cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Røros
Røros (en samea Plassje) estas urbo kaj komunumo en la departemento Trøndelag de Norvegio. Ĝi estas parto de la regiono Gauldal. La administra centro de la municipo estas la urbo Røros. Aliaj vilaĝoj estas Brekken, Glåmos, Galåa kaj Hitterdalen. Historie gravis la minaagado pri kupro, kaj danke al tio kaj al konservado de 80 antikvaj lignaj domoj (17a kaj 18a jarcentoj) la urbo estis deklarita Monda heredaĵo de Unesko en 1980. La urbo havas 3.29 km² kaj en 2013 3,718 loĝantojn, kun denseco de 1,130 loĝantoj por km². Parto de la komunuma teritorio estas la lagoj Aursund, Bolagen kaj Feragen.
2584 Turkmenio
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la tiama Turkmena Soveta Socialisma Respubliko, nun Turkmenio.
Blazono de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj
La blazono (aŭ ŝtata emblemo) de la Unuiĝintaj Arabaj Emirlandoj ekvalidis en 1973, du jarojn post la ŝtata fondiĝo. En 2008 ĝi modifiĝis je la nuna variaĵo (ĉi tie la origina variaĵo estas bildigita sube, kiu de 2008 informkeste dekstre). La bildigo similas al la blazonoj aŭ emblemoj de aliaj arabaj ŝtatoj: centra parto de la bildo estas flava (heraldike orkolora) falko. Origine la falko je sia brusto havis ŝildon kun bildo de araba velboato, ĉirkaŭita de ornama ĉeno. La modifita variaĵo de 2008 bildigas la nacian flagon, ĉirkaŭitan de ringo kun sep blankaj (heraldike arĝentaj) steletoj, kiuj evidente reprezentas la unuecon de la sep membraj emirlandoj de la federacio. En siaj ungoj, la falko tenas ruĝan rubandon kun la nomo de la federacio en kufia kaligrafio.
Vars (Haute-Saône)
Vars estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Frías de Albarracín
Frías de Albarracín [FRIas dealbaraZIN] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Sierra de Albarracín.
Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Albarracín, je 61 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj kaj transmigra brutobredado de ŝafoj. Frías de Albarracín estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono.
Frías de Albarracín estas sur tre montara areo, komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1704 kun la Provinco Kvenko okcidente kaj kun Calomarde, Royuela kaj Albarracín oriente.
Historio
Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Frías de Albarracín kaj la ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo Sesma de Villar del Cobo en la komunumaro Comunidad de Santa María de Albarracín, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.
En Frías de Albarracín naskiĝis la monaĥo Agustín de Frías de Albarracin, fondinto de la vilaĝo San José de Areocuar en la subŝtato Sukro de Venezuelo.
En la loko iam estis artmetio de altkvalita ledo, ekzemple por tre rezistaj dorsosakoj taŭgaj por paŝtistoj.
Aktualo
Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis el preskaŭ 700 loĝantoj ĝis nunaj 100 loĝantoj.
Altiraĵoj estas popola arkitekturo, fontoj, naturaj lokoj, kiel ĉe ekfluo de la rivero Taĵo ĉe Fuente García; kaj rivera fiŝkaptado.
6932 Tanigawadake
6932 Tanigawadake estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la monto Tanigaŭa (japane 谷川岳 Tanigawa-dake) alta je 1977 metroj, inter la gubernioj Fukuŝima kaj Niigata.
37683 Gustaveeiffel
37683 Gustaveeiffel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la itala amatora astronomo Vincenzo Silvano Casulli elde la Observatorio Colleverde di Guidonia en Guidonia Montecelio (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca konstruinĝeniero kaj arkitekto Gustave Eiffel (1832–1923), konata precipe pro la Eiffel-Turo, konstruita por la Universala Ekspozicio de Parizo de 1889.
Ergometro
Ergometro estas sportilo, per kiu ni povas mezuri la povumon de la korpa laboro. Ĉar la laboro okazas plej ofte per pedala pelado de la aparato - simile al biciklo- oni nomas ofte tiun tipon de la ergometro hejma aŭ ĉambra biciklo, kvankam ĝi ne havas pneŭon, radon, sed la povumefiko okazas simile per pedallaboro.
Ĝi estas uzata en la medicino por mezuri eltenadon de ies korpo (EKG) aŭ por rehabilitado de post sufera malsaniĝo.
Ergometro estas uzata en libera tempo kiel veter-sendependa sportilo, trejnilo, kiu estas ekipita per cifereca kalkulilo de kalorioj, distanco, rapido ks. Ĝi servas por maldikiĝo, trejnado de la korpo.
Mario van Peebles
Mario Van PEEBLES (15-an de januaro 1957 en Meksikurbo) estas aktoro kaj reĝisoro.
Mario van Peebles estas filo de reĝisoro Melvin Van Peebles kaj aktorino Maria Marx. Li finis la studadon en 1978 pri ekonomiko en la Columbia University. Li laboris en la novjorka urba instanco - tiam urbestro estis Edward I. Koch - kaj kunrespondecis pri plibonigo de la urbaj financoj.Mario van Peebles debutis en filmo Sweet Sweetback's Baad Asssss Song en 1971, kiun reĝisoris lia patro. En la filmo Heartbreak Ridge (1986), li ludis kun Clint Eastwood, en Highlander III (1994) kun Christopher Lambert kaj en Ali (2001) kun Will Smith kaj Jon Voight kiel Malcolm X. Li apartenis al reĝisoroj de televida serio 21 Jump Street.
La magazino „People“ elektis lin en 1991 al 50 plej belaj viroj de la mondo.
Li estas edzo de Chitra Sukhu Van Peebles kaj havas 3 filojn kaj 2 filinojn: Makaylo, Mandela, Marley, Maya kaj Morgana.
Jun Togari
Jun Togari (戸苅 淳, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Opera
Opera povas esti:
Aitken (kratero)
Aitken estas alfrapa kratero sur la [[kaŝita flanko de la luno. La nomo estis oficiale adoptita de la Internacia Astronomia Unio (IAU) en 1970, , reference al la usona astronomo Robert Grant Aitken (31-a de decembro 1864 – 29-a de oktobro 1951) ,.
Čerchov
Čerchov (germane Schwarzkopf) estas monto en sudokcidenta Bohemio, kun supermara alteco 1042 m ĝi estas la plej alta punkto de Haltravská hornatina, de la tuta Bohemia arbaro kaj distrikto Domažlice. Ĝi elstaras netutaj 2 km de la germana limo proksimume 12 km sudokcidente de Domažlice, sur trilanda punkto de katastroj de municipoj Česká Kubice, Pec kaj Chodov. Mezproksima pojara temperaturo de aero sur Čerchov faras 4,2 °C, mezproksima pojara sumo de precipitaĵoj 1168 mm.
Konstruaĵoj sur la monto
Sur la monto situas soldata betona turo alta pli ol 30 metroj kaj ŝtona Belvedero de Kurz el la jaro 1905, alta 24 metrů, kun bonega belvido (dum idealaj kondiĉoj preskaŭ ĝis Alpoj).
Aliro
Ĝis la jaro 1990 la aliro estis neebla, la soldataj objektoj sur la monto estis severe sekretaj. Ĝi estis airebla nur tra parcelo de soldata formacio. Dum la milito la objektojn sur Čerchov uzis germana armeo kiel gvatejon.
Nuntempe la aliro estas facila el disvojiĝo Pod Čerchovem, kien eblas veni sur ruĝa marko el Česká Kubice (6 km) kaj Capartice (4 km) aŭ sur blua marko  el Černá Řeka (3 km). De la disvojiĝo kondukas verda marko supren al sudo ĝis montpasejo inter Čerchov kaj Skalka. Al la montopinto de Čerchov kondukas de Česká studánka la tn. Vojo de Han. Ŝtonaj ŝtupoj kaj reguligta tereno de tiu ĉi vojo volvanta sin intter roketoj estas ĝis nun videbla. Nordoriente de la montopinto fontas reguligita fonto de puto de Emerich.
Faŭno kaj flaŭro
Nuntempa konsisto de arbara kreskaĵaro estas superiganta lignaĵo piceo.
La konservitaj arbaroj sur deklivoj de la monto estas protektataj kiel nacia naturrezervejo Čerchovské hvozdy.
Inter daŭran konsiston de animaloj apartenas ruĝa cervo, damao, kapreolo, apro, leporo, kuniklo, marteso kaj aliaj. Al la plej kutimaj rabobirdoj apartenas komuna buteo, turfalko.
Sodakvo
Ĝin produktas en EU nur Hungario, sed krom EU ankaŭ aliaj landoj produktas similmetode la karbonatan akvon. La EU rekonis specifan produktan, vendan metodon, kiam la karbonata akvo estas vendata en sifona botelo, el kiu la interna premo (aŭ per gasujeto) elpelas la karbonatan acidon.
La sodakvo mem estas akvo, plenita per karbona dioksido je granda premo (kelkaj atmosferoj). Komence oni vendis la sodakvon en vitraj, poste en plastikaj boteloj, sed ekzistas ankaŭ t.n. sifonboteloj, kiuj entenas akvon kaj oni povas aldoni la premon kaj karbonan dioksidon per aparta, almuntenda patrono. Dum almuntado de la gasujeto, la akvo miksiĝas kun la karbona dioksido kaj venas sub premon. Oni verŝas la sodakvon per malfermo de valvo.
En la laborejoj oni uzas maŝinon, konsistanta el karbondioksida ŝtalbotelo kaj akvoaldona parto. En Hungario, leĝo ordonas devigan provizon de protekta trinkaĵo en laborejoj.
La sodakvo estas tre ŝatata en Hungario por maldensigi vinon aŭ malsoifigi sin. Ĝia signifo lastatempe ŝrumpiĝis pro disvastiĝo de la mineralakvoj.
La produkton de sodakvo malkovris Ányos Jedlik en 1828, kiu uzis dum la produktado sodon.
Ĉar la sodakvo ne aperas en la nutraĵa leĝaro de la Eŭropa Unio, Hungario atingis - kelkajn tagojn antaŭ la aliĝo en 2004 kaj post trijara procedo de la Sodakvo-produktistoj -, ke la sodakvo aperu kiel hungaraĵo en la hungara nutraĵa leĝaro (Codex Alimentarius Hungaricus) kaj pri kies produktado validu specifaj hungaraj antaŭskriboj. Sen tiu leĝomodifo kaj interkonsento, oni ne rajtintus plu produkti la sodakvon.
En Hungario produktas en 2006 ĝin ĉ. 1500 sodakvaj uzinoj.
Ráječko
Ráječko estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie. Najbarantaj municipoj de la setlejo estas Rájec-Jestřebí, Vavřinec, Spešov, Blansko kaj Petrovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1554.
ISO 639-3 u
!uam !uan !uar !uba !ubi !ubm !ubr !ubu !uby !uda !ude !udi !udj !udl !udm !udu !ues !ufi !uga !ugb !uge !ugn !ugo !ugy !uha !uhn !uig !uis !uiv !uji !uka !ukg !ukh !ukl !ukp !ukq !ukr !uks !uku !ukw !ula !ulb !ulc !ulf !uli !ulk !ull !ulm !uln !uma !umb !umc !umd !umg !umi !umm !umo !ump !umr !ums !umu !una !und !une !ung !unk !unm !unp !unz !uok !upi !upv !ura !urb !urc !urd !ure !urf !urg !urh !uri !urk !url !urm !urn !uro !urp !urr !urt !uru !urv !urw !urx !ury !urz !usa !ush !usi !usk !usp !usu !uta !ute !utp !utr !utu !uum !uun !uur !uuu !uve !uvh !uvl !uwa !uya !uzb !uzn !uzs
Nienhagen (distrikto Celle)
Nienhagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Celle de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Kunsan
Kunsan (군산시, laŭ ĉinaj literoj 群山市) estas marhaveno kaj universitata urbego en Sud-Koreio.
Geografio
Kunsan situas sur ebenaĵo en la okcidenta parto de la lando laŭ la Flava Maro. Provinca ĉefurbo Ĝonĝu troviĝas 40 mejlojn, Seulo 178 km. Insuloj de Kunsan konsistas el 16 loĝataj kaj 47 neloĝataj insuloj.
Historio
Gunsan estis malgranda malriĉa fiŝkaptista vilaĝo dum la frua historio. Ekde la 14-a jarcento ĝi estis konsiderata kiel rizekspeda haveno. En 1899 la haveno oficiale malfermiĝis al la internacia komerco. Dum la japana periodo la urbo kaj la haveno rapide evoluis. La Korea milito lasis la areon relative nedifektita. Post la milito Usono okupis proksime aerbazon (konstruitan en 1923 fare de japanoj), kiu havis efikon al la urbo. La statuso de la urbo estis akirita en 1949.
Ekonomio
Kunsan havas industrian zonon, kie oni produktas aŭtojn, kamionojn, ŝipojn, aliajn metalajn produktaĵojn, ankaŭ nutraĵojn. Ankaŭ libera komerca zono estis deklarita en la areo. En la apudaĵo oni kultivas rizojn, en la maro oni fiŝkaptas.
Trafiko
Kunsan havas aŭtovojon, signifan stacidomon, flugojn al Ĵeĵudo kaj praman trafikon al Ĉinio, ŝipoj trafikaj al la insuloj.
Ĥodia popolkostumo
Ĥodia popolkostumo estas popola tradicia vesto el regiono de Ĥodio. Ni dividas ĝin en virinan kaj viran.
La virina popolkostumo konsistas el tola blanka ĉemizeto, kiu havas puntan kolumeton kaj balonajn manikojn. Oni survestigas sur ĝin kamizoleton kaj ĉirkaŭ la talio oni alligas la tn. honziko (ŝtopita zono de tekstilo, sur kiu tenas jupo). La suba parto de la popolkostumo konsistas el unukolora jupo borderita per koloraj rubandoj, kiu estas submetata per kelke da subjupoj. Sur la jupo apartenas bunta antaŭtuko kun flora modelo. Konsisto de ĝeedziĝa popolkostumo estas kapvesto kaj blanka kolombino. La edziniĝintaj virinoj ŝirmis siajn harojn per buntaj kaptukoj. La popolkostumaj ŝuoj estas nigraj virinaj ŝuoj aŭ pli poste laĉumeblaj ŝuoj. Ili portis al ili ruĝajn aŭ pli poste blankajn ŝtrumpojn.
La viran popolkostumon kreas blanka tola ĉemizo kun blua brodita veŝto kaj unu vicon de butonoj. Plu al la popolkostumo apartenas flavaj ledpantalono kaj blankaj ŝtrumpoj. La kapon kovras nigra ĉapo aŭ larĝa ĉapelo. Viroj kutime portis al ĝi longan helan mantelon. Sur la piedojn apartenas altaj nigraj pluvbotoj aŭ pli poste malaltaj ŝuoj. En la dekstra mano ili portis longan lignan bastonon.
Hombesteco
Hombesteco aŭ teriantropio estas mita kapablo de homoj formoŝanĝi (metamorfozi) en besto(j)n. Hombestoj longe ekzistis en mitologio, aperante en malnovegaj kavernodesegnaĵoj kiel ekzemple en Trois Frères.
Hidrolina
Hidrolina estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 4.029 enloĝantojn en 2010.
Hombesteco
Etimologio kaj uzo
La esprimo hombesteco aŭ teriantropio signife venas de la greka teríon, θηρίον, ("sovaĝa besto" aŭ "bestaĉo") (implice mamula), kaj antrōpos, άνθρωπος, ("homo"). Iuj lingvoj transprenis la esprimon laŭvorte, ekz. angla therianthropy. Tiu ĉi esprimo estis uzita kun rilato al folkloro pri formoŝanĝado al besto de Azio kaj Eŭropo jam en 1901.
Hombesteco estis uzita ankaŭ por priskribi spiritan kredon je besta formoŝanĝo en 1915 kaj unu fonto donas eblecon ke la esprimo eble estis uzita en la 16-a jarcento en krimaj procezoj de suspektataj homlupoj.
Formoŝanĝado en folkloro kaj religio
Formoŝanĝado rilatas al la ŝanĝo de fizika aspekto; ĉi-kaze, de homo al besto. Homlupeco (foje likantropio), la transformo en lupon, estas la plej konata formo de hombesteco, sekvanta de homhundeco, transformo en hundon kaj homkateco, transformon en katon. Homhieneco aperas en la rakontoj de pluraj afrikaj kaj eŭraziaj kulturoj, dum homratoj estas maloftaj en historiaj legendoj, sed plioftiĝas en moderna fikcio.
Homhundeco
La Grekoj ankaŭ parolis pri homhundeco. Homhundeco estas uzata por formoŝanĝantoj kiuj alternas inter la hunda formo kaj la homa formo, aŭ al estuloj kiuj ne ŝanĝas sian formon sed nur havas kombinitajn hundo-homajn anatomiajn ecojn (Hamel, 76). Ĝi ankaŭ estas uzata por priskribi realajn personojn, kiuj suferas je la iluzio ke ili estas hundoj (Ashley, 37). Post homlupeco, estas homhundeco la plej konata subspeco de hombesteco.
La esprimo ekzistas almenaŭ ekde 1901, kiam ĝi estis aplikita al mitoj de Ĉinio pri homoj iĝantaj hundoj, hundoj iĝantaj homoj, kaj seksaj rilatoj inter homoj kaj hundformuloj.
Antropologo David Gordon White nomis Mezan Azion la "vortico de homhundeco" ĉar antikvaj verkistoj tien regule poziciigis hundo-virajn rasojn. Laŭ hindua mitologio vivas tiaj rasoj en malproksima nordo de Hindio, laŭ ĉinoj en ekstrema okcidento, kaj eŭropaj legendoj ofte metis la hundovirojn nomitajn "Cynocephali" en nemapitajn regionojn en oriento. Kelkaj el tiuj rasoj estis priskribitaj kiel homoj kun hundokapoj, aliaj kiel hundo-form-ŝanĝantoj (Blanka, 114-15).
Homraneco
La Eŭropa folkloro, kaj ĉefe per rakontoj por junaj infanoj, okazas gvidmotivon de altrangajn homoj kiuj estas punitaj de magipotenculo, plej ofte kutime malbela sorcistino, kaj tiel estis ŝanĝiĝataj al malbela simpla rano. En tiuj rakontoj la rano rolas kiel la tipa simbolo de malalogeco kaj tiel la punito povas reveni al sia estinta homa formo nur tiam kiam la plej belulino eltimigos kaj kisos lin spite al lia rana malalogeco. Eble la plej fama estas la fabelo de la fratoj Grimm, nomata la rana princo aŭ la princino kaj la rano.
Homcigneco
La Eŭropa folkloro kutime prezentas homkatojn kiuj ŝanĝas sin en cignon, foje pli grandan, aŭ en panterojn. La cignoj pro siaj komplete pure blankaj plumoj signifas la deziratajn purecojn de koro kaj menso.
Felsorĉistoj kaj nagualoj
Kelkaj indianaj legendoj parolas pri "felsorĉistoj", personoj kun la supernatura kapablo iĝi laŭdezira besto, tamen, por povi transformiĝi, ili unue devas vesti felon de la besto.
En la popolkredo de najbara Mezameriko, Nagualo aŭ Nahualo estas homo kiu havas la potencon magie ŝanĝi sin en bestan formon, plej ofte en azenon, meleagron kaj hundon, sed ankaŭ en alian kaj pli potencan beston kiel ekzemple en jaguaron aŭ pumon.
Sinidentigado
La unua vaste-konata interreta uzado de la esprimo formiĝis en la Useneta grupo alt.horor.werewolves (ĉ. 1992). Kelkaj Usenet-uzantoj komencis publike aserti ke ili estis parte besto, ĝenerale en spiriteca signifo. Tiaj homoj komence nomis sin likantropoj aŭ angle weres. Sed ĉar la vorto "lican" specife rilatas al lupoj, la esprimo hombesto (angla mallongigo "therian") iĝis pli vaste uzata. De tiuj bazoj formiĝis subkulturo de individuoj nomataj sin hombestoj. Kelkaj sinidentigantaj hombestoj ankaŭ konsideras sin membro de la alispecana subkulturo. Multaj hombestoj ankaŭ asertas ke ili havas psiĥologian ligon, ne spiritecan, al sia besto. Kelkaj hombestoj uzas la esprimon specia disforio por priskribi siajn sentojn de malkonekto disde sia homa korpo rezulte de sia identigo.
Ciruelos del Pinar
Ciruelos del Pinar [ziRŬElos delpiNAR] (Prunarboj de la Pinaro) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 31 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,85 loĝ/km².
Situo
Ciruelos del Pinar situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Senjorlando de Molina-Alto Tajo en la orienta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1250 m super marnivelo; je 103 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 16,80 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°00′31″N 2°13′21″Ok.
Historio
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 300 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 2,289 loĝantoj en 1950 al 31, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Ciruelos del Pinar, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Ciruelos del Pinar kie oni falis al la nunaj 31.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Pensioj de emerituloj.
7973 Koppeschaar
7973 Koppeschaar estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar (Kantono San Diego, Kalifornio) en kunlaborado kun la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Dua Enketo pri Trojanoj" (Second Trojan Survey).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la nederlanda scienca verkisto kaj ĵurnalisto Carl Koppeschaar, internacie konata kiel popularigisto pri astrofiziko kaj kosmaj sciencoj, mal-trompisto pri la pseŭdosciencoj kaj aktivulo kontraŭ la luma poluo. Lia verko "Luna Gvidlibro; vojaĝa gvidlibro de la 21-a jarcento" estas delico.
Thabo Mbeki
Thabo Mvuyelwa MBEKI (naskiĝis la 18-an de junio 1942) estis la prezidanto de la Sud-Afrika Respubliko.
Li naskiĝis en Transkei-a regiono de Sud-Afriko, estis filo de Govan Mbeki (1910–2001), forta apoganto de la Afrika Nacia Kongreso (mallongigo ANC laŭ la angla) kaj de la Sud-Afrika Komunista Partio. Mbeki havas la gradon de magistro pri ekonomio ĉe la Universitato de Sussex.
Oni kritikas Mbekin pro lia aidosa politiko, precipe lia defendo (aprilo de 2000) de malgranda grupo de disidentaj sciencistoj kiuj asertas, ke HIV ne estas la kaŭzo de aidoso. (Vidu aidoso-retaksado.) Kvankam aidoso-aktivuloj aplaŭdis lian registaron pro sukcesa leĝa defendo (aprilo de 2001) de pli malmultekostaj aidoso-drogoj kontraŭ proceso de transnaciaj drogkompanioj, tamen oni akuzas lian registaron pro nesufiĉa respondo al la epidemio, kiu nun tuŝas dekonon de la sud-afrika popolo. Nun Sud-Afriko havas pli kompletan ortodoksan planon batali HIV kaj aidoson. La sanplano kreiĝis de doktoro Manto Tshabalala-Msimang, kiu servas kiel ministro pri sano ekde decembro de 2000.
Onore
Onore estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Castione della Presolana, Fino del Monte kaj Songavazzo.
Kristanisma patrono de la komunumo estas la eksterbiblia doktrino Ĉielenpreno de Maria, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Magelanpluvio
La Magelanpluvio, Pluvianellus socialis, estas rara kaj unika vadbirdo kiu troviĝas nur en la plej suda Suda Ameriko. Ties rilato kun pluvioj kaj aliaj grupoj de vadbirdoj estas necertaj, kaj ĝi estas ofte lokita en sia propra familio, Pluvianeledoj. Tiu specio ne migras, kvankam kelkaj birdoj moviĝas iome norden sed ĉiam en suda Argentino vintre.
La Magelanpluvio reproduktiĝas ĉe akvo, kie la ino demetas du grandajn ovojn surgrunde, kvankam plej ofte nur unu ido supervivas.
La Magelanpluvio manĝas etajn senvertebrulojn, prenataj el grundo aŭ el sub ŝtonetoj, denove kiel ŝtonturnulo.
Asekonio
Asekonio (Aseconia, Asseconia aŭ Assegonia) estis romia setlejo apartenanta al la 19-a romia vojo, kiu iris de Bracara Augusta (Braga) al Asturica Augusta (Astorgo).
Laŭ la Itinero de Antonino, Asekonio, troviĝus inter Iria (Iria Flavia), kaj Brevis (Castrofeito). Ĝi provas identigi la restojn de la romia vilaĝo kiu ekzistis sur la teritorio en kiu poste konstruiĝis la Katedralo de Santiago-de-Kompostelo kiel Asekonio.
Bogdand
Bogdand (hungare: Bogdánd, germane: Bodendorf) estas komunumo en Rumanio sude de Satu Mare. Administre apartenas al ĝi la vilaĝoj Babța, Corund kaj Ser.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 974 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 272 (rumanoj, 99 % da hungaroj).
Hinojosa del Campo
Hinojosa del Campo [inoĤOsa delKAMpo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Hinojosa del Campo estas etimologie komprenebla kiel Fenkolejo de la Kamparo (tiukadre estas du plantoj de fenkoloj en la municipa blazono).
Bogdand
Loĝantaro
Laŭ la censo de 2002, 1.057 el la 1.067 vilaĝaj loĝantoj (99,1 %) deklaris sin etnaj hungaroj; en Ser estis 95,8 %. Kontraŭe en Babța kaj Corund loĝis preskaŭ nur rumanoj.
Hinojosa del Campo
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 26,07 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 28 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 300 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Ĝi distas 41 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Pozalmuro (norde), Tajahuerce (okcidente), Pinilla del Campo (sude) kaj Ólvega (oriente).
Bogdand
Historio
La unua mencio skriba de Bogdánd estas el 1383. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szilágy).
Hinojosa del Campo
Geografio
En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Quejigares y encinares de Sierra del Madero, okupanta 430 hektarojn, nome 19 % de la teritorio.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
En la Censo de Pecheros de 1528 oni registris 45 pecheros, tio estas impostopagantaj familioj.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la interesa preĝejo, kun du turoj, unu fare de islamanoj kaj alia fare de kristanoj.
Shinichiro Nakajima
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Viktor Szombathy
Viktor Szombathy [sombati], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szombathy Viktor estis hungara verkisto, tradukisto, redaktoro.
Viktor Szombathy naskiĝis la  1902 en Hungara reĝlando en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la 1987 en Budapeŝto.
Biografio
Viktor Szombathy abiturientis en 1920 en sia naskiĝurbo, poste li plulernis en Universitato de Budapeŝto. En 1928 li revenis al sia naskiĝurbo jam apartenanta al Ĉeĥoslovakio. Li havis diversajn postenojn en hungaraj kulturaj societoj. En 1940 li translokiĝis al Budapeŝto, kie li laboris ekzemple en Hungara Nacia Banko kaj Hungara Radio, krome li redaktis diversajn revuojn. Li verkadis ĉefe porjunularajn verkojn.
Listo de hebreaj esperantistoj
Ekde la komenco de la movado, hebreoj aŭ judoj estis nombraj inter esperantistoj, pro ilia internaciemo kaj ofta multlingveco.
Comic Market
Nuntempe, Comic Market okazas du fojoj ĉiujare, je meza de aŭgusto kaj malfrua de decembro ĉe Tokia Internacia Ekspozicio-Centro(Tokyo Big Sight) Ariake (t.n. Odaiba) en Koto-kvartalo en Tokio.
Moscardón
Moscardón [moskarDON] estas vilaĝo kaj municipo de la provinco Teruelo (nordorienta Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Sierra de Albarracín. La loknomo Moscardón estas ne-etimologie komprenebla en la hispana kiel muŝego aŭ viandmuŝo. Ĉiuokaze estas tiurilate ok nigraj muŝegoj sur flava fono en la municipa blazono.
Geografio
Ĝi estas ĉe la montaro Sierra de Albarracín, je 60 km de Teruelo, provinca ĉefurbo. La municipa teritorio estas montara, abundas pinaroj kaj transmigra brutobredado de ŝafoj. Moscardón estas unu el la plej sudokcidentaj municipoj de la regiono.
Moscardón estas sur tre montara areo, tre malfacile komunikebla laŭ la regiona ŝoseo A-1703 tra Terriente suden kaj laŭ la regiona ŝoseo A-1513 tra Bezas oriente al Teruelo.
Historio
La originoj de la loĝloko estus de fino de la 12-a jarcento je la konkero fare de kristanoj kaj posta reloĝado de la montaro fare de navaranoj. Temas pri loko facile defendebla, ĉar ravino ĉirkaŭas la loĝlokon kiel natura bariero. La loko okupas strategian punkton ligitan laŭvide kun la turo Andador de Albarracín kaj kun la montopinto Javalón, ekde kie oni povas vidi la preĝejon, kiu eble anstataŭis iaman gvatoturon.
Ekde 21a de junio 1257, per decido de la reĝo Jakobo la 1-a en Teruelo, Moscardón kaj la ĉirkaŭaj loĝlokoj ekformis parton de la komunumo Sesma de Frías de Albarracín en la komunumaro Comunidad de Santa María de Albarracín, kiu dependis rekte de la reĝo, kaj tio restis ĝis 1837, kun aktuala sidejo en Tramacastilla.
Aktualo
Bazo de ekonomio estas agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado. Preskaŭ ĉiuj loĝlokoj de la areo perdis loĝantaron laŭlonge de la 20-a jarcento kaj tiukadre oni malaltiĝis ĝis nunaj 53 loĝantoj.
Altiraĵoj estas la preĝejo, la ermitejo, la urbodomo, cisterno-muelejo, popola arkitekturo, naturaj lokoj, fontoj, pinaroj; kaj rivera fiŝkaptado.
Hejmtasko
Hejmtasko estas tasko, kiun lernanto faras post kiam li aŭ ŝi revenas hejmen de lernejo. Ekzemple de taghejmtasko estas studento iku devas legi libron kaj poste skibi tezon pri la enhavo de la libro. Ne ĉiuj lernejoj tutmonde taskas studentojn hejmtaske.
Taskolibro aŭ Laborlibro, en la usona eduksistemo kaj en aliaj, estas poŝlibra lernolibro eldonita por studentoj. Taskolibro estas kutime plenigita per praktikaj problemoj sur blankaĵoj kie la respondoj estu verkitaj rekte sur la libro.
Pluretaĝa parkumejo
La pluretaĝa parkumejo (aŭ parkumeja domo, alt-garaĝo) estas pluretaĝa konstruaĵo, en kiu povas parkumi aŭtomobiloj, motorcikloj, ktp. La pluretaĝaj parkumejoj estas konstruitaj plej ofte en la internaj kvartaloj de urbegoj, kie mankas surstrataj parkumejoj. Ili estas plej ofte pagodevaj, kamera-kontrolataj ejoj. Malofte, lifto liveras la aŭtomobilojn en specifan etaĝon.
La unua pluretaĝa parkumejo estis konstruita apud Piccadilly Circus - malfermita la 5-an de majo 1901 - en Londono, kaj konsistis el 7 etaĝoj. La pluretaĝaj parkumejoj iomete vulgariĝis en la 1920-aj jaroj en Usono kaj Okcidenta Eŭropo; plena vulgariĝo okazis pro la eksploda evoluo de la aŭtomobilismo, ekde la 1950-aj jaroj.
Tiszatelek
Tiszatelek [tisatelek] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Ebenaĵo, en departemento Szabolcs-Szatmár-Bereg en Distrikto Ibrány. La loknomo signifas: Tiso-parcelo.
Situo
Tiszatelek situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Tiso, laŭ traira flankovojo, laŭ etfervojo Nyíregyháza–Dombrád. Nagyhalász troviĝas 10, Dombrád 11, Ibrány 14 km-ojn.
Historio
Tiu ĉi loko estis loĝata dum la bronzepoko. Poste okazis longa paŭzo, estis nur sporadaj domoj. Oficiale la vilaĝo estis fondita en 1954. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo, biblioteko, poŝto.
Ma'in
Ma'in (malnovsudarabe mʿn, vokaligite Maʿīn, en moderna araba معين, Maʿīn) estis reĝlando de la etno mineoj (unu el kvar etnoj de Jemeno, kiujn menciis Eratosteno de Kireno, la mineojn je la greka nomo Μηναίοι, minaioi) en la suda Araba Duoninsulo kaj la teritorio de lan una ŝtato Jemeno. Ĝi dokumentiĝis ekde la 6-a jarcento antaŭ nia erao, kaj situis nordoriente de la Reĝlando Ŝeba kaj nordokcidente de la regno Kataban.
Historio
Pri la frua historio de la regno nenio konatas. La teritorio unue menciiĝis en la epoko de la ŝebaa reĝo Karibil Uatar, en la frua 7-a jarcento antaŭ nia erao, kaj konsistis el pluraj malgrandaj urboŝtatoj, kiuj estis sub forta influo de la Reĝlando Ŝeba. La kojnoskribaj skribaĵoj el la urboŝtato Haram el tiu epoko havis ŝebaajn influojn, sed ankaŭ montras tipajn karakterizaĵojn de la minea lingvo, variaĵo de la malnovsudaraba. En la 6-a jarcento la regiono iĝas unueca regno, sed dume daure estas sub forta influo de la Reĝlando Ŝeba, Nur ĉirkaŭ la jaro 400 antaŭ nia erao la mineoj en alianco kun la regno Hadramaut povis disiĝi de la regno Ŝeba. En la 4-a jarcento antaŭ nia erao Ma'in kaj Hadramaut kelkajn jardekojn regiĝis pere de la sama nobela familio, tiu proksima ligo tamen malaperis iam en la dua duono de la jarcento. Ĉefurbo de la regno unue estis la antikva urbo Jathill (la nuntempa urbo Barakiŝ, براقش, Barāḳish aŭ Barāqiš) kaj pli poste la antikva urbo Karnaŭu (malnovsudarabe qrnw, vokaligite Qarnāwu, malnovgreke Κάρνα, Kárna, la nuntempa urbo معين, Ma'in). Sian floran epokon la lando havis en la 3-a jarcento antaŭ nia erao, kiam ĝi povis pligrandigi sian influon laŭlonge de la fama komerca olibana vojo per konkero de la regionoj Naĝrano, Asir-montaro kaj Heĝazo. Atesto pri la vastaj komercaj rilatoj estas, ke en tiu tempo dokumentiĝis mineaj komercaj kolonioj en la Egea Maro. Pro la ampleksigo de la regno ĝis la Ruĝa Maro ankaŭ eblis marŝipa komerco.
Ron Suskind
Ron Suskind estis raportisto por Wall Street Journal ekde 1993 ĝis 2000 kaj kiu ricevis Pulitzer-premion en 1995.
Suskind vizitis la Universitaton de Virĝinio.
Origgio
Origgio estas komunumo de Italio.
Ma'in
Historio
Fine de la 2-a jarcento antaŭ nia erao la regno iĝis parto de la regno Kataban, post la kolapso de la katabana regnego malmultajn jardekojn poste ankaŭ disfalis la minea regno, kaj plej laste meze de la 1-a jarcento antaŭ nia erao (denove) estis sub kontrolo de la Reĝlando Ŝeba.
(17485) 1991 RP9
(17485) 1991 RP9 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la aŭstralia astronomo Robert H. McNaught elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Diego Peláez
Diego Peláez aŭ Diego Páez  naskiĝis en Aragonio dum nekonata dato kaj mortis ekzilita en Galegio, el Aragonio, en dato ankaŭ nekonata. Peláez estis unu el la plej rimarkindaj elstaruloj de la eklezia nobelaro de mezepoka Galegio. Enoficigita de Reĝo Sanĉo la 2-a de Kastilio, li estis episkopo de Santiago-de-Kompostelo de 1071 ĝis 1088, kaj kontribuis al la grandeco de la diocezo kaj de la Senjorlando de Santiago en la 11-a jarcento.
Revúcka Lehota
Bazaj informoj
Revúcka Lehota, hungare Lehelfalva estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Banská Bystrica, en Distrikto Revúca. Ĝis 1899 la oficiala hungara nomo estis Umrla-Lehota, poste pro la hungariga politiko la vilaĝo ricevis hungarecan nomon.
Situo
Revúcka Lehota situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, fine de tre mallonga sakovojo, fervojo Muráň-Rožňava preteriras. Revúca troviĝas 5 km-ojn.
Edealina
Edealina estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.733 loĝantojn en 2010.
1326
En la jaro 1326 post Kristo okazis, interalie:
Socialdemokratoj (Slovenio)
La partio Socialdemokratoj de Slovenio - slovene Socialni demokrati - estas politika partio en Slovenio. Ĝi ekestis en 2005 el la antaŭa partio Združena lista socialnih demokratov (en Esperanto "Unuiĝinta Listo de la Socialdemokratoj") kaj estas inter la plej signifaj partioj de Slovenio. La partia prezidanto estas Borut Pahor. La partio membras en la Partio de Eŭropaj Socialdemokratoj kaj la partiano Milan Kučan estis la unua ŝtata prezidento de Slovenio. En 2007 la partia kandidato Danilo Türk gajnis la baloton pri la prezidento de Slovenio. La partia prezidanto Borut Pahor ekde novembro 2008 estas ĉefministro de Slovenio.
Peter Svidler
Pyotr Veniaminovich SVIDLER (пётр Вениами́нович Сви́длер naskiĝis en Leningrado) estas rusa ŝaka grandmajstro.
Sepfoja rusia ĉampiono 1994, 1995, 1997, 2003, 2008, 2011 kaj 2013, li reprezentis Rusion dek fojojn ĉe la Ŝakolimpiko Moskvo 1994, Yerevan 1996, Elista 1998, Istanbulo 2000, Bled 2002, Calvià 2004, Turino 2006, Dresdeno 2008, Ĥanti-Mansijsko 2010 kaj Tromsø 2014 gajnante kvin teamorajn medalojn, du arĝentaj teamaj medaloj kaj individuan bronzan medalon en 1996.
Haramo
Haramo (حرام [haram]) estas en islamo nomo de agoj, malpermesitaj per ŝario. La malo de haramo estas halalo. Ekzemple, porkaĵo estas harama, dum ŝafaĵo (de la speciale mortigita ŝafo) estas halala.
Etimologio kaj uzo
Foje en okcidenta kulturo haramon oni konsideras analoga al peko de la kristana kulturo, sed la analogio ne estas tute ĝusta.
Ekzemploj de haramo
La plej evidentaj ekzemploj de haramo por muzulmanoj estas agoj, kiujn malpermesas Korano. Ekzemple:
Gastronomiaj malpermesoj
Manĝi produktojn, kiujn malpermesas Korano, estas haramo. Plej unue temas pri porkaĵo. Laŭ multaj (sed ne ĉiuj) islamaj teologoj ankaŭ aliaj produktoj de prilaboro de porkoj estas haramo, kiel gelateno.
Sieĝo de Orléans
La sieĝo de Orléans (la 12-an de oktobro 1428 - la 8-an de majo 1429) estis krizpunkto de la Centjara milito, kiam, instigata de Johana de Arko, la francoj gajnis sian unuan venkon kontraŭ la angloj post la katastrofa batalo de Azincourt.
La 12-an de februaro 1429 skotaj kaj francaj militistoj malsukcese klopodis kapti anglan provizan konvojon (la "batalo de la haringoj").
Johana de Arko skribis almenaŭ dufoje al la angloj, ordonante ilin forlasi kaj la sieĝon kaj la anglajn posedaĵojn en Francio. La 18-an de aprilo ŝi alvenis al Sieĝo de Orléans kun armeo: la sekvantan tagon ŝi eniris la urbon kaj estis ĝojege aklamata. Ĉiam ŝi urĝis agresan militadon, kontraŭ la konsiloj de la francaj generaloj. La 4-an de majo ŝi rajdis el la urbo por kuraĝigi francajn militistojn: sekvis kapto de grava angla fortikaĵo. La 6-an la francoj kaptis fortikigitan monaĥejon. Angla garnizono de Les Tourelles izoliĝis kaj estis forpelata la sekvantan tagon: Johana ŝultre vundiĝis de sago, kiun ŝi mem eltiris antaŭ ol reiri al la batalado.
La 8-an de majo la du armeoj kuniĝis por plua batalo. Ĉar estis dimanĉo, Johana deziris ne iniciati bataladon. Post nelonge la angloj turnis sin kaj forlasis la sieĝon.
Post tiu venko multaj volontuloj aniĝis al la franca armeo. La francoj forpelis la anglojn de la valo de la Luaro, kaj poste Karlo la 7-a (Francio) kroniĝis ĉe Reims. La ĉesigo de la sieĝo estis decida punkto de la centjara milito.
Viŝnij Dubovec
Viŝnij Dubovec ukraine Вишній Дубовець estas malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Tjaĉiv, en municipo de Dubove.
Tsutomu Sato
Tsutomu Sato (佐藤 敦, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Chamelet (stacidomo)
Chamelet estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Chamelet, en departemento , regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Aŭvernjo-Rodano-Alpoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Paray-le-Monial - Givors-Canal (775000).
Dizerto
Dizerto signifas fuĝon el milita servo kun intenco ne plu reveni al ĝi.
La dummilita dizerto estas ofte grave punata, eĉ per mortpuno.
ISO 639-3 v
!vaa !vae !vaf !vag !vah !vai !vaj !val !vam !van !vao !vap !var !vas !vau !vav !vay !vbb !vec !ved !vel !vem !ven !veo !vep !ver !vgr !vic !vid !vie !vif !vig !vil !vin !vis !vit !viv !vka !vki !vkj !vkk !vkl !vkm !vko !vkp !vkt !vku !vky !vlp !vlr !vls !vma !vmb !vmc !vmd !vme !vmf !vmg !vmh !vmi !vmj !vmk !vml !vmm !vmo !vmp !vmq !vmr !vms !vmu !vmv !vmw !vmx !vmy !vmz !vnk !vnm !vnp !vol !vor !vot !vrs !vrt !vsi !vsl !vum !vun !vut
Willi Kuhweide
Je la olimpiado 1964 1964 en Tokio li venkis en la klaso Finn-Dinghy. Krome li gajnis la medalon en bronzo je la olimpiado 1972 en la boata klaso Soling. Krome li estis en tiu klaso kvar foje mondĉampiono.
Li partoprenis kvin foje je olimpiadoj. 1984 en Los Angeles li estis la flagoportisto de la germana teamo.
Profesie li laboris kiel piloto kaj poste kiel instruisto de pilotoj de la aerkompanio Lufthansa.
Flugo 4978 de Ryanair
Flugo 4978 de Ryanair (numero FR4978, radiokodo RYR1TZ) estis internacia linia flugo de Ateno (Grekio) al Vilno (Litovio). Je la belorusaj aŭtoritatoj perforte transdirektis ĝin al Minsko (Belorusio), mallonge antaŭ transiro de la belorusa al la litovia aero-spaco.
Post surteriĝo en Minsko la belorusa ĵurnalisto Roman Protaseviĉ kaj lia rusa kunulino Sofia Sapega, kiuj pasaĝeris en la flugo, estis arestitaj. Protaseviĉ, eksa ĉefredaktisto de la belorusa opozicia reto Neĥta, estas konata kritikanto de la belorusa registaro. Li estis vivinta en ekzilo.
Nur post ok kaj duona horoj la aviadilo ricevis permeson pluiri al Vilno. La incidenton sekvis akraj protestoj, interalie de Eŭropa Unio kaj Usono.
La flugo
La aviadilo de la tipo Boeing 737-800 ekiris de Ateno je la 10:29 cele al alveno en Vilno je la 13:00. Ĝi portis 126 pasaĝerojn kaj 6 aviadilanojn. Je la 12:30 ĝi atingis la belorusan aerspacon.
Tie belorusaj surgrundaj aŭtoritatoj informis la stiristojn, ke alvenis minaco pri bombo en la aviadilo. Estas indikoj, ke la stiristoj tamen provis atingi la flughavenon de Vilno, sed belorusa ĉas-aviadilo de la tipo MiG-29 devigis ilin turniĝi orienten antaŭ atingo de la landlimo. Flugdatenoj montras, ke la stiristoj, kontraŭ kutimoj, ne komencis malaltiĝon super belorusa teritorio. Tio povus indiki, ke ili provis laŭeble rapide atingi la litovian aerspacon. La regula flugdistanco super Belorusio estas 260 km, kaj eblas traflugi ĝin proksimume en kvaronhoro.
5578 Takakura
5578 Takakura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Takeŝi Urata kaj Tsuneo Niijima elde Oĵima en Gubernio Gunma (Japanio).
Flugo 4978 de Ryanair
Politika konflikto
Kritikantoj riproĉas, ke la belorusia prezidento Aljaksandr Lukaŝenko igis forkonduki eksterlandan flugon kaj tiel faris atencon al la internacia aertrafiko. Lukaŝenko defendis sin dirante ke li devis protekti la atomcentralon de la lando. Kiel montras la mapo kaj la sendependaj flugdatenoj de Flightradar24, la (unusola) atomcentralo de Belorusio situas nord-oriente de la planata flug-itinero, de kiu la aviadilo ne deviis ĝis la perforta forkonduko.
5578 Takakura
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la imperiestro Takakura (japane: 高倉天皇, Takakura Tennō, 1161–1181), 80-a imperiestro de Japanio laŭ la tradicia ordo. Li surtroniĝis aĝa je 7 anoj. Fakte, lia patro Go-Shirakawa, elde monaĥejo, gardis la veran potencon.
Flugo 4978 de Ryanair
Sankcioj
La litovia registaro nuligis, ekde la 2021-05-21, ĉiujn flugojn de Litovio irontajn tra Belorusio. La Brita Civila Aviada Aŭtoritato, laŭ ministra ordono, petis la britajn flugkompaniojn eviti Belorusion. Laŭ ordono de la ukrainia prezidento Volodimir Zelenskij la aviadiltrafiko kun la najbara Belorusio estis nuligita.
Juraj sekvoj
Je la Sofia Sapega, kiu intencis flugi de Ateno rekte al Vilno, estis en Belorusio kondamnita al ses-jara mallibero, interalie pro "instigo al socia malamo".
Rai Dinastio
Rai (ĉ. 489–690) estis dinastio de Sindo, en moderna Pakistano. La influo de la Rai Imperio etendis el Kaŝmiro okcidente, Makran kaj haveno Debal (moderna Karaĉi) okcidente, haveno Surat en Guĝarato sude, kaj Kandahar, Sistan, Sulejmano, Ferdan kaj montetoj Kikanan en la nordo. Ĝi regis areon de ĉirkaŭ 1,553,993 km².
La imperiestroj de tiu dinastio estis grandaj protektantoj de Hinduismo. Ili starigis rimarkindan templon de Ŝivao en nuntempa Sukkur, Pakistano, proksime al ties ĉefurbo en Al-ror. Tio kongruas kun la historiaj rakontoj el epoko de la imperiestroj Aŝoko kaj Harŝa ĉar hindiaj monarkoj neniam patronis unikan ŝtatan religion kaj kutime protektis pli ol unu religion. La Dinastio regis dum periodo de 202 jaroj.
Sankt Michael im Lungau
Sankt Michael im Lungau estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Salcburgio kaj al la distrikto Tamsweg (germane Bezirk Tamsweg aŭ simple Lungau). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj, sekve ĝi estas la dua plej granda komunumo de la distrikto.
Everett Stanley Luttrell
. Li doktoriĝis en 1940.
Verko
Li studis Claviceps purpurea.
Provinco Markazio
La provinco Markazi - - estas unu el tridek provincoj en la nuntempa ŝtato Irano. Ĝia administra centro estas la urbo Arak (Irano). La provinco kovras areon de kvadrataj kilometroj kaj laŭ la stato de oktobro 2006 havis  loĝantojn. Ĝi troviĝas en la nordokcidento de la ŝtato. Ĝis la jaro 1980 la nun memstara provinco Teherano estis parto de la provinco Markazi.
En la urbo Ĥomein en la provinco Markazi dum 1902 naskiĝis Ruhollah Ĥomeini, kiu pli poste iĝis ŝijaisma mulao kaj la politika kaj spirita gvidanto de la islama revolucio en Irano de la jaroj 1978 kaj 1979.
6933 Azumayasan
6933 Azumayasan estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la monto Azumaya (japane : 四阿山, Azumaya-san) alta je 2354 metroj, inter la gubernioj Nagano kaj Gunma. La monto Azumaya estas unu el la cent plej famaj montoj de Japanio.
La Losilla
La Losilla [laloSIlja] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco, foje atribuita al la subkomarko Almarza.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 7,90 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 12 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 90 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 26 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Carrascosa de la Sierra, Aldealseñor, Cirujales del Río, Almajano, Narros kaj Suellacabras.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Akinori Mikami
Akinori Mikami (三上 明紀, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Urawa Reds.
Edéia
Edéia estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 11.266 loĝantojn en 2010.
Terra sigillata
Terra sigillata (en latina sigeltero aŭ pli precize sigelceramiko) estas termino kun almenaŭ tri diferencaj signifoj: kiel priskribo de mezepoka medicina tero; en arkeologio, kiel ĝenerala termino por kelkaj el la fajna ruĝa ceramiko de Antikva Romio kun brila surfaco farita en specifaj areoj de la Romia Imperio; kaj pli ĵuse, kiel priskribo de nuntempa ceramika studitekniko supozeble inspirita de antikva ceramiko. Kutime krudmaniere tradukita kiel 'sigeltero', la signifo de 'terra sigillata' estas pli precize 'argilo kiu montras figuretojn' (en latina sigilla), ne 'argilo kun sigelita surfaco'. La arkeologia termino estas aplikita tamen al eben-surfacaj potoj same kiel al tiuj dekoraciitaj per figuroj en reliefo.
Orino (Varese)
Orino estas komunumo de Italio.
2585 Irpedina
2585 Irpedina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de la "Irkutska Instituto de Pedagogio"
Crucișor
Crucișor [cruĉiŝor] (hungare: Borválaszút) estas komunumo en Rumanio oriente de Satu Mare. En 1910 ĝi havis 715 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 726 (rumanoj, hungaroj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1331. En 1424 ĝi estis rumana vilaĝo. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre apartenas al ĝi Iegheriște kaj Poiana Codrului.
Malpli ol kvarono de la komunuma loĝantaro loĝas en la vilaĝo Crucișor mem; pli ol 55 % loĝas en Poiana Codrului. La tri partojn de la komunumo ligas la distrikta vojo DJ193B.
Morso
Morso havas diversajn signifojn:
(19791) 2000 RV15
(19791) 2000 RV15 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Erikejo
La erikejoj estas larĝe disvastigitaj tra la mondo. Ili konstituas vastajn kaj tre diversajn komunumojn tra Aŭstralio en humidaj kaj duonhumidaj areoj. Fajraj reĝimoj kun cikla bruligado estas necesaj por la konservado de la erikejoj. Eĉ pli diversaj kvankam malpli disvastigitaj erikejaj komunumoj troviĝas en Suda Afriko. Vastaj erikejoj ankaŭ troviĝas en Kalifornio, Novkaledonio, centra Ĉilio kaj laŭlonge de la marbordoj de la Mediteraneo. Krom tiuj vastaj erikejaj areoj, la vegetaĵara tipo ankaŭ situas en disaj lokalizoj tra ĉiuj ekozonoj escepte de la Antarkta.
Karakterizaĵoj
Erikejoj estas avantaĝitaj kie klimataj cirkonstancoj estas tipe varmaj kaj sekaj, speciale somere, kaj kie grundoj estas acidaj, malfertilaj, ofte sablecaj kaj facile dreniĝantaj; loke ili povas enteni malvastajn torfejojn, kie la drenado estas malfacila.
En iom da regionoj, erikejaj vegetaĵaroj estas ekstreme specio-riĉaj, kaj erikejoj de Aŭstralio gastigas iujn 3 700 endemiajn aŭ tipajn speciojn, krom multajn pli ĝeneralajn speciojn. La finboso en Sud-Afriko estas la dua plej specioriĉa vegetaĵaro, kun pli ol 7 000 specioj; nur la tropikaj kaj subtropikaj humidaj foliarbaroj havas pli grandan biodiversecon. Akre kontrastas la malabundaj malvastaj erikejoj en Eŭropo, ĉar ili ampleksas nur limigitan flaŭron primare de kaluno, eriko kaj ulekso.