cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Egiptio
Lingvo
La oficiala lingvo de la Respubliko estas araba. La lingvo parolata estas subdividata jene: egipta araba (68%), Saidia araba (29%), orientegipta bedava araba (1.6%), sudana araba (0.6%), domaria (0.3%), nobiina (0.3%), beja ( 0.1%), sivia kaj aliaj. Aldone, greka, armena kaj itala, kaj pli ĵuse, ankaŭ afrikaj lingvoj kiel amara kaj tigrigna estas la ĉefaj lingvoj de enmigrintoj.
La ĉefaj fremdaj lingvoj instruitaj en lernejoj, laŭ ordo de populareco, estas angla, franca, germana kaj itala.
Historie egipta estis parolita, pri kiu la plej lasta etapo estas kopta egipta. Parolata kopta estis plejparte formortinta de la 17-a jarcento sed eble travivis en izolitaj lokoj en Supra Egiptio ĝis la 19a jarcento. Ĝi restas en uzo kiel la liturgia lingvo de la Kopta Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio. Ĝi formas apartan grupon inter la familio de afrikaziaj lingvoj.
Religio
Egiptio estas superregante sunaisma islama lando kun Islamo kiel ĝia ŝtata religio. La procento de aliĝintoj de diversaj religioj estas polemika temo en Egiptujo. Proksimume 85 - 90% estas identigitaj kiel islamanoj, 10 - 15% kiel koptaj kristanoj, kaj 1% kiel aliaj kristanaj nomadoj, kvankam sen koncerna popolnombrado la nombroj ne povas esti konataj. Aliaj taksoj metis la kristanan populacion pli alta ol 15 - 20% kaj nomadaj islamanoj en ĉirkaŭ 12% de la populacio.
Egiptio estis kristana lando antaŭ la 7-a jarcento, kaj post la islamo alvenis, la lando estis laŭgrade islamigita en islama lando por la plimulto. Oni ne scias, kiam islamanoj atingis plimulton laŭgrade ĉirkaŭkalkulita en la jaro 1000 A.D. ĝis tiel malfrue kiel la 14-a jarcento. Poste Egiptio iĝis grava centro de politiko kaj kulturo en la islama mondo. Sub Anuar Sadat, Islamo fariĝis la oficiala ŝtata religio kaj ŝario la ĉefa fonto de juro. Oni supozas, ke 15 milionoj de egiptoj sekvas ordonojn de Sufiismo, sed la sufiismaj aŭtoritatoj asertas, ke la ciferoj estas multe pli grandaj; ĉar multaj egiptaj sufis ne estas oficiale registritaj kun ordono sufiisma. Almenaŭ 305 homoj estis mortigitaj dum atako en novembro 2017 kontraŭ sufiisma moskeo en Sinajo.
Ankaŭ ekzistas malplimulto de ŝijaistoj. La Jerusalema Centro por Publikaj Aferoj taksas la loĝantaron de ŝiĝaistoj je 1 ĝis 2.2 milionoj kaj oni povus plimezuri tiom al 3 milionoj. La loĝantaro Amadija estas taksita je malpli ol 50,000, dum la Salafiisma (ultra-konservativa) populacio estas taksita je kvin ĝis ses milionoj. Kairo estas fama pro siaj multnombraj moskeoj kaj estis nomata "La Urbo de 1,000 Minaretoj".
NGC 1517
NGC 1517 (aliaj indikoj — UGC 2970, ZWG 418.13, IRAS04064+0831, PGC 14564) estas galaksio en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Egiptio
Religio
De la kristana loĝantaro en Egiptio pli ol 90% apartenas al la denaska Kopta Ortodoksa Eklezio de Aleksandrio, nome Orienta Ortodoksa Kristana Eklezio. Aliaj denaskaj egiptaj kristanoj estas partianoj de la Kopta Katolika Eklezio, de la Evangeliisma Eklezio de Egiptujo kaj de diversaj aliaj protestantaj nomoj. Ne-indiĝenaj kristanaj komunumoj estas plejparte trovataj en la urbaj regionoj de Kairo kaj Aleksandrio, kiel ekzemple la Siri-libana, kiuj apartenas al grekaj katolikaj, grekaj ortodoksaj kaj maronitaj katolikaj nomadoj.
Klevlanda Torso-Murdisto
La Klevlanda Torso-Murdisto (ankaŭ konata kiel "Freneza buĉisto de Kingsburry Run") estis neidentigita seria murdisto, kiu murdis minimume 12 viktimojn en Klevlando, Ohio dum la 1930-aj.
Egiptio
Religio
Etnaj grekoj ankaŭ faris grandan grekan ortodoksan populacion en la pasinteco. Same, armenoj formis la tiam pli grandajn armenajn ortodoksajn kaj katolikajn komunumojn. Egiptio ankaŭ havis grandan Romkatolikan Komunumon, plejparte formitan de italoj kaj maltanoj. Ĉi tiuj ne-denaskaj komunumoj estis multe pli grandaj en Egiptio antaŭ la reĝimo de Nasser kaj la ŝtatigo.
Klevlanda Torso-Murdisto
Murdoj
La oficiala nombro de viktimoj, atribuata al la Klevlanda Torso-Murdisto, estas 12, kvankam freŝdataj esploradoj indikas ilin eble plunombre. La 12 murdoj okazis inter la 1935-a kaj la 1938-a jaro, sed kelkaj, inkluzive de la ĉefa Klevlanda detektivo, Peter Merylo, opinias ke eble estas pli ol 40 viktimoj en Klevlando, Pittsburgh kaj Youngstown, Ohio, inter la 1920-aj kaj la 1950-aj. Plejprobable ke nekonata korpo alnomita "Lady of the Lake" (Virino de la Lago), trovita la kaj Robert Robertson, trovita la, estas viktimoj de sama murdisto.
Egiptio
Religio
Egiptio gastigas la Koptan Ortodoksan Eklezion de Aleksandrio. Ĝi estis fondita reen en la unua jarcento, konsiderita kiel la plej granda Eklezio en Mezoriento kaj Nord-Afriko.
Klevlanda Torso-Murdisto
Murdoj
La viktimoj ĝenerale estis vaguloj, kies personidentoj neniam estis difinitaj, krom kelkaj ekskluzivoj. La 2-a, 3-a kaj 8-a viktimo estis identigitaj kiel Edward Andrassy, Flo Polillo, kaj eble Rose Wallace respektive. Ĉiuj viktimoj apartenis al la malsupra sociala nivelo — facila predo dum la Granda depresio. Multaj aperis kiel "laboranta povrularo", vivinta en slumoj konataj kiel "Cleveland Flats".
9694 Likomedo
9694 Likomedo estas troja asteroido de Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Likomedo de Skiro. En ties kortego, Tetiso kaŝis sian filon Aĥilon, ĉar ŝi sciis, ke li mortus se li irus al la Troja milito. Vestita kiel knabino, Aĥilo logis la filinon de Likomedo, la princinon Deidamion, kiu naskis Neoptolemon.
Klevlanda Torso-Murdisto
Murdoj
La Torso-Murdisto ĉiufoje senkapigis kaj ofte dismembrigis siajn viktimojn, fojfoje distranĉante korpon duone; multokaze senkapigo mem iĝis kaŭzo de morto. Plejmulto de viroj estis kastritaj, sur kelkaj korpoj oni trovis spurojn de kemia efiko. Multo de viktimoj estis trovitaj post konsiderinda tempoperiodo de siaj mortoj, fojfoje jaro aŭ plu. Tio preskaŭ nuligis identigeblecon, kapoj de multaj viktimoj neniam estis trovitaj.
Viktimoj
Plejmulto da esplorantoj konsideras ke estas 12 viktimoj de la Torso-Murdisto. Nur du viktimoj estis evidente identigitaj, la aliaj ricevis nomojn de 6 John Doe-j kaj 4 Jane Doe-j.
† La viktimo kavis ses nekutimajn tatuojn sur sia korpo. La unua inkludis nomojn "Helen and Paul" kaj la alia havis la inicialojn "W.C.G." Lia kuloto havis lavbutikan markon, montrintan inicialojn de posedanto: "J.D." Malgraŭ identigado en kadavrejo kaj laŭ mortmasko de miloj da klevlandanoj en somero de 1936 at the Great Lakes Exposition, la "tatuita viro" neniam estis identigita.
‡ La viktimo probable nomiĝis "Rose Wallace". Denta komparado fare de polico montris proksiman koincidon kaj ŝia filo certiĝis ke la viktimo estis lia patrino. Preciza identigado ne estis ebla ĉar la dantisto, kiu kuracis ŝiajn dentojn, mortis jarojn antaŭe. Ankaŭ estis kontraŭdiro, ke la viktimo mortis jaron proksimume antaŭe, kiam Wallace forestis nur dum 10 monatoj.
Saint-Brice (Manche)
Saint-Brice estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Briçois.
Egiptio
Religio
Egiptio ankaŭ estas la hejmo de la Universitato Al-Azhar (fondita en la jaro 969, komencis instrui en 975), kiu hodiaŭ estas la "plej influa voĉo de la Sunaisma Islamo" de la mondo, kaj estas, laŭ kelkaj mezuroj, la dua plej malnova kontinue funkcianta universitato en mondo.
Egiptio rekonas nur tri religiojn: islamo, kristanismo kaj judismo. Aliaj kredoj kaj ankaŭ minoritataj islamaj sektoj praktikataj fare de egiptoj, kiel ekzemple la malgranda Bahaa kaj Ahmadia komunumoj, ne estas rekonitaj de la ŝtato kaj okazas foje ia persekutado fare de la registaro, kiu etikedas ĉi tiujn grupojn kiel minacon al la nacia sekureco de Egiptio. Individuoj, aparte Bahaanoj kaj ateistoj, dezirante inkludi sian religion (aŭ mankon de ĝi) sur siaj devigaj ŝtataj elsenditaj kartoj ricevas malkonfirmon pri ĉi tiu kapablo (vidu diskutadon pri egipta identiga karto), kaj estas metitaj en pozicio por aŭ ne ricevi postulitan identigilon aŭ por mensogi pri sia kredo. Kortumo de 2008 permesis al membroj de nekonataj kredoj akiri identigon kaj lasi la religian kampon malplena.
Vivnivelo
Ekzistas du precipaj klasoj. La unua estas la elitaro, edukita sub okcidenta influo, alt- aŭ mezklasa. Al la dua grupo, multe pli malaltnivela, apartenas la agrokulturistoj, la urbanaro kaj la laborista klaso. Ekzistas enormaj diferencoj en vivostilo, kutimoj, nutrado, vestado ktp. En 1970 la registaro enkondukis liberalan ekonomian politikon nomatan "la malferma pordo". Ĉi tiu politiko estas interesa precipe por la unua grupo, ĉar ĝi ligiĝas kun la eksterlandaj kulturo kaj kapitalo.
Pasintece la virinoj de la malaltaj klasoj laboris sur la kampoj kun siaj edzoj, por vivteni sian familion, dum la virinoj de la pli altaj klasoj restis en la domoj, ĉar iliaj edzoj vivtenis la familion. Nun multaj virinoj laboras for de la kuirforno kaj uzas koltukojn por kovri sian kapon por memorigi, ke ili estas islamanoj.
Edukado
La nelegipova proporcio malpliiĝis ekde 1996 de 39.4 ĝis 25.9 procentoj en 2013. La taksado de julio 2014 estis taksita je 73.9%. La nelegipoveco estas plej alta inter tiuj, kiuj havas pli ol 60 jarojn, taksante ĉirkaŭ 64.9%, dum analfabetismo inter junuloj inter 15 kaj 24 jaroj estis listigita je 8.6 procentoj.
Eŭropa sistemo de edukado estis unue enkondukita en Egiptujon fare de la otomanoj en la frua 19-a jarcento por nutri klason de lojalaj burokratoj kaj armeoficistoj. Sub brita okupacio investado en edukado estis malprotektita draste, kaj nereligiaj publikaj lernejoj, kiuj antaŭe estis liberaj, komencis ŝarĝi kotizojn.
En la 1950-aj jaroj, la prezidanto Nasser aprobis liberan edukadon por ĉiuj egiptoj. La egipta instruplano influis aliajn arabajn edukajn sistemojn, kiuj ofte uzis egiptajn trejnitajn instruistojn. Peto baldaŭ superis la nivelon de disponeblaj ŝtataj rimedoj, kaŭzante la fakton, ke la kvalito de publika edukado difektiĝis. Hodiaŭ ĉi tiu tendenco kulminis en malriĉaj instruistoj-studentoj (ofte ĉirkaŭ unu ĝis kvindek) kaj konstanta seksa neegaleco.
Baza edukado, kiu havas ses jarojn de primara kaj tri jaroj de prepara lernejo, estas rajto de egiptaj infanoj de la aĝo de ses jaroj. Post la grado 9a, studentoj estas en unu el du flankoj de malĉefa edukado: ĝeneralaj aŭ teknikaj lernejoj. Ĝenerala malĉefa edukado preparas studentojn por plua edukado, kaj diplomiĝintoj de ĉi tiu kariero kutime kunigas altlernejajn institutojn bazitajn sur la rezultoj de la Tanaŭeja Amma, aprobinte ekzamenon.
Teknika malĉefa eduko havas du fadenojn, unu daŭras tri jarojn kaj pli progresinta edukado daŭras kvin. Graduloj de ĉi tiuj lernejoj povas havi aliron al pli alta edukado bazita sur iliaj rezultoj sur la fina ekzameno, sed ĉi tio ĝenerale estas malofta.
La Universitato de Kairo estas klasita kiel 401a-500a laŭ la Akademia Rangigo de Mondaj Universitatoj (Ŝanghaja Rangigo) kaj 551-600 laŭ QS World University Rankings. Usona Universitato en Kairo estas klasita kiel 360a laŭ QS World University Rankings kaj Al-Azhar Universitato, Aleksandria Universitato kaj Ain Ŝams Universitato falis al la 701-a rango. Egiptio estas nuntempe malfermanta novajn esplorinstitutojn por la celo modernigi esplorojn en la nacio, kies plej freŝa ekzemplo estas Zeŭaila Urbo de Scienco kaj Teknologio.
Kulturo
Egipta kuirarto multe uzas la legomojn, guŝojn kaj fruktojn el la riĉa Nilaj valo kaj delto de Egiptio. Ĝi kundividas similecojn kun la manĝaĵoj de la orienta mediteranea regiono, kiel rizo farĉita per legomoj, vinberoj, ŝaŭarmo, kebabo kaj koftoj. Ekzemploj de egiptaj pladoj estas ful medames, fabaj kaĉoj; kuŝari, lentoj kaj pastaĵo; kaj moloĥijo, Corchorus olitorius; pita pano, konata loke kiel eiŝ baladi (en egipta araba: عيش [ʕeʕ]; moderna norma araba: ʿayš) estas baza elemento de egipta kuirarto, kaj fromaĝoj en Egiptio fontas el la Unua Dinastio de Egiptujo, kun la domiato, kiu estas la plej populara speco de fromaĝo konsumita hodiaŭ.
Kutimaj pladoj de la egipta kuirarto estas patkukoj, kusari (pastaĵo kun cepoj kaj diversaj herboj), fruktoj kaj freŝaj legomoj. Teo aŭ kafo kutime akompanas manĝojn. Riĉaj egiptoj kutimas enmeti en siajn menuojn eŭropajn pladojn, precipe el la franca kuirarto.
Politiko
La ĉefministro de Egiptio (arabe رئيس الوزراء المصري, رئيس الحكومة) estas la gvidanto de la registaro de Egiptio. En la malfruaj 1970-aj jaroj, Egiptio havis plurajn kompromisajn registarojn kiuj montriĝis esti malstabilaj, pro la lukto ekestanta inter la prezidanto kaj la ĉefministro. De 1981 ĝis 2011, la socialisma naci-demokratia partio havis signifan plimulton en la Popola Asembleo kaj provizis la ŝtatan prezidanton. La naci-demokratia partio estis malfondita per la supera administra tribunalo la 16-an de aprilo 2011, sekvante la egiptan ribelon kiu fine kaŭzis la demision de la ŝtata prezidanto Hosni Mubarak. La 19-an de septembro 2015 ekdeĵoris la nuna ĉefministro Ŝerif Ismail.
Historio de Esperanto en Egiptio
(laŭ EdE-E 1933)
La unuaj pioniroj estis: A. Piotet en Ismailia, Robert Laussac kaj René Japiot en Aleksandrio en 1901. La lasta en 1903 presis artikolojn en "La Correspondance Egyptienne illustrée." En 1908 Fadie en Ĥartumo gvidis Esperanto-kursojn. En 1922 aperis propaganda gazeto Egipta Esperantisto. Laŭ la Dietterle-statistiko en 1928 esperantistoj estis en 6 urboj.
Pri la progresado en la lastaj jaroj [antaŭ 1934] informas nin la ICK-raportoj. "La movado pli kaj pli atingas palpeblan formon, kiel i. a. pruvas la regule aperantaj prop. artikoloj en la enlanda gazetaro, precipe araba" (1929). "La grupo de Port Said, konsilita de C. M. Cather, faris bonegan laboron. Pli kaj pli montriĝas la fruktoj de koresponda kurso en araba lingvo" (1930). "Valoran instigon ricevis la laboro per la vizito de Scherer kaj kelkaj paroladoj. La apero de araba lernolibro de Amin El-Mofti en Aleksandrio faciligis la instruadon" (1932). "La ekzisto de araba lernolibro, de arabaj ŝlosiloj kaj flugfolioj faciligis senteble la laboron. Specialan meriton pro sia senlaca laboro akiris Tadros Migalli en Fajumo, kiu fariĝis la efektiva gvidanto nuntempa. Ĉiama helpemo de Nassif Marus. Lastatempe la grupo de Kairo tre vigliĝis danke al la kunlaboro de L. N. Newell, kiu organizis kurson laŭ Cseh-metodo" (1933).
UEA-delegitoj en 1933 estis en Aleksandrio (ankaŭ Esperanto-grupo), Fajumo, Ismailija kaj Kafr Ghannam.
Elsah
Elsah estas vilaĝo de Ilinojso, subŝtato de Usono. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas la altlernejo Kolegio Principia, kie ekde 1974 estas profesoro pri fremdaj lingvoj Duncan Charters, ekde 2019 prezidanto de UEA.
Nikko
Geografio
Nikko situas ĉirkaŭ 140 km norde de Tokio en la montaroj de la gubernio Toĉigi.
Pro kuniĝo kun aliaj komunumoj la areo de Nikko estas nun 1.449,87 km² granda.
Historio
Shodo Shonin (japane: 勝道上人) starigis la templon de Rinno-ji en la jaro 766. Sekvis la templo de Chuzen-ji en 784. La vilaĝo de Nikko kreiĝis ĉirkaŭ tiuj temploj.
Dum la Meiji-epoko Nikko iĝis montara ripozejo kaj estis ĉefe ŝatata de eksterlandaj turistoj. La japana nacia fervojo atingis Nikkon en 1890 per la Nikko-linio, sekvita de la Tobu-fervojo en 1929 per la Tobu-Nikko-linio.
Nikko iĝis urbeto en 1889, parto de la distrikto de Kamitsuga. Ĝia rango altiĝis al urbo en 1954 post kuniĝo kun la najbara vilaĝo Okorogawa. La Nikko kuniĝis kun la urbo Imaiĉi kaj la komunumoj Aŝio, Fuĵihara kaj Kurijama por krei la oficialan novan urbon de Nikko. La nova urbodomo estas la iama urbodomo de Imaiĉi.
Sant'Angelo d'Alife
Sant'Angelo d'Alife estas komunumo de Italio.
Ŝipka
Ŝipka (en bulgara Шипка, "Hundorozo") aŭ Ŝipko estas urbo en centra Bulgario, parto de la municipo de Kazanlak kaj Provinco Stara Zagora. Ĝi situas en la Nacia Parko de Centra Balkano kaj 650 m super la marnivelo. Ĉirkaŭ 2005, Ŝipka havis loĝantaron de ĉirkaŭ 1,398 kaj la urbestro estis Stojan Ivanov.
Ŝipka estas tre konata pro la situo tie de la historia Ŝipka Montopasejo, kie okazis multaj bataloj dum la rusa-turka milito. Vidindaĵoj inkludas la Ŝipkan Memormonumenton (1934) sur montopinto Stoletov kaj la russtilan Ŝipkan Memorpreĝejon (1885–1902).
Ŝipka Memorpreĝejo
La Memortemplo de la Nasko de Kristo (bulgare Храм-паметник „Рождество Христово“, Hram-pametnik „Rozhdestvo Hristovo“), pli konata kiel Ŝipka Memorpreĝejo aŭ eĉ Ŝipka Monaĥejo estas Bulgarortodoksa preĝejo konstruita ĉe la urbo Ŝipka en Stara Planina inter 1885 kaj 1902 laŭ desegnoj de Antonij Tomiŝko laŭ stilo de la 17-a jarcento de Moskva stilo, sub la direktorado de arkitekto Aleksander Pomerancev. Ĝi estis dediĉita al la rusaj, ukrainiaj kaj bulgaraj militistoj kiuj mortis por la liberigo de Bulgario dum la rusa-turka milito.
Vella
Vella estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
3828 Hoshino
3828 Hoshino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde la "Stacio Oi" de la Nacia Observatorio de Japanio, nemalproksime de Tojota (Gubernio Aiĉi, Japanio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jiro Hoshino, japanan kaj fabrikanton de speguloj por teleskopoj.
Jukatana Markolo
La Jukatana Markolo estas mara malvastejo inter Jukatano (okcidente) kaj Kubo (oriente). Ĝi ligas la Meksikan Golfon kaj la Kariban Maron, du golfojn de Atlantiko.
La larĝo de la markolo inter Kubo kaj Jukatano estas 217 km. Ĉar ambaŭflanke la tero formas pintajn kabojn, ĝi kvazaŭ ne havas longon. Proksime de ĝia jukatana rando situas urbo Cancún.
Lajos Mártonfy
MÁRTONFY Lajos (pro. ma:rtonfi) estis hungara paleontologo, geologo, instruisto naskita en Szilágysomlyó la 21-an de majo 1857 kaj mortinta en Szamosújvár la 20-an de decembro 1908.
Biografio
Lajos Mártonfy studis de 1876 en la Universitato de Koloĵvaro natursciencon. En jaroj 1878 – 80 li studis geologion. Post la akiro de diplomo de instruisto kaj doktoriĝo li instruis en 1880 en la gimnazio Szamosújvár, ĝis 1895 li estis ĝia direktoro. Liaj studaĵoj aperis en la revuo Orvos-természettudományi Társaság Értesítője.
Cástaras
Cástaras estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Estas en la sud-centra parto de la Alpujarra Granada. Limas kun la municipoj Almegíjar okcidente, Busquístar nordokcidente, Juviles kaj Lobras oriente kaj Albondón kaj Torvizcón sude. La municipo enhavas la kernojn Cástaras kaj Nieles.
Estis araba setlejo kaj poste de moriskoj ĝis ilia forpelo. Fama gravulo estis la poetino Muhĝa bint Ibn Abd ar-Razzak, kiu vivis en la 11a aŭ 12a jarcentoj, kaj kiu estis citita de diversaj alandalusaj historiistoj, kiel Ibn al-Abbar.
Mullá Husayn
Mullá Ḥusayn-i-Bu sh ru'í naskiĝis en 1813
Dum naŭ jaroj li estis studento de ŝajĥisma gvidanto Sijid Kazim kaj poste dum kvin jaroj sekvanto de Báb.
Li estis la unua homo, kiu eksciis pri la Misio de la Báb en Ŝirazo ( Sh íráz) je la 23-a de majo 1844. Tiel li fariĝis la unua Litero de la Vivanto (Ḥurúf-i-Ḥayy) de la Bahaa Kredo, kaj estis titolita de la Báb kiel Janáb-i-Bábu'l-Báb ("pordo de la Pordo").
Je la 20-a de marto 1848 li vizitis la Báb-on en la prizono de Máh-kú. Post kvar monatoj li eklevis la Nigran Flagon de la ribelo kaj ekmarŝis kun 200 aliaj babanoj al Ma sh had, kaj sekve li kaj armeo de babanoj estas sieĝitaj ĉe le fortikaĵo de  Sh ay kh Ṭabarsí. Li mortis dum la batalo ĉe  Sh ay kh Ṭabarsí, en la 2-a de februaro 1849.
Garoua
Garoua estas metropolo en Kameruno. La urbo estas administra centro de la provinco nord-okcidenta (Nord-Ouest, Northwest). La historia loknomo estas "Tikar".
Geografio
Garoua situas en valo de rivero en norda parto de la lando.
Historio
Garoua estis fondita en la 19-a jarcento, kiel fortikaĵo. En la 1870-aj jaroj koloniado de la germanoj okazis, dume estis ankaŭ komerca intereso de britoj. En 1902 stacidomo kaj aliaj militaj instalaĵoj estis kompletigitaj. Post la 1-a mondmilito ĉesis la germana esto.
László Lukovszky
László Lukovszky [lAslO lukovski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lukovszky László estis hungara pentristo, grafikisto.
Garoua
Ekonomio
Garoua estas grava komerca kaj agrikultura centroj. Oni okupiĝas precipe pri teksaĵoj.
Bögöt
Bögöt estas malgranda vilaĝeto en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), en Distrikto Sárvár. La loknomo estas praa turka nomo, ja alvenis ankaŭ turkoj kun la hungaroj en 895. La vilaĝo ne estas la sama kun Bögöte.
László Lukovszky
László Lukovszky naskiĝis la  1922 en Rákospalota. Li mortis la 1981 en Miskolc.
Garoua
Trafiko
Garoua havas flughavenon kaj landovojojn al 4 direktoj.
Bögöt
Situo
Bögöt situas ne tro for de ĉefvojo inter Celldömölk kaj Szombathely, krome la fervojo tie disiĝas el Szombathely al Csorna (ĉorna) kaj Celldömölk. Sárvár troviĝas 8 km-ojn.
László Lukovszky
Biografio
László Lukovszky lernis en Budapeŝto, Dum la 2-a mondmilito li soldatiĝis, fine li militkaptitiĝis en Sovetunio. Li povis hejmenveni en 1946. Post 2 jaroj li frekventis artistan altlernejon, kiun li ne finstudis. En 1949 li edziĝis, baldaŭe li havis 2 filinojn. En la sekva jaro li aliĝis al pentrista rondo kaj kolonio en Miskolc, kie li pentradis longe. Li ricevis premiojn inter 1952 kaj 1963.
Bögöt
Historio
En la vilaĝo oni trovis tombojn el la ferepoko kaj romianan vojon laŭ Savaria (nun Szombathely) kaj Arrabona (nun Győr). La unua skriba mencio devenis el 1325.
En Bögöt migra poŝto servas.
Vidindaĵo
Bögöt havas mezepokan romkatolikan preĝejon omaĝe al Sankta Francisko.
Eiji Ueda
Eiji Ueda (上田 栄治, n. ) estas japana futbala trejnisto. De la 2003 ĝis 2004 li estis la trejnisto de la japana virina nacia teamo de futbalo.
Distrikto Hajnovka
Distrikto Hajnówka - pli esperantigebla kiel distrikto Hajnovka, pole powiat hajnowski - estas distrikto en la provinco (historie vojevodio) Podlaĥio de Pollando. Distrikta centro estas la urbo Hajnówka. Fine de en la distrikto vivis.
Partneraj rilatoj
La distrikto havas partnerajn rilatojn interalie kun
Dua mondmilito
2.08.1941: En segejo en Białowieża eksplodis striko, kiun subpremis bataliono de germana polico pafmortigante 19 gvidantojn, en tio 4 virinojn, krome la bataliono samtage pafekzekutis 59 polojn kaj judojn, antaŭ ĉio pro komunista agado.
18.08.1941: Germana polico pafekzekutis 26 personojn de diversaj lokoj en Arbaro de Białowieża
George Herbert
George HERBERT (naskiĝis la 3-an de aprilo 1593, mortis la 1-an de marto 1633) estis angla poeto. Lia frato estis la filozofo Edward Herbert.
Li naskiĝis en Montgomery Castle (Kimrio), kaj estis parenco de nobela familio. Li studis en Kembriĝo (Anglio) kaj restis tie en la universitato por instrui retorikon. En la jaro 1626 li tamen decidis dediĉi sin al ekleziaj celoj, kaj ekde 1630 li laboris kiel pastro en Bemerton apud Salisbury. Li uzis multe da siaj riĉaĵoj por helpi malriĉulojn kaj por restaŭri la preĝejon. En 1633 li mortis tie.
La verkaro de George Herbert konsistas ĉefe el religia liriko, kies plej granda parto aperis en la kolekto The Temple (La Templo, 1633). En la jaro 1652 eldoniĝis lia traktato A Priest to the Temple.
Li estis metafizika poeto (inter aliaj tiaj poetoj estis John Donne, Richard Crashaw, Andrew Marvell kaj Thomas Traherne). La metafizikaj poetoj uzis karambolojn kaj malsimplajn ideokombinojn por esplori filozofajn temojn, kaj aludoj al ĉiutagaj aĵoj ofte enkondukis profundan pensadon.
Pluraj el liaj poemoj estas uzitaj por himnoj.
En Esperanto aperis
La poemoj Disciplino, Redempto, La kolĉeno, kaj Avaro aperis en Angla Antologio, vol. 1 p. 111 - 114.
Kuprito
Ĝi estas duaranga mineralo kiu formiĝas en kuŝejoj de oksidigita zono de kupra sulfido. Ĝi ofte estas en asocio kun natura kupro, azurito, krizokolo, malakito, tenorito kaj vario de mineraloj el feroksido. Ĝi estas konata kiel rubena kupro pro sia distinga ruĝa koloro.
Kuprito troviĝas en la Uralaj Montoj, Altajaj Montoj, kaj Sardio, kaj en pli izolaj lokoj en Kornvalo, Francio, Arizono, Ĉilio, Bolivio, kaj Namibio.
Ludwig Pfeiffer
Ludwig PFEIFFER (naskiĝinta la en Eisenach, mortinta la  en Vajmaro) estis germana kuracisto, prahistoriisto kaj numismatikisto.
Vivo
Pfeiffer multon publikigis kaj responsis multajn jarojn redaktiste por la gazeto "Korrespondenz-Blätter des Allgemeinen Ärztlichen Vereins von Thüringen". En 1888 li iĝis membro de Leopoldina-akademio.
Numismatiko, prahistorio, fremdultrafiko
Numismatike li interesiĝis pri moneroj stampitaj dum epidemiaj tempoj respektive kun epidemiaj motivoj. Prahistorie li estis disĉiplo de Friedrich Klopfleisch kaj partoprenis la gravajn paleolitikajn elfosadojn en Ehringsdorf. Tiukoncernen li verkis libron pri la ilaro de ŝtonepokuloj kaj iĝis kunfondinto de la Muzeo pri pra- kaj protohistorio de Turingio. Honorofice Pfeiffer aktivis ĉe la restaŭrado de Hain-turo kaj ade kunlaboris kun la municipa konsilantaro.
Lazy (Lázně Kynžvart)
Lazy (Perlsberg) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Lázně Kynžvart, troviĝanta en distrikto Cheb. Lazy situas sur montodorso de Slavkova arbaro en supermara alteco 800 metroj. Memstara municipo ĝi fariĝis en la jaro 1850, la ĉeĥan nomon, esprimanta la situon sur deklivo, ĝi ricevis en la jaro 1948. Estas ĉi tie registritaj 23 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Lazy estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,2 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1336.
Post fino de la dua mondmilito okazis ellandigo de la germana loĝantaro. Pereon de la municipo signifis ties enmembrigo al armea ekzercejo en spaco de Slavkova arbaro. Jam en la paso de la jaro 1946 okazis transprenado de katastroj de municipoj enmembrigitaj en la soldatan spacon. Civiluloj inkluzive de novaj ĉeĥaj enloĝintoj devis forlasi la rilatan regionon. La katastroj estis transprenataj inkluzive de konstruaĵoj, arbaroj kaj akvaja fluantoj. Eĉ kiam la soldata spaco estiĝis jam en la jaro 1946, leĝo reguliganta establojn de armeaj spacoj estis aprobita nur en la jaro 1949.
El la devena konstruareo restis konservitaj nur kelke da domoj en Horní Lazy, Dolní Lazy pereis tute. Rememorigas ĝin nur restaĵoj de malnovaj muelejoj aŭ forĝejoj kaj malgranda niĉa kapeleto, rekonstruita en la jaro 1999.
NGC 1518
NGC 1518 (aliaj indikoj — ESO 550-7, MCG -4-10-13, IRAS04046-2118, PGC 14475) estas galaksio en konstelacio Eridano.
Sant'Angelo dei Lombardi
Sant'Angelo dei Lombardi estas komunumo de Italio.
NGC 1518
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Brice-de-Landelles
Saint-Brice-de-Landelles estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Briçois.
Kojnotombo de Carraig an Bhruinnteora
La tombo situas en arbuste kovranta parto de kampo, de kie eblas rigardi al la lago de Carraig an Bhruinnteora en la okcidento. La galerio de la tombo estas ĉ. 2,0 m longa kaj larĝas pli ol 1,0 m. Ĝi havas glatan kovroŝtononĉe la enira flanko. La plej granda kairno, kiu kovris la tombon, estas konservita.
Fakverko:Scienco
Fakaj verkoj en Esperanto
UDK 001 Scienco
Sciencaj Studoj... 1958
<!--**NEERGAARD, Paul: Retrospektiva rigardo al 50 jaroj da apliko de Esperanto en la scienco
Fotoelektra efiko
La lumelektra aŭ fotoelektra efiko estas forpuŝo de elektronoj per elektromagneta radiado kun frekvenco pli granda ol la sojlonivelo.
Muelcilindro
Muelcilindro estas baza maŝino en grenmuelejo, kiu prilaboras grenon per muelado, t.e. per distranĉado, frakasado kaj pistado de greno. Tion plenumas du cilindroj el kvalita ŝtalo, kutima longeco 80 cm, ĉiu kelkcent kilogramoj peza. Ilia surfaco estas diversmaniere alĝustigita por plenumi la unuopajn specojn kaj fazojn de la muelado en la momento de tuŝo de ambaŭ cilindroj. La cilindroj anstataŭas la historiajn muelŝtonojn, kiuj nur nediferencige ŝrotis la grenon por plua prilaboro per kribrado kaj blutado. Muelŝtonoj estas nun uzataj ĉefe kiel agrikulturaj ŝrotiloj, kiuj ŝrotas agroproduktojn uzataj kiel furaĝo.
Fotoelektra efiko
La lumelektra efiko helpis kompreni la duopecon de ondo-korpusklo, laŭ kio la korpuskloj (ĉi-foje fotonoj) havas ankaŭ ondajn kaj ankaŭ korpusklajn proprecojn. Tiuj imagoj helpis evoluon de la kvantummekaniko. La fotoelektran efikon pruvis matematike Albert Einstein, pluajn esplorojn faris Max Planck.
Klarigo
La fotono transdonas sian tutan energion al la elektronsistemo de la atomo. La fotono sorbiĝas kaj unu ligita elektrono de la atomo elpuŝigas pro la ricevita ekscita energio, kiu estas pli granda ol la liga aŭ [jono|[joniza]] energio. La elektrono kunportas kinetikan energion de la fotono. La sekvoj estas la malpliiĝo de la radiada intenseco, estiĝo de tn. fotoelektronoj kaj ekscit-stataj atomoj, la fotono ĉesas.
Pro la ne okupita loko en la interna elektrona ŝelo repleniĝas per trastrukturiĝo de la elektronsistemo. Dum tiu stabiliga procezo estiĝas la karakteriza X-radiado kaj la Auger-elektron-radiado.
Ekvacioj
Energio de la fotono = laboro por elpuŝo de la elektrono + movenergio de la ellasita elektrono
Per formuloj:
Per fizikaj simboloj:
kie h estas la konstanto de Planck, hf_0 estas la limfrekvenco ĉe la fotoelektra efiko, Wfor estas la forpuŝa laboro, tio estas tiu minimuma energio, kiu necesas por forigo de la elektrono kaj Em estas la sensita plej granda movenergio.
Se la energio de la fotono hf estas pli malgranda ol la Wfor forpuŝa laboro, tiam elektrono ne forlasas la atomon.
La ekvacio ne estas ĉiam ĝusta, ĉar la forlasa elktrono havas malpli da kineta energio ol atendebla. Tion kaŭzas varmiĝo aŭ elradiado de la korpusklo.
Uztereno
Sunĉeloj, lumsensaj diodoj (fotodiodoj), elektroskopoj,
Mario Kart 7
Mario Kart 7 (マリオカート7) estas veturila konkursa videoludo kreita en 2011. Ĝi estas la sepa ĉefa ludo de la serio Mario Kart, kaj la tria ludo por porteblaj videoludiloj. Nintendo EAD kaj Retro Studios kreis ĝin por la videoludilo Nintendo 3DS. Kiel en la antaŭaj ludoj de la serio, ludantoj partoprenas en konkursoj de gokartoj sur diversaj lokoj de la universo de Mario. Ludanto povas elekti rolulon inter la 17 roluloj disponeblaj. Dum konkurado, ludantoj povas uzi diversajn aĵojn por helpi sin aŭ malhelpi aliajn ludantojn. Novaj ebloj en tiu ludo estas uzi manan glisilon, veturi subakve, vidi laŭ la okuloj de la kondukisto, kaj ŝanĝi partojn de onia gokarto. Mario Kart 7 permesas ludi rete kun ĝis 7 aliaj ludantoj samtempe. La ludo aperis tutmonde je la komenco de decembro 2011.
Mario Kart 7 estas la dua ludo por 3DS, kiu vendiĝis je pli ol 5 milionoj da kopioj, post Super Mario 3D Land. Nintendo anoncis ke la ludo relanĉiĝos kun aliaj pli fruaj ludoj por 3DS, kiel elŝutebla ludo por Nintendo eShop. La elŝutebla versio aperis la en la PAL-regiono, la  en Nordameriko , kaj la  en Japanujo. Je la dato de la 31-a de marto 2017, la ludo vendiĝis je pli ol 15,22 milionoj da kopioj tutmonde. Ĝi estas unu el la plej venditaj ludoj por Nintendo 3DS, malantaŭ Pokémon Sun kaj Moon kaj Pokémon X kaj Y. La recenzistoj ŝatis la ludon, ĝi atingis la poentaron de 85% en Metacritic kaj de 84,96% en GameRankings.
Olga Szőnyi
Olga Szőnyi [sOnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szőnyi Olga estis hungara operkantisto (mezosoprano). Ŝia geedziĝa nomo estis laŭ hungara sinsekvo Russayné aŭ Russay Istvánné.
Olga Szőnyi naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Olga Szőnyi frue kantadis en korusoj, ŝi aĝis 18, kiam jam en koruso de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi lernis tiutempe kantoteknikon en la Muzikakademio. Inter 1952 kaj 1979 ŝi estis la ĉefa mezosoprano de la Operejo. Ŝia unua signifa rolo estis Eboli (Giuseppe Verdi: Don Carlo). Ekde mezo de la 1950-aj jaroj ŝi ricevis rolojn ankaŭ eksterlande (Kolonjo, Vieno). Ŝi kantadis ankaŭ en festivaloj (Edinburgh, Firenze, Salzburg, Londono, Montrealo, Ĉikago, Novjorko). Ŝi ricevis 3 premiojn inter 1962-1994, krome ŝi estis nomumita eterna membro de la Operejo en 1997.
57879 Cesarechiosi
57879 Cesarechiosi estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Asiago-DLR Asteroid Survey elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar, apud Asiago en Italio.
Acetil-klorido
Acetil-klorido aŭ CH3COCl estas organika klora kombinaĵo derivata el acetata acido, senkolora, koroda, volatila likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj por produktado de esteroj, ketonoj kaj amidoj. Ĝi estas utila reakcianto por distingado de primaraj kaj sekundaraj aminoj elde terciaraj aminoj. Alkoholoj kaj fenoloj ankaŭ reakcias kun acetila klorido.
57879 Cesarechiosi
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la itala astrofizikisto Cesare Chiosi, profesoro pri teoria astrofiziko ĉe la Universitato de Padovo. Lia kampo de intereso inkludas la stelan strukturon kaj evoluon, la kemian evoluon de la interstela medio kaj la formiĝon kaj evoluon de la galaksioj
Acetil-klorido
Proprecoj
Acetila klorido estis unue sintezita en 1853 de la franca kemiisto Charles Gerhardt (1816-1856) per traktado de kalia acetato kun fosforila klorido.
Bornito
Bornito, konata ankaŭ kiel paverco, estas sulfida mineralo kun kemia kompono Cu5FeS4 kiu kristaliĝas en la romba kristalsistemo (falsa-kuba). Bornito komponita el fero kaj kupro havas brunan al ruĝkupra koloro en freŝaj surfacoj kiuj patiniĝas al variaj nuancoj de irizeco de blua al purpura depende de la lokoj. Ties rimarkinda irizeco havigas al ĝi la kromnomon pavokupro aŭ paverco.
Mineralogio
Bornito estas grava kuprerca mineralo kaj aperas amplekse en kuŝejoj de porfira kupro kun la plej ofta kalkopirito. Kalkopirito kaj bornito estas ambaŭ tipe anstataŭataj de kalkocito kaj de kovelito en la riĉaj zonoj de kupraj kuŝejoj.
Biervaro
Tiun kopirajton elpensis John Bristor la 25-an de aprilo 1987. Ekde tiam, multaj versioj estis kreitaj.
Mallongan kaj simplan version kreis Poul-Henning Kamp, unu el la aŭtoroj de FreeBSD. Tiu estas lia versio:
/* * * "THE BEER-WARE LICENSE" (Revision 42): * <phk@FreeBSD.ORG> wrote this file. As long as you retain this notice you * can do whatever you want with this stuff. If we meet some day, and you think * this stuff is worth it, you can buy me a beer in return Poul-Henning Kamp * */
Natria laŭrato
Natria laŭrato, laŭrato de natrio aŭ C12H23O2Na estas kemia komponaĵo, grasacido de natrio kaj laŭrata acido, blanka solido uzata kiel surfaktanto kaj purigagento por oleecaj surfacoj kaj fabrikado de sapoj. Natria laŭrato komplete dissolviĝas en akvo estigante laŭratajn kaj natriajn jonojn. Laŭrataj jonoj reakcias kun akvo estigante laŭratan acidon kaj natrian hidroksidon. Laŭrata acido troviĝas en naturaj produktoj kaj respondas pri duono de la enhavo en la kokoslakto, kokosoleo, laŭroleo kaj palmoleo.
Bahabón de Esgueva
Bahabón de Esgueva estas vilaĝo kaj municipo, kodo-033, en la provinco Burgoso, regiono Kastilio kaj Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la distrikto Ribera del Duero, en la jurisdikcio de Aranda de Duero. Ĝi apartenis historie al la familio Téllez-Girón, dukoj de Osuna.
Geografio
Je 57 km de la ĉefurbo (Burgoso) tra la Norda Aŭtoŝoseo de Madrido al Iruno. Ĝi havas areon de 21.39 km² kun 125 loĝantoj. Ĝi situas en la sudoriento de la provinco, pli konkrete ĉe la valo de la rivero Esgueva, subdistrikto de Ribera del Duero. Bahabón estas proksime de Roa kaj de Aranda de Duero.
Ĝi limas kun Comunidad de la Aynosa, Fontioso, Pineda Trasmonte, Santibáñez de Esgueva, Pinilla Trasmonte kaj Oquillas.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo, ermitejoj, restaĵoj de la kastelo, ponto super la rivero Esgueva, bestotrinkujo, vinkeloj, blazondomoj kaj urbodomo.
Muzeo Kastelo Sondershausen
La Muzeo Kastelo Sondershausen (Schloßmuseum Sondershausen) troviĝas en la samnoma urbo Sondershausen, adreso: Schloß nr 1.
Arcata
Arcata estas urbo de Kalifornio, subŝtato de Usono. Ĝi situas ĉe golfeto konektita al la Pacifika Oceano, proksimume 12 kilometrojn aŭ 7 mejlojn norde de Eureka. Laŭ la stato de la censo en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². En la urbo situas la altlernejo Ŝtata Universitato de Humboldt, ekde januaro 2022 formale Kalifornia Ŝtata Plurteknika Universitato Humboldt.
Muzeo Kastelo Sondershausen
Priskribo de la kastelo kaj la komencoj muzeaj
La kastelo situas sur monteto kaj estis la iama rezidejo de la princoj de Schwarzburg-Sondershausen gastigante unu el la plej gravaj muzeaj kompleksoj de Norda Turingio. Jam dum la 18-a jarcento kreitis per la princa art- kaj naturaĵojkabineto antaŭula kolekto de la nunaj, kvankam ĝi ankoraŭ ne estis publika. La Historia societo en la urbo estis kolektadinta ekde la 19-a jarcento, kaj la "predo" alvenis al en 1901 fondita urba muzeo. Ĝi post vera odiseado finfine ekgastis en la kastelo en 1925. Pligrandiĝoj faritis ankaŭ sub la kontrolo de Johann Mützel.
Post la morto de la lasta princino Anna Luise en 1951 la kolektoj el la princaj postlasitaĵoj kaj la objektoj de la historiemuloj kolektintaj kunfandiĝis sub la nomo Heimat- und Schloßmuseum. La en 1952 malfermita ekspozicio en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj nove aranĝitis kaj pligrandigitis senteble. Tamen, la plej granda parto originas fakte el la princaj postlasitaĵoj.
Bildoj kaj presitaĵoj
La pentraĵa kolekto konsistas el bildoj de pejzaĝoj, aĵpentraĵoj, sakralaj motivoj kaj ĝenraj scenoj de germanaj kaj nederlandaj majstroj de la 16-a ĝis la 20-a jarcentoj. Menciindas krome multaj portretoj de grafoj kaj princoj de Schwarzburg kaj de parencaj dinastioj (kun verkoj i.a. de la ateliero de Cranach. Rondcifere 4000 presitaj grafikaĵoj, mandesegnoj, historiaj mapoj kaj dokumentoj ankaŭ imponas. La kolekton de libroj kaj manuskriptoj nuntempe konsistigas ĉ. 3500 verkoj, inter kiuj nombriĝas diversaj altvaloraĵoj kaj inkunabloj (ekz. la diboĉe ilustrita vojaĝpriskribo tra orientaj landoj de Mörsperg el la 1603-a jaro). Konservitis krome multaj funebraj paroladoj de la 16-a kaj de la 17-a jarcentoj, manuskriptoj sur pergameno kaj muziknotoj.
Muzika sekcio
Ne granda sed tamen grava estas la kolekto de historiaj muzikinstrumentoj (16-a ĝis la 19-a jc.): inter ili menciindas maloftaj ekzempleroj de turingiaj barokinstrumentoj (orgenregistroj kontrabasaj de Johannes Bohlmann el Bad Frankenhausen; klaviceno el la ateliero de Harras el Großbreitenbach de 1690 - malofta originalaĵo siaspece el la Bach-epoko!); blovinstrumentoj de la princa kortega orkestro (17-a ĝis 19-a jarcentoj); pianego de Franz Liszt; aŭtografo de Max Bruch, kiu deĵoris tri jarojn kiel kortega orkestrestro.
Historiaj inventaroj
La kolekto pri ceramikaĵoj/porcelanaĵoj konsistas el objektoj ne nur de nobela sed ankaŭ de burĝa kaj kamparana uzoj. 38 objektoj el la princa manufakturo Fürstlich-schwarzburgische Manufaktur Abtsbessingen konsistigas la plej grandan abtsbessingen-an kolekton en tuta Germanlando. Krome multaj glasoj germanaj/italaj/bohemiaj, manĝilaroj, lampoj, tabakujoj, mebloj videblas. Malampleksas inverse la sekcioj pri moneroj, horloĝoj kaj skulptitaĵoj el ligno.
Aliaj objektoj
Apartenas al la arthistoriaj kolektoj aĵoj de kortega konekto (ekz. armiloj, kaleŝoj (la Ora kaleŝo, portoseĝo de la frua 17-a jarcento, portoseĝa veturilo, sledo el la 19-a jarcento) kiel ankaŭ popolartaj aĵoj. Objektoj el nia senpera estinteco (GDR-historio, tempo de la Turniĝo) kompletigas daŭre tiun sekcion.
Superrigardo laŭ etaĝoj
Tiu ĉi fortimpresa muzeomondo prezentas sin sur tri etaĝoj.
En la iamaj remizoj de la nova norda alo prezentatas ekde 1999 la t.n. Ora kaleŝo (por ses ĉevaloj). Ĝi servis kiel oficiala reprezenta veturilo de la princo kaj estis kvazaŭ trono sur radoj. Ĝi konstruitis en 1710 en Parizo (Grand carosse) kaj estas unikaĵo hodiaŭ en Germanio.
La dua etaĝo estas dediĉita al temoj pri la landa administrado kaj la urba historio. Ekskurse oni estas enkondukita en la historion de muziko flegita ene de la kastelaj muroj (kun la supre menciitaj historiaj muzikinstrumentoj).
En naturscienca sekcio dioramoj prezentas la faŭnon kaj la flaŭron de la regiono. Ekzotikaj lepidopteroj kaj maloftaj remburitaj bestoj ankaŭ havas ne malgrandan valoron.
La trovaĵoj elfositaj fare de la historia societo en la 19-a jarcento montratas en angulo pri la pra- kaj protohistorio. En la Galerio en la kastelo nedaŭraj ekspozicioj montras verkojn de nuntempaj artistoj. Ekde 1999 la kastelo disponas pri gapdeponejo kies vizito eblas post sinanoco de aparte interesiĝantaj personoj por kiuj la admirado de la publikaj elmontritaĵoj ankoraŭ ne sufiĉis...
Literaturo
Museumsverband Thüringen (eld.): Museen in Thüringen, Edition Leipzig 2006, ISBN 978-3-361-00612-0, p. 152-154
Castilléjar
Castilléjar estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco de Granada, sude de Hispanio. Estas sur la suda parto de la komarko de Huéscar. Limas kun la municipoj Huéscar, Galera, Cúllar, Benamaurel kaj Castril. Aliaj proksimaj lokoj estas Cortijos del Cura (de Galera) kaj San Marcos.
Castilléjar estas formata de la kernoj Castilléjar, Los Carriones kaj Los Olivos. La municipa teritorio estas sur fekunda valo kiu etendiĝas borde de la riveroj Galera kaj Guardal, kie estas kelkaj pejzaĝoj de badlandoj inter la plej spektaklaj de la Altiplano Granada. Estas ankaŭ nombraj kavodomoj, tradiciaj de la regionoj de Orienta Andaluzio kaj Murcio.
En la 1950-aj jaroj oni atingis pinton de preskaŭ kvar mil lokanoj, kaj poste oni falis al nuntempaj iom pli ol 1300. Tio estas oni perdis du trionojn.
Margareta de Parmo
Margareta de Parmo (5-a de julio 1522, Oudenaarde – 18-a de januaro 1586, Ortona) estis guberniestro de la Hispana Nederlando inter 1559 kaj 1567. Ŝi estis ekstergeedza filino de Karlo la 5-a (Karlo la 1-a de Hispanio) kaj Johana Maria van der Gheynst. Ŝi estis Dukino de Florenco (1536–1537) per sia geedziĝo kun Aleksandro de Mediĉo kaj Dukino de Parmo kaj Piaĉenco (1547–1586) per sia geedziĝo kun Ottavio Farnese.
Lalling
Lalling estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario. Fine de Lalling havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Lalling.
Papa kortego
Antaŭ ol estis aboliciita en 1968, la sintagmo papa kortego estis uzita laŭlonge de pluraj jarcentoj por indiki la organizan strukturon aranĝitan per la diversaj rangoj de religiuloj, militistoj asistantoj, servistoj, kaj ĝian personaron ŝarĝitan ene de la apostolaj palacoj pri la plenumo kaj apartaj ceremonioj, jen religiaj jen diplomatiaj kaj administraj, krom por la protekto kaj aliaj personaj bezonoj de la papo kaj de la apostolaj palacoj.
La papa kortego estis subdividita en du brankoj: la papa kapelo, kiu liveris asiston al la papo en liaj funkcioj spirite karaterizitaj, kaj la papa familio, kiu lin asistis en liaj funkcioj de ŝtata suvereno kaj ĉefo de la eklezio kaj en la  disvolvo de la paŝtistaj laboraj aktivecoj.
Per la motuproprio Pontificalis domus de la 28-a de marto 1968, Paŭlo la 6-a aboliciis la papan kortegon, ĝin anstataŭigante per la reformita prefektujo de la papa domo, principe konservante la distingon inter Papa kapelo kaj papa familio.
Papa kapelo
La papa kapelo estis formita de la ekleziuloj partoprenantaj en la sanktaj ceremonioj kun la liturgiaj ornatoj, aŭ, laŭokaze, kun tiuj propraj laŭ la rango kaj ofico.. Kiel en ĉiuj katedralaj kaj kolegiataj preĝejoj, la dia ofico estis preĝata ĉiutage kun la partopreno de ĉiuj membroj de la papa kapelo.
Antaŭ la reformo de 1968, la papa kapelo partoprenis en papa procesio aŭ defioladoj. Partoprenis ankaŭ kardinaloj kaj la tuta vatikana aparataro de la Roma kurio.
Papa familio
Ĝi estis konstituita de ĉiuj pereonoj plenumantaj “palacan oficon” je la rekta servo de la papo, kiuj povis esti klasigitaj laŭ tri kategorioj:
La ekleziularo formis la “ekleziulan domon de la papo”; la regantaro de la armitaj korpusoj formis la “militan domon de la papo” kaj la moŝtularo formis la “civilan domon de la papo”.
Egyházashollós
Situo
Eĝházashollós situas inter Körmend kaj Vasvár laŭ la vojo kaj samtempe laŭ la rivero Rába. Dum la historio tie estis du vilaĝoj: Egyházashollós kaj Hidashollós. La lasta signifas ponta-korva. Ili unuiĝis en 1937.
En Egyházashollós migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
La mezepoka Preĝejo Sankta Anna (Egyházashollós) dum la kontraŭturkaj bataloj estis trakonstruita al fortresopreĝejo.
(15174) 4649 P-L
(15174) 4649 P-L estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Decembro de 2013
Jen listo de iuj aparte menciataj okazaĵoj el la eventoj de decembro 2013.
Shirley Temple
Shirley TEMPLE ( (naskiĝis en Santa Monica, Kalifornio, mortis  en Woodside, kantono San Mateo, Kalifornio), estis usona aktorino kaj diplomatino.
Ŝi estis aktoro dum la 1930-aj jaroj, dum sia infanaĝo. La publiko raviĝis de ŝia ĉarmo, "vigla kaj naiva" laŭ iuj. En la jaro 1935 ŝi eĉ gajnis specialan Oskaron. Ŝia filmkariero tamen stagnis kiam ŝi plenkreskiĝis: post kelkaj ne tre sukcesaj filmroloj ŝi forlasis la kino-laboron.
Ekde la 1950-aj jaroj ŝi dediĉis sin al la politiko. Ŝi subtenis la Respublikanan Partion kaj reprezentis Usonon kiel diplomato en Ganao kaj Ĉeĥoslovakio. En la jaro 1988 ŝi publikigis siajn memorojn: Child Star.
Ŝi mortis la 10-an de februaro 2014 en Woodside en Kalifornio.
Valeyres-sous-Montagny
Valeyres-sous-Montagny estas komunumo en la distrikto Vaŭda Nordĵuraso en Kantono Vaŭdo, Svislando. Ĝi havis 662 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,28 km², de kiuj 22,7% estas kovritaj de arbaro, 61,1% servas por agrikulturo kaj 16,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Valeyres-sous-Montagny limas en nordo al Giez, en oriento al Grandson, en sudo al Montagny-près-Yverdon, en okcidento al Champvent, kaj en nordokcidento al Orges.
Trafiko
Valeyres-sous-Montagny situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj, tamen la komunumo bone atingeblas. Tra ĝi kondukas konekta vojo de Montagny-près-Yverdon al Orges kaj la alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas nur unu kilometron sudoriente de la komunumo. Pere de la mallarĝspura trajnlinio de Yverdon-les-Bains al Sainte-Croix la komunumo estas konektita al la publika transportreto.