cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Judkristanoj
Judkristanoj estas la nomo kiun la moderna historiografio uzas por tiuj prakristanoj de la unuaj jarcentoj post la morto de Jesuo kiu klinis al rigardo nerompa de kristanismo rilate al judismo, male al la tezoj de Paŭlo de Tarso kiuj klinas al rompo kun la judismo kaj ke kristanismo iĝu nova religio. La anoj de tiu tendenco estis la komponantoj de la nomita Eklezio de Jerusalemo kiu estas tiele la plej antikva inter la kristanaj eklezioj. Ĝi grande gravis en la 1-a jarcento, ĝis la detruo de la urbo flanke de romianoj en la 70 kaj ankaŭ poste, sed malpli influe, ĝis la dua detruo de la sankta urbo flanke de imperiestro Hadriano en 135 kaj ĝia rekonstruo kiel Aelia Capitolina.
Origino kaj karakterizoj
La fontoj disponeblaj por la originoj de tiu eklezio estas la Nova testamento, aparte la Agoj de la Apostoloj kaj iuj epistoloj de Paŭlo de Tarso en kiuj estas aludate al konfliktoj kun tiu eklezio, la Prieklezia historio de Eŭzebo de Cezareo (en kiu estas utiligataj alaj pli antikvaj fontoj) kaj verkeroj de Flavio Jozefo.
Laŭ la rakonto de la Nova Testamento, post la mortigo de Jesuo (eble en 30), kaj ties resurekto kaj aperoj al la kristana komunumo, aparte al Petro kaj al Jakobo. Tiu grupo de personoj, eterogene formita (ekzemple la Apostoloj estis galileaj) do ne originaj de Jerusalemo), decidis loĝi en la sankta urbo, eble en la konvinko pri la ĵusa reveno de Jesuo kaj pri la fino de la tempoj. Tiuj homoj, hebreoj kaj prozelitoj, estis konsideritaj unu el la multaj sektoj kiuj tiam konstituis la multfacetan hebrean religian mondon. La grupo eĉ ne homogenis en la konvinkoj. El la novtestamentaj verkoj (aparte en la Agoj de la Apostoloj) eblas distingi almenaŭ tri grupoj kun malsamaj vidpunktoj pri la maniero interpreti la Jesuan mesaĝon:
La helenista grupo sintenis prefere revolucie kontraŭ la hebreaj institucioj, aparte de la templo, kaj tio enkondukis al kunpuŝiĝo kun la Sinedrio, al la mortigo de Stefano kaj al la foriĝo de la komunumo el Jerusalemo. Ĝi translokiĝis al Antioĥio kaj tie komencis prediki ankaŭ al prozelitoj origine nehebreaj, konstituante la unuaj kristanaj komunumoj formitaj de membroj nenaskiĝintaj en hebreismo.
Pri la jerusalema eklezio Sankta Paŭlo deklaras ke ĝi estis bazata sur tri "kolonoj": Jakobo, Petro kaj Johano. Petro estis devinta tre baldaŭ foriri el la urbo, post kiam li estis arestigita iniciate de Herodo Agripo la 1-a (kaj mirakle liberigita), kaj postkiam estis mortigita Jakobo la pli aĝa.
La eklezio daŭrigis sub la gvido de Jakobo la Justulo, dirita ankaŭ “frato de la Sinjoro”, proklamita ĉefo de la komunumo. La Judkristana sinagogo praktikis preskaŭ integre la hebrean leĝon kaj regule preĝis en la Templo, tolerataj de la aliaj grupoj. Flavio Jozefo informas ke kiam Jakobo estis mortigita, en la 62, tiu morto provokis malkonsolon ĉe la fariseoj. Ne multe poste la kristana komunumo foriris el Jerusalemo por translokiĝi al Pella de Jordanio.
La Eklezio de Jerusalemo plutenis rilatojn ankaŭ kun aliaj eklezion kiuj komenciĝis formiĝi en la diasporo sekve de la predikado de Paŭlo. Tiuj eklezioj vekis ankaŭ teologian problemon ĉar ili estis formataj de judoj sed ankaŭ de nombroj grekaj devenintaj el la paganismo dum la interpreto de Paŭlo kiu, apoginte sur la peredikado de Jesuo, duarangigis la mosean leĝon, tre respektatan, male, en la Jerusalema Ekelzio. Tio kuntrenis kunpusiĝon inter du konceptoj, pri kiuj emerĝas spuroj en la Epistolo al la Galatoj kaj eble ankaŭ en la 2-a epistolo al la korintanoj. La Agoj de la Apostoloj, male, liveras raporton senan je konfliktecoj kiuj, eble, akompanis la solvon de la problemo, per la kompromiso de la tieldirita Apostola koncilio (ĉirkaŭ 49), en kiu oni decidis igi akceptitaj la sintenojn de la konvertiĝintoj el paganismo ankaŭ por judo-kristanoj.
Posteuloj en la jerusalema eklezio
Eŭzebo de Cezareo tiel priskribas la eklezion post la mortigo de Jakobo: ”Post la martiriĝo de Jakobo kaj la detruo de Jerusalemo, oni diras ke la apostoloj kaj la disĉiploj de la Sinjoro plu travivintaj kuniĝis el ĉiuj direktoj kune kun tiuj kiuj estis ligitaj al la Sinjoro per karnaj ligoj (ĉar la plejgranda parto plu travivis), por decidi kiu estus inda posteulis Jakobon. Unuanime estis elektita Simeonon, filon de Klopas, kiun ankaŭ la Evangelio mencias, inda posetulo al la episkopa seĝo. Li estis kuzo, kiel oni diris, de la Sinjoro, ĉar Egezipo informas ke li estis frato de Jozefo”. (Libro tria ĉap 11, Prieklezia historio).
Nuna situacio de la Eklezio en Jerusalemo
Post la periodoj apostola kaj de la judo-romiaj militoj, la Eklezio de Jerusalemo daŭrigis esti precipe judo-kristana, tre agitita tamen pro teologiaj kontrastoj. Dum la bizanca periodo ĝi tendencis al herezaj pozicioj.
Nun en Jerusalemo regas malsamajn kristanajn ekleziojn tri patriarkatoj:
Krome la Partiarko de Antioĥio de la Katolika Grek-Melkita eklezio, rezidanta en Damasko, tenas la kompletan titolon de  “Patriarko de Antioĥio, de tuta Oriento, de Aleksandrio kaj de Jerusalemo de la grek-melkita Katolika Eklezio”.
Plue havas en Jerusalemo sideojn kelkdekoj da kristanaj eklezioj nepatriarkaj.
Cărăndeni
Cărăndeni [kǝrǝndenj] (Nagykáránd) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Oradea. En 1910 ĝi nombris 281 loĝantojn (rumanoj), en 1992 208. Ĝia unua skriba mencio estis en 1493. Ĝis 1919 apartenis al Hungario (Bihar vármegye). Administre ĝi apartenas al Lăzăreni.
Mokbango
Mokbango (먹방) estas formo de videoblogo, kiu devenas el Koreio kaj estas elsendo pri manĝado de granda kvanto da manĝaĵoj en reala tempo; paralele, la bloganto komunikas kun la publiko. Ĝi akiris popularecon en 2010 en Sud-Koreio, kie multaj blogantoj gajnis monon el mokbango, akceptante donacojn de publiko aŭ per reklamoj.
La persono, kiu filmas ĉi tiun videoblogon, nomiĝas BĴ ([bo-ĵo]; broadcast jockey, BJ).
Takeshi Hoshi
Takeshi Hoshi (星 岳志, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol.
Abram
Abram (hungare: Érábrány [erabranj]) de 1910) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Oradea. Administre apartenas al ĝi Cohani, Dijir, Iteu, Margine, Satu Barbă, Suiug.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 635 loĝantojn (hungaroj, rumanoj); en 1992 — 863 rumanoj, 22 % da hungaroj.
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Bihar vármegye.
László Bíró (poeto)
László BÍRÓ [bIrO] (naskiĝis la en Salonta) rumania hungara/hungara poeto.
Kariero
László Bíró verkis siajn unuajn poemojn dum sia mezlernejiĝo. Li estis membro de Literatura Rondo János Arany, de Salonta. En 1989 li traslokiĝis en Hungarujon, de kiam pluraj revuoj kaj ĵurnaloj aperigis liajn poemojn. Nuntempe li vivas en Vésztő.
Leonard Barnes
Leonard John Barnes (1895 – 1977) estis brita kontraŭkoloniisma verkisto, ĵurnalisto kaj edukisto.
Li studis ĉe St Paul's School en Londono. Li estis dekoraciita per Militkruco dum la Unua Mondmilito kaj tiam li studis ĉe University College en Oksfordo, antaŭ iri al Sudafriko por labori kiel bienulo kaj ĵurnalisto.
Li verkis The New Boer War (La Nova Bura Milito, 1932) kaj Empire or Democracy (Imperio aŭ Demokratio, 1939) ĉirkaŭ koloniaj kaj disvolvadaj temoj.
Barnes faris du signifajn kontribuojn al studoj pri junaj laboristoj en 1948. Li estris departementon pri Socia Politiko kaj Interveno en la Universitato de Oksfordo.
Buduslău
Buduslău [budusləŭ] (hungare: Érbogyoszló) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Marghita. Administre apartenas al ĝi Albiş (Buduslău).
Antaŭrigardilo (grafikredaktilo)
Antaŭrigardilo estas ilo de grafikredaktilo por vidi kiel aspektos la redaktata bildo post iu ŝanĝo.
La ilo estadas uzata kiam la uzanto planas fari iun ŝanĝon kun la redaktata bildo. Tiam la antaŭrigardilo montras kiel aspektos la bildo antaŭ ol reale ŝanĝi ĝin.
Buduslău
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 1 053 loĝantojn (hungaroj); en 1992 1 016 (hungaroj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1552. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Bihar vármegye).
Matti Härmä
Matti Härmä estis finna kirka konstruanto. Li laboris almenaŭ en 1680-aj jaroj. Li estis el vilaĝo Ängeslevä, kiu nun apartenas al Tyrnävä. Li konstruis kirkojn en Oulu, Kempele, Tornio kaj Liminka.
Jurançon
Jurançon estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Jurançonnais.
Saint-Amour (stacidomo)
Saint-Amour estas franca stacidomo sur linioj - Saint-Amour kaj  -, situanta en  Saint-Amour, en departemento , regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Surprizo
Surprizo laŭ PIV estas
Tipa por surprizo estas la mirigo pri la neatenditeco de la nova situacio aŭ mesaĝo. Preskaŭ ĉiam surprizo kaŭzas konfuziĝon aŭ alian fortan emocion - kaj tial plej ofte ankaŭ spontanean korpan reagon kiel ŝanĝo de la rigarda direkto, ruĝiĝo de la vangoj, rido aŭ movoj de la manoj, la kapo respektive de aliaj korpopartoj.
La instigataj emocioj povas esti agrablaj aŭ malagrablaj - laŭ la situacio, la karaktera tipo aŭ la momenta persona emocia stato. La reagoj al la surprizo tial povas esti nekontrolataj de la surprizato.
Dum milito aŭ alispeca batalo aŭ lukto, surprizo de la kontraŭa persono aŭ grupo povas signifi avantaĝon kaj tial esti bona taktiko - tial multaj atakoj estas surprizaj atakoj.
Lesíček
Lesíček, hungare Erdőcske [erdOĉke] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Geografio
Lesíček situas en valo, fine de sakovojo el Tuhrina. Prešov troviĝas je 14 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1402. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Erdőcske 271 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Lemes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Lesíček 266 homoj, (235 slovakoj, 31 ciganoj).
Kantono Montmirey-le-Château
La kantono de Montmirey-le-Château (prononcu "Monmire le ŝatO") (france canton de Montmirey-le-Château) estas franca kantono, kiu situas en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Dole. Ĝia ĉefurbo estas Montmirey-le-Château.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Montmirey-le-Château la jenaj 13 francaj komunumoj :
Zsolt Bíró
Zsolt BÍRÓ [bIrO] rumania hungara filozofo. Li naskiĝis en Biharia en 1981.
Kariero
Zsolt Bíró akiris diplomon pri filozofio en 2004 en Universitato Kristana de Partium, poste li daŭrigis siajn studojn en Kluĵo kaj Budapeŝto. Nuntempe li vivas en Oradea.
Indiĝeniĝo
Indiĝeniĝo estas termino el la teoria antropologio, indikanta lokajn tendencojn al kultura izoliĝo kaj civiliza sendependeco. Indiĝenigo estas la malo de tiaj integrigaj procezoj kiel asimilado, tutmondiĝo, okcidentiĝo, prozelitismo ktp. Historie, ĝi estis konstante ligita al imperioj kaj ŝtatoj. Unu el la ekzemploj de indiĝeniĝo estas afrikiĝo (antaŭenigo de afrikaj kulturoj).
El historia kaj psikologia vidpunktoj, la termino povas esti uzata ankaŭ por personaj kazoj de neindiĝenoj en konkerataj kaj koloniigataj landoj, kiuj kontraŭis la ĝeneralan tendencon al asimilado al la alveninta potenco kaj asimiliĝis al indiĝena popolo. Tio povis okazi ĉu por persona konveno aŭ oportuna (bona vivkondiĉo aŭ geedzeco) ĉu pro ideologia aŭ cirkonstanca malakcepto de la metropolo.
Ekzemploj ne mankis dum la konkero de Ameriko, ekzemple kiam Jerónimo de Aguilar, unu el la soldatoj de Hernán Cortés, perdiĝis, indiĝeniĝis kaj aperis poste al hispanoj kun ampleksa sciaro pri la vivo de indianoj. Simile okazis foje en Nordameriko. Tiaj okazoj eĉ eniris en fikcio, ekzemple en vakera filmoj, kiel A Man Called Horse kaj Little Big Man (ambaŭ de 1970) kaj Dances with Wolves (190). En literaturo indiĝeniĝo estas la temo de la romano Los pasos perdidos de la kuba verkisto Alejo Carpentier.
Valera Fratta
Valera Fratta estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Lodi de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bascapè (PV), Torrevecchia Pia (PV), Caselle Lurani, Marzano (PV), Marudo, Villanterio (PV) kaj Torre d'Arese (PV). Kristana patrono de la komunumo estas la sankta Zenono, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Rey Mysterio
Óscar Gutiérrez RUBIO aŭ kiel sporta nomo Rey Mysterio, tio estas Mistera Reĝo, (naskiĝis la 11-an de decembro 1974) estas meksika profesia luktisto. Li laboras en la World Wrestling Entertainment (WWE). Tiu sporto likto aŭ libera lukto estas ege populara en Meksiko kaj suda Usono. Kelkaj televidkanaloj elsendas tiajn programojn, kie Rey Misterio estas heroo. Li venkis unufoje en Monda ĉampionado, kvarfoje en porpara ĉampionado kaj okfoje en mezpeza ĉampionado.
Kariero
Li komencis sian karieron en Usono en la federacio ECW en la jaro 1995. De 1996 ĝis 2001 li laboris en la WCW. Post 2002 li laboris en la WWE.
Podhradie (distrikto Prievidza)
Podhradie (hungare Keselőkő [keŝelOkO]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Podhradie situas sur deklivoj de monto 1135 m alta, fine de sakovojo. Prievidza troviĝas je 18 km.
Burgo
La unua mencio okazis pri la gotika burgo en 1352 laŭ tiama hungara ortografio "Kaseleukeu". En la 16-a jarcento oni alikonstruis ĝin. En 1626 Gabrielo Bethlen okupis ĝin. Dum liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la burgo estis forlasita, la vilaĝanoj forprenis la ŝtonojn por konstrui siajn domojn.
La vilaĝo
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1388 laŭ tiama hungara ortografio "Waralya" (=subaĵo de burgo). En 1828 vivis tie 355 vilaĝanoj en 51 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Keselőkő 701 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Nyitra (reĝa departemento), al distrikto de Prievidza, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Podhradie 321 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
26-a de aŭgusto
La 26-a de aŭgusto estas la 238-a tago de la jaro (la 239-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 127 tagoj restas.
Je la 26-a de aŭgusto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 26-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Portalegre (Brazilo)
Por la samnoma urbo en Portugalio, vidu Portalegre.
Portalegre estas urbo de la brazila subŝtato Norda Rio-Grando. Fondita en 1755, la municipo havas 7.082 loĝantojn.
Antaŭrigardilo (tekstredaktilo)
La ilo estas bezonata pro tio ke multaj tekstredaktiloj dum redaktado montras la tekston ne tiel kiel ĝi aspektos en la fina rezulto.
El redaktiloj por paperajn dokumentojn antaŭrigardilo aparte bezonatas en TeX kaj similaj redaktiloj ĉar ili tute ne montras tekston en ĝia reala aspekto.
Ĉiuj redaktiloj en retpaĝoj ne motras diversajn tiparojn ktp, por tio interretaj forumoj, vikioj ktp uzas specialan kodon por marki diversajn tiparojn kaj ofte havas antaŭrigardilon.
Uzado de antaŭrigardilo kutime plirapidigas procezon de la redaktado. En okazo de papera fina dokumento antaŭrigardilo ŝparas paperon, en okazo de retpaĝo - trafikon.
Šebířov
Šebířov (Schebirschow) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono proksimume 4 km nord-nordokcidente de Mladá Vožice. En ĉi tie vivis. Tra Šebířov trafluas rivero Blanice, en kiun apud nordoriente rando de la municipo enfluiĝas rojo Slupský potok. Oriente de Šebířov elstaras monto Husí hora kreanta unu tutaĵon kun monto Vrchy.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1318.
Mateno
Mateno estas la unua parto de la diurno, t.e. la periodo, kiu sekvas la nokton. Ĝi komenciĝas je sunleviĝo kaj finiĝas je tagmezo. Tamen la individua difio varias multe de unu persono al la alia. Por multaj la mateno ekas, kiam oni vekiĝas, por aliaj, kiam la suno leviĝas (t.e. en Mezeŭropo somere je la 4-a kaj vintre je la 8-a), aliaj difinas ĝin inter la 5-a kaj 9-a horo.
Matenaj fenomenoj
El meteologia vidpunkto, la mateno estas la plej malvarma parto de la diurno. Tial okazas specifaj fenomenoj, kiel matena nebulo, roso, prujno kaj frosto. El optika vidpunkto oni rimarkas ĉefe la matenajn kolorojn: matena krepusko kaj sunleviĝo kaj. Matene ekas birdkantado. Viroj ofte havas matenan erektiĝon.
Lingvistike
En la germana kaj la japana lingvoj, sekvas la matenon la antaŭtagmezo. Sed la angla morning kaj la franca matin entenas kaj la matenon kaj la antaŭtagmezon. Laŭ la hipotezo de Sapir-Whorf, tio signifus, ke anglo- kaj francparolantoj estas malpli matenemaj homoj ol germano- aŭ japanparolantoj.
Dum multaj lingvoj en la mondo havas specifan saluton por la mateno, kiel "bonan matenon", latinidaj lingvoj uzas neŭtralan saluton, kiel "bonan tagon" (en la franca bonjour) jam ekde la mateno.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri mateno en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
DBU
La vorto havas plurajn signifojn:
Hélène Legrais
Hélène Legrais estas franca verkistino, naskiĝinta en urbo Perpignan, sude de Francio, la 21an de majo 1961. Ŝia patro estas bretona kaj ŝia patrino estas kataluna.
Biografio
Post studoj pri ĵurnalismo en Lillo (norde de Francio), ŝi estis unue ĵurnalisto en radio France Inter en 1984, kaj poste en 1986 ŝi laboris en radio Europe 1 dum 14 jaroj. Ŝi publikigis sian unuan romanon en 1996 « La Damoiselle d’Aguilar » prononci [la damŭazel dagilar] kaj sekvaĵon du jarojn kaj duonon poste « La Chamane aux yeux bleus ». En 2000, ŝi decidis forlasi Parizon kaj reveni en sian francan katalunan regionon.
La historioj de ŝiaj romanoj okazas en ŝia regiono, kaj ŝi rakontas historiojn kelkfoje forgesitajn. Ŝiaj verkoj kunligas keltan fantaziadon kaj mediteranean pasion. Interalie, en 2007 aperis romano pri la historio de Élisabeth Eidenbenz, en vilaĝo Elne « Les Enfants d’Élisabeth ».
Valfurva
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bormio, Martello (BZ), Peio (TN), Ponte di Legno (BS), Sondalo, Stelvio (BZ) kaj Valdisotto.
Elek Erkel
Elek Erkel, laŭ hungarlingve kutima nomordo Erkel Elek estis hungara drumisto, komponisto, dirigento, pioniro de la hungara opereto. Li estis la dua filo de Ferenc Erkel. Elek Erkel naskiĝis la en Buda, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Elek Erkel komence estis forĝisto en fabriko, iom poste li revenis al la familia konvencio. Inter 1860 kaj 1872 li estis drumisto de la Nacia Teatro de Pest, poste li estis vicreĝisoro. En tiu periodo li lernis multe pri la muziko. Ekde 1875 ĝis sia morto li estis konstanta dirigento de Népszínház (escepte la teatran jaron de 1884, tiam li estis helpekzercisto en la Reĝa Operejo de Budapeŝto). Resume li komponis 64 verkojn. Li neniam edziĝis, li mortis sen idoj.
MC
La literkombino havas plurajn signifojn:
Preĝejo Sankta Triunuo (Óbuda)
Preĝejo Sankta Triunuo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en la ĉefurbo Budapeŝto, en distrikto Óbuda.
Historio
La unua memstara katolika grupo formiĝis en 1946, oni aranĝis mesojn en lernejo. Post 2 jaroj oni konstruis provizoran preĝejon. La nun videbla preĝejo estis konstruita en 1984. En la sama jaro ĝi ricevis la rangon paroĥo.
Praĝermana lingvo
La praĝermana (aŭ komuna ĝermana) estas la hipoteza komuna antaŭulo (pralingvo) de ĉiuj ĝermanaj lingvoj, kiu inkluzivas inter aliaj, la modernan anglan, la nederlandan kaj la germanan. La praĝermana lingvo ne estas rekte konfirmita de ajna teksto sed estis rekonstruita pere de komparaj metodoj. Nur troviĝis malmultaj skibaĵoj (runoj) en Skandinavio el ĉirkaŭ la jaro 200 a.K. kiun oni kredas ke ili reprezentas etapon de la pranordia tuj post la praĝermana. Kelkaj vortoj pruntitaj el la frua ĝermana kiuj ekzistis en najbaraj neĝermanaj lingvoj verŝajne estis pruntitaj el la praĝermana; ekzemple en la finna kaj en la estona la vorto kuningas "reĝo", kiu similas al la rekonstruita vorto el la praĝermana *kuningaz.
La ĝermana estas lingvo posteulo de la prahindeŭropa lingvo. Ĝi posedis nur du verbajn tempojn (estinteco kaj estanteco), kompare kun la ses aŭ sep tempoj de la greka, latina kaj sanskrita. Parto de tiu ĉi diferenco okazas pro la defleksio kiun karakterizas la perdo de tempoj ĉe la prahindeŭropa. Tamen, multaj el la verbaj tempoj de aliaj lingvoj ŝajnas esti inovacioj apartaj de ĉiu el ili.
La arkeologiaj evidentaĵoj sugestas ke antaŭ ol la diferenciĝo de la praĝermana je malsamaj branĉoj, la ĝermanoj loĝis en la sudo de Skandinavio kaj laŭlonge de ĝiaj bordoj, ekde Nederlando okcidente, ĝis la Vistulo oriente ĉ. 770 a.K.
La praĝermana apartenas al la familio de hindeŭropaj lingvoj kiu disvolviĝis fine de la Neolitiko en okcidenta Eŭropo, inkluzive de la Funelpokalkulturo kaj la ŝnurceramika kulturo en la sudo de Skandinavio kaj Jutlando.
Kelkaj ankaŭ sugestas ke la praĝermana kun la tempo evoluis relative izoliĝinta. Tio baziĝas precipe pro la vortprovizo, laŭ ili, triono de la baza vortprovizo havas nehindeŭropan originon. Aliaj erudiciuloj kontraŭas tion kaj proponas etomologiajn prahindeŭropajn originojn al la plejmulto de la pridubataj vortoj.
La praĝermana ĉirkaŭas la etapon kiu konsistigas la komunan antaŭulon plej ĵusan de la ĝermanaj lingvoj, datita en la lasta duono de la unua jarmilo a.K. Ĉirkaŭ la jaro 250 a. C., la praĝermana dividiĝis en kvin malsamajn ĝermanajn lingvogrupojn (du okcidenten kaj norden kaj unu orienten)
Gramatiko
La praĝermana estis fleksiva lingvo kiel la cetero de la hindeŭropaj lingvoj atestataj. La nombro kaj la adjektivo distingis tri gramatikajn nombrojn (singularo, dunombro kaj pluralo) kaj tri gramatikaj genroj (virgenro, ingenro kaj neŭto) kaj ses kazoj (nominativo, vokativo, akuzativo, genitivo, dativo-ablativo kaj instrumentalo).
La verbo inkluzivis du gramatikajn voĉojn (aktiva kaj pasiva), tri modojn (indikativo, subjunktivo, imperativo) kaj tri gramatikajn tempojn (preterito, prezenco, futuro).
La personaj pronomoj rekonstruitaj de la praĝermana estas:
DBV
La vorto havas plurajn signifojn:
Garibaldi (pariza metrostacio)
Garibaldi [ɡaʁibaldi] estas stacio de la Metroo de Parizo sur linio 13, situanta en komunumo.
Stacio
La stacio estis malfermita en 1952.
Ĝi omaĝas al Giuseppe Garibaldi (1807-1882), kiu kontribuis al unuiĝo de Italio.
28818 Kellyryan
28818 Kellyryan estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lée
Lée estas franca situanta en departemento Pyrénées-Atlantiques, regiono Nova Akvitanio.
28818 Kellyryan
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Simone Flood, mentorino por unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS 2013, konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de meza lernejo. Ŝi instruas ĉe la Windemere Ranch Middle School de San Ramon (Kalifornio).
Lée
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Léens.
Komunumaro de la Lando de Matignon
Komunumaro de la Lando de Matignon estas franca interkomunuma strukturo, situanta sur departemento Côtes-d'Armor en regiono Bretonio.
Konsisto
Ĝi konsistas el 9 komunumoj :
Md
La literkombino havas plurajn signifojn:
Rita Szöllősi
Rita Szöllősi [soloŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szöllősi Rita estas hungara oraĵisto, modisto, juvelisto, marionetoplanisto.
Rita Szöllősi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Rita Szöllősi abiturientis en gimnazio en 1977 en sia naskiĝurbo. En la sekva jaro ŝi eklaboris en eldonejo, kiel desegnisto. Ŝi akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1984. Post la diplomo li estis arta gvidanto de tajlora kooperativo en Debrecen. Foje ŝi planis marionetojn. Inter 1991 kaj 1997 ŝi vivis en Teherano, kie ŝi interesiĝis pri la popolaj-nomadaj juveloj. Hejmenveninta ŝi kreis similajn juvelojn. Ŝi ricevis 3 premiojn. Ŝi havas edzon kaj naskis trifoje inter 1989-2000.
Wolnei Caio
Wolnei Caio (n. ) estas brazila futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo en teamoj Grêmio, Juventus, Juventude, Portuguesa, Cruzeiro, Botafogo, Figueirense, Inter de Limeira, Brasiliense, Santo André, Guarani kaj Esportivo.
Sud-suda kunlaboro
Historio
En 1978 Unuiĝintaj Nacioj starigis la komitaton por sudsuda kunlaboro por instigi al sudsuda komerco kaj kunlaboro ene siaj propraj agentejoj. .
Tamen la ideo de sudsuda kunlaboro ludis rolon en la kampo de evoluo nur en la malfruaj 1990-aj jaroj. .
Okazis ĝis nun du kunvenoj. La unua en Abuĝo, Niĝerio, en 2006, kie 53 delegitoj el Afriko kaj 12 el Sudameriko kunvenis. La dua okazis sur la insulo Margarita en Venezuelo en septembro de la jaro 2009. Tiam kunvenis 49 registarestroj el Afriko kaj 12 el Sudameriko.
Sudsuda kunlaboro sukcesis malpligrandigi la dependecon de helpprogramoj de evoluintaj landoj kaj modifis la internacian povumobalancon.
Tomasz Majewski
Tomasz MAJEWSKI (nask. 30-a de aŭgusto 1981-a jaro en Nasielsk) - pola sportisto, globoĵetisto, ĉampiono dum Olimpikaj ludoj en Pekino.
Li estis 15-jara kiam li startis esti globoĵetisto, tamen unuaj sukcesoj li atingis antaŭ fino de lernado en mezlernejo en Ciechanów. Li estas diplomito de Universitato de Stefan Wyszyński en fakultato de sociaj kaj historiaj sciencoj. Dum olimpikaj ludoj en Pekino li gajnis oran medalon, li ankaŭ estis ĉe olimpikaj ludoj en Ateno.
Kluboj
Liaj kluboj (laŭ kronologio)
- WMKS Płońsk
- Skra Warszawa
- Warszawianka
Venkoj
Antaŭ olipikaj ludoj liaj plej gravaj sukcesoj estis:
- bronza medalo dum Hala Mondĉampionado en 2008 jaro en Valencio
- 4-a pozicio dum Hala Mondĉampionado en 2004 en Budapeŝto
- ora medalo dum Universiado en Izmir (2007)
- 5-a pozicio dum Mondĉampionado en Osako
Lia rekordo estas 21.51 da metroj faritaj dum olimpikaj ludoj en Pekino.
Lia staturo estas 204 cm kaj li pezas 130 kilogramoj. Li loĝas en Słończewo. Private li tre ŝatas basketbalon.
Uladzimir Njaklajeŭ
Uladzimir Njaklajeŭ (Уладзімір Пракопавіч Някляеў) naskiĝis la 9-an de Julio 1946 en Smarhon, Hrodna regiono, la Belorusia SSR, estas belorusa poeto, verkisto kaj politikisto, la venkinto de nombro de profesia kaj publika premioj por literaturaj aktivecoj.
La 25-an de februaro 2010, li iĝis la ĉefo de la socia kampanjo "Diru la veron." Nomumita en la prezidantaj elektoj en Belorusio en 2010. Sur elekto tago, 19-a de decembro 2010, estis arestita kaj 29-e de decembro akuzita pro organizado de la amasaj malordoj. Amnestio Internacia deklaris lin malliberulo de konscienco. En februaro 2011 la belorusa PEN Centro invitis al nomiga de Njaklajeŭ kiel kandidato al la Nobel-premion de Literaturo.
Gepatroj
Njaklajeŭ naskiĝis 11-an de julio 1946 en Smarhon, Hrodna regiono. Patro estas Njaklajeŭ Prakop (beloruse Пракоп Някляеў), ke estas ruso, mekaniko de profesio. La patrino estas Anastasija Maher (Beloruse Анастасія Магер), beloruso. Prakop Njaklajeŭ estas devenanto de Siberio kaj post la milito estis sendita al Okcidenta Belorusio por ke li kreis kultivejo en la Smarhon rehiono. Ĉi tie li renkontis la patrino n de Uladzimir kaj edziĝis kun ŝi. Prakop laboris kiel prezidanto de la vilaĝo konsilo en la vilaĝo Krevo.
Edukado
Infanece Uladzimir Njaklajeŭ vivis en la vilaĝo Krevo, kaj ĉi tie finitis la 1-an grado. De 2 ĝis la 9-aj gradoj li lernis en lernejo № 1 en Smarhon. Dum en lernejo, studis muzikon, ludis cimbalon kaj kontrabason en la orkestro de popola muziko nome Ahinski. De 1961 ĝis 1966 li studis ĉe la Minska koligio de kumunikado. Dum la ĉi periodo aktive hobiis lukton kaj boksadon. Li trejnis kun estonteco mondĉampiono Vasilij Sulzxinij. Haltita ekzerco pro serioza lezo. Post gradigi, ĝi laboris por fako en Vladivostoko, Tajŝet kaj Norilsk. En 1967 li revenis al Minsk kaj laboris kiel radiomekanikisto en televida studio ĝis 1971. En 1969 Uladzimir enskribiĝis en distanco lernadon ĉe la Fakultato de Filologio de la Minska Ŝtata Pedagogia Instituto kaj estis diplomita ĝin en 1973. En 1971 li aliĝis al la Fako de poezio en la Literatura Instituto en Moskvo, kaj en 1972 li translokiĝis al la distancia fako kaj revenis al Minsk.
Literaturaj verkoj
La unuaj versoj Njaklajeŭ komencis skribi ruse, kiel membro de la literatura asocio kun la ĵurnalo "La standardo de la Juneco". La puŝo por ŝanĝi la profesio donis vojaĝo al la Malproksima Oriento kaj Nordo, post kiu revenis al Minsk, li aniĝis en la filologia fakultato de la Universitato. Post li revenis el Moskvo en 1972, li prenis de la Moskva eldonejo "Juna Gvardio" preparita por la publikigado de manuskripto libro de poemoj, skribitaj en rusa, kaj transdonita al la eldonistoj 'Beletra literaturo" la manuskripto, en la belorusa lingvo . Ekde tiam, skribas ekskluzive beloruse. Ekde 1978, li iĝis membro de la Unio de sovetiaj verkistoj. Poezio de Uladzimir Njaklajeŭ tradukita al multaj lingvoj.
La unua granda prozo verko estis romano Njaklajeŭ "Labuĥ", skribita en ekzilo. La prezento de la romano okazis la 21-an de Septembro 2003. La verkisto mem diras pri la romano :
Krome, li skribis tiaj prozaj verkoj kiel kolekto de "Centro de Eŭropo", romanoj "Prago", "Miron kaj Miron", "1-a de majo vivu" kaj aliaj.
Partopreno en la prezidantaj elektoj
Komence de la kampanjo "Diru la veron," iuj observantoj esprimis la opinion, ke ĝi povus fariĝi saltotabulo por kandidato por prezidento de Belausio   .. Njaklajeŭ neis la supozo ke la nomumo de lia kandidateco antaŭ la septembro 2010.
19-an de Julio en kunveno kun belorusaj entreprenistoj Njaklajeŭ anoncis ke ĝi planas igi delegita al la 4-a Tuta-belorusa Popola Asembleo, kiu okazis la 6-7 de decembro 2010. Li kredis, ke estas sufiĉe kolekti 20 000 subskribojn de civitanoj , kvankam ĉi tiu formo de la nomumo de delegitoj ne estas provizita per la leĝaro de Belorusio. En intervjuo de la ĵurnalo "La belorusoj kaj la Merkato" Njaklajeŭ konsentis ke la movado signifas transiron de pure publika kampanjo aktivecoj en la politika kampo. En sia deklaro, li kolektis 25.000 subskribojn por etendo, sed en la kunveno ne estis allasita.
2-a de Septembro 2010 la radiostacio "Eĥo de Moskvo" Uladzimir Njaklajeŭ anoncis sian intencon fariĝi kandidaton en la prezidentaj elektoj de Belorusio en 2010.
Njaklajeŭ estis submetita al amasa kritiko kiam dum la kampanjo akceptis ke li infane mortigis katidon, kio estis poste skribita en unu el liaj libroj en la formo de interkonsiliĝo. 27-an de Septembro 2010 la Centra Komisiono de Belorusio por Elektoj kaj Naciaj referendumoj registrigis la iniciata grupo de Uladzimir Njaklajeŭ kiel prezidanta kandidato. La oficiale registrita nombro de la iniciata grupo estis 3275 personoj, kiu estis kolektita 231.040 subskriboj, 193.829 de kiuj elprovis en Cek. 18 de Novembro Njaklajeŭ estis registrita kiel prezidanta kandidato.
Laŭ oficialaj ciferoj, kiujn la opozicio kaj mem Njaklajeŭ, nomas falsitajn, estis 1.78% de la voĉdonoj. 19-an de Decembro vespere de la elekto nelonge antaŭ la opozicio mitingo en Oktobra placo en Minsk, estis batita de kontraŭtumultaj policanoj     kiam kune kun kolumno de subtenantoj marŝis al la loko de la mitingo, kaj portita al hospitalo en serioza kondiĉo. En la nokto de 19-20 de decembro policistoj perfortr forprenigis Njaklajeŭ el la hospitalo. Laŭ la oficiala policia versio, la polico detenis du aŭtoj kun eksplodaĵoj apartenantaj al la dungitaro de Njaklajeŭ. Reprezentantoj de la stabo, atestantoj, ĵurnalistoj kaj spertuloj refutis ĉi tiu versio, asertante ke la veturiloj transportitaj sona aparaturo. La policio arestigis la Elektan stabon de Njaklajeŭ plene.
Kriminala kazo
Post lia aresto, Njaklajeŭ estis metita en la KGB malliberejo, kaj lin ĝis 27-a de decembro ne permesis advokato. 29-an de Decembro 2010 Njaklajeŭ estis akuzita laŭ la 293-a artikolo de la Kriminala Kodo "amasaj malordoj." La domaĝo por ĉi artikolo povas esti de 5 ĝis 15 jaroj de malliberejo. En la kazo estas kiel akuzitoj kaj suspektatoj 54 homoj, inkluzive la direktisto de kompanjo de Njaklajeŭ Andrej Dzmitrijeŭ, Andrej Sannikaŭ, kaj pluraj aliaj aktivistoj.
Aresto de Njaklajeŭ kaj aliaj politikaj aktivuloj nomita la protestoj ekster la lando. 11-an de Januaro 2011 Amnestio Internacia nomigas de Njaklajeŭ kiel "malliberulo de konscienco".
Poste Njaklajeŭ diris ke por semajno de lia esto en la KGB malliberejo la unua fonto de informo por li estis peco de ĵurnalo kun cirkulado de Jevgenij Jevtuŝenko, kiun li trovis en la necesejo. En esto artikolo Jevgenij Jevtuŝenko defendis de Njaklajeŭ.
29-an de januaro Njaklajeŭ estis liberigita el la malliberejo kaj metita sub la hejma aresto, gardita de du KGB oficiroj. Iuj observantoj kredas ke tiu paŝo belorusa aŭtoritatoj faris sub la minaco de ekonomiaj sankcioj kontraŭ la lando de la EU kaj Usono. En ĉi tiu kazo, kiel raportita de lia edzino, Volha Njaklajeva, oni malpermesis lin komuniki kun iu krom ŝi, inkluzive de la doktoroj, uzi la telefono, interreto kaj eĉ alproksimigi la fenestro.
19-an de januaro la temon de Njaklajeŭ diskutita en la Parlamento de Finnlando, laŭ iniciato de la finna deputitoj kaj Jeva Njaklajeva estis establita Iniciato «Free Uladzimir Njaklajeŭ." Finna verkisto kaj socia aktivisto Jukao Mullin diris en intervjuo kun ERB :
Laŭ Mullin, Finnlando pretas koncedi azilon al Njaklajeŭ kaj aliaj belorusa politikaj malliberuloj.
16-an de majo 2011, "pola radio por fremdo," raportis ke ĉirkaŭ cent kulturaj figuroj de malsamaj landoj subskribis leteron de solidareco kun Uladzimir Njaklajeŭ kaj postulis ke la belorusa aŭtoritatoj por liberigi lin. Inter la subskribintoj de la letero estas pola Nobel-premia poeto Wislawa Szymborska, instruisto de Kaunasa Universitato de Egidijus Aleksandraviĉus, brita historiisto Timothy Garton Ash, kaj multaj aliaj.
Baldaŭ Njaklajeŭ estis akuzita sub alia artikolo. 20-an de majo la tribunalo kondamnis de Njaklajeŭ al 2 jaroj de malakceptita verdikto de 2 jaroj. La verdikto estis vokita al la Minska urba tribunalo, sed lasis senŝanĝe. 27-an de majo usona prezidento Barack Obama kondamnis la verdiktokn transdonita de Njaklajeŭ kaj aliajn reprezentantojn de la belorusa opozicio kaj diris ke Usono konsideras ilin kiel politikaj malliberuloj.
Post lia liberigo el la malliberejo Njaklajeŭ daŭrigis sociaj kaj politikaj aktivecoj ene de lia kampanjo "Diru la veron."
(19934) 1981 EG11
(19934) 1981 EG11 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, proksime de Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Oberstdorf
Oberstdorf estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Oberallgäu (Supra Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. En vintraj monatoj la loko estas aprezata vintrosportejo.
Sepataga Adventisma Eklezio (Votuporanga-SP)
La sepataga adventisma eklezio (portugale ĝi nomiĝas Igreja Adventista do Sétimo Dia) estas fundamentista eklezio de protestantismo en la brazila urbo Votuporango.
En 1976 okazis la inaŭguro de la preĝejo en ĝia definitiva loko, tiu ĉe la strato Santa-Katarino, kun Dimas Targas kiel distrikta pastro tiutempe.
Pedofilia movado
La pedofilia movado estas socipolitika movado, kiu defendas la socian kaj institucian aprobon de pedofilio kaj de la konsentaj seksrilatoj inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj, strebanta atingi cele al tio sociajn kaj jurajn ŝanĝojn, kiaj la nuligo aŭ la reformo de la aĝo de konsento, la agnosko de pedofilio kiel specifan seksan orientiĝon kaj ties forigon kiel parafilion el la oficialaj listoj de malsanoj kaj mensaj perturboj.
Centrita sur senmitiga akademia debato, la movado naskiĝis en Nederlando dum la jardeko de la 1950aj jaroj per la aktivado de la psikologo Frits Bernard kaj de la senatano kaj juristo Edward Brongersma. Ĝi baldaŭ rezultigis la kreon de multaj asocioj por la defendo de pedofilio en multaj landoj. En la 1970aj jaroj, en la kunteksto de la seksa revolucio, la movado spertis dumtempan antaŭeniron al ĝiaj celoj en okcidenta Eŭropo, precipe en Nederlando, sed ĝi komencis retroiri ekde la 1980aj jaroj.
La publika opinio montradis fortan malaprobon al la pedofilia movado kaj ties socia kaj politika disvolviĝo restis tre limigita. Nuntempe, la plimulto de la naciaj registaroj aliĝas al la protokoloj de Unuiĝintaj Nacioj por difini la leĝojn pri la aĝo de konsento, kvankam ĉi tiuj varias laŭ landoj. Siaflanke, la instituciigita medicina komunumo oficiale rigardas pedofilion kiel mensan aŭ kondutan perturbon kaj vaste malkonsentas kun la asertoj de la pedofiliaj aktivuloj pri la eblo de seksaj rilatoj nemalutilaj inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj.
Difino de pedofilio
Objektiva difino de pedofilio estas fundamenta por la studado kaj komprenado de la postuloj de la pedofiliaj aktivuloj tial, ke la koncepto povas varii laŭ landoj, lingvoj kaj socijuraj kriterioj.
Etimologie, la terminon pedofilio konsistigas la grekaj vortoj παις, «infano», en sia genitiva formo παιδος, «de infano», kaj φιλία, «amo». Ĝia etimologia signifo estas do «amo al infanoj». Tamen, laŭ sia nuntempa uzado, la vorto ne rekte devenas de la greka, sed estis enkondukita en la medicinan vortprovizon fare de la viena psikiatro Richard von Krafft-Ebing per sia verko Psychopathia Sexualis, publikigita en 1886, por difini la elementan seksinklinon al antaŭadoleskantaj aŭ fruadoleskantaj individuoj.
La oficiala medicina difino estas tiu de la Internacia Klasifiko de Perturboj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kaj ankaŭ tiu de la diversaj psikiatriaj asocioj, precipe la Usona Asocio pri Psikiatrio. Tiuj ĉi organizaĵoj difinas pedofilion kiel elementan seksinklinon al antaŭadoleskantaj aŭ fruadoleskantaj infanoj kaj rigardas ĝin kiel mensan kaj kondutan perturbon.
Siaflanke, la pedofiliaj aktivuloj difinas pedofilion kiel seksan preferon al infanoj kaj, en vasta senco, al adoleskantoj, bazitan sur selektema amo al ĉi tiuj, kaj rigardas ĝin kiel specifan seksan orientiĝon, kompareblan kun kiu ajn alia. Por eviti la infamiadon kaŭzitan de terminoj, kiaj pedofilo kaj pederasto, kelkaj defendantoj de la normaligo de pedofilio stimulas la uzon de aliaj, kiaj knabamanto kaj knabinamanto, kaj la komunan infanamanto. Oni uzas ankaŭ aliajn nomojn, kiaj pedoseksemulo kaj efeboseksemulo.
Ĉefaj tezoj kaj postuloj
La pedofiliaj aktivuloj defendas, ke ĉiu knabo aŭ knabino havas malsaman gradon de matureco laŭ sia kulturo kaj naskiĝloko, kaj asertas, ke surbaze de ĉi tio kaj de siaj deziroj ili ja povas esti individue kapablaj akcepti aŭ malakcepti seksajn rilatojn kun plenaĝuloj. Ili asertas, ke ĉi tiuj ne estas en si malutilaj se konsentitaj de la neplenaĝuloj kaj okazantaj en taŭgaj kondiĉoj.
Tiusence, la pedofiliaj aktivuloj defendas tion, kion ili rigardas kiel naturan rajton de la infanoj kaj adoleskantoj esplori kaj disvolvi sian seksecon, kaj libere elekti kun kiu volas kundividi ĝin, jen inter ili, jen kadre de intergeneraciaj rilatoj kun plenaĝuloj. La pedofiliaj aktivuloj nomas tion «seksa liberiĝo» de la infanoj kaj adoleskantoj. Sekve, la pedofilia aktivismo sin prezentas ne nur kiel seksa liberiga movado por la pedofiloj, sed ankaŭ por la neplenaĝuloj, kiujn la pedofiliaj aktivistoj rigardas subpremitajn kaj silentigitajn de la leĝoj kaj de la moralo de la socio.
La pedofiliaj aktivuloj denuncas, ke en multaj okazoj, kiam oni malkovras konsentan rilaton inter plenaĝulo kaj neplenaĝulo, la neplenaĝulo povas suferi gravan psikologian malutilon kaŭze de la malfavora reago de la ĉirkaŭularo kaj de la Ŝtataj institucioj (policaj pridemandadoj, psikologiaj ekzamenoj, juĝoj, deviga disigo disde la plenkreska partnero, kulposento pro la enkarcerigo de la plenaĝulo ktp), iĝante do malagrabla kaj negativa tio, kio komence estis agrabla kaj pozitiva sperto.
Rilate al la naturo de pedofilio, la pedofiliaj aktivuloj opinias, ke tiu ĉi estas natura kaj specifa seksa orientiĝo, komparebla kun kiu ajn alia, tial ili postulas ĝian elklasigon kiel mensan perturbon el la oficialaj listoj de malsanoj kaj mensaj perturboj de oficialaj institucioj, kiaj la Monda Organizaĵo pri Sano kaj la Usona Asocio pri Psikiatrio. Ili argumentas, ke iaj tipoj de seksa orientiĝo, kiaj samseksemo, ankaŭ estis antaŭe rigardataj kaj poste elklasigitaj kiel mensajn perturbojn fare de la samaj institucioj.
Kelkaj aktivuloj ankaŭ montriĝas favoraj al la laŭleĝigo de la posedo de infana pornografio aŭ al la libervola partopreno de neplenaĝuloj en pornografiaj produktaĵoj, kondiĉe ke ili ne suferu ian ajn malutilon. Tiuj ĉi aktivuloj opinias cenzuro la malpermeson posedi infanan pornografion kaj denuncas ties persekutadon kiel juran misuzon Dum ĝia aparteno al la Nacia Konsilo por la Civilaj Liberecoj de Britio, PIE oponis al la proponoj por malpermesi la infanan pornografion kaj defendis, ke la sekse eksplicitaj fotaĵoj de infanoj estu laŭleĝaj dum la neplenaĝuloj ne suferu ian ajn malutilon.
Zsuzsa Bokor
Zsuzsa BOKOR rumania hungara etnografino. Ŝi naskiĝis en Târgu Secuiesc la 15-an de januaro 1977.
Pedofilia movado
Ĉefaj tezoj kaj postuloj
La Partio de Karitato, Libereco kaj Diverseco de Nederlando opiniis cenzuro la malpermeson posedi infanan pornografion kaj proponis en sia politika programo la liberecon partopreni en pornografiaj produktaĵoj ekde la leĝa aĝo de konsento:
Zsuzsa Bokor
Kariero
Zsuzsa Bokor akiris diplomon pri hungara lingvo-etnografio en UBB de Kluĵo, poste ŝi magistriĝis pri kultura antropolgio en la Fakultato de Eŭropaj Studoj. De 2003 ŝi estas doktoriĝonta en ELTE. Ŝi publikigis en volumo Lenyomatok de Kriza János Néprajzi Társaság kaj en revuoj.
Val d'Argenteuil (stacidomo)
Val d'Argenteuil estas franca stacidomo sur linio J de Transilien, situanta en komunumo Argenteuil en departemento Val-d'Oise en Francilio.
Pedofilia movado
Ĉefaj tezoj kaj postuloj
Same, la asocio Krumme 13 petis nuligon de la artikolo 184 de la germana kriminala kodo, kiu malpermesas distribuadon de infana pornografio. .
Val d'Argenteuil (stacidomo)
Temas pri stacidomo de SNCF. Ĝi situas meze de kvartalo "Val d'Argent".
Pedofilia movado
Distingo inter seksa misuzo kaj konsentaj rilatoj
La distingo inter infana seksa misuzo kaj konsentaj rilatoj, kiun faras la pedofiliaj aktivuloj estas ŝlosila aspekto por komprenado de iliaj postuloj. Kvankam la interpreto de la konceptoj pri infana seksa misuzo kaj konsentaj rilatoj signife varias laŭ socijuraj kriterioj La aĝo de konsento, kaj do la derivata jurisprudenco pri tio, kion oni rigardas aŭ ne rigardas kiel infanan seksan misuzon, varias konsiderinde inter landoj. Eĉ tiel, kaj ĝustadifine, la malsamaj leĝaroj komprenas, ke la supozo de perforto estas absoluta en iu ajn seksrilato kun neplenaĝuloj sub tiu aĝo, juĝante ke, eĉ se eventuale ja povas ekzisti neplenaĝuloj atingantaj seksan konscion pli frue, la granda plimulto, antaŭ ol alveni al tiu aĝo, ne havas sufiĉan psikologian disvolviĝon por kompreni la sekvojn de siaj agoj, tiel ke sia konsento estas tute nevalida por juraj celoj kaj la aĝo de la neplenaĝuloj apartenas en si mem al la krima tipo. La socia sinteno al seksaj kaj paraj rilatoj inter plenaĝuloj kaj neplenaĝuloj ankaŭ multe varias laŭ landoj, kulturoj kaj historiaj periodoj. Tiel do, en Antikva Grekio la pederastio estis rigardata kiel natura esprimo de la homa sekseco, socie konata kaj aprobata, kaj reguligata de la Ŝtato kiel instruan kaj moralan institucion. Laŭ kelkaj historiistoj, la aĝo de la grekaj efeboj estis kutime inter 12 kaj 16 jarojn. Dum Mezepoko, la geedziĝoj inter plenaĝuloj kaj knabinoj aŭ adoleskantinoj estis oftaj, kion spegulas la tiama literaturo: la Beatrice de Dante havas 14 jarojn, la Melibea de Fernando de Rojas 14 kaj la Carmesina de Joanot Martorell apenaŭ 13. Ĝis la frua 20a jarcento, kiam okazis morala ŝanĝo de sinteno al sekseco markita pro la puritanaj politikoj, tiaj geedziĝoj ne estis maloftaj en la okcidenta mondo; troveblas fame konataj kazoj kiaj, tiu de la usona verkisto Edgar Allan Poe, kiu edziĝis al sia kuzino Virginia Clemm en 1825 kiam li aĝis 27 jarojn kaj ŝi 14, aŭ tiu de la hispana poeto Antonio Machado, kiu en 1909, en la aĝo de 36 jaroj, edziĝis al Leonor Izquierdo kiam tiu ĉi estis 15-jara. Tiaj kutimoj ankaŭ influas sur la leĝojn rilate al la aĝo de konsento, kiu ĝis la komenco de la 20a jarcento iris kutime de 10 ĝis 20 jaroj, malsuprenirante en iaj kazoj, kiel en la usona ŝtato Delaware, ĝis 7 jaroj (The New York Times, 15a de oktobro 1895). , la pedofiliaj aktivuloj oficiale malaprobas kaj kondamnas la infanan seksan misuzon, komprenata kiel la uzo de forto por altrudi nedeziritajn rilatojn, kaj defendas nur tion, kion ili difinas kiel konsentajn rilatojn (ofte sen starigi aĝolimon ), sen trudadoj kaj en kadro de egaleco, harmonio kaj reciproka respekto al la sentoj Citaĵoj eltiritaj el dokumentoj de pozicio de NAMBLA dum sia aparteno al ILGA:
[alprenita la 11an de novembro 1981]
[alprenita la 4an de decembro 1983]
Fontoj: Radow, Roy. «NAMBLA Replies to ILGA Secretariat». NAMBLA, 1994-01-28. . Sur tiu ĉi esenca distingo de konceptoj baziĝas ĉiuj postuloj de la pedofilia aktivismo.
La Dana Pedofilia Asocio (DPA), unu el la plej rimarkindaj asocioj de la pedofilia movado, fondita en Danio en 1984, sintezis en 11 punktojn la distingon inter infana seksa misuzo kaj konsentaj rilatoj defendata de la pedofiliaj aktivuloj :
La DPA ankaŭ atentigis, ke oni devas «antaŭsupozi la ekziston de vasta 'griza zono' inter la du kontraŭaj situacioj priskribitaj» en ĉi tiuj 11 punktoj.
En 1998, la psikologo Frans Gieles, de la Nederlanda Societo por Seksa Reformo (Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming, NSVH), proponis kvar bazajn etikajn regulojn sekvendajn en ĉiu rilato inter plenkreskuloj kaj infanoj :