cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tjumeno
Ŝoseoj
Tjumeno — Ĥanti-Mansijsko: venas de oriento; iras tra Tobolsko, Surguto, Neftejugansko; apud la urbo ĝi nomiĝas Tobolskij trakt (Tobolska landvojo).
Stratoj
Veturejoj de la urbo plurfoje estis agnoskitaj inter la plej bonaj en Rusio. Ĉiujare okazas granda riparado kaj rekonstruado, inkluzive de larĝigo koste de piedirejoj kaj verdaĵoj. Funkcias pluraj pontoj, viaduktoj kaj vojnodoj, kaj ĉiujare estas konstruataj pliaj. Ekzistas kelkaj subteraj kaj pluraj superteraj pasejoj. La semaforoj ĉe stratkruciĝoj estas agorditaj tiel, ke dum verda lumo por piedirantoj aŭtoj sur ambaŭ stratoj staras senmove.
Parkumejoj estas ĉefe surteraj kaj senpagaj. Tamen ekde 2016 aperis reto de pagendaj parkumejoj kaj ekde novembro 2021 parkumado en la urbocentro iĝis pagenda. Oni povas pagi per pagmaŝinoj en parkumejo, SMS, retejo aŭ poŝtelefona aplikaĵo Tjumenskij parking (Tjumena prakumejo). La elektraj aŭtoj rajtas parkumi senpage. Funkcias multaj ŝarĝejoj por benzinaj, dizelaj kaj gasaj aŭtoj, kaj kelkaj ŝarĝejoj por elektraj aŭtoj.
Aviado
En la urbo funkcias du flughvenoj. La internacia flughveno Roŝĉino havas federacian statuson kaj troviĝas 13 km okcidente de la urbo. Ĝi estis malfermita en 1968, funkcias tutdiurne kaj nun estas grave ampleksigata. La flughveno Pleĥanovo troviĝas ĉe suda rando de la urbo kaj servas kiel bazejo de flugkompanio Utair, kiu specialiĝas pri helikopteroj kaj lokaj aviadiloj An-2.
Fervojo
Tjumeno estas nodo de la Transsiberia fervojo, de kie ekas ĝia branĉo al Tobolsko, Surguto, Niĵnevartovsko. Krome de Tjumeno iras fervojaj linioj al Ekaterinburgo, Nov-Urengojo, Niĵnevartovsko, Omsko. La fervojo venis al Tjumeno el Ekaterinburgo en 1885 kaj daŭris al Omsko en 1911-1913. La nuntempa fervoja stacidomo estis konstruita en 1974 kaj grave rekonstruita en 2003-2010.
Urba transporto
Publika transporto de la urbo konsistas en kelkcent busoj kaj itineraj taksioj, kiuj navedas laŭ 124 itineroj (vintre — 109) sume longaj je. De printempo ĝis aŭtuno nombro de la itineroj estas pli granda, ĉar aldoniĝas tiuj eksterurbaj aŭ urborandaj, kiuj celas daĉajn vilaĝetojn, do kutime funkcias nur somere, kiam urbanoj prizorgas legomojn kaj fruktojn ĉe siaj somerdomoj. La funkciis  haltejoj, ĉiujare ilia nombro kreskas je 30-50. Por publika transporto estas destinitaj 22 km da buskoridoroj. Ĉiuj busoj havas aŭtomatajn soninformilojn pri haltoj, 50% havas elektronikajn informtabulojn, 65,7% estas malaltplankaj, adaptitaj al bezonoj de handikapuloj.
La veturado ekde januaro 2023 kostas 30 rublojn (29 se pagi per karto). Oni povas pagi kontante, per bankokarto aŭ per speciala transporta karto al konduktoroj.
Ekde 2013 funkcias aplikaĵo ''Тюмень. Транспорт'' (Tjumeno. Transporto), kiu uzeblas en poŝtelefonoj surbaze de Android kaj iOS. Per ĝi oni povas vidi ĉiujn itineron kaj haltejojn, spuri enrete ĉiun buson kaj prognozi ĝian alvenon surbaze de ĝia horaro kaj enreta spurado. Oni povas ricevi tiujn informojn ankaŭ per retejo de la municipa transporta kompanio Tjumengortrans.
Krome tra la urbo trafikas kelkcent itineraj taksioj, kiuj interligas ĉefe urborandojn kaj maldense loĝatajn urbopartojn. Trolebusoj trafikis en Tjumeno de 1970 ĝis 2009, sed fine estis komplete forigitaj kiel arkaikaj kaj malefikaj.
Esperanto-movado en Tjumeno
En Tjumeno ekzistas esperanto-klubo "Revo".
Konataj esperantistoj:
Lodewijk Meyer
Li publikigis anoniman verkon, nome Philosophia S. Scripturae Interpres. Ĝi estis dekomence atribuita al Spinoza, kaj okazigis furion inter predikistoj kaj teologoj, pro sia postulo ke la Biblio estas en multaj lokoj neklara kaj ambigua; kaj ke filozofio estas la nura kriterio por la interpretado de tiaj konfuzejoj en tiaj partoj. Tuj post la morto de Meyer liaj amikoj montris, ke estis li la aŭtoro de la verko, kiu estis malpermesita.
Jamendo
jamendo estas retejo kiu proponas laŭleĝan kaj senpagan elŝutadon de libermuzikaj albumoj aŭ laŭ licenco ebliganta senprofitcelan uzadon. La termino "jamendo" devenas de la kunigo de "jam" kaj "kresĉendo".
jamendo ebligas rektan aŭskultadon de sondosieroj, sed ankaŭ zorgas pri ties disŝutado pere de la samtavolaj retoj eMule kaj BitTorento, interalie danke al tiucelaj bitvaroj tiaj, kia Jamseeder. Plejparto de la albumoj estas memvole disponigataj de la artistoj laŭ licencoj kiel tiuj de Krea komunaĵo aŭ licenco Libera arto (Art Libre, Free Art License). Ili estas disponigataj laŭ informaranĝoj MP3 kaj Ogg Vorbis, tiu lasta aranĝo cetere estas libera.
La retumsistemo de jamendo uzas etikedojn aŭ ŝlosilvortojn, gluatajn de la aŭskultantoj, kaj ebligas priserĉi albumojn laŭ ĝenro aŭ temo. Tiel, la klasifikan procezon mastrumas mem la aŭskultantoj kaj vizitantoj de la retejo.
jamendo proponas al artistoj enretigi sian muzikon elektante laŭ kiu licenco ili volas permesi la disŝutadon de la aŭd-enhavo. Ĉiu artisto disponas je persona spaco por anonci aktualaĵojn, siajn venontajn koncertdatojn kaj por komunikiĝi kun sia publiko. Albumojn aŭskultantoj povas prirecenzi. Krome, estas disponeblaj sistemo kiu ebligas mon-doni al artistoj, kaj forumoj por diskutado inter komunumanoj.
Ekde sia lanĉo en januaro 2005, ene de unu jaro, jamendo lerte profitis la teknikajn plibonigojn de sia interna funkciaro, sed ankaŭ la okulfrapan kreskadon de la nombro de albumoj disponeblaj. Fakte, pli ol 2100 albumoj aldoniĝis al la ĉiam plilongiĝanta listo dum 2006, oferante al jamendo eblon por elforĝi solidan reputacion. La platformo intencis en 2007 oferti al interesataj artistoj novajn mon-enspezeblojn.
Laŭ lingva vidpunkto, jamendo estis komplete tradukita en Esperanton, sed tio malaperis dum ĝisdatigo de la tuta retejo en decembro 2007
2342 Lebedev
2342 Lebedev estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Tamara Miĥajlovna Smirnova elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la batalinton de la dua mondmilito Nikolaj Aleksandroviĉ Lebedev, (cirile Николай Александрович Лебедев) mortigita dum la Batalo ĉe Stalingrado, heroo de Sovetunio.
Ĝenro
Ĝenro estas kategorio de verkoj kun komunaj karakterizoj.
Tiuj verkoj povas esti literaturaj, kinaj, muzikaj, teatraj, ktp.
Kelkaj ekzemploj pri ĝenroj
En alfabeta ordo:
Muqui
Muqui estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 14.396 enloĝantojn en 2010.
Kiyotaka Matsui
Kiyotaka Matsui (en Esperanto Kiĝotaka Macui kaj japane 松井 清隆, n. 5-an de januaro 1961) estas japana futbalisto. Li de 1984 ĝis 1988 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Germana aŭtovojo A44
La germana aŭtovojo A44 (germane Autobahn 44, mallonge A44, aŭ formale Bundesautobahn 44, mallonge BAB 44) estas aŭtovojo inter la limo de Germanio kaj Belgio (transire al la belga aŭtovojo A3, proksime de la urbo Akeno) okcidente ĝis la urbo Kaselo en Hesio oriente, kie la vojo eniras la nord-sudan aŭtovojon A7. La aŭtovojo longas 266 kilometrojn. Ĝi estas parto de la eŭropaj ŝoseoj 40 kaj 331.
La aŭtovojo krucas la aŭtovojojn A61 (proksime de la urbo Jülich) kaj A46 (proksime de la urbo Mönchengladbach), A52 kaj A57 (proksime de la urbo Krefeld), en Düsseldorf kaj en Essen, en Bochum krucas la aŭtovojojn A40 kaj A43, krome en Dortmund la aŭtovojojn A45 kaj A1, en Wünnenberg-Haaren ligiĝas al la aŭtovojo A33 kaj en Kaselo al la aŭtovojojn A49 kaj A7. Estas planoj plukonstrui la aŭtovojon plu orienten ĝis la germana aŭtovojo A4 proksime de la komunumo Herleshausen (ĉe la eksa limo inter la germanaj ŝtatoj FRG kaj GDR).
Hélène Smith
Hélène SMITH (naskiĝinta en 1861 - mortinta en 1929) estis fama franca psikisto de la malfrua 19-a jarcento, kiu pretendis povi komuniki kun marsanoj. Ŝi skribis la marsanajn interkomunikojn surpapare kaj tradukis ilin en la francan, popularigantne aŭtomatan skribadon. En 1900, Smith famiĝis pro la publikiĝo de Des Indes à la Planete Mars ("De Barato al Marso") de Théodore Flournoy, Profesoro de Psikologio ĉe la Universitato de Ĝenevo. La libro estis furoro.
Louise Michel
Louise Michel (: Luiza Miŝel) (29-a de majo 1830–9-a de januaro 1905) estis franca instruisto, feministo kaj elstara figuro en la Pariza Komunumo. En ekzilo ŝi adoptis la ideojn de anarkiismo kaj kiam ŝi revenis al Francio, ŝi estis ŝlosila aganto en la disvolviĝo de la anarkiisma movado en Eŭropo.
Konata kiel la "Johana de Arko de la Pariza komunumo" kaj sekve "La franca Granddamo de anarkiismo", ŝia uzo de nigra flago ĉe manifestacio en Parizo en marto 1883 ankaŭ estis la plej frue konata de kio iĝos konata kiel la anarkiisma nigra flago. Estas konsiderata unu el la fondintoj de la anarki-feminisma fluo.
Vivo
Louise Michel estis profesie instruistino, sed ĉar ŝi rifuzis ĵuri fidelecon al la Imperio, ŝi instruis private. Laŭ gazeto de 1871, en ŝia lasta klaso, ŝi havis 60 lernantojn. La "ruĝa virgulino" (tiel oni nomis ŝin) estis nobla kaj bonkora homo, abomenanta sangelverŝon. Jen kiel esprimiĝas la eldonisto de L. Michel, Paul Victor Stock [pol viktor stok] en memorando de 1935:
Rajgród
Historio
En 1807 forstisto de Rajgród iĝis Józef Sienkiewicz – avo de verkisto Henryk Sienkiewicz, kaj la 30-an de junio 1813 en vilaĝo Woźnawieś naskiĝis lia patro Józef Paweł Ksawery. Dum la Novembra ribelo en la jaro 1830 okazis la Batalo ĉe Rajgród (vidu la apudan foton)
Louise Michel
Vivo
"Intertempe, niaj rilatoj pliintimiĝis kaj el miaj multaj renkontoj kun la "petrolistino" rezultis, ke ŝi iĝis mia amikino. Mi ne povis rezisti al la neimagebla bonkoreco de tiu virino, kaj la malfavora legendo, per kiu mia cerbo kontraŭ ŝi estis saturita, rapide forvaporiĝis ĉe ŝia kontakto. Ŝia altruismo estis neverŝajna kaj ŝia bonkoreco por ĉiuj mizeruloj - inkluzive bestojn - estis nekredebla ktp..."
Membro de la Unua Internacio, Michel partoprenis kiel soldato kun uniformo en la bataloj de la Komunumo de Parizo, precipe en ĝia defendo kontraŭ la Versajlaj trupoj, laŭ ŝi kiel dekmilo da aliaj virinoj, el kiuj la plimulto pereis dum la amasbuĉado. Kaptita en Montmartre, ŝi ial ne estis tuj ekzekutita laŭ la ordinara procedo, sed estis juĝita de militjuĝistaro. Ŝi konfirmis defie la akuzojn faritajn kontraŭ ŝi kaj petis por si mortpunon kiel merititan honoron pro sia plenrespondeca partopreno en la Komunumo, promesante, ke se oni lasos ŝin vivi, ŝi neniam ĉesos postuli venĝon kontraŭ la murdintoj de ŝiaj fratoj.
Ial, la juĝistoj ne opiniis oportune mortkondamni ŝin, kaj ŝi estis deportita al Novkaledonio. Laŭ ŝi mem, ŝi aliĝis al anarkiismo dum sia deportado, sur la ŝipo "Virginie" [virĵini], en 1873: "Mi rakontis multajn fojojn, kiel [dum la Kaledonia vojaĝo mi anarkiistiĝis]. Inter du kvietiĝaj momentoj, dum kiuj ŝi ne tro malbone fartis, mi komunikis al sinjorino Lemel mian penson pri la neebleco, ke iuj ajn homoj havantaj la regpovon povus iam fari ion alian, krom krimi, se ili estas malfortaj aŭ egoismemaj; esti neniigataj, se ili estas sindonaj kaj energiaj; ŝi respondis al mi: "Tion mi pensas!". Mi multe fidis la rektecon de ŝia spirito kaj ŝia aprobo multe plaĉis al mi"(2). Havinte la sanon kaj la bonŝancon travivi, ŝi amnestiiĝis en 1879 kaj revenis Eŭropon. Ŝi neniam plu partoprenis en ia ajn perforta agado. Ŝi multe pli teruris senpaŭze la reakciularon per sia kapablo esprimiĝi por defendi la Komunumon de Parizo kaj denunci la krimojn de la Versajlaj amasbuĉistoj, konforme al sia promeso. Ŝi nepre ne estis principa adepto de sanga perfortado, sed nur limigite uzis ĝin pro neceso en tre ekstrema kaj difinita situacio dum la komunumo, laŭ maniero ordinare konsiderata kiel armita ribelo aŭ civila milito, sed ne kiel terorismo. La perfortado uzita de la Komunumanoj por sia defendo estas sen komuna mezuro kun tiu, kies viktimoj ili estis.
Politika penso kaj ideoj
Michelle iam ŝercis, kiam ŝi diris, ke "ni ŝatas havi surdajn provokajn agentojn en la partio, ĉar ili ĉiam ofertas la plej revoluciajn movojn". La politikaj ideoj de Michelle disvolviĝis laŭlonge de ŝia vivo el la sperto de la malsukcesa revolucio de la Pariza Komunumo kaj ŝia parto en la socialisma movado, aliĝante al la anarkiisma movado kaj ĝia agado en la kampo de edukado. Ŝia politika teorio ŝanĝis de kredo je paca reformo al la antaŭenigo de perforta revolucio kaj kredo ke la strukturo de socio nun devas esti eliminita por avanci novan egalrajtecan epokon. Ŝiaj longaj jaroj en la franca punkolonio de Nov-Kaledonio estis grava faktoro por ŝanĝi ŝiajn mondkonceptojn.
Michelle unue famiĝis tie, kiam ŝi publike defendis malriĉajn virinojn kaj la laboristan klason dum la konstitucia monarkio poste de la franca revolucio. En la 1860-aj jaroj ŝi elstaris kiel politika aktivulo en rezoluta opozicio al la politikoj de imperiestro Napoleono la 3-a, kiu limigis la civilajn kaj politikajn rajtojn de francaj civitanoj kaj realigis serion de ekonomiaj leĝoj, kiuj damaĝis dungitajn laboristojn. Michelle subskribis plurajn el siaj politikaj leteroj sub la pseŭdonimo Enjolras, la nomo de la revoluciulo en la romano Les miserables de Victor Hugo.
En 1865 ŝi verkis poemon laŭ la franca nacia himno, kiu alvokas amasan ribelon de la homoj por protekti la respublikon, argumentante, ke martireco estas pli bona ol malvenko. Ĉi tiu emocio resonis en ŝiaj poemoj, kaj en teatraĵoj kaj romanoj, kiujn ŝi poste publikigis. Laŭ maniero ne karakteriza por ŝiaj samtempuloj, Michelle ankaŭ traktis temojn pri perforta traktado de infanoj kaj besto-misuzo. La politikaj figuroj en la skribaĵoj de Michelle batalis por justeco, dum la infanoj kaj bestoj en ŝiaj fikciaj verkoj estis tro malfortaj, malsanaj kaj malsataj por rezisti aŭ pluvivi.
Sur la ŝipo, kiu portis ŝin al la puna kolonio en Nov-Kaledonio, Michelle reekzamenis sian kredon je revolucia socialismo kaj adoptis la ideojn de anarkiismo por la resto de sia vivo - malakceptante ĉiujn formojn de registaro. En 1896 ŝi skribis pri la ŝanĝo okazinta en ŝi:
"Mi pripensis la aferojn, eventojn kaj gravulojn en la pasinteco. Mi pensis pri la konduto de niaj kamaradoj en la komunumo: ili skuegis de timo. Ili tiom timis superi aŭtoritaton, ke ili neniam investis sian potencon en io ajn krom la perdo de siajn proprajn vivojn. Mi rapide rimarkis, ke bonaj homoj en potenco estas impotentaj, same kiel malbonaj homoj en povo estas malbonaj, do libereco neniam povas esti ligita al ia ajn potenco".
La anarkiisma penso estis lernita de ŝia ŝipkamarado, Nathalie Lemel, kiu famiĝis pro sia sindonemo kaj zorgo pri aliaj. En la punkolonio ŝi elektis malriĉan vivon - transdonis ĉiujn siajn librojn, vestaĵojn kaj monon kaj ekinstruis denove. Ŝi instruis la francan al la kanakaj indiĝenoj, por ke ili defiu la francajn aŭtoritatojn, kaj subtenis ilin en ilia ribelo kontraŭ la kolonia potenco.
Ŝiaj paroladoj post ŝia reveno al Eŭropo atakis kapitalismon kaj la aŭtoritateman ŝtaton. Ĝi ankaŭ atakis la novan respublikanan reĝimon kaj la novan francan konstitucion, kiuj starigis parlamenton kiel kompromison al la malfacileco interkonsenti pri la identeco de la reĝo.
"Ili parolas al ni la tutan tempon pri libereco: ni havas la esprimliberecon kun kvin jaroj da malliberejo fine." ŝi diris "En Anglio eblas kunvoki kunvenojn, sed en Francio ili eĉ ne avertas retiriĝi, do ili restas sen rezisto" kaj "Homoj malsatas kaj ne rajtas diri, ke ili malsatas."
Michelle multe parolis pri la rajtoj de virinoj. Krom ŝia kredo je antaŭenigado de eduko kaj trejnado kaj virinoj ŝi kredis ke devigita geedzeco kaj la proprietrajtoj de viroj super virinoj ankaŭ devus esti batalitaj. Tiel ŝi estas konsiderata la fondinto de anarki-feminismo. Malgraŭ la kontraŭaŭtoritata retoriko, la plej multaj el la fruaj anarkiismaj pensuloj konservis kulturan ortodoksecon koncerne la dividadon de hejma laboro en siaj familioj kaj personajn rilatojn kun virinoj. La fondinto de franca anarkiisma skolo, Pierre Joseph Proudhon, estis konata pro siaj seksismaj vidpunktoj. Michelle, Teresa Claramunt, Lucy Parsons, Voltairine de Cleyre kaj Emma Goldman fariĝis elstaraj figuroj en la tuteŭropa kaj usona anarkiisma movado de la 19a jarcento. Kun la starigo de la unuaj internaciaj anarkiismaj organizaĵoj en la diversaj eŭropaj landoj sub la gvido de Mihaail Bakunin, anarkiismo fariĝis unika, ĉar ĝi ne nur instigis la partoprenon de virinoj en la movado, sed kiel mondkoncepton, kiu ankaŭ rekomendis inan emancipiĝon.
Fine de la 1880-aj jaroj ŝi verkis kelkajn verkojn, en kiuj ŝi revizitis la temojn de siaj antaŭaj verkoj, sed ankaŭ prezentis la morton de la malnova ordo kaj ĝian anstataŭigon en egaleca socio. La revoluciaj roluloj en la teatraĵo, kiun ŝi skribis, "La Striko", atendis morti, sed anstataŭe donis vivon al nova erao, kaj Michelle diskutis la rajtojn kaj respondecojn de la homoj, kiuj postvivis la revolucion.
Ŝiaj teatraĵoj estis enscenigitaj laŭ la instruado de Jean Grave pri la partopreno de la spektakla publiko. La publiko estis kuraĝigita respondi al la teatraĵo, prezenti iujn dialogojn kaj kanti kune kun la aktoroj iujn kantojn. En ŝiaj teatraĵoj La Homaj Mikroboj (1886), Krimoj de la tempoj (1888) kaj Bordeaux (1890) agrikultura utopio aperas el ruinita Eŭropo. La politikaj idealoj de Michel ŝuldas multon al la franca romantikismo de Hugo kaj estas priskribitaj longe en ŝia libro: "La Nova Epoko, en Lasta Penso, en la Memuaroj de Kaledonio" (1887):
Michelle vivis en tempo, kiam malsato estis ofta ĉe la laboranta malriĉuloj en Eŭropo, kaj ŝi estis kredante, ke teknologia progreso anstataŭigos fizikan laboron per maŝina laboro. Kombinita kun la anarkiisma penso oni argumentis, ke ĉi tio povas konduki al egala distribuado de riĉeco. En 1880 ŝi klarigis: La alloga potenco de la progreso ilustros sin des pli, kiam ĉiutaga pano estas garantiita por ĉiuj. Kelkaj horoj da laboro, kiuj fariĝos allogaj kaj libervolaj, sufiĉos por produkti pli ol necesas por konsumo. " Kiel aliaj siatempaj anarkiistoj, ŝi ne kredis, ke historio estas plibonigo en si mem, sed kredis, ke ĝi havas la potencialon al progreso kaj progresado. Daŭra ekonomia kresko ne estis por ŝi plibonigo per si mem. Michelle argumentis anstataŭe, ke progreso venis per intelekta disvolviĝo, socia disvolviĝo kaj liberigo.
"Scienco donos rikolton en la dezerto; la energio de ŝtormoj kaj vorticoj skulptos vojojn en la montoj. Subakvaj boatoj malkovros perditajn kontinentojn. Elektro portos aerŝipojn super la frostaj polusoj. La ideoj pri libereco, egaleco kaj justeco finfine eksplodos. Ĉiu homo vivos sian integran parton ene de la tuta homaro. La progreso estas senfina, la ŝanĝoj estos konstantaj, "ŝi skribis.
Michelle akre kritikis la 19-ajarcentan kapitalismon kaj bedaŭris la mankojn de la kapitalisma banka sistemo, kiuj kaŭzis kapitalkoncentriĝon kaj detruon de malgrandaj entreprenoj kaj la meza klaso. En siaj memuaroj ŝi skribis, ke la anarkiisma Manifesto de Liono (1883), subskribita de Peter Kropotkin, Emil Gauthier, Joseph Bernard, Pierre Martin kaj Toussaint Bordat, precize esprimis ŝiajn opiniojn. Estas konata ke ŝi kaj Kropotkin estis bonaj amikoj. Anstataŭ fokusiĝi al perforta revolucio, kiel ŝi faris en siaj fruaj verkoj, en siaj postaj verkoj ŝi emfazis pli la spontanan ribelon de la homoj. Ĝi malakceptis personan terorismon kiel rimedon por estigi novan epokon. Ŝi skribis "Masakro de tirano estas praktika nur kiam tiraneco havas unu kapon, aŭ maksimume malmulton de kapoj. Se temas pri hidro, nur la revolucio povas mortigi ĝin. " Ŝi opiniis, ke estus pli bone por la estroj de tia revolucio formortu, por ke ili ne fariĝu la estroj de la reĝima aparato post ĝi. Michelle opiniis ke "potenco estas malbona" ​​Historio estas historio de sklaveco. En parolado en 1882 ŝi diris, ke "ĉiuj revolucioj ne sufiĉas, ĉar ili estis politikaj". Organizo, laŭ ŝia opinio, ne necesis, ĉar la malriĉuloj kaj ekspluatatoj vekiĝus kaj en ilia granda nombro devigus la malnovan ordon ŝrumpi.
En siaj juĝoj Michel ĉiam provis resti justa kaj modera; ŝi ĉiam montris skrupulan objektivecon pri la konduto de homoj. Ŝi senkompleze juĝis la naivecon de la Komunumanoj, kies decida eraro estis, ke ili ne tuŝis la oron de la Banko de Francio, forlasita inter iliaj manoj en Parizo. Ŝi havis kuriozan koncepton pri la solvo de la lingva problemo: "...lasante iri mian penson, mi rigardis antaŭen, mi riskis tiun ideon, ke ĉar la penso estas elektro, ĝi estas fotebla kaj ĉar ĝi ne havas lingvon, ĝi estus desegnata per signoj similaj al fulmlumaj sulkoj, la samaj por ĉiuj dialektoj, iu stenografio."(2)
(9608) 1992 PD2
(9608) 1992 PD2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Usono).
47005 Chengmaolan
47005 Chengmaolan estas tre malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Astronomia Observatorio de Beijing, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Cheng Maolan (ĉine : 程茂蘭 aŭ 程茂兰, Chéng Màolán, 1905 — 1978), unua direktoro de la Astronomia Observatorio de Beijing de la Ĉina Akademio de Sciencoj. Li iniciatis la modernan astrofizikan esploradon en Ĉinio.
Fiŝaro
En biologio, ĉiu ajn grupo de fiŝoj kiuj restas kune pro sociaj tialoj estas fiŝaro, kaj se la grupo naĝas krome en la sama direkto laŭ kunordigita sistemo, ili estas menciataj en kelkaj lingvoj kaj de kelkaj fakuloj kiel lerneja fiŝaro. En pli komuna uzado, tiuj terminoj estas foje uzataj pli svage. Ĉirkaŭ unu kvarono de fiŝoj ariĝas siajn tutajn vivojn, kaj ĉirkaŭ unu duono de fiŝoj ariĝas parton de siaj vivoj.
Fiŝoj ricevas multan profiton el ariĝada kutimaro kaj ĉefe defendon kontraŭ predantoj (danke al pli bona predantodetektado kaj per solvo de la ŝanco de individua kapto), plibonigante la sukceson en manĝado, kaj pli altan sukceso trovi partneron. Verŝajne la fiŝoj ankaŭ profitas el la armembreco danke al pliiganta efiko en hidrodinamiko.
La "rarefiko" permesas ke ĉiu ajn fiŝarmembro kiu elstaras pro aspekto estu prefere celita de predantoj. Tio povas klarigi kial fiŝoj preferas ariĝi kun individuoj kiuj similas al si mem. La rarefiko tiele tendencu homogenigi la fiŝarojn.
Priskribo
Aligaĵo de fiŝoj estus la ĝenerala termino por kolekto de fiŝoj kiuj ariĝis kune en iu loko. Fiŝaliĝoj povas esti ĉu strukturitaj aŭ nestrukturita. Nestrukturita aligaĵo povus esti grupo de miksitaj specioj kaj grandoj kiuj ariĝis hazarde ĉe iu loka resursofonto, kiaj de manĝo aŭ de nestolokoj.
Sándor Dali
DALI Sándor estis rumanuja hungara ĵurnalisto, redaktoro, teatrestro naskita en Sovata la 29-an de junio 1930 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 21-an de novembro 2010.
Biografio
La mezlernejon Sándor Dali finis en Târgu Mureș, li akiris diplomon pri pedagogio-psikologio en Universitato Bolyai de Kluĵo en 1955. Li estis inter 1961 kaj 1968 ĉefredaktoro de Ifjúmunkás. Ekde 1968 ĝis 1974 li ĉefredaktis la gazeton Megyei Tükör. De 1977 li estis interna kunlaboranto de gazeto A Hét. Inter 1985 kaj 1993 li estis direktoro de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház.
Villarejo de Órbigo
Villarejo de Órbigo [biljaREĥo deORbigo] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi estas en la centro de la provinco en tradicia komarko Ribera del Órbigo ĉe la rivero Órbigo. Villarejo de Órbigo estas komprenata etimologie kiel "Vilaĝeto de la rivero Órbigo".
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Estébanez de la Calzada, Veguellina de Órbigo, Villarejo de Órbigo kaj Villoria de Órbigo, okupas totalan areon de 36,25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 2 945 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 2 000 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 38 km de Leono, provinca ĉefurbo kaj limas kun San Justo de la Vega, Villares de Órbigo, Hospital de Órbigo, Bustillo del Páramo, Villazala, Valderrey kaj San Cristóbal de la Polantera.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, maizo, beto, luzerno), brutobredado, ĉasado, fiŝkaptado kaj forstado de poploj. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, preĝejoj, piedirado, karnavalo).
Ilsenburg
Ilsenburg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Harco de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj ĝis administra reformo en julio 2007 estis parto de pli malgranda distrikto Wernigerode. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Ĝis la 1-a de julio 2009 la urbo estis la administra centro de samnoma komunumaro, germane nomata Verwaltungsgemeinschaft Ilsenburg: tiam la du aliaj membraj komunumoj, Darlingerode kaj Drübeck, integriĝis en la urbon kaj la antaŭa komunumaro ĉesis ekzisti. Geografie, Ilsenburg apartenas al la mezalta montaro Harco.
Veigné
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [] kaj en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco [], borde de la rivero Luaro. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Tourskaj al la kantono . Ĝis la departementaj balotoj de 2015, Veigné situis en la kantono Montbazon, kiu malaperis.
Ĉirkaŭaj lokoj
La samlimaj komunumoj de Veigné estas :
Monumentoj
En Veigné estas multaj monumentoj. Jen estas kelkaj el ili :
Olga Barabás
BARABÁS Olga, [baraba'ŝ] estas rumanuja hungara reĝisorino, scenejdekoraciistino, kostumdezajnistino naskita en Târgu Mureş la 19-an de aŭgusto 1969.
Kariero
Olga Barabás diplomitiĝis en SZISZI de Târgu Mureș en 1995, ŝi estis inter 1995 kaj 2001 reĝisorino de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház kaj poste ŝi laboras ĉe la Marosvásárhelyi ARIEL Ifjúsági és Gyermekszínház. De 1996 ŝi instruis en aktortakademio Târgu Mureș.
Tiszakécske
Tiszakécske [tisakEĉke] estas urbo kaj kuracbanloko en Hungario, en regiono Suda Ebenaĵo, en departemento Bács-Kiskun, en Distrikto Tiszakécske, kies centro ĝi estas.
Situo
Tiszakécske situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (kontraŭe situas Nagyrév), laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Kiskunfélegyháza-Szolnok. Tiu lasta urbo kaj Kecskemét troviĝas po 34, Kiskunfélegyháza 35, Budapeŝto 115 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1332. La turkoj faris preskaŭ senhoma la vilaĝon. Alvenis slovakoj kaj hungaroj, kiuj fondis apudan komunumon Új-Kécske (=nova Kécske), la malnova vilaĝo iĝis Ó-Kécske (=malnova Kécske). En 1867 la fervojo ekfunkciis. Ambaŭ vilaĝoj unuiĝis en 1950 havanta novan nomon Tiszakécske. Ĝi urbiĝis en 1986.
Salvo
Dum la revolucio amaso ariĝis en la ĉefplaco. Ankaŭ nun nekonatulo sendis mesaĝon al flughaveno de Kecskemét. Sekve batalaviadilo mitralis la senarmilan amason. Multaj mortis kaj grave vundiĝis. Post la tuja helpo en la preĝejo oni uzis eĉ ĉiujn tukojn preĝejajn.
Famuloj
En Újkécske naskiĝis:
Centaŭreo
Centaŭreo (Centaurea) estas multspecia genro el la planta familio de asteracoj, al kiu apartenas unu- kaj plurjaraj herboj, pluraj ĝardene kulturataj, kun tubkoloraj floroj, el kiuj tiuj de la ekstera rondo en la kapitulo plej ofte estas funelformaj, pli grandaj, okulfrapaj, sed sterilaj - tio estas sen stiluso kaj stamenoj.
Al la genro apartenas ĉ. 350-500 specioj, kiuj vivas ĉefe en la Mediteraneo kaj Okcidenta Azio, sed deko aperas eĉ en Mez-Eŭropo.
Inter la plej bone konataj specioj estas:
La skabioza centaŭreo estas multjara herba planto, kiu atingas kreskoalton de 1,20 m. Ĝi havas eĝan, aspran tigon, kiu havas starantajn branĉojn. La verdaj, ledaj kaj hirtharaj folioj estas pinataj. La pinataj folipartoj esta oblongaj aŭ mallarĝe lancetaj.
Hargarten - Falck (stacidomo)
Hargarten - Falck estas franca stacidomo sur linioj - Hargarten - Falck kaj  - Überherrn, situanta en  Falck, apud Hargarten-aux-Mines, en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Centaŭreo
La unuopaj floroj staras kune aŭ en unuopaj apeksaj kapituloj, kiuj estas ĉ. 2 cm alta kaj 4 cm larĝa. La brakteoj (v. bildon) ne havas nervuron. La franĝitaj alpendaĵoj havas rande dentforman aŭ ciliforman orlon. La koloro de la petaloj varias de malhelpurura trans purpura aŭ helruĝa, malofte blanka. La papuso estas preskaŭ samlonge kiel la aĥenofruktoj.
Hargarten - Falck (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF).
Centaŭreo
La kromosomonombro estas 2n = 20, malofte 40.
La disvastigo de la aĥenoj okazas per formikoj, krome ili uzas semaĥorion kaj zooĥorion. La skabioza centaŭreo floras de junio ĝis aŭgusto. Ĝi kreskas sur sekaj kaj duonsekaj razenoj, ofte ĉe sekaj kampaj randoj. Sur ekstensive uzataj agroj kaj subalpaj ŝtonrazenoj ĝi ankaŭ troviĝas. Ĝi prefaras kalkriĉan grundon (vidu la apudn foton).
Specioj
Inter la specioj en ĉi tiu genro estas:
San Giorgio Morgeto
San Giorgio Morgeto estas komunumo de Italio.
Vergons
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Alpoj de Alta Provenco (france Alpes-de-Haute-Provence, okcitane Aups de Provença Auta), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Castellane kaj al la samnoma kantono .
NGC 767
NGC 767 (aliaj indikoj — PGC 7483, MCG -2-6-10, KUG 0156-098, IRAS01563-0949) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Teatro Kiss Stúdió
Kiss Stúdió Színház (kiŝ ŝtudio sinhaz) (KSSz) estas teatro en hungara lingvo en Oradea.
Historio
La Kiss Stúdió Színház estis fondita en marto 1994. Ĝi estas la unusola konstante funkcianta hungarlingva privatteatro en Transilvanujo, kiu ricevas nenian ŝtatan subtenon. Ĝia subtenanto estas la fonduso Kiss Stúdió Alapítvány, kiu per helpo de konkursoj funkciigas la teatron. La teatro ne havas proprajn aktorojn, ili ludas en teatrejo laŭ invito. En 2007 ĝi ricevis Premion Magyar Örökség.
Gvidantaro de teatro
Direktoro de KSSz estas Ildikó Kiss Törék- aktorino, la fondanto de la teatro; la artgvidanto de KSSz estas Vilmos Varga- aktoro, reĝisoro, fondanto de teatro.
István Pál (violonisto)
István PÁL [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pál István estas hungara violonisto, orkestrestro. Lia vaste konata moknomo estas Szalonna [salona] (=lardo).
István Pál naskiĝis la en Viŝkove (Sovetunio, nuntempe en Ukrainio).
Biografio
István Pál apartenis al la hungara minoritato en Sovetunio. Li konatiĝis kun la muziko hejme, poste li frekventis muziklernejon, pli poste kalvinanan kolegion jam en Hungario en Debrecen. Li aĝis 19, kiam li estis orkestrano de Hungara Popola Ŝtata Orkestro. En 2005 li estis nomumita orkestrestro. Krom tio li estis orkestrano ankaŭ en aliaj popolorkestroj, eĉ li fondis propran orkestron. Kun tiuj orkestroj li koncertis tutmonde. Intertempe li akiris diplomon en Altlernejo de Nyíregyháza en 2007, plian diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt en 2012. Li ricevis premiojn inter 1991-2019.
Rakoniewice
Rakoniewice estas urbo en Grandpollando en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Rakoniewice en distrikto Grodziski (Wielkopolski).
Pancas
Pancas estas municipo de la brazila subŝtato Espirito-Santo, kiu taksis 21.520 loĝantojn en 2010.
10784 Noailles
10784 Noailles estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomata en memoro de la franca poetino Anna de Noailles (1876–1933) filino de rumana princo kaj nepino de turka paŝao. Ŝia volumoj da poemoj, kiel Les Eblouissements (1907) estas karakterizita de volupta amo de naturo.
Bergstraße
Bergstraße – en Esperanto "Monta Vojo" – estas geografia regiono en la sudokcidento de Germanio, en la pleja sudo de la federacia lando Hesio kaj la pleja nordo de la pli sude najbara federacia lando Baden-Virtembergo. Temas pri la transira zono inter la mezalta montaro Odenvaldo oriente kaj la vasta ebenaĵo de la rivero Rejno, ĉizita de ampleksaj glaĉeroj dum la lasta glaciepoko, okcidente. Limaj punktoj de la historia vojo, laŭ kiu viciĝas multaj pitoreskaj mezepokaj urbetoj, ofte en distanco de nur 2 ĝis 3 kilometroj, estas la urboj Darmstadt norde kaj Wiesloch sude. La historia vojo grandparte identas al la nuna federacia vojo B3 inter la du limaj urboj; paralelas nord-sude la aŭtoŝoseo A5 kaj responda trajna linio, sed la esenco de la regiono fakte ne estas la vojo, sed la pejzaĝo unuflanke montareta kaj arbaroriĉa kun sufiĉe krutaj deklivoj, kaj aliflanke komplete ebena, tiel ke la montoj, kiel ekzemple la montopinto Melibokus (517 m), kiu jam antaŭ 2000 jaroj estis la limo inter du grandaj triboj de ĝermanoj, vaste videblas el la ebenaĵo en distanco de plurdek kilometroj. Plej granda monto de la regiono tamen estas la pinto Königsstuhl en la urbo Hajdelbergo tuj sude de la rivero Neckar: ĝi altas 567 metrojn kaj dekoriĝas interalie per la urba kastelo de Hajdelbergo.
Laŭ la regiono "Bergstraße" estas krome nomataj la distrikto Bergstraße de suda Hesio, la (memstara) vinkultiva regiono Hessische Bergstraße, la (nememstara) areo Badische Bergstraße de la vinkultiva regiono "Badeno" kaj aldone administraj teritorioj de la luterana kaj katolika eklezioj.
Komunumoj laŭlonge de la Monta Vojo
La "Monta Vojo" de nordo al sudo trapasas la sekvajn urbojn kaj pliajn komunumojn (inter Seeheim-Jugenheim kaj Zwingenberg ĝi dum pli-malpli 10 kilometroj estas dividita al iom pli orienta "malnova" kaj iom pli okcidenta "nova" vojo):
Misio Cassini-Huygens
Cassini-Huygens estas la nomo de duobla kosmosondilo, kiu kadre de samnoma esplora misio survojas en la kosmo por kolekti sciencajn informojn pri la planedo Saturno kaj ĝiaj satelitoj. La kosmoŝipa duobla sondilo estis lanĉita de la Tero la 15-an de oktobro 1997. La sondilo Huygens apartiĝis de la orbitulo Cassini je la 25-a de decembro 2004 - Ĝi surgrundiĝis sur la plej granda saturna luno Titano kaj elsendis signalojn je la 14-a de januaro 2005. La orbitilo Cassini plu ĉirkaŭas la Saturnon. La misio estis origine planita ĝis julio 2008, sed pro la sukcesaj esploraj progresoj komence de 2008 oni decidis daŭrigi ĝin ĝis almenaŭ meze de la jaro 2010.
Cassini-Huygens estas komuna projekto de la usona Nacia Aeronaŭtika kaj Spaca Administracio (NASA), la Eŭropa Spaca Agentejo (ESA) kaj la Agentejo Spaca Itala (ASI). La usonaj sciencistoj ellaboris la orbitulon Cassini, la teknikistoj de la eŭropa agentejo la esploran sondilon Huygens, kaj la italaj esploristoj kreis la tre potencan antenon, kiu sendas datumojn al la Tero. Entute sciencistoj el 17 nacioj kunlaboris en la projekto, kiu liveris datumarojn por pli ol 200 sciencistoj. Ĝis la fino de la komence planita fazo, la projekto laŭplane kostis proksimume 3,27 miliardojn da usonaj dolaroj (respektive 2,5 miliardojn da eŭroj).
Erika Takács (halterlevisto)
Erika Takács [takAĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Takács Erika estas hungara halterlevisto, mondĉampiono. Ŝia geedziĝa nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Szatmári Józsefné. Ŝi estis unu el la hungaraj pioniroj de la hungara ina halterlevado.
Biografio
Erika Takács estis komence atleto, poste halterlevisto. Ŝi akiris resume kvin medalojn en mondĉampionumoj inter 1987 kaj 1995, ankaŭ ok medalojn en eŭropaj ĉampionumoj inter inter 1988 kaj 1998. El ili elstaras ora medalo en mondĉampionumo en 1995. Ŝia sportkategorio estis 90 kg.
Ilija Ivezić
Ilija IVEZIĆ naskiĝis la en kroata urbo Ricice. Li komencis sian karieron sur teatraj scenejoj en Zagrebo, Splito kaj Zadar. Sed lia persona pasio estis filmo; li rolis en 70 filmoj. Plimulte temis pri jugoslavaj filmoj, danke al roloj en filmoj de May li sukcesis ricevi rolojn ankaŭ en projektoj de internacia kunprodukto. Ivezić restis aktiva aktoro ankaŭ post disfalo de Jugoslavio.
Ĉe filmoj de May Ivezić aperis tuj en La trezoro sur Arĝenta lago kiel Hilton, anstataŭanto de Cornel (Herbert Lom). Unu jaron poste li rolis en Winnetou I surflanke de Mario Adorf. En 1964 li estis en Winnetou II apud Anthony Steel kiel bandito Red. En filmo Inter vulturoj li prezentiĝis kiel Jackie. En Petrola princo li rolis Webster-on, en Winnetou III Clark-on, akompananton de Rollins (Rik Battaglia).
Brunflugila sturno
La Brunflugila sturno (Onychognathus fulgidus) estas birdo de la familio de Sturnedoj kaj genro Onychognathus de afrikaj sturnoj karakterizitaj pro ruĝecaj (al brunecaj) unuarangaj flugilplumoj, tre rimarkindaj dumfluge. Maskloj estas tipe ĉefe brilnigraj, dum inoj estas malhelgrizaj, kio estas kazoj de seksa duformismo.
Ĉikaga bluso
La Ĉikaga bluso aŭ en angla Chicago blues estas formo de bluso indiĝena de Ĉikago. Ĉikaga bluso estas tipo de urba bluso. Urba bluso evoluis el klasika bluso sekve de la Granda Migrado de afrikusonanoj el Suda Usono al la industriaj urboj de la nordo, kiaj Ĉikago. La Ĉikaga bluso estis bazita ĉirkaŭ la sono de la elektra gitaro kaj la harmoniko, kiu estis ludita pere de soninstalaĵo aŭ de gitar-amplifilo.
Brunflugila sturno
Tiu ĉi estas birdo indiĝena de Angolo, Benino, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Ganao, Gvineo, Liberio, Niĝerio, Santomeo kaj Princo, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togolando kaj Ugando.
Ĉikaga bluso
Urba bluso startis en Ĉikago kaj Sankta Luiso, kiel muziko kreata de part-tempaj muzikistoj ludantaj kiel stratomuzikistoj, ĉe porokazaj aŭ hazardaj festoj, kaj aliaj eventoj en la komunumo de afrikusonanoj. Por ekzemplo, botelkola gitaristo Kokomo Arnold estis ŝtallaboristo kaj havis eksterleĝan alkoholejan negocon kiu estis multe pli enspeziga ol lia muziko.
Brunflugila sturno
Estas agnoskataj du subspecioj, kiuj estas la jenaj:
Ĉikaga bluso
Elstaraj muzikistoj de Ĉikaga bluso estis Muddy Waters, Howlin' Wolf, Willie Dixon, Earl Hooker, Slim Harpo kaj Koko Taylor; gitaristoj kiaj Freddie King, Otis Rush, Luther Allison, Magic Sam, Magic Slim, Syl Johnson, Jimmy Rogers, Buddy Guy, Robert Lockwood Jr., Bo Diddley, Mike Bloomfield, Homesick James, Johnny Shines, Johnny Young, Floyd Jones, Eddy Clearwater, Mighty Joe Young, Phil Guy, Lil' Ed Williams, J. B. Hutto, kaj Elmore James; harmonikistoj kiaj Big Walter Horton, Little Walter, Billy Boy Arnold, Charlie Musselwhite, Paul Butterfield, Junior Wells, Corky Siegel, Billy Branch, James Cotton, Jimmy Reed, kaj Sugar Blue; klavaristoj kiaj Otis Spann, Lafayette Leake, Blind John Davis, kaj Erwin Helfer.
Muquém de São Francisco
Muquém de São Francisco estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 10.272 loĝantojn en 2010.
Brunflugila sturno
Tiuj rasoj foje estas traktataj kiel du separataj specioj. Notinda variado, sed multa loka koincido malhelpas signifan klasifikadon en pli da unu kontinenta subspecio: birdoj el orienta kaj suda Kameruno foje estas separataj kiel raso intermedius, supozeble intermeza laŭ grando inter la nomiga kaj hartlaubii kaj kun pli da blueca irizeco en kapo.
La masklo de tiu sturno havas ĉefe irizecan nigrecan plumaron (briloj estas foje verdecaj en kapo kaj nuko kaj brunaj en ŝultroj), kun brikruĝaj flugilplumoj, kiuj estas rimarkindaj ĉefe dumfluge, sed ne tiom kiom ĉe parencaj specioj; la vizaĝo estas pli nigra. La ino havas cindrogrizajn kapon kaj supran bruston. Ĉiuj havas fortikajn ĉebaze fajnan bekojn nigrajn iom subenkurbecan pinte. Ankaŭ la kruroj estas nigraj.
San Giovanni di Gerace
San Giovanni di Gerace estas komunumo de Italio.
Júlia Hrabovszky
Júlia HRABOVSZKY [hrabovski] hungara verkistino, tradukistino. Ŝi naskiĝis en Arad la 21-an de januaro 1863 kaj mortis en Budapeŝto la 29-an de aprilo 1945. Ŝi estis la praonklino de verkisto Sándor Márai.
Kariero
Júlia Hrabovszky estis edzino de arkitekto rumana G. Munteanu. Ili vivis en Bukareŝto kaj Parizo. Post la morto de sia edzo, ŝi loksidiĝis en 1930 en Budapeŝto. Ŝi estis kunlaborantino de pluraj gazetoj.
New Super Mario Bros. Wii
New Super Mario Bros. Wii (New スーパーマリオブラザーズ Wii) estas plataĵa flanke-rolumanta videoludo kreita kaj eldonita de Nintendo por la videoludilo Wii en novembro 2009. Ĝi sekvas la ludon New Super Mario Bros.. Ĝi estas la unua ludo de la serio Super Mario kiu permesas al kvar homoj ludi samtempe. Ĝi estas la unua ludo de Nintendo kiu envahas "Super Guide", per kiu la rolulo povas moviĝi sen la helpo de la ludanto, por montri kiel solvi malfacilan nivelon. Por aspektigi la ludon pli unika, Nintendo elektis vendi la ludon en ruĝa skatolo, anstataŭ uzi la kutiman blankan.
La intrigo de la ludo similas al tiuj de la aliaj flanke-rolumantaj ludoj Super Mario. La ĉefa rolulo Mario devas plenumi diversajn nivelojn kaj mondojn por savi la princinon Peach el la ĉefa malamiko Bowser. Survoje, Mario kaj liaj kunuloj povas trovi diversajn plifortigilojn, kiel la kutimajn Fungon kaj Fajran Floron. La ludo enhavas 9 mondojn kaj sumon de 80 niveloj. La helpantoj de Bowser, Koopalings kaj Bowser Jr., provas malhelpi Mario en survojaj kasteloj.
Julius Hopf
Julius HOPF (naskiĝinta la 20-an de oktobro 1839 en Gotha, mortinta samloke en la 12-a de julio 1886) estis germana juristo.
New Super Mario Bros. Wii
New Super Mario Bros. Wii bone recenziĝis kaj vendiĝis. En septembro 2016, ĝi estas la 4-a plej vendita ludo de la Wii, pro pli ol 30 milionoj da unuoj venditaj. .
Julius Hopf
Vivo
Post la frekvento de gimnazio en Gotha Hopf studis en Berlino kaj Göttingen. Post la doktoriĝo li akceptis deĵoron en la justica servo de Gotha.
New Super Mario Bros. Wii
La ludo estas sekvata de New Super Mario Bros. 2, kiu aperis por la Nintendo 3DS en aŭgusto 2012, kaj New Super Mario Bros. U, kiu aperis por la Wii U en novembro 2012.
Julius Hopf
Vivo
Jam ekde la junuleco li konfrontiĝis al asekuraj temoj; tiel li transprenis en la 1875-a jaro la postenon de banka sekretario en la incendi-asekuro de Gotha. En 1876 li elektitis deputito de la Duklando de Gotha por la germana parlamento kie Hopf estis ĝis ties dissolvo en 1878 ano de la naciliberala partio. Poste li rifuzis novan elekton. Tial ke lia bofrato August Gier, kiu estis afergvidanto de la fajroasekurbanko, malsanĝis gravege en 1879, Hopf iĝis ties posteŭlo. Sed bedaŭrinde ankaŭ li malsaniĝis jam je la fino de la 1880-a jaro je la pulmo kion neniea restado kuracloka (Bad Soden am Taunus, San Remo, Falkenstein im Taunus) povis mildigi. Li mortis perdinte la unuan edzinon Gertrud (nask. Besser) jam en 1875. Post la morto li postlasis la duan edzinon Anna (nask. Lorenz), filon kaj tri filinojn.
Graveco
Kiam Hopf estis banka sekretario revenis la 100-a datreveno naskiĝtaga de la fondinto de la banko Ernst Wilhelm Arnoldi. Je tiu okazo Hopf verkis la festskribaĵon: "E. W. Arnoldi und seine Schöpfung, die Feuerversicherungsbank für Deutschland". Duan libron, kiu famigis lin inter fakulo, li eldonis en 1880. Ĝi havis la titolon: "Aufgaben der Gesetzgebung im Dienste der Feuerversicherung". Trian meritoplenan verkon pri temoj fajroasekuraj koncerne privatecon kaj publikecon Hopf prilaboris en la malsanula lito en Falkenstein.
Krom verkoj sur la kampo de asekurado Hopf antaŭe jam estis verkinta pri juraĵoj. La en Franclando kaj Anglio lernintajn aferojn li priskribis en: "Die Rechtsschulen in Frankreich" kaj "Die Genossenschaften der Anwälte in England". Plurajn jarojn li eldonis - komence ankaŭ kun Samwer - la de Martens fondinta fakserion Recueil des Traités. Ĉiuj verkoj de Hopf estas karakterizitaj per klara, objektiva kaj nobla prezentado kaj brilega stilo.
Eksteraj ligiloj
Biografio ĉe ADB
595 Poliksena
595 Poliksena estas granda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita de la germana astronomo August Kopff elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Stacio Kii-Yamada
Stacio Kii-Yamada (japane: 紀伊山田駅 [Kii-Jamada-eki], angle: Kii-Yamada Station) estas fervoja stacio en Haŝimoto, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Wakayama.
595 Poliksena
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la troja princino Poliksena, filino de Priamo kaj Hekabo, amata de Aĥilo.
Saint-Blaise-la-Roche - Poutay (stacidomo)
Saint-Blaise-la-Roche - Poutay estas franca stacidomo sur linio - Saint-Dié, situanta en  Saint-Blaise-la-Roche, apud Poutay, en departemento Bas-Rhin, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Strasbourg-Ville - St-Dié (110000).
Yoshinori Ishigami
Yoshinori Ishigami (en Esperanto Ĝoŝinori Iŝigami jah japane 石神 良訓, n. 4-an de novembro 1957) estas japana futbalisto. Li de 1984 ĝis 1986 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Otis Spann
Otis SPANN (21a de marto 1930 – 24a de aprilo 1970) estis usona muzikisto de bluso, kiun multaj konsideras la ĉefa postmilita pianisto de Ĉikaga bluso.
Naskiĝinte en Jackson (Misisipio), Spann iĝis konata pro sia distinga stilo ludante pianon.
NGC 768
NGC 768 (aliaj indikoj — PGC 7465, UGC 1457, IRAS01561+0017, MCG 0-6-16, KUG 0156+002, ZWG 387.18, KCPG 49A) estas galaksio en konstelacio Baleno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Transports Montreux-Vevey-Riviera
Transports Montreux-Vevey-Riviera (MVR) estas svisa fervoja kompanio. Ĝi estis formita en 2001 de la kunfandiĝo de kvar fervojaj kompanioj: Chemins de fer électriques Veveysans, Chemin de fer Les Avants-Sonloup, Chemin de fer Montreux-Glion-Rochers-de-Naye, kaj Chemin de fer funiculaire Vevey-Chardonne-Mont Pèlerin. Ekde tiam ili estis aldonitaj al la merkatado de la grupo Montreux-Berna Oberlanda-Fervojo (MOB) kaj estas prezentitaj kiel parto de iliaj "GoldenPass-servoj".
Grand Theft Auto Advance
Grand Theft Auto Advance estas videoludo por Game Boy Advance, kreita de Digital Eclipse kaj publikigita de Rockstar Games la 25-an de oktobro 2004. Ĝi estas la unua titolo de la serio Grand Theft Auto ne kreita interne de Rockstar, sed de ekstera skipo.
Temo
Mike estas komencanta krimulo, kiu ”laboras” kun la pli longasperta Vinnie; kune ili volus lasi Liberty-n City-n, sed unue ili devas gajni sufiĉan monon laborante por kelkaj mafiaj familioj. Tuj post kiam ili gajnis la monon, Vinnie havos renkontiĝon kun bombaŭto kaj Mike estos akuzita pri hommortigo. La misio de Mike nun estas transvivi en la ĥaosa urbo kaj evidentigi la veron.
Ludmaniero
Post la tridimensia ŝanĝo de GTA 3, en tiu ĉi ĉapitro estas restarigita la dudimensia vidaĵo el la supra parto de la unuaj du ĉapitroj pro la hardvaraj limoj de la konzolo. Aliaj limoj estas la ne recititaj scenejoj, la ne elektebla muziko kaj la pli malgranda kvanto de sonefikoj. La ludo disvolviĝas en 2000 ĉe Liberty City; kronologie ĝi estas antaŭaĵo de Grand Theft Auto 3 pro tio, ke la faktoj okazas unu jaron antaŭe.
Bédar
Bédar estas municipo en Hispanio, nome en la provinco Almerio, Andaluzio. En 2017 estis 892 loĝantoj. Ĝia areo estas de 46 km² kaj la loĝdenseco estas de 19,39 loĝ/km². Ĝiaj koordinatoj estas 37º 11' N, 1º 58' O. Ĝi estas sur altitudo de 404 metroj super marnivelo kaj je 88 km de la provinca ĉefurbo, Almerio.
Ĝi estas en la komarko Levante Almeriense nome la plej orienta en la provinco.
Bedar estas unu de la malmultaj lokoj de la komarko Levante Almeriense kie ankoraŭ ekzistas la tipaj konstruaĵoj de moriskoj faritaj el termo-argilo. Tiu konstrumaterialo estis tre uzita pro sia granda izoliga kapablo kaj granda rezisto. Montraĵo estas en la kavoj de El Marchal (kampardomaro okcidente de Bedar).
Kleinkahl
Kleinkahl estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Aschaffenburg kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.