cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Flora Coquerel
Miss Francio 2014
Flora Coquerel estis elektita Miss Francio 2014 la en spektaklejo Zénith de Dijon antaŭ Miss Tahitio, Miss Provenco, Miss Lazura Marbordo, kaj Miss Gvadelupo en la fina rezulto.
Flughaveno de Ĉernivco
Ĝi konstruiĝis dum la rumania regado pri tuta Bukovino kaj inaŭguritis fare de lia reĝa moŝto Karlo la 2-a. Havas la aerodromo 2216 m longan kaj 42 m larĝan asfaltitan vojon havante ekde februaro 2017 la rajton je surteriĝo de flugmaŝinoj kiel Embraer 190/195, Boeing 737-500 kaj Airbus A319.
Roccasicura
Roccasicura estas komunumo de Italio.
Helga Goetze
Helga Sophia GOETZE (naskiĝis la en Magdeburg, mortis la  en Winsen) estis germana artisto, verkisto, politika aktivulo. Ŝia artista nomo estis Helga Sophia.
Ŝi estis aktivulino pri seksa liberigigo kaj multaj berlinanoj sciis pri ŝi. Ekde 1983 ŝi staris ĉiutage kelkajn horojn apud la Berlina Imperiestro-Vilhelmo-Memor-Preĝejo kaj antaŭ la studenta restoracio de Teknologia Universitato Berlino por propagandi sian sloganon: "Fikado estas paco".
Ŝi publikigis poemojn kaj brodis bildojn. En 1972 ŝi inaŭguris instituton pri seksinformado en sia dormo. En 1982 ŝi estis intervjuata de germana filmisto Rosa von Praunheim en la filmo "Rote Liebe" (Ruĝa Amo).
Ŝia tombo troviĝas sur Malnova tombejo de Sankta Mateo en Berlino (germane: Alter St.-Matthäus-Kirchhof Berlin), Berlin-Schöneberg.
Verkoj de Helga Goetze
Poemoj de Helga Goetze kun antaŭparolo de Volker Elis Pilgrim.
Danjoutin (stacidomo)
Danjoutin estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Danjoutin, en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Belfort - Delle (854000).
Arquenay
Arquenay estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Arquenaysiens.
Tunizia Ĝenerala Laborista Unio
La Tunizia Ĝenerala Laborista Unio (Union Générale Tunisienne du Travail, UGTT) estas nacia konfederacio de sindikatoj en Tunizio. Ĝi fondiĝis la 20-an de januaro 1946, kaj en 2010 havis 517 000 membrojn.
La UGTT estas membra organizaĵo de la Internacia Sindikata Konfederacio kaj la Internacia Konfederacio de arabaj sindikatoj.
La unio en somero 2013 kun la Tunizia Unio de Industrio, Komerco kaj Metioj (UTICA,  Union Tunisienne de l'Industrie, du Commerce et de l'Artisanat), la Tunizia Ligo pri Homaj Rajtoj (LTDH, Ligue Tunisienne des Droits de l'Homme) kaj la Nacia Ordeno de Tuniziaj Advokatoj (Ordre National des avocats de Tunisie) kreis la grupiĝon Tunizia Kvaropo de Nacia Dialogo por havi forumon de diskuto pri la naciaj malakordoj sekve de la Tunizia Revolucio de 2011. La kvaropo la 9-an de oktobro 2015 honoriĝis per la Nobel-premio pri paco de tiu jaro.
Barako
Barakaro estas aro de barakoj, ofte ĉirkaŭbarita. Ĉar ili ofte estis uzataj por loĝigi nedece subrangitajn personojn, la termino poluiĝis el pejorativa karaktero. Historie estis tipaj la fotoj kaj bildoj de la barakoj de naziaj ekstermejoj, kaj nuntempe en Eŭropo de barakaj rifuĝejoj por elmigrintoj el Azio kaj Afriko.
Laŭ Francisko Azorín barako estas Provizora konstruo por loĝigi soldatojn, laboristojn, malsanulojn, rifuĝintojn. Kaj li indikas etimologion el kelta baraĉad (branĉaĵo) aŭ araba baraga.
En Valencilando
Barako (el la kataluna barraca) estas tipa konstruaĵo en Valencilando kie loĝis kutime la kamparanoj aŭ la fiŝistoj. Konstruiĝis precipe laŭlonge de la valencia marbordo, de Carcaixent ĝis Sagunt. Sed en la regionetoj ĉirkaŭantaj la Albuferon, tio estas, Horta de València, kaj en la Riberoj Alta kaj Baixa, ĝi havas pli karakterizajn karakterojn, ĉar ĝi konstruiĝas en zono kie facile troveblas tradiciajn materialojn por ĝin konstrui: koto, kanoj, hurdo, pajlo. Kvankam ĝia uzado diminuis, nuntempe ankoraŭ la kamparanoj laborantaj en urbaj areoj loĝas en ĝi.
Ankaŭ ekzistas kelkaj en Terres de l'Ebre kaj en Murcio. Precipe en la Ebra Delto, kie estis rifuĝejoj de la kultivistoj de rizo.
Shinya Tanoue
Shinya Tanoue (田ノ上 信也, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Yokohama F. Marinos kaj Vegalta Sendai.
Listo de hungaraj loknomoj kun "erdő"
La hungara nomparto erdő signifas "arbaro". Multaj loknomoj en la iama Hungara reĝlando enhavas tiun ĉi parton.
Pro la disdivido de Hungario en 1919 kelkaj el la lokoj nun situas en Rumanio aŭ Slovakio.
Jarry (metroo de Montrealo)
Jarry estas stacio de la Metroo de Montrealo sur oranĝa linio, situanta en arondismento 	Villeray–Saint-Michel–Parc-Extension de Montrealo. Ĝi estis malfermita la.
(60383) 2000 AR184
(60383) 2000 AR184 estas ne tre granda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun ioma klinangulo, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Greka Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
MZE
La trilitera kombinaĵo MZE havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Origina Tavastio
Origina Tavastio - finne Kanta-Häme,, svede Egentliga Tavastland, en Esperanto laŭvorte "Origina Tavastio" aŭ "Tavastio en malvasta senco") estas provinco de Finnlando. Ĝis la jaro 2009 ĝi estis parto de la gubernio Suda Finnlando. La areo de la provinco estas 5 706 km² kaj fine de aŭgusto 2006 ĝi havis 169.390 loĝantojn. La ĉefurbo estas Hämeenlinna.
La finna nomo laŭvorte signifas kerna teritorio de "Häme". "Häme" estis unu el la historiaj setloregionoj de la finna popolo. En la regiona ĉefurbo Hämeenlinna (en Esperanto "Häme"-fortikaĵo) inte alie videblas la mezepoka burgo, kiu donis sian nomon al la urbo.
Komunumoj
Al la provinco apartenas 16 komunumoj, el kiuj 3 (en pli dika literaro) estas urboj. La nombroj de loĝantoj estas laŭ la stato de la fino de januaro 2007.
Psalmo 110
1 Psalmo de Davido 110. La Eternulo diris al mia sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj. 2 La sceptron de via potenco la Eternulo sendos el Cion: Regu inter viaj malamikoj. –
Josep Bonaplata i Corriol
Josep Bonaplata i Corriol (naskiĝis en 1795 en Barcelono, mortis en Buñol) estis kataluna industria entreprenisto konata pro enkonduko de vapormaŝino en Katalunion kaj Hispanion. Liaj gepatroj, Ramon Bonaplata kaj Teresa Corriol, estis tekstilaj manufakturistoj, ĉefe de indieno, kaj li havis tri fratojn, Salvador, Ramon kaj Narcís.
Psalmo 110
3 En la tago de via potenco via popolo volonte sin donas al vi en sankta ornamo. De la komenco de matenruĝo, kiel roso, mi vin generis. –
Danjoutin
Danjoutin estas franca situanta en departemento Territoire de Belfort, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Psalmo 110
4 La Eternulo ĵuris, kaj ne pentos; Vi estas pastro por ĉiam, Laŭ la maniero de Melkicedek. –
Danjoutin
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Danjoutinois.
Psalmo 110
5 La Sinjoro ĉe via dekstra flanko Frapas reĝojn en la tago de Sia kolero. 6 Li juĝos inter la popoloj, inter plene de kadavroj; Li frakasos la ĉefon de granda lando. 7 Li trinkos el rivero sur la vojo; Tial li levos la kapon.
Josep Bonaplata i Corriol
Juneco kaj vojaĝo al Anglio
Josep Bonaplata laboris en la familia manufakturo ĝis kiam lia patro emeritiĝis kaj la afero estis heredita de lia pliaĝa frato, Salvador. En 1828 Josep kaj lia amiko Joan Vilaregut tiam komencis katunan tekstilan fabrikon en Sallent, per meĥanikaj teksiloj kiuj estis akvo-pelataj de la rivero Llobregat. En 1829, provante modernigi sian aferon, la hispana registaro donis al li permeson importi anglan vapormaŝinon.
Riverŝarko
Riverŝarkoj estas kvin raraj specioj de ŝarkoj en la genro Glyphis, kvankam, pro ties sekretema kondutaro, aliaj specioj povus facile ankoraŭ resti malkovritaj. Ties preciza geografia teritorio estas necerta, sed la konataj specioj estas dokumentitaj partoj de Suda kaj Sudorienta Azio kaj Aŭstralio. La riverŝarkoj estas membroj de la familio Karĉarinedoj, kaj tiele ili kunhavas bazajn karakterojn de tiu grupo. La Taŭrŝarko (Carcharhinus leucas) estas foje nomita kaj riverŝarko kaj Ganga ŝarko; ĝi devas ne esti konfuzita kun la riverŝarkoj de Glyphis.
Josep Bonaplata i Corriol
Juneco kaj vojaĝo al Anglio
Bonaplata vojaĝis al Britio kun Joan Rull kaj viro nomita Camps por lerni pri la tekstila industrio en Lankaŝiro kaj por aĉeti la necesan maŝinaron el la manufakturo Boulton & Watt en Birmingham. En Londono, li ricevis permeson importi vapormaŝinon el la Hispana ambasadoro Francisco Cea Bermúdez. Bonaplata kaj Rull revenis al Katalunio en julio 1830, sed Camps restis en Manchester por daŭrigi lernadon pri la maŝinaro, specife pri la aŭtomata ŝpina "mulo" de Richard Roberts, kiun Bonaplata antaŭplanis produkti sub licenco.
Industria entreprenisto
La Bonaplata formis la firmaon Bonaplata, Rull, Vilaregut i Cia kun siaj tri fratoj, sia amiko Joan Vilaregut, kaj sia nova partnero Joan Rull. La kompanio estis kapitaligita per hispanaj realoj. La Fabriko Bonaplata (ankaŭ konata kiel El Vapor) estis en Carrer Tallers en la najbareco de El Raval en Barcelono, kaj ĝi havis du aktivecojn: en 1832 ferfandejo estis instalita kun laborejo for fari meĥanikajn teksilojn, kaj en novembro 1833 la meĥanika teksa kaj ŝpina manufakturo malfermiĝis. Tiu ĉi estis la unua fabriko en Hispanio kiu uzis vapormaŝinon por peli la maŝinaron. Ĝia valoro kaj socia influo estis tuj agnoskita, ĉar ĝi dungis proksimume 700 homojn, kaj ĝi inspiris la modernigon de la ekonomio.
Psalmo 110
Ĝi apartenas al la grupo de la reĝaj kaj surtronigaj psalmoj kaj elstaras per aparta gravo pro la mesia nova interpreto farita en la Nova Testamento.
Josep Bonaplata i Corriol
Industria entreprenisto
Tamen, la fabriko estis atakita kaj brulita la nokton de la 4-a al la de luddistaj bandoj konataj kiel Bullangoj La perdoj el la katastrofo estis kalkulitaj al  realoj. Bonaplata procesis kontraŭ la hispana registaro pro manko haltigi la ribelon. Komence, la registaro provis eskapi respondecon, sed poste ili petis al la Kortesoj (parlamento) la permeson pagi kompenson. La, Josep Bonaplata aperis antaŭ la Kortesoj kaj akceptis rekonstrui novan kaj pli grandan vapor-pelatan fabrikon por komenci la modernigon de la hispana industrio, sed la trezora komitato decidis ke li devas rezigni pri postuloj de kompenso se li volis ŝtatan investon por sia nova entrepreno.
Psalmo 110
Dekomenca kompilado
Tiu psalmo estas tradicie atribuata al reĝo Davido. Ĝi portas la titolon: "De Davido. Psalmo". La atribuado al Davido apogiĝas nur sur la kolekto de la psalmaro. La sola konfirmo ekster al la antikva testamento troviĝas en la Evangelioj kiuj, tamen, dateblas ĉe la fino de la 1-a jarcento, nome multaj jarcentoj post ĝia kompilado de la psalmisto. Eblas supozi, ĉiukaze, ke ĝi estis kompilita por kelka aparta datreveno, ekzemple, por celebri venkon. La vortoj de la psalmo, aliflanke, nek permesas dedukti pri kiu okazo aŭ ceremonio temas kaj nek pri kiu specifa celo oni ĝin kompilis. La unuaj versegoj recitas:
Josep Bonaplata i Corriol
Industria entreprenisto
Tiutempe, Bonaplata vivis en modesta ĉambro en Madrido kie li formis Bonaplata, Sandford y Cía por rekomenci la projekton. La afero estis establita en la antaŭa monaĥinejo de Santa Barbara, en la najbareco de Hortalezo. Li estis nun 42-jara, kaj ankoraŭ fraŭlo. La afero inkluzivis lian duan ferfandejon kaj inĝenieron nomitan William Sanford. Bonaplata probable suferis el spira perturbo, kiu povus klarigi kial liaj pli junaj fratoj Ramon kaj Narcís aliĝis al li tie. En 1839 la nomo de la kompanio estis ŝanĝita al Bonaplata y Hermanos (Bonaplata kaj Fratoj), kaj Sanford restis kiel teĥnikisto. Ramon reprenis la aferon de Madrido, kiu estis kapitaligita per realoj, dum Narcís malfermis novan altfornon en Sevilo kapitaligitan per  realoj. Ĉefajn decidojn por ambaŭ aferoj ankoraŭ estis alprenitaj de Josep.
Gaŭlio
Gaŭlio (Gallia) aŭ Gaŭlujo estas la tradicia vivteritorio de la historia kelta popolo de gaŭloj (latine galli). Dum la teritorio de nuntempa norda Italio, latine nomata Gallia cisalpina, ankaŭ loĝata de keltoj, jam pli longe apartenis al Romio, la kelte loĝata kontinenta teritorio norde kaj okcidente de la Alpoj, latine nomata Gallia Transalpina, nur en la 1-a jarcento antaŭ nia erao ĝi estis konkerita fare de la armeo de la Romia Imperio - kutime per la esperantlingva gentonomo gaŭloj kaj la teritoria nomo Gaŭlujo oni nur celas la areon de Gallia Transalpina, ne la keltojn en Gallia cisalpina. Ene de la romia imperio post multaj limŝanĝoj en la 1-a jarcento de nia erao disdividiĝis al kvar romiaj provincoj:
Josep Bonaplata i Corriol
Industria entreprenisto
Du jarojn poste Narcís prenis plenan regon de la Andaluzia fabriko, lasante Bonaplata y Hermanos en Madrido kapitaligita per realoj. Kvankam Josep Bonaplata posedis la pli grandan parton de la konzerno de Santa Barbara, la leĝaj dokumentoj agnoskis lian fraton Ramon kiel ĝian solan administranton, probable pro la malbona sanstaton de Josep, kvankam li konservis la rajton agi pri io ajn kiun li pensis necese.
La kampara afero
Kelkajn monatojn post la detruo de El Vapor, en decembro 1835, Josep Bonaplata pagis realojn por la bieno Espinar en la Valencia vilaĝo de Llíria. Tie li konstruis olivolean muelejon, kaj plantis multajn migdalarbojn. Li ankaŭ investis realojn en projekto kiu ligus la riveron Cinca kun la rivero Segre por irigacii la aeron de Llitera. La plano estis evoluigita de lia amiko Antoni Gassó, sed tio kondukis al nenio.
Malsano kaj morto
La severaj spiraj perturboj pri kiuj suferis Bonaplata afektis lian laboron. Timante lastan atakon, li faris sian testamenton en Majo 1840. Tri jarojn poste li decidis emeritiĝi en la farmbieno Espinar en Llíria. La, Bonaplata transdonis sian testamenton al sia ekzekucionto kaj komencis la vojaĝon, sed liaj pulmoj kolapsis el lasta astma atako la kiam li trapasis la apudan vilaĝon Buñol. Li estis 48-jaraĝa.
13917 Correggia
13917 Correggia estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Gaŭlio
Tre krude la historiaj limoj de Gallia Transalpina similas al la limoj de la nuntempa ŝtato Francio, sed neniel precize. Fakte la limoj de la romiaj provincoj dum ties ekzisto forte ŝanĝiĝis.
13917 Correggia
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala vinkultivisto Matteo Correggia (1962–2001) de la regiono Roero en Piemonto, unu el la plej elstaraj italaj vinproduktistoj. Kvankam juna, lia eksterordinara talento, pasio kaj modesteco gajnigis al li la plej altaj rekonoj de internacia spertuloj pri vino.
Gaŭlio
En la 1-a jarcento antaŭ nia erao, kiam la romia imperio batalis kontraŭ la gaŭloj kaj ankoraŭ ne konkeris grandajn partojn de Ĝermanio, la centra provinco poste nomata Gallia Lugdunensis ankoraŭ havis la nomon Celtica kaj etendiĝis ĝis la Rejno kaj la Bodenlago, do okcidente enhavis multajn teritoriojn loĝatajn de ĝermanoj, kaj ankaŭ la norda provinco Gallia Belgica havis okcidentan limon ĉe la Rejno kaj enhavis romiajn fortikaĵojn kiel la nuntempaj urboj Kolonjo kaj Bonno. Kiam ekestis la romiaj provincoj Germania Inferior kaj Germania Superior, el kiuj la lasta ankaŭ ampleksis la teritorion de nuna okcidenta Svislando, la provincaj limoj pli koncentriĝis al la vera etna vivteritorio de la gaŭloj. La norda provinco Gallia Belgica daŭre ampleksis krom norda nuntempa Francio grandan parton de nuntempa Belgio, la sudon de nuntempa Nederlando kaj la teritorion de Luksemburgo.
La romianoj distingis inter Cisalpa Gaŭlio (Padio) kaj Transalpa Gaŭlio (Francio, Belgio). Tiun ĉi ili dividis al Belga, Liona (Kelta) kaj Akvitania Gaŭlioj. En la du unuaj partoj loĝadis du diversaj keltaj triboj (la tiel-nomataj gaŭloj), dum en la Akvitana parto loĝadis akvitanoj, kies etno estis praeŭska. Julio Cezaro en sia libro De Bello Gallico (Pri la gaŭlia milito) donas priskribon de la lando kaj komencas la libron per la priskribo de la loĝantaro:
Tio signifas esperantlingve:
Psalmo 110
Dekomenca kompilado
La problemo de la interpreto kiun tiu versego alestigas koncernas la identigon de la du Sinjoroj, aparte de la dua. De la unua la identigo estas Dio, kiu metas liajn malamikojn subjugen de la alia Sinjoro. Pri la dua oni povus pensi ke temus pri la reĝo (se oni hipotezas, tial, ke la versegoj estu interpretendaj tiele: ''Aŭtoritata vorto (de Dio) al la reĝo: Sidu ĉe mia dekstra flanko, ktp..."). Tamen, pri la dua Sinjoro, la psalmo diras, tuj pliposte:
Pormesia legado
Laŭ la mesia interpreto, la dua Sinjoro, de la psalma himno estas ĝuste la Mesio. La du frazoj ĵus cititaj al li, fakte, kombiniĝas perfekte: certe li sidos dekstre de Dio kaj certe li estos tenanto de aparta sacerdoteco. La komenca momento de tiu interpreto ne estas konata: povus esti, kiel fundamento de la psalmo mem, esprimitaj konvinkoj de la aŭtoro mem (nome ĝi reflektas la konsciajn intencojn de la aŭtoro), aŭ reeĥo pri la sintenoj de la tempo de la juda monarĥio. Oni certe scias ke tia estas la interpreto de la antikva judismo de antaŭ la naskiĝo de Kristo kaj ke ĝi antaŭas la identigon kun Kristo mem de la "dua Sinjoro" farita de la Evangelioj.
Interpreto de la Nova Testamento
La Nova Testamento relegas la psalmon identigante la "duan Sinjoron" kun Jesuo Kristo kiu estas anoncata de la Evangelioj kiel la atendita Mesio kaj la realiganto de la promesoj faritaj de Dio al la antikva Izraelo.
En la Evangelio laŭ Mateo, Jesuo citas tiun psalmon por pruvi la dian naskiĝon de la Mesio; Jesuo petis fariseojn:
La epizodo rakontita de Mateo enŝoviĝas en tiun unuan parton en kiu Jesuo ankoraŭ publike ne sciigis ke mem estas kaj la Mesio (kiu estas homo) kaj Dio mem, spite de sia kompleta riveliĝo al la plej strikta grupo de la intimuloj. La publika proklamado de sia mesieco kaj, precipe, de sia dieco okazos en dua momento, kaj okazigos unue disputojn kun la judoj kaj provojn de linĉado rakontitajn en la Evangelio laŭ Johano. Jesuo, per tiu frazo, ne reelvokas, tial, kroman gravan versegon de tiu psalmo, kiu diras:
Per tiu versego, en kiu la "unua Sinjoro", nome Dio, asertas ke mem generis la "duan Sinjoron" kaj ke mem tion faris en "tago de sia potenco" kaj plue "inter sanktaj briloj", estas, laŭ la kristana interpreto, indicanta ke la "dua Sinjoro" ne nur estas la filo de la unua. sed ke temas pri naskiĝrilato reala ne simbola, se konsideri ke la potenco elvokata de la psalmisto estas atribuata al la filo kaj vidita en aparta glora kunteksto, tiu de la sankteco. Alivorte, la "dua Sinjoro" ne estas, laŭ tiu interpreto, simple la Mesio, sed ĝuste Dio mem, la persono de Dio mem.
Kiel oni povas rimarki, Jesuo adheras al la tradicia ideo laŭ kiu Davido estas la aŭtoro de la psalmo. Estas tiu la sola konfirmo "deekstere" de la Malnova Testamento rilate la aŭtoron. Kun tio, krome, estas konfirmite ke almenaŭ epoke de Jesuo kuris la opinio ke la aŭtoro estis Davido (alikaze logikas pensi ke la fariseoj, polemikantaj kontraŭ Jesuo, estus obĵetintaj ke temas pri aŭtoro "ne inspirita").
En la Agoj de la Apostoloj,Sankta Petro, en sia unua parolado. atestas la resurekton de Jesuo kaj Lian ĉieliron citante la vortojn de tiu psalmo:
'''32 Ĉi tiun Jesuon relevis Dio, pri kio ni ĉiuj estas atestantoj. 33 Levite do ĝis dekstre de Dio, kaj ricevinte de la Patro la promeson de la Sankta Spirito, li elverŝis tion, kion ni vidas kaj aŭdas. 34 Ĉar David ne supreniris en la ĉielojn; sed li mem diris: La Eternulo diris al mia Sinjoro; Sidu dekstre de Mi, 35 Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj. 36 Kun certeco do sciu la tuta domo de Izrael, ke tiun Jesuon, kiun vi krucumis, Dio faris Sinjoro kaj Kristo.!'''
La sama letero al la Hebreoj, por ilustri la superecon de la sacerdoteco de Jesuo kompare kun tiu juda, citas tiun psalmon (110): '''5 Tiel ankaŭ Kristo sin mem ne honoris, por fariĝi ĉefpastro, sed lin honoris Tiu, kiu diris al li: Vi estas Mia Filo, Hodiaŭ Mi vin naskis; 6 kiel ankaŭ aliloke Li diris: Vi estas pastro por ĉiam, Laŭ la maniero de Melkicedek. 7 En siaj karnaj tagoj, preĝojn kaj petegojn oferinte, kun forta kriado kaj larmoj, al Tiu, kiu povis lin savi el morto, kaj aŭdite pro sia pia timo, 8 tiu, kvankam li estis Filo, tamen lernis obeon per tio, kion li suferis; 9 kaj perfektigite, li fariĝis la fonto de eterna savo al ĉiuj al li obeantaj; 10 nomite de Dio ĉefpastro laŭ la maniero de Melkicedek.'''(5,5-10).
Liturgia uzo
La psalmo 110 (109) estas kantata aŭ recitita ĉiam en dimanĉaj vesproi laŭ la katolika liturgio. Ĝi aperas ankaŭ en Dixit Dominus (Handel).
(12587) 1999 RD95
(12587) 1999 RD95 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Preĝejo de la Virgulino (Arnstadt)
La Preĝejo Nia kara Sinjorino (germane: Liebfrauenkirche) estas unu el la multnombraj preĝejoj en Arnstadt.
Historio
Fakte tie ĉi troviĝis la unua dokumente menciita kapelo de Arnstadt (en 704): ĉar ekzakte sur tiu loko estis la Curtis arnestati (laŭvorte: Kortego de Arnstadt) de la duko Hedan la 2-a. Memorigas la en 954 ordinitan episkopon Wilhelm (filo de imperiestro Oto la 1-a) latina enskribo sur la norda flanka portalo: Episcopus Wilhelmus. En 1200 oni komencis novan konstruon laŭ romanika bazilikstilo (ekz. krucforma kun alta meza navo kaj malaltaj flanke). Ĉirkaŭ 1270 venis nova ideo el Francio fari ŝanĝoj laŭ la gotika stilo. Pro tio la orientaj partoj de la eklezio malkonstruitis kaj estis anstataŭitaj per impona ĥorejo. Ĝi taksatas kiel la plej bela hala ĥorejo de Turingio.
La preĝejo estas, kune kun la katedralo en Naumburg, la plej grava eklezia konstruaĵo en la regiono por la epoko transira inter la romaniko kaj la gotiko. En 1956 oni liberigis la preĝejon de ĉiuj novgotikaj elementoj. Ili datumis de restaŭrado sub la gvidado de Hubert Stier inter 1880-88 kiu kaŭzis statikajn problemojn (ekz. pro kampanilo metita sur transepton).
La kirko unuigas malfruromanikajn partojn (ekz. la parterojn de la du okangule kronitaj turoj kaj la trinava longan halon) kun tiaj el la malfrua gotiko. Al la laste menciita stilo apartenas i.a. la ornamaĵoj de la eksteraĵoj kaj ĝuste la larĝa ĥorejo finiĝanta en 3 multangulaj absidoj.
Vidindaĵoj
Ekstere vidinda estas la du nordaj portaloj kaj la krucifikso-reliefo inter imperiestro Oto kaj episkopo en la arkospaco.
En la interno eminentas la malfrugotika triptiko farita en 1498, kie montriĝas la koronado de la Dipatrino kun la sanktuloj Lorenco kaj Bonifaco. Krome la t.n. Bela Madono (statuo de 1415), la vitropentraĵoj de la mezepoka Pasiona fenestro kaj la dupersona tomba monumento por la grafo Günther la 15-a kaj sia edzino Elisabeth de post 1368. Ĝin aŭ planis aŭ eĉ starigis majstroj de la praga Parler-ateliero.
Altaro kaj ambono translokitis el la Franciskana preĝejo post la Reformacio.
Funkcio de monaĥeja preĝejo
Post la translokiĝo de la Benediktaninoj de la surmonta Valpurga-monaĥejo al la urbocentro, la preĝejo ekgravis kiel ordena kirko. La por tio necesaj alikonstruaĵoj finiĝis en 1330. Post la Reformacio la monaĥejo estis fermita kaj la kirko ekmalgravis. Pro malofta uzo ĝi estis fermita en 1813, estante iam kaj iam uzita eĉ kiel deponejo (ekz. fare de francaj trupoj). Tio memkompreneble iomete ruinigis la kirkon kaj estis malbona por la statiko de la konstruaĵo.
23854 Rickschaffer
23854 Rickschaffer estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rick Schinco Schaffer, finalisto en 2007 de la Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC), scienca konkurso por mezlernejoj, pro lia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Li estis lernanto ĉe la James Weldon Johnson Middle School de Jacksonville (Florido).
Montpasejo
Montpasejo aŭ intermonto (ankaŭ selo) estas la plej malalta punkto en ĉeno de montetoj aŭ en montaro, kiu ebligas pli-malpli facilan transiron. Laŭ la vojo tra la montaro montpasejo estas la plej alta punkto en sia ĉirkaŭaĵo (klasika topografia difino de "selo").
Ĉar montoj en antikvaj tempoj estis konsiderindaj baroj por vojaĝantoj, montpasejoj ludis gravan eĉ ŝlosilan rolon por komerco, milito kaj (popol)migrado.
Priskribo
Topografie montpasejo havas la ĝeneralan formon de selo inter du montoj. Por fontoj en ĝia proksimeco montpasejo estas akvodislimo. Kelkaj montpasejoj estas mallongaj laŭ krutaj deklivoj, aliaj konsistas el plurkilometre longaj valoj, kies plej alta punkto ne percepteblas per "nuda okulo" sed nur per geodezia mezurado.
Montpasejoj ofte estis uzataj por gvidi ŝoseon, foje fervojon trans la montaro. Ĉe tre altaj kaj krutaj pasejoj estis preferinde konstrui tunelon por permesi pli rapidan kaj ĉiu-sezonan trafikon.
La alto de montpasejo kutime estas la nura ebena grundo en sia ĉirkaŭaĵo, alta elrigardejo, do preferita por konstrui domojn. Se diversaj landoj kunlimiĝas en montaro, kutime montpasejoj konsistigas la limkontrolejojn, doganejojn kaj armepostenojn.
Montopasejoj
Miloj da montpasejoj en la tuta mondo havas propran nomon, kelkaj estas tre famaj:
4881 Robmackintosh
4881 Robmackintosh estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉilia astronomo Carlos Torres elde la observatorio de Cerro el Roble en Ĉilio.
Larrey
Larrey estas franca komunumo kiu situas en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Tie estas ankaŭ forsto kaj vitejo.
Historio kaj vidindaĵoj
En 1430 la kastelo estis kaptita de la anglianoj sed denove rekaptita de la burgonjianoj.
Tie en 1797 naskiĝis en 1797 Paul Thoureau kiu fondis la societon de de altfornoj kaj de forĝfornoj de Kostodorio (Société des Hauts Fourneau et Forges de la Côte'Or).
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 2 voĉdonojn (3,92 %).
Junulara Centro Kamenge
La organizaĵo Junulara Centro "Kamenge" - france Centre Jeunes Kamenge - estas socia, senprofitcela ne-registara organizaĵo en Burundo, subtenata fare de la katolika eklezio en Burundo, per la ksaveriaj misianoj kaj per donacoj de privatuloj precipe el Italio. En 2002 al la organizaĵo estis aljuĝita la premio de ĝusta vivmaniero (la "alternativa Nobel-premio"), kiu aparte honorigas iujn ekzemplajn aktivulojn kiuj „agadas por praktikaj kaj ekzemplaj solvoj por la plej aktualaj problemoj kiujn la mondo alfrontas hodiaŭ“. La projekta komisiono aparte elstarigis, ke la centro modele socie pacigas en lando. kiu en la tuta dua duono de la 20-a jarcento estis skuita per sanga enlanda milito inter la ĉefaj etnoj la tutsioj kaj hutuoj.
György Pogácsás
György Pogácsás [djordj pogAĉAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pogácsás György estis hungara politikisto, ministro, agronomo, profesoro.
György Pogácsás naskiĝis la  1919 en Hajdúdorog. Li mortis la 1977 en Budapeŝto.
Assé-le-Bérenger
Assé-le-Bérenger estas franca situanta en departemento Mayenne, regiono Luarlandoj.
Roccavivara
Roccavivara estas komunumo de Italio.
(8864) 1991 VU
(8864) 1991 VU estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshikane Mizuno kaj Toshimasa Furuta elde Kani en la gubernio Gifu (Japanio).
Amigdalino
Amigdalino estas cianogena glikozido, kiu en ĉeesto de akvo formas cianidan acidon (HCN). Ĝi aperas en kernoj de drupoj (ekz. de abrikoto, pomo, amara migdalo ks.).
Kemiaj proprecoj
En maldensaj acidoj, amigdalino disiĝas en glukozon kaj migdal-nitrilo. Tiu lasta disfalas plu al tipaj amara migalaromaĵoj benzaldehido kaj cianida acido.
Stereoizomero
La L -enantiomero ( L -migdalnitrilo-'β''- D -gentiobiosido) estas nomata kiel neoamigdalino.
Uzo
Oni uzas ĝin pro ties supozita - nepruvita - efiko kontraŭ kancero. la troa uzo povas kaŭzi venenigon pro la estiĝanta cianida acido.
Aldieres Joaquim dos Santos Neto
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Stará Huta (apartigilo)
Stará Huta (signifas Malnova giso)  povas esti pluraj lokoj en Slovakio:
Nempitz
Nempitz ekde la 1-a de januaro 2010 estas parto de la urbo Bad Dürrenberg en Germanio - ĝis tiam temis pri sendependa komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale de la federacia lando Saksio-Anhalto (ĝis julio 2017 en la pli malgranda distrikto Merseburg-Querfurt). La 31-an de decembro 2008 la tiam ankoraŭ administre sendependa komunumo havis 293 loĝantojn.
Maladers
Pri la komunumo
Maladers estas komunumo de la komunumaro Schanfigg kaj la distrikto Plessur en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 501 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Maladers limas en nordo al Trimmis, en oriento al Castiel, en sudoriento al Tschiertschen-Praden, en nordokcidento al Churwalden, kaj en okcidento al la kantonĉefurbo Koiro.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona vojo de Koiro al Arosa. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la poŝtaŭtolinio de Koiro al Peist. La linio de la Retia Fervojo, kiu pasas en la valfundo paralele al la rivero Plessur, ne disponas pri haltejo sur la komunuma teritorio.
Historio
La unua dokumenta mencio de Maladers datiĝas el la jaro 1156 kiel de Maladru. Sur la monteto Tumi estis trovitaj restaĵoj de parhistorio kaj fruhistoria setlejoj. En la jaro 1977 estis makovrita statueto de Merkuro. Dum mezepoko Maladers apartenis al la supera tribunalejo de Koiro. En la 12-a jarcento estis menciita majorejo de la koira katedrala kapitulo. Poste la suprea jurisdikcio apartenis al la koira voktotribunalo. Iam en la 15-a aŭ 16-a jarcento la jurisdikcio transiris al la tribunala komunumo Sankt Peter. En la 16-a jarcento la origine romanĉlingva vilaĝo estis germanigita. Kiel lasta vilaĝo de Schanfigg Maladers aliĝis en la jaro 1635 al la reformacio. En la jaro 1952 Maladers kun la tuta tribunala komunumo Sankt Peter sin liberaĉetis de la landa suverenceco de Aŭstrio kaj en 1657 ankaŭ de la feŭdo de la episikopo de Koiro.
Ostereistedt
Ostereistedt estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rotenburg (Wümme) de la federacia lando Malsupra Saksio, inter la urboj Bremeno kaj Hamburgo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝi apartenas al la metropola regiono Hamburgo, ne al la najbara metropola regiono Bremeno-Oldenburgo, kvankam la regiono situas pli-malpli mezvoje inter Bremeno kaj Hamburgo kaj ekonomie orientiĝas al ambaŭ urboj kaj ties metropolaj regionoj.
La etimologio de la nomo Eistedt (Oster- signifas "orienta") ne plu estas klare divenebla: eble ĝi devenas de la nomo Eichenstätte (="kverka loko"), sed eble ankaŭ baptiĝis laŭ historia setlisto nomata Eike (platgermana formo de la persona nomo Eckehard).
Nuntempe la komunumo tamen aparte konatas pro la "paska poŝtoficejo" instalita tie pro la simileco de la komunuma nomo al la vorto "Osterei" = paska ovo: Ĉiuprintempe en la poŝtoficejo volontuloj respondas al granda nombro da leteroj de infanoj senditaj al la fikcia "paska leporo".
95
En la jaro 95 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
90er
Károly Király
Károly KIRÁLY [kirAj] estis rumania hungara politikisto, memuaristo. Li naskiĝis en Târnăveni la 26-an de septembro 1930 kaj mortis la 4-an de novembro 2021 en Budapeŝto.
Kariero
Károly Király estis de 1950 komunista funkciulo kun pli kaj pli alta rango. En 1972 li abdikis de siaj postenoj proteste kontraŭ la oficiala partipolitiko. Poste ĝis 1989 li laboris en Caransebeș, Târgu Mureș. Li protestis en leteroj kaj en petskibaĵoj kontraŭ la politiko al hungara naciminoritato, kiujn li sendis eksterlanden. Li estis celpunkto de atencoj. Post la revolucio de 1989 li estis vicprezidanto de Konsilio de Nacisalvanta Fronto, partoprenis en fondado de Romániai Magyar Demokrata Szövetség. Li vivis en Mezőkovácsháza (Hungarujo).
Katara rialo
La Katara rialo - arabe ريال قطري - estas la nacia valuto de Kataro. Unu rialo estas dividita je cent dirhamoj (arabe درهم). La internacia valuta kodo laŭ la normo ISO 4217 estas QAR.
Markizo
Markizo (france: Marquis; svede: Markis; nederlande: Markies; germane: Marquess; angle: Marquess; hispane: Marqués; portugale: Marquês; itale: Marchese) estas nobelo de rango inter grafo kaj duko. Temis pri nobelo kiu havis feŭdan bienon je la limoj de la imperio. Tiu bieno nomiĝis en la germana Grenzmark (limbieno) aŭ simple Mark.
Katara rialo
La katara rialo estas fikse ligita al la usona dolaro je kurzo 1 USD = 3,64 QAR. Ĝiaj kutimaj mallongigoj - krom la trilitera ISO-kodo - estas ر.ق (arabe) aŭ QR (latinlitere).
MZM
La vorto havas plurajn signifojn:
Markizo
Karolo la Granda enkondukis la oficon de markizo/margrafo ĉirkaŭ la jaro 800 kaj liaj posteuloj longe konservis ĝin. La celo de Karolo estis protekto de la limoj de la imperio kontraŭ eksteraj atakoj. Eĉ post disfalo de la okcidenta imperio tiun titolon oni daŭre uzis en multaj eŭropaj landoj, kaj alportis ĝin al aliaj landoj kiel ekzemple Britio.
Stamford (Konektikuto)
Stamford estas urbo en la distrikto Fairfield en la usona ŝtato Konektikuto.
Stamford situas ĉe la Longinsula fjordo de la Atlantiko, tute sud-okcidente en Konetikuto, en la "pato-tenilo", kiu etendiĝas inter la markolo kaj Novjorkio. Ĝiaj koordinatoj estas 73,5° U / 41,1° N. Ĝia distanco al Hartford, ĉefurbo de Konetikuto, estas ĉirkaŭ 100 km, al Novjorko ĉirkaŭ 50 km. Ĝia loĝantaro kalkuliĝas je ĉirkaŭ 120.000; ĝi duobliĝis inter 1940 kaj 2000. Ĝia areo estas ĉirkaŭ 135 km², el kiuj pli ol kvarono estas akva.
La unuaj eŭropanoj setlis en Stamford en 1641. En 1893 Stamford ricevis la statuson de urbo. La plej aĝa konstruaĵo estas domo "Hoyt Barnum" de 1699.
Famuloj
En Stamford naskiĝis la sciencfikcia aŭtoro Harry Harrison kaj mortis hungardevena pentristo Gábor Peterdi.
Kleneč
Kleneč (Kleneĉ) estas vilaĝo en Ĉeĥio, en regiono Ústí nad Labem, en distrikto Litoměřice, troviĝanta 3 km sude de Roudnice nad Labem. En la vilaĝo loĝas.
Kartvela Ortodoksa Eklezio
Kartvela Ortodoksa kaj Apostola Eklezio estas unu el 15 aŭtokefalaj (sendependaj) ortodoksaj eklezioj. Ĝi havas kelkajn proprajn regulojn, liturgian specifikecon, proprajn festojn, antikvajn tradiciojn.
Kleneč
Historio
Unua skriba mencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1400.
Kartvela Ortodoksa Eklezio
Historio
Kristanismo havas tre fruan historion en Kartvelio. Laŭ tradicio, kiam la apostoloj lotis, kiu kien iros, ekvolis akcepti loton ankaŭ la Sankta Dipatrino. Ŝi lote ricevis Kartvelion, sed Jesuo Kristo aperis al Ŝi kaj ordonis sendi anstataŭe la sanktan apostolon Andreon, kiu predikis ĉi tie jam en la 1-a jarcento.
Disvastigo de kristanismo en Kartvelio estas ligita al  Sankta Nina. Nova religio en Kartlia regno estis deklarita kiel ŝtata religio en 326a jaro sub caro Miriano (mortis en 342). Dekomence ĝi subiĝis al Antioĥia Patriarko, sed, laŭ la plejverŝajna versio, ekde 467 jaro ĝi fariĝis sendependa (aŭtokefala). Tio okazis dum regado de la reĝo Vaĥtang la 1-a Gorgasali (446-499), kiu fondis la urbon Tiflison kaj faris ĝin ĉefa (antaŭ li la ĉefurbo estis Mcĥeta). En la nova urbo li fondis la faman Cion-katedralon, kiun oni finkonstruis jam en la 6-a jarcento. Sub la caro Vaĥtango en la kartvelan lingvon estis tradukita la Biblio. Ekde la 9-a jarcento la estro de la Kartvela Eklezio havas la titolon "Katolikoso-Patriarko".
En postaj jarcentoj Kartvelio multe toleris de araboj (8-a jarcento), turkoj-selĝukoj (11-a jarcento), Tamerlano (1387), turkoj-osmanidoj, persoj (18-a jarcento). Menciindas la reĝo Davido la Konstruanto (1089-1125), kiu konstruigis multajn kirkojn kaj zorgis pri regula diservo, kaj la reĝino Tamara de Kartvelio (1184-1213), kiu tradukigis en la kartvelan lingvon multajn teologiajn verkojn, zorgis pri popolklerigado.
En la 16-a jarcento la Kartvela Eklezio dividiĝis en du regnoj - Okcidenta kaj Orienta. Sekve de tio ekestis ankaŭ du Katolikosujoj: la orienta katolikosujo rezidis en Mcĥeta, la okcidenta rezidis en Biĉvinta (nuna Picunda) kaj ekde la 1657 - en Kutaisi.
Premataj de la malamikoj, la kartvelaj princoj pensis pri aliĝo al la Rusia Imperio. En la 1801 la rusa caro Aleksandro la unua aligis al Rusio la Orientan Kartvelion, kaj en la 1811 - ankaŭ la Okcidentan regnon. En la 1810 al Sankt-Peterburgo estis vokita la lasta kartvela katolikoso Antonio la 2-a. Li jam ne revenis al sia katedro, sed estis forsendita al Niĵnij Novgorod. En la 1811 en Kartvelion venis ekzarko de Iberio, nomumita de la rusa caro. En 1811-1917 la Kartvela Eklezio ekzistis do kiel ekzarkejo de Rusa Ortodoksa Eklezio. Dum tiu periodo estis malfermitaj pastraj seminarioj en Tifliso (1817) kaj Kutaisi (1894), reviziita la teksto de la Biblio, eldonataj priekleziaj revuoj en la kartvela lingvo. Sed la ekzarkoj ĉiam venis el Sankt-Peterburgo kaj ili ne estis kartveloj.
Komence de la 20-a jarcento la kartvela klerikaro pli kaj pli ofte pensas pri restarigo de la sendependeco. Uzinte nestabilecon en la politika vivo de Rusio, ili okazigis 12.03.1917 koncilion en Mcĥeta, kiu proklamis sendependecon de la kartvela Eklezio kaj elektis Provizoran Anstataŭanton de Katolikoso - episkopon Leonidon. En septembro 1917 estis elektita la unua katolikoso - Kiriono, kiu tamen baldaŭ mortis. La episkopo Leonido en 1918 iĝis la dua katolikoso de Kartvelio.
Nuna Katolikoso-Patriarko estas Elio la 2-a. Lia rezidejo troviĝas en Tbiliso.
Batalo de arbaro Belleau
La Batalo de arbaro Belleau estis batalo ĉe fino de la unua mondmilito inter la germanaj kaj usonaj fortoj en Bois de Belleau, ĉ. 8 km nordokcidente de la franca urbo Château-Thierry. Ĝi okazis inter la 1-a kaj und 26-a de junio 1918 en kadro de la printempa ofensivo de la germanoj. La arbara peco grandis 2,6 kvadratajn kilometrojn kaj en tiu elkonstruis la germanoj defendajn poziciojn.
La usona historia skribo vidas en la batalo gravan paŝon por haltigi la germanojn al Parizo. La forta kaj sukcesa defendo kontraŭ la germana ofensivo, atakoj helpis, ke disvastiĝis la mito, ke la usona mararmeo estas la plej batalforta parto de la usona armeo.
Gewerbeverein Arnstadt
Historio
Unuaj ideoj pri la neceso de fondo de tia asocio venis de Andreas Heinrich August Hatham. Kune kun Ernst John li preparis la fondon kiu okazis en la 8.3.1836. Tiam ankaŭ elektitis ĝiaj estraranoj: Benjamin Busch, Jacob Heinrich Lucas, Friedrich Emmerling, s-ro Sprengpfeil kaj s-ro prof. Thomas.
Longjaraj estroj estis Bernhard Leupold (1853-59 kaj 1862-82) kiel ankaŭ Hugo Jung (1882-1908).
La asocio malfonditis en la 6.1.1934.
Neotyphodium coenophialum
Neotyphodium coenophialum estas specio de fungoj el la familio klavicipitacoj kiu parazitas Schedonorus arundinaceus. Ĝi estas endofita anamorfo.
Gastigantaj kreskaĵoj
Ĝi parazitas Schedonorus arundinaceus ĉefe la vario Kentucky 31.
Komponantoj
Ĝi produktas ergovalinon, lolinon kaj peraminon.
Šindliar
Šindliar, hungare Singlér [ŝinglEr] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Šindliar situas en valo de rojo, laŭ traira flankovojo. Prešov troviĝas je 23 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1331 en latina formo "silva Nikolai Schindler" (Nikolai Schindler estis la fondinto). En 1427 29 familioj pagis impostojn. En 1787 337 vilaĝanoj loĝis en 48 domoj, en 1828 359 vilaĝanoj en 47 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Singlér 384 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Kisszeben, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šindliar 547 homoj, (509 slovakoj).
Rocchetta a Volturno
Rocchetta a Volturno estas komunumo de Italio.
94
En la jaro 94 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
90er
Lapfermilo
Lapfermilo estas fermilo aŭ ligo, kiu povas esti ripete facile fiksata kaj malfiksata, uzata interalie en vestaĵoj. Estas du kuniĝantaj partoj: kroĉiloj unuflanke kaj harsimilaj bukloj aliflanke.
Gotika skulptarto
Gotika skulptarto aŭ gotika plastiko koncernas la mezepoka skulptarton, kiu ekestis en la epoko de kaj plejparte lige kun gotika arĥitekturo. Deire de la portalskulptaĵoj de la abatopreĝejo de Sankta Denizo (ekde 1137) kaj de la katedralo de Chartres en Francujo gotika skulptarto disvastiĝis en Eŭropo, antaŭ ol la renesanca stilo ĝin anstataŭis en la frua novepoko, kiu orientiĝis je la antikvo.
Lapfermilo
Historio
Lapfermilo estas eltrovaĵo de la sviso George de Mestral. Li havis la ideon en 1941, post kiam li miris kiel malfacile li povis forigi lapojn el siaj vestoj kaj el la felo de sia hundo, kiuj tie amasiĝis dum la taga promenado. Li malkovris ke lapoj estas kovritaj de etaj kroĉiloj, per kiuj ili alkroĉiĝis al la vesto kaj felo. De Mestral vidis la eblecojn kaj disvolvas — per multe da tempo kaj peno — la fermilon kaj patentigis ĝin en 1951 en Svislando. Patentoj en diversaj aliaj landoj sekvis, inter kiuj en 1955 en Usono.
Defendo de Praga
Defendo de Praga  (masakro de Praga) – la lasta armita batalo de la insurekcio de Kościuszko kaj samtempe la lasta batalo de la Respubliko de Ambaŭ Nacioj okaziĝinta la 4-an de novembro 1794.
Gotika skulptarto
Gotika plastiko en Francujo
Komence de la gotika epoko en Francujo ne jam ekzistis liberstaraj figuroj, la skulptaĵoj restis en la ŝtonbloko, el kiuj ili estis faritaj. Nur komence de la 13-a jarcento ekestis malrapida evoluo al plenaj figuroj kaj preskaŭ naturaj proporcioj. La korpo nun ne nur estis kaŝita per vestaĵo, sed la vestaĵo pli kaj pli prezentis la korpon. Oni eksperimentis pri la movebleco per pezotransŝovo aŭ akcentis iliajn turniĝojn per profundaj, kurbaj vestofaldaĵoj.
Lapfermilo
Nomo
De Mestral nomis sian eltrovaĵon Velcro, kunfandiĝo de la francaj vortoj velours (veluro) kaj crochet (kroĉileto). La markonomo Velcro estas en la plejmulto de la landoj registrita fabrikmarko, kaj en multaj lingvoj, inter kiuj la angla, la franca kaj la flandra, lapfermilo estas konata ĉefe sub tiu nomo. En aliaj lingvoj, kiel la nederlanda, la gemana kaj la sveda, la ĝenerala termino estas ĉefe uzata (respektive klittenband, Klettverschluss kaj kardborrband).
Gotika skulptarto
Gotika plastiko en Italujo
Male al hispana plastiko, kiu treege orientiĝis je tiu de Francujo, en Italujo elformiĝis memstara stilo. Ankaŭ tie la skulptaĵo ne plu konektiĝas kun la konstruaĵoj, ili pli apartenas al la ekipaĵo. Oni ne multe orientiĝis je bizanca arto, sed pli je la arto de la antikvo, deire de la apula skulptartoskolo de imperiestro Frederiko la 2-a (pontoportalo de Capua) kaj Nicola Pisano.
Defendo de Praga
La apudvarsovia Praga estis dum la insurekcio de Kościuszko strategia defendoloko antaŭ atakanta de oriento rusa soldataro. Fortoj de la komandanto Aleksandr Suvorov konsistis el ĉirkaŭ 23 mil soldatoj kaj 104 pafilegoj. Pola generalo Józef Zajączek disponis nur pri 13 mil defendantoj lokitaj laŭlonge de fortikaĵoj establitaj sub la gvido de inĝeniero Jan Bakałowicz.
Gotika skulptarto
Gotika plastiko en Germanujo
Komence de la 13-a jarcento en Germanlingvujo oni precipe trovis skultptistojn instruitajn laŭfrance. En Germanlingvujo oni preferis figurojn instalitajn en la interno. Ekzemplon por tio proponas la tiel nomata Majstro de Bamberg, kiu realigis siajn figurojn laŭ propraj imagoj, li formis pli fortikajn korpojn kaj malpli ĉarmajn vizaĝojn. Tamen ankaŭ en Germanlingvujo ekzistas malsamaj tendencoj, je la katedralo de Strasburgo tamen la ĉefa atento celas la kapon, dum kiam la korpo ricevis nean moviĝemon. Ekde la komenco de la 14-a jarcento ekestis pliigita bezono pri malgrandaj piecobildoj respektive -statuetoj, kion prosperigis la disvastigo de mistiko fare de Hildegarda de Bingen kaj Henriko Suso kaj precipe la pestepidemioj: oni bezonis bildojn de la Krucumito.
Defendo de Praga
Trapaso de batalo
Post pola malvenko apud Maciejowice (distrikto Garwoliński) kaj malliberigo de Tadeusz Kościuszko rusoj ne decidis ien pasigi vintron, sed militiris al Varsovio. Defendon de Varsovio komencis organizi nova insurekciestro Tomasz Wawrzecki, kiu intencis redoni Praga sen batalo kaj aranĝi defendon laŭlonge de Vistulo.
Veninta el Grandpolujo, post sukcesa militiro, Jan Henryk Dąbrowski ekproponis forlasi Varsovion kaj translokiĝi malantaŭ la rivero Bzura, sur la aneksita de prusoj tereno, kie la pola soldataro povus travintri, kio plilongigus la insurekcion, embarasus alian okupanton kaj plilongigus komunikajn vojojn de la rusa soldataro.
Gotika skulptarto
Gotika plastiko en Germanujo
En la nordaj germanlingvaj regionoj aperis je la fino de la gotika epoko la tiel nomataj „belaj madonoj“ (vidu: internacia gotika stilo). Estas bildigoj de Maria kun infano Jesuo sur la brako, la robo regas la statuon, kiu prezentas Marian delikata, juneca kaj beleta.
Defendo de Praga
Trapaso de batalo
Kontraŭan opnion esprimis Ignacy Potocki, kiu volis situi la ĉefan batalon antaŭkampe de Praga.
Gotika skulptarto
Gotika plastiko en Pollando kaj Bohemujo
La Majstro de la Toruna Madono estas la nomo de skulptisto, kiu en la 14-a jarcento verkis Thorner Madonna, gotikan Mariastatuon por la preĝejo Sankta Johana en la tiam germana Thorn (pole: Toruń).
Defendo de Praga
Trapaso de batalo
Finfine oni decidis defendi Praga kaj la ĉefan komandon komisiis al Józef Zajączek. Konstruataj remparoj tamen ne estis forta defendoloko pro ĉie estanta sablo. Ekplanitaj fortikaĵoj estis senbezone trovastigitaj. Litovaj fortoj kalkulantaj 13600 soldatojn kaj 43 bateriojn kun 104 pafilegoj estis malbone ekzercitaj kaj ekipitaj kaj krome demoraligitaj per konstanta retiriĝado de Litovio. En la sama tempo la plej bonaj taĉmentoj staris apud Bzura por rigardi prusojn.
Frumatene la 4-an de novembro rusoj sepkolumne komencis surprizan atakon kaj post mallongdaŭra, persista batalo rompis fortikaĵojn kaj komencis marŝi al ponto kondukanta al Varsovio. En sia reduto mortfalis generalo Jakub Jasiński. Juda regimento de Berek Joselewicz estis frakasita kaj plimulto de soldatoj pereis. La tuta batalo malgraŭ persista defendo daŭris nur 4 horojn. Pereis 6000 soldatojn. Rusoj perdis 1500 kaj 580 vunditojn.
Masakro de Praga
Post la batalo rusoj komencis masakri civilan loĝantaron. Dum kelkhora murdado vivon perdis ĉirkaŭ 20 mil homoj. Tio terorigis la maldekstrabordan flankon de Varsovio kaj igis la ĉefurbon al kapitulaco. Insurekcia armeo retiriĝis suden kaj la 5-an de novembro la tuta urbo estis okupita de rusoj. Tiutempa brita ambasadoro en Varsovio nomis la murdon de civiluloj abomeninda, senbezona barbarismo. Por festi la venkon la carino Katarino la 2-a fondis insignon Kruco por Konkero de Praga.
Por omaĝi viktimojn de la masakro oni starigis krucon ĉe la vojkruciĝo de la aleo al Solidareco kaj strato Jagelona. Memoron pri la viktimoj memorigas ĉiujaraj solenaĵoj kaj tabulo enmurigita, dum pasinta 200-jara datreveno, sur la preĝejo al Dipatrino Loreta ĉe strato Ratuszowa.
Mihály Tompa Z.
Mihály TOMPA Z. rumania hungara/hungara ĵurnalisto, rakontisto, dramisto. Li naskiĝis en Săcueni la 15-an de septembro 1949.
Henrique Arlindo Etges
Henrique Arlindo Etges (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel defendanto.