialoj.
Martinje
Martinje, hungare Magasfok estas tre malgranda vilaĝo en Slovenio, en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurska, en Občina Gornji Petrovci.
Bjureghavan
Edukado
Bjureghavan estas hejmo de loĝlernejo funkciiganta ekde 1958, elementa lernejo malfermiĝis en 1966, same kiel mezlernejo malfermiĝis en 1979. La mezlernejo estas nomita laŭ Samvel Vartanjan, apartenanta al Bjureghavan kaj heroo de la milito en Montara Karabaĥo.
Ramosch
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 27 de Malojo-Pasejo al Tirolo. Per poŝtaŭtolinio al Scuol la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Martinje
Situo
La vilaĝo situas sur deklivo de 404 m-ojn alta monto, laŭ la hungara landlimo (kontraŭe troviĝas Felsőszölnök, laŭ flankovojoj.
Bjureghavan
Edukado
La Ŝtata Faklernejo Bjureghavan estas meza altlernejo funkcianta ekde 1974.
Ramosch
Lingvoj
La ĉefa lingvo de Ramosch estas Vallader, tio estas dialekto de la romanĉa lingvo. Okaze de la popolnombrado de 2000 84,09% de la loĝantaro parolis la romanĉan, dum 13,86% estis germanlingvanoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ramosch datiĝas el la jaro 930 kiel in vico Remuscie. En la jaroj 1956 ĝis 1958 oni malkovris sur la monteto Mottata 1,5 kilometrojn nordoriente de la vilaĝo Ramosch prahistoriajn restaĵojn de tri epokoj de la bronzepoko ĝis la ferepoko. En frua mezepoko Ramosch estis la verŝajne la plej grava setlejo de la Suba Engadino. En la 6-a jarcento en Ramosch estis konstruita la una kristana preĝejo en Engadino, kie en la 7-a jarcento predikis Sankta Florino. Ĝis la reformacio en la jaro 1530 la tombejo de Sankta Florino estis grava pilgrimejo. La Kastelo Ramosch, kiu ek de 16-a jarcento nomiĝis Kastelo Tschanüff, dum mezepoko estis grava administra centro. En la jaro 1652 Ramosch kun la cetera Suba Engadino sin liberaĉetis de Aŭstrio. Ĝis la administracio reformo de 1851 ĝi estis la administra centro de la tribunalkomunumo Ramosch, kiu tiam estis transformita al la komunumaro Ramosch konistanta el la tri komunumoj Ramosch, Tschlin kaj Samnaun.
Bjureghavan
Sporto
La sporta lernejo Bjureghavan estis malfermita en 1989 kaj nuntempe havas teamojn de futbalo, atletiko, sambo, ĵudo, luktado kaj boksado. La urbo ankaŭ estas hejmo de sporta kaj kultura centro malfermita en 2010.
Dag Hammarskjöld
Dag Hjalmar Agne Carl HAMMARSKJÖLD estis Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj de 1953 ĝis 1961, kiam li mortis en aerakcidento, en Afriko.
Martinje
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Szentgotthárd, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. Depost 2007 Slovenio kaj Aŭstrio apartenas la interna zono de Schengen, sekve la limo estas senkontrole trapasebla. Estas vojo al Felsőszölnök, krome ankaŭ Aŭstrio estas tre proksime.
Irgun
La Irguno aŭ Irgun (en hebrea ארגון, mallongigo de Ha-Irgun Ha-Cva'i Ha-Le'umi Be-Erec Jisra'el, הארגון הצבאי הלאומי בארץ ישראל, "Nacia Militorganizo en la Tero de Israelo"), populare konata kiel Etzel (en hebrea אצ"ל), akronimo de ties inicialoj en hebrea Irgun Cva'i Le'umi (en hebrea ארגון צבאי לאומי), estis paramilitista cionista organizo kiu funkciis dum la Brita mandato Palestino, inter la jaroj 1931 kaj 1948. Ĝi establis kiel armea derivaĵo de la Haganah (ההגנה - «La Defendo»). Pro tialoj de sekreto, la personoj referencis al Irguno, dum tiu tempo, kiel Haganah Bet (הגנה ב en hebrea laŭvorte «Defendo "B"» aŭ «Dua Defendo»), Ha-Haganah Ha-Le'umit (ההגנה הלאומית) aŭ Ha-Ma'amad (המעמד).
Magia Instruisto Negima
Magia Instruisto Negima (魔法先生ネギま! [Mahō Sensei Negima!]) estas mangao de Akamacu Ken, aperinta en magazino Weekly Shōnen Magazine ekde 2003. Surbaze de la mangao estas produktitaj samnomaj anime-serio kaj doramao kaj kelkaj anime-OVA-oj. Animestudio Xebec (subeldonanto de Production I.G) aranĝis la animean serion.
Dag Hammarskjöld
Dag naskiĝis en la 29-a de julio 1905 en Jönköping, Svedio. Lia patro Hjalmar Hammarskjöld estis prezidanto de kortega tribunalo, poste la ĉefministro de Svedio. Dag kreskis en Uppsala, kie lia patro laboris kiel guberniestro.
Magia Instruisto Negima
Resumo
10-jaraĝa knabo — Kimra magiisto de Britio, Negi Springfild, finis studadon en magia lernejo kaj akiris provizoran kvalifikon instrui. Kaj Negi estis sendata en Japanion kiel instruisto de la angla lingvo. La serio detalas komedion inter la knaba instruisto kaj 31 inaj lernantoj de lia klaso. La ĉefa rilato, kiun li evoluigas, estas kun unu lernantino Kagurazaka Asuka, kiu preskaŭ malamas lin de la komenco. Krom tio, plejparto el la knabinoj estas tre amikecaj al li, ili trovas lin ĉarma knabo kaj evoluigas rilatojn.
La verkanto metis iom da seks-aludaj eventoj t.n. fanservo. Ekzemple en la komenco, Asuna eksciis ke Negi estas Magiisto, kaj li uzis magion celante forigi la memoron de ŝi, sed malsukcese li forigis ŝian veston.
Ŝotakon, Cospley-Café (Kostumluda kafejo) ktp... originala verko enhavas iom Japanajn subkulturajn terminojn, kaj esprimojn preter memcenzuroj. Tradukistoj ofte havas demandon, ĉu anstataŭigi aŭ ne.
Dag Hammarskjöld
Dag iĝis juristo kaj fakiĝis kiel ekonomikisto. Li laboris en la registaro de socialdemokrata Tage Erlander kiel ministro pri fremdaj aferoj, kiam oni lin nomumis al posteno de la ĉefsekretario de UNO. La registaro de Svedio ne kampanjis por Dag Hammarskjöld, sed lia “atuto” estis, ke li venis de sen-alianca lando. Li enoficiĝis je UNO en la 10-a de aprilo 1953. Kiel ĉefsekretario de UNO Hammarskjöld sekvis la norvegon Trygve Lie.
Dětřichov (Jeseník)
Dětřichov (Dittershof, Dzietrzychów) estas parto de urbo Jeseník en Ĉeĥio. Ĝi situas oriente de Jeseník, sur la sudaj deklivoj de Zlatý chlum kaj ĝi konsistas el konstrue memstaraj vilaĝoj (domaroj) Seč, Pasíčka, Mýtinka kaj Dlouhá Hora. Vivas ĉi tie.
Dag Hammarskjöld
Antaŭ la ofico en la UNO Dag Hammarskjöld laboris en la ministerio de fiskalaj aferoj, en la ministerio de la eksterlandaj aferoj kaj en la centra banko de Svedio.
Magia Instruisto Negima
Resumo
Sur la gazeto la verkanto enketas, kiu rolulo havas popularecon. La verkanto multefoje aperigas pli popularan rolulon.
Dag Hammarskjöld
En postmilita tempo en la mondo dominis tensio inter la superpotencoj Usono kaj Sovet-Unio. Dum la malvarma milito Hammarskjöld solvis aŭ klopodis solvi pli ol 20 krizojn internaciajn. Li koncentriĝis en paca laboro zorgante malhelpi la kreskon de la malvarma milito al Afriko kaj Azio, sed la nova tereno de la malvarma milito favoris Sovet-Union.
Magia Instruisto Negima
Resumo
La rakonto inkludas rimarkindajn batal-eventojn krom am-komedion. Pro atakoj de fortegaj magiistoj, li batalas por savi siajn klasanojn. Negi celas iĝi magiisto kiel lia patro, kiu estis fama magiisto. Ju pli li batalas kaj kreskigas sin, des pli li proksimiĝas al la patro.
Dag Hammarskjöld
Kvankam Dag Hammarskjöld subtenis pacajn agadojn, li volis, ke UNO havu ankaŭ militan povon. Li fondis la unuan pacsekurigan korpon por UNO dum la krizo ĉe Suezo en 1956. Hammarskjöld estis tre populara ĉe malgrandaj ŝtatoj, kaj li elektiĝis denove en 1957. En la ĝenerala kunveno de la UNO en 1960 Nikita Ĥruŝĉov protestis, ke Hammarskjöld laboris dum la Konga krizo tro por Okcidento.
Magia Instruisto Negima
Lernantoj de Klaso 2-A/3-A
Klaso 3-A (estinte 2-A) de mezlernejo de Akademio Mahora
Bjureghavan
Sporto
Bjureghavan havas municipan stadionon kun kapacito de 900 spektantoj. Ĝi estas nuntempe uzita de la junaj futbalaj teamoj de la provinco Kotajko.
Dětřichov (Jeseník)
Evoluo de nombro de loĝantoj
Nombro de loĝantoj de la hodiaŭa Dětřichov laŭ kalkulado aŭ aliaj oficaj registroj:
En Dětřichov estas registritaj 84 adresoj : 64 daŭraj objektoj kaj 20 refreŝigejaj aŭ dumtepaj objektoj. Dum popolnombrado en la jaro 2001 ĉi tie estis kalkulitaj 43 domoj, el tio 37 daŭre loĝataj.
Irgun
La Irguno estis la armata esprimo de la ideologio de la naskiĝanta reviziema cionismo fondita de Vladimir Ĵabotinskij. Li esprimis tiun ideologion tiele "ĉiu judo havas rajton eniri en Izraelan Landon; nur aktivaj reprezalioj konvinkos la arabojn kaj la britojn, nur Juda Armita Forto garantios Israelan Ŝtaton".
En la 1940-aj jaroj, la britaj aŭtoritatoj akuzis la Irgunon fiagi terorismon kontraŭ la regado de la Brita Mandato Palestino kaj ĝi estis priskribita kiel terorisma organizaĵo fare de la Angla-usona Komitato de Esplorado, variaj amaskomunikiloj,  kaj serio de elstaraj judaj gravuloj kiaj Albert Einstein, Hannah Arendt kaj aliaj, kiaj Winston Churchill.
La Irguno estis la antaŭaĵo de la naciisma politika partio Herut ("Libereco"), kiu kondukis al la aktuala partio Likud. La Likud estris aŭ estis parto de la majoritato de la israelaj registaroj ekde 1977.
Dag Hammarskjöld
Dag Hammarskjöld mortis en aerakcidento en la nokto inter la 17-a kaj 18-a de septembro 1961 en ofica vojo en Afrikon dum la Konga krizo. La aeroplano falis proksime al Zambia flughaveno de Ndola dum la milito inter Kongo kaj Zambio (tiam Nord-Rodezio). Post morto li gajnis la Nobel-premion pri paco en 1961.
Abadano (Turkmenio)
Abadano estas urbo en la provinco Ahal en la sudokcidento de Turkmenio. La urbo situas proksimume 20 kilometrojn nordokcidente de la nacia ĉefurbo Aŝgabato kaj 30 kilometrojn norde de la limo al Irano. Abadano fondiĝis en la jaro 1963 kaj havas pli-malpli 5000 loĝantojn. La origina, rusa, nomo estis Бюзмейн, turkmene Büzmeýin, ĝis kiam la tiutempa prezidanto de Turkmenio, Saparmurat Niyazov, en oktobro 2002 donis al la urbo la novan nomon "Abadan".
Dag Hammarskjöld
Dag Hammarskjöld estis ankaŭ poeto kaj estis ano de la Sveda Akademio.
Abadano (Turkmenio)
Tragika akcidento pro eksplodo
La 7-an de julio 2011 laŭ raporto de urbanoj granda parto de la urbo detruiĝis pro eksplodoj en municia deponejo de la turkmena armeo. Laŭ tiuj raportoj pli ol 1000 urbanoj mortis pro tio. Ŝtataj instancoj tamen ne konfirmis tiujn raportojn, sed indikis eksplodon de piroteknikaĵoj en granda vendejo, per kiu mortis 13 urbanoj. La 1-an de aŭgusto turkmenaj aŭtoritatoj deklaris, ke la urbo estas plene restarigita post la eksplodoj.
Magia Instruisto Negima
Lernantoj de Klaso 2-A/3-A
La verkinto Akamacu intence havigis al ĉiu interesan propran historion kaj distingan personecon. Fakte, la klaso enhavas eĉ ne-homajn lernantojn.
Klasanoj vokas 5 studentojn kiuj akiras plej malbonajn gradojn, "Baka Rejnĝas" (Stultaj Vagantoj): Ajase Jue, Kagurazaka Asuna, Ku Fej, Sasaki Makie kaj Nagase Kaede.
Numero de lernanto estas laŭ japanlingva alfabeto.
Ŝi ĝojas de kuirarto kaj estas lerneja tagmanĝa oficisto, apartenas al la kuirarta studrondo. Ŝi kurigas butiketon de manĵuo kun Ĉao.
Okcidenta Magio kontraŭ Orienta Magio
En la verko, ĝenerale Eŭropanaj Magiistoj uzas Okcidentan Magion (recitante en la Latino aŭ Antikva Greka), dum Azianaj Magiistoj uzas Orientan Magion (recitante en Sanskrito aŭ Solena Ŝintoa preĝo, t.n. Norito). Troviĝas iom konsiderindaj diferencoj inter la skoloj de la Okcidenta Magio kaj la skoloj de la Orienta Magio. La Okcidentaj Magiistoj emas grupigi sin. La magiisto rolas magion dum sekvanto rolas subtenon protektante la magiiston. En tiu ĉi maniero, la magiisto penas koncentrigi multon da magioj por subteni sekvanton per, ekzemple, magia barilo, kuraco, diveno kaj duobligo de povo, aŭ rolante nur-atakanto ĵetas eksterordinare fortegan atakon kontraŭ malamikoj dum sekvanto protektas la magiiston. "Magiista Glavisto" kiu rolas ambaŭ magion kaj sturmon, batalas antaŭigante sin kun sekvanto.
Aliflanke, la Skolo de Orientaj Magiistoj ankaŭ emas grupigi sin. Demonoj aŭ glavistoj protektas la magiistojn. Tamen, laŭŝajne ili batalas ne en solida kunbatalo kiel Okcidentaj Magiistoj.
11949 Kagayayutaka
11949 Kagayayutaka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Montara agrikulturisto
Priskribo
Al la tipaj nemoveblaĵoj de montara terkultivisto apartenas montara bieno kaj depende de la situo unu aŭ pluraj alpopaŝtejoj, kiuj nur estas uzataj en somero por paŝti la gregon. Necesas dufoje bestpelado. La pelado supren al la alpopaŝtejo en printempo kaj la pelado malsupren al la stalo en aŭtuno. La eŭropaj montaranoj plej ofte havas kaprojn, ŝafojn kaj bovojn. Tipaj produktoj estas butero, fromaĝo kaj bovaĵo. Apud la direkta surmerkado de agrikulturaj produktoj, la turismo (libertempo sur la bieno) ludas gravan rolon por enspezi monon.
Risto Rasa
Risto Rasa estas finna poeto. Li skribis speciale naturan lirikon, sed ankaŭ lirikon pri ameco. La stilo estas varma kaj najvisma.
Bestoĝardeno
Bestoĝardeno aŭ zoologia ĝardeno (mallongigite zoo) estas kolekto de vivantaj, origine sovaĝaj, bestoj, kaptitaj en kaĝoj aŭ malantaŭ vitro por montri al la publiko. Pli kaj pli da bestoĝardenoj ankaŭ celas helpi pluvivi certajn speciojn kiujn minacas formorto. Tiaj bestoĝardenoj provas bredi bestojn kaj poste liberigi ilin en la medio.
En la tuta mondo estas ĉirkaŭ 3000 bestoĝardenoj.
Esperanta vorto "zoo"
Zoo povas esti mallongigo de zoologia ĝardeno. Ĝi ankaŭ estas internacia afikso el la malnovgreka lingvo kun la signifo "besto", do en Esperanto ĝi aperas kiel ne-oficiala ŝajnprefikso (zoologio, zooteĥniko, zooforma ktp) kaj foje kiel ne-oficiala ŝajnsufikso (protozoo, sporozoo).
Winnecke 4
Winnecke 4 estas duobla stelo en la Konstelacio Granda Ursino, kun respektivaj videblaj magnitudoj de 9,7 kaj 10,1.
Bestoĝardeno
Esperanta vorto "zoo"
Por eviti miksaĵon inter la du signifoj, preferindas anstataŭi "zoo" per "bestoĝardeno" kiam temas pri la unua signifo. Anstataŭ la internacian ŝajnafikson "zoo" oni ofte povas uzi la radikon "best/" kiel parton de Esperanta kunmetaĵo (ekzemple "bestoscienco" kaj "bestoteĥniko" anstataŭ "zoologio" kaj "zooteĥniko").
Winnecke 4
Tiu stelparo estas ankaŭ konata kiel M40 en la Messier-katalogo. Serĉante nebulozon priskribita de Johannes Hevelius, Charles Messier malkovris tiun duoblan stelon kaj enskribas ĝin en sian katalogon sub la numero M40, kvankam ĝi ne estas nebulozo. En 1869, la germana astronomo August Winnecke klasifikis ĝin en sian katalogon pri duoblaj steloj sub la indiko Winnecke 4.
Oni supozas, ke estas ŝajne duobla stelo.
Coari (mikroregiono)
La mikroregiono de Coari estas unu de la 13 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Amazonio. Ĝi enhavas ses municipojn.
Arana lingvo
La aranvala lingvo (okcitane: aranés) estas subdialekto de la okcitana lingvo, de la grupo gaskona. Ĝi estas leĝe agnoskita kiel la ĉefa lingvo de Valo Arano, en la Kataluna Aŭtonoma Komunumo. Ĝi estas oficiala lingvo en la tuta Kataluna Aŭtonoma Komunumo, kune kun la kataluna kaj la hispana, ekde la validiĝo de la nova Statuto de Aŭtonomio de Katalunio en 2006 (kvankam jam de antaŭ 1979 ĝi estas oficiala lingvo de la valo). Ĝi estas la pera lingvo de instruado en la lernejoj de la valo ekde 1984.
90% de de la arananoj ĝin komprenas kaj 65% povas ĝin paroli. Tamen, ĝi suferas klaran situacion de minoritatigo en rilato al la hispana.
Kantono Warren (Ilinojso)
La kantono Warren (Warren County) estas kantono de Usono en la subŝtato Ilinojso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².