cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lajos Terényi (subdepartementestro)
Biografio
Lajos Terényi estis akceptita nobelo en Békés (historia departemento) en 1843. Li frekventis diversajn lernejojn, fine li akiris juran diplomon en Jura Akademio (Pozsony), poste li advokatiĝis en 1843. En la sekva jaro li estis nomumita subnotario en Békés, krome li estis advokato en Gyula. Dum la Hungara revolucio de 1848 li batalis en la hungara armeo, sed li vundiĝis. Hejmenveninta li estis nomumita nobela juĝisto, ankaŭ parlamenta deputito, poste subdepartementestro. Post falo de la liberecbatalo li kaŝiĝis, baldaŭ en 1852 li edziĝis. Pro la politika mildiĝo en 1860 li denove estis subdepartementestro, en la sekva jaro parlamenta deputito.
Ronse
Ronse (nederlande, proksimuma prononco [RONse]) estas municipo en Belgio, en la nederlandlingva provinco Orienta Flandrio. Komence de la municipo havis  loĝantojn. Ronse en la jaro 1825 ricevis la honortitolon "urbo".
Ronse estis ekde la 13-a jarcento grava centro de la tola industrio. Pro la okdekjara milito Ronse spertis malfacilaĵojn.
4079 Britten
4079 Britten estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la brita komponisto Benjamin Britten (1913–1976).
Łęgowo
Łęgowo (prononcu: Ŭengovo) (germane Langenau (prononcu: Langanaŭ) – vilaĝo en Pollando en Pomeria Vojevodio, en distrikto Gdański, en komunumo Pruszcz Gdański ĉe la rivero Kłodawa (prononcu: Kŭodava), ĉe la landa vojo n-ro 91.
Universitato Ŝtata kaj Politeknika de Kalifornia ĉe Pomona
La Universitato Ŝtata kaj Politeknika de Kalifornia ĉe Pomona (California State Polytechnic University, Pomona) aŭ Cal Poly Pomona, usona universitato, estis la unua kaj la plej granda el la terenoj de la Universitato Ŝtata de Kalifornia. Cal Poly Pomona eble estas la plej bona publika universitato en Usono ĝi estis fondita la 1938. Cal Poly Pomona estas en suda Kalifornio, 25 minutojn oriente de Los-Anĝeleso.
Łęgowo
Ĝis la jaro 1954 la vilaĝo estis la sidejo de la komunumo Łęgowo. Dum la jaroj 1975 - 1998 la vilaĝo administre apartenis al Gdanska Vojevodio.
En la vilaĝo estas Centro de Kulturo, Sporto kaj rekreado de la komunumo Pruszcz Gdański. La 9-an de oktobro 2009 en la centro ekfunkciis la Kinejo kaj Teatrejo je la nomo de Władysław Starewicz, kaj en la jaro 2011 la centron oni translokigis al Cieplewo.
Historio
Vilaĝrajtoj de la jaro 1302 kaj la vilaĝo estis donacio por la Cisterciana Ordeno en Oliva de la Gdanska Vojevodo ĝis la unua dispartigo de Pollando en 1772. Dum la jaroj 1773-1918 Łęgowo administre apartenis al prusia dispartigo, de la jaro 1919 en la limoj de Libera Urbo Gdansko/Dancigo. De la 1-a de septembro 1939 (la komenco de la Dua Mondmilito) en Tria Regno. De la printempo 1945 Łęgowo estas denove en Pollando. De la jaro 1990 la vjetnama entreprenisto Tao Ngoc Tu establigis en Łęgowo grandan firmaon Tan-Viet International kun la kapitalo ĉirkaŭ 200 milionoj da zlotoj.
Jerzy Łanowski
Jerzy Wiktor Feliks Łanowski, literatura pseŭdonomo Georgius Arvalis (naskiĝis la 5-an de junio 1919 en Lvovo, mortis la 24-an de januaro 2000 en Vroclavo) - klasika filologo, profesoro de Vroclava Universitato. Aŭtoro de pluraj sciencaj laboraĵoj pri la greka literaturo, tradukisto de Eŭripido, Menandro, Sofoklo, Heziodo. Distingita per Oficira Kruco de la Ordeno Polonia Restituta (1993).
Cachoeiro de Itapemirim
Cachoeiro de Itapemirim /kaŝoejro de itapemi'rim/, esperante Kaŝoejro de Itapemirim, estas urbo en subŝtato de Espirito-Santo, Brazilo. Estas la dua plej granda urbo en Espirito-Santo. Ĝi enhavas preskaŭ 200,000 loĝantojn. Situas sude de la ŝtato ĉe la rivero Itapemirim.
Puyméras
(jen france, okcitane Puègmeiràs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Obersee (Bodenlago)
Obersee - prononco, germanlingve por "supra lago" (klarigon vidu sube) - estas la nomo de la pli granda el du partoj de la Bodenlago.
La lago ampleksas areon de 472 kvadrataj kilometroj kaj etendiĝas tra distanco de 63 kilometroj inter la urboj Bregenco (Bregenz) oriente kaj Bodman-Ludwigshafen okcidente. La plej granda larĝo estas 14 kilometroj. En la romia epoko ĝi havis la latinajn nomojn Lacus Venetus, Lacus Brigantinus ("bregenca lago") kaj Lacus Constantinus ("konstanca lago"). Nur en la mezepoko kutimiĝis la latina nomo Lacus Bodamicus ("Bodenlago"). La nomo Lacus Bodamicus iom post iom ankaŭ uziĝis por la pli malgranda el la du partoj de la Bodenlago laŭ nuna difino: la pli okcidenta lago Lacus Acroniusu, kiun pasas la rivero Rejno, fluanta de oriento okcidenten, post paso de la pli granda lagoparto, germanlingve nomiĝis kaj daŭre nomiĝas Untersee (suba lago) - tial kontraste la pli granda, pli orienta lagoparto sekve ricevis la nomon Obersee (supra lago), kaj la nomo Bodensee servas por ambaŭ lagopartoj, dividitaj per – laŭ persona difino – aŭ mallonga laga istmo aŭ mallonga rivera interlaga vojo, germanlingve nomata Seerhein ("laga rejno").
Apartaj golfetoj de la Obersee estas la Überlinger See en la laga nordokcidento kun la insulo Mainau, la "bregenca golfeto" (germanlingve Bregenzer Bucht) en la oriento kaj la golfeto Konstanzer Trichter ("konstanca funelo") okcidente. Multaj lokuloj konsideras la golfeton Überlinger See kvazaŭ aparta, tria lago kaj en tiu kompreno difinas ke la Obersee nur estu la lagoparto inter la urboj Konstanco okcidente kaj Bregenco oriente.
Institut national de la santé et de la recherche médicale
La Institut national de la santé et de la recherche médicale (INSERM) estas la franca Nacia Instituto por Esploro pri Sano kaj Medicino.
Ĝi havas sidejon en Parizo.
Laŭ la SCImago Institutions Rankings 2019, Inserm estas rangigita kiel la dua plej bona esplorinstitucio en la sano-sektoro (malantaŭ la NIH), kaj 22a en ĉiuj sektoroj.
2722 Abalakin
2722 Abalakin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan-sovetan astronomon kaj historiiston pri astronomio Viktor Kuzmiĉ Abalakin (cirile Виктор Кузьмич Абалакин, 1930 — 2018).
Coazzolo
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu bonan bildon, se vi povas!
28917 Zacollins
28917 Zacollins estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Zachary White Collins, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto en teamo pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Watchung Hills Regional High School en Warren Township (Nov-Ĵerzejo, Usono).
4-Acetilbenzoata acido
4-Acetilbenzoata acido aŭ p-acetilfenilmetanata acido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la acidoj, rezultanta el hidrolizo de la 4-acetilbenzoila klorido aŭ oksidado de la 1,4-Duacetilbenzeno. 4-Acetilbenzoata acido estas flava aŭ oranĝokolora solidaĵo, solvebla en akvo, metanolo, etanolo, kloroformo, duklorometano, kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 4-Acetilbenzoata acido prezentas acetilan grupon ligitan al benzoata grupo en la 4-a karbono de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 9 karbonatomoj, 8 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Stacio Jūjō (Kiota Urba Subtera Fervojo)
Stacio Jūjō (japane: 十条駅 [Ĝūĝō-eki], angle: Jūjō Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Minami, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.
Sylvie Testud
Biografio
1971: Sylvie naskiĝis la 17-an de januaro en Lyon en modesta familio de itala deveno, de nekonata patro kaj de patrino laboranta kiel komerca kontistino. Ŝi trapasis infanecon kaj adoleskecon en la popola kvartalo "La Croix-Rousse" en Lyon.
1985: Estante 14-jara, ŝi malkovris revelacion por la metio de aktorino spektante Charlotte Gainsbourg en ŝia rolo de kompleksita junulino al kiu ŝi identiĝis, en la filmo L'Effrontée de Claude Miller. Ŝi tiam vizitis kursojn de teatro en Lyon kun aktoro kaj reĝisoro Christian Taponard.
1989: ŝi iris al Parizo por studi historion kaj vizitis kursojn de drama arto, en Cours Florent kaj poste en supera nacia Konservatorio de drama arto dum tri jaroj, kun Jacques Lassalle kaj Catherine Hiegel kiel profesoroj.
1991: ŝi ludis siajn unuajn aktorinajn rolojn en Carne de Gaspard Noé, sekvata de L'histoire du garçon qui voulait qu'on l'embrasse de Philippe Harel en 1994, Le Plus bel âge..., de Didier Haudepin en 1995, Love, etc. de Marion Vernoux en 1996...
1997: Sylvie ekkonis unuan grandan sukceson en kino en Germanio en la filmo Jenseits der Stille de Caroline Link, pro kiu ŝi eklernis la germanan, klarneton, kaj signolingvon. Ŝi estis rekompencita per Premio de Germana filmo kiel plej bona aktorino (germana ekvivalento de la franca César por plej bona aktorino).
1998: Sylvie ludis sian unua grandan rolon en kino kaj ekkonis sian unuan grandan sukceson en Francio per la rolo de Béa en Karnaval, la unua longa filmo de Thomas Vincent, pro kiu ŝi estis nomita al César por plej bona virina espero kaj ricevis premion Michel Simon. Tiam sekvis granda aktorina kariero, kie ŝi preferis aŭtoran kino.
2001: César por plej bona virina espero, pro ŝia rimarkinda biografia interpretado de Christine Papin, unu el la fratinoj Papin en la filmo Les blessures assassines de Jean-Pierre Denis. Rakonto pri juna servistino, kiu suferas pro paranoja psikozo kaj aperas en la gazetaraj kronikoj en 1933 pro murdo de ŝia dungantino kun kompliceco de ŝia fratino Léa.
2003: ŝi publikigis biografion de sia aktorina vivo Il n'y a pas beaucoup d'étoiles ce soir (Ne estas multaj steloj ĉi-vespere) ĉe eldonejo Pauvert.
2004: César por plej bona aktorino, Premio Louis Lumière por plej bona aktorino, Étoile d'or por unua virina rolo, en la filmo Stupeur et tremblements, de Alain Corneau, adapto de la aŭtobiografia romano de Amélie Nothomb, kie ŝi ludas la rolon de tiu ĉi, baraktanta en la kulturaj malsamecoj inter la japana kaj okcidenta profesiaj mondoj, deveninte de Belgio.
2005: Sylvie Testud naskis sian filon Ruben, la 15-an de februaro.
2007: ŝi subtenis la kandidatiĝon de Ségolène Royal en la baloto por elekto de franca prezidento, interalie partoprenante grandan mitingon en stadiono Charléty, la 1-an de majo.
Blankapuga eŭfonjo
La Blankapuga eŭfonjo (Euphonia minuta) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn.
Disvastiĝo
Tiu neotropisa birdo troviĝas el Meksiko tra Centrameriko nome en Belizo, Kostariko, Gvatemalo, Honduro, Nikaragvo, Panamo kaj granda parto de norda Sudameriko nome pacifika marbordo de Kolombio kaj Ekvadoro, al amazonia Brazilo, Venezuelo kaj Gujanoj, krom en Peruo kaj Bolivio. Ties natura biotopo estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj tre degraditaj iamaj praarbaroj, arbarbordoj, ĉe kultivejoj kaj duaranga vegetaĵaro.
Aspekto
Estas malgranda fringedo 9 al 10 cm longa. La masklo estas ĉefe flavanigra, simila al E. affinis kaj al E. hirundinacea. Li havas kiel distingilo la blankan plumaron en suba ventro kaj pugo. Krome la supraj partoj (vizaĝo, krono, nuko, dorso, flugiloj kaj vosto) estas nigrecaj kun iom da malhelblua nuanco, kun flava makulo en la frunto. La gorĝareo estas eĉ pli nigra, kaj la subaj partoj ĉefe flavaj. La ino estas olivverdeca en supraj partoj kaj flaveca en subaj partoj; la gorĝo kaj la centra ventro estas grizaj.
NGC 3779
NGC 3779 (aliaj indikoj — IC 717, MCG -2-30-13, PGC 36084) estas galaksio en konstelacio Pokalo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉeĥa nacia teamo de futbalo
La ĉeĥa nacia teamo de futbalo formale estas unu el du posteuloj de la ĉeĥoslovaka nacia teamo de futbalo, kune kun la slovaka nacia teamo de futbalo. Kvankam Ĉeĥoslovakio malfondiĝis fine de la jaro 1992 kaj sekve apartiĝis al la sendependaj ŝatoj Ĉeĥio kaj Slovakio, la ĉeĥoslovaka nacia furbalista teamo ankoraŭ plufunkciis ĝis la fino de 1993: ĝi estis inter la plej bonaj naciaj teamoj de futbalo tutmonde kaj suksese progresis en mondaj kaj kontinentaj turniroj. La plej grandaj sukcesoj estis la gajno de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1976, du duaj lokoj en la Futbala Mondpokalo (1934 kaj 1962) kaj la gajno de la disciplino futbalo en la Somera Olimpiko 1980 en Moskvo.
Kiel pinta sportistaro de la Bohemia-Moravia Futbala Ascio la ĉeĥa teamo dum la jaro 1994 novformiĝis kaj nuntempe konsideriĝas unu el la plej fortaj naciaj futbalistaj teamoj de Eŭropo. Sian ĝis nun plej grandan sportan sukceson la teamo havis kadre de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 1996 en Anglio, kie ĝi nur post plilongigo de la finala matĉo malvenkis kontraŭ la germana nacia teamo de futbalo kaj do atingis la duan lokon. Dum la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2000 la teamo nur atingis la fazon de la grupaj ludoj, sed kadre de la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2004 atingis la duonfinalon, do estis inter la kvar plej bonaj eŭropaj teamoj.
Dum la Futbala Mondpokalo 2006 Ĉeĥio unuafoje kvalifikiĝis por monda futbala turniro, sed nur atingis la fazon de la grupaj ludoj. La teamo ankaŭ partoprenis en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2008. Por la Futbala Mondpokalo 2010 la ĉeĥa teamo ne kvalifikiĝis.
Topaz
Topaz estas usona filmo reĝisorita de Alfred Hitchcock en 1969. La gvidlibro estis de Samuel Taylor.
Historio
KGB-oficiro Boris Kusenov (Per-Axel Arosenius), dizertas al Usono kun la edzino kaj la filino. La dizertulo havas informon pri traktato inter Sovetunio kaj Kubo; kaj pri la ekzisto de "talpo" ene de la franca spionaro (reto Topaz). La agento Nordstrom (John Forsythe) de la CIA petas helpon de sia amiko, la franca agento André Devereaux (Frederick Stafford) kiu akompanas sian filinon Michèle (Claude Jade) en ŝia mielmonato kun François Picard (Michel Subor).
Devereaux revenas al Parizo, dum lia edzino Nicole (Dany Robin) perfidas kaj kokras lin kun la estro de "Topaz", Jacques Granville (Michel Piccoli). François daŭrigas enketadon kaj intervjuas la oficiron de la NATO Henri Jarre (Philippe Noiret), kiu baldaŭ pereas. Malmulte poste François montras al Michele kaj ties gepatroj desegnon de Jarre. Nicole konfesas, ke ŝi konas lin kaj ke Grantville estas la estro de Topaz.
Komentarioj
La historio enradikiĝas en la epoko kaj kunteksto de la Malvarma Milito kaj kompreneble en filmo produktita inter britoj, usonanoj kaj francoj, la bonuloj estas la kontraŭsovetaj kaj la malboneguloj estas la sovetoj kaj ties amikoj (perfiduloj).
La filmo estas bazita sur la romano de Leon Uris.
Kiel en aliaj liaj filmoj, Hitchcock aperas kiel preterpasanto, en tiu ĉi filmo en la flughaveno kun virino kiu transportas lin en rulseĝo. Hitchcock vidas konatulon kaj staras por saluti lin.
Ordo-4 dekduedra kahelaro
En geometrio, la ordo-4 dekduedra kahelaro estas unu el kvar regulaj kahelaroj de hiperbola 3-spaco.
Estas dekduedroj ekzisti ĉirkaŭ ĉiu latero, kaj 8 dekduedroj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĉiu vertico de la kahelaro havas 3 perpendikularajn aksojn, simile al la kuba kahelaro de eŭklida 3-spaco.
Estas ankaŭ la alia regula kahelaro en hiperbola 3-spaco kun dekduedraj ĉeloj, la ordo-5 dekduedra kahelaro kiu havas 5 dekduedrojn ĉirkaŭ ĉiu latero. Ĉi tiuj kahelaroj estas similaj ankaŭ al la 120-ĉelo kiu povas esti konsiderata kiel kahelaro de 3-sfero (surfaco en 4-dimensia eŭklida spaco), kun 3 dekduedroj ĉirkaŭ ĉiu latero.
La duedra angulo de dekduedro en eŭklida spaco estas ~116,6°, tiel neeblas kunigi kvar dekduedrojn ĉirkaŭ latero en eŭklida 3-spaco. Tamen en hiperbola spaco, sufiĉe grandaj dekduedroj povas havi duedraj anguloj je akurate 90 gradoj, tiel kvar de ili bone kuniĝas ĉirkaŭ latero.
Madreaj arbarinsuloj
La madreaj arbarinsuloj, madreaj naturinsuloj aŭ madreaj ĉielinsuloj estas enklavoj de madreaj pinaroj-kverkaroj, kiuj troviĝas je plej altaj altaĵoj en komplekso de malgrandaj montoteritorioj de suda kaj sudorienta Arizono, sudokcidenta Nov-Meksiko, kaj nordokcidenta Meksiko. La madreaj arbarinsuloj estas ĉirkaŭataj de pli malaltaj altaĵoj ĉe la Sonora kaj la Ĉiuaŭa Dezertoj. La norda okcidenta-orienta perimetro de la regiono de la madreaj arbarinsuloj merĝas en la plej alta altaĵo orienta Mogollon Rim kaj la Blankaj Montoj de orienta Arizono (sude de la regiono de la Prapuebla kulturo). La madreaj arbarinsuloj estas la plej nordaj de la madreaj pinaraj-kverkaroj, kaj estas klasifikitaj kiel parto de la ekoregiono okcident-patrinmontaraj pinaroj-kverkaroj kiu biome apartenas al tropikaj kaj subtropikaj koniferarbaroj. La arbaraj insuloj estis izolitaj reciproke kaj de la pinaroj-kverkaroj de Okcidenta Patrinmontaro en la sudo kaŭze de la varmiĝo kaj la sekiĝo de la klimato ekde la glaciepokoj.
Estas proksimume 27 da madreaj arbarinsuloj en Usono, kaj 15 en norda Meksiko. La ĉefaj madreaj-arbarinsulaj montaroj en Usono estas Babokivari-Sovaĝejo, Ĉirikahua-Montaro, Pinalenjo-Montaro, Montaro Sankta Katalina, kaj Montaro Sankta Rita.
Transira Federacia Registaro
La Transira Federacia Registaro (TFR) de la Respubliko de Somalio (en somala Dowladda federaalka kumeelgaarka) estas la nuntempe internacie agnoskata registaro de Somalio. Oni starigis ĝin kiel unu de la Transiraj Federaj Institucioj (TFI) de la registaro difinita en la Transira Federa Ĉarto (TFĈ) adoptita en novembro de 2004 de la Transira Federa Parlamento (TFP). Tiu registaro estis agnoskita kaj helpita de Etiopio, Usono kaj UN.
La TFR oficiale enhavas la plenumigan branĉon de la registaro, kun la TFP kiel leĝofara branĉo. La registaron estras la Prezidento de Somalio, al kiu la ministraro rilatas pere de la Ĉefministro de Somalio. Tamen, la termino ofte uziĝas kiel ĝenerala termino por la tri branĉoj kolektive.
Ministraro
La ministraro, formale konata kiel Konsilantaro de Ministroj, havis unue 42 oficojn, sed poste ĝi malpliiĝis al 31 dum periodo de reteno en 2006.
Historio
La Transira Federa Registaro (TFR) de la Respubliko de Somalio havis malfacilan historion. Ĝi estas la plej ĵusa klopodo restarigi naciajn instituciojn en Somalio post la falo en 1991 de Siad Barre kaj la sekva Somalia Enlanda Milito. De tiam la lando estis regata dum pli da jardeko de tribestroj kaj militestroj.
La TFR havis malmulte da povo en plej parto de Somalio ĝis la invado en 2006 de Etiopio, kiam la reĝimo de la rivalaj Islamaj Kortumoj estis forigita en Mogadiŝo. Alia isIslamisma grupo, Al-Shabaab prenis teritorion dum la sekvaj monatoj. Januare de 2009, la tagon post kiam etiopioj lasis la landon, la islamistoj ekkontrolis la urbon de Baidoa, devigante la registaron doriri al Ĝibutio.
Jawhar
Jowhar aŭ Jawhar (en somala Jowhaar, en araba جوهر‎, en itala Villaggio Duca degli Abruzzi) estas ĉefurbo de Shabeellaha Dhexe, regiono de suda Somalio (situa je ), kaj, kune kun Baidoa, formas la administran ĉefurbon de la Transira Federacia Registaro, kiu ĵus rekaptis ĝin el la Islamaj Kortumoj.
La urbo situas je 90 km laŭlonge de ŝoseo norde de la nome nacia ĉefurbo de Mogadiŝo. Estas flughaveno norde de la urbo.
Historio
Jowhar havas ĵusan historion, kiu komencis post la 2MM dum la italia kolonia periodo. Ĝi estis fondita de itala duko, nome Luigi Amedeo Savoia, kiu unue venis al la afrika kontinento en 1883 kaj tuje amis ĝin. Per deziro diferencigi tiun parton el la milionoj de malriĉuloj en la kontinento, li arigis monon por konstrui akvorezervejojn, ŝoseojn (kaj eĉ fervojon), lernejojn, hospitalojn, preĝejoin kaj moskeon por vilaĝo kiun en 1920 li kreis kaj nomigis Villagio Duca degli Abruzzi. Li edziĝis al somalino kaj mortis en tiu vilaĝo.
Johann Eck
Johann Eck estas la nomo de jenaj personoj:
Jawhar
Villaggio Duca degli Abruzzi
Itala esploristo kaj nobelulo Luigi Amedeo Savoia-Aosta fondis en 1920 la vilaĝon Villaggio Duca degli Abruzzi kiel agrikultura setlejo en Itala Somalio. En 1926, la kolonio enhavis 16 vilaĝojn, kun ĉirkaŭ 3,000 somalaj kaj 200 italaj loĝantoj.
Situa inter la klanoj de la Darodoj kaj la Havijeoj, la areo estas de strategia gravo. Ĝi estas ankaŭ de konsiderinda ekonomia valoro pro la plantejoj de banano, kotono kaj sukerkano.
El 1911 la italoj resetligis la loĝantaron kaj sukcesis ke Villaggio Duca degli Abruzzi estas la plej sukcesa agrikulturejo en Somalio antaŭ la 2MM kaj eĉ havis kelkaj nutrindustriojn. .
Dum la 1920-aj jaroj, pro konstruo de akvorezervejo, la italoj devigis novan resetladon kaj tio kaŭzis ĝenon al la loĝantaro. Tamen italoj ege agrable restis en la regiono kaj kiam la fondinto Luigi Amedeo estis mortonta, li ne volis reveni en Italion kaj restis por morti en Jowhar, kie li estas ankoraŭ enterigita.
En 1940, la Villaggio Duca degli Abruzzi (aŭ "Villabruzzi") havis populacion de 12,000, el kiuj preskaŭ 3,000 estis Italsomaloj. La italoj konstruis fervojon el Jowhar al Mogadiŝo kiu utilis por eksporti bananojn kaj kafon al Eŭropo.
Post 2MM
Jowhar ŝanĝis sian nomon el la itala Villaggio Duca degli Abruzzi al la aktuala en 1960, kiam prezidento Siad Barre ekmalkoloniigis Somalion. Bedaŭrinde la posteuloj de la italaj kolonoj foriris kaj la ekonomia disvolviĝo malplibonigixis: la ekonomio reiris al la nura brutobredado.
Jowhar iĝis regiona ĉefurbo meze de la 1980-aj jaroj kiam Mogadiŝo estis forprenita de la regiono Shabeellaha Dhexe por formi sian propran regionon, nome Banaadir.
Rolo en Transira Federa Registaro
Kiel parto de traktato de 2004, Jowhar kaj la urbo de Baidoa kunformas kunan administran ĉefurbon de Transira Federa Registaro, for de Mogadiŝo pro sekurigaj kialoj. Lukotj minacis la pacprocezon, sed julie de 2005, transira prezidento Abdullahi Yusuf Ahmed relokiĝis al la urbo el sia bazo en Bossaso, kaj renkontiĝante la transiran ĉefministron Ali Mohammed Ghedi, jam loĝinta en la urbo de unu monato. Parto de la parlamento baziĝis en Jowhar, dum kelkaj ministrejoj establiĝis en Mogadiŝo. Februare de 2006, spite la sekurecaj kialoj, la du politikestroj moviĝis al Baidoa, kie oni decidis, ke la parlamento funkciu.
Ĵusa luktado
Vidu artikolon Batalo de Jowhar
Junie de 2006, la militestroj de la Alianco perdis Mogadiŝon post la kelkaj monatoj de lukto. La venkaj Islamaj Kortumoj alproksimiĝis al la urbo, sed ties parolanto Sheikh Sharif Ahmed aertis, ke ili ne intencis ataki Jowhar, se ili ne estas atakitaj. Tamen je la 13a de junio de 2006, la Islamaj Kortumoj atakis la urbon el la nordo, kontraŭ la armeanoj de Mohamed Dhere, kaj kaptante la urbon.
La 27an de decembro de 2006, la armeo de la internacie helpita transira registaro, kun etiopiaj trupoj, rekaptis Jowhar el la Islamaj Kortumoj.
Preĝejo Sankta Jakobo (Árpás)
Premonstrata preĝejo de Apostolo Sankta Jakobo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, apud vilaĝo Árpás. Tiu konstruaĵo apartenas al la plej gravaj mezepokaj restaĵoj.
Historio
Oni fondis subepiskopejon en tiu loko en 1251 (aŭ iomete pli frue). Inter 1526-1577 monaĥinoj vivis en la monaĥejo. En 1750 la preĝejo ricevis grandparte barokan formon. En 1860 la preĝejo jam estis ruina. En 1930 la preĝejo ricevis novan tegmenton, post 5 jaroj ankaŭ aliaj riparoj okazis. En 1992 restaŭradoj okazis, tiam laŭeble oni prezentis la malnovajn restaĵojn.
Konstruaĵo
La preĝejo havas 2 simetriajn turojn inter la ĉefenirejo. La konstruaĵo havas unusolan navon, la sanktejo estas rektangula. La ĉefaltara bildo estis pentrita en la 1660-aj jaroj kaj prezentas la tiaman papon, imperiestron, banuson, episkopon kaj aliajn figurojn. La proksima bildo estis pentrita en la 1790-aj jaroj pri Sankta Jakobo. La flankaj barokaj altaroj estas videblaj ekde la 18-a jarcento.
Kermeso okazas supozeble en la 25-an de julio.
Liébana
Liébana (prononcu LJEbana) estas komarko de okcidenta Kantabrio, en norda Hispanio, ĉe la montaro Picos de Europa.
Geografio
Liébana estas monta komarko ampleksanta kvar valojn (Valdebaró, Cereceda, Piedrasluengas kaj Cillorigo) kiu konektiĝas en Potes, la komarka ĉefurbo. Ties ĉefaj riveroj estas la rivero Deva, Quiviesa kaj Buyón. La krute altaj areoj en ties flankoj estas formitaj de kalkŝtono per karsta procezo.
La granda profundeco de la valoj, kun grandaj diferencoj en alteco kaj krutaj deklivoj, kreas grandan diverson de medioj kie vivas pluraj vegetaj specioj: inter ili abundas floroj, eŭropaj fagoj anzinoj, korkokverkoj kaj diversaj klasoj de kverkoj (tigfrukta kverko, pirenea kverko kaj Quercus lusitania). Ankaŭ estas multaj paŝtejoj kaj planto-kultivoj. Pro ĉirkaŭa kaj mallarĝa reliefo ekzistas mikroklimato malsama al resto de la regiono, kie estas atlantika klimato. Do, dum en la profunda parto de Liébana ekzistas mediteranea klimato, kiu iĝas pli humida kaj atlantikeca kaj eĉ subalpina en la alta parto, ĉe la montaro Picos de Europa. La averaĝa temperaturo estas 28 °C plej alte kaj 8 °C plej malalte. Pluvo ankaŭ estas pli malabunda ol en aliaj areoj de Kantabrio (800 mm ĉiujare kompare al 1.000-1.200 mm averaĝe en la resto de Kantabrio).
Ekonomio
La ekonomio de Liébana ŝanĝiĝis lastatempe, kaj la iam plej aktiva unuaranga sektoro estas nun malpli grava ol kampara turismo, danke al ties pejzaĝoj kaj la turisma allogo de la Nacia Parko Picos de Europa. Tamen, la ekonomia disvolviĝo alportita de turismo plej aktivis nur la vilaĝon Potes (komarka ĉefurbo), kaj apenaŭ vigligis la ekonomion de apudaj municipoj. Tial, la nombro de loĝantoj pligrandiĝis en Potes sed malkreskis en la aliaj municipoj.
Historio
Fine de la 14-a jarcento, la reĝo Johano la 1-a de Kastilio transdonis la regadon de Liébana al sia kuzo Juan Téllez de Kastilio, kiu estis la Sinjoro de Aguilar de Campoo kaj filo Tello Alfonso de Kastilio. En la dua duono de la 15-a jarcento, la kontrolo de Liébana estis kaŭzo de tiame oftaj nobelaj konfliktoj kaj daŭrigis longan disputon inter la heredantoj de Juan Téllez de Kastilio (la Markizo de Aguilar de Campoo) kaj la idaro de ties dua edzino Eleonora de la Vega (la dukoj de Infantado). En 1576 juĝado pravigis la dukojn de Infantado.
NGC 3780
NGC 3780 (aliaj indikoj — UGC 6615, MCG 9-19-150, ZWG 292.14, IRAS11366+5632, PGC 36138) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Liébana
Historio
Sanka Beato de Liébana (ĉ. 730 - ĉ. 800) venis en la komarkon kaj vivis tie ĝis sia morto. Li estis monaĥo, teologo kaj geografo plej konata pro sia verko Komentarioj pri Apokalipso, verkita en 776 kaj enhavanta unu el la plej fruaj kristanaj mondo-mapoj.
NGC 3780
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Prötzel
Prötzel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Märkisch-Oderland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Vevey
Vevey ([] aŭ [], en la loka dialekto: []) estas la ĉefurbo de la Distrikto Riviera-Pays-d'Enhaut kaj politika komunumo en la svisa kanton Vaŭdo. Dum la romia epoko la urbo nomiĝis Vibiscus/Viviscus. Ĝi havis 17109 loĝantojn je la 31-a de decembro 2007, kiu nombro kreskis al 18555 ĝis la 31-a de decembro 2012.
La urbo ĉe la nordorienta bordo de la Lago Lemano (ankaŭ "Ĝeneva Lago") antaŭe estis grava komercejo kaj profitis en la 19-a jarcento pro la disvolvo de industrio kaj turismo, kiuj ĝis hodiaŭ estas la ĉefaj kolonoj de la ekonomio. Konata la urbo ankaŭ estas kiel sidejo de la firmao Nestlé SA.
Geografio
Vevey situas sur 383 m super marnivelo, 18 km rektlinie sudokcidente de la kantona ĉefurbo Laŭzano (Lausanne). La urbo etendiĝas ĉe la suda rando de la monto Mont Pèlerin, laŭlonge de la bordo de Lago Lemano, la tiel nomita Vaŭda Riviero, kaj la suda rando de la Vaŭdaj Alpoj. En Vevey la rivero Veveyse alfluas al la Lago Lemano.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 2,38 km², de kiuj 4,6% estas kovritaj de arbaro, 2,9% servas por agrikulturo kaj 89,5% por setlado.
Trafiko
Tra Vevey pasas la kantona ĉefvojo n-ro 9 de Laŭzano al Sempiono-Pasejo kaj komenciĝas la kantona ĉefvojo n-ro 12 al Friburgo kaj Berno. Tra la urbo pasas la svisa aŭtovojo A9, de kiu en nordo de la urbo disbranĉiĝas la svisa aŭtovojo A12. La komunumo disponas pri alveturejoj al ambaŭ aŭtovojoj. La stacidomo de estas fervojnodo inter la trajnlinio de Laŭzano al Brigo kaj diversaj regionaj trajnlinioj kaj funikularo al Monto Pélerin. Krome la urbo disponas pri loka busreto.
Loĝantaro
Kun 17.109 loĝantoj (fine de 2006) Vevey apartenas al la plej grandaj komunumoj de la kantono Vaŭdo; estas la dua plej granda urbo de la aglomeraĵo Vevey-Montreux, kiu entute havas ĉirkaŭ 70.000 loĝantojn. 77,3 % de la loĝantoj estas franc-parolantaj, 5,3 % ital-parolantaj kaj 3,7 % portugal-parolantaj (stato 2000). La loĝantaro de Vevey precipe forte kreskis en la jaroj inter 1940 ĝis 1970. Komence de la 1970-aj jaroj ĝi atingis ĝisnunan maksimumon kun ĉirkaŭ 18.000.
Religio
La granda plejmulto de la loĝantoj de Vevey estas kristanoj. Dum la censo en 2000 ĉirkaŭ 40% estis rom-katolikaj kaj preskaŭ 30% reformitaj. Pli ol 10% apartenas al alia religio, ĉirkaŭ 20% estas senkonfesiaj. En 1980 ankoraŭ pli ol 90 procentoj de la loĝantoj estis kristanoj
Turismo
De la unua duono de la 19-a jarcento Vevey, simile kiel Montreux, rapide disvolviĝis al grava turisma urbo. La unua granda hotelo malfermita en 1842 estis la „Hôtel des Trois Couronnes“ (Hotelo de la Tri Kronoj); en 1867 kaj en 1868 sekvis la „Grand Hôtel de Vevey“ kaj la „Hôtel du Lac“. Grave por la disvolviĝo de la turismo estis trafikaj konektoj realigitaj en la dua duono de la 19-a jarcento: Pro la konstruo de la fervoja linio en 1861, la riparoj de la stratoj kaj la konstruo de ŝip-albordiĝejoj la urbo de nun estis pli facile atingebla eĉ por eksterlandaj gastoj. Plian antaŭenpuŝon kaŭzis la konstruo de montaraj fervojoj al Mont Pèlerin kaj la panoramejo Les Pléiades mallonge post 1900. Plia turista altiraĵo precipe estas la urba promenejo laŭlonge de la tuta lago-bordo ĝis Montreux. Ĝi estas rigardata kiel la plej bela de Svislando.
Famuloj en Vevey
Alia famulo estis hungara komponisto Ede Poldini.
Esperanto en Vevey
En 2012 Vevey gastigis la Ĝeneralan Kunvenon de Svisa Esperanto-Societo. Dum tuta monato aprilo vidiĝis ekspozicio pri Esperanto en Magasins du Monde.
Takehisa Sakamoto
Takehisa Sakamoto (坂本 武久, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Ventforet Kofu.
Trafleksa punkto
En diferenciala kalkulo, trafleksa punkto aŭ punkto trafleksiĝo estas punkto de kurbo je kiu la kurbeco ŝanĝas signon. Trairante la punkton, la kurbo ŝanĝiĝas de estado konveksa suben (pozitiva kurbeco) al konveksa supren (negativa kurbeco), aŭ reen. Se oni imagas stiradon de veturilo laŭ la kurba vojo, la trafleksa punkto estas la punkto je kiu la stirilo estas momente je rekta pozicio estante turnata de maldekstre al dekstre aŭ reen.
Ĉiu el la jenaj kondiĉoj estas ekvivalenta al la pli supre donita difino:
Pro tio ke en trafleksa punkto la unua derivaĵo estas je sia ekstremumo, do la dua derivaĵo f' '(x) estas egala al nulo se ĝi ekzistas, sed la lasta kondiĉo ne estas sufiĉa por difini ĉu la punkto estas trafleksa. Bezonatas ankaŭ ke la de plej suba ordo ne-nula derivaĵo estu de nepara ordo (tria, kvina, kaj tiel plu). Se la de plej suba ordo ne-nula derivaĵo estas de para ordo, la punkto ne estas trafleksa punkto, ekzemplo de la lasta okazo estas funkcio y = x4 je x=0.
Iuj funkcioj ŝanĝas konkavecon ne havante trafleksajn punktojn. Ekzemple, la funkcio 2x2/(x2-1) estas konveksa suben por |x|>1 kaj konveksa supren por |x|<1. Tamen, ĝi ne havas trafleksajn punktojn ĉar 1 kaj -1 estas ne en la domajno de la funkcio.
Klasifiko de trafleksaj punktoj
Ĉiu trafleksa punkto povas ankaŭ esti klasifikita laŭ tio ĉu f'(x) estas nulo aŭ ne nulo.
Sekvas el la difino ke signo de f'(x) je ĉiu flanko de la trafleksa punkto devas esti la sama. Se ĝi estas pozitiva, la punkto estas pligrandiĝanta trafleksa punkto; se ĝi estas negativa, la punkto estas malpligrandiĝanta trafleksa punkto.
Ekzemplo de senmova trafleksa punkto estas la punkto (0, 0) sur grafikaĵo de funkcio y = x3. La tanĝanta rekto estas la x-akso, kiu krucigas la grafikaĵon je ĉi tiu punkto.
Ne-senmova trafleksa punkto povas esti imagita per tio ke la grafikaĵo de y = x3 estas turnita malmulte ĉirkaŭ la fonto (0, 0). La tanĝanta rekto je la fonto ankoraŭ krucigas la grafikaĵon, sed ĝia inklino estas ne nulo.
32939 Nasimi
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la persa mistika poeto Sajid Imadeddine Nassimi (1369–1417), kiu verkis en azerbajĝana, persa kaj araba lingvoj. Li verkis du kolektojn da poemoj (diwan) kaj multenombrajn poemojn. En sia poezio, li esprimas siaj kaj sufiajn kaj hurufiajn sentojn. Lia lirika kaj eleganta stilo faris de li unu el plej elstaraj fruaj majstroj de diwan.
Cocconato
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj.
Eksteraj ligiloj
Aldonu plian bonan bildon, se vi povas!
Atlantic Records
Atlantic Records evoluis post sia fondado en la jaro 1947 al la plej granda sendependa diskeldonejo en Usono, specialiĝinta pri ĵazaj kaj aparte ritmenblusaj, duvopaj kaj soŭlaj sonregistraĵoj. Ĝi estis stilforma kaj influa ankaŭ por la evoluo de ritmenbluso kaj soŭlo. Nuntempe la eldonejo estas filio de Warner Music Group.
Robert Julius Trumpler
Li naskiĝis en Svisio, sed prenis usonan naciecon en 1921.
La unua mondmilito malfruigis tiun projekton. Mobilizita, li devis atendi ĝis majo 1915 permeson de siaj superuloj, por iri en Usonon. Tie li aniĝis al Universitato de Kalifornio kaj ricevis postenon en la observatorio Allegheny kaj poste en la observatorio Lick. Li estis elektita ano de la United States National Academy of Sciences en 1932.
Li estas konata ĉar li trovis, ke la lumeco de la plej malproksimaj globaj stelamasoj estas pli malforta ol antaŭvide, kaj ke la steloj ŝajnis pli ruĝaj. La kialo estas la ĉeesto de interstelaj nuboj tra la galaksioj, kiuj sorbas parton el la lumo. Ĉar la globaj stelamasoj estis utiligataj por estimi la grandon de la Lakta Vojo, tio kuntrenis "malgrandiĝon" de 40% rilate al antaŭaj estimoj.
Li ankaŭ studis kaj katalogis la malfermitajn stelamasojn kaj eltrovas sistemon por klasifiki ilin. Tiu Klasifiko de Trumpler nun ankoraŭ validas.
Honoroj
Oni donis lian nomon al alfrapa kratero sur Luno, kaj al alia sur Marso. La Robert J. Trumpler Award estas premio donacata al aŭtoroj de tezoj taksataj kiel ĉefe gravaj en astronomia fako.
Deino
Deino, estis en la helena mitologio unu el tri maljunulinoj nomataj Graioj, filino de la mara dio Forkiso kaj la mara diino Keto.
Ŝiaj fratinoj nomiĝis Enio kaj Pefredo. Ili estis ankaŭ fratinoj de Gorgonoj.
La heroo Perseo forigis de Graioj ununuran okulon kaj ununuran denton, kiujn ili kune uzadis. Ili devis tiujn ĉi korpopartojn elaĉeti per montro de vojo al nimfoj. Poste li al ili la okulon kaj la denton redonis.
Transprenita kaj malstrikte tradukita de
cs:Deinó
Saint-Joseph-le-Castellas (stacidomo)
Saint-Joseph-le-Castellas estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Marsejlo (inter la 14-a kaj 15-a arondismentoj), en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Lyon-Perrache P1 - Marseille-St-Charles (tra Grenoble) (905000).
Plasselb
Pri la komunumo
Plasselb estas komunumo en la distrikto Sinĝino en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 1013 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Plasselb situas proksimume 11 kilometrojn sudoriente de la kantonĉefurbo Friburgo en la Friburgaj Antaŭalpoj en la valo de la rivero Ĝerino (en al germana lingvo Aegera). La komunumo konsistas el la vilaĝo Plasselb kaj la vilaĝeto Neuhaus (sur alteco de 973 m s.m.), kaj la setlejo Birchi-Hubel (sur alteco de 960 m s.m., konsistanta ĉefe el feriaj domoj).
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 18,12 km², de kiuj 55,5% estas kovritaj de arbaro, 37,1% servas por agrikulturo kaj 4,0% por setlado.
Issoire (stacidomo)
Issoire estas franca stacidomo sur linio - -Courbessac, situanta en  Issoire, en departemento Puy-de-Dôme, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj aŭ aŭtoĉaroj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio St-Germain-des-Fossés - Nîmes-CRB1 (790000).
Plasselb
Trafiko
Tra la komunumo kondukas la kantona ĉefvojo n-ro 178 de Friburgo al Plaffeien. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas apud Friburgo en distanco de proksimume 11 kilometroj. Per la buslinio de Friburgo al Plaffeien la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
En la jaro 1291 la Senjoroj de Ecublens vendis la vilaĝon Plasselb al la episkopo de Laŭzano. Per konkero de Illens en la jaro 1475 kaj aĉeto de la resto en 1486 Plasselb fariĝis havaĵo de la urba ŝtato de Friburgo kaj parto de la Malnova Kamparo de Friburgo. Ĝis 1720 Plasselb apartenis al la paroĥo Plaffeien, poste ĝi fariĝis aparta paroĥo. En la jaro 1971 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Neuhaus estis kunigita kun Plasselb. En la jaro 1994 montfalo detruis la ferivilaĝeton Falli Hölli en la komunumo Plasselb.
Tolosa
Tolosa estas municipo de Hispanio. Ĝi situas en provinco Gipusko kaj en Eŭska Aŭtonoma Komunumo. Ĝi estis fondita en 1256, kaj laŭ la stato de 2015 havis loĝantojn. Tolosa estas internacie konata pro sia pupteatra internacia centro (TOPIC) kiu estas renkontiĝejo por pupteatristoj el la tuta mondo kaj pro Internacia koruso-konkurso.
Geografio
La urbo situas ĉe malĉefa flankvojo de la Jakoba Vojo kaj situas je dudek kvin kilometroj de San Sebastián. La ĉirkaŭaĵo estas montareca kaj estas multaj parkoj (ekzemple parko Zabalarreta) kaj pontoj. Ĝi havas oceanan klimaton. Ĝi situas en la valo de la rivero Oria, apud Uzturre, loka monto. La urba teritorio estas parto de la Reto Natura 2000.
Historio
En 1610 ĝi ludis rolon en la inkvizicia proceso pri la Sorĉistinoj de Zugarramurdi.
Etimologio
Tolosa heredis sian nomon de la franca urbo Tuluzo.
Kulturo
Tolosa estas konata pro siaj nigraj fazeoloj (alubias de Tolosa, Tolosako babarrunak), pro siaj vafloj (Tejas de Tolosa) kaj pro sia karnavalo (Inateriak).
Internacia koruso-konkurso
Ĉiujare ekde 1969 internacia korus-konkurso okazis, ĉiam ĉirkaŭ la 1-a de novembro kun la celo arigi la plej bonajn korusojn de la mondo por ebligi interŝanĝon de stiloj, interpretado, voĉa edukado kaj kulturo de ĉiu lando, sed ankaŭ por konsciigi pri la muzika kaj kultura tradicio de Eŭskio.
Ĝi fariĝis unu el la plej gravaj korusaj eventoj en la mondo kaj ĝis nun preskaŭ diversaj korusoj el la tuta mondo venis al Tolosa.
Festivalo por la Paco
La 19-an de septembro 2020 la LigKomitato de Neregistaraj Organizaĵoj de Unesko organizas tie la Festivalon por la Paco al kiu partoprenas surloke kaj per videaĵoj korusoj el ĉiuj kontinentoj.
20214 Lorikenny
20214 Lorikenny estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lori Kenny, kiu mentoris unu finaliston de la konkurso de sciencaj mezlernejoj Intel Science Talent Search de 2012. Ŝi instruas ĉe la Huntington High School de Huntington (Nov-Jorkio, Usono).
Piolenc
(jen france, okcitane Puegoulen) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Tamás Freund
Tamás Freund [tamAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Freund Tamás estis hungara biologo, profesoro, membro (korespondanta en 1998, ordinara en 2004) de Hungara Scienca Akademio, membro de Academia Europaea, membro de Germana Scienca Akademio.
Tamás Freund  naskiĝis la  1959 en Zirc.
Biografio
Tamás Freund frekventis universitatojn en Szeged kaj Budapeŝto inter 1978-1983. Post la diplomo li eklaboris en la anatomia instituto en Budapeŝto. En la 1980-aj jaroj li esploris en Oksfordo, baldaŭe en aliaj famaj universitatoj. En 1990 li havis postenon en akademia medicina instituto, kie li iĝis direktoro en 2002. Krom tiu posteno li iĝis katedrestro en la katolika universitato en 2003. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1986, li doktoriĝis en 1992 antaŭ la akademio. Li havas edzinon, kiu naskis 2 gefilojn. Li okupiĝis precipe pri memorado en la cerbo. Li ricevis premiojn inter 1991-2013.
Ordo-5 kuba kahelaro
En geometrio, la ordo-5 kuba kahelaro estas unu el kvar regulaj kahelaroj de hiperbola 3-spaco.
En ĉi tiu kahelaro, kvin kuboj ekzisti sur ĉiu rando, kaj 20 kuboj ĉirkaŭ ĉiu vertico. Ĝi estas duala kun la ordo-4 dekduedra kahelaro.
La kahelaro estas simila al la (ordo-4) kuba kahelaro de eŭklida 3-spaco kiu havas 4 kubojn ĉirkaŭ latero, kaj al la 4-hiperkubo kiu havas 3 kubojn ĉirkaŭ latero.
Sant'Ambroggio (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Ponte-Leccia - Calvi (ligne de la Balagne) (996000).
8897 Defelice
8897 Defelice estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio Santa Lucia de Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Aurelio De Felice (1915–1996), itala skulptisto konata por iri "kontraŭ la fluo" en lia kreaĵoj, kiuj aperas en muzeoj ĉie en la mondo.
4081 Tippett
4081 Tippett estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 14-an de septembro 1983 de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la brita komponisto kaj pacifisto Michael Tippett (1905–1998).
Lengnau AG
Lengnau estas komunumo en la distrikto Zurzach de Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 2472 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Lengau situas ĉe la transiro de la Tavolĵuraso en nordo kaj la Svisa Mezlando en sudo ĉe la bordo de la rivero Surbo. La komunumo konsistas el la du vilaĝoj Oberlengau kaj Unterlengnau, kiuj intertempe komplete kunkreskis. Al la komunumo apartenas ankaŭ la setlejoj Degermoos, Himmelrich, Husen kaj Vogelsang.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur arego de 12,67 km², de kiuj 4,77 km² estas kovritaj de arbaro kaj 1,22 km² de konstruaĵoj. La plej alta punkto de la komunumo situas sur alteco de 609 m s.m. sur la monteto Gländ, dum la plej malalta punkto troviĝas sur alteco de 380 m s.m. borde de la rivero Surbo ĉe la komunumlimo al Endingen.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Lengnau limas en nordo al Böbikon, en oriento al Schneisingen, en sudoriento al Ehrendingen, en sudo al Freienwil, en sudokcidento al Obersiggenthal, en okcidento al Endingen, kaj en nordokcidento al Baldingen.
Trafiko
La komunumo Lengnau estas konektita al la publika trafikreto per du poŝtaŭtolinioj, nome de Tegerfelden al Baden kaj de Döttingen al Niederweningen. Komence de la 19-a jarcento ekzistis planoj konstrui fervojlinion tra la Surbvalo, kiel daŭrigo de la linio de Zuriko-Örlikon, kiu finiĝas en en Niederweningen. Sed la projekto dum la 1-a mondmilito en la jaro 1915 estis forlasita pro monomanko.
Tra Lengnau pasas la kantona ĉefvojo n-ro 17 de Döttingen al Dielsdorf.
Historio
La unua dokumenta mencio de Lengnau datiĝas el la jaro 798 kiel Lenginwanc.
En mezepoko ĝis en la 12-a jarcento en Lengnau regis la Barnonoj de Lengnau. Poste la regado apartenis al la Habsburgoj. La malalta jurisdikcio apartenis al la Ordeno de germanaj kavaliroj, krom en Husen, kiu troviĝis sub la malalta jurisdikcio de la Johanitoj. Bienposedantoj estis ankaŭ la Monaĥejo Einsiedeln, la Monaĥejo Sankt-Blasien kaj la Monaĥejo Vetingo.
En la jaro 1415 la Svisa Ĵurkomunumo konkeris Argovion kaj atribuis Lengnau al la voktejo de Ehrendingen en la Grafejo Baden. Dum pogrojmoj en la jaroj 1623 kaj 1633 la judoj estis forpelitaj el la svisaj urboj kaj loĝigitaj en Oberlengnau. La judoj rekte troviĝis sub la administrada respondeco de la vokto en Baden. Ili ne rajtis agrikulturi nek pergajni sian vivon per manlaboro. Sian vivon ili ĉefe pergajnis ĉe la internacia foiro en Zurzach. En la 18-a kaj 19-a jarcento Lengnau kaj ĝia najbara komunumo Endingen estis la ununuraj komunumoj en Svislando, kie judoj rajtis setli. Per rasisma dekreto el la jaro 1776 la loĝorajto por judoj en tuta Svislando estis limigita al la du komunumoj Endingen kaj Lengnau, kiujn ili nokte ne rajtis forlasi, kiu forte limigis la movliberecon de la judoj.
Per la mediacia akto en la jaro 1803 la Kantono Baden estis dissolvita kaj integrita al la nova Kantono Argovio. Lengnau fariĝis komunumo de la argovia distrikto Zurzach.
Flammerans
Flammerans estas franca komunumo, kiu situas en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
Flammerans etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po  homoj laŭ kvadrata kilometro. La komunumo situas en Côte-d'Or, en la nordorienta parto de Burgonjo.
Okcidente laŭ la rivero Saono situas malsekaj herbejoj, ĉirkaŭe la vilaĝo situas agroj kaj oriente situas forsto.
Vidindaĵoj
La preĝejo Sankta Léger (1780-1784), kiu datiĝas el la 18-a jarcento, (1780-1784), enhavas multajn klasitajn meblojn.
La kastelo el 18-a jarcento (ekde 1746) alpartenas nun al la sinjoro Qi Wang.
Coggiola
Coggiola estas komunumo de Italio.
Flammerans
Naturo
En la komunumo vivas aŭ vivis interesaj specioj kiel : Adenocarpus complicatus, Drosera rotundifolia, Eriophorum vaginatum, Gaudinia fragilis, Thysselinum palustre, Calamagrostis canescens, Rhynchospora alba.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 1 voĉon (0,82 %) en 2009 kaj 1 voĉon (0,85 %) en 2014.
Stacio Kujō (Kioto)
Stacio Kujō (japane: 九条駅 [Kuĝō-eki], angle: Kujō Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Minami, Kioto, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Kiota Urba Subtera Fervojo: Linio Karasuma.
Preĝejo Sanktaj Kosmaso kaj Damiano (Meggyeskovácsi)
La preĝejo Sanktaj Kosmaso kaj Damiano estas romkatolika historia monumento en vilaĝo Meggyeskovácsi (Hungario).