cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
68109 Naomipasachoff
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Kastanopso
La kastanopso (Castanopsis) estas genro de ĉiamverdaj arboj apartenantaj al la familio de la fagacoj. La genro ampleksas ĉirkaŭ 120 da specioj, kiuj estas nuntempe limigataj al tropika kaj subtropika Sudorienta Azio. Totalo de 58 da specioj estas indiĝena en Ĉinujo, kun 30 da endemiaj; la aliaj troviĝas pli fore suden, tra Hindoĉinujo al Indonezio, kaj ankaŭ en Japanujo. La angla nomo chinkapin estas samhavata kun aliaj parencaj plantoj, inkludantaj la golden chinkapins de usona Pacifiko, kiuj estas iufoje inkludataj en la genro Castanopsis sed estas plejofte konsiderataj kiel apartan sed tre parencan genron, Chrysolepis.
Bhubanesvar
(Oriya : ଭୁବନେଶ୍ୱର. ) estas metropolo, universitata urbo, ekonomia kaj religia centro en Barato, en subŝtato Oriso. En la subŝtato ĝi estas la plej granda.
Geografio
situas sur ebenaĵo laŭ rivero, laŭ ĉefvojo kaj fervojo nordo-sudo sekvanta la Bengalan Golfon.
Historio
Historio de daŭras 3000 jarojn. Pli frue ĝi havis diversajn loknomojn, ekzemple Toŝali, Kalinga Nagari, Nagar Kalinga, Ekamra Kanan, Ekamra Khetra kaj Mandira Malinia Nagari. En 1946 laŭplane la urbo estis modernigita. En 1948 ĝi iĝis ĉefurbo de Oriso. En la 1990-aj jaroj la elektroniko estis evoluigita en la urbo.
Trafiko
havas flughavenon kaj bonajn vojajn kaj fervojajn kontaktojn kun la ceteraj urboj.
Klimato
havas tropikan klimaton kun influo de musono. La temperaturo varias inter 10-45 ° C. En aprilo kaj en majo regas la plej granda varmo. Jare pluvas 1540 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed plej ofte inter junio-oktobro.
Arroio Grande
Arroio Grande estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 18.470 loĝantojn en 2010. Ĝi situas en la mezoregiono Sudoriento de Rio-Grando (portugale Sudeste Rio-grandense).
Arroio Grande signifas en la portugala Granda Rojo.
15273 Ruhmkorff
15273 Ruhmkorff estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana sciencesploristo Heinrich Daniel Rühmkorff (1803–1877), kiu inventis la bobenon de Ruhmkorff, uzita en multenombraj fizikaj esperimentoj kie alta tensio estas necesa. Tiu bobeno estas uzita por funkciigi malŝargajn tubojn, notinde generilojn de ikso-radioj.
Gorgofono
Gorgofono (el la greka Γοργοφόνη, «mortiginto de la Gorgono»), estas la nomo de diversaj geroluloj de la helena mitologio:
Gorgofono, filino de Perseo
Ŝi estas elstara rolulino en la mita historio de Sparto, ĉar ŝi edziniĝis al du lakedemonaj reĝoj: Ebalo el Lakonio kaj Periero el Mesenio. Fakte, oni konsideras ŝin la unua virino kiu edziniĝis dufoje. Pro tio, la figuro de Gorgofono kaj ŝia dua edziniĝo estas interesaj laŭ la mitografia interpretado. La unuaj helenoj kiuj invadis Grekion, la aĥeoj, enkondukis la malpermeson edziniĝi denove al vidvinoj, ĝis la punkto devigi ilin sinmortigi ĉe la kremacia fajro de siaj edzoj. Tiu devigo estis prezentita, ekzemple, en la rakontoj pri Evadno aŭ Polikseno. Sed oni forlasis tiun kutimon iom post iom, kaj Gorgofono simbolis la definitivan ŝanĝon de tiu tradicio.
Sud-konga arbara-savana mozaiko
La sud-konga arbara-savana mozaiko estas ekoregiono el la afrik-arbara ekoprovinco de la afrotropisa ekozono, laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome ĝi apartenas al la tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de Angolo kaj Kongo Kinŝasa. Ĝi ampleksas zonon de interplektataj arbaroj, savanoj, kaj herbejoj.
Priskribo
Estas savana ekoregiono kiu okupas 569 700 da kvadrataj kilometroj en vasta zono de Kongo Kinŝasa kaj eta parto de la nordoriento de Angolo.
Gorgofono
Gorgofono, filino de Perseo
Per ŝia edziniĝo al Ebalo, Gorgofono iĝis praulino de kelkaj el la plej elstaraj geroluloj de la mita rakontaro, ĉar kun li ŝi naskis Tindaron (duonpatro de Heleno, Klitemnestro, Kastoro kaj Polukso) kaj Ikarion, patro de Penelopo, la edzino de Odiseo. Danke al tio, la idaro de Perseo ĉefrolis en la homeraj epopeoj kaj en la legenda prahistorio de Grekio. Filino ŝia estis ankaŭ virino nomiĝinta Areno, edzino de sia duonfrato Afareo.
Sud-konga arbara-savana mozaiko
Priskribo
Norde ĝi limtuŝas la centra-kongajn malaltaĵajn arbarojn, la orient-kongajn marĉarbarojn kaj la nordorient-kongajn malaltaĵajn arbarojn, okcidente la okcident-kongan arbaran-savanan mozaikon, oriente la Albert-riftajn montarbarojn kaj sude la angolajn mjombarojn kaj la centra-zambezajn mjombarojn.
Armena rito
Armena rito estas la nomo de la liturgia rito naskiĝinta kaj disvolviĝinta en Armenio kaj vastiĝinta poste, precipe sekve de la diasporo de la armena popolo, en la tuta kristana mondo.
Gorgofono
Gorgofono, filino de Perseo
Laŭ Paŭzanio, la tombejo de Gorgofono viziteblis en Argo, proksime al la merkata placo kie ŝia patro enterigis la monstran korpon de Meduzo.
Sud-konga arbara-savana mozaiko
Minacoj kaj konservado
La ekoregiono estas endanĝerigata.
Armena rito
Tiu rito estas uzata en la Armena Apostola Eklezio kaj en la Katolika Armena Eklezio.
Gorgofono
Gorgofono, la danaidino
Laŭ Pseŭdo-Apolodoro, Gorgofono estis ankaŭ unu el la danaidinoj, la kvindek filinoj de Danao, reĝo de Libio unue, kaj de Argolando post lia forfuĝo el Afriko. Danao havis multajn edzinojn kaj amantinojn, kaj homaj kaj nimfaj. Unu el ili estis Elefantiso, la patrino de Gorgofono kaj Hipermnestro.
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
La liturgia celebrado de la katolika armena rito multe similas al la roma rito kaj al la bizanca rito.
Gorgofono
Gorgofono, la danaidino
Laŭ ordono de ilia patro, Gorgofono kaj ŝiaj fratinoj mortigis siajn respektivajn edzojn dum nuptonokto, por tiel kontraŭstari la minacon de la egiptidoj. La malfeliĉa edzo de Gorgofono estis Proteo, filo de Egipto kaj Argifio. Poste, la danaidinoj (krom Hipermnestro, kiu savis la vivon de sia edzo) estis murditaj kaj suferis porĉiaman punon en Tartaro, kie ili estis devigitaj klopodi plenigi akvobarelon per plentruaj kruĉoj.
Azg
Azg (armene: Ազգ, "Nacio") estas ĉiutaga gazeto publikigita en Erevano, Armenio ekde 1991. Ĝia fondinto kaj ĉefredaktoro estis la veterana liban-naskita aktivulo Hakob Avedikjan kiu en la 1980-aj jaroj estis ĉefredaktoro de la gazeto Zartonk de la armena partio Ramgavar en Libano.
Gorgofono
Gorgofono, reĝo de Epidaŭro
Gorgofono estis reĝo de Epidaŭro, sed oni detronigis lin kaj de tiam li vagadis en ekzilo. Orakolo ordonis lin fondi novan urbon en la loko kie li trovos glavingon, kaj ĝi okazos en Peloponezo: dum lia aera reveno hejmen post mortigi Meduzon, la glavingo de Perseo falis sen ke li konsciu pri tio. Do, Gorgofono sekvis la orakolan konsilon kaj fondis la urbon Mikeno.
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
La celebranto estas asistata de diakono kies rolo preskaŭ similas al tiu de la diakono de la bizanca rito.
Azg
Azg estis elstara dum la 1990-aj jaroj. Eldonita de la Partio Demokrata Liberala Armenio (Ramkavar-Azatakan), financata de la armena diaspora partio ĝia cirkulado regule superis 30.000 antaŭ 1993, kiu pliiĝis al 42.000 la sekvan jaron. Laŭ Edik Baghdasarjan, Azg funkciis kiel "bona lernejo por multaj ĵurnalistoj" dum ĉi tiu periodo.
Gorgofono
Gorgofono, filo de Elektriono
Li estis mikena princo, filo de la gereĝoj Elektriono kaj Anakso, do nepo de Perseo. Kiel multaj el siaj fratoj, Gorgofono estis mortigita fare de la filoj de Pterelao, reĝo de Tafoso.
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
Ĉe la komenco estas antaŭvidita la recitado de la Psalmo 42/43, analoge al tio kio okazas en la eksterodinara formo de la roma rito. Ĉi tie la psalmo estas recitata, versegalterne, de la celebranto kaj diakono.
Azg
En 1996, la gazeto estis provizore suspendita de la registaro de Levon Ter-Petrosjan. Ĝia oficejo estis prirabita, kaj redaktistoj kaj ĵurnalistoj estis batitaj. La posedo de la gazeto estis transdonita al lastatempe dividita proregistara filio de la Ramkavar-Partio nomita Misio de la Ramgavar-Azatakan-Partio, kiu estis formita post disiĝo en la vicoj de la opozicio Ramgavar-Azatakan-Partio. La fondintoj de "Azg", kiuj ankaŭ posedas kaj eldonas la gazeton, sekve trovis sin tute fortranĉitaj de la gazeto. Ankaŭ la Ministerio ordonis al la ŝtata presejo Parberakan ĉesi presi Azg ĝis novaĵo de la registaro. La 27an de aprilo 1996, nova ok-paĝa gazeto, uzanta la nomon kaj emblemon de Azg, estis presita de Parberakan, sed sen la partopreno de Azg-redaktistoj, kiuj disiĝis de la nova versio.
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
La preĝoj de la diakono, al kiuj la popolo respondas "Dio, kompatu nin", similas al tiuj de la bizanca rito.
Azg
Post la eksiĝo de Ter-Petrosjan kiel prezidanto, la gazeto subtenis Robert Koĉarjan, kiu fariĝis prezidanto en 1998. En 1999, ĝi estis priskribita kiel la "plej aŭtoritata tagĵurnalo" de Armenio. La eldonkvanto de Azg malsupreniris al 10 000 ekzempleroj kaj poste al nur 3 000.
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
Estas antaŭviditaj elbibliaj legaĵoj krom la Evangelio.
Azg
Ekde 1999 Azg estis havebla interrete diversfoje en ses lingvoj:armena, rusa, angla, turka, araba kaj persa. Azg ankaŭ publikigis periodan kulturan aldonon nomatan Azg-Mŝakujt (armene Ազգ-Մշակույթ).
Armena rito
Apartaĵoj de la armena rito
La packiso okazas antaŭ la konsekro (same kiel okazas en la ambrozia rito), en kiu la pacinterŝanĝo celebriĝas antaŭ la Ofertorio).
La eŭkaristia preĝo estas fiksa (kiel en eksterordinara formo de la roma rito), la epiklezo pstvenas la konsekron.
Antaŭ la fina beno estas recitata "universala preĝo".
Safran
Safran estas granda franca industria kaj teknologia grupo, ĉeestanta internacie en la kampoj de aeronaŭtiko, spaco kaj defendo. Ĝi estis kreita en 2005 dum la fuzio inter Snecma kaj SAGEM. Ekde septembro 2011, ĝi estas listigita sur la CAC 40.
Ĝiaj entreprenoj estas projektado kaj produktado de flugmotoroj, helikopteroj kaj raketoj, aeronaŭtika ekipaĵo kaj defendo.
Gyöngyi Váry
Gyöngyi VÁRY [djondji vAri], laŭ hungarlingve kutima nomordo Váry Gyöngyi estis hungara aktoro. Ŝia origina familia nomo estis Vajk, ŝia nomvarianto estis Vári A. Gyöngyi.
Gyöngyi Váry naskiĝis la  en Arad, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyöngyi Váry devenis parte en serba familio. Ŝi akiris diplomon en Teatra Akademio, inter 1935–1939 ŝi apartenis al trupo de Gaja Teatro, sed ŝi havis rolojn ankaŭ en filia teatro de Gaja Teatro. En 1939 ŝi edziniĝis, poste ŝi plene retiriĝis de la scenejo. En 1940 kaj 1942 ŝi naskis filojn. En 1959 ŝi vidviniĝis, poste ŝi eklaboris havanta simplajn administrajn laborojn. En 1974 ŝi pensiuliĝis.
Sveda Antologio
Sveda Antologio estas Esperanta antologio redaktita de Sam Jansson, Björne Backman kaj Arne Lenner. La unua 228-paĝa parto aperis en la jaro 1934 en Stokholmo ĉe Eldonejo Socialista ESPERANTO. La dua parto, paĝoj 231-432, aperis samjare.
Neymar
Neymar da Silva Santos Júnior (prononco ), kutime nomata nur Neymar, estas brazila futbalisto. Li naskiĝis en Mogi das Cruzes, subŝtato San-Paŭlio, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2009 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo FC Barcelona - antaŭe li profesiis de 2009 ĝis 2013 en la klubo Santos FC, kie li de 2003 ĝis 2009 ankaŭ estis junula futbalanto. Krome Neymar ekde la jaro 2010 estas membro de la brazila nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Futbala Mondpokalo 2014 en Brazilo kaj pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo rekoneblas per la numero "10".
Kostelec (distrikto Hodonín)
Kostelec (Kosteletz) estas municipo en distrikto Hodonín, en Sudmoravia regiono en Ĉeĥio situanta 3 km nordoriente de Kyjov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1141.
Jens Seipenbusch
Jens Seipenbusch (naskiĝis la 6-an de aŭgusto 1968 en Wuppertal) estas prezidanto de la politika partio Piratenpartei Deutschland.
Politiko
Jens Seipenbusch jam inter majo 2007 kaj majo 2008 estis prezidanto de la partio kaj ĝis julio 2009 estis ties vicprezidanto. En la partia kongreso de la 4-a de julio 2009 en Hamburgo li per 56 % de la voĉoj reelektiĝis partia prezidanto.
Vivo
Jens Seipenbusch studis fizikon en la universitato de Monastero (Germanio), kie li post la finstudo iĝis vicgvidanto de la informadika servo de la jura fakultato. Krome li en la fakultato membras en la ekzamena kaj la komputila komisionoj. Li loĝas en Monastero kaj estas edzo.
Eĉmiadzin (revuo)
Eĉmiadzin (armene: «Էջմիածին» ամսագիր, Ēǰmiatsin amsagir) estas la oficiala monata eldonaĵo de la Patrina Seĝo de Sankta Eĉmiadzin de la Armena Apostola Eklezio. Ĝi estis publikigita ekde 1944 kaj estas konsiderata la daŭrigo de la monata revuo Ararat establita en 1868. Ĝi estis publikigita en Erevano de 1944 ĝis 1961 kaj poste estis publikigita en la urbo Eĉmiadzin. Ĝi publikigas registrojn de la Armena Eklezio kaj artikolojn rilate al teologio kaj armenaj studoj.
La arkivoj de la revuo estas bitigitaj kaj artikoloj estas alireblaj en ĝia retejo.
16781 Renčín
16781 Renčín estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa desegnisto kaj karikaturisto Vladimír Renčín. Li publikigis plurajn librojn, kie diversaj trajtoj de la ĉeĥa karaktero estas ilustritaj.
7816 Hanojo
7816 Hanojo estas marsrenkonta asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Masahiro Koishikawa, elde la stacio "Ajaŝi" de la observatorio de Sendai en gubernio Mijagi.
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ la vjetnama ĉefurbo Hanojo. La malkovrinto vizitis la urbon en 1997 kun Yoshihide Kozai por helpi la vjetnamajn astronomojn, ke ili instalu Schmidt-teleskopon "Cassegrain" de 40 cm kun CCD-lumkaptiloj kaj refraktoron de 10 cm. La teamo, instalita ĉe la Nacia Pedagogia Universitato, estis ricevinta fondusojn de la japana Fondaĵo Sumitomo, kun la espero promocii la astronomian esploron en Vjetnamio.
Nova Kamero
Nova Kamero, en hispana Camero Nuevo, estas komarko en la sudo de la provinco kaj regiono Rioĥo, (norda Hispanio). Ĝi estas ankaŭ ene de la komarkaro Meza Rioĥo, en la centra triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). Al ĝi oni atribuas ankaŭ la loĝlokon de la Provinco Sorio nome Montenegro de Cameros. Akso de la komarko estas la rivero Iregua.
Nova Kamero kun Malnova Kamero formas la komarkaron Kameroj.
Municipoj de la komarko
Almarza de Cameros, El Rasillo de Cameros, Gallinero de Cameros, Lumbreras de Cameros, Montenegro de Cameros, Nestares, Nieva de Cameros, Ortigosa de Cameros, Pinillos, Pradillo, Torrecilla en Cameros, Viguera, Villanueva de Cameros, Villoslada de Cameros
Demografio
Pro la aparteco kaj malfacila vivmedio tiu komarko suferis fortan senloĝigadon laŭlonge de la 20-a jarcento. Tial la loĝantaro malaltiĝis el preskaŭ 9 000 loĝantoj komence de la jarcento ĝis nunaj 2 350.
NGC 2193
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Horní Benešov
Horní Benešov (Bennisch), ĝis la jaro 1926 Benešov, estas urbo en distrikto Bruntál en Ĉeĥio. Ĝi situas en Silezio sur ĉefŝoseo inter Opava (20,5 km) kaj Bruntál (13 km) proksime de limo kun Pollando. En Horní Benešov vivas.
Historio
La devena nomo de la urbo estis Benešov, nur en la jaro 1926 okazis ŝanĝo je Horní Benešov. Historiaj registroj mencias pri ekzistado de Benešov jam en la jaro 1226 kiel pri minista vilaĝo. Minejoj por arĝento apartenis al la plej malnovaj en la lando.
Pri la loĝigado de regiono meritis Vok la 1-a, bofilo de Přemysl Otakar la 2-a. La urbo suferis pro la tridekjara milito, kiam nova superularo komencis rekatoligon kaj la marŝantaj soldataroj prirabis la urbon. Post la tridekjara milito la urbo malrapide resaniĝis spite al senĉesa malkresko de la minado kaj en 1669 ĝi ricevis de imperiestro Leopoldo la 1-a rajton okazigi tri fojrojn pojare.
Granda malfeliĉo por la urbo estis incendioj. La urbo forbrulis en 1717, denove en 1767 kaj preskaŭ tute en la bazojn en la jaro 1820.
En la 19-a jarcento Benešov apartenis al distrikto Bruntál kaj la urbo fariĝis signifa centro de teksindustrio. En la urbo estis ankaŭ bierfarejo, uzino por prdukatado de likvoroj kaj fruktsukoj. La minado de ercoj estis renovigita en 1830, sed en 1887 ĝi estis ĉesigita. La minejoj estis denove funkciaj en la jaroj 1951-1992.
Distrikto Bergstraße
La distrikto Bergstraße ([Berkŝtrase], "monta strato", Kreis Bergstraße) situas en la distriktaro Darmstadt de la germana federacia lando Hesio. La distrikto havas areon de 719 km², kaj fine de ĝi havis  loĝantojn.
Najbaras norde la distriktoj Groß-Gerau kaj Darmstadt-Dieburg, oriente la distrikto Odenwald kaj sude la baden-virtemberga distrikto Rhein-Neckar plus la urbo Mannheim. Okcidente la rivero Rejno estas natura limo al la najbara fereracia lando Rejnlando-Palatinato. Tie situas, najbare al la distrikto Bergstraße, interalie la sendependa urbo Worms. La distrikto apartenas al la ekonomiaj regiono Rejno-Majno kaj regiono Rhein-Neckar.
Geografio
La orienta parto de la distrikto situas en la pejzaĝo Odenwald, la okcidenta en la rejna ebenaĵo kaj estas parto de la Hesia pejzaĝo "Ried". La distrikta nomo venas de turisma strato, nomata Monta Vojo, kiu ligas la urbojn Darmstadt norde kaj Wiesloch en Baden-Virtembergo sude. La norda parto de tiu strato gvidas tra la distrikto Bergstraße. Dum la unua postkrista jarcento, la antikva greka sciencisto Ptolemeo en sia verko Geografio (2-a libro, 10-a ĉapitro) kaj la romia klerulo Plinio la pli maljuna en sia verko Naturalis Historia ("naturhistorio") menciis monton Μηλίβοκον (Mēlíbokon), kion oni mezepoke identigis kun la - laŭ la silueto de la montaro Odenvaldo aparte alta - monto en la pleja nordo de la nuna distrikto, kaj nomis ĝin Melibokus, kvankam laŭ novaj teorioj Ptolemeo kaj Plinio eble celis la montaron Harco, multe pli norde.
Ekonomio
La regiono estas turisma. Pro la relative milda klimato tamen ankaŭ sukcese kultigixas interalie tabako und tre bona vino. En la distrikto laboras internacie agantaj entreprenoj kiel Ciba SC (Lampertheim), Langnese-Iglo (Heppenheim), SAP SI (Bensheim), Sirona (Bensheim), Suzuki (Bensheim) kaj Tyco Electronics (Bensheim).
Urbaj kaj neurbaj komunumoj
(inter krampoj loĝantoj laŭ stato fine de )
Centre de la distrikto de nordo al sudo viciĝas laŭ la Monta Vojo la urboj Zwingenberg, Bensheim kaj Heppenheim. La komunumoj okcidente de tiuj tri apartenas al la vasta rejna ebenaĵo kaj al la historia regiono Hessisches Ried, la komunumoj oriente de la tri estas parto de la mezalta montaro Odenwald.
Partneraj rilatoj
La distrikto havas partnerajn rilatojn interalie kun
(15274) 1991 GO6
(15274) 1991 GO6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Celestenanoj
La Celestenanoj estis ordeno ene de la romkatolika Eklezio; ilia oficiala mallongigo estis OSBCoel, la latina nomo Ordo Sancti Benedicti Coelestinensis aŭ pli simple Congregatio Coelestinensis.
Historio
Temis pri flanka sekcio de la benediktanoj; ilia fondinto estis Pietro di Morone, la pli malfrua papo Celesteno la 5-a.
Ekde 1300 reĝo Filipo la 4-a apogis la ordenon en Francujo kverelante kun papo Bonifaco la 8-a. Disde Franclando oni kreis filiojn en Nederlando kaj Bohemio, ekz. en Oybin en la 1366-a jaro. Dum la 17-a jarcento estiĝis eĉ virina branĉo.
La lastaj monaĥejoj (i.a. Ĉieleniro-kirko en la napola kvartalo Chiaia) neniiĝis inter 1806 kaj 1810 dum sekularigo kiam regis la francoj en la Reĝlando de Napolo kaj sur Sicilio.
Grava inkvizitoro inter la ordenanoj estis Petrus Zwicker († 1403).
Muñico
Muñico [muNJIko] estas municipo en la centro de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Avilo kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,28 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 80 loĝantojn. Ĝi perdis 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 35 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Mirueña de los Infanzones, Solana de Rioalmar, Gallegos de Sobrinos, Cillán, Manjabálago y Ortigosa de Rioalmar kaj Valdecasa.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Piratpartio de Germanio
La Piratpartio de Germanio - germane Piratenpartei Deutschland - estas politika partio en Germanio, kiu fondiĝis la 10-an de septembro 2006 en Berlino kaj konsideras sin proksima parenco de la Piratpartio de Svedio (en Esperanto same "Piratpartio"). Ambaŭ, kiel ankaŭ pliaj naciaj partioj kun tiu nomo, deklaras aparte lukti por la civitanaj rajtoj en modernaj informaj socioj, por libereco de la informa interŝanĝo sen monopoloj de amaskomunikiloj, libera aliro al eduko, kaj samtempe por la protekto de personaj datumoj.
La partio ekde somero 2009 havas landajn ligojn en ĉiuj 16 federaciaj landoj de Germanio. La 8-a de novembro 2009 ĝi havis 11.500 membrojn. La laŭstatute minimuma membroaĝo estas 16 jaroj, kaj la statistike averaĝa aĝo laŭ la stato de junio 2009 estis 31 jaroj.
La nomero "pirato" aludas al granda anonca kampanjo de muzik- kaj filmproduktaj kompanioj komence de la 21-a jarcento, kiuj pledis nomi privatan kopiadon de muziko, filmoj, bildoj, tekstoj kaj aliaj vidaj aŭ aŭdaj dokumentoj "piratado" kaj plej severe persekuti ĝin. Tamen la partio ne pledas por malatento de la kopirajto kaj por la komerca distribuo de neleĝaj kopioj je jure protektataj varoj. Celo estas teni kaj ampleksigi la rajton je privataj kopioj por nur persona uzo, repermesi privatan interŝanĝon de tiaj personaj kopioj (ekzemple en koncernaj retejoj), kaj subteni la disfloron de liberaj informejoj kiel ekzemple interretaj vikioj.
En la elektoj de Berlino en 2011, 8,9% de la balotintoj voĉdonis por la piratpartio, kiu tiel sukcesis transsalti la 5%-barilon kaj gajni mandatojn (15 el 141 mandatoj en la regiona parlamentejo). Tio estis surprizo por ili, ĉar ili havis nur 15 kandidatojn por la baloto.
Esperantistoj en la partio
Pluraj aktivaj esperantistoj aparte engaĝiĝas en la partio. Inter pluraj aliaj, menciindas Aaron Koenig, kiu de julio 2009 ĝis majo 2010 estis nacia estrarano, sed tiam eksiĝis post kreskinta kritiko pro lia kontraŭ-islama sinteno, kaj Martin Haase, membro de la partio ekde 2009, kiu en artikolo de la magazino Der Spiegel en 2012 nomatis "plej potenca pirato de la respubliko".
Akvovojo kun akvodukto en Chřibská
Akvovojo kun akvodukto en Chřibská estas historia teknika memorindaĵo, kiu troviĝas en loko de tiama domaro Na Potocích (germane Bachhäuser) sur katastra teritorio Dolní Chřibská en distrikto Děčín en Regiono Ústí nad Labem. La konstruaĵo estas protektita ekde la 8-a de novembro 1991 kiel nemovebla memorindaĵo.
Geografia situo kaj priskribo de la konstruaĵo
El geomorfologia vidpunkto la memorige protektata akvovojo kun akvodukto situas apud nordokcidenta limo de geomorfologia tutaĵo Luzacia montaro, sed jam en regiono de Muroj de Jetřichovice, kiuj estas konsisto de pli okcidente situanta geomorfologia tutaĵo Elba Grejsmontaro.
Priskribo de la konstruaĵo
La akvovojo, kiu kondukas sur bordoj de rivereto Chřibská Kamenice en spaco inter restaĵoj de iama teksfabriko de Florian Hübel kaj lastaj domoj de Dolní Chřibská, estas longa proksimume 750 metroj. Oni supozas, ke la pereinta prenobjekto estis sur la fluo de Chřibská Kamenice proksime de ŝosea ponto sur fino de Dolní Chřibská. El tiuj ĉi lokoj la akvo estis forkondukata dekomence per mallarĝa riverfluo ĝis la unua roktunelo. Tiu ĉi tunelo, longa 35 metroj, estas malproksima de la prenloko ĉirkaŭ 250 metroj. De tie ĉi la akvo daŭrigis tra masonita, disvastiĝanta akvovojo ĝis duarka akvodukto, sur kiu transpaŝis la artefarita akvofluo malnovan arbaran vojon kaj la riverfluon de Chřibská Kamenice. La akvodukto estas longa 25 metroj kaj larĝo de la masonita akvofluo estas proksimume 2 metroj. Poste la akvovojo daŭrigis plu jam en certa distanco de la dekstra bordo de rivero ĝis la alia, pli longa tunelo. Tiu ĉi tunelo estas 140 metroj longa kaj proksimume 2 metroj volbita masonita galerio, plenigita per ŝaktoj, enfluantaj sur surfacon. La tunelo finiĝas ĉe la eksa fabriko, de kiu la akva sistemo daŭrigis ĝis denova enfluejo ĝis Chřibská Kamenice.
Historio
La akvovojon kun akvodukto kiel konsisto de nova teksfabriko en domaro Na Potocích lasis konstrui fabrikisto Florian Hübel en la jaroj 1884 - 1894. Kiel dato de finigo de tiu ĉi akvovojo estas indikata jaro 1888. Trafiko de la teksfabriko estis finita pro sekvoj de Granda ekonomia krizo en ŝanĝo de 1920-aj kaj la 1930-aj jaroj. Post la dua mondmilito la objektoj de iama industria komplekso servis kiel refreŝidejo kaj poste kiel depositario de natursciencaj kolektoj de Nacia muzeo en Prago. Post la jaro 1980 la konstruaĵoj estis malplenigitaj kaj sekve ĝis la 1990-aj jaroj ili kadukiĝis. En la jaro 1996 la eksa teksfabriko forbrulis kaj post la jaro 2000 ties ruinoj estis detruitaj. Sekve estis nuligita memoriga protektado de tiuj ĉi objektoj kaj kiel nemovebla kultura memorindaĵo de Ĉeĥio estis plu regsitrita nur la akvovojo kun akvodukto.
Alirebleco
La vojo laŭlonge laŭ la akvovojo kaj ĝis la akvodukto mem estas neniel markita, ĉe ŝoseo el Chřibská al Jetřichovice en loko Na Potocích estas sole nur unu orientiga ŝipeto. Vojo el aŭtobusa haltejo Chřibská, Na Potocích proksime de loka hejmo por senioroj estas interrompita en lokoj, kie tratranĉas ĝin parcelo en privata posedaĵo, apartenanta al firmao, trafikanta la hejmon "Potoky". Sed la parceloj, sur kiuj la restaĵoj de la teksfabriko, la tuneloj, la akvovojo kaj la akvodukto situas, estas laŭ katstro de nemoveblaĵoj en posedaĵo de Ĉeĥio kaj ili estas en administrado de Nacia parko Bohemia Svislando. De la restintaj ruinoj de la teksfabriko kondukas super la tunelo arbara vojo ĝis la akvovojo kaj la akvodukto. De la akvodukto plu eblas la akvovojon observi ĝis herbejo, kiun prenas plua barita privata parcelo. resto de la mallarĝa akvofluo de la akvovojo en supra sektoro, kondukanta al rando de Dolní Chřibská, estas surkreskinta kaj ne tro videbla.
22812 Ricker
22812 Ricker estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Philip Daniel Ricker, finalisto de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri biokemio, medicino, sano kaj mikrobiologio. Li estis lernanto ĉe la  Ropesville Independent School District de Ropesville (Teksaso).
Maiorești
Maiorești [majoreŝtj] (hungare: Maroslaka [maroŝlaka]) estas vilaĝo en Rumanio norde de Reghin. En 1910 ĝi havis 359 loĝantojn (rumanoj) kaj en 1992 262 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1461. En mezepoko ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Maros-Torda vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Rușii-Munți.
Maiorești situas rande de la valo de rivero Mureș, ĉe la nacia vojo DN15, kiu ligas ĝin al Rușii-Munți kaj al Vălenii de Mureș. La plej proksima fervoja haltejo estas Morăreni.
Valencia Komunumo
Valencia Komunumo (kataluna lingvo: Comunitat Valenciana [komuni'tat vaɫensi'ana], hispane: Comunidad Valenciana [komuni'ð̞að̞ βalen'θjana], ankaŭ ofte en Esperanto Valencilando) estas aŭtonoma komunumo de Hispanio, loĝata de proksimume 4.000.000 homoj sur areo de 23.305 km². Ĝi konsistas el la provincoj de Alacant (hispane Alicante), Castelló (hispane Castellón), kaj Valencio  (hispane Valencia). La ĉefurbo estas Valencio (777.000).
Valencia Komunumo havas propran lingvon, la kataluna, kiu estas oficiala kune kun la hispana.
6678 Seurat
6678 Seurat estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca post-impresionisma pentristo Georges Seurat (1859–1891).
Ŭakaŝio
Ŭakaŝio (わかしお) estas super-ekspreso de Orient-Japania Fervoja Kompanio, kiu iras de Tokio al Kazusa-Iĉinomija kaj Aŭa-Kamogaŭa tra la Linio Kejjo kaj Linio Sotobo.
Santa Cruz do Escalvado
La loĝloko estis levita al la rango de municipo en 1823.
Kantono Ligny-le-Châtel
La kantono de Ligny-le-Châtel (france canton de Ligny-le-Châtel) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Ligny-le-Châtel.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Ligny-le-Châtel la jenaj 12 francaj komunumoj :
Douzies (stacidomo)
Douzies estas franca varstacidomo sur linio -, situanta en  Maubeuge, en departemento Nord, regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Valenciennes-Faubourg-de-Paris - Hautmont (253000).
NGC 2194
NGC 2194 (alia indiko — OCL 495) estas malfermita stelamaso en konstelacio Oriono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tombo de Askia
La Tombo de Askia, en Gao, Malio, estas rigardata, kiel la tombo de Askia Mohammad la 1-a, unu el la plej gravaj imperiestroj de la Imperio Songhai. Ĝi estis konstruita ĉe la fino de la 15-a jarcento kaj estas elektita al Monda heredaĵo de Unesko.
Unesko priskribas la tombon, kiel bonan ekzemplon de la monumentaj adobaj tradicioj de la okcidentafrika Sahelo. La komplekso inkludas la piramidan tombon, du moskeojn, tombejon kaj kunsidejon. Ĝi altas 17 metrojn, tiel ĝi estas la plej granda antaŭ-kolonia arkitektura monumento en la regiono. Ĝi estas la unua ekzemplo de islama arkitektura stilo, kiu poste ĝeneraliĝis en la regiono.
Historio
Askia Mohammed estis la unua Askia-imperiestro kaj tre grandigis la Imperion Songhai. Kiel pia islamano, li sentis sin deviga fari sian pilgrimadon al Mekao, el kiu li revenis en 1495. Li kunportis reen la materialojn por fari sian tombon; ĉio el la adobo kaj ligno venis de Mekao. La karavano laŭdire konsistis el "miloj da kameloj". Ĝi estis strukturita kiel domo, kun pluraj ĉambroj kaj trairejoj kaj estis sigelita, kiam Askia Mohammed mortis.
Askia Mohammed estas la sola persono, kiun oni entombigis en la tombon, sed pluraj aliaj Askia-j estas entombigitaj en la korto.
Zlonice
Zlonice estas kampurbo en Ĉeĥio, situanta en Mezbohemia regiono, distrikto Kladno, 6 km norde de Slaný. La unua skriba mencio pri ĝi devenas el la jaro 1318. En ĝi havis.
Laperdiguera
Laperdiguera (A Perdiguera) estas loĝloko kaj municipo de Hispanio, en la sudokcidento de la komarko Somontano de Barbastro (kies ĉefurbo estas Barbastro) apartenanta al la centro de la Provinco Huesko (regiono Aragono).
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas en la sudokcidento de la komarko Somontano de Barbastro, en la valo de la rivero Alcanadre. La loknomo "Laperdiguera" signifas perdrikejon, kaj tiukadre estas perdriko en la municipa blazono.
Ĝi limas norde kun Laluenga, oriente kun Berbegal kaj sude kun Torres de Alcanadre ene de la komarko.
La loĝloko Laperdiguera mem (462 msm) estas je 47 km sudoriente de Huesca. Ĝi estas komunikata laŭ la ŝoseo A-1225 kun Laluenga norde pli proksime; kaj laŭ ŝoseo A-1216 kun Pertusa okcidente kaj Berbegal sudoriente.
Historio
Komence de la 19-a jarcento la tuta komarko estis damaĝita pro la franca invado. Dum la Hispana Enlanda Milito la loĝloko suferis pro operacoj kadre de la atakoj de la respublikanoj klopode al konkero de la provinca ĉefurbo Ŭesko kaj fina kontraŭatako de frankistoj.
Multaj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento pro rura elmigrado, kaj same ĉe Laperdiguera kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 95 loĝantoj (2022).
Aktualo
La loka ekonomio evoluis el la tradiciaj agrikulturo (cerealoj, migdalarboj, olivarboj, kaj ĉefe vinproduktado) kaj brutobredado (ŝafoj, kaj ĉefe bovoj) al natura, sporta, kultura kaj rura turismo.
Ĉefaj vidindaĵoj estas la preĝejo, fontanputo kaj naturaj lokoj ĉefe ĉe la rivero kaj la ravinoj kaj rojoj, kiuj ĉirkaŭas la loĝlokojn.
LinguaCamp
LinguaCamp 2013
La unua LinguaCamp estis en Berlino la 21an kaj 22an de septembro 2013. Ĉeestis 23 partoprenantoj la unuan tagon kaj 21 la duan tagon. Dank' al la sponsoroj estis la partopreno senkosta. Ili estis:
LinguaCamp 2014
La dua LinguaCamp estis en Hanovro la 10an kaj 11an de majo 2014. Ĉeestis 74 partoprenantoj la unuan tagon kaj 46 la duan tagon. Estis entute 34 prelegoj, ĉefe en germana lingvo. Inter ili eĉ unu pri Esperanto. Sube troviĝas ligilo al la faritaj prelegoj. Dank' al naŭ firmaaj sponsoroj estis la partopreno denove senkosta.
LinguaCamp 2015
La tria LinguaCamp estos en Parizo.
Armeo de Azerbajĝano
La azerbajĝana armeo (azerbajĝana: Azərbaycan Silahlı Qüvvələri) la aera armeo, la aera defenda armeo kaj la landlima gardistaro estas la kvar branĉoj de la tuta armeo de Azerbajĝano. Tiu ĉi strukturo de la azeraj militistoj estis pretigata post la malapero de Sovetunio en 1991 per la kreado de la Ministerio de Defendo en 1992. La Ĉefkomandanto estas la prezidento de Azerbajĝano, Ilham Alijev. La Ministerio de Defendo okupiĝas pri la politika gvidado, nuntempe gvidata de Zakir Hasanov, dume ekzistas militkomando sub la Plejalta Ŝtato, gvidata de la Kolonelo Generalo Najmaddin Sadigov.
La aktiva armeo havas ĉ. 126.400 soldatojn (ĉiuj profesiuloj), kun aldona rezervo je 67.000, kaj “rezervo de la rezervo” de 350.000. La landlimaj gardistoj okupiĝas pri la sekureco kaj gvidado de la landlimoj kun Armenio, Irano, Kartvelio, Rusio kaj Turkio. En la supozata kazo je eventuala invado, Azerbajĝano estas preparata por la mobilizado de ĉiu sana viro inter 15 kaj 49, ĉiuj kun antaŭaj militistaj studoj.
Ĥinino
Ĥinino (aŭ kinino) estas alkaloido eltirebla el la planto kinkono. La kemia formulo estas C20H24N2O2.
Ĝi estis malkovrita en 1820 de Pierre Joseph Pelletier kaj Joseph Bienaimé Caventou. Ili dispartigis blankan kristalan, malfacile solveblan pulvoron. Ĝi estas amara.
Ĥinino efikas kiel sendolorigilo kaj senfebrigilo. Pli frue ĝi estis uzata kontraŭ malario.
Ĝi estas depende de la dozo toksa aŭ kaŭzas okaze de ofta enpreno alergion. La tokseco baziĝas sur obstaklo de DNA-sintezo kaj sur malhelpo de enzimfunkciado de la hista spirado.
La trodozigo povas kaŭzi kapturniĝon, kapdoloron, orelzumadon, surdecon kaj ekblindiĝon. La toksa dozo estas ĉirkaŭ 8-10 g da ĥinino. La morto okazas pro centra paraliziĝo de la spirado.
Ĥinino fluoreskas dum lumigo per UV-lumo.
Pri «kinino» kaj «ĥinino»
La formo kinino, ŝuldata al la ĥo-fobio, estas konfuza: tio estus la internacia nomo de hormono, tute alia substanco:
Tamen la PIV-oj pri tio ne scias.
Horný Bar
Horný Bar, hungare Felbár estas vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de kanalo Danubo, laŭ traira flankovojo. Dunajská Streda troviĝas 12 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1245, kiel apartenaĵo de la reĝo. En 1910 loĝis en la vilaĝo 655 da homoj, (plejparte hungaroj). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Pozsony, al distrikto de Dunaszerdahely. Ekde 1920 ĝi apartenis al Ĉeĥoslovakio. En la 1920-aj jaroj slovakoj fondis setlejon ĉe ekstera biencentro. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis en la vilaĝo 1075 da homoj, (959 hungaroj, 105 slovakoj).
Wilhelm Karges
Wilhelm KARGES (n. 1613 aŭ 1614, naskiĝloko nekonata; m. 27-an de novembro 1699 en Berlino) estis orgenisto kaj komponisto de la Nordgermana Orgenskolo.
Vivo kaj verkaro
Pri la frua tempo de Karges ekzistas ege malmultaj konoj; Multan vivotempon li pasigis en kaj ĉirkaŭ Berlino, kie li naskiĝis, laboris kaj mortis. Li konatiĝis kun Andreas Düben, disĉiplo de Sweelinck, kun kiu li vojaĝis tra norda Germanio kaj Nederlando. Li aktivis ekde 1645 ĉe la brandenburga kortego en Königsberg. En januaro 1646 li estis nomumita ĉambromuzikisto kaj komponisto ĉe la kortego de Friedrich Wilhelm de Brandenburg, kaj poste li transprenis la postenon de orgenisto ĉe la tiea katedralo. Kiam li iom post iom perdis sian vidpovon, li ekavis diversajn asistantojn kaj tiel senpeziĝis de kelka respondeco. Tamen lia orgenludon estis evidente altkvalita, tiel ke oni altigis lian salajron en la jaro 1683.
The Land Before Time
The Land Before Time (La Antaŭtempa Lando) estas usona animacia filmo reĝisorita de Don Bluth. Ĝi estis premiere prezentita la en Usono.
Enhavo
Kiam en granda malseko sekve de pluraj katastrofaj eventoj al la herbovoraj dinosaŭroj pli kaj pli mankas manĝaĵo, la malgranda dinosaŭro Littlefoot ("Piedeto") kaj lia familio ekvojas por trovi novan nutradon en la fabela "Granda Valo".
Sed kiam la kontinentoj kolizias, tertremo disdividas la landon, kaj Littlefoot estas apartigita de siaj geavoj. Lia patrino mortas en batalo kun tiranosaŭro nomata "Akradento". Tiel Littlefoot solas dum la tuta vojaĝo al la "Granda Valo". Baldaŭ, tamen, li renkontas aliajn dinosaŭrajn infanojn kiuj estis apartigitaj de siaj familioj kaj de nun ili kune alfrontas la pluan danĝeran vojaĝon.
Anglaj voĉoj
La anglajn voĉojn de la ĉefrolantoj provizis la aktoroj
Segpolvo
segpolvo aŭ lignopolvo estas tre fajne disigita ligno. Tiu „polvo“ ekestas dum segado. Oni ankaŭ povas ricevi segpolvon de la muelado de ligno aŭ lignaj flankproduktoj. Same oni nomas segpolvon la fajnaj lignopartikloj, kiuj lignaj parazitoj transportas el la ligno dum ili faras tuneletojn tra la ligno.
En la ĉiutaga lingvo „segpolvo estas la esprimo por la dum la segado estiĝanta mikso el fajnaj ligneroj kaj la lignopolvo. Per kibrilo oni povas speratigi ambaŭ.
Kvalito
Altvalora lignopolvo estas ĝenerale farataj al durlignoj, malaltkvalita el mollignoj kiel pinoligno aŭ abioligno. Ju pli malgranda la grandeco de la partikloj depli malgranda estas la influo de la lignospeco. Gravas por la pluprilaborado estas la enhavokvanto de akvo kaj cindro respektive la kvanto de la rezinoj, grasoj kaj vaksoj.
Enhavsubstancoj
La lignopolvoj egalas laŭenhave tiun de la ligno. Ili enhavas Alfa-celulozo (ĝis 55 %), hemicelulozo (ĝis 25 %), lignino (ĝis 30 %), akvo (ĝis 6 %) kaj mineralaĵoj respektive vaksoj kaj grasoj.
Uzado
La plej granda parto estas uzata por produkti linoleumo. Dum la lastaj jaroj pli kaj pli gravis la produktado de lignopeletoj por hejti.
Oni ankaŭ aldonas lignopolvon al la plasto bakelito kaj polipropileno. Dum lalstaj jaroj lignopolvo ankaŭ estas uzata por fari ligno-plastaj kombinaĵoj (LPK). La procentaĵo de lignopolvo ĉe tiuj kombinaĵoj estas ĝis 80 %.
Krome lignopolvo estas uzata por fari eksplodaĵojn. En la la tekniko de gisado segpolvo esta necesa kiel aldonaĵo al muldilsablo.
Por ĝia absorbkapablo segpolvo estas uzata en besttenado. Multaj bestoj ankaŭ kapablas digesti lignocelulozon
Bois Durci ([bwa dyʀsi:], france por „plimalmoligita ligno“) estis natura  plastomaterialo el segpolvo kaj oksa sango, kiu estas uzata por fari dekorativajn objektojn ĝis en la 1920aj jaroj.
Ekflamemo
Lignopolvo en grandeco de polvokorneto povas formi, disigita en la aero, miksaĵon, kiu eksplodas post ekflamo polvoeksplodo.
Gerindote
Gerindote estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo.
Toponimio
La termino "Gerindote" devenas el araba Yinān Dāwūd kiu signifas "ĝardenisto..." aŭ "fruktoĝardeno de Davido". Iam ĝi nomiĝis Girendoth, Girenduch, Gerindot, Gerindote aŭ Zerindote, inter aliaj variantoj.
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Gerindoteños. La censita populacio en 2010 estis de 2.441 loĝantoj kaj la denseco estas de 55,48 loĝ/km².
Situo
Gerindote estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 540 m; je 32 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 44 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°58′4″ N 4°18′9″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta sur «malgranda ebenaĵo kun ioma deklivo» en la komarko de Torrijos kaj limas kun la municipaj teritorioj de Torrijos, Barcience, Rielves, Albarreal de Tajo, Burujón, Escalonilla kaj Santo Domingo-Caudilla, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
La vilaĝo apartenis antikve al la episkopo de Segovio, kaj el 1482 al Gutierre de Cárdenas pro donaco fare de la Katolikaj Gereĝoj.
Bussang (stacidomo)
Bussang estas fermita franca stacidomo sur linio - Bussang, situanta en  Bussang, en departemento, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Épinal - Bussang (060000).
Vuillafans
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Ĝi situas ĉe la rivero Loue.
Geografio
La areo de Vuillafans estas 6,1 km², la popoldenso 109,5 loĝantoj/km².
Koordinatoj:
Rubeno
Rubeno estas diafana juvelŝtono, ordinare malhele ruĝa. Fakte temas pri la ruĝa varianto de Korundo.
Climate Action Network
Climate Action Network, en Esperanto Klimata Ago-Reto (CAN) estas tegmenta organizaĵo de ne-registaraj organizaĵoj aktivaj en la kampo de tutmonda varmiĝo. La organizaĵo ĉefe aktivas en la kampo de la Kadra Konvencio de Unuiĝintaj Nacioj pri Klimata Ŝanĝo (UNFCCC). CAN kunigas ĉirkaŭ 1300 organizaĵojn aktivajn en 120 landoj (2018).
Organigramo
La organizaĵo havas regionajn filiojn:
Vidu ankaŭ
Global Greens
UNFCCC
Ekstera ligilo
(en) La oficiala retejo de CAN: www.climatenetwork.org
(en) UNFCCC.int Non-State Actor Zone for Climate Action (NAZCA)
Sonita Alizadeh
Sonita Alizadeh (: ; naskiĝis en1996) estas afgana repkantistino kaj aktivulino kiu levis sian voĉon kontraŭ devigatan geedzecon. Alizadeh unue akiris atenton kiam ŝi eldonis "Brides for Sale" (fianĉinoj aĉeteblaj), videofilmon en kiu ŝi repkantas pri filinoj kies familianoj ilin vendas por (devige) edziniĝi. Kun la helpo de Rokhsareh Ghaem Maghami, irana filmisto de dokumentaj filmoj dokumentis ŝian rimarkindan rakonton en la filmo Sonita, kiun Alizadeh filmis por eskapi geedziĝon kiun siaj gepatroj estis planintaj por ŝi, kvankam eĉ estas kontraŭleĝa por virinoj kanti publike en Irano, kie ŝi vivis en periodo. Post kiam la videofilmo aperis en YouTube, Alizadeh estis kontaktita de la Grupo Strongheart, kiu proponis al ŝi studentan vizon kaj financan helpon por veni al Usono kaj tie studi. Tien ŝi translokiĝis kaj poste ekloĝis.
Vivkuro
Alizadeh kreskis en Herato, Afganio, sub la regado de la Talibano. Sia patrino kiu mem edziniĝis jam en la aĝo de 13, unue konsideris vendi ŝin kiel fianĉino kiam ŝi estis 10-jara. Alizadeh diris ke ŝi en tiu tempo ne plene komprenis kion tio signifis. Sia familio fuĝis al Irano por eskapi la Talibanon. En Irano, Alizadeh laboris kiel purigistino, dum ŝi ankaŭ instruis sin mem legi kaj skribi. Dum tiu ĉi periodo ŝi ankaŭ malkovris la muzikon de la irana repkantisto Yas kaj de la usona repisto Eminem. Inspirita de ilia muziko, ŝi komencis verki siajn proprajn kantojn. En 2014, Alizadeh partoprenis en usona konkurso por verki kanton por instigi aganojn voĉdoni dum la balotoj en Afganio. Ŝi gajnis premion de $1 000, kiun Alizadeh sendis al sia patrino, kiu reiris al Afganio.
Nuna vivo
Alizadeh nuntempe vivas en Nov-Jorko kie ŝi daŭrigas verki kantojn. La dokumenta filmo nomata Sonita, unuafoje estis prezentita dum la Internacia Dokumenta Filmofestivalo de Amsterdamo en novembro 2015 kaj poste ricevis premion dum la Sundance Filmfestivalo.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la angla vikipedia artikolo Sonita Alizadeh, listo de la aŭtoroj.
Eksteraj ligiloj
(angla) Sonita en IDFA
(angla) Sonia Alizadeh en la retejo de la Grupo Strongheart
(angla) Intervjuo kun Sonita Alizadeh (jutuba filmeto)
(angla) Sonita - Brides for sale (jutuba filmeto)
United (oficiala jutuba filmeto)
Ludovic Rodo
Ludovic Rodo estas la artnomo de Ludovic Rodolphe Pissarro (1878-1952), franca pentristo, esperantisto, filo de la pli konata Camille Pissarro.
Ludovic lernis la pentrarton pere de sia patro, kaj ricevis influon ankaŭ de diversaj kolegoj kaj lernantoj de tiu ĉi. Li ankaŭ estis tre proksima al la patro, kaj estis la ununura el la filoj kiuj ĉeestis dum ties morto, en 1903. Post tio li foriris kun sia frato Lucien al Londono kie ili klopodis mem elstari kiel artistoj.
En 1915, li organizis propran klubon, la Grupon de Monarro.
Li rilatis al anarĥiistaj rondoj. Ludovic kontribuis per desegnaĵoj al numeroj de la humur-gazeto La Pirato, redaktita de Raymond Schwartz inter 1933 kaj 1935.
Li ankaŭ aktivis en la esperantista laborista movado. Li prezentis bruston de Zamenhof en la Salono de Parizo de 1935 kaj pentritan portreton en la Salono de Rueno (fr. Rouen) de 1934.
Li estis la aǔtoro de «Vivo de Pissaro» eldonita de la Portugala Eldona Rondo, Porto, 1948.
Sara (muzikgrupo)
Sara estas finna muzika grupo el Kaskinen. Ĝin fondis kantisto Jo(rm)a Korhonen, gitaristoj Antti Tuomivirta kaj Tommi Koivikko kaj basisto Kristian Udd en 1995. Ĝi ludas alternativan rokon kaj alternativan metalon. Ĝiaj nunaj membroj estas Joa Korhonen, Rami Rissa, Kristian Udd, Marko Kivelä. La grupo estas konata ekzemple pri peco Rauhan aika, kiu estis kandidato por medalon Emma kaj pri versioj de la pecoj Yhtenä iltana kaj Rauhan aika. Ĝia kantisto Joa Korhonen kantas vere personece. Tio estas unu el la konataj aferoj en la grupo. Unue la nomo de la grupo estis Kellariväkeä. La nuna nomo fariĝis en 1997. La hejmloko estas Kaskinen.
Portillo de Toledo
Portillo de Toledo [portIjo] (Pordegeto de Toledo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco de Toledo, regiono de Kastilio-Manĉo. Limas kun Fuensalida, Novés kaj Maqueda, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Toponimio
La termino "Portillo" estas diminutivo de latina deveno, devena el porta (pordo).