cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Schiers
Trafiko
Tra Schiers pasas la kantona ĉefvojo n-ro 28 de Landquart al Davos. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A13 situas proksimume 10 kilometrojn okcidente en Landquart. La komunumo disponas pri stacidomo ĉe la fervolinio de Retia Fervojo de Landquart al Engadino kaj al Davos. De la stacidomo cirkulas diversaj poŝtaŭtolinioj al la unuopaj frakcioj de la komunumo kaj al la najbaraj lokoj Farnas kaj Luzein.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schiers datiĝas el la jaro 1101 kiel Scieres. Plej gravaj bienposedantoj en Schiers estis dum mezepoko la katedrala kapitulo de Koiro. Bienposedantoj estis ankaŭ la Senjoroj de Vaz, kiu estis ankaŭ la regantoj de Schiers. Ilin sekvis la Grafoj de Togenburgo ĝis 1436, kiam Schiers kiel parto de la tribunalejo Schiers interne de la Senjorejo Solavers aliĝis al la Dektribunala Federacio. De 1496 ĝis 1649 Schiers estis sub regado de Aŭstrio.
Nappersdorf-Kammersdorf
Nappersdorf-Kammersdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Hollabrunn. La komunumo situas norde de Vieno, inter la aŭstria ĉefurbo kaj la limo al Ĉeĥio, kaj estas parto de la historia regiono Weinviertel (vina regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Gerald Wilson
Gerald Stanley WILSON (naskiĝis la 4-an de septembro 1918 en Shelby, Misisipio, mortis en Los Angeles, Kalifornio) estis usona ĵazmuzikisto (trumpetisto, muzikaranĝisto kaj bandestro). Li krome komponis filmmuzikon.
Vivo kaj verkado
Wilson vivis ekde 1932 en Detrojto; li muzikis komence per piano kaj lernis sur la altlernejo trumpetludon. Post unuaj prezentadoj en loka klubejo li aliĝis inter 1939 kaj 1942 al la bando de Jimmy Lunceford, por kiu li ankaŭ aranĝis. Poste li ekloĝis en Los-Anĝeleso, kie li verkis kun Benny Carter, Les Hite kaj Phil Moore; en 1946 ekestis pluraj ŝelakdiskoj por diskeldonejo Black & White, i.a. versio de „One O'Clock Jump“. Post la militservo li fondis propran bandegon, kiu aktivis kun interrompoj ĝis en la 1990-aj jaroj kaj al kiu apartenis multaj gravaj muzikistoj de la pacifikbordaj usonaj subŝtatoj (ekz. Bud Shank, Horace Tapscott Eric Dolphy, Roy Ayers, Bobby Bradford, Joe Pass kaj Frank Morgan). Kun sia bando li verkis multajn sondiskojn, ĉefe por eldonejo Pacific Jazz. Per la titolo Viva Tirado en 1963 li sukcesis lanĉi furoraĵon. Kiel liberprofsiulo li verkis en 1947 muzikaranĝaĵojn por Duke Ellington, poste por Dizzy Gillespie kaj Count Basie, kun kiu li sur sonregistraĵoj ankaŭ muzikas kiel trumpetisto. Pli malfrue li estis muzika direktisto por Al Hirt kaj Nancy Wilson, koncertis tamen ankaŭ sur la Ĵazfestivalo je Monterey. Meze de la 1970-aj jaroj li direktis radioelsendon. Kune kunKenny Burrell li instruas Historion de ĵazo ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso.
1886 Lowell
1886 Lowell estas asteroido de la asteroida zono ; ano, laŭ siaj orbitaj elementoj, de la Eŭnomia familio.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usonaj astronomoj Henry Lee Giclas kaj Robert D. Schaldach elde la observatorio Lowell en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Percival Lowell, fondinto de la observatorio.
Pollone
Pollone estas komunumo de Italio.
Andor Albert
Biografio
Andor Albert frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste li studis skulptadon en Reĝa Hungara Industriarta Lernejo de Lajos Mátrai, fine en majstrolernejo de Alajos Stróbl ĝis 1898. Komence li kreis skulptaĵojn en Budapeŝto, inter 1905-1919 en Arad (urbo), fine en Győr. En Arad li ofte kontribuis ankaŭ en la loka gazeto. En Győr ekde 1923 li havis atelieron kaj gvidis skulptistan kurson. Liaj skulptaĵoj ricevis premiojn en 1900 kaj 1912.
20393 Kevinlane
20393 Kevinlane estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Kevin Nelson Lane, finalisto de la scienca konkurso de mezlernejoj The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2004, pro lia projekto pri fizika scienco. Li estis lernanto ĉe la C.V. Koogler Middle School de Aztec (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 4327
NGC 4327 estas kvaropa stelo en konstelacio Berenica Hararo.
Ĥurŝidbanu Natavan
Ĥurŝidbanu Natavan (Xurşidbanu Natəvan, n. la 6-an de aŭgusto 1832, Ŝuŝa – m. la 2-an de oktobro 1897, samloke) estas konsiderata unu el la plej bonaj lirikaj poetinoj de Azerbajĝano kies poemoj ŝi verkis en la persa kaj azera lingvoj. Filino de Mehdi Gulu-Ĥano, lasta reganto de la Karabaĥa ĥanato (1748–1822), Natavan estis pli rimarkinda pro la lirikaj gazaloj. Ŝia nomo Ĥurŝid Banu (خورشیدبانو) estas persa kaj signifas "Fraŭlino Suno". Ŝia kromnomo Natavan (ناتوان) ankaŭ venas de la persa kaj signifas potenca.
NGC 4327
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĥurŝidbanu Natavan
Humanism, bonvoleco, amikeco kaj amo estis la ĉeftemoj de ŝiaj gazelpoemoj. Tiuj sentimentaj romantikaj poemoj esprimas la sentojn kaj suferojn de virino kiu ne estis feliĉa en sia familia vivo kaj kiu perdis filon. Multaj el tiuj poemoj estas uzitaj en popolkantoj nuntempe.
Natavan mortis en 1897 en Shusha. Kiam ŝi forpasis, kiel signo de respekto, lokanoj portis ŝian ĉerkon sur iliajn ŝultrojn la tutan vojon de Ŝuŝa al Agdam, proksimume 30 km nordoriente, kie ŝi estis entombigita en familia tombo.
La idioto
La idioto (Идиот), foje tradukata ankaŭ kiel La idiota princo, estas romano verkita de la rusa aŭtoro Fjodor Dostojevskij. Ĝi estis publikita origine felietone en "La rusa mesaĝisto" inter 1868 kaj 1869. "La idioto" estas konsiderata unu el la plej brilaj romanoj de Dostojevskij kaj de la "Orepoko" de la ruslingva literaturo.
Ekzistas almenaŭ sep adaptoj al filmoj de kino aŭ televido kaj almenaŭ kvin adaptoj al teatro. Inter kinadaptoj ekstaras La idioto de Akira Kurosawa.
Arteaga (Michoacán)
Arteaga estas komunumo en la meksika subŝtato Michoacán. La ĉefurbo de la komunumo estas Arteaga. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 16 010.
La idioto
Intriga resumo
La historio de la romano okazas en Rusio meze de la 19-a jarcento. Temas pri la princo Lev Nikolajeviĉ Miŝkin, kiu same kiel Dostojevski mem, suferas pro epilepsio. Pro tio li en infanaĝo estis sendita al Svisio por esti traktita de kuracisto kiu, mortinta la tutoro de la infano, ekzorgas ekonomie pri li. Lia sola vivanta parenco loĝas en Sankt-Peterburgo; sed ne respondas kaj pro tio li decidis veturi al la tiama rusa ĉefurbo por konatiĝi kun sia malproksima kuzino, Lizaveta Prokofjevna Jepanĉina. Survoje li ekkonas Parfion Semjonoviĉ Rogoĵin kaj Lukian Timofejeviĉ Lebedev, kun kiuj interparolas.
Arteaga (Michoacán)
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21173 loĝantojn. El tiuj estas 10448 viroj kaj 10725 virinoj. La komunumo havas surfacon de 3,935.41 kvadratkilometroj.
La idioto
Intriga resumo
Veninte al Sankt-Peterburgo, li iris por viziti la familion de la generalo Ivan Fiodoroviĉ Jepanĉin, lia edzino Lizaveta Prokofievna Jpanĉina, kaj iliaj filinoj Aleksandra, Adelaida kaj Aglaja. Estas konfuza prezento inter li kaj la generalo Jepanĉin, kiu finfine dungas lin kiel sekretarion. Poste li estas invitita manĝi kun la kvar virinoj kiuj primokas kaj satirigas la konversacion: li rakontas pri epizodo de kompato al malriĉulino okazinta en Svisio, kun kunlaboro de infanoj, kaj prezentas sian opinion pri la mortopuno.
Arteaga (Michoacán)
Sociogeografio
En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 20012 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 44 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0.22 % de la loĝantoj.
Entute 13 433 personoj (en 2000) aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj personoj 10 448 estis alfabetoj kaj 2 919 analfabetoj. Tio signifas ke 21.73 % de la loĝantaro de la jaro 2000 estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/michoacan/mpios/16010a.htm
Izobutila dufluoroacetato
Izobutila dufluoroacetato aŭ C6H10F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun izobutanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Izobutila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Opatovice (distrikto Brno-provinco)
Opatovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono en Dija-svratka valego. Ĝi situas 14 km sude de la centro de Brno kaj netutaj 5 km nord-nordoriente de Židlochovice. Tra la okcidenta rando de la municipo fluas rojo Dunávka. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1048.
Transporto
Sur la orienta limo de la katstro kondukas aŭtostrado D2.
Kohoutov (Bezdružice)
Kohoutov (antaŭe Kahudowa) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bezdružice, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 4 km okcidente de Bezdružice. Estas ĉi tie registritaj 9 adresoj. En la jaro 2011 daŭre vivis ĉi tie neniu loĝanto.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1227.
Donna Summer
Donna SUMMER (nasknome LaDonna Adrian GAINES, naskiĝis la, mortis la ) estis usona kantistino kaj simbolo de diskoteka erao. Ŝia kromnomo krom aliaj estis "Reĝino de Diskoteka muziko". Inter ŝiaj plej grandaj furorkantoj apartenas "I Feel Love" 1977, "Love to Love You Baby" 1975, "Hot Stuff" 1979, "Bad Girls" 1979 kaj novonda/post-diskaj "She Works Hard for the Money" 1983. Summer sur sia ttt-paĝo asertas, ke ŝi vendis pli ol 130 milionojn da surdiskigaĵoj tutmonde. Tio transŝovas ŝin en liston de la plej profitemaj artistoj de la mondo.
Summer naskiĝis en Bostono (Masaĉuseco), kiel unu el sep infanoj de kristana familio.
Pola katolika protesto kontraŭ holokaŭsto de judoj
Pola katolika protesto kontraŭ holokaŭsto de judoj de pola verkistino Zofia Kossak-Szczucka (pole: Protest Zofii Kossak-Szczuckiej) – dokumento el la tempo de la dua mondmilito pri decida malkonsento de katolikaj medioj kontraŭ holokaŭsto de judoj sur teritorio de okupata Pollando.
En sia broŝuro ŝi skribis: ''En Varsovia geto, malantaŭ la muro detranĉanta de la mondo, kelkcent miloj da kondamnitoj atendas la morton.(...) Kiu silentas en ĉeesto de murdo - iĝas kunlaboristo de la murdisto. Kiu ne kondamnas - tiu permesas. Tial ni prenas la voĉon, ni katolikoj-poloj''.
Genezo
Aŭtorino de la dokumento titolita „Protest!” (Protesto), subskribita de Front Odrodzenia Polski (Fronto de Renaskiĝo de Pollando), estanta daŭrigo de antaŭmilita Akcja Katolicka (Katolika Agado), estis ĝia prezidantino, pola verkistino Zofia Kossak-Szczucka. La Proteston oni eldonis konspire kun eldonkvanto da 5000 ekzempleroj en Varsovio la 11-an de aŭgusto 1942 forme de flugfolio-afiŝo. Ĝi estis publikigita post kelkaj semajnoj de komenciĝo de granda ekstermiga agado en Varsovia geto, de kie germanoj – kadre de Grossaktion in Warschau – komencis deportadon de juda popolo al koncentrejoj.
Enhavo de la dokumento
La unua estas priskriba kaj montras pezajn vivkondiĉojn de judoj en la geto kaj cirkonstancojn de ilia deportado al koncentrejoj, kadre de operaco Grossaktion in Warschau. ''En la varsovia geto, malantaŭ la muro detranĉanta la mondon, kelkcent miloj de kondamnitoj atendas la morton. Ne ekzistas por ili espero de savo, nek alvenas helpo de ajna direkto. Surstrate kuras ekzekutistoj, pafante al ĉiu, kiu aplombas eliri el la domo. Same ili pafas al ĉiu, kiu aperos fenestre. Sur trotuaro malpuriĝas neenterigitaj kadavroj''.
La dua parto prezentas silentan sintenon de la mondo kontraŭ tiuj ĉi faktoj. La dokumento kondamnas silenton de la monda publika opinio koncerne estiĝanta ĝuste nun holokaŭsto de judoj. Ĝi kondamnas same prisilenton flanke de poloj kaj ankaŭ flanke de Aliancanoj, kaj ankaŭ de judoj mem, kies socioj troviĝas en la tuta mondo. Ilian sintenon ĝi komparas al simbola manlavado de Pontio Pilato, kiu post konfirmo de la verdikto kontraŭ Kristo lavis siajn manojn antaŭ homamaso, postulanta krucumon de la akuzito. Zofia Kossak skribis: ''La mondo rigardas tiun ĉi krimon, la plej teruran ol ĉio, kion vidis la historio – kaj silentas. Masakro de milionoj da nearmitaj homoj okazas inter universala, malbonaŭgura silento. (...) Nenion diras Britio, nek Usono, silentas eĉ influa internacia judaro, antaŭe tiom sentema al ĉiu majustaĵo de sia gento. Kaj silentas poloj. (...) Pereantaj judoj estas ĉirkaŭitaj de Pilatoj mem manlavantaj sin''. (...)
-224
En la jaro 224 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Mighindoala
Mighindoala [migindŭala] (hungare: Ingodály, germane: Engental) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudokcidente de Mediaş. En 1910 ĝi havis 227 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 11. Ĝia unua mencio skribe estas en 1394. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Nagy-Küküllő vármegye). Administre ĝi apartenas al Şeica Mare.
Champlan
Champlan estas franca komunumo lokita en la departemento Essonne kaj en regiono Francilio.
La urbo havas proksimume loĝantojn. Ilin oni kutime nomas Champlanais.
Vezey Strong
Sir Thomas Vezey STRONG (* 1858 Londono - 3-an de Oktobro 1920 Londono) estis de 1911 urbestro de Londono. Li akceptis kiel reprezentanto de la urbo la partoprenantojn de la 3-a UK en Kembriĝo 1907 en la Gildohalo de Londono. De 1904 li estis unu el la du Sheriffs of Londons (la du [[ŝerifo]j de Londono, elektitaj jare, plenumas la rolon de skabenoj)]
Supuzeble temas pri la sama aranĝo dum kiu ankaŭ L.L. Zamenhof parolis. (laŭ Peter Glover Forster, The Esperanto movement, Walter de Gruyter, 1982 p. 101 kaj 272)
Biografio
Strong estis la filo de John Strong kaj Keturah Sophia Fricker.
Vezey Strong estis registrita por 1891 kiel dungito kaj en 1901 kiel vendisto de papero. Li estis kavaliro (Sir) ekde 1905.
Kiel urbestro li gvidis en 1911 la konferencon pri Paco kaj Arbitracio inter Britio kaj Usono. Li sendis la raporton al ĉiuj urbestroj de Britio. Poste la raporto estis tradukita al Esperanto kaj tiu informas pri la gigantaj elspezoj por armeoj kaj militŝipoj en ŝtatoj de Eŭropo. Por limigi la elspezojn por prepari militon laŭ Strong necesas senperaj kontaktoj inter Britio kaj Germanio por komprenigi, ke ĉiuj eŭropaj ŝtatoj havas komunan celon: La paco.
Li skizis la idealon de Eŭropa Federacio Ligo kun la nomo Societo por Mondamikiĝo (angle: World Friendship Society). Ĝi uzis kiel korespondadreso la sidejon de Browning Settlement, kies direktoro estis F. Herbert Stead, la frato de William Thomas Stead.
Manto (Ekvadoro)
Manta, en Esperanto Manto, nome oficiale San Pablo de Manta, estas unu de la plej gravaj urboj de Ekvadoro, situanta en la provinco Manabí, estas la kantona ĉefurbo de samnoma kantono (-0.95002°N, -80.7162°W). Ĝi lokiĝas ĉe agrabla golfeto, kiu havigis la eblon iĝi internacia havenurbo en la marbordo de la Pacifika Oceano. En la antaŭkolumba epoko ĝi nomiĝis Jocay, Ĥokajo aŭ Jokajo, kiu signifas "fiŝejo" kaj estis komercrjo por Mantaoj kaj Inkaoj.
Vezey Strong
Biografio
La societo fidis al la frateco de la homaro, ĉar ĝi fidis al la patreco de Dio. La ideologia bazo estis kristana, nome la La Preĝo sur la Monto kaj la Patro Nia, sed malferma al ĉiuj religioj.
Manto (Ekvadoro)
Antaŭkolumba epoko
La hispana konkerinto kaj kronikisto Pedro Pizarro priskribis Jocay kiel “urbo tre granda, kie oni alvenis al templo tra granda avenuo, je kies flankoj staris statuoj de ĝis 2.5 metroj de alto, konstruitaj el ŝtono, kiu reprezentis iliajn estrojn kaj pastrojn, nudaj je korpo, pro kio la hispanaj konkerintoj detruis ilin”.
Vezey Strong
Biografio
La ĉeĥa Esperanto-Movado alte taksis la deklaron de la londona urbestro, kiu vizitis Pragon en 1911. En la dua tago de lia vizito vizitis lin laŭ la Historio de la Esperanto-klubo de Prago en lia hotelo reprezentantoj kiel membroj de la Bohema Unio Esperantista profesoro Dro. Václav Rosický kaj redaktoro Eduard Kühnl, kiuj prezentis al li salutojn de la ĉeĥa esperantistaro. Poste ili oficiale ĉeestis la solenan akcepton de la tuta angla deputacio en la urbodomo.
Manto (Ekvadoro)
Antaŭkolumba epoko
La indiĝenoj ornamis kaj misformis siajn orelojn, nazojn kaj eĉ kraniojn. Ili dediĉis sin al la agrikulturo (ĉefe maizo, oni trovis ties terasojn en la montetoj Hojas kaj Jupe); al ĉasado kaj al komerco. Oni trovis grandajn kvantojn de konkoj, kiujn ili uzis por la fabrikado de hokoj (fiŝkaptado) aŭ ornamoj. Ili havis grandan religian senton kun kultoj al dioj de fekundeco kaj per uzado de smeraldoj.
Vezey Strong
Biografio
"He has an imagination which is stimulated instead of being crushed by the mass of historical relics with which a Lord Mayor is encompassed. A resolute reformer is ever the truest conservative, with a small C. Sir Vezey Strong is not afraid of new ideas. He has from the first been a fervent teacher of the great doctrine of the essential unity of the English-speaking race. Yet he is sufficiently free from race prejudice to recognise that it is Esperanto which alone has any chance of being adopted as the supplementary key language of all nations."
Fonto
Alvoko en La Revuo skanita de la Aŭstra Nacia Biblioteko
Sir Vezey strong estis prezidanto de la World Friendship societey, la brita filio de internacia organizo pro arbitracio.
Manto (Ekvadoro)
San Pablo de Manta
Manta estis refondita en 1534 fare de Francisco Pacheco, kaj en 1563 fare de la prezidanto Hernando de Santillán de la Real Audiencia de Quito, kiu ordonis refondon laŭ la nova nomo de San Pablo de Manta.
Tiu loko estis la havenurbo elektita de Charles Marie de la Condamine je sia alveno al Ekvadoro kiam estris la geodezian francan mision, cele mezuri precize la lokon de la ekvinokcia linio en 1735. De tiu haveno Condamine sekvis vojon al Kito.
-0.95002°N, -80.7162°W
Île-de-Batz
(jen france, bretone Enez-Vaz) estas insulo kaj samnoma komunumo en Francio. Ĝi administre situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh), kaj geografie situas en la Manika Markolo, iom norde de la urbo Roscoff (bretone Rosko). Fine de en la komunumo vivis.
Hernádcéce
Hernádcéce estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Gönc.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko. Germanoj fondis la vilaĝon en 1219. En 1828 oni komputis tie 48 domojn kaj 317 homojn. Iam estis apartaj Supra kaj Malsupra Céce, kiuj fine unuiĝis.
Vilaĝservoj estas migra poŝto, kuracejo, vendejoj.
17958 Schoof
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jenna Marie Schoof, kiu gajnis la kvaran rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2003 pro sia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Merlo Station High School de Beaverton (Oregono, Usono).
La Dekalogo
La Dek Ordonoj estas listo de dek religiaj kaj moralaj ordonoj, kiuj laŭ la Biblio estis diritaj de Dio al la popolo de Izraelidoj ĉe la monto Sinajo, kaj estis donitaj al Moseo fare de Dio kiam ili estis skribitaj sur la tabeloj de la interligo. La ordonoj estas konsideritaj fundamentaj micvoj en judismo, kaj havas grandan influon sur leĝo kaj moralo en juda, islama kaj kristana kulturo.
Kutime en bildoj oni reprezentas la ordonoj sur du tabloj, kiuj havas karekaristan formon de duoncirkla arko sur staranta rektangulo. Tiu ĉi formo ne estas menciita en la Biblio, sed devenas de ilustraĵa tradicio.
Ordo de la ordonoj
Kvankam la Biblio ja diras, ke estas dek ordonoj, la teksto mem estas sen nombrado. Do estas tri ĉefaj nombradoj de la ordonoj de Eliro 20 :
Juda nombrado
Kaj Dio diris ĉiujn sekvantajn vortojn:
<ol>
<li>Ne ekzistu ĉe vi aliaj dioj antaŭ Mi. Ne faru al vi idolon, nek bildon de io, kio estas en la ĉielo supre aŭ sur la tero malsupre aŭ en la akvo sub la tero; ne kliniĝu antaŭ ili kaj ne servu ilin; ĉar Mi, la Eternulo, via Dio, estas Dio severa, kiu la malbonagon de la patroj punas sur la idoj en la tria kaj kvara generacioj ĉe Miaj malamantoj, kaj kiu faras favorkoraĵon por miloj al Miaj amantoj kaj al la plenumantoj de Miaj ordonoj.
<li>Ne malbonuzu la nomon de la Eternulo, via Dio; ĉar la Eternulo ne lasos senpuna tiun, kiu malbonuzas Lian nomon.
<li>Memoru pri la tago sabata, ke vi tenu ĝin sankta. Dum ses tagoj laboru kaj faru ĉiujn viajn aferojn; sed la sepa tago estas sabato de la Eternulo, via Dio; faru nenian laboron, nek vi, nek via filo, nek via filino, nek via sklavo, nek via sklavino, nek via bruto, nek via fremdulo, kiu estas inter viaj pordegoj; ĉar dum ses tagoj la Eternulo kreis la ĉielon kaj la teron, la maron, kaj ĉion, kio estas en ili, sed en la sepa tago Li ripozis. Tial la Eternulo benis la tagon sabatan kaj sanktigis ĝin.
<li>Respektu vian patron kaj vian patrinon, por ke longe daŭru via vivo sur la tero, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi.
<li>Ne mortigu.
<li>Ne adultu.
<li>Ne ŝtelu.
</ol>
Laŭ la juda vidpunkto, la kristanoj ignoras la Unuan Ordonon sed kompensas per la fendado de alia ordono: la katolikoj kaj luteranoj fendas la Dekan Ordonon dum la ortodoksuloj kaj ne-luteranaj protestantoj fendas la Duan Ordonon:
Katolika k. luterana nombrado
La katolika nombrado estas la de Aŭgusteno: Kaj Dio diris ĉiujn sekvantajn vortojn: Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu elkondukis vin el la lando Egipta, el la domo de sklaveco. <ol>
<li>Ne ekzistu ĉe vi aliaj dioj antaŭ Mi. Ne faru al vi idolon, nek bildon de io, kio estas en la ĉielo supre aŭ sur la tero malsupre aŭ en la akvo sub la tero; ne kliniĝu antaŭ ili kaj ne servu ilin; ĉar Mi, la Eternulo, via Dio, estas Dio severa, kiu la malbonagon de la patroj punas sur la idoj en la tria kaj kvara generacioj ĉe Miaj malamantoj, kaj kiu faras favorkoraĵon por miloj al Miaj amantoj kaj al la plenumantoj de Miaj ordonoj.
<li>Ne malbonuzu la nomon de la Eternulo, via Dio; ĉar la Eternulo ne lasos senpuna tiun, kiu malbonuzas Lian nomon.
<li>Memoru pri la tago sabata, ke vi tenu ĝin sankta. Dum ses tagoj laboru kaj faru ĉiujn viajn aferojn; sed la sepa tago estas sabato de la Eternulo, via Dio; faru nenian laboron, nek vi, nek via filo, nek via filino, nek via sklavo, nek via sklavino, nek via bruto, nek via fremdulo, kiu estas inter viaj pordegoj; ĉar dum ses tagoj la Eternulo kreis la ĉielon kaj la teron, la maron, kaj ĉion, kio estas en ili, sed en la sepa tago Li ripozis. Tial la Eternulo benis la tagon sabatan kaj sanktigis ĝin.
<li>Respektu vian patron kaj vian patrinon, por ke longe daŭru via vivo sur la tero, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi.
<li>Ne mortigu.
<li>Ne adultu.
<li>Ne ŝtelu.
<li>Ne parolu kontraŭ via proksimulo malveran ateston.
<li>Ne deziru la edzinon de via proksimulo.
<li> Ne deziru la domon de via proksimulo, nek lian sklavon, nek lian sklavinon, nek lian bovon, nek lian azenon, nek ion, kio apartenas al via proksimulo.
Ortodoksa k. kalvinisma nombrado
Kaj Dio diris ĉiujn sekvantajn vortojn: Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu elkondukis vin el la lando Egipta, el la domo de sklaveco.
<ol>
<li>Ne ekzistu ĉe vi aliaj dioj antaŭ Mi.
<li> Ne faru al vi idolon, nek bildon de io, kio estas en la ĉielo supre aŭ sur la tero malsupre aŭ en la akvo sub la tero; ne kliniĝu antaŭ ili kaj ne servu ilin; ĉar Mi, la Eternulo, via Dio, estas Dio severa, kiu la malbonagon de la patroj punas sur la idoj en la tria kaj kvara generacioj ĉe Miaj malamantoj, kaj kiu faras favorkoraĵon por miloj al Miaj amantoj kaj al la plenumantoj de Miaj ordonoj.
<li>Ne malbonuzu la nomon de la Eternulo, via Dio; ĉar la Eternulo ne lasos senpuna tiun, kiu malbonuzas Lian nomon.
<li>Memoru pri la tago sabata, ke vi tenu ĝin sankta. Dum ses tagoj laboru kaj faru ĉiujn viajn aferojn; sed la sepa tago estas sabato de la Eternulo, via Dio; faru nenian laboron, nek vi, nek via filo, nek via filino, nek via sklavo, nek via sklavino, nek via bruto, nek via fremdulo, kiu estas inter viaj pordegoj; ĉar dum ses tagoj la Eternulo kreis la ĉielon kaj la teron, la maron, kaj ĉion, kio estas en ili, sed en la sepa tago Li ripozis. Tial la Eternulo benis la tagon sabatan kaj sanktigis ĝin.
<li>Respektu vian patron kaj vian patrinon, por ke longe daŭru via vivo sur la tero, kiun la Eternulo, via Dio, donas al vi.
<li>Ne mortigu.
<li>Ne adultu.
<li>Ne ŝtelu.
<li>Ne parolu kontraŭ via proksimulo malveran ateston.
<li> Ne deziru la domon de via proksimulo; ne deziru la edzinon de via proksimulo, nek lian sklavon, nek lian sklavinon, nek lian bovon, nek lian azenon, nek ion, kio apartenas al via proksimulo.
Unua ordono
La komentistoj multfoje diskutis, kial ĉi tio ne estas verso pri la Dio de la mondo, kiu kreis la ĉielon kaj la teron, sed la Dio de Izraelo, kiu elkondukis ilin el Egiptujo. Rabeno Jehudah Halevi vidis ĝin kiel nacia unikeco de Israelo kiel popolo de elekto, aliaj komentistoj vidis la specialan engaĝiĝon de la popolo de Israelo pro la fakto ke Dio liberigis ilin de sklaveco.
Dua ordono
La malpermeso de idolkulto estas distancigi sin de la pagana kulturo, kaj de la paganaj kutimoj, kiuj ekzistis en la kultura spaco, kiu "kreis" la superajn potencojn laŭ la bildigo kaj en la figuro de la homoj mem. Kontraste al la pagana kulturo kiu estis plejparte plurisma kaj panteisma, judismo estas rivelita kiel klare monoteisma religio, en kiu dio havas neniun unikan fizikan esprimon.
Tria ordono
Rabenoj interpretis ĉi tiun ordonon kiel malpermesante ĵuri en la nomo de Dio vane aŭ mencii la nomon de Dio vane, sed aliaj komentistoj aldonis ke ĝi ankaŭ povas esti vidita kiel malpermeso veni en lia nomo kaj parodii lian reprezentanton sur la tero kiam homo ne venas kun tia intenco, aŭ por preĝi kaj beni sen ia Intenco.
Kvina ordono
La promesita rekompenco por ĉi tiu mitcvah estas longviveco sur la lando de la Lando de Izraelo. Kvankam ŝajnas, ke ĉi tio estas micvo en la kategorigo inter persono kaj lia amiko, laŭ la tradicia juda kategorigigo estas en tiu de inter persono kaj la dieco. La Maharal klarigas ke la gepatroj rilate al siaj filoj, estas speco de "individua Dio" de la homo, ĉar ili kreas lin, donas al li ekziston kaj staradon en la mondo kaj asimilas lian personecon en li, kaj eĉ edukas lin por kredi je unu Dio.
Sesa ordono
La malpermeso de murdo estas mallonga sen doni guston aŭ kialon kiel ĝi aperas, kiel en la kazo de la rakonto de Noa. La mallongigo por sociaj malpermesoj elstaras kaj distingas ilin. Laŭ la Rashbam rabeno, murdo kaŭzas morton al alia sen kialo, kontraste al mortigo kiu ankaŭ inkludas kaŭzi morton foje kun racio kaj foje senkiale. Alia rabeno ankaŭ diferencigas kaj kredas ke murdo estas la kontraŭleĝa kaŭzo de morto, kontraste al mortigo kiu implikas preni laŭleĝan kaj kontraŭleĝan vivon. Laŭ la komentistoj ne nur rekta murdo estas malpermesita sed kaŭzado de la morto de homo per dirado aŭ sindetenado de doni helpon kiu povus savi la vivon de aliaj.
Oka ordono
Laŭ iuj komentistoj, temas pri komerco, forkapto kaj kontrabandado de homoj, "ŝtelado de homo kaj vendado de li", kaj ne pri ŝtelado de posedaĵoj, sur kiu aperas aparta malpermeso (Levidoj, ĉapitro dek naŭ, verso dek unu).
Naŭa ordono
Malvera atesto povas rezultigi la morton aŭ ŝtelon de naivuloj, do speciala zorgo devas esti prenita por alveni al la vero.
Deka ordono
La malpermeso de avideco estas la malpermeso de avidado kaj dezirado de la posedaĵo de aliaj, same kiel avidi sian edzinon. Kelkaj komentistoj opiniis ke avideco ne estas nura kontemplado kiu ekestas en la koro de persono por deziri la posedaĵon de aliaj, sed inkludas plani kaj ploti pensojn por transdoni la posedaĵon de aliaj al li.
La malpermeso de avideco estas la sigelo de la dua tabulo, ĉar ĝi povas fakte kaŭzi malobservon de la kvar antaŭaj ordonoj: adulto, murdo, falsĵuro kaj ŝtelo.
Sorbono
La Sorbonne, ofte Esperantigita Sorbono, estas unu el la plej malnovaj universitatoj de Eŭropo, fondita de Robert de Sorbon en Parizo en la jaro 1257. Oni instruis ĉefe teologion al malriĉaj studentoj, kaj rapide disvolviĝis. Ĝi iĝis granda kultura kaj scienca centro en Eŭropo ekde la 13a jarcento, kun pli ol 20 000 studentoj. Ekde 1554, ĝi fariĝis grava universitato. Plivastigita dum la 17-a jarcento, la kapelo de la Sorbonne apartenas al la ĉefverkoj de la pariza klasika arkitekturo. La konstruaĵoj de la universitato, kiujn oni hodiaŭ povas admiri, datiĝas el la fino de la 19-a jarcento. En 1968 La Sorbonne estis la deirpunkto de la studentaj manifestacioj, kiuj rezultis en amasa revolucia movo en tuta Francio en majo 1968. Post universitata reformo de la jaro 1970 la nomon kaj la centran konstruaĵaron dividas tri el la entute dek tri universitatoj de la pariza regiono: Universitato Panteono-Sorbono (Parizo I), Universitato Sorbono Nova (Parizo III) kaj Universitato Parizo-Sorbono (Parizo IV). La konstruaĵaro krome enhavas partojn de la universizato Parizo-René Descartes (Parizo V), la Altlernejon Nacian de Dokumentoj (École nationale des chartes) kaj komunan kancelierejon (Chancellerie). La nombro de studentoj de triuj universitatoj respektive altlernejoj kune dum la jaro 2003 sume estis 30.719, inter ili 7000 eksterlandaj studentoj.
Logos
Logos (greke λόγος logos; ankaŭ esperantigite logoso) estas greka vorto, kiu signifas «vorto» kaj samtempe «racio» kaj estas la radiko de la Esperanta vorto logiko kaj de la "sufikso" -logio. Laŭ Heraklito kaj aliaj grekaj filozofoj, Logos estas tio, kio regas kaj ordigas la universon.
La juda filozofo Filono instruis, ke Logos estas la Vorto de Dio. Laŭ Sankta Johano Logos estas Jesuo Kristo, Dio mem enkarnigita kiel homo, kiel evidentiĝas en la Evangelio laŭ Sankta Johano:
Katedralo de la Sankta Savinto
Dum la 1850-aj jaroj, armena katolika preĝejo kaj greka ortodoksa preĝejo estis konstruitaj en la centro de Aleksandropolo-Gjumri. Sentante sin insultitaj pro ĉi tiu fakto, la fervoruloj de la Armena Apostola Eklezio (kiuj konsistigis la plimulton de la loĝantaro de la urbo) decidis konstrui novan preĝejon en la mezo de la 2 kirkoj, kiu aspektus pli granda kaj pli impona. La konstruado de la preĝejo estis lanĉita en 1858, gvidita de la arkitekto Tadeos Andikjan, konata kiel la majstro de majstroj. Ĝi estis kompletigita en 1872 kaj konsekrita en 1873. La konstruado plenumiĝis per donacoj de la loĝantaro de Aleksandropolo kaj la familio Drampjan.
La dezajno de la preĝejo estis derivita de la arkitekturo de la Katedralo de Ani. Tamen la katedralo de la Sankta Savinto estas multe pli granda ol la Katedralo de Ani.
La katedralo postvivis la tertremon en 1926. Komence de la 1930-aj jaroj ĝi estis konfiskita de la sovetia registaro kaj la belfrido estis detruita en 1932. Poste en 1964, la sonorilturo estis restarigita. Tamen, dum la sovetia regado, la katedralo estis uzata kiel muzeo, kaj poste kiel klasika muziko-koncertejo.
Dum la ruiniga tertremo en 1988, la Katedralo de la Sankta Savinto estis grave difektita kaj estis sub tuta renoviga procezo ekde 2002.
Albert Goodheir
Albert GOODHEIR ([Gud'her]) (naskiĝis la 26-an de junio 1912 en Utrecht, Nederlando - mortis la 27-an de decembro 1995 en Glasgovo) estis Nederlandano, loĝinta en Britio, doktoro pri filozofio, medicinisto, Esperanta poeto, tradukisto, redaktoro, eldonisto, instruanto, preleganto, membro kaj sekretario de la Akademio de Esperanto, verkinto de poeziaj kaj filozofiaj libroj.
Laŭ liaj propraj vortoj, lia vivo "estis iom nekonvencia kaj ne mankis en ĝi varieco." Li estis "interalie instruisto de historio kaj lingvoj, pastro de la Skota Eklezio, farmlaboristo en Skotlando kaj Kostariko, fiŝlaboristo sur la Ŝetlandoj kaj helpflegisto en mensmalsanejo".
Li doktoriĝis en Utrecht en 1938, poste studis teologion en Glasgovo kaj filozofion en Londono. Dum multaj jaroj li servis kiel pastro en la gaela parto de Skotlando; poste li fariĝis kvakero.
Esperantisto ekde 1967, li verkis siajn unuajn poemojn en 1970. Li estis baldaŭ kronita de laŭroj, i.a. en la Belartaj Konkursoj de UEA, kaj fariĝis "aŭtoro de la jaro 1975" ĉe La Patrolo. Sekvis tamen nur tri poemaroj: Merlo sur Menhiro (1974,1979), Enlumiĝo (1987) kaj Nordmara duopo (elektitaj poemoj, kun Rejna de Jong, 1994), sed kun dense riĉa enhavo.
Li verkis monografieton pri la filozofio de Spinozo, Fondita sur Roko (1977), kaj plurajn broŝurojn pri kulturaj, religiaj kaj lingvaj temoj. Li tradukis fekunde kaj bone,
Li redaktis la duan parton (1800-1960) de Angla Antologio (1987). Plejparto de liaj verkoj kaj tradukoj aperis sub lia propra marko Kardo, kiu eldonis pli ol 30 librojn kaj broŝurojn.
En la movado li aktivis multflanke: kiel instruanto per senpaga koresponda kurso en Britio, preleganto rondvojaĝa (1978) kaj kongresa (UK, 1980), unu el la animantoj de Filozofia Asocio Tutmonda, sekretario de la E-societo en Glasgovo, delegito en Glasgovo ekde 1974 kaj poste fakdelegito pri literaturo, redaktoro de Esperanto en Skotlando (1975-95), kaj kiel membro (1979-89) kaj sekretario (1979-82) de la Akademio.
En sia poemo Rekviemo, dediĉita al la edzino Filisa, Albert Goodheir mesaĝas ankaŭ al ni: "Iam mi vin lasos kiam haltos la kor', / ĝojo ne forpasos kiam mi estos for."
(Esperanto, marto 1996)
Moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj"
Moskva urba Esperanto-klubo "Lev Tolstoj" - libervola socia organizaĵo de esperantistoj kaj lernantoj de Esperanto, funkcianta en Moskvo ekde 1987.
Historio
Esperanto-klubo "Lev Tolstoj" estis fondita en 1987 en Moskvo. La iniciatinto de la klubo estas rusia esperantisto Anatolo Gonĉarov. Li organizis en 1987 amasajn Esperanto-kursojn en Domo de Kulturo en centro de Moskvo (Str. Volĥonka, 13). La lernantoj de la kursoj aktive partoprenis en aranĝoj dediĉitaj al 100-jariĝo de internacia lingvo Esperanto. Fine de 1987 ili jam funkciigis propran Esperanto-klubon, samtempe kun kvin kluboj, jam ekzistantaj en Moskvo. Septembre de 1988 dum organiza kunveno estis oficiale proklamita klubo kiel socia organizaĵo kaj akceptita la kluba statuto.
La klubo estas nomita omaĝe al Leo Tolstoj, mondfama klasikisto de rusa literaturo, memore pri lia plena subteno de la lingvo Esperanto dum periodo de ĝia burĝonado :
En 1991 - 1992 la klubo baziĝis en ejo de sindikato de dramistoj (Ordinskij tup., 6). En periodo 1993 - 2002 la klubo kunvenis en konstruaĵo de Kulturcentro "JUNOSTJ" sur strato Malaja Dorogomilovskaja, 9/4 (poste Ukrainskij bul., 15). Ekde 2005 jaro la klubo regule kunvenas en en la ejo de Eŭropa Jurscienca Universitato "JUSTO" (6-Novopodmoskovnij per., 6).
Agado
Ĉefa agado de la klubo estas efektivigo de regulaj (kelkfoje monate) kunvenoj de moskvaj esperantistoj, helpo al komencantaj esperantistoj pri lernado de la lingvo, akiro de literaturo en Esperanto kaj pri Esperanto. La klubo estis organizanto de kelkaj regionaj kaj tutrusiaj esperantistaj renkontiĝoj. Sub patronado de la klubo formiĝis novaj kluboj kaj esperantistaj grupoj, ekzemple "Moskva Asocia Junulara Esperantista", turista klubo "Migranto", kluboj "Galanto", "Arbato". En 1990 la klubo estis kuniniciatinto de "Moskva Gazeto" (1990 - 1995). La klubanoj aktive vojaĝis al internaciaj kongresoj kaj renkontiĝoj.
Ekde fondiĝo de la klubo grandan parton de la agado havis literatura-tradukista agado. En septembro de 1989 estis organizita METRO (Moskva Esperanta Tradukista Rondeto). En aprilo de 1990 surbaze de la klubo estis fondita Moskva Literatura Esperanto-klubo (MLEK) kaj komenciĝis eldonado de la literatura bulteno "Cerbe kaj kore". Ĉi tie maturiĝis multaj moskvaj esperantistaj poetoj, kiuj kompletigis tiel nomatan Moskvan skolon. Pluraj verkoj de tiuj aŭtoroj, unue prezentitaj dum klubaj kunvenoj, poste estis publikigitaj en gazetoj kaj en apartaj aŭtoraj libroj. Ekzemple Ivan Naumov, Klara Ilutoviĉ , Oĉjo Dadaev , Grigorij Arosev.
La klubo havas propran bibliotekon. Ĉe la klubo funkcias la libroservo, helpanta akiri librojn en Esperanto kaj pri Esperanto. Por lernantoj de Esperanto oni aranĝas kursojn kaj konsultadon.
Lautenbachzell
(jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Moskva Esperanto-klubo "Lev Tolstoj"
Vidu ankaŭ
Aliaj Esperanto-asocioj, funkciantaj en Moskvo:
Ibn Tufajl
Abu Bakr Muhammad ibn Abd al-Malik ibn Muhammad ibn Tufajl al-Qajsi al-Andalusi (بكر محمد بن عبد الملك بن محمد بن طفيل القيسي الأندلسي ), ankaŭ konata kiel Aben Tofail, Abentofail, Ibn Tufajl aŭ Ibn Tufail, naskiĝis en la Almohada Imperio en Uadi-Aŝ, nuna Guadix (provinco Granado, Hispanio, sed laŭ aliaj aŭtoroj li naskiĝis en Purchena aŭ eĉ Tíjola, en la nuna provinco Almerio), ĉ. 1105/1110 kaj forpasis en Marakeŝo en 1185, estis kuracisto, filozofo, matematikisto kaj poeto, samptempulo de Averroes, kaj disĉiplo de Avempace. Li partoprenis la kultura, politikan kaj religian vivon de la kortego de la almohadoj en Granado. La bazo de liaj filozofaj ideoj estas la afero pri la unuiĝo de la homa kompreno kun Dio. Li filozofio baziĝas sur platonismo, sed adaptita al la islama mistiko.
Li verkis ekzemple faman verkon La aŭtodidakta filozofo.
Klaso
Klaso ĝeneralsence signifas aron da personoj aŭ objektoj similaj laŭ rango, kvalito aŭ naturo. Oni trovas ĝin en multaj fakoj.
Religio
Klaso laŭ spiritismo estas subdivido de ordo en la spirita hierarkio ellaborita de Allan Kardec en La Libro de la Spiritoj.
Lernejo
Klaso estas grupo de lernantoj en la baza kaj meza instruado, ĉirkaŭ 20-40 junuloj.
Sociologio
Socian klason konsistigas personoj, kiuj en iu socio havas similajn privilegiojn kaj posedon kaj pro tio estas certasence elkluditaj de aliaj grupoj analoge difinitaj. Ekzemploj estas nobelaro, burĝaro, klerikaro, laboristaro - proletaro -, militistaro.
1. Dividaĵo de popolo laŭ iuj civilaj aŭ politikaj kondiĉoj. La tri klasoj de la patricioj, kavaliroj kaj plebanoj en antikva Romo.
2. Aro da personoj havantaj samajn ekonomiajn interesojn. La reganta klaso, la meza klaso, la laborista klaso.
Vd komunismo, socialismo, klasbatalo
Komputscienco
Klasoj estas elementoj de objektema programado. Klasoj difinas kiujn datumojn kaj kiujn funkciojn la objektoj havos. En objektema programlingvoj, oni povas krei hierarĥiojn de klasoj por bone reprezenti en la programo la konceptojn de la reala mondo.
-225
En la jaro 225 antaŭ Kristo okazis, interalie:
1304
En la jaro 1304 post Kristo okazis, interalie:
Hinda pipio
La Hinda pipio, Anthus hodgsoni, estas mezgranda paserina birdo, membro de la genro de pipioj kaj familio de Motaciledoj (kiu enhavas ankaŭ la motacilojn kaj longungulojn) kiu reproduktiĝas en Suda, norda Centra kaj Orienta Azio, kaj en nordoriento de Eŭropa Rusio. Ĝi estas longdistanca migranto kiu moviĝas vintre al suda Azio kaj Indonezio. Foje ĝi estas ankaŭ nomata Hodgsona pipio aŭ Arbopipio pro sia similo al la Arbopipio. Tamen, ties dorso estas pli oliveca kaj kaj malpli strieca ol tiu specio, ĝi estas pli malgranda kaj ties kapobildo estas diferenca kun pli markata superokula strio kaj malhela makuleto malantaŭ okulo.
Nestumado
La scienca nomo de tiu birdo omaĝas la britan ornitologon Brian Houghton Hodgson.
Nikolai Novosjolov
Nikolai Novosjolov (naskiĝis, do nun -jara, nomo kutime skribita en latinaj literoj, laŭ kutimo de la estona lingvo) estas estonia spada skermisto de parte ruslingva familia deveno. Li gajnis la oran medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Monda Ĉampionado de 2010 en Parizo, kaj la arĝentan medalon en la Monda Ĉampionado de 2011 en Nîmes.
Milita historio
Milita historio estas fako ene de la tereno de la ĝenerala historia registro de armitaj konfliktoj en la historio de la homaro, kaj de ties efiko sur socioj, ties kulturoj, ekonomioj kaj ŝanĝoj en internaj kaj internacia rilataro.
Profesiaj historiistoj normale fokusiĝas al militaj aferoj kiuj havis grandajn efikojn sur la socioj implikitaj en ili same kiel la rezulto de la konfliktoj, dum amatoraj historiistoj kaj hobiuloj ofte montras pli grandan intereson en la detaloj de bataloj, kaj uzitaj ekipaĵoj kaj uniformoj.
La plej fruaj signoj de milito apartenas al la Mezolita tombejo 117, kiu estis datita kiel de antaŭ ĉirkaŭ 14,000 jaroj. Proksimume kvardek kvin procente de la skeletoj tie elmontris signojn de perforta morto. Ekde la ekflorado de la ŝtato antaŭ proksimume 5,000 jaroj, milita agado okazis sur multo de la globo. La apero de pulvo kaj la akcelado de teknologiaj progresoj kondukis al moderna militado. Laŭ Conway W. Henderson, "Unu fonto asertas ke 14,500 militoj okazis inter 3500 a.K. kaj la fino de la 20-a jarcento, kostante 3.5 miliardojn da vivoj, lasante nur 300 jarojn de paco (Beer 1981: 20)."
En War Before Civilization (Milito antaŭ civilizo), Lawrence H. Keeley, profesoro ĉe la Universitato de Ilinojso, diras ke tiel ĉirkaŭ 90-95% de konataj socioj dum historio okupiĝis pri almenaŭ foja militado, kaj multaj batalis konstante.
Keeley priskribas plurajn stilojn de primitiva batalado kiel ekzemple malgrandaj rabatakoj, pli grandaj atakoj, kaj masakroj. Ĉiuj tiuj formoj de militado estis uzitaj fare de primitivaj socioj, aserto apogita fare de aliaj esploristoj. Keeley klarigas ke fruaj militatakoj ne estis bone organizitaj, ĉar la partoprenantoj ne havis ajnan formalan trejnadon. Malabundo de resursoj signifis ke defenda laboro estis ne kosta efika vojo por protekti la socion kontraŭ malamikaj atakoj.
William Rubinstein skribis ke "Antaŭ-kleraj socioj, eĉ tiuj organizitaj laŭ relative progresinta maniero, estis famaj por sia intencita krueleco ... arkeologiaj kuŝejoj donas signojn de prahistoriaj masakroj pli severaj ol ajna rakontita en etnografio [t.e., post la alveno de la eŭropanoj]". En Crow Creek, Suda Dakoto, kiel konate, arkeologoj trovis amastombon de "pli ol 500 viroj, virinoj, kaj infanoj kiuj estis buĉitaj, skalpitaj, kaj mutilitaj dum atako sur sia vilaĝo jarcenton kaj duono antaŭ la alveno de Kolumbo (ĉ. la jaro 1325)".
Estas problema, aliflanke, fari ĝeneraligojn de prahistoria perforto; frekvenco kaj manifestiĝo de militado varias multe en la etnografia kaj arkeologia arkivo.
En Okcidenteŭropo, ekde la fino de la 18-a jarcento, okazis pli ol 150 konfliktoj kaj proksimume 600 bataloj. Dum la 20-a jarcento, milito rezultigis dramecan intensigon de la rapideco da sociaj ŝanĝoj, kaj estis decida katalizilo por la apero de la Maldekstro kiel agnoskita forto.
Lastatempaj rapidaj pliiĝoj en la teknologioj de milito, kaj tial en ĝia detruemo (vidu artikolon Reciproke garantiita neniigo), kaŭzis ĝeneraligitan publikan koncernon, kaj en ĉiu verŝajneco malhelpis, kaj povas entute malhelpi la ekaperon de atoma tria mondmilito. Ĉe la fino de ĉiu el la lastaj du mondmilitoj, kunordigitaj kaj popularaj klopodoj estis faritaj por veni al pli bonega kompreno de la subesta dinamiko de milito kaj por tiel espereble redukti aŭ eĉ elimini ĝin entute. Tiuj klopodoj realiĝis en la formoj de la Ligo de Nacioj, kaj ĝia posteulo, la Unuiĝintaj Nacioj.
Baldaŭ post la Dua Mondmilito, kiel signo de subteno por tiu koncepto, la plej multaj landoj eniris la Unuiĝintajn Naciojn. Dum tiu sama postmilita periodo, kun la celo de plia delegitimiga milito kiel akceptebla kaj logika etendaĵo de ekstera politiko, la plej multaj landaj registaroj ankaŭ renomigis siajn ministeriojn aŭ ministerisekciojn de Milito kiel siaj Ministerioj aŭ Sekcioj de Defendo, ekzemple, la antaŭa usona Sekcio de Milito estis renomita kiel la Usona Sekcio de Defendo.
En 1947, en vido de la rapide ĉiam pli detruaj sekvoj de moderna militado, kaj kun akurata koncerno por la sekvoj kaj kostoj de la lastatempe evoluinta atombombo, Albert Einstein fame deklaris, "mi ne scias per kiuj armiloj tria mondmilito estos farita, sed la kvara mondmilito estos farita per bastonoj kaj ŝtonoj."
Mao Zedong instigis la socialisman flankon por ne timi atommiliton kun Usono ĉar, eĉ se "la duono de la homaro mortus, la alia duono restus kaj imperiismo estus detruita el la tero kaj la tuta mondo iĝus socialisma."
La informo Human Security Report 2005 dokumentis signifan malkreskon en la nombro kaj severecon de armitaj konfliktoj ekde la fino de la Malvarma Milito en la komenco de la 1990-aj jaroj. Tamen, la pruvoj kontrolitaj en la eldono de 2008 de la studo de la Centro por Internacia Evoluo (2008) nome "Peace and Conflict" (Paco kaj konflikto) indikis ke la totala malkresko en konfliktoj ekhaltis.
12747 Michageffert
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana astronomo Michael Geffert, astrometriisto ĉe la Bonna universitato, kiu laboras pri la precesio de la steloj en. Li faris valoran laboron por la eniroj de la Katalogo Hipparcos. Ano de konata muzika familio, li ankaŭ sukcese okupiĝas kun muziko kaj desegno.
Ĥosro la 2-a
Ĥosro la 2-a (Ĥosroes la 2-a en klasikaj fontoj, titole "Aparvez"; poste ŝanĝita al Parviz), "La Venkinto" – (en mezpersa Husrō(y); ankaŭ Ĥusraŭ Parvēz, en nova persa: en farsia خسرو پرویز Ĥosro Parviz), estis la lasta granda reĝo de la Sasanida Imperio, kiu regis el 590 al 628. Li estis la filo de Hormizd la 4-a (reĝis en 579–590) kaj la nepo de Kosroes la 1-a (reĝis en 531–579). Li estis la lasta reĝo de Persio kiu havis pli longdaŭran regadon antaŭ la Islama konkero de Persio, kiu ekis kvin jarojn post lia morto pro murdo. Li perdis sian tronon, poste rekuperis ĝin pere de romia helpo, kaj post jardeko, iris rivali la agadon de Aĥemenida Imperio, kaj konkeris la riĉajn orientromiaj provincoj de Mezoriento; multe el lia regado estis dediĉita al militoj kontraŭ la Bizanca Imperio kaj al luktado kontraŭ povaspirantoj kiaj Bahram Ĉobin kaj Vistahm.
Ĉe verkoj de Persa literaturo kiaj Ŝahnameo kaj Ĥosro kaj Ŝirin (en farsi خسرو و شیرین), nome fama tragedia amhistorio de Nizami Ganjavi (1141−1209), tre prilaborata fikcia versio de la vivo de Ĥosro faris lin unu el plej grandaj herooj de tiu kulturo, same multe kiel amanto kaj kiel reĝo. Ĥosro kaj Ŝirin rakontas la historion de lia amo por la Aramea princino Ŝirin, kiu iĝis lia reĝino post longa amserĉado kun diversaj malfaciloj.