cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Turtoj
Streptopelia estas genro de birdoj de la familio de Kolombedoj plej konata popole kiel turtoj, kvankam tiu vorto "turto" taŭgas ankaŭ por konata kaj disvastigata specio nome Streptopelia turtur. Temas pri sveltaj, malgrandaj ĝis mezgrandaj specioj. La supraj partoj kutime estas helbrunaj, kaj la subaj partoj estas ofte iom rozkoloraj. Multaj havas karakteran nigroblankan makulon en kolo, kaj la voĉo estas monotona kverado "ku-kuu".
La devenejo de tiu genro estas Afriko, sed kelkaj specioj ĉeestas tropikan sudan Azion. Kiel grupo, tiu genro estas tre sukcesa; multaj specioj estas abundaj en kelkaj medioj de tropikoj, kaj almenaŭ du specioj havas nuntempe multe pli ekstensan distribuadon.
La Turka turto, Streptopelia decaocto, nature disvastiĝis for de sia origina teritorio de mezvarmaj regionoj el sudorienta Eŭropo al Japanio kaj koloniigis la reston de Eŭropo, tiom okcidenten kiom ĝis Britio ĉirkaŭ 1960, kaj Irlando tuj poste. Ĝi estis ankaŭ enmetita en Usono kaj ĉirkaŭ 1999 oni havis informojn de ĉeesto en almenaŭ 22 ŝtatoj kaj ankoraŭ disvastiĝis rapide.
La Punktita turto, Streptopelia chinensis, estas abunda kaj ĉiea loĝanto klaj reproduktanto en tropika suda Asia, sed ĝi estis enmetita en Usono, Havajo, norda Indonezio, Aŭstralio kaj Novzelando.
20773 Aneeshvenkat
20773 Aneeshvenkat estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Turtoj
Ĵusa analizo de DNA (Johnson et al., 2001) pruvis, ke la genro konsistas el tri diferencaj stirpoj. Unu enhavas la Palmturto kaj la Punktita turto, kiujn delonge oni konsideris kiel havantaj diferencajn morfologion kaj kutimaron. La dua grupo enhavus plej parton de la aliaj specioj, scepte la Madagaskara turto kaj la Rozkolora turto, kiuj ŝajnas esti survivantaj specioj de endemisma Madagaskaro/Maskarenoj radiado kaj estis iam lokitaj en aliaj genroj. La duspecia stirpo ŝajnas la plej proksimaj parencoj de ambaŭ kaj ne povas firme esti atribuita ĉu al Columba aŭ al Streptopelia (eble plej probable al la lasta). Sed ankaŭ oni povas konsideri diferencajn genrojn, nome Stigmatopelia por la unua kaj Nesoenas por la lasta.
20773 Aneeshvenkat
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Aneesh Venkat, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Li estis lernanto ĉe la York High School de Yorktown (Virginio, Usono).
Turtoj
Specioj
Eble separeblaj kiel Stigmatopelia
Streptopelia ĉefa stirpo
Eble separebla kiel Nesoenas
Revolvisto
Revolvisto (aŭ pistolisto, aŭ pafisto) estas literatura termino kiu estas uzita por raporti al la homoj en la sovaĝa okcidento de Usono, kiu gajnis la reputacion de danĝeraj homoj, armitaj per pistoloj, partoprenante en dueloj. Hodiaŭ tiu ĉi termino estas uzata pli malpli por indiki iun, kiu havas la kapablon rapide tiri pafilon el zono. Tiu ankaŭ estas unu el la plej popularaj roluloj en la ĝenro de vakeraj filmoj, aperante tre ofte en filmoj, videoludoj kaj literaturo.
Pafistoj povas labori en diversaj profesioj, inkluzive de ŝerifo, eksterleĝuloj kaj vakeroj, sed pli ofte tio estas sinonimo de soldisto, kiu vivas per sia pafilo en malnova okcidento. En kino, pafistoj ofte havas preskaŭ superhomajn kapablojn per la pafilo. Rapida reakiro de pistolo de la talio aŭ rotacio de pistolo ĉirkaŭ la fingro kaj diversaj lertaĵoj de pafado de pistolo estas normaj kapabloj por la pistoloj de la granda ekrano. En la reala mondo, tamen, pafantoj, kiuj fidas je pompaj artifikoj kaj teatraj prezentoj, povas trovi sin mortaj tre rapide; sekve, plej multaj pafantoj pli agas kun praktika aliro al sia armilo. Vera pafanto ne pafas por impresi, sed nur por mortigi.
Taisuke Muramatsu
Taisuke Muramatsu (村松 大輔, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Honda, Shonan Bellmare, Shimizu S-Pulse, Tokushima Vortis, Vissel Kobe kaj Giravanz Kitakyushu.
25415 Jocelyn
25415 Jocelyn estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Jocelyn Chuang, finalistino de la Intel Science Talent Search de 2009, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri konduta kaj socia sciencoj. Ŝi estis lernantino ĉe la Bronx High School of Science en Bronkso (Novjorkio).
Leina (rivero)
Leina estas fontrivero de Hörsel en la riversistemo de Weser en Germanujo naskiĝanta en alteco de 681, 2 metroj. Ĝi nomdonis al la fama Leinakanalo kondukanta al Gotao.
Priskribo
Leina fontas ĉe Leinaborn en la Turingia Arbaro, sur teritorio de Tambach-Dietharz en la proksimeco de la migradopado Rennsteig. Post ĉ. 2,5 kilometroj la torento baritis per la lagetoBrandleiteteich kie estis en la 15-a jareceto frunovepoka mineja kaj ferfabrika komplekso.
Per aliaj alfluoj malmontaj apud Finsterbergen la rojo pli kaj pli fortiĝas. En la Leinagrund-ebenaĵo pro tio troviĝis je distanco de 4 km ĉirkaŭ kvin segejoj kaj martelegoj ĝis la alveno de la rojo ĉe la arbarrando apud Leinatal-Engelsbach. Ĉe en la 14-a jarcento konstruita baraĵo la plej granda parto de la akvo direktatas en la Leina-kanalo. La rivero Leina mem fluas kiel Wilde Leina (aŭ Kleine Leina) ankoraŭ ĝis Leinatal-Schönau vor dem Walde en malgranda distanco disde Leina-kanalo en la origina riverujo. Sur la teritorio de Leinatal-Leina estiĝas ĉe la konfluo kun Altenwasser la rivero Hörsel.
Alfluoj
La sekva tabelo listigas la alfluojn detale:
Vasile Aaron
Vasile AARON, naskita en 1770 en Glogoveţ en distrikto Alba, mortinta en 1822 en Sibiu, estis rumana poeto, juristo kaj tradukisto. Li verse prilaboris kaj imitis verkojn el la literaturoj germana, greka, itala kaj latina.
Aaron studis juron en Kluĵo kaj laboris kiel juristo ĉe la konsistorio (konsilio) de la ortodoksa episkopejo de Sibiu. Li engaĝiĝis pri la popola klerigo.
La plej orienta kvartalo de Sibiu portas lian nomon.
László Garami
László Garami [lAslO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Garami László estis hungara skulptisto. László Garami naskiĝis la en Rinyaújlak, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Garami akiris diplomon en Industriarta Altlernejo en 1947. Liaj plej gravaj instruistoj estis Béla Ohmann, Elek Lux kaj József Reményi. Li akiris plian diplomon en Hungara Belarta Altlernejo en 1952. Liaj plej gravaj instruistoj estis Zsigmond Kisfaludi Strobl kaj Pál Pátzay. Li debutis en ekspozicio en 1950. Li edziĝis en 1968, poste 3 gefiloj naskiĝis. Sola li neniam ekspoziciis. Li kreis skulptaĵojn, reliefojn, memortabulojn, krome li verkis librojn.
Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema Templo
Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema templo aludas al legendaj rakontoj de la du Talmudoj pri eventoj okazuntaj en la templo, kaj koncernantaj la templon mem, dunmla kvardek jaroj antaŭantaj ĝian detruon en la jaro 70 p.K dum la milito de romianoj kontraŭ judoj ribelintaj.
Notas la jerusalema Talmudo, kiu laŭ la spertuloj skribe datiĝas je la 4-a  aŭ 5-a jarcento: “Kvardek jaroj antaŭ la detruo de la Templo, la okcidenta lumo estingiĝadis, la ruĝa fadeno konserviĝadis ruĝa kaj kaj la loteltirado de la Sinjoro okazis ĉiam en la maldekstra flanko. Sacerdotoj fermigadis, por la nokto, la templajn pordojn sed leviĝuadis matene ilin trovante malfermitaj”. Io multe simila ĉeestas ankaŭ en la alia Talmudo (Babilona): “Niaj rabenoj instruis: En la tempofluo de la lastaj kvardek jaroj antaŭ la detruo de la Templo, la lotumado nek prezentiĝis per la dekstra mano, nek la ruĝkolora fadeno fariĝis blanka kaj la okcidenta lumilo ne daŭrigis brili per lumeco kaj la templaj pordoj malfermiĝus siainiciate”. La lotumado ĉi tie aludata koncernis du ŝtonojn, unu blankan kaj alian nigran, per kiuj la Supera Sacerdoto elektadis en “la Tago de la Pentofero” (Yom Kippur) la virkapron oferendan, nome la propeka kapro, poste fariĝinta proverba, kiu estis indikita per la nomo (eble laŭintence, demona) “Azazelo”.
Nu, ŝajnas ke laŭlonge de la kvardek jaroj antaŭantaj la detruon de la Templo, el lotumado estis elirita senescepte, ĉiujare, la nigra ŝtono. Rilate la probablokalkulon, la afero taksiĝas nekredebla kaj, ne hazarde, la kazo estis konsiderita fatala. Kaj kio estis tiu “ruĝa fadeno” kiu devis fariĝi blanka? Ŝajnas ke ankaŭ ĉi tie temis pri teksaĵa ruĝa strio kiun oni legis ĉe la kolo de la virkapro “Azazelo”, tiu lotita. Peco de tiu speco de kolumo estis poste tondita kaj algluita ĉe la pordo de la Templo. Se la postan tagon ĝia koloro estis fariĝinta blanka (eble per la influo de la suno…), tio estis bonaŭgura ĉar ĝi estis interpretita kiel signo de akcepto de la ofero flanke Javeo. Kaj la propeka virkapro estis la viktimo kiu simbole sarĝis sur sin la kulpojn de la tuta israela popolo.
Legante tiujn Talmudaĵojn, oni ne forgesu la la komenciĝo de la kvardek jaroj koincidis kun la morto de Jesuo.
Ixhuatlán del Café
Ixhuatlán del Café estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz. La ĉefurbo de la komunumo estas Ixhuatlán del Café. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 080.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 19404 loĝantojn. El tiuj estis 9572 viroj kaj 9832 virinoj. La komunumo havas surfacon de 134.1 kvadratkilometroj. La komunumo situas je 19 gradoj kaj 3 minutoj norda latitudo kaj 96 gradoj kaj 59 minutoj okcidenta longitudo. La meza alteco estas 1350 metroj super la marnivelo.
Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema Templo
Similaĵoj en Flavio Jozefo
Kaj Flavio Jozefo rakontas ke post la morto de Jesuo oni aŭdis, devenantaj el al eno de la Templo, misterajn voĉojn kriantajn: “ni foriras el tiu loko”. Kaj ke tiu fakto, kuranta de buŝo al buŝo, timigis la israelan popolon. Fine, al kio aludas tiu talmuda “okcidenta lumo” kiu mistere “estengiĝadis?. Estis la fama sepbraka kandelingo, la Menorao, kies flamoj devis esti startigitaj pere de tiu de la brako “okcidenta” ,tiu senĉese brulanta. Por konsenti la “eternecon” de tiu flamo estis konstante ĉi-apude konservita bruloleo.
(32435) 2000 RZ96
(32435) 2000 RZ96 estas granda malhela troja asteroido de Jupitero, kiu orbitas proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, do ano de la tiel nomata "Troja Tendaro".
Talmudaj rakontaĵoj pri la jerusalema Templo
Similaĵoj en Flavio Jozefo
Nu, la talmudaj pasaĵoj, pri kio supre, diras ke en la kvardek jaroj antaŭantaj la detruon de la Templo, tiu flamo, la plej grava, ĉiunokte estingiĝis. Spite de sacerdotaj antaŭgardoj, ĉiam pli ruzaj, matene ĝi troviĝis senflama.
Ixhuatlán del Café
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 17979 personoj. En la jaro 2000 temis pri 19945, do temis pri kresko / malkresko je 2.1 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 17099 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 311 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al % de la loĝantoj.
Keisuke Takigawa
Keisuke Takigawa (滝川 敬祐, n. ) estas japana futbalisto.
(32435) 2000 RZ96
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la far'de la teamo de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ținutul Baraoltului
Arbarregiono (Ținutul Baraoltului; Erdővidék) estas historia regiono en nordokcidenta angulo de Distrikto Covasna en Transilvanio (Rumanio). Ĝi enhavas precipe la setlejojn de Depresiunea Baraolt. Post 1876 tiu regiono apartenis parte al departemento Udvarhely, parte al departemento Háromszék. Hodiaŭ ĝi apartenas grandparte al Distrikto Covasna kaj parte al Distrikto Brașov. La granda plimulto de la loĝantaro de la regiono estas hungaroj.
Listo de francaj ministroj pri familio
La sekvanta tabelo listigas la ministrojn kaj subministrojn de francaj registaroj respondecajn pri familio.
La indikitaj datoj de komenciĝo kaj finiĝo de mandatoj, estas kutime la antaŭa tago de la dato de la Oficiala gazeto en kiu aperas la dekreto pri nomumo.
Debré
Bernard Chenot, Ministro pri publika sano kaj loĝantaro ĝis la 24-a de aŭgusto 1961
Joseph Fontanet, Ministro pri publika sano kaj loĝantaro
1-a Pompidou
Joseph Fontanet, Ministro pri publika sano kaj loĝantaro ĝis la 15-a de majo 1962
8980 Heliaca
8980 Heliaca estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (Third Trojan Survey).
Listo de francaj ministroj pri familio
2-a Pompidou (7-a de decembro 1962 – 8-a de januaro 1966)
Raymond Marcellin, Ministro pri publika sano kaj loĝantaro
3-a Pompidou (8-a de januaro 1966 – 1-a de aprilo 1967)
Jean-Marcel Jeanneney, ministro pri socialaj aferoj
8980 Heliaca
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la blankŝultra aglo (science : Aquila Heliaca).
Listo de francaj ministroj pri familio
4-a Pompidou (5-a de aprilo 1967 – 10-a de julio 1968)
Jean-Marcel Jeanneney, ministro pri socialaj aferoj (6-a de aprilo 1967 - 31-a de majo 1968)
Maurice Schumann, ŝtatministro, komisiita pri socialaj aferoj (31-a de majo 1968 - 10-a de julio 1968)
Artefarita neŭra reto
Artefarita neŭra reto (ANR), kutime nomata neŭra reto (NR), estas matematika aŭ komputada modelo inspirita de la strukturaj kaj/aŭ funkciadaj aspektoj de biologiaj neŭraj retoj.
Listo de francaj ministroj pri familio
Couve de Murville (10-a de julio 1968 - 16-a de junio 1969)
Maurice Schumann, Ministro komisiita pri socialaj aferoj
Artefarita neŭra reto
Neŭra reto konsistas el interkonektita aro da artefaritaj neŭronoj, kiuj traktas informojn per konektisma aliro al komputado. En la plimulto de la okazoj ANR estas adaptiĝpova sistemo, kiu ŝanĝas sian strukturon surbaze de ekstera aŭ interna informado fluanta tra la reto dum la lernada fazo.
Modernaj neŭraj retoj estas nelinearaj statistikaj datummodeladaj iloj. Ili kutime estas uzataj por modeli kompleksajn rilatojn inter enigoj kaj eligoj aŭ por eltrovi datumajn patronojn.
Listo de francaj ministroj pri familio
Couve de Murville (10-a de julio 1968 - 16-a de junio 1969)
Pierre Dumas, Subministro pri socialaj aferoj
Chaban-Delmas (20-a de junio 1969 – 5-a de julio 1972)
Marie-Madeleine Dienesch, Subministro ĉe la ministro pri publika sano kaj sociala asekuro
Joseph Fontanet, Ministro pri laboro, dungado kaj loĝantaro
Philippe Dechartre, Subministro ĉe la ministro pri laboro, dungado kaj loĝantaro ĝis la 15-a de majo 1972
1-a Messmer
Jean Foyer, Ministro pri publika sano
Marie-Madeleine Dienesch, Subministro ĉe la ministro pri publika sano, komisiita pri sociala agado kaj readapto
Andy Borg
Andy Borg (* 2-a de novembro 1960 en Vieno; pli precize Adolf Andreas Meyer) estas aŭstra modkanta artisto kaj moderigisto.
Listo de francaj ministroj pri familio
2-a Messmer
Georges Gorse, Ministro pri laboro, dungado kaj loĝantaro
Andy Borg
Vivo
Andy Borg finfaris post la mezlernejo trejnadon de mekanikisto kaj frekventis la metilernejon en Amstetten. Dum televida vespero de ORF por trovi novajn talentojn li malkovritis fare de Kurt Feltz. Borg komencis kanti popolkantojn modernigitajn.
Listo de francaj ministroj pri familio
2-a Messmer
Michel Poniatowski, Ministro pri publika sano kaj sociala asekuro
Christian Poncelet, Subministro ĉe la ministro pri laboro, dungado kaj loĝantaro
Andy Borg
Vivo
Per la modkanto Adios Amor en 1982 li eksukcesegis. Sekvis aliaj furorkantoj kiel Arrivederci, Claire, Die berühmten drei Worte kaj Ich will nicht wissen, wie du heißt. En la jaro 1990-a li partoprenis kune kun la infana stelulino Alexandra la konkurson Grand Prix der Volksmusik. Ilia kanto Komm setz' di auf an Sonnenstrahl gajnis la 3-an rangon post Kastelruther Spatzen kaj Alpentrio Tirol.
Listo de francaj ministroj pri familio
2-a Messmer
Marie-Madeleine Dienesch, Subministro ĉe la ministro pri publika sano kaj sociala asekuro
Andy Borg
Vivo
Ekde 1996 Borg moderigis la modkantajn muzikaĵrangolistigon de popolaj modkantoj en la germana kanalo Südwestfunk. En septembro 2006 li transprenis la rolon de Karl Moik kiel moderiganto de Musikantenstadl.
Listo de francaj ministroj pri familio
3-a Messmer
Georges Gorse, Ministro pri laboro, dungado kaj loĝantaro
Michel Poniatowski, Ministro pri publika sano kaj sociala asekuro
Andy Borg
Vivo
Borg vivas en Thyrnau estante edziĝinta la duan fojon. El la unua edzeco li havas du infanojn.
Benaoján
Benaoján estas municipo hispana de la provinco Malago, Andaluzio, situanta ene de la Natura Parko Grazalema. Ties areo estas de 32 km², kun denseco de 50,37 loĝ/km².
Listo de francaj ministroj pri familio
1-a Chirac (28-a de majo 1974 – 25-a de aŭgusto 1976)
Simone Veil, Ministro pri sano
Françoise Giroud, Subministro komisiita pri virina situacio ĉe la ĉefministro ekde la 16-a de julio 1974
Benaoján
Ties geografiaj koordenataj estas la jenaj 36º43' N, 5º15' Ok. Ĝi situantas je alto de 524 metroj kaj je 134 kilometroj de la provinca ĉefurbo, nome Malago. Ties loĝanoj nomiĝas benaojanos.
Listo de francaj ministroj pri familio
1-a Barre (25-a de aŭgusto 1976 – 29-a de marto 1977)
Simone Veil, Ministro pri sano
Benaoján
La nomo, de evidenta araba deveno, laŭ kelkaj signifas gefiloj de Oján [oĤAN], nome tribo berbera, kaj laŭ aliaj domo de panfaristo.
Listo de francaj ministroj pri familio
1-a Barre (25-a de aŭgusto 1976 – 29-a de marto 1977)
René Lenoir, Subministro ĉe la ministro pri sano komisiita pri sociala agado
2-a Barre (29-a de marto 1977 - 31-a de marto 1978)
Simone Veil, Ministro pri sano kaj sociala asekuro
Benaoján
Geografio
La municipo enhavas du domarojn: nome la propra Benaoján kaj la Stacio (trajnstacio) de Benaoján, el kiuj la unua estas la ĉefa kerno. Totale temas pri 1.543 loĝantoj. En grotoj de la teritorio municipa oni trovis restojn de prahistoria epoko.
Listo de francaj ministroj pri familio
2-a Barre (29-a de marto 1977 - 31-a de marto 1978)
René Lenoir, Subministro pri sano kaj sociala asekuro komisiita pri sociala agado
Hélène Missoffe, Subministro pri sano kaj sociala asekuro komisiita pri sociala agado kaj readaptiĝo
3-a Barre (3-a de aprilo 1978 - 13-a de majo 1981)
Simone Veil, Ministro pri sano kaj familio ĝis la 4-a de julio 1979
Jacques Barrot, Ministro pri sano kaj sociala asekuro ekde la 4-a de julio 1979
Monique Pelletier, Ministro delegita ĉe la ĉefministro, komisiita pri familio kaj virina situacio de la 18-a de februaro 1980 - 4-a de marto 1981
Rémy Montagne, Subministro pri sano kaj sociala asekuro ekde la 2-a de oktobro 1980
Jean Farge, Subministro pri sano kaj sociala asekuro de la 4-a de julio 1979 ĝis la 12-a de majo 1981
Daniel Hoeffel, Subministro pri sano kaj familio ĝis la 2-a de oktobro 1980
1-a Mauroy (21-a de majo 1981 – 22-a de junio 1981)
Georgina Dufoix, Subministro ĉe la ŝtatministro komisiita pri nacia solidareco, komisiita pri familio
2-a Mauroy (22-a de junio 1981 – 22-a de marto 1983)
Georgina Dufoix, Subministro ĉe la ŝtatministro komisiita pri nacia solidareco, komisiita pri familio
3-a Mauroy (22-a de marto 1983 – 17-a de julio 1984)
Georgina Dufoix, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj nacia solidareco, komisiita pri familio, loĝantaro kaj enmigrintaj laboristoj
Fabius (17-a de julio 1984 – 20-a de marto 1986)
Yvette Roudy, Ministro delegitae ĉe la ĉefministro, komisiita pri virinaj rajtoj ĝis la 21-a de majo 1985
Edmond Hervé, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj nacia solidareco, komisiita pri sano
2-a Chirac (20-a de marto 1986 – 10-a de majo 1988)
Michèle Barzach, Ministro delegita ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj dungado, komisiita pri sano kaj familio
1-a Rocard (10-a de majo 1988 - 22-a de junio 1988)
Georgina Dufoix, Ministro delegita ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj dungado, komisiita pri familio, virinaj rajtoj, solidareco kaj rehejmiĝintoj
2-a Rocard (23-a de junio 1988 – 15-a de majo 1991)
Hélène Dorlhac, Subministro ĉe la ministro pri solidareco, sano kaj sociala protektado, komisiita pri familio de la 28-a de junio 1988 - 2-a de oktobro 1990
Hélène Dorlhac, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj solidareco komisiita pri familio kaj pliaĝuloj de la 2-a de oktobro 1990 ĝis la 17-a de majo 1991
Michèle André, Subministro, komisiita pri virinaj rajtoj
Cresson (15-a de majo 1991 – 31-a de marto 1992)
Laurent Cathala, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj integriĝo, komisiita pri familio kaj pliaĝuloj ĝis la 22-a de julio 1991
Laurent Cathala, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj integriĝo, komisiita pri familio, pliaĝuloj kaj rehejmiĝintoj ekde la 22-a de julio 1991
Bérégovoy (2-a de aprilo 1992 – 28-a de marto 1993)
Laurent Cathala, Subministro ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj integriĝo, komisiita pri familio, pliaĝuloj kaj rehejmiĝintoj
Balladur (29-a de marto 1993 – 16-a de majo 1995)
Simone Veil, Ŝtatministro, ministro pri socialaj aferoj, sano kaj urbo
1-a Juppé (17-a de majo 1995 – 7-a de novembro 1995)
Élisabeth Hubert, Ministro pri publika sano kaj malsana asekuro
Colette Codaccioni, Ministro pri intergeneracia solidareco
2-a Juppé (7-a de novembro 1995 – 2-a de junio 1997)
Jacques Barrot, Ministro pri laboro kaj socialaj aferoj
Hervé Gaymard, Subministro pri sano kaj sociala asekuro ĉe la ministro pri laboro kaj socialaj aferoj
Jospin (2-a de junio 1997 – 6-a de majo 2002)
Martine Aubry, Ministro pri dungado kaj solidareco de la 4-a de junio 1997 - 18-a de oktobro 2000
Ségolène Royal, Ministro delegita al familio kaj infanaro de la 27-a de marto 2000 ĝis la 27-a de marto 2001
Ségolène Royal, Ministro delegita al familio, infanaro kaj handikapuloj de la 27-a de marto 2001 ĝis la 6-a de majo 2002
Dominique Gillot, Subministro komisiita pri sano de la 2-a de aŭgusto 1999 ĝis la 7-a de februaro 2001
Nicole Péry, Subministro komisiita pri virinaj rajtoj kaj profesia klerigo de la 17-a de novembro 1998 ĝis la 6-a de majo 2002
1-a Raffarin (6-a de majo 2002 – 17-a de junio 2002)
Jean-François Mattéi, Ministro pri sano, familio kaj handikapuloj
2-a Raffarin (17-a de junio 2002 – 15-a de marto 2004)
Jean-François Mattéi, Ministro pri sano, familio kaj handikapuloj
Christian Jacob, Ministro delegita al familio, ĉe la ministro pri sano, familio kaj handikapuloj
3-a Raffarin (15-a de marto 2004 – 31-a de majo 2005)
Marie-Josée Roig, Ministro pri familio kaj infanaro
Philippe Douste-Blazy, Ministro pri solidarecoj, sano kaj familio ekde la 29-a de novembro 2004
Villepin (31-a de majo 2005 – 15-a de majo 2007)
Philippe Bas, Ministro delegita al sociala asekuro, pliaĝuloj, handikapuloj kaj familio ĉe la ministro pri sano kaj sociala asekuro
1-a Fillon (18-a de majo 2007 – 18-a de junio 2007)
Xavier Bertrand, Ministro pri laboro, socialaj rilatoj kaj solidareco
2-a Fillon (18-a de junio 2007 – 13-a de novembro 2010)
Xavier Bertrand, Ministro pri laboro, socialaj rilatoj kaj solidareco (ĝis la 18-a de marto 2008) Xavier Bertrand, Ministro pri laboro, socialaj rilatoj, familio kaj solidareco (de la 18-a de marto 2008 ĝis la 15-a de januaro 2009) Brice Hortefeux, ministro pri laboro, socialaj rilatoj, familio, solidareco kaj de la Ville (de la 15-a de januaro 2009 ĝis la 23-a de junio 2009) Xavier Darcos, Ministro pri laboro, socialaj rilatoj, familio, solidareco kaj de la Ville (de la 23-a de junio 2009 ĝis la 22-a de marto 2010) Éric Woerth, Ministro pri laboro, solidareco kaj ŝtatoficistaro (de la 22-a de marto 2010) Nadine Morano, Subministro ĉe malsamaj antaŭaj ministroj, komisiita pri familio (de la 18-a de marto 2008)
3-a Fillon (14-a de novembro 2010 - 10-a de majo 2012)
Roselyne Bachelot-Narquin, Ministro pri solidarecoj kaj socia kunligo Marie-Anne Montchamp, Subministro ĉe la ministro pri solidarecoj kaj socia kunligo Claude Greff, Subministro komisiita pri familio ĉe la ministro pri solidarecoj kaj socia kunligo, ekde la 29-a de junio 2011.
1-a Ayrault (15-a de majo 2012 - 18-a de junio 2012)
Marisol Touraine, Ministro pri socialaj aferoj kaj de sano Dominique Bertinotti, Ministro delegita komisiita pri familio ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj sano.
2-a Ayrault (18-a de junio 2012 - 31-a de marto 2014)
Marisol Touraine, Ministro pri socialaj aferoj kaj sano Dominique Bertinotti, Ministro delegita komisiita pri familio ĉe la ministro pri socialaj aferoj kaj sano.
Valls (31-a de marto 2014 -)
Laurence Rossignol, Subministro pri familio kaj pliaĝuloj.
György Czuppon
György Czuppon [djordj cupon], laŭ hungarlingve kutima nomordo Czuppon György estis hungara pastro, kanoniko, teologo, instruisto.
György Czuppon naskiĝis la  1755 en Felsőszopor (nuntempa parto de Újkér). Li mortis la 1820 en Szombathely.
Biografio
György Czuppon frekventis gimnazion en Sopron, poste li lernis teologion en Győr. Li pastriĝis en 1778, poste li estis edukisto en grafa familio. En 1786 li estis prefekto en seminario. Inter 1788-1804 li estis vilaĝa pastro, poste li instruis en diversaj lernejoj, poste li kanonikiĝis. Ekde 1808 li okupiĝis nur pri teologio.
Maniace
Maniace estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono kaj insulo Sicilio kaj al la provinco Catania. Fine de en la komunumo vivis. Najbaraj komunumoj estas Bronte, Cesarò (ME) kaj Longi (ME).
Kristana patrono de la komunumo estas la sanktulo Sebastiano, kies memortago, la 20-a de januaro, sekve ankaŭ estas la komunuma festotago.
NGC 5619C
NGC 5619C (aliaj indikoj — UGC 9258, MCG 1-37-13, ZWG 47.47, PGC 51622) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto ne estis en la originala versio de NGC-katalogo kaj estis aldonita poste.
20776 Juliekrugler
20776 Juliekrugler estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Julie Krugler, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2004 pro sia projekto pri scienco de la Tero kaj kosmo. Ŝi estis lernantino ĉe la Grosse Pointe North High School de Grosse Pointe (Miĉigano, Usono).
Levente Szakács
SZAKÁCS Levente [pr. saka:ĉ] estas rumanuja hungara operkantisto (tenoro) naskiĝinta en Bistriţa la 6-an de junio 1970.
Kariero
Szakács kantis ekde 1990 en la ĥoro de operejo Kolozsvári Állami Magyar Opera de Kluĵo, ekde 1998 li estas solisto.
Aladár Gárdos
Aladár Gárdos [gArdoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Gárdos Aladár estis hungara skulptisto, membro de Societo Benczúr. Lia origina familia nomo estis Grosz ĝis 1915. Aladár Grosz naskiĝis la en Budapeŝto, li mortis en 1944 en Budapeŝto.
Biografio
Aladár Gárdos studis unue en Industriarta Altlernejo, poste en akademioj de Munkeno kaj Parizo. Li ricevis la unuan mendon en 1903 pri statuo pri Béla Lukács. Post 3 jaroj li ricevis stipendion. Li edziĝis en 1919. Li iĝis viktimo de la holokaŭsto.
Constantin Zărnescu
Constantin Zărnescu [konstantin’ zərnesku], rumana verkisto. Li naskiĝis la 24-an de marto 1949 en distrikto Vâlcea. Liceaj studoj en Horezu (sama distrikto). Universitataj studoj en Cluj. Ekde 1972 li laboris kiel redaktoro de la kluĵa revuo Tribuna, ĉe kiu li debutis kiel studento en 1971. Vivas en Cluj-Napoca. Kunlaboranto ĉe pluraj periodaĵoj. Forta apoganto de Esperanto.
En Esperanto aperis lia dramo Reĝino Jokasta (2004) kaj lia kolekto de Aforismoj kaj tekstoj de Constantin Brâncuşi (1993).
Starnberg
Starnberg estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la samnoma distrikto Starnberg kaj en la distriktaro Supra Bavario de la federacia lando Bavario, ĉe la norda bordo de la lago Starnberger See, kaj estas la administra centro de la distrikto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
3523 Arina
3523 Arina estas malgranda, tre hela duopa asteroido de la asteroida zono iom proksima de la orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio (nun en Rusio). Ĝi ricevis la virinan antaŭnomon "Arina" en honoro de Arina Rodjonova Jakovleva (1758–1828), flegistino de Aleksandr Puŝkin.
Satelito
Ĝia satelito estis malkovrita la de V. Benishek, P. Pravec, M. Husarik, M. Pikler, G. Cervak, A. Marchini, R. Papini, F. Salvaggio, W. Cooney, A. Aznar, P. Santos-Sanz, A. Sota, F. J. Aceituno, R. Goncalves, kaj R. Durkee per observoj de  elde diversaj observatorioj, anoncita la
Tiu satelito havas diametron de almenaŭ 2,12 km kaj orbitas je distanco de ĉirkaŭ 22 km de la ĉefa korpo kun orbita periodo de 1,2192 ± 0,0008 tago (29,26 ± 0,02 horoj). Ĝia rotacia periodo estas ankoraŭ nekonata.
Colombes (pariza metrostacio)
Colombes estas estonta stacio sur linio 17 de Grand Paris Express, situanta en komunumo Colombes, en departemento Hauts-de-Seine en regiono Francilio.
Oleo (genro)
La oleo (Olea) estas genro de ĉirkaŭ 40 specioj el la familio de la oleacoj, hejma en la mezvarmaj kaj tropikaj regionoj de suda Eŭropo, Afriko, suda Azio kaj Aŭstralazio. Estas ĉiamverdaj arboj kaj arbedoj, kun etaj, kontraŭstarantaj folioj. La frukto estas drupo. La folioj de la genro oleo enhavas triĥosklereidojn.
Por la homoj, la plej grava specio estas la olivujo (Olea europaea), indiĝena en la Mediteranea regiono. O. paniculata estas pli granda arbo, ekhavanta altecon de 15-18 m en la arbaroj de Kvinslando, kaj produktanta malmolan kaj rezistantan lignon. La ankoraŭ pli malmola ligno de O. laurifolia, vegetanta en Kvazulu-Natalo, estas grava en Sud-Afriko. Oleo-specioj estas utiligataj kiel nutraĵplantoj de la larvoj de kelkaj papiliospecioj kiaj Gymnoscelis rufifasciata.
Ernesto de Pardubice
Ernesto de Pardubice, Arnošt z Pardubic (naskiĝis la 25-an de marto 1297 en Hostinka en Bohemio – mortis la 30-an de junio 1364 en Roudnice nad Labem) estis la lasta praga episkopo (1343–1344) kaj poste la unua ĉeĥa ĉefepiskopo (1344–1364). Li devenis el la nobela familio de grandsinjoroj el Pardubice. Li estis filo de Arnošt z Hostinné, reĝa burgravo en Klodsko / Glatz. Dum 14 jaroj li studis en Italio en universitatoj en Bolonjo kaj Padovo, kie i.a. li konatiĝis kun posta imperiestro Karolo la 4-a, kies proksima amiko kaj grava politika konsilanto li fariĝis.
Li estis konata kiel klera homo, bona oratoro, modela pastro kaj virta kaj modesta viro. Li meritis i.a. pri fondo de Universitato de Karolo en 1348 (la plej malnova en Mezeŭropo) kaj de pluraj preĝejoj, monaĥejoj (en Jaroměř, Rokycany, Sadská), malsanulejoj (en Příbram kaj Český Brod), sed ankaŭ fiŝlagoj ktp.
Li estas entombigita en Klodsko / Glatz en la paroĥa preĝejo de Sankta Johano.
Frigyes Hajdu
HAJDU Frigyes estis hungara, juddevena publicisto, tradukisto, literaturkritikisto naskiĝinta en Balkány la 6-an de aŭgusto 1874 kaj mortinta en Gyula la 29-an de julio 1944.
(127534) 2002 WR17
(127534) 2002 WR17 estas malgranda, malhela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
NGC 5620
NGC 5620 (aliaj indikoj — MCG 12-14-2, ZWG 337.10, PGC 51356) estas galaksio en konstelacio Malgranda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Qala
Qala - estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-42.
Nadur
Nadur - estas komunumo de la eŭropa ŝtato Malto. Ĝi situas sur la insulo Gozo en la Mediteranea Maro, norde de la precipa ŝtata insulo Malto. ISO-kodo de la komunumo estas MT-37.
Val-de-Charmey
Val-de-Charmey estas urbo kaj komunumo en la distrikto Grejerco en Kantono Friburgo, Svislando. Ĝi havis 2844 loĝantojn laŭ la ciferoj de la malnovaj komunumoj Cerniat kaj Charmey de la 31-a de decembro 2012.
Geografio
Cerniat situas en la Friburgaj Antaŭalpoj proksimume 13 kilometrojn sude de la kantonĉefurbo Friburgo kaj 6 kilometrojn oriente de la urbo Bulle. La komunumo konsistas el la iama komunumo Charmey kun la vilaĝetoj Le Pra, Liderrey, Les Ciernes, Les Arses, Vounetz kaj La Tsintre, kaj la iama komunumo Cerniat kun la vilaĝeto Les Utsets kaj la Monaĥejo La Valsainte, kaj multnombraj izolitaj bienoj.
Kun areo de 78,46 km² jam la malnova komunumo Charmey laŭ teritorio estis la plej granda komunumo de la kantono. La nova komunumo Val-de-Charmey kun areo de 112,15 tiun heredis. De la komunuma teritorio 37,0% estas kovritaj de arbaro, 47,7% servas por agrikulturo kaj 2,1% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Val-de-Charmey limas en nordo al La Roche, en nordnordoriento al Plasselb kaj al Plaffeien, en nordnordoriento al Saanen (BE), en oriento al Jaun, en sudsudoriento al Rougemont (VD), en sudo al Château d'Oex (VD), en sudsudokcidento al Grandvillard, en sudokcidento al Bas-Intyamon, en okcidentsudokcidento al Grejerco, en okcidento al Broc, Châtel ĉe Montsalvens, Crésuz kaj Châtel ĉe Montsalvens, nordokcidento al Botterens kaj Corbières, kaj en nordnordokcidento al Hauteville.
Trafiko
Tra la komunumo pasas la kantona ĉefvojo n-ro 180 de Friburgo al Jaun. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A12 situas proksimume 8 kilometrojn nordokcidente apud Bulle. Per du buslinioj de la entrepreno Transporto Publika Friburga la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De Charmey diversaj aertelferoj kaj skiliftoj kondukas al la ĉirkaŭaj montoj.
Historio
La komunumo Val-de-Charmey estis kreita kun efiko de la 1-a de januaro 2014 per kunigo de la malnovaj komunumoj Cerniat kaj Charmey.
La unua dokumenta mencio de Charmey datiĝas el la jaro 1211 kiel Chalmeis. Ĝis 1760 la komunumo nomiĝis france  Feiguières. Dum mezepoko ĝi apartenis al la Senjorujo Corbières. En la jaro 1249 per divido de la Senjorujo Corbière Charmey fariĝis aparta duonsenjorujo, kies senjoroj vivis en la burgo Sur la Roche. En la jaro 1454 Charmey fariĝis havaĵo de la Grafoj de Grejerco kaj kun ties bankroto en la jaro 1555 de la urbo Friburgo, kiu ĝin atribuis al la Voktejo Corbières. Okaze de la Helveta Revolucio de 1798 Charmey estis atribuita al la distrikto Grejerco.
La unua dokumenta mencio de Cerniat datiĝas el la jaro 1288 kiel Sernia. Dum mezepoko Cerniat apartenis al la Senjorujo Corbières, kiu en la jaro 1553 fariĝis friburga voktejo. Okaze de la Helveta Revolucio Cerniat estis atribuita al la distrikto Grejerco.
Śródmieście-Północ
Śródmieście-Północ - estas parto de la pola urbo Szczecin. Ĝi estas parto de la kvartalo Śródmieście. Laŭ nombro de la loĝantoj ĝi okupas la 16-an lokon en la urbo kaj la 6-an lokon en la kvartalo; la 26-an de aprilo 2015 ĝi havis 11 699 loĝantojn. Ĝi estas ekde la 28-a de novembro 1990 urba setlejo de Szczecin.
Ĝi najbaras al la urbaj setlejoj Niebuszewo-Bolinko (norde), Drzetowo-Grabowo (oriente), Stare Miasto, Centrum, Śródmieście-Zachód, Turzyn (sude) kaj Łękno (okcidente).
La teritorio de la setlejo apartenis al Szczecin ekde la jaro 1875.
Objektoj kaj konstruaĵoj
El la setlejo Głębokie per la parko de Jacek Kasprowicz, placo Jasne Błonia kaj avenuo de papo Johano Paŭlo la 2-a, kondukas la plej longa biciklovojo en la urbo.
Irena Szewińska
Irena SZEWIŃSKA, fraŭline Irena KIRSZENSTEIN (naskiĝis la en Leningrado, mortis la ) estis pola atletikistino, specialiĝinta pri kurtadistancaj kuroj. Sepfoja medalistino de la Olimpiaj Ludoj. Damo de la Ordeno de la Blanka Aglo.
Premioj kaj distingoj
En 1974 en la plebiscito de novaĵagentejo United Press International iĝis la plej bona sportistino de la mondo. En 1977 elektiĝis la plej bona atletikistino de la mondo laŭ la revuo "Track & Field News". En 1981 membriĝis al International Jewish Sports Hall of Fame – internacia galerio de famuloj juddevenaj. En plebiscito de "Polityka" (Politiko), "Przegląd Sportowy" (Sporta Revuo) kaj "Tempo" konsiderita en 1998 numero 1 en la pola sporto de la 20-a jarcento. Distingita per Komandora Kruco kun Stelo de la Ordeno Polonia Restituta (1998). En 2005 iĝis Honora Civitano de Bydgoszcz. Septembre 2007 ricevis honoran doktorecon de la Akademio de Korpa Disvolvo kaj Sporto en Gdańsk. En Pułtusk troviĝas publika fundamenta lernejo je la nomo de ŝi. En la jaro 2015 Prezidento de Pollando Andrzej Duda distingis ŝin per la plej alta ŝtata ordeno: la Ordeno de la Blanka Aglo.
Kento Fukuda
Kento Fukuda (福田 健人, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Shonan Bellmare, FC Kariya kaj Fujieda MYFC.
Centro Anne Frank
La Centro Anne Frank (Anne-Frank-Zentrum) estas germana filio de la Frank-domo en Amsterdamo, troviĝante en Berlino (Rosenthaler Straße 39) en komplekso kun aliaj memoriglokoj, kaj intencas ke la memoro je Anne Frank restu vigla ankaŭ en la germana ĉefurbo.
Priskribo
En la kerno de Berlino ĉe la Hackesche Höfe montratas daŭra ekspozicio kun la titolo Anne Frank, hier & heute (tradukite: A.F., tie ĉi kaj nun).
En la centro estas la vivo kaj la taglibro de Anne Frank. Multaj fotoj kaj dokumentoj montras ŝian vivon, krome aŭdeblas intervjuoj i.a. kun la patro, samklasanino kaj helpantino. Ankaŭ junuloj de hodiaŭa Berlino prezentatas pere de aŭskultadstacietoj kaj etaj filmportretoj. Ili okupiĝas pri problemoj kiuj aktualis jam por la junulino Anne.
Por klasoj kaj grupoj povas esti aranĝitaj specialaj pedagiozaj gvidadoj. Regule okazas laŭtlegadoj aŭ diskutoj kun okultatestantoj. Krome eblas danke al aŭdgvidiloj postflari la spurojn de juda vivo en la proksimeco de la konstruaĵo.
Preĝejo Katarina de Aleksandrio (Egervár)
Historio
La unua mencio pri kirko okazis en 1342, kiu baldaŭ detruiĝis, eĉ ne estas konata ties ĝusta loko. La loka bienulo konstruis unue Fortikaĵon de Egervár, poste inter 1489 kaj 1510 la preĝejon kun monaĥejo. En 1535 6 pastroj kaj 5 monaĥoj vivis tie. La preĝejo-monaĥejo funkciis ĝis 1554, poste la luteranoj estis la novaj posedantoj. En 1664 la turkoj grandparte detruis la konstruaĵojn, post du jaroj la nova posedanta familio Széchenyi faris la plej necesajn rekonstruojn. Ekde 1719 la katolikoj reokupis la konstruaĵojn. Inter 1749 kaj 1757 la preĝejo plene renoviĝis kaj parte barokiĝis. Fulmo detruis la tegmenton en 1918. Plena renoviĝo okazis en 1970, tiam laŭeble oni redonis la origanan barokan aspekton. Kaj ekstera, kaj interna renoviĝo okazis en la jaroj 1994 kaj 1995. La orgeno ekfunkciis en 1890.
Konstruaĵo
La preĝejo situas sola sur malalta montetopinto en mezo de la vilaĝo. Antaŭ la preĝejo kolono pri Sankta Familio estas videbla. La fasado estas simetria, meze funkcias la enirejo. Ĉe kontaktiĝo de navo kaj absido la turo altiĝas, kiel same en la ceteraj franciskanaj preĝejoj. La navo estas apogita kun pilieroj, la navo finiĝas en oklatera absido. Interne la renesanca tomboŝtono el ruĝa marmoro estis farita en 1515. La predikejo kaj kelkaj skulptaĵoj estas signifaj barokaj vidindaĵoj. La ĉefaltara bildo prezentas Sanktan Katarinan. Apude estas videblaj lignaj skulptaĵoj pri Sankta Francisko, Sankta Anna, Sankta Joakimo, Sankta Ignaco, krome en niĉo Sankta Sebastiano. Estas ankaŭ du malgrandaj pentraĵoj pri arkianĝeloj Sankta Gabrielo kaj Sankta Rafaelo.
Kermeso okazas en la 25-an de novembro.
Norvegio
Norvegio aŭ Norvegujo estas lando en Norda Eŭropo, en la Skandinavia duoninsulo. Ĝi landlimas al Svedio, Finnlando kaj Rusio. La lando estas longa kaj mallarĝa, kaj la marbordo etendiĝas laŭ la norda Atlantika Oceano. La insulo Jan Mayen estas administrata de Norvegujo, kaj landlimas al islanda teritorio. La insularo Svalbardo estas sub norvega suvereneco laŭ la Traktato de Svalbardo. Buvet-Insulo en la suda Atlantika Oceano estas norvega dependa lando. Norvegujo ankaŭ terenopostulas du aliajn teritoriojn kiuj estas sub la Antarkta traktato. Pro malkonsento pri la limo inter norvega kaj rusa teritorio en la Barenca Maro, ekzistas regiono tie, kiu ĝis plue estas administrata de ambaŭ ŝtatoj.
La nomo de la lando
La ŝanelo de Karmøy al nordo estis nomata Norðrvegr, kiu signigas la vojo al nordo. Tiu signifo pluvivas en pluraj lingvoj. Krome en antikva norvega estis la vorto Nor(v)egr kun la sama signifo.
En la rakonto de Ottar de Hålogaland al la angla reĝo Alfredo la Granda estas uzata kaj Norðweg kaj norðmannaland. Runa surskribaĵo sur unu el la danaj Jellingŝtonoj de ĉirkaŭ 980 uzas la akuzativan formon Nuruiak, kiu estas Norvegh en la nominativa formo. En islanda manuskripto de la mezepoko, Norvegujo estas priparolata kiel Noreg(h)r aŭ Norveg(h)r.
Norvega krucmilito
Norvega krucmilito estis gvidata de la reĝo Sigurdo la 1-a de 1107 ĝis 1110 surmare al Palestino. La hejmvojaĝo gvidis ilin al Konstantinopolo kaj sekve surlande ĝis Danujo, kie ili enŝipiĝis por Norvegujo.
Dua Mondmilito
Norvegio estis okupaciita de Nazia Germanio dum la Dua Mondmilito. La Norvega rezistmovado kontraŭ la Nazia okupacio de Norvegio startis post la Operaco Weserübung en 1940 kaj finis en 1945 pro la fino de la Dua Mondmilito. Ĝi montris diversajn formojn, inter kiuj la apogo al la registaro en ekzilo, bojkotado kaj elektitaj mortigoj de nazioj kaj kunlaborantoj.
Rilato kun Eŭropa Unio
Norvegio dufoje rifuzis per referendumo aliĝi al Eŭropa Unio en 1972 kaj 1994. La eŭropa debato daŭre malhelpas la pasiojn, kun ĉirkaŭ 50% el la populacio por ĉiu alternativo. La lando ankaŭ estas, kiel Islando, membro de Eŭropa Ekonomia Areo (EEA), same kiel de la Schengen-spaco ekde 2001.
Geografio
Norvegio estas konata pro sia bela naturo, precipe la longaj, profundaj fjordoj en la okcidenta parto de la lando kaj pluraj grandaj glaĉeroj. Norvegio grandparte estas montaro kaj arkta tundro. La plej alta monto estas Galdhøpiggen per siaj 2 469 metroj. La marborda linio havas pli ol 20 000 kilometrojn. Nord-Norvegujo estas konata kiel la lando de la noktomeza suno, pro parto de la lando situas norde de la polusa cirklo. Dum periodo en la somero, la suno ĉi tie ne subeniras, kaj dum la vintro estas periodo sen sunlumo.
Norvegujo havas modera klimato, precipe laŭ la marbordo kiu estas influata de la Golfa Marfluo. La klimato en la internaj partoj de la lando havas pli malvarma klimato dum la vintro, kaj la plej norda parto havas iom pli arkta klimato.
La lando konsistas el 18 provincoj, departementoj aŭ gubernioj [no:fylke], plus Svalbardo kaj Jan Mayen. Kelkaj el ili estas arigitaj en regionoj aŭ administraj unuoj, kiel Centra Norvegio.
La plej multaj komunumoj konsistas el bienaroj [no:bygder], kun klare difinitaj bienoj [no:gårder], ĉiu kun propra nomo. La (malmultaj) urbaj komunumoj estas dividitaj en urbopartoj [no:bydeler], ofte kun ties malnova disdivido (en bienoj) konservita, eĉ en lokoj kie oni ne plu okupiĝas pri agrikulturo.
Provincoj
Vidu ankaŭ pri Svalbardo kaj Jan-Majen-Insulo.
Lingvo
La samea minoritato parolas la sameajn lingvojn, ĝenerale ne kompreneblajn por la resto de la loĝantaro. La ciganoj parolas la ciganan. Nordiaj ciganoj parolas (en la norvega nomata) romani kaj rodi. Etaj minoritatoj parolas la finnan kaj finnan dialekton nomatan 'kvensk' en la norvega. Ankaŭ estas kelkaj judoj, kiuj parolas la jidan kaj la hebrean.
La plej gravaj enmigrantaj lingvoj estas hodiaŭ la albana, la araba, la persa, la serbokroataj lingvoj, la kurda, la tamila, urdu kaj la vjetnama.
La kvenoj el etna vidpunkto estas specifa grupo da finnoj de multaj generacioj loĝantaj en norda Norvegio. Ilia denaska lingvo estas la kvena lingvo, dialekto de la finna lingvo kiu pro la geografia distanciĝo de Finnlando evoluis iom malsame al la norma finna lingvo.
Esperanto en Norvegio
Pri Esperanto, vidu Esperanto-movado/Norvegio.
Ekonomio
Norvegio estas lando tre riĉa kaj estas, laŭ UN (Unuiĝintaj Nacioj), la plej disvolviĝinta lando el la mondo. Norvegio estas la 2a plej riĉa lando en la mondo laŭ indicoj de MEP (Malneta Enlanda Produkto) po kapo, kun 61.852 internaciaj dolaroj po kapo en 2005. Tutnature, plejparto de la ekstera komerco de Norvegio estas kun EU-landoj.
La norvega ekonomio, kiel la ekonomio de la aliaj skandinavaj landoj, estas ekonomio bazita sur socialismo kiu enkorpigas la skandinavan socialan ŝtatan modelon; tio estas, kombinaĵo de merkata aktiveco kaj registara interveno. La registaro kontrolas ŝlosilajn merkatojn kiel la nafto- kaj energimerkato, kiu estas esenca por la lando, per tri registaraj korporacioj. Norvegio estas riĉa je naturresursoj kiel petrolo, akvoenergio, fiŝkaptado, ligno kaj mineraloj.