cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ocón
Historio
En 1176 la reĝoj Alfonso la 8-a de Kastilio kaj Sanĉo la Saĝulo de Navaro decidis solvi la teritoriajn malkonsentojn kun kiel arbitro la angla reĝo Henriko la 2-a. Inter la lokoj postulitaj de la navara reĝo estis Ocón sed tiu postulo estis malakceptita. Poste ĝi estis donita al Ramiro Sánchez de Asiain fare de Henriko de Trastámara, sed tiu aliris al la tendaro de la navara reĝo, pro kio oni senigis lin el tiu donaco, kaj la Senjorlando de Ocón iris al servisto de Johano la 1-a, nome Diego López Manrique, Senjoro de Amusco, Redecilla, Navarrete kaj Treviño. El la 2a de Februaro 1379 Ocón apartenis al la Senjorlando de la Grafoj de Treviño kaj poste al iliaj posteuloj, nome la Dukoj de Nájera.
Ocón, ĝis la 19a de Majo 1865 apartenis al la komunumaro nomita Tierra de Ocón, kiu havis komunajn organizadon kaj regularon. La Tierra de Ocón enhavis dek domarojn: nome Aldealobos, Los Molinos, Oteruelo, Pipaona, Las Ruedas, San Julián, Santa Lucía, Corera, El Redal kaj Galilea krom la ĉefurbo Ocón.
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Galilea, kie oni malaltiĝis el presakŭ 1 500 loĝantoj ĝis nunaj 300.
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo.
Skadio (luno)
Skadio estas neregula satelito de Saturno, ano de la norda grupo.
3910 Liszt
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la hungara komponisto Ferenc Liszt (1811–1886).
Skadio (luno)
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de Brett J. Gladman, John J. Kavelaars kaj ilia teamo. Ĝi ricevis la maldaŭran nomon S/2000 S 8.
Orbito
Kiel ĉiuj lunoj de la norda grupo, Skadio havas retrogradan orbiton; alivorte, ĝi turnas ĉirkaŭ Saturno en la malan direkton, je tiu de la ĝenerala orbita movo de la saturnaj satelitoj (kaj sunsistemaj planedoj).
Skadio estas eble ero de Febo elŝirita pro meteoroida alfrapo.
Ocón
Aktualo
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj ktp.
NGC 2983
NGC 2983 (aliaj indikoj — ESO 566-3, MCG -3-25-17, UGCA 176, PGC 27840) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
28630 Mayuri
28630 Mayuri estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Mayuri Sridhar, finalistinon en 2013 de la Intel Science Talent Search, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la  Kings Park High School, en Kings Park (Nov-Jorkio).
Fusine
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Lombardio kaj la provinco Sondrio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Berbenno di Valtellina, Cedrasco, Colorina, Foppolo (BG), Forcola, Postalesio kaj Tartano. Kristana patrono estas la sanktulo Laŭrenco de Romo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Brita regado en Egiptio
Post kiam la britaj trupoj okupis Egiption kaj disbatis la Urabi-movadon, Britio transprenis la kontrolon super la lando sen formala depreno de la Osmana Imperio. La Khedive (subreĝo) de Egipto restis formale vasalo de la Osmanoj.
La brita regado okazis per ĝenerala konsulo, kiu fakte regis en la lando kiel konsilanto de la Khedive. Ekde 1883 ĝis 1907 praktikis tiun funkcion Lordo Cromer. Dum lia regado, Egiptio estis ekonomie alkroĉita al la Brita imperio kaj submetita al ties interesoj. Tiel oni trastrukturis la agrikulturon por produktado de kotono. Tiel baldaŭ la kotono donis 92 % de la egipta eksporto. Tio kaŭzis – krom grandiĝoj, multiĝoj de la grandbienoj -, ke Egipto kiel tradicia eksportanto de grenoj nun devis tiujn importi, por ke la loĝantaro povu sin nutri.
Egiptio perdis samtempe kun la brita okupo ankaŭ la regadon super Sudano pro la Mahdi-ribelo (1882). Sed kiam tiu ribelo estis venkata 1899, Egipto ne povis reakiri sian regadon, sed devis kunregi kun la britoj (kondominiumo).
En 1915 Egiptio iĝis brita protektorato, tiel perdante la lastajn formalajn ligojn al la osmana imperio. Krom tio la britoj realigis militan ekonomion, kio kondukis al larĝa malriĉiĝo de la loĝantaro, ĉar la aĉetpovo de la britaj trupoj altigis la prezojn de la nutraĵoj, sed aliflanke la kotonaj prezoj malaltiĝis pro brita intervencio.
Kiam la britoj obstaklis en 1919 partoprenon de egipta delegacio gvidata far Sad Zaglul (Wafd-Partio) en la Pariza Pac-konferenco, okazis gravaj tumultoj, strikoj kaj bojkoto de britaj produktoj. Je tiu premo, Britio (Allenby) certigis la sendependecon de Egiptio, sed por konservi la britajn interesojn.
Lužice (distrikto Olomouc)
Lužice estas vilaĝo troviĝanta en distrikto Olomouc, regiono Olomouc en Ĉeĥio. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1131.
Gönyű
Gönyű (gonju) estas vilaĝo en Hungario en regiono Okcidenta Transdanubio en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono Győr.
La komunumo situas en dekstra bordo de Danubo, laŭ la ĉefvojo inter Győr kaj Komárom. La romianoj havis laŭ la limes (limo) sentinelan lokon kaj gravan vojon laŭ la limes.
La vilaĝo en la 13-a j.c. estas opidumo havanta fortikaĵon. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo detruiĝis. En 1849 aŭstra milita ŝipo kun plene de eksplodaĵo flosis, kiun la hungaroj eksplodigis. tio faris ruina ankaŭ la vilaĝon. Post apero de vaporŝipoj la komunumo iĝis haveno de Győr. Nun funkcias internacia haveno.
Post 1918 Gönyű iĝis limo, kiel dum la romianoj.
La komunumo havas katolikan preĝejon kaj tombejan kapelon.
Enese
Enese (eneŝe) estas vilaĝo en Hungario en regiono okcidenta Transdanubio, en departemento Győr-Moson-Sopron, en subregiono de Győr. La loknomo estas hungara familia nomo.
Bazaj informoj
odoko fogo kiyoko fididfofo la kumonono
Situo
La komunumo situas laŭ la ĉefvojo kaj fervojo inter Győr kaj Sopron. Csorna troviĝas 17, Győr 20, Mosonmagyaróvár 33 km-ojn.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la neolitiko. Antaŭ la hungaroj avaroj kaj romianoj vivis tie. Dum la kontraŭturkaj bataloj la vilaĝo detruiĝis kelkfoje.
Vidindaĵoj
La komunumo havas katolikan preĝejon el 1895 kaj luteranan preĝejon. Aliaj vidindaĵoj estas nobeldomoj kaj muzeo pri pupoj.
Monda Boksa Organizaĵo
La Monda Boksa Organizaĵo (World Boxing Organization; mallongigita: WBO) estas unu el la kvar gravaj profesiaj boksaj organizoj kiuj kunordigas profesiajn boksajn batalojn sur tutmonda nivelo. Establite en 1988.
Ekde 2007, la WBO-zono estas konsiderita deviga atingi la la senkontestan mondĉampionstatuson, kune kun la zonoj de la Monda Boksa Asocio (WBA), la Monda Boksa Konsilio (WBC) kaj la Internacia Boksa Federacio (IBF).
Rangigo de WBO
La rangigo kaj la rangotabelo de Monda Boksa Organizaĵo inkluzivas la plej fortajn boksistojn en la mondo en dek sep pezkategorioj. Ĝisdatigoj estas publikigitaj ĉiumonate en la oficiala retejo de la organizo.
Angón
Angón estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas angonero. La censita loĝantaro en 2016 estis de 15 loĝantoj kaj la denseco estas de 0,73 loĝ/km².
Situo
Angón situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 996 m super marnivelo; je 69 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 20,41 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°04′05″N 2°51′11″Ok.
Historio
La vilaĝo havis ĝis 377 loĝantojn meze de la 19-a jarcento. Poste venis dekadenco kaj la loĝantaro malpliiĝis.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
3204 Lindgren
3204 Lindgren estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la sveda verkistino Astrid Lindgren (1907–2002),
Kirensko
Kirensko (Киренск) estas urbo en Irkutska provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 25220501.
La urbo estis fondita en jaro 1630.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1775.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 39568, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
Diferenco de la loka kaj moskva tempoj estas 5 horoj (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas ĉe enenfluo rivero Kirenga (Киренга) en riveron Lena (Лена).
En jaro 1959 la urbo havis 14,4 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 13,7 mil loĝantojn.
Gabbioneta-Binanuova
Gabbioneta-Binanuova estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Grontardo, Ostiano, Pescarolo ed Uniti, Pessina Cremonese, Scandolara Ripa d'Oglio kaj Seniga (BS)
Nava del Barco
Nava del Barco [NAba delBARko] estas municipo en la sudokcidento de la provinco Avilo, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al Komarko de El Barco de Ávila-Piedrahíta kaj al la jurisdikcia teritorio de Piedrahíta, en la sudokcidento de la provinco. La loknomo Nava del Barco estas komprenebla etimologie kiel Altbieno de El Barco, alude al urbo El Barco de Ávila.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 29,37 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 79 loĝantojn. Ĝi perdis 550 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj. Ĝi distas 97 km de Avilo, provinca ĉefurbo.
I Love New York
I Love New York (stiligita I ❤ NY, esperante Mi amas Nov-Jorkon)  estas slogano, simbolo, emblemo kaj kanto, kiuj estas la bazo de reklama kampanjo uzata ekde 1977 por antaŭenigi turismon en la ŝtato Novjorkio, inkluzive Novjorkon. La varmarkita emblemo, posedata de la Novjorka Ŝtata Sekcio de Ekonomia Evoluo, aperas en memoraĵaj butikoj kaj broŝuroj tra la ŝtato, iuj licencitaj, multaj ne.
Nava del Barco
Geografio
Ĝi limas kun Umbrías, Navatejares, Tormellas, Gil García, Navalonguilla kaj Puerto Castilla.
I Love New York
La kanto "I Love New York" estas la ŝtatkanto de Novjorko.
Nava del Barco
Historio
En Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Kastilio. En 1528 Nava havis 68 impostopagantajn lokanojn.
I Love New York
La emblemo estis desegnita de grafikisto Milton Glaser en 1976 en la malantaŭo de taksio kaj estis desegnita kun ruĝa kolorkrajono sur peceto da papero. La originala desegno estas en la Muzeo de Moderna Arto en Manhatano.
Károly Kiss (oficiro)
Károly KISS [kAroj kiŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kiss Károly estis hungara oficiro, milithistoriisto, poeto, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio, membro de Societo Kisfaludy.
Biografio
Károly Kiss frekventis lernejojn en Buda kaj Szeged. En 1809 li komencis sian soldatan karieron, en 1813 li partoprenis en la kontraŭ-Napoleonaj militoj en Germanio. En 1815 li batalis en Francio kaj Italio. Baldaŭe la Habsburga Imperio ne militadis, li estis en diversaj taĉmentoj en Hungara reĝlando. En la 1820-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pri poemado, la unua poemo aperis en 1823. Li havis kontaktojn kun András Fáy, Mihály Vörösmarty, József Bajza (poeto) és Ferenc Toldy. En 1837 li emeritiĝis, ĉar li interesiĝis pri reformaj ideoj. Poste li vivis en Pest, kie li aliĝis al kulturaj kaj sciencaj rondoj. Liaj amikoj estis Lajos Kossuth, Ferenc Deák, József Eötvös. Post la revolucio en 1848 li kreis la novan hungaran armeon. Post fiasko de la liberecbatalo li estis kondamnita, poste li okupiĝis pri milithistorio. Li komencis uzi hungarajn fakvortojn en tiu ĉi temo.
Shelagh Stephenson
Shelagh STEPHENSON estas brita verkistino kaj dramistino. Ŝi naskiĝis en Northumberland kaj studadis teatron en la universitato de Manchester. Inter ŝiaj plej famaj teatraĵoj estas The Memory of Water (1995), An Experiment with an Air Pump, Ancient Lights, Five Kinds of Silence kaj Mappa Mundi (2002).
Stacio Tsurumi-ryokuchi
Stacio Tsurumi-ryokuchi (japane: 鶴見緑地駅 [Curumi-rjokuĉi-eki], angle: Tsurumi-ryokuchi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Tsurumi, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Nagahori-Tsurumiryokuchi.
Shelagh Stephenson
Ŝiaj verkoj plejofte temas pri novaj sciencaj progresoj kaj ties eblaj konsekvencoj.
Mahlwinkel
Mahlwinkel estas eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Börde de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 la komunumo havis 576 loĝantojn. Ekde la 1-a de januaro 2010 la loĝloko estas parto de la komunumo Angern.
NGC 2984
NGC 2984 (aliaj indikoj — IC 556, UGC 5200, MCG 2-25-25, ZWG 63.53, PGC 27838) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Rick Newsum
Rick Newsum estas brita esperantisto, kiu iam loĝis en la urbo Bristol. Post sia studado li loĝis kelkajn jarojn en la urbo Zagrebo, kaj en tiu periodo en 1995 kaj 1996 estis parto de la drama grupo de la Studenta Esperanto-Klubo Zagreba, rolante interalie la teatraĵojn "Stilekzercoj" (Stilske vježbe) de Raymond Queneau kaj "Kiel la princo serĉis princinon"  (Kako je princ tražio princeza) de Ivica Ivaci, prezentataj en Kroatio kaj Germanio. De 1997 kaj 2003 li estis la ĉefredaktoro de TEJO Tutmonde, la oficiala movada revuo de Tutmonda Esperantista Junulara Organizo.
Hoštěc
Hoštěc estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Teplá en distrikto Cheb. Ĝi troviĝas proksimume 3 km nordokcidente de Teplá. Kondukas tra ĉi tie fervojlinio Karlovy Vary – Mariánské Lázně. Estas ĉi tie registritaj 16 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hoštěc estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,36 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1273.
Kôprová dolina
Kôprová dolina estas sufiĉe longa arbare kovrita valo en la suda flanko de Altaj Tatroj. Rivereto Kôprovský potok iras tra ĝi. Laŭ blua turisma markilo vojo de Podbanské al Troch studničky.
En pli alta parto ĝi disiĝas al kelkaj malgrandaj valetoj
Funkcio de Euler
En matematiko, la funkcio de Euler  definiĝas jene Nomita laŭ Leonhard Euler, ĝi estas prototipa ekzemplo de q-serio, modula funkcio, kaj provizas la prototipan ekzemplon de rilato inter kombinatoriko and kompleksa analitiko.
Proprecoj
La koeficiento p(k) en la Maclaurin-a serio por 1/\phi(q) estas la nombro de ĉiuj entjeraj partigoj de k. Tiel, kie p(k) estas la partiga funkcio de k.
La identaĵo de Euler (nomata ankaŭ kvinangula nombra teoremo) estas:
Rimarku ke (3n^2-n)/2 estas kvinangula nombro.
La funkcio de Euler rilatas al la funkcio eta de Dedekind per identaĵo de Ramanujan jene
kie estas la kvadrato de la nomeno (en:nome).
Rimarku ke ambaū funkcioj havas la simetrion de la modula grupo.
Saint-Cyr-Grande-Ceinture (stacidomo)
Saint-Cyr-Grande-Ceinture estas fermita franca stacidomo sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo situanta en komunumo Versailles en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Gi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Grande Ceinture de Parizo (990000).
Franca invado al Rusio
La Franca invado al Rusio en 1812 (plejparte konata kiel Patriota Milito de 1812; Отечественная война 1812 года, estis turnopunkto en la Napoleonaj Militoj, kiuj reduktis la francajn kaj aliancitajn invadotrupojn (la Granda Armeo) al malgrandega frakcio de ilia komenca forto kaj ekigis maĵoran ŝanĝon en eŭropa politiko, kiel ĝi drame malfortigis la antaŭe dominan francan pozicion sur la kontinento. La daŭranta rolo de la militkampanjo en rusa kulturo troveblas en la verko de Tolstoj, Milito kaj Paco, en Ĉajkovskij Uverturo 1812, kaj la sovetia identigo de ĝi kun la germana invado de 1941-1945.
Okazaĵo de eposaj proporcioj kaj trascenda graveco por eŭropa historio, la franca invado al Rusio estis malkaŝe uzita laŭ diversaj politikaj uzoj dum la jardekoj, pli granda mezuro ol iu alia militkampanjo. Tiel, ĝenerale en la 19-a kaj frue 20-a jarcento, okazaĵoj kaj faktoj foje estis misprezentitaj por alĝustigi la eksteran politikon de la Rusia Imperio fare de la caristoj aŭ de Sovetunio fare de la solreganta komunista partio.
Trapaso de bataloj
La 14-an de septembro 1812 Napoleono Bonaparte kun la Granda Armeo eniris Moskvon, forlasitan de ĝiaj loĝantoj kaj la armeo - la unua enirinta taĉmento apartenis al la regimento de polaj husaroj (en la urbo rusoj estigis incendion).
Carmena
Toponimio
La termino "Carmena" eble devenas el latina "Carminare", kiu signifas "kardi lanon". Ĝi povus deveni ankaŭ el malfrua latina ĉasma kiu signifas "ravino", kvankam aspketas plej probabla ke ĝi devenas el termino ligura karmo kiu signifas "montopinto" aŭ "monto".
Loĝantoj
La loĝantoj nomiĝas Carmeneros. La censita populacio en 2010 estis de 845 loĝantoj kaj la denseco estas de 17,98 loĝ/km².
Situo
Carmena estas situa en la okcidenta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Komarko de Torrijos en la centra parto de la provinco de Toledo, je altitudo de 562 m; je 40 km el Toledo, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 47 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°57′28″ N 4°24′4″ Ok.
Geografio
La municipo troviĝas situanta sur monteto en la komarko de Torrijos kaj limas kun la vilaĝoj Alcabón, Santo Domingo-Caudilla, Escalonilla, La Puebla de Montalbán, El Carpio de Tajo, Carriches, Santa Olalla kaj La Mata, ĉiuj de la provinco de Toledo.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Historio
En 1204 oni mencias Carmena en dokumento okaze de divido de heredaĵo inter la Ordeno de Kalatravo kaj la Abatejo de San Vicente de la Sierra.
Meze de la 19a jarcento ĝia industrio estis komponita de 6 muelejoj por olivoleo kaj unu panfarejo.
La Hispana Enlanda Milito
Carmena kiel multaj aliaj vilaĝoj de la provinco de Toledo estis tuŝita de la puĉo de la 18a de julio de 1936, kaj kvankam ĝi restis en lojala zono respublika la antaŭeniro de la ribelemaj trupoj al Toledo kaj Madrido, faris ke la vilaĝo frue restis sub kontrolo de la fortoj ribelaj.
De julio al septembro de 1936, monatoj de timo kaj necerteco pro la novaĵoj kiuj alvenis pri la antaŭeniro de la milito, oni produktis en la vilaĝo fare de malgrandaj grupoj de nekontrolituloj aktojn de rabado, fiagojn kaj du murdojn, laŭ la informoj de la frankisma arkivo. Oni murdis la kuraciston en la ŝoseo de Santa Olalla, kaj agrikulturiston en la loko konita kiel altaĵo Palo. Aliaj tri lokanoj havis la saman sorton ekstere de Carmena laŭ la frankisma arkivo.
Aliflanke ĝis finoj de aŭgusto de 1936 la urba preĝejo iĝis grenejo por komuna uzo de la lokanoj kaj ĝia retablo, kune kun la religia vestaro, estis bruligita ĉe la pordo de la konstruaĵo, ago al kiu prezentiĝis tre malmultaj lokanoj, laŭ la frankisma arkivo, por kiu tiu fiago estos kaŭzo de justigo de reprezalioj.
Dume, la militaj trupoj, paramilitistoj falangismaj kaj marokaj monsoldatoj antaŭiris al la centro duoninsula, de Ekstremaduro kaj Talavera kun direkto al Toledo kaj Madrido, bombardante ĉiujn vilaĝojn surpase, inklude Carmena, kie apenaŭ ekzistis militaj garnizonoj, nur civila loĝantaro. La bombardado estigis multnombrajn mortojn, kaj ili krome detruis rikoltojn, domojn, kaj farmobienojn. En Carmena oni instalis por ĝia defendo grupo de virinoj milicanaj mastrumsantaj mitraletojn, kiu por nenio utilis ĉar la vilaĝo falis post du monatoj en manoj de la trupoj ribelaj.
En ĉi tiuj monatoj de milito, prizorgante iujn datumojn de la censo de loĝantaro oni povas scii kio okazis al la vilaĝo: Carmena havis 2.070 loĝantojn komence de 1936, post la informoj de la procezo efektivigita de la faŝismo, la 26a de septembro de 1936 estis fuĝinta 40 % de la loĝantaro (800 lokanoj) kaj en tiu informo oni elstarigas ke “temis pri ekstremisma plimulto kaj personoj timemaj al la ago de la justico por ties agado dum la dominado ruĝa”, tiuj "ekstremistoj" estis tutaj familioj, infanoj, kaj maljunuloj kiuj fuĝis de la bombardado, kiu estis provokinta en la vilaĝo ses viktimojn. La bombardado en Carmena okazis ĉefe en la stratoj Alonso Veloz, Camino de las Zarzas, Calle Barrio Nuevo, kaj poste General Mola, iuj de kies lokanoj rifuĝiĝis en diversaj kavoj de la komunumo por protekti sin.
Post la konkero de la vilaĝo fare de la faŝisma armeo, grupoj de falangistoj kaj fremdaj kaj lokaj kune kun maŭraj trupoj iniciatis sisteman procezon de "purigon", praktikante la aŭtoritatecon de formo senkontrola. La maŭraj trupoj, starigitaj inter la vojoj al El Carpio kaj La Mata faris konsentite ĉiun tipon de misuzoj kaj seksperfortadoj ĉe la civila loĝantaro, estante viktimoj eĉ iuj infanoj de la vilaĝo. La murditaj de ĉi tiu periodo fare de la partianoj de la faŝisma movado estis kvin personoj, enterigitaj en malsamaj lokoj (Korto 42a de la urba tombejo de Toledo, Tombejo de la Oriento, vojfosaĵoj...). Oni povas elstari la instruiston de Carmena, Salustiano de la Fuente destinita en Pulgar kaj murdita malnoble en la Tombejo de Madrido.
Ankaŭ kaj ne malpli harstariga troviĝas la kazo de la kvin carmeneros portitaj perforte, por esti sklavigitaj kaj turmentitaj, al la nazia Koncentrejo Mauthausen-Gusen (Aŭstrio). Krom ĉi tiuj mortoj antaŭe planizitaj, oni devas kalkuli la nombron de lokanoj kiuj mortis en la militfrunto pro obeo kaj protekto de la demokratia reĝimo establita, nome ĉirkaŭ 12 personoj.
Koncerne al la carmeneros kiuj batalis en la faŝisma armeo kaj mortis dum batalago, ekzistas monolito kiu memoras ĉi tiujn personojn ĉe la preĝejo de la vilaĝo.
Poste
Dum la 1960-aj jaroj kaj la 1970-aj jaroj pli ol duoniĝis pro elmigrado la populacio de la vilaĝo.
Konstanty Borzęcki
Konstanty Borzęcki (ankaŭ Mustafa Ĝaleddin-Paŝao, Mustafa Celaleddin Paŝao (naskiĝis la 10-an de aprilo 1826, mortis en 1876) estis partoprenanto de polaj ribeloj, turka generalo kaj stratego, ankaŭ verkisto.
Partoprenis ribelon de Poznań kontraŭ Reĝlando Prusio kaj hungaran revolucion en la jaroj 1848-49 batalante en Pola Legio. Post malvenko elmigris al Turkio, kie soldatiĝis akceptante novan nomon Mustafa Ĝaleddin-Paŝao, kaj novan religion - islamo en 1849.
En Turkio famiĝis pro partopreno en bataloj de pluraj militoj ekde 1852. Avancis ĝis kapitano de turka ĝenerala stabo kaj komandanto de kartografia fako kaj poste ricevis gradon de divizia generalo. Apartenas al la grupo de la "patroj de la moderna turka patriotismo".
Mortis militante kun Montenegro. Lia korpo estas en moskeo en Spor apud Drina en Albanio, kie estis enterigita kiel la turka nacia heroo.
Francaj revoluciaj militoj
La francaj revoluciaj militoj estas kutime dividitaj inter tiuj de la Unua Koalicio (1792-1797) kaj la Dua Koalicio (1798-1801), kvankam Francio estis ĉe milito kontraŭ Britio de 1793 ĝis 1802. Malamikeco ĉesis per la Traktato de Amiens 1802, sed la konflikto baldaŭ komenciĝis denove per la Napoleonaj Militoj. La Traktato de Amiens estas kutime antaŭvidita por marki la finon de la francaj revoluciaj militoj, aliflanke aliaj okazaĵoj antaŭ kaj post 1802 estis proponitaj kiel deirpunkto de la Napoleonaj Militoj. Ambaŭ konfliktoj kune konsistigas kio foje estas referita kiel la "'Granda Franca Milito'".
Urbodomo de Békéscsaba
La Urbodomo de Békéscsaba estas impona historia monumento en Békéscsaba, laŭ granda placo.
Zsolt Semjén
Zsolt Semjén [ĵolt ŝemjEn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Semjén Zsolt estas hungara politikisto, ministro, parlamentano, teologo, sociologo. Zsolt Semjén naskiĝis la  1962 en Budapeŝto.
Urbodomo de Békéscsaba
Historio
La unua municipa domo de Békéscsaba kovrita per kanoj estis konstruita en 1785. La sekva teretaĝa domo estis konstruita en 1828. Kontraŭe konstruiĝis la sekva municipa domo en 1853. La nun videbla urbodomo estis konstruita inter 1871 kaj 1873. La fasado estas projekto de Miklós Ybl. La U-majuskla konstruaĵo estis pligrandigita kun alo tiel, ke estiĝis kvarlatera domo kun internaj arkadaj kortoj.
Zsolt Semjén
Biografio
Zsolt Semjén abiturientis en gimnazio en sia naskiĝurbo en 1981, poste li laboris en firmao ĝis 1984. Li plulernis en Teologia Akademio Pázmány Péter, kie li ricevis diplomon en 1990. Li lernis ankaŭ en Universitato de Budapeŝto inter 1987 kaj 1992, kie li akiris sociologian diplomon. En 1997 li akiris PhD. Jam dum lernado en 1989 li partoprenis en fondo de nekomunista kristana partio. Li estis parlamenta deputito inter 1994 kaj 1998, krome daŭre ekde 2002. Dum periodo de Unua Kabineto Orbán li estis vicsubministro. En 1996 li estis nomumita titulara docento. En 2003 li estis elektita partiestro. En la Dua Kabineto Orbán (kaj same en la Tria Kabineto Orbán) li estis vicĉefministro, samtempe senpostena ministro. Li ricevis ĉefe ekleziajn premiojn. Li havas edzinon, kiu naskis 3 gefilojn.
Urbodomo de Békéscsaba
Konstruaĵo
Fasado de la unuetaĝa konstruaĵo estas simetria, meze troviĝas la ĉefenirejo, pli supre ornana balkono etendiĝas. Ĉe la enirejo estas videbla monumento pri dokumento, kiu unuafoje mencias Békéscsaba-n. La urbodomo interne havas 3 kortojn. La plej malantaŭa korto iam estis loko por fajrobrigado kaj staloj, nun estas loko por kulturaj aranĝaĵoj. En la aliaj kortoj estas ĝardeno kun skulptaĵoj kaj morusoj.
En la ornamĉambro troviĝas 16 pentraĵoj pentritaj en la 1980-aj jaroj.
Mähren (Westerwald)
Mähren estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
NGC 2985
NGC 2985 (aliaj indikoj — UGC 5253, MCG 12-10-6, ZWG 333.4, ZWG 332.67, IRAS09459+7230, PGC 28316) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
34215 Stutigarg
34215 Stutigarg estas tre malgranda, meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
6790 Pingouin
6790 Pingouin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Satoru Otomo elde la observatorio de Kijosato, en kvartalo de la urbo Hokuto (gubernio Jamanaŝi, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la granda aŭko, (latine : Pinguinus impennis), formortita birdo nomita en franca « Grand Pingouin ».
Kirĵaĉ
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 17230501.
La urbo estis fondita en mezo de la 14-a jarcento kiel loĝejo ĉe monaĥejo.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1778.
La interurba telefona kodo estas 09237, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo.
Joseph Bienaimé Caventou
Jozefo Bjenemeo Kaventuo (1795-1877) estis franca kemiisto, apotekisto, toksologo, profesoro pri kemio de la Altranga Lernejo pri Farmacio de Parizo. Kune kun Petro Jozefo Peletiero (1788-1842), li estis pioniro en la uzo de malpezaj solvaĵoj por izolado de sennombraj aktivaj principoj eltirataj de plantoj kaj same plenumis esplorojn pri la vegetalaj alkaloidoj. Kaventuo kaj Peletiero izolis la jenajn substancojn:
Kirĵaĉ
La urbo estas ĉe rivero Kirĵaĉ (Киржач), kiu demaldekstre enfluas la riveron Klazjma (Клязьма).
Joseph Bienaimé Caventou
<Center> <Gallery> Emetine.svg| Emetino  1816 Porphyrine_General_Formula_V.1.svg| Klorofilo 1816 Strychnine2.svg| Striknino 1818 Brucine2.svg| Brucino  1819 Veratridine_structure.png| Veratridino  1819 Quinine-2D-skeletal.png| Kinino 1820 Cinchonine.png| Kinkonino  1820 Colchicine3Dan.gif| Kolĉikino  1820 Koffein_-_Caffeine.svg| Kafeino 1821 Butadi%C3%A8ne.PNG| Butadueno  1863 </Gallery>
Biografio
Jozefo Kaventuo estis filo de apotekisto, kun kiu li faris siajn unuajn studojn pri apoteko. En 1816, li eniris en la Lernejo pri Apoteko kie pli malfrue li oficis kiel apotekisto en la Hospitalo Sankta Antono, kie al li estas destinita tre bone ekipita laboratorio, kiu permesis al li plenumi siajn kemiajn esplorojn. De 1826, li instruis en la Altranga Lernejo pri Apoteko, kie en 1830, li estis vic-profesoro pri kemio, kaj en 1835 li estis nomumita profesoro pri toksologio.
Kirĵaĉ
En la urbo estas fervoja stacio.
Joseph Bienaimé Caventou
Biografio
Li, dum 25 jaroj (1817-1842), kunlaboris kun Petro Jozefo Peletiero (1788-1842), kiu same estis apotekisto kaj kemiisto, kaj kunaj ili plenumis sennombrajn esplorojn kiuj kondukis al spektaklecaj rezultoj, per izolado de kelkaj vegetalaj aktivaj principoj, al kiuj ili nomis Alkaloidoj, kiuj estas nitrogenhavaj substancoj dotitaj per povoplenaj farmaciaj proprecoj. Ili estis la unuaj kiuj izolis la verdan substancon de la plantoj, al kiuj ili nomis klorofilo.
Kirĵaĉ
En jaro 2002 la urbo havis 22,7 mil loĝantojn, kaj laŭ la stato de en la urbo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Joseph Bienaimé Caventou
Biografio
Poste, ili sin turnis al la izolo de substancoj kiuj estas venenaj kaj studis ties efektojn. Ili spertis plej grandan sukceson dank'al izolo de la kinino ekstraktata de la vomnukso, kiu donis al ili premion de 10 mil francaj frankoj fare de la Akademio de Sciencoj de Francio. Kaventuo ankaŭ konstruis kininofabrikon en Parizo. Kune kun Peletiero, ili ankaŭ izolis la karminatan acidon, la kolĉikinon, kaj la veratridinon.
Li estis omaĝita per luna kratero ricevis lian nomon.
Vidu ankaŭ
<Center> <Gallery> Carminic_acid_structure.svg| Karminata acido Cinchona_officinalis_-_K%C3%B6hler%E2%80%93s_Medizinal-Pflanzen-180.jpg| Kinkono Crotonic_acid_structure.svg| Krotonata acido Malaria_map.PNG| Malario Louis_Jacques_Th%C3%A9nard.jpg| Louis-Jacques Thénard (1777-1857) Gaylussac.jpg| Gay-Lussac (1778-1850) Pierre-Jean_Robiquet_vers_1830.jpg| Pierre Robiquet (1780-1840) Nuvola apps bookcase.svg| John Baxter (1781-1858) Fran%C3%A7ois_Magendie.jpg| François Magendie (1783-1855) Friedrich_Koch,_Apotheker_und_Erfinder,_Portr%C3%A4t.jpg| Friedrich Koch (1786-1865) Pierre_Joseph_Pelletier.jpg| Petro Jozefo Peletiero (1788-1842) Veratridine_structure.png| Wilhelm Meißner (1792-1853) Friedlieb_Ferdinand_Runge.jpeg| Friedlieb Ferdinand Runge (1795-1867) Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justo de Libiko (1803-1873) Claude_Bernard_2.jpg| Claude Bernard (1813-1878) </Gallery> </Center>
Kirillov
Kirillov (Кириллов) estas urbo en Vologda provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 19228501.
La urbo estis fondita en jaro 1397 kiel loĝejo ĉe monaĥejo Kirillo-Belozerskij (Кирилло-Белозерский).
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1776.
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Nigra triangulo
La  nigra triangulo estis insigno uzata en naziaj koncentrejoj por marki kaptitojn konsiderataj "nesociaj" kaj "arbeitsscheu" (timemaj kaj ne emas al laborado). Tiuj, kiuj estis konsiderataj nesociaj, inkludis ŝtelistojn, murdistojn, nomadojn kaj arjojn, kiuj okupiĝis pri seksaj rilatoj kun judoj. Virinoj konsiderataj nesociaj inkluzivis prostituitinojn, nekonformistojn kaj lesbaninojn.
Kirillov
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Nigra triangulo
La triangulsigno estis komence portita fare de ciganoj (kiuj poste portis brunan triangulon), homoj kun intelekta malkapablo, kaj homoj kun mensa malordo. Ankaŭ portantaj la nigran triangulon estis alkoholuloj, senhejmuloj, almozuloj, laborevitemuloj, prostituitinoj kaj kelkaj el la anarkiistoj.
Kirillov
La urbo estas sur bordoj de lagoj Siverskoje (Сиверское) kaj Dolgoje (Долгое).
Nigra triangulo
Virinoj kiuj ne kongruis kun la bildigo de virineco de la Reich, laŭ kolekto de seksaj roloj determinitaj fare de la nazia partio kiu asignis virinojn la rolon de edzinoj kaj patrinoj, estis malliberigitaj fare de la nazioj pro "nesocia konduto". Inter ili troviĝis virinoj, kiuj esprimis nekonformecon, malvolon havi infanojn, kuiri kaj purigi ktp., same kiel lesbaninoj, ĉar ili ne edziĝis. La plej multaj lesbaninoj malliberigitaj dum nazia rego estis juĝitaj pro tiuj deliktoj, kaj ne akuzitaj rekte de esti lesbaninoj.
Postaj uzadoj kaj aproprigoj
Post Dua Mondmilito, ekde la 1980-aj jaroj, la simbolo de la nigra triangulo estis adoptita de feminismaj lesbaninoj en Germanio kaj Usono kiel simbolo de fiero kaj solidareco. La simbolo estis adoptita de kelkaj UK-grupoj batalantaj por la rajtoj de handikapuloj.
Santo Domingo Armenta
Santo Domingo Armenta estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Domingo Armenta. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 507.
Geografio
Santo Domingo Armenta apartenas al la distrikto Jamiltepec al kiuj apartenas entute 24 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Costa, kiu apartenas al la sudokcidenta parto de la subŝtato Oaxaca. Jam la nomo en la hispana (costa = marbordo) diras ke tiu regiono estas relative proksime al la marbordo. Ĉiuj distriktoj de tiu regiono limas al la pacifiko. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 3022 loĝantojn. El tiuj estis 1480 viroj kaj 1542 virinoj. La komunumo havas surfacon de 125,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 43 indiĝenoj. El tiuj 19 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 19 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Internacia Boksa Federacio
La Internacia Boksa Federacio (International Boxing Federation; mallongigita: IBF) estas unu el la kvar gravaj organizoj de profesia boksado apud la Monda Boksa Organizaĵo (WBO), la Monda Boksa Asocio (WBA), kaj la Monda Boksa Konsilio (WBC), kiuj kunordigas profesiajn boksajn batalojn sur la monda nivelo. Ĝi establiĝis en 1983 kaj kunvenigis profesiajn boksistojn de Usono kaj aliaj landoj kiuj ne estis inkluzivitaj en aliaj boksaj organizoj.
Rangigo de IBF
La rangigo de Internacia Boksa Federacio inkluzivas la plej fortajn boksistojn en la mondo en dek sep pezokategorioj. Ĝisdatigoj estas publikigitaj ĉiumonate en la oficiala retejo de la organizo.
Pavlovice (Jestřebí)
Pavlovice (Pablowitz) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Jestřebí. Ĝi troviĝas proksimume 4 km okcidente de Jestřebí. Estas ĉi tie registritaj 41 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Pavlovice situas en katastra teritorio Pavlovice u Jestřebí kun areo 7,65 km². En la katastro de Pavlovice situas ankaŭ domaroj Popelov kaj Podolec.
Ochoz u Brna
Ochoz u Brna estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Drahana montetaro. Vivas ĉi tie. En la jaro 1947 estis al Ochoz alligita la najbara vilaĝo Obce.
Nakhonpathom
Nakhonpathon, (ankaŭ Nakhon Pathon aŭ nur Pathon) taje นครปฐม estas universitata urbego, provinca kaj distrikta ĉefurbo en centra-okcidenta Tajlando. La historia nomo estis Nakhon Ĉajsi.
Situo
Nakhonpathon situas en okcidenta-centra landoparto sur ebenaĵo. Antaŭ 2000 jaroj ĉi tie estis marbordo, sed la proksima rivero portis konstante ŝlimojn kaj nun la margolfo estas for. Bankoko troviĝas je 48 km-oj.
Ekonomio
Nakhonpathon estas regiono de sukerkanokulturo ekde 18-a jarcento. Nuntempe oni profitas la sukeron fuelo. La urbo havis muelilojn por pretigi sukerojn, la ĉefoj estis ĉinoj. Nun Nakhonpathon estas ankaŭ prospera komerca centro. Oni okupiĝas ankaŭ pri rizoj, porkoj, kokosoj, ili estas merkataj en la proksima Bankoko.
Trafiko
Nakhonpathon kuŝas tie, kie 2 ĉefŝoseoj konverĝas el okcidento kaj sudo al Bankoko. La urbo havas ankaŭ fervojan kontakton al Bankoko kaj Malajzio.
Preĝejo Sankta Andreo (Ermstedt)
La Preĝejo Sankta Andreo (germane: St. Andreas) estas protestantisma kirko en Ermstedt, Germanujo. La kirko post la Turniĝo ekstere kaj interne profunde restaŭritis.
Historio
La hodiaŭ sume 25,94 metrojn alta turo havis dum la tempo de la antaŭa kirko altecon de nur ĉ. 13 metroj, sed sen turpinto. La masonitaĵo finiĝis tie, kie hodiaŭ estas la s-forma ankrko ĉetura.
Galerio
Certe estas la afero la plej impona la duetaĝa balkonaro kio faritis post la Reformacio por la kreskinta nombro de kirkvizitemuloj. Tie videblas 37 bildoj kun scenoj el la Nova Testamento.
Orgeno
La orgeno estas simetrie konstruita al la altaro sur la plej supra galerio. La nuna instrumento anstataŭigis orgenon de 1593 el Friemar, konkrete en la 1685-a jaro. Eĉ pli nova venis el Dachwig el la ateliero de Johann Michael Hesse en aŭgusto 1813. Samtempe pluinstalitis por statikaj kialoj apogpilastroj eostaj. En 2012 la orgeno estis ankoraŭ riparota.
Altaro
Eoste de la interno estas la triptiko el la erfurta franciskana preĝejo; ĝi venditis en 1656 al la ermstedt-anoj. La vendokontrakto troveblas en la Urba Arkivo de Erfurto. Ankaŭ la malantaŭo altara prie havas malklare videblan enskribaĵon. Restaŭritis ĝi en speciala ateliero en Dresdeno. Montras la aloj interne la apostolojn Andreo, la patronon de la preĝejo, kiel ankaŭ la Savinton Kristo. Meze estas (nebiblia) priploro de Kristo.
Restaŭradoj (elekto)
Post la Turniĝo novfariais inter 1992 kaj 1994 la tegmento; malfeliĉe dekon da jaroj poste evidentiĝis fuŝeta laboro pro uzodevo de 100 jarojn aĝajn brikojn pro monumentprotektaj kiakoj. La lignospajrokonstruo necesigis en 1994 kompletan novkovradon per ardezo. Inter 1998 kaj 2000 rubujo el la malsupra etaĝo tura iĝis por havigi vintran kapelon kaj instalo de sanitaraj ejoj. Inter 2004 kaj 2007 malnovaj pucaĵoj forigitis. Ankaŭ originalaj farboj revenis. En 2010 la altaro novigitis en Dresdeno.
Korea partizana infanterio de Unuiĝintaj Nacioj
La Korea partizana infanterio de Unuiĝintaj Nacioj (국제연합유격군 / 주한유엔군유격부대, United Nations Partisan Infantry Korea, UNPIK) estis partizana, diversa kaj spiona formacio en Koreia milito, kiu estis en flanko de Sud-Koreio kaj armitaj fortoj de Unuiĝintaj Nacioj. Membroj de tiu formacio plejofte estis antikomunistoj el Nord-Koreio. Ĝi estis parto de usona 8-a armeo. Tiu formacio donis gravajn perdojn al Korea Popola Armeo. Korea partizana infanterio estis dissolvita post la traktato de interpaco.
Operacioj
La insulo Wollaedo en la Flava Maro estis uzata kiel bazo de Korea partizana infanterio dum la milito. Tiu pozicio estas regulare atakita de artilerio de Nord-Koreio en kontinenta parto de Kabo Changsan. En 1952 jaro, grupo de partizanoj, kiu batalis kune kun UNPIK, sukcese surbordiĝis en la kabo. Ili sukcese restaŭris kontrolon, neniigis artileran bazon kaj eskapis kun malgrandaj perdoj.
ProDG
ProDG (germane plennome Pro Deutschsprachige Gemeinschaft, en Esperanto "Por la Germanlingva Komunumo") estas regiona politika partio en la teritorio de la Germanlingva Komunumo de Belgio. La partio ekestis en 2008 per fuzio de la antaŭaj partioj Partei der deutschsprachigen Belgier (PDB, "Partio de la germanlingvaj belgoj") kaj Parteilose Jugendliche Unabhängige (PJU, "Senpartiaj Adoleskaj Sendependuloj"). En 2009 la partio unuafoje partoprenis en la belgaj balotoj por la parlamento de la Germanlingva Komunumo de Belgio kaj por la Eŭropa Parlamento. Sekve la partio reprezentiĝas per kvar membroj en la komunuma parlamento kaj per du ministroj en la registaro de la Germanlingva Komunumo de Belgio.
Historio
La Partei der deutschsprachigen Belgier (PDB) fondiĝis en decembro 1971 kiel regiona partio el kristane sociala tradicio. La ĉefa fokuso estis la defendo de identeco de la germanlingva loĝantaro de Belgio. La partio komprenis sin kiel demokratie pluralisma, federaciisma kaj sociala. Ĝi alstrebis la kompletan sgalrajtigon de la germanlingvaj teritorioj de Belgio en politika, socia, ekonomia, administra kaj kultura vidpunktoj. En tiu strebo ĝi neniam pridubis la apartenon de la germanlingva teritorio al Belgio, sed konsideris la apartenon de la germanlingva teritorio al la laŭdifine franclingva Valonio kaj al la same laŭdifine franclingva provinco Lieĝo nur leĝa fiksiĝo sen kultura pravigo, kaj do luktis por la ŝanĝo de la koncernaj leĝoj.
La 14-an de novembro 2009 la malnova partio PDB kadre de solenaĵo en Eupen estas oficiale adiaŭata.
Capão do Cipó
Capão do Cipó estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 3.104 loĝantojn en 2010.
(17386) 1981 EA23
(17386) 1981 EA23 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Egipta Reĝlando
La 19-an de aprilo de 1922 Egiptujo akiris la sendependecon kaj foriĝis de Britio. Fuad la 1-a - filo de ĥedivo (subreĝo) Ismail Paŝao - iĝis la reĝo.
Sed en la lando garnizonis plu britaj trupoj. Krom tio ricevis Britio en Egiptujo kaj en Sudano larĝajn intervenciajn rajtojn, kiuj limigis la eksterpolitikan sendependecon de la lando. Malgraŭ tio sukcesis la britoj trankviligi la egiptan patrujan movadon kaj la landon.
Kiam Fuad la 1-a 1936 mortis, sekvis lin lia 16-jara filo Faruk la 1-a.
Laŭ la alianca kontrakto de 26-a de aŭgusto de 1936, Britio rezignis pri kapitulaco en Egiptujo kaj retiris la trupojn ĝis al la zono de la Sueza Kanalo, sed sekuriginte la atakan rajton al al egipta transport- kaj komunikacia sistemo dum milito. Tiel estis denove okupita Egiptujo en la dua mondmilito kaj iĝis grava almarŝa areo dum la batalo kontraŭ la itala-germana trupoj en Libio.
En 1937 Egiptujo aniĝis en la Ligo de Nacioj.
En 1942 la britoj devigis la reĝon Faruk por forigi la registaron, kiu esprimis simpation al la aksa aliancano Italio kaj Germanio. Nur post 1946 forlasis la lastaj trupoj Egiptujon.
En la unua araba-israela milito en 1948, la egiptaj trupoj enmarŝis Israelon. Spite al la milita kaj financa helpo el Sauda Arabio kaj aliaj arabaj landoj, ili devis retiriĝi en 1949 kun gravaj perdoj.
En 1951 alprenis Faruk la 1-a la titolon "Reĝo de Egiptujo kaj Sudano". Pro la kreskanta koruptado kaj fimastrumado, Faruk estis forigita per puĉo gvidata de Nagib kaj Nasser la 23-an de julio 1952.
Chris Evert
Chris Evert estas usona tenisistino. Ŝi naskiĝis en Fort Lauderdale, Florido, do nun estas -jara. Inter la jaroj 1972 kaj 1989 ŝi estis tenisa profesiulo. En tiu tempo ŝi dum sume 260 semajnoj gvidis la mondan rangliston pri teniso de la Virina Tenisa Asocio, do tiutempe estis la tutmonde plej bona tenisistino. Fakte ŝi estis la unua tenisistino atinganta tiun lokon: ekde la 3-a de novembro 1975 ŝi estis la gvidantino de la listo. En la tuta ĝisnuna historio de teniso, ŝi laŭ tiu nombro de semajnoj pinte de la monda ranglisto (laŭ la stato de februaro 2010) konsideratas la 3-a plej bona tenisistino. Neforgesataj estas ŝiaj matĉaj dueloj kun la konkurantino Martina Navrátilová, la alia elstara tenisistino de la 1970-aj kaj 1980-aj jaroj.
Ausejo
Ausejo [aŭSEĥo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la norda Komarko de Logronjo kun ĉefurbo en la provinca kaj regiona ĉefurbo Logronjo.
Geografio
Ĝi estas en la malsupra parto de la nomita Valo de Ocón je 30 km de la rioĥa ĉefurbo.
La municipa teritorio estas atingebla de la regiona ŝoseo LR-259. Laŭ tiu, Ausejo estas oriente de Galilea, Corera kaj El Redal. Aliflanke laŭ la regiona ŝoseo LR-232 Ausejo estas komunikebla oriente kun El Villar de Arnedo kaj Calahorra kaj nordokcidente kun la aŭtovojo AP-68 kaj Alcanadre; krome laŭ la regiona ŝoseo LR-259 nordoriente kun la aŭtovojo AP-68 kaj Logronjo.
Historio
Ausejo estis menciita laŭ la nomo Ousegio en la jaro 1173 en dokumento de la grafo don Gonzalo Rodriguez de Lara al lia edzino doña Estefania. Alia dokumento kiu samem menciis temas pri la arbitrado fare de Henriko la 2-a de Anglio por solvi la militojn inter la reĝoj de Navaro kaj Kastilio por la posedo de Rioĥo. La protokolo ordonis la redonon de jenaj lokoj: Logronjo, Navarrete, Entrena, Ausejo kaj Autol. Sed ĉiuokaze la kastilia reĝo kampanjis por kapti la areon. Novaj konfliktoj kun la navara reĝo Sanĉo la 7-a rezultis en Oktobro 1207 en nova traktato en Guadalajara, kaj ĉiu monarko donis po tri kastelojn garantie: nome Irurita, Inzura kaj San Adrián fare de Navaro kaj Clavijo, Jubera kaj Ausejo fare de Kastilio.
La 29an de Oktobro 1385, Juan Ramírez de Arellano, Senjoro de Kameroj, faris en Soria sian testamenton, kaj lasis al sia nepo Ausejo kun Alcanadre, Murillo de Río Leza kaj kelkajn lokojn de Navaro, kaj ekde tiam Ausejo apartenis al Senjorlando de la grafoj de Murillo.
En la unua duono de la 19-a jarcento, oni finmalmuntis la kastelon – tialo de tiom da disputo, kaj jam iom ruinigita - por ripari la preĝejon, damaĝita de tertremo en Rioĥo – kaj ĉefe en Arnedillo - la 18an de Marto 1817.
Aktualo
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj same en Ausejo, kie oni malaltiĝis el 1 600 loĝantoj ĝis nunaj 780.
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la brutobredado, agrikulturo kaj turismo.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ermitejoj, ruinoj de la kastelo, naturaj lokoj ktp.
Santa Olalla
Santa Olalla, estas malnova versio de la nomo romia Eŭlalia de Merido, kaj ĝi povas aludi al:
4795 Kihara
4795 Kihara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Atsushi Takahashi kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio en la insulo Hokajdo.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Hideo Kihara (1911–1993), fondinto de la astronomia klubo de Najoro, kiu establis la observatorion de Kitami.
Rudolf Christoph Eucken
Rudolf Christoph Eucken (naskiĝinta la 5-an de januaro 1846 en Aurich, mortinta la 16-an de septembro 1926 en Jena) estis instruisto kaj filozofo. En 1918 li fondis la Lutersocieton.
Vivo kaj agado
Li deĵoris kiel gimnazia instruisto en Husum, Berlino kaj Frankfurt am Main kaj iĝis profesoro ĉe la universitato de Bazelo, en 1871, de 1874-1920 en Jena. Li estis reprezentanto de postkanta ''nova ideismo, kiun li perceptis socialetike kaj nomis "kreanta aktiveco" ("schöpferischer Aktivismus").
Li kontraŭis la intelektismon de filozofio por kleruloj kaj kulturon ŝajnan tro enradikitan en la tekniko. Kontraŭe li postulis etike radikitan regnon de la spirito kaj orientitan je la unueco. Ties absolutan formon li vidas en la diaĵoj.
Ligite al siaj pensadoj estis liaj klopodoj por la spirita kunlaboro de ĉiuj popoloj.
Pensado
Oiken atakis la kritikan kaj pozitivan aliron kaj preferis idealisman, metafizikan aliron al la serĉado de la homa vivkondicioj, laŭ la spirito de protestanta teologio siatempe. Li ne malpliigis la valoron de la naturalismo, sed kredis, ke ĝi ne permesas filozofian precizan studon de la fenomenoj de la vivo. Oiken provis pruvi, en siaj libroj, la ekziston de pli alta spirita mondo. Laŭ li, homoj povas malkovri la ekziston de la dia spirito per psikologio, sed estas ilia devo malkovri ĝin de la libera esprimo de sia personeco. Tiel li argumentis, ke la homo kontribuas al la disvolviĝo de sia "kosma animo". Laŭ li, kristanismo estas la supera formo de religio. Malgraŭ tio, li rekomendis la disiĝon de religio kaj ŝtato.
Premio
En 1908 oni aljuĝis al li la nobelpremion pri literaturo "pro serioza serĉado de la vero, ĉionpenetranta pensoforto, vasta erudicio, viveco kaj konvinkigeco, kun kiuj li defendadis kaj evoluigadis idealisman filozofion".