cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karlo la 9-a (Francio)
Dum lia reĝado okazis masakro de la Sankta Bartolomeo.
Distrikto Aachen
La distrikto Aachen situas en la pleja okcidento de la germana federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝia administra sidejo estas la urbo Aachen, kvankam la urbo Aachen mem ne apartenas al la distrikta teritorio. Kialo por tio estas, ke la distrikta administrejo situas en Burtscheid, kiu origine post la Dua Mondmilito estis komunumo en la distrikto kaj nur dum 1972 iĝis urboparto de Aachen.
Ekde la 21-a de oktobro 2009 estas unuigitaj la antaŭa eksterdistrikta urbo Aachen kaj la distrikto Aachen, kaj la komuna teritorio ricevis la nomon Städteregion Aachen (urba regiono Akeno).
Najbaras la distriktoj Heinsberg norde, Düren kaj Euskirchen oriente, krome limas Belgio sude kaj okcidente, la eksterdistrikta urbo Aachen kaj Nederlando okcidente.
Administra disdivido
(nombroj de loĝantoj laŭ la stato fine de )
29435 Mordell
29435 Mordell estas tre malgranda treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona matematikisto Louis Joel Mordell (1888–1972), naskiĝinta en Usono sed kiu iris en Brition kiel studento kaj tie restis la ceteron de sia vivo. Asociata kun la Universitato de Manĉestro kaj pli malfrue kun Kembriĝo, li esploris ĉefe pri nombroteorio kaj algebra geometrio.
Amonia nonanato
Amonia pelargonato, pelargonato de amonio aŭ H3C-(CH2)7-COO-NH4 estas kemia organika substanco rezultanta el reakcio inter la "nonanata acido", ankaŭ konata kiel pelargonata acido kaj amonia hidroksido, kiu estas tre solvebla en akvo kaj alkoholo, uzata kiel emulsianto, antiaglomeriga agento kaj herbicido. Ĝi povas uziĝi por kompleta forigo kaj kontrolo de fiherboj, inkluzive de gresoj, arbustoj, vitoj, krom ĉiujaraj kaj longdaŭraj plantoj samkiel muskoj, arbetaĵoj, kaj parazitoplantoj.
En meditemperaturo ĝia maksimuma koncentriĝo atingas 40%, ĝis estas klara, senkolora ĝis palflaveca likvaĵo kun iom da odoro je grasacido. Ĝi estas stabila por enstokigo kaj en pura forma ĝi prezentiĝas kiel stabila blankaj kristaloj en meditemperaturo. La nonanata acido estas grande trovata en naturo, aparte ĝiaj esteraj derivaĵoj en fruktoj tiel kiel pomoj, vinberoj, fromaĝoj, lakto, rizo, fazeolo, oranĝoj kaj terpomoj krom aliaj fontoj nenutraj. Amonia nonanato ne persiste restas en la sojlo kaj rapide degradiĝas, ĉefe pere de mikroba vojo kaj ĝia vivoteno estas malpli ol unu tagon.
Geisa
Geisa estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
En 1602 en la urbo naskiĝis Athanasius Kircher, jezuito kaj klerulo interalie pri egiptologio, geologio, medicino, matematiko kaj muzikteorio.
Mannebach
Mannebach havas diversajn signifojn:
Mauron (stacidomo)
Mauron estas fermita franca stacidomo sur linio -, situanta en  Mauron, en departemento Morbihan, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ploërmel - La Brohinière (472000).
Glitopuzlo
Glitopuzlo estas ludilo, nome tipo de veturpuzlo, kiu defias al ludanto glitigi (ofte ebenajn) pecojn laŭlonge de difinitaj itineroj (kutime sur tabulo) por establi celitan fin-figuron. La movendaj pecoj povas konsisti el simplaj formoj, aŭ ili povas esti presitaj per koloroj, modeloj, sekcioj de pli granda bildo (kiun oni deziras kompletigi), nombroj, aŭ literoj (kiujn oni deziras ordigi).
Glitopuzloj estas esence dudimensiaj nature, eĉ se la glitado estas faciligita per mekanikaj interligitaj pecoj (kiel parte enkadritaj eroj) aŭ tri-dimensiaj ĵetonoj. Kiel tiu ekzemplo montras, kelkaj glitopuzloj estas mekanikaj puzloj. Tamen, la mekanikaj kongruaĵoj estas neesencaj en tiuj puzloj; la partoj povus ankaŭ esti ĵetonoj sur ebena tabulo kiuj estas movataj laŭ difinitaj reguloj.
Rosso Fiorentino
Giovanni Battista di Jacopo (naskiĝis la 8-an de marto 1495 en Florenco kaj mortis la 14-an de novembro 1540 en Parizo), konata kiel Rosso Fiorentino (signifanta "ruĝa Florencano" en la itala) aŭ Il Rosso, estis itala pentristo, en oleo kaj fresko. Li apartenis al la Skolo de Florenco kaj estis gravulo de la frua manierismo en Florenco.
Biografio
Naskiĝinta en Florenco kun la ruĝaj haroj kiu donis lin lian kromnomon, Rosso estis unue formita en la laborejo de Andrea del Sarto kiel lia samtempulo Jacopo da Pontormo. En 1518 Rosso realigis en Florenco gravan altarero n nomatan ' 'Pala dello spedalingo", kiu origine estis destinita al la preĝejo "Ognisanti". Prilaborante tiun altareron Rosso  inspiriĝis rigardandante skulptaĵojn, ekzemple la labori de Donatello.
Fine de la jaro 1523 Rosso translokiĝis al Romo, kie li vidis la laborojn de Michelangelo, Rafaelo kaj aliaj Renesancaj artistoj. Tio influis lian artisman stilon.
Post la Disrabado de 1527 Rosso fuĝis de Romo, unue al Perugia kaj sekve, vokita de la reĝo Francisko la 1-a, al Francio kie li alvenis en 1531. Li estis dungita kiel estro de la reĝaj laborejoj pri pentrado kaj ornamado kaj laboris precipe en la Kastelo de Fontainebleau. En 1532 ankaŭ  Francesco Primaticcio estis vokata al Fontainebleu kaj kunlaboris kun  Rosso en la ornamado de la kastelo. Ili estas konsiderataj kiel fondintoj de la "Unua Skolo de Fontainebleau", kiu iĝis la centro de la Manierismo norde de la Alpoj. En 1540 Rosso mortis (laŭ nepruvita aserto de Vasari, estis memmortigo) kaj  Primaticcio estris la laborojn de ornamado en Fontainebleau.
21507 Bhasin
21507 Bhasin estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Coggeshall
Coggeshall estas urbeto en sudorienta Britio en la provinco Essex. Ĝi enhavas proksime 5.000 loĝantojn. Ĝi estas loko en Anglio kie naskiĝis William Harvey.
Skattlösberg
Skattlösberg en Ludvika komunumo. Vilaĝo 35 km okcidente de Ludvika inter Sunnansjö kaj Fredriksberg.
Vidindaĵoj
Estas en Skattlösberg domo nomita Loussastugan, kiu estas la memordometo de Dan Andersson en Skattlösberg (”Senimpostmonto”).Ĉi tie loĝis la familio Andersson 1912 – 1915 kaj verkis Dan sian unuan gravan verkon, Kolarhistorier (”Karbigistrakontoj”). La kantistino Linda Rattfeldt ludas, kantas kaj rakontas. (Medio en Ekomuzeo Minlando)
Loko: Skattlösberg. Nacia vojo 245. Remarku: 800 metroj da promenado el parkejo. Malfermita: Junio – Aŭgusto ĉiutage 11.00 – 17.00. Vizito de egaj grupoj kontaktu Ludvika – Smedjebacken Turistoficejon, 0240 – 860 50.
313 Kaldeo
313 Kaldeo (aŭ 313 Ĥaldeo) estas granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la observatorio de Vieno.
Nomo
Ĝia nomo referas al la antikva mezorienta regiono de Ĥaldeo, inter la malsuperaj fluoj de Tigriso kaj Eŭfrato.
Gazalo (Tunizio)
Gazalo, Gazelo aŭ Gezalo (Ghezala) estas delegitaro de la gubernio de Bizerto en Tunizio. En aprilo 2014 ĝi havis censitajn 26 977 loĝantojn.
Ĝi estas en la nordo de la lando, apud la marbordo de la Mediteraneo proksime de la nordoriento de la ĉefurbo de la lando, Tunizo, kaj proksime de la rivero Medjerda.
14682 Davidhirsch
14682 Davidhirsch estas tre malgranda meze hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de David Hirsch, gvidanta Atestita Ĉefa Inĝeniero (AĈI) pri Fluga Programaro (FP) ĉe Lockheed Martin por la Misio de Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Li ankaŭ estis la AĈI FP por la misio MAVEN kaj intrgranta AĈI por la marsalterigilo de Fenikso, Mars Reconnaissance Orbiter, Juno, kaj Genesis.
Francisko la 2-a (Francio)
Francisko la 2-a ( en Château de Fontainebleau, Francio – en Orleano, Francio) estis reĝo de Francio 1559-1560. En 1558 li edziĝis kun Mario Stuart, reĝino de Skotlando.
Osrblie
Osrblie (hungare Cserpatak germane Zährenbach) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Brezno. Ĝis 1886 la oficiala hungara loknomo estis Oszrblina, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Osrblie situas en valo de rojo, fine de longa sakovojo. Brezno troviĝas 14 km.
Historio
Germanaj ministoj fondis la vilaĝon, kiu unuafoje menciiĝis en 1580. Komence oni minadis feron, baldaŭe plumbon. En 1795 ferfandejo ekfunkciis. En 1828 loĝis tie 264 homoj en 34 domoj. En 1910 loĝis en Cserpatak 594 homoj, (582 slovakoj, 10 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Zólyom (reĝa departemento), al distrikto de Brezno, poste al Ĉeĥoslovakio, inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Osrblie 393 homoj (389 slovakoj, 3 hungaroj). Vilaĝservoj estas sportaj skiejoj, hoteloj, banejo.
József Tumpacher
József Tumpacher [jOĵef tumpaĥer], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tumpacher József estis hungara pastro, teologo, kanoniko, profesoro.
József Tumpacher naskiĝis en 1765 en Kőszeg. Li mortis la 1821 en Pest (urbo).
Biografio
József Tumpacher post siaj studoj instruis en liceo de Győr. Inter 1805 kaj 1821 li instruis teologion kaj grekan lingvon en Reĝa Universitato de Pest. Li kanonikiĝis en 1811. Li estis elektita rektoro en la studjaro 1819.
Eppingen
Eppingen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Heilbronn kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo, kaj estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Eppingen-Gemmingen-Ittlingen, kiu krome konsistas el la neurbaj najbaraj komunumoj Gemmingen kaj Ittlingen. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
2127 Tanya
2127 Tanya estas mezgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras Tanja Saviĉeva, juna knabino kiu tenis taglibron dum la sieĝo de Leningrado.
Buroj
Buroj estas la blankaj loĝantoj de Sud-Afriko, de nederlanda, germana, hugenota aŭ belga origino. Ili parolas la afrikansan, lingvon derivitan de la nederlanda el la 17-a kaj 18-a jarcentoj kun vortoj prunteprenitaj el la angla, malaja, germana, kaj malpli ankaŭ el Kosa, San kaj kelkaj bantuaj lingvoj.
Historio
La buroj devenas de inter aliaj la blankaj kalvinistaj migrantoj, kiuj setlis dum la regado de la VOC (1652–1795) kaj la sekva brita regado ĉirkaŭ Kabo de la Bona Espero. Ili estis fuĝinta el religia maltoleremo kaj el troa demografia kresko. Ili intencis krei novan mundon, sed fakte similan al tiu abandonita en Nederlando, sed eĉ pli maltolerema. Tiele ili ege rivalis ĉefe kun la brita etendo en sama mondoregiono (foje ankaŭ kun tiu devena el aliaj landoj, krom Nederlando) kaj ĉiam superregis sur la indiĝenaj populacioj ĝis fino de la 20a jarcento.
La unuaj nederlandanoj estre de Van Riebeeck setlis en Suda Afriko en 1652 kiel proviza stacio de la Nederlanda Orienthinda Kompanio, kie nune estas Kaburbo. En 1680 ili estis 800. El 1688 aldoniĝis 300 francaj hugenotoj kiuj same fuĝis el religia maltoleremo. En 1756 jam estis 5,000 eŭropanoj kaj fine de la 18a jarcento ĉirkaŭ 15,000, kiu etendiĝis norden kaj orienten malprofite por la indiĝenaj populacioj (kosoj, bantuoj, hotentotoj, boŝmanoj). Kiel defenda resurso kontraŭ indiĝenoj kaj kontraŭ kreska alveno de britoj, naskiĝis kaj poste plifortiĝis nacia sento de buroj kiel nova nacio. La britoj jam tute hegemoniis en Kaburbo kiam okazis en 1834 milito de kosoj kontruax buroj: tiuj akuzis la britojn ke tiuj ne protektis ilin; rezulte okazis unua granda elmigrado de buroj internen (trek). Kiam tiuj buroj klopodis fondi ŝtaton en Natalo, la britoj malhelpis ĝin kaj la buroj devis denove elmigri pli norden (dua trek) kien ili kreis en 1852 la Respublikon Transvalon plej norde okcidente de Mozambiko kaj en 1854 la Oranĝan Liberŝtaton iom pli sude. Britio agnoskis tiujn ŝtatojn, sed sudoriente la sothoj tute ne. El la 1860-aj jaroj tiuj ŝtatoj ege disvolviĝis kaj prosperis ĉefe danke al malkovro de diamantoj en Orange (1867, 1871) kaj de oro en Transvalo (1886). Ĉefa bura urbo Johanesburgo, fondita en 1866, havos 100,000 loĝantojn en 1895.
Tamen Britio ne intencis abandoni la minejajn riĉojn de Sudafriko en manoj de la buroj kaj klopodis helpi la grandan britan populacion setliĝintan en Transvalo (ĉirkaŭ 35,000 ĉirkaŭ la 1880-aj jaroj); tiuj estis nomitaj en afrikansa uitlanders aŭ uitlanderoj (fremduloj), kaj kvankam kontrolis grandan parton de la ekonomio ne havis voĉrajton. La brita ĉefministro de Kaburbo nome Cecil Rhodes tiuintence klopodis plialtigi la britan populacion en la minejaj areoj kaj en 1871 la britoj okupis Kinberley kaj Griqualand. Poste ili aneksadis Transvalon kiel brita kolonio, kio rompis la ĝistiaman ekvlibron inter britoj kaj buroj. La britoj reagis per la nomita unua Brita-bura milito, sed ili estis venkitaj en Majuba Hill (1881), per kio la buroj rekuperis iel la sendependon, kvankam ne totale.
La intenco de Cecil Rhodes estis unuigi ĉiujn teritoriojn kie eŭropanoj hegemoniis en la areo (Suda Afriko) por unuigi ilin al la granda kolonia zono el Egipto al Sudafriko. En 1895 Cecil Rhodes instigis britan insurekcion de uitlanderoj en Transvalo kaj sendis armeeton (800 homoj) estre de sia amanto Leander S. Jameson; Kruger reagis kaj pere armeo de 7,000 homoj venkis kaj arestis Jameson, sendis lin al Britio, kie li estis enprizonigita, dum Cecil Rhodes finis sian karieron. Tamen Jameson revenos al Sudafriko, enposteniĝos, vidos la buran malvenkon kaj eĉ iĝos ministro. Dume la buroj plifortigis sian pozicion en Eŭropo kaj Kruger estis reelektita la kvaran fojon en 1898. Kiam en 1899 la britoj finfine venkis en Sudano, dediĉis sin al konstraŭstaro kontraŭ la buroj en Sudafriko; Kruger sentis sin sekura, sed la buroj el Kaburbo ne helpis tiam la burajn ŝtatojn. Komence de oktobro pro bura konfisko de brita trajno ŝarĝita el oro, komencis la milito, tiom dezirata de britoj. Ambaŭ flankoj fidis je propra venko.
Unua milito
La konflikto enkadriĝis en la brita klopodo certigi la nord-sudan akson el Egipto al plej suda Suda Afriko, sed krome la du buraj ŝtatoj nome Transvalo kaj Orange estis tro grandaj (416,600 km²), tro riĉaj (oro, diamantoj, karbo, kupro, stano) kaj ne estis tro loĝataj de buroj (nur ĉirkaŭ 300,000 ĉe ĉirkaŭ miliono da indeĝenoj kaj plej malbone por tiuj, ĉirkaŭ 75,000 uitlanderoj, teorie malamikoj de buroj kaj aliancanoj de Granda Britio). Krome buroj loĝis tradicie ĉefe nur en kamparaj areoj, dum britoj akaparis pli riĉajn urbajn areojn. Granda Britio ne multe parolis pri la teritoriaj kaj ekonomiaj tialoj kaj montregis la postulojn de la viktimaj britoj de la buraj ŝtatoj por ekmiliti. Tamen la buroj atingis apogojn de multaj eŭropanoj kiuj komprenis la malbonan intencon de Granda Britio. La britoj fidis je tuja venko, sed ili estis nur 13,000 homoj dekomence kaj tiele la buroj eniris en la britaj kolonioj de Natalo kaj Kaburbo, konkeris grandajn teritoriojn kaj sieĝis en kelkaj urboj (Mafeking, Kimberley, Ladysmith) britajn soldatarojn.
Spita la britan reagon (alvenis eĉ pli da volontuloj el kolonioj -Aŭstralio, Novzelando ktp- ol dekomencaj britaj soldatoj), la buroj ĝuis avantaĝon sur la tereno, kiun ili konis kaj kie ili estis alkutimiĝantaj rapide moviĝi. La buroj uzis plie ĉevalerion dum la britoj dependis el trajnoj kiuj ne ĉiam estis efikaj. Krome nek la stabanaro nek la soldataro britaj estis efikaj. Tiele la buroj superregis ĝis fino de oktobro 1899 kiam alvenis la Unua Brita Armeo kaj la trupa ekvilibro rompiĝis favore al britoj. Sed la malefika estrado de la generalo Buller malhelpis kaj la britoj ankoraŭ estis venkitaj ĉe Stormberg, Magersfontein, Colenso ktp., la duan semajnojn de decembro, nome la "Nigra Semajno". Tiam Buller estis anstataŭata de Lord Roberts, kies ĉefa stabanaro estis Kitchener, venkinto en Sudano. La situacio ŝanĝiĝis.
Dua milito
Kitchenes disvastigis la uzadon de ĉaroj kaj sendependo del trajnoj permesis al la britoj malfortigi la soieĝon al Kimberley, venki super la bura generalo Cronje en Paardeberg (februare de 1900). Sekvis aliaj venkoj kaj finfine la britoj okupis la ŝtaton de Orange. Post halto pro epidemio Roberts reatakis kaj konkeris Johanesburgon (31an de majo) kaj Pretorion (5an de junio) jam en Transvalo, kiu estis jam aneksata septembre de 1900. La prezidanto Kruger, laca kaj maljuna, foriris eksterklande serĉi apogon, sed jam ne revenos (mortiĝos en Svisio en 1904).
Tria milito
La ĉefaj buraj aremoj estis venkitaj, sed buraj luktantoj (ankoraŭ ĉirkaŭ 60,000 homoj) plue luktis vagade eĉ konservante la registarojn de ambaŭ ŝtatoj. La brita armeo de 200,000 homoj ne sukcesis kontroli la buran agadon kiu rapidatakis eĉ kontraŭ Kaburbo en 1901 aŭ kontraŭ la generalo Methuen marte de 1902. Kitchener urĝe draste malmoligis la miltkondiĉojn: reorganizis la trupojn, starigis sistemon de fortikaĵoj kaj blokaŭsoj (ĝis 8,000), amasdetruis, amasekzekutis, starigis amasmortigajn koncentrejojn por civiluloj ktp. La buroj ankaŭ draste reagis en Kablando per detruoj kaj mortigoj de aliancaj nigruloj. La milito atingis sian plej akran (kaj aĉan) punkton. Kritikoj leviĝis ne nur tra la tuta Eŭropo sed ankaŭ eĉ en Granda Britio. Post malsukcesaj klopodoj de februaro de 1901, Transvalo, kiu ne estis suferinte tiom da detruoj kiom Oranĵo, akceptis pacnegocadon marte de 1902, kiu finfine rezultis el la Pactraktato de Vereeniging (31an de majo 1902). Oni akceptis la totalan britan regadon sed ankaŭ memregadon de la buraj areoj (1907), kiuj pluhavos sian proprajn lingvon kaj kutimojn. Estis nek venkintojn nek venkitojn, ĉar kvankam Granda Britio finkontrolis la teritorion, tio kostis al ĝi ĉ. 21,000 mortojn. Dum la buroj suferis batale nur 4,000 mortojn, sed ankaŭ 26,000 mortojn pro mistraktado fare de britoj.
Sekvoj
La finfina venkintoj estos buroj, ĉar en 1910 la buraj areoj kaj la britaj kolonioj de Natalo kaj Kaburbo unuiĝis en sendependan novan ŝtaton (Sudafriko), kies unua ĉefministro estis Botha iama buro, kiu devis milite venki insurekcion de ankaŭ iama buro De Wet. Krome en la 1940-aj jaroj la buroj, jam konataj kiel afrikansoj, starigis unikan sistemon de apartigo, kiu pludaŭros ankoraŭ duonjarcenton.
6323 Karoji
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana astronomo Hiroshi Karoji, profesoro ĉe la Nacia Observatorio de Japanio kaj ĉefa astronomo en la teamo, kiu instalis la 8-metran teleskopon Subaru sur Mauna Kea.
Gerd Dudek
Gerd DUDEK (* 28-an de septembro 1938 en Groß Döbbern ĉe Breslau, en la nuna Pollando - 3-an de novembro 2022) estis germana ĵazsaksofonisto kaj -flutisto.
Vivo
Post la studo de muziko li ludis tenorsaksofonon kaj klarneton, komence ekde 1960 ĝis 1964 ĉe Helmut Brandt kaj en la bando de Kurt Edelhagen, sekve ĉe Joe Nay, antaŭ ol li fariĝis membro de la er kniopo de Manfred Schoof (kun Alexander von Schlippenbach, Buschi Niebergall kaj Jaki Liebezeit) – tiam unu el la influpovaj eŭropaj bandoj je la evoluigo de libera ĵazo, kiu ankaŭ sonregistris komponaĵojn de Bernd Alois Zimmermann. Li estas ekde ĝia fondado en 1966 membro de la bandego Globe Unity Orchestra. En 1968 li vojaĝis kiel membro de la ĉiustelularo German All Stars tra Sudameriko kaj laboris kun George Russell kaj Don Cherry. En 1971 li membriĝis en la kvinopo de Albert Mangelsdorff, kun kiu li koncertvojaĝis tra Azio. Poste li ludis en la kvaropo kun Alan Skidmore kaj Adelhard Roidinger kaj estis unu el la kunfondintoj de la kvinopo European Jazz Quintett kun Ali Haurand, kun kiu li ankaŭ muzikis en aliaj bandoj (ekz. kun Rob van den Broeck kaj Tony Oxley).
Dudek ludas ankaŭ sopransaksofonon kaj estas tipa ekzemplo por la modern-kreema ĵazo. Li enigis elemenojn el variaj stiloj en sian personan muziklingvon. Li validas kiel eleganta, stilfirma, sed stile malferma blovinstrumentisto kun alta kapablo por laborado en ensemblo. Tio kondukis al surdiskigoj kun Lester Bowie, Joachim Kühn, Dexter Gordon, Vitold Rek kaj Peter Giger. Dudek ankaŭ laboris kiel gastsoloisto ĉe la bandegoj de NDR kaj WDR kaj estas nun membro de la bando Stefan Heidtmann Project.
Hajdúböszörmény
Hajdúböszörmény [hajdUbosormEnj] estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Hajdú-Bihar, en Distrikto Hajdúböszörmény, kies centro estas. La urbo estas la plej granda hajduka urbo, kvazaŭ ĉefurbo de "Hajdukujo". Böszörmény estis bulgara-turka tribo aliĝinta al la hungareco en la 7-a jarcento.
Situo
Hajdúböszörmény situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo Debrecen-Miskolc, laŭ fervojo Debrecen-Tiszalök. Aŭtoŝoseo M3 estas ne tro for. Debrecen troviĝas 20, Hajdúszoboszló 29, Tiszalök 43, Miskolc 80, Budapeŝto 211 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1248 en formo Nagyböszörmény (nagy signifas: granda). En 1410 la vilaĝo iĝis kampurbo. Princo de Transilvanio Gabrielo Báthory setligis hajdukojn en 1609. Ili ĝuis aŭtonomion kaj nobelecon, sekve ili ne estis servutuloj. Hajdukujo estis ekster de la hungara departementa sistemo ĝis 1876, tiam formiĝis departemento Hajdú (reĝa departemento). Sinagogo en 1863, preĝejoj kalvinana en 1882, katolika en 1863, grekokatolika en 1893, baptista en 1895 konstruiĝis.
Itatiba
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Macro Metropolitana Paulista kaj en la mikroregiono Bragança Paulista. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Molinaseca
Molinaseca [molinaSEka] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko El Bierzo, en la okcidento de la provinco. Molinaseca estas etimologie rilatebla al Seka Muelejo. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan. Ĝi estas Histori-Arta Komplekso el 1975.
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Acebo, Castrillo del Monte, Molinaseca, Onamio, Paradasolana kaj Riego de Ambrós, okupas totalan areon de 79,27 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 891 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 100 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 120 km de Leono, provinca ĉefurbo.
Estas atestaĵoj de antaŭromia kaj romia loĝado rilata al la orminado; en Mezepoko okazis reloĝado ĉirkaŭ ponto grava por pilgrimado (ponto aperas en la malsupra duono de la blazono). La areo apartenis al la Regno Leono kaj suferis pro la militoj kontraŭ Portugalio kaj pro la Milito de Hispana Sendependiĝo (hispana provinca stabanaro la 2an de Septembro 1809). En la jaroj tuj post la Hispana Enlanda Milito la tuta areo de El Bierzo estis rifuĝejo de kontraŭfrankisma gerilo kaj tial okazis oftaj konfliktoj de policaj civilgvardianoj kontraŭ gerilanoj kaj apogantoj.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo, brutobredado kaj ĉasado. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Iracema
Iracema, subtitolita Legendo pri Cearao, estas portugallingva romano de José de Alencar, unue publikigita en 1865.
La verko estas tradukita al Esperanto de Benedicto Silva kaj aperis eldonite de Kultura Kooperativo de Esperantistoj (KKE) okaze de la 9-a Brazila Esperanto-Seminario (21-a ĝis 26-a de julio 1974 en Fortaleza, kies precipa plaĝo estas "Praia de Iracema").
Enhavo
Iracema estis tre bela indiĝena knabino, kiu devis resti virga, ĉar ŝi zorgas pri la preparo de rituala trinkaĵo uzata en la kulto de ŝia tribo. Ŝi pasiiĝis per portugalo Martim SOARES MORENO, kiu saviĝis de ŝipdrono proksime al vilaĝo de Iracema. Ŝi krom eksvirgiĝi kun li, donis al li la ritualan trinkaĵon kaj gravediĝis de li. Ŝi mortis dum nasko de ilia filo, Martin sukcesis fari boaton kaj atingi portugalan ŝipon forportante ilian filon "Moacir".
"Iracema" estas anagramo de "América" (Ameriko, portugallingve), kaj la romano signifas ke eŭropanoj amis Amerikon, sed mortigis ĝian popolon kaj forportis iliajn riĉaĵojn. Tio okazis ne per perfida planaĵo, sed ĉar estas neevitebla proceso, same kiel viro kiu gravedigas virinon ĉiam iom riskigas ŝian vivon. La legado de romano Iracema estas deviga en brazilaj lernejoj. Iracema /irasema/ iĝis, sekve, iom ofta ina persona nomo en brazilo kaj eĉ nomo de vilaĝoj kaj kvartaloj, du municipoj en Brazilo nomiĝas Iracema.
Ayase Ueda
Ayase Ueda (上田 綺世, n. ) estas japana futbalisto. Ekde la jaro 2019 li membras en la japana nacia teamo de futbalo.
Graupa
Richard-Wagner-Memorlokoj je Graupa
Al la Richard-Wagner-Memorlokoj je Graupa apartenas:
La 18-an de septembro 2006 oni komencis la riparlaboron por konservi la Richard-Wagner-Memorlokoj, kiuj finiĝis julion de 2011. La Lohengrin-Domo estis rekonstruata laŭ planoj el 1917. En ĝi estas videbla la loĝejo de Richard Wagner en 1846. Krome en ĝi estas tri studoloĝejoj por artostudentoj. La Richard-Wagner-Muzeo, kiu pretertempe ĝis 2011 loĝis en la malnova lernejo, ricevis sian lokon en la najbara ĉaskastelo. Krom pliampleksigo kaj plivalorigo de la muzeo tie estas ĉambrego por proksimume 120 personoj kaj eta kafejo.
16264 Richlee
Nomo
Ĝia nomo honoras Richard Lee, mentoron en 2002 de unu finalisto de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Richard Lee estas instruisto ĉe la Bronx High School of Science en Bronkso (Novjorko).
13130 Dylanthomas
13130 Dylanthomas estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kimra nov-romantikisma poeto kaj verkisto Dylan Thomas (1914–1953), kiu fariĝis tre populara pro sia kolekto de 25 poemoj "And death shall have no dominion" (1936) kaj la teatraĵo por voĉoj Under Milk Wood''" (1953). Kvankam li skribis ekskluzive en angla lingvo, li konsideris sin kiel kimra poeto.
Marbach
Marbach havas diversajn signifojn:
Bastrubandoj
Bastrubandoj estas maldika mola basto dividita je mallarĝaj rubandoj. Bastrubandoj de juna tilio, saliko kaj kelkaj aliaj arboj estas uzataj por plekti ŝuojn, korbojn, skatolojn ktp.
Klaso DF11 de CNR
DF11 (ĉine: 东风11型柴油机车 11-tipa dizel-lokomotivo Dōngfēng) estas dizel-lokomotivo de ĉina fervojo. Dōngfēng signifas "orienta vento".
Ekde 1992 la lokomotivo estis produktata en la lokomotiva kaj vagona fabriko Qishuyan. Maksimuma rapideco estas 170 km/h. Oni ĉesigis la produktadon en 2005.
Ankaŭ rigardu
Klaso DF4B de CNR
Joseph Smith Mansion House
La Joseph Smith Mansion House en Nauvoo, Ilinojso estas konstruaĵo konstruita de Joseph Smith, Jr., la fondinto de Movado de la Sanktuloj de la Lastaj Tagoj. Smith uzis la domon kiel propra hejmo, publika pensiono, hotelo, kaj kiel ejo por la prezentado de templaj leĝoj.
Calumet (Oklahomo)
Calumet estas vilaĝo situanta en Kantono Canadian, Oklahomo, Usono. Ĝi apartenas al la urba aglomeraĵo de Oklahoma City (Oklahomo). Laŭ la censo de 2000 loĝis entute 535 homoj en Calumet.
La vorto "calumet" nomas la ritan pipon de usonaj indianoj, kian oni povas vidi sur la flago de Oklahomo.
Chermignac
Chermignac [ŝerminjak] estas franca komunumo, situanta en la departemento Charente-Maritime, en la administra regiono Puatuo-Ĉarentoj.
Historio
La nomo originas el la gaŭlo-romia Carminius kun la sufikso -acum. Chermignac konsistigis la malnovan Carminiacum aŭ villon Carminii. La vilaĝo tial disvolviĝis el la bieno gaŭlo-romia de Carminius, riĉa terposedanto.
En la 12-a jarcento estis konstruita la preĝejo Saint-Quentin. Tiu ĉi konstruaĵo, nuntempe grandparte gotikstila, posedas sonorilon de la jaro 1601.
En la 19-a jarcento, Adolphe Ménudier el sia bieno de Plaud faris lern-farmbienon kaj aktive partoprenis en la rekultivado de la kampoj per vitoj, post la vinlaŭsa krizo.
De 1894 ĝis 1947 tra la komunumo pasis la fervoja linio Saintes - Mortagne-sur-Gironde. La stacidomo plu ekzistas kaj situas vidalvide al la entrepreno Bailly, ĉe la nuna vojo Saintes-Chermignac.
Demografio
fonto : http://www.insee.fr/fr/ffc/docs_ffc/psdc.htm.
Bastfibro
Bastfibroj estas mola basto dividita je fibroj. Bastfibroj estas uzataj por plekti korbojn, skatolojn, matojn ktp. El bastfibroj oni faras ankaŭ penikojn, lavtuketojn ktp.
Venenplanto
Venenplantoj aŭ venenaj plantoj estas plantoj, kiuj estas venenaj por homoj aŭ brutbestoj, ĉu kiel tuta planto, ĉu parte (folioj, fruktoj, radikoj).
Aliaj venenaj plantoj
En antaŭaj tempoj venena lolo kreskis inter cerealoj, aparte ofte sur aven- kaj hordeokampoj, kaj poluciis la farunon veninta de tiuj kampoj. Hodiaŭ tio ne plu okazas pro uzado de pesticidoj kaj pro efika purigado de la rikoltaĵo (selekto de la dezirataj grenoj).
Literaturo
Frihne, D. kaj H.J. Pfänder (1997)Giftplanzen - Handbuch für Apotheker, Ärzte, Toxikologen nd Biologen. Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft Stuttgar. 4a eldono
March
March havas diversajn signifojn:
Stora Hagen
Stora Hagen (”La Granda Bosko”) situas en Grängesberg, Ludvika komunumo (Svedio). Ĝi estas unu el la plej bone konservitaj laboristloĝejgrundoj de komenco de la 20a jarcento. 22 plastitaj kvarloĝejdomoj, el kiuj unu estas aranĝita kiel muzeo. Unu loĝejo montras loĝadon 1900-jaran kaj alia montras loĝadon 1960-jaran. Troviĝas ankaŭ memorĉambro pro Bernhard Eriksson.
Loko: En centra Grängesberg, Stora Hagvägen 22. Malfermita 11/6 – 14/7 lu-ve 9–13, sa-di 13-15. Ceteran jartempon post interkonsento.
Reĝlando Sardio
La Regno de Sardio aŭ Reĝlando Piemonto-Sardio estis antaŭunuiĝa itala ŝtato kiu ekzistis de 1720 ĝis 1861.
Ĝia teritorio kovris proksimume la nunajn italajn regionojn de Piemonto, Aosta Valo, Ligurio kaj Sardio. Al la Regno apartenis ankaŭ la regiono de Savojo kaj la teritorio de Nico kiuj estis cedataj al Francio en 1860 per la traktato de Plombières.
La regantoj de la Regno de Sardio estis la Savoja dinastio.
Inter 1820 kaj 1860, per lerta politika kaj diplomatia agado kaj du sangoverŝaj militoj, la Regno de Sardio unuigis la preskaŭ tutan italan duoninsulon. La ŝtato do eknomiĝis Reĝlando Italio kaj la ĉefurbo en 1860 post enkorpigo de la Grandduklando de Toskanio translokiĝis de Torino al Florenco. En 1870, post la konkero de Romo, la ĉefurbo translokiĝis tien.
La ĉefa gvidanto de tiu plano estis la ĉefministro Camillo Benso di Cavour.
Aŭstralia mezoplodo
Aŭstralia mezoplodo, bekobaleno de Andrews aŭ mezoplodo aŭstralia (Mesoplodon bowdoini) estas unu el la plej malbone konataj membroj de malbone konata genro Mesoplodon. La specio neniam estis observita en naturo, kaj estas konata nur el specimenoj surstrandiĝintaj.
Taksonomio
La specio estis unuafoje priskribita en 1908 fre de la usona sciencisto Roy Chapman Andrews el specimeno kolektita en New Brighton Beach, Kanterburia Provinco, Novzelando, en 1904. Li nomis ĝin honore al George S. Bowdoin, donanto kaj administracianto de la Usona Muzeo de Natura Historio.
Populacio kaj distribuado
La Aŭstralia mezoplodo vivas en la Suda Hemisfero, kaj la preciza vivejo estas necerta. Ĉirkaŭ 35 surstrandiĝintaj specimenoj estis registritaj en Aŭstralio kaj Novzelando, Makvora Insulo, Falklandoj, kaj Tristan da Cunha. Tiu teritorio povus enhavi ĉirkaŭpolusan distribuon. Tamen, estas nekonfirmitaj vidaĵoj kiu konfirmu tion.
33529 Henden
33529 Henden estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona amatora astronomo Charles W. Juels elde la Observatorio de Fountain Hills (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Arne Henden kunaǔtoron de Astronomical Photometry en 1982. Li estis direktoro de la Usona Asocio de la Observantoj de Variantaj Steloj kaj servis en la direktoraro de la Stacio de Flatsgaff de la Mararmea Observatorio de Usono de 1993 ĝis 2005.
Literatura premio "Maria Cristina de Savoio"
Literatura premio “Maria Cristina di Savoia”, naskiĝinta iniciate de la Convegni di Cultura “Maria Cristina di Savoia” (Kulturaj konvenoj “Maria Kristina de Savoio”), celante premii, ĉiun duajaron, en la samtempa literaturo, ofte karakterizita per materialismo sen esperigaj perspektivoj, verkistojn kiuj, el siaj verkoj, kun plena arta libero, sin montras “sentemaj pri ka homaj kaj kristanaj valoroj”.
Tiu Premio havas, krome, apartan fizionomion pro tio ke ĝi estas asegnita de Centra Ĵurio Virina formita de personoj de alta profesia nivelo kaj bazaj subĵurioj en la aluditaj Konvenoj disvastiĝantaj en tuta Italio, en grandaj kaj malgrandaj urboj de la diversaj regionoj, de Kalabrio, Sicilio, Sardinio ĝis Friulo-Venecio Julia, Piemonto kaj Lombardujo
Estrata nur de ĵuraj virinoj: nuntempe (2012) konstitigas la Centran Ĵurion estratan de la nacia prezidento de la Konvenoj, Stefania Rolla Pensa: Maria Teresa Pasquini, docento, literatura kritikisto; Virginia Cappelletti, responsa direktoro de la revuo “Il Veltro”; Laura Provera, universitata docento; Wanda Rupolo Spitella, literatura kritikisto; Franca Salerno, redaktorino deVatikana Radio.
Maria Cristina de Savoio
Maria Kristina de Savojo (Cagliari, 14-a de novembro 1812 – Napolo, 31-a de januaro 1836), princino de la Regno de Sardio, estis la lasta filino de la Savoja Viktoro Emanuelo la 1-a kaj de Maria Tereza de Habsburgo-Este.
Edukita ĉe kortego de Torino, pro sia kristana agado ŝi estis enskribita, de la katolika Eklezio, inter la “kultinduloj”. Ŝi mortis pro akuŝaj postsekvoj.
Margareto de Aŭstrio
Margareto de Aŭstrio havas diversajn signifojn:
Vidu ankaŭ:
Recep Tayyip Erdoğan
Recep Tayyip ERDOĞAN (naskiĝis la  en Istanbulo) estas turka politikisto, kiu servas kiel prezidanto de Turkio, la unua demokratie elektita prezidanto de tiu lando, ekde la 12-a 2014. Antaŭe li estis ĉefministro.
Erdoğan estas gvidanto de politika partio Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP), kiu elpaŝas por "milda islamismo", analogie al "kristandemokratiaj" partioj de Eŭropo. Agado de tiu partio kaŭzis en 2007 amasajn protestojn subtene al tradicia turkia laikeco.
En junio de 2011 venkis la trian fojon la prezidanto Recep Tayyip Erdoğan en la ĝenerala balotado.
Erdoğan kaŭzis internacian indignon en 2016, kiam li komencis proceduron kontraŭ Jan Böhmermann, kiu antaŭe insultis Erdoğan en satira poemo.
Shapwick Heath
Shapwick Heath estas biologia Loko de Speciala Scienca Intereso kaj nacia naturrezervejo de 394.0-hektaroj inter Shapwick kaj Westhay en Somerset, deklarita en 1967. Ĝi estas parto de la konservada projekto Valo Brue. La projekto startis en januaro 2009 kaj celas restaŭri, rekrei kaj rekonekti habitatojn. Ĝi celas sekurigi, ke naturo pliboniĝas kaj kapablas elteni per si mem fronte al klimata ŝanĝo dum garantii al farmistoj kaj aliaj terposedantoj povi pluuzadi sian teron profite. Ĝi estas unu el pliiĝantaj nombroj de projektoj pri landscape scale conservation (pejzaĝa konservado) en GB.
Recep Tayyip Erdoğan
Junaĝo
Erdoğan naskiĝis en istanbula urboparto Beyoğlu en familio de oficisto de ĉeborda limgardistaro. Post lia naskiĝo la familio iris al orienta provinco Rize kaj revenis al la grandurbo nur kiam Erdoğan estis 13-jaraĝa. Kiel adoleskanto Recep vendis limonadon kaj bulkojn en urbaj stratoj. En 1965 li finis bazlernejon kaj en 1973 — religian liceon.
En junaĝo Recep Erdoğan bonu ludis futbalon, estis duonprofesia ludanto de la loka klubo. Lin volis inviti klubo „Fenerbahçe“, sed la patro ne permesis tion. La stadiono, kie ludas lia iama klubo „Kasımpaşa“, portas nun nomon de Recep Erdoğan.
Li laboris en transportaj instancoj ĝis 1980, samtempe partoprenante politikan vivon en Nacisava partio. Post la militista renverso en 1980 ĉiuj politikaj partioj estis malpermesitaj. Kiam lia ĉefo ordonis al li forrazi la lipharojn, li rifuzis — kaj estis eksigita de la urba transporta konsilio. Lipharoj kaj ilia aranĝo estas en Turkio grava simbolo de religiaj kaj politikaj vidpunktoj.
Dum iom da tempo Erdoğan laboris en privataj firmaoj kaj finis en 1981 ekonomian fakultaton de la Universitato Marmara.
Maria Stuart
Maria la 1-a de Skotlando aŭ Maria Stuart, Mary, Queen of Scots, Mary Stuart, Mary Stewart aŭ Mary I (8-a de decembro 1542 – 8-a de februaro 1587, ekzekutita), estis reĝino de Skotlando ekde la 14-a de decembro 1542 ĝis la 24-a de julio 1567. Ŝi estis la filino de reĝo Jakobo la 5-a, James Stuart, kaj Marie de Guise.
Sankristobala sturno
La Sankristobala sturno (Aplonis dichroa) estas birdo de la familio de sturnedoj kaj genro de Pacifikaj sturnoj aŭ Aplonis. Ĝi estas endemio indiĝena de la Salomonoj kaj pli precize de San Cristobal (Makira), en sudorientaj Salomonoj.
Maria Stuart
Maria Stuart eble estas la plej konata skota monarko, parte pro sia tragika vivo.
Sankristobala sturno
Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj.
Ĝi povus formi superspecion kun la Salomona sturno, A. grandis, kun kiu ĝi estis iam konsiderata samspecia, sed diferenciĝas en grando, morfologio kaj plumaro. Ĝi estas monotipa spcio, tio estas sen agnoskitaj subspecioj.
Cindrogriza ansero
La Cindrogriza ansero aŭ laŭ la latina scienca nomo Vaksabeka ansero (Cereopsis novaehollandiae) au foje Gruntansero estas granda ansero loĝanta en suda Aŭstralio. Tiu specio ricevis anglan nomon el insulo Kabo Barren, kie oni vidis specimenojn la unuan fojon fare de eŭropaj esploristoj.
Taksonomio
Ĝi estas la plej pekuliara ansero de necerta aliĝo (Sraml et al. 1996). Ĝi povus aparteni ĉu al la subfamilio de "veraj anseroj" kaj cignoj nome Anserenoj aŭ al la subfamilio de tadornoj nome Tadornenoj kiel distinga tribo Cereopsini, aŭ esti separata, eble inklude la prahistorie formortintaj neflugaj Novzelandaj anseroj de la genro Cnemiornis, en distinga subfamilio Cereopsenoj. Ja la unuaj ostoj de la birdoj de Novzelando malkovritaj estis ege similaj al tiuj de la Cindrogriza ansero, erare tiam menciitaj kiel "Novzelanda cindrogriza ansero" ("Cereopsis" novaezeelandiae).
Aspekto
La Cindrogriza ansero estas 75 al 100 cm longa, pezas 3 al 7 kg kaj havas enverguron de 150 al 190 cm; maskloj estas iome pli grandaj ol inoj. Junuloj estas brunecaj kun blankaj makuloj.
Kutimaro
Ties kapablo por trinki salan aŭ salecan akvon permesas la nombrojn de tiuj anseroj resti en insulojn la tutan jaron. Ili estas unu el la plej raraj anseroj de la mondo. Ĝi estas gregema for de la reprodukta sezono, kiam ili vagadas pli amplekse, formante malgrandajn arojn.
Tiu aŭstralazia birdo manĝas per paŝtado kaj rare naĝas. Ili estas esence vegetaranoj. Ili estas atakemaj kaj unu birdo povas hegemonii en aro de birdokorto. Dum reprodukta sezono ili povas ataki pli grandajn bestojn, eĉ homojn.
Ili vivas ĝis 15 jarojn.
Disvastiĝo kaj vivejo
Nature ili loĝas en estuaroj kaj aliaj marbordaj areoj de suda Aŭstralio, ĉefe sudorienta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ili estis enmetitaj en Novzelando, kie estas protektitaj.
En Aŭstralio esploristoj de la 19a jarcento nomigis kelkajn insulojn kiel "Goose Island" (Ansera Insulo) pro la ĉesto de tiu specio tie.
Subspecioj
Oni agnoskas du subspeciojn de Cereopsis novaehollandiae:
Clion
Clion estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Mauron
Mauron (jen france, prononcata [mɔʁɔ̃], Maoron) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ĝiaj loĝantoj en la franca nomiĝas Mauronnais.
Nyhavn
Nyhavn (prononce en dana [ˈnyhɑʊ̯ˀn]; Nova Haveno) estas 17a-jarcenta akvoborda, kanala kaj distra distrikto en Kopenhago, Danio. Ĝi etendas el la placo Kongens Nytorv al la haveno ĝuste sude de la teatro Skuespilhuset, kaj montras belan serion de brilkoloraj loĝejoj de la 17a kaj komenco de la 18a jarcentoj kaj trinkejoj, kafejoj kaj restoracioj. La kanalo havenas multajn historiajn lignajn ŝipojn.
314 Rosalia
314 Rosalia, granda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono, estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois la 1-an de septembro 1891, elde la observatorio de Nico. La deveno de ĝia nomo, "Rosalia", estas nekonata.
Rockville
estas urbo en la orienta parto de Usono. Ĝi apartenas al la subŝtato Marilando kaj estas la administra centro de la kantono Montgomery. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  km² kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Insulo Toriŝima
La insulo Toriŝima aŭ Toriŝimo, en japana 鳥島 Tori-ŝima aŭ Izu-no-Tori-ŝima, laŭvorte signife "Birdinsulo", estas neloĝata vulkana insulo ĉe la suda pinto de la Izuoj en la Pacifika Oceano, administrataj de Japanio.
Geografio
Toriŝimo estas loke en la Filipina Maro proksimume je 600 km sude de Tokio kaj je 76 km norde de rifo Sofu Iva. La iome cirkloforma insulo estas listita kiel aktiva vulkano de klaso A fare de la Japana Meteologia Agentejo. La insulo estas la superakva parto de submara vulkano, kies submara kraterparto norde de la insulo plueruptas subakve. Vulkana aktiveco en la insulo estis lastafoje registrita en 2002, akompane de tertremaro. La ĉefa pinto de la insulo, en japana Io-zan 硫黄山|, havas alton de 394 m, kaj la insulo havas cirkunferencon de 6.5 km. La totala areo de la insulo estas 4.79 km².
Mária Pongrácz P.
PONGRÁCZ P. Mária [pongra'c] estas rumanuja hungara verkistino, tradukistino, redaktorino, ano de E-MIL naskita la 25-an de decembro 1941 en  Székelyudvarhely.
Topoľa
Topoľa (ukraine Topolja hungare Kistopolya) estas rutena vilaĝo en orienta Slovakio en distrikto Snina. Ĝi troviĝas en montaro Bukovské vrchy.
Priskribo
Teritorio de vilaĝo proksime ĉe slovak-pola limo, ĉe ĉefa montoĉeno de Karpatoj. Tra la vilaĝo fluas rivereto Ulička, kiu elfontas ĉe slovak-pola limo sur la teritorio de vilaĝo Runina. Snina troviĝas 23 km for.
Historio
La vilaĝo estis unue menciita en la jaro 1600. Origine ĝi apartenis al nobelara familio el Humenné, poste al aliaj nobelaraj familioj, laste al nobelara familio Andrássy, kiu vendis sian posedaĵon al ĉeĥoslovaka ŝtato en la jaro 1929. En la mezo de 19-a jarcento ĉi familio konstruis nobelaran domon, kiu estis en la jaro 1990 neniigita. Ĉe la loko de antaŭe menciita nobelara konstruaĵo troviĝas vasta juda tombejo. En 2001 loĝis en la vilaĝo 226 homoj, (102 slovakoj, 94 rutenoj, 10 ukrainoj).
Famaj personoj
En la jaro 1803 naskiĝis Alexander Duchnovič poeto, verkisto kaj edukada aktivulo.
Naturprotekto
La vilaĝa teritorio troviĝas en Nacia parko Poloniny. La vilaĝo mem kuŝas en en ŝirma zono de la nacia parko.
Jenő Szervátiusz
SZERVÁTIUSZ Jenő (servatius) estis rumana-hungara skulptisto naskiĝinta en Koloĵvaro la 4-an de julio 1903 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de septembro 1983. Li estis la patro de skulptisto Tibor Szervátiusz.
Clion (Charente-Maritime)
Clion [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 803 loĝantojn en la jaro 2010.
Jenő Szervátiusz
Biografio
En 1925 Jenő Szervátiusz laboris en skulptlaborejo de Gábor Vágó en sia naskiĝurbo. Inter 1925-1927 frekventis la vesperajn kursojn industriartajn de École Libre; inter 1927-1930 la lokan belartan lernejon. En 1933-1934 kun Sándor Szolnay gvidis liberlernejon. Ekde 1934 longtempe laboris en Baia Mare. Post angla militkapteco (1944-1946) hejmenveninte inter 1949-1965 instruis en la loka artaltlernejo. Li laboris el ŝtono, marmoro, sed precipe el ligno.
Clion (Charente-Maritime)
Geografio
Clion situas en la sudo de Charente-Maritime, sude de Saintes.
Auguste Broise
Broise estis fervora verkinto de teknikaj vortaroj kaj nelacigebla kunlaboranto en la esperantista laborrondo terminologia. Ĉiam klopodante pliriĉigi la teknikan vortotrezoron, li distingiĝis pro sia agemo, sagaco kaj kritikemo. Pro tio li estis bonega kontrolanto de terminaraj malnetoj.
La anonima vortareto eŭska (vaska) - Esperanto kun ĉ. 2000 radikoj, kiun la Internacia Esperanto-Muzeo en Vieno pro dediĉo atribuas al li, ĝis hodiaŭ restis la sola tiuspeca. Ĉu la atribuo tamen estas ĝusta, restas konfirminda. Broise ankaŭ estis kunlaboranto por la Plena Ilustrita Vortaro (1970) en la fako "konstruteknikoj".
Zhang Ziyi
ZHANG Ziyi estas ĉina aktorino, kiu naskiĝis la 9-an de februaro 1979 en Pekino. Ŝia propra nomo (Ziyi) signifas "la feliĉa infano".
Ŝia patrino estis varteja instruistino kaj ŝia patro laboris kiel ekonomo. Por "fortigi sian korpon", la dekunujara Ziyi partoprenis en kursoj de danco en lernejo, kiu estis ligita kun la Danca Universitato en Pekino. Ŝi lernis tie kvar jarojn.
Kvankam ŝi jam sciis tre bone danci ricevante premiojn, en la aĝo de dek kvin jaroj ŝi decidiĝis ĉesigi la studadon pri danco kaj ekorientiĝi al la kino. Tiu ĉi elekto montriĝis tre sagaca, ĉar post kelkaj jaroj en la Centra Drama Akademio de Pekino ŝi estis elektita de Zhang Yimou, unu el la plej famaj reĝisoroj en Ĉinio, por roli en filmo Wǒde fùqīn mǔqīn - Miaj gepatroj. Tiu ĉi filmo ricevis la Arĝentan Urson en la Berlinale 2000.
Sed estis nur komenco. La tuta monda malkovris ŝian belegan vizaĵon en eble la plej fama ĉina filmo: Wò hǔ zàng lóng - Tigro kaj drako kun tre famaj ĉinaj geaktoroj: Chow Yun Fat (ŝia idolo) kaj Michelle Yeoh (kiu rolis en la filmo Tomorrow never dies - Morgaŭo neniam mortas). Post tio, Zhang Ziyi verŝajne fariĝis la plej konata ĉina aktorino tutmonde. Kaj nun, ŝi daŭrigas sian sukceson, eĉ rolante en usonaj filmoj (Rush hour 2 - Pinthoro 2, Memoirs of a geisha - Memoraĵoj de gejŝo) sed ŝi tamen preferas resti aktorino en Ĉinio, kie ĉiuj reĝisoroj deziras labori kun ŝi.
En 2006, la ĉina registaro malpermesis la spektadon, komercadon de ŝia filmo Memoraĵoj de gejŝo kaj nomis ŝin perfidulo, ĉar ŝi ludis japanan gejŝon en la filmo. La filmo aĉeteblas je kelkaj dolaroj sur la ĉinia nigra merkato.
Jan Nepomuk Škroup
Jan Nepomuk ŠKROUP (naskiĝis la 15-an de septembro 1811 - mortis la 5-an de majo 1892) estis ĉeĥa komponisto, frato de František Škroup.
Ekde 1836 li estis muzikestro en Nobelar-teatro en Prago kaj direktoro Sofia-akademio (1844-1849) kaj muzikestro de katedralo de sankta Vito.
Li komponis katedralan muzikon por kantĥoroj kaj eldonis lernolibron de kantado Manuale pro sacris functionibus.
3597 Kakkuri
3597 Kakkuri estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Aleix Espargaró
Aleix ESPARGARÓ (naskiĝis la 30-an de julio 1989 en Granollers) estas hispana motorciklisto.
Komencas en Klaso 125 kiel wildcard per Honda. En 2005 konkurencas en 125 per Honda. En 2006 konkurencas komence en 125, tiam en Klaso 250, iam per Honda. En 2007 kaj 2008 konkurencas en 250 per Aprilia. En 2009 faras malmultajn aperojn en 250 kaj MotoGP (en la lasta klaso per Ducati de la teamo Pramac Racing). En 2010 konkurencas en MotoGP per Pramac Racing. En 2011 konkurencas en Moto2 per Pons Kalex. En 2012 kaj 2013 konkurencas en MotoGP per ART de la teamo Aspar. En 2014 konkurencas per Forward Racing (kondukas Forward Yamaha). En 2015 ekkuras al la Suzuki. En 2017 ekkuras al la Aprilia.