cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Matamala de Almazán
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 62,99 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 266 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 650 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 38 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi enhavas la loĝlokojn Matamala de Almazán, Matute de Almazán kaj Santa María del Prado. En ĝia teritorio inkludita en la Reto Natura 2000 estas Loko de Komunuma Intereso konata kiel Riberas del Río Duero y afluentes, okupanta 36 hektarojn, nome 1 % de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Matute de Almazán kaj Santa María del Prado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj kaj la urbodomo.
Campora San Giovanni
Campora San Giovanni (Campura San Giuvanni aŭ Campura Santu Janni, en la malnova skribo en dialekto camporeso) estas itala frakcio perteneciente al la komunumo de Amantea en la provinco de Cosenza, al la rando kun la provinco de Catanzaro en la regiono de Calabria. Ĝi havas 7.340 loĝantojn.
Geografio
La loko de la popolita marbordaj Mediteranea Campora San Giovanni situas okcidente de la itala regiono de Calabria (ene de la komunumo de Amantea) kaj estas lokita inter la geografiaj koordinatoj de la meridiano de Greenwich norda latitudo 39 º 4 '0 "kaj longitudo 16 ° 5 '0".
Cámpora marbordo regas la Tirreno kaj estis disvolvita de la 1950 en malgranda altebenaĵo, kiu ekregis super ebena areo proksime de la strando. La regiono limas kun monteto por la produktado vino kaj olivarbo. La monteto deklivoj milde al la regiono kaj proponas impresa panoramon: al la maldekstra, la Golfo de Lamezia Terme, frontal sur la horizonto en tagoj purigi vi povas vidi la vulkano Stromboli, kun a plume de fumo. De la haveno de Cámpora povas sukcesi en mallonga tempo la Eolaj Insuloj.
Ekonomio
La plej gravaj fontoj de enspezoj Cámpora San Giovanni estas la agrikulturo kaj turismo. De jarcento, estas produktita en la regiono de la cepo Tropea, kiu estas tre grava eksportado de produktoj. Ankaŭ estas ferioj. Lia haveno, konstruita en 2003, ĝi konektas la urbon kun la Lipari Insuloj, farante el ĝi gravan parton de turismo infrastrukturo.
Folkloro
Kiel en ĉiu angulo de Kalabrio, la folkloro ĉeestas en la tradicio de la teritorio de la Tarantella s en la festo de la minora partioj kaj la Cuntaturi, kiu estus bardoj kiu havas historiojn de kampara vivo. Hodiaŭ estas tradicio ke ĉiuj Cuntaturi infanoj elektitaj de lokaj plejaĝuloj inter infanoj pli atenta kaj vigla: fakte ili devas reprezenti la kolektiva memoro de la estonto.
Tie estas ankaŭ la loko de la legendoj pri homoj reale existidas, ili havas kelkfoje ruza historioj kaŝitaj en simplista aŭ iu alia speco de freneza lando estis lokaj laughingstock, sed fine la kontojn devis esti homoj sur tiu ne fidas kiam ni estis alternativoj.
István Deák
István DEÁK [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Deák István estis hungara-usona historiisto, profesoro, membro (ekstera en 1990) de Hungara Scienca Akademio.
István Deák naskiĝis la  1926 en Székesfehérvár kaj mortis la 10-an de januaro 2023.
Biografio
István Deák frekventis mezlernejon en Budapeŝto, poste universitaton en Budapeŝto inter 1945-1948, poste li forlasis la landon kaj li daŭris la lernadon en Sorbonne. inter 1951-1956 li laboris en Munkeno en Radio Libera Eŭropo. Baldaŭe li havis postenon en la administrejo de la Radio en Novjorko. Post jaroj li plulernis en Universitato Kolumbio, kie li doktoriĝis en 1964. Li instruis samloke 33 jarojn, en 1971 li ricevis la instruan rangon ordinara profesoro. En 1964 Deák povis viziti Hungarion por la unua fojo ekde lia foriro, kaj poste li regule partoprenis akademiajn konferencojn en Hungario kaj li laboris por reestabli ligilojn inter amerikaj kaj hungaraj historiistoj. Li retiriĝis de la instruado en 1997 kaj li estis pli posta gastoprofesoro en Universitato Stanford. Li daŭre publikigis pri la eŭropa historio en la 19-a kaj 20-a jarcentoj. Lia edzino Gloria Deak estas arthistoriisto.
Epigloto-faringalo
La epigloto-faringalo (aŭ epigloto-faringa konsonanto aŭ pleonasme epigloto-faringala konsonanto) estas nove raportita speco de konsonanto, artikulaciata per la epigloto kontraŭ la dorsa muro de la faringo. Tio kontrastas kun la faringalaj konsonantoj, en kiuj la radiko de la lango kontaktas la dorsan muron de la faringo, kaj la prototipaj epiglotalaj konsonantoj, en kiuj la arjepiglotaj faldoj kontaktas la epigloton.
Transskribado
La Internacia Fonetika Alfabeto ne havas dikritaĵojn por distingigi tiujn sonojn disde la epiglotaloj; la malkovrintoj uzis la adhokajn kaj iom misgvidajn transskribojn kaj.
Okazado
Epigloto-faringalaj konsonantoj estas raportitaj (kaj videe surbendigitaj) en unu lingvo, la Formosa lingvo Amisa (ami) de Tajvano, kiu havas aspiracian halton kaj, verŝajne, frikativon kiel vortgrup-finajn alofonojn de siaj (arj)epiglotaj konsonantoj.
Laŭdire ili okazas ankaŭ en la ceza lingvo (ddo) de sudokcidenta Dagestano.
Magnetado
La magnetado M estas fizika grando kiu karakterizas la la magnetan staton de materialo. Ĝi estas vektoro egala pri grandeco kaj direkto al la kvociento de la magneta momanto \vec m de iu elemento per ĝia volumeno V:. La mezurunuo laŭ la internacia sistemo de unoj (SI) estas la ampero je metro (A.m-1), t.e. la sama mezurunuo ol la magneta kampintenso..
La magnetado priskribas la rilaton inter la magneta fluksdenso \vec{B} kaj la magneta kampintenso \vec{H}:
Tie \mu_0 estas la magneta konstanto kaj \mu la magneta permeablo. En diamagnetaj materialoj estas \mu < \mu_0 la magnetado direktiĝas kontraŭe al la estiganta kampo; en paramagneta materialo estas \mu > \mu_0 sekve magnetado kaj kampo estas la samdirektaj.
Ankaŭ, la -- praktike plej grava -- feromagneta magnetado estas orientita en la sama direkto kiel la kampo. Sed ĝi estas multe pli granda ol la paramagneta magnetado kaj ne estas proporcia al la kampintenso H (vidu skizon dekstre), t. e. \mu ne estas konstanta ĉi tie, sed ĝi dependas de H. Feromagentaj korpoj povas esti daŭre magnetaj.
Ĉiu el la magnetado estas kaŭzita de la vicigo de la elementa magnetoj. Ĉar korpo enhavas nur finitan nombron da elementaj magnetoj, okaza saturado de magnetado, kiu ne povas esti superata eĉ de grandega ekstera kampo. Tio estas de granda praktika graveco en la kazo de fermagnetoj (vidu saturado).
Magnetado de najlo
Najlo farita el fero, kies magnetaj domajnoj estas komence hazarde direktitaj, povas esti magnetataj per ekstera kampo. Tiam la domajnojn ŝanĝas ilian direkton, iuj domajnoj pligrandiĝas ĉe la elspezo de najbaraj domajnoj. Entuta, rezultas magnetado kiu estas proksimume paralela al la ekstera kampo. Tiu reordigo de la magnetaj domajnoj povas esti faciligata ekzemple per ekstera ŝoko aŭ vibro. Pro la feromagnetaj propraĵoj de la najlo ĝi konservas parton de ĝia magnetado ankaŭ post la forigo de la ekstera kampo.
Ruĝvizaĝa cistikolo
La Ruĝvizaĝa cistikolo (Cisticola erythrops) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj precipe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Tiu malgranda paserina specio estas ĝenerale bruneca, pli malhelbruna en frunto, flugiloj kaj vosto, dum la dorso estas iom grizbruna. En vizaĝo estas pli ruĝecbruna nuanco kio nomigas la specion (ankaŭ la latina scienca nomo aludas al ruĝa koloro) kaj same en flankoj kaj ventro, dum la resto de subaj partoj estas pli helaj, ĉefe ĉe la blankeca gorĝareo. La kruroj estas rozkolorecaj kaj la iriso tre bruna.
Ĝi troviĝas en plej granda parto de Subsahara Afriko nome en Angolo, Benino, Bocvano, Burkino, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Etiopio, Gabono, Gambio, Ganao, Gvineo, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Maŭritanio, Mozambiko, Namibio, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Sudafriko, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ĝi forestas nur el Magrebo kaj Somalio en la afrika kontinento. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj laŭsezone humidaj aŭ eĉ inunditaj herbejoj kaj marĉoj de malaltaj teroj.
La raso C. e. lepe, troviĝanta en Angolo kaj eble en sudorienta Demokratia Respubliko Kongo, estas foje konsiderata kiel separata specio, nome Lepa cistikolo.
Guram Ŝaradze
Guram Ŝaradze (გურამ შარაძე; naskiĝis la, mortis pafvundita la ) estis kartvela filologo, historiisto, kaj politikisto, ideologo de kartvela naciismo, gvidanto de la opozicia movado Ena, Mamuli, Sarcmunoeba („Lingvo, Patrio, Kredo"). Oni mortpafis lin en la centro de Tbiliso.
Kariero
Fine de la 1980-aj jaroj Ŝaradze aktivis en kontraŭsoveta naciisma movado kaj estis proksime ligita al Zviad Gamsaĥurdia.
Post la falo de la registaro de Gamsaĥurdia en 1992, Ŝaradze estis en opozicio al la registaro de Eduard Ŝevardnadze. En 1995 li fondis la naciisman movadon „Ena, Mamuli, Sarcmunoeba" kaj estis elektita en la Parlamento de Kartvelio. En 2002 li gvidis (kvankam nesukcese) movadon por malpermeso de la atestantoj de Jehovo en Kartvelio kaj estis severe kritikata de la kartveliaj defendantoj de homaj rajtoj kaj reformistaj politikistoj. Ŝaradze protektadis la teroristan Basilistan sekton, gviditan de la ekskomunikita pastro Basili Mkalaviŝvili, kaj partoprenis en la pogromoj kontraŭ la atestantoj de Jehovo.
En 2003 li aliĝis al la elekta bloko „Por Nova Kartvelio" de Ŝevardnadze en la parlamenta elekto, kiu estis deklarita kiel falsigita kaj sekvigis amasajn manifestaciojn, kiuj finiĝis per la senperforta Revolucio de Rozoj. Post tio Ŝaradze forlasis la politikon, sed provis organizi civitanan movadon kontraŭ okcidentaj influoj en Kartvelio, deklarinte la agadon de la filantropo George Soros kiel potenciale pli malutilan al Kartvelio ol la Rusia revolucio de 1917.
En 2004 li estis kondamnita al 15-tagnokta malliberigo pro huliganaĵo, poste li deŝiris afiŝojn de la pola artisto Rafal Olbinski en ekspozicio en la Nacia Parlamenta Librejo de Kartvelio, deklarinte ilin kiel „pornografiaj". La sekvantan jaron, li estis mallonge arestita denove pro ofendo de ĉefo de la Tbilisa Ŝtata Universitato, kiu komencis okcidentmodelan programon de reformoj.
Ŝaradze estis profesoro de filologio en la Tbilisa Ŝtata Universitato kaj membro de la Kartvelia Akademio de Sciencoj. Li verkis pri la kartvela literaturo kaj historio, ĝenerale pri Demokratia Respubliko de Kartvelio kaj sovetepoka kartvelia politika elmigrado en Eŭropo.
Mortigo
La 20-an de majo 2007, li estis mortigita sur la Melikiŝvili prospekto en centra Tbiliso antaŭ la oficejo de la Asekura Kompanio Aldagi de Giorgi Barateli, malnova amiko de lia filo. Tuj poste Giorgi Barateli estis arestita post mallonga interpafado kun polico.
Hijes
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 22 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,06 loĝ/km².
Situo
Hijes situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 1160 m super marnivelo; je 102 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20,77 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°15′09″N 2°59′54″Ok.
La municipa teritorio limas norde kun la provinco Sorio kaj partikulare kun Miedes de Atienza, Retortillo de Soria, Somolinos kaj Ujados.
Historio
Jam en la 19-a jarcento oni elfosis antaŭromian nekropolon en Arroyuelos [aroĜŬElos] (Rojetoj). La preĝejo Natividad konservas duoncirklan absidon de romanika stilo, ege reformita en la siglos 16-a kaj 17-a jarcentoj.
Dum la dua duono de la 19-a jarcento la loĝantaro estis preskaŭ ĉiam super la 300 loĝantoj, sed poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 319 loĝantoj en 1940 al 22, tio estis oni perdis pli ol 300 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Hijes, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Hijes kie oni falis al la nunaj 22.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
NGC 3106
NGC 3106 (aliaj indikoj — UGC 5419, MCG 5-24-9, ZWG 153.13, NPM1G +31.0177, PGC 29196) estas galaksio en konstelacio Malgranda Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
3921 Klementʹev
3921 Klementʹev estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Bella A. Burnaŝeva elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa matematikisto Zaĥar Ivanoviĉ Klementjev (cirile : Захар Иванович Клементьев, 1903 — 1994), profesoro en la Tomska Ŝtata Universitato.
Răhău
Răhău [rəhəŭ] (hungare: Rehó, germane: Reichau) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Sebeş. En 1910 ĝi havis 2 081 loĝantojn (rumanoj); en 1992 920 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1291. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario, (Szeben vármegye). Administre ĝi apartenas al Sebeş.
Himod
Himod estas malgranda vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Kapuvár.
Situo
La komunumo situas for de la fervojo, ĉefvojo kaj rivero. Flankovoje Kapuvár estas proksime. Tiu lasta urbo troviĝas 11, Répcelak 14, Fertőszentmiklós 15, Fertőd 17, Csorna 26, Bük 30 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1408 laŭ tiama hungara ortografio "Hymod". En 1593 pro oftaj inundoj de rojo Répce la vilaĝanoj fondis apude pli protektatan vilaĝlokon. La loĝantaro okupiĝas pri agrokultivado.
Vidindaĵoj
La vilaĝo havas romkatolikan preĝejon omaĝe al (Eta) Dipatrino. Apud la komunumo fiŝkaptista lago troviĝas.
Famuloj
En Himod naskiĝis episkopo Zsigmond Deáky.
Markgröningen
Markgröningen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ossun (stacidomo)
Ossun estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en Ossun, en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
Károly Sándor
Károly Sándor [kAroj ŝAndor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Sándor Károly estis hungara futbalisto. Károly Sándor naskiĝis la en Szeged, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Sándor debutis en 1945 en loka klubo de Szeged. Inter 1947-1964 li futbalis en ĉefurba prestiĝa klubo, kie li ludis 379-foje kaj trafis 182 golojn, eĉ li estis trifoje hungara ĉampiono. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1949–1964 75-foje kaj trafis 27 golojn. Li neniam estis trejnisto, nur li partoprenis en la kluba vivo. Li edziĝis en 1948 kaj havis premiojn inter 1951-2014.
Sankta Remiĝo
Tiu artikolo celas apartigi la diversajn sanktulojn, kiuj havas la saman latinlingvan personan nomon Remigius, laŭ PIV Remiĝo.
(19720) 1999 VP10
(19720) 1999 VP10 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
46-a ILEI-Konferenco 2013
La 46-a ILEI-Konferenco 2013 okazis en Herzberg am Harz, la Esperanto-Urbo, Germanio. Pli precize en iom ekstera kvartalo nomita Sieber. La urbestro de Herzberg kaj la urbestro de Sieber partoprenis la malfermon. Estis inaŭgurita Ponto de Espero apud la konferencejo.
Partoprenis cent personoj el 20 landoj.
La konferenca temo estis "Instruado de Esperanto al ĉiuj generacioj".
Dum tiu Konferenco konfirmiĝis la demisio de la prezidanto de ILEI Stefan MacGill kaj la elekto de nova prezidanto, prezidantino Mireille Grosjean. Antaŭ la Konferenco kaj post ĝi ILEI havas naŭ-personan estraron.
Paralele okazis renkontiĝo de gejunuloj SALO, kadre de ĝemeliĝo de du urboj: Herzberg en Germanio kaj Gora en Pollando. Diversaj komunaj agadoj inter la SALOanoj kaj la konferencanoj okazis dum la semajno.
Dlhé Pole
Dlhé Pole (hungare Trencsénhosszúmező [trenĉEnhosUmezO], germane Langenfeld) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La loknomo en ĉiuj lingvoj (ankaŭ latine) signifas: longa kampo.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1320 en latina formo "Longus Campus" (=longa kampo), kiel apartenaĵo de Mateo Csák. La germana kaj parte slava loknomo "Langenfelt vel Dlwhe Pole" aperis en 1385. En 1598 oni komputis tie 26 domojn kaj muelejon, en 1720 62 familiojn pagantajn impostojn kaj 2 muelejojn. En 1784 2865 vilaĝanoj loĝis tie, en 1828 3114 vilaĝanoj loĝis en 404 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Dlhepole, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Trencsénhosszúmező 3832 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bytča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Dlhé Pole 2096 homoj, (2071 slovakoj).
Hrabovka
Hrabovka, hungare Szúcsgyertyános [sUĉdjertjAnoŝ] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hrabovka situas laŭ traira flankovojo (aŭtovojo estas proksime). Trenčín troviĝas je 4 km-oj.
Tatra 815
Tatra 815 estas ŝarĝaŭtomobilo kun ĉasio 6x6, iam ankaŭ 4x4 kaj 8x8 destinita por transporto en tre malfacila tereno. Farinte veturigajn provojn en provpoligono ĝi estis donita en merkaton de fabriko Tatra kaj en rusa Siberio dum malfacilaj terenaj kaj klimataj kondiĉoj en la jaro 1983. La modelo 815 koncepte ligas al antaŭaj modeloj 138 kaj 148.
Ĉasio
Spinframo aŭ alivorte Tatra-koncepto estas rezulto de laboro de inĝenieroj subgvide de Hans Ledwinka, ĉefinĝeniero de Tatra, kiu estas aŭtoro de ideo de la spinframo. Ĝi estis proponita kaj unuafoje uzita jam en la jaro 1923 ĉe persona aŭtomobilo kaj ekde tiu tempo ĝi estis senĉese pliperfektigata. Tiu ĉi framo estas kreita per programa unua konstrukciaĵo el unuopaj programaj unuoj: Unuopaj programaj unuoj estas proponitaj tiel, por ke estu kunmetebla el ili kia ajn tipo de ĉasio kun kelke da stireblaj aksoj. Ĝuste dank‘ al tiu ĉi ebleco principe plialtiĝis fidindeco kaj interŝanĝemeco de konsisteroj kaj plifaciliĝis riparado kaj muntado. Tatra en sia programo proponas ĉasiojn de tipoj 4x4, 6x6, 8x8 kaj 10x10. La aksoj estas kreitaj plimulte per aksa ŝranko kun ŝlosilebla diferencialo kaj sendepende de derisortitaj duonaksoj. La ĉasion oni plu kompletigas ankaŭ je interaksaj diferencialoj. Por la spinframo dank‘ al ties unikeco enviviĝis markigo Tatra-koncepto.
Mov-unuo
La mov-unuo T3A estas kreata per aero fridigitaj dek aŭ dekducilindraj dizeloleaj motoroj kun levigvolumeno 15,8 l, respektive 19,0 l kun cilindroj metitaj en V-formon kaj per rekta enŝprucado de movigsubstanco. La movon de unu ensuĉa kaj unu elblova valvo sur cilindron certigas kamoŝafto kun disbranĉigo OHV. Aerfridigo per ventolilo estas por aŭtomobiloj Tatra same karakteriza kiel koncepto de la spinframo. La aerfridigo havas avantaĝon en pli simpla konstrukciaĵo de la motoro, kiam oni ne uzas disbranĉigon de fridigakvo, akvoĉerpilon kaj fridigilon kaj per tio ne estas problemoj kun eventuala tralikado de la sistemo kaj plifaciliĝas riparado. Malavantaĝo estas male pli alta brueco kaj la grandeco de la motoro kaj granda povumo bezonata por trafiko de la ventoliloj.
Peliga turnmomento de la motoro estas transformata sur peligŝaftoj de unuopaj radoj helpe de rapidumŝranko. La ĉefa rapidumŝranko havas kvin rapidumgradojn por veturado antaŭen kaj unu por veturado malantaŭen. Aldona (redukta) rapidumŝranko havas du rapidumgradojn kaj la tuta sistemo ebligas ŝanĝi 10 gradojn antaŭen kaj 2 malantaŭen.
Variantoj de tipoj
Eble la plej konataj variantoj estas baskul-kamionoj unuflankaj aŭ triflankaj markataj kiel S1 kaj S3. Pluaj variantoj estas platforma aŭtomobilo, cisternokamiono, aŭtogruo, elkavatoro, betonmiksilo, pumpilo por betono, tiraŭto por surigveturiloj kaj multe da pluaj specialaj variantoj inkluzive de versioj por armeaj celoj.
Ĝis la jaro 1991 estis fabrikita preskaŭ 100.000 aŭtomobiloj de tipo 815, kio estas rezulto konfirmanta kvaliton kaj unikon de tiu ĉi aŭtomobilo.
Nova erao
Post la renverso en la jaro 1989 la situacio de Tatra tre komplikiĝis. La produktado malaltiĝis, ĉar ĝisnunaj plej grandaj klientoj precipe el vicoj de orienteŭropaj landoj malaltiĝis merkaton. Plua motivo de falo estis privatigo de la kompanio kaj veno de superula gvidantaro, kiu ne kapablis zorgi pri la kompanio. Savo estis aĉeto de majoritata kvociento (80,5 %) de akcia kompanio Tatra a.s. de usona kompanio Terrex Corporation, kiu ebligis enpaŝi en pli ampleksan tutmondan merkaton.
Signifaj mendoj estas aŭtomobiloj por armeaj celoj. En tiu ĉi nova erao Tatra dediĉis sin al pluaj renovigoj de la ĉsio kaj ĉe siaj aŭtomobiloj Tatra uzis novan specon de derisortigo de duonaksoj helpe de aerpremaj ondumitaĵoj en kombino kun vinditaj risortoj kaj oleaj dampiloj la t.n. KingFrame® Lite aŭ per kombino de risortaj suspensioj kun aerpremaj ondumitaĵoj KingFrame® Heavy. Tiu ĉi reguligo malaltigis trouzo de pneŭmatikoj de neŝarĝita aŭtomobilo per tio, ke la premo en la ondumitaĵoj regulas sin depende laŭ ŝarĝo de la aŭtomobilo kaj per tio pludaŭras ideala pozicio de la duonaksoj.
Veno de novaj modeloj
Reguligoj de la ĉasio rilatis ankaŭ al modelo 815, kiun oni nove komencis marki kiel 815-2. La pruvitan koncepton de la framo kaj movigunuojn kun multnombraj renovigoj havas ankaŭ nove fabrikataj aŭtomobiloj ekde la jaro 1998. Tio estas modeloj 815-2, 815 TERRNo1, 163 JAMAL, 815-2 ARMAX kaj 816 FORCE.
Libertarianismaj vidpunktoj pri naturaj rimedoj
Diskuto inter libertarianoj pri naturaj rimedoj, precipe bienaĵo.
Iuj libertarianoj opinias ke la uzado de naturaj rimedoj de unu persono estas limigo kontraŭ la egalaj rajtoj de laia por uzi naturajn rimedojn. Je ekstrema okazo, kiam nepretendata bienaĵo estas ne havebla, la ekzisto de absoluta posedrajto pri bienaĵo estas neado de la rajto al vivo ĉar ĉiuj personoj bezonas bienaĵo por vivi. Ĉi tiuj libertarianoj opinias ke bienuloj estas preskaŭ sama ol la ŝtato.
Multaj klasikaj liberaluloj (John Locke, Thomas Paine, Thomas Jefferson) rekonis ke absoluta posedo de naturaj rimedoj povas senigi iujn de la libereco, sed evitis la aferon praktike ĉar la abundo de ne jam uzita lando havebla al iliaj socioj. La ideo ke posedado de bieno estas neakordigebla kun libereco kaj estas simple ago de ŝtata povo estas ankaŭ ofta inter anarkiistoj.
Iuj libertarianoj opinias ke posedrajtoj estas de la rezultoj de ies laboro kun rimedo, kaj neniam de la rimedo sin mem, do vere ekzistas neniu problemo de maljusta amasigo de rimedoj: se iu alia povas reuzi la "sama" rimedo sen malutili la laboron de la antaŭa "posedanto", tiam ekzistas neniu konflikto, kaj la antaŭa "posedanto" havas neniu rajto (ekzemple, se mi transsendus elektromagnetajn ondojn trans vian bienon de radiodissendo, mi ne konfliktus kun viaj rikoltaĵoj, do vi havus neniun rajton kontraŭ mi. Kvankam se mi paŝus trans via bieno kaj surtretas viajn rikoltaĵojn, vi havus validan rajton kontraŭ mi.)  Malgraŭ ke naturaj rimedoj ekzistas, tio kio donas valoron al ili estas la laboro de homoj, kaj tiuj kiuj kreas tiun valoron legitime posedas ĝin, kvamkam de la preciza karaktero de libera socio, ili ne posedas la utilecon de tiuj rimedoj kiuj alie helpas ĉiujn.
Kaitlyn Alexander
Kaitlyn Alexander (naskiĝis la ) estas neduumseksa kanada aktoro, verkisto, kreinto de videoj kaj havas kanalon ĉe YouTube, plej bone konata kiel LaFontaine en la populara GLAT-serio Carmilla.
Vivo
Alexander plenkreskiĝis en Otavo, Ontario, Kanado. Kiel infano, Alexander ĉiam estis tre hontema kaj nur aktoris ĉar ĝi estis deviga en liceo. Per tio, Alexander malkovris sian memfidon pri aktorado.
Vysočina
Municipa komunumo de sep vilaĝoj Vysočina situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy, 7 km okcidente de la urbo Hlinsko, proksime de la ŝoseo n-ro 37 inter Trhová Kamenice kaj Ždírec nad Doubravou. Sur teritorio de la vilaĝo estas subĉiela muzeo de popolaj konstruaĵoj Vysočina, nomata ankaŭ Veselý Kopec. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri vilaĝo Dřevíkov estas el la jaro 1542. Sub artefarita nomo Vysočina la nuntempa municipo estis kreita en la jaro 1960 per kunigo de kelkaj municipoj ĝis tiu tempo memstaraj.
Partoj de municipo
Al la komunumo apartenas partoj:
Dřevíkov
Vilaĝo Dřevíkov ekestis verŝajne en la 16-a jarcento ĉe sinjora korto kun bierfarejo kaj vojo al Moravio. Komence de la 18-a jarcento ĉi tie ekloĝis juda minoritato kaj laŭ sia kutimo konstruis straton de tuŝapudaj dometoj, de lernejo kaj sinagogo.
Možděnice
Domaro de etaj agrikulturistoj, arbarlaboristoj kaj fišistoj. En ĉirkaŭaĵo de la vilaĝeto estas naŭ fiŝlagoj.
Rváčov
La plej granda estas vilaĝeto Rváčov. Unue en historia dokumento ĝi estas menciita en la jaro 1487, sed fondita ĝi estis proksimume unu jarcenton pli frue de monaĥejo Podlažice. En la jaro 1790 ĝi fariĝis parto de sinjorejo Nasavrky
Svobodné Hamry
La domaro ekestis en la 15-a jarcento ĉirkaŭ martelmaŝino, en kiu oni ĝis fino de la 17-a jarcento fabrikis feron el en ĉirkaŭaĵo trovataj ercoj. Origina nomo de la vilaĝo estis Hamr nad Kamenicí (Martelmaŝino ĉe Kamenice - Chrudimka).
Veselý Kopec
Ĉi tiu domaro ekestis en la 16-a jarcento kaj estis haltejo sur vojo al Moravio.
Preĝejo
Preĝejo de Sankta Nikolao estis origine ligna konstruaĵo atestita jam en la jaro 1350. Sur ĝia loko estis en la jaro 1827 konstruita kaj en la jaro 1886 pligrandigita nova ŝtona kirko. Ĝi estas ununava kun ortangula presbiterejo kaj trapeza sakristio sur norda kaj antaŭĉambreto sur suda flankoj. La presbiterejo estas barele volbita kun segmentoj, la navo estas platplafona kaj triumfa arko duoncirkla. Ekipaĵo estas pseŭdogotika el la jaro 1886, la ĉefaltaro de Sankta Nikolao kaj flankaj altaroj de Anĝelo Protektanto kaj de Sankta Maria kun tiutempaj bonkvalitaj bildoj. Sur la ĉefaltaro estas statuoj de Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo kaj krucifikso, ĉiuj el la 18-a jarcento.
Tombejo
Sur tombejo estas kolekto de gisaj surtombaj krucifiksoj kaj tomboŝtono de lasta vilaĝestro de Rváčov nomita Krejčí (vidu legendon en paĝaro de Všeradov).
Fiŝlageto
Ĉe la preĝejo estas fiŝlageto kun "Diabla ŝtono" al kiu ligas legendo pri konstruo de la preĝejeto.
Kasteleto
Origina fortikaĵeto estis en la 19-a jarcento rekonstruita je pseŭdobaroka kasteleto en fronto ornamita per profunda rizalito supre kun frontono.
Popolaj arĥitekturaĵoj
En vilaĝo estas kelkaj ĉarpentitaj kabanoj, ekzemple gastejo n-ro 4 el la 18-a jarcento, aŭ kabano de Kaván el la 19-a jarcento.
Kapeleto
Apud la ŝoseo al Dřevíkov estas niĉa kapeleto de Sankta Anna el la duono de 18-a jarcento, kun du bildoj de Sankta Anna kaj Sankta Maria de popola pentristo Novák.
Statuo
Apud la kasteleto troviĝas bonkvalita statuo de Sankta Johano Nepomuka el la duono de 18-a jarcento.
Monumentoj
Ni povas rigardi monumentojn de ĉeĥaj pentristoj František Kaván kaj Gustav Macoun.
Juda tombejo
Malantaŭ la vilaĝo estas juda tombejo kun tomboŝtonoj de la duono de 18-a jarcento.
Popolkonstruaĵoj
Ni povas ĉi tie vidi malnovan lignan lernejon kaj kampanileton.
Veselý Kopec
Nuntempe la vilaĝeto kreas ĉefan grupon de "Kolekto de popolaj konstruaĵoj Vysočina", subĉiela muzeo en kiu estas de la jaro 1970 demonstrataj tipaj kamparanaj konstruaĵoj kaj aranĝoj por prilaborado de agrikulturaj produktoj. En la skanzeno oni okaze demonstras diversajn folklorajn agadojn kaj solenaĵojn.
(16917) 1998 FB29
(16917) 1998 FB29 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ossun
Ossun estas franca situanta en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Ossunois.
Homorod (Brașov)
Homorod (Homoród, Hamruden) estas komunumo en Rumanio, oriente de Rupea.
En 1910 ĝi havis 1 490 loĝantojn (germanoj, rumanoj, ciganoj, hungaroj); en 1992 1 452 (rumanoj, 24 % da hungaroj, 11 % da ciganoj, 4 % da germanoj). Ĝia unua skriba mencio estas ĉirkaŭ 1400. Ĝi estis libera saksa vilaĝo. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Nagy-Küküllő).
Ĉirkaŭ la evangelia-luterana preĝejo (13-a jarcento) estas forta kampara fortikaĵo kun du muroj, konstruita en la 15-a kaj 16-a jarcentoj. Ĝi neniam estis konkerita.
Sudoriente de la komunumo troviĝas banejo (Băile Homorod / Honterusbad / Homoródfürdő). Oni ne konfuzu ĝin kun Băile Homorod en distrikto Harghita, ĉ. 40 km nord-oriente.
Administre apartenas al ĝi Jimbor kaj Mercheașa.
Oberdorf BL
Geografio
Oberdorf situas en la Waldenburgvalo ĉe la bordo de la rivero Vordere Frenke inter Waldenburg kaj Liestal.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberdorf limas en nordo al Niederdorf, en oriento al Bennwil, en sudoriento al Langenbruck, en sudo al Waldenburg, en sudokcidento al Liedertswil, kaj en nordokcidento al Titterten.
Trafiko
La vilaĝo situas ĉe la strato trans la Supra Hauensteinpasejo, kiu konektas la kantonojn Bazelo Kampara kun Soloturno. Tra la vilaĝo pasas la kampara tramlinio de la tiel nomita Waldenburg-Fervojo, per kiu la komunumo bone estas konektita al la publika trafikreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberdorf datiĝas el la jaro 1345 per la vortumo Onoltzwil in dem obern ... dorff. La vilaĝo estis origine parto de la malaperinta vilaĝo Onoldswil, kiu en la jaro 1295 estis detruita de montfalo kaj disigita al Niederdorf kaj Oberdorf. Onoldswil jam menciiĝis en la jaro 835 kiel Honoltesuuilare.
Dum la Bazela Kantondisiĝo Oberdorf luktis ĉe la flanko de la urbo Bazelo. Tamen ĝi estis kontraŭ sia volo aligita al la nova Kantono Bazelo Kampara en la jaro 1833.
Kantono Sornac
Kantono Sornac (france canton de Sornac) estas franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 8 kantonoj de la arondismento de Ussel. Ĝia ĉefurbo estas Sornac.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Sornac la jenaj 8 francaj komunumoj :
Labergement-Sainte-Marie (stacidomo)
Labergement-Sainte-Marie estas franca stacidomo sur linio -  (landlimo), situanta en  Labergement-Sainte-Marie, en departemento, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Simojovel
Simojovel estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo estas Simojovel de Allende. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07081.
Labergement-Sainte-Marie (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Simojovel
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 32451 loĝantojn. El tiuj estis 16175 viroj kaj 16276 virinoj. La komunumo havas surfacon de 447 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 660 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 13356 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 7376 scipovis legi kaj skribi kaj 5950 personoj estis analfabetoj. Do 55% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 45% estis analfabetoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
NGC 3107
NGC 3107 (aliaj indikoj — UGC 5425, A 1001+13, MCG 2-26-22, ARAK 229, ZWG 64.48, KARA 397, PGC 29209) estas galaksio en konstelacio Leono.
Erwin Ringel
Erwin RINGEL (naskiĝinta en la 27-a de aprilo 1921 en Timișoara, mortinta en la 28-a de julio 1994 en Bad Kleinkirchheim) estis aŭstra psikiatro kaj kuracisto.
Vivo
Li instruis kiel profesoro por psikosomatiko kaj medicina psikologio ĉe la Universitato de Vieno kaj verkis multajn librojn kaj artikolojn kiuj traktas ankaŭ eksterfaken temojn kiel arto, literaturo, religio, socia politiko.
Li estis unu el la plej gravaj psikiatroj en Aŭstrujo de post la Dua mondmilito. Kiel unuopula psikologo li ankaŭ publike pledis por la bonstato de la homoj koncerne la psikian sanecon kaj defendis la rajtojn de la malfortaj. En la 1986-a jaro, dum la debatoj koncerne la aspiron de Kurt Waldheim iĝi aŭstra prezidento, Ringel ofte aperis publike kaj konatiĝis ĉe multaj aŭstroj kiel reserĉanto pri la aŭstra animstato.
Kontraŭ la memmortigado
En la tuta mondo oni ŝatis liajn esplorojn koncerne la sinmortigon kaj ties eblan preventon.
En 1948 li fondis la unuan eŭropan suicidan centron en Vieno. En 1953 li priskribis sindromojn antaŭmemmortigajn post studoj ĉe 745 savitajn memmortigemuloj. Liaj observoj ankoraŭ hodiaŭ validegas. Li ankaŭ persone engaĝiĝis ofte kaj tiel sendube multajn homojn persvadis kontinuigi la vivon. En la 1960-a jaro li fondis la Internacian Societon por la Prevento de Memmortigoj (IASP), kiu aktivas hodiaŭ en ĉ. 60 landoj.
Post la morto la aŭstra federacia registaro kaj la magistrato de Vieno kreis la Fondaĵon Erwin-Ringel-Institut.
Sebeșel
Sebeșel [sebeŝel] (hungare: Sebeshely, Alsósebes aŭ Kissebes, germane: Klein-Mühlbach) estas vilaĝo en Rumanio sude de Sebeș. Administre ĝi apartenas al Săsciori.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 868 loĝantojn (rumanoj, germanoj); en 1992 1 094 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1382. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Szeben vármegye).
23221 Delgado
23221 Delgado estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Gerola Alta
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Averara (BG), Bema, Cusio (BG), Introbio (LC), Ornica (BG), Pedesina, Premana (LC), Santa Brigida (BG) kaj Valtorta (BG). Kristana patrono estas la apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Robert Nozick
Robert NOZICK (16-a de novembro, 1938 - 23-a de januaro, 2002) estis Profesoro Universitato Pellegrino ĉe Universitato Harvard. La klasika verko de Nozick, Anarchy, State and Utopia (Anarkio, Ŝtato kaj Utopio) je 1974 provizas rigoran libertarianisman respondon al A Theory of Justice (Teorio de Justeco) de John Rawls, eldonita antaŭ ol kelkaj jaroj.
Viana de Duero
Viana de Duero [Viana de Duero] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 56,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 54 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 500 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 37 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi enhavas la loĝlokojn Baniel, La Milana, Moñux, Perdices kaj Viana.
Auboué (stacidomo)
Auboué estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Auboué, en departemento Meurthe-et-Moselle, regiono Grand Est.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Grand Est.
Viana de Duero
Historio
Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Baniel, La Milana, Moñux kaj Perdices.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj.
Santos Reyes Tepejillo
Santos Reyes Tepejillo estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santos Reyes Tepejillo. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 528.
Geografio
Santos Reyes Tepejillo apartenas al la distrikto Juxtlahuaca al kiuj apartenas entute 7 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1125 loĝantojn. El tiuj estis 461 viroj kaj 664 virinoj. La komunumo havas surfacon de 89,31 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1950 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1244 indiĝenoj. El tiuj 1114 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 1114 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
Carlo Azeglio Ciampi
Carlo Azeglio CIAMPI ([ karlo adzeljo ĉampi] ; naskiĝis la 9-an de decembro 1920 en Livorno, mortis la 16-an de septembro 2016 en Romo) estis itala juristo kaj politikisto.
De 1999 ĝis la li estis la deka prezidanto de la Itala Respubliko.
Ciampi diplomitiĝis en Universitato de Pizo en 1941 pri filologio kaj en 1946 pri juro. Tiujare li eklaboris por la ŝtata banko Banca d'Italia kaj tie restis dum 47 jaroj. En 1960 li estis vokita en ties centran administrantaron, kies direktorecon li transprenis en 1970. En 1973 li iĝis ĝenerala sekretario, en 1976 ĝenerala vic-direktoro kaj en 1978 ĝenerala direktoro. En oktobro 1979 li estis nomumita direktanto (governatore) de Banca d'Italia kaj prezidanto de la Itala Oficejo pri Valorpaperoj, kiun postenon li havis ĝis 1993. De aprilo 1993 ĝis majo 1994 li estis ĉefministro de transira registaro teknika. Poste li iĝis financa ministro (de aprilo 1996 al majo 1999) en la registaroj Prodi kaj d'Alema. Tiutempe lian laboron karakterizis bridado de la monstra publika ŝuldo de Italio, vide al la postuloj de la Traktato de Maastricht, por ebligi al Italio aliron al la Eŭropa Valuta Unio.
Ĉe sia elekto kiel prezidanto je la 13-a de majo 1999 Ciampi ricevis en la unua voĉdonado 707 voĉojn el 990.
En 2005 Ciampi ricevis la Karolan Premion, kiun li transprenis la 5-an de majo en Aachen.
Yayoi Kusama
Yayoi KUSAMA (japane: 草 間 彌 生 aŭ 弥 生; naskita la 22-an de marto 1929 en Macumoto (Nagano)) estas fama japandevena artisto, eminenta reprezentanto de la avangarda movado en nuntempa arto. Ŝiaj verkaĵoj estas diversspecaj kaj disvastigitaj en malsamaj areoj de arto kiel ekzemple pentraĵo, glumozaikoj, skulptaĵo kaj ekspozicioj kiuj kombinas movadon kaj vidan amaskomunikilaron kune. Ŝi influis la laboron de interaliaj bonkonataj usonaj artistoj kiel ekzemple Andy Warhol kaj Claes Oldenburg.
Vivo
Kusama naskiĝis en familio de komercistoj, kiuj posedis plantvartejon kaj sembienon. Ŝi komencis pentri bildojn de kukurboj jam en bazlernejo kaj kreis artaĵojn kiuj reflektis ŝiajn halucinojn. Ŝia patrino kontraŭstaris sian artan agadon kaj kutimis forpreni ŝiajn verkojn de ŝi. Ŝia patrino ŝajne ankaŭ fizike fitraktis ŝin. Kusama memoras ŝian patron kiel "ulo kiu preteriras kaj flirtas multe kun ulinoj."
La artisto rakontis, ke ŝia patrino ofte sendos ŝin sekvi la rilatojn de sia patro kun aliaj virinoj. Ŝia deproksima kono de la amaferoj kondukitaj fare de ŝia patro ensorbigis en ŝi timon kaj malemon al sekseco, precipe direkte al la vira korpo, "Mi ne ŝatas sekson, mi havis obsedon pri sekso. Kiam mi estis juna mi vidis mian patron kun la geamantinoj, kiujn li havis al si. Mia patrino sendis mi spioni pri li. "Mi ne volis havi sekson kun iu ajn dum jaroj," ŝi diris.
Dekjaraĝa, Kusama komencis sperti "vivajn" halucinojn, kiujn ŝi priskribis kiel "fulmetojn de aŭreola lumo aŭ densaj kampoj de punktoj." Tiuj halucinoj ankaŭ inkludis florojn kiuj supozeble parolis kun ŝi, kaj padronoj en kanvaso, kiuj elkanvasiĝis, reproduktiĝis kaj englutis ŝin. Ŝia traŭmata infanaĝo kaj la vizioj kiujn ŝi travivis ekde infanaĝo estas la fonto de ŝia arta stilo.
Tiele, Yayoi Kusama komencis krei arton en juna aĝo. En 1948 ŝi komencis studi pentraĵon en Kioto, kaj evoluigis intereson en la okcidenta stilo. Ŝi estis unu el la unuaj virinoj en Japanio kiuj studis arton, ĉar en Japanio virinoj estis permesitaj studi arton nur post Dua Mondmilito. Ŝi komencis ekspozicii siajn verkojn komenciĝantajn en la 1950-aj jaroj.
En 1957 ŝi translokiĝis al Novjorko en Usono, kie ŝi estis influita de la stilo de abstrakta ekspresionismo. En la 1960-aj jaroj ĝi komencis esti asociita kun la pop-arta movado. En 1973 ŝi revenis al Japanio pro sia sanstato, kaj en 1977 ŝi memvole enhospitaligis sin en psikiatria hospitalo en la Ŝinĝuku de Tokio, de kie ŝi daŭre kreas sian arton. En 2017, Kusama malfermis la Yayoi Kusama Muzeon en Tokio, kiu situas proksime al la hospitalo kie ŝi estas hospitaligita.
Verkado
Dum ŝia kariero, Yayoi Kusama uzis gamon da amaskomunikilaro inkluzive de pentraĵo, glumozaiko, skulptaĵo, ekspozicioj kaj instalaĵoj. Ŝi estas unu el la unuaj artistoj kiuj kombinis teksaĵojn, modon kaj arton. Interalie, ŝiaj verkoj prezentas ŝian intereson en psikedelaj koloroj, ripeto kaj padronoj. La verkoj estas bazitaj sur konceptarto, kaj ankaŭ rilatas al feminismo, minimumismo, superrealismo kaj aliaj fluoj.
Ŝiaj verkoj estas karakterizitaj per obsedantaj padronoj de punktoj kaj kradoj kiuj kovras surfacojn en senfina ripeto. Senfinaj Ĉambroj ("Infinity Rooms") kiuj estas ĉirkaŭitaj de speguloj kaj grandaj instalaĵoj, kiujn ŝi kreas, donas al la spektanto enmergan multsensan sperton.
Ekspozicioj
Ŝiaj verkoj estis ekspoziciitaj en grandaj retrospektivoj ĉe la Muzeo Whitney de Usona Arto, la Muzeo de Moderna Arto de Novjorko kaj la Tate Modern Museum. En 1993 ŝi partoprenis en la 45-a Biennale okazinta en Venecio kadre de sola ekspozicio kiu rondiris ĉirkaŭ la ĉeftemo de kukurbo. Ŝiaj verkoj estis ekspoziciitaj en galerioj en Novjorko, Amsterdamo, Hago, Essen, Milano, Roterdamo kaj Venecio.
6822 Horálek
6822 Horálek estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice en tiama Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la ĉeĥa astronomo Petr Horálek, popularigisto de astronomio, fervora fotisto, kaj unu el la ESO-Foto Ambasadoroj. Li vojaĝas tra la mondo por observi sunajn kaj. Lia spirkaptaj fotoj kaptis la belecon de la nokta ĉielo kaj ties harmonion kun la pejzaĝo.
Kantocistikolo
La Kantocistikolo (Cisticola cantans) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Temas pri specio kun brunaj supraj partoj kaj blankecaj subaj partoj. Pli precize en kapo la bruna krono komencas per mallarĝa bruna frunto inter helaj falnkoj de vizaĝo kie klare rimarkindas bruneca traokula strio kiu trapasas okulon de tre bruna iriso. La bruna dorso estas tre markita de nigreca strieco. La gorĝo estas blanka, dum la resto de subaj partoj estas el blankecaj al flaveca nuanco. Ĝi estas simila al aliaj samgenraj specioj kaj distingiĝas plej facile pro ties kanto, kiu nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo.
Ĝi troviĝas en Benino, Burkino, Burundo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Ĉado, Demokratia Respubliko Kongo, Eburbordo, Eritreo, Etiopio, Gambio, Ganao, Gvineo, Gvineo-Bisaŭa, Kenjo, Liberio, Malavio, Malio, Mozambiko, Niĝero, Niĝerio, Ruando, Senegalio, Sieraleono, Sudano, Tanzanio, Togolando, Ugando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbustaroj.
Miklós Fejérváry
Miklós Fejérváry  naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Usono, en Davenport (Iovao).
Biografio
Miklós Fejérváry studis juron komence en Pozsony, poste en sia naskiĝurbo en Reĝa Universitato de Pest. En 1831 li laboris en juĝejo, en la sekva jaro li advokatiĝis. En 1834 li esploris en biblioteko en Munkeno, kie li trovis altvaloran hungarlingvan kodekson. Li estis gvidanto de la reformuloj en Hont, krome en tiu departemento li kolektis geologiaĵojn, historiaĵojn al la Hungara Nacia Muzeo. En 1843 li estis elektita parlamenta deputito. En 1845 li edziĝis, baldaŭ li havis 2 gefilojn. Dum la Hungara revolucio de 1848 li apogis politikon de Lajos Kossuth. En 1851 li migris al okcidenta Eŭropo, en Bruselo li konatiĝis kun Miklós Jósika. Ekde la sekva jaro li vivis plu ĝismorte en Davenport, kie li okupiĝis pri aĉetado-vendedo de bienoj kaj domoj. Li estis ankaŭ mecenato de Davenport.
Partido Autonomista Nacional
La Partido Autonomista Nacional (PAN, Nacia Aŭtonomisma Partio) estis politika partio konservatikaj kaj liberala de Argentino, kiu hegemoniis dum la periodo 1874-1916, kreita la 15-a de marto de 1874 per la unuigo de la partioj Aŭtonomisma de Adolfo Alsina kaj Nacia de Nicolás Avellaneda. Ties ĉefa figuro estis Julio Argentino Roca, prezidento dufoje.
Spite ties liberala retoriko, la partio pasis al la historio simple kiel "konservativuloj", pro siaj politikaj prakctikoj de oligarkia stilo, manipulado de balotadoj, klientismo, manko de politika libero ktp. La reganta grupo ekaludis sin mem pere de la termino "konservativa" komence de la 20a jarcento. Krom Roca [ROka] aliaj kritikaj partiestroj estis Roque Sáenz Peña, Carlos Pellegrini, José Figueroa Alcorta, Indalecio Gómez, Ramón J. Cárcano kaj Francisco Bernabé Madero, inter aliaj.
Neustadt ĉe Majno
Neustadt [prononco "Nojŝtat] ĉe Majno - germane Neustadt am Main - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Spessart kaj en la distriktaro Malsupra Frankonio de la federacia lando Bavario - borde de la rivero Majno. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Gruyères (Ardennes)
La nomo ankaŭ uzigas por alia loĝloko kaj koncerna distrikto en Svislando: La fama fromaĝo Gruyère ne venas de ĉie tie, sed de Grejerco, france Gruyères, en Svislando aŭ en vasta regiono en la pleja oriento de Francio - pri tio vidu la paĝon Grujero.
Amonia borano
La amonia borano estas kemia kombinaĵo, senkolora, vakseca solido kun molekula maso de 30,86534 g/molo, denso de 0,780 g/cm3. Ĝi estas la plej simpla bor-nitrogen-hidrido. Ĝi gravas kiel ebla fonto de hidrogenfuelo.
Ĝi havas similan strukturon al tiu de etano, sed la simileco al etano estas eta, ĉar boran-amoniao estas solido kaj etano estas gaso: iliaj frostopunktoj malsamas je 284 °C. La B-N-diferenco estas 1,58 Å, la B-H-distanco estas 1,15 Å kaj la N-H-distanco 0,96 Å.