cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jenő Volnay
Kariero
Jenő Volnay en 1920-aj jaroj loksidiĝis en Bukareŝto kaj estis raportisto de gazetoj Ellenzék kaj Brassói Lapok. En aprilo 1930 li fondis la semajngazeton Bukaresti Magyar Újság, kies li estis ĉefredaktoro ĝis ties ĉeso (dec. 1932.).
Huell Howser
Huell Burnley Howser (n. – 7a de januaro 2013) estis populara usona ĵurnalisto de televido, komikulo kaj aktoro. Li estas konata ĉar havigis sian voĉon al California's Gold, pro sia hominteresa programo produktita de KCET en Los Angeles por stacioj de California PBS. La arkivo de liaj filmokronikoj havigas plibonigitan komprenon de la historio, kulturo, kaj popolo de Kalifornio.
Rodenbach (Eisbach)
La rojo Rodenbach estas apenaŭ 10 km longa, orografie maldekstra alfluanto de la rivereto Eisbachs en la nordoriento de la Palatinata arbaro, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Rivervojo
La Rodenbach fontas en alteco de 320 m super marnivelo okcidente de la komunumo Kerzenheim. Post ĉ. 500 m ĝi enfluas la baraĵlageton Rosenthaler Weiher, unu el la tiel nomataj Woog-oj. La rojo pasas Eisenberg. Oriente de Kerzenheim enfluas ĝia plej forta alfluanto, la Kerzenheimer Bach. Li atingas Rodenbach, parto de Ebertsheim. Tie la rojo turnas sin al sudo kaj enfluas en la rivereton Eisbach. La Quirnheimer Bach enfluas iomete pli supre en la rivereto Seltenbachs.
Historio
Supozeble en la 8a jarcento ekestis la nomo: la “rojo de Rodo” laŭ historiistoj.. Rodo estas franka nomo kaj signifas verŝajne „posedanto“, kiu posedas la akvorajtojn ĉe la rojo.
Trestia (Hida)
Trestia (hungare: Komlósújfalu) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Zalău. Administre ĝi apartenas al Hida.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 368 loĝantojn (rumanoj); en 1992 397 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1336. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka).
Rozalén
María de los Ángeles Rozalén Ortuño konita kiel Rozalén (Albacete, 12-a de junio 1986) estas hispana kantistino, verkistino kaj gitaristino.
Ŝi restis en Letur kaj studis en la Universitato de Murcio kun master en muzikoterapio.
Ŝi kunlaboras kun asocioj kiel Plan Internacional, AECC, Fundación Vicente Ferrer.
Stanisław Kostka
Stanisław KOSTKA, esperante "Stanislao Kostka", (naskiĝinta la  en Rostkowo, Mazovio, mortinta la  en Romo) estis pola nobelo kaj sanktulo. Li mortis dum sia unua jaro de novicado kaj estis la unua ano de la jezuitoj, kiu sanktuliĝis. Li estas patrono de Pollando kaj ankaǔ de jezuitaj novicoj, studentoj kaj junularo. Lia liturgia festotago estas la 13-a de novembro.
Vivo
Estante la plej juna infano de Jan Kostka, pola nobelo, Stanislao ege influitis per la pieco de la patrino, kiu tre veneradis la sanktan nomon de Jesuo. Baldaŭ la knabo mem influitis de tia pieco. Laŭdire unu el la unuaj voloj de li esprimitaj estis dediĉemo al Dio. Ofte liaj gepatroj nomis lin anĝelo. De privata instruisto li edukitis ankaŭ science. La gepatroj sendis lin 12-jara al Vieno en lernejon, kies zorgon imperiestro Ferdinando la 1-a komendis al la jezuitoj. Inter multaj gelernantoj li denove elstaris piece kaj lerneme. Jam tiam dum mespartopreno okazis mistikaj momentoj. Stanislao flegis studi preĝante kaj preĝi studante. En ĉiuj linioj skribitaj li enmetis ion je la honoro de Dio respektive de la Virgulino. Kiam li aŭdis pekan diron li kvazaŭ aŭtomate skuitis. En 1565, post la fermo de la lernejo, li devis resti kune kun la frato Paul kaj instruisto ĉe privata loĝejo de protestanto. Tio ankoraŭ plifortigis lian emon je katolikaĵoj. Ofte li komuniis. La frato pli kaj pli malkomprenis la vivostilon de Stanislao, kion Stanislao humile toleris dum tri jaroj. Li eĉ konvinkitis lerni la dancadon. Ĉiutage li, ankoraŭ antaŭ la komenciĝo de la lecionoj, vizitis preĝejon. Ĉiu vespero antaŭ komuni-tago estis por li memkompreneble fastotempo.
Je la fino de la jaro 1566 li malsaniĝis. Kiam oni ne volis doni al li unkton li havis vizion de Sankta Barbaro. Alian tempon li vidis la Virgulinon kun la infano Jesuo, kiu ordonis la li eniri la ordenon de la jezuitoj. En Vieno oni ne permesis lian ordeneniron pro manko de gepatra konsento. Ankaŭ kardinalo Comendone petite ne helpis plenumi la volon. Do Stanislau planis fuĝi el Vieno por peti aliloke la jezuitiĝon. Kiam la frato denove punis lin, Stanislau koleriĝante respondecigis lin pri la forirodevo. Sekve la tie torturita Stanislao donacis siajn plej belajn vestaĵojn al malariĉuloj kaj foriris. En skribitaĵo postlasita oni povis legi liajn kaŭzojn. Oni sekvis lin sed li restis nekonata pro alivestiĝo. Feliĉe li venis al Augsburg kie li intencis viziti Petrus Canisius; informite ke Canisius estus en Dillingen li kontinuigis la vojaĝon. Fakte Stanislao akceptitis en la monakejo de Dillingen, sed ne por fari la novicadon. Li rajtis esti simpla servisto. Post tri semajnoj da humiligaj laboroj (la servitaj personoj memkompreneble ne sciis ion pri ties nobla deveno) li senditis al Romo. Tie permesis al li la ordena generalo Francisko Borgia, pro rekomenda letero de Canisius, la aliĝon.
Akcepto ordena
Kiam alvenis letero de la patro kun la postulo je tuja forsendo de la filo disde la monakejo, Stanislao diris ke li preferus metiĝon en ĉenojn kaj skribis respondleteron al la patro. Per ĉio tia la ordena generalo klarege vidis la ĝustecon de la akcepto de Stanislao. Baldaŭ li iĝis modelo por ĉiuj. De tempo al tempo Stanislao esprimis la volon esti sendita al Hindio por misii. Sed la dia providenco agis alie. Unu tagon li informis la samordeanojn ke li baldaŭ mortus. Tiu sento estis post prelego kiun Canisius faris pri la konsolo de bona morto dum restado en Romo (li venigitis fare de papo Paŭlo la 4-a pro diversaj ekleziaj aferoj). Stanislao skribis eĉ leteron al la Dipatrino mem per kiu li petis feliĉan mortohoron. Kiam li baldaŭ poste malsaniĝis je febro kaj devis enlitiĝi, li plurfoje deklaris ne plu povi forlasi la liton. Li entombigitis en la Kirko Sankta Andreo de ĉe Monte Cavallo. Kiam post du jaroj malfermitis la tombo, lia kadavro trovitis nedamaĝita kaj bonodora. Soldatoj batalantaj kontraŭ la Turkoj en 1571 Batalo de Lepanto laŭdire vidis enĉiele ĉaron brilan en kiuj veturis Stanislao kun la Dipatrino. Ankaŭ pluraj urboj minacataj per epidemioj kaj fajregoj netrafitis post preĝado antaŭ Stanislao. Sub papo Paŭlo la 5-a faritis lia beatigo, sub Benedikto la 13-a en la 31.12.1726 la sanktigo.
Bildoj de li montras la junulon en jezuita froko kun el la brusto elvenantaj flamoj; aliaj substrekas lian komunion donacitan per la anĝeloj aŭ la viziojn de la Virgulino. Li estas patrono de Pollando kaj aparte de la urboj Varsovio, Poznano, Lublin kaj Lvivo. Ekster tio li estas patrono de ls studantaj junuloj.
Fonto
Vollständiges Heiligen-Lexikon, Band 5. Augsburg 1882, p. 356-360, kio legeblas tie ĉi interrete.
Kategorio :Kristanaj sanktuloj de la 16-a jarcento
Sonkarto
Sonkarto estas komputila kromkarto kiu, stirate de programo, generas elektronikajn signalojn por eligi sintezatajn sonojn per laŭtparolilo. Kutima peco de aparataro por plurmedio.
Kelkaj konataj markoj de sonkartoj estas Creative (Sound Blaster), AdLib kaj Terratec.
James Vernon Scotti
Li lernis en la Woodway Senior High en Edmonds (Vaŝingtonio) kaj fariĝis bakalaŭro pri sciencoj en astronomio en la Universitato de Arizono en Tucson en 1983. De tiam li laboras en la projekto Spacewatch, unu el la tri planoj pri serĉo de la apud-teraj objektoj. Li malvolvis la unuan programaron de aŭtomata eltrovo de asteroidoj por tiu projekto en 1984.
La temoj de siaj esploroj estas la deveno de la kometoj kaj asteroidoj, la terproksimiĝantaj objektoj kaj la ekstera sunsistemo.
Li malkovris la jupiteran sateliton Kaliron preskaŭ hazarde; konfuzinte ĝin kun asteroido.
Li retrovis pli da 60 kometojn de 1985. (Pro la suna vento kaj elĵeto da gasoj, la kometoj ne sekvas ekzaktajn orbitojn kaj estas malfacile retroveblaj kiam ili revenas iliajn periheliojn). Li konfirmis la malkovron de la kometo Shoemaker-Levy 9 kiu alfrapis Jupiteron en julion 1994. Li malkovris periodajn kometojn, inter kiuj 202P/Scotti kaj P/2000 Y3 (provizora nomo : la kometo estis observita en nur unu perihelio)
La asteroido 3594 Scotti ricevis lian nomon.
Komunumaro Tours Métropole Val de Loire
Communauté d'agglomération Tour(s)plus estis franca aglomera komunumaro, kiu kuniĝis 9 komunomoj en 1999, interaliaj Turon. Post dekreto de la 20-a de marto 2017 ĝi iĝis Tours Métropole Val de Loire (Tours Metropolo Valo de Luaro) kun 22 komunumoj. Ĝi estas lokita en la regiono Centro-Valo de Luaro kaj en la departemento Indre-et-Loire.
Komunumoj
La 22 komunumoj de la aglomera komunumaro komence de 2022 estas :
Károly Kisfaludy
Károly KISFALUDY [kiŝfaludi], hungare Kisfaludy Károly estis hungara poeto, dramverkisto kaj pentristo, pli juna frato de Sándor Kisfaludy. Li estis motoro de la tiutempa hungara literatura vivo.
Biografio
Li naskiĝis en Tét, en la 5-an de februaro 1778. La patro estis departementa ĉefjuĝisto. La patrino naskinta la okan filon Karolon mortis post unu tago. Károly frekventis lernejon en Győr, ekde 1804 li komencis lerni en soldata lernejo en Pest. Li batalis kontraŭ Napoleono, poste li estis limgardisto en Szerém. En 1809 li iĝis subleŭtenanto kaj servis en armeo de Josip Jelačić en Munkeno. Dume li interesiĝis pri literaturo.
En 1811 forlasis la armeon, tial kontakto kun lia patro malboniĝis. Post unu jaro li iris al Vieno, kie li komencis pentradi. Post vojaĝo en Italujo en 1817 li trovis sin en Pozsony. Poste li vivadis en Pest, kie li ne nur pentradis, sed verkadis: sukcese debutis en la dramoverkado. Li ĉiujare eldonadis revuon Aurora ekde 1821. Kremo de tiutempaj poetoj aliĝis al Aurora.
En 1829 li malsaniĝis kaj mortis en Peŝt, en la 21-an de novembro 1830. En 1836 literaturistoj fondis Societon Kisfaludy, kiu longe helpis poetojn, dramistojn kaj romanistojn.
Pontebba
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio, proksime je la limo al Slovenio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la tradicia provinco Udine, kiu ekde aprilo 2018 ne plu estas oficiala administra unuo - nun la loko formale apartenas al administra unuo nomata ''. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patroneco estas la naskiĝo de Maria, kies memortago sekve estas la komunuma festotago. Najbaras la komunumoj Dogna, Hermagor-Pressegger See (AT-2), Malborghetto Valbruna kaj Moggio Udinese.
Ĉar ĉi tie ĝis la jaro 1918 estis la limo inter la Aŭstra Imperio kaj la respubliko Venecio respektive ekde 1866 de Italio, ankoraŭ nun la komunuma blazono montras du mezepokajn turojn, el kiuj unu partas la aŭstran flagon kaj la alia la venecian leonon.
Partikla materialo
Partiklaj materialoj estas tre malgrandaj eroj de polvo.
Ĉar la mukozoj en la spiraj vojoj de la homo apenaŭ povas reteni ilin, ili povas esti malsanigaj.
Transporto okazigas gravan uzadon de energio kaj bruligas la plej grandan parton de la nafto de la mondo. Tio kreas aerpoluon, inkluzive de dinitrogenoksidoj kaj partikloj, kaj estas signifa kontribuanto al monda varmiĝo tra emisio de karbondioksido.
Rudolfaj Tabeloj
La Rudolfaj Tabeloj (en Latino: Tabulae Rudolphinae) konsistas el stelkatalogo kaj planedaj tabeloj publikigitaj de Johannes Kepler en 1627, uzante observajn datenojn kolektitajn de Tiĥo Brahe (1546–1601). La tabeloj estas nomitaj memore al Rudolfo la 2-a, por kies verko Brahe kaj Kepler estis laborante la tabelojn. La ĉefa celo de la Rudolfaj Tabeloj estis permesi la komputadon de la pozicioj de la tiam konataj planedoj de la Sunsistemo, kaj ili estis konsiderinde pli precizaj ol la plej fruaj tabeloj.
Abcoude
[[Media:Nl-Abcoude.ogg|Abcoude]] estas vilaĝo kaj eksa municipo en la nordokcidenta parto de la nederlanda provinco Utrecht, samlima kun la municipo Amsterdamo. La municipo havis 8 694 loĝantojn (je la 1-a de julio 2006) kaj havas areon de 32,11 km² (de kiu 1,75 km² estas akvo).
Ekde la 1-a de januaro 2011 ĝi estas parto de la municipo De Ronde Venen.
Famuloj
En Abcoude mortis hungardevena violonĉelisto Tibor Machula.
Ĝemelaj urboj
Lennik en Belgio
Beletraj Kajeroj
Listo de eldonaĵoj
Jen listo (kompletigota) de la volumoj):
István Agyagfalvi Hegyi
AGYAGFALVI HEGYI István (adjagfalvi hedji) estis hungara poeto, verkisto naskita en Betfalva la 1-an de julio 1886 kaj mortinta en Budapeŝto la 20-an de novembro 1975.
Biografio
István Agyagfalvi Hegyi pristudis juron en Koloĵvaro kaj li enpaŝis ŝtatan servon. Jam kiel 16-jarulo li gajnis konkurson per siaj poemoj. Li havis plurfoje aŭtorajn recitalojn en radio kaj oni prezentis tri el liaj historiaj radioteatraĵoj. Ekde 1932 li estis la membro de la Societo Petőfi kaj de la Fráter Loránd Társaság, pli poste ties sekretario. Li estis kunlaboranto de beletra revuo Magyarság. Li verkis ankaŭ kanzontekstojn.
(155327) 2006 AV99
(155327) 2006 AV99 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas ĉe la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Mount Lemmon Survey, elde la Observatorio de Monto Lemmon en la vilaĝeto Summerhaven, en monto super Tucson (Arizono, Usono).
Antal Koós
KOÓS Antal (naskiĝis 1911 - mortis la 28-an de septembro 1976 en Budapeŝto) estis hungara esperantisto.
Dum multaj jaroj li estis sekretario de Hungara Esperanto-Asocio; kaj en la jaro 1966, en Budapeŝto, li funkciis kiel sekretario de la Loka Kongresa Komitato de la plej multnombra UK en la postmilita periodo.
(22059) 2000 AD75
(22059) 2000 AD75 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero: do ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
William Turner
La paĝon kiun vi serĉas eble vi trovos sube:
Juan Eduardo Bachrich
Juan Eduardo BACHRICH (naskiĝis la 30-an de aprilo 1921 en Vieno, Aŭstrio - mortis la 28-an de februaro 2005 en Karakaso, Venezuelo) estis  elstara venezuela esperantisto. Kiel aŭstro li nomiĝis Johann Eduard Bachrich, en Esperantio Johano Bachrich.
En 1937 li konatiĝis en Zagrebo kun Ivo Lapenna kaj eklernis Esperanton en 1938 en Zemun, Jugoslavio. Ekde 1940 li studis en Budapeŝto kaj mallongan tempon kunlaboris kun tieaj esperantistoj.
En 1948 Bachrich elmigris al Venezuelo, kie li tuj komencis informi pri Esperanto per publikaj prelegoj kaj gazetartikoloj. Li fariĝis motoro de Venezuela Esperanto-Asocio. En la jaro 1952 li fariĝis loka delegito de UEA kaj fakdelegito pri plantkulturado. De 1974 ĝis 2001 li funkciis kiel peranto de UEA. Kiam en 1975 VEA estis leĝe registrita Johano Bachrich fariĝis ĝia ĝenerala sekretario. De 1978 ĝis 1982 kaj denove ekde 1998 ĝis lia morto li estis observanto, de 1992 ĝis 1998 membro de la Komitato de UEA. En 1992 Bachrich lanĉis la ideon pri amasa instruado de Esperanto per televido. Por atingi tiun celon li kontribuis al la realigo de la projektoj "Mazi en Gondolando" kaj "Esperanto: Pasporto al la tuta mondo". En la 85-a UK 2000 en Tel-Avivo la Komitato de UEA distingis lin per honora membreco de la Asocio.
Li estis ankaŭ komitatano de ILEI.
Palatino (Romo)
Palatino aŭ Palatina monto estas laŭ PIV unu el la sep montetoj de Romo. La latina nomo estas Mons Palatinus kaj la itala Monte Palatino. Ĝi estas la plej frua loĝata de la urbo. Jam en la 10a jarcento a.K. troviĝis sur la monto Palatino homaj setlejoj.
Simone Decaudin
Simone Marie Therese DECAUDIN (naskita la en Araso; mortinta la  en Araso) estis franca esperantistino.
La 6-an de julio 1935 ŝi geedziĝis kun la nederlanda esperantisto Sipke Stuit. Ili havis kvin infanojn, ĉiuj denaskaj esperantistoj: Margarita Marie Stuit (naskita la 20-an de aprio 1936 ), Marc Stuit (la 16-an de aŭgusto 1938 ), Magdalena Stuit (en 1942), Eric Marie Daniel Stuit (la 18-an de novembro 1945 ) kaj Mary Ann Stuit (en 1947).
Denzel Washington
Denzel WASHINGTON naskiĝinta la 28-an de decembro 1954 en Mount Vernon, Novjorko en Usono estas usona aktoro.
Origine li studis en Fordham University en novjorka Bronkso medicinon, sed li baldaŭ koncentriĝis sian intereson al teatro kaj fine li finvizitis tiun ĉi universitaton kiel ĵurnalisto. Du jarojn li poste vizitis kursojn pri aktorado en sanfranciska American Conservatory Theatre kaj reveninte Novjorkon li rolis en ŝekspira repertuaro en Novjorka Ŝekspira Festivalo de Joseph Papp.
Komence de la 80-aj jaroj de la lasta jarcento li agadis en teatro en Los Angeles kaj en Novjorko. Kiel membro de ensemblo Negro Ensemble Company li atentigis pri si per rolo de soldata volontulo Melvin Peterson, por kiu en eksterbrodvaja inscenigo de ludo de Charles Fuller Ludo de soldato li estis nomita por prezo Obie 1982; tiun ĉi rolon li ankaŭ ripetis en filma versio de tiu ĉi dramo nomita Okazintaĵo de soldato.
En pli vastan spektantoran konon li enpaŝis per rolo de d-ro Phillip Chandler en televida serio el malsanuleja medio St. Elsewhere, sed nur staturo de sudafrika batalanto por rajtoj de negroj Steve Bike, kiun li korpigis en politika dramo Vokado de sovaĝejo, certigis al li internacian renomon kaj lokon inter kandidatoj por Oskaro 1987. Sian postenon de stelo li definitive firmigis por si post tio, kiam estis agnoskita al li Oskaro 1989 kaj Ora globo 1989 por rolo de fuĝinta sklavo Trip, kiu en historia-milita dramo Glory batalas en armeo de Unio kontraŭ sudista Konfederacio.
La plej grandan aktoran okazon dume donis al li negra reĝisoro Spike Lee, kiu konfidis al li malfacilan centran parton: ĵaza trumpetisto Bleek Gilliam en muzika dramo Mia pli bona blueso kaj ekstremista negra aktivisto Malcolm X en biografia fresko Malcolm X. Tiun ĉi disputeman kaj tragikan staturon li jam kreis en 1983 en eksterbrodvaja inscenigo de ludo Kiam kokidoj revenas en naskonestojn.
Denzel Washington proprumas produkcian kompanion Mundy Lane Entertainment. Ekde la jaro 1984 li estas edziĝinta kun aktorino kaj kantistino Pauletta Pearson.
Ebena simetrio
Ebena simetrio kun ebeno de simetrio P estas funkcio (geometria bildigo) de spaco, kiu por ĉiu punkto A transformas en punkto B, ke punktoj A kaj B estas en sama rekto, kiu (ĉi tiu rekto) estas orta al ebeno P. Kaj punktoj A kaj B havas saman distancon el ebeno P kaj ĉiu estas en alia flanko de ebeno.
Konstantaj punktoj de ebena simetrio estas punktoj de ebeno P.
Se geometria figuro F estas sia mem bildo en ebena simetrio kun ebeno P, tiam ebeno P estas ebeno de simetrio de figuro F.
Naĝado
Naĝado estas moviĝado de aĵo en likvaĵo sen subtenado de fundo aŭ muroj de la likvaĵujo.
Homoj povas naĝi, sed ankaŭ aliaj vivantaj estaĵoj povas mem naĝi. Plejmulto da bestoj scipovas naĝi denaske. Kelkaj bestoj ne povas naĝi.
Homo povas naĝi, sed scipovo ne estas denaska, homo devas lerni kiel naĝi. La diferenco estas pro tio, ke bestoj, kiuj iradas per kvar membroj, povas naĝi per la samoj movoj de membroj, kiujn oni uzas por iri. Homo iradas per du kruroj kaj por naĝi ĝi devas uzi sufiĉe aliajn movojn de kruroj kaj brakoj. Lernado de naĝado estas sufiĉe malfacila.
Kutime oni opinias, ke scipovo naĝi estas inda por ĉiu homo. Sed multaj homoj ne havas kondiĉojn por lerni, multaj ne volas, multaj timas, multaj simple ne sukcesas finlerni. Laŭ statistiko ekzemple en Rusio ĉirkaŭ 2/3 da maturaj homoj scipovas naĝi.
Historio
Naĝado estas parto de homa agado ekde prahistorio - la plej frua dokumentado de homa naĝado estas en pentraĵoj de la Ŝtonepoko antaŭ proksimume 7,000 jaroj. Poste, la plej alta pruvo pri la naĝo estas la en Egiptio trovita sigela cilindro el argilo, kiu venas el la ĉ. 4-a jarmilo a.K. Priskribitoj pri naĝado ekzistas ekde 2,000 a.K. En la greka kaj romia epoko ekzistis naĝinstruistoj kaj helpiloj kiel junka zono, aerplenumita hoso (tubo) aŭ korka naĝzono. Oni sciigis en 310 a.K. pri romia militista naĝolernejo. La romianoj naĝis en la Tibero aŭ en la fiŝlageto (Piscinae). En la Imperiestra epoko (27 a. K. ĝis 476 p. K.) estiĝis grandaj naĝejoj (natationes) ene de la termobanejoj.
Kelkaj el la antikvaj skribaĵoj dokumentantaj naĝadon estas la Epopeo de Gilgameŝ, Iliado, la Odiseado, la Biblio, la Nova Testamento kaj Beowulf. La unua naĝoinstrua libro aperis en 1538 kun titolo La naĝisto aŭ dialogo pri la naĝoarto (germane: Der Schwimmer oder ein Zwiegespräch über die Schwimmkunst) fare de Nicolas Wynman, germana preleganto pri lingvoj. En 1696 la franca diplomato kaj filologo Melchisédech Thévenot skribis sian francan libron "The Art of Swimming (La Arto de Naĝado)" kiu estis legita de multaj dum la 18-a jarcento. La libro popularigis brustnaĝon sed ankaŭ priskribis kromajn stilojn, skuboplonĝadon kaj kapsalton.
Ekde la mezepoko instruis en la princaj kortoj la t.n. Haloroj? kiel naĝoinstruistoj. Johann Christoph Friedrich GutsMuths kolektis la spertojn de haloroj kaj ellaboris en la en 1798 aperinta libro "Kleines Lehrbuch der Schwimmkunst zum Selbstunterricht" sisteman naĝoinstruon. Li proponis inter aliaj alkutimiĝon al akvo, ekzercojn ekster akvo kaj enakve kun naĝozono.
En 1800 konkurencivaj konkuradoj komenciĝis esti okazigitaj en Eŭropo, la plej multaj el la konkuradoj estis aranĝitaj en bruststilo. Poste tre evoluis la surteraj ekzercoj, ekde 1810 jam aperis la amasa instruado ankaŭ en la militistaj naĝolernejoj. La sporto akiris ĝeneraligitan publikan intereson en 1875, kiam Matthew Webb naĝis la tutan Manikon naĝante dum 21 horoj kaj 45 minutojn. Naĝado estis unu el la olimpikaj fakoj jam ĉe la unua moderna Olimpiko en 1896 en Ateno. En 1902 la remstilo konata hodiaŭ fare de Richard Cabil unue estis enkondukita en la okcidenta mondo kiam li metis novan mondrekordon ĉe internacia ĉampioneco en Anglio, superante naĝantojn en aliaj stiloj. Cable evoluigis la remstilon post studado de la naĝantaj movadoj de loĝanto de la Salomoninsuloj nomata Alice Wickham. En 1908 la Internacia Federacio de Naĝado estis establita. La papilia stilo estis evoluigita en la 1930-aj jaroj surbaze de la breststilo. Post 1925 pli graviĝis la laŭpaŝa alkutimiĝo al la akvo en la naĝolernejoj (pioniro Kurt Wiessner). Ekde 1973 okazas Naĝa Monda Ĉampionumo. En 1952, la Internacia Federacio de Naĝado rekonis la Papi-stilon kiel unu el la oficialaj naĝstiloj kaj fiksis klarajn regulojn por ĝi.
Scienca bazo
La naĝado baziĝas sur la natura floseblo de la homa korpo. Averaĝe, la korpo havas relativan densecon de 0,98 kompare kun akvo, kio faras, ke la korpo flosas. Tamen, la floseblo varias depende de la korpa kompono kaj de la salenhavo de akvo. Ju pli altaj niveloj de denseco de la korpo aŭ ju pli salenhava akvo kun korpo kun malalta denseco, des pli pliiĝas ties flosebleco en tiu.
La hidrodinamiko estas grava tekniko por naĝi plej rapide eble; ĝi estas uzata de naĝantoj kaj naĝistoj kiuj deziras naĝi pli rapide aŭ malpliigi la frotadon de la movado de la korpo tra akvo. Por estis pli hidrodinamikaj, la naĝistoj povas pliigi la potencon de sia frapado, aŭ malpliigi la rezistadon de akvo, kvankam la energio devas triobliĝi por atingi la saman efikon kiel redukti rezistadon. La efika naĝado povas esti atingita malpliigante la rezistadon de akvo; tio eblas pere de adoptado de horizontala sinteno en (sur) la akvo, balancado de la korpo por malpliigi la amplekseceon de la korpo en la akvo kaj etendi la brakojn tiom kiom eblos por redukti la ondorezistadon.
Naĝostiloj
Ekzistas diversaj naĝoartoj, la plej konataj estas:
Sporta naĝado
Sporta naĝado aŭ Naĝkonkurenco estigis populara en la 19-a jarcento, kaj estas nune akvosporto en Olimpikaj Ludoj. Internaciaj konkursoj de naĝado estas reguligataj laŭ FINA, la Federacio de Internacia Naĝado. FINA reguligas kvar malsamajn stilojn de naĝado: Kraŭlonaĝo, Dorsa naĝo, brustonaĝo kaj papilio.
Se oni kolektas la kvar plej oftajn naĝostilojn en unu fakon, oni nomas tion miksa naĝo. Ĉe tio varias; ĉe unuopa naĝo delfeno-dorso-brusto-liberstilo; ĉe stafeta naĝo dorso-brusto-delfeno-liberstilo.
Relative nova areo estas la oferto de la amasa sporta movado:
Krom tio, la naĝo helpas aliajn akvosportojn, kiel:
Placo Garegin Nĵdeh
Placo Garegin Nĵdeh (armene: Գարեգին Նժդեհի Հրապարակ Garegin Nĵdehi hraparak), antaŭe Placo Suren Spandarjan  (armene: Սուրեն Սպանդարյանի հրապարակ Suren Spandarjani hraparak), estas la dua plej granda placo en la urbo Erevano, Armenio. Ĝi situas en la distrikto Ŝengavit, sude de la urbocentro. La placo estas intersekcita per la sekvaj stratoj: Garegin Nĵdeh, Manandian, Jeghbajrutjan kaj Bagratuniac. La placo estis oficiale malfermita la 30-an de aprilo 1959.
La statuo de la bolŝevika estro Suren Spandarjan staras sur la placo ekde 1990. La placo estis alinomita laŭ la armena popola heroo Garegin Nĵdeh la 25-an de majo 1991.
La metrostacio de la placo Garegin Nĵdeh kaj la halo "Metro-Teatro" situas sub la placo.
Kemaliye
Kemaliye (armene Ակն, latinliterigita klasika armena lingvo Akn, signifo "printempo") estas urbo en Turkio. Ĝi situas en la administra provinco Erzincan, en la regiono Orienta Anatolio. La urbo estas centro de distrikto.
Wodzisław Śląski
Wodzisław Śląski (jen pole, germane Loslau, ĉeĥe Vladislav) estas urbo en Silezio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al Wodzisław Śląski en distrikto Wodzisławski.
Antal Lórántfi
Antal Lórántfi, laŭ hungarlingve kutima nomordo Lórántfi Antal estis hungara skulptisto, medalisto, altlerneja instruisto. Lia origina familia nomo estis Wielenberger ĝis 1881, liaj nomvariantoj estis Lorántfi, Loránfi.
Antal Wielenberger naskiĝis en 1856 en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Antal Lórántfi frekventis gimnazion, poste li akiris diplomon en Reĝa Modela Desegna Lernejo en 1879. Li plulernis en Vieno resume 5 jarojn helpe de stipendio, dum lernado li ricevis dufoje premiojn. Li lernis precipe de de:Caspar von Zumbusch. En la lernojaro 1885 li studis skulptaĵetojn en Parizo. Hejmenveninta li ekinstruis en la Industriarta Altlernejo, ekde 1889 ankaŭ en la Belarta Altlernejo.
Propanotiolo
Propanotiolo aŭ tiopropanolo estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la tioalkoholoj, prezentanta -SH grupon ligitan al alkila grupo. Propanotiolo estas senkolora likvaĵo kun odoro je putra ovo, uzata en la fabrikado de insekticidoj, kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer. Propanotiolo estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Propanotiolo reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj kaj posedas antifungajn kaj antibakteriajn proprecojn. Krom tio ĝi uzatas kiel konservaĵo.
Tadeusz Kasprzycki
Tadeusz KASPRZYCKI [tadeuŝ kaspĉicki] (naskita la en Varsovio; mortinta la  en Montrealo) estis pola armea oficiro, De 1935 ĝis 1939 li estis ministro pri militaj aferoj de Pollando.
Tadeusz Kasprzycki lernis Esperanton en 1904–1905. En 1907 li kunfondis Esperanto-junularan grupon en Varsovio kaj fariĝis ties sekretario. En 1937 li estis membro de la honora komitato de la 29-a Universala Kongreso.
Elemér Zalotay
Kariero
Elemér Zalotay akiris diplomon pri juro en Universitato de Koloĵvaro. Pli poste li akiris diplomon ankaŭ pri historio kaj geografio, instruado kaj arkeologio en Segedo en 1931. Li doktoriĝis pri arkeologio en 1933. Li estis de decembro 1927 ĝis februaro 1940 en Szentes bibliotekisto de Biblioteko kaj Muzeo de Departemento Csongrád, de 1940 kunlaboranto de urba arkivejo de Debreceno. De septembro 1940 ĝis aŭgusto 1944 li laboris en Koloĵvaro. De 1946 ĝis 1951 li estis direktoro de muzeo Szentes, inter 1952-1953 arkeologo de muzeoj de Hódmezővásárhely kaj de Baja (1954-1962).
Dictionnaire philosophique
La Dictionnaire philosophique (Filozofia vortaro) estas literatura verko de Francois-Marie Arouet surnomita Voltaire, kiun ĝin publikigis anonime kaj franclingve en 1764.
La verko estis, sekve, eldonita de la sama aŭtoro kun la aldono de iuj partoj. Nur en la sinsekvaj eldonoj la aŭtoro forlasis anonimecon.
Baza koncepto
Voltaitre komencis labori ĉirkaŭ la projekto de la eseo ekde 1652.
Oni diras ke li sin proponis esei por tiu verko dum vespermanĝo ĉe la kortego de Frederiko la 2-a de Prusio. En tiu okazo, kiel literatura ludo, ĉiu el la ĉeestaj intelektuloj engaĝiĝis prezenti, la sekvan tagon, voĉon de vortaro moderna aŭ klerisme konceptata. Tamen nur Voltaire juĝis serioze la aferon kaj ĝin igis startpunkto de la literatura vojo kiu lin kondukis al la kompilado de la filozofia vortaro.
Harbach (distrikto Altenkirchen)
Harbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Altenkirchen de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. En la 15-a de novembro 2006 la komunumo havis 602 loĝantojn.
Dictionnaire philosophique
Strukturo de la enhavo
La strukturo de la Dictionnaire philosophique estas senkaŝe inspirita el alia samtempa literatura verko, tiam en kompilada fazo.Temas pri la Encyclopédie'', literatura projekto, kiu, laŭ la intencoj de la iniciata komitato Diderot kaj d’Alembert, devus inkluzivi en si la tutan homan sciaron, klerisme elpurigitan el ĉiu komponanto de neraciismo kaj antaŭjuĝo kaj riĉigitan per tiutempaj ĵusaj sciencaj malkovroj.
Same kiel en la “Enciklopedio”, la “filozofia vortaro” dividiĝas laŭ voĉoj alfabete ordigitaj. Kunlaboris ankaŭ diversaj aŭtoroj, sed sub lia revizio.
Enhavo
En la prefaco li diras ke la personoj adresitaj estas nur tiuj klerisme iluminitaj ĉar la vulgaraj homoj ne estas faritaj por tiaĵoj, kaj filozofio neniam estos ilia heredaĵo”.
Sekvas listo de voĉoj de diversaj aŭtoroj, en kiuj estas analizitaj literaturaj verkoj, aparte temantaj pri Sanktaj Tekstoj de kristanismo.
La temoj de la verko multe diversas: plej multas tiuj filozofiaj kaj teologiaj. La verko, fakte, ne celas esti entenilo de scio simile al la samtempa “Enciklopedio”, sed la aŭtoro ĝin konceptas “la vero” rilate serion da temoj specife indikataj fronte kaj kontraŭ tiuj prezentitaj kiel “antaŭjuĝoj”. Elstaras ankaŭ voĉoj kiuj meritas atenton ĉar hodiaŭ malfacile subteneblaj:
Reagoj
La verko ekscitis fortajn kondamnajn reagojn sed la vendoj pluis kreski. Kaj ĝi fariĝis distinkta elemento de la klerisma kulturo: plaĉis ĝiaj humura stilo kaj la vis polemica (polemikema karaktero) kaj precipe la renversigo de la konceptoj.
Pro la historia senfundamentigo de kristanismo, pro la manifesta deismo kaj pro la akuzoj al la Katolika Eklezio, ties inkvizicia aŭtoritato inkluzivigis la filozofian vortaron en la Indekso de malpermesitaj libroj. La juĝa aŭtoritato kulpigis la verkon pri parteco kaj malpieco. Ankaŭ la svisa kantono Ĝenevo dekrete senzuris la verkon. .
Reza Pahlavi
Cyrus Reza Pahlavi, Kronprinco de Irano aŭ Reza Pahlavi la 2-a (perse: رضا پهلوی ) naskita la 31-an de oktobro 1960 en Teherano, estas unuenaskita filo de pli posta ŝaho Mohammad Reza Pahlavi kaj lia imperiestra edzino Farah Diba. Oni ne konfuzu lin kun lia avo Reza Ŝaho Pahlavi, la fondinto de la dinastio Pahlavi. Post perdo de la "pava trono" dum la Islama Revolucio en Irano en 1979 li kun sia familio devis fuĝi al Usono.
Plăiești
Plăiești [pləjeŝtj] (hungare: Kövend [koevend]) estas vilaĝo en Rumanio sud-okcidente de Torda. Administre apartenas al komunumo Moldovenești.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1015 loĝantojn (hungaroj), en 1992 585 (94 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1291. Ĝi estis ekleziejo de 1332. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Jana (rivero)
Jana (ruse Яна) estas 872 km longa rivero en Siberio, kiu longas kun la fontorivero Sartang 1.492 km.
Ĥeruskoj
Ĥeruskoj (literumite ankaŭ Cherusci aŭ Cherusk, el kio ankaŭ Ĉeruskoj) estis Ĝermana tribo kiu loĝis en partoj de ebenaĵoj kaj arbaroj de nordokcidenta Germanio, en la areo eble proksima al la nuntempa Hanovro, dum la unuaj jarcentoj a.K. kaj p.K. Etne, Plinio la Maljuna grupigas ili kun iliaj najbaroj, nome Suevoj kaj Ĥatoj, same kiel la Hermunduri, aŭ Hermiones, unu el la ĝermanaj grupigoj laŭdire descendaj el praulo nomita Mannus. Ili kondukis fortan militon kontraŭ la Romia Imperio. Sekve, ili estis probable absorbitan en tribaj konfederacioj de Frankoj aŭ Alemanoj.
Jana (rivero)
La rivero fontas inter la Verĥojanska montaro (okcidente) kaj Ĉerski-montaro (oriente) per kuniĝo de Dulgalaĥ kaj Sartang. De tie fluas la rivero Jana norden, preter Verĥojansk kaj poste preter la nordokcidenta bordo de Ĉerski-montaro al la orientsiberia malaltebenaĵo, sur kiu formas ĝi ekde Kazaĉje malgrandan riverdelton. Poste ĝi enfluas la orientsiberian maron, parton de la glacia nordpolusa maro.
La apudan areon de la rivero karakterizas komence pingloarboj de la tajgo, poste la senarba tundro.
Hurez (Horoatu Crasnei)
Hurez (Horoatu Crasnei) (hungare: Bagolyfalu) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Zalău. En 1910 ĝi havis 336 loĝantojn (rumanoj); en 1992 511 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1481. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szilágy vármegye). En 1941 oni aligis al ĝi Poniţa, hungarlingve (Boronamező), kiu en 1910 havis 623 rumanojn loĝantojn kaj estis skribe menciita unue en 1481. Administre ĝi apartenas al Horoatu Crasnei.
Porcia
Porcia estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono de la komumo estas la Sankta Georgo, kies memortago, la 23-a de aprilo, sekve estas la komunuma festotago.
Cabrillanes
Cabrillanes [kabriLJAnes] estas municipo en la nordo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de León, en la nordo de la provinco, kaj precize al tradicia areo Babia. Oni parolas ĉefe la leonan.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Cabrillanes, La Cueta, Huergas de Babia, Lago de Babia, Mena de Babia, Meroy, Las Murias, Peñalba de Cilleros, Piedrafita de Babia, Quintanilla de Babia, La Riera de Babia, San Félix de Arce, Torre de Babia (en la foto de la tabelo) kaj Vega de Viejos, okupas totalan areon de 169,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 731 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 450 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 81 km de Leono, provinca ĉefurbo. Limas norde kun Asturio; sude kun Murias de Paredes kaj Riello; okcidente kun Villablino; oriente kun San Emiliano. Pro ties alteco, 1249 m s.m., temas pri la plej alta municipo de la provinco Leono.
Historio
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kaproj en montaraj areoj, kaj bovoj en ebenaĵoj), sed ĉefe karbominado, nun en absoluta dekadenco. Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
Omeomerioj
Omeomerioj (en la greka όμοιομέρειαι, el όμοιος simila, kaj μέρος ero) estas termino uzita de Aristotelo por indiki la tieldiritaj “semoj” de Anaksagoro, nome la korpusklaj eretoj konstituantaj la universon.
Laŭ Anaksagoro, svarmas senfinaj omeomerioj kvante malsamaj, kiuj komprenigas la ŝajnan paradokson de la transformiĝon de la aĵoj (problemo rekta de Parmenido kiun Anaksagoro provas solvi “savante la fenomenojn”, laŭ la konata komento de Platono). Pro tio, fakte, ke ĉiu estaĵo rezultas el komponaĵo de semoj, ne povas ekzisti la ŝanĝado, nek la multobleco ĉar temas pri elementoj devenintaj el la malkomponado kaj rekomponado de semoj jam supozitaj: do nenio kreiĝas kaj nenio detruiĝas kaj ŝanĝas se ne la aranĝiĝo de la semoj.
La saman problemon de Parmenido, iumaniere, alfrontis, postepoke, ankaŭ Demokrito per la enmeto de la atomoj de Empedoklo: tiuj ĉi aranĝiĝas novmaniere, ne la aĵaro.
Unuopa aĵo entenas, do, omeomeriojn de ĉiuj aliaj (“ĉio estas en ĉio”), sed sukcesas (surbaze de la konstanta movo altrudita de la Nous) nur tiuj de la objekto formiĝanta. Se oni ne estus devigitaj vivi en sensoj erarigaj, laŭ Anaksagoro oni povus vidi ke ĉiu aĵo estas komponaĵo de semoj tiom malsamaj kiom estas la estaĵoj en la kosmo ordigita de la Nous.
Tiu Nous tiom plaĉos al la naskiĝonta kristanaj filozofoj ke ili, al ĝi donante celemon kaj intencecon, en ĝi legos spuran antaŭvidon de la koncepto de la kristana Providenco, kaj intuicio pri tio kio estos nomata Logoso aŭ "Verbum Dei" (Difilo).
Mysterium Cosmographicum
Tiu libro klarigas la kosmologian teorion de Keplero, bazita sur la Kopernika sistemo, en kiu la kvin Platonaj solidoj diktas la strukturon de la universo kaj montras la planojn de Dio pere de geometrio. Tiu fakte estis la dua klopodo ekde Koperniko kiu diris, ke la teorio de suncentrismo estas fizike prava. Thomas Digges estis jam publikigante defendon de Koperniko en apendico en 1576. Laŭ la rakonto de la propra Keplero mem, li hazarde malkovris la bazon de la modelo demonstrante la geometrian rilaton inter du cirkloj.
Kepler asertis, ke li havis epifanion (subita scienca rimarko) la 19an de Julio 1595, dum instruado en Graz, demonstranta la periodan konjunkcion de Saturno kaj Jupitero en la zodiako: li konstatis, ke regulaj plurlateroj ligitaj unu enmetita kaj unu ĉirkaŭmetita cirklas je difinitaj proporcioj, kio, li raciigis, povus esti la geometria bazo de la universo. Post malsukceso trovi unikan aranĝon de plurlateroj kiuj kongruas kun konataj astronomiaj observoj (eĉ kun kromaj planedoj aldonitaj al la sistemo), Kepler ekeksperimentis per 3-dimensiaj pluredroj. Li trovis, ke ĉiu el la kvin Platonaj solidoj povus esti enmetita kaj ĉirkaŭmetita fare de ĉielaj sferoj; fiksante tiujn solidojn, ĉiuj enmetitaj en po unu sfero, unu ene de alia produktus ses tavolojn, korespondantaj al la ses tiam konataj planedoj — Merkuro, Venuso, Tero, Marso, Jupitero, kaj Saturno. Ordigante la solidojn laŭelekte — okedro, dudekedro, dekduedro, kvaredro, kubo — Kepler trovis, ke la sferoj povus esti metitaj je intervaloj korespondantaj al la relativaj grandoj de la vojo de ĉiu planedo, akceptante, ke la planedoj cirklas la Sunon. Kepler trovis ankaŭ formulon rilatiganta la grandon de la orbito de ĉiu planedo al la longo de ties orbita periodo: el internaj al eksteraj planedoj, la proporcio de pliigo en orbita periodo esats dufoje la diferenco en orbita radiuso. Tamen, Kepler poste malakceptis tiun formulon, ĉar ĝi ne estis sufiĉe preciza.
Kiel indikita en la titolo, Kepler kredis, ke li estis malkovranta la geometrian planon de Dio por la universo. Multo de la entuziasmo de Kepler por la Kopernika sistemo venis el siaj teologiaj konvinkoj pri la konekto inter tio fizika kaj tio spirita; la universo mem estis imago de Dio, dum la Suno korespondus al la Patro, la stela sfero al la Filo, kaj la intervena spaco intera la Sankta Spirito. Lia unua manuskripto de Mysterium enhavis etendan ĉapitron kunigantan heliocentrismon kun bibliaj fragmentoj kiuj ŝajnis apogi geocentrismon.
Kun la subteno de sia mentoro Michael Maestlin, Kepler ricevis permeson el la senato de la Tubingena universitato por publikigi sian manuskripton, kondiĉe de la forigo de la Biblia ekzegezo kaj de la aldono de pli simpla, pli komprenenbla priskribo de la Kopernika sistemo same kiel de la novaj ideoj de Keplero. Mysterium estis publikigita malfrue en 1596, kaj Kepler ricevis siajn ekzemplerojn kaj eksendis ilin al elstaraj astronomoj kaj patronoj komence de 1597; ĝi ne estis amplekse legita, sed ĝi establis la reputacion de Keplero kiel tre lerta astronomo. La entuziasma dediĉaĵo al povegaj patronoj kaj al la homoj kiuj kontrolis lian postenon en Graz, ankaŭ havigis gravan aliron al la patrona sistemo.
Kvankam la detaloj estis modifitaj de lia posta verkaro, Kepler neniam abandonis la platonisman pluredr-sferecan kosmologion de Mysterium Cosmographicum. Liaj postaj ĉefaj astronomiaj verkoj estis iel nur pluaj disvolvigoj de tiu, rilate al la trovo de pli precizaj internaj kaj eksteraj dimensioj de la sferoj kalkulante la ekstercentrecojn de la planedaj orbitoj en ĝi. En 1621, Kepler publikigis etendan duan eldonon de Mysterium, duone tiom longa denove kiel la unua, detalanta en piednotoj la korektojn kaj plibonigojn kiujn li estis atingintajn en la 25 jaroj ekde ties unua publikigo.
Mojácar
Mojácar (Mojakaro esperante) [moĥAkar] estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio en la komarko Levante Almeriense. La areo de la municipo estas 71 km2 kie loĝas 6507 geloĝantoj, do loĝdenso estas 91.6 loĝ./km2. Mojácar situas je 90 km de la provinca ĉefurbo Almería.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 6507 geloĝantoj de la municipo Mojácar estas 3188 inoj kaj 3319 viroj. En la 71-kvadratkilometra teritorio estas 19 setlejoj, kie loĝas 6090 geloĝantoj, kaj aliaj 417 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 55, 32 inoj kaj 23 viroj, kaj mortis 42, 14 inoj kaj 28 viroj. Tiel la natura kresko estis 13 (0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1806 homoj (27.8%).
Ekonomio
Krom tradicia agrikulturo kaj brutobredado, Mojácar ĝuas kaj de la marbordo kie estas belaj strandoj kaj de la tipa arkitekturo de la vilaĝo kiel tipa andaluzia kaj arabhereda kun krutaj kaj mallarĝaj stratetoj, blankegaj domoj kaj terasoj en montetopinto. Pro tio ĝi iĝis allogaĵo por la turismo de ekster la regiono. Somere de 2009 okazis grava incendio en la ĉirkaŭaĵo kiu draste damaĝis la turismajn enspezojn.
Thézac
Thézac estas la nomo de pluraj komunumoj en Francio:
Taliuma (I) oksalato
Taliuma oksalato aŭ taliumoza dukarboksilato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la oksalata acido kaj taliuma (I) hidroksido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Taliuma (I) oksalato posedas 2 taliatomojn, 2 karbonatomojn kaj 4 oksigenatomojn. Taliuma (I) oksalato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de taliumaj derivaĵoj.
Thézac (Charente-Maritime)
Thézac [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 321 loĝantojn en la jaro 2012.
Geografio
Thézac situas sudokcidente de Saintes kaj  oriente de Royan.
Placo Charles Aznavour
Placo Charles Aznavour (armene Շառլ Ազնավուրի հրապարակ), estas malgranda placo en la distrikto Kentrono de la armena ĉefurbo Erevano. La placo estas nomita honore al la franc-armena kantisto Charles Aznavour kadre de la festoj de la 10a datreveno de armena sendependeco en 2001. La placo najbara al la strato Abovjan inkluzivas kelkajn gravajn ejojn inkluzive de la rusa teatro Stanislavski de Erevano, la Kinejo Moskvo, la oficejoj de la Unuiĝo de Artistoj de Armenio. Granda Hotelo Erevano sur strato Abovjan ankaŭ superrigardas la placon. La placo ankaŭ gastigis la erevanan Vernisaĵon antaŭ ol ĉi-lasta translokiĝis al sia nuna loko.
Fangatau
Fangatau, aŭ Nakai-erua, estas eta atolo en la Tuamotuoj en Franca Polinezio. La plej proksima insulo estas Fakahina kiu situas 72 km al la oriento-sud-oriento. La atoleto estas longforma. Ĝi longas 8 km kaj maksime larĝas 3,5 km. Ĝi havas totalan areon de 22,2 km2. (super marnivelo 6 km2). Ĝia rifo tute enfermas la la lagunon. Ankri estas malfacile. Fangatau havis 145 loĝantojn en 2012. Teana (La groto) estas la ĉefvilaĝo.
Historio
La unua registrita eŭropano kiu venis al Fangatau estis la rusa ocean-esploristo Fabian Gottlieb von Bellingshausen je la 10-a de julio 1820 sur la ŝipoj Vostok kaj Mirni. Li nomis la atolon "Arakcheev".
Fangatau estis la hejmo de Kamake kaj Iturangi, vidata de antropologo Kenneth Emory kiel "la plej grava sagao de la Tuamotuoj" li iam renkontis.
Je la 4-a de aŭgusto 1947, la 97-a tago ekde la foriro el Peruo, la floso Kon-Tiki atingis la atolon Fangatau. La flosanaro mallongdaŭre kontaktis kun la loĝantoj sed ne eblis sekure albordiĝi.
Estas regiona flughaveno en Fangatau inaŭgurita en 1978.
Administracio
La komunumo Fangatau konsistas el Fangatau kaj Fakahina.
Poliglota Vademecum de internacia Farmacio
Poliglota Vade-mecum de Internacia Farmacio estas 288-paĝa naŭlingva  vortaro kompilita de Celestin Rousseau. Eldonejo Hachette el Parizo aperigis gin en la jaro 1911.
Ĝi enhavas i.a. la formularon de multaj preparaĵoj kaj multajn formulojn kiuj estis eltiritaj el farmakopeoj eŭropaj, amerikaj, japana.
Lumnezia/Lugnez (komunumaro)
La komunuaro Lumnezia/Lugnez estas administra unuo de Kantono Grizono kaj parto de la distrikto Surselva. Ĝi havis 3401 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Vals.
Geografio
La komunumaro Lumnezia/Lugnez konsistas el la komunumoj de la valo Lumnezia, kiu komenciĝas sude de Glion/Ilanz.
Komunumoj de la komunumaro Lumnezia/Lugnez
La komunumaro Lumnezia/Lugnez konsistas (stato en 2009) el 11 komunumoj, el kiuj Vals estas la plej granda. Jen la listo:
Brazila Mararmeo
La Brazila Mararmeo (portugale Marinha do Brasil) estas unu el la tri militaj fortoj de Brazilo, kune kun la Brazila Terarmeo kaj la Brazila Aerarmeo, kaj respondas por la ĝeneralaj ŝipaj operacioj. Ĝi estas la plej granda mararmeo de la Latina Ameriko kaj ĝia patrono estas la Markizo de Tamandaré.
Hohen-Sülzen
Hohen-Sülzen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Alzey-Worms de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Ŝahbanu
Ŝahbanu (perse: شهبانو - Šāhbānū) signifas en la persa imperiestrinon. Tio estis titolo donita sole al la tria imperiestra edzino de Mohammad Reza Pahlavi, Farah Diba, en la jaro 1967.
Ŝi estis la unua imperiestrino, kiu estis kronita en Irano de post la islama ekspansiemo en la 7-a jarcento. La du sasanidaj imperiestrinoj, Purandokht kaj Azarmidokht, estis lastaj du, kiuj portis la titolon antaŭ Farah Diba.
La sasanida titolo por Ŝahbanu estis titolo signifanta Reĝino de Reĝinoj, kiu distingis ŝin de aliaj reĝinoj en la reĝa domo.
Przemysław Saleta
Przemysław SALETA (naskiĝis la en Vroclavo) estas pola boksisto en pezega kategorio, mondĉampiono pri piedbato-bokso, ĉampiono de Pollando, Eŭropo kaj interkontinenta en profesia boksado, aktoro. 194 centimetrojn altas.
Sporta kariero
Junece startis kun sukcesoj en piedbato-bokso, en la formulo full contact.
En 2007 subskribis kontrakton kun la organizaĵo Konfrontado de Batalartoj. En miksaj batloj ludis venke dufoje.
Privata vivo
Saleta estis dufoje edziĝinta. La unua edzino estis modelulino Ewa Pacuła, kun kiu havas filinon Nicola (naskita en 1994). La dua edzino estis Ewa Byzdra-Saleta, kun kiu havas filinon Nadia (naskita en 2002).
Decembre 2007 en varsovia hospitalo Przemysław Saleta subiĝis al operacio pri forigo de reno, kiun oni transplantis al lia filino Nicole, kiu de kelkaj jaroj aplikis dializon. Post semajno aperis malfacilaĵoj kun spirado kaj interna hemoragio. Necesis operaco. Oni suspektis pulman embolion pro sepso. Post ĝi estis vekita de komato kaj povis forlasi la malsanulejon. Antaŭ la operaco estis ĉefredaktoro de pollingva versio de la revuo "Gentleman's Magazine".
Kemalpaşa
Kemalpaşa estas urbo de Turkio. Ĝi apartenas al la provinco İzmir kaj al la Egea regiono. En 2016 ĝi havis loĝantojn.