cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erodramo
Salivaj nestoj
Malnovaj aŭtoroj havis dubojn pri la materialo uzita por konstrui la neston, kun supozoj pri spermo de baleno aŭ fiŝo kaj marŝaŭmo kiel bazo por la konstruo. Eĉ jam en la 1830-aj jaroj, kiam la uzo de salivo jam estis akceptita, oni supozis, ke ĝi estis nur cemento por kunglui marplanton kiu provizis la kernon de la gelatena materialo de la nesto.
Pedikoj
Kiel ĉe aliaj taksonomie malfacilaj grupoj, ektoparazitoj povas alporti informon pri rilatoj inter specioj. Studo pri parazitoj de apusetoj en norda Borneo implicis transporton de pedikoj inter tre rilataj specioj de apusetoj. La survivo de pedikoj en plej parto de tiuj transportoj estis signife malalta kompare kun la diferenco en plumobarbo onter la doninto kaj la ricevinto. Tiele, adaptigo al partikulara resurso en la korpo de la ricevinto ŝajnas determini la specifecon de la pediko. En transportoj kie la pedikoj survivis, ili moviĝis al diferencaj areoj de la korpo de la ricevinto, kiam la barbodiametro de la plumoj, kie la pedikoj loĝis, havis la akuratan valoron.
Papua apuseto
La Papua apuseto estas ŝajne pli proksima de la Akvofala apuseto ol de aliaj specioj de la genro Aerodramus kaj probable plibone lokita en separata genro (Price et al., 2005). Ĝi havas tri fingrojn anstataŭ la kutimajn kvar en tiu grupo. Ĝi povas eĥolokigi, sed dum aliaj jam studitaj specioj uzas eĥolokigon ĉefe dumfluge en siaj kavoj, la Papua apuseto ŝajne estas nokta aŭ krepuska kaj uzas eĥolokigon kiam estas aktiva for de la kavo dumnokte. Ĝi uzas solan, ne duoblan, klakojn. Analizoj de DNA alportas fortan apogon por baza rilato inter A. papuensis kaj aliaj erodramoj Aerodramus kaj sugestas, ke tiu specio kaj la Akvofala apuseto, Hydrochous gigas, estas frataj taksonoj, rilato kiu indikus parafilon de la genro Aerodramus.
Prunus serrulata
Prunus serrulata (sin. Cerasus serrulata (Lindl.) Loudon) ankaŭ nomata Japana ĉerizo, Monteta ĉerizo, Orienta ĉerizo aŭ Azia ĉerizo estas specio de ĉerizarbo, kiu kreskas native en Japanio, Koreio kaj Ĉinio.
Ĝi estas malgranda falfolia arbo kun mallonga trunko kaj densa krono. La krusto estas malhele bruna kun rimarkeblaj horizontalaj lenticeloj. La folioj estas konsekvence aranĝitaj, simplaj, ovale-lancetoidaj, 5–13 cm longaj kaj 2.5-6.5 cm vastaj, kun mallonga stikaĵo kaj dentitaj aŭ duoble-dentitaj ekstremaĵoj. En malfrua aŭtuno verdaj folioj iĝas flavaj, ruĝaj aŭ skarlataj. La floroj kreskas en infloreskoj de 2 ĝis 5. En natura vario ili estas kvinpetalaj, blankaj aŭ pale rozkoloraj. Kutime floroj aperas printempe, iom pli frue aŭ samtempe kun la folioj. La frukto estas ronda drupo, tre malhele ruĝa aŭ nigra je koloro, kun diametro de 8–10 mm.
Kultivado kaj uzoj
Prunus serrulata estas kutime kultivata kiel dekora planto ambaŭ en sia natura arealo kaj en aliaj regionoj de modera klimato. Ekzistas multaj kulturvarioj, inkluzive tiuj kun duoblaj floroj - t.e. kun stamenoj anstataŭigitaj per aldonaj petaloj.
Kutime en kultivado en Eŭropo kaj Norda Ameriko ĝi estas greftata al radikoj de kutima eŭropa ĉerizo Prunus avium. La kulturvarioj plej ofte estas nefekundaj kaj ne produktas fruktojn, do, estas nur vegetative reprodukteblaj.
Varioj kaj kuturvarioj
Laŭ biologio kaj arealo, ekzistas kelkaj varioj:
Gravaj kulturvarioj estas:
Johano de Dunois
Johano de Orleano, Grafo de Dunois (france:Jean d'Orléans, comte de Dunois, kaj ankaŭ nomata La Bastardo de Orleano) (naskiĝis kiel "Jean Levieux Valois des Orléans" la 23-an de novembro 1402 – m. la 24-an de novembro 1468) estis nelegitima filo de Ludoviko de Valois, Duko de Orleano 1372-1407) kaj de Mariette d'Enghien.
La partoprenis en la interfrata milito de Francio en la epoko de Karlo la 6a en la flanko de la armanjakoj kaj kaptita de la burgonjanoj en 1418. Liberigita en 1420, li servis al la Daŭfeno Karlo la 7a kiu batalis en la Centjara Milito kontraŭ la angloj.
La estonta grafo de Dunois, gvidis la francajn fortojn dum la sieĝo de Orléans kune kun Johana de Arko. Li kaj ŝi estis kune en la militkampanjoj de 1429 kaj restis aktiva eĉ post ŝia morto.
Gyula Spett
SPETT Gyula (pro. ŝpett), Szentannai estis hungara romkatolika grandpreposto naskita en Debreceno la 3-an de julio 1851 kaj mortinta en Nagyvárad la 12-an de septembro 1922.
Biografio
Gyula Spett finis teologion en Pázmáneum de Budapeŝto, oni ordinis pastro la 7-an de aŭgusto 1873. En 1875 li fariĝis notario de sankta seĝo, de 1886 parokestro en Gyoma, en 1900 dekano-parokestro en Endrőd, flankkononiko de episkopo Pál Szmrecsányi, abato de Dombó, papaa prelato. La 10-an de septembro 1922 li fariĝis grandpreposto, de antaŭ lia investado li mortis. Li donacis por konstruado de la 2-a romkatolika preĝejo en Debreceno duonmiliono da korono. En 1900 li iĝis ano de scienca kaj literatura sekcio de la Szent István Társulat, en 1915 de la 1-a sekcio de la Szent István Akadémia. Liaj plumnomoj: Szentannai Gyula, Szentannai (Spett) Gyula.
Alkino
Alkino nomiĝas la hidrokarbono kun triobla ligo inter la karbonatomoj.
La ĝenerala formulo de la alkinoj: C(n)H(2n-2).
Listo de alkinoj
La listo de la alkinoj komenciĝas jene:
Diskretiga eraro
En cifereca analitiko, komputa fiziko, kaj simulado, diskretiga eraro estas eraro rezultanta de la fakto, ke funkcio de kontinua variablo estas reprezentita en la komputilo per finia (t.e. ne-senfina) nombro de elkalkuloj de la funkcio, ekzemple sur krado. Diskretiga eraro povas kutime reduktiĝi per uzo de pli fajna krado (t.e. elkalkuli la valoron de la funkcio por pli da punktoj), sed kun pligrandigita komputa kosto.
Diskretiga eraro devus ne esti konfuzita kun eraro de rondigo kiu venas de flosanta punkta aritmetiko. Diskretiga eraro devus okazi eĉ se eblus uzi tut-akurata aritmetiko.
Diskretiga eraro estas la ĉefa fonto de eraro en por la metodo de metodo finiaj diferencoj kaj la pseŭdo-spektra metodo de komputa fiziko.
László Nagy (ekleziverkisto)
NAGY László (nadj) estis hungara reformita ekleziverkisto naskita en Székelyudvarhely la 28-an de marto 1926 kaj mortinta en Kluĵo la 25-an de aŭgusto 1998.
Preĝejo Sankta Georgo (Esfahano)
La preĝejo Sankta Georgo aŭ preĝejo Gharib estas historia preĝejo en Esfahano, Irano. Ĝi estas la dua plej malnova preĝejo en la kvartalo Ĝulfo, post la preĝejo Sankta Jakobo, kiu situas ene de la preĝejo Sankta Maria. La interno de la preĝejo Sankta Georgo estas tre simpla kaj estas nur unu malnova pentraĵo en la absido, sed la preĝejo gajnas sian gravecon per sia aneksa strukturo, kiu enhavas 13 ŝtonojn, kiujn armenoj kunportis de la katedralo de Eĉmiadzin kiam ili migris el Armenio al Esfahano. Pro ĉi tiuj ŝtonoj, la preĝejo Sankta Georgo estas unu el la sanktaj lokoj por la armenoj en Ĝulfo. Ĉe la enirejo de la preĝejo estas mozaiko el la epoko de sultano Husajn, kiu prezentas Jesuon, Marian kaj la tri magiistojn kun donacoj.
László Nagy (ekleziverkisto)
Kariero
Nagy László studis pararele en la Reformita Teologio kaj la fakon pri hungaro-filozofio en la Universitato Bolyai (1946-50). Li estis helppastro, de 1974 ĉefbibliotekisto de Protestanta Teologio. Li studis ankaŭ en Ĝenevo (1978-79). Li redaktis plurajn gaztojn (Igehirdető (1990-), az Erdélyi Református Egyházkerületi Értesítő (1994-, Református Szemle 1990-1997, Üzenet 1996, Hang és Visszhang, Szemle-Füzetek (1990-).
Štefanec (Mala Subotica)
Štefanec, hungare Drávaszentistván [drAvasentiŝtvAn] estas ne memstara, malgranda vilaĝo en Kroatio, en distrikto Međimurje, en municipo de Mala Subotica.
Situo
Štefanec situas sur ebenaĵo.
Historio
Pli frue du apartaj apudaj vilaĝoj estis tie: Granda Stefanec kaj Malgranda Stefanec. Ili iam unuiĝis. Fine de la 19-a jarcento pro la hungariga politiko la komunumo ricevis la originan hungaran nomon kaj pro peto de poŝto aldoniĝis ankaŭ Dravo. Ĝis Traktato de Trianon Drávaszentistván apartenis al Hungara reĝlando, al Zala (reĝa departemento), poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, poste denove de Jugoslavio kaj ekde 1991 de Kroatio.
Edrotranĉita 120-ĉelo
En geometrio, la edrotranĉita 120-ĉelo aŭ edrotranĉita 600-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomoj sugestas, ĝi povas esti farita per edrotranĉo de la regula 120-ĉelo aŭ per edrotranĉo de la regula 600-ĉelo.
Eksteraj ligiloj
(38)] en konveksaj uniformaj plurĉeloj de George Olshevsky
Konservisma Partio (Sud-Afriko)
La Konservisma Partio de Sud-Afriko (Konserwatiewe Party van Suid-Afrika) estis konservisma kaj apartisma politika partio en Sud-Afriko, aktiva ekde 1982 ĝis 2004.
Ĝi naskiĝis en 1982 kiel apartiĝo de parto de la tiam reganta Nacia Partio, kaj gajnis apartan subtenon inter blankhaŭtuloj kaj kamparanoj, ĉar ĝi kontraŭis la klopodojn de la registaro mildigi apartismon. Okaze de la naciaj balotoj en 1987, ĝi iĝis la ĉefa opozicia partio; en 1989, ĝi gajnis 31,52% el la voĉdonoj (sed tiam, kompreninde, rajtis voĉdoni nur blankuloj).
En 1992, okaze de la referendumo kiun la tiama registaro organizis por mezuri subtenon al siaj projektoj pri socia reformo, la Konservisma Partio estris la nean kampanjon; 68% el la blankula voĉdonantaro tamen jesis la referendumon.
En 2003, la Konservisma Partio oficiale kuniĝis al Freedom Front; la kuniĝo alprenis la nomon Freedom Front Plus.
Arablingva Vikipedio
La arablingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la araba lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon : ويكيبيديا العربية‎, latinliterigo laŭ sistemo DMG Wīkībīdyā al-ʿArabiyya aŭ ويكيبيديا، الموسوعة الحرة, latinlitere Wīkībīdyā, al-Mawsūʿa al-Ḥurra.
La projekto fondiĝis en julio 2003 kaj atingis 100 000 artikolojn en majo 2009, estante la unua ŝemida lingvo atinginta tiun nombron.
La Fondumo Vikimedio kaj la neprofitcela grupo Taghreedat establis la "Programon por redaktistoj de la araba vikipedio" kiu celas trejni uzantojn por redakti la araban vikipedion. Projekto nomata Bayt Alhikma rezultis en la traduko de pli ol 10 000 artikoloj pri scienco kaj aliaj temoj en la araba.
Ĝis la fino de junio 2014, la nombro de artikoloj atingis 384 000
La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn, do intertempe ankaŭ pasis la limon de 200 000 artikoloj. La nombro de aktivaj uzantoj en la araba vikipedio rapide kreskis ĝis 10.000 uzantoj por la unua fojo la 10-an de februaro 2021.
Vidu ankaŭ
"Internacia Vikipedio", statistikaj informoj
Eksteraj ligiloj
La arablingva vikipedio
Kahrstedt
Kahrstedt ekde la unua de januaro 2009 estas parto de la komunumo Kalbe (Milde) en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 279 loĝantojn.
Alkeno
Alkeno, ankaŭ nomata olefino, signifas hidrokarbonon kun unu duobla ligo inter du karbonatomoj. Tiu duobla ligo ne havas konkretan lokon enĉene.
Ĝenerala formulo
La ĝenerala formulo de la alkenoj : C(n)H(2n)
H    H |    | H-C=C-C-...-C-H | | |    |   H H H     H
La listo de la alkenoj komenciĝas per La alkenoj kun du duoblaj ligoj nomiĝas dienoj kaj kun tri duoblaj ligoj kiel trienoj.
Historio
Otto Diels (1876-1954) estis germana kemiisto, lia plej notinda laboro estis farita kun Kurt Alder (1902-1958) pri metodo por diena sintezo, pli konata kiel "Reakcio Diels-Alder", kaj ambaŭ ricevis Nobel-Premion pri Kemio, en 1950, pro tiu esploro. Ilia metodo por sintezado de ciklaj organikaj komponaĵoj montriĝis altvalora por la manufakturo de sinteza kaŭĉuko kaj plastaĵoj.
2026
2026 estos normala jaro komenciĝanta ĵaŭde (vidu ĉi tie kalendaron).
Dum la jaro 2026 post Kristo okazos, interalie:
Eventoj
...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Hamado
Hamado (Arabe, حمادة ḥammāda) aŭ rokdezerto estas tipo de dezerta pejzaĝo, konsistanta ĉefe el malfertilaj rokecaj ebenaĵoj kun malmulte da sablo. Hamado estas la plej ofta tipo de dezerto, ĝi formas 70% de la Saharo.
Hamadoj estas plenplenaj ne per sablo (kiel estas ergoj) aŭ per gruzo (kiel seriroj), sed per akra-eĝaj ŝtoneroj, ili formiĝis en ebenoj, kiam tiuj estis inunditaj post fortaj pluvoj, rapide sekiĝis kaj la restintaj ŝtonoj eroziiĝis.
La vegetaĵaro estas dezertece malabunda. Hamadoj estas apenaŭ traireblaj por veturiloj kaj kameloj.
Vidu: Dezerto
Eksteraj ligiloj
Difinoj : hamada , reg kaj erg laŭ Geologia vortaro
Francisko la 1-a Stefano (Sankta Romia Imperio)
Francisko Stefano de Loreno (naskiĝis la en Nancio, mortis la  en Innsbruck) estis kiel Francisko la 3-a duko de Loreno kaj Bar (1729–1737), kiel Francisko la 2-a grandduko de Toskanio (1737–1765), kaj ekde 1740 kun-regento en la habsburgaj landoj kaj ekde 1745 kiel Francisko la 1-a Stefano imperiestro de la Sankta Romia Imperio.
Liaj gepatroj estis duko Leopoldo Jozefo Karolo de Loreno kaj Elizabeto Ĉarloto, filino de Filipo de Francio kaj Elizabeto Ĉarloto de Palatinato.
Lia titolo estis: imperiestro de Sankta Romia Imperio, ĉiam pligrandiganto de la imperio, reĝo germana kaj lombardia, kunreganto hungara kaj aŭstria, princo-elektisto kaj titola reĝo ĉeĥa, duko de Loreno, princo de Teŝino kaj grandduko de Toskanio.
Infanoj de Francisko Stefano kaj Maria Teresia
Maria Teresia kun sia edzo Francisko la 1-a Stefano Lotrina havis 16 gefilojn (11 knabinojn kaj 5 virknabojn):
Emőd
Emőd [emOd] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Miskolc. Emőd en la hungara estas ankaŭ malofta praa vira persona nomo.
Situo
La urbo situas sur ebenaĵo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Miskolc-Budapeŝto, aŭtoŝoseo M3 en la sama direkto preteriras. Nyékládháza estas proksime.
Historio
En la 14-a jarcento la komunumo iĝis kampurbo. Dum la historio la vinkulturo estis grave. Dum la turkoj Emőd multe suferis. En 1871 ĝi degradiĝis al grandvilaĝo, urbiĝis en 2001. Incendio okazis en 1882. En la urbo funkcias aŭtonomioj de ciganoj, poloj kaj armenoj.
Famuloj
En Emőd naskiĝis pentristo Géza Starmüller.
Kemia formulo
Kemiaj formuloj montras la molekulan konstruon de kemiaj kombinaĵoj. Ekzemple, akvo estas tre simpla kombinaĵo. Ĝia formulo estas H2O. Tio signifas, ke molekulo de akvo havas 2 atomojn da hidrogeno kaj 1 atomon da oksigeno. Oni skribas la kvanton de atomoj kiel indekso.
Katedralo Vank
La Katedralo Sankta Savanto (armene: Սուրբ Ամենափրկիչ Վանք - Surb Amenaprkiĉ Vank; perse: کلیسای آمناپرکیچ - Kelisā ye Āmenāperkič ), ankaŭ konata la Preĝejo de la Sanktaj Fratinoj, estas katedralo kiu apartenas al la Armena Apostola Eklezio, sub la jurisdikcio de la Sankta Seĝo de Kilikio, situanta en la armena kvartalo Nov-Ĝulfo de Esfahano, Irano. Ĝi estas ofte nomata Vank ( Վանք ; وانک ), kio signifas "monaĥejo" en la armena lingvo.
Historio
La katedralo estis establita en 1606, konstruita de la centmiloj da armenoj, kiuj estis perforte transloĝigitaj de ŝaho Abaso la 1-a en lian novan ĉefurbon kiel parto de lia bruligita tero en Armenio dum la Otomana Milito de 1603-1618.
La diversaj riĉaĵoj kaj sendependeco de ĉi tiu antaŭurbo trans la rivero Zajando kaj ĝia eklektika miksaĵo de eŭropaj misiistoj, solduloj kaj vojaĝantoj preskaŭ spureblas kronologie en la kombinaĵo de konstruaj stiloj kaj kontrastoj de la katedralo en ĝia ekstera kaj interna arkitektura traktado.
Konstruado
La konstruo verŝajne komenciĝis en 1606 per la unuaj alvenoj, kaj kompletiĝis kun gravaj ŝanĝoj por projekti inter 1655 kaj 1664 sub la superrigardo de ĉefepiskopo David. La katedralo konsistas el kupolhava sanktejo, same kiel irana moskeo, sed kun la signifa aldono de absido kaj levita koruso kutime vidata en okcidentaj preĝejoj. La ekstero de la katedralo estas en relative moderna masonaĵo kaj estas escepte simpla kompare kun ĝia komplekse ornamita interno.
Freskoj
La interno estas kovrita per fajnaj freskoj kaj orumitaj ĉizadoj kaj inkluzivas panelon el riĉa kahelverko. La delikate blua kaj ora pentrita centra kupolo prezentas la biblian historion pri la kreado de la mondo kaj la homa elpelo el Edeno. La plafono super la enirejo estas pentrita per delikataj floraj motivoj laŭ la stilo de persa miniaturo. Du sekcioj, aŭ bandoj, de murpentraĵoj ĉirkaŭkuras la internajn murojn: la supra sekcio prezentas eventojn el la vivo de Jesuo, dum la suba sekcio prezentas torturojn kaŭzitajn al armenaj martiroj de la Otomana Imperio.
Korto
La korto enhavas grandan sendependan belfridon kiu sin levas super la tomboj kaj ortodoksaj kaj protestantaj kristanoj. La tomboj inkluzivas tiujn de Sir George Malcolm, angla armea oficiro, Alexander Decover, rusa konsulo kaj bankisto, kaj Andrew Jukes, angla kirurgo kaj agento de la brita registaro. Kahela labortabulo surskribita en la armena videblas ĉe la enirejo al la katedralo. Tomboj ankaŭ estas metitaj laŭ la ekstera muro antaŭ la enirejo, kun surskriboj en la armena. En unu angulo de la korto estas altigita areo kun monumento al la Armena Genocido de 1915 en Turkio. Trans la korto kaj turniĝinta al la katedralo, estas konstruaĵo kiu gastigas kaj bibliotekon kaj muzeon. Ekstere de ĉi tiu konstruaĵo estas pluraj ĉizitaj ŝtonoj kiuj montras scenojn de la Biblio.
Biblioteko kaj muzeo
La katedralo multe influis la arkitekturon kaj ornaman traktadon de multaj postaj ortodoksaj preĝejoj en la regiono.
Socia klaso
Socia klaso kutime referencas hierarĥiajn malsamojn inter individuoj aŭ grupoj en socioj aŭ kulturoj. Kutime individuoj grupiĝas en klasoj laŭ siaj ekonomiaj pozicioj aŭ similaj politikaj kaj ekonomiaj interesoj ene de la klassistemo.
Socian klason konsistigas personoj, kiuj en iu socio havas similajn privilegiojn kaj posedon kaj pro tio estas certasence elkluditaj de aliaj grupoj analoge difinitaj. Ekzemploj estas nobelaro, burĝaro, klerikaro, laboristaro/proletaro, militistaro.
1. Dividaĵo de popolo laŭ iuj civilaj aŭ politikaj kondiĉoj. La tri klasoj de la patricioj, kavaliroj kaj plebanoj en antikva Romo. Pri tio oni devus paroli ne pri klaso, sed pri socia tavolo.
2. Aro da personoj havantaj samajn ekonomiajn interesojn, kaj plej ofte luktas por plibonigi ilin. La reganta klaso, la meza klaso, la laborista klaso.
3. Supra klaso en modernaj socioj estas la socia klaso komponita de personoj kiuj tenas la plej altan socian statuson, kutime la plej riĉaj membroj de la klasa socio, kiuj same tenas la plej grandan politikan povon. La supra meza klaso estas la socia grupo konstituita de membroj de plej alta statuso de la meza klaso.
Turčianske Kľačany
Turčianske Kľačany (hungare Vágkelecsény [vAgkeleĉEnj]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Internacia Instituto pri Homaj Rajtoj
La Internacia Instituto pri Homaj Rajtoj (france "Institut international des droits de l'homme", IIDH) estas asocio sub franca leĝo bazita en Strasburgo, Francio. Ĝi konsistas el proksimume 300 membroj (individuaj kaj kolektivaj) tutmonde, inkluzive de universitatoj, esploristoj kaj praktikistoj de homaj rajtoj.
Jegenstorf
Jegenstorf ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Fraubrunnen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 4793 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
József Bartók
Naskiĝdato en la informkesto estas duba!
Heterocera
Noktopapilio estas uzata por formi vulgaran nomon de iu papilio, kies imagino precipe nokte aktivas, kontraŭe al tagopapilio.
Multaj heteroceroj pasigas la tagon dormante en arboŝelo.
József Bartók
József Bartók [jOĵef bartOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bartók József estas hungara kontrabasisto.
Jegenstorf
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 8,92 km², de kiuj 9,1% estas kovritaj de arbaro, 64,2% servas por agrikulturo kaj 14,7% por setlado.
József Bartók
József Bartók naskiĝis en 1977.
Jegenstorf
Najbaraj komunumoj
Jegenstorf limas en nordo al Grafenried, en nordoriento al Zauggenried, en oriento al Münchringen, en sudoriento al Mattstetten, en sudo al Urtenen-Schönbühl, en sudsudokcidento al Wiggiswil, en sudocidento al Deisswil ĉe Münchenbuchsee, en okcidento al Zuzwil, kaj en nordokcidento al Iffwil.
József Bartók
Biografio
József Bartók komencis studi hungaran popolmuzikon en 1987. Li estas fondinta membro de orkestro, krome li muzikadas ankaŭ en aliaj orkestroj. Ekde 1999 li estas kontrabasisto de Dancgrupo Budapest, ekde 2002 de orkestro de János Csík. Kun tiu lasta orkestro li ricevis premion en 2010, post 3 jaroj premion Kossuth.
Jegenstorf
Trafiko
Tra Jegenstorf pasas la kantona ĉefvojo n-ro 12 de Soloturno al Berno. Flankaj vojoj kondukas tra Ballmoos al Deisswil, al Zuzwil, al Iffwil, al Zauggenried, al Münchringen kaj al Mattstetten. Tra la komunumo pasas la trama etspurfervojo de Soloturno al Berno. Poŝtaŭtolinioj kondukas de la stacidomo Jegenstorf al Messen kaj al Hindelbank. En la distanco de kvin kilometroj sude situas la aŭtovojokruco Schönbühl, kie estas alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 kaj al la svisa aŭtovojo A6.
Historio
La unua dokumenta mencio de Jegenstorf datiĝas el la jaro 1131 kiel Igistorf. Trovitaj objektoj sur la preĝeja monto indikas, ke tie iam troviĝis gaŭlo-romia bieno. En la 12-a jarcento estis konstruita la akvokastelo de Jegenstorf, kiu estis la prakastelo de la zeringa-berna nobela dinstio de Jegenstorf. Jam antaŭ la formorto de la dinastio de Jegenstorf, parto de la havaĵo transiris al la familio de Erlach, kiu fine en la 15-a jarcento sukcesis akiri la kastelon, senjorecon kaj malaltan jurisdikcion pri Jegenstorf, Scheunen kaj Münchringen komplete. La suvereneco apartenis al la kampartribunalo de Zollikofen de la Grafoj de Kiburgo, kiu en la jaro 1406 fariĝis havaĵo de la urbo Berno. La senjorujo de la familo de Erlach per la Helveta Revolucio de 1798 transiris al la ŝtato, kiu en la jaro 1810 sendamaĝigis la familion Erlach. Per la Meciacia Akto de 1803 Jegenstorf estis atribuita al la distrikto Fraubrunnen kaj en la jaro 2010 al la administra distrikto Berno-Mezlando.
Kun efiko de la 1-a de januaro 2010 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Ballmoos estis integrita al Jegenstorf.
Internacia Instituto pri Homaj Rajtoj
La IIDH estis fondita de René Cassin, kiu gajnis la Nobel-premion pri paco en 1968. Cassin donacis la premion por krei internacian institucion pri homaj rajtoj en Strasburgo. La nuna prezidanto ekde 2011 estas Jean-Paul Costa.
Turčianske Kľačany
Situo
Turčianske Kľačany situas laŭ dekstra bordo de Váh, laŭ traira flankovojo (fervojo trafikas en la alia riveroflanko, kie Vrútky etendiĝas). Martin troviĝas je 7 km.
2037
Dum la jaro 2037 post Kristo okazos, interalie:
Eventoj
...
Turčianske Kľačany
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1403 en formo "Kelechen". En 1715 oni komputis tie 14 familiojn pagantajn impostojn. En 1720 380 vilaĝanoj loĝis en 62 domoj, en 1828 364 vilaĝanoj loĝis en 70 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Klicsin, poste ĝi rericevis la mezepokan nomon pro la hungariga politiko. Tiutempe multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vágkelecsény 591 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Turóc, al distrikto de Martin, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Turčianske Kľačany 811 homoj, (800 slovakoj).
2037
Naskiĝoj
Ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Mortoj
Same ankoraŭ ne vere antaŭvideblaj...
Edrotranĉita 24-ĉelo
En geometrio, la edrotranĉita 24-ĉelo estas konveksa uniforma plurĉelo. Kiel la nomo sugestas, ĝi povas esti farita per edrotranĉo de la regula 24-ĉelo.
NGC 1153
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Anton Miranĉuk
Anton Miranĉuk aŭ plennome Anton Andrejeviĉ Miranĉuk - cirile Антон Андреевич Миранчук, angle latinliterigata Anton Andreyevich Miranchuk - estas rusia futbalisto. Li naskiĝis en Slavjansk-na-Kubani, do nun estas -jara.
Ekde la jaro 2013 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la klubo Lokomotivo Moskvo - samkiel lia ĝemela frato Aleksej Miranĉuk. Krome Anton Miranĉuk samiel la frato ekde la jaro 2015 estas membro de la rusia nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi la du fratoj kunkonkuras pri la Futbala Mondpokalo 2018 en Rusio. Matĉe li en la nacia teamo de 2018 rekoneblas per la numero "15".
François de Billon
François de Billon estis franca verkisto de la 16-a jarcento. Li estis la sekretario de Joachim du Bellay en Romo, kaj estas inter la unuaj verkistoj kiuj uzas la vorton ateismo en la verko La nestumbebla forto de la honoro de la ina sekso, teksto de la skandala verko Kverelo de la Inoj.
Otto Jahn
Otto JAHN (n. en Kiel; m.  en Göttingen) estis germana klasika filologo, arkeologo kaj muziksciencisto. Li laboris kiel profesoro por filologio kaj arkeologio ĉe la universitatoj de Lepsiko kaj Bonn.
Agadoj
Jahn verkis fundamentajn kritikajn eldonojn pri diversaj verkistoj, preparis kiel renoma enskribosciencisto la enskribokolekton Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL), direktis la arkeologion sur novajn, metode kritikajn vojojn kaj antaŭenigis ĝin per siaj esplorlaboroj same kiel siaj prelegaj, instruaj kaj kolektaj agadoj. Kiel privatdocento en Kiel (1839–1842) kaj eksterordinara profesoro Greifswald (1842–1847), sed ĉefe kiel profesoro en Lepsiko (1847–1850) kaj Bonn (1855–1869) li altiris multajn lernantojn kaj influis per tio la arkeologion en la 19-a kaj 20-a jarcentoj daŭre. Antaŭe li havis kverelojn kun Friedrich Ritschl kio igis Ritschl forlasi Bonnon. La ankoraŭ junan muziksciencon li pliriĉigis per biografiaj kaj eldonaj verkoj pri Beethoven kaj Mozart kaj kreis per tio la ankoraŭ nun validajn bazojn por okupiĝo pri ĉi tiuj komponistoj. Krome Jahn estis kunfondinto de la malnova Lepsika Bach-Gesellschaft. Jahn sin prezentis en privata rondo ankaŭ kiel komponisto.
Verkoj (elekto)
Liajn Griechische Bilderchroniken post lia morto publikigis lia nevo Adolf Michaelis.
Eskapilo
En komputado eskapilo estas unu aŭ pluraj signoj, kiu ŝaltas specialan (diferencan disde la antaŭa) reĝimon por interpretado de la tujsekva(j) signo(j). Eskapaĵo indikas kune la eskapilon kaj la signo(j)n per ĝi modifitajn («eskapitajn»). En multaj okazoj estkiel eskapilon por tujsekva signo oni uzas la delikvon<tt> \</tt>.
Eskapilo povas: Ekz‑e en Bash la komando $ mkdir Lingvo Internacia kreos du dosierujojn, Lingvo kaj Internacia; dum $ mkdir Lingvo\ Internacia kreos unu solan dosierujon kun la duvorta nomo «Lingvo Internacia».
Ekzemploj programlingvaj
En la programlingvoj oni kutime apartigas signoĉenojn per duoblaj citiloj, ekz‑e  (do, en tiaj okazoj la citiloj estas eskapiloj, kiuj unue ŝaltas, kaj poste malŝaltas, la signoĉenan reĝimon). Tial ene de signoĉeno oni ne povas simple prezenti tian citilon; oni devas «ŝirmi», «eskapi» ĝin uzante la eskapaĵon  aŭ. T.e. la Perla ordono entenas sintaksajn erarojn, kaj ne funkcios; dum aŭ rezultigos la deziratan printaĵon.
Plirsigna eskapilo
Ekzemplon pri plursigna eskapilo donas la Vikipedia redaktado: se oni bezonas ke iuj signoj de iu tekstopeco ne estu interpretataj laŭ la Vikipedia maniero, oni povas uzi la etikedon.
Terminologia noto pri «eskapsigno»
Plej ofte eskapilo estas unu signo, kaj oni povas nomi ĝin «eskapsigno». Oni tamen atentu, ke ne estu kolizio kun la Askia stirsigno «eskapsigno ESC» (kiu jes estas eskapilo uzata en komunikado je la aparata nivelo, sed kiun ordinara programisto malofte vidas funkcii en tia rolo).
Remetea Mică
Remetea Mică [remetja mikə] (hungare: Németremete, germane: Königshof) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Timișoara. Administre ĝi apartenas al Maşloc.
Loĝantaro
En 1910 Németremete havis 750 loĝantojn (germanoj); en 1992 487 (slovakoj, rumanoj, 4% hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1471. Ĝis 1919 Németremete apartenis al Hungario, al Temes.
Maria Henrietta de Aŭstrio
Maria Henrietta de Aŭstrio aŭ de Habsburgo-Loreno, laŭ hungarlingve kutima nomordo Habsburg–Lotaringiai Mária Henrietta, Erzherzogin Marie Henriette Anne von Österreich, estis aŭstrohungara arkidukino, belga reĝedzino kaj harpisto. Ŝia patro estis Jozefo Antono Johano de Habsburgo-Loreno, ŝia edzo estis Leopoldo la 2-a de Belgio. Maria Henrietta naskiĝis la en Pest (urbo) (Hungara reĝlando, Habsburga Imperio), ŝi mortis la  en Spa (Belgio).
Biografio
Maria Henrietta vivis kaj estis edukita en la Reĝa Palaco (Buda) aŭ en la familia bieno en Kastelo de Alcsút. Ŝi multe rajdadis, ŝatis la pentradon kaj muzikon, ŝi ofte harpludis, komponis, parkere konis la plej gravajn poemojn de la hungara poezio. En 1853 ŝi edziniĝis, la geedziĝo nature estis intereso de Habsburgoj. En 1865 ŝi reĝedziniĝis kiel reĝedzino de Belgio. Ŝi naskis 4 geinfanojn: En 1895 ŝi forlasis la belgan kortegon kaj vivis plu en banurbo Spa, kie ŝi retiriĝis.
Arondismento Tours
Arondismento Tours (france arrondissement de Tours) estas franca arondismento lokita en la regiono Centro kaj en la departemento Indre-et-Loire.
Geografio
Tiu arondismento nombris 456 566 loĝantojn en 2011. Ĝia areo estas granda je 2629.2 km².
Kantonoj
La arondismento ekde 2015 konsistas el 14 kantonoj:
1506 Koso
1506 Koso estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la sud-afrika astronomo Cyril V. Jackson, elde la Observatorio de la Unio en Johanesburgo.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la etno de la Kosoj, loĝanta en orienta Sud-Afriko.
Sepangula nombro
Sepangula nombro estas figuriga nombro kiu prezentas seplateron. La n-a sepangula nombro estas donita per la formulo
La unuaj kelkaj sepangulaj nombroj estas: 1, 7, 18, 34, 55, 81, 112, 148, 189, 235, 286, 342, 403, 469, 540, 616, 697, 783, 874, 970
La pareco de sepangulaj nombroj sekvas la ŝablonon: nepara-nepara-para-para. Simile al kvadrataj nombroj, la cifereca radiko en bazo 10 de sepangula nombro povas nur esti 1, 4, 7 aŭ 9.
Sepangula nombro multiplikita je 5 kaj plus 1 egalas al triangula nombro.
Drăgșinești
Drăgșinești [draŝineŝtj] (hungare: Drágfalva) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lugoj. En 1910 ĝi havis 287 loĝantojn (rumanoj); en 1992 190 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1453. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Krassó-Szörény vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Fârdea.
Armand Kemény
Armand Kemény [kemEnj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kemény Armand estis hungara bestokuracisto, altlerneja instruisto.
Armand Kemény naskiĝis la en Jajhalom (ekstera parto de Taktaharkány), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Armand Kemény frekventis bazlernejon en Székesfehérvár, li maturiĝis en gimnazio en Békés (urbo) (1932), poste li akiris bestokuracistan diplomon en veterinara fakultato de Reĝa Teknika kaj Ekonomia Universitato József en 1936, post 3 jaroj li doktoriĝis. Post la diplomo li estis soldato, foje bestokuracisto kaj asistanto en la fakultato. Inter 1942-1944 li estis esploristo en instituto en Újvidék (tiam apartenanta al Hungario), poste li estis hospitalestro pri armeaj ĉevaloj, fine li estis militkaptito en Sovetunio. Li povis hejmenveni nur en 1947, poste li laboris en instituto en Budapeŝto. La fakultato rericevis la sendependecon en 1952 kiel Veterinara Altlernejo de Budapeŝto, ekde tiam Kemény estis tie profesoro, ankaŭ katedrestro (1952-1973) kaj vicrektoro (1966–1969). En 1953 la Hungara Scienca Akademio aŭtomate agnoskis lin kandidato. Li ricevis 3 premiojn inter 1953-1956. Li edziĝis en 1949, lia edzino naskis 2 filojn en 1950 kaj 1953.
Guardia Sanframondi
Guardia Sanframondi estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Kampanio kaj la provinco Benevento. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas Filippo Neri, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj Castelvenere, Cerreto Sannita, San Lorenzello, San Lorenzo Maggiore, San Lupo, Solopaca kaj Vitulano.
Metroo de Kievo
La metroo de Kievo (Київський метрополітен; Киевский метрополитен) estas sistemo de metroo kiu estas la ĉefa publika transporto de Kievo, ĉefurbo de Ukrainio. Ĝi estis la unua metroo en la lando kaj la tria konstruita en eksa Sovetio, post la Metroo de Moskvo kaj Leningrado (nuntempe Metroo de Sankt-Peterburgo). La metroo de Kievo estas uzata de ĉ. 1.38 milionoj da pasaĝeroj ĉiutage, reprezentante 42,5% de la 3.25 milionoj de la personoj kiuj uzas la publikan transporton ĉiutage.
En 2017 Kieva metroo havas 3 liniojn: Svjatoŝinsjko-Brovarsjka ("unua" aŭ "ruĝa"), Kurenivsjko-Ĉervonoarmijsjka ("dua" aŭ "blua") kaj Sirecjko-Peĉersjka ("tria" aŭ "verda"). Ilia suma longo estas 67.6 kilometroj. Entute estas 52 funkciantaj stacioj tri el kiuj estas transirejoj inter paroj de linioj en centro de Kievo.
Estonta disvolvo
En 2011 la Institucio pri Ĝenerala plano de Kievo kreis planon de disvolvo de Kieva metroo ĝis jaro 2025. Krome, la Kieva metroo mem kreis planon de disvolvo de la vojreto. Laŭ tiuj du planoj kelkaj novaj objektoj estas planataj por konstruado.
Svjatoŝinsjko-Brovarska linio
En la "unua" aŭ "ruĝa" Svjatoŝinsjko-Brovarska linio oni planas konstruon de la dua eliro el stacio Vokzalna, ĉar nun la sola eliro ne sufiĉas por kvanto de pasaĝeroj, venantaj al stacidomoj tra tiu ĉi metrostacio. Krome, oni planas ekstendi la linion post stacio Akademmisteĉko kaj konstrui aldonan stacion Novobiliĉi.
Kurenivsjko-Ĉervonoarmijska linio
Por disvolvigo de la Kurenivsjko-Ĉervonoarmijska ("dua" aŭ "blua") linio oni planas konstruon de stacio Odesjka kaj de disbranĉigo de la linio post stacio Ipodrom kun kreo de nova branĉo kun stacioj Avtovokzal "Teremki" kaj Vulicja Krejsera "Avrora". La lasta nomo, signifanta "Strato de krozŝipo Avrora", plej verŝajne ŝanĝiĝos, ĉar la responda strato estas renomigita en 2013 kaj nun tenas nomon de poeto Dmitro Lucenko.
László Nagy (kuracisto)
NAGY László (nadj) estis hungara kuracisto naskita en Kluĵo la 17-an de majo 1932 kaj mortinta en Sfântu Gheorghe la 22-an de februaro 1998.
Kariero
Nagy László diplomiĝis en OGYI de Târgu Mureș (1959); li akiris en 1981 doktortitolon pri medicinaj sciencoj. De 1961 li laboris en la Distrikta Malsanulejo de Sfântu Gheorghe.
István Borcsa
BORCSA István [borĉa] estas hungara scenejdekoraciisto naskita en Braŝovo la 20-an de marto 1932.
Kariero
Li diplomiĝis en Industriarta Altlernejo (Budapeŝto) en 1956. Li debutis en Nacia Teatro (Szeged) kaj poste ekde 1957 ĝis 1970 li estis scenejdekoraciisto de Teatro de Kecskemét. Li elmigris el Hungarujo.
István Kerner
István Kerner [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kerner István estis hungara dirigento, helpekzercisto, violonisto. Lia bofrato estis Ede Poldini. István Kerner  naskiĝis la  en Máriakéménd, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
István Kerner frue lernis hejme pianludon kaj orgenludon, poste li lernis en muzika mezlernejo en Budapeŝto. Li lernis violonludon kaj aldviolonludon. En 1884 li iĝis aldviolonisto en Budapeŝta Ŝtata Operejo, tiutempe estis dirigentoj Sándor Erkel kaj Gustav Mahler. En 1892 li estis nomumita helpekzercisto, post 4 jaroj dirigento, en 1924 eterna membro de la Operejo, en 1927 muzika ĉefdirektoro. Inter 1900 kaj 1919 li estis ankaŭ dirigento de la filharmonia orkestro. En 1925 li dirigentis lastfoje en la Operejo. Li ricevis premiojn.
Biafro
Biafro estis sendependa lando dum 3 jaroj en Afriko.
Situo
Biafro estis parto de Niĝerio, situante oriente kaj sude laŭ la marbordo kaj ĉe elfluejoj de la riveroj Niĝero kaj Kroso.
Tiu areo estas riĉa ekzemple pro kuŝejoj de nafto kio vekis la atenton de aliancanoj kiuj apogis la respektivajn partiojn por poste profiti pli favoran sintenon de la registaroj, ĉefe okcidentaj landoj apogis la centran niĝerian registaron dum socialismaj landoj apogis la partion de la separatistoj.
Ruĝeca roksaltulo
La Ruĝeca roksaltulo aŭ Kablanda roksaltulo, Chaetops frenatus estas mezgranda insektomanĝanta paserina birdo endemia de la makisa montaro de plej suda Sudafriko. La Ruĝeca roksaltulo (aŭ Kablanda roksaltulo) estas loĝanta en Sudorienta kaj Okcidenta Kablando.
Biafro
Historio
Biafro deklaris sian sendependecon de Niĝerio. En 1966 oficiroj faris puĉon. Enugu iĝis ĉefurbo. La loĝantoj estis precipe igboj. Nur 4 afrikaj landoj kaj Haitio agnoskis la landon. En 1967 Niĝerio atakis Biafron. Dum la militado la loĝantoj ne ricevis manĝaĵojn; la malsato ŝokis la mondon, kiam disvastiĝis kaj populariĝis fotoj de nudaj geinfanoj havantaj ŝvelajn ventrojn. Pro la konstanta militado mortis pli ol 1 miliono da personoj. En 1970 la ŝtato ĉesis kaj iĝis parto de Niĝerio.
Ruĝeca roksaltulo
Tiuj estas malgrandaj birdoj (23-25 cm longaj) kun ĉefe bruna kaj ruĝa plumaro kaj fortaj kruroj. La masklo de tiu afrotropisa specio havas longan, blankapintan nigran voston, nigran gorĝon, tre rimarkindan larĝan blankan submustaĉan linion kaj ne tiom markatan blankecan superokulan strion, brunruĝecajn ventron kaj pugon kaj griznigre bilditajn dorson kaj flugilojn. La iriso estas tre ruĝa kaj bekoj kaj kruroj estas nigraj. La flugiloj estas tre malgrandaj kaj ili ne flugas tre ofte. Ino kaj junulo havas pli palgrizajn kapojn, suprajn partojn kaj flugilojn, pli senkoloran kapobildon, oranĝecajn pugojn kaj sablokolorajn subajn partojn. La alvoko estas laŭta uiuuu.
Ili pasas plej parton de sia tempo kurante kaj saltante inter rokoj (kio nomigas la genron) kaj herboj ĉase insektojn. Ili manĝas ampleksan gamon de insektoj, inter kiuj raŭpoj, tineoj, akridoj, skaraboj kaj muŝoj. Krom insektoj aliaj predoj estas lacertoj kaj gekoj, amfibioj, skorpioj, anelidoj kaj araneoj.
Ili estas monogamaj kaj paroj setligas teritoriojn kiuj estas defendataj la tutan jaron. Ĉe la Ruĝeca roksaltulo teritorioj de la reprodukta grupo varias laŭ grando el 4 al 11 ha. Tiu specio uzas 1 au 2 helpantoj, kutime la idoj de antaŭa reproduktado por defendi, alarmi kaj helpi la reproduktan paron zorgi la idojn. Nestojn oni konstruas el herbo surgrunde (kontraste kun Pikartoj, kiuj konstruas kotonestojn en kolonioj). La kvanto de la ovodemetado estas de 2 ovoj por la Ruĝeca roksaltulo. Ambaŭ seksoj kovas dum 19–21 tagoj. La idoj estas manĝigataj de la gepatroj kaj de la helpantoj dum 30 tagoj, sed elnestiĝo okazas antaŭ tiu fino.
Slovaklingva Vikipedio
La slovaklingva Vikipedio estas aŭtonomeca eldono de Vikipedio en la slovaka lingvo. Sialingve ĝi havas la titolon Slovenská Wikipédia. La projekto fondiĝis en septembro 2003 kaj atingis 100 000 artikolojn en aŭgusto 2008. La 1-an de 2023 ĝi enhavas  artikolojn.
Robert Kalina
Robert KALINA (29a de junio 1955) estas aŭstria desegnisto. Por la Nacia Banko de Aŭstrio li kreis la desegnon T 382, kiu estis venkinta en la konkurenco de 1996 por arto montrota en la Eŭro-bankbiletoj. La desegno de Kalina estis eletita de la Konsilio EMI (Eŭropa Monvaluta Instituto) la 3an de decembro 1996. Kalina ankaŭ desegnis la monbiletojn de la Azerbajĝana manato, la serion de 2010 de la Siria pundo kaj la plel altvaloran monbileton de la Konvertebla marko de Bosnio kaj Hercegovino en 2002.
Lajos Stachó
STACHÓ Lajos (pro. ŝtaĥo:) estis hungara matematikisto naskita en Oradea la 4-an de majo 1920 kaj mortinta en Bp. la 20-an de decembro 1982.
17052 Senthilvel
17052 Senthilvel estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Lajos Stachó
Biografio
Lajos Stachó diplomitiĝis en 1939 en la Universitato Ferenc József de Kluĵo pri matematiko-fiziko. Li doktoriĝis en 1948 kaj li instris en gimnazio Battonya, Szentes, poste Szeged. De 1954 li fariĝis fakgvidinto de praktika gimnazio de Scienca Universitato József Attila, de 1960 asistanto, poste adjunkto. En 1962-63 li laboris en la komputilcentro de MTA, de 1966 kiel memstara programanto. De 1974 li laboris en la Számítástechnikai Oktató Központ (SZÁMOK) (kalkulteknika centro). De 1976 ĝis 1980 li estis konsilanto ĉe la Számítástechnikai és Automatizálási Kutató Intézet (SZÁMKI) (instituto esplora pri kalkultekniko kaj aŭtomatigo).
17052 Senthilvel
Ĝi estas en orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Nomo
Ĝia nomo honoras Pranav Senthilvel, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2019 pro sia projekto en teamo pri robotiko kaj artefarita intelekto. Li estis lernanto ĉe la duPont Manual High School de Louisville (Kentukio, Usono).
Malkovro de Barato
Malkovro de Barato aŭ Discovery of India estis libro verkita de la unua Ĉefministro de Barato nome Jawaharlal Nehru dum sia enprizona tempo en 1942-1946 ĉe Ahmednagar en la Ahmednagara Fortikaĵo.
Nehru estis enprizonigita pro sia partopreno en la Kvit-movado kun aliaj hindiaj politikestroj, kaj li profitis tiun tempon por verki pri siaj pensaroj kaj kono pri la historio de Barato. La libro estis amplekse konsiderita kiel klasikaĵo en Barato ekde ties unua publikigo en 1946, kaj havigas ampleksan vidon de la historio, filozofio kaj kulturo de Barato, viditaj el la okuloj de liberala baratano luktanta por la sendependeco de sia lando.
En Malkovro de Barato, Nehru asertas, ke Barato estis historia nacio kun rajto al suvereneco.
En tiu libro, Pandit Jawaharlal Nehru klopodas studi la historion de Barato starte el la Induso-civilizacio, kaj poste kovras la historion de la lando el la alveno de la Arjanoj al regado sub la Brita Imperio. Li diras, ke Hindio en la pasinto estis lando kiu vivis en harmonio kaj paco, sed malico de socio koruptis la popoloen. La efiko de tiuj variaj popoloj sur la hindia kulturo kaj ties alligo al la hindia societo estas ekzaminata en la verko. Tiu libro analizas ankaŭ en profundo la filozofion de la hindia vivo.
Porokaza monero
Porokazaj moneroj estas moneroj eldonitaj por rememorigi iun partikularan okazon kaj enhavantaj desegnon diferencan el la kutima kun referenco al la okazo pro kiu ili estas eldonitaj. Multaj moneroj de tiu kategorio utilas nur kiel kolektaĵoj, kvankam kelkaj landoj eldonas ankaŭ porokazajn monerojn por regula cirkulado.
Historie, la moneroj eldonitaj de ajna ŝtato ĉiam montris la tiaman politikan aŭ ekonomian situacion. Multaj antikvaj kaj antaŭ-modernaj moneroj certe rememoras okazaĵojn de tiutempaj epokoj. Por ekzemplo, romiaj moneroj ofte havas referencojn al militaj kampanjoj kaj al venkoj super eksterlandaj popoloj. Tiuj ofte estas simboloj kiuj reprezentas la subigon de ĵus konkeritaj teritorioj por la Romia ŝtato. Tiaj moneroj estas ekzemploj de antikva politika propagando. Tiel Romia Imperio povas esti frua instanco kiu eldonis jam porokazajn monerojn.
84884 Dorismcmillan
84884 Dorismcmillan estas asteroido de la ekstera asteroida zono en orbita resonanco 2:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la Catalina Sky Survey : astronomia kampanjo plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Doris McMillan (1909–1999) de San Benito, scienca edukistino ĉe la Instituto Cranbrook pri Sciencoj en Bloomfield Hills (Miĉigano) en la 1960-aj jaroj kaj influinta por multenombraj amatoraj kaj profesiaj astronomoj, kosmaj sciencistoj kaj edukistoj.
Kottweiler-Schwanden
Kottweiler-Schwanden - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Flago de Peruo
Kun iom da vario en la speciala ruĝa koloro kaj la proporcioj de la vertikalaj strioj, la dizajno de la flago de Peruo estas simila al tiu de la flago de Kanado. Tio ne inkludas la tradician kanadan simbolon de la acerfolio. La perua flago ankaŭ similas al la aŭstria flago kies koloroj estas la samaj sed vicigitaj horizontale.
Ernő Pretsch
Ernö Pretsch [preĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pretsch Ernö estas hungara kemiisto, profesoro, membro de Hungara Scienca Akademio (2001).
Temuco
Temuco [teMUko] estas urbego, universitata urbo en suda Ĉilio, en regiono Araŭkanio.
Geografio
Temuco situas egaldistance inter Pacifiko kaj Andoj laŭ rivero. Koncepciono troviĝas 215, Puerto Montt 306, San Bernardo (Ĉilio) 595, ’’’Santiago de Ĉilio’’’ 613, Viña del Mar 644, Valparaiso 639, Punta Arenas 1609, Antofagasta (urbo) 1691 km.
Historio
Temuco (tiam Recabarren) estis fondita por armea fortikaĵo en 1881. En la sekva jaro jam la unuaj gravaj stratoj komencis formiĝi. En 1888 formiĝis la unua elektita municipo.La vilaĝo rapide evoluis pro la agrikulturo kaj la bredado. Baldaŭe ĝi iĝis provinca ĉefurbo. En 2010 kaj 2011 sismoj okazis.
Trafiko
Temuco estas atingebla per la Tut-Amerika Ŝoseo, krome la urbego estas nabo de vojoj el la marbordo kaj el la montaro. La urbego havas flughavenon. En Temuco aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Klimato
Temuco situas en mediteranea klimato. La averaĝa jara temperaturo estas 13 °C, sed inter decembro-marto tio estas 22 °C, inter junio-aŭgusto nur 4 °C. Jare pluvas po 1212 mm. En ĉiuj monatoj pluvas, sed inter majo-julio la pluvo pli oftas.
Famuloj
Poetoj Gabriela Mistral kaj Pablo Neruda (ambaŭ Nobel-premiitoj) vivis en Temuco por iom da tempo.
Johanaj festoj
La Johanaj festoj de Orleano (Fêtes johanniques d'Orléans ) estas ĉiujara franca aranĝo okazanta en Orléans (Loiret) ekde 1431 aŭ 1432 por festi la liberigon, okazintan la 8-an de majo 1429, de la urbo sieĝita de la angloj far la armeo de Johana de Arko.
Ĉiujare la festoj estas prezidataj de elstara invitito. Preskaŭ ĉiuj prezidentoj de la respubliko vizitis ĝin ekde la komenco de la Kvina Respubliko.
Károly Kmety
Károly Kmety [kAroj kmeti], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kmety Károly estis hungara juristo, ŝtata oficisto, altlerneja instruisto, parlamenta deputito.
Károly Kmety naskiĝis la en Hódmezővásárhely, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Kmety maturiĝis en sia naskiĝurbo, poste li akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1888, sed li studis iomete ankaŭ en Prusio kaj Francio. Lia plej grava instruisto estis Ágost Lechner. Ekde 1889 li laboris en la justicministerio. Inter 1892-1896 li instruis en la Reĝa Jura Akademio (Pozono), poste ĝismorte en la menciita universitato. Li estis ankaŭ elektita parlamentano (1905-1910). Li havis edzinon.
36446 Cinodapistoia
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la itala toskana juristo kaj poeto Cino da Pistoia (realnome Guittoncino dei Sinibaldi aux Sighibuldi, (1270–1337). Amiko de Dante Alighieri kaj de Francesco Petrarca, li verkis kaj traktatojn pri juroscienco kaj lirikojn kaj sonetojn pri la psikologio de amo.
Oranĝabrusta roksaltulo
La Oranĝabrusta roksaltulo aŭ Drakensberga roksaltulo,Chaetops aurantius  estas afriktropisa mezgranda insektomanĝanta paserina birdo endemia de la makisa montaro de Drakensbergoj en sudorienta Sudafriko kiu konstituas inter aliaj la ekoregionon "Drakensbergaj montaraj herbejoj, duonarbaroj kaj arbaroj". Ĝi ankaŭ estas endemia en la finboso.
Tiu estas grundonestumanta specio kiu manĝas ĉe rokaj deklivoj kaj ŝtonejoj. Ili ofte ripozas sur rokoj. La tre rilata Ruĝeca roksaltulo, Chaetops frenatus estas foje konsiderata samspecifa. Tiu laste menciita specio uzas unu aŭ 2 helpantajn individuojn, kutime idoj de la plenkreska paro el la pasinta reprodukta sezono por helpi tiun en teritoria defendo kaj alarmo kaj en manĝigado de idoj. Pro la granda simileco inter tiuj du specioj, tre verŝajne ankaŭ la Oranĝabrusta roksaltulo uzas similan strategion.