cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tibor Gerevich
GEREVICH Tibor (gereviĉ) estis hunhara arthistoriisto, universitata profesoro, ano de la Hungara Scienca Akademio. Li naskiĝis en Máramarossziget la 14-a de junio 1882 kaj mortis en Budapeŝto la 11-a de junio 1954.
Biografio
En la Universitato de Budapeŝto Gerevich estis studento de Gyula Pasteiner. Post sia doktoriĝo li laboris en la Hungara Nacia Muzeo (MNM), li estis direktoro de la muzeo kristana (Keresztény Múzeum) de Esztergom. Ekde 1924 li estis universitata profesoro, ekde 1925 li estis direktoro, pli poste kuratoro de la Római Magyar Intézet (Hungara Instituto de Romo). Ekde 1932 li estis prezidento de la Műemlékek Országos Bizottsága, konstanta sekretario de la Nemzetközi Művészettörténeti Kongresszus (Kongreso Internacia pri Arthistorio).
Andronovka (Centra ringo de Moskvo)
Andronovka (Андроновка) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Centra ringo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
Geranila heptanato
Geranila heptanato aŭ C17H30O2 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo el la esteroj de la heptanata acido kaj geranila alkoholo. Geranila heptanato estas senkolora likvaĵo kun flora odoro uzata kiel gustigagento kaj odorigagento en la nutrondustrio kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Geranila heptanato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Geranila heptanato reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj.
Ferenc Fiala
FIALA Ferenc estis hungara politikisto, ĵurnalisto, skermisto naskita en Koloĵvaro la 19-an de decembro 1904 kaj mortinta en Saarbrücken la 14-an de septembro 1988.
Kariero
Ferenc Fiala havigis diplomon de inĝeniero pri konstruo en Budapeŝto, kaj plustudis en Munkeno kaj Parizo. De 1932 ĝis 1934 li estis politika artikolisto kaj interna kunlaboranto de la gazeto Magyarság, de 1934 interna kunlaboranto de la gazeto Új Magyarság. Li estis la iniciantinto de la nacisocialista movado en Hungario, direktisto de la presaraferoj de la Nyilaskeresztes Párt (Sagkruca Partio). En 1944 li estis presarĉefo de la partio, redaktoro de la gazeto Összetartás, politika ĉefkunlaboranto kaj ĉefartikolisto de la Pesti Újság kaj Magyarság. En 1946 la Popoltribunalo kondamnis lin al morto, sed poste ĝi ŝanĝis tiun al tutviva malliberejo. En oktobro de 1956 li loksidiĝis en Germanio, kie li redaktis la gazetojn Magyar Egység, Összefogás, Hídfő, resp. Új Hídfő. De 1927 ĝis 1944 li estis skermisto, spadisto de la Magyar Atlétikai Club (MAC). En 1930 kiel membro de spadteamo li estis altlerneja ĉampiono, en la individua konkurso li havigis la 2-an lokon. En 1932 kaj 1933 li estis ano de la spadteamo.
Mortagne
Mortagne estas la nomo de pluraj lokoj en Francio:
Polana (Murska Sobota)
Polana, hungare Vaspolony ]vaŝpolonj] estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Urba municipo Murska Sobota.
Situo
Polana situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flanka vojoj, fervojo preteriras.
Polygonatum odoratum
Karakteroj
La odora poligonato estas multjara, herba planto, kiu atingas la altecon de 15 ĝis 50, malofte ĝis 100 cm. La planto havas rizomon kun perimetro de 5 ĝis 14 cm. Ĝia glata vertikala tigo, male al la multflora poligonato havas akrajn eĝojn. La sep ĝis dekdu alterne starantaj kaj duvicaj folioj estas simplaj kaj glatrandaj kaj longas 5 ĝis 12 (malofte ĝis 20) cm kaj larĝas 3 ĝis 6 (malofte ĝis 8) cm. Stipuloj mankas.
La blu-nigraj beroj havas perimetron de 7 ĝis 10 (malofte ĝis 12) mm kaj enhavas po sep ĝis naŭ semojn.
La kromosomnombro estas 2n = 20, 26, 28 aŭ 30.
Okorvölgy
Okorvölgy [okorvoldj], germane Ackerweg, kroate Korvođa estas tre malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Szentlőrinc. En la loknomo völgy signifas hungare: valo.
Situo
Okorvölgy situas en valo de rojo, laŭ flankovojoj, laŭ la fervoja linio Budapeŝto-Szentlőrinc. Tiu lasta urbo troviĝas 17 Pécs 23, Budapeŝto 204 km.
Polygonatum odoratum
Disvastigado
La odora poligonato venis de Eŭrazio: Ĉinujo, Japanujo, Koreujo, Mongolujo, Rusujo kaj Eŭropo. Ĝi kreskas rande de maldensaj kverkaroj kaj pinaroj kaj en sekaj kaj varmaj arbustoj.
Okorvölgy
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el 1542 laŭ tiama hungara ortografio Okorwelgh. Post la mezepoko la komunumo senhomiĝis pro la turkoj. En la 18-a jarcento hungaroj kaj germanoj refondis la komunumon. En 1910 vivis en Okorvölgy 177 germanoj kaj 15 hungaroj.
En Okorvölgy migra poŝto servas.
Polygonatum odoratum
Veneneco
La tuta planto, precipe la beroj, enhavas la venenojn homoserinlaktono, ĥelidona acido, jerva acido kaj saponinoj kaj kelkajn aliajn nekonatajn substancojn.
Simptomoj de la venenigado estas vomemo, vomado kaj diareo. Ĝenerale okazas malfortaj venenigadoj.
II. János Pál pápa tér (metrostacio)
La '''II. János Pál pápa tér,' (=Placo Johano Paŭlo la 2-a estas moderna metrostacio kun malgranda trafiko en Budapeŝto. La nomo venis de la samnoma II. János Pál pápa tér'' (Placo Johano Paŭlo la 2-a), pli frue la placonomo estis placo Köztársaság = (Respubliko. La metrostacio situas ĝuste en angulo de la placo.
Armena katolika preĝejo (Budapeŝto)
Armena Katolika Kirko dediĉitaj al Dipatrino elaĉetinta kaptitojn kaj Sankta Gregorio la Iluminanto estas konstruaĵo en Hungario, en Budapeŝto, en distrikto Újbuda, ĉe deklivoj de Monto Gellért.
Historio
Post Traktato de Trianon alvenis multe da rifuĝintaj armenoj el Transilvanio al Budapeŝto. Ili kreis propran katolikan grupon en 1922. Alvenis armenaj pastroj el Vieno en 1934. La mesoj okazis en kapelo de Baziliko Stefano la 1-a (Budapeŝto). En 1947 laŭ aparta dekreto la armena grupo ricevis personan kaj regionan aŭtonomiojn. Post 2 jaroj la kapelo funkciis plu en alia domo. En 1974 la armenoj akiris duetaĝan domon, kie la nova kapelo ekfunkciis jam antaŭ akiro de la domo.
II. János Pál pápa tér (metrostacio)
Kontaktoj
II. János Pál pápa tér havas kontaktojn kun tramoj kaj aŭtobuso, krome estas atingebla Teatro Erkel kune kun la apudaj loĝdomoj.
Armena katolika preĝejo (Budapeŝto)
Konstruaĵo
La domo mem situas laŭ la trotuaro. En la plej alta etaĝo estas videblaj kolektaĵo de ekleziaj kaj historiaj relikvoj. En la meza nivelo troviĝas hejmoj de la administrado kaj pastro. Sur la teretaĝo la kapelo funkcias. En la korto aparta ornama sonorilturo estas videbla.
Kermesoj okazas en la 24-an de septembro kaj en la kvara sabato post Pentekosto.
16222 Donnanderson
16222 Donnanderson estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Donna Anderson, mentorino en 2002 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Anderson instruas ĉe la William Hall High School de West Hartford (Konektikuto, Usono)
Sheila Leighton
Sheila Rose LEIGHTON (naskiĝis 1940 en Los Angeles) estas usona aktorino ĉefe en televido.
Ŝi komencis sian kariero per The Man from U.N.C.L.E. en 1966 kaj daŭriĝis ĝin per The Green Hornet, Get Smart, Star Trek, The Virginian, The Beverly Hillbillies, Mannix, Hogan's Heroes, Love, American Style inter aliaj.
En kino ŝi apenaŭ aperis en How Sweet It Is! en 1968.
Lev Ivanoviĉ Ĵirkov
Lev Ivanoviĉ Ĵirkov (Лев Иванович Жирков) - prof. de lingvoscienco, specialisto pri persa kaj kaŭkazaj lingvoj (avara k. a.). Nask. 1885. Esperantisto de 1902. Aŭtoro de rimarkinda broŝuro (en la rusa kaj Esperanto): Kial venkis lingvo Esperanto?. En sia alia verko „Al la nova etapo“ li klare elmontras la veran internaciecon de Esperanto rilate al la lingvoj aziaj, afrikaj ktp.
Pallas-Akadémia Könyvkiadó
Historio
Ĝi fondiĝis en 1993. Ĝis julio de 2004 ĝi eldonis 250 librojn. Ĝia direktoro estas József Tőzsér, la ĉefredaktoro Mária Kozma. La estraro de la eldonejo deziras eldoni valorajn verkojn, kiuj kontribuas al la pliriĉigo de la transilvania hungara literaturo, al la ekkonatiĝo de la loka historio kaj de la scienco. Je la ekiro ĝi kunlaboris kun la Akademia Eldonejo en Budapeŝto, sed en 1995 ĝi tute memstariĝis. Ĝi havas ankaŭ librovendejojn en kelkaj urboj.
Jóhann Þorkell Jósefsson
Familio
Liaj gepatroj estis Jósef Valdason (1848—1887) kaj Guðrún Þorkelsdóttir (1844—1919). Lia unua filino estis Unnur (1911, patrino Ingveldur Jónsdóttir). Lia unua edzino (ekde 1915): Svanhvít Ólafsdóttir (1893—1916). Lia dua edzino (ekde 1920): Magnea Dagmar Þórðardóttir (1901—1990). Gefiloj kun la dua edzino: Svana Guðrún (1921), Ágústa (1922) kaj Ólafur (1928).
Christoph Wagner
Christoph Wagner estas la nomo de jenaj personoj:
Barranquitas
Barranquitas - prononco, per la Internacia Fonetika Alfabeto - estas malgranda montara municipo en Porto-Riko, situanta centre de la insulo. La loknomo Barranquitas estas etimologie komprenebla kiel Ravinetoj, kaj tio aperas simbole en la blazono.
Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mezume la municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en.
Darijo Srna
Darijo Srna estas kroata futbalisto en la pozicio de defendisto. Li naskiĝis en Metković, do nun estas -jara. Laŭ stato de la jaro 2012 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la ukrainia klubo Ŝaĥtar Donecko - antaŭe li en 1999–2003 estis profesia futbalisto de la klubo Hajduk Split, kaj jam de tiam profesias en la ukrainia klubo. Antaŭ la plenkreskiĝo, li membris en junulaj teamoj de la kluboj GOŠK Gabela, Neretva kaj Hajduk Split. Krome Darijo Srna ekde la jaro 2002 estas membro de la kroata nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, post kiam li jam partoprenis ankaŭ la matĉojn pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004, Futbala Mondpokalo 2006 kaj Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008.
Universala voĉdonrajto
Universala voĉdonrajto, aŭ ĝenerala voĉdonrajto, estas la rajto, laŭ kiu ĉiu plenkreska civitano de iu ŝtato rajtas voĉdoni, sendepende de raso, sekso, kredoj aŭ socia statuso.
Historie, en la unuaj modernaj demokratioj rajtis nur malmultaj homoj esprimi sin pri la elektado de parlamentanoj - ekzemple, en Britio rajtis voĉdoni nur virseksaj landproprietuloj kun sufiĉe vastaj terenoj. En ĉiuj modernaj demokratioj, oni progrese konsentis al kreskanta nombro da homoj la voĉdonrajton. En la 19-a jarcento aperis movadoj rilate al "universala virseksa voĉdonrajto", tio estas voĉdonrajto por ĉiuj viroj, sendepende de socia statuto. Universala voĉdonrajto poste etendiĝis al virinoj en la 20-a jarcento.
Irodalmi Jelen
Irodalmi Jelen (Nuntempo Literatura) estas monata revuo en hungara lingvo en Rumanio kaj Hungario aperanta ekde novembro de 2001 en Arad kaj Budapeŝto. Ĝia redaktistaro estas la jena: Böszörményi Zoltán – Monako; Elek Tibor – Gyula, Hungario; György Faludy – Budapeŝto; Gáll Attila – Cluj-Napoca; Irházi János – Arad; Karácsonyi Zsolt – Cluj-Napoca; Mészáros Sándor – Budapeŝto; Nagyálmos Ildikó – Arad; Orbán János Dénes – Cluj-Napoca; Pongrácz P. Mária – Timişoara; Szőcs Géza – Budapeŝto; Kukorelly Endre – Budapeŝto; Redakcia sekretario: Bege Magdolna – Arad.
Lajos Fialla
FIALLA Lajos estis hungara kuracisto naskita en Baja la 30-an de junio 1831 kaj mortinta en Bukareŝto 1911.
Kariero
Lajos Fialla estis studento de la universitato de Peŝto en 1847–48, kiam en la somero de 1848 li iĝis soldato en la volontula bataliono 5-a. Liajn medicinajn studojn li finis en Vieno en 1855. Ĉar li ne sukcesis dungiĝi en Hungario li iris Bukareŝton en 1856 kaj estis instruisto de la Nacia medicina lernejo de 1859, 1867 malsanula ĉefkuracisto. Li estis unu el fondinto de la medicina revuo Romînia medicală. Li iĝis fama pro siaj okuloperacioj.
Ciberiako
Ciberiako, Cyberyak aŭ Earth Minimal estas apriora planligvo proponita de Eric Beaubien por esti uzata en interreto. Ĝi estas kreita en 1996. Ĝi havas nur 220 radikojn, ankaŭ estas versio kun 50 vortoj nomata Microyak.
Ĉiuj radikoj estas unusilabaj.
Alfabeto kaj prononco
Oni uzas la latinan alfabeton escepte de C kaj Q. La literon X oni uzas nur en prefikso ex- (eks-). Malsame al Esperanto:
Morfologio
Ĉiu vorto estas rigardata kiel o-vorto (substantivo). Por formi verbojn oni metu "em" (pasinta tempo) aŭ "el" (estonta tempo), la aktivan participon oni faras per -en kaj rigardas kiel verbon. Se oni uzas la kunmetaĵojn kiel sufikson, la verbo estas netransitiva, se oni uzas kiel prefikson, la verbo estas transitiva. Ekzemple:
Ro (kvanto); Roem (kvantis); Roel (kvantos); Roen (kvantanto); Emro (kvantigis); Elro (kvantigos); Enro (kvantigas).
Sintakso
La vortordo estas SVO (Subjekto-verbo-objekto).
Tricot (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ormoy-Villers - Boves (232000).
Menoponedoj
Foje menciitaj kiel kokidkorpaj laŭsoj, la Menoponedoj, en latina Menoponidae, estas familio de la plej granda grupo de Amblycera, nome malgrandaj insektoj, de la birdolaŭsoj. Plej komune ili estas ektoparazitoj de ampleksa gamo de birdoj.
Ili estas identigitaj pro siaj mallongaj antenoj, kaŝitaj en fendoj malantaŭ la okuloj. Al simpla okulo, povas ŝajni ke ili ne havas antenojn.
Regenye
Regenye [regenje], kroate Reginja estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1230 en formo "Regna". Dum la mezepoko la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, tamen ne senhomiĝis. Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon. En la unusola strato vendejo kaj drinkejo funkcias. En Regenye migra poŝto servas.
Listo de renomaj personoj de Deva
Listo de renomaj personoj de Deva
Flyboys
Historio
En 1917, kiam Usono ankoraŭ ne estis en milito, la juna Blaine Rawlings kaj aliaj usonanoj iras volontuloj por batali kontraŭ Germanio en franca aerarmeo.
Regitaj de la kapitano Thénault, ili formis la tiel monatan Escadrille La Fayette.
Aluniș
Vidu ankaŭ (-ul estas rumana artikolo):
Louis Néel
Louis Eugène Félix Néel ([ lu' i ne'el:] ; naskiĝis la 22-an de novembro 1904 en Liono, mortis la 17-an de novembro 2000 en Brive-la-Gaillarde) estis franca  fizikisto, sciencisto kaj profesoro. Li estas gajninto de la Nobel-premio pri fiziko en 1970.
Biografio
Louis Néel studis en la liona liceo lycée du Parc, kaj poste en la pariza lycée Louis-le-Grand. En 1924, li eniris en la prestiĝan altlernejon École normale supérieure, el kiu li eliris kiel majoro (la unua) inter siaj kunstudentoj kun la diplomo por altnivela sciencinstruado. Li poste preparis disertaĵon en Strasburgo, sub la estrado de Pierre Weiss. Diplomita kiel doktoro pri fizikaj sciencoj en 1932, li estis profesoro en la Universitato de Strasburgo de 1937 ĝis 1945.
En 1939, li estis mobilizita kaj varbita en la Francan Mararmeon. Lia laboro sur malmagnetigo de militŝipoj (protekto kontraŭ magnetaj minoj, kun "malmagnetigaj stacidomoj") faritaj en rekorda tempo (dum kelkaj monatoj en la Centro pri Mararmea Esplorado) permesis savi centojn da vivoj en 1940. Tiu esplorlaboratorio estis ŝlosita la 1-an de oktobro 1940 post la armistico.
Louis Néel, kun siaj helpantoj Robert Forrer kaj Louis Weill tiam migras al la Institut Polytechnique de Grenoble (IPG, kies direktoro, Felix Esclangon, vidis lin dum 1940 en la esplorlaboratorio de la Mararmeo, antaŭ ol li anstataŭis la dekanon René Gosse, socialiston kaj rezistanton maldungitan de la registraro de Vichy). Li iĝis profesoro en la Universitato de Grenoblo, kie, de 1945 ĝis 1976, li sekve estis direktoro de la Laboratorio pri meĥanikaj provoj en la Politeĥnika Instituto de Grenoblo (1942-1953), poste direktoro de la grenobla laboratorio pri elektrostatiko kaj pri fiziko de metalo (1946-1970), kaj finfine direktoro de la grenobla laboratorio pri magnetismo (1971-1976). En 1957, kune kun la Commissariat à l'énergie atomique (CEA, "Komisarejo pri atoma energio"), li partoprenis en la instalado de la atoma pilo Meluzino ene de la Centro pri nukleaj studoj en Grenoblo, kaj poste en 1967 tiu de la Instituto Laue-Langevin, kiu estas la unua grava franc-germana kunlaboro pri scienco post la milita periodo. Li iĝis eksterlanda membro de la Reĝa Societo.
Li gajnis la Nobel-Premion pri Fiziko en 1970 (kun la sveda fizikisto Hannes Alfvén)
Sciencaj mandatoj
De 1950 ĝis 1976, Louis Néel kumulas la sciencajn mandatojn: direktoro kaj prezidanto de la Grenobla instituto de teknologio, direktoro de CEA Grenoble (Centro por nukleaj studoj en Grenoblo), membro de la Konsulta komitato de la universitatoj, membro de la direktorio kaj poste de la estraro por la Centre national de la recherche scientifique (CNRS, Nacia centro de la scienca esploro), membro de la Konsilio de supera edukado, prezidanto de la Komisiono de fiziko por la CNRS pri elektroniko, elektro kaj magnetismo, kaj reprezentanto de Francujo por la Scienca komitato de la NATO.
Li laboris por implantado en Grenoblo de la Instituto Laue-Langevin kaj de la European Synchrotron Radiation Facility (ESRF, Europa instalaĵo por sinkrotrona radiado). Ĝi apogis la disvolviĝon en Grenoblo de aplikitaj matematikoj.
Li estis prezidanto de la Fondaĵo Louis de Broglie de 1973 ĝis 1991.
Honoroj kaj premioj
Lia partopreno en nacia defendo, inkluzive per esplorado pri la protekto de militŝipoj per malmagnetigado kontraŭ magnetaj minoj, valoris al li plurajn premiojn:
Voronja-kaverno
Voronja-kaverno (ankaŭ Krubera-kaverno) estas kaverno en Abĥazio, Kartvelio. La kalkŝtona kaverno troviĝas en la Arabika Masivo en okcidenta Kaŭkazo. Ĝi estas la dua plej profunda kaverno de la mondo kun min. 2.191 m vertikala profundo.
La enirejo al la kaverno situas en alto de 2.250 metroj. La kaverno entenas diversajn vojojn, subterajn akvofalojn, lagojn, ŝaĥtojn de ĝis 115 metroj. Ĝi havas grandan halon en profundo de 1.710 metroj.
La kavernon malkovris en 1960 kartvelaj geologoj. Ĝi estas esplorita ĝis profundo de 340 metrojn en la 1980-aj jaroj. Ekde aŭgusto de 1999, ĝi estas sisteme esplorita. En januaro de 2001, atingis kavernaj esploristoj de la Ukrainia Speleologia Unuiĝo la profundon de 1.710 metroj. La Cave Exploration Team (CAVEX) sub gvido de ukraino Oleg Klimĉuk atingis profundon de 2.040 metroj en somero de 2005, en oktobro eĉ 2.164 metrojn. Oni supozas, ke la kaverno estas pli profunda. En septembro de 2007, ekspedicio de Aleksander Klimĉuk atingis profundon de 2.191 metroj.
Novoĥoĥlovskaja (Centra ringo de Moskvo)
Novoĥoĥlovskaja (Новохохловская) estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Centra ringo de Moskvo, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' en Moskvo. Ĝi estis malfermita la.
(136698) 1995 SO63
(136698) 1995 SO63 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la 25-an de septembro 1995 en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso kun malgranda orbita klineco. Ĝia marsa MOID estas 0,18352 astronomia unuo, tie estas 27,454 milionoj da km.
Frank (familia nomo)
Frank (aŭ : Frank, Franck, Francke venas de la popolo frankoj) estas familia nomo kaj persona nomo. Jen listo de Frank kiel familia nomo de jenaj personoj.
Principo de antaŭzorgo
Principo de antaŭzorgo, aŭ antaŭzorga principo, reeĥas la devon nedaŭrigi entreprenon kiam fundita dubo pri ebla, eĉ nur serioze suspektata sed ne ankoraŭ science montrata, danĝero sur homoj aŭ medio. Ĝi diferencas el la principo de antaŭevitendo (devo malhelpi aŭ kiel plej eble limigi la riskojn konitajn kaj pruvitajn) ĉar ĝi rilatas al riskoj hipotezaj kaj enŝovitaj pro indicoj. Tiuj potencialaj riskoj postulas, ke politikistoj, kuracistoj kaj sciencesploristoj ktp ŝanĝu aliron al la traktata objekto. Tial tiu principo, krom praktika, havas ankaŭ moralan valoron.
Se ĝis nun, tamen, ne ekzistas unika difino pri tiu principo, ĝi certe povas esti konsiderata kiel ekspansio de la principo de Hipokrato resumebla en “Primum non nocere” (Unue ne damaĝu). Kiel jam aludite, tia principo estas forta ĉevalo de mediistoj kaj moralistoj: tiuj lastaj, ekzemple katolikoj, vidas ĝian aplikendon precipe dum la cirkonstancoj de vivfino, ĉar la vivo estas bono nedisponebla kaj neniam oferebla por akiri sciojn utilajn por aliaj vivoj.
KONTRASTOJ pri LA PRINCIPO DE ANTAŬZORGO
Laŭ ĝiaj subtenantoj, sekvi tiun principon estas konduto plej racihava kiam la dubo estas pri ebla damaĝo por la sano aŭ medio. Se (oni ekzemplas) la principo estintus aplikita je la unuaj alarmoj pri la kancereco de la asbesto (komence de la deksesaj jaroj de la pasinta jarcento), ĝi evitigus sennombrajn kancertrafitojn kaj mortigitojn, kaj sekve grandajn elspezojn por la sanigo de la teritorio. Sed malgraŭ ekalarmoj ĉiam pli pruvaj, sed ne science dokumenteblaj, oni insistis provokante katastrofon kiel en Piemonto (Italio) kie mortis pro asbestozo pluercentoj da homoj. Bedaŭrinde, ankoraŭ hodiaŭ asbesto estas uzata en industrio kaj konstruaĵoj en diversaj landoj!
János Váradi Goia
János VÁRADI GOIA rumania hungara kuracisto, verkisto pri psikologio. Li naskiĝis en Kluĵo la 14-an de aprilo 1946.
Principo de antaŭzorgo
Sed la mallaŭdantoj pri tiu principo, agantaj precipe en sciencaj medioj, kritikas kaj kontraŭas ĉar ili opinias ke ĝi agas kiel bremso en esplorkampoj kaj socia kaj scienca progreso, kies metodo ne rezignas la riskon de la falsebleco. Kaj plue ĝi malfermus la vojon al ekscesoj kaj ekzemplas per la persekuto de sorĉistinoj.
János Váradi Goia
Kariero
János Váradi Goia akiris diplomon de kuracisto en OGYI de Târgu Mureș (1969), de juristo en UBB de Kluĵo. Inter 1973–76 li estis fakkuracisto en Psikiatria Kliniko de Kluĵo, poste gvidanto de psikiatria sekcio de malsanulejo de Deĵo (1976–79). Poste ĝis 1982 gvidanto de psikiatria malsanulejo de Borșa (Maramureș), de 1982 ĉefkuracisto en Huedin.
Principo de antaŭzorgo
Sed, fine, kredindas kaj dezirendas, ke pragmatismo kapablas trovigi la ĝustan prudentan solvon, kiel okazas rilate la GMO ...
Pri principo de antaŭzorgo direktivis la Eŭropa Komisiono kaj Konferenco de Rio de Janeiro de junio 2001
INFORMAJ DOKUMENTOJ
Eskima skribo
Eskima skribo estas komuna nomo por iu el skribsistemoj kiujn uzas eskimoj. Ĉar la eskima popolaro estas diversa kaj enhavas multajn popolojn kiuj loĝas en diversaj lokoj de duoninsulo Ĉukotko (Rusio), tra tuta norda Kanado ĝis Gronlando, kaj eskimaj skribsistemoj estas kreitaj sendepende en malsamaj landoj, ili tre malsamas kaj baziĝas sur malsamaj alfabetoj: sur la cirila alfabeto (en Rusio), sur la latina alfabeto (en Alasko kaj Gronlando) aŭ sur kanada indiĝena silabaro (en Nunavuto kaj Nordokcidentaj teritorioj de Kanado).
Centra siberia jupika (juita) lingvo
La centra siberia jupika (memnome juita) lingvo estas parolataj far grupoj de jupikoj en duoninsulo Ĉukotko (Rusio) kaj sur Insulo Sankta Laŭrenco (Usono). Ilia lingvo havas du dialektojn, kiujn oni de tempo al tempo konsideras apartaj lingvoj: la naŭka kaj la ĉaplina.
La plej fruaj provoj krei skribon por la centra siberia jupika lingvo aperis en la fino de la 18-a jarcento. En la 1920-aj jaroj A.I. Karajev, lerneja instruisto en Buĥto de Providenco kaj etna oseto, kreis varianton de skribsistemo por la juita lingvo surbaze de oseta cirilida alfabeto. . Sed unua vere uzata alfabeto de la juita aperis dum periodo de "latinigo" de la 1920-aj — fruaj 1930-aj jaroj, kiam aperis projektoj de skribsistemoj de multaj lingvoj de popoloj de Sovetunio surbaze de latina alfabeto. Unua projekto de tia alfabeto aspektis jene:
A a, B b, C c, Ç ç, D d, E e, F f, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, Ŋ ŋ, O o, P p, Q q, Ş ş, T t, U u, V v, W w, X x, Ƶ ƶ
En jaro 1932 aperis unua aboco en la centra siberia jupika lingvo kun nomo "Xwaŋkuta Ihaput" (Nia libro). Ĝi uzis iom ŝanĝitan latinidan alfabeton:
A a, B b, C c, D d, E e, F f, G g, H h, I i, Ь ь, J j, K k, L l, Ł ł, M m, N n, Ŋ ŋ, O o, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, V v, W w, X x, Z z
La pli disvastigita ĉaplina dialekto estis konsiderata literatura lingvo.
En jaro 1937 la centra siberia jupika lingvo (samkiel multaj aliaj lingvoj de Sovetunio) estis "ciriligita", t.e. ĝiaj latinidaj alfabetoj estas anstataŭigitaj per la nova skribsistemo surbaze de la cirila (kaj eĉ aparte rusa) alfabeto. La nova alfabeto havis ĉiujn literojn de la moderna rusa alfabeto kaj aldonajn literojn Гʼ гʼ, Кʼ кʼ, Лʼ лʼ, Нʼ нʼ
En la 1950-aj kaj 1980-aj jaroj la alfabeto havis reformojn kaj eventuale ekhavis modernan aspekton:
21467 Rosenstein
21467 Rosenstein estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Peter Rosenstein, kiu mentoris unu finalist(in)on de la scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo Intel Science Talent Search de 2005. Li instruas ĉe la Plainedge High School de North Massapequa (Nov-Jorkio, Usono).
Eskima skribo
Centra siberia jupika (juita) lingvo
En lernolibroj kaj porinfanaj libroj longaj vokaloj estas aldone markataj per makronoj.
Alfabeto por juitoj de Insulo Sankta Laŭrenco aperis en Usono en komenco de la 1970-aj jaroj. Ĝi esence celas adapti la anglan alfabetoj (t.n. "bazan latinan") por la centra siberia jupika lingvo. Ĝi aspektas kiel la angla:
A a, B b, C c, D d, E e, F f, G g, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, O o, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, V v, W w, X x, Y y, Z z
Kodiak-insula jupika (alutika) lingvo
La alutika lingvo estas disvastigita en Usono sur insulo Kodiak, Alasko kaj Seward-duoninsulo, kaj ĉe la marbordoj de Marbrako de Princo Vilhelmo. Dum sia historio ĝi estis plejparte parola lingvo, kvankam iuj praaj formoj de vizuala reprezento ekzistis, kiel piktogramoj kaj petroglifoj.
Unuaj skribsistemoj por la lingvo estis kreitaj far misiistoj de Rusia ortodoksa eklezio en komenco de la 19-a jarcento. En jaroj 1804–1807 rusa hieromonaĥo Gedeon (naske Fedotov) tradukis preĝon Patro nia al la alutika, aŭ, kiel ĝi nomiĝis tiam, "kodiaka lingvo". Por tiu ĉi traduko li uzis tiatempan sen iuj aldonaj literoj. En 1847 aperis alutika traduko de Rusia ortodoksa kateĥismo, kaj en la 1848 aperis tradukita Evangelio laŭ Mateo kaj aboco. Por tiuj tradukoj jam uzatis modifita rusa alfabeto kun aldonaj literoj:
А а, Г г, Г̦ г̦, Д д, Ж ж, И и, К к, Ԟ ԟ, Л л, М м, Н н, Ҥ ҥ, П п, Т т, У у, Ў ў, Х х, Ч ч, Ш ш, Ъ ъ, Ы ы, Ь ь, Ю ю, Я я
Post vendo de Alasko kaj Aleutaj insuloj al Usono, cirilida skribo de la alutika poiome malaperis.
En la 1970-aj jaroj doktoro de filozofio Jeff Leer el Alaska Native Language Center laboris por krei latinidan alfabeton por la alutika. En la jaro 1979 li eldonis alutikan vortaron per sia skribsistemo. Poste li iom modifis la alfabeton, sed eventuale revenis al la formo, kiun ĝi havis en 1979. La alfabeto aspektas jene:
A a, C c, E e, F f, G g, Gw gw, Hm hm, Hn hn, Hng hng, I i, K k, Kw kw, L l, Ll ll, M m, N n, Ng ng, P p, Q q, R r, ʀ, S s, T t, U u, W w, Y y
La literkombinaĵoj, digrafoj Gw gw, Kw kw, Hm hm, Hn hn, Ng ng kaj Ll ll kaj trigrafo Hng hng, estas konsiderataj apartaj literoj.
Centra alaska jupika (jugtuna) lingvo
Parolantoj de la centra alaska jupika (jugtuna) lingvo loĝas en uesta Alasko inter valoj de riveroj Kuskokvimo kaj Jukono, kaj ankaŭ en la bordoj de Kanalo de Bristol.
Simile al la alutina, unuaj jugtunaj skribsistemoj aperis pro agado de rusaj ortodoksaj missitoj. Unuaj manskribaj jugtunaj tekstoj aperis en komenco de la 19-a jarcento, kaj ĉe la fino de la jarcento ankaŭ aperis presitaj publikaĵoj, plejparte de religia naturo. Ili uzis cirilidajn alfabetojn kun kelkaj aldonaj literoj. Ekzemple, en manskriba "Vortaro de ekleziaj terminoj" kreita far preĝisto Zaĥarij Beljkov en 1880-aj jaroj, uziĝis la jena alfabeto de la jugtuna, aŭ, kiel la preĝisto mem nomis ĝin, "kvipĥako-kuskokvima lingvo":
En komenco de la 20-a jarcento jupiko de nomo Uyaquq, baptita far la moravianaj misiistoj, kreis originalan logografion por sia lingvo. Eventuale li evoluigis ĝin ĝis vera abugido. En ambaŭ formoj la skribsistemo de Uyaquq uziĝis en moravianaj religiaj tekstoj, sed ne havis pluan disvolviĝon kaj eventuale malaperis.
Haleluja
Haleluja estas la esperanta transskribo de la hebrea halelu-Jáh, kiu kunmetiĝas el la imperativo plurala de halal (hebrea por "glori, laŭdi") kaj Jah, la mallongigo de la Di-nomo Javeo (יהוה = JHVH). Laŭvorta traduko: Gloru Jah!
La latina formo Alleluia reiras al la greka transskribo (la Greka alfabeto ne havas "h", sed nur skribas la diakritan signon).
Eskima skribo
Centra alaska jupika (jugtuna) lingvo
Moravianaj kaj katolikaj misiistoj ankaŭ kreis kelkajn variantojn de latinida alfabeto por la jugtuna. En diversaj lokoj la alfabetoj malsamis. Plimulto el ili uzis norman latinan alfabeton kun aldonaj literoj ĸ, ł, l̂, ñ kaj supersigno ĉapelo (ˆ) por longaj vokaloj.
Haleluja
La elvoko troviĝas 24-foje en la Psalmaro de la hebreaj skriboj (104,35; 105,45; 106,148; 111,1; 112,1; 113,1.9; 115,18; 116,19; 117,2; 135,1.3.21; 146,1.10; 147,1.20; 148,1.14; 149,1.9; 150,1.6). La Psalmoj 113-118 krome estas konatoj kiel halel-psalmoj.
Eskima skribo
Centra alaska jupika (jugtuna) lingvo
Moderna jugtuna alfabeto estas kreita en la 1970-aj jaroj far esploristoj el Universitato de Alaska Fairbanks. Ĝi havas 18 literojn:
Haleluja
La haleluja precipe estas intense uzata en la karismaj eklezioj samkiel la pentekostaj komunumoj je la gloraltigaj diservoj, popularaj precipe en Usono kaj Afriko. (Vd. ankaŭ Javeo).
Eskima skribo
Centra alaska jupika (jugtuna) lingvo
Kelkaj fonemoj markiĝas per digrafoj: vv [], ll [], ss [], gg [], rr [], mm [], ng [], sed la digrafoj ne estas konsiderataj apartaj literoj.
Haleluja
En la evangela-lutera liturgio la haleluja estas uzata kiel kantado de la komunumo post la epistolo.
Eskima skribo
Alaska inuita (inupiaka) lingvo
Skribsistemo por la lingvo de alaskaj inuitoj (inupiakoj) aperis hazarde en la dua duono de la 1940-aj jaroj pro aktivigo de esploroj de la lingvo, sed variantoj de alfabetoj proponataj far malsamaj esploristoj tre diversis. En la jaro 1972 ĝenerala kunveno de inuitaj komunumoj decidis norman alfabeton por sia lingvo. Nun la alfabeto surbaze de tiu normo aspetas jene:
A a, Ch ch, G g, Ġ ġ, H h, I i, K k, L l, Ḷ ḷ, Ł ł, Ł̣ ł ̣, M m, N n, Ŋ ŋ, Ñ ñ, P p, Q q, R r, S s, Sr sr, T t, U u, V v, Y y
Haleluja
En la katolika Liturgio la haleluja kun enmetita psalmo- aŭ Kristo-eldiro estas ero de la proprio: la solena salutado de la evangelio, laŭokaze krome ties finaĵo.
En la karesmotempo mutiĝas la haleluja en la rito romana kaj estas anstataŭata per trakto, ĝis kiam ĝi unuan fojon solene eksonas antaŭ la evangelio de la paskonokto. Je speciale solenaj okazoj kiel ekz. pasko ĝi estas kompletigata per sekvenco. En la bizanca rito de la orientaj eklezioj tamen oni daŭre kantas ĝin.
Eskima skribo
Kanadaj inuitaj lingvoj
Kanado estas praula hejmo de eskimoj kaj aparte inuitoj, kaj ĝi enhavas multajn inuitajn lingvojn kaj dialektojn tra tuta norda parto de la lando. La plej grandaj inuitaj lingvoj de Kanado estas la inuktituta kun ĝiaj multaj dialektoj kaj la inuinaktuna. Historie inuitaj lingvoj de Kanado havis kelkajn skribsistemojn kaj ĝis nun ili ne havas iun ajn universalan norman ortografion.
Moraviana sistemo
Esploroj de inuktituta lingvo komenciĝis la plej frue el ĉiuj eskimaj lingvoj. Jam en jaro 1576 maristoj el teamo de Martin Frobisher kreis la unuan vortareton de la inuktituta el 17 vortoj, kaj multaj aliaj listetoj de voroj aperis post tio. Sed provoj krei skribsistemon por la lingvo ne ekzistis antaŭ la 18-a jarcento, kiam al inuitoj komencis prelegi misiistoj de Moravia eklezio. Ili komencis labori pri latinida skribsistemo por la lingvo en la 1770-aj jaroj kaj jam en 1791 ĝi iĝis uzata en misia lernejo kaj en 1809 eldoniĝis aro de ekleziaj himnoj en la inuntituta. Tamen la moraviana skribsistemo ne havis stabilan normon kaj ofte malsamis de misiisto al misiisto. En 1891 aperis la unua norma inuktituta aboco kie pro influo de la gronlanda lingvo oni proponis marki longajn vokalojn per ĉapelo kaj uzi literon kra (Kʼ ĸ) por fonemo []. Tiu ĉi ortografio estis vaste uzata sur Labradoro.
Silabara sistemo
En 1840 metodista misiisto James Evans kreis originalan silabaran skribsistemon por la kria lingvo. Ĝi estis eventuale adaptita por aliaj Kanadaj indiĝenaj lingvoj, kaj en la 1855 misiistoj E.A. Watkins kaj J. Horden, sendepende unu de la alia, adaptis ĝin por la inuktituta. Ĝis ĉirkaŭ la jaro 1865 sistemoj de Watkins kaj Horden uzatis paralele, poste ili unuiĝis. Pro klopodoj de aliaj misiistoj disvastigi metodismon inter inuitoj ankaŭ la silabaro disvastiĝis inter multaj inuitoj de nordeosta Kanado (krom Labradoro, kie ili plejparte konservis kaj la moravianan kredon kaj ĝian skribsistemon).
Nun, post kelkaj reformoj, la norma silabara alfabeto de Kanadaj inuitoj aspektas jene:
Modernaj latinidaj skriboj
Inuitoj de norduesta Kanado, plejparte parolantaj la, ne tre vaste akceptis silabaran skribsistemon. Por ili la misiistoj kreis unuan skribsistemon surbaze de latina alfabeto en la fino de la 19-a jarcento. Ĝi ne estis normita nek instruita en lernejoj, sed disvastiĝis sufiĉe vaste. Do ĉirkaŭ la 1950-aj jaroj Kanadaj inuitoj havis almenaŭ 3 variantojn de skribsistemo: silabaro en la eostaj partoj de Nordokcidentaj Teritorioj (nune Nunavuto) kaj norda Kebeko, "moraviana" ortografio sur Labradoro kaj nenormita latinida skribo en uesto de Nordokcidentaj Teritorioj. Aldone, tiuj tri skribsistemoj havis multajn subvariantojn, kio ankaŭ ne helpis interkomprenon inter inuitoj.
En la 1957 Kanada federacia departamento pri Nordo decidis krei norman latinidan ortografion por ĉiuj eskimaj lingvoj kaj dialektoj de Kanado. La projekto de tia ortografio kreis lingvisto R. Gagne en 1965, sed ĝi ne trovis iun ajn uzon. En 1973 aperis speciala inuita lingvistika societo Inuit Tapiriit Kanatami kiu interalie koncernis sin pri normigo de inuita lingvo kaj skribsistemo. Post esploroj de la societo ĝi venis al konkludo ke ne ekzistas nek eblo nek kialo krei unuitan literaturan lingvon por ĉiuj Kanadaj eskimoj kaj ankaŭ ke necesas konservi silabaron pro ĝia kultura valoro. Rezulte en la jaro 1976 oni proponis du oficie normajn skribsistemojn por inuitaj lingvoj: la silabaran kaj la latinidan. Sed la lasta ne estis tute akceptita. Ekzemple, inuinaktun-parolantoj ne volis uzi literon q kaj preferis skribi y anstataŭ j por fonemo []; na q ili enetuale akceptis, sed ĝisnune uzas na y. Eĉ pli da polemiko aperis kun inuitoj de Labradoro, kiuj alkutimiĝis al "moraviana" ortografio kaj amasigis konsiderindan kvanton de skribaĵoj kaj printaĵoj per ĝi, kaj do ne volis per la reformo perdi konekton kun siaj radikoj. Eventuale la norma latina estis oficiigita, sed ne kiel nepra kaj sole oficia skribsistemo kaj kun eblo krei dialektajn variantojn.
Norma Kanada inuita alfabeto aspektas jene:
A a, B b, F f, G g, H h, I i, J j, Jj jj, K k, L l, Ł ł, M m, N n, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, V v, ‘
Tamen, en ĝi ekzistas variantoj. Ekzemple, la inuinaktuna uzas literon y anstataŭ j kaj digrafon dj aŭ tj anstataŭ jj. Krome, la netsilika dialekto uzas aldonajn literojn š, ř, ŋ.
Gronlanda inuita (kalaalinsuta) lingvo
En la jaro 1973 okazis reformo de gronlanda skribo. Ĝi forigis la diakritaĵojn kaj antataŭigis ilin per vera duobligo de repondaj literoj, t.e. ât/ît/ût iĝis aat/iit/uut, át/ít/út — att/itt/utt, ãt/ĩt/ũt aŭ àt/ìt/ùt — aatt/iitt/uutt kaj tiel plu. Litero Κʻ ĸ estis anstataŭigita per Q q. Literoj ê kaj ô nur aperis antaŭ r kaj ĸ kaj oni simple forigis la ĉapelon, t.e. êr/êĸ/ôr/ôĸ iĝis еr/eq/or/oq. La rezulta moderna gronlanda alfabeto aspektas jene:
A a, E e, F f, G g, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, O o, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, V v
En pruntovortoj kaj propraj nomoj, aparte la danaj, ankaŭ aperas literojn B b, C c, D d, W w, X x, Y y, Z z, Æ æ, Ø ø, Å å.
Karel Bendl
Karel Bendl (naskiĝis la 16-an de aprilo 1838 - mortis la 20-an de septembro 1897) estis ĉeĥa komponisto kaj korusestro.
Li agis en Bruselo, Amsterdamo kaj Parizo, post reveno al Prago li fariĝis direktoro de la fama koruso Hlahol.
Söterbach
La Söterbach estas rivereto en la nordorienta parto de Sarlando ĉe la limo al la mezmontaro Hunsrück en Rejnlando-Palatinato, Germanio.
Lackovce
Lackovce estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Söterbach
Geografio
La rojo Söterbach fontas en la arbaro Schwarzwälder Hochwald apud Neuhütten proksime de la monto Sandkopf. Ĝi estas 9,8 km longa kaj havas akvokolektan basenon de 31,5 km². La rojo enfluas apud Türkismühle en la riveron Nahe.
Lackovce
Situo
Lackovce situas ĉe kunfluejo de Laborec kaj rojo, laŭ traira flankovojo.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1451. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Humenné, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio.
Sava Dolinka
Sava Dolinka estas rivero en nordokcidenta Slovenio. Ĝi fontas en marĉo proksime de la Podkoren vilaĝo en la Občina Kranjska Gora, proksimume 2.5 km de la limo kun Italio. Mostlyi fluas plejparte orienten. Baldaŭ la centro de Občina Kranjska Gora pasas. Sub ĝi estas la rojo Pišnica. Ĝi ankaŭ trapasas la vilaĝojn de Gozd Martuljek, Mojstrana kaj Hrušica. Sub la urbo Jesenice, ne malproksime de la vilaĝo Moste, digo por la hidraŭlika centralo de Moste (HE Moste) estas konstruita sur la rivero.
Sub la akvobaraĵo, la rivero turniĝas suden. De la maldekstra flanko la rojo Završnica fluas kaj poste la   rivereto Radovna de la dekstra. La rivero tiam preterpasas la vilaĝojn de Breg, Zasip, Koritno kaj Bodešče. Proksime de la urbo Radovljica, la rivero Sava Dolinka konektas kun la rivero Sava Bohinjka. De tiu punkto la rivero nomiĝas Sava. La longo de la rivero Sava Dolinka estas ĉirkaŭ 47 km, ĝi estas 834 m asl, ĉe la kunfluejo estas alteco de 412 m. La baseno havas areon de 521 km².
Söterbach
Flaŭro kaj faŭno
La unuajn kilometrojn la Söterbach fluas tra la arbaro Hochwald kaj poste tra ekstensive uzataj valaj herbejoj. Ambauflanke de la bordo kreskas precipe salikoj kaj alnoj.
Griza ardeo kaj platbeka anaso estas la plej oftaj akvobirdoj. Eŭropa cinklo kaj alciono ankaŭ troviĝas ĉe tiu rivereto.
(18625) 1998 DZ13
(18625) 1998 DZ13 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Belorusa Liberiga Armeo
La Belorusa Liberiga Armeo (Nigra Kato) (bel. Беларуская вызваленчая армія, Чорны кот) estis gerila organizo de belorusaj naciistoj kreita en 1944 por batali kontraŭ Sovetunio kaj Nazia Germanio.
Ĝin gvidis Miĥajlo Vituŝko. Ĝi laboris proksime kun la URA, same kiel kun la Popola Armeo. Male al la URA, ĝi ne plu dependis de senmovaj miliciaj unuoj, sed de sekretaj batalantoj, kiuj vivis normalan civilan vivon kaj, se necese, faris sabotajn kaj gerilajn embuskojn kaj atakojn.
La Belorusa Liberiga Armeo estis kreita surbaze de reunuiĝo de la Belorusa Sendependeca Partio kaj la Belorusa Memdefendo, same kiel kelkaj aliaj malgrandaj sekretaj organizaĵoj. Ĝi funkciis ĝis 1955, sed la gerilaj agoj de ĝiaj membroj estis registritaj poste.
André Schürrle
André Schürrle estas germana futbalisto en la pozicio de sturmisto kaj mezkampisto. Li naskiĝis en Ludwigshafen, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la angla klubo Chelsea F.C. - antaŭe li en 2011-2013 estis profesia futbalisto de la klubo Bayer 04 Leverkusen kaj inter 2009 kaj 2011 de la klubo Mainz 05.
Krome André Schürrle ekde la jaro 2010 estas membro de la germana nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. Antaŭe li laŭ sia tiutempa aĝo jam membris en la naciaj teamoj de sub-19-, sub-20- kaj sub-21-jaruloj.
Matĉe en la ĉampionado de 2012 li rekoneblis per la ĉemiza numero "9". Ankaŭ en la Futbala Mondpokalo 2014, en kiu la germana teamo atingis la ĉampionecon, li partoprenis per tiu ĉemiza numero, kaj same en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016.
Nová Ves nad Žitavou
Nová Ves nad Žitavou, hungare Zsitvaújfalu estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nitra.
Situo
La vilaĝo situas laŭ dekstra bordo de Žitava, laŭ traira flankovojo, laŭ fervojo Šurany-Zlaté Moravce. Nitra (urbo) troviĝas 20 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1355. En 1910 loĝis tie 1161 da homoj, (hungaroj en majoritato, slovakoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Bars, al distrikto de Verebély, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo situis ĉe la nova landolimo, ĉe la slovaka flanko. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 2194 da homoj, (2181 slovakoj).
Mallongkrura akcipitro
La Mallongkrura akcipitro (Accipiter brevipes) estas eta rabobirdo el familio Akcipitredoj kiu inkludas ankaŭ multajn aliajn tagajn rabobirdojn kiel agloj, buteoj kaj cirkuoj.
Disvastiĝo
Ili reproduktiĝas en arbaroj en Grekio kaj orienta Balkanio ĝis Turkio kaj suda Rusio. Temas pri migranta birdo kiu vintras el Egiptio kaj iom pli sude ĝis sudokcidenta Irano. Tamen videblas iom sagantaj aŭ perditaj birdoj en centra Eŭropo aŭ centra Afriko. Ili migras poare male kiel la pli disvastigita Akcipitro, Accipiter gentilis. Ekzemple septembre oni kalkulis 40.000 da ili trapasante Israelon dum iom pli ol unu semajno.
Kutimoj
La Mallongkrura akcipitro nestas en arboj, en alteco el 4 ĝis 20 m, konstruante novan neston ĉiujare per enmeto de verdaj folioj ene. Ili nestas kaj reproduktiĝas el aprilo ĝis aŭgusto. Plej ofte la ino demetas el 3 ĝis 5 ovojn, kiuj estas kovotaj dum el 30 ĝis 35 tagoj. La birdidoj forlasas la neston post 40 aŭ 45 tagoj kaj restas ĉe la gepatroj dum du semajnoj. Ili ĉasas etajn birdojn, insektojn, lacertojn eĉ etajn mamulojn kiaj vespertoj en arbaroj, surprizigante predojn per rapida netaendita ekflugo ekde gvatejo.
Aspekto
La Mallongkrura akcipitro estas eta rabobirdo kun mallongaj rondlarĝaj flugiloj kaj longa vosto, taŭgaj adaptoj por manovri inter arboj. Ĝi estas simila kun la Nizo Accipiter nisus, sed ties iom pli mallonga vosto kaj pli nigre markitaj flugilpintoj ŝajnigas ĝin plie kiel falkoj.
La Mallongkrura akcipitro estas 30-38 cm longa kun enverguro de 63-76 cm. La ino estas pli granda ol la virbirdo kiel okazas ĉe akciptroj, sed la diferencoj ne estas tiom markataj. La virplenkreskulo estas grizblua supre kaj envange -nizoj havas ruĝajn vangojn-, havas blankan subbekan parton, kiaj nizoj kaj sube estas ruĝece striecaj kiel nizoj, sed nur bruste -ventro estas blanka-. Irisoj estas ruĝaj, ne flavaj kiel ĉe nizoj. Ili pezas el 135 ĝis 220 g.
La ino estas supre griza kaj havas helajn flugilpintojn. Ŝi estas ruĝece strieca sube kaj povas montri malhelan subbekan parton, anstataŭ blankan. Ŝi estas konfuzebla kun la ino de nizo, sed la Mallongkrura akcipitrino estas pli griza supre.
Dumfluge ili estas pli karakteraj, ĉar ambaŭ seksoj estas blankaj sube kun klarvideblaj nigraj flugilpintoj; la virbirdo estas iom ruĝeca bruste kaj en la radikoj de flugiloj.
La junulo estas malhelbruna supre kaj malhele sube; ili montras malhelan gorĝan strion. La flugo de tiu akcipitro estas karaktera flugilfrapado kaj glitado.
La voĉo estas akra "kiik-vekk”.
Kantono Johnson (Tenesio)
La kantono Johnson - angle Johnson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Tenesio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Eiselt
Eiselt estas la familia nomo de jenaj persono:
Armena kvartalo en Jerusalemo
La Armena kvartalo (حارة الأرمن, Harat al-Arman; הרובע הארמני, Ha-Rova ha-Armeni; Հայոց թաղ, Hajoc tagh) estas unu el la kvar kvartaloj de la enmurigita Malnova Urbo de Jerusalemo. Situanta en la sudokcidenta angulo de la Malnova Urbo, ĝi estas alirebla tra la Pordego Ciono kaj Pordego de Jaffa. Ĝi okupas areon de 0,126 km², kio estas 14% de la totalo de la Malnova Urbo. En 2007, ĝi havis loĝantaron de 2 244 personoj (6,55% de la totalo de Malnova Urbo). En ambaŭ kriterioj, ĝi kompareblas al la juda kvartalo. La Armena kvartalo estas apartigita de la Kristana kvartalo per la strato Davido kaj de la Juda kvartalo per strato Habad.
La armena ĉeesto en Jerusalemo devenas de la 4-a jarcento p.K., kiam Armenio adoptis kristanismon kiel nacian religion kaj armenaj monaĥoj ekloĝis en Jerusalemo. Tial ĝi estas konsiderata la plej malnova vivanta diaspora komunumo ekster la armena patrujo. Iom post iom, la kvartalo disvolviĝis ĉirkaŭ la monaĥejo Sankta Jakobo, kiu regas la kvartalon, kaj prenis sian modernan formon ekde la 19a jarcento. La monaĥejo enhavas Jerusaleman Patriarkejon de la Armena Apostola Eklezio, kiu estis establita kiel diocezo en la 7-a jarcento p.K. La patriarkejo estas la fakta administranto de la kvartalo kaj funkcias kiel "eta ŝtato" por la armenaj loĝantoj. La armena komunumo malpliiĝas ekde la mezo de la 20a jarcento, kaj estas en tuja danĝero malaperi, laŭ Bert Vaux.
Kvankam formale apartaj de grekkatolikaj kaj latinaj (katolikaj) kristanoj, la armenoj konsideras sian kvartalon kiel integra parto de la kristana kvartalo. La tri kristanaj patriarkejoj de Jerusalemo kaj la registaro de Armenio publike esprimis sian opozicion al iu ajn politika divido de la du kvartaloj. La centraj kialoj de la ekzisto de aparta armena kvartalo estas la miafizitismo kaj klara lingva kaj kultura trajtoj armenaj, kiuj, male al la plimulto de kristanoj en Jerusalemo (ankaŭ en Israelo kaj Palestino), estas nek arabaj nek palestinaj.
Florida (Porto-Riko)
Florida - "floreca" aŭ "florplena", prononco, per la Internacia Fonetika Alfabeto - estas municipo en Porto-Riko, situanta centre de la insulo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².