cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Supra Silezio
Komuna historio
Kiam la ĉeĥa reĝo Přemysl Otakar la 2-a destinis sian eksteredzecan filon Mikolaon sinjoro de la reĝaj posedaĵoj en Regiono Opava, tio estis paŝo, kiu post la morto de la reĝo en la jaro 1278 gvidis ne nur al nasko de opava duklando, sed ankaŭ al iompostioma dividado de Regiono Opava de Moravia lando, tiam eniris la limoj de dum la regado de pola reĝo Ladislao la 1-a (Pollando) (Ladislao la Ulnolonga)(dum la jaroj: 1275–1300) (vidu la apudan mapon). Grandpola princlando, apartenanta al Pollando, disfalis post la morto de princo Vladislav en 1281. Pro ties disfalo estiĝis krom alia ankaŭ racibórza princlando kaj apartenis al Pollando. En 1327 racibórza princo Leszek akceptis feŭdan superecon de la ĉeĥa reĝo Johano de Luksemburgio (vidu la apudan mapon) kaj formale li tiel apartigis Distrikto Racibórz de Pollando. Kiam en 1336 Leszek mortis kiel seninfana kaj samtempe kiel la lasta racibórza princo el familio de Piastoj, transprenis lian regadon super la Distrikto Racibórz lia bofrato Přemysl-Mikolao opava. La sekvonta ĉeĥa reĝo Karolo la 4-a (Sankta Romia Imperio) la filo de la ĉeĥa reĝo Johano de Luksemburgio la 22-an de novembro de 1348 efektivigis kontrakton en silezia urbo Namysłów kun la pola reĝo Kazimiro la 3-a (Pollando) - subskribita ĝi estis en la kastelo de la Piastaj Princoj de Namysłów, kaj rezulte de tiu kontrakto pola reĝo rezignis momente pri rajtoj al sileziaj princlandoj, kiujn pli poste li sensukcese provis regajni. La suda Silezio tiel fariĝis parto de landoj de la ĉeĥa krono. Post alveno de habsburgoj sur la ĉeĥan kaj la hungaran tronon en 1526 ĝi poste transiris sub regadon de habsburgoj.
Alveno de Maria Teresia, filino de Karolo la 6-a, sur la vienan imperiestran tronon fariĝis preteksto por kaŭzi aŭstria-prusia militan konflikton. La prusia reĝo Frederiko la 2-a ekokupis en ĝi Silezion kaj la tuta konflikto estis finita en la jaro 1742 per Vroclava paco. Laŭ ties bazo Maria Teresia estis devigita rezigni de pli granda parto de Silezio al la prusia reĝo. Suda parto de Supra Silezio komune kun urbo Opava restis sub administrado de habsburgaj regantoj. La teritorio en la maldekstra bordo de rivero Opava inter urboj Opava kaj Ostrava, la hodiaŭa Regiono Hlučín, same kiel regiono de Distrikto Racibórz, fariĝis parto de Prusio. La eksa Racibórza-opava princlando tiel estis apartigita en parton aŭstria-hungaran kaj prusian.
Preskaŭ du jarcentoj vilaĝoj Hať, Píšť, Šilheřovice kaj la najbaraj vilaĝoj de komunumo Krzyżanowice estis sub prusia administrado. Plej baldaŭ kiel parto de distrikto Głubczyce kaj ekde la jaro 1918 de distrikto Racibórz. Tiu ĉi administra divido validis ĝis la jaro 1920. Post la aligo al plimulte evangelia Prusio la loĝantaro el la aligita teritorio konserviĝis sian grek-katolikan konfesion kaj sian lingvon. Rivereto Psina, trafluanta tra la teritorio sude de Racibórz, kreis naturan limon ne nur inter olomouca kaj vroclava diocezo, sed ankaŭ ian limon lingvan. Dum en la vilaĝoj apartenantaj al la olomouca diocezo (tien apartenis la vilaĝoj de Regiono Hlučín, sed ankaŭ kelkaj vilaĝoj de komunumo Krzyżanowice) oni parolis moravie, malantaŭ ĝi pli ofte pollingve. Sed tio estis pli-malpli moravia-pola dialekto, intermetata per germanaj esprimoj. Destini etnografiajn kaj lingvajn diferencojn estis treege malfacile, ĉar la tradicioj, la kutimoj kaj la dialektoj havis en la unuopaj vilaĝoj nur etajn diferencojn.
Faktaj ŝanĝoj en la komuna kunvivo de la loĝantoj okazis post la Unua Mondmilito, kiam disfalis la germana imperio kaj aŭstria-hungara monarĥio. Per decido de Pariza packonferenco, la tn. versajla paco el la 28-a de junio de 1919 estis al nove estiĝinta Ĉeĥoslovakio aligita el Distrikto Racibórz 36 vilaĝojn de la regiono, al kiu oni en tiu ĉi periodo komencis diri Regiono Hlučín. Ankaŭ vilaĝo Šilheřovice estis en ili. Kaj ĝuste tiam okazis komenco de la Sileziaj Ribeloj (vidu la apudan mapon), tio estis tri armitaj konfliktoj en Supra Silezio, kiuj okazis en la jaroj 1919-1921 inter pola kaj germana loĝantaro, sed antaŭ ĉio inter polaj aŭ germanaj silezianoj.
La transdono de la teritorio okazis la 4-an de februaro de 1920. En la ceteraj vilaĝoj de Distrikto Racibórz okazis plebiscito. Surbaze de ties rezultoj restis tiuj ĉi vilaĝoj parto de Germanio. Je tri jaroj pli malfrue, la 19-an de decembro de 1922 decidis internacia komisiono por destino de la ĉeĥoslovaka-germana limo aligi al Ĉeĥoslovakio ankaŭ vilaĝojn Hať kaj la 14-an de marto de 1923 Píšť.
Post la fina destino de la ŝtatlimo en la jaro 1923 en tiam germana vilaĝo Annaberg (hodiaŭ tio estas la pola vilaĝo nomata Chałupki) konverĝis limoj de tri ŝtatoj – de Pollando, Germanio kaj Ĉeĥoslovakio. Tiun ĉi historian fakton kaj samtempe ankaŭ memoron por falintaj soldatoj en la unua mondmilito rememorigis monumento nomita „Dreiländereck“, kiun konstruis en Chałupki germanoj. La nove kreita ŝtatlimo alportis limigon de ekonomiaj, sociaj kaj familiaj kontaktoj inter la loĝantaro en la ĉeĥa kaj la germana flankoj de tiu ĉi limo. Ties transpaŝado estis ebla surbaze de permesatestoj, kiujn donis vilaĝoficejoj kaj policaj stacioj en la unuopaj vilaĝoj.
En la periodo de la jaroj 1933 – 1938, do post la alveno de Hitler al la potenco en Germanio, okazis en la germana teritorio de Silezio kreado de novaj, jam unufoje germanigitaj nomoj de la slavaj vilaĝoj. Do ekzemple Bolesław, germane Boleslau, ricevis novan nomon Bunzelberg, Owsiszcze – Owschütz – Habergrund ktp.
La forigo de la ŝtatlimo inter la vilaĝoj de Regiono Hlučín kaj la germana Regiono Ratibor okazis denove en la jaro 1938. Post la germana anekso en oktobro de 1938 la vilaĝoj de Regiono Hlučín ne estis kiel ceteraj partoj de okcidenta Silezio aligitaj al Sudetoj, sed ili fariĝis rekte parto de la malnova germana imperio (Altreich) kun ĉiuj rajtoj kaj devoj. Do eĉ kun la devo de viroj soldatiĝi en la germana armeo. Estis same malpermesite uzi la ĉeĥan kaj la polan lingvojn aŭ moravia-polan dialekton. Distrikta urbo por Regiono Hlučín fariĝis denove Ratibor.
La nova ŝtatlimo ja kondukis preskaŭ tra la sama teritorio kiel antaŭ la dua mondmilito, sed ĝi apartigis nun du amikiĝintajn ŝtatojn, kiuj surbaze de konferenco en Jalta venis sub potencan influon de Sovetunio kaj fariĝinte parto de la tn. orienta bloko. Post la jaro 1945 la ŝtatlimo akiris karakteron de netrairebla muro kun plugata kaj zorgeme erpata zono larĝa 10 m.
Interrilatoj regantaj en la ŝtatlimo alportis interrompon de la familiaj, kulturaj, sociaj kaj ekonomiaj interrilatoj inter la vilaĝoj de Regiono Hlučín kaj de la suda Distrikto Racibórz.
Nur la politikaj kaj la sociaj ŝanĝoj, kiuj en ambaŭ ŝtatoj okazis en la 90-aj jaroj de la 20-a jarcento, kunportis ne nur politikajn kaj religiajn liberecojn, sed ankaŭ iompostioman liberigon de la reĝimo en la ŝtatlimo. Ekde la jaro 1996 estis renovigita agado en limregionaj limpasejoj en reĝimo de malgranda limregiona kontakto.
Glacière (pariza metrostacio)
Glacière [ɡlasjɛʁ] (Glaciejo) estas stacio de la linio 6 de la Metroo de Parizo, situanta sur Bulvardo Auguste-Blanqui en la 13-a arondismento de Parizo.
Stacio
La stacio, malfermita en 1906 sur la tiama linio 5 (Étoile - Gare du Nord), eltiras sian nomon el Strato de la Glacière kiu krucas iom fore Bulvardon Auguste Blanqui super kiu ĝi situas.
La stacio disponas pri ununura alirejo kiu troviĝas sur la meza inter-ŝoseo fronte al n-ro 124 Bulvardo Auguste-Blanqui.
Proksime
Sidejo de ĉiutaga gazeto Le Monde ekde 2004 (80, boulevard Auguste-Blanqui 75013 Paris)
Fajrmetado
Fajrmetado aŭ mineja fajrmetado estas metodo de tradicia minado uzita plej ofte el prahistoriaj epokoj ĝis la Mezepoko. Oni metis fajron kontraŭ roko por varmigi rokaĵojn, kiuj estis poste trempitaj per likvoj, kaŭzante ke la ŝtono rompiĝu pro temperatura frapo. Kelkaj eksperimentoj sugestis ke la akvo (aŭ ajn alia likvo) ne havis notindan efikon ĉe la roko, sed helpis la progreson de la ministoj per rapida malvarmigado de la areo post la fajro. Tiu tekniko estis plej bone plenumita en subĉielaj minejoj kie la fumo povus foriri rapide kaj sekure. La tekniko estis tre danĝera en subtera minado sed taŭga aerumado. La metodo koincidis kun la kresko de la uzado de eksplodaĵoj.
Moskovskije vorota (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Moskovskije vorota (Московские ворота) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Moskovsko-Petrogradskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.
Rózsi Bera
Kariero
Rózsi Bera debutis en 1876 ĉe teatrestro Béla Kuthy. Ŝi ludis en dramoj, popolteatraĵoj kaj helpaktoris ankaŭ en operatoj.
Ivaň (distrikto Prostějov)
Ivaň estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1359.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Muskatelo
Muskatelo estas blanka vino farita el apartaj specoj de vinberoj, kun gusto tre agrabla, iomete simila al tiu de muskato aŭ de mosko. Tiu ĉi vitospeco estas unu el la plej malnovaj kun granda nombro de variaĵoj. Eble la originejo troviĝas en Malgrand-Azio. Feniciaj kaj grekaj koloniistoj lanĉis la vinberon en la orienta regino de la Mediteraneo.
Sinonimoj estas interalie Muscat Blanc, Muscat d’Alsace, Muscat de Frontignan, Frontignac, Moscato Bianco, Moscato d’Asti, Moscato di Canelli, Moscatel de Grano Menudo, Muscatel Branco ktp.
1524 Joensuu
1524 Joensuu estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Jacques Lemercier
Jacques LEMERCIER (naskiĝinta ĉirkaŭ 1585; mortinta en 1654) estis arkitekto de la franca renesanco.
Li konstruis multajn preĝejojn por la Jezuitoj. Li konstruis la loĝejon de Kardinalo Richelieu en Parizo (poste la Reĝa Palaco — france Palais Royal), kaj la tutan urbeton Richelieu en la departemento Indre-et-Loire. Ludoviko la 13-a dungis lin por ekplani la pligrandigon de la ĉasloĝejo ĉe Versajlo, sed tiun projekton fakte realigis aliaj arkitektoj (precipe Louis Le Vau kaj Jules Hardouin-Mansart) sub la glora posta reĝo Ludoviko la 14-a.
57567 Crikey
57567 Crikey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio George en Needville (Teksaso, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la aŭstralia zoologo Steve Irwin (1962–2006), " ordinara ulo " kun eksterordinara pasio kaj entuziasmo por la naturkonservado. Kun sia edzino Terri kaj sia subskriba frazo " crikey ! ", li pioniris atletan stilon de prinatura dokumenta filmo, kiu interesegis la tutmondan televidan spektantaron.
Amuleto
Amuleto estas objekto, kiu per supozata magia efiko gardas sian portanton kontraŭ danĝero, malsano, sorĉo ktp. La koncepto amuleto kovras kiun ajn objekton utiligitan por superstiĉo, taksatan “defendilo” kontraŭ malbonaĵoj aŭ danĝeroj aŭ favorantilo de fortuno. Sinonimas en ĝenerala uzo kun amuleto talismano. Laŭ Francisko Azorín amuleto estas Objekto, kiu magie efikas kontraŭ danĝero, malsano, sorĉo. Kaj la etimologio de la termino estus el araba jamalet (portitaĵo), el jamala (porti) kaj de tie la latina amuletum.
La amuletoj inkluzivas aŭ ornamiĝas per: gemoj aŭ simplaj ŝtonoj, statuoj, moneroj, ilustraĵoj, orelpendaĵo, ringoj, plantoj, bestoj ktp; ankaŭ frazoj diritaj dum memorindaj okazoj: ekzemple vade retro Satana (el la latina, "retroiru, Satano"), por forigi la diablon aŭ la malbonan sorton. La unuaj amuletoj, uzitaj de praaj ĉasistoj, estis ostaĵoj, dentoj aŭ kornoj, kiuj donis al la posedanto sekurecosenton kaj fidon en sia destino.
La amuletoj vaste varias tempe kaj space; tamen, la religiaj mem objektoj fariĝas amuletoj kiel la kruco por kristanoj aŭ la “okulo” de Horuso laŭ la antikvaj egiptoj. Budhistoj montras pendantaj el la kolo Budhojn. Kelkloke ankaŭ la simboloj de la zodiakaj signoj estas uzataj kiel amuletoj. En Ĉinio oni taksas bonŝancporta talpogrilon enfermita el skatolo.
(48249) 2001 SY345
(48249) 2001 SY345 estas malgranda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do en la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Oklingva Proverbaro
La Oklingva Proverbaro estas verko realigita surbaze de la Frazeologio rusa-pola-franca-germana, kiun Marko Zamenhof komencis eldoni en 1905, kaj de “Proverbaro Esperanta”, kiun en la jaro 1910 eldonis L. L. Zamenhof. Ĝian kompiladon kaj restaŭradon iniciatis Petro Desmet’. La rezulto aperis ĉe Flandra-Esperanto-Ligo fine de 2020.
Joseph Déchelette
Joseph Déchelette ( en Roanne – ) estis franca esperantisto kaj arkeologo kiu fakstudis antikvajn ceramikaĵojn. Li estis inter la unuaj sciencistoj kiu ligis la kulturojn de la La Tène kaj la Keltoj.
Oklingva Proverbaro
Enhavo de la verko
Kun la ĉefverko estas liverita aparta libreto kun alfabeta proverbolisto. Tiu ĉi “alfabeta” listo de la esperantaj proverboj alfabetigas ilin laŭ la unua substantivo en la proverbo. Tiu listo donas pli ol la nuran enhavon de la proverbaro. La aŭtoro aldonis koncizan klarigon ĉe tiuj proverboj kiujn li juĝis ofte ne komprenitaj aŭ miskomprenitaj. Plie li aldonis interesajn proverbojn ankaŭ el aliaj fontoj.
Joseph Déchelette
Membro en 1905 de la eble unua esperantista asocio de Roanne.
Oklingva Proverbaro
Kompilado kaj restaŭrado de la verko
Per la eldono de la Oklingva Proverbaro Petro Desmet' kaj Flandra Esperanto-Ligo realigis la preskaŭ centjaran sonĝon de Ludoviko, kaj ankaŭ de Marko, Zamenhof. En la jaro 1910 Ludoviko eldonis sian “Proverbaro Esperanta”, kiu estis farita laŭ la “Frazeologio rusa-pola-franca-germana”, kiun la patro komencis eldoni en 1905, sed kiu, bedaŭrinde, pro la morto de la patro, neniam aperis en sia tuteco. Ludoviko preparis sian esperantan version surbaze de la kompleta manuskripto de la patro, kaj li klare skribas ke la intenco estis, ke ĝi estu “eldonota poste kune kun la partoj en la aliaj kvar lingvoj”. En lia tempo – tiel li skribas – eldoni ĉiujn kvin partojn de la verko estis malfacile.
La unua parto, ĝis la numero 781, estas historia. Oni nur metis la esperantan version apud la nacilingvan.... sed evidentiĝis, ke en la manuskripto, kiun Ludoviko uzis por sia tradukado, okazis etaj ŝanĝoj. Oni tamen sukcesis restarigi la ordon. Plie, oni trovis ke oni tamen devis modernigi, adapti, la malnovajn ortografiojn en kelkaj lingvoj. Tamen la teksto restis tre proksima de la originalo. Por la dua parto, de 781 ĝis 1232, oni tutsimple faris restaŭran laboron, ĉar la originala manuskripto ja perdiĝis. En tiu parto do nur la esperanta versio estas historia. La uzanto konstatos ke la esperanta versio en tiu ĉi formo, kun apudmeto de la aliaj lingvoj, kaj kun aldono de la “temoj” el la Zamenhofa “registro de temoj”, estas multe pli uzebla kaj klara ol la nure esperanta versio. Plie, ankaŭ la strukturo de la proverbaro en sia tuto iĝas multe pli klara. Fakte la Zamenhofoj celis seplingvan verkon, ĉar la titolpaĝo (sed nur la titolpaĝo) de la tria, kaj lasta, kajero de la kvarlingva frazeologio de Marko mencias sep lingvojn: rusa, pola, franca, germana, esperanta, latina kaj hebrea. Ĉar tamen de tiuj latina kaj hebrea versioj absolute nenio estas konservita.... oni anstataŭis ilin per du lingvoj kiujn oni pli bone konas: per la nederlanda kaj per la hungara. Finfine oni aldonis la latinan, kiel okan lingvon, ĉar multaj naciaj proverboj ja havas sian fonton en la latina.
Kunlaborantoj
Iniciatis la kompiladon kaj restaŭradon Petro Desmet’.
Kunlaboris kaj kontribuis
Enpaĝigis kaj provlegis la verkon Yves Nevelsteen. La kovrilon kaj eldonadon prizorgis Lode Van de Velde.
Ok lingvoj, sed ne la angla?
Kiam prezentiĝis la verko, kelkaj homoj demandis sin, kial unu el la ok lingvoj ne estas la angla. Jen kion opinias pri tio Petro Desmet':
Harue Sato
Harue Sato (佐藤 春詠 n. ) estas japana futbalisto. Ŝi de 2000 ĝis 2002 membris en la japana virina nacia teamo de futbalo.
12192 Gregbollendonk
12192 Gregbollendonk estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gregory R. Bollendonk, kiu kontribuis al la NASA-a troja asteroida misio Lucy kiel Kosmoveturila Sistema Inĝeniero kaj estis parto de la disvolva vivciklo de la kosmoveturilo Lucy, de la planada studo ĝis la disvolvo kaj la lanĉo.
Lille-CHR (stacidomo)
Lille-CHR (Centre Hospitalier Régional) estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Lillo, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
663 Gerlinde
663 Gerlinde estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, kiun malkovris la germana astronomo August Kopff, la elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo "Gerlinda" eble estis inspirita de la (inversitaj) literoj de ĝia provizora nomo 1908 DG
Kay Elliot
Kay ELLIOT (14-an de Majo 1929 – 3-a de Decembro 1982) estis usona aktorino.
Ŝi komencis sian televidan karieron per The Man from U.N.C.L.E. en 1967, kaj daŭrigis ĝin per Gomer Pyle: USMC, Star Trek kaj Bewitched. En kino ŝi debutis en Where Were You When the Lights Went Out? en 1968.
Dum 1970-aj jaroj ŝi aperis en kinfilmoj Plaza Suite, The Severed Arm kaj Gas Pump Girls krom en televidserio Eight Is Enough.
6569 Ondaatje
6569 Ondaatje estas tre malgranda marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido. Laŭ ĝia spektra klaso "Sr", ĝi estas "ŝtona" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomino Jean Mueller elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono). Ĝi estis nomita en honoro de la kanada srilanka devena verkisto kaj poeto Michael Ondaatje.
Kvankam rigardita kiel terrenkonta asteroido, ĝi ne tre proksimiĝas al Tero:
Edroverticotranĉita 24-ĉelo
En geometrio, la edroverticotranĉita 24-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per edroverticotranĉo de la regula 24-ĉelo.
Vidu ankaŭ
Runcinated 24-cell
Ergativa lingvo
La ergativa ŝablono estas unu el almenaŭ kvar kazoŝablonoj. En ĝi, la kazo ergativo montras la subjekton de transitiva verbo, kaj la absolutivo montras la subjekton de netransitiva kaj la objekton de transitiva verbo. Ĉi tiu sistemo iel estas la "malo" de la akuzativa ŝablono uzata en Esperanto kaj preskaŭ ĉiuj hindeŭropaj lingvoj.
Akuzativa ŝablono
Klarigoj:
La germana
Ergativa ŝablono
Klarigoj:
La eŭska
Kompare kun la unua ekzemplo, la kazoj de la subjekto-objekto en la transitiva frazo inversis ĉe la dua ekzemplo.
Parta ergativeco
En iuj lingvoj uziĝas mikso de la ergativa kaj la akuzativa sistemo. Tiukaze, la partiĝo kutime okazas depende de la persono (ekz. ĉe la djirbala) aŭ de la tempo (ĉe la hindirana lingvaro), t.e. la ergativeco okazas en la inta "perfekta" (=plenumita) tempo, ekzemple, en la hinda lingvo: (ने « ne » signas la ergativecon de la subjekto de transitiva verbo, kaj la verbo estas singulara, kiel la objekto) (tie la verbo, kaj ties akcesoraĵo, en la pluralo signas, ke temas pri pluraj domoj, kvankam la subjekto plu estas singulara)
Ergativaj lingvoj
Al la ergativaj lingvoj apartenas inter alie
142369 Johnhodges
142369 Johnhodges estas asteroido de la ĉefa zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 14-an de septembro 2002 de la usona amatora astronomo Robert D. Matson el bildoj faritaj dum NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de John V. Hodges (1918–2083), aktiva ano kaj pli malfrue direktoro de la Astronomia Societo de Regina. Li estis ano ankaŭ de la Meteoritical Society kaj de la Asociata Komitato pri Meteorŝtonoj de la Nacia Konsilantaro pri Esploro de Kanado. La nomo estis sugestita de Edward Majden.
Kronsmoor
Kronsmoor estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Steinburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Louis Le Vau
Louis LE VAU (1612 – 11-a de oktobro, 1670) estis franca arkitekto, kiu servis al la reĝo Ludoviko la 14-a. Li naskiĝis kaj mortis en Parizo.
Inter liaj plej memorindaj verkoj nombriĝas la Kastelo de Versajlo, kiun li komencis en 1661, kaj la Luvro, pri kiu li kunlaboris kun Claude Perrault.
Yes
Pri la aliaj signifoj de YES rigardu en YES.
Yes (angle, "Jes") estas angla muzika grupo de progresiva roko, kiu komponis siajn unuajn kantojn en 1969. Kvankam la anoj de la grupo estas ofte ŝanĝitaj tra la jaroj, la fondintaj anoj Jon Anderson kaj Chris Squire estas la kerno de la grupo.
Kantono Wapello
La kantono Wapello (Wapello County) estas unu el la 99 kantonoj de Usono en la subŝtato Iovao. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas . La kantono estis fondita la.
Reghin-Sat
Reghin-Sat [regin sat] (hungare: Magyarrégen madjarregin, germane: Ungarisch Reen) estas komunumo en Rumanio norde de Târgu Mureș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 610 loĝantojn (hungaroj, rumanoj).
NGC 1347-1
NGC 1347-1 (aliaj indikoj — PGC 12989, ESO 548-27, IRAS03275-2226, MCG -4-9-17, ARP 39, VV 23, AM 0327-222) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Reghin-Sat
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1358. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Maros-Torda). Oni aligis ĝin en 1926 al Reghin.
Jitkov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1269.
Simplicio
Sankta Simplicio, latine Simplicius naskiĝis en Tivoli en nekonata dato kaj mortis en 483. Li estis papo ekde 468 ĝis sia morto. Preskaŭ nenion oni scias pri la deveno de Simplicio, krom li estis filo de Castinus.
Karlstein am Main
Karlstein am Main estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario, borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La imperiestro Karolo la Granda ofte estis en la monaĥejo Seligenstadt aliflanke de la rivero Majno, kaj ŝatis pasi la riveron kaj ĉasi en la arbaro de la nuna komunuma teritorio. La limŝtono borde de la rivero, kiu dividis la arbaran teritorion de la komunumo Seligenstadt, oni nomis "karola ŝtono", aŭ germanlingve "Karlstein". Tiel anekdote la arbara teritorio ricevis sian nomon.
Kadre de administra reformo de 1818 en Bavario el pluraj antaŭaj loĝlokoj ekestis la komunumoj Großwelzheim kaj Dettingen am Main, kiuj en 1975 en plia administra reformo estis kunigita al nova komunumo Karlstein. Jam en 1961 en la tiama komunumo Großwelzheim finkonstruiĝis la unua eksperimenta atomenergia aŭ nuklea centralo de Germanio, kiu ĉesis produkti elektron en 1985 kaj ĝis la jaro 2010 estis plene malkonstruata. Poste sur la komunuma teritorio sekvis du pliaj atomenergiaj centraloj, nomataj "Großwelzheim" (produktis elektron en 1970 kaj 1971) respektive "Karlstein" (produktis elektron inter 1961 kaj 1981): memore al la tri energicentraloj la suba parto de la komunuma blazono bildigas simbolon de atomo.
Lavtabulo (instrumento)
Lavtabulo aŭ frotilo (el kaĵuna franca "frotter", froti) estas uzata kiel perkutinstrumento, uzante la ondan metalan surfacon de puriga aparato kiel ritma muzikinstrumento. Tradicie uzata en ĵazo, kaĵunmuziko, skiffle, kruĉobandoj, kaj popola muziko, la lavtabulo restis en sia ligna kadro kaj estas ludata ĉefe per frapado, sed ankaŭ per frotado de la lavtabulo per fingringoj. Ofte la lavtabulo havas aldonajn sonorilojn, kiaj ligna bloko, bovsonorilo, kaj eĉ malgrandaj cimbaloj.
Aliflanke, la zideka frotilo malhavas kadron kaj konsistas simple el metala ondaĵo pendita ĉirkaŭ la kolo. Ĝi estas ludata ĉefe per kuleroj aŭ botelmalfermiloj laŭ kombino de tintado, skrapado, gratado, frapetado kaj tamburetado.
NATO
La Nord-Atlantika Traktat-Organizo (North Atlantic Treaty Organisation - NATO; Organisation du traité de l'Atlantique nord - OTAN) estas interregistara internacia organizo por defenda kunlaboro, starigita en 1949, por subteni la Nord-Atlantikan Traktaton, subskribitan en Vaŝingtono la 4-an de aprilo 1949.
Edroverticotranĉita 16-ĉelo
En geometrio, la edroverticotranĉita 16-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per edroverticotranĉo de la regula 120-ĉelo. Ĝi estas barita per 80 ĉeloj: 8 malgranda rombokub-okedroj, 16 senpintigitaj kvaredroj, 24 kuboj, kaj 32 seslateraj prismoj.
NATO
Ĉi tiu reguligo havis la celon, ke se Sovetunio atakus la eŭropajn aliancanojn de Usono, tio estus traktata kiel atako kontraŭ Usono mem. Tamen, la timita soveta invado de Okcidenta Eŭropo neniam okazis. Anstataŭe, oni uzis tiun artikolon la unuan fojon dum la historio de la traktato la 12-an de septembro 2001, responde al la terorisma atako de la 11-a de septembro 2001. Kontraste al la Varsovia Kontrakto, kiu dissolviĝis tuj post la fino de la Malvarma milito, NATO ekzistas ĝis hodiaŭ.
Edroverticotranĉita 16-ĉelo
Konstruado
La edroverticotranĉita 16-ĉelo povas esti konstruita per malpligrandigo de la malgrandaj rombokub-okedraj ĉeloj de la laterotranĉita 4-hiperkubo radiuse, kaj enspacado de la spacoj inter ilin per kuboj. En la procezo, la okedraj ĉeloj elvolviĝas en senpintigitajn kvaredrojn (duono de iliaj triangulaj edroj estas elvolvita en seslaterojn per distiro aparten de la lateroj), kaj la triangulaj prismoj elvolviĝas en seslaterajn prismojn (ĉiu kun tri originalaj kvadrataj edroj kunigitaj, kiel antaŭe, al malgranda rombokub-okedroj, kaj kun tri novaj kvadrataj edroj kunigitaj al kuboj.
Klára Tamás
TAMÁS Klára (tama:ŝ) estas rumanuja hungara grafikistino naskita en Târgu Mureş la 20-a de aŭgusto 1946 kaj ŝi mortis la 4-a de marto 2021.
Edroverticotranĉita 16-ĉelo
Strukturo
La malgrandaj rombokub-okedraj ĉeloj estas kunigitaj tra iliaj 6 aksaj kvadrataj edroj al la kubaj ĉeloj, kaj kunigitaj tra ilia 12 ne-aksaj kvadrataj edroj al la seslateraj prismoj. La kubaj ĉeloj estas kunigitaj al la rombokub-okedroj tra 2 kontraŭaj edroj, kaj kunigitaj al la seslateraj prismoj tra la cetera 4 edroj. La seslateraj prismoj estas koneksa al la senpintigitaj kvaredroj tra iliaj seslateraj edroj, kaj al la rombokub-okedroj tra 3 el iliaj kvadrataj edroj ĉiu, kaj al la kuboj tra la aliaj 3 kvadrataj edroj. La senpintigitaj kvaredra estas kunigitaj al la rombokub-okedroj tra iliaj triangulaj edroj, kaj la seslateraj prismoj tra iliaj seslateraj edroj.
Klára Tamás
Biografio
Klára Tamás maturiĝis en liceo, poste inter 1964-1970 ŝi studis en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Inter 1970-81 ŝi estis grafikredaktorino de eldonejo Meridiane en Bukareŝto kaj poste de Kriterion Könyvkiadó. En 1992 ŝi loksidiĝis en Usono, Novjorko.
Edroverticotranĉita 16-ĉelo
Projekcioj
Jen estas la aranĝo de ĉeloj de la edroverticotranĉita 16-ĉelo je la paralela projekcio, malgranda rombokub-okedro unua, en 3-dimensian spacon:
Volontaires (pariza metrostacio)
Volontaires [vɔlɔ̃tɛʁ] (Volontuloj) estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 12, situanta en la 15-a arondismento de Parizo.
NATO
La organizo konstituas sistemon de kolektiva defendo per kiu ties membroŝtatoj interkonsentas por reciproka defendo reage al atako fare de iu ajn ekstera partio. La sidejoj de NATO estas en Bruselo, Belgio, nome unu el la 31 membro-ŝtatoj tra Nordameriko kaj Eŭropo, el kiuj la plej nova, Finnlando, aliĝis en aprilo de 2023. Aldonaj 21 landoj partoprenas en la programo de NATO nome Partnereco por Paco, kaj 15 aliaj landoj partoprenas en instituciaj dialogaj programoj. La kombinita militista spezo de la membroj de NATO konstituas ĉirkaŭ 70% el la tutmonda totalo. La spezo por defendo de membroj supozeble estas ĉirkaŭ 2% el Malneta enlanda produkto.
Volontaires (pariza metrostacio)
Stacio
La stacio malfermita en 1910, situas ĉe angulo inter Strato de Vaugirard kaj Strato des Volontaires.
NATO
NATO estis malmulte pli ol politika asocio ĝis la Korea Milito movigis la ŝtatojn membrojn de la organizo, kaj oni konstruis integritan militan strukturon sub la regado de du usonaj supremaj komandantoj. La transiro de la Malvarma Milito kondukis al rivaleco kun landoj de la Varsovia Pakto, kiu formiĝis en 1955. Kiel memdefendo kontraŭ la milita strukturo de NATO. Aperis ankaŭ duboj pri la forto de la rilatoj inter la eŭropaj ŝtatoj kaj Usono, kaj duboj pri la fidindeco de la defendo fare de NATO kontraŭ eventuala soveta invado — duboj kiuj kondukis al disvolvigo de Franca sendependa nuklearmila strukturo kaj al retiriĝo de Francio el la milita strukturo de NATO en 1966 dum 40 jaroj.
Edroverticotranĉita 16-ĉelo
Vidu ankaŭ
Runcinated tesseract
NATO
Nun la ĉefa funkcio de NATO estas milita kunlaborado inter membroŝtatoj. Post la malvarma milito kaj Atencoj de la 11-a de septembro 2001, NATO plifortigis funkcion de kontraŭterorisma kunlaborado inter membroŝtatoj.
Volontaires (pariza metrostacio)
Stacio
La nomo Volontaires omaĝas al naciaj Volontuloj, soldatoj rekrutitaj ekde 1791 dum la Revolucio.
NATO
Historio
En 1949, dum la postmilito de la Dua Mondmilito, en Okcidento oni rigardis priokupe la ekspansiisman politikon fare de Sovetunio. Evidentiĝis, ke la Organizo de Unuiĝintaj Nacioj ne povos esti kapabla per si sola pluteni la stabilecon de la kapitalisma mondo, ĉar la proponoj de Usono en la Konsilio pri Sekureco estis malakceptitaj per la nombraj sovetuniaj vetooj. La formado de komunistaj registaroj en Centra kaj Orienta Eŭropo helpitaj de la sovetunia influo supozeble pliigis la premon en Okcidenta Eŭropo. Inter 1947 kaj 1949, serio de okazintaĵoj, pligravigitaj per la ĵusa foriro de usonaj kaj kanadaj trupoj kiuj ankoraŭ estis restintaj en Eŭropo ekde la fino de la Dua Mondmilito, markis la plej altan punkton en la tensio kiu estis okazanta. Kelkaj el tiuj okazaĵoj estis konsiderataj minaco kontraŭ la suvereneco de Norvegio, Grekio, Turkio kaj Ĉeĥoslovakio, inter aliaj, el kiuj la komunisma renverso en Prago de februaro 1948 estis interpretita de la okcidentismaj politikistoj kiel rekta atako al la eŭropaj interesoj. Krome, la Blokado de Berlino, inter junio 1948 kaj majo 1949, malbonigis la situacion por la koncernaj landoj.
Volontaires (pariza metrostacio)
Alirejoj
La stacio disponas pri unusola enirejo sur Strato de Vaugirard, kaj unusola elirejo sur Strato des Volontaires.
NATO
Historio
Tiukadre la 17-an de marto 1948 Benelukso, Francio, kaj la Unuiĝinta Reĝlando subskribis la Traktaton de Bruselo, kiu kreis la Okcident-Eŭropan Union kaj estis antaŭanto al la akordo de NATO. La tiuj ĉi landoj kaj Danio, Islando, Italio, Kanado, Norvegio, Portugalio kaj Usono ekkonsistigis NATOn. La negocado temis pri la kreado de milit-alianco kun teoria bazo sur la artikolo 51a de la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj, kaj rezultis en la subskribo de la nomita Traktato de Vaŝingtono, per kiu oni establis la bazojn por la kreado de la Organizaĵo de la Traktato de Nordatlantiko.
Unu de la malfacilaĵoj aperintaj dum la negocadoj rilatis kun la integrigo de Usono en la organizaĵo. La okcidenteŭropaj landoj, malfortegigitaj post la milito, estis interesataj en alianco kun Usono por sekurigi efektivajn ekonomihelpajn kaj defendajn kapablojn, sed en Usono ne same oni sentis tiun deziron. Tamen, la renverso de Prago kaj la blokado de Berlino pliigis la priokupon flanke de la eŭropaj registaroj, ĉefe de Francio, por la kreado de militalianco kun Usono, parte pro la ebloj ke okcidenteŭropaj komunistaj partioj povu eniri en parlamentoj kaj eĉ atingi registarajn posiciojhn, kiel en Francio, Italio kaj Grekio. Krome kaj sekrete, en Unuiĝinta Reĝlando oni subskribis interkonsenton, nome Pentagon Paper, per kiu oni establis skizon pri kiel estu militalianco ĉe Nordatlantiko (precize inter Unuiĝinta Reĝlando kaj Usono trans Nordatlantikon, el kio derivos la finfina nomo.
La lasta atentinda elemento en la procezo de integrigo de Usono en la planita organiza strukturo rilatis al la neceso eviti la malfacilon establitan de la malpermeso fare de la Usona Konstitucio alianciĝi milite en tempo de paco. La senatano Arthur Vandenberg promociis la voĉdonadon en la Usona Senato de la Rezolucio 239a, kies aprobo la 11an de junio 1948 permesis la aligon de Usono al la ekde tiam nomita Atlantika Alianco. Pro peto de la Usona Senato, oni deklaris en la traktato por konstituado de la nova alianco (artikolo 5a) ke la aprobotaj decidoj okaze de agredo kontraŭ iu membroŝtato estu rezulto de la libera elekto kaj aprobo fare de ĉiu koncerna lando. La Usona Senato tiumaniere montris sian tendencon pluteni la liberan decidpovon flanke de la Usona Kongreso por militaj aferoj.
Malvarma Milito
En 1954, Sovetunio proponis sian aligon al la NATO, cele al la pluteno de la paco en Eŭropo, sed la aliancanoj malakceptis la proponon. Tio, kun la aligo de la Federacia Respubliko Germanio al la organizaĵo la 9an de majo 1955 —priskribita kiel «decidiga momento en la historio de nia kontinento» fare de la ministro de Eksteraj Aferoj de Norvegio, Halvard Lange— havis kiel tuja konsekvenco la kreadon de la Pakto de Varsovio, subskribita la 14an de majo 1955 fare de Sovetunio kaj ties aliancanoj. Tiu pakto estis konsiderata kiel formala reago al la NATO, kio evidentigis la opozicion inter la du kontraŭaj partioj en la Malvarma Milito.
Sovetunio kaj ĝiaj satelitaj ŝtatoj tiel kuniĝis per la Varsovia Pakto en la 1955 jaro por kontraŭpezi NATO-on. Ambaŭ organizoj estis konstante kontraŭaj unu al la alia dum la malvarma milito, kiu etendis siajn konfliktajn areojn ekster Eŭropo, sed karakterizite per nearmita kontraŭstaro en Eŭropo kaj foje armita konfliktaro ekster Eŭropo. Al la aligoj en 1952 al NATO de Grekio kaj Turkio kaj de Federacia Respubliko Germanio en 1955 sumiĝos pli poste tiu de Hispanio en 1982 (poste ratifita per polemika referendumo de 1986, en kiu la socialistoj ŝanĝis de sinteno kontraŭ NATO al por NATO estante jam en la registaro).
La decido de Charles de Gaulle forigi Francion de la milita komando de NATO en 1966, ĉar francoj malkonsentis pri la hegemonia rolo kiun Usono havis en la militalianco favore al Britio kaj por ke ĝi sekvu sian propran nukledefendan programon, kaŭzis la alilokigon de la stabejo de NATO de Parizo (Francio) al Bruselo (Belgio) ĝis la 16-a de oktobro 1967. Dum la politika stabejo troviĝas en Bruselo, la milita stabejo, la Supera Stabejo Aliancaj Potencoj Eŭropo, troviĝas tuj sude de Bruselo, en la urbo Mons. Per memorando sendita al la usona prezidento Eisenhower kaj al la brita ĉefminiastro Macmillan la 17an de septembro 1958, De Gaulle argumentis favore de la kreado de triparta estraro, kiu metus Francion en egaleco rilate al Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando, defendante ankaŭ la etendon de la NATO al la geografiaj areoj interesaj por Francio, kiel Alĝerio, kie Francio estis klopodanta kontraŭstari la sendependigajn fortojn kaj bezonis kaj dezirias la helpon de la NATO.
De Gaulle konsideris la ricevitajn reagojn kiel nekontentigaj, kaj tial li decidis konstrui sendependan defendosistemon por sia lando. La 11-an de marto 1959, Francio retiris sian floton en la Mediteraneo for de la komando de la NATO; tri monatojn poste, en junio 1959, De Gaulle malpermesis la eniron de atomarmiloj en francan teritorion. Tio okazigis, ke Usono transigis ducent aviadilojn al Francio kaj redonis la kontrolon, inter 1950 kaj 1967, de la dek plej grandaj aerbazoj kiuj estis funkciantaj en Francio. La lasta bazo redonita estis tiu de Toul-Rosières, bazo de la 26a Alo de Rekognosko, kiu estis translokita al la Aerbazo Ramstein, en Okcidenta Germanio. Dume, Francio estis iniciatinta sian propran atomarmilan programon, nome Force de frappe (Frapforto). Ĝi testis sian unuan atomarmilon, nome Gerboise Bleue, la 13-an de februaro 1960 en la dezerto Saharo.
Dolmeno
Dolmeno devenas de la bretona: "taol" (kies prononco estas [taol]) signifas "tablo", kaj "maen" (kies prononco estas [mɛn]) signifas "ŝtono". La vorto estis enkondukita en la arkeologia uzo fare de Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne.
NATO
Malvarma Milito
Kvankam Francio montris solidarecon rilate al la cetero de la NATO dum la krizo de la misiloj en Kubo en 1962, De Gaulle pluigis sian intencon konstitui sendependan defendosistemon retirante de la komando la francan floton el Atlantiko kaj el la Manika Markolo. En 1966, la Francaj Armitaj Fortoj estis retiritaj de la integrita komando de la NATO, kaj oni ordonis, ke ĉiuj nefrancaj trupoj forlasu la francan teritorion. Ĉio tio estis kio rezultis en la fakto, ke la 16an de oktobro 1967 oni translokis la sidejon de la Suprema Alta Stabanaro de la Aliancaj Potencoj en Eŭropo (SHAPE) de Rocquencourt, proksime de Parizo, al Casteau, norde de Mons, en Belgio. Francio pluis en la alianco kaj plue plutenis sian helpon al la defendo de Eŭropo antaŭ ebla soveta atako per siaj trupoj kantonmentigitaj en Okcidenta Germanio.
Dolmeno
Laŭ Francisko Azorín dolmeno estas Megalita monumento konsistanta el horizontala platŝtono sur aliaj starigitaj ŝtonegoj; ĝi ŝajnas gigantan araon. Kaj li indikas etimologion el kelta dol + men (tablo ŝtono). Li referencas ankaŭ la terminon Hemidolmeno kiel Megalita monumento formita per du ŝtonegoj unu el ili klinapogita sur la alia.
Konsisto
Dolmenoj estas konstruitaj el grandaj ŝtonoj, kiujn portis dum la glaciepoko la tiamaj glaceroj el la nordo suden kaj rondigis. Tipaj dolmenoj konsistas el grandaj starigitaj ŝtonoj, sur kiuj kuŝas plata slabego; la plata slabo kutime estas pli granda kaj peza ol la starigitaj ŝtonoj. La slabego ofte elstaras flanken preter la staraj ŝtonoj kaj tiel donas al la konstruaĵon tabloforman aspekton. Tial oni iam interpretis dolmenojn kiel ofertablojn aŭ altarŝtonojn. La staraj apogoŝtonoj kutime estas proksimaj unu al la alia kaj formas ortangulajn, trapezoidajn, alispece poligonajn, aŭ rondajn ĉambrojn. Pli malfruaj konstruaĵoj ne malofte konsistas el multaj malpli grandaj ŝtonoj anstataŭ unupecaj staraj ŝtonegoj. Multaj dolmenoj estis kovritaj de tera monteto, kiu malebligis aliron antaŭ ol oni trovis ilin. Post forigo de la tero, nur malmultaj montriĝis fermitaj.
NATO
Malvarma Milito
En la 30-a de majo 1982, la registaro de Hispanio subskribis la Traktaton de Vaŝingtono, igante sin la membro deksesa de la Atlantika Alianco. Tamen, post la ĝenerala balotado de 1982 oni suspendis la hispanan integradon en la organizaĵon, kaj en la 12-a de marto 1986 okazis tre disputita referendumo pri la restigo de Hispanio en la NATO, kiu, per 52,54 % de voĉdonoj, rezultis favora al restigo en la aliancon sed teorie sen partopreni en ties integrita milita strukturo. ​
Disfalo de la Orienta Bloko
La fino de la malvarma milito en 1991 (post la falo de la Berlina Muro en 1989 kaj la Revolucioj de 1989), la Dissolvo de Sovetunio en 1991 kaj la malfondo de la Varsovia Traktato (la "naturaj" malamikoj de la atlantika alianco) ekis la demando pri la necesa estonteco de la alianco laŭ la kutimaj kriterioj de internaciaj rilatoj: ĝi endus malaperi pro manko de kontraŭulo, sed ĝi sukcesis certigi sian daŭrigeblon danke al la forto de la ligado inter siaj membroj, kaj al la supozita timo ĉe la plimulto de eŭropanoj certigi sian sekurecon sen helpo de Usono, konvertita en universala ĝendarmo, proponante iniciati novajn misiojn, foje ekster Eŭropo aŭ eĉ en Orientan Eŭropon, etendante la iaman esprimitan defendintencon de Okcidenta kaj Centra Eŭropo al integrigo de novaj membroj el iama orienteŭropa soveta bloko, tiam regataj de prookcidentaj registaroj.
Dolmeno
Konsisto
Nuntempe dolmenoj ofte konsistas nur el liberaj ŝtonegoj, dum la malpli grandajn ŝtonojn antaŭ longe la loĝantoj de la ĉirkaŭaĵo forportis kaj uzis por konstrui limmurojn, bienbestejojn, homajn domojn, ktp. Nur malofte la ŝtonegoj elstaras el ĉirkaŭŝutita monteto aŭ estas tute kovritaj per ŝtona aŭ tera monteto, kiel en sia origina kondiĉo.
NATO
Disfalo de la Orienta Bloko
Per la Germana Reunuiĝo je la la teritorioj de eksa GDR kaj de Berlino aliĝis al NATO. Post la malvarma milito, Varsovia Pakto estis dissolvigita kaj ebleco de grandskala milito estis ankaŭ malkreskigita. Tamen inter 1990-aj jaroj kaj 2000-aj jaroj la organizaĵo decidis intervenon en Jugoslavion por haltigi militon en Bosnio, kaj kondukis sian unuajn militajn intervenojn en Bosnio kaj Hercegovino el 1992 al 1995.
Siberia salamandro
La Siberia salamandro, Salamandrella keyserlingii, estas specio de aziaj salamandroj vivanta en Nord-Orienta Azio. Ĝi loĝas ĉefe en Siberio, en malseka arbaro kaj ĉeriveraj areoj, kun eksteraj populacioj ankaŭ en norda Kazaĥio kaj Mongolio, nordorienta Ĉinio, kaj sur la Korea Duoninsulo. Ekzistas izolita populacio sur Hokkaidō, Japanio, en la Nacia Parko de Kuŝiro Ŝicugen. Reproduktejo de siberiaj salamandroj en Paegam, Suda Hamgyong, estas nomata naturmonumento de Nord-Koreio.
Dolmeno
Tipologio kaj nomoj
La nomo dolmen estis enkondukita al arkeologio de la franco naskita en Bretonujo Théophile Malo Corret de la Tour d'Auvergne (1743–1800).
NATO
Disfalo de la Orienta Bloko
Poste Federacia Respubliko Jugoslavio subpremadis la sendependigajn klopodojn de albana loĝantaro, kiu estas majoritata en la serba teritorio Kosovo, kaj denuncitaj militkrimoj (fakte okazis ambaŭflanke), rezultis en la fakto, ke en 1999 NATO komencis bombadon en 1999, kiam ĝi efektivigis 11-semajnan bomban kampanjon teorie kontraŭ serbaj militfortoj sed praktike ankaŭ kontraŭ civilaj celoj ekde la 24-a de marto 1999.
Siberia salamandro
Plenkreskuloj estas de 9,0 ĝis 12,5 cm longaj. Iliaj korpoj estas bluetaj-brunaj, kun purpura strio ĉe la dorso. Maldikaj, malhelbrunaj strioj okazas inter kaj ĉirkaŭ la okuloj, kaj ankaŭ foje sur la vosto. Kvar sen-ungaj piedfingroj estas sur ĉiu piedo. La vosto estas pli longa ol la korpo.
NATO
Disfalo de la Orienta Bloko
En 1996, kun rajtigo fare de la Congreso de los Diputados, Hispanio negocadis sian eniron en la nova stabanara strukturo de la NATO, aspirante al la «plena partopreno» en la integrita milita strukturo (kontraŭ la rezulto de la iama referendumo de 1986), tiam en periodo de reformo. Hispanio finfinigos sian aligon al la integrita milita strukturo la 1-an de januaro 1999.
Dolmeno
Tipologio kaj nomoj
En pluraj kazoj ŝtonega tombejo havas plurajn, inklude flankajn ĉambrojn (ekzemple Mané Groh). Ĉambroj kun flanka alirejo estas nomataj koridoraj tombejoj, kvankam la distingo de aliaj specoj ne estas unuece difinita.
Ofte la apogoŝtonoj staras tiel proksimaj unu al la alia, ke la tabloforma aspekto ne vidiĝas kaj kvazaŭ ĉambro estas formita. Multaj trovaĵoj en Bretonujo kaj suda Francujo aspektas kiel koridoroj kaj nomiĝas galeritomboj.
Siberia salamandro
Unu sola ovo-ujo enhavas 50-80 ovojn averaĝe, la ino tipe demetas ĝis 240 ovojn en sezono. La hel-brunaj ovoj kovas tri aŭ kvar semajnojn post esti metitaj, liberigante larvajn salamandrojn de 11-12 mm longajn.
NATO
Disfalo de la Orienta Bloko
Ĉeĥio, Hungario kaj Pollando, iamaj membroj de la Pakto de Varsovio, aliĝis al la Atlantika Alianco la 12an de marto 1999.
Siberia salamandro
La specio estas konata por travivo de profundaj frostoj (kiel ĝis -45 °C). En iuj kazoj, ili restas frostitaj en ĉiamfrosta grundo dum jaroj, kaj post degelo, ili foriras.
Dolmeno
Tipologio kaj nomoj
Multaj ŝtonegaj tombejoj, kiuj ne estas tipologie dolmenoj, tamen estas nomataj tiel de la popolo kaj povas havi la vorton en sia oficiala nomo.
NATO
Post 11-S
En Irako, la NATO limiĝis al trejnado de la novkreitaj irakaj sekurecfortoj. La malakceptoj de nombraj eŭropaj landoj kontraŭ eniro de la NATO en la iraka konflikto, estritaj de Germanio, malkonvinkis la aliancon enkotiĝi en milito iniciatita unuflanke fare de Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando.
Dolmeno
Uzo
Sciencistoj opinias, ke dolmeno estis prahistoria tomboĉambro. Tio tamen ne estis science pruvita, ĉar skeletoj aŭ homaj restaĵoj el tiu epoko ne estis trovitaj. La kaŭzo estas la stato de la grundo: skeletoj povas tute perei en ĝi. Tamen oni trovis grandan nombron da potoj kaj objektoj en preskaŭ ĉiuj dolmenoj. Ĉi lasta povus indiki ke dolmenoj estis uzataj kiel tombejo. Eble dolmenoj havis religian signifon por ĉi tiuj homoj kaj funkciis kiel sanktejoj.
NATO
Post 11-S
Ekskomunismaj landoj kiel Hungario kaj Ĉeĥio, Pollando, estis aliĝinta al NATO en 1999. Je la Praga konferenco de la 21-a/22-a de novembro 2002, sep landoj estas invititaj eknegoci por aliĝi al la alianco: nome Estonio, Latvio, Litovio, Slovenio, Slovakio, Bulgario kaj Rumanio. Al Albanio kaj Makedonio oni diris, ke ili ne plenumis la ekonomiajn, politikajn kaj militajn kriteriojn de reformo kaj devas provizore atendi. Kroatio turnis sin al aliĝo en 2002 kaj komencis la procezon. La 29-a de marto 2004 la sep ŝtatoj kandidatiĝintaj en 2002 aliĝis al NATO: nome Bulgario, Estonio, Latvio, Litovio, Rumanio, Slovakio kaj Slovenio. ​
Dolmeno
Etendo
La dolmenoj estis konstruitaj en la ŝtonepoko, antaŭ ĉirkaŭ 5000 jaroj, de popoloj kiuj estas indikataj per la kolektiva nomo Funelpokalkulturo. La nomo estas derivita de la formo de ilia vazaro. Tiuj popoloj verŝajne ne konsistis el homogena grupo pro la granda regiono de disvastiĝo. Pri la historio de tiu popolo tre malmulte estas konata.
NATO
Post 11-S
En februaro 2005, Gerhard Schröder proponis krej komisionon por reformi la NATO-n antaŭ la kreskanta gravo de la Eŭropa Unio. La tiama germana kanceliero konsideras necesa restrukturigi la Atlantikan Aliancon, pro tio ke la strategiaj defioj estis ekster la defenda medio kaj ne postulis unuarange militan respondon, «estis miskomprenoj, malkonsentoj, malfidoj kaj ĝis tensioj», indikis la kanceliero, kiel montriĝis post la invado al Irako de 2003 kiu montris la eblajn profundojn kaj de la malkonsentoj kaj de la mankoj en la preparoj de la NATO por reagi al tiaj malfaciloj.
Dolmeno
Etendo
Dolmenoj kaj kompareblaj, de homoj faritaj, strukturoj troviĝas en la tuta Nord-okcidenta Eŭropo de Portugalio ĝis Danio kaj en Britio kaj Irlando. Kelkaj estas je la interno provizitaj per epigrafoj aŭ ornamaĵoj kiuj estas ĉizitaj en la ŝtono.
NATO
Post 11-S
En septembro 2006, la NATO iniciatis la Operacon Meduzo en la sudo de Afganio, cele al nuligo de la rifuĝejoj de la talibanoj en la distriktoj Panĝvaj kaj Ĵari, en Kandaharo, kie la insurekciantoj montris fortan rezisto. Oni ĉirkaŭkalkulis, ke en la operaco mortis ĉirkaŭ kvin cent talibanoj.
Dolmeno
Etendo
En Germanio la dolmenoj estas nomitaj tomboj de gigantoj.
NATO
Post 11-S
En 2008, la NATO petis al Kolombio trupojn de la armeo kaj kontraŭminajn kaj kontraŭdrogajn spertulojn por partopreni en la laboro farita en la afgana mondoregiono sub estreco de la Armeo de Hispanio, pro ilia montrita sperto en tiuj aferoj, pli grava ol tiu de la cetero de landoj. La 20-an de februaro 2009 estis aprobita la partopreno de inter 120 kaj 150 membroj de la kolombia armeo en la ISAF sub hispana estreco. La partopreno de Kolombio estis tute partikulara okazo ĉar ĝi ne apartenas al la geografio de Nordatlantiko kaj samtempe ĉar ĝi ne estas lando membro de la NATO.
Kroatio kaj Albanio estis akceptitaj la.
Dolmeno
Etendo
Dolmenoj troviĝas ankaŭ en Sirio sur la Golana Altaĵo.
Frunzenskaja (metrostacio en Sankt-Peterburgo)
Frunzenskaja (Фрунзенская) estas stacio de la Metroo de Sankt-Peterburgo sur Moskovsko-Petrogradskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Sankt-Peterburgo.