cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael J. Pollard
Li en la 1990-aj jaroj aktoris en kino per Why Me?, Dark Angel, Dick Tracy, The Arrival, Another You, Split Second, Arizona Dream, Skeeter, Mad Dog Time, Tumbleweeds, inter aliaj kaj en televido per Nasty Boys, Blossom, Tales from the Crypt, Wings, The Odyssey, ktp.
En 21-a jarcento Pollard rolis en kinfilmoj kiel House of 1000 Corpses, Sunburnt Angels kaj The Woods.
Franz Josef Strauß
Franz Josef STRAUSS (naskiĝinta la 6-an de septembro 1915 en Munkeno, mortinta en Regensburg la 3-an de oktobro 1988) estis germana politikisto. Li estis ministroprezidento de Bavario inter 1978-88 kaj partiestro de 1961-88 kaj brilis per retorika inventemo.
Vivo
En la 1930-aj jaroj Strauß studis klasikan filologion kaj historion en Munkeno. Ekde 1939 li devis soldati kaj kaptitis fare de la usona armeo. Post militfino li estis unu el la fondintoj de la kristansociala partio CSU. Li responsis pri ties politika profilo en la Liberŝtato Bavario kiel ankaŭ en tuta Germanio. De 1949-52 li estis ĝia ĝenerala sekretario, de 1952-61 vica partiestro, poste ĝismorte la estro.
En 1946 Strauß iĝis deputito en la bavara parlamento kaj en 1948/49 li estis membro de la ekonomia konsilio de la ekonomie unuiĝintaj okupadzonoj de la usonanoj kaj britoj, la t.n. Bizone.
Lia kariero ekster Bavario komenciĝas en 1949 kiam li iĝis deputito de Bundestag al kiu li apartenis ĝis la 1978-a jaro. En la kabinetoj de kanceliero Konrad Adenauer li estis de 1953-55 Ministro pri specialaj aferoj, en 1955/56 Ministro pri atomaferoj kaj de 1956-62 Ministro pri defendo. En la laste menciita funkcio li responsis pri la ekipo de la germana armeo. La FRG ja estis membriĝinta al NATO en 1955 kaj estis enkondukinta la devigan servon en la nacia armeo unu jaron poste.
Post la formiĝo de la social-liberala koalicio sub kanceliero Willy Brandt en 1969 Strauß iĝis ties plej akra kritikanto el la opozicia benko. Li atakegis la politikon de Brandt koncerne la sintenon de Germanlando al eosteŭropaj ŝtatoj kaj rekomendis malakcepti la tiurilatajn kontraktojn (Warschauer Vertrag, Moskauer Vertrag, Grundlagenvertrag). Sub la slogano Libereco aŭ socialismo la internpolitika klimato malboniĝis. Je la alia flanko Strauß mem havis kontaktojn ne malmultajn kun komunistaj ŝtatoj: li vizitis Ĉinion en 1975 kaj peris en 1983 kreditegon por GDR.
En 1978 Strauß forlasis la parlamenton kaj iĝis posteulo de Alfons Goppel kiel bavara ministroprezidento. Post la balotoj de 1980 la konservativistoj ne sukcesis transpreni la stafetbastoneton de la politikaj kontraŭuloj. Strauß estis kandidatinta por la kanceliereco sed estis venkata de Helmut Schmidt.
El Salto (Jalisco)
El Salto estas unu el la 126 komunumoj de la meksika subŝtato Jalisco. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas El Salto. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 14 070.
Geografio
El Salto apartenas al la regiono Centro kiu situas, kiel jam diras la nomo, en la centro de la subŝtato Jalisco (la ĉefa urbo estas Guadalajara). Al tiu regiono apartenas 14 komunumoj. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 111436 loĝantojn. El tiuj estis 55621 viroj kaj 55815 virinoj. La komunumo havas surfacon de 41,5 km². La meza alteco estas 1530 metroj super la marnivelo. La meza jara temperaturo estas 19 C. En la komunumo estas 836,7 mm da precipitaĵo jare.
Sociogeografio
En la jaro 1995 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 20537 viroj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 18961 scipovis legi kaj skribi kaj 1532 viroj estis analfabetoj. Do 7.46 % de la viroj estis analfabetoj. En la sama jaro en la komunumo vivis 20466 virinoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 18552 sciis legi kaj skribi kaj 1878 virinoj estis analfabetoj. Do 9,18 % de la virinoj estis analfabetoj. En 1995 en El Salto vivis 59684 personoj kiuj aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj estis 170 indiĝenoj. Tio signifas ke 0,285 % de la loĝantaro en la koncerna jaro estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Starý Bohumín
Ĉiuj ĝisnunaj posedantoj de la senjorujo havis sidejon en la burgo, kiu hodiaŭ estas sur teritorio de Pollando kaj troviĝas en ĝi hotelo. La apartigo kaŭzis, ke unu kaj duono de miliono silezoj, 150 urboj kaj kvin mil vilaĝoj aliris al Prusio kaj Maria Tereza ricevis proksimume unu okonon de la lando - Teŝinio, parto de Bohumína princlando, Opava princlando, Krnova princlando kaj Klodska graflando.
La familio de Henckelidoj vendis la aŭstrian parton de la bohumina senjorujo al Erdmann Guslar el Komorno, liaj heredintoj aĉetis en la jaro 1817 du domojn en la orienta fronto de la bohumina placo (n-roj 7 kaj 8) kaj alikonstruis ilin al sia loĝejo, al kiu oni komencis diradi "kastelo". En la jaro 1857 plua posedanto de grandbieno Leopold Heydenbrand alaĉetis ankoraŭ najbaran domon n-ro 9 kaj ĉiujn domojn li alikonstruis en malfrue klasikismajn duetaĝajn konstruaĵojn, kiuj diference de plimulto de nobelaj sidejoj eĉ plu najbaris kun la cetera urba konstruaĵaro. En la jaro 1879 tiun ĉi kastelon kun la bohumina grandbieno aĉetis grafo Henriko Larisch-Mönnich. La kastelo ĉesis esti nobela sidejo. Ĝi ŝanĝiĝis en kancelariojn kaj loĝejojn de okupitoj.
En la jaro 1945 ĝi estis konfiskita al la posedantoj, ĝi transiris en posedaĵo de la urbo kaj servis plu al similaj celoj. Sur ties loko estis konstruita arkitekture ne tro kun zorgistina servo. En la objekto estas nuntempe ankaŭ loka poŝtoficejo.
Anaglifo
Laŭ Francisko Azorín anaglifo estas Vazo, plastika verko, kun maldelikata reliefo.
Dolcedo
Dolcedo estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la administra regiono Ligurio kaj al la provinco Imperio. Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Kristana patrono estas la sankta |apostolo Tomaso, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaraj komunumoj estas Badalucco, Civezza, Imperia, Montalto Ligure, Pietrabruna, Prelà, Taggia kaj Vasia.
Nergalo
Nergalo (aŭ Nirgalo) estis la sumera- babilona dio de la submondo, sinjoro de la mortintoj, konsiderata kiel la malbona aspekto de la sundio Utu. Li regas en la submondo kun sia edzino, Ereŝkigal. Li estas filo de Enlil kaj Ninlil, kaj laŭ la legendo, estis generita kiam Enlil estis sendita al la submondo dum certa tempo ĉar li perfortis al Ninlil. Kiam Ninlil iris por demandi al Enlil (al la urbo de la submondo), li ŝajnigis sin pordisto, kondukis ŝin en ĉambron, amoris kun ŝi kaj tiel estiĝis Nergal Meslamstea.
Faravahar
Faravahar aŭ Faravaharo estas unu el plej bone konataj simboloj de Zoroastrismo, nome ŝajne ŝtata religio de la Persa Imperio. Tiu religi-kultura simbolo estis adaptita de la Dinastio Pahlavi por reprezenti la iranan nacion. Ĝi ankaŭ reprezentas la kolringon de Rana.
La flugilhavaj diskoj havas longan historion en arto kaj kulturo de Proksima Oriento kaj Mezoriento. Historie la simbolo estis influita de la "flugilhava suno" kiel hieroglifo aperinta sur reĝaj sigeloj de la Bronzepoko. En nov-asiriaj epokoj, oni aldonis homan buston al la disko, nome la "plumvestita arkpafisto" interpretata kiel simbolo de la dio Aŝuro. Nune la simbolo estas konsiderata reprezentaĵo de Fravaŝo (proksimume gardanĝelo).
William Pershing Benedict
La 3an de Majo, 1952, piloto William P. Benedict kaj Fletcher kiel kunpiloto flugigis aviadilon C-47 al la Norda Poluso, iĝante la unuaj homoj kiuj surteriĝis tie kaj la unuaj homoj (kune kun sciencisto Albert P. Crary, kiu flugis kun ili) kiuj piediris sur la preciza geografia Norda Poluso. (Tamen aliaj fontoj opinias ke tion atingis sovetunia ekspedicio la 23an de Aprilo 1948. )
William Parr (1-a grafo de Essex)
William PARR (n. ĉ. 1512, m. la 28-an de oktobro 1571) estis frato de Catherine Parr, la sesa edzino de Henriko la 8-a (Anglio).
Julion 1543 lia fratino Catherine edziĝis al Henriko la 8-a. La 23-an de decembro tiun jaron William Parr ricevis la rangon grafo de Essex. En 1547 li iĝis ankaŭ markizo de Northampton. Eduardo la 6-a (Anglio) priskribis William kiel sia "tre amata onklo".
Somere de 1548 William Parr kaj Eizabeth Brooke sekrete geedziĝis. Pro politikaj kialoj (William subtenis Jane Grey kiel reĝino de Anglio post la morto de Eduardo la 6-a), oni deklaris la nupton nevalida en 1553, kiam oni senigis William de liaj nobelaj titoloj, kaj denove valida en 1558, post la surtroniĝo de Elizabeto la 1-a. En 1559 oni restaŭris al William la nobelajn rangojn.
Lia dua edzino Eizabeth mortis en 1565. En 1571, kvin monatojn antaŭ sia morto, li denove edziĝis, al Helena Snakenborg, sveda nobelino. Li mortis senide.
Lago de Egiptio
Lago de Egiptio (Lake of Egypt) estas artefarita lago en regiono "Malgranda Egiptio" de la usona ŝtato Ilinojso. Ĝi situas ses mejlojn (10 km) sude de Marion (Ilinojso) kaj kovras 2300 akreojn (9 km²) kun 90 mejloj (145 km) de bordolinio. La lago havas averaĝan profundon de 18 futoj kun maksimuma profundo de 52 futoj.
Fourvière (stacio en Liono)
Fourvière estas fina stacio de la Funikularo de Fourvière, ĝi situas najbare de la stacio  en Liono. Ĝi estis malfermita la.
129338 Andrewlowman
129338 Andrewlowman estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Andrew Lowman, kiu laboris kiel planisto pri optiko por la fotilo OCAMS de la Asteroida Misio de Specimena Alvenigo OSIRIS-REx. Li ankaù laboris kiel optika inĝeniero por la Automated Planet Finder de Lick, SkyMapper, la teleskopoj de Magdalena Ridge kaj la Fotilo de Optika Navigado por Mars Reconnaissance Orbiter.
Erli (Ligurio)
Erli estas komunumo de Italio.
NGC 1988
NGC 1988 estas stelo en konstelacio Taŭro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Geja Fiero
La Internacia Tago de GLAT-a Fiero (gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj), ankaŭ konata kiel Tago de la Geja Fiero aŭ simple Geja Fiero (en la angla, gay pride) estas serio de eventoj kiu ĉiujare estas celebritaj de samseksemaj kolektivoj antaŭ la publiko por instigi al toleremo kaj egaleco de gejoj, lesbaninoj, ambaŭseksemuloj kaj transgenruloj. Tiu ĉi festo estas celebrata ĉirkaŭ la 28-an de junio aŭ la unuan sabaton post la 28-a de junio, memore al la ekribeloj kaj manifestacioj en Stonewall (Novjorko, Usono, 1969), kiu markas la komencon por la samseksema emancipiĝo kaj libereco. En kelkaj landoj la dato povas ŝanĝiĝi se ĝi koincidas kun aliaj datoj tre gravaj por la regiono (amasaj eventoj, politikaj balotadoj aŭ simile).
La baza nocio de "geja fiero" diras ke neniu homo devas honti pro lia/ŝia estmaniero, senkonsidere de la sekso aŭ seksa orientiĝo. La elektita termino "fiero", venas de la angla lingvo kaj el filologia vidpunkto ĝia traduko pli korekta devus esti "digneco".
La celebrado okazas ĉefe per kolorumitaj "fieraj marŝadoj" (en la angla pride parades, en la franca marches des fiertés, en la hispana marcha del orgullo) kiuj koncidas en la norda hemisferio, kun la alveno de la somero. La simboloj de la geja fiero (la ĉielarka flago kaj la rozkolora triangulo), estas amase portitaj dum la festoj. En la celebraĵoj partoprenas GLAT-ajn grupojn kiuj protestas aŭ petas pli da respekton por ili laŭ iliaj vivkondiĉoj en la respektiva lando.
Opozicio
Ene de la geja komunumo kelkaj malakceptas la nocion de la geja fiero ĉar ili perceptas en ĝi egan emfazon pri la seksa orientiĝo kiu ne estas grave konsiderata kaj manko de diskretemo, modesteco kaj submetiĝo al tio kio povus damaĝi la publikan moralon, religiajn kredojn, eĉ inkluzive de la propra afero pri emancipiĝo kaj agnoskado de la samseksemaj rajtoj. Tamen ili proponas eviti tian ekstravagancan aktivismon per diskursoj kontraŭ la diskriminacio al GLAT-oj per la komunaj ideoj de la publiko. Aliaj kritikistoj vidas la nocion de la geja fiero kiel ofendo al la identeco de ĉiu unuopulo, ĉar ĉiu persono - inkluzive de ĉiu gejo - vivas la sen neceso identigi sin kun tiu determinita stereotipo.
Kartvelio
Provo de loka GLAT-komunumo okazigi en julio 2019 Gejan Fieron en Tbiliso (Kartvelio) alfrontis fortan kontraŭstaron de ortodoksaj organizaĵoj, kiuj aranĝis protestajn manifestaciojn kaj minacis perforte ĉesigi iujn ajn tiajn provojn.
Glata ĵazo
Smooth Jazz estas ludmaniero de ĵazo. Ĉi tiu termino ampleksas plejparte instrumentan muzikon, kiu kombinas erojn el popmuziko kaj ĵazo, je kio la tendenco al popmuziko estas tre forta, dum kiam la ĵaza elemento ludas pli fonan rolon. Ĝi preferas facilkompreneblajn akordojn / melodiojn kaj ritmomodelojn.
10959 Apenino
10959 Apenino estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Glata ĵazo
Historio
Ĉe muzikistoj kaj diskeldonejoj estas rimarkebla pli kaj pli forta diversigo kaj intermiksiĝo kun aliaj stiloj (urbana, nuntempa ritmenbluso, gastejo-muziko, malstreĉiĝa muziko, hiphopo ktp.). Almenaŭ en Usono la tendenco de la muzikistoj al ĉi tiu muzikstilo estas daŭrema. Glata ĵazo foje estas nomata (negative) "magazeno-" aŭ "liftomuziko" (muzak), ĉar ĉi tiu muziko en tiaj ejoj ofte aŭdeblas kiel fonmuziko. Ankaŭ en televidaj dokumentfilmoj aŭ veterprognozoj same kiel ankaŭ en kelkaj televidserioj aparte el Usono ("Monk", "Sex And The City") oni aŭdas glatan ĵazon ofte kiel fonkolorigon.
10959 Apenino
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la Apeninoj, montaro etendiĝanta laŭlonge de Italio sur 1400 km de la Golfo de Genua ĝis la Mesina Markolo. Tiu montĉeno fakte trairas la markolon ĝis Sicilio, kie la montoj estas geologie tre aktivaj, precipe Etna (3328 m).
Glata ĵazo
Historio
De la melodiema ĵazo (ekz. novbopo, novklasikismo aŭ t.n. ĉeftendenca ĵazo) glata ĵazo distingiĝas per tio, ke ĝi neglektas karakterizajn erojn de ĵazo (aparte soloajn improvizadojn pri akordoj) favore al ega melodio-orientiĝo. Transiroj inter la du stiloj kaj ankaŭ al kunfandoĵazo estas malfiksaj.
Nuntempe oni produktas glatan ĵazon ne malofte en studioj helpe de komputila tekniko kaj sinteziloj, la apartajn gvidvoĉojn ludas akustikaj instrumentoj sur aranĝaĵo el komputilproduktita pulso kaj sintezilo-sonoj. En Usono oni tamen prezentas ĉi tiun stilon nepre koncerte, tie estas klara kultureto kun multnombro de eventoj pezocentre en Los-Anĝeleso kaj ĉirkaŭaĵo. En Eŭropo tamen preskaŭ neniam prezentas ĝin. Tio ĉi dedukteblas de la manka subteno de la eŭropaj radiostacioj por ĉi tiu muzikstilo.
Kelkaj muzikistoj de ĉi tiu stilo
La muzikistojn Mindi Abair, George Benson, Kenny G, Bob James, Gregg Karukas, Marcus Miller, Nelson Rangell, Lee Ritenour, David Sanborn, Tom Scott, Spyro Gyra aŭ Grover Washington, Jr oni taksas kiel tipaj reprezentantoj de glata ĵazo.
30174 Hollyjackson
30174 Hollyjackson estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Holly Marie Jackson, finalistino de la Broadcom MASTERS de 2014, matematika kaj scienca konkurso por gestudentoj de mezlernejo, pro ŝia projekto pri fizika scienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Old Orchard School en Campbell (Kalifornio).
1969
1969 estis normala jaro komenciĝanta merkrede (ligilo montras kalendaron). En la jaro 1969 post Kristo okazis, interalie:
Lu Wunsch-Rolshoven
Louis Ferdinand von WUNSCH-ROLSHOVEN (kutime nomata Lu WUNSCH-ROLSHOVEN, naskiĝis la 29-an de marto 1956) estas germana matematikisto kaj esperanto-parolanto. Li estas prezidanto de la asocio EsperantoLand ekde ties formala fondiĝo en 2003 (gvidanto de la laborgrupo EsperantoLand ekde 2001).
Postenoj en Esperantujo
Jam en la 1980-aj jaroj, li aktivis en Germana Esperanto-Junularo, kies estrarano li estis ekde la jarfino 1980 ĝis la jarfino 1986. Li ĉefe respondecis pri publikaj rilatoj kaj gazetara agado, kiun li gvidis dum multaj jaroj kaj kie li kunlaboris de 1980 ĝis ĉirkaŭ 1990. Rezulto estis oftaj raportoj, ĉefe pri la IS, en gazetoj, radio kaj televido, interalie en tutgermana televida novaĵelsendo.
Ekde 1980 li estis dum kelkaj jaroj komitatano de TEJO. Inter 1989 kaj 1992 li estis komitatano de UEA kaj membris en la Financa Komisiono de UEA.
Li estas unu el la iniciatintoj de la Esperanto-agado en Villa Kreuzberg en Berlino, Germanio (1984 - ĉirkaŭ 1992). En tiu kadro li longtempe gvidis la Esperanto-grupon kaj organizis la germanlingvan prelegserion "Esperanto en la praktiko" ('Esperanto in der Praxis'). Por la prelegserio li faris ankaŭ la gazetaran laboron. Rezulte de tio en kelkaj jaroj aperis ĝis 80 mencioj jare pri Esperanto en la berlina gazetaro, ĉefe mallongaj anoncoj de prelegoj, sed ankaŭ pli longaj artikoloj kaj kontribuoj en radio kaj televido. Li krome instruis Esperanton en pluraj dekoj da kursoj, ĉefe semajnfinaj, sed ankaŭ en ĉiusemajnaj rondoj por progresantoj. Por Germana Esperanto-Instituto li estis ekzamena komisaro dum la okdekaj jaroj. Li dum kelkaj jaroj organizis la Berlinan Arbaran renkontiĝon (BARo) en Bad Münder, sudokcidente de Hanovro.
En la jaro 2001 li fondis la laborgrupon EsperantoLand, kiu publikigis la retejon EsperantoLand.de. La aktivecoj en 2003 kuniĝis kun la asocio Esperanto-Centro fondita de Hermann Behrmann; ŝanĝiĝis la nomo de la asocio al 'EsperantoLand' kaj Lu Wunsch-Rolshoven fariĝis prezidanto. Li fondis kaj plu ĉeforganizas la Novjaran Renkontiĝon (NR) (ekde la jarfino 2002); krome li organizis la "SOmeran MEzeŭropan REnkontiĝon" (SOMERE) (ekde somero 2003 ĝis 2013) kaj 'PRINTEMPE' (2010 ĝis 2014).
Li estis estrarano de la Esperanto-Ligo Berlin (ELB) en la okdekaj jaroj. Ekde la naŭdekaj jaroj li estas estrarano de la asocio Esperanto-domo Michendorf, kiu administras domon en urbeto apud Berlino kaj uzas ties enspezojn por subteni Esperanto-agadojn, ĉefe en Berlino. Ekde 2014 li estas gazetara komisiito de Germana Esperanto-Asocio (GEA). En tiu funkcio kaj jam antaŭe li gvidas seminariojn pri gazetara kaj publikrilata agado.
Li verkis centon da artikoloj, ĉefe pri renkontiĝoj kaj pri gazetaraj kaj publikaj rilatoj, ekzemple en La Ondo de Esperanto, Libera Folio, Esperanto aktuell; pli frue en GEJ-gazeto.
Kelkfoje Lu Wunsch-Rolshoven agas ĉe Esperanto-aranĝoj kiel samtempa aŭ sinsekva interpretisto inter Esperanto kaj la germana, unuafoje ĉe pluraj unusemajnaj seminarioj de TEJO en Strasburgo, Berlino kaj en Hungario (en la jaroj 1982-84).
Jan van Galenstraat (amsterdama metrostacio)
Jan van Galenstraat estas metrostacio sur la linioj 50 kaj 51 de la Metroo de Amsterdamo.
Solliès-Toucas
(jen france, okcitane Soliers-Tocàs) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Var, en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Rosário da Limeira
Rosário da Limeira (prononco: hozarjo da limejra, oficiale Município de) estas urba municipo en la subŝtato Minas-Ĝerajso de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Zona da Mata (esperante Zono de la Ĝangalo) kaj en la mikroregiono Muriaé. Laŭ la stato de en la komunumo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Nikela (II) pirofosfato
Nikela (II) pirofosfato aŭ nikela (II) dufosfato estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la nikela (II) hidroksido kaj pirofosfata acido. Ĝi estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en mineralaj acidoj, etanolo kaj amonia hidroksido. Nikela (II) pirofosfato posedas 2 nikelatomojn, 2 fosforatomojn kaj 7 oksigenatomojn. Nikela (II) pirofosfato uzatas en kemiaj sintezoj kaj en la preparado de nikelaj derivaĵoj.
Éva Darkó
Kariero
Ekde 1984 ĝis 1989 ŝi ludis en la teatro Sepsiszentgyörgyi Tamási Áron Színház, ekde 1993 en Békéscsaba, ekde 1995 ŝi estis reĝisorasistantino, redaktorino-raportistino.
La Loma (Ĥaeno)
La Loma (La holmo) estas komarko de la Provinco Ĥaeno, Andaluzio, Hispanio. Ties ĉefurbo, historie kaj kiel administracia centro, estas Úbeda. Temas pri teroj tre fekundaj, pro kio la ĉefa ekonomia agado de la komarko estas derivata de la agrikulturo kaj pli precize de la kultivo de olivarboj kaj lastatempe la kultura turismo atingis gravon en Úbeda kaj en Baeza, la du renesancaj urboj, katalogitaj kiel Monda heredaĵo de Unesko.
Ĝi havas 77 162 loĝantoj (informo de INE por 2018), areon de 1037,4 km², kaj loĝdensecon de 76,5 loĝ/km².
Geografio
La Loma estas ankaŭ natura komarko kiel interrivera altebenaĵo, klare limigita de la valoj de du riveroj: norde Gvadalimar kaj sude Gvadalkiviro.
Plej parto de la teritorio de tiu komarko estas fekunda kamparo de olivarboj de kultivo tre intensiva, alterne kun malgrandaj areoj sen irigacio dediĉitaj al kultivoj de herboj kaj kun la valoj de la riveroj Gvadalkiviro kaj Gvadalimar, kie elstaras speciale la industriaj kultivoj de irigacio.
Kiel ekzemplo de la konstanta oleprodukta hegemonio de la komarko ekde antaŭ 10-15 jaroj, oni atentu informojn de 2005: la komarko de La Loma estis la plej produktiva, kun 117 777 tunoj da olivoleo, sekvita de Suda Kamparo (85 508 tunoj), Norda Kamparo (79 355), Sierra Sur (45 398), El Condado (37 428) kaj Mágina (24 435).
Municipoj
La Loma estas formata de la jenaj municipoj:
Károly Baumann
Károly Baumann [kAroj baŭman], laŭ hungarlingve kutima nomordo Baumann Károly estis hungara kantisto, komikisto. Lia origina familia nomo estis Grünbaum. Lia konata filino estis Erzsi Kőmíves.
Károly Baumann naskiĝis la  en Pest (urbo), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Károly Baumann frue iĝis presisto, sed tiutempe li estis amatora kantisto en scenejo de la presistoj. Li aĝis 14, kiam li debutis en kabaredo kun sukcesoj. Li daŭris la kantadojn en pluraj kabaredoj, sed ofte li ricevis ankaŭ prozajn rolojn. Komence li kantadis germane, sed estis li, kiu enkondukis la kantadon hungare en la kabaredoj. Li estis la aktuala plej signifa kantisto. En la someraj periodoj li faris turneojn kaj kantadis en provincaj urboj. En 1911 lia laringo malsaniĝis, poste li kantadis nur iomete. En la sekva jaro li establis kafejon, sed finance tio ne portis sukcesojn. Li kantis por gramofondiskoj, kiuj estis aŭdeblaj dum mutaj filmoj. Inter 1913 kaj 1920 li havis malgrandajn rolojn. Li ricevis oran medalon en 1905. Li havis edzinon, kiu naskis 5 gefilojn.
Ŝamano
Centra rolulo en ŝamanismo, kun funkcioj similaj al tiuj de pastro aŭ religia magiisto. La plej grava eco de ŝamano estas lia supozata kapablo interkomunikadi kun spiritoj, kaj esti peranto inter la materia mondo kaj mondo spirita.
Afrika bubalo
La afrika bubalo aŭ kafra bubalo (Syncerus caffer) estas bovedo, la nura ankoraŭ vivanta specio el la genro Syncerus. La besto apartenas al la t.n. grandaj kvin. La afrika bubalo havas malbonan reputacion. Ĝi estas neantaŭvidebla kaj povas esti danĝera por ĉasistoj kaj homoj kiuj tro proksimiĝas, kelkfoje kun morto kiel sekvo. Plejofte la besto foriras dum danĝero. Estas du subspecioj, la ruĝa bubalo (Syncerus caffer nanus) kaj la nigra bubalo (Syncerus caffer caffer).
Tiu afrotropisa besto troviĝas i.a. en jenaj ekoregionoj : la angol-eskarpaj savano kaj duonarbaroj, la itigiaj-sumbuaj densaĵoj, la nord-konga arbara-savana mozaiko, la okcident-sudana savano, la viktori-basena arbara-savana mozaiko kaj la zambezaj inunditaj herbejoj.
Trun GR
Pri la komunumo
Trun (en la germana lingvo Truns) estas komunumo de la komunumaro Cadi/Disentis kaj la distrikto Surselva en Kantono Grizono, Svislando. Ĝi havis 1173 loĝantojn je la 31-a de decembro 2009.
Geografio
Trun situas en la centro de Surselva ĉe la bordo de la Antaŭa Rejno. Krom el la ĉefloko Trun la komunumo konsistas el la setlejoj kaj vilaĝoj Cumadé, Bardigliun, Campliun, Gravas, Caltgadira, Cartatscha, Flutginas, Darvella, Dadens kaj Zignau. En sudo la komunumo etendiĝas ĝis al la kulmino de Piz Nadels kun alteco de 2789 m s.m., en nordo ĝis al Bifertenstock (romanĉlingva nomo Piz Durschin, kies kulmino kun alteco de 3421 m s.m. estas la plej alta punkto de la komunumo. Sudoriento de Bifertenstock etendiĝas la Frisal-Glaĉero.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Trun limas en nordo al la iama komunumo Linthal, kiu estas parto de la nuna komunumo Glaruso Sudo (Kantono Glaruso). En nordnordoriento kaj en oriento ĝi limas al Breil/Brigels, en nordoriento al Schlans, en sudoriento al Obersaxen, kaj en sudo kaj okcidento al Sumvitg.
Trafiko
Truns situas ĉe la kantona ĉefvojo n-ro 19, kiu kondukas de Ilanz tra Disentis kaj Oberalppasejo al Andermatt. Al la publika transportreto la komunumo estas konektita per la stacidomo ĉe la linio de Retia Fervojo de Ilanz al Disentis. La stacidomo de Trun estas elirpunkto de diversaj poŝtaŭtolinioj.
Kripto de grafoj Henckelidoj von Donnersmarck
Kripto de grafa familio de Henckelidoj von Donnersmarck und Vösendorf situas en Bohumín. La familio, kiu akiris bohuminan princlandon kun fina valideco la 26-an de majo 1629, estis al konstruado de tiu ĉi ne tro granda ronda konstruaĵo en Bohumín devigita per eksteraj cirkonstancoj.
Roniéliton Pereira Santos
Roniéliton Pereira Santos (n. ) estas brazila futbalisto. Li en 1999 membris en la brazila nacia teamo de futbalo.
Kripto de grafoj Henckelidoj von Donnersmarck
La anoj de tiu ĉi nobela familio, kiuj apartenis inter aktivaj favorantoj de protestantisma pietismo, volis havi honoran lokon de la lasta ripozo. Tial ili devis lasi konstrui familian kripton, iam en la dua duono de la 17-a jarcento en angulo mem de tombejo. Tiu ĉi duetaĝa konstruaĵo, en kies subteretaĝo estas la kripto kaj suretaĝo sakrala spaco, rememorigas per sia aspekto romanikan rotondon sen absido.
Ekde la jaro 1752, kiam la kripto estis alikonstruita en la hodiaŭan aspekton, ĝi servis al sia celo jam nur mallongtempe. Lasta vira ido de la bohumina branĉo de familio Johann Erdman Henckel von Donnersmarck und Vösendorf ĉi tie estis sepultita la 16-an de marto 1803. La subteretaĝa parto de kripto mem estis plej malfrue dum interŝanĝo de 19-a kaj la 20-a jarcentoj malplenigita kaj la enirejo en ĝin surŝutita.
Majstro Eckhart
Eckhart von Hochheim (naskiĝis ĉirkaŭ 1260 en Tambach aŭ en Hochheim, mortis antaŭ la 30-a de aprilo 1328 en Avinjono) estis germana dominikana monaĥo, fondinto de la germana mistikismo, skolastika verkisto kaj predikisto. Lia panteisma mistiko kelkfoje proksimiĝas al ateismo. Li forĵetis la eksteraĵojn de la religioj.
Giovanni della Savia
Giovanni (della) SAVIA (naskiĝis la en Codroipo, mortis la ) estis itala esperantisto, profesie komercoficisto.
Li edziĝis per Esperanto en 1927 al la hungara Esperantistino Blanka Mandel (naskiĝis la en Budapeŝto, mortis la  en Favaro Veneto). Ili havis filinon, Andreina, kiu laŭ informoj okupiĝis pri Esperanto - almenaŭ unu kurson en 1993 ŝi gvidis en la mezlernejo de urbeto Feletto Umberto.
En 1929 li kunorganizis la 14-an Italan Esperanto-kongreson en Udine. En la jaroj 1933 kaj 1934, Achille Tellini petas lin ĉeesti la malfermon de sia testamento, ĉar tie troviĝas io interesa por Esperanto. Krome Tellini petas al Savia nomumi alian personon, kaze de lia morto aŭ neeblo, por la daŭrigo de agado favore al Esperanto plenumante tiamaniere tion kion Tellini testamentis tiusence. Tellini, mortinta en 1938 postlasis duonon de sia tuta havaĵo al la Diocezaj Seminarioj de Udine kaj Gorizia por starigo de Esperanto-Katedroj kaj popularigo de la friula lingvo.
En la jaro 1958 li translokiĝis de Udine al Favaro Veneto (en la provinco de Venecio). Verŝajne li retiriĝis kaj ne plu okupiĝis publike pri Esperanto.
Lago de Menteith
La Lago de Menteith (skotgaele "Loch Innis Mo Cholmaig"), aŭ, ĝis la 20-a jarcento, la Loch of Menteith, estas fjordo en Skotlando, situanta sur la Flandriaj Muskoj (Flanders Moss), la inundatada ebeno de la supraj atingopovoj de riveroj Forth kaj Teith, supre de Stirling.
Ictinia
Ictinia estas genro de birdoj de la familio de Akcipitredoj kaj subfamilio de Milvenoj, kiu enhavas ankaŭ milvojn. Ĝi enhavas nur du speciojn:
Ambaŭ specioj estas indiĝenaj de Ameriko. Ambaŭkaze temas pri tre grizaj specioj, pli malhelaj ĉe flugiloj, kun ruĝaj okuloj.
Ilona Daróczi
DARÓCZI Ilona [daro'ci] estas rumanuja hungara pupaktorino naskita en Marghita la 25-an de oktobro 1967.
Juris Hartmanis
Juris HARTMANIS (Rigo, 5-an de julio 1928 - 29an de julio 2022) estis latva komputikisto. Li estis membro de la Usona Nacia Akademio de Sciencoj kaj de la Latva Akademio de Sciencoj.
Ilona Daróczi
Kariero
Inter 1986 kaj 1989 ŝi estis instruistino, laboristino en sia naskiĝurbo. Ekde 1993 ŝi estas artistino de la Puck Bábszínház, magyar tagozat de Kluĵo.
30831 Seignovert
30831 Seignovert estas asteroido de la interna asteroida zono, ano de la Hungaria familio, malkovrita la de la usonaj geastronomoj Eleanor Francis Helin kaj Kenneth J. Lawrence elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Benoît Seignovert, kiu ricevis sian Ph.D de la Universitato de Reims Ĉampanjo-Ardenoj (Francio). Lia esploro centriĝas sur la surfaco kaj atmosfero de Titano. Li disvolvis kaj bontenis la portalon de datumoj Cassini/VIMS kiu gastigas la kompletan datumaron da spektraj datumkuboj pri la glaciaj lunoj de Saturno observitaj dum la misio Cassini-Huygens.
Martin Hellman
Martin Edward HELLMAN (n. 2-an de oktobro 1945), estas komputikisto kaj kriptologo usona. Hellman estas fama kiel la inventisto kun Whitfield Diffie de sistemo de kriptografio publika ŝlosila.
Hellman ricevis la premion Turing de 2015 kune kun Whitfield Diffie.
Aŭrelia Murego
La Aŭrelia Murego estas militista konstruaĵo por la defendo de la urbo Romo konstruigita de la imperiestro Aŭreliano. Ĝia origina longeco estis 19 kilometroj, sed en la nuntempo nur konserviĝas 12,5 kilometroj. La celo de ĝia konstruado estas la defendo de Romo el la invadoj barbaraj, kiuj ekiĝis ekde la jaro 271 p. K.
En la jaro 2001, 400 metroj el la murego detruiĝis pro fortega ŝtormo, sed ili estis restaŭritaj kaj reinaŭguritaj en la jaro 2006.
Serravalle (San-Marino)
Serravalle  [seravale] estas municipo ("kastelo") de San-Marino. Ĝi havas areon de 3,31 km² kaj, laŭ takso de 2006, 9714 loĝantojn; ĝi estas la plej granda, plej dense loĝata kaj plej malalta el la kasteloj. Situante norde en la lando ĝi limas al la municipoj Borgo Maggiore kaj Domagnano kaj al la italaj municipoj Verucchio, Rimini kaj Coriano (provinco Rimini).
Al Serravalle apartenas la plej granda urbo de San-Marino, Dogana, kun ĉ. 7.000 loĝantoj. Tie estas la ĉefa vojo al Rimini kaj la plej grava lim-transirejo (sen gardo kaj kontroloj). Pro la bona trafikligo al Italio tie floras "butikuma turismo", ĉar italoj venas por profiti de la malpli alta imposto de San-Marino. Dogana havas propran poŝtkodon, 47891.
Komunumaro Ruwer
La komunumaro Ruwer - germane Verbandsgemeinde Ruwer - estas komunumaro en Germanio, do administra ligo de pluraj najbaraj komunumoj. Ĝi troviĝas en la distrikto Trier-Saarburg de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumaro havis  loĝantojn. La administrejo de la komunumaro centre plenumas iujn oficejajn servojn por la loĝantoj de ĉiuj membraj komunumoj, kiuj parte en komparo kun aliaj partoj de Germanio havas relative malmultajn loĝantojn, tial ke vivteno de administrejo kun ĉiuj servoj en ĉiu unuopa komunumo estus malekonomia.
Serravalle (San-Marino)
En Serravalle estas "olimpika stadiono", bazpilka stadiono kaj sportejo "Multieventi Sport Domus". Estas tri futbalaj kluboj: S. S. Cosmos, S. S. Folgore/Falciano kaj A. C. Juvenes (Dogana).
Onda papago
La onda papago, ondeca papageto aŭ melopsitako (Melopsittacus undulatus), estas specio de Papagoformaj birdoj, nome malgranda, longvosta, semo-manĝa papago. La onda papago estas la nura specio en la aŭstralia genro Melopsittacus. Ĝi troveblas en la plej sekaj partoj de Aŭstralio kie la specio jam supervivis la malfacilan enlandan medion dum la pasintaj 5 milionoj da jaroj. Ondaj papagoj estas nature verdaj kaj flavaj kun nigraj, ondaj markoj sur la nuko, dorso kaj flugiloj, sed en kaptiveco ili estas breditaj diverskoloraj: bluaj, blankaj, grizaj. Eĉ estas tiuj breditaj por havi malgrandajn krestojn. Ondaj papagoj estas popularaj hejmbestoj ĉirkaŭ la tuta mondo pro sia malgrandeco, malalta kosto kaj kapableco imiti homan paroladon. La deveno de la nomo budgerigar estas neklara. La specio estis unue registrita en 1805 kaj hodiaŭ estas la tria plej populara hejmbesto en la mondo, post la aldomigitaj hundoj kaj katoj.
Serravalle (San-Marino)
Vidinda estas la kirko de S-ta Andreo, konstruita en 1824 kaj renovigita en 1973 de Luigi Fonti el Rimini.
Komunumaro Ruwer
La komunumaro Ruwer apartenas al la mezalta montaro kaj pejzaĝa regiono Hunsrück [prononco "Hunsryk"] kaj nomiĝas laŭ la rivereto Ruwer, je kies bordoj estas multaj vitejoj.
Onda papago
Ondaj papagoj estas proksime parencaj al lorioj kaj figaj papagoj. Ili estas unu el la paraketaj specioj, ne-taksonomia termino kiu inkludas multajn etajn papagojn kun longaj, plataj vostoj. En kaj kaptiveco kaj sovaĝeco, ondaj papagoj reproduktiĝas oportuneme kaj en paroj.
Serravalle (San-Marino)
En la municipo situas loko Rovereta, kie je la dekstrula komitato, kiu kontraŭis la tiaman komunisman-sociisman registaron, okupis terenon kaj pretendis la regpotencon. Kun la subteno de Italio ĝi sukcesis vere transpreni la povon ene de du semajnoj.
Villaverde de Rioja
Villaverde de Rioja [biljaBERde deRJOĥa] (verda vilaĝo de Rioĥo] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudokcidenta komarko Supra Najerilla kaj precize en ties norda subkomarko, nome la Cogolla kaj en la centrokcidento de la regiono.
Ĉivito
La ĉivito (: chivito) estas manĝaĵo el la urugvaja kuirarto. Chivito estas alia vorto por kapreto. La manĝaĵo por la unua fojo estus farita en 1940 en Montevideo Urugvajo, fare de la kuiristo Antonio Carbonaro.
Villaverde de Rioja
Geografio
Ĝi estas loĝloko kun komunikvojo al la cetero de la komarko kaj de la regiono laŭ la regiona ŝoseo LR-331 kiu kondukas orienten al Estollo kaj San Millán de la Cogolla kaj okcidente al Bobadilla. Ĝi estas ĉe la meza fluejo de la Valo de la rivero Najerilla, je 810 metroj super marnivelo.
Historio
La plej frua dokumenta mencio datas de 26a de junio 1014, kiam la reĝo Sanĉo la 3-a de Navaro donas al la Monaĥejo de San Millán de la Cogolla, la vilaĝon de Colia (aktuala Villaverde de Rioja), kaj ties teritoriojn. Ekde tiam, la konfliktoj kun la proksimaj lokoj estis konstantaj pro la profito de montoj kaj paŝtejoj. La plej elstaraj okazis en 1097 per lukto inter la lokanoj de Coja (kvartalo de Tobía tiam), Matute kaj Tobia.
Ĉivito
Ĝi similas al hamburgero kun rostita bovaĵo kio nomiĝas Churrasco en Latin-Ameriko. Tio estas kovrita per lardo, fromaĝo, olivoj, paprikoj, tomatoj, keĉupo, laktuko, boligita ovo, majonezo kaj cepo. Ofte oni manĝas la ĉiviton kun pomfritoj.
Villaverde de Rioja
Historio
Pri ekonomio, la mezepoka institucio Mesta markis la historion de la montaro ĝis nun. La transmigra brutobredado ordigis la spacon, la uzadon kaj la vivmanieron de multaj generacioj. La brutobredado de ŝafoj estas perfekte adaptebla al la orografiaj kaj klimataj kondiĉoj de la areo, kaj krome estis ankaŭ bovoj kaj kaproj. Ŝafoj ludis gravan rolon en la florado de tekstila industrio en la areo. Sed tio ŝanĝiĝis meze de la 19-a jarcento, kiam la konkurenco de la moderna tekstila industrio de Katalunio ruinigis la lokan tekstilan industrion, tro mandependa kaj tro malmulte mekanizita (kun konsiderinda malprogreso en la adoptado de energioj alternativaj al la hidraŭlika), kaj tro for de la ĉefaj fervojoj. Pro tio fine de la 19-a jarcento la loĝantaro elmigris al novaj industriaj centroj. ​
Ĉivito
Malgrandskale oni ankaŭ manĝas ĉivitojn en Argentino kaj Hispanio. En Argentino ĝi estas konataj kiel chivito Uruguayo (urugvaja ĉivito) ĉar la termino ĉivito tie estas uzata por alia viandmanĝaĵo.
Villaverde de Rioja
Historio
En la 1960-aj jaroj la elmigrado iris al enlandaj centroj, unue al Bilbao, Barcelono kaj Madrido, kaj en la 1970-aj jaroj al Logroño. El la 1950-aj jaroj oni perdis ĉirkaŭ 200 loĝantojn ĝis la nunaj 60.
Aktualo
La loĝantaro estas tre maljuniĝinta. Vizitindaĵoj estas la preĝejo kaj la ermitejo, la montara pejzaĝo, ktp.
Béla Gözsy
GÖZSY Béla (geoĵi) estis hungara farmaciisto, universitata profesoro naskita en Csíkszereda la 26-an de marto 1903 kaj mortinta en Montreal la 10-an de januaro 1979.
Einar Gerhardsen
Einar Henry GERHARDSEN (naskiĝis la 10-an de majo 1897 en Asker, Norvegujo, mortis la 19-an de septembro 1987) estis norvega politikisto de la politika partio Arbeiderpartiet ("Laborista partio"). Li estis la ĉefministro de Norvegujo de 1945 ĝis 1951, de 1955 ĝis 1963 kaj de 1963 ĝis 1965. En Norvegujo oni ofte nomas lin la landopatro, kaj li estis unu el la respondeculoj por la norvega sociala ŝtato kiu kreskiĝis post la dua mondmilito.
Dirk Willkommen
Dirk WILLKOMMEN (naskiĝis la 8-an de februaro 1939) estas germana lingvisto kaj esperantisto. Li estas doktoro pri lingvistiko (germane: Dr. phil, fako: nordiaj lingvo kaj literaturo, kromfakoj: fonetiko, eŭropa etnologio. Disertacio: Dirk Willkommen, Ladelunder Dänisch. Phonologie eines Schleswiger Dialekts. Kiel 1977), kaj verkis la plej konatan modernan Esperanto-gramatikon por germanlingvanoj.
Inter la komenco de januaro 1984 kaj la fino de decembro 1986 Dirk Willkommen estis redaktoro de la revuo Esperanto aktuell. Li esperantistiĝis en 1961 (Hamburgo), estas individua membro de UEA ekde 1962, kaj membro de la delegita reto de UEA ekde 1968.
Altlernejaj studoj
Pedagogio/Biologio 1965-1968 Flensburg. Ekzameno: Lerneja instruisto (sekundara ŝtupo)
Nordiaj lingvo kaj literaturo 1969-1977 Kiel (stipendio: Reykjavík/Islando: 1971-1972)
Verkoj
En germana lingvo:
Krome: artikoloj kaj recenzoj en germana lingvo kaj en Esperanto pri dana, frisa, malaltgermana dialektoj; lingvaj minoritatoj, Esperanto. Inter aliaj:
Aldone en Europa Ethnica, Vieno; Nordfriesisches Jahrbuch (kunordiganto kaj ĉefredaktoro 1986 kaj 1987), Bräist/Bredstedt, Nordfriesland, Bräist/Bredstedt, kaj alie.
Pluraj artikoloj ekde la sepdekaj jaroj en la revuo Etnismo (Frisoj, Feroaj Insuloj, Sameoj, Groenlando). Averto: Ekzistas reeldono kiel kolekto (2008). Prefere citu nur la originalojn.
Alia Politiko Eblas
Alia Politiko Eblas aŭ Politiko Povas Esti Malsama (Lehet Más a Politika, LMP) estas hungara verda politika partio fondita en 2009. Ricevinte 7.5 procentojn de la voĉdonoj, ĝi estis unu el kvar partioj kiu gajnis sidlokojn en la Nacia Asembleo de Hungario en la ĝenerala balotado de 2010. Ĉe Parizo en novembro de 2011, la partio-kongreso de la Eŭropa Verda Partio akceptis la hungaran partion kiel plena membro.
Fondiĝo kaj balotsukceso
De 2008 neŝtata organiza socia iniciato, celanta al la reformado de hungara politiko, antaŭiris la partio mem. La LMP konsentas kun aliaj verdaj partioj pri ideologioj kiel mediprotekto, daŭripova disvolviĝo kaj la batalo kontraŭ korupto en la nuntempa politika elito. LMP substrekas tion, kion ili perceptas kiel la sensencaĵo de la disiĝo inter la maldekstraj kaj dekstraj partioj, kaj ilia principo estas konsiderema demokratio — kiun, laŭ ili, malpliigas la distancon inter la homoj kaj la politika elito.
Nina Simone
Eunice Kathleen WAYMAN, pli bone konata kiel Nina SIMONE (21-a de februaro, 1933 – 21-a de aprilo, 2003) estis usona kantistino, komponistino kaj pianistino.
Oni ĝenerale opinias ke ŝi estis ĵazmuzikisto sed ne plaĉis al ŝi tia klasifikado. Oni diras ke ŝia muziko inkluzivis la blusojn, ritmenbluson kaj soulon.
Ŝi debutis kiel pianisto je la aĝo de 10 jaroj. Oni devigis ŝiajn gepatrojn, kiuj sidis en la antaŭa vico, cedi la lokojn al blankuloj. Oni opiniis ke tiu okazaĵo estis la semo, kiu poste disvolviĝis al envolvado en la afrikusona civilrajta movado de Martin Luther King.
Kiam ŝi havis 17 jarojn ŝi translokiĝis al Philadelphia, Pensilvanio por instrui la pianon kaj akompani kantistojn.
Ŝi studis la pianon ĉe la prestiĝa Julliard School of Music en Novjorko dank’ al la patronado de bonfarantoj, sed manko de mono rezultis ke ŝi ne povis realigi sian sonĝon fariĝi la unua afrik-usona koncert-pianisto.
Poste oni intervjuis ŝin ĉe la Curtis Institute sed ne akceptis ŝin (oni opiniis ke tio estis ĉar ŝi estis nigrulino).
Anstataŭe, Simone ŝanĝis al bluzoj kaj ĵazo kaj elektis la nomon Simone en 1954.
Dum la 1960-aj jaroj ŝi laboris en la movado por civilrajtoj kaj registris kelkajn politikajn kantojn.
Inter ŝiaj plej bonkonataj kantoj estas :– I Loves You Porgy; My Baby Just Cares for Me; To be Young, Gifted and Black; Mississippi Goddam; House of the Rising Sun; I Put a Spell on You.
En 1971 Simone forlasis Usonon post malkonsentoj kun agentoj kaj la impostinstanco, citante rasismon kiel la kialo.
Ŝi vivis en diversaj landoj en la Antiloj, Afriko kaj Eŭropo kaj kantis regule ĝis post la aĝo de 60.
En 1993 ŝi setlis apud Aix-en-Provence, Francio.
Ernő Szakál
Ernő Szakál [sakAl], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szakál Ernő estis hungara skulptisto, restaŭristo, medalisto, altlerneja instruisto. Ernő Szakál naskiĝis la  en Sopron, li mortis la  en Sopron.
Kamikazo
Kamikazo estas japan-devena vorto, kiu laŭ litere signifas "vento de dio" en la japana lingvo. Internacie, ĝi kutime estas uzata por indiki la japanajn pilotojn kiuj faris mem-mortigajn atakojn kontraŭ la batal-ŝipojn de la Aliancanoj dum la Dua Mondmilito. Do ili uzis la manieron, kiun uzis Pjotr Nesterov. Ekzistis ankaŭ kamikazoj, kiuj atakis per submarŝipoj. La vorto ankaŭ estas ofte uzata por indiki homojn kiuj lanĉas mem-mortigajn atakojn kontraŭ la malamikon dum militoj.
La japana armeo komencis uzi kamikazojn en 1944, kiam jam evidentiĝis ke ĝi malgajnas la militon. La kamikazoj kutime lanĉis sin kontraŭ usonajn aŭ britajn batal-ŝipojn en etaj aviadiloj plenaj de bomboj, por kaŭzi la plej grandan eblan damaĝon al la malamiko.Ĉi tiuj pilotoj kiuj fordonis sian vivon por sia lando kutime estis volontuloj, almenaŭ teorie. En Japanio en tiu epoko junuloj ricevis forte naciisman kaj militarisman edukon, laŭ kiu la plej granda honoro estis morti por la imperiestro de Japanio kaj la lando. Tamen, ekzistas kamikazoj, kiuj restis vivaj. Ekzemple, kelkaj kamikazoj revenis por ripari, ĉar aviadilo rompis. Kelkajn kamikazojn pafis malamikoj kaj pilotoj, pereante aviadilon, saltis kaj ne mortis. Kelkaj el ili post savo ne havis okazon reaparteni militon, kaj restis vivaj eĉ post milito.
Nuna metafora uzado
Nuntempe la vorto "Kamikaze" ofte estas uzata por priskribi la palestinanojn kiuj eksplodigas sin mem en aŭtobusoj, restoracioj aŭ aliaj publikaj lokoj en Israelo, kaj por aliaj homoj kiuj faras mem-mortigajn atakojn trans la mondo. Sed oni diskutas, ĉu oni rajtas kompari, ĉar tiaj "kamikazoj" murdas kun sin ne soldatojn sed infanojn, virinojn, ktp. Terorismo estas ja malpura "milito". Nemetafore oni povas nomi "kamikazo" la sovetan piloton Gastello, ekzemple.
Vortodeveno
Estas kelkaj teorioj, sed plej disvastigita interpreto estas, ke "kami kaze", t.e. "dia vento", rilatas al la historia evento kiam tajfunoj alvenis al la Japana Maro ĝustatempe por savi Japanion de la invadprovoj fare de la mongoloj en la jaroj 1274 kaj 1281. La vento forblovis la maran armeon de la mongoloj, fakte konsistantaj el la rekrutitaj armeanoj el la Korea duoninsulo.
József Varga (ministro)
József Varga [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Varga József estis hungara politikisto, ministro, parlamentano, kemiisto, profesoro, membro (korespondanta en 1932, ordinara en 1946) de Hungara Scienca Akademio.
József Varga naskiĝis la  1891 en Budapeŝto. Li mortis la 1956 en Budapeŝto.
Yohan Cabaye
estas franca futbalisto. Li naskiĝis en Tourcoing, do nun estas -jara.
József Varga (ministro)
Biografio
József Varga iĝis privata profesoro en Teknika kaj Ekonomia Universitato de Budapeŝto en 1920. Li atingis la instruan rangon publika ordinara profesoro post 3 jaroj. En 1939 li estis elektita parlamentano, en la sama jaro li estis subministro pri industrio. Inter 1939 kaj 1943 li estis ministro pri industrio, krome ankaŭ ministro pri komerco kaj trafiko, poste li revenis instrui al la universitato. Li ricevis Premiojn Kossuth en 1950 kaj 1952. Dum la socialismo kreiĝis societo hungara-orientgermana por profiti kaj evolui inventojn de Varga. Li okupiĝis pri artefaritaj benzinoj, asfaltoj.
Yohan Cabaye
Ekde la jaro 2010 li estas membro de la franca nacia teamo de futbalo. Kadre de ĝi li interalie kunkonkuris pri la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2012, la Futbala Mondpokalo 2014 kaj en la Eŭropa Futbal-Ĉampionado 2016.
(85184) 1991 JG1
(85184) 1991 JG1 estas terrenkonta kaj marsrenkonta amora asteroido malkovrita la de la usona astronomino Eleanor Francis Helin elde la Observatorio de la Monto Palomar, (Kalifornio, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 7:6 kun Marso ; ĝia discentra klinata orbito tanĝas tiun de la Tero kaj krucas tiun de Marso, ĝia iom granda klinangulo tenas ĝin malproksima de la Tero.
Podokarpacoj
Taksonomio
Jen la listo, laŭ The Plant List kaj World Flora Online (31 mar. 2020), , de la akceptitaj genroj, kaj ties Esperantaj nomoj :
* genro akceptita en TPL sed ne en WFO (= Podocarpus L'Hér. ex Pers.). WFO tamen akceptas ĝian specion.
Artur Bormann
Doktoro Artur BORMANN (naskiĝis en 1903; mortis la 1-an de oktobro 1986) estis honora membro de UEA kaj konata aktivulo en la germana Esperanto-movado.
D-ro Bormann havis frue la konvinkon, ke por la scienca pritraktado de la planlingvaj problemoj gravas la fenomenoj de la socia kunvivado de la esperantistoj kaj de la lingvopolitiko; ili samrangas apud la pure lingvaj. Per tio do li plivastigis la bazon de la interlingvistiko: ĝi konsistas el lingvistiko kaj el sociologio, ĝuste lia fako. Li laboris por sia konvinko kaj ĝia diskonigado kun la celo, per pli trafaj argumentoj antaŭenpuŝi Esperanton inter sciencistoj, politikistoj kaj altaj ŝtatfunkciuloj.
Lia ĉefa tasko estis redaktado kaj eldonado de Interlingvistika informa servo regule ekde 1957 dum pli ol 25 jaroj. Li ankaŭ oficis kiel honora prezidanto de la Societo por Internacia Lingvo, en kiu li provizis la Esperanto-movadon mondvaste per science bazita informmaterialo kaj batalis por interkompreniĝo inter la popoloj kaj por paco en la mondo.
Ankaŭ lia filo d-ro Werner Bormann estas konata esperantisto.
Louisa Frederica Adela Schafer
Louisa Frederica Adela SCHAFER aŭ SHAFER [ŜEfer],  Adela (naskiĝis la  en Londono) estis angla esperantistino, solkantisto kaj lingvoinstruisto.
Schafer multe laboris por Esperanto, aparte ĉe Londona Esperanto-Klubo, ofte aperigante kantojn sub la nomformo Ad. Ŝefer. Schafer ĉeestis plurajn Universalajn Kongresojn, interalie la unuan en Bulonjo.
Verkoj
Shafer verkis: „Tekstaro de Britaj Kantoj“ kaj tradukon de la kanto "How sweet the name of Jesus sounds" en Adoru Kanto n-ro 426. Ankaŭ tri aliaj kantoj ŝiaj estis en Adoru kantante (KELI, 1971).