cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Teruelo
Moderna epoko
Dum la Milito de Sendependiĝo (1808-1814) Teruelo ricevis ordonojn de la Ĝenerala Kapitano de Aragono, nome José Rebolledo de Palafox por leviĝi arme kontraŭ la francoj. Tamen, kelkajn monatojn poste, kaj post malforta rezistado, la urbo estis okupata de imperiaj armeoj estre de la marŝalo Suchet, kiuj tenis la lokojn sub sia povo ĝis ties foriro en 1813. La francoj eksplodigis kelkajn civilajn kaj konventajn konstruaĵojn de la ĉefurbo, kaj tiele restis el tiaj detruoj la aktualaj malfermaj spacoj de la placo de la Seminario kaj la Óvalo. En 1817 oni faris riparan masonadon en la Seminario, kiu estis estinta sidejo de la franca soldataro dum la milito.
Dum la Karlismaj Militoj, la urbo restis fidela al la liberalaj registaroj kontraŭ la karlisma areo de Maestrazgo, sen esti iam minacita de la trupoj de la generalo Cabrera, kvankam ja oni preparis ekspediciojn por ataki la karlisman premon super la Tierra Baja (Malalta Tero), kaj por veni helpe de la sieĝita Alcañiz en 1838. Dum la Tria karlisma milito la urbo estis atakita de Marco de Bello kaj Alfonso Carlos de Borbón y Austria-Este, kun nombraj trupoj, sed ili malsukcesis kaj sukcesis eniri nur en la ĉirkaŭurbaj kvartaloj de la urbo.
En 1858 okazis la konstruo de la aktuala fontano de la Toriko, nome la ikono de la urbo. Fine de la 19a jarcento la urbo ĝuis el ia prospero, regita de la malgranda burĝaro kiu estis loĝanta ĝin. Frukto de tiu periodo de prospero estas la modernismaj konstruaĵoj kiuj disas tra la tuta urba kerno, datitaj el komenco de la 20a jarcento. Ĉirkaŭ tiu epoko (1901) alvenis la fervojo al la urbo, kio helpis ties disvolvigon.
Enlanda Milito
En decembro 1937, cele al mildigo de la premo kiun la naciisma armeo faris super Madrido, la respublikana stabanaro kunigis 12 diviziojn kun pli ol 110 000 soldatoj en tri armekorpusoj kiuj devis malpliigi la elstarejon kiu por la militfronto estis Teruelo, kaj la minaco kiun ĝi reprezentis por Valencilando, en teritorio de la Respubliko. La sukceso de la unua parto de la operacio estis mejloŝtono, ĉar Teruelo estis la nura provinca ĉefurbo konkerita de la Respubliko en la daŭro de la milito.
La respublikanaj trupoj, estritaj de la generalo Vicente Rojo, ekatakis en la 15-a de decembro 1937, tra la zono de Corbalán, per aeraj bombardadoj al nodoj de komunikiloj kaj al la urba kerno teruela, ĝis alveni al pozicioj apudaj al la ĉefurbo. Aliflanke, la kolonelo Domingo Rey d'Harcourt, preparis la defendon per malabunda soldataro, kiu ne atingis 5 000 homojn, koncentriĝante en gravaj punktoj de la urbo kiel la konstruaĵo de la Komandantejo, ĉe la placo de Sankta Johano, kaj en la seminario. Kelkaj lokanoj venis rifuĝiĝi en ĝi, nome ĉirkaŭ 1 500 civiluloj kaj 1 759 militistoj, kun aliaj 1.059 kiuj venis el aliaj lokoj. Alveninte al apudaĵoj de la ĉefurbo, la fortoj de la Respubliko iniciatis bombardadon sur la centro de la urbo, okazigante ruinigon en la centraj zonoj. Estis multaj la luktoj persone kontraŭ persono ene de la urba centro, en kiuj implikiĝis multaj civiluloj.
La insurekcia flanko reagis rapide por helpi la sieĝitojn, sed la malalta temperaturo kaj granda ŝtormo de neĝo malhelpis la operacojn, kaj ne permesis ke la fortoj de la generalo Aranda povu eniri en la urbo kaj rompi la respublikanan sieĝon, pro kio la defendintoj kapitulacis en la 8a de januaro de 1938. En tiu kapitulaco la respublikaj trupoj enprizonigis, inter aliaj, la kolonelon Rey d'Harcourt kaj la episkopon de la diocezo de Teruel-Albarracín, nome Anselmo Polanco. Ambaŭ estis murditaj unu jaron poste, preskaŭ fine de la milito dum la retiriĝo de Katalunio, en la 7-a de februaro 1939, en la vilaĝo Pont de Molins (provinco Ĝirono) fare de trupo estritaj de la oficiro Enrique Lister.
La respondo de la naciistaj trupoj pluis en la 31-a de decembro per atakoj sub la estreco de la generalo García Valiño. En la 2-a de januaro la atakantoj prenis poziciojn en la ĉirkaŭoj de la urbo, kvankam ĝis la 7-a de februaro ne sukcesis eniri en ĝi. Per forta atako de artilerio kaj elaera apogo fare de la Legio Condor (en la batalo de Teruel oni uzis por la unua fojo, kaj kiel antaŭaĵo de tio kio okazos en la Dua Mondmilito, la germanan aviadilon Ju-87 Stuka), fermis la sieĝon ĉirkaŭ la tago 20a. Spite la respublikajn klopodojn, en la 22-a la kapitulaco estis totala, kun la kapto de pli ol 15 000 prizonuloj kaj nombra milita materialo. Tiele oni revenis al stato en la fronto simila al tiu antaŭa al la operaco, kaj Teruelo estis rekuperita de la naciistoj dum la Respubliko perdis multajn homojn kaj materialon; ĝi ne sukcesis siajn dekomencajn celojn, kaj nur prokrastis la agadon de Franco kontraŭ Madrido, kiu preferis agadi kontraŭ oriento, kaj disigis tuj poste la teritorion de la Respubliko.
Moča
Moča, hungare Dunamocs estas vilaĝo en Slovakio en regiono Nitra, en distrikto Komárno.
Situo
la vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ traira flankovojo, laŭ maldekstra bordo de Danubo. Kontraŭe troviĝas Süttő. La plej proksimaj urboj estas Komárno kaj Štúrovo 25 km-ojn for.
Teruelo
Enlanda Milito
Post la milito oni rekonstruis partojn de la detruitaj zonoj ĝis mezo de la 1950-aj jaroj, en kiuj oni profitis la reformojn por havigi al Teruelo de malfermaj spacoj kaj raciigo de stratoj. Ties ĉefaj agadoj okazis en la areo de la Seminario kaj ĉirkaŭe, la strato kaj placo de Sankta Johano kaj la komplekso Óvalo.
Moča
Historio
La unua mencio devenis el 1156 en formo Machala. La loĝantoj iĝis kalvinanoj en la 16-a jarcento. Laŭ la dokumentoj en 1602 funkciis tie 8 akvomuelejoj. En la 19-a jarcento la kampoj apartenis al ĉefepiskopo de Esztergom. En 1910 loĝis tie 1897 da homoj, plejparte hungaroj. Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Esztergom (reĝa departemento), al distrikto de Párkány. La vilaĝo trovis sin en Ĉeĥoslovakio ekde 1920. Inter 1938-1945 la loko rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito parto de la hungaroj estis deportitaj, la restintaj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. Dum la socialismo kolĥozo pri Danubo-floto formiĝis kaj produktis legomojn kaj fruktojn. En 2001 loĝis tie 1194 da homoj (1098 hungaroj kaj 64 slovakoj).
Teruelo
Klimato
Laŭ la klimata klasifiko de Köppen la klimato de Teruelo estas ĝenerale duonarida malvarma (BSk), sed proksime de la limoj kun la ĉetropikaj klimatoj kun seka vintro kaj varma (Cwa) kaj milda (Cwb) somero.
Moča
Famuloj
En la iama Dunamocs naskiĝis hungara kuracisto Gusztáv Rigler.
Teruelo
Klimato
En somero la temperaturoj estas mildaj, kvankam kun multa oscilado, kaj en vintro estas malvarmaj, kun malmaltaj minimumoj, kiuj foje povas alveni al descendo sub la -10 ºC. La precipitaĵoj prezentas minimumon en vintro kaj maksimumon fine de la printempo.
La rekordoj de temperaturo registritaj en la Observatorio de Teruelo estas 39,3 ºC de la 4-a de aŭgusto 2007 kaj -19 ºC de la 26-a de decembro 2001. En la areo de la municipo okupita de la urbo de Teruelo ekzistas tempertura insulo kun temperaturoj 2ºC supraj al tiuj de la ĉirkaŭaĵoj.
Teruelo estas la ĉefurbo de hispana provinco kun plej da tagoj de frosto jare, nome totalo de 95 tagoj averaĝe.
Ĝi prezentas averaĝe, dekunu tagojn de neĝo jare. En la urbo neĝis tiom frue en la klimata jaro kiom ĝis en oktobro (1992) kaj ricevis neĝofalon tiom malfrue kiom ĝis majo.
Demografio
Inter la hispanaj provincaj ĉefurboj, Teruelo estas la malplej loĝata, kun 35 675 loĝantoj sen 2014, tiu kiu havas la malplej grandan procenton de loĝantaro inter 15 kaj 29 jaroj kaj, kontraste, la provinca ĉefurbo kun la plej alta proporcio de maljuneco (personoj pli aĝaj ol 65 jaroj).
Urbana nomo
La urbana nomo de la loĝantoj de Teruelo kaj same de tiuj de ties provinco estas turolense en la hispana, nome teruelano.
Setlejoj
En la municipo de Teruelo troviĝas, krom la provinca ĉefurbo, la setlejoj Aldehuela, El Campillo, Castralvo, Caudé, Concud, San Blas, Tortajada, Valdecebro, Villalba Baja kaj Villaspesa.
Ekonomio
En la aktualo, la ekonomio de Teruelo baziĝas ĉefe en sektoro serva en kiu elstaras la publika sektoro kaj disvolvigita sektoro turisma, ĉar konvertiĝis ekde la 1990-aj jaroj en turisma destino de interno aŭ kultura.
Ekzistas variaj brutobredaj ekspluataĵoj kaj viandaj industrioj, dediĉataj ĉefe al porka brutaro, por liveri al merkato de viandaj produktoj kun origina nomigo, same kiel furaĝo kaj derivataj sterkoj. La regula konsilantaro de la origina nomigo jamón de Teruel (Ŝinko el Teruelo) havas administran sidejon en la urbo Teruelo.
Alia tipo de industrioj kun setlado en Teruelo estas, por ekzemplo, tiuj rilataj kun derivaĵoj de la aŭto.
Transporto
Aktuale ĝi troviĝas en fazo de projekto la alveno de la rapida fervojo AVE kun la konstruo de la akso Kantabra Maro-Mediteraneo konektita kun Santander kaj Bilbao en rekorda tempo.
Vidindaĵoj
La plej gravaj vidindaĵoj estas la konstruaĵoj laŭ la arto stilo mudéjar, kreita de la islamanoj kiuj restis en la Aragona Kronlando post la nomita Reconquista (rekonkero) fare de la kristanoj. Ĝi estas Monda Kulturheredaĵo de UNESKO.
Jen vidindaĵoj:
Ekzistas ankaŭ variaj modernismaj konstruaĵoj, kun ekzemploj de stiloj historiistaj, kiel la novmudeĥara. La vestovendejo Casa de Tejidos El Torico, ĉe la placo Carlos Castel, aŭ la Escalinata, estas, respektive, ekzemploj de la menciitaj stiloj. Krome, la urbo konservas kelkajn gotikajn konstruaĵojn kiuj havas elstaraĵon en la preĝejo de Sankta Francisko. Menciindas ankaŭ de tiu epoko la muregoj aŭ cisternoj. El la 16a jarcento, elstaras la plej granda akvedukto konstruita en Hispanio en la Renesanco, konata kiel Los Arcos (La Arkoj). Krome el tiu epoko elstaras ankaŭ la palaco de la Comunidad de Aldeas de Teruel (komunumoj de vilaĝoj), aktuale Provinca Muzeo, ene de la nomata stilo aragona (Renesanco).
Alia loko de intereso estas la fonto de Toriko kaj ties placo, kunsidejo, kerna centro kaj simbolo de la urbo. Sur la vojo de Sankta Barbara videblas la plej bona vidaĵo de la urbo kaj ties etoso ekde la rigardejo Los Mansuetos, kun interpreta tabulo.
Esperanto en Teruelo
En Teruelo estas esperanto grupo nome Liberanimo.
La 76-a Hispana Kongreso de Esperanto okazis en Teruelo de la 23a de junio ĝis la 25a de junio 2017. Aliĝis 156 kongresanoj, kiuj partoprenis el almenaŭ dek kvin landoj. La programo krome etendiĝis pro kromaĵoj de Antaŭkongreso kaj de AMO-Seminario. Antaŭkongreso konsistis en prezentado de la kongreso en diversaj instancoj de Teruelo, Madrido kaj Zaragozo. Okazis jam la ĵaŭdon 22an ankaŭ vizito al la urbo kaj inaŭguroj de tri ekspozicioj: pri esperantisto Francisco Azorín, pri esperantaj poŝtmarkoj kaj pri Esperanto kaj Zamenhof.
Provinco
Teruelo estas ĉefurbo de Provinco Teruelo. Ĉefaj urboj: Albarracín kaj Alcañiz.
Bibliografio
López Martín, Fernando; de la Riva Fernández, Juan; Cuadrat Prats, José María; Martí Ezpeleta, Alberto (1993). Ciudad y medio ambiente: la isla de calor de Teruel (30). Geographicalia. pp. 113-124. ISSN 0210-8380. [Dialnet-CiudadYMedioAmbiente-59805.pdf] Konsultita la 26an de Aprilo 2017.
Cabañes de Esgueva
Cabañes de Esgueva estas vilaĝo kaj municipo, kodo-061, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero.
Geografio
Ĝi havas areon de 26.567 km² kun 166 loĝantoj (2021). Je 60 km de la provinca ĉefurbo, tra la Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj.
Santa Maria Capua Vetere
Santa Maria Capua Vetere estas komunumo de Italio.
Fakverko:Pedagogio
UDK 37 Pedagogio
Cúllar
Cúllar [KUĝar] estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio.
La loko en krucvojo ebligis la setladon de variaj kulturoj. Estis restoj de homa agado en la arkeopaleontologia kuŝejo de Cúllar-Baza (800 000 jaroj de antikveco) kun tre varia prahistoria faŭno. En la submunicipo El Malagón estis elfosita setlejo de la 3a jarmilo a.K., koresponda al la arkeologia kulturo Los Millares en kiu aperis la nomita Idolo de Malagón, antropomorfa figuro realigita el eburo. En Cúllar estis okupado ankaŭ en tempo de romianoj, sed nur en epoko de islamanoj estis jam vera setlejo permanenta en la aktuala urba kerno.
Reĝlando Bavario
La reĝlando Bavario (germane: Königreich Bayern) estis ŝtato en sudorienta Germanio kiu ekzistis de 1805 ĝis 1918. La princo-elektisto Maksimiliano la 1-a Jozefo, de la dinastio Vitelsbaĥoj, iĝis la unua reĝo de Bavario laŭ la traktato de Bratislavo. Kiam en 1871 fondiĝis la Germana Regno, Bavario iĝis membroŝtato. La Vitelsbaĥoj regis Bavarion ĝis la Novembra Revolucio en 1918, kiu detronigis la reĝon kaj igis la landon respubliko.
Geografio
La lando konsistis el du disaj partoj. La pli granda parto, oriente, proksimume egalas al la hodiaŭa Bavario. La malpli granda parto, okcidenta ("maldekstre de la Rejno"), estis proksimume la iama Palatinato kaj hodiaŭ apartenas al Rejnland-Palatinato.
Reĝoj kaj princoj-regantoj de Bavario
1806 - 1918, ĉiuj de la dinastio Vitelsbaĥoj.
Matsudaira Tadateru
MATSUDAIRA Tadateru (japane: 松平忠輝; naskiĝis la 16-an de februaro 1592 en Edo-kastelo; mortis la 24-an de aŭgusto 1683) estis japana daimio dum la Edo-epoko.
Li estis la 6-a filo de Tokugawa Ieyasu. Li naskiĝis dum la jaro de la drako (tatsu) kaj ricevis la nomon Tatsuchiyo. Lia patrino estis Sinjorino Chaa (茶阿局, Chaa no Tsubone), kromedzino de Ieyasu. Ieyasu sendis la knabon al vassal, Minagawa Hiroteru, daimio enn Shimotsuke.
Preĝejo Sankta Bonifaco (Kassel)
La preĝejo Sankta Bonifaco (germane: Kirche St. Bonifatius) estas romkatolika preĝejo en Kassel, Germanio, en la orienta urboparto de Kassel-Wesertor. La ejo staras rekte ĉe la avenuo Ihringshäuser Straße:
Historio
La Bonifaco-komunumo estis kaj teritorie kaj membronombre unu el du grandegaj komunumoj en la grandurbo nordhesia Kassel. La katolikoj vivas en diasporo. Ĝi apartenis al la pastorala ligo "Kassel Mitte" kune kun la komunumoj de Sankta Elizabeto, Sankta Laŭrenco, Sankta Jozefo kaj Sankta Familio. Ekde la 1.1.2016 la bonifacanoj formas kun la tri unue menciitaj komunumoj la novan komunumon Kirchgemeinde Sankt Elisabeth.
Arkitekturo
Tiu ĉi preĝejo konstruitis en 1956/57 laŭ la planoj de la kasela arkitekto Josef Bieling (1919-81). La senkolonega halo-preĝejo konsistas el du kontraŭe reciproke kunmetitaj trapezoj. La buntkolora interno malegalas al la modesta blanka ekstero de la konstruaĵo. La krucifikson faris en 1958 la skulptisto Otto Sonnleitner (1906-85) el Würzburg, dume la mozaikoj estas verko de Gerhard Dechant.
Literaturo
G. Lange: Festschrift zur Einweihung der katholischen Kirche St. Bonifatius in Kassel, Weber & Weidemeyer, Kassel 1957
Saint-Clément-Rancoudray
Saint-Clément-Rancoudray estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
12214 Miroshnikov
12214 Miroshnikov estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la ukrainia astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Je la epoko de la, ĝia orbita granda duonakso estas 3,20173673 , tio, kiu metas ĝin ĉirkaŭ 260 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter meza kaj ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sovetunia optikisto Miĥail Miĥajloviĉ Miroŝnikov (cirile : Михаил Михайлович Мирошников), iama estro de la Ŝtata Instituto de Optiko Vavilov (ruse Государственный оптический институт, ukraine Державний оптичний інститут) en Sankt-Peterburgo de 1966 ĝis 1989. Li disvolvis aviad-portatan instrumentojn de detekto kaj bildigo por industriaj aplikoj kaj medicina diagnozo en infraruĝaj kaj malproksimaj infraruĝaj regionoj kiuj estis uzitaj por kosmaj sciencesploroj.
Departemento de la Unuiĝintaj Nacioj pri Ekonomiaj kaj Sociaj Aferoj
La Departemento de la Unuiĝintaj Nacioj pri Ekonomiaj kaj Sociaj Aferoj - angle United Nations Department of Economic and Social Affairs (UNDESA), ruse Департамент по экономическим и социальным вопросам ООН - estas parto de la Sekretariejo de la Unuiĝintaj Nacioj. Ĝi respondecas pri la plenumo de decidoj kaj rekomendoj interkonsentitaj en la plej grandaj pintkunvenoj kaj konferencoj de la Unuiĝintaj Nacioj, plenumas servojn por la Ekonomia kaj Socia Konsilio de Unuiĝintaj Nacioj kaj la dua kaj tria komitatoj de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj.
En iuj areoj la departemento laboras per nerektaj vojoj por subteni tutmondan evoluon kaj stabilecon.
En 2002, pro la kreskiĝanta pezo servi al plimultiĝanta nombro de konferencoj inkluzive ekzemple de la "Jarmila Deklaro de la Unuiĝintaj Nacioj", la departemento estis plilarĝigita kaj ricevis novan oficon de asista ĝenerala sekretario. La departemento havas sian centran oficejon en Novjorko, sed ankaŭ havas gravan duavican oficejon en Romo, Italio. Ekde la 1-a de julio 2007, Ŝa Zukang estas la gvidanto de la departemento.
Pro la graveco, kiun la Unuiĝintaj Nacioj atribuas al ekonomiaj kaj sociaj aferoj, la departemento havas plurajn gravajn kakojn. Inter ili estas la Fako pri Evolua Politiko, la Oficejo pri Financoj por Evoluo, la Fako por Daŭra Evoluo, la Fako pri Socia Evoluo, la Fako pri Publika Administrado, la Statistika Fako de la Unuiĝintaj Nacioj, kaj la Fako pri Loĝantaro.
Kenneth E. Iverson
Kenneth E. IVERSON (naskiĝis la en Camrose en Alberto; mortis la  en Toronto) estis kanada komputikisto; lia plej konata kontribuo estis la programlingvo APL.
En 1979 li ricevis la Michał Chełminiak pro siaj kontribuoj al la teorioj de matematika notacio kaj programlingvoj. Honore al li estis fondita "Premio Iverson".
El Prat de Llobregat
El Prat de Llobregat estas urbo en proksimo de Barcelono en Katalunio, Hispanio, kaj apartenas al la provinco kaj metropola areo de Barcelono. La urbo havas 64 132 loĝantojn (2018) kaj areon de 31,40 km². En ties municipa teritorio estas infrastrukturoj de granda gravo por la grandurbo Barcelono, kiel la Flughaveno de Barcelono (IATA:BCN), kaj post la fino de la vorkoj por la deflankigo de la rivero Llobregat, kaj parto de la Haveno de Barcelono. Tradicia sektoro de ties ekonomio estas kokobredado kun indiĝena bredoraso.
Lammershagen
Lammershagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Plön de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. La 30-an de junio 2005 la komunumo havis 298 loĝantojn.
Ede Andrási
ANDRÁSI Ede (pro. andra:ŝi) estis rumania hungara komponisto naskita en Vác la 31-an de oktobro 1887 kaj mortinta en Oradea la 1-an de aprilo 1953.
Biografio
Andrási Ede diplomiĝis en 1918, poste en 1941 li akiris diplomon de eklezikapelestro kaj violoninstruisto en Budapest. Li instruis en Salonta kaj Oradea. En la 30-aj jaroj li gvidis la infanrubrikon de la gazeto Nagyvárad. Li publikis poemojn, novelojn ankaŭ en Erdélyi Lapok. Li komponis kantojn, ĥorkomponaĵojn, operetojn.
Elflukonstruaĵo
Elflukonstruaĵo estas regulebla konstruaĵo por elfluado de stavo, per tiu eblas reguligi la akvonivelon de stavo. Ĝi ankaŭ ebligas la kompletan senakvigado de la stavo. Ĝi samtempe efikas kiel ilo por elfluigado de la prfunda akvo. La profundo de la stavo estas konstruita kiel malprofunda funelo.
Parc Nou (Metroo de Barcelono)
Parc Nou estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en El Prat de Llobregat.
Eyre
Eyre (en la lingvo de la aborigenoj Kati-tanda) estas la plej granda lago en Aŭstralio kaj estas la plej malalta punkto en Aŭstralio, je proksimume 15 m (50 ft) sub la marnivelo.
Nigraflugila petrelo
La Nigraflugila petrelo (Pterodroma nigripennis) estas specio de marbirdo de la familio Procelariedoj. La latina scienca nomo por la specio nome nigripennis estas kunmetaĵo de du radikoj signife respektive "nigra" kaj "plumo", el kio derivas la komuna nomo.
Ĝi troviĝas en Aŭstralio, Franca Polinezio, Japanio, Novkaledonio, Novzelando, Norfolkinsulo, kaj Usono.
Brooke (2004) ĉirkaŭkalkulis la tutmondan populacion je 8,000,000-10,000,000 individuoj.
Tiu specio estas mara kaj tre pelaga, kaj evitas veni al tero for de la reprodukta sezono. Oni konas malmulte pri ties dieto, sed certe ĝi inkludas cefalopodojn kaj salikokojn kiujn ili kaptas ĉefe el la surfaco. Ĝi estis ofte registrita dummanĝe en asocio kun aliaj Procelarioformaj. Ili reprodultiĝas en kolonioj en oceanaj insuloj, kutime en nestotruoj de alta grundo interne inter arbustaro aŭ herbotufoj.
La Jarrie-Audouin
La Jarrie-Audouin [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 301 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
La Jarrie-Audouin situas en la oriento de Charente-Maritime, sude de Niort.
NGC 1530
NGC 1530 (aliaj indikoj — PGC 15018, UGC 3013, IRAS04170+7510, MCG 13-4-4, KUG 0417+751, ZWG 327.17, 7ZW 12, ZWG 347.4, KARA 147) estas galaksio en konstelacio Ĝirafo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Marisa Letícia Lula da Silva
Marisa Letícia Lula da Silva ( São Bernardo do Campo, 7-a de aprilo 1950 – San-Paŭlo, 3-a de februaro 2017 ) estis la dua edzino de la prezidanto de Brazilo, Luiz Inácio Lula da Silva, kaj Prezidentedzino de Brazilo de januaro 1, 2003 ĝis januaro 1, 2011.
Junio de 2012
Jen listo de okazaĵoj en junio 2012.
Júlia Ungár
Júlia Ungár, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ungár Júlia estas hungara dramaturgo, tradukisto, altlerneja instruisto.
Júlia Ungár naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Júlia Ungár frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1976. Ŝi ricevis stipendion de la univeristato kaj teatra instituto inter 1977-1979. Ŝi estis dramaturgo de Teatro Jókai (Békéscsaba) inter 1981-1992, dum ŝi akiris dramaturgian diplomon laŭ koresponda lernado en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1985. Ŝiaj sekvaj teatraj stacioj estis: Depost 2010 ŝi ne ligiĝas al teatro, ŝi estas memstara dramaturgo kaj tradukisto. Ŝi instruas en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) kaj Kalvinana Universitato Gáspár Károli. Plej ofte ŝi okupiĝas pri Bertolt Brecht. Ŝi ricevis premion en 2003.
Ovodukto
La ovodukto (tuba uterina) aŭ salpingo estas malgranda tubo, kiu ligas la ovarion kaj la uteron. Ĝi estas foje nomata "tubo de Falloppio" pro la elstara itala anatomiisto Gabrielo Falloppio. Tiu dukto ebligas, post la ovolado, la transporton de la ovolo de la ovario en la uteron. Tie okazas la fekundiĝo de la ovolo.
mamulaj Inoj havas du simetriajn ovoduktojn.
Unuciklo
Unuciklo estas veturilo sen motoro, kiel biciklo, sed kun nur unu rado. Pro tio ke ĝi havas nur unu radon, ĝi ne bezonas kadron. Unuciklo konsistas nur el selo sur selforko sur rado. Estas pedaloj sur krankoj, kiuj estas tuj konektitaj al la nabo. Tial unuciklo ne bezonas ankaŭ ĉenon aŭ dentradojn.
Uzanto sidas sur selo kaj balancas. Se oni volas resti en unu loko, oni povas pedalumi iomete antaŭen kaj iomete malantaŭen kaj ripetadi kaj tiel balanci sen iri ien. La ruliĝado de la rado helpas teni la unuciklon rekta.
Oni povas unucikli surstrate aŭ eksterstrate, longdistance aŭ mallongdistance.
Tokugawa Yoshinao
TOKUGAWA Yoshinao (japane: 徳川 義直; naskiĝis la 2-an de januaro 1601; mortis la 5-an de junio 1650) estis japana daimio de la frua Edo-epoko.
Li estis la 7-a filo de Tokugawa Ieyasu kaj ricevis la nomon Gorotamaru.
Yoshinao havis du gefilojn: Tokugawa Mitsutomo, kiu sukcedis al li kiel daimio de Owari, kaj Itoko, kiu edziniĝis al Hirohata Tadayuki, kortega nobelo.
Cúllar Vega
La municipo Cúllar Vega estas unu de la 52 entoj kiuj komponas la Metropolan Areon de Granado, kaj enhavas la kernojn Cúllar Vega kaj la plej parton de El Ventorrillo, en la limo kun Vegas del Genil. Menciindas la submunicipo Híjar tute ene de Cúllar Vega, sed apartenanta al la municipa teritorio de Las Gabias, kaj estas stratoj kies trotuaroj apartenas al diferencaj municipoj.
Mogola Imperio
Mogola imperio (mongolodevena) estis fondita de Babur en 1526, kiam venkis Ibrahim Lodi, la lasta sultano de Delhi, ĉe Batalo de Panipat. Ĝi estis konkerita ĉefe de Ŝer Ŝah dum tempo de Humajun. Akbar ĝin kreskigis rimarkinde, kaj ĝi kreskis ĝis la fino de regado de Aurangzeb. Post la morto de Aurangzeb en 1707, la imperio komencis malpotenciĝadi, kvankam ĝi tenis la ŝajnon de potenco dum pluaj 150 jaroj. En 1739, ĝi estis venkita de persa armeo estrata de Nadir Shah. En 1756, armeo de Ahmad Shah rabis urbon Delhi denove. La fina malvenko estis de Brita imperio en 1857.
Religio kaj politiko
La religio de la Mogola Imperio estis islamo kaj islamo inspiris la politikan sistemon pli malpli forte laû la epokoj. Babur, la imperia fondisto, pli insistis pri la turka heredaĵo ol pli religio. Dum la Akbar-a regado, la ĝizia imposto (la tradicia islama imposto pagita de la ne islamanoj) estis forlasita. Dum la sama epoko, la luna islama kalendaro estas anstaŭigita per sola kalendaro, kiu plu taŭgas por agrikulturo. Aliflanke, ankaŭ estis pli rigoraj imperiestroj, kiel Aŭrangzebo, strikta islamano kiu restarigis la ĝizia imposto.
Teritorioj
La Bengala Subaho estis subdividaĵo de la Mogola Imperio enhavanta teritoriojn kiuj nun estas en moderna Bangladeŝo kaj la barataj ŝtatoj Okcidenta Bengalo kaj Odiŝo inter la 16a kaj la 18a jarcentoj. Tiu ŝtato estis establita post la dissolvo de la Bengala Sultanlando, kiam la regiono estis absorbita en unu el la plej grandaj imperioj en la mondo. La Mogoloj ludis gravan rolon en la disvolvigo de la modernaj Bengalaj kulturo kaj socio.
Honoraj Mogoloj
La sesaj unuaj imperiestroj estas konsiderataj kiel la "Honoraj Mogoloj" el la dinastio:
Bahadur Ŝah Zafar (1775-1862) estis la lasta Mogola imperiestro.
Varianco
Pri la aliaj sencoj de la vorto vidu apartigilon varianco (apartigilo).
En probablokalkulo kaj statistiko, varianco de hazarda variablo estas mezuro de ĝia statistika disvastiĝo, kiu indikas la tipan malproksimecon de la atendita valoro.
La varianco de reel-valora hazarda variablo estas ĝia dua centra momanto, kaj ankaŭ estas ĝia dua kumulanto. La varianco de hazarda variablo estas la kvadrato de ĝia norma diferenco.
Difino
Se estas la atendita valoro (meznombro) de la hazarda variablo X, tiam la varianco estas:
Do ĝi estas la atendita valoro de la kvadrato de la devio de X for de ĝia propra meznombro. Pli simple, oni povas esprimi ĝin kiel "La averaĝo de la kvadrato de la distanco de ĉiu datenpunkto for de la meznombro". Ĝi estas tial meznombra kvadratigita dekliniĝo. La varianco de hazarda variablo X estas tipe simbolita per, \sigma_X^2, aŭ simple \sigma^2 \.
Notu ke la pli supra difino povas esti uzata por ambaŭ diskretaj kaj kontinuaj hazardaj variabloj, dank'al la difino de la ekspekta operatoro.
kie \mu estas la atendita valoro, t.e.
Kiam ĉiuj probabloj estas egalaj ( por ĉiu xi), \mu \ egalas al la aritmetika meznombro (averaĝo).
Multaj distribuoj, kiel la koŝia distribuo, ne havas varianco ĉar la taŭga integralo diverĝas. Aparte, se distribuo ne havas atenditan valoron, ĝi ne havas ankaŭ variancon. La malo estas ne ĉiam vera: estas distribuoj pri kiu la atendita valoro ekzistas, sed la varianco ne.
Historio
La termino varianco estis unue prezentita de Ronald Fisher en lia papero La Korelacio inter Parencoj pri Konjekto de Mendela Heredado eldonita en 1918:
"La granda aro da disponeblaj statistikoj montras al ni, ke devioj de homa mezuro for de averaĝo sekvas tre proksimume la normalan distribuon de eraroj, kaj, konsekvente, ke variableco eblas esti uniforme mezurita per norma diferenco, kiu korespondas al la kvadrata radiko de la meznombra kvadratigita eraro. Kiam estas du sendependaj fontoj de variablado, kiu eblas kaŭzi, en uniforman loĝantaron, distribuojn kun normaj diferencoj \sigma_1 \ kaj \sigma_2 \, okazas ke la distribuo, kiam ambaŭ distribuoj agas samtempe, havas norman diferencon . Estas do dezirinde, kiam analizante fontojn de variablado, konsideri la kvadratojn de la normaj diferencoj por taksi variablecon. Ni nomos tiun kvanton Varianco..."
Varianco kaj inercimomanto
La varianco de probablodistribuo estas analoga al la inercimomanto en klasika meĥaniko, ĉar ĉi tiu korespondas al lineara masodistribuo ĉirkaŭ akso de rotacio.
Dum la inercimomanto de volumeno V estas:
la varianco de kontinua hazarda variablo estas ankaŭ integralo:
Propraĵoj
Se la varianco estas difinita, ĝi estas neniam negativa, ĉar kvadratoj estas pozitivaj aŭ nulaj. La mezurunuo de varianco estas kvadrato de mezurunuo de observado. Ekzemple, se alto estas mezurita en metroj do varianco de aro de altoj estas mezurita en kvadrataj metroj. Ĉi tiu fakto estadas neoportuna, kaj motivigis anstataŭe uzi kvadratan radikon de varianco, sciatan kiel variancan devion.
Eblas pruvi de la difino ke la varianco ne dependas de meznombro \mu. Do, se la variablo estas "ŝovita" per valoro b prenante X+b, do varianco de la rezultanta hazarda variablo estas la sama. Male, se la variablo estas multiplikita per skala faktoro a, la varianco estas multiplikita per a2. Pli formale, se a kaj b estas reelaj konstantoj kaj X estas hazarda variablo kies varianco estas difinita,
Alia formulo por la varianco sekvas simple el lineareco de atenditaj valoroj kaj la pli supra difino:
Ĉi tiu estas ofta maniero por kalkuli la variancon en praktiko.
Unu kaŭzo por uzi variancon prefere al la aliaj kriterioj estas tio, ke varianco de sumo aŭ diferenco de sendependaj hazardaj variabloj estas la sumo de iliaj variancoj. Por tio, pli malforta kondiĉo ol sendependeco, nomita nekorelacieco, ankaŭ sufiĉas. Ĝenerale,
ĉi tie estas la kunvarianco, kiu estas nulo por sendependaj hazardaj variabloj (se ĝi ekzistas).
Loĝantara varianco kaj specimena varianco
Ĝenerale, la loĝantara varianco de "finia" loĝantaro da N elementoj estas donita per:
kie estas la loĝantara meznombro rilatante al ia propraĵo de tiu loĝantaro. Ĉi tiu estas nure speciala kazo de la ĝenerala difino de varianco prezentita pli supre, sed limitita al finiaj loĝantaroj.
Komuna maniero de taksi la variancon de multnombraj finiaj aŭ malfiniaj loĝantaroj estas per specimenoj. Ni komencas kun "finia" specimena loĝantaro prenita el la entuta loĝantaro. Supozu ni ke tia specimeno estas la vico, kie n < N. Ni povas konsideri ĉi tiun specimenon laŭ du klaraj manieroj:
la unua, ni povas trakti ĝin kiel finian loĝantaron kaj priskribi ĝian variancon;
la dua, ni povas taksi la subloĝantaran variancon de ĉi tiu specimeno.
La varianco de la specimeno, vidita kiel finia loĝantaro, estas
kie estas la meznombro rilate al la specimeno. Ĉi tiu estas iam sciata kiel la dekliva specimena varianco; tamen, tiu termino estas ambigua. Iuj elektronikaj kalkuliloj povas kalkuli \sigma^2 je la premo de butono, pri kiu estas kutime markita "\sigma^2".
kie estas la meznombro de la subloĝantaro.
Notu ke la termo n-1 en la denominatoro pli supre malsimilas al la ekvacio pri s^2_n, kiu havas n en la denominatoro.
Notu ke s^2_{n-1} estas ĝenerale ne identa al la vera loĝantara varianco; ĝi estas nur proksimumo, kvankam tre bona nur kiam n estas granda. Ĉar s^2_{n-1} estas teoria takso kaj estas bazita sur finia specimeno, ĝi ankaŭ estas iam ambigue nomita specimena varianco.
Unu komuna fonto de konfuzo estas ke la termino specimena varianco povas referi ĉu al la nedekliva varianco s^2_{n-1} de la loĝantara varianco, ĉu al la dekliva varianco s^2_n de la specimeno vidita kiel finia loĝantaro. Nur la kunteksto permesas klarigi la situacion. Intuicie, komputante la variancon per divido per n, anstataŭ n-1, supozigas loĝantaran variancon. Tio okazas, ĉar ni estas uzanta la specimenan meznombron kiel valoron de la nekonata loĝantara meznombro \mu \, kaj la krudan histogramon de ripetitaj eroj en la specimeno, anstataŭ la nekonatajn verajn probablojn.
An nedekliva proksimumilo
Ni estos demonstracii kial s^2 estas nedekliva proksimumilo de la loĝantara varianco. Proksimumilo por parametro \theta estas nedekliva se. Pro tio, al pruvi (tiu, ke) s^2 estas nedekliva, ni estos montri (tiu, ke). Kiel supozo, la loĝantaro kiu la x_i estas desegnita de havas (meznombro, signifi) \mu kaj varianco \sigma^2.
(Alterna, Alterni) pruvo
-->
Santa Maria a Vico
Santa Maria a Vico estas komunumo de Italio.
Marĉo Iberao
La Marĉo Iberao aŭ en hispana esteros del Iberá estas ampleksa reto de marĉoj kiuj enhavas inter 15.000 kaj 25.000 km² en la provinco Corrientes, en norda Argentino. Ĝi estas superata en Ameriko laŭ etendo nur de la Pantanalo de Brazilo, kun kiu ĝi formas la duan humidejon plej grandan en la mondo, parto de sistemo hidrografia multe pli etenda — nome macrosistema del Iberá, de proksimumaj 1.300.000 ha— en kiu disvolviĝas ekosistemo subtropika de grandega diverseco.
Priskribo
La centro proksimuma de tiu sistemo situiĝas en la koordinatoj -28.6°N, 57.81667°W.
Varianco
Ĝeneraligoj
Se X estas vektoro-valorita hazarda variablo, kun valoroj en, kaj imagita kiel kolumna vektoro, tiam la natura ĝeneraligo de varianco estas E[(X − μ)(X − μ)T], kie μ = E[X] kaj XT estas la transpono de X, kaj do estas linia vektoro. Ĉi tiu varianco estas nenegativa-difinita kvadrata matrico, kutime referita kiel la kunvarianca matrico.
Enriquillo
Enriquillo (situanta je ) estas lago sur insulo Hispaniolo. Ĝi estas unu el nur malmultaj marakvaj lagoj en la mondo loĝataj de amerikaj krokodiloj.<!-- Enriquillo estas situita en kraka valo (tiu, ke, kiu) etendas 79 mejloj (127 km) de Babordo-au-Princo (Golfeto, Tirboji) en Haitio en la okcidento al proksima _Neiba_ (Golfeto, Tirboji) en la Domingo en la oriento.
Varianco
Ĝeneraligoj
Se X estas komplekso-valorita hazarda variablo, kun valoroj en \mathbb{C}, tiam ĝia varianco estas E[(X − μ)(X − μ)*], kie X* estas la kompleksa konjugito de X. Ĉi tiu varianco estas nenegativa reela nombro.
Enriquillo
La kraka valo estas antaŭa _marine_ markolo, kaj estis kreita ĉirkaŭ 1 milionaj jaroj antaŭe kiam la akva nivelo _fell_ kaj per (sedimentoj, sedimentas) de la _Yaque_ _del_ _Sur_ Rivero. La lago estas 9 al 12 mejloj (15 al 20 km) larĝa. Sciata kiel la _Cul_-de-Saka Depresio en Haitio kaj la _Hoya_ de _Enriquillo_ en la Domingo, partoj de la kraka valo estas pli sube marnivelo kaj estas kovrita per grandaj salaj lagoj.
Enriquillo havas ne (elfluejo, konektingo). La laga akva nivelo (varias, ŝanĝiĝas) pro kombinaĵo de (ŝtormo, tempesto)-gvidita precipitaĵo (eventoj, eventas) kaj la regiona alta vaporada kurzo. Saleco en la lago povas varii inter 33 _ppt_ al super 100 _ppt_. Tremoj en la regiono estas komuna. (Justa, Ĵus) pli supre la (ĝusta, dekstra, rajto) centro de la bildo, la alia sala lago en la kraka valo, _Etang_ _Suamatre_ situita en la lando de Haitio, estas videbla.
La lago enhavas 3 insuloj: _Isla_ _Barbarita_, _Islita_ kaj _Isla_ _Cabritos_. La lasta unu estas la plej granda de ĉiuj kaj enhavas Nacia Parko fama por la (krokodiloj, krokodas) kaj flamengoj. Kiam akvaj niveloj guti sekve de seka literumas, la insuloj estas kutime ligita al unu la alian per _sandbars_. -->
(15178) 7075 P-L
(15178) 7075 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Distrikto Jasło
Distrikto Jasło - pole powiat jasielski - estas distrikto en la provinco (vojevodio) Antaŭkarpatio de Pollando. Administra centro estas la samnoma urbo Jasło. Fine de en la distrikto vivis.
Dua mondmilito
18.01. 1943: En la distrikto germana polico pafmortigis 6 polojn pro eksterleĝa komerco
Showgirls
Showgirls estas usona filmo de 1995 reĝisorita fare de Paul Verhoeven. Elizabeth Berkley, Kyle MacLachlan, Gina Gershon, Gina Ravera kaj Alan Rachins ĉefrolas en la gvidroloj.
La filmo temas pri juna knabino (Elizabeth Berkley) kiu forkuras al Lasvegaso por iĝi striptizisto kaj iĝas la plej respektata dancisto en la klubo, dum aliaj striptizistoj estas ĵaluza kaj provas malsukcesigi ŝin. La filmo montras multajn situaciojn de erotikaj dancoj kaj sinodanco j.
Post kiam la filmo malsukcesis ĉe la biletvendejo, ĝi ĝuis sukceson sur vidbendoj kun enspezoj de 100 milionoj USD. La filmo estas konsiderita unu el la 20 furorlibroj de MGM de ĉiuj tempoj. Iuj vidas la filmon kiel kulta filmo.
La aktorino Elizabeth Berkley ricevis la " Golden Raspberry Award - Worst Actress " por ŝia aktorado en la filmo. Post kiam la filmo estis publikigita, ŝia agento rifuzis daŭrigi reprezenti ŝin, kaj dum longa tempo ŝi luktis por akiri pli da roloj.
Saint-Côme-du-Mont
Saint-Côme-du-Mont estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Cômais.
Ĝi nun formas parton de Carentan les Marais.
4773 Hayakawa
4773 Hayakawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio sur la insulo Hokajdo.
Tivadar Andrási
ANDRÁSI Tivadar (pro. andra:ŝi) estis rumania hungara tradukisto, vortarredaktisto naskita en Alsórákos la 9-an de aprilo 1893 kaj mortinta en Sepsiszentgyörgy la 6-an de aprilo 1941.
Biografio
Tivadar Andrási studis reformitan teologion en Kolozsvár kaj filologion en la Universitato de Kluĵo. De 1921 li instruis en en Székely Mikó Kollégium.
Dominique Voynet
Dominique VOYNET (dominik vŭane) naskiĝis en Montbéliard la. Ŝi fariĝis unu el la historiaj figuroj de la verdula ekologia partio La Verduloj (Francio), kiun ŝi kunfondis en 1984.
Funkcioj
Ŝi kandidatiĝis al la prezidenteco de la Respubliko en 1995 kaj ricevis 3,32 % el la voĉoj.
Siria enlanda milito
Ekde printempo 15-a de marto 2011 en Sirio - kadre de la protesta ondo de la jaro 2010 kaj 2011 en arablingvaj ŝtatoj - okazis protestoj de la loĝantaro kontraŭ la registaro, kaj demonstraciantoj postulis la forigon de la reĝimo de la ŝtata prezidanto Baŝar al-Asad. La registaro perforte kontraŭbatalis la protestojn, kaj milicanoj pafis kontraŭ demonstraciantoj. La registaro asertis, ke en la lando agas armigitaj grupiĝoj influitaj el eksterlando. Ekde la komenciĝo de la protestoj laŭ indikoj de siriaj opoziciuloj ĝis la mezo de julio 2012 mortis minimume 20000 homoj. Ĉar la protestoj ne povis atingi iun ajn allason de la registaro, eĉ la registaraj soldatoj, rabistoj mortis, turmnentis, arestis amase la loĝantojn, la protestoj ĉesis je 2012 kaj evoluis al armita konflikto inter opozicio kaj registaro.
Politika fono
En la ŝtato Sirio ekde la 8-a de marto 1963 seninterrompe regas registare deklarita "escepta stato". La reĝimo per forta uzo de policaj unuoj malebligas publikajn demonstraciojn ne favorajn al la registara politiko. Internaj perturboj en la lastaj jaroj ripete estis neniigitaj per forta ŝtata perforto, kio parte rezultis en dekmiloj da mortoj, ekzemple en la tiel nomata "masakro de Hama".
Kaŭzoj
La situacion kaŭzas pluraj kialoj, kio rezultiĝas parte el tio ke Sirio estas relative malunueca ŝtato.
Rego de la partio Baazo
La landon ekde la jaro 1963 en unupartia politika sistemo regas la partio Baazo. Veraj opoziciaj partioj ne estas permesataj. Kvankam temas pri la sama partio, kiu sub Saddam Hussein ankaŭ regis la ŝtaton Irako, inter la siria kaj iraka branĉoj de la partio ĉiam estis forta rivaleco pri la pozicio "gvidi la arabajn ŝtatojn".
Kvankam tra jardekoj la tutarabismo estis decida elemento de la partia politiko, kaj en Sirio kaj en Irako, en Sirio reale la siria naciismo havis pli grandan signifon plej malfrue ekde la finiĝo de la Malvarma Milito: Projekto de "Granda Sirio" ampleksu la areojn de al nunaj ŝtatoj Sirio, Libano, Israelo, Palestino kaj Jordanio.
Etnaj malplimultoj
En partoj de la areo de Sirio dominas arameoj kaj turkmenoj, en aliaj kurdoj. Aparte la kurdoj revas pri unuigo de siaj vivregionoj en Sidio, Irano, Irako kaj Turkio al kreinda ŝtato Kurdio.
Situacio de la alavitoj
Ankaŭ en Sirio gravas la tradicia kontrasto inter la anoj de sunaismo kaj ŝijaismo. La ŝijaismaj alavitoj en la pasinteco en Sirio estis persekutita malplimulto. Multaj el la sunaanoj de Sirio, la klara plimulto inter la siriaj islamanoj, konsideras la alavitojn herezuloj, kaj akuzas ke en la alavita instruo ankaŭ gravu antaŭislamaj kredaj konceptoj.
Simile kiel en Irako, kie la eksa diktatoro Saddam Hussein donis gravajn politikajn postenojn al parencoj kaj eksaj najbaroj, ankaŭ en Sirio ekzistas simila fenomeno: Multajn gravajn postenojn ricevis loĝintoj de la alavite dominita vilaĝo Kardaha en norda Sirio, kie naskiĝis Hafiz al-Asad, la patro de la nuna prezidanto de Sirio. Ĝis nun la baaza reĝimo de Sirio prenis estis stabiligita ĝuste per tiu grupiĝo de ekssamvilaĝanoj.
La granda tensio inter la siria loĝantaro kaj la ŝtata reĝimo interalie baziĝas je tio, ke la privilegia pozicio de tiu grupiĝo estas plikritikata pro la tensio inter la plimulto de sunaanoj kaj la malplimulto de alavitoj.
Eka situacio
Tutĝenerale la politikaj protestoj en aliaj arabaj ŝtatoj ekde la fino de la jaro 2010 - interalie en Tunizio, Egiptio, Libio, Jemeno kaj Barejno - kuraĝigis ankaŭ la protestantojn en Sirio pli malferme esprimi sian malkontenton. Ankaŭ la malliberigo de pluraj lernejanoj kaj adoleskuloj, kiuj skribis kontraŭregistarajn frazojn al strataj muroj, konsidereblas ekilo de pli frotaj protestoj.
Partoprenantaj grupiĝoj
Ĝis nun la sekvaj grupiĝoj partoprenas la protestojn:
En la nordoriento de la lando la protestoj aparte koncentriĝas en la regionoj loĝataj fare de kurdoj.
Krome aparte en la urbo Daraa koncentriĝas la politikaj protestoj, plejparte la protestantoj tie estas sunaanaj araboj. La tiuurba protesto ŝajnas aparte religie motivigita.
Laŭ la opinio de la siria ministerio pri internaj aferoj, la protestojn en Homs kaj en Banijas aparte kaŭzas la agado de radikalaj salafistoj.
Grupiĝo anglalingve nomiĝanta „National Initiative for Change“, do "Nacia Iniciato por Ŝanĝiĝo", komprenas sin kiel tegmenta organizaĵo por siriaj opoziciuloj en- kaj eksterlande. Reprezentantoj de la grupiĝo asertas ke la 150 grupanoj en Sirio reprezentas vastan gamon da grupiĝoj kiuj protestas kontraŭ la aŭtoritata gvidado de prezidanto Asad.
La administranto de la Facebook-grupo, kiu konsideratas la plej grava disdonilo de informoj pri la protestoj en Sirio, laŭdire estas en Svedio vivanta ano de la Islama Frataro.
Ĉirkaŭ aŭgusto 2012 oni informas, ke en bataloj en Sirio je la flanko de ribeluloj partoprenas anoj de la Organizaĵo de la muĝahidoj de la irana popolo.
Fakverko:Etnologio
UDK 39 Etnologio
Siria enlanda milito
Partoprenantaj grupiĝoj
En 2014, la Islama Ŝtato eniris la militon kontraŭ ĉiuj aliaj militantojn kaj iĝas la celo de kampanjo de aeratakoj efektivigita de koalicio gvidata de Usono.
Dum la somero de 2015, Rusio intensigis sian helpon al la siria reĝimo, inkludante la transdonon de tankoj kaj aviadiloj, kaj fortigas la rusaj garnizonoj en Latakia kaj Tartus. Ekde la 30-a de septembro 2015, la milita interveno de Rusio per intensa bombada kampanjo pli helpas la sirian reĝimon kontraŭ ĉiuj ties oponantoj, kaj aparte kontraŭ la Islama Ŝtato, kiu invadis Sirion kaj provokis la forflugon de milionoj da rifuĝintoj eksterlanden.
Sekvoj
La ekonomia kaj socia infrastrukturo en plejparto de la lando estis detruita aŭ grave damaĝita. Milionoj da sirianoj iĝis rifuĝintoj aŭ internaj translokitoj. Milionoj da ili trovis azilon en Libano, Turkio kaj Jordanio, centmiloj fuĝis al Eŭropo, kaŭzinte la rifuĝintan krizon en 2015.
Helpo de internaciaj humanitariaj organizaĵoj ne sufiĉis. En novembro 2019 UNICEF avertas ke gravaj humanitaraj programoj por centmiloj da infanoj en Sirio devos esti eltranĉitaj ĉar tuta ĝia mono elĉerpiĝis. La havebla mono sufiĉus por prizorgi 356 mil infanojn dum aliaj 220 mil restos sen asistado. UNICEF raportis ke 5,5 milionoj da infanoj tra la lando bezonas helpon.
Dehesas de Guadix
Dehesas de Guadix estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Ĝi estas en la nordorienta pinto de la komarko Los Montes. Limas kun la municipoj granadaj Cuevas del Campo, Freila (pro enklavo de la municipa teritorio Freilica), Gorafe, Villanueva de las Torres, Pedro Martínez, Alamedilla kaj Alicún de Ortega, kaj kun la municipoj ĥaenaj Cabra del Santo Cristo (pro eksklavo Canalejas), Quesada, Huesa kaj Pozo Alcón.
Vitoldo (nomo)
Vitoldo estas vira persona nomo litova (signifus: reganta pri nacio) aŭ ĝermana (reganta pri arbaro). Virina ekvivalento de ĝi estas Vitolda.
Diverslandaj variantoj
Vytautas, Vītauts , Вітаўт , Витовт , Vitold , Vitoldo , Вітовт , Witold , Witołd , Vitoldus (latine)
Mas Blau (Metroo de Barcelono)
Mas Blau estas stacio sur linio 9 de la Metroo de Barcelono, situanta en El Prat de Llobregat.
Miklós Major
Miklós MAJOR rumania hungara instruisto, geografo. Li naskiĝis en Sânmihaiu de Jos la 19-an de majo 1933 kaj mortis en Nușfalău la 21-an de majo 2010
Lampaden
Lampaden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 1531
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kvartalo Opanjelo
Opanjelo, aŭ en hispana origine kaj oficiale Opañel, estas kvartalo de la sudoriento de Madrido, apartenanta al la distrikto de Karabanĉelo, kun 33.486 loĝantoj (laŭ Municipa Censo, 2007). Situanta en Karabanĉelo, ĝi troviĝas limigita sude kun la Avenuo Oporto, norde kaj okcidente kun la strato General Ricardos kaj oriente kun la strato Antonio Leyva.
Estas diversaj haltejoj de la sistemo de la Metroo de Madrido, nome : ', situanta ĉe la avenuo Oporto, ', ĉe la strato Portalegre, kie estas haltejoj de multaj buslinioj nome 47, 247, 81, 55, ktp. Kaj la stacioj ' kaj ', situantaj ĉe la strato General Ricardos, kaj ĉe la kunfluo de Avenuo Oporto kun la strato General Ricardos la metrohaltejo .
Olešná (distrikto Čadca)
Olešná (hungare Berekfalu) estas vilaĝo en Slovakio.
Situo
Olešná situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Turzovka-Čadca. La lasta urbo troviĝas je 11 km.