cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antisemitismo kaj Eklezio
Kristana ekepoko
Esploristoj foje taksas tiujn kristanajn sintenojn kiel reagojn, almenaŭ dum la periodo de la de la romia kaj bizanca imperioj, kontraŭ la akuzoj kiujn judoj prezentis al la romiaj aŭtoritatoj, kiuj poste originis la persekutoj. Oni vidu ĉe Agoj de la Apostoloj.
Angoro en la Ĝardeno
La Angoro en la Ĝardeno temas pri la okazintaĵoj en la vivo de Jesuo Kristo inter la Lasta Vespermanĝo kaj la arestado. La lukto de Jesuo preĝanta kaj diskutanta kun Dio, antaŭ akcepti sian oferon, antaŭ lia aresto en la Ĝardeno Getsemano ankaŭ indikas staton de angoro.
Antisemitismo kaj Eklezio
Antisemitismo post la jaro mila
La afero substance ekŝanĝiĝis komence de la 11-a jarcento. Forte skizante oni povas kronologie tiel resumi: Nb: pri la praktika realigo de tiuj normoj kaj pri la kaŭzo kaj pri la aŭtentikeco de ili diskutas historiistoj,
Champs-Élysées - Clemenceau (pariza metrostacio)
Stacio
La kajoj kaj koridoroj situas sub Avenuo de la Elizeaj Kampoj kaj Placo Clemenceau, kiuj donis al ĝi siajn nomojn.
Angoro en la Ĝardeno
Laŭ ĉiuj kvar evangelioj, tuj post la Lasta Vespermanĝo, Jesuo bonvole promenis (Johano 18:1). Mateo kaj Marko identigas tiun preĝlokon kiel Getsemano. Jesuo estis akompanita de Petro, Johano kaj Jakobo la pli aĝa, kiujn li petis resti nedormaj kaj preĝantaj. Li estis for de ili, kie li sentis fortan tristecon kaj angoron: "Ho mia Patro, se povas esti, ĉi tiu kaliko pasu for de mi; tamen ne kiel mi volas, sed kiel Vi volas" (Mateo 27:39), kaj poste diris "Ho mia Patro, se ĉi tio ne povos forpasi, krom se mi trinkos ĝin, Via volo plenumiĝu" (Mateo 27:42). Li diris tiun preĝon tri fojojn, vizitante la tri apostolojn, inter ĉiu preĝo kaj trovante ilin endorme. Li komentas: "La spirito ja estas fervora, sed la karno estas malforta". Anĝelo venis de la ĉielo por fortigi lin. Dum liaj angoroj, ĉar li preĝis "kaj lia ŝvito fariĝis kiel gutoj da sango, defalantaj sur la teron". (Luko 22:43).
Champs-Élysées - Clemenceau (pariza metrostacio)
Alirejoj
Malgraŭ la amplekso de la stacio, ĝi havas ununuran alirejon: ŝtuparo kaj rulŝtuparo sur Placo Clemenceau, sude.
Angoro en la Ĝardeno
La Angoroj en la Ĝardeno estas la unua dolora mistero de la Rozario kaj la dua stacio de la Via crucis. La Katolika tradicio inkludas specifajn preĝojn kaj sindonemojn kiel agoj de damaĝokompenco por la suferoj de Jesuo dum lia angoro kaj pasiono. Ili ne implikas peticion por vivanta aŭ mortinta profitanto, sed celas ripari la pekojn kontraŭ Jesuo.
Lorenzo Milani
Lorenzo MILANI; naskiĝis la 27-an de majo 1923 en Florenco, mortis la 26-an de junio 1967 en Florenco; vera nomo Lorenzo Carlo Domenico Milani Comparetti) estis itala pastro, instruisto kaj verkisto.
Mieczysław Sygnarski
Mieczysław SYGNARSKI (naskiĝis la 30-an de novembro 1889, mortis la 26-an de majo 1979 en Krakovo, Pollando) estis pola instruisto, esperantisto, honora membro de UEA. Li ricevis ŝtatan distingon "Polonia Restituta" pro la laboro por Esperanto. Unu el la plej fervoraj propagandistoj de Esperanto inter instruistoj kaj en lernejoj. 117 prelegoj ekde 1920 ĝis 1933. Gvidis kursojn; de 1931 pli ol 800 lernantoj. Verkis lernolibron por gimnazianoj, de la ministerio aprobitan, tradukis romanon Kiu kulpas de Reytan.
Dum preskaŭ duona jarcento li aktivis en la Pola Esperanto-movado kiel gimnazia instruisto kaj poste universitata lektoro de la Internacia Lingvo kaj kiel aŭtoro de pluraj lernolibroj. Jagiellona Universitato en Krakovo, kiu dungis lin kiel lektoron de Esperanto, ankaŭ eldonis lian plej popularan polan lernolibron "Pełny Kurs Międzynarodowego Języka Esperanto". La antaŭparolon por tiu verko skribis alia eminenta pola esperantisto, lingvisto Zenon Klemensiewicz.
Prof. Sygnarski vekis intereson kaj simpation por Esperanto inter multaj polaj eminentuloj kaj institucioj, ekzemple en 1948 verkante memorandon por Unesko pri Esperanto, kiun subskribis i. a. la vicministro pri klerigo de Pollando. En 1978 aperis lia traduko de Tra dezerto kaj praarbaro, porjunula romano de la klasika pola verkisto Henryk Sienkiewicz.
Gota alfabeto
Antaŭ la ekuzo de la gota alfabeto oni kredeble uzis runojn por skribi la gotan lingvon. La nomoj de la gotaj literoj (konataj el la manuskripto Codex Vindobonensis 795) estas derivitaj de la nomoj de runoj.
Oni ne konfuzu la literojn gotajn kun la gotikaj literoj (tipara stilo de literoj latinaj).
Dívčí Hrad
Dívčí Hrad (en traduko Knabina Burgo) estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta en distrikto Bruntál 25 km norde de urbo Krnov inter du montetoj en terlango de Osoblaha. La vilaĝo etendiĝas sur areo de 1202 ha, da agrikultura grundo estas 845,5 ha kaj da arbaroj 234,3 ha. Nuntempa nombro de loĝantoj estas.
Amt Ruhland
Al la teritorio apartenas la sekvaj komunumoj (inter krampoj la nombro de loĝantoj fine de ):
Dívčí Hrad
Dívčí Hrad estis loĝigita jam en pli frua ŝtonepoko. El la dua duono de la 9-a jarcento konserviĝis skribmencio pri ekzistado de tribo de Holasidoj. La unuaj skribinformoj pri Dívčí Hrad estas el la jaro 1267, kie estas en testamento de episkopo Bruno el Schauenburg notata burgo Deuviz (Děvice), kiu estis en pli postaj jaroj alinomita je Maidelberg (Dívčí Hrad). La kastelo estas dominaĵo, al kiu ligas mito pri kvar fratinoj, kiam la plej juna saltis pro malĝojo el malfeliĉa amo en puton.
Historio de la esperanta literaturo
Historio de la esperanta literaturo, eldonita en 2015 de Kooperativo de Literatura Foiro, sub aŭspicio de Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino, PEN International/Esperanto-Centro kaj Akademio Literatura de Esperanto, estas superrigardo de la unuaj 135 jaroj de la historio de la Esperanta literaturo, verkita de Carlo Minnaja kaj de Giorgio Silfer.
Ĝenerale la libro entenas vastan rigardon al la originala Esperanta literaturo inter la jaroj 1887 kaj 2012 (kun aludoj ĝis 2015). Ĝi entenas prozon, poezion, teatron, eseon, revuojn, la diversajn skolojn kaj eĉ la interretan vojon – vasta estas la analizado. Oni plej ofte emfazas la originalan literaturon, krom se tradukoj estas vere elstaraj.
Entute 54 ĉapitroj estas pli-malpli samlongaj. Por faciligi konsulton, aldoniĝis referencoj, glosoj, bibliografio, antologio kaj indeksoj de bildoj, verkoj, revuoj, temoj kaj personoj.
Sekvontaj
"Konciza kultura historio de la esperantlingva komunumo" (2019) en pluraj naciaj lingvoj, unuavice en la hispana (eldono de Grañen Porrúa en Meksiko), poste en la franca kaj sveda. Tiu verko baziĝas sur "Historio de la esperanta literaturo".
Premioj
Tiu libro ricevis la premion OSIEK kaj la premion Grabowski en julio 2016.
Santa María de los Ángeles
Santa María de los Ángeles estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Santa María de los Ángeles. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 081.
Geografio
Santa María de los Ángeles apartenas al la regiono Norte kiu situas en la nordo de la subŝtato Jalisco (tiu regiono preskaŭ ne havas ligojn kun la aliaj regionoj; ĝi situas tre insule). Al tiu regiono apartenas 10 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3687 loĝantojn. El tiuj estis 1696 viroj kaj 1991 virinoj. La komunumo havas surfacon de 284,94 km². La meza alteco estas 1700 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19,2 C. En la komunumo estas 611,6 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1278 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1156 scipovis legi kaj skribi kaj 119 viroj estis analfabetoj. Do 9.31 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 1513 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 1338 sciis legi kaj skribi kaj 169 virinoj estis analfabetoj. Do 11,17 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Santa María de los Ángeles vivis 3732 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 3 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,08 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
(19469) 1998 HV45
(19469) 1998 HV45 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
16788 Alyssarose
16788 Alyssarose estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
(17255) 2000 GS163
(17255) 2000 GS163 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la projekto Spacewatch, elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
16788 Alyssarose
Nomo
Ĝia nomo honoras la planedan sciencistinon Alyssa Rose Rhoden, kiu pristudis la glaciajn lunojn tra la sunsistemo kaj identigis la unuan geologian indicon de la aksa dekliniĝo de Eŭropo. Ŝi estas profesorino ĉe la Ŝtata Universitato de Arizono, patrino, vetkuristino, kaj en sia libera tempo laboras por promocii tutmondan daŭripovan nutraĵan provizadon.
Listo de famuloj mortintaj en Pécs
Listo de famuloj, kiuj mortis en Pécs:
Fontoj
La listo enhavas tiujn nomojn, pri kiuj jam artikolo kreiĝis.
Bajta vic-ordo
La bajta vic-ordo determinas, kiel vico de bajtoj (bit-okoj) estas disigebla al unuaj pli granda ol bajto (du-bajta vorto, vortoduo ktp.) aŭ, inverse, kiel vico de tiaj unuoj estas prezentebla kiel vico de bajtoj.
Ekzistas du gravaj specoj de tiu vic-ordo:
Same oni procedas pri pli grandaj unuoj. La sekva tabelo notas kelkajn ekzemplojn.
La bajta vic-ordo estas tre grava por plurbajtaj kodoprezentoj, kiuj prezentas unu koderon per plur-bajtaj unuoj, ekzemple la unikoda prezento UTF-16.
Ekzistas ankaŭ aliaj ordoj, sed ili ne estas praktike tre gravaj.
Rilato al la angla terminologio
La konceptoj "pezkomenca" kaj "pezfina" estis unue difinitaj en la angla lingvo kaj tie nomiĝas big-endian (dikfina) kaj little-endian (malgrandfina). Se oni komprenas "end" kiel "fino", ili do erare sugestas, ke la pezkomenca ordo metas la "dikajn" (pezajn) bitojn fine, kvankam estas inverse. Tion kaŭzas la fakto, ke la angla vorto "end" (fino) ĉi tie ne estas kontrasto al la komenco, sed oni konsideras, ke vico havas du "finojn", komencan finon kaj finan finon, simile al la finoj de kolbaso. Kaj la pezkomenca (big-endian) metodo metas la dikan finon unue.
Pri la konceptoj "pezkomenca" kaj "pezfina" ne estas io dubinda, ili estas klare esprimeblaj en ambaŭ sistemoj. Sed en la angla lingvo foje aperas la esprimo middle-endian (laŭvorte "mez-fina"), ekzemple pri la usona datskribo, kiu metas la monaton, la meze pezan elementon, komence. Ĉar tiu esprimo diras nenion pri la plej peza parto (la jaro), sed pri la pezo de la komenca elemento, eblas traduki ĝin per "mezkomenca" (ĉar la monatoj, mez-pezaj elementoj, aperas komence).
Por plene imiti la anglan sistemon (kio tamen ne havas utilon) oni povus anstataŭ "pezfina" diri "leĝerkomenca".
Belezna
Belezna estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en subregiono de Nagykanizsa.
Internacia Tenisa Federacio
La Internacia Tenisa Federacio (International Tennis Federation, mallongigata kiel ITF, france Fédération internationale de tennis, hispane Federación Internacional de Tenis, ruse Международная федерация тенниса) estas la tutmonda organizaĵo pri teniso. En ĝi membras 205 naciaj organizaĵoj pri tiu sporta fako.
Bajta vic-ordo
Etimologio
La anglaj esprimoj big-endian kaj little-endian devenas el la novelo La vojaĝoj de Gulivero de Jonathan Swift. Tie la loĝantoj de la insuloj Liliputo kaj Blefusko militas pri la demando, ĉu bolumitajn ovojn oni malfermu ĉe la mallarga aŭ la larĝa fino. Tiu etimologio klarigas, kial la vortparto "end" (fino) estas uzata ne kiel malo de "komenco", ĉar ovo havas, iusence, du finojn, sed neniun komencon.
Internacia Tenisa Federacio
La asocio fondiĝis la 1-an de marto de 1913 en Parizo, Francio. Komence ĝi havis la anglan nomon "International Lawn Tennis Federation" (ILTF, "Internacia Federacio pri Herbeja Teniso". Ĉar tamen dum la 20-a jarcento daŭre pli kaj pli graviĝis aliaj fundomaterialoj de tenisejo ol la tradicia herbeja fundo, en la jaro 1977, kiam ankaŭ la Usona Malferma Turniro pri Teniso (US Open) ŝanĝis sian tenisejan fundon de herbejo al solidaĵo, la vorto „Lawn“ (por "herbejo") estis forstrekita el la nomo. Ĝia sidejo nun troviĝas en Londono.
Bajta vic-ordo
Etimologio
Ĉar la esprimoj koncentriĝas al la ovopartoj, kie oni malfermas la ovon, do komencas manĝi ĝin, klariĝas la rilato al la komenca pozicio de la prezentaĵo.
Belezna
Situo
Belezna situas sur mildaj deklivoj proksime de monto 208 m-ojn longa, fine de sakovojo, fervojo Nagykanizsa-Pécs preteriras 5 km-ojn. Kanalo Principalis, Dravo kaj Muro (rivero) preterfluas. Tra la Muro pramo foje funkcias al Donja Dubrava (Međimurje). Csurgó kaj Nagykanizsa troviĝas po 18, Letenye 24 km-ojn.
Internacia Tenisa Federacio
La organizaĵo ĉiujare organizas la kvar turnirojn de la Granda Ŝlemo: la Aŭstralian, Francian kaj Usonan Malfermajn Turnirojn, kaj la Britan Malferman Turniron Wimbledon). Krome la federacio estas organizanto de la tutmondaj teamaj turniroj Davisa Pokalo (Davis Cup), Federacia Pokalo (Fed Cup) kaj Hopman-Pokalo (Hopman Cup), de la tenisaj konkursoj en la Someraj Olimpikoj kaj de junularaj turniroj. La turniroj nur por profesiaj tenisistoj organiziĝas por viraj tenisistoj fare de la Asocio de Tenisaj Profesiuloj (Association of Tennis Professionals, ATP) kaj por virinaj tenisistoj fare de la Virina Tenisa Asocio (Women’s Tennis Association, WTA). Escepto estas la pokala turniro Finalo de la ATP-Mondturneo, kiu ekde la jaro 1990 (ekde la jaro 2009 je la nuna nomo) organiziĝas komune de la organizaĵoj ATP kaj ITF.
Bajta vic-ordo
Komputilaj kaj retaj arĥitekturoj
En komputilaj retoj oftas la pezkomenca ordo. Komputiloj kun proceziloj de IBM aŭ Motorola same uzas la pezkomencan ordon, sed proceziloj de Intel kaj kongruaj la pezfinan. Sekve ĉe reta komunikado ili devas transformi plurbajtajn datenojn.
Belezna
Historio
La unua skriba mencio devenis el 1332. Tiutempe la bienulo estis familio "Beleznay". Dum la kontraŭturkaj bataloj Miklós Zrínyi konstruis fortikaĵon inter Belezna kaj Őrtilos, kiu malkonstruiĝis pos 3 jaroj. La fundamentoj ankaŭ nun estas videblaj. En la 17-a jarcento la vilaĝo apartenis al la Osmana Imperio, sed la vilaĝo ne senhomiĝis.
Bajta vic-ordo
Lingvouzo ekster la komputiko
La esprimoj "pezkomenca" kaj "pezfina" estas uzataj ankaŭ pri la prezentado de valoroj, kiuj havas diversnivelajn unuojn. Plej konataj estas monsumoj (kiuj ofte uzas unu grandan kaj unu malgrandan unuon), tempoj (el horoj, minutoj kaj sekundoj), datoj (el jaroj, monatoj kaj tagoj) kaj geografiaj koordinatoj (el gradoj, minutoj kaj sekundoj).
Kantono Auxerre-Est
La kantono Auxerre-Est (france canton d'Auxerre-Est) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Auxerre.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Auxerre-Est la jenaj 7 francaj komunumoj :
Sourdeval-les-Bois
Sourdeval-les-Bois estas malaperinta franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Cinozuro
La cinozuro aŭ hundovosto (Cynosurus) estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. Cynosurus signifas greke hundovosto.
Sourdeval-les-Bois
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Sourdevalais.
Cinozuro
Priskribo
Cynosurus estas Malnov-Arkta ekozono herboj enlande en Eŭropo, sudokcidenta Azio kaj Nordafriko. Ili estas unu aŭ plurjaraj. La spiketoj estas duspecaj : sterilaj kaj florhavaj.
Sourdeval-les-Bois
Ĝi nun formas parton de Gavray-sur-Sienne.
Eŭropa Tenisa Asocio
La Eŭropa Tenisa Asocio (angle nun nomata simple Tennis Europe, antaŭe European Tennis Association) estis fondita en 1976 fare de 17 eŭropaj naciaj tenisaj organizaĵoj, kiel regiona suborganizaĵo sub la aŭspicio de la Internacia Tenisa Federacio (angle International Tennis Federation). Nun temas pri la plej granda regiona tenisa federacio de la mondo, kie intertempe membras 49 eŭropaj naciaj tenisaj organizaĵoj.
En Eŭropo ĉiujare organiziĝas du el la tutmonde entute kvar turniroj de la Granda Ŝlemo: la Francia Malferma Turniro kaj la Brita Malferma Turniro Wimbledon.
NGC 2207
NGC 2207 (aliaj indikoj — ESO 556-8, MCG -4-15-20, UGCA 124, IRAS06142-2121, PGC 18749) estas spirala galaksio en konstelacio Granda Hundo en distanco de 144 milionoj da lumjaroj.
La bildo farita de Hubble-teleskopo montras du galaksiojn (NGC 2207 maldekstre kaj IC 2163 dekstre). La pli granda NGC 2207 per sia gravito estas ensuĉanta sian najbaron (galaksia kanibalismo), post ĉirkaŭ unu miliardo da jaroj ambaŭ estos kunfandiĝintaj al unusola pli granda galaksio. En NGC 2207 oni ĝis nun observis du supernovaojn ( SN 1999ec und SN 2003H ).
Malkovro
Galaksio NGC 2207 estis malkovrita la de la brita astronomo John Herschel.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Agnosine
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bione, Caino, Lumezzane, Odolo, Preseglie kaj Vallio Terme.
Kristanaj patronoj de la komunumo estas la sanktaj Hipolito kaj Kasiano, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Burlada
Burlada (Burlata) estas municipo en la provinco de Navaro, Hispanio ĉe la periferio de Pamplono. En la nordo ĝi havas limon kun Pamplonokaj Villava, en la oriento al Huarte, en la sudo al Egüés kaj en la oriento al Pamplono. Geografie ĝis apartenas al la metropolitana zono de Navarra.
Historio
Preskaŭ ne ekzistas historie menciindaj okazaĵoj. Plej veŝajne la reĝoj de Navarra estis dumtempe en la palaco kiu ekzistas en Burlada. La palaco havis ligon al la romana preĝejo. Ambau detruiĝis meze de la 20a jarcento.
Stratoj
Ekzistas rekta strato al Pamplono.
La NA-121-A (de Pamplono al Francio tra Irún) preterpasas Burlada en la centra parto.
5520 Natori
5520 Natori estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 12-an de septembro 1990 de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la Observatorio de Nihondaira en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de la japana astronomo Akira Natori, kolego de la malkovrinto.
4658 Gavrilov
4658 Gavrilov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1979 de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo honoras ukrainan inĝenieron Aleksej Evgenjeviĉ Gavrilov, amiko de la malkovrinto kaj fama arkitekturisto de pontoj.
58214 Amorim
58214 Amorim estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Janíky
Janíky, hungare Jányok estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Malgranda Danubo, laŭ traira flankovojo. Šamorín troviĝas 16 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1287 en formo Jobagio castri de Janok. Dum la historio formiĝis 2 apudaj vilaĝoj Supra Jányok kaj Suba Jányok. Supra Jányok menciiĝas unue en 1311 en formo Ianyk Superiori. En 1910 loĝis en Suba Jányok 259 da homoj, en Supra Jányok 244 da homoj, en ambaŭ plejparte hungaroj. Ĝis 1919 la vilaĝoj apartenis al Pozsony, al distrikto de Somorja. Ekde 1920 ili apartenis al Ĉeĥoslovakio. Inter 1938-1945 la vilaĝoj rehungariĝis kaj en 1940 unuiĝis. La unua Arbitracio de Vieno deklaris, ke tiuj komunumoj, kie la hungaroj vivas en majoritato, apartenu al Hungario. Post la 2-a mondmilito la hungaroj iĝis senrajtaj laŭ Dekretoj de Beneš ĝis 1948. En 2001 loĝis en la vilaĝo 782 da homoj, (706 hungaroj, 71 slovakoj).
Janka Kopek
Janka Kopek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Kopek Janka estas hungara aktoro, prezentisto.
Janka Kopek naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Janka Kopek maturiĝis en germanlingva gimnazio en sia naskiĝurbo en 2005, inter 2006-2009 ŝi studis en aktorstudio de Teatro Magyar, fine ŝi akiris aktoran diplomon en Universitato de Kaposvár en 2014. Ŝia ĉefinstruisto estis József Kelemen (aktoro). Ŝi komencis sian aktoran karieron en Gaja Teatro. Ekde 2016 ŝi estis ankaŭ prezentisto, post 2 jaroj ankaŭ meneĝero de la teatro pri internaciaj rilatoj. Ŝi parolas ne nur hungare, sed ankaŭ angle kaj germane.
Estado Oriental del Uruguay
Estado Oriental del Uruguay (Orienta Ŝtato Urugvajo) estis la unua nomo de la aktuala Orienta Respubliko Urugvajo. Tiu nomo estis donita al la lando de la unua konstitucio aprobita la 28an de junio de 1830 kaj ĵurita de la popolo la 18an de julio de la sama jaro. La Asembleo instaliĝis en San José je la 22a de novembro de 1828. La Komisio de Konstitucio kaj Leĝaro estis prezidita de Jaime Zudáñez kaj integrita, krome de José Longinos Ellauri, Luis B. Cavia, Cristóbal Echevarriarza kaj Solano García. Aliaj membroj de la Asembleio kiuj ludis gravan rolon en la prilaborado de la Konstitucio, estis Miguel Barreiro, Juan Benito Blanco, Alejandro Chucarro, Lázaro Gadea, Ramón Massini, Juan María Pérez kaj Lorenzo Justiniano Pérez. La laboro de la Komisio estis prezentita al la Asembleo la 6an de majo de 1829 kaj aprobita de tiu la 3an de septembro de 1829.
La decido pri la nomo de la nova ŝtato estis prenita de la Asembleo en la sesio de 7a de majo de 1829. La Komisio de Konstitucio kaj Leĝaro estis proponinta la nomon de "Estado de Montevideo" (Ŝtato Montevideo). Lázaro Gadea ne ŝatis tiun nomon ĉar ĝi ne enhavas la tuton sed nur parton de la ŝtato kaj tia distingo povus ne plaĉi al la aliaj departementoj. Oni proponis la alternativajn nomojn de "Estado Nord Argentino" (Nordargentina Ŝtato) kaj "Estado Oriental del Uruguay" (Orienta Ŝtato Urugvajo), kaj oni elektis tiun lastan.
Kantono Auxerre-Nord
La kantono Auxerre-Nord (france canton d'Auxerre-Nord) estas franca kantono lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi estas unu el la 22 kantonoj de la arondismento de Auxerre. Ĝia ĉefurbo estas Auxerre.
Komunumoj
Apartenas al la kantono Auxerre-Nord la jenaj 5 francaj komunumoj :
István Lossonczy
István Lossonczy [iŝtvAn loŝonci], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lossonczy István estis hungara oficiro, politikisto, ministro, parlamentano.
István Lossonczy naskiĝis la  1883 en Miskolc. Li mortis la 1944 en Budapeŝto.
Biografio
István Lossonczy estis post lernado oficiro en la armeo. En la emeritiĝo li havis la rangon majoro. Inter 1936 kaj 1938 li estis parlamenta deputito de Abádszalók, poste li estis departementestro de Hajdú. En 1940 li estis subministro, post 2 jaroj senpostena ministro en Kabineto Kállay. Li respondecis pri la publika provizado. Tiam li ricevis la titolon sekreta konsilisto.
22828 Jaynethomp
22828 Jaynethomp estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jayne B. Thompson, finalistino de la The Discovery Channel Young Scientist Challenge (DCYSC) de 2006, scienca konkurso por lernantoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri sciencoj de la medio. Ŝi lernis ĉe la Pinedale Middle School de Pinedale (Vajomingo).
(129634) 1998 HP43
(129634) 1998 HP43 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ivan Blatný
Biografio
Li estis filo de la ĉeĥa verkisto Lev Blatný. Li multe vojaĝis kun siaj gepatroj. Tamen, lia patro mortis en 1930 (Ivan Blatný estis nur 11 jarojn maljuna tiutempe) kaj malpli ol tri jarojn poste lia patrino ankaŭ mortis. Post tio, liaj patrinflankaj geavoj prizorgis lin.
László Buday (statistikisto)
László Buday [lAslO budai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Buday László estis hungara statistikisto, profesoro, ĵurnalisto, membro (korespondanta en 1915) de Hungara Scienca Akademio. Lia frato estis Kálmán Buday.
László Buday naskiĝis la  1873 en Pécs. Li mortis la 1925 en Budapeŝto.
Biografio
László Buday faris abiturienton en sia naskiĝurbo en 1891. Tiutempe li interesiĝis pri la literaturo, en 1894 aperis lia poemaro, en la sekva jaro romano. Li frekventis universitaton en Budapeŝto, sed dume li verkis artikolojn en gazetoj. En 1896 li eklaboris en la tutlanda statistika oficejo. En la sekva jaro li doktoriĝis. En 1900 kaj 1910 li multe laboris en censoj de Hungara reĝlando, eĉ li partoprenis en la postmilita censo en 1920 spite la malfacilajn cirkonstancojn. En 1914 li estis elektita direktoro de la oficejo. En 1920 li ekinstruis en teknikuniversitato en Budapeŝto, eĉ li estis katedrestro. En 1922 li fondis societon de hungaraj statistikistoj.
Ivan Blatný
Biografio
Blatný frekventis mezlernejon kaj poste studis la ĉeĥan, la germanan kaj Esperanton en la Filozofia Fakultato de la Masaryk-Universitato en Brno, sed li ne finis la studojn pro la eksplodo de la milito, ĉar ĉiuj ĉeĥaj lernejoj kaj universitatoj estis fermitaj de la germanoj.
Post diplomiĝo ĉe kolegio kaj la morto de sia avo (Arnold Klíčník) en 1935, li prizorgis optikan komercon, kiun li heredis de sia avo en la strato Solniční, kiu subtenis lin ĝis li ekziliĝis.
Dum tiu ĉi tempo li ankaŭ kontribuis al pluraj literaturaj revuoj. Lia unua verko, la poemaro Paní Jitřenka, estis eldonita en 1940. Jaron poste, li publikigis la poemkolekton Melancholické pozáchky, kiu gajnis nacian konkurson.
Li komencis verki poezion en 1927. Dum ankoraŭ studento de la gimnazio, li en 1928 partoprenis en literatura konkurso de la gazeto Lidové noviny. Komence de sia literatura agado li estis apogita fare de Vítězslav Nezval. Poste li estis membro de la avangarda literatura kaj arta grupo "Grupo-42" (1942-1948) kiu ekformiĝis fine de la 1930-aj jaroj. Ĝi inkluzivis, interalie, la poeton Jiří Kolář, teoriisto de literaturo kaj arto kaj la tradukiston Jindřich Chalupecki. Blatný publikigis plurajn volumojn de poezio inter 1940 kaj 1947.
Post la milito li aliĝis al la Komunista Partio. En 1948 li foriris kune kun delegacio de la Verkista Unio al Anglio, de kie li ne revenis. En Ĉeĥoslovakio, li estis konsiderita perfidulo, senigita de siaj posedaĵo kaj civitanaj rajtoj kaj iĝis malpermesita poeto. Li estis forpelita el la nacia verkista unio kaj el la komunista partio.
Dum lia ekzilo, Blatny laboris por la radicstacioj BBC kaj Radio Free Europe. Baldaŭ li montris simptomojn de paranoja skizofrenio, iluziojn de persekutado fare de la KGB (la aŭtoritatoj de Ĉeĥoslovakio vere provis atingi ke li revenu per la sekurecaj servoj). Post 1954, li pasis 9 jarojn en psikiatriaj klinikoj en kiu li mortis en unu el tiuj, nome tiu en Colchester. Li mortis pro emfizemo kaj liaj cindroj estis en 1991 alportitaj de Britio al Brno kie li estas entombigita en la centra tombejo.
En 1982, la BBC kaj norvega televido faris dokumentarion pri Blatný.
Malgraŭ lia entuziasmo por la Velura Revolucio, li decidis resti en Anglio ĝis sia morto, pri kiu li informis en 1990 per letero la tiaman prezidenton Václav Havel.
Esperanto
Esperanton li komencis lerni la 28-an de majo 1931 en kurso de Marie Strejčková. La 1-an de majo 1933 li partoprenis en disaŭdigo de Verda Stacio en Brno.
Esperantajn vortojn li uzis en kelkaj ĉeĥlingvaj poemoj, ekz. Zpěv (Kantado) pri onklo Josefo lernanta la internacian lingvon.
Honoroj
En 1997 li estis postmorte premiita per la Medalo de Merito (Medaile Za zásluhy), 1-a grado.
Memorloko
La 12-an de julio 1994 ĉe la grajna merkato n-ro 4 (Obilní trh 4) estis malkovrita memortabulo, memorigante, ke la poeto Ivan Blatný loĝis ĉe la familio de sia onklo Arnold Klíčník en tiu ĉi domo je la tria etaĝo.
La 10-an de septembro 2020, unu el la stratoj en Ipswich estis ceremonie nomita laŭ Ivan Blatný en ĉeesto de urbaj reprezentantoj kaj la ĉeĥa ambasadoro en Britio, Libor Sečka. Ĝi estas strato en la loko kie troviĝis la psikiatria institucio, kie la ĉeĥa poeto pasigis naŭ jarojn de sia vivo. Pro tiu honorigo Ivan Blatný fariĝis la kvina ĉeĥo, post Bedřich Smetana, Jan Palach, Václav Hollar kaj Jan Hus, laŭ kiu unu el la stratoj en Britio estas nomata.
Bibliografio
(cs) Martin REINER, ''Básník. Román o Ivanu Blatném (Pri poeto kaj verkisto Ivan Blatný''), 1-a eld. 2014, Prago: eld. Torst. 600 paĝoj, ISBN 978-80-7215-472-2
Kuprofazano
La Kuprofazano, Syrmaticus soemmerringii konata ankaŭ kiel Soemeringa fazano estas granda, ĝis 136 cm longa birdo de la familio de fazanoj nome Fazanedoj kun tre markata kuprokolora bruna plumaro, flaveca beko, brunaj irisoj kaj ruĝa nuda vizaĝa haŭtaĵo kiu grandiĝas por la reprodukta sezono. En la longa vosto estas horizontalaj malhelaj strioj kaj la suba dorso kaj puga estas blankeca punkteca. La ino estas bruna birdo kun grizecbrunaj supraj partoj kaj sablokolore strieca malhelbruna sube. La masklo havas mallongajn spronojn en siaj grizaj kruroj, neniu ĉe ino.
La Kuprofazano estas distribuata kaj endemia ĉe montetoj kaj montararbaroj de la insuloj de Honshū, Kyūshū kaj Shikoku de Japanio. Ties dieto konsistas ĉefe el insektoj, artropodoj, radikoj, folioj kaj grenon.
La latina scienca nomo rememoras tiun de la germana sciencisto Samuel Thomas von Sömmering.
Konstruigita proceso
Konstruigita proceso, farsa juĝa proceso aŭ kangurua kortumo estas karakterizo de juĝa proceduro, kiu celas ne efektivigi ordan kaj justan juĝan traktadon, sed ajnrimede nepre atingi jam dekomence fiksitan celon: ekzemple, kondamnon de akuzito sendepende de tio, ĉu li estas kulpa. La senco do ne estas difini la kulpon kaj proklami justan verdikton kaj punon, sed aringi la anticipe destinitan verdikton. Unu el kutimaj ekzemploj de tiaj procesoj estas politikaj procesoj en nazia Germanio, Sovetunio kaj en komunisma Ĉeĥoslovakio, proceso kontraŭ Templanoj aŭ proceso kontraŭ Johana de Arko.
Marioneta proceso
Apartan tipon de la konstruigita proceso prezentas la tn. marioneta proceso, kiu estas zorgeme aranĝigita por vasta publiko kaj kiu havas kutime kiel celo timigi rezistantojn kaj montri ĉeeston de la tn. interna malamiko. Konataj estas ekzemple marionetaj procesoj el la stalina Sovetunio kaj el la komunisma Ĉeĥoslovakio.
Kuprofazano
Pro pliiĝanta habitatoperdo, limigita teritorio kaj troa ĉasado en kelkaj areoj, la Kuprofazano estis taksata kiel Preskaŭ Minacata fare de la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj.
Sayula (Jalisco)
Sayula estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo estas Sayula. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 082.
Geografio
Sayula apartenas al la regiono Sur kiu situas en la centra suda parto de la subŝtato. Al tiu regiono entute apartenas 16 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 34755 loĝantojn. El tiuj estis 16624 viroj kaj 18131 virinoj. La komunumo havas surfacon de 294,76 km². La meza alteco estas 1360 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 20,9 C. En la komunumo estas 810,9 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 9544 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 8907 scipovis legi kaj skribi kaj 633 viroj estis analfabetoj. Do 6.63 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 10180 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 9286 sciis legi kaj skribi kaj 891 virinoj estis analfabetoj. Do 8,75 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en Sayula vivis 27191 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 81 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,298 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Jurová
Jurová, hungare Dercsika estas malgranda vilaĝo en Slovakio en regiono Trnava, en distrikto Dunajská Streda.
Pontault-Combault
Pontault-Combault [] estas franca komunumo en la departemento Seine-et-Marne, en la regiono Francilio. Ĝi havis 36,458 loĝantojn en la jaro 2011.
Geografio
Pontault-Combault situas sudoriente de Parizo.
Franziskus Joel
Franziskus Joel (1508-1579) estis hungara farmakologo, kuracisto kaj profesoro pri Medicino. Li estis filo de feraĵisto kaj frekventis latinlernejon en Olomouc, Moravio. Poste li iris al Vieno por studi filozofion, sciencon kaj medicinon. Li estis patro de Franciskus Joel la 2-a (1564-1601) kaj avo de Franciskus Joel la 3-a (1595-1631).
Biografio
En 1526, li translokiĝis al Wiener Neustadt kiel urba apotekisto, kaj ekde 1538 en la Universitato de Lepsiko li estis lernanto de Heinrich Stromer Auerbachius (1481-1542), kaj en la Universitato de Wittenberg li frekventis la klasojn de Melchior Fendt (1486-1564). En Wittenberg li ĉeestis la predikojn de Marteno Lutero kaj iĝis fervora kaj entuziasma defendanto de la reformo.
En Berlino li laboris kiel ĝenerala klinikisto kaj estis nomumita de la duko Alberto la 7-a de Mecklenburg (1486-1547) apotekisto en Güstrow, kie li konatiĝis kun sia estonta edzino Barbara († 1561), filino de Andreas Schacht. Li edziĝis en 1543 kaj estis praktika apotekisto sed ĉiam envolvita en teologiaj disputoj, kio cetere finis kun la malamikeco de la urbestro Christoph Lorbeer († 1555). En la 14-a de junio 1544, li ricevis sian civitanecon en Stralsund kaj en la sekvanta jaro li prezentis al la Urba Konsilantato planojn por starigi municipan apotekon.
Pro tio en 1549 Joel iris al Greifswald kie li iĝis profesoro pri teologio kaj fizikisto (kuracisto) de la urbo. En 1550 li havis akran disputon kun la teologo Johannes Frederus (1510-1562) pro tio ke li postulis striktan dimanĉo-celebrigon. En 1555, en la Universitato de Rostock li ricevis sian licencadon pri Medicino.
En 1559, li ricevis plenan profesorecon pri medicino, en kiu li sugestis "Lernolibron pri Medicino" kaj la verko de Melanchthon "De anima", kaj aliflanke li plenumis botanikajn promenadojn kaj studojn kun siaj lernantoj. Samtempe li kombinis tiel ampleksan beletran aktivecon kaj praktikan lernadon kiel profesoro kaj kuracisto, kiu entenis la tutan kampon de la medicino.
Lia unua edziĝo produktis dekdu infanojn, el kiuj la plejmulto mortis antaŭ ol li. En 1562 li edziĝis duanupte kun Katharina Tremel. Kun ŝi li havis du filojn kaj unu filino. Post sia morto, lia dua edzino edziniĝis al la rektoro de Greifswald Lucas Taccius (1552-1612). Li estis enterigita en la Preĝejo de Sankta Nikolao, en Stralsund.
Vladimiro fon Ŝmurlo
Vladimiro fon Ŝmurlo (Владимир Францевич фон Шмурло [Vladimir Franceviĉ fon Ŝmurlo], ofte duonpole-duongermane latinliterigita Vladimír von Szmurlo, naskiĝis la en Ĉeljabinsk; mortis la  en Rigo) estis rusa esperantisto kaj fervoja inĝeniero.
Vladimiro fon Ŝmurlo studis en Peterburgo. Li estis Volapukisto kaj tre frue aliĝis al Esperanto. Li iniciatis la unuan literaturan Esperanto-konkurson en Peterburgo 1896. Post la rusia revolucio de 1905 li loĝis de 1905 ĝis 1908 en Stuttgart, kaj ekde 1908 en Rigo. En 1910 li fondis la Esperanto-gazeton Riga Stelo, en 1911 ankaŭ samnoman Esperanto-klubon, kaj fariĝis ties unua prezidanto. De 1910 ĝis 1915 li estis delegito de UEA en Rigo.
Je 1916 li estis eldonisto de esperantlingva ĵurnalo «Verda Radio».
Li eldonis:
Li kunlaboris en La Esperantisto, Internacia Scienca Revuo, Lingvo Internacia kaj Scienca Gazeto. Li redaktis kaj eldonis la revuon Riga Stelo, de 1910 ĝis 1911. Li verkis ANA (Alfabeta Nomaro-Adresaro), alinomita Ariadna fadeno, unuan provon de Esperanto-enciklopedio, en 1916/1917 la kiu, pro la milito, aperiĝis nur ĝis la litero E kaj havis tre magran enhavon. Li kompilis Komplementan rus-Esperantan vortaron (дополнительный русско-эсперантский словарь) en 1916. Dum siaj lastaj jaroj li precipe interesiĝis pri ĉiuj sistemoj de Lingvo Internacia.
En 1920 li kreis esperantidon Arlingo, simpla "korektado" de Esperanto, kiu daŭris nepublikita.
Anacharsis Cloots
La barono Jean-Baptiste de Cloots, ankaŭ konata sub la nomo Anacharsis Cloots (Esperante Anaĥarsis Kluc), naskita la 24-an de junio 1755 en la kastelo de Gnadentalh, ĉirkaŭ Kleve en Germanio, kaj gilotinigita la 24-an de marto 1794 en Parizo, estis prusa pensulo kaj politika aktivulo, honorcivitano de Francio ekde la 26-an de junio 1792, fervora subtenanto de la franca revolucio kaj de ateismo.
Eble li estis la unua en la historio por pledi pri monda registaro, longe antaŭ Albert Camus kaj Albert Einstein, li estis mondfederisto kaj internaciisma anarkiisto. Li estis kormnomita "oratoro de la homaro", "civitano de la homaro" kaj "persona malamiko de Dio".
Biografio
Naskita en nederlanddevena nobela prusa familio, li heredis grandan monsumon; erudiciulo, konfirmita kritikanto de la religioj, Cloots famiĝis, jam antaŭ la franca revolucio, pro siaj francemaj opinioj: en 1786, en libro nomigita Vœux d'un Gallophile (Deziroj de Gaŭl emulo), li subtenis la aneksadon de la teritoriojn maldekstre de la Rejno fare de Francio.
Fine de 1789, li transloĝiĝis en Francio kaj instigis la diversajn registarojn disvastigi la revoluciajn ideojn tra Eŭropo. Li skribis en sia libro Motion (Mocio): "Religio estas rilato inter Dio kaj mia konscio; kaj ne inter Dio kaj konscioj komune konsiderataj". Ŝanĝinte sian nomon al "Anacharsis", li sin proklamis "Oratoro de la homa gento" kaj publikigis ekde 1792 L'Orateur universel (La universala Oratoro). Tamen, en 1791, li defendis kontraŭ la jakobenoj la konservadon de la sklavisma sistemo en la francaj kolonioj, opiniinte ke tiom radikala reformo estas tro frua.
Tužice
Tužice (Tuschitz) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Plzeň, distrikto Klatovy. Vivas ĉi tie.
Anacharsis Cloots
Biografio
Li estis proklamita franca civitano fare de la franca nacia leĝodona asembleo la 26-an de aŭgusto 1792, kaj estis voĉdonita deputito de Oise en la franca Konvencio en septembro kie li apogis la masakrojn («purigan baloton en la prizonoj»); li unuatempe estis proksima de la ĝirondanoj Jean-Marie Roland kaj Jacques Pierre Brissot. Sed en 1793, dum la proceso de la reĝo (kiun Cloots nomis "Ludoviko la lasta"), li proksimiĝis al la montaruloj voĉdonante por la ekzekuto de la reĝo sen alvoko al popolo kaj sen prokrasto. Aprile, li voĉdonis kontraŭ la akuzo kontraŭ Marat. Li estis la prezidanto de la klubo de la jakobenoj fine de 1793, ĵus antaŭ sia falo.
Laŭ instigo de Robespiero, kiu riproĉis al Cloots lian revon pri universala respubliko, lia «konkerfuriozeco» kaj lia militanta ateismo, kuraĝigita de la agresaj rimarkoj de Camille Desmoulins formulitaj en la numero 2 de la Vieux Cordelier (Malnova Kordisto), la franca Konvencio voĉdonis sian elfranciigon (kaj ankaŭ tiun de la usonano Thomas Paine) konsiderante ilin kiel fremdulojn, la 6-an de nivozo ano II (la 26-an de decembro 1793). Li estis arestita du tagojn poste, enprocesigitan antaŭ la revolucia Tribunalo, kadre de la proceso de la hebertistoj, kaj mortkondamnita kaj ekzekutita la 4-an de ĝerminalo jaro II (la 24-an de marto 1794) kun aliaj mortkondamnitoj el kiuj Hébert, Ronsin, Proly, Momoro, Vincent kaj Jean-Baptiste Mazuel. Li preferis esti gilotinigita laste.
Tužice
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
Agra (Italio)
Agra estas komunumo de Italio.
Anacharsis Cloots
Omaĝoj
Joseph Beuys (1921-1986), kiu admiris la spiriton kaj kosmopolitismon de Anacharsis Cloots, omaĝis lin malfrue post lia morto, interalie eĉ nomiĝante Joseph-Anacharsis Clootsbeuys.
Referencoj
Tiu artikolo estas traduko de la franclingva artikolo « Anacharsis Cloots »
Theodor Schwarz (teologo)
Theodor Schwarz - prononco - naskiĝis la 1-an de septembro 1777 en Wiek sur la insulo Rügen en la Balta Maro, mortis 72-jara la 10-an de februaro 1850 samloke - estis germana teologo, pastro, verkisto kaj pentristo. Li tute ne rilatas al Teodoro Ŝvarc, Theodor Schwartz aŭ ekde la 1930-aj jaroj Tivadar Soros, 1893-1968), hungara esperantisto, advokato kaj patro de George Soros, kiu nur hazarde havas la saman nomon.
Malnova urieto
La Malnova urieto, Blankkola urio aŭ Malnova urio, Synthliboramphus antiquus, estas eta marbirdo de la familio de aŭkedoj.
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas ĉefe en la insuloj Aleŭtoj kaj aliaj insuloj de Alasko. La Malnova urieto migras vintre tiom suden kiom ĝis Kalifornio, kaj raraj birdoj iras internen en Usonon, alportitaj de aŭtunaj stormoj. La plej rimarkinda informo pri tiu ĉi migranto de relative mallongaj distancoj en Pacifiko estis birdo trovata ĉe Lundy, Devon printempe de 1990. Eĉ pli rimarkinde la sama birdo revenis al Britio venontajn printempojn.
Aspekto
La Malnova urieto estas eta, nigra ĉe kapo, gorĝo kaj malantaŭa kolo, grizdorsa kaj havas blankajn subajn partojn. La flava eko estas mallonga kaj fortika. La vosto estas eta kaj ronda. Somera plenkreskulo havas blankan strion en la kapo ekde supra la okulo ĝis la nuko kaj same aliflanke; tiu strio foje ne estas klare difinita kaj aspektigas la specion kvazaŭ malnova aĵo kaj de tie la nomo en angla, Esperanto kaj aliaj lingvoj, krom la scienca nomo antiquus. Alia vidmaniero estas ke nigra strio iras de la okulo ĝis la subnuko kaj aliflanke same. Aliaj plumaraspektoj estas similaj, sed sen la kronaj strioj.
Kutimoj
La flugo de la Malnova urieto' estas forta kaj rekta, kaj per rapidaj flugilfrapoj pro ties mallongaj flugiloj. Tiuj birdoj manĝas kiel aliaj aŭkedoj per subnaĝado. Ili nutras sin ĉefe el fiŝoj kaj ankaŭ el kelkaj krustuloj kaj aliaj etaj senvertebruloj.
Holčovice
Holčovice (Hillersdorf) estas vilaĝo en Ĉeĥio situanta norde en distrikto Bruntál sur rivereto Zlatá Opavice. La vilaĝo situas en cismontaro de Nízký Jeseník. Vivas ĉi tie. La unua loĝigo datiĝas ĝis la 14-a jarcento.
Historio
Ne estas precize konate, kiam Holčovice estis fondita. La unua skribmencio pri la vilaĝo estas en dokumento el la 18-a de aprilo 1377 pri la unua divido de opava princlando post morto de Mikuláš la 2-a. Unu parto de la princlando portas nomon Luttendorff, pri kiu hodiaŭaj esploristoj konjektas, ke temas pri la nomo de tiama Holčovice.
Pluaj mencioj pri Holčovice estas el la jaroj 1478 kaj 1558, kie estas Holčovice nomata kiel malnova dezertiĝinta vilaĝo kaj ĝiaj loĝantoj petas Albrecht-on Sup-on el Fulštejn, por ke li helpu renovigi ilin la dezertiĝintan vilaĝon. Li faris tion kun vico da avantaĝoj, ekz. hereda rajto por vilaĝestro.
En pluaj jaroj okazas evoluo de Holčovice. La sinjoruo kelkfoje ŝanĝis la posedanton. En 1774 estis finkonstruita romkatolika preĝejo. En 1783 estis finita evangelia preĝejo, en 1784 estis konstruita evangelia lernejo kaj fine en 1786 estis konstruita evangelia paroĥo. Fine de la 19-a jarcento estis malfermita ĝendarmejo (1879) kaj kuracistejo. (1889). En 1892 eklaboris akvokuracista instituto de J. Stefanitsch. Ĉi tieajn kuracistajn procedurojn plu evoluigis kaj famigis banloka Ernst Hoffmann.
Post fermo de munkena interkonsento la 29-an de septembro 1938 Holčovice estis donita al Germanio. La vilaĝon liberigis matene la 5-an de majo 1945 senbatale antaŭeniranta Ruĝa Armeo.
Post forŝovo de germanoj Holčovice estis denove enloĝigita de ĉeĥa loĝantaro. Sed la nombro de loĝantoj neniam atingis nek trionon de loĝantoj antaŭ la milito. Multe da domoj restis do neenloĝitaj kaj atendis ilin detruo. Nur en la paso de la 50-aj jaroj estis detruita sume pli ol 330 domoj. Kelkaj domoj aĉetis precipe loĝantoj de Opava kaj Ostrava kaj ili komencis uzi ilin por refreŝigado.
Pro malkonstruo de la evangelia preĝejo en decembro de 1974 Holčovice perdis unu el siaj historiaj memorigaĵoj. El evangelia tombejo restis ŝtona ŝtuparejo kondukanta al pordego kaj kelke da tomŝtonoj. La saman sorton ankaŭ evangelian preĝejon en loka parto Spálené.
Nova konstruado ekkuris nur en la 70-aj jaroj.
Inundo en la 1997
Evento, kiu profunde venis en la vivon ne nur de la vilaĝo, sed de la tuta regiono, estis inundo en 1997. Dimanĉe la 6-an de julio vespere post longdaŭraj pluvoj la rivero elbordiĝis. La akvo neniigis naŭ familiajn domojn, 15 ĝi difektigis kaj aliajn ĝi inundigis ĝis duono de la fenestroj. La elemento prenis tri pontojn, 11 pontetojn por piedirantoj kaj diversloke ĝi forbalais ŝtatan ŝoseon, per kio estis interrompita komuniko kun la ĉirkaŭaĵo, oni poste provizis la vilaĝon tra Česká Ves. La katastrofo de tiuj ĉi dimensioj ne trafis la vilaĝon unuanfojon, sed jam plurfoje en la pasinteco.
Signifaj naskiĝintoj
Ernst Erich Metzner (*1938), germana verkisto
St-Saphorin (stacidomo)
St-Saphorin estas fervoja stacidomo en, Svislando.
Aresto de Jesuo
La Aresto de Jesuo estas okazaĵo registrita en la kanonikaj evangelioj. La okazaĵo finfine kondukas al la krucumo de Jesuo. Jesuo estis arestita de la soldataro de la Sinedrio en la Ĝardeno Getsemano, baldaŭ post la Lasta Vespermanĝo (dum kiu Jesuo donis sian finan predikon), kaj tuj post la kiso de Judaso, kiu tradicie estis ago de perfido. La aresto tuj kondukis al lia proceso antaŭ la Sinedrio, dum kiu ili kondamnas lin al morto. En kristana teologio, la okazaĵoj de la Lasta Vespermanĝo ĝis la morto kaj resurekto de Jesuo estas referitaj kiel Pasiono.
Giko
Giko estas ulo (plejofte vira) kiu freneze ŝategas komputosciencon, gaĝetojn, sciencfikcion, aŭ similajn aferojn kaj ofte videoludojn aŭ liberan programaron.
Tiu ĉi vorto estas neologismo el la angla vorto "geek".
Depende de la signifo, eblas traduki la vorton per jenaj ne-neologismoj:
25-a de februaro
La 25-a de februaro estas la 56-a tago de la jaro laŭ la gregoria kalendaro. 309 tagoj restas (310 en superjaroj).
Je la 25-a de februaro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 25-a de februaro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Slezské Rudoltice
Slezské Rudoltice (Roßwald) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Bruntál. En ĉi tie vivis.
Tra la vilaĝo kondukas mallarĝtraka fervojo el Třemešná ĝis Osoblaha. Sur la fervojo veturas vaportrajno.
Historio
La unua skribmencio estas el la jaro 1255.
Slezské Rudoltice (Městys Rudoltice) havis ĝis la jaro 1954 statuson de kampurbo.
Subligny (Manche)
Subligny estas franca situanta en departemento Manche, regiono Normandio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Sublignais.
NGC 2208
NGC 2208 (aliaj indikoj — UGC 3452, MCG 9-11-10, ZWG 260.7, NPM1G +51.0053, PGC 18911) estas galaksio en konstelacio Koĉero.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
La Chaux-des-Breuleux
Geografio
La vilaĝo, kiu laŭ loĝantaro apartenas al la plej malgrandaj de la kantono, situas ĉe la suda flanko de altebenaĵo de la Liberaj Montoj sur alteco de 1016 m s.m. En la oriento de la komunumo troviĝas la marco La Tourbière.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,1 km², de kiuj 23% estas kovritaj de arbaro, 72% servas por agrikulturo kaj 2% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Chaux-des-Breuleux limas en nordo al Saignelégier, en oriento al Tramelan (BE), en sudoriento al Mont-Tramelan (BE), en sudsudoriento al Courtelary, en sudokcidento al Les Breuleux, kaj en nordokcidento al Muriaux.