cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nancio
Malnova urbo (12-a-16-a jarcento)
La malnova urbo prezentas ankaŭ plurajn konstruaĵojn de la renesanco (domo Lillebonne, domo Haussonville...) kaj kelkaj domoj laŭ la klasicismo (domo Ferraris, domo de la lupoj Hôtel des Loups, ktp). Ankaŭ notinda estas la placo Saint-Epvre, en la centro de la kvartalo.
Kvartalo Léopold
Leopoldo la 1-a de Loreno plibeligis la urbo per agrabla korto le Cour, kies la longa perspektivo rande starita de maronarboj ĝis la pordego Désilles. Malgraŭ la miksaĵo de arkitekturaj stiloj de tri jarcentoj, le Cour tenas harmonian etoson.
Kvartalo Haut-du-Lièvre
Tiu kvartalo elvokas la arkitekturo de la periodo post dua mondmilito. Interalie, domego estis la plej rektliniforma el Francio.
Aktuale
Nun, krom freŝdata renovigo de la industria kvartalo de la Meurthe kaj de la kvartalo de la stacidomo, la novaj konstruaĵoj estas ĉefe realigitaj en la ĉirkaŭurboj, ĉefe en aro de solaj domoj sudokcidente kaj sude de la urba kunigo.
Religia konstruaĵaro
la episkopujo de la diocezo de Nancio kaj Toul lokiĝas en la urbo. El religiaj konstruaĵoj en la urbo, estas :
Preĝejo Saint-Léon la 9-a, baziliko Notre-Dame de Lourdes...
Gastronomio
La bombono el bergamoto bergamote, eta kvarangula flava, estas specialaĵo nancia famega. Origine, ĝi estis ŝerco dubgusta de kukisto kiu parfumis bombonon per kolonjakvo, ĝi estis ekde produktita per esenco de bergamoto. Tiu ero de kolonjakvo estas frukto el la familio de citrono. Ĝi alvenas el Sicilio kaj ĝin posedis tiam la duko de Loreno René la 1-a el Napolo.
Krom ĝi, menciendaj estas:
Ekonomio
Nancio estas la kvina financa loko de Francio. Ĝi enhavas interalie la regionajn sidejojn de ĉiuj francaj bankoj. En la eksa sidejo de Saint-Gobain PAM malfermiĝis Domo pri Financo.
Nancio ankaŭ estas la sidejo de la komerca kaj industria ĉambro de Loreno kaj la ĉambro de Meurthe-et-Moselle. Ĉi tiu estras la havenon de Frouard.
Esperanta vivo
En apuda Champenoux pro iniciato de la loka esperantisto Roland Genot baptiĝis "vojo de d-ro Zamenhof".
Eventoj
En Nancio, okazis pluraj aranĝoj:
Langvedoko (vinoj)
Kuirarto>>Vino>>Francaj vinoj Vinoj de la franca regiono Languedoc-Roussillon, kies nomoj de kontrolita deveno estas:
Pola Esperanto-Asocio
La Pola Esperanto-Asocio (PEA, pole Polski Związek Esperantystów, PZE) estas Esperanto-asocio de Pollando, establita en la jaro 1908 kiel Pola Esperanto-Societo. La asocio oficiale deklariĝis komunutila. Ĝi eldonas la dumonatan revuon "Pola Esperantisto".
Historio
Komenco
El la "Enciklopedio de Esperanto" (1933) <<La unua kunsido [de esperantistoj], dum kiu estis tuŝita la temo pri ia ajn organizo, okazis la 2-an de dec. 1893 en Varsovio, en la loĝejo de la studento St. Goldberg. Ĉeestis kvin personoj (inter kiuj la sola nun vivanta W. Róbin). La kunsidoj poste okazadis pli malpli regule, sed ĉiam ankoraŭ ne leĝigite. Ludoviko Zamenhof tiutempe ne troviĝis en Varsovio kaj la grupeto transsendis al li en Grodnon siajn salutojn. ... Kaj la 6-an dec. 1904 (ĝuste 11 jarojn post la fondiĝo de l' unua - neleĝigita - grupo) la varsoviaj E-istoj fondis la unuan oficialan organizaĵon E-an en Pollando "Varsovia Societo E-ista". Zamenhof, kiu intertempe reekloĝis en Varsovio, rifuzis funkcion kaj tial fariĝis prezidanto Antoni Grabowski, vic-prezidanto Leo Belmont, sekretario Kabe (d-ro Kazimierz Bein), kasisto Adam Zakrzewski, kaj bibliotekisto Aleksandro Brzostowski. Malgraŭ, ke en Rusujo la kondiĉoj tiutempe estis plej fatalaj (milito kun Japanujo, revolucio en la lando, malfido de la pola socio al ĉio, kio havis ion komunan kun rusoj - kaj la varsovia societo estis filio de la rusa - suspektemo al la E-istoj mem), la nombro de la E-istoj post la unua jaro atingis jam 70. ... 1906 povas esti konsiderata kiel oficiala dato de la Esperanto-movado en Galicio. Tiam fondiĝis jam grupoj en Krakovo kaj Lvovo (tiam nomata en la E-aj oficialaĵoj: Leopolo) urboj, kiuj fariĝas la bazoj de l' disvolviĝo de E[speranto] en Galicio. ... La ambaŭ grupoj tre fervore kaj fruktodone laboris. La Krakova eligis poste tre konatajn E-istojn: prof. Odo Bujwid, [Bronisław] Kuhl, [d-ro] Leon Rosenstock, Jan Kaszycki, Jozefo Alfus, Grenkamp (Salomon Kornfeld) kaj aliaj. ... En 1908 la poloj fine sukcesis leĝigi sian societon. Pola E[speranto] Societo gajnis la simpation de polaj medioj, kiuj iom post iom komencis fide rilati al ĝi. En 1908 la varsoviaj samideanoj eldonis lokan gazeton. La redaktejo de "Pola E-isto" transiris tiam Varsovion, kie komenciĝis ĝia floranta periodo.>>
Esperantologia Rondo (regiona filio de PEA)
Esperantologia Rondo fondiĝis en Lublin en 1987 kun la celo memorigi la regionan Esperanto-agadon en Lublinio.
Artikoloj pri Jan Mędrkiewicz aperis en "Heroldo de Esperanto" redaktita de Ada Fighiera Sikorska kaj "Informator Archiwum Esperanckiego" (Informilo de Esperanto-Arkivo) redaktita de Krzysztof Śliwiński, arkivisto de PEA. En Historia Muzeo de Lublin, filio de la regiona muzeo en la Kastelo de Lublin, okazis ekpozicio dediĉita al regionaj esperantistoj (kune kun Edmond Privat por omaĝi lian 100-an naskiĝdatrevenon).
Aktualaĵoj
Ekde la 7-a de majo 2011 la prezidanto de PEA estis Arkadiusz Zychewicz. La asocio iam estis unu el aktivaj libroeldonantoj.
Pola Esperanto-Junularo estas junulara sekcio de Pola Esperanto-Asocio.
19-a de januaro 2013 post unujara krizo en Ĉefa Estraro de PEA estis elektita nova, la provizora Ĉefa Estraro de PEA - kun la prezidanto Stanisław Mandrak, vic-prezidantoj Barbara Pietrzak kaj Teruo Matsumoto.
De 23-a de majo 2015 en Ĉefa Estraro estas:
La ĉefa estraro de Pola Esperanto-Asocio de 2016-05-28 :
La ĉefa estraro de Pola Esperanto-Asocio de 2019-06-06
Gironde
Ĝirondio (aŭ france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda) estas unu el la departementoj de la franca regiono Nova Akvitanio. Ĝi etendiĝas sur kaj havas 1,505,517 loĝantojn. La ĉefurbo estas Bordozo (france Bordeaux). Ĝi estas la plej granda departemento de la tuta Francio, ekskluzive de Franca Gujano en Sudameriko.
4817 Gliba
4817 Gliba estas ĉefzona asteroido malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Gironde
Gironde havas landlimojn kun la departementoj Landes, Lot-et-Garonne, Dordogne kaj Charente-Maritime. La departemento tute enhavas 540 komunumojn.
József Rill
József Rill [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Rill József estis hungara instruisto. Liaj pseŭdonimoj estis Sombereki, Krónikás kaj Szókimondó.
József Rill naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Módos (nuntempa Jaŝa Tomicj en Serbio), li mortis la  en Ipolyság (nuntempa Šahy en Slovakio).
Keizo Masuhara
Keizo Masuhara (増原 敬三, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka.
Rivarolo Mantovano
Rivarolo Mantovano estas komunumo de Italio.
Nusbaum
Nusbaum estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Guillaume de Saint Pair
Guillaume de Saint Pair, naskiĝis ĉirkaŭ 1140 en Saint-Pair estas poeto normanda de la 12-a jarcento.
Monaĥo de la abatejo de la Monto Sankta Mikaelo, Guillaume de Saint Pair estas la aŭtoro de la Roman du Mont-Saint-Michel (romano de la monto Sankta Mikaelo), adaptigo verseca de la latina al la franca de la Apparitio sancti Michaelis archangeli in monte Tumba in Gallia kaj de pluraj aliaj rankontoj pri mirakloj. Lia verko atestas pri la evoluo intelekta atengita sur la Monto Sankta Mikaelo dum la periodo kiam Robert de Torigni estis ties abato (1154-1186) :
Samtempulo de Wace, Guillaume de Saint Pair kontribuis al la perfektigo de la lingvo per kiu li verkis.
Nanterre-Préfecture (stacidomo)
Nanterre-Préfecture (Nanterre-Prefektejo) estas franca stacidomo sur linio A de RER, situanta en komunumo Nanterre (departemento Hauts-de-Seine).
1242
En la jaro 1242 post Kristo okazis, interalie:
Debeljaĉa
Debeljaĉa, serbe Дебељача, slave Debeljača, hungare Torontálvásárhely, germane Debeljatscha estas vilaĝo en Serbio, en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato, en municipo de Kovaĉica.
Situo
Debeljaĉa situas sur ebenaĵo laŭ fervojo Panĉevo-Zrenjanin. Beogrado troviĝas 40 km.
Historio
En 1750 la loko estis ankoraŭ neloĝata. Baldaŭ serbaj limgardistoj alvenis, sed ili poste foriris, en 1783 la loko denove senhomiĝis. En 1794 hungaroj refondis la komunumon. En 1830 incendio, post 2 jaroj epidemio pri ĥolero okazis. Septembre de 1848 serboj atakis la loĝantojn, sed ili rifuĝis. La serboj bruldetruis la vilaĝon, la rehomiĝo en 1849 okazis. Post Traktato de Trianon Debeljaĉa apartenis al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Debeljaĉa 5325 homoj, (2836 hungaroj (53 %), 1735 serboj (33 %), 196 jugoslavianoj, 170 ciganoj, 85 slovakoj, 39 kroatoj kaj aliaj).
Mansehra
Mansehra مانسہرہ estas urbego en Pakistano, en provinco Ĥajber-Paŝtulando, kie Mansehra estas sidejoj de la samnomaj kantono kaj distrikto. La loknomo estas derivita de sika fondinto.
Geografio
Mansehra situas en valo en montaro en nordoriente de la lando. Abotabad troviĝas 50, Islamabado 70, Muzaffarabad 114, la provinca ĉefurbo Peŝavaro 145, Fajsalabado 257, Lahoro 268, Multano 420, Karaĉio 1146 kilometrojn (aere).
Historio
Jam Aŝoko regis tiun areon. La sikoj akiris kontrolon en tiu areo en 1818. La urbo Mansehra estis fondita fare de sika guberniestro. Okazis ribeloj kontraŭ sika rego, sed tiuj ribeloj malsukcesis kaj la sikoj restis ĝis 1849, kiam komenciĝis dominado de britoj. Tiam Mansehra estis urbeto kaj distrikta sidejo.
Ekonomio
Mansehra estas grava komerca kaj agrikultura urbego, kie funkcias muelejoj por farunoj kaj lanoj. En la ĉirkaŭaĵo oni kultivas maizojn, terpomojn, sorgojn, tritikojn, hordeojn, rizojn, fruktojn, tabakojn, oni bredas brutaron.
Loĝantaro
La loĝantaro pliigis preskaŭ sesoble inter 1972 kaj 2017. Inter 1998 kaj 2017 la meza jara kresko estis 5,1%, tre super de la tutlanda mezumo (2,4%).
Trafiko
Mansehra havas vojojn al Abotabad, Muzaffarabad kaj pli norden. Fervoja linio estas proponita el Ravalpindio. La plej proksima enlanda flughaveno en Muzaffarabad, la internacia en Islamabado funkcias.
Klimato
Mansehra situas en humida subtropika klimato laŭ klimata klasifiko de Köppen. La plej varma monato estas junio kun 25 °C, la plej malvarma januaro kun 6 °C. La meza jara temperaturo estas 17 °C, la jara precipitaĵo averaĝe estas ĉirkaŭ 1500 mm.
Manuel Bartolomé Cossío
Manuel Bartolomé Cossío (Haro, Provinco Logronjo, Hispanio, 12-a de februaro de 1857 - Collado Mediano, Madrido, 1-a de septembro de 1935), estis hispana pedagogo kraŭsista kaj artohistoriisto, apartenanta al la alternativa Libera Institucio de Edukado.
Biografio
Filo de juĝisto, studis en El Escorial, Avilo kaj Madrido. Konis intelektulojn Joaquín Costa kaj Francisco Giner de los Ríos. Li estis instruisto por la alternativa ĵus fondita Libera Institucio de Edukado. Poste studveturis al Bolonjo, Italio, Bruselo, Svisio, Francio, Nederlando, Portugalio. En multaj lokoj interesiĝas pri la eduksistemoj kaj eĉ prilaboras materialon por la hispana eduksistemo. Dum la tri unuaj jardekoj de la 20a jarcento rilatiĝas la ĉefaj gravuloj de la liberala kaj respublikana movadoj kaj de la progresisma pedagogio. En junio de 1931 iĝis deputito de la respublika parlamento. La 1an de septembro 1935 li mortis kaj estis entombigata en civila (nereligia) tombejo ĉe samideanoj.
Azafetido
Azafetido (latine asafoetida el la malnov-persa aza kiu signifas mastikon kaj latina foetidus kiu signifas malbon-odoranton) estas speco da sekigita latekso elfarita el la radikrezino de diversaj arboj de la genro Ferula, kiu estas indiĝena de Irano kaj Afganio. Uzatas en la kuirarto de Sudazio kaj Centrazio kaj uzitis en Romio post la formorto de neidentigita genro Silphium. En Budhismo, kiu malpermesas la uzon de aliumoj en monaĥa kuirarto, azafetido ofte uzatas anstataŭ ĝi.
Le Port-Marly
Le Port-Marly estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Marlyportains.
37835 Darioconsigli
37835 Darioconsigli estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Dario Consigli, instruiston en unuagrada lernejo kaj nevon de la unua malkovristino.
Natria per-tekneciato
Natria per-tekcneciato, per-tekcneciato de natrio aŭ NaTcO4 estas kemia okso|komponaĵo de natrio kaj teknecio. Ĝi preparatas pere de reakcio inter la teknecia oksido aŭ tekneciata acido kaj kaŭstika sodo. Ĉi-senkolora salo konsistas je anjono [TcO4]− kaj katjono Na+.
Ĝia radioaktiva anjono konata kiel 99m[TcO4]− estas grava radiofarmaciaĵo por diagnoza uzo. La avantaĝo de tiu radioaktiva substanco estas ĝia duonvivo je 6 horoj kaj la malalta ekspozicio al la paciento, kiu permesas aplikaĵoj je pli ol 30 milikurioj.
Sintezo 3
La pertekneciatoj aŭ [TcO4]− estas deirmaterialo por la plejmulto el la kemio de la teknecio. La pertekneciataj saloj ĝenerale estas senkoloraj. [TcO4]− produktiĝas per oksidigo de la teknecio kaj nitrata acido aŭ kun hidrogena peroksido:
Provinco Logronjo
La Provinco Logronjo (Provincia de Logroño) depende de la epoko korespondas pli malpli kun la aktuala Provinco Rioĥo (Hispanio), kaj formis parton de la historia regiono nome Malnova Kastilio. La teritorio de la aktuala regiono formis parton dum la 18a jarcento de Burgos kaj Sorio, inkludita en 1810 preskaŭ tute en la prefekturo Burgos, post la teritoria divido proponita de la reĝo Jozefo Bonaparte. La 27an de januaro 1822 oni decidis la dividon de Hispanio en 52 provincoj inklude novan Provincia de Logroño. Tiele ĝi estis rilata al la provinca ĉefurbo Logroño aŭ Logronjo, kvankam dekomence oni uzis ankaŭ la nomon Rioĥo. Tiam la limoj inkludis pli da teritorio ol poste havos la provinco. Dum la Hispana Transiro al la demokratio kaj al la nova regiona mapo, dekomence la teritorio estis inkludita en la futura regiono Kastilio kaj Leono, sed tuje la urbestroj plendis por propra regiono (aŭtonoma komunumo).
Natria per-tekneciato
Sintezo 4
La pertekneciata anjono estas simila al permanganata anjono, sed ĝi estas pli malforta oksidigagento. Ĝi estas kvaredra kaj diamagneta. La norma elektroda potencialo por TcO4−/TcO2− estas nur +0,738 V en acida medio, kiam komparata al +1,695 por MnO4−/MnO2−. Pro ĝia malforta oksidiga povo, [TcO4]− estas stabila en alkala solvaĵo. [TcO4]− estas pli simila al [ReO4]−. Depende de la reduktagento, [TcO4]− povas konvertiĝi al derivaĵoj enhavanta Tc(VI), Tc(V) kaj Tc(IV). Pro malesto de fortaj kompleksigaj ligentoj, TcO4− reduktiĝas al oksidonombro +4 pere de formado de TcO2 hidrato.
Buk (distrikto Přerov)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1275.
Manuel Neuer
Manuel NEUER (naskiĝis en Gelsenkirchen, do nun -aĝa) estas germana futbalisto. Li iĝis membro de la germana nacia teamo de futbalo post la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. Interalie li en tiu teamo kiel golulo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la germana teamo atingis la trian pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "1", ĉiam rezervita al golulo. Ankaŭ en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016, la Futbala Mondpokalo 2018, la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2021 kaj la Futbala Mondpokalo 2022 li partoprenis per tiu ĉemiza numero. En la Futbala Mondpokalo 2014, kiun venkis la germana teamo, kaj en kies matĉoj li elstaris per kuraĝaj manovroj, li ricevis la premion "ora ganto" por la plej bona turnira golisto.
Kerkennah-insuloj
La Kerkennah-insuloj (aliaj nomformoj povas esti Kerkenna, Kerkena, Karkana; pli frue nomata Kyrannis (greke), poste Cercina (latine), poste Kerkenah (قرقنة) estas malgranda insularo antaŭ la orientaj bordoj de Tunizio en Golfo de Gabès, ĉirkaŭ 20 km antaŭ la kontinento (Sfax). Ĝi havas surfacon de ĉirkaŭ 160 km2. La insularo konsistas el najbaraj ĉefinsuloj Chergui kaj Garbi kaj el multaj neloĝataj insuletoj. La Kerkenna-insuloj estas administrataj fare de Gubernio de Sfax. La ĉefa komunumo estas Remla. La insulon ligas laŭhorara ŝipkonekto al tuniza haveno en Sfax.
Demografio
La loĝantoj de la Kerkennah-inseloj devenas de la grekoj, kiuj alvenis el la proksima Malto. Ili arabiĝis kaj konvertis al la islamo. La insulanoj havas popran kulturon, folkloron.
La insulojn loĝas ĉirkaŭ 14.000 personoj. Dum la someraj monatoj povas alveni centmilo da turistoj.
Reynosa
Reynosa estas metropolo en Meksiko, en subŝtato Tamaulipas, en municipo same tiel nomata Reynosa.
Geografio
Reynosa situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Rio Grande, laŭ vojo kaj fervojo Monterrey-orienta marbordo.
Historio
Hispanoj fondis la vilaĝon en 1749. En 1802 inundo okazis, tial la loĝantoj iomete translokiĝis. Inter 1846-1848 Usono okupis Reynosa-n. La vilaĝo urbiĝis en 1907.
Ekonomio
En la alia riverobordo jam Usono etendiĝas, tial Reynosa estas kontrabandista urbo. Ankaŭ tie la drogaĉo estas bona negoco, sed ankaŭ normalaj malgrandaj usonaj entreprenoj funkcias.
Trafiko
Reynosa havas internacian flughavenon kaj bonajn trajnan kaj vojan kontaktojn. 3 pontoj permesas kontaktojn kun Usono.
Klimato
En Reynosa la temperaturo inter aprilo-oktobro varias ĉirkaŭ 30 °C-ojn, en decembro kaj januaro tio falas ĝis 10°C. Jare pluvas nur po 74 mm, en ĉiuj monatoj pluvetas, tamen en septembro iom pli.
Supera Studa Centro Filipo la 2-a
La Supera Studa Centro de Filipo la 2-a (Centro de Estudio Superiores de Felipe II, CES Felipe II) de Aranjuez (Madrido, Hispanio) estas instrua centro ligita al la Komplutensa Universitato de Madrido (UCM), kreita de la regiona registaro de Madrido en la jaro 1999. Ĝi dependas de la fondaĵo de la sama nomo, integrita de la propra Regiono de Madrido kaj la Urbodomo de Aranjuez, kiel patronoj fondintoj, kaj de la Komplutensa Universitato de Madrido, pro la ligado de la Centro al Universitato.
Mercedes Elices López estas la subrektorino por la Organizo kaj Integriĝo de la Kampuso de Aranjuez en la UCM.
Studoj ofertitaj
La centro enhavas nun ĉirkaŭ 2000 gelernantojn kaj 150 instruistojn. La studoj ofertitaj nuntempe estas la sekvaj:
La malsamaj karieroj oni instruas en diversaj konstruaĵoj disdonitaj en la tuta urbocentro. Estas la jenaj:
Sieĝo de Balĥo (1370)
La batalo de Balĥo estis ŝlosila sukceso en la ascendo de Timur al povo, kaj establis lin kiel la reganto de la okcidento de Ĉagatajo en Transoksiano.
Batalo
En 1370 (laŭ kelkaj en 1369) Timur decidis ataki Huŝejn ĉe Balĥo. Post trapasi la riveron Amudarjo ĉe Termez lia armeo ĉirkaŭis la rekonstruitan urbon. La armeo de Huŝejn venis for de la urbo por ataki la trupojn de Timur, eble sugestante ke ili malkontentis esti sieĝataj. Same okazis la duan tagon de la batalo, sed tiam la soldatoj de Timur sukcesis eniri en la urbon. Huŝejn enfermiĝis ene de la citadelo, permesante al la soldatoj de Timur rabadi la urbon.
Konstatante ke ili dumlonge ne povos venki, Huŝejn proponis lasi Maŭarannahr kaj iri pilgrimi al Mekko se Timur pardonu sian vivon. Tamerlano konsentis tion, sed Huŝejn ne estis konvinkita ke li povas fidi. Post nesukcesa klopodo kaŝiĝi el la homoj de Timur, Huŝejn estis finfine kaptita kaj donita al Timur. Li plenmumis la literaron de sia promeso - Huŝejn estis mortigita de Kaj-Ĥusrau, estro kiu havis sangoŝuldon kun li.
Kung Fu (televida serio)
Kung Fu (1972–1975) estas usona televida programo en kiu ĉefrolis David Carradine. Ĝi estis kreita de Ed Spielman, direktita kaj produktita de Jerry Thorpe, kaj disvolvigita de Herman Miller. David Chow (aktoro) (kaj poste Kam Yuen) estis la teknika kaj konsilanto pri Kungfuo.
David Kandel
David KANDEL (naskiĝis en 1520 - mortis en 1592) estis germana artisto.
Preskaŭ nenion oni scias pri la vivo de David Kandel. Kelkaj fontoj mencias, ke lia patro estis strasburga civitano, ke li edziĝis en 1554, kaj ke li akiris domon en 1587.
Li kreis multnombrajn lignajn gravuraĵojn, kiuj bildigas bibliajn scenojn, portretojn kaj bestojn. Rinocero de li desegnita ilustras verkon de Sebastian Münster titolitan Cosmographia, kaj restis fama pro ĝia simileco kun la rinocero de Dürer. La plej grava laboro de Kandel estis la 550 gravuraĵoj, kiuj ilustras la Kreüterbuch de Hieronymus Bock.
Tartaro
Laŭ la helena mitologio, Tartaro (el la greka Ταρταρος, «profunda loko» ) estis la plej profunda parto de la subtera mondo, eĉ pli profunda ol Hadeso mem. Fakte, la distanco inter ĉi tiu kaj Tartaro estas la sama inter Geo (Tero) kaj Urano (Ĉielo). Poste oni geografie dividis Hadeson en tri regionoj, nome, Elizeo, Erebo kaj la tartara mondo fariĝis la tria. Tartaro estis loko por eterna sufero, turmentiga malliberejo por la gravaj krimuloj tiel same mortemuloj kiel nemortemuloj (dioj). En Gorgio, Platono (c. 400 a.K.) skribis ke animoj estis taksitaj post morto, kaj tiuj kiuj ricevis punon estis senditaj al tiu loko.
Tartaro, roluloj de la helena mitologio
Kiel aliaj praaj unuoj (kiel ekzemple la Tero kaj tempo), Tartaro ankaŭ estas praa forto aŭ diaĵo, kun specifaj atributoj. Li estis la protogeno (origina dio) de la vastega ŝtorma fosaĵo kiu troviĝis sub la tero. En antikvaj orfeaj fontoj kaj en la misterolernejoj, Tartaro ankaŭ estis la nelimigita origina estaĵo el kiu la Lumo kaj la Kosmo naskiĝis. En sia Teogonio, la poeto Heziodo (ĉ. 700 a.K.) priskribas lin kiel la tria forto kiu aperis el la faŭkanta malpleno de Ĥaoso, post Geo (la Tero) kaj Eroso (deziro). Tamen, Higeno igas lin filo de Etero (aŭ Urano) kaj Geo.
Pro sia rilato al subtera mondo, Plutono ricevis la kromnomon Patro Tartaro.
Aliaj roluloj same nomitaj
Krom la antaŭa, du pliaj roluloj el la helena mitologio nomiĝis Tartaro:
Tartaro, subgrunda loko en greka religio
Laŭ la greka mitologio, Tartaro estis duona sfero kiu troviĝis sub la plata Tero, kiel komplemento de la ĉiela duonsfero (ambaŭ formis la praa Kosma ovo). Ĝi estis tiel profunda ke troviĝis eĉ sub la nivelo de Hadeso. Heziodo asertis ke se bronza amboso falus el ĉielo bezonus naŭ tagojn antaŭ ol atingi la Teron, kaj naŭ tagojn pli por fali de ĝi al Tartaro. Same priskribis ĝin Homero, kiu rakontas en sia Iliado ke Tartaro estas same for sub Hadeso kiel Ĉielo estas super la Tero.
Kung Fu (televida serio)
Kung Fu sekvas la aventurojn de monaĥo el Ŝaolina Templo, Kŭaj Ĉang Kejn ( Kwai Chang Caine) [虔官昌 Qián Guānchāng] (rolita de David Carradine kiel plenkreskanto, Keith Carradine kiel adoleskanto kaj Radames Pera kiel juna knabo) kiu vojaĝas tra la usona Sovaĝa okcidento, armita nur de lia kapabloj en Luktosporto, serĉante lian duonfraton, Danny Kejn.
Kobayashi Issa
KOBAYASHI Issa, (japana小林一茶) verdire Kobajaŝi Nobujuki ( – ). En tiu japana nomo, la familinomo estas Kobayashi. Li estis japana hajkisto dum la Edo-epoko (1600 ĝis 1868). Issa devenis el la provinco Ŝinano kaj transloĝigis 1777 Tokion (tiutempe Edo). Pri la unuaj dek jaroj en Edo estas konata malmulte. Ek de 1887 frekventis la hajkolernejon de Katsuŝika. 1791 li agis mallongtempe kiel hajko-instruisto kaj li transvagis ĉisekve kiel poeto kaj ekleziulo la kamparon.
Tartaro
Tartaro, subgrunda loko en greka religio
Kvankam Tartaro iĝis parto de la regno de la mortintoj, li havis ankaŭ aliajn loĝantojn. Kiam Krono atingis la povon, li malliberigis la Ciklopojn en ĝi, ordonante la monstron Kampo gardi ilin. Aliaj versioj asertas ke li ankaŭ enkarcerigis tie la Hekatonkirojn (gigantoj kun kvindek kapoj kaj cent brakoj), pro tio ke ili defendis la antaŭan reganton, ilia patro Urano. Poste, Zeŭso mortigis Kampon kaj liberigis la tiamajn loĝantojn de Tartaro, por ke ili helpu lin en la batalo kontraŭ la titanoj. Post la venko de la olimpanoj (kun la helpo de la Ciklopoj kaj Hekatonkiroj), Zeŭso ĵetis siavice la titanojn al Tartaro, krom kelkaj esceptoj, kiel Epimeteo, Metiso, Prometeo aŭ Oceano.
Neiva
Neiva [ˈnejβa] estas la ĉefurbo en la departemento Ujlao (Huila). En 2002, la urbo enhavis 330.000 loĝantojn.
Kobayashi Issa
Lia ĉefverka hajbuno (kombinaĵo de prozo hun hajkoj) Ora ga haru (1820, Mia printempo) priskribas la okazintaĵojn el la jaro 1819, interalie la morton de lia filino kaj lia edzino. La verkoj de Issa, kies virtuozeco estas superita nur de Yosa Buson kaj Matsuo Bashō, estas karakterizata de liaj sentoplenaj kaj elegiaj naturaj priskriboj, kaj lia inklino eĉ al tiel malgrandaj kreitaĵoj kiel helikoj aŭ protozooj. Dum liaj lastaj jaroj li travivis malsanecon kaj literaturan gloron.
Tartaro
Tartaro kiel pun-loko
Oni uzis Tartaron ankaŭ por puni ribelemaj dioj, ekzemple Apolono (kvankam Zeŭso poste liberigis lin) aŭ plej danĝeraj minacoj por la mondo, kiel Tifeo kaj sia edzino Eĥidno. Por plenumi tiun karceran celon, la Hekatonkiroj iĝis de tiam gardistoj de la pordoj de Tartaro. Fakte, la originala funkcio de tiu fosaĵo estis nuligi la minacantoj de la povo de la olimpanoj, kaj nur en postaj tradicio aperis ĝin kiel loko de puno kaj sufero por la krimuloj. Pro ĉi tiu dua utilo, loĝis en Tartaro, inter aliaj, la jenaj roluloj:
Kung Fu (televida serio)
Keye Luke (kiel la blinda Mastro Po) kaj Philip Ahn (kiel Mastro Kan) estis ankaŭ membroj de la kutima rolantaro.
Prezento de la serio
En la fino de 19-a jarcento, Kŭaj Ĉang Kejn (David Carradine) estas orfa filo de usona viro kaj ĉina virino. Li estis edukita en Ŝaolina Templo, kaj trejnita de la monaĥoj por fariĝi Ŝaolina mastro.
Tartaro
Tartaro kiel pun-loko
Laŭ Platono (ĉ. 427 a.K.), Radamanto, Eako kaj Minoo estis la juĝistoj de la mortintoj, kiuj decidis kiu iros al Tartaro. Radamanto juĝis aziajn animojn; Eako juĝis tiujn eŭropajn kaj Minoo estis la decidanta voĉdono kaj juĝisto de la grekoj. Platono ankaŭ proponis la koncepton ke pekintoj estis ĵetitaj subgrunden por ricevi punon laŭ iliaj pekoj en la Mito de ER.
Kung Fu (televida serio)
Prezento de la serio
En la pilota epizodo, la amata de Kejn kaj maljuna instruisto, Mastro Po, estas murdita de la nevo de la ĉina emperiestro, kaj Kejn respondas mortigante la nevon. Por eviti punon Kejn fuĝas el Ĉinio al okcidenta Usono kie li klopodas trovi sian duonfraton Danny Kejn.
Tartaro
Vizitantoj en Tartaro
Ekzistis kelkaj enirejoj al Tartaro, laŭ la mitologiaj rakontoj. Unu el ili estis Aornum, kaj alia troviĝis en la mistera lando de la Arimoj, pri kies certa lokiĝo neniu verkisto sciis. Laŭ la rakontaro, kelkaj herooj trovis unu el tiuj enirejoj kaj kuraĝis viziti Tartaron. Inter ili elstaris la jenaj:
Kobayashi Issa
Hajko de Issa el Mia printempo tekstas jene:
Kung Fu (televida serio)
Prezento de la serio
Kvankam lia ĉefa intenco estas trovi lian fraton Danny, la trejnado de Kejn kiel pastro enmetis en lin emon al socia respondeco, devigante lin ripete lukti por justeco. Post ĉiu tia okazo, li estas devigata foriri por eskapi tiujn kiuj serĉas lin pro la murdo de la ĉina imperiestro.
Tartaro
Tartaro en romia mitologio
Laŭ la romia mitologio, Tartaro estis la loko kien pekintoj estis senditaj post ilia morto. Vergilio priskribis ĝin en sia Eneido kiel vastega loko, ĉirkaŭita de la brulinta rivero Flegetono kaj trioblaj muregoj, kiuj malhelpis la punitojn iamaniere ekskapi de ĝi. Tiu loko estis gardita de hidro kun kvindek nigraj gapantaj makzeloj, kiu sidas ĉe knaranta pordego, protektita per kolonoj de solida adamanto, substanco simila al diamanto, kaj tiel maltranĉebla kiel ĝi. Interne troviĝis palaco kun larĝaj muroj kaj alta fera turo, sur kiu Tizifono (unu el la Erinioj, kiuj simbolas venĝemon) gardas sendorme kaj klakigas sian vipon. Proksime estis fosaĵo, dufoje profunda ol la distanco inter la lando de la vivantoj kaj la monto Olimpo. Ĉe ĝia fondo restis la titanoj, la ĝemelaj Aloadoj kaj multaj aliaj pekintoj. La punoj priskribitaj por la krimuloj sufiĉe similas al tiuj, de la helena mitaro.
30938 Montmartre
30938 Montmartre estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst kaj de la franca astronomo Christian Pollas elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Tartaro
Tartaro en la Biblio
En la Nova Testamento ne troviĝas la vorto Tartaro, sed Tartaroo (ταρταρόω, "ĵetas al tartaro"), mallongigita formo de la klasika greka verbo kata-tartaroo ("ĵetas malsupren al tartaro"). Ĝi aperas en 2 Petro 2:4. Liddell Scott disponigas aliajn uzojn por la mallongigita formo de tiu verbo, uzita de Akusilao (5-a jarcento a.K.), Johano Lido (4-a jarcento p.K.) kaj la skoliioj pri Eŭmenidoj, de Esĥilo. Ĝi mencias Pindaron, kiu rakontis kiel Geo klopodis venki Apolonon post lia mortigado de la serpento Pitono fare de li. En klasikaj tekstoj la pli longa formo kata-tartaroo ofte estas rilatigita al la ĵetado de la titanoj malsupren al tartaro.
La ESV estas unu el pluraj anglaj versioj kiu donas la grekan legadon Tartaro kiel piednoto:
Adam Clarke konkludis ke la uzo de Petro de lingvo rilatiganta al la titanoj estis indiko ke la malnovgrekaj aŭdis de Biblia puno de falintaj anĝeloj. Kelkaj komentaĵoj de Evangelikaj Kristanoj distingas Tartaron, kiel loko por malvirtaj anĝeloj, kaj Geheno, kiel loko por malvirtaj homoj sur la bazo de tiu verso. Aliaj evangeliaĵoj, akorde kun ke kelkaj falintaj anĝeloj estas ĉenitaj en tartaro, ankoraŭ iuj ne, provas distingi inter unu speco de falintaj anĝeloj kaj alia.
Neiva
Ĝi situas en la orienta bordo de la rivero Magdalena, en la samnoma valo. Ĝin fondis en1539 Sebastián de Belalcázar dum sia vojaĝo por serĉo de la mita urbo de Eldorado. La urbo estis poste detruita de la indianoj,kaj rekonstruita en 1612. Ankoraŭ estas viziteblaj diversaj konstruaĵoj de la kolonia epoko.
Politiko
La urbestrino de la urbo estas Cielo GONZALEZ VILLA.
30938 Montmartre
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al monteto Montmartre en Parizo (Francio) ĉefe konata pro la blanka baziliko ĉe ties supro : Bela loko, kiu ĉiam estis pliŝatata de muzikistoj, pentristoj kaj verkistoj.
Kung Fu (televida serio)
Prezento de la serio
La ofta uzo de retromemoroj estas uzata por memorigi specifajn lekcionojn dum la trejnado en la templo instruistaj de liaj mastroj, la blinda Mastro Po (Keye Luke) kaj Mastro Kan (Philip Ahn). Parto de la allogo de la serio estas sendube la emfazo, per la retromemoroj, sur la mensa kaj spirita potenco kiun Kejn akiris per lia rigora trejnado. En tiuj retromemoroj, Mastro Po nomas lian junan studenton "Lokustĉjo" ("Grasshopper") reference al sceno de la pilota epizodo: Mastro Po: Fermu viajn okulojn. Kion vi aŭdas?
Po: Ĉu vi aŭdas vian propran korbaton?
Kejn: Ne.
Po: Ĉu vi aŭdas la lokuston ĉe viaj piedoj?
Kejn: Maljunulo, kiel vi aŭdas tiujn aĵojn?
59232 Sfiligoi
59232 Sfiligoi estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la Astronomia Rondo de Farra d'Isonzo elde la Observatorio de Farra d'Isonzo en Friulo-Venecio Julia (Italio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Vincenzo Sfiligoi, publikan kontadiston en la itala provinco Gorico ĝis 1990, li ankaŭ servis kiel urbestro de la urbeto Farra d'Isonzo. Membro de la Kultura Astronomia Rondo de Farra de 1985, li estis ĉef-aŭditisto kaj altranga arbitraciisto en la administrado de la klubo.
Trimo (luno)
Trimo estas neregula satelito de Saturno, ano de la norda grupo. Ĝia orbito estas retrograda. Ĝi eble estus fragmento de Febo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita post la observoj inter la kaj la  de Brett J. Gladman, John J. Kavelaars kaj de ilia teamo, kiuj anoncis ĝian malkovron la. Ĝi ricevis maldaŭran nomon S/2000 S 7.
Giacomo della Porta
Giacomo della Porta (ĉ. 1540 -Romo, 1602) estis itala skulptisto kaj arkitekto kiu prilaboris multajn gravajn konstruaĵojn en Romo, inkluzive de la Baziliko Sankta Petro en Vatikanurbo.
Vivo
Della Porta naskiĝis en Porlezza, Lombardio. Kunlaboranto de Mikelanĝelo kaj lernanto de Vignola, estis influita de ambaŭ majstroj. Post 1563 li okupiĝis pri la planoj de Mikelanĝelo por la rekonstruado de subĉielaj spacoj de la ĉefurbo: en la monteto de la Kapitolo intervenis en la dizajno de la fasado kaj la ŝtuparo de la senata Palaco.
Post la morto de Vignola en 1573, li daŭrigis la konstruadon de la Preĝejo de Jesuo, kaj en 1584 modifis ĝian fasadon kun sia propra dizajno. Ekde 1573 gvidis la konstruadon de la Baziliko Sankta Petro, kaj poste, kunlabore kun Domenico Fontana, kompletigis la volbon (1588-1590).
Della Porta kompletigis la plejmulton el la romaj fontanoj de la 16-a jarcento, inkluzive de la fontano Neptuno kaj fontano de la Maŭro.
Salomo Friedlaender
Salomo FRIEDLAENDER (4-an de majo 1871 en Gollantsch – 9-an de septembro 1946 en Parizo) estis juda germana filozofo, poeto, satiristo kaj aŭtoro de groteska kaj mirinda literaturo. Li eldonis sian literaturan verkaron sub la pseŭdonimo Mynona, kiu estas la germana vorto por “anonima” literumita returne.
Li estas konata pro siaj filozofiaj ideoj pri dualismo de Immanuel Kant kaj lia avangardaj poezio kaj fikcio.
Preskaŭ neniu de lia verkaro estis tradukita en la anglan, aŭ en aliajn lingvojn.
Vivo
En 1894 li diplomiĝis de Gimnastikejo en Freiburg im Breisgau. Inter 1894 kaj 1902, Friedlaender studis medicinon, filozofion, germanan literaturon, arkeologion kaj artan historion en Munkeno, Berlino kaj Jena. Lia disertacio temis pri Arthur Schopenhauer kaj Kant. Li verkis tra la lenso de la filozofio de Kant, sekvante la paŝojn de lia instruisto, la nov-Kantiista Ernst Marcus.
En sia plej filozofia verko, Die schoepferische Indifferenz (1918), Friedlaender konstruis tezon bazitan de la ideoj de Kant movi preter la klasikan dualismon de temo kaj objekto en elpurigita, absoluta memo.
En 1906, Friedlaender transloĝiĝis en Berlinon kaj komencis eldoni literaturan verkojn sub la pseŭdonimo Mynona. Li verkis plurajn romanojn kaj nenombreblajn poemojn kaj groteskaĵojn kiuj estis ĝenerale eldonitaj en ekspresionismaj periodaĵoj kiel Der Sturm kaj Morti Aktion. Li estis parto de berlina ekspresionisma cirklo de Herwarth Walden, Else Lasker-Schüler kaj Samuel Lublinski kaj estis allogo ĉe iliaj publikaj legadoj.
En 1933, li fuĝis al Parizo por eviti la potencakiron de la Nazia Partio en Germanio. En Parizo, li verkis pri alfronto de la ekstermo de la Nazioj per respondanta torturon kun rido.
Li mortis en malriĉeco post esti rifuzita helpon elmigri al Usono dum la dua mondmilito.
Laboro
Preskaŭ neniu de la laboro de Friedlander estas tradukita en anglan. En 2014, angla traduko de La Kreinto estis eldonita de Wakefield Press apud traduko de “Zorgema Geedziĝa Nokto: Groteska.”
Friedlaender/Mynona individuisma anarkiisma aktivismo estas dokumentita ĉi tie (plenan libron).
11121 Malpighi
11121 Malpighi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vittorio Goretti elde la Observatorio de Pianoro, ĉ. 17 km sude de Bolonjo en Emilio-Romanjo (Italio).
1243
En la jaro 1243 post Kristo okazis, interalie:
Eventoj
8-an de majo: Klingnau estis la unuan fojon nomita urbo.
Guðmundur Böðvarsson
Guðmundur Böðvarsson (1904-1974) sekvis baze tradiciajn formojn en sia poezio sed ilin renovigis ritme kaj rime en multaj poemoj. Li estis bienulo kaj liaj temoj havas siajn radikojn en la islanda kamparo, sed estas ofte disvolvitaj simbole kaj filozofie. En multaj poemoj la poeto pritraktas mondajn aferojn kiel kontraston al la simpleco kaj paco de la islanda kamparana vivo.
Großostheim
La germana komunumo Großostheim [Grososthajm] situas en la distrikto Aschaffenburg en la nord-okcidento de la distrikto Malsupra Frankonio (Unterfranken) kaj de Bavario. La okcidentan limon konsistigas la distrikto Darmstadt-Dieburg de la najbara federacia lando Hesio. La ekonomia centro de Frankfurto ĉe Majno en Hesio foras malpli ol 40 kilometrojn nordokcidente. Großostheim konsistas el la partoj Großostheim, Pflaumheim, Wenigumstadt kaj Ringheim. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Historio
Dum Ringheim de ĉiam estis parto de Groß-Ostheim, la antaŭe sendependaj komunumoj Pflaumheim kaj Wenigumstadt aliĝis nur dum 1978.
"Ostheim", kiel nomiĝis la komunumo ĝis la 17-a jarcento, unue skribe menciiĝis en dokumento de la monaĥejo Fulda, skribita inter 780 kaj 799. Ĝi apartenis al diversaj regnoj, ĝis en la jaro 1278 ĝi fariĝis parto de la episkopejo kaj korona princejo Majenco.
La komunuma parto Ringheim havas sian nomon de antaŭa vilaĝo kun tiu nomo, kiu tamen ĉesis ekzisti komence de la 16a jarcento: la muelejo Ringheim, hodiaŭ gastejo kaj farmbieno, estas la sola restinta konstruaĵo de tiu vilaĝo. La moderna Ringheim ekestis post 1945 sur tereno de antaŭa armea flughaveno, kaj rapide kreskis.
Dennis Aogo
Dennis AOGO (naskiĝis en Karlsruhe, do nun -aĝa) estas germana futbalisto. Li iĝis membro de la germana nacia teamo de futbalo post la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. Inter alie li en tiu teamo partoprenis la matĉojn pri la Futbala Mondpokalo 2010 en Sud-Afriko, en kiu la germana teamo atingis la trian pozicion. Matĉe li rekoneblis per la ĉemiza numero "4".
Großostheim
Historio
Wenigumstadt skribe menciiĝas unuafoje dum 1229 sub la nomo "villa Omestad minore". Tamen homoj certe multe pli frue tie loĝis, ĉar arkeologiaj trovoj pruvas spurojn de homoj de ĉiuj lokaj kulturaj epokoj de la pasintaj 7000 jaroj.
Ĉiuj lokoj de la komunumo, ekde 1278 kaj ĝis 1803 estis parto de la episkopejo kaj korona princejo de Majenco. Dum la postaj sed jaroj ili apartenis al la "princejo de Aschaffenburg", dum kvar jaroj al la "princejo de Frankfurt", kaj de 1914 ĝis hodiaŭ al Bavario.
Nuntempe, la komunumo estas kaj industria kaj agrikultura. Plej konata firmao de la komunumo estas la eŭropa centro de Nintendo, kiu produktas aparatojn por elektronikaj ludoj.
Trafiko
La komunumon pasas la federaciaj stratoj B 469, kiu gvidas suden al Obernburg kaj Miltenberg, kaj B 26, kiu gvidas okcidenten al Dieburg kaj Darmstadt. Tre proksimas la aŭtoŝoseo A 3, kiu ligas la komunumon al la ekonomia centro de Frankfurto ĉe Majno kaj ĉirkaŭaĵo okcidente, kaj al Würzburg kaj Nürnberg oriente.
Masayuki Mita
Masayuki Mita (見田 雅之, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Gamba Osaka kaj Sony Sendai.
28747 Swintosky
28747 Swintosky estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Megan Christine Swintosky, finalistino de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri biokemio, medicino, sciencoj de la sano kaj mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Penn View Christian School de Souderton (Pensilvanio).
Ortalo
Ortalo estas genro de brunecaj birdoj de la familio Kracoformaj (antaŭe Kokoformaj) genre nomataj Ĉaĉalakoj. La genro Ortalo (latine Ortalis) enhavas dekdu speciojn de arboloĝantaj ĉaĉalakoj, kiuj loĝas en arbaraj medioj, el kiuj dekunu vivas inter Centra Ameriko kaj Sudameriko kaj nur unu disvastiĝas de Centra Ameriko ĝis plej suda Usono, Ortalis vetula, trovata ankaŭ en plej suda Teksaso.
La Ĉaĉalakoj vivas en aroj kiuj estas tre bruemaj. Ili estas sociemaj birdoj, kiuj ofte restas tre komune eĉ ĉe homoj, ĉar ties relativa malgrando fara ilin malpli dezireblaj al ĉasistoj ol ties pli grandaj parencoj. Ili iom similas al le penelopoj, kaj ambaŭ estis komune lokitaj en la sama subfamilio kune, kvankam la ĉaĉalakoj estas probable pli proksimaj al la mutuoj.
Studoj pere de Mitokondria kaj nuklea DNA provizore sugestas, ke la ĉaĉalakoj aperis kiel distinga stirpo dum la Oligoceno, antaŭ ĉirkaŭ 40-20 mj, eble kiel la unua stirpo de modernaj kracedoj kiuj evoluis; tio kongruas kun la konata fosilia registro - inklude nedeterminitan, kracedecajn birdojn - kiuj tre prudente favorus el nordo sudenan etendon de la familio.
Prahistoriaj specioj
La kracedoj havas tre malmultajn registrojn el fosilioj, esence limigita al kelkaj ĉaĉalakoj. La prahistoriaj specioj de la nuna genro, tamen, indikas, ke la ĉaĉalakoj plej verŝajne evoluis en Norda aŭ norda Centra Ameriko:
Ankaŭ la fosilio de komenca Mioceno Boreortalis el Florido estas ĉaĉalako; ĝi povus fakti esti aludebla kiel membro de la nuna genro.
Ordinado
En kristanismo kaj aliaj religioj, la ordinado estas la procedo, per kiu oni atingas ordinojn (pastrajn rangojn).
Ordinado en katolikismo
En katolikismo, ordinado estas unu el la Sep Sakramentoj. En katolikismo ekzistas tri rangoj de klerikoj: la diakono, la sacerdoto, kaj la episkopo.
Teorie, unu episkopo sufiĉas por ordini iun kiel episkopon, kiel sacerdoton, aŭ kiel diakonon. Praktike, ordinadon de sacerdoto aŭ diakono faras unu sola episkopo, dum ordinadon de episkopo faras pluraj episkopoj.
Nur viroj povas esti ordinitaj laŭ katolikismo.
Ordinado en orienta ortodoksismo
En orienta ortodoksismo, ekzistas pluraj rangoj de klerikoj: la subdiakono, la diakono, la presbitero, kaj la episkopo.
Nur viroj povas esti ordinitaj laŭ orienta ortodoksismo.
Ordinado en protestantismo
La praktiko kaj la ritoj de ordinado varias laŭ la konfesioj de protestantismo. Multaj konfesioj ne havas la diversajn ordinajn rangojn; tamen, episkopoj kaj sacerdotoj ekzistas en kelkaj konfesioj (ekz. anglikanismo).
Kelkaj protestantaj konfesioj permesas ordinadon de virinoj, gejoj, lesbaninoj ktp.
Notacio de Knuth
Enkonduko en la notacion
Multipliko je naturalo estas iteraciita adicio:
Ekzemple, Io
Same, potencigo je natura nombro estas iteraciita multipliko:
Ekzemple:
Notu, kiel suprenindikilo estas uzata por potencigo. Similmaniere, Knuth difinis la operacion de duobla suprenindikilo:
Notu, ke tie ĉi kaj plu la nombroj estas kalkulitaj kaj transformitaj de dekstre maldekstren. Laŭ tiu ĉi difino,
Eĉ tiuj ĉi nombroj jam estas enormaj, sed Knuth plu disvolvis la notacion, difininte operatoron de triobla suprenindikilo:
kaj poste kvarobla suprenindikilo:
kaj tiel plu.
La ĝenerala regulo estas ke operatoro de n-obla suprenindikilo transformiĝas en serion de la (n - 1)-oblaj. Simbolece,
Ekzemploj:
Formala difino
Formale, la Suprenindikila Notacio de Knuth difineblas jene:
por ĉiuj a, b, n se.
Se estus alie, la funkcio estus nenio pli nova ol ripeta potencigo. Ekzemple, estas, sed se oni grupus de maldekstre, ĝi estus.
Se oni skribas por la b-a funkcia potenco de la funkcio, tio signifu.
Valoroj
Kalkuladoj de povas esti skribitaj en senfinan tabelon. Oni metu la valorojn de n en la unuan horizontalan vicon kaj la valorojn de m en la unuan kolumnon. Jen la rezulta tabelo:
Jen simila tabelo por :
kaj simile por :
Limoj
La nombroj, kiujn oni povas skribi per la Notacio de Knuth, jam estas enormaj, sed en matematiko ekzistas nombroj, por kiuj eĉ ĝi ne sufiĉas. Por ili oni uzas operatoron de n-obla suprenindikilo, kiun oni skribas kiel \uparrow^n. Uzeblas ankaŭ hiper-operatoro. Sed ekzistas nombroj tiom nekredeble grandaj, ke eĉ tio ne sufiĉas. Ekzemple, por nombro de Graham oni bezonus turon de 64 tavoloj de potencaj simboloj, se oni volus skribi ĝin per la Notacio de Knuth. En tiuj okazoj oni uzu eĉ pli ĝeneralitajn sistemojn, kiel ĉena indikila skribmaniero de Conway. En la notacio de Conway ĉenoj de tri nombroj estas pli-malpli same potencaj kiel \uparrow^n, sed ĉenoj de 4 aŭ pli numeroj estas ege pli potencaj:
Ernst Marcus (filozofo)
Ernst Moses MARCUS (3-an de septembro, 1856, Kamen – 30-an de oktobro, 1928 Essen) estis germana advokato kaj filozofo.
Vivo
Marcus studis juron en Bonn kaj Berlino. Laborante kiel Taksisto en 1889 li interesiĝis pri filozofio. En 1890 li estis nomumita kiel juĝisto en Essen. En 1893 li geedziĝis al Berta Auerbach kun kiu li havis tri infanojn.
En 1899 li komencis regulajn renkontiĝojn kun Salomo Friedlaender kiu admiris liajn tezojn kaj fariĝis firma subtenanto de li. Friedlaender estis nomita de li per la epiteto la "Krupp de logiko".
Verkoj
Liaj paperoj estas tenita de la Leo Baeck Instituto, Nov-Jorko.
Warner Music
arner Music aŭ formale Warner Music Group estas usona muzika eldonejo kun ĉefsidejo en Novjorko. Ĝi estas unu el la gravaj kompanioj de muzika eldonado kaj la tria plej granda en la tutmonda muzika industrio, post Universal Music Group (UMG) kaj Sony Music Entertainment (SME). Antaŭe parto de Time Warner (nun WarnerMedia), la firmaaj akcioj estis publike interŝanĝitaj en la Novjorka Borso ĝis majo 2011, kiam la firmao anoncis sian privatigon, kiu estis finita en julio 2011. Kun jara en- kaj elspezaro de pli ol miliardo da usonaj dolaroj, WMG dungas pli ol 3500 homojn kaj komerce agadas en pli ol 50 landoj ĉirkaŭ la mondo.
Artistoj ĝiaj estas ekzemple Alphaville, James Blunt,  Jean Michel Jarre, Mike Oldfield, Muse kaj Nena.
Suresh Productions
Suresh Productions, ankaŭ konata kiel Suresh Movies , Vijaya Suresh Combines , estas produktanto kaj disdonanto de barataj filmoj konata pro siaj laboroj en la telugua kino. Ĝin starigis en 1964 D. Ramanaidu. Ĝi estas unu el plej grandaj produktantoj de filmoj en Barato, kun pli ol 50 jaroj de sperto. La produktada sidejo troviĝas ĉe la Studioj Ramanaidu, en Hajderabado.
Rivarolo del Re ed Uniti
Najbaras la komunumoj Casalmaggiore, Casteldidone, Rivarolo Mantovano (MN), Sabbioneta (MN) kaj Spineda.
Veřovice
Veřovice (Wernersdorf, Wernsdorf aŭ Warnsdorf) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Nový Jičín, en Moraviasilezia regiono. Ĝi etendiĝas sur norda montarpiedo de montaro Veřovické vrchy, proksimume 7 ĝis 9 km okcidente de Frenštát pod Radhoštěm. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri municipo devenas el la jaro 1411.
Turismo kaj ekipaĵaro de la municipo
Tra la vilaĝo trafluas rivereto nomata Jičínka, kiu ankaŭ fontas en deklivo de la plej alta monto de katastro de la municipo Velký Javorník, kiu kun alteco 918 m s. m. elstaras rekte super la municipo. Sur la montopinto estas turisma kabano kun gastejeto kaj nova belvedero, mallfermita en la jaro 2013. Ĝi estas abunde vizitata de turistoj el la tuta Moravio. En la municipo estas konstruita nova plurcela ludejo por teniso, korbopilko kaj futbalo kun artefarita surfaco, plifortigejo kaj granda gimnastikejo.
Carlos Leal (astronomo)
Carlos LEAL (naskiĝis en Karora, Venezuelo, la ) estas venezuela astronomo.