cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Golda Meir
Publika agado
La granda ŝanĝo en la vivo de Golda Meyerson alvenis en 1928, kiam oni ofertis al ŝi okupi la postenon de direktorino de la ina branĉo de la Histadrut. Akceptante la postenon, kio implikus multenombrajn vojaĝojn, Golda agnoskis ankaŭ la neprecon de la rompo de la geedza vivo. Ŝi translokiĝis kun siaj gefiloj al eta apartamento en Tel-Avivo, kie la patrino dormadis dum multe da tempo sur la sofo de la salono, kaj la patro vizitadis ilin la semajnfinojn. Golda kaj Morris neniam formale eksedziĝis; li estos mortinta en 1951.
Inter 1932 kaj 1934, Golda Meyerson estis sendita al Usono por enspezi monon por la cionista celo kaj profitis tiun vojaĝon por ke oni traktu ŝian filinon Sara pri la grava rena malsufiĉo kiun tiu suferis. Reveninte al la lando, oni elektis ŝin delegitino de la Laborista Partio al la komitato de la potenca kaj influopova sindikata korporacio Histadrut, posteno kiun ŝi okupis seninterrompe ĝis la kreado de la juda ŝtato en 1948, kune kun elstaruloj kiaj David Ben-Gurion, Moŝe Ŝaret kaj Berl Katzenelson.
Ŝia persona historio, ofte markita de maltrankvilo kaj malcerteco, igis ke ŝia publika aktivado emfazu pri du ĉefaj temoj: la rajtoj de la laboristoj —kaj specife de la laboristinoj—, kaj la helpo al la rifuĝintoj. En 1938, kiel «juda observantino de Palestino» ŝi ĉeestis la Konferencon de Évian okazintan en Francio, kiu celis helpi judajn rifuĝintojn el Germanio kaj Aŭstrio. Golda furiozis pro la hipokriteco de la okcidentaj landoj, kiuj plenbuŝe esprimis simpation por la persekutitoj dum klarigadis ke iliaj landoj ne povis oferti al ili rifuĝejon. Simile kaj pro humanecaj kialoj, ŝi dediĉis sin batali kontraŭ la severa limigo al la juda enmigrado en Palestinon, trudita de la Brita Mandato pere de la t. n. «Blanka Libro» de 1939, antaŭ la baldaŭa Dua Mondmilito. Pri Ernest Bevin, tiama brita ministro pri eksteraj aferoj kaj firma oponanto al la malfermo de la pordoj de Palestino al la rifuĝintoj el Eŭropo, kaj pri lia regantaro, diris Golda Meir post kelkaj jaroj: «Mi ne scias ĉu tiu ĉi homo estis freneza, aŭ nur antisemita, aŭ ambaŭ aferoj. La respondeculoj de la brita politiko neniam povos pardoni nin fariĝi nacio sen ilia eksplicita konsento. Ili ne komprenis ke la problemo de la judoj de Eŭropo ne estis kreita kun la sola celo malprestiĝigi la britan registaron». Kiam, fine de la milito, ŝi deklaris sin en malsatstrikon plendante kontraŭ la britaj koncentrejoj por la postvivintoj de la Holokaŭsto, ŝi tiele sintezis sian penson: «La cionismo ne havas sencon, krom por savi judojn». Kaj ŝi aldonis: «Nia ventro plenas kontraŭ la angloj. Sed nia plej ĉefa akuzo estas tio ke ilia Blanka Libro senpotencigis nin, kiam ni povus esti savintaj centojn da miloj; aŭ eĉ dekojn da miloj, aŭ eĉ unusolan judon!».
Survoje al la hebrea ŝtato
Fine la Dua Mondmilito pliakriĝis la streĉiĝo inter la cionista movado, kiu postulis la sendependecon, kaj la britaj aŭtoritatoj, kiuj estis perdantaj la kontrolon de la situacio en Palestino. Intencante superregi la situacion, la angloj efektivigis sabate, la 29-an de junio 1946, ampleksan operacon de traserĉado kaj arestado de grandparto el la juda estraro (operaco konata sub la nomo de «Nigra Sabato». Pro la subita manko de povo, tuj Golda Meir fariĝis estrino de la ŝtata oficejo de la centra komitato de la Juda Agentejo por Israelo, la “Soĥnut”; t.e.: la dekstra mano de David Ben-Gurion —kiu ne estis arestita tial ke li troviĝis tiam en Eŭropo— kaj fakta ministrino de la «venonta ŝtato», anstataŭante Moŝe Ŝaret-on, enprizonigita en angla arestejo. Eĉ por la liberigo de ĉi lasta, Meyerson konservis la influo-lokon kiun ŝi gajnis en tiu cirkonstanco.
Baldaŭ poste oni mendis al ŝi — pro ŝia preskaŭ denaska kono de la angla lingvo, kies partikularan akcenton ŝi konservis dum sia tuta vivo — esti la ĉefa intertraktanto kun la anglaj aŭtoritatoj pri la Plano de Disdivido de Palestino. Paralele, ŝi sin tenis en rekta kontakto kun la ĉefaj grupoj de la armita juda rezistado (la “Haganah” kaj la “Irguno”). Post la epok-fara dispono de la UNO de la 29-a de novembro 1947, per kiu oni kreis unu judan ŝtaton kaj alian araban, kaj pro la radikala rifuzo de la arabaj landoj al la plano, la cionista estraro komprenis ke la milito estis neevitebla, kaj sendis Goldan enspezi mondonacojn de la juda usona komunumo, por financi la aĉetadon de armilaro. Ŝi sukcesis enspezi 50 milionojn da dolaroj, kaj tuj poste ŝi ekiris por plenumi tre tiklan mision: Inkognite kaj maskovestita kiel araba ino, ŝi trairis la malamikan landlimon por intervidiĝi en Amano, la 12-an de majo 1948, kun la reĝo Abdullah la 1-a de Jordanio, por instigi lin resti for de la tuja araba-israela milito. La reĝo montriĝis evitema respondi, kaj Golda Meir komprenis ke la afero jam estis decidita. Abdullah petis al ŝi havi paciencon kaj ne hasti en la sendependec-deklaro. Al tio Golda respondis: «Eminenco, nia popolo estis atendinta dum 2000 jaroj. Ĉu vi povas nomi tion “hasto”?».
La Israela Ŝtato
Fine, kaj post du tagoj, la 14-an de majo 1948, (la 5-an tagon de Ijaro de 5708), David Ben-Gurion legis en Tel-Avivo la akton de deklaro de sendependeco de la Israela Ŝtato; de kiu Golda Meir, kun larmoplenaj okuloj, estis unu el la 25 subskribintoj. Tuje kaj senpaŭze, ŝi eliris denove destine al Usono por plua mon-kolektado; kaj estante tie oni komunikis al ŝi ŝian nomumon kiel unua ambasadorino de Israelo en Sovetunio.
En 1949 ŝi estis elektita de sia partio, la Laborista Partio, por la unua leĝo-fara periodo de la Kneset; kaj Ben-Gurion igis alvoki ŝin por nomumi ŝin ministrino pri laboro kaj socia sekureco. Dum la sep jaroj kiujn ŝi rolis en tiu posteno, subordone de du ĉefministroj, ŝi akreditis grandan efikon en la konstruado de la israela Sociala Ŝtato kaj en la prilabora kaj socia integriĝo de la amasoj da enmigrintoj kiuj alfluis al la lando; lasante rimarkindan spuron ĝis la nuntempo en la progresista prilabora leĝaro kiun ŝi apogis, kvankam lastatempe aperis informoj laŭ kiuj Golda Meir proponis bremsi la enmigradon al Israelo de polaj judoj “malsanaj kaj handikapitaj” en 1958, kiam ŝi gvidis la landan diplomation, laŭ sekreta dokumento de la israela Ministrejo pri Eksteraj Aferoj.
Okaze de la rezigno de Moŝe Ŝaret al la Ministreco pri Eksteraj Aferoj (1956-1966), ŝi okupis tiun postenon hebreigante sian nomon, laŭ eksplicita peto de Ben-Gurion, al Golda Meir.
Ĉefministrino
La subita morto de la ĉefministro Levi Eŝkol en februaro 1969, trovis Goldan apartiĝinta de la registaro pro ŝia malsano, sed estante ankoraŭ parlamentanino. Inter la kelkaj laboristaj kandidatoj kiuj sin proponis por anstataŭi lin, Meir estis surprizige elektita por la posteno kiel kandidato de kompromiso. Post malmulte da tempo okazis ĝenerala balotado por elekti la sesan leĝo-faran periodon de la Kneset, el kiu ŝi rezultis apogita de sufiĉe ampleksa parlamenta deputitaro (56 el 120 parlamentaj sidlokoj). Eĉ tiele, ŝi preferis pludaŭri kun la regantaro de nacia koalicio valida ekde la Sestaga milito, kaj tiucele estis aldonita al ŝia registaro Menaĥem Begin kaj lia dekstra grupo.
El ŝia regad-periodo oni memoras la misfamajn palestinajn teroristajn atakojn de la jaro 1972: la sekvestro de la Sabena-aviadilo (la 9-an de majo), famkonata tial ke en ĝia liberigo partoprenis du junaj militistoj, estontaj Israelaj Ĉefministroj, Ehud Barak kaj Benjamin Netanjahu; la masakro de la Japana Ruĝa Armeo en la internacia flughaveno la 30-an de majo, kun rezulto de 25 viktimoj; kaj ĉefe, la masakro de Munkeno, kiam 11 israelaj atletoj en la Olimpiaj ludoj de Munkeno estis murditaj la 5-an de septembro. Golda Meir ordonis al la Israela sekreta servo faligi ĉiujn implikitojn en la «Masakro de Munkeno», per iu operaco kiun oni nomis «Dia Kolero», kaj kiu estis filmigita fare de Steven Spielberg en la filmo “Munkeno”.
Proksimume meze de 1973, Golda Meir estis atinginta altan gradon je apogo kaj konsento en la publika opinio. Tiel israela kiel internacia; ĉiuj identigis ŝin kun la bildo de la jidiŝe mame (Jida lingvo: "juda patrino"), kun prudento kaj superprotektanta de ŝiaj idoj. Famiĝis la kunsidoj de ŝiaj kunlaborantoj en la kuirejo de ŝia oficiala loĝejo, la famkonata «kuirejo de Golda», kie oni disponis pri la gravaj aferoj de la lando. Aliflanke, Golda ĉiam estis konsiderata iu politika falko, nepacema rilate al la araboj, pri kiuj ŝi neniam konfidis. En la enlanda politiko ŝi estis taksita kiel konservativa kaj misatenta pri la internaj problemoj de la israela socio, ĉefe en kio rilatas al ŝia persona rifuzo pri la plendoj de la junaj orientaj marĝenitoj, la t. n. “Nigraj Panteroj”, pri kiuj ŝi iam diris: «Ili ne estas simpatiaj».
La Milito de Jom Kippur
En la jaro 1973, Israelo devis alfronti novan atakon entreprenitan de la arabaj landoj, la tiel nomatan Milito de Jom Kippur, kiu surprizigis la registaron kaj la landon. Kvankam dum la monatoj antaŭ la milito fluis abunda informo de la sekreta servo atentigante pri la danĝero de kombinita atako, la Israela Armeo, tre konfidita post la granda sukceso de la Sestaga Milito, estis sub la impreso ke malmulte eblis iu milito tiam.
La armea lantemo kontaĝis la regantaron estratan de Golda. Ŝi mem havis iun sekretan kunvenon kun la reĝo Husejn la 1-a de Jordanio, kiu venis eksplicite por atentigi Israelon pri la tujeco de la milito. Sed Golda dubis pri liaj veraj intencoj. Nur malmultajn horojn antaŭ la milita eksplodo, la Ĉefministrino decidis ignori siajn militistojn —la Ministro pri Defendo, Moŝe Dajan, kaj la Ministro kaj eks-Ĉefkomandanto Ĥajm Bar-Lev— kaj ordonis mobilizi la rezervojn, en iu el la plej dramecaj kaj kardinalaj decidoj de la tuta milito. Eĉ tiele, Golda Meir neniam pardonis al si mem sian personan kontribuon al la eraro, ŝi skribis en sia biografio: «Mi devos vivi ĝis la fino de miaj tagoj sciante ion tiele terura».
Kvankam Israelo repuŝis la atakon kaj respondis per venka ofensivo kontraŭ la malamikoj, kiu alportis siajn trupojn ĝis nur 100 kilometroj de Kairo, kaj kiu, fine, permesis al si pluteni ĉiujn okupitajn teritoriojn en 1967, la milito lasis profunde rimarkindan cikatron en la israela socio. Golda Meir, senkredigita kaj atakita, sukcesis gajni la ĝeneralan balotadon de la jaro 1974 kaj eltiris profiton el la konkludoj de la Agranat-EsplorKomisiono, kiu liberigis ĉiujn politikistojn el kulpo kaj akuzo, kaj atribuis la tutan respondecon pro la israela lantemo al la Ĉefkomandanto David Elazar. Sed la publika opinio malakordis: la informo de la Komisiono ne faris alie ol pliigi la ondon de plendoj kiu estis kreskiĝanta en la tuta lando, kaj kiu igis ke Golda Meir demisiu malmulte da tempo post ŝia relelektado, la 11-an de aprilo 1974, estante anstataŭata de Jicĥak Rabin kiel estro de la registaro kaj de la Laborista Partio.
Kun la frustracio pro la afero de Jom Kippur, Golda Meir retiriĝis al la kibuco Revivim, en la domon de sia filino Sara, kie ŝi pasis la lastajn jarojn, ĝis kiam la kancero metis finon al sia vivo. Ŝi forpasis la 8-an de decembro 1978 kaj estis entombigita en la panteono de la «Elstaruloj de la Patrujo», en la Monto Herzl de Jerusalemo.
Ŝia persono estas diverse konsiderata ene kaj for de la juda medio. La juda mondo kaj la internacia komunumo memoras ŝin kiel kapabla kaj singulara gvidantino; iu profunde juda matrono, kapabla sintezi la plej kompleksan el la situacioj per iu simpla kaj proverba frazo, kun jida akcento. En Israelo, tamen, multaj memoras ŝin —ĉefe en la maldekstraro— kiel obstina virino kies malkapablo vidi la realaĵon kaj ŝia necedema teniĝo rilate al la araboj nepre okazigis la traŭmatan militon de Jom Kippur.
.do
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Do''.
.do estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Dominika Respubliko.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
.gov
.gov (de government la anglalingva vorto por registaro) estas la ĝenerala domajno de plej alta nivelo de la registaro de Usono. Ĝi estis unu el la unuaj alt-nivelaj domajnoj, kreita en 1985. La .gov domajno estas administrita de la ''General Services Administration (GSA, Ĝenerala Servo Administrejo), sendependa aĝentejo de la landa registaro. La retadreso por administrado-servoj estas http://www.dotgov.gov.
NGC 4669
NGC 4669 (aliaj indikoj — UGC 7925, MCG 9-21-38, ZWG 270.18, PGC 42942) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
.gov
La domajno estas havebla de iu ajn registaro en Usono, uzebla ankaŭ de subŝtatoj, kantonoj, kaj urboj.
NGC 4669
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
.gov
La registaroj de la aliaj landoj ol Usono ne havas domajnon de plej alta nivelo por registri iliajn administrejojn. Kutime, tiuj landoj uzas domajnon de dua nivelo por registri ilin. Ekzemple:
La registaroj, krom la naciaj, povas fari same per sub-domajno de dua nivelo. Ekzemple:
Toppdomän
Felipe Carrillo Puerto
Felipe Carrillo Puerto estas unu el la 9 komunumoj de la meksika subŝtato Quintana Roo, kiu situas sur la duoninsulo Jukatano en la centro-orienta parto de Meksiko (ofte oni diras ke temas pri la suda parto de Meksiko, sed laŭ la latidudo, la komunumo situas je preskaŭ sama nivelo kiel la ĉefurbo de Meksiko). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 23002.
La ĉefurbo de la komunumo estas Felipe Carrillo Puerto, antaŭe konata sub la nomo Santa Cruz de Bravo aŭ Chan Santa Cruz.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 65373 loĝantojn. El tiuj estis 33288 viroj kaj 32085 virinoj. La komunumo havas surfacon de 13806 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 12 metroj super la marnivelo. La komunumo situas inter la jenaj geografiaj koordinatoj: Latitudo 20° 22' - 19° 03' N kaj Longitudo 87° 26' - 88° 43' U.
Jihlava (rivero)
Jihlava (Igel) estas ĉeĥa rivero trafluanta tra Regiono Vysočina kaj Sudmoravia regiono. Ĝi enfluas komune kun rivero Svratka en rezervujojn Nové Mlýny sur Dijo (akvokolekta areo de Danubo). La longeco de la fluo faras 184,5 km, areo de akvokolekta areo estas 3117 km². Sur Jihlava troviĝas akva rezervujo Dalešice. Kelkaj sektoroj de la supra fluo de la rivero antaŭ urbo Jihlava kreas parton de historia landa limo inter Bohemio kaj Moravio. La rivero estas menciita jam en la ajro 1197 (Giglaua). La nomo povas deveni de erinaco (germane: Igel) aŭ pinglaro, de la kelta uig ("rojo"), aŭ la slava jehla (akra ŝtonaro en riverfluo).
Felipe Carrillo Puerto
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 51.661 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 38.771 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 75,1 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La plej multaj el ili parolas la jukatanan majaan lingvon (memnomigo: Màaya t'àan (Mayathan).
Jihlava (rivero)
Paso de la fluo
Jihlava fontas sur herbejo proksime de municipo Jihlávka en Jihlavaj altaĵoj sur Bohemiamoravia montetaro. Ĝi trafluas tra urboj Jihlava (germane: Iglau) kaj Třebíč, en profunda (preskaŭ ĝis 160 m) valo entranĉita en Křižanovan montetaron kaj Jeviŝovican montetaron, kie estas sur ĝi levitaj akvaj rezervujoj Dalešice kaj Mohelno. En Ivančice ĝi tranĉas Boskovican sulkon kaj akceptas siajn du plej grandajn alfluantojn Oslava (de maldekstre) kaj Rokytná (de dekstre). Poste trabatas montodorson de Bobrava montetaro kaj eniras en Dija-svratkan valegon. Ĉi tie ĝi trafluas tra Pohořelice kaj fine komune kun Svratka ĝi enfluas tra delto de maldekstre en la mezan věstonican rezervujon Nové Mlýny.
Felipe Carrillo Puerto
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jihlava (rivero)
Municipoj kaj urboj sur rivero Jihlava
Jihlávka, Horní Ves, Horní Cerekev, Batelov, Dolní Cerekev, Kostelec, Dvorce, Rantířov, Jihlava, Malý Beranov, Luka nad Jihlavou, Bítovčice, Bransouze, Číchov, Přibyslavice, Třebíč, Vladislav, Kramolín, Mohelno, Biskoupky, Ivančice, Moravské Bránice, Nové Bránice, Dolní Kounice, Pravlov, Kupařovice, Medlov, Cvrčovice, Pohořelice, Přibice, Ivaň.
Akvaj laboraĵoj sur rivero Jihlava
La fluo de Jihlava estas en du lokoj artefarite barita: La akvaj laboraĵoj Dalešice kaj Mohelno kreas rezervujon de fridigakvo por nuklea elektrejo Dukovany. Samtempe estas inter tiuj ĉi valbaraĵoj konstruita pumprezerva akvoenergia centralo Dalešice kun povumo 4×120 MW.
Károly Weichinger
Károly Weichinger [kAroj vejhinger], laŭ hungarlingve kutima nomordo Weichinger Károly estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Károly Weichinger naskiĝis la  en Győr, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Weichinger akiris diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1920. Inter 1921 kaj 1944 li estis katedrestro de la arkitekta katedro en Reĝa Industriarta Lernejo, sed en tiu periodo li instruis 2 jarojn ankaŭ en la Teknikuniversitato. Post la 2-a mondmilito li estis nomumita katedrestro de la Teknikuniversitato ĝis la emeritiĝo en 1969. Li doktoriĝis en 1976. Li ricevis premion Kossuth en 1954, krome kelkajn aliajn premiojn. Granda parto el liaj planitaj konstruaĵoj ankaŭ nun estas videblaj.
Cifereca subskribo
Cifereca subskribo estas dateno, kiu pruvas la aŭtentikecon de cifereca dokumento, kiun ĝi akompanas. Alivorte ĝi pruvas, ke certa persono aŭ instanco verkis aŭ aprobis la dokumenton. Ĝi do plenumas funkcion analogan al la tradicia persona subskribo.
La principo de la cifereca subskribo estas nesimetria ĉifrado per sekreta, persona ŝlosilo. La subskribanto per sia persona ŝlosilo ĉifras la subskribatan dokumenton (aŭ ties diĝeston). Per la responda publika ŝlosilo ĉiu povas kontroli, ĉu vere tiu persono subskribis. Se iu modifas parton de la dokumento (ekzemple nombron en ĉeko), la subskribo ne plu respondas al la dokumento.
Por ebligi, ke iu ajn povu kontroli ciferecan subskribon, necesas vere publikigi sian publikan ŝlosilon. Tio kutime okazas per registrado ĉe iu "certiga aŭtoritato".
2162
2162 estos normala jaro komenciĝanta vendrede (vidu ĉi tie kalendaron).
Hveragerði
Hveragerði estas komunumo en la sudo de Islando, ĉirkaŭ  oriente de Reykjavík. La formala nomo intertempe estas Hveragerðisbær (Urbo de Hveragerði). Ĝi urbiĝis dum la 20-a jarcento kiam tie fondiĝis la tiama centro de laktproduktejo de la distrikto. En la loko estas varmaj fontoj, kaj pro tio estas multaj vitrodomaj herbkreskejoj en Hveragerði - oni eĉ tie kulturis bananojn.
En Hveragerði fondiĝis la Hortikulturlernejo de Islando, kiu intertempe kuniĝis kun aliaj lernejoj en la Terkulturuniversitato de Islando.
Elohim
Elohim (hebrelitere אֱלהִים) estas maskla pluralo de la vorto indikanta la diecon aŭ, pli ĝuste, signifanta “tiujn, kiuj venis el la ĉielo”. La bibliaj verkintoj, la hebrea tradicio kaj tradukintoj semantike interpretis ĝin kiel “Dio”, kvankam gramatike la vorto estas plurala.
Ĝia etimologio pasas tra diversaj solvoj. Unu por la multaj: ĝi devenus el la radikoj "E-lhoa", kiu indikus “La Supero Esto, tiu kiu ekzistas ne bezonante je iu alia", nome “kiu ne estas generita sed havas la vivon en si mem”. Kelkaj, tamen, vidas tiun ĉi interpreton de la etimologio iom tro intelekta kaj proponas interpretojn pli konkretajn: “kiu sentigas timon" aŭ "tiu, ĉe kiu la timanto povas trovi rifuĝon”...
Pri ĝia supervivo en kuntekstoj monoteismaj kiel iuj bibliaj oni proponas la jenajn hipotezojn: la unua opinias ke temas pri leksika restaĵo de eventuala prahebrea, aŭ sammedia, kulturo. E-lohim estus la pluralo de E-loha (oni vidu la sonan similon kun Alah kaj Allah, nome Dio, antaŭe por la siriaj kristanoj kaj poste la islamanoj kaj kristanaj arablingvaj) kiu havas la komunan radikon “diecan” EL.
Alia ekspliko proponas specialan uzon de majesta pluralo latine: pluralis maiestatis celanta ekzalti eĉ pli kaj pli la diaĵon unusolan kaj unikan de la Sankta teksto, kaj do ne vere rilatas al pluaj personuloj. Sed, oni observas, ke la uzo de la pluralo majesta havas aŭtonoman originon en Okcidento.
Tevatrono
La Tevatrono estas cirkla koliziigilo-partikla akcelilo en Usono, en la nacia akcelila laboratorio Fermilab en la urbeto Batavia proksime de Ĉikago en Ilinojso. Temas pri la tutmonde dua plej forta partikla kolidilo post institucio nomata Granda Koliziigilo de Hadronoj aŭ angle Large Hadron Collider (LHC) proksime de Ĝenevo en Svislando. La Tevatrono akceligas protonojn kaj antiprotonojn en ringo de 6,28 kilometroj al energioj de ĝis 1 Tera-Elektronvoltoj (1012 eV aŭ mallonge TeV), kaj la mallongigo "TeV" donis al la akcelilo sian nomon.
Elohim
En la Hebrea gramatiko troviĝas io simila en la uzo de intensivaj formoj en lingvo kiu ignoras ajnan formon de superlativo; sed lingvistoj informas ke tiu majesta pluralo estis tute ignorita de la biblia aŭ paralela literaturo.
Tevatrono
La 30-an de septembro 2011 la Tevatrono estis malfunkciigita pro buĝetaj kialoj - la Granda Koliziigilo de Hadronoj en Ĝenevo pli potencas kaj efikas.
Elohim
Oni konjektis, ke sub tiuj pluraloj kaŝiĝas provo komprenigi, ke pluralo zorgas presenti Dion diversvizaĝan, ĉar tiu estas neniamaniere komplete priskribebla de la homa lingvaĵo.
Ekzistis, sed ĉe nur malmultaj, kristanoj, kiuj estas kredantaj je dogmo de la Triunuo, tiuj trovis facilan argumenton por ĝin plifortigi: la biblia teksto parolus prurale pro tio ke en Dio kunekzistas tri diversaj personoj, nome la Patro, la Filo, kaj la Spirito. Tamen la pluralo ne kontraŭas certe la dogmon. Cetere en la Malnova Testamento aliaj pasaĵoj uzas la pluralon kiam oni atendus la singularan formon eĉ en pronomaj formoj.
Pluralo indikanta singularon
"Kaj Dio diris: Ni kreu homon laŭ Nia bildo, similan al Ni. Genezo 1,26.
“Kaj Dio la Eternulo diris: Jen Adam fariĝis kiel unu el Ni, sciante bonon kaj malbonon; nun eble li etendos sian manon kaj prenos ankaŭ de la arbo de vivo kaj manĝos kaj vivos eterne” (Gn 3,22)
Oni en la listo de tiuj ekzemploj enmetas ankaŭ, sed ne tute prave, la epizodon de Genezo 18, kiam Abrahamo ricevis la viziton de la Eternulo (Gn 18): li vidis tri kaj ĉiam parolas singulare (skize: li rekontas tri kaj adoras unu).
Monoteismo juda profitas de la termino E-lohim (aŭ Elohim) por almemorigi realojn ege malsamajn inter si: la anĝelojn, ekzemple, de la Ĉiela Kortego (Psalmo 138,1); personulojn aktivajn aŭ menciatajn en la romana religia verko Ijobo 1,6; 29,1; 89,7). Kelkaj bibliistoj opinias konstatebla tiun penssistemon ankaŭ en tekstoj de la Nova Testamento, ekzemple en Hebreoj 1,5 kaj Apokalipso 22,8-9. Foje en la Biblio sinonimas Javeo kaj Anĝelo de Javeo.
Iuj studuloj pri antikvaj lingvoj opinias ke la uzo sendistinga de la sama termino por indiki sustancojn malsamajn naskiĝas el la fakto ke la ŝemidaj lingvoj ne atingis tiam la precizecon de la greka kiu klare distingas, per diversaj terminoj, Anĝelon (Άγγελoς) el Dio (θεός).
Ofteco de Elohim en la Hebrea Biblio
Nombraj la pasaĵoj, en la Malnova Testamento, en kiuj ĉeestas la plurala formo (foje ankaŭ en la pronomo:
“Dio diris: Ni kreu homon laŭ Nia bildo, similan al Ni, […]Kaj Dio la Eternulo diris: Jen Adam fariĝis kiel unu el Ni (Genezo 1,26; 3,22).
En la Genezo Elohim oftas pli ol YHWH: 139 kazoj kontraŭ 118, 167 kontraŭ 143 se oni kalkulas ankaŭ la vortojn kombinitajn. Elohim prezidas aparte la kreadon de la mondo. Tamen en Levidoj ĝis preskaŭ malaperas.
Rubí
Rubí estas hispanuja municipo lokanta en Katalunio, provinco Barcelono. Ĝi ankaŭ lokas en komarko El Vallès Occidental. Tiu havas etendon de 32,30 km². La municipo limas al Sant Quirze del Vallès, Terrassa, Ullastrell, Castellbisbal kaj Sant Cugat del Vallès. Sepdek ses mil kvarcent dudek tri personoj estis enregistritaj estantaj loĝantoj de la municipo.
Val della Torre
Val della Torre estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Alpignano kaj San Gillio.
Teacher's Pet
Teacher's Pet (laŭvorta traduko: La dombesteto de la instruistino) estas usona filmo de 1958 en kiu ĉefludas Clark Gable kaj Doris Day. Ĝin direktis George Seaton kaj aliaj gravaj roluloj estas Gig Young kaj Mamie Van Doren.
Roluloj
La ĉefaj roluloj de la filmo estas:
Resumo
Stone sendas invitleteron por peti, ke Gannon per sia alparolo inaŭguru la novan studojaron de la vesperaj kursoj de ŝi gvidataj. Gannon rifuzas la inviton per akra letero en kiu li eksplicite deklaras sian opinion laŭ kiu nur la persona trejnado povas krei validan ĵurnaliston, ne la studado sur libroj.
Pro ordono de sia ĉefo Gannon tamen partoprenas en la inaŭgura leciono, kiun li rifuzis ĉeesti, por povi prezenti sian pardonpeton: sed la aminda figuro de Erica Stone kaj ĉefe ŝia akra komento pri lia letero instigas lin realigi grandan trompon: li decidas prezenti sin en la posta leciono kiel vendisto de tapetpaperoj, memlernanto de ĵurnalismo, sen iu ajn baza lerneja edukado. Li volas pruvi, fronte al ĉiuj, ke ne gravas universitata lernado por esti bona ĵurnalisto.
Stone - zorgema instruistino - ne komprenas, ke ŝi estas trompata, sed eĉ ŝi decidas subteni ĉiumaniere sian promesdonan lernanton.
Gannon daŭrigas sian mistifikon malgraŭ, ke li pli kaj pli enamiĝas je ŝi: li devos interrompi sian amrilaton kun Peggy DeFore, kantistino en nokta klubo (Mamie Van Doren) kaj ĉefe unuarangi sur prof-ro Pine (Gig Young), kiun li, surbaze de mensogo de la sekretariino de Stone, taksas fianĉo de Erica.
Kiam Erica malkovras la trompon de Gannon, ŝi tuj interrompas eĉ personan kontakton kun li. D-ro Pine konvinkas ŝin, ke la intencoj de Gannon finfine estis kompreneblaj el psikologia vidpunkto.
Post plia akra disputo, la filmo finiĝas per la reciproka kompreniĝo inter Jim kaj Erica: ili akceptas parton de la respektivaj tezoj.
La titolo
La titolon de la filmo klarigas la enkonduka siglo kantita de Doris Day. La kanto esprimas la deziron, ke oni povu fariĝi la preferata dombesteto (aŭ dorlotata, preferata ulo) de la instruistino, kio estas la celo de la ĉefrolulo en la filmo.
Kuriozaĵoj
Who («Kiu»)
When («Kiam»)
Where («Kie»)
Why («Kial»)
La regulon mencias poste Erica, analizante la artikolon, kiun Gannon verkis dum la leciono.
Guanozina trifosfato
Guanozina trifosfato aŭ guanozina trifosfato (ĉefliteroj GTP) estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la guanozino kaj unu molumo de trifosfata acido. Ĝi estas blanka, higroskopa, senodora solidaĵo, solvebla en akvo. Guanozina trifosfato posedas 10 karbonatomojn, 16 hidrogenatomojn, 5 nitrogenatomojn kaj 14 oksigenatomojn. Guanozina trifosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de guanozinaj derivaĵoj.
Ferenc Kőrösy (kemiisto)
Ferenc Kőrösy [kOroŝi], aŭ Francis de Korosy, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kőrösy Ferenc estis hungara kemiisto, pedagogo, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1995). Li estis nepo de statistikisto József Kőrösy.
Ferenc Kőrösy naskiĝis la  1906 en Budapeŝto. Li mortis la 1997 en Be'er Ŝeba.
Biografio
Ferenc Kőrösy frekventis ĉeflernejon en Karlsruhe, poste universitaton en Budapeŝto, kie li ricevis diplomon en 1929. Inter 1932-1939 li laboris en laboratorio de fabriko en Budapeŝto, dum la 2-a mondmilito en universitata laboratorio. En 1947 li ekinstruis en la universitato de Budapeŝto. Post la revolucio en 1956 li migris al Israelo, kie li havis postenon en instituto, krome li instruis en Universitato Ben-Gurion de Negevo, baldaŭe ankaŭ en universitato en Jerusalemo.
Li okupiĝis en Hungario pri distilado de kriptono, en Israelo pri filtrado de sala akvo per speciala membrano. Li ricevis israelan premion.
5807 Mshatka
5807 Mshatka estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (en tiama Sovetunio, nun en Krimeo).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la bieno de la rusa filozofo, naturisto, ekonomikisto etnologo kaj historiisto Nikolaj Jakovleviĉ Danilevskij (cirile : Николай Яковлевич Данилевский, 1822–1885). Multe da famaj rusaj verkistoj restadis en Mŝatka, kie Danilevski estis entombigita.
Preĝejo Sankta Ladislao (Makó)
La preĝejo Sankta Ladislao, nomata laŭ Ladislao la 1-a, reĝo de Hungario, estas romkatolika monumento historia en Hungario, en urbo Makó. Tiu preĝejo servas ankaŭ al Maroslele.
Historio
Ekde 1256 jam preĝejo estis tie, kiu dum la turka dominado neniiĝis. En 1874 lerneja kapelo konstruiĝis. La nuna preĝejo pretiĝis en 1913. En 1934 paroĥo konstruiĝis. En 1944 fulmo parte detruis la preĝejon, sed ĝi tuj renoviĝis.
Konstruaĵo
La preĝejo havas turon kaj po 1 flankajn turetojn. Inter la turo kaj ĉefenirejo granda ronda fenestro situas. La navo formas krucon. Interne skulptaĵoj pri Sankta Antonio el Padovo, Sankta Tereza, Sankta Francisko el Asizo kaj Dipatrino estas videblaj.
Kermeso okazas en la 27-an de junio.
Observatorio de Konstantinopolo Taki al-Din
La Observatorio Taki al-Din, estis fondita en Istanbulo de Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf en 1577, ĝi estis unu el la plej grandaj astronomiaj observatorioj de la islama mondo. Malgraŭ tio, ĝi nur ekzistis dum malmultaj jaroj kaj estis detruita en 1580.
En 1574, Murado la 3-a iĝis sultano de la Otomana Imperio. La imperia astronomo, Taki al-Din, petis al la sultano financi la konstruadon de granda observatorio kiu superus la observatorion de Ulugh Beg en Samarkando. La sultano aprobis tion kaj la konstruado finiĝis en 1577 kaj preskaŭ samtempe konstruiĝis la observatorio de Tycho Brahe en Uraniborg.
Marie Rambert
Marie RAMBERT (20-a de februaro 1888 – 12-a de junio 1982) estis pol-brita dancistino kaj pedagogo, kiu faris grandan influon sur la brita baleto, kaj kiel dancistino kaj kiel instruistino.
Biografio
Ŝi laboris por rekuperi kaj restaŭri la koregrafion de La konsekro de la printempo de Niĵinskij en la Rusaj Baletoj. La laboro estis komencita en 1979 kaj finita post ŝia morto, en 1987.
Tombejo Highgate
La Tombejo Highgate (angle Highgate Cemetery) estas tombejo, malfermita en 1839 en distrikto London Borough of Camden de la brita ĉefurbo Londono, kie oni entombigis multajn ekzilintojn, inter ili la germanan filozofon Markson.
Historio
Kiam en la 19-a jarcento la entombigaj ebloj de Londono malvastiĝis, la parlamento decidis malfermi sep privatajn tombejojn proksime al la tiama Londona urboranda zono. La tombejo troviĝas en norda Londono kaj konsistas el okcidenta (malfermita en 1839) kaj orienta parto (kiel plivastigo en 1854), kiuj estas dividita unu de la alia per publika strato. Highgate West – la pli malnova parto – estis fermita en 1975 pro financaj problemoj. Tie, kiel en la orienta parto troviĝas multaj maŭzoleoj. La unuiĝo Friends of Highgate Cemetery (FOHC) aĉetis en la malfruaj 1970-aj jaroj la la historie gravan okcidentan parton kaj savis tiel kontraŭ ties platigo. Ekde 1981 ambaŭ partoj estas en posedaĵo de FOHC. Por la plia rezervado de la tombejoj, la vizito de tiuj estas kotiz-deva. La orienta parto estas ankoraŭ funkcianta. La okcidenta parto etas vizitebla nur en kadro de regule okazanta gvidado.
Matenmanĝo
Matenmanĝo estas la unua manĝo de la tago.
Ebono
Ebono estas malmola, peza, densa, malhela ligno (nigra, ruĝa, verda) de diversaj arbospecioj, precipe de la specioj de genro Diospyros el ebonacoj.
Oni nomas vera aŭ nigra ebonarbo plurajn speciojn (Diospyros ebenum, Diospyros melanoxylon kaj aliaj) de arboj kun nigra ligno. Ili kreskas en Azio, Hindio.
Kelkajn speciojn (D. lotus, D. kaki) oni kultivas por la fruktoj eĉ en Sud-Eŭropo.
Laŭ Francisko Azorín Ebono estas Nigra, malmola, peza ligno, uzata por luksaj mebloj. Kaj li indikas etimologion el greka ebenos (ebono), kaj de tie la latina ebenus. Kaj li aldonas teknikajn terminojn kiaj Ebonisto, por metiisto kiu konstruas luksajn meblojn; ebonarto, ebonaristejo, ebonujo.
Plomelin
(jen france, bretone Ploveilh) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). La teritorio membras en la kunurba komunumaro de Quimper, kreita en 2000. Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plo cetere aludas al la bretona vorto plou por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
24889 Tamurahosinomura
24889 Tamurahosinomura estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la "Vilaĝo de la Steloj" (Hoshi-no-mura) de Tamura malfermita en 1993 proksime de la kalka kaverno Abukuma-Do en gubernio Fukuŝima. La teleskopo de 0,65 m de la Observatorio de Hoshinomura iĝis nereparebla pro la tertremo de Sendajo en 2011, sed renaskis kiel "Teleskopo KIZUNA" en julio 2012
DEFA
DEFA interalie estas la mallongigo de
Cabrejas del Pinar
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 124,14 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 346 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 600 loĝantojn el la 1960-aj jaroj.
Ĝi distas 34 km de Sorio, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio enhavas loĝlokojn Arroyo de la Dehesa kaj Sierra de Cabrejas.
Molitg-les-Bains
Molitg-les-Bains [molit͡ʃ.le.bɛ̃] (Molig) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Cabrejas del Pinar
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Ĝis 1985 estis fervoja stacidomo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la romanika preĝejo, ruinoj de kastelo, tradicia arkitekturo kaj proksima lageto La Fuentona.
Valdengo
Valdengo estas komunumo de Italio.
75591 Stonemose
75591 Stonemose estas asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Vickie Stone Moseley, amikinon kaj partnerinon de Alan Hale. Ŝi senintence " remalkovris " ĉi tiun asteroidon, ekzamenante bildojn de 4151 Alanhale, kiujn ŝi estis preninta dum la disvolvo de internacia eduka programo pri la malgrandaj korpoj de la sunsistemo.
Péter Barbinek
Péter Barbinek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Barbinek Péter estas hungara aktoro, voĉoaktoro, reĝisoro. Péter Barbinek naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Péter Barbinek akiris diplomon en Teatra kaj Filma Altlernejo en 1977, kie lia plej signifa instruisto estis Károly Kazimir. Li jam pli frue interesiĝis pri la teatro, tial ekde 1969 li laboris en ĉefurbaj aŭ provincaj teatroj. Post la diplomo li aliĝis al trupo de Teatro Csokonai (Debrecen). En la sekvaj jaroj li estis membro de Ekde 1992 li ne ligiĝas al trupo, li laŭokaze ricevas rolojn en teatroj, filmoj, televizioj.
Aliaj roloj
En eksterlandaj filmoj hungaraj voĉoj ekzemple de Christopher Walken, Donald Sutherland, Steve Martin, Harvey Keitel
Ungolako
Ungolako (kp. la germanan Nagellack) aŭ ungoverniso (kp. la francan Vernis à ongles kaj la britan nail varnish) estas fluidaĵo, per kiu oni lakas la manajn kaj piedajn ungojn.
.mil
.mil (milito) estas la ĝenerala domajno de plej alta nivelo de la Usona Departmento de Defendo kaj ĝiaj suborganizaĵoj. Ĝi estis unu el la unuaj alt-nivelaj domajnoj, kreita en januaro 1985.
Ungolako
Produktoj
Ungolako estas ĥemia produkto. Ĝi konsistas ĉefe el nitrocelulozo, el volatilaj solviloj kaj, se ne temas pri klara lako, el pigmentoj. Oni ofertas ĝin ĝenerale en vitraj boteletoj de 5 ĝis 15 ml, kun ena peniko. Se ĝi fariĝis tro viskoza, oni povas dilui ĝin per lakdiluanto. Por forigi ĝin de sur la ungoj, oni uzas lakforigilon kaj vatobulojn.
Essener Verkehrs-AG
Essener Verkehrs-AG, mallonge EVAG, estas la publiktransporta entrepreno de la urbo Essen kaj membro de la ligo de publiktranspotaj entreprenoj ĉe Rejno kaj Ruhr, mallonge VRR.
Ungolako
Maniero de uzado
Kadre de manikuro kaj pedikuro oni kutime ŝmiras sur la purigitajn ungojn tri aŭ kvar tavolojn da lako: unu bazan, unu aŭ du ĉefajn kaj unu tegan. La antaŭa tavolo devas esti seka. Malrapide sekiĝantaj lakoj estas relative facile ekzakte aplikeblaj. Ĉe la hodiaŭaj rapide sekiĝantaj lakoj oni devas pentri per nur tre malmultaj precizaj tuŝoj, sed ofte, laŭ la denseco de la pigmentoj, sufiĉas unu tavolo.
.mil
Usono estas la nura lando kiu havas plejalta domajno por ĝiaj armeoj. Aliaj landoj ofte uzas dua-nivelajn domajnojn por ĉi tio; ekzemple, .mod.uk por la Britia Ministrio de Defendo.
Essener Verkehrs-AG
EVAG laborigis en 2011 proksimume 1900 dungintojn, el tiuj 69 estis profesilernantoj. Ĝi havas nun 45 urbotrajnanjn vagonojn, 90 tramojn kaj 194 busojn. La veturilojn aĉetas komuna publiktransporta societo de la urboj Essen kaj Mülheim ĉe Ruhr. Ekde 2010 EVAG transigis esencajn partojn de sia entrepreno en komunan publiktransportan societon, kiun ĝi tenas kune kun la publiktransportaj entreprenoj de Duisburg kaj Mülheim.
.mil
Toppdomän
Ungolako
Historio
En Egiptujo la pli malaltaj klasoj uzis palajn koloron, dum la altklasanoj pentris siajn ungojn ruĝaj.
Ĉ. 800 p. K. oni kolorigis la ungojn per bonodora ruĝa oleo kaj poluris ilin.
En la 19a kaj frua 20a jc. oni masaĝis kolorigitan pulvoron aŭ paston, ekz. Graf's Hyglo, en la ungojn, kiujn oni poste brilege poluris.
La unuaj modernaj ungolakoj aperis sur la merkato en la 1920aj jaroj.
En 1932 la fratoj Charles kaj Joseph Revson kune kun Charles Lachman fondis en Usono la entreprenon Revlon por produkti kosmetikaĵojn. Grandan sukceson poste havis ilia ideo, oferti ungolakon kaj lipkolorilon en harmoniigitaj koloroj.
Plivastiĝis la uzado de ungolako ankoraŭfoje per la venko de la kolortelevido en la 1960aj jaroj.
Brügger (apartigilo)
Brügger  estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Ungolako
Celoj de uzado
Kiel kosmetikaĵon hodiaŭ ne nur virinoj uzas ungolakon, sed pli kaj pli ankaŭ viroj. La celoj, sendepende de la sekso, povas esti diversaj: plibeligi sin; esprimi sian flegitecon; veki atenton; erotike stimuli kaj tenti; demonstracii sian liberon; provoki; montri, ke oni apartenas al iu subkulturo, ekz. punko aŭ emoo; testi la toleremon de aliaj; ĝui la senton, ke oni estas akceptata tia, kia oni estas.
En la medicino oni uzas ungolakon kontraŭ ungomikozo. Ĉi verniso entenas medikamentojn, kiujn ĝi donas konstante dum pluraj horoj aŭ tagoj al la ungoj. Oni povas apliki ungolakon ankaŭ por protekti la ungojn kontraŭ nocaj influoj de ekstere. – Aliaflanke ungolako kaj lakforigilo povas estigi alergiajn reagojn aŭ inflamojn, ekz. paroniĥion.
En la edukado oni kelkfoje uzas specialan vernison kun tre malagrable amara kaj akra gusto, por malhelpi, ke infanoj suĉu la dikfingron aŭ mordetu la ungojn.
En la infanĝardena pedagogio jam okazis, ke oni lakis la ungojn de la infanoj en diversaj koloroj, kongruaj al koloraj punktoj sur la klavoj de muzikinstrumento. Tiamaniere jam dujaruloj lernis premi la ĝustan klavon per la ĝusta fingro.
Specoj
Kolora lako povas esti pli-malpli diafana, t. e. travidebla, sed ankaŭ pli-malpli opaka.
Takuya Shiihara
Takuya Shiihara (椎原 拓也, n. ) estas japana futbalisto.
Ungolako
Specoj
Sub diafana lako oni povas vidi la naturan strukturon de la ungo kun la pli helaj duonluneto kaj antaŭa rando. Sed restas videblaj ankaŭ ĉiuj eventualaj blankaj makuloj kaj aliaj malbelaĵoj. Ilin oni povas kaŝi sub netravidebla, opaka ungolako.
La koloroj ŝanĝiĝas laŭ la modo, kaj simile svarmas la ofte fantaziplenaj kolornomoj. La verŝajne plej fama koloro estis "nigre ruĝa" (france: Rouge Noir) de Chanel, kiu, post kiam Uma Thurman montris ĝin en la filmo Pulp Fiction, en 1994 kiel la unua mondvaste ne plu estis aĉetebla.
Brilo kaj efektoj
Vasta gamo ekzistas inter ungolako malbrila unuflanke kaj brilega aliaflanke.
Nebrilaj aŭ apenaŭ brilaj estas medicinaj vernisoj kaj kelkaj bazaj lakoj, ĉefe la glatigaj aŭ sulket-plenigaj (angle: ridge fillers).
La gradojn de brilo aŭ ĝiajn specialajn efektojn ofte signas komparaj adjektivoj kiel: silka, velura, perla, glimanta, opala, metala, diamanta, perlamota, iriza, spegula; ankaŭ: brileta, brilega, alte brila, trembrila.
Neona lako montras sian tutan fascinon sub nigra lumo.
Magneta lako ebligas striajn ornamaĵojn sur la ungoj.
Aspekton kiel reto el fendetoj kreas lako, kiu krevas aŭ ŝiriĝas, t. n. krakelura lako, kiun oni ŝmiras sur bazan de alia koloro (angle: cracking, crackling, crash; france: craquelé).
Klara aŭ paŝtele kolora diafana lako en kombino kun opaka blanka lako sur la liberaj ungo-randoj (aŭ blanko de krajono sub ili) estas karakterizaj por la t. n. franca manikuro (angle: french manicure).
Vidu ankaŭ
Parencaj temoj:
Geelong
Geelong estas grandurbo kaj havenurbo en Aŭstralio, en Viktorio (Aŭstralio).
Geografio
Geelong situas laŭ la maro 72 km de Melburno.
Trafiko
Geelong havas flughavenon, trafikan havenon, aŭtovojon kaj stacidomon. En la urbo aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Geelong havas 4 sezonojn. En januaro kulminas la varmo, en julio la malvarmo (tiam foje frostas). La averaĝa temperaturo varias inter 9-20 °C. Jare pluvas po 553 mm.
Ŝaŭmburgo-Lipo
Ŝaŭmburgo-Lipo, germane Schaumburg-Lippe, estis ĝis 1946 memstara germana lando (graflando, princlando, respubliko) sur la teritorio de la hodiaŭa Malsupra Saksio, situanta inter Hanovro kaj Vestfalio. La nomo venas de la fortikaĵo Schaumburg en la montaro Wesergebirge (hodiaŭ: Rinteln) kaj de la grafoj de Lipo, Lippe. Ĉefurbo estis Bückeburg.
István Hermecz
István Hermecz [iŝtvAn hermec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Hermecz István estis hungara kemiisto, farmaciisto, profesoro, membro (korespondanta en 2010) de Hungara Scienca Akademio.
Ŝaŭmburgo-Lipo
Historio
De 1895 ĝis 1905 la princo provis unuigi sian landon kun la najbara Lipo, sed sensukcese.
István Hermecz
István Hermecz naskiĝis la  1944 en Szeged. Li mortis la 2011 en Budapeŝto.
Biografio
István Hermecz frekventis teknikan universitaton en Budapeŝto inter 1963-1968. Post la diplomo li eklaboris en uzino pri medikamentoj. Ekde 1985 li ankaŭ instruis en la medicina universitato, post 5 jaroj li atingis la instruan rangon titulara profesoro. Ekde 1990 li ankaŭ instruis en la teknika universitato kaj en universitato en Szeged. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1979, li doktoriĝis en 1985 antaŭ la akademio. Li okupiĝis precipe pri novaj medikamentoj. Li ricevis premiojn inter 1984-2006.
Ŝaŭmburgo-Lipo
Historio
Kun siaj 340 km², Ŝaŭmburgo-Lipo estis unu el la plej etaj landoj de la Germana Regno. Kiel ĉe la aliaj germanaj landoj ĝi iĝis respubliko en la Novembra Revolucio 1918. Post la Dua Mondmilito ĝi estis unuigita kun Hanovro, Brunsvigo kaj Oldenburgio al nova federacia lando Malsupra Saksio.
NGC 4670
NGC 4670 (aliaj indikoj — UGC 7930, IRAS12428+2724, MCG 5-30-72, ARP 163, ZWG 159.69, HARO 9, KUG 1242+273, PGC 42987) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Yonten Gyatso
Yonten GYATSO, Gyalwa Yonten Gyatso (Tibeta alfabeto:ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་, wylie:yon tan rgya mtsho, tibeta pinyino:Yoindain Gyaco) (1589- 1616), 4-a Dalai-lamao.
Anapa
Anapa (Ана́па) estas ĉemara urbo en Krasnodara regiono de Rusio. Urbo estas de pli ol 2.000-jara historio. Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1846. La interurba telefona kodo estas 86133, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Yonten Gyatso
Li kaj la sesa Dalailamao ne estis Tibeta. Li estis posteulo de Ĝingis-Ĥano
Anapa
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005). Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 44°53' norde, longitudo 37°19' oriente. La urbo estas en Norda Kaŭkazo sur bordo de maro. En la urbo estas fervoja stacio. En la jaro 1959 la urbo havis 18.5 mil loĝantojn, en la jaro 2001 estis 54.8 mil loĝantoj.
Anapa estas tre populara ripozloko, speciale taŭga por ripozo de infanoj (pro ĝiaj sablaj strandoj kaj malkruta deklivo de marfundo). Ban-sezono estas de la 15-a de majo ĝis la 15-a de oktobro.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 03403.
Historio
La areo ĉirkaŭ Anapa estis loĝata en la antikvo. Ĝi estis originale grava havenurbo (Sinda) por la Natukhaja tribo de la adigoj kaj poste ĉefurbo de Sindi-a popolo. La kolonio de Gorgippia estis konstruita sur loko de Sinda en la 6-a jarcento a.K. de la Pontaj grekoj, kiuj nomis ĝin post reĝo de la Cimeria Bosporo. En la 2-a kaj 3-a jarcentoj aK, Gorgippia prosperis kiel parto de la Bospora Imperio, danke al ŝip-posedantoj, kiuj kontrolis markomercadon en la orienta parto de la Nigra Maro. Fajna statuo de Neokles (loka potenculo, filo de Herodoros) estis elterigita de rusaj arkeologoj kaj estas nun eksponata ĉe la Rusa Muzeo. Gorgippia estis loĝita ĝis la 3a jarcento pK, kiam estis invadita de nomadaj triboj. Tiuj triboj de adiga popolo, donis Anapa ties modernan nomon.
Poste la Nigra-Mara marbordo estis invadita per sinsekvaj ondoj de aziaj nomadaj, inkludante la sarmatojn, ostrogotojn, hunojn, avarojn, gokturkojn, ĥazarojn, ĉerkesojn kaj tatarojn. La setlejo estis renomita Mapa de la Ĝenova Respubliko ĉe la turno de la 14-a jarcento. Ĝenova superregado daŭris ĝis la alveno de otomana floto en 1475. La turkoj poste konstruis fortikaĵon kontraŭ la rusaj kozakoj. La fortikaĵo estis plurfoje atakita de la Rusa Imperio kaj estis preskaŭ detruita dum ties lasta sieĝo en 1829. La urbo estis pasita al Rusio post la Traktato de Adrianopolo (1829). Ĝi estis inkludita en la Nigramaran distrikton de la Kubana regiono kaj estis garantiita la urba statuso en 1846.
Ĝi estis okupita de otomanoj inter 1853-1856 dum la Krimea Milito. Ĝi iĝis parto de la Nigramara gubernio en 1896. Elizabeth Pilenko, poste nomita kiel sanktulino en la Ukraina Ortodoksa Eklezio, estis la urbestro dum la Rusa Revolucio. Ĝi iĝis parto de Kubana-Nigramara regiono en 1920. Dum la Dua Mondmilito, ĝi estis okupita kaj tute detruita de naziaj trupoj kun la helpo de rumanaj landaj trupoj inter la 30-a de aŭgusto 1942 kaj la 22-a de septembro 1943.
Mosset
Mosset (Mosset) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Mossetans.
Ringa galaksio
Ringa galaksio estas galaksio kiu similas ringo, aŭ ŝajnas esti ĉirkaŭata de ringo de pluraj kiloparsekoj de diametro.
La ringo konsistiĝas el bluaj masaj, junaj steloj, tre brilantaj. La centro entenas malmultan luman materion.
Formiĝo
Ringaj galaksioj estas rezulto de galaksia interago.
La astronomoj opinias, ke tia strukturo formiĝas kiam galaksio trapasas alian galaksion. Ĉar galaksio konsistiĝas ĉefe el vakuo, kolizioj inter steloj estas maloftegaj. Sed gravitaj perturboj estigas ondon de premo tra la trapasita galaksio, ondo kiu helpas al nasko de novaj steloj.
Seleuș
Seleuș estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio: