cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seslatera kahelaro
Kahelaroj konstruitaj surbaze
Estas 8 unuformaj kahelaroj kiu povas esti konstruitaj surbaze de la regula seslatera kahelaro (aŭ ĝia duala triangula kahelaro), inkluzive la seslateran kahelaron mem.
El la 8 formoj nur 7 kiu estas topologie diversaj, ĉar la senpintigita triangula kahelaro estas topologie identa al la seslatera kahelaro.
En la bildoj la edroj bazitaj je la originalaj edroj estas kolorigita kiel ruĝaj, bazitaj je la la originalaj lateroj estas bluaj, bazitaj je la originalaj verticoj estas flavaj.
Neregulaj formoj
La regula seslatera kahelaro povas esti malformita al la aliaj geometriaj proporcioj kaj malsamaj simetrioj. Ekzemple, la norma brika ŝablono povas esti konsiderata kiel neregula seslatera kahelaro. Ĉiu ortangula briko havas 4 verticojn je la anguloj kaj 2 verticojn en la longaj randoj, dividantajn ĉiun el ili je du samliniaj lateroj.
Uzoj
Ĉi tiu seslatera ŝablono ekzistas en naturo en abelia ĉelaro.
Ekzemploj:
Haukivuori
Haukivuori estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Suda Savonio. La komunumo estas ligita al Mikkeli en 2007. La areo de la eksa komunumo estas, el kio estas tero kaj  akvo. La 31-an de decembro 2006 la komunumo havis 2,268 loĝantojn.
HO
La literkombino havas plurajn signifojn:
E♭-maĵoro
E♭-maĵoro aŭ E-bemola maĵoro estas tonalo de la modalo maĵoro, baziĝanta sur la toniko e♭. La tonalon E♭-maĵoro oni indikas en la notacio per tri bemoloj (b♭, e♭, a♭). Ankaŭ la respektivan gamon kaj la bazan akordon de ĉi tiu tonalo (la toniko e♭-g-b♭), oni nomas E♭-maĵoro.
E♭-maĵoro ofte estas sentata kiel varma kaj malpli hela ol la maĵortonaloj kun diesoj. Multaj pecoj por blovinstrumentoj staras en E♭-maĵoro, ĉar muzikistoj kun latunaj blovinstrumentoj en B♭ aŭ E♭, klarnetoj en B♭ kaj kornoj en F tiam ludas kun malpli antaŭsignoj.
Okulfrape ĉe multaj pecoj en E♭-maĵoro la ĉeftemo aŭ -motivo konsistas el tonoj de la akordo E♭-maĵoro.
Verkoj
Baroko:
Viena klasikismo:
Romantismo:
Modernismo/20-a jarcento:
Scriptorium
Scriptorium (eld. skriptòrjum) latinlingve indikas, en la lingvaĵo de paleografio kaj kodeksologio, la lokon en kiu aktivis laborejo nun difinebla per «porskriba centro».
Tiu vorto «scriptorium», siavice devenas el la latina verbo scribere, skribi, kun la aldono de sufikso «orium» per kiu oni faras adjektivon loko. Scriptorium pensigas do lokon kie oni skribas kaj, pro senca plivastiĝo, kie skribantoj aktivas en arto de kopiado: kio okazis precipe en Mezepoko.
En la nuna terminologio kutime oni intencas tiun parton de la monaĥeja amplekso dediĉita al la kopiado de manuskriptoj, strikte ligita kun la biblioteko. Ofte tiuj medioj kulture gravegis kaj pro la gardo de la greka kaj latina kaj hebrea kaj ĝenerale mediteranea dokumentaro, kaj pro tio ke ili fariĝis centroj de pensado kaj kreiĝo de nova kulturo.
La propra aktivado de kopiado divolviĝis tra diversaj fazoj de la laborado de la libro. Certe, atestitaj estas diversaj fazoj de la pretigo de la surskribota pergameno: tranĉo de la folioj, borado, liniigo, glatigado... sekvis poste la fazoj de la celata skribado: kopiista monaĥo kopiadis la tekston sur la liniigita paĝo (kiu foje prezentis la spacojn sur kiuj oni poste realigis la miniaturaĵojn. Kompreneble, la kopiada laboro ne ĉiam sin limigis al la kopiado de tekstoj antikvaj, biblioj aŭ sanktapatraj tekstoj; ofte oni skribis ankaŭ originalajn verkojn.
La aktiveco de la scriptorium estis estrata de armarius (provizanto) kiu havigis al la kopiantoj necesaĵojn por skribi (plumo, inko ktp) kaj kiu kutime havis ankaŭ aliajn taskojn (foje li diktadis la tekston al la skribantoj).
Ofte la scriptoria evoluigis grafismajn uzojn novajn kaj sendependajn inter ili (oni pensu al la literoj a kaj b karakterizaj de la scriptorium de Corbie (Korbì) aŭ al la literoj a kaj z karakterizaj de Laon variantoj de la skribo difinita en paleografio kiel merovida skribo.
Minituristoj kutime ekintervenis sur la folioj jam redaktitaj sed antaŭ la bindado de la libro en medioj ne necese kuneksaj al la scriptorium.
La scriptoria (plurale) produktadis librojn por la monaĥejoj kaj katedraloj kaj universitatoj ktp, kaj ankaŭ por la ne vasta, sed kreskanta, branĉo de alfabetigitaj sekularoj.
Scriptoria ĉe la la duono de la 13-a jarcento
Tamen, ĉe la duono de la 13-a jarcento, la konkurado de sekularaj urbaj butikoj multe kreskis kaj rilate la tipon de literaturo proponita (ne nur edifaj-religiaj aŭ altkulturaj libroj) kaj rilate la lingvon (ne nur la latina aŭ greka ktp).
La sekularaj priskribaj metiejoj uzis porkopiadajn sistemojn pli rapidajn (ekzemple, la sistemo de la pecia. Malsama, krome, estis la movanta celo de la monaĥo (disvastigi la religiajn aŭ strikte kulturajn ilojn) kaj tiu de la sekulara entreprenisto (movata de gajnocelo).
Ĉiukaze ankoraŭ laŭ diversaj jarcentoj la monaĥaj «skriptoria» estas la kerno de la produktado de liturgiaj libroj por la religiaj medioj, almenaŭ ĝis la disvastigo de la moderna presa sistemo.
Elstaraj porskribaj centroj
Skribi, perkopie aŭ alimaniere, estis konsiderita manaktivado, kaj do humila, forlasita al duarangaj personoj, se kompari kun la estimo ĝuata de aliaj «kulturaj» laboroj. Ekde la 6-a jarcento la unuaj monaĥaj reguloj inkluzivis la skribadon inter la aktivecoj kiujn la humila monaĥo devis plenumi por pasigi vivon laŭpie.
Vivarium
Tiu de Vivarium (Kalabrio –Italio) estas la unua scriptorium pri kiu oni konservas precizan historian ateston. Ĝin oni instalis en la ampleksa monakejo kontruigita de Kasiodoro en la 6-a jarcento. Ege instruita persono, Kasiodoro, en siaj Institucioj, rekomaendis la plej grandan zorgon en la kopiado de la sanktaj tekstoj al kiuj, eble puŝite de sia klasika kulturo, ne forgesis aldoni egalan pasion por la la tekstoj de paganaj aŭtoroj. Tiu porskriba centro aktivis almenaŭ ĝis la jaro 630.
Montekasino
La pormonaĥa regulo de sankta Benedikto de Nursio detaligas la variajn taskojn kaj aktivecojn de la monaĥoj, inter kiuj elstaras tiu porskriba. Ene de la Abatejo de Montekasino, fondita en 529, funkciis scriptorium aktiva ĝis la fino de 15-a jarcento
Bobbio
La scriptorium de Bobbio, instalita ĉe la monaĥejo fundita de la irlanda monaĥo Sankta Kolombano, en (615-627). Abate estis tiam posteulo de la fondinto, monaĥo Attala.
Tiu scriptorium estis plej elstara porskriba centro de alta Italio aktiva ekde la 7-a ĝis la 9-a jarcentoj, en longobarda kaj karolida epokoj, koordinanta la samaktivecojn de la diversaj samordenaj monaĥejoj. La irlandaj monaĥoj, aktivintaj dekomence, enkondukis la stilon de la miniatura «insula arto» kaj apartan sistemon de mallongigo.
BGL
La vorto havas plurajn signifojn:
Scriptorium
Sankt-Galo
Alia grava porskriba centro aktivis en la monaĥejo Sankt-Galo, en Svislando. Tiutempa plano, datita komence de la 9-a jarcento, de tiu monaĥejo montras la scriptorium ĉe la norda angulo de la preĝeja masonaĵo.
Citeaux
Du jarcentoj poste, male, estis koncedite efektivigi kopiadan laboron ankaŭ en propraj ĉeloj.
Kartuzianoj
La modus vivendi (maniero de vivo) de la Kartuzianoj preskribis tiun laboron en la soleco de sia ĉelo. Eĉ ili, do, aktivis en la kopiado.
Evoluo de la scriptoria
Johano Tritemio el Sponheim verkis broŝureton De laude scriptorum (Laŭdo de la manskribantoj) en 1492 por celebri la glorojn de aktiveco ĉiam pli insidita per la plivastiĝo de la verkoj presitaj. Ĉi-kaze, kaj estis malfrua rekono, la skribabo-kopiado estis vidita kiel la plej alta inter la manlaboroj inda konserviĝi pro historiaj motivoj kaj pro religiula disciplino.
Jam estis la tempo en kiu la «scriptoria» ekfariĝis aŭ ankaŭ presejoj aŭ kultejoj de la miniaturaj artoj aŭ prizorgantoj de la antikvaj trezoroj.
Hn
La literkombino havas plurajn signifojn:
Občina Brda
Občina Brda estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en Regiono Goriška. La municipo konsistas el 45 komunumoj kovrante areon de 72 km². Komence de 2018 tie loĝis 5623 homoj. Administra centro de la municipo estas la vilaĝo Dobrovo.
Mayhem
Mayhem estas norvega muzikgrupo de nigra metalroko. La kariero de Mayhem estis tre disputiga, precipe pro la sinmortigo de Per Yngve Ohlin, kaj la murdo de gitaristo Euronymous. Ili havas ses muzikalbumojn de studio:
Občina Brda
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 45 vilaĝoj: Barbana, Belo, Biljana, Brdice pri Kožbani, Brdice pri Neblem, Breg pri Golem Brdu, Brestje, Brezovk, Ceglo, Dobrovo, Dolnje Cerovo, Drnovk, Fojana, Golo Brdo, Gonjače, Gornje Cerovo, Gradno, Hlevnik, Hruševlje, Hum, Imenje, Kojsko, Kozana, Kozarno, Kožbana, Krasno, Medana, Neblo, Nozno, Plešivo, Podsabotin, Pristavo, Senik, Slapnik, Slavče, Snežatno, Snežeče, Šlovrenc, Šmartno, Vedrijan, Vipolže, Višnjevik, Vrhovlje pri Kojskem, Vrhovlje pri Kožbani, Zali Breg
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-goriska.php
Geografia loko: http://www.geopedia.si/#T1257_F408:7_x396199.062_y95659.26550000001_s12_b4
Les Planches
Le Planches estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Caiçara do Rio do Vento
Caiçara do Rio do Vento estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 3.185 loĝantojn.
(17565) 1994 CG2
(17565) 1994 CG2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
BGN
La vorto havas plurajn signifojn:
Hălmăgel
Hălmăgel [həlməĝel] (hungare: Kishalmágy) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Brad. En 1910 ĝi havis 1 404 loĝantojn (rumanoj), en 1992 727 (rumanoj). Ĝia unua mencio estas en 1439. Ĝi estas rumana popolarta centro. Tie havis lokon la fraŭlinfoiroj sur la monto Găina, kiun ankaŭ Mór Jókai priskribis en sia romano titolita Riĉaj malriĉuloj. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Sorico
Sorico estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la Provinco Como. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo Stefano.
Najbaras la komunumoj Dubino (SO), Gera Lario, Montemezzo, Novate Mezzola (SO), Samolaco (SO) kaj Verceia (SO).
Irapuato
Geografio
Irapuato situas en centro de la lando en montara regiono.
Historio
Hispanoj fondis la vilaĝon en 1547, sed pli frue indianoj vivis tie. La vilaĝo urbiĝis en 1825. En 1973 inundo okazis.
Ekonomio
En Irapuato la ĉefa industrio estas la agrikulturo kaj ĝi estas fama pro siaj fragoj kaj la bredado de porkoj, kokoj kaj brutaro. La fruktoj kaj floroj de la luksaj ĝardenoj de Irapuato estas konataj ĝenerale en tuta Meksiko.
Trafiko
Irapuato havas bonajn trajnan kaj ĉefvojan kontaktojn. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
En Irapuato la temperaturo varias dum somero 30 °C-ojn aŭ malpli. Vintre tre malofte forstas. Jare pluvas nur po 784 mm.
15624 Lamberton
15624 Lamberton estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Melissa L. Lamberton, finalistino en 2001 de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Young Scientist Challenge (DYSC). Ŝi estis lernantino ĉe la Pistor Middle School de Tucson (Arizono, Usono).
Jedermann
'Jedermann. Das Spiel vom Sterben des reichen Mannes' (esperante Ĉiu Ajn. Ludo pri la morto de riĉa homo) estas teatraĵo de Hugo von Hofmannsthal, kiu estis unuafoje prezentita la unuan de decembro 1911 en Berlino, direktita de Max Reinhardt. De 1920 la ludo estas ĉiujare prezentita ĉe la Festivalo de Salcburgo, kiun kunfondis Hugo von Hofmannsthal.
Laŭ la ekzemplo de mezepokaj moralecaj ludoj aperas en ĝi en personigita formo: Dio, la diablo kaj aliaj abstraktaj estaĵoj.
Intrigo
La riĉa, same avara kiel diboĉema "Ĉiu Ajn" neekspektate estas vokata de la "Morto", kiu volas duki lin antaŭ lia kreinto. Nek la fidela servisto de "Ĉiu Ajn", nek liaj amikoj, nek lia mono pretas akompani lin en la tombon. Nur la apero de liaj tre febraj "Bonaj Faroj" kaj "Kredo" instigas "Ĉiun Ajn" konfesi siajn pekojn kaj eniri la tombon kiel pentanta konvertinto.
Kufra
Kufra-oazo estas oazogrupo longa 50 km kaj larĝa 20 km, situante en sudorienta parto de Libio, meze de la Libia dezerto. Ĝi troviĝas en de la nuna libia distrikto Al Kufra, kiu ricevis sian nomon de la oazaro. La oazogrupo situas apud karavanvojoj kaj longtempe estis loko por prirabistoj. Tie estiĝis en 1895 la centro de la islama radikala religia asocio, nome Sanusi (aŭ Senusi). La italoj okupis ĝin en 1931.
La plej gravaj urboj de la oazaro estas al-Ĝauv, at-Tulajlib kaj at-Talláb. Sur la sabloŝtona altebenaĵo, en at-Tadzsban funkcias la religia lernejo de Sanusi.
En la oazoj oni kultivas daktilojn, kiujn oni akvumas el subgrundaj akvorezervejoj. Gravas ankaŭ la bestobredado.
Joanna Skrzydlewska
Joanna Katarzyna Skrzydlewska (legu: Skĵidlevska) (naskiĝis la 17-an de februaro 1977 en Łódź / Lodzo) estas pola politikistino. En la jaroj de 2005 ĝis 2009 ŝi estis parlamentanino en Pola Sejmo de la 5-a kaj 6-a oficperiodoj. Ŝi estas Membro de Eŭropa Parlamento de la 7-a oficperiodo de 2009 ĝis 2014 (Eŭropaj balotoj 2009 en Pollando). Ŝi estas favora por Esperanto.
Biografio
Ŝi estas nepino de Helena Skrzydlewska, la floristino en la kvartalo Zarzew (legu: Zaĵev) en Lodzo, kiu fondis la firmaon "H. Skrzydlewska" kaj filino de la plej granda en Lodzo kaj Vojevodio funebra entrepreno - Witold Skrzydlewski, kiu estis ano de Lodza Konsilantaro. . Ŝi finis la Katolikan Liceon je la nomo de Johano Paŭlo la 2-a en Lodzo kaj la Fakultaton pri Mastrumado en la Lodza Universitato. En la jaro 2005 ŝi finis la "Eŭropan Akademion", la kurson organizitan fare de Oficejo de MEP Jacek Saryusz-Wolski. De la jaro 2003 ŝi laboris en la Urba Oficejo de Lodzo kiel vic-direktoro de la Promociiga Fako, la Disvolvo de Entreprenemeco kaj Laborlokoj kaj en la Fako de Turismo kaj Internacia Kunlaboro. Ŝi estis ligita kun la lodza sporto; ŝi estis honora prezidanto de la Klubo pri motorcikla vetkurado sur skorio Orzeł Łódź ("Aglo Lodzo" /skorio), kaj krome ŝi estis la ano de estraro futbalklubo Widzew Łódź (legu: Vidzev Lodzo). Ŝi aliĝis al Civitana Platformo. Dum la balotoj al Pola Sejmo en la jaro 2005 ŝi sukcese eniris parlamenton de la balotregiono Lodzo (la 5-a oficperiodo 2005 - 2007). Ŝi estis en la Komisionoj pri Familio kaj Rajtoj de Virinoj, pri Korpa Kulturo kaj Sporto ankaŭ en la Komisiono pri Publikaj Financoj. Dum la sekvontaj balotoj en la jaro 2007 ŝi denove sukcese eniris la parlamenton ricevante 33.835 balotvoĉojn. De la jaro 2009 dum la Eŭropaj balotoj 2009 en Pollando ŝi estas Membro de Eŭropa Parlamento de la 7-a oficperiodo de 2009 ĝis 2014. Ŝi estis kadidatino de la balotregiono en Lodzo ricevante 32.356 voĉojn. Ŝi estas en EP anino de la Komisiono pri Rajtoj de Virinoj kaj Egalrajtoj.
Pieksänmaa
Pieksänmaa estis mallongtempa komunumo de Finnlando en provinco Suda Savonio. La komunumo fariĝis 2004, kiam Kampara komunumo de Pieksämäki, Jäppilä kaj Virtasalmi unuigis. La komunumo Pieksänmaa estas ligita al Pieksämäki en 2007. La areo de la komunumo estis, el kio estas tero kaj  akvo. La 31-an de decembro 2006 la komunumo havis 8,467 loĝantojn.
Hr
La literkombino havas plurajn signifojn:
Casas de Juan Núñez
Casas de Juan Núñez (Domoj de J.N.) estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Manĉeto aŭ La Manchuela, kun areo de 88.98 km². En 2019 estis 1 307 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE. Ĝi estas je 27 km de la provinca ĉefurbo Albacete.
Toponimio
La toponimo Casas de Juan Núñez (Domoj de J.N.) derivas de la mezepoko kiam multaj setlejoj estis ligitaj per reguloj de feŭdismo al la posedanta senjoro aŭ terposedanto.
Geografio
Casas de Juan Núñez estas en la nordokcidento de la provinco Albacete je averaĝa alteco de 70 m super marnivelo.
La municipa teritorio limas kun tiuj de Pozo-Lorente, Chinchilla de Monte-Aragón, Higueruela, Valdeganga, Villavaliente kaj Jorquera. Ĝi estas esence ebana, kun altaĵoj sude, pro proksimeco al la Montaro de Montearagón. Estas trapasata de brutovojoj aŭ pluvovojoj (sezonaj torentejoj) kiuj venas de la montaro al la valo de Júcar, inter kiuj elstaras Los Villares kiuj fluas apud la urba kerno.
La uzado de la grundo de la municipa teritorio estas jena:
Ekonomio
La ekonomio de Casas de Juan Núñez estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, malgrandaj fruktoĝardenoj kaj naturaj fontoj. Ankaŭ brutobredado, konstruado, transporto kaj ŝtonminejoj.
4790 Petrpravec
4790 Petrpravec estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, norde de San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi esti nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Petr Pravec, en la okazo de ties edziĝo kun Kateřina Machačová la
Deutschlandfunk Nova
Deutschlandfunk Nova (mallongigo: Dlf Nova, ĝis la 30a de aprilo 2017: DRadio Wissen) estas la tria kompleta programo de la germana Deutschlandradio kaj eksendiĝis la 18an de januaro 2010 je la 6:00 horo. La studio de Deutschlandfunk Nova troviĝas en la sendocentralo de Kolonjo. Alie ol Deutschlandfunk kaj Deutschlandfunk Kultur Deutschlandfunk Nova estas dissendata ne per ultramallongondo, sed unuarange per DAB+ kaj la interreto. La slogano estas: ''Es ist kompliziert. Dazu guter Pop (Estas komplike. Aldone: Bona popmuziko''). La estro de Deutschlandfunk Nova estas Ralf Müller-Schmid.
Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio
The Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio (AEWA laŭ la angla mallongigo) estas la plej ampleksa el sia tipo de interkonsentoj disvolvigataj ĝis nun laŭ la Bonna Konvencio. Ĝi estis konkludita la 16an de junio 1995 ĉe Hago, Nederlando kaj ekvalidiĝis la 1an de novembro 1999 post kiam la postulita nombro de almenaŭ 14 landoj, el kiuj 7 el Afriko kaj 7 el Eŭrazio ratifis ĝin. Ekde tiam la Interkonsento estis sendependa internacia traktato.
Deutschlandfunk Nova
Programo
Dumtage estas sendata interalie "Grünstreifen" ("verda koridoro"); en ĝi estas informoj kaj muziko. Novaĵ-elsendoj estas je la plena horo kaj krome je la 30a minuto post la plena horo. "Wissensnachrichten" ("sciencaj novaĵoj") estas je ĉ. la 45a minuto post la plena horo. Al la aliaj programeroj apartenas "Hörsaal" ("aŭditorio"; t. e. redonado je sonregistritaj lekcioj) kaj "Redaktionskonferenz" ("redakcia konferenco"). Dumnokte estas "Soundtrack" ("akustika trako"); tio estas sinsekvo de muzikpecoj sen moderatoro. La muzikspeco kaj dumtage kaj dumnokte estas bona popmuziko laŭ la propra slogano.
Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio
La AEWA kovras 255 speciojn de birdoj ekologie dependaj el humidejoj dum almenaŭ parto de ties jara ciklo, inklude multajn speciojn de kolimboj, greboj, pelikanoj, kormoranoj, ardeoj, cikonioj, raloj, ibisoj, plataleoj, flamengoj, anasoj, cignoj, anseroj, gruoj, vadbirdoj, mevoj, ŝternoj kaj eĉ la suda Okulvitra pingveno.
Obermarchtal
Obermarchtal estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alb-Donau kaj en la distriktaro Tübingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Majstro de la Bartolomeo-Altaro
Majstro de la Bartolomeo-Altaro estas provizora nomo por nekonata artisto de la malfrua mezepoko, aktiva ĉirkaŭ 1470 ĝis 1510 en la regionoj de Utreĥto kaj Kolonjo. Li precipe pentris portretojn, meditado- kaj altarbildojn samkiel libropentraĵojn. Sed lia ateliero ankaŭ kreis  skulptaĵojn kaj ekleziajn robojn (paramentoj), eble eĉ preĝejofenestrojn kaj oraĵojn. Neniu el liaj verkoj estas signita, ĉar tio ne estis kutima dum la mezepoko. Ankaŭ neniuj arkivaj dokumentoj pri la artisto konserviĝis.
La provizora nomo deduktiĝas el artverko lia, triptiko montranta la apostolon Bartolomeo. Tiu ĉi verko servas kiel nomdonanto i.a. pro tio, ke ĝi enhavas kaŝan memportreton: en okulo de drako sur la maldekstra el la tri bildaloj malklarkonture respeguliĝas vizaĝo.
De la Majstro de la Bartolomeo-Altaro kaj el lia ateliero devenas multaj el la altaroj pentritaj por kolonjaj preĝejoj. Estas pridisputate, ĉu li aŭ devenas el Kolonjo, kie li lernis la artojn kaj mortis ĉirkaŭ 1510 en la aĝo de ĉirkaŭ 60 jaroj (ĉi tiu deduktiĝas i.a. el la videbla influo de Stephan Lochner kaj el la stilo de liaj suboskizoj), aŭ laŭ alia opinio neniam loĝis en Kolonjo, sed devenis el norda Nederlando (ĉirkaŭ Utreĥto); tion oni deduktas i.a. el horlibro, kiun la Sankta Kolumba, pentrita de li, tenas enmane, kiu estas skribita en la meznederlanda lingvo kaj devenas el nederlanda bindejo.
Interkonsento pri la konservado de migrantaj akvobirdoj de Afriko-Eŭrazio
La interkonsento kovras 118 landojn (2011) el Eŭropo, partoj de Azio kaj Kanado, Meza Oriento kaj Afriko.
Deutschlandfunk Nova
Distingado
En 2011 DRadio Wissen estis premiita per Grimme Online Award. La atribuo de la premio estis pravigita de la decidintaro precipe per la kunigado de radioprogramo kaj retejo. Laŭ la decidintaro la programoj tie estas ord-aranĝataj ne laŭ sendoskemo kaj sendohoroj, sed laŭteme; la interfaco de la retejo povas esti agordata de la uzanto laŭpropraprefere; la radiokontribuoj estas kvalite konvinkaj, kaj ĉiu kontribuo estas disponebla ankaŭ kiel elŝutaĵo, podkasto kaj en teksta formo. "Tia devas esti radio en la interreto."
Majstro de la Bartolomeo-Altaro
Lia demonstrative plastika verkaro oscilas inter malfrua gotiko kaj renesanco, ne malofte akompanate de ironietaĵoj. La artisto elektis siajn pentrajn rimedojn eklektikisme el variaj stiloj. Gravaj influoj de Stephan Lochner kaj ankaŭ de la sudnederlanda pentristo Rogier van der Weyden estas ekkoneblaj. Oni konsideras lin kiel unu el la plej bonaj pentristoj de la mezepoko.
Verkoj (elekto)
Entute oni atribuas al la Majstro de la Bartolomeo-Altaro preskaŭ tridek bildojn pro motivaj similecoj, laŭ stila "mandistingigo" oni rigardas kelkajn el ili kiel verkoj de verŝajne du submajstroj (kaj pluaj kunlaborantoj sub ilia observado) el lia ateliero. Pro la fortaj similecoj de pluraj bildoj laŭ motivo kaj komponado je tamen klare desupriĝa kvalito oni deduktas, ke la atelieranoj kopiis – parte plurfoje - laŭ klientaj deziroj kelkajn el liaj propramanaj bildoj. Ankaŭ ili estas gravaj, ĉar la originalaĵoj parte ne konserviĝis.
Karl Philipp zu Schwarzenberg
Karl Philipp zu Schwarzenberg (naskiĝis la 18-an de aprilo 1771 en Vieno, mortis la 15-an de oktobro 1820 en Lepsiko) estis aŭstra feldmarŝalo.
Ödön Jakab
JAKAB Ödön estis hungara poeto, ano korespondanta de la MTA (1924) naskita en Vadasd la 26-an de julio en 1854 kaj mortinta en Budapeŝto la 5-an de marto 1931.
Biografio
Ödön Jakab diplomiĝis en la Universitato de Koloĵvaro en 1879. Li instruis en Pancsova, Déva, poste en Budapeŝto. Li estis membro de 1883 de Societo Petőfi, de 1895 de Societo Kisfaludy.
12508 Darcysloe
12508 Darcysloe estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Darcy Sloe, mentorinon de unu finalisto de la Regeneron Science Talent Search 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Montgomery Blair High School, Silver Spring (Marilando).
Daryl Hannah
Daryl Christine HANNAH (3a de Decembro, 1960) estas usona aktorino kaj aktivulino por la medio. Ŝi faris sian kinan debuton en la supernatura hororfilmo de Brian De Palma nome The Fury (1978). Ŝi stelulis en variaj filmoj laŭlonge de la jaroj, kiel ĉe la roloj de Pris Stratton en scienc-fikcia agadfilmo de Ridley Scott nome Blade Runner (1982) kaj de Cathy Featherstone en la amafera komedio de Randal Kleiser nome Summer Lovers (1982), kiel la sireno Madison en la fantazia amafera komedio de Ron Howard nome Splash (1984), kiel Roxanne Kowalski en la amafera komedio Roxanne (1987), kiel Darien Taylor en la dramo de Oliver Stone nome Wall Street (1987), kaj kiel Annelle Dupuy Desoto en la komedi-drama Steel Magnolias (1989). En 2004, Hannah ricevis premion Saturn pro sia rolo kiel Elle Driver nome unuokula murdisto en la duparta agadfilmo pri batalartoj de Quentin Tarantino nome Kill Bill. En 2015, ŝi aperis en la serio de Netflix nome Sense8 kiel Angelica Turing.
Karl Philipp zu Schwarzenberg
Vivo
Schwarzenberg membriĝis al la imperia kavalerio en 1788, batalis en 1789 sub Lacy kaj Ernst Gideon von Laudon kontraŭ la Turkoj, karakterizis sin per sia braveco, kaj iĝis majoro en 1792. En la franca kampanjo de 1793, li deĵoris en la avangardo de la armeo ordonita fare de princo Friedrich Josias von Sachsen-Coburg-Saalfeld kaj en Le Cateau-Cambrésis en 1794 lia impeto ĉe la estro de la regimento, forte subtenita fare de dek du britaj eskadroj, rompis tutajn trupojn de la francoj, mortigis kaj pafvunditajn 3,000 virojn. Li tuj estis ornamita kun la Kruco de la Armea ordeno de Maria Tereza. Post partoprenado en la bataloj de Amberg kaj Würzburg en 1796 li estis promociita al la rango de ĝenerala-maĵoro, kaj en 1799 li estis promociita al feldmarŝalo-leŭtenanto. Ĉe la Batalo de Hohenlinden li gvidis dividadon en la dekstra flanko, kaj preskaŭ estis la nura aŭstra generalo kiu eliris el tiu fiasko kun honoro. Dum la retiriĝo, lia decidemo kaj kuraĝo savis la dekstran flankon de la aŭstra armeo de detruo, kaj al li poste estis konfidita fare de Arkiduko Karlo de Aŭstrio la ordonrajto pri la ariergardo. En 1804, princo Karl Philipp estis kreita Fürst zu Schwarzenberg en titolo identa al, sed aparta de, tiu de lia frato, Jozefo, Fürst von Schwarzenberg. En la milito de 1805 li aranĝis ordonrajton pri regimento sub Mack, kaj kiam Ulm estis ĉirkaŭita de Napoleono en oktobro li estis unu el la kuraĝa grupo de kavalerianoj, sub la Arkiduko Ferdinando de Aŭstrio-Este, kiuj tranĉiĝis tra la malamikaj linioj. En la sama jaro, li ricevis la Krucon de la komandanto de la Ordeno de Maria Tereza kaj en 1809 al li estis aljuĝita la premio Ordeno de la Ora Ŝaffelo.
Daryl Hannah
En sia privata vivo ŝi havis sinsekve rilatojn kun John F. Kennedy Jr. kaj la muzikistoj Jackson Browne kaj Neil Young.
Karl Philipp zu Schwarzenberg
Vivo
Napoleono tenis Schwarzenberg en granda altestimo, kaj estis laŭ sia peto ke la princo prenis ordonrajton pri la aŭstraj helptrupoj en la rusa kampanjo de 1812. Schwarzenberg akiris kelkajn negravajn sukcesojn per lertaj manovroj sen granda batalado. Poste li restis dum kelkaj monatoj neaktiva ĉe Pultusk.
En 1813, kiam Aŭstrio, post multaj hezitoj, prenis la flankon de la aliancanoj kontraŭ Napoleono, Schwarzenberg, ĵus promociita al feldmarŝaleco, estis nomumita ĉefkomandanto de la aliancita Granda armeo de Bohemujo. Sub lia komando, la Aliancita armeo estis venkita fare de Napoleono ĉe la Batalo de Dresdeno en la 26-27a aŭgusto kaj movigita reen en Bohemujon. Tamen, lia armeo venkis francajn trupojn ĉe la Dua batalo de Kulm. Revenante al la batalo, li gvidis la Aliancitan armeon norden denove kaj havis gravan rolon en la decida malvenko de Napoleono ĉe Batalo de Leipzig en la 16-18a oktobro. Dum la invado de Francio en 1814, li batis francan trupon ĉe la Batalo de Bar-sur-Aube je la fino de februaro. Li forpuŝis atakon de Napoleono en la Batalo de Arcis-sur-Aube en la 20-21a marto kaj venkis la lastan barieron antaŭ Parizo gajninte la Batalon de Fère-Champenoise la 25-an de marto. Lia konkero de la franca ĉefurbo la 31an de marto post la Batalo de Parizo rezultigis la demisiigon de Napoleono.
Graveco
Estas multaj kiuj akuzas Schwarzenberg je timemo kaj tro-singardo, kaj liaj operacioj fakte aperas ne malofte en tiu koloro komparite ekzemple al tiuj de lia ĉefsubulo, la vigla Blücher. Sed kritikistoj ofte forgesas ke Schwarzenberg estis aŭstra generalo unue: lia armeo estis preskaŭ la tuta forto kiun Aŭstrio povis meti en la kampon en Mezeŭropon, kaj estis tial grandegaj la riskoj. La motivoj por lia ŝajna timemo devus esti serĉitaj en la politikaj arkivoj de Vieno en la lernolibroj de strategia teorio. En iu kazo liaj venkoj estis ne malmultaj kaj laŭ la volo de la viena kortego. Kiam li perdis sian fratinon Karolino, al kiu li estis profunde ligita, li malsaniĝis. Tiu sortobato malfunkciigis lin en 1817, kaj en 1820, dum revizitado de Leipzig, kie li gvidis batalon sep jarojn antaŭ ol, li suferspertis duan apopleksion.
Unu el liaj praidoj estas la ĉeĥa politikisto Karel Schwarzenberg.
Watford
Watford estas urbo (ankaŭ universitata urbo) en Unuiĝinta Reĝlando, en Anglio.
Geografio
Watford etendiĝas sur ebenaĵo en proksimeco de Londono, kiu troviĝas nur 32 kilometrojn.
Historio
Watford unue estas meciita en 1007 kaj en 1100 ĝi rajtas aranĝi semajnan merkaton. La urbeto restis agrikultura komunumo kun hejmindustrio dum multaj jarcentoj. En 1798 la nova kanalo, en 1837 la fervojo portis prosperon por la industrio. Watford estis kreita kiel urba distrikto en 1894 kaj iĝis municipa urbeto en 1922.
Ht
La literkombino havas plurajn signifojn:
Reĝa Gardistaro
La Reĝa Gardistaro estas korpo dependa de la Hispana Armeo dediĉita al protekto de la Reĝo de Hispanio kaj la aliajn membrojn de la Reĝa Hispana Familio. Kun longa historio el la Mezepoko, la Reĝa Gardistaro suferis kaj ĝuis la eventojn de la Monarkio en Hispanio, kaj tiele ege variis ties kompono, kvanto kaj funkcioj.
La plej malnova de la rotoj kiuj formas la Reĝan Gardistaron estas la Reĝa kaj Laŭrita Korpo de Reales Guardias Alabarderos, roto fondita en 1506 de Gonzalo De Ayora, dum la reĝado de Ferdinando la Katolika. Nuntempe la Reales Guardias Alabarderos estas elitaj trupoj de la tri armeoj kiuj muntas la plej tujan gvardion al la Reĝaj Personoj en oficialaj aktoj. La Reales Guardias Alabarderos estas kun la Svisa Gvardio Pontifica kaj la Yeomen of the Guards britaj, la militaj rotoj pli specialigitaj en eskorto kaj protekto de la mondo. Por la eniro en tiu koncerna Reĝa Korpo oni postulas fizikajn kvalitojn kaj eksterordinarajn profesiajn kapablojn.
Konvencio de Berno (apartigilo)
Konvencio de Berno povas aludi al:
BGR
La vorto havas plurajn signifojn:
Pilipec
Pilipec ukraine Пилипець, hungare Fülöpfalva estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Miĵgirja.
Situo
Pilipec situas en valo de rojo. Lviv troviĝas je 190, Uĵhorodo je 135 km-oj.
Historio
La unuamencio pri la vilaĝo okazis en 1463. Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Pilipec. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Vilaĝservoj estas skiejoj kun aertelferoj, hotelo, skilernejo, kafejo.
Hajnal Tordai
Hajnal Tordai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tordai Hajnal estas hungara teatra kostumisto, altlerneja instruisto, ordinara membro de Hungara Arta Akademio (2013).
Hajnal Tordai naskiĝis la en Gyöngyös.
Biografio
Hajnal Tordai abiturientis en Budapeŝto en 1964, poste ŝi studis en lernejo pri dekoraciistoj 2 jarojn, iom poste en libera artlernejo de Zebegény (1968–1970). Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Hincz, József Somogyi kaj László Gyémánt. Intertempe ŝi eklaboris apud Tivadar Márk en Budapeŝta Ŝtata Operejo en 1966, sed dum la someraj paŭzoj ŝi revenis al Zebegény. Inter 1977–1993 ŝi laboris en Teatro Kisfaludy, inter 1993–2000 en Nacia Teatro (Budapeŝto), poste ŝi kreis kostumojn sen esti membro de teatro. Ŝi memstare respondecis pri kostumoj ekde 1974, resume ŝi kreis ĉirkaŭ 500 kostumaron por spektakloj. Ekde 2010 ŝi instruas en Hungara Belarta Universitato. Ŝi ricevis premiojn inter 1996-2017.
Maynard la 1-a
Maynard estis la 1-a abato de la Monto Sankta Mikaelo de 966 ĝis sia morto en 991.
En 966 li forlasis Fontenelle por translokiĝi al Monto Sankta Mikaelo kun aliaj monaĥoj. Li estas elektita unua abato de la fama normanda abatejo.
Li estis entombigita en ĝardeneto apud la ĥorejo de la preĝejo.
Buteni (Arad)
Buteni (Arad) (hungare: Körösbökény, situo: ) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Sebiş.
Historio
En 1910 ĝi havis 3 632 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 2 201 (rumanoj, 2% hungaroj). Ĝia unua mencio estas en 1202. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Zaránd, de 1744 ''Arad ').
Pipino la pli juna
Pipino la pli juna, ankaŭ Pipino la 3-a aŭ Pipino la Malalta (n. 714, m. 24-an de septembro 768 en Saint-Denis ĉe Parizo) estis majordomo franka, poste reĝo de la frankoj (751–768). Li estis filo de Karolo Martelo kaj patro de Karolo la Granda kun sia edzino Bertrada de Laon.
Ilse Aigner
Ilse Aigner estas germana politikistino. Ŝi naskiĝis en Feldkirchen-Westerham, do nun estas -jara. Ekde oktobro 2008 ŝi estis ministro pri nutro, agrikulturo kaj protekto de konsumantaro en la registaro de Germanio, kiel posteulo de la sampartiano Horst Seehofer, kiu elektiĝis ĉefministro de la federacia lando Bavario, kaj rezulte de la parlamenta baloto en Germanio 2009 ekde la 28-a de oktobro de tiu jaro plu havas saman postenon en la germania registaro de 2009 ĝis 2013. Ŝi reprezentas la bavaran kristandemokratian partion CSU, unu el tri partioj kiuj kune konsistigas la registaran koalicion.
Luterana preĝejo (Kővágóörs)
La Luterana preĝejo estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Kővágóörs.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en mezo de la vilaĝo en pli alta loko. Antaŭe la katolika preĝejo etendiĝas. La fasado estas simetria, meze la enirejo funkcias, plej supre la turo altiĝas. La absido estas simpla daŭro de la navo, do la larĝo kaj alto ne diferencas de la navo. Ankaŭ la navo havas enirejon. Interne la mebloj estis faritaj el la 18-a jarcento. Interne ĉe la turo estas galerio el brikoj, ĉe la najbaraj flankoj el lignoj.
Hu
La literkombino Hu aŭ hu aŭ HU havas plurajn signifojn:
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Tilio
Tilio estas holarktisa genro de malvaloj kaj entenas 45 speciojn. Tilio estas granda falfolia arbo (20–30 m) kun korformaj folioj kaj flavecaj floroj, kies pedunklo kunkreskis kun la flaveca braketo, kiu helpas flugporti la semojn. Tilio havas Eŭropan devenon. Por la praaj slavoj ĝi estis sankta arbo.
Uzo
Kiel kuracplanto la brakteoj de tilio-semoj uzatas por kvietigi kaj dormigi. En eŭropa neolitiko tilio uzatis ofte por korbfarado. Kuracajn efikojn de tilia ŝelo kaj folioj priskribis jam la antikvaj aŭtoroj (Plinio, Vergilio, Kolumelo). La ŝelon oni uzadis kontraŭ lepro, la foliojn kontraŭ ŝvelaĵoj en buŝo kaj piedoj, la sukon kontraŭ troa elfalado de haroj. Tiliajn florojn oni en antikvaj tempoj kaj en mezepoko ne uzis.
Tilio floras mallonge, nur 12-14 tagojn. Pro granda kvanto da floroj, kiuj donas multan polenon kaj florsukon, ĝi estas grava “paŝtejo“ por abeloj. Unu tilia arbo en aĝo de 50-100 jaroj (ĝi ĝisvivas 600, ofte eĉ mil jarojn) donas 10 kg da mielo. Plukataj estas kompletaj flavecaj floroj kun la pedunklo kaj la braketo, komence de la florado (junio-julio), kiam floras jam ĉirkaŭ duono de la infloresko. La foliojn sekigu en ombra trablovata loko.
La drogo enhavas eteroleojn, mukajn substancojn, flavonoidojn, tilirozidon, saponinojn, karotenon kaj vitaminon C. La drogo efikas ŝvitige, malaltigas febrojn, helpas kontraŭ gripo, nazkataro, bronkito, pneŭmonio, inflamo de renoj kaj urinveziko, ĝi kuracas inflamojn de spiraj organoj kaj intestoj. Ĝi havas ankaŭ kvietigan efikon. Tizano: 10 g da tiliaj floroj verŝu per 200 ml da bolanta akvo kaj post kvaronhoro filtru. Trinku 2-3-foje tage. Dekokto de tiliaj floroj havas ankaŭ kosmetikajn efikojn: ĝi helpas purigi la haŭton kaj al la vizaĝo ĝi donas delikatan orkoloran nuancon. Precipe taŭga ĝi estas por homoj laborantaj en polva medio.
Karbo el tilia ligno helpas kontraŭ troacidiĝo de la digesta aparato, ĝi forigas toksajn substancojn, troajn gasojn (meteorismo) kaj helpas ĉe galaj kaj hepataj malsanoj. Pulvoro de tilia karbo estis uzata por produktado de pulvo kaj estis per ĝi ŝutataj ankaŭ vundoj kaj akneoj. Oni povas ĉiutage trinki tilian tizanon kun (aŭ sen) mielo aŭ sukero. Bona kombinaĵo estas tizano de tiliaj kaj sambukaj floroj aŭ tiliaj kaj timianaj floroj.
En beletro
Beletre, pro la kutimo planti tiliojn en vilaĝoj kaj urboj en lokoj kie ilia ombro estas aprezata, tiu arbo iĝis familiara trajto de tradicia germana vivo, kaj temo en poemoj, ĉefe la plej fama germana "lied": "Der Lindenbaum", poemo de Wilhelm Müller surmuzikigita de Franz Schubert
Casas de Ves
Casas de Ves estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Manĉeto aŭ La Manchuela, kun areo de 125,09 km². En 2019 estis 572 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE. Ĝi estas je 46 km de la provinca ĉefurbo Albacete.
Toponimio
La toponimo signifas Domoj de Ves.
Geografio
Casas de Ves estas en la nordokcidento de la provinco Albacete inter la riveroj Júcar kaj Cabriel. Estas la submunicipoj Perichán kaj Tranco del Lobo.
Ekonomio
La ekonomio de Casas de Ves estas fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, malgrandaj fruktoĝardenoj kaj naturaj fontoj.
Gesine Lötzsch
D-rino Gesine LÖTZSCH (ŝi naskiĝis je la 7-a de aŭgusto 1961 en Berlino) estas germana politikistino. Ŝi estas doktoro de filologio, esperantistomo, edzino de prof. d-ro Ronald Lötzsch kaj patrino de du infanoj.
Biografio
Post abiturienta ekzameno Gesine Lötzsch studis de 1980 ĝis 1985 pedagogion en Humboldt-Universitato en Berlino. En 1985 ŝi diplomiĝis kiel pedagogo de la fakoj angla kaj germana. Poste ĝis 1988 ŝi plenumis esplorstudon en la sama universitato. Ekde 1987 ŝi aldone studis en Nederlando. En la jaro 1988 ŝi akiris la titolon doktoro de la filologio (dr. phil.). La disertacio traktis tradukon de la biblio.
Gesine LÖTZSCH estas scienca kunlaboranto en la berlina Humboldt-Universitato, kvankam kiel parlamentano ekde januaro 1991 en forpermeso.
Sorisole
Sorisole estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Almè, Bergamo, Paladina, Ponteranica, Sedrina, Villa d'Almè kaj Zogno. Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Petro, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Gesine Lötzsch
Biografio
De 1989 ĝis 1990 Lötzsch estis membro de la parlamento de la urbodistrikto (germane: Bezirksverordnetenversammlung) Berlin-Lichtenberg, de majo ĝis decembro 1990 de la parlamento de la orienta parto de Berlino (Stadtverordnetenversammlung).
De 1991 ĝis 1993 ŝi estis estrarano de PDS (Partio de Demokrata Socialismo) en la urbo Berlino kaj prezidis la distriktan asocion Berlin-Lichtenberg.
Listo de famuloj naskiĝintaj en Budapeŝto (L-R)
Jen listo de elektitaj famaj hungaroj, kiuj naskiĝis en Budapeŝto laŭ alfabeto. (Pri la ceteraj famuloj vidu ankaŭ la artikolojn pri distriktoj de Budapeŝto (ekzemple Listo de famuloj naskiĝintaj en Újpest) kaj pri Pest kaj Buda antaŭ 1873 (kiuj naskiĝis en tiuj lokoj): Listo de famuloj naskiĝintaj en Pest, Listo de famuloj naskiĝintaj en Buda!)
Gesine Lötzsch
Biografio
Inter la jaroj 1991 kaj 2002 Gesine Lötzsch kiel ano de PDS estis membro de la (freŝe unuigita) berlina parlamento (Abgeordnetenhaus), kie ŝi ankaŭ prezidis la PDS-frakcion (de 1991 ĝis 1993) kaj la komisionon pri eŭropaj kaj federaciaj aferoj kaj amaskomunikiloj (de 1996 ĝis 2002).
Ekde oktobro 2002 Gesine Lötzsch estas membro de la germana parlamento (Bundestag). Kiel kandidato de PDS ŝi gajnis rektan mandaton, ricevinte 39,6 procentojn de la voĉoj en la balotdistrikto 87 (Berlin-Lichtenberg).
Ekde novembro 2005 ŝi estas vicprezidanto de la frakcio de Linkspartei, poste Die Linke, kaj gvidas la frakcian laboro-rondon pri regiona-, struktura politikoj, Orienta Germanio, buĝeto kaj natura medio. Krome ŝi estas frakcia komisiito en la buĝeta komisiono de la federacia parlamento (Bundestag) Ekde septembro ŝi estas ankaŭ membro en la defenda komisiono. Gesine Lötzsch estis ĉiam elektita rekte de la elekto-distrikto Berlin-Lichtenberg. En la federaciaj elektoj de la jaro 2005 ŝi atingis 42,9 % de la voĉoj (porpersonaj, la tiel nomataj unuaj voĉoj), en la elektoj de la jaro 2009 eĉ 47,5 %.
Je la 15-a de majo 2010 post la prezidanto de la partio Die Linke Lothar Bisky ŝi elektiĝis kun 92,8 % de la voĉoj kiel unu de la du prezidantoj de la partio Die Linke (apud Klaus Ernst). Ŝi retiriĝis de tiu posteno je la 10-a de aprilo 2012 pro malsano de sia edzo.
D-rino Gesine Lötzsch estas membro de Gesellschaft für Interlinguistik (GIL).
Agadez
Agadez, aliforme Agadés aŭ Agadèz estas la plej granda urbo en nordo de Niĝero, situanta en Saharo ĉe kruciĝo de gravaj vojoj, je 740 km de la ĉefurbo. La historia urbocentro apartenas al la monda kultura heredaĵo de Unesko.
Agadez estas la ĉefa urbo de Aïr, unu el la tradiciaj federacioj de Touaregoj kaj de la regiono Agadez. La urbo havas ĉirkaŭ 85.000 loĝantojn. La areo de Agadez ricevas ĉiujare precipitaĵon de 300 mm.
Ĝi estis en la 15-a jarcento sidejo de la tuarega sultaneco kaj ankaŭ nun estas centro por la migrantaj tuaregaj paŝtistoj.
Komerco
La urbo estas centro por komercado. Agadez estas prospera merkata urbo kaj centro por la transportado de uranio minita en la areo. Alilaj komercoj rilatas al arĝento kaj ledo.
Karbona tetrabromido
Karbona tetrabromido aŭ tetrabromo-metano estas neorganika kombinaĵo konsistanta je unu karbonatomo kaj kvar bromatomoj. Ĝi apartenas al la familio de la bromhalogenidoj kaj uzatas en la produktado de agrokemiaĵoj kaj kiel solvanto.
Plejmultal el la metalaj bromidaj komponaĵoj estas akvosolveblaj kaj uzataj en akvopurigado, kemia analizo kaj en ultre alta pureco por aplikoj en certaj kristalaj produktadoj. La bromida jono en akva solvaĵo povas esti detektita aldonante karbona dusulfido (CS2) kaj kloro. Karbona tetrabromido uzatas kiel solvanto por grasoj, ciroj kaj oleoj, en plasta kaj kaŭĉuka industrio por blovado kaj vulkanizado, plue por polimerigo, kiel sedativo kaj kiel peranto en fabrikado de agrokemiaĵoj. Pro sia neflamemo ĝi estas uzata kiel ingredienco en fajrorezistaj kemiaĵoj. Ĝi ankaŭ estas uzata por apartigi mineralojn pro sia alta denseco. Ĝi uzatas laboratorie kiel reakciaĵo en organikaj sintezoj.
Carnaubais
Carnaubais estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1963, la municipo havas 9.712 loĝantojn.
(17566) 1994 CE11
(17566) 1994 CE11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Sireno (fiŝvirino)
En PIV sireno estas "[f]abela virinkorpa monstro, kies krurojn anstataŭis fiŝa vosto k[aj] kiu allogis per sia kanto la ŝipveturantojn, por pereigi ilin sur rifoj".
La sirenoj (en antikva greka: Σειρήνα - Seirēna; pl.: Σειρῆνες - Seirēnes, «kiuj ligas kaj malligas», eble rilate al semida Sir, «kanto», kak al la greka Χίμαιρα - Ĥimaira, «ĥimero») estas maraj mitologiaj fikciaj estaĵoj apartenantaj al legendo kaj folkloro.
Origine, en la klasika antikveco, oni reprezentis ilin kiel miksaj estaĵoj kun vizaĝo aŭ eĉ torso de virino kaj korpo de birdo (similaj al Ba de la Egipta Mitologio) kiuj loĝis en rokeca insulo; el la Mezepoko tiuj estaĵoj estis reprezentitaj kun fiŝeca aspekto: belaj virinoj kun fiŝa vosto anstataŭ kruroj kiuj vivis en profundaj akvoj. Ambaŭokaze al ili oni atribuis nerezistindan melodian voĉon per kiu ili freneze allogis maristojn.
Pro tiu duobla formo laŭ kiu ili estis komprenita laŭlonge de la historio, multaj nelatinidaj lingvoj distingas la klasikan sirenon (birdovirino, en angla siren, en germana Sirene) de la sireno fiŝovosta (en angla mermaid,en germana Meerjungfrau). Dume latinidaj lingvoj uzas saman esprimon por ambaŭ konceptoj.
Sirenoj aperas en multaj literaturaj kaj kinaj verkoj. Unu el la plej famaj estas "La Marvirineto" de Hans Christian Andersen.
E. Allen Emerson
Ernest Allen EMERSON (2-an de junio 1954) estas komputika teoriisto pli konata kiel disvolvinto de la metodo konata kiel model checking, por kontroli dezajnojn de programaro aŭ aparataro.
Emerson laboras kiel instruisto en la Universitato de Teksaso en Aŭstino. Kune kun Edmund Clarke kaj Joseph Sifakis, estis la gajnanto en 2007 de la Premio Turing de la Association for Computing Machinery.
Vanĝioj
La vanĝioj estas etno kun aparta lingvo, kiu loĝas en la distrikto Makete, en la montaro Kipengere en la regiono Iringa en suda Tanzanio. En 2003 la vanĝioj estis taksitaj 28.000 homoj.
Oberpullendorf
Oberpullendorf, hungare Felsőpulya, kroate Gornja Pulja estas komunumo kun urborajto en Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Burgenland kaj estas la administra centro de la samnoma distrikto Oberpullendorf. Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Situo
Oberpullendorf situas sur malebenaĵo, laŭ ĉefvojo Oberwart-Eisenstadt, Kőszeg estas proksime.
Leopoldo la 3-a (Habsburgo)
Leopoldo la 3-a, Duko de Aŭstrio (1351-1386) estis kromnomita "La Kuraĝa", Duko de Aŭstrio inter 1365-1379, kaj Duko de Interna Aŭstrio inter 1365-1386. Li estis filo de Alberto la Saĝa aŭ la Kripla (1298-1358), kaj kune kun siaj fratoj Rudolfo la 4-a, Duko de Aŭstrio (1339-1365) kaj Alberto la 3-a la Porkovosta (1349-1395), estas konsiderataj la fondintoj de la Universitato de Vieno.
Okaze de la morto de ilia patro, liaj du fratoj ne volis regi kune. Tiamaniere ke, en 1379, ili dividis la teritoriojn kun la Traktado de Neŭbergo, kaj el tio rezultis la albertida kaj leopoldida devenontaro de la Habsburgoj. Alberto ricevis la teritoriojn de Aŭstrio, al Leopoldo restis la Tirolo, Stirio, Karintio, la sudorientaj markioj (nune Slovenio kaj Istrio) kaj estas ĉio kio restis el la Habsburgaj landoj en la Suda Germanio kaj Svisio (vidu: Antaŭa Aŭstrio).
Biografio
En 1381, kun la fino de la Milito de Kioĝo (Chioggia), la venecianoj estis devigataj transdoni Trevizon al la ĉirkaŭantaj teritorioj. Tiam, Leopoldo unue uzis orgojle la titolon kiel Markizo de Trevizo. La prince ade uzis ĝin, kvankam pro kialoj pure honorigaj, eĉ post kiam la Markio estis cedita al la Senjoreco de Padovo.
En 1381, Leopoldo la 3-a, kiu ankaŭ estis Grafo de Tirolo, donis al la urbo de Bolzano la blazonŝildon, kun la koloroj de la Habsburgoj inversitaj, krom grava komunuma privilegio. En 1382, Leopoldo la 3-a ricevis la konsekriĝon en la urbo Trieste, kiu al li spontane sin submetis por eskapi al la regado de Venecio. Dezirante pligrandigi la teritoriojn trans la Vorarlberg, Leopoldo la 3-a engaĝiĝis kun la svisoj en longan militon kiu finiĝis kun la Batalo de Sempach (9-a de julio 1386), dum kiu li estis mortigita.
Devenantaro
La sukceda linio disvolviĝis kun la filo de Ernesto (1377-1424), Frederiko la 3-a (1415-1493), kaj poste kun la filo de ĉi-lasta, Maksimiliano la 1-a (1459-1519).