cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siklawica
Vidu ankaŭ
Listo de polaj akvofaloj
1924 Horuso
1924 Horuso estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj la nederlandaj geastronomoj Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld, de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin per la Schmidt-teleskopo de 48 coloj (122 cm) de la Observatorio de la Monto Palomar kaj sendis la fotografiajn platojn en Nederlandon, kie la geedzoj Cornelis Johannes van Houten kaj Ingrid van Houten-Groeneveld ekzamenis ilin.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la antikva egiptia dio Horuso.
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 21900 Oruso.
Listo de matematikistoj
Sciencisto, kiu esploras diversajn sferojn de la matematiko, estas nomata matematikisto. Jen la nomoj de kelkaj famaj matematikistoj laŭ alfabeta ordo:
Oberto (opero)
Oberto, Conte di San Bonifacio estas opero en du aktoj de Giuseppe Verdi laŭ itallingva libreto de Temistocle Solera, bazita sur ekzistinta libreto de Antonio Piazza probable nomata Rocester. Ĝi estis la unua opero de Verdi, verkita ĉirkaŭ periodo de kvar jaroj kaj estis unuafoje ludita ĉe la Teatro alla Scala, Milano, la 17an de Novembro 1839. La ludado ĉe La Scala ĝuis "justan sukceson" kaj la teatra entreprenisto, Bartolomeo Merelli, mendis du pliajn operojn el la juna komponisto.
Historio
La agado okazas en 1228 en Norda Italio. Estis okazinta batalo inter Oberto, Grafo de San Bonifaco, kaj Salinguerra, estre de Ezzelino da Romano. Oberto estis malvenkita kaj retiriĝas al Mantovo. Dume lia filino Leonora estis seksallogita kaj abandonita de Riccardo, Grafo de Salinguerra, kaj Riccardo estas edziĝonta al Cuniza, fratino de Ezzelino. Leonora iras al Bassano la tagon de la nupto de Riccardo, intence renkonti lin.
Referencoj
Notoj
Ĉefaj fontoj
Ateneo el Naŭkrato
Kelkaj el liaj publikaĵoj perdiĝis, sed la dekkvin volumenoj de la Deipnosofistoj survivis grandparte.
Oberto (opero)
Referencoj
Aliaj fontoj
Preĝejo Sankta Ludoviko en Eger
La Kirko Sankta Ludoviko estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, rande de la urbo Eger.
Historio
En la 1930-aj jaroj en tiu loko ne estis kirko, la urbocentraj preĝejoj malproksimis. Komence oni aranĝis mesojn en la lernejo. En 1937 oni konstruis la preĝejon. En la sekva jaro alvenis la orgeno.
Konstruaĵo
La novbaroka preĝejo situas sola havanta po unu turon kaj navon. En la fasado videblas skulptaĵo pri Ludoviko la 9-a, reĝo de Francio, postmorte sanktigita, la kirka patrono. Ankaŭ la ĉefaltaro prezentas Ludovikon la 9-an kun flago. Krome estas du altaroj pri Sankta Koro kaj Sankta Maria. Ĉirkaŭ la sanktejo estas koridoro havanta tri partojn. Unu el la partoj servas kiel sakristio.
Baradili
Baradili - jen itale, sarde  Bobàdri - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Baressa, Genuri (MD), Gonnosnò, Sini, Turri (MD) kaj Ussaramanna (MD).
András Balázs (pastro)
András BALÁZS [balAĵ] hungara/rumania hungara kanoniko, papa prelato, teologo, jurhistoriisto. Li naskiĝis en Kászonimpér la 18-an de novembro 1869 kaj mortis en Székesfehérvár la 25-an de januaro 1956.
Kariero
András Balázs pristudis teologion en Pázmáneum de Vieno kaj li estis konsekrita en 1892. Li instruis en Braŝovo, Koloĵvaro. De 1903 li estis ĉefdekano-paroĥestro de Torda, de 1917 kanoniko de Gyulafehérvár, de 1930 papa prelato. Li agadis por konservado de hungaraj lernejoj en Transilvanio, kiun li reprezentis ankaŭ en Ĝenevo antaŭ la Ligo de Nacioj. Li estis unu el gvidantoj de Erdélyi Katolikus Akadémia, kunulaŭtoro de volumo Az erdélyi katolicizmus múltja és jelene (La pasinteco kaj prezento de transilvania katolicismo) (Dicsőszentmárton, 1925).
Duarte la 1-a (Portugalio)
Eduardo la 1-a de Portugalio, Duarte I de Portugal (naskiĝis la en Viseu, mortis la  en Tomar), kromnomita "la Elokventa" aŭ "la filozofa Reĝo", pro la intereso je la kulturo kaj pro la verkoj kiujn li lasis, estis la dekunua reĝo de Portugalio, filo de Johano la 1-a kaj Dona Filipa de Lankastro. Ekde frue li estis preparita por reĝi kiel la unua de glora dinastio. En 1433 li postvenis sian patron. En mallonga kvinjara reĝado li kontinuis la politikon de maresplorado kaj konkeroj en Afriko. Lia frato Henriko la Naviganto (1394-1460), stariĝis en Sagres, el kie li estris la unuajn navigadojn kaj, en 1434, Gil Eanes kurbigis la Kabon Boĵador, en Afriko, sude de la Kanariaj Insuloj. Pere de malsukcesa kampanjo okazinta en Tanĝero, lia frato Dom Fernando estis kaptita kaj mortis en malliberejo. Dom Duarte interesiĝis pri kulturo kaj verkis plurajn librojn, same kiel la Lojala Konsilisto kaj la libro pri la Instruado de la bona kavalgado. Kiam li mortis pro pesto, li estis preparinta revizion pri la portugala leĝodono.
Reĝado
Dom Duarte ricevis la nomon omaĝe al la avo de sia patrino, la reĝo Eduardo la 3-a de Anglio. Ekde kiam li estis tre juna, Dom Duarte akompanis sian patron en la aferoj pri la regno, do li estis heredanto preparita por regni, kaj en 1412, li estis formale enkorpigita al la regado de la patro, kaj fariĝis lia ĉefa asistanto.
Kontraŭe de Dom Johano la 1-a, Dom Duarte estis monarko kiu priokupiĝis en la generado de akordoj kaj laŭlonge de la mallonga kvinjra reĝado li kunvokis la Kortegojn proksimume kvin fojojn, por pridiskuti ŝtatajn aferojn. Plurfoje la Kortegoj estis petitaj al Johano la 1-a pri la organizado de leĝdono kiu kunordigus kaj aktualigus la rajton tiam en uzo, por la bona fido kaj facila administrado de la justico. Por realigi tiun verkon, Dom Duarte komisiis D-ron Rui Fernandes, konsilisto kaj ĉefkanceliero, kiu konkludis tiun laboron ĝis post la morto de la reĝo en 1446, kaj ke, reviziita laŭ ordono de la infanto Dom Petro , rezultis en la tiel nomataj Alfonsaj Statutoj.
Golf (apartigilo)
Golf aŭ golfo estas la nomo de jenaj aferoj:
Duarte la 1-a (Portugalio)
Reĝado
Dom Duarte kontinuis la politikon pri instigo al maresplorado kaj pri konkeroj en Afriko. Dum lia reĝado, lia frato Henriko stariĝis en Sagres, el kie li estris la navigadojn: tiamaniere ke, en 1434, Gil Eanes kurbigis la Kabon Boĵador, legenda punkto de la epoko, kies trapaso kaŭzis hororon en la maristoj, kaj el tie avancoj estis faritaj cele al Angra dos Ruivos en 1435, kaj Alfonso Gonçalves Baldaia atingis la Riveron de la Oro, en la Saharo, kaj la Ŝtonon de la Galero en 1436.
Golf (apartigilo)
Sporto kaj ludo:
Duarte la 1-a (Portugalio)
Reĝado
En 1437, liaj fratoj Henriko kaj Fernando, la Sanktulo, konvinkis lin lanĉi atakon kontraŭ Marokon, celante plifirmigi la portugalan ĉeeston en la nordo de Afriko, kiu intencis starigi bazon por esplorado de la Atlantika Oceano. La ideo ne trovis unuanimecon: Dom Petro, Duko de Koimbro kaj Dom Johano, infanto de Portugalio, estis kontraŭ la iniciato de rekta atako al la reĝo de Maroko.
Golf (apartigilo)
familiaj nomoj:
Duarte la 1-a (Portugalio)
Reĝado
La kampanjo estis malsukcesa kaj la urbo Tanĝero ne estis konkerita, kaj la malvenko kostis grandajn perdojn al la regno. La princo Fernando mem estis kaptita kaj mortis en malliberejo, ĉar li rifuzis sin esti liberigita interŝanĝe de redonado de Ceŭtio, kio donis al li la alnomon la sankta infanto. Dom Duarte mortis iom poste pro pesto.
Ekster la politika rondo, Dom Duarte estis homo kiu interesiĝis pri kulturo kaj konado. Li verkis plurajn librojn pri poezioj kaj prozo. El ĉi-lastaj ni povas mencii la Lojalan Konsiliston, kiu estis eseo pri multenombraj temoj kie la religio kaj la moralo havis specialan fokuson, kaj la Libro de la Instruado pri la Bona Kavalgado de la tuta selo (laŭ la formo de gvidlibro por kavaliroj). Li estis preparinta revizion de la portugala civila kodo kiam la malsano viktimigis lin.
Idaro
Dona Leonor tenis sin kiel regentino ĝis la jaro 1440, kaj signaturis la reĝajn aktojn kiel la malgaja reĝino, kaj en tiu jaro ŝi estis anstataŭita de la infanto Dom Petro kaj forigita de la kortego. Ŝi ekziliĝis en Hispanio kaj mortis en Toledo. El tiu edziniĝo naskiĝis:
Tonelo
Tonelo estas unu el pluraj mezurunuoj de volumeno:
Eksteraj ligiloj
Ton
Luigi Gonzaga
Sankta Luigi (Ludoviko) Gonzaga, ankaŭ nomata Aloisius aŭ Aloysius, en Esperanto Alojzo aŭ Alojzio (naskiĝis la 9-an de marto 1568 en Castiglione delle Stiviere, mortis la 21-an de junio 1591 en Romo) estis itala jezuito. La nobelo kaj sanktulo estas patrono de la urbo Mantovo kaj ŝirmanto de la studanta junularo, de la aidosuloj kaj de la flegantoj de aidosuloj, krome de la mesknaboj.
Vivo
La fratoj transloĝiĝis en 1579 al Mantovo kie alia linio de la Gonzaga-klano estis dukoj. Tie Luigi malkovris libron kun rakontoj de sanktuloj, edifan libron kiaj multis tiutempe, kaj legis en ĝi. Kiam Luigi revenis al la gepatroj en 1580 li trovis en la biblioteko la verkon Summa doctrinae christianae de Petro Kanizo, la tiutempe plej bona kompendio de la kristana kredo. La ĉiutaga meditado proponita en ĝi servis al Luigi kiel gvidilo spirita. En julio de la sama jaro la ĉefepiskopo milana Karlo Borromeo ripozis dumvojaĝe en la kastelo gonzaga-a kaj preparis la 12 jaraĝan Luigi por la unua partopreno de komunio. Ekde tiam Luigi regule antaŭĝojis la eŭkaristion de ĉiu semajno, fastis po tri tagojn, meditis matene kaj vespere kaj frekventis ĉiutage la sanktan meson.
Restado en Hispanio kaj jezuitiĝo
Luigi venis en 1582 al Madrido kaj iĝis paĝio de la tronheredanto, baldaŭ ankaŭ kavaliro de la Ordeno de Sankta Jakobo. Sed ju pli altrangiĝis li des pli klare iĝis por li ke tia vivo ne taŭgus. En Hispanio li havis la jezuiton Ferdinando Paterno kiel konfesprenanton kaj pensis pri ebla aliĝo al la ordeno de la jezuitoj. Kiam li preĝis en aŭgusto de 1583 antaŭ bildo de la Virgulino en la Kirko de la jezuitoj li decidis frokuliĝi kaj informis Paterno pri tio. Paterno postulis antaŭan permeson de la patro, kiu do refuzis. La patro koleriĝis pri la plano de la filo enmonakejiĝi kaj revojaĝis en Italion kun la tuta familio. Ĉar Luigi ankaŭ tie ne ŝanĝis la opinion li senditis kun la frato tra la duklandoj de Supra Italio. La patro esperis ke travivaĵo de tiom bunta vivo kaj vizito de ĉiuj posedaĵoj de la familio povus ankoraŭ konviki Luigi pri la avantaĝoj de kortega vivo. Sed la efiko estis inversa kaj la patro finfine donis la permeson. Luigi rezignis favore al la frato pri ĉia ajn heredado kaj komencis la novicadon en novembro de 1585. La spertoj de la antaŭa vivo maturigis la junan novicon pli ol aliajn. La troa asketa vivo, kiun li dum jaroj estis praktikanta, tamen malpermesitis al la juna novico. Li kontinuis la studon de filozofion ĉe la Roma Kolegio kaj faris samloke la unuajn solenajn promesojn en 1587. Poste li ekstudis teologion. En aŭtuno de 1589 li devis iri al la familia kastelo por perado. La patro estis mortinta sed la ekregado de la frato Rodolfo kaŭzis kverelojn kun la mantova branĉo de la familio! Sukcesis Luigi rapide fari pacon kaj eblis reveni Romon en printempo de 1590.
Flegado de malsanuloj
La sekvantan jaron venis malsatmizero kaj pesto en Italion kaj Luigi sinofere flegis la malsanulojn. Li almozpetis por la bedaŭrinduloj kaj zorgis persone por la malsanuloj: li eĉ kolektis ilin sur la stratoj de Romo. Li diris al sia animzorganto Roberto Bellarmino ke li sentus baldaŭan vokon de Dio hejmeniri. Ĉar multaj junaj jezuitoj iĝis viktimoj de la epidemio oni malpermesis al Luigi flegi pestulojn; li jes ja rajtis labori en hospitalo kie troviĝis nur malsanoj sen kontaĝaj malsanoj. Sed unu el ili, kiun Luigi flegis, havis pestbubonojn. Post mallonga tempo Luigi malsaniĝis. Post intertempa refortiĝeto li tamen mortis post ricevo de la sankta komunio en la aĝo de nur 23 jaroj.
Liaj ostoj estas en la Kirko Sankta Ignaco en Romo. Li estis beatigita en 1605 fare de papo Paŭlo la 5-a kaj sanktigita en 1726 fare de papo Benedikto la 13-a. Memorotago de li estas la 21-a de junio.
Sovetska distrikto (Krimeo)
Sovetska distrikto estas unu el la administraj partoj de Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio). Ĝi situas en la nord-orienta parto de la Krimea duoninsulo; norde kaj nord-oriente ĝi estas lavata de la golfo Sivaŝo. Oriente ĝi limas la Kirovskan distrikton, sude - la Belogorskan distrikton kaj okcidente - la Niĵnegorskan distrikton. La administra centro de la distrikto estas la urbotipa loĝloko Sovetsko.
Ekonomio
La ĉefa branĉo de la distrikta ekonomio estas agrikulturo. En la distrikto okazas aktiva ĝarden-kulturado kaj vinber-kultivado, oni multe kultivas grenojn, teĥnikajn kaj furaĝajn plantojn. La industriaj entreprenoj ĉefe rilatas al la prilaborado de la agrikulturaj produktoj: en la distrikto estas buter-produkta, vin-produkta, esenc-produkta uzinoj kaj kelkaj aliaj negrandaj entreprenoj.
Tra la regiono pasas la Nordkrimea kanalo, la fervoja linio Kerĉo-Ĝankojo. Diversaj loĝlokoj de la distrikto estas interligitaj per la busa trafiko.
Administra divido de la distrikto
La Sovetska distrikto estas dividita je 12 komunumoj, kiuj sume havas 1 urbotipan loĝlokon (Sovetsko) kaj 39 vilaĝojn. Sube estas prezentita la listo de la komunumoj kaj de la loĝlokoj; kiel plene Esperantigitaj aperas la loĝlokoj, kiuj estas la centroj de la koncernaj komunumoj. Parenteze estas indikitaj la historiaj krime-tataraj nomoj, kiuj estis ŝanĝitaj en la jaroj 1945-49 post la ekzilo de la krime-tatara popolo (kelkaj loĝlokoj havas german-devenajn nomojn pro la fakto, ke antaŭe en la distrikto loĝis relavite multaj german-devenuloj).
Preĝejo Sankta Jakobo (Jászjákóhalma)
La preĝejo apostolo Sankta Jakobo estas romkatolika historia monumento en Hungario, en vilaĝo Jászjákóhalma.
Historio
En eklezia listo el 1332 jam troviĝas preĝejo en la tiama Jákóhalma. En la 15-a jarcento malgranda gotika kapelo estis en tiu loko. En 1700 ĝi estis pligrandigita, la kapelo iĝis la sanktejo de kirko. La turo estis konstruita en 1732, sed baldaŭ oni konstruis pli novan turon, la malnova restinta parto nun estas vestiblo. Post pluraj trakonstruoj en 1778 ĝi barokiĝis. En 1868 sismo kaŭzis damaĝojn. La orgeno estis farita en 1873, trakonstruita en 1958.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur tre malalta monteto. Antaŭ la kirko statuo pri trista Kristo estas videbla el 1740. Ŝtupoj kuras al la ĉefenirejo. La kvadrata turo meze reliefas en la fasado. Estas ankaŭ niĉoj kun statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Ĉe flanko de la navo la menciita kapelo reliefas. La kapelo havas pilierojn. La kirka absido estas plurlatera. Interne la klasikismaj ĉefaltaro kaj predikejo estis faritaj en la frua 19-a jarcento. La kapelo estis pentrita en 1891.
Broindon
Broindon estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La unua skriba mencio de Broindon datiĝas el 834 kiel Brigendonis.
Blanka rojo (dekstra alfluanto de Svratka)
Blanka rojo (ĉeĥe: Bílý potok) estas rojo en distriktoj Žďár nad Sázavou kaj distrikto Brno-provinco en Moravio en Ĉeĥio. Tio estas dekstraflanka alfluanto de rivero Svratka. Ĝi estas 33,9 km longa, akvokolekta areo havas areon 114,0 km².
Paso de la fluo
Ekde la kunfluejo Blanka rojo fluas en profunda valo, kiu estas de muelejo Spálený inter Přibyslavice kaj Svatoslav tra domaro Šmelcovna ĝis Veverská Bítýška proklamita kiel naturparko Valo de Blanka rojo. En Veverská Bítýška ĝi enfluas de dektre ĝis Svratka en supermara alteco 235 m.
Uzo
La tuta valo de Blanka rojo estas ŝatata loko de refreŝigado. Tra la valo kondukas biciklovojo, kiu ligas al apuda digolago de Brno, naturparko Podkomoraj arbaroj kaj Muflona ĉasrezervejo de Moravské Knínice.
Etoroj
Etoroj (Etoro aŭ Edolo) estas etna grupo de Papuo-Nov-Gvineo kun proksimume 400 membroj, kiuj vivas per la ĉaso kaj malgrandskala kulturado. Ili estas konataj inter antropologoj pro sia rita geja konduto praktikata inter junaj knaboj kaj viroj. Ekde ĉirkaŭ la aĝo 12, ĉiu junulo estas "semata" buŝe ĉiutage ĉar la etoroj kredas, ke junaj infanoj devas ingesti la spermon de iliaj pliaĝuloj por atingi viran plenkreskan statuson kaj iĝi taŭge maturaj kaj kreskos fortaj, kvazaŭ kiel lakto por infano. Post ĉirkaŭ la aĝo 17, la knabo formale ekpartoprenas en eventon kiel "spermelĵetanto" anstataŭ de "spermelĵetato".
Araŭo (distrikto)
La distrikto Araŭo (germane Bezirk Aarau) estas administra unuo de Kantono Argovio. Ĝi havis 67616 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007. Ĝia ĉefurbo estas Araŭo.
Geografio
La distrikto Araŭo situas sude de la Svisa Ĵuraso kaj kongruas pli-malpli kun la aglomeraĵo de la distriktĉefurbo Araŭo. Ĝi havas areon de 104,47 km². Meze tra la distrikto fluas de oriento al okcidento la rivero Aro.
Ausias March
Ausiàs March [aŭziás mark] (Gandia, 1397 - Valencio, 1459) estis valencilanda poeto kaj kavaliro. Oni konsideras lin la plej granda poeto de la kataluna mezepoka literaturo. Li naskiĝis ĉirkaŭ 1397, filo de la poeto Pere March kaj de Elionor de Ripoll. Post milita vivo en Italio, li retiriĝis, 27-jara, en Valencio kaj postenis kiel reĝa falkisto. Li edziĝis al Isabel Martorell, fratino de la verkisto Joanot Martorell kiam li havis 40 jarojn. Li vidviĝis post nur du jaroj, kaj tuj reedziĝis al Joana Escorna. Krome, li havis eksteredzajn rilatojn kaj diversajn filojn. Li mortis en 1459.
Araŭo (distrikto)
Najbaraj distriktoj
La disktrikto Araŭo limas en nordo al la distrikto Laufenburg, en oriento al la distrikto Brugg kaj la distrikto Lencburgo, en sudo al la distrikto Kulm kaj la distrikto Zofingo, kaj en okcidento al la distrikto Olten kaj la distrikto Gösgen ambaŭ en Kantono Soloturno.
Ausias March
Li estis bone konita en la Aragona kortego, ĉar la kastilia verkisto, Markizo de Santillana, Iñigo de Mendoza, kiu ĉeestis dum sia junaĝo tiun kortegon, citas lin en sia verko "Prohemio" kune kun Jordi de Sant Jordi.
Araŭo (distrikto)
Trafiko
Tra la distrikto Araŭo pasas la grava trajnlinio de Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Olten kun la regiona fervojlininodo Araŭo, de kie eliras diversaj trajnlinioj al ĉiuj direktoj. Tra la distrikto ankaŭ pasas la nacia aŭtoŝoseo CH-A1 de Berno al Zuriko.
Loĝantaro
Precipe pro ĝia bona trafika situ en la Svisa Mezlando en la triangulo inter la la urboj Bazelo, Zuriko kaj Berno, la loĝantaro de la distrikto Araŭo same kiel la loĝantaro de la tuta kantono konstante kreskis. Nur en la 1970-aj jaroj estis mallonga stagna periodo. Ek de 1980 tamen denove la kresko estis konstanta.
Ausias March
La valencidevena poeto, sed ĉiam loĝinta en la hispana kortego en Toledo, Juan Boscán (kataluna originala nomo: Joan Boscà), kiu enkondukis la italdevenan formon de la soneto en Kastilion, estis ankaŭ diskoniganto kaj adaptanto de March. Aliaj famaj kastilaj verkistoj bone konintaj la verkojn de March estis Garcilaso de la Vega, amiko de Boscán kaj jam poste, la portugalo -sed verkisto en la kastila- Jorge de Montemayor kaj alia granda poeto Fray Luis de León. Post la revigliĝo de la kataluna lingvo dum la 19-a jarcento, oni eklaboris kritikajn eldonojn de lia kantaro.
Araŭo (distrikto)
Komunumoj de la distrikto Araŭo
La distrikto Araŭo konsistas el la sekvantaj 12 komunumoj (stato 1-a de januaro 2010):
Eksaj komunumoj
Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Rohr estis kunigita la kantonĉefurbo Araŭo kaj tiel ĉesis ekzisti kiel propra komunumo.
Naturparko Rhein-Taunus
Geografio
La naturparko enhavas areojn de la distrikto Rheingau-Taunus kaj la urbo Wiesbaden. Lalimoj de la naturparko estas identas krom al sudo plejparte kun la limoj de la distrikto. La naturparko Rhein-Taunus limas en la oriento rekte en la naturparko Taunus. Trans la limo troviĝas en Rejnlando-Palatinato la Naturparko Nassau. La naturparko havas je pli ol 60 % de ka areo arbaroj. Naturproksima arbaro estasla formo de la speciriĉaj arbaroj. Tie kreskas precipe fagoj, tigfolia kverko, ordinara piceo kaj Menzies-pseŭdocugo.
<Gallery> File:Erlenbachtal-01s.jpg|la valo de la rojo Erlenbach apud Wiesbaden-Frauenstein File:Honigberg-wald-1s.jpg|“Honigberg“ apud Kiedrich </Gallery>
Mělnice
Mělnice (Melmitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Hostouň, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 5 km nordoriente de Hostouň. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1235.
Raxendorf
Raxendorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Schwiesau
Schwiesau ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 375 loĝantojn.
Kota Ueda
Kota Ueda (上田 康太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Omiya Ardija kaj Fagiano Okayama.
Kasjano Baso
Kasjano Baso, en latina Cassianus Bassus, nomita Scholasticus (advokato) estis unu el geoponici — nome grupo de verkistoj pri agrikulturaj temoj.
Li vivis fine de la 6a aŭ komenco de la 7a jarcento. Li kompilis el pli fruaj verkistoj kolekton de agrikultura literaturo; la ĉefa fonto estis Vindonius Anatolius. Dediĉita al sia filo Bassus, lia verko estis titolita Eklogai peri georgias ("Selektoj pri farmado"); la kutima latina versio de tiu titolo estas Eclogae de re rustica.
Kalia aminoacetato
Kalia aminoacetato aŭ C2H4KNO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la aminoacetata acido kun kalia hidroksido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Kalia aminoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.
Mihály Bartók
Mihály BARTÓK [mihAj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartók Mihály estis hungara kemiisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1995). Mihály Bartók naskiĝis la  1933 en Szeged, mortis la 28-an de februaro 2020.
Biografio
Mihály Bartók frekventis universitaton en sia naskiĝurbo inter 1953-1958, poste li eklaboris en la universitato. En 1955 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filojn. Li akiris altajn rangojn en la universitato, kiu tiutempe prenis la nomon pri Attila József. En 1977 li doktoriĝis. Li okupiĝas pri organika kemio. Li ricevis premion en 2005.
Grandrapida trajno
Grandrapida trajno aŭ rapidega trajno estas trajno, kiu estas adaptita por veturi pli ol 200 km/h. Maksimuma rapideco de alitipaj (inter-urbaj) trajnoj estas inter 160 kaj 200 km/h.
Rapidtrajnoj povas veturi tiom rapide nur laŭ adapitaj trakoj. Plej ofte temas pri tute novaj tipoj de trakoj; foje ankaŭ oni adaptas ekzistantajn liniojn. Grandrapidaj trajnoj povas veturi ankaŭ je ordinaraj reloj, sed tiam je adaptita rapideco.
2833 Radishchev
2833 Radishchev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusaj geastronomoj kaj geedzoj Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ kaj Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan verkiston Aleksandr Nikolajeviĉ Radiŝĉev (cirile Александр Николаевич Радищев, 1749–1802).
Ĉandragupto Maŭrjo
Ĉandragupto Maŭrjo (en sanskrito चन्द्रगुप्त मौर्य) (340 a. K. - 320 a. K./298 a. K.), iam nomata nur Ĉandragupto, estis fondinto kaj la unua reganto de maŭrja imperio, kiu estis verŝajne la plej ampleksa imperio, kiu kiam regis sur la barata teritorio. Ĝuste sub la regado de Ĉandragupto tiu ĉi relative malgranda imperio baldaŭ ekkreskis en potenceman grandpotencon prireganta fakte la tutan hindan subkontinenton.
Le Lioran (stacidomo)
Le Lioran estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Laveissière, en departemento Cantal, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Le Lioran estas la nomo de apuda vintrosportejo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Figeac - Arvant (720000).
NGC 4867
NGC 4867 (aliaj indikoj — MCG 5-31-62, ZWG 160.222, DRCG 27-133, PGC 44568) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Áron Szilády
Áron SZILÁDY [silAdi], laŭ hungarlingve kutima nomordo SZILÁDY Áron estis hungara kalvinana pastro, literaturhistoriisto, lingvisto, orientalisto, ordinara membro de Hungara Scienca Akademio (1876), membro de Societo Kisfaludy (1867). Lia nobela antaŭnomo estis szentgyörgyi. Lia kuzo estis Zoltán Szilády. Áron Szilády naskiĝis la  1837 en Ságvár. Li mortis la 1922 en Kiskunhalas.
Biografio
Áron Szilády frekventis gimnaziojn en Kiskunhalas kaj Nagykőrös, kie li lernis de János Arany. Inter 1853-1858 li lernis teologion en Debrecen, fine li plulernis en Göttingen. Hejmenveninta li estis pastro en diversaj lokoj, sed ekde 1863 en Kiskunhalas. En 1885 li iĝis eklezia sekretario. Inter 1865 kaj 1878 li estis parlamenta deputito. Li strebis multe por evoluo de Kiskunhalas. Li parolis 27 lingvojn, kiun li profitis dum la eksterlandaj esplorvojaĝoj. Li (erare) opiniis, ke la hungaroj devenas de la turkoj.
Madiswil
Madiswil estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Aarwangen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Supra Argovio en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2216 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 23,18 km², de kiuj 29,8% estas kovritaj de arbaro, 62,8% servas por agrikulturo kaj 7,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Madiswil limas en nordo al Lotzwil, en nordnordoriento al Busswil ĉe Melchnau, en nordoriento al Melchnau, en oriento al Reisiswil, en orientsudoriento al Gondiswil, en sudoriento al Auswil, en sudsudoriento al Rohrbach, en sudo al Rohrbachgraben, en sudsudokcidento al Ursenbach, en sudoriento al Ochlenberg, kaj en nordokcidento al Rütschelen.
Trafiko
Tra la komunumo Madiswil kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 244 de Langenthal la Huttwil. La komunumo estas konektita al la publika transportreto per stacidomo ĉe la fervojlinio de Langenthal al Willisau.
Historio
La unua dokukmenta mencio de Madiswil datiĝas el la jaro 795 kiel Madalestwilare, kiam iu Heribold donacis siajn bienoj al la preĝejo de Rohrbach. En mezopoko la Monaĥejo Sankt-Galo, la Monaĥejo Sankt-Johannsen kaj la Monaĥejo Sankt-Urban estis bienposedantoj en Madiswil. La alta jurisdikcio apartenis al la kiburgo kampargrafejo Burgonjo, kiu en la jaro 1406 fariĝis havaĵo de la urbo Berno. En la jaro 1480 atribuis Madiswil al sia kamparvoktejo Aarwangen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Madiswil apartenis al la helveta distrikto Langenthal. Ek de 1803 ĝis formas parto de la distrikto Aarwangen, kiu kun efiko de la 1-a de januaro 2010 estis atribuita al la administra distrikto Supra Argovio. La 1-a de januaro 2007 la iama komunumo Gutenburg estis integrita al Madiswil. Kun efiko de la 1-a de januaro 2011 la iamaj komunumoj Leimiswil kaj Kleindietwil estis integritaj al Madiswil.
Go Nakamura
Go Nakamura (中村 豪, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata kaj Ehime FC.
Vaso Abajev
Vaso ABAJEV (Vasilij Ivanoviĉ ABAJEV), (15-a de decembro 1900 – en Moskvo) estis oseta lingvisto.
Abajev naskiĝis en montara oseta vilaĝo en Kartvelio, sed sukcesis ricevi la altan kleron en Peterburga Universitato. Liaj esploroj estas tre gravaj por moderna iranistiko, ankaŭ liaj vidpunktoj pri la ĝenerala lingvistiko influis disvolviĝon de la sovetia lingvoscienco.
Interalie Vaso Abajev estis scienca gvidanto de la fama sovetia iranisto kaj esperantologo Mahomet Ismajloviĉ Isajev.
La ligna domo, en kiu Abajev loĝis en Cĥinvalo inter la jaroj 1980 kaj 1990, iĝis muzeo en 2000. Ĝi komplete forbrulis kun la valoraj eksponaĵoj en aŭgusto 2008 dum la aŭgusta milito en Sud-Osetio; tiam estis damaĝita (senkapigita) ankaŭ la monumento al Abajev.
Ĉefaj verkoj
Abajev estas aŭtoro de multaj gravaj verkoj pri iranaj lingvoj kaj aparte pri la oseta, nur parto el ili (iom arbitre elektita) estas listigita ĉi-sube (kun traduko de la titoloj en Esperanton):
Kalia ciklamato
Kalia ciklamato aŭ KC6H12NSO3 estas organika salo de ciklamata acido kaj kalia hidroksido, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj uzataj kiel artefaritaj dolĉigantoj kaj aldonitaj en vasta gamo da nutraĵoj, trinkaĵoj, farmakologiaj drogoj kaj higien-produktoj. Ekde de ĝia ekapero, oni multe raportas pri la konfirmitaj kanceraj riskoj, kio kontribuis por subfosi la sekurecon de la uzantoj.
Ĝiaj aplikoj inkludas tiujn kiuj estas surbaze de akvo, lakto kaj frukto-suko. Ciklamataoj estas malpermesataj em 45 landoj, inklude de Usono. En 1969, esploroj elmontris ke miksaĵo da ciklamato-sakarino kaŭzis vezikkancerojn en ratoj, tamen ekde tiam multaj studoj montris nenian ligon inter ciklamatoj kaj kancero.
Punkto (tipografio)
Punkto estas mezurunuo de longo uzata en tipografio. Diversaj difinoj estas uzitaj:
Dek du punktoj egalas al unu pigo.
Village People
Village People estas usona disko-popmuzika/dancmuzika grupo, fondita en la jaro 1977 en Novjorko. La devenaj membroj estis:
La grupon fondis franca samseksema komponisto Jacques Morali; komune kun produktoro Henri Belolo ili produktis al la bando Village People plimulton de furorkantoj.
Inter iliaj plej famaj kantoj apartenis "Y.M.C.A.", "Macho Man", "In the Navy" kaj "Sex Over the Phone".
En la jaro 2008 ili akiris stelon sur Trotuaro de famo en Holivudo
Ray Solomonoff
Ray SOLOMONOFF (25-an de julio 1926 – 7-an de decembro 2009) estis la inventisto de la algoritma probableco, sia Ĝenerala Teorio de Induktiva Inferenco (konata ankaŭ kiel Universala Induktiva Inferenco), kaj estis fondinto de la teorio de la algoritma informado. Li estis origininto de la branĉo de artefarita intelekto bazita sur la maŝinlernado, antaŭdiro kaj probableco. Li cirkuligis la unuan informon pri la na-semantika maŝinlernado en 1956.
Solomonoff la unua priskribis la algoritman probablecon en 1960, publikigante la teoremon kiu lanĉis la kompleksecon de Kolmogorov kaj la teorion de la algoritma informado. Li la unua priskribis tiujn rezultojn en la Konferenco de Caltech en 1960, kaj en la informo, Feb. 1960, "A Preliminary Report on a General Theory of Inductive Inference." Li klarigis tiujn ideojn pli komplete en siaj publikaĵoj de 1964, nome "A Formal Theory of Inductive Inference," Parto I kaj Parto II.
Algoritma probableco estas matematike formaligita kombino de la teorio de la Razilo de Ockham,   kaj la Principo de Multoblaj Klarigoj.
Magyar Újság
Magyar Újság [madjar ujŝag], "Hungara Gazeto", estis la nomo de du hungarlingvaj periodaĵoj en Rumanio:
Kapreolo
La kapreolo (Capreolus capreolus) estas svelta bestospecio el la cervedoj. Ĝia kapo estas mallonga, obtuze finiĝanta; la oreloj estas mezgrandaj, la okuloj grandaj, larmosako estas eta, la kolo longa, la korpotrunko forta, kruroj altaj kaj maldikaj. La hufoj estas malgrandaj, pintaj. La kornara bazo estas larĝa; ĉiu kornaro havas nur du branĉojn estantajn fortaj, raspaj. Nur viraj kapreoloj havas kornarojn. En la unua jaro la karpeolo havas nur senbranĉajn ostajn kornojn, en la dua jaro aperas ioma disiĝo en al korno, sed nur en la tria jaro aperas la perfekta, kutima kornaro. La vira kapreolo deĵetas siajn kornarojn en oktobro aŭ novembro, la novaj elkreskas en marto.
La kapreolino naskas en majo-junio unu aŭ du, malofte eĉ tri, makulitajn idojn. La kapreolidoj restas 10 monatojn en la familio, poste disiĝas, kaj en la 14-a monata iĝas sekse maturaj.
Ili manĝas vegetaĵojn, plantojn, ŝosojn, fruktojn.
Baratili San Pietro
Baratili San Pietro - jen itale, sarde Boàtiri - estas komunumo de Italio. La komunumo apartenas al la insulo kaj administra regiono Sardio kaj al la provinco Oristano. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sankta, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Nurachi, Oristano, Riola Sardo, San Vero Milis kaj Zeddiani.
Ekspozicio (muziko)
En fugo la nocio sinifas, ke oni prezentas la temon kaj trakondukas ĝin tra ĉiuj voĉoj.
89264 Sewanee
89264 Sewanee estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 11-an de novembro 2001 de la usona astronomo Douglas Tybor Durig elde la Observatorio Cordell-Lorenz de la Universitato de la Sudo en Sewanee (Tenesio, Usono).
Ekspozicio (muziko)
En la 19-a jarcento la ĉefmovimento de sonato pluevoluiĝis, kiu permesis deflankiĝi de la rigida komponaĵa formo. Ekzemple la komponistoj rompis kaj la regulon pri la strukturo de la ĉefmovimento kaj ankaŭ tiun de la deviga konstraŭstarigo de dinamika kaj lirika temo. Jen ekzemploj:
89264 Sewanee
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Sewanee, sinonimo kaj situejo de la Universitato de la Sudo, la hejma institucio de la Observatorio Cordell-Lorenz. Fondita en 1857, Sewanee provizas nacie agnoskitan edukon pri liberalaj artoj. Studento de Sewanee, Eric Reames helpis konfirmi tiun asteroidon.
Pál Czinner
Pál Czinner [ciner], konata ekstrlande Paul Czinner, laŭ hungarlingve kutima nomordo Czinner Pál estis hungara-germana reĝisoro, scenaristo.
Pál Czinner naskiĝis la  en Budapeŝto (laŭ alia informo en Vieno), li mortis la  en Londono.
Biografio
Pál Czinner devenis el juda familio. Li studis filozofion en la universitato, poste li estis aktoro kaj subreĝisoro en teatro de Max Reinhardt en Vieno. En 1919 li debutis jam kiel filma reĝisoro. Ekde 1924 liaj filmoj estis vaste konataj en Berlino, la ĉefrolantino estis plej ofte Elisabeth Bergner. En 1933 pro la nazioj ili rifuĝis al Londono kaj ili geedziĝis. Czinner daŭris pruduktadojn de la filmoj. Pro la 2-a mondmilito ili denove rifuĝis al Usono en 1940, Czinner estis ofte teatra reĝisoro. Post la 2-a mondomilito ili turneis en Aŭstralio kaj ili revenis al Eŭropo, kie Czinner okupiĝis pri baletaj kaj operaj filmoj.
Ruprechtshofen
Ruprechtshofen estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Melk. La komunumo situas en la okcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Valentín Paz-Andrade
Valentín Paz-Andrade [balentin' pas andrade] (naskiĝis la 23-an de aprilo 1898 en Pontevedro, mortis la 19-an de majo 1987 samloke) estis galega advokato, ekonomikisto, politikisto, entreprenisto, poeto kaj ĵurnalisto. En 2012 oni dediĉis al li la Tagon de la Galega Beletro.
Antaŭ la Hispana Enlanda Milito
Li ekinteresiĝis pri la galegaj literaturo kaj kulturo gvidite de sia onklo, la poeto Xoán Bautista Andrade. En 1916 ĉi lasta prezentis al li Castelao, unu el la intelektuloj kiuj plej influis en lia verkaro. En 1917 li komencis studi juron en la Universitato de Santiago de Compostela kaj finis en 1921. Dume li kunlaboris kun la santiaga ĵurnalo Gaceta de Galicia. Samtempe li estis ĉefredaktoro de la semajngazeto La Provincia de Pontevedra (1917-1922).
Apogite de Castelao li eniris la galegistan movadon kaj oratoris en la 2a Naciista Asembleo (1919) en Santiago de Compostela. En tiu epoko li ankaŭ kreis kaj estris la unuan galegistan student-grupon en Santiago de Compostela, la Galegistan Galegan Studentaron.
En 1921 li estis sendita al la fronto de la Rif-milito, konkrete al Laucien (apud Tetuano) kaj Accawn/Chefchaouen, sed oni devis evakui lin pro intestinfekto. Post kuracista esplorado en Koruno oni taksis lin netaŭga por militservi. Tiuperiode li verkis sian solan romanon, Soldado de Morte (Mortosoldato), kiu tamen restis nefinita kaj nepublikigita. En 1922 li revenis al sia naskiĝdomo en la kvartalo Lérez de Pontevedro.
En julio 1922 naskiĝis la ĵurnalo ''Galicia. Diario de Vigo'', kiun li unue ĉefredaktoris kaj poste direktoris. La ĵurnalo disponis multnombran partoprenon de talentuloj: la fotografiisto Luís Ksado, Castelao kiel karikaturisto, kaj gravuloj de la galega beletro kiel Antón Villar Ponte, Vicente Risco, Fermín Bouza Brey, Otero Pedrayo, Armando Cotarelo Valledor kaj Amor Ruibal. Tamen ĝi malaperis en septembro 1926 pro la diktaturo de Primo de Rivera. Du jarojn antaŭe, en 1924, oni arestis Valentín Paz-Andrade pro publikigo de du artikoloj en tiu ĵurnalo; tial li devis pagi monpunon kaj pasigi dek kvin tagojn en la malliberejo de Vigo, en la Princostrato (hodiaŭa Muzeo de Nuntempa Arto de Galegio ).
En aŭtuno 1926 li fondis sian advokatejon en Vigo kaj plu verkadis ĵurnal-artikolojn. Kiel jur-konsilisto de la Ŝipfarista Societo de Bouzas (fiŝista kvartalo de Vigo) li vojaĝis al havenurboj de Bretonio kaj proksimiĝis al la mara mondo. Li fondis la fakrevuon Industrias Pesqueras (Fiŝindustrioj )
Post la falo de la diktaturo, en 1930, li fondis kaj estris la Aŭtonomistan Galegan Grupon, en Vigo, kaj intensigis sian politikan aktivadon favore al galegismo, kune kun Castelao, Otero Pedrayo, Ramon Cabanillas k.a. La saman jaron li partoprenis en la Interkonsento de Lestrobe kaj en la Akordo de Barrantes, per kiuj fondiĝis la partiaro Respublikana Galega Federacio.
Li kandidatiĝis al deputiteco en 1931, sed li ne estis elektita pro eta balot-diferenco kaŭze de neregulaj okazintaĵoj dum la balotado- la balotujoj de Lalin estis ŝtelitaj. Samjare, en junio, li prilaboris antaŭprojekton de aŭtonomeca statuto por Galegio kune kun aliaj membroj de la Seminario de Galegaj Studoj. En decembro oficiale kreiĝis la Galegista Partio kaj oni elektis lin konsilisto.
En 1932 li suferis atencon kiam li eliris el trinkejo en la strato nun nomata Princostrato, en Vigo. Tiam li reprezentis labormastrojn dum marista striko. Li ricevis kvin kuglojn kiuj preskaŭ mortigis lin. Anarkiisto, estrarano de la loka filio de la sindikato Nacia Konfederacio de la Laboro estis akuzita kaj enkarcerigita.
En 1934, dum la Dua Hispana Respubliko, Castelao estis ekzilita al Badaĥozo kaj Alexandre Bóveda al Kadizo, kaj Valentín Paz-Andrade akceptis la postenon de Politika Sekretario de la Galegista Partio.
Hispana Enlanda Milito kaj postmilita periodo
Li helpis forfuĝi plurajn galegistajn intelektulojn al Portugalio kaj defendis aliajn kiel advokato. Tamen li vane klopodis pledi por Alexandre Bóveda. Poste li estis ekzilita al diversaj vilaĝoj el la galega provinco Oŭrenso: Verín (kie li sukcesis eskapi el plia intenco de murdo), Chandrexa de Queixa, Castro Caldelas kaj Pobra de Trives. Tiam li sentis la bezonon verki poemojn, kaj tiel naskiĝis multaj liaj versoj; li konatiĝis kun Pilar Rodríguez de Prada, sia onta edzino, kun kiu li ricevis nur unu filon en 1940, Alfonso, tiel nomita omaĝe al Castelao. Li poste revenis en Vigon sed oni ankoraŭ arestis lin kaj reekzilis, ĉi-foje ekster Galegion, al Villanueva de la Serena.
Ekde 1942 li denove direktoris la revuon Industrias Pesqueras (Fiŝindustrioj). Li iĝis prestiĝa advokato en Vigo. En la 1950-aj jaroj li laboris kiel teknikisto por FAO. Lia tasko estis helpi al akcelado de fiŝkaptada disvolviĝo en Latinameriko.
En tiu epoko li plu publikigis artikolojn en diversaj ĵurnaloj, sed la diktaturo de Francisco Franco malpermesis al li propranome subskribi siajn skribaĵojn, do li devis uzi pseŭdonimojn. Do li profitis el lia restado en Latinameriko kaj el la kontakto kun ekzilitaj kaj elmigrintaj galegistoj: inter 1955 kaj 1958 li publikigis tri verkojn en Bonaero, Argentino: la poemaron en la galega Pranto matricial (Utera ploro) kaj la hispanlingvajn eseojn Sistema económico de la pesca en Galicia (Ekonomia sistemo de fiŝkaptado en Galegio) kaj la grava Galicia como tarea (Galegio kiel tasko), vera politika manifesto.
En 1957 li estis arestita kaj malliberigita pro artikolo kritikanta la mararmean militan majoron de Vigo.
Baldaŭ poste, en 1960 li kunfondis la firmaon Pescanova, kiun li unue vicprezidis kaj poste estris. Li sukcesis evoluigi Pescanova al la unua eŭropa ŝipfara kompanio de frostoŝipoj.
Demokratia restarigo
Dum tiu lasta parto de sia vivo li verkis plurajn librojn. En 1986 li iĝis vicprezidanto de la Galega Komisiono de la Ortografia Interkonsento, kreita por negocadi skriban akordon de la portugala lingvo en la tiel nomata ortografi-simpliga interkonsento de Rio-de-Ĵanejro, en 1986. Li pro familiaj kialoj ne povis rekte partopreni sed tenadis rektan telefonan kontakton kun la anstataŭaj galegaj komisionanoj. La sama komisiono partoprenis en 1990 en la interkonsento por unuecigita ortografio de la portugala, kaj kvankam li jam estis forpasinta, lia nomo vicprezidis la galegan delegitaron. .
Efektive, li forpasis la 19an de majo 1987, du tagojn post la Tago de la Galega Beletro en Vigo, pro kormalsano. Oni enterigis lin en la tombejo de Lérez (Pontevedro), ĉirkaŭvolvita en galega flago, laŭ lia deziro.
Verkaro
Li verkis literaturajn, historiajn kaj ekonomikajn eseojn kie li respegulis sian zorgon pri la progreso de Galegio.
Kiel poeto li apartenas al la Generacio de 1925 de la galega beletro, kaj en granda parto de lia verkaro evidentiĝas patriaj temoj, kiel legeblas en Soldado da morte (Mortosoldato, 1921) kaj en Pranto matricial (Utera plorado, 1954); en ĉi tiu lasta verko, kvinlingve reeldonita en 1975, li elvokas la forpason de Castelao. En Sementeira do vento (Ventosemado, 1968) li priversas la galegajn homojn kaj pejzaĝon, krom la ekzilo kaj fora amo. Galegio ankaŭ enestas en la paĝoj de Cen chaves de sombra (Cent ombro-ŝlosiloj, 1979). En Cartafol de homenaxe a Ramón Otero Pedrayo (Omaĝo-teko por Otero Pedrayo, 1986) li arigis siajn poemojn al tiu oŭrensa verkisto. Li uzadis la galegan dum sia tuta poezia kaj proza verkaro, krom la eseoj; por ili li uzis la hispanan ĝis 1975, kaj de tiam la galega.
Lia verkaro kaj Portugallingvio
Li defendis la uzon de reintegrisma skribado por la galega (tio estas, komuna ortografio kun la aliaj variantoj de la portugala) kaj en ĝi li verkis sian lastan eseon Galiza lavra a sua imagen (Galegio tajlas sian bildon, 1985).
En Galicia como tarea (Galegio kiel tasko, 1954) li defendas la identecon de la galega kaj la portugala kaj la utilecon de ilia lingvo por galegoj:
La poemaro Sementeira do vento (Ventosemado, 1968) enhavas aludojn al Brazilo kaj "letero-enkondukon" de la grava brazila poeto Guilherme de Almeida.
En la artikolo "A evolución trans-continental da lingua galaico-portuguesa" ("La trakontinenta evoluo de la galega-portugala lingvo", 1968) li respondas, en malfacilaj tempoj kiaj estis tiuj de la diktaturo de Francisco Franco, al demandoj pri la estonto de la loka lingvo, kaj li ne faras tion per drama aŭ lirika vidpunkto, sed per pozitivaj propraj spertoj:
Laŭ la galega profesoro Elías Torres Feijó, "la verkaro de Valentín lokas nin en la mondo- en la portugallingvia mondo"
Sensetalbahn
Sensetalbahn (STB) (Chemin de fer de la vallée de la Singine), estas svisa transportkompanio kiu funkciigis la fervojan linion  - Laupen -  en la valo de Sinĝino dum la 20-a jarcento.
Kruununhaka
Kruununhaka (svede Kronohagen) estas urboparto de Helsinko en centro sur bordo de Finna golfo. En Kruununhaka estas proksimume 7200 loĝantoj kaj 7100 laborejoj. En Kruununhaka situas kun aliaj Presidentinlinna, Katedralo de Helsinko, Burgo de registaro de Finnlando kaj urbodomo de Helsinko.
Mai Nő
Mai Nő (Hodiaŭa Virino) estis beletristika revuo en Kluĵo de februaro 1935 ĝis januaro 1936 originale kun titolo Tribün redaktite de Lénárd Zoltán kaj C. Julius L., sekve de Gyárfás Endre kaj Kertész János. Publikis en ĝi Bányai Margit, Erdélyi Ágnes, Gábor István, Korvin Sándor, Lázár József, Méliusz József, Mikes Imre, Salamon Ernő, Turnowsky Sándor; ilustraciis Guncser Nándor, Makkai Piroska, Szolnay Sándor.
NGC 4868
NGC 4868 (aliaj indikoj — UGC 8099, MCG 6-29-4, ZWG 189.8, KUG 1256+375, IRAS12567+3734, PGC 44557) estas galaksio en konstelacio Ĉashundoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉefa frazo (muziko)
Ĉefa frazo en la muziko estas formero de ĉefmovimento de sonato. tie ĝi aperas almenaŭ du fojojn: en la eksponado kaj – foje iomete ŝanĝita – en la reekprenado de movimento.
Ĉar la nombro „unua temo“ deduktigas al ekzistanta „dua temo“, kiu ne ĉiukaze aperas, oni prefere kontraŭstarigas la pli ĝeneralajn nocioj ĉefa frazo – flankofrazo.
Rekte najbaraj formeroj de la ĉefa frazo estas la antaŭa, nedeviga enkonduko kaj la sekva modula parto, ankaŭ nomata transkondukado.
Budești (komunumo, Vâlcea)
Budești estas komunumo en la rumana distrikto Vâlcea. Ĝi konsistas el la vilaĝoj Barza, Bercioiu, Bârzești, Budești (la sidejo), Piscu Pietrei, Racovița kaj Ruda.
Budești situas ĉe la rivero Olt, kvin kilometrojn sude de la distrikta ĉefurbo Râmnicu Vâlcea. Ĉiuj partoj de la komunumo situas maldekstre (oriente) de Olt, pli-malpli laŭlonge de la distrikta vojo DJ678. Inter Budești kaj Racovița pasas la nacia vojo DN7 inter Râmnicu Vâlcea kaj Pitești, en la valo de la rivereto Sâmnic.
Johann Aegidius Bach
Krom tio li estis orgenisto ĉe la Komercisto- kaj Miĥaelo-preĝejoj; ekde la 30-a de junio 1682 li estis direktoro de la urbkonsilantara muziko; ekde 1694 li havis la permeson por komercado kun „varoj el Nurenbergo“. Li estis patro de Johann Bernhard Bach.
Du el liaj filoj fariĝis muzikistoj:
Tatsuya Okamoto
Tatsuya Okamoto (岡本 達也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Júbilo Iwata, Mito HollyHock kaj Gainare Tottori.
Erzsébet Köteles
Erzsébet Köteles [erĵEbet koteleŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Köteles Erzsébet estis hungara gimnastikisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, sportinstruisto, arbitraciisto. Ŝiaj geedziĝaj nomoj estis Gulyás Károlyné respektive Reviczky Jánosné.
Biografio
akiris diplomon en Gimnastika Altlernejo de Budapeŝto en 1949, poste supozeble en 1964 kaj 1969. Ŝi edziniĝis dufoje kaj naskis 2 filojn. En la sensporta vivo ŝi estis sportinstruisto en bazlernejo. Ŝi ricevis premiojn inter 1948-2011.
Sporta kariero
inter 1938-1958 estis gimnastikisto en pluraj ĉefurbaj sportkluboj. Ŝi estis unuafoje hungara ĉampiono unuoble en 1942. Ŝi estis olimpiano en Hungario en la Somera Olimpiko 1948, Hungario en la Somera Olimpiko 1952 kaj Hungario en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo teame kune kun Andrea Bodó, Ágnes Keleti, Margit Korondi, Alíz Kertész kaj Olga Tass (1956), krome tri arĝentajn kaj unu bronzan olimpikajn medalojn. Ŝia plej konata trejnisto estis Sára Berczik. En mondĉampionumo ŝi estis la unua teame en 1954. Jam ekde 1950 ŝi estis trejnisto, ekde 1954 arbitraciisto, ekde 1962 internacia arbitraciisto.