cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ivan Fedoroviĉ Naĵivin
Biografio
Malgraŭ la malakcepto de la bolŝevika "krizo", ne estis tipe por la verkisto idealigi la Blankajn Gardistojn kaj reprezentantojn de la eksiĝinta Rusio. Kun maldolĉa ironio, li prezentas nevideblan komunumon, kiu ne pretas por memdefendo kaj ne plenumas la taskojn de Rusujo. En la "Notoj pri la Revolucio", publikigita en Vieno en 1921, li citas paroladon de certa "iama membro de la centra komitato de la Socialdemokrata Partio": "- Sinjoroj, ĉu vi memoras la policiston, ĉu vi memoras ĉi tion humila laboristo, kiu, ofte kun grandega familio, li loĝis en Moskvo po 40 rubloj monate, en unu malhela ĉambro, kiu por ĉi tiuj 40 rubloj gardis nian pacon tage kaj nokte, frostiĝis en la malvarmo, kiam li bezonis morti pro kuglo. kaj neniam murmuris? "Ĉu vi memoras kiel, dankeme pro ĉio ĉi, ni vokis lin?" "Ĉi tiu pasejo," sopiranta la urbon ", lige kun sia simboleco, estas citita de kelkaj sovetiaj aŭtoroj kiel esprimo de la supozata" Nigra Cent "pozicio de la verkisto mem. La fakto mem de ĉi tiu citaĵo estas rimarkinda: Naĵivin restis legita kaj reviziita en la RSFSR kaj ricevis artikolon en la Literatura Enciklopedio.
Post fuĝo el Rusujo, li fariĝis unu el la plej grandaj verkistoj de elmigrado kaj la fondinto de la Detinetoj, eldonejo de rusaj elmigrantoj en Germanio. Liaj samtempuloj multe impresis lian kolekton de rakontoj por infanoj "Zelenya" (Berlino, 1922) kun lia brila humoro, surpriza por rifuĝintoj. Li esprimis sian sintenon al la eventoj de 1917 en siaj memuaroj: "Notoj pri la Revolucio" (Vieno, 1921), "Inter la formortintaj lumturoj. El la notoj de rifuĝinto "(Berlino, 1922)," En la vespero. El miaj notoj "(Vieno, 1923).
Lia ĉefa historia romano Rasputin (Lepsiko: Eldonejo Libro F. Fickencher, 1923), poste publikigita en pluraj eŭropaj lingvoj, fariĝis la unua grava verko pri G. E. Rasputin. Li havis grandan gazetaron en Eŭropo kaj Ameriko, sed tute ne rimarkis ĝin en la sovetia gazetaro. La speciala pozicio de I.F. Naĵivin por kompreni la okazaĵojn de la revolucio, civitan militon kaj la agadojn de la elmigrado; lia severeco kaj maltoleremo kaŭzis konflikton inter la verkisto kaj la rusa diasporo.La venontaj kvin jaroj estis la tempo de la fruktodona laboro de Naĵivin en la ĝenro de la historia romano; en 1929-1930, ciklo de liaj romanoj el rusa historio estis publikigita ruse en diversaj landoj: "La kozakoj" (pri la ribelo de Stepan Razin), "La verbo de la standardo..." (de la epoko de Princo Vladimir Svyatoslavich), tempoj de Batu), “Kremlo. Kroniko de la 15a-16a jarcentoj "," En la tagoj de Puŝkin "," Viroj "
En 1929-1933, li verkis religian trilogion:" La Evangelio de Tomaso "," Judo "," Lilio de Antinous. "
En la 1930-aj jaroj, li kreis tomban surskribon Tolstoj: "The Burning Bush (Tolstoy's Soul)". Samtempe la intereson de la leganta publiko allogis lia libro "La hundoj" (Filadelfio; Londono: JB Lippincott Co., 1931). En 1933, laŭ la memuaroj de samtempuloj, li akre negative kaj iom malĝentile parolis. pri la donado de la nobelpremio al Ivan Bunin, konsiderante lin verkisto de la pasinta jarcento. Naĵivin iom post iom seniluziiĝis pri la gvidantoj de la blanka elmigrado, akuzante iujn el ili pri perfido en sia ĵurnalismo. Li havis deziron reveni de elmigrado: en la finalo de la romano "Malfaminda" estis vokita "al Josif Stalin." Ne estis respondo, kaj li ne revenis al Rusujo. F. Naĵivin ankaŭ deklaris sin kiel sciencfikcia verkisto, publikigante la kolekton En la mallumo de la baldaŭa: mirindaj fabeloj de la estonteco (Vieno, 1921), la romanoj La insulo de la feliĉegaj kaj La hunda respubliko. La kolekto "En la Mallumo de la Venonta" inkluzivas la rakonton "Tento en la Dezerto" - distopio pri komunisma kolonio en izolita insulo, kie komunistoj forgesas pri komuna laboro, kapitulacante al la detruo de unu la alian, kaj ĉesigas reciprokan detruon, nur per dividado de tero.
Divadlo Andreje Bagara
Divadlo Andreja Bagara estas teatro en Nitra. En la urbo ĝi aktivas ek 1949, laŭ Andrej Bagar ĝi nomiĝas ekde 1979. Ekde 1992 ĝi ludas en unu el plej grandaj kaj plej modernaj teatraj konstruaĵoj en Slovakio.
Keszeg
Bazaj informoj
Keszeg estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Rétság. La vilaĝonomo signifas: bramo.
Divadlo Andreje Bagara
Historio de la teatro
La unua teatro en Nitra estis konstruita en 1883 kun 360 sidlokoj. La konstruaĵo staris sur la loko de la nuntempa teatro kaj servis al la civitanoj de Nitra ĝis ĝia detruo per aviadila bombo en la dua mondmilito. Sed la klopodo renovigi profesian teatron en la urbo ne mortis. Unue oni ludis en la konstruaĵo de Nacia Domo kaj en la nuntempa gimnastikejo de sporta unio Sokol. La interno adaptita al teatraj bezonoj servis ekde decembro 1949 - plenajn 61 jarojn. rokov. En la nuntempo en la konstruaĵo funkcias Malnova Teatro. En 1979 la regiona teatro en Nitra estis nomita laŭ Andrej Bagar - grava organizanto de teatra vivo en Slovakio, aktoro, reĝisoro kaj pedagogo.
Keszeg
Situo
La vilaĝo situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Rétság kaj Vác troviĝas po 16, Budapeŝto 45 km-ojn.
Divadlo Andreje Bagara
1950-aj jaroj: Haspra
En la jaroj 1954-1956 al Nitra venas freŝaj finstudintoj de Altlernejo de Muzaj (VŠMU) Artoj frunte kun reĝisoro Pavol Haspra. Plie venas dramaturgo Ján Laca kaj aktoroj Dušan Blaškovič, Vladislav Müller, Viera Strnisková, Andrej Rimko, Jozef Dóczy kaj aliaj. Al ili aliĝas membroj de la ĝistiama ensemblo Magda Paveleková kaj Oľga Hudecová; post nuligo de Regiona Teatro en Trnava venas Božena Slabejová, Žofia Martišová, Milan Kiš kaj poste junaj finstudintoj de VŠMU Adela Gáborová, Hilda Augustovičová, Dušan Lenci kaj aliaj.
Keszeg
Historio
La unua mencio devenis el 1294 en formo Keysyg. La turkoj faris senhoma la vilaĝon. Baldaŭe slovakoj alvenis. Vilaĝservoj estas infanĝardeno, lernejo nur por la subaj studjaroj.
Divadlo Andreje Bagara
1960-aj jaroj
Post foriro de grava parto de la ensemblo kaj ĉefe de reĝisoro Pavol Haspra la teatro en Nitra falis en krizon. La malfavoran staton fortigis forkurado de aktoroj, kiuj en Nitra vidis nur saltotabulon por siaj ambicioj - ili restis unu du sezonoj kaj foriris al pli reputaciaj ensembloj en Bratislava aŭ labori por Slovaka Televido. Gravan influon havis Ivanka Lednicková, fraŭline Hasprová.
En tiu periodo ankaŭ kreskis premo de ŝtataj institucioj, kiuj postulis, ke la investita mono estu profite uzita. Sed la neprudenta ĉasado de spektantoj nur malutilis al la teatro.
1970-aj jaroj: Spišák kaj Hynšt
En la 1970-aj jaroj al Nitra venas reĝisoro Karol Spišák, kiu sian tradician inklinon al leĝeraj ĝenroj kompletigis per serĉado de pli seriozaj temoj. Al stabileco de la ensemblo kontribuis koncepta laboro de la gastanta reĝisoro Miloš Hynšt, kiu enkondukis metodojn de epika teatro de Bertolt Brecht kaj Erwin Piscator.
Al la teatro helpis ankaŭ alfluo de junaj aktoroj. Al tiu generacio apartenis: Marián Slovák, Eva Matejková, Jozef Bednárik, Anton Živčic, Dušan Kaprálik, František Javorský, Eva Žilineková, Jana Strnisková, iom poste ankaŭ Eva Pavlíková, Maroš Kramár, Ján Gallovič, Ivan Vojtek-pli aĝa, Ivan Vojtek-pli juna, Stano Král, Pavol Višňovský, Marta Sládečková, Peter Kočiš kaj aliaj.
Grava kontribuo estis ankaŭ alveno de juna dramaturgino Darina Kárová.
1990-aj ajaroj
La oran periodon de la teatro en Nitra komence de la 1990-aj jaroj elpuŝis krea krizo - en la teatro ne laboris plu interna reĝisoro nek dramaturgo plene dungita, kiu alportus harmonian programon kaj idean koncepton. Plie en 1992 la teatro translokiĝis en novan, pli modernan konstruaĵon kun 600 sidlokoj - tro granda por la kondiĉoj en Nitra. La unuaj sezonoj en la nova domo estis tre embarasaj - la teatro ne sciis kion ludi por plenigi tiom grandan spektejon, tial ĝi prenetis precipe leĝerajn ĝenrojn. Nur iom poste la dramaturgio trovis titolojn, kiuj ne sinkis sub nivelon de bona gusto, tamen sciis plenigi la spektejon.
La teatro prezentas sur siaj du scenejoj titolojn el la eksterlanda kaj enlanda klasika literaturo, novajn slovakajn kaj eksterlandajn tekstojn kiel slovakan aŭ eĉ tutmondan premieron. Eksterordinaran signifon havas muzikaj-dramaj projektoj. En la 1990-jaroj la teatro prezentis serion da muzikaloj en reĝio de Jozef Bednárik - Violonisto sur la tegmento, Greko Zorba, Adam Šangala kaj Kabaredo kaj origina slovaka muzikalo Báthorino en reĝio de Martin Kákoš.
Al la teatroj venas kiel gastoj ankaŭ aliaj signifaj slovakaj kaj eksterlandaj reĝisoroj kun originalaj poetiko kaj opinio. Ekzemple: Ján Antonín Pitínský (Vespermanĝo super la urbo" kaj Mariša), Vladimír Morávek (Makbeto), Valentin Kozmenko-Delinde (…hráme duráka!), Gintaras Varnas (Ludo de sonĝoj), Robert Alföldi (Hamlet'') kaj aliaj).
La stabilan ensemblon de personuloj de meza kaj maljuna generacioj kompletigis junaj aktoroj: Daniela Kuffelová, Jana Valocká, Lenka Barilíková, Marcel Ochránek, Marián Labuda pli juna, Marek Majeský, Erik Peťovský, Lucia Lapišáková, Miloslava Zelmanová kaj Klaudia Kolembusová.
2000+
En 2002 venis en la ensemblon Martin Fratrič, Milan Ondrík, Kristína Turjanová, Klaudia Kolembusová, Juraj Hrčka. En 2003: Zuzana Moravcová, Peter Kadlečík, Zuzana Kanócz, kaj Martin Nahálka. En 2004: Renáta Ryníková, Ludmila Trenklerová En 2005: Kristína Greppelová En 2006: Peter Oszlík kaj Juraj Loj
Honorigoj
Projektoj de Divadlo Andreja Bagara renkontis favoron de la spektantoj kaj estis honorigitaj (aŭ nomumitaj por honorigo) ankaŭ de teatra kritiko ĉe ĉiujara transdonado de teatraj honorigoj okajze de sezonfermo.
1560
En la jaro 1560 post Kristo okazis interalie:
Flago de Tristan da Cunha
Flago de Tristan da Cunha estis adoptita la 20-an de oktobro 2002 en proklamo farita de la Guberniestro de Sankta Heleno sub reĝa koncedo de la reĝino Elizabeto la 2-a. Antaŭ tio, kiel dependaĵo de Sankta Heleno, Tristan da Cunha uzis la flagon de Sankta Heleno por oficialaj celoj.
La flago estas blua kun la blazono de Tristan da Cunha, kun centra ŝildo ornamita kun kvar flavaj albatrosoj kaj laŭflankita de du tristanaj rokaj palinuroj. Sub tio estas volvolibro kun la devizo de la teritorio: "Nia kredo estas nia forto".
Bertalan Bagossy
BAGOSSY Bertalan (bagoŝi) estis hungara historiisto naskita en Szatmárnémeti la 26-an de februaro 1869 kaj mortinta samloke la 12-an de marto 1950.
NGC 2616
NGC 2616 (aliaj indikoj — UGC 4489, MCG 0-22-21, ZWG 4.69, PGC 24129) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Bertalan Bagossy
Biografio
Bagossy estis instruisto en sia naskiĝurbo, pli poste direktoro, ekde 1919 li estis pastro en Karánsebes, poste en Túrterebes. Li verkis la historion de departemento Szatmár kaj urbo Szatmárnémeti por monografio-serio Magyarország vármegyéi és városai (1908–10); li redaktis -latinlernolibrojn; lia studo A jozefinizmus hatása és az erdélyi egyházmegyék küzdelme ezek ellenében aperis en volumo Az erdélyi katolicizmus múltja és jelene (Dicsőszentmárton 1925).
NGC 2616
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Gábor Kukovecz
Gábor Kukovecz [kukovec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kukovecz Gábor estas hungara ŝlagromuzikisto (komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto), instruisto. Li estas grava figuro de la hungara metalroko.
Vjetnama kuirarto
Vietnama kuirarto estas la multflanka, memstara kuirtradicio de Vjetnamujo. Ĝi konsistas el multaj tipaj manĝaĵoj. La vjetnama kuirarto estas tre influita de la ĉina kuirarto. En suda Vietnamujo ĝi estas influita de la taja, la kamboĝa kaj la hinda kuirartoj. Krome la budhismo aldonas multajn vegetarajn manĝaĵojn. Tipe por vjetnama kuirarto estas granda nombro de aldonaĵoj.
Gábor Kukovecz
Gábor Kukovecz naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Gábor Kukovecz en la fruaj jaroj estis luktisto, sed pro sportakcidento en la aĝo 16 li finis ĝin, dum resaniĝo li estis memlernanto de gitaro. Li komencis gitaradi en la lerneja orkestro. Post la soldatiĝo en 1980 li partoprenis en fondo de ŝlagrorkestro en:Pokolgép. Ĝi estis la unua metalroka hungara orkestro kaj havis ĝin popularecon. Estis interrompo inter 1994-1999, sed poste la orkestro reviviĝis. Por vivteni sin pli bone, li instruas muzikon en bazlernejo. Li havas edzinon, kiu naskis kvinfoje.
Vjetnama kuirarto
Malgraŭ sangaj naciaj liberigaj militoj la vjetnama popolo kontinue uzas la okcidentajn kutimojn de la iamaj koloniaj potencoj, inter ili bastonpanojn aŭ pli precize Bánh mì, la vjetnama formo de bastonpano, kornajn bulkojn kaj kafon, kiuj estis enkondukitaj de la franca kolonia potenco.
Pladoj
Vjetnamaj manĝaĵoj estas proponitaj ekstreme varme sed mallonge kuiritaj. Ŝatata estas la preparado super fajro en volbopato. Ili ofte estas surface rostitaj kaj interne finkuiritaj. Preskaŭ ĉiu manĝaĵoj oni povas rosti. Supraj bazaĵoj oftas.
Konataj estas vjetnamaj lumpioj, kiuj estas manĝataj krude, fritite kaj volbitaj en salataj folioj. La interno varias de regiono al regiono kaj de sezono al sezomo. La gusto estas dolĉa ĝis spica. La vjetnamoj tre ŝatas envolvi la lampiojn per rizpastaj folioj. Oftas, ke viando estas mem fritita en tiel nomata fajro-poto.
Ekzistas diversaj specoj de nudlosupoj, kiuj estas manĝataj kun legomoj, viandopecoj, fiŝaĵo aŭ ovoj aŭ kiel matenmanĝo, kiel rapidmanĝo aŭ tagmanĝo. Tipa vietnama manĝaĵo estas la Phở, bovo-buljono kun rizaj nudloj kun maldikaj bovaĵaj tranĉaĵoj kiel Phở Bò aŭ kun kokaĵo nomata Phở Gà.
Plebo
Plebo en antikva Romo estis la klaso al kiu apartenis la plejparto de romaj civitanoj (kontraste al la patricioj). Dum la unuaj du jarcentoj de la roma respubliko mankis al la plebanoj multe da politika potenco kaj pro tio ili ofte baraktis kontraŭ la patricioj. En 287 a.K. la plebanoj gajnis egalecon al la patricioj, kaj estiĝis por ili aparta konsilio kaj la posteno de tribunoj, kiuj rajtis vetoi novajn leĝojn aprobatajn de la senato.
Vjetnama kuirarto
Pladoj
La vjetnamoj manĝas preskaŭ ĉion: serpentojn, testudojn, skorpiojn, insektojn kaj sovaĝbestojn. Specialaĵo estas ekkovitaj anasovoj nomataj Hột vịt lộn, laŭvorto traduko „erare interŝanĝita anasovo“. La vjetnama kuirarto ne konas manĝtabuon. Ĉiu manĝebla plant- fiŝ- kaj besto-specioj estas manĝataj. Por eŭropanoj la manĝado de hundoj (thịt cho, en la sudo: thịt cầy) estas neakceptebla.
Plebo
Hodiaŭ la termino ofte rilatas al la pli malaltranga parto de la popolo.
Vjetnama kuirarto
Pladoj
La vjetnama kuirarto uzas multajn legomojn kaj aromariĉajn foliojn, do estas malpeza kaj sana. La plej konataj manĝaĵoj estas la phở (nacia plado, farita el riznudeloj kaj bovaĵa buljono), printempaj volvaĵoj (gỏi cuốn, nem aŭ chả giò, salatoj kun vinagro, supoj, kaj la chè, tipa deserto surbaze de sojfaboj. Plej fama fiŝa manĝaĵo estas Chả cá Lã Vọng, origine preparata en Hanojo. Menciindas ankaŭ la rizkuko Banĉuno.
Restoracioj
En Vjetnamujo oftas surstrataj rapidmanĝejoj. Oni preparas, kion la kliento deziras. Ekzistas ankaŭ restoracioj, sed ofte ili estas nur vizitataj de turistoj.
Trinkaĵoj
La homoj en Vjetnamujo trinkas teon, kiun oni trovas ĉie. Ankaŭ kafo (Cà phê) estas multe trinkata en Vjetnamujo. Vjetnamujo estas la due plej granda kafoproduktanto de kafo tutmonde. La gusto de la vjetnama kafo estas alie ol la kafo de Eŭropo, ĝi havas aromon de kakao.
En salo kaj akvo metitaj limeoj oni faras salan limonadon, nomata Chanh muối. Bieron oni faras sub licenso de eksterlandaj bierkonzernoj. Ekzistas diversaj markoj kun tipaj gustoj. Tre disvastigata en Hanojo estas Bia hoi, loke farita, malforteta biero. La lokaj bierspecioj, ekzemple Ba Ba Ba estas faritaj el rizo. Ekzistas diversaj tipaj brandoj kaj likvoroj, ekzemple serpentobrando. Ĝi estas alkohola infuzaĵo de serpento en botelo. La gusto estas por eŭropaj palatoj stranga.
Fruktoj kaj dolĉaĵoj
Ŝatataj fruktoj estas jakvo, mangostano, pikilanono, longano, durio, gujavo, liĉio, drakofrukto kaj la kokoso. Multaj beroj kaj arbofruktoj ekzistas, kiuj tute ne estas konataj en Eŭropo. Konata estas sukerigitaj legomoj.
Dumetila sulfato
Dumetila sulfato aŭ prefereble dimetila sulfato (formulo C2H6O4S ) estas organika komponaĵo apartenanta al la funkcia grupo estero, senkolora, oleeca, koroda, senodora, toksa, brulema likvaĵo, uzata en kemiaj sintezoj, en la produktado de pesticidoj, insekticidoj kaj kiel laboratoria reakciaĵo.
Sulfato de dumetilo estis unue raportita en 1913 far la anglaj kemiistoj C. S. Reeve kaj R. H. Lewis. dum esplorado de petrolaj derivaĵoj. Kiel ĉiuj alkiligagentoj, dumetila sulfato estas treege toksa kaj per inhalado kaj per ingestado. Ĝi estas karcinomogena kaj irita al okuloj kaj haŭto.
Felsőpetény
Bazaj informoj
Felsőpetény (felŝOpetEnj), slovake Horné Peťany estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Nógrád, en subregiono de Rétság. Felső kaj horné signifas: supra.
Imre Balázs (pentristo)
BALÁZS Imre (bala:ĵ) estas rumanuja hungara pentristo, grafikisto, arta verkisto naskita en Satu Mare (Harghita) la 26-an de oktobro 1931 kaj mortinta la 9-an de aprilo 2012 en Vaco.
Felsőpetény
Situo
Felsőpetény situas sur malebenaĵo, laŭ traira flankovojo. Rétság troviĝas 8, Vác 16, Balassagyarmat kaj samtempe Slovakio 23 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata dum la bronzepoko. La unua mencio devenis el 1247 en formo Pethen. En la 14-a jarcento tiu vilaĝo disiĝis al Suba kaj Supra Petény. Dum la turkoj la loĝantaro malpliiĝis, en la 18-a jarcento slovakoj alvenis. Vilaĝservoj estas lernejo, infanĝardeno, biblioteko, poŝto.
Imre Balázs (pentristo)
Biografio
Imre Balázs post la fino de la urba pentristlernejo inter 1946-49, de la belarta liceo 1949-51 en Târgu Mureș studis komence en Bukareŝto, poste en Kluĵo, sed en 1956 pro politikaj motivoj li estis malliberigita ĝis 1959. Li estis kunlaboranto de gazetoj A Hét, Előre, Vörös Zászló. Ekde 1970 li estis la grafika redaktro de gazeto Új Élet. Li estis ano de Barabás Miklós Céh. En 1987 li translokiĝis Hungarujon. Ekde 1989 li vivis en Vác. Liaj masjtroj estis: András Bordi, Gábor Miklóssy.
22940 Chyan
22940 Chyan estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yieu Chyan, finalisto en 2007 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la Texas Academy of Mathematics & Science de Denton (Teksaso).
Les Arques
Les Arques (prononco []) estas franca komunumo situanta en la departemento Lot, en la regiono Sudo-Pireneoj. Ĝi situas 25 km nordokcidente de Cahors.
Natria titanato
Natria meta-titanato, meta-titanato de natrio aŭ Na2Ti3O7 estas neorganika kombinaĵo de natrio kaj titano, blanka substanco, nesolvebla en akvo kaj uzata en veldo-sistemoj. Ĝi estas sintezita ekde reakcio inter titana duoksido kaj natria karbonato en altaj fornoj.
Les Arques
En la vilaĝo estas Musée Zadkine (Muzeo Zadkine), dediĉita al la skulptisto Ossip Zadkine kaj havas sidejon en ties antaŭa ateliero.
La preĝejo Saint-Laurent (Sankta Laŭrenco) estis restaŭrita laŭ iniciato de Zadkine en 1945.
Demografio
Suba figuro montras la ŝanĝiĝon de la nombro da loĝantoj (fonto: INSEE-nombradoj).
Oak Park (Ilinojso)
Oak Park estas urbo en Ilinojso, en Usono.
Tie naskiĝis la usona verkisto Ernest Hemingway, la.
Tie naskiĝis ankaŭ Betty White la.
19572 Leahmarie
19572 Leahmarie estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Leah Marie Crowder, finalistino en 2003 de la Discovery Channel Young Science Challenge, scienca konkurso de mezlernejoj, pro ŝia projekto pri plantoscienco kaj bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Heights Homeschool Organization de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
Petrovice (distrikto Blansko)
Petrovice estas vilaĝo en distrikto Blansko en Ĉeĥio. En ĝi havis.
Barbara Leigh Smith Bodichon
Barbara Leigh Smith BODICHON (naskonomo Barbara Leigh SMITH) (1827-1891) estis brita feministo, edukisto kaj pentristo kiu kunfondis kun Emily Davies la unua virina kolegio en Britio, Girton College. Ŝi ankaŭ kampanjis pri edzinrajtoj kaj virinbalotrajto.
Frua vivo kaj familio
Barbara Leigh Smith naskiĝis en 1827 apud Robertsbridge, Sussex. Ŝia patro estis Benjamin Leigh Smith, radikala kaj feminista parlamentano kiu kampanjis kontraŭ sklaveco kaj apogis kaj la francan kaj la usonan revoluciojn. Ŝia patrino estis Anne Longden, juna ĉapelfaristo kiu neniam edziniĝis kun la patro: skandale, la paro loĝis kune sen edziĝo kaj entute Longden naskis kvin infanojn. Barbara estis la plej aĝa. Kiam Barbara aĝis sep jarojn, la patrino mortis per tuberkulozo, kaj la patro mem edukis siajn infanojn. Ili ĉeestis la lokan lernejon kaj lernis kune kun laboristaj infanoj. Hejme, ili povis renkonti kaj amikiĝi kun multaj politikistoj kiujn gastigis la patro.
Ĉi tiu infaneco estis kontraŭ ĉiuj konvencioj kaj, cetere, ĉiu el la infanoj de Leigh Smith, filoj kaj filinoj, ricevis kiam si atingis la aĝon de 21 jaroj, la granda sumo de po tri cent pundoj por jaro. Tial ĉiuj, eĉ filinoj, povis kaj rajtis memstari.
La familio vivis ĉefe en Hastings, Kent kaj ankaŭ en Londono. En Hastings, Barbara amikiĝis kun la juna Bessie Raynor Parkes ekde 1847, kaj la du junulinoj kunkune verkis por loka ĵurnalo, la Hastings and St. Leornard's News. Ŝi ankaŭ amikiĝis kun la pentristo Anna Mary Howitt (kiun ŝi vizitis en Germanio en 1850, kiam Howitt studis tie). Howitt, Dante Gabriel Rossetti kaj aliaj vizitis ŝin en ŝia hejmo, Scalands en Hastings. Alia notinda amiko estis la verkisto George Eliot.
Barbara ricevis edzproponojn, de J.J Sylvester, John Chapman kaj Herbert Spencer, sed ŝi rifuzis edziniĝi ĉar ŝi tute malakceptos fariĝi jure senpova edzino. Malgraŭ ĉio, ŝi finfine akceptis la francan radikalulon Eugene Bodichon, kiun ŝi renkontis en Alĝero, kaj edziniĝis kun li en junio 1857. Tamen, ŝi naskis neniujn infanojn, kaj loĝis kun li en Alĝero nur ses monatojn ĉiujare: la ceterajn monatojn ŝi pasis sole en Britio. Ankaŭ ŝi konservis ŝian naskonomon kaj ŝi sin nomigis Barbara Leigh Smith Bodichon, dirante: "Mi estas gajninta rajton esti Barbara Smith"
Barbara ankaŭ estis parenco de Florence Nightingale - la patro de Barbara kaj la patrino de Florence estis gefratoj.
Edukisto
La unua projekto de Barbara Leigh Smith estis progresema lernejo en Londono. Kun Elizabeth Whitehead ŝi studis londonajn bazlernejojn kaj malfermis Portman Hall School (Lernejo de Portman Halo) kiu estis senkonfesia, akceptanta kaj inajn kaj virajn lernantojn, el iu ajn socia klaso. La lernejo sukcesis dum dek jaroj, kaj enhavis ĝis 113 lernantojn.
En 1862, Bodichon kunlaboris kun Emily Davies en komitato kiu kampanjis por ke knabinoj rajtu esti ekzamenataj de la Universitato de Kembriĝo.
Ŝi poste laboris kun Davies kaj aliaj kaj kolektis sufiĉe da mono por fondi nurvirinan kolegion: ŝi mem donis 1,000 pundojn. La kolegio unue malfermis en 1868 en Hitchin, Hertfordshire, kiel la College for Women (Kolegio por virinoj), estrita de Charlotte Speir Manning. En 1873 ĝi translokiĝis al vilaĝo de Girton, ĉirkaŭ kvar kilometroj el Kembriĝo, kie ĝi estis renomigita kiel Girton College. La kolegio unue ne membris en la universitato de Kembriĝo - ĝi membris en la universitaton ekde 1940, sed lernantoj de Girton ne rajtis plene membri en la universitaton antaŭ aprilo 1948. Bodichon servis en la kolegia komitato kaj estis provizora estrino en 1872. Ŝi ofte vizitis la kolegion kaj interesiĝis pri sanigo kaj bonfarto de la studentoj.
Feministo
En la 1850-a jardeko, Barbara Leigh Smith kampanjis pri juraj neeblecoj de virinoj, aparte edzinoj.
Ŝi verkis artikolojn kaj organizis petskribojn, laborante kun Caroline Norton kaj aliaj feministoj. Ŝi ankaŭ atestis al parlamenta komitato pri la jura pozicio de edzinoj, kaj tiel helpis leĝiĝi la Matrimonial Causes Act (Leĝo pri geedzecaj procesoj) kiu permesis eksedziĝo per juĝeja proceso anstataŭ paralamenta leĝpropono, kaj plifaciligis eksedziĝon por virinoj. La nova leĝo ankaŭ protektis la propraĵajn rajtojn de eksedzinoj. Bodichon ankaŭ kontraŭis la juran pozicion pri la propraĵo kaj laborpago de edzinoj, kaj en 1857 ŝi verkis Women and Work (Virinoj kaj laboro) en kiu ŝi diris ke la dependeco de edzinoj je iliaj edzoj estis degradanta.
En 1858, kunkune kun Bessie Raynor Parkes, Bodichon starigis la feministan ĵurnalon The Englishwoman's Review (La revuo por anglinoj). Ĝi kampanjis por virinaj kuracistoj kaj altnivela eduko de virinoj. Bodichon ankaŭ verkis artikolojn kontraŭ sklavecon, dum vojaĝo en Usono kun ŝia edzo. En 1862, Emily Davies fariĝis redaktoro anstataŭ Raynor Parkes.
En 1859, Bodichon establis oficejon al Langham Place, Londono por helpi virinojn trovi pagatan laboron. Ekde 1861 kuniĝis tie aliaj feministoj, kiel Emily Davies, Elizabeth Garrett, Sophia Jex-Blake, Louisa Garrett Smith, Emily Faithfull kaj Anne Proctor. Ĝi fariĝis feminista centro, kaj eknomiĝis la Langham Place Group (Grupo de Langham Place). Tiu grupo kampanjis por John Stuart Mill en la parlamenta balotado de 1865.
En 1865, Bodichon kunfondis la Kensington Society (Socio Kensington) kaj partoprenis en la London Suffrage Committee (Londona balotrajta komitato) kiu organizis parlamentan petskribon pri virinbalotrajto. Poste, Bodichon organizis kunvenojn kaj paroladis pri virinbalotrajto. Ŝi varbis multajn virinojn al la movadon, inklude Lydia Becker. Ŝi ankaŭ verkis multajn pamfletojn pri virinrajtojn.
NGC 2617
NGC 2617 (aliaj indikoj — MCG -1-22-27, PGC 24136) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Barbara Leigh Smith Bodichon
Morto kaj heredo
En 1877, Bodichon fariĝis grave malsana, estis paralizita, kaj vivis invalide en Hastings ĝis ŝia morto la 11-a junio 1891. Dumtempe, ŝi estis helpinta Girton-ajn studentojn, kiel Hertha Marks kiu poste fariĝis grava sciencisto. Ŝi heredigis 10,000 pundojn al Girton College. Ŝi estis entombigita en Brightling, East Sussex.
NGC 2617
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(9806) 1997 NR6
(9806) 1997 NR6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la Beijing Schmidt CCD Asteroida Programo elde la Stacio Singlong de la Observatorio de Purpura Monto, en provinco Hebejo (Ĉinio).
Nova Itarana
Nova Itarana estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 7.435 loĝantojn en 2010.
Miklós Horthy
Kvankam Jugoslavio volis lin tiri al la tribunalo de Nürnberg (pro murdado dum la okupado de jugoslavia teritorio en 1941), Usono (kaj Stalino) ne jesis al tio.
Li aperis en la Nurenberga proceso kiel atestanto.
Li estis kalvina estro de la ĉefe katolika Hungario.
Listo de Hungariaj Ŝtatestroj
Migrado de nacioj
Migrado de nacioj estas migrado de granda parto de loĝantaro aŭ eĉ tuta nacio en alian regionon aŭ landon. La kaŭzoj de migradoj povas esti multspecaj, kutime estas malpliboniĝintaj vivkondiĉoj. Se la vidpunkto estas pri la devena loko, oni parolas pri elmigrado. Se la vidpunkto estas pri la alvena loko, oni parolas pri almigrado.
La Elorienteŭropaj popolmigradoj, ankaŭ nomataj Barbaraj popolmigradoj aŭ simple Popolmigradoj kiam oni certas pri la epoko kaj loko, temas pri serio de popolmigradoj kiuj okazis en centra kaj suda Eŭropo (kaj ĉefe en la baseno de la Mediteraneo) el la 4-a al la 8-a jarcentoj. Kutime ili utilas al historiistoj kaj studentoj por marki la finon de la antikva epoko kaj de la Romia Imperio, ĉar granda parto de ili okazis en ties teritorio, kaj la komencon de la Mezepoko.
Tiu serio de migradoj inkludas tiujn de la Gotoj, Vandaloj, Alanoj, Ŝvaboj, Frankoj, kaj aliaj ĝermanaj kaj slavaj popoloj, tre verŝajne helpitaj aŭ kialitaj de la antaŭenigo de la Hunoj, de turka migrado en Centra Azio, de troloĝiĝo kaj de Klimata ŝanĝo. Poste okazis arabaj migradoj, kiuj disvastigis la civilizon de Islamo tra la baseno de la Mediteraneo kaj ĝis la 10-a jarcento aliaj migradoj de slavoj, Avaroj, Bolgaroj, Hungaroj, Turkoj kaj finfine la mongola invado, kiuj ŝanĝis la etnan komponon de la orienta Eŭropo, dum historiistoj ĉefe koncentriĝas en la migradoj aŭ invadoj kiuj okazis en Okcidenta Eŭropo kaj la fino de la Romia Imperio.
Barbaraj popoloj
La antikva popolaro malestimis la najbarojn. La grekoj nomigis barbaroj la najbaraj popoloj, ĉefe nordaj, kiuj ne scipovis la grekan kaj pro tio ne estis komprenataj, parolis mise (onomatopee barbar). La klazikuloj nomigis tiele la eksterlandanojn de regionoj limaj kun la Romia Imperio, kaj kontraŭ kiuj ili luktis, sed poste temis pri tiuj, kiuj okupis en Eŭropo la regionojn nordajn de la Imperio, invadis tiun, konkerante ties okcidentan parton. Tiuj popoloj formis tri grupojn:
Dum la falo de la Romia Imperio, estis multaj la tiele nomitaj barbaraj popoloj (eksterlandanoj) kiuj, profitante la internajn malamikecojn, alproksimiĝis al ties landlimoj kaj setlis ĉe ili, preme konstante por eniri. La "barbaroj" sukcesis eniri malrapide inter la 1-a kaj 4-a jarcentoj, kaj setliĝi interne, ĝis kiam, finfine, premitaj de aliaj popoloj, faris ĝin jam perforte.
La ĝermanoj estis hindeŭropaj, kiel grekoj kaj latinoj. Ĉe ili militemo montriĝis klare dum laboro ne estis tiom alte konsiderata. Estis privilegiuloj, nobeluloj kaj simplaj homoj, krom sklavoj. Arte kaj socie temis pri evoluantaj popoloj. Tamen por la posta eŭropa historio restis la bildo de "barbaroj" ofte detruantaj violente la altevoluintan romian civilizon. Nuntempe tiu bildo jam ne estas plu aktuala inter modernaj historiistoj.
Huna-ĝermana popolmigrado
La hunoj estis popolo, pri kies deveno oni ĝis nun ne scias multe. Ilia formigrado el Azio al Eŭropo kaj iliaj militiroj kontraŭ la ĝermanaj gentoj loĝantaj en orienta Eŭropo kaŭzis la formigradon de ĉi tiuj gentoj okcidenten kaj suden. Per ĉi tiu migrado ili trafis sur la Romian Imperion, kiu ne povis defendi sin kontraŭ la ĝermanaj militiroj kaj elrabadoj kaj, tiel ke ĝi finfine pereis.
Kolné
Kolné (Kolben) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Stvolínky. Ĝi troviĝas proksimume 2 km norde de Stvolínky. Estas ĉi tie registritaj 6 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Kolné situas en katastra teritorio Stvolínecké Petrovice kun areo 3,41 km².
Naturmemorindaĵoj
Tra la vilaĝo fluas negranda rojo nomata Kolenský potok (ankaŭ Kolné), sur kiu estas akvofalo sur Kolnenský potok kaj tiu ĉi negranda loko proksimume 200 metroj sude de la vilaĝo estas naturmemorindaĵo Kanjono de rojo Kolné. En rokoj estas hakitaj vico da subteraj spacoj, surŝutitaj parte per hejma rubo.
Flago de Puntlando
Flago de Puntlando estis adoptita de ĝia parlamento la 22-an de decembro 2009. Ĝi estas horizontala trikoloro de ĉielblua, blanka, kaj verda, kun blanka stelo en la centro de la pintstrio. Antaŭ 2009, la registaro de Puntlando hisis version de la flago de Somalio.
Oficina salvio
Oficina salvio (Salvia officinalis) estas speco de daŭrafolia, aroma arbusteto el la mediteraneaj regionoj. En la kuirarto uzatas la folioj de la planto. Salvio fajnigas ĉefe grasajn viandaĵojn, kolbasojn, fiŝaĵojn kaj salatojn.
La nomo de tiu ĉi palearktisa planto cetere estiĝis el la latina vorto salvere (= kuraci). Folioj kaj ekfloroj de salvio estas multe uzataj en la naturkuracado, ekzemple kontraŭ troa ŝvitado, kontraŭ inflamoj de la gorĝo kaj la dentokarno kaj por stimuli la digeston. Fakuloj tamen avertas, ke oni ne uzu en granda kvanto kaj dum longa tempo sen demandi kuraciston.
(12336) 1992 WO3
(12336) 1992 WO3 estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takeŝi Urata elde la stacio de Ōhira de la Observatorio de Nihondaira, en Ŝimizu (kvartalo de Ŝizuoka).
Armena Evangelia Eklezio
La Armena Evangelia Eklezio (armene: Հայաստանեայց Աւետարանական Եկեղեցի) estis establita la 1-an de julio 1846 de tridek sep viroj kaj tri virinoj en Konstantinopolo.
Historio
En la 19-a jarcento, okazis intelekta kaj spirita vekiĝo en Konstantinopolo, kiu puŝis al la remorfistoj studi la Biblion. Sub la gvidado de la Armena Patriarkato malfermiĝis lernejo, kiu estis estrita de Krikor Peŝdimaljian, unu el la tiamaj intelektaj gvidantoj. La ĉefa celo de tiu lernejo estis la preparado de kleraj pastroj de la Armena Apostola Eklezio.
La rezulto de tiu vekiĝo estis la kreado de societo nomita “Pietata Unio”, kies anoj renkontiĝis por studi la Biblion. Nature, dum la kunvenoj, estiĝis pluraj demandoj kiuj dubigis la praktikojn kaj tradiciojn de la eklezio, kiuj laŭŝajne estis en konflikto kun la dogmoj de la eklezio. Tamen, la ekleziaj aŭtoritatuloj de tiu epoko decidis silentigi tiujn aferojn.
La reformistoj konfrontis grandan subpremon fare de la Armena Patriarkato de Konstantinopolo. Fine, post kiam la patriarko Matteos Ŝuhajian ekskomuniis la reformistojn, ĉiuj tiuj organiziĝis en malsama religia komunumo. Per ĉi tiu disiĝo naskiĝis la Evangelia Armena Eklezio en 1846.
Nuntempe ekzistas Evangeliaj Armenaj Eklezioj en: Argentino, Armenio, Aŭstralio, Belgio, Brazilo, Bulgario, Kanado, Kipro, Egiptio, Britio, Francio, Kartvelio, Grekio, Irano, Libano, Sirio, Turkio, Urugvajo kaj Usono.
1557
En la jaro 1557 post Kristo okazis, interalie:
5900 Jensen
5900 Jensen estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la dana astronomo Poul Jensen elde la Observatorio Brorfelde en la municipo Holbæk (Danio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de sia malkovrinto : Poul Jensen. La nomo estis proponita de ties kolegoj Karl Augustesen kaj Hans Jørn Fogh Olsen.
Dolní Krupá (distrikto Havlíčkův Brod)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1283.
Ketchum (Idaho)
Ketchum estas urbo en Idaho, en Usono.
Flago de Sankta Heleno
Flago de Sankta Heleno estis adoptita la 4-an de oktobro 1984. Ĝi estas Blue Ensign, t.e., blua kun la flago de Britio en la hisflanko kaj blazono de Sankta Heleno. La blazono havas ŝtonan marbordon kaj trimastan velŝipon.
La flago ne estas uzita en la dependaĵoj de Sankta Heleno. Tristan da Cunha, adoptis sian propran flagon en oktobro 2002. Ascension nuntempe uzas la Union Jack.
Bözberg AG
Bözberg estas komunumo en la Distrikto Brug en Kantono Argovio, Svislando. Ĝi havis 1507 loĝantojn je la 1-a de januaro 2013.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 15,52 km², de kiuj 38,2% estas kovritaj de arbaro, 54,6% servas por agrikulturo kaj 6,9% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bözberg limas en nordo al Mönthal, en nordoriento al Remigen, en oriento al Riniken, en sudoriento al Brugg, el sudo al Villnachern, en sudokcidento al Schinznach-Dorf, en okcidento al Zeihen, kaj en sudokcidento al Effingen.
Trafiko
Tra Bözberg pasas la kantona ĉefvojo n-ro 3 de Bazelo trans Bözberg-Pasejo al Zuriko. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A3, kiu pasas en tunelo sub la komunuma teritorio, estas Effingen. Pere de la poŝtaŭtolinio de Frick al Brugg la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bözberg datiĝas el la jaro 1189 kiel Bozeberch.
Dum mezepoko Bözberg estis la centro de la samnoma habsburga tribunaldistrikto. Post plurfoja posedantoŝanĝo en la jaro 1377 la tribunaldistikto estis integrita al la voktejo Schenkenberg.
En la jaro 1460 la voktejo Schenkenberg estis konkerita de la urbo Berno kaj fariĝis nun parto de Berna Argovio.
En aprilo 1798 eksplodis la Helveta Revolucio kaj kun helpo de francaj trupoj Argovio estis liberigita de la ĵurkomunuma servuteco. Bözberg fariĝis nun komunumo de la nove fondita Kantono Argovio.
Ĉar Bözberg estis teritorie tre granda komunumo sen kohera setlejcentro, ek de la fino de la Helveta Respubliko okazis pluraj provoj disigi la komunumon. En la jaro 1872 finfine la Argovia parlamento decidis la dividon de la komunumo. Post tiu decido la hodiaŭa komunumo Oberbözberg fondiĝis en la jaro 1873 per la divido de la antaŭa komunumo Bözberg al Unterbözberg kaj Oberbözberg. Kun efiko de la 1-a de januaro 2013 la du komunumoj aldonante aldonante ankaŭ Gallenkirch kaj Linn estis reunuigitaj al la nova komunumo Bözberg.
Flago de Majoto
La oficiala flago de Majoto (franca transmara regiono) estas la flago de Francio. Tamen, ĝi havas neoficialan lokan flagon el blanka kampo kun la blazono de la insularo sub surskribo "MAJOTO" en ruĝaj majusklaj literoj.
Ferenc Puskás
Ferenc Puskás
Preĝejo Stefano la 1-a (Bátonyterenye)
Preĝejo Stefano la 1-a (Hungario) estas romkatolika historia monumento en Hungario, en urbo Bátonyterenye, en la iama vilaĝo Maconka.
Historio
Tiu ĉi kirko konstruiĝis en la 1200-aj jaroj, la restintajfreskoj estis pentritaj en la 13-a aŭ la 14-a jarcentoj. La volbo trakonstruiĝis en la 18-a jarcento. La galerio estas videbla depost 1811. La preĝejo estis ĉirkauita per defenda muro, kiu malkonstruiĝis en la 1920-aj jaroj. En 1971 arkeologia rekonstruo okazis.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola havanta unusolan navon kun tureto. La sanktejo estas pli mallarĝa kaj kvadratforma. Antaŭ la preĝejo skulptita kruco estas videbla, sed la origina kruco el 1877 troviĝas en la preĝejo. Interne la mezepokaj freskoj prezentas Sanktan Marian.
Kermeso okazas en la 20-an de aŭgusto.
Batalo de Montiel
La Batalo de Montiel estis milita kontraŭstaro enkadre de la Enlanda Milito de Kastilio kaj, pro la naturo de parto el ties interesoj kaj partoprenantoj, enkadre ankaŭ de la Centjara milito. En tiu, armeo kastilia-franca luktis kontraŭ alianco kastili-granada. La unua de tiuj fortoj, sub estro de Henriko de Trastamaro (poste Henriko la 2-a (Kastilio)), venkis super la dua, sub estro de lia duonfrato Pedro la Kruela.
Casargo
Najbaras la komunumoj Crandola Valsassina, Margno, Pagnona, Premana, Primaluna, Taceno, Tremenico kaj Vendrogno.
Dekila salikato
Dekila salikato aŭ dekila 2-hidrokso fenilmetanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la salikata acido kaj dekanolo. Dekila salikato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Dekila salikato prezentas salikatan grupon ligitan al dekila grupo. Ĝi konsistas je 17 karbonatomoj, 26 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Braintree (Masaĉuseco)
Braintree estas urbo en Masaĉuseco, en Usono.
Tie naskiĝis, la, la dua prezidento de Usono, John Adams.
Vera Pásztor
Vera Pásztor [pAstor], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pásztor Vera estis hungara baletisto, koreografo. Ŝia edzo estis same baletisto Ernő Vashegyi.
Viévy
Viévy estas franca komunumo lokata en la departemento de Côte-d'Or en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Vera Pásztor
Vera Pásztor naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la.
Viévy
Geografio
La komunumo etendiĝas sur kaj havis  loĝantojn laŭ la lasta oficiala nombro de, tiel ke la loka loĝdenso estas po 0 homoj kilometre alt du.
Ĝiaj najbaraj komunumoj estas.
Vera Pásztor
Biografio
Vera Pásztor lernis baleton ĉefe de Ferenc Nádasi en lernejo de Budapeŝta Ŝtata Operejo. Ŝi ricevis baletajn rolojn ekde 1939. Ŝi estis ĉefrolanto en virinaj roloj inter 1947 kaj 1956. Kun Ernő Vashegyi ŝi disidis post falo de la Hungara revolucio de 1956 al Svislando, kie poste ili dancadis kaj koreografis kune. Ili dancadis ankaŭ en okcidenta Eŭropo, eĉ en Novjorko. En 1960 ili fondis privatan lernejon por baletistoj en Zuriko. Ŝi instruis ĝis 1993, poste ŝi hejmenvenis.
1556
En la jaro 1556 post Kristo okazis, interalie:
Dublin Area Rapid Transit
Dublin Area Rapid Transit (DART) estas metropolitena trajno de urbo Dublino (Irlando). Ĝi konsistas el transportilo inter suburba trajno kaj metroo. Ĝi estas la sola elektra motortrajno kaj posedas ununuran linion kiu veturas de Howth/Malahide, al nordo de Dublino, ĝis Greystones, en la sudo, trairante tra la urbo-centro. Norde de la irlanda ĉefurbo la linio disbranĉiĝas ĝis Malahide aŭ Howth.
DART, ĉiuokaze, traveturas la tutan golfon de Dublino. Ĝi veturas laŭlonge de la marbordo, krom en la centra zono de Dublino, kie ĝi veturas supertere super la stratoj. Per la samaj vojoj de DART trairas multaj aliaj trajnoj, tial ke en la finstacioj de tiu trajno ne finiĝas la vojo. Iuj trajnoj nomitaj "Commuter" pluiras pli malproksimen ol Malahide, kaj Greystones. Tiuj tipoj de trajnoj estas nomitaj rapidtrajnoj, tial ke ili ne haltas en ĉiuj stacidomoj, nur en la plej gravaj por mallongigi daŭron de la vojaĝo.
NGC 2618
NGC 2618 (aliaj indikoj — UGC 4492, MCG 0-22-23, ZWG 4.74, NPM1G +00.0220, PGC 24156) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Jenő Szöllősi
Jenő Szöllősi [solOŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szöllősi Jenő estis hungara politikisto, vicĉefministro, parlamentano. Jenő Szöllősi naskiĝis la  1893 en Hungara reĝlando en Antalfalva (nuntempa Kovaĉica en Serbio). Li mortis la 1946 en Budapeŝto.
Biografio
Jenő Szöllősi akiris kemian diplomon en Karlsruhe, poste apotekan kaj juran diplomojn en Budapeŝto. Dum la 1-a mondmilito li batalis 30 monatojn. En 1923 li aĉetis apotekon en Makó, krome li politikadis en la urbo. Li estis elektita parlamenta deputito en 1939. Li edziĝis trifoje, resume li havis 4 gefilojn. Li aliĝis al la sagokruca Partio. Li estis vicĉefministro en Kabineto Szálasi. Post la 2-a mondmilito li estis kondamnita je morto.
Lamanon
(jen france kaj okcitane) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Bouches-du-Rhône (franca elparolo: [], "Riverbuŝoj de Rodano", okcitane Bocas de Ròse), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Pamela M. Kilmartin
Pamela Margaret KILMARTIN estas nov-zelanda astronomino.
Ŝi laboras en la Universitata Observatorio de Monto John de la Universitato de Canterbury apud la lago Tekapo. Ŝi estas anino de la Royal Astronomical Society of New Zealand .
En kunlaborado kun Alan C. Gilmore, ŝi malkovris 40 asteroidojn; ŝi estas ankaŭ aktiva serĉantino de kometoj.
La asteroido 3907 Kilmartin estas tiel nomita en ŝia honoro.
Quincy (Masaĉuseco)
Quincy estas urbo en Masaĉuseco, en Usono.
Tie mortis, la, la dua prezidento de Usono, John Adams.
Duarte Lobo
Biografio
Oni nur malmultan scias pri lia vivo. Verŝajne li naskiĝis en Alcáçovas aŭ en Lisbono, kaj oni scias, ke li estas lernanto de Manuel Mendes en Évora. Supozeble lia unua laborposteno estis la de „kapelmajstro“ en la katedralo de Évora; en 1594 li iĝis kapelmajstro en Lisbono. Li instruis muzikon en la kolegio de la monaĥejo Claustro da Sé en Lisbono, kie li restis ĝis 1639. Poste li direktis en la ĉefurbo la kapelon de la Seminário de São Bartolomeu. Li subskribis siajn verkojn per la latinigita formo de sia nomo; Eduardus Lupus.
Graveco
Li estis la plej fama komponisto de sia epoko en Portugalio. Kune kun Filipe de Magalhães, Manuel Cardoso, kaj la reĝo Johano la 4-a li estas konsiderata kiel unu el la muzikistoj de la „ora epoko“ de la portugala polifonio. Kvankam li vivis je la sojlo de la renesanca al la baroka epoko, li skribis - samkiel Manuel Cardoso - muzikon esence en la stilo kaj tekniko de la renesanca kontrapunkto, kiel tiu de la polifonio de Palestrina, kiel oni supozus de komponisto vivanta en regiono izolata de la novigaĵoj muzikaj de Italio kaj Germanio. Li publikis ses volumojn de sakrala muziko, inkluzive mesojn, responsoriojn, antifonojn, magnifikatojn kaj motetojn.
Lia muziko estas ege atraktiva, kun forto esprimplena, kiu utiligas karakterizaĵojn ritmajn kaj harmoniajn el la portugala lingvo.
Liajn verkojn, ĉiujn eldonitajn en Antverpeno (de Christoffel Plantijn, 1602-1639) kaj en Lisbono (Craesbeck, 1607), oni trovas disperse en diversaj urbo (Coimbra, Évora, Vila Viçosa, Valladolid, Sevilla, Munkeno, Londono kaj Vieno).
Flago de Zanzibaro
La flago de Zanzibaro drame ŝanĝiĝis ĉar la lando atingis sendependecon en 1964. Post sendependeco, la sultanlando adoptis flavan flagon kun ruĝaj rekoj kune kun verdaj duonlunoj por simboli Islamon. Tamen ĝi formis sian propran flagon, al kiu la tanzania flago estis aldonita sur fundamento de la Unuiĝinta Tanzania Respubliko.
Listo de indianaj etnoj en Nordameriko
Etnografoj kutime ordigas indiĝenajn popolojn en dek geografiajn regionojn kun similaj kulturaj trajtoj - kulturaj regionoj.
La sekva listo grupigas etnojn laŭ ilia deveno, sekvas la nuna regiono. Por detaloj, vidu la individuajn artikolojn de ĉiu etno aŭ unua nacio
Epesses (stacidomo)
Epesses estas fervoja stacidomo en Cully, Svislando.
789 Lena
789 Lena estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la rusa astronomo Grigorij Neujmin la elde la Simeiza observatorio, en Krimeo. Ĝia nomo estas la mallongigo de la antaŭnomo de la patrino de la malkovrinto : Elena Petrovna Neujmina.
Stacio Nakamatsue
Stacio Nakamatsue (japane: 中松江駅 [Nakamacue-eki], angle: Nakamatsue Station) estas fervoja stacio en Ŭakajama, Gubernio Ŭakajama, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kada.
789 Lena
Oni ne konfuzu ĝin kun 3796 Lene.
Ĝia orbito similas tiun de la anoj de la Eŭnomia familio, sed ĝia spektra tipo C pensigas ke ĝi estus entrudulo en tiu familio da S-tipaj asteroidoj.
Ĝia nekutima lumkurbo indikas, ke ĝi havus pli malrapidan rotacion (periodo de 22 horoj) kaj/aŭ tre neregulan formon.
Frigyes Tanay
Frigyes Tanay [fridjeŝ tanai], laŭ hungarlingve kutima nomordo Tanay Frigyes estis hungara aktoro.
Frigyes Tanay naskiĝis la  en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Frigyes Tanay estis komence presisto. En 1896 li finis privatan aktoran lernejon de Szidi Rákosi, poste li debutis aktoro en Szabadka. Inter 1897 kaj 1902 li apartenis al Teatro Csokonai (Debrecen), poste ĝismorte al Gaja Teatro. Dum la 1-a mondmilito li estis memserva soldato, li hejmenvenis jam malsana. Li instruis ankaŭ en la menciita aktorlernejo. En 1924 li plene retiriĝis. Li havis edzinon.
Ede Bohacsek
BOHACSEK Ede (bohaĉek) estis hungara pentristo naskita en Karánsebes septembro de 1889 kaj mortinta en Budapeŝto la 9-an de aŭgusto 1915.
Biografio
Ede Bohacsek studis en industria desegnolernejo kaj industriarta lernejo en Budapeŝto. Li vivis en malfacilaj kondiĉoj, kaj pro sia malsano (pulma tuberkulozo) kaj frua morto li povis krei malmulte: kelkajn olepentraĵojn kaj serion da karbodesegnaĵoj. Liaj kreaĵoj memorigas al pentraĵoj de Henri Rousseau.