cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Struthers
En la medicina profesio, li estis konata ĉar transformis la instruadon de anatomio, pro la artikoloj kaj libroj kiujn li verkis, same kiwel pro sia efika laboro en sia medicina lernejo, pro kio li konstante ricevis la plej altajn honorojn en medicino, kiel la membrecon en la Ĝenerala Medicina Konsilantaro, la membrecon en la Reĝa Societo de Edinburgo, la prezidentecon de la Reĝa Kolegio de Kirurgoj de Edinburgo, kaj finfine kavalirecon.
Publikaĵoj
Struthers aŭtoris ĉirkaŭ 70 manuskriptojn kaj librojn, kiel jenaj:
Korpo de baleto
En baleto, la korpo de baleto (france corps de ballet) estas la grupo de dancistoj kiuj ne estas solistoj. Ili estas konstanta parto de la baleta kompanio kaj ofte laboras kiel kadro por la ĉefaj dancistoj. Korpo de baleto laboras kiel unuo, kun sinkronigitaj movadoj kaj respektiva enpoziciigo sur la sceno. Specifaj roloj estas iam farataj por la korpo de baleto, kiel la neĝa korpo kaj la flora korpo en La Nuksrompilo.
Vidu ankaŭ
Glossario della danza classica
Eggert G. Þorsteinsson
Eggert Þorsteinsson  (Eggert Gíslason Þorsteinsson; —) estis islanda politikisto. Li estis parlamentano de la Popolpartio en 1953—1956 kaj 1957—1971 kaj ministro en 1965—1971.
Enga
Enga estas unu el la provincoj de Papuo-Novgvineo. La provinca ĉefurbo estas Wabag. La areo de ĉi administra provinco etendiĝas sur. En ĝi loĝas personoj.
Fünfstetten
Fünfstetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donau-Ries kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
33415 Felixwang
33415 Felixwang estas tre malgranda, meze hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Felix Wang, finaliston de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri matematiko. Li estis lernanto ĉe la Roxbury Latin School de West Roxbury (Masaĉuseco).
Mão Morta
Mão Morta estas muzik-grupo de la portugalia urbo Braga. Ĝi estis kreita en la fino de 1984. Komence, la grupo konsistis el Joaquim Pinto (basisto), Miguel Pedro (gitaristo kaj drumisto) kaj Adolfo Luxúria Canibal (kantisto). Antaŭe en 1984 la tri estis alia grupo nomita PVT Industrial. Du monatojn post la kreado de la grupo Mão Morta, la gitaristo Zé dos Eclipses eniris la grupon kaj Miguel Pedro transiris al la drumoj.
En 1986, la gitaristo Carlos Fortes eniris la grupon kiel 2-a gitaristo. En 1990, la basisto Joaquim Pinto eliris la grupon, kaj eniris José Pedro Moura. En 1991, la gitaristo Zé dos Eclipses eliris la grupon, kaj eniris Sapo. En 1995, la gitaristo Carlos Fortes eliris la grupon, kaj eniris Vasco VAZ. En 2000, la basisto José Pedro Moura eliris kaj eniris Marta Abreu. En la sama jaro Marta Abreu eliris kaj la nova basisto (basistino) estas Joana Longobardi.
275 Sapientia
En la latina, la vorto "Sapientia" signifas "saĝo".
Araouane
Araouane estas vilaĝo en la Malia Saharo, situante 260 km norde de Timbuktuo survoje al Taoudenni. Ĝi estas antaŭa oazo kaj estas ankoraŭ stacio sur tra-saharaj komercaj vojoj. Krome ĝi estas konata pro ĝiaj erudiciuloj, aparte Ahmad Baba al Massufi, kiu naskiĝis tie.
Dum la flora epoko de la urbo, ĝi havis 1.200 domojn, el kiuj restis hodiaŭ 27, la pliajn kovris la sablo. Ĝia moskeo estas nun enfosanta en sablon ĝis ĝia minareto. Restaŭrado de la urbo komenciĝis en la frua 1990-aj jaroj, sed estis severe rompita pro la Tuarega ribeloj.
Bischholtz
(jen france, origine germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bas-Rhin, en la historia kultura regiono regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"). Fine de en la komunumo vivis.
Rodin
La nomo Rodin povas signifi:
Tantalo (apartigilo)
La vorto Tantalo havas la jenajn signifojn:
Paul Cockshott
William Paul COCKSHOTT (16a de Marto 1952) estas skota komputosciencisto, marksisma ekonomikisto kaj instruisto en la Universitato de Glasgovo.
Li studis ekonomikon en la Universitato de Manĉestro, informadikon en la Heriot Watt Universitato de Edinburgo kaj prie li doktoriĝis en la Edinburga Universitato (1982).
Li fakulis en la kampoj de bildopremadoj, 3D televido, paralelaj kompililoj kaj medicina bildigo, sed estis konata por pli ampleksa publiko pro siaj proponoj en mult-faka areo de ekonomia komputiko, ĉefe kiel kunverkisto kun ekonomikisto Allin Cottrell de la libro Towards a New Socialism (Al nova socialismo), en kiu ili forte proponas la uzadon de kibernetiko por efika kaj demokratia planado de kompleksa socialisma ekonomio.
Bourgneuf
Bourgneuf estas la nomo de pluraj lokoj en Francio.
Bourgneuf (Charente-Maritime)
Bourgneuf [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 1,062 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Bourgneuf situas en la nordo de Charente-Maritime, oriente de La Rochelle. Ĝi najbaras kun Sainte-Soulle, Montroy, Périgny kaj Dompierre-sur-Mer.
Zsuzsanna Dobránszky
Zsuzsanna Dobránszky [ĵuĵana dobrAnski], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobránszky Zsuzsanna estis hungara operkantisto (soprano). Ŝia frato estis Zoltán Dobránszky, ŝia edzo estis Lajos Miller.
Kim Il-yeop
Kim Il-yeop (Koreoj:김일엽;金一葉, 28-a de aprilo 1896 - 1-a de februaro 1971) estis korea feminisma aktivulo, verkisto, poeto, budhisma monaĥo kaj liberalisma aktivisto. La plumnomo estis Il-yeop, dum ke la vera nomo estis Won-ju(원주;元周).
Isaszeg
Situo
Isaszeg situas sur mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Budapeŝto-Miskolc. Gödöllő troviĝas 8, Aszód 21, Budapeŝto 31 km.
Historio
La unua skriba mencio pri la komunumo okazis en 1274 en formo Isuazg. Preĝejo konstruiĝis en la 13-a jarcento. En 1690 alvenis germanoj, poste slovakoj kaj poloj. En 1849 la hungaroj venkis la aŭstrojn en grava batalo. En 1937 alia katolika preĝejo konstruiĝis. En la 20-a jarcento Isaszeg iĝis grandvilaĝo, ekde 2008 urbo. Apud la urbo fiŝkaptistaj lagoj troviĝas.
18626 Michaelcarr
18626 Michaelcarr estas asteroido de la Hungaria familio (aŭ interna asteroida zono) malkovrita la en la kadro de la kampanjo OCA-DLR Asteroid Survey (ODAS) elde la Observatorio de la altebenaĵo de Calern, en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la usonan inĝenieron Michael Carr, konstruiston de instrumentoj, kiu laboris ĉe Kalteko kaj poste ĉe la Universitato Princeton. Li helpis al la analizo de la de Apollo kaj kontribuis al pluraj pioniriaj sargkuplitaj astronomiaj instrumentoj kiel la "WFPC" de la Kosmoteleskopo Hubble, la " 4-shooter" de la monto Palomar, la "LRIS" de Keck kaj la fotilo de la Sloan Digital Sky Survey.
Kantono Johnson (Indianio)
La kantono Johnson - angle Johnson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Indianio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
9221 Wuliangyong
9221 Wuliangyong estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Montpellier
La urbo entenis 229 055 loĝantojn en 1999 (loĝantarnombrado INSEE), ĝi do estas la oka plej loĝata urbo en Francio. En la okcitana lingvo, ĝi estas skribita Montpelhièr [Munpe'lje]. Disputo ekzistas inter la Montpelieranoj kaj la Franca Akademio pri la prononcmaniero de la urbonomo ; por la unuaj, la litero « e » prononciĝas « é » (/e/), por al aliaj, ĝi prononciĝas « e » (/ə/) Ĉiu havas bonajn kialojn.
Estante malferma samtempe al Eŭropo kaj mediteraneaj landoj, la urbo Montpellier [monpeljé] surprizas kaj allogas tiun, kiu haltas tie jen pro turismo, jen por negoco. La ĉefurbo de la departemento Hérault [eró], ankaŭ de la regiono Langvedoko-Rusiljono, etendiĝas, sub enviinda klimato, inter la blua silueto de Pic St-Loup [pik selŭ] 650 metrojn alta monteto, kaj la lagunoj punktitaj de fenikopteroj, laŭ la sablaj strandoj: Palavas, Carnon [karnon], La Grande Motte [grand mot] kaj ĝiaj piramidoj.
Miljara urbo
Danke al ties haveno Port Juvénal prosperis la komerco kun Oriento (spicoj, tinkturoj...). Samtempe disfamiĝis la kompetenteco de plant-fakuloj, kiuj bone konis la kurac-povon de plantoj. Tio altiris jen studentojn, jen medicinistojn. Kaj en 1289, per buleo de papo Nikolao 4a, estis kreita Montpelliera Medicina Fakultato, unu el la plej malnovaj en la mondo. En ĝi kuracistiĝis François Rabelais [rabié] (1530). Poste, en 1593, sekvis estigo de Botanika Ĝardeno. Montpellier suferis ĉiujn plagojn mezepokajn: pesto, mizero, malsatego. Meze de la 15-a jarcento ĝin revigligis la riĉega negocisto kaj financisto Jacques Coeur [jak ker].
Ĝis hodiaŭ
En 1839 estis konstruita unu el la unuaj fervojoj, tiu inter Séte kaj Montpellier. Ĝi faciligis la negocon, precipe tiun de vino. De tiam datiĝis la eksterordinara vitkulturo en la regiono. Tiutempe la riĉa societo vizitadis la novan teatron konstruitan sur „Placo de la Komedio", laŭ modelo de la pariza operejo „Garnier". Fine de la 19-a jarcento grava krizo kaj mizero estis kaŭzitaj de insekto (vitparazito), kiu ruinigis la vitkulturan ekonomion dum pluraj jardekoj.
Nun la urbo kun ties satelitoj nombras 350 000 loĝantojn kaj havas 55 000 studentojn en la universitatoj. Por roli avangarde en la kreskanta Eŭropo, ĝi klopodas plu okupi la unuan lokon en medicino (Euromedecine), agronomio (Agropolis), komputado (Informatika Poluso), turismo. La „Nova" Montpellier spegulas la deziron surprizi kaj allogi: de la lastaj jardekoj datiĝas: Corum, rozgranita bloko (fine de la promenejo Esplanade), kongrespalaco, komercejoj Polygone, Antigone (projektita de la kataluna arkitekto Rikardo Bofill) kaj baldaŭ konstruota haveno Marianne [Marján], kiu kunligos Montpellier kun la maro.
La unua vira teamo de la urba futbalklubo Montpellier HSC estas inter la nacie plej sukcesaj.
Esperanto-movado
Estas gastiganto de Pasporta Servo tie.
En Montpellier okazis la 83a UK en 1998.
Geografio
Montpeliero estas trairigata de du riveroj: Lez oriente, kaj Mosson okcidente.
Astara (Irano)
Astara estas la plej norda urbo de la irana provinco Gilano kaj situas ĉe limo al Azerbajĝano.
Astara estas havenurbo kaj kuŝas ĉe la limrivero Astara. La urbo havas ĉ. 40.000 loĝantojn.
Historio
Plej frue la urbo menciiĝis fine de la 10-a jarcento.
En kadro de la Traktato de Gulistan en 1813, Astara iĝis dividata laŭ rivero Astara. La sudajn teritoriojn ricevis Irano, la nordajn Rusio. Post la oficiala divido, ambaŭ urboj evoluis la komerca centro inter Rusio kaj nordokcidenta Irano.
Post kiam oni fondis la Sovetunion en 1922, oni fermis la enurbajn limojn kaj la irana parto perdis gravecon ĝis 1940.
En 1976 Astara havis nur 14.150 loĝantojn.
Albert Drach
Albert DRACH (naskiĝinta en la 17-a de februaro 1902 en Vieno, mortinta en la 28-a de marto 1995 en Mödling ) estis aŭstra verkisto.
Vivo
Drach naskiĝis kiel filo de gimnaziinstruisto kiu ŝanĝis poste la profesion kaj iĝis estrarano de la aŭstra banko Länderbank. Drach frekventis la Akademian Gimnazion en Vieno kaj publikigis en 1919 sian unuan poemvolumon sub la titolo Kinder der Träume. Poste li studis jursciencojn en Vieno kaj doktoriĝis en 1929. Jam en 1926 li nomumitis fare de Hans Henny Jahnn por la Kleist-premio. Sed Drach neniam ricevis la premimonon ĉar lia verko Satansspiel vom göttlichen Marquis estis publika skandalo kaj kaŭzis naŭzon ĉe la tiutempuloj. La detaloj koncerne la proponon de Jahnn kiel ankaŭ la malaprobon de la verko eĉ nuntempe ankoraŭ ne klaras.
Fuĝo
En la 26-a de oktobro Drach fuĝis tra Jugoslavio en Franclandon. Post la enmarŝo de Wehrmacht en Francio li same kiel multaj aliaj estis arestita. Li sukcesis fuĝi en la sudon de la lando kaj kaŝas sin en Nico. Tamen li ofte estis internigita, sed li povas eskapi plurfoje al deportacio en Nazian Germanion. El la koncentejo Drancy ofte kunmetitis transportoj al la ekstermintendaroj germanaj; Drach supreniris en montaran vilaĝon kie li restis anonima ĝis la fino de la Dua mondmilito. Antaŭ ol reveni Aŭstrion Drach deĵoris en Nico kiel interpretisto por la usonaj trupoj. Multaj liaj manuskriptoj perdiĝis dum la ekzilaj jaroj. Parton de ili li poste kun granda peno el la memoro reskribis. Li denove perlaboris sian vivon kiel advokato; sian domon li ricevis nur post longa procedo. En 1954 li edzinigis la kantistinon Gerty Rauch.
Lia romano Das große Protokoll gegen Zwetschkenbaum eldonitis en 1964 ĉe la edonejo Langen -Müller. Ĝi tuj furoris. En 1984 Drach malfermis sian advokatburoon. En 1988 li ricevis la Premion Georg Büchner. Liaj postlasitaĵoj troviĝas en la Aŭstria Nacia Biblioteko.
Malpura bombo
La malpura bombo (ankaŭ nomata radioaktiva bombo) konsistas el tradicia eksplodaĵo kaj radioaktivaĵo. Ĝi disŝprucas radioaktivan materialon en la ĉirkaŭon dum la eksplodo.
Eblaj radioaktivaj izotopoj povas esti americio 241, kaliforniumo 252, cezio 137, kobalto 60, iridio 192, plutonio 238, stroncio 90. Tiujn izotopojn oni uzas jam en laboratorioj aŭ havas iun medicinan uzon, tiel ili estas relative facile akireblaj.
Fakte eksplodigo de tia malpura bombo fare de teroristoj ankoraŭ ne okazis, kvankam ili jam sukcesis ŝteli kelkfoje radioaktivan materialon.
la atentigo, timigo pri uzo de malpura bombo multfoje servas celojn de la politikistoj (akceptigo de pli da kontrolo en la privata sfero).
Johan Cruijff
Hendrik Johannes Cruijff, konata kiel Johan Cruyff (nederlande: [ˈjoːɦɑn ˈkrœyf] ; 25-an de aprilo 1947 en Amsterdamo; 24-an de marto 2016 en Barcelono), estis nederlanda futbalisto. Oni konsideras lin unu el la plej talentaj futbalistoj de lia vivtempo.
2102 Tantalo
2102 Tantalo estas tre malgranda Apolona asteroido, malkovrita la de la usona astronomo Charles T. Kowal elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio). Ĝi ricevis la nomon de la mita reĝo Tantalo.
Johan Cruijff
Li futbalis ĉe Ajax, FC Barcelona, Los Angeles Aztecs, Washington Diplomats, Levante kaj Feyenoord.
La Johan Cruijff Schaal, nederlanda futbaltrofeo, pliposte nomiĝis laŭ li.
2102 Tantalo
Orbito
La (la hieraŭo de ĝia malkovro) ĝi pasis je 7 milionoj da km de Tero (0,04682 AU) ; La ĝi pasos je 5,529 milionoj da km de nia planedo (0,03696 AU).
Ĝi povas proksimiĝi al 12,047 milionoj da km de Marso.
Lúčnica nad Žitavou
Lúčnica nad Žitavou, hungare Vajkmártonfalva estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Nitra, en Distrikto Nitra.
Situo
La vilaĝo situas laŭ dekstra bordo de Žitava (kun ponto, laŭ flankovojoj, laŭ fervojo Šurany-Zlaté Moravce. Nitra (urbo) troviĝas 23 km-ojn for.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1113. Komence formiĝis 2 vilaĝoj Vajk kaj Zsitvamártonfalva, kiuj fine unuiĝis. En 1910 loĝis en Vajk 684, en Zsitvamártonfalva 293 da homoj, (en ambaŭ slovakoj en majoritato, hungaroj kaj ciganoj en minoritato). Ĝis 1919 la vilaĝo apartenis al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Érsekújvár, poste al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝo rehungariĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj regionoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš. En 2001 loĝis tie 926 da homoj, (910 slovakoj).
Albin Csáky
Grafo Albin CSÁKY [ĉAki], laŭ hungarlingve kutima nomordo Csáky Albin estis hungara politikisto, ministro, membro de Hungara Scienca Akademio. Lia plej konataj filoj estis Imre Csáky (ministro) kaj Károly Csáky. Albin Csáky naskiĝis la 1841 en Hungara reĝlando, en Korompa (nuntempa Krompachy en Slovakio). Li mortis la 1912 en Budapeŝto.
Biografio
Albin Csáky studis juron en Reĝa Jura Akademio (Kassa), poste li estis elektita deputito parlamenta en 1862. Baldaŭe li estis ankaŭ departementestro. Inter 1888-1900 li estis parlamenta vicprezidento, poste prezidento ĝis 1906. Li estis ministro pri edukado inter 1888-1894. Li edziĝis en 1866 baldaŭe havanta 7 gefilojn. Krom la politiko li okupiĝis pri turisma evoluo de Altaj Tatroj.
Endingen
Endingen estas nomo de diversaj geografiaj lokoj:
Melitón Rodríguez
Meliton Rodríguez (plena nomo: Luis Melitón Rodríguez Márquez) estis elstara kolombia fotisto naskita en Medellín (Kolombio), la, kaj mortinta en la sama urbo la.
Lia avo estis kolonelo Cipriano Rodríguez, lia patro Melitón Rodríguez Roldán, posedanto de negoco pri tajlado kaj gravurado de marmoro kaj tombslaboj, kaj lia patrino estis Mercedes Márquez, kiu foje verkis por lokaj ĵurnaloj. En la familio estis ok gefiloj, du viroj kaj ses virinoj.
Kiel junulo 16-jaraĝa Melitón komencis labori kun sia frato Horacio Marino, kaj en 1891 la ateliero pri pentrado kaj fotografio eknomiĝis "Rodríguez kaj Jaramillo", ĉar Francisco Antonio Cano dediĉiĝis al pentroarto, kaj sinjoro Alberto Jaramillo G. eniris kiel kapitalmeta societano. La fotisto estis Horacio Marino, Melitón transigis negativojn al pozitivoj, kaj ilia fratino Rafaela restuŝis la negativojn. La ekipaĵoj (fotiloj, objektivoj, fotpaperoj kaj lumregistrivaj vitroj) estis importitaj el Francio kaj Germanio. La dekoraciitaj fonkurtenoj estis pentritaj de Melitón.
En 1893 Melitón gajnas, en loka ekzpozicio, premion "diplomo de unua klaso", pro miniaturo pri foto.
En 1896 lia frato Horacio Marino, kune kun Francisco Antonio Cano kaj parenco Luis de Greiff Obregón (patro de Otto de Greiff Haeusler kaj de la poeto León de Greiff), fondis ilustritan revuon kie, krom desegnaĵoj de Francisco A. Cano aperis gravuraĵojn bazitaj en fotojn de fratoj Rodríguez.
La 11-a de oktobro de 1904 alportas malbonaĵon por la fotisto: la morto de la patro, Melitón Rodríguez Roldán; tamen, la sekvantan monaton li gajnis la unuan premion de fotografio en loka konkurso.
En 1905 la fotoateliro Rodríguez komencis oferti portretojn sur porcelanaĵoj, kaj en la sama jaro gajnis medalon kaj diplomon en insdustria ekspozicio okazanta en Bogoto. En 1906 novan premion: diplomo kaj unuaklasa medalo, gajnis Melitón en loka evento en Medellín.
Ekde 1907, fine de ĉiutaga deĵorado, Melitón skribis en taglibro pri personaj kaj laboraj aferoj: Priskriboj de diversaj procedoj, eksperimentoj faritaj, kemiaj formuloj, ekonomiaj rezultatoj (preskaŭ ĉiam deficitaj), kaj analizoj pri sia fotverko, kion li mem taksis rigore en skalo de unu ĝis kvin.
En 1910, la urba "Societo por Publikaj Plibonigoj" presigis en Germanio libron titolita Álbum Medellín el 20 de julio de 1910, kun fotoj de Melitón kaj de aliaj fotistoj. Precize la 20a de julio tiujara estis la jarcenta datreveno de la kolombia sendependiĝo, kaj pro tio okazis en Bogoto ekspozicio kie Melitón montris fotojn, apud tiuj de aliaj fotistoj. Pro samtema celebro okazis en Medellín ekzpozicio en aŭgusto, kie Melitón gajnis la unuan premion -oran medanon- kaj estis deklarita "eksterkonkursa" pro sia foto Cosecha de Rosas ("Rikolto de Rozoj").
Dum la unuaj kvar jardekoj de la 20-a jarcento, multegaj el la medellinaj socianoj vizitis la fotatelieron "Fotografía Rodríguez", por registriĝi okaze de geedziĝoj kaj aliaj personaj aŭ familiaj okazantaĵoj. Inter la portretoj menciindas tiuj pri membroj de la unua generacio de sukcesaj entreprenistoj kaj bankistoj de Antjokio, kaj pri familiaj grupoj.
Melitón Rodríguez ankaŭ faris multnombrajn artajn fotojn kie li uzis alegorion kaj memorigajn elementojn. Lia trejnado pri arto dum infanaĝo utilis kaj plue disvolviĝis
Li voĵaĝis tra la vilaĝoj de Antjokio, kaj kaptis scenojn kiuj nun konsistigas valoran dokumentaron pri la historio, fizika kaj socia, de tiu ĉi departamento kaj de ĝia ĉefurbo Medellín. Oni klare rigardas la transiron de mineja kaj agrikutura socio al industria socio.
Li ĉiam priatentis, ne nur la estetikan parton de sia verko, kiel lumigo kaj komponado, sed ankaŭ la eksperimentadon kun ĵusaperintaj kemiaĵoj kaj teknikoj. Li ankaŭ fabrikis plurajn instrumentojn; ekzemple: Unikan ampleksigilon por grandformataj fotoj.
Analizistoj de la verko de Melitón Rodríguez dividas lian arton en tri stadiojn: "Atesta" (1892-1900), "Historia" (1900-1920), kaj "Dokumenta" (1920-1938).
Ĉe la fermiĝo de la fotoateliero Rodríguez en 1995, ĝia valora kolekto, enhavanta 200.000 negativojn, estas trezoro akirita por prizorgado de la Biblioteko Publika Piloto de [[Medellín (Kolombio)|Medellín] por Latinameriko], kie ĝi formas parton de la Centro de Vida Memoro de Medellín
Camiac-et-Saint-Denis
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Camiac e Sent Denis - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Granda Ĉina Malsatego
La Tri Jaroj de Granda Ĉina Malsatego (en ĉina 年大饥荒 年大饑荒 Sānnián dà jīhuāng), menciita fare de la Komunista Partio de Ĉinio kiel la Tri Jaroj de Naturaj Katastrofoj aŭ la Malfacila Trijara Periodo (年自然灾害 年自然災害 Sānnián zìrán zāihài aŭ 年困难时期 年困難時期 Sānnián kùnnán shíqī), estis la periodo de la Popola Respubliko Ĉinio inter la jaroj 1958 kaj 1961 karakterizita de vasta malsatego. Sekego, malbona vetero, kaj la politikoj de la Komunista Partio de Ĉinio kontribuis al la malsatego, kvankam la relativa pezo de la diversaj kontribuoj estas disputataj kun la Saltego Antaŭen.
Laŭ registara statistiko, ekzistis 15 milionoj troaj mortoj en tiu periodo. Neoficialaj taksoj varias, sed akademiuloj taksis la nombron da malsatkatastrofaj viktimoj inter 20 kaj 43 milionoj. Historiisto Frank Dikötter, kiu ricevis specialan aliron al ĉinaj arkivaj materialoj, taksis, ke ekzistis almenaŭ 45 milionoj trofruaj mortoj de 1958 ĝis 1962.
Ĉina ĵurnalisto Yang Jisheng asertis, ke ekzistis 36 milionoj da mortoj pro malsato, dum pliaj 40 milionoj aliaj ne estis sukcese naskitaj, tiel ke "la totala loĝantara perdo de Ĉinio dum la Granda Malsatego tiam venas al 76 milionoj." La frazo "Tri Amaraj Jaroj" ofte estas utiligita fare de ĉinaj kamparanoj por rilati al tiu periodo.
Allin Cottrell
Allin COTTRELL (26-a de Junio 1953 en Skotlando) estas profesoro pri ekonomiko en la usona Wake Forest Universitato.
Li studis politikan sciencon, filozofion kaj ekonomikon en Oksforda Universitato, kaj doktoriĝis en la Universitato de Edinburgo.
Li estis kunverkisto kun ekonomikisto Paul Cockshott de la libro Towards a New Socialism (Al nova socialismo), en kiu ili forte proponas la uzadon de kibernetiko por efika kaj demokratia planado de kompleksa socialisma ekonomio.
(16224) 2000 DU69
(16224) 2000 DU69 estas mezgranda, tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Aleksej Borovoj
Aleksej Alekseeviĉ Borovoj (, Moskvo —, Vladimir) estis Rusia filozofo, juristo, ekonomikisto, ĵurnalisto kaj grava teoriisto de anarkiismo. Kvankam li mem ne apartenigis sin al iu aparta branĉo de anarkiisma ideologio, liaj rigardoj estis plej proksimaj al anarki-sindikatismo kaj anarki-individuismo.
Biografio
Aleksej Borovoj naskiĝis en Moskvo 30-an de Oktobro 1875, kaj loĝis tie sian tutan infanecon. En 1898 li graduis de jura fakultato de Moskva universitato kaj iĝis privatdocento tie (li oficie estis instruisto de universitato ĝis 1911). En jaroj 1903-1905 laboris en Eŭropo, kie eksciis radikalajn por tiu tempo socialismajn ideojn, aparte marksismon. Li, tamen, tre baldaŭ senreviĝis pri marksismo, ĉar li vidis ke tiu ideologio konduktas al totalisma socio. Krom marksismo, mondrigardon de Borovoj influis Bergson, Nietzsche, personismo kaj intuiciismo. Tiuj filozofioj konduktis lin al anarki-individuismo. En jaroj 1906-1910, post Unua Rusa Revolucio, Aleksej Borovoj eldonis kelkajn artikolojn kaj prelegis pri anarkiismo en Moskva historia muzeo. Pro tio tiama portempa registaro represiis lin kaj igis fuĝi en Francion, kie li loĝis ekde 1910 ĝis 1913.
Tiam eldonitaj verkoj de Borovoj estas: Sociaj idealoj de moderna homaro («Общественные идеалы современного человечества», 1906); Revolucia mondrigardo («Революционное миросозерцание», 1907); Populara kurso de politika ekonomio («Популярный курс политической экономии», 1908); Historio de persona libero en Francio («Историю личной свободы во Франции», 1910); Historio de persona libero en Francio: Respondo al recenzantoj («История личной свободы во Франции. Ответ рецензентам», 1911).
Post reveno en Rusion en 1913, Borovoj plejparte laboris kiel ĵurnalisto. En politikan agadon li revenis post Februara Revolucio. En 1917 li iĝis redaktisto de ĵurnalo Voko («Клич»), en 1918 iĝis unu el plej gravaj personoj en Moskva unio por idea propagando de anarkiismo. En tiu periodo li eldonis verkojn Revolucia kreo kaj parlamento («Революционное творчество и парламент», 1906—1907); Revolucia sindikatismo(«Революционный синдикализм»); Anarkiismo («Анархизм», 1918); Persono kaj socio en anarkiista mondrigardo («Личность и общество в анархическом мировоззрении», 1921).
Post malvenko de Kronŝtadta ribelo en 1921 bolŝevika registaro komencis ondon de represioj kontraŭ anarkiistoj. Pro tio malfermita anarkiista propagando iĝis neebla. Kiel kaŝitan propagandon, Borovoj kreis Tut-Rusian komitaton por memorigo de Petro Kropotkin en 1921, kaj ekde 1923 laboris en Moskva muzeo de Kropotkin. Li ne plu povis fari prelegojn aŭ instrui en la universitato kaj oni forprenis de li la profesorecon. En 1929 li estis forsendita en na Vjatka, kaj poste (en 1932) en Vladimiron, kie li mortis en 1935.
Lingvaj Respondoj
Lingvaj Respondoj estas kolekto de tekstoj verkitaj de L. L. Zamenhof. La tekstoj aperadis en La Esperantisto (1889-1893), La Revuo (1906-1908), Oficiala Gazeto Esperantista (1911-1912) kaj aliaj gazetoj. Unuafoje eldonitaj en libra formo en 1910.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:1962 Lingvaj Respondoj.jpg|Kovrilpaĝo de la sesa eldono, 1962. Dosiero:1962 Lingvaj Respondoj (durkovrile).jpeg|Kovrilpaĝo de la sesa (durkovrila) eldono, 1962. </Gallery>
Stacio Kohama
Stacio Kohama (japane: 粉浜駅 [Kohama-eki], angle: Kohama Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Sumijoŝi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai (ĉefa).
Mariska Vízváry
Mariska VÍZVÁRY [mariŝka vIzvAri], hungare Vízváry Mariska estis hungara aktoro. Ŝiaj gepatroj estis Gyula Vízvári kaj Jolán Szigeti, ŝiaj edzoj estis György Kürthy kaj Dezsö Tapolczai, ŝia filo estis Gyula Tapolczai. Mariska Vízváry naskiĝis, kiel Viszkidenszky Mária la 1877 en Budapeŝto - mortis la  1954 en Budapeŝto.
Biografio
Mariska Vízváry devenis el aktora familio, tial, kiel filino, ŝi ricevis roletojn en teatro. Ŝi frekventis aktoran akademion en Budapeŝto, poste ŝi komencis sian veran aktoran karieron en Nacia Teatro (Budapeŝto) en 1896. Ŝi restis tie ano ĝismorte. Ŝi emeritiĝis en 1935, sed poste ŝi gastroladis en aliaj teatroj, ekzemple en Teatro Madách. En 1902 ŝi verkis dramon, baldaŭe furoran kuirlibron.
Provinco Madang
La provinco Madang estas unu el la provincoj de Papuo-Novgvineo. Ĝia ĉefurbo estas la samnoma urbo Madang. En ĝi loĝas ĉirkaŭ personoj. Madang etendiĝas sur, kompareble kun la Respubliko Armenio.
Labașinț
Labașinț [labaŝinc] (hungare: Lábas, germane: Labaschinz) estas vilaĝo en Rumanio sude de Lipova administracie apartenanta al komunumo Șiștarovăț. En 1910 ĝi havis 706 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 15 (rumanoj). Ĝia unua skriba mencio estas el 1477. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Temes vármegye).
Kiyoshi Kurosu
Kiyoshi KUROSU (japane : 黒須 潔, Kurosu Kiyoshi) estas japana astronomo naskiĝinta en 1965 en Sendai.
Post li deiris el la observatorio, li dediĉis sin al historiaj esploroj pri la regiono de Sendai.
276 Adelheid
276 Adelheid estas granda malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Amonia ceria (IV) nitrato
Preparado, proprecoj kaj strukturo
La anjono [Ce(NO3)6]2− generiĝa per dissolviĝo de la ceria oksido Ce2O3 en varme koncentrita HNO3. La salo konsistas je anjono [Ce(NO3)6]2− kaj paro da NH4]+. La amoniakjonoj ne partoprenas en la oksidigaj reakcioj de ĉi-salo. En la anjono ĉiu nitrata grupo kelatiĝas al ceriatomo laŭ dudenta maniero. La anjono [Ce(NO3)6]2− poseda molekulan simetrion kaj la CeO12 difinas ian ikozedron. Ce4+ estas potenca unuelektrona oksidigagento. Rilate al ĝia forta redoksa potencialo, ĝi estas eĉ pli oksidigagento ol Cl2 mem. Malmultaj stabilaj reakciantoj estas pli fortaj oksidantoj. En la redoksa procezo Ce(IV) konvertiĝas al Ce(III) signalita per malapero de la solvaĵo-koloro el oranĝokolora al flava (kondiĉe ke la substrato kaj produkto ne estu forte kolorigitaj).
276 Adelheid
Ĝia spektro montras ĝin kiel kombino de C-tipa kaj P-tipa asteroido. Ĝi estas riĉa je karboneca materialo kaj akva glacio, kaj entenas organikajn kemiaĵojn kaj silikatojn.
Amonia ceria (IV) nitrato
Aplikoj en organika kemio
ceriatamo ]] En organika sintezo, ACN utilas kiel oksidiganto al multaj funkciaj grupoj (alkoholoj, fenoloj kaj eteroj) samkiel al karbono-hidrogena ligiloj, specife tiuj apartenantaj al benzila radikalo [C6H5CH2-]. Alkenoj suferas dunitroksiligo, kvankam la estiĝo subiĝas al solvaĵo. Kinonoj estiĝas ekde la katekoloj kaj hidrokinonoj ka eĉ nitroalkanoj oksidiĝas.
ACN uzatas por konverti para-metokso-benzila kaj 3,4-dumetoksobenzilaj eteroj, kiuj estas protektaj grupoj por alkoholoj. Du ekvivalentoj de ACN necesas por ĉiu ekvivalento de para-metokso-benzila etero. La alkoholo liberiĝas, kaj la para-metokso-benzila etero konvertiĝas al para-metokso-benzilaldehido. La balancita ekvacio estas la jena:
276 Adelheid
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, la elde la observatorio de Vieno. Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon Adelheid sen konata kialo.
Oni ne konfuzu ĝin kun la asteroido 525 Adelajdo.
Spiralaj Sonorilturoj
La sonorilturo de kirko plej ofte konsistas en kvadrata turo el ŝtono sur kiu baziĝas piramido superelstarita de spajro. Spirala sonorilturo estas sonorilturo, kies spajro estas spirala, ofte kovrita per ardezoj. Ĉirkaŭ cento da tiaj sonorilturoj ekzistas en Eŭropo.
Originoj
Du hipotezoj varias pri la origino de la tordeco. Iuj estas konstruitaj spiralformaj por efektivigi arkitekturan teknikan rimarkindaĵon. Oni citas en Francio tiun de Mouliherne aŭ de Fontaine-Guérin en Anĵuo, de Treignac en Corrèze aŭ de Saint-Outrille en la departemento Cher.
Oni povas citi ankaŭ tiun de la domo de la Kompanoj de la Devo en Nantes, kiu estas vera artaĵo, majstroverko. En la domo maketo klarigas ĝian konstruaĵon. En Germanio, la tegmento de urbpordo en Duderstadt estis jam tordita en la 15-a jarcento kaj turniĝas de dekstre maldekstren. Aliaj sonorilturoj iĝis torditaj laŭ la fluo de la tempo, kiel en la vilaĝo de Fougeré en Maine-et-Loire : ĝi ricevis deformon pro kvar turnoventegoj, naturaj katastrofoj, en 40 jaroj. Iuj arkitektoj, kiel Viollet-le-Duc opinias, ke iuj sonorilturoj iĝis helicoidaj sekve de malbona sekigo de la ligno. Efektive estas pruvite, ke la ĉarpentaĵo de iuj sonorilturoj ŝanĝiĝis maljuniĝante.
La ligno ondotordiĝas preskaŭ ĉiam, ĝia natura rotacia direkto estas de la maldekstro al la dekstro. En sonorilturo sufiĉas rotacio de dudekona grado je la bazo de la fosto, centra kaj ĉefa peco, por ke tiu atingu okonan turniĝon (45°) je la pinto, kaŭzante tordecon de la ĉarpenta tutaĵo. Samtempe kun la jaroj, kun la renoviĝo de la tegmento, la difekto plibeliĝas. La tordeco de la preĝejo Notre-Dame, en Puiseaux (Loiret) devenas de malbona sekigo de la ligno.
Tro granda pezo de la tegmenta kovraĵo eventuale povas ankaŭ fleksigi la bazon de la strukturo, kaŭzante subfleksiĝon de la ĉarpentaĵo kaj la spiralon de la sonorilturo. Estas la kazo en Chesterfield en Anglio, kiu estas kovrita per platoj el plumbo. Nuntempe, la konstruo de maketo de helicoida sonorilturo estas provaĵo por la metilernantoj ĉarpentistoj de la kompanoj de Tour de France (Ĉirkaŭiro de Francio).
Bohumil Říha
Bohumil Říha (naskiĝis la 22-an de februaro 1907 en Vyšetice u Tábora - mortis la 15-an de decembro 1987 en Prago) estis ĉeĥa verkisto, precipe de verkoj por infanoj, sed ankaŭ de libroj por plenkreskuloj kaj de historiaj romanoj. Pro siaj libroj li ricevis premion de Hans Christian Andersen, atribuitan de IBBY en 1980.
Filo de forĝisto kaj terkultura laboristino. Li studis pedagogian instituton en Čáslav, laboris kiel instruisto, lerneja inspektoro, sekretario de la ĉeĥa verkista asocio, direktoro de eldonejo de porinfanaj libroj kaj fine libera verkisto.
Spiralaj Sonorilturoj
Strukturo
La okangulaj sonorilturoj el ligno konsistas el :
Bohumil Říha
En siaj verkoj li subtenis la socialisman reĝimon, fariĝis tiam oficiala aŭtoro, pro kio li nun estas kritikata. Lia libro La vojaĝo de Johanĉjo pri kvinjara knabeto veturanta sola al siaj geavoj estis unua legaĵo en la ĉeĥaj lernejoj (ne plu). Same popularaj fariĝis libroj Pri la aviadileto Buteo, Sovaĝa ĉevaleto Rin kaj Nova Gulivero, pro kiu li ricevis premion de Janusz Korczak en 1979.
Spiralaj Sonorilturoj
Subfleksiĝoj
La sonorilturo baziĝas sur la fosto; la scienco de la ĉarpentisto devas dispartigi la pezon de la tegmento sur la masonaĵo aŭ la ŝtonturo kiu portas ĝin. La fosto baziĝas sur du traboj kruce jungitaj, laŭ la duonligna tekniko. Tiuj ambaŭ traboj baziĝas sur la masonaĵo. Tiu enlokiĝo, forigante al ĉiu de ambaŭ partoj de ĝia dikeco, kaŭzas punkton de malfirmeco. Do ĉi tiuj povas fleksiĝi pro la pezo, kaŭzante la subfleksiĝon de la sonorilturo, ĉar la flankoj iĝantaj tro longaj por la fosto, kompense spiralturniĝas. Sed tiu spiralo okazas nur pro la tro granda pezo de la tegmento, kelkfoje okaze de anstataŭigo de la tegmento.
Bohumil Říha
Grava verko estis Infana enciklopedio, en kiu li klarigis al infana leganto multajn aferojn per klara kaj amuza stilo.
Spiralaj Sonorilturoj
Subfleksiĝoj
Povas esti, ke la tegmentistoj uzas materialojn malsamajn de tiuj unue uzitaj. Verŝajne tio estas la kazo de la sonorilturo en Chesterfield, kies tegmento el lariko kovrita per folioj el plumbo pezas 50 tunojn, la ĉarpento subfleksiĝis turniĝante.
Dispartigo en Eŭropo
Estas du lokaroj de spiralaj sonorilturoj en Eŭropo, unu en Francio en Anĵuo kaj alia en Belgio en la provinco de Lieĝo. Ekzistas ĉirkaŭ cento da tiaj sonorilturoj, tiel dispartigitaj : Probable ne ĉiuj estas listigitaj, l'association des clochers tors d'Europe, la asocio de la spiralaj sonorilturoj eltrovas iujn novajn ĉiujare. El la cento entabeligita en 2003, oni povas aserti ke tridek unu estas volaj konstruaĵoj kaj kvindek estas akcidentaj. Plejmultaj estas piramidaj krom tiuj de Kopenhago kaj de Romo kiuj estas konstruaĵoj el ŝtono. Ili estas dispartigitaj tiel : La kovromaterialoj estas plejofte ardezoj, sed oni trovas ankaŭ tegolojn, vernisajn tegolojn, ŝindojn, metalon (kupro, zinko, plumbo).
La senco de rotacio varias laŭ la lando :
Flaperono
Flaperono estas direktilo de aviadilo kiu kombinas la funkciojn de alteriĝa klapo kaj alerono. La flaperonoj troviĝas ambaŭflanke de la aviadilo je la dorsa flanko de la flugilo. Kiam la flaperonoj movas en kontraŭaj direktoj ili funkcias kiel aleronoj kaj la aviadilo turniĝas ĉirkaŭ la longakso. Kiam ĉiuj flaperonoj estas turnataj suben ili fukcias kiel alteriĝaj klapoj. Se ili estas supren turnataj oni parolas pri rulspojleroj aŭ spojleronoj.
La piloto funkciigas la aleronojn kaj klapojn sendepende. La plenumo de ambaŭ kondukoj estas mekanike aŭ elektronike kunmetataj por bone direkti la flaperonojn. La uzo de flaperonoj anstataŭ apartaj aleronoj kaj klapoj, povas redukti pezon.
Natria fenil-propanato
Natria fenil-propanato aŭ C9H9NaO2 estas organika natria salo de la 3-fenil-propanata acido, uzata en organikaj sintezoj, nutro-suplemento kaj antaŭaĵo de la aminoacido fenil-alanino.
Provinco Manus
Manus estas unu el la provincoj de Papuo-Novgvineo. La provinca ĉefurbo estas Lorengau. Ĝi etendiĝas sur. En Manus loĝas ĉirkaŭ personoj.
Kantono Johnson (Kansaso)
La kantono Johnson - angle Johnson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Kansaso. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Bezděčín (Stružinec)
Bezděčín estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stružinec. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km okcidente de Stružinec. Estas ĉi tie registritaj 11 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Bezděčín situas en katastra teritorio Tuhaň u Stružince kun areo 4,12 km².
Tibor Blattny
Tibor Blattny [blatni], laŭ slovaka ortografio Tibor Blatný, laŭ hungarlingve kutima nomordo Blattny Tibor estis hungara-slovaka inĝeniero, altlerneja instruisto.
Biografio
Tibor Blattny akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1903, poste li estis arbaristo, sed samtempe ankaŭ asistanto en la akademio. Inter 1906-1912 li esploris ĉiujn arbarojn de Hungario kune kun Lajos Fekete (botanikisto). Li havis edzinon ekde 1909, kiu naskis baldaŭ filon. Li batalis en la 1-a mondmilito inter 1914-1917. Post Traktato de Trianon li restis en la formiĝanta Ĉeĥoslovakio kaj li havis diversajn postenojn en arbaroj. En 1921 li ricevis la rangon ĉefkonsilisto pri arbaroj. En 1938 li havis signifan postenon en Bratislavo, en 1945 li pensiuliĝis. Ekde 1948 li gvidis arĥivon kaj li esploris en Rimavská Sobota. Li kontribuis hungare, germane, slovake, li estas signifa figuro de la hungara-slovaka arbarkulturo.
Maskanaso
La Maskanaso (Nomonyx dominicus, iam Oxyura dominica) estas malgranda birdospecio de la grupo de rektavostaj anasoj en la familio de Anasedoj, kun teritorioj en tropika Ameriko. Ili troviĝas ĉefe el Meksiko al Sudameriko kaj ankaŭ en Karibio. Ili estas ĉefe nemigrantaj, sed la Maskanasoj estas registritaj kiel tre nekomunaj vagantoj en plej suda Usono, laŭlonge de la meksika limo kaj en Florido.
Reprodukta maskla plenkreskulo havas rustokoloran korpon kun nigra vizaĝo (kiu nomigas la specion kiel masko) kontrasta kun la kaŝtanbruna nukareo, kaj makulecaj flugiloj. En la nigra vizaĝo rimarkindas hela okulringo. La beko estas hela kun heblua larĝa bazo. Inoj, maskloj en eklipsa plumaro kaj junuloj havas striecan grizbrunajn korpojn, kun 2 horizontalaj malhelkoloraj strioj tra la senkolora (sablobruna) vizaĝo.
Tiuj anasoj manĝas ĉefe semojn, radikojn kaj foliojn de akvaj plantoj. Ili manĝas ankaŭ akvajn insektojn kaj krustulojn. Ili manĝas per plonĝado. Maskanasoj reproduktiĝas en ĉiu ajn nesala akvejo kun marĉa vegetaĵaro kaj ĉirkaŭata de densa arbokovro. Ili loĝas ankaŭ en marĉoj de mangrovoj. Tiuj anasoj estas kutime tre sekretemaj, sed ili ne estas raraj kaj ne estas konsiderataj minacataj fare de la IUCN.
Kantono Lafayette
La nomo Kantono Lafayette  - angle Lafayette County - povas rilati al la jenaj kantonoj de Usono:
Opština Makedonska Kamenica
Loko, priskribo
Opština Makedonska Kamenica est situé dans les montagnes Osogovo. Au nord, il atteint une altitude de plus de 2200 m, dans la partie sud coule la rivière Bregalnica et l'altitude est d'environ 420 à 520 m.
Opština konsistas el la urbo Makedonska Kamenica kaj aliaj 8 vilaĝoj:
Dulica, Kosevica, Kostin Dol, Lukovica, Moštica, Sasa, Todorovci, Cera.
Najbaraj municipoj estas:
Opština Kriva Palanka en la nordo, Opština Delčevo en la sudoriento, Opština Vinica en la sudo kaj Opština Kočani en la okcidento.
En la nordoriento estas la ŝtata limo kun Bulgario (Provinco Kjustendil)
Referencoj
Statistikoj:
https://www.citypopulation.de/php/northmacedonia-admin.php
Kategorio: Komunumo de Nord-Makedonio
Kreto (mitologio)
Kreto (el la greka Κρήτη, regantino) estas la nomo de diversaj rolulinoj de la greka mitologio, ĉiuj ligataj al la greka insulo:
Géza Bozóky
BOZÓKY Géza [pr. bozo:ki] estis hungara juristo, universitata profesoro naskiĝinta en Nadjvarado la 23-an de julio 1875 kaj mortinta en Budapeŝto la 24-an de februaro 1960. Li estis filo de jurakademia profesoro Alajos Bozóky kaj la pli aĝa frato de juristo Ferenc Bozóky.
Kariero
Bozóky instruis ekde 1912 en Pozsony, ekde 1923 en Peĉo, kie en 1930-31 li estis rektoro de la universitato.
Szilvás
Szilvás [silvAŝ], kroate Silvaš estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Baranya, en Distrikto Pécs. La loknomo signifas hungare: pruna aŭ prunarbaro.
Situo
Szilvás situas sur ebenaĵo kaj parte sur mildaj deklivoj, laŭ traira flankovojo. Urboj Kozármisleny troviĝas je 13, Harkány 16, Pécs kaj Siklós po 17, Szentlőrinc 22, Villány 27 km-oj.
Historio
Antaŭ la hungaroj romianoj loĝis tie. La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1192 en formo "Sciluas". Inter 1918-1921 armeo de Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj okupis la vilaĝon.
En Szilvás migra poŝto servas.
Lalașinț
Lalașinț [lalaŝinc] (hungare: Lalánc) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lipova administracie apartenanta al komunumo Bârzava. En 1910 ĝi havis 1291 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 519. Ĝia unua skriba mencio estas el 1584. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Krassó-Szörény vármegye).
Klubo de Esperanto-Amikoj en Svitavy
Klubo de Esperanto-Amikoj en Svitavy estas esperanto-klubo en Svitavy (Ĉeĥio).
Historio de Esperanto en Svitavy
Jam en 1933 okazis la unua kurso de Esperanta en Svitavy (Ĉeĥio) kaj ekde tiu tempo datiĝas la aktivado de lokaj esperantistoj. Ĝi estis vere riĉa, laŭ la konservitaj dokumentoj. En la rondeto kunlaboris germanaj esperantistoj kun la ĉeĥaj, ne ekzistis tie la etnaj diferencoj. Svitavy estis tiutempe germanetna urbo. Vivis en ĝi nur ĉeĥa minoritato. La agado de esperantistoj finiĝis en 1938 ankoraŭ antaŭ eksplodo de la 2-a mondmilito, kiam esperantistoj kaj Esperanto komencis esti persekutataj de naziismo.
La unuan Esperanto-kurson en la postmilita tempo realigis en 1949 sinjoro Linhart Rýznar kaj ekde tiu dato daŭras la plua ekzistado de Esperanto en Svitavy. En 1962 ili komencis kunlabori kun esperantistoj en Česká Třebová. Komencis estis aranĝataj komunaj renkontiĝoj kun interesa programo. En 1963 la renkontiĝoj disvastiĝis al Litomyšl, en 1965 al Polička kaj en postaj jaroj ankoraŭ al Žamberk kaj Lanškroun. Ĉiu el tiuj rondetoj unufoje en jaro aranĝis renkontiĝon, en kiu kunvenis esperantistoj ne nur el tiuj rondetoj, sed ankaŭ el Šumperk, Brno kaj pluaj lokoj. En 1979 s-ro Rýznar transdonis gvidadon de la rondeto al nove elektita s-ino Marie Minárová, kiu daŭrigis la agadon.
Reprezentantoj el Svitavy partoprenis Universalajn Kongresojn en Budapeŝto, Varsovio, Vieno, Prago, Montpeliero kaj en Berlino. La rondeton vizitis eksterlandaj gastoj el Finnlando, Togolando, Brazilo kaj plej ofte el Germanio.
Ĉeĥa Esperanto-Asocio aranĝas unufoje en jaro la tutregnan konferencon kaj foje post 3 jaroj asocian kongreson. Ankaŭ la klubo el Svitavy sendas regule sian reprezentanton. En 2002 dum kongreso de ĈEA en Prago estis elektita por la asocia komitato la klubanino Inĝeniero Libuše Dvořáková.
En 2003 la klubo festis 70-an datrevenon de Esperanto en Svitavy. Ĉe tiu okazo en la urba parketo estis plantita Esperanto-arbo - fago ruĝfolia. Supervidon de ĝia agado montris ekspozicio en Blanka domo, kiu tie daŭris 4 monatojn. La loka kablotelevido prilaboris mallongan dokumenton pri ĉi tiu festado kaj pri historio de la loka movado. Venis 63 partoprenantoj el la tuta respubliko.
En la jaroj 1996 – 1999 kaj en la jaroj  2004 – 2005 okazis instruado de Esperanto en la 6-a kaj 5-a elementaj lernejoj en Svitavy. Dum tiuj kursoj la klubo organizis 4 infanajn renkontiĝojn. La lasta realiĝis je la 21-a de majo de 2005, al kiu kunvenis en Svitavy 40 partoprenantoj.
Carl A. Lindhagen
Profesia vivo
Lindhagen studis juron en Upsalo. Kiel juristo li konsilis al la realigado de la testamento (juro) de Alfred Nobel. Li mem ankaŭ estis kandidato por ricevi la Nobel-premion.
En 1909 Lindhagen aliĝis al la Sveda socialdemokratia partio, kiam li jam estis 50-jaraĝa. Li estis en la maldekstra flanko de la partio kaj en 1917 tiu flanko starigis propran partion, kiu poste iĝis komunista partio kaj nun estas la Vänsterpartiet. En 1921, Lindhagen kun grupo de sampensanoj ekkontraŭis bolŝevikismon. Ili fondis propran partion, sed en 1923 reaniĝis al la Sveda socialdemokratia partio.
Kiel socialdemokrato, Lindhagen poris plibonigon de inaj rajtoj kaj la inan balotrajton, kaj batalis por plibonaj rajtoj por laboristoj, farmistoj kaj sameoj.
Esperanta agado
En 1911 Lindhagen metis la problemon de tutmonda lingvo al la decido de la sveda parlamento; revenis poste kun sia propono preskaŭ ĉiujare, de 1928 klare proponante Esperanton. Sekvo: en 1929, 1930, 1931 la parlamento voĉdonis sumon da 2900 kronoj por instruistaj kursoj de Esperanto.
Laŭ la retejo de Sveda Laborista Esperanto-Asocio (SLEA), Lindhagen ne estis ano de SLEA aŭ aktive parolis Esperanton.
Lindhagen vizitis la UK 1927 en Gdańsk kaj partoprenis la kurson de Andreo Cseh por svedaj parlamentanoj. Li faris prelegon dum la Somera Universitato 1934.
(154278) 2002 TB9
(154278) 2002 TB9 estas marsrenkonta, terrenkonta kaj venusrenkonta apolona asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde observatorio de la Laboratorio Lincoln en la situejo de Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia estas en orbita resonanco 7:9 kun Marso
Ĝia discentra, orbito krucas tiujn de Marso, de la Tero kaj de Venuso; ĝia malsuprenira nodo estas iom proksima de la venusa orbito.
Canóvanas
Canóvanas - prononco pli-malpli, per la Internacia Fonetika Alfabeto - estas municipo en Porto-Riko, situanta en la norda centro de la insulo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Mezume la municipa teritorio situas metrojn super la marnivelo. La samnoma ĉefa loĝloko de la municipo fondiĝis en.
Epistolo
Epistolo (greke ἡ ἐπιστολή hē epistolē, latine epistula, "letero") estas vorto pruntita el la latina por "letero", uzata por letertekstoj altrangaj, speciale por la apostololeteroj de la biblio, samkiel por liturgia mallongigo por konkretaj bibliaj tekstalineoj legendaj en la diservo.
Korinta kanalo
La  Korinta kanalo (aŭ Kanalo de Korinto) estas 6343 metrojn longa artefarita akvovojo inter la Egea maro kaj la Ionia maro, kiun oni estigis per tratranĉo de la Korinta istmo.