cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
25593 Camillejordan
25593 Camillejordan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la franca matematikisto Camille Jordan (1838–1922), la unua kiu donis analitikan pruvon de la teoremo, kiu nun portas lian nomon : simpla, ne mem-intersekca kurbo dividas ebenon en du apartaj regionoj.
Strüth (apud Nastätten)
Strüth estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Rhein-Lahn de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Strüth apartenas al la mezalta montaro Taunus, kaj ankaŭ administre apartenas al la komunumaro Nastätten, kiu grupigas plurajn etajn komunumojn, por komune plenumi difinitajn taskojn. La lokuloj nomas la teritorion de la komunumaro Blaues Ländchen ("blua landeto"), kaj regule aperanta informilo de la administrejo same portas tiun nomon.
Historio
La teritorio ĝis la jaro 1806 apartenis al la landgraflando Hesio, kaj post mallonga okupiĝo per la armeo de Napoleono en 1816 iĝis parto de la duklando Nassau. En 1866 ĝi estis aneksita de reĝlando Prusio post la Prusia-Aŭstria milito kaj fariĝis prusia provinco "Hesio-Nasaŭo". Post la Dua Mondmilito, kiam Prusio estis dissolvita, la komunumo ekapartenis al la nuna federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Walter Kolm-Veltée
Walter Kolm-Veltée (naskiĝinta la 27-an de decembro 1910 en Vieno; mortinta la 8-an de marto 1999 samurbe) estis aŭstra filma reĝisoro, scenaristo, filmproduktisto kaj altlerneja instruisto.
Vivo kaj verkaro
La filo de la aŭstra filmadpioniro Gustav Anton Kolm kaj lia edzino, reĝisorino Luise Kolm, alkreskis en filmkreaj rondoj, kaj liaj gepatroj, fondintoj de la filmprodukta firmao Wiener Kunstfilm, metis lin kiel preskaŭ sepjarulon dum la malfrua fazo de la Unua Mondmilito antaŭ kameron en la rolon de la eta titolheroo de la filmeto Walters Geburtstagsgeschenk.
Sian profesian karieron Walter Kolm komencis dek jarojn poste en 1927 kiel helpfilmisto. Li iris malmulte poste al la germana filmprodukta firmao Tobis, kie li spertiĝis pri ĉiuj gravaĵoj de la filmproduktado. Pro la potencakiro de la nazioj 1933 Kolm-Veltée reiris al Vieno kaj elprovis sin tie unuafoje kiel reĝisoro. Je la bombastfilmo Liebe bei Hof li ja oficiale estis la reĝisoro, fakte tamen lia patrino Luise Kolm kaj ŝia dua edzo Jakob Fleck estis ensceniginta la filmon.
Post tio Kolm-Veltée ne plu trovis laboron je la hejmlanda filmproduktado kaj flankeniris pro tio al Prago, kie li povis reĝisori je kelkaj malmultaj filmoj de elmigrintoj, kiuj ĉiuj estis faritaj en germana lingvo. Ĉar tiuj ĉi filmoj pro sia limigita merkato – en Germanujo sub Adolf Hitler ili ja evidente ne estis montreblaj – preskaŭ ne regajnis siajn kostojn, ekde meze de la 1930-aj jaroj Walter Kolm-Veltée ne plu povis labori kiel reĝisoro.
Post la Dua Mondmilito li refondis la firmaon Wiener Kunstfilm kaj produktis per ĝi aron da kulturaj kaj dokumentaj filmoj. La unua filmverko de Kolm-Veltée post 1945 estis fariĝonta samtempe lia plej grava kaj plej konata verko: Eroica estis omaĝo de vivo kaj verkado de Ludwig van Beethoven tenata en solena bazkoloro, enhavanta la titoldonan simfonion kiel gvidlinion de la historio. Post la granda sukceso de ĉi tiu enscenigo li produktis la pupfilmojn Marienlegende kaj Der goldene Brunnen prezentotajn je Cannes en 1951 same kiel la filmeto pri Beethoven Prometheus, kiu estis 1952 prezentota je la Berlinale.
En la sekva jaro Kolm-Veltée sin elprovis je plia muzikisto-biografio. Sed Franz Schubert – Ein Leben in zwei Sätzen trafis sur multe malpli akcepton kiel Eroica kar jarojn antaŭe. Ankaŭ lia elspeza adptaĵo de la opero Don Giovanni de Mozart sub la titolo Don Juan senrevigis arte kaj malkaŝis konsinderindajn enscenigajn mankojn de Kolm-Veltée. Pro ĉi tiu fiasko li koncentriĝis sur sia instrulaboro kaj instruis kiel profesoro ĉe la Universitato por Muziko kaj Prezenta Arto je Vieno la sekvan generacion de filmverkantoj.
Mallonge antaŭ sia morto printempon de 1999 Walter Kolm-Veltée, unu el la lastaj supervivantoj de la infanjaroj de aŭstra filmfarado, informis en televida dokumentaĵo pri la ekesto de la filmproduktado en Vieno.
Fumgaso
Teknologio > fumgaso < kemio
Fumgaso estas konsistero de la fumo, kiu ekestas dum brulprocezo. Fumgaso konsistas precipe el karbona dioksido, sulfura dioksido, nitrogenaj oksidoj kaj akvovaporo. Se la brulo okazas nekomplete, ankaŭ aliaj gasoj povas formiĝi grandakvante, ekzemple karbona monooksido kaj hidrogeno.
Marcenay
Marcenay estas franca komunumo. Ĝi situas en regiono Burgonjo-Franĉkonteo en departemento Côte-d'Or en la nord-oriento de Francio.
Radiuso (osto)
La radiuso (el la latina, radius, "radio") estas la pli mallonga osto de la antaŭbrako, kiu respondas al la dika fingro.
Marcenay
Najbaraj komunumoj
Najbaraj komunumoj estas Villedieu, Griselles, Laignes, Bissey-la-Pierre kaj Larrey.
Radiuso (osto)
Ĝi flankiĝas ĉe la ulno kaj estas ligita al la humero. Ĉe homoj, la radiuso konsistigas, kun la ulno, la antaŭbrakon.
Marcenay
Demografio
La loĝantaro malkreskas ekde 1962. Ĝi havis 107 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2012.
Radiuso (osto)
Ĝi artikulacias je la nivelo de la kubuto kun la humero kaj la ulno, kaj je la nivelo de la pojno kun la ulno, la skafoida osto kaj la luna osto. La ulno kaj la radiuso ludas fundamentan rolon en la prona/supina movado de la antaŭbrako. Ĝi konsistas el korpo (la diafizo) kaj du ekstremaĵoj (la proksimala kaj distala epifizo).
Marcenay
Ekonomio
Tie estas kampadejo.
Radiuso (osto)
korpo aŭ diafizo
La diafizo aŭ korpo de la radiuso estas triangula en sekco. Ĝi estas pli mallarĝa supre ol malsupre. Ĝi estas iomete kurba estante laterale konveksa. Ĝi havas tri vizaĝojn (antaŭa, malantaŭa kaj flanka) kaj tri randojn (antaŭa, malantaŭa kaj interosta).
Marcenay
Historio
Altforno datiĝas de 1742. Ĝi apartenis al Ludoviko la 5-a Josefo de Bourbon-Condé,.
Radiuso (osto)
Antaŭa faco ￼
Antaŭa vido de la dekstra radiuso.
Marcenay
Lago
Laŭ la legendo, la lago (90 hektaroj) estis farita de Gargantuo, kiu tie urinis Fakte ĝi estis farita de monaĥoj de la abetejo de Molesme. Tie vivas granda egretardeo, nigra fuliko, tufgrebo kaj ruĝa milvo.
Tihany
Tihany [tihanj] estas hungara vilaĝo kun titolo vinvilaĝo kaj somera fama banloko en Hungario, en regiono Meza Transdanubio, en Veszprém (departemento), en Distrikto Balatonfüred.
Situo
La vilaĝo situas sur samnoma duoninsulo ĉe la norda bordo de Balatono kun belega pejzaĝo al la lago kaj kun pitoreska naturo, en kaldrono de iama vulkano. Ĝi troviĝas sur norda bordo de Balatono, laŭ flankovojo. La vilaĝo estas escepta pro ne havanta fervojon ĉe Balatono. Dum la historio la duoninsulo estis insulo. La vilaĝo havas gravan havenon, kie estas pramo al la suda bordo. Prezoj de la nemoveblaĵoj tie estas la plej altaj.
Historio
La vilaĝo estis loĝata jam dum la bronzepoko kaj ferepoko poste romianoj vivis tie. La abatejon kaj klostron oni fondis en 1055, en ĝia fonda dokumento troviĝas kelkaj hungaraj vortoj: ili estas la unuaj skribaj memoraĵoj de la hungara lingvo. Dum la kontraŭturkaj bataloj estis tie fortikaĵo (apenaŭ videbla), kiun la turkoj neniam okupis. En 1752 la abatejo rekonstruiĝis kaj iĝis simbolo de Tihany.
La vilaĝo apartenas al vinregiono de Balatonfüred-Csopak. La duoninsulo apartenas al Nacia parko.
Lagoj
Krom Balatono estas interna kaj ekstera lagoj, kiuj havas nenian kontakton kun Balatono. La interna lago estas restaĵo de vulkana lago, nun fiŝkaptejo. Naĝado povas okazi nur en Balatono. La ekstera lago grandparte estas marĉo.
Menciindaĵo
Dum la historio la fiŝistoj tiel fiŝadis, ke sentinelo staris sur montopinto, kiu gvidis la fiŝkaptadon per signoj. La sentinelo povis vidi la fiŝaron, kiu estis nigreco en la lago.
Famuloj
En Tihany mortis:
Radiuso (osto)
Antaŭa faco ￼
La antaŭa surfaco aŭ palma surfaco estas konkava en siaj supraj tri kvaronoj kaj kaŭzas la fleksor pollicis longus muskolo. Ĝi estas larĝa kaj plata en sia malsupra kvarono, kaj donas enmeton al la pronator quadratus muskolo. Sub ĝia enmeto, elstara kresto limigas malglatan triangulan areon donante enmeton al la palma radiokarpa ligamento.
Ĉe la krucvojo de la supraj kaj mezaj trionoj de la palma surfaco estas la nutra forameno, kiu estas direktita oblikve supren.
Bernal
Bernal estas orientargentina urbego en la Provinco Bonaero. Ĝi apartenas al la urbaro de Granda Bonaero.
Radiuso (osto)
Malantaŭa faco ￼
Malantaŭa vido de la dekstra radiuso.
Bernal
Geografio
Bernal situas sur la marborda ebenaĵo en proksimeco de Quilmes. Bonaero troviĝas 10 mejlojn norde.
Radiuso (osto)
Malantaŭa faco ￼
La malantaŭa faco aŭ dorsa faco estas konveksa. Ĝia supra triono estas glata kaj kovrita de la supinatora muskolo. Ĝia meza triono estas larĝa, iomete konkava, kaj kaŭzas la abductor pollicis longus muskolo supre kaj la extensor pollicis brevis muskolo malsupre. Ĝia malsupra triono estas larĝa, konveksa kaj kovrita per la tendenoj de la muskoloj kiuj pasas en la kaneloj de la malsupra fino de la osto.
Bernal
Historio
La familio Bernal vivis en Bonaero. En mezo de la 19-a jarcento Pedro Bernal establis bienon apud Quilmes. En 1850 li vendis parton de la bieno, tiel aliaj elstaraj familioj havis bienetojn. Tiu dato estas fondo de Bernal. La fervojo helpis la evoluon. Bernal urbiĝis en 1970.
Klimato
Bernal situas en subtropika klimato, kie jare pluvas po 1100 mm. La averaĝa temperaturo estas en januaro 26 °C, en julio kun 31 °C.
Radiuso (osto)
Flanka faco ￼
Mediala vido de la dekstra radiuso.
La laterala faco estas konveksa super sia tuta amplekso. Ĝia supra triono donas enmeton al la supinatormuskolo. Ĉirkaŭ ĝia centro estas malglata kresto, la pronator tuberozeco, por la enmeto de la pronator teres muskolo1. Ĝia malsupra parto estas mallarĝa kaj kovrita per la tendenoj de la abductor pollicis longus muskolo kaj la ekstensor pollicis brevis muskolo.
Antaŭa rando
La antaŭa aŭ volara limo apartigas la antaŭan surfacon de la flanka surfaco kaj etendiĝas de la subaĵo de la tuberozeco de la radiuso ĝis la supra parto de la stiloida procezo de la radiuso.
Ĝia supra triono estas elstara, kaj oblikva en direkto de supro ĝis fundo kaj mez-flanka. Ĝi estigas la fleksor digitorum supraĵan muskolo kaj la fleksor digitorum longus muskolo.
La surfaco super la oblikva parto kaj sur la flanka flanko fiksas la supinator muskolo.
La meza triono de la antaŭa limo estas malklara kaj rondeta.
La malsupra kvarono estas elstara kaj donas enmeton al la pronator-kvadrata muskolo kaj alligitecon al la retinaculum de la etendantaj muskoloj de la mano.
Malantaŭa rando
La malantaŭa limo aŭ dorsa limo apartigas la malantaŭan surfacon de la laterala surfaco kaj komenciĝas supre ĉe la malantaŭo de la kolo de la radiuso kaj finiĝas malsupre ĉe la malantaŭa parto de la bazo de la stiloida proceso. Ĝi estas malklara supre kaj malsupre, sed bone markita en la meza triono de la diafizo.
Interosta rando
La interosta limo aŭ interna limo apartigas la antaŭan surfacon de la malantaŭa surfaco. Ĝi komenciĝas ĉe la supro ĉe la malantaŭa parto de la tuberozeco de la radiuso. Malsupre ĝi dividiĝas en du krestojn kiuj daŭras al la antaŭaj kaj malantaŭaj randoj de la ulna noĉo de la radiuso.
Ĝi donas alligitecon al la interosta membrano de la antaŭbrako por atingi la radio-ulnaran sindesmozon.
(daŭrigota)
Durga McBroom
Durga McBroom (naskiĝinta ) estas usona verkisto, kantistino, ĥoristino kaj aktorino, ano de la grupo de haŭzo Blue Pearl, kiu famiĝis pro ĝia ŝlagro "Naked in the rain" en 1990. Ŝi kunlaboris kun Pink Floyd kaj Steve Hackett.
Kamefito
Kamefito aŭ Ĥamefito (vorte: 'sur la grundo planto') estas termino de la klasifikado de Raunkiær por tiuj staŭdaj plantoj, kies rekreskaj burĝonoj staras proksime de la grundo.
Mirono
Mirono (Μύρων; laboris ĉirkaŭ 480-440 a.K.) estis skulptisto kaj bronzisto de mezo de la 5-a jarcento a.K. kaj unu el la plej konataj aŭtoroj de la greka arto, kies skulptaj verkoj markis la transiron al la klasika periodo. Naskiĝinta en Eleŭteras, urbo situa ĉe la landlimo de Beotio kaj Atiko. Laŭ la Naturalis Historia (naturhistorio) de Plinio, Ageladas de Argos estis ties instruisto.
Li laboris ĉefe el bronzo: kaj kvankam li faris kelkajn statuojn de dioj kaj herooj, lia fama ĉefe kuŝas sur liaj reprezentaĵoj de atletoj, en kiuj li faris veran revolucion, laŭ la tiamaj komentistoj, ĉar enkondukis kuraĝon en la pozmaniero kaj ritmon pli perfektan, subigante la partojn al la tuto. Lia granda sukceso konsistis en la fakto ke li sciis kapti kiel neniu la movon. Lia plej famaj verkoj karakterizas pro la fidinda reprezentado de la streĉiĝoj de la homa korpo moviĝanta, kiel videblas en lia tre konata Diskobolo, kaj pri la realismo en liaj skulptaĵoj de homoj kaj bestoj.
Liaj plej famaj verkoj, laŭ Plinio (Natura Historio, 34.57-59) estis bovido, hundo (canem, eble Cerbero), Perseo, satiruso — Marsiaso - admirante fluton kaj Minerva (Atena), Heraklo, kiu estis portita al la sanktejo kiun dediĉis al li Pompeo la Granda en la Maksima Cirko, la Diskobolo (nome ĵetsito de disko), kaj Apolo por Efezo, «kiun Antonio la triumviro rabis al efezanoj, sed diigita Aŭgusto restaŭris post esti avertita dum sonĝo».
Thermalbad Wiesenbad
Thermalbad Wiesenbad estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ercmontaro de la federacia lando Saksio. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. Ĝis la jaro 2004 la komunumo cetere nomiĝis "Wiesa", nun daŭre unu el la komunumopartoj havas tiun nomon.
NGC 6012
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ryunosuke Noda
Ryunosuke Noda (野田 隆之介, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Sagan Tosu, Nagoya Grampus kaj Shonan Bellmare.
Stanisław Świstak
Stanisław ŚWlSTAK (naskiĝis en 1941, mortis la 29-an de marto 1998 en Krakovo) estis pola esperantisto aktiva ekde frua aĝo en la loka kaj pola Esperanto-movado. En 1963 li gajnis unuan premion en la Oratora Konkurso de la UK en Sofio. Membro de UEA ekde 1957, inter 1974 kaj 1977 li servis kiel estrarano pri informado kaj turismo, komitatano kaj gvidanto de komisiono pri informado. De 1972 ĝis 1977 li prezidis Polan E-Asocion. La internacia kulmino de lia Esperanto-agado estis gvidado de la LKK por la jubilea Varsovia UK (1987).
Marciano della Chiana
estas komunumo en Italio. Ĝi apartenas al la regiono Toskanio kaj al la provinco Areco. Fine de en la komunumo vivis  loĝantoj. Kristana patrono estas la sankta Andreo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
Ariranha (San-Paŭlio)
Ariranha estas municipo de la brazila subŝtato San-Paŭlio, kiu taksis 8.547 loĝantojn en 2010.
Opañel (metroo de Madrido)
Opañel (Opanjelo) estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub Strato Valle de Oro, en kvartalo Opañel, distrikto Carabanchel.
(80806) 2000 CM105
(80806) 2000 CM105 estas granda duopa transneptuna objekto malkovrita la de la usona astronomo Marc W. Buie elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Ĝi estas kubevano, klasiska objekto de la Kujper-zono kun malgrandaj orbita klineco kaj discentreco, kiu ne estas en orbita resonanco kun aliaj grandaj planedoj. Tamen ĝi ne estas malproksima de la resonanco 3:5 kun Neptuno.
Satelito
Natura satelito estis malkovrita la de Denise C. Stephens kaj Keith S. Noll uzinte observojn per la Kosmoteleskopo Hubble; anoncita la
Tiu satelito havas diametron estimata je 121 km, de ĉ. 34 tagoj (816 horoj) kaj orbitan de 2700 ± 300 km. Aliaj ecoj de tiu objekto restas nun nekonataj.
Kenta Kato
Kenta Kato (加藤 健太, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Roasso Kumamoto.
Marliana
Marliana estas komunumo de Italio.
Victoria Tauli-Corpuz
Edukado
En 1969, ŝi ricevis sian diplomon ĉe la Filipina Instituto de la sciencoj en Diliman, Kesonrubo. En 1976, ŝi obtenis sian diplomon de flegistino ĉe la Kolegio de flegaj zorgoj de la Universitato de Filipinoj en Manilo. Kiel aktivistino, ŝi kontribuis al la organizado de la indiĝenaj popoloj en la komunumo por lukti kontraŭ la projektojn de la (eks)prezidento Ferdinand Marcos. Ili sukcesis haltigi la hidroelektran baraĵon de la rivero Chico kaj la kompanion Cellophil Ressources.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola artikolo en la franca vikipedio, listo de aŭtoroj.
(11610) 1995 XJ1
(11610) 1995 XJ1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
La Sagne
Pri la komunumo
La Sagne estas komunumo en la distrikto La Chaux-de-Fonds de Kantono Neŭŝatelo, Svislando. Ĝi havis 964 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
La Sagne situas okcidente de la montpasejo Vue des Alpes en la Valo de La Sagne et Les Ponts-de-Martel inter La Chaux-de-Fonds kaj la Lago de Neŭŝatelo. Tra la valo fluas la rivereto Le Bied, kiu alfluas al la lageto Scie des Creux, kies elfluo estas subtera.
Najbaraj komunumoj
La komunumo La Sagne limas en nordo al La Chaux-de-Fonds, en oriento al Val-de-Ruz (respketive antaŭ la komunuma kuniĝo en nordoriento al Les Hauts-Geneveys, en oriento al Boudevilliers, en orientosudoriento al Les Geneveys-sur-Coffrane, en sudoriento al eksklavo de Coffrane, en sudsudoriento al Montmollin), en sudo en unu punkto al Rochefort, en sudsudokcidento al Brot-Plamboz, en sudokcidento al Les Ponts-de-Martel, kaj en okcidento al Le Locle.
Trafiko
La Sagne disponas pri stacidomo ĉe la mallarĝspura trajnlinio de la Neŭŝatelaj Fervojoj de La Chaux-de-Fonds al Les Ponts-de-Martel.
Historio
Ek de la 14-a jarcento ĝis la jaro 1848 La Sagne formis burĝaron, al kiu inter 1616 ĝis 1656 ankaŭ apartenis parto de La Chaux-de-Fonds. La plej granda parto de la familioj de La Sagne akiris ek de 1502 la civitanajn rajtojn de Valangin. Ili montris sin lojalaj al la malnova reĝimo, precipe en la jaro 1831. La reĝiisma movado de septembro 1856 havis sian originon en La Sagne.
Ray Manzarek
Ray MANZAREK, naskonome Raymond Daniel Manczarek (naskiĝis en Ĉikago, Usono, mortis  en Rosenheim, Bavario), estis usona muzikisto, kunfondinto kaj klavarinstrumentisto de la grupo The Doors.
Hristo Marinov
Marinov prelegis dum Someraj Universitataj Kursoj (Sociekonomiaj problemoj de ekologio, 1981), Internaciaj Kongresaj Universitatoj, sesioj de AIS, gvidataj de Tyburcjusz Tyblewski en Pollando, k.a. Li estis unu el la fondintoj, kaj poste vicprezidanto de Fondaĵo "Socio kaj Esperanto".
Ray Manzarek
Biografio
Ray ricevis pianon por sia 9-a datereveno, sed ne tuj ludis ĝin. Nur kvar jarojn poste li eklernis per lecionoj kaj ekŝatis ĝin.
Hristo Marinov
Verkoj
(kunaŭtoro kaj redaktoro)
Ray Manzarek
Biografio
Foririnta al Los-Anĝeleso por sekvi studojn pri arto, muziko kaj kino, lia renkontiĝo kun Jim Morrison, poste Robby Krieger kaj John Densmore, estis la startpunkto de la grupo The Doors, kies klavarinstrumentisto li estis.
Ray havis pasinton kiel muzikisto, estinte membro de la grupo Rick & The Ravens. Lia specifeco estis ludi bas-partojn per maldekstra mano (sur Fender Rhodes Piano Bass silver top, surmetita super lia ĉefa klavaro), ludante parton de klasika piano per dekstra mano (sur Vox Continental, poste Gibson G-101 kiun li aĉetis post kiam li rompis la klavojn de sia plasta Vox).
Dave Greenfield, brita klavarinstrumentisto de la grupo The Stranglers forte inspiriĝis el la lud-stilo de Ray.
Antocianino
Antocianinoj aŭ antocianoj (el la greka ἀνθός (anthos) = floro + κυανός (kyanos) = blua) estas vakuolaj pigmentoj akvosolveblaj, kiuj, depende de la pH, povas esti ruĝaj, purpuraj aŭ bluaj. Ili apartenas al familia klaso de molekuloj nomataj flavonoidoj sintezitaj pere de la fenilpropanoida vojo. Ili estas senodoraj kaj preskaŭ gustosenaj, kiuj donas moderan adstringan sensacion. Antocianinoj okazas en ĉiuj histoj de superaj plantoj, inkluzive de folioj, tigoj, radikoj, floroj kaj fruktoj. Antoksantinoj estas blankaj kaj flavaj homologoj de antocianinoj okazantaj en la plantoj. La antocianinoj derivatas el la antocianidinoj per aldono de sukeroj. El vidpunkto de homa nutrado], la antocianinoj trobeblaj interalie en ruĝaj, bluaj kaj violaj beroj konsidereblas kiel fitoĥemiaĵoj aŭ plantkemiaj substancoj.
Ray Manzarek
Biografio
Post la morto de Jim Morrison kaj la dissplitiĝo de The Doors, li komencis registri albumojn soloe. Li ankaŭ laboris kun Nice City kaj produktis la punkan grupon X.
Il refaris The Doors en 2002 kun Robby Krieger kaj kantisto Ian Astbury, sub la nomo The Doors of the 21st Century, alinomita Riders on the Storm sekve de juraj problemoj kun la heredantoj de Jim Morrison kaj John Densmore, antaŭa drumisto de la grupo.
Antocianino
Funkcio
En floroj, la koloroj brilruĝaj kaj purpuraj estas adaptivaj formoj por altiri polenigantojn. En fruktoj, la kolorplenaj ŝeloj same altiras la atenton de bestoj, kiuj povas manĝi la fruktojn kaj disigi la semojn. En fotosintezaj histoj (tiel kiel la folioj kaj kelkfoje la tigoj) antocianinoj agas kvazaŭ por protekti kontraŭ la "sunbrulo", protektante la ĉelojn el la alto-radiada damaĝo per absorbiĝo de la lumoj bluverda kaj ultraviola, tiamaniere ke ĝi protektas la histojn el fotoinhibicio kaj streso kaŭzata de alta lumeco.
Ĉi-procezo laŭŝajne okazas en la junruĝa foliaro, aŭtunaj folioj, kaj en la ĉiamverdaj larĝaj folioj kiuj iĝas ruĝaj dumvintre. Oni hipoteze kredas ke la ruĝa koloreco de la foliaro okazas por duonkaŝi la foliaron elde la herbovoraj kiuj estas blindaj al la ruĝaj ondolongoj, aŭ kiel signo de malagrabla gusto, ĉar la sintezo de antocianinoj ofte koincidas kun la sintezo de la fenolaj komponaĵoj, al kiuj oni atribuas misgustojn.
Aldone al ilia rolo kiel lumo-maldensigantoj, la antocianinoj same aktivas kiel potencaj kontraŭoksidantoj. Tamen, nunaj esploroj ankoraŭ ne konfirmis se la antocianinoj povas signifoplene kontribui por eliminiĝo de liberradikaloj estigitaj tra metabolaj procezoj de la foliaro, ĉar ili lokiĝas en la vakuoloj, kaj do, space separitaj el la oksigenspecioj metabole reaktivaj. Kelkaj studoj montratas ke la hidrogena peroksido produktita en kelkaj organetoj estas neŭtraligeblaj de la vakuola antocianino.
Domanaro
Domanaro aŭ Hejmdomanaro estas baza ekonomia unuo, kutime tre malgranda, kiu inkluzivas almenaŭ unu personon funkciigantan ĝin. Domanaro estas la baza unuo por analizo en multaj ekonomiaj, sociaj kaj registaraj modeloj, kun difinoj por domanaro variantaj en malsamaj lokoj depende de la celoj de la modeloj. Grava karakterizaĵo de domanaro estas, ke ĝi estas aŭtonoma unuo - ĝiaj agoj ne dependas de eksteraj faktoroj al ĝi, kvankam ĝi povas esti influita de ili.
NGC 6013
NGC 6013 (aliaj indikoj — UGC 10080, MCG 7-33-4, ZWG 223.7, PGC 56287) estas galaksio en la konstelacio Herkulo.
32807 Quarenghi
32807 Quarenghi estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la ukrainaj astronominoj Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova kaj Galina Riĉardovna Kastel' elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo, (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Giacomo Quarenghi (1744–1817) rigardita kiel unu el plej bonaj arkitektoj de la historio de Sankt-Peterburgo. Li planis la Teatrejon de Ermitejo, la Instituton Smolny, la Maneĝon de Sankt-Peterburgo kaj la Aleksandran Palacon en Carskoje Selo.
Domanaro
Domanaraj roloj
La ĉefa rolo de la domanaro estas kontentigi la personajn kaj bazajn bezonojn de la domanaroj: manĝaĵo, vestaĵo, taŭgaj kondiĉoj por dormo kaj persona pureco. Preter tio, en multaj okazoj domanaroj kontentigas diversajn kromajn bezonojn:
Fanerofito
Fanerofito estas unu el la plantaj vivoformoj laŭ Raunkiær ( greke : φανεσός - faneros - klare videbla; φυτόν - fito - planto  ). Fanerofito estas plurjara planto ( arbo aŭ arbedo), kiu helpe de rekreskaj burĝonoj travintras kaj kies rekreskaj burĝonoj troviĝas almenaŭ 25 centimetrojn super la grundonivelo. La burĝonoj tiele troviĝas super la litiero aŭ super la neĝokovraĵo kaj do ne havas neniun ajn ŝirmon kontraŭ la vintra malvarmo. Kaŭze de tio, ofte ekzistas specialaj adaptaĵoj por la vintra malvarmo kiaj aŭtuna defalo de la folioj aŭ kiaj pingloformaj folioj.
Domanaro
Vivnivelo
En la kunteksto de domanaroj, la termino vivnivelo rilatas ĉefe al la konsumanta konduto de la domanaro, do al la kvanto, vario kaj kvalito de la produktoj kaj servoj kiujn la domanaro bezonas. Produktoj kaj servoj estas konsideritaj kiel rilataj al la domanaro ĉu ilia fina konsumanto estas ununura domanaro aŭ ĉu pluraj domanaroj konsumas ilin komune.
Produktoj
Domanaroj konsumas ampleksan gamon da produktoj. Estas produktoj por kiuj hejmoj estas preskaŭ la solaj konsumantoj, ekzemple bebaj produktoj, vestaĵoj por infanoj kaj junularoj. Por multaj aliaj produktoj, domanaroj estas gravaj konsumantoj aŭ konsistigas gravan merkatparton. Ekzemple en la kampo de manĝaĵoj, hejmaj aparatoj kaj loĝejo.
Fanerofito
Oni jene subdividas la fanerofitojn :
Domanaro
Servoj
Ankaŭ en la kampo de servoj estas kelkaj, kiuj karakterizas pli da hejmoj ol aliaj sektoroj. Tiaj servoj estas medicinaj servoj, personaj prizorgaj servoj kiel frizaĵo, kosmetikaĵoj kaj gimnastikejoj, enhavaj servoj por distro kaj libertempo, kaj pli. Kelkaj el la servoj bezonataj de la domanaro estas provizitaj de la privata sektoro, kaj iuj de la publika sektoro.
Fanerofito
Esceptoj
Estas vere ke tropikaj arboj ankaŭ estas fanerofitoj, sed ili ne havas ĉiujn ties karakterizaĵojn. Ĉar la burĝonoj ne havas, en la humidaj tropikoj,  neniun travintran funkcion kaj por tio ili estas tipe nudaj. Ŝirmo kontraŭ la malvarmon ne estas bezonata.
Domanaro
Laborpostenoj kaj hejmaj laboristoj
Hejmlaboro implikas multajn taskojn, la plej oftaj el kiuj estas jenaj:
Homo, kies nura okupo estas plenumi ĉi tiujn agojn parte aŭ tute ene de sia domanaro, estas nomita dommastro. Estas taskoj de la domanaro kiuj estas subkontraktitaj (vidu malsupre) - tio estas, plenumitaj regule de persono, kiu ne estas unu el la membroj de la domanaro, kaj estas konsiderata dungita domlaborist(in)o.
Memproduktado kaj subkontraktado
Teknike, domanaroj povas mem plenumi multajn el siaj roloj. Malgraŭ tio, domanaroj malsamas en la postenoj, kiujn ili elektas plenigi sin kaj en tiuj, kiujn ili elektas subkontrakti. Ĝenerale, ju pli eksterkontraktitaj produktoj kaj servoj konsumas domanaro, des pli alta la vivnivelo estas konsiderata. En la sama tempo, multaj konsideras la verkojn kaj produktojn produktitajn en la domanaro esti de pli alta kvalito. Elstara ekzemplo de tio estas manĝaĵo preparita en la domanaro, kiu estas konsiderata pli sana kaj pro la strikta aliĝo al kvalitaj krudaĵoj, freŝeco kaj la neuzo de konserviloj.
NGC 6013
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Domanaro
Memproduktado kaj subkontraktado
La plej oftaj subkontraktitaj hejmaj taskoj hodiaŭ estas:
Hodiaŭ estas tre malofte por domanaroj plenumi ĉi tiujn agojn.
Krišs Smilga
Krišs SMILGA (1910-1995) mortis la 25-an de novembro 1995 en Toronto (Kanado). Lerninte Esperanton en sia hejmlando Latvio en 1923, li elmigris post la dua mondmilito al Kanado, kie li helpis refondi Kanadan Esperanto-Asocion en 1958. Li estis ties unua vicprezidanto, prezidanto (1969), kaj redaktoro (1964-72) de ties gazeto Lumo. UEA-membro dum duona jarcento kaj delegito de 1949, li longe servis kiel loka delegito en Toronto (1951-1987).
Antocianino
Okazejo
Antocianinoj troviĝas en la ĉelvakuolo, ĉefe en floroj kaj fruktoj, sed ankaŭ en folioj, tigoj kaj radikoj. En ĉi tiuj parto, ili troviĝas specife en la eksteraj ĉeltavoloj tiel kiel la epidermo kaj en la periferiaj mezofilaj ĉeloj.
Plej ofte okazanta en naturo estas la glukozidoj de la cianidino, delfinidino, malvidino, pelargonidino, peonidino kaj petunidino.
Ĉirkaŭ 2% el la hidrokarbonidoj fiksitaj per fotosintezo konvertiĝas en flavonoidoj kaj ties derivaĵoj tiel kiel la antocianino. Ĉiujare, ne malpli ol 109 tunoj da antocianinoj produktatas en naturo. Plantoj kun nenormale altaj antocianino-kvantoj estas tre popularaj kiel ornamplantoj.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Anthocyanidine.svg| Antocianidino Cyanidin.svg| Cianidino Delphinidin.svg| Delfinidino Red_Crossbills_(Male).jpg| Malgranda krucbekulo Malvidin.svg| Malvidino Pelargonidin.svg| Pelargonidino Peonidin.png| Peonidino Petunidin.svg| Petunidino Red_Wine_Glass.jpg| Vino </Gallery>
Domanaro
Memproduktado kaj subkontraktado
Aliaj laboroj, kiuj estas vaste subkontraktitaj, sed sufiĉe multaj domanaroj ankoraŭ plenumas ilin estas ĝardenado, purigado kaj prizorgado de maljunuloj, kiuj inkluzivas flegadon.
Adomas Vaitilavičius
Adomas VAITILAVIČIUS ( naskiĝis la en vilaĝo Nausėdai, distrikto Skuodas, mortis la  en Vilnius, enterigita en tombejo Rokantiškės, la 18-a sektoro) estis kuracisto mikrobiologo, doktoro de medicinaj sciencoj (1956), esperantisto.
Domanaro
Elspezoj kaj ŝuldoj
Al domanaro estas tipaj hejmaj elspezoj. Kvankam la elspezproporcio ne estas fiksita por ĉiuj domanaroj, la sekvaj elspezoj estas la plej oftaj. Kelkaj estas plejparte karakterizaj de domanaroj kaj estas preskaŭ neekzistantaj en aliaj ekonomiaj unuoj:
7410 Kawazoe
7410 Kawazoe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la gubernio Koĉi (Japanio).
Adomas Vaitilavičius
Vivo
En 1933 A. Vaitilavičius finis teknikan mezlernejon pri veterinario en Gruzdžiai (distrikto Šiauliai), ĝis la jaro 1945 laboris kiel veterinaro en Seda (distrikto Mažeikiai), en 1950 finis studojn en Medicina fakultato de Kaŭna universitato. Dum 1954-1963 li estis prelegisto en Medicina fakultato de Vilna Universitato, de 1956 - docento. De 1963 A. Vaitilavičius estris laboratorion de mikrobiologio en Instituto pri Epidemiologio, Mikrobiologio kaj Higieno. Li publikigis sciencajn artikolojn pri diagnostiko de intestaraj malsanoj (disenterio precipe), ankaŭ artikolojn pri medicina terminologio. A. Vaitilavičius estas unu el aŭtoroj de solida medicina terminaro (1958).
7410 Kawazoe
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Akira Kawazoe, ano de la direktoraro de la observatorio de Geisei. Li precipe interesiĝas pri la meteorŝtonoj kaj la geologio.
Adomas Vaitilavičius
Esperantista agado
Li lernis Esperanton memstare en fino de 1920-aj jaroj, de 1932 komencis skribi al Heroldo de Esperanto. En 1933 li unuafoje partoprenis en kongreso de Litova Esperanto-Asocio en Kaunas.
Domanaro
Elspezoj kaj ŝuldoj
Kelkaj el ĉi tiuj elspezoj, kiel ekzemple elspezoj por loĝado, transportado kaj sanservo povas inkluzivi komponenton de asekuro.
Kiam hejma elspezo superas ĝian enspezon, ŝuldoj estas kreitaj por la domanaro, tiele estonta enspezo estas uzata por financi aktualajn elspezojn. Ĉi tiu situacio povas esti kreita pro granda unufoja elspezo, aŭ pro negativa spezfluo. Ŝuldoj, kiel aktivaĵoj, ankaŭ estas laŭleĝe konsideritaj personaj, sed kiel parto de la ekonomia modelo de la domanaro ili estas konsideritaj ŝuldoj de la tuta domanaro. Oftaj ŝuldoj estas pruntoj kiel hipotekoj kaj kreditkartoj.
Adomas Vaitilavičius
Esperantista agado
Pli vaste li ekagis fine de la 1950-aj jaroj, post 17-jara paŭzo trudita de stalinismo. A. Vaitilavičius multajn jarojn gvidis E-klubon en Vilnius. Li estis estrarano de Asocio de Sovetiaj Esperantistoj ekde la fondo en 1979 kaj samtempe vicprezidanto de ties litova filio, kaj de 1989 – vicprezidanto de restarigita Litova Esperanto-Asocio. A. Vaitilavičius estis UEA-delegito, fakdelegito pri esperantologio kaj pri mikrobiologio.
Domanaro
Elspezoj kaj ŝuldoj
La kreado de ŝuldoj dependas de la konsento de eksteraj financaj estaĵoj al la domanaro por doni monpruntojn. La ekonomia konduto de domanaro, kiu kondukas al la kreado de altiĝantaj ŝuldoj, povas igi la financajn entojn ne doni sian konsenton al la kreado de pliaj ŝuldoj, kaj eĉ agi por kolekti ŝuldojn per ekzekucio. En tia situacio, la vivnivelo kaj aŭtonomio de la domanaro povas malpliiĝi.
Domanara administrado
Administri domanaron implicas fari decidojn pri kio estos la elspezoj, kio estos farita sendepende kaj kio estos subkontraktita, kiam ĉiu ago estos farita, ktp., kun respondeco por fari la decidojn kaj iliajn rezultojn.
Male al ekonomiaj estaĵoj kiel ekzemple Negocoj, entreprenoj kaj korporacioj, domanaro ne havas difinitan administranton. En praktiko, ekzistas malsamaj modeloj de decidigo koncerne domanaradministradon. En domanaro kiu inkluzivas nur unu personon, ĉiuj decidoj estas faritaj de tiu, kiu portas plenan respondecon pri ilia efektivigo kaj rezultoj. En domanaroj kun pli ol unu persono, procezo de labordivido okazas, inkluzive de roloj, potencoj kaj respondecoj, kiu devenas de multaj kaj ŝanĝiĝantaj faktoroj inter domanaroj, kiel ekzemple aĝo, personecstrukturo, kapabloj, profesia scio kaj pli.
Adomas Vaitilavičius
Esperantista agado
Li partoprenis en kvin Universalaj Kongresoj kaj prelegis en tri, partoprenis preskaŭ en ĉiuj tridek Baltiaj Esperanto-Tendaroj (BET), li mem organizis kelkajn tendarojn BET en Litovio. Ekde la jaro 1980 li orgaganizis tradiciajn literaturajn-kulturajn konkursojn MUZO. Li estis pasia popularigisto de la lingvo internacia – prelegis, publikigis artikolojn, partoprenis en televidaj kaj radiaj elsendoj. A. Vaitilavičius edukis multajn novajn lingvanojn, gvidis Esperanto-kursojn, instruis tradukistojn kaj mem tradukis litovan literaturon.
Li kompilis ĉiujn dek kajerojn de la almanako Horizonto de Soveta Litovio (1970-1971, 1979-1987), redaktadis kaj eldonadis ekstercenzurajn periodaĵojn Uniĝo, Amikeco k.a., iniciatis eldonadon kaj redaktis almanaketon Muzo kun premiitaj konkursaĵoj en samnoma ĉiu-jara literatura konkurso en Vilnius dum 1974-1983 (la libretoj nomiĝis Muzo-74,Muzo-75, ... Muzo-83). A. Vaitilavičius estis redaktoro de refondita revuo de Litova Esperanto-Asocio Litova Stelo (1991-1994), verkis novelojn kaj poemojn (ankaŭ sub pluraj pseŭdonimoj). A. Vaitilavičius estis en Litovio unu el plej bonaj fakuloj de Esperanto. Li publikigis duoncenton da esperantologiaj eseoj. En 1994 aperis lia Esperanto-lernolibro por litovoj. Li redaktis la dudirektan Esperanto-litovan vortaron (1988) de Konstantinas Puodėnas kaj la terminaron Internacia poŝtservo (1996) de Algimantas Piliponis.
Tekla Tötszegi
TÖTSZEGI Tekla [toetsegi] estas rumania hungara etnografino, muzelogino, universitata instruistino. Ŝi naskiĝis en Ditrău la 9-an de junio 1964. Ŝi estas pli juna fratino de muzikfokloristo, komponisto László Kelemen.
Biografio
Tekla Tötszegi diplomitiĝis pri hungara-franca lingvoj en Universitatea Babeș-Bolyai de Kluĵo (1986). Ŝi instruis en Drăguşeni (1986–88), poste en Mera (1990–2003). De 1998 ŝi estas redakcianino de la gazeto Kalotaszeg. Ŝi doktoriĝis kaj estas scienca esploristino, laboras en la katedro de Etnografio kaj Antropologio de UBB de Kluĵo kaj ŝi estas vicdirektorino de Erdélyi Néprajzi Múzeum.
Karmezino
Karmezina estas forta, profunda ruĝa koloro. Ĝi origine estas la koloro de la Kermesa tinkturo produktita el koĉo Kermes vermilio, sed tiu nomo estas nune foje uzita ankaŭ kiel ĝenra termino por iome ruĝecbluaj koloroj kiuj estas inter ruĝa kaj rozkolora.
Historio
Karmezino (NR4) estas produktita uzinte la sekigitajn korpojn de la insectoj de la genro Kermes, kiuj estis kolektitaj komerce en landoj el la mondoregiono de Mediteraneo, kie ili loĝas en la Kirmesa kverko, kaj estas vendita tra Eŭropo.
Crach
(jen france, bretone Krac'h) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Morbihan (jen france, Mor-Bihan), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Ilê Aiyê
La brazila muzika kaj kultura grupo Ilê Aiyê (jorube por „la mundo“; la kompleta nomo estas Associação Cultural Bloco Carnavalesco Ilê Aiyê) estas la plej malnova afrikisma karnavala bloko ("bloco" = grupo de karnavalaj dancistoj kaj muzikistoj) en Salvador de Bahio. Dum karnavalo ĝi ludas kun proksimume tri mil membroj kaj gastoj sian propran miksaĵon el samboregeo kaj afoŝeo. Krom tio pli malgranda ensemblo, Band'Aiyê, prezentas la tutan jaron sursceneje ankaŭ en eksterlando.
Historio
En 1974 la du muzikistoj Antônio Carlos dos Santos (nomata Vovô) kaj Apolônia fondis la grupon Ilê Aiyê en la kvartaloj Curuzu kaj Liberdade, kiuj validas kiel la plej granda kohera kolonio loĝata ekskluzive de homoj devenaj el Afriko, kaj klare referencis al la afrika heredaĵo. La bloko ligis tion kun politikaj postuloj de egalrajtigo de la nigrula loĝantaroj. Per la decido, ne enpreni blankulajn membrojn, Ilê Aiyê ekigis en Brazilo vastan diskuton pri „nigrula rasismo“ kaj trafis je la blankula loĝantaro sur akran rifuzon. Krome la konservema gazetaro nomis la asocion „rasisma bloko“. Tiutempe la afoŝea grupo Filhos de Gandhy estis la ununura muzikistaro, kiu ludis afrikobrazilan muzikon.
La influo, kiun Ilê Aiyê kaŭzis sur la muzika vivo de Bahia, estis tamen jam post malmultaj jaroj de ekzisto tre granda: La unua partopreno de karnavalo en 1975 ekigis ondon da fondado de afrikobrazilaj blokoj. Proksimume 1980 la karnavalo de Salvador validis kiel komplete „afrikigita“. Kiel kultura asocio Ilê Aiyê aktivas ankaŭ trans la muziko. Ĝi ekzemple proponas krom la propra Escola de Música e Percussão Banda Eré por la instruo de ĥorkantado kaj tamburado al infanoj kaj junuloj ankaŭ kursojn pri tajlorado kaj tamburkonstruo same kiel kursojn kvalitigajn ekzemple al elektristo aŭ pri la manipulado de komputiloj. Jam frue Gilberto Gil subtenis la blokon, komponante kanton nome Ilê Aiyê. Verkisto Antônio Risério priskribis en la libro Carnaval Ijexá la historion de Ilê Aiyê, multaj aliaj artistoj de brazila muziko, ekzemple Margareth Menezes aŭ Daniela Mercury dediĉis kantojn al ili.
Hejma perforto en Barato
Hejma perforto en Barato estas relative ofta kontraŭ virinoj. Virinoj estas protektitaj kontraŭ hejma misuzo per la leĝo pri protekto kontraŭ hejma perforto, angle Protection of Women from Domestic Violence Act 2005.
Fono
Hejma perforto en Barato ofte okazas kiel rezulto de demandoj pri dotoj.
Laŭ la monda raporto pri plenkreskuloj 2012, angle Global Report Card on Adolescents 2012 de Unicef 57% de la knaboj en Barato pensas, ke edzo rajtas bati sian edzinon, dum ĉirkaŭ 53% de la knabinoj pensas, ke edzo rajtas bati sian edzinon. En 2010, filmo pri hejma perforto kun titolo Bell Bajao estis farita kun helpo per la ministerio pri evoluigo de virinoj kaj infanoj, kiu gajnis premion je la film-festivalo en Cannes. Hejma perforto estas konata en familioj de supera klaso kaj ankaŭ eksterlande vivantaj barataj familioj.
Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio
La Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio (Nederlands Olympisch Comité*Nederlandse Sport Federatie, kutime mallongigata NOC*NSF) estas neprofitdona organizaĵo, kiu funkcias kiel la Nacia Olimpika Komitato (NOK) de Nederlando. La olimpika komitato kreiĝis en 1912 kaj estis internacie agnoskita samjare. En 1993 ekestis la nuna organizaĵo kiel fuzio de la naciaj olimpika kaj paralimpika komitatoj kun la Nederlanda Sporta Federacio. Kiel NOK, la organizaĵo celas subteni nederlandajn atletojn, sporton en Nederlando kaj organizi tiujn Olimpikajn Ludojn, kiuj okazas en Nederlandio, kvankam ĝis la jaro 2012 ankoraŭ nek okazis nek estonte antaŭvidatas Olimpikaj Ludoj en la lando.
Pierre Collinge
Pierre COLLINGE ( 1925 – 1997) mortis la 7-an de septembro en Rock Forest (Kebekio), Kanado). Lerninte Esperanton en 1976, li gvidis E-kursojn ĝis emeritiĝo en la Universitato de Sherbrooke, kie li profesoris. Li prezidis la Kanadan Esperanto-Asocion (1982-83) kaj servis en Sherbrooke (Kebekio) kiel delegito pri instruado, juro kaj lingvoscienco.
Nederlanda Olimpika Komitato*Nederlanda Sporta Federacio
La organizaĵo havas sian centran sidejon en la nacia Sporta Centro Papendal en arbaroriĉa malcentra parto de la urbo Arnhem, kaj laŭ la stato de somero 2012 konsistas el 90 sportaj organizaĵoj, kiuj reprezentas proksimume 2700 individuajn sportajn klubojn.
Red dog
Red dog ( ruĝa hundo) estas hazardludo kiu estas ludata per kartoj. Ĝi estas varianto de acey-deucey aŭ in-between. Kvankam troviĝanta en kelkaj kazinoj, ĝia populareco malpliiĝis, sed denove ĝi aperis en mulatnj kazinoj rete. Konfuzige, estas aliaj kart-bazitaj vetludoj kun la sama nomo kiuj ne estas rilataj al la reguloj de la vera ruĝa hundo.
Flughaveno de Vágar
La Flughaveno de Vágar (kodoj: IATA: FAE; ICAO: EKVG) estas la sola flughaveno de Ferooj. Ĝi situas sur insulo Vágar kaj estis originale konstruita al militista flughaveno. Ĝi estas baza flughaveno de internacia flugkompanio Atlantic Airways.
Situo
La flughaveno troviĝas sur okcidenta parto de Ferooj, sur insulo Vágar. La plej proksima komunumo estas Sørvágur, je 1,5 km. Vágar estas interligita tra Vágatunnilin al insulo Streymoy (kie situas la ĉefurbo Tórshavn), kaj tiel al aliaj insuloj.
La flughaveno estas alirebla per aŭtomobilo, publika transporto (300-a aŭtobuso).
Historio
La civila aviado komenciĝis en 1963, kiam Icelandair ekis la flugon Rejkjaviko-Vágar-Bergen-Kopenhago. Alia flugo okazis al Glasgow. La koncesion transprenis poste la dana Mærsk Air, poste en 1988 aperis sur la merkato la feroa nacia flugkompanio, la Atlantic Airways, kiu kaŭzis konkuradon, malpliiĝon de la prezoj.
Mærsk Air en 2004 forlasis la merkaton, en 2006 aperis nova flugkompanio FaroeJet, kiu ĉiutage flugis al Kopenhago, sed ĝi nbaldaŭ ĉesis funkcii.
Ekde la 1-a de majo 2007, ĝi iĝis posedaĵo de la feroa registaro, sub direktado de la Industria kaj Komerca Ministerio. Oni plilongigis la flugan vojon je 1799 m en 2011. Danke al tio, Atlantic Airways aĉetis Airbus A319.
Mikołaj Radomski
Vivo
Oni ne scias multon pri lia vivo. Li estas konata nur de la subskriboj ĉe kelkaj komponaĵoj: N. de Radom, Nicolaus de Radom kaj Mycolay Radomski. La esploroj pri la identeco de la komponisto ĝis nun ne donis kontentigajn rezultojn. Oni supozas, ke la verkisto povas esti la sama kiel la kortega klavicenisto de la reĝedzino Zofia Holszańska (Nicolaus clavicembalista dominae reginae Poloniae) el la 1420-aj jaroj, sed neniuj el starigitaj hipotezoj estas konfirmitaj.
La sola dato, kies ĝusteco estas sufiĉe certa, estas la jaro 1427, kiam estis komponita Hystorigraphi aciem mentis.
Komponstilo
Mikołaj Radomski estas la sola pola mezepoka komponisto, kiu kreis muzikon religian kaj profanan en la stilo de la burgonja skolo. Liaj komponaĵoj pruvas, ke li estis klera kaj konis novajn tendencojn en komponado – en iu etapo de sia vivo li certe konatiĝis kun la verkoj de Guillaume Dufay, kiu en tiu tempo reprezentis avangardon de la tiama eŭropa muziko, kaj ankaŭ la skolon de Johannes Ciconia.
Ĝis nun oni trovis nur sep komponaĵojn de Mikołaj Radomski. Konforme al la komponista konvencio de la unua duono de la 15-a jarcento, ĉiuj el ili estas 3-voĉaj. Lia plej konata verko, en kiu uziĝis la tekniko de falsobordono, estas la moteto Magnificat. Alia fama muzikpeco de tiu ĉi komponisto estas Hystorigraphi aciem mentis – panegiro laŭda al la reĝa paro, Ladislao la 2-a Jogajlo kaj Zofia Holszańska, kaj ilia filo Kazimiro.
Ĝis la nuntempo konserviĝis ankaŭ tri mesaj cikloj, sed limigitaj al la du partoj: Gloria kaj Credo. En la verkoj estis uzitaj la teknikoj de imitado kaj de konduktuso. Aperas tie ankaŭ polifonia fakturo de voĉoj, kiuj en kelkaj lokoj kruciĝas. La lasta konservita komponaĵo de Mikołaj estis porinstrumenta ballata. Plej verŝajne ĝi estis origine voĉa muziko, sed la teksto estas perdita.
(41774) 2000 VR44
(41774) 2000 VR44 estas tre malgranda hela asteroido de la interna asteroida zono, iam rigardita kiel marsrenkonta asteroido.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝia orbito restas ekstere de tiun de Marso. Ĝia marsa MOID estas 0.304157 astronomia unuo, tie estas 52,554 milionoj da km.
Radio (komunikilo)
La ĉefa trajto de radio estas transdono de informo laŭ la modelo "de unu al multaj", t.e. al pli ol unu abonanto, kaj ofte laŭ antaŭdifinita horaro.
Radiostacio estas loko, kie oni sendas kaj/aŭ ricevas radioelsendojn.
En elektroniko kaj telekomunikado, radiosendilo kaj radioricevilo estas elektronikaj aparatoj kiuj, kun la helpo de anteno, elsendas kaj respektive ricevas radioondojn.
Etimologio
La termino “radio” devenas de latina vorto radius, signifante “radspokon", "lumradion” aŭ "stangon". Ĝi unuafoje aplikiĝis relate al komunikiloj en 1881 kiam, laŭ la sugesto de franca sciencisto Ernesto Merkadiero (france: Ernest Mercadier), Aleksandro Grahamo Belo (angle: Alexander Graham Bell) formulis la novan anglan vorton radiophone (esperantliterumite: REJdiofon) kiel alternativa nomo por sia photophone (esperantliterumite: FOtofon), kiu estis la optika elsendo-sistemo inventita de Belo mem kun Karlo Sumnero Tejntero (angle: Charles Sumner Tainter, esperantliterumite Ĉarlz SAMner TEJNter), kaj kiu ankaŭ estis la antaŭiraĵo de la hodiaŭaj komunikiloj uzante optikajn fibrojn. Tamen, la originala tiel-nomata radiophone ne vaste adoptiĝis, liberigante la vorton radio por ĝia pli malfrua uzo.
La uzo de radio (esperantliterumite: REJdio) en la angla, por signifi la sencon de "sendrata dissendo de voĉaj signaloj per radiaj ondoj" unuafoje atestiĝas en 1907, kiel abstraktaĵo de la pli fruaj kombinaĵoj radiophone de 1881 (vidu supre), radio-telegraphy (esperante: "radio-telegrafio") de 1898, kaj radio-receiver (esperante: “radio-ricevilo”), de 1903. Tiom malfrue kiom julio 1921 la ĵurnalo The New York Times priparolis la inventaĵon kiel wireless telephony (esperante: "sendrata telefonio"), kaj la sola vorto wireless (esperante: "sendrata") restis pli vaste uzata ol radio en usono ĝis la Dua Mondmilito, kiam la preferoj de la usona militistaro por radio influis la publikon preferi la lastan. Kiel priskriba substantivo kiel en radio station (esperante: "radio-stacio") aŭ radio service (esperante: "radio-servo”) ĝi atestiĝas ekde 1920, kaj radio shack (esperante: “radio-dometo”), signifante malgrandan konstruaĵon por enŝirmi radio-aparatoj, atestiĝas unuafoje en 1946. La uzo de radio kiel angla verbo (t.e. "sendi mesaĝon per radio") unuafoje atestiĝas en 1916.
Historio
La unuaj dissendoj por regula distro komencis en 1920 en Argentino. La unua regula kaj informa dissendejo estas konsiderata de multaj aŭtoroj la stacio 8MK (nune WWJ) de Detroit (Usono) apartenanta al la ĵurnalo The Detroit News kiu ekfunkciis la 20an de aŭgusto de 1920, kvankam multaj aŭtoroj opinias, ke estas la KDKA de Picburgo kiu ekelsendis novembre de 1920, ĉar ĝi akiris komercan permesilon antaŭ tiu alia.
Famaj aŭ historiaj elsendaĵoj
Dum la Unua mondmilito, la unua dissendo pri radiofonio el radiostacio instalita en kromkonstruaĵoj de la reĝa loĝejo (la belga palaco de Laeken), okazis je la 28-a de marto 1914, ĉe la instigo de la reĝo de la belgoj, Alberto la 1-a. La unua temo inkludis koncerton honore de la reĝino Elizabeth. Por eviti, ke ĝi falu al en germanaj manoj dum la invado de Belgio, la anteno estis dinamitita.