cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nefilim
La difino Nefilim (hebrelingve: נפלים), ĉeesta en la Malnova Testamento (Torao), en diversaj nekanonaj libroj de judismo kaj en antikvaj kristanaj verkoj, referencas al popolo kreiĝinta el la hibrido inter la "Filoj de Dio" (aŭ probable "de la dioj": bnei ha-elohim, בני האלהים) kaj la "filinoj de la homoj" (vidu: Genezo 6, 1-8), aŭ gigantoj loĝantaj en Kanaano (Nombroj 13, 33). Simila termino, sed diversmaniere eldirita, estas utiligata en Ezekielo 32,27 kaj referencas al filiŝtaj armeanoj mortintaj.
Komunista Partio de Sovetunio
Historio
La unua mondmilito signife malbonigis ekonomion de la Rusia imperio. En februaro 1917, en Petrogrado okazis protestoj, kiuj transformiĝis al la Februara revolucio, sekve de kiu la Caro abdikis, la Provizora Registaro kaj la Sovetoj kaptis politikan potencon. En aprilo 1917, la Germana registaro permesis al Lenin fervojan vojaĝon de Svislando al Rusio, esperante tiel malstabiligi Rusion. Post la reveno, Lenin publikigis artikolon Aprilaj tezoj, en kiu prezentis sian strategiojn por la revolucio en Rusio. La provizora registaro rapide malstabiliĝis post la Kornilov-puĉo en julio 1917. La bolŝevikoj sukcesis kapti la potencon kaj post la dissolvo de konstitucia asembleo en 1918, la bolŝevikoj iĝis la gvidanta partio de Rusio.
Nefilim
La nomo
En la Biblio la vorto nefilim estas ofte tradukata per "gigantoj" aŭ "titanoj", dum en aliaj versioj estas preferata nefilim. La plej akreditita radiko estas la aramea "naphil" kiu laŭlitere signifas "gigantoj". Kiel diras la Biblio, la gigantoj estis komence homaj estuloj. Iuj versioj parolas pri famaj herooj, falintaj batalantoj aŭ ankaŭ pri falintaj anĝeloj.
Komunista Partio de Sovetunio
Historio
Post la morto de Lenin en 1924, multaj partiaj funkciuloj kiel Lev Trockij kaj Josif Stalin konkuris por kapti politikan potencon. Josif Stalin venkis en tiu konkuro. Dum la 1930-aj jaroj, li koncentris en siaj manoj la ĉefan povon, foriginte kaj timiginte siajn kontraŭulojn kaj la socion ĝenerale dum la Granda Purigo. La "malnovaj bolŝevikoj" kiel Lev Kamenev kaj Grigorij Zinovjev estis ekzekutitaj en tiu periodo. Lia ĉefa kontraŭulo, Lev Trockij estis murdita de NKVD-agento Ramón Mercader en 1940.
Nefilim
Bibliaj referaĵoj
En Genezo 6,1-8 oni legas: “1 Kaj kiam la homoj komencis multiĝi sur la tero kaj al ili naskiĝis filinoj, 2 tiam la filoj de Dio vidis la filinojn de la homoj, ke ili estas belaj; kaj ili prenis al si edzinojn el ĉiuj, kiujn ili elektis. 3 Kaj la Eternulo diris: Ne regos Mia spirito inter la homoj eterne, pro iliaj pekoj, ĉar ili estas karno; ilia vivo estu cent dudek jaroj. 4 Gigantoj estis sur la tero en tiu tempo, eĉ post kiam la filoj de Dio venis al la filinoj de la homoj kaj ĉi tiuj naskis al ili. Tio estis la fortuloj, tre famaj de plej antikva tempo. 5 Kaj la Eternulo vidis, ke granda estas la malboneco de la homoj sur la tero kaj ke ĉiuj pensoj kaj intencoj de iliaj koroj estas nur malbono en ĉiu tempo; 6 tiam la Eternulo pentis, ke Li kreis la homon sur la tero, kaj Li afliktiĝis en Sia koro. 7 Kaj la Eternulo diris: Mi ekstermos de sur la tero la homon, kiun Mi kreis, de la homo ĝis la brutoj, ĝis la rampaĵoj, kaj ĝis la birdoj de la ĉielo; ĉar Mi pentas, ke Mi ilin kreis. 8 Sed Noa akiris plaĉon en la okuloj de la Eternulo”.
Komunista Partio de Sovetunio
Historio
Dum la regado de Stalin, plejparto de politika potenco koncentriĝis en la manoj de la ĝenerala sekretario de la partio, elektata de la membroj de Politburoo. En 1952 tiu posteno estis alinomita al la "unua sekretario", kaj "Politburoo" al "Prezidejo". Tamen en 1966 Leonid Breĵnev restarigis la antaŭajn nomojn. Origine la ĉefan rolon en KPSU devis havi la partia kongreso, tamen post la morto de Vladimir Lenin la gvidan forton ekhavis la ĝenerala sekretario.
Nefilim
Kristana interpreto
La unuaj kritanaj apologetistoj, kiel Tertuliano kaj precipe Laktancio, konsentis kun la ideo, klare ĉeesta en Ĥanoĥ kaj en verkoj al tiu inspiriĝintaj laŭ kiuj la "filoj de Dio", nome la benei ha-elohim (בני האלהים: laŭlitere "filoj de la dioj") estus la falintaj anĝeloj. Sed aliaj, inter kiuj Aŭgusteno de Hipono distanciĝis el la ideo ke tiuj "filioj de Dio" estus anĝeloj… Aliaj opiniis ke ili estus historiaj uloj de la pasinto, diigitaj de la buŝa popola tradicio aŭ descendantoj de Kaino; aliaj opiniis ke la celo de la Tutmonda diluvo estis la elimino el la Tero de tiuj nefilim tiom orgojlaj kaj malvirtaj. Subsube, tamen, ne plaĉis la ideo ke ĉielaj estuloj povus kupliĝi kun homaj estuloj.
Komunista Partio de Sovetunio
Historio
Dum la Stalin-periodo ĉiuj partiaj organizaĵoj laboris laŭ strikta, preskaŭ milittempa reĝimo. Labortago daŭris de la 9-a matene ĝis la 6-a vespere, kun tagmanĝa paŭzo. De la 6-a ĝis la 8-a vespere okazis paŭzo, post kio laboro daŭris ĝis la 10-a aŭ 11-a vespere. Nokte en provincaj partiaj komitatoj deĵoris respondeculo. Tiu reĝimo estis nuligita nur en 1954 laŭ ordono de Georgij Malenkov.
Post la morto de Stalin en 1953, Nikita Ĥruŝĉov iĝis ĝenerala sekretario. Li kritikis kulton de personeco de Stalin, komencis politikan mildiĝon en Sovetunio. La senstalinigo influis reformajn politikistojn kiel Imre Nagy kaj Vaclav Havel, kiuj provis politikan mildigon en Hungario kaj Ĉeĥoslovakio. Tamen Sovetunio kaj aliaj landoj de la Varsovia pakto sendis siajn trupojn kaj haltigis la politikajn ŝanĝojn. Post la eksigo de Hruŝĉov, dum la regado de Leonid Breĵnev en la partio dominis konservativaj fortoj. Subpremo de la Hungara revolucio kaj de Praga Printempo malbonigis imagon pri la partio kajSovetunio ĝenerale. La Ĉina-Sovetia disiĝo kaj Afgana milito kaŭzis diplomatikan izoladon de Sovetunio.
En marto 1990 KPSU perdis pozicion de la sola gvidanta partio laŭ decido de la Supera Soveto. En novembro 1991 Prezidanto de RSFSR, Boris Jelcin malpermesis la partion en Rusio. En la nuntempa Rusio ĝian tradicion parte daŭrigas Komunista Partio de Rusia Federacio (KPRF), unu el la plej influaj politikaj partioj de Rusio.
Strukturo
La Partia kongreso elektis la Centran Komitaton (ЦК/CK), kiu, siavice, elektadis membrojn de la Politburoo. La Centra Komitato estis la ĉefa gvidorgano de la partio. Tiu Centra Komitato estis estrita de la Ĝenerala Sekretario de Komunista Partio de Sovetunio.
La partia kongreso unue okazis ĉiujare, poste, speciale dum regado de Stalin, estis kunvokata multe pli malofte. Tia strukturo kongruis kun la proklamata de KPSU principo de "demokratia centralismo".
En la malsupra tavolo partia organizo konsistis el partiaj ĉeloj, kunligitaj de partiaj komitatoj (mallonge: partkomo). Partkomon estris elektita de ĝiaj anoj sekretario. Partkomoj funkciis en ĉiu institucio, kolĥozo, sovĥozo, fabriko, ktp. Estis ankaŭ distriktaj, urbaj, provincaj, respublikaj partiaj komitatoj. Grandajn partiajn ĉelojn estris profesiaj partiaj laborantoj, kiuj ricevis salajron por tiu laboro.
Vidu ankaŭ
Ideologioj
Organoj
Politikoj
Terminoj
Nefilim
Aliaj hipotezoj
Iuj ekzegezistoj, opiniinte malagrablan kaj blasfeman la ideo pri seksunuigo inter anĝeloj kaj homoj, sugestis interpretojn inokulantajn la suspekton ke Nefilim estus idaro de poseditoj de la demonoj; aliaj hipotezis ke temas pri arkaika priskribo pri artefarita fekundigo aŭ similaĵoj de eksterteranoj, aŭ prahistoriaj postrestintoj. Kelkaj eĉ vidis ligojn inter la bibliaj Nefilim kaj la scienco: ili estus Neandertalanoj postrestintaj, aŭ eble Hibrido inter homo kaj neandertatano, eble la unuaj tribuoj de Homo sapiens neandertalensis. Kaj fine alestiĝis la teorio pri praastronaŭtoj kiuj estus niaj arkaikaj gepatroj. Zecharia Sitchin kaj Erich Von Daniken verkis librojn por subteni tiun tezon.
Tamen neniam mortis la interpreto laŭ kiu la biblia rakonto estas nur popola legendo gastigata de labiblia aŭtoro kun la celo montri ke ĉiu speco de historio estas sub la kontrolado kaj dominado de Dio: al la aŭtoroj ne interesas ĉu ĝi estas kredebla aŭ ne, interesas nur ĝia kompreniĝo.
Literaturo
En multaj literaturaj verkoj aperas la termino aŭ protagonismo de Nefilim. Oni vidu, ekzemple:
Muziko
La termino Nefilim eniras en multajn kanzonojn de famaj kantaŭtoroj, ekzemple:
Gudermeso
Gudermeso (Гудермес) estas urbo en Ĉeĉenio en Rusio. Ĝi situas ĉe rivero Gums (Гумс). En la urbo estas fervoja stacio. En la jaro 1959 la urbo havis proksimume 18 600 loĝantojn.
Vammala
Vammala estas eksa urbo de Finnlandoe provinco Pirkanmaa. Ĝi estis fondita kiel kampurbo en 1907. Unue ĝi estis dependa kampurbo, kiu apartenis al komunumo Tyrvää. En 1910 ĝi fariĝis sendependa kampurbo. En 1960-aj jaroj ĝi fariĝis urbo.
Tyrvää kaj Karkku estis ligitaj al ĝi en 1973. Suodenniemi estis ligitaj al ĝi en 2007. Ekde 2009 la eksa urbo apartenas al urbo Sastamala. Ĝia eksa centro estas nun centro de Sastamala.
Listo de asteroidoj (82001–83000)
Jen la listo de la asteroidoj kun numeroj 82001 al 83000.
Popola Partio - La Liberaluloj
En la Eŭropa Parlamento folkpartiet aliĝis al la frakcio Eŭropa Liberala, Demokrata kaj Reforma Partio (ELDR).
Ekde oktobro de 2022, la partio estas unu el la tri koaliciaj partioj en la registaro de ĉefministro Ulf Kristersson.
San Luis del Cordero
San Luis del Cordero estas unu el la 39 komunumoj de la meksika subŝtato Durango, kiu situas en norda Meksiko (sed sen limo al Usono). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas San Luis del Cordero. Al San Luis del Cordero apartenas entute 11 tiel nomataj loĝlokoj (statistike por urboj, vilaĝoj kaj domaroj). La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 10029.
Sahak la 1-a
Isaak aŭ Sahak de Armenio (354–439) estis Katolikoso (aŭ Supera Patriarko) de la Armena Apostola Eklezio. Li foje estas konata kiel "Isaak la Granda", kaj kiel "Sahak la parto" (armene : Սահակ Պարթև, Sahak Partev ", parte: Sahak-i Parthaw) pro la partaj originoj de la katolikoso.
San Luis del Cordero
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2013 loĝantojn. El tiuj estis 994 viroj kaj 1019 virinoj. La komunumo havas surfacon de 543,9 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1490 metroj super la marnivelo.
Kisgörbő
Kisgörbő [kiŝgorbO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Zalaszentgrót. Kis signifas: malgranda kaj faras diferencon de Nagygörbő.
Sahak la 1-a
Familio
Sahak estis fil de sankta Nerses la 1-a kaj princino Sanduĥt de la familio Mamikonjan. Pere de la patro li havis familiajn radikojn kun la familio de Gregorio la Iluminanto. Li estis la kvina Katolikoso de la arsakida dinastio de Armenio post Sankta Gregorio la Iluminanto (301–325), Sankta Aristako la 1-a (325–333), Sankta Vrtanes la 1-a (333–341) kaj Sankta Husik la 1-a (341) –347). Lia patroflanka avino estis la arsakida princino Bambiŝ, la fratino de reĝo Tigrano la 7-a kaj filino de reĝo Ĥosro la 3-a.
San Luis del Cordero
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 300,0 mm/m² de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 8,5 °C.
Sahak la 1-a
Familio
Lasita orfo en tre frua aĝo, Isaak ricevis bonegan literaturan edukadon en Konstantinopolo, precipe en la orientaj lingvoj. Post sia elekto kiel patriarko li dediĉis sin al la religia kaj scienca trejnado de sia popolo. Armenio tiam travivis gravan krizon. En 387 ĝi perdis sian sendependecon kaj estis dividita inter la Bizanca Imperio kaj Persio; ĉiu divido havis ĉe sia kapo armenan sed feŭdan reĝon. En la bizanca teritorio tamen al la armenoj estis malpermesite uzi la sirian lingvon, ĝis tiam ekskluzive uzata en dia kultado: por tio la greka lingvo estis anstataŭigita, kaj la lando iom post iom heleniĝis; en la persaj distriktoj, male, la greka estis absolute malpermesita, dum la siria estis tre favorata. Tiamaniere la antikva kulturo de la armenoj estis en danĝero malaperi kaj la nacia unueco estis grave kompromitita.
San Luis del Cordero
Sociogeografio
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 2088 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj - personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke (ne estas) % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
Sahak la 1-a
Familio
Per la klopodoj de Sahak la preĝejoj kaj monaĥejoj detruitaj de la persoj estis rekonstruitaj, edukado estis prizorgita en malavara maniero, Zaratuŝtrismo kiun ŝaho Jazdegerd la 1-a provis starigi estis forpelita, kaj tri koncilioj sukcesis reestabli eklezian disciplinon.
San Luis del Cordero
Sociogeografio
1463 de la loĝantoj de San Luis del Cordero en la jaro 1995 aĝis pli ol 15 jaroj. El tiuj 113 estis analfabetoj, do ne sciis legi kaj skribi. Tio signifas ke 7,72 % de la tuta loĝantaro (pli aĝa ol 15) ne sciis legi kaj skribi. Ĉe la virinoj estis 5,6 % (42 el 750), kiuj ne sciis legi kaj skribi kaj ĉe la viroj 9,96 % (71 el 713).
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 2118 personoj apartenis al la katolika religio kaj 23 personoj al la protestantisma religio. 14 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 72 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
9813 Rozgaj
9813 Rozgaj estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la kroata astronomo Korado Korlević elde la Observatorio de Višnjan en Kroatio.
6749 Ireentje
6749 Ireentje estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
9813 Rozgaj
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Slavko Rozgaj, (1895–1978), direktoro de la observatorio de Zagrebo, abunda aŭtoro de libroj kaj artikoloj pri astronomio. Lia plej fama libro estas Knjiga o Zvijezdama (Libro pri Steloj).
1486
En la jaro 1486 post Kristo okazis, interalie:
6749 Ireentje
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels per la Schmidt-teleskopo de 122 cm de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio). La platoj eksponitaj dun tiu kampanjo estis senditaj en Leiden (Nederlando), kie ili estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Ĝi ricevis la karesan nomon "Ireentje" en honoro de Irene Cornelia Francisca van Houten, nepino de Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Certara
Certara estas komunumo de la Komunumaro Sonvico kaj la Distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 60 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Certara situas en nordoriento de la Valo de Colla, proksimume 12 kilometrojn nordnordoriente de la distriktĉefurbo Lugano. La komunumo konsistas el la vilaĝeto Certara kaj kelkaj alpopaŝtejoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,73 km², de kiuj 80,2% estas kovritaj de arbaro, 12,8% servas por agrikulturo kaj 2,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Certara limas en nordo al Bogno, en oriento al Val Rezzo (CO, Italio), en sudo al Cimadera, kaj en okcidento al Valcolla.
Trafiko
La komunumo Certara situas komplete flanke de la gravaj trafikvojoj. La komunumo atingeblas nur pere de kurboriĉa flanka sakvojo, kiu suden deflankiĝas de la vojo de Maglio di Colla al Bogno.
Historio
La unua dokumenta mencio de Certara datiĝas el la jaro 1264 kiel Certara. La vilaĝo Certara formiĝis en la 13-a jarcento supozeble el alpopaŝtejo de la Bieno Sonvico. Ĝis 1899 la vilaĝo dependis de la paroĥo Colla, tiam ĝi sendependiĝis.
Kisgörbő
Situo
Kisgörbő situas inter ebenaĵo kaj deklivoj, laŭ flankovojoj. Zalaszentgrót troviĝas 8, Sümeg 14, Hévíz 20, Keszthely 24, Tapolca 27, Zalaegerszeg 41, Budapeŝto 179 kilometrojn.
Gubkinskij
Gubkinskij (Губкинский) estas urbo en Jamala-Neneca aŭtonoma distrikto de Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 71172.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1997.
La interurba telefona kodo estas 34536, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 2 horoj (en jaro 2005).
Kisgörbő
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1274. En la 17-a jarcento la komunumo senhomiĝis. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Provinco Ŭesko
Ĝia areo estas 15 626 km² kaj ĝi havas 228 566 loĝantojn (2010). Ĝia loĝdenso estas 14,62 loĝantoj/km² kaj pli malalta en la areo de la Pireneoj, kie iam oni abandonis multajn vilaĝojn. Ĝi enhavas 202 municipojn.
Ĝia ĉefurbo estas Huesko, kie loĝas preskaŭ kvarono de la totala loĝantaro.
En tiu provinco troviĝas la Nacia Parko Ordesa kaj Monte Perdido kaj ankaŭ ses el la dek plej altaj pintoj de la lando.
Ekonomio
La Malneta Valoro de la provinco en la jaro 2008 estis de 5 064 milionoj de eŭroj. La plej grava estas la sektoro de servoj, nome kun 2 962 milionoj de eŭroj, kio estas 58,50% de la totalo. Sekvas industrio, kun 780 milionoj de eŭroj kaj 15,41%, kaj konstruado kun 634 milionoj de eŭroj kaj 12,52%. La unuaranga sektoro partoprenas kun 605 milionoj da eŭroj kio estas 11,95%, kaj, finfine, produktado de energio, kun 81 milionoj da eŭroj kaj 1,62%. ​
La evoluo de la proporcia partopreno de tiuj sektoroj rilate al la jaro 2000 estis negativa ĉe la unuaranga sektoro (-5,20%), energio (-0,24%) kaj industrio (-1,58%), kaj estis pozitiva tiu evoluo de partopreno en la sektoroj de konstruado (3,24%) kaj de servoj (3,71%).
Pri ekstera komercado, la eksportado en la jaro 2010 valoris 840 milionojn de eŭroj dum la importado 424 milionojn da eŭroj. La laboristaro dungita de ĉiuj sektoroj estis de 91 200 personoj en 2010. La unuaranga sektoro okupas 14,14%, la industrio 14,80%, la konstruado 9,21%, kaj la servoj 61,84%. La ĝenerala indico de sendungado estas de 12,63%. ​ La nombro de aktivaj entreprenoj en 2010 estis de 16 380, kvankam 8 261 el tiuj ne enhavis dungitojn. La plej granda nombro de entreprenoj, nome 4 661, havas malpli ol du dungitojn, kaj sekvis la grupo de tri ĝis naŭ dungitoj kun 2 641. Nur 811 entreprenoj havas pli ol dek dungitojn, kaj nur 81 pli ol 50. ​
Gubkinskij
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 64°26' norde, longitudo 76°30' oriente.
Provinco Ŭesko
Komarkoj
Oni konsideras dek komarkojn (distriktojn, regionetojn) en la provinco.
La komarkoj Bajo Cinca, Hoya de Huesca, Jacetania kaj Los Monegros enhavas ankaŭ municipojn de la provinco Zaragozo, kiuj estas menciitaj jene:
Gubkinskij
La urbo estas ĉe rivero Pjaku-Pur (Пяку-Пур).
En jaro 2002 la urbo havis 20,4 mil loĝantojn.
Jestřebí (distrikto Česká Lípa)
Jestřebí (Habstein) estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Česká Lípa. Vivas ĉi tie. Ĝi troviĝas 9 km sudoriente de distrikta urbo Česká Lípa kaj 6 km nordokcidente de urbo Doksy. La hodiauŭa municipo estas sekvanto de devena urbeto Krušina, kiu situis rekte sur montopiedo de burga monto kaj ĝis hodiaŭ konserviĝis el ĝi nur meze de tombejo situanta sonorilejo de devena, pli poste ankaŭ pereinta preĝejo. En municipon Jestřebí enfalas vilaĝoj Újezd, Pavlovice kaj Popelov kaj solejoj aŭ pereintaj setlejoj Podolec, Nový Svět kaj Chvístec (Quis).
Protektitaj teritorioj
En la katastron de Jestřebí trafas nacia naturmemorindaĵo Novkastela fiŝlago, kiu estas enskribita inter monde signifaj malsekejoj de Ramsar-Interkonsento.
Kristana mitologio
La kristana mitologio estas la aro de tradiciaj rakontoj asociaj kun kristanismo ekde mitografia vidpunkto. En la studo de la mitologio, la termino «mito» referencas al tradicia historio, konsiderita sankta, kiu pruvas kiel funkcias la mondo kaj kiel ties loĝantoj ekhavis sian aktualan formon. Tiuj tradiciaj rakontoj inkludas, sed ne limiĝe, la historiojn enhavatajn en la Biblio.
Laŭlonge de la historio de kristanismo oni aldonis rakontajn elementojn al la tuta sciaro de la religio kaj kulturo. Ekzemple en la Mezepoko gravis la rakontaro de Artura legendo kune kun la temo de la Sankta gralo, kaj la herooj kiuj luktas kontraŭ drakoj, nome kontraŭ la malbono, nome Sankta Georgo. Dum la Renesanco popularas la temo de la Falo de la homo. Aliaj kulturaj temoj ne nepre devenaj el la revelacio de la Biblio estas mirakloj, ascendoj al montoj, la akso de la mondo, la batalo kontraŭŭ monstroj, la descendo al la infero, ktp.
Les enfants de la chance
Les enfants de la chance (franclingve por "La infanoj de bonŝanco" aŭ "La infanoj de feliĉo") estas filmo farita en 2016 de reĝisoro Malik Chibane.
Temas pri Maurice (aktorata fare de Matteo Perez), 12-jara juda knabo en Francio, kiu en julio 1942 estas devigata pasigi restadon kiel paciento en ortopedia kliniko por knaboj en Garches, malcentra antaŭurbo de Parizo, for de la familio, kaj emocie suferas pro la manka kontakto al la familio. Origine la diagnozo nur estas rompita kruro, sed la radiografiaj bildoj de la kruro montras ostan tuberkulozon, kaj la hospitala restado iĝas longtempa, sen antaŭvidebla fino. Ekde majo 1940 la armeo de nazia Germanio konkeris nordan Francion, kaj judaj familioj vivas en konstanta timo esti forportataj al iuj koncentrejoj en orienta Eŭropo, pri kiuj oni scias malmulton, sed timas la plej malbonan. Tial kompreneble la knabo ŝokiĝas, kiam liaj leteroj al la familio revenas al la hospitalo kun indiko "adresato forloĝiĝis al nekonata celo". Estas ok pliaj judaj knaboj en la hospitalo, kaj ne daŭras longe ĝis nazioj ankaŭ traserĉas la malsanulejon, kolektante lastajn judojn por forporto al la Holokaŭsto, sed la kuracistoj antaŭe forigis ĉiujn indikojn pri judeco el la pacientaj aktoj, kaj gipsigas sanajn krurojn por savi la vivojn de la judaj pacientoj - kaj ili sukcesas. Fine ankaŭ la patrino de la knabo, kiu sukcesis kaŝiĝi kaj eviti la forporton, atingas la hospitalon kaj revidas sian filon.
La filmo enviciĝas inter multajn aliajn, kiuj temigas la hororajn 1940-ajn jarojn en Eŭropo, sed ĝi tuŝas la hororon nur dedistance, en eltenebla kvanto: fokuso estas la soleco en kontraŭvola hospitaleco, la neceso de atendado sen povi influi sian sorton, kaj la kresko de solidaro inter la hazarde kunigitaj infanaj pacientoj.
22983 Schlingheyde
22983 Schlingheyde estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Catherine Schlingheyde, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2007, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Oyster Bay High School de Oyster Bay (Nov-Jorkio).
Teri Fejes
Teri Fejes [fejeŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fejes Teri estis hungara aktoro, kantisto, komikisto.
Teri Fejes naskiĝis la  (laŭ alia informo en 1905) en Hungara reĝlando en Torontáltorda (nuntempa Torda (Serbio)), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Teri Fejes debutis kiel infana aktoro en 1911 en Nacia Teatro (Budapeŝto). Ŝi akiris diplomon en Priaktora Lernejo de la Tutlanda Societo Aktora en 1920. Post siaj studoj ŝi aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Győr), en la sekvaj jaroj al pluraj teatroj. Inter 1923 kaj 1930 ŝi apartenis al Operetoteatro (Budapeŝto), poste denove al diversaj teatroj, fine ŝi denove al Operetoteatro (1949-1955). Depost 1955 ŝi ludis en Gaja Scenejo ĝis 1966. En la 1930-aj jaroj ŝi estis populara subreto, dum 16 jaroj ŝi estis konstanta sceneja partnero de Gyula Kabos. Ŝi plurfoje edziniĝis, en la lasta geedziĝo en 1942 ŝi naskis filon. Ŝi ricevis la titolon "eterna membro" de Gaja Scenejo.
Verdaflava pterutjo
La Verdaflava pterutjo (Pteruthius xanthochlorus) estas birdo specio de la genro de pterutjoj konsiderata iam stranga membro de la silviedoj kaj poste lokita en la familio de timaliedoj. Sed ŝajne ĝi apartenas al disigaĵo en Azio de la familio de Ameriko nome vireedoj kaj pro tio ili povus aparteni al tiu grupo de Vireonidae. Krome delonge oni notis, ke ties kutimaro ege similas al tiu de la vireoj, sed tio povus esti kaŭzata de konverĝa evoluo. Tiu genro enhavas speciojn de tre diversaj koloroj kun markata seksa duformismo kaj la masklo pli kolora.
Aspekto
Tiu specio ene de la genro montras ne tiom buntan bildon. Ĝi havas blugrizan kapon kaj olivverdecajn suprajn partojn, kiel plej parto de vireedoj. La gorĝareo estas blankeca kaj la resto de subaj partoj sablokoloraj kun tre markata flava nuanco en flankoj. La kontrasto inter verdecaj supraj partoj kaj flavecaj nuancflankoj nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo kie xanthochlorus estas kunmetaĵo de du radikoj el la antikva greka kiuj signifas respektive “flava” kaj “verda”. La okulo estas granda kaj nigra; la kruroj rozgrizecaj; la beko blugrizeca kaj mallonga.
Ĉarto de la Reĝlando de Nederlando
La ĉarto listigas "kompetentojn de la Reĝlando", rilatantajn al ĉiuj konsistigaj partoj:
Pluraj tiaj kompetentoj estas reguligataj per specialaj "leĝoj de la Reĝlando" (ekzemple la leĝo pri civitaneco).
Pri la kompetento de la Reĝlando respondecas ; ĝi plejparte koincidas kun la, sed tie membras ankaŭ plenpovaj ministroj pri Arubo kaj Nederlandaj Antiloj.
Ostrov (distrikto Chrudim)
Vilaĝo Ostrov situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en ebenaĵo de rivero Loučná, 17 km oriente de urbo Chrudim ĉe ŝoseo n-ro 17 el Chrudim al Zámrsk. Vivas ĉi tie.
Prahistorio
Teritorio de nuntempa vilaĝo Ostrov estis prisetlita de terkulturista popolo jam en la jaroj 1200-800 antaŭ nia erao, t.e. en bronzepoko. Atestas pri tio trovoj de cindrigaj tomboj de luzacio-silezia civilizacio. Atestanto de cirilometoda tempo, proksimume de la jaro 900 de nia erao, estas sabloŝtona tre eroziita kruco sur vilaĝplaco proksime de monumento al falintoj.
Fortikaĵeto
En historiaj fontoj estas mencio pri vilaĝo Ostrov en la jaro 1318, per kiu estas rememorataj Řehněř kaj Pešek el Ostrov. En la 14-a kaj 15-a jarcentoj estis en la vilaĝo ligna ĉarpentita fortikaĵeto kaj proksime de ĝi senjora terkulturada korto, kiu post multaj rekonstruoj ankoraŭ ekzistas. La fortikaĵeto estis sur bordo de fiŝlago, aŭ kiel aludas nomo de la vilaĝo Ostrov (Insulo), sur insulo.
Jan Talafús
Historie la plej fama naskiĝinto el Ostrov estis militanto Jan Talafús el Ostrov, kiu de la jaro 1440 ĝis 1463 batalis en Hungario sub hetmano Jan Jiskra el Brandýs. Poste li revenis en Bohemion kaj batalis favore al la reĝo Jiří el Poděbrady kontraŭ hungaria reĝo Matiaso. Kiel ĉeestanto de batalo en la jaro 1469 li estas bildigita sur murpentraĵo en ekspozicia salono de "malnova poŝto" en Vysoké Mýto.
Nagygörbő
Situo
Nagygörbő situas inter ebenaĵo kaj deklivoj, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. La vilaĝo kontaktiĝas kun Döbröce. Zalaszentgrót troviĝas 10, Sümeg 12, Hévíz 19, Keszthely 22, Tapolca 25 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1274 en formo "Curbu". En la 16-a jarcento la komunumo disiĝis al Kisgörbő kaj Nagygörbő. Ekde la 1990-aj jaroj turistoj ofte vizitas la ĉirkaŭaĵon. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, 2 vendejoj, drinkejo, migra poŝto. La administracio okazas en Kisgörbő.
Islama mitologio
La islama mitologio estas aro de mitologio disvolvigita en la islamaj kulturoj kaj devas esti konsiderita diferenca disde la islama kredaro. Plej ofte, tiuj mitoj ne kongruas kun Islamo mem, sed foje la islama mitologio helpas la klarigon kaj simboligon de la islama kredaro.
Malica okulo
La koncepto de la malica okulo estas kredo konsiderata de kelkaj kiel ebla okazo, ĉar ĝi estas menciita en la Korano, nome en la surao al-Falak (en kiu oni konsilas serĉi rifuĝon "el la diableco de la enviulo dum tiu envias"), kaj ĝi estas konsiderata certa kredo inter milionoj da islamanoj. La Mano de Fatima estas uzata foje por nuligi la efikon de la malica okulo, kvankan ties uzado estas malpermesita de la Islamo, kiel ĉiuj talismanoj kaj superstiĉoj. Inter la tradiciaj islamanoj, kelkaj versoj de la Korano kiel la suraoj an-Nas kaj al-Falaq, foje estas deklamataj kiel beno kaj protekto.
Aladino
La historio de Aladino estas unu de tiuj rakontoj pri genioj konataj en la tuta mondo tra la disvastigo de Mil kaj unu noktoj. Kvankan kelkaj el tiuj historioj estas asociataj en la menso de okcidentanoj kun la Islamo, reale ili estas antaŭaj al la epoko de la enkonduko de la Islamo kaj fakte enhavas elementojn kontraŭajn al la religia instruado.
NGC 2666
NGC 2666 estas malfermita stelamaso en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Buĉejo de Arnstadt
La eksa Brutbuĉejo Arnstadt troviĝas en Arnstadt, Dammweg nr 8.
Historio
La civitanoj de Arnstadt kaj eksteraj membroj de la buĉista gildo diskutadis akre pri korekta buĉado: ekzistis detalaj priskriboj servotaj. Tiel oni decidis en 1891 konstrui buĉejon en Arnstadt kiu kiel eble plej baldaŭ ekfunkciu. La konstruo komenciĝis en la 1893-a jaro kun la helpo de multaj gildoj ĉe Damm-strateto je la maldekstra bordo de la rojo Weiße. Starigitis staloj por bovoj, bovidoj, ĉevaloj, porkoj, ŝafoj kaj kaproj, samtempe granda buĉohalo kaj porka kaj ĉevala buĉejoj. Por malsanaj respektive vunditaj bestoj faritis buĉhaleto uzenda en kazo de urĝeco. Por la laboristoj estiĝis loĝejoj.
Plue ekzistis eta vendejo por rekta komercado. Al diversaj buĉistoj oni metis je dispono fridigejon kun pluraj ĉeloj, sen paroli pri ejoj maŝina kaj kaldrona kun akvopuriga instalaĵo. Koncerne akvoprovizon oni havis propran puton kaj pluse akvokondukilon disde Schönbrunn. La loĝejoj por la dungitoj videblas ĝis nun je ambaŭ flankoj de la enirejo. La tuton financis la urbo.
Solena inaŭguro okazis en la 3.1.1894 kaj en la 4.2. komenciĝis la produktado kun tiam ne tute 60 deĵorantoj. Ĉiuj buĉindaj brutoj de Arnstadt kaj ties ĉirkaŭaĵo ekbuĉitis en tiu ĉi modernega buĉejo. Ankaŭ du mondmilitojn transvivis la komplekso. Marde kaj vendrede estis vicoj da viandkonsumantoj antaŭ la viandbutiko ĉar tie oni ricevis viandon sen kuponoj.
Post la Dua mondmilito la entreprenon mastrumis Kommunales Wirtschaftsunternehmen / Komunuma ekonomientrepreno. Ne antaŭ januaro 1952 ĝi ŝtatigitis kaj iĝis la popolproprieta entrepreno VEB Schlachthof Arnstadt. Sed la strukturo ŝanĝiĝis. En julio 1950 Handelsorganisation transprenis la viand- kaj kolbasfaradon, du jarojn poste ankaŭ la konservujigon. En 1967 la entrepreno venis sub la ŝirmon de VEB Fleischkombinat Erfurt. Denove iĝis diversaj ŝanĝoj laŭ la volo de aliaj firmaoj en Greußen, Vajmaro kaj Gotha. Sinsekvis aliformigoj kaj en 1974 finfine fonditis VEB Schlachtbetrieb Arnstadt ene de VEB Fleischkombinat Erfurt: sekve la restado en Arnstadt estis sekurigita. Post la Turniĝo la brutbuĉado malstartis en 1992. Ekde tiam la komplekso, pri kiu oni estis ne malfiera, estas sen funkcio kaj igis preterirantojn melankoliaj.
Literaturo
Andrea Kirchschlager, Ulrich Lappe, Peter Unger (eld.): ''Chronik von Arnstadt. Zeittafel/Chronik. Festschrift zur 1300-Jahrfeier der Stadt Arnstadt'' (=Veröffentlichungen des Historischen Vereins für Schwarzburg, Gleichen und Hohenlohe in Thüringen, 3), eldonejo Kirchschlager, 1-a eldono, Arnstadt 2003, (ISBN 3-934277-07-1), p. 415
Eksteraj ligiloj
Artikolo gazeta okaze de la 120-a datreveno malferma.
Stacio Shioiri (Kanagaŭa)
Stacio Shioiri (japane: 汐入駅 [Ŝioiri-eki], angle: Shioiri Station) estas fervoja stacio en Jokosuka, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Teodoros Kolokotronis
Theodoros aŭ Teodoros Kolokotronis (en greka: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης; 3a de Aprilo 1770 – 4a de Februaro 1843) estis greka generalo kaj elstara estro de la Greka milito de sendependiĝo (1821–1829) kontraŭ la Otomana Imperio. La plej granda sukceso de Kolokotronis estis la venko super la Otomana armeo de Mahmud Dramali Paŝa ĉe la Batalo de Dervenakia en 1822. En 1825, li estis nomumita ĉef-komandanto de la Greka Armeo en la Peloponezo. Nuntempe, Kolokotronis rangas inter la plej adorataj el la protagonistoj de la Greka milito de sendependiĝo.
Essen-Werden
Abatujo Werden
La ekesto de Werden devenas de la agado de Sankta Ludgero, kiu je la fino de la 8-a jarcento (proksimume 799) fondis la benediktanan monaĥejon Werden. Ekde tiam homoj ekloĝis ĉirkaŭ la monaĥejo. En la jaro 1317 Werden ricevis urborajtojn, propran remparon kaj pordegojn.
En la jaro 1498 preskaŭ la tuta urbo Werden forbrulis.
San Juan de la Nava
San Juan de la Nava [sanĤUAN delaNAba] estas municipo en la centroriento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de Alberĉe kaj al la jurisdikcia teritorio de Avilo, en la centro de la provinco. La loknomo San Juan de la Nava estas komprenebla etimologie kiel Sankta Johano de la Altbieno.
Essen-Werden
Abatujo Werden
Regantoj de la urbo estis la abatoj de Werden. La monaĥejo havis komence grandan nombron da bienoj, al kiuj apartenis la nunaj urbopartoj de Essener Bredeney, Heisingen, Schuir, Kettwig, Fischlaken, Heidhausen, Kupferdreh kaj Byfang samkiel Hetterscheid en la nuna Heiligenhaus. En la jaro 1803 tamen finiĝis la regeco de la abatoj, la abatujo same kiel multaj aliaj monaĥejoj – al kiuj ankaŭ apartenis la abatinujo Essen – estis sekularigita laŭ la regna deputacia fina akto.
Civito Werden
En la jaroj 1879 ĝis 1880 ekestis la nuna Malnova Urbodomo de la tiam memstara urbo Werden. Sian nunan formon ĝi ricevis en la jaroj 1912 kaj 1913 post alikonstruado kaj pligrandigo. Post la enigo de Werden en la civiton Essen la Malnova Urbodomo estas ĝis nun la administrejo Essen-Werden. La urbestro loĝis en la tiel nomata urbestrodomo ĉe 105, klasikisma vilao, kiun en 1833 konstruis industriisto F. Vogelsang, kaj kiu en 2004 estis ĝisfunde riparata. Ekde 1985 la domo servas ankaŭ kiel kulturejo, ekzemple por laŭtlegadoj kaj ĉambromuzikaj koncertoj.
San Juan de la Nava
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 60,78 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 466 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 28 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Essen-Werden
Civito Werden
En la mezo de la 19-a jarcento Werden ricevis stratlanterojn je oleo, poste en 1860 gaslanternojn, ĉar oni estis konstruinta gasprovizejon. Ankaŭ tiutempe unuafoje aperis gazeto, nome la ĉiusemajna Werden-Kettwiger Wochenblatt. En 1887 la urbo ricevis kloakon, same kiel jam du jarojn antaŭe Kettwig.
San Juan de la Nava
Geografio
Ĝi limas kun Riofrío, Sotalbo, Navalmoral de la Sierra, El Barraco kaj Navaluenga. La municipa teritorio estas montara ĉe la Valo de rivero Alberĉe.
Essen-Werden
Ruhr-Ribelo kaj Ruhr-Okupado
Kadre de la Ruhr-Ribelo laboristoj senarmigis je la 15-a de marto 1920 partojn de la loĝantara defendotrupo. Das am nächsten Tag von der Wehr zur Unterstützung gerufene La libera korpuso Schultz, sekvan tagon alvokata por ties celoj, pafis antaŭ la urbodomo en paceman manifestacion, murdante kvar manifestaciantoj.
San Juan de la Nava
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Essen-Werden
Ruhr-Ribelo kaj Ruhr-Okupado
En la jaro 1923 francaj trupoj okupis la urbon Werden kaj starigis tie tribunalon kontraŭ Gustav Krupp von Bohlen und Halbach, kiu kondamnis lin al malliberejo.
Ekde la eniĝo en Essen
Werden estis enigata la 1-an de aŭgusto kune kun pluraj aliaj lokoj ĉirkaŭ Essen en ĉi tiun civiton. En la jaroj 1931 ĝis 1933 en Werden ekestis vejro en la Ruhr kaj per tio ankaŭ Lago Baldeney, nun apudurba ripozumejo. Antaŭ la suprenbarado de la Lago Baldeney la malnova Kluzo Neukirchen, konstruata je la fino de la 18-a kaj je la komenco de la 19-a jarcentoj servis al la ŝiptrafiko sur la Ruhr.
En la 1960-aj jaroj ankaŭ la historia malnova urbocentro de Werden estis ekkaptita de la tiel nomata kaj tiam moderna „sanigo“, kiu postmilit-detruis preskaŭ la tutan urbocentron de Essen. Tamen nur malmultaj historiaj domoj estis detruitaj, antaŭ ol venkis la ekkompreno, ke oni pli bone sanigas per riparado ol per malkonstruado.
Blazono
Blazonigo: Sur ruĝa fono arĝenta (blanka) paliumo surmetita per kvar ruĝaj buloj.
La iama abatopreĝejo Sankta Ludgero
La iama abatopreĝejo Sankta Ludgero estis konstruata proksimume 799 kune kun la monaĥejo Werden. Post pluraj pli grandaj brulegoj ĝi finfine povis esti rekonsekrata en la jaro 1275. Ĝi validas kiel unu el la plej belaj preĝejoj de la Ruhr-Regiono kaj estas modela ekzemplo por la rejnlanda transira stilo. Ĝi havas barokan altaltaron kaj pentraĵojn de la pentristo Theodor Mintrop el Werden. La domo utilis post la sekularigo kiel paroĥopreĝejo. La 6-an de julio 1993 papo Johano Paŭlo la 2-a rangaltigis per Apostola Letero Merito quidem al basilica minor. En la kripto estas entombigitaj la ostoj de Sankta Ludgero, fondinto de la monaĥejo Werden kaj de la episkopujo Monastero. En la apuda trezorejo troviĝas kune kun la Kruco de Helmstedt grava artverko de la transiro de otida al la romanika plastiko same kiel per la Ludgero-Kesto unu el la malmultaj barokaj relikvokestoj.
Preĝejo Sankta Lucio
La preĝejo Sankta Lucio validas kiel la plej malnova paroĥopreĝejo norde de la Alpoj. Ĝia koonstruo komenciĝis ekde 995. Post la sekularigo en 1803 oni uzis la preĝejon dum 150 jaroj kiel stalo, post la Dua Mondmilito ĝi servis kiel loĝospaco por rifuĝintoj. En la jaro 1965 ĝi estis rekonstruata kaj denove konsekrata.
La protestanta preĝejo de Essen-Werden
La protestanta preĝejo de Essen-Werden estis konsekrata la 24-an de junio 1900. Ĝi entenas altvalorajn secesistilajn murpentraĵojn, kiujn oni remalkovris antaŭ kelka tempo. Ĝin donacis inter aliaj familio Krupp same kiel familio Huffmann loĝanta en Werden.
Ŝtatobaleto Kievo
Ŝtata baleto Kievo estas ŝtata baleta kompanio de Kievo (Ukrainio).
Essen-Werden
Lernejoj
En Werden ekzistas du bazaj lernejoj, du gimnazioj kaj arta universitato.
La Gimnazio Essen-Werden estas urba gimnazio, kies origino estis la latinlernejo de la monaĥejo Werden (proksimume 800). Ĝi estas specialigita pro sia muzika kaj baletaj sekcioj, kiuj parte ankaŭ kunlaboras kun la proksima altlernejo. En 2006 la lernejo festis sian centjaran ekziston kiel urba gimnazio.
Ŝtatobaleto Kievo
Kompanio
La ĉirkaŭ 50 dancistoj venas de koregrafaj akademioj en Kievo kaj Moskvo. La baleto dancas la klasikan repertuaron kaj ankaŭ novajn klasikajn produktaĵojn. Solistoj en La Nuksrompilo en jaro 2010 estas en rolo de "Marie": Olga Goltisa kaj Konstantyn Winowoy dancas la princon.
Essen-Werden
Lernejoj
La Maria-Gimnazio estis ĝis 2010 nura knabinogimnazio de la episkopujo Essen. Fondita en 1858 por la edukado de knabinoj el la pli alta socia klaso, ĝi nun estas malferma por geknaboj el ĉiuj socitavoloj.
Ŝtatobaleto Kievo
Kompanio
La kompanio turneas ofte en Barato, Rumanujo, Kroatio, Japanujo, Francujo, Italujo, Germanujo, Kanado, Slovenujo, Hispanujo kaj Svisujo.
Essen-Werden
Arta Universitato Folkwang
La Altlernejo Folkwang por muziko, teatro kaj baleto havas sian ĉefsidejon en la antaŭaj domoj de la abatejo Werden. Studantoj kaj talentaj lernantoj el la tuta mondo poavs perfektigi siajn artojn ĉe la altlernejo, kiu ekde sia fondado en 1927 fariĝis renoma instituto. Krom la en iama abatejo la altlernejo loĝas ankaŭ en iama lernejo ĉe Wesselswerther Straße kaj en la Blanka Muelejo ĉe Kluzo Neukirchen.
Trafiko
La transregiona strato B 224 pasas meze tra ka centro de la urboparto. Ĉe la stacidomo Essen-Werden, okcidente de la Ruhr, haltas la trajnoj de linio S 6. Krom tio tri buslinioj provizas urboparton per publika transporto.
Tarua lingvaro
La Tarua (tharu, en la tarua: थारु, थरुवा) aŭ taruhata (angle: Tharuhat, थरुहट) estas nomo por la hindarja lingvaro parolata en Nepalo. La taruaj lingvoj apartenas al la biharlingva grupo kaj inkluzivas entute naŭ lingvojn kies parolantoj komprenas unu la alian en diversaj gradoj. Tharu-lingvoj estas skribitaj en la nagaria (devanagari) alfabeto. Laŭ la censo de 2011, ili estas parolataj de entute 1 530 000 parolantojn.
La Tarua lingvogrupo inkluzivas naŭ lingvojn: la buksa, la ĉitvania tarua, la dangaura tarua, la katarija tarua, la koĉila tarua, la majhia, la musasa, la rana tarua kaj la sonhaa.
Bibliografio
George van Driem, 2007, "Endangered languages of South Asia", en: Matthias Brenzinger, Mouton de Gruyter
Santa Cruz de Pinares
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 73,53 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2135 loĝantojn. Ĝi perdis 1 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 25 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun Herradón de Pinares; al este, con San Bartolomé de Pinares; al sur y suroeste, con El Barraco; y al noroeste, con Tornadizos de Ávila. Ĉe la municipa teritorio estas la Akvorezervejo de El Burguillo.
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio.
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado kaj rilata komercado. Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
7855 Tagore
7855 Tagore estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita en kunlaborado la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Usono) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando), en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la bengallingva hindia verkisto kaj poeto Rabindranath Tagore (1861–1941), Nobel-premio pri literaturo en 1913.
Pumpostacio fervoja (Kaselo)
Historie interesa Pumpostacio relvoja (germane: Pumpstation) troviĝas en Kassel, Germanio, Auedamm nr 13.
Priskribo
Ĉe la kaja digo Auedamm de ĉe la rivero Fulda videblas unuaasppekte malinteresa konstruaĵo kies kialo ne tuj evidentiĝas. Sur la - verŝajne ankoraŭ baroka - fundamenta riverborda muro estas duetaĝa konstruaĵo kun terakotaj ornamoj kaj sabloŝtonaj kornicoj. Ĉe ambaŭ flankoj estas pluraj unuetaĝaj alkonstruaĵoj. La fenestroformo kiel ankaŭ la maniero de la konstruitara aranĝo dedukteblas industria konstruaĵo. Temas pri ĉ. en 1880 konstruita iama pumpstacio por la akvoprovizo de la ĉefa stacidomo de Kaselo. Ĉar mankis fontegoj oni devis uzi akvon de la rivero Fulda por havigi la likvaĵojn al la vaporlokomotivoj en sufiĉa kvanto. Tra premkondukilo la akvo pumpitis en la pluprilaborinstalaĵon. Post filtrado kaj aldono de malduriloj la akvo alvenis en la akvoturon. De tie ĝi povis esti disdonataj al diversaj akvogruoj de sur la stacidomo.
Fonto
Wurzel, Thomas (red).: ''Kulturelle Entdeckungen Nordhessen. Band II'', eldonita fare de Sparkasse-Kulturstiftung Hessen-Thüringen, Stuttgart 2002, p. 62
Gukovo
Gukovo (Гуково) estas urbo en Rostova provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 60415.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1955.
15417 Babilono
15417 Babilono estas asteroido de la Hilda grupo (en la ekstera asteroida zono) malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al unu el plej famaj urboj de la antikva epoko : Babilono, ĉefurbo de la suda Mezopotamio, la regiono inter la riveroj Eŭfrato kaj Tigriso. La legendaj pendĝardenoj de Babilono, unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo, inspiris multenombrajn klasikajn verkistojn.
Gukovo
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 86361, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas: latitudo 48°03' norde, longitudo 39°56' oriente.
En jaro 1959 la urbo havis 53 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 66.6 mil loĝantojn.
Ĉubu
Ĉūbu estas centra regiono (中部地方; [Ĉūbu-ĉihō] ;Hepburn: Chubu- ; Kunrei: Tyubu- ) de Honŝu, ĉefa insulo de Japanio. Ĉubu estas inter la regionoj Kanto-regiono kaj Kansajo, enhavas la ĉefan urbon Nagojo.
Ĉubu-regiono enhavas la jenajn guberniojn:
Ĉubu-regiono enhavas tri subregionojn: Tokai-regiono en la marborda areo de la Pacifika oceano, Hokuriku-regiono en la marborda areo de la Japana maro kaj Koŝin'ecu-regiono.
Kitab al-Hamasah
Ḥamāsah (el araba حماسة kuraĝa) estas bone konata deklibra antologio de araba poezio, kompilita en la 9a jarcento fare de Abu Tammam. Kun Asma'ijjat, Mufaddaliyat kaj Mu'allakat, Hamasah estis konsiderata unu el la ĉefaj unuarangaj fontoj de la komenca araba poezio. La verko estis speciale grava ĉar estis la unua araba antologio kompilita de poeto kaj ne de filologo kaj estas eble la unua en la literatura ĝenro Hamasah. La unua kaj plej granda sekcio de la verko, al-ḥamāsah (kuraĝo), havigas la nomon por kelkaj aliaj antologioj de tiu tipo.
La antologio enhavas totalon de 884 poemoj, plej el kiuj estas mallongaj elprenaĵoj de pli longaj poemoj, grupigitaj laŭteme. La selektaĵoj datas jam el la antaŭ-islama, islama kaj fruaj epokoj de Abasidoj.
Ĉubu
La regiono enhavas la Nagojan Flughavenon.
Kitab al-Hamasah
Enhavo
La dek ĉefaj temoj estas la jenaj:
Santa Cruz Itundujia
Santa Cruz Itundujia estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaxaca. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Cruz Itundujia. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 377.
Geografio
Santa Cruz Itundujia apartenas al la distrikto Putla al kiuj apartenas entute 10 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Sierra Sur, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. La plej granda parto de tiu regiono apartenas al la montara ĉeno Sierra Madre del Sur. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10386 loĝantojn. El tiuj estis 5007 viroj kaj 5379 virinoj. La komunumo havas surfacon de 211,78 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2320 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 908 indiĝenoj. El tiuj 629 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 629 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Castel Rozzone
Castel Rozzone estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Arcene, Brignano Gera d'Adda, Lurano kaj Treviglio. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Bernardo de Clairvaux, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Laje (Bahio)
Laje estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 22.201 loĝantojn en 2010.
1485
En la jaro 1485 post Kristo okazis, interalie:
Felsőpáhok
Felsőpáhok [felŝOpAhok] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Keszthely. Felső signifas: supra, paro de la vilaĝo estas Alsópáhok. Iama vilaĝo Zalaköszvényes [zalakosvEnjeŝ] dum la socialismo aliĝis al la municipo.
Situo
Felsőpáhok situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj. La vilaĝo kontaktiĝas kun Alsópáhok. Hévíz troviĝas 3, Keszthely 8, Pacsa 16, Balatonszentgyörgy 18, Zalaszentgrót 23, Sümeg 29, Tapolca kaj Zalaegerszeg po 30 km-ojn.
Edmund Wojtyła
Edmund Antoni WOJTYŁA (naskiĝis la 27-an de aŭgusto 1906 en Krakovo, mortis la 4-an de decembro 1932 en Bielsko-Biała), pola kuracisto, doktoro de medicinaj sciencoj (latine: doctor medicinae universae).