cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miklós Csemiczky
Biografio
Miklós Csemiczky frekventis muziklernejon en sia naskiĝurbo (1973-1977), kie lia plej grava instruisto estis Miklós Kocsár. Li akiris diplomon en Muzikarta Altlernejo Ferenc Liszt en 1982. Liaj plej signifaj instruistoj estis Rezső Sugár kaj Emil Petrovics. Post siaj studoj li laboris jaron en muzika eldonejo, samtempe li aliĝis al grupo de junaj komponistoj. Ekde 1983 li senĉese instruas en la muziklernejo, kie iam li lernis, ankaŭ en filio de la Muzikarta Altlernejo en 1991 kaj 1998. Li estas docento de Universitato de Miskolc ekde 1999. Krom la instruado Csemiczky komponis kaj korusajn kaj instrumentajn verkojn. Li ricevis konkursajn premiojn ekde 1982, ŝtatajn premiojn en 1986 kaj 1996.
Dobolț
Dobolț [dobolc] (hungare: Dabolc) estas vilaĝo en Rumanio nord-nordoriente de Satu Mare. Administre ĝi apartenas al la komunumo Halmeu.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 498 loĝantojn (hungaroj); en 1992 345 (rumanoj, 84 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1323. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Ugocsa).
Bülach
Bülach estas la ĉefurbo de la samnoma distrikto en la Kantono Zuriko, Svislando. La urbo havis en 2007 16'052 loĝantojn kaj estas la ekonomia centro de la Zurika Unterlando. Ĝis la 31-a de decembro 2009 la loĝantaro kreskis al 17034 personoj.
Geografio
Bülach konsistas el la historia mezepoka urbokerno kaj la ĉirkaŭaj municipoj, kiuj estis integritaj al la komunumo. La urbo troviĝas 16 kilometrojn norde de Zuriko. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 16,09 km², de kiuj 39% estas kovritaj de arbaro, 33% servas por agrikulturo kaj 27% por setlado kaj vojoj.
Benvenuto Cellini
Benvenuto Cellini [benveˈnuto tʃelˈlini] (3a de novembro 1500 – 13a de februaro 1571) estis itala oraĵisto, skulptisto, dezajnisto, militisto kaj muzikisto, kiu ankaŭ verkis faman membiografion. Li estis unu el plej gravaj artistoj de Manierismo.
Mistikismo rejna-flandra
Mistikismo rejna-flandra, foje tiel nomata mistikismo domenikana aŭ germana mistikismo, estis mistika-kristana movado de la  Malalta Mezepoko, aparte grava ene de la Ordeno de la Fratoj Predikantoj kaj en Germanio. Ankaŭ se ĝiaj originoj reiras al Hildegard de Bingen (1260-1328), la rejna mistiko estis ellaborita kaj proponita precipe de Majstro Eckhart, Johano Taulero kaj Henriko Suso. Aliaj gravaj tielpensantaj mistikuloj estis Rulman Merswin, Margareta Ebner kaj mezepoka grupo de la Amikoj de Dio.
Benvenuto Cellini
Junaĝo
Benvenuto Cellini naskiĝis en Florenco, Italio. Liaj gepatroj estis Giovanni Cellini kaj Maria Lisabetta Granacci. Ili estis estintaj geedzoj dum 18 jaroj antaŭ la nasko de sia unua filo. Benvenuto estis la dua infano de la familio. Filo de muzikisto kaj konstruisto de muzikaj instrumentoj, Cellini estis pelita al muziko, sed kiam li estis 15jaraĝa, lia patro sendis lin lerni ĉe oraĵisto, Antonio di Sandro, kromnome Marcone. Kiam li estis 16jaraĝa, Benvenuto jam estis altirinta atenton en Florenco ĉar li partoprenis en kverelo kun aliaj junuloj. Li estis elurbigita dum ses monatoj kaj loĝis en Sieno, kie li laboris ĉe la oraĵisto nomita Fracastoro (nerilata al la tutfakulo Veronese). El Sieno li translokiĝis al Bolonjo, kie li iĝis pli lerta ludisto de fluto kaj progresis kiel oraĵisto. Post vizito al Pisa kaj du loĝoperiodoj en Florenco (kie li estis vizitata de la skulptisto Torrigiano), li moviĝis al Romo, kiam li estis 19jaraĝa.
Saint-Malo
Saint-Malo [] (Sankta Maklovo ) estas franca urbo kaj komunumo en la departemento Ille-et-Vilaine, regiono Bretonio.
Mistikismo rejna-flandra
Ofte tiu movado ŝajnas alestigi pozicion kontraŭan al tiu de la skolastikuloj kaj al tiu de la tradicia germana teologio, sed ĝuste pri tiu kontraŭeco ankoraŭ oni debatas. Se, tamen, konsideri ke tiu “mistika movado” antaŭas la reformacion, la “kontrasto” akiras evidenton. Ekzemple la uzo de la nacia vulgara lingvo metas, laŭ iuj, en neta kontrasto kun la latino, pratike deviga, de la skolastikuloj, kaj la pligranda atento pri la laikeco kontrastas kun la pli sakramenta interpreto de la tradicia Eklezio: elementoj tiaj kiuj estos reprenataj kaj profite transformigitaj de Marteno Lutero.
Saint-Malo
Ĝia nomo en la galoa estas Saent-Malo kaj en la bretona Sant-Maloù.
Bülach
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bülach limas en nordo al Eglisau, en oriento al Rorbas, en sudoriento al Embrach, en sudsudoriento al Winkel, en sudo al Bachenbülach, en sudokcidento al Höri, en okcidento al Hochfelden, kaj en nordokcidento al Glattfelden.
Saint-Malo
Geografio
Saint-Malo estis insulo kaj fariĝis duoninsulo. Ĝi estis ĉirkaŭigita de remparoj konstruitaj kaj rekonstruitaj de la 12-a jarcento ĝis la 19-a jarcento, al kiuj la arkitektoj Vauban kaj Siméon de Garangeau aldonis insulajn fortikaĵojn. Apartaĵo de la remparoj de Saint-Malo estas ke, ili staras sur la roko, kiu subtrenas la urbon kaj tenas nur per la pezo de la stakigitaj ŝtonoj.
Saint-Malo regas la Clos-Poulet (nomo venanta laŭdire de "Pou-Alet", de la latina Pagus Aleti, "la lando de Alet", sed pli verŝajne la nomo devenas de Plou/Ploua-Alet: "paroĥo de Alet" en la bretona) kiu estas limigita de la rivero Rance, la Maniko kaj la kaviĝo de Châteauneuf. La urbo frontas al Dinard. Cancale fermas oriente la bordon de Clos-Poulet, konsistigantan parton de la côte d’Émeraude (eo: Smeralda Bordo).
Benvenuto Cellini
En Romo
Liaj unuaj verkoj en Romo estis arĝentaj kofro kaj kandelingo, krom vazo por la episkopo de Salamanko, kiu atingis aprobon de la papo Klemento la 7-a. Alia celebrita verko el Romo estas ora medaliono de "Leda kaj la cigno" farita por la gonfaloniero Gabbriello Cesarino, kaj kiu estas nune en muzeo de Vieno. Li pluludis fluton, kaj eĉ iĝis unu el la papkortegaj muzikistoj.
Bülach
Historio
Unua mencio de Bülach datiĝas el dokumento de la Monaĥejo Sankt-Galo el la jaro 811 sub la nomo Pulcha. Oni supozas, ke la nomo reiras al kelta formo de la romia bieno Pullius. Unuaj spuroj de vilaĝa setlejo datiĝas de la 6-a jarcento. En la jaro 1384 Bülach ricevis de la aŭstra duko Leopoldo la 3-a la urbrajton. En la jaro 1409 la urbo estis pandigita al Zuriko kaj en la jaro 1419 ĝi definitive fariĝis zurika posedaĵo.
Mistikismo rejna-flandra
La mistiko germana povas esti vidita ankaŭ kiel praktika aplikado de la skolastikismo. Pli konata pro siaj famaj predikoj en la germana, Majstro Eckhart verkis ankaŭ en la latina longan filozofian eseon pri la samaj temoj de sia “germana” mistikismo. Iuj interpretistoj lin konsideris tomisto rimarkinde ortodoksa, kies mistikismo devenas de la oficialaj tradiciaj instruoj, ankaŭ se ene de idiosinkrazioj kaj ekĉesoj propraj de la lingvaĵo de Eckhart.
Saint-Malo
Geografio
Nun, la urbo enhavas ankaŭ la malnovajn urbojn Saint-Servan kaj Paramé kun kiuj ĝi unuiĝis en 1967.
Benvenuto Cellini
Ferrara kaj Francio
La politiko de Pier Luigi Farnese kondukis Cellini al retiriĝo el Romo al Florenco kaj al Venecio, kie li ricevis honorojn. Kiam li estis 37jaraĝa, reveninte el vizito al la franca kortego, li estis akuzita (ŝajne false) ke li estis fraŭdinta la juvelojn de la papa trezoro dum la milito. Li estis emprizonigita en la Kastelo de Sankta Anĝelo, fuĝis, estis rekaptita, kaj akre traktita preskaŭ ĝis ekzekuto sur eŝafodo. Interveno de la edzino de Pier Luigi, kaj ĉefe de la kardinalo Este de Ferrara, poste permesis la liberigon de Cellini, kiu danke donacis al Este splendan kupolon.
Saint-Malo
La tajdoj en Saint-Malo
La tajdoj de la golfo de Saint-Malo estas inter la plej altaj en Eŭropo. Ili kreiĝas pro la koncentriĝo de la marakvo en triangula golfego inter Bretonio kaj Cotentin. Maksimume, la tajdodiferenco (amplitudo inter la malalta kaj la alta tajdoj) povas atingi ĝis 14 metroj, t.e. pli ol duoble pli granda ol la ordinara tajdodiferenco en Atlantiko. Tial komence de la jaroj 1960 la baraĵo de la tajdocentralo estis konstruita precize tra la enfluejo de la rivero Rance alsupre de Saint-Malo (la alia opcio estis la golfo de la Monto Sankta Mikaelo).
Benvenuto Cellini
Ferrara kaj Francio
Cellini poste laboris en la kortego de Francisko la 1-a (Francio) ĉe Fontainebleau kaj Parizo. Tamen li konsideris la dukinon d'Étampes malamikino kaj malakceptis amikiĝi kun la reĝaj favoritulinoj. Li jam ne plu povis silentigi siajn malamikojn perglave, kiel estis silentigintaj tiujn de Romo. Rezulte, post kvin jaroj de laboro sed ankaŭ de daŭraj ĵaluzado kaj perforto, Cellini revenis al Florenco, kie li pluestis oraĵisto kaj nun rivalo de la skulptisto Baccio Bandinelli kiu mortiĝis post kelkaj jaroj en 1560.
Mistikismo rejna-flandra
Iuj karakterizoj de la movado
Majstro Eckhart devis sin defendi antaŭ la teologoj de la papo en Avinjono, sed liaj doktrinoj ne estis cenzuritaj.
Benvenuto Cellini
Morto en Florenco
Dum milito kontraŭ Sieno, Cellini plifortigis la defendejojn de sia naskurbo, kaj ricevis honorojn de siaj kuncivitanoj. Li estis ankaŭ nomumita membro (Accademico) de la prestiĝa Accademia delle Arti del Disegno de Florenco, fondita de la Duko Kosimo la 1-a de Medici, la 13an de januaro 1563, laŭ influo de la arkitekto Giorgio Vasari.
Li mortis en Florenco la 13an de majo 1571 kaj estis entombigita solene en la preĝejo Santissima Annunziata. En Florenco li estis vivteninta vidvinan fratinon kaj ŝiajn ses filinojn.
Persona rilataro
Cellini havis kelkajn el siaj modelulinoj kiel amatinoj, kaj havis kontraŭleĝan filinon en 1544 kun unu el tiuj dum li loĝis en Francio, kiun li nomigis Costanza. Post mallonga klopodo pastriĝi, en 1562 li edziĝis al servistino, Piera Parigi, kun kiu li aertis esti havinta kvin gefilojn, el kiuj nur filo kaj du filinoj survivis lin.
Post sia geedzeco, Cellini estis oficiale akuzita pro sodomio unufoje kun virino kaj almenaŭ trifoje kun viroj, kio montris liajn tendencojn al ambaŭseksemo:
Mistikismo rejna-flandra
Iuj karakterizoj de la movado
Ankaŭ aliaj epigonoj de la tiu movado estis suspektataj ĉe teologoj de la Eklezio pri heterodoksio kaj herezo.
Tiu mistika movado influis la estontan protestantan Reformacion kaj ankaŭ filozofojn kiel Schopenhauer kaj Wittgenstein
Saint-Malo
Klimato
La golfo de Saint-Malo estas sub modera klimato tre oceana. La temperaturoj estas varmigitaj per la Golfa Marfluo kaj la amplitudo de la temperaturoj inter vintro kaj somero estas malgranda (de 5,4⁰C en Februaro ĝis 17,3⁰C en Julio) kun meza valoro je 11,3 °C.
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Mindszent)
La paroĥa preĝejo Ĉiuj Sanktuloj estas sakrala historia monumento en urbo Mindszent (Hungario).
Saint-Malo
Historio
Dum la romania periodo estis urbo en Aleth.
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Mindszent)
Historio
Oni konjektas, ke en tiu loko estis kirko jam en la 14-a jarcento. La patrono ĉiam estis Ĉiuj Sanktuloj (memoru: la urbonomo estas Mindszent, kiu signifas Ĉiuj Sanktuloj, sed hungare en singularo). Dum dominado de turkoj la kirko daŭre funkciis. En 1702 la paroĥo estis refondita, la preĝejo plurfoje trakonstruita aŭ renovigita. En 1798 ĝi estis malkonstruita escepte la turon kaj la absidon kaj pli novaj muroj estis masonitaj. Post 2 jaroj la nova parto estis preta, tamen kelkaj laboroj estis faritaj ĝis 1810. La orgeno estis kreita ĉirkaŭ 1850, trakonstruita en 1894. La hungara revolucia armeo en 1919 pafis la kirkon, 2 kanongloboj enmure ankaŭ nun estas videblaj. la La internaj muroj estis pentritaj en 1973, la eksteraĵo estis renovigita en 1985.
Saint-Malo
Historio
Dum la 6-a jarcento sankta Malo fariĝis la unua episkopo de Aleth. Dum la 12-a jarcento la episkopo transiris de Aleth al la insulo Saint-Malo.
70179 Beppechiara
70179 Beppechiara estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la svisa amatora astronomo Stefano Sposetti elde la Observatorio de Gnosca (Svislando).
Saint-Malo
Historio
En 1594 la urbo iĝis definitive franca kaj ĝi iĝis loko de famaj maristoj (vidu sube).
(15534) 2000 AQ164
(15534) 2000 AQ164 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Adolf Maria Bocheński
Vivo
Li devenis de familio kun blazono Rawicz. Post abiturienta ekzameno foriris al Parizo, kie studis en lernejo por diplomatoj - École des Sciences Politiques, kiun li finis junie 1930, akirante la trian lokon inter ĉiuj studentoj devenantaj de pli ol 20 landoj de la mondo. Post reveno al la patrujo en 1932 magistriĝis pri juro ĉe Universitato al Johano Kazimiro en Lvovo. En la unua duono de la 30-aj jaroj estis aktiva membro de Akademia Ligo "Myśl Mocarstwowa" (Penso Ŝtatpotenca).
70179 Beppechiara
Nomo
Ĝia nomo honoras Giuseppe Brenna kaj lian edzinon Chiara Martinoni, kiuj vivas en malgranda vilaĝo de la valo de Verzasca, kantono Tiĉino. Li grimpis la kulminojn de ĉiuj la 630 montoj de Tiĉino kun alto pli granda ol 2000 m kaj verkis plurajn gvidlibrojn pri svisaj montoj.
Adolf Maria Bocheński
Vivo
Redaktoro kaj publicisto de la revuoj "Bunt Młodych" (Ribelo de Junuloj) kaj "Polityka" (Politiko). Konsiderita unu el la plej talentaj polaj politikaj verkistoj de la 30-aj jaroj de la 20-a jarcento. Apelaciis pri fortigo de ekzekutiva aŭtoritato en la ŝtato kaj apogo por sendependeco de Ukrainio. Adepto de marŝalo Józef Piłsudski, sed kritikisto de liaj pluraj elpaŝoj.
Dum agreso de Nazia Germanio al Pollando estis 30-jara. Li volis soldatservi, sed pro malbona sanstato oni ne volis lin akcepti. Post pluraj penoj kiel volontulo aliĝis al la Rezerva eskadrono de la 22-a Regimento de Ĉe-Karpatiaj Kavaliroj kaj batalis en la septembra kampanjo. Poste post agreso de Sovetunio kontraŭ Pollando la 17-an de septembro1939, kune kun sia regimento transiris al Hungario, kaj de tie al Francio. En franca militistejo Camp de Coëtquidan en Guer (Morbihan) finis substandardistan lernejon kaj kun Podhala Brigado partoprenis la batalon de Narvik. Tie pro batalemo kaj kuraĝo ricevis sian unuan Krucon de Bravuloj. Post evakuo de la brigado de Norvegio ĝis Bretonio kaj kapitulaco de Francio trapasigis trans Pireneoj soldatojn kaj oficirojn irantaj al Anglio. Post kelkaj monatoj ekiris al Sirio, kie eniris Karpatan Brigadon. Poste li estis enkorpigita en Regimenton de Karpataj Kavaliroj, kun kiu defendis Tobrukon kaj batalis apud Monto Kasino, kie estis vundita. Kiel soldato verkis por revuo "Przy kierownicy w Tobruku" (Ĉe la direktilrado en Tobruk).
Substandardisto de Memstara Brigado de Karpataj Pafistoj, kaj poste subleŭtenanto de Regimento de Karpataj Kavaliroj, danke al granda kuraĝo, ĝenerale konata neglekto al morto, sed antaŭ ĉio kolegema sinteno, gajnis grandan popularecon kaj estimon inter soldatoj. Mortfalis dum malarmo de mino, kion priskribis Melchior Wańkowicz en sia libro Zupa na gwoździu.
La silueton de Adolf Maria Bocheński memorigas ĝardenplacoj en Varsovio kaj Vroclavo.
Preĝejo Ĉiuj Sanktuloj (Mindszent)
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola laŭ la trotuaro. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo videblas, pli supre fenestro estas, plej supre la turo altiĝas. En la turo 3 sonoriloj sonoras. Inter la enirejo kaj fenestro oni metis ŝtonan blazonon de la komunumo en 1772. En la fasado estas ankaŭ po unu niĉoj, ene statuoj pri Sankta Petro kaj Sankta Paŭlo. Interne estas galerio por la orgeno. La ĉefaltara baroka bildo prezentas la patronon kun pli ol cent figuroj. La baptujo estis farita en 1827. Menciindas 2 skulptaĵoj pri Koro de Jesuo kaj Sankta Jozefo el la 18-a jarcento.
Kermeso okazas en la 1-an de novembro.
Saint-Malo
Historio
Dum la dua mondmilito la germana armeo okupis la urbon. En 1944 la usona armeo atakis la urbon, kiu kapitulacis la 17-an de aŭgusto kaj la insulo Cézembre kapitulacis la 2-an de septembro. La urbo estis 85 % detruita sed ĉirkaŭmuregoj ne estis detruitaj kaj oni rekonstruis malnovstile la urbon.
Urbo de famaj maristoj
Surcouf, fama korsaro, vivis je la fino de la 18-a jarcento.
Li venkis multajn anglajn ŝipojn, eĉ multe pli dikajn ol sia. La statuo montras Anglujon, la grandan malamikon.
Lia fama ŝipo nomita Renard estis rekonstruita kaj videbla en Saint-Malo.
Jacques Cartier vivis en la 16-a jarcento. Li malkovris Sankt-Laŭrencon.
La statuo montras la marnavigiston gvidantan la stevenon.
Lia kastelo de Limoëlou estas ankaŭ muzeo kaj vizitebla en Rothéneuf, apud Saint-Malo.
René Duguay-Trouin estis fama maristo de la 18-a jarcento. Li konkeris Rio de Ĵanejron kontraŭ la portugaloj en 1711.
Esperanta vivo
Okaze de la eŭropaj balotoj, Eŭropo - Demokratio - Esperanto ricevis 44 voĉojn (0,27 %) en 2004 kaj 43 voĉojn (0,29 %) en 2009.
Tie estas esperanto grupo. Kursoj okazas merkrede kaj sabate,.
Musofagedoj
Musofagedoj, bananomanĝuloj aŭ turakoj formas la birdan familion de Musophagidae kaj de tie Musofagedoj (laŭlitere "banano-manĝuloj"). Ili estas duon-zigodaktilaj - nome la kvara (ekstera) fingro povas ŝanĝi malantaŭen kaj antaŭen. La dua kaj tria fingroj, kiuj ĉiam antaŭas, estas kunigitaj en kelkaj specioj. Musofagedoj ofte havas elstarajn krestojn kaj longajn vostojn; ili elstaras pro pekuliaraj kaj unikaj pigmentoj kiuj havigas al ili brilajn verdajn kaj ruĝajn plumojn.
Castilfrío de la Sierra
Castilfrío de la Sierra [kastilFRIo delaSJEra] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj en la subkomarko Almarza. La loknomo Castilfrío de la Sierra estas etimologie komprenebla kiel Malvarma Kastelo de la Montaro.
Musofagedoj
Tradicie tiu grupo estis lokigita kun la kukoloj en la ordo Kukoloformaj, sed la taksonomio Sibley-Ahlquist levas tiun grupon al plena ordo Musofagoformaj. Oni proponis, ke ili estu kunigitaj al Hoacino kaj aliaj vivantaj birdoj sed tio estis poste pridisputata.
Castilfrío de la Sierra
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 12,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 35 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 200 loĝantojn el la 1910-aj jaroj.
Musofagedoj
Ekologio kaj kutimaro
Musofagedoj estas mezgrandaj arbaraj birdoj endemiaj de subsahara Afriko, kie ili loĝas en arbaroj, ĝangaloj kaj savanoj. Ties flugmaniero estas milda, sed ili kuras rapide tra la arbara kanopeo. Ili manĝas ĉefe fruktojn kaj je malplia etendo foliojn, burĝonojn kaj florojn, foje prenante malgrandajn insektojn, helikojn kaj limakojn. Male al tio, kion la nomo povus sugesti, ili ĝenerale ne manĝas bananojn kaj ŝajne ili tute ne uzas la plantojn de la genro Musa kiel manĝo.
Castilfrío de la Sierra
Geografio
Ĝi distas 26 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Oncala-Valtajeros okupanta 407 hektarojn, nome 33% de la teritorio.​
Bertil Malmberg
Bertil MALMBERG (naskiĝis la en Härnösand; mortis la  en Stokholmo) estis sveda verkisto. Li estis membro de la Sveda Akademio.
Castilfrío de la Sierra
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
La popola arkitekturo estis renovigita ĉefe de eksterlokanoj, kiel la verkisto Fernando Sánchez Dragó.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo kun gotikaj elementoj kaj romanika baptujo.
Liberalaj artoj
La koncepto liberaj, liberalaj aŭ liberulaj artoj aludis en la klasika antikveco la aron de studoj kies celo estis la havigo de ĝeneralaj intelektaj konoj, kiel kontrasto al tiuj celantaj profesiajn specialiĝintajn lertaĵojn. La indiko liberaj aŭ liberulaj lertaĵoj (Latine: artes liberales) devenas de la kontrastigo je la lertaĵoj de la neliberaj homoj, la sklavoj (Latine: artes illiberales).
Amplekso kaj subdivido
La liberaj artoj havis sian nomon, por ke ili estu takseblaj plialtrangaj kompare kun la praktikaj artoj (artes mechanicae). Oni distingas inter la liberaj artoj trivium (trivojo) de la lingve kaj logike-argumentade orientitaj fakoj, kiuj starigas la kondiĉon por ĉiu okupiĝo pri la (latinlingva) scienco, kaj la konstrua quadrivium (kvarvojo) de la matematikaj fakoj.
Al la trivium apartenis:
Al la quadrivium apartenis:
Ili estis personigitaj laŭ la tradicio de Martianus Capella per inaj alegorioj kaj ofte montrataj kun jenaj atributoj:
Nossa Senhora de Lourdes (Serĝipo)
Nossa Senhora de Lourdes estas municipo en la brazila subŝtato Serĝipo, kiu havis 6.238 loĝantojn en 2010.
1424
En la jaro 1424 post Kristo okazis, interalie:
Eisbrecher
Eisbrecher (sivsgermane Iisbrächer) estis semajna gazeto de la zurika junulara movado aperinta dum la periodo de la junulara ribelado [1980] en Zuriko de la 24-a de oktobro 1980 ĝis la 17-a de januaro 1981. Ĝin iniciatis kaj redaktis koletivo konsistanta el Nicolas Lindt, Umberto Blumatti, Giorgio Bellini, Bernd Sigenthaler, Dietrich Michael Weidmann, Theo Bünzli, Stefan Flüeler kaj aliaj. Ili estis inspiritaj de liberecaj filozofoj kiel Michael Bakunin, Erich Mühsam kaj nature de dadaismo, kies naskiĝurbo Zuriko estis kaj de siaj mondplibonigaj idealoj. La gazeto atingis eldonkvanton de 23'000 ekzempleroj kaj fariĝis la parolilo de la ribelema junularo de Zuriko.
Je la kulmino de la sukceso la plimulto de la redakta kolektivo timis sian propran potencon kaj la establiĝon kaj decidis post la deka numero ĉesigi la revon. Theo Bünzli, Bernd Sigenthaler kaj Dietrich Michael Weidmann decidis sia flanke daŭrigi la laboron kaj kreis utiligante la infrastrukturon de Eisbrecher sub la nomo Brächise (svisgermana anagramo de Iisbrächer) novan gazeton. Eisbrecher estis vendita de junuloj surstrate inter kiuj plej parte la redaktintoj.
Krom Dietrich Michael Weidmann kiu laboris kiel sekretario kaj administranto de la kolektivo kaj la presistoj, neniu havis pagitan laboron, sed 50 vendistoj praktike vivis de la vendado, ĉar la vendistoj ricevis duonon de la vendoprezo. La resto de la mono estis bezonita por kovri la prezkostojn kaj la administradon. La redaktantoj de Eisbrecher kvazaŭ enkondukis la dadaismon en la redaktadon de gazeto kaj kreis bild- kaj enpaĝigan teknikon, kiu ĝis tiam ne ekzistis aŭ nur en tre modesta formo ĉe la liberaca monata revuo Subito. La stilo de Eisbrecher influis la ĵurnalistojn en la tuta mondo, kaj hodiaŭ tia enpaĝigo estas vidata en la tuta mondo kiel plej normala afero.fontindiko?
Muzeo de Belartoj de Caen
la Muzeo de Belartoj de Caen (Musée des Beaux-Arts de Caen) estas muzeo situanta en Caen. Fondita komence de la 19-a jarcento, ĝi estis detruita en 1944 kaj rekonstruita en 1971.
Bai Juyi
Bai Juyi (白居易 Wade-Giles: Po Chu-yi, Esperante: Baj Ĝjuji),ankaŭ Po Kiu-yi (772 - 846) estis ĉina poeto kaj politikisto. Liaj poezioj kun popola lingvo (laŭdire li konservis nur la poemojn, kiujn lia servistino komprenis ) spegulas la mizeran vivon de tiama popolo. Li mem, tamen, ĝuis komfortan vivon dum siaj malfruaj jaroj, kaj ofte komentis pri sia bona bona stato.
Vivo
Li estis guberniestro de Suĝoŭo ĝis 827. En tiu jaro, Bai Juyi fariĝis Direktoro de la Imperia Biblioteko en Ĉangano, kaj je la sekva jaro, li fariĝis Vic-Ministro pri Justeco. En 829 li petis, kaj ricevis, la postenon de Konsilanto al la Rekta Heredonto en Lŭojango; li tenis aliajn postenojn, sed restis tie ĝis sia morto. .
Verkoj
Bai Juyi ofte nomis sin “senbrida” dum siaj fruaj jaroj, kaj verŝajne kontrastis sian libervolan esprim-manieron kun tiuj de la poetoj, kiuj preferis pli regulitajn stilojn. Ekzemple, lia fama poemo, “En la Montoj, Mi Senakompane Ĉantas Poemojn” priparolas lian emon spontane diri poemon, responde al la vido de familiano, amiko, aŭ bela pejzaĝo. Tamen, tiu facileca spontaneco estis zorge prilaborita, precipe ĉe liaj fruaj poemoj, kiujn laŭ Zhang Lei li multe reverkis.
Li faris poem-interŝanĝojn kun Liu Yuxi kaj Yuan Zhen.
Bai Juyi kompilis plurajn manuskriptajn kolektojn de siaj poemoj, kaj verŝajne ili enhavas la plimulton el la poemoj, kiujn li verkis dum lia oldula vivo en Lŭojango.
28729 Moivre
28729 Moivre estas tre malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Abraham de Moivre (1667–1754), kiu laboris en Anglio. Li verkis gravan traktaĵon pri probablokalkulo, kie li donis proksimumon de la binoma disdono kaj pruvis trigonometrian identecon, kiu ludas gravan rolon en la teorio pri.
Jiří Mahen
Jiří MAHEN (naskiĝis la 12-an de decembro 1882 en Čáslav - mortis la 22-an de mano 1939 en Brno, suicido) propranome Antonín Vančura, estis ĉeĥa poeto, prozisto kaj dramverkisto, fondinto de la urba biblioteko en la urbo Brno (nun Mahen-biblioteko). Laŭ lia verko Husa na provázku (Ansero sur ŝnuro) estis nomita moderna teatro en Brno.
Jiří Mahen estis la tria el dek tri infanoj de bakisto. Li studis gimnaziojn en Čáslav kaj Mladá Boleslav, filozofion en Prago. Nelonge li instruis en Přerov, ekde 1910 laboris kiel redaktoro en Brno. Li funkciis ankaŭ kiel dramaturgo de Nacia Teatro en Brno, instruis en la konservatorio kaj laboris kiel bibliotekisto en la urba biblioteko, kiun li fondis. Post la nazia okupacio de Ĉeĥoslovakio li mortigis sin. Unu el la plej grandaj ĉeĥaj verkistoj Vladislav Vančura estis lia nevo.
(5590) 1990 VA
(5590) 1990 VA estas tre malgranda atona asteroido, ankoraŭ sen nomo.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 16-an de septembro 1990 elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Arizono, Usono), en la kadro de la projekto Spacewatch. Ĝia grando estas taksata inter 340 kaj 770 metroj.
Ĝi tanĝas la orbiton de Venuso kaj, je ĝia aphelio, pasas inter la orbitoj deTero kaj de Marso; ĝi estas do venusrenkonta kaj terrenkonta asteroido. Ĝia orbita klinangulo tamen malhelpas ĝin tro proksimiĝi de Tero.
Ĝi estas pli danĝera kontraŭ Venuso: la ĝi pasos al 0,004225 AU (632 000 km) de tiu-ĉi planedo.
Alajos Orthmayr
ORTHMAYR Alajos (pro. ortmair) estis hungara neŭrologo-psikiatro naskita en Facsád la 24-an de septembro 1917 kaj mortinta en Eger la 19-an de februaro 1971.
Biografio
Alajos Orthmayr diplomitiĝis en la Universitato de Koloĵvaro (1944). En 1940–45 li estis praktikanto, pli poste asistanto de la instituto pri patologio de la universitato. En 1946–47 li estis psikiatro de la Malsanulejo Szent János de Budapeŝto, poste inter 1947–54 adjunkto de kliniko pri neŭrologio kaj psikiatrio de universitato de Peĉo. De 1954 ĝis sia morto li estis ĉefkuracisto de la Tutlanda Instituto pri Nŭrologio kaj Psikkiatrio. Li estis fondinto kaj redaktoro ĝis sia morto de la revuo Alkohologia.
Meng Haoran
Meng Haoran (pr. Meng haoĵan)(孟浩然) (n. 689 aŭ 691 - m.740) estis ĉina poeto.
unu el liaj poemoj, parte kortuŝa, ege famas:
"Dormanton eksurprizas matenhelo Birdkantoj ĉie eĥas ĉe l'orelo. Sed dum la noktaj vent' kaj pluvo, Kiom da floroj ja ekkuŝis sur la tero?"
Ardeoj
Ardeoj estas vadbirdoj de familio Ardeedoj. Foje tiu ĉi nomigo utilas por ĉiu birdo de tiu familio. Tamen pli taŭga estas la uzo de tiu nomado por la membroj de la genro Ardea, kiu enhavas almenaŭ 11 speciojn. Krome aliaj 3 specioj estas ordigataj ĉu ankaŭ en tiu genro ĉu en genro Egretta kaj pro tio ili estas nomitaj egretoj.
Temas pri altaj birdoj kun longaj pintaj bekoj kaj kruroj. La ĉefa diferendiga eco estas ke ĉiu faldas sian kolon dumfluge. Kelkaj havas specifajn tufplumaron ĉekape aŭ ĉekole. Bekoj kaj kruroj povas kolorŝanĝi dum epoko parigada. Ambaŭ seksoj estas similaj escepte en la malgranda botaŭro Ixobrychus minutus. Ili nestas en arbaj kolonioj aŭ inter kareksaro laŭ la specio. Ili vivas en akvaj regionoj ĉelagaj, ĉeriveraj, ĉemarĉaj, ktp.
Pérols-sur-Vézère
Geografio
Pérols-sur-Vézère etendiĝas sur 46,98 km², kaj havis 184 loĝantojn laŭ la lasta oficiala censo, tiel ke la loka loĝdenso estas 4 homoj po kvadrata kilometro. La vilaĝo situas en Corrèze, kiu estas kampara, maldense loĝata franca departemento en la nordokcidenta parto de la Centra Masivo.
Historio
La departemento Corrèze estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio. Pérols-sur-Vézère antaŭe apartenis al la reĝa provincio Limoĝio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Alain Fonfrede, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Pérols-sur-Vézère apartenas al la kantono de Bugeat, kies ĉefurbo estas Bugeat. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Ussel, unu el la tri arondismentoj de la departemento Corrèze.
SAT-Kongreso
SAT-Kongreso estas kongreso organizata ĉiujare de Sennacieca Asocio Tutmonda. Ĝi taŭgas kiel renkontiĝo de la anaro kaj la simpatiantoj de la organizo. Ĝi kutime enhavas ankaŭ socipolitikajn debatojn, kulturajn erojn, turismajn vojaĝojn kaj distrajn aktivadojn.
Cadiz (Filipinoj)
Cadiz, [kadis] - Lungsod ng Cadiz - estas kvinaklasa urbego, ankaŭ marhavena, universitata kaj komponenta urbo en Filipinoj, en insulo Negroso, en regiono Orientaj Bisajoj, en provinco Okcidenta Negroso. La komunumo ricevis la loknomon de la hispana Kadizo.
SAT-Kongreso
Kiel unua kongreso estas konsiderata la kunveno kiun dum la Universala Kongreso de Esperanto en Prago en 1921 oni utiligis por krei la asocion. La ceteraj kongresoj estas sendependaj de la ceteraj renkontiĝoj, kvankam oni ofte uzas ilin por kunvenoj de Laboristaj Esperantistaj Asocioj.
Cadiz (Filipinoj)
Geografio
Cadiz situas en norda parto de la insulo, la ekstera distrikto atingas la maron, aliflanke sude la monton, kiu estas natura parko. Provinca ĉefurbo Bacolod troviĝas 50, Bago (Filipinoj) 69, Iloilo (urbo) 85, Cebuurbo 98, Kabankalan 120, Dumaguete 184, Dabao 501, ĉefurbo Manilo 476, Kezonurbo 481, Puerto Princesa 518, kilometrojn (aere).
SAT-Kongreso
Graveco
Grava perioda okazaĵo en la SAT-vivo estas la ĉiujara kongreso. Ĝi donas la eblon de fruktodona interŝanĝo de opinioj, spertoj, ktp. inter diverslandaj SAT-anoj kaj prezentas por multaj membroj la solan okazon por parola interrilatado kun alilandanoj, krome ĝi estas impona pro manifestacio, montranta la forton de la laborista Esperanto-movado kaj la praktikan uzeblon de la lingvo.
En la unuaj jaroj oni alte taksis la moralan apogon de eminentuloj. Oni sukcesis atingi, ke famaj homoj akceptis la honorprezidon de la unuaj SAT-kongresoj kaj esprimante sian favoran opinion pri Esperanto, li havigis al la Esperantistaro valoran propagandan materialon. Iliaj eldiroj aperis tradukitaj en multaj naciaj gazetoj kaj estis legataj de centmiloj da homoj.
Cadiz (Filipinoj)
Historio
Hispanoj fondis la komunumon en 1861, kiu memorigis ilin pri la samnoma havenurbo en Hispanio. Cadiz iĝis municipo sendependa en 1878. Dum la revolucio en 1898 kontraŭ la hispanoj la loĝantoj prenis armilojn. Tamen Usono sukcesis preni la potencon. La japanoj regis en Cadiz inter 1942-1945. La komunumo atingis la internacian klasifikadon grandurbo en 1960-aj jaroj kaj akiris similan titolon laŭ filipina klasifikado en 1967. Cadiz estis la ĉefurbo de la mallongdaŭra Provinco Norda Negroso. En 2013 la urbo estis forte damaĝita de tifono. Ĉirkaŭ 20,000 hejmoj estis damaĝitaj.
Ekonomio
Cadiz estas agrikultura kaj fiŝkapta urbego kun komerco. La sukerkano estas la ĉefa agrikultura varo. Ĝis nun kvar kompanioj establis siajn distribuocentrojn ene de la urbo.
Religio kaj eduko
Plimulto de la loĝantoj estas katolikoj. En Cadiz ŝtata universitato funkciigas kampuson.
Trafiko
Cadiz estas alirebla laŭ la marborda vojo ambaŭflanke, kie aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn. En la haveno pramŝipoj flosas.
György Vértes
Biografio
Pri lernojaroj de György Vértes plene mankas informoj. Liaj karikaturoj aperis en la plej konataj gazetoj. Inter 1963 kaj 1979 li desegnis ĉiutage karikaturojn videblajn en meteologia rubriko de Hungara Televizio. Li kreis ankaŭ reklamafiŝojn. Li unufoje ricevis premion.
(19830) 2000 SC218
(19830) 2000 SC218 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi estas unu el la multenombraj asteroidoj sen nomo nek rimarkinda eco.
Pradines
Pradines estas la nomo de pluraj artikoloj.
Eŭrokontrol
La European Organisation for the Safety of Air Navigation (Eŭropa organizo por la Sekureco de Aero-Navigacio), ofte konata kiel Eurocontrol aŭ Eŭrokontrol, estas internacia organizo laboranta por realigi sekuran kaj certan aertrafikan administradon en tuta Eŭropo. Fondita en 1960, Eŭrokontrol nuntempe havas 41 membroŝtatojn kaj havas ĉefsidejon en Bruselo, Belgio. La organizo laborigas ĉirkaŭ du mil homojn kaj funkciigas kun jara buĝeto de pli ol kvincent milionoj da eŭroj.
Kvankam Eŭrokontrol ne estas agentejo de la Eŭropa Unio, la EU delegis partojn de siaj regularoj por ununura eŭropa ĉielo al Eŭrokontrol, igante ĝin la ĉeforganizo por kunordigo kaj planado de aertrafika kunordigo por ĉio el Eŭropo. La EU mem estas subskribinto de Eŭrokontrol kaj ĉiuj EU-membroŝtatoj estas aktuale ankaŭ membroj de Eŭrokontrol. La organizo kunlaboras kun naciaj aŭtoritatoj, aernavigaciaj teleliverantoj, uzantoj de civilaj kaj armeaj aerspacoj, flughavenoj, kaj aliaj organizoj. Ĝiaj agadoj implikas ĉiujn pord-al-pordajn aernavigaciajn servoperaciojn: strategia kaj taktika fluadministrado, regilotrejnado, regiona kontrolo de aerspaco, sekurec-dissekcitaj teknologioj kaj proceduroj, kaj kolekto de aernavigaciaj aferoj.
131186 Pauluckas
131186 Pauluckas estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la brazila amatora astronomo Paulo R. Holvorcem kaj de la usona amatora astronomo Michael Schwartz per la Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la aŭstralia astronomo Paul Luckas, kiu kreis kaj bontenis plene aŭtomatan observatorion en Okcidenta Aŭstralio por serĉo pri supernovaoj, malkovro de malgrandaj planedoj kaj sekvado pri apud-teraj asteroidoj. Li apartenas al la malgranda kaj sindonema grupo da amatoroj, kiu provivas valorajn datumojn pri la suda ĉielo.
Nordhorn
Nordhorn estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Grafschaft Bentheim de la federacia lando Malsupra Saksio, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La urbon trafluas la rivero Vechte.
Rilatoj al Esperanto
En Nordhorn ekzistas Zamenhofstrato, kun samnoma bushaltejo, kaj en la strato situas unu el la urbaj mezlernejoj, tiel ke la strata nomo konatas inter la urbaj lernejanoj.
Inter la partneraj urboj de Nordhorn estas la urbo Malbork, germane Marienburg, en la regiono Pomerio de norda Pollando. La urbestro Meinhard Hüsemann de Nordhorn kun delegacio en 2002 kune kun la vicurbestrino de Malborko, d-rino Danuta Stanek Gutowska, en la esperantista "Parko de la Mondo" en Malborko inaŭguris Esperanto-memorŝtonon "ARBO DE PARTNERECO" kaj tie apude de la ŝtono plantis aceron.
Dikson
Dikson (ruse Диксон) estas nomo de insulo en la Tajmira dogan-neneca distrikto, en Rusio, situante en la Karska Maro proksime al la riverbuŝo de la Jenisejo. Proksime troviĝas urbosimila setlejo, kiu funkcia kiel haveno kaj hidrometeorologia centro kaj havas loĝantaron de 1.198 (2002).
La Dikson-a distrikto kovras 200,419 km²; ĝia populacio en 2004 estis ĉ. 1.100.
En la 17-a jarcento, la insulo estis konata kiel insulo Dolgij ("longa"), aŭ Kuzkin, post ties pomor-malkovristo. En 1875, la sveda esploristo Adolf Erik Nordenskiöld renomis post la skota-sveda negocisto kaj filantropo Oscar Dickson, unu el apoganto de sian ekspedicion. La nomo estis baldaŭ rusigita per elfaligo de "c". La nomo Dikson estas oficiala ekde 1884.
En 1915, la insulo ofertis lokon por la unua rusa radiostacio en la arkto. La marhaveno estis konstruita en 1935 kaj la du setlejoj kuniĝis en 1957.
Dikson (apud la insulo) estas unu el la plej izolataj homaj setlejoj sur la mondo.
<td width="50%" valign="top">
Estrela (Suda Rio-Grando)
Estrela estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 30.619 loĝantojn en 2010.
Pizzale
Pizzale estas komunumo de Italio.
Ortodentisto
Ortodentisto estas specialisto en la dentokuracado. Li aŭ ŝi okupas sin per la studado de formo, kresko kaj disvolviĝo de la dentaro kaj la makzeloj kaj la optimumigo de la pozicio de la dentaro kaj makzeloj pere de rektigiloj. La termino ortodentisto venas de la greka vorto orthos (rekta) kaj latina vorto dens (dento).
Ortodentistoj ofte laboras kun pluraj personoj en propra konsultejo. En intensa kunlaborado kun aliaj specialistoj ortodentistoj ofte estas engaĝitaj ĉe la kuracado de pacientoj kun denaskaj nenormalaĵoj de la vizaĝo (kiel fendlipo), afekcioj de la makzeloj kaj malplilarĝiĝo de la supraj spirkanaloj (ronkado kaj obstrukca apneo).
Religia segregacio
Religia segregacio estas la segregacio aŭ apartigo de homoj laŭ ilia religio. Oni uzis la terminon por kazoj de segregacio surbaze de religio kiel socia fenomeno, kaj ankaŭ por segregacio devena de leĝoj, aŭ eksplicitaj aŭ implicitaj.
Šebetov
Šebetov estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Blansko. Vivas ĉi tie. En la orienta parto de la katastro de la municipo etendiĝas naturparko Řehořkovo Kořenecko.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1201.
Oceanido
Laŭ la helena mitologio, la Oceanidoj aŭ Potamoj (el la greka Ποταμοι, riveroj) estis riveraj dioj, kiuj personigis la akvajn fluadojn, kiujn ili regis. Romianoj nomis ilin Fluminae.
La oceanidoj estis prezentitaj kiel longbarbaj maljunuloj kronataj per tipaj vegetaĵoj de la riveroj el kiu ili ricevis siajn nomojn, kaj ornamigitaj aŭ ĉirkaŭitaj de la lokaj bestoj kaj flaŭro. Kutime ili havis du kornojn en la frunto, kiuj simbolas la diversajn fluaĵojn aŭ alfluantojn, kiuj formis la tutan riveron. Ofte ili aperas kuŝantaj kaj apogantaj sin sur kruĉo el kiu elfluas akvo. Depende de la rapideco de la rivera fluado oni prezentis tiujn kruĉojn pli aŭ malpli klinitaj. La antikvaj helenoj ege respektis la oceanidojn, kaj kutime ili ĉiam alvokis ilin antaŭ trapasi la respektivan riveron.
Lycoris Recoil
Lycoris Recoil (リコリス・リコイル [rikorisu rikoiru]) estas animea serio kreita de Spider Lily kaj Asaura. Ĝi estis farita de A-1 Pictures kaj dissendita de julio al septembro 2022.
Mangaa adaptaĵo farita de Yasunori Bizen estis eldonita de Media Factory en la magazino Monthly Comic Flapper ekde. Kromverko nomita Lycoris Recoil: Ordinary Days ekestis eldonita de ASCII Media Works.
La nomo de la serio estas referenco al la floro Lycoris radiata.
LycoReco
Nishikigi Chisato (錦木 千束 ) Sejuo: Anzai Chika
Inoue Takina (井ノ上 たきな) Sejuo: Wakayama Shion
Kurumi (クルミ) Sejuo: Kuno Misaki
Mika (ミカ) Sejuo: Sakaki Kousuke
Nakahara Mizuki (中原 ミズキ) Sejuo: Koshimizu Akari
D.A.
Harukawa Fuki (春川 フキ ) Sejuo: Kawase Maki
Ôtome Sakura (乙女 サクラ) Sejuo: Koichi Makoto
Kusunoki (楠木) Sejuo: Soumi Yoko
Instituto Alan
YOSHIMATSU Shinji (吉松 シンジ ) Sejuo: Ueda Youji
Teroristoj
Majima (真島) Sejuo: Matsuoka Yoshitsugu
Robota (ロボ太) Sejuo: Sakakihara Yuki
Afrika riverhirundo
La Afrika riverhirundo (Pseudochelidon eurystomina) estas paserina birdo de la familio de Hirundedoj kiu enhavas ankaŭ hirundojn kaj murhirundojn. Ĝi estas unu el la du membroj de la subfamilio de riverhirundoj nome Pseŭdoĥelidonenoj, kiu posedas distingajn karakterojn kiuj markas ilin for de la subfamilio de la aliaj hirundoj kaj murhirundojn. Ĝi reproduktiĝas laŭlonge de la Rivero Kongo kaj ties alfluanto, la Ubangi kaj ĝi estas komuna ene de sia limigita teritorio, spite esti kaptata en grandaj kvantoj de la loka loĝantaro kiel manĝo. Ĝi estas migranta, kaj vintras en marbordaj savanoj en suda Gabono. Oni ĵus malkaŝis, ke ĝi reproduktiĝas ankaŭ en tiu areo.
Priskribo
Plenkreskulo de Afrika riverhirundo estas granda, 14 cm longa. Ĝi estas ĉefe nigra kun silkeca bluverda brilo, distinga verdo en dorso kaj pli nigra en flugiloj. Ĝi havas ruĝan okulon kaj rozkoloran okulringon, kaj larĝan ruĝoranĝan bekon. La vosto estas kvadratforma kaj la pugo blanka. Ambaŭ seksoj estas similaj, sed junuloj estas senkolore pli fulgece brunaj.
Taksonomio
Kiam la Afrika riverhirundo estis unuafoje malkovrita en la 19a jarcento, oni ne pensis, ke temas pri membro de la familio de hirundoj kaj murhirundoj; Hartlaub lokis ĝin kun la koracioj, kaj postaj fakuloj lokis ĝin ĉu en propra familio, ĉu kun la artamoj. La studo de la anatomio de la specio fare de Lowe (1938) pruvis, ke la specio estis sufiĉe proksima al hirundoj kaj murhirundoj, sed ankaŭ sufiĉe distinga por esti lokita en separata subfamilio.
La ununura alia membro de la subfamilio estas la Blankokula riverhirundo Pseudochelidon sirintarae, konata nur el unu loko en Tajlando kaj eble formortinta. Tiuj du specioj posedas nombron de distingajn karakterojn kiuj markas ilin for de la subfamilio de la aliaj hirundoj, nome ties fortikaj kruroj, gamboj kaj bekoj.
La amplekso de la diferencoj rilate al la aliaj hirundoj kaj la ampleksa geografia separo de tiuj du hirindoj sugestas, ke ili estas restantaj populacioj de grupo de specioj kiuj diverĝis el la ĉefa stirpo de hirundoj frue en ties evoluo.
La nomo de la genro Pseudochelidon (Hartlaub, 1861) devenas el la greka prefikso ψευδο/pseŭdo "falsa" kaj χελιδον/ĥelidon, "hirundo", tio estas falsa hirundo.
La afrika kaj azia specioj de Pseudochelidon diferenciĝas markite en la grando de siaj bekoj kaj okuloj, sugeste ke ili havas diferencajn mangokutimojn, ĉar la Blankokula riverhirundo probable kapablas kapti multe pli grandajn predojn. La tajlanda specio havas ankaŭ pufan, a a"buŝon" (karna interno de la beko) malkiel la milda, pli karneca, kaj multa malpli elstara buŝo de la Afrika riverhirundo, kaj ĝi estas foje lokita en aparta unutipa genro Eurochelidon.
Disvastiĝo kaj vivejo
La Afrika riverhirundo reproduktiĝas laŭlonge de la Rivero Kongo kaj ties alfluanto, la Ubangi en la Demokratia Respubliko Kongo. Ties reprodukta biotopo estas arbaraj riveroj kun insuloj kun sablaj plaĝoj por reproduktado. Ĝi estas nemigranta, kiu vintras en marbordaj savanoj en suda Gabono, kie oni ĵus malkovris ke la specio reproduktiĝas ankaŭ en strandaj bordoj de marbordaj savanoj.
Kutimaro
La biotopa postularo de tiu specio estas arbaraj riveroj kun sablobordoj por reproduktado. La reprodukta sezono estas decembro ĝis aprilo kiam la nivelo de la rivero estas malalta. Tiu afrotropisa specio reproduktiĝas en grandaj kolonioj de ĝis 800 birdoj, kie ĉiu paro elfosas 1–2 m longan tunelon en la sablobordoj. La ĉambreto je la fino de la tunelo havas kelkajn bastonetojn kaj foliojn por utili kiel nesto, kie la ino demetas 2 ĝis kvar senpunktajn blankajn ovojn.
En la reproduktaj teritorioj malofte la birdo ripoziĝas, sed povas piediri surgrunde; tamen, vintrantaj birdoj kutime ripozas sur arbopintoj, kabloj kaj tegmentoj. La Afrika riverhirundo manĝas are super rivero kaj arbaroj, ofte malproksime de akvo, insektojn, ĉefe flugantajn formikojn. La flugo estas forta kaj rapida, interhavanta ŝvebadojn. Ĝi havas ĉasflugajn ceremoniojn, kaj ankaŭ surgrundajn ceremoniojn, sed la funkcio de tiuj montroceremonioj ne certas.
Statuso
La totala populacio de la Afrika riverhirundo estas nekonata; en malfruaj 1980-aj jaroj, ĝi ŝajne estis komuna, sed nur surloke, kaj oni vidis grandajn kvantojn dum migrado al Gabono. Tamen ĝi estas malmulte konata en la Demokratia Respubliko Kongo (DRK) kaj oni ne scias ĉu estas iu rilato inter la birdoj kiuj reproduktiĝas en la DRK kaj tiuj kiuj reproduktiĝas en la marbordaj areoj de Gabono kaj Kongo. En la 1950-aj jaroj, la specio estis kaptata kaj manĝata grandkvante en la DRK de la loka populacio, kaj tiu praktiko eble pliiĝis. Reproduktaj kolonioj en riveraj sablobordoj povas inundiĝi. Pro manko de detala informaro, tiu specio estas klasita kiel SI Sen Informo.
(15535) 2000 AT177
(15535) 2000 AT177 estas troja asteroido de Jupitero, orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ano de la tiel nomata "Greka Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Star Dojran
Star Dojran (makedone Стар Дојран) estas vilaĝo situanta en la Sudorienta Regiono de Norda Makedonio. Ĝi estas la administra centro de la Opština Dojran. En 2002 loĝis ĉi tie 363 loĝantoj.
Loko, priskribo
La vilaĝo situas en la sudokcidenta parto de la Opština Dojran. Ĝi situas ĉe la sudokcidenta bordo de Lago Dojran kaj okcidente al la montoj ĝis la limo kun Grekio. La alteco de la areo estas do ĉirkaŭ 150 - 611 m. La areo estas 9,3 km².
Trans la vilaĝo, norde, la regiona vojo R1105 pasas de la limo kun Grekio al la urbo Valandovo-
Loĝantaro, ekonomio
Laŭ la censo de 2002 loĝis ĉi tie entute 363 homoj.
Ekzistis 255 makedonoj (70,24 %), 57 Turkoj (15,70 %), 32 Serboj (8,81 %) kaj aliaj.
Referenco
Statistikoj: http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf
Vilaĝoj de Nord-Makedonio‎
Pohnánec
Pohnánec (Pochnanetz) estas municipo de Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Tábor, en Sudbohemia regiono. En ĉi tie vivis.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1369.
Mořkov
Mořkov (Murk) estas municipo en Ĉeĥio, situanta 7,5 km sudoriente de Nový Jičín. Vivas ĉi tie.
Fuentestrún
Fuentestrún [fŭentesTRUN] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, norde de la provinco Sorio kaj komarko Tierras Altas (Altaj Teroj) en la nordo de la provinco, kaj en la subkomarko Moncayo aŭ Tierra de Ágreda.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 9,19 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 42 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 350 loĝantojn el la 1930-aj jaroj.
Ĝi distas 51 km de Sorio, provinca ĉefurbo. En ĝia teritorio inklude en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Cigudosa-San Felices, okupanta 6 hektarojn, nome 1% de la teritorio.​
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento surbaze de iama romia vilao kaj posta gastejo de pilgrimantoj al Santiago.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo.
8750 Nettarufina
8750 Nettarufina estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en kunlaborado de la usona astronomo Tom Gehrels kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten en la kadro de la Palomar–Leiden survey