cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weinsheim (apud Bad Kreuznach)
Weinsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
BaRok' Projekto
BaRok'-Projekton fondis la gitaristoj Rafael Milhomem kaj Rafael Muniz en 2007. Centro de la bando estas en Goiânia, la ĉefurbo de la Brazila ŝtato Gojaso, kie loĝas la du Rafaeloj. Ilia muziko estas tre melodia potenca metalroko kun trajtoj de la baroka kaj de la klasika muzikoj.
La grupo en 2007 sendepende eldonis virtualan konceptan albumeton Bataltemp'. La rakonto de la albumeto estas epopeo pri milito.
Komence de la jaro 2013 la grupo anoncis rekomencon de sia agado. Ĝi starigis sian retejon kaj publikigis reklaman videon, en kiu oni anoncis preparadon de nova albumo, kiu nomiĝu “La Ruĝa Rivero”. Unu kanto de la preparata albumo laŭplane devis esti uzata por reklamaj celoj kaj publikigita frue en 2013. Tiu kanto estis eldonita kiel memstara unuopaĵo nomita La Plej Bona Ĉasisto en Oktobro 2013 per YouTube. La ĉefkantisto tiam estis Leo Yanes, kiu en la antaŭa albumo ĉefkantis en la kanto Heredo de la Post-Milit'.
NGC 6964
NGC 6964 (aliaj indikoj — UGC 11629, MCG 0-53-5, ZWG 374.17, KCPG 548B, PGC 65379) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Fajrero (klubo)
Fajrero estis la unua en la post-stalina Sovetunio Esperanto-klubo. Ĝi kreiĝis en 1957, tuj post la 6-a Monda Festivalo de Junularo kaj Studentaro. Aktivuloj de la klubo estis Miĥael Giŝpling, Vladimiro Korĉagin, Ludmila Bokarjova, Raisa Goldberg, Julia Sergejeva, Leo Vulfoviĉ, Vera Zlotnikova, Vladimiro Prisekin, Marina Glovinskaja, Irena Smirnova.
Voor een verloren soldaat
Voor een verloren soldaat ("Por perdita soldato") estas nederlanda filmo de 1992, bazita sur samnoma membiografia romano de la baletisto kaj baletestro Rudi van Dantzig.
Intrigo
La filmo temas pri la ama kaj seksa rilato inter knabo 12-jara (Dantzig) kaj kanada soldato dum la lastaj monatoj antaŭ la liberigo de Nederlando de la nazia okupacio dum la Dua Mondmilito.
Jeroen (Jeroen Krabbé) rememoras la momenton de 1944, kiam li (Maarten Smit) kaj aliaj knaboj estis senditaj de iliaj gepatroj el la urbo, kiu suferis malabundon de nutraĵoj, al la kamparo, por eskapi de la milito. Tie Jeroen enloĝiĝas ĉe familio de fiŝistoj de angiloj. Tamen, malgraŭ la abundo de nutraĵoj, li sentas fortan nostalgion.
La aferoj ŝanĝiĝas kiam la vilaĝo estas liberigita de la kanadaj trupoj. Tiam li konatiĝas kun Walt Cook (Andrew Kelley), kanada soldato proksimume 20-jara, kiu fariĝas sia amiko. Jeroen ĝuas kontemplante la soldaton en la duŝejoj kaj la rilato inter ili venas fine al seksumado. Liaj adoptaj gepatroj konscias pri la proksimeco inter Jeroen kaj la soldato, sed en la filmo ne restas klara se ili ja konas la seksan naturon de la rilato.
Kelkaj tagojn poste, la trupoj de Walt ricevas la ordonon retreti kaj Walt foriras sen adiaŭi Jeroen'on. Tiu ĉi restas kun rompita koro, ĉar li konservas nur unu foton kiel memoraĵo de la soldato. Post kiam la milito finiĝas li revenas en Amsterdamon ĉe sia familio kaj decidas iam iri al Usono.
La filmo finiĝas per plenkreska Jeroen memoranta kun amo la historion kaj provanta esprimi ĝin per baleta danco. Dum li sin ekzercas, lia asistanto donas al li koverton. Kiam li malfermas ĝin trovas tie grandigon de la sola foto lia kun sia gastiga familio, kaj ankaŭ freŝadatan grandigon de la identiga insigno de la soldato. Tiam li ekrimarkas, ke jam venis la tempo, post tiom da jaroj, por retrovi lian perditan soldaton.
Aratingoj
Aratingoj (Aratinga) aŭ veraj konuroj estas genro de neotropisaj papagoj indiĝenaj en Sudameriko. Plimulto de la specioj en la genro havas plejparte verdan plumaron, sed kelkaj estas tre brile flavaj aŭ oranĝkoloraj. Multaj specioj bone adaptiĝis al vivo en kaptiteco kaj troveblas en birdejoj kaj homaj hejmoj tra tuta la mondo. Estiel karismaj kaj inteligentaj birdoj ili estas sufiĉe popularaj kiel dombirdoj, kvankam ilia bezono de relative granda spaco kaj tre laŭtaj voĉoj igas ilin taŭgaj ne por ĉiu posedanto.
Negrar
Negrar estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Aratingoj
Etimologio
La scienca nomo de la genro devenas de la indiĝena nomo por la birdoj, kiu konsistas je antikvaj tupiaj vortoj ará (brua birdo, arao) kaj tinga (brila aŭ brilkolora). Vere aratingoj havas ĝenerale pli brilkolorajn plumarojn kaj pli kuraĝan kaj aŭdacan kondutmanieron ol aliaj membroj de Arinae.
Ordeno de Sankta Patriko
La Plej Ilustra Ordeno de Sankta Patriko (The Most Illustrious Order of Saint Patrick) estas brita kavalira ordeno apartenanta al Irlando. La ordeno estis establita fare de George la 3-a, Reĝo de Britio en 1783. Kavaliroj estis regule kronitaj al la ordeno de tiam ĝis 1922, kiam la plej granda parto de Irlando akiris sendependecon en la nomo de Irlanda Libera Ŝtato. Kvankam la ordeno daŭre ekzistas oficiale ĝis nuntempe, la lasta nomumo al la ordeno estis farita en 1936, kaj la lasta kavaliro de la ordeno, princo Henriko, Duko de Gloucester, mortis en 1974. Malgraŭ tio, la reĝo daŭre estas la suvereno de la ordeno, kaj unu el la oficistoj, respondeca por la simboloj de Ulstero (Ulster King of Arms) kaj daŭre enoficas. Sankta Patriko estas la patrono de la ordeno, kaj ĝia moto estas Quis separabit? - aludo al la vulgata traduko de la letero de la apostolo Paŭlo al la Romanoj, ĉapitro 8, verso 35: "Kiu apartigos nin de la amo de Kristo?".
La plej multaj kavaliraj ordenoj en Britio inkludas la tutaĵon de la regno, sed la tri plej altaj ordoj ĉiu apartenas al unu nacio. La Ordeno de Sankta Patriko, kiu apartenas al Irlando, estas la plej nova kaj malplej grava el la tri. Ĝia angla ekvivalento, la Ordeno de la Ĝartero, estas la plej malnova kavalira ordeno en Britio, kaj ĝiaj komencoj devenas de la 14-a jarcento. La Skota ordeno estas Ordeno de la Kardo, kiu estis establita, en sia nuna enkarniĝo, en 1687.
La ordeno de Sankta Patriko estis menciita en la amaskomunikilaro en 1907, kiam ĝiaj simboloj, la Irlandaj Krono-Diamantoj, estis ŝtelitaj de Dublina Kastelo baldaŭ antaŭ la vizito de la Suvereno de la ordeno, Eduardo la 7-a. La kazo restas mistero ĝis hodiaŭ.
Aratingoj
Taksonomio
La taksonomio de la genro dum longa tempo estis problema ĉar ĝi estis evidente parafiletika. Uzante metodojn de molekula sistematiko oni sukcesis solvi la problemon per disigo de iama genro je kvar apartaj genroj.
Aliaj aratingaj specioj nun estas konsiderataj en genroj Eupsittula (brungorĝaj aratingoj), Psittacara (palbekaj aratingoj) kaj Thectocercus (unu specio, la blukrona aratingo).
Aliflanke, al genro Aratinga estas movigitaj specioj nendaj-aratingo (A. nenday) kaj aratingo de Weddell (A. weddellii). Antaŭe la nendaj-aratingo estis konsiderata sia propra genro pro malsimilaĵoj en formo kaj koloro de la supra makzelo, sed filogenetikaj studoj montris ĝian pli proksiman rilaton kun la branĉo de A. solstitialis.
Weinsheim (Eifel)
Weinsheim estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Krahulčí
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1366.
Ryuta Koike
Ryuta Koike (小池 龍太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC kaj Kashiwa Reysol.
Nervesa della Battaglia
Nervesa della Battaglia estas komunumo de Italio.
József Farkas (teologo)
Biografio
József Farkas frekventis gimnaziojn en Pest (urbo) kaj Kecskemét, poste li studis teologion en kalvinana kolegio de Kecskemét. En la lernojaro 1855 li estis asistanto en la kolegio, poste li iĝis kalvinana pastro, pli poste li profundigis siajn studojn en universitatoj de Vieno, Halle kaj Zuriko. Hejmenveninta li instruis en teologia instituto de Kecskemét inter 1857-1859, poste 46 jarojn en teologia instituto de Pest (ekde 1862 en rango ordinara instruisto). Li havis ankaŭ ekleziajn postenojn.
Max Friedrich Kunze
Max Friedrich KUNZE (naskiĝinta la en Eibenstock-Wildenthal, mortinta la  en Tharandt) estis germana forstscienculo.
Vivo
Post studoj en Tharandt inter 1857–59 kaj ekde 1861 en Gießen kaj Lepsiko Kunze iĝis en 1864 helpa oficisto, poste sekcia administranto en la saksia forstoministerio. En 1870 li ekdocentis kaj tri jarojn poste li ekprofesoris ĉe la Forstakademio de Tharandt.
Li verkis: »Die wichtigsten Formeln der Zins- und Rentenrechnung« (Dresdeno 1872); »Lehrbuch der Holzmeßkunst« (Berlino 1873); »Meteorologische und hypsometrische Tafeln« (Dresdeno 1875); »Hilfstafeln für Holzmassenaufnahme« (Berlino 1884); »Anleitung zur Aufnahme des Holzgehaltes der Waldbestände« (Berlino 1886); »Neue Methode zur raschen Berechnung der unechten Saftformzahlen der Fichte und Kiefer« (Dresdeno 1891) kaj multajn interesajn artikolojn por la jarlibroj »Tharander forstliche Jahrbuch«, por kies eldono li ekresponsis en 1888.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 11. Leipzig 1907, p. 826 (tie ĉi interrete)
Wataru Ikenaga
Wataru Ikenaga (池永 航, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC.
NGC 6966
NGC 6966 estas duopa stelo en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gyula Hevesi
Gyula Hevesi [djula heveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hevesi Gyula estis hungara kemiisto, ekonomikisto, politikisto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1956).
Gyula Hevesi naskiĝis la  1890 en Hungara reĝlando, en Ungvár (nuntempa Uĵhorodo en Ukrainio). Li mortis la 1970 en Budapeŝto.
The Anarchist Cookbook
The Anarchist Cookbook ("La kuirlibro de la anarkiisto") estas libro de William Powell, aperinta unuafoje en 1971 kaj verkita kiel manifesto kontraŭ la Usona registaro kaj la Vjetnama milito. Ĝi enhavas receptojn kaj instrukciojn por fabriko de hejmaj eksplodigiloj, fumobomboj, pordistraj drogoj, monfalsado kaj iloj por la sabotado de telekomunikado, interalie.
Undekilamino
Undekilamino aŭ C11H25N estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la  ekanolo kun amoniako en ĉeesto de katalizilo. Undekilamino estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Undekilamino ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Gyula Hevesi
Biografio
Gyula Hevesi devenis el juda familio. Li frekventis gimnazion, poste universitaton en Budapeŝto. En 1918 li edziĝis, sed baldaŭe li eksedziĝis, en 1919 li denove edziĝis. Jam en 1918 li redaktis komunistan gazeton, poste li estis komisaro (komprenu ministro) pri ekonomia produkto dum la [[Hungara Sovetrespubliko. Post la fiasko li rifuĝis al Vieno, poste al Berlino, poste al Italio. Tie li arestiĝis, tial li vojaĝis unue al San Marino, fine al Sovetunio. Inter 1938-1946 li estis deportita trudlaboristo. En 1948 li hejmenvenis kaj li ekhavis gravajn postenojn. Ekde 1959 ĝis sia morto li estis grava membro de la unusola partio. Li ricevis premion Kossuth en 1959, pli frue kaj poste ankaŭ aliajn premiojn.
Miĥael Giŝpling
Mikaelo Giŝpling (Гишплинг Михаил Яковлевич, naskiĝis en 1924 (Irkutsk), mortis la (Jerusalemo)) estis rusia kaj sovetia esperantisto, poste israelano. Esperantistiĝis en 1943. Giŝpling estis inĝeniero-kemiisto jam en Moskvo. En 1957 Li fondis kaj gvidis Moskvan junularan Esperanto-klubon "Fajrero". Li ankaŭ estis poeto, kiu apartenis al la Moskva skolo de Esperanto-poezio. En la 1980-aj jaroj li reaktiviĝis kaj publikigis en gazetoj, kiel Fonto, Monato kaj La Ondo de Esperanto. Li ricevis premiojn en Belartaj Konkursoj de UEA kaj Liro.
Giŝpling estis kvinfoje premiita ĉe Belartaj Konkursoj pri poezio: 1-a premio en 2000, 2004, 2008; 2-a kaj Honora mencio en 2004. Ekde 2000 li estis FD (Faka Delegito) pri poezio en Jerusalemo.
Verkoj
Poeziaj libroj, verkitaj de li:
Sándor Gothard
Sándor Gothard [ŝAndor gotard], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gothard Sándor estis hungara astronomo, agronomo, bienulo, fabrikestro, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis herényi. Lia frato estis Jenő Gothard.
Ferenc Kenéz (artisto)
Ferenc KENÉz [kene:z] estas hungara industriartisto. Li naskiĝis en Salonta en 1940.
Sándor Gothard
Sándor Gothard naskiĝis la  en Herény (nuntempa urboparto de Szombathely). Li mortis la en Herény.
Ferenc Kenéz (artisto)
Kariero
Ferenc Kenéz laboris kiel teknikisto pri kemio en Debreceno. De aŭtuno 2000 post sia pensiuliĝo li estas murbildfarista industriartisto, marketristo.
Sándor Gothard
Biografio
Sándor Gothard frekventis gimnazion en Szombathely, poste li lernis juron en Budapeŝto kaj Vieno. Li akiris diplomon en 1880. En la sekva jaro kun sia frato li establis observatorion en Herény. Ĝis 1883 li observis planedojn, poste li okupiĝis pri agronomio en sia bieno. Ekde 1909 li produktis armilojn. Li estis ankaŭ parlamenta deputito.
Weinheim
Weinheim [prononco "Vajnhajm", laŭvorte "vinhejmo"] estas urbo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Neckar kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo, 18 kilometrjon norde de Hajdelbergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Krom la du burgoj kaj la pitoreska historia urbocentro, por urbaj vizitantoj interalie elstaras la granda terma banejo Miramar, kiu havas multajn saŭnejojn, basenegojn kaj por ripozo kaj por vigla naĝado en artefaritaj ondoj, tubegajn glitejojn aparte ŝatatajn de junuloj kaj vastan subĉielan areon, kie post saŭnado eblas promeni, laŭsezone sunbruniĝi aŭ baniĝi en natura lago, la "Waidsee".
Trafiko
La urbo rekte ligiĝas al la germana aŭtovojo A5 norde al Frankfurto ĉe Majno kaj Darmstadt, sude al Bazelo kaj Karlsruhe. Krome ĝi konektatas al la regiona federacia vojo 38 - okcidente je parto de 7 kilomtroj nomata "germana aŭtovojo A659" - okcidenten al Mannheim kaj Ludwigshafen en la metropola regiono Rhein-Neckar, de tie al la germana aŭtovojo A6 kaj distance plu al la historiaj regionoj Palatinato kaj Alzaco, kaj orienten al la federacia vojo 26 al iuj komunumoj de la montaro Odenvaldo kaj distance plu al Dieburg kaj Aschaffenburg.
La ley del deseo
La ley del deseo (La leĝo de la deziro) estas hispana filmo verkita kaj reĝisorita de Pedro Almodóvar kaj premierita la 7an de februaro 1987. Stelulis Eusebio Poncela, Carmen Maura kaj Antonio Banderas. ​
Intrigo
Pablo Quintero (Eusebio Poncela) estas samseksema sukcesa reĝisoro de kino kaj teatro kiu ĵus premierigis sian lastan verkon, nome El paradigma del mejillón (La mitula paradigmo). Dum festo li diskutas kun sia multe pli juna amanto, Juan (Miguel Molina), la somerplanojn. Pablo restos en Madrido, dum Juan iros al suda naskurbo ĉe sia familio. Pablo estas proksima al sia transĝenra fratino, Tina (Carmen Maura), kiu estis ĵus abandonita de sia lesba amantino, kiu lasis al ŝi filinon Ada, dek-jaraĝa. Frustraciita, Tina dediĉas sian tempon al Ada, estante bona adoptita patrino. Ada estas feliĉa vivante kun Tina kaj pasigante tempon kun Pablo, kiun ŝi vere amas. Tina, Ada kaj Pablo formas malkutiman familion.
Tiukadre Antonio revenas al sia denaska Andaluzio, kie li loĝas kun dominena germana patrino. KIel promesite, Pablo sendas al Antonio leteron subskribitan laŭ Laura P, nomo de rolulo inspirita de lia fratino en verkata scenaro. En tiu letero, Pablo diras al Antonio, ke li amas Juan. Sed la ĵaluza Antonio volas malaperigi Juan, deziras posefi ĉion kio apartenas al Pablo kaj klopodas por seksumi kun Juan. Kiam Juan malakceptas tion, Antonio ĵetas lin el ravino. Murdinte sian rivalon, Antonio rapide iras al sia naskurbo. Pablo iĝas suspektita pro la krimo, ĉar estas konfuzo pri ĉemizoj.
Pablo ekscias, ke Antonio estas kulpa pro la murdo. Ili kverelas kaj Pablo fuĝas persekutita de la polico. Tiukadre suferas akcidenton kaj vekiĝas en hospitalo kun amnezio. La patrino de Antonio montras al la polico la leterojn ricevitaj de ŝia filo subskribitaj kiel Laura P. La mistera Laura P iĝas tiam la ĉefa suspektita, sed la polico ne trovas ŝin. Antonio revenas al Madrido kaj, por alproksimiĝi al Pablo, ankoraŭ en hospitalo, seksallogas Tina, kiu kredas lian amon aŭtenta.
Cele al la memorrekupero, Tina rakontas al sia frato sian pasinton. Naskiĝinta viro, juna amaferis kun sia patro. Eĉ faris al si operacion por seksoŝanĝo por kontentigi lin, sed li lasis ŝin por alia virino. Tina dankas al sia frato, ke li ne juĝis ŝin. Tina konfesas ankaŭ, ke ŝi trovis amanton. Pablo ekrekuperiĝas; li komprenas, ke la nova amo de Tina estas Antonio kaj ke ŝi riskas danĝeron. Li akompanas la policon al la loĝejo de Tina kie Antonio tenas ŝin kiel ostaĝo. Antonio minacas murdon se li ne pasigas unu horon sole kun Pablo. Pablo akceptas kaj ili seksumas; poste Antonio memmortigas sin.
Yatsunori Shimaya
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC, Tokushima Vortis kaj Sagan Tosu.
NGC 6967
NGC 6967 (aliaj indikoj — UGC 11630, MCG 0-53-6, ZWG 374.18, IRAS20450+0013, PGC 65385) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Nikita Ĥruŝĉov
Nikita Sergejeviĉ Ĥruŝĉov (Никита Сергеевич Хрущёв; naskiĝis la, mortis la en Moskvo) estis sovetia politikisto kaj partia gvidanto, membro de la Komunista partio de Sovetunio ekde 1918. Inter 1953 kaj 1964 li estis ŝtatestro de Sovetunio, inter 1958 kaj 1964 li estis samtempe Prezidanto de la Konsilio de Ministroj de Sovetunio.
Mildigo
Ĥruŝĉov estis reforma politikisto, kies regado poste estis rekonata kiel mildiga periodo post la regado de Stalin. Interalie Ĥruŝĉov iniciatis reformojn de la lega sistemo, plibonigis rilatojn kun kapitalismaj landoj (kaj malbonigis rilatojn kun Ĉinio ĝis preskaŭ milito dum la nomita Ĉina-sovetia disiĝo), amnestiis plejparton de la politikaj malliberigitoj. Grandan enlandan famon al li donis la unua programo pri konstruado de loĝejoj (ĉefe kvinetaĝaj domoj kun malgrandaj apartamentoj) kaj liberigo de viktimoj sub la reĝimo de Stalin (vidu Granda purigo kaj Gulago).
Kelkaj reformoj de Ĥruŝĉov estis tro aŭdacaj kaj fiaskis pro sia neellaboriteco. Ekzemple, post vizito al Usono li ege ekŝatis ideon pri kultivado de maizo, rezulte de kio oni komencis kreskigi maizon eĉ en tiel nordaj regionoj kiel Karelio aŭ Kazaĥio, certe sen granda sukceso. En aliaj regionoj, tamen, maizo estis bona trovo por manĝigi bruton kaj produkti maizaĵojn por nutra industrio.
Li planis eĉ pliajn reformojn kaj novan konstitucion, laŭ kiu, interalie, okazus divido de partio kaj ŝtato, enkonduko de parte merkataj ekonomiaj mekanismoj ks. Li ne sukcesis fari ĉion ĉi, ĉar kunveno de la Centra Komitato deprenis lin de ĉiuj postenoj pretekste de lia malbona sanstato. Tiel Ĥruŝĉov iĝis unu el du sovetiaj gvidantoj, kies fino de regado ne koincidis kun la morto (la dua estas Miĥail Gorbaĉov).
Parolado en UN (1956)
Fama okazo dum la regado de Ĥruŝĉov estis lia parolado antaŭ UN en 1960, en kiu li ŝajnigas perdi la memregon, demetas sian ŝuon, kaj frapas per ĝi sur la katedro. Tiu "perdo de memrego" tamen estis tute planita. Li estis eĉ kunportinta 3an ŝuon por sia mistifiko. La mesaĝo estis "Se mi tiel facile perdas la memregon, atentu! Mi eble perdos same facile la memregon kaj puŝos la ruĝan butonon de la nukleaj armiloj".
Ĥruŝĉov kaj Esperanto
Ĥruŝĉov partoprenis la eldonon de "Esperanto en bildo", serio de 12 poŝtkartoj eldonitaj fare de la Akademio de Sciencoj de la SSSR en 1957, kiu estis kreita por popularigi Esperanton kaj plibonigi la rilatojn inter Sovetio kaj la Esperanto-movado. En unu el la poŝtkartoj, Ĥruŝĉov aperas kune kun aliaj sovetaj politikistoj kaj figuroj, kaj estas skribite Esperanto-saluto "Saluton al la tutmondo en la internacia lingvo Esperanto!".
Connerré - Beillé (stacidomo)
Connerré - Beillé estas franca stacidomo sur linio Paris-Montparnasse - Brest, situanta en Beillé, apud Connerré, en departemento Sarthe, regiono Luarlandoj.
NGC 6965
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Connerré - Beillé (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Luarlandoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Montparnasse - Brest (420000).
(118177) 1992 EZ13
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo Uppsala-ESO Survey of Asteroids and Comets (UESAC), elde la Observatorio La Silla (Ĉilio).
Estavar (stacidomo)
Estavar estas franca laŭmenda haltejo sur linio de Cerdanjo (metra ŝpuro), situanta en Saillagouse apud Estavar en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de Flava trajno (Train Jaune), trajno  specifa al linio de Cerdanjo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Villefranche-Vernet-les-Bains - Latour-de-Carol (669000).
Noale
Noale situas ĉe rivereto Marzenego, kies akvoj iam servis por plenigi defendajn fosaĵojn, ankoraŭ ekzistantajn.
Lepikoleacoj
La lepikoleacoj (Lepicoleaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo jungermanialoj (Jungermanniales). Ĝi enhavas 3 genrojn kaj 18 speciojn. Ĝia tipa genro estas lepikoleo.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (11 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (11 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Ernesto (Saksio)
Ernesto de Saksio (germane: Ernst von Sachsen; naskiĝinta la en Meißen, mortinta la  en Colditz pro falo deĉevala) estis saksia princo-elektisto kaj prapatro de la ernestida branĉo de la dinastio Wettin.
Vivo
Estante la plej maljuna filo de Frederiko la Milda li kune kun la frato Alberto la Temerara estis forkaptita disde Kastelo je Altenburg en 1455 fare de Kunz von Kauffungen. Li fondis la ernestidan linion de la saksia dinastio. En 1464 li posteulis la patron princ-elektistece sed tamen suverenis kun la frato Alberto komune pri la landoj de Meißen kaj Turingio, ĝis 1485.
Post la perfortita ekziligo de la vokto Henriko la 2-a (Plauen) fare de Georgo de Podebrado la du fratoj akiris en 1466 Plauen, Oelsnitz kaj Adorf. La protektadorajton pri Quedlinburg gajnis Ernesto en la jaro 1479 pro la helpo de la fratino kaj abatino Hedwig kontraŭ la urbo kaj la episkopo de Halberstadt. La ĵus antaŭe malkovritaj arĝentaj minejoj en la Ercmontaro pliabundigis la rimedojn por aĉeti novajn posedaĵojn, ekz. en 1372 de la Princolando Żagań en Silezio kaj en 1474 de la regadujoj de Żary, Beeskow kaj Storkow. Kiam la dua filo de Ernesto, Alberto, iĝis ĉefepiskopo de Majenco en 1482, la urbo Erfurto devis konsenti nevole al protektiĝo fare de la saksoj; la tria filo Ernesto iĝis en 1476 ĉefepiskopo de Magdeburgo, en 1479 krome koadjutoro en Halberstadt. Kun la patra helpo li obeemigis en 1478 la Halle-anojn kaj en 1486 la Halberstadt-anojn.
Papo Siksto la 4-a donacis al Ernesto en 1480 Oran Rozon, kiun li transdonis al la Katedralo de Meißen. Turingiaj aferoj post la morto de la onklo Vilhelmo la 3-a malharmoniigis la du fratojn. Okaze de la landa separiĝo en Lepsiko en la 26.8.1485 ricevis Ernesto, krom la lando Turingio kun la posedaĵoj vogtlandaj kaj frankoniaj, la duonon de la lando de ĉe la rivero Pleiße kaj Osterland (terra orientalis) iĝante tiel la fondonto de la ernestida (unue elektista) linio.
Lia edzino Elizabeto, filino de la bavara duko Alberto la 3-a mortis en 1484. Li havis kvar filojn: krom la jam menciitaj klerikoj Alberto kaj Ernesto ankoraŭ Frederikon kaj Johano la Konstanta, posteuloj liaj en la princ-elektisteco.
9010 Candelo
9010 Candelo [kandelo] estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Candelo, urbeto de la norda Piemonto, estas famkonata pro sia Ricetto : fortika vilaĝo kun 200 mezepokaj dometoj bonege restaŭritaj. Tie estas organizataj kulturaj kaj astronomiaj eventoj.
Fototropismo
Fototropismo estas la kreskado de organismoj reage al luma stimulo. Ĝi estas plej ofte observata en plantoj, sed povas okazi en aliaj organismoj, ekzemple fungoj. La ĉeloj en la planto kiuj estas plej foraj de la lumo havas kemiaĵon aŭksinon kiu reakcias kiam fototropismo okazas. Tio ĉi kaŭzas la planton longigi ĉelojn ĉe la flanko plej fora de la lumo. Fototropismo estas unu el la multaj plantaj tropismoj aŭ moviĝoj kiuj estas reagoj al eksteraj stimuloj. Kreskado direkte al lumfonto nomiĝas pozitiva fototropismo, dum kreskado for de lumo nomiĝas negativa fototropismo. Plejmultaj plantaj ŝosoj manifestas pozitivan fototropismon kaj rearanĝas siajn kloroplastojn en la folioj por maksimumigi fotosintezan energion kaj plirapidigi kreskadon. Radikoj kutime manifestas negativan fototropismon, kvankam gravitotropismo eble ludas pli grandan rolon en radika konduto kaj kreskado. Iuj vitaj ŝospintoj manifestas negativan fototropismon, kiu ebligas ilin kreski al malhelaj, solidaj objektoj kaj grimpi sur ili. La kombinaĵo de fototropismo kaj gravitotropismo ebligas al plantoj kreski en la ĝusta direkto.
Mekanismo
Estas pluraj signalaj molekuloj kiuj helpas la planton decidi kie troviĝas la lumfonto kaj tio  aktivigas plurajn genojn, kiuj ŝanĝas la hormonajn gradientojn ebligante la planton kreski al la lumo. La pinto de la planto, la koleoptilo, necesas por senti lumon. La meza parto de la koleoptilo estas la regiono kie okazas la ŝosa kurbiĝo. La hipotezo de Cholodny-Iris, evoluigita en la frua 20a jarcento, antaŭvidas ke, en la ĉeesto de nesimetria lumo, aŭksino moviĝas al la ombra flanko kaj antaŭenigas plilongigon de la ĉeloj ĉe tiu flanko por kaŭzi la planton kurbiĝi al la lumfonto. Aŭksinoj aktivigas protonpumpilojn, malpliigante je la pH en la ĉeloj ĉe la malluma flanko de la planto. Ĉi tiu acidigo de la ĉelmura regiono aktivigas enzimojn, ekspansinojn, kiuj rompas ligojn en la ĉelmura strukturo, malplirigidigante  la ĉelajn murojn. Krome, la acida medio interrompas hidrogenajn ligojn  en la celulozo kiu konsistigas la ĉelan muron. La malkresko en ĉelmura forto ŝveligas ĉelojn, efikante per mekanika premo kiu regas fototropan movadon.
Oni trovis ke dua grupo de genoj, PIN-genoj, ludas gravan rolon en fototropismo. Ili estas aŭksinportantaj, do ili ŝajne polarigas aŭksinon. Specife PIN3 estis identigita la primara aŭksinportanto. Eblas ke fototropinoj ricevas lumon kaj malhelpas la aktivecon de PINOID kinazo (PID), kiu tiam antaŭenigas la aktivecon de PIN3. Tiu activigo de PIN3 kaŭzas nesimetrian distribuon de aŭksino, kiu tiam kaŭzas nesimetrian plilongigon de ĉeloj en la tigo. PIN3-mutaciintoj havis pli mallongajn subkotiledonojn kaj radikojn ol la sovaĝa tipo kaj oni observis la saman fenotipon en plantoj kreskintaj kun aŭksinaj elflu-inhibantoj. Uzante anti-PIN3 imunoran etikedadon, oni observis moviĝon de la proteino PIN3. PIN3 kutime troviĝas ĉe la surfaco de subkotiledono kaj tigo, sed ankaŭ interniĝas en la ĉeesto de Brefeldin (BFA), eksocitozinhibanto. Ĉi tiu mekanismo ebligas reloki je PIN3 reage al ekologia stimulo. Oni kredis ke proteinoj PIN3 kaj PIN7 ludas rolon en pulsinstigita fototropismo. La kurbiĝaj reagoj en la "pin3"-mutaciinto signife reduktiĝis, sed nur iomete reduktiĝis en "pin7"-mutaciintoj. Ekzistas ioma superfluo inter "PIN1", "PIN3" kaj "PIN7", sed oni kredas ke PIN3 ludas pli grandan rolon en pulsinstigita fototropismo.
Iuj fototropinoj estas tre esprimitaj en la supra regiono de koleoptiloj. La du ĉefaj fototropinoj estas phot1 kaj phot2. Unuopaj Phot2-mutaciintoj havas fototropajn reagojn similajn al tiuj de la sovaĝa tipo, sed phot1-phot2 duoblaj mutaciintoj ne manifestas fototropajn reagojn. La kvantoj de PHOT1 kaj PHOT2 ĉeestantaj varias depende de la aĝo de la planto kaj la intenseco de la lumo. Ĉeestas granda kvanto da PHOT2 en maturaj folioj de Arabidopsis kaj tion oni ne ankaŭ vidis en ortologoj de rizo. La esprimado de PHOT1 kaj PHOT2 ŝanĝiĝas laŭ la ĉeesto de blua aŭ ruĝa lumo. Okazis redukto de PHOT1 mRNA en la ĉeesto de lumo, sed pliigo de PHOT2-transskribo. La niveloj de mRNA kaj proteino ĉeestantaj en la planto dependis de la aĝo de la planto. Tio ĉi sugestas ke la fototropinaj esprimniveloj ŝanĝas kun la maturiĝo de la folioj.
Maturaj folioj enhavas kloroplastojn kiuj estas nepraj en fotosintezo. Kloroplasta rearanĝo okazas en malsamaj lumaj medioj por maksimumigi fotosintezon. Estas pluraj genoj okupitaj en planta fototropismo inkluzive de la genoj NPH1 kaj NPL1. Ili ambaŭ enplektiĝas en kloroplastaj rearanĝoj. Oni trovis ke la nph1 kaj npl1 duoblaj mutaciintoj reduktis fototropajn reagojn. Fakte, la du genoj estas ambaŭ superfluaj en la determinado la kurbiĝon de la tigo.
Kvin modeloj de aŭksina distribuado en fototropismo
En 2012, Sakai kaj Haga skizis kiel diversaj koncentrecoj de aŭksino povas estiĝi ĉe ombra kaj prilumata flankoj de la tigo, donante fototropan reagon. Kvin modeloj pri la tiga fototropismo estis proponitaj, kun Arabidopsis thaliana kiel la studata planto. En la unua modelo alvenanta lumo malaktivigas aŭksinon ĉe la luma flanko de la planto lasante la ombran parton daŭri kreski kaj poste fleksi la planton super al la lumo. En la dua modelo lumo inhibas aŭksinan biosintezon ĉe la luma flanko de la planto, kaj tiel malpliigas la koncentrecon de aŭksino rilate al la netuŝita flanko. En la tria modelo estas horizontala fluo de aŭksino for de kaj la luma kaj la malluma flankoj de la planto. Alvenanta lumo kaŭzas ke plia aŭksino fluu de la senŝirma flanko al la ombra flanko, pliigante la koncentrecon de aŭksino sur la ombra flanko kaj tial plia kreskado okazas. En la kvara modelo la planto ricevas lumon malhelpi fluon de aŭksino el la bazpetalo malsupren al la senŝirma flanko, fluigante la aŭksinon  malsupren ĉe la ombra flanko. Modelo kvin enhavas elementojn de modeloj 3 kaj 4. La ĉefa fluo de aŭksino en ĉi tiu modelo venas de la supro de la planto vertikale malsupren al la bazo de la planto kun iom da aŭksino iranta horizontale de la ĉefa aŭksina fluo al ambaŭ flankoj de la planto. Ricevi lumon inhibas la horizontalan aŭksinan fluon de la ĉefa vertikala aŭksina fluo al la prilumata flanko. Laŭ la studo de Sakai kaj Haga, la observita nesimetria aŭksina distribuaĵo kaj sekva fototropa reago en subkotiledonoj ŝajnas plej konsekvenca kun ĉi tiu kvina scenaro.
Efikoj de ondolongo
Fototropismon en plantoj, ekzemple Arabidopsis thaliana regas blulumaj ricevantoj nomitaj  fototropinoj. Aliaj fotosentivaj ricevantoj en plantoj inkluzivas fitokromojn kiuj sentas ruĝan lumon kaj kriptokromojn kiuj sentas bluan lumon. Diversaj organoj de la planto eble manifestas diversajn fototropajn reagojn al diversaj ondolongoj de lumo. Tigaj pintoj manifestas pozitivajn fototropajn reagoj al blua lumo, dum radikaj pintoj manifestas negativajn fototropajn reagojn al blua lumo. Kaj radikaj pintoj kaj plejmultaj tigaj pintoj manifestas pozitivan fototropismon al ruĝa lumo. Kriptokromoj estas fotoricevantoj kiuj sorbas bluan/ultraviolan lumon kaj ili helpas regi la diurnan ritmon en plantoj kaj altempigon de florado. Fitokromoj estas fotoricevantoj kiuj sentas ruĝan/infraruĝan lumon, sed ili ankaŭ sorbas bluan lumon. La kombinaĵo de reagoj de fitokromoj kaj kriptokromoj ebligas al la planto reagi  al diversaj specoj de lumo. Kune fitokromoj kaj kriptokromoj inhibas gravitotropismon en subkotiledonoj kaj kontribuas al fototropismo.
Takaki Fukumitsu
Takaki Fukumitsu (福満 隆貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Verspah Oita, Renofa Yamaguchi FC, Cerezo Osaka kaj Mito HollyHock.
Nogara
Nogara estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
(14406) 1991 PP8
(14406) 1991 PP8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Smeralda lageto
Smeralda lageto (ĉeĥe Smaragdové jezírko) aŭ Plešivecké jezírko estas lageto sur fundo de eksa ŝtonminejo sur norda deklivo de monto Plešivec en Brdy. Ĝi troviĝas en katastra teritorio Radouš sude de municipo Lhotka en distrikto Beroun en Mezbohemia regiono en Ĉeĥio. Ĝi situas en supermara alteco 470 m. Ĝi havas areon 0,083 ha. Ĝi estas 40 m longa kaj 30 m larĝa.
Ĉirkaŭaĵo
La ĉirkaŭaĵo de lageto estas surkreskinta de miksarbaro.
Akva reĝimo
Lalageto ne havas surfacan alfluanton nek defluanton. Ĝi estas provizita de fonto, kies abundeco en la dua duono de la 20-a jarcento iom post iom sinkis. La akvo samtepe fariĝis pli malklara. Ĝi situas en akvejo de Litavka.
Mito
Laŭ mito en la lageto kaŝiĝas serpenta reĝino. Tiu aperas kiel juna virgulino kun smeraldaj okuloj kaj lamentas. Kiu ekvidos ŝin aŭ ekaŭdos ŝian plorsingultadon, al tiu tio alportos malfeliĉon.
NGC 6968
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
9009 Tirso
9009 Tirso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Vincenzo Zappalà elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
La Tirso, sceptro de Dionizo, simbolas la ĝojojn de la vivo. Estas ankaŭ la itala akronimo por Tutti Insieme Ridendo Sorseggiando Osservando ("Ĉiuj Kune Ĝuante, Studante, Observante"), kiu reprezentas sciencan kaj kulturan rondon, kie homoj dividas spertojn por pli bona kompreno de valoroj, kun la disvastigo de la astronomio kiel ĉefa motivanta forto.
Connerré
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Mamers, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas connerréens.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Kazuhito Kishida
Kazuhito Kishida (岸田 和人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Machida Zelvia kaj Renofa Yamaguchi FC.
Carletonville
estas grandurbo en Sud-Afriko, en provinco Ĥaŭtengo, en urbara municipo Merafong.
Geografio
situas sur altebenaĵo en norda parto de la lando. Krugersdorp troviĝas 47, Soweto 48, Johanesburgo 71, Pretorio 111, Bloemfontein 330, Durbano 525, Port Elizabeth 863, Kaburbo 1204 km.
Historio
En 1937 komenciĝis la minado, tiam oni fondis la setlejon. En 1959 ricevis statuson urbo (kun la apudaĵoj), kiu ricevis sian nomon de minado-direktoro Guy Carleton Jones. En la 1970-aj jaroj strikoj okazis, dume la polico vundis, eĉ mortis ministojn. Komence de la 21-a jarcento oni komencis reuzi la teron, ekzemple oni kultivas rozojn.
Ekonomio
estas unu el la plej riĉaj oro-produktantaj areoj en la mondo, kie troviĝas la plej profunda minejo de la mondo kun profundeco 3 749 m.
Trafiko
El la plej gravaj vojoj kuras al Soweto kaj Randfontein.
Klimato
havas subtropikan klimaton. En januaro la temperaturo estas averaĝe 26 ° C, en junio 16 ° C. Junie estas vintro, tiam malofte frostas kaj neĝas. Jare pluvas iomete pli, ol 700 mm, precipe somere pluvas.
Weira
Weira estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Saale-Orla de la federacia lando Turingio, kaj krome estas parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Oppurg. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Rysy
Rysy (slovaka elparolo: //, pola elparolo: //) estas monto en la montaro Altaj Tatroj, en la ekstera arko de Karpatoj, ĉe la landlimo inter Pollando kaj Slovakio. Ĝi kulminas je en Slovakio. Sur ĝia norda deklivo, alte, troviĝas la plej alta punkto de Pollando.
La monto estas la plej alta punkto de Altaj Tatroj alirebla por marŝantoj per markitaj vojoj sen montara ĉiĉerono. Rifuĝejo nomita Chata pod Rysmi, situanta pli malalte ol la pinto, estas disponigita por ili. Ekde la komenco de la 20-a jarcento, multaj famuloj suprengrimpis ĝin, kiel la geedzoj Pierre kaj Marie Curie aŭ Lenin, kies suprengrimpo ne estas pruvita sed estis vaste utiligata de la komunisma potenco kadre de internacia junulara renkontiĝo.
Nomo
La nomo Rysy, uzata kaj slovake kaj pole, devenas de la loka gorala dialekto kaj signifas “fendo” aŭ “trarompaĵo”. Ĝi indikas aron de malgrandaj fendoj kaj lavangaj koridoroj, kies ĉefa estas en la okcidenta flanko, sed ankaŭ multaj pli malgrandaj troviĝas en la norda flanko. Tiu nomo estis uzata pli ĝenerale por ĉiuj pintoj de la valo de Rybi Potok. Poste, la nomo iom post iom iĝis uzata nur por la plej alta pinto, kiam ministoj kaj montogrimpistoj bezonis pli detalan priskribon de la regiono.
La hungara nomo Tengerszem-csúcs kaj la germana Meeraugspitze signifas “Mar-okul-pinto”, reference al Morskie Oko, glacia lago situanta ĉe la norda piedo de la monto. Antaŭ ol la uzado de la termino Rysy disvastiĝis, ekzistis ankaŭ slovakaj nomoj rilataj al Morskie Oko, ekzemple Kopa nad Morským kaj Štít Morského oka aŭ ankoraŭ Kopa nad Rybím, kiu precizigas la situon de la monto super la valo de Rybi Potok.
Situo, topografio
Rysy situas ĉe la landlimo inter Pollando kaj Slovakio kaj estas ĝia plej alta pinto. La slovaka parto administre apartenas al la urbo Vysoké Tatry en la nordo de la distrikto Poprad kaj la pola parto al la municipo Bukowina Tatrzańska en la sudo de la Malgrandpollanda Provinco. La pinto troviĝas  nordokcidente de Košice, la dua urbo de Slovakio,  nordoriente de Bratislavo kaj  sude de Krakovo. Ĝi konsistas el tri pintoj, el kiuj du estas en Slovakio kaj unu en Pollando. La slovakaj pintoj situas sudoriente kaj centre ; la pola pinto, nordokcidente, estas la plej alta punkto de Pollando.
La pinto apartenas al la ĉefa kresto de Altaj Tatroj, sudoriente de la lago Morskie Oko, ĉe kruciĝo kun malĉefa kresto direktita norden. Ĝi konsistigas la landlimon inter ambaŭ ŝtatoj kaj enhavas la pintojn Malé Rysy, Veľký Žabí štít kaj Nižný Žabí štít. Ankaŭ la ĉefa kresto, okcidente, estigas la landlimon; la unua pinto en tiu direkto estas Žabí Kôň  antaŭ Žabia veža. Ekde Rysy, la ĉefa kresto de Altaj Tatroj turniĝas al sudo kaj iom altiĝas ĉe Ťažký štít kaj Vysoká, ambaŭ en slovaka teritorio.
Geologio
La reliefo estas tre markita de glaciaj epokoj. La glaĉero de la valo de la rivero Biela voda, kies amasiĝa loko troviĝis nordoriente de Rysy, atingis 13-kilometran longon kaj 300-metran dikon. Ĉe la nordokcidenta piedo de la monto, la glaĉero, kiu atingis ĝis da longo, formis la du plej grandajn glacidevenajn lagojn en Altaj Tatroj. La glaĉero de la suda deklivo estis malpli granda.
Klimato
La klimato ĉe la pinto estas montara kaj karakterizata de pli ol 200 tagoj da frosto kaj neĝa kovro dum proksimume 290 tagoj jare. La pola deklivo, norde, estas signife pli malvarma; oni konsideras, ke similaj temperaturaj kondiĉoj troviĝas pli alte sur la slovaka deklivo. Ĝi estas ankaŭ pli trafata de la ĉefaj ventoj kaj estas sekve pli pluva ol la norda deklivo. La klimataj kondiĉoj sur la norda deklivo plenumas la kondiĉojn por ĉiama neĝo ekde, kio signifas, ke se la geomorfologiaj kondiĉoj estus plenumitaj, malgranda glaĉero povus formiĝi.
Bestaro kaj plantaro
Rysy havas riĉan plantaron konsistantan el 63 specioj de floraj kreskaĵoj, ĉefe en la alpa etaĝo, inter 2,483 kaj. Inter la maloftaj plantoj troviĝas karpata antenario (Antennaria carpatica), Saxifraga retusa kaj Poa ×nobilis Skalińska.
Kvankam la nomo Rysy pro hazardo signifas ankaŭ “linkoj” (Lynx lynx) en la slovaka, linko kaj bruna urso (Ursus arctos) ne ĉeestas super la arbaraj zonoj. Ĉe la pinto, oni povas renkonti subspecion de ĉamo endemian en Tatroj (Rupicapra rupicapra tatrica) aŭ marmoton (Marmota marmota latirostris).
Suprengrimpo
La unuan konatan suprengrimpon faris Eduard Blásy kaj lia ĉiĉerono Ján Ruman-Driečny en 1840. La unua vintra supreniro estis plenumita la de Teodor Wundt kaj Jakub Horvay.
Vintre, suprengrimpo estas permesata nur de Pollando, malgraŭ relative alta risko de lavango, kiu jam plurfoje kaŭzis mortajn akcidentojn. La plej morta lavango okazis la, mortigante 8 personojn el 13-opo.
Evoluo de la landlimo
Rezulte de premo de pola koloniado el la nordo, la Árpád-dinastio integrigis la regionojn Spiš kaj Liptov en la Hungaran reĝlandon kun la celo fortikigi ĝiajn limojn sude de Tatroj.
Episkopujo de Saint-Malo
La episkopujo de Saint-Malo aŭ diocezo de Saint-Malo estis iama diocezo de la romkatolika Eklezio en Francio.
Rysy
Evoluo de la landlimo
La lago Morskie Oko longe estis objekto de disputo pri la norda flanko de la monto pro interpreto de teksto el 1320. Ekde 1589, la hungara sinjoro György Horváth-Palocsay regis parton de la regiono Podhale, nome de la reĝo de Pollando. En 1769, kvankam ĝi antaŭ tiam faris neniun postulon, la Hungara reĝlando postulis teritorion inter la rivero Biela voda kaj Rybi Potok kaj okupis tiun de Biela voda ĝis la malĉefa kresto norde de Rysy. En 1772, dum la unua divido de Pollando, tiuj teritorioj estis definitive integrigitaj al la hungara parto de la Aŭstra imperio. La postulo de la teritorio inter la kresto kaj Rybi Potok estas senvalidigita per la aneksado en 1795 de Galicio al la Aŭstra imperio. La konflikto reaperis en 1890 dum disputo inter privataj posedantoj, kiu kondukis al interveno de armitaj hungaraj ĝendarmoj sur la bordoj de Morskie Oko, kio estis kontraŭleĝa ago laŭ la aŭstra vidpunkto. La, internacia komisiono difinis la limon inter la aŭstra kaj hungara partoj de Aŭstrio-Hungario. Tiu decido lokis la lagon Morskie Oko en Galicio. Tiu limo estas la hodiaŭa landlimo inter Pollando kaj Slovakio ĉe Tatroj.
Episkopujo de Saint-Malo
Ĝi estis unu el la naŭ diocezoj aŭ historiaj episkopujoj de Bretonio. Ĝia teritorio estis tiu de la Lando de Saint-Malo, kiu situas precipe sur la nunaj departementoj Ille-et-Vilaine, Côtes-d'Armor kaj parto de Morbihan (regiono de Ploërmel). Ĝia episkopejo estis en Saint-Malo, post esto en Aleth ĝis en la 11-a jc.
Yuya Torikai
Yuya Torikai (鳥養 祐矢, n. ) estas japana futbalisto.
Episkopujo de Saint-Malo
Historio
Kiel la episkopujo de Saint-Brieuc kaj la episkopujo de Dol, tiu de Saint-Malo kreiĝis post la dispecigo de la iama regiono de la koriozolitoj. Episkopujo estis kreita en la 9-a jc, kun sidejo en Aleth, urbo de la duoninsulo de Saint-Servan, ĉe la buŝo de rivero Rance, fronte al Saint-Malo, kiu fine akiris la episkopan sidejon en la 11-a jc.
Rysy
Suprenirado
Rysy estas la plej alta punkto de Altaj Tatroj alirebla de marŝantoj sen montara ĉiĉerono. Ĝia pinto estas ĉe la fino de du markitaj vojoj. La unua, en la slovaka flanko, malfermita de la 16-a de junio ĝis la 31-a de oktobro, sude, estas pli facila. Ĝi komenciĝas de la rifuĝejo Chata pri Popradskom plese, situanta apud la lago Popradské pleso je kaj sekvas la valon Mengusovská, markitan blue. Ekde Žabí potok aŭ “rana rivereto”, ruĝe markita vojo supreniras al la rifuĝejo Chata pod Rysmi je situanta sub la  alta montpasejo Váha, kiu li mem troviĝas inter Český štít  kaj Rysy. La suprenirado daŭras kutime 3 horojn kaj 30 minutojn. La dua itinero kondukanta al Rysy estas en Pollando ĉe la norda flanko. Ĝi komenciĝas de la rifuĝejo Schronisko nad Morskim Okiem je, laŭiras la orientan bordon estas de Morskie Oko, poste laŭiras la orientan bordon de alia lago, Czarny Staw pod Rysami, kaj daŭras ĝis la pinto. La meza tempo por atingi la pinton per tiu vojo estas kvar horoj.
Episkopujo de Saint-Malo
Vidu ankaŭ
- GENDRY Mickael, "L'immunité du « monastère de Saint-Méen et de l'île de Malo », à l'origine de la création de l'évêché d'Alet", raporto de "Centre de Recherche et d'Archélogie d'Alet", volumo 38-2010, p. 63-86.
Rysy
Infrastrukturoj
En 2000, la slovakaj kaj polaj aŭtoritatoj instalis landliman kontrolejon rezervitan al piedirantaj civitanoj de la Eŭropa Unio. La kontrolejo estis malfermita de la 1-a de julio ĝis la 30-a de septembro de ĉiu jaro inter la 7-a kaj la 19-a horo. La periodo de malfermo estis plilongigita de la 16-a de junio ĝis la 31-a de oktobro ekde 2004, jaro de eniro de la du ŝtatoj en la Eŭropan Union. Ĉi tiu periodo kongruas kun la periodo de malfermo de la markitaj vojoj en la slovaka flanko kaj la horoj kongruas kun la regularo de la pola nacia parko, kiu malpermesas iradon dum nokto. La kontrolejo estis forlasita post la eniro de ambaŭ landoj en la Schengen-spacon, kiu permesas liberan cirkuladon de homoj, la.
Nogarole Rocca
Nogarole Rocca estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
Rysy
Infrastrukturoj
De la 16-a de junio ĝis la 31-a de oktobro, rifuĝejo situanta alte nomata Chata pod Rysmi, t.e. “kabano sub Rysy”, provizas manĝon kaj tranoktadon por 14 personoj. La rifuĝejo, situanta ĉe la slovaka flanko, estas la plej alta en Altaj Tatroj. Ĝi estis konstruita kiel unuetaĝa en 1932 kaj plia etaĝo estis aldonita en 1977. Ĝi estis plurfoje difektita de lavangoj kaj renovigita en 2010–2011. La rifuĝejo estas unu el la ses altmontaj rifuĝejoj en Slovakio, kiujn oni provizas per portado. La portantoj, ŝarĝitaj per 60 ĝis, transportas sian ŝargon laŭ longa vojo, kiu altiĝas je.
(14407) 1991 PQ8
(14407) 1991 PQ8 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
William Henry (ĥemiisto)
William HENRY (12a de Decembro 1774 – 2a de Septembro 1836) estis angla kemiisto. Li estis filo de apotekisto Thomas Henry kaj naskiĝis en Manĉestro, Anglio. Li disvolvigis tion kio estas konata nuntempe kiel Regulo de Henry.
Unu el lia plej bone konataj artikoloj (publikigita en "Philosophical Transactions of the Royal Society", 1803) priskribas eksperimentojn pri la kvanto de gasoj absorbita de akvo je diferencaj temperaturoj kaj sub diferencaj premoj. Aliaj artikoloj temas pri gas-analizo, grizuo, lumiga gaso, la kompono de klorida acido kaj pri amoniako, urinaj kaj aliaj morbokonkrecioj, kaj pri la desinfektigaj povoj de varmo.
Nogarole Vicentino
Nogarole Vicentino estas komunumo de Italio.
Aroha Insulo
Insulo Aroha estas malgranda insulo ĉe Rangitane, kiu estas ĉirkaŭ 12 km laŭ ŝoseo el Kerikeri ĉe la Golfo de Insuloj, Nordlando, Novzelando. Ĝi estas posedata kaj administrata de la Organizo Reĝino Elizabeto la 2-a kaj estas ĉefa habitato de la Nordinsula bruna kivio. Ĝi ligiĝas al la ĉeftero pere de digvojo.
Weischlitz
Weischlitz - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Vogtland de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. Kun la najbara komunumo Reuth ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Weischlitz.
Okcidenta Palm Beach
Okcidenta Palm Beach, angle West Palm Beach estas grandurbo en Usono, en subŝtato Florido, en Kantono Palm Beach. La urbego estas ĉefurbo de la kantono, krome ĝi estas la plej maljuna granda municipo en la Suda Florido.
Geografio
Okcidenta Palm Beach situas laŭ Atlantiko en sudorienta parto de Usono, en sudorienta parto de Florido.
Historio
Hispanoj trovis en tiu areo indianojn en 1513. En 1763 angla kontrolo de Florido okazis. Inter 1818-1858 tri militoj okazis inter Usono kaj indianoj. la nuna Okcidenta Palm Beach estis loĝata de usonanoj ekde la 1870-aj jaroj. La loknomo "Westpalmbeach" aperis en mapo en 1893, sed en la sekva jaro oni iom ŝanĝis ĝin laŭ la nuna formo. Oni okupigixis pri turismo kaj fruktokultivado. En 1909 la urbo iĝis administra centro de la kantono. La loĝantaro kvarobligis de 1920 ĝis 1927. En 1928 granda ŝtormo okazis.
Trafiko
El Okcidenta Palm Beach aŭtovojoj kaj trajnoj kuras al Jacksonville (Florido) kaj Miamo]], krome ĉfvojo kaj fervojo funkcias al Tampa. En la kantono internacia flughaveno funkcias, en la urbego troleoj kaj aŭtobusoj liveras la pasaĝero]]jn. La haveno tre gravas por la urbo.
Nove
Nove estas komunumo de Italio.
Béla Jánszky
Béla Jánszky [jAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jánszky Béla estis hungara arkitekto.
Béla Jánszky naskiĝis la en Ózd, li mortis la  en Budapeŝto.