cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ŝprucfluo
Historio
La fortega tempesto kiu damaĝis vastan parton el Eŭropo fine de decembro 1999 estis rekta rezulto de fortaj vertikalaj moviĝoj sub ŝprucfluo de 400 km/h. Konstateblis interligiteco inter la ŝprucfluoj kaj la meteologiaj fenomenoj “El Niño“ kaj “La Niña“ sed la scienco ne ankoraŭ trovis kontentigan klarigon.
Scienca esploro en Esperanto
Fondinto de la Aerologia Observatorio de Tateno, eminenta esperantisto, ĉefdirektoro de Japana Esperanto-Instituto kaj pioniro en la scienca uzo de Esperanto, Oishi Wasaburo verkis pri tiu fenomeno detalan raporton en la Internacia Lingvo kaj strebis ĝin diskonigi tutmonde. Li tiel esperis ke ĝi vekos pli da atenton en Okcidento ol per japanlingva raporto. Sed la sciencistaj medioj ne atentis pri ĝi, ĉar ne multaj klimatologoj scipovis Esperanton.
Aeratako dum la dua mondmilito
La unua aplikaĵo de tiu meteologia fenomeno estis strategia kaj militista en formo de malmulterkosta armilo : la fajrobalono. Proksime al la fino de la dua mondmilito la japana fajrobalano celis la uzon de la ŝprucfluo super la Pacifiko por atingi la okcidentan marbordon de Kanado kaj Usono. Japanaj militistoj uzis la observaĵojn de Oishi Wasaburo dum la vintro 1944-1945 por lanĉi 9000 "fajrobalonojn" en direkto de Usono per uzo de la ŝprucfluo/ŝprucfluo. Ĉiu balono transportis 20 kg da brulbomboj kiuj devis eksplodi trafante la usonan grundon. La ŝprucfluo ebligis al ili trairi distancon de 8000 km en tri tagoj. Kelkaj atingis la ŝtatojn Nov-Meksikio kaj Vaŝingtonio, eĉ Alaskon. La solaj konataj viktimoj de tiu ege malpreciza kaj hazarda militrimedo estis senkulpa sespersona familio kiu piknikis en Oregono. Ĝis nun, 285 fragmentoj de tiuj balonoj estis trovitaj tra tuta Nordameriko.
Cézár Herrer
Cézár Herrer, origine hispane César María Herrer y Marcher, laŭ hungarlingve kutima nomordo Herrer Cézár estis hispana-hungara pentristo. César Herrer naskiĝis la  en Luarko (Asturio, Hispanio), li mortis en julio de 1919 en Budapeŝto.
Ŝprucfluo
Aeratako dum la dua mondmilito
La 21-an de marto 1999, la brito Brian Jones kaj la sviso Bertrand Piccard faris en 19 tagoj unuan ĉirkaŭiron de la mondo per balono Breitling Orbiter III. Ili povis per uzo de ŝprucfluoj, helpe de meteologoj, atingi rapidecon de 200 km/h. Pilotoj de ĉiuj aparatoj flugantaj je alta altitudo nun zorgeme priatentas tiun fenomenon.
Cézár Herrer
Biografio
Cézár Herrer unue trejnis kun sia pentrista patro, poste li vojaĝis al Romo por plulerni kaj li vivis en Parizo, Amsterdamo, Madrido kaj Venecio antaŭ ol veni Hungarlandon. Ekde 1898 li pentradis en Artistkolonio (Nagybánya), ekde 1904 li vivis en Budapeŝto. Li pentris plej ofte Venecion, hispanajn pejzaĝojn kaj similajn. Li havis edzinon, liaj posteuloj vivas en Budapeŝto, inter ili estas signifa arkitekto. Li ricevis premion en 1906. Liaj pentraĵoj estas videblaj ekzemple en Prado kaj Budapeŝto.
Ŝprucfluo
Aviado
Ju pli la diferenco inter la aertemperaturo kreskos sub influo de la klimata ŝanĝo, ankaŭ la rapideco de la ŝprucfluo/ŝprucfluo kreskos, kio kaŭzos ke flugi okcidenten daŭros pli longe kaj flugi orienten pli rapide. Multaj eŭropaj flugoj estis tenitaj surtere post la erupcio de la Eyjafjallajokull-vulkano en 2009, plia pruvo ke plumoj de vulkanaj cindroj tendencas esti kaptataj en la saman fluon, kiun aviadiloj uzas por flugi.
Ventoriveroj kiel orminejoj por energio
ŝprucfluoj estas 'vento-riveregoj' kaj uzi ilin kiel eblaj resursoj por krei energion el ĝi estus mondŝanga defio. En Usono jam estas provo uzi la teknologion en malfacile alireblaj lokoj kaj ĝi celas ankaŭ samtempe provizi WiFi-on al la loka komunumo -filmeto.
Dokumenta filmo
Pri tiuj aeraj fluegoj aperis franclingva versio de 45-minuta dokumentara filmo, kiun realigis John Groom por BBC titolita "ŝprucfluo stream, la rivière de vent" (ŝprucfluo, la ventorivero).
Vidu ankaŭ
Meteologia terminaro
Alpopaŝtejo
Alpopaŝtejo estas surmonta teritorio, kie montaraj kamparanoj dumsomere paŝtas siajn bovarojn kaj bestarojn.
Alpopaŝta ekonomio
La alpopaŝta ekonomio estas praktikata en altmontaraj regionoj en diversaj partoj de la mondo, kie klimataj sezonoj permesas la ekspluatadon de certaj teritorioj nur sezone. Vaste konata la alpopaŝtado estas en la alpaj landoj Svislando, Aŭstrio, Francio kaj Italio. la vorto alpopaŝtado deduktiĝas de la Alpoj, sed alpopaŝtado nature estas konata ankaŭ en aliaj montaroj ĉie en la mondo. Ĉar dum vintro la altmontaraj paŝtejoj estas kovritaj de neĝo oni povas ilin utiligi nur somere. Tial en printempo la kamparanoj donas siajn bestojn (bovojn, ŝafojn, kaprojn) al la gvidado de alpopaŝtistoj, kiuj la somerajn monatojn pasigas kun la bestoj sur la altmontaraj paŝtejoj. La lakton melkitan dumsomere sur la alpopaŝtejoj kutime estas perlaborita al butero kaj fromaĝo, kiun oni transportas al la valo kaj vendas. Ekzistas alpopaŝtejoj, kie troviĝas aertelferoj por transporti la lakton kaj fromaĝon al la valoj. Sur aliaj alpopaŝtejoj oni konservas la fromaĝon somere en specifaj konservejoj kaj ĝin vintre kun la bestoj alportas al la valo. Dum la bestaroj pasigas la someron sur la altmontaraj alpopaŝtejoj oni en la valoj tondas la herbon kaj konservas ĝin por povi nutri la bestojn dum la longaj vintroj en la valoj. En altaj montaroj ekzistas ofte diversaj ŝtupoj de la dumjara migrado de la bestaroj. Tiel la bestoj en printempo unue grimpas al la unua ŝtupo, la tiel nomitaj majaj setlejoj (en la alemana lingvo Maiäsääss) kaj poste dum la plej varmaj someraj monatoj supreniras al la plej altnivelaj paŝtejoj la efektivaj alpopaŝtejoj. En septembro aŭ oktobro ili revenas al al majaj setlejoj por tiam, kiam komenciĝas la vintro reveni al la valo.
Tradicia alposupreniro kaj alporeveno
En diversaj montaraj regionoj al alposupreniro de la bovaroj estas grava tradicia festotago, kiun partoprenas la tuta vilaĝo. Oni ornamas la bestojn, kaj ekzistas en diversaj lokoj tradiciaj kutimoj, kiel la bovinoluktoj por difini la gvidobovinojn de la bovaroj.
Ekonomia signifo
En Austrio ĉirkaŭ la jaro 2000 somere proksimume 500000 bovoj pasigis la someron sur alpopaŝtejoj. En Svislando prokismume 380000 bovoj pasigas someron sur alpopaŝtejoj kaj en Bavario 47000. En Auŝtrio alpopaŝtejoj kovras proksimume 25% de la tuta agrukultura areo kaj en Svislando eĉ 35%.
Historio
Diversaj arkeologiaj trovaĵoj pruvas, ke alpopaŝtado ekzistis jam dum bronzepoko en la 2-a jarmilo a.K.
Tumbes (apartigilo)
Tumbes povas koncerni :
La vorto "Tumbeso" povus esti uzata kaj por la rivero kaj por la provinco.
Hirondina Joshua
Hirondina Juliana Francisco Joshua (Maputo, 31-a de majo 1987) estas verkistino de Mozambiko. Ŝi publikigis por revuoj kaj antologioj kiel Esperança e Certeza I (2006) kaj A Minha Maputo È (2012).
Haunsheim
Haunsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dillingen an der Donau kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Občina Podčetrtek
Občina Podčetrtek estas unu el 212 municipoj en Slovenio. Ĝi situas en la Regiono Savinj. La municipo konsistas el 26 komunumoj kovrante areon de 60,6 km². Komence de 2018 tie loĝis 1668 homoj. Administra centrode la municipo estas la vilaĝo Podčetrtek.
Loko, priskribo
Občina situas ĉirkaŭ 35 km oriente de Celje. La rivero Sotla fluas laŭ la orienta bordo. Ĉi tie la alteco estas 182 - 220 m. Ĉe la okcidenta rando ĝi atingas altecon de 686 m. La apudaj municipoj estas: Občina Rogaška Slatina en la nordo, Občina Šmarje pri Jelšah la nordokcidento, Občina Šentjur okcidento, Občina Kozje la sudokcidento kaj Občina Bistrica ob Sotli en la sudo. Oriente ĝi limas kun Kroatio, kiu formas la limon rivero Sotli.
Interesaj
Kastelo Podčetrtek - estas nemovebla monumento de loka graveco
Komunumoj
La municipo konsistas el la sekvaj 26 vilaĝoj: Brezovec pri Polju, Cmereška Gorca, Golobinjek ob Sotli, Gostinca, Imeno, Imenska Gorca, Jerčin, Lastnič, Nezbiše, Olimje, Pecelj, Podčetrtek, Polje ob Sotli, Prelasko, Pristava pri Lesičnem, Pristava pri Mestinju, Roginska Gorca, Rudnica, Sedlarjevo, Sela, Sodna vas, Sveta Ema, Verače, Vidovica, Virštanj, Vonarje.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-savinjska.php
Franciskana monaĥejo Olimje: http://www.olimje.net/
Komunumoj de Ĝirondio
Jen listo de la 535 komunumoj de la franca departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), laŭalfabete. (CUB) Kunurba komunumo de Bordeaux, kreita en 1966. (CAA) Kunurba komunumo de Arcachon, kreita en 2002.
Herlify
Herlify (Riedelhof) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Havlíčkův Brod, en distrikto Havlíčkův Brod. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Havlíčkův Brod. Estas ĉi tie registritaj 41 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Herlify situas en katastra teritorio Termesivy kun areo 5,06 km².
Carl von Merode
Vivo
Carl von Mérode devenas el belga nobela dinastio. En la jaroj 1870-76 li estis studanto ĉe la altlernejo Akademie der bildenden Künste en Vieno, ekde 1873 ĉe Anselm Feuerbach. Li ankaŭ estis membro de la Viena Artkolektivo. En 1891 li servis kiel ĵuriisto ĉe la Berlina Jubilea Ekspozicio. Kune kun la pejzaĝpentristo Adolf Kaufmann li fondis en 1900 en la aŭstria ĉefurbo specialan pentradolernejon por virinoj.
En siaj verkoj von Merode preferis bazarscenojn kaj humurplenajn situaciojn el la viena popola vivo. Por tio li plurfoje honoritis. Li krome estis la patro de la fama en Franclando aktiva dancistino Cléo de Mérode.
Antey-Saint-André
Najbaras la komunumoj Chamois, Châtillon, La Magdeleine, Saint-Denis, Torgnon kaj Valtournenche.
(14779) 3072 T-2
(14779) 3072 T-2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Ripuara dialektaro
La ripuara dialektaro estas grupo de dialektoj de la germana lingvo kaj samkiel la norma germana lingvo apartenas al la okcidentĝermana lingvaro.
Ĝi parolatas en okcidenta Germanio kaj en la germanlingva parto de Belgio, pli konkrete en sudokcidenta Nordrejn-Vestfalio (interalie en la urboj Kolonjo kaj Bonno), krome ĉe la nordokcidenta rando de Rejnlando-Palatinato, en la norda duono de orienta Belgio, kaj en la plej suda parteto de Nederlando (ĉirkaŭ la urbo Mastriĥto, kie ankaŭ parolatas la limburga).
Disvastiĝo
La dialektaro parolatas en vasta areo inter la urbo Duseldorfo norde kaj Bad Neuenahr-Ahrweiler sude, inter Eupen en Belgio okcidente kaj Siegen oriente. La teritorio esence estas la regiono, kiu historie dum multaj jarcentoj konsistigis la eklezian princlandon "Kurfürstentum Köln".
La ripuara norda parto de la germanlingva parto de Belgio nur post la jaro 1918 iĝis parto de Belgio kaj antaŭe same estis kolonja. Krome la ripuara parolatas en iuj limaj komunumoj de la provinco Limburg de Nederlando, nome en la urboj Kerkrade - la loko de la IJK de somero 1989, Simpelveld, Vaals kaj la ĉirkaŭaĵo.
La plej konataj variaĵoj de la ripuara dialektaro estas la urbaj dialektoj "Kölsch" de Kolonjo kaj "Bönnsch" de Bonno, ĉe la rivero Rejno en la centra parto de la dialektejo, kaj "Öcher Platt" (Akeno), "Dürener Platt" (Düren) kaj "Eischwiele Platt" (Eschweiler) en la okcidento.
"Kölsch" kaj "Bönnsch" krom dialektoj ankaŭ estas lokaj specoj de biero, kaj ĉar la parolantoj de la ripuara konsideriĝas esti aparte festemaj, la dialektaro nelaste praktikiĝas en bierejoj.
Vyšná Rybnica
Bazaj informoj
Vyšná Rybnica (viŝnA ribnica), hungare Felsőhalas (felsOhalaŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Sobrance. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Felső-Ribnyicze, depost 1907 pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon Felsőhalas.
Gorjaĉinsk
Gorjaĉinsk (Горячинск) estas burjata vilaĝo lokita en la distrikto Pribajkalski (ru).
Geografio
Malgranda parto de la vilaĝo trovas sin apuda al la lago Bajkalo, dum la esenca de la aglomero lokas sin al kilometro de la bordo, flanke nordo de la vojo de Bargouzine (ru), al 175 km nord-oriente de Ulan-Ude kaj al 7 km de la centro de la vilaĝo Turka (ru).
Rádlo
Historio
La unua skribmencio pri ĝi devenas el la jaro 1454.
Domaroj, solejoj, pereintaj setlejoj
Al Rádlo plu apartenis aŭ apartenas mlpli granda parto de pereintaj, eventuale duonpereintaj doamroj Svatý Kříž, pli granda parto de Hájek , kies malpli granda parto konserviĝis kiel solejo apartenanta al Rychnov u Jablonce nad Nisou, kaj ekzistantaj domaroj Dolní Dobrá Voda , Dobrá Voda kaj Nový Svět.
EAB
La vorto havas plurajn signifojn:
Vyšná Rybnica
Situo
Vyšná Rybnica situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Sobrance troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la vilaĝo devenis de 1418 en formo "Rybnychke". En la 16-a jarcento rutenoj alvenis. En 1910 loĝis en Felsőhalas 486 da homoj, (332 rutenoj, 56 germanoj, 43 hungaroj, 34 slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon Felsőhalas apartenis al Hungara Reĝlando, al Ung, al distrikto de Szobránc, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Dum unua disfalo de Ĉeĥoslovakio en 1939 la hungara armeo okupis tiean zonon loĝatan de ankaŭ rutenoj. Tiu loko estis parto de aŭtonomio rutena kune kun iama Karpata Ukrainio. Tio apartenis al Hungario ĝis apero de Ruĝa Armeo fine de 1944. Antaŭ apero de rusoj la judoj deportiĝis. En 2001 loĝis en Vyšná Rybnica 392 da homoj, (375 slovakoj, 7 ciganoj, 3 ukrainoj, unusola ruteno).
Gorjaĉinsk
Aliro
Parto alirebla kun buso je proksimume 2 ĝis 4 horoj ekde la flughaveno en Ulan-Ude.
410 Chloris
410 Chloris estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, ĉefa ano de la Kloriza familio, al kiu ĝi donas sian nomon.
Gorjaĉinsk
Varmoterapio kaj fastodieto
La komuna devas lian nomon al la varmaj termofontaj akvoj emanante de la rivereto Gorjaĉem kiu ĉerpas lian fonton al la periferio nordo de la vilaĝo, tie kie estis enplantita la unua stacio balnéaire de la sama nomo sur la bordoj de la lago Bajkalo. De la plaĝoj de fajna sablo, pitoreska bero, mara aero nature ozonisé asociito al la termofontaj fontoj. Faras de tiu loko lokon de restadejo privilegiita idéalement adaptita al la liberaj okupoj kaj al la terapeŭtaj zorgoj.
410 Chloris
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
Chloris (el la greka Χλωρίς: verda) estas la nomo de pluraj ulino de la helena mitologio:
Gorjaĉinsk
Varmoterapio kaj fastodieto
En 1810, dek familioj de politikaj ekzilitaj malliberuloj instalis sin en la regiono de Gorjaĉinsk. En 1811, danke al la penadoj de la reganto Treskin helpe de la karitata helpanto la ĉefa konstruaĵo, destinita al vizitantoj, povis esti konstruita. Depost tiam, la kuracloko aliĝis al la reganta sistemo de publika sano en Rusio. La centro por orienta medicino (ruse: Курорт Горячинск) akiris iom da internacia reputacio ekde la la jaro 1995 post kelkaj televidaj elsendoj en eksterlando post kiam estis malfermita aldona centro specialigita en terapeŭta fasto kies apliko ĉi tie okazas sub strikta medicina enkadrigo. Ĝia alternativa terapeŭtika alproksimiĝo baziĝas sur la instruadoj de D-ro Youri S. Nikolaïev, priskribitaj en sia libro 'Sanon per fastado ' (1978). Efektive, Sovetunio konstruis al si solidan sperton rilate al tiu specifa fako. Multnombraj komparaj studoj kaj esploradoj kiuj rezultis pri tio estas enarkivigitaj en la bibliotekoj de la ŝtata medicina akademio de Sanktpeterburgo kaj estas tradukitaj en la francan.
Vidu ankaŭ
Alternaitva medicino
Noto
Tiu ĉi artikolo estas parta aŭ tute bazita sur la artikolo Goriatschinsk en la franclingva vikipedio, listo de aŭtoroj.
Pligrandigita kvinlatera prismo
En geometrio, la pligrandigita kvinlatera prismo estas unu el la solidoj de Johnson (J52). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de kvinlatera prismo per aldono de kvadrata piramido (J1) al unu el ĝiaj flankaj edroj.
3027 Shavarsh
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Ŝavarŝ" en honoro de la armenia sporta naĝisto Ŝavarŝ Vladimiroviĉ Karapetjan (armene Շավարշ Կարապետյան, cirile Шаварш Владимирович Карапетян), kiu, la, savis la vivon de 20 dronontoj el trolebuso falinta en la Lagon de Erevano.
Vis-à-Marles (stacidomo)
Vis-à-Marles estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marles-les-Mines, apud Lapugnoy, en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Fives - Abbeville (289000).
Edwin O. Reischauer
Edwin Oldfather Reischauer (naskiĝis la 15-an de oktobro 1910 en Tokio; mortis la 1-an de septembro 1990) estis usona lingvisto, japanologo kaj kunevoluinto de la transskribo de McCune-Reischauer por la korea alfabeto.
Vivo
Edwin O. Reischauer naskiĝis kiel usona civitano en Tokio kaj studis en la universitato Harvard. Kune kun George M. McCune li evoluigis la transskribon de McCune-Reischauer por la korea alfabeto. De 1961 ĝis 1966 li estis usona ambasadoro en Japanio.
Li estis direktoro de la instituto Harvard-Yenching kaj prezidanto de la departemento de orientaziaj lingvoj de la universitato Harvard. Li fondis la japanologian instituton de la universitato, kiu en 1985 je lia honoro ricevis la nomon Edwin O. Reischauer Institute of Japanese Studies.
Palaco Mojka
La Palaco Mojka aŭ Palaco Jusupov (ruse Дворец Юсуповых на Мойке, Dvorec Jusupoviĥ na Mojke, laŭvorte "la palaco de familio Jusupov ĉe rivero Mojka") estis iam la precipa restadejo de la dinastio Jusupov en Sankt-Peterburgo, Rusio. La konstruaĵo en 1916 estis la ejo de la murdo de Grigorij Rasputin.
La palaco estis unue konstruita ĉirkaŭ 1770 de la franca arkitekto Jean-Baptiste Vallin de la Mothe. Tra la jaroj multnombraj konataj arkitektoj laboris pri la palaco, kaj ĝi iĝis konata pro la miksaĵo de arkitekturaj stiloj. Andrej Miĥajlov (Андрей Михайлов) rekonstruis la konstruaĵon en la 1830-aj jaroj, kiam la dinastio Jusupov iĝis posedantoj de la palaco. Tiutempe formiĝis la nuna aspekto de la palaco.
De 1830 ĝis 1917, la palaco apartenis al la dinastio Jusopov, treege riĉa familio de rusaj nobeloj, konata pro sia filantropio kaj kolektoj de artaĵoj. Tiel en la tempo de la Imperia Rusio la palaco fariĝis konata kiel la Palaco Jusupov.
St-Prex (stacidomo)
St-Prex estas fervoja stacidomo en Saint-Prex, Svislando.
John Flanagan (verkisto)
John Anthony FLANAGAN (naskiĝis la 22-an de majo 1944 en Sidnejo) estas aŭstralia fantaziisma aŭtoro, plej bone konata pro sia mezepoka fantasta serio, nome Ranger's Apprentice, kaj ties frata serio, nome Brotherband Chronicles. Kelkaj el aliaj verkoj estas lia duopo Storm Peak, same kiel la romano por plenkreskuloj The Grey Raider.
Lia ekkariero okazis en la industrio de reklamado kaj televido. Li publikigis pli ol dudek novelojn.
Dupligrandigita triangula prismo
En geometrio, la dupligrandigita triangula prismo estas unu el la solidoj de Johnson (J50). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de triangula prismo per aldono de kvadrataj piramidoj (J1) al du ĝia flankaj edroj.
Hipokoonto
Laŭ la helena mitologio, Hipokoonto (el la greka Ἱπποκόων, ĉevalstalo) estis eksterleĝa filo de la reĝo Ebalo de Sparto kaj la nimfo Batio. Li kaj liaj dek du filoj (kies nombro kaj nomoj varias dependante de la verkistoj), la Hipokoontidoj, forprenis la tronon al liaj duon-fratoj Tindareo kaj Ikario, filoj de Ebalo kaj la reĝino Gorgofono. Tamen, kelkaj verkistoj asertas ke Ikaro apogis Hipokoonton.
Tindareo rifuĝis ĉe la kortego de Testio, en Etolio, kaj edziĝis al lia filino Ledo. Dume, Heraklo alvenis al Sparto por ke ĝia reĝo senpekigu lin de la murdo de Ifito. Sed Hipokoonto rifuzis tion fari, kaj li helpis la reĝon Neleon defendi Piloson de la atako de la heroo, kio ege malamikigis Heraklon al Hipokoonto kaj lia idaro. Krome, Eono, amiko de Heraklo kiu promenis tra Sparto, defendis sin de hundo per batado, kaj la hipokoontidoj ofendiĝis kaj siavice batadis lin ĝis morto. Heraklo kuris helpi sian amikon, sed alvenis tro malfrue kaj estis ankaŭ vundita de la filoj de Hipokoonto. Li tiam iris al templo de Demetro en Eleŭso, kie Asklepio sanigis lin.
Tiam Heraklo unuigis armeon, kaj petis al reĝo de Tegeo, Celeo, aliĝi kun liaj dudek filoj. Li tion faris, nevolonte sed timante la malamikecon de tiel fama heroo, kaj ĉiuj kune atakis Sparton. En la sieĝo mortis Celeo kaj la plimulto de siaj filoj, sed Heraklo sukcesis mortigi kaj Hipokoonton kaj ĉiujn iliajn filojn. Poste, Heraklo redonis la tronon al Tindareo kaj starigis templon al Hero ĉar ŝi, strange, ne intervenis malfavore al heroo. Lia unua ofero estis kaprinoj (la nuraj bestoj kiujn li trovis) kaj pro tio la diino ricevis la kromnomon Kaprin-manĝantino en Sparto. Heraklo starigis templojn ankaŭ por Ateno kaj Asklepio. Troviĝas en Tegeo statuon de vundita Heraklo, memore al tiu adventuro.
Aliaj personoj kun la sama nomo
Krom la antaŭa, Hipokoonto estis la nomo de diversaj roluloj de la helena mitologio:
Regiona aŭtokodo
La aŭtokodo estas la kodo el numeroj kaj literoj oficiale asignita de koncerna oficiala instanco al ĉiu aŭto, kiun necesas vidigi je la antaŭo kaj malantaŭo (en iuj partoj de Usono nur je la malantaŭo) de tiu aŭtomobilo. Ĝi same estas notita en la registraj paperoj de tiu instanco kaj de la aŭtomobila posedanto. Kelkaj ŝtatoj per tiaj kodoj distingas siajn regionojn: la regiona aŭtokodo tiam estas tiu kombino el literoj aŭ ciferoj, kiu - kiel parto de la tuta aŭtokodo - ebligas tiun distingon.
Kiel ekzemplo jen identiga ŝildo el Germanio, kie la unua parto de la identiga kombinaĵo – la literoj CE – reprezentas la regionan distrikton (germane: Landkreis) Celle.
Ne en ĉiu lando ekzistas tiaj regionaj kodoj. En kelkaj landoj ili kongruas kun la normigitaj kodoj laŭ ISO 3166-2, en aliaj ne.
Jenaj landoj uzas centran numeradon, kiu ne permesas konkludi la provincon:
Tiszaszentmárton
Tiszaszentmárton [tisasentmArton] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg, en Distrikto Záhony. La loknomo signifas: Tiso-Sankta Marteno.
Situo
Tiszaszentmárton situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra Tiso, kiu estas tie samtempe la ukraina ŝtatolimo, laŭ flankovojoj. Záhony kun ponto kaj limpasejo troviĝas proksime.
Historio
La unua mencio devenis el 1212, la tiama posedanto estis Artolph. Poste la bienuloj ofte ŝanĝiĝis.
2197 Ŝanhajo
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la plej granda ĉina urbo : Ŝanhajo (ĉine 上海, Shànghǎi).
Tournan-en-Brie
Tournan-en-Brie [tuʁ.nɑ̃ ɑ̃ bʁi] estas franca situanta en departemento Seine-et-Marne, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Tournanais.
Lapugnoy
Lapugnoy estas franca situanta en departemento Pas-de-Calais, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Punéens.
Guinness-libro de rekordoj
La Guinness-libro de Rekordoj estas kolektaĵo de rekordoj. En la listo aperas ekzemple la plej alta homo, plej maljuna homo, plej granda piedo, plej longa kolbaso, ktp. En ĝi troviĝas ankaŭ kuriozaj atingoj. Multaj rekordoj estas starigitaj nur kun la celo listiĝi en la libro.La unua libro aperis en 1955 en Anglio, komisie de la Guinness-bierfarejo. La ideo pri la libro naskiĝis ĉe la gvidanto de la bierfarejo. Post mispafo dum ĉasado je orpluvio okazis debato pri la plej rapida birdo de la mondo.
La unuan eldonon verkis la ĝemeloj Ross kaj Norris McWhirter. Intertempe ĝi aperas ĉiujare en multaj lingvoj.
Dumtempe la Guinness-libro estis la plej ofte vendata kopirajto-protektita libro en la mondo, kaj tiel ĝi mem aperis en la libro. Nur la Biblio (kaj eble la Korano) estas pli grandkvante vendata.
Por aperi en la libro, oni devas plenumi diversajn kondiĉojn kaj anonci sin al la londona oficejo.
Ĉar ĉiujare estiĝas ĝis 2000 novaj rekordoj, eĉ ne ĉiu daŭre valida rekordo povas esti ĉiujare publikigata en la papera eldono (kiu havas nur ĉirkaŭ 290 paĝojn).
Listigitaj rekordoj pri Esperanto
Almenaŭ en la germanlingva eldono 1997 (aŭ 1998) de la rekordlibro troviĝas la esperantlingva poeto Jan Stanisław Skorupski kiel aŭtoro de plej multaj sonetoj (2928 poemoj ene de du jaroj kaj duono).
Ankaŭ la esperantlingva muzikisto JoMo eniris la rekordlibron. En la eldono 2000 li registriĝis pri kantado en plej multaj lingvoj - li prezentis 22 kantojn en 22 lingvoj.
Papera eldono de la libro (ĉ. 2005/2010) mencias, ke Esperanto estas unu el la tri plej facilaj lingvoj de la mondo.
Esperanto enestas en pluraj rekordoj rilate al lingvoj. Ekzemple la kanto kantata en plej multe da lingvoj (fakte: 125 lingvoj) estas kantata ankaŭ en Esperanto. (Ankaŭ la stenografo kapabla stenografi en plej multaj lingvoj, prof. d-ro Neubauer, faras tion ankaŭ en Esperanto.)
Apito
Apito, esperante ankaŭ sambofajfilo, estas tritona fajfilo uzata kiel signalilo en brazila sambomuziko. Oni uzas ĝin por marki la ritmon. Ĝi estas facile lernebla ankaŭ por infanoj kaj taŭgas pro tio ankaŭ kiel ludila muzikinstrumento.
Funkcio kaj uzo
En brazila sambo la plejparte direktisto de la muzikistaro estas tiu, kiu uzas la sambofajfilon. Ĝi utilas tiam aŭ por signali breĉojn kaj por marki la ritmon. En Eŭropo ĝi estas ankaŭ komprenata kiel ritmoinstrumento, kaj tial ĝin ofte ne ludas la muzikestro, sed foje ankaŭ „ordinara“ membro de la sambomuzikistaro. Ankaŭ en precipe latinida ĵazo apito estas ŝatata perkutinstrumento, kiun ludas la frapinstrumentisto, se ĵazbandeto ne havas apartan perkutinstrumentiston.
Ankaŭ sur „ordinara“ unutona trilofajfilo estas ludeblaj sambaj ritmoj post io da ekzercado. Tial kelkaj sambogrupoj respektive -muzikistoj uzas normalajn trilofajfilojn kiel alternativo al apito, kiuj tiam ankaŭ nomiĝas sambofajfiloj.
Sambofajfilo estas ŝatata ankaŭ kiel kompletigo de marakoj. Ĉar la trilofajfiloj tamen ofte estas tro laŭtaj kompare kun la skuoinstrumentoj, oni bezonas por kuna ludado de ambaŭ instrumentoj marakajn versiojn, kies laŭteconivelo estas proksimume samalta kun tiu de la sambofajfilo.
Gräfenroda
Gräfenroda estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la komunumo Geratal. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn. Krome ĝis la fino de 2018 la loĝloko estis la administra centro de tiam malfondita komunumaro, formale germanlingve nomita Verwaltungsgemeinschaft Oberes Geratal.
Gräfenroda estas konata pro la fakto ke tie estis industrie fabrikataj la unuaj ĝardenaj nanoj. Ĝemelurbo estas Vouziers en Francio.
Historio
Gräfenroda menciiĝis unuafoje en dokumento de 1290. La setlejnomo signifas lokon ĉe iama arbaro. Iam posedis la vilaĝon la grafoj de Käfernburg respektive Schwarzburg, inter 1446 kaj 1819 kunposedis ĝin la nobela familio de Witzleben, poste la dukoj de Saksio-Gotao. Tradiciaj metioj estis forstado kaj vartransportado kiel ankaŭ mineja ekspluato de kupro, arĝento kaj plumbo. Ekde la 16-a jarcento oni faradis vitraĵojn. En la 17-a jarcentoj estiĝis la vilaĝeroj Anspiel kaj Dörrberg en kombino kun starigo de fandejoj kaj martelegejoj. Tamen antaŭindustriiĝaj entreprenoj ne ofertis tro multe da laborlokoj, tiel ke ĉirkaŭ 1850 multaj lokanoj elmigris Usonon. Nur post 1850 venis - danke al industriiĝo - pli grandaj fabrikoj: en 1855 pri lignaĵoj, en 1860 pri terakoto, en 1869 pri vitraĵoj, poste diversaj pri porcelano.
En 1884 oni ricevis konekson al la fervojlinio kondukanta inter Neudietendorf kaj Ritschenhausen. Fine de la 19-a jarcento inventitis en Gräfenroda la ĝardena nano pri kies historio kaj produktado oni bone informiĝas en surloka muzeo. Inter 1858 kaj 1922 Gräfenroda apartenas al la administra oficejo Ohrdruf en la Duklando Saksio-Koburgo kaj Gotao.
Dum la Dua mondmilito 104 punlaboristoj orienteŭropaj devis labori ĉe la firmao Hugo Funk Söhne kaj en la vitraĵfabriko Wilhelmshütte. Surtombeje tomboj kaj memorigtabulo memoras onin je du koncentrejanoj de Buchenwald pafmortigitaj fare de SS-anoj dum laciga marŝego. Dum la nazia tempo agadis kaj vivis surloke la fifama kontraŭjudisma verkisto Artur Dinter kiu ĉe militfino fuĝis al Zell am Harmersbach. Dum la GDR-tempo tenadis la VEB-matracfabriko Wittekind de Halle (Saale) hejmon por la infanoj de la laboristaro en Gräfenroda.
Geografio
Gräfenroda kuŝas en alteco ĉirkaŭ 400 metroj en la valo de Wilde Gera. Temas pri la plej granda malurba komunumo en la Distrikto Ilm, koncerne la nombron de la loĝantoj pri la kvara plej granda tiudistrikte. Danke al etendiĝo je 5 kilometroj temas pri la plej longa komunumo tiudistrikta. Norde de Gräfenroda troviĝas la monteto Läusebühl (490 m), sude la monteto Gräfenrodaer Berg. Okcidente estas la akvobaraĵo Lütschetalsperre. La rivero Lütsche enfluas en Gräfenroda en la riveron Wilde Gera. Alvalen je 3 kilometroj estas la aŭtoŝosea ponto Talbrücke Wilde Gera, la plej impona ponto de la germana aŭtovojo A71. Urboparto estas Dörrberg.
Bialbero di Casorzo
La Duobla Arbo de Casorzo  (Bialbero di Casorzo) estas morusujo sur kiu naskiĝis ĉerizarbo. La arbo situas inter Grana kaj Casorzo, en la provinco Asti en Piemonto, Italio. La ĉerizarbo staras alte super la morusarbo, sur kiu ĝi enradikiĝis. ;
Historio
Epifitoj ne estas nekutimaj, sed ili kutime atingas malgrandan grandecon kaj havas mallongan vivon, ĉar mankas sufiĉe da humo kaj spaco por ke ili kresku. Grandaj epifitoj kiel la bialbero di Casorzo postulas, ke la supra arbo havu ligon inter siaj radikoj kaj la grundo, ekzemple tra kava trunko.
(10536) 1991 RZ8
(10536) 1991 RZ8 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
(14780) 1078 T-3
(14780) 1078 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Dupligrandigita kvinlatera prismo
En geometrio, la dupligrandigita kvinlatera prismo estas unu el la solidoj de Johnson (J53). Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti konstruita per pligrandigo de kvinlatera prismo per aldono de du kvadrataj piramidoj (J1) al du de ĝia nenajbaraj flankaj edroj. La pluredro rezultanta per aldono de du piramidoj al najbaraj flankaj edroj estas ne konveksa, kaj tial ne estas solido de Johnson.
Flughaveno Caen - Carpiquet
Flughaveno Caen - Carpiquet (Aéroport de Caen - Carpiquet) (IATA: CFR, ICAO: LFRK) estas flughaveno situanta en departemento Calvados en regiono Normandio. Ĝi estas uzata por enlanda kaj internacia transporto kaj por turisma aviado. Ĝi situas en Carpiquet, okcidente de Caen.
Trafiko
vojaĝantoj transitis tra la flughaveno en 2015.
Naziismo
Naziismo aŭ nacisocialismo estas ideologio, kiu karakterizis la pensojn kaj agadojn de la potenculoj en Germanio en la jaroj 1933-1945. La partio de la germana naziismo nomiĝis Nacisocialisma Germana Laborista Partio.
La vorto Nacisocialismo (do nacia socialismo) en Federacia Respubliko Germanio estis preferita. Ja en la germana "Nationalsozialismus" sugestas proksimon al socialismo. Tiu lingvouzo daŭras en la (ekde 1990) unuigita Germanio. En GDR oni ĝenerale parolis pri "faŝismo" aŭ "hitler-faŝismo"; la vorto nacisocialismo estis citita kiel mempriskibo de la nazioj, ĉar la Demokratia Respubliko priskribis sin socialisma. Ĝenerale la marksismo intence ne distingis inter faŝismo kaj naziismo, kvankam ekzistas bonaj kialoj por tia distingo, ekzemple, faŝismo ne nepre defendas rasismon kaj eŭgenikon.
Ĉefaj trajtoj de la naziismo
Hans Frank diris en la Nurenberga proceso: "ekzistas tiom da naziismoj, kiom da nazioj", sed oni povas skizi kelkajn ĉefajn trajtojn: La ĝeneralaj principoj de naziismo estis la kontraŭkomunismo, la antisemitismo kaj la rifuzo de demokratio.
La nocio raso estis la centra nocio de la naziisma ideologio. Tio postulis la pluvivon de arja raso super la aliaj, kiam la "arjoj" estis identigitaj false kun la hindoĝermanoj. Ili estis endanĝerigitaj laŭ la nazioj per miksado kun aliaj "rasoj". La sola grava afero estis la "puro de la sango", tial ili mezuris homojn, malpermesis nedeziritajn geedziĝojn kaj celis la arjigon de la Tria Regno. Ankaŭ tion servis la steriligo (aŭ eĉ la murdo) de la mensaj handikapuloj por malhelpi la transdonon de la malsana heradaĵo kaj la murdo de judoj, ciganoj, slavoj.
Enpotencigo de la naziismo
En la jaro 1932 la naziisma partio NSDAP atingis 37,4 (la 31-an de julio) kaj 33,1 procentojn (la 6-an de novembro) de la voĉoj kaj fariĝis plej forta partio. Komence de 1933 Adolf Hitler iĝis regna kanceliero en koalicia registaro. Kvankam kiel la tagon de la enpotenciĝo la nazioj propagandis la (30-an de januaro 1933), tiam okazis normala ŝanĝo de registaro. Poste ili ne organizis, sed eluzis la incendion en la parlamentejo (Reichstag) kaj kulpigis la komunistojn (KPD). Tio ebligis al la regna prezidento Hindenburg laŭ artikolo 48 de la konstitucio la bazajn rajtojn malvalidigi. Tiel povis la nazioj malebligi la agadon de la politika opozicio. La nazioj akiris la tutan potencon nur post la plenpoviga leĝo, por kiu ili bezonis du-trionan plimulton, kiun ili atingis post malpermeso de KPD kaj per pakto kun la Centro. Krom tio ili kalkulis kun la voĉoj de forestantoj, plejofte en koncentrejoj aŭ malhelpataj fare de SS/SA. Per tiu leĝo la registaro ekhavis la leĝdonan potencon, do la regna parlamento, nuligante la diferencon inter ekzekutivo kaj leĝdona povo, igis sin mem superflua.
Principoj kaj pluevoluo
La fundamentaj elementoj de la nazi-ideologio estis ellaboritaj de Adolf Hitler en lia libro Mein Kampf (Mia batalo). La libro estis modelo por ĉiu plia skribo de la naziismo. Alia grava ideologo estis Alfred Rosenberg, kies ideoj populariĝis per lia libro "Mythos des zwanzigsten Jahrhunderts" (Mito de la 20-a jarcento). La du libroj estis masonitaj en la fundamentan ŝtonon de la Nurenberg-a kongresejo, por konservi la bazprincipojn de naziismo por la estonto. Sed la naziaj gvidantoj – precipe Joseph Goebbels – taksis la libron de Rosenberg ne serioza.
La naziismo ofte montris religiajn trajtojn (kiel videblas en la filmo de Leni Riefenstahl "Triumph des Willens" (Triumfo de la Volo), sed la rilato al la religio estas duflanka. Unuflanke ili volis la germanan kristanecon enkonstrui en la ideologion, aliflanke ekzistis antikristanaj elementoj kaj turniĝo al la hindiaj skriboj (Rosenberg). La rilaton, konduton de religioj kaj ties reprezentantoj al nazireĝimo necesas diference taksi (vidu Religio dum la naziismo).
Naziismo kaj Esperanto
Naziismo rigardis Esperanton kiel lingvon de la judoj; tial ĝi estis persekutata, post kiam Hitler prenis la povon. Ŝajne, en unua tempo, tiu ne estis notebla: Paul Hübner en "Dia Regno" 4/1933 atentigis la eksterlandajn KELI-anojn, ke "la ateisma ondo" estas haltigita kaj ke "la kristanismo estas savita" en Germanio. La Germana Esperanta Asocio provis pluvivi danke al la ekskludo de siaj judaj membroj, kiam Herbert Wohlfahrt (tiam 22-jara), kreis Novan Germanan Esperanto-Movadon kaj jam en 1933 la Germana sekcio eliris la Tutmondan Asocion de Geinstruistoj Esperantistaj. Sed tiu honta koncedo savis nenion: jam en 1934 (nur tri monatoj poste) oni malpermesis la agadon por Esperanto en Germanio, kvankam toleris la ekzistado de asocioj.
Pamfletoj citante Hitleron estis disdonitaj tra la Germanio diris:
Ankoraŭ en 1936, malgraŭ tio, Hübner esprimis la esperon, ke "certe post kelka tempo ankaŭ niaj oficialaj organizoj en Germanio rekonos la valoron de Esperanto kaj denove subtenos la movadon".
129151 Angelaboggs
129151 Angelaboggs estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Naziismo
Naziismo kaj Esperanto
Sed ekzistis nenia pravigo por tia optimismo. En februaro 1936 Martin Bormann, la stabestro de la anstataŭulo de Hitler, subskribis la sekvan dekreton:
129151 Angelaboggs
Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Angela Boggs, gvidantino de elektraj provoj de Lockheed Martin por la Asteroida Specimena Alveniga Misio OSIRIS-REx. Ŝi estis ankaŭ Gvidantino pri Simulada Programaro por la Misio Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN.
Naziismo
Naziismo kaj Esperanto
Kelkajn monatojn poste, la 20-an de junio 1936, dekreto de Heinrich Himmler, la ĉefo de la sekreta ŝtata polico "Gestapo", ordonis al la esperantaj asocioj en Germanio mem likvidi sin, se ili volas eviti devigan dissolvon. Ekde tiam ankaŭ ĉia agado por KELI kaj IKUE estis malpermesita en Germanio; la internacian agadon de KELI transprenis nederlandanoj kaj svedoj. Dum plimulto de la germanaj esperantistoj malkuraĝiĝis kaj akceptis la malpermeson de esperanta agado, Paul Hübner daŭrigis skribi artikolojn por "Dia Regno", kiuj tamen ekde januaro 1938 aperis nur kun la subskribo "N.N."
La 10-an de majo 1940 germanaj trupoj okupis Nederlandon, kaj en februaro 1941 aperis tie la lasta numero de "Dia Regno", ĉar en marto "la tuta Esperanto-movado en nederlando fariĝis malpermesita kiel 'juda afero'".
George M. McCune
George McAfee McCune (naskiĝis la 16-an de junio 1908 en Pjongjango, nuna Nord-Koreio; mortis la 5-an de novembro 1948) estis usona lingvisto. Kune kun Edwin O. Reischauer li evoluigis la transskribon de McCune-Reischauer por la korea alfabeto.
Lia frato, Shannon Boyd-Bailey McCune (1913-1993), estas geografo kiu verkis plurajn anglalingvajn librojn pri Koreio por la ĝenerala publiko.
Paula Koralek
Paula Koralek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Koralek Paula estis hungara-itala operkantisto (soprano). Ŝia persona nomo estis eksterlande Paola. Paula Koralek naskiĝis la  en Eszék, ŝi mortis en 1924 en Viareggio.
Biografio
Paula Koralek devenis el juda familio. Ŝi akiris diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 1899 helpe de stipendioj. Dum la studentaj jaroj ŝi kantis en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo, poste ŝi estis levita kantisto. Ekde 1903 ŝi kantis en pluraj italaj operejoj, en 1907 ŝi estis membro de Reĝa Teatro (Madrido). En la sekva jaro ŝi travivis la sismon en Mesino. En 1910 ŝi turneis en Sudameriko. Ŝi lastfoje kantis en 1917 en Florenco.
Masnavio
Masnavio (perse: مثنَوی, mas̱nawī) estas arabdevena vorto laŭlitere signifanta "duoaĵo" aŭ "dueca". Ĝi estas poemformo konsistanta el versoj kiuj duope samrimas.
Masnavije ma'navi (spirtuala masnaviaro) de Rumi
Poeto, kiu verkas laŭ masnavio, nomiĝas masnaviisto. En la persa la plej granda masnaviisto estas Ĝalal-ed-din Mohammad Rumi. Li i.a. verkis 6-voluman libron tute an masnavia poemformo nomata Masnavije ma'navi (Spirtuala masnaviaro). Tial, pro la tre alta populareco de tiu ĉi verko, kiam oni diras "Masnavio", tio signifas la verkon de Rumi. "Masnavio" estas verko da mistika poezio de Rumi. Ĝi konsistas el 25 000 poemlinioj aŭ distikoj. Fakte en la persa lingvo oni proverbe similigas ĉiun tre longan rakonton aŭ historion al Masnavio 70 menojn*” (ĉiu meno* egalas 3 kilogramojn). Por kompareto tempa kaj volumena: La Dia Komedio de Dante (1265-1321) estis verkita preskaŭ duonjarcenton post Masnavio kaj havas proksimume la duonan volumenon de ĝi.
Krom sennombraj iranaj kleruloj, kiuj esploris multege pri Rumi kaj lia ĉef-verko Masnavio – el kiuj eble la plej elstara estas B. Foruzanfar (1897-1970) - jam ankaŭ pluraj tre grandaj okcidentaj orientalistoj dediĉis multe el siaj vivotempoj por ekkoni kaj konigi Rumi kaj liajn verkojn, precipe Masnavion. Ekzemple profesoro Reynold A. Nicholson (1868-1945) verkis tre multe pri Rumi kaj liaj ĉefverkoj, kaj ankaŭ tradukis anglen multajn poemojn de li (i.a. li tradukis tutan Masnavion kaj verkis kompletan interpretadon pri ĉiuj ties ses volumoj).
Petrus Jonæ Helsingius
Post sia reveno, en 1625, li estis ordinita preleganto kaj kun-rektoro en la Primara Lernejo de Västerås kaj en 1629 fariĝis vikario en la paroko de Mora. Lia simpleco asociita al sia serioza karaktero igis lin tre populara tra la tuta provinco kaj en 1641 li fariĝis vikario de Falun. La reĝino Kristina tre alte estimis lin, kaj amuziĝis per liaj ŝercoj kaj malkaŝa maniero esprimiĝi. Li estis patro de Henricus Petri Moræus (1630-1691)
Butano de A al Z
Tio estas listo de lokoj kaj konceptoj rilataj al lando Butano.
A
Azio
B
Butano - Budaismo - Distrikto Bumthang
C
Distrikto Ĉuĥa
D
Premo de Aero - Premo Des i - Gyelpoi Tenzhu - Distrikto Dagana - Dzongo - Dzonga lingvo - Dzongkhag
G
Distrikto Gasa - Padmasambhavo (Guruo Rinpoche)
I
Hinda subkontinento - ISO 3166-2:BT
J
Jak - Jampey Lhakhang - Vi Ram - Jetsun Pema - Jigme Dorji Wangchuk - Jigme Khesar Namgyel Wangchuk - Jigme Singye Wangchuk - Jigme Wangchuk
K
Kuje Lhakhang - Kyichu Lhakhang
M
Distrikto Mongar - Monpa - Malneta Enlanda Feliĉo (MEF)
N
Ngawang Namgyal (Butano) - Butana Ngultrumo
P
Padmasambhava - Paro (urbo) - Distrikto Paro - Internacia flughaveno de Paro - Distrikto Pemagatŝel - Penlop - Distrikto Punaĥa - Punaĥo (urbo)
R
Rinpoche
S
Distrikto Samdrup Jongĥar - Distrikto Samce - Distrikto Sarpang - Shabdrung - Siwaliks - Listo de urboj en Butano
T
Taktŝango - Tashicho dzong - Thimphu (urbo Timbuo) - Thimphu (distrikto Timbuo) - Tibeta lingvo - Tibetobirma grupo - Traŝigang (distrikto) - Traŝijangste (distrikto) - Trongsa (distrikto) - Trongsa (urbo) - Tshogdu - Distrikto Cigrang - Tulku - Tempa zono en Butano - Taktŝango
Ŭ
Ŭangĉuk (dinastio) - Ŭangdue Podrang (distrikto)
Z
Ĵemgang (distrikto)
411 Ksanto
411 Ksanto estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita, la, de la franca astronomo Auguste Charlois elde la observatorio de Nico.
En la helena mitologio, pluraj uloj havis la nomon (aŭ krmnomon) de Ksanto (greke Ξάνθος, blonda) : unu oceanido, pluraj ĉevaloj, unu amazono aŭ la edzino de Asklepio.
Oni ne konfuzu ĝin kun 4544 Ksantoso.
István Balsai
István Balsai [iŝtvAn balŝai], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Balsai István Ákos estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, advokato.
István Balsai naskiĝis la  1947 en Miskolc, mortis la 1-an de marto 2020.
Biografio
István Balsai abiturientis en 1965, inter 1967 kaj 1972 li lernis juron en Universitato Eötvös Loránd, poste li laboris kiel advokato. Li aliĝis al la naskiĝantaj novaj nekomunistaj movadoj en 1988. Li estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 2011, eĉ li estis ministro pri justico inter 1990-1994. En 2011 li estis nomumita konstitucia kontrolisto, tial li abdikis pri aliaj postenoj. Li havas edzinon, kiu naskis 2 filojn.
Granda Moskeo (Dubajo)
La Granda Moskeo (en araba: مسجد دبي الكبير) estas moskeo en Dubajo, Emirlando Dubajo, Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj. Ĝi estas inter la teksila soŭko kaj la Dubaja Muzeo apud golfet-rojo en la areo Bur Dubajo. Origine konstruita en 1900, detruita kaj rekonstruita en 1960, ĝi suferis pluan rekonstruon en 1998. Ĝi nun povas enhavi ĝis 1,200 adorantojn. Ne-islamanoj ne rajtas eniri en la moskeo, escepte en la minareto kie oni rajtas foti. La moskeo estas la kerno de la religia kaj kultura vivo de Dubajo.
Arkitekturo
La plej alta trajto de la moskeo estas la 70-metra minareto, nome la plej alta en Dubajo, kiu similas al lumturo. La sablo-grizaj muroj estas ĝenerale senornamaj, sed estas granda skribaĵo el la Korano supre de la kvin kolonoj de la enireja fasado, kiu staras sur mallalta ŝtupareto de ses ŝtupoj. La 45 malgrandaj kaj naŭ pli grandaj kupoloj kun la alta minareto kovras la tegmenton de la Granda Moskeo. La lignaj fenestroj montras man-faritajn vitralojn kaj estas kongruaj kun la malnova urbo de Bur Dubajo, kaj ties minareto estas desegnita en Anatolia arkitektura stilo. Vizitantoj al la moskeo devas vesti konservative.
Ferenc Hézső
Ferenc Hézső [hEĵO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hézső Ferenc estas hungara pentristo, mezlerneja kaj altlerneja instruisto.
Ferenc Hézső naskiĝis la  en Hódmezővásárhely.
Biografio
Ferenc Hézső frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Hungara Belarta Alternejo en 1962. Liaj plej gravaj instruistoj estis Endre Domanovszky kaj Gyula Pap. Post la diplomo li revenis al sia naskiĝurbo kaj li ekinstruis komence en bazlernejo, poste en gimnazio, samtempe li aliĝis al la loka artistkolonio. Inter 1968 kaj 1991 li gvidis artistan tendaron en Mártély, inter 1963–1986 li gvidis artistan rondon en Makó. Inter 1975–1995 li instruis en Pedagogia Altlernejo de Szeged, li estis katedrestro inter 1982–1992, vicrektoro inter 1984–1987. Dum la altlernejaj jaroj li vizitis somere plurajn artistkoloniojn.
Li ricevis stipendiojn en la jaroj 1972, 1983, premiojn aŭ medalojn inter 1966 -2004. Li edziĝis en 1964, filo naskiĝis en la sama jaro, filino post 3 jaroj.
Gräfenthal
Gräfenthal estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saalfeld-Rudolstadt de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Schiefergebirge (en Esperanto "komunumaro Ardeza Montaro"). Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Priskribo
Pri la alternaj historiaj epokoj de la pli ol 650-jara urbeto informas la regiona muzeo en la turaj arkaĵoj de la paroĥa Mario-preĝejo kies interno estas laŭ secesia stilo.
Multaj migradopadoj invitas la turistojn al la ĝuo de la ĉirkaŭaĵaj - ne nur pejzaĝaj! - atrakcioj, ekz. la vizitebla muzea minejo Morassina - kie ekspluatiĝis vitriolo - ĉe Schmiedefeld (Lichtetal) aŭ la kastelo Lauenstein en Supra Frankonio.
(11863) 1989 EX
(11863) 1989 EX estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tsutomu Hioki kaj Nobuhiro Kawasato elde Okutama (distrikto de Tokio).
Tadornenoj
La Tadornenoj estas la tadorna subfamilio de la Anasedoj, nome la biologia familio kiu inkludas la anasojn kaj plej anasecajn akvobirdojn kiaj la anseroj kaj la cignojn.
Tiu grupo estas tre tropika aŭ sudhemisfera laŭ distribuado, kun nur du specioj, nome la Ordinara tadorno kaj la Rusta tadorno reproduktantaj en nordaj moderklimataj regionoj, kvankam la Kresta tadorno (supozeble formortinta) estis ankaŭ norda specio.
Plej el tiuj specioj havas distingan plumaron, sed ne estas modelo ĉu ambaŭ seksoj estas similaj, eĉ ene de ununura genro.
Sistematiko
Sekve la revizio de Livezey (1986), kelkaj specioj iam klasitaj kiel aberaciaj plaŭdanasoj aŭ kairinenoj estis lokitaj en la Tadornenoj. Analizoj pere de DNA (Sraml et al. 1996, Johnson & Sorenson 1999) levis dubon pri la lokigo de kelkaj genroj; multaj supozataj plaŭdanasoj kaj unu pekuliara ansero povus pli ĝuste aparteni ĉi tien, dum kelkaj genroj supozataj proksimaj al la tadornoj ŝajne havas diferencajn rilatarojn kune.