cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lou Harrison
Harrison estas aparte rimarkinda pro la enmeto de elementoj de la muziko de ne-okcidentaj kulturoj en liajn komponaĵojn. Li uzis muzikilojn kiuj estis faritaj el stanaj skatoloj kaj aliaj materialoj. La plejparto de liaj komponaĵoj estis skribitaj per Naturala gamo anstataŭ Egaltemperamenta gamo. Harrison estas unu el la plej gravaj komponistoj kiuj verkis kun mikro-tonoj.
Biografio
Kiam li estis infano, la familio translokiĝis en Kalifornion, loĝante pli-malpli ĉiujare en nova urbo.
Lin multe influis azia (precipe indonezia) muziko, kaj li komponis por indoneziaj instrumentoj kaj por porokazaj aŭ hazardaj instrumentoj (ekzemple aŭto-bremsoj).
En 1943, Harrison transloĝiĝis en la urbon Novjorko, kie li laboris kiel muzika kritikisto. Tie li renkontis Charles Ives kaj atentigis la muzikan mondon pri tiu artisto. Li ankaŭ antaŭenigis la muzikon de aliaj usonaj komponistoj inkluzive Edgard Varèse, Carl Ruggles kaj Alan Hovhaness. Poste li instruis ĉe Nigra Monto Kolegio. En 1947, li suferis nervan paneon kaj transloĝiĝis reen en Kalifornion.
Ekzisitas biografiaj filmoj pri li : “Cherish, Conserve, Consider, Create”: 27-minuta filmo de Eric Marin kaj “A World of Music”, 92-minuta filmo de Eva Soltes.
Lou Harisson kaj Esperanto
Li estis esperantisto kaj donis Esperantajn titolojn kaj tekstojn al pluraj siaj verkoj, interalie La Koro Sutro (1973; havebla en KD aŭ aŭskultebla dise tra la Interreto). Li verkis ankaŭ poezion, inkluzive en Esperanto. Krome li estis kaligrafo kaj kreis litertiparojn.
Nekrologo
Nekrologo de la usona komponisto kaj Esperantisto David Gaines el la numero de Marto 2003 de Esperanto-revuo
Kissenbrück
Kissenbrück estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Wolfenbüttel de la federacia lando Malsupra Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Pariĝada memmontrado
Pariĝada memmontrado, Pariĝada ceremonio, Ceremonia memmontrado aŭ Ceremonia pariĝado estas speciala, foje riteca, serio de kutimaroj kiujn kelkaj animaloj plenumas kiel parto de pariĝado. Pariĝadaj kutimoj povas inkludi specialajn alvokojn, sintenojn kaj movojn, kaj povas postuli specialan plumaron, brilan koloraron aŭ alian ornamon. Bona ekzemplo estas la 'danco' plenumata de maskloj de paradizbirdoj. Tia kutimaro havas multajn celojn, sed la unua kaj ĉefa estas identigi la specion de la animalo plenumanta la memmontradon, kaj tiele eviti biologian perdon per pariĝado inter diferencaj specioj. Ekzemple ĉiu el la britaj specioj de paruoj plenumas karakteran memmontradon kiu distingas ilin disde la aliuloj: nome la Granda paruo ŝvelas sian bruston por montri sian nigran strion, la Tufparuo levas sian kreston, dum la Barboparuo ŝvelas siajn nigrajn vangomarkojn.
Hetepseĥemuj
Hetepseĥemuj estis la unua faraono de la dua egipta dinastio; li regis ĉ. 2828-2800 a. K. (von Beckerath)Lia nomo signifas "La du povoj estas en paco", kio verŝajne aludas la finiĝon de la bataloj inter Suba kaj Supra Egiptio.
Manetono lin nomas Boetos, laŭ Seksto Julio Afrika, aŭ Bokos, en la armena versio de Eŭzebo de Cezareo, kaj donas al li 38 jarojn da regado.
Li etas konsiderata la fondinto de la 2a dinastio, sed oni ne scias kun certero pri lia rilato kaj la antaŭa dinastio, ĉar oni kredas ke li ne estis filo de Kaa. Verŝajne Hetepseĥemuj atingis la tronon per la geedziĝo kun princino.
Ekde lia regado estis foruzitaj la tabuloj eponimaj de la 1a dinastio kaj estis anstataŭitaj de cilindraj sigeloj kun gravuraĵoj. Tio konservigas la nomojn de la ŝtatlaboristoj sed ne informojn pri politikaj aŭ religiaj okazintaĵoj.
Isca sullo Ionio
Isca sullo Ionio estas komunumo de Italio.
Masahiro Hamazaki
Masahiro Hamazaki (japane 浜崎 昌弘, n. 14-an de marto 1940, m. 10-an de oktobro 2011) estis japana futbalisto. Li en 1966 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Nineĉer
Nineĉer estis la tria faraono de la dua egipta dinastio; li regis ĉ. 2785-2742 a. K. (von Beckerath). Manetono lin nomis Binotris (Seksto Julio Afrika) aŭ Biofis (Eŭzebio de Cezareo) kaj atribuas al li 47 jarojn da regado.
La Ŝtono de Palermo mencias la celebradon de multnombraj religiaj festoj, la enregistriĝon de kaj brutar-censon (ĉiun duan jaron).
Li daŭrigis la politikon je ampleksiĝado norden, ekiĝinta de liaj antaŭuloj, kiel maniero solidigi la unuiĝon kiun la unua faraono (Narmer) entreprenis.
Manetono komentis ankaŭ ke dum tiu ĉi regado estis permesta la regado de Egiptio fare de inoj.
19204 Joshuatree
19204 Joshuatree estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Jean Mueller elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo aludas al la Nacia Parko Joshua Tree, fondita en 1936 kiel Nacia Monumento Joshua Tree, ĉefe per la klopodo de Minerva Hamilton Hoyt (1866–1945). Tiu parko, kiu iĝis nacia parko en 1994, estas konata tiel pro la "'Arbo de Joŝua" (Yucca brevifolia) kiel pro sia distingigaj rokaj formacioj kaj sia malhela ĉielo.
Varduloj
La varduloj estis antaŭromia tribo establita en la nordo de la Iberia duoninsulo en nuna Hispanio, en la oriento de Eŭskio.
Menciitaj de Strabono, kiu nomis ilin Bardyétai kaj situis ilin en la marbordo, inter kantabroj kaj vaskonoj, de Pomponio Mela kaj Plinio la Maljuna kiu ankaŭ situas ilin en la marbordo inter kantabroj kaj vaskonoj, dirante Plinio ke Amanum Portus (la romia Flaviobriga, la nuna Castro Urdiales, de kie venus la nuna nomo, derivita de Castrum Vardulies) estis unu el iliaj urboj, kaj menciitaj de Ptolomeo kiu situas ilin en la nuna Gipusko. Tiuj diferencoj povis estiĝi pro la perfortaj migradoj okazigitaj de la Kantabraj Militoj, aŭ pro misinterpretoj de la romiaj aŭtoroj.
En 114 a. K Gajo Mario (156 a. K. - 86 a. K.) havis personan gardistaron konsistanta el varduloj kun kiuj li iris al Romo, kaj oni nomis ilin sklavoj Barduaioí. Pomponio Mela, ĉirkaŭ la jaro 44 diris ke ili loĝis en la Pireneoj kaj klare specifigis ke ili estas unu sola nacio, t.e. ke ili ne estis dividitaj en triboj.
La malvenko de la kantabroj antaŭ Aŭgusto Cezaro ne havis malbonan konsekvencon por la varduloj, kiuj ne alianciĝis kun la kantabroj kontraŭ Romio. Oni distukas ĉu ili estis parencoj de la kantabroj, keltoj, keltiberoj aŭ vaskonoj, kvankam la nomoj de iliaj urboj estas hindeŭropaj, tipe keltaj.
La lasta referenco pri la varduloj estas la kroniko de Hidacio, kiam li rakontas la damaĝojn okazigitajn de la heruloj en la jaro 400 en sep ŝipoj de la kantabra marbordo kaj de Vardulujo en 456. La ŝildo de la provinco Gipusko havas la moton "FIDELISSIMA BARDULIA, NUNQUAM SUPERATA" ("Fidelega Vardulujo, neniam superata")
Josef Grňa
Josef GRŇA (naskiĝis la 18-an de aprilo 1880 en Všetuly apud Holešov, mortis la 14-an de junio 1919 en Městečko Trnávka ) estis ĉeĥa pionira esperantisto, instruisto direktoro de burĝa lernejo en Jevíčko, kunlaboranto de Theodor Čejka.
Vivo
Li estis inside mortigita per pafo de krimulo, postlasante edzinon kun du infanetoj.
Arondismento Moulins
La arondismento Moulins (france arrondissement de Moulins) estas administra parto de Francio nomata arondismento. Ĝi lokiĝas en la departemento Allier kaj en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. La arondismenta ĉefurbo estas la samnoma urbo Moulins. Komence de la jaro 2014 en la arondismento vivis personoj.
Kantonoj
Ekde 2015 apartenas al la arondismento Moulins la jenaj 8 kantonoj:
Josef Grňa
Verko
Li tradukis Esperanten Rakontojn de Jakub Arbes. La libro aperinta en 1907 estas la unua aperinta Esperantigo el la ĉeĥa literaturo.
Thomas Andrews
Thomas Andrews naskiĝis la 7-an de februaro 1873 en Comber en Nord-Irlando - mortis la 15-an de aprilo 1912, estis ĉefkonstruanto de Titanic.
Jam ekde la junaĝo Andrews montris intereson pri konstruado de ŝipoj. En sia 16-a jaro, fininte la studadojn en Royal Belfast Academical Institution, li komencis kiel metilernanto en ŝipfarejo ĉe sia onklo William James Pirrie. La 24-an de junio 1908 Andrews edziĝis kun Helen Reilly Barbour kaj en la jaro 1910 li havis kun ŝi filinon Elizabeth. Antaŭ navigacio de Titanic li staris frunte de konstrukta sekcio kaj li estis plenumdirektoro de Harland and Wolff, subigita sole al ties direktoro (Pirrie).
Plimulto de fontoj priskribas lin kiel homon, kiu ĉiumaniere klopodis helpi, li disdonis al homoj veŝtojn, helpis ilin en boatojn, li klopodis, por ke la boatoj estu kiel eble plej multe okupigataj kaj en lastaj momentoj de Titanic li ĵetadis el la ferdeko sidilojn al homoj en la akvo.
Lastfoje li estis ekvidita en fumista salono de la 1-a klaso je la 2-horo kaj dek minutoj antaŭ tio, ol Titanic dronis. Lia savveŝto kuŝis sur unu el tabletoj, Andrews staris antaŭ kameno, la manoj krucigitaj sur la brusto rigardante en malplenecon. Stevardo, kiu tiel ĉi trovis lin, klopodis devigi lin al la provo je savo, sed la knstruisto jam neniel reagis je io.
En Belfast estis al li kaj al pluaj naŭ viroj senditaj de la ŝipfarejo, konstruita statuo por rememoro. Ili devis kontroli tion, ĉu ĉio funkcias kontentige kaj ĉiuj pereis dum la malfeliĉo.
Biblioteko-Arkivo Petro Nuez
Biblioteko-Arkivo Petro Nuez estas biblioteko kaj arkivo de Kataluna Esperanto-Asocio kreita en 1997 honore al la elstara Esperanto-instruisto Pere Nuez Pérez, surbaze de donaco de ŝia vidvino Maria Garcés i Coll. De tiam ĝi plivastigis sian kolekton per heredaĵoj kaj donacoj.
Ĝi estas dividita en du partoj: la biblioteko, entenanta precipe librojn, kaj la arkivo.
Nebra (faraono)
Dum lia regado la bovoj Apiso en Memfiso, Mnevis en Heliopolo kaj la ŝafo en Mendes, estis konsideritaj dioj.
Biblioteko-Arkivo Petro Nuez
La libraro dividiĝas laŭ la jenaj fakoj:
Nebra (faraono)
Nuntempe oni scias ke la kultado al la bovoj Apis venas, minimume, el la komencoj de la 1a dinastio. Pluraj gravuraĵoj estis eltrovitaj kun la sigelo de la faraono sub la piramido de Unis en Sakkara, en lia ebla tombo; ankaŭ steleo, kun lia nomo, el Sakkara aŭ Memfiso.
Biblioteko-Arkivo Petro Nuez
La arkiva sekcio enhavas diversajn administrajn kaj estrarajn dokumentojn, de post la fondiĝo de Kataluna Esperanto-Asocio. Elstaras ankaŭ la dokumentoj pri konataj katalunaj esperantistoj kaj pri urboj, kie okazis Esperanto-aranĝoj.
Situo kaj kontakto
La biblioteko-arkivo situas en la asocia sidejo: strato Papa Pius XI, 130 - Sabadell
Bibliotek-estro: Llibert Puig i Gandia
Referencoj
Puig i Gandia, Llibert. "Malkovru la bibliotekon de KEA". Kataluna Esperantisto n-ro 343, septembro 2007.
4540 Oriani
4540 Oriani estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Libera Esperanto-Asocio
Laŭ memprezento, la asocio "volas konatigi la internacian lingvon Esperanto al germanlingva publiko. Esperanto estas neŭtrala kaj pli facile lernebla ol naciaj lingvoj... La Libera Esperanto-Asocio komprenas sin kiel daŭriganton de la tradicio de la Laborista Esperanto-Asocio, kiun la nazioj disbatis en 1933. Ĝi ligas kun Esperanto la ideojn de demokratio kaj interpopola kompreniĝo, kaj volas fari sian kontribuon al ilia realigo."
4540 Oriani
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la itala katolika sacerdoto kaj astronomo Barnaba Oriani (1752–1832), direktoro de la observatorio de Brera de 1802 al 1832.
Libera Esperanto-Asocio
(citita el la retejo de LEA)
Kontakto:
retpoŝte: <gmickle@nexgo.de>
Prefera nombro
En industria desegno, preferaj nombroj aŭ preferaj valoroj estas normaj gvidlinioj por elektado de ĝustaj dimensioj de produkto ene de donita aro de limoj. Ellaborantoj de produktoj devas elekti multenombrajn longojn, distancojn, diametroj, volumenojn kaj aliajn apartajn kvantojn. Kvankam ĉiuj el ĉi tiuj elektoj estas limigitaj de konsideroj de funkciado, afableco, kongrueco, sekureco aŭ kosto, kutime restas konsiderinda libero en la ĝusta elekto por multaj dimensioj.
Preferaj nombroj servas por du celoj:
Nombroj de Renard
La franca armea inĝeniero kolonelo Charles Renard proponis en la 1870-aj jaroj aron de preferaj nombroj por uzo kun la metra sistemo. Lia sistemo estis adoptita en 1952 kiel internacia normo ISO 3. La sistemo de Renard de preferaj nombroj disigas la intertempon de 1 al 10 en 5, 10, 20 aŭ 40 paŝojn. La faktoro inter du sinsekvaj nombroj en serio de Renard estas konstanta (antaŭ la rondigo), konkrete ĝi estas la 5-a, 10-a, 20-a, aŭ 40-a radiko de 10 (1,58, 1,26, 1,12, kaj 1,06, respektive), kiu gvidas al geometria sinsekvo. En ĉi tiu maniero, la maksimuma relativa eraro estas minimumigita se arbitra nombro estas anstataŭigita per la plej proksima nombro de Renard multobligita per la konvena potenco de 10.
La plej baza R5 serio konsistas el ĉi tiuj kvin rondigitaj nombroj:
R5: 1,00 1,60 2,50 4,00 6,30
Ekzemplo: Se oniaj desegnaj limoj donas ke la du ŝraŭboj en onia aparato devus esti lokita je inter 32 mm kaj 55 mm dise, oni faru ilin je 40 mm, ĉar 4 estas en la R5 serio de preferaj nombroj.
Ekzemplo: Se oni deziras produkti aron de najloj kun longecoj inter proksimume 15 kaj 300 mm, tiam la apliko de la R5 serio gvidas al produktado de aro najloj de longoj 16 mm, 25 mm, 40 mm, 63 mm, 100 mm, 160 mm kaj 250 mm.
Se pli fajna rezolucio estas necesa, la aliaj kvin nombroj estas aldonataj al la serio, po unu post ĉiu el la originalaj R5 nombroj, kaj rezultas la R10 serio:
Kie eĉ pli fajna gradigado estas necesa, la R20, R40 kaj R80 serioj povas esti uzataj:
R20: 1,00 1,25 1,60 2,00 2,50 3,15 4,00 5,00 6,30 8,00 1,12 1,40 1,80 2,24 2,80 3,55 4,50 5,60 7,10 9,00
R40: 1,00 1,25 1,60 2,00 2,50 3,15 4,00 5,00 6,30 8,00 1,06 1,32 1,70 2,12 2,65 3,35 4,25 5,30 6,70 8,50 1,12 1,40 1,80 2,24 2,80 3,55 4,50 5,60 7,10 9,00 1,18 1,50 1,90 2,36 3,00 3,75 4,75 6,00 7,50 9,50
R80: 1,00 1,25 1,60 2,00 2,50 3,15 4,00 5,00 6,30 8,00 1,03 1,28 1,65 2,06 2,58 3,25 4,12 5,15 6,50 8,25 1,06 1,32 1,70 2,12 2,65 3,35 4,25 5,30 6,70 8,50 1,09 1,36 1,75 2,18 2,72 3,45 4,37 5,45 6,90 8,75 1,12 1,40 1,80 2,24 2,80 3,55 4,50 5,60 7,10 9,00 1,15 1,45 1,85 2,30 2,90 3,65 4,62 5,80 7,30 9,25 1,18 1,50 1,90 2,36 3,00 3,75 4,75 6,00 7,50 9,50 1,22 1,55 1,95 2,43 3,07 3,87 4,87 6,15 7,75 9,75
En kelkaj aplikoj plua rondigo de la valoroj estas dezirinda, ĉar la nombroj de la normala serio implicus nereale altan precizecon aŭ ĉar entjera valoro estas necesa (ekzemple, kvanto de dentoj en ilaro). Por ĉi tiuj bezonoj, pli rondigitaj versioj de la serioj de Renard estas difinitaj en ISO 3:
R5": 1 1,5 2,5 4 6
R10': 1 1,25 1,6 2 2,5 3,2 4 5 6,3 8
R10": 1 1,2 1,5 2 2,5 3 4 5 6 8
R20': 1  1,25 1,6 2   2,5 3,2 4   5   6,3 8 1,1 1,4  1,8 2,2 2,8 3,6 4,5 5,6 7,1 9
R20": 1  1,2 1,6 2   2,5 3   4   5   6 8 1,1 1,4 1,8 2,2 2,8 3,5 4,5 5,5 7 9
R40': 1   1,25 1,6 2   2,5 3,2 4   5   6,3 8 1,05 1,3  1,7 2,1 2,6 3,4 4,2 5,3 6,7 8,5 1,1  1,4  1,8 2,2 2,8 3,6 4,5 5,6 7,1 9 1,2  1,5  1,9 2,4 3   3,8 4,8 6   7,5 9,5
Pro tio ke la nombroj de Renard ripetiĝas post ĉiu 10-foja ŝanĝo de la skalo, ili estas precipe bone konvenaj por uzo kun SI-aj unuoj. Ne estas diferenco ĉu la nombroj de Renard estas uzataj kun metroj aŭ kilometroj. Sed rezultas du neakordigeblaj aroj de agrable interspacigitaj dimensioj se ili estis aplikitaj, ekzemple, kun ambaŭ jardoj kaj mejloj.
kie b estas la elektita seria valoro (ekzemple b=40 por la R40 serio), kaj i estas por elekto de la i-a elemento de ĉi tiu serio (komencante kun i=0).
1-2-5 serio
En aplikoj por kiuj la R5 serio provizas tro fajnan serion, la 1-2-5 serioj estas iam uzataj kiel pli kruda alternativo:
Ĉi tiu serio kovras dekumon (1:10 rilatumo) en tri paŝoj. Apudaj valoroj malsamas per faktoroj 2 aŭ 2.5. Malsimile al la serio de Renard, la 1-2-5 serio ne estas formale adoptita kiel internacia normo. Tamen, la serio de Renard R10 povas esti uzata por etendi la 1-2-5 serion al plia fajneco.
La moneroj de plejparto de modernaj valutoj sekvas 1-2-5 serion. Escepto estas kelkaj kvarono-valoraj moneroj, kiel kvarono (kanada monero) kaj la kvarono (usona monero) (la lasta estas nomata kiel "kvarono de dolaro" prefere ol "25 cendoj"). ¼-½-1 serio (... 0,1 0,25 0,5 1 2,5 5 10 ...) estas uzata de valutoj derivitaj de la eksa nederlanda guldeno (aruba guldeno, nederlanda antila guldeno, surinama dolaro), kelkaj mezaj orientaj valutoj (iraka kaj jordania dinaroj, libana funto, siria funto), kaj la sejŝela rupio. Tamen, pli novaj notoj enkondukitaj en Libano kaj Sirio pro inflacio sekvas la norman 1-2-5 serioj anstataŭe.
E serioj: kondensatoroj kaj rezistiloj
En elektroniko, internacia normo IEC 60063 difinas la aliajn seriojn preferaj nombroj por rezistiloj kaj kondensatoroj. Ĝi laboras simile al la serio de Renard, escepte de tio ke ĝi sudividas la intervalon de 1 al 10 en 6, 12, 24, ktp. paŝojn. Ĉi tiuj subdividoj certigas ke kiam iu hazarda valoro estas anstataŭigita kun la plej proksima prefera nombro, la maksimuma eraro estos de la ordo de 20%, 10%, 5%, ktp.
Uzo de la E serioj estas plejparte limigita al rezistiloj kaj kondensatoroj. Ofte produktataj dimensiojn por la aliaj tipoj de elektraj eroj estas aŭ elektitaj el la serioj de Renard anstataŭe (ekzemple por fandogardiloj) aŭ estas difinitaj en rilataj produktaj normoj (ekzemple IEC 60228 por dratoj).
La IEC 60063 nombroj estas:
E6 (20%): 10 15 22 33 47 68
E12 (10%): 10 12 15 18 22 27 33 39 47 56 68 82
E24 (5%): 10 11 12 13 15 16 18 20 22 24 27 30 33 36 39 43 47 51 56 62 68 75 82 91
E48 (2%): 100 105 110 115 121 127 133 140 147 154 162 169 178 187 196 205 215 226 237 249 261 274 287 301 316 332 348 365 383 402 422 442 464 487 511 536 562 590 619 649 681 715 750 787 825 866 909 953
E96 (1%): 100 102 105 107 110 113 115 118 121 124 127 130 133 137 140 143 147 150 154 158 162 165 169 174 178 182 187 191 196 200 205 210 215 221 226 232 237 243 249 255 261 267 274 280 287 294 301 309 316 324 332 340 348 357 365 374 383 392 402 412 422 432 442 453 464 475 487 499 511 523 536 549 562 576 590 604 619 634 649 665 681 698 715 732 750 768 787 806 825 845 866 887 909 931 953 976
E192 (0,5%) 100 101 102 104 105 106 107 109 110 111 113 114 115 117 118 120 121 123 124 126 127 129 130 132 133 135 137 138 140 142 143 145 147 149 150 152 154 156 158 160 162 164 165 167 169 172 174 176 178 180 182 184 187 189 191 193 196 198 200 203 205 208 210 213 215 218 221 223 226 229 232 234 237 240 243 246 249 252 255 258 261 264 267 271 274 277 280 284 287 291 294 298 301 305 309 312 316 320 324 328 332 336 340 344 348 352 357 361 365 370 374 379 383 388 392 397 402 407 412 417 422 427 432 437 442 448 453 459 464 470 475 481 487 493 499 505 511 517 523 530 536 542 549 556 562 569 576 583 590 597 604 612 619 626 634 642 649 657 665 673 681 690 698 706 715 723 732 741 750 759 768 777 787 796 806 816 825 835 845 856 866 876 887 898 909 920 931 942 953 965 976 988
La E192 serio estas ankaŭ uzata por rezistiloj precizaj je 0,25% kaj 0,1%.
Konstruaĵoj
En la konstrua industrio, estis sentite ke tipaj dimensioj devas esti facile uzataj en mensa aritmetiko. Sekve, prefere ol uzado de elementoj de geometriaj serioj, malsama sistemo de preferaj dimensioj evoluis en ĉi tiu areo, sciata kiel "modula kunordigo".
Dimensioj elektitaj en ĉi tia maniero facile povas esti dividitaj per granda kvanto de faktoroj sen rezultado de milimetraj frakcioj. Ekzemple, oblo de 600 mm (6 M) ĉiam povas esti disigita en 2, 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 15, 20, 24, 25, 30, ktp. partojn, ĉiu el kiu estas denove entjero da milimetroj.
Paperaj dokumentoj, kovertoj kaj desegnaj grifeloj
Normaj metraj paperaj grandecoj uzas la kvadratan radikon el du kaj rilatajn nombrojn (√√√2, √√2, √2, 2, aŭ 2√2) kiel faktoroj inter najbaraj dimensioj (serio de Lichtenberg, ISO 216). La √2 faktoro ankaŭ aperas en la normaj grifelaj dikecoj por teknikaj desegnadoj (0,13, 0,18, 0,25, 0,35, 0,50, 0,70, 1,00, 1,40 kaj 2,00 mm). Per ĉi tiu maniero, la ĝusta grifela grandeco estas havebla por fari desegnadon kiu estis pligrandigita al malsama norma papera grandeco.
Komputila inĝenieristiko
Kie pli fajna gradigado estas bezonata, aldonaj preferaj nombroj estas akiritaj de multiplikado de la potencoj de 2 per malgranda nepara entjero:
(×3) 6 12 24 48 96 192 384 768 1536 ... (×5) 10 20 40 80 160 320 640 1280 2560 ... (×7) 14 28 56 112 224 448 896 1792 3584 ...
En komputila grafiko, larĝoj kaj altoj de rastrumaj bildoj estas preferataj al esti obloj de 16, ĉar multaj kunpremaj algoritmoj (JPEG, MPEG) disigas kolorajn bildoj en kvadratajn blokojn de ĉi tiu grandeco. Nigro-blankaj JPEG bildoj estas disigita en 8×8 blokojn. Ekranaj rezolucioj ofte sekvas la saman principon.
Preferaj aspektaj rilatumoj havas ankaŭ gravan influon ĉi tie, ekzemple 2:1, 3:2, 4:3, 5:3, 5:4, 8:5, 16:9.
Venda pakado
En kelkaj landoj, konsumanto-protektaj leĝoj restriktas la kvanton de malsamaj antaŭpakitaj grandecoj en kiu certaj produktoj povas esti vendataj, por plifaciligi por konsumantoj komparon de prezoj.
Ekzemplo de tia reguligo estas la instrukcio en Eŭropa Unio pri la volumenoj de certaj antaŭpakitaj likvaĵoj 75/106/EEC. Ĝi restriktas la liston de permesitaj grandecoj de vinaj boteloj al 0,1, 0,25 (2/8), 0,375 (3/8), 0,5 (4/8), 0,75 (6/8), 1, 1,5, 2, 3, 5 litroj. Similaj listoj ekzistas por pluraj aliaj tipoj de produktoj. Ili varias kaj ofte dekliniĝas grave de ajna geometria serio por akomodi tradiciajn grandecojn se eblas. Apudaj pakaj grandecoj en ĉi tiuj listoj malsamas tipe je faktoroj 2/3 aŭ 3/4, en kelkaj okazoj eĉ je 1/2, 4/5, aŭ iu alia frakcio de du malgrandaj entjeroj.
Muziko
Dum kelkaj instrumentoj (trombono, teremino, ktp.) povas ludi tonon ĉe ajna arbitra frekvenco, aliaj instrumentoj (kiel piano) nur povas ludi limigitan aron de tonoj. La tre populara 12-tona egalŝtupa agordo elektas tonojn de la geometria vico
kie k estas tipe ĉambrotono 440 Hz, tamen aliaj normoj estis uzataj en la pasinteco. Tamen, aliaj la malpli oftaj agordaj sistemoj ankaŭ estas historie gravaj kiel preferaj aŭdaj frekvencoj.
NGC 636
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Küster
Küster estas la familia nomo de jenaj personoj:
La tri porketoj
La tri porketoj (kelkfoje nomata La tri porkidoj) estas fabelo pri parolkapablaj bestoj. La plej fruaj eldonitaj versioj de la rakonto estas de la malfrua 18-a jarcento, sed oni taksas la rakonton multe pli malnova ol tio. La frazoj uzitaj en la rakonto, kaj la diversaj moraloj elĉerpeblaj el ĝi, fariĝis profunda parto de okcidenta kulturo.
Küster
Kuester estas la familia nomo de jenaj personoj:
La tri porketoj
Rakonto
La Porka Patrino sendas siajn tri etajn porkidojn en la mondon por "serĉi sian riĉecon."
La unua porketo konstruas domon el pajlo, sed lupo blovdetruas ĝin kaj manĝas la porkon. La renkonton inter la lupo kaj la porko prezentas kelkajn familiarajn proverbajn frazpartojn:
La dua porketo konstruas domon el lignaĵoj, kaj same interparolas kun la lupo, kiu blovas kaj reblovas kaj blovdetruas la domon, kaj glutas la duan porketon.
La tria porketo konstruas domon el brikoj. La lupo ne kapablas blovi kaj reblovi sufiĉe forte por blovdetrui la domon. Li ruze provas eldomigi la trian porketon, sed la porketo ĉiufoje tro inteligentas. Finfine, la lupo minacas malsupreniri la kamenon, kaj tiam la tria porketo boligas poton da akvo en kiun plonĝas la lupo. En kelkaj versioj, la porketo raguigas kaj manĝas la lupon.
Dum freŝdataj jaroj, la rakonto fariĝis malpli perforta. En ĉi tiuj rerakontoj, neniu estas manĝita; la du malpli zorgemaj porkoj eskapas al la domo de sia frato, kaj la lupo eskapas anstataŭ mortboliĝi.
Varianto el Germanio
En Germanio ekzistas varianto de la fabelo kun la tri porketoj "Zilli", "Billi" kaj "Willi".
Unue Zilli eskapas al la domo de Billi. Je la fino ili ambaŭ kuras al la domo de "Willi" kaj tie dum la blovado krevas la lupo kaj la porketoj ĝojdancas.
Silja Tietti
Silja TIETTI (naskiĝis en 1959; mortis 16-an de januaro 1980 en Helsinki) estis finna esperantistino, sekretariino de Finnlanda Esperantista Junulara Organizo kaj de LKK de la 36-a Internacia Junulara Kongreso de TEJO. Ŝi estis ankaŭ unu el la ĉefaj animantoj de Esperanto-Teatro de Finnlando.
Crato
Crato [kratŭ] (foje esperantigita Krato) (S 7°14’; W 39°24’, 426 m super la maro) estas urbo en Ŝtato Cearao, Brazilo, fondita en la 21-a de junio 1764. Ĝia municipo havas 1.009,2 km² kie estas la vilaĝoj Lameiro, Quintino, Santa Fé, Vilaĝo de Palmeiras, Bela Vista, Belmonte, Campo Alegre, Santa Rosa, Monte Alverne, Muriti kaj Ponta da Serra. La municipo havas 121 462 loĝantojn (2010) (Urba desenco:120,35 po km²). Poŝta kodo: 63.100-000.
Esperanto en Crato
Pastro Manoel Feitosa eble estis pioniro de Esperanto tie en la 1920-aj jaroj. Cariry Esperantista Asocio estis fondita en Crato la 24-a de marto 1921, iniciato de la pastro Manoel Feitosa, kiu havis kunlaboron de Antônio Freire Jucá, tiama sekretario de Nova Samideanaro. Aliĝis al la nova asocio: Quintino Rodrigues de Oliveira e Silva, tiama episkopo de Crato, kaj diversaj pastroj kaj komercistoj. Nuntempe Crato ankoraŭ havas Esperanto-grupon.
Berlina orĉapelo
La berlina orĉapelo estas arkeologia artefakto el la bronzepoko, kiu estas farita el maldika orlado. Ĝi estis ekstera ornamaĵo al alta ĉapelo, kiu verŝajne estis el organa materialo kaj stabiligis la eksteran maldikan orladon.
Ĝi estas la plej bone konservita ekzemplero el aro de ĝis nun kvar konataj konusformaj orĉapeloj el la bronzepoko. Ili estis trovitaj en la 19-a kaj 20-a jarcentoj en suda Germanujo (orkonuso de Ezelsdorf-Buch, orĉapelo de Schifferstadt) kaj Francujo (orkonuso de Avanton) en pli-malpli bona stato.
Oni supozas nuntempe, ke la orĉapeloj estis konsiderataj religiaj simboloj de dioj aŭ utilis al sacerdotoj por sunkulto disvastiĝinta en la malnova bronzepoko en centra Eŭropo. Tion subtenas bildo reprezentanta ŝajne konusan ĉapelon sur ŝtonplato el la tombo de Kivik en Skanio, suda Svedio, kiu evidentigas la religian kaj kultan kuntekston.
Post parta malĉifrado de la ornamaĵo de la konusformaj orĉapeloj tiaj, kiaj estas tiu de Schifferstadt, oni aldonas al la reprezenta kaj kulta funkcioj vastajn kalendarajn ecojn. Ĉu ili fakte estis uzataj kiel kalendaro aŭ ĉu ili nur reprezentis la rilatan astronomian scion, ne estas klare.
La berlina orĉapelo estis akirita de la muzeo pri praa kaj frua historio de Berlino en 1996 kiel trovaĵo sen konata trovejo. Helpe de komparo de ornamaĵoj de aliaj trovaĵoj pli ekzakte dateblaj, ĝi estis verŝajne kreita fine de la bronzepoko, tio estas inter 1000 kaj 800 a.K.
Priskribo
La berlina orĉapelo estas per stampo kaj ornamradetoj ornamita, 490 gramojn peza orĉapelo kun longa, maldika fusto kaj aldonita rondo. Laŭece ĝi similas al la antaŭe malkovrita orkonuso de Ezelsdorf-Buch.
La lado de la ĉapelo estas en la malsupera parto plifortigita per ĉirkaŭ 10 milimetrojn larĝa ringo el plata bronzlado. La ekstera rando de la ĉapelo konsistas el turnita kvarangula drato, ĉirkaŭ kiu la lado estas faldita supren.
La alto de la orladkonuso estas 745 mm. Ĝi havas mezan dikecon de 0,6 mm kaj estas farita el alojo el 89,7 % de oro, 9,8 % de arĝento, 0,4 % de kupro kaj 0,1 % de stano.
La orlada konuso estas ornamita sur ĝia tuta surfaco kaj longeco per horizontalaj ornamaĵoj. Estis uzitaj 14 malsamaj stampiloj kaj 3 malsamaj ornamradetoj aŭ rulstampiloj. La horizontalaj ornamaĵoj ricevis sisteme samspecajn stampmodelojn.
La vida disigo de la unuopaj ornamaĵoj okazis per rulstampado. La ornambendoj konsistas ĉefe el tuberaj kaj cirklaj motivoj, kun ena rondforma tubero kaj kun ĝis ses eksteraj cirkloj.
Apartaĵa estas po unufoje aperinta ornambendo el kuŝantaj lunserpoj kun ena tubera kaj subaj okul- aŭ migdalformaj tuberoj. Sur la konuspinto troviĝas okbraka stelo, kies fono konsistas el punkttuberoj.
Kalendaro
Laŭ nunaj scioj la konusformaj orĉapeloj de la tipo Schifferstadt, al kiu apartenas ankaŭ la berlina orĉapelo, montras sisteman sinsekvon laŭ nombro kaj speco de la ornamaĵoj sur la unuopaj ornambendoj.
Kadre de tio evidentiĝis, ke estas bildigita sur la orĉapeloj verŝajne astronomiaj kalendarfunkcioj surbaze de lunsuna sistemo. Pro tia lunsuna eco eblas rekte legi tempospacojn laŭ lunaj aŭ sunaj unuoj.
Ĉar la ekzakta dato de la sunjaro gravis por kultaj momentoj, kiel la somera kaj vintra ekvinoksoj, estis alte taksata en la bronzepoka socio la astronomia scio prezentita sur la orĉapeloj. Ĉu oni fakte uzis ilin kiel kalendarojn, aŭ ĉu ili nur reprezentis tiajn sciojn, tio ankoraŭ ne klaras.
La ĝis julio 2005 malĉifritaj funkcioj entenas la eblon nombri tempoperiodojn ĝis 57 monatoj. Per simpla kvaroblo de tiuj valoroj eblas ankaŭ reprezenti pli vastajn tempoperiodojn, kiel ekzemple la metonikan ciklon.
Tiukaze unu simbolo aŭ nur unu ringo de cirklo reprezentas unu tagon. Krom la ornamringoj kun simboloj kun malsama ringcirkla nombro apartaj simboloj troviĝas en kromzonoj, kie laŭ la supre cititaj tempoperiodoj estu laŭkaze aldonataj aŭ subtrahataj.
Ne finiĝis la malĉifrado de la funkcioj integritaj en la ornamaĵoj. Skizan superrigardon de la ĝis nun trovitaj kalendarfunkcioj kaj de la unuopaj tempoperiodoj de la berlina orĉapelo vidiĝas sur la apuda bildo.
Sur la bildo troviĝas maldekstre la legmaniero de la sunaj monatoj, dekstre tiu de la sinodaj lunmonatoj. La ruĝe aŭ blue prezentitaj kampoj el la zonoj 5, 7, 16 kaj 17 estas la kromzonoj de la kalendarsistemo per kiu eblas montri diverslongajn tempoperiodojn.
(19205) 1992 PT
(19205) 1992 PT estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio de Calern en Caussols (Alpes-Maritimes, Francio).
Berlina orĉapelo
Kalendaro
La valoroj, kiuj korespondas al la kampoj estas la produto el la nombro de simboloj en la ornamota zono kaj la nombro de la cirkloj aŭ cirkloringoj en la ĉefa unuopa simbolo. Al la kromsimboloj de la zono 5 aldoniĝas laŭ ilia nombro la valoro "38".
La pli malgrandaj ringocirkloj en la intersticoj de la ĉefaj simboloj estas rigardataj kiel nura ornamaĵo kaj ne eniras la kalkulon.
Por kalkuli laŭ tagoj sunan aŭ lunan tempoperiodon (sur flava fono en la tabelo) necesas adicii la valorojn de la kampoj sur kolora fono de la supera kolumno. Kiam troveblas ruĝaj kromzonoj, la sumo de la valoroj sur ruĝa fono estu subtrahata de la sumo. Tiel eblas montri tempoperiodojn kun maksimuma longeco de 12, 24, 36, 48, 54 kaj 57 sinodaj lunmonatoj kaj de 12, 18, 24, 36, 48, 54 kaj 57 sunmonatoj (kiel dekduono de tropika jaro laŭ la sunsistemo.
La diferenco de 2 tagoj inter la kalkulo kaj la astronomie ĝusta valora devenas de la ĝusteco de observado de luna kaj suna monatolongoj en la bronzepoko.
Trovejo kaj trovado
Laŭ la stato de la orlada konuso supozeblas, ke ĝi, kiel ankaŭ la ora ĉapelo de Schifferstadt, estis enterigita starante, ene plenigita de tero aŭ cindro.
Fabrikado
Laŭ la orpezo de la konuso, konsiderante la mankan randaĵon, eblas dedukti ke la originala materio konsistis el orkubo kun randlongeco de malpli ol 3 cm. El tiu bazo estis forĝita orlado kun meza dikeco de 0,6 mm.
Pro la tribologiaj ecoj de la materio, ĝi solidiĝas laŭ altiĝanta transformgrado kaj inklinas al fendiĝemo. Por malhelpi tiajn fendojn, necesis aparte homogene transformi la materialon dum la forĝado. Krome necesis dum la fabrikado ree varmegigi la verkon al almenaŭ 750°.
Dum tio necesis, pro la malalta fandopunkto de la oralojo (ĉirkaŭ 960 °C), sufiĉe bone kontroli la temperaturon kaj varmigi la aĵon izotemperature por malhelpi fandiĝon de la surfaco.
Bronzepoka metiisto utiligis por tia procezo lignokarban fajron aŭ fornon similan al tiujn por ceramikaĵoj, kies temperaturo estis tamen nur pli-malpli regulebla per aldono de oksigeno per balgo.
Konsiderante la triblogiajn ecojn de la materialo kaj la malmultajn teknikajn rimedojn, jam la fabrikado de neornamita aĵo el tiel maldika orlado indikas superan metiistan lertecon.
Kadre de posta prilaborado la berlina orĉapelo estis proviziita de ornamaĵbendoj. La malplena enaĵo estis verŝajne, simile al la ora ĉapelo de Schifferstadt, plenigita por stabiligado de mastiko el arba rezino kaj vakso. Poste la maldika orlado estis de ekstere per rea stampado de entute 17 malsamaj negativaj stampiloj kaj rulado de 3 malsamaj rulstampiloj strukturita al la nuna formo.
Nuna konservejo
La berlina orĉapelo troviĝas nuntempe en la muzeo pri pra- kaj fruhistorio en Berlino kaj estas kerna ekspoziciaĵo de la tiea bronzepoka kolekto.
Listo de rektoroj en Universitato de Pécs
Jen listo de rektoroj en Universitato de Pécs:
Walter Bradford Cannon
Walter Bradford CANNON (19a de oktobro, 1871 – 1a de oktobro, 1945) estis usona fiziologo, profesoro kaj proparolanto de la Departemento de Fiziologio en la Harvard Medical School. Li stampis la terminon Fuĝo-lukto reago, kaj li etendis la koncepton de Claude Bernard nome homeostazo. Li popularigis siajn teoriojn en sia libro The Wisdom of the Body, unuafoje publikigita en 1932. Esploro de Review of General Psychology, publikigita en 2002, rangigis Cannon kiel la 81a plej citita fakulo de la 20a jarcento se temas pri teknikaj psikologiaj gazetoj, enkondukaj lernolibroj pri psikologio kaj esploraj reagoj.
Duopa rilato
En la logiko, duopa rilato aŭ duvalenta rilato estas rilato, kiu rilatigas du elementojn. Ekzemploj en matematiko estas "esti pli granda ol", "egali" aŭ "esti subaro de"; ekzemploj de la ĉiutaga vivo estas "esti pli aĝa ol" aŭ "esti la filo de". Gravas ke por ĉiu duopo estas difinite, ĉu ili rilatas aŭ ne; ne eblas "ioma rilato".
Oni povas formaligi tiun koncepton pere de la aro-teorio: Duopa rilato super la aroj X1, X2 estas subaro de la kartezia produto X1×X2. Tiun subaron oni ankaŭ nomas grafeo, do laŭ ĉi tiu difino la rilato estas identigita kun sia grafeo. Se R estas rilato, oni kutime skribas R(x_1,x_2) anstataŭ skribi.
Higashi
Higashi (japane: 干菓子 aŭ 乾菓子, seka dolĉaĵo), estas speco de wagashi, japana dolĉaĵo, kiu estas seka kaj enhavas malmulte da malseketeco kaj tiel konserveblas pli longe ol aliaj wagashi.
Higashi estas farita el unu aŭ pluraj specoj de sukero, specifaj farunoj kaj aliaj ingrediencoj. Iuj estas faritaj nur el sukero.
La faruno estas kutime el rizo, sed ekzistas multe da diversaj specoj. Aliaj farunoj povas esti el azuki-faboj, sojo, verdaj pizoj aŭ ameloj.
La plej fajnaj kaj multekostaj estas faritaj el wasanbon, plej altkvalita fajna japana sukero farita tradicie. La plej kutima higashi estas rakugan.
Dum la japana teceremonio oni ofte servas higashi.
Géza Pátrovics
Géza Pátrovics [pAtroviĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pátrovics Géza estas hungara halterlevisto, trejnisto.
naskiĝis la en Hajdúnánás.
Biografio
2 jarojn post naskiĝo de Géza la familio translokiĝis al Berente. estis halterlevisto en la najbara Kazincbarcika ekde 1974. Liaj signifaj rezultoj venis ekde 1980. Li ne estis olimpiano en Somera Olimpiko 1980 pro la hungara bojkoto. Li finis sian aktivan sportan karieron en 1990, poste li estis trejnisto. Lia pezlimo estis 52 aŭ 56 kg, sed li konkursis inter maljunuloj en kategorioj 59 kaj 62 kg.
Preĝejo de Sankta Margaret (Westminster)
Preĝejo de sankta Margaret (Westminster) estas anglikana preĝejo tuj apud Abatejo Westminster kaj tuj kontraŭ la Palaco de Westminster kie kunvenas la parlamento de la Unuiĝinta Regno (Britio).
La preĝejo estas dediĉita al Sankta Margareta de Antioĥio kaj estis fondata de benediktanoj dum la 12-a jarcento por ke homoj loĝantoj en kvartalo povus ĉeesti diservojn sen eniri Abatejon Westminster. Ĝi rekonstruiĝis de 1486 al 1523. En 1614 ĝi iĝis la paroĥa preĝejo de Westminster, kaj ekde tiu dato estas tie kie okazis la diservoj de la brita parlamento.
De 1734 al 1738 konstruiĝis la nordokcidenta turo. En 1877 Kavaliro George Gilbert Scott restaŭris kaj reordigis la preĝejon, kvankam ankoraŭ restas multaj tudoraj elementoj.
Notindaj estas pluraj fenestroj, kiuj memorigas:
Preĝejo Sankta Margaret havas gravan muzikan tradicion. Inter la orgenistoj estis la komponisto John Blow kaj Edward Purcell, filo de la komponisto Henry Purcell.
Julius Glück
Julius GLÜCK [JUlius glük] (naskiĝis la en Duschnik (nun ĉeĥa Daleke Dusinsky) en Aŭstrio-Hungario, mortis la  en Auschwitz) estis germana inĝeniero, fabrikdirektoro en Berlino kaj esperantisto.
Biografio
Profesoro Wilhelm Ostwald instruis al Glück Esperanton en 1907, kaj Glück de tiam dediĉis preskaŭ la tutan vivon al la movado. Li estis aktivulo de Universala Esperanto-Asocio (UEA), de Germana Esperanto-Asocio (GEA), kaj en la Esperanto-Gruparo Grand-Berlino (antaŭa organizo de Esperanto-Ligo Berlin), kies honora membro li fariĝis okaze de sia 25-jara esperantisteco je 22 novembro 1932.
Glück propagandis en Aŭstrio, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Pollando, Germanio kaj Francio. Li faris 104 Esperanto-paroladojn en Radio Berlin, inter ili 3 radiokursojn. Glück verkis varb-artikolojn por ĉirkaŭ 40 germanaj gazetoj kaj revuoj.
Glück posedis la profesoran diplomon de Internacia Instituto de Esperanto, estis ekzamena komisaro de tiu Instituto kaj tiu en Aŭstrio. Ĝis 1933 li gvidis 208 Esperanto-kursojn; laŭ sia kalkulo li havis ĉirkaŭ 30.000 Esperanto-lernantojn en Germanio.
Glück estis kunlaboranto de Lingvo Internacia, La Revuo, Esperanto, Heroldo de Esperanto kaj aliaj. Li eniris redakcion de libroserio Muusses Esperanto Biblioteko.
En 1933 Glück transloĝiĝis el Nazia Germanio al Francio. En Parizo li gvidis 200 Esperanto-kursojn. En 1935 Glück akceptis inviton de Julia C. Isbrücker iri al Nederlando, kie li ankaŭ ekkonis Andreo Cseh. Li ekloĝis al Amersforto kaj sub la adreso Jacob Catslaan 18.
La 1-an de septembro 1942 la nazioj deportis Glück al koncentrejo Westerbork kaj la 4-an de septembro 1942 al Auschwitz, kie li mortis la 7-an de septembro.
Mordy
Mordy estas urbo en la provinco (historie vojevodio) Mazovio de Pollando. Ĝi apartenas al samnoma komunumo en la distrikto Siedlecki.
Frederiko Rasoanaivo
Frederiko RASOANAIVO (naskiĝis 1904 - mortis la 14-an de julio 1979 en Antananarivo estis Esperanto-movada pioniro en Madagaskaro.
Li verkis la unuan lernilon - Fianarana Esperanto (1975) -, redaktis revuon, 35 jarojn anis en UEA.
142020 Xinghaishiyan
142020 Xinghaishiyan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo NEAT elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Ĝi estas en orbita resonanco 7:3 kun Jupitero kaj proksima de la resonanco 1:5 kun la Tero.
Izvoru Crișului
Izvoru Crișului [izvoru kriŝuluj] (hungare: Körösfő [kørøŝfø:]) estas komunumo en Rumanio oriente de Huedin. Administre apartenas al ĝi Nadășu, Nearșova kaj Șaula.
142020 Xinghaishiyan
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la eksperimenta duagrada lernejo Xinghai de la industria parko de Suĝoŭo, kies moto estas « Ĉiuj steloj brile lumas ; Ĉiuj riveroj fluas al la Maro », kaj eduka filozofio « fari de ĉiu stelon ». Xing signifas "stelo", hai signifas "maro", kaj shiyan signifas "eksperimenta". La lernejo faras grandan strebon por popularigi astronomion.
La Guierche
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Sarthe, en la administra regiono Luarlandoj. Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Le Mans, kaj al la kantono . Ĝiaj loĝantoj en la franca kutime nomiĝas guierchois.
Izvoru Crișului
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 073 loĝantojn (hungaroj), en 1992 1 013 (rumanoj, 99,3 % da hungaroj).
La Guierche
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Izvoru Crișului
Historio
Ĝia unua mencio estas el 1276. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs). En 1907 kaj en 1910 Béla Bartók kolektis tie 60 tekstajn kaj instrumentajn popolmelodiojn. En la reformita preĝejo troviĝas pentrita ligna baldakeno farita en 1764 de Lorenco Umling la pli aĝa (de hungaroj nomata asztalos = lignaĵisto).
(46773) 1998 HZ12
(46773) 1998 HZ12 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la far'de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
(16579) 1992 GO
(16579) 1992 GO estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
(46773) 1998 HZ12
Orbito
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0,182505 astronomia unuo, tie estas 27,302 milionoj da km.
Aksel Bakunc
Aksel BAKUNC (armene: Ակսել Բակունց, Aleksander Stepani Tevosjan, naskiĝis la 13-an de junio 1899 en Goris, Armenio, Kaŭkaza vicreĝlando, Rusa Imperio, mortis la 8-an de julio 1937 en soveta Armenio) estis armena prozisto, filmverkisto, tradukisto kaj publika aktivulo.
Vivo kaj kariero
Bakunc naskiĝis en 1899 en Goris, rusa Armenio kaj edukita ĉe la Gevorkjan Teologia Seminario en Eĉmiadzin. Ĉiam sincera, lia unua eldono, satira raporto pri la urbestro de Goris, okazigis al li malliberejon en 1915. Li poste servis kiel armena volontulo en la bataloj de Erzurum, Kars kaj Sardarapat. Inter 1918 kaj 1919 li estis instruisto, provleganto kaj raportisto en Erevano. En 1920 li estis akceptita en la Ĥarkova Instituto en Ukrainio por studi agrikulturon. Post diplomiĝo en 1923, li laboris kiel agronomo en Zangezuro, regiono de Armenio, kiu elstaras en liaj noveloj.
De 1926 li ekloĝis en Erevano kie li rapide establis sian reputacion kiel talenta verkisto per sia unua novelaro titolita Mtnadzor [La Malhela Valo]. Lia verko inkluzivas novelojn, diversajn unuopajn gazetojn, fragmentojn de romanoj detruitaj post lia aresto en 1936, kaj tri filmojn produktitaj de Hajfilm en la 1930-aj jaroj.
Kolego kaj amiko de Jeghiŝe Ĉarenc (1897-1937), Bakunc estis membro de la iama Armena Asocio de Proletaj Verkistoj. Bakunc iĝis viktimo de la stalinisma teruro kaj estis akuzita pri diversaj krimoj inkluzive de fremdiĝo al socialisma socio. Li estis arestita en 1936 kaj verŝajne estis mortpafita post dudek kvin-minuta proceso en 1937.
La domo en Goris, Armenio, kie li kreskis, estis malfermita en 1957 kiel muzeo dediĉita al sia vivo kaj laboro.
Verkoj
Liaj plej famaj verkoj estas "Alpiakan manuŝak" (dediĉita al Arpenik Ĉarenc, la unua edzino de Jeghiŝe Ĉarenc), "Lar-Markar", "Namak rusac tagavorin" ("Letero al la rusa caro"), "Kjores" (1935 ) ktp. Bakunc ankaŭ estis filmverkisto ("Zangezur", ktp.). Kolekto de liaj noveloj de 1927 "Mtnadzor" estis tradukita al la angla de Nairi Haĥverdi kiel "La Malhela Valo" kaj eldonita de la Instituto Gomidas en 2009.
NGC 637
NGC 637 (alia indiko — OCL 329) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kasiopeo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Pregrada
Pregrada estas urbo en Kroatio, en departemento Krapina-Zagorje.
Mrocza
Mrocza estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Mrocza en distrikto Nakielski.
Chechiș
Chechiș estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Hermita
Iuj matematikaj entoj estas nomataj kiel hermitaj post la matematikisto Charles Hermite:
Pregrada
Situo
Pregrada situas proksime de la slovena landlimo. Ankoraŭ 25 komunumoj apartenas al la municipo.
Historio
Post la mezepoko la urbeto situis en fronto de Osmana Imperio kaj Habsburga Imperio. Ĝis Traktato de Trianon Pregrada apartenis al Habsburga Imperio, al Hungara reĝlando, al departemento de Varaždin, al distrikto de Pregrada, kies distriktejo estis, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio, fine ekde 1991 al Kroatio.
Heinrich Nägeli
Heinrich Nägeli estis svisa esperantisto. Li naskiĝis 1913 kaj mortis en septembro 1979. Li servis de 1939 ĝis 1974 kiel delegito de Vinterturo (Svislando) kaj fakdelegito pri komerco. Nägeli estis longjara membro de Esperanto-Societo Zuriko.
Pusta (Șimleu Silvaniei)
Pusta (hungare: Csehipuszta [ĉehipusta]) estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Şimleu Silvaniei.
Loĝantaro
Pusta ĝis 1956 estis parto de Cehei kaj havis 483 loĝantojn, en 1992 1 312, el kiuj 366 rumanoj, 1 hungaro, kaj aliaj (gradparte ciganoj) 1 058 loĝantaojn
Shoko Nakagawa
Ankaŭ konata sub ŝia moknomo Shokotan (しょこたん), ŝi estas plej konata kiel la prezentisto de Pokémon Sunday, kaj kiel la prezentisto de la malfermaĵtemo de la animeo Gurren Lagann.
Wildbach
Wildbach estas la nomo de diveraj riveretoj en Germanlingvio. La germana vorto signifas ”naturan rivereton”
De riveroj:
De lokoj:
Wildbach estas la familia nomo de jenaj personoj:
Moyeuvre-Grande
Moyeuvre-Grande estas franca situanta en departemento Moselle, regiono Grand Est.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Moyeuvriens aŭ Modoveriens.
Katedralo de Bazelo
La katedralo de Bazelo estas unu el la ĉefaj vidindaĵoj kaj rekonilo de la urbo Bazelo en Svisujo. La preĝejo konsistas el ruĝa sabloŝtono; ĝi havas du maldikajn turojn kaj interkruciĝajn ĉefajn tegmentojn kovritajn per buntaj kastorvostaj tegoloj. La iama episkopa preĝejo, nun protestanta-reformita, ekestis inter 1019 kaj 1500 laŭ romanika kaj gotika stilo.
Antaŭ la katedralo de Bazelo troviĝas la Katedrala Placo, kiun borderas multaj domoj de la iamaj katedralestroj.