cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sasanida arkitekturo
Sasanida arkitekturo ĉefe estas la parta stilo de arkitekturo en irana arkitekturo kiu atingis pinton en sia evoluado dum la sasanida epoko. Multrilate la periodo de sasanida dinastio (224-651 a.K.) atestis la plej altan atingon de la persa civilizacio, kaj konsistigis la lastan grandan persan imperion antaŭ la islama konkero.
The Wave
The Wave (La Ondo) estas roka natura estaĵo formita el sabloŝtono, situanta en Usono, proksime al limo de Arizono kaj Utaho, sur deklivoj de Coyote Buttes, en la Paria Canyon-Vermilion Cliffs Wilderness, sur la Kolorada Altenbeneĵo. Ĝi estas fama inter ekskursantoj kaj fotografistoj pro ties kolorriĉaj, ondantaj formoj.
Ĝi estiĝis en la ĵuraso, antaŭ ĉ. 190 milionoj da jaroj.
Sasanida arkitekturo
La unika karakterizaĵo de Sasanida arkitekturo, estis ĝia distingebla uzo de spaco. La Sasanida arkitekto konceptis sian konstruaĵon kiel amasojn kaj surfacojn; tial la uzo de masivaj muroj el briko ornamitaj per muldita aŭ karvita gipso ekesiĝis. Gipsaj muraj ornamaĵoj aperas ĉe Biŝapuro, sed pli bonaj ekzemploj estas konservitaj en Ĉal Tarĥano apud Rejo (dum malfrua Sasanida aŭ frua islama tempo de Irano), kaj en Tisfuno kaj Kiŝo en Mezopotamio. La paneloj montras bestajn figurojn fiksitajn en rondaĵoj, homajn bustojn, kaj geometriajn kaj florajn formojn.
Iran
Rybníky (distrikto Znojmo)
Historio
Municipo Rybníky situas sur rivero Rokytná. La historio de Rybníky datiĝas antaŭ la jaro 1200.
La nomo de municipo devenas de multaj fiŝlagoj, kiuj estis en la pasinteco en la ĉirkaŭa pejzaĝo. Unu el ili kiel ununura konserviĝis rekte en la municipo.
Nuklea centralo Fukuŝima 1
La nuklea centralo Fukuŝima 1 aŭ Fukuŝima Daiiĉi ( 福島第一原子力発電所, fukuŝima dajiĉi genŝirjoku hac-denŝo) estas nuklea centralo en Japanio. Ĝi situas en gubernio Fukuŝima kaj estas inter la plej potencaj nukleaj centraloj de la lando. Ĝi estis konstruita fine de la 1960-aj jaroj fare de General Electric kaj aktivigita en 1971. Mastrumas ĝin la kompanio "Elektra Povo de Tokio" (東京電力株式会社, Tōkjō denrjoku kabuŝiki-gajŝa, laŭ anglalingva mallongigo TEPCO = Tokyo Electric Power Company).
Yasutaka Homma
Yasutaka Homma (本間 康貴, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokushima Vortis.
Nuklea centralo Fukuŝima 1
La situo de la centralo estas ĉe, ĉe la orienta (pacifika) marbordo de Japanio.
Akcidentoj post la tertremo en marto 2011
Pro la tertremo de Sendajo en 2011 la centralo estis haltigita kaj la provizo per elektro, necesa por malvarmigi la reaktorajn kernojn, ĉesis. La ekstera provizo per elektro estis detruita. Dum kelkaj horoj oni sukcesis malvarmigi la kernon per bateria elektro. Post ties elĉerpiĝo kredeble okazis almenaŭ parta fandiĝo de la reaktoraj kernoj. Oni evakuis la loĝantaron unue en distanco ĝis 10, poste 20 km ĉirkaŭ la centralo kaj por malvarmigi pumpis maran akvon en ĝin. Al la akvo oni aldonis boratan acidon, ĉar boro estas efika kaptanto de neŭtronoj.
Ekde de la 16-a de marto oni provis alŝuti malvarmigan akvon de helikopteroj kaj pere de grand-distancaj akvoĵetiloj. Montriĝis, ke la radiado estis tiom forta, ke helikopteroj ne povis vere alproksimiĝi.
La japanaj aŭtoritatoj komence klasis la akcidenton je nivelo 4 (serioza incidento) de la internacia skalo por nukleaj eventoj. Poste oni altigis la nivelon al 5 (akcidento kun nelokaj sekvoj) kaj 7 (plej alta nivelo, katastrofa akcidento).
Priskribo (provizora) de bolakva reaktoro BAR Mark I
La priskribo informas nur ekzemple kaj tre ĝenerale pri BAR (bolakva reaktoro) Mark I (angle: BWR Boiling Water Reactor Mark I):
Akridedoj
Akridedoj (Acrididae) estas familio de saltantak insektoj el la ordo de ortopteroj, koneble per mallongaj antenoj, malpli longa ol la korpoduono. La familio nomiĝas laŭ la tipa genro Akrido. Oni tamen kelkfoje vastasence nomas eĉ kelkajn similajn genrojn ankaŭ iu akrido ekz. preĝanta akrido.
Akridedo-invado en Afriko 2004
Kaŭzo eble estis, ke en 2004 estis riĉaj pluvoj ĉe la Atlasa Montaro, kio ebligis la ovo-demeton en la malsekan teron. Tie rapide evoluis la larvoj en la riĉa planta kreskaĵo. Akridedo vivas nur 30 tagojn, sed ino povas demeti 60-100 ovojn samtempe (kaj post unu semajno kapablas denove pariĝi). Unu plenkreska akridedo pezas 2 gramojn kaj povas manĝi samgrandan verdaĵon.
Aliaj invadoj
La invado en 1987-1989 kostis ĉirkaŭ 300 milionojn da dolaroj por bridi la plagon. Fine de la svarmado oni esploris la elirlokon (epicentron) de la invado kaj trovis nur 2 akridedojn. En 1956 la akridedoj atingis eĉ Eŭropon (Brition, Hispanion, Francion).
Ruĝeckrona melozono
Aspekto
Ties grando estas 15–17.5 cm. Ne estas seksa dimorfismo. Plenkreskulo havas ruĝecajn kronon, kolflankojn kaj nukon kun blanka bridopunkto kaj olivecbrunaj frunto kaj antaŭa krono. La vizaĝo estas olivecbruna kun blanka okulringo. La supraj partoj estas grizecolivaj. Gorĝo kaj subaj partoj estas blankecaj kun nigra centra brustomakulo kaj bruneca strieco. Subvostaj kovriloj estas helbrunaj. Junuloj estas malhelbrunaj en supraj partoj.
Unipotenta matrico
Unipotenta matrico estas speco de matrico. Matrico A estas unipotenta, se A-I estas nilpotenta, do se (A-I)^n=0 por ajna n - kondiĉe ke I estas identa matrico.
Ekzemplo
estas unipotenta matrico.
Alaguz-e Sofla
Alaguz-e Sofla (, ankaŭ Ālāgūz-e Soflá) estas vilaĝo en la kampara distrikto Solduz, Irano. Ĝi situas en la Centra Distrikto (kiu estas distrikto aŭ baĥŝ) de la granda distrikto de Neqede en la irana provinco Okcidenta Azerbajĝano. La vilaĝo havis 12 loĝantojn dum la 2006-a popolnombrado, disde 8 familioj.
Hermann Schmidt
Hermann SCHMIDT (naskiĝinta en la 16-a de junio 1851 en Dedesdorf, mortinta en la 28-a de februaro 1921 en Erfurto) estis germana juristo kaj de 1885 ĝis 1919 ĉefurbestro de Erfurto.
Vivo kaj agadoj politikaj
Post la doktoriĝo Schmidt iĝis tribunala staĝanto en 1875, poste asesoro kaj en 1882 urboadvokato en Hildesheim. En 1890 li fariĝis vicurbestro de Halle (Saale).
Modernigo de Erfurto
En 1895 li elektitis ĉefurbestro de Erfurto. Li ĉefa celo estis la mondernigo de la urbo, kies nombro de loĝantoj kreskis dum lia estrado de 75000 al 130000. Tiurilate li similis iomete al sia antaŭulo Richard Breslau.
Ekzemploj por projektoj realigitaj dum lia regado: ŝtatigo de la gasujo, konstruo de la elektra centralo (1901) kaj de akvopuriga instalaĵo; instalo de nova centra brutbuĉejo; dek novaj lernejoj; pligrandigo de la ŝtataj klinikoj; konstruigo de la naĝejo Dreibrunnenbad kaj Espachbad; fondo de la erfurta urba biblioteko; establo de pluraj parkoj kaj verdaj zonoj (ekz. la Urba parko de Erfurto en 1908; enkorpigo de la vilaĝo Ilversgehofen en 1911; konstruigo de la nova Tombejo de Erfurto.
Administraciaj novigoj en Erfurto
Danke al sia prudenta kaj ŝparema gvidado li kondukis la tutan administradon tra la malfacilaj tempoj de milito kaj la posta Novembra Revolucio kaj transdonis ĉion boneordigite al sia posteŭlo Bruno Mann.
Honoroj
Omaĝe al Schmidt oni nomis straton en la kvartalo Löberstadt lau li.
Râu Alb
Râu Alb [rıu alb] (hungare: Fehérvíz, germane: Weisswasser) estas vilaĝo en Rumanio sud-sudoriente de haţeg. En 1910 ĝi havis 414 loĝantojn (rumanoj); en 1992 222 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1398. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Hunyad vármegye). Administre ĝi apartenas al Sălaşu de Sus.
Končiny 1.díl
Končiny 1.díl estas parto de domaro Končiny kaj parto de municipo Sloupnice en distrikto Svitavy en Ĉeĥio. Ĝi troviĝas proksimume 2 km sudokcidente de Sloupnice. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 4 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Končiny 1.díl situas en katastra teritorio Dolní Sloupnice kun areo 11,01 km².
Satrup
Satrup estas eksa administra komunumo en Germanio. Ekde la 1-a de marto 2013, kiam la tiamaj komunumoj Havetoftloit, Rüde kaj Satrup kuniĝis al nova komunumo, ĝi estas la administra centro de tiu komuna komunumo Mittelangeln, kaj krome estas la administra centro de pli granda, samnoma komunumaro Mittelangeln. Satruptroviĝas en la distrikto Schleswig-Flensburg de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio. Fine de la jaro 2011 la komunumo havis 3 691 loĝantojn (la nova, pli granda komunumo Mittelangeln fine de havis  loĝantojn - Satrup do estas esenca parto de ĝi).
Tamaulipas
Tamaulipas [tamaŭLIpas] (esperantigite Tamaŭlipaso) estas federacia subŝtato en la nord-oriento de Meksiko.
La kodo de la provinco laŭ ISO 3166-2:MX estas "MX-TAM". Ĝi havas 43 komunumojn (Vidu ankaŭ la liston de komunumoj en Tamaulipas, areon de ĉirkaŭ kaj loĝantaron de  milionoj. Plentitole ĝi nomiĝas hispanlingve "Estado Libre y Soberano de Tamaulipas" (libera kaj suverena ŝtato Tamaulipas). Ĝia ĉefurbo nomiĝas Ciudad Victoria ("venko").
La provinco oriente limas al la Meksika Golfo kaj norde al Teksaso (nun Usono), trans rivero Rio Grande del Norte. Ĝi havas apartan formon: pli ol duono de ĝia limregiono al Teksaso konsistas el strio 250 km longa kaj nur 30 km larĝa. Ĝi tiel preskaŭ komplete disigas Teksason kaj Nuevo León, al kiuj tamen restas ĉirkaŭ 20 km da komuna limo, tra eta koridoro inter Tamaulipas kaj Coahuila. En Usono oni nomas tian teritori-formon patotenilo (geografio).
Biskupice (distrikto Zlín)
Biskupice estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Zlín, en Regiono Zlín. Vivas ĉi tie.
Sude la municipo najbaras kun katastro de municipo Polichno, okcidente kun Dobrkovice, nordokcidente kun Kaňovice, nordoriente kun Ludkovice kaj oriente kun Luhačovice.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1131.
Saint-Rome-de-Cernon
Saint-Rome-de-Cernon estas franca situanta en departemento Aveyron, regiono.
Inocento Ĵukov
Inocento ĴUKOV (ruse Иннокентий Николаевич Жуков, Inokenti Nikolajeviĉ Ĵukow; naskita la 5-anjul./17-angreg. de oktobro 1875 en Gornij Zerentuj (Горный Зерентуй), Transbajkalo, Rusio; mortinta la en Moskvo, Rusio) estas fama skulptisto meminstruita, pedagogo-novemulo, literaturisto, signifoplena aganto de skolta movado en Rusio kaj unu el fondintoj de junpionira movado en Sovetunio.
Saint-Rome-de-Cernon
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Saint-Romains.
Inocento Ĵukov
Biografio
En 1895 li ekstudis en histori-filologia fakultato de la Peterburga Universitato. Dum studjaroj li geedziĝis kun sia samteranino Aleksandra Ivanovna Rindina, kun kiu en la 1900-aj jaroj akiris kvar infanojn. Pro persekutoj laû politikaj motivoj diplomon pri finlernado en la universitato I.N. ricevis kun prokrasto, en 1902. Tuj post ricevado de la diplomo li instruis geografion en komerca lernejo-gimnazio de Stolbov. De tiu tempo instruado de geografio fariĝis lia ĉefa profesio dum tuta vivo ĝis emeritiĝo ĉe persona pensio en fino de 1931. En la jaroj 1917-1921 I.N. instruis en gimnazio de Ĉita kaj servis kiel instruktoro de la Fako de unuiĝita lernejo en la Minedukado de Malproksim-Orienta Respubliko. La lasta loko de agado de I.N. estis la lernejo nº 41 de la baumana RONO en Moskvo, kie li ekde 1925 instruis geografion en superaj grupoj.
Tamen I.N. neniam rezignis pri sia amatora okupo en skulptado. Kvankam ricevi plenan edukadon en tiu branĉo li ne havis eblecon, tamen li prenis lecionojn pri skulptarto kaj pentrarto tempe al tempo en la Akademio de belarto en Sankt-Peterburgo kaj poste en Parizo (en la Akademio de Emil Antuan Burdel), kien li forveturis en la 1912 laû stipendio, kion li ricevis dank’ al amikoj kaj honorantoj de lia talento. La Unua Mondmilito detruis ĉi-lecionojn, sed I.N. daûre memperfektiĝis dum libero de pedagogia tempo kaj akiris signifajn sukcesojn kaj konatecon en nia lando kaj Eŭropo. Precipe al tiu akcelis lia partopreno en t.n. la Aûtunaj ekspozicioj en Sankt-Peterburgo (en la galerio de P. Auer) kaj amasa eldonado de art-bildkartoj kun bildado de liaj skulptaj laboroj.
Vasta konateco de I.N. trovis respegulon kaj en artikoloj pri li en vico de enciklopediaj eldonaĵoj. Al esploroj de lia heredaĵo estas dediĉita granda artikolo de konata esperantisto H.V. Nekrasov. Ekzistas partoj pri I.N. en vico de bakalaûraj laboroj pri pedagogio, sed profunda profesia esplorado de skulptaj laboroj de I.N. dume ne estas farita. Ankaŭ mankas sciencaj esploroj pri riĉaj arta kaj pedagogia heredaĵoj de Ĵukov.
Ĵukov estis akceptita en la anojn de MOSSĤ, kaj en la 1945 estis gratifikita per la medalo “Pro kuraĝa laboro dum la Grandpatruja Milito”. Li estis entombigita en tereno 23 de la Vvedenska tombejaro en Moskvo.
Verkoj de Ĵukov
И.Н. Жуков. Замок души моей. - Изд. В.Л. Древс, Москва, 1913. (La kastelo de animo mia)
Инн. Жуков. Моё творчество. - "Журнал журналов", № 2, 1915. (Mia kreado)
И.Н. Жуков. Русский скаутизм. - Изд-во В.А. Березовского, Петроград, 1916. (La rusa skoltismo)
И.Н. Жуков. Игра в труд в педагогике (на правах дискуссии). - Чита, 1921. (Laborludo en pedagogio)
И.Н. Жуков. Путешествие звена "Красной Звезды" в страну чудес. Повесть. - Изд-во Всеукраинского общ-ва содействия Юному Ленинцу, Харьков, 1924. (Vojaĝo de la junpionira taĉmento "Ruĝa stelo" en la landon de mirakloj)
Инн. Жуков. Как я лепил "Октябрёнка". - "Пионер", № 21, 1928. (Kiel mi skulptis la "Oktjabrjonok")
И.Н.Жуков. Начинающий скульптор. - Молодая гвардия, 1931. (La komencanta skulptisto)
Verkoj pri Ĵukov
К. Дубровский. Рождённые в стране изгнания. - Петроград, 1916. (K. Dubrovskij. Naskitaj en la lando de ekzilo.)
А.В. Луначарский. Иннокентий Жуков. - "Красная нива", № 19, 1926. (A.V. Lunaĉarskij. Inocento Ĵukov.)
Тов. Кук возвращается в Англию. - "Комсомольская правда", 30 дек. 1926. (Kamarado Kuk revenas Anglio-n.)
Л. Кассиль. Радио в скульптуре. - "Радиослушатель", № 4, 1927. (L. Kassil. Radio en skulptarto.)
Песни гнева, любви и победы. - "Рабочая Москва", 30 ноя. 1927. (Kantoj de kolero, amo kaj venko.)
N.V. Nekrasov. Skulptisto-fantaziulo Inocento Ĵukov. - "Sennacieca Revuo", № 9 (45), januaro 1927, pp.139-143.
Mark Starr. The sculptor of the revolution. - "The new leader", 4 nov., 1927.
Г. Карин. Скульптор-сибиряк Иннокентий Жуков. - Альманах "Забайкалье", № 3, 1949. (G. Karin. Skulptisto-sibiriano Inocento Ĵukov.)
Л.В. Горбунова. Скульптор Иннокентий Жуков. — Восточно-Сибирское книжное изд-во, Иркутск, 1977. (L.V. Gorbunova. Skulptisto Inocento Ĵukov.)
Владимир Чивилихин. Дорога. Из архива писателя. - Современник, Москва, 1989. (Vladimir Ĉiviliĥin. La vojo. El arkivo de verkisto.)
И. Петухова. Воспитание патриотизма в скаутских организациях России начала XX века. - "Инженер", № 4, 2006. (I. Petuĥova. Edukado de patriotismo en skoltaj organizaĵoj.)
Педагогические парадоксы Иннокентия Жукова. (Составитель и редактор И.В. Руденко.) - Тольятти, ТГУ, 2010. (Pedagogiaj paradoksoj de Inocento Ĵukov.)
Pri Ĵukov en enciklopediaj eldonaĵoj
Сибирская советская энциклопедия, том 1, колонки 967-968. - Москва, 1929. (La siberia enciklopedio, v. 1, kolonoj 967-968. - Moskvo, 1929.)
БСЭ, 1-е изд., том 25, колонка 600. - Москва, 1932. (La granda soveta enciklopedio.)
Enciklopedio de Esperanto, 1-a eldono, vol. 2, p.592. - Budapeŝt, 1933-34.
Художники народов СССР. Библиографический словарь, том 4, книга 1-я, стр. 141. - Искусство, Москва, 1983. (Artistoj de popoloj de USSR. Bibliografia vortaro, v. 4, libro 1, p. 141.)
Российская педагогическая энциклопедия в 2-х томах, том 1, стр. 310. - БРЭ, Москва, 1993. (Rusia pedagogia enciklopedio.)
Детское движение. Словарь-справочник, стр. 390-396. - Москва, 2005. (Infana movado. Vortaro-informilo.)
Plaffeien
Geografio
Plaffeien situas en la distrikto Sinĝino ĉe la bordo de la rivero Sinĝino en la germanlingva okcidento de la dulingva Kantono Friburgo en la Svisaj Antaŭalpoj. La teritorio de la komunumo en okcidento limas al Kantono Berno kaj etendiĝas suden ĝis la Lago Schwarzsee (en Esperanto ankaŭ Nigra Lago).
Al la komunumo krom Plaffeien mem ankaŭ apartenas la municipoj Zollhaus, Schwarzsee kaj Muscherental.
Lukoil
Lukoil (, Лукойл; stiligita kiel LUKoil) estas unu el la grandaj grandaj petrolkompanioj de Rusio kaj unu el la plej grandaj grandaj tutmondaj produktantoj de petrolo. Ĝia nomo originis de la unuaj literoj de la nomoj de la tri bazaj urboj de la konzerno: Langepaso, Urajo, Kogalimo (ĉiuj en Ĥanta-Mansa aŭtonoma distrikto - Jugra). En 2012 la kompanio produktis 89 856 milionojn tunojn da petrolo je tago. La ĉefsidejo troviĝas en Moskvo.
Plaffeien
Geografio
La komunumo limas al Jaun, Val-de-Charmey, Boltigen, Oberwil kaj Guggisberg (Kantono Berno) kaj Brünisried, Giffers, Plasselb,Rechthalten kaj Tafers (Distrikto Sinĝino).
Inocento Ĵukov
Notoj
1). Inocento Ĵukov. Kastelo de mia animo. Poemo. Trad. M. Fjodorov. – Eld. «Театр и искусство в Чите». (1921). Kun paralela rusa teksto. 12 lignogravuraĵoj. Pĝ. 16.
Lukoil
Lukoil kaj la usona konzerno ExxonMobil laŭ la stato de 2017 estas la du plej grandaj publikaj entreprenoj rilate al posedo de pruvitaj rezervoj de petrolo kaj de gaso. En 2008, la firmao havis 19.3 bilionojn barelojn de petrol-ekvivalento (unu "barelo de petrol-ekvivalento" estas la energio liberigita per bruligo de 158,9873 litroj da kruda nafto). Tiu sumo egalas al proksimume 1,3 procentaĵoj de la tutmondaj naftorezervoj. La firmao havas operaciojn en pli ol 40 landoj ĉirkaŭ la mondo.
Plaffeien
Trafiko
Plaffeien atingeblas per poŝtaŭto ek de la urbo Friburgo, de Guggisberg aŭ tra Sangernboden kaj Gurnigelpasejo de Steffisburg. La loko estas la okcidenta elirpunkto al la Gurnigelpasejstrato.
Inocento Ĵukov
Notoj
2). I.N. Ĵukov. La skoltismo malĝustigita kaj ĝusta. Esp-igis J. Usolcev. – Ĉito, 21-4-1921. Pĝ. 2.
Plaffeien
Historio
La komunumonomo devenas de la latina nomo planum faegum, kio signifas en Esperanto ebena fagoarbaro. Ĝia unua dokumenta mencio datiĝas el la jaro 1148. Ek de 1486 ĝis la Helveta Revolucio kaj la liberigo fare de la francaj trupoj en la jaro 1798 Plaffeien estis voktejo de la urbo Friburgo. La revolucio alportis al la kampara komunumo egalajn rajtojn kiel la urbo kaj politikan aŭtonomion. La 31-an de majo 1906 preskaŭ la tuta vilaĝo Plaffeien estis detruita per inscendio.
Oberems
Oberems estas komunumo en la distrikto Leuk en Kantono Valezo, Svislando. Ĝi havis 130 loĝantojn je la 31-a de decembro 2012.
Plaffeien
Komunuma Partnereco
Plaffeien flegas ek de la jaro 1979 komunuman partnerecon kun la komunumo Kasterlee en Belgio.
Oberems
Geografio
La komunumo Oberems situas en la suba parto de la Supra Valezo kaj etendiĝas ĉe la okcidenta flanko de la Valo de Turtmann, en kies fino situas la Turtmann-Glaĉero, el kiu fontas la rivero Turtmana, kiu formas la orientan komunumlimon. Al la komunumo apartenas la vilaĝo Oberems kaj la setlejoj Ahorn, Bielen, Mittelems, Guggine kaj Widubrunn, kaj multnombraj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Oberems limas en nordo al Turtmann-Unterems, en nordoriento al Ergisch, en sudoriento al eksklavo Gruben de la komunumo Turtmann-Unterems, en sudsudoriento en unu punkto al Randa, en sudo kaj sudokcidento al Zinal, kaj en nordokcidento al Agarn.
Historio
La unua dokumenta mencio de Oberems datiĝas el la jaro 1101 kiel Superiori Emesa. En la jaro 1238 Oberems estis menciita la unuan fojon kiel komunumo. En la jaro 1457 estis kreita komunuma statuto, tiel nomita kamparana gildo. En la jaroj 1548, 1558, 1642 kaj 1776. Oberems havis komunajn komunumajn statutojn. En la jaro 1728 Oberems kaj Unterems disiĝis de la Paroĥo Leuk kaj formis kune la Paroĥon Ems kun la preĝejo en Unterems. En la jaro 1951 ankaŭ en Oberems estis konstruita preĝejo kaj Oberems fariĝis aparta paroĥo. En la jaro 1953 estis malfermita la aertelfero de Turtmann al Oberems. En la jaro 2002 la malnova teritoria disputo inter Obermes kaj Unterems estis decidita de la Valeza Ŝtata Konsilio per divido de la Valo de Turtmann laŭlonge de la rivero Turtmana.
Aunou-sur-Orne
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Aulnois.
Metila izobuterato
Metila izobuterato estas organika estero, senkolora likvaĵo kun agrabla odoro je fruktoj, rezultanta el rekta agado de la izobuterata acido kaj metanolo en ĉeesto de sulfata acido. Ĝi uzatas kiel solvanto en kemiaj sintezoj kaj kiel gustigilo en nutro-industrio pro ĝia florodoro kaj eterotipa esenco.
Dennis Rodman
Dennis Keith RODMAN [deni ke:t rodmen] (13-an de majo 1961 en Trenton, New Jersey) estas iama usona korbopilko-ludisto. Li ludis inter 1986 kaj 2000 en la usona profesia ligo NBA, en la Detroit Pistons (1986–93), San Antonio Spurs (1993–95), Chicago Bulls (1995–98), Los Angeles Lakers (1998/99) kaj Dallas Mavericks (1999/2000). Rodman estis en 1992-1998 sepfoje kiel plej bona resaltisto de la NBA kaj pli frue estis distingita en 1990 kaj 1991 kiel Plej bona Defendisto de la NBA en la jaro. Oni taksas lin unu el la plej bonaj defendistoj kaj resaltistoj de la NBA-historio. Rodman altas 2,03 m kaj ludis en la pozicio Power Forward.
Li batalis en 1997-1999 en la iama vrestlingligo WCW (World Championship Wrestling), kun „Hollywood“ Hulk Hogan.
NGC 5483
NGC 5483 (aliaj indikoj — ESO 271-19, MCG -7-29-8, IRAS14072-4305, PGC 50600) estas galaksio en konstelacio Centaŭro.
Dennis Rodman
Li geedzigis en 1992 kun Annie Bakes, kiu naskis filinon. Ili divorcis en 1993. Lia dua edzino estis (1998-1999) aktorino Carmen Electra. Lia tria edzino (2003-) estis Michelle Moyer, kun kiu ili havas du komunajn infanojn.
NGC 5483
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Hideo Okamoto
Hideo Okamoto (岡本 秀雄, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Tokushima Vortis.
Abelejo
Abelejo estas aro de abelujoj. La koncentro de abelujoj faciligas la laborojn de la abelbredistoj. Por la cetero de preterpasantoj abelejo devas esti avertita (signalita) por eviti defendajn atakojn de abeloj kiuj povas konsideri sin atakitaj.
Argilly
Argilly estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Geografio
La komunumo enhavas la vilaĝon Argilly kaj la vilaĝeton Antilly.
Historio
Tie estis merovida tombejo. La kastelo estis grava por la duko de Burgonjo, ĝi estis detruita en 1590.
Notoj kaj referencoj
La nécropole mérovingienne d’Argilly (Côte d’Or), Revue Archéologique Sites, n° 19, 1983, p. 21 - 22
Oracle
La komputila programaro Oracle (esperante: "profeto" aŭ "orakolo") estas datumbazestra sistemo fare de la firmao Oracle, kiu fariĝas grava potenco en datumbaza programado.
Larry Ellison, ĉefdirektoro de la firmao Oracle, kaj liaj amikoj kaj kolegoj Bob Miner kaj Ed Oates komencis la konsultan firmaon Software Development Laboratories ("Laboratorioj pri Softvara Prilaborado") en 1977. Ĉi tiu firmao kreis la originan version de la programaro Oracle. La nomo "Oracle" devenas el la kod-nomo de CIA-financiita projekto, kiun Ellison antaŭe prilaboris, kiam li estis dungato de la firmao Ampex.
Por manipuli datumojn, Oracle povas uzi kelkajn programlingvojn kiel ekzemple SQL-on kaj PL/SQL-on.
Lingvoj
63 lingvojn (inkluzive de tiaj regionaj lingvaj varioj kiel la britia angla kaj la kanada franca) la programaro subtenas. Tio inkluzivas nomojn kaj mallongigojn de tagoj kaj monatoj, skribdirekton (dekstren aŭ maldekstren), alfabetan ordigpovon, ktp.
Erarmesaĝoj estas tradukitaj en la araban, katalunan, ĉinan, ĉeĥan, danan, finnan, francan, germanan, grekan, hebrean, hispanan, hungaran, italan, japanan, korean, norvegan, polan, portugalan, rumanan, rusan, slovakan, svedan, tajan, kaj turkan.
Plue, pere de unikodaj datumbazoj kaj datumspecoj oni povas enmeti, procezi, kaj retrovi datumojn en preskaŭ ĉiuj nuntempaj lingvoj eĉ se la lingvo ne estas rekte subtenata.
Servpovaj sistemoj
Versio 10g de Oracle uzeblas sur la sekvaj operaciumoj kaj aparataroj.
NKVD-ordono n-ro 00485
NKVD-ordono n-ro 00485 – ordono de popola komisaro de NKVD pri internaj aferoj Nikolaj Jeĵov el la 11-a de aŭgusto 1937, estanta bazo por amplekse entreprenita operaco de arestoj de poloj sur teritorio de Sovetunio en la jaroj 1937–1938. Tio estis modelo por organizado de pli postaj amasaj arestoj.
La Ordono n-ro 00485 difinis unusignife hom-kategoriojn, kiuj estis arestontaj. Ili estis:
La ordono devigis samtempe funkciulojn de NKVD al tio, ke arestitoj liveru pruvojn kontraŭ si mem.
Adolf Fenyvessy
Adolf Fenyvessy [fenjveŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fenyvessy Adolf estis hungara ĵurnalisto, stenografo. Lia filo estis Béla Fenyvessy, lia nobela antaŭnomo estis zalai, lia origina familia nomo ĝis 1862 estis Grünbaum.
Adolf Fenyvessy naskiĝis la  en Zalaegerszeg. Li mortis la en Budapeŝto.
La konsekro de la printempo
La konsekro de la printempo, La rito de la printempo aŭ La ceremonio de la printempo (en franca Le Sacre du printemps, en rusa «Весна священная», Vesna svyashchennaya) estas baleto kaj orkestra koncerto verko de la rusa komponisto Igor Stravinski. Ĝi estis verkita por la pariza sezono de 1913 de la Rusaj Baletoj de la entrepreno de Sergei Djagilev; la origina koreografio estis de Vaslav Nijinski, kun scenaraj desegnoj kaj kostumoj de Nikolao Roerich. Kiam okazis ĝia premiero ĉe la Teatro de la Elizeaj Kampoj la 29an de Majo 1913, la avangarda naturo de la muziko kaj la koreografio kaŭzis fortan sensacion kaj preskaŭ-tumulton en la aŭskultantaro. Kvankam dezajnita kiel verko por la scenejo, kun specifaj fragmentoj akompanantaj la rolulojn kaj la agadon, la muziko atingis saman se ne pli grandan agnoskon kiel koncerta verko, kaj estas amplekse konsiderta unu el plej influaj muzikaj verkoj de la 20a jarcento.
Stravinski estis juna, preskaŭ nekonata komponisto kiam Djagilev dungis lin por krei verkojn por la Rusaj Baletoj. La konsekro estis la tria tia projekto, post la sukcesa La Fajrbirdo (1910) kaj Petruŝko (1911). La koncepto malantaŭ La konsekro de la printempo, disvolvigita de Roerich el la skiza ideo de Stravinski, estas sugestita per sia subtitolo, "Bildoj de Pagana Rusio en Du Partoj"; sur scenejo, post variaj primitivaj ritoj celebrantaj la alveno de printempo, junulino estas elektita kiel buĉofera viktimo kaj dancas ĝismorte. Post mikse kritika ricevo el ties origina turneo kaj mallonga prezentado en Londono, la baleto ne estis plu ludata denove ĝis la 1920-aj jaroj, kiam versio koreografiita de Léonide Massine anstataŭis la originalon de Nijinski. Tiu de Massine estis la pionira de multaj plinovigaj produktoj direktitaj de la ĉefaj baletestroj de la mondo, kiuj havigis al la verko tutmonda akceptadon. En la 1980-aj jaroj, la origina koreografio de Nijinski, delonge supozita perdita, estis rekonstruita fare de la Baleto Joffrey en Los Angeles.
Izonitrilo
Izonitrilo, izocianido aŭ karbilamino estas organikaj komponaĵoj, derivitaj el la "Izocianida acido" aŭ H-N≡C, kaj enhavanta la funkcian grupon -N≡C. La izonitriloj estas izomeroj de la nitriloj; ili estis malkovritaj en 1867, sed neniam trovis larĝaskalan utilon. La izonitrila grupo estas izomero de la nitrila grupo - C≡N, pro tio la prefikso "izo". La organika fragmento konektiĝas al la izocianida grupo pere de la nitrogena atomo, kaj ne pere de la karbono. Ili uzatas kiel konstrublokoj por la sintezo de aliaj kombinaĵoj.
La konsekro de la printempo
La verko de Stravinski enhavas multajn novajn trajtojn por sia tempo, kiaj eksperimentojn en tonaleco, mezuro, ritmo, akcento kaj dissonado. Analizistoj notis en la verko gravan fonon de rusia folklora muziko, rilato kiun Stravinski tendencis nei. La muziko influis super multaj el ĉefaj komponistoj de la 20a jarcento, kaj estas unu el plej registritaj verkoj en klasika repertorio.
Izonitrilo
Ĝenerale, la izonitriloj estas preparataj per traktado de la kloroformo kun alkaloj, kaj ofte ili estiĝas kiel flankaj produktoj en la sintezo de nitriloj ekde metalaj cianidoj kaj organikaj halogenidaj komponaĵoj. La hidrogenaj ligoj de la izonitrilaj solvaĵoj estis malkovritaj de Ferrstanding, Paul von Ragué Schleyer (1930-2014) kaj A. Allerhand, en 1962. Publikaĵoj pri la strukturo de la ksantocilino, la unua nature okazanta izocianido, aperis en 1956 kaj 1957 far Ilse Hagedorn (1923-2013) kaj Heinrich Tönjes pluraj jaroj post raporto de Wolfgang Rothe pri la izolo de la "penicillium notatum". La plejmulto el la maraj izocianidoj estas terpenoidoj, dum kelkaj el la surtera izocianidoj devenas el la aminoacidoj.
Historio
Verdire, la historio de la izonitriloj komencis plurajn jarojn antaŭ ol ilia identigo kiel diskreta klaso da komponaĵoj. Pluraj kemiistoj, provante prepari alkilajn cianidojn ekde la alkila jodido kaj arĝenta cianido aŭ AgCN, izolis konsiderindajn kvantojn da substancoj, kies "horora" odoro ofte rezultis en la fino de la preparadoj.
Vegecio
Vivo
Malmulton oni scias pri lia vivo krom la mallongan priskribon kiun donas li mem. Vegecio ne identigas sin kiel militisto, sed kiel "vir illustris et comes" (afabla kaj eminenta homo), terminoj kiuj, en la Latino de la epoko, markas lin kiel proksima persono al la imperiestro. La cognomen Renato sugestas ke li adoptis la kristanismon en plenaĝa aĝo.
Izonitrilo
Historio
En 1859, ok jaroj antaŭ ol la apero de la unua laboro de Armand Gautier (1837-1920), W. Lieke reakciis alilan jodidon kaj arĝenta cianido kaj estigis sufiĉan kvanton da likvaĵo kun "penetranta" odoro, kiun li kredis esti la alila cianido. Li provis transformi la hipotezan alilan cianidon en "krotonoata acido" per acida hidrolizo, tamen, li suprizite estigis nur la formiatan acidon. La studoj pri la "anormala" hidroliza reakcio estis "malkontinua pro la konstantaj plendoj de la najbararo pri la naŭxza odoro". Lieke disvolvis ĉiujn siajn eksperimentojn eksterdome pro tio ke "la malfermado de ujo enhavanta la nitrilon ... estis sufiĉa por polui la aeron dum kelkaj tagoj."
Vegecio
Vivo
Oni ne konas la ĝustan daton de lia vivo, krom por la historiaj referencoj de lia propra verko: en lia Epitoma rei militaris li aludas la imperiestron Graciano kiel diigitan, kio lokas la verkon kiel posta al la morto de ĉi tiu en la jaro 383. Vegecio dediĉis siajn verkojn al la imperiestro reganta en la epoko, sed ne specifas kiu ekzakte estis ĉi tiu; esploristoj sugestas ke temas pri Teodozo la 1-a, kiel la plej probabla hipotezo, kaj aliaj ke temas pri Valentiniano la 3-a.
Oni konas du liajn verkojn: Epitoma rei militaris, ankaŭ konita kiel De re militari, kaj la malplej konata Digesta Artis Mulomedicinae, traktato de bestkuracistino sur la malsanoj de ĉevaloj kaj muloj. Estis la unua el ili, Epitoma rei militaris (Kompendio de milita tekniko) kiu donis al li pli da famo.
Izonitrilo
Proprecoj
La distanco inter la atomoj N≡C en la izocianidoj estas tre mallonga, 1.158 Å en la metila izocianido. La anguloj C-N-C estas proksimaj al 180°. Samkiel la karbona unuoksido, la izocianidoj priskribiĝas de du resonancaj strukturoj, unu kun triobla ligo inter la nitrogeno kaj la karbono kaj alia kun duobla ligo. Surprize, la dua ligo kun karbenata karaktero (t. e. H2C=) estas pli grava. Tamen, la sola nitrogenaparo, respondeca pri la zwitter jona formulo, stabiligas la strukturon kaj respondecas pri la linieco de la izocianidoj. Izocianidoj estas plej bone prezentataj kvazaŭ miksaĵo da ambaŭaj resonancaj strukturoj kaj ili estas inklinaj al polimerizo.
Vegecio
Epitoma rei militaris
Ĝi estas traktato en kiu oni priskribas la militajn uzojn de la romia armeo en la antikva tempo.
Izonitrilo
Proprecoj
La elektronika simetrio ĉirkaŭ la izocianida nukleo de la 14N rezultas en malrapida kvarpolara malstreĉiĝo, tiamaniere ke la nuklea spinkuplado 13C-14N povas esti observata, kie la kupla konstanto por la 13C nukleo estas proksimume 5 Hz kaj inter 5–14 Hz por la 13C nukleo al kiu la izocianida grupo estas aneksita.
Vegecio
Epitoma rei militaris
En la propra verko asertas la aŭtoro ke li skribis unue la 1an Libron kiel sendependan traktaton kaj ke, poste, pro peto de la imperiestro, li pligrandigis ĝin per la tri sekvaj libroj.
Izonitrilo
Proprecoj
La malagrabla odoro de lal izonitriloj estas legenda. Laŭ Lieke, la izocianidoj posedas penetrantan, treege malagrablan odoron; la malfermado de iu flakono enhavanta izocianidon sufiĉas por poluegi la aeron dum kelkaj tagoj. Tamen, ni rimarku ke en la epoko de Lieke, la diferenco inter izocianidoj kaj nitriloj ne estis tre aprecataj.
Kalia miristato
Kalia miristato aŭ C14H27KO2 estas organika kalia salo de miristata acido, blanka solidaĵo solvebla en varma akvo kaj varma etanolo, iomete solvebla en organikaj solvantoj kaj etero. Ĝi estas uzatas kiel emulsiigagento, lubrikagento, tensio-aktivagento kaj disĵetagento en kosmetikaĵoj, tinkturo-industrio kaj medicina kampo.
Izonitrilo
Proprecoj
Ivar Karl Ugi (1930-2005), fakulo, esploristo kaj verkisto pri izonitriloj, iam asertis ke "La disvolviĝo de la izocianida kemio tre multe suferis ... pro la karakteriza odoro de ties volatilaj izonitriloj, kiuj estis priskribitaj de Hofmann kaj Gaŭtier kiel "alte specifa, preskaŭ sveniga, horora kaj ekstreme ĉagrena. Estas vere ke multaj potencaj esploristoj en tiu kampo ne donis kontinuecon al ties laboroj pro la forta odoro. La izocianidoj estas esplorataj kiel potencaj nemortigaj armiloj."
Vegecio
Epitoma rei militaris
Estante eminente praktika verko, mallonga kaj skribita en simpla Latino, la libro estis konsiderata kiel referenco inter la militistoj de la mezepoko kaj la Renesanco kaj, pro la detalemo de la rakonto, oni konsideris ĝin grava fonto por la historiistoj. Kopiita superabunde, la teksto postvivis integra ĝis niaj tagoj; ĝi estis tradukita al pluraj lingvoj antaŭ la invento de la pres-arto kaj presita por la unua fojo en Utreĥto en 1473. De la 16a jarcento la reputacio de Vegecio kiel historia fonto komencis dekadenci pro la malkovro de aliaj aŭtoroj kiel Polibio, kaj pro la fakto ke li miksis malklare la instituciojn de diversaj periodoj de la Romia Imperio.
Vegecio citas inter siaj fontoj al Katono la pli maljuna, Cornelio Celso, Frontino, Paterno kaj la imperiaj konstitucioj de Augusto, Trajano kaj Hadriano.
Ozono
Ozono estas kemia kombinaĵo entenanta 3 oksigenoatomojn (O3). Ĉe kutimaj kondiĉoj ozono emas malkomponiĝi al dioksigeno (O2).
Izonitrilo
Proprecoj
Kelkaj izocianidoj posedas odorojn malpli ofendaj tiel kiel malto, natura kaŭĉuko, kreozoto, milda Solanum pseudocapsicum aŭ putra ligno. Ne-volatilaj derivaĵoj tiel kiel "tozilmetila izocianido" ne havas malaprobindajn odorojn.
Ozono
Atmosfera ozono formiĝas pro ago (de la suna lumo) sur la oksigeno; tiel okazis verŝajne dum lastaj milionoj da jaroj. La ozono-koncentriĝo estas tre malgranda en atmosfero kaj granda en la alta tavolo de ĝi (stratosfero). Hodiaǚ valoras konsideri iun ekvilibron de la ciklo ozono-oksigeno.
Izonitrilo
Tokseco
Dum kelkaj izocianidoj estas toksaj, aliaj prezentas neaprecatajn toksecojn por mamuloj. Rilate al la "etila izocianido", toksologiaj studoj en la jardeko 1960, ĉe Bayer, elmontris ke "buŝaj kaj subhaŭtaj dozoj je 500-5000 mg/kg estas tolereblaj al musoj".
Ozono
Dum ozono nocas al homaro en atmosfero, ĝi utilas en la ozona tavolo, pro sia protekta efiko kontraǚ la sunaj ultraviolaj radioj.
Izonitrilo
Sintezoj
Ordinare, la izocianidoj sintezatas per senhidratigo de la "formiamido". La formiamido estas senhidratigata per "fosfora oksotriklorido", fosgeno aŭ "dufosgeno".
RNHC(O)H + POCl3 → RNC + "PO2Cl" + 2 HCl
En la reakcio de la karbilamino, ankaŭ konata kiel Izonitrila Sintezo de Hofmann, la kalia hidroksido reakcias kun la kloroformo por estigi "duklorokarbenon". Tiam ĉi lasta konvertas primaran aminon en izocianidon. Pro tio ke ĝi estas efektiva por la primaraj aminoj, ĉi-reakcio uzatas kiel kemia testo por indiki ties ĉeeston.
Ekde reakcio kun la organolitiaj kombinaĵoj pere de oksazoloj kaj benzoksazoloj, laŭ la skemo:
Vidu ankaŭ
<Gallery> Cyanid-Ion.svg| Arĝenta cianido Benzonitrile_structure.svg| Benzonitrilo 1,3-benzoxazole numbering.svg| Benzoksazolo Hydrogen-cyanide-2D.svg| Cianida acido Diphosgene structure.svg| Dufosgeno Dichlorocarbene-from-MW-2001-3D-balls.png| Duklorokarbeno Ethyl isocyanide.png| Etila izocianido Phenylisocyanate.svg| Fenila izocianato Phenyl isocyanide.png| Fenila izocianido Phosphorus_oxytrichloride.PNG| Fosfora oksotriklorido Phosgene-dimensions-2D.svg| Fosgeno Imidazole 2D numbered.svg| Imidazolo Isocyans%C3%A4ure.svg| Izocianata acido Hydrogen cyanide 3Dpng.png| Cianida acido Crotonic_acid_structure.svg| Krotonoata acido Xantocillin.svg| Ksantocilino Oxazole 2D numbered.svg| Oksazolo TosMIC-3D-balls.png| Tozilmetila izocianido CWScheele.jpg| Carl Wilhelm Scheele (1742-1786) Friedrich_W%C3%B6hler_Stich.jpg| Friedrich Wöhler (1800-1882) Justus_von_Liebig_NIH.jpg| Justo de Libiko (1803-1873) August_Wilhelm_von_Hofmann01.jpg| August von Hofmann (1818-1892) Armand Gautier (1837-1920).jpg| Armand Gautier (1837-1920) Meyer_Viktor.jpg| Viktor Meyer (1848-1897) Mercapto_Group_General_Formulae.png| Paul Jacobson (1859-1923) Stylised atom with three Bohr model orbits and stylised nucleus.svg| Gilbert Newton Lewis (1875-1946) Synthetic_Production_of_Penicillin_TR1468.jpg| Alexander Fleming (1881-1955) Howard_Walter_Florey_1945.jpg| Howard Florey (1898-1968) (1906-1979) UGI_Reaction_%C3%9C_V.2.svg| Ivar Karl Ugi (1930-2005) </Gallery> </Center>
Minamisanriku
Minamisanriku - japane 南三陸町 - estas havenurbo en la regiono Motojoŝi, Gubernio Mijagi, Japanio. La 1-an de oktobro 2004 ĝi havis ĉirkaŭ loĝantojn.
La cunamo post la tertremo de Sendajo en 2011 detruis la urbon, laŭ raportoj estas perdintaj ĉirkaŭ homoj.
1130 Skuld
1130 Skuld estas asteroido de la ĉefa asteroida zono, ano de la Flora familio.
Teatro de la Elizeaj Kampoj
Kiele privata teatro, ĝi estas propraĵo de la financa institucio Caisse des dépôts et consignations ekde 1970.
1130 Skuld
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Teatro de la Elizeaj Kampoj
La konstruaĵo estas hejmo fakte de tri salonoj: nome la propra le Teatro de la Elizeaj Kampoj (1905 sidlokoj), la Komedio de la Elizeaj Kampoj (601 sidlokoj) kaj la Studio de la Elizeaj Kampoj (230 sidlokoj).
Kaiserpfalz (Kaiserslautern)
La Kaiserpfalz, ankaŭ nomata Barbarossaburg, estas defenda kaj administrada instalaĵo konstruita de imperiestro Friedrich Barbarossa en la 12a jarcento. La nomo Kaiserpfalz eble tradukeblas per imperiestra kastelo. Ĝi situas en Kaiserslautern, hodiaŭ germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La konstruaĵo estas nuntempe ruino.
Priskribo
<br style="clear:left;" />
Tracht
Tracht estas germanlingva esprimo por tradicia folklora vestaĵo. Ĝi estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ozona tavolo
La ozona tavolo estas parto de la stratosfero, kiu entenas ozonon en grave pli granda kvanto (ĉ. 8 ppm) ol kompare en suba troposfero. Tiu fortenas la ultraviolan sunlumon danĝeran al la plejmulto de vivaĵoj.
Pro la liberigado de fluorklorkarbonhidrogenaĵoj (FKKH) kaj karbona tetraklorido dum la 1970-aj jaroj la ozona tavolo komencis ekde tiam malkreski - precipe super la arkto kaj antarkto (vidu ozontruo).
Formiĝo
Ultraviolaj radioj de la suno (aŭ aliaj fontoj de ionigo) transformas molekulojn de oksigeno en pozitivajn jonojn. Paralele tiuj radioj disigas oksigenajn molekulojn, t.e. faras el ili du neŭtralajn atomojn. Liberiĝinta dum jonigo elektrono (aŭ iu alia elektrono en ionigita gaso) «gluiĝas» al iu el atomoj. Kaj nun negative ŝarĝita atomo de oksigeno kaj pozitive ŝarĝita molekulo de oksigeno, tiriĝas unu al alia, formante neŭtralan molekulon de ozono. Ĉefe kun oksigeno interagas ultraviolaj radioj aperigante ozonon ĉar oksigeno havas malplejan jonig-energion el la atmosferaj gasoj.
Ozontruo
Ozontavola detruo konsistas el du rilataj aferoj observataj ekde la fino de la 1970-aj jaroj: konstanta malaltigo de ĉirkaŭ kvar procento en la totala kvanto de ozono en la atmosfero de la Tero (nome ozona tavolo), kaj multe pli granda pliiĝanta malpliigo de la stratosfera ozono ĉirkaŭ la polusaj regionoj de la Tero. Tiu lasta fenomeno estas referencata kiel ozona truo aŭ ozontavola truo.
Niya
La arĥeologiejo de la ruinurbo Niya situas ĉe la suda rando de la Tarim-baseno, en distrikto Niya, en registara distrikto Hotan, en hodiaŭa Ujgura Aŭtonoma Regiono Ŝinĝango en Ĉinio.
La hungara-brita arĥeologo Aurel Stein sukcese fosis tie kaj malkovris interalie budismajn manskribojn (Ĥaroshthi).
Ekde 1996, la ejo aperas sur listo de la Monumentoj de la Ĉina Popola Respubliko.
Séverine (Tramtransporto en Parizo)
Séverine estas haltejo de Tramvojo T3b situanta en la 20-a arondismento de Parizo.
La nomo Séverine devenas de apuda samnoma skvaro, omaĝe al Séverine (1855-1929), franca libertaria kaj feminista verkistino kaj ĵurnalistino.
Fenetila kafeato
Fenetila kafeato aŭ C17H16O4 estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la esteroj de la kafeata acido kaj fenetila alkoholo, malhelblanka lumsensiva solidaĵo, unu el la komponaĵoj de la propoliso kun antiinflamaj, antioksidigaj kaj antibakteriaj proprecoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Fenetila kafeato estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Fenetila kafeato ankaŭ uzatas pro ĝiaj medicinaj kaj antikanceraj proprecoj.
Anjang
Anjang, origine 안양 estas metropolo kaj universitata urbo en Sud-Koreio.
Geografio
Anjang situas inter montoj. Suvon troviĝas 19, Seulo 25 km-ojn.
Historio
La unua mencio okazis en 415. Ĝis meze de la 20-a jarcento Anjang estis agrikultura loko, precipe vitejoj estis tie. En 1973 Anjang iĝis grandurbo kaj evoluis, kiel antaŭurbo aŭ dorma urbo de la ĉefurbo. En 2007 Anjang havis 84 infanĝardenojn, 40 bazlernejojn, 48 diversajn mezlernejojn, 6 bibliotekojn kaj tri universitatojn.
Trafiko
Anjang ligiĝas kun Seulo per 2 interurbaj tramoj aŭ metrooj. Ankaŭ aŭtobusoj liveras pasaĝerojn.
Jimi Hendrix
Jimi HENDRIX [ĝimi hendriks], plennome: James Marshall HENDRIX (naskiĝis la 27-an de novembro, 1942, mortis la 18-an de septembro, 1970) estis usona rok-muzikisto, konata ĉefe kiel fama kaj unu el la plej grandaj elektrogitaristoj, kiu transformis la koncepton pri la uzado de gitaro. Unu inter la plej elstaraj blusrokaj artistoj de la 60-aj jaroj. Lia muziko tre influis la generacion de la "florinfanoj".
Hendrix estis konata pro sia sovaĝa agmaniero, kiam li kutimis tumulti sur scenejo. Kiel muzikisto, Hendrix kontribuis al la disvolviĝo de la sonrevena metodo, kiu akompanas distordon. Kiel diskproduktanto, Hendrix uzis pionirajn metodojn en la kampo de studiaj registradoj kiel etendaĵon de siaj muzikaj ideoj. Li estis unu el la unuaj, kiuj spertis stereajn registradojn kaj fazadon.
Laŭlonge de sia vivo Hendrix gajnis gravajn muzikajn premiojn. Post lia morto li ricevis kromajn premiojn kaj honorojn, inkluzive enmeton en la Rok-Roll-Halon de Famo en 1992 kaj la Britan Halon de Famo en 2005. Krome, en 1994 li ricevis stelon sur la Trotuaro de Famo en Holivudo. La revuo Rolling Stone vicigis Hendrix sesa en la listo de la 100 plej grandaj artistoj de ĉiuj tempoj kaj unue en la listo de la 100 plej grandaj gitaristoj de ĉiuj tempoj.
Biografio
Li naskiĝis en Seattle, Vaŝingtonio. Liaj unuaj muzikaj spertoj venis el gospelaj kantoj en preĝejo. Lia unua muzikinstrumento estis uzita ukulelo, kiun li ricevis en la aĝo de 13 jaroj. Sekvis akustika gitaro kaj elektra gitaro. Kiel lernanto li unuafoje agis en muzikgrupo The Rocking Kings.
En la jaro 1959 li forlasis la lernejon por aliĝi al la aerarmeo. Tie, en 1961 li konatiĝis kun Billy Cox, kiu krom servi en la armeo estis muzikisto en Nashville. Kune ili fondis la grupon The Casuals.
Pro dorsaj problemoj Jimi Hendrix en 1962 devis forlasi la armeon. Sed aliaj fontoj diras, ke li asertis, ke li estas samseksulo por elarmeiĝi.
Kun Billy Cox li daŭre havis amikan kontaktojn, kvankam tiu restis en Nashville, dum Jimi la sekvajn tri jarojn turneis i.a. kun Little Richard, B. B. King kaj Supremes. En 1964 Jimi Hendrix muzikis kun la Isley Brothers en Novjorko.
Plia okupo ĉe Curtis Knight and the Squires famigis lin en Novjorko: Ed Chaplin, la manaĝero de la grupo ofertis al la kontrakton. Hendrix subskribis - kaj ricevis antaŭpagon de unu dolaro. Dum tiu ĉi tempo li supozeble unuafoje uzis drogojn kiel mariĥuano kaj LSD.
En la jaro 1966 li fondis la unuan muzikgrupon, en kiu li okupis la gvidan rolon: Jimi and the Blue Flames. Li ankaŭ akompanis John Hammond Jr kaj havis la eblecon, agi kiel solisto.
Tiutempe Linda Keith, la tiama amikino de Keith Richards, konatigis lin kun Chas Chandler. Tiu serĉis muzikistojn, kies talentojn li povis ekspluati, kaj li rapide ekkonis, ke Jimi Hendrix havis la kvalitojn por fariĝi stelulo en Britio.
La 21-an de septembro Chandler kaj Hendrix vojaĝis al Londono. Hendrix konatiĝis kun la tiea muzikistaro kaj fondis kun Noel Redding kaj Mitch Mitchell la grupon Jimi Hendrix Experience (JHE). Ili unuafoje prezentis sin en Parizo, en la antaŭprogramo de koncerto de Johnny Hallyday.
La unua sondisko Hey Joe/Stone Free en februaro 1967 estis inter la kvin plej sukcesaj en Britio. Sekvis turneoj kaj festivaloj (i.a. La Monterey Pop Festival en junio 1967) kaj pliaj sondiskoj. La lasta komuna koncerto de JHE okazis en februaro 1969 en Denvero.
La jaron 1969 karakterizis tribunaloj (en la pakaĵoj de Jimi Hendrix oni trovis heroinon) kaj financaj problemoj. Ed Chaplin publikigis malnovajn sonbendojn el la tempo de la unu-dolara-kontrakto kaj sekve de akuzo pri kopirajto Jimi Hendrix dumtempe ne plu ricevis siajn tantiemojn.
Por la Woodstock-festivalo li kompilis novan muzikgrupon: Sky Church kun Mitch Mitchell, Billy Cox, Larry Lee kaj du perkutistoj. Sky Church aperis kiel kulmino de la festivalo, kaj Jimi Hendrix prezentis la nacian himnon de Usono The Star Spangled Banner, en versio, kiu aŭdebligis la hurladon de la raketoj kaj la morton de la soldatoj.
Por rekompensi la postulojn de Ed Chalpin, oni sonbendigis koncerton en Fillmore East silvestre 1969/1970. Kun Billy Cox kaj Buddy Miles li tiam fondis novan grupon nomatan Band of Gypsies.
Dum la sekva tempo li kun diversaj akompanantoj produktis plurajn sondiskojn, kiuj finiĝu al disko kun la provizora titolo First Rays of the New Rising Sun.
Kun la Band of Gypsies li turneis tra Eŭropo. Komenco estis kaosa festivalo en la Isle of Wight. Dum plia festivalo Billy Cox ricevis trinkaĵon kun tiom granda kvanto da narkotiloj, ke pliaj planitaj koncertoj ne plu povis okazi.
Matene de la 18-a de septembro 1970 en Londono oni trovis Jimi Hendrix senkonscia en la loĝejo de sia germana amikino Monika Dannemann. Li ne reatingis la konscion kaj mortis survoje al la hospitalo. Evidente li la antaŭan vesperon uzis grandan kvanton da dormigiloj kaj sufokiĝis de vomitaĵoj.
Vstiš
Vstiš (Stich) estas municipo en Ĉeĥio, troviĝanta en distrikto Plzeň-sudo, en Regiono Plzeň. Vivas ĉi tie.
Alitta virens
Alitta virens estas poliketo kiu nutras sin per algoj kaj mikroorganismoj. La besto ankaŭ estas kultivata por servi kiel logaĵo por kapti fiŝojn.