cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malriĉo en Usono
En novembro 2012 la Usona Censoburoo diris ke pli ol 16% de la loĝantaro vivis en malriĉeco, inkluzive de preskaŭ 20% de usonaj infanoj, ĝis 14.3% (ĉirkaŭ 43.6 milionoj) en 2009 kaj ĝis ĝia plej alta nivelo ekde 1993. En 2008, 13.2% (39.8 milionoj) da usonanoj vivis en malriĉeco. Komencante en la 1980-aj jaroj, relativaj malriĉecaj procentoj konstante superis tiujn de aliaj riĉaj landoj. Kalifornio havas malriĉecan procenton de 23.5%, la plej altan de iu ŝtato en la lando.
En 2009 la nombro da homoj kiuj estis en malriĉeco alproksimiĝis al niveloj de la 1960-aj jaroj kiuj kondukis al la landa Milito kontraŭ Malriĉo. En 2011 ekstrema malriĉeco en Usono, kun la signifo de domanaroj vivantaj je malpli ol 2 USD je tago antaŭ registaraj helpopagoj, estis je niveloj duoblaj al tiuj de 1996 ĉe 1.5 milionoj da domanaroj, inkluzive de 2.8 milionoj da infanoj. Tio estus ĉirkaŭ 1.2% de la usona totala loĝantaro en 2011, supozante averaĝan familigrandon de 2.55 homoj. Censodatumoj por 2011 montris ke duono de la loĝantaro kvalifikiĝis kiel vivanta el malalta salajro. Usonanoj en malriĉeco gajnas malpli enspezon ol multaj el siaj eŭropaj ekvivalentoj.
En 2011, infana malriĉeco atingis rekordajn maksimajn nivelojn, kun 16.7 milionoj da infanoj vivantaj en primanĝe nesekuraj domanaroj, proksimume 35% pli ol 2007 niveloj. Studo de UNICEF de (2013) vicigis Usonon kiel havado de la due plej altaj relativaj infanaj malriĉecaj procentoj en la evoluinta mondo.
Ekzistis proksimume 643,000 ŝirmitaj kaj neŝirmitaj senhejmaj homoj tutlande en januaro 2009. Preskaŭ du trionoj el ili restis en krizŝirmo aŭ transira loĝigprogramo kaj la aliaj tria loĝas sur la strato, en forlasita konstruaĵo, aŭ alia loko ne signifita por homloĝloko. Proksimume 1.56 milionoj da homoj, aŭ proksimume 0.5% de la usona loĝantaro, utiligis krizŝirmon aŭ transiran loĝigprogramon inter la 1a de oktobro, 2008 kaj la 30an de septembro, 20099. Proksimume 44% de senhejmaj homoj estas dungitaj.
ATI
La vorto havas plurajn signifojn:
Rohozec (distrikto Brno-provinco)
Rohozec estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Brno-provinco, en Sudmoravia regiono. Ĝi etendiĝas en Boskovica sulko, proksimume 6 kilometrojn nordoriente de Tišnov. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1240.
Oberhausen an der Appel
Oberhausen an der Appel - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato kaj administre apartenas al la komunumaro Alsenz-Obermoschel, prononcata. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Marmaduke Tunstall
Marmaduke Tunstall (1743 – 11a de oktobro 1790) estis angla ornitologo kaj kolektisto. Li estis aŭtoro de Ornithologica Britannica (1771), probable la uuna britia verko kiu uzis la sistemon de la dunoma nomenklaturo.
Tunstall neaskiĝis ĉe Burton Constable en Yorkshire. En 1760 li heredis la familiajn bienojn de Scargill, Hutton, Long Villers kaj Wycliffe. Ĉar li estis katolika, li edukiĝis en Douai en Francio. Por kompleti siajn studojn li translokiĝis al Welbeck Street, Londono, kie li formis ampleksan muzeon, same kiel grandan kolekton de vivantaj birdoj kaj aliaj animaloj. Post sia edziĝo en 1776 la muzeo translokiĝis al Wycliffe, kaj tiam estis unu el la plej kompletaj en Anglio.
Paula Braun
Paula Braun [braŭn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Braun Paula estis hungara pianisto, instruisto, altlerneja instruisto.
Marmaduke Tunstall
Tunstall iĝis membro de la Societo de Antikvaĵistoj de Londono je aĝo de 21, kaj en 1771 li estis elektita membro de la Reĝa Societo de Londono.
Rezedo
Rezedo (Reseda) estas genro de rezedacoj, kies specio flaveta rezedo estis furore kultivata en la ĝardenoj komence de la 20-a jarcento; ĝi eligas dolĉan odoron.
Paula Braun
Paula Braun naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Budapeŝto.
Marmaduke Tunstall
Tunstall mortis en Wycliffe, kaj liaj bienoj pasis al sia duonfrato, William Constable. Constable invitis Thomas Bewick al Wycliffe kie li dediĉis du monatojn farante pentraĵojn el la birdaj specimenoj. La kolekto estis eventuale aĉetita de la Newcastle Societo en 1822, kaj formis la bazon de la Muzeo de Newcastle.
Rezedo
http://www.haabet.dk/flora_danica/Farve-Vau_(Reseda_luteola).jpg
Beletre, pro ties furoro la rezedo ofte vortatas en poemoj de fino da la 19-a jarcento (ekzemple de Paul Verlaine) aŭ de la 20-a jarcento; konatas la poemo de Louis Aragon "la rozo kaj la rezedo", pri la franca ''Resistance (franca historio) dum la 2-a mondmilito.
Paula Braun
Biografio
Paula Braun devenis el juda familio. Ŝi frekventis mezlernejon en sia naskiĝurbo, poste ŝi akiris pianistan diplomon en Muzikakademio de Budapeŝto. Ŝia plej grava instruisto estis Árpád Szendy. Ŝi plulernis ankaŭ en Berlino, poste ŝi estis asistanto de Árpád Szendy. En 1906 ŝi faris eŭropan turneon kun Ilona Durigó. Inter 1920 kaj 1945 ŝi instruis en muzika mezlernejo, inter 1945-1962 en la Muzikakademio. Ŝi inventis diversaĵojn pri piano.
March (distrikto)
La distrikto March (prononcu marĥ) estas administra unuo de Kantono Ŝvico. Ĝi havis 38,080 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas la samnoma Lachen.
Geografio
La distrikto March situas ĉe la suda flanko de la Supra Lago de Zuriko. Al la distrikto apartenas en nordoriento la sudokcidenta parto de la Lint-Ebenaĵo kaj en ĝia sudo la tuta valo Wägital kun la baraĵlago Wägitalersee. La kvin komunumoj ĉe la lagobordo (Altendorf, Galgenen, Lachen, Schübelbach kaj Lachen) komplete kunkreskis kaj formas praktike unu solan urbon, en kiu vivas 80% de la distrikta loĝantaro. Tiu aglomeraĵo siavice estas subaglomeraĵo de la aglomeraĵo de la urbo Zuriko. La du komunumoj en la valo Wägital aliflanke formas grandan kontraston. En la transiro de la Antaŭalpoj al la Alpoj tiu regiono estas tre maldense loĝata kaj vivas de turismo kaj alpopaŝtado.
Trafiko
Paralele al la lago de Zuriko de okcidento al oriento pasas tra la distrikto la svisa aŭtovojo A3 kaj la grava trajnlinio de la Svisaj Federaciaj Fervojoj de Zuriko al Koiro respektive al Buchs kaj Aŭstrio. Por la fajna distribuo ekzistas ampleksaj busretoj de poŝtaŭto kaj diversaj privataj busentreprenoj.
Historio
El la gaŭla kaj romia epokoj ekzistas diversaj unuopaj izolitaj trovaĵoj tamen neniu pruvo pri konstanta setlado. Menciita estis de la geografo de Raveno la romia stacio Duebon Crino en la hodiaŭa komunumo Tuggen. Ĝis la fino de mezepoko brako de la Supra Lago de Zuriko, la tiel nomita Lago de Tuggen etendiĝis ĝis Niederurnen kaj kovris grandan parton de la hodiaŭaj komunumoj Tuggen kaj Reichenburg. Dum mezepoko la iama lago pli kaj pli tereniĝis, kaj per la korketo de Linth ĝi komence de la 19-a jarcento komplete malaperis.
La Senjoroj de Rapperswil, kiu devenis origine de Altendorf translokigis sian sidejon al Rapperswil, kaj post kiam la Rapperswilanoj grafiĝis en la jaro 1230 la regiono March apartenis al la Grafejo Rapperswil. Paralele al la feŭdaj strukturoj estiĝis jam en la jaro 1223 regiona landkomunumo, kiel supera tribunalo kaj aŭtoritato.
Ek de la 14-a jarcento la ŝvicanoj intervenis en la regiono March por akiri kontrolon pri la salokomerco kaj la heredaĵo de la lastaj Togenburgoj. Per la landrajtkontraktoj el la jaroj 1386 kaj 1414 March aliĝis al Kantono Ŝvico. Tamen dum la daŭro de la historio inter la interna parto de Ŝvico kaj Ekstera Ŝvico, kiel nomiĝis March ankaŭ dumtempe estiĝis tensioj. La landrajtkontraktoj koncedis al la distrikta landkomunumo vastan aŭtonmion, kiun Ŝvico dum la 14-a kaj 15-a jarcento bone observis. sed en la 16-a jarcento Ŝvico komencis malatenti tiun aŭtonomion, kial la Marĥanoj serĉis la protekton de la urbo Zuriko. Per la packontrakto post la 2-a milito de Villmergen la distrikto March estis reatribuita al Kantono Ŝvico. Dum la epoko de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 la distrikto March apartenis la tiama Kantono Linth. Tiam ĝis la jaro 1815 Interna Svixo kaj Ekstera Ŝvico formis samrajtajn distriktojn. Kiam en la jaro 1815 Ŝvico denove malatentis la aŭtonomion de March, Ekstera Ŝvico disiĝis de Interna Ŝvico kaj estiĝis aparta duonkantono, kiun la Svisa Dieto agnoskis en la jaro 1833. Post okupo de Ŝvico fare de trupoj de la Svisa Ĵurkomunumo la Dieto verdiktis la reunuiĝon de la du duonkantonoj. Per la nova konstitucio de la jaro 1848 la konflikto solviĝis. March ricevis aŭtonoman distriktan konsilion 9-kapan, kiun la civitanoj elektas per skriba baloto. La distrikta konsilio respondecas por la sekundaraj lernejoj, la regiona malsanulejo kaj la distrikta administrado, dum la distrikta landkomunumo respondecas pri la buĝdeo kaj la materiaj decidoj.
Komunumoj de la distrikto March
La distrikto March konsistas (stato en 2009) el 9 komunumoj, el kiuj Schübelbach estas laŭ loĝantaro la plej granda. Administra kuiozaĵo estas la setloloko Siebnen kun pli ol 7000 loĝantoj, kies teritorio dividiĝas inter la tri politikaj komunumoj Galgenen, Schübelbach kaj Wangen. Jen la listo de la komunumoj:
Stacio Murōguchi-Ōno
Stacio Murōguchi-Ōno (japane: 室生口大野駅 [Murōguĉi-Ōno-eki], angle: Murōguchi-Ōno Station) estas fervoja stacio en Uda, Gubernio Nara, Japanio. La stacio servas 1 linion de Kintetsu: Linio Kintetsu-Ōsaka.
Silistra
Silistra estas havenurbo en norda Bulgario, kun loĝantoj de 49 166 (2005). Inter 1913 kaj 1940, la urbo estis parto de Rumanio.
Ĝi trovigas sur la suda bordo de la rivero Danubo tuj apud la limo kun Rumanio.
Stremț
Stremț estas nomo de pluraj lokoj en Rumanio.
Stratená
Stratená (hungare Sztracena (stracena), germane Verlorenseifen) estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava. Ĝis 1948 la oficiala slovaka nomo estis Ztratená.
Situo
Stratená situas en valo de rojo, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Brezno-Gelnica. Rožňava troviĝas 34 km.
Uljanik
La firmao Uljanik estas tradicia ŝipfarejo en la urbo Pula sur la duoninsulo Istrio de Kroatio, borde de la Adriatika Maro. La nomo Uljanik havas sian originon en la antaŭa olivolea produktado sur la insulo en kiu poste ekestis la ŝipfarejo (kroate maslinovo ulje - olivoleo). La ŝipfarejo ĉiujare produktas proksimume ses ŝipojn.
Historio
La ŝipfarejo fondiĝis en 1856 de la mararmeo de la Aŭstra Imperio je la nomo k.k. Seearsenal Pola. La konstruaĵon solene komencigis la imperiestrino Elizabeto de Aŭstrio-Hungario. En oktobro 1860 pretiĝis la unua finkonstruita ŝipo. La armea ŝipfarejo ankaŭ servis pri riparado kaj renovigo de la armeaj ŝipoj.
Post la Unua Mondmilito la ŝipfarejo servis kiel doko kaj uziĝis pri la tranĉado de malnovaj ŝipoj al novaj dimensioj. Dum la Dua Mondmilito ĝi estis mararmea stacio de Nazia Germanio.
Ekde la jaro 1947 la ŝipfarejo servis al la nove fondita Socialisma federacia respubliko Jugoslavio. En la jaro 1951 unuafoje denove konstruiĝis nova ŝipo. La konstruo de ŝipaj motoroj kaj de elektronikaj ŝipaj instalaĵoj kontinue pluevoluiĝis. Ekde la jaro 1990 la firmao funkcias kiel akcia kompanio laŭ kroata juro, kaj en 1998 amplekse teknike renoviĝis. Inter la jaroj 1947 kaj 2000 produktiĝis 201 ŝipoj - por aĉetantoj el la tuta mondo
ATL
La vorto havas plurajn signifojn:
Breŝo
Breŝo (Brescia, en la itala lingvo) estas urbo en norda Italio en la regiono Lombardio. Fine de en la urbo vivis  - sekve ĝi estas la dua plej granda urbo de tiu regiono. Najbaraj komunumoj estas Borgosatollo, Botticino, Bovezzo, Castel Mella, Castenedolo, Cellatica, Collebeato, Concesio, Flero, Gussago, Nave, Rezzato, Roncadelle kaj San Zeno Naviglio.
Partneraj urboj
Breŝo havas partnerajn rilatojn kun la sekvaj urboj:
Flory Witdoeckt
Flory Witdoeckt (naskiĝis 1932) estas flandra esperantistino. Esperanton ŝi eklernis en la jaro 1988.
Ekde la jaro 1995 ŝi kun nur trijara interrompo estas membro de la komitato de Universala Esperanto-Asocio, nome en la oficperiodoj 1995-1998, 1998-2001, 2004-2007, 2007-2010 kaj ankaŭ en 2010-2013, do inter la UK 2010 en Havano kaj la UK 2013 en Rejkjaviko. Krome laŭ elektoj dum la Universalaj Kongresoj 2005 en Vilno kaj 2011 en Kopenhago ŝi funkcias kiel vicprezidanto kaj kasisto de Eŭropa Esperanto-Unio. Ŝi vivas en Ostendo kaj estas aktiva membro de la loka Esperanto-grupo, interalie ankaŭ motora kunlaborinto de la 4-a Kongreso de Eŭropa Esperanto-Unio, kiu en printempo 2000 okazis en la urbo. Aldone aktiva gvidantino de lingvokursoj pri Esperanto kaj membro de ILEI, ŝi estas membro de la Internacia Rajtigita Ekzamenantaro.
Rangoj de la kanada armeo
Jen tabelo de la rangoj kaj insignoj de la kanada armeo. Ĉar Kanado estas oficiale dulingva, la rangonomoj aperas en la angla kaj en la franca lingvo. Sube aperas proksimuma Esperantigo.
Kiam la tri elementoj unuiĝis en la 1960-aj jaroj, la mararmeo konservis tradiciajn rangonomojn, kiuj restas malsamaj de la terarmeo kaj aerarmeo.
Lebanona kverko
Lebanona kverko (Quercus libani) estas specio de kverko hejma en la orienta Mediteranea regiono kaj Okcidentazio, inkluzive de Libano, orienta Turkujo, norda Irako kaj Irano.
Priskribo
Lebanona kverko estas falfolia kverko altante ĝis 8 metrojn. La decidua folio estas maldika, longforma kaj ofte nesimetria, ĝia bazo estas ronda kaj ĝia pinto estas iomete pinta. En la plenkreska ŝtato la supra flanko de la folio estas malhelverda kaj la suba flanko estas palverda.
La floroj estas monoikaj sed floroj de ambaŭ seksoj troveblas sur la sama arbo kaj estas vente polenitaj. La arbo produktas glanojn kiuj diametras ĝis proksimume al 2 cm ĝis 3,5 cm ; la glanoj estas duone kovritaj de la kupulo.
Uzado
Lebanon-kverka ligno estas tre malmola kaj rezistema al insektaj kaj fungaj atakoj kaj estas uzitaj en konstruaĵoj.
Gajloj produktitaj de larvoj de diferencaj insektoj kiuj troveblas sur la arboj havas speciale altajn tanino-koncentriĝojn, estas alte adstringaj kaj estis uzitaj en la traktado de hemoragio kaj diareo. Taninoj el la gajloj ankaŭ estas uzitaj kiel tinkturfarbo.
Ornama arbo
Tiu palearktisa specio estas kultivita kaj plantita kiel ornama arbo en ĝardenoj, parkoj, kaj vivej-restaŭaj projektoj. Ĝi estas sukcesa en trosekec-toleremaj pejzaĝoĝardenoj. Lebanona kverko povas vegeti en meze lomaj al peze argilaj grundoj, kun neniu prefero por la grado de acideco. La arbo povas esti kultivata en senpera sunlumo al duona ombro. Ĝi povas rezisti al fortaj ventoj, sed ne al sal-mara elmetado.
Lebanona kverko ne bone toleras radikoperturbon, tial pejzaĝarboj ne devus esti translokitaj post plantado, aŭ transplantitaj de naturaj vivejoj. Glanoj semitaj in situ (surloke) fakte produktos la plej bonajn arbojn, kreskokvote kaj profundradik-trosekec-tolereme. La glanoj estas semitaj kiam ili maturiĝas. Glanoj perdas sian viveblecon se ili sekiĝas, kaj bezonas esti konservitaj en humida kaj malvarmeta ejo for de ronĝuloj ĝis plantado.
Biologia plagokontrolo
La lebanon-kverka foliolitiero estas utiligita por biologia plagokontrolo - herbivora insektoforpuŝrimedo por protektado de aliaj plantoj. La folioj estas metitaj kiel humo tavolo ĉirkaŭ vundeblaj plantoj efike mallogante helikojn, limakojn, kaj larvojn. Ĉar freŝaj folioj povas malhelpi kreskadon de plantoj, ili ne estas uzitaj ĵus rikoltitaj de la arbo. Tiu falfolia arbo produktas multe da utila foliolitiero aŭtune.
Luterana preĝejo (Monor)
Historio
En Monor vivis nur sporade luteranoj, ili havis nur preĝdomon konstruitan en la 19-a jarcento. Ili eklezie apartenis al Péteri, la memstara grupo estis fondita en 1938. La nun videbla preĝejo estis konstrita inter 1936 kaj 1938 en la malplenigita loko de la preĝdomo. La orgeno ankoraŭ mankas el la galerio.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas en placo laŭ trotuaro. En la preĝejkorto trametita monumento estas videbla, antaŭ la kirko ornamputo videblas. La fasado estas malsimetria, kie arkado kun 2 aperturoj reliefas, sed dekstre la cilindra turo altiĝas, kie plej supre estas surskribo: "Estas nia Dio fortikaĵo forta". En la turo 3 sonoriloj sonoras. Interne la muroj estas blankaj. En la absidon oni metis la altaron en 1939.
Wichita (Kansaso)
Wichita, fojfoje nomata "Ĉefurbo de la Aero," estas la plej granda urbego de la usona ŝtato Kansaso pro sia surfaco, kaj la 51-a plej granda de la tuta Usono. Ĝi estas administra centro de Kantono Sedgwick, krome ĝi estas la ĉefa urbo de sia urbaro. La urbo estas centro de aviofabrikado, sidejo de ses grandaj aviofarantaj kompanioj, kaj ankaŭ la bazo flugarmea McConnell Air Force Base.
Geografio
Wichita situas ĉe piedoj de montoj laŭ Arkansaso en la meza landparto de Usono, en la meza (iom sudorienta) parto de la subŝtato. Oklahomaurbo troviĝas 253, Kansasurbo (Kansaso) 291, Denvero 707 km.
Trafiko
El Wichita trajnoj kuras al Kansasurbo kaj Oklahomaurbo, aŭtovojoj al Oklahomaurbo, Topeka kaj Nebrasko. La urbego havas 2 publikajn kaj ankaŭ privatajn flughavenojn.
Klimato
Wichita situas en subtropika klimato. La temperaturo averaĝe varias inter 8-20 °C. La varmo kulminas en julio averaĝe 34 °C, la malvarmo kulminas en januaro averaĝe -6 °C. Jare pluvas po 830 mm. En ĉiuj monatoj pluvas. La pluvo (vintre foje neĝo) kulminas en junio kaj malkulminas en januaro. Foje grandaj ŝtormoj trafas la urbegon, ekzemple en 1965, 1991, 1999, 2012.
Slavoška
Slavoška, hungare Kisszabos [kiŝsaboŝ], estas vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Rožňava.
Situo
Slavoška situas sur malebenaĵo, fine de mallonga sakovojo. Rožňava troviĝas en distanco de 28 kilometroj.
I Condottieri, Giovanni delle bande nere
En la filmo interalie aperas la aktoroj Tito Gobbi, Laura Nucci kaj Luis Trenker.
Slavoška
Historio
Vilaĝo "Zlauozka" estis unue menciita kaj fondita de paŝtistoj en la jaro 1563. Post kelkaj jaroj la turkoj senhomigis la setlejon. En 1765 incendio okazis. En 1828 oni komputis tie 30 domojn kaj 345 homojn. En 1910 loĝis en Kisszabos 188 da homoj, (179 slovakoj, 3 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Rozsnyó, poste al Ĉeĥoslovakio, fine inter 1938-1945 kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 loĝis en Slavoška 122 da homoj, (99 slovakoj, 20 ciganoj, unusola ĉeĥo).
Spirita Asembleo
Spirita Asembleo estas la nomo de la bahaaj administraj institucioj sur la loka kaj landa niveloj, resp. la Loka Spirita Asembleo kaj la Nacia Spirita Asembleo. Ili do konsistigas kernajn elementojn de la bahaa administra ordo:
ATN
La vorto havas plurajn signifojn:
Korosten (stacidomo)
Korosten (Коростень) estas fervoja stacio en Korosten (Ĵitomira provinco), urbo en Ukrainio.
Fernando Moner
Fernando Moner (n. ) estas argentina futbalisto. Li ludis kiel defendanto.
Li futbalis ĉe San Lorenzo, Yokohama Flügels, Atlético Madrid, Atlético Tucumán, Platense, Unión de Santa Fe, Huracán kaj Jokohama FC.
9996 ANS
9996 ANS estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Tom Gehrels fotis ĝin elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio) ; la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin sur unu el la fotografiaj platoj senditaj en la observatorion de Leiden (Nederlando).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la unua nederlanda artefarita satelito ANS (Astronomische Nederlandse Satelliet), lanĉita la. Tiu kosma observatorio observis dum 20 monatoj la ĉielajn objektojn per ultraviola kaj iksa radiadoj. ANS malkovris la kaj detektis Ikso-radiojn elsenditaj de Capella (α Koĉera)
Kálmán P. Szentmártoni
Biografio
Kálmán P. Szentmártoni diplomitiĝis pri fako de historio-geografio en la Universitato de Koloĵvaro kaj de 1907 li estis instruisto, resp. direktoro de la unitariisma gimnazio de Székelykeresztúr ĝis sia pensiuliĝo (1935). Li estis redaktoro de Keresztény Magvető (1938–44).
József Dinnyés
József Dinnyés [elp. jOĵef dinjEŝ] laŭ hungarlingve kutima nomordo Dinnyés József (n. la en Szeged, m. la 9-an de marto 2021 en Budapeŝto ) estis hungara komponisto, gitaristo, kantisto, tekstopoeto kaj esperantisto. Li nomumis sin kantoposedanto. Oni ofte nomumas lin "la hungara Bob Dylan", aŭ laŭ moka maniero Bob Dinnyés.
Li kantis ankaŭ en Esperanto.[[Dosiero:Dinnyés József fortepan 88497.jpg|eta|"Mi estas muzikisto inter poetoj, poeto inter muzikistoj. Triono de miaj homoj estas senigita de sia patrujo, sub la regado de aliaj popoloj. Mi perdus min, se mi reprezentus la mondan guston kaj forkurus de miaj naciaj tradicioj". -
József Dinnyés|488x488ra]]
Biografio
József Dinnyés komencis kantadi en sia naskiĝurbo en 1963. Post 3 jaroj li fondis ŝlagro-orkestron, kie li ankaŭ verkis tekstojn por la kantoj. En la sama jaro li estis oficiale profesia kantisto. En 1967 li akiris tutlandan famon pro ka kanto „Karrier” prezentita en festivalo. Li tiutempe apartenis al protestaj kantistoj, nature konformaj al la socialismo. En la sekvaj jaroj li estis konstanta muzikisto de la junularaj tendaroj, renkontiĝoj. Tamen iomete li estis neglektita, el lia muzikdisko kanto estis forigita.
En la 1970-aj jaroj li prezentis melodiojn por konataj poemoj. Li ricevis premiojn nur depost la socialismo inter 2001–2018.
Libroj
(hu) La libro de miaj kantoj ; Eötvös, Bp., 1989 ISBN 9635009798
(hu) La voĉa kantaro de Huszár Gál, Bp, ISMN 979-801666-78-9
Shuji Kusano
Shuji Kusano (草野 修治, n. ) estas japana futbalisto.
József Dinnyés
Sonkasedoj kaj diskoj
Estis eldonitaj dekoj da sonkasedoj kaj kompaktdiskoj inter alie en Esperanto (Al venko! - muzikaj poemoj en Esperanto, eld. Lingvo-Studio).
Shuji Kusano
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, Kashiwa Reysol kaj Brummell Sendai.
Mora (Svedio)
Mora estas municipo en regiono Dalekarlio de centra Svedio. Ĝi havas proksime 20.132 loĝantojn. Mora estas la cel-loko de la ĉiu-jara Vasa-kuro.
Naskiĝloko
Mora estas la naskiĝloko de:
Jan Klemens Branicki
Jan Klemens BRANICKI (naskiĝis la en Tykocin aŭ en Bjalistoko, mortis la  en Bjalistoko) - granda krona glavisto kaj krona kampohetmano (1735-1752); granda kronhetmano (1752), krakova kastelestro, krakova vojevodo ekde 1746, unu el la plej gravaj aristokratoj en la 18-jarcenta Respubliko de Ambaŭ Nacioj. Li estis posedanto de 12 urboj, 257 vilaĝoj kaj 17 palacoj kaj la lasta vira reprezentanto de sia parto de la Branicki-familio.
Mambajao
Mambajao - Bayan ng Mambajao - estas havenurbo en statuso municipo en Filipinoj, en insulo Kamigino en la regiono Norda Mindanao, kie estas ĉefurbo de la provinco Kamigino, ankaŭ la plej granda urbo en la insulo. La urbo havas 16 distriktojn.
Semiana
Semiana estas komunumo de Italio.
Jan Klemens Branicki
Li estis sola filo de podlaĥia vojevodo Stefan Mikołaj Branicki kaj Katerina de Sapieha. Per la dua nomo, Klemens, li nomis sin poste, anstataŭ la baptonomo Kazimiro, ĉar du personajn nomojn Jan Klemens havis ĉiuj plej eminentaj antaŭuloj en lia familio. Gepatroj planis, ke li estos militisto.
Mambajao
Geografio
Mambajao kuŝas en la norda parto de la insulo. Regiona ĉefurbo Cagayan de Oro troviĝas 91, Butuano 97, Tagbilaran 102, Cebuurbo 146, Dabao 264, General Santos 353, ĉefurbo Manilo 718, Kezonurbo 722, Tuguegarao 985 kilometrojn (aere).
Historio
Mambajao estis fondita en 1565 kaj estis apartigita de Catarman en 1855. La proksima vulkano erupciis en 1871, loĝantoj rifuĝis al Mambajao. De la 1880-aj jaroj la urbeto fariĝis kosmopolita pro alvenintoj el multaj foraj lokoj. Inter 1942-1945 la japanoj havis la insulon. La provinco fondiĝis en 1966.
Trafiko
Mambajao voje estas alirebla laŭ la marborda vojo ambaŭflanke.
Klimato
La klimato de Mambajao estas klasifikita kiel ekvatora klimato. Jare pluvas averaĝe po 1395 mm, en ĉiuj monatoj pluvas. La averaĝa jara temperaturo varias inter 24-30 °C. Ne estas grandaj diferencoj inter la monatoj.
ATO
La vorto havas plurajn signifojn:
Medzibrodie nad Oravou
Medzibrodie nad Oravou (hungare Medzibrogy [medzibrodj], germane Bachbrunn) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Medzibrodie nad Oravou situas laŭ rivero, laŭ ĉefvojo kaj fervojo Vrútky-Trstená. Dolný Kubín troviĝas je 4 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408, poste en 1420 en slava formo "Medzbrode". En 1624 oni komputis tie 110 vilaĝanojn, sed post jardekoj la vilaĝo senhomiĝis pro la militadoj. En la 18-a jarcento ĝi rehomiĝis. En 1785 454 vilaĝanoj loĝis, en 1828 720 vilaĝanoj loĝis en 87 domoj. En 1813 pro inundo la tuta vilaĝo detruiĝis, en 1827 incendio okazis. Komence de la 20-a jarcento la oficiala hungara loknomo iĝis Árvarév pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis tie 342 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Árva (reĝa departemento), al distrikto de Dolný Kubín, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En la 1960-aj jaroj metalurgia fabriko ekfunkciis apud la vilaĝo. En 2001 vivis en Medzibrodie nad Oravou 429 homoj, (425 slovakoj).
Kredenco
Fußnetkasten Allgäu.jpg|thumb|Germana kredenco el pinoligno plurkolorigita de la lasta triono de la 19-a jarcento. Landesmuseum (Württemberg).]] Kredenco aŭ Kredenzo (de la latina credens, -entis, kredanto) estas tableto situa ĉe la altaro por gardi kaj havi pretaj la utilaĵojn uzotajn en la realigo de la diservoj. Ricevas tiun saman nomon malalta kaj longeca meblo, kiu havas pordetojn kaj tirkestojn, uzata en oficejoj.
Laŭ Francisko Azorín kredenzo estas Liturgia konzolo, metita apud altaro porteni objektojn bezonatajn dum meso. Li indikas etimologion el la la latina credere (fidi).
Mihály Csíkszentmihályi
Mihály Csíkszentmihályi (prononco "MIhaj ĈIKsentmihaji" aŭ en Internacia Fonetika Alfabeto []) estis hungardevena emeritiĝinta profesoro pri psikologio de la Universitato de Ĉikago. Li naskiĝis kaj mortis. Mihály Csíkszentmihályi konsideratas grava reprezentanto de la skolo de pozitiva psikologio.
La sciencisto naskiĝis kiel filo de la hungaria konsulo en Fiume, tiam Italio (nun Rijeko en Kroatio), kaj en aĝo de 22 jaroj elmigris al Usono. Interalie li gvidis la fakon pri sociaj sciencoj kaj antropologio en la universitato Lake Forest College en Ilinojso kaj nun instruas gvidadon de entreprenoj en la Claremont Graduate Universitato en Kalifornio, kvankam plej konatas lia profesoreco pri psikologio de la Universitato de Ĉikago.
Mensa stato
En 1975 li priskribis la mensan staton de fluo en psikologia senco. Sekve li anglalingve publikigis multajn verkojn pri tiu temo, tradukitajn en vastan gamon da pliaj lingvojn, kaj konsideratas la plej elstara sciencisto pri tiu temo. Tamen li ne estis la unua, kiu malkovris la koncepton: Jam ekzemple la germana-juda pedagogo Kurt Hahn en 1908 verkis pri koncepto de li nomata "kreiva pasio", germanlingve "schöpferische Leidenschaft", kaj la itala pedagogino Maria Montessori pri fenomeno en ŝia verkaro germanlingve nomata "Polarisation der Aufmerksamkeit", do "polusigo de la atento" (itale kaj esperante kutime simple nomata "fenomeno Montessori") - ambaŭ konceptoj esence priskribas la samon kiel la vorto fluo de Mihály Csíkszentmihályi.
Möllenbeck (distrikto Ludwigslust-Parchim)
Möllenbeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Grabow. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Listo de metrostacioj de Parizo
Listo de metrostacioj de Parizo
Ichida
Ichida estas la nomo de la sekvantaj personoj:
Tord Tamerlan Teodor Thorell
Tord Tamerlan Teodor Thorell (naskiĝis la 3-an de majo 1830 en Gotenburgo, mortis la 22-an de decembro 1901 en Helsingborg) estis sveda araneologo, do zoologo fakiĝinta pri araneoj.
Thorell kun sia itala kolego Giacomo Doria studis araneoj ĉe la Museo Civico di Storia Naturale de Ĝenovo. Li korespondis kun aliaj arkeologoj, kiel ekzemple Octavius Pickard-Cambridge, Eugène Simon kaj Thomas Workman. Inter la jaroj 1850 kaj 1900 li priskribis pli ol mil araneajn speciojn. Li skribis du aparte signifajn verkaĵojn: On European Spiders (angle: "pri eŭropaj araneoj", 1869) and Synonyms of European Spiders (same angle: "sinonimoj de eŭropaj araneoj'' 1870-73).
Esperanto de centraj imperioj
Esperanto de centraj imperioj aŭ Mittelmä Esperanto estas esperantido publikita en Munich, 1916 de anonimulo. Ĝi estas citita de Buonarroti en Magé Difé dizionario delle lingue immaginarie. Laŭ Tazio Carlevaro ĝi estas projekto de Baumann kaj "Mittelmä" signifus "Mittelmächte".
Olimpika Parko de Londono
La Olimpika Parko de Londono estas nova sportejo en la orienta kvartalo Stratford. Ĝi konstruiĝis inter la jaroj 2008 kaj 2011 por gastigi la someran Olimpikon 2012 kaj la someran Paralimpikon 2012. La parko estis desegnita de la firmao EDAW Consortium kunlabore kun Arup kaj WS Atkins PLC. Centro de la parko estas la same nova Olimpika Stadiono de Londono.
Brita Olimpika Asocio
La Brita Olimpika Asocio (BOA, angle British Olympic Association) respondecas pri la partopreno de la Unuiĝinta Reĝlando en Olimpikaj Ludoj. Ĝi estis fondita la 24-an de majo 1905 de la brita Parlamento. La unua prezidanto de la BOA estis William Grenfell, Lord Desborough. Ĝi unue entenis reprezentantojn de sep sportfakoj, sed nun ĉiuj 35 olimpikaj sportoj disponas pri membreco. La asocio inkluzivas la sportistojn de Anglio Kimrio kaj [[Skotio, kaj ankaŭ tiujn sportistojn de Norda Irlando, kiuj laŭ la Interkonsento de Sankta Vendredo elektis britan ŝtatanecon. Krome la asocio ankaŭ ampleksas la krondependaĵojn Manksinsulo, voktujo Ĵerzejo kaj voktujo Gernezejo, kaj la dependajn teritoriojn Angvilo, Ĝibraltaro, Moncerato, Pitkarna Insularo, Sankta Heleno, Ascension kaj Tristan da Cunha plus la Turkoj kaj Kajkoj.
Noto - La regularoj de la IOK nuntempe ne permesas al dependaj teritorioj akiri rekonon kiel Naciaj Olimpikaj Komitatoj (NOK). Tri Britaj Transmaraj Teritorioj havas siajn proprajn NOK-ojn de antaŭ tiu regulo kaj estas tial ne ligitaj kun la BOA: Bermudo, la Britaj Virgulininsuloj kaj la Kajmana Insularo. Dum la teritorioj de Brita Antarkta Teritorio, Brita Hinda Oceana Teritorio kaj Suda Georgio kaj la Sudaj Sandviĉinsuloj estas nominale reprezentitaj fare de la BOA, tiuj teritorioj havas neniun permanentan loĝanton kaj ne sendas atletojn.
Livada de Bihor
Livada de Bihor (: Mácsapuszta) estas vilaĝo en distrikto Bihor en Rumanio. Ĝi situas 10 km sud-okcidente de Oradea kaj samdistance de la limo al Hungario. Administre ĝi apartenas al la komunumo Nojorid.
La plej proksima fervoja stacio estas tiu de Leș.
ATP
La tri-litera kombinaĵo ATP povas signifi:
Muhammad Abu Tajr
Muhammad Hassan Abu Tajr (naskiĝis en 1951, Umm Tuba, Orienta Jerusalemo) estas la dua plej grava gvidanto de la plaestina politika partio Hamas. Abu Tajr estis elektita en 2006 kiel reprezentanto de orienta Jerusalemo.
Surpierre
Surpierre (malnova germanlingva nomo Überstein) estas komunumo en la distrikto Brojo en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 305 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Surpierre situas en la samnoma friburga eksklavo en la ebenaĵo de la rivero Brojo en la Friburga Mezlando. La komunumo Surpierre konistas el la du vilaĝoj Surpierre (sur alteco de 618 m s.m. en la centro de la komunumo) kaj Paratoud (sur alteco de 650 m s.m. en nordo de la komunumo), kaj la vilaĝetoj Vigny (sur alteco de 615 m s.m. en nordo de la komunumo) kaj Le Sensuis (sur alteco de 660 m s.m. en nordokcidento de la komunumo), kaj kelkaj izolitaj bienoj.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 4,82 km², de kiuj 37,6% estas kovritaj de arbaro, 56,8% servas por agrikulturo kaj 4,6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Surpiere limas en nordokcidento kaj nordo al Cheiry, en nordnordoriento al Granges-près-Marnand, en oriento al Villeneuve, en sudo al Cremin, kaj en sudokcidento al Forel-sur-Lucens.
Geoagiu de Sus
Geoagiu de Sus [ĝŭaĝu de sus] (hungare: Felgyógy, germane: Gergesdorf) estas vilaĝo en Rumanio norde de Alba Iulia. En 1910 ĝi havis 1 584 loĝantojn (rumanoj); en 1992 1 008 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1413. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Stremț.
Surpierre
Historio
La unua dokumenta mencio de Surpierre datiĝas el la jaro 1142 kiel Super Petram. Dum mezepoko Surpierre formis senjorujon, kiu apartenis al la samnoma familio, menciita inter 1142 kaj 1233. En la 13-a jarcento la senjorujo Surpierre estis akirita de la familio de Cossonay kaj konsistis el la vilaĝoj Ménières, Granges, Trey, Henniez, Marnand, Coumin, Chapelle, Cheiry kaj Villeneuve. La 21-an de februaro 1536 Surpierre estis konkerita fare de Berno kaj poste koncedita la 1-a de marto 1536 al la urba ŝtato Friburgo, kiu donis al ĝi statuson de voktejo. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 Surpierre estis atribuita al la Distrikto Estavayer. En 1803 Surpierre fariĝis propra distrikto, kiu en la jaro 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis integrita al la Distrikto Brojo. Kun efiko de la 1-a de januaro 2005 la ĝis tiam aŭtonoma komunumo Paratoud, kiu en la jaro 1815 sendependiĝis de Surpierre, denove integriĝis al la komunumo.
(6957) 1988 HA
(6957) 1988 HA estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Jákó Ávéd
ÁVÉD Jákó (a:ve:d) estis hungara instruisto pri matematiko kaj fiziko, redaktoro, verkisto naskiĝinta en Gyergyószentmiklós la 24-an de oktobro 1843 kaj mortinta en Alba Iulia la 19-an de januaro 1922.
Aldrovani Menon
Aldrovani Menon (n. ) estas brazila futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels.
Luzitanaj militoj
Luzitanaj militoj estas la historiografia nomo por la militoj inter entreprenitaj de la Romia respubliko kontraŭ aro de popoloj de la okcidento de la Iberia duoninsulo, kiujn la romianoj mem nomis luzitanoj, kaj kies teritorio estis aneksita al la provinco nomita Hispania Ulterior. Ĉi militoj okzis inter la jaroj 155 - 139 a.K, kiuj kelkfoje samtempe okazis kun la keltiberaj militoj (Numanca milito, ekde la jaro 154 a.K, en la teritorio aneksita al Hispania Citerior). La luzitana milito ankaŭ estis nomata kiel Purinos Polemos (t.e. Feroca Milito).
La luzitanoj ribeliĝis kontraŭ Romio du fojojn (155 kaj 146), sen en ambaŭ okazis ili estis venkitaj.
En la jaro 194, eksplodis la milito inter la romianoj kaj la luzitanoj, kiu estis indiĝena popolo. En 190 Lucio Emilo Paŭlo frontis la luzitanojn; post komenca malvenko kaj perdado de 6.000 el siaj homoj fine li sin altrudis kaj mortigis 30.000 luzitanajn militistojn (laŭ Plutarko). Sekvajare Publio Junio Bruto venkis kaj mortigis 18.000 luzitanojn kaj kaptis 2.300. Lia sukcedinto kiel pretoro de la provinco Ulterior (188-186), komence de sia regado atakis la luzitanojn kaj sieĝis Asta Regia-n, mortigante 6.000 personojn.
En 179, la romianoj sukcesis en la pacigado de la regiono kaj atingis signifan pactraktaton. Tamen, en 155, granda ribeliĝo sub la gvidado de la kaciko nomata Puniko, kiu alianciĝis kun la vetonoj, frapis la regionon.
1679 Nevanlinna
1679 Nevanlinna estas mezgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomino Liisi Oterma elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Nomo
Ĝia nomo honoras la finnlandan matematikiston Rolf Nevanlinna.
(38091) 1999 JT3
(38091) 1999 JT3 estas amora asteroido malkovrita la far'de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĝi estas terrenkonta kaj marsrenkonta asteroido:
Ĝi pasas multe pli proksime de Marso : ĝia marsa MOID estas 0,0724965 astronomia unuo, aŭ 10,845 milionoj da km.
Crissiumal
Crissiumal estas municipo en la brazila subŝtato Suda Rio-Grando, kiu havis 14.084 loĝantojn en 2010.
4984 Patrickmiller
4984 Patrickmiller estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Flandra Intereso
Flandra Intereso (nederlande Vlaams Belang) estas dekstre ekstremisma kaj separatisma regiona politika partio en Belgio, kiu pledas la sendependecon de Flandrio. La partia ideologio kontraŭas staton de multkulturismo, sed akceptas staton de diversnacia socio, kondiĉe ke estas asimilado de la novaj civitanoj en belgan kulturon.
En la nederlandlingva landoparto Flandrio ĝi ekde la 1990-aj jaroj estas unu el la tri plej sukcesaj partioj en balotoj. La partio en 2004 fondiĝis kiel sekvo-organizaĵo de la antaŭa partio Vlaams Blok (Flandra Bloko).
Kijomizu-dera
Kijomizu-dera (japane: 清水寺, signifante templo de fonta akvo aŭ templo de pura akvo) estas la nomo de pluraj famaj budhismaj temploj en Japanio.
Oberhausen an der Nahe
Oberhausen an der Nahe estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Bad Kreuznach de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Il Conte di Sant'Elmo
Il Conte di Sant'Elmo ("La grafo de Sant'Elmo") estas itala historia filmo aperinta en 1950. Ĝi estis reĝisorita de Guido Brignone. Il Conte di Sant'Elmo estis originale filmita en la itala lingvo. Ĝia intrigo okazas en Sicilio en 1860, dum la unuiĝo de Italio.
En la filmo interalie aperas la aktoroj Massimo Serato, Anna Maria Ferrero kaj Tino Buazzelli.
La filmo entute daŭras 92 minutojn.
Pikumnoj
Pikumnoj aŭ rondvostaj pegoj estas distinga subfamilio de etaj birdoj de la familio de pegedoj kiuj loĝas ĉefe en tropika Sudameriko, kun nur tri specioj de Azio kaj unu de Afriko. Pli precize pikumnoj estus nur la specioj de la genro Picumnus, sed kutime oni aldonas la tri restajn speciojn kaj subfamilio Picumninae povus esti esperantigita kiel Pikumnenoj.
Kiel la veraj pegoj, la pikumnoj havas grandajn kapojn, longajn langojn kiujn ili uzas por elpreni  insektojn kaj zigodaktilajn piedojn, kun du fingroj antaŭen kaj du fingroj malantaŭen. Multaj havas ruĝajn aŭ alikolorajn markojn en frunto kaj krono kaj nigrajn suprajn kapojn. Tamen ili ne havas la fortajn vostoplumojn, kiujn la veraj pegoj uzas por arbogrimpi, pro tio ili emas pli ol iliaj samfamilianoj ripozi sur branĉo anstataŭ sur stara trunko.
Iliaj bekoj estas pli mallongaj kaj malpli ponardoformaj ol tiuj de la veraj pegoj, pro tio ili serĉas insektojn kaj larvojn ĉefe en jam falinta ligno. Simile, ili reuzas nestotruojn de pegoj por nestumi, pli ol konstrui siajn proprajn nestotruojn. La ovoj estas blankaj, kiel ĉe multaj el la nestantoj en arbotruoj.
Tipe tiuj birdoj havas grizajn aŭ senmarkajn verdajn suprajn partojn kaj malhelstriajn blankajn subajn partojn.
Taksonomio kaj evoluo
Kvankam oni ne konas multe el fosilioj, la evoluo de la pikumnoj estas nune konsiderata sufiĉe klara. La disa ĉeesto de la genroj, kun unu afrika specio de sudorientazia Sasia kaj unu sudorientazia specio de la amerikaj Picumnus estas de kompare ĵusa origino. Molekula datumaro, kalibrita kun geografiaj okazaĵoj pro manko de bonaj fosiliaj informoj, indikas al malfrua Mioceno, ĉ. 8 Ma, kaj al la punkto kie la du genroj disdividiĝis en siaj du respektivaj stirpoj. Je tiu tempo, estis elstara periodo de tutmonda plivarmigado. La molekula distanco inter pikumnoj kaj pegoj estas kompare eta inter subfamilioj, kongrue kun la hipotezo, ke la disiĝo inter la tri grupoj de subfamilioj de pegedoj okazis nur dum la plibona klimato de la Mioceno, antaŭ ĉirkaŭ 15 Ma. La posta disradiado de sudamerikaj pikumnoj okazis probable pro ŝanĝoj en topologio kaj klimatoŝanĝoj dum la Plioceno kaj la Pleistoceno. La genro Verreauxia povas esti akceptata pro markitaj morfologiaj similecoj, sed la du stirpoj de Picumnus, spite esti diverĝintaj delonge, estas virtuale similaj escepte pro la koloroj de la kapo (Fuchs et al., 2006).
La Antila pikumno (Nesoctites micromegas) pruvis esti tre diferenca specio evolue inter pikumnoj kaj pegoj (Benz et al., 2006) kaj estis nune lokita en propra subfamilio.
La klasado de la specioj en la genroj laŭ del Hoyo et al (2002) estus jena:
Genro Picumnus
Genro Verreauxia (foje inkludita en Sasia)
Iclod (Sâncel)
Iclod (Sâncel) (iklod) (hungare: Küküllőiklód, germane: Mikluden) estas vilaĝo en Rumanio nordoriente de Blaj. En 1910 ĝi havis 538 loĝantojn (rumanoj); en 1992 — 447 (rumanoj). Ĝia unua mencio skribe estas en 1566. Ĝis 1919 apartenis al Hungario, (Alsó-Fehér vármegye). Administre ĝi apartenas al Sâncel.
17547 Nestebovelli
17547 Nestebovelli estas malhela, tre malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la itala astronomo Antonio Vagnozzi elde la Observatorio Santa Lucia Stroncone (Umbrio, Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Neste Bovelli (1913 — 2015), profesorino en klasikaj studoj kaj pasia pri literaturo, arto kaj historio. Ŝi estas aktiva presidentino de diversaj kulturaj asocioj kaj promociis kaj publikigis multenombrajn gazetjn numerojn pri arto kaj historio de la urbo Terno.
Mario Botta
Mario BOTTA (naskiĝis la en Mendrisio en la regiono Tiĉino) estas svislanda arkitekto.
Vivo
Kiel 15-jarulo Botta komencis lernadon en arkitektoburoo en Lugano. Sekve li studis en la politeknika altlernejo en Milano. Dum sia plua disvolviĝo, li havis kontakton kun altestimataj arkitektoj Carlo Scarpa, Le Corbusier, Louis I. Kahn kaj Luigi Snozzi. Mario Botta estas admiranto de la romanika arkitekturo.
Mario Botta ofte uzas masivajn konstrumaterialojn : naturŝtono, briko kaj betono. La raciisman stilon de tiu konstruartisto karakterizas simpla, severe geometria formolingvo kaj la kontrastigo de lumo kaj ombro. Tiu ĉi kombino kreas malpezan kaj elegantan impreson malgraŭ la ofte tre masivaj korpoj de la konstruaĵoj. Botta utiligas dum la projektado de siaj multegaj verkoj ĉiam la samajn elementojn el tre granda formospektro.
Multaj el liaj verkoj troviĝas en lia hejma regiono, Tiĉino. Tamen li estas mondvaste okupata kaj havas eksterlande multajn admirantojn.
El liaj realigaĵoj en Tiĉino
(vidu fotojn dekstre)
Imre Ambrus
AMBRUS Imre (ambruŝ) estis hungara pentristo, grafikisto, pupdizajnisto kaj scenejdekoraciisto naskita en Joseni la 6-an de julio 1936 kaj mortis la 22-an de majo 2018.
Biografio
Imre Ambrus finis en artliceo de Târgu Mureş inter 1949-1953 kaj en Arta Altlernejo Ion Andreescu de Kluĵo inter 1953-1959. Liaj majstroj estis István Barabás, Tibor Kádár kaj Gábor Miklóssy. Inter 1963-1975 li estis scenejdekoraciisto de la Pupteatro de Târgu Mureş. Ekde 1977 li vivis en Budapeŝto, kie estis same scenejdekoraccisto ĉ la Ŝtata Pupteatro.
Henao
Henao estas ruĝa tinkturo por haroj aŭ haŭto, kie ĝi faras ĉirkaŭ dektagedaŭrajn kvazaŭtatuojn. La tinkturo estas eltirita el la araba arbedo lavsonio (Lawsonia inermis) aŭ henaarbusto. Lavsonio apartenas al la plej odoraj plantoj de la mondo. El la etaj floroj oni produktas parfumoleon, la foliojn sekigas, diserigas. La pulvoformaj henafolioj entenas 0,5-1,5% lavsonon - kiu respondecas pri la koloro. Se oni rikoltas la foliojn somere, ĝi ne kolorigas la harojn, sed donas silkan lumeton, elastecojn por la hararo. Oni uzas la foliojn de la aŭtuna rikolto por kolorigado.
La arbedo estas ĉiamverda, rapidkreska planto, kiu atinas eĉ 6 m, bone eltenas sekon, sed ne toleras vintran froston. Ĝi estas multigebla per branĉoj aŭ grajnoj.
http://www.henna.hu/hogyan.html
Satoru Ogata
Satoru Ogata (小形 悟, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels.
Skolta Esperanto-Ligo
Skolta Esperanto-Ligo (SEL) estas internacia organizo de geskoltoj, kiuj parolas Esperanton.
Post la unua skolta tendaro, kiu ĝuste okazis en 1907, Sir William Smith [sur ŭiljam smit̂], la fondinto de « Boy's Brigade » [bojz brigejd] petis al Baden-Powell verki ion nomotan "Scouting for boys" [skaŭtin̂ fo(r) bojz], kiu traktas la manieron, kiel adapti « scouting » (skoltumadon) por la junularo. Tiu verko aperis en 6 broŝuretoj, eldonitaj po unu ĉiun duan semajnon. La unua de la serio aperis la 15an de januaro 1908 kaj la serio ricevis tiom da sukceso, ke en majo de la sama jaro, oni eldonis ĉiujn broŝuretojn kunigitajn en unu libro.
Baden-Powell kaj Esperanto
En la tria kajero de la serio, Baden-Powell konsilis al geskoltoj uzi Esperanton kiel « patrolan sekretan lingvon ». La teksto malaperis en postaj eldonoj. Jen kion oni povas legi sur la paĝo 202 de « Scouting for Boys » en la originala versio :
La fakto ke Baden-Powell menciis Esperanton en « Scouting for Boys » estas tre interesa afero. Oni povas pensi, ke Baden-Powell taksis Esperanton estiminda kaj ke li parolis pri ĝi al sia edzino Olave Baden-Powell.
Efektive, post lia forpaso, multe pli poste, en 1950, en letero al sinjorino Dr Lydia De Vilbis, ŝi skribis: «Mi jam ofte opiniis ke estus bonege se sinjorino Roosevelt povus konvinki Usonon akcepti Esperanton en la tuta mondo kaj enkondukigi ĝin en la programon de ĉiuj lernejoj kaj organizaĵoj. Estus vere plej grave por la mondo kaj ĉefe tre utila por bona interkompreniĝo inter la popoloj, kiuj estas tre dividitaj pro la lingva diverseco. » Eleonor Roosevelt estis la edzino de eksprezidento de Usono Franklin Roosevelt kaj dum la epoko de tiu leter-interŝanĝo, ŝi estis la prezidantino de la homrajta komitato de UN. Tio eble kontribuis al pretigo de la vojo al la rezolucioj favoraj al Esperanto fare de Unesko en 1954 kaj 1985.
Historio de SEL
Sekve de la unua skolta tendaro en Insulo Brownsea en 1907, ekaperis ĉie en la mondo lokaj skoltaj grupoj. Por ebligi al geskoltoj vere sperti internacian gefratecon, Alexander William Thompson, angla trupestro, en 1918 ekhavis sur franca batalkampo la ideon fondi skoltan tutmondan organizaĵon por favori la internacian amikecon kaj reciprokajn servo-interŝanĝojn.
Por solvi la lingvajn problemojn, li rekomendis Esperanton kiel internacian komunikilon. Sekvis la saman jaron la fondo de Skolta Esperantista Ligo (nun: Skolta Esperanto-Ligo), kiu estas la unue fondita internacia skolta organizaĵo. Ni ne multon scias pri la opinio de Baden-Powell rilate esperanton (vidu antaŭe), sed la ideo pri tutmonda skolta organizaĵo plaĉis al li kaj du jarojn poste, en 1920, la skolta tutmonda organizaĵo estis fondita, sen la uzo de Esperanto kadre de ties aktivaĵoj. Tio sendube ŝuldiĝas al tio, ke Baden-Powell mem ne parolis la lingvon. A. W. Thompson iĝis prezidanto kaj lia frato K. Graham Thompson iĝis honora sekretario de Skolta Esperanto-Ligo. Poste, Norman Booth, alia brita trupestro, iĝis ĝenerala honora sekretario kaj multege laboris kun la kasisto de la asocio D.H. David por organizi SEL-on.
La asocio organizis skoltajn internaciajn tendarojn por atingi siajn celojn kaj pruvi la uzeblecon de esperanto kadre de skoltismo. En 1922, en Nederlando, en 1923 en Belgio, en 1924 en Danio, en 1925 en Hispanio, en 1926 en Ĉeĥoslovakio (eĉ okazis radioelsendoj en Prago pri esperantista skoltismo), en 1927 en Hispanio, en 1928 en Belgio, en 1929 okaze de ĵamboreo en Anglio, en 1930 en Nederlando (tendaro en kiu partoprenis kiel SEL-membro Harold Wilson, kiu poste fariĝis brita ĉefministro de 1964 ĝis 1970 kaj de 1974 ĝis 1976). Preskaŭ 100 esperantlingvaj geskoltoj venintaj el 18 landoj kies Barato kaj Japanio partoprenis la ĵamboreon de 1929 en Birkenhead.