cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Insuloj Solander
La Insuloj Solander, en maoria Hautere, estas malgranda ĉeno de neloĝataj vulkanaj insuletoj kuŝe ĉe, proksime al la okcidenta pinto de la Markolo Foveaux en suda Novzelando. Ili kuŝas je 38 km sude de Prices Point en la suda marbordo de la Suda Insulo de Novzelando, proksime al loko kie la Lago Hakapoua drenas tra Big River (Granda Rivero) al la Pacifika Oceano okcidente de la golfo Te Waewae kaj je 64 km okcidente-nordokcidente de Putatara nordokcidente de Stewart-insulo, aŭ je 56 km el Insulo Moruo okcidente de Stewart-insulo/Rakiura. Ili estas ĉirkaŭ 0.7 km² laŭ areo. Administre ili estas parto de Sudlanda Distrikto.
History
La insulĉeno estis vidata de kapitano James Cook la 11an de marto 1770.
Germana Asocio de Gimnastikantoj
La Germana Gimnastika Asocio aŭ pli laŭvorte Germana Asocio de Gimnastikantoj  - germane Deutscher Turner-Bund (DFB) - estas la nacia organizaĵo pri gimnastiko en Germanio. Ĝi fondiĝis en 1848 en Hanau - kadre de la demokratiiga revolucio de 1848, kiu nur havis dumtempan sukceson, sed post malpli ol du jaroj estis venkita fare de la armeoj de la nedemokratiaj feŭdaj ŝtatoj de Germanlingvio. La sporta asocio tamen rajtis pluekzisti, kaj en 1860 en Coburg organiziĝis unua "Germana Gimnastika Festo" (germane Deutsches Turnfest), kiu poste iĝis tradicia amase partoprenata evento.
En 1868 la asocio integriĝis en novan asocion nomata Deutsche Turnerschaft (DT, en Esperanto "Germana Gimnastikantaro"), aŭ transformiĝis al vi, laŭ vidpunkto. Paralele al la organizaĵo DT en 1893 fondiĝis socialdemokratia organizaĵo nomata Arbeiterturnerbund (ATB, Laborista Gimnastika Asocio), en 1919 renomata Arbeiter-Turn- und Sportbund (ATSB, Laborista Gimnastika kaj Sporta Asocio). La lasta antaŭmilita tutgermana festo organizitis en 1913 en Lepsiko sub la gvidado de Rudolph Witzgall. Post la ekrego de la nazioj en Germanio en 1933, la socialdemokratia asocio malpermesiĝis senprokraste, kaj la asocio DT en 1935 estis devigita "mem malfondiĝi", favore al nazia organiza strukturo pri sportado. En 1950 asocio je la origina nomo „Deutscher Turner-Bund“ refondiĝis en Tübingen.
Internacie la Germana Asocio de Gimnastikantoj membras en la Federacio Internacia de Gimnastiko (france Fédération Internationale de Gymnastique, FIG) kaj en marto 1982 ankaŭ estis fondomembro de la kontinenta suborganizaĵo Unio Eŭropa de Gimnastiko (Union Européenne de Gymnastique, UEG). Nacie, la asocio estas sekcio de la Germana Olimpika Sporta Asocio (DOSB). La asocio reprezentiĝas per elstaraj gimnastikistoj en internaciaj konkursoj, sed precipe tamen ĝi reprezentas signifan parton de la tuta loĝantaro de Germanio: Laŭ la stato de 2013 en la asocio membris 5 132 778 germanaj gimnastikantoj (kaj plenkreskaj kaj infanaj), kiuj oraniziĝis en 20 443 lokaj kluboj. Sekve la asocio estas la dua plej granda laŭfaka sporta organizaĵo en Germanio, post la Germana Futbal-Asocio, kiu havas iom pli ol 6 milionoj da membroj. La sidejo de la asocio estas en arbara kvartalo en la sudo de la urbo Frankfurto ĉe Majno, najbare de tiu de la Germana Futbal-Asocio kaj proksime de la futbala stadiono Commerzbank-Arena.
Artista spektaklo Feuerwerk der Turnkunst
Aparte elstara evento krom la Germana Gimnastika Festo estas la sceneja prezentaĵo Feuerwerk der Turnkunst ("piroteknikaĵo de gimnastika arto") de artistaj gimnastikistoj, kiu ĉiujare turnee prezentiĝas fine de decembre ĝis fine de januare en serio de germaniaj urboj (en 2014 temis pri sume 20 eventejoj). La turneo de januaro 2014 havis la temon "Esperanto - mitreißend, exotisch, spektakulär" ("Esperanto - entuziasmiga, ekzotika, spektakla"). En ĝi la komparo al la lingvo Esperanto uziĝis por subtreki la internaciecon de la artista prezentaĵo, sed la internacia lingvo ankaŭ mem en la voĉaj komentoj (kaj skribaj dokumentoj) de la evento prezentiĝis plej pozitive. Unua el pluraj kulminoj de la evento estis modernece rokmuzike balada interpreto de la poemo "La Espero" de L. L. Zamenhof kantata fare de la muzikistino Olivia Irmengard Grassner kun infana ĥoro el la urbo Hanovro - en plejparte senakcenta Esperanto, kiun la spektantoj en la programa kajero ankaŭ povis sekvi en esperantlingva skriba versio kun proza germanlingva traduko. Sed ankaŭ en la plia fluo de la evento multis flataj aludoj al la simpatia internacieco de Esperanto, kaj fine la artistoj disĵetis plurajn ŝvebantajn tergloboformajn balonojn en la spektantaron, simbole por la dezirinda pludisvastiĝo de la pacaj ideoj de la internacia lingvo. Laŭ informo de la germana radia kaj televida korporacio ARD taksatas, ke ĝis fino de januaro 2014 pli ol 200 000 spektantoj vidis la scenejan prezentaĵon "Esperanto".
Bódog Orczy
Barono Bódog Orczy [orci], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj pli komplete Orczy Bódog Félix estis hungara komponisto, teatrestro. Lia nobela antaŭnomo estis orci, lia filino estis Emma Orczy.
Biografio
Bódog Orczy estis altnivele edukita hejme, tiutempe li interesiĝis pri la muziko. En 1863 li edziĝis. Post 3 jaroj li komponis operon kun teksto de Farkas Deák. La opero-uverturo estis prezentita en 1867. Li estis teatrestro de Nacia Teatro (Pest) inter 1870 kaj 1873. Li tuj forigis Ferenc Erkel kaj Ede Szigligeti. Tio kaj ankaŭ aliaj novaĵoj faris konfliktojn, fine li abdikis. Li strebis multe por konstruo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ekde 1881 ĝis sia morto li vivis en Londono.
Albrecht Kauw
Albrecht Kauw (1621–1681) estis svisa pentristo de mutaj naturoj, kartografiisto kaj pentristo de vedute.
Beletro
Beletro (aŭ beletra literaturo) estas arta, spirite kaj emocie ambicia literaturo — kontraste al faka kaj scienca literaturo. Al la beletro apartenas prozo kaj poezio, samkiel proza poezio kaj la eseo. Beletraĵo estas verko, kiu atentigas pri la estetikaj dimensioj de lingvo. Tamen la principoj, laŭ kiuj oni nomu ion beletro, ne estas same difinitaj tra la epokoj kaj kulturoj. Unu el la multaj signoj, kiuj nin indikas ĉu io estas beletraĵo, estas la uzo de stil-figuroj. Dum faka literaturo disponas laŭokaze kelkajn retorikajn figurojn, ĉefe se temas pri defendo de tezo, en beletraĵo uziĝas son-figuroj (rimo, aliteracio), metaforoj, bildoj, sintaks-figuroj, interalie. Lingvo per ĝi atingas la plej altan fleksecon, kaj evoluas per tio, ke ĝiaj limoj cedas. Ĝin studas beletroscienco.
La genezo de la beletro
En sia komenco, ĉe ĉiu popolo, la literaturo estis parola. Eĉ nun multaj fenomenoj literaturaj estas nur parolaj: la skriba literaturo multokaze spegulas la parolan tradicion kaj la kolektiva kulturo influiĝas de la tiel nomataj bonaj aŭtoroj. Tamen la dua influis pli frue la duan, tial, ke la unuaj fenomenoj skribitaj estiĝis surbaze de jam difinitaj mitoj kaj rakontoj, kiuj pasis de generacio al generacio. La unuaj verkoj rakontas mitajn okazojn de prauloj, eksplikas natur-fenomenojn: eĉ se skribitaj de elituloj, tiuj verkaĵoj priskribas kolektivan identecon. Ili do ŝargiĝis per moralaj konsiloj, imitindaj faroj, pio-plenaj diraĵoj. La parolaj rakontoj, sur kiuj ili baziĝis, estas profunde simbolaj: havigas al popolo konojn, kiuj alimaniere ne estus spertitaj, pratipojn kulturajn. Ĉar tiuj fruaj beletraĵoj elvenis el parolaj, sociaj, kunvivoj, ili ne estis nur skribaj vidpunktoj sur la vivo, sed efektive festaj okazoj, kiujn partoprenis muzikon, dancon, bruon. Kiam Aristotelo en sia Poetiko parolas pri teatro, li konsideras la muzikon, la ĝeneralan ritmon, la scenaĵojn. Oni devas do konsideri la fruajn aperojn de iaspecaj beletraĵoj kiel manierojn kunvivi, rebildigi la ĉiutagan vivon, konstrui komunan identecon kaj subteni religion, do la tutaĵon de la socia ordo.
Ĝenroj
Tradicie, oni konsideras tri ĝenrojn beletrajn: la epika ĝenro, la lirika kaj la drama. Ĉi tiuj ĝenroj konsistas el subĝenroj kaj nuntempe ne estas izolitaj unuj de la aliaj; des pli, ke al beletroj ne nur apartenas tiaj verkoj, sed ankaŭ novaj manieroj verki, esprimi sin kaj utiligi la novajn amaskomunikilojn. La beletra kritiko ankaŭ rigardas malsame la kreitaĵojn, tial, ke ne eblas meti en la saman ĝenron aŭtorojn tiel diversajn, kiel ekzemple Dante kaj Tzara, aŭ hajkoj kaj Quevedo.
William Henry Perkin
Siro William Henry PERKIN, FRS (12a de marto 1838 – 14a de julio 1907) estis brita kemiisto kaj entreprenisto plej bone konata pro sia hazarda malkovro de la unua sinteza organika tinkturo, nome "mauveino", farita el anilino. Kvankam li poste malsukcesis en la klopodo sintezigi kininon por la traktado de la malario, li estis sukcesa en la feko de tinkturoj post sia unua malkovro estante 18-jaraĝa.
Beletro
Ĝenroj
Oni emis ankaŭ meti en la saman klasifikon verkojn, kiaj Odiseo kaj Don Quijote, ĉar ambaŭ iamaniere rakontas laŭ okazintaĵoj, unu post la alia. Baldaŭ tamen montriĝis ne eble konsideri ilin same, pro la nura motivo, ke ili rakontas: ne nur la manieroj rakonti estas malsamaj, sed ankaŭ la rakontaĵoj tre diferencas inter si. Tial la epikan ĝenron nun oni uzas preskaŭ nur por tiuj verkoj versaj, ligataj al popola membildo, kiuj temas pri herooj kaj fantastaj agoj.
William Henry Perkin
Perkin muntis fabrikon por produkti la tinkturon industrie. Lee Blaszczyk, profesoro de historio de negocoj en la Universitato de Leeds, asertas, "Metante la fundamenton por la industrio de la sintezaj organikaj kemiaĵoj, Perkin helpis revoluciigi la mondon de la modo."
Beletro
Ĝenroj
Interalie, oni povas mencii la ĉi-subajn ĝenrojn:
William Henry Perkin
Li ricevis la Medalon Davy de la Reĝa Societo de Londono en 1889.
Beletro
Ĝenroj
Aliaj literaturformoj:
Banejo Fin
Banejo Fin estas parto de la Ĝardeno Fin en urbo Kaŝano, Irano, tamen ekde la en-baneja murdo de Amir Kabir - la plej fama gaĝarida ĉefministro, kiu probable estis unu el la plej popularaj kaj patriotaj ĉefministroj de Irano apud personoj kiel Mohammad Mosaddeg - pere de Nasereddin Ŝaho el gaĝarida dinastio en 1852, multaj nomas la tutan komplekson de Fin, Banejo Fin anstataŭ Ĝardeno Fin.
La Banejo konsistas el du banejoj: la Granda Banejo (gaĝarid-perioda) kaj la Malgranda Banejo (safavid-perioda). Ili staras unu ĉe la alia oriente de la Ĝardeno Fin.
NGC 5976
NGC 5976 (aliaj indikoj — MCG 10-22-25, ZWG 297.22, PGC 55609) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hatusiba Takemi
HATUSIBA Takemi (1933-1996), konsiliano (1960-70) kaj estrarano (1975-90, 1993-94) de la landa asocio Japana E-Instituto, iama redaktoro de La Revuo Orienta, mortis la 8- an de oktobro.
Distrikto Aschaffenburg
La distrikto Aschaffenburg [Aŝafnburg] situas en la pleja nord-okcidento de la distrikto Malsupra Frankonio (Unterfranken) kaj de la federacia lando Bavario en Germanio. Ĝia administrejo situas en la samnoma urbo Aschaffenburg, kiu tamen ne estas parto de la distrikto. La distrikto apartenas al la ekonomia regiono Rejno-Majno. Sur la distrikta areo de 699 km² fine de loĝis  homoj. Oriente najbaras la distrikto Main-Spessart, sude la distrikto Miltenberg kaj la urbo Aschaffenburg, okcidente la hesiaj distriktoj Darmstadt-Dieburg kaj Offenbach, kaj norde la same hesia distrikto Main-Kinzig.
Trafiko
La germana aŭtovojo A3 ligas la distrikton al la ekonomia centro de Frankfurto ĉe Majno kaj ĉirkaŭaĵo okcidente, kaj al Würzburg kaj Nürnberg oriente. La plej grava fervoja linio ligas okcidenten kaj orienten al la samaj ekonomiaj centroj. La rivero Majno fluas tra la sud-okcidento de la distrikto. Helpe de kanalo inter Majno kaj Danubo la urbo ŝipe ligiĝas kun la riveroj Rejno inter Svisio kaj Nederlando kaj Danubo inter suda Germanio kaj Rumanio.
Urboj kaj komunumoj
En la distrikto troviĝas entute 32 komunumoj. La sola urbo estas Alzenau [Alce Naŭ], kiu havis 19.079 loĝantojn fine de junio 2005, kaj la plej granda kroma komunumo estas Großostheim [Grososthajm], kiu tiam havis 16.489 loĝantojn.
Listo de la kaktaj genroj
La listo de la kaktaj genroj entenas la priskibitajn genrojn el la familio de la kaktacoj kaj iliaj genraj sinonimoj.
La unua moderna priskribo de kakta genro kaj ĝiaj specioj estis el la jaro 1753 fare de Karolo Lineo en lia verko Species Plantarum. Sub la genra nomo Cactus (kakto) li enkluis preskaŭ ĉiu kaktaj specioj. Li forĵetis la jam ekzistantajn genronomojn Cereus, Opuntia kaj Pereskia. Philip Miller reenkondukis la tri geenronomoj jam post unu jaro. Ludwig Georg Karl Pfeiffer uzas en la jaro 1837 dek genroj por klasifiki la kaktojn. Karl Moritz Schumann menciis 1898 en sia verko Gesamtbeschreibung der Kakteen ( kompleta priskibo de la kaktoj) 21 genrojn. La kvarvoluma verko The Cactaceae (la kaktacoj) (1919–1923) de la usonanoj Nathaniel Lord Britton kaj Joseph Nelson Rose entenis priskribojn de 124 kaktogenroj. En 1966 la germana kaktoesploristo Curt Backeberg disigis la familion de la kaktacoj en 236 genroj. Nuntempe (2011) oni agnoskis ĉ. 125 genrojn.
Distrikto Aschaffenburg
Rilatoj al Esperanto
En la komunumo Mömbris por la tuta distrikto Aschaffenburg aktivas la Kahlgrunda Esperanto-Junularo. Ĝia motoro Leo Sakaguchi organizas renkontiĝojn por junuloj KEKSO. La distrikta grupo eĉ ĝis aprilo 2013 aktive kunlaboris en la distrikta ligo de junularaj asocioj - tiam oni petis malmembriĝon, ĉar la tempo de volontuloj ne plu sufiĉis por tiu aldona aktivaĵo. Krome atentigeblas, ke en la historia urbocentro de la distrikta ĉefurbo Aschaffenburg interalie funkcias kafejo "Pano", kies retejo informas pri la deveno de la kafeja nomo el Esperanto, kaj la servistoj mem, se demandate, ankaŭ informas pri la esperanta deveno.
Keiichiro Nuno
Keiichiro Nuno (布 啓一郎, n. ) estas japana futbalisto kaj trejnisto.
12932 Conedera
12932 Conedera estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde Gnosca (Svislando).
Nomo
Ĝia nomo honoras Marina Conedera, edzinon de la malkovrinto.
György Goldmann
György Goldmann [djordj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Goldmann György estis hungara skulptisto. Lia familia nomvarianto estis Goldman.
György Goldmann naskiĝis la en Vecsés, li mortis la  en Dachau (Nazia Germanio).
Biografio
György Goldmann devenis el juda familio. Li komence estis ŝtonskulptisto, sed en 1929 li akiris diplomon en Reĝa Belarta Altlernejo. Lia majstro estis Zsigmond Kisfaludi Strobl. Pli frue en la studjaro 1926 li studis en Nacia Altlernejo de Belartoj en Parizo. En 1932 li aliĝis al melpermesita komunista partio. En la jaroj 1940 kaj 1941 li estis trudlaboristo. En 1942 li estis kondamnita al neleĝa agado. En fino de la nazia erao li estis liverita al Dachau, kie li mortis ĝuste post la liberiĝo. Li havis edzinon.
Olimpiaj ludoj de la etaj eŭropaj ŝtatoj
Olimpiaj ludoj de la etaj eŭropaj ŝtatoj estas analogio de la Olimpiaj ludoj, kiun organizas ĉiun duan jaron la plej etaj ŝtatoj de Eŭropo.
Historio
Dum la Olimpia kongreso en Baden-Baden (1981), la delegitaroj de la plej etaj eŭropaj ŝtatoj kunvenis por starigi sian deziron jam esprimitan dum antaŭaj olimpikaj kunvenoj, t.e. organizi olimpiajn ludojn por la plej etaj eŭropaj ŝtatoj.
Kadre de la Olimpiaj ludoj de Los-Anĝeleso oni redaktis la statuton de la ludoj kaj la teknikan regularon laŭ la normoj de la Internaciaj federacioj kaj la Olimpika traktato.
Partoprenantoj
Povas partopreni tiujn ludojn la eŭropaj ŝtatoj, kiuj havas malpli ol unu milionon da loĝantoj kaj sendependan olimpikan komitaton, kiu estas membro de la Internacia Olimpika Komitato.
Elina Löwensohn
Elina Löwensohn - naskiĝis en Bukareŝto, Rumanio, do nun -jara - estas rumandevena usona aktorino el juda familio. Post la morto de la patro, pretervivinto de naciaj koncentrejoj, la patrino elmigris al Usono kun la filino. Post fino de la mezlernejo, ŝi studis aktoradon en Novjorko kaj partoprenis en pluraj sukcesaj teatraj sursceniĝoj. La filman karieron ŝi komencis en 1991 per partopreno en la filmo Theory of Achievement. Interalie ŝi aktore kontribuis al la filmo Schindler's List farita en 1993 de reĝisoro Steven Spielberg bazita pri romano Schindler's Ark de Thomas Keneally, kiu estas biografio pri Oskar Schindler, germana savinto de judoj dum la Holokaŭsto.
6006 Anaksimandro
6006 Anaksimandro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la antikva greka filozofo Anaksimandro (greke Άναξίμανδρος, -610 – -546).
Tinkturejo
Tinkturejo aŭ Sekpurigejo estas instalaĵo specialigita por zorgado kaj pluteno de teksaĵoj. Ties instalaĵoj estas aranĝitaj por purigi, gladi kaj pluteni la vestojn. La tinkturejoj povas ankaŭ (kvankam ne ĉiuj) tinkturi vestojn (de tie ties nomo).
Ĝia ĉefa celo estas restaŭri la vestojn al stato plej proksima ebla al tiu, kiun ili havis kiam novaj.
Du estas ĉefe la sistemoj de purigado uzataj:
Arnold Mendelssohn
Infaneco kaj juneco
Arnold Ludwig Mendelssohn enmondiĝis la 26-an de decembro 1855 kiel plej aĝa el kvin gefiloj de la gepatroj Wilhelm Mendelssohn, kuzo de la muzikisto Felix Mendelssohn Bartholdy, kaj Aimée Louise Mendelssohn, denaska Cauer, en silezia Ratibor. Lia avo estis pedagogo Jacob Ludwig Cauer, lia praavo bankisto kaj kortea konstruo-konsilantaro Isaak Daniel Itzig. Kiel naŭjarulo Arnold Mendelssohn ricevis unuan pianludo-instruon kaj montris altan talenton. Ankaŭ en la lernejo li lernis rapide. Pro antaŭtempa transiĝo en la pli altan klason li fariĝis la plej juna lernanto en la komencklaso de sia gimnazio. Senzorgan infanecon li tamen ne longe havis. Post kiam eksplodis la Prusuja-Aŭstruja milito, someron de 1866 lia patro entreprenis la transloĝiĝon de la familio al Pocdamo, ĉar li atendis la danĝeron, je „laŭlonge de la multrafikigata kaj por militaj transportoj uzata fervojlinio povus eksplodi la ĥolero.“ La patro revenis post la somero al Ratibor kaj zorgis kiel volontulo pri la flegado de vunditaj soldatoj. Post kiam li estis reirigita la familion al Silezio, li infektiĝis per ĥolero kaj mortis post tri tagoj pro ĝi. Tiuj ĉi travivaĵoj stampis Arnoldon Mendelssohn.
La patrino serĉis kaj trovis kun siaj kvin gefiloj rifuĝon en Berlino. Tie ĉi loĝis la familio de sia fratino Emma Cauer kaj ankaŭ Alexander Mendelssohn, kuzo de ŝia mortinta ezdo. Arnold Mendelssohn vizitis la gimnazion kaj ricevis jam baldaŭ pianludan instruon de Carl August Haupt, la pli malfrua direktisto de la Reĝa Instituto por Eklezia Muziko. Haupt validis kiel elstara interpreto de Bach kaj orgenisto, li havis decidan influon sur Mendelssohn.
En la jaro 1871 Arnold Mendelssohn eniĝis pro kreskaj lernejaj konfliktoj kaj longdaŭra malsaneco pro tifo en internan krizon. Oni taksis alilokigon kiel la plej bonan, kaj en la jaro 1872 Arnold Mendelssohn transiris sur la gimnazion de sia onklo Eduard Cauer al Dancigo. En tiu ĉi fazo ekestis la unuaj komponaj verkoj de Mendelssohn. Aparte la muzikon de Mozart li adoris dum ĉi tiu frua tempo. En 1876 li abiturientiĝis.
Studo
Laŭ deziro de la patrino, kiu pro ekonomiaj kaŭzoj ne aprobis edukadon al muzikisto, Mendelssohn komencis en 1876 jurstudon Tübingen, kiun li tamen tuj je la komenco derompis. Kun la „adaptitaj vivoplanoj de la nuntempaj konvencioj“, kiuj antaŭvidis por juna viro la edukadon al kuracisto, juĝisto, instruisto aŭ oficiro, li ne povis amikiĝi.
Jam en la sama jaro Mendelssohn revenis al Berlino kaj komencis sian studon ĉe la Reĝa Instituto por Eklezia Muziko interalie denove ĉe Carl August Haupt (orgeno). Paralele li ankaŭ studis je la Akademia Altlernejo por Muziko ĉe Wilhelm Taubert, Friedrich Kiel kaj Eduard Grell. En 1878 Mendelssohn sukcesis la finan ekzamenon ĉe la instituto, en 1880 poste ankaŭ ĉe la altlernejo. Grell atestis al li „eminentan talenton pri kompozicio“.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
La unuiĝo de Bretonio al (la reĝlando) Francio estis politika procezo komencita fine de la 1480-aj jaroj, sekve de la Freneza milito, kulminanta en la, kun sekvoj ĝis la franca revolucio de 1789. Ĝi enskribiĝas en la teritoria formado de Francio kaj en la ekfiniĝo de la feŭda reĝimo de la Malfrua mezepoko kun la naskiĝo de la moderna ŝtato.
Geopolitika situacio
En la 15-a jc, la duklando de Bretonio estis lando, kies suverenoj estis tre aŭtonomaj, kaj fakte ne dependis de la reĝlando de Francio. Por certigi tiun sendependecon, ili serĉis aliancojn kaj starigis diplomatiajn rilatojn (Apostola Seĝo, Anglio, Sankta Romia Imperio…). Pretekste de la omaĝo al la reĝo de Francio (kaj ŝajnante forgesi ke la reĝo de Francio mem kelkfoje omaĝis al la imperiestro), la franca kancelario kontenciis al ili iujn signojn de suvereneco, kiujn ili starigis sub la dinastio de Montfort.
Arnold Mendelssohn
1880–1883 Bonn
La reaj kaj unuaj prezentadoj de la verkoj de Schütz akiris vastan atenton. En siaj tri bonnaj jaroj Mendelssohn interalie prezentis: la Mateo-Pasionon, die „Apostolaj Vortoj“ kaj la Johano-Pasionon de Schütz samkiel la moteton „Hodie Christe“ de Giovanni Gabrieli, instruinto de Schütz.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
Geopolitika situacio
La najbaraj Ŝtatoj de Bretonio ofte provis regi ĝin, por ĝi mem (ĝi estis unu el la plej riĉaj en Eŭropo) aŭ por helpi en alia konflikto : tio okazis en la 12-a jc kiam la reĝo de Anglio Henriko la Dua Plantaĝeneto, kiu konkeris Bretonion ĉiuflanke ĉirkaŭatan de siaj posedaĵoj, edzinigis Konstancan de Bretonio al sia filo, kaj kiam poste la reĝo de Francio Filipo Aŭgusto, kiu edzinigis la saman Konstancan, kaj poste en la 13-a jc ŝian filinon Aliksa de Thouars, al parenco ; en la 14-a jc esti angloj kaj francoj dum la hereda milito de Bretonio, kiu por ili estis epizodo de la Centjara milito, poste estis la reĝo de Francio Karolo la Kvina, kiu provis profiti de la ekzilo de la duko de Bretonio Johano la Kvara sed kondukis nur al triumfa reveno de anglofavora duko; eĉ post la Unuiĝo, fine de la 16-a jc, estis hispanoj dum la francaj religiaj militoj, en kiuj ili provis samtempe starigi haltejon sur la mara vojo al Nederlando, estis katolika bazo fronte al la protestanta reĝo de Francio Henriko la Kvara kaj estis duklando por la infanto Izabela.
Arnold Mendelssohn
1883–1886 Bielefeld
En 1883 Mendelssohn diris adiaŭ al Bonn kaj sin turnis por tri jaroj al Bielefeld. La okupiĝo pri kaj la komponado de profana muziko paŝis nun post la eklezimuzika epoko en Bonn en la malfonon. Li aktivis per laboro kun ĥoro kaj orkestro same kiel per la organizado de abonkoncertoj. La 12-an de novembro 1885 Mendelssohn geedziĝis en Bad Kreuznach grafikistinon Maria Helene Louise Cauer. Ties patro, Carl Cauer, komence protestis kontraŭ ĉi tiu kunligo, li mortis tamen mallonge antaŭ la gefianĉiĝo, kiu okazis la 3-an de aŭgusto 1885.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
Geopolitika situacio
Kun la plilarĝigo de la reĝa lando, la reĝo de Francio fariĝis rekta najbaro de Bretonio ekde 1203 kaj ankoraŭ pli en 1328 kaj 1482. Ekde tiam, la meto sub kuratoreco aŭ la rekta rego de la duoninsulo fariĝis elstara aspekto de la politiko de la reĝlando rilate al la duklando. Tio fariĝis konstanta ekde 1341, ekde la komenco de la hereda milito de Bretonio. La venko de princo malamika al la reĝo neniam estis akceptita kaj sekve ĉikanoj aŭ militoj sin sekvis ĝis la definitiva sukceso de la reĝlando (en 1491, 1532 aŭ 1598 laŭ la opinioj).
Post tiu centjara politiko, la reĝoj de Francio trovis en la cirkonstancoj de la fino de la 15-a jc kaj komence de la 16-a jc la rimedojn por aneksi la duklandon :
Arnold Mendelssohn
1886–1890 Kolonjo
Jaron poste Franz Wüllner vokis lin al Kolonjo kiel instruisto por orgenludo kaj teorio ĉe la tiea konservatorio. El ĉi tiu tempo datiĝas intimaj amikecoj kun komponisto Engelbert Humperdinck, libretisto Hermann Wette kaj ankaŭ kun komponisto Hugo Wolf.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
Geopolitika situacio
Ludoviko la Dekunua (kiu sentas por la duko de Bretonio « grant hayne » (grandan malamon) sekve de liaj partoprenoj en ĉiuj grandaj komplotoj), poste liaj infanoj, la regentino Anna de Beaujeu kaj Karolo la Oka, volis :
Jura politika situacio
De la praa feŭdeco, kie la aŭtoritateco estis posedata nur de la pater familias ('familia patro') kaj kie la tuto de la rilatoj de potenco konsistis nur el interpersonaj kontraktoj, kaj kie nur la jura fikcio de pluvivo de la romia milita administracio donis al la imperiestro, kaj al la reĝoj kaj aliaj princoj esence formalan prestiĝon, la koncepto de Socio, nekonata en la Antikva epoko, aperis, la novaj sociaj rilatoj fiksiĝis en moviĝan piramidon en kiu la pozicio donas la potencon kaj la potenco donas la povon.
Fine de la Mezepoko novaj rilatoj kreiĝis interne aŭ pli ĝuste ekstere de tiu piramido, preterpasante la feŭdajn kontraktojn : samranguloj kuniĝis, ne plu pere de kaj laŭ peto de sia komuna suzereno sed kontraŭ ties postuloj, la bazo kaj la supro serĉis pro kontraŭaj kialoj flankenmeti la interajn nivelulojn.
Arnold Mendelssohn
1890–1933 Darmstadt
En 1891 Mendelssohn alprenis en Darmstadt la novan postenon de eklezimuzika majstro por la Evangela Landa Eklezio en Hesio. Mendelssohn restis fidela al ĉi tiu urbo ĝis sia morto. Lia nova tasko okazigis lin al plia komponado de religiaj verkoj. Krom tio li ankaŭ denove prezentis pasionojn kaj kantatojn de Heinrich Schütz kaj Johann Sebastian Bach.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
Jura politika situacio
Je ĉiu nivelo de la piramido la senjoroj provis transformi la feŭdajn rilatojn (do kontraktajn) en aŭtoritaj rilatoj (do unudirektaj) super siaj vasaloj, sin apogantaj super siaj pravasaloj, kaj malhelpi sian suverenon same fari, subtenante ties suverenon. Tiel, la reĝo de Francio, kiu klekfoje omaĝis al la imperiestro (kiel ekzemple Karolo la Kvina en 1357 aŭ Ludoviko la Dekdua en 1505), ofte rekte alfrontis lin, provis submeti liajn grandajn vasalon, kaj aĉetis ilian subtenon per terpecoj aŭ rentoj, kaj same, la duko de Bretonio ofte kontraŭis la reĝon de Francio, subtenis la imperiestron, provis submeti ties rektajn vasalojn, kaj apogis sin sur la nobeletaro en siaj konfliktoj kontraŭ siaj vasaloj kaj kontraŭ la reĝo.
Arnold Mendelssohn
1890–1933 Darmstadt
Rekonon kiel lidkomponisto kaj kreskan respekton en la vasta publiko donis al li la propeto de muzikrecenzisto Ernst Otto Nodnagel en la jaro 1898. Nodnagel publikigis ne nur pri la verkaro de Mendelssohn, sed ankaŭ organizis en 1898 tre sukcesan lidokoncerton en Berlino. Vere konata fariĝis la lida verkaro de Mendelssohn en la jaroj post la jarcentoŝanĝo. Inter 1900 kaj 1915 ekestis 80 el la entute 170 komponitaj lidoj. En la jaro 1899 Arnold Mendelssohn ricevis profesoran titolon.
Unuiĝo de Bretonio al Francio
Freneza milito kaj traktato de Verger
La Freneza milito estis la lasta el la ribeloj de nobeloj francaj kaj najbaraj de Francio kontraŭ la akaparoj de Ludoviko la Dekunua kaj de ties filino Anna de Beaujeu. En Aŭgusto 1485 Bretonio subskribis militpaŭzon, sed en Januaro 1487 la duko de Orléans rifuĝis en Bretonio kaj en Majo la francaj trupoj eniris Bretonion.
Post la malvenko de Saint-Aubin du Cormier la, la traktato de Sablé nomita « traktato de Verger » estis subskribita inter la reĝo de Francio Karolo la Oka kaj la duko de Bretonio Francisko la Dua en la. La traktado estis precipe pri la rajtoj je heredo de la duklando. La reĝo prezentis siajn rajtojn (aĉetitajn fare de lia patro de Nicole de Châtillon, kiu tenis ilin de klaŭzo de la dua traktato de Guérande), lia gastiganto marŝalo de Rohan rememorigis tiujn de sia familio.
Arnold Mendelssohn
1890–1933 Darmstadt
El lia konateco kun libretisto Hermann Wette, bofrato de Engelbert Humperdinck, je la komenco de la 1890-aj jaroj jam estis ekestinta la ideo pri la opero Der Bärenhäuter laŭ la fabelo de fratoj Grimm. Arnold Mendelssohn devis transpreni la muzikigon. En 1896 li ricevis la pretan tekston por la unuaj du aktoj. Pro nesingardemo de Humperdinck Siegfried Wagner estis atentigita pri la materialo, el kio rezultis konkurenca situacio inter la du komponistoj. Spronite per tio Mendelssohn finverkis kaj publikigis la operon ankoraŭ en la sama jaro. Tamen nur en 1900 ĝi travivis sian unuan prezentadon en la berlina „Theater des Westens“. La samnoma opero de Wagner estis unuafoje sukcese prezentata jam en 1898. Tamen Mendelssohn ekhavis per Bärenhäuter pli grandan sukceson ol per sia opero Elsi.
Aparte fruktodona laborbazo ekestis el la amikeco kun Thomas-Kantoro Karl Straube, kiu en 1906 je Darmstadt konatiĝis kun Mendelssohn. Kelkajn ĥorkverkojn Mendelssohn komponis laŭ deziro de Straubes rekto por la lepsika Thomas-Ĥoro. Dum la instruado de Mendelssohn ĉe Konsevatorio D-ro Hoch en Frankfurto ĉe Majno en 1912 Paul Hindemith farigis lia lernanto de la fako kontrapunkto. Li ĉiam parolis respektoplene de Arnold Mendelssohn. Kiam Hindemith komponis sian vjolokonĉerton op. 36/4, li omaĝis lin al „Sinjoro Profesoro Arnold Mendelssohn“.
Nur malfrue en sia verkado, proksimume 1914, Arnold Mendelssohn sin pli intense turniĝis al la komponado de nure instrumenta muziko. Dumpase de la tempo ekestis ĉambromuzikaj verkoj, sed ankaŭ tri simfonioj. La religia kantverko restis ĝis la fino la pezocentro de lia verkaro. En 1925 oni elektis lin kiel membro de la komitato de la Nova Bach-Societo, en 1928 li estis vokita en la estraron de la Heinrich-Schütz-Gesellschaft.
Krom Paul Hindemith ankaŭ Günter Raphael kaj Kurt Thomas apartenis al liaj plej elstaraj lernantoj.
La 19-an de februaro 1933 Arnold Mendelssohn mortis en sia domo je Darmstadt pro koratako.
Verkoj
Mendelssohn Famiĝis precipe kiel komponisto de lidoj. Per lia religia ĥormuziko komenciĝis la renovigo de la evangela eklezia muziko. Al liaj verkoj apartenas multaj ĥorverkoj, popolkantoj, arĉkvartetoj, sonatoj kaj operoj.
Michelle Fairley
Michelle Fairley (naskiĝis en Coleraine, Graflando Doire, Nord-Irlando, do nun -jara) estas aktorino el Nord-Irlando. Antaŭ ĉio ŝi konatiĝis pro la rolo kiel Catelyn Stark en la televida serio Game of Thrones (Ludo de tronoj).
Isizaki Bun'iti
ISIZAKI Bun'iti (1910-1996) forpasis la 21-an de septembro en Kumamoto, kies E-societon li prezidis. Li estis dumviva membro kaj estrarano (1991-1992) de Japana E-Instituto, delegito pri radio-amatorismo kaj rotario, membro de Societo Zamenhof kaj ofta donacanto al UEA.
Určice
Určice estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Ĝi troviĝas en okcidenta parto de Hanakio, 6 km sude de Prostějov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1288. En la jaro 1480 Určice estis avancitaj je urbeto kun ĉiuj avantaĝoj, kiuj rezultis el tio, la kampurbo ĝi estis ĝis la jaro 1954.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Straufhain
Straufhain estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio. estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Hildburghausen de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Heldburger Unterland. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Priskribo
Straufhain estas tradiciriĉa komunumo en la distrikto Hildburghausen, en la frankonie influita suda parto de Turingio. La nuna administra unuo findiĝis en 1992, la nomon donis la ruino Strauf kiu videblas klare de ĉiuj flankoj staranta sur bazalta monteto. La komunumo idiliece situas inter la monto Gleichbergen, la fortikaĵo Heldburg kaj la burgo Strauf.
Jen la naŭ vilaĝoj el kiuj konsistas la komunumo:
Temas pri atrakcia metia kaj loĝada loko. Bonegas la trafikaj konektoj aŭtoŝoseaj (A73 kaj A71). Multaj investantoj jam aktivas en la komunumo en la branĉoj metalfarado, ilarfarado, plastikprilaborado, nutraĵindustrio kaj presado. Aldone menciindas la agrikulturo.
Los Chalchaleros
Los Chalchaleros estis folklora grupo argentina kreita en Salta en 1948 kaj nuligita en 2003. Ili estas konsiderataj unu el plej grandaj folkloraj grupoj de Argentino. Ties nomo derivas el la loknomo de fama kantobirdo de la argentina nordo, nome la Ruĝventra turdo, zorzal colorado aŭ chalchalero [ĉalĉaLEro] (Turdus rufiventris).
Membroj estis Juan Carlos Saravia, Eduardo Polo Román, Ricardo Francisco Figueroa ("Pancho") kaj Facundo Saravia. Iamaj membroj estis Víctor Zambrano ("Cocho"), Carlos Franco Sosa, Aldo Saravia, José Antonio Saravia Toledo, Ricardo Federico Dávalos ("Dicky") kaj Ernesto Cabeza.
Diskaro
La diskoj de 1956 al 2002 estas originaj albumoj, aŭ kompilaĵoj faritaj kiam la grupo ankoraŭ estis kune. El 2002 estas kompilaĵoj faritaj poste.
Takahiro Nakazato
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Mito HollyHock.
Worben
Worben estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Nidau kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Seeland en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 2260 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Worben situas en la Berna Lagolando proksimume 7 kilometrojn norde de la urbo Bielo, al kies aglomeraĵo ĝi apartenas. La sudorientan limon de la komunumo formas la malnova fluejo de la rivero Aro. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Worben, Oberworben kaj Unterworben, kaj la kvartaloj Tribey kaj Fischerei-Park. La komunumo disponas pri varmakva kuracbanejo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,80 km², de kiuj 7,5% estas kovritaj de arbaro, 62,1% servas por agrikulturo kaj 29,3% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Worben limas en nordo al Studen, en oriento al Lyss, en sudo al Kappelen, kaj en okcidento al Jens.
Trafiko
Tra Worben pasas la kantona ĉefvojo n-ro 6 de Bielo al Berno. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6, kiu pasas laŭlonge de la orienta komunumlimo, troviĝas unu kilometro norde de la komunumo en Studen. Per la loka busreto de la urbo Bielo la komunumo estas bone konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Worben datiĝas el la jaro 1228 kiel Worbun en donacdokumente de bieno al la Monaĥejo Frienisberg. Worben dum mezepoko apartenis al la Grafoj de Nidau-Neŭŝatelo kaj kun la Insulgovio en la jaro 1398 fariĝis havaĵo de la urba ŝtato Berno.
Immanuel Hermann Fichte
Immanuel Hermann von FICHTE (naskiĝinta la en Jena, mortinta la  en Stuttgart) estis germana filozofo teisma, pedagogo kaj filo de Johann Gottlieb Fichte.
Vivo kaj verkoj
Fichte estis ekde 1822 gimnazia profesoro unue en Saarbrücken, poste je Düsseldorf kaj ekde 1836 eksterorda kaj ekde 1840 orda profesoro ĉe la Universitato de Bonn. En 1842 li sekvis vokiĝon samofican al Tübingen. Post nobeliĝo en 1867 li retiriĝis ekloĝonte en Stuttgart.
Liaj plej gravaj skrbitaĵoj jenas: »Sätze zur Vorschule zur Theologie« (Stuttgart 1826); »Beiträge zur Charakteristik der neuern Philosophie« (Sulzbach 1829); »Über Gegensatz, Wendepunkt und Ziel heutiger Philosophie« (Heidelberg 1832–36); »Religion und Philosophie in ihrem gegenwärtigen Verhältnis« (Heidelberg 1834); »Die Idee der Persönlichkeit und der individuellen Fortdauer« (Elberfeld 1834); »Die spekulative Theologie« (Heidelberg 1846–47): »System der Ethik« (Heidelberg 1850–53); »Anthropologie« (Heidelberg 1856); »Psychologie« (Heidelberg 1864–73); »Vermischte Schriften« (Heidelberg 1869); »Die theistische Weltansicht und ihre Berechtigung« (Heidelberg 1873); »Der neuere Spiritualismus« (Heidelberg 1878); krome multaj artikole en la ekde 1837 aperinta kaj de li kunredaktita gazeto »Zeitschrift für Philosophie und spekulative Theologie« (Tübingen 1837–48, poste ekde 1852 en Halle 1852). Fichte krome eldonis la verkojn patrajn kaj ties biografion kaj leterinterŝanĝaron.
Studento
Studento estas persono, kiu estas registrita en universitato aŭ altlernejo por tie lerni iun sciencan fakon. En kazo de sukcesa fino de studado la studento akiras diplomon kaj akiras la bakalaŭran aŭ magistran titolon.
La vorton studento oni povas iam anstataŭigi per studanto, sed la vortoj ne estas plene samsignifaj. Studanto (= homo kiu studas) havas pli vastan signifon, ĉar studado povas esti ankaŭ alispeca akirado de scioj, per ĉiaj esploroj aŭ observado, ne nur partoprenado en altlernejaj kursoj.
Immanuel Hermann Fichte
Filozofiaj starpunktoj
La referencado je nuraj hipotezoj kaj lia de li mem prenita rolo kiel ada peranto inter multaj tre diversaj fakuloj kaj doktrinoj igis kelkajn taksi Fichte duonscienculo. Tamen ĉiuj ŝatis lian sinceran karakteron.
Stipendio
Stipendio estas subvencio donata ĉiujare al lernulojn, studento por vivtenado dum la tempo de studado aŭ por kovri esplorvojaĝon. La stipendion oni aljuĝas al studento pro nekapablo de liaj gepatroj financi lian studadon (sociala stipendio) aŭ pro bonaj rezultoj en studado (meritita stipendio). En kelkaj landoj studentoj ricevas/is ĉiuj studentoj sendepende de la financoj de la gepatroj bazan stipendion plus en kazo de bonaj rezultoj aldonan stipendion. En germanio, por ekzemplo, oni devas aspiri apud institucio kiu progresigas talentulojn.
NGC 5976A
NGC 5976A (aliaj indikoj — UGC 9934, MCG 10-22-23, ZWG 297.20, PGC 55561) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Montreuil-Juigné
Montreuil-Juigné estas franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montreuillais.
Insuloj Tri Reĝoj
La Insuloj Tri Reĝoj, en angla Three Kings Islands aŭ en maoria Manava, Manawa-tawhi aŭ Ngā Motu Karaka, estas grupo de 13 insuloj je ĉirkaŭ 55 km nordokcidente de la Kabo Reinga, nome la plej norda pinto de la Norda Insulo de Novzelando, kie kuniĝas la Suda Pacifika Oceano kun la Tasmana Maro. Ili havass ĉirkaŭ 4.86 km² de areo. La insuloj estas situantaj en submara altebenaĵo, nome Three Kings Bank, kaj estas separataj el la novzelanda ĉeftero per 8 km larĝa, 200 al 300 m profunda submara markolo. Spite relativa proksimeco al la ĉeftero, la insuloj estas listitaj kun la Apartaj Novzelandaj Insuloj. La insuloj estas certe parto de Novzelando, sed ne parto de iu regiono aŭ distrikto, sed anstataŭe ili estas Area Outside Territorial Authority, kiel ĉiuj aliaj apartaj insuloj escepte la Insuloj Solander.
Hasle LU (stacidomo)
Hasle LU estas fervoja stacidomo en Hasle, Svislando.
Kaliopi
Kaliopi Bukle (naskiĝis je la familia nomo Bukleska, arumane Kaliopi Bukleska; makedone Калиопи Буклеска, [] ; naskiĝis en Ohrid, do nun -jara) pli bone konata per sia sceneja nomo Kaliopi estas kantistino kaj kantaŭtoro el Nord-Makedonio.
La artistino reprezentis Nord-Makedonion en la Eŭrovido-Kantokonkurso 2012 en Bakuo, kaj pasis al la finalo.
(54718) 2001 HB61
(54718) 2001 HB61 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito malproksime ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ĝia orbita klinangulo tenas ĝin malproksima de tiu planedo. Ĝia marsa MOID estas 0,231858 astronomia unuo, tie estas 34,685 milionoj da km.
Mihály Váci
Mihály VÁCI [mihAj vAci], hungare Váci Mihály, Esperante Mikaelo Váci estis hungara poeto, tradukisto kaj politikisto.
Firenzuola
Firenzuola estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Florenco, kiu ekde la jaro 2015 oficiale nomatas metropola urbo Florenco. Fine de en la komunumo vivis.
Mihály Váci
Mihály Váci naskiĝis la 25-an de decembro 1924 en Nyíregyháza. Li mortis la 16-an de aprilo 1970 en Hanojo.
Biografio
Li frekventis altlernejon en Nyíregyháza, poste li instruis en vilaĝeto. Post la 2-a mondmilito li estris lernejon, poste en 1949 li havis postenon en Budapeŝto, kiel redaktoro. Li komencis sian poezian karieron en 1955. Tiam aperis lia unua volumo. En la 1960-aj jaroj li estis tre populara poeto, ekde 1963 li estis ankaŭ parlamentano. En 1965 li ricevis premion Kossuth kaj pli frue ankaŭ aliajn premiojn.
Thalmässing
Thalmässing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Roth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Firenzuola
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
)
Semestro
Semestro (lat. semestris = sesmonata) estas duonjaro, en lernejoj kutime nur kvinmonata stud-periodo finita per ekzamenoj kaj atestoj. Ĝi estas unu el ĉefaj dividoj de jaro, kune kun monato kaj trimestro.
Studado
Studado estas scienca metoda kaj sistema esplorado de problemoj aŭ konscia memstara lernado per diligenta vizitado de kursoj, prelegoj, seminarioj, serĉado de literaturo kaj de ĝia legado kun klopodo kompreni kaj enmemorigi la legaĵon.
Abituro
Abituro (aŭ abiturienta diplomo aŭ matur(ec)diplomo) estas diplomo, kiun oni ricevas kiam oni finas la duagradan lernejon, kutime je aĝo de proksimume 18 jaroj, kaj kiu estas ordinare baza kondiĉo por daŭrigi studadon ĉe universitato aŭ teknika altlernejo (politekniko). Malsamaj landoj havas diversajn sistemojn de abituro.
Leksika rimarkigo
La vorto "abituro" ne estas oficiala, kaj troviĝas nek en PIV, nek en ReVo (tamen en la interreto ĝi estas pli ofte uzata ol la alternativa esprimo "abiturienta diplomo"). Ĝi do estas konsiderata kiel proponata neologismo.
Aliflanke ekzistas la jam oficialiĝinta vorto abituriento (el la 4-a Oficiala Aldono). "Abituriento" estas homo, kiu havas abituron.
Kvankam la du radikoj ABITURIENT/ kaj ABITUR/ eniris Esperanton de la germana lingvo, oni uzas ilin en Esperanto ne nur por la germana abituro, sed ankaŭ por ĉiaj similaj diplomoj en aliaj landoj.
En Esperanto do ekzistas du konkurantaj radikoj por priparoli la aferon: La radiko ABITURIENT/ estas oficiala, sed ĉar ĝi signas personon, estas malfacile paroli pri la diplomo nur uzante tiun radikon (oni devas diri "abiturienta diplomo"). La radiko ABITUR/ havas la avantaĝon ke oni povas facile paroli pri la diplomo ("abituro") kaj pri persono kun tiu diplomo ("abiturulo" aŭ "abiturinto"), sed ĝi estas ĝis nun ne-oficiala.
La ekzameno por ricevi la diplomon nomiĝas aŭ "abiturienta ekzameno" aŭ "abitura ekzameno".
Etimologio
La radiko devenas (tra aliaj lingvoj, precipe la germana) de la latina verbo abire = foriri, tra ties futura participo abiturus = forironta; ĝi do rilatas al la foriro de la lernejo (gimnazio).
Abitura ekzameno
La abitura ekzameno estis enkondukita en 1788 en Prusio por limigi la kandidatojn al la universitatoj. En Hungario la unua abitura ekzameno okazis en 1851.
Vidu ankaŭ
Sistema de educación de Alemania
Selaginelaloj
La selaginelaloj (Selaginellales) estas planta ordo el pteridofitoj. Tiu ordo entenas 1 familion, 5 genrojn kaj ĉirkaŭ 400 speciojn. Ĝia tipa genro estas selaginelo.
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (2 apr. 2020), , de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO (= Selaginella P. Beauv.). WFO tamen akceptas ĝiajn speciojn.
NGC 5977
NGC 5977 (aliaj indikoj — UGC 9967, MCG 3-40-23, ZWG 107.23, NPM1G +17.0561, PGC 55769) estas galaksio en konstelacio Serpento.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Niraj
Niraj [niraĵ] ( Njárád, Niersch) estas rivero, maldekstra alfluanto de Mureș en Rumanio. Ĝi fontas en la montaro Munții Gurghiului en alto de 1.239 metroj. Post 82 kilometroj ĝi fluas iom malsupre de Ungheni en riveron Mureș.
Yuta Hashimura
Yuta Hashimura (橋村 祐太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama FC kaj Giravanz Kitakyushu.
14278 Perrenot
14278 Perrenot estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Valerie T. Perrenot, mentorinon de unu finalisto de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Discovery Channel Young Science Challenge de 2001. Ŝi estis instruistino ĉe la Barbara Bush Middle School de San Antonio (Teksaso, Usono).
Eŭgenila heksanato
Eŭgenila heksanato aŭ C16H22O3 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la heksanata acido kaj eŭgenila alkoholo. Eŭgenila heksanato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Eŭgenila heksanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Eŭgenila heksanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn.
Roland Jacobi
[jakobi], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Jacobi Roland estis hungara tenisisto, tablotenisisto, mondĉampiono, ministeria oficisto. Lia familia nomo estis Beszterczey-Jacobi [bestercei] depost 1934.
naskiĝis la en Beszterce (nuntempe Bistrița en Rumanio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
doktoriĝis el jurscienco en Scienca Universitato de Budapeŝto. En la sensporta vivo li havis plurajn postenojn en ministerio pri enlandaj aferoj.
Sporta kariero
estis tenisisto kaj tablotenisisto en ĉefurbaj sportkluboj, sed li havis sukcesojn precipe en tabloteniso. Li estis hungara ĉampiono sesfoje unuoble, virduoble aŭ variduoble inter 1909-1925, dum li apartenis al la hungara nacia teamo 18-foje inter 1925-1928. Li estis la unua en mondĉampionumoj kvarfoje en 1926 kaj 1928 unuoble, virduoble aŭ teame. En 1925 li estis hungara tenisa ĉampiono virduope en kovrita sporthalo. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1928, poste li havis postenojn en la sportklubo.
Arkiduko
Arkiduko (aŭ foje arĥiduko aŭ ĉefduko), Erzherzog,  archidux, estas nobela titolo pli alta ol duko kaj malpli alta ol reĝo. Ĝi estis uzata de membroj de la dinastio Habsburgo – unue (kiel regantoj de la arkiduklando Aŭstrio) ĉiuj habsburgaj imperiestroj de la Sankta Romia Imperio, kaj poste ĉiuj imperiestroj de Aŭstrio, kaj krome ĝis 1919 ĉiuj princoj de la dinastioj Habsburgo kaj Habsburgo-Loreno havis la titolon arkiduko.
Malters (stacidomo)
Malters estas fervoja stacidomo en Malters, Svislando.
Fivizzano
Fivizzano estas komunumo de Italio.
Róbert Kristó
Róbert KRISTÓ [rObert kriŝtO] rumania hungara grafikisto, fotisto. Li naskiĝis en Miercurea Ciuc la 19-an de oktobro 1974.
10282 Emilykramer
10282 Emilykramer estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Emily Kramer, postdoktora esploristino ĉe la Jet Propulsion Laboratory, kiu uzas mezurojn en videblaj kaj termikaj ondolongoj por estimi la kvanton da maso disperdita de la kometoj tra ties orbitoj.
Fortikaĵo Akershus
La konstruado de la fortikaĵo komencis fine de la 13-a jarcento sub la reĝado de Haakon la 5-a por la loka reprezentanto de la reĝo. La fortikaĵo ankaŭ longtempe estis uzita kiel malliberejo.
12933 Muzzonigro
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Livio Muzzonigro, kiu instruis matematikon kaj fizikon ĉe la scienca liceo " Duca degli Abruzzi " en Gorico. Laŭdire de unu el la malkovrintoj, iame lia lerninto, Muzzonigro estis la plej bona instruisto, kiun li iam havis.
Longué (stacidomo)
Longué, plennome Longué-Jumelles estas franca varstacidomo sur linio La Flèche -, situanta en Longué-Jumelles, en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio La Flèche - Vivy (510000).