cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rousson (Yonne)
Administrado
Rousson apartenas al la kantono de Villeneuve-sur-Yonne, kies ĉefurbo estas Villeneuve-sur-Yonne. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Angüés
Angüés [anGŬES] estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudoriento de la komarko Hoya de Huesca (kies ĉefurbo estas la provinca ĉefurbo mem nome Ŭesko) apartenanta al la okcidenta parto de la Provinco Huesko (regiono Aragono). La municipo Angüés estas formata per tri loĝlokoj, nome Angüés mem, Velillas kaj Bespén.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudoriento de la komarko Hoya de Huesca. Ĝi estas sudoriente de la provinca kaj komarka ĉefurbo. La municipa teritorio limas norde kun Siétamo, Ibieca kaj Casbas de Huesca; oriente kun Lascellas-Ponzano, Abiego kaj Barbuñales; sude kun Antillón kaj Blecua; kaj okcidente kun Alcalá del Obispo.
La loĝloko Angüés mem (513 msm) estas je 24 km sudoriente de Huesca inter Velillas kaj Lascellas laŭ la ŝoseo N-240 kaj laŭ la aŭtoŝoseo A-22.
Historio
La loko estis loĝata de islamanoj, poste moriskoj.
La Enlanda Milito estis sangelverŝa en la areo pro la atakoj de la respublikaj fortoj kontraŭ la provinca ĉefurbo Huesca, kiu estis kontrolita de la insurekciuloj ekde la komenco de la milito.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Angüés akrigita pro la detruo de la milito kio rezultis en perdo de preskaŭ du trionoj de la loĝantaro: oni malaltiĝis el pli ol mil loĝantoj en 1900 ĝis nunaj 368 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (vitejoj, olivarboj kaj fruktarboj) kaj brutobredado (ŝafoj, porkoj, kortobirdoj) al irigaciaj kultivoj, plus natura, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo kaj ekstere naturaj lokoj.
Fontaines-sur-Grandson
Fontaines-sur-Grandson estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 148 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Fontaines-sur-Grandson situas en la Ĵurasa Montaro nordokcidente de la Lago de Neŭŝatelo kaj etendiĝas de la suda ĵurasa deklivo ĝis al la norda flanko de la montarĉeno de Chasseron. La komunumo konsistas el la vilaĝo Fontaines kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,85 km², de kiuj 44,2% estas kovritaj de arbaro, 53,0% servas por agrikulturo kaj 2,4% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Fontaines-sur-Grandson limas en nordo al Val-de-Travers (NE), en nordoriento al Mauborget, en oriento al Tévenon, en sudoriento al Champagne, en sudo al Fiez, en sudsudokcidento al Giez, en sudokcidento al Novalles, en okcidento al Grandevent, en nordokcidento al Bullet, kaj en nordnordokcidento al montara eksklavo de Fiez.
Trafiko
Fontaines-sur-Grandson situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra la komunumo pasas konekta vojo de Vuitebeuf al Champagne en sudo kaj de Mauborget al Bullet sur la ĵurasa altebenaĵo. De la vilaĝocentro de Fontaines ankaŭ kondukas montara vojo al Grandevent. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas proksimume 3 kilometrojn sudoriente de la komunumo apud Grandson. Pere de la poŝtaŭtolinio de Yverdon-les-Bains al Mauborget la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Vidriĉka
Vidriĉka (Видричка, Vidráspatak [vidrAŝpatak]) estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.
Situo
Vidriĉka situas en valo de Tiso.
Historio
La komunumo longe estis ekstera parto de Bogdan. Ĝis Traktato de Trianon Vidráspatak apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Rahó, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies parto estis Vidriĉka. Ekde 1945 Vidriĉka apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
(138205) 2000 EZ148
(138205) 2000 EZ148 estas terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Ĝi estas de spektra klaso "S": "ŝtoneca" asteroido, konsistanta ĉefe el silikatoj de fero kaj de magnezio.
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso.
Igi aferojn finitaj
Igi aferojn finitaj (angla: Getting Things Done, ofte mallongigita kiel GTD, ĉi tie IAF) estas metodo kreita de David Allen, kaj priskribita en libro de la sama nomo. Ambaŭ "Getting Things Done" kaj "GTD" estas USPTO registritaj varmarkoj de la David Allen Firmao (nombroj 2431583 kaj 3591195). Simile legu la librojn de Steven Covey ĉe memhelpo.
IAF-metodaro
IAF estas difinita de Allen sur lia retejo. En tradicia administrado de tempo, prioritatoj kutime ludas centran rolon. En kontrasto, li uzas du kernajn elementojn — regado kaj perspektivo. Ĝi rekomendas tri gravajn modelojn por akiranta regado kaj perspektivon:
La unua grava modelo estas la laborfluo procezo, kiu estas uzita por akiri regadon super ĉiuj la taskoj kaj sindevontigoj kiujn oni bezonas aŭ deziras igi kompletaj. La laborfluo procezo konsistas de kvin klaraj fazoj enlistigitan malsupre (kun ĉiu priskribita en pli grandaj detaloj en la Principoj sekcio):
Allen uzas altitudan analogion por ilustri lian duan gravan modelon, 6 malsamaj niveloj de fokuso, kaj doni perspektivon sur taskoj kaj sindevontigoj. Ĉi tiuj 6 niveloj de fokuso, de la malsupro supre, estas:
Dum oni supreniras en altitudo, oni estas kapabla konsideri la "pli grandan bildon". Konsiderante projektojn, agojn, nekompletajn aferojn aŭ sindevontigojn ("malfermaj maŝoj" en IAFa teminaro), kaj aliajn "enigaĵojn" de vario de "altoj" oni havas varian perspektivon.
La verkisto rekomendas ĉiusemajnan revizion fokusitan sur malsamaj niveloj. La perspektivo akirita de ĉi tiuj revizioj devus peli proprajn prioritatojn, kiuj turne determinas la prioritaton de la individuaj taskoj kaj sindevontigoj kolektitaj dum la laborfluo procezo. Dum ĉiusemajna revizio, la uzanto determinas la kuntekston por la taskoj kaj metas ilin sur la taŭgaj listoj. Ekzemploj de grupiganta kune similaj taskoj inkluzivas fari liston de farigontaj telefonaj interparoloj, aŭ komisiojn fari ĉe urbocentro. Oni povas difini kuntekstajn listojn kiel la ilaroj haveblaj aŭ de la ĉeesto de individuoj aŭ grupoj kun kiu oni havas erojn diskutendajn aŭ prezentendajn.
La unuaj du modeloj sufiĉas plejparte de la tempo akiri regadon kaj perspektivon sur la plimulto de taskoj kaj projektoj. Tamen, estas kelkaj kazoj en kiuj necesas pli detalan planadon kaj pensadon. Ĉi tiuj kondukas al la tria grava modelo, kiu estas la natura planada metodo. Dum la laborfluo modelo havas "horizontalan" fokuson sur fari individuajn taskojn, la natura planada metodo havas "vertikalan" fokuson sur plani projektojn kaj pensi tra temoj. La planada modelo konsistas de 5 stadiojn:
IAF estas bazita sur fari facile stoki, spuri kaj repreni ĉiujn informojn rilatita al la farontaj aferoj. Allen proponas ke multaj de la mensaj blokoj kiujn oni renkontas estas kaŭzitaj de nesufiĉa 'antaŭa-flanka' planado (t.e., pro iu projekto ni devas klarigi kio estas la atingonta kaj kiujn specifajn agojn ĝi bezonos). La plej praktika, laŭ Allen, estas antaŭe fari tiujn ĉi pensojn, kaj produkti serion de agoj kiujn oni poste povas entrepreni sen iu ajn pli planado.
Sed onia mensa "rememorigilsistemo" estas nekompetenta kaj neofte rememorigas onin pri kio ni devas fari ĉe la tempo kaj loko kie kaj kiam oni povas fari ĝin. Sekve, la "sekvantaj agoj" entenita de kunteksto en la "fidinda sistemo" agas kiel ekstera subteno kiu certigas ke oni estas prezentita kun la ĝustaj rememorigiloj ĉe la ĝusta tempo. Pro tio ke IAF fidas sur eksteraj memoroj, oni povas vidi ĝin kiel apliko de la sciencaj teorioj de distribuita sciiĝo aŭ la plilongigita menso.
Kapsula priskribo de IAF de libro de Allen Preta por io ajn:
Principoj
La kernaj principoj de IAF estas:
Villamanín
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Arbas del Puerto, Barrio de la Tercia, Busdongo, Camplongo de la Tercia, Casares de Arbas, Cubillas de Arbas, Fontún de la Tercia, Golpejar de la Tercia, Millaro de la Tercia, Pendilla de Arbas, Poladura de la Tercia, Rodiezmo de la Tercia, San Martín de la Tercia, Tonín de Arbas, Velilla de la Tercia, Ventosilla de la Tercia, Viadangos de Arbas, Villamanín de la Tercia kaj Villanueva de la Tercia, okupas totalan areon de 176,25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 912 loĝantojn. Ĝi perdis preskaŭ 3 000 loĝantojn el la 1930-aj jaroj pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 47 km de Leono, provinca ĉefurbo, ĉe la elfluejo de la rivero Bernesga. La areo estas montara.
Igi aferojn finitaj
Kolektu
La ideo de senprema produktiveco komencas kun malŝarĝo de onia kapo, kaptanta ĉion kio estas necesa spuri, memori, aŭ preni agadon sur, en kio Allen vokas sitelon: fizika ricevujo, retpoŝto ricevujo, magnetofono, notlibro, poŝkomputilo, tabulo, ktp. La ideo estas elmeti ĉion de onia kapo kaj en kolektigan aparaton, preta por pretigo. Ĉiuj siteloj devus esti malplenigita (pretigita) almenaŭ unufoje por semajno.
Villamanín
Historio
En 1916 startis minekspluatado ĉe kuŝejo de kupro kaj kobalto, nome Providencia el kiu oni elfosis novan mineralon neniam antaŭe trovata, kiu estis nomita villamaninito, laŭ la loko el kiu oni eksportis la materialon, kvankam la elfosejo estis en Cármenes, kie fakte jam la romianoj elfosis kaj kupron kaj kobalton, kiujn ili traktis en fabriko borde de la nacia ŝoseo 630.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj), krom minado kaj servoj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado, skiejo).
Igi aferojn finitaj
Kolektu
Allen ne rekomendas ajnan preferan kolektometodon, lasante la elekton al la individuo. Li nur insistas al la graveco de malplenigi la "sitelon" regule. Ajna tenada spaco (fizika ricevujo, retpoŝto ricevujo, magnetofono, notlibro, poŝkomputilo, ktp.) kiu estas pretigita regule de la individuo estas akceptebla.
Procezu
Kiam oni pretigas sitelon, strikta laborfluo estas sekvita:
Se ĝi daŭras malpli de du minutoj fari ion, oni devus fari ĝin tuj. La du-minuta regulo estas gvidlinio, ampleksanta proksimume la tempon ĝi daŭrus al formale prokrasti la agon.
Organizu
Allen priskribas sugestitan aron de listoj kiuj povas esti uzataj por spursekvi aferojn atendantajn atenton:
Kalendaro estas grava por spursekvi aranĝojn kaj sindevontigoj; tamen, Allen specife rekomendas ke la kalendaro esti rezervita por la malfacila pejzaĝo: aferoj kiu absolute devas farita de aparta limdato, aŭ renkontiĝoj kaj aranĝojn kiu estas riparita en tempo kaj loko. Farigontaj aferoj devus esti rezervita por la sekvanta ago listoj.
Fina kerna organizada ero de IAF estas la fajla sistemo. Fajla sistemo devas esti facile, simpla kaj amuzo. Eĉ ununura peco de papero, se devita por referenco, devus akiri ĝia propra dosiero se ĝi ne apartenas en ekzistanta paperingo. Allen sugestas ununuran, alfabetan organizan fajlan sistemon, por fari ĝi kiel rapida kaj facile kiel ebla enteni kaj repreni la devita informo.
Revizu
La listoj de agoj kaj rememorigiloj estos de malgranda uzo se oni ne revizitas ĝin regule (kutime ĉiusemajna). Dependante pri la tempo, energio, kaj provizoj havebla ĉe aparta momento, oni devas decidi la plej grava tasko farigonta tuje, kaj faras ĝin. Se oni estas prokrastema, oni povus ĉiam fini facilajn taskojn kaj eviti la malfacilajn. Solvi tio ĉi, oni povus decidi fari la agojn sur la listo unu de unu, en ordo, tiel pretiganti enirkeston.
La disciplino de IAF postulas ke ĉiuj elstaraj agoj, projektoj kaj 'atendantaj' eroj estas reviziita almenaŭ unufoje por semajno, fari certe ke ajnaj novajn taskojn aŭ okazontajn eventoj estas enirita en onia sistemo, kaj ke ĉio estas ĝisdata. Allen sugestas krei "tiklila dosiero" kiu havas elstarajn taskojn kaj projektojn por tage refreŝigi onian memoran.
Faru
Ajna organiza sistemo estas ne bona se troan tempon estas elspezita organizi taskojn anstataŭ vere fari ilin. La argumento de Allen estas ke se oni povas fari ĝin simple, facile, kaj amuze preni la necesajn agojn, oni estos malpli prokrastema aŭ fariĝi superfortita per tro da 'malfermaj maŝoj'.
Tikla Dosiero
Unu aparato ke la aŭtoro sugestas estas la norma tikla dosiero por organizi dokumentaro (ankaŭ sciita kiel la '43 dosierujoj'). Dek du dosierujoj estas uzita reprezenti ĉiu monato kaj suplementa 31 dosierujoj estas uzita reprezenti ĉiu tago. La dosierujoj estas aranĝita helpi rememorigi la uzanto de aktivecoj estos faronta ke tago.
Programaroj por IAF
Dum IAF povas esti administrita kun simpla papero iloj, komputila softvaro estis specife sugestita kiel helpema kaj grava por efektiviganta IAF, inkluzivanta diĝita skizanta, cerbsturmi, kaj projekto plananta aplikaĵojn. Tamen, en 2001, Allen priploris la ĝeneralan mankon de "bona 'projekto administrado' iloj", konkludanta ke malpli strukturita kaj pli praktikaj aplikaĵoj aperos en la venanta jaroj, bazita sur la manieroj en kiu ni nature pensas kaj planas.
Ek de tiu tiamo, granda kvanto de IAF-subtenanta softvaro aperis; en januaro 2010, pli da ol 100 aplikoj provizis la kernajn ĉefaĵojn por efektiviganta ĉi tiu metodo Ĉi tiu ila gamo de simpla listo manaĝeroj al kunlaborantaj retaj servoj, ambaŭ libera kaj komerca, pro tio ke ĉiuj popularaj platformoj kaj aparataĵoj.
Madeleine Foing-Haudebine
Madeleine FOING-HAUDEBINE (naskiĝis 1898 - mortis la 31-an de januaro 1978 post operacio en pariza hospitalo ) estis franca esperantistino, Honora Membro de UEA.
Igi aferojn finitaj
Aliaj iloj
Kelkaj adeptoj de IAF rekomendas 'reveni-al-bazoj' metodon de persona administrado, kaj malakceptas tro-realigitajn, alta-teknikajn solvojn en favoro de simpla, malpli-altekostaj iloj kiel antaŭpresaĝaj kartoj, indeksaj kartoj, poŝkomputilo, aŭ eĉ la Moleskine papera kuseneto. David Allen li mem diras lin fidas sur "vanila" Palma poŝkomputilo kaj rekordaj "eventoj de la tago" sur papero esti pretigita poste.
Madeleine Foing-Haudebine
Ŝi lernis Esperanton en 1932 kaj okupiĝis ekskluzive pri ĝi dum la resto de sia multrilate admirinda vivo. Konatiĝinte kun la fama Cseh-metodo, en 1933, s-ino Haudebine restis fidela al ĝi kaj fariĝis unu el la plej konataj Cseh-metodaj instruistoj kaj ĝenerale unu el la plej persistaj laborantoj sur la pedagogia kampo en la movada historio dum kvin jardekoj. Ŝi instruis en Francio (1932/33 kaj poste), Nederlando (1933/35, ankaŭ post la milito ), Svedio (1935/38), Belgio (1938/40), Danio (1948/49), Norvegio (1949/53), denove Danlando (1953/57). En 1958 ŝi vojaĝis al Hinda Unio, por instrui tie plenajn 16 jarojn, kun interrompo en 1965, kiam ŝi samcele vojaĝis al Japanio. Ŝia Utila Manlibro pri Hindujo aperis en 1967. Ŝi ofte prelegvojaĝis. En pluraj Universalaj Kongresoj s-ino Haudebine gvidis Cseh-metodajn seminariojn; laste en Rejkjaviko, 1977.
Post la morto de la brusela esperantistino Simonne Obozinski en 1962 estis kreita Fondaĵo Simone Obozinski por 'helpi laŭeble la movadon en Oriento, pli speciale en Hindujo, kie, — kiel multaj scias —, sin dediĉas nunmomente S-ino Haudebinne [tiel], la konata profesorino, kiu, antaŭ la dua mondmilito, dum iom longa tempo tiel aktive laboris en nia lando, kie ŝi organizis multajn kursojn'.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1977-08-19 Haudebine.jpeg|Letereto kaj subskribo de Madeleine Haudebine, 1977 Dosiero:1977-10-11 Haudebine.jpeg </Gallery>
Ekstera ligilo
Aŭstria Nacia Biblioteko posedas plurajn fotojn de s-ino Haudebine.
Busto de Sankta Marsuso
La busto de Sankta Marsuso estas bustorelikvujo el la epoko proksimume 1470/80 en la katedrala trezoro de Essen. En ĝi oni konservis la vertoĉapo de la martiro Sankta Marsuso, romia pastro kaj misiisto, kiu laŭ transdonata rakonto aktivis dum la 3-a jarcento en Gaŭlujo.
Klasifikado
La Marsusa busto de Essen baziĝas stile sur la vestfalaj verkoj de la malfrua 14-a jarcento, ekzemple la bustoj kaj statuetoj el orumita arĝento de la altarejo de la katedralo je Monastero, kiuj estis produktataj inter 1350 kaj 1380. Aparte okulfrapaj paraleloj de la aperaĵo ĝi tenas kun la bustoj de la apostoloj Tomaso, Jakobo la pli aĝa, Bartolomeo, Matiaso, Filipo kaj Mateo, kies kapoj tamen pro la pli malgranda formato estas formitaj malpli detale.
Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Kosovo
La Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Kosovo (United Nations Interim Administration Mission in Kosovo) estas intertempa civila administrado por la eŭropa regiono Kosovo sub organiza gvido de la Unuiĝintaj Nacioj (UN). La misio komenciĝis la 10-an de junio 1999, surbaze de la rezolucio 1244 de la Sekuraca Konsilio de UN.
La provinco ekde longe estas la temo de armita politika kaj teritoria disputo inter la registaro de Serbio (kaj antaŭ tio, de Jugoslavio), kiu pledas armee regi la provincon, kaj la plejparte etne albanlingva enloĝantaro de Kosovo, kiu per klara plimulto preferus sendependecon. Krom reguligi la administradon de la provinco ekde somero 1999, la rezolucio 1244 ankaŭ alvokis kreon de politika proceso por klarigi la estontan statuson de Kosovo - negocoj inter reprezenantoj de la enloĝantaro kaj la serbia registaro kun subteno de UN komenciĝis dum 2006.
La ĉefo de la misio teknike estas "Speciala Reprezentanto de la Sekretario Ĝenerala" ('SRSG'): li estas nomumita per la Ĝenerala Sekretatio de UN konsidere de rekomendoj el la membroŝtatoj de UN. Joachim Rücker, germana diplomato, ekde septembro 2006 estas la Speciala Reprezentanto, anstataŭigante Steven Schook kiu dum tri monatoj provizore plenumis la laborojn post la foriro de la antaŭa Speciala Reprezentanto Søren Jessen-Petersen dum junio 2006.
Strukturo
La misio estas dividita en kvar sekciojn, kiuj estas nomataj "kolonoj". Temas pri
La respondeco por la "kolonoj" I kaj II nun transdoniĝis al la institucioj de provizora memregado de Kosovo. Tamen UN daŭre observas kaj kontrolas la agadon.
La misio disponas pri proksimume 1985 internaciaj policistoj, kiuj helpas realigi la politikajn decidojn kaj stabiligi la juran stabilecon de la regiono. Armea unuo kun la nomo Kosovo-Forto aŭ mallonge KFOR sub gvido de la transnacia armea organizo NATO provizas aldonan internacian sekurecon sed ne estas sub rekta politika influo de la UN.
Taskoj
Laŭ la rezolucio 1244, la misio interalie havas la taskojn
Kritiko
La misio estis kaj estas kritikata ne sukcesi en multaj de tiuj taskoj. Kaj la serboj kaj la albanoj de Kosovo en granda plejmulto malkontentas. Laŭ ilia observo, post ĝis nun pli ol sep jaroj da agado
9523 Torino
9523 Torino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la itala astronomo Giovanni de Sanctis elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Torino, centro de la italaj aŭtomobila kaj aerospaca industrioj. El la scienculoj de ĉi-tiu urbo estas Amedeo Avogadro, Joseph-Louis Lagrange, Galileo Ferraris kaj Rita Levi-Montalcini, ricevintino de la Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino 1986. Torino lasas ankaŭ sian nomon al la skalo de danĝero de la.
Sinanché
Sinanché estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Sinanché. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31068.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2972 loĝantojn. El tiuj estis 1560 viroj kaj 1412 virinoj. La komunumo havas surfacon de 131,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 6 metroj super la marnivelo.
Tiszaörs
Situo
Tiszaörs situas iomete for de Tiso. Proksima urbo estas Tiszafüred. La vilaĝo ne havas fervojon, sed estas flankovojoj.
Sinanché
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe ND mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Tiszaörs
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1292. En 1930 oni trovis varman kuracakvon 54 gradan, poste banejo ekfunkciis. En 1950 kolĥozo pri "Nova Vivo" formiĝis. Ekde 2006 la banejo iĝis kuracbanloko. La loĝantaro okupiĝas pri terkulturado kaj bestobredado.
Famuloj
En Tiszaörs naskiĝis:
Sinanché
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2109 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1757 scipovis legi kaj skribi kaj 348 personoj estis analfabetoj. Do 16,5% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
Ĉeĥio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Ĉeĥa Olimpika Komitato.
Martina Sáblíková atingis oran medalon en rapidsketado de 5000 metroj kaj arĝentan en rapidsketado de 3000 metroj. Kvar jarojn antaŭe, en la vintra olimpiko en Vankuvero, ŝi akiris ambaŭ ĉeĥajn orajn medalojn. La duan ĉeĥan oran medalon en Soĉi atingis la sportistino Eva Samková en neĝtabulado.
Sinanché
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 3039 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1077 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 35,4% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Epistolo al la efesanoj
La epistolo al la Efesanoj estas la 10-a libro de la Nova testamento en la Biblio.
Sinanché
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Epistolo al la efesanoj
Enhavo kaj strukturo
La teksto ja havas formon de letero, sed pli multe similas al festa prediko. Ĝi temas ĉefe pri la eklezio, kies kapo estas Kristo.
Jen ebla dispozicio:
Teksto en Esperanto
La traduko de la brita komitato (John Cyprian Rust, John Beveridge kaj C. G. Wilkinson) estas trovebla IKUE kaj KELI (ed.): Biblio, eldonejo KAVA-PECH, Dobřichovice (Praha) 2006, ISBN 80-85853-90-6
Nova traduko de Gerrit Berveling:
Marques
Marques (signife markizo) estas la familia nomo de jenaj personoj ĉefe de portugala (portugallingva aŭ hispana) deveno:
Marques staras por:
Chalcophaps
Chalcophaps estas eta genro de birdoj de la familio Kolombedoj. Ĝi inkludas nur 2 speciojn.
La unua menciata specio havas 10 subspeciojn kaj la dua 3 subspeciojn, do entute 13 subspeciojn. Ambaŭ specioj loĝas en la regiono inter sudorienta Azio kaj Aŭstralio. Ambaŭ specioj havas tre brilan verdan koloron en la flugiloj kaj brunecajn subajn partojn.
Ekspreso Biwako
Ekspreso Biwako (びわこエクスプレス [Biŭako ekusupuresu]) estas super-ekspreso de JR Okcidenta, kiu kuras inter kaj.
Oberono
La nomo Oberono povas signifi:
Francio en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Franca Olimpika Komitato.
Camille Flammarion
Camille Flammarion, aŭ Nicolas Camille Flammarion, (Montigny-le-Roi, la — Juvisy-sur-Orge, la ), estis franca astronomo, scienca esploristo kaj sciencpopulariganto.
La plej aĝa inter kvar gefratoj, li tre frue jam scipovis legi, skribi kaj kalkuli. Edukita en Langres, li eklaboris 16-jara en la Observatorio de Parizo, en kalkul-fako de Le Verrier. En 1862, per la publikigo de sia libro La pluralité des mondes habités (La plureco de loĝataj mondoj) li disiĝis de la oficialaj astronomiaj instancoj.
Li verkis furorajn librojn pri astronomio, kiuj tradukiĝis en plurajn lingvojn. Unu el la verkoj plej konataj estas "Popola Astronomio" (1880). Li publikigis artikolojn en sciencaj kaj astronomiaj revuoj. Li verkis ankaŭ pri fizikaj esploroj. En 1883, li kreis la Observatorion de Juvisy-sur-Orge, kiun li estris ĝis la morto. Li instigis la laboron de amatoraj astronomoj.
Li fondis la Astronomian Societon de Francio en 1887. Pro multjaraj servoj, en 1912 li ricevis la Honoran Legion.
Camille Flammarion estas konata kiel esploristo de fenomenoj spiritaj, kun vasta produktado. En diskurso ĉe la parapsikologia asocio Society for Psychical Research en 1923 li asertis, ke post 60 jaroj de propra esplorado, li kredis je telepatio kaj mediumaj manifestiĝoj. Li ankaŭ membris ĉe la Pariza Societo de Spiritismaj Studoj kaj Teozofia Societo.
Bibliografio
GODOY, Paulo Alves; LUCENA, Antônio. Personagens do Espiritismo (2ª ed.). São Paulo: Edições FEESP, 1990
Farnern
Geografio
La komunumo situas ĉe la suda deklivo de la Soloturna Ĵuraso sur alteco de 800 m s.m. kun bona belvido al la Svisa Mezlando. La komunumo konsistas el la vilaĝo Farnern kaj la setlejoj Wüestrüti kaj Grossmatt kaj pluraj izolitaj bienoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sura alteco de 1193 m s.m. sur la kulmino de Rüttelhorn sur la kresto de Ĵuraso en nordo de la komunumo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,69 km², de kiuj 29,8% estas kovritaj de arbaro, 64,8% servas por agrikulturo kaj 4,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Farnern limas en nordo kaj nordoriento al Rumisberg, en sudo kaj okcidento al Attiswil, en nordokcidento al Günsberg (SO), en nordnordokcidento al Herbetswil (SO), kaj en nordo en unu punkto al Aedermannsdorf (SO).
Historio
La unua dokumenta mencio de Farnern datiĝas el la jaro 1329 kiel Varnerron. Trovitaj feraj objektoj kaj romiaj moneroj en la regiono Bättlerküche/Schmiedenmatt estas indikiloj por la ekzisto de paseja sanktejo dum romia epoko. Farnern dum mezepoko apartenis al la jurisdikcio de la malalta tribunalo Oberbipp. Kune kun la cetera Senjorujo Bipp ĝi fariĝis en la jaro 1463 havaĵo de Berno kaj parto de la Voktejo Bipp. Post la Helveta Revolucio de la jaro 1798 Farnern estis atribuita al la distrikto Wangen, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Supra Argovio.
Jefferson de Oliveira Galvão
Jefferson de Oliveira Galvão, kutime nomata nur Jefferson, estas brazila futbalisto en la pozicio de golisto. Li naskiĝis en São Vicente (São Paulo), do nun estas -jara. Ekde la jaro 2009 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Botafogo de Futebol e Regatas - antaŭe li profesiis en aliaj kluboj, interalie en Turkio. Krome Jefferson ekde la jaro 2011 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo. Matĉe li en la nacia teamo rekoneblas per la numero "1".
György Rózsa (bibliotekisto)
György RÓZSA [rOĵa] hungara diplomato, bibliotekisto. Li naskiĝis en Nagyvárad la 13-an de oktobro 1922 kaj mortis en Budapeŝto la 17-an de decembro 2005. Lia nepo estis Dávid Rózsa.
22142 Loripryor
22142 Loripryor estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
György Rózsa (bibliotekisto)
Kariero
György Rózsa apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li studis en Oradea, Bukareŝto kaj Budapeŝto. Li estis doktoro de ekonomiksciencoj, titulara universitata profesoro de Scienca Universitato Loránd Eötvös. En 1944 oni deportis lin kune kun sia estonta edzino en Bergen-Belsen. De 1946 li laboris en Ministerio por Eksteraj Aferoj, de 1948 en Ambasadejo de Moskvo. Oni internis lin al Kistarcsa. Inter 1969 kaj 1975 li estis bibliotekestro en Budapeŝto, ĉegvoblotekisto de Biblioteko de Ĝenevo de UNO.
22142 Loripryor
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lori Pryor, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2005. Ŝi estas instruistino ĉe la Curtis Middle School de Allen (Teksaso).
(155340) 2006 SK198
(155340) 2006 SK198 estas marsrenkonta kaj terrenkonta amora asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 28-an de septembro 2006 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 1:5 kun Venuso kaj proksima de la resonanco 1:3 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj ekstere tanĝas tiun de la Tero.
Glaceglacio
Glaceglacio estas maldika tavolo, travidebla kaj homogena de glacio kiu kuŝiĝas sur la surfaco kiam precipitiĝas frostiĝanta pluvo sur la grundo. Tio okazas kiam la gutetoj de pluveto aŭ pluvo estas malvarmegaj kaj frostiĝas poste sur objektoj kies temperaturo estas de ĉirkaŭ 0°C. Kiam la pluvo aŭ frostiĝanta pluvo estas malpeza kaj mallonga, la glacio formata estas maldika. Ĝenerale ĝi okazigas malgrandajn damaĝojn, kio liberigas arbojn el mortintaj branĉoj ktp. Tamen, kiam grandaj kvantoj akumuliĝas, ĝi estas unu el la plej danĝeraj klimataj fenomenoj. Kiam la glacitavolo estas supra al 0,64 cm, la arbobranĉoj kovritaj de glacio povas rompiĝi, pro la enorma pezo, kaj povas fali sur personoj aŭ elektraj kabloj.
Solenoido
Solenoido (el la greka "solen" = tubo kaj "eidos" = aspekto) estas elektra aparato konsistanta el elektra drato regule volvita laŭ helico por formi longan rektan induktilon (aŭ elektran bobenon). Kiam elektra kurento trairas la draton, magneta kampo aperas en la ĉirkauaĵo de la solenoido, kaj ĉefe ene de la helico, kie la kampo estas proksimume unuforma.
La unuforma kampo estas oportuna por iuj eksperimentoj, sed solenoido ne povas generi alvalorajn magnetajn kampojn, almenaŭ ke la kurento estu forta, kaj do neprigas sistemon de malvarmigo.
Magneta kampo en la akso
Solenoido estas vico da N bukloj de sama radiuso R kun sama akso, trairataj de la sama kurento i kaj regule ordigataj sur la longo 2a. Ni notu O la centron de la solenoido, kas A kaj B giajn finojn. De la kono de la magneta kampo kreata de kurenta buklo, oni deduktas la magnetan kampon kreita de la solenoido en ĝia akso.
Záruby
Záruby estas la plej alta monto en Malgrandaj Karpatoj (768 m s. m.). Ĝi kuŝas proksime de vilaĝo Smolenice. Sur la pinto de monto kondutas piedvojoj. La monto estas kalkŝtona, kovrita per faga arbaro sed ĝi havas ankaŭ ŝtonajn partojn. Tra montpinto iras ruĝa  internacia turisma longdistanca piedvojo E8. Alia aliro je la pinto estas per, de vilaĝo Smolenice.
Solenoido
Magneta kampo en la akso
Ĉe la centro de la solenoido, tio estas en z=0, tiu formulo iĝas :
La magneta kampo grandiĝas se oni pligrandigas la nombron da bukloj, sed malgrandiĝas se oni pligrandigas la radiuson de la solenoido.
Magneta kampo ekster la akso
Oni povas determini la magnetan kampon en ajna punkto de la spaco, konante la magnetan kampon en la akso (B (0,z) notita F (z)), per la jenaj rilatoj: Kaj oni konstatas, ke la magneta kampo estas praktike unuforma en la solenoido, kaj ke la linioj de kampo estas preskaŭ paralelaj.
Ekster la solenoido, la kampo similas tiun de magneto kun suda kaj norda poluso.
Bernhard Tuider
Bernhard TUIDER (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1980) estas aŭstra historiisto kaj bibliotekisto.
Vivo
Bernhard Tuider studis historion kaj eŭropan etnologion en Vieno, kie li magistriĝis en 2007 (temo de la magistra laboraĵo: “Alfred Hermann Fried. Pazifist im Ersten Weltkrieg. Illusion und Vision”, publ. 2010). Fine de 2007 li eklernis Esperanton kaj partoprenis en 2008 kaj en 2010 la Someran Esperanto-Studadon (SES) de E@I kaj en 2009 la Nord-Amerikan Someran Studadon (NASK) en San Diego. Ekde 2008 Bernhard Tuider deĵoras kiel bibliotekisto en la Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj de la Aŭstria Nacia Biblioteko, ekde la jaro 2013 kiel teamestro. De 2010 ĝis 2013 li estis prezidanto de la Aŭstria Esperanto-Federacio (AEF), de 2012 ĝis 2015 reprezentanto de Universala Esperanto-Asocio (UEA) ĉe Unuiĝintaj Nacioj (UN) en Vieno. Ekde 2013 li estas preleganto pri Esperanto kaj planlingvoj ĉe Leopold-Franzens-Universitato Innsbruck. Li estas membro de Gesellschaft für Interlinguistik (GIL) kaj Arbeitskreis für Historische Friedensforschung (AKHF).
Li partoprenis en En la mondon venis nova lingvo, festlibro por Ulrich Lins. Kaj en Antaŭ unu jarcento.
Hooge
Hooge aŭ dane  Hoge kaj frise Huuge estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la nordfrisa vadomaro ĉe la bordo de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Pellworm, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Hooge nomiĝas ankaŭ la haligo,sur kiu la komunumo troviĝas. Haligo estas eta insulo kiu inundiĝas dum ĉiu alta tajdo, kaj homaj loĝlokoj de po kelkaj domoj sur ĝi troviĝas sur dek artefaritaj montetoj, kiuj tiom altas, ke ilin la alta tajdo ne sukcesas subakvigi.
Spencer Tunick
Spencer TUNICK (n. 1967 en Middletown, New York) estas usona fotisto. Tunick estas konata pro siaj fotoj pri nudaj homoj, kiuj pozas amase unu apud/sur la alia.
Lia plej granda amasnuda fotado okazis en junio de 2003 en Barcelono, kie 7000 hispanoj formis bildon antaŭ la hispana Kultura Instituto.
La fotitaj nuduloj de Tunick aliĝas al la fotado memvole. Ili ricevas kiel kompenson nur subskribitan foton.
Montaña de Riaño
Montaña de Riaño [monTAnja deRJAnjo] (aŭ Orienta Montaro) estas komarko en nordoriento de la provinco Leono, en la regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio.​ Ĝi etendiĝas tra 241 759 ha kaj estas dividita en 23 municipaj teritorioj kaj foje la limaj konsideroj ne koincidas depende de la fontoj. Temas pri montara areo, kiel sugestas ties nomo. Ĝi limas norde kun Asturio kaj estas konektita kun Asturio kaj Kantabrio tra la montopasejoj San Isidro kaj San Glorio. Elstaras la riveroj Curueño, Valdeón, Cea, Porma kaj Esla, krom la akvorezervejoj de Porma kaj Riaño. La akvobaraĵo de tiu lasta esti konstruita el la 1960-aj jaroj, sed konstruado estis haltigita en la 1970-aj jaroj, tamen reprenita en la 1980-aj jaroj, kiam socialistoj akcelis la finigon por eviti la malpermeson fare de la bruselaj instancoj. Ĝi neniam estis inaŭgurita. La akvorezervejo inundis naŭ vilaĝojn inter kiuj Riaño mem.
Cistierna estas la plej loĝata vilaĝo.
Natria eritorbato
Natria eritorbato, eritorbato de natrio aŭ C6H7NaO6 estas organika natria salo de eritorbata acido, kiu estas stereoizomero de la askorbata acido, uzata kiel nutro-aldonaĵo ĉefe en viandoj, birdaĵoj, refreŝigiloj kaj en la nutro-industrio. Kiam uzata en procezitaj viandoj tiel kiel kolbasobulkoj kaj bovaĵoj.
Proprecoj
Ĝi akcelas la rapidon en kiu nitrito reduktiĝas al nitrata oksido, tiele faciligante pli rapidan absorbiĝon kaj retenadon de la rozkolorado. Kiel antioksidanto, ĝi prezentas strukturon similan al Vitamino C, kaj ĝi helpas plibonigi gusto-stabilecon kaj malpermesas estigon de kancerogenaj nitrozaminoj. La uzo de eritorbata acido kaj natria eritorbato kiel nutro-konservaĵo plu kreskas en Usono ekde kiam FAO malpermesis la uzon de sulfitoj kiel konservaĵoj en nutraĵoj pro tio ke multaj homoj estas alergiaj al tiuj substancoj.
Natria eritorbato estas produktita ekde sukeraĵoj derivitaj el malsimilaj fontoj, tiel kiel ruĝa beto, sukerkano kaj maizo. Iu urba mito asertas ke natria eritorbato devenas el grundaj tervermoj, tamen, la vero ne trovas evidentaĵojn. Oni kredas ke la origino de tiu legendo venas el ioma simileco de la kemia nomo por la vortoj tervermo kaj fiŝlogaĵo.
Aldonaj aplikoj inkluzivas la disvolviĝon de nutro-suplementoj kiuj povas uzati kiel antioksidantaĵoj. Ekzemple, ĉi-substanco plu uzatas en la disvolviĝo de korodo-inhibantoj por aplikoj en metaloj.
Chiquito de la Calzada
Gregorio SÁNCHEZ FERNÁNDEZ (Malago, 28-a de majo 1932), kies atista nomo estas Chiquito de la Calzada [ĉi KIto] estas hispana aktoro, humoristo kaj kantisto de flamenko.
Li komencis kiel kantisto de flamenko kiam aĝis 8 jaroj kaj li laboris en diversaj teatroj kaj salonoj de spektakloj de Hispanio kaj Japanio. Li iĝis tre populara danke al la humura televidprogramo Genio y figura (Antena 3, 1994), kie li montris sian propran manieron por rakonti ŝercojn. Multaj humoristoj kaj neartistoj imitis lin dum multaj jaroj kaj liajn strangajn vortojn kaj amuzajn nekutimajn esprimojn.
Kálmán Rimanóczy
Kálmán Rimanóczy estas hungara nomo kiu ovas korespondi al:
Pasifloracoj
La pasifloracoj (Passifloraceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo malpigialoj (Malpighiales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 35 genrojn kaj pli ol 930 speciojn,. Ĝia tipa genro estas pasifloro.
Al tiu familio apartenas ankaŭ la iama plantfamilioj de la Malesherbiaceae kaj Turneraceae. La anoj de la familio estas divastigitaj mondvaste en la Tropikoj kaj Subtropikoj kun la centroj en Afriko kaj la Neotropiso.
Priskribo
La specioj de la subfamilio Passifloroideae estas lignaj plantoj: arboj, arbustoj kaj lianoj, aŭ grimpantaj herbaj plantoj. La grimpantaj varioj havas akselstarantaj ĉiro. La alternesidantaj kaj spirale sidantaj foliojestas simplaj aŭ kunmetitaj. Ekzistas eksterfloraj nektarglandoj ĉe la folitigoj. Stipulo ekzistas ofte.
La floroj staras unuope en la foliekseloj aŭ en cumoj kun malmultaj floroj; ofte kunbrakteoj. La floroj estas duseksaj. Se la floroj estas unuseksaj tiam la plantoj estas dioikaj. La grandaj, radiosimetriaj floroj estas tri- ĝis oknombraj, plej ofte kvinnombraj. La involukroj estas dividitaj en sepaloj kaj petaloj. Ofte formiĝas androginoforo. Ekzistas 5 aŭ 20 ĝis 60 stamenoj, kelkfoje nur parto estas fekundaj, 15 ĝis 50 povas esti Stamenodioj, ili povas havi havas intensan koloron. Plej ofte tri (du ĝi kvin) karpeloj estas kunkreskinta al epigina ovario. La poleligado okazas per insektoj (entomofilio).
Ili havas kapsulfruktoj aŭ beroj. De kelkaj specioj la beroj estas manĝeblaj (marajujo, grenadilo, barbadino, kurubo).
Hieronimo el Stridono
Konata ĉefe pro sia traduko de la kristana latina Biblio, nomata Vulgato, rekte el la fontoj: la malnova testameno rekte el la hebrea kaj la nova testamento el la greka; li ankaŭ verkis komentarion pri ĉiuj libroj de la Biblio. En kristana ikonografio li kutime estas portretata kun leono.
Pasifloracoj
Taksonomio
La plantfamilio Pasifloracoj estis priskribita unuafoje sub la nomo „Passifloreae“ en la jaro 1806 de Antoine Laurent de Jussieu en Roussel: Flore du Calvados, 2a eldono, 2, p. 334 kaj la nomo Passifloraceae de Antoine Laurent de Jussieu en Karl Sigismund Kunth: Nova genera et species plantarum quas in peregrinatione ad plagam aequinoctialem orbis novi collegerunt Bonpland et Humboldt nur jam 1817. Tipogenro estas Passiflora L..
Hieronimo el Stridono
Malgraŭ la polemikoj inter ili, la latina kaj greka eklezioj ambaŭ rekonas lin kiel sanktulon - pro la grandega kontribuo al kristanismo per lia biblia entrepreno. Eĉ inter la protestantoj, kiuj tiutempe estis el liaj plej furiozaj kontraŭuloj, malmultaj kontestas la titolon Doktoro de la Eklezio.
Pasifloracoj
Taksonomio
Ĉe APG III okazas la engrupiĝo de la genroj de la iamaj familioj Malesherbiaceae kaj Turneraceae en la familio de la Passifloraceae s.l. sinonimoj por Passifloraceae Juss. ex Roussel estas: Malesherbiaceae D.Don, Modeccaceae Horan., Paropsiaceae Dumort., Turneraceae Kunth ex DC.
Hieronimo el Stridono
Liaj verkaĵoj puŝis la latinan eklezion al ĝia liberigo de dependeco de la greka eklezio kaj ĝia fariĝado kiel la gvidanto de la kristana mondo - kun ĉiuj ĝiaj politikaj implicoj. Post kiam liaj verkoj helpis la eklezion en ties lukto kontraŭ judismo, ili estis la platformo sur kiu okazis la jud-kristana disputado. Finfine la latina Biblio estis estonta ilo por elradikigi la paganismon, por latinigi okcidentan Eŭropon kaj por konverti ĝin kaj la konkeritajn landojn.
Mozsgó
Mozsgó [moĵgO] estas vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szigetvár.
Hieronimo el Stridono
La kultura kontribuo de Hieronimo preterpasas sian kontribuon al kristanismo aŭ okcidenteŭropa regiono kaj ĝia influo kaj influocirklo estas evidenta ĝis hodiaŭ. Lia heredaĵo fariĝis posedaĵo de la tuta homaro, kaj li estas perceptita kiel modelo en la okuloj de ĉiuj amantoj de scio.
Príkra
Situo
Príkra situas laŭ la pola landlimo (sen trapasejo), sur deklivoj, fine de sakovojo el Bodružal. Svidník troviĝas je 19 km.
Hieronimo el Stridono
Biografio
Hieronimo devenis el bonstata kristana familio kaj ricevis sian komencan edukon en Romo per tio li funde ekkonis la Latinan literaturon. Post restado en Trier li ekvivis askete en Aquileia kun grupeto da samideanoj.
Príkra
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1618 en formo "Prikra". La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1787 78 vilaĝanoj loĝis en 11 domoj, en 1828 143 vilaĝanoj en 19 domoj. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Prikra, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Meredély 107 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Svidník, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1922 la arbaristoj strikis. En 1939 slovakaj soldatoj komencis okupi Pollandon el tiu vilaĝo. En 1944 pro la bataladoj la loĝantoj multe suferis. En 2001 vivis en Príkra nur 7 homoj, (ĉiuj slovakoj).
Mozsgó
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, en valo de rojo, laŭ ĉefvojo Kaposvár-Szigetvár. La lasta urbo troviĝas 9, Szentlőrinc 17, Pécs 42, Budapeŝto 214 km.
Hieronimo el Stridono
Biografio
Ĉirkaŭ 373 li volis fari pilgrimadon al Jerusalemo, sed severa malsano longe retenis lin en Antioĥio. Tie li interalie lernis funde la Grekan. Poste tri jarojn li retiriĝis en la dezerton proksime je Antioĥio (375-378), kie monaĥo de Juda deveno instruis al li la Hebrean. Aliaj homoj diras, ke Juda rabeno instruis lin.
Mozsgó
Historio
La plej frue romianoj vivis tie. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1330 laŭ la tiama nomo "Dumburou", la nuna nomo aperis en 1403 laŭ tiama ortografio "Mosgow". Inter 1918-1921 serboj okupis Mozsgó-n, tiam la vilaĝo estis limpasejo. Vilaĝservoj estas kulturdomo, biblioteko, kuracejo, poŝto.
Hieronimo el Stridono
Biografio
Li estis ordinita pastro en Antioĥio fare de la tiea episkopo Paŭlino. En Konstantinopolo li sekvis kursojn ĉe Gregorio de Nazianco.
Mozsgó
Famuloj
En Mozsgó naskiĝis aktoro Antal Kazaliczky.
Hieronimo el Stridono
Biografio
Inter 383 kaj 385 li restadis en Romo kiel sekretario kaj amiko de papo Damaso la 1-a.
Li difinis sin: 'Mi estas filozofo ('amulo de saĝo'), preleganto, zorgemulo, retorikisto kaj flua en la hebrea, greka kaj latina - trilingva homo' ('vir trilinguis'). Hieronimo efektive akiris sian famon en la kristana mondo danke al utiligado de ĉi tiuj kapabloj por la avantaĝo de kristanismo.
Lia vivo
Laŭ peto de papo Damaso la 1-a li eklaboris super reviziado de la Latina traduko de l' Biblio.
Tio fakte fariĝis nova traduko, la Vulgato. La ĝistiamaj tradukoj - Itala aŭ Vetus Latina - ne kontentigis plu - nek stile nek laŭ fidindeco.
Post la morto de Damaso la 1-a (la 11-an de decembro 384) li vojaĝis al Palestino, por pilgrimado kaj viziti la diversajn sanktajn lokojn. Fine li ekloĝis en Betlehemo (386) kie ĝis la morto li vivis ermite.
Personeco
Hieronimo enplektiĝis en plurajn konfliktojn: kun episkopo Johano de Jerusalemo, kun junaĝa amiko Rufino, kun Joviano, Vigilantio kaj la monaĥo Pelagio. Li estis iritiĝema persono, sed aliflanke tre honesta kaj energia. Inter la Ekleziaj Patroj, kiel granda filologo, li certe estas la plej klera. Lia scienca laboro gravegas, ĉar danke al sia scipovo de la Greka kaj Hebrea li povis transdoni multajn aferojn al la kristana okcidento.
Verkoj
Laŭ amplekso, la verkaro de Hieronimo estas la dua plej granda post tiu de Aŭgusteno - kaj ĉefe temas pri la Biblio. Tiu ĉi entrepreno komence ne estis ege laŭdata: Aŭgustino ekzemple opiniis, ke li donas tro da graveco al la Hebrea originalo. Sed la traduko de Hieronimo (pli poste nomata Vulgato = Disvastigita ĉe la Popolo) fariĝis jam baldaŭ la okcidenta versio de la Biblio. Depost la Karolida Renesanco ĝi flankenpuŝis ĉiujn antaŭajn tradukojn, kvankam ĝis la 13a jc foje oni ankoraŭ kopiis partojn el ili.
Memoro
En 2020, dum la 1600-a datreveno de la morto de Hieronimo, papo Francisko laŭdis la laboron de Hieronimo. Interalie li nomis lin 'la amanto de la Biblio', 'la alirebligulo de la Biblio', 'la amanto de bibliotekoj' kaj 'la biblioteko de Jesuo'. Li citis Postomianus, kiu per siaj propraj okuloj vidis Hieronimo diligentan en sia laboro kaj skribis: "Li ĉiam estas mergita en legado kaj libroj. Li ĉiam aŭ legas aŭ skribas".
La arto de traduko kiel kultura ponto ne estus tia, kia ĝi estas, se ne estus la teorio de traduko, kies fundamentojn fondis Hieronimo. Kiel studento de Cicerono, li ne rekomendis laŭvortan tradukon sed tradukon de signifoj ('Non verbum de verbo sed sensum exprimere de sensu'). Kvantam ĉi tiu traduko ofte engaĝiĝas al la realo, tamen la rezulto de tia traduko estas ia kompromiso inter la intenco de la fonto kaj la diktaĵoj de la cellingvo kaj ĝiaj valoroj. Laŭefike, Hieronimo tial perceptis tradukon kiel "la natura konsidero plej proksima al la fonta lingvo".
Li estas la sanktulo patrono de la tradukistoj, la arkivistoj kaj la bibliotekistoj, la studentoj kaj la instruistoj.
En Esperanto
En Esperanto aperis de Hieronimo la Letero al Deziderio en traduko de Gerrit Berveling en La Karavelo 23, okt 2010.
Pasifloracoj
Taksonomio
La familio de la Passifloraceae konsistas hodiaŭ el tri subfamilioj kun entute 27 genroj :
Laŭ WFO kaj TPL
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (29 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Svedio en la Vintra Olimpiko 2014
Interalie, la sportistinoj Anna Haag, Ida Ingemarsdotter, Charlotte Kalla kaj Emma Wikén la 15-an de februaro gajnis oran medalon en la 4-oble 5-kilometra stafeta konkurso de skikurado, kaj tagon poste la vira teamo de Marcus Hellner, Lars Nelson, Johan Olsson kaj Daniel Richardsson en la 4-oble 10-kilometra stafeta konkurso de skikurado same gajnis oran medalon.
Vodicja
Bazaj informoj
Vodicja, ukraine Водиця hungare Kisapsa [kiŝapŝa] estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Raĥiv.