cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
João Barbosa Rodrigues
Vidu ankaŭ
<Gallery> Bernard_de_Jussieu_by_Fran%C3%A7oise_Basseporte_1.png| Bernard de Jussieu (1699-1777) Frei José Mariano da Conceição Velloso (1742-1811).png| Conceição Velloso (1742-1811) Arruda_Camara.jpg| Arruda Câmara (1752-1810) B_G_de_Lac%C3%A9p%C3%A8de.jpg| Bernard Lacépède (1756-1825) ViagemPhilosophica01.png| Alexandre Ferreira (1756-1815) Imperial_Palace_of_Brazil.jpg| Costa Azevedo (1763-1822) BotanicalGarden-FreiLeandro.jpg| Leandro do Sacramento (1778-1829) Spix_Johann_Baptist_von_1781-1826.png| Johann Baptist von Spix (1781-1826) Johann_natterer.jpg| Johann Natterer (1787-1843) Friedrich_Sellow_Bahia.jpg| Friedrich von Sellow (1789-1831) PhalaenopsisOphrysPaphiopedilumMaxillaria.jpg| Francisco Freire Allemão (1797-1874) Rio-JdBotanico-Fountain.jpg| Alves Serrão (1799-1873) FNC.png| Silveira Caldeira (1800-1854) Heinrich_Gustav_Reichenbach_1823-1889.jpg| Gustav Reichenbach (1824-1889) Brasao_campos.jpg| Saldanha da Gama (1839-1905) Dona_Isabel.jpg| Izabela el Brazilo (1846-1921) Bras%C3%A3o_barroso.jpg| Basílio de Magalhães (1874-1957) Coat_of_arms_of_Juiz_de_Fora_MG.png| Frederico Carlos Hoehne (1882-1959) </Gallery>
Hämeenkyrö
estas komunumo en Finnlando. Ĝi apartenas al la provinco Pirkanmaa kaj ĝis 2009 apartenis al la pli vasta gubernio Okcidenta Finnlando. La komunuma areo estas, el kio estas akvo. La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis loĝantojn.
Provinco Đồng Nai
Provinco Đồng Nai estas provinco en la sudorienta regiono de Vjetnamio. Ĝi situas oriente kaj nordoriente de Ho-Ĉi-Min-urbo. Ĝia plej granda urbo estas Biên Hòa.
János Antos
ANTOS János [pr. antoŝ] estis hungara honvedvickolonelo, bienulo naskiĝinta en Réty, la 22-an de decembro 1819 kaj mortinta en Abony la 20-an de novembro 1906.
Itala skolo de algebra geometrio
En rilato kun la historio de matematiko, la itala skolo de algebra geometrio laboris dum duono de jarcento aŭ pli longe (proksimume 1885-1935) internacie en duracionala geometrio, aparte pri algebraj surfacoj. Estis proksimume de 30 ĝis 40 elstaraj matematikistoj kiuj faris grandajn kotizojn; proksimume duono de tiuj estas fakte italaj. Nedubinde, ke la gvidado estis de la grupo en Romo de Guido Castelnuovo, Federigo Enriques kaj Francesco Severi ; kiu estis koncernata en iu el la plej profundaj malkovroj, kaj ankaŭ opcio la stilo.
Algebraj surfacoj
La emfazo sur algebraj surfacoj — algebraj diversaĵoj de dimensio du — sekvis sur de esence plenumi geometria teorio de algebraj kurboj (dimensio 1). La pozicio en ĉirkaŭ 1870 estis, ke la kurba teorio enkorpigis kun Brill-Noether teorio la Rimano-Sankta Roĥa teoremo totale ĝiaj bonmanierecoj (tra la detalita geometrio de la θ-dividanto).
La klasifiko de algebraj surfacoj estis kuraĝa kaj sukcesa provo ripeti la divido de kurboj per ilia genro g. Ĝi korespondas al la malfajna klasifiko en la tri tipojn: g= 0 (projekcia linio); g = 1 (elipsa kurbo); kaj g > 1 (Rimanaj surfacoj kun sendependa holomorfaj diferencialoj). Ĉe surfacoj, la klasifiko de Enriques estis en kvin similajn grandajn klasojn, tri el kiuj estas analogoj de la kurbo-kazoj, kaj du pli (elipsaj fibraĵoj, kaj K3-surfacoj, kiel ili devus nun nomiĝi) estas kun la kazo de du-dimensiaj abelaj diversaĵoj en la 'meza' teritorio. Ĉi tiu estis esence sono, breĉa aro de emfazaĵoj, reakiritaj en moderna kompleks-sternaĵa lingvo far Kunihiko Kodaira en la 1950-aj jaroj, kaj rafinitaj por inkluzivi mod p fenomenoj farr Zariski-a, la Shafarevich skolo kaj aliaj antaŭ ĉirkaŭ 1960. La formo de la Rimano-Sankta Roĥa teoremo sur surfaco estis ankaŭ ellaboris.
Fundamentaj aferoj
Kompetenteco pri tio kio estis reale pruvita estas necesa pro la fundamentaj malfacilaĵoj. Tiuj inkluzivis intensan uzon de duracionalaj modeloj en dimensio 3 de surfacoj, kiuj povas havi ne-singularajn modelojn nur kiam enigitaj en pli alta-dimensiajn projekciajn spacojn. Tio estas, la teorio ne afektiĝis en apriora maniero. Por ĉirkaŭiri, malnaiva teorio de ansanta lineara sistemo de divizoroj estis ellaborita (en efiko, linia pakaĵa teorio por hiperebenaj sekcioj de supozataj enigoj en projekcia spaco). Multaj el la modernaj teknikoj estis fundamentaj, en embria formo, kaj en iuj kazoj la artikulado de tiuj superis la haveblan teknikan lingvon.
La geometriistoj
La listo de onoro de la skolo inkluzivas jenajn elstarajn Italojn: Albanese, Bertini, Campedelli, Guido Castelnuovo, Oskaro Chisini, Federigo Enriques, Michele De Franchis, Del Pezzo, Beniamino Segre, Corrado Segre, Francesco Severi, Guido Zappa (kun (kotizoj, kotizas) ankaŭ de Luigi Cremona, Gino Fano (Italio), Rosati, Torelli, Giuseppe Veronese).
Alilokaj koncernatoj estis H. F. Bakisto kaj P. Duval (UK), A. B. Coble kaj Oskaro Zariski (Usono), Karlo Émile Picard (Francio), Lucien Godeaux (Belgio), G. Humbert, Hermann Schubert kaj Maks Noether, kaj poste Erich Kähler (Germanio), H. G. Zeuthen (Danio).
Advento de topologio
La nova algebra geometrio, kiu devus sekvi la Italan skolon estis distingita ankaŭ per la intensa uzo de algebra topologio. La fondinto de tiu dispozicio estis Henri Poincaré; dum la 1930-aj jaroj ĝi estis ellaborita de Lefschetz, Hodge kaj Todd. La moderna sintezo kunigis ilian laboron, tiun de la Cartan-skolo, kaj de W.L. Chow kaj Kunihiko Kodaira, kun la tradicia materialo.
De la 1950-aj jaroj
La maniero kaj fundamenta sinteno ŝanĝis en algebra geometrio de 1950 antaŭen, kondukante al aksiomigo kaj iu disputaĉo rilate la statuson de iuj rezultoj. Por mallonga tempo ĝi povis aspekti, kvazaŭ la tradicio de la itala lernejo devus eble perdiĝi, en la senco, ke la malnovaj paperoj iĝis pezajn por legi por la nova generacio de geometriistoj.
La esencaĵoj estis fakte elsenditaj, aparte far la studentoj de Zariski. Iuj el la areoj malfermita, kiel modulaj spacoj por kurboj, estas ĉe la centro de ĵusa laboro rilatanta al fiziko. Tre multaj el la fundamentaj konceptoj en algebra geometrio ankoraŭ portas la nomojn de tiuj de la Itala lernejo.
NGC 7706
NGC 7706 (aliaj indikoj — UGC 12686, MCG 1-60-6, ZWG 407.15, PGC 71817) estas galaksio en konstelacio Fiŝoj.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
21351 Bhagwat
21351 Bhagwat estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Samuel Mohun Bhagwat, finalisto en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la "Winston Churchill High School" de Livonia (Miĉigano, Usono).
Flughaveno Ca Mau
Flughaveno Ca Mau en Vietnamio estas negranda flughaveno por priservi lokajn flugojn, 2 kilometrojn oriente de Ca Mau. Situanta 360 kilometrojn for de Ho-Ĉi-Min-urbo, ĝi estas la plej ofta aviada ebleco de ties loĝantaro.
Ĉiutagaj flugoj al Ho-Ĉi-Min-urbo estas malpli oftaj ol al aliaj direktoj.
Cnicus benedictus
La benedikta herbo (aŭ benita herbo) (Cnicus benedictus) estas kuracplanto el la familio asteracoj (Asteraceae) aŭ (Compositae), sola specio de la genro Cnicus. Oni uzas ties florajn kreskaĵojn kiel kuracaĵojn, kiu plibonigas la apetiton kaj digestadon. Ĝi estas amargusta planto, uzata ankaŭ en likvoroj.
Disvastiĝo, kreskejo
Ĝi disvastiĝis el la orienta baseno de la Mediteraneo. En multajn partojn de Eŭropo, ĝin enportis, diskonigis la benediktanoj, oni longtempe kultivis ĝin en monaĥejoj.
Priskribo
La planto altas 30-80 cm, havas kvineĝan tigon. La tigo estas sube malglata, kovras ĝin haroj. La folioj estas longaj, iom entranĉitaj, lancoformaj kaj pikaj. Ĝiaj floroj estas flavaj, la frukto estas akeno, kiu entenas grasajn olejojn konvenajn por sapoproduktado.
Gábor Groffits
Gábor Groffits naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Tótmegyer (nuntempa Palárikovo en Slovakio). Li mortis la en Keszthely.
Le Deschaux
Le Deschaux estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono  (ĝis 2015 en la kantono Chaussin). Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Gábor Groffits
Biografio
Gábor Groffits frekventis mezlernejon en Pozsony, poste li akiris inĝenieran diplomon en Teknikuniversitato József en 1902. Post siaj studoj li soldatiĝis, poste li revenis por instrui en la universitato. En 1905 li estis en altlernejo de Charlottenburg, hejmenveninta li konstruis la unuan ferbetonan hungaran ponton. En 1908 li komencis instrui en agrara akademio de Keszthely. Li batalis dum la 1-a mondmilito. En 1920 li estis nomumita privata profesoro en la Teknikuniversitato, en 1930 altlernejestro de Keszthely, samtempe li estis la unua dekano. Inter 1935 kaj 1944 li estis senatano. Li pensiuliĝis en 1949. li havis edzinon. Li projektis modernajn silojn kaj stalojn.
Zonvosta buteo
La Zonvosta buteo (Buteo albonotatus) estas mezgranda amerika rabobirdo de la familio de Akcipitredoj, kiu inkludas ankaŭ aglojn kaj vulturojn. Kiel membro de la genro Buteo, ĝi ne estas akcipitro spite komunaj nomoj en kelkaj lingvoj. Ĝi estas specio de varmaj, sekaj partoj de Ameriko. Ili manĝas malgrandajn vertebrulojn ĉiatipajn (sed ne fiŝojn), inklude birdojn ĝis grando de koturno.
Plenkreskuloj estas 47–55 cm longaj kun enverguro de ĉirkaŭ 1.2 m; ties averaĝa pezo estas 810 g. La plumaro de plenkreskulo estas ĉefe nigreca escepte ke flugilplumoj estas striecaj helgrize (kio aspektas tutgriza eldistance) kaj la vosto havas 3 aŭ 4 bendojn aŭ "zonojn", blankaj el sube kaj helgrizaj el supre, el kiuj la dua el la pinto estas tre larĝa kaj videbla. Tiu karaktero nomigas la specion kaj en la komuna nomo kaj en la latina scienca nomo kie albonotatus estas kunmetaĵo de du radikoj kiuj signifas respektive "blanka" kaj "markata". La vaksaĵoj kaj kruroj estas flavaj.
Nematuruloj estas similaj escepte pro la malgrandaj blankaj punktoj en la brusto kaj la vosto kun mallarĝaj grizaj kaj nigraj bendoj kaj larĝa malhela pinto. La plenkreskuloj de Zonvosta buteo similas al tiuj de Nigra buteogalo sed ĝi estas pli malgranda kaj havas pli da blankaj zonoj en vosto.
La plumaro de tiu birdo ege multe similas al tiu de la Meleagra katarto, kaj la Zonvosta buteo ŝvebas per siaj flugiloj tenataj horizontale, ekvilibre de flanko al flanko, kiel faras Meleagraj katartoj kaj ofte en ties akompanado. Ĉar Meleagraj katartoj rare predas sanajn animalojn, kelkaj ornitologoj kredas, ke tiu kamuflimito klopodas ke eventuala predanimalo ne estu alarmata kiam Zonvosta buteo superflugas (Clark 2004). Birdogvidistoj avertas kontraŭ konfuzo de tiu specio kun la multe pli komuna Meleagra katarto, sed je netroa distanco oni povas vidi ties malgrandon, la tipan butean formon de flugiloj kaj kapo kaj la palan strion de vosto.
La alvoko estas laŭta krio descenda je la fino. Ĉe almenaŭ kelkaj birdoj, estas kruta ascendo laŭtona (kiel rompo ĉe voĉo falsetto) meze kaj same kruta denove.
La teritorioj de la Zonvosta buteo estas partoj de Arizono, Nov-Meksiko, kaj okcidenta Teksaso al suda Brazilo, Paragvajo, Bolivio, kaj norda Argentino. Vintre ili ĝenerale retiriĝas el la usona parto de siaj teritorioj. Ili foje vagadas for de siaj normalaj teritorioj, kaj tiu birdo estis almenaŭ unufoje vidata en Nov-Skotio. Ties habitato estas kanjonoj kun malfermaj arbaroj en aridaj aŭ duonaridaj regionoj, kvankam tiuj birdoj povas ĉasi for de kanjonoj.
La nesto estas tipa de buteoj: granda amaso de bastoneteroj konstruita en kanopea pinto de arbo (kutime alta) aŭ sur klifo. La ino demetas 2 aŭ 3 blankajn ovojn, ofte markataj je bruna.
Sándor Józsa
JÓZSA Sándor (jo:ĵa), Alexandre Józsa estis hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Koloĵvaro, ? ? 1910 kaj mortis en Francio (Barbizon), ? ? 1989.
Biografio
Sándor Józsa abiturientiĝis en Arad, pli poste li studis en la Hungara Belarta Altlenejo de Budapeŝto ĉe János Vaszary. En 1936 oni arestis lin kaj lian edzinon (pentristino Ilona Fiszl) pro ilia komunista agado. En 1938 ili elmigris en Parizo, kie li enskribiĝis en la École Supérieure des Beaŭ Arts. Inter 1958-64 li faris libroilustraĵojn kaj desegnofilmojn.
Eckernförde
Eckernförde (dane: Egernførde, Egernfjord) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rendsburg-Eckernförde de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Uhorská Ves
Uhorská Ves (hungare Magyarfalu [madjarfalu], germane Ungereiden) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Uhorská Ves situas laŭ maldekstra bordo de Váh (kun ponto), laŭ aŭtovojo Žilina-Poprad. Liptovský Mikuláš troviĝas je 5 km.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la ŝtonepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1230, poste en 1239 en latina formo Polko de villa Mogorfolu. En 1715 6 familioj pagis impostojn. En 1787 177 vilaĝanoj loĝis en 25 domoj, en 1828 238 vilaĝanoj loĝis en 24 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Magyarfalu 287 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Liptó, al distrikto de Liptovský Mikuláš, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Uhorská Ves 444 homoj, (427 slovakoj).
(8507) 1991 CB1
Ĝia diametro, inter 1 kaj 2,3 km, estis krude taksata, laŭ hipoteza albedo inter 0,2 kaj 0,04.
Ĝia klinita orbito krucas tiuj de Venuso, de Tero kaj de Marso; sed ĝi restas sufiĉe malproksima de ĉi-tiuj du lastaj planedoj pro sia orbita klinangulo.
Ĝi pasas multe pli proksime de Venuso:
Listo de arkeologiaj lokoj kun nacia intereso (Francio)
La listo de arkeologiaj lokoj kun nacia intereso estis listo kreita de franca ŝtato, entenanta la arkeologiaj lokoj, kiuj estas konsiderataj kiel havantaj intereson pravigantan necesecon, por konduki prifosadojn, akiri permeson je nacia nivelo (de ministerio pri Kulturo, laŭ opinio de Nacia Konsilio pri Arkeologia Esplorado ( Conseil national de la recherche archéologique), male al aliaj lokoj, kiuj necesigas permeson nur je regiona nivelo (de regiona prefekto, laŭ opinio de Interregiona Komisiono pri Arkeologia Esplorado).
Tiu proceduro, dfifinita per artikolo 4 de dekreto de la, estis nuligita per dekreto de la.
Tiu listo estis starigita per dekreto de ministerio pri Kulturo, laŭ opinio de Nacia Konsilio pri Arkeologia Esplorado. La unua tiutipa dekreto estis publikigita la, kaj modifita per du aliaj dekretoj, la unua en la  , kiu aldonis du lokojn al la listo, la alia en la  , kiu forigis unu.
Referencoj
Sur "Légifrance" :
Příčina
Příčina estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Rakovník, en Mezbohemia regiono proksimume 6 km sudokcidente de Rakovník. Vivas ĉi tie. Al la municipo apartenis ankaŭ solejo Divín.
Historio
Unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1357.
Courrendlin
Geografio
Courrendlin situas ĉe la suda marĝeno de la Valkaldrono de Delemonto, ambaŭflanke de la rivero Birs. Sude de Courrendlin la rivero Birs trapasas en impona ravino, la tiel nomita Ravino de Moutier (Gorges de Moutier), la montoĉenon de la Falda Ĵuraso. Al Courrendlin apartenas krom la ĉefvilaĝo mem ankaŭ la industria setlejo Choindez. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 11,07 km², de kiuj 41% estas kovritaj de arbaro, 45% servas por agrikulturo kaj 13% por setlado.
Najbaraj komunumoj
Courrendlin limas en nordoriento al Courroux, en oriento al Rebeuvelier, en sudoriento al Roches (BE), en sudokcidento al Vellerat, en okcidento al Châtillon, en nordokcidento Rossemaison, kaj en nordnordokcidento al Delemonto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Courrendlin datiĝas el la jaro 866 kiel Rendelana Corte.
Laŭ diversaj dokumentoj en la 9-a jarcento la Abatejo Moutier-Grandval estis bienposedanto en Courrendlin. Dum mezepoko Courrendlin apartenis al la paroĥaro Moutier-Grandval, kiu estis sub la regado de la Princabatejo Bazelo. Dum la reformacio Courrendlin rezistis al la bernaj reformigaj penadoj kaj konservis la katolikan kredon. Ĝis 1797 Courrendlin estis unu el la grandmajorejoj de la Abatejo Moutier-Grandval. Ek de 1897 ĝis 1815 ĝi apartenis al Francio, unue kiel parto de la departemento Mont-Terrible kaj poste ek de 1800 de la departemento Haut-Rhin. En la jaro 1815 la Viena Kongreso atribuis la regionon al la svisa Kantono Berno, kaj Courrendlin estis atribuita al la berna distrikto Moutier. En la jaro 1975 la loĝantaro de Courrendlin voĉdonis por la aliĝo al la fondota Kantono Ĵuraso. Tial la komunumo ek de la 1-a de januaro 1979 apartenas al la distrikto Delemonto de la tiam fondita nova kantono.
Jam en la jaro 1598 la princepiskopo de Bazelo konstruigis en Courrendlin altfornon, kiu funkciis ĝis 1870.
Hans Jakob Christoffel von Grimmelshausen
Hans Jakob Christoffel VON GRIMMELSHAUSEN [hans jakob kristofel fon grimelshaŭsen] (naskiĝis 1621 aŭ 1622 en Gelnhausen (Hesio), mortis la 17-an de aŭgusto 1676 en Renchen) estis la plej grava germana verkisto de la baroko.Grimmelshausen naskiĝis kiel filo de protestanta familio, sed frue perdis siajn gepatrojn. Kiel soldato li partoprenis la Tridekjaran Militon, ekde 1648 li laboris i.a. kiel oficisto kaj gastejestro, kaj antaŭ sia edziĝo en la jaro 1649 li transiris de la protestantismo al la katolika eklezio. La verkadon li komencis ĉirkaŭ la jaro 1658.
Lia ĉefverko Der abentheuerliche Simplicissimus Teutsch, kiu unuafoje aperis en 1668 (sur la titolpaĝo kaŝcele antaŭdatita je "1669"), priskribas la vivon de la simpla popolo dum la Tridekjara Milito. Ĝi (parte) sekvas la tradicion de la hispanaj kaj francaj fripono-romanoj (fake t.n. pikareska romano) kaj nuntempe estas rigardata unu el la plej gravaj verkoj de la germana baroko (vd. apartan artikolon).
Kihniö
estas komunumo en Finnlando. Ĝi apartenas al la provinco Pirkanmaa kaj ĝis 2009 apartenis al la pli vasta gubernio Okcidenta Finnlando. La komunuma areo estas, el kio estas akvo. La 31-an de decembro 2020 la komunumo havis loĝantojn.
Apostolo Zeno
Apostolo ZENO (11a de decembro 1669 en Venecio – 11a de novembro 1750 en Venecio) estis itala poeto, libretisto, ĵurnalisto kaj beletristo.
En 1691 li estis inter la fondintoj de la Accademia degli Animosi. En 1695, li komponis sian unuan libreton, Gli inganni felici, kio atingis grandan sukceson, kio faris lin enmoda libretisto. El 1705, li laboris kun Pietro Pariati, retenante la teatrajn scenojn por si mem kaj lasante al Pariati la komponon de la libretoj.
En 1710 kun Scipione Maffei, Antonio Vallisneri kaj sia frato, Pier Caterino Zeno, li fondis la Giornale de' letterati d'Italia, en la ideo ke necesas ke "Italoj mem faru sian propran gazeton... pruvante ke la bona senco, erudicio kaj naivo neniam mankis inter ni, kaj nune pli ol iam ili floras." La tri-monata publikaĵo havis prestiĝajn kontribuantoj kiel Scipione Maffei, Antonio Vallisneri, Eustachio Manfredi, Ludovico Antonio Muratori, Giovanni Battista Morgagni, Giambattista Vico, Bernardino Ramazzini.
Zeno verkis la libretojn por 36 operoj kun historiaj kaj mitologiaj temoj, kiel Gli inganni felici (1695), Odoardo (1695) Faramondo (1698), Lucio Vero, Imperatore di Roma (1700), Griselda (1701), Merope (1711, Eldono, 1727), L'Ambleto (1712), Alessandro Severo (1716), T'Euzzone (1719), Ormisda (1721), Artaserse (1724), Semiramide (1725), Il Valdemaro de Domenico Sarro (1726), Astarto (1730), Caio Fabbricio (1733), Euristeo (publikigita en 1757), kaj Sesostri re d'Egitto (Praga eldono de 1760) same kiel 17 oratorioj, inklude Giuseppe (1722), Gioaz (1726), David umiliato (1731). Inter liaj literaturaj verkoj, la Dissertazioni vossiane estas aldonoj kaj korektoj al De historicis latinis de Voss. Liaj Annotazioni al la Biblioteca della eloquenza italiana de Giusto Fontanini estis publikigitaj postmorte. Lia korespondado (Epistolario) estas ampleksa.
Kurt Vonnegut
Kurt VONNEGUT, Jr. (naskiĝis la, mortis la ) estis usona verkisto ĉefe konata pro romanoj kiuj miksis ironian satiron, nigran komedion kaj sciencan fikcion.
Fruaj jaroj
Kurt Vonnegut naskiĝis al tria-generaciaj german-usonaj gepatroj en Indianapolis, Indianao. En la alt-lernejo Vonnegut laboris ĉe la unua ĉiutaga altlerneja ĵurnalo de Usono, The Daily Echo. Li mallongdaŭre studis ĉe Universitato Butler, sed eks-registriĝis, kiam profesoro diris, ke liaj noveloj ne estis sufiĉe bonaj. Li studis ĉe Universitato Cornell ekde 1941 ĝis 1942, kie li estis redaktoro de la studenta ĵurnalo kaj studis kemion. Poste, li varbiĝis en la usona armeo dum la Dua Mondmilito. Lia patrino sinmortigis la, en la Tago de Patrinoj.
Dua mondmilito kaj la fajrbombado de Dresden
La spertoj de Vonnegut kiel soldato kaj militkaptito profunde influis lian postan verkadon. Li estis antaŭa skolto dum la Ardena atako, dum kiu Vonnegut estis apartigita de sia bataliono kaj vagis sole en malamika teritorio dum multaj tagoj, ĝis li estis kaptita de la germana armeo la. Kiel militkaptito, Vonnegut travivis la fajrobombadon de Dresdeno. Vonnegut estis nur unu el sep militkaptitoj en Dresdeno, kiuj travivis en subtera viand-preparejo konata kiel "Buĉejo Kvin". La Nazioj laborigis lin por amasigi kadavrojn. Ĉi tiu okazo formis la kernon de lia plej fama majstra romano Slaughterhouse Five (Buĉejo Kvin).
Vonnegut estis liberigita de sovetiaj soldatoj en majo 1945. Kiam li reiris al Usono, Vonnegut estis premiita per la 'Purpura Koro' pro laŭ li nenotinda vundo.
Salmonedoj
La Salmonedoj estas familio de aktinopterigoj, la sola familio de la ordo Salmonoformaj. En ĝi estas inter aliaj la bone konataj salmoj kaj trutoj - la atlantikaj salmoj donas al la familio, ordo kaj genro siajn nomojn - la timalo, la koregono, kaj la onkorinko.
Disvastiĝo
La salmonedoj vivas kutime en riveroj aŭ lagoj; nur malmultaj specoj kapablas vivi en la maro, sed bezonas reveni en riverojn por formeti ovojn.
La salmonedoj nature vivas nur en la norda duonglobo, kvankam la homoj alportis ilin ankaŭ suden, en taŭgajn lokojn (ekzemple Ĉilio, Nov-Zelando).
Taksonomio
Kune kun la proksime parencaj Ezokoformaj (la ezokoj kaj parencaj fiŝoj), la salmonoformaj konsistigas la superfamilion Protacanthopterygii.
Edit Lakatos
LAKATOS Edit (lakatoŝ) estas rumanuja hungara pentristino, skulptistino naskita en Atia la 31-an de julio 1955.
Joris Hoefnagel
Joris HOEFNAGEL (konata ankaŭ kiel Georg Hufnagel) (Antverpeno, 1542 - Vieno, 1600) estis flandra artisto.
Hoefnagel estas grava figuro de la periodo de transiro inter la mezepoka pentrarto kaj la pentrarto de aĵpentraĵoj de la Renesanco. Kiel kutime en la epoko, Hoefnagel tre diverse interesiĝis: nome pri poezio, latino, ludado de variaj muzikinstrumentoj kaj parolado de kelkaj lingvoj. Ankaŭ liaj artaj kontribuoj estas variaj: li desegnis, faris mapojn, olepentraĵojn kaj ilustraĵojn. Li estis devena de riĉa familio de ŝtontajlistoj de diamantoj, kaj veturis tra Granda Britio, Francio kaj Hispanio. Dum tiuj veturoj li faris nombrajn kartografiajn desegnojn kiujn li uzis poste por realigo de atlaso sesvolumoj.
En aŭtuno 1577, post hispanaj trupoj konkeris Antverpenon, Hoefnagel kaj la kartografo Abraham Ortelius veturis suden. Dume Alberto 5-a, la duko de Bavario, nomumis lin kortega artisto. Estis tiam kiam Hoefnagel realigis sian unuan verkon pri natura historio. En 1591, Hoefnagel laboris en la kortego de la germana imperiestro Rudolfo la 2-a, fama pro sia kabineto de kuriozaĵoj pro kio li preskaŭ malatentis la statajn aferojn. Hoefnagel helpita de sia filo, Jacob Hoefnagel (1575-1630), pentris la zoologiajn trezorojn de la imperiestro. Tiu verko, konservita en la Nacia Biblioteko de Vieno, nome la Hofbibliothek, estas komponita de 90 olepentraĵoj pri birdoj kaj elstare inkludas ankaŭ ilustraĵon de dodo.
Inter aliaj ilustritaj verkoj de Hoefnagel elstarindas Civitates Orbis Terrarum (La urboj de la mondo) (1572) de Georg Braun (1541-1622), pastro de la Katedralo de Kolonjo. Tiu estis la unua atlaso dediĉita al la urboj de la mondo kaj inkludas 363 planojn kiuj priskribas 480 urbojn. Tiu libro ege populariĝis kaj reeldoniĝis regule ĝis la 18-a jarcento. Tiu atlaso estis antaŭita, en 1570 de la verko Theatrum orbis terrarum de Abraham Ortelius (1527-1598). Li veturis tra Hispanio el 1563 ĝis 1567, kie eble li koincidis kun Anton van den Wyngaerde, kiu estis plenumante similan komision por Filipo la 2-a.
NGC 7707
NGC 7707 (aliaj indikoj — UGC 12683, MCG 7-48-12, ZWG 533.14, NPM1G +44.0415, PGC 71798) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Datça
Datça estas nomo de distrikto kaj la centra urbo de la distrikto, en provinco Muğla, Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando, kaj situas mezvoje tra duoninsulo Datça. La distrikto havas ĉirkaŭ 14.000 loĝantojn.
Stacio Kanazawa
Stacio Kanazawa (japane: 金沢駅 [Kanazaŭa-eki], angle: Kanazawa Station) estas fervoja stacio en Kanazaŭa, Gubernio Iŝikaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Hokuriku (ĉefa) kaj 1 linion de Fervojo IR Ishikawa: Linio IR Ishikawa kaj 1 linion de Fervojo Hokuriku: Linio Hokutetsu-Asanogawa.
Martinez (Kalifornio)
estas urbo de Usono. Ĝi situas en la subŝtato Kalifornio, en la okcidenta parto de Nordameriko kaj estas la administra centro de la kantono Contra Costa. Laŭ la stato de la censo en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Iuj pretendas, ke el Martinez devenas la koktelo martinio.
Jenő Ferenc Kiss
Biografio
Jenő Ferenc Kiss frekventis belartan mezlernejon en Szeged (1974–1978), li studis en Belarta Altlernejo de Budapeŝto (1981–1986). Lia ĉefinstruisto estis Miklós Borsos. En 1986 li ricevis stipendio]]n de Csongrád. Post siaj studoj li ekinstruis en la menciita mezlernejo. En la jaroj 1991 kaj 1992 li partoprenis en kreadoj en la artistkolonio en sia naskiĝurbo, en 1993 li estis en simpozio en Püspökladány. Li ricevis 4 premiojn inter 1993-2007.
Sankta Ripsime
Ripsime aŭ Hripsime (armene Հռիփսիմէ) estas « romia » virgulino martirigita kun ŝiaj samreligianoj en 301 en Armenujo. Kune kun Gregorio la Iluminanto kaj Gajane, Ripsime estas unu el la tri plej gravaj sanktuloj de la Armena Apostola Eklezio.
Biografio
Agathange estas la ĉefa historia fonto pri la historio de Ripsime, Gajane kaj la aliaj 40 samreligianoj konataj kiel virgulinoj romiaj sed pli verŝajne originaj el unu el la orientaj provincoj de la Imperio. Laŭ la tradicio, la romia imperiestro Diokleciano profunde enamiĝis pro la beleco de Ripsime, okazigante la fuĝon al Armenujo de la abatino Gajane kaj de la aliaj virgulinoj inkluzive de Ripsime; la armena reĝo Tiridates la 3-a ankaŭ enamiĝis je Ripsime, kaj pro ŝia malakcepto, li mortigis ŝin en la jaro 301. Tre problable la armena reĝo mortigis ilin post la denuncado de la provincestro el kie fuĝis la virgulinoj. La lango de Ripsime estis elbuŝigita, la stomako malfermita, blindigita kaj la korpo dispecigita.
Ĉiam laŭ Agathange, la reĝo transformiĝis en apro ĝis lia propra kristaniĝo pere de la sanktulo Gregorio la Iluminanto. Laŭ la tradicio Kristo aperis al la sanktulo kaj indikis la lokon kie la virgulino estis martirigita, kie Gregorio konstruigis maŭzoleon, detruita en la 7-a jarcento kaj anstataŭita de la nuna preĝejo Sankta Ripsime en Eĉmiadzin.
Kulto
Ripsime kaj ŝiaj samreligianinoj estis la unuaj kristanaj martiroj (almenaŭ la konataj) de Armenio. Ŝia kultado disvolviĝis ĉefe ekde la 7-a jarcento, per la rimarkinda konstruado de pluraj religiaj konstruaĵoj longe de Vagharchapat, kiel ekzemple Varagavank.
Sakta Ripsime estas memorigata 8 semajnojn post Pasko (Armena Apostola Eklezio, kaj la 29-a de septembro la Romkatolika Eklezio.
Liberbank
Liberbank estis hispana banko kun sidejo en Madrido konstituita en 2011 pere de ŝtatregata kunigo (Sistema Institucional de Protección (SIP)] de Cajastur, Caja de Extremadura kaj Caja Cantabria, al kiu ili alportis kaj aktivojn kaj pasivojn de la bankonegoco de ĉiu ŝparkaso. La 30an de julio 2021, okazis ĝian absorbon fare de Unicaja Banco. Oni antaŭvidis, ke la oficejoj devenaj de Liberbank ŝanĝu sian markon en 2022.​
Je 30a de junio 2021, la aktivoj de Liberbank estis de 46 654 milionoj de eŭroj kaj tial ĝi estis tiam la dekunua financa ento en Hispanio laŭ kvanto de aktivoj. Samdate ĝi havis 575 oficejojn kaj 3 736 dungitojn. Ĝi estis indikita en la Borso de Madrido (LBK).
1676
1676 estis superjaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1676 post Kristo okazis, interalie:
Eckersdorf
Eckersdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bayreuth kaj en la distriktaro Supra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zolotarovo (Ukrainio)
Zolotarovo, origine ukrainie Золотарьово, hungare Ötvösfalva, slovake Zlatáry estas vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Ĥust.
21355 Pikovskaya
21355 Pikovskaya estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono),
Zolotarovo (Ukrainio)
Koordinatoj:48.18083°N, 23.50167°W
21355 Pikovskaya
Nomo
Ĝia nomo honoras Olga Pikovskaya, finalistinon en 2005 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Midwood High School en Broklino (Nov-Jorkio, Usono).
Zolotarovo (Ukrainio)
Historio
En 1910 vivis en Ötvösfalva 2032 loĝantoj, (1957 rumanoj, 66 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Máramaros, al distrikto de Huszt, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon Karpata Ukrainio kun ĉefurbo de la proksima Ĥust. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Zolotarovo. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Famulo
En la vilaĝo naskiĝis grekokatolika pastro kaj filozofo Vazul Dohovics.
Gusztáv Grossmann
Gusztáv Grossmann [gustAv grosman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Grossmann Gusztáv' estis hungara fizikisto, inventisto.
Vadim Glowna
Vadim GLOWNA (n. 26-an de septembro 1941 en Eutin; mortis la en Berlino) estas germana aktoro, reĝisoro, scenaristo kaj filmproduktisto.
Gusztáv Grossmann
Gusztáv Grossmann naskiĝis la  en Budapeŝto. Li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Gusztáv Grossmann studis en Teknikuniversitato József, poste en Zuriko, kie li akiris diplomon en 1900. Li laboris en Berlino en firmao Siemens–Halske, kie li okupiĝis pri maŝinoj de ikso-radioj. En 1932 li forlasis la industrion kaj li okupiĝis nur pri scienco. Post 3 jaroj li inventis la tomografon. En 1942 li hejmenvenis kaj li havis postenon en la onkologia instituto.
Vadim Glowna
Vivo
Glowna naskiĝis en 1941 en la holstinia distrikturbo Eutin, alkreskis post la separiĝo de siaj gepatroj kiel nesufiĉe prizorgata infano en militdetruita Hamburgo. La pola familia nomo Glowna (de pola główna = kiel ĉef-; (fem.) esenca) ne estas la nomo de lia biologia patro, sed de lia ŝatata sociala patro, la dua edzo de lia patrino. La familia vivo ne estis amoplena, ĉar la patrino devis mastrumi propran florvendejon. Li do junaĝe plurfoje forfuĝis, proprainiciate plurajn tagojn vagabondante kaj restante for sen informo. Komencitan studon de teologio li antaŭtempe ĉesis. Juna Glowna trabatis al si la vojon per laboroj kiel maristo, hotelpaĝio, taksiŝoforo kaj ĵurnalisto, ĝis kiam li per laboro kiel statisto ekideis studi ĉe aktorolernejo. Tuj post la aktoredukado Gustaf Gründgens engaĝis lin por la ensemblo de la hamburga teatrejo.
Novembre 2006 ekis la unua kinofilmo de Glowna ekde dek kvar jaroj. Das Haus der schlafenden Schönen baziĝas sur la libro Die schlafenden Schönen (germana titolo) de Yasunari Kawabata. Lin instigis al ĉi tiu projekto Bodo Kirchhoff, verkisto amikiĝinta kun li. Glowna verkis la scenaron, reĝisoris, ĉefrolulis kaj produktis la filmon. En ĉi tiu filmo Maximilian Schell kaj Angela Winkler tenis pluaj esencajn rolojn. Ne nur artisme la projekto estis riska, ankaŭ korpe Vadim Glowna iris ĝis siaj limoj. La aktoro kaptis dum filmfestivalo en vezikon ĉe la piedo. Pro la filmlaboroj li nur post 14 tagoj konsultis kuraciston. Tiam la inflamiĝo jam tiom progresis, ke la dika piedfingro devis esti amputita.
En septembro 2006 eldonejo Ullstein publikigis sub la titolo Der Geschichtenerzähler – Erinnerungen la memoraĵojn de Glowna.
Glowna havas unu filon, filmkomponiston Nikolaus Glowna (n. 1961).
Kinofilmoj
Bei allen genannten Spielfilmen schrieb Glowna auch das Drehbuch.
Televido
Krome pluraj reĝisoradoj por televidserioj kiel Peter Strom (1988 kaj 1996), Siska (inter 1998 kaj 2006 entute 6 serieroj) kaj Der Alte (ekde 1996, ĝis nun 17 serieroj).
Televidfilmoj (selekto)
Krome prezentadoj en televidserioj en Der Kommissar, Derrick, Der Alte, Tatort, Ein Fall für Zwei, Rosa Roth, Das Traumschiff, Die Männer von K3, Polizeiruf 110 samkiel en la policfilmo-serio Nachtschicht („Nachtschicht – Tod im Supermarkt“). Der letzte Zeuge (Bitter im Abgang)
Kabineto Wenckheim
Kabineto Wenckheim estis la kvina (preskaŭ sendependa) registaro en Hungario depost Aŭstra-hungara interkonsento. Ĝi gvidis la landon nur dum duonjaro en 1875.
Historio
Kabineto Wenckheim ricevis mandaton laŭ rezulto de tutlandaj elektoj, kiu portis furoran sukceson de la kabineto, ja parto de la opozicio aliĝis al la gvidanta partio. Spite tion la ministroj nur parte ŝanĝiĝis. Ili ja estis parte konataj el la pli frua kabineto. La ministro pri financo establis novan bankon, la buĝeto stabiliĝis. Wenckheim transdonis la potencon post duonjaro al Kabineto Kálmán Tisza.
Villares del Saz
Villares del Saz [bijAres] estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono Kastilio-Manĉo.
Tešanovci
Tešanovci, hungare Mezővár estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en municipo de Moravske Toplice.
Situo
Tešanovci situas parte sur ebenaĵo, parte sur deklivoj, laŭ vojo Moravske Toplice-Dobrovnik.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1340. En la 16-a jarcento la turkoj bruldetruis la komunumon. Dum la hungara regado oni nombris en Mezővár 171 domojn kaj 906 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio.
Villares del Saz
Situo
Villares del Saz estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Manĉo en la sudokcidenta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 851 m; je 51 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 70.2 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°50′25″N 2°30′12″Ok.
Perőcsény
Perőcsény [perOĉEnj] estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szob.
Situo
Perőcsény situas en kaldrono de montaro Börzsöny, fine de sakovojo.
Historio
Sur 715 m-ojn alta montopinto, kiu troviĝas 4 km-ojn for de la vilaĝo konstruiĝis fortikaĵo en la 13-a jarcento. Ĝi estis nomumita pri posedanto Salgó, sed estas iom for alia pli fama fortikaĵo Salgó. La tiea fortikaĵo estis detruita en la 15-a jarcento pro reĝa kondamna juĝo.
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1398 en formo Pereuchean. En Perőcsény migra poŝto servas.
Vidindaĵoj
Nuntempe estas videbla krom la kalvinana preĝejo (Perőcsény) la malnova kelovico.
Villares del Saz
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Knido (urbo)
Knido (Κνίδος, Cnidus) estas antikva havenurbo en sudokcidenta Azio, Kario, sur pinto de la duoninsulo Reşadiye, ĉ. je 35 km for de Datça, kontraŭ la insulo Kos (Istanköy). Famas ties templo de Afrodita.
Cinciș-Cerna
Cinciș-Cerna [ĉinciŝ-ĉerna] (hungare: Csolnakoscserna) estas komunumo en Rumanio sude de Hunedoara. En 1910 ĝi havis 388 loĝantojn (rumanoj); en 1992 783 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1360. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Hunyad vármegye). Ĝi fondiĝis per la unuiĝo de Cinciș kaj Cerna en 1964. Administre ĝi apartenas al la komunumo Teliucu Inferior.
Knido (urbo)
La urbo estis grava komerca centro, sed famis ties medicina lernejo, observatorio de Eudoksos. La urbo estis fondita de doroj kaj membro la dora Pentapolis. Ĉ. 580 a.K. la urbo estis sicilia kolonio, ekde 564/5 ĝi estis sub persa regado. Poste ĝi batalis kun Ateno kontraŭ la persoj, sed la ligo rompiĝis en 412 aK. En la urbo ekfloris la demokratio en la 4-a jarcento a.K., en la 3-a jarcento a.K. la urbo venis sub influon de la Ptolemea Egiptio. La urbo estis jure sendependa en la romia provinco Asia. La urbo senhomiĝis en la 7-a jarcento.
Piaristoj
Piaristoj estas anoj de la katolika vira ordeno Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum (mallonge: SP). La membraj sacerdotoj precipe laboras en klerigado kaj lernejoj por malriĉuloj.
Knido (urbo)
La elfosadoj komenciĝis en 1857–59 kaj poste rekonstruis grundan desegnon de la urbo.
La urbo iam estis sidejo de episkopo kaj estas hodiaŭ plu titulara episkopujo Cnidus de la romkatolika eklezio.
Divín (Příčina)
Divín estas solejo en Ĉeĥio, parto de municipo Příčina en distrikto Rakovník. La 15-an de oktobro 2006 ĉi tie vivis 5 loĝantoj.
(33073) 1997 WU16
(33073) 1997 WU16 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la dum la kampanjo Near Earth Asteroid Tracking (NEAT), elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
Divín (Příčina)
Historio
Tiu ĉi bieneto estiĝis proksimume en la 16-a jarcento kiel lombardeja gastejo por komercistoj veturantaj sur vojo Hřebečská cesta. Tiel ĉi ĝi servis ĝis tiu tempo, ol la gastejo dividiĝis kaj ambaŭ domojn alproprumiĝis fratoj, kiuj havis la gastejon.
(33073) 1997 WU16
Ĝia orbito ekstere tanĝas tiun de Marso, sed ne trairas ĝin. Ĝia marsa MOID estas 0,283985 astronomia unuo (42,484 milionoj da km).
Ĉernobilo
Ĉernobilo aŭ Ĉornobilo (Чорнобиль Ĉornobil, Чернобыль Ĉernobil) estas urbo en la nordo de Ukrainio, apud la landlimo kun Belorusio. Ĝi lokiĝas je 60 km norde de la ĉefurbo Kievo.
Ĝi estis ĉefa komunikada nodo kaj grava centro de komerco, precipe en la 19-a jarcento.
Pola-bolŝevika milito
27.04.1920: Venko de pola armeo dum militiro al Kievo en la dutaga batalo apud Ĉernobilo — dum sturmaj atakoj sub komando de la pola generalo Władysław Sikorski bolŝevikoj fuĝis post fortaj kontraŭstaroj, la batalo estis memorigita sur tabulo de la Tombo de Nekonata Soldato en Varsovio
Bibliografio
Jurij Ŝĉerbak: Ĉernobil. Moskvo 1990.
Kromaj signifoj
La komputila viruso CIH estas kutime kromnomata Ĉernobilo, ĉar ĝi aktiviĝas ĉiujare la 26-an de aprilo, je la datreveno de la akcidento en la Ĉernobila atom-elektrejo.
Plejado (Francaj poetoj)
Plejado (France Pléiade) estas indiko de grupo da poetoj, kiu formiĝis ĉirkaŭ 1550 en Parizo. Jean Dorat estis rektoro kaj instruis ĉe la tiea Collège Coqueret, kie interalie estis liaj lernantoj Ronsard, De Baïf kaj Du Bellay. Dorat instruis ilin pri la greka kaj latina klasika literaturo kaj ankaŭ pri la tiuepoka itala literaturo. Ĉi tiuj poetoj-amikoj eklaboris sub komuna nomo La Brigade. Samtendenca grupo estiĝis ĉe Collège Boncourt, kie la humanisto Muretus instruis interalie al Jodelle, Grévin (ne konsiderita kiel membro de la sep verkistoj de la Plejado) kaj Belleau.
Ambaŭ grupetoj sin trafis kaj ankaŭ Peletier kaj Pontus de Tyard apartenis al la grupo, kiu prenis la nomon Plejado de la klasika Plejado en Aleksandrio dum la epoko de l' Ptolemeoj.
Ili strebis al riĉigo de la nacia Franca literaturo anstataŭ verki Latine. Novajn ĝenrojn plenajn je sento - epopeo, tragedio, odo kaj soneto - ili preferis ol la ĝistiamajn kiel epigramo aŭ satiro.
Teknika Universitato (Vieno)
La edukpropono de la universitato atingis ampleksan internacian kaj enlandan agnoskon.
Apafi la 2-a
APAFI la 2-a Mihály Apafi estis reganto de Transilvanujo naskiĝinta la 13-an de oktobro 1676 kaj mortinta en Vieno la 1-an de februaro 1713. Li estis la edzo de Katalin Bethlen.
Kariero
Oni elektis Apafi la 2-an reganto en 1681 jam dum la vivo de lia patro Apafi la 1-a. Post la morto de lia patro anstataŭ li regis registara konsilantaro. Leopoldo la 1-a ne firmigis lian regantecon, male en 1693 oni portigis lin en Vienon. Li ricevis titolon de princo kaj 10,000 florinojn pojare. Li neniam revenis en Transilvanujon.
Jeb Bush
Komerca kariero
Ekde 1974, Bush laboris en la internacia fako de la Teksasa Komerca Banko. En 1977 li fondis ties venezuelan branĉon, kiun li ankaŭ estris dum iom da tempo. Post la prezidenta balotado de 1980, li transloĝiĝis al Miamio (Florido) kaj forlasis bankadon por nova kariero en terpeca komerco. Dum la sekvaj jaroj li entreprenis diversajn komercajn agadojn kaj fariĝis riĉa.
Politika kariero
Jeb Bush servis kiel la 43-a ŝtatestro de Florido (1999 — 2007), post nesukcesa provo pri tiu ofico en 1994. La li anoncis sian kandidatiĝon por la Respublikana nomumo kiel prezidenta kandidato en la baloto de novembro 2016. Post malsukcesa rezulto en la antaŭbaloto en Sud-Karolino, la li malaktivigis la kampanjon.
(136564) 1977 VA
(136564) 1977 VA estas tre malgranda terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝia tre discentra orbito ekstere, malproksime tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso kun febla orbita klineco.
Vilmos Wolf
Vilmos Wolf [vilmos volf], laŭ hungarlingve kutima nomordo Wolf Vilmos estis hungara advokato, ĵurnalisto, redaktoro. Lia familia nomvarianto estis Wolff, lia pseŭdonimo estis Don Diego. Vilmos Wolf naskiĝis la en Törökkanizsa (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Novi Kneĵevac en Serbio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Vilmos Wolf devenis el juda familio. Li frekventis mezlernejojn en Szabadka kaj Szeged, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Jam dum la studentaj jaroj li estis ĵurnalisto en gravaj gazetoj. En 1880 li malfermis advokatan atelieron en Budapeŝto. Li specialiĝis pri gravaj krimaj aferoj. En 1888 li fondis advokatan revuon, kiun li redaktis ĝis 1920. Li ricevis la titolon kortega konsilisto en 1916.
11751 Davidcarroll
11751 Davidcarroll estas asteroido de la asteroida zono, en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research)  elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras David Carroll, kiu mentoris finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Plano West Senior High School, Plano (Teksaso).
Alexandre-Théodore Brongniart
Alexandre-Théodore Brongniart (1739-1813) (n. en Parizo, 🇫🇷, 15-a de februaro 1739 - m. en Parizo, 🇫🇷, en la 6-a de junio 1813) estis franca arkitekto, kaj kreinto de sennombraj neoklasikaj konstruaĵoj en Parizo, inter ili troviĝas la Palaco Brongniart, diversaj privaj hoteloj, la Tombejo Père-Lachaise, kaj la Valorborso el Parizo.
Liaj projektoj
<Gallery> Dosiero:Perelle_and_Langlois_-_La_Maison_du_p%C3%A8re_Lachaise,_Mont-Louis.jpg| Tombejo Père-Lachaise Dosiero:Vic_Hotel_princes_Monaco_v_gen.jpg| Hotelo de Monako Dosiero:P1030092_Paris_VIII_rue_des_Mathurins_rwk.JPG| Dombloko en la strato des Maturins Dosiero:Entrée du Lycée Bonaparte, ci-devant Cloître du Capucins, Rue Ste. Croix Chaussée d'Antin.jpg| Liceo Condorcet </Gallery> <Gallery> Dosiero:Paris_hotel_bourbon_conde_jardin.jpg| Hotelo Bourbon-Condé Dosiero:Eglise_de_Romainville.JPG| Preĝejo de Sankta Germano de Auxerre Dosiero:H%C3%B4tel_de_Beaumont_002.JPG| Hotelo de Masseran Dosiero:Palais_Brongniart.JPG| Palaco Brongniart, sidejo de la Borso de Parizo </Gallery>
Stargate Atlantis
Stargate Atlantis (Stela Pordego: Atlantido) estas uson-kanada scienc-fikcia televidserio kreita de Brad Wright kaj Robert C. Cooper. Ĝi estas derivita de Stargate SG-1 kaj havas 100 epizodojn, po 20 en 5 sezonoj.
Scenaro
Stargate Atlantis temas pri internacia teamo de militistoj kaj sciencistoj, kiuj foriris de Tero por esplori la legendan urbon Atlantis, en fora galaksio, Pegazo. De tie ili esploras la galaksion pere de aparato nomata stelpordego, kiu ebligas tujan vojaĝon inter planedoj.
La epizodoj ĉefe temas pri malkovro de novaj mondoj, estigo de amikaj rilatoj, serĉado de teknologio de Antikvuloj (la eksterteranoj, kiuj konstruis Atlantis kaj la stelpordegojn) kaj batalo kontraŭ malamikaj popoloj.
Stargate Atlantis okazas en la sama fikcia universo kiel Stargate SG-1. La du serioj estas parte samtempaj (la 8-a sezono de SG-1 okazas samtempe, kiel la 1-a de Atlantis) kaj en pluraj epizodoj okazas interkruciĝo inter ili.
Karl von Holtei
Karl von HOLTEI (naskiĝis la 24-an de januaro 1798 en Breslau, mortis la 12-an de februaro 1880 samurbe) estis germana verkisto, aktoro, deklamisto, reĝisoro kaj teatro-direktisto.Ekde la 30-a de majo ĝis la 4-a de oktobro 1835 li direktis, post antaŭa okupiĝo ĉe la Teatro en la Jozefurbo je Vieno, das Theater in Baden ĉe Vieno. Ekde 1837 ĝis 1841 li estis direktisto de la tiam germanlingva teatro en Rigo, por kiu li dungis junan Richard Wagner kiel kapelmajstron. Lia rakonto Ein Mord in Riga [Murdo en Rigo] estis unu el la unuaj germanlingvaj krimromanoj.
Verkado
Holtei provis valorigi la germanan lingvon kompare kun la franca (el kiu tiam ankoraŭ la plej multaj germanaj literaturaĵoj kaj teatraĵoj estis traduktitaj), uzante plej diversajn dialektojn. Tiu ĉi stilrimedo ne ekzistis en la franca. La valorigon de la dialektoj kompare kun la normlingvo li komprenis ne laste kiel valorigo de la burĝa kompare kun la nobela. Kvankam ano de la malalta nobelaro, li klopodis peri inter nobelaro kaj burĝaro anstataŭ akcenti la konfliktojn, kiuj eksplodis en la revolucioj de 1830 kaj 1848. Pro tio liaj pecoj estas pli nepolitikaj, ne pli ol patrujamaj kiel Der alte Feldherr [La maljuna strategiisto]. Ili okupiĝas bidermajrasence ĉefe pri la privateco kaj pritraktas aktualajn sociajn problemojn kiel la libereco de kunulelekto por la geedzeco. Je tio ili apelacias al la toleremo de la publiko. Famiĝis el la farsoj de Holtei Die Berliner in Wien kaj Die Wiener in Berlin, en kiuj li laboris kun dialektaj diferencoj. Lia melodrama opero Des Adlers Horst restis kelktempe en la repertuaro.
En 1882 starigitis por li Holtei-monumento en Vroclavo kiu bedaŭrinde detruitis en 1945.
Maria Angelova
Maria Angelova estas nomo de du personoj:
UGR
La vorto havas plurajn signifojn:
Bones
"Bones" (株式会社 ボンズ) estas japana anime-studio, fondita de laborantoj de la studio "Sunrise" en Oktobro de 1998. "Bones" estas fama precipe dank' al anime-serioj "Darker than Black", "Ŝtala Alkemiisto", "Soul Eater", "RaZefon", "Lupa Pluvo".