cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amasfinancado
Amasfinancado, ankaŭ konata sub la nomo svarmfinancado (crowdfunding), estas komunuma maniero por financi ideojn aŭ projektojn de unuopuloj aŭ de organizaĵoj. Mono estas kolektita kutime per la Interreto. Ekzemple, la reta versio de Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto estis pagata pere de amasfinancado. Unu el tiuj amasfinancadaj instancoj (CFI) estas leĝe rekonata en 164 landoj kaj donacoj pere de CFI restus senimpoŝtaj. Nur troveblis kelkaj anoncoj rilate al Esperanto.
Vidu ankaŭ
Akiro de financa subteno (en: fundraising)
Labuť (Staré Sedliště)
Labuť estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Staré Sedliště, troviĝanta en distrikto Tachov proksimume 5 km sudokcidente de Staré Sedliště. Vivas ĉi tie .kaj estas ĉi tie registritaj 76 adresoj.
Gábor Boczkó
Gábor Boczkó (naskiĝis, do nun -jara) estas hungara spada skermisto. Li gajnis la arĝentan medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Somera Olimpiko 2004. Krome li trifoje atingis bronzan medalon en Mondaj Ĉampionadoj, kaj trifoje oran, unufoje arĝentan kaj unufoje bronzan medalon en Eŭropaj Ĉampionadoj.
Ervin Balázs
BALÁZS Ervin [balAĵ] (naskiĝis la en Budapeŝto) estas hungara inĝeniero, agronomo, biologo, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio.
Gábor Boczkó
Luktoj kontraŭ elektitaj kontraŭuloj
La sekva listo inkluzivas rezultojn de luktoj kontraŭ sportistoj, kiuj ekde la jaro 2006 unuope aŭ teame atingis la kvaronfinalojn en la Mondaj Ĉampionadoj aŭ la Someraj Olimpikoj.
Labuť (Staré Sedliště)
Labuť estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 4,99 km². Labuť situas ankaŭ en katastra teritorio Bohuslav kun areo 5,44 km².
Ervin Balázs
Biografio
Ervin Balázs frekventis universitaton en Budapeŝto inter 1967-1972, poste li eklaboris en esplora filio de MTA. En 1977 li doktoriĝis, poste li laboris en universitatoj de Cornell kaj Strasbourg. Inter 1989-2000 li estis direktoro de agrara universitato en Gödöllő. Baldaŭe li laboris en esplora instituto en Martonvásár. Li okupiĝis ĉefe pri virusoj atakantaj kreskaĵojn. Li ricevis 4 premiojn (ankaŭ eksterlandajn).
Vilmos Komor
Vilmos Komor [vilmoŝ], hungare Komor Vilmos estis hungara dirigento.
Labuť (Staré Sedliště)
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1420.
Vilmos Komor
Biografio
Vilmos Komor devenis el juda familio. Li lernis muzikon en mezlernejon, poste li aniĝis en orkestro de Budapeŝta Ŝtata Operejo, kiel aldviolonisto. Li komencis sian dirigentan karieron en 1921. En 1928 en Vieno li dirigentis Lohengrinon. Baldaŭe li forlasis la Operejon kaj aliĝis al Teatro Városi, kie li dirigentadis, ekzemple por Beniamino Gigli, Giacomo Lauri-Volpi, Teodoro Ŝaljapin, Gitta Alpár, Amelita Galli-Curci. Post bankroto de la teatro li dirigentadis en aliaj (ankaŭ provincaj) teatroj, eĉ en Hungara Radio. Nepre menciinda estas la subĉielaj koncertoj en Bestoĝardeno kaj Botanika ĝardeno (Budapeŝto). Dum la 2-a mondmilito li rajtis dirigentadi nur por judoj. En 1945 li iĝis dirigento de Operejo, kie li restis ĝismorte, sed dume li ofte dirigentadis ankaŭ en Germana Demokrata Respubliko. Li estis framasono. Li ricevis premion Kossuth en 1963, pli frue ankaŭ aliajn 2 premiojn.
Július Torma
Július Torma, laŭ la hungarlingve kutima nomordo Torma Gyula [djula] estis hungara-ĉeĥoslovaka boksisto, trifoja olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis la  en Prago.
Biografio
en sia aĝo dek komencis boksadi sub trejnado de Zsigmond Adler. Li estis hungara ĉampiono sesfoje. Depost la 2-a mondmilito li translokiĝis al Baťovany, kie jam sub ĉeĥoslovakia flago estis ĉampiono dekfoje. Li estis olimpiano en Ĉeĥoslovakio en la Somera Olimpiko 1948, Ĉeĥoslovakio en la Somera Olimpiko 1952 kaj Ĉeĥoslovakio en la Somera Olimpiko 1956 kun ora medalo en 1948, krome en eŭropa ĉampionumo li estis la unua en 1949. Resume la havis 996 matĉojn kun 899 venkoj. Baldaŭ li estis trejnisto en Prago. Lia edzino naskis filinon.
Erbajolo (stacidomo)
Erbajolo (Erbaghjolu) estas franca haltejo sur linio -, situanta en  Bastia, en departemento Haute-Corse, regiono Korsiko.
Temas pri stacidomo de Chemins de fer de la Corse (CFC).
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Bastia - Ajaccio (ligne centrale) (995000).
Bosa (Bogoto)
Bosa estas la localidad numero 7a de la Ĉefurba Distrikto Bogoto, Kolombio. Ĝi troviĝas en la sudokcidento de la urbo. Ĝi karakteriziĝas pro siaj kulturejoj kiel la parko de Bosa kie ĝia preĝejo estas ĉefa historia allogaĵo. La kulturdomo kaj la indiĝena konsilantaro en Bosa Palestina honore al la muiskaj indiĝenoj. Ĝi estas localidad kun grava komerco kaj spektakla futbalejo situa en Bosa Klareta.
Virino en Berlino
Virino en Berlino (Eine Frau in Berlin) estas aŭtobiografia atesto de siatempe anonima junulino germana, kiu detale raportas pri la ruiniĝo de Berlino, kiam la urbo falas dum 1945 en la manojn de la Sovetianoj. Ĝi estis unuafoje eldonata dum 1954 en Usono en angla traduko. La teksto aspektas kiel taglibro kaj raportas detale pri la ĉiutaga vivo de la ĉefrolulino inter la 20-a de aprilo kaj la 22-a de junio 1945.
Bosa (Bogoto)
Indiĝenoj
Laŭ la ciferoj havigitaj de la respektivaj indiĝenaj konsilantaroj Cabildos, la mŭiska loĝantaro de Bosa estas de 1.573 personoj.
Virino en Berlino
La aŭtoro
Marta Hillers (1911-2001) restis anonima ĝis sia morto.
Kontestoj
Jens BISKY
Kurt W. MAREK
Hannelore MAREK
10143 Kamogawa
10143 Kamogawa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Atsushi Sugie elde la Observatorio Dynic apud Taga (gubernio Ŝiga, Japanio).
Virino en Berlino
Filmo
La reĝisoro Max Färberböck faris filman version de la verko je titolo: "Anonyma - Eine Frau in Berlin". Ĝi aperis en 2008 en la kinejoj. Nina Hoss estis la ĉefrolulino.
10143 Kamogawa
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la rivero Kamo (japane : 鴨川, Kamo-gawa), kiu fluas tra la centro de Kioto. Kamo-gawa ofte aperas en la japanaj arto kaj literaturo.
Virino en Berlino
Notoj
Hans Magnus ENZENSBERGER
-157
En la jaro 157 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Henri Ménard
Henri MÉNARD (Henriko MENAR) (naskiĝis 1927, mortis la 22-an de oktobro, 2004) estis delegito kaj fakdelegito (pedagogio) en Le Pallet (Francio).
Li kiel instruisto estis aktiva en SAT kaj ICEM Esperanto (pedagogio Freinet).
20340 Susanruder
20340 Susanruder estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Tochtepec
Tochtepec estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tochtepec.
20340 Susanruder
Nomo
Ĝia nomo honoras Susan Ruder, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2004, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi instruas ĉe la Carmel High School de Carmel (Nov-Jorkio, Usono).
Tochtepec
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18205 loĝantojn. El tiuj estas 8615 viroj kaj 9590 virinoj. La komunumo havas surfacon de 44.66 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 50′ norda latitudo kaj 97° 50′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1980 metroj.
Nisaetus
Nisaetus estas genro de agloj troviĝantaj ĉefe en tropika Azio. Ili estis iam lokigitaj ene de la genro Spizaetus sed molekulaj studoj montris, ke la malnovmondaj reprezentantoj estis pli proksimaj al la genro Ictinaetus ol al la novmondaj Spizaetus (en sia plej strikta senco). Ili estas sveltaj, mezgrandaj akcipitragloj kun rondoformaj flugiloj, longaj plumaj kruroj, striecaj flugiloj, krestoj kaj kutime adaptitaj al arbaraj habitatoj.
Zsigmond Ferenczi
Zsigmond FERENCZI [ferenci] estis rumania hungara juristo, politikisto. Li naskiĝis en Marosvásárhely la 28-an de julio 1889 kaj mortis en Budapeŝto la 29-an de decembro 1959.
Kariero
Zsigmond Ferenczi pristudis juron kaj li malfermis oficejon de advokato en Târgu Mureș. De 1932 li estis deputito en la rumana parlamento laŭ la listo de OrMaP. De 1936 ĝis 1940 li estis advokato en Bukareŝto.
Tochtepec
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21189a.htm
Videjo de Valo
Videjo de Valo (Mirante do Vale) estas ŝtala konstruaĵo en San-Paŭlo kun 51 etaĝoj, kun alto de 170 m.
René-Maurice Gattefossé
René-Maurice Gattefossé 1881 en Liono; 1950 en Kazablanko) estis franca kemiisto kaj parfumisto. Li estas konsiderita kiel unu el la fondintoj de la aromoterapio.
Ligilo
Literaturo de kaj pri René-Maurice Gattefossé en la SUDOC-katalogo (Ligo de francaj universitataj bibliotekoj)
Giambattista Vico
La intelekta magnum opus de Vico estas la libro La Scienza Nuova (1725, Nova scienco), kiu klopodas sisteman organizadon de la homa scienco kiel unusola scienco kiu registris kaj klarigis la historiajn ciklojn laŭ kiuj socioj supreniras kaj malsupreniras.
Legadmuzeo
Legadmuzeo (germane: Lesemuseum) en Vajmaro, Germanujo, estas ejo klasikisma iner 1859/60 starigita. Ĝi troviĝas ĉe Goethe-placo nr 12 estinte komence klubejo.
Detaloj
La konstruaĵo faritis kiel antikva podia templo kun kvarkolona prostilo. Ueste videblas io simila al templeto (naiskos). La teretaĝo brilas per polikromia inkrustaĵo. Ĉe la suda fronto estas la Puto legadmuzea.
Legadmuzeo ne, kiel ofte malkorekte legeblas, planitis kaj realigitis strikte laŭ la modelo aŭ eĉ kiel kopio de la atena Templo de Atena Nike fare de la arĥitekto Carl Heinrich Ferdinand Streichhan. Tamen ne centprocente ekskluziveblas almentaŭ instigeto per vido de la Nike-templo en Ateno. Alikonstruo okazis en 2009 sub la arĥitekto Dirk Böttcher.
La ejo estas ekde 1922 en municipa posedo. Sed jam dek jarojn pli malfrue ĝi perdis sian originalan funkcion: ĝi servis ekz. kiel vojaĝagentejo, sidejo de la konstruadordigejo kaj de la civitana radio Radio Lotte.
La belaĵo arĥitektura memkompreneble staras sur la listo de la kulturprotektotaĵoj vajmaraj.
Amado Boudou
Amado Boudou (Bonaero, 19-a de novembro de 1962) estas ekonomikisto kaj politikisto argentina. Aktuale li postenas kiel Vicprezidento de Argentino, sed okupis aliajn publikajn postenojn, inter ili pri Sociala Sekureco (ANSES). La 8-a de julio de 2009 li iĝis la Ministro de Ekonomio de Argentino, anstataŭ Carlos Rafael Fernández. Li estis elektita vicprezidento en la prezidenta balotado de 2011 kiel kunulo de Cristina Fernández de Kirchner. La 27an de decembro de 2011, oni anoncis, ke Boudou plenumos funkciojn prezidentajn ekde la 4-a de januaro ĝis la 25-a de januaro de 2012, dum la prezidentino Cristina Fernández de Kirchner suferos kirurgion ĉe Tiroido. Poste, la 6-a de oktobro de 2013, oni anoncis, ke Boudou replenumos la prezidentecon, dum Cristina Fernández de Kirchner rekuperiĝos el nova kirurgio ĉe la cerbo.
(5787) 1992 FA1
(5787) 1992 FA1 estas sennoma asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroŝi Kaneda kaj Sejĝi Ueda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo.
Liskamm
Liskamm (en la alemana lingvo: Lyskamm, kio signifas pedikokombilo) estas pli ol 4000 metrojn alta montkresto sur la limo inter Kantono Valezo kaj Aosta Valo. Ĝi estas kvazaŭ la krono de ĝia impona mil metrojn alta sudvando, kiu imprese videblas ek de Gornergrat. Liskam konsistas el du pintoj, kies orienta estas la pli alta kun, dum la okicdenta pinto havas altecon de Laŭlonge de la norda piedo de Liskamm fluas la impresa Gorner-Glaĉero, de ĝia suda flanko fluas Lis-Glaĉero.
Unua grimpo
La unua grimpon sukcesis la 19-an de aŭgusto 1861 grandekspedicio fare de William Edward Hall, Jean-Pierre Cachat, Peter Perren, Josef-Marie Perren, J.F. Hardy, J.A. Hudson, C.H. Pilkington, A.C. Ramsay, T. Rennison, F. Sibson, R.M. Stephenson, Franz Lochmatter, Karl Herr kaj Stefan Zumtaugwald.
Totoltepec de Guerrero
Totoltepec de Guerrero estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Totoltepec de Guerrero.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1089 loĝantojn. El tiuj estas 502 viroj kaj 587 virinoj. La komunumo havas surfacon de 164.56 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 18° 13′ norda latitudo kaj 97° 51′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 1360 metroj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21190a.htm
NGC 4173
NGC 4173 (aliaj indikoj — UGC 7204, KUG 1209+294A, MCG 5-29-33, HCG 61B, ZWG 158.43, FGC 1382, PGC 38897) estas galaksio en konstelacio Berenica Hararo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ambérieu-en-Bugey
Ambérieu-en-Bugey (prononco [ɑ̃.be.ʁjø ɑ̃ by.ʒɛ]) (antaŭ 1955: Ambérieu) estas franca situanta sude de departemento Ain, regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj, apud la departemento Isère.
(17912) 1999 FV44
(17912) 1999 FV44 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
-158
En la jaro 158 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Mojados
Mojados [moĤAdos] estas municipo en la sudoriento de la provinco Valadolido, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Pinares (Pinartero) en la sudo de la provinco. Mojados estas komprenebla dub-etimologie kiel Malsekaj.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de unusola loĝloko, okupas totalan areon de 46,02 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 3 311 loĝantojn.
Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, sed poste, jam en la 21-a jarcento akiris ĉirkaŭ 500 el la 1990-aj jaroj pro sia proksimeco al la provinca ĉefurbo kaj ekfunkciado kiel dormurbo. Ĝi distas 26 km de Valadolido, provinca ĉefurbo.
Ĝi limas kun municipoj La Pedraja de Portillo, Aldea de San Miguel, Megeces, Alcazarén kaj Matapozuelos.
Ĝia municipa teritorio estas ebeneca kun malmultaj montetoj trapasata de la rojo Cega.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Leono kaj poste al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj, vitejoj, legomoj kaj terpomoj) kaj brutobredado (ŝafoj) kaj rilata komercado.
Lastatempe kultura kaj rura turismo ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado).
De la historia pasinteco restis vizitindaj vidindaĵoj el kiuj menciindas jenaj:
Tulcingo
Tulcingo estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tulcingo de Valle.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 8520 loĝantojn. El tiuj estas 3949 viroj kaj 4571 virinoj. La komunumo havas surfacon de 223.25 kvadratkilometroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Latinameriko
Latinameriko ampleksas Meksikon en Nordameriko, ĉiujn landojn de Centra Ameriko krom Belizo (anglalingva), multajn landojn de Antiloj, kaj ĉiujn areojn de Sud-Ameriko krom Gujano (anglalingva), Falklandoj (anglalingvaj) kaj Surinamo (nederlandlingva).
Oni neniam kunkalkulas franclingvajn teritoriojn de Usono kaj Kanado, ekzemple Kebekio. Tio eble montras, ke la prefikso Latin- ne nur indikas lingvon, sed ankaŭ kulturon kaj vivmanieron.
La koncepton "Latinameriko" enkondukis francoj (Amérique Latine) por pravigi la intervenon de la franca imperiestro Napoleono la 3-a en Meksiko. Komparu Iberameriko.
Portugala Latinameriko (aŭ "Luzitan-Ameriko"):
Franca Latinameriko:
Helioapero
Helioapero estas apero de astro super la horizonto dum kelkaj momentoj antaŭ la sunsuriro kaj ĝia malapero en la lumigita ĉielo pro la apero de la Suno. Ne konfuzu kun kosmoapero.
Latinameriko
Hispana Latinameriko (aŭ "Hispanameriko"):
Helioapero
Priskribo
Dum la helioapero, la astro suriras la horizonton sed ne estas videbla pro la denseco de la atmosfero. Iom post iom ĝi estas ekvidebla kvankam la ĉielo heliĝas ĉar ĝi estas pli alte super la horizonto.Post nur kelkaj minutoj la astro malaperas en la heleco de la komencanta tago. Tago post tago, la suno aperas pli oriente rilate al la steloj, pro la rondiro de la Tero ĉirkaŭ la Suno. Do la helioapero iĝas, tago post tago, pli kaj pli longa videbleco de tiu astro antaŭ la sunsuriro, dum kiu la heleco de la ĉielo estas tiom granda ke la astro malaperas en tiu heleco.
Ne ĉiuj astroj havas helioaperon. Laŭ la latitudo, iaj astroj neniam subiras, ili estas ĉirkaŭpolusaj do ĉiam videblaj. Krom tiuj astroj, ĉiuj kiuj suriras havas necese helioaperon.
La helioapero koncernas kutime ĉefe la steloj kaj la planedoj.
Inverse ekzistas la heliomalapero: kiam la astro estas ekvidebla en la malheliĝo de la ĉielo post la sunsubiro ĵus antaŭ ol mem subiri.
Helioapero kaj heliomalapero
Por nordhemisfera observanto, astroj, najbaraj de la ekliptiko aŭ sude de ĝi, kiel Siriuso aŭ Beltegeŭso, neniam estas videblaj ĉirkaŭ ĝiaj konjunkcioj, dum la nokto inter ĝia heliomalapero kaj ĝia helioapero. Male por astroj vere nordaj de la ekliptiko, kiel Arkturo aŭ Altairo, la helioapero okazas antaŭ la heliomalapero de la pasinta jaro. Do la astro estas videbla la tutan jaron kaj dum ĝia konjunkcio ĝi estas videbla vespere post la sunsubiro kaj matene antaŭ la sunsuriro.
Kosmoapero
Kosmoapero estas esprimo kiu priskribas la aperon de astro ĉe la horizonto samtempe kiel la sunsuriro.
Banrio (persona nomo)
Banrio estas esperantigita vira persona nomo japana. Latiniga versio estas Banri.
Bryan Cranston
Bryan  estas usona aktoro naskiĝinta en Canoga Park (Los-Anĝeleso).
Li estas aparte konata pro siaj roloj en la televidserioj Malcolm in the Middle (2000–2006) kaj Breaking Bad (2008–2013). Por tiu ĉi rolo li ricevis trifoje la premion Emmy por elstara ĉefaktoro en drama serio.
Preĝejo Nia kara Sinjorino (Langewiesen)
La Kirko Nia kara Sinjorino (germane: Liebfrauenkirche) troviĝas en la urbo Langewiesen.
Historio
En la jaro 1680-a la preĝejo konstruitis en sia hodiaŭa aspekto sur la hodiaŭa situo. La antaŭa konstruaĵo el ligno forbrulitis en 1408 kiel ankaŭ ties posteula konstruaĵo. Pro kadukiĝo ĝi post 200 jaroj malkonstruitis. La en 1610/11 tute novkonstruita kirko detruis per incendio en la 16-a de majo 1675. La diservojn oni aranĝis tiam en la Petro-kirko provizore.
Dum Kristnasko 1680 oni denove predikis en la Mario-kirko. En 1706 muntis Johann Albrecht el Coburg orgenon en la kirko. La majstro Johann Sebastian Bach mem vizitis en la sama jaro la urbon por pruvi ĉu la muzikinstrumento funkcias.
La sonoriloj antaŭe troviĝis sur la senspajra turo; la turo fiinkonstruitis en 1715 pro aparta terenfaldanĝero.
Eduard Schulze el Paulinzella liveris la novan orgenon en 1845, la firmao Pappe la novan sonorilaron en 1891. Ĝi jam dum la Unua mondmilito konfiskitis por gisi kanonojn, en 1919 oni ricevis ŝtalajn provizorajn; bronzaj revenis ne antaŭ la 1950-a jaro.
Vidindaj objektoj
En la kirko troviĝas ambona altaro, imponaj galerioj, maketo de la preĝejo, bildo Krucumo de Oskar Graf kaj malnova krucifikso.
Post 1945
Dum la GDR-tempo la paroĥa komunumo sukcesis nur farigi la plej necesajn restaŭradojn. Post la Turniĝo la konstruaĵo ricevis i.a. novan tegmenton.
Montemagno
Montemagno estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la regiono Piemonto kaj la provinco Asti. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Altavilla Monferrato (AL), Casorzo, Castagnole Monferrato, Grana, Refrancore kaj Viarigi. Kristanisma patrono de la komunumo estas la sanktulo Marteno de Tours, kies religia memortago sekve estas la komunuma festotago.
Griffintown–Bernard-Landry (REM)
Griffintown–Bernard-Landry estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en arondismento Le Sud-Ouest de Montrealo.
Listo de senatanoj de Val-de-Marne
Tiu artikolo prezentas liston de senatanoj de la franca departemento Val-de-Marne en la kvina Respubliko, ekde la balotoj de 1968.
La nombro de senatanoj por la eksa departemento Seine-et-Oise estis fiksita je 8 elektitoj okaze de la kompleta elekto de la Senato de la 26-a de aprilo 1959. Sekve de la reorganizo de la pariza regiono en 1964, aplikebla ĝis la 1-a januaro 1968, la nombro de la senatanoj por la departemento Seine kaj Seine-et-Oise estis altigita de30 al 39, tiuj seĝoj estis disdonitaj al la novaj departementoj. Val-de-Marne kaj la tuto de la pariza regiono, apartenis al la serio C. La senatanoj estis elektitaj por naŭjara mandato, la renovigoj okazis en 1977, 1986 kaj 1995.
Post la leĝo n° 2003-697 de la 30-a de julio 2003, la mandato de la senatanoj estis reduktita al ses jaroj. Tiu nova daŭro aplikiĝis en Val-de-Marne okaze de la balotoj de 2004. Ĝi tamen estis modifita al sep jaroj, la plilongigo de unu jaro de tiu mandato ŝuldiĝis al decido de la Konstitucia Konsilio de 2004, kiu prokrastis la balotojn komence antaŭviditaj en 2007 kaj 2010, por eviti tro da balotoj en 2007. Val-de-Marne apartenas, ekde la balotoj de 2011, al la serio 1.
La senatanoj estas elektitaj laŭ universala nerekta balotsistemo de la grandaj balotantoj. En 2011, tiuj-ĉi estis 1,974.
Plilongigante la balotsistemon validan en la eksa departemento Seine-et-Oise, kiu estas proporcia balotsistemo, la nombro de la elektitoj estis 6 en la departemento Val-de-Marne, ekde 1977 (5 okaze de la baloto de 1968).
Mandatperiodo 1968-1977
De la 22-a de septembro 1968 ĝis la 24-a de septembro 1977.
Mandatperiodo 1977-1986
De la 25-a de septembro 1977 ĝis la 27-a de septembro 1986.
Mandatperiodo 1986-1995
De la 28-a de septembro 1986 ĝis la 23-a de septembro 1995.
Mandatperiodo 1995-2004
De la 24-a de septembro 1995 ĝis la 30-a de septembro 2004.
Mandatperiodo 2004-2011
De la 26-a de septembro 2004 ĝis la 30-a de septembro 2011.
Mandatperiodo 2011-2017
Ekde la 25-a de septembro 2011.
Subvencio Cigno
Subvencio Cigno estis subvencio donata ĉiujare al Esperantistoj laborantaj en evolulandoj aŭ ekssocialismaj Eŭropaj landoj, kiuj faris gravajn kontribuojn al la afero de Esperanto. La premio konsistis el 500 000 japanaj enoj donacita de la japana mecenato Etsuo Miyoshi.
La premion de 1995 ĝis 2011 aljuĝadis Universala Esperanto-Asocio kaj ĝi estis transdonata dum ferma ceremonio de Universala Kongreso de Esperanto.
La 15-an de decembro 2011 Miyoshi kreis la Fondaĵon Cigno, kiu premias plej bonan informan agadon de Esperanta landa asocio en Eŭropa Unio. Prezidanto de la fondaĵo estas S-ino Ayako Kawakita.
Somogyacsa
Somogyacsa estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en Distrikto Tab.
Situo
Somogyacsa situas en valo de rojo, fine de sakovojo. Igal troviĝas 7, Tab 21 km-ojn.
Historio
La unua mencio devenis pri la vilaĝo el 1406 en formo "Acsa". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. En 1945 oni disdonis parcelojn al la malriĉaj kamparanoj el la grandbieno. Dum la socialismo kolĥozo funkciis. Vilaĝservoj estas biblioteko, migra poŝto.
Redefin
Redefin estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigslust-Parchim de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Hagenow-Land. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Přepychy (distrikto Pardubice)
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1337.
Noyelles-sur-Sambre
Noyelles-sur-Sambre estas franca komunumo lokita en la departemento Nord kaj en la regiono Nordo-Kaleza Markolo. Ĝi havis 335 loĝantojn laŭ censo plenumita en 1999.
Ĝi estas trafluata de la rivero Helpe Majeure.
Geografio
Noyelles-sur-Sambre estas unu el la vilaĝoj lokitaj ĉirkaŭ la urbeto Aulnoye-Aymeries, kiu estas mezgrava fervojcentro de tiu regiono. La areo de Aulnoye-Aymeries situas sude de Maubeuge kaj oriente de la arbaro Mormal, en la suda parto de la natura baseno de la rivero Sambre.
La vilaĝo Noyelles-sur-Sambre troviĝas proksime de la urbeto Avesnes-sur-Helpe, kaj do situas kerne de natura regiono nomita "Avesnois", kiu ĉefe konsistas el malaltaj heĝoj, tre verdaj pejzaĝoj, boskoj, fruktarbaroj kaj etaj vilaĝoj. Noyelles-sur-Sambre etendiĝas sur 6,49 km².
Vidindaĵoj
La loka preĝejo, dediĉita al Sanktaj Jakobo kaj Kristofo, datiĝas de la 18-a jarcento kaj havas interesan volbon.
Lokaj famuloj
La pentristo Marcel Gromaire (1892-1971) naskiĝis en Noyelles-sur-Sambre kaj estis enterigita en la loka tombejo. Unu el liaj verkoj videblas en la preĝejo.
Administrado
Noyelles-sur-Sambre apartenas al la kantono de Berlaimont, kies ĉefurbo estas Berlaimont. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Avesnes-sur-Helpe, unu el la 6 arondismentoj de la departemento Nord.
Ignacio Canto
Ignacio Canto (naskiĝis, do nun -jara) estas hispana spada skermisto. Li gajnis la arĝentan medalon en la vira teamo de spadaj skermistoj en la Monda Ĉampionado de 2006.
Antanas Mekys
Antanas MEKYS (naskiĝis la en Vilūnaičiai, distrikto Pakruojis, mortis la 17-an de Junio, 2015, en Vilnius, enterigita en tombejo Kairėnai) estis ekonomikisto, esperantisto, Honora Membro de UEA (ekde 2003).
Vivo
A. Mekys finis Instruistan Seminarion en Šiauliai (1940) kaj Ekonomikan fakultaton de Vilna Universitato (1946). Post universitataj studoj li dum kvar jaroj lektoris en ĉi tiu universitato, poste ĝis la emeritiĝo en 1984 laboris kiel supera ekonomikisto en Ŝtata Komitato pri Planado en Vilnius.
Esperantista agado
Kiel instruisto li pleje aktivis en la jaroj 1969-1974 kaj 1981-1986. Entute A. Mekys instruis en pli ol 20 E-kursoj por komencantoj kaj daŭrigantoj. Li organizis ankaŭ korespondan kurson de Esperanto (1970), preparis por ĝi lecionaron Paroliga koresponda kurso de Esperanto. Tiun kurson finis pli ol 100 personoj. Dum 1971-1973 A. Mekys verkis koncizajn 12-lecionajn E-kursojn por naŭ distriktaj gazetoj. En 1972 kaj dum 1988-1991 respublika monata revuo Moksleivis (Lernanto) publikigis E-lecionojn de A. Mekys. Li verkis tri diversspecajn E-lernolibrojn – por lernantoj, por klubkursanoj kaj por junularo. Dum soveta periodo oni ne eblis presi tiujn lernolibrojn en eldonejoj kaj ili estis presataj (multobligataj) ekstercenzure (neleĝe). Entute estis disvenditaj pli ol 6000 tiamaniere neleĝe presitaj lernolibroj. En 1974 A. Mekys preparis kaj kun aliaj surbendigis sonkurson de Esperanto por memstara lernado Ok konversacioj pri la lingvo Esperanto kaj disvastigis ĝin tra tuta Litovio. A. Mekys preparis kaj eldonis ses libretojn Esperanto en Litovio (1997-2000) pri historio de E-movado en Litovio. En 2001 aperis lia plej solida lernolibro de Esperanto por litovoj ( eldonejo Alma Littera, Vilnius). Pri sia sperto de E-instruado A. Mekys publikigis serion de artikoloj Kiel mi lernis kaj instruis Esperanton (Litova Stelo, 1995-1996) kaj samtitolan broŝuron. Li publikigis lernilon de Esperanto Esperanta poŝlernilo. Li estas aŭtoro de kelkaj poeziaj libretoj en Esperanto kaj en litova lingvoj.
A. Mekys aktive partoprenis en 9 BET-oj, E-tendaroj en Uzbekio kaj Moldavio, E-aranĝoj en Pollando (1974), Hungario (1959), tiutempa Ĉeĥoslovakio (1967)
Ciudad Bolívar (Bogoto)
Ciudad Bolívar estas la localidad numero 19a de la Ĉefurba Distrikto Bogoto, Kolombio. Ĝi troviĝas en la sudo de la urbo. Ĝi estas la tria localidad plej etenda de la urbo post Sumapaz kaj Usme.
La loĝantaro de Ciudad Bolívar estas de 616 455 loĝantoj, kiuj estas la 8,5% de la loĝantoj de la Ĉefurba Distrikto distribuitaj en 302 030 viroj kaj 314 425 virinoj, okupante la kvinan lokon ene de la 19 localidades.
UPZ, urbaj kaj ruraj kvartaloj
La localidad estas dividita en 8 UPZ (Unidades de Planeamiento Zonal) en la urba parto. Siavice, tiuj unuoj estas dividitaj en kvartaloj (kelkaj UPZ kunhavas kvartalojn): Krome estas corregimientos en la rura parto.
Urbaj UPZ: kvartaloj
Cressier
Cressier estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Ruĝa giganto
En astronomio, ruĝa giganto estas la fina stato de stelo tiom granda kiom la triono de la Suno ĝis ĉirkaŭ ok oble pli granda.
Kiam la kerno entenas nur heliumon pro nuklea kunfandiĝo de la hidrogeno dum la fino de la etapo en la ĉefa sekvenco, la nukleaj reagoj haltas do la gravita premo (restas nur ĝi!!!) plu kunpremas la kernon ĝis kiam la nuklea kunfandiĝo ekas por la heliumo. Tiam tiu nova energio estas multege pli ampleksa ol la antaŭa do la radia premo siavice ampleksiĝas kaj forpuŝas la eksterajn tavolojn. Tiu nova ago vidiĝas kiel ŝveliĝo de la stelo do giganto kaj pro la malproksimeco de la ŝelo for de la kerno, la ŝelo ne plu estas tiom varma kiom antaŭe do ruĝa.
Misrata
Misrata (arabe مصراته, ankaŭ Misurata) estas urbo en Libio, en regiono Tripolio ĉe la bordo de la Mediteranea Maro, proksime al la samnoma kabo kaj en la okcidenta parto de la Golfo de Sirto. Misrata situas ĉ. 210 km oriente de la ĉefurbo Tripolo.
Misrata estas plej granda komunumo en la samnoma distrikto, en kiu laŭ la stato de 2006 vivis pli ol 550 000 homoj. Ĝi estas grava ekonomia centro, kun haveno nomata Qasr Ahmed. Oni kalkulas loĝantaron de la urbo en 2010 je 259 000.
Krom la marhaveno (Qasr Ahmad) kaj la flughaveno, Misrata estas atingebla per la marborda rapidvojo. Oni planas ankaŭ fervojan linion al ĝi (fervoja linio Ras Ejder-Sirto). Oni planas ligi la landinternajn ercejon al la urbo per fervoja linio Misrata–Sabha.
En 2011, ties loĝantoj partoprenis en la protestoj kontraŭ la subprema registaro de Gadafi. Poste ili partoprenis kun islamistoj en la Dua Libia Enlanda Milito opozicie al ties regiona rivalo Zintan.
Instruado
En Misrata troviĝas la Universitato Sepa de Oktobro kun 15 fakultatoj.
Die Zwillingsbrüder
Die Zwillingsbrüder (eo: La ĝemelfratoj) estas farsa kantoteatraĵo unu-akta de Franz Schubert (muziko) kaj Georg Ernst von Hofmann (libreto). La verko ekestis en 1819 kiel mendo por la Viena Kortega Opero kaj estis prezentata la 14-an de junio 1820 en Vieno.
Agado
La verko rolas en rejnlanda vilaĝo komence de la 19-a jarcento: Lieschen jam delonge sopiras sian datrevenon, je kiu si fariĝos 18-jara, kaj hodiaŭ ĝi estas. Nun nenio kontraŭstarus al la gefianĉiĝo kun ŝia amata Anton, se ja ne estus la neesprimebla promeso de ŝia patro …
Mallonge post naskiĝo de Lieschen Franz Spieß proponis al najbaro Schulze, ke li transprenus la baptopatrecon por la infano, kiam li pli malfrue ricevus la knabinon kiel edzino. Li ja tuj deponus en la urbodomo 1000 talerojn, kiujn li tiam kun akumuliĝanta rento estus enportonto kiel doto en la geedzecon, kaj Schulze – ne ja benita de riĉeco – konsentis. Ĉar la ĝemelfrato de Franz tamen jam antaŭ jaroj estis irinta al Francujo en la fremdlandanan legion kaj ekde tiam neniu vivosigno estis penetrinta en la hejmlandon, li volis iri al Francujo kaj serĉi sian fraton. Se li gis la 18-a datreveno de Lieschen ne estos reveninta, la promeso validos kiel nuligita.
Apenaŭ Lieschen elspezis penseton pri sia baptopatro, tiu ĉi tute surprize aperas kaj insistas pri sia rajto. La patro de Lieschen jam delonge pentis, ke al li okazis iam tia granda stultaĵo. Li volas rebonigi sian eraron kaj provas nun, ŝanĝi la opinion de Franz; sed lia tuta persvado fiaskas. Franz tuj iras al la urbodomo, por publike anonci la geedzigan solenon kaj kunpreni la deponitan monon.
Okazas dua surprizo: tute neatendite la ĝemelfrato de Franz, Friedrich, subite staras antaŭ Lieschen kaj ŝia patro. Tiuj ĉi kredas, ke Franz jam revenis de la civitoregistrejo aŭ eĉ ne estas irinta tien. Ĉu eble li ja intertempe ŝanĝis sian opinion? Do ili provas denove, akiri lian benon al la gefianciĝo de Lieschen kun Anton kaj – kiu estus pensinta tion? – li konsentas! Lieschen feliĉegas.
Ankaŭ la tria surprizo ne longe atendigas pri si. Dum kiam Lieschen kaj sia patro interrparolas kun la supozata legiano, venas sinjoro de la magistrato kaj transdonas al li 1.200 talerojn. Li tamen tuj kuniru, por konfirmi en la urbodomo la ricevon. Apenaŭ la oficisto estas foririnta kun Friedrich, denove aperas Franz kaj postulas de Lieschen, ke ŝi geeziĝu kun li. La patro kredas, ke al Franz mankas klapo en la kapo. Kaj cetere: kio signifas la okulbandaĝo? Foje ĝi kovras la dekstran, foje la maldekstran okulon. Do damne – kun frenezulo lia filino ne geedziĝu. Je tiuj ĉi cirkonstancoj li ne sentas sin ligata al sia promeso. Kiam Franz eĉ ankaŭ furiozegas, kelkaj kuraĝaj vilaĝanoj helpe intermiksiĝas, superfortas lin kaj forkondukas lin. Ili volas starigi lin antaŭ la juĝejon.
Nur malmultaj minutoj estas pasintaj, kiam Lieschen kaj sia patro kredas denove vidi la malbenitan Francon. Ili pensas, ke li eskapis de siaj kaptintoj, miras tamen pri tio, kiel trankvile li alvenas. Finfine la erara intermikso solviĝas. La ĝemeloj ĝojas pri tio, esti retrovintaj unu la alian, kaj Lieschen – kia surprizo! – rajtas geedziĝi kun sia Anton.
Henriko la 4a (teatraĵo)
Henriko la 4a (itale Enrico IV) estas teatraĵo de Luigi Pirandello, jam klasikaĵo en la itala literaturo.
Enhavo
Riĉa nobelo falas de ĉevalo kaj, kiam li rekonsciiĝas, li estas konvinkita, ke li estas Henriko la 4-a, la imperiestro kiu iris al Canossa: tial li vestas kaj kondutas imperiestre. Por ne kontraŭstari lin, la servistoj kaj parencaro estas devigataj ludi la saman ludon kaj fariĝas respektive mezepokaj monaĥoj, papo, armeanoj ktp.
Signifo
La tuto estas analizo pri kontaĝa frenezeco.
-162
En la jaro 162 antaŭ Kristo okazis, interalie:
Kalia per-reniato
Kalia per-reniato aŭ K2ReO4 estas neorganika kombinaĵo, salo de alkala metalo kaj reniata acido, senkoloraj aŭ blankaj kristaloj iomete solveblaj en akvo kaj etanolo. Ĝia kristala strukturo estas kvaredra kaj ĝi estas potenca oksidiganto. Ĝi estas uzata en spektrometrio kaj en laboratorio kiel kemia reakcianto. En farmakologio ĝi uzatas en la sintezo de la teknecio kaj renia organometala radiofarmaciaĵoj.
(145437) 2005 QC94
(145437) 2005 QC94 estas asteroido de la ekstera asteroida zono, ano de la Hilda grupo, tie estas en orbita resonanco 3:2 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Near Earth Asteroid Tracking elde la stacio de Maui de la reto GEODSS sur la monto Haleakalā (Havajo, Usono).
António Soares dos Reis
António Manuel Soares dos Reis (Mafamude, Vila Nova de Gaia, 14a de Oktobro 1847 - Vila Nova de Gaia, 16a de Februaro 1889) estis portugala skulptisto.
Reveninta en Portugalion, li revenis al Porto, kie li instruis en la Academia Portuense de Belas Artes. Miskomprenita kiel skulptisto kaj kiel instruisto, li memmortigis sin, estante nur 41-jaraĝa, en sia ateliero en Vila Nova de Gaia. Li estas konsiderita pro multo kiel unu el la ĉefaj gravuloj de la portugala realisma skulptarto.
En 1911 la nomita Museo Portuense, instalita en la Konvento de Santo António da Cidade, aktuala konstruaĵo de la Municipa Biblioteko de Porto, eknomiĝis Muzeo Soares dos Reis omaĝe al la skulptisto. Granda parto de lia heredo formas parton de la kolekto de la Muzeo. Ekde 1940 la Nacia Muzeo Soares dos Reis estas en la iama Palácio dos Carrancas, en la Rua D. Manuel II en Porto.
Verkoj
Inter plej bonkvalitaj kaj konataj verkoj de António Soares dos Reis estas jenaj:
Galerio
Odro-Niso-limo
La Odro-Niso-limo (granica na Odrze i Nysie Łużyckiej, Oder-Neisse-Grenze, Oder–Neisse line, Граница по Одеру-Нейсе kaj ligne Oder-Neisse) estas la landlimo inter Germanio kaj Pollando kiu estis interkonsentita fare de la Aliancanoj sekve de la Dua Mondmilito. La linio estas formita ĉefe de la riveroj Odro (germane Oder, pole Odra) kaj Luzacia Niso (germane Lausitzer Neiße, pole Nysa Łużycka), en sia plej norda parto situas ankoraŭ iom pli okcidente, kaj renkontas la Baltan Maron okcidente de la marhavenaj urboj de Szczecin (germane: Stettin) kaj Świnoujście (Swinemünde). Ĉiuj antaŭmilitaj teritorioj de la Germana Regno oriente de la linio kaj ene de la germaniaj limoj de 1937 (23,8% de la teritorio de la iama Vajmara Respubliko, la plimulto de tiuj parto de Prusio) estis diskutitaj en la Potsdama Konferenco, kaj estis metitaj sub internacia jura statuso esti administrataj fare de Pollando (plejparto de la areo) kaj la Sovetunio (norda Orienta Prusio).
Tiu interkonsento validu ĝis formala pactraktato kun Germanio, kiu kompletigus la finon de la Dua Mondmilito. La vasta plimulto de la denaska germana loĝantaro de tiuj regionoj estis mortigita, fuĝis aŭ estis forpelita perforte. La Odro-Niso-limo epoke de la Malvarma Milito fariĝis la limo inter la Germana Demokratia Respubliko (Orienta Germanio) kaj Pollando de 1950 ĝis 1990. Orienta Germanio konfirmis la limon kun Pollando en 1950, dum Okcidenta Germanio, post periodo de rifuzo, fine akceptis la landlimon en 1970. En 1990 la nove reunuigita Germanio kaj la Respubliko de Pollando subskribis traktaton rekonante la Odro-Niso-limon komuna limo inter la du ŝtatoj.
70715 Allancheuvront
70715 Allancheuvront estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Nomo
Ĝia nomo honoras Allan Cheuvront, Estron de Testo por la Grunda Sistemo de la Misio de Asteroida Specimena Revenigo OSIRIS-REx. Antaŭ tio li estis Administranto pri Operacioj de Misio por OSIRIS-REx kaj por la Misio de Kometa Specimena Revenigo Stardust, kaj ano de la teamo pri la flugo de la misio Magellan al Venuso.
Ljudmila Georgijevna Karaĉkina
Ljudmila Georgijevna KARAĈKINA (ruse Людмила Георгиевна Карачкина, ukraine Людмила Георгіївна Карачкіна) naskita en 1948, estas ukraina soveta astronomino. Ŝi estas konata de Minor Planet Center sub la nomo "Karachkina L. G.".
Ŝi laboras en la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio, elde kie ŝi malkovris multenombrajn asteroidojn, el kiuj estas la amora asteroido 5324 Lyapunov kaj la troja asteroido 3063 Makaono.
Ŝia unua malkovraĵo, 2892 Filipenko, estis nomita en honoro de la kirurgio Aleksandr Grigorieviĉ Filipenko, kiu savis la vivon de ŝia edzo.
Ŝi havas du filinojn: Maŝa kaj Renata.
La asteroido 8019 Karachkina estis nomita en ŝia honoro.
Nándor Balázs
Nándor BALÁZS [balAĵ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Balázs Nándor (foje Balázs Nándor László) estis hungardevena usona fizikisto, membro ekstera de Hungara Scienca Akademio (1995).
Nándor Balázs  naskiĝis la  1926 en Budapeŝto. Li mortis la 2003 en Setauket.
Biografio
Nándor Balázs frekventis gimnazion, poste universitaton en sia naskiĝurbo. Li estis elstara skermisto kaj li provis ankaŭ aliajn sportojn. En 1949 li forlasis la landon kaj li doktoriĝis jam en Amsterdamo en 1951. Li ekhavis postenon en Dublino, kie li estis sendita al Albert Einstein en Princeton. Baldaŭe li partoprenis en laboroj en diversaj universitatoj.
Golfo Chesapeake
La Golfo Chesapeake (Chesapeake Bay (prononce |ˈ|tʃ|ɛ|s|ə|p|iː|k, ĈESS-ə-peek) estas la plej granda estuaro de Usono. Ĝi kuŝas ĉe la Atlantika Oceano, ĉirkaŭe de Marilando kaj Virginio. La akvokolekta areo de la Golfo Chesapeake kovras 166,534 km² en Vaŝingtono kaj en parto de ses ŝtatoj: nome Novjorkio, Pensilvanio, Delavaro, Marilando, Virginio, kaj Okcidenta Virginio. Pli da 150 riveroj kaj rojoj fluas al la golfo.
La Golfo Chesapeake estas ĉirkaŭ 300 km longa, el la Susquehanna Rivero en la nordo ĝis Atlantiko en la sudo. Ĉe ĝia plej mallarĝa punkto inter la Plum Point de Kent Distrikto (ĉe Newtown) kaj la marbordo de Harford Distrikto proksime de Romney Creek, la golfo estas 4.5 km larĝa; ĉe ĝia plej vasta punkto, sude de la buŝo de la Potomako, ĝi estas 50 km larĝa. Totala marbordo de la golfo kaj ĝiaj alfluantoj estas 18,804 km, kaj la surfacareo de la golfo kaj ĝiaj plej gravaj alfluantoj estas 11,601 km². Mezaveraĝa profundo de la golfo estas 14 m kaj la maksimuma profundeco estas 63 m.
La golfo estas trapasata en du lokoj. La Ponto Chesapeake Bay transiras la golfon en Marilando de Sandy Point (proksime de Annapolis) ĝis Insulo Kent; la ponto-tunelo Chesapeake Bay en Virginio ligas Virginia Beach al Kabo Karlo. Ĝi havigas mediajn interesojn, sed estas konata ankaŭ pro sia beleco; en lastaj jaroj, tendenco estis ke ĝi estas pli malplena, kun pli malmultaj kraboj, ostroj, kaj boatgvidantoj.
En 1781 okazis tie la Batalo de Chesapeake inter floto de Britio, estrita de la kontraŭadmiralo sir Thomas Graves, kaj floto de Francio, estrita de la kontraŭadmiralo grafo de Grasse. El la vidpunkto de la milita taktiko, la batalo ne finiĝis al klara rezulto, sed el la vidpunkto de la milita strategio ĝi estis granda venko de la francoj, ĉar ĝi kondukis rekte al la sendependigo de Usono, kiu estis la celo de la milito.
Tuzamapan de Galeana
Tuzamapan de Galeana estas komunumo en la meksika subŝtato Puebla. La ĉefurbo de la komunumo estas Tuzamapan de Galeana.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 5857 loĝantojn. El tiuj estas 2823 viroj kaj 3034 virinoj. La komunumo havas surfacon de 45.92 kvadratkilometroj.
La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 20° 4′ norda latitudo kaj 97° 35′ okcidenta longitudo. La meza alteco super la marnivelo estas 540 metroj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/puebla/Mpios/21192a.htm
Csongrád (historia departemento)
Demografio
Laŭ la censo de 1910
Administracio
Estis 3 distriktoj:
La departemento situas ĉe senfinaj ebenaĵoj, ĉe la riveroj Tiso, Mureŝ kaj Körös. La alvenintaj hungaroj en 895 trovis la teritorion konvena por vivadi pro la riveroj, ebenaĵoj. La ĉefoj faris kunvenon ĉe la nuna vilaĝo Ópusztaszer, kie ili decidis pri la setliĝo. Stefano la 1-a (Hungario) formis departementon en la komenco de la 11-a j.c. Post la mezepoko la turkoj okupis la departementon. Post la turka erao restis senhomaj vilaĝoj kaj urboj. La loĝantaro komencis kultivi la agrojn, kiuj estis for de la urboj. Tial ili loĝis en farmoj, en la parcelo. Tiel estiĝis la farma mondo, ankaŭ nun ekzistanta. Inter Szabadka, Szeged, Csongrád kaj Kecskemét estas senfina serio da farmoj, dume apenaŭ estas urboj kaj grandvilaĝoj. Dum la socialisma erao oni formis farmocentrojn. Ekde 1918 ĉirkaŭaĵo de Horgos iĝis parto de SHS (Serba-Kroata-Slovena Reĝlando). Tiutempe urbon Szeged okupis serba-franca armeo, krome ariĝis hungaraj respublikanoj kaj kontraŭkomunistoj. En Szeged ne okazis Konsilantara Respubliko. Inter 1941-1944 la hungara armeo reokupis teritorion de Horgos.
Dumbrăvița (Arad)
Dumbrăvița [dumbrǝvica] (Alsódombró) estas vilaĝo en Rumanio oriente de Lipova. En 1910 ĝi havis 1 130 loĝantojn (rumanoj), en 1956 — 625. Ĝia unua skriba mencio estas el 1471. Ĝi apartenis ĝis 1919 al Hungario (Arad vármegye).
Dumbrăvița apartenas al la komunumo Bârzava.
Nový Dvůr (distrikto Nymburk)
Nový Dvůr estas municipo en Ĉeĥio en distrikto Nymburk troviĝanta proksimume 7 km nordoriente de urbo Nymburk. Ĝi havas.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1790.
Franz Josef Radermacher
Franz Josef RADERMACHER (naskiĝis la 20-an de marto 1950 en Aachen) estas germana matematikisto kaj ekonomikisto, kaj profesoro pri informadiko ĉe la Universitato de Ulm. Li konatiĝis ĉefe pro sia engaĝiĝo por ekologi-sociala merkata ekonomio kaj sia aktvado por la Tutmonda Marshall-Plano, kiu celas justan tutmondiĝon kaj mondon en ekvilibro.
Ekde 2002, li estas membro de la Roma Klubo.
(7155) 1979 YN
(7155) 1979 YN estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne kaj de la brazila astronomo Edgar Rangel Netto elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
(24448) 2000 QE42
(24448) 2000 QE42 estas troja asteroido de Jupitero orbitanta proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, tie estas en la tiel nomata "Troja Tendaro".
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Marie-Curie (REM)
Marie-Curie estas planita stacio de Réseau express métropolitain, situanta en arondismento Saint-Laurent de Montrealo.
Montemarzino
Montemarzino estas komunumo de Italio.
Sajóhídvég
Sajóhídvég estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en subregiono de Miskolc. La nomo signifas: Sajó-ponto-fino.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ maldekstra bordo de Hernád, proksime kunfluas Hernád kaj Sajó, laŭ traira flankovojo. Tiszaújváros troviĝas 13, Miskolc 24, Szikszó 27 km-ojn.
Historio
La ponto menciiĝis en 1241, la unua mencio devenis el 1261 en formo "Hydueghe". La kampoj apartenis al episkopejo de Eger. Post la mezepoko la komunumo foje apartenis al la Osmana Imperio, foje al Transilvanio. Ĝis 1715 la vilaĝo troviĝis en la dekstra bordo de Hernád, tio estas inter Hernád kaj Sajó, poste la komunumo translokiĝis al la alia bordo. En 1885 incendio okazis. Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, infanĝardeno, lernejo, poŝto.
Jacob Zuma
Jacob Gedleyihlekisa ZUMA (naskiĝinta la 12-an de aprilo 1942 en Inkandla) estas sudafrika politikisto. Ekde la 9-a de majo 2009 li estis la prezidanto de la Respubliko Sudafriko, ante rezignacio 14-an de februaro 2018. Antaŭe li de 1999 ĝis junio de 2005 estis vicprezidanto de la lando. Ekde la 18-a de decembro 2007 li estas partiestro de la Afrika Nacia Kongreso(ANK). Li apartenas al la etno de zuluoj.
Jacob Zuma plenkreskis en la regiono Kwazulu-Natal inter malriĉaj cirkonstancoj. Post frua morto de la patro, la familio ne havis monon por lernejvizito de Jacob, kiu faris tiam provizorajn laborojn por sin vivteni. En la aĝo de 17 aliĝis li al ANC (1959). Post ties malpermeso en 1960, li restis aktiva pri organizado kaj en 1962 aniĝis en Umkhonto we Sizwe ("Lanco de la nacio"). Li estis jam en 1963 arestita kun 45 aliaj samideanojn kaj oni punis lin je 10-jara prizono, kiun li pasigis sur la insulo Robben. Post liberiĝo, li revenis al Natal kaj restis aktiva tie en la kaŝita anti-apartiga movado. En 1975 li forlasis la landon kaj partoprenis en la organizaĵo de la ekzilmovado en Svazilando kaj Mozambiko. En 1977 li iĝis ano de Ekzekutiva Komitato de ANC kaj en 1984 ĉefreprezentanto de ANC en Mozambiko. En 1987 li devis forlasi Mozambikon kaj veturis al Lusako (Zambio), kie troviĝis la ĉefejo de ANC. En 1990 li partoprenis en la organizado de oficialaj traktadoj inter la sudafrika registaro kaj ANC. Samjare iĝis li ĉefo de ANC en Natal kaj sekvajare en la unua Partia Kongreso (post denova permeso) ĝenerala vicsekretaro de ANC. Post la elektoj en 1994, iĝis li ano de provinca registaro en Kwazulu-Natal. En 1997, oni elektis lin al vicprezidanto de ANC kaj en 1999 vicprezidento.
La 2-an de junio, la financa konsilisto de Zuma (nome Schabir Shaik) estis juĝita je 15-jara prizono. La proceso kaŭzis demision de Zuma la 14-an de junio.