cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Agnes Bøgh-Høgsted
Agnes Elfrida BØGH-HØGSTED (naskiĝis la en Arhuzo; mortis la ) estis dana esperantistino. Ŝi edziniĝis en 1906 al oratoro kaj pastro Peter P. Høgsted ĉe "La libera eklezio", en kiu societo ŝi faris liberan, religian laboron dum 30 jaroj. Kun sia edzo kaj sep amikoj ŝi fondis en 1909 Konversacian Esperantistan Klubon de Aarhus. En dana lingvo aperis kelkaj beletraj verkoj de ŝi.
Jacob Paix
Jacob PAIX, (* 1556 en Augsburg; † ĉ. 1623 (?) supozeble en Hilpoltstein) estis germana orgenisto, orgenkonstruisto, kapelestro, komponisto kaj eldonisto. Li famiĝis kiel kolektanto de propraj kaj fremdaj muzikpecoj.
(16591) 1992 SY17
(16591) 1992 SY17 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Jacob Paix
Vivovojo
Jacob Paix naskiĝis en 1556 en Augsburg, kie lia patro deĵoris kiel orgenisto en la preĝejo St. Anna. Lia patro edukis lin muzike.
En 1576, junaĝe edziĝinta, Jacob Paix iĝis orgenisto de la paroka preĝejo en Lauingen ĉe la Danubo. Tie li amplekse aktivis kiel komponisto kaj eldonisto, precipe kunlabore kun la presisto de la palatina grafo, Leonhard Reinmichel. La rilato de Paix al Caspar Sturm, konstruinto de la orgeno en la katedralo de Ulm, dokumentas krom pluaj fontoj, ke Paix agis ekde Lauingen ankaŭ kiel orgenkonstruisto. Tie ĉi li kontaktis kun la palatingrafa gymnasium illustre. Tio evidentiĝas el peto de la 6-a de aŭgusto 1600 al princo August, filo de la palatina grafo Philipp Ludwig: „… Mi faras mian kiel eble pley Bonan ankauw che chi tiu Lerneyo …" Samtempe ekzistis libera tablo por Jacob Paix ĉe gymnasium illustre. Estas eraro, ke Paix ricevis kiel „succentor" (vickantoro) la trian instruistan postenon ĉe la palatingrafa gymnasium illustre.. La por tio ebla fonto rilatas sur la filo de Paix, Jacob Paix la juna (1578-1634). Li estis la plej aĝa de dek gefiloj, kiujn la geedzoj Paix baptigis en Lauingen.. Plurfoje Paix estis devigata, peti la konsilantaron de Lauingen kaj palatinan grafon August zu Neuburg pri mono kaj naturaĵoj por si kaj sia familio, ''„… char mi aliflanke dum chi tiu vintro, ye la eta salayro kaj ege grava inflatsio devus morti pro malsato. ''.
En 1601 li ricevis pli bone salajratan postenon kiel evangelia kortegorgenisto en Neuburg an der Donau, rezidejo de la duklando Pfalz-Neuburg. Tie li ankaŭ responsecis por la figura muziko, estris la palatingrafan instrumentan kapelon kaj krome faris kancelariajn servojn.
Palatina grafo Wolfgang Wilhelm en 1613 i.a. pro politikaj kialoj transiris al la katolika konfesio. Sur tio kaj sur perdiĝinta fonto de 1623 Alfred Einstein fondis en esploro pri italaj muzikistoj ĉe la kortego de la Wittelsbacher de Neuburg (1907/1908) sian opinion, ke Paix, kiu persiste anis la luteranismon kaj verŝajne ne plu kontentigis la italan muzikguston de la duko, devis forlasi Neuburg. Li serĉis evangelan regionon, atingante verŝajne al Hilpoltstein, kie li mortis en 1623. Ĉi tiu urbo nur kadre de la kontraŭreformacio ek 1627 devis denove fariĝi katolika. La palatingrafa flanklinio rezidanta en Hilpoltstein ankaŭ post 1627 restis evangela – kun ĝi la dungitaro, al kiu eble apartenis Jacob Paix. Jacob Paix mem ne estas dokumentita en Hilpoltstein. Lia filo Johann Christoph Paix (1603-1645) tamen la 1-an de junio 1631, do nur post la supozebla morto de Jacob Paix, ekdeĵoris kiel secretarius ĉe la palatina grafo de Hilpoltstein, Johann Friedrich. Liaj aktivecoj ne povas estis konsiderataj kiel nerekta pruvo por la restado de Jacob Paix en Hilpoltstein.
Plej aktualaj esploroj povis nek konstati nek malkonstati la restadon kaj morton de Paix en Hilpoltstein. La plej posta fonto de 1617 eĉ ne konigas, ĉu Jacob Paix vivis ankoraŭ post 1616.
Muzikhistoria graveco
Jacob Paix malpli gravas kiel komponisto ol plie kiel kolektanto de plejparte fremdaj muzikpecoj de sia epoko, kiujn li ĉefe publikigis en tabulaturlibro:
''Bela utila kay uzebla Orgena Tabulaturlibro. En Tiu kelkay el la famaj Kompozitsiistoy, bonegay Motetoy. Kun 12.6.7.6.5. kaj 4 Vochoy elektitay / Tiuy ĉi kompozitsiitay por chiuy distingitay Festoy de la tuta Jaro / kay kompozitsiitay ankaŭ por Xoro. Finfine ankaŭ multnombro el la pley belay kantoj / Pass è mezzo kaj Dantsoy / Chiuy kolorigitay per granda diligentetso. Por fidinda Servo al la Amantoj de chi tiu Arto propramane korektitay kay permesatay al Presado. De Jacobo Paix Augustano, tiu-Tempe Orgenisto je Lauingen, Lauingen 1583''.
En ĉi tiu kaj en siaj tabulaturoj de 1589 montriĝas, ke Paix ja estis malfrua, sed eminenta kolorigisto kaj sperta kolektanto. Li disponigis per siaj aranĝadoj al la muzikaj amatoroj kaj ekleziaj orgenistoj profilon de la siatempa kaj ĝis 100 jarojn reira historia instrumenta kaj voĉkanta muzikoj – ekde popularaj dancoj ĝis strikte polifoniaj komponaĵoj – por la hejma muzikado sur klavarinstrumentoj kaj por la liturgia kaj liturgie libera ludado sur preĝeja orgeno. En siaj tabulaturoj Paix uzis la puran literskribon de la „nova germana orgentabulaturo". Tiu ĉi ja estis iom longan tempon en uzo, tamen ĝi povis nur ekde la mezo de la 16-a jarcento venki la „malnovan germanan orgentabulaturon" kun literskribo kaj mezura supravoĉo sur notlinioj.
Kelkaj el la dancoj tabulaturigitaj de Paix estis transskribitaj ekde la dua duono de la 19-a jarcento kaj plurfoje enigitaj en kolektlibrojn. Johannes Brahms okupiĝis kritike kun la tabulaturoj.
Kelkaj pecoj eniris la popmuzikon.
121315 Mikelentz
121315 Mikelentz estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 8:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 4-an de septembro 1999 en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nikito (Jalta municipo)
Nikito estas urbotipa loĝloko de la Jalta municipo de Aŭtonoma Respubliko Krimeo, administre ĝi apartenas al la Masandra komunumo. La loĝloko troviĝas 7 kilometrojn nordoriente de Jalto ĉe la aŭtovojo Jalto-Simferopolo.
En la loĝloko loĝas 2,2 mil homoj, plejparte rusoj kaj ukrainoj. La loĝloko estas ligita al Jalto per busa kaj trolebusa trafiko.
Abatejo Port-du-Salut
La Abatejo Port-du-Salut ankaŭ nomata abatejo de Port-Ringeard estas abatejo situanta 1.500 metrojn okcidente de la komunumo de Entrammes (Mayenne), ĉe Laval (Mayenne).
Nikito (Jalta municipo)
Nikito havas longan historion, oni mencias ĝin jam en frua mezepoko. Dum regado de ĝenovanoj Nikito estis sufiĉe granda loĝloko, tamen en la 18a jarcento ĝi preskaŭ plene senhomiĝis. En la jaro 1812 ĉi tie estis fondita la Nikita Botanika Ĝardeno, kiu ĝis nun estas la ĉefa entrepreno kaj vidindaĵo de la loĝloko.
La loĝloko havas mezlernejon, infanĝardenon, kulturcentron. Tre proksime al la loĝloko troviĝas kabo Martjano, kiun okupas la samnoma natur-rezervejo.
Abatejo Port-du-Salut
Ĝi estas trapista abatejo en malnova priorejo de monaĥaj kanonikoj. El la monaĥejo, elrigardo al la fluejo de la rivero Mayenne, speciale al la nordo, ampleksas la plej belan lokon de la regiono.
15036 Giovannianselmi
15036 Giovannianselmi estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Madonna di Dossobuono en Verono (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Giovanni Anselmi, fondinto kaj direktoro de la itala astronomia revuo Coelum Astronomia. En sia gvidanta ĉiumonata artikolo li ekzaltas astronomion kiel havanta poezian animon, kiu motivas homojn, ke ili admiru la ĉielon.
109879 Letelier
Ĝi estas en orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉilia matematika fizikisto Patricio Letelier (1943–2011), kiu faris multenombrajn kontribuojn al la ĝenerala teorio de relativeco, inklude studojn pri la, kaoso, , kaj ekzaktajn solvojn de la ekvacioj de Einstein. Li ricevis sian Ph.D. en Bostono kaj instruis ĉe la universitatoj de Braziljo kaj Campinas en Brazilo.
Gould
Gould povas esti:
László Kőváry
KŐVÁRY László, Kővári (keOvari) estis hungara verkisto, historiisto, statistikisto, ano korespondanta de MTA (1883) naskita en Torda la 17-an de julio 1819 kaj mortinta Koloĵvaro la 25-an de septembro 1907. Liaj fratoj estis Józsa Kőváry kaj Mihály Kőváry.
Biografio
László Kőváry pristudis juron en Koloĵvaro. Bertalan Szemere en 1848 nomumis lin sekretario de tutlanda statistika oficejo. En 1849 li estis la militraportisto de transilvanuja armeo. Post la armildemeto li kaŝis sin en Szentdemeter, oni kaptis lin, sed baldaŭ oni lasis lin libera. En Pest (urbo) li iĝis kunlaboranto de Pesti Napló, sed pro la helpo por fuĝi de József Makk organizanto de kontraŭhabsburga komploto, en 1851 oni kaptis ankaŭ lin kaj internis al Koloĵvaro. Inter 1862-67 li redaktis la politikan ĵurnalon Korunk, apogantan la partion Deák. Li havis edzinon, kiu neniam naskis.
Tlalixtaquilla de Maldonado
Tlalixtaquilla de Maldonado estas unu el la 81 komunumoj de la meksika subŝtato Guerrero, kiu situas en la centra suda parto de Meksiko, ĉirkaŭ 400 km sudokcidente de la ĉefurbo Meksikurbo. La ĉefurbo de la komunumo estas Tlalixtaquilla. Tlalixtaquilla de Maldonado apartenas al la regiono La Montaña, kiu estas unu el la sep regionoj de la subŝtato Guerrero. La regiono "La Montaña" troviĝas en la orienta parto de la subŝtato. Krome dek-ok komunumoj apartenas al tiu regiono. Multaj komunumoj en tiu regiono apartenas al la plej malriĉaj komunumoj de Meksiko. Al Tlalixtaquilla de Maldonado apartenas entute 17 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 12064.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 6534 loĝantojn. El tiuj estis 3076 viroj kaj 3458 virinoj. La komunumo havas surfacon de 331,5 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1160 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 900 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas ND °C.
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 5650 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1078 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 19,08 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
3591 de la loĝantoj de Tlalixtaquilla de Maldonado en la jaro 2000 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 1231 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 34,28 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 39,31 % (787 el 2002 virinoj), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 27,94 (444 el 1589 viroj). Tio signifas ke konsiderinde pli da virinoj ne sciis legi kaj skribi ol la viroj.
El la 5650 loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 2000), 4948 apartenis al la katolika religio. 702 personoj apartenis al aliaj religioj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Gould (nomo)
Gould (/gu:ld/) estas anglalingva familinomo.
Huopalahti
Huopalahti estas eksa komunumo de Finnlando. La komunumo estis ligita al Helsinko en 1946. La komunumo estis dulingva.
Mihály Marczell
Mihály Marczell  [mihAj marcel], laŭ hungarlingve kutima nomordo Marczell Mihály estis hungara pastro, kanoniko, prelato, profesoro, instruisto, ĉambelano, eklezia verkisto. Li estis signifa adepto de Ottokár Prohászka. Lia pseŭdonomo estis Kisudvarnoki. Mihály Marczell naskiĝis la  1883 en Hungara reĝlando en Dunaszerdahely (nuntempa Dunajská Streda en Slovakio). Li mortis la 1962 en Budapeŝto.
Biografio
Mihály Marczell lernis teologion en Esztergom, Budapeŝto, Vieno. En 1906 li pastriĝis, post 2 jaroj li doktoriĝis. En 1908 li komencis instrui en gimnazio. Li fondis skoltan grupon en 1913. Dum la 1-a mondmilito li estis pastro inter la soldatoj, poste li instruis teologion en Esztergom. Li ekinstruis en Universitato de Budapeŝto en 1928, kie li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro en 1936, krome dufoje li estis dekano. Dum sieĝo de Budapeŝto en 1945 li helpis al la homoj. En 1952 lia posteno estis forprenita, li rajtis plu instrui sen iu ajn titolo. En 1988 li estis reentombigita en Preĝejo Naskiĝo de Maria (Belváros).
Zhou Zuoren
ZHOU Zuoren (ĉine: 周作人; pinjine: Zhōu Zuòrén; Wade–Giles: Chou Tso-jen, naskiĝis la 16-an de januaro 1885, mortis la 6-an de majo 1967) estis ĉina verkisto, konata ĉefe kiel eseisto kaj tradukisto. Li estis la pli juna frato de verkisto Lu Xun (Zhou Shuren). Li estis aktiva esperantisto.
Frua vivo
Naskita en Ŝaosing, Zhejiang, li estis edukita ĉe la Jiangnan Maramea Akademio kiel adoleskanto. Sekvante la paŝojn de sia frato Lu Xun, li translokiĝis al Japanio por daŭrigi siajn studojn en 1906. Dum sia deĵoro en Japanio, li komencis studi antikvan grekan lingvon, kun la celo traduki la Evangeliojn al klasika ĉina kaj ĉeestis lekciojn pri ĉina filologio de scienculo-revoluciulo Zhang Binglin ĉe Rikkyo Universitato, kvankam li estis supozita studi civilan inĝenieradon tie. Li revenis al Ĉinio en 1911, kun sia japana edzino kaj komencis instrui en diversaj institucioj.
Dum la Movado de la Kvara de Majo
Skribante eseojn en vulgara ĉina lingvo por la influa revuo Nova Junularo, Zhou estis kerna rolanto en la Movado de la Kvara de Majo, dum kiu li iĝis partiano de literatura reformo. En artikolo en 1918, li petis "humanistan literaturon" en kiu "ajna kutimo aŭ regulo kiu iras kontraŭ homaj instinktoj kaj naturo devus esti malakceptita aŭ ĝustigita". Ideala literaturo de Zhou estis kaj demokrata kaj individuisma. Aliflanke, Zhou faris distingon inter "demokrata" kaj "populara" literaturo. Oftaj homoj povas kompreni la lastan, sed ne la unuan. Tio ĉi implicas diferencon inter oftaj homoj kaj la elito. Zhou kondamnis elitajn tradiciajn elmontrojn kiel la Pekina opero. Li konsideris ĝin "naŭza" "malmodesta" kaj aludis al la kantado kiel "stranga nehoma sono."
Liaj mallongaj eseoj, kun refreŝiganta stilo, gajnis por li multajn legantojn ĝis la nuna tago. Li estis precipe interesita en folkloro, antropologio kaj natura historio. Li estis ankaŭ ofta tradukisto, produktanta tradukojn de klasika greka kaj klasika japana literaturo. Plejparto de liaj tradukoj estas pioniraj. Li konsideris sian tradukon de la Dialogoj de Luciano, kiun li finis malfrue en lia vivo, kiel sia plej granda literatura atingo.
Li fariĝis kanceliero de Pekina Universitato en 1939.
Rautio
Rautio estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Norda Ostrobotnio. Ĝi estis ligita en Kalajokin en 1973. Ĝia terareo estis. La 31-an de decembro 1972 ĝi havis 1,348 loĝantojn.
Zhou Zuoren
Posta vivo
En 1945, post la Dua ĉin-japana milito, Zhou estis arestita pro perfido fare de la naciisma registaro de Ĉiang Kai-ŝek, pro sia kvazaŭa kunlaboro kun la registaro de Wang Jingwei dum la japana okupo de norda Ĉinio. Zhou estis kondamnita al 14 jaroj en Nanjing-Prizono, sed estis liberigita en 1949 fare de la komunisma registaro post pardono. Poste en tiu jaro li revenis al Beijing. Li plu skribis kaj tradukis, sed eldonis siajn laborojn sub pseŭdonimoj. Li mortis dum la Kultura Revolucio.
Dum la unuaj jardekoj de la Popola Respubliko de Ĉinio, la verkoj de Zhou Zuoren ne estis ĝenerale haveblaj al legantoj pro lia supozata kunlaboro. Nur dum la relative liberalaj 1980aj jaroj liaj verkoj estis haveblaj denove. La ĉina scienculo Qian Liqun en 2001 eldonis vastan biografion de Zhou Zuoren sub titolo "Biografio de Zhou Zuoren" (周作人传).
Noțig
Noțig [nocig] (hungare: Nagyszeg) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Zalău. En 1910 ĝi havis 967 loĝantojn (rumanoj); en 1992 746 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1387. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Közőp-Szolnok, poste Szilágy vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Sălățig.
Zhou Zuoren
Rilato al Esperanto
Zhou estis aktiva esperantisto. Li estis prezidanto de la Pekina Esperanto-asocio en 1922. Li kaj lia frato Lu Xun gastigis la rusan blindan verkiston kaj esperantiston Vasilij Eroŝenko kiam tiu ĉi vizitis Pekinon.
Noțig
Noțig situas ĉe la komunuma vojo DC14 inter Sălățig – Deja kaj Inău. La komunuma vojo DC16 iras al Nadiș kaj Cehu Silvaniei. La plej proksima fervoja stacio estas en Inău.
Theophilus Hansen
Theophilus HANSEN (naskiĝinta la en Kopenhago, mortinta la  en Vieno) estis dana arkitekto.
Vivo
Li trejnitis ĉe la artakademio de sia naskiĝurbo. Danke al stipendio studvojaĝa de la dana registaro li vizitis en 1838 Italujon kaj Greklandon, kie restadis lia frato Christian (1803–83; kuneldoninto de la fama verko pri Akropolo fare Eduard Ross kaj Ludwig Schaubert). Theophil mem restis ok jarojn en Ateno kaj iĝis tiuloke instruisto ĉe la teknika lernejo. Menciindas inter la tiam faritaj konstruaĵoj la stelobservejo por la barono Sinaŝe kaj privata domo de iu riĉulo greka nome Demetrios.
En 1846 Hansen translogiĝis invitite de la arkitekto Ludwig Förster al Vieno. Kun Förster li longan tempon laboris kune, ekz. ĉe la protestantisma preĝejo en Gumpendorf aŭ ĉe la bizancstila sinagogo en Leopoldstadt. Memstare li unue prezentis sin kiam faritis (denove en bizanca-maŭra stilo) la arsenala muzeo pri armiloj en Vieno. Tiu ĉi periodo de lia agado karakteriĝis per ŝatego de frumezepokaj stiloj kaj koloritaj materialoj. Jen aliaj konstruaĵoj similstilaj: la tombejo de la viena protestantisma komunumo kun kapelo; paroĥa kaj lerneja ejoj de ĉe Fleischmarkt (Vieno); kirko de la grekaj ortodoksuloj en Vieno (1858).
Inter 1860 kaj 1861 li denove restadis en Ateno, kie komisiis lin barono Sina pri la konstruo de la Greka akademio de la sciencoj. Laŭ liaj planoj estiĝis en Vieno ekde 1860 la evangelia lernejo, "Heinrichshof" (kolosa kaj palaca loĝdombloko), la palaco de arkiduko Vilhelmo, ejo de la societo Gesellschaft österreichischer Musikfreunde. Tiuj ĉi verkoj havas interesan stilon proksima de renesanco: tiu ĉi stilo provas askete taŭgigi la grekajn formojn je la modernaj bezonoj de nordeŭropa vivostilo. Tial Hansen aperis kiel posteulo de ideoj de Karl Friedrich Schinkel.
Nova periodo kreiva komenciĝis en la 1870-aj jaroj kun tri ĉefverkoj: la Borso, la Akademio de la artoj (ambaŭ en itala renesancstilo) kaj la Parlamento de Aŭstrio. La ejo de la nacia asembleo aŭstria ja iĝis lia plej konata kaj plej harmonia kreitaĵo kaj revokas al oni rekte la antikvan Grekion.
Finfine li ellaboris restaŭradprogramon por la forbrulita kastelo Christiansborg en Kopenhago. Malpli feliĉa estis Hansen sur la kampo de artmetiado. La plej gravan aferon artmetian li faris dekoraciante la palacon de la bankisto Todesco. Ĝis 1884 li krome estis profesoro ĉe la Viena artakademio.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 8. Leipzig 1907, S. 793-794, kio legeblas tie ĉi interrete.
Flå
estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Buskerud. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Manfred Wörner
Manfred Hermann Wörner estis germana advokato kaj politikisto.
Scalea
Scalea estas komunumo de Italio.
Kapustin
Kapustin (Ruse: Капустин) povas esti:
Veľké Dvorany
Veľké Dvorany, hungare Nagyudvar [nadjudvar] estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Topoľčany. Ĝis 1899 la hungara loknomo estis Nagy-Dovorány, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Veľké Dvorany situas laŭ rojo, laŭ flankovojo. Topoľčany troviĝas 10 km-ojn.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la neolitiko. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1156 en formo "Duor". En 1787 vivis tie 319 homoj en 40 domoj, en 1828 293 homoj en 42 domoj. En 1910 loĝis en Nagyudvar 435 homoj, (423 slovakoj, 12 germanoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Nagytapolcsány, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1944 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 1921 la loĝantoj partoprenis en la granda striko. En 2001 loĝis en Veľké Dvorany 685 homoj, (escepte 2 ĉiuj slovakoj).
Lienz
Lienz estas estas mezepoka urba komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj estas la administra centro de la distrikto Lienz, kiu kovras la tutan orientan Tirolon. Komence de en la komunumo vivis.
Geografie la areo konsistigas la orientan finaĵon de la alpa Puster-Valo, kiu okcidente daŭriĝas en Sudtirolo ĝis la komunumo Mühlbach apud Brixen.
Ekonomio
La urbo kun ĉ. 12000 loĝantoj estas ĉe la riveroj Isel kaj Dravo. La en larĝa valo situanta urbo estas fremdultrafika urbo kaj loko de la industrioj lignoprilaborada, konstrumateriala kaj malvarmigilfabrikado. La teritorion trapasas la landa vojo B100.
Historio
La unua endokumenta mencio estis en 1021. Je la komenco de la 13-a jarcento la urbo nove aranĝitis kaj ricevis en la 1252-a jaro la urbajn rajtojn. Ĝis 1500 ĝin posedis la grafoj de Görz, kiuj rezidis surloke ekde 1271. En 1550 la urbo iĝis tirola.
Vidindaĵoj
La paroĥa preĝejo de ĉe la norda Isel-riverbordo konsekritis en 1457 kaj konsideratas kiel la plej grava gotikstila konstruaĵo de Eosttirolo. Vizitindas ankaŭ la ununava malfrugotika kirko de la franciskanoj, alikonstruita en la 15-a jc.
Okcidente de la urbo troviĝas surmontete la en la 13-a jc konstruita Kastelo Bruck kun granddimensia belfrido.
Restoj de la romia setlejo Aguntum videndas je 4 km oriente de la urbo.
Liliacoj
La liliacoj (Liliaceae) estas planta familio el unukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo lilialoj (Liliales). Ĝi enhavas preskaŭ 20 genrojn kaj ĉirkaŭ 750 speciojn,. Ĝia tipa genro estas lilio.
La plej konataj specioj estas la ajlo, la cepo, la hiacinto, la lilio, la ŝenoprazo, la ŝaloto kaj la tulipo.
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (8 maj. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Kelkaj gravaj specioj:
The Revenant
The Revenant filmita en la jaro 2015 estas filmo de reĝisoro Alejandro G. Iñárritu.
Miloslav Bogdanov
EdE-B
Miloslav S. BOGDANOV, (esperantigite: Diodono, Favorgloro) (nask. en urbeto Trn; mortis ĉirkaŭ 1914 en Sofio) estis bulgara notario kaj advokato en Sofio kaj aŭtoro de la unua Esperanto-lernolibro por bulgaroj kun vortaretoj Esperanto-bulgara kaj bulgara-Esperanto, 1889.
Bogdanov estis fondinto de la unua Esperanto-societo en Bulgario kaj eldoninto de la gazeto "Mondlingvisto" kaj de "La Espero" (baldaŭ ĉesintaj, 1889/91). Ĉ. 1908 li proklamis novan projekton de Lingvo Internacia, imitaĵon de Esperanto kun multa enmikso de bulgaraj vortoj, kun strange kombinita alfabeto.
Estraro de UEA 1956-1959
En Estraro de UEA dum la oficperiodo 1956-1959 oficis jenaj personoj:
Arriaca
Arriaca estis setlejo de iberoj de karpetana deveno en la centro de la Iberia Duoninsulo ene de Karpetanio. En la 3-a jarcento ĝi aperis menciita en la "Itinerario Antonino A-24" kaj en la "Itinerario Antonino A-25" priskribita per la titolo "Alio itinere ab Emerita Cesaragustam 369" kiu tradukeblas kiel "Alia vojo el Merido al Zaragozo, 369 mejloj", inter la setlejoj Complutum kaj Caesada.
En la Romia Hispanio ĝi estis enhavata ene de la provinco Carthaginiensis. Ĝi estas foje konsiderata kiel la deveno de la aktuala Guadalajara (Hispanio); tamen, estas arkeologia pruvaro nek de Arriaca nek de alia fiksa setlejo proksime de la urbo Guadalajara laŭ tio malmulta havebla pri la deveno de Guadalajara en Arriaca.
Normigado
Normigado estas la ellaboro de teknikaj normoj, t. e. formalaj dokumentoj, kiuj priskribas ekzemple objekton aŭ procezon. Teknikaj normoj verkiĝas kadre de organizaĵoj, kaj ne laste de normigaj organizaĵoj. Teknika normo kiu aperas kadre de normigaj organizaĵoj estas la rezulto de interkonsento inter spertuloj de la rilata kampo. Post publikado, ĝi povas esti uzata ekzemple laŭvole fare de privataj firmaoj (kutima ekzemplo estas ISO 9001 pri kvalito) aŭ laŭleĝe decide de registaroj aŭ similaj instancoj. Normigada laboro povas okazi je pluraj gradoj: regione, lande, kontinente aŭ internacie.
Nigrokula blanka ŝterno
La Nigrokula blanka ŝterno (Gygis alba) estas marbirdo de la ŝternoj aŭ familio de Ŝternedoj. Ĝi troviĝas tra la tropikaj oceanoj tutmonde. Foje ĝi estas konata kiel Feina ŝterno (sed oni ne devas konfuzi kun la Feina ŝterno, Sternula nereis).
Normigado
Kial normigi?
Normigi permesas interkonsenti. Normigi en la kampo de fervojoj, ekzemple, permesas ke trajnoj veturu de unu lando al alia senprobleme, sen ke la relo-grandeco ŝanĝiĝu kaj kaŭzu praktikajn problemojn. Normigi permesas al sciencistoj interkomuniki, ekzemple pro kuna decido pri unuoj-sistemo: metro, kilogramo, sekundo, ampero, kelvino... Teknika normigado okazas en la plej diversaj kampoj, kaj inkluzivas lingvojn. Aa (afara), ab (abĥaza), af (afrikansa), ak (akana), am (amhara), ar (araba), as (asama), ay (ajmara)... Lingvokodoj, ekzemple, estas normigendaj kaj normigataj. Normiga produkto en finpreta formo ĉiam estas kolektiva akordo inter ne plene samopiniaj partioj. Por ke ĝi estu utila, necesas ke plejmulto da vidpunktoj estu esprimitaj. Planlingvoj ankaŭ estas lingvoj, sekve ankaŭ planlingvanoj reprezentas esprimindan vidpunkton.
Kiu normigada laboro okazas internacie rilate al lingvoj?
Ekzistas pluraj grupoj, kiuj pritraktas normigadon de lingvaj aspektoj. Grava instanco estas la teknika komitato de la Internacia Organizaĵo por Normigado (ISO), kiu okupiĝas pri diversaj temoj rilate al lingvoj, ĉefe terminologio, sed ankaŭ interalie tradukado kaj interpretado. Tiu teknika komitato (formale nomita ISO/TC 37) konsistas el dudeko da laborgrupoj, kiuj siaflanke okupiĝas pri konkretaj projektoj. Rimarkindas, ke la laboro plej ofte okazas en la angla, kvankam la rusa kaj la franca same estas laborlingvoj de ISO.
Nigrokula blanka ŝterno
Kutimaro
Krome la specio estas tute sentima kaj permesas alproksimigon kaj eĉ tuŝado de homoj. Tamen ili estas silentaj ĉe la reproduktejoj. Ĝi estas longvivulo, ĝis almenaŭ 17 jaroj.
La Nigrokula blanka ŝterno manĝas etajn fiŝojn (foje saltintajn) kaj kalmarojn kiujn ĝi kaptas per plonĝado. Foje la birdoj daŭre fiŝkaptas eĉ kun jam prenitaj fiŝoj enbeke. Tiu ĉi specio multe da tempo flugas sola aŭ laŭ etaj grupoj; ili havas pli larĝajn flugilojn ol aliaj ŝternoj kaj flugas elegante.
Aspekto
La Nigrokula blanka ŝterno (28–33 cm longa kun enverguro de 66 ĝis 78 cm kaj pezo de 100 ĝis 140 g) estas eta kaj eleganta tutblanka ŝterno kun nigraj longa beko (iomete suprenkurbita kaj blueca) kaj grandaj okuloj kun okulringoj. Ŝajne tiuj grandaj okuloj utilas kiel adaptiĝo al nokta manĝado aŭ almenaŭ krepuska, kiam la predoj supreniras al la surfaco. La vosto estas noĉoforma iomete forkoforma. Estas la ununura ŝterno aŭ noĉoŝterno entute blanka, tiom blanka ke dumfluge la flugiloj aspektas travideblaj. Ambaŭ seksoj estas similaj.
Disvastiĝo
Ĝia teritorio estas tra la tuta Pacifiko (el Indonezio tra Novgvineo ĝis Paskinsulo kaj Sala y Gómez en Ĉilio) kaj Hinda Oceano ĝis norda Madagaskaro, kaj nestas ankaŭ en kelkaj insuloj de la Atlantiko inter Brazilo kaj Angolo. Ĝi nestas en insuloj el koralo, plej ofte sur maldikaj branĉoj de arboj sed ankaŭ en rokaj kornicoj kaj eĉ en artefaritaj strukturoj. La Nigrokula blanka ŝterno ne estas konsiderata minacata ĉar temas pri tutmonde disvastigita specio kun kelkaj grandaj kolonioj ĉirkaŭ la mondo. Tutmonda loĝantaro povas esti ĉirkaŭ 100,000 reproduktaj paroj.
La Nigrokula blanka ŝterno, aŭ manu-o-Ku, estis elektita en Honolulu, Havajo la oficiala birdo en Aprilo 2007.
Laŭkapa divido de kosto
Laŭkapa divido de kosto signifas ke oni dividas tutan koston de ĉiuj membroj manĝantaj de grupo po nombro de memwbroj ĉe restoracio kaj ĉiuj de la grupo pagas egalan monon mem. Unu membro devas averaĝan monon de kosto de la membroj.
Kalkulo
Oni kalkulas sumon da mono kiom ĉiu membro de la grupo devas pagi per jena ekvacio kiam, ekzemple, n da membroj manĝas ĉe restoracio kaj ili devas pagi egalan kvanton da mono.
\bar{k}: kosto de plado kiun unu membro de la grupo devas pagi
k_{m1}: kosto de plado kiun membro 1-a mendas por si
k_{m2}: kosto de plado kiun membro 2-a mendas por si
\cdots
k_{mn}: kosto de plado kiun membro n-a mendas por si
n: nombro de membroj de grupo
Malliberejo de nacioj
Malliberejo de nacioj (Тюрьма народов) estas frazo, kiu estis elpensita de Vladimir Lenin en 1914. Li aplikis ĝin en la Rusia Imperio, priskribante la nacian politikon de tiu tempo. La ideo nomi Rusion malliberejo baziĝas sur la libro La Russie en 1839 de Markizo de Custine, kiun li publikigis en 1839.
Laŭkapa divido de kosto
Kalkulo
Ekzemple, kvar personoj A, B, C, kaj D iras al restoracio, kaj A mendas pladon kostantan 10 eŭrojn, B mendas kostantan 20 eŭrojn, C mendas kostantan 35 eŭrojn kaj D mendas kostantan 35 eŭrojn.
Ĉiu membro devas pagi 25 eŭrojn. En tiu kazo, A kaj B devas pagi pli multe ol la individuaj kostoj de la pladoj, kiujn ili mendas por si.
Nacia parko Malgranda Fatro
Nacia parko Malgranda Fatro estas nacia parko en norda Slovakio en norda parto de la montaro Malgranda Fatro. Ĝi troviĝas en la nordokcidenta parto de Slovakio, 52 km longa inter Žilinská kaj Turčianska valkadronoj. Troviĝas ĉi tie konataj lokoj: Rozsutec ("Disŝoviĝulo"; monto), Tiesňavy ("Malvastvaloj"), Diery ("Truoj"). Fatro ofertas elstarajn kondiĉojn por vintraj sportoj kaj same por piedturistiko kun vojdirektoj ankaŭ por malpli spertaj turistoj. Vrátna dolina (valo) estas la elirejo al ĉiuj direktoj en Malá Fatra. La plej altaj akvofalo en la parko estas Akvofalo de Šútovo - 38 m alta.
Yuji Sugano
Yuji Sugano (japane 菅野 裕二, n. 14-an de aprilo 1961) estas japana futbalisto. Li en 1988 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
NGC 809
NGC 809 (aliaj indikoj — PGC 7889, MCG -2-6-23) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Klettgau
Klettgau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Waldshut, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Les vécés étaient fermés de l'intérieur (filmo)
Les vécés étaient fermés de l'intérieur (La necesejo estis interne ŝlosita) estas franca filmo de Patrice Leconte aperinta en 1976.
Temo
Du policanoj faras ekstravagancan enketon pri krimo farita sen evidenta kialo. Tiu filmo estas adapto de aventuroj de komisaro Bougret kaj lia fidela asistanto inspektoro Charolles, kreitaj de Marcel Gotlib, publikigitaj en Rubrique à brac. Adapto ĝenerale konsiderata kiel malbona, interalie de Jean Rochefort, kiu plurfoje deklaris, ke li konsideras tiun filmon kiel "unu el la plej malbonaj momentoj de sia kariero".
Moskeo-Katedralo de Kordovo
La Moskeo-Katedralo de Kordovo. estas iama granda moskeo de Kordovo (Hispanio), nun servanta kiel katolika katedralo.
La internon de la moskeo dividas plurmil kolonoj. La mihrabo (ornama preĝa niĉo) estis konstruita en la 10-a jarcento sub direktado de bizancaj majstroj.
La kristanoj reokupis Kordovon en 1236 kaj oni ekuzis la moskeon kiel kristana preĝejo. Imperiestro Karlo la 5-a permesis en la 16-a jarcento al ekleziaj gvidantoj de la urbo, ke oni konstruigu kristanan katedralon en interno de la moskeo.
Legendo pri la la Kordovaj sonoriloj de la katedralo de Santiago-de-Kompostelo
En la jaro 997 Almanzoro decidis enmarŝi kun inmensa armeo en Santiago-de-Kompostelon. En tiu urbo troviĝis la plej grava sanktejo de la kristana kredo en la Ibera Duoninsulo, nome la tombo de la apostolo Jakvo en la Katedralo de Santiago-de-Kompostelo, la tieaj pilgrimadoj el ĉiuj eŭropaj regionoj estis similaj al tiuj kiuj celis la urbon Mekkon por islamanoj. Ĉi tiu sanktulo krome, estis la inspiro de kristanaj soldatoj en iliaj bataloj kontraŭ la islamanoj. La armeo de Almanzoro eniris en Santiago-de-Kompostelo la 10-an de aŭgusto. La trupoj de Almanzoro disrabis ĉiujn juvelojn kaj arĝentaĵojn kiujn ili trovis en la ĉefa preĝejo, sed, la plej alt-valora milit-akiro estus io tre simpla: la sonoriloj de tiu preĝejo. Jam laŭlegende, Almanzoro deziris uzi tiujn sonorilojn kiel oleo-lampojn en la kordova moskeo, same li deŝiris la lignaĵojn de tiu preĝejo por esti uzataj poste, okaze de la pligrandigo de la Moskeo de Kordovo. La soldatoj de Almanzoro poste revenis en Kordovon kun siaj akiroj.
Hidroksobenzoata acido
Okazejoj
Hidroksobenzoata acido kaj ĝiaj esteroj estas nature trovataj en plantoj de la genro "Vitex negundo", "Vitex agnus-castus", kaj en la algoj "Spongiochloris spongiosa". La komponaĵo ankaŭ trovatas en specioj de medicinaj fungoj konataj kiel "Ganoderma lucidum". La bakterio "Cryptanaerobacter phenolicus" produktas benzoatojn ekde la fenoloj laŭ la hidroksobenzoata vojo. 4-Hidroksobenzoata acido nature ĉeestas en fruktoj tiaj kiaj Cocos nucifera, vinoj, verdaj teoj, vanilo, groselo, ktp.
Strzyżów
Strzyżów estas urbo en la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio en Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo Strzyżów kaj estas la administra centro de la ankaŭ samnoma distrikto Strzyżów. Fine de junio 2016 la urbo havis loĝantojn.
Famuloj ligitaj kun Strzyżów
La 15-an de aŭgusto 1769 dum la Bara Konfederacio la anoj de la Konfederacio ĵure promesis antaŭ la bildo de la Senmakula koncipiĝo de Dipatrino en Strzyżów, ĉeestis Kazimierz Pułaski kaj Franciszek Trzecieski. Tiun bildon oni enmetis sur la standardon kaj sur la krucon de la Konfederatoj (vidu la apudajn fotojn)
Principoj de Jogjakarto
Principoj de Jogjakarto estas principoj de internacia juro de homaj rajtoj pri GLAT (gejoj, lesbianoj, ambaŭseksemulo, kaj transgenrulo), kaj intersekseco adoptita la 9-an de novembro 2006 de internacia konferenco en universitato Gadiah Mada de Yogyakarta per la Internacia Komisiono de Juristoj kaj Unuiĝintaj Nacioj kun 29 juristo-specialistoj de Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj.
(17006) 1999 CH63
(17006) 1999 CH63 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Principoj de Jogjakarto
Ĝi estas protekto kontraŭ ĉiuj diskriminacioj, stereotipoj, antaŭjuĝoj, violentoj, kaj honormurdo pri seksa orientiĝo kaj seksa identeco.
La Konsilio de Eŭropo bone estimas ĉi tiujn Principojn ankaŭ Parlamenta Asembleo de la Konsilio de Eŭropo Ankaŭ Alta Komisarino pri Homaj Rajtoj faras la raporto pri seksa orientiĝo kaj seksa identeco apud internacia juro de homaj rajtoj.
Sistemo de principoj
Preamblo (Difinoj de seksa orientiĝo kaj seksa identeco)
Principo 1 La rajto al universala ĝuado de homaj rajtoj
Principo 2 La rajto al egaleco kaj ne diskriminacio
Principo 3 La rajto al rekono de la personeco per la juro sen hormonoj, steriligo aŭ seksoŝanĝ-operacio
Principo 4 La rajto al vivo
Principo 5 La rajto al sekureco de la persono
Principo 6 La rajto al privata vivo
Principo 7 La rajto al liberco kontraŭ arbitra pravigo de libereco
Principo 8 La rajto al justa tribunalo
Principo 9 La rajto al traktado kun humaneco in malliberejo (rajto al hormona kaj opreratia terapio por transseksuloj kaj terapio kontraŭ Aidoso/HIV)
Principo 10 La rajto al protekto kontraŭ la torturo, kruelaj, malhumanaj aŭ sendignigaj punoj
Principo 11 La rajto al protekto kontraŭ tutaj formoj de ekspluatado antaŭ seksa, homa komerco
Principo 12 La rajto al laboro
Principo 13 La rajto al socia sekureco
Principo 14 La rajto al adekvata vivnivelo
Principo 15 La rajto al adekvata domo
Principo 16 La rajto pri edukado kun resepekto de ĉia seksa orientiĝo kaj seksa identeco
Principo 17 La rajto al eble pli bona sanstato (rajto al seksoŝang-terapio sen diskriminacioj)
Principo 18 Protekto kontraŭ misuzo de medicino. Neniu persono estu postulita suferi ajnan formon de traktado, proceduro aŭ medicinaj aŭ psikologiaj ekzamenoj, aŭ esti internigita en medicina facilejo, pro sia seksa orientiĝo kaj seksa identeco; tiel protektas kontraŭ misuzo de operacio pri intersekseco
Principo 19 La rajtoj al parollibereco sed ne kontraŭ homaj rajtoj de GLAT
Principo 20 La rajto al kunvenlibereco
Principo 21 La rajto al libereco de pensado, konscienco kaj religia libereco
Principo 22 La rajto al libereco de movo
Principo 23 La rajto je azilo
Principo 24 La rajto al familio
Principo 25 La rajto al partopreno en la publika vivo
Principo 26 La rajto al partopreno en la kulturo
Principo 27 La rajto al promoti homaj rajtoj
Principo 28 Damaĝkompenso
Principo 29 Puna respondeco. Ĉiu persono, kiu seksperfortas homajn rajtojn, inkluzive la rajtojn menciitajn en tiuj principoj, rajtas ricevi la homajn respondecojn pri sia seksperfortado, li estas respondeca laŭ puna juro pro siaj agoj en proporcio al la severeco de sia malobservo.
Aldonaj rekomendoj (el Unuiĝintaj Nacioj kaj aliaj).
Gol (Norvegio)
Gol estas komunumo de Norvegio. Ekde la komenco de 2020 ĝi apartenas al la provinco Viken - antaŭ tio ĝi de 1919 ĝis 2019 estis parto de la historia provinco Buskerud. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Etera ondo
Ethereal Wave (etera ondo), Heavenly Voices (ĉielaj voĉoj), aŭ eĉ Fairy Voices (feaj voĉoj) estas anglodevenaj terminoj kiu signas muzikan ĝenron. Proksima de gotika muziko, novklasika muziko aŭ media muziko, ĝi estas karakterizata de tre malrapida aŭ eĉ foresta ritmo, lirikaj ĥoroj plejofte virinaj kun mezepokaj kaj tradiciaj iloj asociitaj kun pli modernaj instrumentoj (sinteziloj, ktp...). La tekstoj kutime temas pri mitologiaj legendoj aŭ mezepoka folkloro kaj povas enhavi spiritajn kaj mistikajn referencojn.
Originoj
Oni ŝuldas la ekfloro de etera muziko al la brita sendependa muzikeldonejo 4AD, kiu fariĝis la esprimilo de muzikgrupoj kiel Cocteau Twins unue, kaj poste Dead Can Dance aŭ Lush en plena post-punka krizo.
Ceteraj muzikeldonejoj sekvis Crammed (Belgio), Hyperium (Germanio), Prikosnovénie (Francio), Tess, aŭ Projekt (Usono) kaj ebligis al multajn artistojn muzikumi kaj esti eldonitaj en iliaj propraj landoj. La termino Heavenly Voices (ĉielaj voĉoj) krome devenas de la kompilaĵoj de la eldonejo Hyperium.
Kelkaj artistoj
Dark Wave
(10846) 1995 AW2
(10846) 1995 AW2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
3764 Holmesacourt
3764 Holmesacourt estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Perto, en Bickley (Okcidenta Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Robert Holmes a Court (1937–1990), aŭstralia miliardulo.
Once Upon a Time in Hollywood
En februaro 1969, Holivud-aktoro Rick Dalton, stelulo de televidaj okcidentaj serioj de 1950-aj jaroj kiel Bounty Law, timas ke lia kariero forvelkas, kie liaj lastatempaj roloj estas gastadoj kiel fiuloj. Lia agento Marvin Schwarz konsilas lin fari vakerfilmojn en Italio, pri kio Dalton dubemas. La plej bona amiko kaj riskagaĵduoblo de Dalton, Cliff Booth - militveterano kiu vivas kun sia pitbulo, Brandy - helpas Dalton pri siaj arestoj kaj stirpermesilsuspendo. Booth luktas por riskagaĵlaboro pro onidiroj, ke li murdis sian edzinon. Aktorino Sharon Tate kaj ŝia edzo, reĝisoro Roman Polanski, translokiĝis apud Dalton, kaj Dalton revas amikigi ilin por revivigi sian karieron.
Unia
Unia (finne: "Revoj") estas la kvina muzikalbumo de la finnlanda muzikgrupo Sonata Arctica, publikigita en 2007 de Nuclear Blast.
Kiel kovrilo estas la vorto Unia kaj la ŝanĝita emblemo de Sonata Arctica sur ruĝa fono. La trakoj estas novaj krom la unuopaĵo Paid in Full, kiu estis publikigita antaŭe. Ĝi estas la lasta muzikalbumo kune kun la gitaristo Jani Liimatainen.
27591 Rugilmartin
27591 Rugilmartin estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Raymond Ueki Gilmartin, finaliston de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la South Pasadena Middle School de South Pasadena (Kalifornio).
Bergö
Bergö estas eksa komunumo de Finnlando en provinco Ostrobotnio. Bergö estas ligita al Malax en 1973. En 1972 Bergö havis 640 loĝantojn. Ĝia terareo estis.
Listo de Zamenhof/Esperanto-objektoj en Sudameriko
Ĉi tiu artikolo listigas Zamenhof/Esperanto-objektojn en la kontinento Sudameriko.
Se vi konas ne registritajn ZEO-ojn, bonvolu kompletigi la artikolon.
Argentino
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
En la placo estas obelisko, kaj en tiu obelisko oni inaŭguris ŝildojn, en unu flanko la sama frazo en hispana lingvo, en la alia flanko en Esperanto. Oni klare eksplikis pri la signifo de la internacia lingvo, malmulte konata de la loĝantaro, kaj rezulte, oni komencos kurson de esperanto en la biblioteko fare de profesorino de lingvoj loĝanta en la banurbo kiu antaŭe studis esperanton. Ĉio farita, estis sincera kun sento, kaj la ĉeestantaro scias perfekte pri nia sincereco, kaj tio estis parto de la grava sukceso de la alvoko".
Ekvadoro
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Kolombio
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Urugvajo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Venezuelo
! width=10%| Identigila kodo ! width=15%| Urbo ! width=10%| Kategorio ! width=20%| Oficiala nomo (ekde kiam) ! width=55%| Notoj
Károly Bodó
Károly Bodó (naskiĝis en 1903 en Monor, mortis en la jaro 1963) estis hungara oficisto. Esperantistiĝis en 1921.
Decembro de 2019
Jen listo de okazaĵoj en decembro 2019:
Jukundián Simon
SIMON Jukundián P (ŝimon) estas hungara franciskano, eklezia komponisto, lernejestro naskita en Csíkszentkirály la 29-a de aprilo 1813 kaj mortinta en Sibio la 22-an de aprilo 1894.
Biografio
Jukundián Simon studis en Ĉikŝomjo, Vieno. Ekde 4-a de oktobro 1858 li estis vicdirektoro, ekde 1865 ĝis 1890 direktoro de la instruistinstituto de Ĉikŝomjo. Li estis trifoje elektita provinciestro de franciskanoj. Li eldonis sian unuan kantlibron en 1869, en kiu 97 kantoj estis kolektitaj de popolo.
(9597) 1991 UF
(9597) 1991 UF estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Tomoyuki Kajino
Tomoyuki Kajino (japane 梶野 智幸, n. 11-an de julio 1960) estas japana futbalisto. Li de 1988 ĝis 1989 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Aleksander Gierymski
Ignacy Aleksander Gierymski estis pola pentristo, reprezentanto de realismo en pentroarto, pioniro de pola impresionismo, desegnisto; pli juna frato de Maksymilian Gierymski.
Biografio
Aleksander Gierymski finlernis en la 3-a Ŝtata Gimnazio en Varsovio en 1867 kaj samjare komencis studi en la Desegnista Klaso en Varsovio. En la jaroj 1868-1872 li studis en la Akademio de Belartoj de Munkeno, kiun finis kun ora medalo. La premio estis donita pro la diploma verko Venecia komercisto. En 1986, kun sia frato Maksimilian, li frekventis privatan atelieron de Franz Adam. En tiu periodo Gierymski komencis kunlabori kiel ilustristo kun varsoviaj gazetoj (inter alie "Kłosy" kaj "Tygodnik Ilustrowany"), poste ankaŭ kun gazetoj germanaj kaj aŭstraj. Li akompanis la fraton dum lia restado en alpaj kuraclokoj. En la jaroj 1873-1874 li restadis en Italio, ĉefe en Romo. Tie estis verkitaj la unuaj famaj pentraĵoj: Roma gastejo kaj Ludado de morao, kiujn Gierymski portis al Varsovio komence de 1875 kaj ekspoziciis en la artgalerio Zachęta. Ambaŭ pentraĵoj vekis grandan intereson de la spektantoj kaj kritikistoj.
De la fino de 1875 ĝis 1879 la artisto denove restadis en Romo. Li intense laboris por plua disvolvado de sia profesio, multan tempon dediĉis por studi la italan pentroarton. Tiam estis pentrita En kiosko, antaŭsigno de impresionismo, kiun la aŭtoro realigis post longaj preparaj studoj (inter alie Cilindro sur tablo, Sinjoro en ruĝa frako kaj aliaj). La temo de En kiosko - kunveno de societo en vestaĵoj de la 18-a jarcento, okazanta en kiosko translumigita de la suno de malantaŭe - ebligis al la artisto koncentri la atenton je reciproka interagado de la koloro kaj la lumo. Solvante tiun aferon, Gierymski proksimiĝis al tiutempaj francaj impresionistoj, kies verkojn verŝajne ne konis, ĉar ne estis vizitinta Parizon.
La plej elstara periodo de pentrado de Gierymski troviĝis en la jaroj 1879-1888, kiujn li pasigis en Varsovio. En tiu tempo li aliĝis al grupo de junaj literaturistoj kaj pentristoj de pozitivismo, kiuj kolektiĝis ĉirkaŭ la semajna gazeto "Wędrowiec" (Migranto). Patrono de pentroarto en tiu gazeto estis Stanisław Witkiewicz, kiu komencis batalon por digna akcepto de la verkaro de Gierymski en la socio.
En la jaroj 1893-1895 li restis en Pollando pro klopodoj ekokupi katedron de pentroarto en la Akademio de Belartoj en Krakovo. Tiam li denove interesiĝis pri la vivo de ordinaraj homoj kaj pentris Vilaĝanan ĉerkon.