cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
László József Molnár
Biografio
Li studis inter 1970-1975 en la Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo ĉe majstroj Zoltán Andrásy, Nica Ioachim, László Feszt. Li eklaboris en Bukareŝto, sed en 1980 li translokiĝis Hungarujon.
Nordfrancia Esperanto-Federacio
La Nordfrancia Esperanto-Federacio estas la regiona federacio pri Esperanto super la du administraciaj regionoj Nordo-Kaleza Markolo kaj Pikardio. Ĝi estis fondita en 1908. Ĝi estas asocio-membro de Espéranto-France.
Franclingve la Nordfrancia Federacio ekde la 16-a de junio 2018 nomiĝas Espéranto Hauts-de-France, por reflekti la novan francia regionegon Hauts-de-France instalitan en 2016. Tamen la Esperanta nomo restis sama: Nordfrancia Esperanto-Federacio. Ĝis tiam la organizaĵo france nomiĝis Fédération Espéranto-Nord. Antaŭe ĝi nomiĝis Fédération espérantiste du Nord de la France.
Membraro
La Nordfrancia Federacio en la 2000-aj jaroj enkalkulis: En la 2010-aj kaj 2020-aj jaroj ĝi konsistas el
Eŭropa Rendevuo de Morbecque
Ĉiun novembron dumsemajnfine okazas la Eŭropa Rendevuo de Morbecque (apud Hazebrouck), organizata de la Nordfrancia Federacio. La aranĝo okazas en la urbeto Morbecque sur kamparo kaj bordere de trapromenebla arbaro. Ĝi arigas centon da partoprenantoj el Francio, Belgio, Britio ktp. Ĝi konsistas el kvinnivelaj staĝoj kaj el distraĵoj (koncertoj, prelegoj...). Tie staras libroservo de la Esperanto-klubo de Gent (Belgio). Aprezataj estas ankaŭ la diversaj komunaj manĝoj en la manĝejo.
Nun, la Eŭropa Rendevuo okazas en la urbeto Stella apud la Maro proksime de Le Touquet-Paris-Plage en la komforta feriejo Stella-maris. Nun estas la plej grava internacia semajnfino en Francio norde de Parizo ! Okazis la 22a rendevuo en 2010 je la 13a kaj 14a de Novembro.
Decidpovaj instancoj
La Nordfrancian Federacion administras:
Xbox
Xbox estas la originala videoludilo farita de Microsoft en 2001. La posteaĵo, la Xbox 360, aperis en 2005. Xbox konkurencis interalie kun Sony PlayStation 2.
Piedpilko
Piedpilko estas pilko, kiun oni uzas por piedpilkado, grupo da sportaj fakoj dum kiuj gravas movi pilkon per la piedoj de la sportantoj. Laŭ la speco de piedpilkado, grandeco kaj formo de la pilko varias. Tradicie el ledo, ili nun preskaŭ ĉiam estas el sinteza materialo kun guma tego. La plej konataj formoj de piedpilkado estas futbalo kaj rugbeo.
Oni ofte uzas la vorton piedpilko anstataŭ piedpilkado, kiu tamen estas evitinda, ĉar la vorto piedpilko ankaŭ esprimas la pilkon per kiu oni piedpilkas, kaj ĉar ĝi streĉas la vortfarajn principojn de Esperanto.
Praga-Północ
Praga-Północ estas administra parto de Varsovio. Ĝi situas inter: Białołęka, Targówek, Praga-Południe, Śródmieście kaj Żoliborz.
Karl Friedrich Geldner
Karl Friedrich GELDNER (naskiĝinta la en Saalfeld, mortinta la  en Marburg) estis germana orientalisto, akademiano kaj verkisto.
Vivo kaj verko
Geldner studis en Leipzig kaj Tübingen Aveston kaj Sanskriton iĝonte en 1887 profesoro ĉe la Universitato de Halle. En 1890 li posteulis Hermann Oldenberg ĉe la katedro pri hindologio en Berlino kaj instruiis ekde 1907 ĉe la Universitato de Marburg. Tie li agadis ĝismorte. En 1919 Geldner iĝis koresponda ano de la göttingen-a akademio pri sciencoj.
Unue Geldner dediĉis sin ĉefe je studoj pri-avestaj kaj post esplorado de multo da manuskriptoj li publikigis novan kritikan eldonon de la malnovpersaj skribaĵoj. Krome li prezentis kelkajn tradukojn kiuj same kiel la senriproĉaj kaj senmakulaj teksteldonoj furoris inter la fakularo.
Dum lia tempo en Halle li ekamiĝis kun Richard Pischel kun kiu li eldonis la unuan volumon de Vedische Studien kie li ellaboris la apartan econ de Ridgvedo kiel malnovega kaj elstarega verko pri hinda menso.
En 1908 Geldner transprenis en religihistoria antologia verko de Alfred Bertholet Religionsgeschichtliches Lesebuch la responson kontribui pri Avesto kaj vedismo. Ekster tio li kontinuigis la de Adolf Friedrich Stenzler komencita lernolibro Elementarbuch der Sanskrit-Sprache antaŭ pretiĝo je kompleta traduko de Rigvedo dum la Unua mondmilito kaj la tuja postmilita tempo. La unua vollumo aperis en 1923 en Göttingen kaj la kompleta germana teksto en kvar volumoj en la jaro 1951-a en la serio Harvard Oriental Series (vol. 33–36). Senmanka eldono en du volumoj povis aperi en Wiesbaden en la jaro 2008-a.
Jakuta lingvo
Jakuta lingvo (саха тыла) estas lingvo de jakutoj, plejparte parolata en Jakutio, kie ĝi havas ofician staton, kaj en apudaj regionoj de Rusio. Ĝi apartenas al la tjurka lingvaro, kie ĝi formas apartan jakutan branĉon. . Laŭ censo de jaro 2010, tuta nombro de parolantoj de la jakuta en Rusio estas 450,140 homoj, absoluta plimulto de kiuj loĝas en Jakutio.
La jakuta estas konsiderata aparta branĉo de la tjurka lingvaro plejparte pro granda kvanto de leksiko de necerta deveno, eble iam pruntita el iuj prasiberiaj lingvoj. Krome, la lingvo enhavas multajn mongolajn pruntovortojn, kaj post anekso de Jakutio fare de la Rusia Imperio ĝi ankaŭ pruntis multajn vortojn el la rusa.
Disvastigo
Absoluta plimulto de parolantoj de la jakuta vivas en Rusia Federacio. Plejparto de ili troveblas en diversaj areoj de Jakutio, kun malgrandaj komunumoj en Ĥabarovska kaj Krasnojarska regionoj. Ekzistas ankaŭ jakutaj diasporoj ekster Rusio, aparte en Turkio. Dolgana lingvo, parolata en Tajmira Dolgana-Neneca distrikto en la nordo de Krasnojarska regiono, estas iam konsiderata dialekto de la jakuta.
Sociolingvistiko
Jakuta lingvo inter etnaj jakutoj estas uzata kaj en publika, kaj en rutina vivo. Krome, anoj de aliaj etnoj (evenoj, evenkoj, jukagiroj, dolganoj kaj rusoj, aparte jakutiaj staroĵiloj) uzas ĝin kiel interetnan lingvon en Jakutio. En Respubliko Jakutio la lingvo havas ofician statuson. Ĝi estas, kune kun la rusa, lingvo de juro en la respubliko, krome ekzistas ŝtat-subtenataj kulturaj eventoj, libroj, gazetoj, radiaj, televidaj kaj interretaj risurcoj en la jakuta. Drama kaj muzika teatro de Jakutsko plejparte prezentas spektalkojn en la jakuta, kaj la samo aplikas al pli malgrandaj amatoraj teatroj kaj vilaĝaj kulturaj kluboj en la respubliko. Ekzistas cirkloj kaj unioj de jakutlingvaj verkistoj, poetoj, kantistoj, komponistoj ktp.
Giarsun
Giarsun estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Jakuta lingvo
Sociolingvistiko
Plimulto de jakutoj estas dulingvaj: ĉ. 65% krom la jakuta flue regas ankaŭ la rusan lingvon. Laŭ censo de 2010, el 460,971 jakutoj kiuj respondis al la censa demando pri la lingvoj, 416,780 asertis ke regas la rusan kaj 401,240 la jakutan. El la jakutoj 438,664 asertis ke por ili denaska lingvo estas la jakuta, kaj nur 27,027 ke la rusa.
En Jakutio la jakuta lingvo estas instruata en mez- kaj altlernejoj, kaj en iuj lernejoj de la respubliko ĝi estas la sola lingvo de instruado. El ĉiuj lernejanoj de entaj malplimultoj de Rusio kiuj studas en sia etna lingvo, la plej granda elcento, 17%, estas jakutaj lernejanoj kiuj lernas en jakuta lingvo. Kompare, la sama valoro por la baŝkira lingvo estas 10.1%, por la tatara — 9.6%, por la burjata — 6.5%. Entute en la 2011/2012 lerneja jaro 53,564 lernis en la jakuta lingvo (kompare, el la tatara lernis 90,786, en la baŝkira 44,114, en la avara 23,506, en la tuva — 18,235
Dialektoj
Fama fakulino pri jakuta lingvo Jelizaveta Ivanovna Ubrjatova difinis kvar grupojn de jakutaj dialektiĝoj:
Laŭ klasado de M.S. Voronkin dialektoj de la jakuta lingvo disiĝas je du grandaj grupoj kaj aparta dolgana dialektoj:
La dolgana dialekto staras aparte de ĉiuj aliaj jakutaj dialektoj. Ĉar ĝi estis longe izolita de aliaj jakutaj dialektoj kaj estis sub granda influo de la evenka, en ĝi disvolviĝis multaj notindaj fonetikaj, morfologiaj, leksikaj malsamoj kompare kun aliaj dialektoj de la jakuta lingvo. Iuj lingvistoj, kiel J.I. Ubrjatova, rigardas la dolganan aparta lingvo de tjurka lingvaro. La aliaj, kiel M.S. Voronkin, konsideras ĝin dialekto de la jakuta, kvankam iom aparta, kies malsamoj de aliaj dialektoj ne estas sufiĉe grandaj por rigardi ĝin kiel memstara lingvo.
Ortografio
Ĝi estas skribata per la cirila alfabeto. La moderna jakuta alfabeto (starigita en 1939 de Sovetio) uzas la rusan plus 5 pliaj literoj: Ҕҕ, Ҥҥ, Өө, Һһ, Үү. La unua presaĵo en la jakuta estis parto de libro fare de Nicolaas Witsen publikigita en 1692 en Amsterdamo.
Kalvinana preĝejo (Alacska)
La Kalvinana preĝejo de Alacska estas religia historia monumento en vilaĝo Alacska (Hungario).
Historio
Oni supozas, ke katolika kirko estis konstruita en la 12-a jarcento. Ekde la malfrua 16-a jarcento aŭ iomete poste jam la kalvinanoj uzis la preĝejon. En 1650 la kalvinanoj pligrandigis ĝin, poste inter 1762-1791 signifaj trakonstruaj laboroj okazis laŭ baroko. Tiam oni faris la kasonan plafonon kaj la internajn instalaĵojn. Komence apud la kirko ligna sonorilostablo altiĝis. La nun videbla turo estis konstruita en 1791.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto, la navo laŭlonge paralelas kun la vilaĝa vojo. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. La turpinto estas piramida. Ĉe flanko de la navo antaŭĉambro kun enirejo plene reliefas. La rektangula absido havas apogpilierojn. Interne kaj ekstere la muroj estis blankaj.
Bielovce
Bielovce, hungare Ipolybél estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Levice.
Situo
La vilaĝo situas en valo, laŭ dekstra bordo de Ipeľ, (samtempe laŭ la hungara landolimo), laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Štúrovo-Šahy. Levice troviĝas 34, Šahy 20 km-ojn for.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la pratempoj. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1274 en formo "Byl". Ekde la 18-a jarcento akvomuelejoj kaj alkoholofarejo funkciis. En 1910 loĝis tie 509 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Hont, al distrikto de Vámosmikola, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 274 da homoj (251 hungaroj). Ekde 2008 ambaŭ landoj apartenas al interna zono de Schengen, sekve la limoj estas senĝene traireblaj, la baraĵo estas nur manko de ponto.
Metala krado
La metala krado estas la karakteriza materiala strukturo de metaloj.
Granda parto de elementoj estas metala materio. Komuna karaktero de metaloj estas la bona elektra kaj termika kondukebleco, la metala brilo kaj bona formebleco. La elektronstrukturon karakterizas, ke sur la plej ekstera ŝelo ili havas kelkajn, relative malstriktajn elektronojn. En solida kaj likva stato ili havas nek individuajn molekulojn, nek liberajn atomojn, sed la plej malstrikte ligataj elektronoj forŝirite apartenas al ĉiuj metaljonoj. En la metalo generas la ligon la sistemo de ĉi tiuj delokiĝintaj elektronoj. Ĉi tia ligo nomiĝas metala ligo. En solida stato la metaljonoj ordigas sin en kristalan kradon, kiu nomiĝas metala krado.
240 Vanadis
240 Vanadis estas granda sed malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo Alphonse Louis Nicolas Borrelly elde la observatorio de Marsejlo.
"Vanadis" estas alia nomo de la nord-ĝermana diino Freja.
Minejo Pluto
Minejo Pluto estis karbominejo en Herne. Ĝi troviĝas en la nuna urboparto Wanne-Eickel, kiu estis memstara urbo inter 1926 kaj 1974.
Ĉambroj de kunigo
La Ĉambroj de kunigo (franclingve Chambres de réunion) estis specialaj komisioj kreitaj de la franca reĝo Ludoviko la 14-a en 1679, por serĉadi malnovajn jurajn aktojn, kiuj agnoskis la suverenecon de Francio super kontestitaj teritorioj oriente de la limo. Se tiaj kadukaj aktoj ekzistis, la reĝo povis do uzi ilin por pravigi la anekson de tiuj teritorioj de sia militistoj, eĉ sen deklari militon.
Ludoviko la 14-a tiel obtenis la unuiĝon de parto de Luksemburgio, de la graflando de Vaudémont, sed ankaŭ de kelkaj urboj kiel Sarrebourg, Saarbrücken, Salm, Hombourg, Deux-Ponts, Montbéliard, Wissembourg kaj Strasburgo, kune kun malalta Alzaco.
La traktato de Rijswijk de 1697 nuligi tiujn konkeraĵojn, escepte de Alzaco.
Idées noires
Idées noires (Nigraj ideoj en la franca) estas serio de bildstrioj farita nigre kaj blanke. Ĝi estis kreita en 1977.
Richard Wellesley
Richard Colley Wesley, 1a Markizo Wellesley, KG, kaj membro de la Privata Konsilantaro kaj de la Privata Konsilantaro de Irlando (20a Junio 1760 – 26a Septembro 1842), nomita ankaŭ Vicgrafo Wellesley el nasko ĝis 1781 kaj konata kiel Grafo Mornington el 1781 ĝis 1799, estis irlanda kaj brita politikisto kaj kolonia administranto.
Li unue famiĝis kiel Ĝenerala Guberniestro de Hindio inter 1798 kaj 1805 kaj poste servis kiel ministro pri eksterlandaj aferoj en la Britia Registaro kaj kiel Guberniestro de Irlando.
Distrikto Rokycany
Distrikto Rokycany estas distrikto en Ĉeĥio situanta en Regiono Plzeň. La distrikto estas unu el sep distriktoj de tiu ĉi Regiono. En la distrikto troviĝas 68 urboj kaj vilaĝoj.
Mihály Fekete Nagy
FEKETE NAGY Mihály [nadj] estis rumanuja hungara ĵurnalisto, redaktoro naskita la 3-an de julio 1894 en Deĵo kaj mortinta la 3-an de julio 1954 en Braŝovo.
Biografio
Inter 1936 kaj 1939 Mihály Fekete Nagy eldonis en Bukareŝto kun titolo Carpatpress hungarlingvan ŝtonpresan presinformigilon, kiu ĉiusemajne servis kun novaĵoj, statistikaj kaj demografaj indikoj al la gazetoj kaj al la institucioj. Kiel direktoro de sekcio braŝova de Magyar Népközösség li luktis por la realigo de la spirito de Vásárhelyi Találkozó. Post 1944 li estis kunlaboranto de Népi Egység. Li memmortigis kune kun sia edzino en nekonataj cirkonstancoj.
Ehra-Lessien
Ehra-Lessien estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pjetër Dungu
Pjetër Dungu (1908-1989) estis albana pianakompananto kaj komponisto, organizanto de urba popolmuziko. Li estas konata en la historio de la muziko de Albanio kiel la unua kompilisto de albanaj popolkantoj.
Dungu naskiĝis en Shkodër, kie li studis muziklecionojn kun la komponisto Martin Gjoka. Li ludis hobojon kaj trumpeton, studante pianon kaj harmonion.
En la 1930-aj jaroj, Dungu akiris reputacion kiel pianakompananto por urba lirika kanto, atingante famon ĉirkaŭ la fino de la jardeko. En 1940, Dungu publikigis Lyra Shqiptare (Albana Liro), la unua kolekto de 50 popularaj melodioj. La kompilo estis publikigita de la Instituto Geografico De Agostini, Novara, en Italio. En 1942, li akompanis tenoron Kristaq Antoniu ĉe la piano por ok kantoj surbendigitaj por la Columbia Recording Company en Italio. Dungu ankaŭ gvidis orkestron por sep el la registraĵoj de Antoniu.
Aliaj komponisto-aranĝistoj en albana lirika popolmuziko en tiu periodo, inkludas Lolan Gjokan kaj Kristo Konon.
Orny VD
-
Orny estas komunumo en la distrikto Morges en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 369 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La komunumo Orny situas en la Vaŭda Mezlando ambaŭflanke de la rivereto Nozon proksimume 18 kilometrojn sude de la distriktĉefurbo Morges, norde de la akvodislimo inter Rodano kaj Rejno. La komunumo etendiĝas en la ebenaĵo de Orbe. En ĝia nordoriento troviĝas la naturrezervejo Marrin des Puits, tra kiu pasas la Entreroches-Kanalo. Sur la teritorio de Orny videblas restaĵoj de la Entreroches-Kanalo, kiu estis konstruita en la 17-a jarcento kadre de projekto ligi la riversistemojn de Rodano kaj Rejno por varŝipotransporto. La komunumo konsistas el la vilaĝo Orny kaj la setlejoj Près-des-Pièces, Entreroches kaj La Bernoise, kaj diversaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,56 km², de kiuj 14,7% estas kovritaj de arbaro, 76,1% servas por agrikulturo kaj 6,8% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Orny limas en okcidento kaj nordo al Pompapaples, en oriento al Bavois, en sudoriento al Eclépens, kaj en sudokcidento al La Sarraz.
Trafiko
Tra Orny pasas la kantona ĉefvojo n-ro 133 de Orbe al La Sarraz. En sudokcidento de la komunumo la vojo n-ro 133 kuniĝas kun la kantona ĉefvojo n-ro 9. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas proksimume 10 kilometrojn sudsudoriente de la komunumo apud Villars-Sainte-Croix.
Historio
La unua dokumenta mencio de Orny datiĝas el la jaro 1011 kiel Orne. En Orny inter aliaj historiaj objektoj dum la konstruado de la Entreroches-Kanalo estis trovita romia mejloŝtono el la 2-a jarcento. La Preĝejo Notre-Dame, kiu estis menciita la unuan fojon en la jaro 1177 fariĝis pastra preĝejo en la jaro 1228. Dum mezepoko Orny estis feŭdo de la Grafoj de Grandson kaj apartenis al la Baronejo La Sarraz. Sub la berna regado la komunumo estis de 1536 ĝis 1598 parto de la Voktejo Moudon kaj poste ĝis la Helveta Revolucio de 1798 parto de la Voktejo Romainmôtier. De 1798 ĝis 2007 la komunumo apartenis al la Distrikto Cossonay poste ĝi estis surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la Distrikto Morges.
Perote
Perote estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Perote. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 128.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 61272 loĝantojn. El tiuj estis 30084 viroj kaj 31188 virinoj. La komunumo havas surfacon de 735.4 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 34 minutoj norda latitudo kaj 97 gradoj kaj 15 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 2400 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30128a.htm
John Leguizamo
John Alberto LEGUIZAMO naskiĝis en Bogoto  estas kolumbi-usona aktoro, voĉaktoro, humuristo, kinproduktoro, dramisto kaj scenaristo. Li venis al la famo pro kunaktora rolo en la ago-komedio Super Mario Bros (1992) kaj apoga rolo en la krimdramo Carlito's Way (1993). Aliaj rimarkindaj roloj inkludas Sid the Sloth en la animaciaj filmoj Ice Age (2002-2016) kaj la rakontanto de la seria komedio The Brothers García (2000-2004). Ĝis 2009 li aperis en pli ol 75 filmoj, produktis pli ol 10 filmojn, ĉefrolis en Broadway en pluraj produktadoj, faris pli ol 12 televidajn aperojn kaj produktis aŭ ĉefrolis en multaj aliaj televidspektakloj.
Jenő Ranschburg
Jenő Ranschburg naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Ranschburg frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en pedagogia altlernejo en 1961. Post siaj studoj li instruis en speciala lernejo kaj li akiris psikologian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1964. Post la dua diplomo li laboris en psikologia instituto, poste inter 1965 kaj 1977 li instruis en la menciita universitato. En 1972 li kandidatiĝis, en 1977 li estis nomumita institutestro. Inter 1977–1997 li instruis en Altlernejo de Szolnok. Post la emeritiĝo li instruis en Altlernejo Károly Róbert. Dum sia vivo li ofte aperis en la Hungara Televizio. Li ricevis premiojn inter 1984-2010.
Sándor Előd Ősz
Sándor Előd ŐSZ [OEs] rumania hungara arkivisto, kaplano. Li naskiĝis en Gheorgheni la 31-an de majo 1981.
Kariero
Sándor Előd Ősz pristudis teologion en Kluĵo (2000-2005), li magistriĝis en 2006 en UBB de Kluĵo. De 2007 li estas arkivisto de Reformita Eklezidistrikto de Transilvanio.
Ladce
Ladce (Lédec) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Ladce situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ ĉefvojo, aŭtovojo kaj fervojo el Bratislavo. Ilava troviĝas je 6 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1472. Longe ĝi apartenis al burgo de Košecké Podhradie. En 1784 loĝis tie 574 vilaĝanoj (112 familioj) en 97 domoj, en 1828 634 vilaĝanoj en 63 domoj. Ekde 1883 la fervojo ankaŭ tie ekfunkciis, en 1912 stacidomo konstruiĝis. Ekde 1890 uzino pri cemento produktas. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Lédec 1052 homoj, (slovakoj en majoritato, hungaroj en minoritato). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Ilava, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Dum la 2-a mondomilito la vilaĝanoj apogis la partizanojn, responde la germanoj bruldetruis parton de la vilaĝo kaj pafis apogantojn. En 1953 kulturdomo konstruiĝis. En 2001 vivis en Ladce 2609 homoj, (2499 slovakoj).
Famuloj
En Ladce naskiĝis la aktoro Imre Fazekas.
ALEUS
ALEUS estis fondita je la de Helmar Gunter Frank ; ĝia nomo estas akronimo de la germana esprimo Arbeitskreis für liberale europäische Sprachpolitik (= laborrondo pri liberala eŭropa lingvopolitiko).
ALEUS konsideras sia precipa celo la enkondukon de neŭtrala kaj facile lernebla dua lingvo en Eŭropa Unio; tiu lingvo ne nepre estu Esperanto, kiu tamen ŝajnas al ĝi la plej taŭga kandidato. La eŭrop-centrecon de la esperanta radikaro, ofte kritikatan, ALEUS opinias dezirinda eco de komuniklingvo speciale eŭropa. Pri ebla rolo tutmonda de tia lingvo ALEUS ne esprimas opinion.
ALEUS postulas, ke en la lerneja instruado eŭrop-unia la komuniklingvo estu la unua lingvo, kaj ke la disponigo de pliaj lingvoj orientiĝu ne nur laŭ la monda disvastigiteco, sed ekzemple ankaŭ de lim-regiona uzebleco.
Saumur
Saumur, proponita esperantigo Saŭmuro, estas malgranda urbo kaj komunumo en Francio kun proksimume 30.000 loĝantoj. La urbo situas laŭ la rivero Luaro. La regiono estas notinda pro siaj belaj antikvaj hejmoj kaj kirkoj, bonegaj vinoj, kaj kavoj por manĝeblaj fungoj.
Vino Saumur AOC
Saumur AOC (Nomo de Regata Origino) rilatas al loka kaj ĉikaŭa vino, kiu ekzistas kiel blanka, roza, ruĝa kaj ŝaŭma vino.
Naskiĝintoj
Ĝi estas la naskiĝloko de:
Gastão Vidigal (San-Paŭlio)
Gastão Vidigal estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 4.193 loĝantojn en 2010.
Zărnești
Zărnești [zərneŝtj] (hungare: Zernest [zerneŝt], germane: Zernescht [cerneŝt]) estas urbo en distrikto Brașov en Rumanio sur la suda rando de la baseno de Bârsa sudokcidente de Braŝovo. Administre apartenas al ĝi Tohanu Nou. Oni aligis al ĝi en 1964 Tohanu Vechi.
Batalo de Bornhöved (1227)
La (dua) Batalo de Bornhöved okazis la 22an de Julio 1227 ĉe Bornhöved en Holstein. La grafo Adolfo la 4-a de Schauenburg kaj Holstein — estrante armeon konsistanta el trupoj el la urboj Lübeck kaj Hamburgo, ĉirkaŭ 1000 Ditmarsianoj kaj kombinitaj trupoj de Holstein proksimaj al variaj nobeloj de Norda Germanio — venkis super la reĝo Valdemar la 2-a de Danio kaj la velfo Otto la Infano.
Miklós Barabás Büszke Kocsis
Kariero
Büszke Kocsis havis bonegan memorkapablon kaj rakontan talenton. Plej volonte li fabelis okazintaĵojn. Oni surbendigis pli ol 700 popolkantojn, popolfabelojn kaj okazintaĵojn de li. Proksimume 200 da ili estis ofte ripetitaj de li.
Zărnești
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 4 253 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj); en 1992 ĝi havis 24 926 loĝantojn (97 % rumanoj, hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estis en 1367. La 21-an de aŭgusto 1690 en ĝia areo okazis la batalo por Transilvanujo inter la milittrupoj de Emeriko Thököly kaj generalo de Aŭstrio, Donathus Heissler. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Fogaras vármegye).
Nekézseny
Nekézseny (nekEĵenj) estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Ózd.
Situo
Nekézseny situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Eger-Putnok. Ózd troviĝas 15, Putnok 17, Kazincbarcika 21, Miskolc 46 km-ojn.
Johano la 2-a (Kleve-Mark)
Vivo
Johano estis la plej aĝa filo de Duko Johano la 1-a de Kleve (1419–1481). Same kiel tiu ĉi li estis edukata ĉe la kortego de Burgonjo. La 3-an de novembro 1489 li geedziĝis kun Meĥthilda de Hesujo (naskiĝinta la 1-an de julio 1473; mortinta la 19-an de februaro 1505), filino de Landgrafo Henriko la 3-a de Hesujo. Pro siaj onidire 63 ekstergeedzaj gefiloj Johano la 2-a havas la kromnomon „la Gefilfarinto“.
Nekézseny
Historio
La unua mencio devenis el 1415 en formo "Nekeseny". Dum la turka erao la vilaĝo senhomiĝis. Vilaĝservoj estas kuracejo, 4 vendejoj.
Kabineto Grósz
Kabineto Grósz [grOs] estis la sepa registaro post la Hungara revolucio de 1956, samtempe la antaŭlasta kabineto de la socialismo. Tiu kabineto gvidis la landon en la jaroj 1987 kaj 1988 resume pli ol jaron. En tiu periodo kontraŭloj de la socialismo jam iĝis tre aktivaj.
Johano la 2-a (Kleve-Mark)
Vivo
Johano alkreskis kiel sia patro ĉe la kortego de Burgonjo. Li akompanis en ĉi tiu tempo Karlon la Bravan je ties militiroj. Kvankam lia patro mallonge antaŭ sia morto estis avertinta lin pri tio, sin turni kontraŭ Burgonjo, Johano sin turnis kun la urboj Utreĥto kaj Amersforto kontraŭ la episkopon de Utreĥto, Davido de Burgonjo. Je tio li subtenis sian fraton Engelberto, kiu sin rigardis kiel administranton de la princepiskopujo Utreĥto. Samtempe li frontis en la Hoka kaj Morua Milito Maksimilianon la 1-a, kiu pretendis la heredaĵon de Burgonjo, ĉeflanke de la partio de Hoek.
Kabineto Grósz
Historio
Post longa gvidado de Kabineto Lázár János Kádár nomumis ĉefministro fidelan komuniston Károly Grósz. Grósz havis la teorion pri reformita socialismo kaj li plene forĵetis la kapitalisman sistemon. En 1988 li sukcese abdikigis Kádár-on kaj li mem estis ankaŭ la ĉefpartiestro. Teorie ĉesis erao de Kádár, tamen la sekvaj 2 jaroj estis daŭrigo de tiu sistemo, do la kadarismo finiĝis praktike en 1990. Grósz oficiale vizitis Amerikon, kiu signifis la novan politikan vojon, krome li sensukcese renkontiĝis kun Nicolae Ceaușescu. Grósz ne aŭdis voĉojn de la malkontentaj hungaroj, tial la partio mem agis kaj aperis la lasta socialista Kabineto Németh.
Johano la 2-a (Kleve-Mark)
Vivo
La situacio de Johano fariĝis pli malfacila pro la katastrofa financa situacio de lia lando kaj pro la statoreprezentantoj, kiu sin turnis kontraŭ li. La urboj de la duklando Kleve kunligis en 1489 al alianco por la protekto de siaj rajtoj kaj privilegioj. Sed ili ne sukcesis malhelpi Johanon, ke li komencas novajn militagojn. Tiu ĉi laŭkontrakte subtenis Maksimilianon en ties batalo kontraŭ Karlo de Egmond. Krom tio li provis post la morto de Episkopo Davido en 1496 akiri la episkopan sidejon por unu el siaj fratoj. Ambaŭ konfliktoj finiĝis por Johano sen venko.
Tio ĉi fortigis la reziston de la landaj statoj de Duklando Kleve kaj de Graflando Mark. Tiu ĉi intensiĝis ĝis malkaŝa ribelo kaj rifuzo de impostpagoj. Al tio ne laste kontribuis, ke Johano provizis kelkajn el siaj favoratoj kaj siajn multajn ekstergeedzajn gefilojn per mono kaj terposedaĵoj.
Kiel ununuran politikan sukceson de Johano la 2-a oni rigardas la geedziĝon de lia filo Johano kun la filino de la lasta duko de Jülich-Berg, Vilhelmo, kiu kondukiĝis al la unuigo de la duklandoj Jülich-Kleve-Berg.
Duko Vilhelmo de Jülich-Berg paŝis en la batalo kun siaj statoj sur la flankon de la statoj kaj kritikis malkaŝe la malbonan regadon de Johano. La 8-an de marto 1501 Johano vidis sin devigita fari kontrakton kun la statoj. Laŭ ĉi tiu kontrakto oni formis statokonsilantaron el dek du konsilantoj. Ok el la konsilantojn starigis Kleve kaj la restaj kvar venis de Mark. Nur se almenaŭ ses el tiuj ĉi konsilantoj konsentis, la duko onte povis edikti ankoraŭ dekretojn por la duklando. Tiun ĉi limigon de la potenco eĉ plifortikigis pluaj kontraktoj de la 27-a de januaro kaj de la 4-a de marto 1510. La januara kontrakto transigis la limigojn ankaŭ sur la ontan union kun Jülich-Berg, kaj la marta kontrakto koncernis la feŭdan kaj heredan juron en Kleve-Mark. Tio garantiis daŭran kontrolon de lia regado fare de la statoj. Sen ties konsento Johano ekde tiam ne povis fari nomindajn decidojn. Ankaŭ la financoj subestis plene sub la kontrolo de la statoj. En la sekvatempo la duko vane provis eviti la kunregadon de la statoj. Tiuj ĉi anstataŭe kunligiĝis eĉ pli ligaj. Ekde 1510 estis realigita daŭra unuigo de la statoj de Kleve kaj Mark. Samtempe ili dependigis la postulon de la impostoj de sia konsento.
6188 Robertpepin
6188 Robertpepin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1988 de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert Pepin, profesoro ĉe la Universitato de Minesoto. Li studis la historion de la vaporiĝemaj elementoj de la Sunsistemo. Li konfirmis la kongruecon inter la meteorŝtonoj "SNC" kaj Marso per mezuro de kaj de azoto en glasoj trovitaj en tiaj meteorŝtonoj.
Freiburg (Elbo)
Freiburg (platgermane Freeborg)estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stade de la federacia lando Malsupra Saksio, borde de la rivero Elbo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi konsideriĝas parto de la metropola regiono Hamburgo.
33230 Libbyrobertson
33230 Libbyrobertson estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Libby Robertson, instruistinon ĉe la Franklin Fine Arts Center de Ĉikago (Ilinojso). Ŝi estis mentorino de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2016, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo.
Banff (apartigilo)
Banff povas esti:
Werner Seppmann
Werner SEPPMANN (1950 - 12a de Majo 2021) estis germana sociologo kaj socifilozofo.
Li studis socian sciencon kaj filozofion en Bochum kaj tie kaj prie li doktoriĝis. Ĝis 2009 Seppmann estis membro de la Germana Komunista Partio. Li estis ĵurnalisto de la gazeto junge Welt. Li estis membro de la komunista organizo Marx-Engels-Stiftung. Inter la temoj kiujn Seppmann pritraktis menciindas analizo de la sociaj strukturoj, kritiko de la ideologioj, socia filozofio kaj sociologio de la kulturo.
8 (nombro)
Ok (8) estas la natura nombro kiu sekvas de 7 kaj antaŭas de 9.
La nombro 8 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
(9181) 1991 NP2
(9181) 1991 NP2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
8 (nombro)
En matematiko
8 estas nombro de Fibonaĉi.
Kubo estas regula 3 dimensia pluredro kiu havas 8 verticojn.
Per ok regulaj trianguloj konstrueblas regulan pluredron - okedron.
8-kvadrato estas geometria formo el 8 kvadratoj.
Oklatero estas plurlatero kun 8 lateroj.
En fiziko
8 estas la dua magia nombro.
Pri la nombro 8
La atomnumero de oksigeno.
Francesco Foggia
Francesco FOGGIA (naskiĝis en 1604, mortis en 1688) estis itala komponisto de la baroko kaj membro de la Roma Skolo.
Dolní Dvorce (Kašperské Hory)
Dolní Dvorce estas domaro en Ĉeĥio, parto de urbo Kašperské Hory en distrikto Klatovy. Ĝi troviĝas proksimume 3,5 km norde de Kašperské Hory. Estas ĉi tie registritaj 20 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Francesco Foggia
Vivo
Oni supozas, ke Foggia aktivis ĉe la kortego de la bavara elektoprinco Maksimiliano la 1-a en Munkeno. Post tiam li laboris en Romo kiel orgenisto ĉe diversaj preĝejoj. Por la tempospaco inter 1646 kaj 1662 li estas menciita kiel kapelestro de la patriarka baziliko Sankta Johano Laterana. Kiel kapelestro de la baziliko Sankta Lorenco en Damaso li eldonis en la jaro 1667 verkkolekton titolitan Psalmodia Vespertina, kiu enhavis profilon de lia kreado kiel psalmoj, magnifikatoj kaj Marianaj antifonoj. Ekde 1677 ĝis sia morto li estis kantoro ĉe la papa baziliko Santa Maria Maggiore en Romo, lia filo Antonio Foggia sukcedis lin en tiu posteno. Oni konsideras Francesco Foggia kiel lastan gravan reprezentanton de la Roma Skolo.
Dolní Dvorce (Kašperské Hory)
Dolní Dvorce situas en katastra teritorio Dolní Dvorce u Kašperských Hor kun areo 2,48 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1548.
Sándor Muhi
MUHI Sándor estas rumanuja hungara grafikisto, priarta verkisto. Li naskiĝis en Satu Mare la 28-an de majo 1945.
Biografio
Sándor Muhi diplomitiĝis en 1982 en Bukareŝto en Arta Altlernejo Nicolae Grigorescu. Li ankaŭ verkas pri arto. Ekde 1968 li estis desegninstruisto en sia naskiĝurbo.
Platón Sánchez
Platón Sánchez estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Platón Sánchez. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 129.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 17670 loĝantojn. El tiuj estis 8665 viroj kaj 9005 virinoj. La komunumo havas surfacon de 227.8 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 21 gradoj kaj 16 minutoj norda latitudo kaj 98 gradoj kaj 22 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo.
(13034) 1989 UN
(13034) 1989 UN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Platón Sánchez
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 18229 personoj. En la jaro 2000 temis pri 17509, do temis pri kresko / malkresko je -0.8 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 15332 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 5637 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Benoît Magimel
Benoît MAGIMEL (naskiĝis la en Parizo) estas franca aktoro. Fekunda aktoro, kiu estis 14-jara kiam li aperis en sia unua filmo, Magimel stelumis en diversaj roloj en Franca Kino.
Platón Sánchez
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/veracruz/municipios/30129a.htm
Benoît Magimel
Dum kelkaj jaroj, li vivis kun franca aktorino Juliette Binoche, kun kiu li kun-ĉefrolis en filmo Children of the Century en 1999 kaj poste havis filinon, Hannah, naskiĝintan en 1999. Ilia rilato finiĝis en 2003.
Kapitula kirko de Santillana del Mar
La Kapitula kirko de Santillana del Mar, en hispana Colegiata de Santa Juliana de Santillana del Mar (Kantabrio, Hispanio), kiun ĝi nomis (Sant Iuliana iĝis Santillana), estas unu de la romanikaj monumentoj plej reprezentaj de la regiono. Ĝi estis deklarita Nacia Monumento de Hispanio la 12an de Marto 1889.
En 2015, en la aprobo fare de la Unesko de la ampleksigo de la Jakoba vojo en Hispanio al la aldono «Caminos de Santiago de Compostela: Camino francés y Caminos del Norte de España», ĝi estis inkludita kiel unu de la unuopaj havaĵoj (n.º ref. 669bis-012) de la Jakoba marborda vojo.
​Ŝajne fine de la 9-a jarcento jam ekzistis tie ermitejo dediĉita al supozita martirino Sankta Juliana. Poste estis romanika templo de monaĥejo de benediktanoj, kiu poste iĝis kolegiata preĝejo de komunumo de pastroj de Sankta Aŭgusteno, kaj tiukadre suferis aldonojn kaj reformojn.
Temas pri preĝejo de tri navoj kvarpartaj kaj transepto, tri duoncirklaj absidoj, cilindra turo, kaj kupolbazo super la navokruciĝejo. Estas ankaŭ klostro kaj abatejaj dependaĵoj. La centra navo estas pli larĝa ol la flankaj navoj kaj tial la navokruciĝejo estas kvadratplanita. Krome oni konstruis kvadratbazan sonorilturon kiu el ekstero similas ak tiu kiu staras super la navokruciĝejo, kio havigas simetrian aspekton el la suda fasado. Menciindas la ĉefa pordego sude kiu ebligas aliron el la placo, kaj alia pordego norde kiu komunikas la preĝejon kun la klostro.
9 (nombro)
Naŭ (9) estas la natura nombro kiu sekvas de 8 kaj antaŭas de 10.
La nombro 9 en la dekuma sistemo havas alternativajn formojn:
En matematiko
9 ne estas primo; 9 = 3·3
9 estas la plej alta cifero en la dekuma sistemo.
9-kvadrato estas geometria formo el 9 kvadratoj.
Naŭlatero estas plurlatero kun 9 lateroj.
Naŭedro estas pluredro kun 9 edroj.
Ehrenberg (apud Hildburghausen)
Ehrenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Feldstein. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Konero
Konero - itale Monte Conero [prononco ], ankaŭ konata kiel Monte d'Ancona, estas promontoro ("terkapo") en Italio, situanta rekte sude de la haveno de Ankono en la Adriatiko.
La nomo Conero venas de la greka nomo Komarós kaj indikas la okcidentan arbuton kiu estas ofta en la deklivoj de la monto. La monto estas 572 metrojn alta kaj ĝi estas la sola alta marborda punkto ĉe la Adriatika Maro inter Triesto kaj la masivo Gargano en la regiono de Apulio. La marborda monta deklivo konsideratas inter la plej taŭgaj lokoj por birdumo en Eŭropo, aparte dum migrado de rabobirdoj (marto-majo kaj aŭgusto-septembro).
Lamone
Lamone estas komunumo de la komunumaro Vezia kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1676 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Lamone situas proksimume 5 kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefurbo Lugano, al kies aglomeraĵo la komunumo apartenas, ĉe la okcidenta bordo de la rivero Vedeggio. La komunumo konsistas el la vilaĝo Lamone kun la kvartaloj Ostarietta kaj Selva.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lamone limas en nordo al Torricella-Taverne, en nordoriento al Origlio, en sudoriento al Cureglia, en sudo al Cadempino, en sudokcidento al Gravesano, kaj en okcidento al Bedano.
Trafiko
Tra Lamone pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2 de Belinzono trans la montopasejo Monte Ceneri al Lugano kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturjeo Lugano-Nordo situas 3 kilometrojn sude de la komunumo en Manno. Pere de la stacidomo, situanta en sudo sur la komunuma teritorio, ĉe la trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Belinzono al Lugano kaj buslinioj de la loka busreto de la urbo Lugano la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lamone datiĝas el la jaro 854 kiel Namonni. Dum mezepoko en Lamone posedis feŭdajn rajtojn kaj bienojn la benediktana Abatejo San Ambrogio de Milano, la katedrala kapitolo de Como kaj ek de la 15-a jarcento al dukoj de Milano kaj la Hospitalo Santa Maria de Lugano. Ek de 1468 Lamone estas menciita kiel memstara paroĥo, al kiu ankaŭ apartenis Cadempino. En la jaro 1887 estis solvita la longjara limkonflikto kun la najbara komunumo Cadempino. Ek de la 2-a duono de la 20-a jarcento pro la favora trafika situo kaj la proksimeco de la urbo Lugano la loĝantaro de la komunumo konsiderinde kreskis.
Internacia tago
Internacia tago estas tago dediĉita al aparta temo. Ili estas aŭ internaciaj tagoj, aŭ mondaj tagoj dekretitaj de Unuiĝintaj Nacioj por atentigi pri gravaj internaciaj aferoj, aŭ subtenitaj de institutoj aŭ asocioj kaj vaste agnoskitaj tra la mondo.
(UN) indikas oficialajn tagojn iniciatitaj aŭ agnoskitaj de Unuiĝintaj Nacioj.
SEJM-konferenco 1995
SEJM-konferenco 1995 okazis 04-07 novembro 1995 en Ĉeboksari. Laŭ statuto de SEJM SEJM-konferenco estis plej alta organo de la organizaĵo.
La konferencon ĉeestis: Aleksandr Blinov (AB), Andrej Ananjin (AA), Andrej Liskov (AL), Jelena Lebedeva (JL), Elena Saldirkina (ES), Maria Koĉetkova (MK), Sergej Beznosko (SB), Grigorij Arosjev (GA), Natalja Grigorjevskaja (NG), Oleg Indeev (OI), Albina Ŝamsutdinova (AŜ), Ĵanna Amirova. (ĴA).
Protokolo
Protokolis NG
Tagordo
AB proponis fari la ĝeneralan tagordon. Sekvis la proponoj:
Malfermo
A.Blinov malfermas la konferencon kaj laŭtlegas la tagordon.
Rezultoj de IJK
A.Ananjin diras, ke IJK estis preparata dum kelkaj jaroj.
(18582) 1997 XK9
(18582) 1997 XK9 estas malrapide rotacianta asteroido de la interna asteroida zono (aŭ Hungaria familio) malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
SEJM-konferenco 1995
Rezultoj de IJK
A.Liskov informas, ke la kongresonĉeestis 303 oficiale registriĝintaj partoprenantoj el 35 (37) landoj (estas diversaj kalkuloj rilate kvanton de landoj). La IJK finance estis sukcesa kaj proksimuma profito konsistigis ĉirkaŭ 400 USD.
A.Ananjin mencias, ke la impresoj pri la IJK estis plejparte bonaj, sed ofte oni plendis pri malpuraj necesejoj.
A.Blinov demandis ĉu eble SEJM sendu la artikolon pri IJK al "Ruslanda Esperantisto".
M.Koĉetkova plendis pri malbona aparataro.
G.Arosjev anoncas la rezultojn de arta konkurso:
kaj diras, ke dum IJK renkontiĝis 2 E-kulturoj: ekssovetia kaj okcidenta.
Red Deer
Red Deer estas urbo en Kanado, en meza Alberto, meze inter Kalgario kaj Edmontono. Ĝi prenas sian nomon de la Rivero Red Deer kiu trafluas la urbon. Laŭ la stato de la jaro en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Red Deer cetere ricevis urbajn rajtojn je la. La urbo estas la administra centro de la censodistrikto 8 de Alberto.
SEJM-konferenco 1995
Rezultoj de IJK
A.Ananjin petas ne okazigi IJK-on en Rusio dum 30 jaroj kaj substrekas, ke IJK estas merito de SEJM.
Eventuala likvido de SEJM
A.Ananjin proponas pridiskuti eblecon de SEJM-likvido, diras, ek la lasta konsisto de SEJM-komitato ne funkciis, IJK-on organizis LKK; ankaŭ li menciis la frakcian militon kun Dmitrij Oŝĉepkov.
Je.Lebedeva rimarkas krizon en la SEJM-agado, nome: ne videblas kunlaboro de aktivuloj.
A.Blinov kelfoje atentigas, ke necesas trovi novajn iniciatemajn homojn kaj diras, ke organizo ne povas ekzisti sen celoj.
G.Arosjev diras, ke SEJM estu centro por lokaj organizoj.
A.Ananjin konstatas, ke la organizo estas malforta kaj proponas doni ankoraŭ unu ŝancon al SEJM.
Je.Lebedeva opinias pri tio, ke la nivelo de la aranĝoj estas sufiĉe malkulture gaja kaj malalta.
A.Ananjin diras, ke la situacio ne dependas de eksteraj kondiĉoj.
Je.Lebedeva proponas fari demandojn laŭronde:
Jen la plej gravaj respondoj (kion mi ŝatas):
Kion mi ne ŝatas:
Je. Lebedeva resumas kaj konkludas, ke oni pensas ke oni havas potencialon, sed ne faras, ĉar ne scias, kion fari.
S.Beznosko rimarkas, ke SEJM havas personecon nome SEJM estas ligita kun certaj personoj.
Je.Lebedeva diras, ke ŝi ne estas kontraŭ SEJM entute, sed kontraŭ la daŭrigo de nuna SEJM ankaŭ ŝi aldonas, ke bonega informa agado estas bona komenco de laboro.
A.Ananjin demadas kiel fari nialandajn aranĝojn internaciaj por ke tien alvenu pli multe da homoj.
N.Grigorjevskaja opinias, ke necesas unu kunordiganto de la laboro.
M.Koxetkova diras, ke niaj aranĝoj ne koincidu kun la datoj de okazigo de eksterrusiaj renkontiĝoj.
Je.Saldirkina atentigas pri instru-metodika laboro.
A.Blinov opinias, ke oni pli atentu al ekstera kaj interna informado, instru-metodika laboro, varbado.
G.Arosjev certas, ke necesas ne malfondi SEJM-on, sed ŝanĝi la agadsistemon.
Je.Lebedeva konkludas, ke SEJM ekzistu plu.
A.Ananjin diras, ke necesas redifini la celojn de SEJM; li proponas, ke instruado estu iasenca bazo por venu novaj homoj.
G.Arosjev demandas, ke se temas pri nuna krizo de SEJM do, kiam estis la plej alta nivelo de evoluo de SEJM.
Je.Lebedeva respondas, ke la OkSEJT en 1990 en Ivanovo estis la plej sukcesa.
Kvorumeco
A.Liskov laŭtlegas la oficialan statistikon de la konferenco: 68 personoj pagis por 95-a jaro, el ili 19 A-membroj. El ĉiuj A-membroj ĉeestis 8: Arosjev, Blinov, Beznosko, Koĉetkova, Lebedeva, Liskov, Saldirkina, Voskresenskaja. A-membro Ĥromov transdonis sian voĉdonrajton al Lebedeva, do resume estas 9 voĉoj. Juĝante laŭ la Statuto la konferenco estas kvoruma, se tie ĉeestas ne malpli ol 2/3 de ĉiuj A-membroj. Sekve la SEJM-konferenco ĉi-jare ne estas kvoruma.
Raportoj
Je.Lebedeva laŭtlegas la raporton de Oleg Dadajev, SEJM-komitatano pri agado en Ukrainio. La konferenco akceptis lian raporton kondiĉe de publikigo de ĝi.
A.Blinov proponas, ke al sekvaj SEJM-konferenco oni alportu protokolojn de okazintaj konferencoj.
A.Blinov mencias la fakton, ke Aleksandr Korĵenkov dufoje sendis al Beznosko leterojn kun alvoko pri helpo en organizado de kultura programo de REK en Tjumenj kaj ke Beznosko neglektis ambaŭ leterojn.
La konferenco akceptis la raporton de Beznosko, tamen malaprobis lian laboron.
M.K. raportas kaj diras ke EoLA en Kazanj ne estis sukcesa laŭ artaj rezultoj, IJK-rezultoj - venis kaj prezentiĝis Ekvinokso. Ŝi mencias ke el kasedoj SEJM nur partoprenis en eldono de tiu de Ĵomart, kaj eĉ ne multobligis. Ŝi sendis leteron al Minsk kun peto pri informoj koncerne EoLA-n. M.Koĉetkova ankaŭ mencias G.Arosjev, kiu eldonis libron "SEJM-kreado". La konferenco akceptas la raporton kaj la laboron.
Je.L. raportas kaj diras ke ŝi havis du taskojn:
Koncerne la unuan taskon do ŝi kontribuis al aŭtuna'1994 TEJO/KER- seminarioj en Ĉeĥio kie SEJManoj vaste partoprenis nome Oŝĉepkov, Ĥromov, Kejda, Ramanoŭski, Fridman; kaj en Budapeŝt maje 1995, kie partoprenis Arosjev. Do la celo estas atingita, ĉiuj ili plaŝis al la ekstera publiko. Krome kelkaj presonoj iĝis individuaj membroj de UEA tra Canuto. Rilate la duan taskon do Peterburga komitato de juneco kaj infanoj donis subvencion por IJK. Je.Lebedeva informas ke Rusio ricevis unu partoprenlokon por la sekva TEJO/KER seminario marte'1996 en Irlando. La temo estas ekologio kaj naturprotektado. Ŝi informas ke venis propono el Italio de Francesco Amerio pri Volontula Servo - interŝanĝo de homoj. A.A. aldonas pri internaciaj kursoj en Peterburgo.
La konferenco akceptas la raporton kaj la laboron.
La konferenco akceptas la raporton. La konferenco decidas neniel reagi rilate eventualan raporton de D.Oŝĉepkov kaj konsideras lin eksiĝinta. La konferenco kondamnas la konduton de la komitatanoj Fridman kaj Perepelica, kiuj ne venis al la konferenco nek sendis skribajn raportojn.
La konferenco voĉdonas por akcepti la laboron de la SEJM-komitato en 1994-1995 nekontentiga kun apartaj dankoj al Jelena Lebedeva kaj Marija Koĉetkova. Por: voĉdonis 8 (Beznosko, Blinov, Koĉetkova, Lebedeva, Lebedeva (anst. Ĥromov), Liskov, Saldirkina, Voskresenskaja), kontraŭ: voxdonis 0, sindetenis 1 (Arosjev). Sekve la laboro de la rekomendo estas akceptita
INSTRUADO
Laborgrupo pri instruado proponis la sekvajn eventualajn aktivecojn de SEJM: