cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cergău Mic
Cergău Mic [ĉergəu mik] (hungare: Bolgárcserged, germane: Kleinschergied) estas vilaĝo en Rumanio sude de Blaj. En 1910 ĝi havis 717 loĝantojn (rumanoj); en 1992 382 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1303. Ĝi havis bulgaran loĝantaron, kiu de la 18-a jarcento rumaniĝis. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Cergău Mare.
Károly Berecz
Károly Berecz [kAroj berec], laŭ hungarlingve kutima nomordo Berecz Károly estis hungara advokato, poeto, ĵurnalisto.
Károly Berecz naskiĝis la  1821 en Rimaszombat (nuntempa Rimavská Sobota en Slovakio). Li mortis la 1901 en Miskolc.
Biografio
Károly Berecz frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li lernis juron en Sárospatak. Li debutis kiel poeto en 1839 en Athenaeum (revuo). En 1841 li estis notario. Post 2 jaroj li estis helpanto de József Eötvös en la hungara parlamento en Pozsony. Tie li konatiĝis kun Sándor Petőfi, ja tiutempe li poemadis. En 1844 li advokatiĝis. En la sekva jaro li estis sekretario de Manó Zichy. En 1848 li redaktis oficialan bultenon. Baldaŭe li vivis ĉefe en Pest (urbo). Tiutempe li kontribuis ekzemple en Hölgyfutár, Vasárnapi Ujság. En 1874 li ricevis postenon en Hungara Scienca Akademio.
Universitato por Paco
La Universitato por Paco (University for Peace aŭ mallongigite UPEACE) estis fondita en Kostariko en la jaro 1980 "por doni al la homaro internacian instituton de alta edukado por paco kaj kun celo varbi inter ĉiuj homoj pri spirito de komprenemo, toleremo kaj paca kunvivo".
Nuntempe en la Universitato por Paco en Kostariko studas 124 studentoj el 37 malsamaj landoj. Rilate al la studentaro ĝi estas unu el la plej diverskulturaj universitatoj. Ĝi estas la nura el la UN-universitatoj kiuj povas disdoni diplomojn je nivelo "master" aŭ "doktoro". La instrulingvo estas la angla, kvankam multaj dungitoj parolas nur la hispanan kaj la plej multaj verkoj en la universitata biblioteko ne estas haveblaj angle.
Ejo
La universitatejo de UPEACE entenas pli ol tri kvadratajn kilometrojn de bela grundo, ĉirkaŭ 20 kilometrojn okcidente de la ĉefurbo, San-Joseo. La universitato inkluzivas protektitan praarbaron kaj pacparkon donacitan de la invitinta registaro.
Organizo
UPEACE havas ok unu-jarajn master-programojn en Kostariko:
NGC 3113
NGC 3113 (aliaj indikoj — ESO 435-35, MCG -5-24-21, UGCA 198, AM 1002-281, IRAS10021-2812, PGC 29216) estas galaksio en konstelacio Pumpilo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Tournay (stacidomo)
Tournay estas franca stacidomo sur linio Toulouse -, situanta en , en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de linio Toulouse - Bayonne (650000).
Federacia servo pri sciencaj organizaĵoj
FSSO estis fondita en 2013 dum aliformigo de Rusia Akademio de Sciencoj.
La Federacia estis aboliciita en majo 2018. Liaj ĉefaj funkcioj estis transdonitaj al la Ministerio de Scienco kaj Altedukado Rusio en 2018.
Paula Bacsányi
Paula Bacsányi [baĉAnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Bacsányi Paula estis hungara aktoro, sufloro. Ŝia origina plena nomo estis (laŭ hungarlingve kutima nomordo) Bacsányi Paulina Erzsébet, ŝia familia nomvarianto estis Batsányi.
Paula Bacsányi naskiĝis la  en Tapolca, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Birdland (ĵazklubejo)
Birdland, ankaŭ nomata The Jazz Corner of the World, estis ĵazklubejo fondita en 1949 ĉe Broadway en Novjorko. La klubejo nomiĝis laŭ la ŝercnomo de ĵazsaksofonisto Charlie „Bird“ Parker. Kvankam Birdland komence apartenis al la plej popularaj klubejoj de Novjorko, ĝi finfine fermis en 1965 siajn pordojn.
Simon Pegg
Simon PEGG (naskiĝis en Gloucestershire) estas brita humoristo, kinproduktoro kaj aktoro.
Plej grandan famon li tamen gajnis en la rolo Montgomery Scott ĉe Star Trek.
György Versényi
VERSÉNYI György (verŝe:nji) estas hungara verkisto kaj poeto naskiĝinta la 2-an de februaro 1852 en Szucság kaj mortinta la 20-an de junio 1918 en Koloĵvaro.
Biografio
György Versényi studis en Nadjenjedo kaj en la reformita kolegio de Koloĵvaro, poste en Budapeŝto. En 1874 li havigis diplomon de instruisto, en 1877 diplomon de filologia doktoro. Ekde 1875 li estis mezlerneja instruisto en Lőcse, Körmöcbánya, Koloĵvaro. Li estis ĉefsekretario de la Erdélyi Irodalmi Társaság. Post sia pensiuliĝo en 1906 li vivis en Budapeŝto.
(19724) 1999 VR114
(19724) 1999 VR114 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Katedralo de San Lorenzo
Ĝi situas en la urbocentro, ĉirkaŭita de bela skvaroj, placoj, kaj stratoj por piedirantoj. La katedralo kaj skvaroj okupas tutan urban blokon limita de la stratoj Gaspar Rodriguez de Francia, San Lorenzo, Coronel Romero, kaj la avenuo Defensores del Chaco. Ĝi estas konsiderata de multaj kiel belega religia konstruaĵo ĉar ĝia stilo estas unika en la Paragvaja Respubliko.
Hemidactylus karenorum
Theobald estis la unua, kiu priskribis ĉi tiun lacerton en 1868. Ne estas subspecioj en la Catalogue of Life.
Aspekto
Ĝia muzelo estas longeta kaj havas poke pligrandajn granulojn. La muzelpinta skvamaro (angle: rostral scale) estas kvarflanka. La frunto estas iomete konkava kaj la tuta kapo estas granula, sed malpli granula ol la muzelo. La korpo havas malgrandetajn granulojn. La vosto estas ebena.
Märkisch Linden
Märkisch Linden estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostprignitz-Ruppin de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ministerio pri komerco (Francio)
La ministerio pri komerco estas franca ministerio, kiu ekzistis dum la plej longa parto de la 19-a jarcento, ekde la fino de la unua imperio, kaj dum la plej longa parto de la 20-a jc. La titolo de la ministerio ŝanĝiĝis plurfoje, kaj komerco estis lokita en pluraj ministerioj, ne ĉiam aperanta en la unua pozicio, tiel la historio de la ministerio pri komerco miksiĝas kun tiu de aliaj ministerioj, aparte tiu pri industrio. Plurfoje, aparte meze de la Kvina Respubliko, la atribuoj pri komerco estis pliofte konfiditaj al iu subministro.
Ŝia oficejo, kun tiu de la tri aliaj ekonomiaj kaj financaj ministerioj, troviĝas en la kvartalo de Bercy, en la 12-a arondismento de Parizo.
Historio
La du unuaj aperoj de ministerio pri komerco estis sufiĉe mallongaj. La unua ministro pri fabrikoj kaj komerco estis nomumita de Napoleonoa la Unua la por malpezigi la komision de la ministerio pri enlandaj aferoj, aparte por apliki la kontinentan blokadon kaj funkciis ĝis en la. La ministerio estis rekreita fine de la Restaŭrado, la, kun la titolo « ministerio pri komerco kaj fabrikoj ». Ĝi estis forigita en la. La, ĝi estis rekreita kun la titolo « ministerio pri komerco kaj publikaj laboroj ». Edikto de la konfidis al la ministerio pri komerco plurajn atribuojn antaŭe atribuitaj al la ministerio pri enlandaj aferoj : komerco, agrikulturo, industrio, publikaj laboroj (inkluzive de transportoj), sed ankaŭ la malsanulejoj kaj la malliberejoj, la presado kaj libraro, la bibliotekoj, la teatroj, la sciencaj societoj. Edikto de la modifis ĝiajn atribuojn : la departementa kaj urba administrado, la prefektoj kaj subprefektoj, la organizado de la nacia gvardio, same kiel « la militaj aferoj, en kiuj intervenas la civila aŭtoritato » de tiam estis donitaj al ĝi. Male, la sciencaj societoj, la bibliotekoj kaj la fakigitaj instruejoj estis atribuitaj al la ministerio pri publika instruado kaj la aferoj pri libraro kaj presado reiris al la ministerio pri enlandaj aferoj. La, la ministerio reprenis la titolon "ministerio pri komerco" kaj, la 6-an de aprilo, la dispartigo de la aferoj kun la ministerio pri enlandaj aferoj estis klarigita : la ministerio pri komerco konservis la doganleĝojn, komercon, agrikulturon kaj industrion same kiel ties rilatajn statistikojn, la komercajn ĉambrojn, la industriajn profesiojn, la industrian propraĵon, la anonimajn societojn, la foirojn kaj bazaroj. La restaĵo, dungitaro de la prefektejoj, teritoria administracio, nacia gvardio, malsanuleja administracio, publikaj laboroj, pontoj kaj vojoj, belartoj, teatroj kaj arkivoj, reiris al la ministerio pri enlandaj aferoj. Tiu nova dispartigo estis pli daŭra.
La, la ministerio refariĝis "ministerio pri komerco kaj publikaj laboroj, poste, la 19-an de septembro, « ministerio pri publikaj laboroj, agrikulturo kaj komerco ». Tri jarojn poste, la , la publikaj laboroj eliris el tiu ministerio, kiu de tiam nomiĝis « ministerio pri agrikulturo kaj komerco ». Tiu nova titolo, pli stabila, daŭris de 1839 ĝis 1852 poste de 1869 ĝis en la . En 1852, la atribuoj pri agrikulturo kaj komerco reiris al la ministerio pri enlandaj aferoj, poste, inter 1853 kaj 1869, la publikaj laboroj. La , ministerio pri agrikulturo estis kreita, kaj komerco estis konfidita al ministerio pri komerco kaj kolonioj, kiu daŭris nur kelkajn monatojn, post tio la ministerio fariĝis simple ministerio pri komerco. La , la ministerio fariĝis « ministerio pri komerco kaj industrio » ; tiu titolŝanĝo tradukis la intereson pri industriaj aferoj, sed ne estas ŝanĝo en la atribuoj de la ministerio, kiu estis komisiita pri tio. Al la ministerio aldoniĝis sinsekve, de 1889 al 1893, la kolonioj, poste, de 1893 ĝis 1906, la poŝtoj kaj telegrafoj, parto de administracio sub subministro. En 1906, por parte kontentigi la postulojn de laboristoj, la ministerio alinomiĝis la 14-an de marto, por fariĝi « ministerio pri komerco, industrio kaj laboro ». Tamen, ekde la 25-a de oktobro de la sama jaro, aŭtonoma ministerio pri laboro estis kreita.
La ministerio pri komerco kaj industrio ricevis denove la kompetentecon pri telegrafoj kaj telefonoj de 1913 ĝis 1920, de marto ĝis junio 1924, kaj de 1926 ĝis 1928. Dufoje, la ministerio plilarĝiĝis al pliaj kompetentecoj (komerco, industrio, agrikulturo, laboro, poŝtoj kaj telegrafoj en la sesa registaro de Aristide Briand ; komerco, industrio, poŝtoj, telegrafoj, mara transporto kaj komerca ŝiparo en la dua registaro de Georges Clémenceau).
La, estis kreita la « ministerio pri nacia ekonomio, komerco kaj industrio », sed tio daŭris nur ĝis la. La ministerio pri komerco kaj industrio tiam revenis, eĉ se iuj registaroj ankaŭ havas ministerion pri nacia ekonomio. De februaro ĝis junio 1932, la ministerio nomiĝis ministerio pri komerco, poŝtoj, telegrafoj kaj telefonoj. Krom tiuj du esceptoj, la ministerio restis ministerio pri komerco kaj industrio ĝis en 1936, kiam ĝi fariĝis ministerio pri komerco.
Post la dua mondmilito, la ministerio kun tiu nomo malaperis, la registaroj havis unuflanke ministerion komisiitan pri industria produktado, aliflanke ministerion pri nacia ekonomio. Ministerio pri industrio kaj komerco reaperis komence de la Kvara Respubliko ĝis en la. De 1952 ĝis 1953, la du elementoj estis apartaj, kun iuflanke ministerio pri industrio kaj energio, aliflanke ministerio pri komerco kaj eksteraj ekonomiaj rilatoj, poste nur pri komerco. La ministerio pri industrio kaj komerco renaskiĝis la kaj ĝis la, kiam ĝi fariĝis subministro sub la ministerio pri ekonomiaj kaj financaj aferoj antaŭ ol refariĝis plenrajta ministerio la. La, la ministerio pri industrio kaj komerco fariĝis tutsimple ministerio pri industrio. Post pli ol jardeka neekzisto, la ministerio reaperis kun la titolo « ministerio pri komerco kaj manmetiaro » en julio 1972 en la unua registaro de Pierre Messmer. Tiu situacio daŭris ĝis en 1983, escept en la tria registaro de Pierre Messmer, kiu enhavis ministerion pri industrio, komerco kaj manmetiaro. Poste ĝi estis anstataŭata per la ministerio pri komerco, manmetiaro kaj turismo de 1984 ĝis 1986.
La ministerio malaperis kiel aŭtonoma ministerio en junio 1986 ; komerco fariĝis kampo de delegitaj ministroj lokitaj sub alia ministro, pri ekonomio, industrio aŭ ekstera komerco, kaj tio ĝis en 1995. Ĝi reaperis tiam en la nomo de la ministerio pri EME (etaj kaj mezaj entreprenoj), komerco kaj manmetiaro ĝis en junio 1997, kiam ĝi definitive malaperis, ĝiaj atribuoj iris al subministroj.
Komisioj kaj atribuoj
De junio 2012, la ministro pri manmetiaro, komerco kaj turismo estas komisiita prepari kaj efektivigi la politikon de la registaro pri manmetiaro, komerco kaj turismo. Ĝi respondecas pri la evoluigo de la manmetiara kaj komerca sektoroj. Ĝi kuratoras la reton de la manmetiaj ĉambroj kaj komercaj kaj industriaj ĉambroj. Ĝi estas asociita al la difino de la politiko pri etaj kaj mezaj entreprenoj. Ĝi kompetentas pri la kontrolo kaj subteno de la agado de la alpersonaj servoj. Ĝi kompetentas pri la kontrolo kaj subteno de turisma agado same kiel pri la promocio de la turisma heredaĵo de Francio. Ĝi promocias la socialan politikon de turismo celanta ebligi al ĉiuj ferii.
Organizado
Por efektivigi siaj komisiojn, la dungitoj de la ministerio estas disigitaj en reto da direkcioj, da ĝeneralaj direkcioj, da centraj teknikaj servoj, da servoj je nacia komptenteco kaj da malcentraj servoj.
En 2012, kune kun la ministro pri produkta reprogreso, la ministro pri manmetiaro, komerco kaj turismo aŭtoritatas super la ĝenerala direkcio pri konkurencivo, industrio kaj servoj.
Kune kun la aliaj ekonomiaj kaj financaj ministerioj (ministro pri ekonomio kaj financoj, ministro pri ekstera komerco, ministro pri ŝtatreformo, malcentralizo kaj ŝtatoficistaro kaj ministerio pri produkta reprogreso), la ministro pri manmetiaro, komerco kaj turismo aŭtoritatas super :
Prvoslav Vujčić
Li estas la fondinto de la Urba Libra Cirklo, bazita en Kanado.
Biografio
Vujčić estis naskita en Požarevac al gepatroj Jefrem kaj Nadežda kaj vivis en Kanado ekde 1987. Li estas membro de la Association of Writers of Serbia (Unuiĝo de Verkistoj de Serbio), la Reĝa Kanada Legio, la Canadian Association of Journalists, la Serba Literatura Societo, la Asocio de Verkistoj de Serba Respubliko kaj de la Uson-bazita Internacia Unuiĝo de Verkistoj. Li estas ankaŭ honora membro de la Desanka Maksimović Serbian Canadian Association. Vujčić estas prezentita en la libro Moždana veza sa Srbijom, 100 dragulja srpskog rasejanja (Cerbo-Ligo kun Serbio, 100 Juveloj de la serba diasporo) fare de Radivoje Petrović, PhD. La libro havas la "cent-plej-konatajn serbojn ĉie en la tutmonda serba diasporo." Li ankaŭ estis prezentita sur la kovrilo de la libro de la Ministerio de Diasporo de la Respubliko de Serbio nomita U čast pisaca iz rasejanja/In honour of writers in the diaspora.
En 2014, Vujčić sciigis ke li estos kandidato por Urbestro de Toronto en la urbestra elekto por Toronto de 2018.
Janice Rand
Janice Rand estas fikcia rolulo en la usona serio de sciencfikcia fikcio Star Trek. Ŝi estas la yeoman (persona servistino aŭ asistanto) de la kapitano sur la USS Enterprise (NCC-1701), kaj unue aperis en la epizodo " The Man Trap " rolita de Grace Lee Whitney. Ŝi havis gravajn rolojn en ok el la unuaj dek tri epizodoj de la origina serio kiel "The Enemy Within", "Charlie X" kaj "Miri". Rand reaperis en la Star Trek: The Motion Picture, Star Trek IV: The Voyage Home kaj Star Trek VI: The Undiscovered Country. Ŝi poste revenis al Star Trek por memoro-sekvencoj en la lasta filmo, sed montrita kiel parto de la epizodo Star Trek: Voyager "Flashback ". Whitney ankaŭ rolis Rand'on en Star Trek: New Voyages kaj Star Trek: Of Gods and Men. Rand ankaŭ estis rolulita fare de Meghan King Johnson en New Voyages.
Komence, kapitano Kirk surpriziĝis masklisme, ke la Stelfloto asignis inan asistanton. Tamen, post agnoskis la efikan kaj etikan laboron de Rand, kaj Kirk doni al ŝi grandan respekton kiel membro de la anaro kaj amiko. Malgraŭ ilia rilato profesia estis kaŝa altiro inter ambaŭ. Ili ne povis respondi al la sentoj, pro iliaj pozicioj kiel militistoj.
Kritikistoj nomis la karakteron stereotipo en ŝiaj komencaj aperoj, sed la ekspansio de la rolo en "Flashback" estis laŭdita. Janice Rand estis unu el la plej popularaj membroj de la Enterprise, dua nur al Leŭtenanto Uhura, kiu estas bona amikino de ŝi (epizodo "Charlie X"). Ŝi estas konata pro ŝia kompato kaj konsidero por aliuloj.
Szentliszló
Szentliszló [sentlislO] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Letenye. Szent signifas: sankta.
Janice Rand
Biografio
Janice Rand naskiĝis en 2232, ĝi kunigis al la Stelfloto relative junaĝe, kaj daŭrigis en ĝi dum preskaŭ 30 jaroj. En 2266 eklaboris en la USS Enterprise sub la komando de la kapitano James T. Kirk kiel asistanto de la kapitano. La ĉambroj "3C 46" estis unue asignita al Rand en la ferdeko 12 (vidita en la epizodo "The Enemy Within") kaj poste estis ŝi traslokiĝi al la ĉambro "3F 125" (vidita en la epizodo "Charlie X"). Artisto de hobio, Janice pentris kelkajn el la pentraĵoj pendantaj en ŝiaj ĉambroj sur la Enterprise (epizodo "The Enemy Within").
En 2273, Rand revenis al la Enterprise, kiu nun estis sub la komando de Kapitano Willard Decker. Dum la kosmoŝipo pasis revizion en la spachaveno, Rand funkciis kiel oficialo de teletransporto. Ŝi restis sur la kosmoŝipo post la okazaĵo V'Ger, kiam la Enterprise estis la kosmoŝipo sendita por solvi la okazaĵon, nun komandata fare de Admiralo Kirk (Star Trek: The Motion Picture).
Post kiam la kosmoŝipo revenis al Tero en 2278, Rand decidis oficialan formadon. Ŝi iĝis leŭtenanto, post tri jaroj. Li moviĝis al la spachaveno de la Tero en 2285 (Star Trek III: The Search for Spock, epizodo "Feedback" de Star Trek: Voyager). Kiam fremduloj minacas la Teron en 2286, Rand laboris pri la komando de la Stelfloto (Star Trek IV: The Voyage Home).
En 2290, Leŭtenanto Rand estis komunikisto de la USS Excelsior, sub la komando de la kapitano Hikaru Sulu.
Szentliszló
Situo
Szentliszló situas en Montetaro Zala en valo de rojo, laŭ flankovojoj, etfervojo el Csömödér preteriras. Letenye troviĝas 22, Nagykanizsa 23, Pacsa kaj Lenti po 27, Zalakaros 28 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio devenis pri la vilaĝo el 1336 en formo "Scenthwynchlou". En 1945 oni disdonis parcelojn al 60 malriĉaj familioj el la grandbieno. Vilaĝservoj estas kuracejo, migra poŝto. La municipa administracio en Pusztamagyaród funkcias.
Adorján Stella
STELLA Adorján (stela) estis hungara ĵurnalisto, humuristo, tradukisto, teatra aŭtoro naskita en Középlak la 30-an de januaro 1897 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de aŭgusto 1967.
Biografio
Adorján Stella studis en Nadjvarado kaj Koloĵvaro. Li estis ĵurnalisto ekde 1921 ĉe la Est-lapok, ekde 1939 li estis redaktoro ĉe Magyarország, post 1945 li estis legantredaktro de Világ, pli poste de Szabad Száj, Független Magyarország, ekde 1952 li estis interna kunlaboranto de Lúdas Matyi. Li tradukis pli ol 100 teatraĵojn en hungaran lingvon.
La Hispana Tragedio
La Hispana Tragedio estas libro de la nederlandano Jef Last kiu travivis la hispanan enlandan militon.
Stráňany
Stráňany (hungare Nagymajor [nadjmajor], germane Vorwerk in der Zips rutene Страняны [stranjani]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio. La historiaj loknomoj estis slovake Folvark hungare Folyvárk.
La Hispana Tragedio
La libro estas tradukita esperanten fare de la nederlandano G.J. Degenkamp, kaj eldonita fare de la libroservo de FLE en Amsterdamo.
Bildaro
<Gallery> Dosiero:La hispana tragedio.jpg|Librokovrilo de La Hispana Tragedio </Gallery>
Stráňany
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1343 en formo "Polyvark". En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon triaklasa (=malbona). En 1787 500 vilaĝanoj loĝis en 68 domoj, en 1828 743 vilaĝanoj en 103 domoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Nagymajor 460 homoj, (plejparte rutenoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Spišská Stará Ves, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Stráňany 207 homoj, (149 slovakoj, 51 rutenoj).
István Sándorfi
István Sándorfi naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Parizo.
Biografio
La familio Sándorfi estis deportita al malgranda vilaĝo pro malveraj akuzoj, sed baldaŭ ili ŝtele reiris al Budapeŝto. La juna István vidis, eĉ desegnadis okazintaĵojn de la Hungara revolucio de 1956. Post falo de la revolucio la familio disidis al okcidenta Eŭropo. En 1958 ili translokiĝis al Francio. Sándorfi akiris diplomon en Nacia Altlernejo de Belartoj kaj li frekventis ankaŭ similan altlernejon en Parizo. Li debutis en ekspozicio kun desegnaĵoj en 1966, sed la ekspozicio en 1973 portis plenan sukceson. Li kreis nur memportretojn dum 15 jaroj, ĉar li pentradis sola (sen iu ajn ĉeesto). Paŝo post paŝo en liaj pentraĵoj aperis diversaj objektoj, fine aĵpentraĵoj. Modelojn li ne uzis, nur fotojn pri la modeloj. Li ekspoziciis tutmonde. Li mortis en Parizo, sed li estis entombigita en Budapeŝto.
Lia edzino naskis filinojn en 1974 kaj 1979.
Forumo de Trajano
Konstruado
Laŭ ordono de la imperiestro Trajano kaj sub gvido de la fama arkitekto Apolodoro la konstruado ekis en la jaro 107. La oficiala inaŭguro okazis en la jaro 143.
Ĉar restis en Romo nur malmulte da libera loko en la centra parto por tiom grandega forumo, kiel imagis ĝin Trajano, la imperiestro elektis la nuran ankoraŭ preskaŭ nekonstruitan parton inter la forumo de Aŭgusto kaj la forumo de Cezaro. Sed tiu parto estis monteto inter la Kapitolo kaj la Kvirinalo. Trajano nepre ne volis konstrui la forumon sur monteton kaj do forportigis la grundon de la ĉirkaŭ 35 metrojn alta orienta flanko de la Kvirinalo. Ankaŭ tuta serio de domoj kiuj troviĝis tie estis malkonstruitaj.
La nuna forumo
Kiel aliaj konstruaĵoj en Romo, ankaŭ la trajana forumo estis re- kaj superkonstruita. Multaj konstruaĵoj aŭ ties partoj servis kiel bonvena malmultekosta ŝtonrezervo. Plej bone konservitaj estas la kolono kaj vastaj partoj de la bazaroj. Ĝis nun oni nur malmulte elfosadis la forumon, ĉar la ĉefa parto troviĝas ĉirkaŭ 5 metrojn sub la nuna strato. Malhelpas ankaŭ la fakto, ke la vojo de la Via dei Fori Imperiali, konstruita de Benito Mussolini, trairas la Trojanan forumon, kiel la aliajn du imperiestrajn forumojn.
28059 Kiliaan
28059 Kiliaan estas malgranda meze hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la flandra lingvisto Cornelis Kiliaan (ĉ. 1529–1607), kiu faris la unuan klarigan vortaro de flandra lingvo : Etymologicum teutonicae linguae, verko, kiu prenis kvardek jarojn el lia vivo kaj kiu estis printita in 1599 en Antverpeno ĉe la fama eldonejo de Christoffel Plantijn.
23232 Buschur
23232 Buschur estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Murbo
Murbo estas grasoriĉa pasto, kiu nur malmulte ŝveliĝas. Oni uzas ĝin precipe por keksoj kaj tortobazoj.
Por la baza recepto oni prenas tri partojn da (kiel eble plej glutenmalriĉa) faruno, du partojn da graso kaj unu parton da sukero (1-2-3-pasto), kaj iom da salo. Por pikanta bakaĵo oni anstataŭigas la sukeroparton per faruno. Depende de la uzo kaj laŭ la gusto oni povas aldoni ovon.
La paston oni malmulte knedas (per la manoj, la knedilo de la manmiksilo aŭ en miksaparato) aŭ oni "hakas" ĝin per tranĉilo ("hakita" pasto). La ingrediencojn oni miksas loze, knedante ne tro forte. Antaŭ la plua prilaborado oni ordinare metas ĝin en fridujon. Se la ingrediencoj estas tro varmaj aŭ se oni knedas tro longe, la pasto povas disŝiriĝi dum la rulado. Se likvo kontaktas la farunon, antaŭ ol la faruno sin ligis kun la graso, la pasto fariĝas tenaca.
Maldike disrulumitan murbon oni povas baki sen ŝveligilo. Iom dikaj pastoj bezonas loziĝon. Pro tio oni aldonas bakpulvoron aŭ amonibikarbonaton (ABC-bakŝveligilon).
Spekulacon oni faras el murbo kun diversaj spicoj.
Santo Tomás Mazaltepec
Santo Tomás Mazaltepec estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Tomás Mazaltepec. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 531.
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
836 Jolo
836 Jolo estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, malkovrita de la germana astronomo Max Wolf elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl la.
Märkisch Luch
Märkisch Luch estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Havelland de la federacia lando Brandenburgio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Asaita
Asaita (አሳይታ - Asayəta), konata ankaŭ kiel Aussa, estas urbo en nordorienta Etiopio, kaj ĝis 2007, ĝi estis la ĉefurbo de la Regiono Afaro. Situa en la distrikto Afambo, nome parto de la Regiona Administracia Zono 1a, la urbo havas latitudon kaj longitudon de 11°34′N 41°26′E kaj alton de 300 metroj.
Asaita estis dummallonge la ĉefurbo de Adela Sultanlando kaj de la Hararia Imamlando de Aussa same kiel la sidejo de la Aussa Sultanlando, nome ĉefa regno de Afaroj, sed ĝi estas 50 kilometrojn suden laŭ nepavimita ŝoseo el la aŭtoŝoseo inter Aŭaŝ (centra Etiopio) kaj Asab (plej sudorienta Eritreo). Telefona linio el Kombolĉa al Asaita funkciis el 1964. La urbo Semera, nome tute nova planita setlejo situa apud la propra aŭtoŝoseo, en 2007 iĝis la nova ĉefurbo de la regiono.
Vallorbe (stacidomo)
Vallorbe estas svisa stacidomo sur linioj Cossonay – Vallorbe, - Vallorbe (landlimo),  - Vallorbe kaj Vallorbe – Le Brassus, situanta en komunumo Vallorbe en Kantono Vaŭdo.
Asaita
Baze sur informo de la Centra Statistika Agentejo en 2005, la urbo havis kalkulitajn 22,718 loĝantojn, el kiuj 12,722 estas maskloj kaj 9,996 inoj. Laŭ la ŝtata popolnombrado de 1994, la urbo havis 15,475 loĝantojn.
Vallorbe (stacidomo)
Temas pri stacidomo de Svisaj Federaciaj Fervojoj (CFF), priservata de trajnoj TGV Lyria, S, R, TRAVYS.
Julio Argentino Roca
Alejo Julio Argentino Roca (San Miguel de Tucumán, 17-a de julio de 1843 – Bonaero, 19-a de oktobro de 1914) estis politikisto, militisto kaj ŝtatestro argentina, aŭtoro de la nomita Konkero de la Dezerto, dufoje Prezidento de Argentino - inter 1880 kaj 1886 kaj inter 1898 kaj 1904 - kaj maksimuma reprezentanto de la nomita Generacio de la Okdeka, kiu estris la argentinan politikon dum pli ol tridek jaroj danke al la Partido Autonomista Nacional, kaj la formado de komplikaj sistemoj de aliancoj kun diversaj fortoj, kio havigis al li la kromnomon "la Zorro".
Ekkariero
Li estis filo de familio de terposedantoj kaj edukiĝis ĉe franciskanoj kaj poste en la urbo Concepción del Uruguay kun siaj fratoj. Spite klino al medicino li eniris en la militista kariero en 1858 kaj jam partoprenis en la milito inter Bonaero kaj la Argentina Konfederacio, okazinta inter 1859 kaj 1861, kaj same en la Milito de la Trilanda Alianco kontraŭ Paragvajo; en tiu milito mortiĝis lia patro kaj du fratoj. Li revenis kun rango de kolonelo, pro la Batalo de Curupaytí, antaŭ la fino de la milito.
Li partoprenis en la subpremado de la jordanista ribelo federala de Ricardo López Jordán en Entre Ríos en 1871, ĉefe en la batalo de Ñaembé. Fine de la Revolucio de 1874 atingis la rangon de generalo, post la venko super la generalo ribelinta José Miguel Arredondo — kiu korespondis politike al Bartolomé Mitre — en la batalo de Santa Rosa.
La Konkero de la Dezerto
La Konkero de la Dezerto estis milita kampanjo okazinta inter 1878 kaj 1885 fare de la registaro de Argentino kontraŭ la popoloj de indianoj, ĉefe de las etnoj de mapuĉoj kaj tehuelĉoj, kiu atingis la celon plenumi la faktan kontrolon super la teritorioj de la regionoj Pampo kaj Patagonio kiujn Argentino konsideris parton de sia teritorio, ĉar estis teorie inkluditaj ene de la limoj de la Vicreĝlando Rivero Plata, apartenanta al la hispana monarkio, sed ĝis tiam sub fakta kontrolo de diversaj nacioj de Indianoj.
Tigroparulio
La Tigroparulio, Dendroica tigrina, estas birdospecio de la familio de Paruliedoj kaj granda genro Dendroica. Ili reproduktigas en norda Nordameriko. Ties reprodukta habitato etendas tra la tutaj (escepte la plej okcidentaj) partoj de suda Kanado, kaj en la regiono de la Grandaj Lagoj kaj Novanglio. Ĝi estas migranta specio, kiu vintras en Karibio. Tiu specio estas tre rara vaganto en Okcidenta Eŭropo.
Aspekto
Somera masklo de Tigroparulio havas olivecbrunan dorson, flavecan pugon kaj malhelbrunan kronon. Subaj partoj estas flavaj, tre striecaj je nigro, kio nomigas la specion kaj en Esperanto kaj en la latina scienca nomo. La gorĝareo kaj tuta kolumo ĝis la nuko estas brilflavaj kaj la vizaĝo estas bruna kun nigra okulstrio kaj flava superokula strio, tiele ke la bruna vizaĝo aperas kvazaŭ markita je flava koloro. Estas mallarĝa blanka flugilstrio. Okuloj, pintakra beko kaj kruroj estas nigrecaj.
Aliaj plumaroj similas eluzitajn versiojn de somera masklo, kaj ĉefe ne havas la markatan kapobildon. La flaveca pugo kaj, almenaŭ skizoj de blanka flugilstrio, ĉiam estas.
Werner Faymann
Werner FAYMANN (naskiĝis la 4-an de majo 1960 en Vieno) estas aŭstria politikisto. Li estas membro de la Socialdemokratia Partio de Aŭstrio kaj ekde la 8-a de aŭgusto 2008 estis ties prezidanto. Ekde la 2-a de decembro 2008 li estis la federacia kanceliero de Aŭstrio. La li rezignis ambaŭ postenojn post kreskantaj kritikoj flanke de multaj partianoj.
Ďurčiná
Ďurčiná (hungare Györkeháza [djorkehAza]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Tigroparulio
Kutimaro
La reproduktaj habitatoj de tiu birdo estas bordoj de arbaroj de koniferoj. Tigroparulio nestumas en densa foliaro ĉe trunko de konifero, komune Nigra piceo. La ino demetas 4-9 ovojn en tasforma nesto.
Ďurčiná
Geografio
Ďurčiná situas laŭ traira flankovojo. Rajec troviĝas je 2, Žilina je 21 km.
Tigroparulio
Kutimaro
Tiu specio estas insektovora, kaj ties ovaroj estas pli grandaj en la jaroj kiam Picea tineo abundas. Ĝi plukas insektojn el la pintoj de branĉoj de koniferoj aŭ kaptas ilin dumfluge. La Tigroparulio manĝas ankaŭ berosukon kaj nektaron vintre, kaj havas, unike ĉe parulioj, tuboforman langon por faciligi tiun agadon.
Ďurčiná
Historio
La loko estis loĝata jam dum la bronzepoko. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1393 en formo "Georklehataya". En 1598 oni komputis tie 26 domojn. En 1784 784 vilaĝanoj (122 familioj) loĝis en 89 domoj, en 1828 920 vilaĝanoj loĝis en 97 domoj. En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon duaklasa. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Gyurcsina, poste aldoniĝis ankaŭ hungara nomo-parto pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Györkeháza 819 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Žilina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ďurčiná 1046 homoj, (1041 slovakoj).
Tigroparulio
Kutimaro
La kanto de la Tigroparulio estas simpla ripetado de altatonaj notoj ci. La alvoko estas fajna sip. Tiu birdo kutime kantas el altaj ripozejoj.
(6823) 1988 ED1
(6823) 1988 ED1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masaru Arai kaj Hiroshi Mori elde Jorii (gubernio Saitama, Japanio).
Flize
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Árpád Kucsman
Árpád Kucsman [kuĉman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kucsman Árpád estis hungara kemiisto, altlerneja instruisto. Árpád Kucsman naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Kucsman maturiĝis en luterana gimnazio en sia naskiĝurbo, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato Péter Pázmány en 1949. Post siaj studoj li estis samloke asistanto (1950-1956), lektoro (1956-1965), docento (1965-1971), profesoro (1971-1998), poste emerita profesoro. Inter 1970 kaj 1993 li estis katedrestro. En tiu longa instrua periodo li doktoriĝis en la universitato en 1959, kandidatiĝis en 1965, doktoriĝis antaŭ la Hungara Scienca Akademio en 1971. Lia esplora laboro fokusiĝis al sulfuro en la organika kemio. Li ricevis premiojn inter 1975-2008.
Evergestis inglorialis
Evergestis inglorialis estas specio de noktopapilio el la krambedoj. Ĝi estis priskribita de Hampson en 1918 kaj troviĝas en Peruo.
Rello
Rello [REljo] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la centra sudo de la provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 24,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 15 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 250 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 76 km de Sorio, provinca ĉefurbo.
Babilcistikolo
La Babilcistikolo (Cisticola anonymus) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Rello
Geografio
En ĝia teritorio inkludita en la Reto Natura 2000 estas la Loko de Komunuma Intereso konata kiel Altos de Barahona, okupanta 2437 hektarojn, nome la totalo de la teritorio, kaj la Birdoprotekta Areo Zona Especial Protección de Aves konata kiel Altos de Barahona, same okupanta 2437 hektarojn, nome la totalo de la teritorio.
Babilcistikolo
Ĝi estas malgranda birdo kun grizaj nuko, dorso, flugiloj kaj vosto, tre bruna krono kaj blankeca vizaĝo kun helbruneca nuanco kaj tre malhela okulo. La gorĝo estas tre blanka kaj la resto de subaj partoj blankecaj al helgrizaj. La kruroj estas kompare kun la korpo longaj kaj rozkolorecaj, dum la beko estas nigra.
Rello
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Babilcistikolo
Ĝi troviĝas en landoj ĉirkaŭ la Golfo de Gvineo kaj iom sude kiaj estas Angolo, Kameruno, Centrafrika Respubliko, Respubliko Kongo, Demokratia Respubliko Kongo, Ekvatora Gvineo, Gabono, Niĝerio kaj Sieraleono. Ties natura habitato estas seka savano kaj marĉoj.
Rello
Historio
Post la Reconquista, ĝi apartenis al la Comunidad de Villa y Tierra de Berlanga ĝis la 15-a jarcento kiam ĝi akiris la titolon de "villa" ene de la Senjorlando de la Grafo de Korunjo.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, la murego, la kastelo (Havaĵo de Kulutra Intereso), la pilorio, trunkokonusa gvatoturo ktp.
Babilcistikolo
Ĝi grimpas inter herboj por kapti insektojn. La kanto estas parolema trilado kio utilas kaj por distingi kaj por nomigi la specion, kaŝema kiel siaj samgenranoj kaj pli facile aŭdebla ol vidata.
Drupo
Drupo estas karna frukto havanta nur unu malmolan kernon aŭ ŝtonon (ŝtonfrukto). Ĝi ne fendiĝas (ne fendofrukto). Ĝia fruktoparieto (perikarpo) interne ligniĝas, dum ekstere restas karneca kaj ofte suka.
Nointel (Val-d'Oise)
Nointel estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Anakardiacoj
La anakardiacoj (Anacardiaceae) estas planta familio el la dukotiledonaj angiospermoj. Tiu familio apartenas al la ordo sapindaloj (Sapindales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 80 genrojn kaj 700 speciojn,. Ĝia tipa genro estas anakardio.
Nointel (Val-d'Oise)
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Nointellois.
Drupo
ekz. ĉerizo, pruno, olivo, kokoso, mango
Lupu
Lupu (hungare: Farkastelke, germane: Wolfendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Blaj. En 1910 ĝi havis 893 loĝantojn (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1318. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Cergău Mare.
Drupo
Speciala formo estas la druparo.
Anakardiacoj
Taksonomio
Laŭ World Flora Online kaj The Plant List (9 jun. 2020), , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Občina Loški Potok
Občina Loški Potok estas unu el 212 municipoj en Slovenujo. Ĝi situas en la Regiono Sudorienta Slovena‎. La municipo enhavas 17 komunumojn kaj ĝia areo estas 134,5 km². Komence de 2018 tie loĝis 1838 homoj. La administra centro estas la vilaĝo Hrib-Loški Potok.
Anakardiacoj
Petunidino
Petunidino aŭ petunidol estas natura organika komponaĵo el la familio de la antocianidinoj. Ĝi estas vegetala pigmento kiu donas la koloron malhelruĝan al la Malva sylvestris, al kelkaj specioj Schinus Molle kaj al certaj florpetaloj. Ĝia nomo devenas el la komenco de la 20-a jarcento kiam ĝi estis identigita en la floro de la petunio, kiam tri aliaj pigmentoj estis same identigitaj kiel cianidino, malvidino kaj la peonidino.
Občina Loški Potok
Loko, priskribo
Občina Loški Potok situas en la suda parto de la lando ĉe la limo kun Kroatio. La teritorio estas monta. En la sudo alto de ĉirkaŭ 400 m. Tamen, al la nordo leviĝas al la supro de Debeli vrh kun alteco de 1255 m.
Najbaraj vilaĝoj estas Občina Bloke kaj Občina Sodražica en la nordo, Občina Ribnica en la nordoriento, Občina Kočevje en la oriento, Občina Osilnica en la sudo kaj Občina Loška Valley en la okcidento. Ĝi estas en la sudokcidento apud Kroatio.
Komunumoj
La municipo konsistas el 17 vilaĝoj:
Črni Potok pri Dragi, Draga, Glažuta, Hrib - Loški Potok, Lazec, Mali Log, Novi Kot, Podplanina, Podpreska, Pungert, Retje, Srednja vas pri Dragi, Srednja vas - Loški Potok, Stari Kot, Šegova vas, Trava, Travnik.
Referencoj
Statistikoj: http://www.citypopulation.de/php/slovenia-jugovzhodnaslovenija.php
Trilcistikolo
La Trilcistikolo (Cisticola woosnami) estas specio de birdo de la familio de Cistikoledoj kaj ties tipa genro Cistikoloj, kiuj estas malgrandaj birdoj ĉefe el Afriko, kvankam kelkaj specioj estas en Azio kaj nur unu ankaŭ en Eŭropo, nome la tre disvastigata Herbosilvio.
Ĝi grimpas inter herboj por kapti insektojn. La kanto estas tre trileca trilado kio utilas kaj por distingi kaj por nomigi la specion, kaŝema kiel siaj samgenranoj kaj pli facile aŭdebla ol vidata.
Ĝi troviĝas en Demokratia Respubliko Kongo, kaj najbaraj orientaj landoj kiel Kenjo, Ruando, Burundo, Tanzanio, Ugando kaj sudaj kiel Malavio kaj Zambio. Ties natura habitato estas seka savano kaj subtropikaj aŭ tropikaj sekaj herbejoj de malaltaj teroj.
NGC 3114
NGC 3114 (aliaj indikoj — OCL 802, ESO 127-SC2) estas malfermita stelamaso en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Konataj Namibianoj
Jen listo de konataj Namibianoj.
Rozi Lovas
Rozi Lovas [lovaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Lovas Rozi estas hungara aktoro, voĉoaktoro.
Rozi Lovas naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
Rozi Lovas maturiĝis en gimnazio en sia naskiĝurbo, poste ŝi studis en Scienca Universitato Loránd Eötvös, sed sen diplomo ŝi studis plu en Universitato de Kaposvár, kie ŝi akiris aktoran diplomon en 2012. Ŝia ĉefinstruisto estis János Mohácsi. Ŝi komencis sian aktoran karieron en Nacia Teatro (Miskolc) (2012-2013), poste en Teatro Magyar (2013-2015) kaj Teatro Thália (Budapeŝto) (2015-2016). En 2016 ŝi aliĝis al Teatro Radnóti, sed ŝi ricevis rolojn en pluraj aliaj teatroj, se ne paroli pri filmaj roloj. Ŝi ricevis aktorajn premiojn inter 2010–2014. Ŝi ĝismorte estis vivkunulo de Tamás Balikó (-2014), ekde 2019 de hu:Horváth János Antal, poste ŝi naskis kaj edziniĝis.
17410 Zitarrosa
17410 Zitarrosa estas tre malgranda, neordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:7 kun la Tero.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la urugvaja kantisto, kantaŭtoro, ĵurnalisto kaj poeto Alfredo Zitarrosa (1936–1989), emblema figuro en Urugvajo kaj unu el plej influaj figuroj de la latinamerika popola muziko. Multenombraj el liaj amataj kantoj substrekas la sociajn krizojn kaj la lukton de la subpremitoj postulantaj.
Pommerit-le-Vicomte
Pommerit-le-Vicomte (Pañvrid Ar Beskont en la bretona lingvo) estas franca komunumo, Côtes-d'Armor [kot darmor], en la regiono Bretonio.
La franca vorto por la municipanoj estas Pommeritains.
Preĝejo Sankta Magdalena (Freiburg)
Rakonto
Protestanta kaj katolika preĝejo estis origine planitaj por la kvartalo Rieselfeld, kiu estas novkreita ekde 1995 kaj havas ĉirkaŭ 10 000 loĝantojn en la okcidento de la urbo. Tamen, ĉar la du novaj paroĥoj volis aperi kune kiel la "Preĝejo en Rieselfeld", la ideo havi du preĝejojn sub unu tegmento naskiĝis. La urbo de Freiburg apogis la ideon disponigante terpecon en centra loko en la distrikto. La arkitekto Susanne Gross el la oficejo de Kolonjo Kister Scheiterhauer Gross povis gajni la arkitekturan konkurson anoncitan en 1999 post la decido de faka ĵurio. Post la metado de la fundamenta ŝtono en 2002, la konstruaĵo estis konstruita en 2003 kaj 2004 kaj inaŭgurita la 25-an de julio 2004. La konstrukostoj estis de 5,7 milionoj da eŭroj.
Konstrua priskribo
La angula, sen-tura preĝeja konstruaĵo farita el malpeza betono adaptiĝas al ambaù preĝĉambroj. La katolika preĝejo povas gastigi 250 homojn, en la ĉambro sur la protestanta flanko de la preĝejo estas loko por 100 homoj. Estas ankaŭ ĉambroj por preĝeja komunuma laboro kaj ekumena preĝeja butiko kie vi povas akiri informojn pri la du komunumoj kaj aĉeti justkomercan varojn.
Se necese, la ĉambroj de la "Duobla Preĝejo" povas esti pligrandigitaj kaj dividitaj movante la konkretajn sekciojn tra la vestiblo. La plej granda el la vandoj, kiun oni povas movi per motoroj, estas 100 m2 kaj pezas 30 tunojn. Pro la proksima kunlaboro, ĉi tiuj glitmuroj ofte estas movitaj. La baptujo estas enigita en la plankon de la vestiblo kaj estas uzita fare de ambaŭ konfesioj. La ĉambro ankaŭ estas uzata por meditado. En la kongregacioj estas forta sindevigo al la Ekumenismo; Tial ili aranĝis siajn dimanĉajn diservojn tiel, ke ili finiĝas kune kaj ĉiuj povas tiam renkontiĝi. La vestiblo ankaŭ povas esti uzata kiel komunuma salono kaj tiel ofertas spacon por 200 homoj.
Sonoriloj
La sonoriloj situas super la katolika eklezio kaj ne elstaras preter la supra rando de la fasado. Ĝi havas kvar sonorilojn. Tri el ili estis gisitaj en 2008 fare de la Bachert-sonorilfandejo de Karlsruhe kaj ilia sonorilornamado estas konservita simpla. Oni sonorigas ilin mane antaŭ la diservoj.
Fotovoltaiko
Sur la tegmento, kiu de malsupre ne videblas, estas fotovoltaikaj paneloj je potenco de 15,4 kWp, ĝi estis instalita en 2007 kaj financita kunlabore – ĉefe de komunumaj membroj. Parto de la enspezo iras al evoluhelpaj projektoj.
Matthew Mitcham
Matthew John MITCHAM (naskiĝis la 2-an de marto 1988 en Brisbano, Kvinslando) estas emerita aŭstralia plonĝisto. Kiel plonĝisto, li estas la olimpika ĉampiono en 2008 en la 10metra platformo, ricevis la plej altan unu-plonĝan poentaron en olimpika historio. Li estis la unua malkaŝe geja atleto kiu ricevis olimpikan oran medalon. Li estas la unua aŭstralia viro gajnanta olimpikan oran medalon en plonĝado post Dick Eve ĉe la Somera Olimpiko 1924.
Diesse
Diesse (malnova germanlingva nomo Tess) estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto La Neuveville kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berna Ĵuraso en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 444 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
Diesse situas sur alteco de 838 m s.m. 3 kilometrojn norde de la Lago de Bielo sur la altebenaĵo de la Monto de Diesse (en germana lingvo Tessenberg), ĉe la suda flanko de la ĵurasa montoĉeno Chasseral, proksimume 10 kilometrojn okcidente de Bielo. La komunumo Diesse konsistas el la vilaĝo Diesse kaj la setlejoj Fin de Chenaux en oriento kaj La Croix en okcicento. La altebenaĵon de Diesse senakvigas la rojo La Douanne en sudo de la komunum.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 9,48 km², de kiuj 47,2% estas kovritaj de arbaro, 47,9% servas por agrikulturo kaj 4,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Diesse limas en okcidento kaj nordo al Nods, en oriento al Lamboing, kaj en sudo al Prêles.
Trafiko
Diesse situas flanke de la gravaj trafikvojoj ĉe la kantona vojo 1325 de Nods al Frinvillier. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A5 situas proksimume 5 kilometrojn sudokcidente de la komunumo apud La Neuveville. Per la poŝtaŭtolinio de Nods al La Neuveville la komunumo estas konektita al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Diesse datiĝas el la jaro 1178 jam sub la aktuala nomo Diesse. Dum mezepoko ĝis la Franca Revolucio de 1797 Diesse estis la ĉefloko de la Majorejo Tessenberg en la Prinsepiskoplando Bazelo. Ek de 1798 ĝis 1815 apartenis al Francio, unue al la departemento Mont-Terrible kaj poste al la departemento Haut-Rhin. Per la Viena Kongreso de 1815 ĝi estis atribuita al Kantono Berno kaj une atribuita al la distrikto Erlach kaj ek de 1846 al la distrikto La Neuveville, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berna Ĵuraso.
Nutropovumo
Nutropovumo estas la uzo de agrikulturo aŭ agrikulturaĵoj en internacia politiko por influi la rezulton de decidoj.
Ĝia povuma uzo videblis post kiam OPEL uzis nafton kiel politika armilo. Nutraĵoj havas gravan influon al politikaj agadoj de nacio. Reage al nutropovumo iu ajn nacio kutime agas por doni nutraĵojn al siaj propraj anoj.
Nutropovumo estas parto de nutropolitiko. La ideo de nutropovumo rekoneblas en embargoj kaj nutropolitiko.
La kvar ĉefaj nacioj, kiuj eksportas sufiĉe da agrikulturaĵoj por esti kapablaj ekzerci nutropovumon estas Usono, Kanado, Aŭstralio kaj Nov-Zelando.
Várfölde
Várfölde estas malgranda vilaĝeto en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Letenye. Várföld signifas: fortikaĵo-tero.
The Pretenders
The Pretenders estas muzika grupo de rokmuziko, nova ondo kaj punko formaciita en marto 1978 en Hereford, Anglio. La nunaj membroj estas Chrissie Hynde, Martin Chambers, James Walbourne, kaj Nick Wilkinson. Antaŭe la grupo havis aliajn membrojn, ekzemple James Honeyman-Scott kaj Pete Farndon (mortinta), Robbie McIntosh, Malcolm Foster, T. M. Stevens, Blair Cunningham, Bernie Worrell, Adam Seymour, Johnny Marr, Andy Rourke kaj Andy Hobson.
Várfölde
Situo
Várfölde situas Montetaro Zala, en valo de rojo, fine de sakovojo, etfervojo el Csömödér preteriras. Letenye troviĝas 17, Lenti 23, Nagykanizsa 25 km-ojn.
Historio
Laŭ la loknomo la kampoj komence apartenis al proksima fortikaĵo. Vilaĝservoj estas klubo de gemaljunuloj, biblioteko, interretejo, kuracejo, migra poŝto. La municipa administracio en Borsfa, la bestokuracejo en Bánokszentgyörgy funkcias.
Situa vektoro
En fiziko, situa vektoro aŭ pozicia vektoro aŭ radiusa vektoro estas vektoro kiu prezentas la pozicion de punkto P en spaco rilate al ajna referenca fonto O. Ĝi estas ekvivalento al imagata delokigo de O al P.