cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sudano
Angl-Egipta Sudano (1899–1956)
El 1924 ĝis sendependeco en 1956, la Britoj havis politikon regadi Sudanon kiel du esence apartaj teritorioj: nordo kaj sudo. La murdo de Lee Stack, nome Ĝenerala Guberniestro de Angl-egiptia Sudano en Kairo estis la tiala faktoro; ĝi okazigis plendojn de la ĵus elektita vafda registaro pri la koloniaj fortoj. Permanenta establado de du batalionoj en Ĥartum renomitaj kiel Sudana Defendoforto aganta sub la registaro, anstataŭ iama soldataro de egiptiaj armeanoj, agadis en la kadro de la incidento de Ŭalŭal. La vafdista parlamenta majoritato estis malakceptinta la interkonsenton de Abdel Ĥalek Sarŭat Paŝa kun Austen Chamberlain en Londono; Kairo ankoraŭ bezonis monon. La enspezo de la Sudana Registaro estis atinginta pinton en 1928 je 6.6 milionoj da pundoj; post la vafdisma ribelemo, kaj liminvadoj fare de Italio el Somalilando, Londono decidis malpliigi la elspezojn dum la Granda Depresio. Eksportado de kotono kaj de kaŭĉuko estis ege malpliigitaj pro la neceso importadi preskaŭ ĉion el Britio, kio rezultis en ekvilibrigo de la pagodeficito de Ĥartum.
En Julio 1936 la estro de la Liberala Konstitucia partio, nome Muhammed Mahmoud estis konvinkita sendi vafda-delegitoj al Londono subskribi la Angl-Egiptian Traktaton, "komenco de nova stadio en angl-egiptiaj rilatoj", skribis Anthony Eden. La Britia Armeo estis rajtigita reveni al Sudano protekti la Kanalan Zonon. Ili rajtis teni trejninstalaĵojn, kaj la RAF rajtis flugi super egiptian teritorion. Ĝi tamen ne solvis la problemon de Sudano: la Sudana Inteligencio agitis por reveni al metropola regado, konspirante kun agentoj de Germanio.
Mussolini klarigis, ke li ne invados Abisenion sen unue konkeri Egiption kaj Sudanon; ili intencis unuigon de Libio kun Italia Orientafriko. La Ĝenerala Stabanaro de la Brita Imperio prepariĝis por milita defendo de la regiono, kiu estis malforte defendita. La britia ambasadoro blokis la klopodojn de Italio por sekurigi la Traktadon de Ne-Agresemo kun Egiptio-Sudano. Sed Mahmoud estis subtenanto de la Granda Muftio de Jerusalemo; la regiono estis kaptita inter la klopodoj de la Imperio por savi la judojn, kaj moderi la arabajn alvokojn halti la migradon.
La Sudana Registaro estis rekte enĝaĝiĝinta milite en la Orientafrika Kampanjo (Dua Mondmilito). Formita en 1925, la Sudana Defenda Forto ludis aktivan parton reage al fruaj invadoj en la Dua Mondmilito. Italiaj trupoj okupis Kassala kaj aliajn landlimajn areojn el Italia Somalilando dum 1940. En 1942, la SDF ankaŭ ludis parton en la invado de la itala kolonio fare de Britaj kaj Komunumaj fortoj. La lasta Britia Ĝenerala Guberniestro estis Robert George Howe.
Sendependeco (1956–nuntempo)
La lando sendependiĝis en 1956, sed komenciĝis multjara civila milito de la araba kaj islama nordo kontraŭ la kristana kaj animista ne-araba sudo. Sekvis la Dua Sudana Enlanda Milito kaj la sendependigo de Sud-Sudano.
Okazis balotado rezultanta en la kompono de demokrata parlamento, Ismail al-Azhari estis elektita Ĉefministro kaj estris la unuan modernan sudanan registaron. La 1a de Januaro 1956, en speciala ceremonio okazinta en la Popola Palaco, la egiptia kaj la britia flagoj estis malhisitaj kaj la nova sudana flago, komponita de verda, blua kaj flavaj strioj, estis hisita anstataŭe fare de la ĉefministro Ismail al-Azhari.
Malkontento rezultis en dua puĉo la 25an de Majo 1969. La puĉestro, kolonelo Gafar Nimejri, iĝis ĉefministro, kaj la nova reĝimo abolis la parlamenton kaj eksterleĝigis ĉiujn politikajn partiojn. Disputoj inter marksistaj kaj nemarksistaj elementoj ene de la reganta militista koalicio rezultis en nova puĉo, kiu estis sukcesa nur mallongdaŭre en Julio 1971, estrita de la Sudana Komunista Partio. Kelkajn tagojn poste, kontraŭkomunistaj militistaj elementoj restarigis Nimejri en la povo.
En 1972, la Adisabeba Interkonsento (1972) kondukis al ĉeso de la nord–suda interna milito kaj al ioma grado de memregado. Tio okazigis dekjaran halto en la enlanda milito sed ankaŭ al fino de la usona investado en la projekto de la Kanalo Jonglei. Tiu estis konsiderita absolute esenca por irigacio en la regiono de Supra Nilo kaj por eviti median katastrofon kaj grandskalan malsategon de la lokaj triboj, ĉefe speciale la Dinkaoj. En la enlanda milito kiu sekvis ilia hejmlando estis ruinigita, rabita, kaj bruligita. Multaj anoj de tiu popolo estis murdita en ege sangelverŝa civila milito kiu pluis ĉirkaŭ 20 jaroj.
Ĝis la komencaj 1970-aj jaroj, la agrikultura produktado de Sudano estis dediĉita ĉefe al interna konsumado. En 1972, la sudana registaro iĝis pli pro-okcidenta kaj faris planojn por eksportadi manĝaĵojn kaj komercajn kultivaĵojn. Tamen, varprezoj malaltiĝis laŭlonge de la 1970-aj jaroj kio rezultis en ekonomiaj problemoj por Sudano. Samtempe, la ŝuldokostoj, pro la mono elspezita por mekanizi la agrikulturon, plialtiĝis. En 1978, la IMF negocadis programon por strukturaj alĝustigoj kun la registaro. Tio plur promociis la sektoron de la mekanizita eksportagrikulturo. Tio okazigis grandan maltrankvilon al la paŝtistaj popoloj de Sudano (ĉefe ĉe la Nubaoj). En 1976, la Ansaroj starigis sangelverŝan sed malsukcesan puĉoklopodon. Sed en Julio 1977, Prezidento Nimejri renkontiĝis kun ansarestro Sadik al-Mahdi, kio malfermis la vojon por ebla repaciĝo. Centoj de politikaj prizonuloj estis liberigitaj, kaj en Aŭgusto ĝenerala amnesti estis anoncita por ĉiuj opoziciuloj.
Epoko de Baŝir (1989–2019)
La 30an de Junio 1989, la kolonelo Omar al-Baŝir estris sensangan militistan puĉon. La nova militista registaro suspendis la politikajn partiojn kaj enkondukis islaman juran kodn je tutlanda nivelo. Poste, al-Baŝir faris purigojn kaj ekzekutojn en la supraj rangoj de la armeo, malpermesis asociojn, politikajn partiojn, kaj sendependan gazetaron, kaj enprizonigis ĉefajn politikajn figurojn kaj ĵurnalistojn. La 16an de Oktobro 1993, al-Baŝir nomumiĝis "Prezidento" kaj malmuntis la Revolucian Komandokonsilion. La plenumaj kaj leĝofaraj povoj de la konsilio estis alproprigitaj de al-Baŝir mem.
En la ĝenerala balotado de 1996 li estis la nura kandidato laŭleĝe. Sudano iĝis unupartia ŝtato regata de la Nacia Kongrespartio (NKP). Dum la 1990-aj jaroj, Hassan al-Turabi, tima proparolanto de la Nacia Asembleo, kontaktis kun islamfundamentismaj grupoj kaj invitis Osama bin Laden al la lando. Usono jam ne estis apoginta lin kaj sekve listigis Sudanon kiel "stato patrono de terorismo", kio estas kutima kategorio por siaj malamikoj. Post la bombatakoj de Al Qaeda al la usonaj ambasadoj en Kenjo kaj Tanzanio, Usono lanĉis la Operacon "Senfina Atingo" kadre de kiu celis la farmacian fabrikon Al-Ŝifa, kiun usona registaro false kredis aŭ ŝajnis kredi, produktanta kemiajn armilojn por la terorisma grupo. La influo de Al-Turabi ekvanuis, kaj aliaj favore al pli praktika estreco klopodis por ŝanĝi la internacian izoladon de Sudano. La lando strebis al mildigo de la kritikoj forpelante membrojn de la Egiptia Islama Ĝihado kaj instigante bin Laden al foriro.
Antaŭ la balotado de 2000, al-Turabi enkondukis leĝon por malpliigi la povojn de la Preaidento, insistis al al-Bashir por ke tiu dissolvigu la parlamenton kaj deklaru krizostaton. Kiam al-Turabi prompte instigis al bojkoto de la kampanjo por reelektado de la Prezidento interkonsente kun la Sudana Popolliberiga Armeo, al-Baŝir suspektis, ke ili komplotas por elpostenigi la registaron. Hassan al-Turabi estis enprizonigita poste tiun saman jaron.
En Februaro 2003, grupoj de la Sudana Liberiga Movado/Armeo (SLM/A) kaj de la Movado Justico kaj Egaleco (JEM) en Darfur ekstaris armoribele, akuznte la sudanan registaron subpremadi nearabajn sudananojn favore al sudanaj araboj, kio resultis en la Milito en Darfuro. La konflikto ekde tiam estis priskribita kiel genocido, kaj la Internacia Puna Kortumo (IPK) en Hago publikigis arestordonojn kontraŭ al-Baŝir. Arab-parolantaj nomadaj milicoj konataj kiel "ĜanĜaŭid" estis akuzitaj de plej multaj malhumanaĵoj.
Bhivadi
Bhivadi, laŭ (भिवाड़ी) estas metropolo en nordokcidenta Barato, en nordorienta parto de subŝtato Raĝastano, en distrikto de Alŭaro. La urbego estas parto de la Nacia Ĉefurba Regiono (Barato).
Sudano
Epoko de Baŝir (1989–2019)
La 9an de Januaro 2005, la registaro subskribis la Nairobian Pacinterkonsenton kun la Liberiga Armeo de la Sudana Popolo (LASP) cele al finigo de la Dua Sudana Enlanda Milito. La Misio de Unuiĝintaj Nacioj en Sudano (UNMIS) estis establita laŭ la Rezolucio 1590 de la Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj por helpi ties plenumon. La pacinterkonsento estis antaŭkondiĉo por la referendumo de 2011 por la sendependigo de la suda regiono Suda Sudano: la rezulto estis majoritata voĉdonado favora al apartigo de nova ŝtato Suda Sudano; la interlima regiono Abjei tenos sian propran referendumon.
Bhivadi
Demografio
Bhivadi havis populacion de en 2011, sed kun la aglomeraĵo de  en 2021.
Sudano
Epoko de Baŝir (1989–2019)
La Liberiga Armeo de la Sudana Popolo (LASP) estis la ĉefa membro de la Orienta Fronto, nome koalicio de ribelgrupoj funkciantaj en orienta Sudano. Post la pacinterkonsento, ilia loko estis prenita en februaro 2004 post la kunigo de la pli granda fulan-beĝa kongreso kun la pli malgranda grupo de la Raŝajdaj Liberaj Leonoj. Pacinterkonsento inter la sudana registaro kaj la Orienta Fronto estis subskribita la 14an de Oktobro 2006, en Asmara. La 5an de Majo 2006, la Darfura Pacinterkonsento estis subskribita, cele al finigo de la konflikto kiu estis pluiĝinta dum tri jaroj ĝis tiam. La Ĉad–Sudana Konflikto (2005–2007) aperis post la Batalo de Adré rezultis en militdeklaro fare de Ĉado. La estroj de Sudano kaj Ĉado subskribis interkonsenton en Saudarabio la 3an de Majo 2007 por haltigi, ke la luktado el la Darfura konflikto etendiĝu laŭlonge de la 1000 km longa landlimo inter ambaŭ ŝtatoj.
Bhivadi
Geografio
Bhivadi situas plene de limo de Harjano. Reŭari troviĝas 23, Gurgaono 35, Palval 49, tutlanda ĉefurbo Delhio 60 (voje 65), distrikta sidejo Alŭaro 75 (voje 90), subŝtata ĉefurbo Ĝajpuro 176 (voje 200), Mumbajo 1106, Kolkato 1316 kilometrojn (aere).
Historio
Bhivadi estas naveda urbo, tial oni konstruis multe da loĝdomoj.
Ekonomio
Bhivadi estas industria nabo en Raĝastano. Oni produktas ŝtalaĵojn, aŭtojn, elektronikaĵojn.
Sudano
Epoko de Baŝir (1989–2019)
En Julio 2007 la lando estis frapita de detruaj inundoj, kaj ĉirkaŭ 400 000 personoj suferis la sekvojn. Ekde 2009, serio de pliiĝantaj konfliktoj inter rivalaj nomadaj triboj en Sudano kaj Sudsudano okazigis grandan nombron de mortoj inter civiluloj.
Dispartigo kaj rehabilitado
La Sudana konflikto en Suda Kurdufano kaj la Blua Nilo komence de la 2010-aj jaroj inter la Sudana Armeo kaj la Sudana Revolucia Fronto startis kiel disputo pri la nafto-riĉa regiono Abjei en la monatoj kiuj kondukis al la Sudsudana sendependigo en 2011, kvankam ĝi rilatis ankaŭ al la enlanda milito en Darfuro, kiu estis teorie solvita. Tiuj okazintaĵoj estis poste konata kiel Sudanaj protestoj de 2011–2013, Sudana printempo kaj eĉ Sudana Intifado, kio finiĝis nur en 2013 post al-Baŝir promesis, ke li ne kandidatiĝos por reelekto en 2015. Li poste rompis sian promeson kaj ja kandidatiĝis al reelekto en 2015, venkante kontraŭ boikoto el la opozicio, kiu kredis, ke la elekto estis nek libera nek justa. Voĉdonantaro estis tiom malalta kiom ĝis 46%.
Bhivadi
Lingvoj
En Bhivadi la oficiala lingvo estas la hindia, sed la regionaj lingvoj estas la en:Rajasthani languages kaj dialekto en:Ahirwati.
Sudano
Dispartigo kaj rehabilitado
La 13an de Januaro 2017, la usona prezidento Barack Obama subskribis plenuman ordonon kiu malpezigis multajn sankciojn metitajn iam kontraŭ Sudano kaj membroj de ties registaro eksterlande. La 6an de Oktobro 2017, la sekva usona prezidento Donald Trump malpezigis plej grandan parton de la restintaj sankcioj kontraŭ la lando kaj ties nafto, eksport-importado, kaj ekonomio.
Sudana Revolucio de 2019 kaj transira registaro
La 19an de Decembro 2018, homamasaj protestoj startis post registara decido triobligi varprezojn kiam la lando estis suferanta akutan malabundon de eksterlanda valuto kaj inflacion de 70 procento. Krome, Prezidento al-Baŝir, kiu estis en la povo dum pli ol 30 jaroj, malakceptis retiriĝi, rezulte en la kuniĝo de opoziciaj grupoj por formi unuigitan koalicion. La registaro reprezaliis arestante pli ol 800 opoziciajn figurojn kaj protestantojn, kio kondukis al morto de proksimume 40 personoj laŭ la homrajta asocio Human Rights Watch, kvankam la nombro estis multe pli alta ol tio laŭ lokaj kaj civilaj informoj. La protestoj pluis la elpostenigo de lia registaro la 11an de Aprilo 2019 post homamasa sidado antaŭ la ĉefa sidejo de la Sudanaj Armitaj Fortoj, post kio la ĉefa stabanaro decidis interveni kaj ordonis la areston de la Prezidento al-Baŝir kaj deklaris trimonatan krizostaton. Ĉirkaŭ 100 personoj mortis la 3an de Junio post sekurecaj fortoj perforte disigis la sidadon uzante larmigajn gasojn kaj realan municion en tio kio estis konata kiel masakro de Ĥartum, rezulte en la suspendo de Sudano for el la Afrika Unio. Oni informis, ke estis ĉefe junuloj kiuj organizis la protestojn. La protestoj finiĝis kiam la Fortoj por Libero kaj Ŝanĝo (alianco de grupoj organizantaj la protestojn) kaj la Transira Militista Konsilio (nome reganta militista registaro) subskribis en Julio 2019 Politikan Interkonsenton kaj en Aŭgusto 2019 la Skizan Konstitucian Deklaracion.
Bhivadi
Trafiko
Bhivadi havas trairan ĉefvojon kaj alian malgravan vojon. Fervoja stacidomo situas 26 km okcidente de la urbocentro. La plej proksima flughaveno funkcias en Delhio.
Sudano
Sudana Revolucio de 2019 kaj transira registaro
La transiraj institucioj kaj proceduroj inkludis la kreadon de kuna militist-civila Suverena Konsilio de Sudano kiel ŝtatestro, nova Ĉefa Justicestro de Sudano kiel estro de la juĝa branĉo de povo, nome Nemat Abdullah Ĥair, kaj nova ĉefministro. La ĝistiama ĉefministro, Abdalla Hamdok, 61-jaraĝa ekonomikisto kiu iam laboris por la Ekonomika Komisiono por Afriko de UN, ĵuris la postenon la 21an de Aŭguston. Li iniciatis negocadon kun la IMF kaj la Monda Banko cele al stabiligo de la ekonomio, kiu estis suferanta grandajn malfacilaĵojn, pro malabundo de manĝaĵoj, brulaĵoj kaj fortaj valutoj. Hamdok ĉirkaŭkalkulis, ke 10 mil milionoj da usonaj dolaroj dum ĉirkaŭ du jaroj sufiĉos por haltigi panikon, kaj firis, ke ĉirkaŭ 70% de la buĝeto de 2018 estis elspezita por aferoj de la enlanda milito. La registaroj de Saudarabio kaj de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj estis investintaj gravajn monsumojn apogante la military konsilio ekde la elpostenigo de Baŝir. La 3an de Septembro, Hamdok nomumis 14 civilajn ministrojn, inter kiuj la unuan virinon kiel ministro por eksterlandaj aferoj kaj la unuan koptan kristanon, ankaŭ virinon. Je Aŭgusto 2021, la lando estis kune estrita de Parolanto de la Transira Suverena Konsilio, nome Abdel Fattah al-Burhan, kaj Ĉefministro Abdallah Hamdok.
Puĉo de 2021 kaj reĝimo de al-Burhan
La Sudana registaro anoncis la 21an de Septembro 2021, ke okazis malsukcesa klopodo por puĉo el la militistaro, kiu estis kondukinta al la aresto de 40 militistaj oficiroj.
Unu monaton post la puĉoklopodo, alia militista puĉo la 25an de Oktobro 2021 rezultis en la kapto de la civila registaro, inklude iaman ĉefministron Abdalla Hamdok. La puĉo estis estrita de la generalo Abdel Fattah al-Burhan kiu sekve deklaris krizostaton.
La 21an de Novembro 2021, Hamdok estis restarigita kiel ĉefministro post politika interkonsento estis subskribita de Abdel Fattah al-Burhan por restarigi la transiron al la civila regado (kvankam Burhan retenis kontrolon). La 14-punkta pakto alvokis al la liberigo de ĉiuj politikaj prizonuloj arestitaj dum la puĉo kaj asertis, ke la konstitucia deklaracio de 2019 plue estis la bazo por la politika transiro. Hamdok elpostenigis la policestron Ĥaled Mahdi Ibrahim al-Emam kaj lian duan en komando Ali Ibrahim.
La 2an de Januaro 2022, Hamdok anoncis sian rezignon el la posteno de ĉefministro post unu el la plej mortigaj protestoj ĝis tiam.
Ĉirkaŭ Marto 2022 ĉirkaŭ 1 000 personoj inklude 148 infanojn estis arestitaj pro opozicio kontraŭ la puĉo, estis 25 akuzojn de perforto kaj 87 personoj estis mortigitaj inklude 11 infanojn.
Ribelo de 2023
En Aprilo 2023 – dum internacie apogita plano por transiro al la civila regado estis diskutita – luktado por povo kreskiĝis inter armekomandanto (kaj de facto landa estro) Abdel Fattah al-Burhan, kaj lia deputito, Mohamed Hamdan Dagalo, estro de pez-armita paramilitista Rapidaj Apogfortoj kaj Rapidaj Frapofortoj, formitaj el la milicoj ĜanĜaŭid.
La 15an de Aprilo 2023, ilia konflikto eksplodis en intense violentaj malfermaj bataloj sur la stratoj de Ĥartum inter la armeo kaj la Rapidaj Fortoj – per trupoj, tankoj kaj aviadiloj. Ĉirkaŭ la tria tago, oni informis, ke 400 personoj estis mortigitaj kaj almenaŭ 3 500 estis vunditaj, laŭ Unuiĝintaj Nacioj. Inter mortintoj estis tri laboristoj de la Monda Nutraĵa Programo, kio rezultis en suspendo de la organiza laboro en Sudano, spite la fakton ke malsatego suferigas multon de la lando. La Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj nome António Guterres postulis tujan "justicon" pro la mortoj, kaj alvokis por finigo de la konflikto.
VDNĤ (stacio de Moskva metroo)
VDNĤ (ВДНХ, "(mallongigo de) Eksponejo de Atingoj de Ekonomio (laŭvorte - Popola Mastrumo)") estas stacio de la Metroo de Moskvo nord-oriente de Moskvo. Ĝi estas stacio de Kaluĵsko-Riĵskaja linio kaj situas inter la stacioj ' kaj '.
Interkonektoj
De tie ekzistas transirejo al:
Sudano
Ribelo de 2023
Diplomatoj de Afrika Unio kaj Saudarabio iris al Sudano klopode al perado de batalhalto. Mallongdaŭra batalhalto (3–4 horoj) estis deklarita por permesi evakuado de vunditoj, sed la bataloj pluis, kaj ambaŭ flankoj postulis kaptadon de ŝlosilaj lokoj tra la tuta ĉefurbo.
Geografio
Sudano estas en Nordafriko, kun 853 km de marbordo ĉe la Ruĝa Maro. Ĝi havas landlimojn kun Egiptio, Eritreo, Etiopio, Suda Sudano, Centrafrika Respubliko, Ĉado, kaj Libio. Kun areo de 1 886 068 km², ĝi estas la tria plej granda lando en la kontinento (post Alĝerio kaj Demokratia Respubliko Kongo) kaj la dekkvina plej granda en la mondo.
Sudano kuŝas inter latitudoj 8º kaj 23ºN. La tereno estas ĝenerale de ebenaĵoj, rompita per kelkaj montaroj. Okcidente, la Deriba kaldero (3 042 m), en la Marrah Montoj, estas la plej alta pinto en Sudano. Oriente estas la Ruĝmaraj Montetoj de Itbaj.
La riveroj Blua Nilo kaj Blanka Nilo renkontiĝas ĉe Ĥartum por formi la riveron Nilo, kiu fluas norden tra Egipto ĝis la Mediteranea Maro. La fluejo de la Blua Nilo tra Sudano estas preskaŭ 800 km longa kaj estas aligita de la rivero Dinder kaj Rahad inter Sennar kaj Ĥartum. La Blanka Nilo en Sudano ne havas gravajn alfluantojn.
Estas kelkaj akvorezervejoj en la Blua kaj en la Blanka Niloj. Inter ili estas tiuj de Sennar kaj de Roseires sur la Blua Nilo, kaj la Akvorezervejo Ĝebel Aulia sur la Blanka Nilo. Estas ankaŭ la Naserlago aŭ Lago Nubia sur la Sudan-Egiptia limo.
Riĉaj mineralaj resursoj estas disponeblaj en Sudano inkludas asbeston, kromiton, kobalton, kupron, oron, graniton, gipson, feron, kaolinon, plumbon, manganon, glimon, naturan gason, nikelon, nafton, arĝenton, stanon, uranion kaj zinkon.
Administra divido
Sudano estas federacia ŝtato dividita en dek sep ŝtatojn aŭ ŭilaiat.
Demografio
En 2014 Sudano havis ĉirkaŭ 35,5 milionojn da loĝantoj.
Etnoj
La loĝantaro de Sudano konsistas el multaj etnaj kaj lingvaj grupoj, la plej malgrandaj el ili havas nur kelk-centojn da anoj. Araboj estas plej multnombraj (70%)
Pli detale, inter la etnoj de Sudano troveblas
Religio
Sudano estas ĉefe islama lando kies konstitucio antaŭvidas religian liberecon  ; tamen en la praktiko la sudana registaro traktas Islamon kiel la ŝtatan religion kaj iuj ordonoj de la Ŝario validas tra la tuta lando.
La 11 julio 2020, la Justica Ministro de Sudano anoncas, ke la registaro ĉesigas mortopunon pro rezignado, kun la celo disiĝi de Ŝario.
Lingvoj
Pli detala artikolo: Lingvoj de Sudano
Sudano estas plurlingva lando, en kiu la araba dominas norde, kun aliaj lingvoj sude. La konstitucio de Sudano el la jaro 2005 fiksis, ke la oficialaj lingvoj de la lando estas la araba kaj la angla. En la suda parto de Sudano vivas multaj parolantoj de la dinka lingvo.
Interna politiko
Dum longa tempo okazas internaj konfliktoj inter diversaj etnaj kaj religiaj grupoj, inkluzive de armitaj kolizioj. Plej gravaj estas konfliktoj en suda parto de la lando kaj en la okcidenta regiono Darfuro. En ambaŭ okazoj bataloj estis interrompitaj danke al enmiksiĝo de internacia komunumo: en Sud-Sudano — de 2005, en Darfuro — de 2007. En sudo de la lando funkcias Misio de la Unuiĝintaj Nacioj kaj ekde julio 2007 simila misio estas en Darfuro.
En novembro 2009 la gvidanto de Sud-Sudano Salva Kiir publike deklaris dum speciala diservo por paco, kiu markis la komencon de registrado de voĉdonantoj, ke voĉdono favore al unueco kun tuta Sudano igos sud-sudananojn «duaklasaj civitanoj en propra lando» kaj voĉdono favore al sendependeco — «liberaj personoj, en via sendependa ŝtato».
En aprilo 2010 en Sud-Sudano okazis plurpartiaj balotadoj kaj en januaro 2011 — la referendumo pri futuro de la teritorio. Dum lastmenciita voĉdono la decido estos farita ĉe simpla plimulto, kondiĉe, ke du trionoj de balotantoj partoprenos. Komence la sudana centra registaro insistis, ke 75 % de balotantoj devu konsenti pri sendependeco. Ĉiuj civitanoj en la sudo estos rajtigitaj voĉdoni, inkluzive de tiamaj loĝantoj en Ĥartumo kaj tiuj ekster la lando.
Sudana Revolucio de 2019
Depost decembro 2018, vasta protesta movado kontraŭ la reĝimo formiĝis en la urboj en la malproksima nordo de la lando, precipe ĉirkaŭ Atbara, laborista aglomeraĵo kaj fortikejo de sudana sindikatismo. La manifestaciantoj komence postulas pli bonajn vivkondiĉojn (pli ol 20 milionoj da homoj vivas sub la limo de malriĉeco) kaj poste la demision de la prezidento Omar El-Bashir.
Omar El-Bashir estis eksigita de la armeo kaj anstataŭigita de transira milita konsilio la 11-an de aprilo 2019. La 21-an de aŭgusto la Transira Militista Konsilio fariĝis la Suverena Konsilio. Ĝi konservas la eksiĝintan prezidenton kaj vicprezidenton sed ankaŭ havas civilajn membrojn. Abdallah Hamdok, eksa ekonomikisto de UN, estas nomumita ĉefministro kiu gvidas la transiran registaron.
Ekstera politiko
Sudano apartenas al la AKP-ŝtatoj, grupo de 79 ŝtatoj el la regionoj Afriko, Karibio kaj la Pacifika Oceano, subskribintoj de la Konvencio de Lomeo.
Post la Sestaga milito en 1967 ŝtatestroj de la arabaj landoj, malgajnintaj ĝin, kunvenis en Ĥartumo kaj aprobis rezolucion pri tri "ne" rilate Israelon: ne al paco kun Israelo, ne al agnosko de Israelo, ne al intertraktoj kun Israelo. Tio faras la interkonsenton speciale simbola, kion substrekas ĝiaj iniciatintoj.
En 1993 Usono inkludis Sudanon en la liston de la ŝtatoj — "sponsoroj de terorismo". En oktobro usona prezidanto Donald Trump anoncis nuligon de tiu decido. La registaro de Sudano jam ĝiris al kondiĉa (angle: escrow) konto 335 milionojn da dolaroj kiel rekompencon pagotan al viktimoj de teroristaj atakoj kontraŭ usonaj ambasadeoj en Kenjo kaj Tanzanio en 1998, atako kontraŭ la usona militŝipo Cole en 2000 kaj murdo de John Granville, agento de la Usona Agentejo por Internacia Evoluo en Ĥartumo en 2008, laŭdire plenumitaj de Al-Kaida kun subteno de sudanaj aŭtoritatoj. Usono promesis ankaŭ prikonsideri redukton de la sudana ŝtata ŝuldo kaj subtenajn programojn por tiu ĉi lando.
Tio okazis post Sudano informis pri sia intenco normaligi rilatojn kun Israelo.
Ekonomio
Ĉefaj eksportoj esatas nafto kaj petrolo, kotono, sezamo, arakidoj, araba gumo, sukero.
Kulturo
Lastatempaj datumoj montras, ke kvankam plej multaj el la sudanaj civitanoj forte identigas sin kun kaj Sudano kaj sia religio, arabaj kaj afrikaj supernaciaj identecoj fariĝas multe pli polarigaj kaj disputataj.
Muziko
Komencante kun la altrudo de strikta salafista interpreto de ŝarioj en 1989, multaj el la plej elstaraj poetoj de la lando, kiel Mahjoub Sharif, estis malliberigitaj dum aliaj, kiel Mohammed el Amin (resendita al Sudano meze de la 1990-aj jaroj) kaj Mohammed Wardi (resendita al Sudano 2003), fuĝis al Kairo. Ankaŭ tradicia muziko suferis, kun tradiciaj Zār- ceremonioj interrompitaj kaj tamburoj konfiskitaj.
Norda Sudano aŭskultas malsaman muzikon ol la cetero de Sudano. Speco de muziko nomata Aldlayib uzas muzikan instrumenton nomatan Tambur.
Kinematografio
La unua plenlonga filmo farita en Sudano estis en nigra-blanka koloro: Esperoj kaj Sonĝoj, reĝisorita en 1970 de Ibrahim Mallassy. Hussein Shariffe, sudana pentristo, poeto kaj preleganto ĉe la Fakultato de Artoj de Khartoum University, estis filmproduktisto ekde la 1970-aj jaroj. Dum la datreveno de la morto de Shariffe kaj pro la aprezo de la arta filmproduktado de Shariffe, okazas ĉiujare la Sudana Sendependa Filmfestivalo, fondita en 2014. Ankaŭ Gadalla Gubara kaj sia filino faris multajn filmojn.
Post la militista puĉo de 1989, la islamisma registaro de Sudano subpremis kinematografion, kaj ankaŭ grandan parton de la publika kultura vivo.
En 2019, la dokumenta filmo Talking about Trees de Suhaib Gasmelbari,  rakonto pri tri sudanaj produktoroj de la 1960-aj jaroj kaj la malkresko de kinejo en Sudano gajnis plurajn premiojn ĉe internaciaj festivaloj.
En 2020 Sudano proponis por la unua fojo filmon por la Akademia Premio por Plej Bona Internacia Plenlonga Filmo.
Literaturo
Tayeb Salih, Mansour Khalid, Jamal Mahjoub kaj Abdallah Al-Tayeeb estas gravaj verkistoj de la sudana arablingva literaturo.
Pentroarto
Adam DH Hinawi diras, ke Adam Dalfalla kaj Nezar Musa Noreen estas la plej famaj nuntempaj pentristoj.
29995 Arshavsky
29995 Arshavsky estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alec Vadim Arshavsk, finalisto de la Intel Science Talent Search de 2014, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro sia projekto pri biologia inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la East Chapel Hill High School de Chapel Hill (Norda Karolino, Usono).
Hialeah
estas grandurbo en Usono, en subŝtato Florido, en distrikto Miami-Dade apartenanta al urbara areo de Miamo.
Geografio
situas sur la marborda ebenaĵo de Atlantiko en la sudorienta parto de Usono, en la orienta parto de Florido.
Historio
Post vivado de indianoj la plej grava okazintaĵo estis malfermo de Parko Hialeah en 1925. Ĝi altiris milionojn kun famuloj. Ekde 1959 rifuĝintoj el Kubo alvenis amase. En la praktiko ankaŭ nun ĉiuj parolas ankaŭ hispane. En la urbo Hialeah 92 procentoj de la loĝantaro parolas la hispanan hejme.
Ekonomio
Hialeah estas signifa komerca centro en la distrikto. La plej granda parto el la produktado kaj ŝtofindustrio en la 1970-aj jaroj jam malaperis.
Transportado
La loĝantoj uzas la proksiman flughavenon de Miamo. Estas bonaj kontaktoj rele kaj voje.
Rerir
Rerir estis legenda militestro de vikingoj de la prahistorio de Skandinavio en la Epoko de Vendel (5-a jarcento); en la nordia mitologio li estas unu de la prauloj de la Völsung-oj. ​ En la Volsunga sagao oni mencias lin kiel filo de Sigi, kiu murdita de siaj bofratoj kiuj celis enpoviĝi, estis venĝita de Rerir, kiu sukcedis lin en la regado de Hunalando. La filo de Rerir estis Volsung, la patriarko de la dinastio.
Rerir y sukaj lia edzino ne povis havi filojn ĝis la diino Frigg, edzino de Odino, sendis al ili la jotun Hljod kun formo de korvo por doni al ili pomon de fekundeco. Tuj poste, la edzino de Rerir gravediĝis, sed Rerir malsaniĝis kaj mortis. La edzino restis graveda dum ses jaroj, sed kiam ŝi konstatas, ke ŝi baldaŭ mortos, petas Cezaran sekcon, kio tian egalis al la certa morto de la patrino. Kiam naskiĝis Völsung, li jam estis knabo kaj kisis sian patrinon antaŭ ŝia morto. ​
Monto Rerir estas loko en la fikcia mondo de la Mez-Tero.
Venceslau Brás
Venceslau BRAZ Pereira Gomes (naskiĝis la en Brasópolis, Minas Gerais; mortis la  en Itajubá) estis la 9-a Prezidanto de Brazilo, de 1914 ĝis 1918. Profesie li estis advokato. Dum lia regado li promulgis la unuan civilan kodekson de juro de Brazilo.
Kantono Bellac
La kantono Bellac (france canton de Bellac) estas franca kantonoĜi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio, historie en la regiono Limoĝio. Fine de en la kantono vivis. Ĝi estas unu el la 3 kantonoj de la arondismento Bellac. La ĉefurbo estas Bellac.
Komunumoj
Apartenas al la kantono 22 francaj komunumoj.
Ĝis marto 2015 la kantono estis konsiderinde pli malgranda - tiam apartenis al ĝi la jenaj 6 komunumoj:
Herzberg (Mark)
Herzberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kantonoj de Haute-Vienne
Jen listo de la eksaj 42 kantonoj de la franca departemento Haute-Vienne, validaj ĝis marto 2015.
Kantono de Bellac - Kantono de Bessines-sur-Gartempe - Kantono de Châteauponsac - Kantono de Le Dorat - Kantono de Magnac-Laval - Kantono de Mézières-sur-Issoire - Kantono de Nantiat - Kantono de Saint-Sulpice-les-Feuilles
kantono de Aixe-sur-Vienne - kantono de Ambazac - Kantono de Châlus - Kantono de Châteauneuf-la-Forêt - kantono de Eymoutiers - Kantono de Laurière - Kantono Limoges-Beaupuy - Kantono Limoges-Carnot - Kantono Limoges-Centre - Kantono Limoges-Cité - Kantono Limoges-Condat - Kantono Limoges-Corgnac - Kantono Limoges-Couzeix - Kantono Limoges-Émailleurs - Kantono Limoges-Grand-Treuil - Kantono Limoges-Isle - Kantono Limoges-La Bastide - Kantono Limoges-Landouge - Kantono Limoges-Le Palais - Kantono Limoges-Panazol - Kantono Limoges-Puy-las-Rodas - Kantono Limoges-Vigenal - Kantono de Nexon - Kantono de Nieul - Kantono de Pierre-Buffière - Kantono de Saint-Germain-les-Belles - Kantono Saint-Léonard-de-Noblat - Kantono de Saint-Yrieix-la-Perche
kantono de Oradour-sur-Vayres - Kantono de Rochechouart - Kantono Saint-Junien-Est - Kantono Saint-Junien-Ouest - Kantono de Saint-Laurent-sur-Gorre - Kantono de Saint-Mathieu
Die Welt
Die Welt estas germana nacia gazeto kiun eldonas la kompanio Axel Springer. Ĝi fondiĝis en Hamburgo en 1946 de la britaj okupantoj kaj sin nomas "liberala kaj kosmopolita".
La gazeto estas aĉetebla en pli ol 130 landoj. Regionaj eldonoj aperas en Berlino, Bremen kaj Hamburgo, kaj en la jaro 2002 la gazeto eksperimentis kun bavaria eldono.
Die Welt ne aperas dimanĉe, sed tiam ja haveblas Welt am Sonntag, kiu iel anstataŭas dimanĉas eldonon.
Paul Johann Anselm von Feuerbach
Paul Johann Anselm von Feuerbach (naskiĝinta la en Hainichen, mortinta la  en Frankfurto ĉe Majno) estis germana krimul-juristo tre fama. Li konatiĝis ankaŭ pro sia okupiĝo pri la cirkonstancoj de la sorto tragika de Kaspar Hauser.
Vivo
La filo de advokato edukitis en Frankfurto kaj studis ekde 1792 jursciencojn en Jena kiel ankaŭ filozofion. Samloke li habilitiĝis pro la skribitaĵo: »Untersuchung über das Verbrechen des Hochverrats« (Erfurt 1798). Li iĝis eksterordianara profesoro, membro de la Supera tribunalo, ordinara profesoro pri feŭda leĝaro. Li iris al Kiel en 1802 kaj en 1804 al Landshut.
Agado bena en Bavario
Por ellabori skizon pri bavara punleĝaro li nomumitis speciala fakulo en la Departemento ministeria pri justico kaj polico en Munkeno. Tie li iĝis en 1808 Sekreta konsilisto. En 1806 malakceptitis torturado en Bavario danke al la unuaj skizoj de li koncerne novan kriminaljusticleĝaron. En 1813 eldonitis finfine la kriminala kodo »Strafgesetzbuch für das Königreich Bayern«, kio poste iĝis modelo por multaj aliaj landoj. Samtempe li taŭgigis por Bavario la Francan civilan kodekson komisiite far la reĝa moŝto mem. Tiu ĉi verko ja aperis en 1808 kaj 1809 sed neniam ekvalidis. En 1812 oni petis lin redakti "Codex Maximilianeus", kion li faris kune kun von  Aretin kaj von Gönner. Ĉe la rea memstarigo de Germanio helpis li teorie verkante diversaĵojn, ekz. »Über deutsche Freiheit und Vertretung deutscher Völker durch Landstände« (Leipz. 1814).
En 1814 li estiĝis vicprezidanto de la apelacikortumo en Bamberg (por la Distrikto Ansbach), en 1821 li iĝis Vera ŝtata konsilisto, post kiam li nobiliĝis jam en 1808.
Verkoj aliaj
Lia plej frua skribitaĵo estis: »Über die einzig möglichen Beweisgründe gegen das Dasein und die Gültigkeit der natürlichen Rechte« (Leipz. u. Gera 1795). Sekvis: »Kritik des natürlichen Rechts« (Altona 1796); »Anti-Hobbes, oder über die Grenzen der bürgerlichen Gewalt und das Zwangsrecht der Untertanen gegen ihre Oberherren« (Gieß. 1798). Per lia »Revision der Grundsätze und Grundbegriffe des positiven peinlichen Rechts« (Erfurt 1799 kaj Chemnitz 1800, 2 vol.), kiel ankaŭ jam ĉe »Über die Strafe als Sicherungsmittel vor künftigen Beleidigungen des Verbrechers« (1799) kaj ĉe (eldono kune kun Grolman kaj von Almendingen) »Bibliothek für die peinliche Rechtswissenschaft und Gesetzkunde« (Götting. 1800 kaj Gieß. 1803, vol. 2 kaj 3) li taksis - kontraŭe al Kant - punon necesa timigilo (=Teorio pri fortimigo/Feuerbach'che Theorie); tiun ĉi teorion li subtenis kaj klarigis per »Lehrbuch des gemeinen, in Deutschland geltenden peinlichen Rechts« (Gieß. 1801);
Sekvis al »Zivilistischen Versuchen« (Gieß. 1803, 1-a parto) la ampleksa verko »Kritik des Kleinschrodschen Entwurfs zu einem peinlichen Gesetzbuch für die kurpfalz-bayrischen Staaten« (1804, 3 vol.). Per lia kolekto »Merkwürdige Kriminalrechtsfälle« (Gieß. 1808 kaj 1811) enkondukatis eĉ modernaj, psikologiaj pritraktoproponoj. Jen pli malgrandaj verkoj el tiu ĉi peridodo: »Über Philosophie und Empirie in ihrem Verhältnis zur positiven Rechtswissenschaft« (Landsh. 1804); »Blick auf die deutsche Rechtswissenschaft« (Münch. 1810); »Themis, oder Beiträge zur Gesetzgebung« (Landsh. 1812). Kompletigis »Betrachtungen über die Geschwornengerichte« (Landsh. 1813) la verko »Erklärung über meine angeblich geänderte Überzeugung in Ansehung der Geschwornengerichte« (Jena 1819) kaj »Über Öffentlichkeit und Mündlichkeit der gerichtlichen Verhandlungen« (Gieß. 1821) kiel ankaŭ la tion sekvanta faka skribitaĵo »Über die Gerichtsverfassung und das gerichtliche Verfahren Frankreichs« (1825).
Pli malfrue venis ankoraŭ »Aktenmäßige Darstellung merkwürdiger Verbrechen« (Gieß. 1828-29) kaj »Kleine Schriften vermischten Inhalts« (Nürnb. 1833). Menciindas ekster tio nepre: »K. Hauser, Beispiel eines Verbrechens am Seelenleben des Menschen« (Ansb. 1832).
Nejuristaĵoj
Private li okupiĝis pri malnovhinda literaturo: li tradukis verse kaj komentis la verkon »Gita Govinda«. Li estis ankaŭ membro de Akademie gemeinnütziger Wissenschaften en Erfurto. Ĉiuj kvin filoj de Feuerbach iĝis famaj verkistoj en diversaj metioj:
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 6. Leipzig 1906, p. 496 (tie ĉi interrete)
András Zákó
Kariero
Zákó en 1940-42 estis staba kolonelo, en aŭtuno de 1943 komandanto de la malpeza sikula divizio 27-a en Marosvásárhely, per kiu li la 21-an de marto 1944 marŝis kontraŭ rusoj en la Nordaj Karpatoj. En oktobro de 1944 Zákó iĝis en rango de generalmajoro komandanto de la 2-a divizio de la stabo. En majo 1945 li falis en militkaptitecon de usonanoj. Li estis gardisto en loko Absam (apud Innsbruck) de rifuĝkampo. La 23-an de oktobro 1948 en Klagenfurt li fondis la Magyar Harcosok Bajtársi Közössége (Kolektivo Kamarada de Hungaraj Batalistoj) (aro de HBK) por liberigi Hungarujon. La organizo je la fino de 1952 jam agadis en 23 ŝtatoj (Absam, de 1955 per centro Munkeno. Lia gazeto Hadak Útján aperis de 1948 (1948: Solban Hall, Ausztria, 1952: München, 1988: Toronto).
Maria Agata Szymanowska
Maria Szymanowska (Pola elparolo: [ˈmarjaʂɨmaˈnɔfska]; fraŭlinnome Marianna Agata Wołowska; naskiĝis la 14-an de decembro 1789 en Varsovio, mortis la 25-an de julio 1831 en Sankt-Peterburgo, Rusio) estis pola komponisto kaj unu el la unuaj profesiaj virtuozopianistoj de la 19-a jarcento. Ŝi vojaĝis multe tra Eŭropo, precipe en la 1820-aj jaroj, antaŭ ol ŝi ekloĝis daŭre en Sankt-Peterburgo. En la rusa imperia ĉefurbo ŝi komponis por la kortego, realigis koncertojn, instruis muzikon, kaj prizorgis influhavan salonon.
Ŝiaj komponaĵoj - plejparte pianomuzikaĵoj, kantoj, kaj aliaj malgrandaj kameroverkoj, same kiel la unuaj koncertaj pianoetudoj kaj nokturnoj en Pollando - reprezentas la brilan stilon de la epoko antaŭ Chopin. Ŝi estis patrino de Celina Szymanowska, kiu geedziĝis kun la pola romantika poeto Adam Mickiewicz.
Junaĝo
Marianna Agata Wołowska naskiĝis en Varsovio, Pollando, la 14-an de decembro 1789, en la frankista nobeligita familio. Historio de ŝiaj fruaj jaroj kaj aparte ŝiaj muzikaj studoj estas necerta; ŝi ŝajnas esti studinta pianon kun Antoni Lisowski kaj Tomasz Gremm, kaj komponarton kun Franciszek Lessel, Józef Elsner kaj Karol Kurpiński. Ŝi prezentis siajn unuajn publikajn recitalojn en Varsovio kaj Parizo en 1810.
La saman jaron ŝi geedziĝis kun Józef Szymanowski, kun kiu ŝi havis tri infanojn: Helena (1811-61) kaj ĝemelojn Celina (1812-55, kiuj geedziĝis kun Adam Mickiewicz) kaj Romualdo (1812-40, kiu fariĝis inĝeniero). La infanoj restis kun Mario post ŝia apartigo de Szymanowski en 1820. La geedziĝo finiĝis per divorco. Józef Szymanowski mortis en 1832.
Koncerta kariero
Ŝia profesia pianokariero komenciĝis en 1815, kun prezentoj en Anglio en 1818, turneo de Okcidenta Eŭropo en 1823-1826, inkluzive kaj publikajn kaj privatajn prezentojn en Germanio, Francio, Anglio, Italio, Belgio kaj Holando. Pluraj el tiuj prezentoj okazis private por reĝaj familioj.Ŝia ludado estis tre bone aprezita flanke de kritikistoj kaj same de spektantaro, per kio ŝi gajnis reputacion pro delikata tono kaj lirika senso de virtuozeco. Efektive, ŝi estis unu el la unuaj profesiaj pianovirtuozoj en 19-a jarcenta Eŭropo. Post tiuj jaroj da vojaĝado, ŝi revenis al Varsovio por iom da tempo antaŭ translokiĝi en 1828 al Sankt-Peterburgo, kie ŝi estis nomumita kortega pianisto de la carino.
Reputacio
Szymanowska evoluigis fortan reton de kontaktoj kelkaj el la plej famaj artistoj, ekz. Luigi Cherubini, Gioacchino Rossini, Johann Hummel, John Field, Johann Wolfgang Goethe kaj Adam Mickiewicz k.a.. Hummel kaj Fiel dediĉis al ŝi komponaĵon. Goethe estis onidire profunde enamiĝinta al ŝi. La salono kiun ŝi establis en St. Petersburg allogis multajn elstarulojn, kio fortigis ŝian postenon de kortega muzikisto.
De la Serio Virinoj ne Muziko
De infanaĝo ŝi komencis siajn muzikajn studojn lernante ludi pianon per si mem. Ŝiaj gepatroj ĝuis prezenti la frumaturan talenton en familiaj renkontiĝoj, kie ŝi surprizis ĉiujn pro la kvalito de siaj improvizoj sur la spinetta, kaj la akompano al kantado de sia patrino.
Unue ŝi aktivis en la varsoviaj muzikaj rondoj, kie la juna "Marynia" jam estis konata. De la salonoj de Varsovio, Maria Ágata vojaĝis al Parizo (1810) kie ŝi ludis antaŭ pluraj famaj personecoj. Luigi Cherubini dediĉis al ŝi sian ‘Fantasia’ en Do maĵoro kiel signo de estimo.
Post ŝia reveno al Varsovio, ŝi geedziĝis kun la terposedanto Jozef Szymanowski, kun kiu ŝi havis tri infanojn.
Kelkaj jaroj pasis antaŭ ol ŝi entreprenis siajn unuajn koncertturneojn (1815-1820), unue en Pollando ĉe la loĝejo de la princo Radziwill, poste en Dresdeno, Vieno, Londono, Sankt-Peterburgo kaj Berlino.
Komence temis pri nur privataj koncertoj, sed iom post iom ŝia nomo iĝis konata. Ŝi estis tre serĉata kiel koncertpianisto, ŝiaj interpretadoj estis same tre bone ricevitaj de la spektantaro kaj de la kritikistoj. Ŝi gajnis reputacion pro siaj delikata tono, lirika sento de virtuozeco, kaj opereca libereco.
La oftaj prezentadoj de Maria Szymanowska ĉie en Eŭropo, for de ŝia hejmo estis forte malaprobita de ŝia edzo kaj ŝia familio, kaŭzante streĉitan rilaton en la paro kio kondukis al disiĝo. De tiam ŝi forĝis sian vivon memstare, ŝi profesie koncertis kaj prelegis pri pianotekniko por vivteni sian familion.
Post kelkaj jaroj de intensaj turneoj tra eŭropaj urboj, kies ritmo restis reflektita en la tiamaj plej influaj gazetoj de Eŭropo, ŝi decidis translokiĝi por loĝi permanente en Sankt-Peterburgo (1827). Tie ŝi estis ricevinta la titolon de ‘unua pianisto’ de la kortego (1822). En la rusa imperia ĉefurbo, ŝi komponis por la kortego, koncertis, instruis muzikon, kaj prizorgis influan salonon.
Krom esti virtuoza koncertpianisto, Maria Ágata Szymanowska ankaŭ estis rekonita kaj aprezita kiel komponistino. Tri el ŝiaj melodioj aperas en la eldono de la Polaj Historiaj Kantoj (1816), kiu estis multfoje reeldonita dum la 19-a jarcento. Ŝi komponis cent dek verkojn, ĉiuj publikigitaj ekde 1820 fare de Breitkopf & Härtel kaj aliaj eldonistoj en Rusio kaj Pollando. Ili estas kanzonoj, ĉambra muziko kaj naŭdek miniaturaj pecoj por piano: nokturnoj, valsoj, polonezoj, mazurkoj kaj etudoj.
Komponaĵoj
Kiel multaj virinokomponistoj de ŝia tempo, ŝi skribis plejparte muzikon por instrumentado al kiu ŝi havis aliron, inkluzive de multaj solludaj pianaj muzikaĵoj kaj miniaturoj, kantoj, kaj kelkaj kameroverkoj. Ŝia verkaro estas signata stile kiel parto de la preromantisma periodo kaj de pola sentimentalismo.
Verkoj
25 Mazurkas. Irena Poniatowska, ed. Bryn Mawr, PA: Hildegard, 1991.
Music for Piano. Sylvia Glickman, ed. Bryn Mawr, PA: Hildegard, 1991. Six Romances. Maria Anna Harley [now: Maja Trochimczyk], ed. Bryn Mawr, PA: Hildegard, 1999.
Diskografio
Maria Szymanowska: Piano Works. Anna Ciborowska, piano. Dux, 2004.
Szymanowska: Album. Carole Carniel, piano. Ligia Digital, 2005.
Chopin und Polish Piano. Jean-Pierre Armengaud, piano. Man, 2001. (inkluzivas verkojn ankaŭ de aliaj komponistoj)
Riches and Rags: A Wealth of Piano Music by Women. Nancy Fierro, piano. Ars Musica Poloniae, 1993. (Includes works by other composers.)
Stacio Tsuchiyama
Stacio Tsuchiyama (japane: 土山駅 [Cuĉijama-eki], angle: Tsuchiyama Station) estas fervoja stacio en Harima, Gubernio Hjogo, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Sanyō (ĉefa).
Probablodensa funkcio
Formale, probablodistribuo havas denson f(x) se f(x) estas nenegativa lebego-integralebla funkcio R → R tia ke la probablo de intervalo [a, b] estas donita per
por ĉiuj du nombroj a kaj b. La tuteca integralo de f devas esti 1. Male, por ĉiu nenegativa Lebego-integralebla funkcio kun tuteca integralo 1 ekzistas hazarda variablo, kies denso ĝi estas. <!--
(Simpligita, Plisimpligita) ekspliko
Probablodensa funkcio estas (ĉiu, iu) funkcio f(x) (tiu, ke) priskribas la probablodenso en (termoj, kondiĉoj, terminoj, termas, terminas) de la (enigo, enigi) (variablo, varianta) x en maniero priskribis pli sube.
La reala probablo povas tiam esti kalkulita per prenante la integralo de la funkcio f(x) per la integralada intervalo de la (enigo, enigi) (variablo, varianta) x.
Ekzemple: la (variablo, varianta) x estante en la intervalo [4.3,7.8] devus havi la reala probablo de
Plui (detaloj, detalas)
Ekzemple, la kontinua uniforma distribuo sur la intervalo [0,1] havas probablodenso f(x) = 1 por 0 ≤ x ≤ 1 kaj nulo aliloke. La norma normala distribuo havas probablodenso
Se hazarda variablo X estas donita kaj ĝia distribuo konsentas probablodensa funkcio f(x), tiam la atendita valoro de X (se ĝi ekzistas) povas esti kalkulita kiel
Ne ĉiu probablodistribuo havas denseca funkcio: la distribuoj de diskretaj hazardaj variabloj ne; nek faras la Cantor-a distribuo, (ebena, para) kvankam ĝi havas ne diskreta komponanto, kio estas, ne asigni pozitiva probablo al (ĉiu, iu) persona punkto.
Distribuo havas denseca funkcio se kaj nur se ĝia tuteca distribua funkcio F(x) estas absolute kontinua. En ĉi tiu (kesto, okazo), F estas preskaŭ ĉie diferencialebla, kaj ĝia derivaĵo povas esti uzita kiel probablodenso:
Catu
Catu [katuu] estas municipo de la brazila subŝtato Bahio, kiu taksis 51.077 loĝantojn en 2010.
Probablodensa funkcio
Plui (detaloj, detalas)
Se probablodistribuo konsentas denseco, tiam la probablo de ĉiu unu-punkta aro {A} estas nulo.
Ĝi estas komuna eraro al (opinii, pensi) de f(A) kiel la probablo de {A}, sed ĉi tiu estas malĝusta; fakte, f(A) estos ofte esti pli granda ol 1 - konsideri hazarda variablo kun uniforma distribuo inter 0 kaj 1/2.
Du probablodensoj f kaj g prezenti la sama probablodistribuo precize se ili diferenci nur sur aro de Lebega mezura nulo.
En la kampo de statistika fiziko, ne-formala _reformulation_ de la rilato pli supre inter la derivaĵo de la tuteca distribua funkcio kaj la probablodensa funkcio estas ĝenerale uzita kiel la difino de la probablodensa funkcio. Ĉi tiu (alterna, alterni) difino estas jeno:
Se dt estas malfinie areto, la probablo (tiu, ke) X estas inkluzivita en la intervalo [t, t + dt] estas egala al f(t)\,dt, aŭ:
Ligi inter diskreta kaj kontinuaj distribuoj
La difino de probablodensa funkcio je la starti de ĉi tiu paĝo (konstruas, faras) ĝi ebla al priskribi la (variablo, varianta) asociita kun kontinua distribua uzanta aro de duuma diskreta (variabloj, variablas) asociita kun la (intervaloj, intervalas) [A; b] (ekzemple, (variablo, varianta) estante valori 1 se X estas en [A; b], kaj 0 se ne).
Ĝi estas ankaŭ ebla al prezenti certa diskreta hazarda variabla uzanta denseco de probablo, tra la Diraka delta funkcio. Ekzemple, estu ni konsideri duuma diskreta hazarda variablo prenante −1 aŭ 1 por (valoroj, valoras), kun por probablo 1/2 ĉiu.
La denseco de probablo asociita kun ĉi tiu (variablo, varianta) estas:
Pli ĝenerale, se diskreta (variablo, varianta) povas preni 'n' malsama (valoroj, valoras) inter reelaj nombroj, tiam la asociita probablodensa funkcio estas:
kie estas la diskreta (valoroj, valoras) alirebla al la (variablo, varianta) kaj  estas la (probabloj, probablas) asociita kun ĉi tiuj (valoroj, valoras).