cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Insulo Ferdinandea
Erupcio en 1831 kaj brita ekposedo
La lasta aparo de la insulo Ferdinandea super la maro okazis en julio 1831. Antaŭsignoj de erupcio estis forta sisma aktivado de la 28a de junio ĝis la 10a de julio en interalie la proksima urbo Sciacca. La 4an de julio disvastiĝis tie odoro de sulfuro, laŭdire tiom, ke arĝento nigriĝis. La 13an de julio klare videblis de San-Dominiko kolono da fumo. La loĝantoj kredis, ke temas pri brulanta pramŝipo. Tra la regiono la saman tagon pasis brigo Gustavo, vidante glugladon en la maro, kies kaŭzon la kapitano supozis monstro. Aliaj raportis pri pumikoj kaj mortaj fiŝoj flosantaj sur la akvo kaj pri elfluoj de lafo. Je la 17a de julio formiĝintis insuleto.
Fuenllana
Situo
Ĝi estas inter Villanueva de los Infantes (5 km) kaj Villahermosa (8 km). En la baseno de la rivero Gvadiano elfluas kaj trapasas la municipan teritorion la rojo Tortillo, alfluanto de la rivero Azuer.
Ekonomio
Agrikulturo (cerealoj, olivarboj, vitoj kaj fruktoĝardenoj) kaj brutobredado.
Historio
Estas prahistoriaj restoj kaj romia setlejo ĉe vojoj. La kastelo plej verŝjnae estis araba, post kristana konkero tie oni starigis preĝejon kaj ĉirkaŭ ĝi organiziĝis setlejo.
Emil Barchański
Emil Barchański - Emil Piotr Barchański - (naskiĝis la 6-an de junio 1965 en Varsovio, mortis la 3-an de junio 1982 samloke) - 16-aĝa lernanto de la 11-a Ĝeneralkleriga Liceo je la nomo al Mikołaj Rej en Varsovio, demokratia aganto en la tempo de la Pola Popola Respubliko.
En 1981 fondis lernejan kabareton Wywrotowiec (Revoluciulo) kaj eldonis satiran-politikan revuon Kabel. La 13-an de decembro 1981 - post enkonduko de la milita stato en Pollando komencis konspiran laboron en grupo "Piłsudczycy" (anoj de Józef Piłsudski).
La 10-an de februaro 1982 kun kolegoj verŝis ruĝan farbon sur la monumenton al Feliks Dzerĵinskij kaj ĵetis brulbotelon.
La 3-an de marto 1982 estis arestita de la Servo pri Sekureco en presejo de samizdatoj dum presado de la publikaĵo de Adam Michnik "Będę krzyczał" (Mi krios) el 1977. Post la aresto estis batata kaj perforte devigata al falsaj atestoj. Dum unu el pli fruaj juĝaj kunvenoj atestis: La sinjoroj, kiam batas, ne prezentas sin, sed mi estas ĉiumomente preta ilin identigi
Maje partoprenis tri patriotajn manifestaciojn.
La 3-an de junio pereis apud Vistulo, post du tagoj retrovita en ĝi.
En 2009 Instituto pri Nacia Memoro esploris kazon de lia murdo, la plej maljuna viktimo de la milita stato en Pollando.
Distingo kaj memorigoj
Cirkonstancoj de lia morto estis temo de:
Drolshagen
Drolshagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Olpe de la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Fine de la urba komunumo havis  loĝantojn.
Drolshagen estas parto de la regiona pejzaĝo kaj mezalta montaro Sauerland [prononco "Saŭalant"].
Vissarion Belinskij
Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij (Виссарион Григорьевич Белинский, transliterumita Vissarion Grigorjeviĉ Belinskij; IPA: [vʲɪsərʲɪˈon grʲɪˈgorʲjɪvʲɪtɕ bʲɪˈlʲinskʲɪj]; 11a de junio [malnovstile, 30a de majo] 1811 – 7a de junio [malnovstile, 26a de majo] 1848) estis rusa priliteratura kritikisto de tendenco Okcidentismo. Belinskij ludis gravan rolon en la kariero de la poeto kaj publikigisto Nikolaj Nekrasov kaj de lia populara gazeto Sovremennik (La nuntempulo).
Malkiel aliaj intelektuloj de sia epoko, li ne estis riĉa nobelo, sed la filo de rura kuracisto. La fakto ke Belinskij estis relative neprivilegiita faris, ke inter aliaj rezultoj, li estis ĉefe mem-edukita; tio parte ĉar li estis elpelita el la Moskva Universitato pro politika aktiveco. Sed ĉefe pro sia filozofia kapablo Belinskij estis admirita kaj ankaŭ pro sia emocia engaĝiĝo kaj fervoro.
Asteroido 3747 Belinskij estis nomita en sia memorio.
ZRO
La vorto havas plurajn signifojn:
Granda Ĉantorio
Granda Ĉantorio (ĉeĥe Velká Čantoryje) estas la plej alta monto de montaro Sileziaj Beskidoj, situanta en nordokcidenta parto de la montaro en ĉeĥa-pola limo, 4 km de vilaĝo Nýdek, en distrikto Frýdek-Místek. Ĝia plej alta punkto havas altecon de 995 m s.m.
El la montopinto estas bela panoramo al montaro Beskidoj ekde monto Radhošť ĝis Babia Góra, al montaroj Malá Fatra kaj Veľká Fatra, Altaj Tatroj en Slovakio eĉ al Pola ebenaĵo. Proksime de la montopinto staras turisma kabano Čantoryje, konstruita ĉi tie en la jaro 1904. La monto estas ŝpinita per mitoj pri "dormantaj kavaliroj", similaĵo de la ĉeĥa legendo pri Blaník.
Renkontiĝoj
En la pasinteco Ĉantorio estis loko de regulaj renkontiĝoj de esperantistoj, kaj dum la tempo de nazia okupado ĝi estis centro de partizana agado. La tradicio de juniaj esperanto-renkontiĝoj estis renovigita komence de la 2000-aj jaroj fare de Varsovia Vento kaj Ĉeĥa Esperanto-Junularo.
Alirebleco
Elirloko por turisma ekskurso estas la proksima urbeto Nýdek, de kie kondukas markata vojo. En la montopinto kunkuras ĉeĥaj kaj polaj markitaj padoj kondukantaj parte el la ĉirkaŭaj valoj, parte el sudo kaj nordo sur la lima montodorso de Sileziaj Beskidoj. El Pollando kondukas ĉi tien montodorsa vojo kaj eblas ascendi la monton ankaŭ per seĝa telfero de Ustroń.
József Székely (skulptisto)
SZÉKELY József (se:kej) estis rumanuja hungara skulptisto, kiu naskiĝis la 8-an de februaro 1929 en Sângeorgiu de Pădure kaj mortis la 22-an de majo 2006 en Odorheiu Secuiesc.
Biografio
József Székely studis inter 1950 kaj 1955 en Belarta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo. Ekde 1960 ĝis sia pensiiĝo en 1990 li estis instruisto en la Porinstruista Lernejo Benedek Elek en Odorheiu Secuiesc.
Ekspozicioj
Ekde 1955 li havis plurajn individuajn kaj grupajn ekspoziciojn.
Opština Kisela Voda
Opština Kisela Voda (Makedona:Општина Кисела Вода) estas unu el la 10 komunumoj, kiuj konsistigas la ĉefurbon Skopje.Tamen, ĝi ankaŭ estas unu el la 80 komunumoj en Norda Makedonio. En 2002 vivis 57 236 loĝantoj.
Loko,proskribo
La komunumo konsistas el entute 10 partoj, kiuj estas:
11 Oktomvri, Birarija, Dračevo, Kisela Voda, Pintija, Pržino, Pripor, Usje, Češma kaj Crnice.
Najbaraj komunumoj estas:
Opština Karpoš nordokcidente, Opština Centar norde, Opština Aerodrom nordoriente, Opština Studeničani sude kaj Opština Sopište okcidente.
Loĝantaro
El la totala nombro, 52 478 Makedonoj (91,69 %), 1 426 Serboj (2,49 %), 716 Ciganoj (1,25 %) kaj la ceteraj.
Referenco
Statistikoj: https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
http://www.stat.gov.mk/pdf/kniga_13.pdf
Fred Hoyle
Fred HOYLE, naskita la en Bingley (Okcidenta Jorkŝiro, Britio), mortinta la  en Bournemouth (Britio), estis brita astronomo kaj matematikisto.
Li verkis ne nur sciencajn artikolojn, sed ankaŭ scienc-fikciajn novelojn.
Hoyle estis nekonformisma homo, kiu ŝatis defendi opiniojn disidentajn. Ekzemple li ne akceptis la teorion de la praeksplodo (por kiu li enkondukis la anglan terminon Big Bang, knalego, por ridindigi ĝin) kaj la evolucian teorion pri la evoluo de vivo.
David Petraeus
David Howell PETRAEUS (naskiĝis la 7-an de novembro 1952 en Cornwall on Hudson en la distrikto Orange de Novjorkio, Usono) estas generalo de la armeo de Usono (United States Army).
Er inter julio 2002 ĝi majo 2004 komandis la 101-a elaeran divizion de la usona armeo interalie en la iraka milito kaj post la disbato de la reĝimo de Sadam Husein transprenis la taskon novkonstrui la irakan armeon. La 2-an de julio 2010 li nomumiĝis komandisto de la Internacia Sekurec-Asista Forto en Afganio, kaj transdonis tiun postenon la 19-an de julio 2011 al la general-leŭtenanto John Allen. Petraeus estis direktoro de CIA en 2011-12.
Kantono Forsyth (Georgio)
La kantono Forsyth - angle Forsyth County - estas kantono de Usono en la subŝtato Georgio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
David Petraeus
Interalie li estas honorigita per la ordeno Legion of Merit.
Únějovice
Únějovice (Auniowitz) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Domažlice, en regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
David Petraeus
Infaneco, familio kaj lernejaj jaroj
Petraeus naskiĝis kiel filo de nederlanddevena usona familio. La patro, Sixtus, estis kapitano, kiu post la Dua Mondmilito elmigris al Usono. Post kiam Petraeus finis la mezlernejon Cornwall Central High School, li en aĝo de 18 jaroj aniĝis en la Usona Armea Akademio en West Point, Novjorkio. Li en 1974 finis la akademion, ricevis sian oficiran diplomon kaj poste iĝis infanteria oficiro. Li edziĝis du monatojn post la akademia diplomo, kaj la paro naskis filon kaj filinon.
Kantono Forsyth (Georgio)
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Únějovice
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1379.
David Petraeus
Armea kariero
En 1987 li doktoriĝis pri internaciaj rilatoj en la universitato Princeton. De junio 1987 ĝis junio 1988 li estis armea asististo de la supera alianca prieŭropa komandisto John R. Galvin en Belgio, de junio 1988 ĝis aŭgusto 1989 estis oficiro de la "7-a usona armeo" en Germanio. Ree en Usono, li de aŭgusto 1989 ĝis aŭgusto 1991 estis sekretario kaj asististo de la armeestro Carl Vuono en la usona ministerio de defendo en Vaŝingtono. La 1-an de aprilo 1991 li iĝis leŭtenanta kolonelo, estis transpostenigita al Fort Campbell, Kentukio, kaj ĝis julio 1993 komandis la 3-an batalionon de la 187-a infanteria regimento en la 101-a elaera divizio. Post dum jaro li estis direktoro pri operaciado, planado, eduko kaj mobiligo de la divizio. Krome li de aŭgusto 1994 ĝis januaro 1995 havis esploran stipendion de la universitato de Georgetown, kiu en januaro 1995 estis mallongigita pro lia transpostenigo al operacia estro de la soldataro de la Unuiĝintaj Nacioj en Haitio kadre de la "operacio vivteno de demokratio". Kadre de tio, li la 1-an de septembro 1995 iĝis kolonelo, kaj jam en junio 1995 por du jaroj transprenis komandon de elaera brigado en Fort Bragg, Nord-Karolino. En junio 1997 li denove transposteniĝis al la usona ministerio de defendo. En aŭgusto 1999 li revenis al Fort Bragg, kie li ĝis aŭgusto 2000 estis divizia komandisto, kaj en aŭgusto kaj septembro 1999 samtempe komandisto de la alianca operacio "dezerta printempo" en Kuvajto. La 1-an de januaro 2000 li iĝis brigada generalo.
Ĝis junio 2001 li estis stabestro de la tegmenta 18-a elaera usona korpuso, same en Fort Bragg. En junio 2001 li iĝis asista stabestro de la SFOR en Sarajevo, Bosnio kaj Hercegovino, kaj samtempe estis vickomandistro de la unuo US Joint Interagency Counter-Terrorism Task Force - Bosnia, kiu post la teroraj atakoj de la 11-a de septembro 2001 instaliĝis kiel kontraŭterora komando de la usona armeo en Bosnio.
Komence de 2003 li iĝis majora generalo, kaj de julio 2002 komandis la 18000 soldatojn de la 101-a usona elaera divizio, interalie en la iraka milito. Post la disbato de la reĝimo de Sadam Husein, li transprenis la taskon organizi la novkonstruon de la iraka armeo, kaj ankaŭ civile restarigi la publikan vivon en la urbo Mosul. Ene de dek monatoj refunkciis la urbaj lernejoj kaj universitatoj, kaj baldaŭ Mosul konsideriĝis "modela urbo". Li en majo 2004 iĝis leŭtenanta generalo kaj de junio 2004 ĝis septembro 2005 gvidis la edukan komandon de NATO en Irako. La situacio tamen draste ŝanĝiĝis, kiam la 101-a elaera divizio en februaro 2004 foriris el Irako, kaj la usona armeestraro sendis nur duone multnombran soldataron al Mosul. La urbo dronis en ĥaoso, la ekstarigita polico ne sufiĉe fortis por spiti al irakaj atakantaj ekstremistoj. La radikaluloj ĝis nuntempe regas la urban okcidenton, dum kurdaj irakanoj provas regi la urban orienton. Post la tre rapida malmultobligo de la usona soldataro Mosul konsideriĝis la plej danĝera iraka urbo. La generalo sekve en 2008 resendis pliajn 38000 usonajn soldatojn al Irako.
Post sia reveno al Usono, li en oktobro 2005 iĝis komandisto de la uson-armea kombinita armila centro en Fort Leavenworth, Kansaso. La centro estas supera komandejo de la kolegio de komanda kaj ĝenerala armeanaro en tiu urbo, sed ankaŭ de 17 pliaj lernejoj, centroj kaj edukaj programoj de la usona armeo.
Kiam en decembro 2006 konatiĝis, ke en printempo 2007 pensiiĝos generalo John Abizaid, estrarano de la usona centra komando (United States Central Command), interalie respondeca pri la regiono de plej okcidenta Azio, George W. Casey transprenis tiun postenon kaj Petraeus tiun de Casey - do iĝis komandisto de la Multnacia Forto en Irako. Krome en aprilo 2008 li transprenis la postenon de admiralo William J. Fallon kiel estrarano de la usona centra komando (United States Central Command). Fine de oktobro 2008 li de la intertempa komandisto Martin E. Dempsey prenis ties postenon de la usona centra komando en la aerbazo MacDill en Florido.
La 25-an de junio 2010 David Petraeus kiel posteulo de generalo Stanley A. McChrystal nomumiĝis komandisto de ISAF. La 2-an de julio 2010 li en Kabulo transprenis la komandon.
Direktoro de la Central Intelligence Agency (CIA)
La 27-an aprilo 2011 konatiĝis, ke la ĝis tiama usona ministro de defendo Robert Gates demisiis en somero 2011. Posteulo de Gates ekde julio 2011 iĝis la ĝis tiama CIA-direktoro Leon Panetta, kies postenon de CIA-direktoro transprenis Petraeus. Petraeus devis abdiki en novembro de 2012, pro ekster-geedzeca seksrilato, kion ne permesas la militistaj antaŭskriboj.
Artgalerio de Suda Aŭstralio
La Artgalerio de Suda Aŭstralio (Art Gallery of South Australia aŭ mallongigita AGSA) estas unu el la tri plej gravaj artmuzeoj de la aŭstralia ŝtato Suda Aŭstralio. Ĝi situas ĉe la kulture tre aktiva bulvardo North Terrace en Adelajdo.
La artgalerio posedas kolekton de pli ol 35 000 artaĵoj, kaj tiel estas la dua plej granda ŝtatmuzeo de Aŭstralio post la Nacia Galerio de Viktorio. La galerio estis fondita en 1881 kaj restis konita kiel la "Nacia Galerio de Suda Aŭstralio" ĝis 1967, kiam ĝi akiris sian hodiaŭan nomon.
2057 Rosemary
2057 Rosemary estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Rosemary", omaĝe al Rosemary Birky Hoffmann Scholl, unua edzino de la germana astronomo Hans Scholl.
Pascal Lécaille
Pascal LÉCAILLE estas franca esperantisto kaj konstrulabora konsilisto. Interalie li redaktis en 1993-1994 la 4 unuajn numerojn de Hejmoj : Bulteno pri esperantaj komunumoj (de HIK), en la periodo 1995-1998 li reprezentis la esperantistan por-UNESKO-asocion Monda Kunagado en la komitato de UEA, kaj en 1997-1998 oficis kiel kasisto en la estraro de TEJO. De 1992 ĝis 1997 li studis sociologion, etnologion kaj lingvosciencon en la universitato Lumière de Liono, ekde 2003 studis en la nacia plurteknika instituto de Grenoblo, kaj en 2016 diplomiĝis ankaŭ en la universitato Dauphine de Parizo. Li vivas kaj laboras en la urbo Le Mans.
Subgubernio Tokaĉi
Subgubernio Tokaĉi (十勝支庁 [tokaĉi ŝiĉō], Hepburn: Tokachi/ Kunrej: Tokati) estas subgubernio, kies ĉefurbo estas Obihiro.
Aurel Popovici
Aurel C. POPOVICI (16-an de oktobro 1863 en Lugoŝ, tiam Aŭstrio-Hungario, hodiaŭ Rumanio — 9-an de februaro 1917 en Ĝenevo) estis rumana juristo kaj politikisto.
Li devenis el la multkultura Banat kaj vizitis lernejon en Kronstadt (Braşov) kaj Belényes (Beiuş). Poste li studis medicinon en Vieno kaj Graz.
Jam frue li ekagadis kontraŭ la hungara hungariga politiko en Transsilvanio, precipe en la protesta skribaĵo de Replică (respondo) el la jaro de 1892. Li — kun aliaj sampensantoj — agadis en rondo, al kiu apartenis eĉ la tronheredonto Franz Ferdinand, kiu apogis tiujn ideojn pri multnacia imperio. En tiu kunteksto proponis li en 1906 la transformon al federacia strukturo, kiu havintus la nomon Vereinigte Staaten von Groß-Österreich (Unuiĝintaj Ŝtatoj de Grand-Aŭstrio). La koncepto entenis establon de 16 aŭtonomajn provincojn, elformitaj laŭ nacieco.
Unu de la plej grava enteno de la koncepto estis la influperdo de Hungario. Pro kontraŭstaro de la hungaroj kaj murdo de la princo, la plano ne havis plu realecon.
André Chénier
André CHÉNIER (naskiĝinta la en Konstantinoplo, murdita la  en Parizo) estis franca verkisto. Li estis la filo de Louis Chénier, generalkonsulo franca ĉe la sultano.
Vivo
Chénier venis en Franclandon en 1765 kaj iĝis juna soldato en la armeo por baldaŭ rezigni pri tia kariero pro amo je poezio. Dum vojaĝo al Italujo kun amikoj en 1783 li pasigis tre feliĉan tempon plenan de poezifarado. En 1788 li denove volis ŝanĝi karieron akompanante La Luzerne kiel sekretario delegacia al Londono. Sed tie li tute ne sentis sin bone kaj revenis en 1790 patrujen. Tie ĉi li aliĝis al la Klubo de la modestuloj kaj skribis la faman verkon Avis aux Français sur leurs véritables ennemis, kie li deklaris sin en en favoro de revoluciaj principoj sed kontraŭ ĝiaj kruelaĵoj. Ĉe siaj atakoj kontraŭ la Jakobenoj en la gazeto "Joŭrnal de Paris" (1792) li havis makonsenton iritantan kun sia frato. Ekde 1793 lia vivo estis endanĝerigita; li kaŝis sin en Versailles kaj ripozumis dum ĉiutagaj vizitoj ĉe s-ino Pourrat, por ties filino s-ino de Lecoulteux (la Fanny de liaj odoj), li ame entuziasmiĝis. En 1794 li aŭdacis reiri Parizon; nur malbonŝanco kondukis al la aresto en la 7-a de marto. Tri tagojn antaŭ la politika fino de Robespierre, li senkapigitis.
Graveco
La eduko de Chénier estis tre ligita al Klasika Antikveco. Liaj plej ŝatataj poetoj estis la malnovgrekaj kaj romiaj lirikistoj - antaŭ ĉio Teokrito, Properco, Tibulo. Kun malofta pureco kaj profundeco iliaj harmonio kaj beleco respeguliĝas en la verkoj de Chénier.
Li ankaŭ multe okupiĝis pri geografiaj, historiaj kaj astonomiaj esploroj por uzi ilin por klerigaj poemoj titolotaj Hermès, L'Amérique kaj aliaj. Bedaŭrinde tiuj epopeoj nur fragmente konservitis. Liaj bukolikaj poemoj estas delikataj, graciplenaj pentradoj ĝenraj, ofte en spegulo de antikva vivo; la elegioj rakontas la ĝojojn kaj la malĝojojn de poeto, lian deziron je amikeco kaj amo kaj naturo - kaj lian kontentigon danke al studado. En la epistoloj Chénier parolis pri alta volo planita de sia genio.
La plej belaj partoj de lia verkaro troviĝas en la odoj (A Fanny, A Charlotte Corday, La jeune captive, Versailles) respektive en la jamboj (Comme un dernier rayon); en ili harmonio kaj precizeco forma estas feliĉege ligita kun intimeco kaj vereco. Tial Chénier estis en granda kontraŭo al la seka, strikte intelektuala poezio de la 18-a jarcento. Tamen li maljuste nombriĝas ofte inter la romantikuloj. Pli bone estas la juĝo de Sainte-Beuve kiel notre plus grand classique en vers depuis Racine et Boileau. Dumvive nur du de liaj poemoj estis presitaj, nome Jeu de paume kaj ironia himno (jambe) pri ribelaj svisoj. Liaj postlasitaĵoj (ofte fragmentaĵoj) eldonitis en 1819 fare de Latouche kaj tuj akceptitis kun granda entuziasmo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 4. Leipzig 1906, p. 2-3, kio legeblas tie ĉi.
Dayton (Indianio)
Dayton estas urbo en Kantono Tippecanoe, Indianio, Usono. Ĝi havas 1120 loĝantojn je la censo de 2000.
Geografio
Dayton situas je. La areo estas 2,7 km².
Alsószentmárton
Alsószentmárton, [alŝOsentmArton] kroate Semartin estas vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Siklós. La loknomo signifas: suba-Sankta Marteno. Pli frue en la mezepoko la vilaĝo havis la nomon Drávaszentmárton.
Situo
Alsószentmárton situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Dravo, kiu estas la kroata landlimo, laŭ traira flankovojo. Siklós troviĝas 7 km-ojn for.
Historio
En Alsószentmárton migra poŝto servas.
Unuiĝintaj Ŝtatoj de Grand-Aŭstrio
La Unuiĝintaj Ŝtatoj de Grand-Aŭstrio estis ideo de grupo de politikistoj ĉirkaŭ la tronheredonto Franz Ferdinand, por transformi Aŭstrio-Hungarion al federacio. La ideon ellaboris kaj aperigis sub titolo Vereinigten Staaten von Groß-Österreich Aurel Popovici en 1906.
Ĉar en hungara parto de Aŭstrio-Monarĥio venkis la sendependecaj partioj (1905-6), kiuj volis memstaran armeon kaj ekonomion, doganpolitikon por Hungario, la aperigo de la ideo estis politika rimedo por ke la hungaroj cedu.
La ideo mem celis transformon de Aŭstrio-Hungario al federacia komunumo de 16 aŭtonomaj regionoj, en kiuj la naciaj malplimultoj akirintus kulturan aŭtonomion. Post kiam la hungaroj obeis kaj rezignis pri dualisma transformo de la monarĥio (1906-7), la propono silentiĝis kaj ĉesis tute kun murdo de la tronheredonto.
NGC 7554
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Maria Rosa Coccia
Vivo
Kvankam origine de ne muzikista familio, tamen, ŝia escepta muzika talento estis frue rekonita; instigita kaj apogita de ŝia patro, ŝi ricevis solidan muzikan instruadon. Ŝi komencis studi kontrapunkton kun la Maestro di Cappella Sante Pesci.
Maria Rosa ofte estas komparita kun Mozart, kiu estis tri jarojn pli aĝa, kaj kiel li, ŝi estis nomata mirinfano: en la aĝo de dek-du jaroj ŝi komponis ses klavicensonatojn, en la aĝo de dek-tri ŝi komponis la oratorion “Daniello nel lago dei leoni”, kiu estis preskaŭ sensacio en la tutvira mondo de la katolika eklezia muziko.
En la sama jaro ŝi verkis la profanan kantaton aŭ operon “La neloĝata insulo” (L'isola disabitata), surbaze de teksto de la fama tekstaŭtoro Pietro Metastasio. La prezentadoj de la teatraĵo estis granda sukceso kaj entuziasme ricevitaj kaj de la nobelaro kaj de la plebo, kiel raportas tiutempa fonto.
En 1716, la Papo Klemento la 11-a dekretis ke iu ajn praktikanta muzikon en Romo devas eniri la La Congregazione dei Musici kaj pasigi la ekzamenon por iĝi Maestro di Capella. Do, la 15 jaraĝa Maria Rosa Coccia prezentiĝis al la ekzameno kiu konsistis en verki Kanonon en la ĉeesto de kvar juĝistoj. Kiel rezulto, ŝi fariĝis la unua virino kiu trapasis la gravan ekzamenon de tiu ĉi prestiĝa Congregazione, tiel akirante la titolon de "Maestra di Cappella".
Kvin jarojn post la ekzameno en Romo, ŝi akiris la kroman titolon "Maestra pubblica di Cappella" en la Filharmonia Akademia de Bolonjo. En tiu ĉi kazo ŝi estis la dua virino kun tiu titolo post Marianne von Martinez.
Malgraŭ tiaj eminentaj rekonoj, kaj kiam ĉio indikis, ke Maria Rosa Coccia havus brilan karieron kiel komponistino, venis granda malfacilaĵo por praktiki ŝian profesion. Coccia estis publike atakata de Francesco Capalti, Maestro di Cappella en la Narni Kathedralo, kiu pridubis la ekzamenon en Romo. Li asertis ke Coccia ricevis la titolon de “Maestra” ne pro sia talento, sed nur respekte al sia sekso, kaj ke ŝia ekzameno neniam devus esti publikigita.
Tiam komenciĝis furioza argumentado, kiu daŭris plurajn jarojn, en kiu gravaj personecoj de la itala muzika scenejo emfaze flankiĝis kun Coccia. La tekstaŭtoro Metastasio, la kastrato kaj stelkantisto Farinelli, kaj la komponisto Giovanni Battista Martini renversis la argumenton dirante, ke estas pli verŝajne ke Coccia trapasis la ekzamenon, ne ĉar ŝi estis virino, sed malgraŭ tio. Michelle Mallio en ŝia defendo, por montri la validecon kaj kvaliton de ŝia laboro, publikigis biografion pri ŝi kun la titolo Elogio Storico della Signora Maria Rosa Coccia Romana.
Post 250 jaroj da anonima aŭtoreco, la vendo de libreto en aŭkcio permesis la identigon de verko de Maria Rosa Coccia: Iphigenia, kantato por kvin voĉoj kaj orkestro. Iphigenia ne respondas al la kutima speco de ĉambra kantato de la 18-a jarcento. La nombro da personoj, la granda orkestro kaj la dimensio de la verko faras ĝin multe pli granda. La nomo ‘kantato’ indikus, ke ĝi ne bezonas scenejon, kvankam ĉiuj ĝiaj muzikaj kaj tekstaj elementoj respondas al la ĝenro de opero. Candida Felici, unu el la ĉefaj fakuloj pri Coccia, argumentas, ke la malpermeso al virinoj aliri en operejoj por prezenti siajn verkojn, kondukus Coccia verki ĉi tiun tipon de ‘kantato’, kiu fakte estas opero.
Maria Rosa Coccia estis precipe lerta pri verkado de korusmuziko, sed ŝia oratoria laboro montras ŝian kapablon trakti recitativojn, ariojn, kaj orkestran skribon. Coccia estas unu el la plej gravaj italaj komponistoj de la 18-a jarcento. Ŝia escepta talento kaj persistemo igis ŝin venki la barojn kiujn la tiamaj virinoj renkontis por dediĉi sin al muziko.
Verkoj
Elektitaj verkaĵoj inkluzivas:
Antošovice
Antošovice (Antoschowitz, Antoszowice) estas historia municipo en Ĉeĥio situanta sur teritorio de Ostrava. Nuntempe ĝi estas ekde la 24-a de aprilo 1976 parto de urboparto Silezia Ostrava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua mencio devenas el la 21-a de junio 1714, sed en mortmatrikulo en Hať estas la 21-an de januaro 1709 referita pri nova vilaĝo. Temas pri la plej juna municipo, kiu estis aligita al Ostrava. La malgranda dometara vilaĝo estis fondita komence de la 18-a jarcento sur teritorio de ŝilherĵovica senjorujo. La origina nomo sonis Jantoschowitio (Jantošovice), verŝajne laŭ tiama administranto de la senjorujo, Jan Jantosch. Sed la ĉeĥaj vilaĝanoj iom ŝanĝis la nomon je por ili pli akceptebla Antošovice (dokumentita ekde la jaro 1719). Proksime de la vilaĝo fondis administranto Jantosch korton Paseky, kiu ĝis la jaro 1850 kreis parton de Antošovice. Poste Paseky estis aligita al Šilheřovice. Post malvenkita milito je Silezio Antošovice estis donita en la jaro 1742 al Prusio. Al Ĉeĥoslovakio ĝi estis denove aligita reen la 9-an de februaro 1920. La lokaj infanoj vizitadis lernejon en Šilheřovice, ekde la jaro 1873 la germanan lernejon en Annaberg (la hodiaŭa pola Chałupki) kaj ekde 1920 la lokan ĉeĥan lernejon (sed la propran konstruaĵon la lernejo akiris nur en la jaro 1932). Ekde la 1933 ĉi tie estis establita ankaŭ infanvartejo. La distrikta ŝoseo en proksiman Koblov-on estis konstruita en la jaro 1926. Novan kapelon konstruis antoŝovicanoj en la jaro 1935. Post unua parcela reformo en 1932 la municipo akiris en sian katastron 28 hektaroj el katastro de Šilheřovice. Post la Munkena interkonsento Antošovice fariĝis ekde oktobro de 1938 parto de Tria regno ĝis liberigo la 1-an de majo 1945. En la jaro 1955 komencis sur la teritorio de la municipo intensa minado de gruzsablo. Areo de la gruzminejo estas nuntempe elserĉata refreŝiga loko, troviĝas ĉi tie ankaŭ nudisma strando.
Ombrelorganizaĵo
Ombrelorganizaĵo estas unio de entoj de la sama medio aŭ sektoro, ofte rilataj inter si, cele al kreado de komuna bildo aŭ sinteno antaŭ la merkato, la institucioj aŭ la publiko ĝenerale, en precizaj aferoj siainteresaj. En kelkaj okazoj la organizaĵo havigas rimedojn, sian propran identecon, helpon aŭ solidarecon al la filiaj organizaĵoj kuj kunformas ĝin.
Tialoj
Ekzistas vario de tialoj por krei aŭ aliĝi al ombrelorganizaĵo:
Thalles Lima de Conceição Penha
Thalles Lima de Conceição Penha, konata kiel Thalles (n. 18-an de majo 1995, m. 22-an de junio 2019), estis brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata en Japanio kaj ĉe Vasco da Gama en Brazilo.
Grafito
Grafito (nomata de Abraham Gottlob Werner en 1789, el la greka γραφειν: "skribi/desegni" pro sia uzo en krajonoj) estas la ĉefa alotropo de karbono. Malsimile al diamanto, grafito estas konduktanto.
Grafito estadas uzata kiel materialo de elektrodoj por fari elektran arkon (ekzemple en arkolampo, kvankam nun ĉi tiaj lampoj ne estas uzataj) kaj por glatantaj kontaktoj.
István Mester
István MESTER [iŝtvAn meŝter], laŭ hungarlingve kutima nomordo Mester István estis hungara aktoro, operetkantisto, bonvivanto.
Grafito
Ĝi estas tre mola mineralo, nur 1-2 laŭ la Mohs-skalo.
11737 Gregneat
11737 Gregneat estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
István Mester
István Mester naskiĝis la en Hatvan, li mortis la.
Grafito
Artefarita formo de grafito estas t.n. glasa grafito (angle glassy carbon), distingiĝanta per alta denseco, malgranda poreco kaj grava ĥemia kaj meĥanika imuneco. Oni fabrikas ĝin per precize kontrolita longtempa alttemperatura disigo de organikaj materialoj ĉe la surfaco de ordinara grafito. Dank´ al eksterordinaraj fizikaj kaj ĥemiaj ecoj de glasa grafito ĝia praktika uzado ĉiam disvastiĝas malgraŭ ĝia relativa altprezo.
Theobald von Bethmann-Hollweg
Theobald Theodor Friedrich Alfred von Bethmann Hollweg (n. 29-an de novembro 1856 en Hohenfinow, Brandenburg; m. 2-an de januaro 1921 en Hohenfinow) estis germana politikisto, germana imperiestra kanceliero antaŭ kaj dum la unua mondmilito.
Grafito
Analitika metodo GFAAS (atoma spektrometrio kun senflama atomigo) uzas por liofilizado de prilaborata specimeno kuveton, varmiĝanta dum kelkaj sekundoj ĝis proks. 3000 °C. Ŝirmo de la interna surfaco de tiu kuveto per glasa grafito ege pligrandigas ties imunon kaj prilongigas ĝian uzeblon kompare kun klasika grafita kuveto.
Theobald von Bethmann-Hollweg
Li venis el bankista familio de Frankfurto, studis juron en Strassburg, Leipzig kaj Berlino, poste iĝis oficisto. Oni nomumis lin en 1905 al prusa, en 1907 imperia ministro pri internaj aferoj. Li iĝis kanceliero la 14-an de julio 1909. anstataŭ princo Bernhard von Bülow, kiu retiriĝis.
Grafito
En metalurgia purigado de metaloj per la metodo de zona fandigo oni povas uzi tubojn ŝirmitajn de glasa grafito, en kiuj la fandigo okazas.
Laboratoraj ujoj kun la surfaco el glasa grafito atingas la saman aŭ eĉ pli grandan ĥemian rezistemon kiel la ujoj el platino aŭ ties kunfandaĵo kun rhodio.
Theobald von Bethmann-Hollweg
Li sekcese malbaris kun la brita ministro pri eksteraj rilatoj Siro Edward Grey, ke la balkana milito disvastiĝu al milito inter Rusio kaj Aŭstrio-Hungario.
Hejme li apogis la leĝojn pri fortigo de la armeo, li mem ne volis militon, sed donis liberan manon al Aŭstrio-Hungario kontraŭ Serbio. Li kontraŭis la senliman submarŝipan militon pro eviti aliĝon de Usono al la aliancanoj.
La 7-an de aprilo 1917, Bethmann promesis elektajn reformojn, tiel li kolerigis la konservativulojn. Oni abdikigis lin en julio de 1917 pro la pacdeklaroj de la Reichstag: lin sekvis la 13-an de julio Georg Michaelis.
11737 Gregneat
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Jamunotri
Jamunotri estas glaĉero kaj fonto de la rivero Jamuno kaj la sidejo de la diino Jamuno en Hinduismo. Ĝi estas sur alto de 3,293 metroj en Garhŭala Himalajo kaj proksimume je 30 kilometroj norde de Utarkaŝi, nome sidejo de la Utarkaŝi distrikto en la Garhŭal Divizio de Utarakando, Barato. Ĝi estas unu el la kvar pilgrimejoj de Ĉhota Ĉar Dham en Barato kun Gangotri, Kedarnath, kaj Badrinath. La sanktejo de Jamunotri, fonto de la rivero Jamuno, estas la plej okcidenta adorejo en Garhŭala Himalajo, sur la pinto de flanko de Bandar Poonĉ Parvat. La ĉefa altiro en Jamunotri estas la templo dediĉita al la diino Jamuno kaj la sanktaj termaj fontoj de Janki Ĉatti (7 km for).
La aktuala fonto, frostigita lago de glacio kaj glaĉero (Ĉampasar Glaĉero) situa en la monto Kalind je alto de 4,421 m super marnivelo, ĉirkaŭ 1 km suprenp, ne estas ĝenerale vizitita ĉar ĝi ne estas facile alirebla; tiel la adorejo estis metita sur la piedo de la monto. La alproksimiĝo estas tre malfacila kaj tial la pilgrimantoj proponas oferojn en la templo mem.
La templo de Jamuno, sur la maldekstra bordo de Jamuno, estis konstruita de la Maharaĝo Pratap Ŝah de Tehri Garhŭal. La diaĵo estas farita el nigra marmoro. La rivero Jamuno, kiel Gango, estis altigita al la statuso de dia patrino fare de Hinduistoj kaj estas konsiderata responsa pri la nutrado kaj disvolvigo de la hindia civilizacio.
Ĉe la templo estas varmaj fontoj kiuj venas el la montokavaĵoj. Surĝa Kund estas la plej grava "kund". Ĉe Surĝa Kund estas "ŝila" nomita Divĝa Ŝila, kiu estas adorata antaŭ la propono de oferoj al la diino. Devotoj preparas rizon kaj terpomoj, ligitaj en tolo, kiel ofero en la adorejo metante tion en la varmaj fontoj. Tiel kuirita rizo estas kunportita reen hejmen kiel "prasadam". La "pujari" de Jamunotri venas al la vilaĝo Ĥarsali ĉe Janki Ĉatti. Ili estas la administristoj de la sankta loko kaj plenumas la religiajn ritojn. Ili estas fakuloj pri "Ŝastra".
11737 Gregneat
Nomo
Ĝia nomo honoras Greg Neat, kiu mentoris finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Crescenta Valley High School, McLean (Virginio).
Riga stacidomo (Moskvo)
Riga stacidomo (Riĵskij vokzal, Рижский вокзал) estas unu el la naŭ fervojaj stacidomoj en Moskvo, la pasaĝera finstacio de la stacio Moskva-Riĵskaja (Москва-Рижская).
Drosa
Drosa estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Köthen de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de septembro 2005 la komunumo havis 661 loĝantojn.
Dario Fo
Dario FO (naskiĝis la 24-an de marto 1926 en Sangiano, mortis la 13-an de oktobro 2016 en Milano) estis itala dramisto, aktoro, reĝisoro, teatrestro kaj gajninto de la Nobel-premio pri literaturo en 1997.
Jam kiel infano li vigle interesiĝis pri vagantaj aktoroj.
Post ne-finita studo de pentrado kaj arkitekturo, li aliĝis al teatra grupo kaj komencis verki teatraĵojn, ekde 1958 ankaŭ kune kun sia edzino Franca Rame (naskiĝis, kiu mortis.
Li estis fama pro siaj satiraj, politikaj kaj sociaj teatraj tekstoj kaj pro sia politika engaĝiĝo, kune kun sia edzino, por la maldekstro.
Dario Fo akceptis esti parto de la Honora Komitato okaze de la Universala Kongreso de Esperanto en 2006 (Florenco).
Undino
Undino (el la latina unda, do ondo) estas duondia elementa fantomo en formo de belulino, akvofeino.
Ŝi sopiras la unuiĝon kun ulo por atingi animon nemortontan punonte malfidelecon permorte. La historio rakontatas ankaŭ ĉe Paracelsus. Ekde la fabela novelo Undine de Friedrich de la Motte Fouqué de 1811 Undino estas nikso. Operojn ĉi prie verkis E.T.A. Hoffmann en 1816 kaj Albert Lortzing en 1845, dramon Jean Giraudoux en 1939. Origine tiu ĉi figuro devenas el la sagao de la kavalirdinastio Staufenberg de ĉe Supra Rejnlando kaj konserviĝis en poemo de ĉ. 1320. Adaptitis la enhavo plurfoje.
La asteroido 92 Undino nomiĝis por ŝi.
LEO Express
LEO Express estas privata ĉeĥa fervoja kompanio fondita en jaro 2010 de Leoš Novotný. Kompanio trafikas de decembro 2012 siajn trajnojn inter Prago kaj Ostrava. Por tiu ĉi linio kompanio uzas elektran trajnkompleton 480. En trajnoj estas tri klasoj: Economy, Business kaj Premium. Entute povas en trajno vojaĝi 237 homoj. En estonteco volus Leo Express oferti trajnan konekton inter Brno kaj Prago, inter Ostrava kaj Vieno, inter Prago kaj Ústí nad Labem kaj inter Prago kaj České Budějovice.
Piĉismo
Piĉismo estis esperantokora punka bando kiu koncertis inter 1993 kaj 2007.
LEO Express
Tarifo
Prezoj de biletoj estas diversaj - LEO Express uzas modelon, kiun uzas flugkompanioj - do se oni aĉetas bileton pli frue kaj por trajno, kiu ne estas en tempo, kiam plej multe da vojaĝantoj bezonas vojaĝi, oni povas ŝpari. Aldone LEO Express ofertas klientan karton, per kiu oni povas gajni rabaton laŭ kvanto de traveturitaj kilometroj (aldone ĉiu posedanto ankaŭ ricevas botelon de Kofolao).
Piĉismo
Debuto
La unua esperantokora bando aperis januare 1993 en Cjurupinsk (urbo ekde 2016 denove nomata Oleŝki, en suda Ukrainio) pere de Glebo Malica (bleko & ideologio) kaj Malthus (gitaro). Post monato venis Taraseviĉ (alia gitaro). Julie samjare la bando jam ludis la 1an gigon en la Verda Teatro (Ĥersono), helpe de Miŝa (baso) kaj Kela (drumaro). Poste venis konstantaj ritmosekciuloj: la basisto Dima kaj la drumisto Leks. Do la 20.10.1993 t.n. "klasika anaro" registris la unuan punkan/hardkoran demon "Subita Merdo" en la studio de Ĥersona kulturpalaco de tekstistoj (sonreĝisoris Valentin Manjakin). La sekvan jaron Piĉismo partoprenis ege sukcese du gigojn en Ĥersono kaj la festivalon "Juna Ondo '94" en Eŭpatorio (Krimeo), kio kaŭzis la infekton de "stela malsano" kaj sekve disfalon del' "klasika anaro" somere 1995.
LEO Express
Trajnhoraro de decembro 2015
De decembro havas LEO Express jenajn trajnajn konektojn :
Ekzistas ankaŭ busaj konektoj, ekzemple de Prago al Salzburg tra České Budějovice kaj Český Krumlov. LEO Express ankaŭ kunlaboras kun FlixBus. Eblas ankaŭ aĉeti unu bileton por la vojaĝo de Prago al Košice per trajno kaj poste daŭrigi per partnera nokta buso al Mukaĉevo en Ukrainio.
Piĉismo
1995
Julie 1995 en najbara urbeto Hola Pristanj, Glebo komune kun Kublaj-Ĥan (baso) kaj loka brua kanabimproviza bando Hurry Scurry (Brumkatakamakaĥ - voĉo, gitaro, moog, kaj Granbuslevar - drumoj) registris 4 kanabkorajn/verdmetalajn demojn en diversaj aŭtonomaj planlingvoj: "Tamusig Ülcinik" (en Volapuko), "Instrukcio #!" (en esperanto), "Al Barikadi!" (en ido & intal) kaj "Volapüka'üm" (denove volapuko). Nova drumisto Gena venis al resto de la bando (Glebo & Malthus), sed, bedaŭrinde, en la dua anaro mankis konstanta basulo: partopreno de Ruslan, Snop kaj Loor'r estis tiom sporada kaj malgrava, ke Piĉismo rezulte rifuzis uzon de basgitaro. En la periodo de 1995/1996 Piĉismo partoprenis/kunorganizis 4 gigojn en Hola Pristanj: "Koncerto de laŭta muziko en nekomreneblaj lingvoj", "Koncerto de brumuziko", "10-jariĝo de Ĉernobilo" & "Kaostagoj", krome sukcesis ludi ankaŭ en Mikolajivo kaj Kievo. Post foriro de Malthus (aŭgusto 1996) kaj do disfalo de la dua anaro, en la sama ĥersona studio fare de Glebo & Gena estis miksita el diversaj koncertaj kaj improvizaj registraĵoj la nova albumo "Buĥtismo" (februaro 1997). Tamen en majo 1998 same Glebo (bleko, violono) & Gena (certe drumaro) surminidiskigis ege etan brukoran dem-eton "Ĉiĉismo" kun 2 kantetoj en esperanteto.
1997: " P.P.P."
La 3-a anaro aperis junie 1997 en Vilnius (Litovio), kiam Glebo kune kun Ugniukas (gitaro, baso) & Raĝo (drumaro) el fama litovlingva hardkora bando Invazija registris trian oficialan albumon de Piĉismo, do "P.P.P." . Tuj aliĝis Darelis (baso) kun kiu oni registris diĝite la demon "Esperantocore" en aŭgusto 1998. Ambaŭ albumoj kreiĝis en la Porno-Sound Studio, sonreĝisoro Kastetas. Krome estis partoprenataj du festivaloj: "Fete de la Musique '97" en Vilnius kaj "Totalny Rozpierdol Systemu '98" en Grodzisk Mazowiecki ĉe Varsovio (Pollando).
2000: Talonov Net
La 4a periodo komenciĝis en aŭgusto 2000 en Peterburgo (Rusio) pro kunlaborado kun frenezega totalbrua bando Talonov Net: Filipo, Griĉjo Frededrikson, Platonov, Anna & Tuuli. En hejmo de Griĉjo estis surbendigitaj demoj "Pened Balid Yohanesa" (en Volapuko) kaj "toH, tlhIngan Hol DajatlhIaH 'e' DaneH'a'?" (en klingona). Krome la projekto bruis en la gigo, dediĉita al 10-jariĝo de morto del' rok-stelulo Viktor Coj (Bazilinsula Junulara Centro) kaj mem organizis vivan bruakcion en la artgalerio "Borej".
2001: Hate to State
La 5a anaro konsistis el membroj del' punka/hardkora bando 451°F (eksa Hate to State) el Minsko (Belorusio): Jana (voĉo), Maks (gitaro), Igorj (baso) kaj Paŝa (drumaro), kiu registris demon "Treko Stelala" en esperanto, ido & klingon (12.04.2001) kaj ludis la 20.04.2001 en la klubo "4 Apelsina".
La 6a projekto 'stis realigita en Kuldiga (Latvio), pere de krustkora bando Hugo, kiu preparis unu esperanto-kanton kaj ludis ĝin dum la gigo en Saldus, sed, bedaŭrinde, ne sukcesis registri. Tamen Zvejnieks (blekulo del' Hugo) partoprenis kiel drumisto en surbendigado del' demo "Ni(m)FOmanio" en kardasi, q~'u^pl! & lrahran. Glebo blekis, ludis analogan sintezilon "Aelita" kaj miksis la albumeton en hejmstudio de Krio de Morto (4.07.2001).
2002: "Bored Of The Conlangs" kaj "Babelo"
2002 jaro. Glebo revenis al Sankta Peterburgo, kie registris 2 bruajn demojn kun eks-membroj de Talonov Net, kiu alinomiĝis al Tea man with tea gum: "Bored Of The Conlangs" (8 vomkoraj titoloj en oldelva, Glebo & Frededrikson, 22-23.07.2002) kaj "Babelo" ''(la historio pri Babela turo el biblia Genezo en 33 planlingvoj: arkia (4.08.2002), blaaninain (8.06.2002), breathanach (4.07.2002), brithenig (9.07.2002), deviasew (29.06.2002), e-prime (4.05.2002), eklektu (7.06.2002), elet anta (9.07.2002), Esperanto (29.07.2002), gothic (1.06.2002), hani (9.05.2002), idrani (7.06.2002), Interlingua [IALA] (8.06.2002), jiVoqu (9.07.2002), kankonia (7.06.2002), kiffia (27.07.2002), Klingon (5.08.2002), lakal/saradic (9.07.2002), latino moderne (12-31.05.2002), leksventin (29.06.2002), lojban (1.06.2002), nadsat (5.08.2002), nuirn (9.07.2002), occidental (7.06.2002), olda kandar (7.06.2002), Quenya (1.06.2002), q~'u^pl! (20.06.2001), sotonok (7.06.2002), surfaria (29.06.2002), târuven (9-10.05.2002), teonaht (9.07.2002), vabungula (5.05.2002), zegzolt (5.08.2002); ĉefe Glebo & Frededrikson, pluse bruoj de Filipo en kelkaj titoloj, krom q~'u^pl! [vidu "Ni(m)FOmanio"-n])''.
2006: "Idiotroniko"
La sekva albumo "Idiotroniko" entenas 10 titolojn en esperanto, volapuko, otg, ro, klingon, ido kaj lingvo de Kin-dza-dza-Galaksio, kreitajn dum 2002-2006 jaroj (majstrigita la 27.12.2006) ĉefe en Kaunas (Litovio), kunlabore kun telefonaj monstroj Griĉjo & Filipo de Monopolka (nova enkarniĝo de Talonov Net) el Peterburgo (Rusio), Mitriĉ kaj "The Lowrey Symphonizer GAK-25H" el vilaĝo Ratomka (Belorusio), saksofonisto Gražvidas el Kaunas, fek-stilaj steluloj Dariukas & Žvengas el Jonava (Litovio) kaj la membroj del' samurba porno/sang-grinca bando Disforija (Arma - voĉo, sintezilo "Elektronika", Iggy - baso, Slavka - drumaro), danke al kies helpo Piĉismo sukcesis koncerti dum la 90-a UK en Vilno.
NGC 7556
NGC 7556 (aliaj indikoj — MCG -1-59-9, PGC 70855) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pieterpad
La Pieterpad (Petropado) (LAW 9) estas la plej konata promenitinero de Nederlando. La itinero kondukas de Pieterburen ĉe la vadobordo al la Sint Pietersberg (Sankt-Petromonto) apud Maastricht kaj havas longon de 492 kilometroj, subdividita en 26 etapoj. La itinero kondukas tra la plej diversaj pejzaĝoj. Sur ĉiu etapo preskaŭ ĉiutage laŭiras promenantoj de la Pieterpad.
La pado ekzistas ekde 1983 kaj estas projektita de Toos Goorhuis-Tjalsma el Tilburg kaj ŝia amikino Bertje Jens el Groningen. Ĝi estas prizorgata de laborgrupo.
La Pieterpad estas markita per la internacie konata blank-ruĝaj markoj de long-distanca-promenpado kaj estas detale priskribita en du Nivon-promengvidiloj.
42479 Tolik
42479 Tolik estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Anatolij (Tolik) Leonidoviĉ Ĵuravljov (1941–2007), edzo de la malkovrintino. Li estis spertulo pri komputeroj kaj gvidanta inĝeniero por pluraj organizoj, inklude la Krimea Astrofizika Observatorio de 1997. Precipe, li planis la regilon de la horloĝa mekanismo de la astrografo de 0,4 m.
8493 Yachibozu
8493 Yachibozu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Matsuyama kaj Kazuro Watanabe elde la elde la observatorio de Kuŝiro en la insulo Hokajdo.
Nomo
La japana vorto Yachibozu (ヤチボウズ ) estas la nomo de la herbotufoj oftaj en la marĉoj de Kuŝiro sur la insulo Hokajdo. Tiu nomo estis elektita inter aliaj kandidatoj proponitaj de la infanoj, ĉeestantaj al la Komunuma Kosma Festivalo, kiu okazis en Kuŝiro urbo en la Japana Kosma Tago 2007.
Stacio Harue
Stacio Harue (japane: 春江駅 [Harue-eki], angle: Harue Station) estas fervoja stacio en Sakai, Gubernio Fukui, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa).
Autretot
Autretot estas malaperinta franca situanta en departemento Seine-Maritime, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Autretotais.
Ĝi nun formas parton de Les Hauts-de-Caux.
26080 Pablomarques
26080 Pablomarques estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hispana inĝeniero Pablo Gutiérrez Marqués, de la Max-Planck-Instituto por sunsistema esploro en Göttingen. Li estis responsulo por la akiro kaj la prilaboro de la sciencaj bildoj de 4 Vesta ricevitaj per la kosmosondilo Dawn.
Dufluoroacetata acido
Dufluoroacetata acido, hidrogena dufluoroacetato aŭ F2HC-COOH estas organika kemiaĵo de fluoro, derivita el acetata acido tie kie du hidrogenatomoj de la metila grupo (-CH3) estas anstataŭataj de fluoratomoj. Ĝenerale la fluoroacetatoj prepareblas per hidrolizo de fluoroacetataj esteroj aŭ traktado de fluorida jono kaj kloroacetata aŭ bromoacetata acidoj. Ĝi estas treege toksa kaj ĝiaj natriaj saloj estas unu el la plej efikaj kontraŭ roduloj.
Dufluoroacetata acido suferas reakciojn tipe de karboksilatajn acidojn kaj estas acido modere forta pro la facila elektronaretiriĝo de la fluoratomoj. Ĝi estas malpli toksa ol la fluoroacetata acido kaj estas pli bone preparata per reakcio inter la kvarfluoroetileno kaj amonio, sekvata de alkala hidrolizo de la intera triazino.
Proprecoj
Dufluoroacetata acido estas senkolora klara likvaĵo, kiu estas alte toksa por mamuloj. En Usono kaj Nov-Zelando ĝi uzatas kiel pesticido kontraŭ ronĝuloj aŭ por preventi ke kojotoj damaĝu ŝafojn kaj kaprojn en pasteĵoj kun bariloj. La toksa naturo de la fluoroacetataj acidoj estis malkovrita en plantejoj de Sudokcidenta Aŭstralio kiam okazis akcidentaj venenigoj. La unuaj esploroj pri fluoroacetata acido estis faritaj en 1896 de iu belga sciencisto, Frédéric Swarts. . En 1944, Marais publikigis ke la fluoroacetata acido estis la ĉefa toksaĵo de la Dichapetalum cymosum.
Halogenidaj derivaĵoj de acetata acido
<Gallery> Fluoroacetic acid 3D.png| Unufluoroacetata acido Difluoroacetic acid 3D 2.png| Dufluoroacetata acido Trifluoroacetic acid 3D.png| Trifluoroacetata acido </Gallery> <Gallery> Chloroacetic acid 3D.png| Unukloroacetata acido Dichloroacetic acid 3D.png| Dukloroacetata acido Trichloroacetic acid 3D.png| Trikloroacetata acido </Gallery> <Gallery> Iodoacetic acid 3D.png| Unujodoacetata acido Diiodoacetic acid3D.png| Dujodoacetata acido Triiodoacetic_acid3D.png| Trijodoacetata acido
</Gallery> <Gallery> Bromoacetic acid 3D.png| Unubromoacetata acido Dibromoacetic acid 3D 2.png| Dubromoacetata acido Tribromoacetic acid3D.png| Tribromoacetata acido
</Gallery> <Gallery> MCPA molecule ball.png| Unuklorofenokso-acetata acido 2,4-Dichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls-2.png| Duklorofenokso-acetata acido 2,4,5-Trichlorophenoxyacetic-acid-3D-balls.png| Triklorofenokso-acetata acido </Gallery>
Linn AG
Linn estas iama komunumo en la distrikto Brugg de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 138 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008. Ek de la 1-a de januaro 2013 ĝi estas parto de la nova komunumo Bözberg.
Geografio
Linn situas ĉe la suda flanko de altebenaĵo ĉe la transiro de la Falda Ĵuraso al la Tavola Ĵuraso, proksimume unu kaj duonan kilometron sude de Bözberg-Pasejo.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,54 km², de kiuj 1,13 km² estas kovritaj de arbaro kaj 0,12 de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 720 m s.m. sur la kulmino de la monto Linnerberg, dum la plej malalta punkto situas sur alteco de 472 m s.m. en la valo Sagenmülital.