cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Timeo hominem unius libri
2) Plejofte, male, la moto estas perceptata kiel kritiko al tiu kiu limiĝas al unusola scio-fonto aŭ al tro modesta erudicio, tradukeblas en : “malfidu pri tiu kiu legis unusolan libron!”
La vasteco de la saĝaj kompetentoj kaj la plureco de la fontoj kiuj kontribuis formi la kulturon de ĝia aŭtoro inklinigas al tiu dua interpreto kiel la pli konforma al la origina senco.
Ja, la aŭtoro. Preskaŭ unuanime tiu latina moto estas atribuata al sankta Tomaso de Akvino, en kies vastega verkaro, tamen, ankoraŭ ne estis trovita. Ne mankas, tamen, kelka izolita kiu ĝin atribuas al Aŭgusteno de Hipono surbaze de liaj pensoj kaj de maloftaj referencoj, sed vane oni serĉis konfirmon en liaj verkoj.
Ĉe literaturoj
Se citi koincidaĵojn kun la unua interpreto, italaj – kiel eble povas okazi ĉe aliaj literaturoj - literaturistoj atentigas ke Ugo Foscolo en lirikaĵo al “A Vincenzo Monti” diras pri si:
“Ĉar eĉ mi mem estas ŝatanto de malmultaj libroj”.
Kaj Alessandro Manzoni, en la “Enkonduko al la Gefianĉoj” (esperantigita de Battista Caddei):
Kaj Giuseppe Giusti en epigramo al Gino Capponi:
“Ĝino mia, la homa talento
Generis mirindaĵojn
Kiam la homo havis tramane
Malpli da libroj, pli da faroj”,
Callwey
La eldonejo Callwey - germane Callwey Verlag - estas germanlingva libroeldonejo, kiu specialiĝis pri la temaro de arkitekturoj. Ĝi fondiĝis en 1884 kaj havas sian centran sidejon en Munkeno. Nacie la eldonejo konatiĝis kiam ĝi en 1894 transprenis duonon de la periodaĵo Der Kunstwart, tiutempe la plej grava germanlingva arte eduka burĝa ĵurnalo. La eldonistoj kaj la firmaa programo subtenis vivreformajn movadojn kiel nudismo, vegetaranismo ktp., kiuj celis kontraŭagi la laŭ ties anoj degenerigajn efikojn de la amasa industriigo tiuepoka. Aparte post la Dua Mondmilito la eldona agado pli kaj pli specialiĝis je la temaroj konstruado de novaj kaj restaŭrado de malnovaj domoj, planado de konstruaĵoj, ĝardenoj, tutaj loĝlokoj kaj pejzaĝoj.
Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
Jurij Nikulin
Biografio
Lia patro Vladimir Andrejeviĉ Nikulin (1898—1964) laboris en la urba drama teatro, kie ankaŭ laboris lia patrino Lidia Ivanovna Nikulina (1902—1979) kiel aktorino. Ekde 1925 la familio rezidis en Moskvo. La 8-an de novembro 1939 lin oni rekrutigis al la Ruĝa armeo kiel kontraŭaviadila kanonisto. Li partoprenis en la Vintra milito inter Sovetunio kaj Finnlando (1939 - 1940) kaj en la Granda patriota milito (1941 - 1945) gardinte Leningradon. Li estis vundita kaj resaniĝis en hospitaloj. Maje de 1946 li estis malmobilizita el la Ruĝa Armeo kiel ĉefserĝento. Dum servado li estis dekoraciita per kelkaj gravaj medaloj. Li fiaskis dum la enira ekzameno en VGIK, ĉar ĝia estraro trovis al li neniujn aktorajn kapablojn. Tiam lin altiris la cirka ĝenro kaj li ekis studi ĝin en Moskva cirko en Cvetnoj bulvardo ĉe fama rusa klaŭno Karandaŝ. Lia unua spektaklo sur la cirka areno kune kun lia partnero Boris Romanov okazis la 25-an de oktobro 1948. Poste aperis tre fama klaŭna dueto Jurij Nikulin kaj Miĥail Ŝujdin, kvankam iliaj karakteroj estis tute malsamaj. En 1981 li iĝis la ĉefreĝisoro kaj ekde 1982 estro de la cirko ĝis sia morto. En 1989 finiĝis plena rekonstruo de la cirko kaj aperis nova konstruaĵo. Jurij Nikulin mortis la 21-an de aŭgusto 1997 post malsukcesa kirurgia operacio pri lia malsana koro. Lin oni sepultis en la moskva Novodeviĉje tombejo, en la 5-a tereno.
Kino
Li debutis en kino en la filmo "Fraŭlino kun gitaro" aperinta en 1958. Poste li famiĝis kiel komikisto en multaj komedioj, precipe en Triopo Nikulin Morgunov Vicin, en kiuj liaj partneroj estis Eŭgenij Morgunov kaj Georgij Vicin. Tamen lia elstara talento malkovriĝis en kelkaj laŭdindaj roloj en dramaj filmoj. Entute li ludis en pli ol 50 filmoj.
TV spektakloj
Ekde 1993 Nikulin partoprenis TV spektaklon "La blanka papago" kaj eĉ estis kelkajn jarojn ĝia honora prezidanto. Liaj humoraĵoj eldiritaj tie tre plaĉis al spektantoj. Ankaŭ li estis ĉiam agrabla gasto en spektakloj "En nian havenon venis ŝipoj" kaj "Kampo de Sonĝoj" - analogo de "Wheel of Fortune (U.S. game show)".
Verkaro
Jurij Nikulin estis senkomparebla deklamanto de humoraĵoj, ĉar masko de lia kvazaŭ tragiaspekta vizaĝo ne ŝanĝis eĉ dum plej ridindaj momentoj. Tre plaĉis al aŭskultantoj liaj anekdotoj, kiujn li kompilis en kelkajn librojn.
Familio
Ekde 1949 ĝismorte li estis edzo de Tatiana Nikolajevna Nikulina (Pokrovskaja) - (1929 - 2014), kiu ankaŭ laboris en la cirko. La geedzoj havis filon Maksim Nikulin, kiu post morto de la patro okupas ties postenon de la cirka estro.
Ŝiŝlivci
Ŝiŝlivci, ukraine Шишлівці, hungare Sislóc estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo, en municipo de Tarnivci.
Situo
Ŝiŝlivci situas sur ebenaĵo, Uĵhorodo troviĝas 9 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1323. Post la mezepoko ĝi foje apartenis al Habsburga Imperio, foje al Transilvanio. Ĝis 1920 Sislóc apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagykapos, poste al Ĉeĥoslovakio. Sislóc rehungariĝis inter 1938-1945, ĉar la unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Ekde 1945 Ŝiŝlivci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio. En 2001 loĝis en Ŝiŝlivci 339 da homoj, (60 % hungaroj, 38 % ukrainoj). Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno.
Angrogna
Angrogna estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Perrero, Prali, Pramollo, San Germano Chisone, Prarostino, Villar Pellice, Bricherasio, Torre Pellice kaj Luserna San Giovanni.
Kamehameha la 3-a
Kamehameha la 3-a (naskiĝis la 11-an de aŭgusto 1813 kaj mortis la 15-a de decembro 1854) estis reĝo de Havajo de 1825 ĝis 1854. Li estis la filo de la reĝo Kamehameha la 1-a.
Dum sia regado, Havajo evoluis el absoluta monarkio al kristana konstitucia monarkio kun la subskribo de la konstitucioj de 1840 kaj 1852. Li estis la monarko kiu regis dum la plej longa tempo en la historio de Havajo, reginta dum 29 jaroj kaj 192 tagoj, kvankvam dum frua parto de sia regado li havis du regentojn, nome Kaʻahumanu kaj Kaʻahumanu la 2-a. Sia celo estis la zorgema ekilibrado de modernigo per adopto de okcidentaj manieroj konservante sian nacion bonstata.
OS/2
OS/2 estas operaciumo de la firmao IBM. Ĝi funkcias sur la samaj procesoroj kiel MS-DOS kaj Vindozo 9x. En la komencaj jaroj IBM kunlaboris pri ĝi kun Mikrosofto, sed en 1991 Mikrosofto ĉesis kaj IBM sole devis pluevoluigi OS/2. Ĝi ne tiom disvastiĝis kiom ĝiaj konkurantoj Vindozo kaj Linukso. Nun plej vaste estas uzata en aŭtomatoj, ekz. ĉe bankoj, kie ĝi famas kiel la plej bona (precipe sekura kaj stabila) operaciumo.
Je la 12-a de julio 2005 IBM anoncis, ke la ĝi retiros OS/2 de la merkato. Subteno al nunaj klientoj estis donata ankoraŭ ĝis fine de 2006. Al siaj OS/2-klientoj IBM sugestis konsideri transiron al Linukso.
Machault (Ardennes)
Machault estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vouziers (prononco [], ) kaj al la kantono .
Géza Dobrányi
Géza Dobrányi [dobrAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobrányi Géza estis hungara kemiisto, fotisto.
Géza Dobrányi naskiĝis la  en Eger. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Géza Dobrányi frekventis cistercianan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1943. Post siaj studoj li laboris en kemia uzino ĝis 1951. Li estis nomumita laboratoriestro de hungara filma entrepreno. Li ne nur teknike okupiĝis pri filmo kaj fotado, sed li estis ankaŭ fotisto. Li ricevis 8 premiojn inter 1950 kaj 1981.
Rezistomomanto
[[File:L-Traegheitsmomente1.png|thumb|400px|Inercimomantoj kaj rezistomantoj kontraŭ flekso
F = areo (Flächeninhalt)
e = maksimuma distanco (größter Abstand)
J = inercimomanto (Trägheitsmoment)
W=J/e = rezistomomanto (Widerstandsmoment)]] La rezistomomanto en teknika mekaniko estas grando kiu dependas nur de la geometriaj ecoj de sekco. Ĝi estas estas uzata en la studado de konstruaĵoj, por determini la maksimuman streĉon en tiu sekco.
La rezistomomanto Wegalas al la kvociento de la inercimomanto per la distanco a_{\max} inter la bordo de la sekco kaj la neŭtrala fibro :
La mezurunuo de la rezistomomanto estas m³
Oni distingas inter la rezistomomanto kontraŭ flekso W_f kaj la rezistomomanto kontraŭ tordo W_t.
Kiam estas konata la streĉanta momanto M kaj la rezistomomanto W, tiam eblas kalkuli la maksimuman streĉon en la sekco:
pro tordo :
Boskovica sulko
Boskovica sulko estas plilongigita, proksimume 95 km longa malaltaĵo kaj geomorfologia tutaĵo en regiono de Brna montetaro. Ĝi tiriĝas de nordoriento al sudokcidento inter Drahana kaj Bohemiamoravia montetaro – norde ĝis komenciĝas ĉe Městečko Trnávka, sude ĝi finiĝas ĉe Moravský Krumlov. Ĝi kreas videblan strion de nearbarigita pejzaĝo inter pli arbarigita pejzaĝo en sudoriento kaj nordokcidento. La norda parto (Malgranda Hanakio) estas de la suda (Oslavana sulko) apartigita de pli supera regionoj de Žernovnica supraĵo.
Boskovica sulko ricevis sian nomon laŭ urbo Boskovice.
Gordon Jacob
Gordon Percival Septimus JACOB (* 5-an de julio 1895 en Norwood ĉe Londono; † 8-an de junio 1984) estis angla klasika komponisto, dirigento, aranĝisto kaj muzikinstruisto.
Li estis unu el 60 postvivantoj de bataliono nombra 800 virojn dum la Unua Mondmilito. Ekde 1919 ĝis 1923 li studis ĉe Royal College of Music en Londono je Charles Villiers Stanford, Adrian Boult und Ralph Vaughan Williams (kun ĉi-lasta li flegis leteramikecon). Ekde 1924 li instruis mem ĉe Royal College.
Verkselekto
Gordon Jacob postlasis proksimume 700 komponaĵojn, inter ili
Jacob validis kiel la granda majstro de instrumentado en Anglujo. Tion oni vidas je la ekzemplo buŝharmoniko:
Krome li verkis komponaĵojn por pluaj kutime neglektataj instrumentoj kaj eksterordinaraj ensembloj:
Lia instrumentado-arto alportis al li la taskon verki la orkestro-aranĝaĵon de la brita nacia himno por la kronadfesto de Elizabeta la 2-a.
Joseph Pevney
Pevney faris sian debuton en vodevilo kiel knabo-soprano en 1924. Li evoluigis karieron kiel aktoro, aperante en pli seriozaj teatraĵoj. Malgranda kariero kiel filmo aktoro sekvis, lia plej signifa apero estis en la klasika boksado-filmo Body and Soul [Korpo kaj Animo] (1947), en kiu li okupis la rolon Shorty Pulaski. Li militservis kiel signalisto de usona armeo dum Dua Mondmilito.
Post milito, Pevney iĝis fekunda reĝisoro de kino kaj televido, kun ĉirkaŭ 80 produktojn de 1950 ĝis 1984. Inter liaj filmoj estis Female on the Beach (1955) kun Joan Crawford kaj Jeff Chandler, Tammy and the Bachelor (1957) kun Debbie Reynolds kaj Leslie Nielsen, Man of a Thousand Faces (1957) kun James Cagney, The Crowded Sky (1960), kaj vesternoj kiel The Plunderers (1960).
Li ankaŭ reĝisoris multajn epizodojn de televidserioj kiel Bonanza, Star Trek, The Paper Chase, kaj Trapper John, M.D.. Li kaj Marc Daniels reĝisoris la plej grandan numeron de originalaj epizodoj de Star Trek, ĉefe "The Devil in the Dark, "Arena", "The City on the Edge of Forever", "Amok Time", "Journey to Babel", kaj "The Trouble With Tribbles".
Vilmos Böhm
Vilmos BÖHM [vilmoŝ bom], laŭ hungarlingve kutima nomordo Böhm Vilmos estis hungara politikisto, ministro.
Biografio
Vilmos Böhm devenis el juda familio. Li laboris komence en oficejo, dume li edziĝis en 1905. Post jaroj li esrtis elektita gvidanto de sindikato, krome li politikadis inter socialdemokratoj. Dum la 1-a mondmilito li atingis la rangon ĉefleŭtenanto. Li partoprenis en la revolucio en 1918, en la sekva jaro li iĝis ministro pri defendo, kie lia kunulo estis Aurél Stromfeld. Ili estris la Hungaran Ruĝan Armeon. Post falo de Hungara Sovetrespubliko li rifuĝis al Vieno, baldaŭe al Svedio. Post la 2-a mondmilito li hejmenvenis unu jaron, sed li ne povis kunlabori kun la komunistoj. Li rifuĝis al Stokholmo.
Tibor Farkas
Tibor Farkas [farkaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Farkas Tibor estis hungara biokemiisto, membro (korespondanta en 1990, ordinara en 1998) de Hungara Scienca Akademio.
Tibor Farkas naskiĝis la  1929 en Szeged. Li mortis la 2003 en  Szeged.
Biografio
Tibor Farkas frekventis gimnaziojn en Kiskunhalas kaj en tiam hungara urbo Szabadka, poste universitatojn en sia naskiĝurbo kaj en Budapeŝto. Li akiris diplomon en 1955 en Universitato Eötvös Loránd. En 1955 li edziĝis baldaŭe havanta 2 filojn. Komence li laboris ĝis 1971 en biologia instituto en Tihany, dume li estis gastoesploristo en Milano en 1963. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1971, li doktoriĝis en 1990 antaŭ la akademio. Depost 1971 li esploris en Szeged. Li okupiĝis precipe pri lipidoj. Li ricevis 2 premiojn.
Pernambukaj landinternaj arbaroj
La ekoregiono troviĝas en orienta Brazilo inter la pernambukaj marbordaj arbaroj kaj la sekaj kaatingaj arbedaroj de landinterna Brazilo.
Priskribo
La pernambukaj landinternaj arbaroj kovras areon de 22 700 kvadrataj kilometroj, etendante tra partoj de la subŝtatoj Paraibo, Pernambuko, kaj Alagoaso. Ili etendiĝas ekde Kurimataŭ-Rivero en la nordo ĝis la Sankta-Francisko-Rivero en la sudo. La pernambukaj landinternaj arbaroj troviĝas landinternaj rilate al la pernambukaj marbordaj arbaroj, etendante ekde sedimentaj altebenaĵoj proksime de la marbordo supren al la orientaj deklivoj de Borborema Altebenaĵo. En la norda parto de la ekoregiono, la landinternaj arbaroj situas proksime de la marbordo, ĵus malantaŭ la marbordaj mangrovoj de Rio Piranhas kaj la atlantik-marbordaj restingaoj.
La klimato estas tropika. La jarpluvo varias de 1 250 al 1 750 mm, kun seka sezono de oktobro al marto.
Flaŭro
La superrega arbartipo estas la kvar-etaĝa (emerĝa, kanopea, subetaĝa, kaj subarbaraĵa) atlantika kvazaŭ-decidua arbaro, kie emerĝaj arboj atingas ĝis 35 metrojn. Multaj arboj faligas siajn foliojn dum la seka sezono de oktobro al marto. Karakterizaj emerĝaj kaj kanopeaj arboj inkludas Astronium fraxinifolium (anakardiacoj), Enterolobium contortisiliquum (fabacoj), Cordia trichotoma (boragacoj), kaj Tabebuia chrysotricha (bignoniacoj). La pernambukaj landinternaj arbaroj gastigas la plej grandajn restantajn populaciojn de Brazil-arbo (Caesalphinia echinata).
Faŭno
La ekoregiono gastigas 343 da birdospecioj kaj 132 da mamulospecioj.
Multaj specioj estas endemiaj en la pernambukaj landinternaj kaj marbordaj arbaroj. La birdospecioj inkludas Hemitriccus mirandae (tiranedoj), anambeon de blanka flugilo (Xipholena atropurpurea), Tangara fastuosa  (traŭpedoj), kaj  flavvizaĝan kardelon (Carduelis yarrellii).
Minacoj kaj konservado
Nur 5% de la origina arbaro restas; la resto estis senarbagata por ligno kaj lignokarbo, agrikulturo, aŭ brutarobienumado. La plej multaj el la ceteraj arbarorestoj estas malgrandaj (1-10 hektaroj) kaj specio-malriĉaj.
Nuntempe (en 1997), nur tri naturprotektejoj kovris partojn de la ekoregiono, protektante areon de 90 kvadrataj kilometroj da arbaro. La Arbarrezervejo Pedra Talhada en Quebrangulo, Alagoaso, estas grava rifuĝejo por la endanĝerigataj birdoj de la ekoregiono.
23894 Arikahiguchi
23894 Arikahiguchi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana teoria astronomino Arika Higuchi, kiu uzas analitikajn metodojn por labori pri la malgrandaj korpoj de la sunsistemo, precipe tiuj de la oorta nubo. Ŝi estas anino de la lokala organizanta komitato de la konferenco Asteroidoj, Kometoj, Meteoroj de 2012
8145 Valujki
8145 Valujki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, ekde 1992 en Aŭtonoma Respubliko Krimeo de Ukrainio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la rusa urbo Valujki (Валуйки), fondita en 1593 kiel fortikaĵo sude de la ŝtato de Moskvo. Situante proksime de la kunfluejo de la riveroj Valuj kaj Oskol, ĝi estas urbo de fervojistoj kaj laboristoj de la nutraĵa industrio.
De 1983 al majo 2013 la asteroido estis 870-foje observita. Ĝi estas konstatebla ankaŭ sur fotoj faritaj en 1954 de la Observatorio de la Monto Palomar, sed tiam ne estis registrita :
Nahegau (graflando)
Nahegau estis en la mezepoko graflando, kiu etendiĝas de la rivero  Nahe ĝis la hodiaŭa  Rejnhesio en la hodiaŭa germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. Ĝi konkeris en la 10a jarcento de la graflando  Wormsgau  interalie jenajn urbojn:  Ingelheim 937, Spiesheim 960, Saulheim 973 kaj Flonheim 996.
Ludoviko la 4-a (Francio)
Ludoviko la 4-a (naskiĝis en 921 en Laon - mortis la 10-an de septembro 954 en Reims), kromnomita Ludoviko de Transmaro (franclingve Louis IV d'Outremer) estis la filo de la franca reĝo Karlo la 3-a la Simpla kaj de Eadgifu de Wessex.
Post la defalo de lia patro Karlo la 3-a, la estonta Ludoviko la 4-a estis reĵetita el la trono fare de Rodolfo kaj edukita en Anglio (kie li akiris sian kromnomon), en la kortego de sia avo Eduardo. Post la morto de Rodolfo en 936, Ludoviko estis alvokita de la potenca grafo de Parizo, Hugo la Granda, por fariĝi la nova reĝo de Okcidenta Frankio. Li estis kronita la 19-an de junio 936 de la ĉefepiskopo de Reims, en la abatejo Saint-Vincent de Laon, sia naskiĝurbo tre favora al la Karolidoj.
La reĝa tereno ĉefe situis en la regiono de Laon. La reĝo ne havis aŭtoritaton en iu ajn regiono sude de la Luaro : la vera reganto de Okcidenta Frankio kaj Burgonjo estis fakte Hugo la Granda.
Ludoviko edziĝis en 939 kun Gerberga de Germanio, kiu interalie naskis en 941 la estontan Lotaron de Francio. Ludoviko mortis la 10-an de septembro 954 pro falo el ĉevalo. Li estis entombigita en la Baziliko Sankta Remiĝo en Reims.
OAR
La vorto havas plurajn signifojn:
3344 Modena
3344 Modena estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la itala universitata urbo Modeno, en regiono Emilio-Romanjo.
Ötisheim
Ötisheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Enz, en la Regiono Norda Nigra Arbaro kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La komunumoparto Corres origine estis setlejo de franclingvaj valdanoj forpelitaj el Francio kaj ĉi tie akceptitaj.
Karlskrona
Karlskrona estas urbo en Svedio. Ĝi estas parto de la historia provinco Blekingo kaj ekde la jaro 1970 apartenas al la moderna provinco Blekinge län. Urban privilegion Karlskrona havas ekde la jaro 1680. En 2005 la urbo havis 32 606 loĝantojn.
Partneraj urboj
Inter la partnerurboj estas:
Ordenregularo
Ordena regularo estas la skriba fundamento je la fondado de religiaj ordenoj pri celoj, kondutomanieroj kaj reguloj. La regularo unualinie koncernas la monaĥan vivmanieron. Bazo de ordenregularo en la kristanisma kampo estas plejofte la observado de la evangeliaj konsiloj: malriĉeco (komuna posedaĵo), fraŭleco kaj obeo. Alvenas la instrukcioj pri pieco, laboro kaj kunvivado. Krom tio ordena regularo plejofte ankaŭ entenas regulojn pri la novicado kaj la tempa sinsekvo de la ordena voto. La tekstado de unua kristanisma ordenregulo okazis fare de Paĥomo proksimume 325.
Albert Tomàs
Albert Tomàs (n. ) estas hispana futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe Futbala Klubo de Barcelono (1990-1993), U. E. Lleida (1993-1994), Albacete Balompié (1994-1997), C. D. Toledo (1997-1998), Vissel Kobe (1998-1999), Levante U. D. (1999-2001), Club Gimnàstic de Tarragona (2001-2002) kaj Sabadell F. C. (2003-2004).
Dămăcușeni
Dămăcușeni [dəməkuŝenj] (hungare: Domokos) estas vilaĝo en Rumanio, kiu situas en la distrikto Maramureș sudoriente de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al la urbo Târgu Lăpuș.
Dămăcușeni situas ĉe la rivero Lăpuș.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 909 loĝantojn (hungaroj, germanoj); en 1992 1 017 (91 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1373. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
Listo de urboj de Ugando
Jen listo de urboj de Ugando:
Křída (Ralsko)
Křída (antaŭe Křida, germane: Kridei, Křidei, Kridey, Kridai  aŭ Křidai) estas pereinta municipo en Ĉeĥio en distrikto Česká Lípa en la orienta parto de la eksa soldata ekzercspaco Ralsko, pro kies fondo ĝi pereis. Ĝi troviĝis proksimume 8 km nordoriente de Kuřívody kaj proksimume 7 km sude de Osečná. La devena prenita katastra teritorio estis Křída, la nuntempa estas dislimejo Jabloneček kaj Náhlov en la nuntempa urbo Ralsko.
31435 Benhauck
31435 Benhauck estas tre malgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Křída (Ralsko)
Priskribo
La pereinta municipo situis proksime de ĉasrezervejo Židlov, 1,5 km norde de plua pereinta municipo Olšina, kiu estas jam en la ĉasrezervejo. Sude super la municipo troviĝas monteto Zourovský vrch (405 m s. m.).
Historio
En la jaro 1947, post la establo de la soldata spaco Ralsko, la vilaĝo estis forloĝigita kaj ĝi pereis.
31435 Benhauck
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ben Hauck, kiu estis amatora astronomo plejparte el sia vivo kaj estas forte engaĝiĝinta en la popularigo kaj eduko pri astronomio. Li estas pasia aktivulo en la lukto kontraŭ la klimata ŝanĝo.
27-a de februaro
La 27-a de februaro estas la 58-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 307 tagoj restas (308 en superjaroj).
Je la 27-a de februaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 27-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Farroupilha
Farroupilha estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Caxias do Sul. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
10034 Birlan
10034 Birlan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rumana astronomo Mirel Bîrlan, de la Observatorio de Parizo en Meudon, kiu komencis sian karieron en 1991 en la Observatorio de Bukareŝto. Li gvidis kampanjojn de observo pri la malgrandaj korpoj de la sunsistemo kaj partoprenis al la asteroida misio Rosetta.
Wes Montgomery
John Leslie „Wes“ MONTGOMERY (naskiĝis la 6-an de marto 1923 en Indianapolis, Indianao; mortis la 15-an de junio 1968 samloke) estis usona ĵaz-gitaristo, kiu pro la dikfingre frapataj oktoĉenoj kaj melodiaj pasaĵoj ĝis nun estas unu el la plej influriĉaj ĵazgitaristoj.
OBI
La vorto havas plurajn signifojn:
Wes Montgomery
Fazoj de lia kariero
La kariero de Wes Montgomerys estas maldetale subdividebla en tri fazojn: Post siaj prezentadoj en la klubejoj de sia hejmurbo li surdiskigis ekde la malfruaj 1950-aj jaroj ĝis meze de la 1960-aj jaroj por diversaj diskeldonejoj – precipe ĉe Riverside – plejofte virtuozajn ĵazregistraĵojn kun malgrandaj ensembloj. Ekde 1964 li estis sub kontrakto kun Verve, por kiu li verkis parte tre popularajn diskojn, ofte kun orkestraj aranĝaĵoj de Oliver Nelson kaj Don Sebesky. La arta valoro de ĉi tiuj sonregistraĵoj tamen estis tre malsama, tiel ke ili ĝis nun estas pridisputataj je muzikrecenzistoj kaj ĵazentuziasmuloj. En 1967 li transkontraktis kun la popularmuzika diskeldonejo A&M, kie li fiksiĝis je triviala fonmuziko. Wes Montgomery mortis en 1968 pro korinfarkto.
Tri Kompanoj
Legendo de la Tri Kompanoj estas verko latinligva (legenda trium sociorum), kiu kunigas okazaĵojn, eventojn kaj dirojn kaj instruojn koncernantajn la vivon de Sankta Francisko kaj ties plej fruaj sekvantoj. Tiu kolekto estis komisiita dum la Kapitulo de Ĝenovo 1244 kiu, konstatinte ke le memoraĵoj pri la sanktulo disipiĝis kaj deformiĝis, kaj ke la imago pri sankta Francisko ne malmulte suferis dum la generalofico de Frato Elia el Kortono (1232-1239) kaj do ekperdiĝis la franciskana spirito, decidis helppeti de ĉiuj kiuj travivis kun la sanktulo aŭ havis certajn informojn, kaj ĉion diligente rikolti kaj sendi, sub skriba formo, al la nova Generaloficianto, frato Krescencio el Jesi. La tasko, konfidita al la tri unuaj kunfratoj de Fancisko, Anĝelo Tancredi, frato Leono kaj frato Rufino rikoltis materialon sufiĉan por per ĝi kompili la legendon de la Tri Kompanuloj (1246).
Enhavo
La rikoltaĵojn oni etendis laŭ 18 ĉapitroj, tiel strukturitaj: la unuaj okto epizodas pri la juneco ĝis la “konvertiĝo” de la sanktulo; la sekvaj kvar interesigas pri kiel estis akceptitaj en la Ordeno la dekunu unuaj kunuloj kaj detaligas la malfacilaĵojn suferitajn de la Ordeno ĝis la aprobo de la franciskana Regulo; la sekvaj kvar fiksiĝas sur la morto de la unua Protektanto de la Ordeno kaj sur la elekto de la sinsekva Protektanto kaj sur elekto de la unuaj fratoj misie sendotaj tra Eŭropo; la lastaj du pentras la morton de la sanktulo kaj finiĝas per lia sanktoproklamo. La filigrano de tuta rakontado estas ke Francisko imitis en ĉio Jesuon Kriston.
Integra versio de la legendo de la tri Kompanoj estis republikigita en Parizo (1926), kaj poste en nova eldono pere de la kritikisto Desbonnets en “Archivium Franciscanum Historicum 67”[http://www.istitutodatini.it/biblio/riviste/a-c/afh9.html)
Wes Montgomery
Vivo kaj verkado
Wes Montgomery estis meminstruinto: li aŭdis unuafoje en la aĝo de dek naŭ la diskojn de Charlie Christian, aĉetis gitaron kaj komencis kopiludi la solaĵojn. Kun siaj fratoj Monk kaj Buddy li koncertis, post dumtaga laboro en fabriko, dum la vesperoj en klubejoj. Lia profesia kariero komencis, kiam li ekde 1948 ĝis 1950 muzikis ĉe Lionel Hampton. Laciĝinte de la koncertvojaĝa streĉo li revenis ankaŭ pro familiaj kaŭzoj al Indianapolis, denove laboris en la fabriko kaj prezentis vespere kun propra bando. Inter 1957 kaj 1959 li foje vojaĝis al San-Francisko, kie liaj fratoj sukcesis kiel la ensemblo The Mastersounds, kaj kie li kunverkis iliajn surdiskigojn. Ĉi tiuj fruaj sonregistraĵoj aperis pli malfrue ĉe Pacific Records.
Post 1964, kiam Orrin Keepnews rezignis la eldonejon Riverside, Wes Montgomery tenis kontrakton kun Verve Records. En 1965 li koncertvojaĝis en Eŭropo, prezentis en la londona ĵazklubejo Ronnie Scott’s kaj muzikis kun Johnny Griffin kaj Harold Mabern en Parizo. Sur la unua albumo ĉe Verve ties muzikproduktisto Creed Taylor metis Montgomerion en bandegan medion kun apompanantoj kiel Jerome Richardson, Jimmy Cleveland, Urbie Green, Quentin Jackson aŭ Clark Terry; post tio ekestis rapida sinsekvo da sep albumoj kun bandetoj, bandegoj kaj arĉinstrumentoj, sur kiuj la orkestroj de Oliver Nelson, Claus Ogerman aŭ Don Sebesky akompanis la gitariston. Iliaj aranĝaĵoj kreis, anticipe glatan ĵazon, tre popularan ĵazon el instrumentaj versioj de tiam tre aktualaj furorkantoj kiel California Dreamin’, Golden Earrings aŭ Goin’ Out of My Head, kiu ricevis Gremion. Tiel Wes Montgomery fariĝis „modela ekzemplo por la surmerkatigo, al kiu tiom da ĵazmuzikistoj estas submetitaj. Creed Taylor produktis lin laŭ la vidpunkto de vendebleco kaj al li“ – kio ja laŭ recenzisto Gary Giddins estus la minimuma – „eĉ ne permesis, muziki sur ĉiu tria aŭ kvara disko tian muzikon, kiu estis lia vera korafero.“ En 1962 Wes Montgomery diris en intervjuo kun Newsweek: „Mi konas la melodion, vi konas ĝin ankaŭ. Kial mi ludu ĝin?“ Kaj je la fino de sia vivo li esprimis: „Mi estas deprimita pri mia ludo ...“
Tekniko
Montgomery validas krom Charlie Christian kiel la ja plej influriĉa usona ĵazgitaristo. Li evoluigis kaprican ludoteknikon, je kiu li frapis la kordojn per sia dikfingro anstataŭ per plektro, gennerante tiel tre mildan sonon. Karakteriza estis lia oktotekniko transprenita de Django Reinhardt, kiu eĉ nun estas imitata. Je tio oni ludas du kordojn samtempe, dum kiam oni dampas la interan kordon per la maldekstra mano. Ĉar oni tiam kunfrapas ankaŭ la mezan el la tri prenitaj kordoj, ekestas sono pli perkuta ol de aliaj oktoteknikoj, kiu tamen pro la dikfingra tekniko ne sonas tro malmilda. Krome Montgomery ludis ofte vastajn blokakordajn solaĵojn je plej alta nivelo. Pro akordaj anstataŭaĵoj, kiuj estis kaj la bazo de lia solomuzikado kaj ankaŭ de la akorda akompano, Montgomery sonis por la tiama epoko tre moderna. Ekzemple li muzikis ofte super minor-akordoj la paralelan maĵoran septakordon aŭ super dominanta septakordo la minor-septakordon kvarton pli malaltan. Per tiaj teknikoj li akcentis la pli altajn intervalojn de la bazaj harmonioj 7, 9, 11, 13, kion oni nuntempe nomas ankaŭ plurakordismo.
Kiel ja plej fama posteulo de Wes Montgomery validas George Benson.
Irenedoj
La Irenedoj (Irenidae) estas orientalisa familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj (Passeriformes). Ĝi konsistas el nur unu genro Ireno (Irena).
Irenedoj estas mezgrandaj arboloĝantoj, kiuj distingiĝas per tre longaj superaj kaj subaj vostokovriloj. Ili havas bluan kaj nigran plumaron. La inoj ordinare estas pli malbrile kaj pli verde koloritaj, kaj ilia iriso estas profunde ruĝa.
La nestoj de la Irenedoj konsistas el plata, ne pelva submetaĵo, konstruita en branĉoforko. La kovaĵo entenas ordinare du aŭ tri brile olivokorajn kaj brune makulitajn ovojn.
Listo de urboj de Turkmenio
Listo de urboj de Turkmenio
Vidu ankaŭ
János Szily
János Szily [jAboŝ sili], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szily János estis hungara pastro, episkopo, preposto, kanoniko. Lia nobela antaŭnomo estis felsőszopori. János Szily naskiĝis la  1735 en Fel(ső)szopor. Li mortis la 1799 en Szombathely.
Biografio
János Szily frekventis gimnazion en Sopron, pastran seminarion en Győrm fine li lernis en Romo, kie li doktoriĝis el filozofio kaj teologio en 1758. Li pastriĝis en la sama jaro kaj li hejmenvenis. Liaj baldaŭaj ĉefaj postenoj kaj titoloj estis: Li tuj iĝis eklezia kaj kultura motoro de Vas (Hungario). Li establis episkopan palacon, seminarion, domon por muzikistoj, presejon, bibliotekon kaj orfejon,signifaj artistoj laboris en la katedralo kaj en la regionaj kirkoj. Li strebis ankaŭ por la nacimalpéimultoj (germanoj, slovenoj. Li estas entombigita en Katedralo de Vizito de Maria (Szombathely).
476
En la jaro 476 post Kristo okazis, interalie:
OBJ
OBJ povas rilati al:
Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (Pollando)
La Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton, mallonge PGAE (dum la jaroj 2012-2015), Parlamentarny Zespół Wspierania Języka Esperanto aŭ Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto, mallonge PGLE (dum la jaroj 2016-.....),  Parlamentarny Zespół Języka Esperanto, estas grupo de polaj parlamentanoj, kiuj subtenas la internacian lingvon Esperanto. Ĝi estis fondita la okaze de la 125-jariĝo de la lingvo. La apero de la PGAE estas la rezulto de la streboj de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto (EDE-Pollando) kiu krome la en Pola Senato kunorganizis kun senatano prof. d-ro habil. Edmund Wittbrodt kaj Mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi la Esperanto-konferencon kaj E-ekspozicion "La 125-jariĝo de la lingvo Esperanto".
Tupak Ŭalpa
Tupak Ŭalpa (keĉue: Tupaq Wallpa, hispane: Túpac Huallpa, mortis en 1533) estis la dekkvara inkaa reĝo kaj regis nur dum kelkaj monatoj post la murdo de Atahualpa fare de la hispanoj, ĝis iu inkaa kapitano murdis lin.
Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton (Pollando)
Al PGAE apartenas interalie jenaj deputitoj kaj senatanoj, :
La 13an de decembro 2016 okazis la unua kunsido de Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) en kiu partoprenis Anna Wasilewska kaj kvin aliaj parlamentanoj el la 13 aliĝinta al la Grupo. Jen unu el la decidoj de la kunsido: La Zamenhofa Tago en Pola Parlamento - venontjare la 15an de decembro 2017, do en la jaro en kiu UNESKO honorigas Ludovikon Zamenhof pro la 100-jara datreveno de la morto de nia Majstro. Tian proponon al Pola Parlamento faris la novkreita Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) dum sia unua kunsido, fakte proponis ĝin Andrzej Maciejewski - parlamentano de klubo Kukiz15 de Paweł Kukiz. Prezidantino de la Grupo estis elektita Anna Wasilewska el partio Civitana Platformo kaj Vic-Prezidanto estis elektita Krzysztof Truskolaski de partio Nowoczesna (Moderna) kaj 3 aliaj vic-prezidantoj, do po unu el ĉiuj aliaj partioj. Aktuale estas en la Grupo 13 parlamentanoj (sejmanoj kaj senatanoj) kaj la kunsidon partoprenis du esperantistoj kiuj konvinkis la parlamentanojn por krei la Grupon t.e. Eduardo Kozyra el Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto kaj Mariano Zdankowski el Varmia-Mazuria Esperanto-Societo.
La 9an de februaro 2017 okazis la 4-a kunsido de Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) kiun gvidis la Prezidantino de PGLE Anna Wasilewska. Tio jam estis la kvara laborsesio. Hungara gasto Laszlo Szilvasi prelegis historie pri la situacio de Esperanto en Hungario de la 1966, pri la juro, leĝoj, datumoj, spertoj kaj pri la nuna stato de E-o. La dua gasto la Honora Konsulo de Respubliko Peruo Kajetan Pyrzyński prelegis pri la enkonduko de Esperanto en ok klasoj de la Elementa Lernejo n-ro 7 en Poznano (Pollando), la projekto daŭras jam du jaroj. Ĉeestis ankaŭ Prezidanto de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto Eduardo Kozyra kaj Eks-Prezidanto de Varmia-Mazuria Esperanto-Societo Marian Zdankowski. Eduardo Kozyra nome de d-ro Robert Biedroń Urbestro de Słupsk (Pollando) invitis parlamentanojn al la inaŭguro de la Zamenhofa Jaro en Slupsko (la rezulto de la unuanima decido de Urba Konsilantaro de Słupsk dum la 35a Sesio de la Konsilantaro de la 25a de januaro 2017) - kiu okazos kiel scienca konferenco la 24-an de aprilo 2017 en Urbodomo de Slupsko - tiam okazos i.a. la oficiala malfermo de E-ekspozicio "130 JAROJ de ESPERANTO". Por la sekvonta kunsido de PGLE estis invititaj prof. d-ro hab. Edmund Wittbrodt, la antaŭa Prezidanto de PGLE (dum la jaroj 2012-2015) kaj prof. Xie Nong - rektoro de la Privata Ekonomia Universitato en Pekino..
Anna Wasilewska - Prezidantino de Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE) estas la aŭtorino de la projekto de la rezolucio de Pola Parlamento (Sejmo), kiun apogis i.a. anoj de la PGLE: Paweł Bejda (el la Pola Popola Partio), Tomasz Cimoszewicz (el la Partio Moderna), Tadeusz Cymański (el la reganta partio Juro kaj Justeco /fakte el la koalicio dum la parlamentaj balotoj nun kunreganta Solidara Pollando), Andrzej Maciejewski (el la Parlamenta Klubo Kukiz'15 de Paweł Kukiz)  - kaj danke al ŝi la 7an de aprilo 2017 Pola Parlamento unuanime per aklamo akceptis la rezolucion pri la memorigo de la 100a datreveno de la morto de Ludoviko Zamenhof .
La 24an de aprilo 2017 reprezentis PGLE kaj aktive partoprenis Senatano Kazimierz Kleina en la ĉefa E-konferenco en Urbodomo de Słupsk okaze de la 2017 LA ZAMENHOFA JARO en SŁUPSK. La konferencon komencis la arta programo dum kiu prezentis la E-kantojn la infanensemblo "Słoneczka" / "Sunetoj" kaj junular-koruso "Fantazja" / "Fantazio". Dum la E-konferenco prelegis i.a.: Urbestro de Slupsko d-ro Robert Biedroń (esperantisto), Kazimierz Kleina kiu reprezentis la Parlamentan Grupon de la Lingvo Esperanto, la Honora Konsulo de Respubliko Peruo Kajetan Pyrzyński (esperantisto), prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (esperantisto), baratano, prof. de la angla Shankar Dasgupta (esperantisto), prof. de la angla el la Supera Ekonomia Altlernejo en Malbork Maria Kozłowska (eperantistino), direktorino Anetta Dropińska-Pawlicka (esperantistino) de la Elementa Lernejo n-ro 7 el Poznano en kiu de du jaroj estas oficiale instruata lingvo Esperanto, prezidantino de Germana Esperanto-Junularo Michaela Stegmaier (esperantistino) el la Herzberg am Harz - la Esperanto-urbo, la lasta prezidanto de E-klubo en Słupsk funkcianta dum la jaroj 1956-1998 Henryk Wower (esperantisto), kaj aliaj esperantistoj el Gdańsk, Gdynia, Łowicz, Malbork, Mełpin, Olsztyn, Słupsk, Szczecin, Wągrowiec kaj Wejherowo. En la konferenco partoprenis ankaŭ Starosto de Słupsk Zdzisław Kołodziejski, Vicestarosto de Słupsk Rafał Konon, Prezidantino de la Urba Konsilantaro en Słupsk Beata Chrzanowska kaj direktoroj de kelkaj fakoj (ekz. pri kulturo, edukado) en la Urbodomo en Słupsk kaj profesoroj de Pomeria Akademio en Słupsk kaj direktoroj de kelkaj mez- baz-lernejoj. Post la E-konferenco Senatano Kazimierz Kleina kun Prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra metis florojn ĉe la Zamenhof-monumento kaj ili ambaŭ malkovris dulingvan memortabulon "GRAB ZAMENHOFA - KARPENO"- la novan ZEOn en Słupsk kun la ĉeesto de kelkdeko da partoprenantoj de la konferenco kaj multaj mediatoj.
La 28an de aprilo 2017 Anna Wasilewska partoprenis kun prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra (ambaŭ kiel gastoj) en Konferenco okaze de 100. mortodatreveno de Ludoviko Zamenhof. En sia fejsbuko ŝi metis jenan informon: "Konferenco okaze de 100. mortodatreveno de Ludoviko Zamenhof kunvenigis multajn interesajn personojn. El Parizo venis pranepino de Ludoviko Zamenhof d-rino Margareta Zaleski-Zamenhof, estis ankaŭ d-ro Mark Fettes - la prezidanto de Universala Esperanto-Asocio, d-rino Barbara Despiney kaj multaj aliaj sciencistoj kiuj havis siajn prelegojn. Ankaŭ mi havis sian salut-elpaŝon nome de pola Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto (PGLE)"..
La 21an de novembro 2017 je la horo 16a, en la vestiblo de sanatorio "Perła" en la kuracloko Ustka - okazis la vernisaĝo de la Senata E-ekspozicio "130 Jaroj de la Lingvo Esperanto" sub la patroneco de Senatano Kazimierz Kleina kiu estas la ano de la Parlamenta Grupo de la Lingvo Esperanto. La vernisaĝon persone ĉeestis la Senatano Kazimierz Kleina akompane de Prezidantino de la Urba Konsilantaro de Słupsk Beata Chrzanowska (esperantistino), ĝuste tiu Urba Konsilantaro unuanime la 25an de januaro 2017 proklamis la "2017 la Jaro de Ludoviko Zamenhof en Słupsk", krome ĉesestis ankaŭ la eks-Ambasadoro de Respubliko Hungario en Varsovio Andras Asztalos kaj aliaj. La organizanto de la E-ekspozicio estas Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto / EDE-Pollando) kaj Studenta Scienca Rondo de Historiistoj de Pomeria Akademio en Słupsk. Aliĝis 10 interesitoj inter la ĉeestantoj de la vernisaĝo kaj ni faris tie la rapidan E-kurson por la urbanoj de Ustka kaj por la kuracgastoj de la sanatorioj en tiu fama kuracloko Ustka, la E-kurson gvidis Prezidanto de EDE-Pollando Eduardo Kozyra.
(60396) 2000 AG243
(60396) 2000 AG243 estas marsrenkonta asteroido de la interna asteroida zono, ankaŭ rigardita kiel asteroido de la hungaria familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝia tre klinata orbito ekstere tanĝas tiun de Marso ĉe sia suprenira nodo. Ĝia marsa MOID estas 0,0606587 astronomia unuo, tie estas 9,074 milionoj da km.
Indiaroba
Indiaroba estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 15.831 loĝantojn en 2010.
Volumo
Volumo laŭ PIV estas aro da kelkaj manskribitaj aŭ presitaj kajeroj, kune binditaj aŭ broŝuritaj.
Francisko Azorín por volumo registras la saman difinon sed ankaŭ aldonas unuarange la jenan: Longa peco (ĝis 40 m.) papira aŭ pergamena volvita ĉirkaŭ ligna cilindreto. Li indikas etimologion el la latina volvere (turni).
Distrikto Bratislavo 5
Distrikto Bratislavo 5 estas suda distrikto en Regiono Bratislavo. Ĝi kuŝas sur la teritorio de ĉefurbo de Slovakio Bratislavo. La distrikto najbaras kun Aŭstrio (okcidente), Hungario (sude), Distrikto Senec kaj Distrikto Bratislavo 2 (oriente), Distrikto Bratislavo 1 kaj Distrikto Bratislavo 4 (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Bratislavo kaj ĉirkaŭaĵo.
Cilleros
Cilleros estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
La loĝantoj nomiĝas cilleranos. La censita populacio en 2008 estis de 1.897 loĝantoj.
Situo
Cilleros estas situa en la norda parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 481 m. La surfaco de ties granda teritorio estas de 208.2 km².
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado (olivarboj, vitejoj, kverkoj kaj korkokverkoj).
Historio
La deveno de la vilaĝo estas de 1237. Cilleros signifas en la hispana silo, tio estas grenejo, siavice de la latina cella > *cellarios.
Vidindaĵoj
Urbodomo, trietaĝa, kun blazono de la Burbonoj kaj turo de la 16a jarcento. Palaco de Bacas, trietaĝa, de la 19a jarcento kaj laŭ onidiroj konstruita pro amaferoj kaj kun tiom da pordoj kaj fenestroj kiom da tagoj estas en jaro. Preĝejo de la 16a jarcento kun retabloj barokaj. Ermitejoj kaj Etnografia Muzeo.
Mitsutoshi Watada
Mitsutoshi Watada (和多田 充寿, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vissel Kobe kaj JEF United Ichihara.
1764 Cogshall
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Wilbur A. Cogshall.
Kamehameha la 4-a
Kamehameha la 4-a (naskiĝis la 9-an de februaro 1834 kaj mortis la 30-an de novembro 1863) estis reĝo de Havajo de 1855 ĝis 1863.
Clef Records
Norgran
Norman Granz aperigis ekde 1953 la muzikistojn de moderna ĵazo ĉefe en sia novkreita diskeldonejo Norgran; Clef pli limiĝis pri veteranoj de svingo kaj ĉefstila ĵazo; ĉe Norgran tamen aperis la du diskoj Lester Young with the Oscar Peterson Trio. En ĝia mallonga ekzistofazo aperis ĉe la frata diskeldonejo sonregistraĵoj i.a. de Stan Getz, Dizzy Gillespie, Kenny Drew la pli maljuna, Tal Farlow, Bud Powell, Buddy DeFranco, Ben Webster, Anita O'Day, Johnny Hodges, Howard Roberts kaj de Modern Jazz Quartet.
Bulzeștii de Sus
Bulzeștii de Sus [bulzeŝtii de sus] (hungare: (Felső)Bulzesd) estas komunumo en Rumanio norde de Brad. En 1910 ĝi havis 2 480 loĝantojn (rumanoj); en 1992 445. Ĝia unua skriba mencio estas el 1441. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Bulzeștii de Jos, Giurgești, Grohot, Păulești, Rusești, Stănculești, Ticera kaj Tomnatec.
Antignano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la Sankta Stefano, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
László Dobszay (dirigento)
László Dobszay naskiĝis la  en Szeged. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
László Dobszay jam ekde 1947 li studis en Muzikakademio Franz Liszt, kie li lernis ekzemple de Zoltán Kodály. Li ricevis diplomon en 1957, sed li akiris ankaŭ pedagogian diplomon en Universitato de Budapeŝto en 1959. Ekde 1956 li instruis, ekde 1966 jam en la menciita muzikakademio. En 1970 li fondis koruson, kiun kune kun aliaj li dirigentis. En 1975 li kandidatiĝis, en 1990 li estis nomumita katedrestro, post 2 jaroj universitata profesoro. En 2003 li doktoriĝis. Li longe okupiĝis pri la gregoria ĉanto.
Li havis edzinon, kiu naskis 7 gefilojn. Li ricevis 6 premiojn inter 1984 kaj 2004.
-um-
La sufikso -um- montras vorton kiu rilatas al la ĉefvorto. -um- mem ne havas difinitan signifon, do la rilato povas esti diversspeca. Tial oni devas lerni ĉiun vorton kun -um- aparte. Ekzistas tamen kelkaj grupoj de um-vortoj kun similaj signifoj:
Kelkaj um-vortoj tamen ne apartenas al iu ajn grupo:
Jen listo de elektitaj um-vortoj:
-umo: alfabetumo, brulumo, cicumo, ĉarumo, ekstremumo, grajnumo, hufumo, kalkanumo, kolumo, komunumo, kortumo, laktumo, manumo, mondumo
-umi: aerumi, akvumi, amindumi, antaŭplenumi, bitumi, butikumi, cerbumi, brakumi, faldumi, fingrumi, foliumi, glaciumi, glitumi, gustumi, kafejumi, kalkumi, kolombumi, krucumi, langumi, lavumi, literumi, lokumi, lotumi, manumi, mastrumi. okulumi
-uma: [numero]-uma, dekstruma, inerciuma, komunuma, monduma
Uzado en Esperanto
Marjorie Boulton, en sia mikspota libro Faktoj kaj fantazioj, dediĉas la poemon de ties 17a ĉapitro al listo de vortoj kiuj uzas tiun sufikson.
Eksteraj ligiloj
Sprachaufbau des Esperanto Esperanto vocabulary
Éva Marton
Éva Marton, hungare Marton Éva, Esperante Evo Marton estas hungara operokantistino (koloratursoprano).
Éva Marton naskiĝis la 1943, Budapeŝto.
Biografio
Éva Marton frekventis muzikan akademion, poste tuj ŝi komencis sian karieron en 1968 en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj ŝi ricevis eĉ ĉefrolojn. En 1972 ŝi debutis en eksterlando, unue en Germanio, poste en Italio. En 1976 ŝi kantis en Novjorko, kie resume ŝi rolis en 93 operoj. Ŝi kantis kune kun Plácido Domingo, José Carreras kaj aliaj. Ekde 2005 ŝi havas altan postenon en Muzika Universitato de Budapeŝto. Ŝi ofte faras diskojn kaj CD-ojn, sed ŝi finis la kantadon en 2008. Ŝi ricevis premion Kossuth en 1997, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Ronneby
Ronneby estas urbo en Svedio. Ĝi estas parto de la historia provinco Blekingo kaj ekde la jaro 1970 apartenas al la moderna provinco Blekinge län. Urban privilegion Ronneby havis ekde la jaro 1387 ĝis 1680 kaj havas denove ekde 1882. En 2005 la urbo havis 11 767 loĝantojn.
28428 Ankurvaishnav
28428 Ankurvaishnav estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ankur Kanjibhai Vaishnav, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto en teamo pri media mastrumado. Li estis lernanto ĉe la Shree P.V. Modi High School de Raĝkot (Guĝarato, Barato).
Čermná (Libouchec)
Čermná (Leukersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Libouchec en distrikto Ústí nad Labem. Ĝi troviĝas proksimume 4 km sudoriente de Libouchec. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 69 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Čermná situas en katastra teritorio Čermná u Libouchce kun areo 4,35 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1364.
Neu Kosenow
Neu Kosenow estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Antaŭpomerio-Greifswald de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Anklam-Land de pluraj proksime kunlaborantaj najbaraj komunumoj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Krom la ĉefa loĝloko , la komunumo ankoraŭ konsistas el la loĝlokoj Alt Kosenow, Auerose, Dargibell kaj Kagendorf.
Kamehameha
Kamehameha estas la nomo de kvin Havajaj reĝoj de la 19-a jarcento: