cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Salvina albatroso
Taksonomio
La Salvina albatroso kun la Blankakrona, la Singarda, kaj la Ĉathama albatrosoj, estis ĉiuj konsideritaj sama specio ĝis libro de 1998 fare de Robertson kaj Nunn. Aliaj fakuloj sekvis, kun BirdLife International en 2000, Brooke en 2004, ACAP en 2006, kaj la SACC en 2008. Kvankam, kelkaj kiel James Clements (ĝis sia morto), ne interkonsentis, kaj ankaŭ ne la Universitato Cornell (respondeca pri lia libro). Molekulaj analizoj montris, ke ĝi kaj la proksime rilata Ĉathama albatroso (ankaŭ konsiderita subspecio de la Singarda albatroso) estas fakte frataj taksonoj unu de la alia, kaj pli malproksime rilataj al la Singarda.
Etimologio
Tiu specio ricevis sian nomon de Lionel Walter Rothschild laŭ la elstara angla ornitologo Osbert Salvin.
Aspekto
La Salvina albatroso estas ĉirkaŭ 90 cm longa kaj kun enverguro de 2.56 m. Ĝi pezas 3.3-4.9 kg kaj estas kun la Singarda albatroso, la plej granda el la "talasarkoj" aŭ malgrandaj albatrosoj. Plenkreskulo havas arĝentogrizan kronon. Ties vizaĝo, supra gorĝo, kaj supra dorso estas grizaj, kaj ties suba dorso, supraflugiloj kaj vosto estas griznigraj. Ĝi havas blankajn pugon kaj subajn partojn kun nigra kadromarko en subflugiloj kaj nigraj antaŭaj kaj malantaŭaj bordoj en flugiloj kaj nigraj flugilpintoj. Ties beko estas palgrizverdeca kun helflava supra bordo, kaj brilflava pinto en la supra makzelo, kaj malhela punkto en la pinto de la suba makzelo. La junuloj havas pli etendajn grizajn areojn kaj bluec-grizan bekon kun nigraj pintoj en ambaŭ makzeloj. Ĝi povas esti distingata el la Ĉathama albatroso pro sia plia grando kaj griza beko, kaj el la Singarda albatroso pro la pli griza kapo. Tiaj diferencoj povas esti malfacile kontroleblaj mare, tamen, kaj tii povas klarigi la subreprezentadon de tiu specio en ĉemaraj kalkuloj.
Manĝo
La Salvina albatroso manĝas ĉefe fiŝojn kaj cefalopodojn.
Reproduktado
Ili reproduktiĝas ĉefe sur malgrandaj rokaj insuloj kun malmulte da vegetaĵaro, kaj la nesto estas pedestala kaj farita el koto, plumoj kaj birdostoj. La ino demetas ununuran ovon en septembro, kaj la kovado fare de ambaŭ gepatroj daŭras ĝis komenco de novembro. La elnestiĝo okaxas post ĉirkaŭ 4 monatoj.
Teritorio kaj vivejo
La Salvina albatroso reproduktiĝas kolonie sur tri disaj insularoj en la Suda Oceano, sur Pingven-Insulo en la Krozetoj en la Hinda Oceano en Baŭnti-Insularo kaj Snares sude de Novzelando, La Piramido, kaj Forty-Fours. Ĉemare ili havas teritoriojn el Sudafriko tra Aŭstralio kaj tiom for oriente kiom ĝis la marbordoj de Sudameriko. En aprilo 2011, oni faris kelkajn fotojn de Salvina aŭ de Ĉathama albatroso je ĉirkaŭ. 800 mejlojn norde de Havajo.
Konservado
La IUCN klasigas tiun specion kiel Vundebla kaj multhokadaj fiŝkaptejoj kaj trenretoj kiel kulpaj de malgrandaj kvantoj de mortoj, kvankam trenretoj estas kulpaj de pli ol duono de la mortigoj. La tutmonda populacio estas nune ĉirkaŭkalkulita je 61,500 birdoj en 1998, kio sugestas malpliiĝon en la specio laŭ pli komencaj studoj (kvankam diferencoj en la metodoj malfaciligas rektajn komparojn). Estis 30,750 paroj en 1998 en Buntio, kompare kun 76,000 paroj en 1978. Estis 650 paroj en la Snares, kaj kvar paroj estis registritaj en Pingven-Insulo en la Krozetoj. Oni observis izolajn idojn en La Piramido kaj Forty-Fours en 2007.
Birdoringado kaj studoj estas survoje, kaj ĉiu insuloj escepte ĉe La Piramido, kaj Forty-Fours, kiuj estas privataj posedoj, estas naturaj rezervejoj. En 1998, Snares kaj Buntio estis deklaritaj Mondheredaj Lokoj, kaj en 2006, la Pacifikfiŝkaptada Komitato adoptis decidojn por postuli eviton de birda aldona kaptado sude de 30° S.
Cis
Pri la aliaj signifoj de CIS rigardu en CIS.
Cis estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Bresimo, Livo (TN), Caldes kaj Cles.
IJK 2024
La 80-a Internacia Junulara Kongreso (IJK) de TEJO okazos en 2024 en Ŝventojo, Litovio.
(12965) 1080 T-3
(12965) 1080 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Villiers-le-Duc
Villiers-le-Duc estas franca komunumo kiu situas en Francio, regiono Burgonjo, departemento Côte-d'Or.
La arbaro
Tie estas granda arbaro de eŭropaj fagoj.
Faŭno
Oni trovas nigrajn cikoniojn.
Acajete
Acajete povas esti:
Dommary-Baroncourt
Dommary-Baroncourt estas franca situanta en departemento Meuse, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Baroncourtois.
August Landmesser
August Landmesser (24-an de Majo 1910 — supozeble mortigita en Februaro 1944) estis germana laboristo en Hamburgo, Germanio. Li fariĝis vaste konata pro apero en foto rifuzante fari la nazian saluton inter siaj laborkolegoj dum la lanĉo de militŝipo Horst Wessel la 13-an de Junio 1936
BK (apartigilo)
BK povas esti:
Los Reyes
Los Reyes povas esti:
August Landmesser
Li membris en la Nazia Partio inter 1931 ĝis 1935, sed post la nasko de 2 filinoj (Ingrid kaj Irene) kun juda virino, Irma Eckler (n. 1913), li estis kondamnita al trudlaboro pro "senhonorigo de la raso" sub la naziaj rasaj leĝoj kaj li fariĝis opoziciulo de la reĝimo. Irma estis arestita en 1938 de Gestapo. La fratinoj estis disigitaj, kiam Irene estis sendita al orfejo kaj poste al anstataŭa familio.
Landmesser estis sendita en Februaro 1944 al Strafbattalion 999, infanteria bataliono por Afriko, ĉe kiu li estis poste deklarita pereinta dum misio.
Alan Pinheiro
Alan Pinheiro (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale, Tokyo Verdy kaj JEF United Chiba.
Saint-Flour (apartigilo)
Saint-Flour estas la nomo aŭ parto de la nomo de pluraj komunumoj en Francio.
Insulo Grouezen
La insulo Grouezen respektive en origina bretona formo ar Grouezenn estas malgranda insulo de Francio. Ĝi situas en la Manika Markolo, sur la nordaj bordoj de Bretonio, en departemento Côtes-d'Armor, ne malproksime de Paimpol. La neloĝata insulo estas parto de la insularo de Bréhat, ene de la insularo situas okcidente, tuj norde de la pli granda insulo Béniguet (france) respektive Benniged (bretone), kiu laŭ la stato de 2015 estas privata posedaĵo.
NGC 6289
NGC 6289 (aliaj indikoj — MCG 11-21-7, ZWG 320.56, ZWG 321.9, PGC 59322) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Josef Bublík
Josef Bublík (12-a de februaro 1920, Bánov – 18-a de junio 1942, Prago) estis ĉeĥoslovaka soldato, soldato de RAF kaj membro de paraŝutistaro de Bioscop.
En ekzilo
Fine de decembro de 1939 li foriris tra Slovakio, Hungario, Jugoslavio kaj Bejruto en Francion. En Agde li estis la 25-an de februaro 1940 prezentita en la ĉeĥoslovakan eksterlandan soldataron kaj envicigita al la 2-a infanteria regimento. Li ne partoprenis en bataloj je Francio.
Post falo de Francio li estis evakuita ĝis Anglio. Tie li estis envicigita al la 1-a infanteria bataliono. La 1-an de aprilo 1941 li estis avancita je kaporalo aspiranto. Propravole li aliĝis en ekzercon por plenumado de apartaj taskoj. Ekde la 15-a de aŭgusto ĝis la 7-a de novembro 1941 li partoprenis bazan sabotadan kurzon, parakurzon aj kurzon por industriaj sabotadoj. Li estis envicigita en paraŝutista grupo Bioscop, al kiu komandis rotestro Bohuslav Kouba.
Aktivigo
La 28-an de aprilo 1942 li estis kun la grupo aktivigita en Požáry en Křivoklát. Komune kun Jan Hrubý ili transŝoviĝis ĝis Uherské Hradiště kaj ĉirkaŭaĵo, ĉar proksime de municipo Bánov situas sur certa altaĵo Skaličky kapelo, kiu servis al Josef kiel sekreta kaŝejo Post tio, kiam ili ne trovis kontakton, ili transŝoviĝis Pragon. Ĉi tie helpe de rezistmovado ili kaŝiĝis. Fine kun pluaj paraŝutistoj li transŝoviĝis en Katedralon de sanktaj Cirilo kaj Metodo, kie la 18-an de junio 1942 post batalo kontraŭ gestapo li krimis sinmortigon.
John Marshall (kapitano)
John MARSHALL - marŝale Jo̧o̧n M̧ajeļ, naskiĝis la 15-an de februaro 1748 en Ramsgate, Kent, Anglio, mortis 71-jara en 1819 - estis kapitano de la brita mararmeo. Kun sia ŝipanaro li kiel unua eŭropano trovis interalie la insularon poste nomata Marŝala Insularo.
Ekde la aĝo de dek jaroj, kiam li eklernis la maristan metion, li pasigis sian vivon sur la maro. En 1788 li estris la britan mararmean ŝipon Scarborough, kiu prenis malliberulojn de Anglio al la golfo Botany Bay en Aŭstralio. Post kiam la malliberuloj estis lasitaj ĉe la golfo, li veturigis sian ŝipon el Aŭstralio al Ĉinio, trovis kelkajn antaŭe en Eŭropo nekonatajn insulojn (prexipe kelkajn el la Gilbertaj insuloj kaj la Marŝalaj insuloj), kaj same trovis novan komercan vojon al Kantono (廣州, pinjine Guǎngzhōu). La insuloj kiujn li origine nomis "Lord Mulgrove's range" (montoĉeno de Lordo Mulgrove) estis poste nomata Marŝala Insularo. John Marshall ankaŭ estris la ŝipon Scarborough sur sia dua vojaĝo transportante malliberulojn al Aŭstralio, sed la malliberuloj venantaj surŝipe estis en malbona sanstato kaj multaj ne pretervivis la vojaĝon; tio en kombinita kun provo de la malliberuloj transpreni la ŝipon detenis lin de pluaj tiaj transportvojaĝoj. Li poste armee partoprenis la batalojn pri la Usona Milito de Sendependeco kaj ankaŭ pri la Napoleonaj Militoj, kaj grave vundiĝis sur la ŝipo Diana. Li mortis en 1819 en la aĝo de 71 jaroj.
Róbson Januário de Paula
Róbson Januário de Paula (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Kawasaki Frontale.
Sainte-Croix-sur-Orne
Sainte-Croix-sur-Orne estas malaperinta franca situanta en departemento Orne, regiono Normandio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Croisés.
Ĝi nun formas parton de Putanges-le-Lac.
Dortmund-Ems-Kanalo
Dortmund-Ems-Kanalo estas nacia akvovojo de Germanio inter la haveno de Dortmundo kaj la urbo Papenburg ĉe Emso en la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio kaj Malsupra Saksio. Kompetenta por la administrado estas la (Akva kaj Ŝiptrafika Administrejoj je Duisburg-Meiderich ĝis Datteln, Rheine ĝis Gleesen kaj Meppen ĝis Papenburg.
Lokoj laŭlonge de la kanalo
Dortmundo − Waltrop − Datteln − Olfen − Lüdinghausen − Dülmen – Senden − Monastero − Greven − Ibbenbüren − Hörstel − Rheine − Spelle-Venhaus – Emsbüren − Lingen − Geeste − Meppen − Haren − Lathen − Fresenburg − Dörpen − Rhede − Papenburg.
Fábio Aguiar
Fábio Aguiar (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos kaj Gamba Osaka.
Koŝin'ecu-regiono
Koŝin'ecu aŭ Kōshinetsu (甲信越) estas subregiono ene de la regiono Ĉubu, Japanio, kiu estas formata de Tokio, ties ĉirkaŭoj kaj la centro kaj oriento de Honŝuo. ​ Tiu zono enhavas la guberniojn Jamanaŝi, Nagano kaj Niigata. ​
Tiu regiono estas ĉirkaŭata de la Maro de Japanio, la regiono Hokuriku kaj la regiono Tokai, krom de la regionoj Kantō kaj Tōhoku. La nomo de tiu geografia zono normale estas kombinata kun tiu de la regiono Kantō (kiel "Kantō-Kōshin'etsu"​) ; kaj foje kun la regiono Hokuriku (kiel "Kantō-Kōshin'etsu-Hokuriku" ​ aŭ "Hokuriku-Kōshin'etsu"). ​
Feró Nagy
Feró Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Feró estas hungara ŝlagrokantisto, muzikalkantisto. Lia vera nomo estas Nagy Ferenc (laŭ hungarlingve kutima nomordo), sed li uzas la nomon Nagy Feró. Li ofte nomas sin (cinike) "blato de la nacio".
Ferenc Nagy naskiĝis la en Letenye.
Biografio
La familio Nagy iom post la naskiĝo de Ferenc translokiĝis al Budapeŝto. Ferenc Nagy studis en teknika altlernejo, sed li ne akiris diplomon. Li komencis kanti en rokmuzikaj grupoj amatore, ŝatokupe en la 1960-aj jaroj. En la sekva jardeko li estis jam konata kantisto inter la gejunuloj. En 1970 li partoprenis en fondo de virina ŝlagrorkestro, kie li kantadis. Post jaroj li kantadis en alia ŝlagrorkestro. Lia stilo ne plaĉis al la socialistaj politikistoj, li ne havis pasporton. Li estis kvazaŭ kontraŭ-socialismo. Depost la socialismo li jam pli ofte estas videbla en radiaj kaj televidaj programoj. Li ricevis premiojn ekde 1989, en 2021 premion Kossuth.
Bar-sur-Aube (stacidomo)
Bar-sur-Aube estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Bar-sur-Aube, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Tschirn
Tschirn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kronach kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo apartenas al administra komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Teuschnitz, al kiu krome apartenas la urbo Teuschnitz kaj la neurba komunumo Reichenbach.
Tucheim
Tucheim estas eksa komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la urbo Genthin  en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la tiutempa komunumo havis 1349 loĝantojn. Al ĝia areo tiam krom la ĉefa loĝloko x apartenis ankaŭ la loĝlokoj Ringelsdorf, Wülpen kaj Holzhaus.
Civezzano
Civezzano estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Albiano, Trento, Fornace kaj Pergine Valsugana.
Tuchenbach
Tuchenbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Fürth kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Kune kun la najbara komunumo Obermichelbach ĝi konsistigas komunumaron.
Kravany (distrikto Poprad)
Kravany (hungare Erzsébetháza [erĵEbethAza], germane Kuhschwanz [kuhŝvanc]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Kravany situas laŭ traira flankovojo. Poprad troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1317 en latina formo "Villa Michaelies", la tiama hungara loknomo "Scentmyhal" aperis post jardeko. En 1787 537 vilaĝanoj loĝis en 63 domoj, en 1828 666 vilaĝanoj loĝis en 92 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Krajván, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Erzsébetháza 619 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Sobota, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Kravany 818 homoj, (787 slovakoj).
Arkeologia loko de Alesia
La arkeologia loko de Alesia ( Site archéologique d'Alésia) estas la arkeologia loko de la mandubia gaŭla opidumo de Alesia, de batalo de Alesia en 52 a.K. kaj de la gaŭla-romia urbo Alesia apud Alise-Sainte-Reine en departemento Côte-d'Or en regiono Burgonjo. La monumentoj de la loko estis parte registritaj kaj parte klasitaj kiel historia monumentoj inter 1908 kaj 1992. Ĝi estos integrita en 2016 en MuséoParc Alésia sur hektaroj.
Gaŭla Alesia
Alésia ne estis nur mandubia gaŭla opidumo ĝis Batalo de Alesia en 52 a.K.. La altebenaĵo estis verŝajne loĝata ekde la 5-a jc a.K. pro sia strategia situo ĉe elirejo de vojo aliranta al Massalia kaj uzata de komercistoj laborantaj kun la foceanoj.
Batalo de Alesia
Batalo de Alesia, decida batalo en la Gaŭla Milito, okazis inter pli ol 10 romiaj legioj (proksimume soldatoj) de romia armeo de Julio Cezaro kaj preskaŭ  gaŭloj, sieĝataj en opidumo kun Vercingetoriks, kaj ankaŭ pli ol  militistoj de gaŭlaj popoloj alvenintaj por helpi ilin.
La venko de Cezaro markis komenciĝon de Romia Gaŭlio kaj de gaŭla-romia popolo.
Alesia nun
En la 19-a jc sub imperiestro Napoleono la 3-a, granda debato okzis por situigi la lokon Alesia apud Alise-Sainte-Reine en departemento Côte-d'Or aŭ proksime de Chaux-des-Crotenay en departemento Jura (Debato pri situigo de Alesia). La statuo de Vercingetoriks de skulptisto Aimé Millet estis fine starigita en 1865 apud elfosejoj de arkeologia loko de Alise-Sainte-Reine.
En 2016 la arkeologia loko de Alesia estos integrita al « arkeologia muzeo de la gaŭla-romia urbo Alesia » sur de MuséoParc Alésia sur  hektaroj en Alise-Sainte-Reine (inaŭgurita en 2012).
NGC 6290
NGC 6290 (aliaj indikoj — UGC 10665, MCG 10-24-88, ZWG 299.43, ARAK 513, PGC 59428) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Saint-Flour
Saint-Flour (IFA: //) estas franca komunumo kaj subprefektejo de la departemento Cantal, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Ĝi havis 6,665 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Saint-Flour konsistas el du partoj, la tiel nomataj alta urbo kaj malalta urbo. La alta urbo estas konstruita sur ebenaĵo, dum la malalta situas en la valo de la rivero Ander.
Partneraj urboj
Inter la partneraj urboj de Saint-Flour estas:
Nogent-sur-Seine (stacidomo)
Nogent-sur-Seine estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Nogent-sur-Seine, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
25714 Aprillee
25714 Aprillee estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi ŝajnas esti en orbita resonanco kun Tero, ĉar ĝi trakuras sian orbiton en preskaŭ ekzakte 5 jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de April S. Lee, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2009 pro sia projekto pri plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Stuyvesant High School de Nov-Jorko (Nov-Jorkio, Usono).
Cinamoma botaŭro
La Cinamoma botaŭro (Ixobrychus cinnamomeus) estas malgranda birdospecio de la ardea familio de Ardeedoj.
Disvastiĝo
Ĝi estas de malnovmonda origino, reproduktiĝas en tropika kaj subtropika Azio el norda kaj orienta Barato kaj Srilanko oriente al Hindoĉino inter sudorienta Ĉinio, Filipinoj kaj Indonezio. Ĝi estas specio ĉefe de loĝantaj birdoj, sed kelkaj nordaj birdoj (de centrorienta Ĉinio) migras mallongajn distancojn.
Aspekto
Temas pri malgranda specio 38 cm longa, kvankam ĝi estas unu el plej grandaj botaŭroj de la genro Ixobrychus aŭ de malgrandaj botaŭroj. Posedante mallongan kolon kaj longecan bekon, la masklo estas uniformle cinamokolora supre kaj sablokolora sube. La ino estas simila sed ŝiaj dorso kaj krono estas brunaj, kaj junuloj estas kia ino sed tre strieca brune sube.
Kutimaro
Kaze de surprizo aŭ ĝeno ĉe la nesto aŭ prokeime, ĝi adoptas karakteran sintenon de botaŭroj, kun kolo etende perpendikulare, beko indikanta ĉielen, dum la birdo senmoviĝegas, iĝante rimarkinde nedistingebla inter la vertikaleca kareksa medio.
Ties reprodukta habitato estas kareksoj, sed ankaŭ ĉe rizkampoj, mangrovejoj kaj borde de lagoj, marĉoj kaj aliaj humidejoj. Ili nestumas sur platformoj de kareksoj en arbustaroj aŭ ĉe rizkampoj kaj bambuarbaroj. La ino demetas 4-6 ovojn en nesto ĉirkaŭ 1 m superakve. Ambaŭ gepatroj kovas. Ili povas nestumi solece, en izolaj kolonioj aŭ ĉe aliaj specioj kiaj kormoranoj, bovardeoj aŭ la Nigra botaŭro.
Ili povas esti malfacile videblaj, pro ties kaŝema vivostilo kaj kareksa habitato, sed tendencas eliri krepuske, kiam ili povas esti vidataj grimpante preskaŭ katece serĉe de ranoj. Cinamomaj botaŭroj manĝas insektojn, fiŝojn kaj amfibiojn.
De mortuis nil nisi bonum
De mortuis nihil nisi bonum estas latina frazo, kiu indikas, ke estas socie malkonvene diri ion ajn negativan koncerne (ĵus) mortintan personon. Foje mallongigita al nil nisi bonum, ĝi signifas: "Pri la mortintoj, nenion krom bonon" (Alia varianto: "Pri la mortintoj diru aŭ bonon aŭ nenion").
Yuhei Sato
Li futbalis ĉe Yokohama F. Marinos, Albirex Niigata, Montedio Yamagata kaj Tokyo Verdy.
(63193) 2000 YY118
(63193) 2000 YY118 estas troja asteroido de Jupitero, malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma klinangulo, en la najbaraĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero. do en la grupo da korpoj tiel nomata « Greka Tendaro ».
Preĝejo Koro de Jesuo (Balatonfűzfő)
La preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en vilaĝo Balatonfűzfő (Hungario).
Historio
Dum la mezepoko estis tie vilaĝo "Máma", kie la romanika kirko Ladislao la 1-a (Hungario) estis konstruita supozeble en la 13-a jarcento. Dum la jarcentoj ĝi ruiniĝis kaj la vilaĝo malaperis. En la frua 20-a jarcento oni amase konstruis feriajn domojn, krome uzino ekfunkciis. En 1929 katolika grupo fondiĝis, la diservoj okazis en la lernejo. En 1932 oni komencis konstrui novan kirkon apud la menciitaj ruinoj. Dum la konstruo oni uzis ŝtonojn ankaŭ el la ruino. La finkonstruo okazis en 1936. Post kelkaj jaroj ankaŭ en la fabrika kolonio estis konstruita katolika kirko.
Konstruaĵo
Kermeso okazas en dimanĉo de Koro de Jesuo.
Erik Stensiö
(naskiĝis la 2-an de oktobro 1891 en la vilaĝo Stensiö proksime de Oskarshamn, mortis 92-jara la 11-an de januaro 1984 en Stokholmo) estis sveda politika sciencisto, pli konkrete paleozoologo. Li interalie estis membro de la universitato de Upsalo.
Li doktoriĝis kaj docentiĝis en paleontologio de la universitato de Upsalo en 1921 kaj iĝis profesoro kaj gardanto ĉe la paleozoologia sekcio de la Sveda Muzeo de Natura Historio en Stokholmo en 1923, pozicion kiun li tenis ĝis sia emeritiĝo en 1959. Plejparte li specialiĝis pri la anatomio kaj evoluo de "malsuperaj" vertebruloj. Liaj studoj de plakodermoj montris ilin esti rilataj al modernaj ŝarkoj (kvankam, nun, plakodermoj estas konsideritaj kiel fratina grupo de ĉiuj makzelaj vertebruloj, aldone al ŝarkoj). Pro lia laboro, Stensiö honoriĝis per la medalo Daniel Giraud Elliot de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj en 1926.
En 1917 li ŝanĝis sian originan nomon de Andersson al Stensiö, adoptante la nomon de sia hejma vilaĝo, bone konservita ekde la 18-a jarcento (kiu cetere poste estis la loko de multaj scenoj el la filmigo de la ankaŭ esperantlingve havebla infanlibro Emilo el Smolando de Astrid Lindgren).
Li fondis la tielnomitan "Stokholman Lernejon" en paleozoologio, daŭrigita precipe fare de liaj posteuloj en la profesoreco, Erik Jarvik kaj Tor Ørvig.
Etila bikarbonato
Etila bikarbonato aŭ etila hidrogena karbonato estas monoetila estero rezultanta el nekompleta reakcio inter karbonata acido kaj etanolo. Sub media temperaturo ĝi estas malstabila rapidbola likvaĵo kun malalta ekflama temperaturo. Etila bikarbonato uzatas en orgnaikaj sintezoj kaj en la fabrikado de farmaciaĵoj. Kiel etiliga agento ĝi uzatas en la produktado de anilinoj, karboksilataj acidoj kaj fenoloj. La avantaĝo de la etila bikarbonato sur aliaj etiligagentoj tiaj kiaj jodoetano kaj duetila sulfato estas ĝia malalta tokseco. Bedaŭrinde, ĝi estas malforta etiligagento kiam komparata al aliaj tradiciaj reakciaĵoj. Ĝi ankaŭ uzatas kiel solvanto.
Huehuetla
Huehuetla povas esti:
11628 Katuhikoikeda
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan inĝenieron kaj amatoran astronomon Katuhiko Ikeda. Kiel disvolvisto kaj reparisto de elektraj aparatoj, li helpas prizorgi la observatorion de Morijama
Flora Sinensis
Estis dirite ke la Flora Sinensis estis la unua libro kiu uzis la nomon "Flaŭro" en tiu signifo, libro kovranta la plantomondon de regiono. Tamen, malgraŭ sia titolo, la libro pritraktis ne nur plantojn, ĝi ankaŭ inkludas kelkajn speciojn kiuj estas nek plantojn nek ĉinajn.
Rochecorbon
Geografio
La areo de la komunumo estas granda je 17,09 km² kaj ĝia alteco varias inter 47 kaj 124 msm.
Ĉirkaŭaj lokoj
Jen estas la samlimaj komunumoj de Rochecorbon :
NGC 6291
NGC 6291 (aliaj indikoj — MCG 10-24-86, ZWG 299.42, PGC 59435) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tülau
Tülau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gifhorn de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Hildegard Björck
(naskiĝis la 1-an de majo 1847 en Bro, Värmland, mortis 72-jara la 7-an de aprilo 1920 en Laŭzano) estis sveda sciencistino. Ŝi interalie estis membro de la universitato de Upsalo kaj en la universitato de Lund. Hildegard Björck estis la unua virino kiu konkludis akademian gradon en Svedio.
Vivo
Hildegard Björck estis la filino de geodeziisto Carl Emanuel Björck kaj lia edzino Anna Charlotte Roman. La patrino Anna mortis kiam Hildegard estis nur kvar jarojn aĝa kaj ŝia patro mortis en 1869 kiam ŝi aĝis 22 jarojn. La jaron post la morto de ŝia patro aperis ŝanco por svedaj virinoj ricevi studentan ekzamenon, kaj Hildegard Björck estis unu el la unuaj kiuj prenis la ŝancon. Ŝi finis la mezlernejon en Stokholmo en junio 1872 kaj la sekvan jaron eniris Universitaton de Upsalo diplomiĝante kun medicinfilozofia grado en 1873 kaj medicina grado en 1879. Fine de 1880, Björck estis akceptita en Universitato de Lund. Sed post sufero de morbilo kaj kromaj aŭdproblemoj, ŝi ĉesis siajn studojn kaj neniam iĝis licencita kuracisto.
Björck iĝis neformala scienca helpanto al anatomioprofesoro Carl Fredrik Naumann, kaj al ŝia onklo kiu vivis kiel kuracisto en Stokholmo. Post kiam ambaŭ viroj mortis pro maljunaĝo, Björck laboris kiel privata prizorganto al kelkaj individuoj en Francio kaj Anglio. Unu el ili, la svedino Julia Ewelöf, iĝis proksima amiko kaj ili vivis kune en Laŭzano en la sama loĝejo ĝis la morto de Björck la 7-an de aprilo 1920.
(11629) 1996 VY29
(11629) 1996 VY29 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
István Katona (historiisto)
István Katona [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Katona István estis hungara historiisto, instruisto, profesoro, pastro, jezuita monaĥo, abato, kanoniko, framasono. István Katona naskiĝis la  1732 en Hungara reĝlando en Bolyk (nuntempa Boľkovce en Slovakio). Li mortis la 1811 en Kalocsa.
Princelektista kastelo (Majenco)
La  princelektista kastelo de Majenco estas la iama urba rezidejo de la ĉefepiskopoj de Majenco, kiuj estis samtempe ankaŭ princelektistoj de Kurmainz. Majenco hodiaŭ estas la ĉefurbo de la german federacia lando Rejnlando-Palatinato.
István Katona (historiisto)
Biografio
István Katona aliĝis al la jezuitoj en 1750. Li studis teologion en Universitato de Nagyszombat, filozofion en Kassa, kie li ankaŭ doktoriĝis. Komence li instruis en diversaj gimnazioj. En 1761 li pastriĝis, en 1768 li monaĥiĝis. Li ekinstruis en la menciita universitato en 1765, li instruis plu ankaŭ en la translokigita universitato en Buda, poste en Pest (urbo). En 1773 la jezuita ordeno estis malfondita, sed li estis plu ankaŭ pastro. En 1784 li trude emeritiĝis, ĉar li ne povis instrui germane en la universitato. Ekde 1790 li estis bibliotekisto de la ĉefepiskopa biblioteko, dume li kolektis dokumentojn en historiaj temoj tutlande. En 1799 li estis nomumita abato, en 1806 rektoro de seminario en Kalocsa. Lia estis entombigita en Ĉefkatedralo de Kalocsa.
La Bussière-sur-Ouche
La Bussière-sur-Ouche estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
Geografio
La rivero Ouche kaj la kanalo de Burgonjo trafluas tra la komunumo.
La komunumo enhavas la vilaĝon La Bussière kaj la vilaĝetojn La Forge, La Forêt, Saunière, Pontonnière, Loizerolle, les Gordots, La Chaux kaj Crosson.
Demografio
Ĝi havis 147 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2010.
Ekonomio
Fromaĝejo fabrikas fromaĝojn.
Historio
Cistercio fondis la abatejon en 1131. En 1791 dum la franca revolucio monaĥoj forlasis la abatejon. Ĝi apartenis al la episkopujo de Diĵono de 1921 ĝis 2005. Hodiaŭ ĝi estas hotelo.
Famulo
La markizino de Segur la edzino de la nepo de Sofia Rostopĉina, grafino de Ségur vivis tie. Ŝi donis la abatejon al la episkopujo.
(18357) 1990 SR2
(18357) 1990 SR2 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
San Felipe
San Felipe povas esti:
Yuta Narawa
Yuta Narawa (奈良輪 雄太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagawa Shiga, Yokohama F. Marinos, Shonan Bellmare kaj Tokyo Verdy.
Romilly-sur-Seine (stacidomo)
Romilly-sur-Seine estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Romilly-sur-Seine, en departemento , regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Horseshoe Bend
Horseshoe Bend havas plurajn signifojn:
Pranas Gavėnas
Pranas GAVĖNAS (naskiĝis la en Zapakimai, distrikto Marijampolė, mortis  en Alytus, enterigita en korto de preĝejo de Sankta Virgulino Marija Helpantino de Kristanoj) estis katolika pastro, saleziano (SDB), esperantisto.
Valvarrone
Valvarrone (jen itale, historie latine Vallis Varronis) estas komunumo de Italio, kiu ekestis la 1-an de januaro 2018 el la antaŭaj komunumoj Introzzo, Tremenico kaj Vestreno. Ĝi apartenas al la regiono Lombardio kaj la provinco Lecco [Leko]. Fine de aprilo 2020 en la montareca kaj relative malmulte loĝata komunumo vivis 521 loĝantoj.
Pranas Gavėnas
Vivo
P. Gavėnas naskiĝis kaj kreskis en multinfana familio, instigita de salezianoj, forveturis en Italion (1933). En 1939 iĝis saleziano, en Torina universitato studis teologion, ricevis licencion de filosofio-teologio. La li estis sanktoleita kiel sacerdoto. P. Gavėnas redaktis revuon Saleziečių balsas (Voĉo de Salezianoj, 1953, Nr. 1-1970, Nr. 3 / 4 ). En 1971 li venis en Brazilon, ekloĝis en San-Paŭlo, gvidis litovan paroĥon Vila Zelina. P. Gavėnas estis prezidanto de Unuiĝo de Litovaj Sacerdotoj en Sud-Ameriko, membro de Unuiĝo de Brazilaj verkistoj, membro de Pres-Asocio en San-Paŭlo, de San-Paŭla Historia Akademio. Li gvidis litovan paroĥon de Sankta Kazimiro en San-Paŭlo (1977-1987). Dum 1977-1988 li redaktis revuon Mūsų Lietuva (Nia Litovio). Danke al li kaj Unuiĝo de Sacerdotoj en komenco de 1990 jaroj la 15a de junio en liturgia kalendaro de brazilaj katolikoj estis proklamita Preĝtago por Litovio . En 1991 revenis en Litovion, ekloĝis en urbo Alytus. P. Gavėnas ekpastris en paroĥo de Sanktaj Anĝeloj Gardistoj (1992), la estis enoficigita kiel honora paroĥestro en paroĥon de  Sankta Virgulino Marija Helpantino de Kristanoj. Li revivigis eldonadon de revuo Saleziečių žinios (Informoj de salezanoj), estis ĝia redaktoro (ekde 1994 ĝis 1999, N-ro 2) P. Gavėnas eldonis en Litovio librojn dediĉitajn al junularo, verkis multajn artikolojn, tradukadis al la portugala litovajn verkistojn, aktive partoprenis en Movado de Sobruloj de Episkopo Motiejus Valančius, en Alytus fondis filion de Litovia Katolika Akademio. Kun aliaj li konstruigis monumentojn: al L. L. Zamenhof (Veisiejai, distr. Lazdijai), al Sankta Kazimiro (Merkinė, distr. Varėna), al salezano Petras Perkumas (Darbėnai, komunumo Kretinga), insurekcia komandantino Emilija Pliaterytė (pole Emilia Plater) (Kapčiamiestis, komunumo Lazdijai), al litoviaj instruistoj (Žiūronys, komunumo Prienai), Dipatrino (Balbieriškis, komunumo Prienai). publikaĵo
Valvarrone
Al la komunumo najbaras la komunumoj Bellano, Casargo, Colico, Dervio, Dorio, Pagnona kaj Sueglio.
Pranas Gavėnas
Esperantista agado
La internacia lingvo helpis al li konatigi esterlandojn kun Litovio. En lingvoj portugala kaj Esperanto aperis liaj libretoj pri litova sanktulo Sankta Kazimiro (1458-1484). Reveninte en Litovion, li proprakoste reeldonis kompletigan esperantlingvan varianton (1995).
Li partoprenis en UK de Esperanto en Prago, celebris Esperante Sanktan Meson dum BET-34 en Veisiejai (1998). Estas ankaŭ lia merito, ke dum tiu BET en Veisiejai estis inaŭgurita impona monumento al L. L. Zamenhof.
Bernhard Jobin
Bernhard Jobin (naskiĝis antaŭ 1545; mortis en 1593) estis germana libropresisto kaj eldonisto. Li eble devenis el Porrentruy (france, germana nomo Pruntrut) en la kantono Ĵuraso de Svislando, kaj en 1560 kiel lignogravuristo kaj membro de la gildo de libropresistoj akiris civitanecon de la urbo Strasburgo. Liaj unuaj presaĵoj aperis en 1566, signitaj per lia presista simbolo de imperiistra busto kun la latina skribaĵo sapientia constans. En 1567 li edziĝis al Anna Fischart, fratino de la fru-nov-altgermana verkisto Johann Fischart, kies literaturajn verkaĵojn li ekde la jaro 1570 preskaŭ komplete eldonis.
Li eldonis gravajn originalajn lteraturaĵojn de la epoko, aparte pri la satira kritiko de needukita konduto, sed ankaŭ unuajn germanajn tradukojn de verkaĵoj de francaj kaj nederlandaj verkistoj, religiajn kantarojn, jurajn, historiajn kaj medicinajn faklibrojn. Inter la verkistoj de la en lia presejo publikigitaj libroj estas interalie Paracelso, Nikolaus Reusner, Arnoldo de Vilanova, Nicodemus Frischlin kaj François Rabelais. Krome li produktis grandan nombron de unufoliaj metal- kaj lignogravuraj presaĵoj kaj flugfolioj.
Post lia morto en 1593, probable en Strasburgo, unue liaj heredantoj komune, poste sole lia filo Tobias, transprenis la presejon. En 1604 la presejo transiris en posedon de la libropresisto Johann Carolus.
Klientaj kartoj de fervojaj kompanioj
Diversaj eŭropaj fervojaj kompanioj ofertas al iliaj klientoj diversajn klientajn kartojn. Plej ofte tiuj ĉi kartoj donas al klientoj rabatojn je biletoj.
Aŭstrio
Österreichische Bundesbahnen ofertas al klientoj karton Vorteilscard, kiu donas rabaton 50 %.
Ĉeĥio
Ĉeĥaj fervojoj ofertas al klientoj karton In-karta. La karto mem ne donas al klientoj rabaton (versio sen ebleco havi rabaton minimume 25 % de biletoj por unuopuloj), sed oni povas decidiĝi, kiun rabaton oni volas havi pere de aplikaĵo (nuntempe estas aplikaĵoj por rabato 25 %, 50 % kaj 100 % (versio kun rabato 100 % ebligas al klientoj senpage vojaĝi ankaŭ en la unua klaso)). En kazo, ke kliento aĉetos aplikaĵon por 3 jaroj, li rajtas havi ankaŭ rabaton RailPlus
Germanio
Deutsche Bahn ofertas al klientoj BahnCard-on en pliaj versioj, ekz. senpaga bahn.bonus-Card, kiu ebligas kolekti poentojn (kiujn oni povas poste uzi por ricevi iujn premiojn) aŭ BahnCard kiel kreditkarto (kun ebleco kolekti poentojn ankaŭ pere de normalaj aĉetadoj en vendejoj).
Slovakio
Železničná spoločnosť Slovensko ofertas al klientoj karton kun nomo KLASIK RAILPLUS. Por homoj kun aĝo sub 26 jaroj ekzistas versio kun nomo JUNIOR RAILPLUS EURO<26.
Ponthaux
Geografio
Ponthaŭ situas en la Friburga Mezlando sur la montetoj inter la ebenaĵo de Brojo en nordo kaj la valo de Glano en sudo, proksimume 9 kilometrojn okcidente de la kantonĉefurbo Friburgo. La komunumo konistas el la vilaĝoj Ponthaux kaj Nierlets-les-Bois, kaj la setlejoj Le Chalosys, Le Sarrasin kaj Rond Bosson, kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,92 km², de kiuj 23,0% estas kovritaj de arbaro, 70,3% servas por agrikulturo kaj 6,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Ponthaux limas en nordo al Léchelles, en nordoriento al Grolley, en oriento al Autafond, en sudoriento al Chésopelloz, en sudo al Noréaz, kaj en okcidento al Montagny.
Trafiko
La komunumo Ponthaux situas flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas nur per mallarĝa flanko vojo de Grolley kaj Noréaz. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 troviĝas proksimume 7 kilometrojn oriente d ela komunumo. Per buslinio de la entrepreno Transporto Publika Friburga de Nierlets-les-Bois al Friburgo la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Ponthaux datiĝas el la jaro 1142 kiel Pontet. Dum mezepoko Ponthaux apartenis al la Senjorujo Montagny. Dum la milito inter Friburgo kaj Savojo en la jaro 1447 la vilaĝo Ponthaux estis rabobruligita de Friburgo. Poste ĝi apartenis ĝis la Helveta Revolucio al la Voktejo Montagny. Dum la epoko de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Ponthaux apartenis al la distrikto Payerne, tiam ĝis 1815 al la distrikto Montagny, tiam ĝis 1830 al la distrikto Friburgo, kaj poste ĝis la akcepto de la nova kantona konstitucio en la jaro 1848 al la distrikto Dompierre. Sub la nova konstitucio ĝi fariĝis parto de la distrikto Sarino.
Cles
Cles estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Trentino kaj Supra Adiĝo/Sudtirolo kaj en ties pli suda provinco Trento, en la nordo de la ŝtato. Najbaraj komunumoj estas Cagnò, Revò, Livo (TN), Cis, Malè, Caldes, Sanzeno, Terzolas, Cavizzana, Tassullo, Croviana, Monclassico, Tuenno kaj Dimaro.
Wellington Luís de Sousa
Wellington Luís de Sousa (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Avispa Fukuoka kaj Vissel Kobe.
École nationale supérieure d'arts et métiers
La École nationale supérieure d'arts et métiers (ENSAM, Arts et Métiers ParisTech) estas franca altlernejo pri inĝenierado kaj esploro. Ĝi estas granda lernejo, kiu estas gvidanto en mekaniko kaj industriigo. Fondita en 1780, la institucio estas unu el la plej malnovaj francaj institucioj kaj unu el la plej prestiĝaj inĝenierlernejoj en Francio. Ĝi daŭre estas inter la plej bonaj dek francaj inĝenierlernejoj kaj estas en la franca 2018-rango en la kampo de mekanika inĝenierado en Ŝanhajo.
Stridorsa botaŭro
La Stridorsa botaŭro (Ixobrychus involucris) estas malgranda birdospecio de la ardea familio de Ardeedoj.
Disvastiĝo
Ĝi troviĝas en Sudameriko kun neuniforma distribuado, ĝenerale norde kaj sude de la Amazona Baseno, dum en tiu regiono ties distribuado ne klaras. Ĝi povas esti vidata nome en Argentino, Bolivio, Brazilo, Ĉilio, Kolombio, Gujanoj, Paragvajo, Peruo, Trinidado kaj Tobago, Urugvajo, Venezuelo, kaj eble Ekvadoro. Ŝajne ili faras sezonajn movojn. Ties natura habitato estas marĉoj. Ne estas konataj subspecioj.
Aspekto
Temas pri malgranda botaŭro 28 al 33 cm longa kaj kun pezo de 73 al 104 g. Ne estas seksa duformismo.
Kutimaro
Ili nestumas en marĉoj 30 al 60 cm inter kareksoj superakve. La ino demetas 3 ovojn.
Horseshoe Bend (Arizono)
Horseshoe Bend (Hufuma kurbiĝo) estas hufum-forma meandro de la rivero Kolorado, situanta proksime al la urbeto Page (Arizono), Usono. La kurbiĝo estas konata loke kiel "King Bend" (Reĝa Kurbiĝo). Ĝi situas 5 mejlojn (8,7 km) fluedirekte de la Akvobaraĵo Glen Canyon kaj Lago Powell ene de Glen Canyon National Recreation Area, ĉ. 4 mejlojn aŭ 6 km sudokcidente de Page. Ĝi estas atingebla per 0,8 km-a piediro de U.S. Route 89, ĝi povas esti rigardata el la supra kruta klifo. Ĝi situas 4.200 futojn super la marnivelo, dum la Rivero Kolorado fluas en alto de 3.200 futoj, tiel la altodiferenco inter la klifo kaj la rivero estas 1.000 futoj.
Tümlauer-Koog
Tümlauer-Koog (dane: Tømlaus Kog) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, en la duoninsulo kaj historia pejzaĝo Eiderstedt borde de la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Eiderstedt, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj.
Ĉenglio
Tŝenglio (Tceqli) estas planlingvo farita de Rex F. MAY ekde 1996. Ĝi komenciĝis kiel reformo de Loglano, sed la celo ŝanĝiĝis. Ĝi ne plu celas perfektan logikon, sed koncizon kaj grandan klarecon. Ĝi havas agnoskitajn influojn de Esperanto, sed la ĉefaj gramatikaj influoj estas la angla kaj la ĉina. Ĉiu morfemoj komenciĝas per unu aŭ pli da eksplodaj kaj/aŭ frotaj konsonantoj, kaj finiĝas per unu aŭ pli da vokaloj, duonvokaloj, nazaj kaj flankaj konsonantoj. La aŭtoro serĉas tra la lingvoj de la mondo, komence de la plej vaste parolataj, por vortoj kiuj jam havas tian formon; la lingvo jam prenis radikojn el la hinda, la ĉina, la angla, la franca, la germana, la svahila, Loglano, Esperanto, kaj diversaj aliaj lingvoj.
Nombroj (1-10): han du tri kwar fay xey cil pal gaw hanzoy
Bystřice pod Lopeníkem
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1405.
NGC 6292
NGC 6292 (aliaj indikoj — UGC 10684, MCG 10-24-93, ZWG 299.47, IRAS17024+6106, PGC 59498) estas galaksio en konstelacio Drako.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ernő Goldfinger
Ernő Goldfinger, laŭ hungarlingve kutima nomordo Goldfinger Ernő estis hungardevena brita arkitekto laŭ brutalista stilo, fasonisto, urbanizisto, membro de brita reĝa arta akademio (1971).
Ernő Goldfinger naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Londono.
Biografio
Ernő Goldfinger devenis el riĉa juda familio, en la fruaj jaroj li vivis en Transilvanio. Komence li lernis en sia naskiĝurbo, poste pro kolapso de Aŭstrio-Hungario en Svislando. Inter 1921-1923 li laboris en arkitektura oficejo en Parizo, poste li studis en Nacia Altlernejo de Belartoj (1923-1931), ankaŭ en arkitektura ateliero de Auguste Perret (1924). Goldfinger en 1924 establis komunan atelieron kun András Szivessy. Komence li estis fasonisto, li ankaŭ studvojaĝis en multe da landoj (ĉefe en 1926), fine li studis en Sorbonne urbanistikon (1927-1929), pli poste li memstariĝis. En 1931 li edziĝis al anglino, tial post 3 jaroj li translokiĝis al Londono, kie li jam estis arkitekto. Post la 2-a mondmilito li partoprenis en rekonstruoj de bombarditaj domoj, krome liaj novaj domoj tiris atenton tutlande.
Vendeuvre (Aube) (stacidomo)
Vendeuvre, pli precize Vendeuvre (Aube) estas franca stacidomo sur linio Paris-Est -, situanta en Vendeuvre-sur-Barse, en departemento , regiono Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Paris-Est - Mulhouse-Ville (001000).
Takuya Muraoka
Takuya Muraoka (村岡 拓哉, n. ) estas japana futbalisto.
Kotonujo
La kotonujo aŭ gosipio (Gossypium) estas genro de unu aŭ plurjaraj herboj, arbustoj kaj arbedoj kun mane ripaj, 3-7-lobaj folioj, grandaj unuopaj floroj. La kapsuloj estas juglandgrandaj, 3-5 ĉambraj enhavantaj brunanigrajn grajnojn, kiuj ĉe la teknike ekspluatataj specioj estas dense havkovritaj. El tio oni eltiras kotonon.
La plej valora specio estas la unujara vario. La plej grava produkto de la planto estas la kotonfadeno (bazmaterialo de la teksa industrio) kaj la olea rekremento.
La lum- kaj varmobezono de la planto estas granda. En Sovetunio oni, cele provizi la tutan landon per kotono, grandskale kultivis la planton per irigacio el la Aral-lago kaj la riveroj en ĝi alfluantaj Amu-Darjo kaj Sir-Darjo, kio rezultis (kaj la akvouzado de la paperindustrio) la sekiĝon, ŝrumpiĝon de la lago, krome Uzbekio suferas pri serioza poluo pro la agrotoksaĵoj.
Tipoj
Estas kvar komerce kultivataj specioj de kotono, ĉiuj aldomigitaj en antikveco:
La dua amerikaj kotonspecioj responsas por la plej ampleksa majoritato de moderna kotonproduktado, sed la du malnovmondaj specioj estis amplekse uzataj antaŭ la 1900-aj jaroj. Kvankam la kotonaj fibroj aperas nature en koloroj de blanka, bruna, roza kaj verda, timoj el ebla poluado de la genetiko de blanka kotono kondukis al malpermeso en multaj koton-kultivaj lokoj de koloraj kotonvariaĵoj, kiuj restas nun kiel specialaĵa produkto.
Historio de kotonuja kultivado en Hungario
De la semado ĝis la rikolto, la kotonujo bezonas 6-8 monatojn (ĉe moder-klimataj specioj), tiel oni plurfoje provis la kultivadon en suda parto de la Granda Hungara Ebenaĵo. Tio signifis gravan riskon.
Laŭ fontoj, la la unuaj eksperimenoj okazis dum regado de Jozefo la 2-a (1780-90), imeriestro de Aŭstrio-Hungario. Tiam la kultivadaj provoj okazis en Banato (nun en Serbio kaj Rumanio) kaj oni alportis kamparanojn el Turkio, kiuj konis la kultivadon. La eksperimento fiaskis en 1782 kaj 1783 pro la aŭtunaj frostoj. Same okazis en 1785 ĉe Varsad kaj en 1795 denove en Banato.
La postaj eksperiemntoj okazis en kadro de la armeo (pro la kontinenta blokado kaj militoj altiĝis prezo de la kotono) kaj alportis bonajn rezultojn en 1807-08 en regiono de Temesvár, Versec, Jankovác kaj Pancsova. La ekfolarantan kotonujan kultivadon sufokis la ĉesigita kontinenta blokado (falis la prezo de la kotono).
Pluajn provojn faris la hungara inĝeniero István Vedres ĉe Szeged en 1812, 1815 kaj 1818, sed tiujn nniigis la fruaj frostoj. Oni importis en 1846 kotonujajn semerojn el Sud-Kalifornio. Oni sukcese eksperimentis ĉe Káposztásmegyer (nun parto de Budapeŝto) per en forcejo antaŭĝermitaj kotonujidoj.
La postaj provoj alportis ĉiam provizorajn sukcesojn nur tiam kiam la vetero estis konvena. La vegeta periodo de la planto estis 6-8 monatoj, dum la senfrosta vegetativa period en Hungario estis certa nur de majo ĝis septembro, kiu periodo (5 monatoj) ne sufiĉis por daŭra sukceso enkonduko de la kultivado.
La lastaj plej fifamaj eksperimentoj okazis en 1949-54 dum la plej akra stalinisma diktaturo. Tiam regis en la komunistaj landoj la ekonomia politiko de la aŭtarĥio kaj ili volois en ĉiu lando produkti ĉion. Kvankam la temperaturo same ebligis provizorajn sukcesojn, la naturon ne sukcesis venki. (Oni kultivis en 1951 sur 50.000 arpentoj kun rikolto de 303 kg je arpento.)
Tunau
Tunau estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
(12966) 1102 T-3
(12966) 1102 T-3 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Vosne-Romanée
Vosne-Romanée estas franca komunumo lokita en la departemento Côte-d'Or kaj en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo. Ĝi havis 389 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2011.
Vino
Tie monaĥoj de la abatejo de Vergy (sankta Vivant) el la ordo de Klunizo kreis vinberejojn. Hodiaŭ estas ankaŭ famaj ruĝaj vinoj kiel la vosne-romanée, la-grande-rue, la-tâche, richebourg, la-romanée, romanée-saint-vivant kaj la fambrila romanée-conti.
Historio
La unua skriba mencio de Volnay datiĝas de la epoko de Dagoberto la 1-a. Oni legas "in pago belnensi ... villa que Vaona dicitur .... " en la kroniko de la abatejo de Bèze. la formo Vaona verŝajne datiĝas nur de la 11-a jarcento.
La departemento Côte-d'Or estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la eŭropaj balotoj en 2004, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉdonon (0,83% de voĉoj). Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-o Maurice Chevallier, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Vosne-Romanée apartenas al la kantono Nuits-Saint-Georges. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento Beaune, unu el la tri arondismentoj de la departemento Côte-d'Or.