cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Florono
Kaj en vasta senco ankaŭ la unikodaj signoj  ֎ kaj   ֍ konsidereblas floronoj.
Teorio de demokratia paco
Sciencaj studoj
Sciencaj studoj pri la afero komencis okazi en la 60-aj jaroj de la 20-a jarcento. En la fruaj 90-aj jaroj de la 20-a jarcento, post la disrompo de la komunista bloko, larĝa konsento aperis inter akademiuloj subtenantaj la deklaron, ke demokratioj preskaŭ neniam batalas unu la alian. Plie, usona politika scienca esploristo Rudolf Rummel montris, ke demokratioj malofte faras diversspecajn agojn de amasa perforto, kiel ekzemple genocido.
Psikologo Steven Pinker, en sia libro The Good Angels of Our Nature on the Decline of Violence in History, citas kvantan studon de politikaj sciencistoj Bruce Rust kaj John O'Neill uzanta plurdimensian loĝistikan regresan metodon, kiu trovis ke demokrata registaro sur ambaŭ flankoj almenaŭ duonigas la ŝancon de konflikto inter ili, kompare kun la averaĝa ŝanco por ambaŭ ajnaj landoj, kaj ke eĉ demokratia registaro de nur unu flanko iom reduktas la ŝancon de konflikto.
Iomete pli humura teorio, kiu provas establi similan regulon, estas la Teorio de Oraj Arkoj eksponata de Thomas L. Friedman en sia verko The Lexus and the Olive Tree, kiu asertas, ke perforta armea konflikto ne eksplodos inter du landoj, kiuj ambaŭ havas filiojn de la rapidmanĝeja franĉizĉeno McDonald's.
Eksteraj ligiloj
Subtenantaj
Kritika
Ennemaborg
La Ennemaborg(h) estas burgo en Midwolda. Formale parolante, ĝi fakte ne estas burgo sed kampara bieno, ĉar mankis nobelaj privilegioj. La ternobelaro ne povis formiĝi en Oldambt ĉar la urbo Groningen akiris tiun areon jam pli frue. En la 19-a jarcento ĝi iĝis torfburgo.
Malantaŭ la burgo estas arbaro 2,5 kilometrojn longa kaj 300 metrojn larĝa, kiu, kiel la burgo, estas posedata de la fondaĵo Groninga Pejzaĝo. Antaŭ la burgo estas gazono de stinsen-plantoj (börgbloumkes) kiel farmaj krokusoj, arbaraj gageoj , neĝboruloj, sciloj kaj vintraj erantidoj. Apud la burgo estas proksimume 200-jara fago, kiu postvivis la grandan ŝtormon de 1976. Tamen, la malnovaj tilioj (spaliroj) antaŭ la kaleŝodomo estis replantitaj en la 1980-aj jaroj. Malantaŭ la burgo estas lageto, kiu eble estis parto de la malnova kanalo en la pasinteco.
Hodiaŭ, la burgo estas loĝata de pentristino Maya Wildevuur. La kaleŝejo estas restoracio.
Alda folio
La alda folio estas ornama prestipo kiu estas nomita laŭ la itala presisto kaj eldonisto Aldo Manuzio (latine Aldus Manutius). Li uzis la korforman folion kiel dekoraĵon en siaj libroj.
Alia nomo por la Aldus-folio estas hedera signo laŭ la latina nomo por helica hedero, kun kies folioformo ĝi havis certan similecon. Tamen, en la paso de la tempo la alda folio estis stiligita pli kaj pli en la formo de koro. Tipografie ĝi apartenas al la floronoj, la florsimilaj ornamaĵoj.
Ekzempla vikipedia artikolo kiu uzas aldajn foliojn tipografie en la informkesto estas tiu pri "Ovidio".
Argentino en la Vintra Olimpiko 2014
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Barbadillo de Herreros
Barbadillo de Herreros [barbaDiljo deREros] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda, lime kun Rioĥo. De la loknomo Herreros signifas forĝistojn, kaj tiukadre aperas martelo kaj amboso en la municipa blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 64,16 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 112 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 68 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, en la valo de la rivero Pedroso.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
En la 10-a jarcento estis la alfoz de Barbadillo, kiu enhavis tiaman Barbatiello (poste Barbatiello de Ferreros) kaj aliaj najbaraj lokoj kiel Riocavado, Barbadillo del Pez, Monterrubio de la Demanda, Huerta de Arriba kaj Valle de Valdelaguna. En la 11-a jarcento jam estis menciita la minagado, kio rezultis en la nomero "Herreros". En 1352 estis menciita Barbadiel de Ferreros, kun senjorlanda reĝimo, dependanta de la familio Velasco.
Oni instalis forĝejon en 1864, pro kio la loko ege prosperis kaj eĉ oni atingis milon da loĝantoj kaj oni konstruis fervojon kiu funkciis por iom da tempo. La lasta forĝejo pluis ĝis 1926, post kio la loĝloko ege dekadencis.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), minado, forstado, ĉasado, fiŝkaptado kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo.
Pagnoz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Turkofilio
Turkofilo (turke Türksever) estas persono kiu havas fortan pozitivan emon, simpation aŭ intereson al la registaro, kulturo kaj historio de Turkio. Tio povus inkluzivi Turkion mem kaj ĝian historion, la turkajn lingvon, kuirarton kaj literaturon, aŭ pli larĝe la turklingvajn popolojn ĝenerale.
La malo de turkofilo estas turkofobio, kiu havas fortan negativan emon al aŭ malŝatas la registaron, kulturon, historion aŭ la turkan popolon. Historie, turkofilio estis asociita kun anoj al la historio de la Otomana Imperio kaj la Selĝuka Imperio.
Argentino en la Vintra Olimpiko 2022
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Filippinismo
La Filippinismo ankaŭ konata kiel "Itala Impresionismo" estis itala kultura kaj arta movado naskita en 1879, havis sian epicentron en Milano por poste ekspansiiĝi ​​al Breŝo kaj tra tuta Italio. Ĝi estis fondita de la itala majstro Francesco Filippini, kiu, post periodo de esploro kaj komparo kun sia amiko Claude Monet en Parizo, revenis al Italio, en epoko de malfrua impresionismo kaj rilatis al la franca impresionismo de Monet kaj Manet en tre signifa maniero, kiu influos multajn pentristojn de sia tempo, precipe sed ne nur el Lombardio, en la nordo de Italio, skulptistojn kaj artistojn eĉ por longa tempo post sia morto, inter kiuj estas Bortolo Schermini, Eugenio Amus, Carlo Manziana, Francesco Rovetta, Paolo Troubetzkoy, Carlotta Sacchetti, Arnaldo Zuccari.
La arta movado de Filippinismo karakterizis la pejzaĝon de Lombardio, kaj ne nur en Breŝo, de la morto de Francesco Filippini ĝis post la Dua Mondmilito. Oni devas diri, ke Francesco Filippini neniam havis verajn instruistojn, li havis kelkajn kolegojn, kaj multenombrajn studentojn, eĉ se neoficialajn kaj deklaritajn, al kiuj tiam aldoniĝis multaj sekvantoj, kiuj kreis veran italan impresionismon.
Filipinismo, rigardante la realon alimaniere, provas identigi la subtilan ligon kiu ligas fizikan realecon, psikan kaj socian realecon, estis vigligita de spirito de ribelo kontraŭ la tradicia bilda kulturo de la akademioj, sen iam veni kritiki la rolon de virinoj sed male metante sin ĉe ilia flanko, li asertis, ke ili mem ne sufiĉe faris por emancipi sin, akceptante pasivan rolon en la laboro de la kampo kaj paŝtistado, lasante sin bruligi de la suno kaj trovante nur konsolon en la ŝirmejon en la ombro de la arboj, dum ĉiam konservante grandan dignon.
La kontrasto al Monet naskas novan artan movadon
Unu el la pentraĵoj, kiu estis prezentita al Leno, kadre de la ekspozicio "Terre d'acqua", montras la internacian staturon de Filippini, kaj lian kapablon interagi kun aŭtoritato kun la plej progresintaj tendencoj de la momento kaj, precipe, kun Claude Monet. , kiu en la 1970-aj jaroj komencis esploron pri la fajraj, vintraj atmosferoj de la fervoja stacidomo Saint-Lazare. En la Venecia Laguno, estas respondo ĝuste al tiuj pentraĵoj, kiujn nia aŭtoro vidis dum sia artesplora restado en Parizo en 1897. La feraj nigruloj, la malpuraj vaporoj, la lultula aŭro, kiun ni trovas ĉe Claude Monet en la pentraĵo " In Ponte. d'Europa, Stazione Saint Lazare" resonas kiel kontrapunkto ludita inter grandaj majstroj, en la laboro de Filippini. Ne nur la pejzaĝo frapas la spektanton, sed sento de kataklismo, kiu ripetas sin sur la linio de la ĉiutaga vivo kaj kiu ekestiĝas de la psika projekcio de la pentristo sur la natura elemento. Filippini, de Monet, kontraŭstaras antaŭ ĉio, kun drameca sento, kiu ne ekzistas en la pentraĵo de Claude Monet, la malhelajn, vintrajn, malgajajn verkojn, kiuj adaptiĝas al sia propra paletro kaj al sia turmentita sentemo kaj al penikstreko, kiu restas malorda sed kun novaj elementoj, kiuj influos pejzaĝpentraĵon en Italio kaj Eŭropo dum jarcentoj. Malgraŭ ne havi establitan lernejon, kiel diktas lia "milana malorda" naturo, Francesco Filippini havos centojn da studentoj kaj milojn da sekvantoj eĉ post sia morto, kiuj plene aliĝos al sia "Filippinismo".
La Filippinismo-movado novigas kun respekto al la milana Scapigliatura, kaj esploras la kromatajn gamojn de brunoj kaj blankuloj, kreante novan modelon de pentraĵo, en kiu eĉ en ĝi, tamen, "ĉiu aspekto de natura realeco estas resendita kun intima vizio." (Alessia Codazzi)
Originoj
Filipinismo naskiĝis en Italio, en periodo de rimarkinda evolufazo kie la tuta mondo de arto kaj kulturo estis stimulita de multnombraj determinaj faktoroj: la novaj malkovroj en teknologio kaj komunikado. En 1880, Filippini revenis al Milano, kie li partoprenis la artan movadon de la Scapigliatura.
Somere de 1879 li iris Parizon kun kelkaj milanaj kolegoj por viziti la ĉiujaran "Salonon de Parizo" ĉe Luvro, kie ekspoziciis la plej grandaj artistoj el ĉiuj partoj de Francio. Aliaj kritikistoj, aliflanke, opinias, ke en Laguna Veneta de Filippini, estas respondo al tio, ĝuste sekvante lian parizan esplorvojaĝon. Filipinismo estis fakte neformala movado.
Filippini ege suferis pro la reguloj de la akademioj, al kiuj li estas devigita adaptiĝi por partopreni konkursojn, kiuj permesu al li gajni porvivaĵon, sed li ribelis pli kaj pli laŭlonge de la tempo kaj kun famo, inter multaj kritikoj, komencante veran pentrarton de avangardo, pentrante ĉie ekstere, en ĉiu sezono kaj en ĉiu vetero ĝis li malsaniĝis de pulminflamo, kaj mortis pro la pasio de sia ideo pri arto.
Filippini, multe loĝis en Milano, sed ankaŭ laborante malproksime de la urba medio kaj eble eĉ en parta kontrasto kun ĝi, per sia influo sur ĉiu posta pejzaĝo. Eĉ la unuaj konkurantoj de la Filippini, fakte aliĝis al la neformala movado de Filippinismo. En 1888, post sia arta sukceso, li estis nomita honora membro de la Brera Akademio de Belartoj. Atingante famon, li iĝis proksima amiko kun la majstroj de Diviziismo inkluzive de Giovanni Segantini al kiu li volis dediĉi la verkon Impression sul lagouna kaj Segantini mem en kelkaj el siaj verkoj aliĝis kaj estis influitaj de filipinismo.
La filipinismo karakteriziĝas per la maniero disvastigi la penikstrekojn larĝstreke kaj per la ludo de la fronta lumo, en kiu ĝia maksimuma esprimo estas reprezentata de la nubohava ĉielo, foje koruptita, malantaŭ la montoj. La verkoj de Filippini kiuj havas tiujn reprezentadojn estas fakte liaj plej signifaj kaj altvaloraj. Estis en la mezo de la 1800-aj jaroj ke Francesco Filippini evoluigis originan tipologion de la monto kaj monteta pejzaĝo. La montaraj pejzaĝoj de Francesco Filippini estas ofte konstruitaj laŭ peniga kaj neharmonia strukturo de linioj; la enkadrigo estas ĉefe vertikala, kun tre malmulte da cedo al la ĉielo, kiu, kvankam ĝi estas la plej altvalora kaj grava parto, okupas nur malgrandan parton de la kanvaso, la elementoj de la pejzaĝo estas ofte konstruitaj laŭ oblikvaj linioj, krucitaj per la stiligitaj profiloj de la ĵus skizitaj arboj.
Francesco Filippini havis absolutan kontrolon de la koloroj, kaj evitas krei fortajn kontrastojn inter ili. Filipinismo ĉiam favoras komponitan strukturon, kie la teroj miksiĝas kun la verdo de la vegetaĵaro, sed mildigita de nigra kaj blanka. La nebula kaj nebuleca verdo de la vegetaĵaro estas interrompita nur de makuloj de koloro, per kiuj estas skizitaj la figuroj de la kamparanoj laborantaj. La plej grava ikono de Filippini estas la kamparano, kiu ripozas, kun sia ruĝa tuko kovranta la kapon, laca de la malfacila laboro, trovas pacon, sed ĉiam kun granda digno, atestita de la justaj kaj noblaj sintenoj, por reprezenti la purecon de la animo, sed ankaŭ de la vestaĵoj, estas ĉiam vestitaj per la vestaĵoj, kiujn la kamparanoj kutime uzis en festotagoj.
Filipinismo volas reprezenti, kun socia koncepto, la figurojn de la kamparanoj kaj naturo kiel unu aferon, kio ankaŭ estis karakteriza por lombarda naturalisma pentraĵo. Filipinismo povus fari skizojn kaj tiuj skizoj ankoraŭ donus al la observanto senton de kompleteco. Filipinismo ellaboras tre novigan pejzaĝon kompare kun lombarda naturalismo, de la fino de la 19-a jarcento, ĝia pejzaĝo estas esenca sed samtempe ĝi faras ĝin tre rafinita, superante la plej faman francan impresionismon en tiu ĉi eleganteco de trajtoj.
Arauzo de Salce
Arauzo de Salce [araUzo deSALze] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda. La loknomo Arauzo estas de eŭska deveno, dum de Salce signifas de Saliko, alude al iamaj abundaj salikoj. Tiukadre aperas saliko en la municipa blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 18,50 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 47 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 89 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, en la valo de la rivero Aranzuelo; kroma rivero estas Bañuelos, je 3 km.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La toponimo Arauzo estas tre dokumentita en la Mezepoko, sed kun tre diversaj literumoj: Arabuzo, Arauz, Arauzh, Araut, Arauso, Arauço, Harauz, Arabzo. Tiuj aludas al tri loĝlokoj similnomaj (Arauzo de Salce, Arauzo de Miel kaj Arauzo de Torre).
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la romanika preĝejo.
Argentino en la Vintra Olimpiko 2018
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Avoine (Indre-et-Loire)
Avoine [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Argentino en la Vintra Olimpiko 1960
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Argentina Olimpika Komitato
La Argentina Olimpika Komitato, (Comité Olímpico Argentino) estas neprofitdona organizaĵo kreita en 1923 kaj rekonita samjare, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Argentino. Kiel NOK, la Argentina Olimpika Komitato celas subteni argentinajn atletojn partopreni en Olimpikoj, Tut-Amerikaj Ludoj kaj Sudamerikaj Ludoj. Krome ĝia celo estas ĝenerale subteni sporton en Argentino kaj teorie organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazus en la lando. Argentino tamen ĝis nun ankoraŭ neniam organizis Olimpikon.
Filipina Fosego
La Filipina Fosego (ankaŭ Filipina Profundo, Mindanaa Fosego, kaj Mindanaa Profundo) estas submara fosego oriente de la Filipinoj. La fosego estas en la Filipina maro de okcidenta Norda Pacifika Oceano kaj pluas NNOk-SSOr. Ĝi havas longon de proksimume kaj larĝon de ĉirkaŭ 30 km el la centro de la Filipina insulo Luzono sudoriente al norda insulo Moluka nome Halmahera en Indonezio. Je ĝia plej profunda punkto, la fosego atingas.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1948
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Filipina Fosego
Tuj norde de la Filipina Fosego estas la Orientluzona Fosego. Ili estas separataj, kaj ties kontinueco interrompita kaj dismetita, pere de la Benhama Altebenaĵo ĉe la Filipina plato.
Pagney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Argentino en la Vintra Olimpiko 1928
Tems pri la unu aperos de argentinaj sportistoj en vintra olimpiko. Aliĝis du teamoj de po kvin sportistoj por bobado, kiuj finis en la 4-a kaj 5-a rangoj - tio estis la plej bona rezulto de argentina kaj entute de sudamerika teamo en vintraj olimpikoj. Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato, kiu estis fondita en 1923.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1964
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Braye-sous-Faye
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Beaumont-Louestault
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Universitato de Ilinojso ĉe Ĉikago
La Universitato de Ilinojso en Ĉikago (University of Illinois at Chicago; mallongigita : UIC) estas publika esploruniversitato, situanta en Ĉikago en Usono, kiu estis establita en 1982. La universitato estas la plej granda en la Ĉikago-areo, kun pli ol 34,000 studentoj. Ĝia kampuso estas en la najbaro de Near West Side.
Aktuale en 2022, la Universitato de Ilinojso en Ĉikago ofertas 91 bakalaŭrajn programojn, pli ol 100 magistrajn programojn kaj 61 doktorajn programojn. La universitato inkluzivas 16 altlernejojn kaj la unuan kaj nuran publikan juran lernejon en Ĉikago. Inter la konataj diplomiĝintoj de la universitato estas Carol Moseley Brown, Justin Hartley kaj Adrian Smith.
La universitato estas membro de la Asocio de Grandaj Urboj-Universitatoj]] (angle Great Cities' Universities) kaj membro de la Asocio de Esploraj Universitatoj.
Historio
La radikoj de la universitato kuŝas en pluraj akademiaj institucioj kiuj estis fonditaj dum la 19-a jarcento, inkluzive de la kolegio de Apoteko en Ĉikago, kiu malfermiĝis en 1859, la kolegio de Medicino kaj Kirurgoj (1882) kaj la kolegio de Dentokuracado (1891). Tiuj ĉi institucioj estis kunigitaj en 1913. Post 2-a Mondmilito, kolegioeduko disetendiĝis multe, kiel rezulto de kompensoj donitaj al studentoj kiuj batalis en la milito. La altlernejoj iĝis universitato en septembro 1982.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1976
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Gábor Zsigmond Papp
Biografio
Gábor Zsigmond Papp akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1992, dum li studis helpe de stipendio en Universitato de Bolonjo en la studjaro 1990. Li akiris ankaŭ reĝisoran diplomon en Altlernejo pri Teatro kaj Filmo en 1996. Lia ĉefinstruisto estis György Kárpáti (reĝisoro). Li doktoriĝis en 2015. Inter 1992–2007 li reĝisoris en la Hungara Radio, poste li estis liberprofesiulo. Li havis postenojn en filmaj organizaĵoj. Li ricevis premiojn inter 1997-2009. Lia filo naskiĝis en 1999.
Ambillou
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Argentino en la Vintra Olimpiko 1972
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1980
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1968
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Chemillé-sur-Dême
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Argentino en la Vintra Olimpiko 1984
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Mouchard
- prononco laŭ sistemo IFA [], do - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas muscadiens vire respektive muscadiennes ine.
Channay-sur-Lathan
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Arauzo de Torre
Arauzo de Torre [araUzo deTOre] estas loĝloko kaj municipo en la sudoriento de la provinco Burgoso, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al la komarko Sierra de la Demanda. La loknomo Arauzo estas de eŭska deveno, dum de Torre aludas al iama defendoturo, nuntempe parto de la preĝejo. Tiukadre aperas turo en la municipa blazono.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 13,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 71 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono.
Ĝi distas 92 km de Burgoso, provinca ĉefurbo, en la valo de la rivero Aranzuelo.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 9-a jarcento.
La toponimo Arauzo estas tre dokumentita en la Mezepoko, sed kun tre diversaj literumoj: Arabuzo, Arauz, Arauzh, Araut, Arauso, Arauço, Harauz, Arabzo. Tiuj aludas al tri loĝlokoj similnomaj (Arauzo de Salce, Arauzo de Miel kaj Arauzo de Torre).
Arauzo de Torre, kun multaj aliaj loĝlokoj, formis parton de la Jurisdicción de los Arauzos, formita de lokoj de la sudo de la montaro (nome Arauzo de Miel, Arauzo de Salce, Baños de Valdearados, Hontoria de Valdearados, Doña Santos, Espinosa de Cervera, Hinojar del Rey, Huerta de Rey, Quintanarraya, Tubilla del Lago, La Gallega, Valdeande, Jaramillo de la Fuente kaj Riocavado de la Sierra). En la Censo de Vecindarios de la Corona de Castilla de 1591​ estis nomita Arauço de Torre, kaj apartenis al Partido de los Arauces, inkludita en la provinco Burgoso. La Jurisdicción de Los Arauzos, estis reĝlanda, en la partio de Aranda de Duero, kaj havis ordinaran urbestron.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj) kaj brutobredado (ŝafoj). Lastatempe plej ekgravis kultura kaj rura turismo, ekzemple piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj menciindas la preĝejo.
Hunikuina lingvo
La hunikuina lingvo (ankaŭ konata alilingve kiel Hantxa Kuin (foje Huni Kui), Kashinawa , Caxinawa, Caxinawá, Caxinauá, Kaxinawá kaj Kaxynawa) estas indiĝena lingvo en okcidenta Sudameriko kiu apartenas al la pana lingvaro kaj kiu estas parolata de la indianoj Huni Kuin el Pindoramo (Brazilo) kaj Peruo. Ĝin parolas ĉirkaŭ 1 600 homoj en Peruo laŭlonge de la riveroj Curanja kaj Purus kaj 400 en Brazilo, en la subŝtato Akro.
En la hunikuina lingvo oni uzas formon de la latina alfabeto disvolvita de misiistoj. Tradiciaj vokaloj estas uzataj, escepte de “E”, mallonge, longa (duobla) kaj nazalaj formoj (an, in, on, un); Inter la konsonantoj la literoj B, D, F, G, K, L, Q, W ne estas uzataj.
Hunikuina vortaro estas kompilata kaj publikigata ekde 1980. Seksa markado venas antaŭ substantivoj. Artikoloj kaj adjektivoj estas metitaj post substantivoj. La hunikuina uzas malsaman interpunkcion por la demandosigno. Sep malsamaj prefiksoj kaj kvin sufiksoj estas uzataj.
Candes-Saint-Martin
[] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Hunikuina lingvo
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas parta traduko de la artiolo Língua caxinauá en la portuala vikipedio, listo de aŭtoroj.
Vidu ankaŭ
Huni Kuin (indianoj)
Our (Jura)
Our estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Montmirey-le-Château
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Raffaele La Capria
Raffaele LA CAPRIA (la 3-a de oktobro 1922 en Napolo, mortis la 26-an de junio 2022 en Romo) estis itala verkisto kaj scenaristo.
Vivo
Post diplomiĝo pri juro en Napolo en 1950 li restis en Francio, Anglio kaj Usono kaj finfine translokiĝis al Romo. Li partoprenis en la kultura suplemento de la gazeto Corriere della Sera, estis partnero en la administrado de la itala literatura revuo  Nuovi Argomenti, kaj verkis teatraĵojn por radio RAI.
Speciala intereso estis angla poezio de la 1930-aj jaroj: same kiel verkinte multajn artikolojn, li tradukis verkojn inkluzive de Four Quartets de T. S. Eliot.
En 1957 li ĉeestis internacian seminarion pri literaturo en Universitato Harvard. Li kun-verkis filmojn por multaj el la filmoj de Francesco Rossi, inkluzive de Le mani sulla città (1963), Uomini contro (1970), kaj Cristo si è fermato a Eboli (1979).
La Capria ankaŭ publikigis rakontojn kiel "La neĝo de Vezuvio", la kolekton "Japanaj floroj" (1979), la kolekton "Kvar amrakontoj" (2007). Li dediĉis multe da penado al publikigado de eseoj, kiel ekzemple: "Nedecaj saltoj" (1964), "Emocioj en literaturo", "La muŝo en la botelo " (2002) kaj autobiografio: "Kvindek jaroj da nedecaj saltoj" (2000).
Li estis edziĝinta al aktorino Ilaria Occhini ĝis ŝia morto en 2019 kun kiu li havis unu filinon.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1988
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Chezelles (Indre-et-Loire)
Chezelles estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Argentino en la Vintra Olimpiko 1998
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1992
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Argentino en la Vintra Olimpiko 1994
Kunordigis la teamon la Argentina Olimpika Komitato.
Tonga Fosego
La Tonga Fosego estas oceana profunda submara fosego en sudokcidento de Pacifika Oceano. Ĝi estas la plej profunda fosego en la Suda Hemisfero kaj la dua plej profunda en la Tero. La plej rapida plato-tektonika rapideco sur la Tero estas okazanta en tiu loko, ĉar la Pacifika plato estas subdukciita okcidenten en la fosegon.
La plej malalta registrita profundeco estas en Horizon-profundo de ± 10 m. Ĝi estis nomita laŭ la esplorŝipo Horizon de la Scripps Institution of Oceanography, kies ŝipanaro trovis la profundon en Decembro 1952.
Kiel unu el la plej profundaj hadopelagaj fosegoj, la sedimentos de Horizon Deep estas hejmo de komunumo de nematodoj. Studo de 2016 trovis, ke la abundo de individuoj en tiu komunumo estas sesfoje pli granda ol tiu de loko ĉe la bordo de fosego (ĉ. ) apud la profundo kaj ke la diferenco en biomaso inter tiuj du lokoj estas eĉ pli granda. Specidiverseco, aliflanke, estas dufoje pli granda sur la deklivo de la fosego, probable pro malgranda nombro de oportunemaj specioj en la fosego.
Avon-les-Roches
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Bueil-en-Touraine
, prononco [], estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Anché (Indre-et-Loire)
Anché [] estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Antogny-le-Tillac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Universitato de Ilinojso ĉe Urbana–Champaign
La Universitato de Ilinojso ĉe Urbana–Champaign (University of Illinois Urbana–Champaign; akronime: UIUC; mallongigite: U of I aŭ simple Illinois) estas publika esplora universitato en la ŝtato Ilinojso en Usono. Ĉi tiu universitato estas la plej malnova, plej granda kaj plej prestiĝa kampuso de la sistemo de Universitatoj de Ilinojso, kiu ankaŭ inkluzivas la Universitato de Ĉikago en Ĉikago kaj la Nordokcidenta Universitato en Evanston-Springfield. Ĝi estas la dua plej malnova universitato en Ilinojso.
La universitato inkluzivas 17 akademiajn unuojn ofertantajn pli ol 150 studprogramojn. Krome, la universitato funkciigas branĉon kiu servas 2.7 milionojn da aliĝintoj jare en la stato de Ilinojso kaj ĝia ĉirkaŭaĵo.
En 2011, la bakalaŭra programo estis vicigita 47-a inter universitatoj en Usono kaj 15-a inter publikaj universitatoj en Usono fare de la revuo US News & World Report. Laŭ la akademia rangotabelo de universitatoj en la mondo, la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana–Champaign estas vicigita 25-a el proksimume 1,000 agnoskitaj internaciaj instruejoj La universitato ofertas inĝenieristikon, informadikon kaj kontadajn programojn kiuj estas vicigitaj inter la plej alte rangigitaj en Usono.
La nombro da aliĝintoj en la aŭtuno de 2007 estis 42 326 studentoj, inkluzive de studentoj de ĉiuj 50 ŝtatoj en Usono kaj de 127 landoj en la mondo. El tiuj, 30,895 estis akceptitaj en bakalaŭrostudoj kaj 11,431 estis bakalaŭrodiplomiĝintoj, kiuj estis akceptitaj en daŭraj studoj. Tiu figuro metis la Universitaton de Ilinojso en dekan lokon en la liston de la plej grandaj universitatoj en Usono laŭ la nombro da studentoj enskribitaj.
La universitata kampuso inkluzivas pli ol 286 konstruaĵojn en municipa areo de 6 kvadrataj kilometroj de la du urboj Urbana kaj Champaign. La jara buĝeto de la universitato estas 1,5 miliardoj da dolaroj.
Historio
En la Morrill-Leĝo de 1862, la asigno de terpeco al ĉiu ŝtato en Usono estis aprobita por la celo de establado de universitato (kutime publika) kiu instruus agrikulturon, mekanikon, kaj soldatedukon "sen evitado de aliaj sciencaj kaj klasikaj temoj". Post ofertoj inter pluraj urboj en Ilinojso, Urbana estis elektita kiel la urbo kie la universitato estus establita. La naturo de la universitato estis kontraŭbatalita fare de ĝia unua prezidanto, John Milton Gregory, kaj membroj de la Illinois parlamento. Gregory deziris establi institucion kiu traktas ĉiujn scifakojn kaj ne nepre rekte rilatajn al industrio kaj agrikulturo. Li abdikis de lia pozicio post proksimume dek tri jaroj, en 1880. Tamen, proksimume kvin jarojn poste la nomo de la institucio estis ŝanĝita de "Illinois Industrial University" al "Ilinois University", nomo kiu indikis interkonsenton kun la opinio de Gregory.
Kampuso
La kampuso estas konata pro ĝia pejzaĝo kaj konstruaĵoj, kiuj havas unikajn karakterizaĵojn. La akademiaj centroj estas dividitaj preskaŭ egale inter la ĝemelurboj de Urbana kaj Champaign.
La universitato estas unu el la nuraj edukaj organizoj, kiuj posedas flughavenon. Willard Flughaveno estas nomita laŭ iama universitata prezidanto Arthur Cutts Willard.
Esplorado
La universitato estas konsiderata alloga por inĝenieroj kaj sciencistoj. Ĝi ofertas tre grandan elekton de scio kaj esploraj areoj por kaj bakalaŭraj kaj gradstudantoj. Ĝi estas membro de la listo de la plej bonaj 25 esploraj universitatoj en Usono. Preter la fakto ke la universitato ricevas fluon de stipendioj kaj financitaj projektoj, ĝi ankaŭ administras ampleksan modernan esplorinfrastrukturon. La universitato estis unu el la pioniroj en la kampo de komputil-helpata eduko.
Bill Gates diris, ke Microsoft dungas pli da diplomiĝintoj de la Universitato de Ilinojso ĉe Urbana–Champaign ol iu ajn alia universitato en la mondo. Universitatdiplomiĝinto William Holt, vicprezidanto de Intel tiutempe, ankaŭ notis ke Intel dungas pli da doktoraj studentoj kiuj studentiĝis ĉe la universitato ol iu alia universitato en la mondo.
Unu el la indikiloj de la kvalito de akademia institucio estas la nombro da Nobel-premiitoj kiuj estas fakultatanoj/membroj aŭ diplomiĝintoj de la institucio. La Universitato de Ilinojso estas vicigita 15-a inter ĉiuj universitatoj kaj 5-a inter publikaj universitatoj.
Akcepto
Laŭ 2008 studentaj agnoskostatistikoj, 77% de akceptitaj studentoj havis ACT ekzamena poentaron de 27 aŭ pli alta. 31% havis kombinitan matematikon kaj legadon SAT- poentaron super 1400 (ekskludante skribon), kaj 59% de akceptitaj studentoj estis en la supraj 10% de iliaj klasoj. Kelkaj sekcioj en la universitato estas eĉ pli striktaj en la agnoskkondiĉoj. La kolegio de inĝenieristiko en 2008 allasis studentojn kun ACT-poentaroj de 30-33, la kolegio de komerco postulis poentaron de 28-32 kaj la kolegio de komuniko postulis poentaron de 27-32.
Loĝado
Kiel multaj universitatoj, la universitato postulas unuajarajn bakalaŭrajn studentojn loĝis en la dormejoj de la universitato. Oni povas elekti el 22 dormejoj en Urbana aŭ Champaign. Ekzistas pluraj privataj dormejoj ĉirkaŭ kampuso, kaj kelkaj domoj ekster la fratria sistemo, kaj ili tendencas esti pli multekostaj por vivi. La plej multaj bakalaŭraj studentoj elektas ekloĝi al privataj loĝejoj aŭ al la fratria sistemo post la unua aŭ dua jaro. La "University Tenant Union" (universitata sindikato de loĝantoj) ofertas konsultajn servojn kaj helpon pri elekto de loĝejo kaj subskribo de kontraktoj. Fremdlandaj studentoj de la programo de studenta interŝanĝo ne havas loĝejlimigojn kaj povas lui privatan loĝejon ekster la kampuso, kutime je multe pli malaltaj kostoj.
Studentaj kluboj: frataroj kaj fratinaroj
La universitato havas la plej grandan nombron da membroj en samideana gefratroj en la mondo. Nuntempe ekzistas 68 fratrioj kaj 36 fratrinoj sur kampuso.
Bibliotekoj
La kampusa biblioteksistemo estas unu el la plej grandaj publikaj akademiaj bibliotekoj en la mondo. De ĉiuj nordamerikaj universitatoj, nur Harvard kaj Yale estas pli grandaj. Nuntempe, la ĉefbiblioteko de la universitato kaj la aliaj 40 departementaj bibliotekoj administras pli ol milionon da eroj, konsistante el pli ol 11 milionoj da volumoj. La universitato havas la plej grandan publikan inĝenieristikbibliotekon (Grainger Engineering Library) en Usono.
Transportado
La bussistemo kiu funkciigas ĉie en la kampuso kaj komunumo estas funkciigita fare de la Champaign-Urbana-amastransporta Distrikto. La firmao kiu administras la sistemon ricevas pagojn por la studentoj tra la universitato, tiel ke ĉiuj studentoj rajtas (per prezentado de studenta karto) uzi la busojn senpage, iam ajn kaj ie ajn. Krome, la universitato pagas la uzadon por ĉiuj fakultatanoj kaj dungitoj. Kiel parto de la dirita aranĝo, la firmao ankaŭ konservas buslinion inter la flughaveno kaj la centro de la kampuso kaj la centra transportterminalo en la urbo.
La universitato mastrumas ampleksan sistemon de padoj por biciklantoj ĉie tra la kampuso. Ĉiuj studentoj estas atenditaj registri iliajn biciklojn ĉe la universitata sekureca departemento.
Kulturaj kaj distraj lokoj
La universitato estas kultura centro por la tuta distrikto kaj posedas multajn muzeojn kaj ejojn kiuj formas edukan kaj kulturan reton. Inter la lokoj:
Rangigo
Laŭ la rangotabelo (2011) de la revuo US News and World Report, la bakalaŭra programo de la universitato estis vicigita 47-a inter ĉiuj vicigitaj universitatoj en Usono kaj 15-a inter publikaj universitatoj. La bakalaŭruloprogramo enhavas 60 studkampojn kaj estas vicigita 30-a en Usono, inkluzive de 23 kampoj vicigitaj en la supraj kvinopo. La kolegio de komerco estis vicigita 12-a en Usono. La kolegio de inĝenieristiko estis vicigita 4-a, kun 14 esploraj areoj vicigitaj en la supraj 10. La kolegio de edukado enhavas 6 programojn vicigitajn en la supraj 10. La lernejo de bibliotekismo kaj Sciencoj estas vicigita unua, kun 5 programoj en la supraj 10. Kemio kaj fiziko ankaŭ estas vicigitaj en la supraj 10. Multaj artprogramoj estas en la unua kvarono, kiel ekzemple arkitekturo kaj belartoj. Tamen, civila inĝenierado, elektrotekniko, komputado, kontado kaj psikologio estas kelkaj el la elstaraj kaj gvidaj fakultatoj en ilia kampo en la universitato. La lernejo de dungado kaj komercaj rilatoj estas konstante konata kiel la dua aŭ tria loko en la lando, dua nur post Universitato Cornell.
En internacia rangotabelo de la The Institute of Higher Education en Ŝanhaja Jiao Tong Universitato, la universitato estis vicigita 19-a inter la ĉefaj universitatoj en Nordameriko, kaj 25-a en la mondo. En la monda akademia rangotabelo laŭ esplortemoj de tiu universitato en 2008, la universitato estis vicigita tria en la mondo en inĝenieristiko, teknologio kaj komputiko. Ĝi ankaŭ estis vicigita 19-a en vivsciencoj kaj agrikulturaj sciencoj, 20-a en medisciencoj kaj matematiko kaj 51-a en sociosciencoj.
Molibdena (III) klorido
Molibdena (III) klorido aŭ molibdena triklorido estas neorganika kombinaĵo apartenanta al la familio de la kloridoj, rezultanta el interagado de la molibdena (III) hidroksido kaj klorida acido. Molibdena (III) klorido estas malhele ruĝa solidaĵo, nesolvebla en akvo, solvebla en nitrata acido kaj sulfata acido, kaj malmulte solvebla en etanolo kaj duetila etero. Molibdena (III) klorido prezentas du klorajn jonojn ligitajn al molibdenatomo. Ĝi konsistas je 1 molibdenatomo, 3 kloratomoj, kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Mutigney
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
La Bretenière (Jura)
La Bretenière estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Louvatange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Offlanges
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Karviila valerato
Karviila valerato aŭ karviila pentanato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la esteroj, rezultanta el interagado de la valerata acido kaj karviolo. Karviila valerato estas senkolora likvaĵo kun agrabla odoro, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj, oleoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Karviila valerato prezentas valeratan grupon ligitan al karviila grupo. Ĝi konsistas je 15 karbonatomoj, 24 hidrogenatomoj kaj 2 oksigenatomoj.
Monteplain
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Anna Páskándiné Sebők
Anna Páskándiné Sebők [pAŝkAndinE sebOk], laŭ hungarlingve kutima nomordo Páskándiné Sebők Anna (pli mallonge P. Sebők Anna) estis hungara reĝisoro, kulturisto. Ŝia edzo estis Géza Páskándi.
Anna Páskándiné Sebők naskiĝis la  (aŭ la 27-a) en Kolozsvár (Hungara reĝlando, (nuntempa Cluj en Rumanio), ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Anna Páskándiné Sebők vivis dum rumana dominado ekde 1945. Ŝi akiris diplomon en en:West University of Timișoara en 1970. Ŝi instruis post la diplomo en mezlernejo ĝis 1974, poste ŝi translokiĝis al Hungario. Ŝi laboris en Hungara Scienca Akademio ekde 1976. Ŝi ricevis premiojn inter 1999-2018. Ŝi vidviniĝis en 1995.
Avrillé-les-Ponceaux
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Brèches
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
Benais
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Indre-et-Loire, prononco [], en la regiono Centro-Valo de Luaro, Centre-Val de Loire, prononco []. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Chinon kaj al la kantono .
159743 Kluk
159743 Kluk estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  dum la astronomia kampanjo "KLENOT" (KLEť observado de Nekutimaj Objektoj kaj Terrenkontaj asteroidoj) elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la granulita arbhava monteto Kluk proksima de la monto Kleť en Sudbohemia regiono. Je 741 metroj supermare, Kluk estas la pinto de la dua kresto de la masivo Blanský les.
Malange
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono . Krome ĝi apartenas al la kunurbaro komunumaro Grand Dole.
Huni Kuin (indianoj)
La Huni Kuin (ankaŭ konata kiel Kaxinawá, Cashinahua, Kaschinawa, Kashinawa, Caxinauás) estas indianoj, indiĝenoj de Brazilo kaj Peruo. Iliaj vilaĝoj troviĝas laŭlonge de la riveroj Purus kaj Curanja en Peruo kaj laŭlonge de la riveroj Tarauacá, Jordão, Breu, Muru, Envira, Humaitã kaj Purus en Brazilo.
En la perua Amazona pluvarbaro, kelkaj Huni Kuin vivas en la Indiĝena Teritorio Alto Purús kune kun la Kulina popolo.
Festivalo kun transkulturaj interŝanĝoj
Tribestro de la Huni Kuin partoprenis alternativan festivalon (' Medicine') en Anglio kie la emfazo ne estas sur hedonismo (ĝi estas sen alkoholaĵoj) sed 'sovaĝiĝanta' alimaniere, nome kokusante bonfarton kaj farante ion bonan por la planedo kaj la homoj kiel ekzemple subteni indiĝenajn popolojn. La festivalo okazis sur tereno de bieno de ekologia agrikulturo kaj ofertis ekzemple lagon por naĝado kaj ĝardenon kie disponeblas sesioj de arbarbanado ĝis masaĝo aŭ jogo, krome al kunestado ĉirkaŭ fajro por rakontado kaj kantado de tradiciaj kantoj el la amazona ĝangalo fare de membroj de la tribo Huni Kuin. Dum transkultura interŝanĝo Huni Kuin kundividis en jurto komprenojn pri sia indiĝena kulturo kaj parolis pri la bezono protekti la naturon, la indiĝenajn vivmanierojn kaj kunhavigi la tradiciojn de sia popolo.
Nomo
La nomo Huni Kuin signifas "veraj homoj" aŭ "homoj kun tradicioj".
La alternativa nomo Kaxinawá signifas "kanibaloj", "batilajn homoj" kaj "homoj kiu piediras nokte". Ĝi ankoraŭ estas vaste uzata en literaturo, sed tamen la Huni Kuin malakceptas la nomon (ĉar insulto).
Lingvo
La Huni Kuin parolas la hunikuinan lingvon, apartenanta al la pana lingvaro. Ili mem nomas sian lingvon Hancha Kuin ("veraj vortoj").
Nur 5% ĝis 10% de la Huni Kuin en Peruo parolas la hispanan kaj indicoj pri legokapablo estas malaltaj.
Vidu ankaŭ
Hunikuina lingvo
Internacia festivalo de la Tero
Eksteraj ligiloj
(hunikuina) Curawaka, sankta kanto, jutuba filmeto
(angla) Festivalo Medicine; medicinefestival.com
Montmirey-la-Ville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .
Moissey
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Jura, nomita laŭ la montaro Ĵuraso, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Dole kaj al la kantono .