cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Senkulakigo
Plenumo
Laŭ la raporto de GPO de la 15-a de februaro 1930, ene de du semajnoj, 64 589 kamparanoj estis arestitaj. Laŭ pliaj raportoj, ĝis la 15-a de aprilo 1930, pliaj 140 000 homoj estis arestitaj kaj ĝis oktobro 1930 pliaj 143 000. Dum januaro 1931 36 698 homoj estis arestitaj.
Moos (stacidomo)
Moos estas fervoja stacidomo en Köniz, Svislando.
Senkulakigo
Plenumo
Entute, en la periodo 1930-1931 381 000 familioj estis ekzilitaj, en kiu inkluzivis 1 803 392 homoj. Dum la periodo ĝis 1940 pliaj 489 822 homoj estis ekzilitaj. En multaj kazoj, ekzilitaj familioj estis translokigitaj al lokoj kie ne eblis viviteni kaj multaj el tiuj familioj mortis baldaŭ post la ekziligo. Koncerne la posedaĵon de la ekzilitaj familioj, neniu registro estis farita kaj ĝi kutime estis rekte transdonita al la homoj kiuj efektivigis la ekziligon.
Laŭ la decido de la Konsilio de Popolkomisaroj de la 13-a de novembro 1930 la kulakoj ne povus esti akceptitaj kiel membroj de la kolĥozo krom en specialaj kazoj. Laŭ ordono de la 7-a de aŭgusto 1932 la puno por kaŭzigo de difekto (sabotado) en la kolĥoza posedaĵo povus ricevi la mortopunon naciigante la tutan posedaĵon. La puno de aresto estis kutime ĝis 10 jaroj.
Mildigo
Direkte al 1932 la procezo estis formale preskaŭ nuligita sed ne povus esti ĉesigita tute. La 8-an de majo 1932, ordono estis eligita malpermesanta la daŭran amasan ekziligon sen proceso.
Valdeolmillos
Valdeolmillos [baldeolMIljos] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Valdeolmillos estas etimologie komprenebla kiel Valo de Ulmetoj.
Senkulakigo
Mildigo
La 24-an de majo 1934, ordono estis eligita ke civitanrajtoj povus esti redonitaj al la kulakoj surbaze de specifa persona decido. La 13-an de aŭgusto 1954, laŭ registara ordono, la reprezentantoj de la ekzilitaj familioj estis liberigitaj de ĉiuj malebligoj kaj povis reveni al sia antaŭa loĝloko.
Valdeolmillos
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 20,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 57 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1900-aj jaroj. Ĝi distas 12 km de Palencio, provinca ĉefurbo.
Senkulakigo
Rea malmildigo
La popola komisaro de NKVD Nikolaj Jeĵov subskribis la ordonon N 0447 "Pri operaco pri reprezalioj kontraŭ eksaj kulakoj, krimuloj kaj aliaj kontraŭsovetiaj elementoj", per kiu normalaj juĝejoj estis anstataŭigitaj per "triopoj" (тройка). En la triopo membris prezidanto de loka NKVD, prokuroro kaj la unua sekretario de provinca, regiona aŭ respublika partia komitato. Por ĉiu regiono estis ordonite trovi kaj puni certan nombron de "malamikoj", klasifikitaj je la 1-a kaj 2-a kategorioj. La unua kategorio devis esti pafekzekutita, la dua kondamnita al 8 ĝis 10 jaroj da malliberigo. La pafekzekutoj estis tasko de respektivaj malliberejoj kaj devis okazi dum 3 ĝis 5, maksimume 10 tagoj. Ĉio okazis sekrete. La kondamnitoj mem ne estis informitaj pri la verdikto kaj eksciis pri ĝi nur surloke de la ekzekuto (por eviti eventualan reziston). La ekzekutoj okazis nokte: oni alportis prokuroron, kiu ordonis venigi kondamnitojn sur la korton, kie oni genuigis ilin, pafis je la nuko kaj poste je la tempio. La kadavrojn oni envolvis je brezento por ne malpurigi kamionojn kaj forveturigis. Vintre pro frostego granda parto de la ekzekutitoj estis enterigita apud la muro de arestejo. Oni enfosis la korpojn malprofunde pro hasto, do printempe aperis enfaloj, el kiuj leviĝis kadavra odoraĉo, do oni devis alŝuti pli da tero. La parencoj de la ekzekutitoj estis informitaj ke tiuj estis kondamnitaj al 10 jaroj en puntendaroj sen rajto korespondi.
Konsekvencoj
En 1927 la grena produktado estis ĉirkaŭ 9 780 milionoj da tunoj, dum en Kolĥozo partoprenis nur ĉirkaŭ 2% de la totala nombro de kamparanoj. Unu el la sekvoj de tiu ĉi politiko estis holodomoro en la jaroj 1932-1933.
Dum la persekuto centmiloj da farmistoj estis mortigitaj kaj ĝis 2 milionoj estis delokigitaj.
Laŭ rusa leĝo de la 18-a de oktobro 1991, ĉiuj homoj efektitaj de la politiko de senkulakigo estas konsiderataj viktimoj de politika persekuto. Supozeble ili povas ricevi la posedaĵon reen se la ŝtatigo ne estis efektivigita pro iu alia kialo aŭ ĝi ne estis detruita dum Dua Mondmilito. En praktiko, ne estas konata pri redono de la posedaĵo laŭ la sekcioj de la leĝo.
Hnízdo
Hnízdo (antaŭe Knast, Gnast) estas domaro en Ĉeĥio, parto de municipo Vrbovec. Ĝi troviĝas proksimume 3 km sudoriente de Vrbovec. Estas ĉi tie registritaj 52 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hnízdo situas en katastra teritorio Vrbovec kun areo 1,29 km².
Historio
La plej malnova skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1190.
Scranton
Scranton estas urbo de Pensilvanio, subŝtato de Usono. Ĝi estas la ĉefurbo de kantono Lackawanna kaj estas la plej granda urbo en nordorienta Pensilvanio kaj en la metropola statistika areo Scranton-Wilkes-Barre-Hazleton, kiu sume havas populacion de proksimume 570 000. La urbo gastigas federacian tribunalkonstruaĵon por la usona distrikta juĝejo por la Meza Distrikto de Pensilvanio). La grandurbo estas konvencie dividita en naŭ urbodistriktojn: Norda Scranton, Southside, Westside, la Monteta Sekcio, Centra Urbo, Minooka, Orienta Monto, Providence kaj Green Ridge, kvankam tiuj areoj ne havas juran pozicion. Laŭ la censo de aprilo 2020, la urbo havas  loĝantojn. La urbo interalie konatas pro fikcia paperfabrikejo, kies ĉiutagajn laborvivojn de oficejaj dungitoj montras la televida serio The office (la oficejo).
Madiswil (stacidomo)
Madiswil estas fervoja stacidomo en Madiswil, Svislando.
Jürgen von Beckerath
Jürgen Rudolf Friedrich von Beckerath (naskiĝis la 19-an de februaro 1920 en Hanovro, Germanio mortis la 26-an de junio 2016 en Schlehdorf) estis germana egiptologo kaj profesoro ĉe la universitato de Monastero.
Vivo
Jürgen von Beckerath estis lernejano en la urbodistrikto Höchst de Frankfurt ĉe Majno kaj finis la gimnaziajn jarojn tie en 1939. Dum la Dua mondmilito li komence funkciis kiel soldato, sed rajtis fini la militservon post esti vundita.
Kirchberg-Alchenflüh (stacidomo)
Kirchberg-Alchenflüh estas fervoja stacidomo en Rüdtligen-Alchenflüh, Svislando.
Jürgen von Beckerath
Vivo
Post la Dua Mondmilito li komencis studi egiptologion en la universitato de Munkeno kaj doktoriĝis en 1950. Sep jarojn poste, en 1957, li fariĝis docento en la sama universitato kaj en 1963 li fariĝis privata docento tie. En 1966 kaj 1967 li estis vizitanta profesoro ĉe la Universitato Kolumbio en Novjorko, sed malakceptis daŭran profesorecon tie. En 1970 li iĝis ordinara profesoro kaj direktoro de instituto ĉe la universitato de Monastero (''Westfälische Wilhelms-Universität Münster), kie li emeritiĝis en 1985. Ekde tiu tempo li publikigis multajn sciencajn verkojn.
Ĝis sia morto, von Beckerath vivis kun sia edzino Irmgard en la komunumo Schlehdorf ĉe la lago Kochelsee en supra Bavario.
Signifo
La plej gravaj verkoj de Jürgen von Beckerath estas la Manlibro de Egiptaj Reĝaj Nomoj (germane Handbuch der ägyptischen Königsnamen) kaj la Kronologio de Faraona Egiptio (Chronologie des pharaonischen Ägypten). Hodiaŭ ili estas inter la normaj verkoj de Egiptologio.
Lia science plej grava kaj influa laboro estas lia studo pri la Dua Meza Periodo de Egiptio, kun kiu li habilitiĝis.
Mimoza Ahmeti
Mimoza Ahmeti (n. la 12-an de junio 1963 en Kruja en Albanio) estas albana poetino. Ŝi estas konsiderata la enfant terrible de la moderna albana literaturo, kiu lastatempe sukcesis kolerigi la albanan socion.
Post du poeziokolektoj en la malfruaj 1980-aj jaroj, ŝi eldonis kolekton de 53 poemoj (Dilerium, Tirano 1994), kiu altiris publikan atenton. Ŝia poezio estis bone ricevita fare de la pli juna generacio de legantoj pro sia aŭdaca okcidenta pensmaniero. La seksa sincereco de kantoteksto ŝia rapide famigis ŝin.
Inter ŝiaj plej lastatempaj libroj estas Palmimi i luleve (Tirana 2002) kaj Gruaja haluçinante (Tirana 2006). Ŝi estas tradukita en la hispanan, la francan kaj la italan.
Mimoza partoprenis en kelkaj muzikaj festivaloj, same kiel en ekspozicioj per siaj nudpentraĵoj.
Ahmeti venkis en la Poezia Festivalo en San Remo (Italio) 1908, aranĝita de itala tv-stacio RAI Uno.
En la jaro 2010 Mimoza estis invitita en la Internacia Literatura Festivalo en Berlino.
Tibor Kovács (politikisto)
Tibor Kovács [kovAĉ], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Kovács Tibor estas hungara kemiisto, politikisto.
Universitato de Hongkongo
La Universitato de Hongkongo (The University of Hong Kong, akronime HKU; en ĉina 香港大學) estas publika esplora universitato en Pok Fu Lam, Hongkongo, Ĉinio. Fondita en 1887 kiel Hong Kong College of Medicine for Chinese (Hongkonga Lernejo de Medicino por Ĉinoj), ĝi estas la plej malnova universitato en Hongkongo.
Tibor Kovács (politikisto)
naskiĝis la en Sörekút (ekstera parto de Nyírtelek).
Biografio
frekventis bazlernejon en Nyíregyháza, poste li maturiĝis en mezlernejo de Kazincbarcika, pli poste li akiris kemian diplomon en en:Petroleum-Gas University of Ploiești de Ploiești en 1977, fine plian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto. Jam post la unua diplomo li eklaboris en olea centro de Leninváros ĝis 1994, poste li estis parlamentano. Li aliĝis al Hungara Socialista Laborista Partio en 1979, post jardeko en la Hungara Socialista Partio, ĝuste tiam fondita. Li politikadis komence loke, poste tutlande. Lia edzino naskis du filinojn.
Universitato de Hongkongo
Je Decembro 2022, HKU ranĝiĝis kiel la 21a internacie kaj la tria en Azio fare de la rangilo QS World University Rankings, kaj la 31a internacie kaj kvara en Azio fare de Times Higher Education. Ĝi estis rangigita kiel la plej internacia universitato en la mondo same kiel unu el la plej prestiĝaj universitatoj en Azio. Nuntempe, HKU havas dek akademiajn fakultatojn en kiu la angla estas la ĉefa lingvo de instruado.
La Universitato de Hongkongo estis ankaŭ la unua teamo en la mondo kiu sukcese izolis la kronviruson SARS-CoV, nome infekta agento de SARS.
En 2018-2019 ĝi servis al 29 791 lernantoj.
Pavliŝ (stacidomo)
Pavliŝ (Павлиш) estas fervoja stacio en (Kirovohrada provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Antal Steinhardt
Antal Steinhardt, laŭ hungarlingve kutima nomordo Steinhardt Antal estis hungara arkitekto, altlerneja instruisto. Lia familia nomvarianto estis Steinhart.
Biografio
Antal Steinhardt studis de 1876 ĉe la Teknika Universitato en Stuttgart kaj faris studvojaĝojn en Germanio, Italio kaj Francio. (Laŭ hungara fonto li studis en Reĝa Teknikuniversitato József). Hejmenveninta li projektis en propra ateliero, sed de la malfruaj 1880-aj jaroj li laboris kun Adolf Láng. Post longa laboro Steinhardt estis barita pro malsano kaj financaj problemoj dum siaj lastaj jaroj, fine li mortigis sin.
Hoŝea (reĝo)
Hoŝea - הוֹשֵׁעַ - hôšea' - estis inter la jaroj 731 kaj 722 antaŭ nia erao la reĝo de Izraelo, la norda regno de la judoj. La plej grava fonto por lia regado estas alineo 17 de la 2-a libro de la Reĝoj de la juda Tanaĥo respektive de la kristana Malnova Testamento en la Biblio.
Valle de Cerrato
Valle de Cerrato [BAlje dezeRAto] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Valle de Cerrato estas etimologie komprenebla kiel Valo de Cerrato, alude al la komarkonomo.
Hoŝea (reĝo)
Ne estas tute certe kiel Hoŝea ekregis. Laŭ la biblia registro, li leviĝis kontraŭ sia antaŭulo Pekah kaj renversis kaj mortigis lin. Aliflanke, la Asiria reĝo Tiglat-Pilezero la 3-a fanfaronas pri senpovigado de Pekah kaj nomumado de Hoŝea kiel lia posteulo. Ne estas dubo, ke Hoŝea regis en peza dependeco de la Asirianoj. Al la asirianoj la regno Izraelo devis pagi altan tributon. Hoŝea serĉis eviti ĉi tiun malesperan situacion petante aliancon kun Egiptio. Li rifuzis la tributon kaj anstataŭe sendis mesaĝistojn al Egiptio por helpo, sed la helpa alvoko ne portis rezultojn. Anstataŭe, la asirianoj malliberigs Hoŝea'n kaj post tri jaroj da sieĝo konkeris lian ĉefurbon Samario (שומרון, Ŝomron). Post tio, la nun senreĝa lando denove leviĝis, tiel ke Sargono la 2-a, kiu dume fariĝis asiria reĝo, sendis soldatojn al Israelo kaj fine subigis la landon. Multnombraj loĝantoj (laŭ asiraj fontoj 27 290) estis deportitaj kaj loĝigitaj ĉe la Eŭfrato, dum rekompence loĝantoj de Babilono, Kurna, Hamao kaj Sefarvaim (probable la antikva urbo Sippar) estis alportitaj por setlado. Ee la miksado de tiuj novalportintoj kun la restintaj Izraelidoj laŭdire ekestiis la Samarianoj.
Mankas klareco pri la plua vivo de la kaptita Hoŝea - supozeble li mortis baldaŭ poste en asira kaptiteco.
Valle de Cerrato
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 38,96 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 88 loĝantojn. Ĝi perdis multajn loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 500 loĝantojn el la 1930-aj jaroj. Ĝi distas 32 km de Palencio, provinca ĉefurbo kaj 13 km de Venta de Baños.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado. Estis muregoj el la 9-a ĝis la 14-a jarcentoj. Estis pilorio kiel markilo de jura sendependeco. En la 10-a jarcento estis ĝis kvar ermitejoj, plej el ili plej verŝajne de mozaraboj. La nuna preĝejo estis ekkonstruita en la 13-a jarcento kaj reformita en la 18-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kolombejoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejo, la ermitejo, la vinkeloj ktp.
Pavliŝ (Kirovohrada provinco)
Pavliŝ (Павлиш) estas urbotipa loĝloko en Kirovohrada provinco, Ukrainio. Ĝi havis loĝantojn en 2021.
Joachim Leimdörfer
[joaĥim lejmdorfer], laŭ la hungarlingve kutima nomordo Leimdörfer Joachim estis hungara kemiisto. Lia filo estis György Faludy.
Biografio
devenis el juda familio. Li akiris diplomon en Dresdeno, poste li doktoriĝis ĝuste dum la Hungara Sovetrespubliko en Scienca Universitato de Budapeŝto. Lia kompetenteco estis koloida kaj grasa kemioj. I. G. Farben aĉetis sian grasriĉigan procedon kaj la aparaton kreitan por tiu ĉi celo. Lia fakliteratura verko ankaŭ estis signifa. Lia edzino naskis du gefilojn.
Trifluorometano-sulfonila klorido
Trifluorometano-sulfonila klorido aŭ CF3SO2Cl estas organosulfura kemia komponaĵo, organika klorido konsistante je unu grupo sulfonilo (-SO2), unu grupo trifluorometila (-CF3) kaj unu kloratomo. Ĝi estas senkolora, toksa, koroda likvaĵo solvebla en polaraj organikaj solvantoj, sed reakciema rilate al akvo, alkoholoj kaj aminoj. Ĝi estas konstrubloko de multaj trifluorometanosulfonataj derivaĵoj.
Kocjubinskij (stacidomo)
Kocjubinskij (Коцюбинський) (la nomo sur la nomplato estas Kocjubinskoho, Коцюбинського) estas fervoja stacio en (Kirovohrada provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Ignaz Lindl
Vivo
Li estis filo de gastejestro kaj nuptis en 1820 en Sankt-Peterburgo Elisabeth Völk kiu antaŭe estis lia paroĥestreja servistino kaj fratino de pastro. Post studado ĉe la eksa jezuita Savinto-kolegio en Aŭgsburgo li ordinitis pastro en 1799. Lindl unue laboris kiel kapelano kaj poste kiel pastro en sia hejma paroĥo. Danke al helppastro Martin Völk li konatiĝis kun Johann Michael Sailer kaj ties koro-teologio kaj interna pieco: ĉio tia estis tuŝinta lin profunde. Sed nur sub la influo de Johannes Evangelista Goßner kaj pietismaj rondoj en Svislando, li malfermis sin radike al la doktrintoj de la reviviĝo-movado de Algovio kaj fariĝis, post sia persona vekiĝo en 1812, ilia verŝajne plej radikala reprezentanto. La ekscitaj apokalipsaj predikoj de Lindl estis tre popularaj. Liaj adeptoj plimultiĝis eĉ pli kiam la aŭtoritatoj sendis lin for al alia paroĥo nome Gundremmingen apud Dillingen. Miloj da katolikoj kaj protestantoj laŭdire amasiĝis ĉi tie de proksime kaj malproksime por aŭdi lin.
Intertempe letero adresita al la berlina savanto Friedrich Carl von Savigny fare de la juna kuracisto Johann Nepomuk von Ringseis kaj propagando de Clemens Brentano konatigis Lindl en tuta Germanujo. Pere de Juliane von Krüdeners kaj princo Aleksandro Golízyn, lia cara moŝto Aleksandro la 1-a (Rusio) proponis al Lindl la postenon de predikisto en la kirko de la Malta Ordeno en Sankt-Peterburgo. En 1819 Lindl decidis akcepti la oferton, ankaŭ por eviti konflikton kiu minacis fare de la registaro de Bavario. Denove en Sankt-Peterburgo multaj fideluloj amasiĝis ĉirkaŭ Lindl. Fariĝinte amara malamiko de la jezuitoj]ĥ, li ludis gravan rolon en la elpelo de tiu ĉi ordeno el [[Rusio kaj la konfisko de iliaj posedaĵoj.
Tamen tio ne daŭris longe. En 1821 li prirezignis sian pozicion kiel predikisto, posteuligis Goßner kaj iris suden por labori kiel provosto kaj inspektisto romkatolika de la eklezia subdistrikto de Odeso kien enmigris kolonianoj el Bavario kaj Virtembergo. Inter ili estis ne malmultaj el grundremming-aj tagoj kiujn li persvadis per kuraĝigaj leteroj elmigradi. En 1822, post edziĝo, li pluiris kun 70 familioj al la kronregiono de Sarata en Besarabion, kiun la caro mem estis doninta al li. Sed kiam li anoncis sian intencon forlasi la sinon de la katolikan eklezio por formi en Sarata komunumon ekumenisman laŭ modelo de la moraviaj fratoj li forpelitis de rusiaj aŭtoritatoj, kune kun Goßner.
Post kiam li formale konvertiĝis al protestantismo en Leipzig, li kaj lia familio estis akceptitaj en Barmen, kie li laboris ekde 1824 kiel predikisto kaj inspektisto de ĵus fondita Rejnlanda misi-instituto. Li iĝis pli kaj pli mergita en idearon jarmilisman kaj apokalipsan. Fine li kreis eklektikisman sekton lige kun la bazela silkteksisto Johann Jakob Wirz. Li konservis ade kontakton kun siaj vaste disaj anoj per cirkuleroj.
Post lia morto, la lindlanoj kunfandiĝis kun la karisma movado de Edward Irving. La loĝantoj en Sarata konvertiĝis al protestantismo kaj formis union, post la rumaniigo de Besarabio, kun la evangelia eklezio de Aŭgsburga konfeso en Transsilvanio.
Tiofosforamido
Tiofosforamido aŭ tiofosfora triamido estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tiofosfino kaj kloramino. Ĝi estas blanka aŭ flava solidaĵo, tre solvebla en akvo. Tiofosforamido posedas 6 hidrogenatomojn, 3 nitrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 fosforatomon. Tiofosforamido uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de farmaciaĵoj.
Kuriuma (III) hidroksido
Kuriuma (III) hidroksido aŭ trihidroksido de kuriumo estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la hidroksidoj, rezultanta el hidratagado de la kuriuma oksido aŭ hidrolizo de kuriumaj saloj kaj esteroj. Kuriuma (III) hidroksido estas senkolora aŭ flaveca solidaĵo, nesolvebla en akvo kaj uzata en kemiaj sintezoj. Kuriuma (III) hidroksido prezentas tri hidroksilajn grupojn ligitan al kuriumatomo. Ĝi konsistas je 1 kuriumatomo, 3 hidrogenatomo jaj 3 oksigenatomoj.
Kaŭze de auto-sunradiado la kristalstrukturo de Kuriumo 244 trihidroksido malkomponiĝas ene de unu tago, dum por americia (III) hidroksido 241 [Am(OH)3] la sama procezo daŭras 4-6 monatojn. Kuriumo unue estis produktita en 1944 en la Universitato de Kalifornio ĉe Berkeley en Usono en ciklotrono per bombado de plutonio-239 (239Pu) kun α-partikloj. Ĝi estas radioaktiva, kemie aktiva, elektro-pozitiva substanco kiu havas specifajn magnetajn ecojn.
Ĝia rezistiveco pliiĝas kune kun la kliniĝanta temperaturo. Kuriumo estis unue izolita en videblaj kvantoj tiel kiel hidroksido en 1947. Plejmulto el la kuriumaj kombinaĵoj estas senkoloraj aŭ iomete flavaj. Se kuriumo eniras la korpon ĝi akumuliĝas en la ostoj, kaj tial ĝi estas tre toksa ĉar ĝia radiado detruas la mekanismojn je produktado de ruĝĉeloj. Kuriumo estas radioaktiva rara tero metalo.
José Manuel Reverte
José Manuel REVERTE Coma (Madrido, 1922 - Madrido, 5an de majo 2017) estis hispana kuracisto, antropologo, esploristo, politikisto kaj verkisto.
Biografio
Li studis en Hispanio, kie li specialiĝis en patologia anatomio kaj endokrinologio (li estis disĉiplo de la instruistoj Julián Sanz kaj Gregorio Marañón) kaj en Usono (en la Smithsonian Institution de Vaŝingtono). En 1950 li translokiĝis al Panamo, kie li laboris por la Monda Organizaĵo pri Sano konstruante kuracejojn en kamparaj zonoj kaj enketante pri tropikaj malsanoj. Li eĉ estis profesoro de antropologio kaj etnologio en la Sankta Katolika Universitato María La Antigua ĝis 1968, jaro en kiu li revenis al Hispanio.
En 1971 li iĝis urbestro de Benidorm, posteno kiun li praktikis ĝis 1973. Poste li estis estro de la Fako de Jura Medicino de la Universitato Complutense de Madrido, kaj li pelis la kreon de la Laboratorio de Jura Antropologio kaj de la Universitata Muzeo de Jura Antropologio kaj Krimiko kiu, de 1997, nomiĝas Muzeo "Instruisto Reverte Coma de Jura Antropologio, Paleopatologio kaj Krimiko". Li skribis multnombrajn verkojn pri fizika antropologio, kaj ankaŭ pri antropologio kaj etnografio de amerikaj popoloj.
Dum lia urbestrado, la 12an de decembro de 1971, li inaŭguris straton kun la nomo "Esperanto", kiu ankoraŭ ekzistas.
28364 Bruceelmegreen
28364 Bruceelmegreen estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono iom proksima de la orbita resonanco 7:3 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan astronomon Bruce Elmegreen, kiu havis longan karieron ĉe IBM Research. Li faris gravan kontribuon al la teorio pri la Galaksiaj strukturo kaj evoluo, la interstela medio, la turbulento kaj la stela formiĝo. Li samtempe kondukis esplorojn pri materialoj kaj aparatoj por IBM.
Damoh
Damoh, laŭ (दमोह) estas urbego kaj municipo en centra Barato, en subŝtato Madja-Pradeŝo, en kantono de Sagar, en la samnoma distrikto Damoh, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Damoh havis populacion de en 2011 kun legopovo de 73%, kiu estas pli alta, ol la landa mezumo.
Geografio
Damoh situas en montaro 595 metrojn super la marnivelo. Kantona sidejo Sagar troviĝas 71, Ĝabalpur 89, Katni 96, Ĉatarpur 122, Lalitpur (Barato) 143, subŝtata ĉefurbo Bopalo 215 (voje 260), tutlanda ĉefurbo Delhio 578, Mumbajo 873, Kolkato 923 kilometrojn (aere).
Historio
Ĉirkaŭaĵo de Damoh apartenis al lokaj regantoj, ekde la 14-a jarcento al islamaj regantoj, ekde 1861 al britaj regantoj ĝis la sendependiĝo en 1947. En 1896 kaj 1900 malsatkatastrofoj okazis. La fervojo estis konstruita en 1899. En 1933 Mahatma Gandhi vizitis Damoh.
Lingvoj
En Damoh la oficiala lingvo estas la hindia aŭ ties dialekta lingvo la bundela.
Religioj
En Damoh plejparto de la populacio estas hinduoj (79%), krome islamanoj (15%), ĝajnistoj (5%).
Eduko
En Damoh la unua kolegio estis establita en 1961.
Trafiko
Damoh havas trairan fervojan linion en etapo de Katni-Sagar. Kuras al la urbego 4 ĉefvojoj kaj 2 flankovojoj.
Framskeleta preĝejo je Wartha
Framskeleta kirko de Wartha'(germane: Fachwerkkirche Wartha) estas monumentprotektita ejo (jam ekde 1979) en la urbokvartalo Wartha de Eisenach, Germanujo. Temas pri la plej malnova trabfakaĵkirko de Turingio - kaj ankaŭ pri la plej malgranda (grundmezuroj de 10 x 5,8 metroj).
Damoh
Klimato
Damoh havas humidan subtropikan klimaton laŭ Klimata klasifiko de Köppen (Cwa). Jare pluvas po 1146 mm, inter junio-septembro pli ofte pluvas pro la musonoj. La temperaturo averaĝe varias inter 18-33 °C.
Torquemada (Palencia)
Torquemada [torkeMAda] estas municipo en la sudoriento de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Torquemada estas etimologie komprenebla kiel Bruligita Turo. Tiukadre aperas en la blazono turo dum incendio.
Framskeleta preĝejo je Wartha
Konstrumaniero
Stariĝo fariĝis kun armaturoj. Interne havas la rektangula halo kun unuetaĝaj galerioj (norda-/okcidentaflanke) ebenan plafonon. Atingas oni la galeriojn tra ŝtuparo en pergoloj alkonstruitaj norden. Meze de la interno estas ormanita pilastro el ligno kiu apogas la enmetitan trabon de la tegmentaro kaj la galerion.
Torquemada (Palencia)
La vorto Torquemada fifamiĝis kiel familinomo de grava estro de Inkvizicio nome Tomás de Torquemada.
Framskeleta preĝejo je Wartha
Meblaro
Datumas la okangla baptujo el la jaro 1587-a, la bronza sonorilo en la tegmentoturo ĉe la eosta flanko el la 16-a jarcento. Malantaŭ la altaro estas du ogivarkaj fenestroj el buntvitro kaj plumbo laŭ la stilo de artdekoro. Inter la fenestroj estas skulptita krucifikso el ligno el la 17-a jarcento. La en 1846 fare de la Knauf-oj konstruita orgeno (en klasikisma stilo) restaŭritis en 2000.
Banalaĵoj
Maketo de ĝi spekteblas ĉe Mini-a-thür en Ruhla.
Torquemada (Palencia)
Geografio
La municipa teritorio limas kun Villamediana, Astudillo, Cordovilla la Real, Herrera de Valdecañas, Villaviudas kaj Hornillos de Cerrato.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
En Torquemada naskiĝis la infantino Katarina, kiu poste estis reĝino de Portugalio. Tiu infantino estis filino de Johanino de Kastilio, alinome "Juana la loca" (la frenezulino) kaj de Filipo de Habsburgo, alinome "Filipo la Belulo". Tiu infantino naskiĝis la 14an de Januaro 1507 en tiu palencia urbo, postmorta filino de sia patro, kiu mortis antaŭ la nasko de la filino. En la loka preĝejo restis la neenterigita kadavro de Filipo de Habsburgo dum tri monatoj, dum patologiaj ĵaluzoj faris, ke Johanino ne permesis la envenon de virino, konsiderante, ke la mortinta edzo estis tro amindumema.
En Torquemada estas la blazondomo de la fama verkisto José Zorrilla y Moral, aŭtoro, inter aliaj literaturaĵoj, de "Don Juan Tenorio". Zorrilla kutimis somerumi tie, kaj tion memorigas memortabulo sur la fasado de lia feritempa rezidejo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, kapsikoj kaj vitejoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun rura turismo kaj piedirado tra naturaj lokoj. De la historia pasinteco restis diversaj vizitindaj vidindaĵoj kiel la preĝejoj, la ermitejo, la ponto de 25 arkoj super la rivero Pisuerga, ĉeriveraj distrejoj ktp.
Eqrem Basha
Eqrem Basha (esperante Ekrem Baŝa, Еќрем Баша; n. la 15-an de novembro 1948 en Debar, Jugoslavio (tiam la ĉefurbo de la aŭtonoma regiono Kosovo-Metohija en Serbio) nun Nord-Makedonio) estas albanlingva poeto, verkisto, filmrecenzito kaj tradukisto. Li estas konsiderata unu el la plej gravaj modernaj aŭtoroj verkantaj en la albana. Li estas unu el la plej respektataj nuntempaj albanaj verkistoj de Kosovo.
Biografio
Lia vivo kaj literaturaj verkoj multe rilatas al Kosovo kaj ties ĉefurbo Priŝtino, kien li translokiĝis komence de la 1970-aj jaroj por studi albanan lingvon kaj literaturon en la novfondita, albanlingva Universitato de Priŝtino. Ekde 1999, kiam iĝis verŝajne ke Kosovo sukcesus sendependiĝi kun la helpo de NATO, la universitato estis dividita en du senrilataj institucioj uzantaj la saman nomon, kvankam ili simple reflektas etnan identecon. Kursoj en la albana lingvo daŭras ĝis hodiaŭ en Pristina, dum edukado en la serba okazas en la samnoma Universitato de Pristina sed situanta en Nord-Mitrovica.
En 1972, li eklaboris por la taggazeto Rilindja (Renaskiĝo). Du jarojn poste, li eklaboris por TV Priŝtina, kie li respondecis pri kulturaj programoj. Kiam serboj en 1989-1990 transprenisla povon li estis maldungita la 5-an de julio 1990 ĉar la serba reĝimo malpermesis albanlingvajn amaskomunikilojn.
Hodiaŭ, Baŝa laboras por la eldonejo Dukagjini, kiun li kunfondis en 1994. Li ankaŭ estas membro de la Akademio de Sciencoj kaj Artoj de Kosovo.
Li ankaŭ laboras kiel tradukisto. Li tradukas literaturon el la franca, la itala kaj kelkaj slavaj lingvoj.
Baŝa partoprenas en diversaj internaciaj poeziaj festivaloj, interalie en 2003 kiam li partoprenis en Poetry International Festival Rotterdam, internacia festivalo kaj retejo pri poezio en Roterdamo, Nederlando.
Verkaro
Baŝa estas ĉefe poeto, sed ankaŭ verkis novelojn, romanojn kaj scenarojn por filmoj. teatraĵoj kaj artrecenzojn. Liaj poemoj estas malfacile kategorieblaj, ofte superrealaj, naskita el urba vivstilo.
De 1971 ĝis 1995, li publikigis ok volumojn de novigaj poemaroj, tri librojn de noveloj kaj multajn tradukojn, precipe de franca literaturo kaj dramo.
Tradukoj al Esperanto
Tradukoj aperis en renomaj francaj eldonejoj, sed apenaŭ ekzistas tradukoj en Esperanto.
Azera Ruĝa Krescento
La societo Azera Ruĝa Krescento (azerbajĝane: Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyəti aŭ malpli longe AQAC) estas organizaĵo de humanitara helpo en Azerbajĝano, kies celo estas provizi nacian krizan, katastrofan, ambulancan kaj sango-bankan servon. La societo membras en la Internacia Federacio de Societoj de Ruĝa Kruco kaj Ruĝa Krescento, internacie kunlaboras tie kun aliaj internaciaj societoj de humanitara helpo kaj precipe kun la aliaj naciaj asocioj de la federacio. Ĝia sidejo estas en, kaj laŭ stato de 2022 kiel prezidanto funkcias Novruzəli Aslanov.
Éva Knapp
, laŭ la hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Knapp Éva Ilona estas hungara literaturhistoriisto, bibliotekisto. Ŝia edzo estis Gábor Tüskés, ŝia filino estis Anna Tüskés.
naskiĝis la en Marcali.
Biografio
maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1974, poste ŝi akiris pedagogian kaj bibliotekistan diplomojn en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1980. Ŝi doktoriĝis en 1984, ŝi kandidatiĝis en 1991, doktoriĝis en 2000 antaŭ la Hungara Scienca Akademio. Inter 1979–2021 ŝi laboris en Universitata Biblioteko (ELTE). Ŝi edziĝis en 1980 kaj naskis en la sekva jaro. Baldaŭ la familio kontribuis kune. Ŝi ricevis premiojn inter 2004-2020.
Rohatin (stacidomo)
Rohatin (Рогатин) estas fervoja stacio en Rohatino (Ivano-Frankivska provinco), urbo en Ukrainio.
Bubierca
Bubierca [buBJERka] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Bubierca estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas okcidente de Ateca.
La loĝloko Bubierca mem estas je 105 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 647 msm en la Iberia Sistemo, inter meandro de la rivero Jalón kaj la nacia ŝoseo N-IIa. Ĝuste apude norde estas Aŭtoŝoseo A-2. Kune kun fervojo estas kvar komunikvojoj orient-okcidenten. La suda bordo de la rivero Jalón havas la karakterajn trajtojn de la zono kun ravin-torentoj en iompostioma ascenso. La ravinoj gamas el ĝis pli ol 900 m norde ĝis preskaŭ sama altitudo sude (Cerro Santiago, 896 m).
Historio
Ŝajne en romia epoko jam estis konata la areo ĉe ŝoseo, kaj Marcialo citis ĝin en la Epigramoj.
Bubierca estis menciita en Cantar de Mio Cid. Alfonso la 1-a definitive konkeris ĝin en 1122 post la konkero de Calatayud.
Dum la Milito de Hispana Sendependiĝo okazis la Batalo de Bubierca inter pli multnombraj francoj kaj hispanoj, kiuj suferis ĉirkaŭ 200 mortojn.
The office
The office (la oficejo) estas usona televida serio kategoriebla kiel moka dokumentaĵo aŭ dokumenta komedio. Ĝi prezentas la ĉiutagajn laborvivojn de oficejaj dungitoj en la fikcia paperfabrikejo Dunder Mifflin en Scranton, Pensilvanio. La serio unuafoje dissendiĝis en la usona televida kanalo NBC de la 24-an de marto 2005 ĝis la 16-an de majo 2013, enhavante sume naŭ sezonojn. Surbaze de samnoma brita televida serio de la kanalo BBC de la 2001 ĝis 2003, kreita fare de Ricky Gervais kaj Stephen Merchant, ĝi estis adaptita por usona televido fare de Greg Daniels, veterana verkisto por Saturday Night Live, King of the Hill kaj La Simpsonoj.
Bubierca
Historio
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Bubierca kie oni malaltiĝis ĝis nunaj 64 loĝantoj. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter tipaj vidindaĵoj menciindas la preĝejo sur monteto.
Los jueves, milagro
Los jueves, milagro (Ĵaŭde, miraklo) estas hispana komedia filmo de 1957 kaj la kvina longa filmo de Luis García Berlanga. Ĝi estis filmita en Alhama de Aragón (Provinco Zaragozo, regiono Aragono): En la agado la gravuloj de loko nomita Fuentecilla (Fonteto) inventis miraklo, sekvante la ekzemplon de Fátima kaj Lourdes, por reaktivigi la vizitojn al sia banloko. Fakte Alhama de Aragón estas reala urbo kiu ekhavis prosperon pro termaj banlokoj kaj poste perdis ĝin pro ioma dekadenco.
Intrigo
En la epoko de la frankisma diktaturo la satira spirito de Berlanga deiras el la koncepto de la koncepto de vilaĝaj "fuerzas vivas" (vivaj fortoj: urbestro, instruisto, kuracisto, terposedanto kaj tiuokaze ankaŭ la posedanto de la banloko) kiuj komplotas por ŝajnigi miraklan aperon de Sankta Dimas. En la unua ĵaŭdo pere de piroteknikaĵoj, ili sukcesas konvinki nur la "lokan stultulon" (alia koncepto de la tiama socio); sed la duan ĵaŭdon ankaŭ pia lokanino eniras en la trompon. Tamen la trian ĵaudon ĉio fuŝas kaj la lokanoj seniluziiĝas.
Tiukadre aperas mistera rolulo, kiu klopodas helpi la "miraklistojn". Ĉio ŝanĝiĝas: oni ŝajnigas, ke ŝajniĝintaj "malsanuloj" resaniĝis; poste ankaŭ veraj malsanuloj resaniĝas kaj granda tajdo de entuziasmo rezultas en enorma mendo de akvo el la banloko. La "miraklistoj" timas pri la nekontrolebla entuziasmo kaj decidas konfesi la veron, sed neniu atentas.
Aktoroj
Inter gravaj aktoroj de la filmo kiuj poste rolulos ankaŭ en aliaj gravaj hispanaj filmoj, menciendas José Isbert kaj José Luis López Vázquez.
Godojos
Godojos [goDOĥos] estas municipo de Hispanio, en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud kies ĉefurbo estas Calatayud, en la sudokcidento de la Provinco Zaragozo (regiono Aragono).
Geografio
Godojos estas municipa teritorio en la centro de la komarko Comunidad de Calatayud, kie ĝi estas norde de Ibdes. Ĝenerale ĝi limas kun Alhama de Aragón, Ibdes, Jaraba, Nuévalos kaj Bubierca.
La loĝloko Godojos mem estas je 116 km sudokcidente de Zaragozo, provinca kaj regiona ĉefurbo, sur 787 msm en la Iberia Sistemo, sude de la rivero Jalón kaj de la nacia ŝoseo N-IIa. Ĝuste apude norde estas Aŭtoŝoseo A-2. Kune kun fervojo estas kvar komunikvojoj orient-okcidenten. La suda bordo de la rivero Jalón havas la karakterajn trajtojn de la zono kun ravin-torentoj en iompostioma ascenso.
Historio
Alfonso la 1-a definitive konkeris la areon en 1122 post la konkero de Calatayud. La kastelo estis defendejo de la senjoroj de familioj Heredia kaj Luna.
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj same en Godojos kie oni malaltiĝis el pli ol 500 loĝantoj en 1930 ĝis nunaj 49 loĝantoj en 2021. Evidente elmigrado ĝenerale foriris al industriaj aŭ pli viglaj areoj kiel Zaragozo, kaj Calatayud.
Aktualo
Tradicia bazo de ekonomio estis agrikulturo (cerealoj, olivarboj kaj vitejoj), kaj brutobredado (kortobirdoj, ŝafoj kaj porkoj) kaj sekva nutrindustrio (ĉefe vinproduktado). Nune gravas ankaŭ natura, kultura kaj rura turismo.
Inter tipaj vidindaĵoj menciindas la baroka preĝejo kun malfrua sonorilturo, tri ermitejoj, fontano kaj la kastelo sur monteto.
Gábor Fabricius
Gábor Fabricius, laŭ hungarlingve kutima nomordo Fabricius Gábor estas hungara reĝisoro, scenaristo, produktoro, altlerneja instruisto.
Gábor Fabricius naskiĝis la  en Budapeŝto.
Li Juanhong
Li Juanhong aŭ Li Yuanhong (en ĉina: 黎元洪; en pinjino: Lí Yuánhóng; nobela nomo Songqing 宋卿) (19a de Oktobro, 1864 – 3a de Junio, 1928) estis ĉina politikisto dum la Qing dinastio kaj la Respubliko Ĉinio. Li estis la Prezidento de Respubliko Ĉinio inter 1916 kaj 1917, kaj inter 1922 kaj 1923.
Kiam Ĝuan Ŝikai mortis, li lasis testamenton enhavantan la nomon de Li kun tiuj de la ĉefministro Duan Qirui kaj de Ksu Ŝiĉang. La Beijang generaloj pelis Li en la postenon, ĉar li estis akceptebla por la ribelemaj sudaj provincoj. Li klopodis por reveno al la konstitucia aranĝo de 1912, sed Duan retenis la realan povon.
Li servis denove kiel prezidanto de Ĉinio inter la 11an de Junio 1922 kaj la 13a de Junio 1923 post Cao Kun elpostenigis la Prezidenton Ksu Ŝiĉang. Li estis elektita ĉar li estis respektita de ĉiuj frakcioj kaj oni esperis, ke li reunuigu la landon. Li akceptis nur se estus privataj certigoj, ke la fortoj de la militsenjoroj estus disbandigitaj; tamen tio ne okazis. Kiel ĉe lia unua regotempo, li realvokis la originan Nacian Asembleon, sed li estis eĉ pli senpova ol antaŭe.
Venta de Baños
Venta de Baños [BENta deBAnjos] estas municipo en la sudo de la provinco Palencio, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko El Cerrato. La loknomo Venta de Baños estas etimologie komprenebla kiel Gastejo de Banloko. Ĝia origino estis fervoja stacio konstruita en 1860 ĉe la gastejo de Baños de Cerrato (de kie venas la loknomo) kaj kiu, dum la 20-a jarcento iĝis la fervoja nodo plej grava de la norda duono de la lando.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 14,25 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 6 399 loĝantojn. Ĝi kreskiĝis en la lastaj jarcentoj, sed perdis multajn loĝantojn dum la dua duono de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 1 100 loĝantojn el la 1960-aj jaroj. Ĝi distas 8 aŭ 15 km de Palencio, provinca ĉefurbo, 37 km de Valadolido kaj 86 km de Burgoso.
La municipa teritorio, formita de loĝlokoj Venta de Baños, Baños de Cerrato kaj Cementos Hontoria (nun senhoma), limas kun Villamuriel de Cerrato, Calabazanos, Hontoria de Cerrato, Dueñas, kaj kun Tariego de Cerrato.
Historio
La urbo Venta de Baños estas tre moderna loĝloko (1860), naskita pro la kresko de grava fervoja kruciĝo. Durm la centraj jardekoj de la 20-a jarcento, la fervoja trafiko tra Venta de Baños estis esenca elemento de la hispana sistemo de transportoj. Krom gastejoj, trinkejo, en 1931 oni instalis fabrikon de sukero, kaj poste de butero, kaj de karbobriketoj por fueli la vaporajn lokomotivojn.
La nomo deriviĝis el la gastejo (aktuale ruinigita), proksima al la loĝloko Baños de Cerrato, kiu ja havas pli historian devenon nome datas kiel loĝloko de la epoko de la regado de Fernando la 6-a, kiam oni kreis la reton de ŝoseoj de Hispanio, kaj kiu jam estis ĉe la Reĝa Vojo de Burgoso, kiu ligis Valadolidon kun Burgoso, en 1756. En Baños jam estis du juveloj de visigota arkitekturo, nome la preĝejo de Sankta Johano la Baptisto de Baños kaj la fonto de Sankta Johano.
Dum la kreskego de Venta de Baños, ambaŭ loĝlokoj preskaŭ unuiĝis, kaj ĉefe Venta superis al Baños. En 1899 la urbodomo oni translokigis al Venta, post kiam Baños iĝis nur submunicipo de Venta.
Aktualo
La vidindaĵoj de tiu ĉi municipo estas tre malsimilaj al tiuj de najbaraj lokoj, nome unuflanke estas la historiaj monumentoj de Baños kaj aliflanke la ĉefa urbo Venta mem:
Ekonomie krom la transporta gravo en Venta de Baños oni instalis industrion de biskvitoj kaj aliajn nutrindustriojn.
Elazar Ŝaĥ
Elazar ŜAĤ, plennome Elazar Menaĥem Man ŜAĤ (אלעזר מנחם מן שך; naskiĝis la 1-an de januaro 1898 en Vabalninkas, Litovio, mortis la 2-an de novembro 2001 en Bnej Brak, Israelo) estis influa ultra-ortodoksa rabeno, israela politikisto, gvidanto de litova filio de judismo, jeŝivestro de la Jeŝivo de Poneveĵ en Bnej-Brak, en Israelo, unu el la fondintoj de la politika movado Degel HaTorah.
En 1923, Elazar Ŝaĥ edziĝis al Guttel Tovah Gilmovski, nevino de la rabeno Isser Zalman Meltzer. Naskiĝinta en 1898, ŝi mortis en 1969 en Jerusalemo. Ŝi estas unu el la du filinoj de la rabeno Ben Tzion Galmovsky (Gilmovsky) kaj de Fruma Rivka Galmovsky (naskiĝinta Meltzer).
Elazar Ŝaĥ kaj Guttel Tovah Ŝaĥ instaliĝis en Mir, en Belorusio, kie restis la familio Gilmovski. Post ioma tempo, Elazar Ŝaĥ kaj lia edzino revenis al Kletsk. En 1925, la rabeno Isser Zalman Meltzer enmigris en Palestinon. Elazar Ŝaĥ prenis la deĵorŝanĝon de la Jeŝivo de Kletsk. La rabeno Jeĥezkel Levenstein fariĝis la Mashgia'h Rou'hani.
Post la antaŭtempa morto de la rabeno Meir Ŝapiro, la fondinto de la Jeŝivo Ĥaĥmej Lublin, la 27-an de oktobro 1933 estante 46-jaraĝa, la rabeno Ĥajm Ozer Grodzinski rekomendis Elazar Ŝaĥ kiel novan roŝ jeŝiva.
Figibine
La lago Figibine, Figuibine aŭ Faguibine, estas lago de Malio de la Interna Niĝera Delto norde de la rivero Niĝero en la centra Regiono Timbuktuo. Ĝi estas unu el multaj lagoj el tiu interna riverdelto. Ĝi estas sur la suda rando de la dezerto Sahara, je 80 km okcidente de la urbo Timbuktuo kaj je 75 km norde de la rivero Niĝero, al kiu ĝi estas konektata per sistemo de malgrandaj lagoj kaj kanaloj. En la jaroj kiam la alta nivelo de la rivero estas sufiĉa, la akvo fluas el la rivero, fakte el ties brako Farabango, al la lago. Ekde la sekego de Sahelo de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj, la lago estis preskaŭ ĉiam seka. Akvo rare alvenas al la lago, kaj kiam ĝi faras tion okazas nur parte. Tio okazigis partan nuligon de la ekosistemo. En aliaj pli favoraj jaroj, la akvo etendiĝas ĉirkaŭ 80 km aŭ plie el la rivero Niĝero norden. Tiam la lago Fagibine okupas akvareon de 504-590 km². Tial, la lokaj agrikulturistoj kultivas sorgon, maizon, batatojn, terpomojn, arakidojn kaj aliajn legomojn dum la akvo retiriĝas kaj lasas fekundan teron. ​
Péter István Fábri
Péter István Fábri naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Péter István Fábri akiris diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1971, poste li plulernis en Bazelo. Hejmenveninta li kreis afiŝojn kaj fotoseriojn, tamen plej menciindaj liaj lumteknikaj artaĵoj. Iom poste li okupiĝis pri fotado, eĉ li reĝisoris filmojn. En 1996 kaj 1997 li laboris en Parizo helpe de stipendio.
Lanzenhäusern (stacidomo)
Lanzenhäusern estas fervoja stacidomo en Schwarzenburg, Svislando.
37836 Simoneterreni
37836 Simoneterreni estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, en proksimuma orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la italaj geastronomoj Maura Tombelli kaj Ulisse Munari elde la observa stacio de Asiago Cima Ekar apud Asiago en Italio.
Schwarzenburg (stacidomo)
Schwarzenburg estas fervoja stacidomo en Schwarzenburg, Svislando.
37836 Simoneterreni
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Simone Terreni, diplomigita en komputada inĝenierarto kaj entreprenisto en la fako de la cifereca komunikado. Li estas aktiva ano de la Gruppo Astrofili Montelupo
Bi Feiyu
Bi Feiyu (毕飞宇), naskiĝis en 1964 en Xinghua, Ĝjangsuo) estas ĉina verkisto kaj ĵurnalisto. Li estas unu el la plej gravaj eksponentoj de la nuntempa ĉina literatura sceno kaj gajninto de multaj naciaj kaj internaciaj literaturaj premioj. Li ankaŭ estas konata pro verkado de la filmo por la 2006-datita Ora Globo nomumita filmo The Shanghai Triad de Zhang Yimou
Biografio
Li studis en la Pedagogia Universitato en Yangzhou (1983 - 1987), poste instruis tie. Li okupiĝis pri ĵurnalismo. Nuntempe li loĝas en Nankino, laborante en eldonejo. Post diplomiĝo pri Ĉina Literaturo ĉe la Universitato de Yangzhou en 1987, li akiris profesorecon en Nankino en instruista altlernejo por blinduloj kaj surduloj. Dum liaj universitataj jaroj, dum Ĉinio eliris el la silento trudita fare de la Kultura Revolucio, Bi venis en kontakton kun la plej gravaj verkistoj de la okcidenta tradicio kiel ekzemple Shakespeare, Tolstoj, Kafka, Joyce kaj Calvino. En 1998 li komencis labori por la literatura revuo Yuhua (雨花) kaj aliĝis al la Ĝjangsua Verkista Asocio, de kiu li nun estas vicprezidanto. Li instruas en Nankina Universitato, kie li loĝas.
Verkaro
Bi Feiyu debutis kun la romano Luna Opero (2003) Li estis ricevis la Virazian Literaturan Premion en 2010 por la romano 玉点，玉秀, 玉秧 (' Tri fratinoj'), kiu temas pri la vivoj de tri fratinoj dum la Kultura Revolucio. Li ankaŭ ricevis du el la ĉefaj literaturaj premioj de Ĉinio, la Premio Lu Xun (dufoje) kaj la Premio Mao Dun en 2011 por la romano "Masaĝo tuina" (ĉine: 推拿) el 2008 pri blindaj masaĝistoj.
Saint-Rémy-de-Provence
Saint-Rémy-de-Provence (en la provenca okcitana: Sant Romieg de Provença en klasika kaj Sant Roumié de Prouvènço en mistralia) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
La urbonomo rilatas al Sankta Remiĝo de Reims.
Priskribo
Saint-Rémy-de-Provence estas ĉirkaŭ 20 km sude de Avignon, ĝuste norde de la montaro Alpilles. La trajnstacio de estas same je 20 km el la urbo. La plej proksimaj flughavenoj estas en Avignon, Nîmes kaj Marsejlo.
La mistralo estas vento kiu blovas violente el nordo aŭ nordokcidento, speciale dum vintro kaj printempo. Forta vento okazas 100 tagojn jare averaĝe, kaj pli malforta vento pluajn 83 tagojn. Tio lasas ĉirkaŭ 182 tagojn senventajn. Estas du tipoj de "mistralo": nome la blanka mistralo kiam la ĉielo klaras kaj la natura lumo pliiĝas, kaj la nigra mistralo kiu estas pli rara sed venas akompanata de pluvo.
Je suda areo de la urbo, la ruinoj de la romia urbo Glanum videblas ankoraŭ, kun triumfa arko.
Bi Feiyu
Tradukoj
Lia prozo estis tradukita en la rusan, anglan, francan, germanan, hispanan, italan, nederlandan, vjetnaman kaj aliajn lingvojn.
Masaĝo tuina (romano)
La romano 'masaĝo tuina' (ĉine: 推拿) estis jam tradukita al la
Masaĝo estis adaptita al televidserio See Without Looking (2013), filmon Blind Massage (2014) (kiu gajnis Asian Film Award por la Plejbona Filmo kaj Golden Horse Award por la Plejbona Plenlonga Filmo
34490 Danielkang
34490 Danielkang estas malgranda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la 23-a de septembro 2000 en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Daniel Zion Kang, plej bonan en lia kategorio, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2018 pro sia projekto pri materiala scienco. Li ricevis ankaù la Premion de la Eŭropa Unia Konkurso por Junaj Sciencistoj. Li estis lernanto ĉe la Duagrada Lernejo John F. Kennedy de Tamuning (Gvamo, dependa teritorio de Usono).
Ekonomio de Brazilo
Ekonomio de Brazilo estas la plej granda en Sudameriko kaj la oka plej granda en la mondo. Brazilo estas unu el la plej industriigitaj landoj en Sudameriko. Industriaj centroj estas la ŝtatoj San-Paŭlo, Minas-Ĝerajso kaj Rio-de-Ĵanejro. Brazilo estas kalkulita kiel unu el la BRIK-landoj kune kun Rusio, Hindio kaj Ĉinio.