cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Valjeko
Ĉi tiu distrikto naskiĝis post la dividiĝo en 1987, ĉar antaŭe ĝi estis kunigita al la distrikto Posttagmezo. Ĝi estis sendependa municipo de la provinco Madrido ĝis 1949. Nuntempe ĝi havas 65.162 loĝantojn, la kvarono de ĝia najbara distrikto Ponto de Valjeko.
Kavaklıdere (Muğla)
Kavaklıdere estas urbo en provinco Muğla en Turkio. Ĝi apartenas al la Egea regiono de Turkio, la sudokcidenta parto de la lando.
Hohenstein (Virtembergo)
Hohenstein estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Reutlingen de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Jozef Jablonický
Jozef Jablonický (* 1933) estas slovaka historiisto. Li finstudis Filozofian fakultaton de Komenia Universitato en Bratislavo. De jaro 1957 laboris en Historia instituto de Slovaka akademio de sciencoj. Dum jaroj 1974–1990 li havis malpermesitan publikadon per tiama politika sistemo. Post jaro 1990 laboris en Instituto de politikaj sciencoj de Slovaka akademio de sciencoj (1990-1998), post j. 1998, kiel estro de ĝia scienca estraro). Dum 1-an de januaro 2007 li ricevis de prezidento de Slovakio Ivan Gašparovič statan ordenon Kruco de Pribina I.klaso. Ĉefa areo de liaj esploroj estas la plej nova historio de Slovakio (ekde jaro 1939 - ĝis 1990), precipe temo: preparado, ekesto kaj paso de Slovaka nacia ribelo.
María
María estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almerio, sude de Hispanio en la komarko Los Vélez, lime sude kun Chirivel, sudoriente je nur pinto kun Vélez-Rubio, oriente kun Vélez-Blanco kaj okcidente kun la provinco Granado.
La areo de la municipo estas 225 km2 kie loĝas 1504 geloĝantoj, do loĝdenso estas 6.7 loĝ./km2. María situas je 185 km de la provinca ĉefurbo Almería, ĉar situas en la nordokcidenta pinto de la provinco, dum la ĉefurbo estas marborde en la suda parto.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 1504 geloĝantoj de la municipo María estas 753 inoj kaj 751 viroj. En la 225-kvadratkilometra teritorio estas 2 setlejoj, kie loĝas 1448 geloĝantoj, kaj aliaj 56 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 5, 3 inoj kaj 2 viroj, kaj mortis 24, 9 inoj kaj 15 viroj. Tiel la natura kresko estis -19 (-1.3%). La laborkapabla loĝantaro estis 653 homoj (43.4%).
Sep fratinoj
Sep fratinoj (aŭ foje ankaŭ angle Seven Sisters) povas esti esprimo, nomo de naturaj estaĵoj, konstruaĵoj, personoj, kompanioj:
27384 Meaganbethel
27384 Meaganbethel estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Meagan Alanna Bethel, finalistinon de la Broadcom MASTERS 2011, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri bestoscienco kaj plantoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Doolen Middle School de Tucson (Arizono).
12432 Usuda
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Centro de Profunda Kosmo de Usuda (japane: 臼田宇宙空間観測所 ) lokita en urbo Saku (gubernio Nagano), kiu komandas kaj ricevas datumojn de profund-kosmaj kosmosondiloj kiel Hajabusa kaj Kaguja. La ejo enhavas de diametro de 64 metroj kaj pezo de 1980 tunoj.
Mesicj
Mesicj, serbe Месић, slave Mesić, germane Mesitsch, hungare Meszesfalva [meseŝfalva] estas malgranda vilaĝo en Serbio en aŭtonomio Vojvodino, en distrikto Suda Banato en municipo de Versec.
Historio
Jam en la mezepoko grekokatolika monaĥejo funkciis en tiu areo. En 1761 ankaŭ loĝdomoj situis apud la monaĥejo. En la 19-a jarcento ĝi estis memstara vilaĝo. La nun videbla monaĥejo konstruiĝis inter 1840-1843. En 1910 laŭ la lasta hungara censo vivis tie 726 homoj (700 rumanoj, 19 serboj, 3 hungaroj. Ĝis Traktato de Trianon Meszesfalva apartenis al Hungara reĝlando, poste kiel jam Mesicj al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la vilaĝon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Mesicj 227 homoj, (198 rumanoj (87 %), 19 serboj, po 2 slovakoj kaj jugoslavianoj, po 1 hungaro kaj makedono).
Vidindaĵoj
Monaĥejo supozeble fondiĝis en la 15-a jarcento proksime de la vilaĝo. La ortodoksa preĝejo konstruiĝis omaĝe al Johano Baptisto.
George Henry Peters
Li laboris en la Mararmea Observatorio de Usono kiel astrofotografisto. Li fotis la sunan koronon kaj malkovris tri asteroidojn.
Maren Jensen
Maren Kawehilani JENSEN (23a de Septembro, 1956) estas usona iama manekeno kaj aktorino, plej bone konata pro la ludado de la rolulo de Leŭtenanto Athena en la televida serio de 1978–79 nome Battlestar Galactica. Jensen faris ankaŭ gastaperojn en kelkaj usonaj televidaj serioj, kiel The Love Boat kaj Fantasy Island.
Kiel manekenmodelo ŝi aperis en la kovrilpaĝoj de primodaj gazetoj kiel Vogue kaj Mademoiselle. Tio helpis al ŝia konsidero kiel seksosimbolo. Tiukadre ŝi aperis ankaŭ en la kovrilpaĝo de TV Guide en Aprilo 1979 jam kiel Leŭtenanto Athena. Ŝia lasta konata rolo estis en la hororfilmo de Wes Craven de 1981 nome Deadly Blessing kun Sharon Stone. Ŝian karieron estis haltigita per malsano, nome pro suferado de la Epstein-Barr Sindromo.
Więcbork
Więcbork estas urbo en Kujavio-Pomerio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Więcbork en distrikto Sępoleński.
Wejherowo
Wejherowo (ĝis 1945 germane Neustadt in Westpreußen, kaŝube Wejrowò) estas urbo en Pomerio (provinco de Pollando) en Pollando. Ĝi apartenas al la samnoma komunumo Wejherowo en distrikto Wejherowo.
Eldonita en 1880 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (Geografia vortaro de Kongresa Pollando), agnoskas la urbon Wejherowo kiel la ĉefurbo de Kaŝubio.
Historio
La unuaj spuroj de homaj setlejoj en la ĉirkaŭaĵo de la urbo devenas de la naŭ miloj da jaroj a.K.. La okcidenta parto de Pomerio estis setligita malfrue pro la tiama glaciiĝo (en plejstoceno dum la glacia epoko) kaj malfekundaj grundoj. Komence la homaro okupiĝis pri ĉasado de rangiferoj tial ili migris post ilia gregoj. La plej malnovaj arkeologiaj trovaĵoj en la Lenborka Tero devenas el mezolitiko.
De tiu periodo oni trovis sagpintojn en nuna vilaĝo Lubowidz (prononcu: lubovidz). Tiamatempe la loka homaro krom la ĉasado kaj kolektado okupiĝis ankaŭ pri fiŝkaptado. La homoj komencis produkti ilojn kaj sukcenfaritaĵojn. Supozeble tiamaj homoj loĝis en la provizoraj tendaroj. La neolitiko (nova ŝtonepoko) en la Meza Pomerio komencis iom malfrue kompare kun la sudaj terenoj. Tiamatempe la homoj komencis vivi pli malnomade. Disvolviĝis tiam primitiva agrikulturo. De tia periodo devenas la trovitaj apud Lenborko hakiletoj, pecetoj de argilaj ujoj, kaj ankaŭ la ŝtona ponardo. La trovaĵoj el la frua bronza epoko estas tre raraj. Oni trovis nur sceptron kaj hakileton.
Dum meza kaj malfrua bronza epoko okazis veno de praslavoj al tiuj terenoj. Oni establis la defend-burgojn en la meza Pomerio. De tiuj terenoj oni komencis eksporti sukcenon. Komencadis la entombigoj de la cindroj de mortintoj en urnoj. La historiaj monumentoj de la Luzacia Kulturo kaj Pomeria Kulturo estas tre oftaj. Ĉefe tio estas tumuloj (kurganoj) aŭ aliaj tombejoj kaj la ornamaĵoj trovata en ili, krome estas tie trovataj diversaj iloj kaj trezoroj kaŝitaj de la iamaj riĉaj posedantoj.
La unuj spuroj de la setlado apude de Wejherowo devenas el la 9a-14a jarcentoj. Tiam tiujn terenoj setligis la slavaj gentoj. La nuntempa Wejherowo estis fondita en la jaro 1643 fare de pola vojevodo Jakub Wejher (1609-1657). Sep jaroj poste la setlejo ricevis la urborajtoj de pola reĝo Johano la 2-a Kazimiro. Unue Wejherowo estis nomata Wejherowska Wola kaj Nowe Miasto (Nova Urbo), kontraŭe al la tiel nomata apuda urbo „malnova urbo” – Puck. Tiam la urbo estis iom konata laŭ neoficiala germana nomo: Weihersfrey. Post la jaro 1676 la urbo estis proprieto de nobel-familioj. En la jaro 1685 estis proprieto de pola reĝo Johano la 3-a Sobieski. La postaj posedantoj estis polaj nobel-familioj: Przebendowski-familio kaj Radziwiłł-familio. Dum la sekva jarcento en la urbo estis ekonomia stagnado. Tiam komenco agadi la Franciskanoj-Reformatoroj (la ordeno de Malgrandaj Fratoj Reformatoroj)), kiuj fondis la ĉeklostran lernejon kaj misian agadon. Dum la postaj jaroj la katolikismo montris la polecon sur tiuj terenoj.
Rezulte de la unua dispartigo de Pollando en la jaro 1772 Wejherowo eniris Prusion sub la nomo Neustadt. En la jaro 1818 ĝi ekestis la distrikta urbo en la Provinco de Gdansko (Okcidenta Prusio), kaj eketis tie la sidejo de la Eklezia regiono de Evangelia Eklezio de Malnov-Prusia Unio, post la Unua Mondmilito kaj post la reveno de Wejherowo al Pollando oni transformis la nomon al Diocezo de Evangelia Eklezia Unio de Wejherowo, ekzistanta ĝis la jaro 1945. En la jaro 1870 oni konstruis la fervojon inter Gdansko kaj Słupsk. Dum tiu tempo en la urbo loĝis germanoj kaj kaŝuboj, kiuj protestis kontraŭ germanigo de tiuj terenoj. Estis establigita tiam i.a. la kaŝuba Popola Banko kaj multaj aliaj porpolaj organizaĵoj. Fine dela 19a jc kaj komence de la 20a jc en Wejherowo okazis granda ekonomia disvolvo.
Post la Traktato de Versajlo en la jaro 1920 oni decidis pri la limo inter Pollando kaj Germanio. Rezulte de ĝi en 1920 post 148 jaroj Wejherowo revenis al Pollando, kiam al la urbo eniris la pola armeo de generalo Józef Haller. Parto de la loĝantoj protestis dum tiu historia evento. La novaj limoj rompis la ĝisnunajn ekonomiajn ligojn. En la jaro 1927 la urbo ekestis la sidejo de la mara Distrikto Wejherowo en la Pomeria Vojevodio (aŭ Pomeria Provinco), en kiu estis ankaŭ la ĝisnuna Distrikto Puck, sed krom urbo Gdynia. Demografia strukturo komencis malrapide ŝanĝadis, komencis ekesti pola plimulto jam de la jaro 1924. Dum la dudekjaro intermilita Wejherowo estis unu el la plej gravaj centroj de Kaŝubio. Kaŝuboj postulis interalie la aŭtonomion por regiono de Pomerio kadre de pola ŝtato. Dum la tridekaj jaroj de la 20a jc en Wejherowo oni eldonadis lultajn kaŝubaj gazetojn kaj revuojn, i.a. "Gazeta Kaszubska" / "Kaŝubia Gazeto", unue aperanta kiel dusemajna gazeto, poste kiel semajna, krome aperadis revuo "Klëka" / en la pola "Kluka" (speco de bastono ligita kun la ofico de vokto/vilaĝestro). La revuo "Klëka" transformiĝis en la jaro 1939 en la Semajnrevuon de Granda Pomerio kaj revuo "Świt" / "Tagiĝo".
En septembro 1939 Wejherowo post la eksplodo de Dua Mondmilito denove eniris Germanion kaj denove estis nomita Neustadt (en Okcidenta Pomerio). Kelkaj lokaj germanoj kunagadis kun Nazioj por ekstermi polojn. Multaj meritaj por la urbo kaj Pomerio estis mortigitaj en la proksima Piaśnica:
La Masakro de Piaśnica estis la unua sisteme efektivigita murdado de homoj fare de la germanaj faŝistoj en okupita teritorio. Tuj post la komenco de la Dua Mondmilito, inter septembro kaj decembro de 1939, membroj de SS (organizaĵo) kaj de Popolgermana memdefendo (Volksdeutscher Selbstschutz) murdis en arbaroj ĉirkaŭ Piaśnica plurmil homojn. Pri la eventoj memorigas 12 metrojn alta monumento ĉe la ĉefvojo inter Wejherowo kaj Krokowa. La masakro de Piaśnica estas nomata la dua aŭ pomeria Masakro de Katin. Inter la mortigitaj estis i.a. la Urbestro de Wejherowo Teodor Bolduan. Dum la septembro 1939 kaj komence de 1940 tie germanoj mortpafis ĉirkaŭ 14 mil da poloj. Dum la unuaj okupaciaj jaroj germanoj forloĝigis el tiuj regionoj la plimulton de poloj kiuj venis tien dum la dudeko da jaroj intermilitaj. Iliajn lokoj okupis germanoj translokigitaj tien el Besarabio (nun Moldavio), Ukrainio kaj de Volga Regiono de Sovetunio. En la jero 1942 germanoj devigadis tie ankoraŭ loĝantajn polojn ŝanĝadi la naciecon al la germana. Poloj kiuj ne dezirs tion fari estis devige forloĝigitaj. En la jaro 1944 jam 90% de la loĝantoj de la urbo kaj distrikto jam havis la germanan civitanecon. Dum la Dua Mondmilito konspire (subtere) agadis tie partizanoj de la Kaŝa (Konspira) Milita Organizaĵo „Gryf Pomorski” / "Pomeria Grifo", kiun gvidis loĝanta en Wejherowo Augustyn Westphal. La Ruĝa Armeo eniris la urbon la 12-an de marto 1945. Malgraŭ ke la sekvontan tagon jam estis pola administracio, dum kelkaj tagoj okazadis la rabado de la urbo.
La unua Urbestro de Wejherowo post la kreo de pola administracio estis Bernard Szczęsny, kiu oficis ĝis la jaro 1949. La plej longe oficis kiel Urbestro de Wejherowo dum la jaroj 1949-1981 Władysław Szutta. Tamen la novaj komunismaj regantoj havis en tiu regiono la reziston. Dum la unuaj jaroj post la Dua Mondmilito en la ĉirkaŭaĵo de Wejherowo agadis kelkaj taĉmentoj de la antikomunisma partizana organizo. La lastaj estis disbatitaj fare de la komunisma Sekur-ofico kaj milico en la jaro 1951. Rezulte de la administra reformo en la jaro 1975 Wejherowo perdis la statuson de distrikto kaj reakiris ĝin en la jaro 1999 jam kadre de la Pomeria Provinco.
Dum la jaroj 2006-2008 estis farita la unua grava renovigado de la historia Kalvario de Wejherowo de la tempo de ĝia kreo. De la jaro 2003, kontraŭe al la aliaj polaj urboj, la nombro de la loĝanto ĉiam kreskas, en la jaro 2011 jam superis 50 mil da loĝantoj.
Bibliografio:
Kunlaboro
Inter la partneraj urboj de Wejherowo estas
Urboj amikiĝintaj
Urboj asociitaj kadre de Malgranda Kaŝuba Triurbo
Esperanto
En la loka tombejo estas entombigita Józef Orzech - esperantisto el Kartuzy, direktoro de la tiea gimnazio. Aktivis ankaŭ loka esperantistino Jadwiga Skrzypska.
Eksteraj ligiloj
<!--
Estas amase tro da bildoj ĉi-tie. Nepre necesus elekti kaj kunordigi kun la teksto...
eta|240px|maldekstra|La teritorio de la [[Krono de la Regno de Pollando kaj Grandprinclando Litovio (Litvo), dum la jaroj 1619–1622, post la armistico (batalhalto) en Deulino (Dywilin), vidata sur la nunaj limoj de la landoj en Eŭropo.
Legendo:
]] eta|300px|dekstra|Perdoj de teritorio de Germanio pro la [[Traktato de Versajlo
]] -->
Harry Lester
Harry LESTER (naskiĝis Maryan Czajkowski en Pollando en 1880 kaj mortis en 1956) estis usona ventroparolisto konata kiel La Granda Lester (The Great Lester).
Lester estis teknike tre lerta ventroparolisto. Li povis sidi tre proksima al membro de la audantaro, ventroparoli, kaj la homo ne vidis movado de liaj lipoj. Li trinkis akvon kaj metis aĵojn en lia buso dum parolanta tra la manekeno. Li ankaŭ akurate imitis homajn kaj mekanikajn sonojn. Li estis kreditata kun la inventado de la telefono peco.
Lester skulptis la manekenon konata kiel Frank Byron la 2-a.
Viktoro Polgár
Viktoro POLGÁR aŭ hungare POLGÁR Viktor, ankaŭ Victor POLGAR-POLITZER ( – ) estis franca esperantisto el hungara deveno kaj presisto. Li naskiĝis 1877 en Temesvár, kaj mortis 1933 en Verrières-le-Buisson, apud Parizo.
(22056) 2000 AU31
(22056) 2000 AU31 estas troja asteroido de Jupitero. Ĝi orbitas proksime de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, en la tiel nomata "Greka Tendaro".
Polcenigo
estas komunumo en la orienta parto de norda Italio. Ĝi situas en la regiono Friulo-Venecio Julia kaj, ene de ĝi, en la provinco Pordenone, formale ekde oktobro 2017 restrukturita (pri tio vidu la provincan tekston). Fine de en la komunumo vivis.
(22056) 2000 AU31
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Viktoro Polgár
Li laboris unue kiel kompostisto dum ok jaroj, iris al Parizo en 1904, kie li estis dungita kiel laborestro de la Presa Societo Esperantista, kies posedanto li fariĝis en 1908. Tre aktiva propagandisto, fervora defendanto de la netuŝebleco de la Fundamento de Esperanto. Polgár gvidis Esperanto-kursojn dum 10 jaroj en Parizaj lernejoj. Kiam Théophile Cart batalis por fondi SFPE, li trovis la helpon de s-ro Polgár, kiu, tiam tute malriĉa, eldonis je siaj propraj kostoj du aŭ tri unuajn jarlibrojn de tiu naskiĝinta societo kaj tiel ebligis ĝian kreadon.
Ventmotoro
Postsekvanto de la klasika tipo da vent- kaj akvomuelejo estas la usona ventmotoro (aŭ ventorado) kaj la ventoturbino.
La ventmotoro, ankaŭ nomata 'Usonano', estis enkondukita en Eŭropo proks. en la jaro 1900 el Usono kaj Kanado por dreni pli malgrandajn polderojn.
Ĝi estas metala ventrado kun unu aŭ du metalaj direktaloj por meti la 'muelejon' aŭtomate al la ĝusta ventdirekto. La ventoturbino estas la moderna varianto de la ventmotoro kaj estas uzata nur por produkti elektron.
Vidu ankaŭ: Renoviĝanta energio
Ponto de Valjeko
Ponto de Valjeko (Puente de Vallecas) estas la nomo de unu el la 21 distriktoj de la municipo Madrido, Hispanio. Ĝi havas loĝantojn, unu el la plej loĝataj distriktoj de Madrido. Ĝi situas je la komenco de Valjeko ĉe la Aŭtoŝoseo M-30.
Ponto de Valjeko havas la jenajn kvartalojn: Entrevio, San-Diego, Palomeras Bajas, Palomeras Sureste, Portazgo, Numanco.
28450 Saravolz
28450 Saravolz estas malgranda, trege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sara Ellen Volz, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2011 pro sia projekto pri energio kaj transporto. Ŝi estis lernantino ĉe la Cheyenne Mountain High School en Colorado Springs (Koloradio, Usono).
Plenumskalo
Plenumskalo estas indikilo grafike prezentanta, kiom da laboro jam estas plenumita. Oni povas per ĝi ekzemple sekvi kiom de la elŝuto aŭ dosier-transigo jam efektiviĝis. Plej ofte, la fenestraĵo estas akompanata de teksta prezento de plenumiĝo esprimita per procentaĵo.
Bom Jesus do Galho
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Rio Doce (do "Valo de Rivero Dolĉa") kaj en la mikroregiono Caratinga. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Plenumskalo
La kutiman formon de plenumskalo povas imiti indikilo de aktiveco, kiun oni uzas kiam ne eblas antaŭdifini la daŭron de plenumadata tasko sufiĉe precize por esprimi ĝian plenumitecon per procentaĵo.
Bom Jesus do Galho
La municipo emancipiĝis en 1943 kaj situas en distanco de 304 kmde la subŝtata ĉefurbo Belo Horizonte.
(155326) 2006 AN97
(155326) 2006 AN97 estas troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas, kun granda orbita klineco, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Stacio Flughaveno Kansaja
Stacio Flughaveno Kansaja (japane: 関西空港駅 [Kansaj-Kuukoo-eki], angle: Kansai Airport Station) estas fervoja stacio en Taĝiri, Gubernio Osaka, Japanio. La stacio servas 1 linion de JR Okcidenta: Linio Flughaveno Kansaja kaj 1 linion de Elektra Fervojo Nankai: Linio Nankai-Flughaveno.
Linia Urbo (Madrido)
Linia Urbo Ciudad Lineal estas la nomo de unu el la 21 distriktoj de la municipo Madrido, Hispanio kaj administre organizata en 9 kvartaloj. La nomo de la distrikto venas de la ideo pri "linia urbo" modelo pri urborganizado elpensita de la hispana arkitekto kaj urbanizisto Arturo Soria, bazata sur la ideo de la linio. Honore al tiu ĉi urbanisto oni nomis la ĉefan straton de la distrikto, la strato Arturo Soria. La surfaco de la distrikto estas 1.136,6 hektaroj kun 231.029 loĝantoj.
Ho Feng-Shan
Ha Fengshan (tradicia ĉina skribo :何鳳山, Simpligita ĉina skribo :何凤山, foje transskribita: Feng Shan Hu;, Yiyang regiono, Hunan Provinco - , San Francisco) estis ĉina diplomato, kiu estis la konsulo Generalo la Respubliko Ĉinio en Vieno inter 1938 kaj 1940 kaj savis centojn, eble milojn, da judoj de la nazioj.
Rekonita kiel Justulo Inter la Nacioj de Yad Vashem pro liaj agoj ĉirkaŭ la komenco de la Dua Mondmilito ke li helpis savi ĉirkaŭ miloj da judoj por forlasi Aŭstrion. Li disdonis vizojn perante la forsendon de tranzitvizoj por ke ili povu vojaĝi al ĉina teritorio. Tion li faris je risko de siaj propraj vivo, kariero kaj familio.
Ha Fengshan disdonis vizojn al judoj en okupita vieno, praktike pro humanaj kialoj, malobee al eksplicita instrukcio de sia kontrolisto, Chen Ji, la ĉina ambasadoro en Berlino, kiu interesiĝis deteni sin de donado de tiom da vizoj por ne endanĝerigi ligoj inter Ĉinio al Nazia Germanio. Chen Ji eĉ sendis reprezentanton al Vieno por kontroli falsan onidiron, ke Ha "vendas" vizojn. Malgraŭ la risko por lia laboro kaj lia familio loĝanta kun li en Vieno sub nazia regado, Ha eldonis vizojn al ĉiuj, kiuj postulis ilin.
Ha Fengshan daŭre eldonis ĉi tiujn vizojn ĝis li estis devigita reveni al Ĉinio en majo 1940. Noto pri nerespekto de la instrukcioj estis registrita en la persona dosiero de la Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj en 1939 kaj probable estis kontraŭ ĉi tiu fono.
Oni ne scias, kiom da judoj postvivis la holokaŭston tiamaniere, sed ĉar oni scias, ke dum la unua duono de lia mandato li eldonis 2 000 vizojn, oni devas supozi, ke estis miloj.
Lia libro "40 jaroj de mia vivo kiel diplomato" (外交 生涯 四 十年) aperis en 1990.
Christiansborg
La palaco Christiansborg ("Kristiana burgo") sur la insuleto Slotsholmen en centra Kopenhago estas la hejmo de la tri superaj instancoj de la ŝtato Danio: la ŝtata registaro, la nacia parlamento Folketing kaj de la supera juĝejo. Temas pri la sola konstruaĵo tutmonde kiu estas la sidejo de ekzekutivo, legislativo kaj judikativo de nacia ŝtato. Samtempe la palaco estas la adreso de la ĉefaj naciaj politikaj partioj.
Unuocirklo
La unuocirklo aŭ trigonometria cirklo estas la cirklo kies centro koincidas kun la origino de la kartezia koordinatsistemo, kaj kies radiuso egalas unu. La nomo "trigonometria cirklo" devenas de tio, ke ĝi havas apartan gravecon en la trigonometrio.
Christiansborg
La palaco estas posedaĵo de la ŝtato Danio, kaj administriĝas per la ŝtata agentejo por palacoj kaj propraĵoj. Sian nomon la palaco havas de la dana reĝo Kristiano la 4-a, kiu ordonis la konstruon de la unua Christiansborg inter la jaroj 1733 kaj 1745. Tamen sur la sama teritorio jam antaŭe, de la 12-a jarcento, jam estis du antaŭaj kasteloj.
Unuocirklo
La formulo de la trigonometria cirklo estas
Christiansborg
La palaco hodiaŭ estas atestilo pri tri eraoj de dania arkitekturo, sekve de du gigantaj fajroj, kiuj dum 1794 kaj 1884 detruis grandajn partojn de la konstruaĵo. La ĉefa parto de la nuna palaco, konstruita dum 1928, estas novbaroka. La kapelo estas de iom post la jaro 1800 kaj estas novklasikisma. La granda halo estas konstruita dum la 18-a jarcento en baroka stilo.
Unuocirklo
Pro la fakto ke por ĉiuj x, kaj ke ĉiu punkto kiu simetrias al iu ajn punkto de cirklo rilate al la aksoj x aŭ y estas ankaŭ sur la cirklo, la ĉi-supra ekvacio validas pri ĉiuj punktoj kun koordinatoj x,y de la unuocirklo.
La interno de la unuocirklo estas nomata malfermita unuodisko, dum la interno de la unuocirklo kombinita kun la unuocirklo mem nomatas fermita unuodisko.
Oni povas ankaŭ uzi aliajn nociojn de "distanco" por difini aliajn "unuocirklojn", kiel la Rimana cirklo; vidu la artikolon pri matematikaj normoj por pliaj ekzemploj.
En la kompleksa ebeno
La unuocirklo konsidereblas kiel la unuo de kompleksaj nombroj, t.e. la aro de la kompleksaj nombroj z tiaj ke por ĉiuj t. Tiu rilato estas la formulo de Eŭlero.
Socialista Popola Partio (Danio)
La Socialista Popola Partio - dane Socialistisk Folkeparti - estas nacia socialisma kaj ekologia-alternativa politika partio en Danio. Ĝi fondiĝis la 15-an de februaro 1959. Sur eŭropa nivelo, ekzemple en la parlamento kaj gvida komisiono de la Eŭropa Unio, la partio estas membro de la transnacia Eŭropa Verda Partio kaj de la parlamenta Frakcio de la Verduloj kaj Eŭropa Libera Alianco.
Theil-sur-Vanne
Theil-sur-Vanne estas franca komunumo lokita en la departemento Yonne kaj en la regiono Burgonjo. Ĝi havis 528 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2006.
Historio
La departemento Yonne estis oficiale kreita la 4-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2008 venkis en la komunumo S-ro Bernard Coquille, kiu do fariĝis la loka urbestro.
Administrado
Theil-sur-Vanne apartenas al la kantono de Villeneuve-l'Archevêque, kies ĉefurbo estas Villeneuve-l'Archevêque. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Sens, unu el la tri arondismentoj de la departemento Yonne.
Richard Neutra
Richard Joseph Neutra (naskiĝis en la 8-a de aprilo 1892 en Wien, Aŭstrio, kaj mortis en la 16-a de aprilo 1970 en Los Angeles, Usono), estis arkitekto de modernista stilo. Influoj: De Stijl (La Stilo), stilo de Japaniaj domoj, Mies van der Rohe, Frank Lloyd Wright.
Plej konataj verkoj:
Ernő Veress
VERESS Ernő (vereŝ) estis hungara romikatolika pastro, eklezia verkisto, redaktoro naskita Csíkszentimre la 17-an de decembro 1891 kaj mortinta en Odorheiu Secuiesc 16-an de marto 1973.
Biografio
Ernő Veress finis teologion en Gyulafehérvár kaj oni ordinis lin pastro en 1915. Inter 1915-1929 li estis helppastro kaj religiinstruisto en Sepsiszentgyörgy, Szentivánlaborfalva, Brassó kaj Csíkszereda, inter 1929-35 en Kolozsmonostor li estis parokestro. Inter 1935-41 li estis religiinstruisto, pli poste vicparokestro en Kluĵo, ekde 1944 ĝis 1958 li estis teologia profesoro en Alba Iulia. Inter 1921-1931 li estis la redaktoro de la Erdélyi Tudósító, ekde 1931 ĝis 1943 ĝia respondecredaktoro, en 1938-40 li redaktis la revuon Erdélyi Iskola. Li redaktis la religian bultenon Monostori Egyházközség. Liaj artikoloj aperis en Erdélyi Iskola, Hírnök, Pásztortűz kaj Vasárnap. En 1958 oni malpermesis plulabori kaj li retiriĝis al Praid.
Forumo de Aŭgusto
La Forumo de Aŭgusto (en itala: Foro di Augusto) estas unu el la Imperiestraj Forumoj de Romo, Italio, konstruigita de Aŭgusto Cezaro. Ĝi inkludas la Templon de Marso Ultor. La n pipi caca
En la batalo de Filipio en -42 Oktaviano (poste nomita Aŭgusto) kune kun Marko Antonio venkis la murdintojn de Cezaro kaj do venĝis ties morton. Tiam la imperiestro promesis per voto templon al Marso, la venĝulo (Mars Ultor). La templo estis efektive inaŭgurita nur 40 jarojn poste, en -2, enmetita en duan monumentan placon, la Forumon de Aŭgusto.
Rilate al la Forumo de Cezaro la nova komplekso situis orte, kaj la templo sin apogis al altega muro, ankoraŭ konservita, kiu dividis la monumenton de la kvartalo Subura kaj protektis ĝin de tieaj incendioj. Krome la arkaroj, kiuj leviĝis laŭ la longaj flankoj, ĉe la norda fino malfermiĝis al ampleksaj kolonejoj (duoncirklaj), destinitaj por ŝirmi la kunsidojn de tribunaloj.
Ankaŭ ĉi-okaze la konstruado de la komplekso servis al propagandaj celoj, kaj ĝia tuta ornamo gloras la novan oran epokon, kiu komenciĝis per la regado de Aŭgusto.
Kayseri
Kayseri estas urbo en provinco Kayseri en Turkio.
Apud la urbo staras la monto Erciyes, vulkano, kies alteco estas 3916 m super marnivelo.
En Biblia tempo la urbo havis la nomon Cezareo en Kapadokio kaj estis grava loko en la historio de kristanismo.
Kontraŭleĝa enmigrado
Kontraŭleĝa migrado estas la termino donita al la ago migri trans naciaj bordoj en maniero kontraŭ la leĝoj de la lando, kien oni klopodas eniri. Kontraŭleĝaj migrantoj terminiĝas fremduloj, kiuj per kontraŭleĝaj manieroj aŭ eniras aŭ enrestas nacion. En Usono, ekzistas longtempa politika debato pri tiel, kiel solvi la problemojn kuniĝitajn kun la aro da kontraŭleĝaj enmigrantoj. En sudaj landoj de Eŭropa Unio kiel Hispanio kaj Italio, multaj almigrantoj klopodas trapasi la Mediteraneon kontraŭleĝe per maltaŭgaj boatoj kaj tro ofte multe pereas dum tiu klopodo.
4498 Shinkoyama
4498 Shinkoyama estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Tsutomu Seki elde Geisei en la Gubernio Koĉi (Japanio).
Carl Ludwig Engel
Carl Ludwig ENGEL aŭ Johann Karl Ludwig ENGEL (naskiĝis en 1778 en Berlino, Germanio, kaj mortis en 1840 en Helsinki, Finnlando) estis germana arkitekto, kiu projektis, inter aliaj, malnovan centron de Helsinki (la Senato, la Katedralo, la Universitato, etc.). Li ankaŭ konstruis en Tallinn kaj Rusio.
Internacia skalo por nukleaj eventoj
La internacia skalo por nukleaj eventoj estas rimedo por klasi nenormalajn eventojn, kiuj koncernas nuklean radiadon. Ĝi estis evoluigita ekde 1989 de la Internacia Atomenergia Organizo (IAEO). Ĝia celo estas unueca kaj klara komunikado pri la graveco kaj la eblaj sekvoj de tiaj eventoj.
Foje la skalo estas nomata per sia anglalingva mallongigo "INES" (international nuclear event scale, laŭvorte internacia nukle-eventa skalo).
La skalo enhavas ok nivelojn, numeritajn de 0 al 7. Niveloj 4 ĝis 7 estas nomataj "akcidentoj", niveloj de 1 al 3 "incidentoj". La bazo de la skalo estas la konsidero, ke ĉiu pli alta nivelo signifas 10-oblon de damaĝo. La skalo do estas logaritma. Tiu ĉi regulo tamen lasas spacon por interpretado, male al, ekzemple, tertremoj, mezurataj laŭ sia energio per la skalo de Richter aŭ la momant-magnituda skalo.
La nivelojn de la skalo oni foje prezentas en piramido laŭ la sekva bildo:
Nivelo 7 signifas konsiderindan eligon de radioaktiva materialo kun grandarea efiko al sano kaj vivmedio, kiu necesigas grandajn kontraŭpaŝojn. Ĝi estis unuafoje deklarita pri la nuklea akcidento de Ĉernobilo en 1986, duafoje pri la akcidento en la nuklea centralo Fukuŝima 1 en 2011.
Franca Somalilando
Franca Somalilando (Côte française des Somalis, laŭlit. "Franca Marbordo de Somaloj", Dhulka Faransiiska ee Soomaaliya, أرض الصومال الفرنسي) estis franca kolonio ĉe la Korno de Afriko. Ĝi estis proklamita inter 1883 kaj 1887, post la tiam regantaj sultanoj de Somaloj kaj de Afaroj subskribis variajn traktatojn kun la francoj. Tiu aranĝo daŭris ĝis 1946, kiam la areo iĝis transmara teritorio de Francio. En 1967, Franca Somalilando estis renomita Franca Teritorio de Afaroj kaj Isaoj. En 1977, ĝi iĝis la sendependa ŝtato Ĝibutio.
Alma (kantisto)
Alma Sofia MIETTINEN (naskiĝinta 1996) estas finna kantisto. Ŝi estas aktiva ekde la jaro 1996. Ŝi partoprenis en kantokonkurso Idols en 2013. Ŝia unua unuopaĵo aperis en 2016 kaj unua albumo en 2018. Ŝiaj kantoj ricevis popularecon kaj en Finnlando kaj eksterlande kiel en Germanio kaj Aŭstrio. Ŝi kantas en finna kaj angla. Ŝi faris kantojn ankaŭ por aliaj kantistoj.
Polikura tombejo
Polikura tombejo - tombejo en Jalto, kie estas enterigitaj famaj urbanoj. La tombejo ricevis sian nomon laŭ la monteto Polikuro, sur kiu ĝi troviĝas. Aliaj nomoj - Masandra tombejo (laŭ la nomo de la plej proksima loĝloko Masandro), tombejo de Johano la Orbuŝa (laŭ la nomo de la plej proksima preĝejo).
Historie ĝi estis la plej malnova urba tombejo. Dum la Dua mondmilito la tombejo estis preskaŭ plene detruita. Post la milito oni rearanĝis ĝin kiel grandan monumenton kaj reenterigis ĉi tie multajn famulojn. La tombejo estas sufiĉe ofte vizitata historiaĵo de Jalto.
Salamon János Petényi
Salamon János Petényi [ŝalamon jAnos petEnji], laŭ hungarlingve kutima nomordo Petényi Salamon János estis hungara pastro, zoologo, ornitologo, iĥtiologo, paleontologo, kavernisto, membro de Hungara Scienca Akademio (1846).
Salamon János Petényi naskiĝis la  1799 en Hungara reĝlando en Abelova (nuntempa Ábelová en Slovakio). Li mortis la 1855 en Pest (urbo).
Santa Magdalena Jicotlán
Santa Magdalena Jicotlán estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santa Magdalena Jicotlan. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 047.
Geografio
Santa Magdalena Jicotlán apartenas al la distrikto Coixtlahuaca al kiuj apartenas entute 13 komunumoj. Ĝi situas en la Miŝteka regiono de Oaĥako (regiono Mixteca), kiu apartenas al la nordokcidenta parto de la subŝtato. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 102 loĝantojn. El tiuj estis 46 viroj kaj 56 virinoj. La komunumo havas surfacon de 48.48 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 2180 metroj super la marnivelo.
Salamon János Petényi
Biografio
S. J. Petényi lernis interalie en Pozsony kaj Vieno. En 1826 li eklaboris kiel pastro ĝis 1833, poste li translokiĝis al Pest, kie li parte laboris kiel pastro, parte li havis postenon en Hungara Nacia Muzeo. Baldaŭe li travojaĝis tutan Hungarlandon kaj Transilvanion por observi la birdojn, krome li okupiĝis ankaŭ pri fiŝoj. En 1847 li trovis kaj studis en Beremend paleontologiaĵojn. Ekde 1854 li esploris kavernojn por trovi praajn restaĵojn.
Annamo (Franca protektorato)
Annamo (en vjetnama An Nam) estis franca protektorato (de 1884 ĝis 1948) enhavanta la centran regionon de Vjetnamio. Vjetnamoj de tiu regiono estis sekve menciitaj kiel "Annamites" (annamanoj). Naciistaj verkistoj adoptis la vorton "Vietnam" fine de la 1920-aj jaroj. La ĝenerala publiko adoptis la vorton "Vietnam" dum la revolucio de aŭgusto 1945. Ekde tiam, la vorto "Annam" estis konsiderata kiel humiliga.
Santa Magdalena Jicotlán
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo ne vivis indiĝenoj.
Annamo (Franca protektorato)
La regiono estis kaptita de la francoj ĉirkaŭ 1884 kaj iĝis parto de Franca Hindoĉinio en 1887. Ankaŭ du aliaj vjetnamaj regionoj, nome Koĉinĉino (Nam Kỳ) sude kaj Tonkino (Bắc Kỳ) norde, estis partoj de Franca Hindoĉinio. La regiono havis duoblan sistemon de franca kaj vjetnama administradoj. La Dinastio Ngujeno teorie regis Annamon, havante pupecan imperiestron rezideje en Hue. En 1949, la protektorato estis metita en la nove establita Ŝtato de Vjetnamio. La regiono estis dividita inter komunisma Nord-Vjetnamio kaj kontraŭkomunisma Sud-Vjetnamio laŭ terminoj de la Konferenco de Ĝenevo de 1954. Post la Vjetnama Milito la regiono integriĝis en la nova kompleta ŝtato Vjetnamio.
Santa Magdalena Jicotlán
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la nacia geografia instituto INEGI pri la censo de 2005 (hispane: Conteo de Población y Vivienda de 2005).
De revolutionibus orbium coelestium
De revolutionibus orbium coelestium (Pri la revolucioj de la ĉielaj sferoj) estas la ŝlosila verko de la suncentrisma teorio de la astronomo Nicolaus Copernicus (1473–1543) de la Pola Renesanco. La libro, unufoje presita en 1543 en Nurembergo, Sankta Romia Imperio, proponis alternativan modelon de la universo el la tercentra sistemo de Ptolemo, kiu estis amplekse akceptita ekde la Antikveco.
Attila Pethő
Attila Pethő [petO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Pethő Attila estas hungara matematikisto, profesoro, membro korespondanta (2010), ordinara (2016) de Hungara Scienca Akademio.
Attila Pethő hom naskiĝis la  1950 en Sátoraljaújhely.
Biografio
Attila Pethő frekventis universitaton en Debrecen inter 1969-1974, poste li samloke ekinstruis. Li profesoriĝis en 1994, inter 2004-2010 li estis dekano. Li doktoriĝis en 1992. Li okupiĝas interalie pri nombroteorio. Li ricevis 5 premiojn inter 1978-2008.
Happurg
Happurg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nürnberger Land, la regiono oriente de la historia urbo Nurenbergo, kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Samtempe la komunumo estas la administra centro de komunumaro, nomata Verwaltungsgemeinschaft Happurg - administra ligo de la najbaraj komunumoj Happurg kaj Alfeld (Meza Frankonio) por komuna plenumo de pluraj centraj servoj.
Kaş
Kaş estas urbo en provinco Antalya en Turkio.
Pietroasa
Pietroasa estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio
Häutligen
Häutligen estis ĝis la 31-a de decembro 2009 komunumo de la distrikto Konolfingen kaj ek de la 1-a de januaro 2010 komunumo de la administra distrikto Berno-Mezlando en Kantono Berno, Svislando. Ĝi havis 237 loĝantojn je la 31-a de decembro 2010.
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 3,07 km², de kiuj 28,3% estas kovritaj de arbaro, 68,1% servas por agrikulturo kaj 3,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Häutligen limas en nordnordoriento al Konolfingen, en nordoriento al Freimettigen, en sudoriento kaj sudo al Oberdiessbach, en okcidento al Wichtrach, kaj en nordnordokcidento al Tägertschi.
Trafiko
La komunumo Häutligen situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Ĝi atingeblas per la vojo 1252, kiu en multaj kurboj de Konolfingen tra Häutligen kondukas al Tägertschi. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A6 situas en distanco de proksimume 8 kilometroj okcidente apud Münsingen. La komunumo ne disponas pri konekto al la publika transportreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Häutligen datiĝas el la jaro 1240 kiel Hutlingen. Apud la vilaĝo Häutligen estis malkovritaj keltaj ormoneroj el la La-Tène-epoko. Proksimume en la 16-a jarcento la urbo Berno atribuis la feŭdon Häutligen al la tribunalo de Oberwichtrach. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 ĝi apartenis al la distrikto Grosshächstetten. Post la fino de la Helveta Respubliko en 1803 ĝi estis atribuita al la distrikto Konolfingen, kiu en la jaro 2010 estis integrita al la administra distrikto Berno-Mezlando.
Mór Jellinek
Mór Jellinek, laŭ hungarlingve kutima nomordo Jellinek Mór estis hungara ekonomikisto, entreprenisto, negocisto. Lia familia nomvarianto estis Jelinek, liaj personaj nomvariantoj estis Moritz aŭ Móric, lia plej konata filo estis Arthur Jellinek.
Mór Jellinek naskiĝis en 1823 en Ungarisch-Brod (Moravio, Aŭstra Imperio, nuntempa Uherský Brod en Ĉeĥio), li mortis la en Budapeŝto.
Biografio
Mór Jellinek devenis el juda familio. Li studis ekonomikon kaj juron en universitatoj de Prago kaj Lepsiko. Influita de lia frato Hermann, li partoprenis en 1848 en la aŭstra revolucio. Li fondis liberalajn (revoluciemajn) periodaĵojn en Brünn kaj Krems. En la fruaj 1850-aj jaroj li venis al Pest (urbo), kie li hungariĝis kaj okupiĝis pri la ekonomio. Baldaŭ li komercadis pri grenoj, eĉ li estis prezidanto de la grena interŝanĝo. Li organizis tribunalon de la interŝanĝa borso. En 1864 li fondis kompanion por ĉevaltira tramo, kies ĝenerala direktoro li restis ĝis sia morto. Tiu kompanio estis ĝermo de la nuna trafikkompanio de Budapeŝto. Li havis edzinon, kiu naskis 4 filojn.
Ildikó Bartis
Teatroj
Ekde 1967 ĝis 1970 Ildikó Bartis estis anino de la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház, poste ĝis 1991 de la teatro Szatmárnémeti Északi Színház Harag György Társulat, kiam ŝi trairis al teatro Marosvásárhelyi Nemzeti Színház Tompa Miklós Társulat.
Tommy Douglas
Thomas Clement “Tommy” Douglas (20 oktobro 1904 - 24 februaro 1986) estis kanada socialdemokrata politikisto kaj baptisma pastoro. Li estis elektita al la Ĉambro de Deputitoj de Kanado (angle, House of Commons; france, Chambre des communes) en 1935 kiel membro de la Kooperativa Civitanara Federacio, KCF (angle, Co-operative Commonwealth Federation, CCF; france, Fédération du Commonwealth coopératif, FCC). Li forlasis federacian politikon por iĝi la gvidanto de la KCF de Saskaĉevano kaj poste la sepa premiero (ĉefministro) de Saskaĉevano ekde 1944 ĝis 1961. Lia registaro estis la unua socialdemokrata registaro en Nordameriko, kaj ĝi lanĉis la unuan universalan, tutinkluzivan, unu-pagantan sanzorgo-programon de la kontinento.
Stariginte la saskaĉevanan sanzorgo-programon, Douglas rezignis la premierecon kaj kampanjis por gvidi la lastatempe formitan kanadan Nov-Demokratian Partion (NDP), la partio kiu postvenis la pli frua KCF. La NDP elektis lin kiel sia unua federacia gvidanto en 1961. Kvankam Douglas neniam estris la partion en registaron, la partio ofte tenis la potenc-ekvilibron en la Ĉambro de Deputitoj. Li renomiĝis pro sia principa opozicio al la altrudo de la Leĝo pri Militaj Rimedoj (angle, War Measures Act; france, Loi sur les mesures de guerre) dum la Oktobra krizo de 1970. Li rezignis kiel partigvidanto la venontan jaron sed daŭris kiel parlamentano ĝis 1979.
Douglas ricevis multajn honorajn doktorecojn, kaj fonduso nome de li kaj de lia politika mentoro, M.J. Coldwell, stariĝis en 1971. En 1981, oni premiis al Douglas la Ordenon Kanadan, kaj li iĝis membro de la Privata Konsilio en 1984, du jarojn antaŭ sia morto. En 2004, programo de la nacia telesendanta korporacio, la CBC, nomis Tommy Douglas kiel La plej brava kanadano (angle, The Greatest Canadian; france, La plus grande personnalité canadienne), surbaze de Kanado-kovranta opiniosondo de la spektantoj.
Franca Dahomeo
Dahomeo estis franca kolonio kaj parto de Franca Okcidenta Afriko inter 1904 kaj 1958. Post la Dua Mondmilito, pro la starigo de la Kvara Respubliko de Francio en 1947, Dahomeo iĝis parto de la Franca Unio kun pliiĝanta aŭtonomeco. La 11-an de decembro 1958, la Kvina Respubliko de Francio stariĝis kaj la Franca Unio iĝis la Franca Komunumo. La kolonio iĝis la memrega Respubliko Dahomeo ene de la Komunumo, kaj post du jaroj nome la 1-an de aŭgusto 1960 ĝi akiris kompletan sendependecon (kaj en 1975 ĝi ŝanĝis sian nomon al la nuna Benino).
Reĝlando Dahomeo estis afrika reĝlando lokita en la sud-okcidento de la nuna Benino inter la 17-a jarcento kaj la fino de la 19-a jarcento.
Bibliografio
Chafer, Tony. The End of Empire in French West Africa: France's Successful Decolonization. Berg (2002). ISBN 1-85973-557-6
Donji Vidovec
Donji Vidovec, estas vilaĝo kaj samtempe municipo en Kroatio, en distrikto Međimurje. Neniu alia vilaĝo apartenas al la municipo.
Situo
La komunumo situas sur mildaj deklivoj, laŭ maldekstra bordo de Dravo, laŭ ĉefvojo Prelog-Koprivnica.
Historio
Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungario, al Zala (reĝa departemento), al distrikto de Perlak, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo okupis la regionon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Kroatio.
27385 Andblonsky
27385 Andblonsky estas tre malgranda, tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Andrew C. Blonsky, finalisto de la Broadcom MASTERS 2011, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo, pro lia projekto pri scienco de la medio. Li estis lernanto ĉe la Price Creek Independent School de Chapel Hill (Norda Karolino).
János Vodnár
János VODNÁR rumania hungara kemiisto, universitata profesoro. Li naskiĝis en Băile Borșa la 10-an de septembro 1929.
Kariero
János Vodnár diplomitiĝis en Universitato Bolyai de Kluĵo pri kemio en 1954. Li doktoriĝis en 1966. Li laboris en la sama universitato. LI publikigis preskaŭ 400 fakstudaĵojn (el kiu 45 patentoj, 25 raciigoj) 11 librojn, 18 universitatajn prelegojn. Li translokiĝis en Hungarujon en 2002.
Károly Klimó
Károly Klimó [kAroj klimO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klimó Károly estas hungara abstrakta pentristo, ilustristo, altlerneja instruisto.
Károly Klimó naskiĝis la  en Békéscsaba.
Biografio
Károly Klimó akiris diplomon en Belarta Altlernejo de Budapeŝto en 1962, liaj plej signigfaj instruistoj estis Aurél Bernáth, Gyula Pap, István Szőnyi, Endre Domanovszky, János Kmetty. Li lernis ankaŭ en libera lernejo de Margit Gráber. Inter 1964 kaj 1967 li havis stipendion. Ekde 1971 li instruis en la Belarta Altlernejo. En la 1970-aj jaroj li studvojaĝis al okcidenta Eŭropo, Skandinavio kaj Irano, en la sekva jarcento al Usono, en la 1990-aj jaroj al Ĉinio kaj Sud-Koreio. Komence li pentradis en Szentendre, poste en Budapeŝto kaj Balatono. Li kreis ankaŭ grafikaĵojn kaj ilustris librojn. Li ricevis finnan, germanan kaj 3 hungarajn premiojn inter 1972-2005.
Hohenstein-Ernstthal
Hohenstein-Ernstthal estas urba komunumo en la federacia lando Saksio de Germanio. Ĝis la 31-a de julio 2008 ĝi apartenis al la distrikto Chemnitzer Land, sekve de malfondo de tiu distrikto ĝi nun estas parto de nova distrikto Zwickau. Fine de la urbo havis  loĝantojn.
Standard Oil
Standard Oil (1870–1911) estis granda, integrita, naftoprodukta, transporta, rafina kaj surmarketiga kompanio.
Ĝi estis posedaĵo, industria imperio de John D. Rockefeller kaj ties kunuloj. Siatempe, tiu firmao monopoligis la naftoekspluaton, rafinadon, transporton, vendadon en Usono.
La kerno de la entreprenego naskiĝis en 1863, kiam Rockefeller kompanianiĝis en naftorafinada negoco de Maurice B. Clark kaj Samuel Andrews en Cleveland. Rockefeller el aĉetis entreprenan parton de Clark (1865), post du jaroj partnerigis Henry M. Flagler.
En 1870, la firmao de Rockefeller, Andrews kaj Flagler posedis en Cleveland la plej grandajn naftorafinejojn. Tiu kaj la akompanaj industriaj uzinoj iris en posedon de Standard Oil Company (fondita en 1870). Dum la sekvaj dek jaroj, la kompanio monopoligis la naftorafinadon (90–95%) en Usono.
La Standard Oil Company kaj akompanaj entreprenoj unuiĝis en 1882 al Standard Oil Trust. Tiu trusto agadis senbride, tiel Suprea Kortumo de federacia ŝtato Ohio juĝis en 1892 malfondi la truston, sed tiu plu agadis kun sidejo en Novjorko.
Oni registris en 1899-ben la kompanion Standard Oil Company (New Jersey) kiel holdingan asocion kaj oni transmetis ĉiun kapitalon en tiun asocion. Ĉar la registaro taksis troa la monopolan staton de la holdingo, ekis juĝproceson en 1906 kontraŭ la Standard Oil Company (New Jersey) laŭ la Sherman-a kontraŭtrusta leĝo. La juĝistaro en 1911 devigis la kompanion vendi la 33 holdingajn entreprenojn.
Distrikto Ŝuĉi
Ŝuĉi ( 周智郡) estas distrikto en la gubernio Ŝizuoka (Japanio). En 2003, ĝi havis 26,651 loĝantojn kun denseco de 69,04 loĝantoj/km2, en areo de 386,01 km2.
Preĝejo Nomo de Sankta Maria (Kisújszállás)
La preĝejo Nomo de Sankta Maria, origine hungare Szűz Mária Neve-templom estas katolika konstruaĵo en Kisújszállás (Hungario).
Historio
Tiu komunumo havis jam kirkon en 1332. Dum dominado de turkoj la areo senhomiĝis. Jam en la pacaj tempoj en 1718 amase alvenis kalvinanoj. La katolika grupo estis fondita nur en 1908 kaj la nova kirko estis konstruita en la jaroj 1898 kaj 1899. La orgeno estis kreita en 1900. La preĝejo plene renoviĝis en la 1980-aj jaroj.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto laŭ la ĉefvojo. La fasado estas simetria, meze la turo plene reliefas. La enirejo funkcias tra la turo. La navo finiĝas en plurlatera absido. La vitraloj prezentas sanktajn Stefanon kaj Emerikon.
Ostrovačice
En la kampurbo vivis la verkistoj Alois kaj Vilém Mrštík, kies romano (de Vilém) Fabelo de la majo (pri amo de Rikardĉjo kaj Helenjo) trovis sian agadon en la loka ĉasistejo. Antaŭ la ĉasistejo nun staras marmora statuo de Helenjo (skulptisto Emil Hlavica) ĉe la t. n. Akvofonto de Helenjo. En la vilaĝo troviĝas ankaŭ Memorejo de Fabelo de la majo, kiu priskribas detale la estiĝon de la romano kaj lokajn personojn, kiuj inspiris la poeton.
En la vilaĝo staras gotika preĝejo de Sankta Johano-Baptisto kaj de Sankta Venceslao, rekonstruita en la jaroj 1718-1719 kaj poste denove en 1805.
Proksime de Ostrovačice okazas motorciklaj konkursoj Rondo de Masaryk.
Bry-sur-Marne (SNCF) (stacidomo)
Bry-sur-Marne (SNCF) estas franca var-stacidomo sur la linio de al  (ankaŭ konata kiel komplementa linio de Fervojo Grande Ceinture de Parizo). Ĝi situas en Bry-sur-Marne en departemento Val-de-Marne en regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita en 1928 kaj fermita en 2009. Pasaĝera servo funkciis de 1932 ĝis 1939.
Jenő Volnay
Jenő VOLNAY (Weisz), rumania hungara ĵurnalisto, redaktoro. Li naskiĝis en Budapeŝto la ? kaj mortis la 7-an de februaro 1933 en Bukareŝto.