cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Havajaj tropikaj altaĵaj arbedaroj
Minacoj kaj konservado
Kvankam iuj grandaj arbedaraj kaj dezertaj areoj estas relative sendifektaj, troa paŝtado de la brutaro, arbaraj incendioj, distraj agadoj, enmetitaj plantoj, enmetitaj formikoj kiuj mortigas indiĝenajn polenantojn, ĉiuj reprezentas signifajn minacojn por la indiĝenaj specioj kaj komunumoj. La alta-montaraj herbejoj estas reduktitaj laŭsurface, sed ili ankoraŭ okupas pli ol duonon de la origina areo.
5924 Teruo
5924 Teruo estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la japana montogrimpisto Teruo Saegusa (1957–1989), kiu dufoje grimpis la monton Ĉomolungmon (aŭ monto Evrest).
20008 Adacarrera
20008 Adacarrera estas mezgranda, tre hela kaj malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Ada Amelia Carrera Rodriguez (1936–2020) meksika motorciklistino, kiu komencis karieron en astronomio en sia 40-aj jaroj; Ŝi estis potenca advokatino de la astronomia eduko en Meksiko kaj partigis sian amo por la astronomio kaj la kosmo tra Latinameriko kaj preter, agante kiel potenca inspiro por virinoj kaj knabinoj.
Ukraina Ortodoksa Eklezio (Moskva Patriarkeco)
La Ukraina Ortodoksa Eklezio (Українська Православна Церква, Украинская Православная Церковь), antaŭ majo de 2022 ofte nomata la Ukraina Ortodoksa Eklezio de la Moskva Patriarkeco (Украинская православная церковь Московского патриархата) estas unu el la du ĉefaj orientaj ortodoksaj eklezioj en moderna Ukrainio, apud la Ukraina Ortodoksa Eklezio. Ĝi estis ĝis majo 2022 parto de la Rusa Ortodoksa Eklezio; tamen, la Ekumena Patriarkato, la plej alta el ĉiuj ortodoksaj oklezioj kaj la patrina eklezio por la historia rusia eklezio, pridisputas la laŭleĝecon de la eklezia jurisdikcio de la Rusa Ortodoksa Eklezio super Ukrainio, kiu en la moderna epoko datiĝas de 1686. La nuna statuto de la Rusa Ortodoksa Eklezio difinas ĝin kiel "memreganta [eklezio] kun la rajtoj de ampleksa aŭtonomeco". La statuso de Ukraina Ortodoksa Eklezio ene de la Moskva Patriarkeco signifas, ke ĝi ĝuas plenan administran sendependecon de la Sankta Sinodo de la Rusa Ortodoksa Eklezio, dum kiu la patriarko de Kievo, la ĉefa postenulo de la Ukraina Ortodoksa Eklezio, estas gvida daŭra membro de la Sankta Sinodo de la Rusa Ortodoksa Eklezio kaj tiel signife kundecidas pri la cetero de la Rusa Ortodoksa Eklezio, inkluzive de ĝia ekonomia funkciado en la Rusa Federacio. Li havas sian rezidejon en la Monaĥejo de la Grotoj de Kievo.
Energiilo
Energiilo aŭ energia ilo estas ilo kiu estas funkciata de aldona energia fonto, motoro kaj mekanismo for de la nura manlaboro uzata ĉe permanaj iloj. La plej oftaj tipoj de energiiloj uzas elektrajn motorojn. Internbrulaj motoroj kaj kunprema aero estas ofte uzataj. Aliaj energifontoj estas vapormotoroj, rekta brulado de fuelo kaj propelantoj, aŭ eĉ naturaj energifontoj kiel vento aŭ fluanta akvo. Iloj rekte regataj de animala energio ne estas ĝenerale konsiderataj energiiloj.
Sándor Bedécs
Sándor Bedécs [ŝAndor bedEĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bedécs Sándor estis hungara arkitekto pri internaj spacoj‎.
Sándor Bedécs naskiĝis la  en Nagykőrös, li mortis la  (laŭ alia informo la mortojaro estas 1981) en Budapeŝto.
Biografio
Sándor Bedécs akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1953, sed li lernis jaron ankaŭ en Pollando helpe de stipendio. Lia ĉefinstruisto estis Gyula Kaesz. Post siaj studoj li eklaboris en ŝtata entrepreno. Komence li kreis fasonadojn de la hungaraj ekspozicioj, poste fasonadojn de hungaraj domegoj kaj mebloj. Li ricevis 3 premiojn en 1970, 1975 kaj 1979.
Dolenice
Dolenice (Tulnitz) estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Znojmo. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1046.
25376 Christikeen
25376 Christikeen estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Christine Keen, kiu mentoris unu finalist(in)on de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Ŝi estas hejminstruantino en Bethesda (Marilando).
Hidvégardó
Hidvégardó estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Edelény. Híd signifas: ponto.
Situo
Hidvégardó situas en valo de rojo en la plej norda punkto de Hungario, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Moldava nad Bodvou troviĝas 20, Szendrő 30, Edelény 45, Miskolc 65 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis el 1283. Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. La vilaĝo refondiĝis en la 1730-aj jaroj. Post Traktato de Trianon la vilaĝo trovis sin apud la nova limo de Ĉeĥoslovakio. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj vilaĝanoj el la gradbieno. En 1961 kolĥozo formiĝis. Ekde 2008 ankaŭ Slovakio apartenas al interna zono de Schengen, sekve la kontrolado ĉesis ĉe la limo. Aparta vojo funkcias al Turnianska Nová Ves.
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, biblioteko, kuracejo, dentokuracejo, apoteko, ambulanco, migra poŝto, gastejo, restoracio, drinkejo.
Arno Forchert
Arno Forchert (* 29-an de decembro 1925 en Berlino) estas germana muziksciencisto.
Sciencista kariero
Forchert studis ekde 1947 ĝis 1950 muzikon (ĉefa fako: piano) kaj poste muziksciencon ĉe Libera Universitato Berlino. Tie li doktoriĝis en 1957 per tezo pri la malfrua verkaro de Michael Praetorius. Ekde 1956 ĝis 1960 li direktis la muzikinstruistan seminarion ĉe Konservatorio John Petersen en Berlino-Zehlendorf, ekde 1960 li laboris kiel docento pri muzikhistorio ĉe la sakralmuzika lernejo je Berlino-Spandau. Ekde 1959 Forchert laboris kiel scienca asistanto ĉe la muzikscienca instituto de la Libera Universitato Berlino, kie li en 1967 habilitiĝis kaj instruis ĝis 1978. En 1971 li ektenis en la nordokcidentgermana muzikakademio je Detmold postenon kiel ordinara profesoro pri muzikscienco. Tie li fondis en 1977 la muziksciencan seminarion, kiun li estris ĝis sia pensiiĝo en la jaro 1991. En 1981 li ŝanĝiĝis al la universitato je Paderborn, por transkonduki la muziksciencan seminarion en Detmold enkomunan institucion de la universitato je Paderborn kaj de la altlernejo por muziko je Detmold. Ekde 1988 ĝis 1997 li estis prezidanto de la Internacia Heinrich-Schütz-Societo, kiu nomumis lin honoran membron. Okaze de lia 60-a naskiĝdatreveno aperis profesta publikaĵo eldonita far Gerhard Allroggen kaj Detlef Altenburg.
Blua agavo
Blua agavo (Agave tequilana ankaŭ nomata 'Agavo Tekila Vebera Blua' aŭ pli simple Tekila agavo) estas agavo kun blugrizaj folioj. La planto estas kultivata en la meksika ŝtato Jalisco [Ĥalisko] por prepari la alkoholan trinkaĵon Tekilo.
Apliko
La planto plej bone kreskas sur sablogrundoj pli altaj ol 1.500 metroj super marnivelo. Kiam la planto aĝas unu jaron la ŝosoj estas forigitaj pro kio la koro de la planto povas kreski pli granda. Kiam la planto aĝas sep jarojn, la ŝosoj denove estas forhakitaj. La interna koro kiu restas estas kuirita por havigi la dolĉan sukon. Tiu siropo sekve estas fermentita kaj prilaborita al tekilo.
NGC 5555
NGC 5555 (aliaj indikoj — ESO 579-15, MCG -3-36-11, IRAS14160-1854, PGC 51124) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Theobroma (Rondonio)
Theobroma estas municipo en la brazila subŝtato Rondonio, kiu havis 10.649 loĝantojn en 2010.
NGC 5555
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Curry
Curry estas nomo por geografiaj lokoj kaj personoj:
Personoj
Michael Curry
Tramtransporto en Parizo T7
Tramtransporto en Parizo T7, plej ofte simple nomita T7, estas tramvojo ekspluatata de RATP kiu estis ekfunkciigita la.
Ĝi kunligas la metrostacion ' al urbo Athis-Mons (haltejo '), plejparte laŭirante la nacian aŭtovojon n-ro 7. Ĝi preterpase priservas Marché international de Rungis, same kiel var-zonon kaj sudan terminalon de Flughaveno Parizo-Orly. Ĝi estos plilongigita de Athis-Mons al Juvisy-sur-Orge en 2021.
Leslie Nielsen
Leslie William NIELSEN [lesli nilsen] (11-an de februaro 1926 en Regina, Saskatchewan, Kanado - 28-an de novembro 2010 en Fort Lauderdale, Florido, Usono), estis kanada aktoro, plej konata pro sia rolo kiel Frank Drebin en la komedia serio La nuda pafilo.
Biografio
Nielsen plenkreskis en Tulita (pli frue Fort Norman) en la Nordokcidentaj Teritorioj. Lia patro devenis en Danio, la patrino el Kimrio. Leslie Nielsen studis en la Academy of Radio Arts en Toronto, antaŭ ol ŝanĝi je Neighborhood Playhouse de Novjorko.
Lia filma debuto okazis en 1956 en filmo Reĝo de la vagistoj de Michael Curtiz. Pos tio, li ricevis pli gravan filmon en la sukcesa sciencfikcia filmo Forbidden Planet, kiu alportis por Nielsen longtempan kontrakton kun filma studio Metro-Goldwyn-Mayer.
La trarompon alportis por li la komedia filmo Airplane! en 1980. Kvankam li havis nur flankrolon, sed lia kapablo, ludo de homo, kiu en absurdaj, komikaj situoj restas serioza, netuŝita, iĝis lia ludmarko. En 1982, li transprenis la ĉefrolon de usona televida serio Police Squad!, kiu havis nur ses sekvojn kaj nun havas kultajn statojn (kulta filmo).
Sur la serio baziĝis la kineja filmo The Naked Gun (1988), kiu iĝis dismonde sukcesego. Tiu filmo havis du sekvojn, la La nuda pafilo 2½ (1991) kaj la Nuda pafilo 33⅓ (1994). Tion sekvis diversaj ludoj en similkarakteraj roloj, en similaj filmoj.
Familio
Nielsen kvarfoje geedziĝis, el la dua geedziĝo havis du filinojn. Erik Nielsen, frato de li, estis inter 1984 kaj 1986 vic-ĉefministro kaj defenda ministro de Kanado. Lia onklo estis Jean Hersholt, kies nomon portas la Jean Hersholt Humanitarian Award.
Trua ĉerpokulero
Ĝi havas formon de platigita ĉerpokulero.
Estona Reforma Partio
La Estona Reforma Partio (en la estona lingvo Eesti Reformierakond, mallonge RE) estas klasike liberala politika partio, kiu laŭ sia nomo organiziĝas en Estonio. La nuna partia prezidanto estas Andrus Ansip, ĉefministro de Estonio.
La Estona Reforma Partio estas la plej konsekvence ekonomi-liberala partio en Eŭropo. Ĝi postulas drastajn malaltigojn de pluraj impostoj ĝis la jaro 2011 kaj kontraŭa la ĝeneralan devon de junaj viraj civitanoj je militservo.
La 13-an de novembro 1994 la partio fondiĝis de la nacia kaj eŭropa politikisto kaj ekonomikisto Siim Kallas, kiu tiam estis la prezidanto de la nacia banko kaj la "patro de la nacia valuto estona krono". Dum la parlamentaj balotoj de 1995 la nova partio atingis 16,2 procentoj da voĉoj kaj gajnis 19 el la 101 parlamentaj seĝoj. Per tiu reztulto ĝi tuj estis la dua plej forta partio post la social-liberala Estona Koalicia Partio.
La Estona Reforma Partio post ŝanĝo de la registaro dum novembro 1995 kun tiu plej forta partio formis registaran koalicion sub la gvido de Tiit Vähi, kaj Siim Kallas iĝis ministro pri eksteraj rilatoj. Jaron pli poste la koalicio disrompiĝis kaj la RE iĝis opozicia partio. Dum la jaro 1999 la partio, post denove bona rezulto de la parlamentaj balotoj (15,9 %; 18 seĝoj) denove formis koalicion, ĉi-foje kun la partio Patria Unio (Isamaaliit) kaj la Popola Partio - La Moderuloj (la hodiaŭa Estona Socialdemokratia Partio sub Mart Laar. Post la disrompiĝo de tiu koalicio Siim Kallas mem elektiĝis ĉefministro, kaj en lia registaro membris krom ER ankaŭ la Estona Centra Partio. La por-eŭropa politiko de Siim Kallas plaĉis al multaj voĉdonantoj, kaj dum la parlamentaj balotoj la partio iom altigis siajn voĉojn ĝis 17,7 procentoj, tial ke la partio denove sendis 19 parlamentanojn en la nacian parlamenton Riigikogu. La Reforma Partio daŭre estis registara partio, sed la ĉefministro nun iĝis Juhan Parts de la partio Res Publica (krome en la registara koalicio partoprenis la partio Rahvaliit (Popola Unio), maldekstre konservativa agrikultura partio. Dum 2004 Siim Kallas iĝis komisaro en la Eŭropa Komisiono Barroso, kiu gvidas la Eŭropan Unio inter 2004 kaj 2009. Lian postenon de partia prezidanto transprenis Andrus Ansip, la populara urbestro de Tartu. Post la demisio de ĉefministro Juhan Parts ankaŭ lia partio Res Publica forlasis la registaron. Nova ĉefministro iĝis Andrus Ansip, li denove prenis la Centran Partion en la registaron.
Dum la parlamentaj elektoj de marto 2007 la RE sukcesis tre altigi siajn voĉojn: ĝi elektiĝis per 27,8 procentoj de la voĉdonantoj kaj nun disponas pri 31 parlamentaj seĝoj.
La Estona Reforma Partio estas membro de la Liberala Internacio kaj de la Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio. La partiaj koloroj estas bluo kaj flavo.
Rinoceredoj
Rinoceredoj, ofte nomataj rinoceroj, estas familio de grandaj, dikhaŭtaj, sovaĝaj mamuloj el subordo de neparhufuloj, kun tri fingroj sur la kruroj kaj unu aŭ du longaj kornoj sur la nazo. La vorto rinocero ankaŭ estas uzata por nomi specife la genron Rhinoceros. La familio vivas en Afriko, Barato, Indonezio. Ĝiaj membroj estas preskaŭ senharaj kaj herbovorantaj.
Aspekto
Rinoceroj estas mamuloj grandaj aŭ tre grandaj. La nun vivantaj individuoj havas longon de kapo al pugo de 2,5 ĝis 3,8 m (plus vosto 40 ĝis 60 cm longa) kaj pezon inter 500 kaj 3.600 kg. Ili posedas grandajn korpojn kaj kapojn kaj mallongajn, fortajn krurojn. Ĉiu nun vivanta rinocero havas unu aŭ du kornojn, kiuj konsistas el kompaktiĝintaj dermodevenaj haroj, kaj ne entenas oston. Ili baziĝas sur la nazalo. La okcipitalo de la kranio estas tre forta, kaj al ĝi adheras la grandaj, fortaj kolaj muskoloj. La incizivoj kaj kaninoj povas manki. Ĉiu piedo havas tri fingrojn, ĉiu el kiuj finiĝas per larĝa hufo. La haŭto estas dika kaj griza aŭ bruna. Ĉiuj vivantaj rinoceroj krom la Sumatra rinocero estas senharaj, escepte de la pintoj de la oreloj kaj la vosto (nur en la glaciepoko vivis lana rinocero kun ruĝetaj haroj).
Arealo kaj habitato
Rinoceroj nun loĝas en Afriko sude de Saharo kaj en Suda kaj Sudorienta Azio. Ilia habitato inkludas kaj savanejojn kaj tropikajn pluvarbarojn en altaj kaj malaltaj terenoj. Tamen la prahistoria arealo estis rimarkinde pli vasta. La plej malnovaj specioj malkovritaj vivis en la Meza Eoceno antaŭ proksimume 50 milionoj da jaroj en Eŭrazio kaj Norda Ameriko. Rinoceroj atingis Afrikon la unuan fojon pro la fermo de la Tetisa Oceano kaj la kreiĝo de terponto en la frua Mioceno, antaŭ eble 20 milionoj da jaroj. Dum la fino de la Mioceno kaj la transiro al la Plioceno antaŭ 4 milionoj da jaroj, rinoceroj formortis en Norda Ameriko kaŭze de klimataj ŝanĝoj.
Kutimoj
Rinoceroj kutime vivas unuope, sed en savanoj ankaŭ povas troviĝi en malgrandaj, matriarke organizitaj gregoj. Virrinoceroj plej ofte estas unuopuloj kaj posedas zorge difinitajn teritoriojn, kiujn ili markas per urino kaj koto, same kiel la ofte iratajn vojojn. Dum la tago rinoceroj dormas aŭ restas en ruliĝejoj, kaj aktive manĝas en la vespero aŭ nokto. Ili estas timidaj bestoj, kiuj evitas proksimecon de homoj. Atakoj, kiam ili okazas, ne estas akurate celitaj, sed povas rezultigi mortigajn vundojn per la kornoj, la antaŭaj dentoj, aŭ la nura forto kaj pezo de la besto. Krome, rinocero kuras kun rapido ĝis 45 km/h, apenaŭ superante la plej rapidajn homajn atletojn. Dumkure, rinoceroj kapablas ĝiri subite.
Sistematiko
La familio havas 5 vivantajn speciojn en 4 genroj:
Kelkaj specioj formortintaj en Plejstoceno aŭ poste estas:
Konservado
En Azio ekzistas granda postulado de rinoceraj kornoj. Tiuj estas uzataj tradicie en Okcidenta Azio, pleje en norda Jemeno, por la teniloj de ĝambijoj, ponardoj, kiuj funkcias kiel statusaĵoj. En Orienta Azio, kontraste, ili uziĝas por metiartaj ĉizaĵoj kaj tradicia ĉina medicino. Tie la kornoj aperas pleje en polvigita formo kiel kuracilo kontrau febro kaj doloro. Precipe pro tiu merkato kaj la kunligita ŝtelĉasado, rinoceroj estas minacataj per formorto. Granda parto de la rinocera loĝantaro vivas en Sud-Afriko, plej ordinare en ĉirkaŭbaritaj kaj gardataj protektejoj.
Sibișel (Beriu)
Sibișel [sibiŝel] (hungare: Ósebeshely, germane: Alt-Schebeschel) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Orăștie. En 1910 ĝi havis 1244 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1067 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1663. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Beriu.
Stadtoldendorf
Stadtoldendorf estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Holzminden de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la loĝloko estas la administra centro de komunumaro, nomata Samtgemeinde Eschershausen-Stadtoldendorf, do de libervola ligo de pluraj administre principe sendependaj komunumoj, kiuj tamen decidis komune plenumi iujn administrajn taskojn kaj servojn. Membroj de la komunumaro estas la neurbaj komunumoj Arholzen, Deensen, Dielmissen, Eimen, Heinade, Holzen, Lenne, Lüerdissen und Wangelnstedt, kaj la urboj Eschershausen kaj Stadtoldendorf.
Senica
Situo
La urbo situas laŭ la ĉefvojo kaj fervojo Trnava-Ĉeĥio. Trnava troviĝas 38 km.
Can Bonomo
Can Bonomo (prononco, naskiĝis en Izmiro, Turkio, do nun -jara) estas turkia kantisto el familio de sefardaj judoj.
Senica
Historio
La komunumo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio skribe okazis en 1256, tiutempe familio Aba konstruis fortikaĵon. Venceslao la 2-a (Bohemio) sieĝis ĝin kaj faris ruina en 1302. La komunumo ricevis privilegiojn en 1396. Sinagogo konstruiĝis en 1666. En 1910 en la urbeto loĝis 2849 da loĝantoj (1922 slovakoj, 624 hungaroj kaj 284 germanoj). Ĝis 1919 la urbo apartenis al Hungario, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Szenice, kies distriktejo estis. Poste la urbo apartenis al Ĉeĥoslovakio, ekde 1993 al Slovakio.
Enikő Pataki
Kariero
Pataki ekde 1990 estas solistino de la operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo.
Can Bonomo
Can Bonomo naskiĝis en Izmiro, Turkio, kaj en aĝo de ok jaroj komencis ludi gitaron. Li vizitis privatajn elementan kaj mezan lernejojn. En aĝo de 17 jaroj, li iĝis profesia kantisto en Istanbulo. Samtempe, li studis pri televida kaj kina aktorado en la Universitato Bilgi de Istanbulo, kaj ekprezentis plurajn popularajn radiofoniajn programojn.
Luqa
Luqa (malte Ħal Luqa, kiu signifas poplon) estas loĝloko situanta en la Suda Regiono de la ŝtato Malto, sur ties precipa insulo Malto, 4 kilometrojn de la ŝtata ĉefurbo La-Valeto, proksime de la Internacia Flughaveno de Malto. Ĝi estas malnova urbo, kiu havas densan populacion, tipa de la maltaj insuloj. La loĝantaro de Luqa en marto 2014 estis 5 945. Estas preĝejo en ĝia ĉefa placo dediĉita al Sankta Andreo. La tradicia festo de Sankta Andreo okazas la unuan dimanĉon de julio, kun la liturgia festo okazigita la 30-an de novembro.
Loĝantaro
En, sur la komunuma areo de 6,28 kvadrataj kilometroj vivis.
Ludwig Gabillon
Johann Otto Ludwig GABILLON (naskiĝinta la 16-an de julio 1825 en Güstrow-Neu Strenz, mortinta la 13-an de februaro 1898 en Vieno) estis germana aktoro kaj teatra reĝisoro.
Kariero en Vieno
Finfine dungis lin Laube perceptante kek Gabillon pli taŭgus ankoraŭ por la karakterluda fako. Sekve estis donitaj al Gabillon la plejparto de la Dawison-roloj. Ĝismorte Gabillon restis membro de la Burgoteatrejo ludante 322 rolojn. Li ja apartenis al la t.n. juna gvardio de Laube sed orientiĝis pli pri aktoroj el la antaŭa teatrestrada tempo de Joseph Schreyvogel (Anschütz, Löwe, La Roche, Fichtner).
La plej bonaj novigoj de Gabillon fariĝis en flankaj roloj ekzakte konvenaj al lia karaktero: uloj vivoplenaj kaj fortecaj kiujn li personigis kun profundeco, humuro (respektive demoneco) kaj akuratecego. Sed ankaŭ en salonaj teatraĵoj Gabillon furoris. Li estis de granda alteco kaj lia forteco estis admireblis kaj dum sportado kaj sur la scenejo. Lia plej konata rolo estis verŝajne Hagen Tronje en la teatraĵo Die Nibelungen de Friedrich Hebbel: la verkisto mem admiris la fulmotondrecon de la surscenigita rolo!
Karitata agado
En 1870 Gabillon fondis kun Adolf von Sonnenthal kaj Förster la Societon Schröder por subteni maljunajn kaj helpobezonantaj aktoroj. Tiun societon Gabillon estris multajn jarojn.
Řenče
Řenče (Rentsch) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň 6 km de Přeštice. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
Ramnoida hipofeo
Ramnoida hipofeo aŭ mardorno (Hippophae rhamnoides) estas dioika arbusto el la familio Eleagnacoj (Elaeagnaceae); ekzistas viraj kaj inaj plantoj. La radikoj estas longaj kaj profundaj kaj atingas longecon vertikale de 3 metroj kaj horizontale de 12 metroj. La planto troviĝas nature antaŭ ĉio en nefermitaj kalkoriĉaj dunoj. Ĝi estas kserofito kaj ankaŭ bone rezistas kontraŭ salo kaj polvosablo. En Centra Azio ĝi (Hippophae rhamnoides subsp. carpatica) kreskas en dezertecaj ĉirkaŭaĵoj, en Alpoj (Hippophae rhamnoides subsp. fluviatilis) en nefermitaj kampoj kaj ĉe riverbordoj. La origina hejmlando de hipofeo estas Nepalo.
Konsisto
La beroj estas acidaj kaj riĉaj je vitamino C, vitamino E (karotenoidoj), flavonoidoj, plantosteroloj, lignanoj kaj mineraloj. Ili estas ankaŭ oleriĉaj kaj en la semoj kaj en la sarkokarpo. La pulpo enhavas inter 0,5 kaj 5 % da oleo, la semoj proksimume 10 %, depende de la origino kaj vario. Rikoltado de la beroj okazas inter aŭgusto kaj decembro. El la beroj oni produktas sukon kaj ankaŭ brandon kaj likvoron. La beroj estas ankaŭ uzataj por kosmetiko.
Dum vintro la beroj povas ekfermentadi, pro tio birdoj kiel sturno, turdo kaj litorno povas ebriiĝi.
Scharbeutz
Scharbeutz - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Orienta Holstinio de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, borde de la Balta Maro, kaj estas multe frekventata somera ferioloko. Fine de la komunumo havis  konstantajn loĝantojn, al tio kompreneble aldoniĝas la ŝanĝiĝantaj nombroj de dumtempaj turistoj.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Konstruktivismo (arto)
Konstruktivismo estas arta kaj arkitektura movado, kiu naskiĝis en Rusio en la jaro 1914 kaj iĝis aparte grava post la Revolucio de oktobro 1917. Ĝi ne intencis esti arta stilo sed la esprimo de politika konvinko (marksismo) kaj rifuzis la kulton de "arto por la arto" favore al arto utila por sociaj celoj. Ĝi postulis eliminon de la distingo inter la artoj kaj serĉis estetikon, kiu spegulu la epokon de meĥanizado. Pentrarto kaj skulptarto iĝis materia konstruaĵo kaj ne reprezentaĵo, uzante la materialojn kaj la procedojn tipajn de arkitekturo.
Konstruktivismo aktivis ĝis proksimume 1934 kaj grave influis aliajn art-movadojn de la 20-a jarcento, kiel Bauhaus kaj De Stijl. Ĝiaj efikoj estis multflankaj sed aparte gravaj en arkitekturo, grafika dezajno, industria dezajno, teatro, filmo, danco kaj modo.
Komencoj
La vorto konstruktivismo aperas unuafoje kiel pozitiva termino en la realisma manifesto de Naum Gabo, en 1920. Alexei Gan uzis la vorton kiel titolo de sia libro Constructivisme, presita en 1922.
La bazojn por disvastigado de la ideoj de la nova movado metis la popola Komisariato por Edukado (aŭ Narkompros) de la bolŝevisma registaro. Fare de la ministrejo pri kulturo kaj edukado, direktata de Anatoli Lunacharski, la malnova artakademio de Petrograd o kaj la lernejo  pri pentrarto, skulptarto kaj arkitekturo de Moskvo estis fermitaj en 1918.
La artan laboron de la Komisariato dum la rusa enlanda milito direktis precipe futuristoj. Ĝi eldonis la taglibron Arto de la Komuno. La centro de konstruktivismo en Moskvo estis en VKhUTEMAS, la lernejo pri arto kaj dezajno, establita en 1919. Gabo raportis pli poste, ke la instruado en la lernejo estis orientita pli al la diskuto politika kaj ideologia ol al arta kreado.
Tatlin, arto konstruktivisma kaj produktivisma
La plej konata verko de konstruktivismo estas la propono de Vladimir Tatlin por la Monumento al la 3a Internacio (1919), kiu kombinis la estetikon de maŝino kun dinamikaj komponantoj kiuj gloras [Teknologio|teknologion]], kiel la reflektiloj kaj la ekranoj de projekcio. Gabo publike kiritis la dezajnon de Tatlin dirante: Oni kreas aŭ domojn kaj pontojn funkciajn aŭ puran arton por arto, sed ne ambaŭ.
Arto je la servo de la revolucio
Samkiel ili kontribuis al laboroj de industria dezajno, la konstruktivistoj laboris por publikaj festivaloj kaj desegnis la  stratafiŝojn por la registaro de la bolŝevisma revolucio. Eble la plej fama el tiuj estis donita al Vítsiebsk, kie la grupo UNOVIS de Maleviĉ pentris slabojn de reklamoj kaj konstruaĵoj. La plej konata estis la afiŝo de Lissitzky: ĝi frapas la celojn per la ruĝa serpo (1919).
Inspiritaj de la deklaro de Vladimir Maiakovsky "la stratoj estu niaj penikoj, la placoj niaj paletroj", artistoj kaj dezajnistoj partoprenis en la publika vivo dum la enlanda milito. Grava okazaĵo estis la festivalo proponita por la kongreso de la Komintern en 1921 pere de Alexander Feixin kaj Liubov Popova. Kelkaj el la konstruktivistoj forte engaĝiĝis en Fenestro ROSTA, kampanjo de bolŝevisma publika informo ĉirkaŭ la jaro 1920. Inter la plej famaj partoprenantoj en tiu kampanjo estis la poeto Vladimir Maiakovsky kaj la pentristo Vladimir Lebedev.
(134749) 2000 BT24
(134749) 2000 BT24 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. Ĝi do estas ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Carl Adolf Riebeck
Carl Adolf RIEBECK, origine Carl Adolph Riebeck (naskiĝinta la en Clausthal, mortinta la  en Halle) estis germana industriulo kaj minadentreprenisto. Kontroversoj posedaj post lia morto kaŭzis la establon de A. Riebeck'sche Montanwerke fare de liaj heredantoj.
Vivo kaj laboro
Riebeck estis naskita en minadfamilio de Clausthal. En 1827, lia patro, asistanto de mingeodeziisto, moviĝis kun sia familio al Harzgerode por labori en la ferŝtonminejoj de Malsupra Harco. Riebeck baldaŭ forlasis la lernejon por komenci labori en 1835 kiel fosaĵoknabo kaj poste en la Albertina ferŝtonejo de Harzgerode. 18-jara, li forlasis la Harcajn montojn por labori en la lignitminejoj de Zeitz kaj apud Weißenfels. Li frekventis minadlernejon en Eisleben kaj kvalifikiĝis por iĝi minadskipestro.
Post akcidento, Riebeck estis juĝita al unu jaro da malliberigo por krima rompo de imposto (dum 1848-49). Post sia liberigo, li trovis laboron ĉe la akcia kompanio Sächsisch-Thüringischen Aktiengesellschaft elfosonte ligniton. Li laboris tiom diligente kaj lerte ke en 1856 li estis promociita al la posteno de minadinspektisto. Sed post kiam Riebeck ekkomprenis ke li ne estus pripensita por pli alta pozicio, li sciigis sian eksiĝon en 1858. Li aĉetis lignitminejojn en la areo de Bitterfeld kaj Weißenfels, kaj baldaŭ komencis minadajn agojn proprajn tie. Per pruntoj, Riebeck investadis en la ĝisdatigon de karbteknologio same kiel de distiladunuoj por la produktado de aĵoj el parafino, petrolo kaj gudro. La naftofabrikoj de Gosserau, Webau, Reußen bei Theißen kaj Oberröblingen iĝis la bazoj de la imperio de Riebeck.
Ene de kelkaj jaroj, Riebeck akiris rafinajn laboratoriojn, briketfarejojn kaj karbonplibonigejojn en Halle kaj en la distriktoj de Weißenfels kaj Bitterfeld. Li evoluigis lignitminadon en kompleksan grandindustrion ene de la regiono de Saksio kaj Turingio. Aldone al la posedo de A. Riebeck'sche Bergwerke AG Riebeck (intertempe nomumite Komerca konsilisto) posedis plurajn grandbienojn kaj la t.n. Riebeck-bierfarejon (hodiaŭ: Leipziger Brauhaus, Leipzig-Reudnitz) kaj iĝis unu el la plej riĉaj civitanoj de Halle. Eĉ antaŭ ol sociala leĝaro estis kreita, li certigis socialasekuradojn por siaj laboristoj. Lia tombo situas sur la historia Malnova tombejo de Halle.
Vidu ankaŭ
Bierfarejo Braugold en Erfurto
Sântămăria de Piatră
Sântămăria de Piatră [sıntəməria de pjatrə] (hungare: Kőboldogfalva, germane: Mariensdorf) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Hunedoara. Administre ĝi apartenas al Călan.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 527 loĝantojn (rumanoj); en 1992 200 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1346. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Hunyad).
NGC 5556
NGC 5556 (aliaj indikoj — ESO 446-50, IRAS14176-2901, MCG -5-34-9, DDO 243, UGCA 389, AM 1417-290, PGC 51245) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Valenlago
Valenlago (Walensee) estas lago ĉe limo inter Kantono Sankt-Galo kaj Glaruso en Svislando.
La lago estas mezgranda lago en Svislando kun areo de 24.19 km², el kiuj 2/3 apartenas al Sankt-Galo kaj la cetero al la Glaruso. Ĝi havas maksimuman profundon de 151 m kaj volumenon de 2500 milionoj m³. La tri ĉefaj riveroj kondukante al ĉi tiu lago estas la riveroj Seez, Murgbach, kaj Linth. La elfluo de la Valenlago estas la Linth-Kanalo konstruita por eviti la inundojn de ĝiaj iama natura elfluo Maag kaj kiu konektas la Valenlago kun la Lago de Zuriko.
Urboj kaj vilaĝoj ĉeborde de la lago estas: Valenurbo, Weesen, Quinten, Quarten, Betlis (Amden) kaj Murg. La montĉeno de Churfirsten falas krute je la nordorienta flanko de la pintnivelo de 2300 m super la marnivelo preskaŭ 2 km al la laga nivelo de 419 m super marnivelo.
Monda naturheredaĵo
Valenlago apartenas al la Svisa Tektonika Areno Sardona, regiono kiu estis la 7-an de julio 2008 akceptita kiel Monda Naturheredaĵo de UNESKO.
Rajan
Rajan, arabe: ‎الريان, angle Al-Rayyan aŭ Ar Rayyan estas metropolo kaj la plej granda municipo en Kataro. La loknomo signifas: "la fonton de irigacio", laŭ Islamo "unu el la Pordegoj de Paradizo". La municipo konsistas el la metropolo kaj senkonstruaj teroj.
Geografio
Rajan situas sur ebenaĵo, ĝi kontaktiĝas kun Doho (kiel antaŭurbo). Doho troviĝas 11 kilometrojn.
Historio
La municipo estis establita en 1972. Apuda municipo estis kunfandita en 2004. En la metropolo pluraj universitatoj aŭ altlernejoj funkcias.
Johan Ferrier
Johan Henri Eliza Ferrier (Paramaribo, 12-a de majo de 1910 - Oegstgeest, 4-a de januaro de 2010 ) estis politikisto el Surinamo. Li studis en Nederlando kaj estis ministro de la Nederlanda Gujano, en 1946 fondis la Nacia Partio de Surinamo. Li estis ĉefa sendependentisto de Surinamo, kun Henck Arron, kiu la 25-a de novembro de 1975 markis la finon de la dominado de la nederlanda krono en la surinama teritorio kaj la sendependigon. Ferrier estis nomumita prezidento. Li restis en povo ĝis la 2-a de februaro de 1980 kiam okazis la Puĉo de la Serĝentoj, Rezignis la 13-a de aŭgusto de 1980 kaj ekziliĝis en Nederlando. Li mortiĝis en Oegstgeest la 4-a de januaro de 2010 kiam li estis 99jaraĝa.
11573 Helmholtz
11573 Helmholtz estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la germanaj astronomoj Freimut Börngen kaj Lutz D. Schmadel elde la Observatorio Karl Schwarzschild, en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana doktoro, fiziologiisto kaj fizikisto Hermann von Helmholtz (1821–1994), unu el la plej famaj natursciensistoj de la 19-a jarcento. en 1847 li etendis la leĝon de Julius Robert von Mayer pri la konservado de energio al ĉiuj konataj.
25377 Rolaberee
25377 Rolaberee estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Berdiĉiv-Ĵitomirskij (stacidomo)
Berdiĉiv-Ĵitomirskij (Бердичів-Житомирський) estas fervoja stacio en Berdiĉiv (Ĵitomira provinco), urbo en Ukrainio.
25377 Rolaberee
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Rosemary Laberee, mentorino de unu finalist(in)o de la mezlerneja scienca konkurso de la Societo por la Scienco kaj la Publiko de 2008. Ŝi estas hejminstruantino en Medford (Nov-Ĵerzejo).
Hikaru Kuba
Hikaru Kuba (久場 光, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Nagoya Grampus, Ehime FC kaj FC Ryukyu.
Epilepsio
Epilepsio estas neŭra malsano. Ne ekzistas unusola tipo de epilepsio. Ĝin karakterizas ekstrema cerba funkcio abrupta, kriza. Eblaj aspektoj tre multas: konvulsioj, perdo de konscio ktp. La diverseco de la aspektoj dependas de la cerbaj partoj trafitaj.
Dum krizoj la kondutoj de malsanuloj povas kelkfoje instigi al penso, ke temas pri psika malsano, kio ĝi ne estas.
Tutaj krizoj
Relative ofta formo de krizo. Ĝi trafas ĉefe infanojn. Ĝi daŭras nur kelkajn sekundojn. Senkonsciiĝo kaj rekonsciiĝo estas tre abruptaj. Surgrundaj faloj maloftas. Se ne estas iu eksterula atesto, la trafito ne povas scii, ke okazis krizo. EEG montras karakterizajn signojn.
Partaj krizoj
La krizoj tre varias laŭ la homoj. Kelkfoje estas senkonsciiĝo, ekkrioj senavertaj, faloj... Kelkfoje etaj antaŭsignoj anoncas alvenontan krizon kaj ebligas ioman sinprotekton, ekzemple avertante la proksimulojn. La epilepsia fokuso estas en iu tre limhava parto de la cerbo kaj simptomoj dependas de tiu regiono. La formoj tre multas.
Partaj krizoj ne estas eksterkonsciaj. Kelkfoje partaj krizoj povas iĝi tuttutaj se la trafita regiono de la cerbo plilarĝigas.
Terminaro
La termino epilepsio povas esti iom konfuza, ĉar ekster la medicina medio estas ofte uzata senzorge por ajna persono kiu suferas konvulsion, sed individuo povas suferi konvulsion ne pro epilepsio sed pro malaltaj niveloj de sukero en la sango aŭ infano povas esti suferanta nur altan febron. Ĉiuokaze, la epilepsio priskribas malordon en kiu unu persono suferas ripetajn konvulsiojn laŭlonge de la tempo pro subkuŝa kronika procezo, ĉu pro nekonata kaŭzo aŭ ne.
Ne ĉiuj personoj kiuj suferas konvulsion ricevas diagnozon de epilepsio. Tre ofte necesas esti prezentinta almenaŭ du epizodojn de epilepsiaj krizoj aŭ unu epizodon asocian al patologiaj trovoj en la interikta elektroencefalogramo, tio estas, inter unu konvulsio kaj alia, kiu ne estu antaŭita per identigebla kaŭzo, por ekzemplo, akra inflamo, elektrostatika malŝargo aŭ venenado, tumoroj aŭ intrakraniaj hemoragioj.
Kaŭzoj
Kaŭzoj estas diversaj kaj plejparte nekonataj.
Epilepsio kaj genetiko
La epilepsioj kiuj ne estas okazigataj de akcidento, tumoro, misformigo aŭ organa problemo, povas esti okazigataj pro genetiko. Ĵusa esplorado celis serĉadon en genetikajn kaŭzojn en tiuj kazoj. Esploristoj trovis mutacion kiel kaŭzo de la epilepsio inter 12,5% kaj 49% kiam oni faras eksomon direktitan al ampleksa nombro de genoj rilataj kun la epilepsio. Tiuj studoj jam pruvis la interrilaton inter la diagnozo kaj la rekta malpliigo de la enhospitaligo. La serĉado tiukadre tiele justigus kaj klinike kaj ekonomie la realigon de la genetikaj esplorteknikoj de amasa sekvencigo: ju pli alta la nombro de genoj, des pli efiko en diagnozo. En studo en kiu oni analizis 862 genojn rilatajn kun la epilepsio de 86 pacientoj, la efiko en diagnozo estis de 49% (42 pacientoj genetike diagnozigitaj).
En Usono kaj Kanado, en 2017 oni entreprenis programon por proponi senpage eksomon direktitan al detektado de epilepsioj en infanoj; por tio oni aplikis programon "Behind the Seizure" kiu proponas tiun teston al ajna infano kiu estis suferinta konvulsian krizon ne okazigitan de akcidento aŭ tumoro antaŭ la aĝo de 60 monatoj.
Etimologio
La vorto devenas de la helena επιληψία = surfalo, ĉar dum "grandaj atakoj" suferantoj tendencas subite fali surgrunden.
Traktado
La epilepsio kaj la epilepsiaj krizoj povas aktuale ricevi terapion atingante akcepteblajn rezultojn. En la plej parto de kazoj, la infanaĝaj epilepsioj estas kuraceblaj en la pubereco. Kiam la epilepsio estas okazigita per lezo klare videbla kaj tiu lezo estas nuligita kirurgie, oni malpliigas la intensecon kaj oftecon aŭ, en multaj kazoj, oni rekte kuracas la epilepsion mem. Pro tio, komence de la traktado oni ekzamenas la individuon, serĉe de kaŭzoj de la epilepsio elimineblaj, por ekzemplo, la operaciadon de cerba tumoro aŭ la forigo aŭ malpliigo (mildigo) de metabola misordo.
En aliaj kazoj tio ne eblas, ĉu ĉar oni ne trovis kaŭzon ĉu ĉar tiu ne estas eliminebla, kiel okazas ĉe cikatroj, misformoj en la cerbo aŭ denaska antaŭa klino al konvulsioj. La celo en tiuj kazoj estas la eliminado de la atakoj pere de kuraciloj aŭ kirurgiaj operacioj.
En kelkaj kazoj kirurgia traktado povas esti pli profita ol la perkuracila terapio; tio okazas normale nur en kazoj de lokaj epilepsioj kaj tio ĝis nun okazas al malpli ol 5 % de ĉiuj epilepsisuferantoj.
Agadproceduro antaŭ epilepsiaj krizoj
Antaŭ epilepsia krizo, gravas agadi jene:
Yehezkel Ben-Ari
Yehezkel Ben-Ari per sia koncepto "neŭroarkeologio" ebligis pli bonan komprenadon de diversaj malsanoj kiel la epilepsio, la aŭtismo kaj la Parkinsona malsano.
En 1972, Yehezkel Ben-Ari eklaboris en la CNRS kaj en la kanada universitato McGill studis la cerb-hipokampon, en la kadro de la studtemo pri la epilepsia krizo. Dum tiu staĝo, Yehezkel starigis teknikon, kiu ebligis registri la aktivecon de la neŭronoj en la ronĝul-hipokampo. Pli precize tiu tekniko estis enmeti en la cerbo elektrodeton, kiu devas eniri en neŭronon, kies grandeco estas 20 µm. Tiam rimarkis Yehezkel kaj la profesoro Krešimir Krnjevic, ke estis la malsufiĉeco da GABA, kiu kaŭzis la epilepsikrizon. Plie ili konstatis, ke la intenso de la epilepsio kreskis duoble, kiam kloroj penetris en la nervaj ĉeloj.
En 1980 Yehezkel Ben-Ari relaboris en la CNRS, en fiziologia laborejo, de Gif-Sur-Yvette. Por daŭrigi siajn esplorojn pri la epilepsio, li studis la efikadon de ekscitataj drogoj, kiuj agis sur la cerbo. Tiel Yehezkel uzis la kainatan acidon, kiun ronĝuloj ricevis en ilia cerbo. Li konstatis, ke la epilepsia krizo komenciĝis en la hipokampo, antaŭ ol la epilepsio disiris al aliaj strukturoj. Kiam la kainata acidoj atingis neŭronon, tiam tiu estis ekscitata ĝis la morto : la troo da elektra aktiveco kreis lezojn, kiuj mortigis la neŭronon. Ĝenerale kiam la nerva celo mortas, la destinitaj neŭronoj longigas siajn ligaĵojn. Kontraŭe montris Yehezkel, ke la epilepsio tre malbonigis la situacion, ripetante krizojn.
Ivan Gašparovič
Ivan GAŠPAROVIČ (naskiĝis en 1941 en Poltár) estis la tria prezidento de Slovakio.
Li studis (1959-1964), poste instruis (1968-1990) juron en Bratislavo, en la Universitato de Komenio.
Lignaĵisto
Lignaĵisto estas sperta metiisto, kiu elfaras meblojn kaj aliaj aĵojn el ligno, ekzemple lignajn manĝilarojn (telerojn, bovlojn, kulerojn...), fenestrojn aŭ pordojn. Lignaĵisto, kiu specialiĝas ekskluzive pri mebloj, nomiĝas meblisto. Kontraste al tiuj relative fajnaj prilaboroj de ligno, ĉarpentisto estas metiisto kiu krude prilaboras lignopecojn en dikajn trabojn, kaj kunmetas tiujn trabojn por starigi la fortigigan internan parton de konstruaĵo (aŭ en modernaj brikaj aŭ betonaj domoj, almenaŭ la fortikigan parton de tegmento). Same kontraste, artisto, kiu kreas artajn skulptaĵojn el ligno, nomiĝas lignoskulptisto.
Ĉar la plejmulto el la scioj, kiuj necesas por iĝi lignaĵisto, lernatas per ekzerco kaj akiro de praktika sperto, la profesio estas relative facile majstrebla. La leĝaj priskriboj, kiuj spertoj kaj scioj necesas por iĝi aprobita lignaĵisto, tial tre varias de lando al lando.
La eble plej konata ĉarpentisto kaj lignaĵisto de la monda literaturo estas (el la Nova Testamento de la Biblio) la kristana sanktulo Jozefo, kiu instruis la metion al sia filo Jesuo Kristo.
Le Tréhou
(jen france, bretone An Treoù-Leon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
20658 Bushmarinov
20658 Bushmarinov estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Ivan Buŝmarinov, gajninto de la dua rango en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Moskovksij Ĥimiĉeskij Licej (Московский химический лицей ; Moskva Kemia Liceo) de Moskvo (Rusio).
Kastelo de Rábapaty
La Kastelo de Rábapaty estas historia monumento, nuntempa lernejo en Hungario, en vilaĝo Rábapaty (pli frue ĝis 1974 la loknomo estis Alsópaty). La kastelo estis konata ankaŭ pri la iama posedanto Felsőbüki Nagy.
Historio
Pri la konstruo mankas informoj, fonto mencias la 1780-aj jarojn. Onidire la konstruaĵo havis rolon en komploto de Wesselényi, ja la kastelo tiam estis posedaĵo de familio Nádasdy. Post la komploto familio Esterházy ricevis ĝin. La baldaŭa posedanto estis la menciita Felsőbüki Nagy post aĉeto. En la 1880-aj jaroj signifa trakonstruo okazis. Depost la 2-a mondmilito ŝtatiĝo okazis, alivorte la ŝtato forprenis ĝin. Ekde 1948 la kastelo estas kontinue lernejo de la vilaĝo. Ekde 1972 tie lernas ankaŭ la lernantoj de Jákfa. En 1986 oni konstruis alon. En 1996 la lernejo prenis la nomon János Arany.
Konstruaĵo
La unuetaĝa kastelo kun mansardo situas sola kune kun la menciitaj alkonstruitaj alo en la iama parko. La kastelo mem estas simetria, sed la pli nova alo troviĝas dekstre. Tamen estas escepto en la simetrio, anstataŭ fenestro estas plia pordo. Meze funkcias la ĉefenirejo, meze en la etaĝo 5 arkadoj estas videblaj. La L-forma alo kaj la kastelo estas ligata per koridoro. En la etaĝa alo troviĝas halo kun 6 lernoĉambroj. Interne grandparte restis la stukoj.
Patum de Berga
La Patum de Berga, aŭ simple "La Patum", estas populara kaj tradicia festo kiu estas ĉiujare festita en la kataluna urbo Berga dum la Soleneco de la Kristokorpa Festo. Ĝi konsistas el kelkaj scenoj luditaj de mistikaj kaj simbolaj figuroj kiuj dancas je la ritmo de granda tamburo kaj vigla muziko. La dancoj estas markitaj pro ilia soleneco kaj la uzo de fajro kaj piroteknikaĵoj.
Estis deklarita Tradician Feston de Nacia Intereso de la Generalitat de Catalunya en 1983, kaj kiel Majstroverko de la Travoĉa kaj Nemateria Monda Heredaĵo de la UNESKO en 2005.
Originoj kaj signifo
Tiuj, kiuj vizitos la urbon Berga dum la ĵaŭdo kaj la dimanĉo de la Kristokorpa Festo aŭ en la merkredo kaj sabato vespere, povos facile senti la festan etoson de 'La Patum'. La fajro, la fumo kaj ĉiuj saltante tien kaj reen, dancante kaj trinkante, ebligos ke oni partoprenu en festo kiu, post kelkaj ŝanĝoj, originis en la populara kaj religia teatro de la Mezepoko. Gigantoj, demonoj, kaj groteske rigardantaj monstroj procesias tra multaj urboj en Katalunio dum okazas la Patum de Berga.
S-ro Joan Amades, kataluna verkisto, kies libroj priparolas la katalunan folkloron, dediĉis multajn paĝojn al 'La Patum' en sia libro Costumari Català (Kutimoj de Katalunio). Laŭ S-ro Amades, "Nenie alie oni trovos Kristkorpan Feston similan al tiu de Berga".
S-ro Amades konsideras ke kelkaj antikvaj procesiaj dancoj starigis ĉi tiun feston, dancoj kiuj havas "imponecon kaj grandegan viglecon", li diras. Ĉi tiuj dancoj -kiuj forlasis la eŭkaristian senson- estas la kerno de 'La Patum', farante el ĝi "spektakon de populara teatro kiu ja estas io unika", diras S-ro Amades. Li diras ke li ne scias pri aliloke en la lando kie la antikvaj dancoj estas "aro tiel harmona, tiel sensacia". Li avertas ke ĉi tiuj dancoj devas esti viditaj "en la simpleco de la placa teatraĵo kaj la malriĉajn elementojn kiuj homoj havis kiam ĉi tiuj spektakloj ekestis luditaj". Ĉi tiuj rimarkoj konfirmas la opinion de S-ro Amades pri tio ke: "La Patum estas dokumento de arkeologia valoro en la senco de spektakloj kiuj partoprenis en la eŭkaristia festo."
Manuel Riu, kataluna verkisto, en 1955 konsideris La Patum "kiel sankta dramo, imitema kaj ritma, kiu estas evoluigita ekstere en placo kaj kiu estas antaŭanto de la moderna teatro".
Pluraj antropologoj kaj fakuloj pri folkloro interesiĝis pri La Patum.
Adolf Feszty
Adolf Feszty [festi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Feszty Adolf estis hungara arkitekto, parlamentano, inventisto. Lia frato estis Árpád Feszty.
Adolf Feszty naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Ógyalla (nuntempa Hurbanovo en Slovakio). Li mortis la en Budapeŝto.
Spini
Spini [spinj] (hungare:Pád) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Deva. En 1910 ĝi havis 408 loĝantojn (rumanoj, ciganoj); en 1992 266 (rumanoj, 2,6% hungaroj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1365. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Turdaş.
Agri
Agri povas esti:
Manmohan Singh
Manmohan SINGH (urdue: منموہن سنگھ, panĝabe: ਮਨਮੋਹਨ ਿਸੰਘ, hinde: मनमोहन सिंह) (naskotago: 26-a de septembro, 1932) estas la dekkvara ĉefministro de Barato. Naskiĝinte en vilaĝo en la tiama provinco de Panĝabo en la Brita Barato, li kompletigis sian bazan edukon ĉe la Universitato de Panĝabo en 1948. Poste li iris al Unuiĝintan Reĝlandon por studi ekonomikon ĉe la Universitato de Cambridge. Li publikigis sian unuan libron India’s Export Trends and Prospects for Self-Sustained Growth en 1964, kiu estas kritika de la tiamaj, barataj, negocaj polisoj.
Zbigniew Brzeziński
Zbigniew Brzeziński (naskiĝis la en Varsovio, mortis la  en Falls Church) – usona politikologo de pola deveno loĝanta en Usono, sovetologo, futurologo, geostratego. En la jaroj 1977–1981 konsilisto de prezidento Jimmy Carter pri nacia sekureco de Usono. Kavaliro de la Ordeno de Blanka Aglo.
Numerikaj kapabloj de aŭtismuloj
Aŭtismo estas neŭrokognitiva evolua perturbo, kun kognitiva kaj konduta profilo, sed kun granda vario. Malmultaj sciencaj artikoloj temas pri matematikaj kapabloj de aŭtismuloj, ili montras grandan varion de aŭtismuloj, el kiuj oni povas havi severan diskalkulion aŭ esti kapabla matematikisto. Pleje ili havas mezajn kapablojn.
Matematikaj kapabloj en kognitiva profilo
Tiuj artikoloj ekzamenis aŭtismulojn kun inteligenteco super 70 IQ kaj bonaj lingvaj kapabloj. Anekdotaj kaj priskribaj ekzamenoj montras tre bonajn kapablojn kontraŭ tipe evoluantaj samaĝuloj. Aliaj artikoloj temas pri komparado en grupoj, kiuj montras malsamecon de matematikaj kapabloj inter aŭtismaj infanoj. Hsu-Min Chiang és Yueh-Sin Lin Ankaŭ regulaĵoj de unuaj kapabloj estas malsamaj. Laŭ Hsu-Min Chiang kaj Yueh-Sin Lin, la ekzamenitaj aŭtismuloj havas pleje mezajn matematikajn kapablojn kaj ofte ili havas submezajn kapablojn, sed ne estas diskalkuliaj, kaj vera talento estas rara.
Estas artikoloj, kiuj komparas la matematikajn kapablojn kun ĝenerala kognitiva profilo de sama persono. Laŭ Catherine R. G. Jones et al. oni uzis specimenon kun 100 bone funkcionantaj aŭtismuloj, kaj oni trovis, ke 16,2% de ili havis signife pli bonajn matematikajn kapablojn ol ilia ĝenerala kognitiva profilo, kaj 6,1% de ili havis signifikante pli malbonajn. Legaj kapabloj estas same malsamaj. Aŭtismuloj kun bonaj rezultoj estis pli bonaj en kalkulaj taskoj ol en taskoj, en kiuj ili devis rezoni. Ili estis mezaj en kompleksaj taskoj kiuj bezonis bonajn lingvajn kapablojn, kreativecon kaj pripenson. Ili estis pli bonaj en kalkulado ol uzado de lingvo.