cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weinstadt
Weinstadt - prononco, signifo "vina urbo" - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rems-Murr kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la urbo havis  loĝantojn. La landa ĉefurbo Stutgarto situas proksimume 15 kilometrojn okcidente.
Béla Jánszky
Biografio
Béla Jánszky akiris arkitekturan diplomon en Reĝa Teknikuniversitato József en 1906. Lia ĉefinstruisto estis Frigyes Schulek. Jam pli frue en 1905 li studvojaĝis al Transilvanio, baldaŭ al Skandinavio kaj Germanio (1907), Londono kaj Parizo (1908), Rusio (1912). Komence li projektis ekspoziciajn pavilonojn kaj li laboris en oficejo de József Fischer (1873). En 1912 li estis unu el la fondintoj de la Artistkolonio (Kecskemét), kie li projektis la necesajn domojn, poste li gvidis la rekonstruojn en Kecskemét depost la tertremo. Ekde tiam li ofte laboris kun Tibor Szivessy.
Weinstadt
La urba komunumo konsistas el la historie sendependaj loĝlokoj Beutelsbach (iom pli ol 8 000 loĝantoj) kun vilaĝeto Benzach, Endersbach  (iom pli ol 7 000 loĝantoj), Großheppach  (iom pli ol 4 000 loĝantoj) kun vilaĝeto Gundelsbach, Schnait  (iom pli ol 3 000 loĝantoj) kun vilaĝeto Baach, kaj Strümpfelbach  (iom pli ol 2 000 loĝantoj), kaj havas urbajn rajtojn ekde 1976.
Historiaj konstruaĵoj
La plej grava konstruaĵo kaj simbolo de la urbo estas la historia kristana preĝejo Stiftskirche en la loĝloko Beutelsbach, la antaŭa tomboloko de la nobela dinastio Virtembergo. La nuna preĝejo estis konstruita ĉirkaŭ 1522, sed la kerno estas pli malnova.
La paroĥa kirko de la loĝloko Endersbach estas malfru-gotika iama fortika kristana preĝejo kies navo estis konstruita en 1468. La ĥorejo kaj sakristio datiĝas de 1491, la turo estis konstruita en 1769. Ekde la jaro 1730 la navo estas barokstila.
La kristana preĝejo de la loĝloko Schnait estas pli lastatempa. Ĝi estis konstruita nur en 1748 kiel tielnomita "galeria halo". En la loĝloko ankaŭ videblas la tri kasteloj de la nobela gento Gaisberg, kiuj estis konstruitaj inter 1500 kaj 1600.
La paroĥa kirko de la loĝloko Strümpfelbach estas malfru-gotika ĥoreja turo, kiu estis vastigita en 1784. Krome, la loĝloko ofertas multajn trabfakajn domojn - aparte belan fasadon havas la historia urbodomo.
Kulturo
Pri la kvar muzeoj de la urbo vidu prezenteton en la fotaro sube, same pri la vojo de skulptaĵoj de la skulptisto Fritz Nuss en la vitejoj ĉirkaŭ la loĝloko Strümpfelbach. En ĉiuj kvin loĝlokoj ekzistas festohaloj, en kiuj okazas koncertoj, teatraĵoj kaj aliaj kulturaj eventoj.
Kazuma Ikarino
Kazuma Ikarino (碇野 壱馬, n. ) estas japana futbalisto.
Insulo Kavaŭ
La insulo Kavaŭ aŭ Kawau estas insulo en la Golfo Hauraki, ĉe la nordorienta marbordo de la Norda Insulo de Novzelando. Ĉe ties plej proksima punkto ĝi kuŝas je 1.4 km ĉe la marbordo de la Nordaŭklanda Duoninsulo, ĝuste sude de la Tawharanui Duoninsulo, kaj ĉirkaŭ 8 km per marveturado el Sandspit Wharf, kaj ŝirmas la golfon Kawau aŭ Kavaŭ nordoriente de Warkworth. Ĝi kuŝas 40 km norde de Aŭklando. La Mansion House en la Historia Rezervejo Insulo Kavaŭ estas grava historia turisma allogo. Preskaŭ ĉiu bieno en la insulo havas rektajn alirojn al la maro. Estas nur du mallongaj ŝoseetoj por la setlejoj de Schoolhouse Bay kaj South Cove, kaj plej homoj havas privatajn padojn.
La insulo havas nomon laŭ la maoria vorto por la kormoranoj.
Tom O'Carroll
Tom O'CARROLL (naskiĝis en Warwickshire, Britio, la 9an de aŭgusto 1945) estas verkisto, ĵurnalisto kaj pedofilia aktivisto kun duobla ŝtataneco irlanda kaj brita. Inter 1977 kaj 1979 li estis prezidanto kaj videbla vizaĝo de la organizaĵo Paedophile Information Exchange (PIE), kiu kampanjis por anstataŭigi la leĝojn pri aĝo de konsento per pli fleksebla kaj liberala leĝa kadro. Pli poste li estis elstara membro de la grupo Ipce, antaŭe nomita International Paedophile and Child Emancipation. Publikigis du librojn: Paedophilia: The Radical Case, lia plej rimarkinda verko, persona rakonto pri kiel li venis aparteni al PIE kaj pri lia laboro en tiu ĉi organizaĵo, kaj ankaŭ polemika analizo pri la etiko de la pedofilio; kaj Michael Jackson’s Dangerous Liaisons, ĝisfunda studo pri la rilatoj de la kantisto Michael Jackson kun adoleskantaj knaboj. Kunlaboris kiel ĵurnalisto en diversaj amaskomunikiloj, publikigante kronikojn, eseojn, kritikojn pri televido kaj kino kaj recenzojn pri libroj. Estis enkarcerigita tri fojojn de la brita registaro sub tre dubindaj akuzoj.
Infanaĝo kaj edukado
Tom O'Carroll naskiĝis la 9-an de aŭgusto 1945 en Warwickshire, Anglio. Lia patro estis teknika inĝeniero kaj lia patrino dommastrino. O'Carroll kaj lia pli aĝa frato estis edukitaj en la urbo Coventry, kie ili frekventis publikajn lernejojn. La familia medio estis stabila kaj ama. Oni enplantis ĉe ili la gravecon de edukado kaj ambaŭ knaboj eniris en la universitaton. O'Carroll studis historion ĉe la Universitato de Lancaster kaj pedagogio kiel postdiplomito ĉe la Universitato de Kembriĝo, sekvante sian fraton ĉe la Downing College de Kambriĝo. Pli poste, dum sia restado en prizono, O'Carroll obtenis altnivelan majstro-diplomon pri filozofio laŭ la Open University.
Kariero
Li komencis sian karieron kiel instruisto, profesio en kiu li pasigis tri jarojn fine de la 1960aj, ĝis veni en konflikton kun la aŭtoritatoj pro lia senkaŝa amo al unu el liaj lernantoj, 13-jara knabo. Tio ĉi kaŭzis skandalon, kiu motivis lian maldungon. Ege afliktita persone kaj profesie, li komencis verki kiel pasia petego kaj katarso. La rezultanta romano, The Operation –ekzerco de sciencfikcio bazita sur la temo de la tiam freŝa kirurgio de transplanto (mezaĝa profesoro, diskreta pedofilo, mortas dispecigita pro survoja akcidento; lian cerbon oni transplantas en la korpon de 10-jara knabo mortinta pro cerba malsano), estis neniam publikigota, sed tiu ĉi verko, skribita inter 1970 kaj 1971, signis la komencon de granda pasio persona kaj "politika" manifestota per diversaj literaturaj formoj.
Komencinte labori kiel raportisto en loka ĵurnalo, Leicester Mercury, plej granda parto el la profesia kariero de O'Carroll konsistos de tiam en observi kaj verki, kun prefero por la rakonta ĵurnalismo –kronikoj, eseoj, televida kaj kina recenzoj, libroj. Maldungita denove en 1974, ĉi-foje pro lia pasinteco dum li laboris kiel voluntulo en junulara klubo –loka politikisto lin kaŭzis problemoj, kiuj tuŝis tion kaj lian okupon en la ĵurnalo–, li eniris en la Open University kiel gazetara agento.
Estis dum tiuj jaroj, ke O'Carroll fariĝis membro de Paedophile Information Exchange kaj siatempe ĝia prezidanto. Lastinstance, tio ĉi rezultigis skandalon ankoraŭ pli grandan kaj kun pli da publika resono en 1978, kio kaŭzis lian maldungon el la universitato kaj enkarcerigo pro "konspirado por korupti la publikan moralon". Tiuj jaroj ankaŭ estis atestoj de la apero de lia unua libro, Paedophilia: The Radical Case, en 1980.
Pasos multaj jaroj ĝis la aferoj kvietiĝos sufiĉe por ke O'Carroll trovu novan okupon. Estis jaroj da aŭstereco, dum kiuj li batalis por resolventiĝi profesiante kiel fantomverkisto kaj farante diskretajn kaj hazardajn laborojn, precipe kiel sendependa teknika redaktisto.
Kiel eldonkorektisto li montris grandan talenton kiam sia malfacila pasinteco povis resti kovrita per malhela vualo. Tamen, tiaspeca okupo en la ĵurnalo Wakefield Express finiĝis per plia maldungo en 1994. Tiutempe sindikata reprezentanto kaj dungista negocanto en la Nacia Unio de Ĵurnalistoj, O'Carroll estis objekto de la skandalgazetoj post la anonco de lia partopreno en la ĉiujara kongreso de la unio, kaj lia maldungo iĝis neevitebla kiam lia karcera pasinteco fariĝis publika.
La lasta kaj pli daŭra okupo de O'Carroll estis la sep jaroj, kiujn li trapasis de 1994 ĝis 2001 kiel eldonkorektisto por Gulf Times, ĵurnalo en la angla de Doho, Kataro. Tiu ĉi ankaŭ finiĝis laŭ la establita modelo: li estis maldungita post esti identigita kiel pedofilo en la paĝoj de sensaciisma ĵurnalo, ĉi-foje News of the World. Lia oponanto, ĉi-foje, estis la fama kaj ĉefa esplora ĵurnalisto de la gazeto, Mazher Mahmoud, ankaŭ konata kiel la "falsa ŝejko".
Mahmoud kaj sia skipo ricevis stukaĉadon, ke O'Carroll estus feriinta en naturisma centro en Francio kaj ili iris kun li tien en sekreto ŝajnigante sin naturistoj kun la celo amikumi kun O'Carroll kaj elpumpi el li kompromitajn informojn koncerne pedofilion. Tiu ĉi ne sin lasis trompi, sed tio ne malhelpis, ke la fotisto de Mahmoud kaptis fotaĵon kun long-atinga objektivo de iu nuda O'Carroll supoze ludanta kun 10-jara knabo (li kaj la knabo tutsimple estis kune en la duŝejoj apud la naĝejo de la centro) kaj publikigis historion bazitan nur sur insinuoj kaj falsaĵoj kun la antaŭaĵoj de O'Carroll en PIE kaj en la prizono kiel fono.
Ĉirkaŭ 60-jaraĝa tiutempe, O'Carroll neniam plu laboros kiel gazetara kunlaboranto. La sekva jardeko estos por li konstanta batalo kontraŭ la ŝajne senfinaj leĝaj reperkutoj estigintaj pro la historio de la falsa ŝejko. Malgraŭ tio, meze de tiuj problemoj, li sin dediĉis dokumentiĝi por sia konkludiga studo pri la intimaj amik-rilatoj de la Reĝo de l' Popo kun knaboj, Michael Jackson’s Dangerous Liaisons, aperonta en 2010.
Sekseco kaj rilatoj
Konsciiĝinte en la aĝo de 10 jaroj pri lia seksaltiro al knaboj kaj estante 16-jaraĝa pri lia manko de intereso pri la kontraŭa sekso, O'Carroll adoptis unue konservativan sintenon, taksante sian situacion kiel problemon resolvenda gajnante sperton kun knabinoj; aŭ, en la okazo ne sukcedi, per medicina kuracado. Estante universitatano li havis mallongan gefianĉecon, sed la rilato fiaskis, samkiel pluraj aliaj, pro lia decido ne kaŝi sian seksan orientiĝon al la virinoj kun kiu li duopis.
En la aĝo de 20 jaroj estiĝis ĉe li seksaltiro al antaŭadoleskaj knabinoj kiu surprizis lin kiel nova elemento, sed evidentis, ke neniu el ambaŭ genroj altiris al li preter pubereco. Fariĝinte 30-jara li estis certa, ke li ne volis ian paran rilaton kun alia plenkreskulo, kaj ekde tiam li rezignaciis al fraŭleco.
Kvankam la reago de O'Carroll antaŭ sia propra sekseco estis de maltrankvilo kaj ĉagreno atinginte plenkreskaĝon, liaj ideoj prenis optimisman kaj radikalan direkton kiam li komencis malkovri la tolereman sintenon rilate al sekseco de kulturoj en kiuj la infanoj ne estis/estas rigardataj kiel "senkulpecaj" kaj senseksaj, kaj eĉ la seksa intimeco inter plenkreskuloj kaj infanoj estis/estas konsiderata kiel normala.
Lia enkonduko en tiu nova mondo de ŝanĝoj ŝuldiĝis grandparte al la verkisto Angus Stewart, kun kiu li konatiĝis kiel admiranto ĉe lia domo en Oxfordshire (Anglio), post la legado de Sandel, romano de Stewart de 1968 pri la amrilato inter juna universitatano kaj ĥor-infano. Tiutempe Stewart pasigis multon el sia tempo en Maroko, kie li mem havis antaŭadoleskajn amantojn.
Tom O'Carroll neniam asertis (kio estus danĝera) aŭ neis publike esti havinta rilatojn kun neplenkreskuloj. Neniam estis, krom tio, iu ajn denunco ĉi-rilate. La alta grado de kontrolo al kiu li estis submetata de la polico kaj amaskomunikiloj dum pluraj jardekoj sugestas abstinadon aŭ gradon de diskreteco kiu neniam estis en aliaj aspektoj de lia vivo. Oni spekulativis, ke la dediĉo "To A and Z, with love" de lia libro Paedophilia: The Radical Case povus aludi al knaboj kun kiuj li povintus havi ian intiman rilaton.
Aktivismo
La 'seksa revolucio' de la fino de la jardeko de la 1960aj kaj komenco de la 1970aj estis tempo kiam O'Carroll kaj multaj aliaj –inkluzive de filozofoj kiel Michel Foucault, Jacques Derrida kaj Louis Althusser, aŭ la iama komunisma revoluciisto Daniel Cohn-Bendit– komprenis, ke la seksa liberigado de la infanoj kaj la nuligo de la aĝo de konsento estis aferoj submetendaj al agado kaj debato. La kreskanta movado por la geja liberigado de tiuj jaroj havigis la modelon kiu inspiris la kreon de Paedophile Information Exchange en Britio en 1974, grupo kiun O'Carroll aliĝis la saman jaron.
Li baldaŭ komencis engaĝiĝi en la Organiza Komitato kaj fariĝis unue sekretario kaj poste prezidanto. Tiutempe gazetara agento laŭ la Open University kaj kun sperto kiel ĵurnalisto, O'Carroll okupiĝis pri la promocia kampanjo de PIE, celanta montri ke la reformoj de la leĝaro proponataj de la organizaĵo estis bone dokumentitaj kaj ja sufiĉe moderaj. O'Carroll, samkiel sia antauxulo ĉe la prezidanteco, Keith Hose, pensis, ke grupo kampanjianta en malfermita kaj energia maniero ne estus facile rigardata kiel nura vualo por krimaj aktivaĵoj –kio jam okazis al la frata grupo Paedophile Action for Liberation, kiu fiskis pro la atakoj de la skandal-gazetoj.
Komence la rezultoj ne estis malbonaj. En 1976 O'Carroll obtenis gravan projekcion farinte diskurson pri la uzo de kemia kastrado por pedofiloj fronte al la Nacia Konsilantaro pri Civilaj Liberecoj (NCCL, laŭ ĝia siglo en la angla; nun Liberty), atingante rezolucion por kondamni tiun formon de "kuracado". Li ankaŭ estis membro de la subkomitato pri samseksemaj rajtoj de NCCL. Oni povus subteni, ke tiu estis la adekvata nivelo de aktivismo, ĝenerale adresita al institucioj kaj medioj liberalaj kaj liberecanaj. Sed O'Carroll iris tro rapide kaj malproksime, energie serĉante la atenton de ĉiuj medioj, inkluzive de la plej furiozaj sensaciismaj ĵurnaloj.
Priskribita de la direktoro de The Guardian Alan Rusbridger kiel havanta "evidentan spriton por publico" en lia rolo kiel proparolanto de PIE, li sendube sukcesis konatigi la grupon en 1977, sed je alta kosto. Somero de eventoj en kiuj PIE estis implikata ŝprucigis tagon post tago, dum pluraj monatoj, la frontajn paĝojn de la tuta nacia gazetaro, kun speciala atento al lia partopreno en la kongreso en Nottingham de Campaign for Homosexual Equality, en la kongreso en Swansea de la Brita Societo pri Psikologio pri "Amo kaj altiro" kaj en malferma renkontiĝo de PIE ĉe la Conway Hall de Londono. Oni ankaŭ oferis plurfoje al O'Carroll partopreni en aliaj debat-programoj (li eĉ ricevis prestiĝan inviton por fari diskurson ĉe la historia societo de debato Oxford Union ), sed poste oni subite retiris al li la invitojn kiam la sociaj protestoj minacis translimiĝi.
Pli poste O'Carroll estis nomita inter ĝiaj "personoj de la jaro" fare de la ĵurnalo Sunday Times, sed lia reklama taktiko estis tre malbone prikalkulita. La sensaciisma gazetaro nur fokusiĝis sur la skandala ebleco, ke la seksrilatoj kun infanoj "apenaŭ kvar-jaraj" estu teorie permesataj konforme al la programo de PIE, dum la vastaj protektaj rimedoj inkludataj en ĝiaj proponoj estis tute ignoritaj. Oni larĝe atingis la agnoskon de PIE, sed nur en la senco de skandalo kaj fifamo, kiuj baldaŭ igis la organizaĵon atakebla sub la diskreditigitaj leĝoj pri konspirado.
Spite al tio, la populareco de PIE donis du rimarkindajn fruktojn. En 1978, la psikologoj Glenn Wilson kaj David Cox sin turnis al la grupo kun la peto studi ĝian membraron sub la aŭspicioj de la Instituto pri Psikiatrio de Londono. Kun aprobo de O'Carroll kaj de la plenum-komitato de PIE, tiuj esploristoj faris studon pri la membraro de PIE, kiu rezultigis libron nomitan The Child-Lovers: A Study of Paedophilies in Society. Tio ja estis grava avanco fronte al la antaŭaj esploroj, bazitaj preskaŭ entute sur klinikaj kaj juraj samploj malmulte reprezentativaj. La alia granda pozitiva rezulto estis tio, ke la eldonejo Peter Owen sin adresis al O'Carroll por peti de li, ke li skribu sian propran libron, publikigota en 1980 kiel Paedophilia: The Radical Case.
En malpli pozitiva maniero, O'Carroll estis maldungita de la Open University pro supoze diskreditigi ĝin, kaj baldaŭ, inter 1981 kaj 1982, kondamnita al du jaroj da malliberigo pro "konspirado por korupti la publikan moralon". Seniluziigita, diskreditigita kaj senlabora, li pasigos la plej grandan parton de la sekvaj du jardekoj en mallumo, simple provante vivteni sin diskrete.
Fine de la 1990aj jaroj, malnova lia amiko, iama armea oficiro, ordonis lin, ke li emeritiĝu ("Estas via devo") por kunlabori postkulise en pluraj televidelsendoj pri pedofilio, inkluzive de la serio Witness de Dea Birkett por Channel 4 kaj la fama falsa dokumenta filmo satirika Brass Eye, elsendita en 2001. En 2003 li estis fronte al la kameraoj por konfronto kun la aktivulino kontraŭ la infana misuzo Esther Rantzen en la nokta debat-programo After Dark.
Tiu sama militanta armeano estis ankaŭ rekrutonta O'Carroll por la okcidenta fronto: en Nederlando li komencis labori por Internacia Emancipado Infana kaj Pedofilia (International Pedophile and Child Emancipation; IPCE, laŭ ĝia siglo en la angla); en Francio li partoprenis en rimarkinda maniero en du kongresoj en Parizo, tiu de la Internacia Akademio pri Seksa Esplorado (2000) kaj en la Monda Kongreso pri Seksologio (2001). Tiuj kongresoj signis la komencon de kontinuaj kontaktoj kun elstaraj akademiaj kaj klinikaj eminentuloj kiuj helpos multe por certigi, ke lia libro pri la sekseco de Michael Jackson ricevu la atenton de fakaj kritikistoj.
Nuntempe, pere de sia blogo Heretic TOC, Tom O'Carroll tenas tion, kion li difinas kiel "diskurso de rezistado" pri pedofilio.
Enkarcerigo
En 1981 li estis kondamnita pro "konspirado por korupti la publikan moralon" pro la rubriko de kontaktoj de la revuo de PIE Understanding Paedophilia kaj verdiktita al puno de du jaroj da malliberigo. Li plenumis sian punon, finfine da 16 monatoj pro la tiam valida normativo de reduktado pro bona konduto al triono de la verdiktita puno, en tri malsamaj prizonoj: Wormwood Scrubs, Wandsworth kaj Lewes. Kvankam li plenumis la kondiĉojn por peti la liberecon sub kondiĉoj post 12 monatoj da enkarcerigo, tiu ĉi estis al li malakceptita. Dum lia restado en prizono li estis tri fojojn fizike atakita. En unu li ricevis pugnobaton sur la visaĝon estante en la supro de fera ŝtuparo dum li portis pleton por manĝaĵo, kiu lanĝis lin kap-antaŭe ĝis la fino en spektakleca maniero. Li estis sendifekta.
«Baristero» (angla advokato) de la akuzo pri konspirado, Peter Thornton, pli poste Konsilanto de la Reĝino kaj dekana distrikta juĝisto, verkis pri tio en la sekva jaro en Rights, la ĵurnalo de la Nacia Konsilantaro pri Civilaj Liberecoj (poste Liberty). Thornton kritikis la akuzojn, siaopinie “tre malproksimaj de iu ajn tuŝebla leĝo-rompo”, kaj asertis ke O'Carroll estis kondamnita sub malmultaj indikaĵoj. Krom tio, Dan Franklin, eldoninto de Paedophilia: The Radical Case, verkis epilogon por la usona eldono pri la du juĝoj kontraŭ O'Carroll en la brita Centra Krima Kortumo (okazinta la dua post montri sin en malkonsento la juĝantaro de la unua) kaj enkarcerigo. Franklin, kiu pli poste fariĝis, laŭ recenzo en la ĵurnalo The Guardian, “la eldona giganto de la furor-verkistoj en Britio”, diris ke la aŭtoritatoj “sin montris rezolutaj puni tiun ĉi inteligentan kaj elokventan viron je la limo de ilia povo”. Franklin citis komentariistojn de la tempo, inter ili Alan Watkins de The Observer, kiu deklaris ke O’Carroll estis punita fakte nur pro kampanji por modifi la leĝaron.
En 2002 li havis denove leĝajn malfacilaĵojn, ĉi-foje sub akuzo malobservi la malpermeson importi obscenajn fotaĵojn de infanoj el Kataro. Li estis kondamnita al puno de naŭ monatoj da malliberigo surbaze de tri bildoj, verdikto nuligota de la Apelacia Tribunalo, kiu taksis ke la esplor-juĝisto estis tro kondiĉita pro la aktivismo de O'Carroll. La fotaĵoj estis priskribitaj en la verdikto kiel havantaj "la kvaliton de obscenaj en la kunteksto en kiu ili estis kaptitaj, sed (...) similaj al tiuj, kiuj kelkaj gepatroj povas ja fari al siaj filoj en tute senkulpeca maniero".
En nova aŭdienco, ĉi-foje por apelacii la kondamnon, ne la verdikton, oni rifuzis al O'Carroll apelacii fronte al unika juĝanto. Tio ja ne malhelpis al li apelacii fronte al ĉambro kun tri juĝistoj, eĉ se tio signifis, ke la ŝtato ne financos lian defendon. Konvinkita, ke li ne malobservis la leĝon (li ĉiam pensis, ke la fotaĵoj ne estis obscenaj; la leĝo postulis krome, ke li scius ke la fotaĵoj importitaj estas nelicaj), decidis prepari sian propran apelacion kaj reprezenti sin mem en la Reĝaj Tribunaloj de Justico.
Eldirinte verdikton, la juĝisto Tom Crowther diris, ke O'Carroll estas "defendanto fordonita, entuziasma kaj tre bone informata de tio, kion li konsideras senkulpeca kaj ne misuza plezuro rigardi fotografiojn de nudaj infanoj. Li eldiras argumentojn filozofiajn, sociajn kaj artajn pri tio kion ni konsideras kiel malgrava rilate al tio, kio estas por ni du juraj demandoj: (1) Ĉu la juĝo kaj la enketado disvolviĝis korekte? (2) Ĉu la konvinkoj estas solidaj?". Surbaze de tiuj demandoj la apelacio estis rifuzita.
Ankoraŭ ne kontenta, O'Carroll apelaciis refoje, denove reprezentante sin mem, ĉi-foje fronte al la Eŭropa Kortumo pri Homaj Rajtoj, kie la afero estis solvita fare de ĉambro kun sep juĝistoj en 2005. O'Carroll argumentis, ke la jurisprudenca difino pri "obscena" estis tro svaga kaj sekve kontraŭa al la Eŭropa Konvencio pri Homaj Rajtoj. En 9-paĝa verdikto la tribunalo montris sin en malakordo, tiel do la kondamno fariĝis definitiva.
En januaro de la sekva jaro, 2006, O'Carroll estis denove arestita, ĉi-foje sub suspekto de konspirado por distribui obscenajn fotaxojn de infanoj, post havigi al sekreta agento de la Metropola Polico de Londono kolekton da bildoj de infana pornografio obtenita el alia akuzato pro la samaj faktoj. En junio 2006 li estis formale kulpigita sub akuzoj pri infana pornografio. En septembro li agnoskis esti distribuinta obscenajn bildojn de infanoj. En decembro li estis kondamnita al du jaroj kaj duono da malliberigo fare de la Supera Tribunalo.
Kiel en pluraj postjarmilaj operacoj implikantaj la sekretan laboron de la brita polico, la motivoj kaj metodoj de tiu ĉi, nomita Operaco Glenlivet, estis tre diskuteblaj. Tamen, kiel tro kutime, la raportoj de la gazetaro pri la afero diris nenion koncerne la defendon de tiu ĉi historio; ankaŭ ne la amaskomunikiloj informiĝis multe en publika aŭdienco pri la disvolviĝo de la afero.
Persona vivo
Ofte vidita sidanta en trankvila angulo de taverno, absorbita de lia The Guardian kun trink-poto da bona biero kiel sola akompananto, O'Carroll povas ja esti facile prenita por "solulo"; ne el la frenezaj kaj danĝeraj, sed li ja ŝajnas maljuna kaj malriĉa ulo, kiu perdis sian amatan edzinon antaŭ nelonge. Tiu ĉi estas anonima kaj diskreta distraĵo kiun li tre ŝatas, ĉar donas al li tempon kaj spacon por pensi.
Tiu ĉi estas nun lia vivo, ĝenerale: vivo kiun li pasigas pensante kaj intense fordonita iel tiel al vortoj, kun ĵurnalo, kun libro aŭ fronte al ekrano de komputilo. Iam li faris ne malmultajn vojaĝojn tra la mondo por trankviliĝi kaj pripensi, dum kiuj li lernis (kvankam poste forgesis grandparte) kelkajn lingvojn je relative bona konversacio nivelo –franca, germana, noruega kaj hispana, sed neniam araba, malgraŭ tio, ke li loĝis en Kataro dum sep jaroj. Tiu ĉi estis ĉiam "provizora" nomumo, tiel ke li neniam venis lerni la lingvon. Iel ajn, en tiu ĉi lando kie li laboris kiel invitito, la unua lingvo de siaj kolegoj de Gulf Times, krom taksiistoj, butikistoj, kelneroj de lia trinkejo ĉe Doha Club, kaj aliaj amikoj, estis ordinare la malajala, hindia, urdua, kannada, maratha, konkania, telugua aŭ, venataj el aliaj punktoj, la tagaloga aŭ iu alia inter multaj.
Tamen li esprimis sian respekton al islamo leginte la Koranon de la komenco ĝis la fino, kio kondukis lin fari la samon kun la Biblio. Kvankam dum lia infanaĝo li estis fervora kredanto, eĉ prozelito dum mallonga spaco da tempo, O'Carroll ne turnis multe sian atenton al la skriboj de sia religio de la juneco ekde li forlasis sian fidon estante adoleskanto. Tiu ĉi reveno al la Biblio rezultigis du eseojn, kiuj komencis kiel dialogo kun kristana damo usona pri la seksaj malobeoj de la prezidanto Bill Clinton. Li tiom fieras pri tiuj eseoj, kiom pri la plejparto de sia publikigita verkaro.
Li ankaŭ estas, aŭ kutime estas, fort-vola sed netalenta ŝak-ludanto; eĉ tiel, unufoje li sukcesis travivi per honoriga pato al la monda ĉampiono Vasily Smyslov en simultana ludo.
Skvaŝo kaj naĝado tenas lin jam de longe en bona fizika stato. Nuntempe (2012), kun 66 jaroj, li frekventas la gimnastejon du fojojn posemajne por fari ekzercado, kaj se la vetero estas sufiĉe adekvata, lia granda pasio estas piede promeni tra la monta zono proksime de sia domo en Kumbrio, kelkfoje akompanata de amikoj venantaj el la tuta mondo por fari al li etan viziton.
NGC 6970
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Preĝejo Ĉieliro de Maria (Nyírbéltek)
La preĝejo Ĉieliro de Maria estas romkatolika Monumento historia en Nyírbéltek.
Historio
La romanika kirko konstruiĝis en 1222, sed ĝi jam en 1241 iom detruiĝis fare de tataroj. Poste oni renovigis ĝin kaj en la 15-a jarcento oni trakonstruis ĝin al gotika kirko. En 1777 ĝi parte estis trakonstruita, sed ĝuste post jardeko la preĝejo kune kun la vilaĝo bruldetruiĝis, kiun denova trakonstruo sekvis. Denova trakonstruo okazis en 1888, tiam oni konstruis sakristion. En la 1920-aj jaroj oni pligrandigis la preĝejon, tiam ankaŭ malgranda kvadrata turo konstruiĝis. La orgeno estas aŭdebla ekde 1938.
Konstruaĵo
La konstruaĵo staras sola. La unusola navo estas brikoforma, kiu finiĝas en rekta sanktejo. Pilastroj apogas la eksterajn murojn. La enirejo situas sub la turo. Interne arkeologoj trovis freskojn en 1957, kiuj estis pentritaj ĉ. 1420. Ĝi prezentas Golgoton kun ĉevalistoj, dekstre estas videblaj la 12 apostoloj.
Kermeso okazas la 15-an de aŭgusto.
Krisztina Máté
Krisztina Máté [kristina], laŭ hungarlingve kutima nomordo Máté Krisztina estas hungara prezentisto, altlerneja instruisto. Ŝia edzo estis András Bárdos.
Krisztina Máté naskiĝis la  en Siófok.
Biografio
Krisztina Máté maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, sed ekde 1987 ŝi partoprenis en lokaj televidaj programoj, pli poste en loka studio de Hungara Televizio en Pécs. Ŝi akiris estetikan diplomon en Scienca Universitato Janus Pannonius en 1994, prezentistan diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1997. Ŝiaj plej gravaj instruistoj estis Ádám Horváth kaj Tamás Vitray. Ekde 1995 ŝi estis prezentisto en la Hungara Televizio, baldaŭ en aliaj privataj televizioj. Ŝi akiris sciencan gradon DLA en 2003. Ekde 2010 ŝi instruis en Altlernejo János Kodolányi, ekde 2018 en la Teatra Altlernejo (intertempe levita al universitato). Ekde 2019 ŝi estis produktoro. Ŝi ricevis premiojn en 1998 kaj 2006. Ŝi edziniĝis en 2001, ŝi naskis 2 gefilojn en 2004 kaj 2007.
Weischütz
Weischütz estas ekse administre sendependa komunumo kaj ekde la 1-a de julio 2009 parto de la komunumo Freyburg (Unstrut) en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Burgenland de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la jaro 2007 la loĝloko havis 176 loĝantojn.
Soubise
Soubise [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 2,909 loĝantojn en la jaro 2010.
Geografio
Soubise troviĝas ĉe la rivero Charente, kelkajn kilometrojn oriente de ĝia enfluejo. Ĝi najbaras la komunumojn Rochefort trans la rivero, Échillais, Saint-Agnant, Beaugeay, Moëze kaj Saint-Nazaire-sur-Charente.
Make
Make estas (uniks-devena) programo por faciligi iom kompleksajn ripeteblajn taskojn, ekz. la tradukadon kaj ligon de programoj. Por tion fari ĝi havas enkonstruitajn ĝeneralajn regulojn kaj oni kutime provizas pliajn dediĉitajn regulojn. La tuta regularo diras, kiel oni devas konstrui unuopajn programojn. Ĝi permesas refari nur tiujn paŝojn, kies antaŭkondiĉoj ŝanĝiĝis ekde la lasta fojo.
Historio
Make origine estis kreita de d-ro Stuart I. Feldman, en 1977. Tiam li laboris ĉe Bell Labs.
Ekde tiam pluraj variaĵoj estis kreitaj, inter la plej konataj estas tiuj de BSD kaj de GNU.
Jun Ichimori
Jun Ichimori (一森 純, n. ) estas japana futbalisto.
Keita Furusawa
Keita Furusawa (古澤 慶太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC.
Noventa Padovana
Noventa Padovana estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Padovo kaj la historia regiono Veneto, nordokcidente de la Adriatika Maro.
NGC 6971
NGC 6971 (aliaj indikoj — UGC 11637, MCG 1-53-2, ZWG 400.3, PGC 65462) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(14408) 1991 PC16
(14408) 1991 PC16 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Henry E. Holt elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Noventa Vicentina
Noventa Vicentina estas komunumo de Italio.
Takuto Haraguchi
Takuto Haraguchi (原口 拓人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC kaj Gainare Tottori.
Weisel (distrikto Rhein-Lahn)
Weisel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Slobozia ĉe Dnestro
Slobozia (ruse: Слободзея) estas urbo en suda Ĉednestrio situante ĉe la fluvo Dnestro. Ĝi ankaŭ estas la ĉefurbo de samnoma distrikto havinte 17.780 loĝantojn en la 1.1.2005.
Historio
Ĝia unua mencio estis en la fino de la 17-a jarcento; oficialan statuson urban ĝi havas ekde 2002. La nuna urbo estiĝis per la unuiĝo de du memstaraj komunumoj, Slobodseja Russkaja (de ruslingvanoj) kaj Slobodseja Moldavskaja (de rumanlingvanoj), en la jaro 1972-a. En la kuro de la 20-a jarcento miksiĝo interetna fariĝis. La nuna centro kun urbodomo kaj la plejmulto de magazenoj troviĝas en la pli rumanlingva kvartalo. Tamen havas centron ankaŭ la suda (iam pli ruslingva) kvartalo.
Lernejoj
Estas kvar lernejoj en la urbo - tri de mezgrada ĝenerala edukado (unu lingve miksita kaj du ruslingvaj) kaj unu rusa lernejo de nekompleta edukado. Krome, municipaj instruejoj funkciigas en la urbo jene:
NGC 6972
NGC 6972 (aliaj indikoj — UGC 11640, MCG 2-53-4, ZWG 425.11, NPM1G +09.0513, PGC 65485) estas galaksio en konstelacio Delfeno.
Slobozia ĉe Dnestro
Ekonomio kaj loĝado
La plej grandaj entreprenoj estas bakejo, kiu liveras produktojn al multaj setlejoj en la regiono, kaj la konservfabriko Oktjabr, kiu eksportas sukojn kaj enlataĵojn al Rusio kaj Ukrainio. La plejparto de la populacio estas engaĝita en neproduktivaj agadoj (en la serva sektoro), same kiel en agrikulturo. Plejparto de la loĝdomoj estas privata, la centro estas okupata de pluretaĝaj konstruaĵoj. En la areo de la rivero Dnestro estas distra areo kaj parko.
NGC 6972
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lepidolenacoj
La lepidolenacoj (Lepidolaenaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo jungermanialoj (Jungermanniales). Ĝi enhavas 4 genrojn kaj 19 speciojn. Ĝia tipa genro estas lepidoleno.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (11 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (11 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Emőke Konecsny
KONECSNY Emőke [koneĉni] estas hungara skulptistino, filmreĝisorino. Li naskiĝis en Arado en 1976.
Biografio
Emőke Konecsny studis inter 1996 kaj 2002 en Hungara Artuniversitato de Budapeŝto. Ŝi vivas en Hungario de 1994.
Lehel Kovács
KOVÁCS Lehel [kova:ĉ] estas hungara pentristo. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe en 1974.
Biografio
Lehel Kovács pentristdiplomitiĝis en 2000 en la Hungara Artuniversitato de Budapeŝto. Lia majstro estis Zoltán Tölg-Molnár. En 2005 li estis laŭreato de premio Barcsay kaj stipendiulo de Hungara Akademio de Romo. Li vivas en Budapeŝto.
Hiroshi Ura
Hiroshi Ura (浦 紘史, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC.
NGC 6973
NGC 6973 estas stelo en konstelacio Akvisto.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Peter Ewart
Peter EWART (14a de Majo 1767 – 15a de Septembro 1842) estis brita inĝeniero kiu estis influa por la disvolvigo de la teknikoj de turbinoj kaj de teorioj de termodinamiko.
Li gradiĝis el la Universitato de Edinburgo kaj eklaboris en industrio kun Matthew Boulton kaj James Watt por kiuj ĉirkaŭ 1790 li estis agento en Manĉestro. Samtempe li negocis je sia propra konto en maŝinaro kion li profitis por la adapto de la energio al la vapormotoroj de Boulton & Watt.
Poste li laboris en partnereco kun Samuel Oldknow por blankigo de kotono kaj presado de kalikoto. Poste li revenis al inĝenierado kaj en 1798 li eklaboris en partnereco kun Samuel Greg, kaj instalis plinovigan akvoradon.
Ĉirkaŭ 1811 li ekdediĉis al propraj negocoj kaj al scienca teoriumado pri varmo, laboro kaj energio.
Beaufort (Hérault)
Beaufort (jen france, tradukite "bela fortikaĵo") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Nevcehle
Nevcehle (Newzechle) estas municipo en Ĉeĥio, en Moravio en distrikto Jihlava, regiono Vysočina. En la jaro vivis ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1355.
NGC 6974
NGC 6974 estas emisia nebulozo en konstelacio Cigno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Takuma Kuroda
Takuma Kuroda (黒田 拓真, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC kaj FC Kariya.
Doloplazy (distrikto Prostějov)
Doloplazy estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Prostějov en Regiono Olomouc. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ vilaĝo Poličky.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1354.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj indikas tabeleto sube.
Dusky Sound
Dusky Sound (Tamatea) estas fjordo en la sudokcidenta angulo de Novzelando, en la Nacia Parko Fjordlando.
Geografio
Kelkaj grandaj insuloj kuŝas en la sound, ĉefe Anchor, Longa Insulo kaj Cooper. La supraj partoj de la sound estas deklivoflankaj, kaj la alta precipitaĵo de la regiono okazigas centojn da akvofaloj dum la pluvsezono. Fokoj kaj delfenoj estas ofte vidataj tie kaj foje eĉ balenoj. La rivero Seaforth estas la plej granda el multaj malgrandaj riveroj kaj rojoj kiuj flua al la sound.
Grava Birda Areo
Tiu sound estis identigita kiel Grava Birdareo fare de BirdLife International ĉar ĝi estas reproduktejo por la Dikbeka pingveno.
Gáspár Nagy
Gáspár Nagy [gAŝpAr nadj], hungare Nagy Gáspár estis hungara poeto, verkisto kaj redaktoro.
Gáspár Nagy naskiĝis la 1949 en Bérbaltavár. Li mortis la 2007 en Budapeŝto.
Weisenbach
Weisenbach - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rastatt kaj en la distriktaro Karlsruhe de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Cetenov
Cetenov (Zetten) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas 6 km sudoriente de Český Dub en akvokolekta areo de rivereto Zábrdka. En la municipo en vivis.
Historio
Tiu ĉi grupiĝo de ses vilaĝoj de Podještědí apartenis al senjorujo Český Dub. La unua skribmencio devenas el la jaro 1536. La domaroj Cetenov, Vystrkov kaj Hrubý Lesnov situis en la pasinteco sur grava ŝoseo el Prago ĝis Zittau, sed hodiaŭ ili situas flanke de ĉiuj gravaj komunikiloj. Ĝis la dua mondmilito kreis plimulton de la loĝantoj ĉeĥaj germanoj, kiuj estis post la milito ellandigitaj. En la jaroj 1976 ĝis 1990 Cetenov estis sekve de administra dispono konsisto de municipo Všelibice, surbaze de loka referendumo ĝi denove memstariĝis.
Bálint Magyar (muzikalkantisto)
Bálint Magyar [madjar], laŭ hungarlingve kutima nomordo Magyar Bálint estis hungara muzikalkantisto (baritono), aktoro, voĉoaktoro.
Bálint Magyar naskiĝis la en Lenti.
Biografio
Bálint Magyar estis subaktoro en Teatro Hevesi Sándor ĝis 1999, pli poste li lernis kantadon. Li akiris operkantistan diplomon en Muzikarta Universitato Ferenc Liszt, poste televidprezentistan diplomon en Universitato de Dramo kaj Filmo (Budapeŝto) en 2012. Lia ĉefinstruisto estis András Bárdos. Li komencis sian muzikalkantistan karieron en Teatro Madách. Li havis ankaŭ filmajn taskojn.
Beaulieu (Hérault)
Beaulieu (jen france, tradukite "bela loko") estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Hérault, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Krimea naturrezervejo
Krimea naturrezervejo  estas ŝtata natura rezervejo en Krimeo, Ukrainio. La areo de la rezervejo kovras 441,75 km², kio faras ĝin la plej granda rezervejo de Krimeo. La administracio de la rezervejo situas en Aluŝto (strato Partizanskaja 42).
La ĉefa teritorio de la rezervejo konsistas el kvin arbardistriktoj; krome al ĝi apartenas distance situanta ornitologia filio "Cignaj insuloj" (en Razdolna distrikto). Aldone la rezervejo administras ankaŭ la Karkinitan ornitologian rezervejon de akvo-marĉaj terenoj 24646 hektarojn grandan.
Historio
La Krimea rezervejo estas unu el la plej malnovaj en Ukrainio. Kiel prakomencon oni konsideras la kreon de speciale gardataj teritorioj por la cara ĉasado en 1913. Sur la loko de tiuj teritorioj en 1923 estis kreita rezervejo kun la areo de 16 mil hektaroj, poste pligrandigita ĝis 23 mil hektaroj.
En 1957 la rezervejo estis transformita en ĉasejon, kiun uzis altrangaj sovetiaj administrantoj (N. Ĥruŝĉov, L. Breĵnev kaj aliaj); ĉi tie gastis, ripozis kaj ĉasis ankaŭ la reprezentantoj de aliaj socialismaj landoj.
La statuson de rezervejo la teritorio rericevis en 1991 per la decido de Konsilio de ministroj de USSR. La filio "Cignaj insuloj" estis kreita en 1949.
Geografio de la rezervejo
La suma areo de la rezervejo egalas al 44175 hektaroj ; el ili 34564 hektaroj apartenas al la mont-arbara parto (la centra parto de la Krimea montaro), dum la restaj 9612 hektaroj konsistigas la filion "Cignaj insuloj" (ĝi troviĝas en la okcidenta parto de Krimeo kaj kovras parton de la Karkinita golfo de la Nigra maro).
La mont-arbara parto kovras la suprojn kaj la nordajn deklivojn de la ĉefa montoĉeno de la Krimea montaro, la internan valon kaj la sudajn deklivojn de la interna montoĉeno. Ĉi tie troviĝas la plej altaj masivoj de Krimeo (Babugano, Gurzufa altebenaĵo) kun la pintoj Romankoŝo (1545 m.) kaj Demirkapuo (1540 m.). La pli multaj masivoj estas etenditaj de sudokcidento al nordoriento kaj havas kuestan strukturon. La centra parto de la rezervejo riĉas je fontoj; ĉi tie komenciĝas multaj riveroj (Almo, Kaĉo kaj aliaj).
Klimato
La klimataj kondiĉoj ege dependas de la alteco kaj direkto de la montokrestoj. De malsuproj al la suproj la averaĝaj temperaturoj malkreskas, dum la jara kvanto de precipitaĵoj, male, kreskas. La pli granda parto de precipitaĵoj falas dum malvarmaj sezonoj. La averaĝaj temperaturoj en la malsupraj partoj januare estas ĉ. +2°С, julie — +22°С. En la supraj partoj la minusa temperaturo povas esti observata eĉ 4 monatojn; ankaŭ somero ne estas tre varma. Sur la altebenaĵoj la jara kvanto de precipitaĵoj superas 1000 milimetrojn, dum en la malsupraj partoj ĝi estas malpli ol 470 mm.
Weisen
Weisen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Prignitz de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio situas malpli ol 5 kilometrojn norde de la rivero Elbo.
Krimea naturrezervejo
La naturo de la rezervejo
En la rezervejo kreskas ĉirkaŭ 1180 specioj de plantoj, inter kiuj 26 specioj apartenas al la Eŭropa ruĝa listo, 9 specioj estas gardataj per la Berna konvencio, 78 specioj apartenas al la Ukrainia ruĝa libro; 90 specioj estas endemiuloj.
Weisen
Etimologio
La komunuma nomo venas el la polaba lingvo kaj signifas "loko kie kreskas fragmito".
Krimea naturrezervejo
La naturo de la rezervejo
La distribuo de plantoj dependas de la altoj. Sur la teritorioj ĝis 450 metrojn altaj dominas foliaj (sur la nordaj deklivoj; kverkoj, karpenoj) kaj pinaj (sur la sudaj deklivoj) arbaroj. Pli alte sur la nordaj deklivoj troviĝas arbaroj, formitaj de petra kverko, eŭropa karpeno, fraksenoj, fagoj. Sur la sudaj deklivoj en la supraj partoj dominas miksitaj fag-pinaj arbaroj. Ofte troveblas ankaŭ aceroj, sorbusoj, evonimoj, kornusoj.
Ekde 1100-1200 metroj super la marnivelo la arbara flaŭro iom post iom malaperas kaj ĝin anstataŭas herbeja kaj stepa plantaro (krokusoj, adonidoj, iridoj, violoj, veronikoj, potentiloj, akileoj, hiperikoj, origanoj, pulsatiloj, festukoj, trifolioj, alkemiloj, stipoj, pooj, elitrigioj, daktilisoj kaj aliaj).
En la rezervejo loĝas pli ol 200 specioj de vertebruloj (ĉ. duono de ĉiuj, troveblaj en Krimeo). El ili pli multas birdoj (ĉ. 160 specioj; ankaŭ plej raraj nigra vulturo kaj ansergrifo nestas sur la teritorio de la rezervejo). Ilin postsekvas mamuloj (37 specioj; inter ili ruĝa cervo, kapreolo, apro, vulpo, muflono) kaj reptilioj (10 specioj). En riveroj kaj lagetoj loĝas 6 specioj de fiŝoj kaj 4 specioj de amfibioj.
30 specioj de animaloj loĝantaj en la rezervejo estas registritaj en la Eŭropa ruĝa listo, 11 specioj de mamuloj kaj 40 specioj de birdoj estas registritaj en la ruĝa libro de Ukrainio.
Scienca kaj eduka agado de la rezervejo
Krom la naturprotektan la rezervejo efektivigas ankaŭ sciencan laboron: oni esploras la naturan evoluon de arbaroj, observas rarajn speciojn de plantoj kaj bestoj, analizas la efikojn de homa agado al la naturo.
Krome la rezervejo okupiĝas ankaŭ pri la eduka agado. Apud la rezerveja administracio en Aluŝto estas aranĝita negranda arbozoo. Sur la teritorio de la rezervejo mem ekzistas tri ekoedukaj itineroj (la plej populara inter ili kondukas laŭ la Romanova ŝoseo el Aluŝto en Jalton). La vizitado de la rezervejo oficiale estas permesita nur en la ĉeesto de la rezerveja laboranto, tamen ĝiaj teritorioj (precipe Gurzufa kaj Babugana altebenaĵoj) estas populara objekto por neorganizita turismo.
Noventa di Piave
Noventa di Piave estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Veneto kaj al la provinco Venecio, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Venecio. Najbaraj komunumoj estas Fossalta di Piave, Salgareda (TV), San Donà di Piave kaj Zenson di Piave (TV).
Apollo 9
Apollo 9 estis kosma flugo kadre de la Apollo-Programo de Usono kaj la unua flugo de la Komando-Serva Modulo (CSM) kun la Luna Modulo (LM). Ĝia tri-persona ŝipanaro, konsistanta el Komandanto James McDivitt, Komando-Modula Piloto David Scott kaj Lun-Modula Piloto Rusty Schweickart, testis plurajn aspektojn maltrankviligajn rilate al surfaciĝo sur la Luno, inkluzive de la motoroj de la Luna Modulo, tornistraj vivsubtenaj sistemoj, sistemoj de navigacio, kaj manovroj interligi diversajn kosmoŝipajn partojn. La misio estis la dua lanĉo de homekipita kosmoŝipo de raketo Saturn V. Post ekflugo la 3-an de marto 1969, la ŝipanoj pasigis dek tagojn en malalta tera orbito. Ili realigis la unua homekipitan flugon de la Luna Modulo, la unuan ligiĝon kaj eltiron de Luna Modulo, du spacajn promenadojn (EVA) kaj la dua ligiĝon de du homekipitaj kosmoŝipoj - du monatojn post kiam la sovetuniaj kosmonaŭtoj realigis kosmopromenan transiron de ŝipanaro inter Sojuz 4 kaj Sojuz 5. La misio pruvis la taŭgecon de la Luna Modulo por homa kosmoflugado. Pluaj testoj de la misio Apollo 10 preparis la Lunan Modulon por ĝia fina celo, la surfaciĝo sur la Luno.
Kalvinana preĝejo (Vadna)
La Kalvinana preĝejo estas religia malnova konstruaĵo en la vilaĝo Vadna (Hungario). La preĝejo el la mezepoko pro la signifaj trakonstruoj ne havas la statuson historia monumento.
Oderzo
Oderzo estas komunumo de Italio.
(14392) 1990 RS6
(14392) 1990 RS6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Kalvinana preĝejo (Vadna)
Historio
La unua mencio pri paŭlana romanika kirko okazis en 1250. En la 15-a jarcento ĝi estis plene trakonstruita laŭ gotiko. Tamen nur kelkaj fragmentoj estas videblaj el la gotika periodo. Laŭ dokumento en 1578 jam la kalvinanoj uzis la kirkon. En 1695 signifaj renovigaj laboroj okazis. Inter 1820-1826 oni trakonstruis la preĝejon, poste en 1862 ĝi bruldetruiĝis. En la sekvanta jaro oni rekonstruis la preĝejon, samtempe plene nova turo estis konstruita. La orgeno estis kreita en 1930.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto. La fasado estas simetria, meze la kvadrata turo plene reliefas. Fundamento de la navo estas trapezo. Interne troviĝas du lignaj galerioj. La ligna plafono estas ebena kaj pentrita blue kun flavaj steloj. Oni trovis kelkajn freskopartojn nun nevideblajn.
Pál Bárdos
Pál Bárdos [bArdoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bárdos Pál estis hungara dramaturgo, altlerneja instruisto. Lia edzino estis Judit Fenákel, ilia pli konata filo estis András Bárdos.
Pál Bárdos naskiĝis la  en Makó, li mortis la  en Budapeŝto.
Yuma Hiroki
Yuma Hiroki (廣木 雄磨, n. ) estas japana futbalisto.
Pál Bárdos
Biografio
Pál Bárdos devenis el juda familio. Dum la nazia erao (1944) li estis deportita. Li akiris diplomon en Scienca Universitato József Attila en 1959, poste li instruis jaron en gimnazio, pli poste en la universitato kiel asistanto kaj lektoro. Inter 1972–1996 li estis dramaturgo de Hungara Radio, samtempe en malgranda ĉefurba teatro. Li pensiuliĝis en 1996. Li ofte verkadis. Lia edzino naskis 2 filojn.
Yuma Hiroki
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC kaj Fagiano Okayama.
Lajos Grendel
Lajos Grendel [lajoŝ], hungare Grendel Lajos estis hungara verkisto, kritikisto kaj profesoro vivanta en Slovakio. Lajos Grendel naskiĝis la 1948 en Levice, li mortis la  2018.
Yuki Kagawa
Yuki Kagawa (香川 勇気, n. ) estas japana futbalisto.
Lajos Grendel
Biografio
Lajos Grendel apartenis al la hungara minoritato en Ĉeĥoslovakio, poste en Slovakio. Li frekventis universitaton en Bratislavo. Ekde 1970 li komencis verkadi. Inter 1973-1992 li estis redaktoro en eldonejo Madách, poste li redaktis revuon. En 1974 li edziĝis baldaŭe havanta 2 gefilojn. Li ankaŭ edukis en universitato. Li ricevis premion Kossuth de Hungario en 1999, inter 1982-2011 ankaŭ aliajn hungarajn kaj slovakan premiojn.
NGC 6975
NGC 6975 (aliaj indikoj — NGC 6976, MCG -1-53-15, NPM1G -05.0582, HCG 88C, PGC 65620) estas galaksio en konstelacio Akvisto.
Yuki Kagawa
Li futbalis ĉe Renofa Yamaguchi FC, V-Varen Nagasaki kaj Tokyo Verdy.
NGC 6975
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 6975, NGC 6976.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ordeno de la Bano
La Ordeno de la Bano (Order of the Bath) estas brita kavalira ordeno, fondita de reĝo Georgo la 1-a la 18-an de majo 1725. La nomo estas prenita de rito de la Mezepoko, en kiu persono partoprenas tagon de fastado, preĝo kaj banado, unu tagon antaŭ ol li iĝas kavaliro. Tiu ĉi ceremonio estis ĉesigita en 1815.
La ordeno konsistas el la brita reĝo (la Reganto de la ordeno), la Granda Majstro (The Great Master), kaj tri klasoj de membroj de la ordeno: