cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sikar
Religioj
En Sikar plejparto de la populacio estas hinduoj (56%), krome islamanoj (42%), iomete aliaj.
Eduko
Sikar estas grava edukcentro de Raĝastano kun ŝtataj altlernejoj disponigantaj artojn, sciencojn, kaj komercadon. Ankaŭ kelkaj privataj institutoj fumkcias.
Klimato
Sikar situas en varma semi-arida klimato (laŭ Klimata klasifiko de Köppen BSh). Pluvoj okazas en la musonmonatoj inter junio kaj septembron. Temperaturoj restas relative altaj tutjare, tio varias averaĝe inter 17-32 °C.
Trafiko
Al Sikar kuras tri fervojaj linioj kaj 7 vojoj. La plej proksima flughaveno funkcias en Ĝajpuro.
Kantono de Boussac
La kantono de Boussac (france canton de Boussac) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Guéret. Ĝia ĉefurbo estas Boussac.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Boussac la jenaj 13 francaj komunumoj :
Amputo
Amputo estas demetiĝo de korpoparto (ekstrema korpoparto aux organo) pro vundo aŭ per ĥirurgio. Ĥirurgie oni amputas por deteni doloron aŭ disvatiĝon de malsana procezo de la afektata parto, kiel putriĝo aŭ kancero. Kelkaj amputiĝas ankaŭ pro belecaj kialoj. Okazas ofte ankaŭ, ke en riskaj situacioj homoj mem demetas membrojn akcidente malliberigitajn. La amputo povas esti kongenita: en tiaj kazoj la bebo naskis amputigigita. Oni nomas la kurtitan membron stumpo.
Depende de la okazoj, oni povas sukcese rekunigi la membron al la korpo. Se ne, homoj povas maksimume transmeti alikorpan membron aŭ uzi protezon, ĉar mamulaj membroj ne rekreskas. Por surhavi protezon la stumpo devas esti sendolora kaj ŝarĝebla. La ulo portas ŝtrumpon sur lia stumpo, tiu estas stumpŝrtumpo.
Estas ofte, ke homoj sentas kvazaŭ sian perditan membron en ties loko antaŭa al la amputo, kio povas helpi pri adaptiĝo al protezo. Tiu fenomeno estas nomata fantoma membro. Laŭ diversaj studoj, inter 26% kaj 80% de amputitoj sentas fantoman doloron je la perditaj membroj.
La amputado povas esti eta (fingro) aŭ granda (brako). Oni indikas ankaŭ la lokon de la grandaj amputoj: sur aŭ sub la genuo aŭ kubuto. La planigita amputo ofte estas preventebla per mofeto, per hiperbara ĉambro, per metodoj de la vaskulkirurgio, aŭ en la kazoj de la diabeto per malpliigo de la ĥolesterolo. Se la amputado estas malgranda, oni povas iri hejme en tiu tago. Se estas brako amputita, oni devas resti en malsanulejo iujn tagojn; se gambo, unu aŭ du semajnojn. Ĝi povas okazi ankaŭ psiĥikajn problemojn, sed tiu dependas de persono.
Alie, "amputo" signifas metafore vaginon (am-puto).
El kuraciaj kialoj
Oni amputas el kuraciaj kialoj, se la tiu parto de la korpo ne estas kuracebla, aŭ la paciento alie mortus.
Akcidenta
Se la uno parto de la korpo de la paciento estas malliberigita, kaj oni alie ne povas ĝin liberigi, oni amputas la tian korpoparton tialoke. En la trafikaj akcidentoj la amputo estas rara, ĉar la teĥnika savado estas evoluita.
Pro la vundiĝo povas ŝiriĝi grandaj vaskuloj, kiu povas okazi sangadon danĝeran al la vivo. Pro tio oni devas unue pansi la vaskulojn, kaj poste kuŝigi la traumatulon en pozicio latera, spirigi kaj revivigi lin, kuraci la ŝokon, kaj sendolorigi.
La akcidentaj amputadoj estas raraj rilate al la planitaj. Oni volas konservi la plej plian korbopartojn, kaj replantigi la korpopartojn, sed la nekuraceblaj kontaĝoj de la vundoj, la gravaj lezoj de la vaskuloj, kaj de la nervoj faras la amputadon neevitebla. Pleje la stumpoj kapablas porti protezojn. Oni pakas la amputitan membron en sako, kiu estas sterila kaj seka; kaj tiun en sako, kiu estas plenigita per glacio aŭ malvarma akvo, kaj malpurigas ĝin en malsanulejo. Se la membro dependas nur en unu peco de haŭto, oni devas ne amputi ĝin, ĉar ĝi ricevas malmultan sangon per tiu peco.
Planita
La ĉefa kialo de la planita amputado estas la Büerger-malsano, kiu estas malsano de la kapilaroj. Pleje oni amputas en la kvarta stadio de la malsano, kiam la ulceroj minacas per sepso. Se la amputado estas la pli malgranda malbono kontraŭ la konstanta doloro, oni amputas ankaŭ en la tria stadio. Plejfoje estas la kruro amputita sub- aŭ surgenue; la amputo de la brako en tiu malsano estas rara. La kuracistoj decidis la lokon de la amputado laŭ la sangalfluo kaj por la kapablo porti protezon.
La diabeto estas alia ĉefa kialo de la planita amputado. En tiuj kazoj la kuracistoj volas amputi nur la ulcerajn partojn, kaj konservi la sanajn partojn. La amputado estas la ultima ilo.
Oni amputas ankaŭ en iuj kazoj de la ostosarkomo. La sarkomo estas lokale eltranĉita, kaj oni senmankigas la mankon de la ostoj per enaj protezoj.
Plenumado
La muskularo estas tial formita, ke ĝi ĉirkaŭu la oston. Oni kunkudras la muskulojn, aŭ li interligas la muskolojn direkte kun la osto. Li disigas la ĉefajn nervojn, kaj metas ilin profunden, por ke la fantoma doloro kaj la neŭronomo estu preventita.
Post la amputado oni rapidigas la resanigadon de la vundo. La vundo povas esti kontaĝita, precipe se oni amputis pro malsano. Oni formas la trunkon per speciala bandaĝo, por ke ĝi povu surhavi protezon. Post resanigado de la vundo la amputigita ulo ricevas ŝtrumpon, kiu formas pli la strumpon, kaj poste ĝi povos esti sub protezo.
Memamputado
En iuj kazoj, se oni ne povas liberigi iun membron, ne povas voki helpon, kaj ne esperas, ke iu oni trovas, oni amputas tiun membron.
Krimpuno
La amputado estas grava korpa puno, kiun uzis multa socioj kaj kulturoj. La plej konitaj estas la mezepoka Eŭropo, kaj la islamaj landoj. Laŭ la Ŝario la puno de la ŝtelado estas la amputado de la membroj, laŭvice: unue la dekstra brako, poste la maldekstra kruro, poste la dekstra kruro, kaj laste la maldekstra brako. En la 21. jarcento la islamaj landoj kaj kelkaj neislamaj uzas tiun punon. Oni konas ekzemplojn el Irano, el la norda Niĝerio, kaj el Sauda Arabio. En Sauda Arabio la punigata devas elekti, ke kuracisto aŭ la ekzekutisto amputu lian membron. Se li elektas la kuraciston, li devas pagi la kostojn de la operacio.
Historio
Je la mezo de 16. jarcento la franca Ambroise Paré amputis unue per la alligado de la vaskuloj, per kiu li anstataŭis la bruligadon.
Madame du Deffand
Marie de Vichy-Chamrond (aŭ Champrond), ankaŭ markizino de Deffand (naskiĝis la 25-an de septembro 1697 en la kastelo de Chamrond, en Burgonjo, mortis la 23-an de aŭgusto 1780 en Parizo) estis franca leteristino kaj salonulino.
Li estis filino de malriĉa nobela familio. Lia amanto Charles-Jean-François Hénault, prezidanto de organismo de la Parlamento de Parizo kaj amiko de la reĝino, prezentis ŝin ĉe la dukino de Maine ĉe kies salono ŝi eniris en la socia etoso de verkistoj (Klerismo). Tiele ŝi amikiĝis al verkistoj kaj el 1742, ekkorespondis kun elstaruloj tiutempaj: kiaj Voltaire, Horace Walpole, d’Alembert, Julie de Lespinasse, la dukino de Luynes kaj aliaj. El 1749 post la morto de sia edzo, ŝi malfermis sian propran salonon.
Ŝi estis amikino de Voltaire, intima de d'Alembert, de Fontenelle, Marivaux, Sedaine, Helvétius, de la arkitekto Soufflot, de la skulptisto Falconet, de la pentristoj Van Loo kaj Vernet. Voltaire iam prezentis al ŝi la virinon kiun li plej amis, nome sia amikino Émilie du Châtelet, esperante ke ili iĝos amikinoj. La markizino tamen ne bone akceptis ke ŝiaj amikoj preferus alian damon, kaj tiele portretis Émilie vere fiage kio estis publikigita en 1777 de Grimm en la Correspondance littéraire. Émilie du Châtelet, matematiskino estis tre diferenca sendube el tiuj damoj de brila konversado sed plej ofte mallaboremaj.
Rondoj ĉirkaŭ la damo
Ĉirkaŭ la jaro 1740 ŝia salonego estis centro de la plej eminentaj kaj noblaj personoj; Voltaire, Montesquieu, d'Alembert kaj aliaj estis ŝiaj gastoj kutimaj. La alogeco ne malfortiĝis post blindiĝo totala en 1753, kiam ŝi devis ekloĝi en la Monakejo Sankta Jozefo. Nur kiam la dungita fraŭlino de Lespinasse forlasis ŝin kun granda bruo, multo de la vizitadintaro sevkis la eksan servistinon. Tiam la gloro de la rondoj ja malekbrilis. Konsolon grandan la 68-jarulino trovis en la pasia rilato kun la sprita anglo Horace Walpole. Kun li ŝi havis viglan kaj sentimentan leterinterŝanĝadon.
Graveco
Kiel verkistino ŝi flankenmetitas rekte apud Volteron. La klareco de la stilo kaj la bontrafeco de ŝiaj rimarkoj kaj juĝoj kiel ankaŭ ŝercemo intelektuala igis ŝiajn epistolojn la plej interesaj de la tuta jarcento. Ŝiaj leteraj interŝanĝoj kun i.a. d'Alembert, Hénault, Montesquieu publikigitis en 1809 la unuan fojon.
Viktor Pajuk
Viktor Pajuk (Віктор Паюк, Viktor Payuk; naskiĝis la ) estas diplomita Esperantisto (diplomo de EAB, 2000), certigita tradukisto (angla-ukraina) de Amerika Tradukista Asocio (ATA), instruisto.
Esperantista agado
Esperantistiĝis en 1979 en Odeso estinte studento de Odesa Nacia Akademio de Telekomunikado, de 1982 - membro de E-klubo "Amikeco" (nun - "Spinosfloro") (Ternopilo), kunfondinto de la Ukrainia Esperanto-Asocio (Poltavo, 1989), ĝia prezidanto (1993-1997), direktoro de revuo Ukraina Stelo (1991), Ĉefa Delegito de Universala Esperanto-Asocio (2001-2011), kompilanto de la du-voluma Esperanta antologio en ukraina lingvo, Ukraina antologio (la lasta - kune kun Volodimir Pacjurko). Honora membro de UkrEA (2019). Liaj literaturaj ukrainaĵoj de Esperanta originala literaturo aperis en multaj literatutaj periodaĵoj, inter ili - Vsesvit. Multjara kunlaboranto de Monato. Vikipediisto.
Unu el ĉefaj traduk-kontrolistoj (ekde februaro 2013) de la ukraina eldono de "National Geographic - Ukrainio" - revuo de la Nacia Geografia Societo (Usono).
Janine Duvitski
Janine DUVITSKI (realnome Janine Drzewicki) (naskiĝis en 1952 en Nottingham) estas angla aktorino, konata pro ŝiaj roloj de Jane Edwards en Waiting For God kaj Pippa Trench en One Foot In The Grave. Ŝi ankaŭ kreis kaj ludis la rolon de Angela en teatraĵo Abigail's Party de Mike Leigh.
Biografieto
Duvitski, kies veran nomon 'Drzewicki' ŝi uzis kiam ŝi aktoris, naskiĝis en Nottingham en 1952. Ŝia patro estis Polo. Ŝi lernis en la "East 15 Acting School" en Londono. Ŝi havis kvar infanojn kun ŝia edzo aktoro Paul Bentall. Aktorino Ruby Bentall estas ŝia filino.
Kariero
Multaj televidaj aperoj de Duvitski inkluzivas rolon de Jacqueline Stewart en Benidorm, One Foot in the Grave, Blue Remembered Hills de Dennis Potter, Brush Strokes, Minder, Midsomer Murders, My Family, Man About the House, The Georgian House,  Boys from the Blackstuff de Alan Bleasdale, The Knowledge kaj Z-Cars. Ŝi ankaŭ partoprenis la filmon The Madness of King George en 1994. Ŝia plej lasta grava rolo estas Eve en alia telenovelo de BBC, The Worst Week of My Life.
Ŝi ludis la rolon de Josette en la filmo Giorgino de Laurent Boutonnat, aperinta en 1994.
Ŝi ankaŭ havis malgrandan rolon apud Laurence Olivier kaj Donald Pleasence en Dracula (1979).
Duvitski ankaŭ aperis en 1980 en la filmo Breaking Glass. Plej laste en filmo, ŝi aperis en The New World, kaj sur scenejo en la refaro en 2007 de On the Town de la English National Opera.
Plej laste Duvitski aperis en la rolo de Jacqueline Stewart en la ITV komedia serio Benidorm kaj en la rolo de S-ino Meagles en la adapto de BBC de Little Dorrit de Charles Dickens.
Listo de urboj de Senegalo
Geografio > Afriko > Senegal > Listo de urboj de Senegal < Urboj La urboj laŭ loĝantaronombro:
Arrancacepas
Arrancacepas (Vitelradikigulo) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Arrancacepas estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Kvenka Alkario en la norda parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 1,040 m super marnivelo. La areo de ties teritorio estas de 18,56 km². La geografiaj koordinatoj estas 40°18′13″N 2°21′33″Ok. Ĝi situas je ĉirkaŭ 3 km el Cañaveras, Castillo-Albaráñez kaj je 6 km el Bólliga, Olmedilla de Eliz kaj Torralba. El la provinca ĉefurbo, Kvenko, ĝi distas 40 km.
Hășmașu Ciceului
Hășmașu Ciceului [həŝmaŝu ĉiĉeuluj] (hungare: Csicsóhagymás [ĉiĉohadjmaŝ]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Beclean. En 1910 ĝi havis 513 loĝantojn (rumanoj); en 1992 330 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1325. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Uriu.
Arrancacepas
Historio
Ŝajne oni fondis tiun setlejon ĉirkaŭ la 12a jarcento. En 1591 ĝi iĝis "villa". Estas preĝejo de la 17a jarcento.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Ĝis meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Arrancacepas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Arrancacepas kie oni alvenis al la nunaj 28.
Ekonomio
Agrikulturo (olivoj kaj cerealoj) kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Socialist Workers Party (Usono)
Socialist Workers Party (SWP) (t.e. Socialista Laboristara Partio) de Usono estas maldekstrega politika partio. Ĝia historio komenciĝis en 1928 ĉe komunistoj pelitaj el la Usona Komunista Partio pro subtenado de Trocki. La partio formale fondiĝis la 31-an de decembro, 1937, en Ĉikago. La organo de la partio estas The Militant (fondita en 1928), kaj ĝia eldonejo nomiĝas Pathfinder Press. Ĝi delonge forte subtenas Kubon.
(14837) 1988 RN2
(14837) 1988 RN2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Großensee (Turingio)
NE PLU AKTUALAS, SED ONI POVUS AKTUALIGI KAJ POSTE REVIDIGI:
Großensee estis komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis en la distrikto Wartburg de la federacia lando Turingio. Fine de ... la komunumo havis ... loĝantojn.
De Lijn
De Lijn estas aŭtonoma ŝtata kompanio de publika transporto en Flandrio. Ĝi ekestis en 1991 post la regionigo de la tiama federacia kompanio NMVB. Aliĝis al De Lijn ankaŭ la urbaj kompanioj de Antverpeno kaj Gento.
En 2007 De Lijn transportis 483,2 milionojn da vojaĝantoj per 2.233 aŭtobusoj, 258 tramoj kaj 18 trolebusoj. Entute ĉe la kompanio laboras 7.979 homoj.
Ne ĉiujn busojn de De Lijn posedas la kompanio mem. Tiel nomataj ekspluatantoj por De Lijn veturas per busoj kiujn ili mem aĉetis.
Listo de urboj de Sejŝeloj
Geografio > Afriko > Sejŝeloj > Listo de urboj de Sejŝeloj < Urboj
Turnita dumalkreskigita rombo-dudek-dekduedro
En geometrio, la turnita dumalkreskigita rombo-dudek-dekduedro estas pluredro, unu el la solidoj de Johnson (J82). Ĝi povas esti konstruita el rombo-dudek-dekduedro per turno de unu el kvinlateraj kupoloj je 36 gradoj kaj anstataŭigo de du la aliaj kvinlateraj kupoloj per deklateroj.
Puramo Chong
D-ro Puramo CHONG (uzata en Esperantujo; originala nomo: CHONG Woncho 정원조; naskiĝis en 1952) estas Korea esperantisto ekde la jaro 1971 kaj kuracisto de orienta medicino. Li diplomitiĝis en medicina fakultato de Kyunghee, Seulo, kaj doktoriĝis en la sama universitato pri korea kompleksia medicino en 1981.
En la jaro 1982 li verkis Esperanto-lernolibron, Esperanto-Kurso laŭ la rekta metodo kun 15 kasedoj kaj redaktis Esp-gazeton, La Espero el Koreio dum 16 jaroj (1980-1996). Li laboris kiel LKK-ano de la 79a UK en Seulo (1993-1994) kaj kiel prezidanto de Korea E-Asocio (1998-2005) kaj nun estas ĝia honora prezidanto.
Dum la jaroj 2005-2011 li loĝis en Usono kaj profesoris pri Akupunkturo kaj kompleksia medicino en la universitatoj National University of Health and Science en Ilinojo, Virginia University of Oriental Medicine en Virginio, Usono. Li prelegis pri Sana kaj longa Vivo en IKU en Pekina UK (2002). pri Sanprizorgado de Orienta Medicino en IKU en Seula UK (2017). Li fondis INA (Internacia Naturkuracista Asocio) en la jaro 1986 kaj rolis kiel ĝia prezidanto dum 16 jaroj (1988-2004). En UEA li rolis kiel komitatano A, C, dum 1986-2003 kaj kiel prezidanto de KAEM (Komisiono pri Azia Esperanto-Movado) dum 1997-1999.
Tomba kverko
La tomba kverko (aŭ en la germana originalo Grabeiche) nomata ankaŭ Miljara kverko estas rimarkeblaj maljuna arboekzemplero. Ĝi estas tigfrukta kverko (Quercus robur) situante meze de Nöbdenitz en la germana federacia lando Turingio.
La ĉ. 2000 jaraĝa kverko havas kavan trunkon kaj kreskas sur malnova tombo. Laŭ la Guinness-libro de rekordoj la arbo estas la plej maljuna kverko en Eŭropo.
Literaturo
1990. ISBN 3-926181-24-9. paĝo 199
La Tour-de-Peilz (stacidomo)
La Tour-de-Peilz estas fervoja stacidomo en La Tour-de-Peilz, Svislando.
Richard Connell
Richard Edward CONNELL Jr. (17a de Oktobro, 1893 - 22a de Novembro, 1949) estis usona verkisto kaj ĵurnalisto, plej eble memorigebla pro sia mallonga rakonto "La plej danĝera ludo" (1924). Connell estis unu el la plej famaj verkistoj en sia tempo, kiu verkis mallongajn rakontojn kaj liaj rakontoj estis publikigitaj en revuoj The Saturday Evening Post kaj Collier's. Li estis sukcesa kaj kiel ĵurnalisto kaj kiel scenaristo, kaj estis elektita por Akademia Premio en 1942 por la plej bona originala rakonto por la filmo Renkontu John Doe.
Kantono Polk (Nebrasko)
La kantono Polk (Polk County) estas kantono de Usono en la subŝtato Nebrasko. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Nekonata virino (pentraĵo)
Nekonata virino (Неизвестная), estas pentraĵo farita de la rusia artisto Ivan Kramskoj, desegnita en 1883. La modelo, kies identeco estas nekonata, estas virino kun "pacienco kaj honesta rigardo". Ĝi estas unu el la plej konataj artverkoj de Rusio, kvankam nombro da kritikistoj indigniĝis kiam la pentraĵo estis unue ekspoziciita kaj kondamnis tion, kion ili vidis kiel bildigo de aroganta kaj malmorala virino. Ĝia populareco kreskis kun ŝanĝoj en la publika gusto.
La pentraĵo estas ekspoziciata en Tretjakova galerio, Moskvo, dum pli frua versio, ankaŭ de 1883, troviĝas en la Arta Centro de Kiel.
Priskribo kaj akcepto
Nekonata virino kombinas elementojn de la ĝenro kaj portretajn tradiciojn en arto. Ŝi estas vestita en nigra mantelo el pelto kaj veluro, kun pelta ĉapelo kaj gantoj el ledo. La virino sidas en malferma kaleŝo sur la Ponto Aniĉkov en Sankt-Peterburgo.
Ŝia identeco ne estis establita de historiistoj pri arto. Kramskoj titolis la pentraĵon Nekonata, kaj ne menciis ŝin en iuj el siaj leteroj aŭ taglibroj, kondukante al multa spekulado kaj al la tre enigma reputacio de la pentraĵo.
Tamen, Nekonata virino kaŭzis sensacion kiam ĝi estis unue ekspoziciita, pli kiel rezulto de la temo ol pri la estetiko de la verko. Nombro da kritikistoj supozis ke la virino estis prostituitino. Iu kritikisto priskribis la pentraĵon kiel portretadon de "Koketulino en kaleŝo", dum alia skribis pri "provoka bela virino, tuta en veluro kaj pelto, ĵetante al vi rikane malĉastan rigardon el luksa kaleŝo - ĉu tio ne estas unu el la haladzoj de grandaj urboj kiuj permesas malestimindajn virinojn vestitaj per vestaĵoj aĉetitaj je la kosto de ilia ina ĉasteco sur la stratoj ". Kramskoj rimarkis, "Kelkaj homoj diris, ke ne estas konate kiu tiu virino estas. Ĉu ŝi estas deca, aŭ ĉu ŝi vendas sin mem? Sed en ŝi estas tuta epoko."
Paŭlo Tretjakov rifuzis aĉeti la pentraĵon por sia galerio. Tamen, ĝia populareco rapide kreskis, parte ĉar la beleco de peko fariĝis populara temo inter la sekva generacio de rusaj artistoj. Ĝi estis priskribita kiel "nekutime brila, dense pentrita, kaj ripoza". Kramskoj klare provis brili per la elstara mastrado de sia pentrado."
La pentraĵo estis uzita kiel kovrilo por iuj eldonoj de Anna Karenina de Lev Tolstoj. En 2008, Valerie Hillings, konservatoro de muzeo Guggenheim rimarkis ke, "Multaj homoj nur pensas ke ŝi estas iaspeca Anna Karenina. Ŝi havas tiaspecan aspekton, tiaspecan Rusiecon".
Dublono
Dublono estis portugala/brazila monero, kiu uziĝis dum la regado de reĝo Johano la Kvina (1707-1750) kaj estas konsiderata la monero kun plej alta propra valoro iam uzita en la mondo.
La dublonoj estis originale stampitaj de la monfarejo de Vila Rica (Vilariko/"Riĉa Vilaĝo"), en la provinco Minas-Ĝerajso, inter 1724 kaj 1727. Kun 53,8 gramoj da oro, ĝi estis uzita en la regno Portugalio kaj Britio. Ĝi surportis en la averso la valoron "20 mil rejsoj" kvankam ĝia valoro atingis eĉ 24 mil rejsojn. Tio korespondis al unu kvarono de la tiama prezo de juna sklavino.
Sur ĝi legeblas ankaŭ la esprimo In Hoc Signo Vinces (Per tiu ĉi signo vi venkos), laŭ la kristana tradicio enkondukita de imperiestro Konstantino.
Pro la rareco, tiu monero povas nun atingi prezon inter 4 mil kaj 15 mil eŭroj.
Étienne-François de Choiseul
Étienne-François, grafo de Choiseul poste duko de Choiseul-Stainville (naskiĝis la 28-an de junio 1719 ĉe Nancy en duklando Loreno, mortis la 8-an de majo 1785 en la Kastelo de Chanteloup (Indre-et-Loire)), estis franca ŝtatestro kiu estis la ĉefministro de Ludoviko la 15-a inter 1758 kaj 1770 ne havante fakte oficialan titolon.
Konsiderita kiel la vera «vic-reĝo de Francio», li estis priokupita por la modernigo de la ŝtato kaj por sia plifortigo kontraŭ la povo de la Katolika Eklezio, kiel simbolo de la alianco socia kaj politika inter liberala branĉo de la eŭropa nobelaro kaj la burĝaro progresisma kaj negocista, same kiel William Pitt en Granda Britio, Pombal en Portugalio, Tanucci en Napolo, Du Tillot en Parmo, Kaunitz en Aŭstrio.
Konsiderata malamikema fare de Frederiko la 2-a kaj de Katerina la 2-a, kiuj plendis pro lia intervenemo, li faris la aliancon defendan kun la kortego de Vieno, pere de la Traktaĵo de Versajlo (1756), kiu akcelis la komencon de la Sepjara Milito.
Ági Máhr
Ági Máhr [mAr], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máhr Ági aŭ ofte Máhr Ágnes estas hungara aktoro.
Ági Máhr naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Ági Máhr frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste ŝi lernis en studio de Nacia Teatro (Budapeŝto) inter 1970-1972. Ŝi aliĝis al trupo de Teatro de Kecskemét en 1972. Inter 1974 kaj 1979 ŝi apartenis al Teatro Jókai (Békéscsaba), poste al Nacia Teatro (Miskolc). Ŝi akiris dramopedagogian diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2001. Ŝi ricevis 3 premiojn inter 2003-2011.
Cersosimo
Cersosimo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Alessandria del Carretto (CS), Castroregio (CS), Noepoli, Oriolo (CS), San Giorgio Lucano (MT) kaj San Paolo Albanese.
Partikulo
La termino partikulo estas nepreciza gramatika termino, kiu ne havas striktan difinon, sed ĝenerale estas uzata por paroli pri vortspecoj, kiuj havas ĉefe gramatikan rolon kaj kiuj kutime ne estas fleksiataj. Kiel ĉe multaj lingvistikaj terminoj, la preciza signifo dependas de la lingvo, pri kiu oni parolas.
Parolante pri Esperanto, la termino "partikulo" havas la saman signifon kiel la termino vorteto.
Jenaj vortspecoj ofte konsideriĝas kiel partikuloj:
Keijo Korhonen (sportisto)
Keijo Korhonen (7a de Oktobro 1956 en Leppävirta) estas finna skisaltisto. Li ricevis bronzan medalon en monda ĉampionado en nordia skiado en Oslo en 1982. Korhonen estis la 4a en Oberstdorf en 1979.
Mohammad Hussain Sarahang
Ustād Mohammad Hussain Sarāhang ( - Sarahang; 1924–1983) estis afgana muzikisto kaj reprezentanto de Hindustana klasika muziko el Kabulo Afganio. Li estis la dua plej aĝa filo de la muzikisto Ustad Ghulam Hussain. Mohammad Hussain naskiĝis kaj edukiĝis en Ĥarabato (Kabulo).
Trinkakvo
Trinkakvo estas dolĉakvo kun alta pureco, taŭga por homa konsumado. En ĉiuj landoj leĝoj difinas la nocion, mineralan entenon, proprecojn de la trinkakvo. Kompreneble ĝi ne povas enteni iun ajn danĝerajn por la homa sano.
Homo bezonas ĉiutage 2-3 litrojn da akvo, dum en okcidenta Eŭropo oni konsumas tage 150-200 l por lavado, sinpurigo ktp. Tial oni proponas paralelajn tubojn por trinkakvo kaj uzakvo.
En tradiciaj komunumoj, trinkakvo estas aparta de uzakvo kaj oni metas ĝin en specialaj ujoj.
Seninfektigo de trinkakvo
La seninfektigo de trinkakvo por homa uzado havas kiel celon la forigon de la patogenaj mikroorganismoj enhavataj en akvo, kiuj ne estis forigitaj en la komencaj fazoj de la traktado de akvo. La seninfektigo de trinkakvo estas necesa kiel unu de la lastaj paŝoj en la traktado de trinkakvo, por eviti ke tiu estu damaĝa por la homa sano. Ofte, se temas pri akvo el naturaj akvofontoj aŭ el putoj, la seninfektigo estas la nura traktado havigita al akvo por akiri trinkakvon. La seninfektigo povas esti farata per kemiaj (ekz. per kloro aŭ ozono) aŭ fizikaj (ekz. per aparta filtrado) rimedoj.
Kazo de pura akvo
La trinkado de pura akvo malkuraĝiĝis pro sanaj kialoj. En purigita akvo mankas mineraloj kaj jonoj kiel kalcio, kiu ludas ŝlosilan rolon en biologiaj funkcioj (kiel homeostazo de nervozaj sistemoj), sed kutime ili troviĝas en trinkebla akvo. La manko de naturaj mineraloj en distilakvo levis iujn zorgojn. Distilita akvo malhavas mineralojn, do necesas suplementa minerala ingesto dum ĉiutaga dieto por subteni taŭgan sanon. Pro tiu kialo, konsilita al alpistoj ne nur rekte trinki la fanditan akvon de glaĉeroj, sed uzi ĝin en infuzaĵo.
Hengersberg
Hengersberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Deggendorf kaj en la distriktaro Malsupra Bavario de la federacia lando Bavario, kaj je malgranda parto de sia teritorio limas je la rivero Danubo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ananko (luno)
Ananko (jupitera luno XII) estas unu el la eksteraj lunoj de la planedo Jupitero.
Ananke estis malkovrita je la 28-a de septembro 1951 de la astronomo Seth Barnes Nicholson ĉe la observatorio Mount Wilson en Kalifornio.
Ĝi nomiĝis laŭ Ananko, baza diino el la greka mitologio. La nomo oficialiĝis en 1975, antaŭe oni nomis ĝin simple jupitera luno XII, estante la dekdua malkovrita luno de Jupitero.
Ananko estas nomdonanto de grupo de lunoj, kiuj rivoluas ĉirkaŭ Jupitero sur similaj orbitoj. La ananka grupo ampleksas inter ok kaj dek ses lunojn depende de la difino, kaj Ananko estas ĉiukaze ĝia plej granda ano.
Isaac Barrow
Isaac BARROW (Oktobro 1630 – 4a Majo 1677) estis angla teologo, kaj matematikisto kiu ĝenerale estas konata pro sia frua rolo en la atingo de la infinitezima kalkulo; pli precize por la malkovro de la fundamenta teoremo de kalkulo. Lia verko centriĝis al la trajtoj de la tangento; Barrow estis la unua kiu kalkulis la tangentojn de la kappa kurbo. Isaac Newton estis disĉiplo de Barrow, kaj estis Newton kiu sukcesis disvolvigi kalkulon en moderna formo. La luna kratero Barrow ricevis nomon laŭ li.
Biografio
Barrow naskiĝis en Londono. Li estis la filo de Thomas Barrow, nome linokomercisto. En 1624, Thomas edziĝis al Ann, filino de William Buggin el North Cray, Kent, kaj ties unika (almenaŭ survivanta) filo Isaac naskiĝis en 1630. La edzino (patrino) mortiĝis ĉirkaŭ 1634, tio estas kiam Isaac estis 10jaraĝa kaj la patro reedziĝis kaj havis filinon. Isaac edukiĝis ĉe la avo kaj poste en diversaj lernejoj (ŝajne dekomence kun problemoj) ĝis Trinity College (Kembriĝo) kie li gradiĝis en klasikaj studoj kaj matematiko. Post ĉeesto en la lernejo li veturis tra Francio, Italio kaj eĉ al Konstantinopolo, kaj post multaj aventuroj li revenis al Anglio en 1659.
Ljaĥinci
Bazaj informoj
Ljaĥinci, ukraine Ляхівці, hungare Lehóc estas malgranda, ne memstara vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Uĵhorodo en municipo de Ĥudljovo.
Situo
Ljaĥinci situas en valo laŭ rojo.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1407 laŭ la tiama hungara ortografio "Lengenfalua" (=pola vilaĝo). Ĝis Traktato de Trianon Lehóc apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto Szerednye, poste al Ĉeĥoslovakio. Dum la 2-a mondmilito Hungario okupis ankaŭ tiun ĉi vilaĝon kaj organizis aŭtonomion de rutenoj. Ekde 1945 Ljaĥinci apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Ede Zathureczky
Ede ZATHURECZKY [zaturecki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Zathureczky Ede estis elstara hungara violonisto, altlerneja instruisto kaj framasono.
Ede Zathureczky naskiĝis la 1903 en Igló (Hungara reĝlando, nuntempa Spišská Nová Ves en Slovakio), li mortis la  1959 en Bloomington (Indianao).
Vivo
Ede Zathureczky frekventis muzikan lernejon, dume eĉ tiam li faris koncertojn. La debuta koncerto okazis en 1911. Post 7 jaroj li plulernis en Budapeŝto en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt. Poste li koncertis ekzemple en Italio, Berlino, Novjorko, Chicago, Prago, Vieno. Inter 1929-1943 li instruis en la muzikakademio, poste ĝis 1956 li estris la akademion. Dum la socialismo li ricevis vojaĝeblecojn nur al la socialismaj landoj, tial dum la Hungara revolucio de 1956 li disidis. En Bloomington li instruis en la universitato. Li ricevis premion Kossuth en 1955, pli frue ankaŭ aliajn premiojn. Li estis framasono.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Taliándörögd)
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (latine Regina Mundi) estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Taliándörögd.
Historio
Dum la mezepoko en nuna loko de Taliándörögd estis 4 vilaĝoj. En tiu loko kapelo estis konstruita en 1339. En 1548 la turkoj faris senhoma la vilaĝojn. Rehomiĝo okazis en 1718, inter la alvenintoj estis parte katolikoj, parte protestantoj. Oni konstruis kirkon en 1737, nature oni profitis la restintan kapeloruinon. La nun videbla baroka navo kaj turo estis finkonstruita nur en 1792. La orgeno alvenis en 1917, ĝi estis renovigita en 1932. La preĝejo mem renoviĝis en 2003. Interne oni aranĝas koncertojn dum la someraj aranĝaĵoj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas en mezo de la vilaĝo. Ĝi estas ĉirkaŭita per ŝtona muro. La turo estas kvadrata. La enirejo funkcias tra vestiblo ĉe flanko de la navo. La absido estas plurlatera. Interne la baptujo estas gotika kaj devenis el la jam ruina preĝejo.
Kermeso okazas la 12-an de septembro.
Kantono Polk (Misurio)
La kantono Polk (Polk County) estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
13243 Randhahn
13243 Randhahn estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mercedes Claire Randhahn, finalistinon de la Broadcom MASTERS 2019, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo, pro ŝia projekto pri kemio. Ŝi estis lernantino ĉe la the Saint Joseph Catholic Middle School, Ogden (Utaho).
29869 Chiarabarbara
29869 Chiarabarbara estas malgranda, neordinare hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la italaj astronomoj Andrea Boattini kaj Germano D'Abramo elde la Observatorio de la Montoj Pistoiese en San Marcello Pistoiese (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Chiara D'Abramo kaj Barbara D'Abramo, fratinoj de la dua malkovrinto.
Zono de postmilita Germanio okupita de Sovetunio
La Sovetunie okupita zono de Germanio post la Dua Mondmilito – kun areo de, administrata de Sovetunio – estis unu el kvar okupaciaj formacioj establitaj de Aliancanoj en majo 1945 surbaze de rezultoj de traktado de Jalta konferenco sur teritorio de hodiaŭaj germanaj federaciaj landoj:
Eksteraj ligiloj
Allied-occupied Germany
Nordhouse
(jen francigite, origine germane kaj alemane Nordhausen, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Uzakvo
Uzakvo aŭ utilakvo estas akvo, kiun oni povas uzi por teknikaj, industriaj aŭ agrikulturaj laboroj. Uzakvo ne celas homan konsumadon (legu trinkakvo), ĝi devas plenumi pli malaltajn pretendojn.
La dividita uz- kaj trinkakva akvosistemo estas kutima en kelkaj industriaj branĉoj. Tiu uzo apenaŭ aperas en la hejmoj, sed kelkfoje oni uzas pluvakvon por laboroj, neceseja lavado.
21962 Scottsandford
21962 Scottsandford estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
William Stukeley
Interesita en la novmoda organizo de Framasonismo, li mem ekpriskribis sin kiel "druido", kaj malĝuste kredis ke la prahistoriaj megalitaj monumentoj estis parto de la druida religio. Tamen, spite tion li famiĝis kiel grava figuro en la komenca disvolviĝo de la moderna movado konata kiel Druidismo. Li enkondukis la vorton trilito.
Ciceu-Poieni
Ciceu-Poieni [ĉiĉeu pojenj] (hungare: Csicsómező ĉiĉomezoe:) estas vilaĝo en Rumanio orient-nordoriente de Bistriţa. En 1910 ĝi havis 707 loĝantojn (rumanoj); en 1992 965 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1576. Ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Căianu Mic.
Eschen
Eschen [eŝn] estas komunumo en Liĥtenŝtejno, la centro de la "malaltejo". Ĝi situas norde de Schaan kaj Planken kaj konsistas el la kerna Eschen kaj kvartalo Nendeln.
En Eschen okazis certa koncentriĝo de politike dekstremaj junuloj, ankaŭ batalemaj.
Chiaromonte
Chiaromonte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Potenza. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Castronuovo di Sant'Andrea, Castrovillari (CS), Episcopia, Fardella, Francavilla in Sinni, Morano Calabro (CS), Noepoli, Roccanova, San Costantino Albanese, San Severino Lucano, Senise, Teana, Terranova di Pollino kaj Viggianello.
Kristana patrono de la komunumo estas Johano la Baptisto.
Tuskegee (Alabamo)
Tuskegee estas la sola urbo en Kantono Macon en la subŝtato Alabamo de Usono. En 2005 la urbo havis 11 590 loĝantojn, la metropola areo sume 22 810.
Tuskegee estis grava ejo en la historio de la afrik-usonanoj kaj ege influa en la historio de Usono ekde la 19-a jarcento. Antaŭ la Usona Enlanda Milito, la areo estis plejparte uzita kiel kotona plantejo, dependa de la laboro de afrik-usonaj sklavoj. Post la milito, multaj liberigitaj ekssklavoj daŭrigis labori en la malurbaj agrikulturaj plantejoj ĉirkaŭ la urbo. En 1881 fondiĝis la Normala Lernejo de Tuskegee, historie kolegio de afrik-usonanoj, nun la Universitato de Tuskegee, kaj ĝia direktoro, Booker T. Washington, evoluigis nacian reputacion kaj filantropan reton por apogi edukadon de la ekssklavoj kaj iliaj infanoj.
En Tuskegee interalie naskiĝis kaj kreskis Rosa Parks, afrik-usona kudristino kies simpla ago elkligigis la lukton kontraŭ rasa segregacio en Usono.
Schaan
Schaan [ŝan] estas komunumo en Liĥtenŝtejno. Ĝi situas norde de Vaduzo kaj havas plej multe da loĝantoj inter la liĥtenŝtejnaj komunumoj. Kiel montras la mapo, du apartaj teren-pecoj en la montaro apartenas al la komunumo.
Tra Schaan iras la fervojo inter Svislando kaj Aŭstrio (Vorarlbergo). Lastatempe Schaan iĝis signifa industriejo (firmaoj Hilti, Hilcona kaj Ivoclar-Vivadent).
Historio
En la romia tempo la romia vojo inter Aŭgsburgo kaj Milano iris tra Schaan, tiam supozeble nomata Scana. Tie ekzistis romia kasteleto por batali alemanojn.
Arkeologiaj trovoj en tomboj indikas, ke post alveno de la alemanoj longe ekzistis apartaj setlejoj de alemanoj kaj romanĉoj. Eĉ nun ekzistas du "alpaj societoj": alemana societo Gritsch kaj romanĉa societo Guschg.
Kantono de Châtelus-Malvaleix
La kantono de Châtelus-Malvaleix (france canton de Châtelus-Malvaleix) estas franca kantono lokita en la departemento Creuse kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 15 kantonoj de la arondismento de Guéret. Ĝia ĉefurbo estas Châtelus-Malvaleix.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Châtelus-Malvaleix la jenaj 10 francaj komunumoj :
Géza Freud
Biografio
Géza Freud devenis el juda familio. Dum lernado li atingis la unuan lokon en matematika konkurso, tamen pro lia judeco li ne povis frekventi universitaton. Dum la 2-a mondmilito li estis trudlaboristo. Post la 2-a mondomilito li frekventis universitaton en Budapeŝto, poste li edukis en Universitato de Budapeŝto, baldaŭe li havis diversajn postenojn. Ekde 1976 li estis gastoprofesoro en Ohio. Li ricevis premion Kossuth en 1959, inter 1929-1964 ankaŭ aliajn premiojn.
Anttola
Anttola [] estas vilaĝo kaj antaŭa komunumo en la suoma provinco Suda Savonio. Anttola situas 22 km sudokcidente de la centro de Mikkeli. La komunumo Anttola aliĝis komence de 2001 al Mikkeli.
La komunumo Anttola havis areon de 363 km², de kiu preskaŭ triono estas akvo. La nombro da loĝantoj estis je la fino preskaŭ 1900. Krom la kirkovilaĝo (tipo de setlejo) Anttola, al la komunumo apartenis la vilaĝoj Hauhala, Huttula, Ikola, Kähkölä, Kääriälä, Maljala, Montola, Nurhola, Piskola, Pitkälahti, Pulkkila, Ruokola, Siiskola kaj Ylivesi.
(45739) 2000 HR25
Pro ĝia granda discentreco, kiu proksimigas ĝin de la orbito de Jupitero, ĝi estas klasifikata kiel jupiterrenkonta asteroido : ĝia jupitera MOID estas 0,221522 astronomia unuo, aŭ 33,139 milionoj da km. Tamen, pro sia orbita resonanco 2:3 kun Jupitero, ĝi tenas sin malproksima de ĉi tiu planedo.
Willy Brandt
Li estis membro de la socialdemokrata partio de 1930 kaj dum la nazia regado en Germanio elmigris al Norvegio. En 1934 li alprenis la kaŝnomon Willy Brandt, kiun li post la Dua Mondmilito oficialigis.
Dum 1938 la nazia administracio forprenis de li la germanan civitanecon. En 1948 li reakiris ĝin.
De 1957 ĝis 1966 li estis reganta urbestro (komparebla al provinca ĉefministro) de Berlino. De 1966 ĝis 1969 li estis ministro pri eksterlandaj aferoj en la registaro de Kurt Georg Kiesinger.
Li oficis kiel kanceliero de ĝis. Lian eksteran politikon karakterizis la paciĝo kun orienta Eŭropo kaj la Varsovia Pakto. En 1970 li dum oficiala vizito en Pollando surgenuiĝis antaŭ la monumento pri la Varsovia Ribelo kaj akiris simpatiojn en multaj landoj. En 1971 li recevis la Nobelpremion pri Paco. La 7-an de majo 1974 li demisiis post kiam montriĝis, ke lia sekretario estis spiono de GDR.
Post sia kanceliereco Brandt restis membro de la parlamento. La li malfermis la unuan tut-federacian parlamenton kiel ties plej-aĝa deputito.
Korhonen
Korhonen estas finna familinomo. Ĝi estas la plej ofta familinomo de Finnlando. En 2009 ĝi en Finnlando pasis en ordinareco nomon Virtanen. Kvankam du plej ordinaraj finnaj familinomoj inkludas saman sufikson, ili havas vere diversajn historiojn. Korho(i)nen estas vere malnova nomo same kiel multaj aliaj orientfinnaj nomoj, kiuj inkludas sufikson -(i)nen. Ĝi herediĝas eble el 13-a aŭ 14-a jarcentoj, kiam en orienta Finnlando naskiĝis la unua en uzo de normala popolo estinta forta familinoma sistemo en Eŭropo, eble unua en tuta mondo. Aliaj respondaj nomoj estas ekzemple Leinonen, Heikkinen, Kinnunen, Turunen kaj Laitinen. En lastaj jardekoj de 19-a jarcento en okcidenta Finnlando estis prenita familinomoj, kiu estis farita do, ke estis ligita orientfinna familnomosufikso -nen al iu naturtema vorto, kaj tia nomo estas ekzemple Virtanen (virta signifas fluon). Etimologio de Korhonen ne estas certa. En kelkaj finnaj dialekto korho povas signifi malsaĝan. En kelkaj aliaj finnaj dialektoj korho povas signifi ion rekte estanta, ekzemple laiho signifas ekkreskaĵon kaj en iuj dialektoj korholaiho rektan ekkreskaĵon kaj tukka signifas kaphararon kaj en iuj dialektoj korhotukka eble rektan kaphararon. Korhonen estas vere ofta nomo speciale en areo de savoniaj dialektoj.
Kálmán Fodor
Kálmán FODOR estis rumania hungara pentristo, grafikisto. Li naskiĝis en Majsamiklósvár la 6-an de novembro 1929 kaj mortis en Livada (Satu Mare) la 29-an de junio 1980.
Biografio
Fodor Kálmán studis en 1949-50 en Magyar Művészeti Intézet, poste inter 1950-54 en Arta Altlernejo de Kluĵo. Ĝis 1968 li laboris en Artistkolonio de Valea Jiului, li estis gvidanto de artistgrupo de Petroșani. Inter 1968-80 li estis desegninstruisto en Livada (Satu Mare).
6381 Toyama
6381 Toyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Tetsuya Fujii kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Miyuki Toyama, kiu eksplikas la noktan ĉielon en planetario kaj desegnas kosmajn astistajn vidaĵojn.
Sándor István (lignoskulptisto)
Biografio
István studis en 1984 en Csernáton de la fratoj Haszman, Dezső Bandi, Sándor Haáz, Lajos István. Li faras skuptitajn, pentritajn meblojn laŭ la sikula popoltradicio.
Kantono Polk (Minesoto)
La kantono Polk (Polk County) estas kantono de Usono en la subŝtato Minesoto. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Cinque Ports
La Cinque Ports (elparolu: sink ports, pli precize laŭ ) estas aro de havenurboj en Kent kaj East Sussex en sudorienta Anglio. Nuntempe iuj ne plu havas havenojn.
Origine estis kvin urboj (la malnovfranca nomo signifas "kvin havenoj"):
Ankaŭ aliĝis frue la du "antikvaj urboj":
Kaj aliaj urbaj konsideriĝis kiel "membroj" (angle "limbs") de la kvin:
Aliaj urbaj iome aliĝis poste.
Kalvinana preĝejo (Porcsalma)
La Kalvinana preĝejo estas religia historia monumento en grandvilaĝo Porcsalma (Hungario).
Historio
La tiam katolika malfrugotika kirko estis konstruita en la 15-a jarcento. Supozeble en la sekva jarcento la kalvinanoj aĉetis ĝin kun la tombejo, poste ili estas la uzantoj. En 1717 turkoj alvenis por rabi en la vilaĝo, sed pli frue la vilaĝanoj metis pajlojn. El ili oni faris grandan fajron. La turkoj kredis, ke la vilaĝo mem incendias, tial ili hejmenvenis, la vilaĝo restis netuŝita. Turo estis konstruita inter 1795-1798, la kirko mem samtempe barokiĝis. La sonoriloturo jam estis superflua, ĝi estis malkonstruita. En 1836 sismo okazis, inter 1839-1844 la preĝejo estis pligrandigita kun nevoparto kaj la ceteraj partoj klasikismiĝis. La orgeno estis farita en 1903. Denovaj renovigaj laboroj okazis en 1933. La turo ricevis horloĝon en 1997, post 3 jaroj la plena preĝejo estis renovigita.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en la vilaĝo laŭvoje. La fasado estas simetria, meze la okangula turo reliefas, kiun 2 ŝtupaj pilieroj apogas. Enirejoj funkcias tra la turo kaj ĉe la navo. Interne la galerio, predikejo kaj la mebloj estis faritaj en la malfrua 18-a jarcento. La muroj estas blankaj, la plafono estas blua.
Ilișua
Ilișua estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio:
Nordheim (Alzaco)
Nordheim (jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Hakatono
Hakatono (en : hackathon) aŭ koduma maratono estas termino uzata interkodumuloj por referi al renkonto de programistoj kies celo estas kunlabori al la disvolviĝo de programaro, kvankam foje povas temi ankaŭ pri komponento de aparataro. Tiuj ĉi eventoj povas daŭri inter du tagoj kaj tuta semajno. La celo estas duobla: unuflanke kontribui al projekto de libera programaro kiun oni deziras kaj por alia celo estas lerni sen hastoj.
Dum hakatona evento teamoj de kodumuloj, senhalte okupiĝas por ene de mallonga periodo trovi solvojn al iuj malfacilegaj taskoj ene de malmulta tempo. Hakatona evento estas sponsorita fare de la provizantoj de tiuj taskoj. La sponsoroj motivigas la partoprenantojn prezenti al ili allogajn premiojn.
Cirigliano
Cirigliano estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Basilikato kaj al la provinco Matero. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Accettura, Gorgoglione, Pietrapertosa (PZ) kaj Stigliano.
Šípkové
Šípkové, hungare Csipkés [ĉipkEŝ] estas malgranda vilaĝeto en Slovakio, en Regiono Trnava, en Distrikto Piešťany.
Situo
Šípkové situas fine de sakovojo. Piešťany troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la rojo en 1113, pri la vilaĝo en 1349 en formo "Sypko". En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Csipkés 498 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto Nové Mesto nad Váhom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Šípkové 353 homoj, (346 slovakoj).
Fortikaĵoj de Vauban
La fortikaĵoj de Vauban estas grupo de 12 fortikaĵoj en Francio, kiuj estas el la plej elstaraj verkoj de Sébastien Le Prestre de Vauban, milita inĝeniero kaj arkitekturisto de la 17-a jarcento. Ili estis aldonitaj al la monda heredaĵo de Unesko en la jaro 2008.
Trikmaŝino
Trikmaŝino apartenas al maŝinoj uzataj en la tekstilindustrio: ĝi estas solvo de la manovro de la mekanikizo de mantrikado kaj servas por pretigi trikitajn ŝtofojn kaj/aŭ trikitajn vestaĵojn. Ĝia agado baziĝas sur la metodo kiu pretigas maŝojn el fadeno kaj kunligas ĉi tiujn por krei kontinuan ŝtofon. La maŝinoj havas programeblan kontrolon kiu kapabligas ilin multispece modifi la elformon kaj interligon de la maŝoj. Ĉi tiu ebligas krei variajn desegnaĵojn kaj ŝtofojn kun variaj proprecoj por fabrikado de vestaĵoj kaj diverstipajn teknikajn ŝtofojn por la industrio, agrikulturo, kuracado, higieno ktp.
Historio
Inventinto de la trikmaŝino estis la angla William Lee, li kreis la unuan maŝinon por anstataŭigi la mantrikadon en 1589. Li intencis uzi ĝin por triki ŝtrumpojn. Li prezentis la inventaĵon al reĝino Elizabeto la 1-a sed ŝi ne aprecis ĝin. Ankaŭ la metiistoj kiuj produktis ŝtrumpojn manlabore akceptis la maŝinon malamikeme, ili vidis konkurencon en ĝi. Fine, Lee translokiĝis en Francujon kaj fondis fabrikon en Rouen en 1612. Li ne estis sukcesa kaj post lia morto en 1614 lia frato, James retranslokigis la maŝinojn en Anglujon. Li estis tie pli kapabla kaj povis disvastigi la trikmaŝinon ne sole en Anglujo sed ankaŭ en ceteraj eŭropaj landoj.
La esenco de la invento de Lee estis la speciala nadlo (ni nomas ĉi tian formon nuntempe “hoknadlo”) kaj la ceteraj maŝformataj iloj (fadenondumilo, premilo), plue la mekanismo kiu movas ilin sub efiko de homa forto.
Ankaŭ gravan rolon ludis la angla William Cotton kiu patentigis lian trikmaŝinon en 1864. Ĉi tiu maŝino portas la nomon “cotton-maŝino” ankaŭ nuntempe. La maŝino uzas ankaŭ hoknadlojn kaj kapablas aŭtomate aliigi la larĝon de la trikita edro (larĝigo kaj mallarĝigo). Josiah Crane estis la inventanto de la unua trikmaŝino de varpsistemo kun hoknadloj, li kreis ĝin en 1768. Ĝis tiam ĉiuj trikmaŝinoj uzis hoknadlojn. Matthew Townsend inventis nur la nadlon en 1849 kiun ni nomas nuntempe “langonadlo” kaj en 1859 Redgate kreis alian varianton de la trikmaŝino de varpsistemo kun langonadloj kiun ni nomas nuntempe “raŝel-maŝino”. (Élisabeth Félice Rachel estis fama franca aktorino, ŝi popularigis la skarpojn fabrikitajn sur ĉi tiu maŝino.) La amerika Isaac Wixom Lamb uzis ankaŭ la langonadlon en sia unua plattrikmaŝino en 1863. Langonadloj estis uzataj ankaŭ en la ŝtrumptrikmaŝino kiu estis inventata en 1866 de la amerika William H. McNary kaj kapablis triki aŭtomate la kalkanejon kaj piedpintejon.