cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johannes de Laet
Vidu ankaŭ
<Gallery> Joseph_Justus_Scaliger_(1540-1609)_Emendatione_Temporum.jpg| Joseph Justus Scaliger (1540-1609) William_Camden_by_Marcus_Gheeraerts_the_Younger.jpg| William Camden (1551-1623) Henry_Spelman_(C.1564-1641),_after_Cornelius_Johnson.jpg| Henry Spelman (1562-1641) Arnoldus_Buchelius_(1614).jpg| Arnoldus Buchelius (1565-1641) James_Ussher_by_Sir_Peter_Lely.jpg| James Ussher (1581-1656) Ancient_Benin_city.JPG| Samuel Blommaert (1583-1651) University_of_St_Andrews_Courtyard.jpg| Patrick Young (1584-1652) BarlaeusMatham.jpg| Casparus Barlaeus (1584-1648) Van_Rensselaer_Stained_Glass_Rectangular.jpg| Kiliaen van Rensselaer (1586-1643) Ole_worm.jpg| Ole Worm (1588-1654) Semur_-_Pont_Joly_03.jpg| Claudius Salmasius (1588-1653) Loppington_Church_-_geograph.org.uk_-_226764.jpg| Abraham Wheelocke (1593-1653) Albertburgh.png| Albert Burgh (1593-1647) Milden_-_Church_of_St_Peter.jpg| Simonds d'Ewes (1602-1650) Portrait_of_Johan_Maurits_(1604-1679),_Count_of_Nassau-Siegen.jpg| Moritz von Nassau (1604-1679) Historia-Naturalis-Brasiliae.jpg| Georg Marggraf (1610-1644) Historia-Naturalis-Brasiliae.jpg| Willem Piso (1611-1678) Okerk2.jpg| Johannes van Rensselaer (1625-1662) </Gallery>
NGC 2834
NGC 2834 (aliaj indikoj — MCG 6-21-21, ZWG 181.29, PGC 26400) estas galaksio en konstelacio Linko.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vtáčnik (montaro)
Vtáčnik (eo: legu Vtaĉnik) estas montaro sur la teritorio de Slovakio. Ĉi geomorfologia tutaĵo apartenas al subprovincio Enaj Okcidentaj Karpatoj kaj teritorio Slovaka Mezmontaro.
17368 Korn
17368 Korn estas tre malgranda sed neordinare hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sveda astronomo Claes-Ingvar Lagerkvist elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la Germanan astronomon Andreas J. Korn,  de la Universitato de Upsalo, engaĝiĝinta en scienca popularigo.
Aglomeraĵo de komunumoj de Annemasse - Les Voirons
Aglomeraĵo de komunumoj de Annemasse – Les Voirons (Annemasse – Les Voirons Agglomération), pli ofte nomata Annemasse Agglo, estas interkomunuma aglomeraĵo de Haute-Savoie (Francio).
Ĝi situas proksime de Svislando, ĉe la piedo de monto Salève kaj ĉe la fino de la Arve-valo. Annemasse Agglo estas la kunfandiĝo de CARA ("Communauté d'Agglomération de la Région Annemassienne") kaj de la "Communauté de Communes des Voirons". Ĝi arigas la komunumojn de :
Historio
En 1966, la komunumoj Ambilly, Annemasse, Etrembières, Gaillard, Ville-la-Grand kaj Vétraz-Monthoux ariĝis en Communauté d'Agglomération de la Région Annemassienne (komunumo de Aglomeraĵo de Annemassa Regiono).
Nouria Benghabrit-Remaoun
Nouria Benghabrit-Remaoun (en araba ), naskiĝis en la 5-an de marto 1952 en Uĝda (Maroko), estas sociologino kaj alĝeria scienculino. Ŝi estas la aktuala ministro pri nacia edukado de Alĝerio.
Ŝi disvovligis sian profesion pri solciologio kaj antropologio kaj en Orano kaj en Parizo.
Gordon (albumo)
Gordon estis la debuta KD kaj unua grand-kompania albumo de la anglalingva kantistaro Barenaked Ladies. Ĝi eldoniĝis en 1992 en Kanado kaj akiris duoblan platenan premion rekordtempe. Multaj el la plej famaj kantoj de la grupo aperis sur la disko, inkluzive de "If I Had $1000000", "Be My Yoko Ono", "Grade 9" kaj "Brian Wilson".
Malgranda flamkardelo
La Malgranda flamkardelo, Carduelis cabaret, estas malgranda paserina birdo kiu apartenas al genro Carduelis en la familio de Fringedoj aŭ Fringillidae. Ĝi estas la plej malgranda, plej bruna kaj plej strieca el la flamkardeloj. Ĝi estas ofte klasita kiel subspecio de la Komuna flamkardelo, Carduelis flammea, sed ĝi estis ĵus disigita el tiu specio fare de kelkaj fakuloj kiaj la British Ornithologists' Union. Ĝi estas indiĝena de Eŭropo kaj estis enmetita en Novzelandon. Multaj birdoj migras suden vintre, sed se estas milda vetero ili povas troviĝi la tutan jaron en multe de sia teritorio, kaj povas kuniĝi kun la aliaj du specioj de flamkardeloj vintre.
Taksonomio
La rilatoj inter flamkardeloj estas nesolvitaj. La Malgranda flamkardelo koincidas kun la Komuna flamkardelo (subspecio flammea de la Flamkardelo) en suda Norvegio, ŝajne sen grava interreproduktado, spite la fakton ke oni starigis simpatrion tiom ĵuse ke ne eblas fari firmajn konkludojn.
Gordon (albumo)
Refara versio de la kanto "Fight The Power", unuafoje farita de Public Enemy, estis registrita por la albumo sed estis forigita el la fina eldono. Pli mallonga versio de ĉi tiu kanto aperis sur la posta albumo Yellow Tape. Kvankam oni forlasis ĝin el la albumo, ĝi poste aperis en la muzikaro de la filmo The Coneheads kaj estis poste eldonita kiel varbilo, sole por radio-ludado kaj senpaga varba disdonado.
Malgranda flamkardelo
Aspekto
Ĝi estas malgranda, mallongvosta fringo, 11.5–12.5 cm longa kun enverguro de 20–22.5 cm kaj pezo de 9–12 g. La beko estas mallonga, konusforma kaj akrapinta kaj estas palflava kun malhela pinto. Maskla plenkreskulo estas tre bruna supre kun pli malhela strieco. Li havas ruĝan frunton, nigran mentonon kaj, dum la reprodukta sezono, rozkoloron en brusto kaj vizaĝo. La flankoj estas sablokoloraj kun malhela strieco kaj la ventro kaj subvosto estas blankecaj. Estas du palaj flugilstrioj. Ina plenkreskulo estas simila, sed ne havas rozkoloron en brusto nek en vizaĝo kaj havas malpli da strieco en flankoj. Junulo havas palan kapon sen ruĝa frunto kaj malpli da nigro en mentono.
La plej komuna alvoko estas akra, metaleca, “staccato” ĉuĉ-uĉ-uĉ-uĉ elsendita dumfluge aŭ ripoze. Ĝi havas ankaŭ plendecan alarmalvokon. La trileca kanto kombinas la flugalvokon kun zumanta sonorilado ofte elsendata dum ondeca kantoflugo ĉirkaŭ la teritorio.
La Granda flamkardelo estas simila al la Malgranda flamkardelo sed pli granda kaj pli pala kun pli blankaj subaj partoj. Ties supraj partoj estas pli sablokoloraj kaj la pugo estas pala kun malhela strieco.
Distribuado kaj habitato
Ĝo estis iam preskaŭ limigita al Britio, Irlando kaj Alpoj sed ties teritorio etendiĝis konsiderinde en centra kaj norda Eŭropo dum la lastaj jardekoj. Ĝi estas disvastigata reproduktanta birdo en Britio kaj Irlando kvankam forestas el partoj de suda kaj centra Anglio. Ili nestumas laŭlonge de la marbordo de la Norda Maro el nordorienta Francio al Germanio kaj etendiĝis en Danion, sudan Norvegion kaj sudokcidentan Svedion. La alpa populacio siavice pliiĝis kaj etendiĝis al najbaraj regionoj. Tiu birdo nune nestumas tiom orienten kiom ĝis suda Pollando, Slovakio kaj norda Rumanio.
Ĝi estas mallongdistanca migranto kun multaj birdoj vintrumantaj en la reprodukta teritorio. Alpaj birdoj ofte moviĝas al pli malaltaj lokoj. En Britio ĝi iĝas pli disvastigata en malaltaj areoj vintre. Kelkaj birdoj de Britio moviĝas suden al kontinenta Eŭropo, eventuale atingante eĉ Iberion.
Tiu specio estis unuafoje enmetita en Novzelando en 1862 kiel parto de transportita vararo de birdoj en Nelson. Sekvis aliaj enmetoj kaj la specio setlis definitive. Ĝi estas pli komuna en la Suda Insulo kaj je pli altaj altitudoj kaj koloniigis multajn proksimajn insulojn. Ĝi disvastiĝis al teritorioj de Aŭstralio en la Makvora Insulo kaj foje estis kiel vaganto en Insulo Lord Howe.
Ili loĝas en malferma arbaro, arbustaro, farmoj kaj dunoj. Ties disvastiĝo estis helpata de pliigo de plantejoj de koniferoj.
Kutimaro
Ĝi estas socia birdo kiu kutime mangas are. Ili manĝas ĉefe en arboj sed ankaŭ surgrunde, ĉefe vintre kiam la disponeblo de semoj malpliiĝas. La dieto estas ĉefe komponita de malgrandaj semoj kiaj tiuj de betuloj, alno kaj herboj. Ili manĝas ankaŭ burĝonojn de fruktoj kaj senvertebrulojn.
Reproduktantaj paroj formiĝas fine de vintro. Kelkaj paroj ofte nestumas kune proksime en izoleca kolonio. La tasforma nesto estas konstruita de la ino, kutime en arbusto aŭ arbo. Ĝi estas farata el bastonetoj kaj plantotigoj kun interna tavolo de radiketoj, herbo, musko, folioj kaj alia vegetaĵaro kaj kovraĵo de plumoj, lano kaj haroj. La ino demetas 2 al 7 ovojn, kiuj estas palbluecaj aŭ verdecaj kun ruĝecaj aŭ brunecaj makuletoj kaj strieco. La ino kovas la ovojn dum 12–15 tagoj dum ili estas manĝigata de la masklo. La junuloj estas manĝigataj de ambaŭ gepatroj kaj elnestiĝo okazas post kromaj 9–15 tagoj.
Franciskana preĝejo (Sibiu)
La Preĝejo Sankta Antonio de Padovo (rumane: Biserica Franciscană din Sibiu; germane: Franziskanerkirche in Hermannstadt) estas kirko romkatolika situanta en Șelarilor-strato nr. 12-14 en Sibiu, Rumanio. Partoj de la eksaj monekajoj eroj troviĝas ankaŭ ĉe la stratoj Bărbierilor 2 (zonoj S+P) kaj Manejului 4.
Historio
La preĝejo estis, komence en la jarcento 15-a, ero de monakejo de la klaraninaj monaĥinoj, branĉo virina de la franciskanoj.
Post Reformacio la monakinejo estis neniigita kaj la preĝejo eĉ uzitis dum multe da tempo kiel deponejo por cerealoj. Memkompreneble kondukis tiu ĉi abuzo al malboniĝo arkitektua de la tuta komplekso.
Post habsburgiĝo de Transilvanio, komandanto kaj generalo Stefano de Steinville ricevis fare de la oficialuloj urbaj la permeson en 1716 ke franciskanoj venu al Sibio; kaj fakte monakoj setlis en la eksa klaranina ejaro. En la 13.6.1716 celebritis sankta meso, la unua postreformacia fare de lia pastra moŝto Anton Schirmer. En 1776 la altarejo terenfalis; ĝi rekonstruitis kaj tiukontekste ankaŭ ŝanĝitis la uesta fasado.
En la periodo inter la Unua mondmilito kaj la Dua mondmilito la preĝejo uzitis kaj de la Rumana grek-katolika eklezio. En 1949 dum komunismo la monakejo fermitis kaj la monakoj senditis al internigejoj. La ambito ankoraŭ bone videblas dekstre de la ĉefa enirejo.
Arkitekturo
Preĝejo konstruitis en stilo gotika kio poste barokiĝis. Ene konserviĝas statuo de la Dipatrino gotika valora kaj en la kripto estas diversaj tomboj, i.a. de la governiestro transilvania Johano Haller (kaj de ties edzino) kiu forpasis en la jaro 1756-a. En la interno estas ĉe la norda vando de la ĥorejo funebra monumento de generalo Damian Hugo von Virmond (1666-1722), armea komandanto transilvania kaj legato en Konstantinopolo. La turo troviĝas ĉe la suda flanko. Supre de trionfa arko estas la sceno kie Sankta Francisko el Asizo predikis al la birdoj. Du flankaj altaroj havas tipajn aŭstrajn barokajn pentraĵojn.
Lodovico Castelvetro
Lodovico CASTELVETRO (ĉ. 1505–1571) estis grava figuro en la evoluado de novklasikismo, precipe en dramo. Inspirita de la verkoj de Aristotelo pri la greka teatro, li gvidis al vasta adopto de la Tri Unuecoj, kiel drameca normo.
Castelvetro naskiĝis en Modeno, Italio, kaj mortis en Chiavenna.
Verkoj
Lia Poetica d'Aristotele vulgarizzata e sposta ("La Poetiko de Aristotelo tradukita en la vulgara lingvo kun rimarkoj") estis vokita la plej fama itala renesanca raportado pri Poetiko de Aristotelo.
Lia supozita okupiĝo en traduko de protestantaj tekstoj kaŭzis al li problemon kun la Katolika Eklezio. Li estis etikedita herezulo en 1557 kaj forpelita al ekzilo for de lia indiĝena Italio.
Lia Giunta, raportado sur la Prozo della volgar lingua de Pietro Bembo, estas unu el la plej fruaj tekstoj traktantaj la italan gramatikon, kaj lingvistikon ĝenerale. Liaj samtempuloj kontraŭargumentis, ke liaj teorioj estis tro filozofiaj por tiuj tempoj.
Ajinomoto
Ajinomoto Co., Inc. (味の素株式会社) estas japana manĝaĵo kaj bioteknologia kompanio, kiu produktas spicojn, kuiroleojn, frostajn manĝaĵojn, trinkaĵojn, dolĉigilojn, aminoacidojn kaj medikamentojn. AJI-NO-MOTO (味の素, "esenco de gusto") estas la komerca nomo por la originala produkto de la monoza glutamato de la kompanio. La ĉefsidejo de la korporacio situas en Chūō, Tokio. Aktuale en 2019, Ajinomoto funkcias en 35 landoj kaj dungas ĉirkaŭ homojn.
Markola Kongreso
Dum Markola Kongreso kunvenas esperantistoj de ambaŭ flankoj de la markolo inter Britio unuflanke, kaj norda Francio, Belgio kaj Nederlando aliflanke. La tradicio komenciĝis en 1961 kaj daŭras kun plimalpli granda sukceso.
== Origino ==
La Markola Kongreso ekfondiĝis el ideo de Norman Smith de Dover (tiam kromnomita ‘Dovra Soleo’) en la jaro 1961. Norman konsciis la bezonon por malgranda jara kuniĝo inter esperantistoj de ambaŭ flankoj de la Markolo, por akceli la laboron por Esperanto en la regiono de la markolaj havenoj, kaj kiel okazo por tiuj lokaj esperantistoj fari ligilon trans la Markolo mem. La origina celo estis, ke la kongreso kunvenus prefereble en sufiĉe granda loĝloko, kie la esperantistoj povus kunresti, uzante la internacian lingvon kiel la sola lingvo dum la tuta periodo de la kongreso. Neesperantistoj kaj la komunikiloj estus invitataj al publikaj kunvenoj kaj funkcioj, kie ili povus vidi Esperanton, laborantan kiel vere internacia kaj vivanta lingvo. Kunlaborantoj de Norman Smith estis i.a. Raif Markarian, Albert Marmenout kaj Jacques Doyelle
Ruská Voľa nad Popradom
Ruská Voľa nad Popradom (hungare Poprádökrös [poprAdokroŝ], rutene Руська Воля над Попрадом [ruska volja nad popradom]) estas malgranda vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1588 en formo "Nowawolya". La unuaj loĝantoj estis rutenoj. En 1600 oni komputis tie 7 domojn. En 1787 114 vilaĝanoj loĝis en 12 domoj, en 1828 260 vilaĝanoj en 33 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Orosz-Volya, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Poprádökrös 208 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ŝariŝo, al distrikto de Lipany, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ruská Voľa nad Popradom 115 homoj, (78 slovakoj, 32 rutenoj).
Markola Kongreso
Sendube la precipa profito de la kongresoj estas la kontaktoj inter esperantistoj ambaŭflanke de la Markolo, renovigata ĉiujare, kun la rezulto de multaj daŭraj amikecoj.
Listo de Markolaj Kongresoj (kompletigota)
En 1974 kongreso estis planita je Pasko, la 24-a de aprilo, sed ĝi ne okazis.
Iskitim
Iskitim (Искитим) estas urbo en Novosibirska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 50412.
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1938.
La interurba telefona kodo estas 38343, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 3 horoj (en jaro 2005).
Insulo Lady Elliot
La Insulo Lady Elliot situanta ene de la 'Green Zone' (verda zono) de la Marparko Granda Barilrifo, kiu estas la plej alta ebla klasigo fare de la aŭtoritato de la Marparko Granda Barilrifo. Tiuj Verdaj Zonoj protektas la biodiversecon ene de la Marparko Granda Barilrifo per protektado de grvaj reproduktaj kaj idozorgadaj areoj kiaj maraj herbejoj, mangrovejoj, neprofundaj sablejoj kaj rifoj.
La insulo estas partikulare renomata pro subakvado kaj pro ties loko tiom for ĉe la suda fino de la Granda Barilrifo rezultas en tre elstara akvoklareco.
Iskitim
La urbo estas ĉe rivero Berdj (Бердь).
En la urbo estas fervoja stacio.
En jaro 1959 la urbo havis 34,3 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 62,8 mil loĝantojn.
Bernhard Aichner
Bernhard AICHNER (naskiĝinta en 1972 en Innsbruck) estas aŭstra verkisto kaj fotisto.
Vivo
En la 2000-a jaro li malfermis atelieron por fotografio. La saman jarojn aperis ankaŭ lia unua rakontovolumo Babalon en la Eldonejo Skarabaeus. Du jarojn pli malfrue aperis la unua romano Das Nötigste über das Glück. En 2004 okazis en la kadro de la Tirola Dramista Festivalo la premiero de lia teatraĵo Pissoir. Tiam li ekigis la laboron por la nova romano Nur Blau eldonota en marto 2006. En la printempo de 2006 ORF produktis radidramon laŭ la verko Schick de li. Ankaŭ lia verko Poltern unuafoje surscenejigitis. En oktobro 2008 sekvis la unua rigardebleco de Super Andi, verko kies faradon komisiis la teatrejo insbruka "Tiroler Landestheater". En februaro 2009 aperis la tria romano Schnee kommt, kaj en aŭgusto 2010 la unua krimromano Die Schöne und der Tod (Eldonejo Haymon). Sekvis en 2011 la dua Max-Broll-krimaĵo Für immer tot kaj en 2012 Leichenspiele. Ankaŭ en 2012 okazis la ORF-radidramigo de Unser lieber Nachbar Dr. Fuchs.
6763 Kochiny
6763 Kochiny estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio, nun en Aŭtonoma Respubliko Krimeo (Ukrainio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la rusaj sovetuniaj geedzoj Nikolaj Egrafoviĉ Koĉin (cirile : Николай Евграфович Кочин, 1901–1944) kaj Pelageja Jakovlevna Polubarinova-Koĉina (cirile : Пелагея Яковлевна Полубаринова-Кочина, 1899–1999), ambaŭ akademianoj kaj profesoroj pri matematiko.
19629 Serra
19629 Serra estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la franca astronomo Alain Klotz elde la observatorio de Guitalens-L'Albarède (Tarn, Francio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la kataluna astrofizikisto Guy Serra (1947–2000), pioniro en la kampo de la infraruĝa kaj sub-milimetra astronomio en Eŭropo. La malkovrinto ricevis sian doktoriĝon sub la gvidado de Guy Serra.
Buk (distrikto Prachatice)
Buk estas municipo de Ĉeĥio situanta en distrikto Prachatice, proksimume 5 km de Vimperk. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio datiĝas de la jaro 1299 kaj ĝi devenas el listo de vilaĝoj de praga provosto, al kiu la vilaĝo apartenis ĝis la jaro 1390. Ekde la jaro 1400 ĝi estis parto de volina senjorujo, kiu apartenis al provostejo de katedralo de sankta Vito en Prago. Buk estis tiam izolita enklavo de tiu ĉi senjorujo meze de ampleksa vimperka senjorujo.
En Buk naskiĝis la 26-an de septembro 1905 Václav Haise, kiu pli poste agadis kiel akademia pentristo en Prago. Signifa jaro por la municipo estas la jaro 1920, kiam Buk apartiĝis de Šumavské Hoštice kaj ĝi fariĝis memstara.
La 9-an de oktobro 1938 la municipo Buk estis maljuste aneksita fare de germanaj soldataroj kaj la 24-an de novembro 1938 la municipo estis ellasita el la okupacio. Tiun tagon estis forigitaj bariloj kaj estis kojnigitaj limoj inter Buk kaj Vyšovatka, kiu restis la germana.
Dum tempo de la okupacio dum la dua mondmilito la municipo ne devis entrepreni. Homoj estis sendataj al deviglaboroj Germanion.
La municipon liberigis la 6-an de majo 1945 usona armeo, kiu haltis ĉi tie kvar tagoj.
James A. Michener
James Albert MICHENER (naskiĝis la 3-an de februaro 1907 en Novjorko, Usono; mortis la 16-an de oktobro 1997 en Aŭstino, Teksaso) estis usona verkisto. Li verkis pli ol 40 librojn, la plej granda parto de kiuj estis detalemaj, fikciaj familiosagaoj kiuj, profunde asimilinte veran historion, traktas la vivojn de multaj generacioj en specifaj geografiaj lokoj.
Verko
Michener verkis ne nur fikciajn romanojn, sed ankaŭ dokumentariajn. Jen kelkaj el liaj romanoj:
Gilbuena
Gilbuena [ĥilBŬEna] estas municipo en la okcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Gilbuena estas komprenebla popoletimologie kiel devena el hilo bueno aŭ hilo bueno, alude al fadeno de esparto, iam produktita tie.
Hermann Hesse
Hermann HESSE (naskiĝis la 2-an de julio 1877 en Calw, Germanio, mortis la 9-an de aŭgusto 1962 en Montagnola, Svislando) estis verkisto kaj pentristo.
Gilbuena
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 15,13 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 60 loĝantojn. Ĝi perdis 1 100 loĝantojn el la komenco de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 96 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
Hermann Hesse
Literaturan famon li akiris per sia romano Peter Camenzind (1904), kies sukceso ebligis al la aŭtoro, dediĉi sin plene al la verkado. Devenis multaj gravaj verkoj temantaj la konfliktojn de la individuo kun la normoj de la socio kaj sian serĉadon de spiriteco. Hermann Hesse, kiu en 1946 estis honorata per la Nobel-Premio pri Literaturo pro "liaj inspiraj verkoj, kiuj, kvankam kreskas en aŭdaco kaj penetro, ekzempligas la klasikajn humanajn idealojn kaj altajn kvalitojn de stilo".
Gilbuena
Geografio
Ĝi limas kun Medinilla, Junciana kaj Becedas.
Hermann Hesse
Li estas konsiderata unu el la plej famaj eŭropaj aŭtoroj de la 20-a jarcento.
Stilo kaj influo
Liaj verkoj estas karakterizitaj per moralaj luktoj (internaj de aparta rolulo aŭ kiel konflikto inter du roluloj) kaj trovo de la loko de homo ene de la fremdigita kaj industria socio, kiu ĉirkaŭas lin. Li estis profunde influita de okcidenta filozofio (kaj precipe de la pensuloj Nietzsche, Spinoza kaj Schopenhauer) same kiel hinda kaj ĉina filozofio. Li ne estas konsiderata ekzistadisto, sed estis influita de pensuloj identigitaj kun ekzistadismo kaj traktis personajn moralajn aferojn similajn al ili. Leitmotivo de ĉiu el liaj romanoj estas la serĉo de individuo por aŭtenteco, memkono kaj spiriteco.
Ĉiuj verkoj de Hesse enhavas fortan aŭtobiografian komponanton. Tio evidentiĝas aparte en Demian (1919), Morgenlandfahrt (Vojaĝo al Oriento – 1932) kaj precipe en Steppenwolf (Stepa Lupo – 1927), kiu estas ekzemplo de "romano pri la krizo de la vivo". En lia malfrua laboro, tiu komponanto ekaperas eĉ pli klare. En la rilataj verkoj “Vojaĝo al Oriento” kaj Das Glasperlenspiel (La Ludo de Vitraj Perloj - 1943) Hesse densigis en pluraj variantoj sian bazan temon: la rilato inter pli juna kaj pli aĝa amiko aŭ majstro.
En la periodo de post lia morto, junuloj en Usono komencis malkovri liajn verkojn kaj varme ĉirkaŭbrakis ilin. Por la florinfanoj de la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj li estis admirata verkisto. Liaj romanoj altiris grandan intereson pro liaj humanismo, multe da sentemo, libera kaj kontraŭ-burĝa aliro, kaj elementoj de hinda kulturo. "La Lupo" kaj "Sidarto" fariĝis kultaj libroj en la Beat-generacio kaj hipia kulturo de ĉi tiuj jaroj. El Usono, la populareco de Hesse disvastiĝis al aliaj partoj de la mondo. Ene de nur kelkaj jaroj, Hesse iĝis la plej vaste legita kaj tradukita eŭropa aŭtoro de la 20-a jarcento.
Sarivon
Sarivon (사리원시, 沙里院市) estas la ĉefurbo de provinco Nord-Hŭanghae, signifa universitata urbego en Nord-Koreio.
Geografio
Sarivon situas en sudokcidenta parto de la lando laŭ meza kanalo de proksima rivero. Pjongjango troviĝas 60 km.
Historio
Sarivon estas planita urbo, evoluigita pro la fervojo el Seulo en 1906. Dum la Korea milito en 1950 la hungaroj establis hospitalon nomumitan pri Mátyás Rákosi. Ĝi ankaŭ nun funkcias.
Ekonomio
En Sarivon oni produktas sterkojn kaj traktorojn. La urbego estas merkato-centro por agrikulturaj produktoj de la apuda ebenaĵo.
Trafiko
Sarivon havas trairan ĉefvojon, fervojan kontakton kaj riveran (kanalan) havenon. En la urbego troleoj liveras la pasaĝerojn.
Homa scienco
Homa scienco aŭ humanistiko estas multaspekta scienco kovranta multajn temojn pri la interrilateco de homaro. La studo povas esti precipe teoria en sociaj sciencoj, en psikologio, ktp. Ĝi povas havi rekte utilan celon en juro ktp.
Oni povas rigardi, en homaj sciencoj, la individuan homon, la personon, kiel centron de la serĉo, kiel en la psikologio, en la kriminala juro, ktp., aŭ rigardi la socion kiel centran, kiel en sociaj sciencoj (sociologio, antropologio, ktp.), al kiuj individuaj homoj ne gravas. Tiuj fakoj sin distingas per siaj metodoj, tradicioj, kaj interne per siaj skoloj, pli ol per sia temo.
Aliflanke, lingvistiko, filologio, historio de arto, ktp. rigardas al la homaj faraĵoj, sed ne al la homo mem aŭ al la socia medio.
Laŭ Michel Foucault, la homaj sciencoj, escepte de la lingvistiko, estas meta-sciencoj, ĉar ili disvolvas la penson de l' si-memo en komuna regno. Tio estas, al Foucault, la homaj sciencoj estas meta-sciencoj, sciencoj kies ĉefa celo estas studi sin mem per siaj propraj diroj. Sed la metalingvaĵo de homaj sciencoj estas tre malriĉaj je teknikaj terminoj se oni komparas ilin kun lingvistiko aŭ natursciencoj.
Stacio Matsuiyamate
Stacio Matsuiyamate (japane: 松井山手駅 [Macuijamate-eki], angle: Matsuiyamate Station) estas fervoja stacio en Kjotanabe, Gubernio Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Katamachi.
Izodekila salikato
Izodekila salikato aŭ izodekila 2-hidrokso benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj izodekanolo. Izodekila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izodekila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al izodekila grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Proprecoj
Izodekila salikato estas beta-hidroksoacido (BHA) kiu povas esti akirita el la ŝelo de salikoj. Ĝi estas estero de la salikata acido kiu estas derivaĵo de la aspirino. Ĝi estas uzata en kosmetikaĵoj kaj person-prizorgaj produktoj ĉefe kiel senskvamiga agento, sed ankaŭ kiel kontraŭ-kaposkvama agento, hara kondiĉigilo, porhaŭta kondiĉigilo kaj konservaĵo. Izodekila salikato plibonigas haŭtdikecon, kolagenproduktadon, sulkiĝon, krudecon kaj hiperpigmentadon forigante la mortoĉelojn de la epidermo kaj ebligante al la haŭto sorbi aliajn kontraŭmaljunigajn produktojn (antioksidantajn, humidigajn) ĝis ĝia maksimuma potencialo. Pro ĝiaj aspirinaj propraĵoj, izodekila salikato ankaŭ estas uzata en produktoj kiel kontraŭinflamaj kaj antisepsaj. Ĝi troviĝas en koncentriĝoj ĝis 3%.
Robert Clive
Membro de la Brita Parlamento kaj de la Reĝa Societo de Londono nome Robert CLIVE, 1-a Barono Clive (25-a Septembro 1725 – 22-a Novembro 1774), konata ankaŭ kiel Clive of India (Clive de Hindio), estis brita oficiro kiu stablis la militistan kaj politikan hegemonin de la Brita Orienthinda Kompanio en Bengalo. Li famiĝis kiel ĉefa aŭtoro de la sekurigo de Hindio, kaj de la riĉo kiu sekvis, por la brita krono. Kun Warren Hastings li estis unu el la ŝlosilaj komencaj figuroj en la kreado de la Brita Hindio. Li iĝis ankaŭ Toria Membro de la Parlamento en Granda Britio.
Teréz Karikó
Teréz Karikó, laŭ hungarlingve kutima nomordo Karikó Teréz estis hungara operkantisto, (koloratursoprano).
Aŭgurado
Aŭgurado oni nomas supozitan kapablon antaŭdiri estontajn okazaĵojn.
Teréz Karikó
Teréz Karikó naskiĝis la  en Budapeŝto kaj mortis la 8-a de novembro 2021.
Biografio
Teréz Karikó akiris diplomon en Muzikakademio Franz Liszt en 1960, kie ŝi lernis ĉefe de Andor Lendvai. Ŝi plulernis ankaŭ en Romo helpe de stipendio. Post siaj studoj ŝi debutis en Nacia Teatro (Szeged) kun grandaj sukcesoj. Ŝi kantadis operojn en la teatro ĝis 1987, sed kelkfoje ŝi estis aŭdebla ankaŭ en Budapeŝta Ŝtata Operejo kaj Teatro Erkel. Inter 1974 kaj 1979 ŝi estis ankaŭ solisto de kantogrupo, kun kiu ŝi faris turneojn eksterlande. En 1974 ŝi kantadis en UNO. Ŝi ankaŭ instruis 6 jarojn en muzika altlernejo en Szeged. Ŝi ricevis premiojn inter 1965-2016, krome ŝi ricevis la titolon "eterna membro de Teatro Szeged".
Aŭgurado
La libro "The Concise Lexicon of the Occult" (ISBN 0-8065-1191-5) listigas 93 metodojn de aŭgurado. Laŭ sciencaj studoj aŭgurado ne liveras fidindajn rezultojn. Tion pruvis ekzemple - rilate antaŭdirojn de popularaj aŭguristoj pri la jaro 2003 - la germana societo por scienca studo de parasciencoj. Kelkaj el la plej konataj metodoj estas:
Ústí (distrikto Vsetín)
Ústí estas vilaĝo en Ĉeĥio etendiĝanta en distrikto Vsetín, 3 km sudoriente de urbo Vsetín ĉe enfluejo de rojo Senice ĝis Vsetínská Bečva. Terenon oni karakterizas kiel tre ondiĝinta. Ústí najbaras kun Vsetín, Janová, Hovězí kaj Leskovec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unuaj mencioj pri la vilaĝo datiĝas al la jaro 1505. Antaŭuloj fondis la vilaĝo laŭlonge laŭ jam ekzistan vojo - komerca kuniglinio inter Pollando kaj Hungarujo. En ties ĉirkaŭaĵo ili do konstruis siajn domojn kaj malantaŭ ili, malproksime en deklivojn de ĉirkaŭaj montetoj ili forhakis arbarojn, fondis kampojn kaj paŝtejojn kaj agrikulturo estis ĉefa fonto de ilia vivtenado. Je interŝanĝo de la 19-a kaj la 20-a jarcentoj estis notitaj kelke da ondoj de elmigrado, kiam transloĝiĝis for proksimume duono de loĝantoj malantaŭ maro. En 1975 la vilaĝo fariĝis parto de urbo Vsetín, por ke ĝi post 17 jaroj denove memstariĝu kaj la 1-an de januaro 1992 komenciĝas skribi la plej nova historio de vilaĝo Ústí.
Paco kaj Justeco
Paco kaj Justeco estas, apud la Bruĝa Grupo Esperantista, unu el la du bruĝaj Esperanto-asocioj..
Origino de la grupo
En 1937 la flandra turisma organizo VTB organizis Esperantokurson, ĉeestatan de kvardeko da junuloj 20- ĝis 30-jaraĝaj. Post la kurso la grupo decidis resti kune kaj aliĝi al Flandra Esperanto-Ligo. Jam en 1938 la grupo organizis la jarkongreson de la Ligo en Bruĝo.
Dum 1940, la unua jaro de la milito, la grupo rajtis organizi kurson, sed la postan jaron, pro la aperigo de regularo pri junularaj grupoj, la juna Esperantogrupo devis malaperi. Oficiale, oni rezignis, sed kaŝe oni daŭrigis la laborojn kaj eĉ sekrete eldonis revuon.
La grupo nomiĝis ‘Paco kaj Justeco’. Tio estas ne nur nomo, sed ankaŭ programo, kiu bone kongruas kun la ideologio de la Esperantomovado, kiu ĉiam kontraŭis Naci-socialismon.
Kompreneble, granda aktiveco eblis nur post la milito. Tiam krom laborkunvenoj kaj kurso ankaŭ estis studgrupo kaj okazis pens- kaj aliaj sportoj: ŝako, volejbalo, teatro kaj popoldanco.
Unu el la faktoroj kiuj kontribuis al la kunrestado de la membroj sendube estas la fakto ke estis ne malpli ol 11 geedziĝoj ene de la grupo.
Historia lingvistiko
Etimologio (vortodeveno)
Historio de planlingvoj
Historio de Esperanto
Aŭklanda kreko
La Aŭklanda kreko (Anas aucklandica) estas specio de birdo el la grupo de plaŭdanasoj de la tipa genro Anas kiu estas endemia de la Aŭklandoj, sude de Novzelando. La specio iam troviĝis tra la tutaj Aŭklandoj, sed ĝi estas nune limigita al la insuloj kie mankas enmetitaj predantoj; nome insuloj Adams, Enderby, kaj Disappointment kaj kelkaj pli malgrandaj insuloj. Malnova informo pri "la sama nefluga anaso" de la nordorienta insulo, de la grupo de la insuloj Snares (Hector, 1896) plej verŝajne aludas al perdiĝinta.
La Aŭklanda kreko estas pli malgranda ol la Novzelanda kreko de la ĉefaj insuloj de Novzelando, specio kun kiu ĝi estis iam konsiderata samspecifa. La plumaro estas tutbruna kun iom da verda nuanco ĉe la kolo kaj blanka rimarkinda okulringo. La ino estas iome pli malhela ol la masklo. La flugiloj estas tre malgrandaj kaj la specio estis, kiel la rilata Kampbela kreko, perdiĝinta la flugkapablon.
1701
1701 estis normala jaro komenciĝanta sabate (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1701 post Kristo okazis, interalie:
Mathot
Mathot estas la familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
Kahelaro (geometrio)
En geometrio, kahelaro estas enspacado de spaco aŭ proksima pakigo de hiperpluredraj facetoj tiel ke ne estas ne breĉoj kaj ĉe najbaraj facetoj koincidas respektivaj eroj - vertico kun vertico, latero kun latero ktp.
Kahelaroj ekzistadas en ĉiu kvanto de dimensioj.
Kahelaroj estadas en eŭklida spaco, hiperbola spaco kaj sur sfero. Kahelaro de (n-1)-dimensia sfero similas al n-dimensia hiperpluredro. Kahelaro de eŭklida spaco povas esti konsiderata kiel malfinia hiperpluredro.
Noto ke en multaj lingvoj estas diversaj aŭ specifaj vortoj por kahelaroj de diversaj dimensioj (simile al tio kiel "plurlatero" estas specifa vorto por 2-dimensia hiperpluredro). Tamen ĉi tie la vorto "kahelaro" estas uzata por ĉiuj dimensioj.
(n-1)-dimensia kahelaro konsistas el (n-1)-dimensiaj facetoj. Ĉi tiuj facetoj estas mem hiperpluredroj, kies facetoj estas (n-2)-dimensiaj krestoj de la originala kahelaro. Ĉiu kresto ekestas kiel la komunaĵo de du facetoj (sed la komunaĵo de du facetoj ne nepre esti kresto). Krestoj estas denove hiperpluredroj kies facetoj estas (n-3)-dimensiaj kulminoj de la originala kahelaro, kaj tiel plu.
Eblas enspacigi la ebenon per plurlateroj kiuj ne kuniĝas je siaj verticoj, ekzemple uzante ortangulojn, kiel en brika mura ŝablono:
Estante konsistanta el kvaranguloj, ĉi tio ne estas konsiderata kiel vera kahelaro. Sed eblas konsideri, ke la sama bildo konsistas el seslateroj, aldonante po unu verticon en mezo de ĉiu longa latero de ĉiu kvarlatero (anguloj de la seslateroj je ĉi tiuj verticoj estas 180°). Tiam rezultiĝas jam la vera kahelaro.
Klasifiko
Estas malfinie multaj kahelaroj, kiu ne estas plene klasifikitaj. La pli regulaj aĵoj allogitas pli multan intereson, sed riĉa kaj diversa sortimento de la aliaj ankoraŭ ne estas esplorita.
La plej simplaj n-dimensiaj kahelaroj estas konstruataj surbaze de (n-1)-dimensiaj kahelaroj kiel aroj de paralelaj tavoloj de prismoj.
Unuformaj kahelaroj
Unuforma kahelaro estas kahelaro komponita el unuforma hiperpluredro kiel facetoj kaj kiu estas vertico-transitiva, do ĉe kiu ĉiuj verticoj la samaj.
Estas 11 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 2-dimensia ebeno. El ĉi tiuj, 3 estas regulaj (triangula kahelaro, kvadrata kahelaro, seslatera kahelaro) kaj 8 duonregulaj.
Estas 28 konveksaj unuformaj kahelaroj de eŭklida 3-spaco. El ĉi tiuj, nur unu estas regula - la kuba kahelaro kaj unu kvazaŭregula - okedro-kvaredra kahelaro.
Nekonveksaj kahelaroj
Dokumentitaj ekzemploj estas malmultaj. Du klasoj povas esti distingitaj:
Hiperbolaj kahelaroj
Hiperbola spaco kondutas iom malsame de ordinara eŭklida spaco, kun ĉeloj adaptanta kune laŭ iom malsamaj reguloj. Kelkaj hiperbolaj kahelaroj estas menciitaj en la listo de regulaj hiperpluredroj.
Dualaj kahelaroj
Por n-dimensia kahelaro povas ekzisti la duala kahelaro. Eroj de la duala kahelaro estas respektivaj laŭ sia kvanto kaj konekseco al eroj de la originala kahelaro:
La reguloj de kreo de la dualaj kahelaroj estas la samaj kiel reguloj de kreo de la dualaj hiperpluredroj. Duala de la duala kahelaro estas denove la originala kahelaro.
Dum la dualigo en 2 dimensioj, edroj estas anstataŭigitaj per verticoj, verticoj estas anstataŭigitaj per edroj. La originalaj lateroj estas anstataŭigitaj per la novaj lateroj, kiuj intersekcas la originalajn laterojn.
En 3 dimensioj, ĉeloj estas anstataŭigitaj per verticoj, edroj estas anstataŭigitaj per lateroj, lateroj estas anstataŭigitaj per edroj, verticoj estas anstataŭigitaj per ĉeloj.
Kálmán Csohány
Kálmán Csohány [ĉohAnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csohány Kálmán estis hungara grafikisto, ilustristo, instruisto.
Kálmán Csohány naskiĝis la  en Pásztó, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Kálmán Csohány frekventis gimnazion en Salgótarján, poste li faris simpla laboristo, eĉ ministo. Li akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis Károly Koffán, Gyula Hincz,  Sándor Ék kaj György Konecsni. En 1953 li debutis en ekspozicio. Ekde 1957 li kreis ankaŭ ceramikaĵojn en uzino de Hódmezővásárhely. Inter 1959-1961 li havis stipendion. Ekde 1959 ĝismorte li instruis en la belarta mezlernejo. Li kelkfoje laboris en Artistkolonio (Miskolc). Li ricevis premiojn inter 1964-1972. Li mortis en Budapeŝto, sed li estis entombigita en sia naskiĝurbo.
Libroilustraĵoj
Libroj de Áron Tamási, Attila József, Lajos Áprily, Lajos Kassák, Gyula Illyés, Tibor Déry
Hradište (distrikto Poltár)
Hradište, hungare Várkút estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. Hradište kaj vár signifas: fortikaĵo.
Geografio
Hradište situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Lučenec troviĝas je 25 km-oj.
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1411 en formo "Hradischa". En 1715 oni komputis tie 10, en 1720 13 slovakajn familiojn. En 1828 loĝis tie 608 vilaĝanoj en 60 domoj. En 1831 kaj en 1873 pro ĥolero multaj mortis. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Hradistya, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Várkút 791 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nógrád (reĝa departemento), al distrikto de Losonc, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hradište 296 homoj, (286 slovakoj).
Happy Caldwell
Happy Caldwell (* 25-an de julio 1903 en Ĉikago kaj Albert W. Caldwell; † 29-an de decembro 1978 en Novjorko), ankaŭ Happy Cauldwell, estis usona ĵaz-muzikisto (klarneto, tenorsaksofono). Caldwell validas kiel frua modelulo de Coleman Hawkins.
Vivo kaj kariero
„Happy“ Caldwell (foje misskribata Cauldwell) komencis ludis klarneton en la aĝo de 16 jaroj. Poste li estis membro de la Eighth Illinois Regimental Band kaj ludis ankaŭ en armebando. Post lia eksiĝo el la armeo li studis farmacion, rezignis tamen baldaŭ la studon por fariĝi profesia muzikisto.
Komence de la 1920-aj jaroj li laboris ĉe Bernie Young en Ĉikago, kie en 1923 ekestis unuaj sonregistraĵoj kun li. Tiutempe li ankaŭ komencis ludi tenorsaksofonon. Meze de la jardeko li estis membro de la bandoj Mamie Smith´ Jazz Hounds, Bobby Browns Syncopaters same kiel de la bandoj de Elmer Snowden, Billy Fowler, Thomas Morris, Willie Gant kaj Cliff Jackson. En 1926 ekestis sonregistraĵoj kun Morris, en 1929 kun Louis Armstrong samkiel kun Hot Shots de Eddie Condon kune kun Jack Teagarden.
En la 1930-aj jaroj Caldwell ludis kun Vernon Andrade, Billy Banks, Tiny Bradshaw kaj Louis Metcalf; proksimume 1935 li krome direktis propran ensemblon, The Happy Pals. Mallongan tempon li ankaŭ prezentis en Minton's Playhouse en Novjorko; poste li transloĝiĝis al Filadelfio, kie li laboris ĉe Eugene Slappy kaj Charlie Gaines. Finfine li revenis al Novjorko, surdiskigis en 1939 kun Jelly Roll Morton/Sidney Bechet kaj formis en 1940 novan ensemblon. Dum la sekvaj jardekoj li laboris ĉefe en pli malgrandaj ensembloj; en la 1970-aj jaroj li ludis ĉe Jimmy Rushing, kun kiu li ankaŭ koncertvojaĝis tutmonde.
Regularo de Villers-Cotterêts
La Regularo (aŭ, malĝuste dirite, la edikto) de Villers-Cotterêts estas jura dokumento subskribita en Villers-Cotterêts (en la nuna departemento Aisne) inter la 10a kaj la 15a de aŭgusto 1539 fare de la reĝo de Francio Francisko la 1-a, registrita en la Parlamento de Parizo la 6an de septembro 1539. Tiu regularo estas la jura teksto plej antikva kiu ankoraŭ estas valida en Francio, ĉar ties artikoloj 110a kaj 111a (pri la franca lingvo) neniam estis nuligitaj. Kun totalo de 192 artikoloj, la regularo reformis la eklezian juron, malpliigis difinitajn privilegiojn de la urboj, kaj faris devigaj la registrojn de baptoj. Tamen, ĝi estas partikulare konata ĉar estis la unua kiu establis la unuarangecon kaj la ekskluzivecon de la franca en la dokumentoj rilataj al la publika vivo; fakte, cele al la faciligo de la kompreno de la agado de la administracio kaj de la justico, tiu regularo devigas al la redakto de la dokumentoj en tiu lingvo. Same, la franca iĝis la oficiala lingvo de la francaj juro kaj administracio, anstataŭ en latina aŭ en la aliaj lingvoj de la lando.
Tiu regularo, kun la titolo de «Ĝenerala regularo pri la fakto de la justico, polico kaj financoj», estis redaktita de la Kanceliero Guillaume Poyet, advokato kaj membro de la Privata Konsilantaro de la reĝo. Dum multa tempo ĝi estis kromnmita Guillemine aŭ Guilelmine reference al ties aŭtoro. Ekster la Naciaj Arkivoj, estas nur du ekzempleroj en pergameno: nome unu en la Departementaj Arkivoj de Bouches-du-Rhône en Aix-en-Provence kaj alia en la Departementaj Arkivoj de Isère.
NGC 2835
NGC 2835 (aliaj indikoj — ESO 564-35, MCG -4-22-8, UGCA 157, AM 0915-220, IRAS09156-2208, PGC 26259) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Korkolombo
Taksonomio
Ostoj de Gallicolumba estas sufiĉe diferencaj por rekoni facile tiun genron. Ankoraŭ la evolua aliĝo de formortintaj specioj estas ofte malcerta. Ĉefe, plej formortintaj polineziaj taksono ĉeestas en la areo kie kuniĝis la stirpo de blankkapaj (G. jobiensis, G. erythroptera) kaj la Melanezia disvastigo kiu alportis la G. sanctaecrucis kaj G. stairi, kaj probable G. rubescens.
Les Rosiers-sur-Loire
Les Rosiers-sur-Loire estas malaperinta franca situanta en departemento Maine-et-Loire, regiono Luarlandoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Rosiérois.
Ősagárd
Ősagárd, slovake Agárd estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en Distrikto Rétság. Ĝis 1906 la oficiala nomo estis Agárd. Tiam la vilaĝo ricevis aldonaĵon "ős" (=praa) por fari diferencon de la alia Agárd.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la neolitiko. La unua mencio devenis el 1424. En 1439 Agárd apartenis al fortikaĵo de Szanda. La turkoj faris senhoma la vilaĝon, kiun en la 18-a jarcento slovakoj refondis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, kulturdomo, biblioteko, kuracejo, migra poŝto.
Homogeneco (kosmologia)
En kosmologio, la universo estas tiel dirata homogena kiam ties regionoj havas tre similajn propraĵojn (kiel la temperaturo aŭ la denseco en materio). Tiu nocio aperas en la problemo pri la horizonto.
La kosmologia principo supozas ankaŭ, ke la universo estas izotropa.
3194 Dorsey
3194 Dorsey estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj kaj geedzoj Carolyn S. Shoemaker kaj Eugene M. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Dorsey" en honoro de la usona aferisto Dorsey Taylor Shoemaker Jr, onklo de Eugene Shoemaker.
Cornovecchio
Cornovecchio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Pizzighettone (CR), Maleo, Crotta d'Adda (CR), Meleti, Corno Giovine kaj Caselle Landi. Kristana patroneco de la komunumo estas la puriĝo de Maria kiu (fakte festiĝas en la Kandelfesto, la 2-a de februaro), kiuĉi-tie) memoriĝas en la komunuma festotago la trian dimanĉon en septembro.
Istra (Moskva provinco)
Istra (Истра) estas urbo en Moskva provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 46433.
La urbo estis fondita en jaro 1589.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe rivero Istra (Истра).
En la urbo estas fervoja stacio.
Veuxhaulles (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Istra (Moskva provinco)
En jaro 2002 la urbo havis 33,7 mil loĝantojn.
Veuxhaulles (stacidomo)
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bricon - Châtillon-sur-Seine (840000).
4774 Hobetsu
4774 Hobetsu estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la urbo Hobecu (japane 穂別町 Hobetsu-chō) en Iburi-subgubernio, Hokajdo. Tiu urbo famiĝis kiam oni tie trovis fosilion de mara dinosaŭro.
Sodomio
Sodomio estas ĝenerale anusa aŭ buŝa seksumado inter homoj aŭ seksumado inter homo kaj besto (zoofilio), sed ĝi ankaŭ povas signifi ajnan nereproduktan seksumadon. Origine la termino sodomio, kiu estas derivita de la rakonto de Sodomo kaj Gomoro en la ĉapitroj 18 kaj 19 de Genezo en la Biblio, estis ofte limigita al anusa seksumado. Sodomiaj leĝoj en multaj landoj kontraŭleĝigis tiujn kondutojn, kaj aliaj malfavoris seksajn agojn krome. En la okcidenta mondo, multaj tiuj leĝoj estas nuligitaj aŭ ne estas rutine sekvitaj.
Hebrea Biblio
En la hebrea Biblio, Sodomo estis urbo detruita fare de la dio pro la malboneco de ĝiaj loĝantoj. Neniu specifa peko estis donita kiel la kialo pro la kolero de la dio. La rakonto de la detruo de Sodom — kaj la malsukcesinta provo de Abrahamo por propeti al la dio kaj malhelpi tiun detruon — aperas en Genezo 18-19. La ligo inter Sodomo kaj samseksemo estas derivita de la priskribita provo fare de amaso de urbanoj seksperforti la virseksajn gastojn de Lot. Kelkaj personoj sugestas, ke la pekeco pro kiu Sodomo estis detruita povus ĉefe konsisti el la malobservo de devoj pri gastameco, kiuj estis gravaj por la orginalaj verkistoj de la biblia rakonto.
Butch Cassidy
Butch Cassidy (13-an de aprilo 1866 – ĉirkaŭ novembro de 1908), naskita kiel Robert LeRoy Parker estis notorie konata fervoja kaj banka rabisto.
En filmo Butch Cassidy and the Sundance Kid rolis lin Paul Newman.
Hoogezand-Sappemeer
[[Media:Nl-Hoogezand-Sappemeer.ogg|Hoogezand-Sappemeer]] (Altasablo-Sukalago) estas antaŭa municipo en la provinco Groningen Nederlando ĝi havas areon de 73,05 km² el kiu 5,52 akvo. Ĝi situas 15 kilometroj oriente de la urbo Groningen. Krom Meerwijck, Hoogezand kaj Sappemeer ankaŭ la periferiaj vilaĝoj Foxhol, Kiel-Windeweer, Kropswolde, Martenshoek, Waterhuizen, Westerbroek kaj la vilaĝeto Wolfsbarge apartenas al la municipo Hoogezand-Sappemeer. La municipo situas apud la aŭtoŝoseo A7 kaj la kanalo "Winschoterdiep". La "Zuidlaardermeer" (lago de Zuidlaren) situas por la plej granda parto en la municipo Hoogezand-Sappemeer.
Loĝantaro:
Rearanĝo
Rearanĝo kun la municipoj Slochteren kaj Menterwolde okazos la 1-an de januaro 2018.
La nomo de la nova municipo estos Midden-Groningen (Meza-Groningo).
Ĝemelurbo
La ĝemelurbo de Hoogezand-Sappemeer estas:
Esperanto
Estas Dr. Zamenhofplein (D-ro Zamenhofplaco) en Hoogezand (Vidu: Listo de ZEO-j en Nederlando)
Publika Transporto
De la fervojlinio Groningen-Winschoten-Nieuweschans 4 stacioj situas en la municipo Hoogezand-Sappemeer: Kropswolde, Martenshoek, Hoogezand-Sappemeer kaj Sappemeer Oost.
Buslinioj en la municipo Hoogezand-Sappemeer:
Naskiĝis en Hoogezand-Sappemeer
Aletta Jacobs (* 9-a de februaro 1854 - 10-a de aŭgusto 1929), Feministino
Anápolis
Anápolis (16°19'37" S, 48°57'10" U) estas municipo kaj urbo de Goiás, Brazilo. Ĝi havas (2009) 335.960 loĝantojn.
Esperanto en Anápolis
Kvankam estis esperantistoj antaŭ la 1960-aj jaroj, organizita Esperanto-movado komencis en Anápolis ĉirkaŭ 1960. En tiu jaro en spiritisma centro “Casa Espírita Vicente de Paulo” okazis Esperanto-kurso gvidita de Gerson Fraisart Mamed.
Inter la jaroj 1970 kaj 1973 la urbestro, Henrique Antônio Santillo, apogis la kreon de societo kies ĉefa rolo estis la instruo de la germana, franca, angla kaj latinaj lingvoj. Pro peto de kelkaj personoj, la societo adoptis ankaŭ la instruon de Esperanto. Tamen la administrado de Henrique Santillo atingis la finon kaj la samo okazis al la kurso.