cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Somera tempo
Historio
La horŝanĝo okazis en Usono je lasta dimanĉo de aprilo kaj daŭris la somera tempo ĝis la lasta dimanĉo de oktobro. En 1986, la usona kongreso metis la komencon de la somera tempo je unua dimanĉo de aprilo, la lasta tago ne ŝanĝiĝis. En 2007 la horantaŭeniro okazis en Nordameriko de la dua dimanĉo de marto ĝis la unua dimanĉo de novembro.
Europa Unio decidis interkonformigi la datojn de ŝanĝotempoj en 1998 rilate ĉiujn eŭropajn landojn, per la direktivo 2000/84/CE de Eŭropa Parlamento kaj Eŭropa Konsilio eldonita en 2001. En la plimulto de la landoj de okcidenta Eŭropo - precipe ĉiuj landoj de la Eŭropa Unio - la somera tempo komenciĝas je la lasta dimanĉo de marto kaj finiĝas je la lasta dimanĉo de oktobro.
Tial, ke Ĉinio abandonis la someran tempon en 1992, ke Rusio ankaŭ abandonis ĝin en 2011, same kiel Brazilo en 2019. La plimulto da homoj de la planedo vivas sen tempoŝanĝo.
Kritiko je la somera tempo
La ĉefa celo de la somera tempoŝanĝo estas redukti la uzon de energio, tamen multaj esploradoj pruvis ke tio estas nur tre minimuma. En 2007, la Eŭropa Komisiono agnoskis, ke la energiŝparado per horŝanĝo estas eta, kaj plietiĝos dum la venontaj jaroj, pro la ĝeneraligado de energiŝparlampoj. En Usono la situacio estas tre konfuza ĉar diversaj federaciaj ŝtatoj ne havas someran tempon. Studo pri la komparo de energikonsumado en Indianao, antaŭ kaj post 2006 montris, ke la somera tempo malŝparas energion.
Unu el la kontraŭargumentoj pri la somera tempo rilatas al la tempozonoj. Dum la vintra (=normala) tempo la horloĝo en okcidenta Eŭropo (aparte Francujo kaj Hispanujo) jam estas unu horon pli frua ol la suna tempo, dum la somero la horloĝo tial estas du horojn pli frua ol la suna tempo. La taga ritmo de la homoj do ne iras sinkrone kun la ritmo de la suno, kaj multaj homoj konsideras du horojn kiel granda diferenco kaj suferas pri malbona adaptiĝo de ilia biologia ritmo (ciklo de hormonaj sekrecioj, kiuj tute influas la homan fiziologion). Precipe kamparanoj konsideras tion kiel grandan problemon, ĉar iliaj bestoj vivas laŭ la ritmo de la suna tempo.
Alia multaŭdata plendo estas ke la somera/vintra tempo ĉiufoje postulas adapton de la taga ritmo de homoj, precipe infanoj suferas pro tio, kaj povus trolaciĝi dum la semajno post la tempoŝanĝo.
Raporto de Franca Senato en 1997 konkludis, ke la avantaĝoj anoncitaj kaj atenditaj ne estas sufiĉe gravaj por kompensi la malavantaĝojn pri: publika sano, laborkondiĉoj kaj vivstiloj, agrokulturo, media protektado, veturilsekureco, turismaj industrioj, libertempoj kaj eĉ pri energiŝparado (pro plifortigo de hejmhejto matene dum aprilo kaj oktobro). Ĝi proponis, ke Francujo adoptu senŝanĝe sian vintran tempon (kiu estas jam unu horo antaŭ ĝia sunhoro), tiel, estante inter Germanio kaj Grand-Britio, eĉ se tiuj ĉi ankoraŭ ŝanĝus siajn tempojn, Francujo havus la saman tempon kiel Germanio vintre, kaj saman tempon kiel Grand-Britio somere.
Senŝanĝa antaŭenigo de la tempo je unu horo
Senŝanĝa antaŭenigo de la tempo je unu horo rilate al la suna tempo (daŭrigante dum la tuta jaro kun tia unuhornura somera tempo) estas rekomendata, kaj estis adoptita, ekzemple en Islando, Rusio kaj Belarusio. Francujo restis kun tia senŝanĝa sistemo de 1945 ĝis 1976, kaj Unuiĝinta Reĝlando de 1968 ĝis 1971. Adeptoj de tiu sistemo valorigas la samajn avantaĝojn kiel normala somera tempo, sed sen la problemoj ligitaj al la du ŝanĝoj jare. Dum iuj konsideras ĝin favoran al turismo pro pli longaj lumaj posttagmezoj, aliaj malfavoras pro problemoj ligitaj al pli malfrua suneliro, precipe dum vintro.
Multaj landoj, kiel Argentino, Centra Ĉinio, Kartvelio, Kazaĥujo, Mongolio, Senegalo, Turkmenujo kaj Turkio, povas esti konsiderataj uzi "fakte" tempon daŭre antaŭenigitan je unu horo, ĉar iliaj legalaj tempoj estas la sunaj tempoj de la meridianoj lokataj 15 gradojn pli oriente ol iliaj propraj meridianoj.
35334 Yarkovsky
35334 Yarkovsky estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Piero Sicoli kaj Francesco Manca elde la Observatorio de Sormano en Lombardujo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la talenta rusa inĝeniero Ivan Osipoviĉ Jarkovskij (cirile Иван Осипович Ярковский, (1844 – 1902), kiu lanĉis la ideon, ke la malsimetria varmigo de planedoj far la Suno povus estigi plian forton la « Efiko Jarkovskij » estas efektive notinda por la movo de kaj malgrandaj asteroidoj.
Goldfinger (filmo)
Orfingro (angle: Goldfinger) estas spionfilmo, la tria en la filmserio pri James Bond, kiu estis publikigita en 1964 kaj reĝisorita fare de Guy Hamilton. La filmo baziĝas sur samnoma romano fare de la verkisto Ian Fleming de 1959, en la serio de romanoj pri la spionagento James Bond. La filmo atingis sukceson ĉirkaŭ la mondo kaj estis la unua en la serio de Bond-filmoj se temas pri gajni Oskaron, en la plej bona sonredakta kategorio. La modelo Tania Mallet rolis kiel Bond-knabino Tilly Masterson, kaj Honor Blackman kiel Pussy Galore.
La filmo estas konsiderata la turnopunkto kiu establis la "Furoron pri James Bond" en la mondo, kaj estas unu el la plej bonaj filmoj en la serio. La filmo prezentis al la mondo la plej faman malbonan rolulon en la historio, Oddjob, kiu estis interpretita de la aktoro Harold Sakata. La fiulo, de korea origino, povas mortigi homojn ĵetante sian ĉapelon kun turnmovo.
En ĉi tiu filmo, la Aston Martin DB5 modelaŭto, kiu fariĝis unu el la elstaraj markostampoj de James Bond filmoj, ankaŭ aperas por la unua fojo.
La temkanto de la filmo, kiu estas same nomata Goldfinger, estas prezentita de la kantisto Shirley Bassey. La muziko estis aranĝita fare de John Barry.
Intriga resumo
En la intrigo de la filmo (kaj la romano), James Bond estas sendita por malsukcesigi diablan komploton de oramanta frenezulo nomita Auric Goldfinger, kiu planas pliigi la valoron de sia oro igante la orrezervojn de la mondo stokitaj ĉe Fort Knox radioaktivaj.
La rolulo de Goldfinger estis interpretita fare de la germana aktoro Gert Fröbe.
Produkto
La komenca buĝeto de la filmo estis proksimume 3 milionoj da dolaroj (23 milionoj da dolaroj en 2017), pli ol la buĝeto de la du filmoj kiuj antaŭis ĝin kune. Trance Young, kiu reĝisoris la antaŭajn du filmojn, ne reĝisoris "Goldfinger", ĉar li reĝisoris alian filmon samtempe. Reĝisoro Guy Hamilton anstataŭigis lin. Hamilton eĉ konis Ian Fleming persone, de la periodo de militservo en la brita reĝa mararmeo en la Dua Mondmilito.
Filmigo komenciĝis la 20-an de januaro 1964 en Miamo, Florido en Usono. La plej granda parto de la filmigo okazis en Anglio. Ian Fleming vizitis la filmigejon en aprilo, kaj tio estis la lasta fojo kiam li estis implikita en la filmigo, ĉar li mortis en aŭgusto de tiu jaro, baldaŭ antaŭ la publikigo de la filmo.
Akcepto
La filmo estis unuafoje projekciita en Londono la 17-an de septembro 1964 kaj alvenis al Usono en decembro, kiam ĝi estis prezentita unuafoje en Novjorko. La filmo tuj estis konsiderita furoraĵo.
La origino de la nomo de la maliculo
Ian Fleming loĝis proksime de 2 Willow Street en la Hampstead najbarejo de Londono, kie la arkitekto Arno Goldfinger ankaŭ loĝis. En 1938, ruĝbrika loĝejo estis konstruita en tiu ĉi adreso kiu estis dezajnita fare de Goldfinger. La viktori-epokaj konstruaĵoj kiuj staris tie estis disfaligitaj por ebligi la konstruadon de la nova konstruaĵo, malgraŭ la protestoj de la najbaroj, inkluzive de Ian Fleming. Sekvante la koleron de Fleming al Goldfinger, kaj pro la malamo de Fleming al la laŭ liaopinie "malbela" konstruaĵo, Fleming nomis la fiulon kontraŭ kiu James Bond devus batali honore al la arkitekto.
Montfort-sur-Risle
Montfort-sur-Risle estas franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montfortais.
Kupra (I) oksalato
Kupra oksalato aŭ kuproza dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj kuproza hidroksido. Ĝi estas klarverda aŭ malhelbruna, toksa solidaĵo, malmulte solvebla en akvo, sed solvebla en etanolo kaj amoniako. Kupra oksalato posedas 2 kupratomojn, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Kupra oksalato uzatas en kemiaj sintezoj, kiel pesticidoj kaj en la preparado de kuprozaj derivaĵoj. Kuproza oksalata eksplodas sub varmigado.
László Luka
László LUKA (rumane Vasile Luca [vasile luka]) estis rumania hungara komunista politikisto, kaj ministro pri financoj. Li naskiĝis en Catalina (Covasna) la 8-an de junio 1898 kaj mortis la 23-an de julio (laŭ la lokaj dokumentoj la 30-an de julio) 1963 en Aiud.
Georgi Aktarĝiev
Georgi AKTARĜIEV (naskiĝis la en Tirnovo; mortis la  en Sofio) estis bulgara esperantisto kaj ĵurnalisto, korespondanto de Wolff-agentejo; antaŭe ŝtata oficisto.
László Luka
Kariero
László András Luka infanis en Lemnia. De 1924 li havis gvidantajn funkciojn en la komunista partio. Li estis multfoje arestita kaj kondamnita. En Sovetunio li estis deputito en la parlamento de Ukrainio (1940-1944). Li partoprenis la organizadon de la Divizio Tudor Vladimirescu el rumanaj militkaptitoj, kiu luktis kontraŭ la germana armeo. Li estis de la 5-a de novembro 1947 ĝis la 9-a de marto 1952 ministro pri financoj en la rumana registaro gvidata de Petru Groza. Li fariĝis viktimo de interna 'purigado' de la partio. Li estis kondamnita al morto la 10-an de oktobro 1954 de militribunalo de Bukareŝto, sed la juĝo estis ŝanĝita al vivdaŭra mallibero. Li mortis en privatĉelo de la prizono de Aiud. En 1968 li estis rehonorigita. Dum lia ministreco konstruiĝis la lernejo kaj kulturdomo de Lemnia de Jos, same la ŝoseo inter Braŝovo kaj Brețcu.
Georgi Aktarĝiev
Li loĝis en Sofio kaj estis unu el la plej malnovaj kaj aŭtoritataj esperantistoj en Bulgario. Li estis esperantisto de 1898. Li gvidis kursojn kaj faris paroladojn.
Ĉirkaŭ 1904 en Sofio fondiĝis loka societo "Aŭroro", sub gvido de Nikola Kovaĉev, Petr Popov, Georgi Aktarĝiev k. a.
En la sama jaro 1904 li redaktis la kvaran jar-kolekton de Rondiranto.
Li estis prezidanto de BEA en 1910-1912, 1920-1927 (BES), kaj ankaŭ post 1930 ĝis la morto.
En 1931 sub lia prezidanteco Bulgara Esperanto-Asocio havis 26 lokajn grupojn kun sume 500 membroj.
Norda Usono
Norda Usono aŭ en angla origine Northern United States, ankaŭ foje Nordio respektive the North, povas aludi al:
Brian Schmidt
Brian P. SCHMIDT estas usona astrofizikisto. Li naskiĝis en Misssoula, Montano, Usono, do nun estas -jara. La junaĝon ekde la 13-a vivjaro li pasis en Alasko, kaj nun li estas profesoro pri fiziko de la Aŭstralia Nacia Universitato en Kanbero. En 2011 li kune kun Saul Perlmutter kaj Adam G. Riess "pro la malkovro de rapidiĝanta ekspansio de la universo per observoj de malproksimaj supernovaoj" ricevis la nobelpremion pri fiziko.
Militarismo
La vorto militismo aŭ militarismo havas tri signifajn nuancojn:
Militarismo kiel ideologio
Historie la militarismo ligiĝas al ŝtatoj kiel Sparto, la Romia Imperio, Prusio aŭ ankaŭ modernaj imperiismaj ŝtatoj kiel la Japana Imperio antaŭ la Dua Mondmilito, la koloniisma Brita Imperio aŭ la faŝismaj ŝtatoj kiel Nazia Germanio aŭ Italio sub Benito Mussolini. Plue eblas asociigi la militarismon kun ankoraŭ ekzistantaj komunismaj ŝtatoj kiel Nord-Koreio, kie la armeo havas plej altan politikan prioritaton. Sed militismo ja okazas ankaŭ en demokratiaj ŝtatoj, kiel Usono kaj Israelo, kie la armeo ludas gravan rolon en la socio.
Militarismo kiel kultura stilo
Militarismo kiel kultura stilo estas karakterizita per la troigita valorigo de armeaj hierarkioj, armiloj, ordenoj, uniformoj (kiuj en festaj eventoj povas anstataŭigi elegantajn privatajn vestaĵojn), paradoj, mitoj, ritoj kaj la komunikaj stiloj de ordono kaj obeo. Ofte la apliko de perforto kiel en militoj kaj la rilataj konsciaj statoj kaj emocioj estas glorigitaj (ekzemple ĉe Ernst Jünger) kaj armeanoj estas heroigitaj, io kio kulto de herooj kaj de heroismo. La soldato iĝas rola modelo por la socio (tre malnovstila germana frazo tekstas Der Soldat, der Soldat ist der erste Mann im Staat - "la soldato, la soldato pinte rolas en la ŝtato"). Ekzemploj por tiaspeca socia ordo estas la Germana Regno inter la jaroj 1871 kaj 1914 kaj Nazia Germanio.
Escepte militarismaj ŝtatoj laŭ tiu difino, kiel ekzemple la regno Prusio sub la soldata reĝo Friedrich Wilhelm la 1-a, kiu tute ne militis, aŭ la Germana Regno inter la jaroj 1871 kaj 1914, kiu implikiĝis en malmultaj militoj, ne nepre signifis fortan realan militadon, dum aliaj ŝtatoj, kiuj ne estis kulture militarismaj, sed konsideris militadon praktika politika instrumento, kiel ekzemple la demokratia Usono, engaĝiĝis en multnombraj militoj.
Raveo
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta Floriano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Enemonzo, Lauco, Ovaro, Socchieve kaj Villa Santina.
Hargesheim
Hargesheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ministerio pri loĝado kaj teritoria egaleco (Francio)
La ministerio pri loĝado estas ministeria servo de la franca registaro Komisiita efektivigi la politikon pri loĝado. Loĝado ofte estas ligita al alia funkcio en ministerioj.
Historio
Komence de la kvina Respubliko, loĝado estis konfidita al subministroj. La unua « ministro pri ilaro kaj loĝado » estis Edgard Pisani en la kvara registaro de Georges Pompidou en 1967. Tiu posteno plu estis en la sekvantaj registaroj, poste aldoniĝis al ĝi teritoria aranĝo en la unua registaro de Pierre Messmer en 1972, kaj turismo en la dua registaro de Pierre Messmer, antaŭ ol fariĝi subministerio en la tria registaro de Pierre Messmer.
En 1981, la ministro pri loĝado reaperis en la unua registaro de Pierre Mauroy. Ĝi plu estis en la sekvantaj registaroj, komisiita ankaŭ pri urboplanado, transporto, ekipado, spaco, turismo, maro, laŭ la periodo, ĝis la tria registaro de Jean-Pierre Raffarin, en kiu ĝi refariĝis subministerio.
Poste, estis « Ministro pri dungado, sociala kohereco kaj loĝado » en la registaro de Dominique de Villepin, poste « ministro pri loĝado kaj urbo » en la unua kaj dua registaroj de François Fillon. La tria registaro de François Fillon kunigis loĝadon kun ekologio kaj transporto.
De 2012, en la unua kaj dua registaroj de Jean-Marc Ayrault, loĝado estis kunigita kun teritoria egaleco.
Komisioj kaj atribuoj
En 2012, la ministro pri teritoria egaleco kaj loĝado preparas kaj efektivigas la politikon de la registaro pri ekvilibra eboluigo de la teritorio. Ĝi certigas la ekonomian kaj socialan koherecon de la ĉefurba regiono kaj de aliaj teritorioj, al kiu kontribuas la grandaj infrastrukturoj kaj publikaj servoj. Ĝi zorgas pri redukto de la teritoriaj neegaleco, aparte pri loĝado. Ĝi respondecas pri politiko kontraŭ neegaleco inter kvartaloj de urbaj areoj.
Organizado
La ministro pri teritoria egaleco kaj loĝado aŭtoritatas super la ĝenerala sekretariejo de la interministeria komitato pri urbo.
Por plenumi siajn atribuojn, ĝi aŭtoritatas, kune kun la ministro pri ekologio, daŭriva evoluigo kaj energio, super la ĝenerala direkcio pri teritoria aranĝo, loĝado kaj naturo kaj super la ĝenerala sekretariejo de tiu ministerio, same kiel super la esplorcentro pri retoj, transportoj, urboplanado kaj publika konstruado.
Japana Imperio
La Japana Imperio aŭ en longa formo Imperia Regno Grand-Japanio (japane 大日本帝國) estis la ŝtata formo de Japanio inter la jaroj 1868 kaj 1945. Ĝi historie komenciĝis per la Mejĝi-reformo (aŭ Mejĝi-restarigado) ekde la jaro 1868, kaj formale fundamendiĝis per la Mejĝi-konstitucio de la Japana Imperio (大日本帝國憲法) valida ekde la 29-a de novembro 1890: Per tiu konstitucio interalie la lando ricevis duĉambran nacian parlamenton, konsistanta el la ĉambroj Ŝugiin kaj Sangiin.
La Japana Imperio montriĝis tre ekspansiema ŝtato, kaj aparte en la Dua Mondmilito armee forte konkeris grandajn partojn de orienta Azio kaj multajn el la insularoj en la Pacifika Oceano. Formale la imperio ĉesis ekzisti per la ŝtata kapitulaco la 2-an de septembro 1945, sed en konsitucia vidpunkto ĝi daŭris ĝis instalo de nova konstitucio la 2-an de majo 1947.
La japana imperiismo estis preskaŭ nepra neceso konsiderinte la malgrandon de la insulara japana teritorio kaj la potencon de ties homa, militista kaj ekonomia disvolviĝo.
Jam dum la Unua japana-ĉina milito en 1894, Japanio aligis Tajvanon. Kiel rezulto de la Rusa-japana milito en 1905, Japanio konkeris parton de la insulo Saĥaleno el Rusio. Koreio estis aligita en 1910. Dum la Unua Mondmilito Japanio prenis teritoriojn lasatajn de Germanio en la provinco de Ĉinio nome Ŝandongo, same kiel la Marianoj, Karolinoj, kaj Marŝaloj. En 1918, Japanio okupis partojn de Rusia Ĉemara Regiono kaj partojn de orienta Siberio kiel partoprenanto en la Siberia interveno. En 1931 Japanio konkeris Manĉurion. Dum la Dua japana-ĉina milito en 1937, ĝi invadis Ĉinion. Fine de la Pacifika Milito, Japanio estis konkerinta plej el Malproksima Oriento, inklude kio nun estas Hongkongo, Vjetnamo, Kamboĝo, Tajlando, Birmo, Filipinoj, Indonezio, Novgvineo kaj multajn insulojn de la Pacifika Oceano.
Laŭlonge de 1944 kaj ĉefe de 1945 Japanio estis perdinta ĉiujn tiujn teritoriojn kaj komence de septembre la akcepta subskribo de la Kapitulaco de Japanio markis ties perdon. La lastaj malvenkoj de la Japana Imperio estis la Soveta invado de Manĉurio kaj la Sovet–Japana Milito.
Paradigmo
Scienca paradigmo, el la greka (παράδειγμα parádeigma), estas aro de strukturoj aŭ vidpunktoj pri la mondo de iu scienca komunumo. Scienca paradigmo inkluzivas modelojn, teoriojn, presupozojn kaj valorojn. Kiam la reganta opinio de granda grupo de homoj komencas ŝanĝiĝi tiam oni parolas pri paradigmoŝanĝo. Post kiam krita maso estas konvinkita, la amaskomunikiloj kaj politikistoj baldaŭ sekvos per la subteno kaj vastigo de ĉi tiu paradigmoŝanĝo.
Laŭ Thomas Kuhn estas periodoj de "normala" scienco, en kiuj ĉiuj sciencistoj havas saman vidpunkton, t. e. laboras ene de la sama paradigmo. Tio daŭras ĝis la apero de anomalioj, t. e. nevulgara okazaĵo aŭ neregula afero, ne klarigebla de la tiamaj reguloj aŭ leĝoj, io kion la kutimaj teorioj ne povas ekspliki. Tiam novaj teorioj estas proponataj kaj oni bezonas repensi la sciencajn konceptojn. Tio nomiĝas "krizo de paradigmo". Tiuj krizoj okazas tre malofte. Kuhn proponis kiel ekzemplon la "kopernikan revolucion". La modelo de Tero kiel centro de Universo estis anstataŭita de alia, en kiu la Suno estas la centro de la Universo. Tiu malfermas pordojn al novaj "neperfektaĵoj" en la universo, kiel la elipsaj orbitoj de Keplero kaj la krateroj en Luno de Galileo.
Akuzativo kun infinitivo
EdE-A > Akuzativo kun infinitivo
Paradigmo
Jürgen Habermas havas malsaman vidpunkton pri paradigmo. Laŭ li, eble estas kelkaj paradigmoj samtempe, ĉar ĉiu aro de sciencoj bezonas sian paradigmon. Do estus nune la Paradigmo de Materialisma Serĉo por natursciencoj, Paradigmo de Konstrua Serĉo por homaj sciencoj kaj Paradigmo de Kritika Demando por filozofio.
Literaturo
Thomas S. Kuhn, "The Structure of Scientific Revolutions" (angle)
Akuzativo kun infinitivo
Ĉe aliaj verboj AKI ŝajnas kontraŭa al la Esperanta lingvospirito. Do frazoj, kiel ekz: mi esperas lin veni; mi kredas lin sukcesi; ŝajnas evitindaj.
Eldonejo Enciklopedio de Ĉinujo
Eldonejo Enciklopedio de Ĉinujo (EEĈ) estas eldonejo en Ĉinujo, kiu kompilas kaj publikigas la 74-voluman Enciklopedion de Ĉinujo. Fondita la 18-a de novembro 1978, la publikiganto jam eldonis ĉinan tradukon de Brita Enciklopedio. La eldonejo estas publikiginto de pli ol cent fakaj kaj lokaj enciklopedioj. La Enciklopedia Vortaro de Ĉinujo estas kompilaĵo de la eldonejo, kiu entute jam publikigis proksimume 10.000 referencajn librojn. Pli ol 200 publikaĵoj de EEĈ jam gajnis prestiĝajn premiojn kiel la Premio por la plej Bona Eldonaĵo kaj la Nacia Premio por la plej Bona Leksikologia Eldonaĵo.
Gerrit Krol
Gerrit KROL (n. la 1-an de aŭgusto 1934 − m. la 24-an de novembro 2013 ) estis nederlanda matematikisto, sistemdezajnisto, poeto, eseisto kaj verkisto.
Krol naskiĝis en Groningen, Nederlando. Li studis matematikon kaj laboris unue ĉe Royal Dutch Shell kiel komputila programisto kaj sistemdezajnisto.
La literatura debuto de Krol konsistis el poemoj eldonitaj en 1961 en diversaj nederlandaj literaturaj revuoj.
En 1962 estis eldonita lia unua libro De rokken van Joy Scheepmaker. Poste, li evoluigis tipan skribostilon konsistanta de teksto miksita kun abstraktaj pensoj esprimita en desegnaĵoj kaj matematikaj ekvacioj.
Lia romano Het gemillimeterde hoofd estas tipa por ĉi tiu stilo.
En la eseo De schrijver, zijn schaamte en zijn spiegels (La verkisto, lia honto kaj liaj speguloj), li parolas pri la elvoko de sentoj per vortoj ne sperteblaj alimaniere ol ĝuste per la samaj vortoj en la gepatra lingvo.
En 1986 Krol ricevis la premion Constantijn Huygens kaj en 2001 la premion P. C. Hooft - la plej alta nederlanda registara premio pri literaturo - pro lia kompleta verkaro. Krol ricevis doktorecon Honoris causa (honoriga gradigo) de la Libera Universitato de Amsterdamo (Vrije Universiteit Amsterdam) "pro liaj specialaj meritoj por la nederlanda kulturo per formo de aŭtoreco, kiu kombinas bonegan literaturan kvaliton kun teoria pripensado kaj komprenoj el la sciencoj, precipe la ekzaktaj sciencoj kaj filozofio".
Muğla
Muğla estas urbo en Turkio. Ĝi apartenas al la samnoma provinco Muğla kaj estas ties administra centro. La provinco kaj do ankaŭ la urbo Muğla situas en la Egea regiono de la lando. En 2012 la urbo havis loĝantojn, kun la aldonaj loĝlokoj en la urba distrikto Muğla merkezi estis  loĝantoj.
Neuenkirch
Pri la komunumo
Neuenkirch estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 5927 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La komunumo Neuenkirch situas sude de la Lago de Sempach. Ĝi konsistas el la tri partoj Neuenkirch, Hellbühl kaj Sempach-Station, krome al la komunumoj apartenas diversaj izolitaj setlejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Neuenkirch limas en nordo al Nottwil kaj Sempach, en nordoriento al Hildisrieden, en oriento al Rain kaj Rothenburg LU, en sudoriento al Emmen,en sudo al Littau kaj Malters, kaj en okcidento al Ruswil.
Trafiko
Neuenkirch estas bone konektita al la publika trafikreto. En la komunuma parto Sempach-Station troviĝas, kiel la nomo indikas la stacidomo de Sempach ĉe la linio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Lucerno al Olten. La vilaĝocentro de Neuenkirch atingeblas per poŝtaŭtolinio de Lucerno, kaj la vilaĝo Hellbühl situas ĉe la buslinio de Lucerno al Willisau.
La plej proksima aŭtovojaliro troviĝas en Emmen al la naciaj svisaj aŭtovojoj A2 kaj A14.
Historio
La unua dokumenta mencio de Neuenkirch datiĝas el la jaro 1256 latinlingve kiel nova ecclesia, kaj mezepokgermanlingve unuan fojon el la jaro 1259 kiel Nuwenkilch.
Natria duuraniato
En la klasika metodo por ekstratado de uranio, la uraninito (aŭ UO2) estas rompita per miksaĵo da sulfata kaj nitrata acidoj. La uranio dissolviĝas por formado de "uranila sulfato", kaj natria hidroksido aldoniĝas por precipitigi la uranion kiel natria duuraniato. Ĉi-antikva metodo por uraniekstratado el ercoj de uraninito nuntempe estas anstataŭita procezoj tiel kiel persolvaĵa ekstratado, jona interŝanĝo kaj metodoj pri volatileco.
Neuenkirch
Historio
Neuenkirch apartenis en mezepoko plejparte al la habsburga distrikto Sempach. Post la Batalo de Sempach en la jaro 1386 la komunumo fariĝis posedaĵo de la urbo Lucerno.
Natria duuraniato
En la pasinteco ĝi estis grande uzita por produktado de urania vitro aŭ vazelina vitro, pro tio ke la natria salo facile dissolviĝas en silika matrico dum la ekbrulado de la komenca fando.
Filovskij park (metrostacio de Moskvo)
Filovskij park (Филёвский парк, "Parko de 'Fili' ") estas stacio de la Metroo de Moskvo okcidente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Filovskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Villars-Fontaine
Villars-Fontaine estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La rivero Meuzin trafluas en la limo de la komunumo. En la komunumo estas multe da fontoj el kie la nomo de la vilaĝo (Fontaine).
Historio
La kastelo datiĝas el la 18-a jarcento. Sub la kastelo estas malnova kelo, kiu apartenis al la kluniza abatejo sankta Vivant de Vergy. En la vilaĝo ne estas preĝejo.
La 18-an decembron de 1870, batalo okazis tie inter la germana armeo de la generalo Degenfeld kaj la kolonelo Poullet.
Remigijus
Remigijus estas litovlingva vira persona nomo. Temas pri variaĵo de la latina nomo Remigius, "la remanto"). La virina formo estas Remigija . Kutimaj litovlingvaj mallongigaj formoj estas Remigas kaj Remas.
Proseč (Žernov)
Proseč estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Žernov. Ĝi troviĝas proksimume 1 km oriente de Žernov. Estas ĉi tie registritaj 8 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Proseč situas en katastra teritorio Žernov kun areo 4,85 km².
46632 RISE
46632 RISE estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Isao Sato kaj Hiroshi Araki elde la Observatorio Kiso sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la projekto RISE (Research of Interior Structure and Evolution of solar system bodies ; anglaĵo por " Esploro pri Interna Strukturo kaj Evoluo de la sunsistemaj korpoj ") de la Nacia Observatorio de Japanio, kiu celas komprenigi la devenon kaj la evoluon de la Luno, planedoj kaj ties lunoj ĉefe per geodezia alpaŝo per kosmaj misioj.
Reĝa juĝisto (Hungario)
La reĝa jugisto (latine judex curiae regiae) aŭ landa juĝisto (en Hungario) estis la tria plej grava ofico (post la reĝo kaj la palatino) en la mezepoka Hungara Reĝlando. La reĝa juĝisto servis la palatinon en la landa asembleo.
La ofico aperas en ĉirkaŭ 1130 kiel kortega palatino (curialis comes), kiu transprenis parton de taskoj de la palatino. Tiam la reĝa juĝisto direktis la reĝajn bienojn kaj anstataŭis la reĝon – formante reĝan ĉeeston – en la juĝa kortumo. Li iĝis landa juĝisto en komenco de la 13-a jarcento, kiam la kortegaj mastrumaj taskoj estis transdonitaj al la kameristo. Lian laboron helpis la elektitaj landa vicjuĝisto kaj juĝmajstroj. La ofico malgraviĝis meze de la 19-a jarcento kaj iĝis simbola, precipe post la aŭstra-hungara interkonsento. La ofico ĉesis post deklaro de la Hungara Respubliko en 1945.
Vidu: nobela juĝisto
Ernst Reuter
Ernst Rudolf Johannes REUTER (naskiĝis la 29-an de julio 1889 en Apenrade, provinco Ŝlesvig-Holstinio de la Germana Regno, nuntempe Aabenraa, Danio; mortis la 29-an de septembro 1953 en Berlino) estis germana socialdemokratia politikisto. Dum la jaro 1918 li estis popola komisaro (ministro) en la germanlingva Volgo-Germana aŭtonoma socialisma soveta respubliko kaj inter la jaroj 1948 kaj 1953 ĉefurbestro de Berlino.
Junaĝo
Ernst Reuter naskiĝis kiel filo de kapitano kaj direktoro de lernejo pri navigado. En la urbo Leer en Orient-Frislando li pasigis la lernejajn jarojn, kaj studis en Marburgo, Munkeno kaj Monastero la fakojn germanistiko, historio, geografio, filozofio kaj ekonomiko. Dum la jaro 1912 en Marburgo li finis la universitaton kun diplomo de gimnazia instruisto kaj samjare membriĝis en la Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD).
Dum la Unua Mondmilito li severe vundiĝis kaj iĝis militkaptito de la Rusa Imperio. Tie li aliĝis al la Bolŝevikoj. De majo ĝis fino de la jaro 1918 Lenino sendis lin kiel 'popola komisaro (ministro) en la germanlingvan Volgo-Germanan aŭtonoman socialisman sovetan respublikon.
Politiko
Dum la unuaj tri jaroj (1919-1921) de la juna Respubliko Germanio, kiu ekestis post la fino de la Unua Mondmilito, la "Vajmara Respubliko", Ernst Reuter estis gvida politikisto de la Komunista Partio de Germanio (KPD), kaj estis prezidanto de la partia distrikto Berlino-Brandenburgio. Kiel reprezentanto de la agema "maldekstra" alo de la partio li voĉdonis kontraŭ la partopreno de la komunista partio en ĝenerala striko por finigo de la Kapp-puĉo, kaj pli draste postulis armitan ribelon dum marto 1921 en la centro de Germanio. Kvankam en tiuj demandoj li havis malan opinion al la partia prezidanto Paul Levi, li daŭre havis signifan rolon en la komunista partio de Germanio, ĉar li havis la renomon esti "favorato de Lenino", kaj ĉar li estis retorike brila.
Tamen li distanciĝis de la komunista partio, dum iom da tempo membris en la "Sendependa Socialdemokratia Partio de Germanio" (USPD) kaj revenis al la "tradicia" Socialdemokratia Partio de Germanio (SPD). Dum la jaro 1926 li iĝis membro de la urbestraro de Berlino kaj tie respondecis pri la fako trafiko. Li batalis por unueca tarifa sistemo por ĉiuj publikaj transportiloj de la ĉefurbo kaj kuniniciatis komunan urban entreprenon por ĉiuj publikaj transportiloj en Berlino. Interalie li tre subtenis la ampleksigon de la berlina metroo (pri la ekesto de la tiuurba metroo vidu la klasikan esperantan romanon Metropoliteno), ĉar li timis trafikan kolapson de la ĉefurbo, se aŭtomobiloj plimultiĝos kaj busoj kaj tramoj, kamionoj, aŭtoj kaj motorcikloj tersurface kaŭzos daŭran vojŝtopiĝon.
Inter la jaroj 1931 kaj 1933 li estis ĉefurbestro de la urbo Magdeburgo, kaj kadre de la monda ekonomia depresio kontraŭbatalis senlaborecon kaj loĝejan mizeron per laborkreaj kampanjoj kaj konstruo de sociaj loĝejaroj por senlaboruloj. Dum 1932 li elektiĝis membro de la laste demokratie elektita parlamento de la Vajmara Respubliko.
Nazia Germanio
Post la ekrego de la Nazioj en Germanio dum 1933 li estis forigita el ĉiuj postenoj kaj malliberigita en nazia koncentrejo. Laŭ interveno de pluraj aliaj politikistoj li tamen dum la sama jaro rajtis elvojaĝi al Turkio, kaj la turkia ĉefurbo Ankaro en ekzilo inter la jaroj 1933 kaj 1945 estis profesoro pri urboplanado. Post la fino de la Dua Mondmilito dum la jaro 1946 li revenis al Germanio kaj post la urbestrara baloto de tiu jaro en Berlino unue plutransprenis la urbestraran fakon trafiko. Dum la jaro 1947 li elektiĝis ĉefurbestro de Berlino. Post kiam la okupa ŝtato Sovetunio rifuzis agnoski lin, dum la 1948 li iĝis ĉefurbestro nur de la tri okcidentaj urbopartoj de Berlino (tiuj okupitaj de la armeoj de Britio, Francio kaj Usono, la pli posta politika unuo "okcidenta Berlino").
Kiam la ŝtato Sovetunio inter la jaroj 1948 kaj 1949 blokis la limojn al tiuj tri okcidentaj urbopartoj de Berlino, kiuj ja ĉirkaŭiĝis de teritorio komplete kontrolita de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, do fakte sieĝis okcidentan Berlinon, la ĉefurbestro Ernst Reuter iĝis simbolo de la elteno kaj pluespero de la enŝlosita enloĝantaro de okcidenta Berlino. Aparte konata iĝis lia parolo antaŭ la ruino de la eksa germana parlamentejo Reichstag, en kiu li apelaciis al la Unuiĝintaj Nacioj ne faligi okcidentan Berlinon ("... Vi popoloj de la tero! ... Rigardu tiun urbon! - „... Ihr Völker der Welt! ... Schaut auf diese Stadt! ...“).
Lia granda populareco kaŭzis grandan venkon de la partio SPD dum la urbaj parlamentaj balotoj de 1948: la 64,5 procentoj da voĉoj por la partio SPD estis la plej granda plimulto, kiun iam ajn atingis partio dum libera baloto sur nivelo de germania federacia lando. Malgraŭ tiu granda plimulto pli fronte de la minaca politika situacio de la urbo interkonsentis koalicion kun la kristandemokratia kaj liberala partioj. Kiel ĉefurbestro de okcidenta Berlino li energie subtenis la fondon de la Libera Universitato Berlino (Freie Universität Berlin, FU), iĝis la unua prezidanto de la universitata estraro kaj sekvajare ricevis la honoran doktoriĝon de la universitato. Dum la jaro 1951 li reelektiĝis okcidenta ĉefurbestro de la urbo kaj dum 1953, duonjaron antaŭ sia morto, iniciatis fondaĵon por subteno de la germanlingvaj fuĝintoj amasiĝantaj en okcidenta Berlino.
Morto
Du monatojn post la demonstracio por pli da libereco en GDR de la 17-a de junio 1953, kies finigon per masiva interveno de la armeo de GDR li akre kritikis, Ernst Reuter mortis sekve de virusa gripo. Lian entombigon en la berlina urboparto Zehlendorf akompanis pli ol miliono da urbanoj.
Multnombraj stratoj, placoj kaj lernejoj ĉie en Germanio ricevis lian nomon, neniel nur en Berlino, Magdeburgo kaj Leer. Interalie ankaŭ la privata lernejo de la germania ambasadejo en Ankaro portas lian nomon.
Höhfröschen
Höhfröschen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Südwestpfalz de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Bitero (trinkaĵo)
Bitero estas ĝino aŭ brando en kiu miksaĵo de amargustaj spicherboj estas infuzita. Ĝi enhavas malpli ol 100 gramojn da sukero je litro, alie ĝi nomiĝas spicherba likvoro.
Konataj biteroj estas:
Franzobel
Vivo kaj verkista agado
Venkis la Ingeborg-Bachmann-konkurson de 1995 lia lingvoeksperimenta rakontaĵo Die Krautflut. Aperis en rapida sinsekvo aliaj libroj, el kiuj menciindas Das öffentliche Ärgernis (1995), Hundshirn (1995) kaj ''Linz. Eine Obsession'' (1996). La lasta menciita rakonto temas pri klonita similulo de Mozarto, kiu rifuzas komponisti.
Per ''Böselkraut & Ferdinand. Ein Bestseller von Karol Alois (1998), "vagadkinejajho kaj fabelo por adultoj, Franzobel substrekas sian intereson pri lingvoludado kaj vortkomiko en pli granda rakonta konekso. Sekvis Der Trottelkongress. Commedia dell’pape. Ein minimalistischer Heimatroman (1998), Met ana oanders schwoarzn Tintn. Dulli-Dialektgedichte (1999), Scala Santa oder Josefine Wurznbachers Höhepunkt (2000), Shooting Star (2001), Lusthaus oder Die Schule der Gemeinheit (2002), Mundial. Gebete an den Fußballgott (2002), Austrian Psycho oder Der Rabiat Hödlmoser. Ein Trashroman in memoriam Franz Fuchs (2002), Luna Park. Vergnügungsgedichte (2003) kaj la ege laŭdata ironia romano Das Fest der Steine oder Die Wunderkammer der Exzentrik (2005).
Teatro
Franzobel verkis ankaŭ multajn teatraĵojn, i.a.Das Beuschelgeflecht (1996), ''Kafka. Eine Komödie (1997), Nathans Dackel oder Die Geradebiegung der Ringparabel. Eine Lessingvollstreckung (1998), la fare de filio de la Burgteatrejo luditan Mozart-parodion Bibapoh (1998), Mayerling. Die österreichische Tragödie (2001), Flugangst (2004) kaj Wir wollen den Messias jetzt oder Die beschleunigte Familie'' (2005).
Krome li verkis du librojn por infanoj, Die Nase (2002) kaj Schmetterling Fetterling (2004).
Premioj kaj membrecoj
Al Franzobel aljuĝitis pluraj premioj, ekzemple:
La verkisto estas membro i.a. de Forum Stadtpark kaj de ''MAERZ-Künstlervereinigung en Linz.
Korp-misforma malsano
Korp-misforma malsano (ankaŭ konata kiel korpdismorfio, misforma sindromo; originale misform-fobio) estas kronika mensmalsano, pro kiu la suferulo kredas ke li/ŝi estas misforma, malbela, kun nealloga fizika aspekto. Individuo kun la korpmisforma malsano havas ĉiamajn negativajn pensojn pri sia aspekto; en la plimulto de la kazoj, individuo suferanta ĝin estas obsedita je negrava aŭ imagita difekto. Tiuj individuoj opinias ke ili havas difekton en unu aŭ pluraj partoj de ilia korpo, kiu kaŭzas psikologian kaj klinikan signifan aflikton aŭ malhelpas laborrilatan aŭ socian funkciadon. La korpmisforma malsano ankaŭ okazigas deprimon, timon, socian retiriĝon, kaj socian izoliĝon.
La kialoj de korpmisforma malordo varias por ĉiu persono, sed estas kutime kombinaĵo de biologiaj, psikologiaj, kaj medi-faktoroj. Ĝi povas okazi en infanoj kaj plenkreskuloj. La simptomoj de korpmisforma malsano povas inkludi sentojn je deprimo, socian fobion, kaj obsedajn sindevigajn kondutojn kaj ĝi povas esti ligi8ta al la emo mortigi sin. Ĉi tiu malordo povas esti traktita aŭ per psikoterapio aŭ per psikiatria farmaciaĵo. Kvankam origine mensmalsan-diagnozo kutime validis por virinoj, korpmisforma malsano ankaŭ okazas egale ĉe viroj. Ĉirkaŭ unu procento el la plenkreskuloj havas la diagnozajn kriteriojn por korpmisforma malsano.
Gary Powers
Francis „Frank” Gary Powers (17-an de aŭgusto 1929 – 1-an de aŭgusto 1977) estis oficiro de la usona aerarmeo. Lia spionaviadilo Lockheed U–2 estis paffaligita en 1960, super Sovetunio. Per tio komenciĝis la incidento de U–2.
Biografio
Powers ekservis en la usona mararmeo en 1950, li estis trejnita en la 468-a strategia ĉaseskadro (angle 468th Strategic Fighter Squadron), en la aerbazo de la georgia Turner. Li iĝis piloto de F-84 Thunderjet kaj ekbatalis en la korea milito. Poste li eklaboris por CIA kaj en 1956 forlasis la aerarmeon kiel kapitano, por partopreni en la CIA-programo de U–2.
La U–2-pilotoj devis spionflugi super malamika teritorio, interalie super la Sovetunio kaj tie foti la antaŭe markitajn militistajn kaj aliajn – por la sekretservo - gravajn objektojn. Powers ekflugis el la turkia aerbazo de Incirlik, la 1-an de majo 1960. Super la urbo Sverdlovsk (hodiaŭ Jekaterinburg) trafis lin aerdefenda raketo S-75 Dvina. Oni arestis Powers pro spionado kontraŭ la Sovetunio kaj juĝis lin je trijara prizono kaj sepjara trudlaboro. Li estis ŝanĝita je alia spiono la 10-an de februaro 1962 – kun alia usonano Frederic Pryor – al kolonelo Viljam Fiser (spiona nomo Rudolf Abel), sur la Glienicke-ponto, en Potsdam, Germanio.
Montflovin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Gary Powers
Biografio
Kiam oni demandis Powers, kiom alte li flugis tiutage, li respondis „ne sufiĉe alte.” (La flugalto de U–2 estis tiutempe ŝtata sekreto.).
Powers laboris inter 1963 kaj 1970 ĉe Lockheed kiel testa piloto. Li kunverkis membiografion en 1970 pri la incidento (angle Operation Overflight: A Memoir of the U–2 Incident). Powers mortis la 1-an de aŭgusto 1977 en helikoptera akcidento, dum li laboris kiel raportisto por la KNBC TV-kanalo de Los Angeles. Powers estas entombigita en la arlingtona militista tombejo.
Postmorte
Lia familio ricevis en 2000 – 40 jarojn post la paffaligo – la merititajn distingojn: Medalo de Militkaptito (Prisoner of War Medal), Kruco de Elstara Flugado (Distinguised Flying Cross) kaj Medalo de Nacia Defenda Servo (National Defense Service Medal).
Distrikto Keszthely
La Distrikto Keszthely [kesthej] (Keszthelyi járás) estas distrikto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala. Ĝi situas sur montaro kaj montetaro laŭ Zala (rivero) kaj Balatono en la plej orienta parto de la departemento (en la okcidenta parto de la lando.
La distrikta ĉefurbo estas Keszthely, kiu estas urbo, krome estas ankaŭ alia urbo kaj 2 grandvilaĝo, la ceteraj 26 komunumoj estas vilaĝoj. La areo estas 535,93 km², kie loĝas 49 384 homoj. La loĝantoj okupiĝas precipe pri fremdultrafiko en ambaŭ urboj kaj apud Balatono, en la ceteraj komunumoj pri agrikulturo, (fruktoj, legomoj, vitoj) kaj bestobredadoj.
Historio
Tiu distrikto funkciis jam inter 1886-1983, sed inter 1950-1978 ĝi apartenis al departemento Veszprém. La distrikta sistemo ne funkciis en Hungario inter 1983-2013.
Parado
Parado (ankaŭ nomita marŝo aŭ defilado) estas procesio de homoj, kutime organizitaj laŭ strato, ofte en kostumo, kaj ofte akompanita marŝigante bandojn, ornamoĉarojn aŭ foje grandajn balonojn. Paradoj estas okazigitaj por larĝa gamo de kialoj, sed estas kutime festadoj de iu speco. En Britio la esprimo parado estas kutime rezervita por aŭ militistaj paradoj aŭ aliaj okazoj kie partoprenantoj marŝas en formacio; por festokazoj la vorto procesio estas pli kutima. En la kanada armeo la esprimo ankaŭ havas plurajn malpli formalajn implicojn.
Ankaŭ protestaj manifestacioj povas preni la formon de parado, sed tiaj kazoj estas kutime referitaj kiel marŝo anstataŭe.
Lipovec (distrikto Rimavská Sobota)
Lipovec (hungare Gömörlipóc) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota.
Situo
Lipovec situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Fiľakovo troviĝas 35 km.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1413 en formo "Lypolch". En 1910 loĝis en Gömörlipóc 295 da homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratková, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Lipovec 75 da homoj, (57 slovakoj, 13 hungaroj, po 1 ukraino kaj ruso).
Narlıdere
Narlıdere estas urbo de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco İzmir kaj al la Egea regiono. En 2016 ĝi havis loĝantojn.
Karolino
Karolino estas ĝermandevena virina nomo, ina formo de la vira nomo Karlo. En Esperanto, alia ina formo de Karlo estas Karla.
Karolina estas teritorio troviĝanta en Ostrava, Ĉeĥio.
Bourgtheroulde-Infreville
Bourgtheroulde-Infreville estas malaperinta franca situanta en departemento Eure, regiono Normandio.
Ĝi nun formas parton de Grand Bourgtheroulde.
27405 Danielfeeny
27405 Danielfeeny estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Daniel Jorgen Feeny, finalisto de la Broadcom MASTERS 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro lia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Woodside Elementary School de Woodside (Kalifornio).
Una-Sana
La kantono Una-Sana (bosne kaj serbe Unsko-sanski kanton / Унско-сански кантон, kroate Unsko-sanska županija) estas unu el la dek kantonoj de la Federacio Bosnio kaj Hercegovino. La administra centro estas. Laŭ la stato de en la kantona teritorio vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sigismundo Pragano
Sigismund PRAGER, pli bone konata inter esperantistoj kiel Sigismundo PRAGANO (naskiĝis la en Bukareŝto, mortis la  en Amsterdamo) estis rumana esperantisto kaj advokato en Bukareŝto, de 1951 profesoro pri la rumanaj lingvo kaj literaturo kaj pri Esperanto en la Universitato de Amsterdamo.
En la -ata/-ita-disputo en AdE de ĉirkaŭ 1960 li estis unu el la gvidantoj de la "atista" tendaro apud Teo Jung kaj Jan Isbrucker.
Pragano tradukis el la rumana literaturo por diversaj Esperanto-gazetoj. En 1928 li aperigis la libron de Eugen Relgis La humanitaristaj principoj kaj la Internacio de la Intetektuloj. En 1932 li tradukis (kun P. Firu) la verkon Rumana Bonhumoro en elektitaj rakontoj, kiu ricevis rekonon kaj monan subvencion de la rumana registaro.
NGC 317B
NGC 317B (aliaj indikoj — PGC 3445, NGC 317-2, IRAS00548+4331, UGC 594, KCPG 19B, MCG 7-3-10, 5ZW 42, ZWG 536.13) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jean-Jacques Castex
Jean-Jacques Castex Castex (1731-1822) estis franca skulptisto, kiu partoprenis en la Napoleona Ekspedicio al Egiptio, lasinte Kajron en la 19-a de marto 1799, estrita de Pierre-Simon Girard (1765-1836). Li faris vaksan modelon de la Zodiako de Dendera, el la Alta Egiptio. Li famiĝis pro tio ke li gravuris surskribon sur ŝtono de la granda Templo de Philae. Malgraŭ sia talento li mortis tute malriĉa en la Hôtel-Dieu de Parizo.
Madame Irma (filmo)
Madame Irma (Sinjorino Irma) estas franca filmo de Didier Bourdon kaj Yves Fajnberg, aperinta en 2006.
Instituto Zamenhof
Instituto Zamenhof estas lernejo en Lomeo, Togolando. Ĝi situas en "Rue du passage des boeufs" en kvartalo BE-KPOTA Adidome.
De 1995 ĝis 2005 situis en Instituto Zamenhof Afrika Oficejo (AO) de Universala Esperanto-Asocio.
Komence de 2006 Hans BAKKER kaj GBEGLO Koffi starigis la Afrikan Centron Esperantistan (ACE). Tiu chi centro anstatauis afrikan oficejon. Hans BAKKER do transdonis siajn laborojn al ACE, kiun gvidas GBEGLO Koffi. Instituto Zamenhof nun gastigas ACE-n. Aldonindas,ke la laborojn de Instituto Zamenhof gvidas TIETo (TIETTI-Instituto de Esperanto en Togolando) prizorgata de s-roj ATTIOGBE-AGBEMADON Mensah Biova, DOUMEGNON Koffi, GBEGLO Koffi kaj SAGBADJELOU Kokou
Ĝebraila distrikto
Ĝebraila distrikto (Cəbrayıl) estas unu el la 59 rajonoj de Azerbajĝano. La regiono estas kontrolata de la neagnoskata Respubliko Montara Karabaĥo, kiel parto de la provinco Hadrut, ekde la milito en Montara Karabaĥo. Laŭ la soveta censo de 1989 tie loĝis 49,156 personoj.
Paralela evoluismo
Paralela evoluismo estas la disvolvigo de simila trajto en rilataj, sed diferencaj, specioj descendintaj el sama praulo, sed el diferencaj kladoj.
Eŭdemonismo
Eŭdemonismo (el la greka δαίμων [dajmon], "demono" aŭ "diaĵo" kaj ευ- [eŭ-], "bon-") estas filozofia ismo, kiu prezentas la feliĉo, kiel la celo de ĉiaj agoj. La feliĉo ne estas mala al la morala devo, kontraŭe ĝi estas sia natura konsekvenco.
Aristotelo, Nikomaka etiko:
Mezvoje inter epikuranismo kaj hedonismo, eŭdemonismo estas morala ismo, kiu prezentas la feliĉo, kiel la celo de la ago... Eŭdemonismo fundiĝas en ĝenerala bonfido je la homo, kiu estas neanstataŭigebla ŝlosilo de laika humanismo. La ismo koncentriĝas en tiu nura perspektivo de gajiĝo, ke estas la tera vivo kaj sekve, ĝi logike dediĉas la plimulton de ĝia klopodo al la sukceso de tiu vivo, al la nuntempa feliĉo, kiel al si mem, tiel ankaŭ al tiu de aliulo.
Saint-Laurent-du-Maroni
Saint-Laurent-du-Maroni situas en Franca Gujano. Antaŭ ĉio ĝi estas konata pro la filmversio de la libro Papilio. La urbo havis ĉ. 20 000 loĝantojn kaj situas 260 km for de la ĉefurbo Cayenne. Saint-Laurent havas kiel kronomo Le Petit Paris (La eta Parizo) pro la kolonia konstru-stilo. Multaj loĝantoj parolas la nederlandan kiel gepatran lingvon.
Ĝi atingeblas el Surinamo per korjalo (speco de kanuo) aŭ per pramo kiu forveturas el Albina.
Mouthe
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj al la kantono .
Władysławowo
Władysławowo estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al distrikto Pucki. En la urbo estas marhaveno, memorcentro al generalo Józef Haller, turisma piero kaj privata muzeo de papilioj. De decembro 2004 estis la unua sidejo de kaŝuba radio, kiu poste translokiĝis al Rumia.