cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
26720 Yangxinyan
26720 Yangxinyan estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Yang Xinyan, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2010 pro sia projekto en teamo pri biokemio. Ŝi estis lernantino ĉe la Mezlernejo n° 7 de Ĉengduo (Siĉuano, Ĉinio).
Emily Dickinson
Emily Elizabeth Dickinson (10-a de decembro 1830 - 15-a de majo 1886) estis usona poeziisto. Kvankam ŝi ne estis multe konata dum sia vivo, Dickinson iĝis apud Walt Whitman unu el la du plej gravaj poeziistoj de la usona literaturo de la 19-a jarcento.
Vivo
Ŝi vivis grandaparte private kaj estis konsiderita ekscentra de tiuj ĉirkaŭ ŝi: ŝi amis porti blankajn vestaĵojn kaj rifuzis ricevi gastojn, kaj poste en la vivo eĉ rifuzis forlasi sian ĉambron, kaj administris la plej multajn el siaj sociaj interrilatoj per korespondado.
Inter la verkistoj influantaj ŝian mondkoncepton kaj skribmanieron estis William Wordsworth kaj Ralph Waldo Emerson, kies eseojn prezentis al ŝi familia amiko Benjamin Franklin Newton, kiun Dickenson opiniis kiel spirita gvidanto kaj gvidisto.
Supozeble la verkoj de Lydia Maria Child kaj Henry Woodsworth Longfellow ankaŭ influis ŝin. Oni scias, ke Dickenson legis la libron de Charlotte Bronte Jane Eyre, sed malfacilas scii la amplekson de ĝia influo al ŝi. Fakte oni povas rimarki, ke la hundo (de la novlanda tipo) nomiĝis "Karlo", laŭ la hundo de unu el la ĉefroluloj de la romano.
La lirika verko
De 1890 ĝis 1955 oni presis ĉiujn ŝiajn 1776 poemojn, kio certigis al ŝia verko internacian atenton. Hodiau Emily Dickinson estas rekonata kiel unu el la grandaj poetoj de la anglalingva literaturo.
Dickinson malkovris ŝian sorton kiel poeto dum la religia reviviĝo, kiu inundis okcidentan Masaĉusecon en la jaroj 1840-1850. Plej multe de ŝia laboro reflektas ne nur la malgrandajn momentojn de tio, kio okazas ĉirkaŭ ŝi, sed ankaŭ la grandajn batalojn kaj aferojn, kiuj okupis la socion kiel tuton. Ekzemple, pli ol duono de ŝiaj poemoj estis verkitaj dum la jaroj de la Usona Enlanda Milito.
Ŝia verfko estas karakterizita per ĉantado de ritmoj, eksterritmoj, kelkaj voĉoj kaj ampleksaj metaforoj. Dickenson intensigas la tekston per majuskloj en netradiciaj okazoj kaj plureco, kiel hazarda okazaĵo, de interpunkcioj kiel dividostreko, dividlinio, oblikvoj kaj pli.
Emily Dickinson skribis mallongajn kaj tre intensajn poemojn; malgrandaj observoj en la naturo instigis ŝin al fortaj emocioj kaj metafizikaj konsideroj. Ŝi preferis la temojn naturo, amo, morto, mortatendo, senmorteco, abnegacio kaj rezigno.
(16366) 1979 ME7
(16366) 1979 ME7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Schelte J. Bus elde la Observatorio de Siding Spring, apud Coonabarabran en Novsudkimrio (Aŭstralio).
Monda Tago de Rifuĝintoj
Historio
Ambaŭ datoj, tiuj de la fiksiĝo kaj de la festado, ne estas hazardaj. En 2001 estis la 50-a datreveno de la proklamo de la Konvencio pri la statuso de la rifuĝintoj kaj senpatrujuloj (1951). Samtempe Organizaĵo por Afrika Unueco apogis la iniciaton por ke la Tago de Rifuĝintoj estu la sama tago kiel la Tago de la Afrikaj Rifuĝintoj, t.e. la 20-a de junio. De 2001 tiu ĉi tago estas celebrata kiel la Monda Tago de Rifuĝintoj.
Celebrado
En pli ol cent landoj okazas solenaĵoj. Organizataj estas kulturaj eventoj kaj instruado, kiel ankaŭ konferencoj, programoj por familioj kaj infanoj, celantaj komprenigi la bezonojn de la rifuĝintoj en la tuta mondo.
La devizo de la solenaĵoj en 2010 estis Ekkonu vian najbaron rifuĝinton.
Katolika eklezio pri rifuĝintoj
La duan tagon post celebrado de Epifanio en la Romkatolika Eklezio estas festata la Monda Tago de la Migrantoj kaj Rifuĝintoj. En instrukcio de Papa Konsilio pri Animzorgado de Migrantoj kaj Vojaĝantoj (1978), kiu instigas al regula festado de la Migranto-Tago, estas skribite: Ĝi estas pripensita kiel ĝusta okazo por vigligo de kristanaj komunumoj pri respondeco koncerne la fratojn migrantojn kaj por devo de kunlaboro pri solvado de iliaj diversaj problemoj.
Michael Krohn-Dehli
Michael Krohn-Dehli (naskiĝis en Kopenhago, do nun estas -jara) estas dana futbalisto. Ekde la jaro 2008 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la dana klubo Brøndby IF en la samnoma komunumo Brøndby, antaŭurbo de Kopenhago. Tie li jam membris en junula teamo inter la jaroj 2000 kaj 2002 - intertempe, do de 2002 ĝis 2008, li kiel profesiulo membris en la unua teamo de la nederlanda klubo Ajax Amsterdam.
Antaŭ membriĝo en la vira nacia teamo, li jam en 2000–2001 membris en la nacia teamo de sub-19-jaruloj, en 2002-2004 en tiu de sub-20-jaruloj, kaj en 2004-2006 en la teamo de sub-21-jaruloj.
3021 Lucubratio
3021 Lucubratio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la svisa astronomo Paul Wild elde la Observatorio Zimmerwald apud Berno.
Ĝi ricevis, kiel nomon, la latinan vorton "Lucubratio" signifantan : " Nokta laboro je la lumo de kandelo ".
Raymond (Vaŝingtonio)
Raymond estas la plej granda urbo en Kantono Pacific, Vaŝingtonio, Usono. Ĝi situas oriente de la kantona ĉefurbo, South Bend, laŭ la bordo de la rivero Willapa.
Fontoj
Bazita sur la angla Vikipedio.
Movado por la Socia Evoluo de Nigra Afriko
La Movado por la Socia Evoluo de Nigra Afriko (france Mouvement pour l'évolution sociale de l'Afrique noire aŭ MESAN), estis naciista, kvazaŭreligia polikita partio, kiu celis aserti nigran humanecon kaj subtenis la sendependiĝon de Oubangui-Chari, tiam francan kolonion. La partio, kiu origine devis funkcii kiel polikita movado, estis fondita de Barthélemy Boganda en Banguo (poste ĉefurbo de la Centrafrika Respubliko) la 28-an de septembro 1949, por konekti "ĉiujn nigrulojn de la mondo".
David Dacko forigis la movadon la 24-an de novembro 1979, kaj anstataŭigis ĝin per la Centrafrika Demokrata Unio.
San Justo de la Vega
San Justo de la Vega [sanĤUSto delaBEga] estas municipo de la provinco Leono, en la regiono Kastilio-Leono, Hispanio. Ĝi apartenas al komarko Tierra de Astorga (Tero Astorga), en la centro de la provinco, ene de la tradicia areo La Vega del Tuerto. Temas pri areo kie oni parolas la hispanan kaj la leonan. San Justo de la Vega estas komprenebla etimologie kiel Sankta Justo de la Valo.
Geografio
Ĝia municipa teritorio estas formata de la loĝlokoj Celada de la Vega, Nistal, San Justo de la Vega kaj San Román de la Vega, okupas totalan areon de 48,39 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 1 780 loĝantojn. Ĝi perdis ĉirkaŭ 1 200 loĝantojn el la mezo de la 20-a jarcento pro la migrado el ruraj zonoj al urboj. Ĝi distas 43 km de Leono, provinca ĉefurbo. Ĝi limas kun Villaobispo de Otero, Benavides de Órbigo, Astorga, Villares de Órbigo, Villarejo de Órbigo, Santiago Millas kaj Valderrey.
Historio kaj ekonomio
Estas atestaĵoj de romia loĝado kaj de epoko de visigotoj; en Mezepoko okazis reloĝado. La areo apartenis al la Regno Leono kaj poste suferis pro la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Tradiciaj enspezofontoj estas agrikulturo (cerealoj, maizo, terpomoj, betoj) kaj brutobredado (fromaĝoj, kolbasoj). Lastatempe kultura kaj rura turismo plie ekgravis (popola arkitekturo, historia heredo, piedirado ĉe la Jakoba Vojo) kun iom da industrio kaj servoj.
Montesilvano
Montesilvano estas komunumo de Italio.
Kijŏng-dong
En ĝia centro staras 160 metrojn alta stangaro de kie pendas la tria plej granda flago de la mondo.
Vysoká (distrikto Banská Štiavnica)
Vysoká (hungare Magaslak [magaŝlak], germane Hochdorf) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Vysoká situas inter montoj, laŭ traira flankovojo. Banská Štiavnica troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1388 laŭ tiama hungara ortografio "Magasfalw" (=alta vilaĝo). En 1715 oni komputis tie 15 domojn, post 5 jaroj nur 12. En 1828 loĝis tie 207 vilaĝanoj en 34 domoj. Ĝis 1891 la oficiala hungara loknomo estis Viszoka, poste ĝi rericevis sian hungaran originan nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Magaslak 569 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Bars, al distrikto de Žiar nad Hronom, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Vysoká 147 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Astero
La Asteroj (latine Aster) estas biologia genro de floraj plantoj el la familio de Asteracoj kaj la ordo de Asteraloj, kiuj videble ambaŭ havas sian nomon de la genro. La taksonomia kadro (aŭ neologisme "cirkumskribo") de la genro estis malvastigitaj, tiel ke ĝi nun ampleksas "nur" ĉirkaŭ 180 speciojn, el kiuj ĉiuj krom unu el kiuj estas limigitaj al Eŭrazio. Multaj pliaj specioj, kiuj antaŭe apartenis al la asteroj, estas nun en aliaj genroj de la tribo Astereoj.
Stokłosy (metrostacio)
Stokłosy estas metrostacio de la unua linio de metroo de Varsovio. Ĝi estas lokita sub vojkruciĝo de Aleja Komisji Edukacji Narodowej, Ulica Jastrzębowskiego kaj Ulica Herbsta. Ĝi havas surfacon kaj volumenon
(129135) 2005 AD21
(129135) 2005 AD21 estas malgranda, malhela troja asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, plenumita elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono), kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon.
Ĝi estas ano de la tiel nomata «Troja Tendaro». Ĝi orbitas, kun granda klinangulo, proksime de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero,.
11846 Verminnen
11846 Verminnen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio Roĵen, norde de Smoljan en Bulgario.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la flandra kantisto Johan Verminnen, bone konata pro lia kanto Rue des Bouchers nomita laŭ strato de Bruselo. Tiu urbo estas ofta fonto de inspiro fonto por liaj kantoj, en flandra kaj franca, sed ankaŭ en brusela lingvo. De 2007 li estis direktoro de SABAM, (« Société d’Auteurs Belge – Belgische Auteurs Maatschappij ») ; kopirajta kolektivo por la rajtoj de la belgaj artistoj.
Agua Dulce
Agua Dulce estas komunumo en la meksika subŝtato Veracruz, olmeka regiono. La ĉefurbo de la komunumo estas Agua Dulce. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 30 204. Agua Dulce en la hispana signifas dolĉa akvo. Samnoma komunumno ekzistas en Almeria, Hispanio. Tiu nomo signifas en la hispana "dolĉan akvon". La ĉefaj partoj de Agua Dulce estas la urbo Agua Dulce kun 39921 loĝantoj, Tolalá kun 3500 loĝantoj, El Encanto kun 709 loĝantoj, Los Manantiales kun 545 loĝantoj kaj La Arena kun 461 loĝantoj.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 44322 loĝantojn. El tiuj estis 21340 viroj kaj 22982 virinoj. La komunumo havas surfacon de 259 kvadratkilometroj. La komunumo situas tuj ĉe la meksika golfo kaj apud al meksika subŝtato Tabasco. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 46404 personoj. En la jaro 2000 temis pri 44100, do temis pri kresko / malkresko je -1.01 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 39020 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 568 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.46 % de la loĝantoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
29656 Leejoseph
29656 Leejoseph estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Joseph Patrick Lee, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2013 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Li estis lernanto ĉe la Saint Peter's Academy de New Market (Alabamo, Usono).
Viktor Reimann
Viktor REIMANN (naskiĝinta la en Vieno, mortinta samloke la  estis aŭstra ĵurnalisto, verkisto kaj politikisto (ĉe Verband der Unabhängigen/VdU).
Vivo
Post abiturientiĝo li studis historion kaj germanistikon kaj doktoriĝis en la jaro 1939-a. Komence engaĝiĝinte por la tiam ankoraŭ kontraŭleĝa NSDAP li poste aniĝis al la rezistadmovado kontraŭnazia. Kune kun la aŭgustenano Roman Karl Scholz fondis Reimann en la jaro 1938 grupon kontraŭnacisocialisman kies membroj estis ĉefe katolikaj konservativistoj kaj disĉiploj de Scholz. Nomite unue Deutsche Freiheitsbewegung ĝi eknomiĝis en 1939 Österreichische Freiheitsbewegung kaj en 1940 Freiheitsbewegung Österreich. Estis anoj tie ĉ. 300 homoj; ili kunlaboris kun aliaj rezistantoj kaj la uestaj aliancanoj. Koncentriĝo ilia estis pri malperforta, propaganda rezistado. Pro denunco fare de la burgteatrejano Otto Hartmann ĉe Gestapo la grupo neniigitis. En 1940 aŭ 1941 Reimann arestitis kaj kondamnitis post du jaroj da esploradoje pundomo. Ĝis 1945 Reimann prizonulis en Straubing.
Dum la bojkoto de Bertolt Brecht en Vieno Reimann engaĝigis akre kaj kontraŭ la aŭtoro kaj kontraŭ ties teatraĵoj kaj titoligis ĉe "Die Neue Front" jene: "Wer schmuggelte das Kommunistenpferd in das deutsche Rom?" Reimann skribis kontraŭ la dono de aŭstria ŝtataneco al Brecht tiel-ĉi: 'Die Einbürgerung Bert Brechts zeigt, wie durch den Übereifer einzelner intellektueller Sozialisten und durch die Unwissenheit und Schwäche der kulturellen Machthaber der Volkspartei unser Land kommunistisch unterminiert wird und die Amerikaner die geistige Bolschewisierung Österreichs noch finanzieren.'' (En "Die Neue Front", 13.10.1951)
Paralele Reimann ja ĵurnalistis ĉiam: Li estis ĉefredaktisto de la ekde la 1.12.1949 aperinta ĵurnalo de Vdu, de Österreichische Allgemeinen Zeitung, kiu en aprilo 1950 ekmalekzistis pro financaj kiakoj. Disde la 25.2.1949 ĝis 1956 Reimann ankaŭ ĉefredaktis la VdU-semajngazetonNeue Front, kie aperis regulaj raportoj kritikantaj la laboron de tribunaloj en la kondamno de eksaj naziaj krimuloj. Ankaŭ Reimann mem partoprenis en tio fia. En la 9.1.1953 tiu ĉi semajngazeto konfiskitis laŭ juĝista decido pro antaŭa incito ĝis ribelado post preso de artikolo de la parlamentano Helfried Pfeifer kiu akrege kritikis la rifuzno de peto pri indulgo fare de la kondamnitaj nazioj.
Inter 1956 kaj 1960 Reimann estis plej supera gazetarulo de la admnistrado de la Federaciaj teatrejoj. Ekde 1970 li verkis kolumnojn ĉe la taggazeto Kronen Zeitung, kies eldonojn en Supra Aŭstrio li estris inter 1972 kaj 1974. Inter 1974 kaj 1987 Reimann gvidis la kulturredakcion en Vieno.
Skribitajhoj de Reimann, ĉefe lia serio pri aŭstraj judoj Die Juden in Österreich en Kronen-Zeitung en 1974, tre pridiskutitis.
En 1980 Reimann publikigis sub la titolo Die Dritte Kraft in Österreich historion de la t.n. Tria politika kampo dum al Dua respubliko Aŭstrio (post 1945). Wolfgang Purtscheller taksis ĝin tre apologia kaj interesega.
Brand (dramo)
Brand estas versa teatraĵo (dramo) de Henrik Ibsen, nomita laŭ la precipa heroo. Ĝin Esperantigis Erling Anker Haugen. La 320-paĝa tradukaĵo estas eldonita en 1978 en Antverpeno ĉe Eldonejo Stafeto en la Serio Oriento-Okcidento.
László Gáspár
GÁSPÁR László (ga:ŝpa:r) estis hungara ĵurnalisto, sciencpopulariga fakverkisto naskita en Fogaraŝo la 31-an de decembro 1901 kaj mortinta en Budapeŝto 2-an de aprilo 1958.
Kariero
László Gáspár ekstudis kemion en Berlino kaj Brno, sed ĉesis tiun kaj li komencis labori al fakrevuoj de Budapeŝto. Poste li iĝis la rubrikgvidanto pri eksterpolitiko de la opozicia burĝa gazeto Nemzet. En 1944 oni internigis lin. Post la dua mondmilito li estis redakcikomitatano de la revuo Élet és Tudomány kaj por mallongtempo helpredaktoro de Természet és Technika. Li estis kunlaboranto de la rubriko naturscienca, scienpopulariga de Hungara Radio. En 1952 li fondis kaj redaktis kune kun Kálmán Sztrókay la revuon Ifjú Technikus. En 1957 li transprenis la redaktadon de la Népszerű Technika.
Montalbanejo
Montalbanejo estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Loĝantoj
La loĝanto nomiĝas montalbanejeños. La censita loĝantaro en 2013 estis de 123 loĝantoj kaj la denseco estas de 2,07 loĝ/km².
Historio
Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ĉe Montalbanejo super 400 loĝantoj, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Montalbanejo kie oni falis al la nunaj 200.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie.
Teluk Sengat
Teluk Sengat estas urbeto en Ĝohoro, Malajzio.
Laboroj kaj Ekonomioj
La ĉefa ekonomia aktiveco en tiu urbo estas fiŝkaptado. Ekzistas ankaŭ palmolea bieno proksima kaj malproksima vilaĝo nomita Kampung Guntong Nanas.
Fischingen (Badeno)
Fischingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Lörrach, en la Regiono Alta Rejno-Konstanca Lago kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Locodeni
Locodeni, (hungare: Lókod) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Odorheiu Secuiesc. Ĝi apartenas administre al Mărtiniş.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 240 kaj en 1992 31 loĝantojn (hungaroj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estas en 1505. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Udvarhely).
Tudora rozo
La Tudora Rozo estas simbolo por la unuiĝo de la nobelaj dinastioj Lankastroj kaj Jorkoj en Anglio al nova dinastio de Tudoroj.
Post la batalo de Bosworth Field, Rikardo la 3-a en 1485 perdis la anglian reĝan kronon al Henriko Tudoro, pli poste konata kiel Henriko la 7-a. Henriko geedziĝis kun Elizabeta de Jorko, la nevino de Rikardo kaj tiu nupto estis la fino de la Milito de rozoj.
La blanka rozo estis la simbolo de la Jorkoj kaj la ruĝa rozo reprezentis la Lankastrojn. En la Tudora Rozo ambaŭ unuiĝas al ruĝa rozo kun blanka centro.
Ankoraŭ nuntempe la Tudora Rozo estas simbolo por Anglio kaj aperas ekzemple en la blazono de Britio kaj la blazono de Kanado. La usona armea instituto pri heraldiko en sia blazono uzas la Tudoran Rozon por memorigi pri la ondo de loĝigo de Nordameriko el Anglio dum la epoko de la Tudoroj.
Per la uzo de la insigno en multaj blazonoj la Tudora Rozo konsideratas heraldika figuro kaj pli ol simpla simbolo.
En botaniko la blanka rozo korespondas al la variaĵo latine nomata rosa alba semiplena, kaj la ruĝa rozo (ekzemple) al la aparte intense ruĝa variaĵo rosa gallica.
Rohov
Rohov nomiĝas pluraj lokoj:
László Heitler
László Heitler [lAslO hejtler], laŭ hungarlingve kutima nomordo Heitler László estis hungara pentristo, instruisto.
Biografio
László Heitler akiris diplomon en Pedagogia Altlernejo en Pécs en 1963. Liaj plej gravaj instruistoj estis Lajos Cziráki kaj Sándor A. Tóth. Post la diplomo li instruis desegnadon en sia naskiĝurbo ĝis 1994. Li estis motoro de la urba arta vivo, li havis stipendiojn en la jaroj 1986, 1989 kaj 1990. Li pentradis pejzaĝojn, aĵpentraĵojn kaj portretojn. Li ricevis kelkfoje premiojn.
Cantoria
Cantoria estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. La areo de la municipo estas 79 km2 kie loĝas 3838 geloĝantoj, do loĝdenso estas 48.6 loĝ./km2. Cantoria situas je 92 km de la provinca ĉefurbo Almería en la komarko Valo de Almanzora, lime kun Albox, Partaloa, Fines kaj Albanchez.
Historio kaj ekonomio
En la 1920-aj jaroj oni atingis pinton de pli ol 6000 loĝantoj; pro la ĝenerala elmigrado de la 1960-aj jaroj oni falis ĝis la nunaj pli ol 3000. La urbestro estas socialisto.
La ekonomio estas bazata sur la kultivo de citrusoj en la bordoj de la rivero Almanzora. La transformado de la marmoro el la proksimaj ŝtonminejoj de Macael kaj la konstruado estas la nuntempaj rimedoj. En la municipa teritorio estas la sidejo de la multnacia konstruentrepreno Grupo Cosentino.
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 3838 geloĝantoj de la municipo Cantoria estas 1875 inoj kaj 1963 viroj. En la 79-kvadratkilometra teritorio estas 14 setlejoj, kie loĝas 3377 geloĝantoj, kaj aliaj 461 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 35, 15 inoj kaj 20 viroj, kaj mortis 41, 19 inoj kaj 22 viroj. Tiel la natura kresko estis -6 (-0.2%). La laborkapabla loĝantaro estis 1250 homoj (32.6%).
Fonto: INE
Ene de la municipo la ĉefaj urbaj kernoj estas Cantoria kaj Almanzora. La cetero estas kampardomaroj jenaj: Los Terreros, Las Casicas, El Púlpito, Gachasmigas, Almanzora, Los Pardos, El Barrio las Zorras, El Badil, Oraibique, Cantoria, Piedra Amarilla, La Hoya, El Faz, La Hojilla.
Kompleksa projekcia spaco
La n-dimensia kompleksa projekcia spaco estas spaco de kompleksaj linioj en la (n+1)-dimensia kompleksa Eŭklida spaco. havas naturan strukturon kiel n-dimensia kompleksa sternaĵo. Kiam n=1, estas la Rimana sfero.
Zlatan Ibrahimović
Zlatan IBRAHIMOVIĆ estas svedia futbalisto de bosnia-kroata deveno. Li naskiĝis en la urboparto Rosengård de Malmö, Svedio, do nun estas -jara. Ekde la jaro 2010 li profesie ludas futbalon en la unua vira teamo de la itala klubo A.C. Milan, antaŭe li jaron aktivis en la kataluna klubo FC Barcelona, antaŭ tio de 2006 ĝis 2009 en la itala klubo Inter Milano, antaŭe du jarojn en la klubo Juventus Torino kaj de 2001 ĝis 2004 en la nederlanda klubo Ajax Amsterdam. Siajn junulajn jarojn kaj la unuajn du profesiajn sezonojn de 1999 ĝis 2001 li pasigis en kluboj de sia hejmurbo Malmö, interalie kiel 8- ĝis 10-jarulo en klubo de turkaj enmigrintoj kaj kiel 10- ĝis 14-jarulo en klubo de balkanaj enmigrintoj.
Krome Zlatan Ibrahimović ekde la jaro 200q estas membro de la Sveda nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li kunkonkuras pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012. En la ĉampionado li per du goloj elstaris en la listo de plej bonaj golfaristoj. En la jaro de membriĝo en la vira nacia teamo, li en 2001 paralele ankaŭ membris en la nacia teamo de sub-21-jaruloj.
Reinhard Selten
Reinhard Justus Reginald SELTEN [RAJNhat ZELtn] (naskiĝis la 5-an de oktobro 1930 en Breslaŭo, mortis la 23-an de aŭgusto 2016 en Poznano) estis matematikisto, ekonomikisto kaj esperantisto. Li estis Nobel-premiito pri ekonomiko (1994) kaj membro de la Honora Patrona Komitato de UEA (ekde 1995).
Selten naskiĝis en Vroclavo (germane:Breslau), tiam Germanio (hodiaŭ Wrocław, Pollando), kiel filo de esperantisto Adolf Selten. Post la dua mondmilito li ekloĝis en Okcidenta Germanio. Li studis matematikon en Frankfurt am Main, faris la magistronivelan ekzamenon en 1957 kaj doktoriĝis en 1961. Post plurjara laboro en ekonomiscienca esplorgrupo kaj unujara restado en Usono li en la jaro 1968 habilitiĝis pri ekonomiko en Frankfurto ĉe Majno. Poste li laboris kiel profesoro en Berlino, Bielefeld kaj Bonn. En 1996 li emeritiĝis. Dek unu universitatoj asignis al li honoran doktorecon.
Li estis membro kaj honora senatano de la Akademio Internacia de la Sciencoj en San-Marino (AIS), membro de la Nordrejn-Vestfalia Akademio de la Sciencoj (Nordrhein-Westfälische Akademie der Wissenschaften) kaj Fellow of the Econometric Society .
Grava esplorkampo de Reinhard Selten estis la ludoteorio. En 1994 kun John Charles Harsanyi kaj John Nash li ricevis la Premion pri ekonomiko de la Sveda Nacia Banko memore al Alfred Nobel, ofte nomatan Nobel-premio pri ekonomiko. Li estis la unua germano, kiu ricevis tiun premion.
Esperanto
Selten estis fervora esperantisto. En la 80-a Universala Kongreso de Esperanto en Tampereo (1995) li estis elektita membro de la Honora Patrona Komitato de UEA. Kadre de la 84-a UK en Berlino (1999) li estis rektoro de la Internacia Kongresa Universitato.
La 26-an de septembro 2004 li aktive partoprenis kiel honora gasto en la Esperanto-Debato en Varsovio organizita de japana Mecenato de Esperanto Etsuo Miyoshi kun helpo de Eduardo Kozyra por polaj eŭropdeputitoj (MEP).
Eŭropa Parlamento
La 9-an de majo 2007, en la eŭropa tago, EU solenis la 50-jariĝon de la Traktato de Romo kaj invitis Nobel-premiitojn paroli en la Eŭropa Parlamento. Inter ili troviĝis Reinhard Selten. En sia parlamenta parolado li argumentis por la bezono de plia ekonomia integriĝo kaj fortigo de la eŭropa identeco. Laŭ li la ĉefa malhelpo por komuna eŭropa identeco estas la lingva baro, kiun oni povus malaltigi per lernado de Esperanto kiel la unua fremda lingvo.
En 2009 Selten estis ĉefkandidato de la germana Esperanto-partio Eŭropo - Demokratio - Esperanto en la balotoj por la Eŭropa Parlamento.
Listo de verkoj
''- Ĉu mi lernu Esperanton? Enkonduko en la teorion de lingvaj ludoj ; (symmetric equilibria in linguistic games) / Reinhard Selten kaj Jonathan Pool – Bielefeld : Inst. für Math. Wirtschaftsforschung an d. Univ.'', 1982. – (Working papers / Institute of Mathematical Economics ; 112)
- Enkonduko en la teorion de lingvaj ludoj : ĉu mi lernu esperanton? = Einführung in die Theorie sprachlicher Spiele / Reinhard Selten ; Jonathan Pool. - Berlin [k.a.] : Akad. Libroservo, 1995. – (Grundlagenstudien aus Kybernetik und Geisteswissenschaft ; Bd. 36, 1995, [Beih.]) ISBN 3-929853-03-5
- La fina venko – ludoteoria modelo / Reinhard Selten. – En: Al lingva demokratio : aktoj de la Nitobe-simpozio de Internaciaj Organizaĵoj, Prago, 20 – 23 julio 1996 ; p.[175] – 176. [Diskuto p. 177 – 183. Resumo angla p. 33, resumo franca p. 43]
- La kostoj de la Eŭropa lingva (ne-)komunikado / red. Reinhard Selten. Ideo kaj projekto de Giorgio Pagano. Scienca kunordigo de Carlo Minnaja. [Elitaligoj de Umberto Broccatelli]. – Roma: Esperanto Radikala Asocio, 1997. – X, 148 p. : grafikaĵoj, + aldonaĵo, bibliogr. Originala titolo: I costi della (non)comunicazione linguistica europea. - Por Dulingveco en Eŭropo/Für Zweisprachigkeit in Europa kun Helmar G. Frank, IFB Verlag Paderborn, 2005.
Bibliografio
Amika Rondo, numero 68 (1995/2): Speciala numero pri Reinhard Selten kunmetita de Alicja Krejĉi-Lewanderska.
Kabaty
Kabaty povas signifi:
Flago de Virginio
La flago de Virginio estas la oficiala emblemo de ĉi tiu subŝtato de Usono. Ĝi konsistas el la ŝtata blazono sur blua fono. La nuna versio de la flago estis adoptita komence de la Usona Milito de Sendependeco en 1861. Temas pri la ununura flago en la tuta lando kiu havas ian nudaĵon.
Roko de Šemnice
Roko de Šemnice (ĉeĥe: Šemnická skála) (antaŭe naturmemorindaĵo Olšová vrata) estas naturmemorindaĵo en distrikto Karlovy Vary, proklamita en la jaro 1933. Ĝi troviĝas apud nordorienta rando de PPR Slavkova arbaro proksimume 1 km sudokcidente de municipo Šemnice.
La roko estas vulkandevena, kovrita per natura miksita arbaro. Šemnic-roko estas fonolita koruso, kun krutaj rokaj deklivoj al la valo de rivero Ohře. Ĝi estas alta 641 m super marnivelo. La monto havas sian karakterizan floraron kaj belega estas promeno tra miksita arbaro.
Amplekso de la nuntempa ŝtata rezervejo estas pli ol 7 hektaroj. Sur la pinto de Šemnic-roko staras tabulo, kiu parolas pri tiu rezervejo kaj anoncas, ke en la arbaro loĝas nia plej granda strigo: gufo (latine: bubo-bubo). El la pinto, kie estas eble ripozi, oni povas ankaŭ divers-direkten ĉirkaŭiradi - aŭ al la montareta ĉena de Doupov-montaro, aŭ al la valo de la rivero Ohře; kaj en la sama direkta malantaŭe estas vi-debla Ercmontaro.
Araba dezerto
La Araba dezerto aŭ Granda Araba dezerto estas vasta dezertaro; kiu okupas preskaŭ la tutan Araban duoninsulon kun areo de 2.330.000 km². Ĝi etendiĝas de Jemeno al Persa golfo kaj de Omano al Jordanio kaj Irako, kie ĝi transiras en la Sirian dezerton, en nordoriento ĝi etendiĝas ĝis Zagros-Montaro en Irano.
Partoj de la Araba dezerto estas konataj laŭ siaj propraj nomoj:
Klimato
La klimato de la Araba dezerto estas ekstreme sekega (arida) kun nur 35 mm da pluvo jare, la temperaturoj ankaŭ ekstremas: dumtage 40-50 °C, nokte foje eĉ frosto.
Resursoj
En la Araba dezerto troviĝas en vastaj kampoj enormaj provizoj de nafto kaj tergaso, krome fosfatoj kaj sulfuro.
Faŭno
La Araba dezerto havas malgrandan biodiversecon, ĝi estas malriĉa en biologiaj specioj. Pro ĉasado kaj detruo de habitato malaperis jam Striita hieno (Hyaena hyaena), ŝakalo (Canis aureus), dukolora mielvorulo (Mellivora capensis). Kelkaj specioj malaperintaj en la regiono estis sukcese reenkondukitaj: Arabia orikso (Oryx leucoryx), sablogazelo (Gazella leptoceros)
La ekosistemo estas endanĝerigita per tropaŝtado de bovaroj, per la ekspluatado de nafto kaj tergaso kaj per la sekvoj de la golf-milito (1990-1991): pro la detruo de naftoputoj 10 milionoj m ³ da nafto verŝiĝis en la dezerton kaj kovris areon de 49 km², kio kaŭzis vastegan malpurigon de grundo kaj grundakvo.
Josef Hora
Josef Hora (naskiĝis la 8-an de julio 1891 Dobříň – mortis la 21-an de junio 1945 Praha) estis ĉeĥa poeto, tradukisto kaj literatura kritikisto. Postmorte (In memoriam) li estis honorita kiel la unua per titolo nacia artisto de Ĉeĥoslovakio.
Li naskiĝis en Dobříň apud Roudnice nad Labem, kie li studis en gimnazio. Dobříň tre influis lin kaj li ofte revenadis al ĝi en siaj verkoj. Post divorco de la gepatroj edukis lin la geavoj.
Post la abiturienta ekzameno (1910) li foriris al Praha, kie li studis juron kaj fariĝis ĵurnalisto. Versojn li publikigis en la revuo Vesna (= Primavero).
Komence li laboris en socialdemokratia ĵurnalo, ekde 1921 en Rudé právo (Ruĝa Rajto), kie li kontribuis por la kultura rubriko, kaj en proleta gazeto Právo lidu (Rajto de la Popolo). Post disiro kun la komunista partio (1929) li fariĝis redaktoro de České slovo (Ĉeĥa Vorto). Li aktivis ankaŭ en la gazetoj „Moderní revue (Moderna revuo), Zvon (Sonorilo) kaj poste li eldonis propran gazeton Plán (Plano). Plie li aktivis en la redakcio de Podřipan (Submontano de Říp) kaj fondis kolekton de monografioj, el kiuj li mem verkis toiun pri la poeto Karel Toman (1935).
Lian kreadon influis ankaŭ vojaĝado - li vizitis Sovetunion, Francion, Hungarion, Italion, Estonion.
Post 1921 li fariĝis programa parolisto de la ĉeĥa proleta kaj ekspresinisma poezio.
Hora estis eminenta tradukisto el la rusa (Puŝkin, Lermontov, Jesenin, Pasternak) kaj el la slovena.
Zdislava el Lemberk
Zdislava el Lemberk (ĉeĥe Zdislava z Lemberka; naskiĝis verŝajne en 1220 en Křižanov, Moravio, mortis en januaro 1252 en Jablonné v Podještědí, norda Bohemio) estis ĉeĥa nobelino, edzino de nobelo, patrino de 4 gefiloj kaj triaordenana de la dominikanoj. Ŝi estis honorata pro siaj kristanaj virtoj jam mallonge post sia morto, kaj estis deklarita sanktulino de la papo Johano Paŭlo la 2-a.
Fontoj
La plej malnovaj skribaj notoj pri Zdislava originas de la komenco de la 14-a jarcento, tio estas el la tempo de nura duonjarcento post ŝia morto. Ili aperis en la Kroniko de Dalimil kaj en la Kroniko de Žďár. Pli postaj legendoj ne estas fidindaj. Historiisto Zdeněk Kalista skribis pri la tempo de Zdislava kaj pri ŝia gento du historiajn studojn (1941 kaj 1969). Historian verkon pri Zdislava eldonis ankaŭ Patro Ambrož Svatoš en la jaro 1948 sub la titolo "Beata Zdislava".
Biografio
Zdislava mortis versimile je ftizo, (ŝiajn korporestaĵojn esploris akademiano Vlček) ŝi estas entombigita en la kripto de la klostra preĝejo en Jablonné; ŝia kranio kuŝas en la relikvujo en la Maria-altaro en la preĝeja navo. Ŝia tombo ĝ estimon de la kredantoj seninterrompe ekde ŝia morto ĝis hodiaŭ, venas ĉi tien ne nur ĉeĥoj kaj moravanoj, sed ankaŭ slovakoj, poloj, luzaciaj soraboj, germanoj kaj aŭstrianoj. Ĝis hodiaŭ okazas ĉe ŝia tombo diversaj elaŭdoj, resaniĝoj kaj aliaj mirakloj je la interveno de ĉi tiu sanktulino. Pro tio estis jam en la 18-a jarcento konstruita, en la loko de iama gotika preĝejo, por ŝia estonta beatigo, pri kio oni jam komencis strebi, grandioza baroka preĝejo de Sankta Vavřinec fare de la viena arĥitekto  Jan Lukáš Hildebrandt; la konstruadon financis grafo Berka de Dubá kaj post lia morto la grafino Kinská. Sed la beatigo okazis nur en la jaro 1907 (fare de papo Pio la 10-a.).
En la jaro 1947 inaŭguris kardinalo Štěpán Trochta, episkopo de Litoměřice, episkopujan procedon de la sanktigo. En la kadro de „Dek jaroj de spirita renovigo de la nacio“ estis la jaro 1991 (nur tiam!) dediĉita al la beata Zdislava kaj al la temo familio. Tiam estis eldonita kolekto de studoj "Zdislava" kaj okazis ankoraŭ multaj aliaj interesaj aranĝoj.
Sanktigo
Beatan Zdislava poste sanktigis la papo Johano Paŭlo la 2-a en Olomouc la 21-an de majo 1995.
Pri la sanktigo de la sinjorino Zdislava multe meritis la tiama provincestro de la dominikanoj Patro Ambrož Maria Svatoš per amasigo de la studoj pri Zdislava kaj de historiaj dokumentoj. Nun li havas el al pasinteco manuskripte dokumentitan preskaŭ centon da kazoj de mirindaj elaŭdoj  je interveno de Sinjorino Zdislava. Kiel miraklo necesa por la sanktigo estis aprobita medicine kaj science neklarigebla resanigo de sinjoro MUDr. Straka, patro de familio, al kiu la 19-an de septembro 1989 ĉesis funkcii la koro, li havis nulan sangotension, okazis klinika morto de la cerbo; tiu ĉi stato daŭris pli ol tri horojn. Dum tiu ĉi temo lia edzino, infanoj, ĉefflegistino, la pastro kaj aliaj, intense preĝis al la beata Zdislava pri la miraklo, kaj ili estis elaŭditaj; la moviga kaj sensa funkciado renoviĝis, ĉiuj organoj de la korpo komencis normale funkcii. La preĝejo de Jablonné esti fare de la Papo avancigita je baziliko minor (pli malgranda) kun la titulo de „baziliko de Sankta Vavřinec kaj de Sankta Zdislava".
La 24-an de oktobro 2000 proklamis papo Johano Paŭlo la 2-a la sanktan Zdislava kiel ĉefan patroninon de la diocezo de Litoměřice. Ekde la jaro 200 laŭ la decido de la regiona reprezentaro ŝi estas patronino de la regiono de Liberec.
Al la sankta Zdislava, kiel al sia malproksima parencino, sin anoncas ĝis hodiaŭ la grafoj Waldstein kaj ili vizotas ŝian tombon en Jablonné.
Balz
Balz estas familia nomo de jenaj personoj:
Lipí
Lipí estas municipo troviĝanta en distrikto České Budějovice en Ĉeĥio proksimume 9,5 kilometrojn okcident-sudokcidente de České Budějovice. Vivas ĉi tie.
Balz
Vidu ankaŭ :
Lipí
Historio
La unua skribmencio pri la municipo estas el la jaro 1389.
Partoj de municipo
Municipo Lipí konsistas el du partoj sur la samnomataj katastraj teritorioj.
Leštinka
Vilaĝo Leštinka troviĝas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Chrudim, en montetaro Fera montaro, en valo de la rivereto Žejbro, 3 km okcidente de la urbo Skuteč. Vivas ĉi tie. En ĉirkaŭaĵo estas forlasitaj akvoplenaj ŝtonminejoj, kiujn uzas por sia trejnado amantoj de sporta mergiĝado.
Historio
La unua historia mencio pri la vilaĝo, simile kiel pri multaj vilaĝoj en vasta ĉirkaŭaĵo, estas en dokumento pri transigo de la sinjorejo Rychmburk de Smil Flaška el Pardubice al sinjoro Ota el Berkov kaj al Boček el Poděbrady.
Nomo de la vilaĝo devenas de origina nomo de la rivereto Leština, pli poste alinomita je Žejbro.
En la 19-a kaj 20-a jarcentoj ĉi tie, en ĉirkaŭaĵo de Leštinka, oni minis ŝtonon kaj produktis bonkvalitajn pavimkubojn kaj trotuarajn randŝtonojn. En minejoj en ĉirkaŭaĵo de Leštinka trovadis okupon antaŭ la dua mondmilito ĝis 600 homoj. Nun en estintaj minejoj estas pura subtere devena akvo kaj pro tio ili estas preferataj lokoj por agrabla banado, aparte profunda subakviĝado. En minejo "Družstvo" ekestis subakviĝista lernejo.
Legendo
Proksime troviĝas vilaĝeto Cejřov kaj postrestoj de estinta samnoma burgo. Legendoj rakontas, ke en la burgo rezidis nigra rabista kavaliro, kiu atakis vojaĝantojn kaj prirabadis ilin. Oni eĉ rakontas, ke la nigra kavaliro forkaptis filinon de sinjoro de Rychmburk. Pro tio la sinjoro petis reĝon pri militista helpo. La burgo Cejřov estis ĉirkaŭigita kaj post konkero ruinigita. La nigra kavaliro falis en tiu batalo.
4414 Sesostriso
4414 Sesostriso estas malgranda malhela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la 24-an de septembro 1960 de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (apud San-Diego) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden.
Ĝi ricevis la grekan nomon de kvar faraonoj (realnome "Senusert"): Sesostriso la 1-a, Sesostriso la 2-a kaj Sesostriso la 3-a de la 12-a dinastio, kaj Sesostriso la 4-a de la 13-a dinastio.
Chotětice
Chotětice estas vilaĝo en Ĉeĥio, kiu estas parto de urbo Sedlec-Prčice en distrikto Příbram. Ĝi troviĝas 4,5 km norde de Sedlec-Prčice. Trafluas tra ĉi tie rojo Mlýnský potok. Estas ĉi tie registritaj 25 adresoj. En la jaro ĉi tie vivis daŭre.
Chotětice situas en katastra teritorio Divišovice kun areo 7,31 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1378.
Registro (San-Paŭlio)
Registro (oficiale Município de Registro) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Litoral Sul Paulista kaj en la mikroregiono Registro. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Gonbach
Gonbach estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Donnersberg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
16367 Astronomiasvecia
Nomo
Ĝia nomo celebras la 100-jara jubileon de la Sveda Astronomia Societo (Svenska astronomiska sällskapet), fondita en 1919
Rusa grek-katolika eklezio
Rusa grek-katolika eklezio estas unu de orientaj katolikaj eklezioj. Ĝi uzas bizancan riton.
Historio
En la 19a jarcento grek-katolikoj estis neleĝaj en Rusujo. Ili ricevis ekzarkaton nur en 1917. Sed kiam komunistoj komencis regi, la grek-katolikoj estis neniigitaj. Rifuĝintoj de Rusujo ricevis ekzarkaton en Harbino (Ĉinujo) en 1928. Ambaŭ ekzarkatoj estas nun sen episkopoj.
Nuntempe kelkaj grupoj de rusaj grek-katolikoj estas en Rusujo, Usono kaj aliaj landoj.
El Higo
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 18392 loĝantojn. El tiuj estis 9168 viroj kaj 9224 virinoj. La komunumo havas surfacon de 356.1 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 20 metroj super la marnivelo.
Astereoj
La Astereoj (latine Astereae) estas biologia tribo de precipe floraj plantoj, tamen ankaŭ iuj arbustoj kaj arboj, el la familio de Asteracoj kaj la ordo de Asteraloj. La plantoj ene de la tribo estas dividitaj en 170 genroj kaj en pli ol 2 800 specioj. Ili troviĝas ĉefe en mezvarmaj regionoj de la mondo.
El Higo
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 20946 personoj. En la jaro 2000 temis pri 18446, do temis pri kresko / malkresko je -2.51 %. En la jaro 2000 (INEGI) en la komunumo vivis 16433 personoj, kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 219 personoj parolis indiĝenan lingvon. Tio egalas al 1.33 % de la loĝantoj.
Astereoj
La taksonomio de la tribo Astereoj draste ŝanĝiĝis post kiam ambaŭ morfologia kaj molekula analizoj sugestis, ke la antaŭa granda genro Astero samkiel multaj aliaj genroj de la Asteracoj bezonis esti disigitaj en pluraj genroj kaj esti ŝanĝitaj por pli bone reflekti la plantajn interrilatojn. Scienca artikolo de la botanistoj Richard D. Noyes kaj Loren H. Rieseberg en 1999 montris, ke la plimulto de la genroj ene de la tribo en Norda Ameriko fakte apartenas al unuopa klado, kio signifas ke ili havas komunan praulon. La sciencistoj Guy L. Nesom kaj Harold E. Robinson estis du el la plej gravaj taksonomiistoj aktivaj en la re-kategoriigo de la genroj ene de la tribo tutmonde.
El Higo
Sociogeografio
Fontoj: Statistikoj de la INEGI
10675 Kharlamov
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la sovetunia glacihokeisto Valerij Borisoviĉ Ĥarlamov (cirile : Валерий Борисович Харламов, 1948–1981).
Aminoglikozido
La Aminoglikozidoj estas grupo de antibiotikoj kiujn oni uzas por la kuracado de kelkaj bakteriaj infektoj. Oni ĉiam administras ili envejne ĉar ne eblas havigi ilin buŝe (tro polusaj). Ili estas toksikaj kaj oni uzas ilin nur kiam ne eblas uzi aliajn antibiotikojn.
Ago-meĥanismo
La rezistado de kelkaj bakteriaj variaĵoj okazas pro enzimoj kiuj senefikigas la antibiotikon. Eksitas pli ol naŭ tiaj enzimoj kiuj acetiligas, fosforilas aŭ adeniligas aminoglikozidojn. La genoj kiuj kodas tiujn enzimojn povas eliri el rezistaj bakterioj al nerezistaj bakterioj per bakteria seks-rekombinado, kun interŝanĝo de plasmidoj aŭ transpozonojn de DNA.
Historio
La aminoglikozidoj estis izolitaj el bakteriaj kultivaĵoj de Streptomyces kaj ''Micromonospora.
Pantoo
En la helena mitologio Pantoo (malnovgreke Πανθοος / "rapida por ĉio"), filo de Ortiso, estas troja sacerdoto, rolulo de la Troja milito. Li estas unu el la dojenoj, saĝuloj de la urbo Trojo, tro maljuna por batali, kunigita kun Priamo proksime de la Pordoj Skeoj.
Mito
Li estas notinde citita en la Iliado kiam sia filo Eŭforbo estis mortigita de Menelao kaj dum la epizodo de Helena sur la muregoj.
Laŭ la Eneado, li helpis Eneon fuĝi post la falo de Trojo, sed estis mortigita de la grekaj batalantoj.
Mekaniko
Mekaniko aŭ meĥaniko referencas al la parto de fiziko pritrakanta la ekvilibron, movadon de korpoj, la fortojn kiuj efikas sur la korpoj, kaj ties aplikado al maŝinoj kaj aparatoj. La termino "korpo" povas signifi grandan sortimenton de objektoj, ekzemple: partikloj, ĵetaĵoj, kosmaj flugaparatoj, astroj, maŝineroj, kaj eroj de solidoj, likvoj, gasoj, ktp.
Mekaniko eble estas la primara kaj originala fako de fiziko. Ĝi entenas grandan parton de scio pri la natura mondo. Ĝi ankaŭ konstituas la centran parton de teknologio kaj inĝenieriko. La plej gravaj divizioj de mekaniko estas inter klasika mekaniko, kvantuma mekaniko, kaj relativeca mekaniko. Historie klasika mekaniko venis unue, dum kvantuma mekaniko kaj relativeca mekaniko estas pli novaj. Kvantuma mekaniko kaj relativika mekaniko malkovriĝis frue en la 20-a jarcento. Pro la matematika precizeco de prognozoj bazitaj sur klasika mekaniko, ĝi estas rigardata kiel la modelo por aliaj ekzaktaj sciencoj.
Kvantuma mekaniko havas pli grandan amplekson ol klasika mekaniko; kaj oni povas vidi ĝin entenanta klasikan mekanikon de la vidpunkto de la grandeco de korpoj. Ne estas kontraŭdiroj; ĉar en la limo de mezgrandaj korpoj la prognozoj de kvantuma mekaniko alprokimiĝas al tiuj de klasika mekaniko.
Iel analoge, Ejnŝtejna relativeco etendis la amplekson de mekaniko, kaj klasika kaj kvantuma. Refoje ne estas kontraŭdiroj tie ĉi. Samkiel oni povas diri ke kvantuma mekaniko kovras grandajn kaj malgrandajn partiklojn. Oni povas diri ke relativeco kovras "rapidajn" kaj "malrapidajn" korpojn. Por malrapidaj partikloj estas pli simple uzi klasikan mekanikon. Kontinuas esti esploro en la kazo de malgrandaj rapidaj korpoj. La matematikaj priskriboj en kvantuma mekaniko kaj relativika mekaniko ne kongruas. Por kombini ilin oni devas trovi novan priskribon kiu facile funkcias kun malgrandaj rapidaj korpoj. Ĉiutaga observanto ne bezonas tiun ĉi ekstreman priskribon por ĉiutagaj aferoj.
Aliaj distingaĵoj inter la subfakoj de mekaniko koncernas la naturon de la korpoj. Oni traktas partiklojn kiel mankantan internan strukturon. Do oni traktas ilin kiel matematikajn punktojn de klasika mekaniko. Rigidaj korpoj havas etendon, sed konservas simplecon proksiman al tiu de partikloj, aldonante nur kelkajn gradojn de libereco, kiaj orientado en spaco. Alie korpoj povas esti duon-rigida, t.e. elasta, aŭ ne-rigida, t.e. fluida. Tiuj ĉi fakoj havas klasikajn kaj kvantumajn subfakojn. Aliaj ankaŭ havas relativikajn subfakojn. Ekzemple, la movado de spacveturilo priskribiĝas per klasika mekaniko rilate al sia orbito kaj orientado (t.e. per rotacio rilate al fiksitaj steloj). Dum atoma nukleo priskribiĝas per kvantuma mekaniko en analogaj situacioj.
Lipí (apartigilo)
Nomon Lipí portass pluraj setlejoj:
…aŭ partoj de municipoj: Lipí estas ankaŭ monto:
1 − 2 + 3 − 4 + · · ·
En matematikoj, la esprimo 1 − 2 + 3 − 4 + · · · estas senfina serio kies terminoj estas la pozitivaj entjeraj numeroj, tio estas naturaj numeroj, kiu ĝi alternas siajn signojn. Uzante m atematikan notacion por sumatorias, la sumo de la unua m terminoj de la serio esprimas sin kiel: Estas diverĝa serio, en la senso ke la gamo de ĝiaj partaj sumoj (1, −1, 2, −2, …) ne inklinas neniun limon finito. En ekvivalenta formo oni diras ke 1 − 2 + 3 − 4 + · · · ne posedas sumon.
Tamen, meze de la 18a jarcento, Leonhard Eŭlero malkovras la sekvan rilaton kvalifikante ĝin de paradoksa: Ne estos ĝis multa tempo poste kiu oni sukcesas sin doni kun strikta ekspliko de la rilato. Al komencoj de la jardeko de 1890, Ernesto Cesàro kaj Émile Borel inter aliaj, ili enketis metodojn bone difinitaj por trovi sumojn ĝeneraligitajn de la diverĝaj serioj – inkludante novajn interpretojn de la provoj realigitaj de Eŭlero. Multaj de ĉi tiuj metodoj nomitaj sumacion atribuas al (1 − 2 + 3 − 4 + · · ·) "sumo" de 1⁄4. La metodo de sumo de Cesàro estas unu el la malmultaj metodoj kiujn ne adicias la serio 1 − 2 + 3 − 4 + · · ·, tial ĉi tiu serio estas ekzemplo de kazo kie oni devas uzi pli fortikan metodon kiel ekzemple la metodo de sumo de abel.
Diverĝo
La terminoj de la gamo, (1, −2, 3, −4, …), oni ne proksimiĝas al la 0; sekve la serio 1 − 2 + 3 − 4 + · · · diverĝas laŭ la testo de la termino. Kiel bazo de la analizo en sekcioj subsekvontoj, estas utila analizi la diverĝon en pli fundamenta nivelo. Por difino, la konverĝo aŭ diverĝo de senfina serio determinas sin analizante la konverĝon aŭ diverĝon de la gamo de siaj partaj sumoj, kaj en ĉi tiu kazo la partaj sumoj de 1 − 2 + 3 − 4 + · · · estas: Ĉi tiu gamo elstaras por enhavi fojon al ĉiu de la entjaj numeroj —ankoraŭ al la nulo se oni rakontas la malplenan partan sumon— kaj sekve ĝi establas la numerabilidad de la aro de la entjeroj.\mathbb{Z} Klare ne proksimiĝas nek konverĝas al neniu numero aparte, sekve 1 − 2 + 3 − 4 + · · · diverĝas.
Rilatoj heŭristikaj de sumo
La plej simplaj eksplikoj kiuj rilatigas 1 − 2 + 3 − 4 + · · · kun la valoro 1⁄4 estas etendoj de rezultoj rilatigitaj kun la serio 1 − 1 + 1 − 1 + · · ·.
Stabileco kaj lineeco
Pro tio ke la terminoj (1, −2, 3, −4, 5, −6…) sekvas simplan mastron, oni povas esprimi al la serio 1 − 2 + 3 − 4 + · · · kiel versio transformita de si sama kaj solvi la rezultan ekvacion por akiri nombran valoron. Supozante ke estis ĝuste esprimi s = 1 − 2 + 3 − 4 + · · · por iu numero s, la sekvaj rilatoj stiras montri ke s = 1⁄4:
Kie h estas la "sumo" de la serio:
Alonso de Mendoza (metroo de Madrido)
Alonso de Mendoza estas stacio sur de la Metroo de Madrido, situanta sub la samnoma strato, en la suda areo de la kvartalo La Alhóndiga en Getafe.
1 − 2 + 3 − 4 + · · ·
Stabileco kaj lineeco
Solvante la ekvaciojn h = 1 − h kaj s = h − s akiras sin ke h = 1⁄2 kaj s = 1⁄4.
Alonso de Mendoza (metroo de Madrido)
La stacio estis malfermita la.
1 − 2 + 3 − 4 + · · ·
Stabileco kaj lineeco
Difino ĝeneraligita de "sumo" de diverĝa serio estas nomita metodo de sumación; ekzistas pluraj malsamaj tipoj de metodoj, iuj de kiuj oni klarigas en la sekvaj sekcioj, kiuj karakteriziĝas por la proprietoj kiuj dividas kun la konvencia sumo.