cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Londona etaĝa buso
Ili celis anstataŭi la trolebusojn en Londono, kio okazis inter 1959 kaj 1962. La lasta Routemaster (RML 2760) ekservis en marto de 1968.
Miklós Keller
KELLER Miklós (pr. keler miklo:ŝ) estis hungara fakulo pri alkoholindustrio naskita en Arado la 30-an de oktobro 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 8-an de februaro 1986.
Londona etaĝa buso
La etaĝaj busoj iĝis simboloj de Londono, turismaj altiraĵoj. Ili havis malfermitajn pordojn, do oni povis ensalti.
La aŭtobusoj estis ruĝaj, kun malfermita malantaŭa pordo, alta perono kaj kun konduktoro. Siatempe ĝi reprezentis teknikajn novaĵojn kiel servo-stirilon, hidraŭlikan bremson kaj aŭtomatan kuplilon (tiuj aperis en aliaj urbegaj busoj nur en la 1970-aj jaroj).
Miklós Keller
Fonto
]
Londona etaĝa buso
La morton de la etaĝaj busoj anoncis Ken Livingstone, kiam li postulis busojn por la rulseĝuloj. Tiel oni paŝon post paŝo ĉesigis liniojn en 2003-2004. La lasta linia aŭtobuso (Linio 159) trafikis la (de Marble Arch tra Oxford Street ĝis Brixton). La buson adiaŭis miloj, sed ankaŭ protestis reprezentantoj de handikapuloj kontraŭ la "trafika apartigo".
La nostalgiuloj venketis iom ĉe la londona registaro, kiam oni atingis trafikon de 20 ekzempleroj sur du turismaj linioj ekster horaro, dumtage. (En Londono trafikas pli ol 8500 urbaj aŭtobusoj).
Multaj aĉetas la neuzotajn busojn kun turismaj celoj.
La novaj laŭhoraraj busoj estas simplaj kun fermeblaj malantaŭaj pordoj, konvenaj por handikapuloj.
Macello
Macello estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Pinerolo, Buriasco, Vigone, Garzigliana kaj Cavour.
Ed Borsboom
Eduard BORSBOOM, Ed' BORSBOMO (naskiĝis la ) studis germanistikon kaj estis docento pri la germana lingvo en la altlernejo de Utrecht ĝis la emeritiĝo en 1999.
Esperanta agado
Borsboom lernis Esperanton aŭtodidakte en 1951, helpis dum siaj liberaj horoj en la Internacia Esperanto-Instituto ĉe Andreo Cseh, aktivis en Tutmonda Esperantista Junulara Organizo kaj fariĝis ŝtata tradukisto por Esperanto.
En 1976 aperis lia biografio Vivo de Lanti. Dum la 80-aj jaroj li ĉiusomere donis kursojn pri literaturo en La Chaux-de-Fonds ĉe Claude Gacond kaj ekde la 1990-aj jaroj en Kvinpetalo ĉe Suzanne Bourot kaj Georges Lagrange. En 1984 li editoris 66 kolumnojn de Cseh, Vortoj de Andreo Cseh. Post 20 jaroj en la redakta stabo de Literatura Foiro, li okupis sin i.a. pri taskoj en La Gazeto gvidata de Eŭgeno kaj Madeleine de Zilah kaj depost 1995 prezidas la estraron de Internacia Esperanto-Instituto. En 2004 li ricevis la OSIEK-premion.
Disertaĵo
Disertaĵo (aŭ, arĥaike kaj evitinde, disertacio) estas skriba raporto pri studoj kaj esploroj de scienca temo. Ĝi prezentas la rezultojn de la esploroj kaj la konkludojn kaj "tezojn" de la aŭtoro.
La verkado de disertaĵo kutime estas parto de doktoriĝo ĉe universitato aŭ alia esplora instituto.
Se studento verkas raporton por scienca grado malpli altnivela (bakalaŭreco, magistreco), oni plej ofte nomas ĝin ne "disertaĵo", sed "scienca verko", "laboraĵo" aŭ simile.
El EdE
EdE-D
Disertacioj (por akiri doktoran gradon) povas esti trispecaj:
a, disertacio kun resumo de la enhavo en Esperanto ĉe la fino de la kajero;
b, la temo mem estas pri Esperanto, ekzemple la lingvo kiel objekto de la studo, ĝia utilo, socia signifo;
c, la detaloj de la studobjekto estas ricevitaj per enketo danke al Esperanto, per delegitoj de UEA, ktp. En UEA-Jarlibro 1930, p. 40 troveblas aŭtoroj kaj titoloj de 6 tiaj disertacioj.
Vidu ankaŭ
Statistiko pri esperanto-disertacioj
Tieteellisten yliopistotutkintojen opinnäytetyöt
Real Audiencia de Quito
La Audiencia y Cancillería Real de Quito (Reĝa Aŭskultejo, 1563-1822) estis la supra Jurtribunalo de la hispana koloniregno kun jurisdikcio sur la teritorioj de la Provinco aŭ Prezidanteco de Kito, ene de la Vicreĝlando de Peruo, kiu poste formis parton de la Vicreĝlando de Nova Granado.
La iama Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro, jam estis pliampleksigante sian teritorion, ĝis Cali kaj Popajano norde; kaj sude ĝis la dezertoj de Piura; kaj tra Amazonio, la esplorado fare de Gonzalo Pizarro, la malkovro kaj esplorado de la rivero Amazono ĝis la Atlantiko fare de Francisco de Orellana, kaj la fondoj en Jaguarzongo kaj Brakamoros, kiel la malkovroj de la supra rivero Maranjono kaj al la rivero Ukajali fare de Juan de Salinas y Loyola, donis al la antikva Gubernio Kito novan etendon en la baseno de la rivero Amazono. Pro ĉio tio, la 4an de julio de 1560 la kitanoj petis al la reĝo de Hispanio la starigon de Audiencia en la Gubernio Kito.
La reĝo Filipo la 2-a, en la urbo Gvadalaĥara la 29a de aŭgusto de 1563, proklmais Real Cédula, nome dokumenton per kiu la Gubernio Kito de Gonzalo Pizarro estis altigita al kategorio de Audiencia Real kaj oni markis limojn al ĝi. Tiu estis inaŭgurita la 18an de septembro de 1564.
Rognac (stacidomo)
Rognac estas franca stacidomo sur linioj Paris-Lyon - kaj Rognac -, situanta en  Rognac, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
BAVELO
BAVELO (mallongigo de Baden-Virtemberga Esperanto-Ligo) estas landa sub-organizo de Germana Esperanto-Asocio GEA en la germana federacia lando Baden-Virtembergo.
Historio - Postmilita restarigo de SOGELO
Pro malpermeso de Esperanto-agado en la nazia epoko ne ekzistis iuj oficialaj Esperanto-asocioj en Germanio inter 1936 kaj 1945.
NGC 4043
NGC 4043 (aliaj indikoj — UGC 7015, MCG 1-31-12, ZWG 41.26, IRAS11597+0437, PGC 38010) estas galaksio en konstelacio Virgo.
BAVELO
Historio - Postmilita restarigo de SOGELO
La demando pri limoj de la novkonstruendaj subŝtatoj de la postmilita Federacia Respubliko Germanio estis aparte ne-klara en la sudokcidento, kaj por Baden-Virtembergo nur fine deciditaj en 1970.
NGC 4043
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
BAVELO
Historio - Postmilita restarigo de SOGELO
La esperantistoj nek povis nek volis atendi, ĝis tiaj debatoj estis finitaj kaj restarigis la antaŭajn Esperanto-ligojn. En 1947 restariĝis SOGELO (Sud-Okcidenta Germana Esperanto-Ligo), kiu ampleksis krom (hodiaŭa) Baden-Virtembergo regionojn de (hodiaŭa) Rejnlando-Palatinato. Sed tiu strukturo ne plu estis taŭga post kiam la federaciaj landoj estis fiksitaj en sia hodiaŭa formo per la lasta plebiscito en 1975.
BAVELido, la junulara sekcio, fondiĝis en 1983 (vidu la 20-jar-jubilean feston)
Zamenhof/Esperanto-objektoj en Baden-Virtembergo
Troviĝas pluraj ZEOj en Baden-Virtembergo. Vidu la liston de ZEOj en Germanio.
Strukturo
GEA-membroj loĝantaj en Baden-Virtembergo estas aŭtomate membroj de BAVELO.
Laŭ sia statuto la plej alta organo de BAVELO estas la ĉiujara membrokunveno, kiu akceptas la labor- kaj financraporton kaj ĉiun duan jaron elektas estraron, al kiu apartenas prezidanto, vicprezidanto, sekretario, kasisto kaj ĝis 5 pliaj konsilantaj membroj.
Aktuale estraranoj de BAVELO estas Alois Eder, Bernhard Eichkorn, Frank Huber, Cornelia Majer, Ursula Niesert, Inge Simon, Frank Vogler kaj Jochen Wagner.
La junaj membroj (sub 27) kunlaboras en la memstara junulara sekcio BAVELIDO.
Agado
Ĉefa celo de BAVELO estas subteno de lokaj agantoj en la tuta federacia lando. Por ebligi interkontakton BAVELO proponas regulajn renkontiĝojn, disvastigon kaj interŝanĝon de informoj.
De 2001 establiĝis intensa kunlaboro kun la najbara orientfranca asocio, kiu kondukis al regulaj komunaj aranĝoj.
Komunikiloj
Por disvastigi kaj interŝanĝi informojn inter la membroj ekzistas jenaj komunikiloj: La estraro klopodas subteni la Esperanto-vivon en Baden-Virtembergo, kontaktas kaj subtenas najbarajn regionajn Esperanto-organizojn, kolektas informojn pri Esperanto-aranĝoj kaj publikigas ilin al siaj membroj.
Renkontiĝoj
[[Dosiero:BAVELO-seminario 2003.jpg|eta|dekstra|380px|Partoprenantoj de la 26-a BAVELO-seminario, Oberkirch 2003.
Vidu ankaŭ: Listo de BAVELO-aranĝoj
Listo de BAVELO-seminarioj
La lasta en serio de 32 seminarioj okazis en Rastatt de la 17-a ĝis la 19-a de septembro 2010. Ĝi ankaŭ estis la 68-a Regiona Staĝo de Espéranto France-Est.
Lokaj Grupoj
Esperanto-Grupo Alena (EGA) Propra ttt-ejo de EGA (de) Esperanto-Gruppe Freiburg Propra ttt-ejo de Esperanto Freiburg Esperanto-Gruppe Heidelberg Esperanto-Gruppe Heilbronn Esperanto-Gruppe Herrenberg Esperanto-Gruppe Karlsruhe Propra ttt-ejo de la Esperanto Karlsruhe Esperanta urbovizito Esperanto-Gruppe Konstanz Esperanto-Verband Kurpfalz e.V. Propra ttt-ejo de la Esperanto-Ligo Kurpfalz Esperanto-Gruppe Oberkirch Esperanto-Gruppe Rottweil Esperanto-Gruppe Stuttgart Propra ttt-ejo de Esperanto Stuttgart Esperanto-Gruppe Tübingen Esperanta urbovizito Esperanto-Gruppe Villingen-Schwenningen Propra ttt-ejo de la Esperanto-grupo Villingen-Schwenningen (de)
Esperantistoj el Baden-Virtembergo
Esperantistoj el BAVELO respektive el la regiono de Baden-Virtembergo estis kaj estas aktivaj sur loka, landa kaj internacia nivelo.
Vidu la apartan liston: Listo de esperantistoj el Baden-Virtembergo
Najbaraj asocioj
En Germanio estas tri rektaj najbaroj: En eksterlando najbaras
Eksteraj ligiloj
pri BAVELO:
pri BAVELido:
Melissa Mars
Melissa MARS (pseŭdonimoj: Melissa Sefrani, Melissa Maylee) (naskiĝis en Marseille) estas franca kantistino.
Biografio
Melissa naskiĝas en Marseille, de forestanta patro, kiun ŝi konos nur malfrue kaj malbone. En lernejo, ŝia soleca kaj revema temperamento, krom ŝiaj bonaj rezultoj, apartigas ŝin de la aliaj. Sen geamikoj, ŝi kreas propran mondon, inventas al ŝi imagitajn amikojn, kaj naŭ-jara decidas fariĝi aktorino, malgraŭ la mokkrioj de siaj kunuloj.
Ŝi ekpaŝas sur scenejon jam dektri-jara kaj, ne neeltenante ŝian voĉon, ŝia patrino konsilas al ŝi ĉeesti kanto-kurson du jarojn poste.
Ĉiam sola, daŭre preferante sian imagitan mondon al amuzoj en noktokluboj kaj aliaj festoj, ŝia irado atingas turnopunkton iun vesperon de novembro 1998, kiam ŝia agento renkontigas ŝin kun André Téchiné dum vespermanĝo. Sed la vespero ne disvolviĝas kiel atendite: kiel ŝi mem skribas, "vespero pasas sed ne pasas kurento"; ĝis la alveno, ĉirkaŭ noktomezo, de François Bernheim. Muzik-komponanto... unuavide nenio interesa por estonta komediistino.
Tamen, ĉarmita per la virin-infana voĉo de Melissa, "miksaĵo de insolento kaj malforto", François Bernheim volas aŭdi ŝin kanti. Li ekinsistas kaj Melissa akceptas kelkajn provojn. Helpate de sia patrino, ŝi verkas sian unuan kanzonon: "Papa m'aime pas" (Paĉjo ne amas min), rilate al sia infaneco. Sinsekvas kvin aliaj kanzonoj kaj ekde tiam Melissa ekkonsideras fariĝi konata en tiu medio. Ŝi ekprenas la nomon de Melissa Mars, per referenco al planedo Marso pro ŝia revema temperamento, ekster la mondo, kaj la etoso de ŝiaj elvenantaj kanzonoj.
Sed ŝi ne tute forlasas la medion de komedio, kaj ekludas kelkajn rolojn en filmoj. Ŝia unua albumo "Et Alors !" (Nu, Do!) aperinta la signas la veran debuton de ŝia kariero. Tuj, oni komparas ŝin kun Mylène Farmer pro la kvalito de ŝiaj tekstoj, eĉ kun Alizée pro ŝia "Lolita" aspekto. Tiuj komparoj montriĝas vanaj, kaj Melissa Mars mem refutas ilin. Tamen rimarkindas ke, kiel Mylène Farmer, Melissa scias trudi propran, apartan universon ekde sia unua albumo, tuj logante fidelan publikon. Tamen, nek la unua, nek la dua albumo "La Reine des Abeilles" (Abel-Reĝino) fariĝas publikaj sukcesoj.
Per sia duopo kun Lara Fabian "Les Homéricains" (la Usonhomoj) en 2005, kaj ĉefe dank'al sia duopo kun Pascal Obispo "1980" en 2006, Melissa estas amase disaŭdigata en radio kaj televido, kaj pligrandigas sian aŭdantaron.
Souad Massi
Souad Massi [suAD maSI] (سعاد ماسي), 23-a de Aŭgusto, 1972, estas Alĝeria kantistino de Berbera deveno, komponisto kaj gitaristo. Ŝi ekkarieris ludante en la Kabila politika rok-bando Atakor, antaŭ ol lasi la landon post serio de mortominacoj. En 1999, Massi ludis ĉe la koncerto Femmes d'Algérie (Virinoj de Alĝerio) en Parizo, kio kondukis al diskokontrakto kun Island Records.
1711
1711 estis normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (ligilo montras kalendaron).
Ĉiamverdaj arbaroj
Ĉiamverda arbaro estas arbaro konsistante entere aŭ ĉefe de ĉiamverdaj arboj kiuj retenas verdan foliaron la tutan jaron. Tiaj arbaroj ekzistas en la tropikoj ĉefe kiel larĝafoliaj ĉiamverdaj, kaj en moderklimataj kaj borealaj latitudoj ĉefe kiel arbaroj de koniferoj.
Tropikaj ĉiamverdaj arbaroj kutime estas en areoj kiuj ricevas pli da 200 cm de pluvo kaj havas temperaturon de 15 al 30 gradoj Celsius. Ili okupas ĉirkaŭ 7 % de la Tera surfaco kaj hejmas por pli da duono de la plantoj kaj animaloj de la mondo.
(17877) 1999 AZ22
(17877) 1999 AZ22 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Pozaldez
Pozaldez [pozalDEZ] estas municipo en la sudcentro de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Vintero (Tero de Vino, en hispana Tierra del Vino) en la sudokcidento de la provinco kaj ankaŭ atribuita al la komarko Tierra de Medina, pli suda. Pozaldez estas komprenebla etimologie kiel Puto de Vinrubo alude al abundo de vinproduktado. Fakte Pozaldez apartenas al la areo de protektita devennomo Denominación de Origen de Rueda.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 27,85 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 473 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte 1 650 el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 44 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado eble ĉirkaŭ la 9-a jarcento. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, kaj beto) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado). Estas fervoja stacio.
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas la du preĝejoj kaj ruino de la iama kastelo.
-159
En la jaro 159 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Atsushi Inoue
Atsushi Inoue (井上 敦史, n. ) estas japana futbalisto.
Henriko la 7-a
Henriko Tudoro (n. la 28-an de januaro 1457, m. la 21-an de aprilo 1509) estis reĝo de Anglujo kaj reganto de Irlando de 1485 ĝis sia morto sub la nomo de Henriko la 7-a. Li estis la fondinto de la dinastio de Tudoroj per la unuigo de la ĝistiamaj Lankastroj kaj Jorkoj. Li estis malpopulara reĝo kiu ne povis kalkuli kun la apogo de la parlamento kaj dediĉis sin al profito de impostado super la nobelaro.
La transmara Brita Imperio, —en la senco de esplorado kaj de brita setlado laŭlonge de oceanoj ekster Eŭropo kaj do el la Brita Insularo—, ekis el la marpolitiko de la reĝo Henriko la 7-a, kiu regis de 1485 ĝis 1509. Iniciatis komercajn liniojn por la komerco de la lano kaj starigis modernan sistemon por la transmara brita komerco, kiu kontribuis al kresko de la ŝipkonstruejoj kaj por la navigado el la insularo. La komerca ŝiparo alportis la bazojn por komercaj institucioj kiuj disvolvigos gravajn rolojn en la imperia posta aventuro, kiaj la kompanjoj: Massachusetts Bay Company aŭ la British East India Company. Henriko la 7-a ordonis ankaŭ la konstruadon de la unua seka digo en Portsmouth, kaj ege plibonigis la malgrandan Reĝan Ŝiparon (Royal Navy).
4996 Veisberg
4996 Veisberg estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (tiam en en Sovetunio, nun en Respubliko Krimeo, Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusa pentristo Vladimir Grigorjeviĉ Vejsberg (cirile : Владимир Григорьевич Вейсберг, 1924–1985).
Grafo de Richmond
Grafo de Riĉmondo, Earl of Richmond, estis hereda brita nobela titolo, nomata laŭ la urbo Richmond (North Yorkshire) en Yorkshire. La titolo ofte estis ligita al la duko de Bretonio. Post 1399 la dukoj de Bretonio plu uzis la titolon pretende, kvankam ne pli rekonitaj de Anglio.
La titolo estis donita 11 fojojn. Tiu kiu ricevas la titolon de la reĝo, estas "1-a grafo de Richmond", liaj heredantoj poste estas "la 2-a", "la 3-a" ktp. Se la titolhavanto mortas sen heredantoj, la titolo reiras al la reĝo, kiu povas denove doni ĝin al alia ricevanto. La numerado tiam rekomenciĝas kun "la 1-a", laŭ la kutimo por britaj nobelaj titoloj. Entute do ekzistis sinsekve 11 personoj kun la titolo "1-a grafo de Richmond".
Pli poste la titolo estis rangaltigita al duko de Richmond.
1765
1765 estis normala jaro komenciĝanta marde (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1765 post Kristo okazis, interalie:
Liza Umarova
Liza UMAROVA naskiĝinta la 12-an de marto 1965, estas la plej populara ĉeĉena kantistino nuntempe. Malgraŭ tio ŝi estas tiom malriĉa, kiom antaŭ populariĝo, ĉar ĉiuj ŝiaj diskoj estas "piratitaj" — ŝi enspezas neniun tantiemojn, male ŝi ŝparas el ŝiaj magraj enspezoj, por povi pagi la registradon de ŝiaj kanzonoj. Sed ŝi diras, ke ŝi ne volas esti riĉa, ke tio malbone influus ŝian inspiron. Ŝi estas foje nomita la Édith Piaf de Ĉeĉenio.
Ŝi prikantas la suferojn kaj esperojn de la nuntempaj kompatindaj loĝantoj de sia lando. Sed ŝi ne subtenas ajnan flankon de la milito.
Ŝi nun loĝas en Moskvo. Sed ankaŭ tie suferas la rasismon de la ekstremdekstruloj, kaj estis atakita kun ŝia filo en la stratoj de Moskvo.
(5746) 1991 CK
(5746) 1991 CK estas ankoraŭ sennoma asteroido de la asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (Gubernio Saitama, Japanio).
Abby Stein
Abby Stein (naskiĝis la 1-an de oktobro 1991) estas usona transgenra aktivulino, aŭtoro, bloganto, modelo kaj parolanto. Ŝi estas la unua publike transgenra virino, kiu kreskis en ĥasida komunumo, kaj estas rekta posteulo de la ĥasidisma fondinto Baal Ŝem Tov. En 2015, ŝi fondis la unuan interhelpan grupon en Usono por transgenraj homoj el ortodoksa judisma fono.
-169
En la jaro 169 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Ernst Heinkel
Heinkel unuafoje konstruis en 1910 aviadilon, kiu subenfalis kaj disbrulis. Li plu laboris kaj iĝis gvidanta planisto de la berlina Avioprodukta Fabriko Albatros.
8930 Kubota
8930 Kubota estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ernst Heinkel
Li fondis post la unua mondmilito (1922) en Warnemünde la fabriko Ernst Heinkel Flugzeugwerke. Tie li konstruis la aviadilon He–70, kiu atingis la rapidecan mondrekordon komence de la 1930-aj jaroj.
8930 Kubota
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Takashi Kubota, kiu laboras pri inteligenta robota esplorado ĉe la Instituto de Kosmo kaj Kosmonaŭtika Scienco. Li kunlaboris al la disvolvo, la gvidato, la navigado kaj la kontrolo de alterigo kaj surfaca esploro de la misio Hajabusa.
Flava motacilo
La Flava motacilo (Motacilla flava) estas mezgranda paseroforma birdo el la familio Motaciledoj, kiu enhavas motacilojn, pipiojn kaj longungulojn. La specio vivas en multo de moderklimataj Eŭropo kaj Azio kaj eĉ iome en Nordameriko en Alasko. Ili estas loĝantaj birdoj en pli mildaj partoj de sia teritorio, kiel en okcidenta Eŭropo, sed nordaj kaj orientaj populacioj migras en Afrikon kaj en sudan Azion. La populacio de Beringio vintrumas suben en marbordo de Pacifiko.
7140 Osaki
7140 Osaki estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Rodrigo Nunes de Oliveira
Rodrigo Nunes de Oliveira (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Flava motacilo
Vagantaj individuoj malproksimiĝas el la vintrejoj dum migrado. Ekzemple, en Palaŭo en Mikronezio videblas foje migrantaj aroj de tiu specio -ŝajne de la Beringa flava motacilo- kun multaj maskloj, dum pli norde en Marianoj oni trovas nur individuaj vagantoj, kutime inoj aŭ nematuruloj.
Rodrigo Nunes de Oliveira
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
7140 Osaki
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Satoru Ikeuchi, kiu studis ĉefe la stelan fizikon kaj estis prezidento de la Japana Astronomia Societo de 1999 al 2000. En 1974 li proponis la modelon de nestabileco de disko por la eksplodoj de ; tiu modelo estas nun vaste konsentita.
NGC 4044
NGC 4044 (aliaj indikoj — UGC 7018, MCG 0-31-20, ZWG 13.43, PGC 38018) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ernst Heinkel
La He–176 estis la unua funkcianta jetpropulsia aviadilo, la He–178 la unua gasturbina jetmotora aviadilo, la He–111 kaj He–162 bazaj aviadilaj tipoj de la germana aerarmeo dum la Dua Mondmilito.
10271 Dymond
10271 Dymond  estas tre malgranda, meze hela, asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belgaj astronomoj Henri Debehogne kaj Léo Houziaux elde la Observatorio de Haute-Provence en Saint-Michel l'Observatoire (Alpes-de-Haute-Provence, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanada amatora astronomo Garrett (Garry) Dymond de la centro de St. John's de la RASC en Novlando, kiu gajnis la Premion de Servo al la RASC en 1994. Li ricevi bakalaŭron en Media Studo de la Universitato de Waterloo, sevis ĉe la Konsulta Komitato pri Kanadaj Meteorŝtonoj kaj Alfrapoj, kaj laboris kiel edukisto ĉe la Geo Centro Johnson en St.John's.
4120 Denoyelle
4120 Denoyelle estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Ernst Heinkel
Kvankam Heinkel perdis fidon de la nazioj, la aliancanoj arestis lin kaj juĝprocesis kontraŭ li, sed fine oni liberigis lin.
4120 Denoyelle
Nomo
Ĝia nomo honoras la belgan astronomon kaj sciencan popularigiston Jozef Denoyelle.
Ernst Heinkel
Post kiam oni ĉesigis lian firmaon, li fondis en 1950 novan entreprenon kaj produktis biciklojn, motorciklojn kaj miniaŭtojn.
Kenza Farah
Kenza Farah (8-a de Julio, 1986) estas Franc-Alĝeria kantaŭtoro. Ŝia albumo Authentik atingis oron en sia dua semajno. Ĝi estis sekvata de Avec le coeur (kore) kaj Trésor (trezoro).
Flava motacilo
Ĝi estas svelta 15–16 cm longa birdo, kun la karaktera longa, konstante vostomovo de tiu genro. Ĝi estas la plej mallongvosta de la eŭropaj motaciloj. Maskla plenkreskulo estas ĝenerale oliveca supre kaj flava sube. En aliaj plumaroj, flavo povas nuanciĝi al blanko. La kapoj de la masklaj reproduktuloj varias je koloroj kaj bildoj depende de la subspecio.
Kenza Farah
De 2007 al 2012, la kantistino vendis pli ol 500 000 diskoj.
Flava motacilo
La alvoko estas karaktera altatona jiit.
Tiu insektovora birdo loĝas en malferma kamparo ĉe akvo, kiel humidaj herbejoj. Ili nestumas en herbotufoj, kie la ino demetas 4-8 punktitajn ovojn.
Kenza Farah
Ŝi estas konata pro multaj kunlaboroj kun aliaj kantistoj kaj muzikistoj kiaj Sefyu, Le Rat Luciano, Idir, Big Ali, Psy 4 de la Rime, Nina Sky, Roldán de la grupo Orishas, Busy Signal, Alonzo, Melissa M, Kayline kaj Nabila (de Karismatik), Soprano, kaj Ahmed Chawki inter aliaj.
Flava motacilo
La latina genro nomo origine signifas "etan movanton", sed iuj verkistoj de la mezepoko pensis ke ĝi signifas "vostomovanto", kaŭzante novan latinan vorton cilla por "vosto". La specifa epiteto flava estas latina vorto por precize "flava".
Sistematiko
La sistematiko de tiu specio kaj ties filogenio estas ege konfuza. Oni priskribis dekduojn da subspecioj diversokaze, kaj ĉirkaŭ 15-20 estas nune konsiderataj validaj depende de la fakuloj. Krome la Citronmotacilo (M. citreola) formas kriptan specikomplekson (superspecion) kun tiu birdo ; ambaŭ taksonoj estas konsiderataj kiel parafiletikaj unu de la alia. La populacioj de la Beringa Markolo estas foje separataj kiels Orienta flava motacilo (M. tschutschensis).
Nuntempe akceptataj subspecioj:
Troinex
Troinex  estas komunumo en Kantono Ĝenevo, Svislando. Ĝi havis 2195 loĝantojn je la 30-a de aprilo 2010.
Geografio
Troinex situas 5 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Ĝenevo, ĉe la limo al Francio. Tra la komunumo fluas la rivereto Drize.
María Carámbula
María CARÁMBULA (Montevideo, 31-a de oktobro 1968) estas urugvaja aktorino. Ŝia frato Gabriel CARÁMBULA kaj sia patro Berugo CARÁMBULA estas aktoroj. Ŝi havis filon kun Pablo RAGO en 2002 kaj havis antaŭ filino, Catalina, en 1987.
Troinex
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,44 km², de kiuj 7,3% estas kovritaj de arbaro, 66,6% servas por agrikulturo kaj 26,2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo limas en nordo al Veyrier, en sudoriento al Bossey (Francio), en sudokcidento al Bardonnex kaj en nordokcidento al Plan-les-Ouates.
Trafiko
La plej proksima aŭtovojalveturejo situas 3 kilometrojn nordokcidente en Plan-les-Ouates al la brako A1a de la svisa aŭtovojo A1.
Vidindaĵoj
En Troinex situas la preĝejo de la Armena Apostola Eklezio por okcidenta Svislando.
Historio
La unua dokumenta mencio de Troinex okazis sub la nomo Triuniscum. Dum mezepoko Troinex apartenis al la paroĥaro Saint-Victor. En la jaro 1754 Troinex estis atribuita al Savojo. Per la kontrakto de Torino en la jaro 1815 Troinex refariĝis ĝeneva kaj kun la Respubliko Ĝenevo en la jaro 1816 fariĝis parto de Svislando. Troinex fariĝis memstara komunumo per kontrakto de la 30-a de majo 1817.
Ĝis la 1920-aj jaroj la loĝantaro de la komunumo nur modeste kreskis. En la 1930-aj jaroj estis unua kreskoperiodo. Tiam sekvis relativa stagno ĝis la 1950-aj jaroj kaj en dua kreskoperiodo la komunumo ĝis 1970 superis 1000 loĝantojn. Inter 1990 kaj 2000 la loĝantaro de la komunumo kreskis je pli ol triono de 1383 al 2030 loĝantoj. Post la jarmilŝanĝo la kresko daŭris sed je malpli alta nivelo. Nuntemple la komunumo formas integritan parton de la aglomeraĵo de la urbo Ĝenevo.
Butrint
Butrint aŭ Butrinti (greke antikve Βουθρωτόν Buthroton, nuntempe Βουθρωτό Buthroto; itale Butrinto; esperantigebla kiel Butrinto aŭ Butroto) estas ruinloko en suda Albanio, proksime al urbo Saranda. Butrint kun la antikvaj ruinoj apartenas al plej famaj vidindaĵoj de Albanio kaj estas same Monda kulturheredaĵo de Unesko (1992).
Laŭ legendoj, la urbon fondis rifuĝantaj trojanoj. Fakte la loko estas loĝata jam ekde ĉirkaŭ 3000 jaroj, kiam oni fondis ĝin por defendi nutraĵliverojn al Korfuo. Ĝi estis sub regado de romianoj (Julius Caesar deklaris la lokon ripozejo por veteranoj), Bizanco, Venecio, Turka imperio.
La ora epoko de la urbo estis en la 5-a jc. p.K., kiam vivis tie ĉirkaŭ 20.000 loĝantoj.
La urbon remalkovris en 1928 la juna arkeologo Luigi Maria Ugolini (kun apogo de la itala registaro). Li elfosis plimulton de la nun videblaj ruinoj (urbopordon, grekan teatron, templon de Asklepios, baptejon, venecian palacon).
La urbo estas alveturebla sur aŭtovojo ekde 1959, kiam Hruŝĉov vizitis la lokon.
Vidu ankaŭ
Malnovaj kaj prahistoriaj eŭropaj fagaj arbaroj (Unesko)
Vysočany (Bor)
Vysočany (Weschekun) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Bor, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 1,5 km sudokcidente de Bor. Kondukas tra ĉi tie ŝoseo II/605. Estas ĉi tie registritaj 54 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Vysočany situas en katastra teritorio Vysočany u Boru kun areo 7,84 km². En la katastra teritorio Vysočany u Boru situas ankaŭ Muckov.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1379.
András Batta
András Batta [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Batta András estas hungara muzikhistoriisto, altlerneja instruisto, violonĉelisto.
András Batta naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
András Batta frekventis mezlernejan konservatorion en sia naskiĝurbo, inter 1972–1977 en Muzikartan Altlernejon Ferenc Liszt. Li akiris diplomojn pri violonĉela instruisto en 1977, pri muzikologio en 1979. En la lernojaro de 1978 li estis studento de Universitato de Vieno helpe de stipendio. Ekde la sekva jaro li estis asistanto de la Muzikarta Altlernejo, en 1990 li atingis la instruan rangon docento, en 2002 katedrestro. Inter 2004 kaj 2013 li estis rektoro. Intertempe en 1987 li doktoriĝis, en 1998 li akiris sciencan gradon PhD, en 2001 habilitiĝo okazis. Li estis ankaŭ ĉefredaktoro inter 1996-2002. Li ricevis premiojn inter 1994-2014.
Li edziĝis en 1981, lia edzino naskis filojn en 1986 kaj 1988.
Dietrich Fischer-Dieskau
Vivo
En lia familio muziko havis longan tradicion, jam Bach omaĝis en 1742 al lia praulo, nobelo Carl Heinrich de Dieskau, la kamparano-kantaton BWV 212. Lia avo estis pastro kaj himnologiisto Albert Fischer. La gepatroj, la patro filologo de la latina kaj malnovgreka, la patrino instruisto, progresigis la talenton de la filo, ebligante al li kiel jam 16-jara kantedukon ĉe Georg A. Walter, post tio ekde 1942 ĉe Hermann Weissenborn en la Berlina Muzikakademio. Lia frato estis eklezimuzikisto Klaus Fischer-Dieskau.
Fischer-Dieskau estis rekrutigita de la Wehrmacht kaj eniris en Italujo en usonan militkaptitecon, dum kiu li plue daŭrigis siajn kantstudojn meminstrue. Siajn unuajn koncertojn li prezentis en la usona militkaptitejo en Italujo. Post reveno el la militkaptiteco li unuafoje prezentis en 1947 kun Deutsches Requiem de Brahms okaze de prezentado en Badenweiler, post kiam la baritonsolisto pro malsaniĝo ne povis kanti.
Liaj esencaj stacioj poste estis prezentadoj en Carnegie Hall je Novjorko, en la Germana Opero je Berlino, en la Viena Ŝtata Opero, en la Bavara Ŝtatopero je Munkeno kaj en la Reĝa Operejo je Londono. Lia repertuaro ampleksis proksimume tri mil lidojn de proksimume ĉent diversaj komponistoj.
Ekde 1983 Dietrich Fischer-Dieskau estis profesoro ĉe la Universitato de Artoj je Berlino, ekde 1991 membro de la Libera Akademio de Artoj je Hamburgo. La 31-an de decembro 1992 li finis sian karieron en Munkeno per silvestra pompkoncerto, kies lasta programero estis la finfugo Tutto nel mondo è burla el Falstaff de Verdi.
En 1949 Fischer-Dieskau geedziĝis kun sia unua edzino, violonĉelisto Irmgard Poppen. Ŝi mortis en 1963 je la nasko de la tria filo. Sekvis en (1965–1967) geedzeco kun aktorino Ruth Leuwerik, poste tria geedzeco (1968–1975) kun Kristina Pugell, filino de usona kantinstruisto. Ekde 1977 Dietrich Fischer-Dieskau estis kvaran fojon geedziĝinta kun kantistino Júlia Várady.
Opinioj pri li de kolegoj
Post lia morto lia kolego René Kollo laŭdis Ditriĥon Fischer-Dieskau kiel „laŭvoĉe destinita por la lido“ kaj de „tre ĉarma, tre helpema, tre amika“ karaktero. Brigitte Fassbaender diris, ke la kantisto estis „tre sentema homo de ega menta klareco. Por ĉiuj, kiuj laboris kun li, li ĉiam estis altagrade modela. Li simple estis natura, granda aŭtoritatulo.“
Verkoj
Traktaĵoj:
Kiel eldonisto:
Eksteraj ligiloj
Artikoloj
Afrika akcipitraglo
Kutimaro
La Afrika akcipitraglo reproduktiĝas en tropika subsahara Afriko. Ĝi estas birdo de arbaraj montetoj, kaj konstruas neston el bastonetoj ĉirkaŭ 1 m de diametro sur la forko de granda arbo. La ino demetas ĝenerale 1 aŭ 2 ovojn.
La Afrika akcipitraglo ĉasas malgrandajn mamulojn, reptiliojn, kaj birdojn ĝis la grando de frankolino. La alvoko estas akra kluu-kluu-kluu.
Aspekto
La Afrika akcipitraglo estas malgranda al mezgranda aglo ĉirkaŭ 55–65 cm longa. La supraj partoj estas malhelbrunaj al nigrecaj. Ties subaj partoj estas blankecaj vertikale tre striecaj je nigro ĉefe en brusto kaj kolflankoj dum gorĝo kaj suba ventro estas pli blankaj. La subaj flugilplumoj estas blankaj kun nigra malantaŭa bordo. La subflugilaj kovriloj estas ĉefe nigraj kun blankaj punktoj. La hela vosto havas nigran finan bendon. La beko estas griza (malhele pinte), kaj irisoj kaj kruroj flavaj.
Pösing
Pösing estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cham kaj en la distriktaro Supra Palatinato (Oberpfalz) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Lipót Ács
Lipót Ács [Aĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Ács Lipót estis hungara pentristo, instruisto, muzeologo, ceramikisto. Lia origina familia nomo estis Auerbach [aŭerbaĥ] ĝis 1904.
Lipót Auerbach naskiĝis la  en Vizsoly, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lipót Ács devenis el juda familio. Li frekventis lernejon en sia naskiĝvilaĝo, poste mezlernejon en Kassa, fine li akiris diplomon en Modela Desegna Lernejo en 1895. Liaj plej gravaj instruistoj estis Gyula Aggházy, János Greguss, Frigyes Schulek, Alajos Stróbl és Bertalan Székely, Károly Lotz. Jam dum la studentaj jaroj li instruis en Abaúj-Csány (1888), gimnazio en Budapeŝto, Sümeg (1895), gimnazio de Szekszárd (1896–1912). En Szekszárd en 1901 li konstruis fornon por ceramikaĵoj, tiutempe li helpis laboron de la loka muzeo. Li estis muzeologo de etnografia muzeo en Budapeŝto inter 1912–1921. Li pensiuliĝis en 1932.
Eb tiu longa periodo li ne forlasis la pentradon. Li studvojaĝis en Venecio (1894, 1899, 1903, 1908), Firenze (1894, 1903), Munkeno kaj Vieno (1895). Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
Michael Hummelberger
Michael HUMMELBERGER (naskiĝis en Ravensburgo, 1487 - mortis en Ravensburgo, en la 19-a de majo 1527) estis germana humanisto, helenisto kaj filologo. Li estis frato de la botanikisto kaj humanisto Gabriel Hummelberger.
Biografio
Li estis filo de pariza tajloro kaj konsilisto kaj amiko de Beatus Rhenanus. Post vizitadi la Latinan Lernejon de sia naskiĝurbo, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Hajdelbergo en la 7-a de septembro 1501 kaj ricevis sian diplomon pri Bakalaŭreco en la 9-a de januaro 1503. En 1505 li ricevis sian diplomon kiel Magistro pri Artoj. Inter 1506 kaj 1511 li fariĝis ŝtatestro de la germana nacio kaj studis en la Universitato de Parizo kie li lernis la grekan kun Jakobus Faber Stapulensis kaj Girolamo Aleandro, krom helpi la presiston Jodocus Badius (1462–1535) ĉe la eldonado de pluraj publikaĵoj. Inter 1514 kaj 1517 li studis kaj praktikis Kanonikan Juron en Romo, kie li ankaŭ apogis la kaŭzon de Reuchlin. En 1518 li fariĝis pastro en Konstanco kaj en 1521 li estis kapelano en la Preĝejo de Sankta Miĥaelo, en Ravensburgo. Malgraŭ lia simpatio kiun li dediĉis al Marteno Lutero, li restis katolika. Lia korespondado kun la tiamaj humanistoj estas ampleksa kaj disvastigata.
(162080) 1998 DG16
(162080) 1998 DG16 estas tre malgranda, malhela terrenkonta kaj venusrenkonta atona asteroido.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo NEAT (Near Earth Asteroid Tracking) elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Orbito
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de la Tero kaj de Venuso, ĝia iom ganda orbita klineco tenas ĝin malproksima de nia planedo.
• Ĝia tera MOID estas 0,18817 astronomia unuo, tie estas 28,150 milionoj da km,
• ĝia venusa MOID estas 0,14776 astronomia unuo, tie estas 22,105 [milionoj da km,
Walterswil
Walterswil estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
24353 Patrickhsu
24353 Patrickhsu estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(162080) 1998 DG16
Orbito
• ĝia merkura MOID estas 0,17406 astronomia unuo, tie estas 26,039 milionoj da km.
• La ĝi pasis al 0,18691 astronomia unuo (27,961 milionoj da km) de la Tero,
24353 Patrickhsu
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Patrick David Hsu, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2008 pro sia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Li sekvas hejminstruon en Stanford (Kalifornio, Usono)
(162080) 1998 DG16
Orbito
• la ĝi pasos al 0,19027 astronomia unuo (28,464 milionoj da km) de nia planedo.
• La ĝi pasis al 0,14827 astronomia unuo (22,181 milionoj da km) de Venuso,
• La ĝi pasos al 0,14714 astronomia unuo (22,012 milionoj da km) de ĉi tiu planedo.
Misilo
Misilo estas projektilo mempropulsita, kiu povas esti gvidita ĝis sia celo dum tuto aŭ parto de sia vojo. Estas tre diversaj grandecoj, ekde la kontraŭ-tankaj misiloj, kiuj povas esti lanĉitaj por nur unu persono, ĝis la grandegaj interkontinentaj balistikaj misiloj.
Militista Polico de Paranao
Militistaj Policoj estas rezerva trupo de Brazila Armeo kaj ili konsistigis la Sistemo de Sekureca Publico kaj Garda Socio de Brazilo. La policistoj estas klasifiko kiel militistaj de Ŝtato same kiel la batalantoj de Militistaj Korpusoj de Fajroestingisto.
Misilo
Oni povas klasifiki la misilojn, laŭ distancatingeblo, en tri tipoj:
Militista Polico de Paranao
La funkcio de Militista Polico de Paranao (portugale: Polícia Militar do Paraná) estas polici kaj konservi la publikan ordon en Ŝtato de Paranao.
András Wahorn
András Wahorn [andrAŝ vahorn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wahorn András estas hungara avangarda amatora pentristo, grafikisto, saksofonisto. Lia origina familia nomo estis Pintér.
Militista Polico de Paranao
Origino
Militista Polico de Paranao havas originon kiel Ĉasatoj (Leĝera Infanterio), la 10-an de aŭgusto 1854; kun nomo de Roto de Polica Forto (portugale: Companhia de Força Policial).
Misilo
Alia klasifiko estas laŭ ĝia uzo:
András Wahorn
András Pintér naskiĝis la en Budapeŝto.
São Joaquim de Bicas
(prononco saunĵoakjm debicas, oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Metropolitana de Belo Horizonte (Granda Belo-Horizonto) kaj en la mikroregiono Belo Horizonte. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun Betim, Igarapé kaj Brumadinho.
Militista Polico de Paranao
Strukturo
Militista Polico dividiĝis en bataliono, roto, plotono kaj taĉmento.
Misilo
Misiloj grave influas povon de la nuklea armilaro, ĉar ili potenco difinas distancon je kiu povas esti liverataj la nukleaj bomboj. Tiel timo antaŭ progreso de la nuklearmila programo de Nord-Koreio dum longa tempo mildiĝis danke al manko de misiloj, kapablaj liveri nordkoreajn nukleajn bombojn je mezaj kaj longaj distancoj. Tamen ankaŭ tiukampe la nordkoreaj militistoj atingas ĉiam pli grandajn sukcesojn. La Nord-Koreio testis balistikan misilon faritan por lanĉo el submarŝipo. La sudkoreaj militistoj supozis, ke temas pri la Bukkeukseong-tipo lanĉebla el submarŝipo. La lanĉo okazis en la maro apud la marborda urbo Vonsano en la provinco Kangŭon. Seulo asertas ke la misilo flugis ĉirkaŭ 450 kilometrojn, sed atingis altecon de 910 kilometroj, kio signifas ke ĝi estis lanĉita laŭ alta trajektorio kaj ke ĝia flugdistanco povus esti multe pli longa. Se ĝi flugus laŭ ordinara trajektorio kun la sama ŝarĝo, la plej longa flugdistanco de la misilo estus ĉirkaŭ 1900 kilometroj, do temas pri la mezdistanca (1000 ĝis 3500km) misilo.
São Joaquim de Bicas
La loĝloko fondiĝis en 1853 kaj estis levita al la rango de municipo la 21-an de decembro 1995.
Militista Polico de Paranao
Korpuso de Fajroestingisto
Korpuso de Fajroestingisto de Paranao (portugale: Corpo de Bombeiros do Paraná) havas origino en la 8-an de oktobro 1912. La fajroestingistoj estas militistoj, similo al Sapeurs-pompiers de Francio, kaj estas parto de Militista Polico de Paranao. Grupo (portugale: Grupamento) korespondas al bataliono kaj subgrupo (portugale: Subgrupamento) korespondas al roto.
Uniformo
Brazila Armeo heredis portugalajn tradiciojn kaj la blua koloro estis uzata ĝis la komenco de la Respubliko. En 1913 la Militista Polico de Paranao adoptis la kakia koloro, kaj uzas ĝis nun. La fajroestingistoj uzas same uniformon de militista polico.
András Wahorn
Biografio
András Wahorn en la 1970-aj jaroj okupiĝis pri aranĝadoj de ekspozicioj kaj similaj taskoj. En 1972 li aliĝis al studio en Szentendre, post 7 jaroj li jam ekspoziciis. En la 1980-aj jaroj li interesiĝis plej ofte pri muzikado, li fondis ŝlagromuzikan orkestron, kiu estis kritikanto de la socialismo. Inter 1991-2004 li laboris en komputilaj firmaoj en Kanado, poste en Usono. Ekde 2006 li vivas en Mezőszemere. Li ricevis 3 premiojn inter 1993-2015.
Macra
Macra estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Celle di Macra, Marmora, Sampeyre, San Damiano Macra kaj Stroppo.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Larmoparulio
La Larmoparulio aŭ Ventumila parulio, Euthlypis lachrymosa, estas birdospecio de la familio de Paruliedoj en la monotipa genro de Euthlypis kiu loĝas laŭlonge de la pacifika deklivaro el norda Meksiko el sudo de Sonora suden ĝis Chiapas kaj al Nikaragvo; ankaŭ en la kariba deklivaro el sudokcidento de Tamaulipas ĝis Veracruz; kaj norde de Oaxaca. Privagantulaj informoj ekzistas ĉe Arizono, Nov-Meksiko kaj Teksaso.
Ĝi estas 14 al 16 cm longa kaj flava en gorĝareo kaj subaj partoj kun brunflava nuanco en brusto. La kapo estas malhelgriza kun nigraborda tre flava kronozono kaj blankaj supra kaj suba partoj de okulringo. La plej rimarkinda kaj malkutima eco inter Paruliedoj (nur estas similaĵoj ankaŭ ĉe kelkaj Basileuterus) estas tre markata blanka punktomakulo inter la supra okulo kaj la bekobazo kio nomigas la specion, ĉar aspektas kvazaŭ perdita larmo, kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie lachrymosa signifas precize “kun larmo”. Tiuj blankaj markoj ege kontrastas kun la pli malhela fono ĉar en tiu areo estas preskaŭ nigra anstataŭ malhelgriza; la resto de la supraj partoj estas malhelgrizaj kun ardezkolora nuanco. La subvosto estas blankaj, la flankoj estas blankecaj kaj la vosto montras blankajn pintobordojn. La beko estas fortika kaj nigreca kaj la kruroj rozkolorecaj.
Ĝi havas agrablan kaj trenitan kanton “hui hui hui hui ĥuiĉa huist”, dum la alvoko estas ia “cing”.
La Larmoparulio estas foje lokigitaj en la genro Basileuterus, ĉar ties nesto, ovoj, voĉo, kaj junula plumaro estas similaj. Tamen neniu parulio de la genro Basileuterus havas tian voston aŭ brunflavecan bruston kiel tiu de la Larmoparulio, kaj tiele ĝi estas ĝenerale pluhavita en la monotipa genro Euthlypis.
1484
En la jaro 1484 post Kristo okazis, interalie:
(114830) 2003 OX21
(114830) 2003 OX21 estas malgranda, malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, membro de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Beduena muziko
Beduena muziko estas la muziko de nomadaj Beduenaj triboj de la Araba Duoninsulo, Sudano kaj Levantenio inter aliaj najbaraj regionoj. Ĝi estas tre ligata al sia teksto. La kantoj estas bazataj sur poezio kaj estas kantataj ĉu senakompane aŭ kun kordinstrumento, nome rebab. Tradiciaj instrumentoj estas krom la rebab aliaj variaj blovinstrumentoj.
Vivo de Lanti
Vivo de Lanti estas historia kaj biografia verko fare de Ed Borsboom pri la vivo de Eŭgeno Lanti, la precipa fondinto de Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT). La libro estas eldonita de SAT en 1976, kaj entenas ankaŭ la membiografian fragmenton "Fredo", en kiu Eŭgeno Lanti priskribas sian junecon, antaŭ la unua mondmilito. La libro tre detale priskribas la unuajn vivjardekojn de la ekzisto de SAT kaj la aŭtoro havis la eblon mem intervjui gravajn atestantojn el tiu periodo. Krome, Borsboom provas priskribi la idean evoluon de Lanti, kaj alvenas al konkludoj, pri kiu membroj el la plenumkomitato de SAT esprimis sian malkonsenton.
Enhavo
La strukturo de la verko prezentas tri partojn. Krom mallonga enkonduko de la aŭtoro mem, venas la propra teksto de la Biografio Vivo de Lanti en sep ĉapitroj, kies titoloj iom montras siajn enhavojn, jene:
Fakte kvankam temas pri biografio, granda parto de ĝi reale temas pri la manovroj de stalinistoj kaj komplikaĵoj en la vivo de SAT: tio okupas grandan parton de la ĉapitroj 3, 4 kaj 5. Tiu unua parto enhavas ĉirkaŭ 170 paĝojn. La dua parto estas la membiografia fragmento "Fredo" kiu enhavas ĉirkaŭ 70 paĝojn. Ĝi haltas antaŭ la unua mondmilito, sed estas tre alloga rakonto de Lanti kun ŝanĝo de propraj nomoj, sed tutcerte membiografia. La tria parto estas ĝis naŭ aneksaĵoj, nome pri Citaĵoj, Tradukoj de fremdlingvaj citaĵoj, Bibliografio, Verkoj de Lanti, Verkoj de F. K. Drezen, Kronologia tabelo, Kongresoj de SAT (ĝis 1975), Mallongigoj kaj Vortklarigoj.
Estação (Suda Rio-Grando)
Estação estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 6.011 loĝantojn en 2010.
15854 Numa
15854 Numa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
-179
En la jaro 179 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Armeformiko
La nomo armeformiko (aŭ legioformiko aŭ "Marabunta") estas aplikata al ĉirkaŭ 200 specioj de formikoj, en diferencaj stirpoj, pro ties agresema predanta manĝogruparo, konataj kiel "razio", per kiuj grandaj nombroj de formikoj manĝas samtempe ĉe la sama areo, eĉ atakante predojn.
La agnoskataj armeformikoj estus la jenaj genroj:
János Kornai
Biografio
János Kornai devenis el juda familio. Li estis trudlaboristo en 1944. Post la 2-a mondmilito li abiturientis, poste nur 2 jarojn li frekventis universitaton en Budapeŝto. Li komencis sian karieron en komunista ĵurnalo Szabad Nép en 1947. Li aliĝis al rondo de Imre Nagy, tial li estis forigita el la redaktejo en 1955. Li trovis laborejon en ekonomia instituto, kie li estis forigita post la revolucio en 1956. Li komencis okupiĝi pri la kapitalisma ekonomio. En 1961 li doktoriĝis antaŭ la universitato, en 1965 antaŭ MTA. Li ofte estis gastoprofesoro ekzemple en Londono, Stanford, Yale, Princeton, Stokholmo, Harvard.
Li edziĝis dufoje kaj li havas 2 filojn kaj filinon. Li ricevis enlandajn kaj eksterlandajn premiojn inter 1969-2010.
Kei Sakurai
Kei Sakurai (桜井 啓, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Vegalta Sendai.
(17876) 1999 AX21
(17876) 1999 AX21 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan (Kroatio).
-189
En la jaro 189 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Bohuslav Balbín
Bohuslav BALBÍN (naskiĝis la 3-an de decembro 1621 - mortis la 28-an de novembro 1688) estis ĉeĥa historiisto, jezuito, verkanta latine.
Popola Fronto
Kvankam unuiĝo inter radikalaj/respublikanaj burĝaj fortoj kaj socialistoj jam estis kutima en diversaj landoj, la nova strategio prenis pli larĝan etendon kiam la komunistaj partioj ŝanĝis sian antaŭan politikon de atako al la socialistoj, kaj favoris la unuiĝon de progresistaj fortoj. Tiu estis oficiala politiko post la 8-a Kongreso de la Komunista Internacio en 1935.
La plej gravaj koalicioj estis:
(5913) 1990 BU
(5913) 1990 BU estas malrapide rotacianta kaj ankoraŭ sennoma asteroido de la asteroida zono.