cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Juda Militista Asocio
Loko de unua renkonto de judoj, kiuj novembre 1939 decidis fondi sekretan asocion, estis infekta malsanulejo je la nomo al Sankta Stanislao ĉe la strato Wolska 37. Al la kunfondintoj partoprenis: Józef Celmajster, Kałmen Mendelson, Mieczysław Ettinger, Paweł Frenkel, Leon Rodal kaj Dawid Wdowiński. Fronte de la organizaĵo laŭ kelkiuj fontoj estis Dawid Wdowiński, aliaj fontoj tamen indikas kiel komandantojn Mieczysław Apfelbaum kaj Paweł Frenkel. La organizaĵo reprezentis dekstrulan movadon (tiel nomata reviziista) de cionismo, interalie organizaĵon Betar. Laŭ raporto de Henryk Iwański Juda Militara Asocio fondiĝis iniciate de oficiroj kaj suboficiroj de pola Soldataro de juda nacieco
(...)
Armiligo kaj nombreco
En 1940 la asocio nombris ĉ. 100 membrojn, aprile 1943 ĉirkaŭ 300.
Postmilitaj sortoj
Post la milito en Pollando oni falsigis la historion, pere de forstreko de Juda Militista Asocio el lernolibroj aŭ malpligrandigo de ĝia signifo favore al Juda Batal-Organizo ariganta socialistojn kaj cionistojn, al kiu ekstreme dekstra, strikte ligita kun Betar ne aliĝis. Unu el malmultaj polaj historiistoj, rememorigantaj partoprenon de Juda Militista Asocio en la ribelo, estis Bernard Ber Mark en la monografio – Walka i zagłada warszawskiego getta (Batalo kaj holokaŭsto de Varsovia geto), eldonita de Ministerio de Nacia Defendo en Varsovio en 1959. Senpere la forgeson influis ĝia ligiteco kun Pola Enlanda Armeo kaj dekstra politikemo, kiun reprezentis.
Villeromain
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Butila tioformiato
s S-Butila tioformiato aŭ s-butila tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido, kaj butanolo. Ĝi estas senkolora aŭ flaveca likvaĵo, malmulte solvebla en akvo. Butila tioformiato posedas 5 karbonatomojn, 10 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Butila tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj butilaj derivaĵoj. .
Pirimidinosulfonata acido
Pirimidino-2-sulfonata acido estas organosulfura kombinaĵo kaj deirpunkto por sennombraj derivaĵoj uzataj en kemiaj sintezoj kaj industrio. Ĝenerale la natriaj saloj de la pirimidinosulfonataj acidoj estas pli stabilaj ol la acida formo. Pirimidinosulfonataj acidoj estas pli acidaj ol la korespondaj karboksilataj acidoj. Ofte la pirimidinosulfonataj acidoj estas produktataj el la korespondaj saloj kiuj estas facile troveblaj.
Károly Murai
Károly Murai [kAroj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Murai Károly estis hungara ĵurnalisto, verkisto. Lia origina familia nomo Kovács estis ŝanĝita al Murai pro la troa ofteco en 1878. Károly Kovács naskiĝis la en Kecskemét, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Murai akiris juran diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto. Li komencis sian ĵurnalistan karieron en 1878 en Budapeŝto. En la sekvaj jaroj li laboris kaj ĉefurbaj kaj provincaj gazetoj. En 1889 li transprenis redaktoradon de ŝerca gazeto. En la 1890-aj jaroj li estis konata verkisto de la Nacia Teatro (Budapeŝto), dum liaj kontribuoj ofte aperis en pluraj gazetoj. Li havis edzinon.
Sudetgermana ribelo
Sudetgermana ribelo estis ribelo de sudetgermanoj en septembro de 1938, parte homamasa, parte organizita fare de faŝisma Sudetgermana partio de Henlein (SdP), kaj al ili liganta perforto de germanoj kontraŭ ĉeĥoj en oktobro de 1938. La evento estas ankaŭ markata kiel henleinana puĉo (resp. provo pri ŝtatrenverso).
Ordono al komenco de demonstracioj kaj provokoj estis sendita la 10-an de septembro 1938 el Nurenbergo al ĉiuj distriktaj organizaĵoj de SdP. La sekvantan tagon en multaj lokoj (ekzemple en Cheb, Liberec aŭ Teplice) kunpuŝiĝis henleinanoj kun policistoj kaj ĝendarmoj. Vespere la 12-an de septembro, kiam estis fininta disaŭdiga parolado de Hitler, en kiu "Gvidanto" kulpigis Ĉeĥoslovakion pro torturado kaj subpremigado de germana minoritato, okazis ekflamigo de la perforto rilate al ĉeĥoj, judoj kaj germanaj antifaŝistoj en la tuta limregiono. La preparata armita ribelo komenciĝis matene la 13-an de septembro. Unuafoje estis apud vunditoj anoncataj eĉ viktimoj je vivoj, da kiuj estis ĝis vespero la 15-an de septembro sume 37. Parta subpremo de la ribelo okazis la 14-a de septembro sekve de enkonduko de militleĝo, aktivigo de armeo kaj plifortigo de GDŜ. Sed la maltrankviloj en la limregiono senĉese daŭrigis.
La dua fazo de la ribelo komenciĝis la 17-an de septembro, kiam al la nesukcesita puĉo ligis aktivecoj de la tn. Sudetgermana Freikorps, duonmilitaj organizaĵoj de sudetgermanoj, kies celo estis ne ĉesi en la batalo kaj fari pluajn teroristajn agadojn. Laŭ proklamo de ekzila registaro en Londono el la jaro 1944 Ĉeĥoslovakio troviĝis en milita stato kun tria regno ekde la17-a de septembro 1938, kiam Freikorps en Germanio estis fondita kaj sekve ĝi estis de tie subtenata. Post multnombraj interpafadoj la 20-a kaj la 21-a de septembro la ribelo denove plen eksplodis la 22-an de septembro, kiam la maltrankviloj englutis pluajn regionojn en Moravio kaj en Silezio. En la germana flanko en la batalaj, terorismaj kaj sabotadaj agadoj partoprenis ankaŭ raportista servo de Abwehr kaj taĉmentoj de SA kaj SS.
La ĉeĥoslovakaj organoj reagis per proklamo de gardado de la limo. La moveblaj taĉmentoj plifortigitaj je malpezaj tankoj kaj kirasitaj aŭtomobiloj sukcesis fari ordon per organizitaj ataketoj en antaŭbatalejon ekzemple en Ĥebio, Frýdlantio, Ŝluknovio aŭ Varnsdorfio. La retulto estis dampo de la ribelulaj aktivecoj kaj kun konscio de tio, kion Freikorps krimis, ankaŭ dumtempa fuĝo de la sudetgermanoj malantaŭ la limo. Post gradigo de la postloj de Hitler sekvis la 23-a de septembro mobilizo, en kies sekvo okazis retiriĝo de la armeaj taĉmentoj al la ĉefa posteno kaj revoko de iuj kontraŭribelulaj agadoj.
Pro la fermo de Munkena interkonsento la ribelo fakte finiĝis, sed atakoj okazis en kelkaj lokoj eĉ en oktobro, lastfoje la 31-an de oktobro en Moravská Chrastová. La batalagadojn de Freikorps oficiale finigis ordono n-ro 30 el la 30-a de septembro 1938, malgraŭ tio la henleinanoj eĉ plu atakis la cedantajn ĉeĥoslovakojn. Ekzemple la 1-an de oktobro estis al taĉmentoj de Freikorps eldonita ordono "likvidi la ruĝajn kaj la ĉeĥojn dumfuĝe". Pro timo antaŭ germanoj fuĝis el Sudetio pli ol 200 miloj da homoj, plejparte de ĉeĥoj, sed ankaŭ de judoj kaj germanaj antifaŝistoj.
Kaŭzoj kaj preludo al la ribelo
Dum la defendaj planoj de la ĉeĥoslovaka armeo en la 1920-aj jaroj kalkulis kun endanĝerigo precipe elflanke de Hungario, la situacio en Germanio gvidis en la jaroj 1932 kaj 1933 al ŝanĝoj en sistemo de sekurigo de limoj kaj iom post ioma transŝovo de ĉefa atentemo al defendo de ĉeĥaj landoj. Krom la preparoj koneksantaj kun internacia konflikto kalkulis tiuj ĉi planoj eĉ kun ebleco de aktivigo de germana loĝantaro en batalon kontraŭ la respubliko. Tial estis necese elmembrigi apartajn ordigajn taĉmentojn por taĉmentoj defendantaj la limojn. En konekso kun pliintensiĝo de kontraŭŝtata agado de Sudetgermana partio fine de la jaro 1937 estis por la ĉeĥoslovakaj organoj evidente, ke ĝisnuna sistemo ĉesas taŭgi. Ordono de landa komandanto en Prago el aprilo de 1938 metis sekurigi okaze de bezono ordon en limregiono per aktivigo de infanterio, kavalerio, tankoj kaj artilerio. Okazis ankaŭ kreo de batalpretecaj motorizitaj trupoj, kiujn establis armeo kaj ĝendarmaro.
La germanajn preparojn por ampleksa soldata agado malkovris ĉeĥoslovaka raportistara servo en aŭgusto de 1937, pro kio estis analizitaj aŭtunaj manovroj de wehrmacht, sed neniaj kontraŭagoj estis akceptitaj. Post tio, kiam la 12-an de marto de la sekvanta jaro okazis anŝluso de Aŭstrio, estis la antaŭa neagado alternigita per tuja reago je nekonfirmitaj raportoj pri plua amasiĝado de germanaj soldataroj, ĉifoje ĉe la ĉeĥoslovakaj limoj, en aspekto de parta maja mobilizo. Hitler konatigis en kunsido en opero de Kroll la 4-an de februaro 1938 pintulojn de la reĝimo kun plano por "plenumo de eksteraj taskoj", kio estis prezentata kiel tn. ŝirmo de dek miloj da germanoj en du najbaraj ŝtatoj (en Ĉeĥoslovakio vivis en la jaro 1938 proksimume 3,2 milionoj da civitanoj de la germana nacieco). La unua en la vico estis Aŭstrio kaj kiam poste la atentemo de Germanio turniĝis al Ĉeĥoslovakio, Hitler komencis instrui ĉefulojn de Sudetgermana partio (SdP) rilate al kontraŭ ĉeĥoslovaka strategio.
La klopodo, kiun SdP en tiu ĉi direkto evoluigis jam en la jaro 1937, estis plenumita en kunveno de Hitler kun Henlein kaj K. H. Frank la 28-an de marto 1938. Henlein havis kvazaŭ victenanto de Hitler certigi, ke al la ĉeĥoslovaka registaro estos metataj intence neakcepteblaj postuloj. Protokolo pri tiu ĉi intertraktado indikas, ke "instrukcioj, kiujn gvidanto donis al Henlein, celas al tio, ke Sudetgermana partio metu postulojn, kiuj estos por la ĉeĥa registaro neakcepteblaj. Henlein resumis rilate al la gvidanto sian koncepton tiel ĉi: ni devas ĉiam postuli tiom, por ke ni neniam povus esti kontentigitaj. Kun tiu ĉi koncepto la gvidanto konsentis." La germana sinteno kontraŭ Ĉeĥoslovakio jam de komence de la eventoj en la jaro 1938 kalkulis kun parta interrompado de la ŝtato pere de aktivecoj de Sudetgermana partio, kiu devis plenumi taskon de troja ĉevalo interne de la decidiĝinta defendo. La propra plano por neniigi Ĉeĥoslovakion ricevis kaŝnomon Fall Grün (te. kazo verda), kiun Hitler aprobis la 28-an de majo 1938.
Fall Grün ordonis senprokrastan komencon de la preparoj por konflikto kun Ĉeĥoslovakio kaj kiel necesa por la atako ĝi difinis konvenan eksteran iniciaton kaj politikan kialigon. La kontraŭulo devis estis kaptita en malalta grada de la prepareco, dum kio tiu ĉi celo devis okazi provokita incidento sekvata de fulma agado. La germana armeo devis esti mobilizigita iom post iom sub kovrilo de ordinaraj manovroj kun dato de prepareco ĝis la 28.a de septembro. Al la 1-a de oktobro poste estis difinita elvokigo de incidento kaj sekva soldatara agado. El vidpunkto de internaciaj rilatoj prezentis trarompon parto pri psikologia gvidado de milito (kiu ensumigis ankaŭ agadojn de la germana minoritato ), kiu devis Ĉeĥoslovakion en kiel eble plej multa mezuro malfortigi kaj dismeti de interne, timigi ties loĝantaron kaj rompi la volon al rezisto. Ne malmulte grava supozo estis celata internacia izoligo pere de propagandisma milito gvidata de la naziaj medioj, kiuj de marto de 1938 gvidis provokeman kontraŭĉeĥoslovakan kampanjon.
Aprila kunveno de SdP en Karlovy Vary igis estigi al programo pleniganta strategion difinita en intertraktado en Germanio - la tn. ok karlovaraj punktoj. La ĉeĥoslovaka registaro rifuzis ĝin, ĉar estis evidente, ke tiu ĉi programo estas intence formulita akre kaj samtempe neunusignife kaj malfermas tiel spacon por gradigado de la postuloj, sed ĝi ne defendis sin al plua traktado. La kompromisa ĉeĥoslovaka propono, resp. ĝis unua versio, estis akceptita la 19-an de majo 1938, sed SdP rifuzis ĝin: "...nacieca statuto devas esti fare de sudeta Germanaro rifuzita, ĉar ne povas temi al ni pri paca solvo de la sudeta demando enkadre de la ĉeĥoslovaka ŝtato." La pluan evoluon de la eventoj poste trafis maja parta mobilizo, kiu havis el la internacia vidpunkto por Ĉeĥoslovakio pli negativan rolon, ĉar la nazia propagando klopodis priskribi ĝin kiel subpremo de la germana minoritato en konekso kun preparata municipa balotado. En la alia flanko dank' al aktivigo de la armeo en la limregiono oni sukcesis subpremi agadojn de Henleinanoj kaj el vidpunkto de la interna situacio tiu ĉi "maja politiko" en la lando festis sukceson dank' al manifestado de decidiĝo al la defendo.
La situacio en Ĉeĥoslovakio somere de 1938 estis el vidpunkto de la registaro ankoraŭ favora por paca solvo de la rilatoj kun la sudetgermanoj. La fruntaj reprezentaj de la ŝtato precipe timis reagon de la internacia socio al eventuala malmolan progreson rilate al radikaluloj, kiun eluzus la nazia propagando. En tiu ĉi kunteksto estas evidente, kial ankaŭ en aŭgusto ili akceptis britan proponon por perigan mision de lordo Runciman. Sed tiu ĉi misio ne estis fare de brita registaro konsiderata kiel objektiva kaj ĝi devis servi precipe al interkonsento kun Hitler. Ĝis la premo kontraŭ Ĉeĥoslovakio britoj sukcesis devigi eĉ Francion kun montro al garantiita brita helpo. Ĉeĥoslovakio ja klopodis eliri al ĉiuj proponoj renkonte, sed samtempe okazis intensaj soldataj preparoj - ne nur kontraŭ la atako de wehrmacht, sed ankaŭ kontraŭ ribelulaj aktivecoj de henleinanoj.
Lordo Walter Runciman intertempe entreprenis ekskursojn en Sudetion, por ke li propraokule konvinkiĝu pri la situacio en Ĉeĥoslovakio, pri kiu li parolis kiel pri "malbenita lando". Survoje oni prezentis al li SdP amasajn marŝantarojn skandantaj moton de Goebbels: "Lieber Lord, macht uns frei, von der Tsechoslowakei!" Sed lia misio estis alportanta nenian solvon kaj tra Eŭropo komencis disvastiĝi timoj pro ebla eksplodo de milito. La akiriĝinta situacio gvidis al rekta agado, kiu okazis sekve de la 10-a kunveno de NSDAP en Nurenbergo, okazanta ekde la 5-a ĝis la 12-a de septembro. La tasko de SdP estis en tiu ĉi konekso intensigi la incidentojn en la limregiono, kontrabandi armilojn el Germanio aŭ provoki la ĉeĥoslovakajn armitajn fortojn. La celo de tiuj ĉi aktivecoj estis doni al naziistoj argumentojn kaj pretekstojn por interveno en Ĉeĥoslovakio.
Eksplodo de la ribelo – henleinana puĉo
Ĉeĥoslovakaj raportistaraj organoj havis jam de komence de septembro indiciojn pri la planata preteco de SdP en la tagoj la 7-a ĝis la 9-a de septembro. Surbaze de esplordemandado de funkciulo de SdP el Měděnec en Ercmontaro el la 10-a de septembro estis konstatite, ke ĉiuj konsisteroj de la partio devas esti preparitaj por la ribelo, kiu estis ekplodonta la sekvantan semajnon en ĉiuj limregionaj regionoj kun miksita loĝigo. Estis ankaŭ konataj informoj disvasigataj pere de flustrata propagando pri disaŭdiga parolado de Hitler, kiu devis signali komencon de la ribelo, kiu servus kiel preteksto por interveno. Same incidento en Moravia Ostrava el la 7-a de septembro, post kiu SdP interrompis la kontaktojn kun la ĉeĥoslovakaj organoj, konsentis kun raportistaraj ekkonoj, kiuj tiel kontribuis al preparo de efikaj kontraŭdisponoj. La raportistara analizo de la kontraŭŝtata subversa agado de SdP kunigitaj al organoj de la najbara ŝtato estis ja la 6-an de septembro transdonita al la misio de Runciman, sed elflanke de okcidentaj potencoj Ĉeĥoslovakio eĉ ne en tiu ĉi kazo ĝisatendis neniun signifan subtenon.
La tn. agadan ordonon el Nurenbergo ricevis la 10-an de septembro ĉiuj distriktaj organizaĵoj de Sudetgermana partio. Ĝia enhavo estis instrukcio al komenco de manifestacio kaj provokoj, kiuj la sekvantan tagon vere okazis. Pluaj instrukcioj parolis pri certigo de amasa partopreno de aŭskultado de la disaŭdiga parolado de Hitler, kiu estis disaŭdigata lunde la 12-an de septembro. Hitler emfazis en ĝi "suferon de tri kaj duonon de milionoj da samtribanoj", kiuj "estas nek sendefendaj nek forlasitaj". Post tiu ĉi emocia parolado okazis eksplodo de vera ribelo, kiu plene eksplodis fakte en ĉiuj pli grandaj urboj kun supero de la germana loĝantaro. Milajn manifestaciojn akompanis agadoj de fanatikaj henleinanoj, kiuj rabis ĉeĥajn kaj judajn vendejojn kaj atakis kontraŭ ĉeĥoslovakaj armitaj konsisteroj. La viktimoj de la embuskaj atakoj estis precipe viroj el Gardistaroj de defendo de ŝtato, te. ĝendarmoj, membroj de Financa gardistaro kaj soldatoj. Ekzemple la 13-an de septembro okazis atako de ĝendarma stacio en Habartov, kie falis kvar ĝendarmoj. Bataloj eksplodis eĉ en pluaj lokoj en la limregiono. Reaĝo de la ĉeĥoslovakaj organoj estis dank' al antaŭa raportistara agdo rapida kaj efektiva. Ankoraŭ nokte la 12-an de septembro estis proklamita militleĝo en plej multe trafitaj distriktoj, la 13-an de septembro sekvis ilin pluaj. Karitikan fazon prezentis ilia komenco, ĉar la malfortaj ordecaj fortoj falantaj sub ministerio de enlando devis alfronti al bone armitaj ribeluloj kaj plie ili devis respekti diversajn limigantajn disponojn. Ĉar la ĝisnunaj soldataj pretecaj taĉmentoj ne sufiĉis por priregi la situacion kaj el la limregiono venis pluaj informoj pri gravaj kunpuŝiĝoj kaj perdoj je vivoj, kiuj povus fariĝi preteksto por la germana atak, okazis post interkonsento kun la politika gvidantaro kompromisa dispono en aspekto de voko de rezervistoj kaj sendo de fortaj motorizitaj taĉmentoj en la limregionon. K. H. Frank postulis la 13-an de septembro detirigi la ĉeĥoslovakajn armitajn konsisterojn, tamen Henlein ne montris intereson pri intertraktado kun la ĉeĥoslovakaj organoj kaj la 15-an de septembro li elvokis la sudetgermanojn al aktiva rezisto. Henlein komune kun Frank tuj poste fuĝis Germanion. La 16-an de septembro la ĉeĥoslovaka registaro malpermesis agadon de SdP. Al subpremo de la puĉo kontribuis ankaŭ aktivigo de kirasitaj veturiloj inkluzive de tankoj el armilaro de rapidaj divizioj de atakiga veturilaro (temis pri taĉmentoj konsistantaj el tankoj, kirasitaj aŭtomobiloj, motorizita infanterio kaj artilerio kaj dragonoj), kontraŭ kiuj la ribeluloj estis neniel defendontaj sin, ĉar ili ne disponis je pezaj kontraŭtankaj armiloj.
Incidentoj inter la 12-a – 17-a de septembro
Noto: Tiu ĉi listo (same kiel ceteraj en tiu ĉi artikolo) enhavas sole elektitajn incidentojn.
Sudetgermana Freikorps
La 15-an de septembro okazis lasta granda armita kunpuŝiĝo kaj la henleinana puĉo tiel bankrotis apenaŭ ĝi komenciĝis, dum kio miloj da sudetgermanoj fuĝis Germanion. Sed Hiter ne intencis rezigni pri ebleco damaĝigi al Ĉeĥoslovakio elinterne kaj li plibonigis tiel sian internacian postenon pro montrado al konjektema subpremo de germanoj. Tial en harmonio kun la antaŭaj planoj li komencis la 17-an de septembro formigi Sudetgermanan Freikorps, la armitan konsisteron de la partio, pri kies organizado inspektis aldonito de OKW (supera komandatejo de wehrmacht) subkolonelo Köchling. Enskribo pri intertraktado inter Hitler kaj Köchling indikas: "...Sudetgermana freikorps estos eĉ plu subigita al Konrad Henlein. La celo: ŝirmo de la sudetgermanoj kaj pludaŭrigado de pluaj maltrankviloj kaj konfliktoj. Freikorps estos konsistigata en Germanio."
La ordonon por renovigo de ampleksaj agadoj kontraŭ Ĉeĥoslovakio eldonis komandantejo de Freikorps en Bayreuth la 19-an de septembro. Rektan intervenon el la germana teritorio en tiu ĉi fazo de la robelo komencis subteni ankaŭ elitaj duonsoldataj taĉmentoj de SA kaj SS, kiuj ekokupis partojn de la teritorio en Aŝio kaj en Ĥebio. Siajn aktivecojn komencis plene disvastigi ankaŭ raportistara servo de Abwehr, kiu certigis krom aliaj kontrabandadon de armiloj kaj faradon de damaĝigaj agadoj. Same la germana armeo komencis kaŝmobilizon enkadre de preparoj por Fall Grün. Tiutempe ankaŭ okazis malbonigo de la internacia situacio de Ĉeĥoslovakio, ĉar Britio kaj Francio prezentis proponon por transdono de regionoj, kiujn priloĝas pli ol 50 % de germanoj. Tiu ĉi plano estis ja rifuzita, sed la registaro de Hodža tiun ĉi decidon je unu tago pli poste ŝanĝis kaj pro sekvoj de amasaj manifestadoj la 22-an de septembro ĝi demisiis, dum kio ĝi estis anstataŭigita de registaro de generalo Syrový.
Gradigado la 22-an de septembro
Gravaj bataloj en la limregiono denove plene eksplodis la 22-an de septembro, nun fakte en ĉiuj limregionaj teritorioj de Bohemio kaj Moravio. Okazis pluaj masakroj kaj centoj da homoj estis perforte forhaŭlitaj Germanion. La nova registaro de generalo Syrový proklamis la 22-an de septembro posttagmeze "gardadon de la ŝtatlimo" sekvata de "faro de kovrigo de la limo". Okazis aktivigo de la limregionaj fortikaĵoj kaj anticipe preparitaj defendpostenoj en batalpretecon.
Bataloj post la mobilizo
Por plua evoluo de la eventoj en la limregiono estis ĉefa la proklamo de ĝenerala mobilizo la 23-an de septembro, kiam la armeo forlasis enkadre de preparoj por la defendo de ŝtato la antaŭbatalejon kaj retiriĝis al linio de limregionaj fortikaĵoj. Okazis tie revoko de reprezaliaj agadoj, ĉar la limaj terlangoj sen fortikaĵoj en la nordo kaj la okcidento de Bohemio estis malplenigitaj. La proklamo de mobilizo ne estis entute en la reĝisorado de Ĉeĥoslovakio, ĉar ĉefan rolon ĉi tie estis rolinta renkontiĝo de Chamberlain kaj Hitler la 22-a kaj la 23-a de septembro en Godesberg, el kiu la 24-an de septembro estiĝis Godesberga memorando. Post tio, kiam Chamberlain anoncis al Hitler konsenton de la ĉeĥoslovaka registaro kun la propono el Berchtesgaden, la gvidanto prezentis novajn postulojn. En la memorando de Hitler el la 23-a de septembro aperis argumentado starigita je perfortaĵoj en la limregiono, kiuj estis prezentitaj kiel akto de la subpremo kontraŭ la germana minoritato. La surprizita Chamberlain poste sendis en Pragon la jenan mesaĝon: "...la brita kaj la franca registaroj ne povas plu respondeci, por ke ili konsilu al Ĉeĥoslovakio ne mobilizi."
La mobilizo rompis la devenajn supozojn de la plano Fall Grün, kiu kalkulis kun neatendita atako kontraŭ nepreparita, te. nemobilizita kontraŭulo. La parolado de Hitler en Sporta palaco el la 26-a de septembro ("Ni volas neniajn ĉeĥojn!") kaj sekvantaj instrukcioj al Freikorps rilate al ties taskoj post la eniro de wehrmacht en Ĉeĥoslovakion tamen pruvis superanta decidiĝo komenci militon eĉ dum kondiĉoj ne tute favoraj por Germanio, ĉar la mobilizita ĉeĥoslovaka armeo prezentus nefacilan kontraŭulon.
Krom la sudetgermanoj, kiuj fuĝis en Germanion, kie multaj el ili enpaŝis en vicojn de Freikorps kaj revenis reen, por ke ili batalu kontraŭ la ĉeĥoslovakaj sekurecaj konsisteroj, okazis post la proklamo de mobilizo formigado de taĉmentoj de dizertintoj, la tn. verdaj kadroj aŭ verdaj gvardioj. Tiuj kaŝiĝis en arbaroj kaj atakadis kontraŭ la ĉeĥoslovakaj taĉmentoj.
Bataloj ĉe Libá
En timo antaŭ interveno de la armeo en Aŝio komencis la ribeluloj la 22-an de septembro konstrui la tn. sekurigan linion (Sicherungslinie) konsistanta el precipe obstakloj sur ŝoseoj de municipo Hazlov (Haslau), grava transporta nodo de komunikiloj (inkluzive de fervojo) kondukanta ĝis Aš. Ĉar de tie la ĉeĥoslovakaj taĉmentoj retiriĝis direkte al Františkovy Lázně, la germanoj vespere la 24-an de septembro ekokupis Hazlovon. Plua grava punkto de la linio estis municipo Libá (Liebenstein) kaj du kilometrojn malproksima bieno Sorkov (Sorghof), situanta ĉe la ŝtata ŝoseo al Cheb. La bienon ekokupis tri trupoj de GDŜ subtenataj de leĝeraj tankoj kaj kelke da armitaj germanoj el Cheb, junaj socialaj demokratoj. Antaŭ Libá estis dislokiĝinta Freikorps kaj ambaŭ flankoj reciproke pripafadis sin. La 25-an de septembro posttagmeze ambaŭ tankoj ekveturis direkte al la municipo, dum kio per pafado el maŝinpafiloj ili neniigis personaŭtomobilojn de henleinanoj, kiuj komencis pafadon el peza maŝinpafilo el arbaro ĉe la ŝoseo kaj ili ĵetadis kontraŭ la tankoj sen pli granda efiko manajn grenadojn. Pro teknikaj malfacilaĵoj de unu tanko ambaŭ maŝinoj revenis al Sorkov. La decidema rezisto de la malgranda taĉmento de GDŜ ĉe Libá kaŭzigis en Aŝio panikon kaj pluaj sudetgermanoj prefere foriris al la alia flanko de la limo. Friedrich Putz, la eksa ĉefleŭtenanto de aŭstria-hungara armeo, poste instruisto kaj nun komandanto de la ribeluloj en la sekuriga linio, postulis superfortojn kun kialigo, ke "li havas nur 700 virojn kaj tri maŝinpafilojn". La nazia gvindantaro tial elsendis al la sekuriga linio nenur pluajn membrojn de Freikorps, sed eĉ taĉmentojn de SS, konkrete du rotojn de SS-Verfügungstruppe (dispoziciaj taĉmentoj), kiuj la 26-an de septembro enfosis sin ĉe Libá kaj dum du tagoj okazis interpafadoj kun la defendantoj de la bieno, kiuj la 28-an de septembro vespere retiriĝis direkte al Františkovy Lázně. Ĉe Libá estis ankaŭ de malantaŭ la germana limo pafata per kontraŭtankaj kanonoj kontraŭ la ĉeĥoslovakaj kirasitoj.
Bataloj je Hardegga doganejo
Ponto trans rivero Dyje ĉe limpasejo Čížov–Hardegg estis post la proklamo de la ĝenerala mobilizo la 23-an de septembro subminita kaj preparita por eksplodigo, dum kio okazis parta malmuntado de ferdeko. En senpera proksimeco de la ponto, sekurigita per bariero de tipo Ippen, estis en la jaro 1937 konstruita konstruaĵo de doganeja ofico, kies konsisto estis unu bastiona fortikaĵeto, kamuflita sub tavolo de ŝtukaĵo kiel balkono. La defendon de la limpasejo subtenis ankaŭ linio de objektoj de malpezaj fortikaĵoj de nova tipo (modelo 37). Antaŭ la doganejo estis konstruita koneksa kontraŭtanka obstaklo el du vicoj de ĉeĥaj erinacoj, plenigita per obstaklo el pikdrato. La armitaj kunpuŝiĝoj ĉi tie daŭris kun paŭzoj ekde la 25-a de septembro ĝis la 5-a de oktobro 1938. La doganejan oficon defendis trupo de GDŜ subgvide de Karel Tojšl, kiun dum ties defendo de la ponto subtenis pafado el la linio de la malpezaj fortikaĵoj. La atakoj de Freikorps estis de komence subtenataj per maŝinpafila pafado de taĉmentoj de la germana armeo, kiu pli poste laŭ atestoj de Karel Tojšl rekte enaktiviĝis en la okazantajn batalojn. Spite al multaj provoj transpaŝi la riveron Dyje la ĉeĥoslovakaj defendantoj sukcesis defendi la limpasejon ĝis eldono de tiu ĉi regiono enkadre de lasta zono de anekso. La germanoj pagis sian provon konkeri la limpasejon preskaŭ de 22 mortigitoj, dume la defendantoj havis 4 leĝerajn vunditojn.
Munkeno kaj fino de la ribelo
La certigo de Chamberlain el la 28-a de septembro pri tio, ke Hitler povas ricevi ĉion, kion li postulas, sen milito, ankoraŭ netutan jaron retenis eksplodon de plua konflikto en Eŭropo. La ŝtoma evoluo de la eventoj en la sekvantaj du tagoj poste definitive fiaskigis ĉiujn esperojn de la ĉeĥoslovakoj pri helpo de aliancanoj en la batalo kontraŭ la pli forta malamiko kaj alkondukigis historian traŭmon el la munkena diktaĵo aŭ perfido. La interveno de Germanio kaj ties duonsoldataj trupoj finis samtempe kun rezigno kun la limregiono, kiu komenciĝis jam la 1-an de oktobro, do en la tago de la planata atako laŭ Fall Grün. Sed izolitaj kunpuŝiĝoj inter la germanoj kaj retiriĝantaj ĉeĥoslovakaj taĉmentoj daŭrigis eĉ post Munkeno – ekzemple en Český Krumlov aŭ Moravská Chrastová.
Perdoj
Historiisto Pavel Šrámek indikas por la monato septembro sume 69 falintaj membroj de la ĉeĥoslovakaj armitaj konsisteroj en ĉeĥaj landoj kaj en oktobro 26 mortigitoj. Laŭ kontaktoficiro de OKW Freikorps faris ĝis la 1-a de oktobro sume 164 sukcesaj kaj 75 malsukcesaj agadoj por prezo de 52 falintoj, 65 vunditoj kaj 19 serĉatoj, dum la ĉeĥoslovakaj perdoj devis fari 110 mortintoj, 50 vunditoj kaj 2029 militkaptitoj. Profesoro Jiří Frajdl indikas la germanajn perdojn ĉirkaŭ 200 mortintoj.
Taksado de la eventoj
Same Václav Motl rememorigas la komencon de la dua mondmilito la 1-an de septembro 1939: "Por nia lando la milito kontraŭ Germanio komenciĝis jam je unu jaro pli baldaŭ. Tiu ĉi milito havis siajn viktimojn. Siajn falintojn. Kaj ĝi ekspodigis grandegan rifuĝintan ondon, kian la novepoka Eŭropo antaŭe ne ekkonis." Vladimír Bružeňák kaj Josef Macke indikas, ke la kunpuŝiĝoj de Freikorps kun taĉmentoj de Gardistaro de defendo de ŝtato en Aŝio kaj Ĥebio fakte rememorigis la militon kaj simila tio estis ankaŭ alie en la limregiono, eĉ kiam loke kun malpli granda batal-intenseco. Václav Junek taksas tiujn ĉi eventojn kiel "rapide, efike kaj unusignife venkita malgranda sudetgermana milito.“ Pavel Šrámek rekapitulacias batalojn en ĉeĥoslovaka limregiono en la jaroj 1938 kaj 1939 tiel, ke ja "ne okazis "granda" milito, sed dum vico da monatoj okazis la milito "malgranda", tamen obstina"
Notoj
<references group="n." />
Republikanische Wehr
Republikanische Wehr ("Respublikana defendo") estis ĉeĥoslovaka duonsoldata organizaĵo de germanaj antifaŝistoj, ĝis la duono de la 1930-aj jaroj markata kiel Rote Wehr. En septembro de 1938 la membroj de RW batalis en la ĉeĥoslovaka limregiono kontraŭ sudetgermanaj ribeluloj.
Blanca Portillo
Blanca PORTILLO Martínez de Velasco [BLANka porTIljo] (Madrido, Hispanio, 15a de junio 1963) estas hispana aktorino, produktoro kaj reĝisoro.
Republikanische Wehr
Historio
La organizaĵo Rote Wehr estiĝis kiel uniforma ordeca taĉmento de Germana sociala demokratia partio, kies unua trupo estiĝis en oktobro de 1926 en Hostinné. Spite al legislativa malpermeso de konstruado de duonsoldataj partiaj taĉmentoj Rote Wehr iom post iom estiĝis kaj oficoj toleris ĝin kiel opozicion de kontraŭŝtataj bataletoj.
En la batalo kontraŭ Freikorps kelke da membroj de RW falis. Sed kelkaj subiĝis al minacoj aŭ propagando kaj ili dizertis. Post la forpelo de ĉeĥoj el Sudetio en la jaro 1938 devis el la limregiono foriri ankaŭ germanaj socialaj demokratoj kaj pluaj antifaŝistoj, sed la ĉeĥoslovakaj oficoj onidire revenigis en Germanion proksimume 20 milojn da rifuĝintoj, el kiuj proksimume la duono finis en koncentrejoj. Republikanische Wehr estis definitive malfondita post la okupado kaj iliaj membroj estis komune kun germanoj, kiuj obeis elvokon al mobilizo, donitaj al persekutoj de la nazia reĝimo.
Blanca Portillo
Kariero
Poste ŝi partoprenis en teatraĵoj kiel Una bala perdida (1995), El embrujado (1995), Terror y miseria del Tercer Reich (1995), Mujeres frente al espejo (1996), kaj Un fénix demasiado frecuente (1997). Dume ŝi debutis en kino per Entre rojas kaj per El color de las nubes (1997), en kiu ŝi ludis la rolon de divorcita patrino kiu malzorgis sian filon. Tiu rolo havigis al ŝi nomumon por la Goya-premio al la plej bonkvalita nova aktorino. Blanca Portillo tamen revenis sursceneje per Madre, el drama padre (1998) — bazita sur teksto de Enrique Jardiel Poncela — kaj No hay burlas con el amor (1998). Paralele debutis en teatra reĝisorado per Hay amores que hablan (1997) kaj Shakespeare a pedazos (1999). La venontan jaron ŝi eklaboris kun Luis San Narciso por la televidserio 7 vidas, en kiu ŝi ludis la rolon de Carlota, nome hararfrizistino, kiu havigis al ŝi popularan famon.
Ŝi iom specialiĝis ankaŭ en historiaj roluloj, kiel en 2004 por La hija del aire, bazita sur teksto de Calderón de la Barca. En ĝi ŝi ludis la rolon de Semíramis, reĝino de Babilono. Poste ŝi ludis la rolon de viro — pli precize de inkviziciisto de la 17a jarcento — en la filmo "Alatriste" (2005), bazita sur romano de Arturo Pérez-Reverte. Krome ŝi laboris por la filmo Los fantasmas de Goya, reĝisorita de Miloš Forman, en kiu ŝi ludis la rolon de la reĝino Maria Luiza de Parmo.
Pedro Almodóvar dungis ŝin por grava rolo kiel najbarino de Chus Lampreave en la filmo Volver (2006) nome Agustina, vilaĝana virino suferanta pro kancero. Blanca veturis al la Festivalo de Cannes 2006 por propagandi Volver. Tie ŝi ricevis kun sia kunfilmulinoj Penélope Cruz, Chus Lampreave, Yohana Cobo, Carmen Maura kaj Lola Dueñas la premion al la plej bonkvalita aktorado. En januaro 2009 estis premierita la televidserio Acusados, en kiu ŝi ludas rolon de juĝistino Rosa Ballester. En tiu okazo ŝi relaboris kun kolegoj Silvia Abascal kaj José Coronado. En marto de la sama jaro, oni premieris la filmon de Pedro Almodóvar nome Los abrazos rotos, en kiu ŝi laboris meze de la antaŭa jaro.
Republikanische Wehr
Organizado, vestaro kaj armilaro
Rote Wehr estis gvidata de la germana sociala demokratia politika gvidantaro, al kiu subiĝis Gruppe frunte kun Gruppenführer. Unu Gruppe konsistis el tri taĉmentoj markitaj kiel Zehnerschaft. Tiuj estis gvidataj de Zehnerschaftführer kaj kreitaj de sume dek anoj, la tn. Ordner (ordigistoj).
Tipa uniformo de la ordigistoj konsistis el hele bruna ĉapo, ĉemizo de blua koloro kun ruĝa kravato kaj blua aŭ nigra pantalono kun zono, eventuale ankaŭ hele bruna mantelo. Virinaj aninoj de RW portis bluzojn kaj jupojn en respondantaj koloroj. Rangoj estis distingataj per manika ŝildeto kun arĝentaj strietoj, sur komandantaj uniformoj estis ankaŭ ruĝe borderitaj epoletoj de blua koloro.
Al soldata ekzerco estis ĉe RW uzataj aerpafiloj, aŭtune de 1938 devis esti uzataj ankaŭ armiloj donitaj fare de la ĉeĥoslovaka armeo.
Ternay
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vendôme kaj al la kantono Montoire-sur-le-Loir.
Piteciedoj
Piteciedoj aŭ Pitheciidae estas unu de kvin familioj de Amerikaj simioj nuntempe agnoskitaj. Iam, ili estis inkluditaj en la familio Atelidae (Ateledoj). La familio Piteciedoj inkludas sakiojn, barbosakiojn, uakariojn, kalicebojn. Plej granda parto de specioj estas indiĝenaj de la Amazona regiono de Brazilo, kaj kelkaj troveblas ankaŭ el Kolombio ĝis la nordo de Bolivio sude.
Piteciedoj estas malgrandaj ĝis mezgrandaj simioj, kiuj gamas el 23 cm en kap-korpa longo ĉe la plej malgrandaj ĝis 44–49 cm ĉe la plej grandaj uakarioj. Ili haase mezlongan ĝis longan felon, en ampleksa gamo de koloroj, ofte kun kontrastaj makuloj, speciale ĉe la vizaĝo.
Estas 54 nuntempe agnoskitaj specioj de piteciedoj, grupigitaj en du subfamilioj kaj ses genroj. La agnoskitaj genroj estas jenaj:
Otto Georg Thierack
Otto Georg THIERACK (Wurzen, Saksio; 19-a de Aprilo 1889 – 22-a de Novembro 1946) estis nazia germana advokato kaj politikisto.
Kariero
Li militservis en la Unua Mondmilito, en kiu li ascendis al rango de leŭtenanto. Li estis tie vundita ĉe la vizaĝo kaj premie ricevis la Feran Krucon.
En la 20a de Aŭgusto 1942, li estis nomumita ministro de justico de la Tria Regno kaj tiukadre li modifis leĝojn kaj statutojn por kongruigi ilin kun la nova naziareĝimo. Li persekutis grupojn nomitajn "kontraŭsociaj" -judoj, poloj, rusoj, ciganoj- koincidinte kun Heinrich Himmler ke ili devas esti "neniigotaj perlabore". Li instigis amasajn ekzekutojn el 7a de Septembro 1943.
Post sia aresto, li venenigis sin antaŭ la Juĝoj de Nurenbergo.
Preĝejo Sankta Mikaelo (Nagymányok)
La preĝejo Sankta Mikaelo estas sakrala historia monumento en urbo Nagymányok (Hungario).
Historio
La unua mencio okazis pri kirko kaj paroĥo en Nagymányok en 1333. Dum dominado de turkoj la kirko ruiniĝis, ĉirkaŭ 1700 la loĝantoj kalvinaniĝis. La restintaj katolikoj eklezie apartenis al la proksimaj vilaĝoj. La paroĥo estis refondita en 1735. Katolikaj germanoj alvenis en la 18-a jarcento, ili konstruis preĝejon inter 1781-1783. Post jarcento la kirko estis plene renovigita, freskoj estis pentritaj. La orgeno estis kreita en 1822, trakonstruita en 1926. En 1933 Ferenc Kopp faris la kristalajn fenestrojn.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola en korto ĉe stratangulo. La fasado estas simetria, meze malsupre la enirejo funkcias. pli supre de fenestroj estas videblaj, plej supre la kvadrata la kvadrata turo altiĝas kun cepa turpinto. Antaŭ la kirko ŝtona kruco estas videbla. La ĉefaltara bildo estis pentrita en 1787 fare de Johann Meidinger.
Kermeso okazas en la 29-an de septembro.
90953 Hideosaitou
90953 Hideosaitou estas tre malgranda, malhela
asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Rabdovejsiacoj
La rabdovejsiacoj (Rhabdoweisiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas 2 genrojn kaj 13 speciojn,. Ĝia tipa genro estas rabdovejsio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Tour-en-Sologne
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la komunumaro Granda Chambord.
Ĥejrogaleedoj
Ĥejrogaleedoj, Cheirogaleidae, estas la familio de strepsirinaj primatoj kiu enhavas variajn nanajn kaj musecajn lemurojn. Kiel plej granda parto de aliaj lemuroj, la Ĥejrogaleedoj vivas en la insulo de Madagaskaro.
Ĥejrogaleedoj estas pli malgrandaj ol aliaj lemuroj kaj fakte ili estas la plej malgrandaj primatoj. Ili havas mildan, longan felon, grizbrunan ĝis ruĝecan supre, kun ĝenerale pli brila ventre. Ili havas malgrandajn orelojn, grandajn okulojn, kaj longajn malantaŭajn krurojn. Kiel ĉiuj strepsirinoj, ili havas fajnajn ungojn en la dua fingro de la malantaŭaj kruroj. Ili kreskas ĝis grando de nur 13 ĝis 28 cm, kun vosto kiu estas tre longa, foje ĝis unu kaj duono fojojn tiom longa kiom la korpo. Ili pezas ne pli ol 500 g, kaj kelkaj specioj pezas tiom malmulte kiom ĝis 60 g.
Ĥejrogaleedoj estas noktemaj kaj arboloĝantaj. Ili estas lertaj grimpuloj kaj povas ankaŭ saltegi, uzante siajn longajn vostojn por atingi ekvilibron. Ĥejrogaleedoj estas ĉiomanĝantoj, kiuj manĝas fruktojn, florojn kaj foliojn (kaj foje nektaron), same kiel insektojn, araneojn kaj malgrandajn vertebrulojn.
Estas 42 specioj arigitaj en kvin agnoskitaj genroj de vivantaj specioj, nome la jenaj:
Kelta setlejo de Biberg
Kelta setlejo de Biberg (germane: Keltensiedlung am Biberg) troviĝis sur insula monto ĉe Kehlbach, urbokvartalo suduesta de Saalfelden, Aŭstrujo, inter la montoĉenoj Steinernes Meer kaj Leoganger Steinberge. Biberg havas montan supron de ne tute 70 metroj kiuj pro ŝtonrompeja funkcio inter 1927 kaj 1957 kvazaŭ komplete perdiĝis.
Trovitaĵoj
Elfosadoj arkeologiaj regulaj ne fariĝis sed la trovitajn aferojn oni kolektis kaj donis al Salzburg-Muzeo Salcburgon kie ĉiuj konserviĝis ankaŭ nun. Tiaj aferoj datumas grandparte el la meza kaj malfrua La-Tène-epoko (de ĉ. 280 a.K. ĝis la jaro nul). Ĉefe temas pri argilceramikaj rompitaĵoj kun kombilaj ornamaĵoj respektive pri feraj instrumentoj (hakiloj, ĉiziloj, boriloj, tranĉiloj, forĝistaj iloj). El ili oni rajtas konkludi pri viglaj komercaj kontaktoj kun regionoj sude de la Alpoj.
Elstara trovitaĵo faritis en 1942, nome Hirsĉ vom Biberg, ne tute 11 centimetrojn alta bronza statueto el la 2-a aŭ 1-a antaŭkristaneraa jarcento. La cervo estas ekleviĝanta. La prahistoriisto Martin Hell estis akirinta ĝin por sia privata kolekto kaj postmorte ĝi venis en 1975 Salcburgon. Dum la granda prikelta ekspozicio de 1980 en Hallein ĝi spekteblas de ĉiuj. Havas la besto ramuro sespinta. Trueto kun spuroj de rezino supozigas ekziston de tie fiksita vosto (el haroj?). Ĝia alteco estas de 10,8 centimetroj: ĉu ekzistas kunteksto kun la kelta dio Cernunnos neklaras.
La tribo de la Ambisontoj (keltoj alpaj) menciatas dufoje, sur Tropaeum Alpium de ĉe La Turbie kaj en la Urbo sur monto Magdalensberg. Eble troviĝas ilia centro tie ĉi sur Biberg. La Biberg-setlejo, eble en la rolo de sanktejo, utiligitis ĝis la tempo de la romiiĝo.
Aliaj sciindaĵoj
Post okupiĝo fare de la romianoj Biberg estis fortikigata per muro en formo de plurlatero. Dum la mililtoj de la Markomanoj starigitis en la jaro 175 interne turo kun murodikeco de 1,65 m. Ja konserviĝis aĵoj el tiu ĉi tempo. En la baseno de Saalfelden la kelto-romia enloĝantaro el la tempo de la migrado de nacioj sen ĝenoj. Eĉ post la okupiĝo fare de la Bojoj daŭris loĝado biberg-a. En 1343 dokumente menciatas bieno de la Biburg-oj el la posedoj de la senjoroj de Kuchl. En 1437 konatas nome certa Chuntz von Pypurg. Laŭdire uzitis sthonoj de la burgo post la fajrego de 1811 por rekonstrui domojn.
Thoury
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la komunumaro Granda Chambord.
Fenila tioformiato
S-Fenila tioformiato aŭ s-fenila tiometanato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la tioformiata acido, kaj fenolo. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla aŭ malmulte solvebla en akvo. Fenila tioformiato posedas 7 karbonatomojn, 6 hidrogenatomojn, 1 sulfuratomon, kaj 1 oksigenatomon. Fenila tioformiato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de tioformiataĵoj kaj fenilaj derivaĵoj.
Villeneuve-Frouville
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono La Beauce.
Vievy-le-Rayé
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono La Beauce.
Vida lingvaĵo
Vida lingvaĵo estas la lingvaĵo kiun oni disvolvigas en la cerbo rilata kun la maniero kiel oni interpretas tion kion oni perceptas pere de la okuloj ("laŭvide"). Temas pri la lingvaĵo kiu uzas bildojn kaj grafikajn signojn. Ĝi havas la celon transmisii mesaĝojn pere de bildoj. La vida lingvaĵo estas la sistemo de komunikado kiu estas uzata en la kreado de vidaj mesaĝoj.
La ĉefaj trajtoj uzataj de la vidaj lingvaĵoj estas la formoj, koloroj, teksturoj kaj lumo.
En komputiko vidaj lingvoj kun ekranredaktiloj estas utilaj por rapida kreado de grafika interfaco.
Villexanton
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj al la kantono La Beauce.
Carlos Bardem
Carlos Encinas BARDEM (Madrido; 7a de marto 1963) estas hispana aktoro, scenaristo kaj verkisto, kiu devenas el familio de tre konataj hispanaj artistoj, inter kiuj menciindas liaj geavoj Rafael Bardem kaj Matilde Muñoz Sampedro, lia patrino Pilar kaj liaj gefratoj Mónica kaj Javier Bardem, krom lia onklo Juan Antonio kaj lia kuzo Miguel Bardem reĝisoroj.
Kariero
En 1997 li aperis en la filmo Perdita Durango, protagonistigita de lia frato Javier. Li partoprenis kiel aktoro en gravaj filmoj kiel Princesas (2005), Alatriste (2006) kaj Che: Guerrilla en 2008. En 2009 li akiris nomumojn pro sia ludado en la filmo Celda 211 en la rolo de "Apache", inter ili por la Goya-premio.
Li alternigis sian aktoran laboron kun verkado, televido kaj socipolitika agado.
Tiosalikata anhidrido
Tiosalikata anhidrido aŭ merkapto benzoata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigo de la Tiosalikata acido aŭ interagado de la tiosalikata alkoholo kun tiosalikata klorido. Tiosalikata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Tiosalikata anhidrido prezentas metoksogrupon kaj tiosalikatmetanatan grupon ligitajn al la 1-a kaj 4-a karbonatomoj de la benzena ringo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 10 hidrogenatomoj, 2 oksigenatomoj, 1 sulfuratomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
Rakiteciacoj
La rakiteciacoj (Rhachitheciaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ĉirkaŭ 30 speciojn,. Ĝia tipa genro estas rakitecio.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Viridivelacoj
La viridivelacoj (Viridivelleraceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ununuran genron (viridivelo) kaj ununuran specion,.
Smalltalk
Smalltalk estas reflekta programlingvo, orientita al objektoj kaj kun dinamika tiparo. Pro siaj karakteroj, Smalltalk povas esti konsiderata ankaŭ kiel medio de objektoj, en kiu eĉ la propra sistemo estas objekto. Metafore, oni povas konsideri, ke Smalltalk estas virtuala mondo en kiu vivas objektoj kiuj komunikas inter si, pere de la sendo de mesaĝoj.
Sistemo Smalltalk estas komponita per:
Skistostegacoj
La skistostegacoj (Schistostegaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ununuran genron (skistostego) kaj 2 speciojn,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Marieta Morosina Priuli
Vivo
Marieta Morosina Priuli, probable post sia geedziĝo, fariĝis komponistino kaj muzikistino al la servo de la Habsburga kortego.
En 1665 Priuli publikigis en Venecio kolekton da verkoj dediĉitaj al la Imperiestrino Vidvino de Habsburgo, Eleanor Magdalena de Neuburg, la tria kaj lasta edzino de Leopoldo la 1-a, kiu havis la reputacion esti unu el la plej kleraj kaj virtaj virinoj de sia tempo
La kolekto da verkoj de Priuli dediĉita al imperiestrino estis instrumenta muziko titolita ‘Baletoj kaj fluoj’ (Balletti e correnti). Ĝi inkluzivis ok ‘correnti’ kaj kvin ariojn da pecoj por tri kordaj instrumentoj, du violonoj, violonĉelo, kaj kontinua klaviceno.
La violonĉelo en Venecio de la 17-a jarcento havis du grandecojn: unu kiu estis sufiĉe pli granda ol la nuna violonĉelo; ĝi kutime ludis la pli konstantajn basajn liniojn de la polifonia muziko. Dum la ‘violoncino’, kiu estis pli malgranda ludis la rapidan kaj virtuozan solistan muzikon. La ‘Balletto e corrento’ de Marieta Morosina Priuli estas taŭga por ĉi tiu pli malgranda instrumento, ĉar ĝi enhavas sufiĉe ‘akrobatan’ fluon. Ĝuste tiuj komponaĵoj de Priuli estas konataj pro sia vigla ritmo kaj bunta formado.
Tiuj verkoj de Marieta Priuli elstaras ankaŭ pro tio, ke ili estis la escepto rilate al instrumenta muziko publikigita de virinoj en tiu ĉi periodo en Italio. Nur ŝi, kun sia ‘Baletoj kaj fluoj’, kaj la fekunda, multĝenra komponistino Isabella Leonarda kun ‘Sonate da chiesa’, sia Opus 16, produktis kaj eldonis instrumentajn komponaĵojn. Ambaŭ publikigis ununuran kolekton en ĉi tiu kampo, sed tiel la verko de la monaĥino Isabella Leonarda, kiel tiu de la venecia nobelino Marieta Priuli montras siajn grandajn kvalitojn kaj originalecojn en pasia interpreto.
La muzikologo Gregory Barnett en sia libro “Bolognese Instrumental Music 1660-1710” publikigita en 2016, mencias Marietan Priulin inter la komponistoj kiuj kontribuis al la kreskanta influo de la instrumenta muziko, kiu dum la baroko egaliĝos en graveco al la voĉa muziko. La instrumenta muziko pasis de esti “nura akompano de la aristokrataj distraĵoj” en la salonoj de la nobelaro, “al la kreado mem de la aristokrata identeco de la malfrua 17-a jarcento”.
Vardiacoj
La vardiacoj (Wardiaceae) estas planta familio el briofitoj. Tiu familio apartenas al la ordo dikranaloj (Dicranales). Ĝi enhavas ununuran genron (vardio) kaj ununuran specion,.
Taksonomio
Laŭ National Center for Biotechnology Information (19 apr. 2020), The Plant List kaj World Flora Online (19 apr. 2020) , , jen ĉi-sube la listo de la akceptitaj taksonoj, kaj ties Esperantaj nomoj :
Vineuil (Loir-et-Cher)
Vineuil - prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Loir-et-Cher, en la regiono Centro-Valo de Luaro (Centre-Val de Loire ). Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Blois kaj estas la centro de samnoma kantono Vineuil.