cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krouna
Rychnov
Homoj ĉi tie vivtenis sin per agrokulturado, per arbaraj laboroj, teksado, teksobredado kaj per kalcinado de kalkŝtono. Ĝis nun estas konservitaj domoj de popola arĥitekturo. Apud la domaro estis trovita neolita kojno el nigra silicito.
Čachnov
La domaro ekestis komence de la 18-a jarcento apud martelmaŝino. En la vilaĝeto estas fervoja stacio sur linio inter Žďárec u Skutče kaj Polička.
Ruda
"Ruda" signifas (Erco) kaj la domaro ekestis jam en la 15-a jarcento, eble kiel bazo por minado de erco sekve prilaboratan en martelmaŝinoj en ĉirkaŭaĵo.
Koridoro de Speguloj
La Koridoro de Speguloj (Grande Galerie aŭ Galerie des Glaces) estas la centra galerio de la Palaco de Versajlo en Versajlo, Francio.
Kiel ĉefa kaj plej rimarkinda atingo de la tria konstruigkampanjo fare de la reĝo Ludoviko la 14-a de Francio en la Palaco de Versajlo (1678–1684), la konstruado de la Koridoro aŭ Galerio de Speguloj ekis en 1678. Por havigi lokon por la Koridoro de Speguloj same kiel por la salono de la milito kaj la salono de la paco, kio konektas la grandan apartamenton de la reĝo kun la granda apartamento de la reĝino, la arkitekto Jules Hardouin Mansart alproprigis tri ĉambrojn el ĉiu apartamento same kiel la terason kiu estis separinta ambaŭ apartamentojn.
Putim
Putim estas municipo en Ĉeĥio, Sudbohemia regiono. Vivas ĉi tie. Ĝi situas sur la dekstra bordo de la rivero Blanice, senpere antaŭ ĝia kunfluiĝo kun la rivero Otava, 6 km sudokcidente de la distrikta urbo Písek en la supermara alto 386 m.
Historio
Teritorio de la komunumo estis priloĝata jam en la epokoj kelta, romia kaj malnovslava. La vilaĝo mem estis fondita plej verŝajne en la 11-a jarcento. La unua konservita skriba dokumento pri ekzisto de la komunumo devenas el la jaro 1205. Ĝi citas du pli malnovajn skribaĵojn - en la unua la princo Břetislav la 2-a donacis al la benediktana monaĥejo Ostrov en Davle kapelon de Sankta Petro en Putim. De la monaĥejo ekposedis la vilaĝon Putim la urbo Písek supozeble ne la 13-a jarcento.
Vilaĝo en ĉeĥa kulturo
Putim famiĝis danke al la romano de Jaroslav Hašek „Aventuroj de la brava soldato Ŝvejk dum la mondmilito“, kiam en la 2-a ĉapitro de la dua volumo (Anabaso se Ŝvejk al Budějovice) la brava soldato estis arestita ĝuste en Putim kaj suspektata, ke li estas rusa spiono.
En Putim okazas ankaŭ la agado de romano Jan Cimbura de Jindřich Šimon Baar. Konata estas ankaŭ popola kanto „Tra pordego al Putim mi iris“.
La vilaĝo nuntempe vivas per riĉa kultura vivo. Populara estiĝis i.a. solena fiŝkaptado en la Subpreĝeja fiŝlago (ĉiujare en oktobro).
Kastelo Sayn
Kastelo Sayn estas kastelo piede de la burgmonto kaj ĉe la enirejo de Sayn,urboparto de Bendorf en la distrikto Mainz-Bingen, germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La komenco estis mezepoka burgdomo el la 14a jarcento, kiun la baronoj de Reiffenberg, la ministerianoj de la grafoj, konstruiĝis. Supre de la kastelo staras sur montsprono la burgo Sayn, la devenburgo de la grafoj de Sayn.
Charles Garnier
Jean-Louis Charles GARNIER (prononce [ʃaʁl ɡaʁnje]; 6a de novembro 1825 – 3a de aŭgusto 1898) estis franca arkitekto, eble plej bone konata kiel arkitekto de la Palais Garnier kaj de la Operejo de Montekarlo. Fakte li desegnis diversajn konstruaĵojn por la areo de la Lazura Marbordo.
Li estis unu el la ĉefaj opoziciantoj kontraŭ la konstruado kaj starigo de la Eiffel-Turo kiel elstara membro de parizaj artistoj.
Gaŭla virkoko
La Gaŭla virkoko (en franca lingvo: le coq gaulois [le kokgoluA]) estas neoficiala nacia simbolo de Francio kiel nacio, kompare al Marianne, kiu reprezentas Francion kiel ŝtato, kaj ties valorojn: nome la Respubliko. La virkoko estas ankaŭ la simbolo de Valonio kaj de la Franclingva Komunumo de Belgio.
MondEtur
MondEtur (2005-?) estis Esperanto-kompanio pri zorgado kaj servado en Tajlando, kiu estis registrita laŭleĝe en 2005. La kompanio klopodis montri, ke Esperanto povas esti utiligita en ĉiuj sferoj de homa vivo, do ankaŭ profesie, egale kiel iu ajn alia lingvo. La prezidanto de la kompanio estis Ĵelimir Pehar (kroata esperantisto), la direktorino estis Natruĝa (Natruja) Pehar (tajlanda virino) kaj teknika direktoro estis Zoran Ĉiriĉ (serba esperantisto). La kompanio ofertis diversajn aferojn, ekzemple: turismo en Tajlando kun lernado de Esperanto, kursoj de taja masaĝo, eksportado de tajlandaj produktoj kun esperantistara kunlaboro kaj multaj aliaj.
Chvalčov
Chvalčov estas municipo en Ĉeĥio, en Regiono Zlín, en distrikto Kroměříž. Vivas ĉi tie. Konsisto de la municipo estas ankaŭ Chvalčova Lhota.
Chvalčov situas oriente de urbo Bystřice pod Hostýnem, en ĝia senpera proksimeco (ambaŭ setlejoj estas apartigitaj de si fakte nur per fervoja surŝutaĵo). Sur la teritorio de municipo troviĝas monto Hostýn, kiu estas la plej vizitata mariana pilgrimloko en Moravio. Tra la ĉirkaŭaĵo de Chvalčov kondukas instrupado Trotuaro de Masarykidoj. En la municipo troviĝas unu el tri ĉeĥaj SOS-Infanvilaĝoj (pluaj estas en Doubí ĉe Karlovy Vary kaj Brno-Medlánky). Ŝtono el la loka ŝtonminejo estis uzita dum konstruado de valbaraĵo Bystřička.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1369.
Personecoj
En la municipo ekloĝis komune kun sia familio Ladislav Moravetz, la tuteklezia kantoro de Ĉeĥfrateca eklezio evangelia.
Halo Alice Tully
Halo Alice Tully estas koncerthalo por ĉambra muziko de la Lincoln Center en Novjorko. Ĝi portas la nomon de la bonfarulo Alice Tully kaj havas sidilojn por 1096 personoj kaj estis dizajnita de Pietro Belluschi en 1969. Ĝi estis tute renovigita kaj inaŭgurita en februaro 2009. Ĝi ankaŭ estas hejmo de Muzikĉambra Societo de Lincoln Center. Ĝi ankaŭ estas la sidejo de la filmfestivalo de Novjorko (New York Film Festival).
Jostedalsbreen
La Jostedalsbreen en Norvegio estas la plej granda eŭropkontinenta glaĉero.
La glaciejebeno troviĝas je alteco de 1600 ĝis 1900 metroj super la maro. Kelkaj malmultaj pintoj, kiel la Suphellenipa (1731 m) aŭ la Lodalskåpa (2083 m) elstaras el la glaciejo. La Jostedalsbreen ne estas postvivanto de la lasta glaciepoko, sed kreiĝis nur poste, kiam de ĉirkaŭ 500 antaŭ Kristo okazis klimata malpliboniĝo. Pro la malvarmigo, glaciejo kreiĝis en la regiono. Ĉirkaŭ 1750 la vetero estis la plej malvarma (vidu ankaŭ: Malgranda glaciepoko) kaj la glaciejoj de Norvegio sterniĝis plej larĝe. Post tiam ili malpligrandiĝis.
De 1991 por protekto de la naturo ekzistas la Nacia Parko Jostedalsbreen kun surfaco de 1.310 km².
(9354) 1991 VF7
(9354) 1991 VF7 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Jostedalsbreen
La plej famaj brakoj de la Jostedalsbreen estas okcidente la Briksdalsbreen kaj oriente la Nigardsbreen.
29555 MACEK
29555 MACEK estas malgranda malhela, ne tre rapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ĉeĥaj astronomoj Miloš Tichý kaj Zdeněk Moravec elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice en Ĉeĥio.
Antal Regináld Szentes
SZENTES Antal Regináld (senteŝ) estis hungara franciskano, dramverkisto naskita en Csíkmadéfalva en 1747 kaj mortinta en Székelyudvarhely la 25-an de junio 1806.
29555 MACEK
Nomo
Parta anagramo de la ĉeĥa vorto por "mikroakcelometro", MACEK estis planita, sub la gvidado de la Astronomia Instituto de la Ĉeĥa Akademio de Sciencoj por mezuri treege malaltajn nivelojn de akcelo sur. Ĝia efikeco estis pruvita sur la Kosmopramo STS-79.
Antal Regináld Szentes
Biografio
Antal Regináld Szentes estis instruisto en Ĉikŝomjo, pli poste ordendomestro en Székelyudvarhely.
Kantono Emmet
Kantono Emmet (Emmet County) estas la nomo de diversaj administraj unuoj en Usono:
Kampung Parit Selangor
Kampung Parit Selangor estas malgranda vilaĝo en Pontian, Ĝohoro, Malajzio.
Geografio-Loko
Ĝi estas situanta ĉe ŝoseo Skudai-Pontian (federacia Itinero) inter la urbeto de Pontian kaj Pekan Nanas.
Kampung Minyak Beku
Kampung Minyak Beku estas marborda vilaĝo situanta sur la okcidenta marbordo de Ĝohoro, Malajzio.
Historio
Kampung Minyak Beku estas kie la fama ĉizita roko situas, granda roko ĉirkaŭ dek futojn granda (apud la policejo). La granda roko estis ĉizita fare de la siamano (Ayudhya) por enhavi nesalan akvon. Onidire la siamaj soldatoj venis ĉi tien per boato ataki Malakon sed estis venkitaj de Tun Perak en la 15-a jarcento. La ĉizita roko iĝis fama kie ĝi poste anstataŭigis la nomon de Bandar Penggaram al Batu Pahat.
Geografio
La vojo de la urbo Batu Pahat finiĝas abrupte en Kampung Minyak Beku. Oni povas trovi proksimume 3 aŭ 4 butikojn vendantajn bazajn refreŝigaĵojn. Malgranda kvartalo de speco, kaj la komenco de kiu havas budon vendiĝantan "la tagajn" kaptas (loka manĝaĵo). Estas granda nombro da fiŝkaptistoj kun iliaj boatoj, haveblaj por luanto. Por malgrandaj pagoj, oni povas ricevi reveturon al la malgranda nudrokinsulo de "Pulau Silju", proksimume 1 km laŭ la marbordo.
Novega vizitantocentro estas konstruita tie, kaj atendita por malfermiĝo en 2010.
Ĉirkaŭ 8 km fore de Bandar Penggaram, Batu Pahat, ĉefurbo de Batu Pahat distrikto.
Johannes Rothe
Johannes ROTHE (naskiĝis ĉ. 1360 en Creuzburg, mortis la en Eisenach) estis kancelariestro, kanoniko, grava germana historiisto kaj verkisto. La juristo Johannes Purgold evoluigis la juristajn ideojn de Rothe.
Vivo
Rothe destiniĝis je pastreco kaj se konsideri la brilon de liaj skribitaĵoj li ja ricevis bonegan edukadon. Rothe pasigis la tutan vivon en la ĉirkaŭaĵo de Eisenach.
Unu jardekon li estis kancelariestro (notarius), historiisto kaj aŭtoro okupiĝante tiufunkcie pri la prilaboro kaj kolekto de la leĝaro urba.
Rothe iĝis episkopa kapelpastro kaj aperis pastre la unuan fojon endokumente kiel animzorganto de la katedrala Mario-kolegio. En 1394 li samloke iĝis vikario ĝis la karierpasho granda en 1412 je kanonikeco. En 1432 oni aljuĝis al li la kapitulan dignecon de scholasticus.
Verkaro
Rothe skribis aĵojn pri multaj temoj. Krom kronikaĵoj, didaktikaĵoj, jursciencaĵoj troviĝis en la verkaro ankaŭ poemoj edifaj.
Oleandro
Oleandro () estas ornamplanto kiu devenas el la mediteraneaj regionoj, kun ĉiamverdaj folioj kaj floroj blankaj, rozkoloraj, ruĝaj aŭ aslokoloraj.
Ĉiuj partoj de la planto estas venenaj, manĝo de unu folio povas esti mortiga por plenkreskulo per koraj problemoj.
Oleandro estas la nura specio en la palearktisa genro Nerium.
Jules Hardouin-Mansart
Jules HARDOUIN-MANSART (en franclingva prononco: ​[ʒyl aʁdwɛ̃ mɑ̃saʁ]; 16a de Aprilo 1646 – 11a de Majo 1708) estis franca arkitekto kies verkaro estas ĝenerale konsiderata la pinto de la franca Baroka arkitekturo, reprezentante la povon kaj la grandecon de Ludoviko la 14-a. Hardouin-Mansart estis unu el la plej gravaj eŭropaj arkitektoj de la 17-a jarcento.
Inter liaj plej bone konataj verkoj, en Parizo, estas la ponto Pont-Royal, la Preĝejo Sankta Roĥo, la grandkupola reĝa kapelo de la Hotelo de la Invalidoj dediĉita al Sankta Ludoviko (designed in 1680), la Placo de la Venkoj (1684–86) sekve de la Placo Vendôme (1690). Plej el tiuj verkoj ankoraŭ konstituas la tipan bildon de Parizo kaj estas ĉefa altiro por nuntempaj turistoj.
Virgo
La konstelacio estas ankaŭ nomata Virgulino. Tiu ĉi (Sankta Virgulino) estas ankaŭ nomo donata al Sankta Maria.
Mitileno (urbo)
Mitileno (Μυτιλήνη (Mitilini), Midilli, Mytilenae) estas la ĉefurbo de la greka insulo Mitileno (antaŭe Lesbo) (en la Egea Maro), situanta ĉe monteto. Apartenas al la prefektejo Lesbo.
Kun komerca haveno, Mitileno akiris sian plej grandan prosperecon dum la 6-a kaj 7-a jarcentoj a.K., malpliiĝanta en la Mezepoko. Inter la jaroj 1462 kaj 1912 estis okupita de la turkoj. Nuntempe havas fabrikojn de tabako, teksaĵoj kaj ledo. Ĝi havas loĝantaron de proksimume loĝantoj. Ĝi estas ĉirkaŭita de fekunda tero. Estas montoj norde kaj okcidente de la urbo.
154865 Stefanheutz
154865 Stefanheutz estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 5:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 9-an de septembro 2004 de la aŭstra amatora astronomo Wolfgang Ries elde sia observatorio Seng en Altschwendt (distrikto Schärding, Aŭstrio).
Nomo
Ĝia nomo honoras la germanan juriston kaj amatoran astrofotiston Stefan Heutz. Liaj bildoj kaj artikoloj estas publikitaj en libroj, revuoj kaj interreto. La asteroido estis nomita en aprezo de lia klopodoj por kuraĝigi kaj promocii astronomion.
Émile Durkheim
David Émile Durkheim (naskiĝis la en Épinal, Loreno, Francio, mortis la  en Parizo) estis franca socisciencisto.
Laŭ multaj, li estis la "patro" de moderna sociscienco, kontribuanta por la akcepto de ĝi en franca akademia medio kiel de socia scienco. Dum sia vivo, Durkheim faris multajn lekciojn kaj publikigis plurajn socisciencajn studaĵojn pri temoj kiel eduko, krimo, religio, sinmortigo kaj multaj aliaj aspektoj de socioj. Li fondis en 1895 la unuan universitatan departementon pri sociologio en Eŭropo kaj en 1896 unu el la unuaj periodaĵoj pri socisciencoj (L'Année Sociologique).
Henriko la 1-a (Haitio)
Iĝante reĝon, li konstruigis ses kastelojn, ok palacojn kaj la solidan fortikaĵon Citadelo Laferrière, ankoraŭ konsiderata kiel unu el la mirindaĵoj de la epoko. Li ĉirkaŭis sin de ellaborita haitia nobelaro, kiun li mem elpensis, kiu konsisitis el 4 princoj, ok dukoj, dudek du grafoj, tridek sep baronoj kaj dek kvar kavaliroj. Ĉi tio iĝis mokindaĵo en Europo, kie la esprimo haitia nobelaro signifis ''inventitan aristokrataron per neserioza registaro.
Émile Durkheim
Vivo
La familio de Durkheim estis tradicie juda; kaj lia patro kaj lia avo estis rabenoj. La vivo de Durkheim mem estis tre nereligia. Ekde junaĝo, lin allogis la scienca metodo, kiu kontraŭstaris lian religi-bazan edukadon. Fakte, grandan parton de lia laboro li faris por demonstri, ke religio rezultas de sociaj kialoj anstataŭ de diaj. Lia juda socia loko tamen donis formon al lia scienca laboro — multaj el liaj lernantoj kaj kunlaborantoj estis judoj kaj kelkaj iaj parencoj.
Henriko la 1-a (Haitio)
Malgraŭ liaj penoj akceli la edukadon kaj establi juran sistemon, la Kodo Henri, Henriko estis malpopulara aŭtokrata monarko kies reĝlando estis en konstanta konflikto kun la sudo. Fine de lia regado, la publika sento estis tute kontraŭ li.
Émile Durkheim
Vivo
Kiel frua studanto, Durkheim matrikuliĝis en École Normale Supérieure (ENS) en 1879. Lia tiea klaso estis unu el la plej elstaraj de la 19-a jarcento. Multaj el liaj samklasanoj, kiel Jean Jaurès kaj Henri Bergson, fariĝis gravaj homoj de la franca intelektularo. En ENS Durkheim studis kun Numa Denis Fustel de Coulanges, klasikisto havanta sciencan percepton pri socio. Samtempe li legis skribaĵojn de Auguste Comte kaj de Herbert Spencer. Tiel, tre frue en lia kariero Durkheim interesiĝis pri scienca esplorado pri socio. Tio kaŭzis al li la unuan el multaj konfliktoj kun la franca akademia medio, kiu tiam malhavis socisciencajn instruplanojn. "Francio, kvankam estanta iasence la patrujo de sociologio, ankoraŭ ne oferis regulan instruadon de tiu temo, kiu suferis kaj kontraŭpozitivisman reagon de la fino de la jarcento kaj ian konfuzigon kun socialismo — ekzistis ia penso, ke sociologio konsistis el sciencforma socialismo." Durkheim abiturientiĝis pri filozofio kiel la dua malplej bona ano de sia klaso en 1882.
Henriko la 1-a (Haitio)
La reĝo Henriko, malsana kaj dubema, decidis sin mortigi per ora kuglo, antaŭ ol suferi puĉon. En la sekva ribeliĝo, lia adolska filo, Daŭfeno Viktoro Henriko, estis mortigita de la ribeliĝintoj, kaj kun li mortis la dinastio Christophe, ĉar Henriko 1-a mem establis la Salfrankan leĝon, kiu malpermesas al virinoj entroniĝi aŭ transdoni rajtojn al siaj posteuloj. Lia vidvino, reĝino María Luisa kaj la du filinoj, la princinoj Athenais kaj Amatista, sukcesis fuĝi el la lando kaj ekloĝis en Italio, onidire ili estis sekse perfortitaj de juna italo sciinte ke ili estas filinoj de reĝo. Ili estis entombigitaj en Pizo.
Émile Durkheim
Vivo
Post studado en ENS, Durkheim instruis filozofion dum kelkaj jaroj, sed pro reinteresiĝo pri sociologio, li vojaĝis al Germanio por studi tion de 1885 al 1886. En 1887 li ekinstruis edukadon kaj socian sciencon en la Fakultato pri Beletristiko de Bordozo, kio signifis la unuan kurson pri sociscienco en franca universitato. Tiupostene li reformis la francan eduksistemon kaj enkondukis studadon de socia scienco en ĝian studplanon.
En la 1890-aj jaroj, Durkheim ekpovis multe esplori. En 1893, li publikigis la doktoriĝan tezon Pri la divido de la socia laboro, kiu enhavas lian koncepton pri homa socieco kaj disvolviĝo. En 1895 li publikigis la verkon La reguloj de la sociologia metodo, kiu starigis bazajn ideojn pri sociologio — kio ĝi estas kaj kion ĝi celas. Tiujare li ankaŭ fondis la unuan eŭropan departamento pri sociologio, en la Universitato de Bordozo. En 1896, li fondis la ĵurnalon L'Année Sociologique celante publikigi la studaĵojn de tio, kio tiam estis kreskanta amaso da lernantoj kaj kunlaborantoj. Fine, en 1897, li publikigis La sinmortigo, ekzemplodona sociologia traktaĵo.
18794 Kianafrank
18794 Kianafrank estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orientaj Alpoj
La Orientaj Alpoj estas la orienta parto de la montaro Alpoj, t.e. la montaraj partoj oriente de la linio de la Konstanca lago laŭlonge de la Rejno trans Splugopasejo al la lago de Como. Kompare al la Okcidentaj Alpoj ili estas pli malaltaj kaj kun malpli da altaj pasejoj. La Orientaj Alpoj etendiĝas de Svisio kaj Liĥtenŝtejno trans Aŭstrio ĝis Hungarujo en la sudo ĝis Italujo kaj Slovenujo. Parto de la okcidentaj Alpoj apartenas ankaŭ al Germanujo.
Ĝeneralaj areoj de la Orientaj Alpoj
La orientaj Alpoj estas pli malaltaj ol la okcidentaj Alpoj, same la plej multaj montaraj pasejoj ne estas tiom altaj kiom en la okcidentaj Alpoj. La alpa arko en la oriento estas malpli kurba ol tiu en la okcidento. La Orientaj Alpoj havas en sia okcidenta parto fortan sudokcidentan kverfaltado, kiu iras ĝis Verona. La meza parto estas forte dividita en orient – okcidenta direkto, tiuj longitudaj valoj de la grandaj alpaj riveroj Inn, Salzach, Enns, Adiĝo/Eisack, Gail/Dravo kaj Muro/Mürz, kiuj sekvas la tektonajn dislokiĝadojn. Tipe por la Orientaj Alpoj estas la montarĉenoj. Orienten ili ĉirkaŭas grandajn randajn basenojn (Baseno de Vieno, Baseno de Graz kaj aliaj). Ili faras kurbon en la nordo, kie ili proksimiĝas je malmultaj kilometroj al la Bohemia masivo, en nordoriento al la Karpatoj. En la mezo randa ĉeno malaltiĝas en la Panonia ebenaĵo. La sudaj ĉenoj turniĝas suden kaj transiras proksime de la norda fino de la Adria maro en la Dinara montaro. Entute la orientaj Alpoj estas pli larĝaj kaj pli multflanke dividitaj ol la okcidentaj Alpoj, tial oni devas ofte pasi 2 ĝis 4 montarpasejojn pasante la Alpojn.
La plej multaj riveroj de la orientaj Alpoj montras hazardajn fendajn trarompvaloj norden aŭ suden, kiuj dividas la Orientajn Alpojn je longituda direkto en pluraj grupoj. La plej granda enalpa baseno estas la Baseno de Klagenfurt. La orientaj Alpoj havas multajn lagojn (Salzkammergut, karintiaj lagoj) kaj marĉojn. La plej alta monto de la orientaj Alpoj estas Piz Bernina, kiu estas 4.049 m alta kaj tiele la unusola Kvarmilulo tie.
La orientaj Alpoj apartenas al jenaj ŝtatoj (laŭ la montara areo):
Kun areo de nur ĉ. 50 km² ĉe la Montaro Sopron Hungarujo havas tre malgrandan parton de la orientaj Alpoj (plej alta monto: Bren kun 606 m, kaj la duono kuŝas en Aŭstrio).
Geomorfologia divido
La grandaj longitudaj valoj utilas pri la divido inter nordaj, mezaj kaj sudaj Alpoj. Tiuj ofte sekvas la limojn inter la rokaĵaro, parte ili tratranĉas la limojn de la rokaĵoj. La preciza divido sekvas plej ofte la valojn. En la orientaj Alpoj separiĝas la kristalaj Centraj Alpoj en grandaj valaj linioj de la plaj nordaj aŭ plaj sudaj sistemoj - precipe la nordaj kaj sudaj Kalkalpoj.
Tektona divido
Geologie oni povas distingi tri regionojn: Okcidentaj Alpoj, Orientaj Alpoj kaj Sudaj Alpoj.
Petrologia divido
Laŭ la kriterioj de la Petrologio, la Orientaj Alpoj estas divideblaj en sep klimat-geologiaj zonoj. Male al la Okcidentaj Alpoj la Orientaj Alpoj ne inkludas aŭtoĥtonajn masivojn; ili estas kovr- kaj fald-montaroj, kie okcidentalpaj kovraĵoj nur videblas rande en geologiaj montrejoj.
En orienta Tirolo kaj Karintio la kovraĵdivido kaj la petrologiaj zonoj ne koincidas. La „Gailtaler Alpen“ situas norde de la alpa-dinara areo, kaj konsistas tamen el kalkŝtono kaj tial ili ofte estas metitaj al la suda kalkozono (kaj tial al la sudaj Alpoj). La suda ardeza zono estas ĉirkaŭita en la „Karniaj alpoj“ de montĉenoj de la suda kalkozono.
Okcidente troviĝas bone rimarkebla S-forma kurbiĝo de la ŝtonaĵzonoj. La kristala zono iras ĝis Silvretta de la sudo kaj kurbiĝas tie orienten.
Dániel Cirnu
CIRNU Dániel estas hungara pentristo, dezajnisto naskita en Oradea la 26-an de marto 1959.
Orientaj Alpoj
Norda sabloŝtona zono/fliŝa zono kaj molasa zono
La sabloŝtona zono, ankaŭ nomata fliŝa zono, konsistas el ŝtonaĵoj el la kretaceo kaj el la paleogeno. Ĝi estas multe pli alta ol la Antaŭalpoj. La fliŝzono estas relative mallarĝa en la okcidentaj partoj de la montaro Bregenzerwald, orienten ĝi etendiĝas de la rivero Salzach trans la montoj de la Salzkammergut, Eisenwurzen ĝis Wienerwald, inter ili ĝi parte mankas, ekzemple en kelkaj partoj de la Bavaraj Alpoj. Ĝi altas ĉ. 1000 m sed atingas en la suda parto de Bregenzerwald pli ol 2.000 m super marnivelo. En Salzkammergut la limo de fliŝo kaj kalko formas kovraĵstonaĵojn (Drachenwand, Schafberg, Höllengebirge, Traunstein). La ŝtonaĵoj kiel el fliŝo, marno kaj argilardezo estas veterrezistaj, ili formas por la fliŝzonoj tipajn montodorsojn kaj kupolojn; en la okcidento ankaŭ montarajn krestojn. La montoj de la fliŝa zono estas grandparte kovrataj de folimiksarbaro kaj herbejoj. La ofte dika, loma veterdisfala kovraĵo emas al deklivglitado. Pro rapida forfluo de la akvo post pluvego ofte aperas altakvo.
Dániel Cirnu
Kariero
Cirnu lernis inter 1970–78 en artgimnazio de Oradea. Inter 1980-88 li estis grafikisto pri montra fenestro. En 1988 li translokiĝis Hungarion kaj de tiam li vivas en Szentendre, kie li estis dezajnisto de Kandeláber Rt.
Orientaj Alpoj
Norda sabloŝtona zono/fliŝa zono kaj molasa zono
La Ĉealpa Molaso formas la nordan randon. Ĝi estigas la eroziajn ŝtonŝutaĵojn (konglomeraĵojn). Karakterize estas la transira zono de la Alpoj ĝis la Antaŭalpoj, kie estas morenoj.
Nordaj Kalkalpoj
La Nordaj Kalkalpoj konsistas el mezozoikaj ŝtonaĵoj (precipe triasaĵoj). La Kalkalpoj povas esti dividataj en Kalkaj Antaŭalpoj kaj Altaj Kalkalpoj.
Nordaj Kalkaj Antaŭalpoj
La Kalkaj Antaŭalpoj konsistas el dolomitoj kaj kalkoj kaj estas mezmontaro kun alteco de ĝis 1600 m. La nordaj Kalkalpoj estas grandparte kovrataj de picemiksarbaro. En la kalko estiĝas karstaj formoj. La unuopaj pli altaj montaroj estas Ötscher aŭ Sengsengebirge.
Nordaj kalkaj altaj Alpoj
Iomete pli sude de la kalkaj Antaŭalpoj etendiĝas la rokaj altaj Kalkalpoj, kiuj konsistas grandparte el kalkoj, en la oriento el dolomitoj. De la montoj Kaiser ekzistas okcidenten plejparte akvo-malriĉaj montoĉenoj kaj cirkoj kaj dikegaj ŝtonŝutaĵoj. Precipe bone videblaj estas la montoĉenoj en Leĥtalaj Alpoj, la Wetterstein kaj la Karwendel.
Norda ardeza–graŭvaka zono
La ardeza–graŭvaka zono estas malvasta strio el paleozoikaj ardezo, sabloŝtono ksj kalko. En la okcidento la Ardezaj Alpoj (ankaŭ nomataj „gresmontoj“) montras alpopaŝtejojn sur la montodorsoj kaj fontoriĉajn dorsojn kaj krespojn. Ili konsistas el Kitzbühel-aj Alpoj (Tirolaj) kaj Salcburgaj ardezaj Alpoj. Al la graŭvaka zono apartenas Ferercaj Alpoj kun siaj grandaj kalkaj blokoj. La Ardezaj Alpoj havas stokejojn de fero- kaj kuproerco, magnezito, grafito kaj talko. La Ardezaj Alpoj grandparte siuas en okcidento.
Norda laŭlongvala ĉeno
La norda laŭlongvala ĉeno estas la proksima limo inter la Nordaj kaj Mezaj Alpoj. Ĝi iras rande de la ardeza zono: Walgau (malsupra Ill) – Klostertal – Arlberg – Stanzertal – Inntal – Zillertal – Gerlospaß (aŭ Inn-valo – valo de Ellmau – pasejo de Grießen – Saalachtal – akvodislimo de Zell – Salzach-valo) – Wagrainer Höhe – (aŭ Fritztal) – Ennstal – Paltental – Schoberpass – Liesingtal – Mur-valo – Mürz-valo – Semmering – Schwarza-valo.
Centraj Alpoj
La Centraj Alpoj estas grandparte identaj kun la kristala zono el antaŭkambriaj kaj paleozoikaj restaĵoj de variskaj montaroj kaj la Tauernfenster. Ili konsistas ĉefe el malmola gnejso kaj skisto, kiuj ne tralasas akvon.
La Centraj Alpoj havas multajn fontojn, riveretojn kaj lagojn, grandajn glaĉerojn (antaŭ ĉio Hohe Tauern, Zillertal-aj Alpoj, Stubaier-aj Alpoj, Venostaj Alpoj, Silvretta, Ortler, Bernina-grupo). Ekzistas grandaj diferencoj en alteco kaj formoj inter la okcidentaj kaj orientaj Centraj Alpoj:
En la okcidento troviĝas la Silvretta kaj Vervala grupoj kun akraj „kornoj“; Venostaj Alpoj kaj Stubaier-aj Alpoj. Ĉi tie situas la dua plej alta monto en Aŭstrio, nome la Wildspitze, kaj la montoj Weißkugel kaj Zuckerhütl.
Oriente de la monto Brenner estas la longaj ĉenoj de la Zillertal-aj Alpoj kaj Hohe Tauern kun multaj glaĉeroj.
Sudaj Alpoj
En la Sudaj Alpoj la longitudaj valoj estas tie en la kalka zono. La Gailtal-aj Alpoj estas parto de la Sudalpoj same la Linz-aj Dolomitoj kaj ĝia fino estas la altebena montaro Villacher Alpe (Dobraĉo).
Sudaj longitudaj valoj
La sudaj longitudaj valoj estas la limo inter la Centraj Alpoj kaj la Suda Alpoj. Ĝi iras de la Puster-valo (Rienzvalo– Toblacher Feld – supra valo de la Dravo) tra la Dravovalo ĝis la baseno de Klagenfurt kaj la valo de la Meza. La longituda valo estas plilarĝigita de glaĉero kaj havas grandajn konusmontojn kaj malsekajn valajn grundojn.
Suda ardeza zono
La suda ardeza zono ne plu estas longituda zono, sed estas fermita preskaŭ kompakta arealo. Ĝi konsistas el Karniaj Alpoj, kun ĝiaj rondigitaj ardezaj montoj kaj -seloj, kiuj estas superitaj de paleozoikaj kalkaj dentoj kaj blokoj (Hohe Warte). Oriente de la rivero Gailitz troviĝas la kalka montoĉeno de la Karavanko (Hochstuhl). Sub la rokaj vandoj troviĝas plej ofte densa picearo kun relative malmultaj montaj paŝtejoj. La suda pinto de Aŭstrio iras ĝis la Kamniško-Savinjske Alpoj.
Sudaj sabloŝtonaj Alpoj
La suda sabloŝtona zono troviĝas nur en la Lombardaj Alpoj inter la Lago de Como kaj la Iseo-lago, en la Venetiaj Alpoj (Belluneser Voralpen, Suda parto de la Sudaj Karniaj Alpoj) inte la riveroj Brenta kaj Tagliamento, kaj en la oriento en la friula-slovena limregiono kaj la valo de la rivero Soĉa (Soča). En Trentino kaj la montoj Gardaseeberge la kalko rekte malaperas en la Pada ebenaĵo.
DD
DD, antaŭminuskle Dd, minuskle dd, estas la 6-a litero de la Kimra alfabeto. Ĝi prononciĝas kiel [ð].
DD estas literigo de duobla D (DD).
Chedea Mică
Chedia Mică (hungare: Kiskede ) estas vilaĝo en Rumanio sude de Odorheiu Secuiesc. Administre ĝi apartenas al la komunumo Șimonești.
Loĝantarto
En 1910 ĝi havis 217 loĝantojn (hungaroj); en 1992 64 (hungaroj).
Ádám János Láng
Ádám János LÁNG [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Láng Ádám János estis hungara aktoro, operkantisto (tenoro), teatrestro, dramisto, tradukisto, reĝisoro. Lia unua edzino estis Erzsébet Lángné Kelemen, lia dua edzino naskis filon Lajos Láng.
Chedea Mică
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1567. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely vármegye). En ĝia reformita preĝejo estis pentrita ligna baldakeno farita en 1805 de nekonata artisto. Nun ĝi estas en muzeo de Cluj-Napoca.
Ádám János Láng
Ádám János Láng naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Jászóújfalu (nuntempa Nováčany en Slovakio), li mortis la  en Pest (urbo).
Biografio
Ádám János Láng frekventis mezlernejojn en Debrecen, Kassa, Pozono kaj Pest. En la jaroj 1790 kaj 1791 li aktoradis kaj kantadis en Germana Teatro (Pest). En 1792 li jam debutis hungarlingve en migranta trupo en Buda. En 1794 li edziĝis, sed en la sekva jaro li vidviĝis. En 1796 la trupo ĉesis, li aliĝia al alia trupo en Kolozsvár. En 1798 li denove edziĝis. Inter 1807 kaj 1813 la trupo funkciis en Pest (li estis ĉefe reĝisoro), poste ankaŭ tio ĉesis. Li denove aliĝis al la Germana Teatro, poste al migranta trupo de Miklós Udvarhelyi, baldaŭ al migranta trupo de Dávid Kilényi, ekde 1828 al opertrupo de Kassa. Post la maljuniĝo li ricevis posteneton en Nacia Teatro de Pest, ĉar tiutempe ne estis pensio. Li tradukis 112 teatraĵojn kaj verkis 27 teatraĵojn, nur 5 aperis en presaj formoj.
Dave East
David Brewster, Jr. (nask. 3-a de junio 1988), pli bone konata per sia kromnomo Dave East, estas usona repisto. Li devenas el Orienta Harlemo, konata ankaŭ kiel Hispana Harlemo aŭ El Barrio, nome kvartalo de Supra Manhatano, Novjorko. Li altiris atenton en 2014 pro sia miksoproduktaĵo Black Rose (Nigra rozo).
Le Temps (Parizo)
Le Temps (Franclingva prononco: [lə tɑ̃], La Tempo) estis unu el la plej gravaj ĉiutagaj gazetoj de Parizo aperinta el la 25a de aprilo 1861 ĝis la 30a de novembro 1942. Ĝi estis la serioza "gazeto de referenco".
La pariza eldono de Le Temps estis haltigita fare de la Pariza Komunumo, kaj tial ne estas numeroj el 7a de majo al 19a de majo 1871. La eldono de St. Germain, tamen, pluis kontinue dum 81 jaroj.
Mukařov
Nomon Mukařov havas pluraj setlejoj:
Propila gajlato
Propila gajlato aŭ  C10H12O5 estas organika estero de la gajlata acido kaj propanolo, kristalblanka solidaĵo kun antioksidigaj proprecoj, ne solvebla en akvo, sed solvebla en oleoj, alkoholo, kloroformo, duetila etero, benzeno kaj karbona kvarklorido. Ĉi-substanco protektas la ĉelojn kontraŭ oksidigo per hidrogena peroksido kaj oksigenliberaj radikaloj. Ĝi estas uzata en manĝaĵoj, kosmetikaĵoj, hararproduktoj, gluaĵoj kaj lubrikaĵoj. En kemiaj sintezoj ĝi estas uzata en la produktado de derivaĵoj de gajlata acido.
Vavelo
Vavelo (germane kaj pole Wawel) estas monteto en Krakovo (Pollando). Ĝi havas altecon de 228 m kaj situas ĉe la riverbordo de Vistulo. Sur la monteto troviĝas multaj historie gravaj konstruaĵoj. La plej gravaj estas la katedralo kaj la reĝa palaco. Sub Vavelo troviĝas la draka kaverno.
Reĝa rezidejo
La reĝa palaco (Zamek Królewski) je Vavelo estis reĝa rezidejo ĝis la fino de la 17-a jarcento. La konstruaĵo havas specialan signifon en la polaj historio kaj kulturo.
Katedralo
La katedralo estis konstruita ĉirkaŭ la jaroj 1320–1364. Polaj reĝoj estas ĉi tie kronitaj kaj enterigitaj. Escepte oni ankaŭ enterigis Józef Piłsudski kaj Władysław Sikorski en la kapelo, krome ankaŭ la Prezidenton de Pollando Lech Kaczyński kun edzino Maria (aprilo 2010). Famas la Sigismondokapelo kiu estas kovrita de ora kupolo. Tie kie troviĝas la gotika katedralo, komence estis du romanikaj katedraloj. La katedralo havas tri turojn.
Draka kaverno
La draka kaverno aŭ Smocza Jama estas turisma altiraĵo kaj la plej fama kaverno de Pollando. La kaverno unue estis menciita en la 13-a jarcento kaj troviĝas sub la monteto.
Dua mondmilito
3.11.1939: En Krakovo germanoj malpermesis al poloj eniri Vavelon.
Mukařov (Malá Skála)
Mukařov estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Malá Skála en distrikto Jablonec nad Nisou. Ĝi troviĝas proksimume 2,5 km norde de Malá Skála. En la jaro 2011 estis ĉi tie registritaj 91 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nabil-i-A'zam
Mullá Muḥammad-i-Zarandí (n. la 29-an de julio 1831 - m. en 1892), pli ofte konata kiel Nabíl-i-A'ẓam (perse: نبيل أعظم ‎ "la Granda Nabíl") aŭ Nabíl-i-Zarandí (perse: نبيل زرندي ‎ "Nabíl de Zarand"), estis eminenta bahaa historiisto dum la tempo de Bahá'u'lláh, kaj unu el la dek naŭ Apostoloj de Baha'u'llah. Li estas plej fama pro verkado de la Kroniko titolita "Herooj de la Nova Tago", kiu elstaras kiel unu el la plej gravaj kaj ampleksaj klarigoj de la ministerio de la Báb.
Mukařov (Malá Skála)
Mukařov situas en katastra teritorio Mukařov u Jablonce nad Nisou kun areo 2,77 km². En la katastra teritorio Mukařov u Jablonce nad Nisou situas ankaŭ Želeč.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1543. En la vilaĝo naskiĝis Čestmír Šikola (1919-2008), radisto de paraŝutista grupo Clay-Eva, aktivigita en Protektorato Bohemio kaj Moravio nokte el la 12-a je la 13-a de aprilo 1944. Sur domo n-ro 76 rememorigas lin memortabulo.
Nabil-i-A'zam
Li aŭdis pri la Baba Kredo kiam li havis dek ses jarojn kaj renkontis Bahá'u'lláh-on en 1851. Li faris plurajn vojaĝojn je la nomo de Bahá'u'lláh, estis malliberigita en Egiptio kaj estas la nura persono konata kiu faris du pilgrimadojn al la domo de la Báb en Ŝirazo kaj la domo de Bahá'u'lláh en Bagdado laŭ la ritoj dekretitaj de Bahá'u'lláh. Post la forpaso de Bahá'u'lláh, kaj laŭ la peto de 'Abdu'l-Bahá, li aranĝis vizit-tabulon de la skribaĵoj de Bahá'u'lláh kiu nun estas uzata en la Sanktejoj.
Vojaĝoj
De Bagdado kaj Adrianopolo, Bahá'u'lláh plusendis Nabilon multajn vojaĝojn al la babanoj de Irano. Dum 1867-1868 lia plej grava tasko estis informi la babanojn pri la aserto de Bahá'u'lláh esti "Tiu, kiun Dio manifestos" (man yuẓhiruhu'lláh, arabe : من یظهر الله‎, perse: مظهر کلّیه الهی‎ ). En unu vojaĝo, li pilgrimis al la domo de la Báb en Ŝirazo kaj al la domo de Bahá'u'lláh en Bagdado, igante lin la unuan elfari la pilgrimadon laŭ la leĝoj de Bahá'u'lláh.
En 1868 Nabil estis sendita de Bahá'u'lláh al Egiptujo, kie li estis malliberigita. Kiam li estis liberigita, Nabil ekiris al Akko, sed post rekonado de li fare de azalanoj kiuj staris proksime de la pordego de la urbo, li estis forpelita de tie. Li vojaĝis ĉirkaŭ la areo inkluzive de vivado sur Monto Karmel kaj en Nazareto, ĝis kiam li povis eniri en Akkon. Ĉe lia dua provo envojaĝi la malliberej-urbon li povis resti 81 tagojn, renkontante Mírzá Áqá Ján kaj tiam Bahá'u'lláh.
Post tio, li estis sendita de Bahá'u'lláh denove al Irano por konfirmi la kredon de multaj el la bahaanoj. En 1888 li komencis skribon de sia kroniko kun la persona asistado de Mírzá Músá, la frato de Bahá'u'lláh. Ĝi estis finita en proksimume jaro kaj duono, kaj partoj de la manuskripto estis reviziitaj kaj aprobitaj, kelkaj fare de Bahá'u'lláh mem, kaj aliaj fare de  'Abdu'l-Bahá.
Forpaso
Post lia reveno de Irano, li vivis en Akko ĝis la forpaso de Baháu'lláh en 1892. Ege malesperigita kaj ĉagrenita de tiu morto, li dronis sin en la maro kaj lia mortinta korpo estis trovita lavita marborde proksime de la urbo Akko.
Krom skribado de detalema historio de la Bahaa Kredo, li skribis poezion pri la historiaj okazaĵoj de la religio, kiun li sendis al la iranaj bahaanoj. Lia poezio, aliflanke, ne estis publikigita.
Intelekto aktualiga kaj intelekto potenciala
Aristotelo, malsame ol Platono, ne konas konceptajn enhavojn kunnaskiĝajn kiel la ideojn, disigitajn el la objektoj, sed alvenas allasi ke la vero kuŝas en la objektoj mem.
Hiperteksto-Transiga Protokolo
Hiperteksto-Transiga Protokolo (', HTTP''') estas la ĉefa protokolo de la TTT.
Ĝi estas uzata inter ekzemple TTT-legilo kaj Servilo, kiu havas TTT-paĝojn.
Intelekto aktualiga kaj intelekto potenciala
Ankaŭ Aristotelo, tamen, kiel jam en Platono, nur la intelekto sukcesas doni la garantion de la vero. Sed kio estas la intelekto? kiel ĝi funkcias kiam deduktas ne laŭ la formala logiko?. Por respondi al tiuj demandoj kaj al aliaj similaj, li analizas la funkciadon de la menso kaj alvenas al la distingo, en la unika νους, de du intelektaj funkcioj kaj do preskaŭ du intelektoj nepraj por ĝin igi kapabla de scio. Kaj el tiu analizo, jen la intelekto aktualiga kaj intelekto potenciala.
Hiperteksto-Transiga Protokolo
HTTP estas la baza metodo uzata por komuniki informojn en la Tut-Tera Teksaĵo. La specifo estas nuntempe regata de la Konsorcio de la Tut-Tera Teksaĵo, , mallonge W3C.
Intelekto aktualiga kaj intelekto potenciala
Intelekto aktualiga (aŭ aktiva) kaj intelekto potenciala (aŭ pasiva)
La aktualiga intelekto en Aristotelo estas la kapablo de la intelekto transiri al la aktiva stato, nome el la perceptoj transiri al la esencoj aŭ formoj de objektoj nur potenciale posedataj de la intelekto potenciala aŭ pasiva.
Referencante al la indenteco de esto kaj penso, La potenciala aŭ pasiva intelekto, diras Aristotelo, fariĝas ĉiuj aĵoj dum la aktualiga ĉiujn produktas, kaj tiu potenciala estas ĉiam eksteraga, neŝancelebla kaj nemiksita ĉar ĝia substanco estas la ago mem''.
Hiperteksto-Transiga Protokolo
HTTP estas peta-responda protokolo inter klientoj kaj serviloj. HTTP-kliento, ekzemple TTT-legilo, ekigas peton konektante kutime al la TCP/IP-pordo numero 80. La kliento tiam sendas petĉenon, ekzemple "GET / HTTP/1.1" (kio petas la implicitan paĝon de tiu TTT-servilo). La servilo tiam respondas per dosiero (aŭ erarmesaĝo). La dosieron senditan de la servilo antaŭas HTTP-ĉapo, kiu entenas informojn pri la servilo kaj la sendata dokumento. HTTP estas difinita en RFC 2068.
Intelekto aktualiga kaj intelekto potenciala
Intelekto aktualiga (aŭ aktiva) kaj intelekto potenciala (aŭ pasiva)
Ekzemple, same kiel estas la aŭdkapablo kiu donas vivon al la sono, ĝin “aktualigante”, aŭ same kiel la lumo igas “aktualaj” la kolorojn kiuj estas nur potenciale videblaj, sammaniere kio estas en potenciala intelekto por ke povu transiri al la ago nur pere de plejalta, produkta potenco, kiu jam havu en si mem ĉiujn formojn,
La distingo enkondukita de Aristotelo inter intelekto aktualiga kaj potenciala estos diversmaniere interpretota laŭlonge de la Historio de la okcidenta filozofio:
Wim de Bie
Wim de BIE (naskiĝis la 17-an de majo 1939 en Hago, Nederlando - mortis tie la 27-an de marto 2023) speciale konatiĝis kiel duono de la duopo Koot en Bie, kiun li konsistigis kun Kees van Kooten kaj kun kiu li dum jaroj faris televidprogramojn por la VPRO. La kunlaboro inter Kees kaj Wim retroiras al ilia mezgrada lerneja tempo. Ili konatiĝis en la Dalton Liceo, kie ili kune havis kabaredoprogramon. La kabaredensemblo: Cebrah. La unua programo nomiĝis G.Rapsgewijs kaj la dua Te hooi en te grap.
Ĉar ili ambaŭ volis fariĝi instruisto, ili post la fina ekzameno ekstudis la nederlandan lingvon. Wim de Bie jam baldaŭ finis la studadon. En 1961 li vidis anoncon de la “Nederlanda Radio Unio” por instruo al radiokabaredisto. La transloĝiĝis de Hago al Amsterdamo, kie li eklaboris por la eldonisto la “Arbeiderspers” (Laboristpresejo) por povi pagi la instruadon. Dum kvar vesperoj ĉiusemajne li iris al Hilversum por studi kaj post tri jaroj li estis diplomita radiokabaredisto. Ankoraŭ la sama somero (1963) Co de Kloet demandis lin por prezenti la radio-junularprogramon Multiplex (Multipleksoro).
Pli poste la programo estis rebaptita al Uitlaat (Ellasilo) kaj ankoraŭ pli poste li venigis sian amikon Kees van Kooten, kun kiu li faris la skeĉon “de Clicheemannetjes” (la Kliŝuloj). La Kliŝuloj ĉiam konversaciis ĉe la bilardo. Ili debutis por televido ĉe Mies Bouwman en 1965 en la programo “Mies-en-scène”.
Kune kun Kees van Kooten li dekkvarfoje faris la “Bescheurkalender” (Ridegan ŝirkalendaron).
Esperanto
En 1972 li ĉefrolis en la Teleac-kurso Esperanto kiel Vilhelmo kun Kees van Kooten kiel Kornelio.
Blogo
Ekde 2001 De Bie aktualigas Blogon, atingebla je la retejo bieslog.vpro.nl. Ĝi konsistas el reagoj je la taga novaĵo kaj el propraj kontribuoj al radioprogramoj. (nederlandlingve)
Henrik Pap
Henrik PAP, laŭ hungarlingve kutima nomordo Pap Henrik estis hungara pentristo, grafikisto. Liaj nobelaj antaŭnomoj estis sóvári kaj ’’oroszfalvi’’. Henrik Pap naskiĝis la  1864 en Kassa (nuntempa Košice en Slovakio). Li mortis la 1910 en Budapeŝto.
Biografio
Henrik Pap frekventis lernejon en Budapeŝto, poste li lernis pentroarton en akademio en Munkeno inter 1882 kaj 1889. Hejmenveninta li lernis de Gyula Benczúr. En 1897 li komencis instrui pentoarton en Reĝa Industriarta Lernejo. Li sinmortis.
Jam en 1884 li estis premiita. Ekde 1886 li ekspoziciis.
Saint-Armel (stacidomo)
Saint-Armel estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , en departemento Ille-et-Vilaine, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Stacio Kongō
Stacio Kongō (japane: 金剛駅 [Kongoo-eki], angle: Kongō Station) estas fervoja stacio en Osakasajama, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Kōya.
Sufloro
Sufloro estas persono en teatro kiu flustre kunlegas la tekston por signali rol-komencon de aktoroj aŭ por faciligi memor-problemojn rilate al la teksto. La suflorejo situas en la scenejo.
Damadola
Damadola estas vilaĝo en Pakistano, proksime al la afganistana limo.
Sufloro
Tele-sufloro (Prompter, Teleprompter, Autocue™) estas teknika helpilo uzata kutime ĉe televido-produkto (ekzemple dum novaĵ-prezentado), pli malofte ĉe film-produktado aŭ referaĵo. La rigardantaro havu la impreson de libera parolado. Kutime ekrano estas muntita sub la filmila objektivo kiu montras la tekston, per parte tralasa spegulo antaŭ la objektivo la parolanto povas legi la skribaĵon kun ĉiama okul-kontakto kun la kamerao.
Damadola
La usona aerarmeo (USAF) murdis tie per bombardoj 18 homojn (per Predator), onidire eĉ gvidantojn de Al-Kaida (13-an de januaro 2006). Oni falŝe supozis, ke ĉeestas renkontiĝon tie eĉ grava gvidanto Ayman az-Zawahiri. Mortis krom 4 teroristoj ankaŭ senkulpuloj.
FF
FF, antaŭminuskle Ff, minuskle ff, estas 9-a litero de la Kimra alfabeto, havanta la prononcon [f].
En la unuaj dokumentoj de la Portugala lingvo, dum pli-malpli du jarcentoj (11-a kaj 12-a), ne estas simpla F, sed nur FF por la prononco [f].
FF simple estas literigo de duobla F (FF), kp. Æ.
ff estas laŭ normo ISO 639 lingva kodo de la fula lingvo.
Vidu ankaŭ jenon: F - PH
2170 Belorusio
2170 Belorusio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 16-an de septembro 1971 elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la tiama Belorusa Soveta Socialisma Respubliko, nun, sendependa ŝtato de Belorusio.
Albrecht von Bernstorff
Albrecht Graf von Bernstorff, tio estas Albrecht, Grafo de Bernstorff (22a de Marto 1809 – 26a de Marto 1873), estis prusia ŝtatestro.
Bernstorff naskiĝis en la bieno Dreilützow (nune en la municipo Wittendörp), en la Duklando Meklenburgo-Schwerin. Li studis jurosciencon en Göttingen kaj Berlino, post kio li aliĝis al la Prusia civila servo.
Li iĝis Ministro pri Eksterlandaj Aferoj kun ĉefministro Karl Anton von Hohenzollern en 1861.
Ribeira (San-Paŭlio)
Ribeira (oficiale Município de Ribeira) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Itapetininga kaj en la mikroregiono Capão Bonito. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Fath-Ali Ŝaho Kaĝaro
Fath-Ali Ŝaho (naskiĝis la 5-an de septembro 1772 en Damghan, mortis la 23-an de oktobro 1834 en Esfahano) estis la dua ŝaho de Irano el la dinastio Kaĝaroj. Li regis ekde la 17-a de junio 1797 ĝis la 23-a de oktobro 1834. Li estis filo de Husejn Koli Ĥano, frato de Aga Muhammad Ĥan, unua reĝo de la kaĝara dinastio. Kiam lia onklo estis murdita en 1797, Fath Ali prenis lian lokon.
Pikilo (mekaniko)
Pikilo estas ilo, per kiu oni pikas, traboras aŭ ne, alian materialpecon, sen turnado. Pikilo povas esti ankaŭ la pika parto de objekto.
Fath-Ali Ŝaho Kaĝaro
Dum lia regado revigliĝis en Persio la artoj kaj la persa pentrarto, samkiel rigida kondut-regularo en la kortego.
Pikilo (mekaniko)
Skribvaraĵoj
Estas bone konataj du tipoj de pikiloj:
Fath-Ali Ŝaho Kaĝaro
Rusa-persa milito (1804-1813)
Dum la komenco de lia regado, la Rusa Imperio prenis la povon en Kartvelio postulita de la persoj. Pro tio ekiĝis la milito inter Persio kaj Rusio. Fath-Ali Ŝaho ordonis la invadon al Kartvelio en 1804, sub la premo de la ŝijaismaj klerikoj. La milito havis komence rimarkindajn venkojn por la persoj, sed Rusio havis avangardan teknologion kaj kanonojn. Rusio daŭrigis sian kampanjon kontraŭ Persio, pro kio la persoj petis helpon al Britio surbaze de militista interkonsento kiujn antaŭe ili subskribis (la interkonsento estis subskribita post la supreniro de Napoleono en Francio). Tamen, Britio neis helpi Persion, argumentante ke la militista interkonsento povas efektiviĝi se la atako estus franca, ne rusa.
Pikilo (mekaniko)
Teksaĵoj kaj vestoj
Pikiloj estas ĝenerale permanaj iloj, kun formo de stucilo, kiuj povas fari malgrandajn truojn al ŝtofo, aŭ ledo (por trairejo de ligaĵo, instalado de nito, ktp).
Fath-Ali Ŝaho Kaĝaro
Rusa-persa milito (1804-1813)
Persio petis helpon al Francio kaj sendis ambasadiston al Francio kaj tiel okazis fanca-persa alianco per subskribo de la Traktato de Finkenstein. Tamen, tuj antaŭ la dispono de la francoj helpi Persion, Napoleono paciĝis kun Rusio. En ĉi momento, John Malcolm venis al Persio kaj promesis la subtenon de Britio, sed poste li ŝanĝis sian opinion kaj petis al Persio retiriĝi. La rusaj trupoj invadis Tabrizon en 1813 kaj Persio estis devigita subskribi la Traktaton de Gulistano kun Rusio.
Pikilo (mekaniko)
Metalurgio
Pikiloj estas kompleksaj maŝinoj por la bezonoj de produktiveco, precizeco de prilaborata materialo.
Fath-Ali Ŝaho Kaĝaro
Traktato de Gulistano
Pro la sinsekvaj malvenkoj de Persio, post la falo de Lankaran la 1-an de januaro 1813, Fath-Ali estis devigita subskribi la traktaton de Gulistano. La teksto de la traktato estis ellaborita de brita diplomatiulo, Gore Ouseley, estis subskribita de Nikolaj Fjodoroviĉ Rtisĉev el la rusa flanko kaj Haĝi Mirza Abul Hasan Ĥan el la irana, en la vilaĝo Gulistano la 24-an de oktobro 1813.
Lastaj jaroj
Fath Ali ibn Abi Talib poste dungis verkistojn kaj pentristojn por fari libron pri liaj militoj kontraŭ Rusio, inspirita de la Ŝahnameo de Abol-Gasem Ferdousio. Tiu libro, konsiderita de multaj kiel la plej grava persa libro verkita en la kaĝara periodo, estas nomita Ŝahanŝahnamo.
En 1829, Aleksandro Gribojedov, la rusa diplomato kaj dramisto estis mortigita en la ĉirkaŭbarado de la Rusia ambasado en Teherano. Por pardonpeti, la ŝaho sendis al caro Nikolao unu el la plej grandaj diamantoj de sia krono, la ŝaha diamanto.
Kiam lia kara filo kaj kronprinco Abbas Mirza mortis la 25-an de oktobro 1833, Fath Ali ibn Abi Talib nomis sian nepon Mohammed Mirza kiel sian kronprincon. Fath Ali ibn Abi Talib jaron poste mortis, la 23-an de oktobro 1834.
Li estas senprokraste rekonebla en ĉiuj 25 konataj portretoj, plejparte pro sia longa, profunde nigra barbo, kiu atingis lian mallarĝan talion. Unu el tiuj portretoj estas ekspoziciita en la kolekto de la Universitato de Oksfordo.
Krom laŭdantaj kronikoj, la nuraj realaj fontoj kiuj permesas al ni juĝi lian personecon estas tiuj de britaj, francaj kaj rusaj diplomatoj. Tiuj varias multe: pli frue en lia regado ili tendencas portreti lin tiel forta, vireca kaj tre inteligenta. Poste ili komencas indiki lian ekstreman pigrecon kaj avarecon.
(9355) 1991 XO2
(9355) 1991 XO2 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).