cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gábor Garai
Biografio
Li abiturientis en 1948 kaj tiam li komencis sian karieron: en revuo aperis lia unua poemo. Ekde 1958 li havis postenojn en redaktejoj, sed inter 1966-1980 li havis postenon ankaŭ en la unusola partio. Li neniam havis politikajn malavantaĝojn. En 1965 li ricevis premion Kossuth kaj ankaŭ aliajn premiojn poste aŭ antaŭe.
Madeleine Albright
Madeleine Jana Korbel ALBRIGHT (naskiĝinta kiel Marie Jana KÖRBELOVÁ la  en Prago, Ĉeĥoslovakio, mortis la 23-an de marto 2022  ) estis usona politikisto kaj diplomato. Ŝi estis la unua virino, kiu fariĝis la usona Ministro pri Eksteraj Rilatoj. Ŝin nomumis por tiu ofico prezidento Bill Clinton je la kaj konfirmis la Senato sen kontraŭa voĉo. Ŝi enoficiĝis la.
Albright servis kiel estrino de la konsulta firmao Albright Stonebridge Group kaj kiel profesoro ĉe Georgetown University. En majo 2012, prezidento Barack Obama aljuĝis al ŝi la Presidential Medal of Freedom. Ministrino Albright servis ankaŭ kiel estrarano de la Council on Foreign Relations.
Albright flue parolis la anglan, francan, rusan, kaj ĉeĥan lingvojn, kaj malpli flue la polan kaj serbkroatan.
Fontoj
Bazita sur informoj en la angla kaj ĉeĥa Vikipedioj.
Triforma Protennoia
Mi estas Protennoia la penso kiu loĝas en la lumo Tiu kiu ekzistas antaŭ ol Ĉio Mi moviĝas en ĉiu kreitulo Mi estas la nevidebla Uno interne de Ĉio Mi estas percepto kaj Scio, kiu eldiras Voĉon pere de la Penso Mi estas la vera Voĉo. (Himno al la Protennoia)
La triformaa Protennoia ("La tri formoj de la Unua Penso") estas kotalingva verko trovita inter la Kodeksoj de Nag Hammadi (kodekso XIII, traktato I).
Temas pri verko de la grupo de la Barbelognostikuloj, kiu estis, tamen, sinsekve reprilaborita jen de Setanoj jen de kristanaj aŭtoroj. Ĝi estis kompilita en la sama periodo de la Apokrifo de Johano., kaj prezentas similaĵojn kun la Evangelio laŭ Johano.
Enhavo
La teksto estas subdividita laŭ tri subtraktatoj, skribitaj precipe unuapersone, kiuj priskribas la aperojn de la La unua en penso, la gnostika elaĉetinto, identigebla kun Barbelo; la titoloj de la tri eroj estas aldonaĵoj postaj. La unua (La parolado de Protennoia, 35*,1-42*,3) estas kosmologia traktato pri la unua apero de la Protennoia kiel penso de la "Patro"; la du traktato (la Fato, 42*,4-46*,4), eskatoligigenra, kiel voĉo de "Patrino"; la tri traktato (La parolado de la Apero, 46*,5-50*,21) estas soteriologigenra kaj koncernas la Aperon de la Logos de la "Filo". Tiu tria traktato estis asociita al la prologo de la Evangelio laŭ Johano; la gnostka himno al la Logos kompareblas al tiu tria traktato, kiu ene de la Protennoia troviĝas en kunteksto pli taŭga ol en Johano.
Ponto de Judita
Ponto de Judita situis norde de la hodiaŭa praga Ponto de Karolo, oni konstruis ĝin inter 1158-72, dum regado de Vladislavo la 1-a. Oni nomumis la ponton laŭ edzino de la reĝo. La ponto estis la unua ŝtona ponto sur la Vultavo kaj la tria ŝtona ponto en Mez-Eŭropo post la ponto sur Elbo de Dresdeno, kaj ppost la regensburga danuba ponto.
La ponto longis 520 metrojn kaj larĝis 6,8m.
La ponton detruis la inundo de 1342, postrestis nur la bordaj turoj. La etflanka turo apud la turo de la Karola ponto estas ankaŭ hodiaŭ videbla, la malnovurba turo estis enkonstruita en konstruaĵojn sur ties iama loko. La unua arko de la ponto kaj iu barba ulo sur tiu estas videbla eĉ hodiaŭ (verŝajne Kristo sur tuko de Veroniko).
Nova vivo (filmo)
Nova vivo (islande Nýtt líf) estas islanda filmo. Ĝi estas la unua de trifilma serio pri la neseriozuloj Þór kaj Danni. En tiu unua filmo ili vojaĝas labori en la fiŝindustrio en Vestmannaeyjar.
Tiu neserioza filmo humore montras la tiaman vivon en Vestmannaeyjar dum la “sezono”, kiam plenis la faŝkaptvilaĝoj de migrantaj laborantoj.
Kiel en multaj de la fruaj islandaj filmoj (kaj ankaŭ malfruaj), la lando mem “ludas” grandan rolon, kaj estas multaj belaj naturscenoj.
Björk Guðmundsdóttir, jam konata en Islando tiutempe, estas inter la multaj muzikistoj kiuj performas en la filmo.
Postfilmoj estis Vala vivo (1984) kaj Policista vivo (1985).
Ramsau (Malsupra Aŭstrio)
Ramsau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Lilienfeld. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Antônio Silva
Antônio Silva (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Yokohama Flügels.
Ferdinand von Waldstein
Ferdinand Ernst Gabriel von WALDSTEIN (24a de marto 1762 - Vieno, 26a de majo 1823) estis germana grafo, membro de la familio Waldstein. Li estis amatora muzikisto kaj mecenato de artoj. Li estis protektanto de Beethoven kaj konvinkis la Princelektiston de Kolonjo en 1792 por ke tiu financu la veturon de la komponisto al Vieno kiel lernanto de Joseph Haydn, pro kio Beethoven povis veturi el Bonn al Vieno de kie neniam revenis kaj povis disvolvigi sian muzikistan karieron. En la momento de la ekveturo, Waldstein skribis en sia persona taglibro la jenajn vortojn kiuj rezultis profetaj: Beethoven iras al Vieno por ricevi la spiriton de Mozart el manoj de Haydn.
Laŭlonge de sia vivo, li plenumis la postenojn de Geheimrat (konsilisto) de la Princo-elektisto de Kolonjo, Generala Leŭtenanto de la brita armeo kaj krome estis membro de la Ordeno de germanaj kavaliroj, kie li atingis la gradon de Komtur. Beethoven dediĉis al li en 1804 la Sonaton por piano n.º 21 en C-maĵoro, opus 53, konata ankaŭ kiel Sonato Waldstein aŭ Mateniĝo.
Techelsdorf
Techelsdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Flintbek, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Kantono Fairfield
La nomo Kantono Fairfield - angle Fairfield County - en povas rilati al
Carcassonne (stacidomo)
Carcassonne estas franca stacidomo sur linioj - Sète-Ville kaj Carcassonne -, situanta en  Karkasuno, en departemento Aude, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj TGV, Intercités, dumnoktaj Intercités kaj trajnoj aŭ aŭtoĉaroj.
Policista vivo (filmo)
Policista vivo (Löggulíf) estas islanda filmo. Ĝi estas la lasta filmo pri la neseriozuloj Þór kaj Danni, kaj sekvas la filmon Vala vivo. En la filmo la ĉefpersonoj estas mallertaj policistoj.
Rohrbach an der Gölsen
Rohrbach an der Gölsen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Lilienfeld. La komunumo situas en la sudokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Ismail Qemali
Ismail Qemali (n. en Vlorë, la 16-an de januaro 1844 - m. en Peruĝo, la 24-an de januaro 1919) estis gvidanto de la albana nacia movado, fondinto de la moderna ŝtato Albanio kaj ĝia Ĉefministro.
Kantono Fairfield (Konektikuto)
La kantono Fairfield - angle Fairfield County - estas kantono de Usono en la subŝtato Konektikuto, borde de la Atlantika Oceano. La formala ĉefurbo estas la samnoma urbo Bridgeport, sed en Konektikuto ĉiuj administraj servoj estas transdonitaj al la unuopaj komunumoj, do la ĉefurbeco estas nur simbola. La kantono estis fondita en 1666.
Torregrotta
Torregrotta estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Monforte San Giorgio, Roccavaldina kaj Valdina.
Vala vivo (filmo)
Vala vivo (Dalalíf) estas islanda filmo. Ĝi estas la dua filmo en la trifilma serio pri la neseriozuloj Þór kaj Danni. Tiufoje ili mallerte prizorgas farmon kies posedanto vojaĝas eksterlanden.
Interalie la filmo surscenas okazaĵon kiu okazis en vereco mallonge antaŭe: ebriaj homoj, viro kaj virino, kiuj ĵus konatiĝis trovis semajnfinnokte en la urbocentro de Rejkjaviko la estron de la azreligia asocio en Islando. Li havis leĝan rajton edzigi, kaj volonte edzigis la paron kiam ili petis lin. Venonttage la edzparo volis nuligi la aferon, sed tiu kostis multajn leĝajn problemojn. En la filmo, la azreligiestro, Sveinbjörn Beinteinsson, ludas sian rolon mem.
Antaŭfilmo estis Nova vivo kaj postfilmo estis Policista vivo.
Anceins
Anceins estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de La Ferté-en-Ouche.
NGC 5844
NGC 5844 (aliaj indikoj — PK 317-5.1, ESO 99-PN1, AM 1506-642) estas planeduma nebulozo en konstelacio Aŭstrala Triangulo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lindsay Ashford
Lindsay ASHFORD (naskiĝis en 1966) estas usondevena pedofilia aktivulo loĝanta en Nederlando. Li estas konata pro esti publike atestinta pri sia pedofilio, unue en raportaĵo aperinta en la ĵurnalo de Nov-Ĵerzejo The Express-Time en 2004, kun la titolo "I'm tired of being forced into the shadows by society", kaj poste en intervjuo por la televidprogramo de BBC Am I Normal?, kie li defendis ke amaj kaj seksaj rilatoj inter plenkreskuloj kaj infanoj estas eblaj sen kaŭzi malutilon al ĉi tiuj kaj denuncis, ke la vorto "pedofilio" estas misformita de la amaskomunikiloj ĝis perdi ĝian originan signifon de "amo al infanoj".
Dum kelkaj jaroj li mastrumis la retejon 'Puellula', precipe dediĉita al denuncado de aferoj pri malaperintaj neplenaĝuloj. En 2005 kelkaj amaskomunikiloj elĉenigis polemikon pri la retejo, fokusita sur la fakto, ke ĝi montris fotografiojn de la neplenaĝuloj. En 2006 Ashford kreis personan blogon en kiu li sin montris favora al Barack Obama por la usona balotado de 2007 kaj li estis objekto de nova polemiko pro la fakto publikigi fotografiojn de la filinoj de la kandidato. La advokatoj de Obama kontaktis kun li kaj prezentis al li leĝan minacon por ke li retiru la bildojn. Antaŭ tio, Ashford decidis forigi ilin, sed li rifuzis retiri nek referencojn al Obama nek ligilon al la oficiala retejo de lia pribalota kampanjo. Finfine li fermis sian blogon la 17-an de aŭgusto 2007 pro personaj kialoj: laŭ li deklaris, estis al li neeble konservi laborpostenon pro la retejo, kiu kostis al li maldungon post kiam lia estro malkovris ĝin.
20902 Kylebeighle
20902 Kylebeighle estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kyle Beighle, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la Conroe High School de Conroe (Teksaso, Usono).
Ólafur S. Magnússon
Ólafur S. Magnússon estis islanda esperantisto kaj Esperanto-vortaristo. Li kontribuis per tradukoj el la islanda al la periodaĵo "Voĉo de Islando".
Mirošov (Valašské Klobouky)
Mirošov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Valašské Klobouky en distrikto Zlín. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km nordokcidente de Valašské Klobouky. Estas ĉi tie registritaj 31 adresoj kaj vivas ĉi tie.
Mirošov situas en katastra teritorio Mirošov u Valašských Klobouk kun areo 5,52 km².
Road to Singapore
Road to Singapore (Survoje al Singapuro) estas usona duon-muzikala komedia filmo de 1940 reĝisorita de Victor Schertzinger en kiu stelulas Bing Crosby, Dorothy Lamour kaj Bob Hope. Bazita sur historio de Harry Hervey, la filmo temas pri du am-aventuristoj kiuj klopodas forgesi iamajn amaferojn en la Singapura Kolonio, kie ili trafas belulinon. Distribuita de Paramount Pictures, la filmo markis la ekon de long-daŭra kaj populara serio "Road to ..." de filmoj en kiuj aperas la sama triopo, nome sep filmoj entute. Aliaj aktoroj de tiu filmo estis Charles Coburn, Anthony Quinn, kaj Jerry Colonna. La agado okazas en la areo de Singapuro sub regado de la Brita Imperio, sed du jarojn post la publikigo de la filmo, kaj Singapuro kaj la tuta areo estos okupaciitaj de Japanio dum la Dua Mondmilito.
Grava kuriozaĵo estas ke danco de indiĝenoj estas ludata kun esperantlingva kanto.
Intrigo
Josh Mallon (Bing Crosby) kaj Ace Lannigan (Bob Hope) estas amikoj kaj maristoj kiuj fuĝas el kontinenta Usono kaj tieaj dominemaj amaferoj kiuj estas malkonvenaj al ili, kiu dekomnce foriras al Havajo kaj de tie veturas al Singapuro, sed alvenas nur al insulo Kaigoon kiam elĉerpiĝas mono. Ili savas Mima (Dorothy Lamour), loka (sed ne indiĝena) virino, el violenta danc-partnero, Caesar (Anthony Quinn), kaj ŝi foriras kun ili kaj ekregas iliajn vivojn, kion ili ne deziras.
La riĉa patro de Josh (Charles Coburn), pere de helpo de la rankora Caesar, sukcesas trovi sian fuĝintan filon por redoni lin al la familia negoco kaj al lia fianĉino (Judith Barrett). Tiam kaj Josh kaj Ace estas enamiĝinta de Mima, kiu tiam estas kortuŝita pro la ekkono, ke Gloria estas la fianĉino de Josh. Ili devigas Mima elekti inter ili, kaj ŝi elektas Ace. Josh foriras kun Gloria kaj sia patro, dum Ace komprenas, ke Mima reale amas Josh.
Muziko
Bing Crosby registris tri el la kantoj por Decca Records. "Too Romantic" estis granda sukceso kiu atingis rangon 3an en sukceso-listoj dum 12-semajna periodo. Ankaŭ "Sweet Potato Piper" atingis 20an rangon.
Mirošov (apartigilo)
Nomon Mirošov havas pluraj municipoj kaj kastelo:
Lviva Politekniko
Nacia universitato "Lviva politekniko" (ukraine Національний університет «Львівська політехніка») estas teknika lernejo en Lvivo. Ĝi ekfonditas en 1844 jaron kiel Teknika akademio, tial ĝi estas la plej malnova el superaj teknikaj lernejoj en Ukrainio.
Historio
Teknika akademio estis ekfondita 4-an de novembro 1844 j. En 1877 j. la Akademio ekhavis novan ejon, en kiu estas al nune. Projektojn de la tiu ejo kaj domo de kemia laborejo plenumis arkitekto Julian Zachariewicz (ankaŭ estinta rektoro de la Akademio). Tiutempe la Akademio ŝanĝigis la nomon al Politeknika skolo kun rajtoj de supera lernejo. De 1939-a jaro ĝi nomiĝis Lviva politeknika instituto.
En junio 1993 la instituto ekhavis la plej altan kvaran nivelon de akreditacio, rango de universitato kaj nomo Ŝtata universitato "Lviva politeknika". En 2000 j. la Politeknika ekhavis titolon de nacia universitato.
8-an de julio 2009 Registaro de Ukrainio ekdonis al la Universitato titolon de memdirektanta eksperimentanta nacia supera lernejo.
Bocquencé
Bocquencé estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Paulo Emilio
Paulo Emilio (n. 3-an de januaro 1936, m. 17-an de majo 2016) estis brazila futbalisto kaj trejnisto.
Bocquencé
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Bocquencéens.
Paulo Emilio
Li trejnis ĉe Cerezo Osaka en Japanio. Krome li ludis aŭ trejnis en teamoj kiel Sporting Clube de Portugal, Al-Hilal de Sauda Arabio, kaj Portuguesa Desportos, Ypiranga, Vitória, Desportiva Ferroviária, America, Nacional, Santa Cruz, Remo, Bahia, Fluminense, Vasco da Gama, Guarani, Goiás, Paysandu, Botafogo, Náutico Capibaribe, Santos, Fortaleza, São José, Noroeste, Botafogo kaj Atlético Paranaense de Brazilo.
29394 Hirokohamanowa
29394 Hirokohamanowa estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Bocquencé
Ĝi nun formas parton de La Ferté-en-Ouche.
29394 Hirokohamanowa
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomino Hiroko Hamanowa, abunda observantino de asteroidaj kaŝadoj. Ŝi popularigas astronomion, malfermante sian observatorion al la publiko kaj prezentante lekciojn en la lokaj lernejoj.
István Moldován (Kolozsváry)
MOLDOVÁN István [Kolozsváry] estis hungara pentristo naskita en Koloĵvaro la 11-an de septembro 1911 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de septembro 2000.
Kariero
István Moldován komencis siajn studojn en 1930 Belarta Altlernejo de Kluĵo kaj Temeŝvaro, sed en la sekvanta jaro li daŭrigis en Budapeŝto kun majstroj István Réti, de 1940 kun István Szőnyi. Dume li lernis en Baia Mare ĉe János Thorma kaj János Krizsán. Inter 1948-1950 li laboris kiel stipendiulo en Rumanio.
Awa N'Diaje
Awa N'Diaje aŭ Awa N'Diaye n. 8-an junio 1956 en Dakaro, Senegalo estas ekde cirkaŭ junio 2011 senegala kultura ministrino (Ministro).
Maria Wawrzyniec Rostworowski
en mariavitismo, grafo, esperantisto, publicisto kaj ekumenisma aganto. .
Biografio
Li devenis el la aristokrata familio Rostworowski. Li estis filo de episkopo en Malnovkatolika Eklezio de Mariavitoj Maria Franciszek Rostworowski. La 9-an de novembro 1939 li komencis studi en Supera Porpastra Seminario, kaj la 1-an de novembro li ricevis monakan veston kaj nomon. Diakonecon li ricevis de la manoj de episkopo Maria Franciszek Rostworowski - la 25-an de decembro 1944, sed ordinacion (ordinadon) la 22-an de majo 1948 de la monoj de episkopo Maria Jakub Próchniewski. Li estis vikario em paroĥejo de Sankta Anna en Raszewo Dworskie kaj en paroĥejo de Transfiguriĝo en Żarnówka, kaj post ordinacio en la mariavitismaj paroĥejoj en la tn. Reakiritaj Okcidentaj Teritorioj de Pollando. Kiel pastro laboris en mariavitismaj paroĥejoj en: Piaseczno, Leszno apud Varsovio (en Paroĥejo de Sankta Johano Baptisto), Paroĥejo de Sankta Triunuo en Błonie, paroĥejo en Wiśniewo kaj en Mińsk Mazowiecki.
Dum la jaroj 1990-1997 li estis la ĉef-redaktoro de mariavitisma revuo redaktora naczelnego Mariawita. Li estis aktiva en Pola Esperanto-Asocio (PEA). En la jaro 2008 li festis jubileon de 60 jaroj de ordinacio, kaj li estis la plej aĝa pastro en mariavitismo. Li mortis la 15-an de septembro 2008 en klostro ĉe paroĥejo de Plej Sankta Sakramento en Płock. La funebran Sanktan Meson gvidis la ĉefa episkopo de mariavitismo Maria Ludwik Jabłoński, kuncelebris episkopoj Maria Roman Nowak kaj Maria Włodzimierz Jaworski. En la funebra ceremonio partoprenis ankaŭ la reprezentantoj de Romkatolika Eklezio kaj de Pola Aŭtokefalia Ortodoksa Eklezio. .
Stetten (Palatinato)
Stetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Nóra Diána Takács
Nóra Diána Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Nóra Diána estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Nóra Diána Takács naskiĝis la  en Debrecen.
Biografio
Nóra Diána Takács estis edukita en Hajdúhadház, kie ŝi frekventis bazlernejon. Ŝi maturiĝis en gimnazio en Debrecen, poste ŝia anonco al Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) sukcesis nur post 5 jaroj. Ĝis tiam ŝi studis en aktorstudio de Nova Teatro (Budapeŝto). Ŝi akiris diplomon en 2007 (en la universitato), ŝiaj ĉefaj instruistoj estis Tamás Ascher kaj Eszter Novák. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Teatro István Örkény, pli malofte ŝi havis rolojn ankaŭ en alia teatro. Ŝi ricevis premiojn en 2015 kaj 2019.
Béla Pártos
Béla Pártos [bEla pArtoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pártos Béla estis hungara [juristo]], advokato, politikisto, parlamentano. Lia origina familia nomo estis Puntzman. Lia frato estis Gyula Pártos.
Béla Pártos naskiĝis en 1844 en Hungara reĝlando en Apatin (nuntempe en Serbio). Li mortis la 1905 en Budapeŝto.
Biografio
Béla Pártos frekventis gimnaziojn en Nagybecskerek kaj Pécs, poste li akiris juran diplomon en Universitato de Pest. En 1867 li estis nomumita subnotario en Zombor. En 1872 li translokiĝis al Pest (urbo), kie li kreis memstaran advokatan kontoron. Ekde 1882 li ricevis diversajn jurajn taskojn, krome li estis elektita parlamenta deputito.
Rouen-Martainville (stacidomo)
Rouen-Martainville estas franca varstacidomo sur linio Raccordement de Rouen-Martainville, situanta en Rueno, en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
The Birds of America
The Birds of America (La Birdoj de Usono) estas libro de naturalisto kaj pentristo John James Audubon, enhavanta ilustraĵojn de vasta gamo de birdoj de Usono. Ĝi unue estis publikigita kiel serio de sekcioj inter 1827 kaj 1838, en Edinburgo kaj Londono.
La laboro konsistas el man-koloritaj, vivgrandaj presaĵoj, faritaj de gravuritaj teleroj, je ĉirkaŭ 39 je 26 coloj (99 je 66 cm). Ĝi inkludas bildojn de ses nun formortintaj birdoj: nome Karolina psitako, Migrokolombo, Labradora anaso, Granda aŭko, Eskimokurlo, kaj Makiskoko.
Komenca publikiga historio
Ĉirkaŭ 1820 (ĉirkaŭ la aĝo de 35) Audubon deklaris sian intencon pentri ĉiun birdon en Nordameriko. En lia birdarto, li plejparte rifuzis olean farbon, la rimedon de gravaj artistoj de la epoko, en favoro de akvareloj kaj paŝtelkrajonoj (kaj foje krajono, lignokarbo, kreto, guaŝo, kaj plumo kaj inko). Jam en 1807 li evoluigis metodon de utiligado de dratoj kaj fadenoj por teni mortintajn birdojn en laŭnaturaj pozoj dum li petris ilin.
La origina eldono de Birdoj de Ameriko (foje nomita la Havella Eldono laŭ ĝia printisto, kaj foje nomata la "Double Elephant Folio" ("Duobla Elefanta Folio" pro ĝia grandeco) estis presita en manfarita papero 39.5 colojn altaj je 28.5 colojn larĝe. La ĉefa prestekniko estis kupra gravuraĵo skrapanta, sed ankaŭ estis uzitaj kuprogravurado kaj akvatinto. Akvarelo estis poste aldonita permane.
Audubon financis la multekostan presantan projekton per dumvoja abono. De 1826 al 1829 li vojaĝis ĉirkaŭ la UR kaj ĝis Parizo kaj prelegis pri ornitologio kaj limamerika vivo en fortostreĉo delogi riĉajn patronojn por aboni la serion de presaĵoj. Abonantoj inkludis Karlo la 10-a, la Reĝino Adelajdo de Britio (edzino de Vilhelmo la 4-a), Lord Spencer kaj poste la usonanoj Daniel Webster kaj Henry Clay.
Presaĵoj estis emisiitaj en aroj de kvin ĉiun monaton aŭ de du en kelakj kazoj kaj ĉiu aro kutime inkludis unu tre grandan birdon, unu mezgrandan birdon, kaj tri malgrandajn birdojn. En 1838, ĉe la fino de la dektrijara projekto, 435 teleroj (87 aroj de kvin) estis eldonitaj ĉe totalkosto de 870 USD aŭ 175 britaj gineoj (£183.75). La teleroj estis publikigitaj nebinditaj kaj sen iu teksto por eviti devi provizi liberekzemplerojn al la publikaj bibliotekoj en Anglio. Estas taksite ke ne pli ol 200 kompletigaj aroj estis iam kompilitaj. Akompana teksto, eldonita aparte, estis skribata de Audubon kaj de la skota naturalisto kaj ornitologo William MacGillivray kaj publikigita en kvin volumoj en Edinburgo inter 1831 kaj 1839, sub la titolo Ornithological Biography, or, An account of the habits of the birds of the United States of America. La kroma kosto de la kvin volumoj de teksto kaŭzis la totalkoston de teleroj kaj teksto al USD 1000.
Post kiam la folia eldono estis kompletigita, Audubon decidis produkti pli pageblan eldonon kaj dungis litografiiston de Filadelfio nomita J. T. Bowen. Bowen kaj lia teamo kreis oktavformatan eldonon kiu estis emisiita al abonantoj en sep volumoj kaj kompletigita en 1844 post vendado de 1 199 aroj. Kvin pliaj oktavformataj eldonoj estis kompletigitaj tra 1877. La oktavformata eldono uzis la tekston de la Ornitologa biografio sed pliigis la nombron da teleroj al 500, apartigante kelkajn birdojn kiuj originale ekaperis kune. Kelkaj novaj desegnaĵoj estis inkluditaj, plejparte fare de John Woodhouse kvankam ankaŭ kontribuis Audubon kaj membroj de la teamo de Bowen.
La Bien Eldono estis publikigita en 1858 fare de Roe Lockwood en Novjorko sub la inspektado de la filoj de Audubon. Ĉefe pro la Interna milito, la eldono neniam estis finita. Tiu eldono konsistis el 105 teleroj kaj inkludis neniom el la originala teksto. Malpli da 100 abonoj estis venditaj, igante tiun eldonon pli rara ol aliaj fruaj eldonoj.
Publika ekspozicio
La Academy of Natural Sciences (Akademio de Naturaj Sciencoj) de Filadelfio, origina abonanto de Birds of America (Birdoj de Ameriko) havas semajnan tagon por "turni la paĝon", nome okazaĵon ĉiun vendredon ĉe 3 p.m., ĉe kiu nova telero estas prezentita. Necesas 7 1/2 jarojn por kompletigi tiun okazaĵon. La retejo de la akademio ankaŭ inkludas digitan version de la okazaĵo.
En 2007 la libro estis la temo de ekspozicio de la Teylers Museum en Harlemo, kiu posedas kopion kiun ĝi mendis de la origina abono, kune kun la tablo vendita por enhavi kaj elmontri ĝin. La subfakoj de la libro kadras en specialaj tirkestoj kun flugfolia tablo; la tablo formis la ĉefornamaĵon por renkontiĝoj de la scienca socio de la sinjoro Teyler. Por festi la disk-fendan vendon de la libro, la muzeo decidis elmontri ĝian kopion (por kiu la muzeo jam pagis 2200 guldenojn - riĉaĵo en la tempo - dum la jaroj 1827-1838) de tiam ĝis januaro 2011.
Ĉio de la konataj konservitaj akvofarboj de John James Audubon preparaj por Birds of America (Birdoj de Ameriko) estas enhavitaj ĉe la New-York Historical Society en Novjorko.
La Stark Museum of Art en Orange (Teksaso) posedas kaj ekspozicias la personan kopion de John James Audubon de Birds of America (Birdoj de Ameriko).
En 2010 la North Carolina Museum of Art (Norda Carolina Muzeo de Arto) komencis kvinjaran ekspozicion de ĝia restaurita kvar-volumena aro aĉetita por la ŝtato fare de guberniestro William Alexander Graham en 1846.
Lastaj vendoj
En decembro 2010, la gazeto The Economist taksis ke, adaptite al inflacio, kvin el la dek plej altaj prezoj iam pagitaj por presitaj libroj estis pagitaj por kopioj de Birds of America. De la 119 kopioj konataj kiel pluvivantaj, nur dek unu estas tenitaj en privataj kolektoj. En marto 2000 la kopio Fox-Bute vendiĝis ĉe Christie (Novjorko) en 8,802,500 USD. En decembro 2005 nebindita kopio, la Providence Athenaeum Set, vendiĝis, denove ĉe Christie (Novjorko), en 5.6 milionoj USD.
Rouen-Martainville (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Raccordement de Rouen-Martainville (340311).
The Birds of America
Bildaro
Complete Collection tuta kolekto
Kakao
Kakao, aŭ kakaofabo, estas grajno, entenata en la frukto de kakaoarbo (Theobroma cacao), el kiu oni faras ĉokoladon.
Philip Kaufman
Philip KAUFMAN (naskiĝis la 23-an de oktobro 1936 en Ĉikago, Usono) estas usona filmreĝisoro kaj scenaristo. Liaj filmoj estas noveladaptoj de diversaj ĝenroj. La plej granda lia sukceso estas La ĝusta substanco kun ok nomumoj por Oskar-premio.
João Carlos
João Carlos (n. ) estas brazila futbalisto kaj trejnisto.
Li trejnis ĉe Kashima Antlers, Nagoya Grampus Eight, Cerezo Osaka kaj Consadole Sapporo.
Rijnwaarden
[[Media:Nl-Rijnwaarden.ogg|Rijnwaarden]] estas eksa municipo en la nederlanda provinco Gelderland. La eksa municipo havis (je la 1-a de julio 2006) 10 998 loĝantojn kaj havas areon de 44,86 km² (de kiu 8 km² estas akvo).
La Rejno ĉi tie (apud Spijk) enfluas Nederlandon. La loka Malnova Rejno estas riverbranĉo kie antaŭe situis la ĉefa fluo de la Rejno.
Vilaĝoj
Aerdt, Herwen, Lobith, Pannerden, Spijk, Tolkamer kaj Tuindorp
Kakao
Oni nomas ankaŭ kakao la produktaĵojn, konsistantajn el kakaoj aliformitaj por homa uzo, kiel la trinkaĵo preparita el kakaopulvoro. Kakao estas ĉefe produktata kaj vendata en Okcidenta Afriko, kie kakao estas ofte aĉetata de firmaoj per maljustaj prezoj el kreskigistoj kaj kelkfoje el kreskigistoj tenantaj infanajn sklavojn. Justa komerca kakao estas aĉetita per justa prezo.
Iván Bócsa
Iván Bócsa naskiĝis la  1926 en Arad (Rumanio). Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Kakao
Oni nomas do ankaŭ kakao la kakaopulvoron mem kaj ankoraŭ la trinkaĵon preparitan el ĝi; per tiu ĉi-lasta senco ĝi estas sinonimo de ĉokolado.
Iván Bócsa
Biografio
Iván Bócsa apartenis al la hungara minoritato en Rumanio. Li frekventis gimnaziojn en Bukareŝto kaj Budapeŝto. Poste li lernis en universitato en Budapeŝto inter 1944-1948, poste li laboris en Kompolt dum 59 jaroj, kie eksperimenta agrarejo funkcias. Li produktis ĉefe diversajn novajn specojn de kanaboj kaj luzernoj. Ekde 1969 li redaktis fakrevuon. Li ricevis diversajn premiojn inter 1973-2004.
Luiz Inácio Lula da Silva
Luiz Inácio Lula da SILVA, naskiĝinta Luiz Inácio da SILVA (naskiĝis la ) estas politikisto, prezidento de Brazilo el 2003 ĝis 2010 kaj elektita denove en 2022. Li regas de la 1-a de januaro 2023 ĝis la 4-a de januaro de 2027.
Dum sia unua prezidentmandato, Lula forlasis grandan parton de sia antaŭa radikala projekto kaj akceptis pli moderan politikon, kio ne ĉiam estis akceptata en lia partio.
Vivo kaj politikista kariero
Luiz Inácio da Silva naskiĝis en tre malriĉa familio en la urbo Caetés (tiam nomata Vargem Grande) en la ŝtato Pernambuko, en la nordorienta regiono de Brazilo. Lula estas nordorienta karesnomo por Luís/Luiz (Ludoviko), kiun li aldonis al sia oficiala nomo en 1982, kaj per tiu li estas ĝenerale konata. Lia familio translokiĝis al la ŝtato San-Paŭlio, kie ili ankoraŭ pasigis tre streĉan vivon.
Li agadis kiel sindikata gvidanto, kaj en 1980 kunfondis la Partion de la Laboristoj (PT), de kiu li estas ankoraŭ nun prezidanto. Li estis kandidato al la prezidenteco en 1989 (lin venkis Fernando Collor de Mello) 1994 kaj 1998, ambaŭkaze venkita de Fernando Henrique Cardoso, sed en la balotoj de 2002 li venkis, kun 52,4 milionoj da voĉdonoj, 61% de la tuto.
En julio 2017 li estis juĝita pro korupto kaj sendita al naŭ jaroj kaj duono en malliberejo. La 7-an de aprilo 2018, post kiam lia apelacio al la Federacia Supera Kortumo de Brazilo estis malakceptita, da Silva komencis plenumi sian punon, kiu estis plilongigita per dua instanco al 12,5 jaroj. Li estis liberigita en novembro 2019. Ĉi tiu kondamno estis nuligita en 2021.
Prezidenteco
Lula havis du mandatojn kiel prezidento de Brazilo, sume 8 jarojn: de la 1-a de januaro 2003 ĝis tra 2010. Li eloficis la 1-an de januaro 2011.
Unua mandatperiodo
Lula metis sociajn programojn ĉe la pinto de sia tagordo dum la balotkampanjo kaj post elekto. De tre frue lia gvida programo estis ekstermi malsaton en Brazilo, sekvante la gvidon de projektoj jam metitaj en praktikon fare de la antaŭa registaro, sed vastigita per la nova programo Fome Zero ("Nula Malsato"). La programo funkciis kiel superprogramo, kiuu kombinis serion da programoj kun la celo ĉesigi malsaton en Brazilo i.a. per konstruado de akvocisternoj en la brazila duonarida regiono nordoriente en la lando, kontraŭbatali adoleskan gravedecon, plifortigi familian agrikulturon kaj disdoni minimuman enspezon al malriĉuloj, ĉefe virinoj, kiuj rolis kiel familiaj ĉefoj.
En tiu senco la plej granda asistadprogramo estis Bolsa Família ("Familia Stipendio"), kiu estis bazita sur la antaŭa Bolsa Escola (Lerneja Stipendio), kiu estis kondiĉigita al lerneja partopreno de infanoj, unue lanĉita en la grandurbo de Campinas fare de tiama urbestro José Roberto Magalhães Teixeira. Ne longe poste, aliaj municipoj kaj ŝtatoj adoptis similajn programojn. La antaŭa prezidento Fernando Henrique Cardoso poste federaciis la programon en 2001. En 2003 Lula formis Bolsa Família, kombinante Bolsa Escola kun kromaj gratifikoj por manĝaĵo kaj kuireja gaso. Ĉi tion antaŭis la kreado de nova ministerio, la Ministerio de Socia Evoluigo kaj Elradikado de Malsato. Tiu fuzio reduktis administrajn kostojn kaj burokratian kompleksecon por kaj la familioj engaĝitaj kaj la administrado de la programo.
La programo Fome Zero havis kaj registaran buĝeton kaj akceptis donacojn de la privata sektoro kaj internaciaj organizaĵoj. La programo Bolsa Família estis internacie laŭdita pro siaj atingoj, malgraŭ internaj kritikoj akuzantaj ĝin, ke ĝi fariĝis voĉdona armilo.
Kune kun tiuj projektoj, alia administracia frontmontra programo de Lula estis la Programo por Akceli Kreskadon (en la portugala "PAC"). PAC havis totalan buĝeton de 646 miliardoj da realoj (tiutempe 353 miliardoj da usonaj dolaroj) ĝis la dua mandato antaŭ 2010 kaj estis la ĉefa investprogramo de la administracio de Lula. Ĝi celis plifortigi la infrastrukturon de Brazilo kaj sekve stimuli la privatan sektoron kaj krei pli da laborpostenoj. Al la socia kaj urba infrastruktursektoro estis planita disdoni 84,2 miliardojn da realoj (46 miliardoj da usona dolaro), kio forte influis por la ekonomia stabileco de la lando dum la periodo.
Dua mandatperiodo
Por sia dua mandatperiodo, Lula kalkulis je la subteno de koalizio de dekdu partioj (PT, PMDB, PRB, PC do B, PSB, PP, PR, PTB, PV, PDT, PSC kaj PAN), kies prezidantoj aŭ ĉefgvidantoj membris en Politika Konsilio, kiu regule (normale ĉiusemajne) kunsidis kun Lula. Krome ankaŭ PT do B, PMN kaj PHS estis inter la subtenantoj de la registaro en la parlamento, kio reprezentis dekkvin porregistarajn partiojn.
Lula lanĉis, en la tago de sia reelektiĝo, la celon kreskigi la landon je 5% de la MEP jare. Tial la 22-an de januaro estis lanĉita programon por akcelo de la kreskigo (PAC), aro da decidoj, kiuj kondukus al investoj de pli ol 500 miliardoj da realoj (ĉ. 300 miliardoj da dolaroj) por la kvarjara periodo, krom ensemblo da administraj kaj leĝodonaj ŝanĝoj. PAC antaŭvidis kreskon je 4,5% de la MEP en 2007 kaj je 5% jare ĝis la jaro 2010 malgraŭ pli granda inflacio je 4,5%, kritikita de fakuloj ĉar la registaro subtenis pli grandan inflacion en la fino de sia mandatperiodo ol en la komenco). Plano por Disvolvado de Edukado (PDE) starigis la celon levi la nivelon de la brazila edukado al la nivelo de evoluintaj landoj ĝis 2021 kaj antaŭvidis decidojn ĝis 2010 (inter ili la starigon de mezurilo por la edukadkvalito kaj minimuman salajron por instruistoj de elementaj lernejoj), estis lanĉita la 24-an de aprilo en la Ministerio pri Edukado.
Estis planita la lanĉo de provizore nomita plano Pronasci (Nacia Programo pri Sekureco por la Civitano), kiu antaŭvidis naciskalan minimuman salajron por civilaj kaj militistaj policistoj kaj programon por loĝigo de policistoj ekster riskaj areoj. Per la starigo de Nacia Sekretariejo pri Havenoj, la 7-an de majo 2007 la registaro atingis 37 ministeriojn. Per nomumo de filozofo Roberto Mangabeira Unger por Nukleo de Strategiaj Aferoj, la registaro atingis 38 ministeriojn - kun aldonaj kritikoj de fakuloj, ĉar strategia fako eliris el la Ministerio pri Planado. La 15-an de majo 2007 Lula oferis duan formalan kolektivan intervjuon ekde la unua mandatperiodo. La 26-an de oktobro, Lula vizitis la Federacian Universitaton de Rio de Janeiro en Ilha do Fundão, urbo Rio de Ĵanejro, kie li ekkonis la kreadon de nova brulaĵo, farita el la bagaso de sukerpano. En marto 2010, Lula estis dufoje persone monpunita (je 5 kaj 10 mil realoj) de la balotada justico pro frutempa kampanjo por sia kandidato Dilma Rousseff. La kampanjo estis denuncita de opoziciantoj.
Dum sia adiaŭa parolado li diris, ke li sentis kroman ŝarĝon pruvi, ke li povas sukcese trapasi la prezidentecon malgraŭ siaj humilaj originoj. "Se mi malsukcesus, estus la laborista klaso, kiu malsukcesus; estus la malriĉuloj de ĉi tiu lando, kiuj pruvus, ke ili ne havas tion, kio bezonatas, por regi."
Tria mandatperiodo
La 30-an de oktobro 2022 Lula da Silva venkis en la prezidenta balotado pro ĉirkaŭ du milionoj da voĉdonoj super la rivala kandidato Jair Bolsonaro.
Lula kaj Esperanto
Meze de 2009 Universala Esperanto-Asocio pere de sia tiama prezidanto, Prof. Probal Dasgupta, adresis leteron al la tiamaj gvidantoj de Barato, Brazilo, Ĉinio, Rusio kaj Sudafriko, landoj konsistigantaj la blokon BRICS. En la letero UEA proponis, ke la "promeslandoj" laboru por ĉesigi privilegiojn, ne nur koncerne valuton, sed ankaŭ rilatajn al lingvo. Laŭ la letero la internacia uzo de la angla plifortigas la pozicion de kelkaj privilegiitaj landoj. Lula verŝajne estis la sola reaginto. Li instrukciis konsiliston respondi sianome en tre pozitiva spirito. La respondletero dankis al Probal Dasgupta kaj UEA pro la zorgo pri "egaleco en internaciaj rilatoj kaj ekonomia kaj lingva”. Poste tiu konsilisto mem, nome Cláudio Soares Rocha, tiama Direktoro pri Historia Dokumentado, esprimis sian admiron por la laboro de esperantistoj kaj de UEA kaj la esperon, ke iam Esperanto povu esti akceptita de la plej multaj nacioj kiel lingvo por faciligi komunikadon sen diskriminacio: "Ni observas valoron, kiu transcendas la konkurson de la lingvo”. Traduko de la letero estas:
''Sinjoro Probal,
''La Prezidento Luiz Inácio Lula da Silva taskis nin respondi vian leteron de 20.06.09, adresitan al li, por danki vin pro via zorgo pri egaleco en internaciaj rilatoj, kaj ekonomia kaj lingva.
''Ni scias, ke, en la historio de la homaro, lingvoj superregis sekve de politika hegemonio, kiel la latina, la franca — en certa mezuro - kaj poste la angla. Ni sopiras pri tio, ke, efektive, iam Esperanto povu esti akceptita de la plej multaj nacioj kiel la adoptita lingvo por faciligi komunikadon sen lingvaj privilegioj.
''Ni certas, ke Universala Esperanto-Asocio daŭrigos sian laboron ĉe Unuiĝintaj Nacioj por la progresiva altiĝo de la rolo de Esperanto kiel internacia lingvo. Tial ni ne vidas la bezonon diskuti la aferon, ĉar ni konsentas kun la valoro de la disvastigata lingvo de via Asocio.
''Salute,
''CLAUDIO SOARES ROCHA ''Direktoro ''Fako pri Historia Dokumentado
La letero estis prezentita al la esperantistaro en la fermo de la Universala Kongreso de 2009 en Bjalistoko.
Wieland
Wieland estas germanlingva nomo, kiu uzatas kaj kiel persona kaj kiel familia nomo.
Origine la persona nomo estas la germana formo de la personaĵo Volundo el la ĝermana mitologio.
Kiel familia nomo ĝi aparte konatas pro la germanlingva poeto, aŭtoro, tradukisto kaj verkisto Christoph Martin Wieland (1733–1813). Dumtempe li vivis en la pitoreska Wieland-bieno (Oßmannstedt), kiu nun portas lian nomon, havas muzeon en la palaco Wittumspalais de Vajmaro, kun Goeto estis la ĉefa mentoro de la kultura Kastelo Tiefurt, kaj honore al li ricevis sian nomon la asteroido 8108 Wieland.
Kiel persona nomo ĝi interalie apartenas al
Abatejo Mettlach
La abatejo Sankta Petro kaj Maria en la sarlanda urbeto Mettlach en Germanio estis Benediktana monaĥejo. Ĝi fondiĝis fine de la 7-a jarcento. Ĝis la 10-a jarcento, la ĉefepiskopo de Treviro estis ankaŭ abato de Mettlach en persona unio.
La monaĥejaj konstruaĵoj estis forlasitaj de la monaĥoj dum la Franca Revolucio. Hodiaŭ enestas la ĉefa administrejo de la firmao Villeroy & Boch.
NGC 5845
NGC 5845 (aliaj indikoj — UGC 9700, MCG 0-38-24, ZWG 20.59, ARAK 468, PGC 53901) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Torrenova
Torrenova estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la insulo kaj administra regiono Sicilio kaj al la provinco Mesino, itallingve provincia di Messina, sicililingve pruvincia di Missina, ekde 2015 formale nomata itale Città metropolitana di Messina, do metropola urbo de Mesino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Capo d'Orlando, Capri Leone, Militello Rosmarino, San Marco d'Alunzio kaj Sant'Agata di Militello.
Kořenný
Kořenný estas disigita vilaĝo en Ĉeĥio, parto de kampurbo Strážný en distrikto Prachatice. Ĝi troviĝas norde de Strážný en ties senpera proksimeco, en ĉirkaŭaĵo de rojo Kořenský potok, apud montaraj ŝoseetoj, kiuj kondukas el Strážný al eksa Žlíbky kaj eksa Orlová huť. En la jaro 2009 estis ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Rokytovce
Situo
Rokytovce situas laŭ traira flankovojo. Medzilaborce troviĝas voje je 7, aere nur je 2 km.
(18264) 5184 T-2
(18264) 5184 T-2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Kořenný
Kořenný situas en katastra teritorio Hliniště kun areo 3,21 km².
Rokytovce
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1437 en formo "Rakythocz". En 1715 oni komputis tie 10 loĝatajn kaj 8 neloĝatajn domojn. En 1787 loĝis tie 275 vilaĝanoj en 40 domoj, en 1828 323 vilaĝanoj en 43 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rokitóc 277 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Medzilaborce, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rokytovce 191 homoj, (119 rutenoj, 56 slovakoj, 14 ukrainoj).
Géza Bornemisza (pentristo)
Géza Bornemisza [bornemisa], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bornemisza Géza estis hungara pentristo.
Kořenný
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1735.
Géza Bornemisza (pentristo)
Géza Bornemisza naskiĝis la  1884 en Nábrád. Li mortis la 1966 en Vác.
Biografio
Géza Bornemisza lernis pentroarton en Budapeŝto, krome li vizitis Artkolonion de Nagybánya inter 1902-1909, kie li lernis de János Thorma kaj Károly Ferenczy. Unuafoje en 1903 li frekventis akademion en Parizo, ekde 1908 li lernis en privata akademio de Henri Matisse. Hejmenveninta li ne konsentis kun Artistkolonio en Nagybánya, tial li fondis novan artiskolonion en Kecskemét kun Béla Iványi-Grünwald.
Li apartenis al la hungaraj faŭvistoj. Li ekspoziciis en 1922 en Budapeŝto, post jardeko jam en Venezio. En 2006 liaj pentraĵoj estis videblaj en memorekspozicio en Budapeŝto.
Ŝvebotrajno
Ŝvebotrajno aŭ glistrajno aŭ Maglevo estas la nomo de trajno (aŭ veturilo kun aspekto iomete simila al trajno) kiu ne havas radojn kaj ne tuŝas trakon, sed ŝvebas supre de ĝi. Kaj ŝvebadon kaj peladon prizorgas magneta forto de magnetoj lokigitaj en la trako kaj la trajno. La vorto estas mallongigo de la angla termino "Magnetic levitation train", do "magnete levita (aŭ ŝvebigita) trajno". La trajno estas propulsata pere de lineara indukta motoro (LIM). Principe estas du ebloj por generi la bezonatan magnetkampon: Ambaŭ metodoj havas avantaĝojn kaj malavantaĝojn. Iom post iom la aktive traka koncepto (magnetoj en la trako) venkis de la pasiva trako. Speciale la fakto ke la (pezaj) magnetoj de la pasive traka koncepto estas en la veturilo (kaj do ankaŭ devas esti levataj kaj transportataj) estas pro grava kaŭzo pro tio. La hodiaŭaj glistrajnoj havas magnetojn en la trako.
Aplikoj en Germanio
En la germana Lathen, oni konstruis testotrakon por la de Thyssen disvolvinta Transrapid. La testotrako estas malfermitaj por (antaŭanoncitaj) publikaj veturoj.
Por la unua komerca apliko oni esploris la konstruon de 38 km longa magnetotrako inter la centra stacidomo de München kaj la flughaveno Franz-Josef Strauß. Per tio oni povus redukti la vojaĝotempon de 45 minutoj per la hodiaŭa S-Bahn al 10 minutoj per la maglevo. La oni oficiale forlasis tiujn planojn (de:Transrapid München).
La sur la testotrako okazis akcidento, en kiu mortis 23 el la 29 pasaĝeroj kaj deĵorantoj. Pasaĝera trajno koliziis kun mastruma vagono, kies tasko estis purigi la trakon.
Aplikoj en Ĉinio
En Ĉinio oni ekpluatas la ĝis nun ununuran komercan glistrajnon: je linio en Ŝanhajo, inter la kvartalo Pudong kaj la flughaveno Ŝanhajo Pudong. La linio estas konstruita de la Transrapid-konsorcio. La longeco de la trajekto estas 29,863 km kaj la veturo daŭras 7,5 minutojn. La maksimuma rapideco de la trajno estas 430 km/h, kiun oni atingas post 3 minuta akcelado. La lastajn 3 minutojn oni uzas por bremsi.
La Rosière
La Rosière estas la nomo de la sekvaj lokoj en :
Krome temas pri la sekvaj lokoj en :
Bobrovicja
La urbo Bobrovicja (Бобровиця) situas en la Ĉernihiva provinco (Чернігівська область) en la nordo de Ukrainio. Laŭ la stato de ĝi havis.
Peroksido
Peroksidoj estas kemiaj substancoj, kiuj prezentas la ĝeneralan formulon R-O-O-R', kie R kaj R' estas organikaj radikaloj. La vorto ankaŭ uziĝas pri la saloj, kies anjono estas O22−.
Ili estas substancoj prezentantaj ligon oksigeno-oksigeno en oksida stato -1. Ĝenerale ili sin kondutas kiel oksidigaj agentoj. En kontakto kun brulema materialo ili povas kaŭzi fajron kaj eksplodojn. Kutime antaŭ fortaj oksidantoj kiel la permanganatoj la peroksidoj ageblas kiel reduktantoj oksidante sin al elementa oksigeno.
Sintezo
La plej konata peroksido kaj ĉefa eka komponaĵo por la sintezo de aliaj peroksidoj estas la peroksido de Hidrogeno aŭ H2O2. Nuntempe ĝi estigeblas pere de mema oksidado de la nafta hidrokinono. Antaŭe uziĝis la bariaj peroksidoj aŭ la hidrolizo de persulfatoj, kiuj siavice kreiĝis per elektrolizo de sulfatoj en akva solvaĵo kun alte densaj elektra kurento en ĉiu surfaco de la elektrodo.
Multaj organikaj substancoj konvertiĝeblas en hidroperoksidoj laŭ memoksidigaj reakcioj en la ĉeesto de lumo kaj atmosfera oksigeno. Speciale danĝera estas la estigo pere de eteroj ĉar ĉi tiuj tre facile transformiĝas kaj la peroksidoj povas enriĉiĝi en la restaĵo de iu sekva Distilado. Ĉi-procedo produkteblas tre fortajn eksplodojn. Multaj el la plej tragikaj akcidentoj en laboratorio okazas per tiutipaj reakcioj. Do, antaŭ ol distili grandegajn kvantojn da tiuj solvaĵoj, oni devas certiĝi pri la ĉeesto de peroksidoj per papero trempita de kalia jodido kaj amelo. La formado de koloro malhelblueca indikas la ĉeeston de peroksidoj. La peroksido oksidas la jodidon al elementa jodo, kiu, siavice, estigas kun la amelo ian inkludkomponaĵon per malhelkolora karakterizo.
127689 Doncapone
127689 Doncapone estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj  Ugo Tagliaferri kaj Franco Mallia elde Collepardo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Don Giuseppe Capone (1922–2009), rektoro de la episkopuja seminario de Alatri de 1956, li verkis plurajn literaturajn verkojn pri lokala historio kaj estis farita honorcivitano de Alatri en 1993. Inter liaj verkoj, estas Progenie Hetea (1982) kaj enketo pri eblaj astronomiaj referencoj en la planado de la antikva Alatri.
Heinrich Faber
Heinrich Faber (1500-1552) estis humanisto, komponisto, pedagogo, muzikteoriisto, rektoro, lernanto de Josquin Desprez (1450-1521), kantoro en la kortego de Kristiano la 2-a (1481-1559), en Kopenhago, studis en la Universitato de Wittenberg kie li ankaŭ profesoris tie. Li estas pli konata dank'al al siaj teoriaj laboroj kaj al sia lernolibro "Compendiolum musicae" unue eldonita en la jaro 1548.
Biografio
En 1538 li fariĝis instruisto en la Lernejo de la Monaĥejo de Sankta Georgo, en Naumburgo. Tie li konatiĝis kun Nicolaus Medlerus (1502-1551), kiu enkondukis la lernejan reformon komencitan de Marteno Lutero kaj Philipp Melanchthon (1497-1560). En majo 1542, Faber enmatrikuliĝis en la Universitato de Wittenberg kaj en februaro 1545 li diplomiĝis kiel Majstro pri Liberalaj Artoj.