cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
La Baule-Escoublac
Évolution démographique
La légère baisse du nombre d'habitants observée entre les recensements de 1896 et 1901 est en partie imputable à la création de la commune de Pornichet en 1900 à partir d'une partie des territoires des communes de La Baule-Escoublac et Saint-Nazaire (repère A). À partir du mars 1943 l'évacuation totale de la population civile de la commune de Saint-Nazaire est décidée. Les habitants se réfugient dans les communes de la presqu'île de Guérande, dont Escoublac-La Baule. Cet épisode explique l'augmentation de plus de 9000 habitants recensés entre 1936 et 1946 (repère B), le retour des Nazairiens n'ayant pu s'effectuer après des travaŭ de reconstruction de leur ville.
Pyramide des âges
La population de la commune est relativement âgée. Le taŭ de personnes d'un âge supérieur à 60 ans (41,5 %) est en effet supérieur au taŭ national (22,7 %) et au taŭ départemental (20,8 %). À l'instar des répartitions nationale et départementale, la population féminine de la commune est supérieure à la population masculine. Le taŭ (54,9 %) est supérieur de plus de deŭ points au taŭ national (51,9 %).
Enseignement
La Baule-Escoublac est située dans l'académie de Nantes.
La ville administre quatre écoles maternelles (Le Bois-Robin, Le Guézy, Les Érables et Paul-Minot) et quatre écoles élémentaires communales (Georges-Tanchoŭ, Le Bois-Robin, Le Guézy et Paul-Minot). Il y a deŭ écoles primaires privées (Le Sacré-Cœur et Saint-Joseph Pavie) dans la ville.
Le département gère deŭ collèges (Éric-Tabarly et Grand-Air) et la région Pays de la Loire le lycée Grand-Air.
Manifestations culturelles et festivités
Le Festival de Musique de Chambre de La Baule a été créé en 1995. Cette manifestation propose des concerts de musique classique, de jazz, de musique contemporaine et de musique du monde.
L'année 2010 a vu se dérouler la neuvième édition du La Baule jazz festival qui accueille en juillet-août des groupes de jazz dans la ville.
Cette même année apparaît une nouvelle initiative : le festival du film européen accueilli conjointement par La Baule et Guérande. Le public est amené à voter pour élire le plus apprécié des huit films présentés. Les comités de jumelage des deŭ villes participent à l'organisation de cet événement.
Santé
Le Pôle hospitalier mutualiste de Saint-Nazaire, dépendant du groupe Harmonie Atlantique, dispose d'une antenne dans la commune, le Centre de soins de suite et de réadaptation La Baule. Cet établissement a une capacité de 40 lits.
Sports
La ville est équipée du stade municipal Moreau Defarges, héberge une École de voile, est dotée du Centre nautique municipal Aquabaule, de terrains de tennis au Country club, au Garden et au Sporting, de plusieurs structures permettant la pratique de l'équitation (le centre équestre, le stade François André, l'allée cavalière et le manège des platanes), et compte parmi ses associations sportives l'Automobile Club de La Baule.
La Baule héberge le Jumping international de France, le marathon de la Côte d'Amour et le triathlon Audencia.
La Baule a accueilli les Championnats de France de cyclo-cross en 1954.
Médias
La presse écrite locale est dominée par le groupe Ouest-France et ses éditions Ouest-France et Presse-Océan. Des journaŭ locaŭ dont la diffusion est plus modeste sont également publiés. On peut citer le journal hebdomadaire L'Écho de la Presqu'île et le mensuel gratuit La Baule +. Il y a une chaîne de télévision locale La Baule TV. Il existe une radio locale basée à La Baule-Escoublac : Kernews.
Revenus de la population et fiscalité
En 2008, le revenu fiscal médian par ménage était de €22255, ce qui plaçait La Baule-Escoublac au 2468 rang parmi les 30687 communes de plus de 50 ménages en métropole.
Anna Pálmai
Anna Pálmai, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pálmai Anna estas hungara aktoro, voĉoaktoro. Ŝia avo estis Ádám Szirtes, ŝia patro Zoltán Pálmai, ŝia patrino Ági Szirtes.
Anna Pálmai naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Anna Pálmai maturiĝis en gimnazio, intertempe en aĝo de 12 ŝi jam ricevis teatran rolon, en aĝo 16 filman rolon. Ŝi pasis jaron en studio, poste ŝi studis en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) inter 2003-2007. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis István Horvai kaj Gábor Máté. Post siaj studoj ŝi aliĝis al Teatro Katona József. Ŝi ofte ricevis ankaŭ filmajn rolojn, krome ŝiaj voĉoj estas aŭdeblaj en hungaraj versioj de eksterlandaj filmoj. Ŝi ricevis premiojn inter 2008-2016.
La Baule-Escoublac
Emploi
La même année l'Insee recense 716 chômeurs, ce qui donne un taŭ de chômage de 11,1 % pour la commune contre 9,3 % pour le département.
Répartition des emplois par domaines d'activité en 2007
Répartition des emplois par catégories socioprofessionnelles en 2007
Entreprises et commerces
Le port de plaisance de La Baule - Le Pouliguen est géré par la chambre de commerce et d'industrie de Nantes et de Saint-Nazaire.
Le groupe Lucien Barrière, propriétaire du casino, des hôtels Royal, Hermitage et Castel Marie-Louise, du tennis country club et du centre de thalassothérapie, est l'un des principaŭ employeurs de la ville,.
Au janvier 2010 la ville comptait 26 hôtels (dont 3 quatre étoiles et lŭe) pour 1036 chambres. 1033 emplacements de camping étaient recensés à la même date.
La société Nestlé-Proteika (nutritionnisme) dispose d'une plate-forme de téléconseil et d'une boutique à La Baule où de 51 à 100 personnes sont employées,. -->
Turismaj monumentoj kaj lokoj
La lumturo de la Banche estas la sola monumento de la urbo registrita kiel historia monumento.
La urbo enhavas plurajn prestiĝajn hotelojn el kiuj Castel Marie-Louise, Hermitage, konstruaĵo kun novklasikisma stilo konstruita en 1926-1927, hotelo Royal, sanejo por tuberkulozaj infanoj inter 1897 kaj 1902 , kaj hotelo Majestic.
La stacidomo de  estis konstruita per granito en 1927. Ĝi staras je de la origina stacidomo. La stacidomo de  samtempe estis konstruita.
La brita milita tombejo de Escoublac-La Baule (avenuo de Ville-Halgand) enhavas de britaj soldatoj, el kiuj 74 estas neidentigitaj, kaj de tri soldatoj el la pollanda armeo. Multaj el tiuj soldatoj estis maristoj de la ŝipo RMS Lancastria sinkigita en 1940 kaj soldatoj, kiuj partoprenis en la atako kontraŭ la haveno de Saint-Nazaire en 1942. <!-- Une bâtisse (sur un terrain privé, avenue de la Tour ), parfois présentée comme le reste d'une lanterne des morts, est probablement la base d'un moulin de structure particulière, avec partie supérieure en bois, dit « moulin turquois ». Le moulin de Beauregard ou moulin de la falaise (chemin du Moulin) existait au et est resté en activité jusqu'en 1922.
Le manoir de Ker-Allan bâti en granit au est le seul de la commune à avoir conservé une fuie ; sur le domaine se trouve une chapelle initialement consacrée à Saint-Nicolas, puis transformée en pressoir. Datant également du, le château de la Saudraie (chemin du Ménigot) comporte une tour carrée peu fréquente dans la région. Le château de Lesnérac a été bâti au. Du à 1789, Escoublac était sous la juridiction seigneuriale de Lesnérac. Au début du son propriétaire, le comte de Sesmaisons, crée la grande allée joignant le château à la route de Guérande et fait construire deŭ pavillons italianisants au bord de cette route. Le manoir de Brédéra' (route de Brédérac) du a été la propriété du poète Paul Desforges-Maillard connu pour avoir mystifié le monde des lettres, notamment Voltaire, en se faisant passer pour une poétesse.
Patrimoine religieŭ
L'église Saint-Pierre d'Escoublac inaugurée en 1786 est située à Escoublac. L'édifice comprend des éléments de style médiéval. La chapelle Saint-Anne est construite entre 1880 et 1886 et prolongée par deŭ nefs latérales en 1903. Laissée à l'abandon par la suite, la chapelle est acquise par la ville en 1981. En 1989, après rénovation, l'édifice se mue en centre culturel. L'église Notre-Dame de La Baule dans le centre de La Baule, édifiée de 1931 à 1935, est de style néo-roman.
Un temple protestant est édifié en 1931 pour répondre à l'augmentation du nombre de fidèles de ce culte, notamment dans la période d'affluence touristique.
La croix de la Ville Massonet a été un lieu de rogations jusqu'au. -->
<!--
Espaces verts
La ville a obtenu quatre fleurs (grand-prix) au Concours des villes et villages fleuris, récompense attribuée par le Conseil national des villes et villages fleuris de France au.
La commune présente de nombreŭ espaces verts, dont le parc des Dryades, le jardin de la victoire, le parc de l'hôtel de ville, la forêt d'Escoublac, la place des palmiers, le bois des aulnes et le Tropicarium Bonsaï.
Héraldique, logotype et devise
La devise de La Baule-Escoublac : Labor, Sol Et Mare Fulgeant In Unum (Que le travail, le soleil et la mer brillent « en un seul [endroit] » / ensemble). -->
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 10 voĉdonojn (0,16 %) en 2004, kaj 54 voĉdonojn (0,81 %) en 2009.
Referencoj
(voir dans la bibliographie).
Aliaj referencoj <!--
-->
La Verpillière
La Verpillière estas franca situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Vulpilliens.
Île-d'Yeu
Île d'Yeu (prononco la sistemo IFA ) estas insulo kaj komunumo ĝuste apud la marbordo de okcidenta Francio. La du havenoj de la insulo, Port-Joinville en la nordo kaj Port de la Meule, kiu mem situas en roka enirejo de la suda granita marbordo, estas famaj pro la fiŝkaptado de tinuso kaj omaro.
Administre, la komunumo de L'Île-d'Yeu estas parto de la departemento Vendée en la regiono Luarlandoj (france Pays de la Loire). Fine de en la komunumo vivis.
Mansuè
Mansuè estas komunumo de Italio.
Nobushige Tabata
Nobushige Tabata (田端 信成, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagawa Printing Kyoto, Grulla Morioka kaj Renofa Yamaguchi FC.
Librejo Klimo
György Klimó (hungare KLIMÓ György (1751-1777)) estis la episkopo de la urbo Pécs (pron: peĉ) en 1774. Li fondis la Episkopan Bibliotekon de Pécs, la rektan juran originon de la nuntempa biblioteko, kiu apartenas al la Scienca Universitato de Pécs. Li estis la unua, kiu malfermis bibliotekon en Hungario por publika utilo. La originala loko de la biblioteko estis la sud-okcidenta parto de la episkopa palaco. La episkopo planis refondi la universitaton, kiu pli frue, inter 1367 kaj 1543 funkciis en la urbo Pécs, kaj li aranĝis la librostokon konforme al tiu plano. Tion pruvas la temaro de la libroj, ja tie troviĝas la bazaj volumoj de ĉiuj sciencaj branĉoj aperintaj ĝis la 18-a jarcento: volumoj pri teologio, medicino, juro, krome historio kaj ĝiaj kunsciencoj, natursciencoj, lingvistiko, kaj elstaraj pecoj de la literatur-scienco.
La latinlingva regularo, ĉizita sur marmora tabulo, informas pri la detalaj instrukcioj por la legantoj de la biblioteko. "La sojlon de la biblioteko trapaŝu ne kaŝe. La bretojn ne tuŝu. Petu la libron, kiun vi intencas legi. Vi rajtas ĝin uzi, sed rezervu ĝin en stato pura, ne difektu ĝin per fendado aŭ pikado, ankaŭ signojn ne enskribu. Vi rajtas enmeti paĝmontrilon, kaj noti el la verko ion ajn. Dum kopiado ne kubutumu sur la libro, ne metu paperon sur ĝin, la inkujon kaj sorbilon tenu dekstre, malproksime. Ventokapaj babilemuloj restu for. Silentu, ne ĝenu aliajn per laŭtlegado. Forironte fermu la libron. Malgrandan ekzempleron redonu al la bibliotekisto, grandan volumon lasu sur la tablo por lia zorgo. Pagi vi devas neniom. Foriru riĉiĝinte, revenu kiel eble plej ofte."
La bazon de la kolektaĵo konsistigis proksimume 3000 ekzemplera libraro de episkopo József Zsigmond Berényi, kiu estis antaŭulo de Georgo Klimo, kaj 1000 ekzemplera libraro de la Ĉef-kapitulo. Sur tiu bazo la episkopo ampleksigis sian bibliotekon sen ŝpari tempon kaj energion. La aĉetakirado de libroj okazis precipe pere de Italio kaj Aŭstrio, krome la kolektaĵo ampleksiĝis per aĉetado de gravaj eŭropaj libraroj. La episkopo sukcesis akiri ne malgravan kvanton da libroj devenantaj el la jezuita monaĥa ordeno, malfondita en 1773. En 1788 kune kun ceteraj 193 volumoj eĉ la dua eldono de la Franca Enciklopedio fariĝis parto de la kolektaĵo. Al la Episkopa Biblioteko krom libroj apartenis ankaŭ gravaj minerala kaj numismatika kolektaĵoj.
La bibliotekistoj Jozefo Koller kaj Stefano Szalágy (pron: soladj) multe helpis en la kolekta agado de la episkopo. Lia moŝto Klimo havis bonan rilaton kun gravaj librokolektantoj, inter ili kun tri menciindaj: La unua estis la kanoniko de Romo, Paolo Bernardo Giordano, kiu dum la regado de Klemento la 14-a, kaj dum tiu de Pio la 6-a en Vatikano estis referanto pri la aferoj de la diocezo de Pécs; la dua estis kanoniko Giuseppe Garampi, kiu samtempe estis nuncio en Vieno, gardisto de la sekreta vatikana arkivo, kaj kiu poste ricevis eĉ kardinalan postenon; cetere Klimo korespondis kun la dominikana scienculo, Francesco Pietro Maria Gazzaniga, kies aktiva subteno helpis akiri mankajn pli fruajn verkojn kaj la plej freŝajn eldonaĵojn. Krom tiuj interrilatoj la episkopo observis ankaŭ la enlandajn eblojn por aĉeti librojn. En la daŭro de kelkaj jaroj li elspezis plurmil forintojn por pliampleksigi la bibliotekon.
Post la morto de la fondinto, dum la regado de episkopo Paŭlo Ladislao Esterházy (1780-1799) la biblioteko nur malmulte kreskis, ĉefe samperiodaj francaj verkoj kompletigis ĝin, sed liaj posteuloj jam ne zorgis pri la biblioteko, la aĉetado reduktiĝis, kaj manke de bibliotekisto ĝia publika funkciado estis limigita.
Oni konsideras, ke la dua fondinto de la biblioteko estis episkopo barono Ignác Szepesy. Li fondis la originon de la jura fakultato, la Episkopan Liceon de Filozofio kaj Juro. Je lia peto estis kompilita la unua indika katalogo de la biblioteko en tri alfabetaj kaj tri laŭtemaj volumoj. La biblioteko en 1832 translokiĝis el la episkopa palaco al la nuntempa adreso: strato Szepesy numero 3. La nunan, klasicisman konstruaĵon de la biblioteko konstruigis episkopo Szepesy en 1830. laŭ la planoj de Jozefo Piacsek (pron: piaĉek) sur parcelo donacita de la urbo. La kolektaĵo estis stokita en apartaj barokaj ejoj sur bretaroj kun supra rokoka ornamaĵo, la libroj estis aranĝitaj laŭ la bindaĵoj kaj mezuroj. En la Ora Ĉambro troviĝis la libroj kun ledaj bindaĵoj kaj orumitaj ornamaĵoj, en la meza - solena - ĉambro la 4000 volumoj kolektitaj de episkopo Szepesy, fine por la pergamena ĉambro estis elektitaj la libroj kun pergamena bindaĵo. La kolektaĵo en la 19-a jarcento estis kompletigita per la heredaĵoj el la Ĉef-kapitulo, kiuj ricevis sian definitivan lokon en la malantaŭa ĉambreto.
Post la morto de Szepesy, dum la funkciado de episkopo Johano Scitovszky, la biblioteko ankoraŭ estis zorge pliampleksigata. Tiam sur la bretaroj aperis bustoj pri la gravuloj de antikvo kaj universala scienco, cetere pri personoj elstaraj en la hungaria eklezia kaj kultura vivo. La bustoj estis la verkoj de skulptisto Mikaelo Bartalits. Post la periodo de Scitovszky oni malpli zorgis pri la biblioteko, ĝia stoko kreskis nur per heredaĵoj kaj donacoj.
En 1923 la Reĝa Scienca Universitato Elizabeta ricevis rajton por uzi la kolektaĵon laŭ la grandanima oferto de la departementa episkopo grafo Julio Zichy (1905-1926). Tiel fine plenumiĝis la deziro de episkopo Klimo: lia kolektaĵo fariĝis universitata biblioteko. Laŭ kontrakto pri utiliga prunto (1925) la biblioteko restis la posedaĵo de la aktuala departementa episkopo, kaj la universitato ricevis rajton por uzi ĝin.
NGC 6912
NGC 6912 (aliaj indikoj — ESO 596-38, MCG -3-52-8, IRAS20240-1846, PGC 64700) estas galaksio en konstelacio Kaprikorno.
Librejo Klimo
La biblioteko povas esti fiera pro ĉirkaŭ 35 000 volumoj, inter ili ĝi enhavas 8 kodeksojn, 23 prapresaĵojn el la 15-a jarcento, proksimume 700 muzeajn librojn el la 16-a jarcento kaj proksimume 17 000 volumojn presitajn antaŭ 1851. La plejparto de la libroj enhavas latinlingvan tekston, sed troviĝas ne malmultaj volumoj verkitaj germane aŭ hungare. En malpli granda kvanto ĉeestas ankoraŭ la lingvoj itala, franca, greka, hebrea, kroata, angla, hispana, portugala, slovaka, nederlanda, armena, ĉeĥa kaj pola.
NGC 6912
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Malcesine
Malcesine estas turisma komunumo kun 3.3746 loĝantoj en provinco de Verono en regiono Lombardio en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto de la provinco Verona. La komunumo situas ĉe la alta Garda-Lago.
Famuloj
En Malcesine mortis hungardevena nederlanda ceramikisto Judit Révész.
6092 Johnmason
6092 Johnmason estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, kantono San Diego, 80 km norde de San-Diego (Kalifornio).
Nomo
Ĝia nomo honoras John W. Mason, prezidenton de la Brita Astronomia Asocio de 1993 al 1995, observanton de kometoj kaj meteoroj, kaj popularigiston pri astronomio.
Yuki Abe (1989)
Yuki Abe (阿部 優, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe FC Kariya, Saurcos Fukui kaj Grulla Morioka.
(118162) 1951 SX
(118162) 1951 SX estas tre malgranda sed treege hela marsrenkonta asteroido malkovrita la 29-an de septembro 1951 de la usona astronomo Albert George Wilson elde la Observatorio de la Monto Palomar (Usono).
Anna Nagy (akordionisto)
Anna Nagy [nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy Anna estas hungara akordionisto, instruisto.
Anna Nagy naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Anna Nagy dum la bazlernejaj jaroj jam ŝi komencis akordionadi. Ŝi frekventis muzikartan mezlernejon (1972-1976), poste ŝi akiris kemian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1982. Inter 1980 kaj 1991 ŝi havis taskojn en Operetoteatro (Budapeŝto), Teatro Madách kaj Gaja Teatro. Ŝi aliĝis al klezmera orkestro en Budapeŝto en 1991. Ekde 2004 ŝi instruis akordionon en juda lernejo, post 3 jaroj ŝi estis estro de la muzika branĉo.
Marano Vicentino
Marano Vicentino estas komunumo de Italio.
István Gulyás (tenisisto)
István Gulyás [iŝtvAn gujAŝ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Gulyás István estis hungara tenisisto, olimpiano, trejnisto, arkitekto.
István Gulyás naskiĝis la en Pécs, li mortis la  (laŭ WikiData la mortotago estas la 31-a) en Budapeŝto.
Biografio
István Gulyás akiris arkitektan diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto en 1957. Poste dum sia sporta kariero li estis arkitekto en Budapeŝto, pli poste trejnisto. Li edziĝis en 1958, lia edzino naskis filon. Li ricevis internacian premion Honesto en 1967, fine en 2008 postmortan premion.
Sporta kariero
István Gulyás komence estis tenisisto en sia naskiĝurbo, poste en ĉefurba sportklubo inter 1952-1986. Li estis hungara ĉampiono ekde 1954 15-foje unuoble, krome po naŭfoje virduope respektive variduope, fine teamme 27-foje. Li ricevis oran medalon en Universiado en 1957, krome en Roland Garros li estis la dua en 1966. Depost sia aktiva sporta kariero inter 1977-1987 li estris la hungaran tenisan asocion, krome inter 1982-1997 li estis trejnisto en Okcidenta Germanio.
Sorio
Sorio (Soria hispane; ) estas urbo de Hispanio en la norda parto de la Centra Altebenaĵo de tiu lando, en la aŭtonoma regiono Kastilio kaj Leono. Ĝi enhavas nur 38.881 loĝantojn, do malmulte por provinca ĉefurbo (INE, 2017), kaj tiele ĝi estas la malplej loĝata provinca ĉefurbo de Kastilio-Leono kaj la dua de la tuta Hispanio, post nur Teruelo; tamen ĝi enhavas 43,7% de la provinca loĝantaro, kio indikas ke ankaŭ la provinco samnoma estas klare la malplej loĝata en la lando.
Tri Pilgrimadaj Festoj
La Tri Pilgrimadaj Festoj, (hebree: שלוש רגלים Ŝaloŝ Regalim), estas tri gravaj festoj en judismo — nome Pesaĥo, Ŝavuoto (Semajnoj aŭ Pentekosto) kaj Sukoto (Tabernakloj, Tendoj aŭ Laŭboj) — kiam la antikva Izraelidoj loĝantaj en la Regno de Jehuda faris pilgrimadon al la Templo de Jerusalemo, kiel la Tora ordonas. En Jerusalemo, ili partoprenus festadojn kaj ritan adoron en ligo kun la servoj de la kohanim ("pastroj") ĉe la Templo.
Stáj
Stáj (Stai, Stallern) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie. Ĝi troviĝas sur moravia parto de historia landa limo de Bohemio kaj Moravio.
Tri Pilgrimadaj Festoj
Post la detruo de la Dua Templo kaj ĝis la konstruaĵo de la Tria Templo, Judoj ne plu estis devigitaj pri la pilgrimado kaj ĝi ne plu okazas je nacia skalo. Dum sinagogaj diservoj la rilataj teksteroj kiuj priskribas la aktuale observitan ferion estas legata voĉe de Tora skribrulaĵo sur la bima (platformo) uzata ĉe la centro de la sinagogaj diservoj. Dum la judaj festoj en moderna Israelo, multaj judoj vivantaj en aŭ proksimaj al Jerusalemo klopodas ĉeesti preĝajn servojn ĉe la Okcidenta Muro, "imitante" la antikvajn pilgrimadojn en iu malgranda modo.
Stáj
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1298.
Sorio
La urbo
Proksime al la urbo troviĝas la restaĵoj de malnova urbo, Numantia, kiu batalis dum jaroj kaj pereis en la konkero fare de la romianoj. Ekzistas samnoma muzeo pri tiu rezisto kaj pri prahistorio de la provinco, kiu estis inaŭgurita de la reĝo Alfonso la 13-a. La futbalklubo de la urbo nomiĝas Numancia je memoro de Numanco.
En la urbo, loĝis kaj laboris la poeto Antonio Machado kiel prifranclingva instruisto dum kelke da tempo, kiu estis tre influita de la tiea pejzaĝo. Nuntempe, la gimnazio, kie laboris Machado, havas lian nomon. Pro sia rilato kun Machado, Sorio ĝemelurbiĝis kun la franca urbo Collioure, kie estas enterigita la poeto.
Historio
La origino de la urbo estas en la reloĝigo, kiun faris la reĝo Alfonso la 1-a de Aragono, "la militisto", ĉirkaŭ la jaro 1110, konkerinte ĉi tiujn terojn al la islamanoj. Tamen, post la rekonkero, la urbo daŭris en milito inter la reĝlandoj kristanaj pro sia strategia situo. Post malmulte da tempo, la reĝo Alfonso la 8-a, "la Imperiestro", igis Sorion parto de la Kastilia reĝlando.
Sorio helpis Alfonson la 8-a en milito kontraŭ la Reĝlando de Leono, kaj la reĝo dankis ĝin donante privilegiojn por la urbo.
Je la komenco de la 13-a jarcento, la komerco en la urbo estis en la manoj de judoj, kaj la urbo ĝuis periodon de ekonomia prospero. Tiu aspekto, kaj la ĉelima situo de la urbo, pligrandigis la gravecon de Sorio. Tiam, la urbo ankaŭ eniris "La Meston" (hispane La Mesta, nacia konsilistaro de ŝafistoj) ek ĝia komenco.
Dekadenco
En 1492, la dekreto de forpelo de la judoj alportis la ekonomian kaj socian dekadencon de Sorio. Dum la reĝado de la Katolikaj Gereĝoj oni interrompis la historian progreson de Sorio ĉar post la kuniĝo de la reĝlandoj Aragono, Nafaro kaj Kastilio la urbo ĉesis esti strategia enklavo.
Vidindaĵoj
Krome estas aliaj vizitindaĵoj, nereligiaj, kiel la ĉefplaco kun la Fontano de la Leonoj kaj la urbodomo, la parko Alameda Cervantes, la Muzeo "Numantino", ktp.
Gravaj festoj
Ĉi tiu urbo havas siajn grandajn festojn la lastajn tagojn de Junio, kaj ili estas nomataj "Festoj de sankta Johano". Malgraŭ tiu nomo, la origino de la festoj estis tre antaŭa al la katolikismo. La kernaj ingrediencoj de tiuj festotagoj estas suno, vino kaj taŭroj. La festoj de sankta Johano daŭras kvin tagojn, kaj ĉiam komencas merkredon (nomata "de la parolado") kaj finiĝas lundon (nomata "de la dancoj"). Estas tamen aliaj tagoj, kiujn oni dediĉas al preparado de la gravaj kvin tagoj. Ili signifas multe por la plejmultaj loĝantoj de Sorio.
Sankta Johano ne estas la sankta patrono de Sorio; tiu estas sankta Saturio, kiu havas ankaŭ siajn festotagojn la unuajn tagojn de oktobro.
Preĝejo Sankta Johano (Erfurto)
La Preĝejo Sankta Johano Baptisto estis unu el la multnombraj preĝejoj en Erfurto, en la urbocentra Johannes-strato. Hodiaŭ ankoraŭ videblas nur la Johano-turo. Laŭ la patroneco preĝeja nomiĝis ankaŭ la preterkondukanta strato Johannesstraße, la placo Johannesplatz kaj la antaŭurbo Johannesvorstadt.
Historio
La preĝejo unue menciitis en dokumentoj en 1131 respektive 1217. La lasta konstruaĵo (al tiu apartenas ankaŭ la hodiaŭa turo) konstruitis inter 1469 kaj 1486 en gotika stilo laŭ la planoj de la arkitekto Johann Gregorius.
Sed jam en 1525 finiĝis la uzo de la preĝejo kune kun la enkonduko de la Reformacio. La konstruaĵo diversmaniere utiliĝis.
En 1736 kaj en 1759 ĝi profanitis kiel armea deponejo kaj denove en 1811 fare de la francaj okupantoj. Malkonstruo fariĝis inter 1817-19.
Hodiaŭa funkcio
Tamen ĝis hodiaŭ la turo funkcias kiel kampanilo por la najbara Aŭgustenana monaĥejo.
Maldekstre de la turo troviĝas modelaj loĝdomblokoj kun reduktita nombro da etaĝoj el la 1980-aj jaroj, kiuj provu la eblecon de moderna loĝado en GDR en ne tro altaj loĝturoj.
Buchenhalle
Buchenhalle apud Bad Kösen en Germanujo estis libera areo en la faga altarbaro je dekstra flanko de la vojo disde Bad Kösen al Rudelsburg, kiu en la kuro de la t.n. liberaera movado en la dua duono de la 19-a jarcento gravis por la ambicia kuracbanejo ĉe Saale.
Termino
La verko Deutsches Wörterbuch de Fratoj Grimm referencas koncerne la unuan skriban mencion de Buchenhalle al la filozofo kaj verkisto Friedrich Heinrich Jacobi kaj la dua parto de ties verko Woldemar. Woldemar tie skribis en unu romantika letero disde la kamparo al Biederthal: ''Ich gieng, und wandelte auf und ab in meinen Alleen von Oranienbäumen unter den Linden, und in der langen Buchenhalle ganz durchglinzert vom Mond.
Uzo de Buchenhalle
La unua skriba mencio ĉi prie estis okaze de kolektiĝloko de novemuloj dum la revolucia jaro de 1848. La gazeto Privilegirte Jenaische Wochenblätter raportis pri kunveno de porkonstituciaj societoj kun 5000 partoprenantoj kaj de popola kunarigo en Bad Kösen en la 9.7.1848 sub la gvidado de profesoro August Koberstein el Pforta-lernejo.
Jam tiam estis Buchenhalle tre ŝatata kunvena kaj ekskursa celo ankaŭ por la kuracbangastoj kaj lernantoj el Schulpforta. Por 1849 la tiam 13 jarojn aĝa Alfred Boretius skribis en letero adresita al la patro pri klasa migrado je Buchenhalle kie oni ege amuziĝis per kukoj, kantadoj, trinkaĵoj. La teritorio okazigis ankaŭ liberaerajn diservojn kaj sekularajn festojn. Friedrich Nietzsche priskribis, kiam li havis 15 jarojn, en 1859 en letero kaj en la taglibro pri diservo de Gustav-Adolf-societo, kiun li partprenis kiel lernanto kaj koruskantanto.
Buchenhalle kiel motivo arta
Multis la eminentuloj en la nova kuracbanloko kiu danke al fervojo facile atingis la lokon. La gastejo Mutiger Ritter iĝis kuracbanhotelo kaj gajnis ĝis la eksplodo de la Unua mondmilito tioman komfortecon ke eĉ la dorlotitajn eturbanojn. Inter ili nombriĝis ankaŭ konataj artistoj. Adolph Menzel kaj Max Liebermann iĝis gastoj ĉe Mutiger Ritter kaj ambaŭ pentris la Buchenhalle-etoson kvankam dum malsama tempo.
Max Liebermann (1888)
Max Liebermann estis en 1874 somere unuafoje ĉe Barbizon proksime de Arbaro de Fontainebleau ĉerpante aĵojn de la t.n. Skolo de Barbizon. Inspirite de la Buchenhalle-verko de Menzels li pentris 20 jarojn pli malfrue en 1888, jaro de tri imperiestroj en Germanujo, post multaj antaŭstudoj kaj sub la freŝa impreso de la morto de imperiestro Frederiko la 3-a, fikcian porimperiestran memorfeston ''Gedächtnisfeier für Kaiser Friedrich III. in Bad Kösen.'' Dume la menzel-a versio pri homoj moviĝantaj fortirasonoin de la diservo kaj signifas elanon la komponaĵo liebermanna, kun malplena zono en la malfono kaj la vertikalaĵoj egalaj pri arboj/figuroj, disdonas koncentriĝon kaj trankvilon.
La unua versio de tiu ĉi artaĵo pendas ekde 1997 kiel pruntitaĵo de la londona Tate ĉe Nacia Galerio (Londono). Dua versio estis ĝis 1945 en la menciita budapestha muzeo; ĝi detruitis en 1945.
Utiligoj aliaj
La de Menzel kaj Liebermann atestita uzo por liberaeraj diservoj ne plu necesis post finfaro de Luterkirko en 1894. Krome aranĝitis proksime de Luter-kirko enarbare alia pli eta zono sub libera ĉielo. Tamen Buchenhalle ankoraŭ uzitis por diversaj festoj de civitanoj. kaj en 1932 faritis denove liberaera diservo okaze de la 100-a datreveno fonda de Gustav-Adolf-societo. Post la Dua mondmilito Buchenhalle forgesitis kaj arbustoj kreskintaj malaperigis la lokon.
M29
Pri la aliaj signifoj de "M29" vidu artikolon M kun nombro.
M29 (Messier 29, aliaj indikoj — NGC 6913, OCL 168) estas malfermita stelamaso en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Weidenthal
Weidenthal - proksimuma prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Dürkheim de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
apartenas al komunumaro, do administra ligo de pluraj najbaraj, formale sendependaj politikaj komunumoj, germane nomata Verbandsgemeinde Lambrecht.
Jo Inoue
Jo Inoue (井上 丈, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
NGC 6914
NGC 6914 (alia indiko — LBN 274) estas reflekta nebulozo en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Schwendi bei Grindelwald (stacidomo)
Schwendi bei Grindelwald estas fervoja stacidomo en Grindelwald, Svislando.
Saint-Georges-de-Commiers (stacidomo)
Saint-Georges-de-Commiers estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Saint-Georges-de-Commiers, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Marano di Valpolicella
Marano di Valpolicella estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Veneto kaj en la provinco Verona.
NGC 6915
NGC 6915 (aliaj indikoj — IRAS20251-0314, PGC 64729) estas galaksio en konstelacio Aglo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Koválovice-Osíčany
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1349.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
NGC 6916
NGC 6916 (aliaj indikoj — UGC 11554, MCG 10-29-4, ZWG 304.4, IRAS20224+5810, PGC 64600) estas galaksio en konstelacio Cigno.
Geokalikacoj
La geokalikacoj (Geocalycaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo jungermanialoj (Jungermanniales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 180 speciojn. Ĝia tipa genro estas geokaliko.
Takashi Saito
Takashi Saito (齋藤 恭志, n. ) estas japana futbalisto.
Geokalikacoj
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (11 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (11 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Takashi Saito
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
Mareno di Piave
Mareno di Piave estas komunumo de Italio.
Saint-Georges-de-Commiers
Saint-Georges-de-Commiers estas franca situanta en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Saint-Georgeois.
Opatov (distrikto Jihlava)
Opatov (Opatau) estas municipo en Ĉeĥio, en Bohemio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1289.
Abeilhan
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Míšov
Míšov (antaŭe ankaŭ Myšov, germane Mischau ) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1349.
En la dua duono de la 1960-aj jaroj estis enkadre de la tn. Ago Acero proksime de la municipo konstruita severe sekreta ekipaĵo (kaŝnomo Acero 51), servanta kiel deponejo de nuklea municio kaj priservata ekskluzive fare de soveta armea personaro. Sed ne estis unusognife pruvite, ĉu ĉi tie iam la nukleaj armiloj estis deponitaj aŭ ne. Post monpaŭzo en la jaro 1993 la objekto estis uzita por depono de monbiletoj kaj moneroj prenitaj el cirkulado. Antaŭ kelke da jaroj estis en tiu ĉi objekto metitaj por dumtempa tempo korprestaĵoj de 4 400 soldatoj de la germana wehrmacht, kiuj falis sur la ĉeĥa teritorio. En la jaro 2013 establis Fondaĵo de Fera kurteno en bunkro "Atommuzeo". Temas pri ununura alirebligita deponejo de la nuklea municio.
En konekso kun pereo de armea spaco Brdy estis al la 1-a de januaro 2016 al la municipo alligita katastra teritorio Míšov v Brdech, kiu estiĝis al la 10-a de februaro 2014. Tiu ĉi katastra teritorio havas areon 2,221 332 km² kaj estas ĉi tie registritaj 0 konstrusĵoj kaj 0 loĝantoj.
(18474) 1995 WV3
(18474) 1995 WV3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Yoshisada Shimizu kaj Takeŝi Urata elde la Observatorio de Naĉikacura en gubernio Ŭakajama (Japanio).
6128 Lasorda
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan basbaliston Tommy Lasorda.
Weidhausen (apud Coburg)
Weidhausen bei Coburg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Coburg kaj en la distriktaro Supra Frankonio (Oberfranken) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Trinonilamino
Trinonilamino aŭ C27H57N estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la  nonanolo kun amoniako en ĉeesto de katalizilo. Trinonilamino estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Trinonilamino ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo kaj eteroj.
Chikara Hanada
Chikara Hanada (花田 力, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Japan Soccer College, Grulla Morioka, Tochigi Uva FC kaj Vanraure Hachinohe.
Zoltán Szombath
Zoltán SZOMBATH [sombat] estis rumania hungara ornitologo. Li naskiĝis en Szabéd la 2-an de marto 1944.
Kariero
Zoltán Szombath estis restarigisto de naturscienca sekcio de la muzeo de Târgu Mureș.
Marcon
Marcon estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Mogliano Veneto (TV), Quarto d'Altino kaj Venecio.
Kluzoparo Gelsenkirchen
La Kluzo Gelsenkirchen apartenas – ekde la Rejno – al la tria el kvin kanalŝtupoj de la Rejn-Herne-Kanalo. Ĝi troviĝas en Gelsenkirchen malproksime antaŭ la Urba Haveno je Gelsenkirchen ĉe kanala kilometro 23,32 kaj transpontas niveldiferencon de 6,20 metroj. La du kluzoj estis konstruitaj inter 1980 kaj 1985. Ambaŭ havas uzeblan longecon de 190 metroj. La norda kluzo havas uzolarĝecon de 12,10 metroj, je la suda kluzo la uzolarĝeco estas 11,94 metroj. Je la flanko de la supra akvo la du kluzoj havas mallevopordegojn, je la flanko de la malsupra akvo kontraŭfluaj pordegojn. La malfermado de la supra pordego daŭras 55 sekundojn, por la malfermado de la malsupra pordego oni bezonas nur 35 sekundojn.
Al la kanalŝtupo ankaŭ apartenas pumpstacio por la akvomastrumado en la Rejn-Herne-Kanalo.
La Kluzoparo Gelsenkirchen estas ero de la Itinero de la Industrikulturo.
NGC 6917
NGC 6917 (aliaj indikoj — UGC 11563, MCG 1-52-7, ZWG 399.10, IRAS20249+0755, PGC 64715) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Weiding (distrikto Schwandorf)
Weiding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Schwandorf kaj en la distriktaro Supra Palatinato de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Marostica
Marostica estas komunumo de Italio.
Weiding (distrikto Cham)
Weiding estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Cham kaj en la distriktaro Supra Palatinato (Oberpfalz) de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Weiding.
Agonès
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Adissan
Adissan estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Adissan nun estas parto de kunurba komunumo de Agde, kreita en 2003. Fine de en la komunumo vivis.
9008 Bohšternberk
9008 Bohšternberk estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa astronomo kaj astrofizikisto Bohumil Šternberk (1897–1983). Li laboris, inter alie, pri la fotometrio de la, kaj li establis la modernan servon pri tempo en Ĉeĥoslovakio. En la vespero de, elde la Observatorio de Dala Stará (en Ógyalla, nun Hurbanovo), li faris la unuajn intencajn astrometriajn observojn de Plutono en Eŭropo. Šternberk estis longtempa direktoro de la Astronomia Instituto de la Ĉeĥoslovaka Akademio de Sciencoj (1954-1968) kaj vic-prezidento de IAU (1958-1964).
Pont-de-Claix (stacidomo)
Pont-de-Claix, plennome Le Pont-de-Claix, estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Le Pont-de-Claix, en departemento Isère, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Tivadar Batthyány
Grafo Tivadar Batthyány [batjAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Batthyány Tivadar estis hungara politikisto, ministro, parlamentano. Lia nobela antaŭnomo estis németújvári.
Tivadar Batthyány naskiĝis la  1859 en Zalaszentgrót. Li mortis la 1931 en Budapeŝto.
Biografio
Tivadar Batthyány frekventis mezlernejon en Kalocsa, poste li plulernis en mara akademio en Fiume. En 1881 li estis nomumita longdistanca mara kapitano. En la sekva jaro li estis inspektoro de haveno Fiume, poste li ricevis postenon en la ministerio. En 1892 li estis elektita parlamenta deputito de Fiume. En 1917 kaj 1918 li dufoje estis ministro pri reĝaj aferoj. Dum la Kalistefa revolucio li estis ministro pri enlandaj aferoj nur 2 semajnojn. Dum la Hungara Sovetrespubliko li strebis kontraŭ la sovetrespubliko en Vieno. En 1920 li revenis, sed li jam ne havis gravan rolon en politika vivo.
8440 Wigeon
8440 Wigeon estas asteroido de la asteroida zono, kunmalkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (angle : Third Trojan Survey).
Tom Gehrels estis fotinta la ĉielon per la Schmidt-teleskopo de la Observatorio de la Monto Palomar. La, senditaj en Leiden (Nederlando), estis ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten dum la sekvantaj jaroj.
Nomo
Ĝi estis nomita laŭ Anas Penelope, aŭ fajfanaso, kies angla nomo estas Wigeon. Tiu birdo estas sur la "Nederlanda Blua Listo" de la endanĝeritaj birdoj.
Stacio Yotsuya
Stacio Yotsuya (japane: 四ツ谷駅 [jocuja-eki]) estas fervoja stacio en centro de Tokio, Japanio, administrata de JR Orienta (JR Orient-Japania) kaj de metroa kompanio Tokyo Metro. Ĝi situas en Kvartalo Shinjuku.
La stacio havas tri partojn. La parto de la tut-japania fervoja reto JR estas supertera stacio, ĝi servas 2 liniojn de JR Orienta: Rapidan Linion Chūō kaj Linion Chūō-Sōbu. Dua parto estas supertera stacio de Linio Marunouchi (Tokyo Metro). La tria estas subtera stacio de Linio Namboku (Tokyo Metro).
NGC 6918
NGC 6918 (aliaj indikoj — ESO 234-40, FAIR 345, IRAS20272-4738, PGC 64851) estas galaksio en konstelacio Indiano.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Agel
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Yugo Iiyama
Yugo Iiyama (飯山 悠吾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
18473 Kikuchijun
18473 Kikuchijun estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazurō Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Naoki Kikuchijun, kiu aĉetis sian unuan teleskopon dum la furoro pri la Haleja kometo en 1986. Kvankam nubaj ĉieloj fiaskigis liajn provojn pri kometa fotarto, lia intereso pri fotado de gvidis lin en Francion en 1999 kaj en Ĉinion en 2008 kaj 2009.
(18475) 1995 WM7
(18475) 1995 WM7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Ferenc Szolga
Ferenc SZOLGA [solga] estis hungara/rumania hungara mineralogo. Li naskiĝis en Vargyas la 29-an de marto 1874 kaj mortis ?.
Kariero
Ferenc Szolga diplomitiĝis kaj doktoriĝis en Universitato de Kluĵo, kaj li instruis mineralogion en la sama universitato inter 1915–18. De 1920 estis instruisto de la Unitariisma Gimnazio de Cristuru Secuiesc kaj estis prezidanto de la loka Kazino.
Yusaku Toyoshima
Yusaku Toyoshima (豊嶋 邑作, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Grulla Morioka.
Friedrich Karl Kraft
Friedrich Karl KRAFT (naskiĝinta la en Niedertrebra, mortinta la  en Hamburg-Hamm) estis germana filologo klasika kaj leksikografo.
Weidingen
Weidingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bitburg-Prüm de la federacia lando Rejnlando-Palatinato, kaj apartenas al la komunumaro Suda Ejfelo (Verbandsgemeinde Südeifel), administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiu ekestis la 1-an de julio 2014. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Friedrich Karl Kraft
Vivo
Inter 1827 ĝis la pensiuliĝo en 1861 li direktoris ĉe la altlernejsimila gimnazio Johanneum en Hamburg-Winterhude. Lia filino Adelheid Kraft edziniĝis al la komercisto Edwin Nonne kaj estis la patrino de la neŭrologo Max Nonne.
6059 Diefenbach
6059 Diefenbach estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio, nun en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la germana pentristo kaj filozofo Karl Wilhelm Diefenbach (1851–1913). Li estis pioniro de la saneca vivstilo, sed ne estis komprenata de siaj samtempuloj.
Fragmita tegmento
Historio
Fragmito eble estis la unua materialo por kovri la domojn de la unua nenomadantaj homoj. Fragmito estis kaj estas troveblaj preskaŭ ĉie. La unuaj domoj kun fragmittegmentoj estis simplaj unutegmentaj domoj. En mezepoko la homoj kovris la enurbajn domojn ne per fragmito aŭ pajlo, sed pro incendodanĝero per nebrulebla materialo, ekzemple per ardezo aŭ tegoloj. En la kamparo restis la kutimon kovri la tegmentojn per fragmito.
Disvastigo
En multaj landoj de Eŭropo, Azio kaj Afriko ekzistas fragmitkovritaj domoj. Tre famaj estas la fragmitotegmentaj domoj de Frislando, ekzemple orientfrisa domo Gulfhaus kaj la nordfrisa Uthlandfriesisches Haus - ili distingiĝas aparte per malsamaj formoj kaj aspektoj de la gabloj.
Konstruo
Negrave, ĉu oni uzas tute mezepokajn aŭ pli modernajn konstru-teknikojn, la konstrumaterialo fragmito ĉiukaze bonege izolas la domon: pro la malalta voluma pezo de fragmito la materialo protektas la dominternon de la somera varmego kaj en vintro de la malvarmo.. Fragmittegementoj havu kliniĝon de pli ol 45°. La alta tegmentkliniĝo nesesas, por ke la akvogutoj povas gliti de tigo al tigo. Ĉe funkcianta fragmittegmento nur la plej supra tavolo fariĝas malseka. Domoj kun fragmitotegmentoj havas grandan elstarantan tegmentan randon de minimume 50 cm. Ĉar ne ekzistas tegmenta defluilo, la akvo gutas en sufiĉe granda distanco de la muro kaj fluetas iom post iom en gravelofosaĝon. La kamenpinto devas stari minimume 0,8 m super la firsto, pro fajroprotekta kialo.
La firsto estas konstruita diversmaniere. En regionoj, kie kreskas eriko, tiu estas uzata. En Nederlando, Flandrio kaj Francio firstaj tegoloj estas uzataj. En Nordfrislando oni uzas turfon por konstrui la firston kaj en Skandinavio estas uzataj lignaj tabuloj.
Konstruado
Fragmitotegmento povas esti konstruata kiel ŝraŭbata, tajlata kaj ligata tegmento. La fragmito estas liverata en faskoj disigata sur la lataro kaj tiel ŝovata, ke la fragmitfinoj formas unuecan, oblikvan surfacon. Radikfinoj de la fragmito montras teren. La unua tavolo, la t.n. tegmentfina tavolo, estas ligata al la tegmento.
La metio de fragmitotegmentisto postulas multe da sperto kaj scipovo, kaj de generacio al generacio pludonatas valoraj tradiciaj kapabloj. Tial en 2014 en Germanio la metio akceptiĝis en la Listo de nemateria kultura heredaĵo de Unesko.
Vivodaŭro
Fragmitotegmento havas averaĝan vivodaŭron de 30 ĝis 50 jaroj. Ekzistas ankaŭ tegmentoj kiuj aĝas pli ol 100 jaroj. La vivodaŭro dependas de:
Ciudades Confederadas del Valle del Cauca
La Ciudades Confederadas del Valle del Cauca, aŭ Seis Ciudades Amigas del Valle del Cauca (Hispane: Konfederaciaj Urboj de la Valo de Kaŭko, aŭ Ses Urboj Amikaj de la Valo de Kaŭko), estis konfederacio konformita de la urboj Anserma, Buga, Cali, Caloto, Cartago, Iscuandé, Popayán kaj Toro. La teritorio de la Konfederacio enhavis la nordan parton de la Provinco de Popayán, t.e la nunaj kolombiaj departementoj de Valo de Kaŭko, Kindio, Risaraldo kaj norda parto de Kaŭko.
Inter 1807 kaj 1808 la franca armeo sub la gvido de Napoleono Bonaparte invadis Hispanion kaj Bonaparte elektis kiel reĝo kaj reganto de tiu reĝlando al sia propra frato Jozefo Bonaparte. Tiamaniere Hispanio luktis sian propran militon por sendependiĝi el Francio inter 1808 kaj 1814, tiun eventon profitis la hispanaj kolonioj por postuli sian rajton memregi sin.
Pro tiuj okazaĵoj, la Supera Konsilio de Bogoto sendis mesaĝistojn al ĉiuj la provincoj por konvinki la popolon ribeli kontraŭ la Hispana Imperio. La Valkaŭkaj krioloj, gviditaj de Joaquín DE CAYZEDO Y CUERO, decidis tiam pretiĝi por la defendado kaj organizi sin milite, tial pluraj komisiitoj de Kalio vojaĝis al kelkaj urboj de la Valo kaj sukcesis starigi la 1an de februaro 1811 en la urbo Palmira la Konsilion de la Urboj Amikaj de la Valo de Kaŭko, en tiun starigon ĉeestis la delegitoj de la Urboj Santa Ana de Los Caballeros de Anserma, Guadalajara de Buga, San Esteban de Caloto, Nueva Cartago, Nuestra Señora de la Consolación de Toro kaj Santiago de Cali, ili redaktis la konstitucion. Je fino de 1811 al la Konsilio aldoniĝis la urboj de Popayán, Almaguer kaj Iscuandé.