cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
21505 Bernert
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael James Bernert, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2005 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe la  West Linn High School en West Linn (Oregono, Usono).
Lóránd Ármos
ÁRMOS Lóránd [a'rmoŝ] estas rumanuja hungara poeto, ano de E-MIL naskiĝinta la 10-an de majo 1980 en Carei.
Studoj, kariero
Lóránd Ármos finis juron en Temeŝvaro kaj psikologion en Kluĵo. Li redaktas la monatan belestritikan rubrikon titolita Az Értől az Óceánig de la novaĵportalo Nagykárolyi Napló.
Árpád Gálócsy
Árpád Gálócsy [gAlOĉi] aŭ Gálocsy, laŭ hungarlingve kutima nomordo Gálócsy Árpád estis hungara inĝeniero, politikisto, altlerneja instruisto. Lia nobela antaŭnomo estis gálócsi.
Árpád Gálócsy naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Tarnóc (nuntempa Tarnivci en Ukrainio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Árpád Gálócsy akiris diplomon en Akademio de Selmec en 1888, sed antaŭ la diplomo li estis asistanto samloke. Komence li havis gravajn postenojn en diversaj enlandaj metalurgiaj fabrikoj, sed en la jaro 1889 en Stirio en Judenburg. En 1899 li instalis propran kontoron en Budapeŝto. Inter 1903 kaj 1911 li redaktis minejan-metalurgian gazeton. Post Traktato de Trianon li politikadis por la hungaraj interesoj, eĉ li redaktis gazetojn, kie tiuj opinioj aperis. Li multe okupiĝis pri metalurgiaj prilaboroj. Li havis edzinon, kiu naskis 4 gefilojn.
Indiana gestlingvo
La indiana gestlingvo (angle Plains Indian Sign Language) estas gesta lingvo kiu ne estis intencita unuavice por surduloj, sed kiu estis antaŭe uzata kiel interetna helplingvo inter la indiĝenoj kiuj vivis en la prerio de la Nordamerikaj Grandaj Ebenaĵoj: nigrapieduloj (Blackfoot), ĉejenoj, siuoj, kioŭoj kaj arapahoj. Ties etnaj lingvoj estas tre malsimilaj inter si.
La indiana gestlingvo estas piĝina lingvo en kiu uziĝas preskaŭ nur signoj bildigaj kaj imitaj (ikonaj). Pro tio, ĝi estis facile komprenbla ankaŭ por eŭropdevenaj enmigrintoj, kiuj ankaŭ uzis ĝin aktive en siaj kontaktoj kun la indiĝenoj.
Jam en raporto de ekspedicio dum la jaroj 1540 – 1542, Francisko Vázquez de Coronado menciis, ke la indianoj kapablis tre bone komprenigi sin per gestoj. Dum la 19a jarcento, la uzado de la gestlingvo malplioftiĝis pro la disvastiĝo de la angla lingvo. En la unua duono de la 20a jarcento, ĝi tamen iom populariĝis ankaŭ inter skoltoj. Fine de la jarcento, ĝi aplikiĝis kiel helpilo por handikapuloj kiuj ne kapablas regi ordinaran lingvon, ankaŭ ne ordinaran gestan lingvon. Simila aplikiĝo ankaŭ troviĝis por Blisa skribo.
Referencoj
William Tomkins: Universal Indian Sign Language of the Plains Indians of North America, San Diego, California, 1926 (multfoje reeldonita). Indian Sign Language
"Sign Language Among North American Indians Compared With That Among Other Peoples And Deaf-Mutes," First Annual Report of the Bureau of Ethnology to the Secretary of the Smithsonian Institution, 1879-1880, Government Printing Office, Washington, 1881, pages 263-552
Ginger E. Gates and Ron P. Edwards: "Acquisition of American Sign language versus Amerind signs in a mentally handicapped sample", Journal of Communication Disorders 22 (1989), 423-435.
Podporoĵje
Podporoĵje (Подпорожье) estas urbo en Leningrada provinco en Rusio.
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 41442.
La urbo estis fondita en jaro 1936.
Ĝi havas statuson de urbo ekde jaro 1956.
La interurba telefona kodo estas 81265, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
La urbo estas sur alta maldekstra bordo de rivero, en 4 km de fervoja stacio kun la sama nomo kiel la urbo.
En jaro 1959 la urbo havis 17,6 mil loĝantojn.
En jaro 2002 la urbo havis 20,3 mil loĝantojn.
Béla Kiss (lokhistoriisto)
KISS Béla (kiŝ) estis hungara evangelia pastro, lokhistoriisto, etnografo, muzikverkisto naskita en Bácsfalu la 29-an de septembro 1908 kaj mortinta Kluĵo la 13-an de aŭgusto 1951.
Kariero
Kiss Béla finis en Reformita Teologio kaj en la Universitato Ferdinand la 1-a de Kluĵo la fakojn pri hungara kaj germana literaturoj kaj etnografio (1930). Li fariĝis evangelia pastro en Satu Lung kaj Cernatu, poste li prelegis en reformita teologio de Nagyenyed (1940-44), pli poste en la protestanta teologio de Kluĵo (1949-51). Liaj verkoj aperis en Déli Hírlap, Havi Szemle, Evangélikus Naptár (1942, 1944), li estis redaktoro de Harangszó, kunlaborinto de Evangélikus Élet.
San-Marino en la Olimpikoj
Sportista teamo de en la Olimpikoj ekde la jaro 1960 ĝis inkluzive la olimpiko de 2020, pro la kronvirusa pandemio prokrastita el somero 2021, partoprenis en ĉiuj someraj eldonoj de la sporta evento krom en tiu de 1964, kaj aldone ankaŭ ekde 1976 partoprenis en ĉiuj vintraj olimpikoj krom en tiuj de 1980 kaj de 1998.
San-Marino gajnis tri medalojn ĉe la Olimpikoj, du en pafado kaj unu en luktado, ĉiuj tri ĝis nun venantaj en la Somera Olimpiko 2020 de Tokio. Ĝia plej sukcesa atleto estas Alessandra Perilli, kiu, finis 4-a en la finalo de virina argilcela pafado en Londono 2012, daŭriĝis por gajni du medalojn en Tokio 2020, unue bronzan en la virina argilcela pafado kaj du tagojn poste, arĝentan kun Gian Marco Berti en la miksita konkurso de argilcela pafado. Krome en Tokio 2020 ankaŭ la luktisto Myles Amine gajnis bronzan medalon.
Kun populacio de 33 600, San-Marino estas, aktuale laŭ la stato post Tokio 2020, la plej malgranda lando laŭ populacio kiu iam estis gajninta olimpikan medalon, mallarĝe superante la antaŭajn plej malgrandajn teamojn de Bermudo (Someraj Olimpikoj) kaj Liĥtenŝtejno (Vintraj Olimpikoj). En la estonteco, San-Marino povas nur perdi sian statuson kiel la plej malgranda lando en la mondo kun olimpika medalo al kvar nacioj: Vatikano (800 loĝantoj laŭ stato de 2021), hejmo de diversaj futbalteamoj kaj eĉ kriketa teamo, same kiel la insulaj ŝtatoj de Nauro (11 000 loĝantoj laŭ stato de 2021), Tuvalo (12 000) kaj Palaŭo (18 000 loĝantoj).
Laŭ la stato de 2021 do sume temas pri tri medaloj: arĝenta kaj  du bronzaj medaloj. Per tio sume la teamo en ĉiuj olimpikoj havas la 127-an rangon.
Burgo Liebenstein
Burgo Liebenstein (Burg Liebenstein) estas ruino de spronburgo je alteco de 385 metroj supre de la turingia vilaĝo Liebenstein en Germanujo. Ĝi troviĝas je la krutaĵo norda de la valo de Wilde Gera.
Historio
La burgo verŝajne ĉ. 1270 konstruigitis fare de la senjoroj de Kevernburg. La unuaj posedantoj estis la ministeriaj senjoroj de Liebenstein antaŭ ol la burgo venis en la jaro 1369-a en la manojn de la ludovikidoj. Ĉiuokaze estis estinta ties la unua mencio en 1228. Seninterrompe inter 1434 kaj 1820 la senjoroj de Witzleben tie posedantis kiuj igis de ĝi meze de la 16-a jarcento loĝadkastelo. En 1610 aldonitis antaŭa kastelo. La lasta enfeŭdigitulo estis ekde 1820 grafo von Salisch. Inter 1830 kaj 1859 buroojn siajn havis surloke justiculoj el la tribunaloj Elgersburg/Liebenstein. Post vendo en 1867 la aferoj kadukiĝis malrapide servante kiel ŝtonrompejo al la vilaĝanoj. Tiam ankaŭ la flankaj ejoj malaperis. La unuaj sekuriglaboroj startis en 1955 kiam oni ankaŭ starigis liberaeran scenejon. La kuireja sekĉio ekde 1976 savitis kaj ekde 1998 fundamentaj riparadoj okazis.
Ensemblo
Temas pri komplekso tre simila al Kastelo Ehrenburg kaj Burgo Ehrenstein konsistante el rektangula loĝada palaca ero kaj turo. La tuton ĉirkaŭas muraro ringa. Aldonite estas ĉe la okcidenta flanko kelkaj etaj alkonstruitaĵoj malpost kiuj estas defendokorto el la 14-a/15-a jc kun kroma ronda turo. En niaj tagoj konserviĝas ja ne malmultaj partoj kiuj libere alireblas.
Antonio Stradivari
Antonio Giacomo STRADIVARI (]antonjo ĝjakomo stradivari], ankaŭ konata kiel Antonio Stradivarius; naskiĝis 1644 ĉirkaŭ en Kremono, mortis la 18-an de decembro 1737 en Kremono) estis itala liutfaristo.
De 1667 ĝis 1679 li estis verŝajne lernanto de Nicola Amati.
En 1680 li sendependiĝis sur la Piazza San Domenico en la norditala urbo Kremono. Li komencis pretigi modelojn laŭ la stilo de siaj majstroj, kun etaj modifoj. Li eksperimentis per diversaj lignodikoj kaj diversaj alkoj. La plej bonajn instrumentojn li konstruis onitakse inter 1698 kaj 1725. Instrumentoj, kiuj li markosignis post 1730, estis verŝajne pretigitaj de lia filoj Omobono kaj Francesco.
Oni kalkulas, ke Stradivari dum sia vivo verkis kordinstrumento; ĉirkaŭ 1100 violonojn, braĉojn, gitarojn kaj violonĉelojn. El la violonĉeloj ekzistas ankoraŭ hodiaŭ ĉirkaŭ 60 specoj.
Ekde ĉirkaŭ 1800 meritas siaj instrumentoj la plej grandan ŝatatecon kaj simile altan prezon. La ĝisnuna (2004) plej alta prezo estis elpagita en 1998 por la "Kreutzer Strad" ĉe Christie's en Londono: ĉirkaŭ 1,5 milionoj da eŭroj.
Queluz (San-Paŭlio)
Queluz (oficiale Município de Queluz) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Vale do Paraíba Paulista kaj en la mikroregiono Guaratinguetá. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
10440 van Swinden
10440 van Swinden estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geezoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda fizikisto Jean Henri van Swinden (aŭ Jan Hendrik van Swinden, 1746–1823), konata pro lia studoj pri la termagneta kampo en Nederlando kaj pri la. Li ankaŭ kontribuis al la enkonduko de la metra sistemo.
Henriko la 4-a (Francio)
Henriko la 4-a, naskita Henri de Bourbon ( en Pau - en Parizo) estis reĝo Henriko la 3-a de Navaro (1572-1610) kaj poste reĝo de Francio (1589-1610), unua reĝo el la burbona branĉo de la kapetida dinastio. Fine de la religiaj militoj, li rifuzis la protestantismon kaj konvertiĝis al la katolika kredo (1593) por gajni Parizon (onidire, li diris "Parizo meritas meson") kaj denove unuigi Francion. Dum lia regado floris Francio, li dungis kapablajn ministrojn kiel princo Sully.
Li edziĝis kun Maria de Mediĉo 1600 en Lyon.
Kunteksto
La reĝado de Henriko la 3-a ne sukcesis regi la regnon, dividita inter la protestantoj de Henriko de Navaro kaj la katolikoj de Henriko de Gizo. En 1585, Henriko la 3-a aprobis la proklamon de Nemours per kiu nuligis la reĝajn rajtojn heredajn de Henriko de Navaro, ĉar estis protestanta kaj estro de ties partio. Tiam ekis la milito nomita de la tri Henrikoj, kiu finis pro morto de Henriko de Gizo kaj reamikiĝo de la reĝo kun Henriko de Navaro aprile de 1589, malmulte antaŭ la murdo de la reĝo aŭguste samjare. Ties entroniĝo estis komplika ĉar granda parto de la nobelaro ne akceptis protestantan reĝon aliancano de Anglio; tamen en 1593 la reĝo ŝajnige almenaŭ konvertiĝis al katolikismo. Venis epoko de repaciĝo kaj en 1598 la reĝo proklamis la edikton de Nantes, per kiu oni permesis liberon al protestantoj. La administra regado estis fidita al ministro Sully. La reĝo Henriko la 4-a estis edzo de Margarita de Valois, fratino de Henriko la 3-a kaj reĝino Margot de Navaro, sed ili estis separiĝintaj. Por sekurigi la sukcedon la reĝo nuligis tiun geedzecon kaj edziĝis al Maria de Medicis, kiu naskis heredonton, Ludoviko, kaj aliajn filojn.
La reĝo, ĉirkaŭata de katolikaj potencoj ligataj al la dinastio de Habsburgoj kaj hispana kaj aŭstria, decidis apogi la protestantajn potencojn vekinte malapogon de katolikaj nobeloj. Li prepariĝis por milito kaj nomumis regento sian edzinon, Maria de Medicis. En 1610 la reĝo estis murdita de katoliko. La filo Ludoviko estis tiam nur 9jaraĝa kaj la patrino regentis kun siaj italaj fiduloj nome Leonora Dosi kaj Concino Concini. La politiko ŝanĝis al favoro de alproksimiĝo al la katolikaj potencoj, kun malkontento de protestantoj, nobeloj iame povegaj kaj malaltaj klasoj. Ludoviko la 13-a iĝis reĝo nur 14jaraĝa en Reims en 1614. Post unu jaro li edziĝis en Bordozo al Ana de Aŭstrio, filino de la hispana reĝo Filipo la 3-a. Samepoke franca princino edziniĝis al hispana princo, estonta reĝo Filipo la 4-a, sed sen atingi sukcesan repaciĝon de ambaŭ regnoj.
Aostvala
Aostvala aŭ Valdôtain estas dialekto de Arpitana lingvo (frankoprovenca lingvo) parolata en la Aosta Valo en Italio. Ĝi estas komune konata kiel "patois" aŭ "patoué".
La Aosta Valo estas nuntempe la nura regiono de la frankoprovenca areo kie tiu lingvo estas ankoraŭ amplekse parolata kiel indiĝena lingvo fare de ĉiuj aĝogamoj de la loĝantaro.
Valdôtain estis celo de detala studo fare de la Bureau régional pour l'ethnologie et la linguistique (BREL) en Aosta kaj fare de la Centre d'études francoprovençales en Saint-Nicolas.
Lind
Lind havas diversajn signifojn:
Lind estas ankaŭ svedlingva familinomo:
Vladimir Varankin
Vladimir Valentinoviĉ VARANKIN (naskiĝis la 12-an de novembro 1902, mortis la 3-an de oktobro 1938) estis rusia verkisto de literaturo en Esperanto, docento de la okcidenteŭropa historio, direktoro de Moskva Ped. Instituto por fremdaj lingvoj. Li verkis la romanon Metropoliteno.
Komisiono de Danubo
La Komisiono de Danubo aŭ (Internacia) Danuba Komisiono estas eŭropa organizo pri navigado, transporto laŭ Danubo.
Vladimir Varankin
Familia fono
Varankin naskiĝis en Niĵnij Novgorod, en familio de oficisto. Lia patro Valentin Jegoroviĉ Varankin (mortis en 1921), ĝis rekrutigo al la Ruĝa Armeo estris ŝparkason. La patrino de Varankin, Nina Aleksejevna (mortis en 1953), estis bibliotekistino. Krom Vladimir, en la familio estis ankoraŭ du filoj: Jurij (naskiĝis 1906, mortis 1988) kaj Vjaĉeslav (naskiĝis 1916), kiu estis viva ankoraŭ antaŭ kelkaj jaroj.
Komisiono de Danubo
Historio
La organizo estis fondita en 1921 por administrado pri ŝipebla parto de Danubo kaj ties alfluantoj, deklaritaj pli frue internacia ŝipvojo. En la komisiono sidis - krom Germanio - 2-2 reprezentantoj de la bordaj ŝtatoj kaj 1-1 reprezentanto de Britio, Francio, Italio (pli fruaj membroj de la Eŭropa Danuba Komisiono). En 1939 - sen atento pri interkonsento de 1921 - membrigis Germanion tri ŝtatoj el la 12 subskribaj ŝtatoj (Anglio, Francio kaj Rumanio). Germanio influis inter 1941-1945 la internacian administradon de Danubo.
Vladimir Varankin
Eklerno de kaj ekagado por Esperanto
Dum la lasta studjaro (1919) ĉe la urba gimnazio li kun kelkaj siaj geamikoj eklernis Esperanton. Kune kun siaj same junaj geamikoj baldaŭ li fondis urban rondeton de junaj esperantistoj, kiu poste transformiĝis al la gubernia. Kaj en la urbo, kaj en la gubernio tiu unuiĝo efektivigis impetan agadon: dum malpli ol unu jaro la unuiĝo sukcesis organizi ses kursojn de Esperanto en la urbo mem, 40 ĉelojn kaj rondetojn en la tuta gubernio, kaj krome en kelkaj lokoj (kun helpo de lokaj Esperantistoj-instruistoj) eĉ instrui la internacian lingvon en lernejoj.
Caibaté
Caibaté, prononco: /kaj.baˈtɛ/, en Esperanto (propono): Kajbateo, eestas municipo en la subŝtato Suda Rio-Grando de Brazilo. Ĝi situas en la mezoregiono Nordokcidento de Rio-Grando (portugale Noroeste Rio-grandense), kaj estas la administra centro de samnoma mikroregiono Carazinho. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km² - en 2010 estis 4 954 loĝantoj.
Vladimir Varankin
Eklerno de kaj ekagado por Esperanto
Dum unu-du jaroj li kune kun siaj geamikoj vaste disvolvis esperantistan agadon. Ekde tiam komenciĝis aktiva, energia, impeta agado de la juna esperantisto. Krom rondetoj, kursoj, ĉeloj, li organizis propagandajn spektaklojn kaj surscenigis skeĉojn, kies tekstojn li verkis mem, aŭ tradukis, aŭ prenis ilin el antaŭrevoluciaj esperantaj revuoj (ekzemple, el La Ondo de Esperanto). Li mem komencis eldoni gazeton Ruĝa Esperantisto. En ĉi tiu gazeto (sub la pseŭdonomo Vol-Volanto) la 20-jaraĝa Varankin publikigis versaĵojn siajn kaj de siaj amikoj, artikolojn, tradukojn, anoncojn, rezultojn de enketadoj, kaj ankaŭ alvokojn al la landa kaj eksterlanda Esperantistaro por helpi al la malsatantoj de la juna soveta respubliko. Tamen, li tiam verkis per lingvaĵo erarplena kaj tre rusisma.
Komisiono de Danubo
Historio
Post la dua mondmilito, la belgrada konferenco verkis la Belgradan interkonsenton (18-an de aŭgusto 1948) kaj fondis la novan Danuban Komisionon (Commission du Danube). En tiu partoprenis nur la bordaj ŝtatoj: Bulgario, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Rumanio, Ukrainio, Sovetunio kaj Jugoslavio. Aŭstrio aliĝis en 1960, Germanio ekde 1957 partoprenas kun fakspertuloj.
Vladimir Varankin
Frua laboro
Post la lernejo juna Vladimir dum kelka tempo laboris en elektroenergia organizaĵo. Sed baldaŭ li aliĝis al kavaleria lernejo kaj servis tie kiel politika kunlaboranto. Samtempe li estis bibliotekisto kaj klubestro. Aŭtune de 1922 li kune kun la kavaleria lernejo translokiĝis al Tver kaj tuj aktive komencis labori por Esperanto.
Komisiono de Danubo
Historio
La Komisiono okupiĝas pri ŝipado, riverreguligo, konsilado, dogan- kaj aliaj aferoj.
La Komisiono havas ĉefsidejon en Budapeŝto, ekde 1953.
Vladimir Varankin
Movada agado
Fine de 1927 li transloĝiĝis en Moskvon, post la 19-a Universala Kongreso de Esperanto en Danzig. Interalie, germana veterana esperantisto Konstantin Behnert, kiu havis kontaktojn kun Varankin en Tver, rakontis ke post la Danziga UK Varankin senpermese vizitis Germanion kaj poste nesingarde menciis tion - rezulte li devis ĉiumonate prezenti sin por registrado en polico.
Eldonaĵoj
En 1929 li verkis lernolibron Teorio de Esperanto kaj unu jaron poste ankaŭ lernolibron Esperanto por laboristoj. Vladimir Varankin estis elektita dekomence kiel membro de la sekretariaro, poste kiel estro de organiza fako, vicprezidanto kaj, fine, ĝenerala sekretario de la Tutrusia komitato de SEU. Li iĝas plenrajta membro de la Lingva komisiono ĉe SEU kaj membro de la Lingva komitato ĉe la Akademio de Esperanto.
Profesia laboro
Intertempe li finis fakultaton de sociaj sciencoj ĉe la 1a Moskva Ŝtata universitato kaj Instituton pri eksteraj rilatoj kaj iĝis direktoro de Teknikumo pri fremdaj lingvoj, kie li instruis ankaŭ historion.
Aresto, kondamno kaj rehonorigo
Nokte de la 7-a al la 8-a de februaro 1938, Varankin estis arestita. Oni kondamnis lin kiel aktivan membron de neniam ekzistinta Unia Centro, oni akuzis lin pri spionado kaj sabotado, kontraŭsovetia propagando, komploto kun la celo murdi Stalin k.s.
En aprilo 1989 la Prokurorejo de Sovet-Unio oficiale informis, ke Vladimir Valentinoviĉ Varankin, naskita en 1902 en Niĵnij Novgorod, membro de VKP(b) ekde 1925, eksigita el ĝi pro kriminala akuzo, antaŭ la aresto direktoro de la 2-a Moskva pedagogia instituto de fremdaj lingvoj, pro partopreno en faŝista spiona organizaĵo Sojuznyj Centr (Unia Centro), ekzistinta en Sovetunio sub ŝildo de la esperantista organizaĵo, celanta renversi la sovetan potencon pere de spionado, sabotado kaj teroraj agoj kontraŭ la gvidantaro de VKP(b) kaj Soveta registaro, estas kondamnita fare de Militista kolegio de la Supera kortumo de Sovetunio al mortpafo kun konfiskado de havaĵo la 3an de oktobro 1938. La verdikto estis plenumita je la sama tagnokto en Moskvo sen rajto je apelacio aŭ amnestio. Ĉiujn konfiskitajn posedaĵojn, inkluzive de manuskriptoj, leteroj, dokumentoj, arkivo, libroj oni neniigis kiel "ideologie malutilajn" kaj "sen iu ajn aktuala kaj historia valoro". La oficiala respondo diras, ke "la loko de entombigo ne estas indikita en la dosiero".
Post 20 jaroj la Militista kolegio de la Supera kortumo kontrolis lian kazon. La kontrolo evidentigis, ke V.Varankin estis kondamnita tute senbaze, lige kun kio la Militista kolegio de la Supera kortumo de Sovetunio la 11-an de majo 1957 nuligis la verdikton kaj ĉesigis la akuzon pro absoluta manko de krimkonsisto. V.Varankin estis plene rehonorigita.
Jerzy Strzelecki
Jerzy Tomasz Strzelecki (naskiĝis la 18-an de novembro 1954 en Varsovio, mortis la 11-an de septembro 2016 samloke) – pola sociologo, diplomito de Varsovia Universitato kaj Universitato Stanford, publicisto, tradukisto, ski-instruisto, investa bankisto, en la jaroj 1990–1994 estis ŝtata subsekretario en Ministerio de Privatigaj Transformoj. Filo de Jan Strzelecki.
Angus
La konsilia regiono bordas Aberdeenshire, la urbon Dundee kaj la regionon Perth kaj Kinross. Ĉefaj industrioj inkludas agrikulturon kaj fiŝkaptadon. En la urbo Montrose en la nordo de la regiono estas signifa farmacia industrio. Alia grava urbo estas Kirriemuir.
Internacie la nomo aparte konatas pro la bova raso Aberdeen angus, kaj pro viandaĵoj faritaj el tiuj bovoj. Krome la nomo ankaŭ uzatas kiel vira persona nomo, aparte en familioj kiuj volas substreki sian ligiĝon al la skotaj tradicioj. Ekzemploj de tiu uzo estas Angus Young kaj Angus Deaton.
Montreuil-sur-Thérain (stacidomo)
Montreuil-sur-Thérain estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Montreuil-sur-Thérain, en departemento , regiono Hauts-de-France.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Hauts-de-France.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Creil - Beauvais (316000).
Oksalito
Oksalito estas kemiaĵo kiu kongruas kun formulo FeC²O⁴ · 2H²O, do ĝi enhavas feron, karbonon kaj oksigenon, krom akvon. Ĝi estas flava, malmulte brila, netravidebla mineralo. La simetrio estas romba (Romba kristalsistemo), la relativa maso estas 2,28 kaj la dureco 2. Ĝi troviĝas en brulkarbo.
Referencoj
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
La Cité-Limoilou
La Cité-Limoilou estas unu el la 6 arondismentoj de Kebeko ekde la. Antaŭe estis 2 arondismentoj: nome La Cité kaj Limoilou. La arondismento enhavas la urbocentron de Kebeko.
Valo Punija
La Valo Punija aŭ en hispana Valle de Punilla [PuNIja] situantas en la okcidenta centro de la provinco Kordobo Argentino. Ĝi estis antikva deviga trapasejo survoje al la provincoj de Kujo. En la aktualo ĝi estas unu el ĉefaj turismaj centroj de Argentino.
Etimologio
La nomo de la Valo Punilla devenas el iama abundo de arbusto montara nomita populare punilla (arbusto)|punilla]]. Tamen en kelkaj lokoj sukcesas versio reviziista "aŭtenta" multe malpli fidinda: nome ke la nomo de la Valo Punilla devenas el iama okazo kiam la ekspedicio de la ekstremadura Lorenzo Suárez de Figueroa sentis ioman punaiĝon, iome absurda, ĉar ĉe la altaĵoj de la regiono neniam okazigas "punaiĝon" ĉe sana homaro.
Klimato
La klimato ĉe la Valo Punija estas modera, kaj diferencas klare la sezonoj de la jaro. La precipitaĵod estas uniformaj laŭlonge de la tuta valo, iom malpli el sudo al nordo kaj el oriento al okcidento. La somero estas varma kaj malseka, kun gravaj stormoj, pluvoj kaj foje hajlo. La aŭtuno prezentas varman al moderan klimaton, kaj la pluvoj malpliiĝas laŭgrade. La vintro estas modera kaj seka.
Ĉefaj urboj
Ĉefaj urboj estas la jenaj: Carlos Paz, Cosquín, La Falda kaj Capilla del Monte.
Malpli gravaj urboj sed grvaj turismaj centroj estas la jenaj por ekzemplo: La Cumbre, Villa Giardino, Los Cocos, Huerta Grande, Casa Grande, Valle Hermoso, Tanti, Santa María kaj Bialet Masse inter aliaj; kiuj troviĝas laŭlonge de la Valo Punija.
(106848) 2000 YP16
(106848) 2000 YP16 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas proksima de la orbita resonanco 2:3 kun Marso.
Ferenc Rhédey (magnato de Transilvanio)
Biografio
Rhédey Ferenc partoprenis la militmarŝon kontraŭ Pollando de 1657, poste li aliĝis al reganto Johano Kemény. Li estis reganta konsilanto de Apafi la 1-a, ĉefprefekto de departemento Kolozs, kapitano de Kolozsvár kaj reĝa ĉefjuĝisto de Udvarhelyszék, en 1670 li estis sendito la kortegon de Turkio.
Logopandekteisiono
Logopandecteision (Logopandekteisiono) estas titolo de verko de Thomas Urquhart aperinta en 1653, kiu skizis (tre nebule, sen iaj ajn specifaj vortoj aŭ ekzemplaj frazoj) aprioran planlingvon. Li ankaŭ priskribis la saman planlingvon en sia pli frua verko Ekskybalauron (1652). Oni foje nomas la lingvon Logopandecteision aŭ Ekskybalauron, sed tiuj estas la nomoj de la verkoj priskribantaj ĝin, kaj Urquhart eble ne intencis tiujn kiel la nomo de la lingvo mem.
Urquhart en la unua libro de Logopandecteision superrigardas la malperfektojn kaj malsimilecojn de diversaj antikvaj kaj modernaj lingvoj, kaj poste skizas la gramatikon de sia universala lingvo (nur supraĵe); en la ceteraj kvin libroj li klarigas tion, kial li ne jam aperigas pli detalan gramatikon, vortaron, tekstojn ktp. Ekskybalauron, aŭ la Ĵuvelo havas similan supraĵan priskribon de lia lingvo, kun diversaj aferoj rilataj al skotlanda historio.
Laŭ la priskribo de Urquhart la lingvo havas substantivan deklinacion kun 11 kazojn, 4 nombrojn (singularo, dualo, pluralo kaj "redualo"), kaj 11 genrojn. Verboj havas 11 tempojn, 7 modojn, kaj 4 voĉojn. Ĝia alfabeto kaj fonemaro havas ĉiujn sonojn trovatajn en la diversaj eŭropaj lingvoj. Ĝi estus tute regula, sen difektaj konjugacioj. Ĉiu vorto havus almenaŭ 10 sinonimojn kun iom nuance malsamaj signifoj.
Ŝajne ĝi estus kategoria lingvo simila iel al Ro aŭ la "Real Character" de John Wilkins, kie la formo de vorto indikas ĝian gramatikan kaj semantikan kategorion.
Estas nesciata, ĉu ĉio ĉi estas nur blago de Urquhart, aŭ ĉu serioza priskribo de lingvo kies pli detala gramatiko li ial ne sukcesis eldoni; sed la unua ebleco ŝajnas la pli probabla.
=Bibliografio=
=Eksteraj ligoj=
Forfar
Forfar (jen angle, en la skota: Farfar, en la skotgaela: Baile Fharfair) estas la ĉefurbo de la administra regiono Angus de Skotlando. Laŭ la censo de 2011 la urbo havis 14 048 loĝatojn. La urba historio komenciĝis per la plej fruaj registritaj tempoj de Skotlando, en la epoko kiam la romia imperio klopodis konkeri Kaledonion. Sekve la loĝloko apartenis al la piktoj kaj ekde la 9-a jarenco al la Reĝlando Skotlando.
Enspel
Enspel estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Hory Matky Boží
Hory Matky Boží (Bergstadtl Unserer Lieben Frau, Frauenstadtl, Montes Mariani, popole Zlámané Hory - Rompitaj Montoj) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Velhartice en distrikto Klatovy. La municipo situas en supermara alteco 676 m. Ankoraŭ komence de la 20-a jarcento Hory Matky Boží estis indikita kiel urbo, en kiu vivis 660 loĝantoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Hory Matky Boží estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,06 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1520.
Silvino
Silvino (en terminologio de mineraloj) aŭ kalia klorido (en terminologio de kemio) estas klaso de halogenidoj, nome sub formulo KCl, do ĝi enhavas kalion kaj kloron. Ĝi estas senkolora mineralo, sed povas esti ruĝflaveca. Ĝi estas vitre brila, travidebla kaj dufrakteca. La simetrio estas kuba (Kuba kristalsistemo). La relativa maso estas 1,9 ĝis 2,0 kaj ties dureco estas 2. Silvino precipitiĝas el forvaporiĝanta marakvo, tio estas salakvo, post la ŝtonsalo NaCl, do natria klorido. Ĝi estas grava konsistaĵo de minerala sterko.
Silvino estas trovata en pluraj lokoj de la mondo sed tre multe estas en Kanado (Saskaĉevano) kaj Usono (Nov-Meksiko, okcidenta Teksaso, Utaho)
En 1832 oni priskribis la ecojn de la silvino trovita ĉe la monto Vesuvio proksime Napolo en Italio. La nomo devenas de la nederlanda kemiisto François Sylvius de le Boe (1614-1672).
Referencoj
Endre Dudich, "Ĉu vi konas la Teron? Ĉapitroj el la geologiaj sciencoj", Scienca Eldona Centro de UEA, Budapest, 1983.
Linda
Linda havas diversajn signifojn:
Berbera (urbo)
Berbera, arabe بربرة estas grandurbo kaj grava havenurbo en Somalio, en la memproklamita ŝtato Somalilando. Ĝi estas ankaŭ sidloko de Berbera Distrikto.
Geografio
Berbera situas laŭ Ruĝa Maro en la norda kaj meza parto de la lando. Adeno troviĝas 240 km.
Historio
Berbera estis menciita en la 13-a jarcento, sed multaj opinias, ke la urbo estis konata jam pli frue de grekoj. Komence de la 16-a jarcento portugaloj alvenis por komercadi, sed en 1546 la Otomana Regno okupis la urbon, kiu estis ŝlosilo de Ruĝa Maro. En 1884 la britoj establis protektoraton, kiel Brita Somalio, kies ĉefurbo estis Berbara inter 1870-1941. En 1940 la italoj okupis la urbon, sed post unu jaro la britoj reokupis ĝin. En 1962 oni modernigis la havenon, kiun profitas ankaŭ Etiopio.
Klimato
En Berbera la temperaturo varias inter 20 kaj 42 °C (foje eĉ 50°C). Jare pluvas nur po 53 mm.
Trafiko
Berbera havas flughavenon kaj modernan havenon. Vojo estas al Etiopio, sed dumvoje estas ankaŭ Hargejso.
Ferenc Gerliczy
Ferenc Gerliczy naskiĝis la, li mortis la  en Buda.
Gelsenkirchen-Schalke
Schalke (prononcu ŝalke) estas urboparto de la germana urbo Gelsenkirchen en la federacia lando Nordrejn-Vestfalio. Ĝi havas areon de 7,35 kvadratkilometroj kaj 25.022 loĝantojn (stato 2004).
Administracie Schalke estas dividitaj en du urbopartoj, Schalke kaj Schalke-Nord.
Pro la loka futbal-klubo FC Schalke 04 Schalke en Germanio estas same konata kiel la urbo Gelsenkirchen, al kiu ĝi apartenas.
Historio
La nomo Schalke en la pasinteco havis diversajn formojn: Scedelike, Sceleke, Scadelik, Schadelick, Schalicke, Schalecke, Schalcke. Ĝi probable estis nomo de malgranda setlejo kaj signifas „regiono apud la kranio“ aŭ „setlejo ĉe krani-forma regiono“.
La unua skriba dokumento datiĝas de 1246.
En la 19-a jarcento la vilaĝo rapide fariĝis industria urbo pro malkovro de riĉaj karbo-trezoroj en 1848 kaj koro de la Ruhr-regiono. De 1903 la urbo estas urboparto de Gelsenkirchen.
En 1904 la futbal-klubo FC Schalke 04, konata en tuta Germanio, estis fondita je la iama nomo Westfalia Schalke.
Esperanto en Schalke
Wilhelm Heinrich Trompeter (mortis 63-jara la 7-an de novembro 1901 en Essen) estis termezuristo en Schalke. Estis li kiu finance savis la unuan Esperanto-periodaĵon "La Esperantisto" dum 1892-1894 kaj pro tio eble la tutan Esperanto-Movadon.
Mezoplodoj
Mezoplodoj (aŭ Mezoplodontoj laŭ la greka etimologio) aŭ Mezoplodaj balenoj estas dekkvin specioj de dentobalenoj de la genro Mesoplodon, kio faras ĝin la plej granda genro en la ordo de cetacoj. Du specioj estis priskribita tiom ĵuse kiom ĝis 1991 (nana bekobaleno) kaj 2002 (Perina mezoplodo), kaj marbiologoj antaŭdiras, ke la malkovro de pliaj specioj en la estonteco. Ili estas la plej malbone konata grupo de grandaj mamuloj. La genra nomo "mesoplodon" derivas el la greka meso- (mezo) - hopla (armoj) - odon (dento), kaj povus esti tradukita kiel 'armita per dento en la centro de la makzelo'.
Specioj
La Tropika botelnazulo (Indopacetus pacificus, konata ankaŭ kiel la Hind-Pacifika bekobaleno aŭ tropika botelnaza baleno) estis origine asignita al Mesoplodon, sed Joseph Curtis Moore lokigis ĝin en ĝia propra genro, Indopacetus, taksonomia asigno kiu estis sekvita fare de aliaj esploristoj.
Oni konas du formortintajn speciojn de Mesoplodon, nome M. posti kaj M. slangkopi.
Montreuil-sur-Thérain
Montreuil-sur-Thérain estas franca situanta en departemento, regiono Hauts-de-France.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Montreuillois.
Benkovce
Benkovce (hungare Benkőfalva) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Benkovce situas laŭ dekstra bordo de Ondava, laŭ ĉefvojo Stropkov-Vranov nad Topľou. La lasta urbo troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1363. En 1663 epidemio pri pesto okazis. En 1778 pro tertremo la vilaĝo detruiĝis. En 1796 laŭ la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝon unuaklasa. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Benkőfalva 388 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Vranov nad Topľou, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Benkovce 544 homoj, (501 slovakoj, 29 ciganoj).
Plateto
Plateto korespondas al plaquette nome franca vorto kun signifo de malgranda plakedo, aparte malgrandaj reliefaj skulptaĵoj el bronzo aŭ aliaj similaj materialoj, ofte faritaj por esti penditaj sur muroj. Tiuj estis popularaj en la Itala Renesanco kaj poste. Ili ĉiam estis proksime rilatitaj al la medalo, kaj multaj premioj hodiaŭ estas en la formo de plateto. La tielnomita mortotabulo (la Memora Plakedo) estas dudeka-jarcenta ekzemplo ekde post la Unua Mondmilito.
János Erdő
János ERDŐ [jAnoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Erdő János estis hungara pastro, unitariisma episkopo, profesoro.
János Erdő naskiĝis la  1913 en Hungario en Kézdivásárhely (nuntempa Târgu Secuiesc en Rumanio). Li mortis la 1996.
Biografio
János Erdő frekventis baz- kaj mezlernejojn en sia naskiĝurbo. Inter 1931 kaj 1935 li lernis en unitariisma akademio, poste li plulernis en Oksfordo. Li estis vicpastro en Clij en 1937. Li profesoriĝis en 1946 en la unitariisma akademio. Li interrompis la instruadon inter 1959-1963, ĉar la tiama komunista reĝimo sendis lin al prizono. En 1972 li iĝis eklezia ĉefnotario. Li estis elektita unitariisma episkopo en 1994.
Lindau
Lindau havas diversajn signifojn:
Dubčany
Dubčany (Dubtschan) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Olomouc, regiono Olomouc. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1342.
Loĝantaro
Evoluo de nombro de loĝantoj por la tuta municipo kaj por ties unuopaj partoj.
Příbor
Příbor estas urbo en Ĉeĥio en Moraviasilezia regiono, situanta 11 km nordoriente de Nový Jičín. En ĝi havis. Ĝi konatas precipe kiel naskiĝloko de Sigmund Freud. Por esperantistoj ĝi gravas ankaŭ kiel loko de la supozeble plej malnova neformala Esperanto-rondeto en la tiama Aŭstrio-Hungario (1897).
Historio
La vilaĝo estas menciata en la jaro 1178. La urbo Příbor estis fondita de grafo Frank Hückeswagen en la jaro 1251 en paralelograma bazplano. La placo estis de komence diagonale trahakita per la tn. Pola vojo. Fine de la 13-a jarcento aĉetis la urbon olomouca episkopo Arno kaj Příbor tiel fariĝis komune kun burgo Hukvaldy unu el administraj kaj ekonomiaj centroj de olomouca episkopujo. Fine de la 14-a jarcento estis la urbo ĉirkaŭbarita per remparoj kun tri enirejpordegoj. En la 16-a jarcento evoluis precipe teksprofesioj kaj komerco. Fine de la 17-a jarcento olomouca episkopo Karel la II-a el Lichtenštejn alkondukis ĝis Příbor piaristojn, kiuj ĉi tie fondis en la jaro 1694 gimnazion kaj kolegion. En la jaro 1875 estis fondita ĉeĥlingva instruista instituto (post tiu en Brno la dua en Moravio) kaj la urbo tiel fariĝis centro de klerigado en la Norda Moravio. En la jaro 1882 la germana minoritato realigis malfermon de germana unuklasa lernejo, kiu ekzistis ĝis fino de la II-a mondmilito. Dum la II-a mondmilito Příbor estis aligita al la Germana Regno. En 1989 la historia parto de la urbo estis proklamita protektata monumentrezervejo.
Vidindaĵoj
La ĉefa placo havas arkadojn en tri flankoj. Estas sur ĝi konservitaj 44 burĝaj domoj kun plejparte renesancaj kernoj el la 2-a duono de la 16-a jarcento.
Sigmund Freud kaj Řehoř Volný havas en la urbo monumentojn.
Loko, kie Antonín Sattek, loka lernejestro kaj kronikisto (1901-1985), gvidis kursojn pri Esperanto kaj starigis monumenton por Theodor Čejka.
Ibadano
Ibadano estas sideja urbo de Niĝerio kaj ĉefurbo de Ojo Ŝtato.
Příbor
Famuloj
En Příbor/Freiberg naskiĝis (kronologie):
Ibadano
Historio
La urbo fondiĝis en 1829 kaj evoluis, kiel komerca centro. En 1853 la unuaj eŭropanoj jam loĝis tie. La britoj okupis la regionon en 1893 kaj ili evoluigis ankaŭ Ibadanon. Universitato ekfunkciis en 1948.
Klimato
Ibadan havas tropikan klimaton, havanta sekan kaj pluvan sezonojn. Pluvas precipe de marto tra oktobro. Jare pluvas pli, ol 1100 mm. La temperaturo varias inter 10-40 °C.
Trafiko
Ibadano havas flughavenon kaj stacidomon. Enurbe taksioj kaj iom da aŭtobusoj liveras la pasaĝerojn.
Sistema administranto
Por Vikipedia sisopo, vidu la paĝon Vikipedio:Administrantoj
Sistema administranto (aŭ sistemestro aŭ sisopo laŭ la angla sysop) estas ĝenerale uzata termino por administranto de bultenejo (angle BBS), aŭ por administranto en spaco de speciala intereso de iu interreta servo, aŭ historie, administrantoj de komputila sistemo, speciale de hal-komputilegoj.
Uzado de la termino "sisopo" kulminis dum 90-aj jaroj de la pasinta jarcento, kiam ĝi estis uzata preskaŭ ekskluzive por la operatoroj de BBS-oj. Iu kiu sur la interreto faris ekvivalentan laboron komencis uzi similan terminon "sisadmino" (SysAdmin), do sistema administranto.
Dujail
Dujail (arabe: الدجيل ad-Dudschail) estas vilaĝo en Irako, situanta ĉirkaŭ 60 kilometrojn norde de Bagdado. Ĝi triste famiĝis pro la tiel nomata amasbuĉado de Dujail, dum kiu post misa atenco kontraŭ Saddam Hussein la 8-an de julio 1982 148 vilaĝanoj estis fortrenitaj kaj verŝajne mortigitaj.
Sistema administranto
Kun-sisopo (Co-SysOp), do "kun-administranto" estis la uzanto, kiu havis certajn privilegiojn ĉe BBS-oj. Ĝenerale, tiuj ĉi devis helpi verigi (konfirmadi) la uzantojn kaj kontroli la diskut-forumojn.
Dujail
La amasbuĉado de Dujail
Saddam Hussein, post vizito de moskeo, veturis al vilaĝcentro, kiam estis atakita la veturilaro de la diktatoro. La korpgardistoj ekpafis al la atakintoj mortigante du infanojn. La sekvan tagon, pli ol 600 vilaĝanoj estis arestitaj de la estraj trupoj kaj forportitaj al la malliberejo de la sekreta polico en Bagdado. 148 el ili oni neniam revidis. Iliaj kadavroj ne estas trovitaj ĝis hodiaŭ. Bienoj kaj fruktoĝardenoj estis detruitaj aŭ malproprigitaj. La postvivantoj estis devigitaj forlasi la vilaĝon dum 4 jaroj.
La amasbuĉado estas la unua de dekdu akuzoj kontraŭ la iama diktatoro kaj sep aliaj kulpigitoj. La 5-an de novembro 2006 Saddam Hussein estis pro tio kondamnita al morto per pendumo.
Sistema administranto
Vidu ankaŭ
Bulletin board system
2123 Vltava
2123 Vltava estas malgranda hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa rivero Vultavo (ankaŭ konata kiel Moldau), kiu akvumas Pragon.
Guinness
Varbado
La bierfarejo kiel simbolo uzas la tradicie irlandan harpon, kiu ankaŭ estas la signo ekzemple de la dublina "Trinitata Kolegio" (Kolegio Triunuo). La harpa simbolo, dokumentita ekde la 14-a jarcento, samtempe estas la nacia emblemo de Irlando ekde la regado de reĝo Henriko la 8-a de Anglio dum la 16-a jarcento. Origine la irlanda harpa simbolo havas la tenilon maldekstre. Kiam la Respubliko Irlando oficialiĝis kaj volis uzi la harpon kiel formala nacia emblemo (ekzemple nun sur la irlandaj Eŭro-moneroj), la bierfarejo cedis kaj spegule turnis la bierfarejan emblemon, kiu nun havas la harpan tenilon dekstre. La bierfarejo havas longan tradicion de varbadaj kampanjoj, tradicie per emblemaj afiŝoj, vestaĵoj kaj dekoraj bierfariloj, moderne ankaŭ per televidaj filmetoj. Multaj el tiuj varbadokampanjoj ricevis naciajn kaj internaciajn premiojn pri dezajno.
La biero en specialaj eventoj
Dum la festotago de la Sankta Patriko, la nacia sanktulo de katolika Irlando, festoj de elmigrintaj irlandanoj ĉie en la mondo ofertas ne nur la bieron grandkvante, sed ankaŭ pliajn kultajn produktojn kun la bieromarka emblemo - ekzemple ĉemizoj, ĉapoj kaj ombreloj. Ekzistas ekspozicio pri la historio de la bieromarko Guinness ĉe la "Bierfarejo Pordego de Sankta Johano" (St. James's Gate Brewery) en Dublino. Tie montriĝas antikvaj bierfariloj, sed ankaŭ historiaj reklamiloj.
Talayuelas
Talayuelas [talaJŬElas] (Gvatoturetoj) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Kvenko, regiono de Kastilio-Manĉo.
Situo
Talayuelas estas situanta en la orienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Serranía Media-Campichuelo kaj Serranía Baja en la orienta parto de la Provinco Kvenko, je altitudo de 991 m super marnivelo; je 110 km el Kvenko, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 106,59 km². La geografiaj koordinatoj estas 39°50′58″N 1°17′01″Ok.
La klimato estas modere montara, pro ties situo inter la levantenia areo kaj la Altebenaĵo de Kastilio.
Historio
Estas restaĵoj el la Bronzepoko, ĉefe de ceramiko. Ŝajne jam kartaganoj ekspluatis minejon el la areo. En epoko de araboj, la regno de Valencio de almohadoj luktis en tiu areo kontraŭ kastilianoj. Laŭ kronikoj, Cido trapasis la lokon unufoje vivanta kaj unufoje mortinta.
En 1840 estis detruitaj de la karlistaj trupoj la preĝejo kaj la publika gastejo.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto al 910, tio estis oni perdis loĝantojn pro diversaj tialoj: nome aparteco, bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Talayuelas, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro, kaj ankaŭ ĉe Talayuelas kie oni falis al la nunaj 910.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj, komerco kaj industrio. Iom da turismo pro la vidindaĵoj el naturaj pejzaĝoj. Estas teatro, bazlernejo, naĝejo, sportejo kaj biblioteko.
Neidling
Neidling estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Malsupra Aŭstrio kaj al la distrikto Sankt Pölten(-Land). La komunumo situas en la centra parto de la federacia lando, iom okcidente de la ŝtata ĉefurbo Vieno, kaj estas parto de la historia regiono Mostviertel (mosta regiono). Komence de la jaro en la komunumo vivis  loĝantoj.
Attila Balázs F.
BALÁZS F. Attila [balAĵ] estas hungara verkisto, poeto, tradukisto, redaktoro, ano de E-MIL naskita la 15-an de januaro 1954 en Târgu Mureş.
Biografio
Attila Balázs F. maturecekzemenuĝis en Alba Iulia kaj li studis tir en katolika teologio, poste li akiris diplomon de bibliotekisto kaj de tradukisto en Bukareŝto. Li estis dektri jarojn bibliotekisto en Miercurea Ciuc. En 1990 li loksidiĝis en Slovakujo. En 1994 li fondis libroeldonejon (AB-ART), li eldonis la revuon Szőrös Kő. De 2010 li estas fondinto redaktoro de ravuo Poesis International de Satmaro.
Stacio Idogaya
Stacio Idogaya (japane: 井土ヶ谷駅 [Idogaja-eki], angle: Idogaya Station) estas fervoja stacio en Minami-ku, Jokohamo, Gubernio Kanagaŭa, Japanio. La stacio servas 1 linion de Korporacio Keikyū: Linio Keikyū (ĉefa).
Beauport
Beauport estas unu el 6 arondismentoj de Kebeko. Ĝia teritorio venas el la samnoma malnova urbo, kreinta en 1976 per la fuzio de la komunumoj Beauport,  Giffard, Saint-Michel-Archange, Villeneuve, Montmorency, Courville kaj Sainte-Thérèse-de-Lisieux. Beauport kuniĝis kun Kebeko la.
Javorník (distrikto Svitavy)
Historio
En mezepoko la vilaĝo, ĝis la jaro 1945 tute germana, nomiĝis germane Ahorn (Achorns) kaj de la 18-a jarcento oni uzadis nomon Mohren. En la ĉeĥa estas atestita en la jaro 1388 nomo Jaworzie, nun Javorník.
Kapelo
En centro de la vilaĝo estas malfrubaroka kapelo de la Plejsankta Triunuo, konstruita ĉirkaŭ la jaro 1800. Ĝi estas ununava kun senŝtupa duoncirkla presbiterejo kaj prisma turo tegmentita per bulbo. La fenestroj estas duoncirklaj, volboj plataĵaj kaj konĥo kun segmentoj. Ekipaĵo estas el la dua duono de 19-a jarcento. La preĝejo estas havaĵo de municipa komunumo, kiu en 90-aj jaroj efektivigis sufiĉe grandajn riparojn de eksterioro kaj interioro.
Fera kruco
Antaŭ kapelo de la Plejsankta Triunuo sur ŝtona soklo troviĝas fera kruco el la jaro 1868.
Trafiko
Trafiko estas:
Javorník (distrikto Svitavy)
Turismo
La vilaĝo troviĝas ĉe estinta ĉefa ŝoseo n-ro 35 el Litomyšl al Svitavy. Sur kelkaj lokoj en la vilaĝo estas agrablaj ripozejoj. Tiujn uzas kaj loĝantoj de Javorník kaj multaj traveturantaj vizitantoj. El Svitavy al Javorník gvidas nova biciklovojo.
Astrometrio
Ĉiuj branchoj de astronomio uzadas astrometriajn rezultojn, speciale post la lanĉoj de la astrometriaj satelitoj Hipparcos kaj Gaia en respektive 1989 kaj 2013. Gaia jam donis precizajn astrometriajn rezultojn por du mil milionoj da steloj.
Laŭ Chr. de Vegt, la astrometrio estas la scienco de la geometria konstruo de la universo (pozicio, movado kaj distanco de astroj) aŭ la mezurado de la ĉielo. Plue ĝi donas koordinatan bazon por la geodezio.
Taskoj en la nuntaga astrometrio estas tiaj:
Javorník (distrikto Svitavy)
Turismo
Oriente de la vilaĝo troviĝas fontregiono de la rivero Svitava kun arbara lageto. El Svitavy en la areon kaj alivoje reen gvidos nin signita instrua pado.
Háje (Praga metroo)
Háje estas stacio de Metroo en Prago sur Linio C, malfermita en jaro 1980.
Endre Halmosy
Endre Halmosy [halmoŝi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Halmosy Endre estis hungara juĝisto, parlamenta deputito. Lia origina familia nomo estis Heidelberger ĝis 1862.
Endre Halmosy naskiĝis la en Németkeresztúr (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Deutschkreutz en Aŭstrio), li mortis la  en Budapeŝto.
Gehlberg
Gehlberg estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝis ĝis la fino de 2018 en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj krome estis parto de komunumaro, do grupiĝo de pluraj najbaraj komunumoj por komuna plenumo de iuj administraj servoj, nomata Verwaltungsgemeinschaft Oberes Geratal. Fine de la jaro 2017 ĝi havis 502 loĝantojn. Ekde januaro 2019 Gehlberg estas urbokvartalo de la eksterdistrikta urbo Suhl.
Diĥotomio
Diĥotomio (greke dĭchŏtŏmos „distranĉita“ el dicha „disigita en du partojn“ und tome „tranĉo“) signifas la dispartigon de substanco en du partojn, aŭ la klasifikadon de esplorataj eroj en du klasojn.
1. En biologio kaj homa anatomio foje temas pri simetria disbranĉiĝo, ekzemple de la traĥeo al du samgrandaj ĉefaj bronkoj. Ĝenerale tamen celatas la dua difino:
Montarbaro
Montarbaro estas arbaro, kiu kreskas en mont(ar)regionoj ĝis la arbarolimo. La neĝoriĉaj klimataj kondiĉoj kun longaj vintroj kaj forta sunradiado influas la habiton de la arboj. Ne ĉiu arbospecio taŭgas por montarbaro. En la montarbaro de la Alpoj pino kaj lariko estas tre oftaj.
Montarbaro ankaŭ havas protektan funkcion por vilaĝoj kaj trafikaj vojoj en valoj. Depende de la topografiaj kondiĉoj ili malebligas, haltas aŭ bremsas lavangojn.
Jakovlev Jak-3
La Jakovlev Jak-3 (ruse Як-3) estis nomo de unusideja soveta ĉasaviadilo el la dua mondmilito. Ĝi estis tutmetala aviadilo, planita inter 1941-44 kaj ekproduktita serie en 1944. La unua provflugo okazis en 1943. La produktado finiĝis en 1946.
Ĝi aperis fine de 1944 kiel Jak-3A, kun motoro VK-107A. Ĝi atingis la rapidon de 720 km/h ĉe 2984 kg-a starta maso.
Oni produktis el tiu 4848 aviojn dum la dua mondmilito. Kune kun Lavoĉkin La-7, Jak-3 estis ĉefa ĉasaviadilo de Sovetia aerarmeo inter 1944 kaj 1945.
Viktor Grignard
Francisko Aŭgusto Viktor Grinjardo (naskiĝis en 1871, mortis en 1935) estis franca kemiisto kiu dividis la Nobel-premion en kemio kun Paul Sabatier en 1912.