cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Pusch
Aktivecoj en TEJO kaj GEJ
Li lernis Esperanton kiel 13-jarulo, en 1978. Kiel lernanto en Damme, poste kiel civilservanto kaj kiel studento pri medicino en Bonno kaj Berlino, li multe aktivis en la junulara Esperanto-movado. En TEJO, li estis komitatano kaj estrara kunlaboranto ekde 1984, redaktoro de la eŭropa junulara esperanto-bulteno Koncize de 1986 ĝis 1989 kaj TEJO-estrarano de 1991 ĝis 1995, ĉefe zorgante pri interna kaj ekstera informado: interalie li prizorgis la publikaĵon Pasporta Servo kaj la gazetojn Kontakto (pseŭdonime skribante multajn artikolojn) kaj TEJO Tutmonde (estante redaktoro), kaj eldonis la informilon "Esperanto? Kio estas tio?" en 40 naciaj lingvoj kaj la origine germanlingvan faldfolion "Tiom facilas Esperanto" en 12 lingvoj. Li partoprenis kaj kunorganizis plurajn TEJO-seminariojn, kiuj ricevis financan subtenon de la Konsilio de Eŭropo, kaj kunprizorgis la subvencipetojn. Flanke menciindas, ke li estis inter la fondintoj de la biciklema organizo BEMI fine de la jaro 1979 (dum la 1980-aj jaroj li eldonis du jarnumerojn de la bulteno "BEMI-revuo") kaj inter la subskribintoj de la Manifesto de Raŭmo en julio 1980 - kelkajn tagojn antaŭ lia 15-a naskiĝtago, do probable li estis la plej juna subskribinto de la manifesto dum la IJK en Raŭmo.
Precipe Thomas Pusch tamen agis en la germania Esperanto-movado, kie li vidis aparte grandajn ŝancojn pri akiro de ŝtata agnosko por la junulara Esperanto-agado. En GEJ, li estis ĉeforganizanto de la Internaciaj Seminarioj, redaktoro de GEJ-Gazeto, estrarano pri publika agado, ĝenerala sekretario kaj prezidanto. Ekde 1987, li teame starigis la Bonnan oficejon de GEJ kaj estis ĝia ĉefa motoro. Tie grupo de volontuloj verkis informilojn kaj instruilojn germanlingvajn pri Esperanto, prilaboris informpetojn de interesitaj privatuloj, ĵurnalistoj kaj sociaj organizoj, tenis la kontakton al aliaj junularaj asocioj kaj la germana ministerio pri junularo, organizis kursojn kaj plue helpis al regionaj grupoj de GEJ. Samtempe tiu oficejo estis la administra centro de GEA, en kies estraro li respondecis pri junularo kaj pri oficeja gvidado.
Eksa GDR kaj unuiĝo de la Esperanto-junularo
Kiam liberiĝis la socio de GDR post la 9-a de novembro 1989, Thomas tre engaĝiĝis subtene al la burĝonanta Esperanto-Junularo tie kaj tiucele ŝovis parton de sia studado al Berlino. Kun Adrian Bourcevet li atingis, ke la Esperanto-Junularo ricevis ĉambrojn en la eksa centra administrejo de la ŝtata junularo FDJ, kiu de januaro 1990 estis okupata de la liberaj junularaj asocioj de GDR. Parolante kun multaj, grandparte tre individuismaj junaj aktivuloj inter Rostock kaj Chemnitz, li apogis la komence malstabilan organizaĵon de junaj GDR-aj esperantistoj, akompanis la kreon de unu organiza tegmento de TEJO-anoj en Germanio, aĉetis kaj instalis meblojn kaj teknikaĵojn por la berlina oficejo, kunadaptis informilojn kaj kunkolektis volontulan oficejan teamon ankaŭ tie.
Ŝtataj subvencioj
Plej grava celo de lia fortostreĉo estis la realigo de oficiala akceptiĝo de GEJ inter la konataj naciaj junularaj organizoj en Germanio, kaj la agnoskiĝo de la asocio kiel "sen limigo subvenciinda" fare de la ŝtataj instancoj. Al tiu vizio la ĉefaj aktivuloj de GEJ - interalie Franz Kruse kaj Ulrich Brandenburg - jam ekde la 1970-aj jaroj celis. Thomas Pusch kun teamo preparis la antaŭkondiĉojn por la ŝtata akceptiĝo, verkis la prezenton kaj defendis ĝin ĉe la ministerio: Rezulte de tio dum 1993 la jaraj subvencioj por GEJ pli ol duobliĝis de pli-malpli 15 000 EUR (precipe por la IS) al pli ol 35 000 EUR (subteno por diversaj projektoj).
Oficejoj en Bonn kaj Berlin
Sekve en 1994 Thomas povis realigi la unuajn el vico de informaj projektoj pri Esperanto antaŭe longe prokrastitaj pro monmanko. Li ĉiam defendis la starpunkton, ke - se GEJ ne havas la monon por pagi dungiton - ĝi permesu al si la infrastrukturon havi du centrajn ejojn por laborigi teamojn da junaj volontuloj kaj en la okcidento kaj en la oriento de Germanio. Kiam la asocio decidis ke post la atingo de la ŝtata agnoskiĝo eblas redukti la agadon kaj fermi unu el la du oficejoj, post longa diskuto decidiĝis oferi la ejon en Bonn. Kvankam nun disponeblis multe da mono, pluraj postenuloj pensis, ke ne indas eluzi la sumon, ĉar la verkado de ampleksaj subvencipetoj kaj finkalkuloj por la ministerio estus tro da laboro. Thomas, kiu investis dekmilojn da horoj por samtempe sukcesi en la medicina studado kaj profesiece sensalajre labori por oficiala agnoskiĝo de GEJ, tre frustriĝis pri tiu reduktemo kaj en marto 1995 forlasis la nacian Esperanto-movadon. En lasta fortostreĉo li klopodis transformi la malinstalendan centron de GEJ en Bonn al "eŭropa oficejo de TEJO" ("BonEJO"). La ideo estis, ke la junaj spertuloj en Bonn povus same kolekti ŝtatan subtenon de la Eŭropa Unio kaj duavice de la Konsilio de Eŭropo por TEJO kiel ili sukcesis pri GEJ. Tamen la teama laboro misfunkciis, li mem eksiĝis dum printempo 1996 kaj la eŭropa TEJO-oficejo fermiĝis dum somero 1997. Thomas komplete forlasis la Esperanto-movadon. GEJ profitis de la ampleksigitaj subvencioj dum pli ol jardeko, ĝis 2005, kiam la ministerio rekontrolis la pluan kreskon de la asocio.
Ligo de junularaj asocioj, amaskomunikilaj rilatoj, lernolibreto
Inter la atingoj de Thomas Pusch elstarigindas, ke li dum 1993 kaj 1994 estis la unua esperantisto en la supera komitato de la germana ligo de junularaj asocioj Deutscher Bundesjugendring (DBJR). Ekde 1987 aperis dekduo da televidaj raportoj kaj intervjuoj kun li pri Esperanto en naciaj televidaj kanaloj (ARD, ZDF, RTL, SAT.1), aldone al regionaj televidaj kaj radiaj elsendoj. Kun Klaus Dahmann li verkis la germanlingvan poŝlibron "Esperanto - Wort für Wort" en prestiĝa serio de lingvogvidiloj. En decembro 2005 ĝi pasis la eldonkvanton de 10 000 ekzempleroj kaj per tio superis la germanan lernolibron Tesi, la testudo, kiu ĝis nun vendiĝis ĉ. 8 000-foje. En 2009 la poŝlibro aperis ankaŭ en franclingva, forte prilaborita eldono, en la lingvogvidila serio Assimil.
Aktoro en Kia koincido
Flanke menciindas, ke inter 1986 kaj 1991 li estis membro de la grupo Kia koincido de junaj esperantlingvaj aktoroj kaj interalie ĉefrolis en la teatraĵoj Pikniko sur la batalkampo de Fernando Arrabal kaj Kato sur varmega ladotegmento de Tennessee Williams. Politike, li krome aktivis en la junulfako de SAT.
Kuracisto kaj privata vivo
Thomas Pusch laboras kiel kuracista psikoterapiisto de infanoj. Li havas esperantlingvan litovdevenan edzinon kaj du filojn (*1998 kaj *2004); la hejma lingvo nun estas precipe la litova. Liaj du gefratoj Wieland kaj Birgit same esperantistiĝis en aĝo de 13/14 jaroj laŭ lia modelo kaj samkiel li vivas kun esperantlingvaj partneroj. Krome li kompreneble havas plu multajn esperantoparolantajn amikojn - li ne rompis la kontakton kun ĉiuj. Malgraŭ tio, ke li en 1996 komplete tranĉis la rilaton al la Esperanto-movado, malaliĝis el ĉiuj asocioj kaj malabonis ĉiajn eldonaĵojn, li do ne sukcesis komplete elradikigi la internacian lingvon el sia vivo.
En printempo 2006 Thomas komencis aktivi kiel vikipediisto, konsiderante ke ankaŭ ekster Esperanto-movado kaj -asocioj li tiel povos en la Esperanto-komunumo iom profitigi siajn lingvokonojn al ĝenerala bono. Socie, li "post la Esperanto-jaroj" en la 2000-aj kaj 2010-aj jaroj ĉefe engaĝiĝis en asocioj pri psikoterapio kaj valdorfa pedagogio.
Publikaĵoj
Inter alie
Helmut Walcha
Helmut WALCHA (naskiĝis la  en Lepsiko, mortis la ) estis blinda germana orgenisto specialiĝinta pri la verkoj de nederlandaj kaj barokaj muzikmajstroj. Li ankaŭ konatas pro liaj registraĵoj de la plenaj orgenverkoj de Johann Sebastian Bach.
Walcha blindiĝis kiam li estis deknaŭjaraĝa pro variola vakcino. Malgraŭ tiu handikapo li eniris la lepsikan konservatorion kaj iĝis helpanto de Günther Ramin, kiu estis orgenprofesoro en la Thomas-preĝejo. En 1929 Walcha transloĝiĝis en Frankfurton; ekde 1933 ĝis 1938 li estis instruisto ĉe la Hoch-Konservatorio.
La orgenisto dufoje registris la plenajn verkojn de Bach, faris aranĝojn de orĥestraj verkoj por la orgeno, kaj ankaŭ verkis kelkajn proprajn komponaĵojn.
"Bach malkovras pejzaĝon al la universo. Aŭskultinte lin, oni eksentas ke ja ekzistas senco de vivo," Walcha diris pri la baroka majstro.
Walcha instruis multe da usonaj orgenistoj de la 20-a jarcento kiuj veturis Germanujen kiel studantoj, inklude Robert Anderson, David Boe, Margaret Leupold Dickinson, Melvin Dickinson, George Ritchie, ktp.
Oviedo
Oviedo (en la asturia lingvo Uvieo aŭ Uviéu) estas urbo en Hispanio, ĉefurbo de la Princlando Asturio. Ĝiaj originoj devenas el la Alta Mezepoko (8-a jarcento), aŭ eĉ iom antaŭe, tiam nomata Ovetum. Same ĝi estas municipo kies ĉefurbo estas Oviedo mem.
Oviedo estas la komerca, universitata, religia kaj administra centro de la Princlando, sidejo de la Ĝenerala Konsilio de la Princlando Asturio, de la oficialaj instancoj de Asturio, de la Universitato de Oviedo, de la Muzeo de Belartoj de Asturio, de la Premio Princino de Asturio samkiel la Arkidiocezo de Oviedo. Ĝi estas rekonita kiel unu el la urboj kun pli alta vivkvalito de Eŭropo laŭ la Eŭropa Komisiono.
La municipo Oviedo estas la dua plej loĝata de la aŭtonoma regiono, kun 221 870 (laŭ la NIdS 2015) loĝantoj, atingante la numeron 21 inter la plej loĝataj municipoj de Hispanio kaj estas inkluzivita en la metropola areo de Asturio, kiu enhavas pli ol 860 000 personojn.
La urbo posedas la titolojn «muy noble, muy leal, benemérita, invicta, heroica y buena» (tre nobla, tre lojala, bonmerita, nevenkita, heroa kaj bona) kiu troviĝas en la blazonŝildo de la municipo.
Ekzistas aliaj urboj samnomaj, ĉiuj en Ameriko: en Baja California, en Veracruz (Meksiko), en Paragvajo, en Dominika Respubliko kaj en Florido (Usono).
Belga Go-Federacio
Belga Go-Federacio (nederlande: Belgische Go Federatie; france: Fédération Belge de Go) estas belga asocio kiu zorgas pri disvastigi goon tra Belgio.
Fondita en 1982, ĝi interalie organizas la bruselan turniron kaj la belgan go-ĉampionadon. La federacio estas membro de la Eŭropa Go-Federacio.
En 1991, BGF aranĝis, en Namuro, la 35-an eŭropean go-kongreson kiun partoprenis ĉirkaŭ 400 ludantoj. Ankaŭ en 2019 aranĝis la belga federacio la eŭropean go-kongreson, ĉi-foje en Bruselo. En 2019, BGF kalkulis dekon da kluboj kaj pli-malpli 150 anojn.
Hellmuth Karasek
Hellmuth KARASEK [pron: Helmut Karazek] (naskiĝis la en Brno, Moravio, Ĉeĥoslovakio, mortis  en Hamburgo, Germanio) estis germana ĵurnalisto, verkisto, literatura kritikisto kaj profesoro pri teatroscienco. Karasek ankaŭ verkis tri teatraĵojn, uzante la pseŭdonimon „Daniel Doppler“.
Biografio
Ĝis kiam Hellmuth Karasek aĝis dek jarojn, lia familio loĝis en Bielitz en Silezio. Tiam la soveta armeo proksimiĝis kaj la familio fuĝis al Bernburg (Saale). Antaŭe li dum kelkaj monatoj lernis en tiel nomata Nacipolitika Edukejo (Nationalpolitische Erziehungsanstalt, Napola). Post abiturientiĝo li transloĝiĝis de GDR al la Federacia Respubliko Germanio. Li studis germanistikon, historion kaj anglistikon en la Universitato de Tübingen, doktoriĝis kaj eklaboris kiel ĵurnalisto de la gazeto Stuttgarter Zeitung. Poste Karasek dum unu jaro laboris kiel ĉefdramisto de la Ŝtata Teatro de Stuttgart kaj ekde 1968 kiel teatra kritikisto de la ĉiusemajna gazeto Die Zeit.
De 1974 ĝis 1996 li estris la kultaran fakon de la revuo Der Spiegel kaj fariĝis unu el la plej konataj literaturaj kaj kinaj kritistikoj de Germanio. Pri liaj spertoj temas lia romano Das Magazin (La revuo), eldonita en 1998 de eldonejo Rowohlt. Post 1996 li ĝis 2004 kuneldonis la Berlinan gazeton Der Tagesspiegel.
Karasek vivas en Hamburgo kaj nun laboras interalie por la gazetoj Die Welt, Welt am Sonntag kaj Berliner Morgenpost, ĉiuj eldonataj de Axel Springer AG. Ofte li videblas en televidaj elsendoj.
De 1988 ĝis 2001 Karasek kaj Marcel Reich-Ranicki estis la konstantaj partoprenantoj de la televidelsendo Das Literarische Quartett (La literaturo kvaropo). Li estas membro de la PEN-centro de Germanio kaj de la Libera Akademio de la Artoj en Hamburgo.
Hellmuth Karasek havas edzinon kaj kvar gefilojn.
Karasek pri Esperanto
En 2003 Hellmuth Karasek diris, kadre de prelego pri la estonteco de la germana lingvo :
Preĝejo Sankta Ciriako (Azmannsdorf)
La evangelia vilaĝa preĝejo Sankta Ciriako (germane: Kirche St. Cyriakus) troviĝas en Azmannsdorf, urbokvartalo de Erfurto, Germanio.
Historio
Konserviĝis granda parto de la originalo kaj de la preĝejo kaj de la tombejo. La preĝejo mem konstruitis en 1769–1771 nove en baroka stilo kun nefinfarita turo; ĝi staras sur iu mezepoka horizontala projekciaĵo - tamen la antaŭula preĝejo troviĝis alie.
En 1788 pentritis la interno, en 1802 instalitis la galerioj kun marmoraj imitaĵoj. La balustrado galeria kompletigitis per manovaj pentritaj bretoj. Ĉe la duopa galerio faritis ankaŭ konstruo de loĝio. En 1827 ricevis la turo spajron. La tuto estas laŭ la stilo de kampara baroko. La orgenfasado brilas per tre plastikaj skulptaĵoj. La barelvolbo estas unukolora. La baptopelva anĝelfiguro estas el la 18-a jarcento, la benkaro el 1650. Ĉe la norda flanko de la turo kondukas ŝtuparo al turo kaj kampanilo. La bronzaj sonoriloj fandiĝis dum la Unua mondmilito; ili anstataŭitis per tri gisferaj. Surtombejo estas kelkaj barokaj tomboŝtonoj.
En 1990 komenciĝis laŭetapa restaŭrado, al kio kontribuis multe la fondaĵo Deutsche Stiftung Denkmalschutz. La orgeno ankoraŭ ne finrestaŭrita estas.
Vrbas
Vrbas estas dekstra flankorivero de Sava en Bosnio kaj Hercegovino. La rivero estas laŭ cirilaj literoj Врбас, ĉe la bordoj vivas ankaŭ serboj.
La rivero longe rompas vojon inter montoj, akvonodoj profitas la eblecon.
Princa Kastelo (Merano)
La Princa Kastelo  (Landesfürstliche Burg, Castello Principesco) estas kastelo situanta en la urbocentro de Merano. Dum ĝia historio ĝi estis ĉiam uzita kiel loĝdomo kaj fine iĝis malgranda muzeo.
Historio
Oni komencis konstrui la kelon de la konstruaĵo je la mezo de la 14-a jarcento, sed nur ek de la jaro 1470 estis konstruita la domo kiel loĝejo por la duko Sigismondo de Aŭstrio. Dum la 16-a jarcento la kastelo restis nobila loĝejo kaj en 1516 la imperiestro Maksimiliano uzis ĝin dum sia restado en Merano. Poste la kastelo pli kaj pli ruiniĝis kaj en la 17-a jarcento estistis uzita nur la kapelo por diservoj. En 1875 la komunumo de Merano aĉetis la kastelon kaj restaŭris ĝin en la sekvantaj jaroj. Ek de 1880 ĝi estas vizitebla.
Priskribo
Sur la muroj de la korto videblas naturalistaj freskoj de plantoj kaj bestoj. Interne, en la ĉambro de la princo troviĝas kahelforno el la 15-a jarcento kaj en aliaj ĉambroj estas kolekto da antikvaj muzikiloj, armiloj kaj kuiriloj. Du belaj ĉambregoj ornitaj kun antikvaj pentraĵoj estas uzataj por civilaj edziĝoj.
Narciso
Narciso estas legenda figuro. Filo de la rivero Cefizo li enamiĝis tiom al sia surakva spegulbildo, ke li dronigis sin en la rivero. Kiam la belega junulo naskiĝis, divenisto aŭguris, ke tragedio okazos, se la belulo iam vidos sian propran figuron; Narciso unu tagon vidis sin sur laga akvospegulo kaj estis kaptita de profunda, senmoviga enamiĝo, kiu kondukis lin al morto. En la loko de lia morto, riverborde, poste ekkreskis bela floro, kiun la legendo difinis kiel transformiĝo de la junulo kaj kiu ricevis la saman nomon narciso.
La nomo Narciso estas uzata kiel antonomazio.
Grumento Nova
Grumento Nova estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Marsicovetere, Moliterno, Montemurro, Montesano sulla Marcellana (SA), Sarconi, Spinoso, Tramutola kaj Viggiano.
The Coca-Cola Company
La konzerno The Coca-Cola Company ("la kokakolaa firmao") estas usona multnacia korporacio, kiu tutmonde produktas kaj vendas senalkoholajn refreŝigajn trinkaĵojn. La firmao estas plej konata pro la kafeina mineralakva trinkaĵo kokakolao, inventita en 1886 fare de la apotekisto John Stith Pemberton en la urbo Atlanta, Georgio en Usono. La recepton kaj markon aĉetis en 1888 la komercisto Asa Griggs Candler (1851-1929), kiu en 1892 kreis la firmaon kaj komencis grandkvante produkti la trinkaĵon. Krom la originalan markon kokakolao, la firmao nun ofertas pli ol 500 markojn da limonadoj kaj aliaj mineralakvaj trinkaĵoj en pli ol 200 landoj aŭ teritorioj, kaj vendas pli ol 1,8 miliardojn da porcioj da trinkaĵoj en tago. La firmaaj akcioj estas listigataj en la Novjorka Borso.
Aleksander Kwaśniewski
Aleksander KWAŚNIEWSKI [kvaŝnjevski] (naskiĝis la en Białogard) estas pola politikisto. De 1995 ĝis 2005 li estis Prezidento de Pollando.
Sonic Boom
Sonic Boom estas muzikalbumo de KISS. Ĝi estis publikigita en 2009.
Aleksander Kwaśniewski
Kariero en politiko
Jam en komunisma tempo (de 1985 ĝis 1987) li estis ministro pri junularo sub ŝtatestro Wojciech Jaruzelski. Dum la demokratiiĝo en 1989 li partoprenis flanke de la komunisma partio PZPR la tiel nomatajn rondotablajn-konferencojn kun la opozicia sindikato Solidarność, la katolika eklezio ktp. Post malfondo de la komunisma partio li fariĝis prezidanto de nova socialdemokrata partio SdRP.
En 1995 li venkis en baloto kontraŭ la ĝistiama Prezidento de Pollando Lech Wałęsa, reelekto por pliaj kvin jaroj okazis en 2000. Trian kandidatiĝon ne permesis la pola konstitucio.
Monda ĉampionado pri akvosporto
La Monda ĉampionado pri akvosporto estas la tutmonda ĉampionado por la ses plej signifaj disciplinoj de akvosporto: naĝado, akvosaltado aŭ (plonĝado), akvopilkado, arta aŭ sinkrona naĝado, malfermakva naĝado kaj ekde 2013 aldone ankaŭ alta akvosaltado (kun falado de 27 metroj ĉe viroj kaj de 20 metroj ĉe inoj). Ili estas prizorgataj de la Internacia Federacio de Naĝado, kaj ĉiuj naĝaj okazaĵoj okazas en vasta naĝa baseno longa 50 metrojn - kompreneble krom la konkursoj de "malfermakva naĝado", kiuj laŭdifine okazu en rivero, lago aŭ kanalo, teorie ankaŭ eblas okazado en maro.
La okazaĵo unue estis okazigita en 1973 en Beogrado, Jugoslavio, kaj ekde 2001 principe estas okazigata ĉiujn du jarojn, en la neparaj jaroj. Antaŭ, la ritmo estis pli neregula, ekzemple de 1978 ĝis 1998, la ĉampionado okazis ĉiujn kvar jarojn, en la paraj jaroj inter Someraj Olimpikaj jaroj. Tamen la kronvirusa pandemio ekde 2020 denove malordigis la ritmon, kaj rezulte en 2021 ne okazis evento, sed en 2022, 2023, 2024 kaj 2025 ĉiun jaron okazos nun ĉampionado, por poste laŭplane daŭriĝi ĉiujn du jarojn, en la neparaj jaroj.
Aleksander Kwaśniewski
Aleksander Kwaśniewski kaj Esperanto
Li estis la Alta Protektanto de 61-a IJK (Internacia Junulara Kongreso) en Zakopane en 2005 jaro organizita de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO).
Modparado
Modparado aŭ moddefilado estas spektakla prezentado de vestoj, kutime novaj kaj modernaj, sed povas aperi ankaŭ modparadoj de historiaj vestoj.
Kutime estas prezentata kolekto de unu artisto-desegnisto, kiu fine de la spektaklo venas prezentiĝi kaj akcepti aplaŭdon. La vestmodeloj povas esti praktikaj, uzeblaj en ĉiutaga vivo, sed de tempo al tempo aperas ankaŭ fantaziaj bizaraj fasonoj, destinitaj sole por la modparado kiel artverkoj, sed kiujn oni ne supozas porti en reala vivo.
La viraj aŭ virinaj manekenoj (modeloj kaj modelinoj) prezentas la vestojn sur longa tapiŝita podio, ĉirkaŭita ambaŭflanke de spektantoj. Veninte al la fino de la podio, ili turniĝas kaj iras reen. La plej famaj manakeninoj iĝas gravaj roluloj en la mondo de spektaklo kaj alta socio kaj enspezas altegajn honorariojn pro partopreno en tiuj modparadoj, ekzemple Naomi Campbell, Claudia Schiffer aŭ Gisele Bündchen. Krome oni malfermas al ili la pordojn de vivo en kino, muzikarto kaj altaj socitavoloj. Foje oni prezentas modparadon en historiaj domoj, ekz. kasteloj, teatroj k.s.
Lastatempe okazas socia polemiko ĉar organizantoj de modparadoj ĉefe elektas manekenojn tro maldikajn kaj tio influas sur normalaj junulinoj kiuj ankaŭ volas esti tro maldikaj por esti pli akceptataj socie kaj pro tio suferas malsanojn (anoreksio).
Großhansdorf
Großhansdorf - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stormarn de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trafiko
per individua motora trafiko konektiĝas al la autovojo, kaj kompreneble ankaŭ havas fervojan stacidomon.
Antipodaj Insuloj
La Antipodaj Insuloj aŭ en angla Antipodes Islands (el la greka αντίποδες - antipodoj ) estas neloĝeblaj vulkanaj insuloj sude de — kaj teritorie parto de — Novzelando. Ili kuŝas je 860 km sudoriente de Stewart-insulo.
La insularo konsistas el unu ĉefa insulo, nome Antipodinsulo, de 20 km², Boloninsulo de 2 km² norde, kaj nombraj malgrandaj insuletoj kaj klifinsuletoj, kiaj Windward, Leeward kaj Archway. La plej alta pinto estas Monto Galloway (366 m), kiu ankaŭ formas parton de la plej ĵusaj vulkanoj de la insularo.
Biogeografie, la insuloj estas parto de la ekoregiono "antipoda-subantarktinsula tundro". La insuloj estas enskribitaj en la listo de la Monda heredaĵo de Unesko, kun aliaj Novzelandaj ĉeantarktaj insuloj. La insularo estas naturrezervejo kaj ne estas ĝenerala publika alireblo.
La nomo de la insularo estas klarigita pro la fakto ke ĝi estus la antipodo de Britio. La vera antipodo de Britio situas proksime de la insularo. Inverse la antipodo de la insularo situas kelkajn kilometrojn oriente de Cherbourg (Francio).
Krezo
Krezo – helene Κροίσος (krojsos) – inter la jaroj 560 kaj 547 antaŭ Kristo estis la legenda lasta reĝo de la regno Lidio en Malgrandazio. Famiĝis lia eksterordinara riĉeco, pro kio oni uzas lian nomon antonomazie.Lia nomo tial iĝis moknomo pri riĉuloj kun multekostaj kutimoj.
Márton Vizy
Biografio
La rilato de Márton Vizy kun muziko komenciĝis en la aĝo de 7 jaroj, kiam lia avo aĉetis pianon por la familio. La juna Márton poste estis memlernanto pri la piano. Baldaŭ li lernis en muziklernejo gitarludon kaj violonĉeladon. Li maturiĝis en katolika gimnazio, poste li akiris diplomon en Universitato de Pécs. En 2000 li kompletigis siajn studojn en Oksfordo. En 2002 li komponis furoran kanton 2002 „Örvendj Magyarország”, kiu ligiĝis al politika kampanjo de Viktor Orbán. En la sekva jaro li komponis sukcesan ŝlagron por Nox. En 2005 li fondis propran muzikan eldonejon. En 2012 Teatro Madách prezentis lian muzikalon. Ekde 2017 li studas laŭ koresponda kurso en Katolika Universitato Péter Pázmány.
19008 Kristibutler
19008 Kristibutler estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kristin L. Butler, kiu gajnis la kvaran rangon de la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri inĝenierarto. Ŝi estis lernantino ĉe la Hathaway Brown School de Shaker Heights (Ohio, Usono).
Castejón (Cuenca)
Castejón [kasteĤON] (Kasteleto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas castejonero [kasteĥoNEro]. La censita loĝantaro en 2016 estis de 140 loĝantoj kaj la denseco estas de 3,21 loĝ/km².
Situo
Castejón estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 910 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 43,62 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°22′56″N 2°32′51″Ok. El la provinca ĉefurbo, Kvenko, ĝi distas 60 km kaj 150 km el Madrido, ŝtata ĉefurbo.
Historio
Proksime estas restaĵoj de la Paleolitiko kaj de la Romia Imperio. Estas preĝejo de la 17a jarcento.
Bagé
Bagé, prononco: /baʼʒɛ/, en Esperanto: Baĵeo, estas municipo de la brazila subŝtato (aŭ federaciero) Suda Rio-Grando, kiu havis 116.794 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudokcidento de Rio-Grando (portugale Sudoeste Rio-grandense).
Castejón (Cuenca)
Historio
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Castejón kun pli ol 1,100 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Castejón kie oni alvenis al la nunaj 140.
Ekde la Hispana transiro al la demokratio la urbestro estis ĉiam el dekstra partio.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Pag (insulo)
Pag estas la kvina plej granda insulo en Adriatiko. Ĝi apartenas al Kroatio.
Mátyás Furdek
Mátyás FURDEK estas rumania hungara ekonomikisto. Li naskiĝis en Ocna Mureș la 20-an de majo 1928.
Kariero
Mátyás Furdek diplomitiĝis pri juro kaj ekonomiko en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1952, kaj li instruis en la sama universitato. Li estis kunlaboranto de pluraj gazetoj. En gazetoj Korunk kaj A Hét li publikigis studaĵojn pri agrikulturaj kooperativoj (1959-65), pri alimentado de mondo (1967-68), pri dinamika industrievoluigo (1969) kaj ktp. Li estis kunultradukisto el rumana lingvo al hungara lingvo de pluraj ekonomikpolitikaj lernolibroj.
Nigreca turdo
la Nigreca turdo (Turdus nigrescens) estas granda birdospecio membro de la familio de Turdedoj en Ameriko. Ĝi estas endemia de la altaj teroj de Kostariko kaj okcidenta Panamo.
Temas pri abunda birdo de malfermaj areoj kaj bordoj de arbaroj de kverkoj kutime super 2200 m de altitudo. Ili konstruas tre herbokovritan tasforman neston en arbo 2–8 m supergrunde, kie la ino demetas 2 senmarkajn verdabluajn ovojn inter marto kaj majo.
Du ŝajne similaj parencoj kunhavas la teritorion de tiu specio. La Montoturdo estas uniforme bruna kun malhelaj nudaj partoj, kaj la Argilkolora turdo estas multe pli pala kaj flavbeka.
La Nigreca turdo kondutas kiel aliaj turdoj kiaj la Migra turdo. Ili manĝas surgrunde, sole aŭ laŭ paroj, piedirante per saltetoj kaj ekiroj kun oftaj haltoj. Ili traturnas folirubon serĉe de insektoj kaj araneoj, kaj manĝas ankaŭ etajn fruktojn, ĉefe de Ericaceae kaj Solanum.
La reprodukta kanto estas gorgola kriega ĉagvik ĉagvik siiĉrrzit siiĉrrzit siiĉrrzit siiĉrrzit ceeur ceeur ceeur tseeur, kaj la alvoko estas ĉirpa grrrrkk.
Aube (rivero)
La franca rivero Aube estas la unua konsiderinda alfluanto de Sejno. Ambaŭ fluas sufiĉe proksime al la alia.
Głuchołazy
Głuchołazy (Bad Ziegenhals) estas urbo en la provinco Opolio de Pollando, kiu laŭ la stato de havis loĝantaron de urbanoj, kio egalas al loĝdenso de  homoj/km². Ĝi apartenas al samnoma komunumo Głuchołazy en distrikto Nysa. Ĝis la jaro 1945 la urbo apartenis al Germanio kaj havis germanlingvan loĝantaron, kiu estis forpelita ĝis la jaro 1947. Ĝin anstataŭis poloj el pli orientaj regionoj. En la urbo estas haltejo de koridora fervojo de Mikulovice al Jindřichov (Ĉeĥio).
Transporto
Kondukas tra ĉi tie koridora fervojlinio Šumperk–Krnov.
Kantono Marshall (Suda Dakoto)
La kantono Marshall (Marshall County) estas kantono de Usono en la subŝtato Suda Dakoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
13326 Ferri
13326 Ferri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Francesca Ferri, planedan sciencistinon de la Universitato de Padovo. Ŝi partoprenas al kosma esploro kaj ludis gravan rolon por la instrumento "HASI" (Huygens Atmosfere Structure Instrument) de la misio Cassini-Huygens.
Toskani-frakcio
Toskani-frakcio - tiel en Germanio oni nomas antonomazie partojn de la socialdemokrata kaj verdula eminentularo en Germanio, kiuj kvankam anoj de tradicie maldekstra partio laŭdire ofte restadas en propraj somerdomoj en Toskanio.
Eksteraj ligiloj
toskanafraktion.de (germane)
Arnoldo la 2-a (Kleve)
Arnoldo la 2-a de Kleve (mortinta antaŭ 1200) regis de 1189 ĝis 1200 anstataŭe sian pli aĝan fraton Grafo Ditriĥo la 3-a/5-a de Kleve la graflandon Kleve.
Vivo
Arnoldo de Kleve estis pli juna filo de Grafo Ditriĥo la 2-a/4-a de Kleve kaj de Adelhejda de Sulzbach. Dokumente pruvebla li estas inter 1188 kaj 1198. Antaŭ 1191 li geedziĝis kun Adelhejda de Heinsberg, kun kiu li fondis la flanklinio de Kleve je Heinsberg. Konataj gefiloj iliaj estas Ditriĥo (mortinta en 1228), Arnoldo (mortinta en 1218) kaj Agneta. Dum la foresto de sia frato Grafo Ditriĥo la 3-a/5-a de Kleve, kiu partoprenis la krucmiliton, Arnoldo regis anstataŭe Graflandon Kleve. En la jaro 1200 Arnoldo supozeble jam estis mortinta.
Telegalerio
Telegalerio estas fakmuzeo pri telefonoj kaj telegrafoj en centra poŝta palaco de Pécs (peĉ).
Ĉe la enirejo marioneto staranta sur telefonpaliso akceptas la vizitanton. En la fono estas videblaj laboristaj iloj. Maldekstre estas telegrafoj, konsistaĵoj kaj du lignokestaj teleksoj. Dekstre telefonoj kaj telefoncentraloj viciĝas. Ili prezentas la evoluon de la komencaj jaroj.
Apartenas al Telegalerio malgranda spektaklejo en la funkcianta poŝto. Tie estas aparta angulo por la iamaj poŝtaj iloj. La preterirantoj ĵetas rigardojn al la objektoj kaj vidante ankaŭ la modernaĵojn la diferenco estas okulfrapa.
Dua Batalo de Olmedo
La Dua Batalo de Olmedo estis batalo okazinta la 20-an de aŭgusto 1467 proksime de Olmedo en Kastilio (nun en la provinco Valadolido, Hispanio) kiel parto de la konfliko pro la sinsekvo inter Henriko la 4-a de Kastilio kaj lia duonfrato Alfonso, Princo de Asturio).
La trupoj de Alfonso avancis orienten laŭ la valo de la Duero direkte al centra Kastilio, dum la trupoj lojalaj al Henriko moviĝis norden de Cuéllar direkte al Medina del Campo por bremsi ilin: la du armeoj renkontiĝis proksime de Olmedo. La sekvo de la batalo ne estas entute klara, ĉar ambaŭ flankoj rikoltis venkon, kvankam la trupoj de Henriko estis pli bone ekipitaj. Tamen, post la batalo, Henriko perdis la subtenon de pluraj nobeluloj, inter ili Pedro Arias de Ávila kaj de la Duko de Alba.
3665 Fitzgerald
3665 Fitzgerald estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la usona ĵazkantistino Ella Fitzgerald (1917 — 1996).
Balfour-deklaro
La Balfour-deklaro (2-a de novembro 1917) estis deklaro, ke la britoj apogas establon de nacia hejmo por la juda popolo en Palestino („the establishment in Palestine of a national home for the Jewish people”). La deklaro okazis en formo de letero, kiun skribis la brita eksterafera ministro Arthur James Balfour al Lionel Walter Rothschild, (barono Rothschild la 2-a), gvidanto de la brita judaro.
La Balfour-deklaro okazis danke al daŭraj streboj de la londonaj cionismaj gvidantoj Ĥajim Vajcman kaj Naĥum Sokolov, sed ĝi ne plenumis centprocente la dezirojn de la judoj, kiuj volis restarigi Palestinon kiel judan nacian hejmon.
Ĝi asertis la jenon: "La registaro de Lia Reĝa Moŝto rigardas kun favoro la fondon de Nacia Hejmo por la Hebrea Popolo en Palestino, kaj faros sian eblon por faciligi la atingon de tiu ĉi celo, kun klaresprimita kompreno, ke nenio estos farata, kio povus malutili al la ekzistantaj civilaj kaj religiaj rajtoj de la ne-hebreaj komunumoj en Palestino aŭ al la rajtoj kaj politika leĝostato, kiujn la Hebreoj ĝuas en iu alia lando."
La deklaro aparte akcentis, ke ne povas okazi tiuj paŝoj, kiuj vundas la civitajn kaj religiajn rajtojn de la palestinaj nejudoj, malatente pri tio, la deklaro vekis pasiajn esperojn inter la cionistoj kaj ŝajnis plenumi la volojn de la Cionisma Monda Asocio. La brita registaro esperis, ke – je efiko de la deklaro – la judoj apogos la britajn pretendojn (ankaŭ en Usono) por certigi la Suezan kanalon en Egiptio.
La Balfour-deklaron apogis eĉ la gvidantaj ententaj potencoj kaj la Ligo de Nacioj donis al Britio la mandaton pri Palestino (24-a de julio 1922).
En majo de 1939, la brita registaro ŝanĝis sian politikon: ĝi proponis en blanka libro la limigon de la enmigrintoj je 75.000 kaj la enmigrado finiĝu je 1944. La cionistoj kondamnis la novan politikon kaj akuzis Brition pri favorigo de la palestinaj araboj.
Utilŝarĝo
Utilŝarĝo estas ŝarĝo, kiun povas transporti veturilo (aviadilo, kosmoŝipo, aŭtomobilo, ŝarĝaŭto, ktp.), ĝis ĝi atingas la maksimume permesitan tutmason. Ĝi estas la fizike kaj jure transportebla pezo de la ŝarĝo.
En la kosmoveturo, utilŝarĝo estas tiu maso, kiun raketo povas transporti, krom la fuelo. Tiu estas ĉirkaŭ 2% de la lanĉa maso.
Gyula Vidor
Gyula VIDOR estis hungara/rumania hungara redaktoro, verkisto. Li naskiĝis en Újvidék la 9-an de oktobro 1888 kaj mortis en Satmaro ?.
Kariero
Gyula Vidor laboris kiel ĵurnalisto en Arad, Fiume, Marosvásárhely, Szatmárnémeti. Li redaktis la gazetojn Makói Hírlap, inter 1921–25 Rendkívüli Újság de Arado, dume dufoje (1922, 1928) Szatmári Hírlap, Szemle. Li estis la redaktoro de antologio Szatmár megyei írók antológiája (Szatmárnémeti 1925).
Guardia Perticara
Guardia Perticara estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Armento, Corleto Perticara, Gallicchio, Gorgoglione (MT) kaj Missanello.
(14841) 1988 TU
(14841) 1988 TU estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kalvinana preĝejo (Abaújalpár)
La Kalvinana preĝejo de Abaújalpár estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Abaújalpár.
Historio
Oni supozas, ke la gotika preĝejo estis konstruita en la 15-a jarcento. La katolikoj uzis ĝin ĝis en 1696, sed en 1733 jam la kalvinanoj uzis ĝin. En la sekva jaro la konstruaĵo estis renovigita. La sonorilo (70 kg) alvenis en 1640. Trakonstruoj okazis en 1734 kaj 1928. La preĝejo estis deklarita monumento historia en 1958.
Hentern
Hentern estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Caransebeșu Nou
Caransebeșu Nou [karansebeŝu noŭ] ( Újkaránsebes ujkaranŝebeŝ, Schwabendorf aŭ Neu-Karansebesch, en banata dialekto Schwowedorf) estis vilaĝo en Rumanio sude de Caransebeș. En 1910 ĝi havis 752 loĝantojn (germanoj, ĉeĥoj, morvoj), kaj laŭ la stato de 2002 kaj 2011 en la loĝloko ne plu vivis loĝantoj. Ĝi formiĝis sekve de koloniigoj en la jaroj 1814–1815 kaj 1837. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény (reĝa departemento) vármegye). Oni aligis ĝin al Caransebeș. Administre apartenas al ĝi Jupa (Zsuppa).
Fondaĵo Bemberg
La Fondaĵo Bemberg (Fondation Bemberg) estas arta fondaĵo situanta en Tuluzo (Francio) en la prestiĝa Hôtel d'Assézat kaj montras riĉan privatan artkolekton de la kolektisto Georges Bemberg, kolekto kiu arigas pentraĵojn, skulptaĵojn kaj objektojn kaj antikvajn kaj modernajn kiuj la posedanto pruntedonis al la urbodomo de Tuluzo por ke ili estu alirebla al la vasta publiko. La fondaĵo, simile al muzeo, ankaŭ ofertas kulturajn aranĝojn ligitajn al la historio kaj konatiĝo kun la arto.
Heroes
Heroes (angle: herooj) estas usona televidserio kreita de Tim Kring. Ĝi estas dissendita ĉe la NBC-reto ekde la 26-a de septembro 2006. Ĝi rakontas la historion de homoj, kiuj kredis ke ili estis kiel ĉiuj aliaj ordinaraj homoj, ĝis ili malkovras, ke ili havas nekredeblajn povojn, ekzemple telepation, flugpovon aŭ kapablas vojaĝi tratempe. Ili poste ekscias, ke ili devas malhelpi katastrofon kaj savi la mondon.
Scenaro
La barata profesoro Chandra Suresh [ĉandra sureŝ] elpensas teorion, laŭ kiu homoj nur uzas 10% de ilia cerbo, kaj iuj personoj nun estas ekuzantaj la 90 aliajn elcentojn kaj akirantaj povojn, ekzample levitacion aŭ ĉelan memkuracadon. Aliaj scienculoj ne kredas lin, do li decidas serĉi, poste renkonti, tiajn homojn kun supernaturaj povoj por klarigi al ili la fenomenon, kiu okazas ene de ili. Poste li malaperas, kaj lia filo (Mohinder Suresh [sureŝ]) kontinuigas la serĉon.
En Tokio, Japano (Hiro Nakamura) malkovras, ke li povas efiki al la spaco kaj tempo kaj teleporti sin. En Novjorko, artisto (Isaac Mendez) povas pentri la estontecon, politikisto (Nathan Petrelli) povas flugi kaj lia frato (Peter Petrelli) povas imiti la povon de aliaj herooj, kiam ili estas proksimaj. En Los-Anĝeleso, policisto (Matt Parkman) malkovras, ke li kapablas aŭdi la pensaĵojn de aliaj uloj. En Teksaso, paradistino (Claire Bennet) ekvidas, ke sia korpo povas rapidege memkuraci. En Nevado, eksedziĝinta patrino (Niki Sanders) ekscias, ke ŝi havas malbonan duoblan personecon. La herooj estas ĉie, oni malkovras pli kaj pli da ili dum epizodoj. Tamen, malklaruloj postkuras ilin.
Heroes rakontas la vivon de tiuj personoj, iliajn rilatojn kaj ilian destinon: savi la mondon…
Aktoroj
La familia nomo sekvas la personan nomon.
Roluloj
Estas dekdu ĉefroluloj.
Aliajn rolulojn ni ofte vidas, ili estas amikoj aŭ parencoj de la ĉefroluloj. Oni ankaŭ vidas malbonulon Sylar [Sajlar] (Zachary Quinto), kiu postkuras heroojn por preni ilian povon.
Epizodoj
Ĉiu epizodo daŭras proksimume 42 minutojn (krom la unua).
Unua periodo
<tt>  1 (1- 1)</tt>: Genesis (Genezo) (53 minutoj)
<tt>  2 (1- 2)</tt>: Don't Look Back (Ne rigardu malantaŭen)
<tt>  3 (1- 3)</tt>: One Giant Leap (Unu paŝego)
<tt>  4 (1- 4)</tt>: Collision (Kolizio)
<tt>  5 (1- 5)</tt>: Hiros (Hiroj – vortludo kun la persona nomo de Hiro Nakamura)
<tt>  6 (1- 6)</tt>: Better Halves (Pli bonaj duonoj)
<tt>  7 (1- 7)</tt>: Nothing To Hide (Nenio kaŝinda)
<tt>  8 (1- 8)</tt>: Seven Minutes To Midnight (Sep minutoj antaŭ noktomezo)
<tt>  9 (1- 9)</tt>: Homecoming (Lernejfesto)
<tt> 10 (1-10)</tt>: Six Months Ago (Ses monatoj antaŭ)
<tt> 11 (1-11)</tt>: Fallout (Sekvo)
<tt> 12 (1-12)</tt>: Godsend (Beno)
<tt> 13 (1-13)</tt>: The Fix (La riparo)
<tt> 14 (1-14)</tt>: Distractions (Distrado)
<tt> 15 (1-15)</tt>: Run (Kuru)
<tt> 16 (1-16)</tt>: Unexpected (Neatendita)
<tt> 17 (1-17)</tt>: Company Man (Kompaniulo)
<tt> 18 (1-18)</tt>: Parasite (Parazito)
<tt> 20 (1-20)</tt>: Five Years Gone (Post kvin jaroj)
<tt> 22 (1-22)</tt>: Landslide (Grava venko)
<tt> 23 (1-23)</tt>: How to Stop an Exploding Man? (Kiel haltigi eksplodontan homon?)
Dua periodo
<tt> 24 (2-01)</tt>: Four Months Later (Kvar monatoj poste)
Internacia elsendado
Heroes estas elsendata en multaj landoj.
Danca terapio
Danca terapio estas grupiĝo de pluraj skoloj de per-arta psikoterapio, en kiuj centras dancado en servo de psika kuracado. La libere improvizata dancado, komprenata kiel ĉiu speco de movado kun krea esprimo kaj komunika rolo, celas la individuan esprimon, komprenon kaj prilaboron de emocioj kaj interhomaj rilatoj.
La unuaj skoloj de danca terapio evoluiĝis en la 1940-aj jaroj en Usono: la plej gravaj fondintinoj de diversaj dancterapiaj direktoj estas Marian Chace,Trudi Schoop, Lilian Espenak kaj Mary Whitehouse.
Laŭ aserto de dancaj terapiistoj, la terapio plibonigu la percepton de la propra korpo kaj la propraj emocioj, pligrandigu la gamon de eblaj movoj kaj subtenu la aŭtentan esprimon per integriĝo de la nekonscio. La teoriaj bazoj de la danca terapio konsideras influojn el la profunda psikologio kaj la humanisma psikologio.
Jack Vance
Jack VANCE (esperantigite Ĝak VANS; naskiĝis kiel John Holbrook VANCE en San-Francisko, Kalifornio, mortis  en Oakland, Kalifornio ) estis usona verkisto de fantasta kaj sciencfikcia literaturo.
Li deĵoris en la usona komerca maristaro dum la dua mondmilito kaj poste vivtenis sin per diversaj laboroj — inter ili, konstrui sian propran domon kaj ludi ĵaz-muzikon. Feliĉe por ni, li ankaŭ decidis ekprovi sin kiel aŭtoro, kun ja tre plena sukceso. Li tuj fariĝis tiom fama, ke anstataŭ devi ĉiam reklami sin ĉe literaturaj kunvenoj kaj ekspozicioj, li ĝuis la liberon loĝi kviete kun la edzino kaj filo en okcidenta Kalifornio, lasante ke nur la verkoj reprezentu lin. Por tia talentulo kia li, tio sufiĉis. Ĝis nun, li jam verkis pli ol sepdek du librojn (romanoj kaj novelaroj) kaj cent du novelojn, gajnante plurfoje la unuan premion (i.a. Hugo, Nebula kaj Edgar) en diversaj literaturaj kampoj.
Bone konata ankaŭ pro liaj kontribuoj en la ĝenroj de mistero, hororo kaj fantasto, li aparte famis pro multaj verkoj scienc-fikciaj. En tiu ĉi ĝenro, oni nomis lin la Majstro de l’ Fremdeco. Li gajnis tiun titolon pro sia kutimo, ne simple ornami nuntempecajn homojn per estontecaj iloj kaj cirkonstancoj, sed elkrei tute novajn, neniam antaŭe imagitajn politikojn, ekonomiojn, morojn, sociojn, kulturojn, artojn. En tio, li estis vera pioniro. Lia genio montriĝis per tio, ke li apenaŭ bezonis priskribi nehomajn speciojn kun ekzotikaj korpoformoj. Ne, tute male. En multaj liaj verkoj, leganto trovas tian mondon, en kiu la homoj mem ofte fremdas multe pli ol povus eĉ la plej ŝlima, multokula insektulo.
Profunde elpensitaj, liaj rakontoj kondukas leganton en tute neatenditan mondon jam plenan de ĝia propra, tute aparta historio. Li koloris siajn kulturojn ĝis eĉ la plej malgranda detalo per mirinde bildopentra stilo. Ŝajnas tiel, kvazaŭ li ja rakontis pri iu jam reala lando. Tiom versimilaj estas liaj mondoj, ke leganto povas eĉ senti sian propran fantazia. Rigardante supren de la fina paĝo, oni trovos nur grizecon en la reala mondo. Leginte ion ajn de li, oni suferos kiel drogulo. Tuj komencos sopiro por biso kiu neniam fados. Por tio, la sola kuraco estas plonĝi refoje en la vastajn universojn de la plej supera majstro-imagisto, Ĝak VANS.
Translato
En futbalo translato estas la horizontala parto inter la du fostoj de la golejo. Laŭ la reguloj de la monda futbalasocio FIFA el julio 2004 ĝi devas konformi al jenaj mezuroj: Fostoj kaj translato havu la saman diametron de maksimume 12 cm. Ankaŭ la gollinio havu la saman larĝecon. La alteco de la golejo estu 2,44 m (de la grundo ĝis la suba rando de la translato), ĝia larĝeco estu 7,32 m (=8 jardoj, distanco inter la enaj randoj de la fostoj). La goleja reto estu fiksita ĉe fostoj kaj translato kaj apogata tiel, ke la golulo havu sufiĉan spacon por agi. La koloro de fostoj kaj translato estu blanka aŭ arĝentkolora.
Milan Ohnisko
Milan Ohnisko (naskiĝis la 23-an de julio, 1965 en Brno), estas ĉeĥa lirika poeto.
Antaŭtempe li foriris el gimnazio (1981) kaj poste ankaŭ el Bibliotekista mezlernejo en Brno (1982), ŝanĝis multajn profesiojn kaj samtempe praktikis propran eldonejon kaj librovendejon Ohnisko. Nun li laboras kiel redaktoro de la eldonejo Petrov en Brno.
Boeing 737
La Boeing 737 estas pasaĝeraviadilo de Boeing, ellaborita en 1967.
Milan Ohnisko
Lia poezio estas kombino de naivismo uzanta vortludojn por atingi raciajn kulminojn kaj de novdekadenca kompreno por tragediismo kaj donkiĥotismo de senŝanculo batalanta kontraŭ indiferenta, malamika mondo. Ohnisko kombinas naivecon, humuron, ironion kaj absurdecon.
Boeing 737
Historio
En mezo de 1960-jaroj, Boeing prilaboris novan pasaĝeraviadilon por subteni Boeing 727. La dezajna verko de nova pasaĝeraviadlo estis komenciĝita en 11-an de majo 1964. En oktobro 1964, Aera Transporta Asocio de Usono ( Air Transport Association of America, nuntempa Airlines for America) ricevis dezajnon de B737 por ĉertifigi subtenan procezon. La 1-an de februaro 1965, Boeing anoncis novan pasaĝeraviadilon, Lufthansa kaj United Airlines iĝis unua kliento de Boeing 737.
Ekde unua flugo en 1967, multaj aerlinioj pli ol 100 aerlinioj operacias Boeing 737. Nuntempe B737 estas la plej aĉetita pasaĝeraviadilo en la mondo.
Post du frakasoj de preskaŭ novaj Boeing 737 MAX 8 inter la 2019-03-11 kaj -13 ĉiuj 371 ekzempleroj de la tipoj MAX 8 kal MAX 9 estis blokitaj flugi mondskale. Laŭ deklaro de la ĉefo de la Usona Federacia Aviada Administracio de 2019-03-14 eliĝas de la aviadiloj "danĝero rilate la sekureco ĉe la komerca aviado", tial ili probable restos dum monatoj sur la grundo.
Variantoj
Originala serio :
Klasika serio :
MAX
Vidu ankaŭ
Konkurantaj aviadiloj :
Alcáçovas
Alcáçovas estas freguesia de Portugalio de la concelho Viana do Alentejo, kun 268,13 km² surface kaj 2.088 loĝantoj en 2001. Ĝia loĝdenso estas 7,8 loĝ/km².
Hülchrath
Hülchrath estas parto de la urbo Grevenbroich en la distrikto Neuss (Germanujo) kun 741 loĝantoj.
Situo
La urboparto Hülchrath limiĝas oriente kun im Osten kun la Strategia Fervojdigo kaj kun la loko Neukirchen. En sudokcidenta direkto de Hülchrath troviĝas nemalproksimdistance Langwaden kun la samnoma monaĥejo. Nordokcidente de Hülchrath troviĝas la lokoj Mühlrath, la muelejo de Neubrück kaj la loko Neubrück. Norde de Hülchrath troviĝas la loko Münchrath kaj iom pli distance la rivereto Erft.
Rekte oriente de Hülchrath apudas la malgranda loĝdomaro Jägerhof. Ĝi troviĝas ĉe la kruciĝo de la Landa Strato 142 kun la Distrikta Strato 33.
Yonne (rivero)
La rivero Yonne troviĝas en la nordo de Francio
Ĝia fonto troviĝas en la montomasivo Morvan sudoriente de Château-Chinon.
En Montereau-faut-Yonne ĝi enfluas en la riveron Sejno.
La rivero Yonne donis sian nomon al franca distrikto (departemento).
Vyšné Valice
Bazaj informoj
Vyšné Valice (viŝnE valice), hungare Felsővály (felŝOvAj) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Rimavská Sobota. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Felsővály-Bikszög.
Yonne (rivero)
Ĉefaj alfluantoj:
Vyšné Valice
Situo
Vyšné Valice situas inter montoj 476 kaj 499 m-ojn altaj, laŭ rojo, fine de sakovojo. Tornaľa troviĝas 16 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1247, kiel setlejo de nobeloj. Apuda vilaĝo Bikszög (biksog) menciiĝis en 1407. En la 19-a jarcento ambaŭ vilaĝoj unuiĝis. En 1910 loĝis en Felsővály 309 da homoj, (ĉiuj hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Felsővály apartenis al Hungara Reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Tornalja, poste al Ĉeĥoslovakio, fine ekde 1993 al Slovakio. Inter 1938-1945 Felsővály rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito multe la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis en Vyšné Valice 298 da homoj, (261 hungaroj, 34 slovakoj, 2 ĉeĥoj).
Kastelo Langeais
La kastelo Langeais - france Château de Langeais - estas mezepoka kastelo, kiu superrigardas la urbeton Langeais en la departemento Indre-et-Loire de Francio, ĉe la dekstra bordo de la rivero Luaro. De la origina fortikaĵo nur restis ruino de la ĉefturo, unu el la unuaj konstruitaj el ŝtono. La tiutempa grafo de Anĵuo konstruis la fortikaĵon ĉefe por konkeri la teritoriojn de la grafoj de Blois kaj Tours. Dum la centjara milito la kastelo konkeriĝis fare de la anglia armeo kaj fine en 1428 escepte de la ĉefturo detruiĝis.