cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Niels Bohr
Debato kun Ejnŝtejno
b) la subatomaj eroj povas ekzisti en du aŭ pli statoj samtempe; ĉi tiuj aperas sub la formo de probabloj de precizaj statoj, sed ne manifestiĝas en unu el ĉi tiuj ĝis la momento kiu estas determinita de stimulo: la observo, per la ago de la observanto, kiu trovas pri la ero specifajn koordinatojn de spaco kaj tempo.
Pentrado
Romanika pentrarto
Sociaj fono kaj funkcio de la romanika pentrado evidentiĝas, se oni rigardas en kiuj kondiĉoj vivis la mezepokaj homoj: neniu - escepte de la klerikaro - scipovis skribi kaj legi. La Biblio disponeblis nur en greka aŭ latina lingvo. Ankaŭ la prediko dum la diservoj okazis nur latine. Por proksimigi la enhavon de la Biblio al la analfabeta popolo, la muroj de romanikaj preĝejoj estis kovritaj per monumentecaj freskoj. Oni parolas pri "biblia pauperum", la biblio por malriĉuloj – por la spirite povraj, tio estas tiuj, kiuj povas nek skribi nek legi. En la skribejoj de la monaĥejoj produktiĝis libropentraĵoj por bildeca transdono de la biblioteksto. Vitraloj en la romanikaj fenestrorozoj peras unuan impreson de la pompo ĉiela. La pentraĵo sur moveblaj bildportiloj, kiel la Triptiko - en la romaniko plej ofte sur ligno - la tabulpentraĵo, etpaŝe ekiras sur la vojo de la eŭropa arto. Grandformataj murtapiŝoj, kiel tiu de Tapiŝo de Bayeux, same servas al la bilda redono de historiaj kaj bibliaj rakontoj.
Niels Bohr
Debato kun Ejnŝtejno
Resume, la sinteno de Bohr kaj de la kvantuma fiziko estas ke, en la subatoma mondo, la du alternativoj ne eblas samfoje.
Pentrado
Bizanca pentrarto
La emo por la riĉeco kaj la ornamenta luksego de la bizanca arto, ĉefe por palacoj, postulis la revestado de la muroj de ties temploj per mozaikoj, no nur por kaŝi la malriĉecon de la uzitaj materialoj, sed ankaŭ kiel metodo por esprimi la religiecon kaj la duondian karakteron de la imperia povo.
De la Unua Orepoko elstaras la komplekso de Raveno, kiu kuniĝas kun la prakristanaj mozaikoj de la 5-a jarcento: en la preĝejoj de Sankta Apolinaro la Nova kaj Sankta Apolinaro en Klaso oni kaŝas ties suprajn murojn per mozaikoj kiuj reprezentas, en la unua preĝejo procesian kortanaron, sub antaŭeniro de la Tri reĝoj, al la Teotokos aŭ Dipatrino, en la dua, en la absido, oni montras ĉielan scenon kie Sankta Apolinaro de Raveno kondukas gregaron. La majstroverko de la mozaika arto, estas sendube, la mozaikaro de la Sankta Vitalo de Raveno, prilaborita ĉirkaŭ la jaron 547, kie oni reprezentas diversajn bibliajn temojn kaj en la flankoj de la absido la grupojn de Justiniano la 1-a kaj de ties edzino Teodora kun ties respektivaj servantaroj.
La pentrarto en la Bizanca imperio estis esprimita precipe en mozaiko, same kiel en la kreado de figuroj kun aŭdaca volumeno kaj konturoj. La figuroj montras iajn rigidecon kaj monotonecon, sed tre esprimivaj en sia simbolismo, kun evidenta malakcepto de tiu natura kaj de la spacaj leĝoj; ili estas longecaj kaj kun aspekto de ia malhomigo. La novaj ikonografiaj tipoj adaptiĝas simbole, laŭ antaŭfiksita programo (Hermeneia), al la diversaj partoj de la templo: la Pantokrator (Majesta Benanta Kristo) en la kupolo, la Tetramorfos (kvar evangelistoj) en la pendentivoj, la Virgulino en la absido, la sanktuloj kaj evangeliaj temoj en la muroj de la navoj. La plej ripetataj modeloj estas la figuroj de Kristo kun duonigita barbo kaj mezaĝa (siriaka modelo) kaj de la Virgulino reprezentata laŭ diversaj sintenoj (Kyriotissa aŭ trono de Dio) kie ŝi tenas sur siaj gamboj la Infanon.
Islama pentrarto
Islama arto formiĝis laŭ la limigoj de Ŝario (islama juro). La plej rimarkinda limigo estas la severa malpermeso de la kreado de homaj figuroj en pentraĵo aŭ skulptaĵo. Tiu ĉi malpermeso nomiĝas "anikonismo". Tiu malpermeso validas precipe por la ornamado de moskeoj kaj aliaj religiaj konstruaĵoj, kaj por la pentraĵo de la figuro de Mohamedo, aŭ aliaj esencaj figuroj de Islamo. En praktiko ekzistis multaj esceptoj al tiu regulo, tiel ke pentraĵoj de Mohamedo povas esti trovitaj, sed neniu ikonografio formiĝis.
Niels Bohr
Debato kun Ejnŝtejno
Estas dum la akra debato pri ĉi tiu teorio, ke Ejnŝtejno priprononcis tiel faman frazon: "Dio ne ludas al la ĵetkuboj !". Ĉi tiu koncerna frazo estas fidinde registrita, sed ne okazas pri la supozita kontraŭargumento fare de Bohr al Ejnŝtejno dum la sama debato, laŭ kiu li estus dirinta: "Einstein, ĉesu diri al Dio, kion Li devas fari !".
Pentrado
Islama pentrarto
Anstataŭe disvolviĝis la kaligrafio de la araba skribo, same kiel metodo de dekoracio kiu inkluzivas desegnaĵojn de branĉoj, folioj kaj floroj. Tiuj ornamadoj estas nomitaj "arabeskoj" (esprimo derivita de la franca: arabesque). La dekoracio estas kutime disvastigita sur la tuta surfaco kun koncepto nomita en la arto la hororo de malpleneco.
Gotika pentrarto
La gotika pentrarto evoluis ekde la 12-a ĝis en la 16-a jarcento. En sia frua kaj meza fazo ĝi estis signifopentrado, kiu starigis plejofte ne nur naturan prezentadon de personoj aŭ spacan perspektivon, sed la aranĝon, proporciigon kaj kolorigon laŭ religia senca enhavo („signifoperspektivo“ ). Je la elekto de motivoj klare superregis la religia (faldbildo-altaroj, meditobildoj ktp.), aperis tamen nepre ankaŭ profanaj motivoj kiel la kortega vivo, ĉasado kaj festoj.
Niels Bohr
Deviga ekzilo
Unu el la plej famaj studentoj de Niels Bohr estis Werner Heisenberg, kiu iĝis ĉefo de la germana projekto de la atoma bombo. Pro la komenco de la nazia okupacio en Danio, Niels Bohr estis baptita en kristana preĝejo, kaj restis tie, kvankam li estis judo. En 1941 Bohr ricevis viziton de Heisenberg en Kopenhago, tamen li ne sukcesis kompreni lian sintenon. Heisenberg kaj la plimulto de germanaj fizikistoj ne favoris ebligi produktadon de la atoma bombo por militaj uzoj, sed ili deziris enketi pri la ebloj de nuklea teĥnologio.
La teatraĵo Copenhagen, verkita de Michael Frayn kaj prezentita dum tempo en Broadway, temas pri tio, kio okazis dum la renkontiĝo inter Bohr kaj Heisenberg en 1941. En 2002 aperis filmo de la teatraĵo, direktita de Howard Davies.
Pentrado
Flandraj Primitivuloj
Flandraj Primitivuloj estas la nomo de grupo de pentristoj el la Malaltaj Landoj (proksimume la nunaj Benelukso kaj Norda Francio) en la 15-a kaj frua 16-a jarcentoj. Famuloj de tiu skolo estas Robert Campin, Jan van Eyck, Rogier van der Weyden, Hugo van der Goes, Hans Memling, Dirk Bouts kaj Gerard David. Ĉefaj laborlokoj estis Bruĝo, Gento, Loveno, Tournai kaj Bruselo.
Niels Bohr
Deviga ekzilo
En septembro 1943, por eviti esti arestita de germana policisto, Bohr vidis sin devigita marŝi al Svedio, de kie li vojaĝis la sekvantan monaton al Londono, por fine direkti sin al Usono en decembro.Tie li partoprenis en la konstruo de la unuaj atomaj bomboj. Li laboris en la Usona Nacia Laboratorio Los Alamos, Nov-Meksiko, super la projekto Manhattan, erare kredante ke la germana bombo estis tuja. Li revenis al Danio en 1945.
Pentrado
Renesanca pentrarto
Estas serio de karakteroj kiuj distingigas la renesancan pentrarton disde sia tuja antaŭaĵo, nome la mezepoka pentrarto...
Baroka pentrarto
Baroko estas kultura movado inter 16-a kaj 18-a jarcentoj, kiu en historio pri arto sekvas Renesancon. Pli precize, baroko situas inter manierismo kaj rokoko, kiam Kontraŭreformacio de katolikismo reagis al la novaj kulturaj movadoj, kiuj produktis Reformacion kaj novan sciencon. La termino baroko, el la itala lingvo, origine signifis "stranga, ekstravaganca", kaj verŝajne devenas de la portugala vorto barroco, kiu signifis "neperfekta perlo".
Niels Bohr
Deviga ekzilo
Post la milito, li iĝis pacifista defendanto por nuligi nukleajn armilojn. Li prononcis filizofiajn kaj teologiajn konferencojn Gifford, en la kursoj 1948-1950, pri la temo Casuality and Complementarity. En 1952, Bohr estis unu el la fondintaj patroj de la Eŭropa Konsilistaro por la Nuklea Esploro (CERN) en Ĝenevo, Svisio. En 1955, li organizis la unuan prelegon Atomoj por la Paco, en Ĝenevo, konsekvence li estis la unua kiu ricevis, en 1957, la premion Atomoj por la Paco.
Afero Sokal
La Afero Sokal estis trompo pretigita de la fizikisto Alan Sokal, kiu prezentis artikolon por publikigo en la revuo pri postmodernaj kulturaj studoj Social Text (eldonita de la Universitato de Duke) en 1996. La pseŭdo-scienca artikolo uzis grandan kvanton de fak-ĵargono, samtempe simila al fiziko, kaj samtempe laŭ la postulatoj de postmodernismo, sed havis neniun sencon. Tamen, la revuo akceptis kaj publikigis ĝin, supozante ke ĝi estis origina kaj altnivela.
Laŭ Alan Sokal, li faris tion kadre de eksperimento celanta "publikigi artikolon libere gustigita de ne-sencaĵoj, kiu (a) sonas bone kaj (b) flatas la ideologiajn antaŭkonceptojn de la eldonistoj" por vidi, ĉu la eldonistoj akceptos la proponitan artikolon.
Pentrado
Baroka pentrarto
Krom pro sia arkitekturo, muziko kaj literaturo, la epoko aparte konatas pro sia stilo de skulptado kaj de baroka pentrarto, kiuj karakteras pro tro ornama akompano, uzado de koloraj kontraastoj, inter kiuj klarobskuro, klino al ekstremaj temoj kiel funebraj, malbeleco, pentrotrompoj ktp.
Jen elekto de kvin diversaŭtoraj ekzemplaj pentraĵoj, priskribataj en apartaj vikipediaj artikoloj:
Afero Sokal
La artikolo titolita "Transiri limojn: al transformativa hermenotiko de la kvantuma gravito", estis publikigita meze de 1996 en la numero Science Wars de Social Text, sen antaŭa ekzameno de sciencistoj aŭ eksteraj kritikistoj. En la tago de la publikigo Sokal anoncis en la revuo Lingua Franca, ke la artikolo estis ŝerca trompo. Li mem priskribis ĝin kiel "pastiĉo de ĉifrita diskurso de la maldekstruloj, de laŭdaj referencoj, de grandiozaj citaĵoj kaj de nura ne-sencaĵo, strukturita ĉirkaŭ citaĵoj kiel eble plej stultaj de universitataj fakuloj pri sociaj sciencoj, rilataj al matematiko kaj fiziko".
István Pukli
István PUKLI [iŝtvAn pukli], hungare PUKLI István estas hungara instruisto, aktivulo. István Pukli naskiĝis la 1-a de oktobro 1979 en Szekszárd. Li akiris meznivelan ekzamenon pri Esperanto.
Li frue, en 1997 li iĝis membro de Hungara Socialista Partio, sed en 2007 li forlasis la partion. Li akiris altlernejan pedagogian diplomon en 2003, poste en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 2006, fine plian diplomon en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 2012. Jam ekde 2002 li instruis en diversaj lernejoj en Budapeŝto. Li estis nomumita gimnaziestro en 2012. Post 4 jaroj li aranĝis movadon por protesti kontraŭ la oficiala eduka sistemo.
Imre Hajnal
Imre Hajnal, laŭ hungarlingve kutima nomordo Hajnal Imre estis hungara matematikisto, instruisto, verkisto pri lernolibroj.
István Pukli
Ekde 2006 li okupiĝas ankaŭ pri verkado de lernolibroj.
Pentrado
Nederlanda pentrarta orepoko
Nederlanda pentrarta orepoko estas la pentrarto de la Ora jarcento de Nederlando, nome periodo de la historio de Nederlando ĉirkaŭ la 17a jarcento, dum kaj post la lasta parto de la Okdekjara Milito (1568–1648) por la sendependo de Nederlando. Distingiga trajto de la periodo estas la fekundeco de diversaj pentro-ĝenroj, kaj la majoritato de artistoj produktis la kernon de sia verkaro ene de unu el tiuj. La pinto de tiu specializigo okazis en la finaj 1620-aj jaroj, kaj la periodo el tiam ĝis la Francia invado de 1672 estas la kerno de la Nederlanda pentrarta orepoko. Artistoj pasigis plej el siaj karieroj pentrante nur portretojn, ĝenrismajn scenojn, pejzaĝojn, maraĵojn kaj ŝipojn, aŭ aĵpentraĵojn, kaj ofte ene de partikulara sub-tipo ene de tiuj kategorioj. Multaj el tiuj tipoj de teoj estis novaj en la pentrarto de Okcidento, kaj la maniero laŭ kiu nederlandanoj pentris ilin en tiu periodo estis decidiga por ties estonta disvolvigo.
Rokoko-stila pentrarto
Rokoko estas eŭropa stilo de grafikaj kaj ornamaj artoj inter 1700 kaj 1750 proksimume. Rokoko estis difinita kiel individuisna, kontraŭformalisma kaj kortega arto, fare de la artisto Ronald Rizzo. Ties ĉefaj trajtoj estas la emo por lumigaj, mildaj kaj helaj koloroj. Hegemonias la formoj inspiritaj en la naturo, mitologio, reprezentado de nudaj korpoj, orienta arto kaj ĉefe la elegantaj kaj amaj temoj. Ĝi estas arto ĉefe civila, sen religiaj influoj, kiu pritraktas temojn de la ĉiutaga vivo kaj de la homaj rilatoj, nome stilo kiu celas ĉion kiu estu agrabla, rafinita, ekzota kaj sens-ama. Rokoko, kiel malfrua ido de baroko ŝatas movojn, kurbojn, malsimetrion. Ĝi malpli favoras la vastajn, pompajn artaĵojn, kaj ordinare produktas tre rafinitajn verketojn.
Novklasikisma pentrarto
Novklasikismo estas stila tendenco en la historio de arto, kiu historieme baziĝas sur klasikaj modeloj de antikvaj Romio kaj Grekio. La nocio havas malsamajn signifojn en diversaj lingvoj kaj kulturaj regionoj kaj pro tio facile konfuzas. Novklasikismo serĉas siajn modelojn precipe en antikva Romio. Ĝiatempaj arkeologiaj esploroj kaj eltrovoj provizis abundan materialon. Ekzemple la elfosado de la urbo Pompejo en Italio malkovris al novklasikistoj la forgesitan antikvan ornaman pentrarton. Novklasikistoj ŝatis rektajn, simplajn formojn, vastajn kaj noblajn verkojn. Pentraĵoj prezentas solenajn scenojn per firma desegno, per ĝenerala geometria skemo el rektoj, per dampitaj koloroj. En sia pli intima flanko novklasikismo produktis ankaŭ belajn realismajn portretojn.
Akademiisma pentrarto
Akademismo estis stilo de pentrado tre diskonita tra Eŭropo je la 19-a jarcento, precipe en Francio danke al la Belarta Akademio. Tiu arta movado emfazas antikvajn pentraĵojn kaj seriozajn temojn. Akademaj pentristoj permesis nudaĵojn, sed nur senpekaj kaj malerotikaj.
Ĉina pentrarto
La klasika ĉina pentrarto estas nomata en ĉina: 中國畫 zhōngguó huà, nome ĉina pentrarto, aŭ 國畫 guó huà, pentrarto de la lando, opozicie al la ĉina pentrarto de okcidenta inspiro aperinta en la 19-a jarcento. Oni povas konsideri ĝin kiel aparta fako de la ĉina kaligrafio de kiu ĝi derivis, fondita sur la kvar pilieroj de la skribadarto: nome penikoj, inko, inkujo kaj rizpapero. La tradicio de inkakva pentrarto, praktikita ĉefe de fakul-funkciuloj kaj kortegaj pentristoj speciale de pejzaĝoj, floroj, kaj birdoj, disvolvigis estetikajn valorojn depende de la individua imagopovo kaj objektiva observado fare de la artisto, kio estis similaj al tiuj de Okcidento, sed delonge multe pli antaŭdataj je ties disvoviĝo en Ĉinio. La unua avangarda pentristo kiu fondis nuntempan ĉinan arton estis Ho-Kan.
Japana pentrarto
Ukijo, estas termino markanta bildojn (desegnaĵojn) kun ĝenra temo farataj per tekniko de japana tabulopreso (iam ankaŭ nomata lignopreso) en la 17-a ĝis la 20-a jarcento. La uzita tekniko de preso ebligis amasan produkton. Temis pri koloraj presiloj sur lignaj tabuloj helpe de ŝablonoj. La temo estis ĉefe provinca vivo kaj amuziga fako (luktantoj de sumoo, korteganoj, artistoj ks.). Reproduktaĵoj estis alireblaj al pli malriĉaj, kiuj ne povis permesi al si originalajn laborojn de majstroj. Ukijo diras, vivu de tago al tago kaj vivĝoju la vivon liberigita de ĉiuj malproksimaj doktrinoj.
Imre Hajnal
Imre Hajnal naskiĝis la  en Hódmezővásárhely. Li mortis la en Szeged.
István Pukli
Li havas edzinon.
Pentrado
Afrikana pentrarto
La unua avangarda pentristo kiu fondis nuntempan afrikan arton estis Fathi Hassan.
Alabana pentrarto
La unua avangarda pentristo kiu fondis nuntempan albanan arton estis Ibrahim Kodra.
Imre Hajnal
Biografio
Imre Hajnal frekventis gimnazion en sia naskiĝurbo, poste universitaton en Szeged, sed post unu jaro jam en Budapeŝto. Li akiris pedagogian diplomon en Scienca Universitato Eötvös Loránd en 1950. Li instruis en sia naskiĝurbo 15 jarojn, poste en signifa gimnazio en Szeged. Ekde 1969 li estis ankaŭ inspektoro por la plena departemento. En 1985 li doktoriĝis. Li ofte aranĝis matematikajn konkursojn kaj li longe redaktis fakrevuon, tamen li iĝis tutlande fama pro verkado de matematikaj lernolibroj. Li pensiuliĝis en 1988. Li ricevis 4 premiojn inter 1961 kaj 1991.
Pentrado
Mogola pentrarto
Mogola pentrarto estas partikulara stilo de pentrarto en Suda Azio limigita al miniaturoj ĉu kiel libro-ilustraĵoj aŭ kiel solaj verkoj kolekteblaj en albumoj (murakka). Ĝi aperis el Persia miniaturpentrarto (ĝi mem parte el ĉina deveno), kaj disvolviĝis el la kortego de la Mogola Imperio el la 16a ĝis la 18a jarcentoj. La Mogolaj imperiestroj estis islamanoj kaj oni konsideras, ke ili plifirmigis Islamon en Suda Azio, kaj etendis islamajn (kaj partikulare Persajn) artojn kaj kulturon same kiel la religion. La Mogola pentrarto tuj ekprenis tre grandan intereson en realisma portretarto ol ĝi estis tipa de la Persaj miniaturoj. Animaloj kaj plantoj estis la ĉefaj temoj de multaj miniaturoj por albumoj, kaj estis pli realismaj priskribitaj. La temoj estas riĉaj en vario kaj inkludas portretojn, eventojn kaj scenojn el la kortega vivo, scenojn de naturo kaj ĉasado, kaj ilustraĵoj de bataloj. La Persa tradicio de riĉe ornamitaj limoj enkadrigantaj la centran bildon pluis, ĉar estis modifita formo de la persa konvencio de alta vidpunkto.
Romantikisma pentrarto
La romantikisma pentrarto sukcedis la novklasikisma pentrarton de fino de la 18-a jarcento, per novaj plaĉoj disvolvigitaj simile per la aliaj artaj fakoj de la Romantikismo, kiel estas la literaturo, la filozofio kaj la muziko. Ĝi estas asocia kun la sociaj kaj politikaj movadoj, kiuj plifortiĝis pere de la Franca Revolucio. La verkaro de Turner karakteriziĝas per malorda kirlo de koloroj kaj lumo ĉirkaŭ rolulo aŭ temo kiu foje ne estas facile identigebla sen atenti la titolon. Ĝi altiras la atenton al la pejzaĝo kaj la naturo, en kiu la homa figuro estas sub la forto de la naturo. Tiu sento rezultas en la fakto, ke la romantikaj pentristoj montras la enormecon, preĝejojn en ruinoj, vrakoj, tombejoj, ŝtormoj, nigraj noktoj, monstroj, masakroj kaj frenezeco. Kiel en literaturo, altiras la atenton temoj pri la mezepoko (iamaj tempoj, for el la nuntempo); ekzotaj etosoj, kiel arabaj kaj aliaj orientaj, for el la ĉitieco ktp. La violento kaj en formo kaj en enhavo ligiĝas tiun stilon kun simila baroka iama tendenco. En tiu drama panoramo la soleco de la rolulo aperas kiel personiĝo de la romantisma spirito, kiel en la Vaganto super Nebulmaro.
Pli konektita al la socipolitikaj idearoj de la epoko Libereco gvidanta la popolon estas pentraĵo de Eugène Delacroix, kiu en la malordo de la revolucio montras alegorian figuron de la franca patrio (kaj flago) en evidenta kontrasto inter la ideiigita centra virina figuro kaj la ceteraj revoluciuloj. Ĝi iĝis ikono de la modernepoka bildaro. Aliaj pli kolorplenaj pentraĵoj de Delacroix memorigas pri la forto de la koloroj de Rubens. Fantomoj kaj koŝmaroj estas influo de la germana literaturo, kaj tiel ili aperas ĉefe en germana pentrarto kaj en la hispana Francisco de Goya ekzemple. Sekvoj de romantisma pentrarto povas esti observeblaj en la usona Skolo de la rivero Hudsono kaj pli malfrue en la jarcento en La Antaŭ-Rafaelida Frataro.
Realisma pentrarto
Realismo estas la nomo de pentrarta stilo aŭ movado okazinta en Francio meze de la 19-a jarcento, kies ĉefa reprezentanto estis Gustave Courbet. La propra pentristo stampis la terminon kiam nomigis la pavilionon kiun li konstruigis por provoka ekspozicio de 1855, alternativa al Pentrosalono de Parizo, per la titolo "Realismo". Tie li ekspoziciis sian verkon La ateliero de la pentristo, konsiderata manifesto de la stilo, kiu provokis skandalon en la artaj etosoj pro sia kontraŭ-akademiismo kaj malmildeco. Poste oni identigis kun la movado ĉefe pentristojn kiaj Honoré Daumier, Jean-François Millet kaj Jules Breton, kaj aliajn (Jean-Louis-Ernest Meissonier, Henri Fantin-Latour, Thomas Couture, Jean-Léon Gérôme, ktp.) La priarta kritikisto Jules Champfleury difinis teorie la stetikon de la movado.
Ĝenerale la deziro de realismaj pentristoj montri malidealismajn temojn kongruis kun la literaturaj tendencoj de la realismaj romanoj hegemoniaj meze de la jarcento en Francio kaj poste en Rusio. En ambaŭ artoj aperas scenoj de la ĉiutagaj vivoj, kun speciala emfazo al detaloj kiuj antaŭaj movadoj tabue ne tiom malferme montris, kiel laboristaj penoj, malriĉeco, realisma erotismo, malsanoj, funebroj, akcidentoj, doloro ktp. La Skolo de Barbizon estis ekzemplo de tia movada tendenco.
Teknikismaj tendencoj
Simbolisma pentrarto estis stilo de fantasta kaj sonĝa tendenco aperinta kiel reago al la seka naturismo de la realisma pentrarto, kontraŭ kies objektiveco kaj detala priskribemo de la realo oni opoziciis per ekstrema subjektiveco kaj eĉ montro de tio kaŝita kaj neracia; kontraŭ la reprezentemo, oni proponia la elvokivon aŭ la sugestemon. Same kiel en poezio la ritmo de la vortoj utilis por esprimi esencan signifon, en pentrarto oni serĉis la manieron per kiu la koloro kaj la linio esprimu ideojn. Tiucele, ĉiaj artoj estis interrilataj kaj tial foje oni komparis la pentrarton de Odilon Redon kun la poezio de Baudelaire aŭ la muziko de Debussy. ​ Tiu stilo speciale emfazis al la mondo de la sonĝoj kaj la mistikismo, same kiel al diversaj aspektoj de la kontraŭkulturo kaj de la marĝenemo, kiel esoterismo, satanismo, teroro, morto, peko, sekso kaj perverseco — rimarkindas tiukadre la fascino de tiuj artistoj por la figuro de la femme fatale (fatala virino)—. Ĉio tio montriĝis kongrue kun la dekadencismo, kultura tendenco de la fino de la jarcento kiu markis la aspektojn plej ekzistadismajn de la vivo kaj en la pesimismo kiel viva sinteno, same kiel klopodis la forestemon kaj la elstarigon de la senkonscio. Alia tendenco ligita al simbolismo estis la stetikismo, nome reago al utilismo hegemonia en la epoko kaj al la malbeleco kaj materiismo de la industria epoko. Kontraŭ tio, oni donis al arto kaj al la beleco aŭtonomecon propran, sintezigita en la formulo de Théophile Gautier «arto por arto» (L'art pour l'art).
Impresionismo aŭ Impresismo estas stilo kiu iom forgesas pri la realisma detala montro de la priskribita objekto profite al la lum-kolora impreso kiun havigas la manipulitan distribuon de koloroj en la pentraĵo. Tiaj artistoj observas kaj respegulas la impresojn el la realo, tio estas al la okula sentado de koloroj kaj lumoj en la naturo, sen konsidere la bildigotajn aĵojn, homojn, pejzaĝojn, senmovaĵojn (mutajn naturojn). Impresistoj favoris uzi ĝenerale purajn kolorojn sen enmikso de nigro aŭ blanko. Ili ankaŭ priprensis la sciencajn trovaĵojn pri funkciado de vido. Ĉi tiu pripenso forte aperis en la lasta fazo de impresismo, kromnomata Punktismo. En ĝi la pentristo apudmetis punktetojn de bazaj koloroj, taskigante la okulon de rigardanto per la kunmiksado de la koloroj kaj rekonstruado de bilda tuteco. Aliaj rilataj tendecoj estas Post-impresionismo, Les-Nabis-a Pentrado, Faŭvismo, la Naiva arto kaj Primitivismo.
Fino de la 19-a jarcento kaj komenco de la 20-a jarcento
Tiu grava periodo de la historio de la homaro karakteriziĝas per diversaj faktoroj kiuj tuŝis la evoluon de la pentrartoj, inter kiuj jenaj:
Ĉefe germandevena ekspresionismo estas arta orientiĝo, kiu en esprimo de ekstera mondo preferas la internan vivon, precipe sentojn, ol la objektivan naturan figuron. Por atingi la eksteran esprimon de la internaj sentoj, la ekspresionisma arto-esprimo ofte deformas la eksteraĵon de la temo, por elstarigi trajtojn, kiuj estas influataj de la internaj, aŭ tiajn trajtojn analogie konformajn al la interna vivo. Ekspresionismo elstaris en Germanio kaj eŭropaj norda kaj centra: Kokoschka, Nolde, Grosz, Beckmann, Heckel, Klee. En Germanio ĝi fariĝis kritika arto kontraŭ la burĝaj valoroj. La socia problemo de la unuaj jaroj de la 20-a jarcento okulfrapas ĉe tiuj artistoj, laŭ kiuj la arto ne estas nura belaĵo, sed oportuno postuli plibonigon en la homaj valoroj. Tamen tian artan vidpukton ne akceptis la nazia estraro, sub kies inspiro fariĝis la ekspozicio de la "degenerita arto" por tujposta bruligado.
Socialisma realismo estas stilo de realisma arto kiu estis evoluigita ĉefe en Sovetunio kaj iĝis domina stilo en diversaj socialismaj landoj. Ekzistis domina sento de optimismo, ĉar la tasko de socialisma realismo estis montri la idealan sovetian socion. Ne nur estu la nuneco glorigita, sed ankaŭ la estonteco laŭsupoze estu prezentita en plaĉa maniero. Revolucia romantismo plialtigis la ĝeneraligitan laboriston, ĉu fabrika aŭ agrikultura, per prezentado de lia vivo, laboro, kaj distro kiel admirindaj. Oftaj bildoj utiligitaj en socialisma realismo estis floroj, sunlumo, la korpo, juneco, flugo, industrio, kaj nova teknologio.
Abstraktismo, Optika arto kaj Kubismo estis diversaj skoloj kiuj koincidis en la perforta manipulado de la maniero montri la pentraĵon malprofite al la klareco de la enhavo.
Superrealisma pentrarto
La moderna Superrealismo kombinis la dogman aŭtomatismon kun la esplorado por montri la etoson de sonĝoj kaj eĉ koŝmaroj. Ju pli malverŝajne estu la priskribita situacio, pejzaĝo, kombinaĵo ktp., des pli interesa estas la artaĵo. Tio kondukis al tre ekstremaj rezultoj en verkoj de pentristoj kiaj Salvador Dalí, Paul Delvaux, René Magritte, Joan Miró, Yves Tanguy kaj multaj aliaj. sed tio ankŭ malfermis enorman kampon por la eksperimentado en pentrarto.
Famaj pentristoj
vidu ankaŭ: listo de pentristoj
Proverbo
Ekzistas proverbo pri pentrado en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof :
Hiponakso
Hiponakso (greke: Ἱππῶναξ, latine: Hipponax Ephesius) estis helena poeto de jamboj el Efezo.
Vivo
En la jaro 542 a.K. li fuĝis pro tiraneco en sia naskiĝurbo al Klazomenaj (en Ionion) kie li vivis en malriĉeco. Kiam tie du skulptistoj nome Bupalos kaj Athenis publike primokigis lin per skulptita karikaturo de lia malbela aspekto li inverse ekpersekutis ilin per fifamigaj jamboj. Laŭtradicie ambaŭ sinmortigis lin poste (kp. sorto de Likambo pro Arĥiloĥo).
La eble de li inventita ritmo metrika de lamaj jamboj tipis por la enhavo de liaj poeziaĵoj faritaj en ĉiutaga ionia lingvo.
Fonto
Meyers Großes Konversations-Lexikon, volumo 9. Leipzig 1907, p. 361 (tie ĉi interrete)
14643 Morata
14643 Morata estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la franca amatora astronomo René Roy elde sia propra observatorio en Blauvac (Vaucluse, Francio).
Nomo
Ĝia nomo honoras Didier kaj Stéphane Morata, observantojn per teleskopo de 0,30 m elde Martigues, en suda Francio. Ili malkovris novaojn en Andromeda galaksio kaj pluraj asteroidojn, kaj nun ili entreprenas la spektroskopion de steloj de tipo Be. Stephane studas fizikon, kaj Didier estas kemiisto kaj redaktoro de la revuo "CCD et Télescope".
John Ames Mitchell
John Ames MITCHELL (naskita en 1844; mortinta en 1918) estis usona verkisto.
Kluzo
Kluzo povas esti striktasence: Kaj metafore:
Laŭ Francisko Azorín kluzo estas Akvobarilo funkciebla en kanalo, rivero, por konservi nivelon de la akvo k. faciligi la navigadon. Li indikas etimologion el la latina exclusa (fermita), el claudere (fermi).
Komparu kun: ŝiplifto
Ludu kun ni!
Ludu kun ni! estas propedeŭtika Esperanta lingvo-kurso por infanoj, kreita fare de Elisabetta Vilisics Formaggio kun antaŭparolo de profesoro Helmar Frank, ilustrita de Anna Formaggio. Ĝi estis unue eldonita en 1994, kaj daŭrigo estis eldonita en 2000. Ĝi havas 150 paĝojn en du volumoj.
La verko utiligs la Paderbornan metodon kaj sin adresas al la infanoj de la elementa lernejo. La unua volumo por la unuaj klasoj kaj la dua por la tuj pli aĝaj infanoj.
Ĝi estis utiligita por la projekto FUNDAPAX, organizita de ERA kaj kunfinancita de UNESKO, projekto kiu kunmetis pli ol cent lernejoj en la mondo. "Ludu kun ni!" estas ankaŭ rekomendita de la Prezidanto de la Itala Esperanto-Instituto (prof. Fabrizio Pennacchietti) kaj de la Asocio de la japanaj instruistoj. Ambaŭ libroj, abunde kolore ilustritaj, reprezentas do la solan ekzemplon sur la libromerkato, de lernolibroj kiuj instruas esperanton ankaŭ cele al la lerno de fremda lingvo.
Lionel Elvin
Prof. Herbert Lionel ELVIN (naskiĝis la 7-an de aŭgusto 1905 - mortis la 14-an de junio 2005, malpli ol du monatojn antaŭ sia 100-jariĝo, en Kembriĝo (Britujo) estis honora patrono de UEA.
Li naskiĝis en la sama semajno, kiam en Bulonjo-ĉe-Maro estis kunvenanta la unua Universala Kongreso. Jam kiel junulo li lernis Esperanton. En 1924, kiam li estis 19-jarulo, aperis lia traduko El la Skizlibro de la usona verkisto Washington Irving.
Elvin faris imponan karieron kiel edukisto. De 1950 ĝis 1956 li estis direktoro de la Eduka Departemento de Unesko. Poste li estis profesoro pri edukado ĉe la Londona Universitato kaj de 1958 ĝis emeritiĝo en 1973 direktoro de ĝia Instituto pri Edukado.
Prof. Elvin estis dojeno de la Honora Patrona Komitato de UEA, al kiu li estis invitita jam en 1963. En la 56-a UK 1971 en Londono, li estis rektoro de la Internacia Somera Universitato.
Claude Birraux
Claude Birraux - prononco - estas franca politikisto, kiu naskiĝis je la  en. Sian universitatan edukon li akiris en la Universitato de Ĝenevo.
Li engaĝiĝas en la politika partio Unuiĝo por la Franca Demokratio (UDF). Interalie li ekde la 1-a de junio 1997 ĝis la 18-a de junio 2002, do en la 11-a parlamenta periodo, servis kiel deputito en la Nacia Asembleo de Francio - tie li reprezentis la 3-an balotan distrikton de la departemento Haute-Savoie.
Leština (distrikto Ústí nad Orlicí)
Municipo Leština situas en Ĉeĥio, regiono Pardubice, distrikto Ústí nad Orlicí, 11 km sude de urbo Vysoké Mýto, 8 km sudoriente de urbo Luže. Vivas ĉi tie.
Historio
Nomo de sidejo "Leština" aperas en Ĉeĥio kelkfoje kaj origine signifas grupon de sovaĝaj avelujoj. Laŭ neatestitaj informoj oni taksas fondon de la vilaĝo iam ĉirkaŭ la jaro 1392. Kiam ekzistis la sinjorejo Nové Hrady, Leština apartenis al ĝi. En Landaj dosieroj la 28-an de aprilo 1559 estas registrite, ke en Leština estis vilaĝestrejo, sub kiu apartenis Leština, Doubravice, Dvořiště, Podhořany, Libecina, Javorník kaj Rybníček.
Szécsisziget
Szécsisziget estas malgranda vilaĝo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Zala, en Distrikto Lenti. Sziget signifas: insulo (iam la vilaĝo situis sur insulo).
Leština (distrikto Ústí nad Orlicí)
Historio
Ĝis la jaro 1604 posedis Nové Hrady sinsekve kelkaj ĉeĥaj superularoj ekleziaj kaj sekularaj, sed en nomita jaro heredis la sinjorejon aŭstro Pavel Sixt el Trautsohn sur Falkenštejn, vicreganto de Malsupra Aŭstrio. En havaĵo de tiu familiaro ĝi estis ĝis la jaro 1750, kiam ĝin aĉetis grafino Horbuval. Grafo Antonín Ludvík Horbuval konstruigis en Nové Hrady en la jaroj 1774 - 1777 brilan kastelon.
Szécsisziget
Situo
Szécsisziget situas sur malebenaĵo, laŭ rojo, laŭ flankovojoj. Lenti troviĝas 10, Letenye 22 km-ojn.
Leština (distrikto Ústí nad Orlicí)
Memorindaĵoj
Sur supra flanko de la vilaĝplaco troviĝaj sonorilejo, antaŭ nelonge rekonstruita.
Szécsisziget
Historio
La unua mencio devenis el 1403 en formo "Zygeth". Tamen nomdonanto de la vilaĝo estis familio Sziget, ili longe havis la bienojn. Vilaĝservo estas migra poŝto.
Leština (distrikto Ústí nad Orlicí)
Turismo
Leština situas proksime de protektata natura rezervejo Maštale, proksime de Kastelo Nové Hrady (distrikto Ústí nad Orlicí) kaj de bela valo de rivereto Novohradka.
Dvořiště
La plej malnova mencio pri vilaĝo Dvořiště estas el la jaro 1559. En la jaro 1848 ĝi fariĝis parto de la komunumo Doubravice.
Doubravice
La unua skriba mencio pri Doubravice estas el la jaro 1559, kiam ĝi apartenis al sinjorejo Nové Hrady. En la jaro 1848 ĝi fariĝis memstara komunumo. En centro de la vilaĝo troviĝas kapeleto al Sankta Triunuo
Podhořany
La unua skriba mencio pri Podhořany estas el la jaro 1563, kiam ĝi ankaŭ apartenis al sinjorejo Nové Hrady. Post la jaro 1848 Podhořany estis administrative ligitaj al Mokrá Lhota kaj de la jaro 1918 ĝi estis memstara komunumo. Kapeleto en Podhořany estis konstruita en la jaro 1907.
Festa Renkonto Internacia de Geknaboj
Festa Renkonto Internacia de Geknaboj (FRInGoJ) estas ĉiujara esperanto-renkontiĝo kiu okazas en la Kastelo Grezijono. Ĝi estas celata por geknaboj kaj junuloj ĝis 17 jaroj.
Tiu renkontiĝo estis kreita en 2006 de Elisabeth Barbay.
Celo de la kongreso estas temas ĉefe pri kontribuado al plialtigo de la lingva nivelo, sed ankaŭ ambicias evoluigon de la partoprenantoj al pli da komunikemo, aktivemo, kreemo kaj memfido en ĝoja internacia etoso.
Leo Jogiches
Leo(n) Jogiches (17-a de junio 1867 – 10-a de marto 1919), konata ankaŭ laŭ lia partia nomo Leon Tyszka (Tyska, Tyshko, Tyshka) estis marksisma revoluciulo aktiva en Litovio, Pollando, kaj Germanio.
Festa Renkonto Internacia de Geknaboj
FRInGoJ kutime rezultiĝas el spektaklo en Esperanto kiun la geknaboj kreis kaj kiun ili montradas en diversaj lokoj dum la lastaj tagoj de la kongreso.
Leo Jogiches
Biografio
Jogiches estis en Vilnius, sia naskoloko, samtempulo de Feliks Dzerĵinskij kaj de Arkadi Kemer. Oni konas malmulte pri la komencaj jaroj de Jogiches pro la sekretema laborkutimaro de la konspiraj jaroj. Li aliĝis al revolucia etoso kaj iĝis estro ĉirkaŭ 1885 antaŭ esti arestita en 1888 kaj 1889. En 1893 li helpis formi la novan organizon de la Social-Demokrata Partio de la Reĝlando Pollando (SDKP, poste SDKPiL) kun Rosa Luxemburg. Jogiches kaj Luxemburg enamiĝis unu de alia, kio daŭris dum ilia tuta vivo spite la malfacilojn. La verko de ambaŭ ne povas esti separata, kvankam kun klara labordivido, Jogiches estis organizanto dum Luxemburg estis teoriulino.
Festa Renkonto Internacia de Geknaboj
Kutimaj dumkongresaj aktivadoj, krome de la spektaklopreparado, temas pri muzikado, kantado, dancado, teatrado, desegnado, manfaradado, ludado...
Leo Jogiches
Biografio
Jogiches estis fondinta membro de la Spartakisma Ligo, revolucia maldekstra organizo de la Social-Demokrata Partio de Germanio, formita komence de la Unua Mondmilito fare de Karl Liebknecht, Luxemburg, Franz Mehring kaj aliaj. La 1-a de januaro 1919 la Ligo iĝis la Komunista Partio de Germanio.
La Spartaka Ligo kondukis al la germana komunisma revolucio de 1918/1919, kiu malsukcesis, post kio Luxemburg kaj Liebknecht estis murditaj de registaraj trupoj. Jogiches estis murdita en Berlino kiam li klopodis enketi pri la murdoj de Luxemburg kaj Karl Liebknecht.
Ryu Takao
Ryu Takao (髙尾 瑠, n. ) estas japana futbalisto.
Antonio José de Sucre
Antonio José de Sucre y Alcalá (n. la 3-an de februaro 1795 - m. la 4-an de junio 1830 estis sudamerika politikisto kaj militestro, kiu batalis kontraŭ Hispanio por la sendependiĝo de la kontinento. Sucre estis unu el la plej karaj amikoj, generaloj kaj politikistoj de Simón Bolívar.
Sucre naskiĝis ene de riĉa kaj eminenta familio el Cumaná, kiu tiam apartenis al la hispana vicreĝlando de Nova Granado. Li estis la filo de Vicente de Sucre y García de Urbaneja kaj de ties edzino María Manuela de Alcalá y Sánchez Ramírez de Arellano. Sucre estas plej fama pro sia venko kontraŭ Hispanio okaze de la batalo de Ayacucho, en 1824.
Lajos Gárday
GÁRDAY Lajos [pr. ga:rdai] estis hungara aktoro naskiĝinta en Mocs la 3-an de julio 1884 kaj mortinta en Budapeŝto la 26-an de aŭgusto 1962.
Kariero
Gárday debutis en 1904 kaj poste li ludis en Koloĵvaro, poste en trupo de Miklós Kunhegyi. En la jaroj de 1920-aj li aperis kiel epizodaktoro en eksperimentaj teatroj. Li pasigis tri jarojn en Brazilo, poste inter 1928–1931 li ludis en la Új Színház, en 1933 en la Új Színpad. En jaroj 1934–1936 li estis ano de la Kamara Színház, inter 1944–1949 de la Nacia Teatro (Budapeŝto), en jaroj 1950–57 de la Operetoteatro (Budapeŝto), poste en Teatro Petőfi kaj en la Teatro Jókai.
Gloria al Bravo Pueblo
Gloria al Bravo Pueblo estas la nacia himno de Venezuelo, verkita de Vicente Salias (vortoj) kaj Juan Jose Landaeta (muziko). Deklarita kiel nacia himno la 25-an de majo de 1881, pere de dekreto de la tiama prezidanto Antonio Guzman Blanco.
Oelsnitz
Oelsnitz havas diversajn signifojn:
(16283) 2545 P-L
(16283) 2545 P-L estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Tom Gehrels fotis ĝin elde la Monto Palomar, kaj la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten malkovris ĝin sur unu el la senditaj en Leiden.
Krounka
Krounka estas rivereto en Ĉeĥio, en Regiono Pardubice. Ĝi fontas sur nordaj deklivoj de protektata pejzaĝa regiono Žďárské vrchy en arbaro norde de vilaĝo Svratouch, ĉefdirekto de ĝia fluo estas nordo kaj apud Luže - Doly enfuas el maldekstra flanko en la riveron Novohradka. Ĝi estas bela submontara rivereto en neregulita fluejo kun multaj kataraktoj kaj kaskadoj. Ĝi fluas en mallarĝa serpentuma valo, arbaraj deklivoj ie descendas tuŝapude ĝis al la akvo. Larĝeco de la rivereto en suba parto estas 4 – 8 m. Navigebla por malgrandaj ŝipoj estas proksimume 6 km. "Valo de Krounka kaj Novohradka" estas de la jaro 1998 natura parko. Geologia subtavolo de la rivereto estas kreita per sabloŝtono kaj opoko. En pura akvo de la rivereto estas multaj trutoj.
(14646) 1998 XO28
(14646) 1998 XO28 estas malhela malgranda asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Krounka
Rivereto Krounka fluas trans vilaĝoj Svratouch, Krouna, Otradov, Česká Rybná, Miřetín, Kutřín, Předhradí, Zhoř, Lhota u Skutče, Doly.
Amonia maleato
Amonia maleato, maleato de amonio aŭ H4N-OOCCHCHCOO-NH4 estas organika salo rezultanta el reakcio inter la maleata acido kaj amonia hidroksido. Amonia maleato aŭ amonia fumarato sub temperaturoj pli altaj ol 150 °C povas estigi amonian aspartaton.
Vráž
Nomon Vráž portas tiuj ĉi municipoj:
...aŭ partoj de municipoj:
Preĝejo Sankta Antonio (Devecser)
Preĝejo Sankta Antonio el Padovo estas romkatolika Monumento historia en Hungario, en Devecser.
Historio
En tiu urbo en 1332 oni menciis kirkon omaĝe al Sankta Georgo. En 1549 la turkoj bruldetruis ĝin, tial poste longe la mesoj okazis en la kapelo de la kastelo. En 1759 oni komencis konstrui la novan preĝejon. Unue la sanktejo estis konstruita, en 1740 jam la turo estis preta, en 1762 la kriptoj pretiĝis. En 1779 oni pentris la altaran bildon pri Sankta Antonio el Padovo. (En 1793 oni komencis konstrui pli novan kaj imponan preĝejon, sed tio neniam pretiĝis, ĉar en 1961 oni malkonstruis la murpartojn.) La orgeno muzikas ekde 1824 (en 1938 pli nova orgeno alvenis). La preĝejo lastfoje renoviĝis en 1999.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. La unusola turo troviĝas en mezo de la fasado super la enirejo, la sanktejo estas duonronda. Sur la muro estas memortabulo pri Géza Gárdonyi, antaŭ la enirejo estas monumento pri falintoj dum la historio. Interno de la preĝejo estas ornamriĉa. La predikejo estis farita en la 18-a jarcento.
Tobin-imposto
La Tobin-imposto estas imposto je la internacia devizokomerco, pli precize impostoj de la mallongtempaj spekuladoj pri eksterlandaj valutoj ekz. en interbanka komercado. Tian imposton proponis en 1978 James Tobin (1918–2002), nobelpremiito pri ekonomiko.
Li volis per tiu metodo obstakli, malgrandigi la financajn spekulojn, kiuj pli ol ĉio alia kaŭzis problemojn al la malgrandaj ekonomiaj sistemoj. La de Tobin elpensita impostpago estis tre eta, ĉ. 0,05 % – 1,00 %, kaj li pensis ŝarĝi per tio ĉiun translandliman montransakcion. Estis proponite uzi la enspezon ekzemple favore al la evoluantaj landoj, malriĉuloj ktp. asignante la monon tra Monda Banko. La ideo mirigis, kaj iĝis tre populara ĉe la kontraŭglobalismaj movadoj kia ATTAC.
La enkondukon malhelpas parte la banka sekreto, aliflanke la fakto, ke nur regiona enkonduko ebligus al la kapitalo translokiĝi al senimpostaj regionoj (impostparadizoj).
Tobin mem en la lastaj jaroj de sia vivo jam kritikis kaj malagnoskis la Tobin-imposton, ĉar kontraŭglobalismaj movadoj uzis lian nomon por siaj celoj. Li elpensis tiun imposton por reguligi la monfluon kaj ne por financi la malriĉajn landojn.
Francisko Agnoli
Francisko AGNOLI, magistriĝinta en klasikaj literaturoj, estas itala profesoro pri humanismaj sciencoj ĉe Supera Instituto en Trento (Italio), kaj profesias kiel verkisto, ĵurnalisto kaj publicisto. Li naskiĝis en 1974 en Trento, kie ankaŭ vivas kun edzino kaj du gefiloj.
Francisko Agnoli estas konata pro la multaj verkoj fontantaj, krom el sia kultura intereso, ankaŭ el sia multfaceta kunlaboro al diversaj ĵurnaloj (Avvenire, Il Foglio, Il Timone kaj aliaj) kaj elstaraj eldonejoj.
Lia kultura radio precipe koncernas la sciencajn aspektojn de evoluo (kun evoluismo) kaj darvinismo: lia dialektiko profitas por popolarigi tion kio estas science dokumentita kaj teorie kohera kun tio kio dedukteblas el evoluismo, kaj kritiki hipotezojn kiuj, apogiĝante sur prievoluaj realaj faktoj, inokulas rezultojn ruze aldoniĝantajn al la malkovroj kaj koheraj deduktaĵoj. Sume, li taskiĝas malkovri, en sciencaj verkoj pri evoluo, kaj separi tion kio estas scienca el tio kio estas sciencisma.
La temoj pritraktitaj kaj lia kompetento faras el li unu el la plej rimarkitaj apologetoj de kristanismo kaj rilate modernajn sciencojn kaj rilate la historion, kaj eĉ majstro pri apologetiko. Por li scienco kaj sciencemo estas kunnaturaj kun kristanismo kaj koncepte kaj historie.
Kantono Adams (Pensilvanio)
Kantono Adams (angle Adams County [Ædəmz kAŭnti]) estas kantono en la usona subŝtato Pensilvanio. Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La kantona ĉefurbo estas Gettysburg. La kantono estis fondita la. Ĝi havas sian nomon honore al John Quincy Adams, la sesa ŝtata prezidanto de Usono.
György Csanády
CSANÁDY György [ĉana:di] estis hungara poeto, verkisto, radioreĝisoro. Li naskiĝis la 23-an de februaro 1895 en Székelyudvarhely kaj mortis en Budapeŝto la 3-an de majo 1952.
Kariero
György Csanády post la unua mondmilito translokiĝis en Hungarujon, li redaktis la revuojn Új Élet kaj Híd, ekde 1928 li iĝis reĝisoro de la radio en Budapeŝto. Li verkis la tekston de Sikula Imno muzikigita de Kálmán Mihalik.
Å (apartigilo)
Å povas rilati al:
Batalo de Ayacucho
Fine de 1824, Fernando la 7-a ankoraŭ kontrolis la plej grandan parton de suda Peruo, sed ankaŭ la fortikaĵon Real Felipe en la havenurbo Kallao. La batalo de Ayacucho (aŭ "de La Quinua") okazis en Pampa de La Quinura la 9-an de decembro 1824, kelkajn kilometrojn el Ayacucho kaj el la urbo Quinua. La sendependa armeo estis estrita de Antonio José de Sucre, la plej grava leŭtenanto de Simón Bolívar. Post la batalo la vicreĝo José de la Serna akceptis subskribi la finan kapitulacon de la reĝa armeo.
La moderna perua armeo kutimas celebri la datrevenon de tiu batalo.
Sonorilturo Ivano la Granda
La Sonorilturo Ivano la Granda (Колокольня Ивана Великого) estas la plej alta el la sonorilturoj de la Kremlo de Moskvo, Rusio, kun alteco de 81 metroj. Ĝi estis konstruita en 1508 de la Rusa Ortodoksa Eklezio de la Dormado, de la Arkianĝelo kaj la Anunciacio, kiuj ne havas sonorilturojn, kaj laŭdire markas la precizan geografian centron de Moskvo.
José Gil de Castro
José Gil de Castro (n. en 1785 - m. en 1841) estis afrika-perua pentristo. Li restas fama pro siaj zorgeme pentritaj portretoj de la tradiciaj herooj de la historio de Peruo.
Bréval
Bréval estas franca situanta en departemento Yvelines, regiono Francilio.
Ĝiaj enloĝantoj nomiĝas Brévalois.
Leandro Desábato
Leandro Desábato (n. ) estas argentina futbalisto.
Beniajan
Situo: 37º 59' N, 01º 04' O
Beniajan (Beniaján [beniaĥAn]) estas urbo kaj submunicipo en la sudoriento de Hispanio, en la Murcia Regiono kaj apartenas al municipo Murcio. Ĝi okupas 13,924 km² kaj havas loĝantaron de (jaro 2018). Ĝi situas en la montoĉeno sude de la valo de la rivero Segura.
Huckleberry Hound
Huckleberry "Huck" Hound estas fikcia rolulo de bildliteraturo kaj animacio, nome blua antropomorfa hundo kiu parolas kun sud-usona angla kaj havas trankvilan, dolĉan, kaj bon-intencitan personecon. Li unuafoje aperis en la serio The Huckleberry Hound Show. Tiu kartuno estis unu el ses televidaj spektakloj kiu ricevis Premion Emmy en 1960 kiel "Outstanding Achievement in the Field of Children's Programming" (Elstara Atingo en la Kampo de la Programado por Infanoj); nome unua animacia serio kiu ricevis premion.
La termino "huckleberry" povas esti slanga esprimo por krudulo aŭ amatoro, aŭ milda esprimo de malaprobo. Plej el liaj kurtoj konsistis en fakto ke Huck klopodas plenumi laborojn en diferencaj kampoj, game el policano al hundokaptisto, kio rezultas en maldungo, ĉu pro malalta persisto aŭ malbona sorto. Huck ne ŝajnas ekzisti en specifa tempoperiodo ĉar li estis romia gladiatoro, mezepoka kavaliro, kaj raketa sciencisto. Li neniam aperis en futurismaj kartunoj, nur tiuj en la nuno aŭ en la pasinto.
Ĝi estis la unua horduona televidprogramo prezentata nur en animacio.
La nomo de Huckleberry estas referenco al la klasika usona romano La Aventuroj de Huckleberry Finn, verkita de Mark Twain. Hanna kaj Barbera preskaŭ nomigis al Urso Jogi kiel "Huckleberry Bear" (Urso Huckleberry).
Princ-Eduardaj Insuloj
La Princ-Eduardaj Insuloj estas dependa teritorio de Sud-Afrika Respubliko en Hinda Oceano.
La Princ-Eduardaj Insuloj konsistas ĉefe el du insuloj, Insulo Marion (Marion Island, 290 kv.km) kaj Princ-Eduarda Insulo (Prince Edward Island, 45 kv.km), kiuj situas aparte 19 km. La insularo estis vulkane kreita. La plej alta punkto estas 1230 m, la pinto Mascarin (eksa State President Swart Peak, ) sur Insulo Marion.
La unua registrita vido estis en 1663 kaj la unua alteriĝo (de fokĉasistoj) en 1799. Post tio, fokĉasistoj pasigis vintrojn tie. La unua konstanta okupo (scienca stacio) ekde 1947. Ĝi estas nun teritorio de Sud-Afrika Respubliko, parto de Orienta Kablando.
Biogeografie la insuloj apartenas al la antarkta ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). La insularo donis sian nomon al ĉirkaŭanta mara ekoregiono.
Záluží
Nomon Záluží portas pluraj municipoj:
aŭ ankaŭ partoj de municipoj:
Genthin
Genthin estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Jerichower Land de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La 1-an de julio 2009 la antaŭe sendependaj najbaraj komunumoj Gladau, Paplitz kaj Tucheim aliĝis al la urba teritorio, la 1-an de julio 2012 ankaŭ la antaŭe sendependa najbara komunumo Schopsdorf.
Erlensee
Erlensee estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Main-Kinzig de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Listo de studentoj, poste instruistoj en Akademio de Selmec
Jen listo de studentoj, kiuj studis en Akademio/Altlernejo de Selmec, poste ili ankaŭ instruis samloke:
Colossal Cave Adventure
Colossal Cave Adventure (Esperante, Kolosa Kavaventuro) estas la unua tekstaventuro. Ĝi ankaŭ nomitas ADVENT kaj Adventure. Ĝi estas je 1975 je Fortran. 'Xyzzy' estas ensorĉo el la ludo, kaj estas tre fama.
Ĝenova Respubliko
La Ĝenova Respubliko en la Mezepoko estis unu el la italaj Maraj Respublikoj kune kun Venecio, Amalfi kaj Pizo. La Ĝenova Respubliko, kiu ampleksis la hodiaŭan Ligurion kaj koloniojn en Mezoriento, Grekio, Nordafriko, Sardio kaj Korsiko, finiĝis en la jaro 1815, kiam ĝi estis aneksata de Piemonto-Sardio.
Inter ĝiaj kolonioj aŭ komercaj bazoj estis Pera, Kaffa kaj Trebisonda.
La ŝtaton regis oligarĥio de komercistoj, kiu elektis registon kun la titolo de doĝo. Unu el la plej famaj doĝoj estis Simone Boccanegra, fakte la unua.