cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krasulo
Sistematiko
sinonimo de la genro estas interalie Bulliarda DC, Combesia A.RICH., Danielia LEM.,  Dinacria HAW., Globulea HAW., Gomara ADANS.,  Grammanthes DC. , Larochea PERSON, Rhopalota N.E.BR.,  Rochea DC.,  Sphaeritis ECKL. & ZEYH., Tillaeastrum BRITTON kaj Vauanthes HAW.
Laŭ Ernst Jacobus van Jaarsveld (* 1953) la genro dividiĝas en du subgenroj kun 20 sekcioj kaj la sekvaj specioj:
subgenroj, sekcioj kaj specioj de la genro Crassula
Ne klare enordigitaj estas jenaj specioj Crassula cordifolia, Crassula micans kaj Crassula schmidtii. Krome ekzistas la hibrido Crassula × justi-corderoyi.
Chocholá
Chocholá estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Chocholá. La komunumo situas en la plej okcidenta parto de Yucatán. La regiono 7 nomiĝas "Litoral Poniente". Ĝi limas al la Meksika Golfo en la nordo, al la subŝtato Campeche en la okcidento kaj al la regiono 6 "Influencia Metropolitana" en la oriento. Krome ĝi havas limon kun la regiono 8 "Sur Poniente" en la sudoriento. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31023.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 4339 loĝantojn. El tiuj estis 2214 viroj kaj 2125 virinoj. La komunumo havas surfacon de 99,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 14 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 57 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,8 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2736 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 2222 scipovis legi kaj skribi kaj 512 personoj estis analfabetoj. Do 18,71% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 4057 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1555 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 38,3% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Akva rezervujo Slezská Harta
Slezská Harta estas valbaraĵo en norda Moravio sur rivero Moravice, 11 km de urbo Budišov nad Budišovkou. Ĝi situas en meza parto de montaro Jeseníky, en ties parto Nízký Jeseník, en profunde entranĉita valo de rivero Moravice. Ĝi estas la plej granda kaj la plej alta akva rezervujo de sistemo de tri valbaraĵoj, kies ĝi estas konsistaĵo kaj kiun kreas ankoraŭ Kružberk kaj Podhradí. La konstruado okazis en la jaroj 1987 – 1995. Digo estas 64,8 m alta kaj 446 m longa. Hidroelektrejo, kiu ĉi tie laboras, estas ekipita per Francis-turbino.
Interesaĵoj
Ĉi tie estis filmita grandfilmo Jeanne d'Arc.
Interna montoĉeno de la Krimea montaro
La Interna montoĉeno de la Krimea montaro  estas unu el la tri montoĉenoj (la meza inter la Ekstera kaj la Ĉefa), kiuj formas la sistemon de la Krimea montaro.
Geografio
La Interna montoĉeno situas norde kaj nord-okcidente de la Ĉefa montoĉeno. Ĝi komenciĝas de la Mekenzia montaro apud Sebastopolo kaj etendiĝas nord-orienten ĝis Belogorsko kaj poste - orienten ĝis la monto Agarmiŝo ĉe la urbo Starokrimo. Ĝia longo estas ĉirkaŭ 120 kilometrojn, la averaĝaj altoj estas ĉirkaŭ 400-500 metrojn (la plej alta punkto estas la monto Kubalaĉ, kiu situas en la orienta parto de la montoĉeno ĉe la vilaĝo Bogatoje kaj altas 739 metrojn). Disde la Ĉefa montoĉeno ĝi estas dividita de laŭlongaj malaltaĵoj. Plej bone ĝi estas prezentita inter Balaklavo-Simferopolo kaj Belogorsko-Agarmiŝo, dum norde de la Dolgorukova altebenaĵo ĝi prezentas nur iom oblikvan ebenaĵon.
La montoĉenon trastrekas multaj riveraj valoj (ekzemple, de la riveroj Belbeko, Almo, Salgiro), kiuj foje formas sufiĉe profundajn kaj mallarĝajn kanjonojn.
Geologio
La Interna montoĉeno estas formita ĉefe de eocenaj kalkoŝtonoj. En la okcidenta parto de la montoĉeno rezulte de eroziaj kaj tektonaj procezoj formiĝis multaj aparte starantaj altebenaĵoj, vaste konataj pro la mez-epokaj kavern-urboj, kiuj situis sur ili (ekz., Tepekermeno, Mangupo).
Homa aktivado
La suproj de la Interna montoĉeno estas malmulte loĝataj, tamen en la valoj, kiuj pasas tra ĝi, troviĝas multaj malgrandaj kaj mez-grandaj loĝlokoj. Tiel grandaj urboj, kiel Baĥĉisarajo kaj Simferopolo parte situas en la valo inter la Interna kaj Ekstera montoĉenoj (kaj parte kovras la nordajn partojn de la Interna montoĉeno). En la teritorio de la montoĉeno estas aktive praktikata ĝarden- kaj vinber-kultivado. En la regionoj de Inkermano kaj la rivero Almo oni industrie minas kalkoŝtonon. Sur la montoĉeno kaj en ĝiaj valoj situas multaj naturaj kaj historiaj vidindaĵoj (ekzemple, la mezepokaj kavernurboj Mangupo, Eskikermeno, Ĉufutkaleo), tial la regiono de la Interna montoĉeno estas relative populara turisma regiono.
Plilongiga ŝnurkonduktilo
Plilongiga ŝnurkonduktilo estas ŝnurkonduktilo kun konektiloj kiu plilongigas normalan ŝnurkonduktilon.
Kiam plilongiga ŝnurkonduktilo estas pli longa ol proksimume tri metroj ĝi plej ofte estas volvita sur bobenfarilo.
Se ĝi ne estas sur bobenofarilo la ŝnurkonduktilo povas esti rekta aŭ helicforma.
271
En la jaro 271 post Kristo okazis, interalie:
Konsilantaro por Altaj Konstruaĵoj kaj Urbaj Loĝejoj
Konsilantaro Por Altaj Konstruaĵoj Kaj Urbaj Loĝejoj - Internacia senprofitcela organizaĵo bazita ĉe Lehigh Universito en Pensilvanio, Usono kiu publikigas informojn pri urba planado, speciale la rolon de altaj konstruaĵoj en ĝi.
En 1996, la Konsilantaro nomis Petronas-Turojn en Kuala-Lumpuro, Malajzio la plej altaj en la mondo. Spertuloj protestis, ke nur la ornamaj spajroj de la turoj pli altas ol Sears-Turo en Ĉikago, Ilinojo, Usono, kaj ke la antenoj de Sears estas pli altaj. Responde, la Konsilantaro decidis ke Petronas ja pli altas, ĉar ornama spajro estas "arkitektura elemento" sed la anteno ne. Plue, ili dividis la klasifikon en 4 partojn:
1 Tiu ĉi kategorio estas sinonima kun la titolo "Plej Alta Konstruaĵo en la Mondo"
Preĝejo Notre-Dame de Raincy
La 'Preĝejo Notre-Dame de Raincy (Nia Sinjorino) estas moderna preĝejo konstruita en 1922-1923 de la francaj arkitektoj Auguste kaj Gustave Perret, sur la teritorio de la komunumo Raincy, en la departemento Seine-Saint-Denis, proksime de Parizo. Ĝi estas konsiderata simbola monumento de la moderna arkitekturo, kaj ŝuldas famon al la fakto ke temas pri la unua preĝejo konstruita el ŝtalbetono en Francio. Pro tio ĝi estis klasita kiel historia monumento fare de dekreto de 29-a de junio 1966. Ĝi ricevas ofte la kromnomon de la « Sankta Kapelo de la ŝtalbetono ».
Moesia Superior
Moesia Superior estis provinco de la Romia Imperio.
Moesia (jen latine, bulgare Мизия, greke Μοισία, sefbe Мезија) estis antikva lando en sudorienta Eŭropo, sude de la rivero Danubo, en kiu origine loĝis la trakoj. Dum la jaro 29 antaŭ Kristo la Romia Imperio konkeris ĝin kaj dum la jaro 6 deklaris ĝin romia provinco: origine unu provinco, dum la imperiestro Domiciano en la jaro 87 ĝi estis dividita en okcidentan parton, Moesia Superior, kaj orientan parton, Moesia Inferior, dividitan de la rivero Cebrus (la moderna Cibirica respektive Zibru).
Moesia Superior ampleksis grandajn partojn de la hodiaŭa ŝtato Serbio kaj la okcidenton de Bulgario. La okcidentan limon de la provinco konsistigis la rivero Drina, la sudan la montoj Balkan kaj Šar, la nordan - kiel dirite - la Danubo.
Dum la epoko de imperiestro Tiberio la provinco estis ofte atakita de la nordaj triboj de dakoj kaj sarmatoj: Kiam la Romia Imperio konkeris Dakion dum la jaro 106, la atakoj ĉesis, ĝis dum la jaro 271 la gotoj devigis la romian imperiestron Aŭrelianon lasi al ili Dakion. La imperiestro Valens dum la jaro 375 permesis al la okcidentaj gotoj, kiuj estis premitaj de la hunoj, ekloĝi en Moesia. Inter la 5-a kaj 7-a jarcentoj sekvis la slavoj. Ekde la jaro 679 aldone la prabulgaroj venis al la regiono kaj iom post iom miksiĝis kun la traka, romia kaj slava loĝantaro: Ekde la jaro 681 ekzistis la Bulgara Imperio.
Gravaj urboj de la provinco Moesia Superior estis
1796 Rigo
1796 Rigo estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Rigo, ĉefurbo de Latvio (tiame soveta respubliko).
André da Rocha
André da Rocha estas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordoriento de Rio-Grando (portugale Nordeste Rio-grandense), kaj apartenas al la mikroregiono Guaporé. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Louis Charles Antoine Desaix
Li luktis en Bavario, Italio, Egipto kaj denove en Italio.
Nokia (kompanio)
Nokia estas finna telekomunika kompanio, la plej granda produktanto de poŝtelefonoj en la mondo. Ĝia ĉefa sidejo estas en Espoo, apud Helsinki, en Finnlando. La oficiale registrita nomo de la kompanio estas Nokia Oyj (oyj = finna mallongigo por publika akcia kompanio), kun paralelaj formoj sveda Nokia Abp kaj angla Nokia Corporation.
Pavlův Studenec
Pavlův Studenec (germane Paulusbrunn) estas pereinta vilaĝo en Ĉeĥio, troviĝinta en montaro Bohemia arbaro. Ĝi situis sur ŝtatlimo, ĉe ŝoseo inter bavaria municipo Bärnau kaj Tachov, te. en teritorio de hodiaŭa distrikto Tachov kaj Regiono Plzeň. La municipo pereis pro sekvoj de ellandigo de germanoj post la jaro 1945 kaj establo de limzono. Dum socialismo la restaĵoj de vilaĝo servis komence al ĉeĥoslovaka Limgardistaro kaj en la 1970-aj jaroj estis eĉ tiuj forigitaj.
Nokia (kompanio)
La jara vendosumo de Nokia en 2007 estis 51 058 milionoj da eŭroj (jara kresko 24 %), el kio 49 % fontas el la komerca grupo Poŝtelefonoj, 26 % el la grupo Retoj (Nokia-Siemens), 21 % el Plurmedio kaj 4 % el Solvoj por Entreprenoj. La neta profito estis 7205 milionoj da eŭroj (jara kresko 67 %). Plej rapide kreskis dum 2007 la grupo Solvoj por Entreprenoj: ĝia vendosumo duobliĝis.
La kompanio vendis en 2006 sume 437 milionojn da mobilaj komunikiloj, kio signifas kreskon je 26 % en unu jaro. La kompanio mem taksas sian parton el la tutmonda jara vendokvanto esti 38 %.
Pavlův Studenec
Historio
La vilaĝo estiĝis komence de la 18-a jarcento sur malnova komerca vojo Vivis ĉi tie plejparte germanoj kaj nur kelke da ĉeĥoj, kiuj laboris en ĉi tiea doganejo kaj ĝendarmejo. Kiel en ĉiu tiama vilaĝo, funkciis ankaŭ en Pavlův Studenec riĉa socia vivo. La junularo interesiĝis pri sporto. Laŭ popolnomrado el la jaro 1921 vivis ĉi tie en 218 domoj iom pli ol 1400 loĝantoj. Escepte de tri ĉeĥoj ĉiuj etnaj germanoj (inkluzive de tridek fremduloj).
Nokia (kompanio)
La personaro de Nokia ampleksis laŭ stato de la jaro 2018, en la tuta mondo, 103 083 dungitojn. El la tuta personaro, 21 % laboris en Finnlando, 12 % en Germanio, 11 % en Ĉinio, 10 % en Barato, kaj 46 % en aliaj landoj.
Nokia vendas pli ol trionon el la poŝtelefonoj en la mondo. La vorto poŝtelefono jam estas iom netrafa por priskribi ĉiajn produktojn, kiuj ebligas, interalie, telefoni. Parto el ili estas jam plenkapablaj plurmediaj poŝkomputiloj. Tiel, ekzemple, Nokia jam produktas pli multe da fotiloj ol iu alia kompanio, ĉar fotilo estas jam integra parto de poŝtelefono. En la plej novaj telefonoj grave rolas loktroviloj (GPS-biriloj). Ankaŭ la muzikan kaj alian distran merkaton Nokia eniris, ekz. per siaj ludiloj N-Gage. Nokia nomas siajn modernajn aparatojn plurmediaj komputiloj, ne uzante la nomon smartphone (inteligenta telefono).
Saint-Cirq-Lapopie
Saint-Cirq-Lapopie estas franca komunumo situanta en departemento Lot en regiono Sudo-Pireneoj.
Pavlův Studenec
Historio
La loĝigo estis disigita. Pavlův Studenec mem situis en katastra teritorio Pavlův Studenec 2. Al la municipo apartenis kelke da malpli grandaj domaroj disigitaj en diversaj partoj de tiu ĉi limregiona tereno:
Post la milito kaj ellandigo de germanoj Pavlův Studenec estis unue parte ĝisloĝigita, sed post veno de socialismo ĝi falis en limregionan zonon kaj tial devis esti detruigitaj ĉiuj konstruaĵoj krom tiuj, kiujn uzis Limgardistaro. En tiu ĉi fazo estis konservitaj preĝejo, paroĥejo, doganejo kaj kelke da domoj, sed eĉ tiuj estis iom post iom detruataj. En la 1970-aj jaroj la limzono estis disvastigita kaj apud ŝoseo de Tachov estiĝis nova kazerno, poste estis detruitaj la restantaj konstruaĵoj de la devena vilaĝo, kiel lasta estis en la jaro 1977 forpafita la preĝejo, kiun la limgardistaro antaŭe uzis kiel anoncejon.
Nokia (kompanio)
Ekde januaro 2008, ĉiuj poŝtelefono-rilataj funkcioj de Nokia estas kunigitaj en unu sektoron nomatan Aparatoj kaj Servoj, kiu interne dividiĝas en kvar grupojn: Aparatoj, Servoj kaj Programaro, Merkato, kaj Kompania Evoluigo. La alia sektoro estas la retaĵo-produkta Nokia-Siemens. Post fina efektiviĝo de la havigo de Navteq, tiu kompanio estos plene posedata de Nokia kaj formas ĝian trian sektoron.
Saint-Cirq-Lapopie
Geografio
La vilaĝo situas en monteto sur la maldekstra bordo de la rivero Lot en la natura regiono Quercy.
Pavlův Studenec
Hodiaŭa stato
Tra la eksa vilaĝo ĝis nun kondukas ŝoseo II/199. Sur la teritorio de la vilaĝo estas hodiaŭ plejparte herbejoj, videblaj estas nur restaĵoj de fundamentaj muroj de kelkaj domoj en Pomezná. Norde de ili estas eksa tombejo, kiu estis post la jaro 1990 piete reguligita. Ĉe vojkruciĝo de ŝoseoj restis damaĝigita monumento rememoriganta distriktan hetmanon J. Bottger, kiu meritis pri konstruado de ŝoseo Pavlův Studenec – Zahájí, finita en la jaro 1893.
La ampleksa katastra teritorio estas hodiaŭ dividita inter tri municipoj. En tiu ĉi teritorio situas nur kelke da konstruaĵoj: nova doganejo, ĉefarbaristejo Němeček kaj la forlasita areo de la roto de Limgardistaro en arbaro ĉe vojo inter la eksa Pavlova Huť kaj eksa Zlatý Potok.
Hodiaŭ portas tiun ĉi markigon tri katastraj teritorioj en la forloĝigitaj montaraj regionoj, numeritaj laŭlonge laŭ la ŝtatlimo de sudo al nordo:
Personecoj
En la municipo travivis parton de sia infanaĝo germana verkisto Max von der Grün (1926–2005). La rememoroj pri lia infanaĝo en Pavlův Studenec kaj ankaŭ en kelkej germanaj municipoj malantaŭ la limo en Bavario estas temo de membiografia romano de Grün Du leteroj al Pospischiel.
Nokia (kompanio)
Ĉar la financa situacio de la kompanio estas forta, oni longe atendis, ke ĝi utiligos sian kas-enhavon por akiri aliajn kompaniojn. En 2007 ĝia unua aĉeto estis Twango, kies specialaĵo estas reto por dividado kaj distribuado de bilda, filma kaj sona materialo, kiu sin bazas sur socia reto de ĝiaj “membroj”. Sed la strategia aĉeto de la jaro estis la Navteq, aĉeto anoncita en oktobro 2007 kaj ankoraŭ atendanta finan aprobon de aŭtoritatoj. Navteq estas usona kompanio, kiu produktas ciferecajn mapojn kun akcesoraj datumaroj. Nokia vidas grandajn eblojn de kresko en loko-rilataj servoj, utiligeblaj nur surbaze de bona baza maparo kun aldona datumaro pri ĉiaj servoj kaj ties situo.
Saint-Cirq-Lapopie
Historio kaj vidindaĵoj
La komunumo naskiĝis en 1902, kiam ĝi disiĝis de la komunumo de Tour-de-Faure, kiu situas sur la dekstra bordo de Lot.
Nokia (kompanio)
Historio
La jaro 1865 estas konsiderata la komenco de la nuna kompanio Nokia. Tiam estis fondita, en la urbo Tampere, ĉe la rapidfluejo Tammerkoski, lignomuelejo por produkti pulpon por paperproduktado. Simila fabriko estis fondita post tri jaroj en Nokia, proksima vilaĝo. En 1871 la kompanio estis renomita Nokia, kaj ĝia produktaro rapide diversiĝis por inkluzivi paperon kaj sulfitan celulozon kaj, komence de la 20-a jarcento, ankaŭ elektron. Decidiga por la lokado de la fabrikoj estis la rapidfluejoj, abunda fonto de energio.
Alia grava kompanio, kiu kontribuis al la naskiĝo de la nuna elektronika giganto, estis Suomen Gummitehdas (Finna Gumfabriko, 1898), kiu komence produktis botojn, galoŝojn, hosojn kaj rimenojn, kaj en 1933 komencis sian plej sukcesan branĉon, pneŭojn por aŭtoj. En 1912 estis fondita Suomen Punomotehdas (Finna Plektofabriko), kiu en 1917 fandiĝas kun ĵus fondita Finna Kablofabriko.
Saint-Cirq-Lapopie
Historio kaj vidindaĵoj
En 1950 tie festo de tutmondismo okazis.
Nokia (kompanio)
Historio
La nomitaj tri branĉoj ligna, guma kaj kabla estas la tri kolonoj kiuj naskis, en granda kunfandiĝo en 1966, la bazon por la nuna Nokia. Tiam oni difinis, ke ĝiaj ĉefaj sektoroj estu kaŭĉuko, kabloj, arbodevenaj produktoj, elektroproduktado kaj elektroniko. La elektronika sekcio ĝermis ene de la Finna Kablofabriko fine de la 1950-jaroj kaj estis definitive fondita en la jaro 1960.
La kresko de la elektronika branĉo daŭris post 1990: Nokia aĉetis en 1991 la britan Technophone, kio kunigis la fortojn de la du plej grandaj eŭropaj produktantoj de poŝtelefonoj. Ankoraŭ en 1992 la kompanio akiris la televidilo-fabrikon Finlux kaj en 1993 ampleksigis sian branĉon telekomunikaj kabloj aĉetante tiun fakon de la germana Philips Kommunikations Industrie.
La ĝenerala direkto de la 1990-jaroj por Nokia estis daŭra koncentriĝado al telekomunikado. En 1991 ĝi vendis sian komputilo-branĉon al la brita ICL kaj transmetis sian kemian produktejon en novan kompanion Finnish Chemicals, poste forvendotan. En 1995 ĝi forcedis sian kabloindustrion kaj en 1996 siajn televidilo-fabrikojn en Finnlando kaj Germanio. Ekestis la Nokia plene sin dediĉanta al telekomunikado kaj tute speciale al la mobila teknologio, kies plej videbla manifestiĝo nuna estas la poŝtelefono, evoluanta al ĝenerala portebla komunikilo, datumprilaborilo kaj plurmedia distrilo.
La historio de la kompanio enhavas agadkampojn, kiuj nuntempe ŝajnas malmodernaj aŭ almenaŭ neniom avangardaj. Sed siatempe la amasa produktado de papero el ligno, elektra energio el akvofaloj, piedvestoj el kaŭĉuko kaj kabloj el kupro kaj ŝtalo estis novaj teknikoj. Des pli klare oni povas vidi diversajn paŝojn sur la vojo de amasproduktoj por la konsumantoj: kaŭĉukaj botoj, aŭtopneŭmatikoj kaj neceseja papero iam estis avangarda amasa teknologia produktaĵoj por la vasta konsumantaro. Tiaj estas la poŝtelefonoj nuntempe.
Orokola lingvo
Materialoj en Orokola lingvo estas en malferma aliro al la kolekto de Arthur Capell (AC1) kaj de Tom Dutton (TD1) en retejo Paradisec.
Kalvinana preĝejo (Olaszliszka)
La Kalvinana kirko estas religia historia monumento en Hungario, en vilaĝo Olaszliszka.
Historio
Onidire jam en 1525 formiĝis kalvinana grupo en la vilaĝo. En la 1540-aj jaroj ili uzis la katolikan preĝejon. En 1597 solduloj de Habsburgoj bruldetruis la kirkon, en la 1600-aj jaroj la kalvinanoj rekonstruis ĝin. Ĝis falo de liberecbatalo de Francisko Rákóczi la 2-a la kalvinanoj havis la kirkon nur laŭ la politikaj cirkonstancoj, poste eterne la kirko restis katolika. La kalvinanoj aranĝis mesojn en privataj domoj. La nun videbla kalvinana kirko estis konstruita inter 1784 kaj 1787, sed la turo nur en 1808. Pro diversaj difektoj rekonstruado okazis en 1828, la kirko estis renovigita en 1937, poste en 1975. En 1975 la kirko ene estis pentrita, ekstere en 1995.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola en korto en mezo de la vilaĝo. En mezo de la fasado la turo altiĝas, ĉe la piedo la enirejo funkcias, sed ankaŭ flanke estas alia enirejo. La navo estas pli larĝa, ol la turo; la kvadrata turo reliefas. Interne la mebloj, predikejo kaj galerio devenas el la 1800-aj jaroj.
Courgis
Courgis estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 259 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2008.
Geografio
Courgis etendiĝas sur 10.04 km², kaj havis 259 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 25 homoj po kvadrata kilometro. La komunumo situas en Yonne, en la nordokcidenta parto de Burgonjo.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Alain Dupre, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Courgis apartenas al la kantono de Chablis, kies ĉefurbo estas Chablis. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Auxerre, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Keita Isozaki
Keita Isozaki (磯崎 敬太, n. ) estas japana futbalisto.
Izopropila izoftalato
Izopropila izoftalato aŭ C14H18O4 estas organika kunmetaĵo apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj, blanka likvaĵo kun karakteriza odoro, malagrabla gusto, nesolvebla en akvo kaj uzata en la produktado de polimeroj, inklude de plastaj enpakaĵoj, kosmetikaj formuladoj, produktoj por banado kaj medikamentoj. Kiel rezulto, oni kredas ke homa eksponado al la duizopropila izoftalato estas signifoplena. Izoftalatoj ankaŭ uzatas en la fabrikado de dentobrosoj, internaĵoj de aŭtoj, iloj kaj pakaĵoj.
Francis Hutcheson
Francis HUTCHESON (8a de Aŭgusto 1694 – 8a de Aŭgusto 1746) estis irlanda filozofo naskiĝinta en Ulstero en familio de Skotaj Presbiterianoj kiu iĝis konata kiel unu el la fondintaj patroj de la Skota Klerismo.
Hutcheson prenis ideojn el John Locke, kaj li mem estis grava influo sur la verkoj de kelkaj gravaj pensuloj de la Klerismo, kiel David Hume kaj Adam Smith.
Verkoj
Dum loĝado en Dublino, Hutcheson publikigis anonime la kvar eseojn pro kiuj li estas plej bone konata: Inquiry concerning Beauty, Order, Harmony and Design, kaj Inquiry concerning Moral Good and Evil, en 1725, la Essay on the Nature and Conduct of the Passions and Affections kaj Illustrations upon the Moral Sense en 1728.
Idearo
Argumentante pri la koncepto de belo, Hutcheson argumentis ke la belo estas "unueco en vario kaj vario en unueco".
Melchior Wańkowicz
Memorigo
Melchior Wańkowicz estis entombigita la 14-an de septembro sur la Tombejo Powązki en Varsovio post funebra diservo en la ĉefkatedralo al Sankta Johano. Al sia filino diris, ke ŝi ne permesu ŝtatan enterigon, do komunisman: "Ili ne fotos sin super mia ĉerko". La ceremonion partoprenis interalie ambasadoro de Usono kaj pluraj verkistoj.
Rekonante liajn meritojn por la pola ĵurnalistiko lianome oni nomis en 1995 Superan Ĵurnalisman Lernejon en Varsovio.
Castellania
Castellania estas komunumo de Italio.
Hasseröder
La Hasseröder bierfarejo startis en 1872 sub la nomo “Zum Auerhahn,” (Al la urogalo) en la kvartalo Hasserode en Wernigerode Germanio. En 1882 Ernst Schreyer transprenis la estradon de la bierfarejo. En 1896 la bierfarejo fariĝis "Aktiengesellschaft" aŭ AG (AK), kaj en la sama jaro produktis 25.000 hektolitrojn da biero. Hodiaŭ, la bierfarejo estas “Gesellschaft mit beschränkter Haftung” aŭ GmbH (Klr) posedata de Anheuser–Busch InBev. Hasseröder estas numero 6 inter la plej bone vendantaj bierfarejoj en Germanio.
281
En la jaro 281 post Kristo okazis, interalie:
Hasseröder
Eksteraj ligiloj
-Oficiala retejo de la bierfarejo
Latiro
Latiro (Lathyrus) estas genro el fabacoj de unu- kaj plurjaraj herboj kun pintaj folioj, kies ĉefa ripo ĉe la volvaj specioj finiĝas per ĉiro, ĉe la aliaj specioj per mola pikilo kaj kun floroj ofte en grapoloj. Tiu genro entenas proksimume 160 speciojn, precipe en la mezvarmaj regionoj. Kelkaj el ili estas kultivataj kiel furaĝoplantoj, pluraj ĝardene kaj unu specio, la aroma latiro (L. odoratus), en siaj multaj kulturvarioj, ankaŭ subvitre.
La semoj de unu specio de latiro povas kaŭzi toksan paralizon nomatan latirismo.
vidu ankaŭ odorpizo
Orpluvo
Orpluvo aŭ laburno estas komuna nomo por la arbetoj de genro Laburnum.
Pessin
Pessin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Orpluvo
vidu orpluvio
Grilbirdo
La grilbirdoj, aŭ kiel adapto de la latina scienca nomo lokusteloj, estas malgrandaj paserinaj birdoj kiuj apartenas al genro Locustella. Iam lokataj en la parafiletika grupo de Silviedoj, ili estas nuntempe konsiderataj kiel la plej nordaj membroj de la granda familio de Gondvano, la Megaluredoj.
4071 Rostovdon
4071 Rostovdon estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Georgijevna Karaĉkina elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝia nomo aludas al la urbo Rostov-na-Donu (Rostovo ĉe Dono), naskiĝloko de la malkovrintino.
Grilbirdo
Tiuj estas senmarkaj brunecaj birdoj kutime asociataj kun malfermaj herbejoj, arbustaroj aŭ marĉoj. Kelkaj estas striecaj, aliaj tute brunecaj, ĉiuj malfacile videblaj pro kamuflo. Ili estas insektovoraj.
La plej karaktera eco de tiu grupo estas ke la kanto de kelkaj specioj estas mekanika insekteca bobenaĵo kiu havigas la nomon de la grupo en la latina scienca nomo el Lokusto.
La specioj kiuj reproduktiĝas en moderklimataj regionoj estas tre migrantaj.
La naŭ specioj (plu unu dubinda) estas la jenaj:
Fosilio el la Fina Mioceno (ĉirkaŭ 11 ma) de Rudabánya (NOr Hungario) estas tre simila al la ostoj de tiu genro (Bernor et al. 2002). Pro ties frueco (plej parto de genroj de Passerida estas konataj nur de la Plioceno), ne estas tre certa ties ĝusta lokigo ĉi tie, sed estas tre verŝajna ties aparteno al Megaluredoj almenaŭ. Ĉar la grilbirdoj estas la ununuraj konataj megaluredoj el Eŭropo, estas ankaŭ verŝajna ke la ostopeco apartenas ankaŭ al baza Locustella.
Psikologia romano
Teknikoj
La psikologia romano ne rakontas simple tion kio okazas, sed klarigas la tialojn kaj la celojn de la agado. En tui klaso de literaturo, la rolulo kaj ties trajtoj estas pli gravaj ol normale, kaj ili profundas plie en la menson de la rolulo ol ĉe alitipaj romanoj. La psikologia romano povas esti nomata la romano de la "interna homo". Tiu tendenco enradikiĝis en la realismaj romanoj de la 19-a jarcento kaj certe la psikologismo plifortiĝis kun la plienmodiĝo de la psikologio kiel scienco kaj de la psikoanalizo kiel tekniko je la fino de la 19-a kaj komenco de la 20-a jarcentoj. Tiele sciaro kaj opinioj devenaj el la sciencoj eniris en la literaturon.
En multaj okazoj, oni uzas la teknikojn de la konsciencfluo aŭ interna monologo, por bildigi plej bone la internan funkciaron de la homa menso. Oni povas inkludi ankaŭ retroirojn. Alia uzita rimedo por esplori en la internon de la rolulo estas tra tekstoj rekte devenaj el la rolulo, kiaj personaj taglibroj aŭ leteroj.
Ekzemploj
La Romano de Genĵi, verkita en Japanio en la 11-a jarcento estas konsiderata la unua psikologia romano.
En la okcidenta literaturo, la devenoj de la psikologia romano povas esti markitaj por La Fiammetta (1344) de Giovanni Boccaccio, tio estas, multe antaŭ la stampo de la termino psikologio. Aliaj ekzemploj estas Don Quijote de la Mancha de Miguel de Cervantes, kie oni pristudas la psikologiajn devojiĝojn kaj la rilaton inter realo kaj vidita realo, kaj eĉ iom antaŭe Lazarillo de Tormes, kie oni esploras la lernevoluon de la ĉefrolulo.
La unua pinto de la psikologia romano kiel romana ĝenro estas kutime markita ĉe la amsenta romano el kiu Pamela, or Virtue Rewarded de Samuel Richardson estas unua ekzemplo. Ties forto kuŝas precize ĉe la kono de la homa koro, konturante la senton, tiss ŝanxgojn; la hegemonia motivo de la verko estas la detala analizo de la sentoj de la ĉefrolulino, kaptante klare la emociojn.
La Princesse de Clèves (18-a jarcento), de Madame de La Fayette estas konsiderata unua pionira verko de la psikologia romano. Poste, la ĉefa psikologia romano en franca estas La Ruĝo kaj la Nigro de Stendhal.
Grandaj psikologiaj romanoj estas tiuj de Dostoievski. En lia plej konata verko, Krimo kaj Puno, la psikologia romano atingas sian pintan perfekton plej absolutan, metante la individuon inter la akcepto de puno aŭ la justigo de lia ago.
En Hispanio oni kultivis tiun tendencon ĉefe ene de la literatura realismo de la 19-a jarcento, fare de aŭtoroj kiaj Benito Pérez Galdós, Emilia Pardo Bazán kaj Armando Palacio Valdés. Kurioze multaj, se ne plej, el la ĉefroluloj studitaj de tiuj verkistoj estas virinoj, kiel respegulo de la nova rango de burĝaj virinoj ascendintaj al la kleraj tavoloj, ekzemple ĉe Tormento, La Regenta, Fortunata y Jacinta, Doña Perfecta, Pepita Jiménez ktp..
Regiono Pomurska
Komunumoj
Apače, Beltinci, Cankova, Črenšovci, Dobrovnik, Gornja Radgona, Gornji Petrovci, Grad, Hodoš, Kobilje, Križevci, Kuzma, Lendava, Ljutomer, Moravske Toplice, Murska Sobota, Odranci, Puconci, Radenci, Razkrižje, Rogašovci, Šalovci, Sveti Jurij ob Ščavnici, Tišina, Turnišče, Velika Polana, Veržej.
291
En la jaro 291 post Kristo okazis, interalie:
(17789) 1998 FJ49
(17789) 1998 FJ49 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Castellamonte
Castellamonte estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Trausella, Meugliano, Rueglio, Cintano, Issiglio, Colleretto Castelnuovo, Lugnacco, Borgiallo, Castelnuovo Nigra, Vidracco, Parella, Quagliuzzo, Cuorgnè, Baldissero Canavese, San Martino Canavese, Torre Canavese, Bairo, Valperga, Salassa, Ozegna kaj Rivarolo Canavese.
Ostopovice
Ostopovice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas sur dislimejo de Bobrava montetaro kaj Dija-svratka valego. Tra la norda rando de la municipo fluas rojo Leskava. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1237.
Telekomunikado
Telekomunikado aŭ telekomuniko estas la komuniko tra grandaj distancoj je reala tempo.
Normale la personoj bezonas esti proksimaj unu rilate la alia por sukcesi komunikiĝi. Tio estis la vero antaŭ la invento de la telegrafo. Hodiaŭ la telekomunikaj teknikoj permessas ke diversaj formoj de informacio estu trasendataj, kiel aŭdo (telefono), bildoj (televido) aŭ ankaŭ aliaj formoj de donaĵoj (tekstoj, elektrikaj comandoj, ktp). Por atingi sian celon, la teknikoj pri telekomunikoj uzas la elektromagnetajn ondojn. Tiuj ondoj permesas, ke la informacio povu esti trasendata tra du malproksimaj puntoj.
La precipaj formoj de telekomunikoj estas telefono, radio, televido kaj hodiaŭ ankaŭ la retoj (precipe la interreto)
Iuj el la teĥnologioj kiuj estas uzataj hodiaŭ estas:
T-Butila tribromoacetato
t-Butila tribromoacetato aŭ C6H9Br3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun t-butila alkoholo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. t-Butila tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
Telekomunikado
En elektroniko kaj telekomunikado radiosendilo estas elektronika aparato kiu, kun la helpo de anteno, elsendas radioondojn. La sendilo produktas  alternan kurenton, kun radiofrekvenco kiu estas aplikita al la anteno. Ekscitita de tiu alterna kurento, la anteno elsendas radioondojn. Krom ilia uzo en radiofonio, sendiloj estas necesaj partoj de multaj elektronikaj aparatoj kiuj komunikas per radioondoj, kiel ĉelaj telefonoj, senkablaj komputilaj retoj, Bluetooth ebligitaj aparatoj, garaĝa pordo malfermiloj, dudirektaj radioj en aviadilo, ŝipoj, kosmoŝipo, radaro kaj navigiloj.
Broshararo
Broshararo aŭ erinachararo estas hararanĝo ĉe kiu la hararo estas suprenlevita kaj mallonga. Ĝi estas tenata en tiu pozicio per ĝelo aŭ harlako, pro kio ekestas brosa aŭ erinaca efekto.
La hararanĝo ĝenerale disfamiĝis dum la periodo post la dua mondmilito ĉar la plejmulto de la usonaj soldatoj portis ĝin.
Broshararo denove fariĝis populara ĉe viroj kaj knaboj meze de la 1980-aj jaroj.
Sieĝo de Mantovo (1796-1797)
Dum la Sieĝo de Mantovo, kiu daŭris el la 4a de Julio 1796 al la 2a de Februaro 1797 kun mallonga ekrompo, Franciaj fortoj sub la ĝenerala komando de Napoleono Bonaparte sieĝis kaj blokis grandan soldataron de Aŭstrianoj ĉe Mantovo dum multaj monatoj ĝis tiu kapitulacis. Tiu finfina kapitulaco, kune kun la fortaj perdoj okazigitaj dum kvar malsukcesaj klopodoj por liberigo, kondukis nerekte la Aŭstrianoj al peto por paco en 1797. La sieĝo okazis dum la Unua Koalicio-Milito, kiu siavice estas parto de la Francaj revoluciaj militoj. Mantovo, urbo en la regiono Lombardio de norda Italio, kuŝas ĉe la rivero Mincio.
NGC 3664A
NGC 3664A (aliaj indikoj — UGC 6418, ZWG 39.169, KCPG 283A, PGC 35042) estas galaksio en konstelacio Leono.
Sieĝo de Mantovo (1796-1797)
Priskribo
Post elpeli la Aŭstrian armeon for de la nordokcidenta kaj nord-centra Italio, la Francoj atakis la fortikaĵon de Mantovo starte en la komenco de Junio 1796. Fine de Julio, nova Aŭstria komandanto, nome Dagobert Sigmund von Wurmser kondukis armeon por la liberigo de la soldataro de Josef Franz Canto d'Irlesel la nordo. Mantovo estis atingita kaj la Francoj estis devigitaj abandoni la sieĝon. Tamen, la Aŭstrianoj estis poste venkitaj en la bataloj de Lonato kaj Castiglione. Devigita retiriĝi, Wurmser refortigis la fortikaĵon pere de manĝo kaj novaj trupoj. Post retiriĝo norden al la rivero Adiĝo, Wurmser planis movi sian ĉefan armeon tra la montoj al Bassano tra la valo de la rivero Brenta. El tie li planis sendi duan liberigan klopodon de Mantovo el la nordoriento. Per tro kuraĝa manovro, Bonaparte detruis la kovran forton de Paul Davidovich kaj persekutis Wurmser al la Brenta valo. Venkinte la Aŭstrian armeon ĉe Bassano komence de Septembro, Bonaparte klopodis detrui Wurmser sed malsukcesis. Anstataŭe li persekutis la kernon de la Aŭstria armeo ĝis Mantovo. La soldataro tiam estis de 30 000 homoj, sed manko de ekstera helpo, malsanoj kaj malsatego komencis ruinigi la trupojn de Wurmser.
NGC 3664A
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
Sieĝo de Mantovo (1796-1797)
Priskribo
Nova komandanto József Alvinczi estris la trian klopodon liberigi Mantovon en Novembro. Dum Alvinczi marŝis el la nordoriento, la kolumno de Davidovich moviĝis el la nordo. Alvinczi venkis Bonaparte dufoje kaj venis ĝis la pordoj de Verono dum Davidovich detruvenkis sian francan opozicianton en la valo de la rivero Adiĝo. Kiel lasta klopodo, Bonaparte trapasis la riveron Adiĝo malantaŭ la maldekstra flanko de Alvinczi ĉe Arcole. Tiu batalo pluis dum tri tagoj sed la Francoj finfine venkis, devigante la Aŭstrianoj retiriĝi. Liberaj el Alvinczi, Bonaparte atakis Davidovich kaj devigis ankaŭ liajn trupojn retiriĝi. Por la kvara liberiga klopodo de Mantovo, Alvinczi antaŭeniris sian ĉefan armeon el la nordo dum sendis du pli malgrandajn kolumnojn minaci la Francojn el la nordoriento. La Francoj venkis la Aŭstrian ĉefan armeon ĉe Rivoli. Lasante du diviziojn por finigi Alvinczi, Bonaparte rapide translokiĝis suden kaj alvenis ĉe Mantovo akurate por detrui unu el la aliaj Aŭstriaj kolumnoj. Senespere de ekstera helpo, Wurmser kapitulacis Mantovon komence de Februaro.
Lech Makowiecki
Lech Makowiecki (naskiĝis la 4-an de junio 1954) – pola bardo, poeto, kantaŭtoro, komponisto, muzikisto, scenaristo kaj felietonisto.
Itatiba do Sul
Itatiba do Sul estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 4.171 loĝantojn en 2010.
Lech Makowiecki
Diplomito de magistraj studoj pri konstruo de ŝipoj en Politekniko de Gdańsk.
Muzika agado
Sian muzikan karieron komencis en 1978 en kantrea-rokmuzika ensemblo Babsztyl (Virinaĉo), kie prezentiĝis kiel kantisto, gitaristo kaj mandolinisto. En 1985 kun la ensemblo gajnis Oran Ringon en la festivalo de soldata kanto en Kołobrzeg. En 1986 fondis kaj iĝis estro de orient-kantrea ensemblo Zayazd, kun kiu surbendigis 5 diskojn.
Kadre de solula agado Lech Makowiecki surbendigis du diskojn de kantada poezio. Ili koncentriĝas pri patriota temaro kaj historio de Pollando el la periodo de la dua mondmilito, samtempe forte grundiĝintaj en la nuntempo.
Pri sia verkado Makowiecki diras:
''Mi opinias, ke al la juna generacio oni devas rememorigi eventojn de pasinteco. Oni devas ĝin interesigi pri estintaj epokoj, montri, ke tio povas esti interesa. En liceo mi renkontis miraklan historiiston – kiam li rakontis, mi havis impreson, ke antaŭ mi prezentiĝas kostuma filmo.''
Ĝis nun aperis:
Scenaristo
En 2008 gajnis konkurson por scenaro de serio pri deportadoj dum la dua mondmilito. La televidan serion kun la labor-titolo Ojczyzna wam matką będzie (La Patrio estos por vi patrino) devus realigi Pola Televido kunlabore kun la germana (Beta Film). Ĝi estis rakontonta sorton de la patro de Lech Makowiecki – Stanisław, kiu en la aĝo de 10 jaroj, estis deportita kun la tuta familio de Rypin (Kujavio-Pomerio) lige kun germanigo de la distrikto. Dum la vagado li perdis gepatrojn kaj estis sendita al trudlaboro en Nazia Germanio. Poste li batalis en pola armeo de generalo Stanisław Maczek. Al Pollando revenis persvadita en 1947 de pola soldato en Germanio, kiu diris al Stanisław konsideranta ke mankas celo de lia reveno ĉar li perdis la familion, ke - "La Patrio estos por vi patrino". Laŭplane fotoj devis okaziĝi somere 2009, tamen la serio ĝis hodiaŭ ne realiĝis.
Aŭtoro de scenaro de la muzikalo "Mickiewicz" prezentita en Muzika Teatro de Gliwice kaj de kelkaj eduk-distraj programeroj de televida serio "Ostatni Zayazd".
Okaze de solenaĵoj de la jubileo de 600-jariĝo de la batalo de Grunwald li verkis muzikalon "Grunwald" prezentitan en Olsztyn.
Pilar de la Horadada
Pilar de la Horadada estas hispanuja urbeto kaj municipo apartenanta al Valencia Komunumo kaj al Provinco Alakanto. Ĝi lokas en la sudo de tiu provinco kaj en la komarko La Vega Baja (del Segura), (katalune El Baix Segura). La municipo mezas aree da 77,86 km². Dudek unu mil kvarcent dek ok personoj rezidis en Pilar de la Horadada en la jaro 2018. Tiu municipo havas marbordan zonon en ĝia sudoriento.
300
En la jaro 300 post Kristo okazis, interalie:
18-a de aŭgusto
La 18-a de aŭgusto estas la 230-a tago de la jaro (la 231-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 135 tagoj restas.
Je la 18-a de aŭgusto okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 18-a de aŭgusto estas (laŭ gregoria kalendaro):
Pola rapidvojo S1
Pola rapidvojo S1 estas konstruata rapidvojo je tuta longeco ĉirkaŭ 130 km. Ĝi lokiĝas sur terenoj de Silezia Provinco kaj minimume de Malgrandpollanda Provinco. Ĝi kunigos aŭtovojon A1 kun landlima trairejo kun Ĉeĥio.Ĉefa parto de rapidvojo estas pretervojo de GOP.
Ekzistantaj partoj
Subaj partoj havas jam statuson de rapidvojo S1:
Kentaro Suzuki
Kentaro Suzuki (鈴木 健太郎, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, Montedio Yamagata, Tokyo Verdy, Albirex Niigata kaj Ventforet Kofu.
1004 Belopolskya
1004 Belopolskya estas mezgranda malhela asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Cibela grupo.
Malkovro
Ĝi estis sendepende remalkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth, kiu pli frue anoncis ties malkovron.
Nomo
Ĝia nomo honoras la rusan astronomon Aristarĥ Belopolskij.
Maaro de Ulmen
La maaro de Ulmen estas maaro en la mezmontaro Ejfelo tuj apud la urbeto Ulmen en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La lago estas ĝis 37 m profunda kaj estas ĉirkaŭata de averaĝe 20 m alta remparo el tofŝtono, kiu formiĝis el la eruptaĵo de la iama vulkano. Je la suda rando de la remparo situas la ruinoj de burgoj el la 11a jarcento.
Lago de Amo
La Lago de Amo estas rektangula lageto je la rando de la historia centro de Bruĝo, apud la beginejo. Ĝia esperanta nomo (same kiel en multaj aliaj lingvoj, ekzemple Lac d'Amour en la franca,  Lake of Love en la angla) estas laŭvorta romantika traduko de la nederlandlngva nomo Minnewater, sed la vera signifo estas necerta.
Geografio kaj advomastrumado
Sude de Bruĝo pluraj riveretoj enfluis en la Reie. Plejparto de ilia akvo fluis en la urbon tra la Lago de Amo.
Roman (Rumanio)
Roman estas urbo en distrikto Neamț en Rumanio. Ĝi situas ĉe la kunfluejo de la riveroj Siret (rivero) kaj Moldova.
Lago de Amo
Geografio kaj advomastrumado
La lago verŝajne ne havas naturan orginon, sed ekestis en la 13-a jarcento kiel baraĵlago, kiam konstruiĝis kluzoj por reguligi la akvonivelon. Sur malnovaj mapoj ĝi estis pli granda ol la nuna lageto konata de turistoj; ankaŭ la eksterurbocentra komenca parto de la kanalo al Gento nomiĝis Minnewater. Tie (je la rando de la iama komunumo Assebroek) ĝis en la 20a jarcento estis Minnewaterstraat.
Roman (Rumanio)
Ĝia loĝantaro de en 1992 malkreskis al  en 2002, pro grandnombra foriro pro ekonomiaj malfacilaĵoj. Ĝi nun stabiliĝis, en 2006 estis ĉirkaŭ 71 000.
Lago de Amo
Geografio kaj advomastrumado
Ĝis la jaro 1784 la Lago de Amo estis la albordiĝejo de la Genta Barĝo. Poste ĝi albordiĝis je Katelijnepoort.
Pruo
Antikvaj velŝipoj ofte havis prufiguron kiel ornamaĵon.
Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo (Belo Horizonte)
La Preĝejo de Sankta Francisko el Asizo estas preĝejo en Belo Horizonte, regino Pampulha, Brazilo, ĉe la Universidade Federal de Minas Gerais kaj la stadiono de futbalo Mineirão, dezajnita de Oscar Niemeyer. Ĝi estas konsiderata unu el plaj famaj majstrovekoj de la moderna arĥitekturo en Brazilo. La konstruado okazis sub enorma polemiko.
La kurbitaj konturoj denuncas ĝin kiel verkon de aŭdaca Oscar Niemeyer. Ene de ĝi oni montras 14 panelojn pri la vojo de la kruco, nome granda verko de Portinari. Ekstere imponas la kahelo-mozaikoj de la sama artisto kaj la ĝardenoj de Burle Marx. Pro kverelo inter la artistoj kaj la eklezianoj nur unufoje okazis diservo en la preĝejo, en la jaro 1956.
Lago de Amo
Origino de la nomo
Pri la origino de la nomo Minnewater (laŭvorte: amo-akvo) estas pluraj teorioj. Laŭ iuj estas meza akvo, do akvujo. Aliaj opinias ke la verbo minnen estas sinonimo de mennen, do gvidi, mastrumi.
Lokaj historiistoj kiel Louis Gilliodts (1827-1915), Karel De Flou (1853-1931) kaj Albert Schouteet (1909-1991) pensis ke Minne estis sinonimo de Meene (komuna) kaj ke estis komunuma posedaĵo.
Plej akceptata estas la teorio de Frans Debrabandere kaj Maurits Gysseling, laŭ kiu minnen estis akvofantomoj, laŭ mezepoka popola kredo loĝantaj sub pontoj.
Konstruaĵoj ĉirkaŭ la Minnewater
Rimarkinda konstruaĵo sur la orienta bordo estas la novgotika kasteleto de la familio de la Faille, konstruita en la jaro 1893 laŭ planoj de la arĥitekto Charles De Wulf.
Norde troviĝas la Beginejo Ten Wijngaerde. Okcidente estas iama kliniko, nun maljunulejo.
Apud la ponto estas malnova Poertoren (polvoturo), dum la Antikva Reĝimo stokejo de municio kaj restaĵo de la remparo kiu iam ĉirkaŭis la urbon.
Legendo
Al la Lago de Amo rilatas jena legendo:
Eksteraj ligiloj
Grandformata afiŝo kun plurlingvaj klarigoj pri Minnewater, farita de la heredaĵa servoj de la urbo
Universala kvantizanto
Je predikata logiko, la universala kvantizanto estas kvantizanto, kiu signas ke ĉiu ajn valoro de la kvantizita variablo en la diskursa universo plenumas la kvantizitan formulon. La signo de la universala kvantizanto estas ∀.
Difino
La sintakso signifas ke, por ajna valoro de x en la diskursa universo, la formulo \phi(x) estas valida. Ekzemple, se 1 estas en la diskursa universo, do la formulo \phi(1) validas; simile \phi(2), <Math>\phi(-1), ktp.
Kelkfoje, oni povas limigi la eblajn valorojn de x per la jena sintakso: La ĉi-supro signifas, ke la formulo \phi(x) estas valida, se x apartenas al la aro aŭ klaso S. Alivorte, ĝi estas ekvivalenta al la ĉi-suba formulo:
Monda Ŝaka Ĉampionumo 2013
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 2013 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo la matĉo inter la reganta mondĉampiono Viswanathan Anand kaj la defianto Magnus Carlsen. Anand estis mondĉampiono dum Carlsen klasifis kiel defianto per venko en la Kandidata Turniro 2013.
Ĝi okazis de la 9an ĝis 22an de novembro 2013 en Ĉenajo, Barato, sub la aŭspicio de la FIDE. Carlsen venkis en la matĉo 6½-3½ post dek el la dek du planitaj ludoj, fariĝante la nova monda ĉampiono. Tio estis anoncita de Garri Kasparov kaj aliaj kiel la komenco de nova epoko en ŝako, kie Carlsen estas la unua ĉampiono kiu evoligis sian ludon en la tempo de super-fortaj ŝakkomputiloj.
Rezultoj
! !! Elo !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! Poentoj
Moesia Inferior
Moesia Inferior estis provinco de la Romia Imperio.
Moesia Inferior, foje ankaŭ nomita Ripa Thracia, ampleksis la orienton de la hodiaŭa ŝtato Bulgario kaj la sudon de la hodiaŭa Rumanio. La orientan limon de la provinco konsistigis la Nigra Maro.
Dum la epoko de imperiestro Tiberio la provinco estis ofte atakita de la nordaj triboj de dakoj kaj sarmatoj: Kiam la Romia Imperio konkeris Dakion dum la jaro 106, la atakoj ĉesis, ĝis dum la jaro 271 la gotoj devigis la romian imperiestron Aŭrelianon lasi al ili Dakion. La imperiestro Valens dum la jaro 375 permesis al la okcidentaj gotoj, kiuj estis premitaj de la hunoj, ekloĝi en Moesia. Inter la 5-a kaj 7-a jarcentoj sekvis la slavoj. Ekde la jaro 679 aldone la prabulgaroj venis al la regiono kaj iom post iom miksiĝis kun la traka, romia kaj slava loĝantaro: Ekde la jaro 681 ekzistis la Bulgara Imperio.
Distrikto Altenburger Land
Najbaras la distriktoj Greiz sudokcidente, Burgenland (Saksio-Anhalto) nordokcidente, Leipziger Land, Mittweida, Chemnitzer Land kaj Zwickauer Land (Saksio) norde, oriente kaj sude.
La hodiaŭa distrikto proksimume egalas al la orienta de la du disaj partoj de la historia ŝtateto Saksio-Altenburg.
Administra divido
En la sekva listo inter krampoj aldoniĝas la respektiva nombro de loĝantoj laŭ la stato fine de. Urbaj kaj neurbaj komunumoj sen aparteno al komunumaro: Komunumaroj kun membraj komunumoj
* administra centro de la komunumaro
1797 Schaumasse
1797 Schaumasse estas malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca astronomo André Patry elde la Observatorio de Nico.
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Alexandre Schaumasse.
NGC 3665
NGC 3665 (aliaj indikoj — UGC 6426, MCG 7-24-3, ZWG 214.4, IRAS11220+3902, PGC 35064) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Castellar (Italio)
Castellar estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Cuneo. Najbaraj komunumoj estas Pagno, Revello kaj Saluzzo.
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².