cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Komunumo de Nacioj
Kunsido de Ŝtatestroj de la Komunumo de Nacioj
La registarestro kiu estas gastiganto de la KŜKN estas nomata Proparolanto de la Komunumo de Nacioj "Chair-in-Office" (CIO) kaj retenas tiun postenon ĝis la venonta KŜKN. El la plej ĵusa KŜKN, en Unuiĝinta Reĝlando en 2018, la "Chair-in-Office" estis la Ĉefministro de Unuiĝinta Reĝlando.
Giovan Battista Perasso
La bubo incitis la popolon ribeli per ĵeto de ŝtono al aŭstro-piemontaj trupoj kiuj tiutempe okupis la urbon, sub gvidado de la guberniestro Antoniotto Botta Adorno. La urbo ja estis aliancita kun Hispanio kaj Francio.
Komunumo de Nacioj
Kunsido de Ŝtatestroj de la Komunumo de Nacioj
La venonta (26a) KŜKN devis okazi en Kigali, Ruando, en Junio 2020. Pro la pandemia Kronvirusa malsano de 2019, ĝi estis prokrastita por okazigo tie en la semajno de la 21a de Junio 2021. Ĝi estos akompanata de kunsidoj de la Junulara Forumo de la Komunumo de Nacioj, Virina Forumo de la Komunumo de Nacioj kaj Popola Forumo de la Komunumo de Nacioj.
Giovan Battista Perasso
Tiel la 10-a de decembro 1746 la urbo liberiĝis de la aŭstraj trupoj.
Komunumo de Nacioj
Sekretariaro de la Komunumo de Nacioj
La Sekretariejo de la Komunumo de Nacioj, establita en 1965, estas la ĉefa interregistara agentejo de la Komunumo de Nacioj, kiu faciligas konsultadon kaj kunlaboradon inter membraj registaroj kaj landoj. Ĝi estas respondeca antaŭ la membraj registaroj kolektive. la Komunumo de Nacioj estas reprezentata en la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj fare de la Sekretariaro kiel observanto. La Sekretariaro organizas pintokunvenojn de la Komunumo, kunsidojn de ministroj, konsultaj kunsidoj kaj teknikajn diskutojn; ĝi helpas al la politika disvolvigo kaj havigas politikan konsilaron, kaj faciligas multflankan komunikadon inter la membraj registaroj. Ĝi ankaŭ havigas teknikan asistadon por helpi al registaroj en la socia kaj ekonomia disvolvigo de ilia landoj kaj por subteno de la fundamentaj politikaj valoroj de la Komunumo.
Giovan Battista Perasso
La kaŭzo de la ekribelo estis la perforto de iuj aŭstraj soldatoj, kiuj postulis ke la pasantaj popolanoj helpi ilin puŝi kanonon kies rado estis blokita de koto.
Komunumo de Nacioj
Sekretariaro de la Komunumo de Nacioj
La Sekretariejo estas regata de la Ĝenerala sekretario de la Komunumo de Nacioj kiu estas elektita de la registarestroj de la Komunumo de Nacioj por ne pli ol du kvar-jaraju regotempoj. Tiu Ĝenerala sekretario kaj du deputitaj ĝeneralaj sekretarioj estras la diviziojn de la Sekretariaro. La nuntempa Ĝenerala sekretario estas Patricia Scotland, el Dominiko, kiu enposteniĝis la 1-an de aprilo 2016, sukceedante al Kamalesh Sharma de Barato (2008–2016). La unua Ĝenerala sekretario estis Arnold Smith de Kanado (1965–75), sekvita de Siro Shridath Ramphal de Gujano (1975–90), ĉefo Emeka Anyaoku de Niĝerio (1990–99), kaj Don McKinnon de Nov-Zelando (2000–2008).
Edmílson dos Santos Silva
Edmílson dos Santos Silva (n. ) estas brazila futbalisto.
Komunumo de Nacioj
Civitaneco de la Komunumo de Nacioj kaj altaj komisionanoj
Dekomence la landoj de la Komunumo de Nacioj ne estis konsiderataj "eksterlandaj" unu disde alia ĉar iliaj civitanoj estis britaj ŝtatanoj kaj poste ŝtatanoj de la Komunumo de Nacioj. La juro pri ŝtataneco evoluis sendepende en ĉiu lando de la Komunumo de Nacioj. Por ekzemplo, en Aŭstralio, por la celo konsideri kelkaj detalojn de la konstituciaj kaj juraj aferoj oni ne faras distingon inter Komunumo de Nacioj kaj eksterlandaj landoj: en la kazo de la Alta Tribunalo de Aŭstralio nome Sue kontraŭ Hill, aliaj landoj de la Komunumo de Nacioj (specife, Unuiĝinta Reĝlando) estis konsideritaj 'eksterlandaj povoj'; simile, en la kazo Nolan kontraŭ la Ministro por Enmigrado kaj Etnaj Aferoj, la ŝtatanoj de aliaj landoj de la Komunumo de Nacioj estis konsideritaj 'eksterlandanoj'.
Edmílson dos Santos Silva
Li futbalis ĉe Albirex Niigata, Urawa Reds, FC Tokyo kaj Cerezo Osaka.
Giovan Battista Perasso
Signifo de "Balilla"
Etimologie, la vorto balilla signifas bubaĉo au knabo, sed ĝi povas ankaŭ veni de Baciccia, kiu estas la karesnomo uzata en Ĝenovo por la nomo Giovan Battista (aŭ Giambattista).
Komunumo de Nacioj
Civitaneco de la Komunumo de Nacioj kaj altaj komisionanoj
Tamen, kelkaj membroj de la Komunumo de Nacioj traktas loĝantajn ŝtatanojn de aliaj landoj de la Komunumo prefere al ŝtatanoj de aliaj landoj kiuj ne estas membroj de la Komunumono. Britio kaj kelkaj aliaj, ĉefe el Karibio, havigas voĉdonrajton al la ŝtatanoj de aliaj landoj de la Komunumo de Nacioj kiuj loĝas en tiuj landoj.
Giovan Battista Perasso
Signifo de "Balilla"
La juna Balilla estas menciata en la itala nacia himno Il Canto degli Italiani, en la kvara strofo:
Veauche - Saint-Galmier (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Moret-Veneux-les-Sablons - Lyon-Perrache (750000).
12774 Pfund
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona fizikisto August Hermann Pfund (1879–1949), profesoro pri optiko ĉe la Universitato Johns Hopkins de Baltimore. Li ĝuste antaŭdiris la tre malproksiman infraruĝan spektron de la atomo de hidrogeno (la "Serio de Pfund").
Ansac-sur-Vienne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Komunumo de Nacioj
Civitaneco de la Komunumo de Nacioj kaj altaj komisionanoj
Tiom forta ligiteco inter landoj de la Komunumo de Nacioj estas respegulita en la diplomataj protokoloj de la landoj de la Komunumo de Nacioj. Por ekzemplo, se okazas engaĝiĝo duflanka de unu kun alia, la registaroj de la landoj de la Komunumo de Nacioj interŝanĝas Altajn Komisionanojn anstataŭ ambasadorojn. En landoj kiuj ne estas membroj de la Komunumo de Nacioj en kiuj ilia propra lando ne estas reprezentata, la ŝtatanoj de la landoj de la Komunumo de Nacioj povas peti konsulan helpon en la Britia ambasadejo kvankam estos la ambasadejo kiu decidos, en sia diskrecio, ĉu havigi la helpon aŭ ne. Ankaŭ aliaj alternativoj povas okazi kiel pro urĝo en la konsulaj servoj estis interkonsentoj inter Kanado kaj Aŭstralio, kiuj startis en 1986.
Kriterioj
La kriterioj por membreco en la Komunumo de Nacioj disvolviĝis laŭlonge de la tempopaso el serio de apartaj dokumentoj. La Statuto de Westminster 1931, kiel fundamenta fonda dokumento de la organizaĵo, starigis, ke la membreco postulas iaman dominiecon. La Londona Deklaracio de 1949 finigis tion, kaj akceptis respublikajn kaj indiĝenajn monarkiajn membrojn kondiĉe ke ili agnosku la Britian monarko kiel "Estro de la Komunumo". En la alta tajdo de malkoloniigo en la 1960-aj jaroj, tiuj konstituciaj principoj estis pliigitaj per politikaj, ekonomiaj kaj socialaj principoj. La unua el tiuj estis akceptita en 1961, kiam oni decidis ke respekto por rasa egaleco estu postulo por membreco, kio rezultis rekte en la retiro de la rekandidatigo de Sudafriko (kio estis postulita laŭ la formulo de la Londona Deklaracio post iĝi respubliko). La 14 punktoj de la Singapura Deklaracio de 1971 postulis al ĉiuj membroj la principojn de monda paco, libereco, homaj rajtoj, egaleco, kaj libera komerco.
Tiuj kriterioj ne estis aplikeblaj dum du jardekoj, ĝis, en 1991, estis akceptita la Harare Deklaracio, kiu postulis al la estroj apliki la Singapurajn principojn por la plenumo de la malkoloniigo, la fino de la Malvarma Milito, kaj la fino de apartismo en Sudafriko. Oni kreis mekanismojn per kiuj oni apliku tiujn principojn, kaj la manieron fari tion per la Agadprogramo Millbrook de la Komunumo de 1995, kiu kreis la Ministraran Agadgrupon de la Komunumo, kiu havas la povon kontroli ĉu la membroj plenumas la postulojn por membreco sub la Harare Deklaracio. Ankaŭ en 1995, oni kreis Inter-registaran Grupon por finigi kaj kodi la plenajn postulojn por membreco. Laŭ informo de 1997, adoptita sub la Edinburga Deklaracio, la Inter-registara Grupo decidis, ke ajna estonta membro havu rektan konstitucian ligon kun jam ekzistanta membro.
Aldone al tiu nova regulo, la iamaj reguloj estis plifirmigitaj en unusolan dokumenton. Tiu regularo postulas, ke la membroj devas akcepti kaj plenumi la principojn de la Harare Deklaracio, esti plene suverenaj ŝtatoj, agnoski la monarkon de la Komunumaj Reĝlandoj kiel Estro de la Komunumo, akcepti la uzadon de la Angla lingvo kiel la komunikilo de la Komunumo, kaj respekti la dezirojn de la ĝenerala loĝantaro rilate al la membreco de la Komunumo. Tiuj postuloj estis metitaj al postaj revizioj, kaj informo pri eventualaj amendoj estis prezentitaj fare de la Komitato pri Membreco en la Komunumo de Nacioj al la Kunsido de Registarestroj de 2007. Novaj membroj ne estis akceptitaj en tiu kunsido, kvankam kandidatigoj por akcepto estis konsideritaj en la Kunsido de Registarestroj de 2009.
Novaj membroj devas "kiel ĝenerala regulo" havi rektan konstitucian ligilon al ekzistanta membro. En plej da kazoj, tio konsistas en la fakto, ke temas pri iama kolonio de Unuiĝinta Reĝlando, sed kelkaj havas ligilojn al aliaj landoj, ĉu ekskluzive aŭ pli rekte (ekz. Samoo al Nov-Zelando, Papuo-Nov-Gvineo al Aŭstralio, kaj Namibio al Sudafriko). La unua membro kiu estis akceptita sen havi ajnan konstitucian ligilon al la Brita Imperio aŭ al la Komunumo estis Mozambiko, iama portugala kolonio, en 1995 sekve al ties unuaj demokrataj balotoj kaj al reakcepto de Sudafriko en 1994. Fakte la polemika akcepto de Mozambiko estas kio kondukis al la Edinburga Deklaracio kaj al la nuntempaj membrecgvidlinioj. En 2009, Ruando estis la dua membro de la Komunumo akceptita malhavante ajnan konstitucian ligilon. Ĝi estis estinta Belgia kuratora teritorio kiu estis estinta Germania kolonio ĝis la Unua Mondmilito. Konsidero por ties akcepto estis taksita kiel "escepta cirkonstanco" fare de la Komunuma Sekretariaro.
Membroj
La Komunumo de Nacioj enhavas 54 landojn, tra ĉiuj loĝataj kontinentoj. La membroj havas totalan loĝantaron de 2.4 mil milionoj da personoj, preskaŭ unu triono de la tutmonda loĝantaro, el kiuj 1.37 mil milionoj loĝas en Barato aŭ 94% loĝas en Azio kaj Afriko kombinite. Post Barato, la sekvaj plej grandaj landoj de la Komunumo de Nacioj laŭ loĝantaro estas Pakistano (220 milionoj), Niĝerio (170 milionoj), Bangladeŝo (156 milionoj), kaj la Unuiĝinta Reĝlando (65 milionoj). Tuvalu estas la plej malgranda membro, kun ĉirkaŭ 10 000 personoj.
La tera areo de la landoj de la Komunumo estas ĉirkaŭ 31 500 000 km², aŭ ĉirkaŭ 21% de la totala tutmonda terareo. La du plej grandaj landoj de la Komunumo laŭ areo estas Kanado kun 9 984 670 km² kaj Aŭstralio kun 7 617 930 km².
La statuso de "Membrokandidato" ("Member in Arrears") estas uzata por referenci tiujn kiuj estas kandidatoj jam pagante aliĝkotizojn. La statuso estis origine konata kiel "speciala membreco", sed estis renomita laŭ rekomendo de la Komitato pri Membreco en la Komunumo de Nacioj. Ne estas nuntempe Membrokandidatoj. La plej ĵusa Membrokandidato, nome Nauru, revenis al la plena membreco en Junio 2011. Nauru alternis inter speciala kaj plena membreco ekde sia aligo al la Komunumo de Nacioj, depende de sia financa situacio.
Verda Promenejo
La Verda Promenejo estas promen- kaj biciklo-vojo ĉirkaŭ la Brusela ĉefurba regiono kiu estas ĉirkaŭ 65 km longa. La vojo ligas la parkojn de la tiel nomata "dua ringo" ĉirkaŭ tiu regiono. Ĝi estas pli longa ol la Verda Promenvojo René-Dumont, kiu situas en Parizo.
Kvalito kaj alirebleco
En funkcio de la alireblo, la biciklantoj foje sekvu malsaman vojon ol tiuj de la piedirantoj.
Vojo-indikiloj
La vojo estas indikita per verdaj ŝildoj kio estas la normo aplikata por la vojindikado de distraj promenvojoj kaj biciklaj vojoj en la regiono, en kontrasto kun la regionaj biciklo-itineroj. Tiuj ĉi celas nur ke oni povas atingi pere de biciklebla vojo lokojn de regiona intereso venante el la "pentagono" de la brusela urbo-centro
En ĉi tiu distra reto de promen- kaj biciklovojoj, la 'verda promenado' portas la nombron "01".
Laurence G. Taff
Laurence G. TAFF estas usona astronomo. Inter 1980 kaj 1982 li malkovris 11 asteroidojn kaj malkovris unu kun Dave E. Beatty.
Verda Promenejo
Vojo-indikiloj
Apude de gravaj orientigaj aŭ vizitindaj lokoj, troviĝas informopanelo kun informoj pri la 'verda promenado' mem kaj detaloj pri la tuja ĉirkaŭaĵo.
Giovan Battista Perasso
Signifo de "Balilla"
I bimbi d'Italia / Si chiaman Balilla (la knaboj de Italio nomiĝas Balilla)
.gp
.gp estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo por Gvadelupo.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Verda Promenejo
Vojo-indikiloj
Iuj partoj de la vojo estas nur alireblaj por piedirantoj. Ĉe tiuj lokoj biciklantoj devas sekvi kromvojajn ŝildojn. Biciklantoj ankaŭ regule renkontos avertosignojn, ekzemple kie densa aŭtovojo alproksimiĝas.
Gföhl
Gföhl estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Krems. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Karmea grupo
La karmea grupo estas grupo da naturaj satelitoj de Jupitero kies orbitoj estas similaj. Tiu grupo ricevis sian nomon de Karmeo, plej granda satelito de la grupo, kiu entenas 99% el ties maso.
Ecoj
Tiuj satelitoj eble rezultis de la diseriĝo de asteroido, kiu estus kaptita de Jupitero.
La objektoj de la karmea grupo havas palan ruĝan koloron, similan al tiu de D-tipaj asteroidoj (kun tamen escepto de Kaliko, nete pli ruĝa). Tiuj satelitoj eble rezultis de la diseriĝo de asteroido, kiu estus kaptita de Jupitero.
Ĉar Karmeo, ĉefa ano de la grupo, konservas 99% el la maso de la tuta grupo, oni povas taksi, ke la kaptita asteroido ne multe disireĝis.
Orbitaj ecoj
La karmea grupo anigas almenaŭ naŭ satelitojn, kiuj havas retrogradajn orbitojn ĉirkaŭ Jupitero, kun grandaj duonaksoj inter 22 900 000 km kaj 24 100 000 km; orbitaj inklinacioj inter 164,9° kaj 165,5° rilate al la jupitera ekvatoro; kaj discentrecoj inter 0,23 kaj 0,27.
Tiu grupo entenas "kernon" da satelitoj, kies orbitoj havas parametrojn tre proksimaj: Karmeo, Tajgeto, Kaldeno, Isono, Kaliko, Erinomo, Ajtno, Kaleo kaj Paziteo.
Listo
La nepruvitaj anoj estas en kursivo.
Kiel por ĉiuj retrogradaj lunoj, IAU rizervas nomojn finiĝantajn per "e" por tiuj lunoj (en angla lingvo).
Kuireja debato
La kuireja debato estas nomo de nekutima debato inter Richard Nixon kaj Nikita Ĥruŝĉov antaŭ ekspozicia kuirejo la 24-an de julio 1959.
Dum vizito de internacia ekspozicio en Moskvo la tiamaj vicprezidanto de Usono Nixon kaj sovetia ministroprezidanto Ĥruŝĉov debatis antaŭ filmantaj televidkameraoj pri avantaĝoj kaj malavantaĝoj de komunismo kaj kapitalismo.
Nixon promesis al Ĥruŝĉov, ke ĉiu lia vorto dirita tie ĉi estos sen cenzuro elsendata en usonaj televidelsendoj. Samtempe Ĥruŝĉov tenis tiel forte, en sia aparta farmaniero, la manon de Nixon, ke tiu ĉi ne povis liberigi sin el la manpremo.
La kuireja debato spegulas la malvarman militon je persona nivelo.
Unuiĝo de Zagrebaj Esperantistoj
La Unuiĝo de Zagrebaj Esperantistoj (UZE) estas Esperanto-asocio fondita la en Zagrebo, Kroatujo. Ĝi eldonas la revuon Zagreba Esperantisto.
UZE havas propran kunvenejon, kie ĝi okazigas ĉiusabate regulajn kunvenojn, prelegojn, kursojn.
2115
2115 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Hobojokonĉerto misatribuita al Haydn
La konĉerto por hobojo kaj orkestro C-maĵora Hob VIIg:C1 dum longa tempo oni atribuis al Joseph Haydn, tamen ĝi ne estas de Haydn.
Movimentoj:
La unua movimento allegro spirituoso komencas per longa enkonduko de la orkestro, kiu prezentas la temojn de la movimento. Tuj post la eniro de la hobojo sekvas mallonga kadenco de la soloinstrumento. La movimento finiĝas laŭ klasika modelo per kadenco de la soloisto kaj orkestra postludo.
La dua movimento andante komencas per kantileno de la hobojo, kiu estas variita dumpase de la movimento.
Demando pri la atribuado
En la dua duono de la 18-a jarcento verkoj de Haydn tutmonde estis ege ŝatataj kaj garantiis al la eldonistoj altan profiton. Tial ili ofte publikis la verkojn de aliaj komponistoj kiel ekzemple Karl Stamitz, Michael Haydn, Christian Cannabich aŭ Leopold Hoffmann sub la nomo Joseph Haydn. Intertempe estas konstatita, ke ankaŭ la hobojokonĉerto ne estas verko de Haydn, kio tamen ne malhelpas la muzikindustrion, publiki la verkon sub la nomo de Haydn kaj tiel prosperigi la eksterordinaran ŝatitecon de ĉi tiu komponaĵo.
NGC 4688
NGC 4688 (aliaj indikoj — UGC 7961, MCG 1-33-13, ZWG 43.28, IRAS12452+0436, PGC 43189) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Perdigão
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Oeste de Minas (do "Okcidento de Minas-Ĝerajso") kaj en la mikroregiono Divinópolis. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Anthony van Hoboken
Anthony van HOBOKEN (naskiĝis la en Roterdamo, mortis la  en Zuriko) estis nederlanda muziksciencisto kaj grava muzikkolektisto. Lia elstara merito estas la ellaborado de la unua ampleksa registro de ĉiuj komponaĵoj de Joseph Haydn.
Verkoj
Joseph Haydn: Thematisch-Bibliographisches Werkverzeichnis zusammengestellt von Anthony van Hoboken.
Akihiro Kurihara
Akihiro Kurihara (栗原 明洋, n. ) estas japana futbalisto.
Seslatera kontraŭprismo
En geometrio, la seslatera kontraŭprismo estas pluredro, la kvara en malfinia aro de kontraŭprismoj.
La edroj estas 12 triangulaj flankoj kaj 2 seslateraj bazoj.
Portland-rozoj
La deveno de Portland-Rozoj, portlanda rozo aŭ Rosa × portlandia estis longtempe malklara. Hodiaŭ oni scias el DANN-analizo, ke ĝi kreiĝis el interkruciĝo de la gaŭla rozo kaj aŭtunfloranta damaska rozo. Ĉe la portlandaj rozoj estis nove, ke ili floras multfoje ĝis aŭtuno.
Plurlatero
Plurlatero (aŭ poligono) estas geometria figuro, kiu konsistas el minimume tri punktoj en ebeno konektitaj per strekoj, tiel ke ekestas fermita figuro. Ekzemploj estas trianguloj, kvarlateroj kaj seslateroj.
Portland-rozoj
Historio
Per la unu portlanda rozo Margaret Cavendish Bentinck, la dukino de Portlando ('Duchess of Portland'), estis honorita, ĉar ŝi laŭ onidiroj trovis ĝin en Paestum kaj portis ĝin de Italio al Anglio.
En la 19a jarcento la portlanda rozo estis tre ŝatata, ĝis ĝi estis anstataŭata de burbona rozo kaj Remontant-rozo. En 1884 en la Kew ĝardeno 84 kultivaroj estis kultivataj. Hodiaŭ ankoraŭ nur dekduon da kultivaroj estas sur merkato. Kolektantoj de malnovaj rozoj ŝatas la ecojn de la portlanda rozo: kompakta kresko ĝi alteco de 1 metro, tre frostrezista, bonega odoro, florado ĝis aŭtuno en roseaj kaj ruĝaj koloroj. Ĝi taŭgas ankaŭ kiel trunketo por malgrandaj ĝardenoj. La floroj ĉiam sidas kaŝitaj kaj pluope sur firmaj, mallongaj petioloj super la lasta folio. Ili apenaŭ ricevas malsanojn.
Plurlatero
Matematika difino
Plurlatero estas geometria figuro, kiu estas unike difinita per n-opo de punktoj (ĉi tiuj punktoj nomiĝas verticoj).
Electronic Arts
Electronic Arts Inc. (EA) estas usona videoludfirmao sidejanta en Redwood City, Kalifornio, Usono. Fondita kaj registrita la 28-an de majo 1982 de Trip Hawkins, la firmao estis pioniro de la frua personkomputila videoludo-industrio kaj estis rimarkinda pro la promociado de la dezajnistoj kaj programistoj kiuj kreis la ludojn. En 2014, Electronic Arts estis la kvara plej granda videoludfirmao en la mondo laŭ enspezo, post Tencent, Sony kaj Microsoft.
Plurlatero
Matematika difino
La strekoj kaj nomiĝas lateroj. Ĉiuj aliaj strekoj kiuj konektas punktojn nomiĝas diagonaloj:.
Kutime aldoniĝas jenaj kondiĉoj:
Eŭropa ŝoseo 17
La eŭropa ŝoseo 17 (E 17) estas eŭropa ŝoseo inter Antverpeno en Belgio kaj Beaune en Francio. Ĝi estas grava trafika ligo inter nordo kaj sudo, kiu en la someraj monatoj aldone grandkvante frekventiĝas fare de nederlandaj kaj belgiaj feriantoj.
Ringleben (apud Artern)
Ringleben estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kyffhäuser de la federacia lando Turingio, inter la urboj Bad Frankenhausen kaj Artern, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la urba komunumo Bad Frankenhausen. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Abio de Vopařil
Abio de Vopařil estis ĝis decembro de 2003 la plej granda memorinda abio en Ĉeĥio. Ĝi troviĝis apud limo de katastraj teritorioj de municipoj Široký Důl kaj Lubná, proksimume 1,6 km sude de okcidenta rando de vilaĝo Lubná kaj 1,4 km nordokcidente de municipo Široký Důl en distrikto Svitavy. Ĝi kreskis en maldekstreborda flanka valeto de rojo Lubenský potok.
Abio de Vopařil portis la nomon laŭ posedantoj de arbaro, ĝi estis proksimume 350 jaroj maljuna kaj alta 45 m kun perimetro de trunko 460 cm.
Surloke restis kuŝanta pli ol 12 metrojn longa parto de la trunko, kiu elradikiĝis. Eĉ torso de la falinta arbo estas senĉese vidinda.
Eksteraj ligiloj
Fotografioj:
31933 Tanyizhao
31933 Tanyizhao estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Tan Yi Zhao, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2015 pro sia projekto en teamo pri media inĝenierarto. Li estis lernanto ĉe la Institucio Hwa Chong en Singapuro.
2126
2126 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2126 post Kristo okazos, inter alie:
Antilopo
Antilopo estas membro de polifilia grupo de herbovoraj afrikaj kaj aziaj bestoj de la boveda familio kun paro de kavaj kornoj surkape. Ĉi tiuj bestoj estas pli-malpli egale disvastigitaj inter la diversaj bovedaj subfamilioj; iuj antilopoj estas pli parencaj al bovoj aŭ kaproj ol al aliaj antilopoj. Estas multaj diversaj antilopo-specioj, kiuj diferencas en grandeco de la etaj reĝaj antilopoj ĝis la giganta elando. Ili kutime havas malpezan, elegantan strukturon, malgrandajn parhufojn, kaj mallongan voston. Antilopoj havas fortajn postaĵmuskolojn kaj suprizite ili kuras kun ŝaltaj kurpaŝoj kiuj ŝajnigas kvazaŭ ili saltus laŭ la tereno kiel kuniklegoj. Iuj antilopo-specioj povas kuri tre rapide, ĝis 100 kilometrojn hore, kaj tiel estas inter la plej rapidaj bestoj.
Badolatosa
Badolatosa estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Sevilla, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 47 km2 kie loĝas 3218 geloĝantoj, do loĝdenso estas 68.5 loĝ./km2. Badolatosa situas je 130 km de la provinca ĉefurbo Sevilla.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3218 geloĝantoj de la municipo Badolatosa estas 1564 inoj kaj 1654 viroj. En la 47-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 3034 geloĝantoj, kaj aliaj 184 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 34, 18 inoj kaj 16 viroj, kaj mortis 23, 11 inoj kaj 12 viroj. Tiel la natura kresko estis 11 (0.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 1516 homoj (47.1%).
Bering-markola tunelo
La Bering-markola tunelo aŭ Bering-tunelo estas planita tunelo inter la usona Alasko kaj la rusa Siberio. Ĝi estus parto de sesmil-kilometra transporta linio.
Laŭ kalkuloj en 2007, la tuta konstruado kostus 65 miliardojn, el kiu la kosto de la tunelo estus 10-12 md USD. La efektivigo de la plano daŭrus 10-15 jarojn. Celo estus la transporto de rusa nafto, gaso al Usono.
La tunelo estus duoble longa ol la markola tunelo ĉ. 102 km. Oni planas en la tunelo lokon por grandrapida fervojo, aŭtoŝoseo, naftodukto, grandtensia kablo kaj optika kablo.
La tunelo planas interligi la alaskan urbon Wales al la siberia komunumo Uelen. La Bering-tunelo longus 80 km sub la maro. Oni devas intervojajn staciojn sur la Diomedo-insuloj.
Kantono Camuñas
La efemera Kantono Camuñas estis kreata en 1873 de ties urbestro Luis Villaseñor y de Oliva dum la Kantona Revolucio kiu okazis tiujare en Hispanio.
La urbestro de Camuñas (provinco Toledo) estis respublikano federala kaj antiklerikala kaj deklaris sendependan politikan enton dum kelkaj tagoj en la toleda vilaĝo de Camuñas, jam tiam ege senegala ene de la arkidiocezo de Toledo, ĉar ĝi estis konvertita preskaŭ tute al la protestantismo danke al misia strebo de la evangeliisto galega Félix Moreno Astray. Laŭ Marcelino Menéndez Pelayo en sia verko Heterodoxos, "un maestro ateo, un barbero y un cierto señor de horca y cuchillo [Luis Villaseñor] llamaron en 1874 a Moreno Astray de la mano de varios misioneros republicanos como Araus y Ceferino Tresserra" (ateisma instruisto, barbiro kaj terura viro alvokis en 1874 na Moreno Astray kaj aliaj respublikaj misiistoj); Luis Villaseñor forpelis la katolikan pastron kaj estis tuj kreonta, laŭ vortoj de Menéndez Pelayo, "una especie de Ginebra manchega" (isan manĉan Ĝenevon). Tiuj eventoj okazis en 1873, dum la Unua Hispana Respubliko dum la mallonga prezidanteco de la federalisma Francisco Pi y Margall, kaj daŭris iome, almenaŭ por dezegni muldilojn por stampi propran monunuon.
Komjatice
Komjatice, hungare Komját estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nové Zámky.
Situo
Komjatice situas laŭ riverbranĉo Malgranda Nitra, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Nitra (urbo)-Nové Zámky. La lasta troviĝas 25, Nitra (urbo) 18 km-ojn for.
Historio
Laŭ la restaĵoj la vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio pri la loko devenis el 1256 en formo terra Kamnati. En 1411 fortikaĵo konstruiĝis, en 1663 malkonstruiĝis. En 1573 presejo fondiĝis, kiu estis samtempe centro de kalvinismo. Dume la vilaĝo iĝis kampurbo. En 1668 la kalvinanoj foriris, alvenis katolikaj ĉeĥoj kaj slovakoj. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la loĝantoj multe suferadis. En 1783 tertremo okazis. Inter 1844-1860 tie vivis Andreo Czaban. Li kontraŭbatalis la alkoholismon. En 1910 loĝis tie 4104 da homoj (3186 slovakoj, 697 hungaroj). Ĝis 1918 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al la distrikto de Érsekújvár. Poste la vilaĝo iĝis parto de Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. En la ĉirkaŭaĵo la hungaroj estis pli. En 1945 la loko estis bombardita. Post la 2-a mondmilito la hungaroj senrajtiĝis laŭ Dekretoj de Beneš. En 1990 tie naskiĝis movado por esti la slovaka oficiala lingvo. En 2001 loĝis tie 4207 da homoj (4125 slovakoj, 28 hungaroj).
Morteau
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Pontarlier (france arrondissement de Pontarlier), la centra kaj suda parto de la departemento, kaj estas la centro de samnoma kantono .
Geografio
La urbo situas apud la rivero Doubs. En Morteau la valo de Doubs estas larĝa kaj la rivero fluas trankvile. La nomo Morteau signifias malviva akvo.
Ekonomio
Tie oni fabrikas kolbasojn kaj horloĝojn.
Nun la plej grava firmao estas Fabi Automobile S.A.S kiu fabrikas partojn da aŭtomobilo.
La komunumo enhavas tri lokojn por alpa skiado.
Historio
La unua dokumenta mencio de Morteau datiĝas el la jaro 1105. Tiam monaĥoj de la abatejo de Klunizo kultivebligis la valon.
En 1639 dum la tridekjara milito, svedoj detruis la urbon.
En 1678 poste la traktato de Nijmegen la urbo iĝis franca.
Varallo Pombia
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristanaj patronoj estas la sanktuloj Vincento kaj Anastasio, kiuj memoriĝas dum la komunuma festotago la unuan mardon post pasko.
Najbaras la komunumoj.
-600
En la jaro 600 antaŭ Kristo okazis, interalie:
2137
2137 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Gedersdorf
Gedersdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Krems. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Saint-Galmier
Saint-Galmier estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Baldomériens.
Mario Monicelli
Mario MONICELLI (naskiĝis en Romo, mortis  en Romo) estis Itala scenaristo kaj film-reĝisoro. Li estis konata pro siaj filmoj Guardie e ladri (1951), I soliti ignoti (1958), La grande guerra (1959) kaj L'armata Brancaleone (1966). Li ankaŭ partoprenis en la kolektiva filmo Boccaccio '70.
Mario Monicelli mortis en Romo, Italio, 95-jaraĝa.
Traun (apartigilo)
Traun estas la nomo de diversaj geografiaj objektoj
Traun estas la familia nomo interalie de
Yuki Sakai (1985)
Yuki Sakai (酒井 悠基, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Albirex Niigata kaj Albirex Niigata Singapore.
Serio Originala Literaturo
Serio Originala Literaturo estas libroserio, eldonita de Pro Esperanto kaj Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno.
Schriesheim
Schriesheim [prononco "Ŝri:shajm"] estas historia urbo en la nordo de la federacia lando Baden-Virtembergo de Germanio, en ties distrikto Rhein-Neckar kaj distriktaro Karlsruhe. La urbo situas flanke de la turisma strato Bergstraße (monta strato) precize inter Hajdelbergo kaj Weinheim proksime de Ladenburgo kaj Dossenheim. Simbolo de la urbo estas la mezepoka fortikaĵo Strahlenburg. Schriesheim havas partnerecon kun la franca urbo Uzès. Alexander Mack naskiĝis en Schrieskeim kaj vivis tie 27 jarojn.
Historio
Schriesheim estis parto de la regno Palatinato (Kurpfalz) ĝis la jaro 1815.
Esperanto en Schriesheim
Tie loĝis kaj propagandis Esperanton Josef Taubmann.
.gq
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
-700
En la jaro 700 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Eventoj
La 1-an de januaro komenciĝis la 7-a jarcento antaŭ nia erao.
10198 Pinelli
10198 Pinelli estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la stacio Cima Ekar de la observatorio de Asiago, apud Asiago en Italio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Paolo Pinelli, amatoran astronomon de la grupo de Montelupo Fiorentino. Li estis la unua, kiu proponis konstrui publikan observatorion en Montelupo.
NGC 4689
NGC 4689 (aliaj indikoj — UGC 7965, MCG 2-33-22, ZWG 71.43, VCC 2058, IRAS12452+1402, PGC 43186) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Comin' Thro' the Rye
Comin' Thro' the Rye estas poeziaĵo de Robert Burns, verkita en 1782. Notes and Queries notis, ke oni ne eblas retrovi originan version de tiu poemo.
Teksto
O, Jenny’s a' weet,undefined poor body, Jenny’s seldom dry: She draigl’tundefined a' her petticoatie, Comin thro' the rye!
Chorus: Comin thro' the rye, poor body, Comin thro' the rye, She draigl’t a' her petticoatie, Comin thro' the rye!
Ginundefined a body meet a body Comin thro' the rye, Gin a body kiss a body, Need a body cry?
(chorus)
Gin a body meet a body Comin thro' the glen, Gin a body kiss a body, Need the warl'undefined ken?undefined
Gin a body meet a body Comin thro' the grain; Gin a body kiss a body, The thing’s a body’s ain.undefined
Ilka lassie has her laddie, Nane, they say, ha’e I Yet all the lads they smile on me, When comin' thro' the rye.
Veauche
Veauche estas franca situanta en departemento, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Comin' Thro' the Rye
Teksto
Rimarkoj:
Kultura influo
Titolo de libro La Gardisto en la Sekalo ekspedas onin al tiu poeziaĵo.
Veauche
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Veauchois.
Bessé
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĉarento (france Charente, prononco []), en la regiono Nova Akvitanio (Nouvelle-Aquitaine) kaj en la antaŭa regiono Puatuo-Ĉarentoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Confolens (prononco []) kaj al la kantono .
Droß
Droß estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Krems. La komunumo situas en la nordokcidenta parto de la federacia lando kaj estas parto de la historia regiono Waldviertel (arbara regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Sinusoido
Sinusoido estas ebena kurbo, difinita en ortangulaj koordinatoj per ekvacio
Ankaŭ la grafikaĵo de ekvacio nomiĝas sinusoido. Ĉi tiu grafikaĵo estas la sama kurbo, nur ŝovita je \pi/2 en negativa direkto laŭ akso x. Por tio la termino "kosinusoido" ne aperas en literaturo ĉar estas superflua.
En menciitaj formuloj a, b, c, d estas konstantoj:
Sinusoida ŝanĝo de iu valoro nomiĝas harmona oscilado. Ekzistas multegaj ekzemploj de oscilaj procedoj kiel balanco de pendolo, sonaj ondoj ktp. Sinusoido estas ankaŭ projekciaĵo de ŝraŭba linio sur ebenon, ekzemple projekciaĵo de torditaj dratoj.
La sinusoido povas interkrucigi rektan linion en senfina aro de punktoj. Ekzemple, la grafikaĵo de funkcio y=\sin x interkrucigas la rekton y=0 en punktoj kun koordinatoj ).
2143
2143 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
Google Wave
Google Wave, laŭ la entrepreno Google, estas "persona komunikilo kaj kunlaborilo". Ĝi estis anoncita la 27an de majo 2009. Ĝi estas interreta servo, komputada platformo, kaj komunika protokolo fasonata por kunfandi retpoŝton, tujmesaĝadon, vikiojn kaj interkonan retumadon. Ĝi posedas fortajn kunlaboradan kaj realtempan eblecojn, kiuj estas subtenataj de kromprogramoj kiuj povas fari, ekzemple, literumadan kaj gramatikan kontroladojn, aŭtomatan tradukadon inter 40 lingvoj, kaj multajn aliajn etendaĵojn. Komence eldonita nur por programistoj, ekde la 30a de septembro 2009, oni etendis "antaŭrigardan eldonon" al preskaŭ 1 miliono da uzantoj. Ĉiu el la unuaj 100.000 uzantoj povas inviti 20 pliajn uzantojn.
Elizabeth Savalla
Elizabeth Savalla Casquel (naskiĝis la en São Paulo, Brazilo) estas brazila aktorino.
Lennie Tristano
Lennie TRISTANO (* 19-an de marto 1919 en Ĉikago, Ilinojso; † 18-an de novembro 1978 en Novjorko) estis usona ĵazmuzikisto, pianisto kaj multinstrumentisto, aranĝisto, komponisto kaj muzikpedagogo. Oni aldifinas lin al la stiloj bibopo, malpasia ĵazo kaj modala ĵazo ĝis al anticipanto de klasika libera ĵazo de la 1960-aj jaroj.
Vivo
Leonard Joseph Tristano naskiĝis en 1919 kiel dua el kvar gefiloj de italaj enmigrintoj en Ĉikago. Jam en la aĝo de kvar jaroj li eklernis pianludon, komence instruate de sia fratinok, kiu kromprofesie laboris kiel operkantistino kaj pianistino. Sekve de la furiozanta hispana gripo lia vidkapablo estis ege limigita, en la aĝo de dek jaroj li estis tute blinda. Ekde 1928 ĝis 1938 li iris en Ĉikago al lernejo por blinduloj, kiel li krome lernis muzikteorion kaj la ludadon de violonĉelo, klarneto kaj tenorsaksofono. Post tio li vizitis ĝis sia ekzameno en 1943 la Usonan Muzik-Konservatorion, kie li ĉefe studis klasikan muzikon – precipe li okupiĝis pri Johann Sebastian Bach. Krom tio li ludis en Ĉikago ĵazon kaj komencis instrui post sia ekzameno. Al liaj unuaj lernantoj en Ĉikago apartenis Lee Konitz kaj komponisto Bill Russo.
En 1946 li transloĝiĝis al Novjorko kaj fondis proprajn bandetojn (triopojn ĝis sesopojn), al kiuj aparte apartenis gitaristo Billy Bauer kaj tenorsaksofonisto Warne Marsh (kiu studis ĉe li ekde 1948). Plua grava kunmuzikanto estis aldosaksofonisto Lee Konitz el la Claude-Thornhill-Orkestro, kiu tiam ankaŭ kunludis kun Gil Evans kaj Miles Davis. Krome li ludis kun muzikistoj kiel Charlie Parker kaj Dizzy Gillespie. Li altiris tiom da atento, ke la revuo Metronome Magazine elektis lin en 1947 kiel muzikisto de la jaro (Metronome-ĵurnalisto Barry Ulanov estis unu el liaj plej fervoraj porparolantoj). Tristano estis tiutempe kun sia ensemblo krom Evans kaj Davis kun Gerry Mulligan, John Lewis unu el la esencaj kreintoj de la malpasia ĵazo, kiu evoluis el bibopo. Al liaj plej esprimplenaj pecoj apartenas la improvizaĵoj „Digression“ kaj „Intuition“ sonregistritaj en majo de 1949 por la albumo Crosscurrents kun Konitz, Marsh, Bauer, Arnold Fishkin (b), Harold Granowsky kaj Denzil Best (ambaŭ dr); la gravan pozicion de du pluaj pecoj, registrataj dum la sama kunsido kun liberaj improvizaĵoj, produktisto Pete Rugolo ne ekkonis (la registraĵoj ne estis arĥivitaj).
La stilo de Tristano estas aparte interesa pro lia maniero, ludi ĝis tri sendependajn taktojn kaj interplekti ilin. En 1951 li fondis en Novjorko ĵazlernejon, la unua siaspeca, en kiu instruis i.a. liaj lernintoj Bauer, Konitz, Marsh kaj pianisto Sal Mosca. En 1955 ekestis la mitaj muzikpecoj „Requiem“, „Line Up“ kaj „Turkish Mambo“ same kiel koncertregistraĵoj kun Lee Konitz, kiuj poste aperis sur lia unua muzikalbumo Lennie Tristano ĉe diskeldonejo Atlantic.
Improvizad-kunsidoj kaj sonregistraĵoj ekde 1956 maloftiĝis. Tristano koncentriĝis pri la instruado kaj prezentis nur foje en „Half Note“. Sur la disko Descent into the Maelstrom li daŭrigis siajn eksperimentojn per plurtavola sonregistrado. En 1965 Tristano unufoje koncertvojaĝis tra Eŭropo, en 1968 li lastan fojon publike prezentis en Usono. Li daŭrigis instruadon ĝis sia morto en 1978.
Du el la gefiloj de Lennie Tristano el lia dua geedzeco kun Carol Miller, frapinstrumentistino Carol Tristano kaj gitaristo Bud Tristano, prizorgas lian muzikan heredaĵon.
Tristano-lernejo de la frua moderna ĵazo
Lennie Tristano instruis komence en sia hejmo kaj malfermis poste lernejon ĉe la 32-a Strato en Novjorko. En 1956 li fermis la lernejon kaj instruis ekde Long Island.
Liaj metodoj enhavis ĉefe la okupiĝon pri la barokmuziko kaj aparte pri Johann Sebastian Bach. Modeluloj en ĵazo estis Louis Armstrong, Earl Hines, Roy Eldridge, Lester Young, Charlie Christian, Charlie Parker kaj Bud Powell. La solooj ĉe ĉi tiu (fakte tre limigita) selekto de muzikistoj estis transskribataj de sonregistraĵoj kaj laŭkantataj, poste laŭludataj. Estis ĝenerale grave, ĝisfunde krei fundamenton: Antaŭ ol la studentoj okupiĝis pri la instrumento, ili ne nur povu kanti ĉion, sed ankaŭ regu malfacilajn bazaj ritmajn same kiel plurritmajn ekzercojn. Post tio ili lernis la muzikpecojn en ĉiuj tonaloj, kaj en maĵoro kaj ankaŭ en minoro, kaj ili okupiĝis detale pri la harmoniaj strukturoj de ĉiu akordo. Finfine Tristano nomas tamen la melodion plej grava elemento de la muziko kaj de la improvizado.
Kroma muzika distingilo de lia instruo regulis plejparte la rolon de la ritmosekcio en bando; frapinstrumentisto kaj basisto fakte nur tenis la tempon, ili zorgis pri stabila fundamento, kiu ebligis al la soloistoj iliajn riskemajn transŝovojn kaj harmoniajn ekskursojn. Ofte publiko kaj recenzistoj sentis la Tristano-bandojn pro ĉi tiu kutimo tro malmulte interagemajn kaj dinamikajn. Pro ĉi tiu ludmaniero sentata kiel sinregema, malpasia kaj intelekta ja ekestis la nomo "cool jazz".
Regule okazis en la Tristano-Lernejo improvizad-kunsidoj. Tristano prezentis multajn koncertojn kune kun siaj plej bonaj studentoj; ankaŭ okazis studiaj sonregistradoj. Je tio oni prezentis kaj sonregistris la ekzercitajn komponaĵojn, ofte komplikajn melodiliniojn pri famaj normkantoj, ankaŭ invenciojn de Bach (de la duopo Marsh/Konitz) apartenis al la programo. Por multaj el liaj lernantoj, inter ili Lee Konitz, Billy Bauer, Peter Ind, Lloyd Lifton, Warne Marsh, Lennie Tristano ne nur estis mentoro, sed ankaŭ iaspeca patrofiguro kaj ĉiaspeca modelulo. Kelkaj studentoj studis jardekojn ĉe li, aparte Warne Marsh – almenaŭ – longan tempon ne povis disiĝi de sia instruisto. Pluaj Tristano-lernantoj estis Bill Russo, Connie Crothers, Lenny Popkin, Sal Mosca, Sheila Jordan, Bill Evans, Fran Canisius, Betty Scott, Jeff Morton, Willie Dennis, Don Ferrara, David Liebman, Alan Broadbent kaj rokgitaristo Joe Satriani.
Ankaŭ tipa por Lennie Tristano kaj liaj adeptoj estis la konsciigo pri muzikaj fonaĵoj kaj randaj kampoj de muziko. La rondo okupiĝis pri psikoanalizo, ekz. kun sciencistoj kiel Sigmund Freud kaj Wilhelm Reich. Oni diskutis pri la enfluado de sentoj en la muzikon. Tristano kontraŭis ĉiun komercismon, furiozis kontraŭ koncertorganizistoj kaj kafejo-posedantoj, kiuj ekspluatadis la artistojn kaj devigis ilin, aŭ muzike adaptiĝis aŭ „malsatmorti“ („....either conform, comercially, or starve..“). Laŭ lia opinio postuloj de la socio ne rajtas malhelpi neniun arton je libera evoluo.
Akcepto deflanke de nigrusonaj muzikistoj
Eble Lennie Tristano rigardis sian metodon kiel „blankula“ alirmetodo al ĵazo. Aparte kaptis lian atenton eŭropaj komponistoj (Johann Sebastian Bach aŭ Bela Bartók). La preferata repertuaro preskaŭ ne enhavis bluson, sed multajn pecojn de blankulaj muzikistoj kiel George Gershwin, Jerome Kern kaj Cole Porter.
Warne Marsh, lernanto de Tristano, esprimiĝis ofte pri la diskriminacio de la blankulaj muzikistoj en ĵazo, kiun li ĉiam spertadis. Multaj tiutempe opiniis, ke blankuloj ne kapablas kompreni kaj muziki ĵazon. Relative malofte okazis kunmuzikado de Tristano-anoj kaj nigrusonaj muzikistoj. Kelkaj nigrusonanoj, ekz. Charlie Parker kaj Max Roach, tamen esprimis sian admiron por la stilo de Tristano kaj foje aperis je improvizad-kunsidoj en ties lernejo.
István Szugyiczky
SZUGYICZKY István [pr. sudjicki] estas hungara aktoro naskiĝinta en Szatmárnémeti la 9-an de julio 1941.
Lennie Tristano
Akcepto deflanke de nigrusonaj muzikistoj
Grandan influon Tristano tamen havis sur basiston Charles Mingus, kiu je siaj ĵazkursoj (ekde 1953) kunmuzikis kun multaj Tristano-lernintoj (ekz. Teo Macero, John LaPorta) kaj en sia provluda kaj improviza praktio lernis multan de li. Mingus mem studis komence de la 1950-aj jaroj ĉe Tristano.
István Szugyiczky
Kariero
István Szugyiczky estis inter 1971 kaj 1973 ano de la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea, poste dum du sezonoj ano de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház de Sfântu Gheorghe kaj ekde 1975 de la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat de Satu Mare.
2154
2154 estos normala jaro komenciĝanta marde (vidu ĉi tie kalendaron).
-340
En la jaro 340 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Luis Villaseñor y de Oliva
Luis VILLASEÑOR y López de la Oliva (Camuñas, Toledo, ĉ. 1850-1920). estis hispana politikisto kaj nobelulo.
Naskiĝis meze de la 19a jarcento en nobela familio kaj influa en Camuñas. Li heredis, kaj poste iĝis urbestro de la vilaĝo. Konvinkita kontraŭulo de katolikismo, li forpelis la pastron kaj venigis protestantan misiiston el Madrido, nome Félix Moreno Astray, kiu havis sukceson ĉar oni formis en la vilaĝo la unuan konstantan protestantan komunumon de la provinco Toledo.
La urbestro de Camuñas (provinco de Toledo), Luis Villaseñor y de Oliva, estis respublikano federaciisma kaj kontraŭkatolikisma kaj deklaris sendependan politikan enton dum kelkaj tagoj en la toleda vilaĝo de Camuñas, jam tiam ege senegala ene de la arkidiocezo de Toledo, ĉar ĝi estis konvertita preskaŭ tute al la protestantismo danke al misia strebo de la evangeliisto galega Félix Moreno Astray. Laŭ Marcelino Menéndez Pelayo en sia verko Heterodoxos, "un maestro ateo, un barbero y un cierto señor de horca y cuchillo [Luis Villaseñor] llamaron en 1874 a Moreno Astray de la mano de varios misioneros republicanos como Araus y Ceferino Tresserra" (ateisma instruisto, barbiro kaj terura viro alvokis en 1874 na Moreno Astray kaj aliaj respublikaj misiistoj); Luis Villaseñor forpelis la katolikan pastron kaj estis tuj kreonta, laŭ vortoj de Menéndez Pelayo, "una especie de Ginebra manchega" (isan manĉan Ĝenevon). Tiuj eventoj okazis en 1873, dum la Unua Hispana Respubliko dum la mallonga prezidanteco de la federalisma Francisco Pi y Margall, kaj daŭris iome, almenaŭ por dezegni muldilojn por stampi propran monunuon.
Potvorov
Potvorov (Potfohre, ankaŭ Potfuhre) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň 8 km nordokcidente de Kralovice. Vivas ĉi tie.
Roberto César
Roberto César (n. ) estas brazila futbalisto.
Potvorov
Ĉirkaŭaĵo
Potvorov najbaras oriente kun Bílov, sudoriente kun Sedlec, sude kun Bukovina kaj Řemešín kaj nordokcidente kun Přehořov kaj Žihle. Okcidente de la vilaĝo, malantaŭ monteto Potvorovský kopec sur rojo Mladotický potok estas lago Odlezelské jezero. Sur la okcidenta flanko de la monteto estadis minejo por ruĝeta grejso, uzata por produktado de muelejaj ŝtonoj kaj por konstruado de monaĥejo Plasy.
Roberto César
Li futbalis ĉe Albirex Niigata kaj FC Tokyo.
Gerbi
Gerbi:
Dua koncilio de Melfi
La dua koncilio de Melfi, kunvokita kaj prezidita de papo Aleksandro la 2-a, estas sinodo de la Katolika Eklezio okazinta en Melfi ekde la 1-a de aŭgusto ĝis septembro de 1067.
Organizaj aspektoj
La eklezia kunveno gastiĝis en kastelo de Vulture, en Melfi, kun la partopreno de kelkaj kardinaloj, nobeluloj kaj nombraj episkopoj kaj abatoj.
Aleksandro la 2-a celebras la Sinodon en la preĝejo de Sankta Petro, kiu estas la unua katedralo de la urbo, sub la rekta jurisdikcio de la Apostola Seĝo. En la koncilio partoprenas, interalie, ankaŭ episkopo de Tuskulo, Johano la 3-a.
La papo organizas iujn sekciojn ankaŭ en la najbara urbo Troia (Tiu urbo de la Kapitanata estos preferita por la celebro de aliaj kvar koncilioj).
Religiaj aspektoj
Aleksandro la 2-a okupiĝas pri aferoj koncernantaj la klerikaro de Apulio, Basilikato, Kampanio kaj Balkana duoninsulo.
La koncilio modifas la limojn de iuj diocezoj kaj eloficigas la episkopon de la diocezo de Cerignola-Ascoli Satriano pro tio ke li ne estis legitime konsekrita kaj apartenanta al bizanca frakcio.
Aleksadro la 2-a ekirigas enketon pri la benediktana monaĥaro de Sankta Maria de Insuloj Tremiti, kiuj estis ribelintaj kontraŭ la Abatejo de Montokasino kaj konstituis respublikon en la insuleto Sankta Nikolao, en la vasta maro fronte al promonto Gargano (Apulio). La papo konfidas al la ĉefepiskopo Hugo el Otranto jurisdikcion sur kvin diocezoj sufraganaj: Diocezoj de Castro, Ugento, Alessano, Gallipoli kaj ĉefdiocezo de Lecce.
Aleksandro la 2- nomumas Arnaldon, jam de la sekvantaro de Normandoj, ĉefepiskopo metropolita de Acerenza.
La papo komsentas kaj aprobas la peticion de Michele Bodin (Mihailo Prislavo), filo de reĝo Mihailo, kaj starigas en balkanoj aŭtonoman episkopadon de Antivari, en Dokleo.
Intervenas en la laboroj la ĉeepiskopo Alfano el Salerno, kiu ilustras la situacion en sia Ĉefdiocezo. La koncilio ekskomunikas, en septembro, Turgision el Sanseverino, ĉar uzurpanton de posedaĵoj de la eklezio kaj de la princo Gisulfo,