cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Settimo Vittone
Settimo Vittone estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Najbaraj komunumoj estas Lillianes (AO), Graglia (BI), Carema, Donato (BI), Quincinetto, Andrate, Tavagnasco, Nomaglio, Borgofranco d'Ivrea kaj Quassolo.
Pfaffenschlag
Historio
La loko estis verŝajne loĝigita jam fare de slavoj, sed la devena setlejo pereis iam pase de la 12-a jarcento. En la 13-a jarcento, pase de koloniigo de limregionoj fare de Přemysl Otakar la 2-a estis sur loko de la pereinta slava domaro konstruita nova kkoloniiga vilaĝo, kiun fondis paroĥestro el Slavonice. Tiu ĉi renovigita vilaĝo estas iam nomata Vilaĝo de paroĥestro aŭ Bobovec, sed konata ĝi estas sub nomo Pfaffenschlag.
Proksima fiŝlago ne devenas el la tempo de la ekzistado de vilaĝo, sed nur el la jaro 1483, do kvindek jaroj post ĝia pereo.
Tra ĉirkaŭaĵo kondukis en la 1930-aj jaroj linio de limregionaj fortikaĵoj.
Arkitekturo
La vilaĝo konsistis el dekses kamparanaj domoj, muelejo, mastrumaj konstruaĵoj, keloj kaj subteraj koridoroj, kiuj servs kiel kaŝejoj (preskaŭ 30 metroj longaj). La domoj etendiĝis en du vicoj laŭlonge laŭ rojo, kiu kreis akson de la vilaĝplaco. La domoj estis el ŝtonoj kaj ligis al ili mastrumaj lignaj aŭ vergara konstruaĵoj kun keloj kaj subteraj spacoj. La unuopaj domoj konsistis el ĉambro kun forno aŭ fajrejo, antaŭĉambro kaj kamero; pli grandaj konstruaĵoj havis eĉ etaĝan grenejon, kiu estis enlasigita en la teron. Al la vilaĝo apartenis ankaŭ apude situantaj herbejoj kaj paŝtejoj.
Tanista domo (Arnstadt)
Historio
Restaŭradlaboroj de 2010-12 remontris la belecon de la bieno, kiu en la kuro de historio estis muelejo, farbejo kaj limonadfabriko. Oni faris grandstilajn riparojn kaj sukcesis rehavigi la framskeletaĵojn de la malantaŭa domo en ĝia tuta beleco.
Konsistas la tuto el la antaŭa domo, el flanka alo kun pergolo ĝis la interna korto kaj el transepto. La antaŭdomo (loĝejo; vendejo) estas el la 1752-a jaro. La konstrudaton de la korta konstruaĵo eblas scii danke al enskribo de ĉe la ekstera vando (1626).
Likvorfabrikado en Arnstadt
Kvazaŭ forgesita metia ĉapitro de Arnstadt estas la produktado de likvoroj (ekz. de Echter Aromatique). Leteroj kaj fakturoj de kolektinto de regionaj historiaĵoj dokumentas ke la limonadfaranto Ernst Gewalt anoncis la planitan ekkomercadon per likvoro kaj eferveska limonado en la 31-a de marto 1905. Ekde la 31-a de majo 1905 li ekrajtis mem fari likvoraĵojn. La entrepreno nomiĝis komence Aromatique-Fabrik, poste Aromatique- und Mineralwasser-Fabrik. Nur en la 1946-a jaro ĉesis tia produktado; ĝis nun videblas restoj de tio surloke.
The Lake House (filmo)
The Lake House estas usona sciencfikcia amafera drama filmo de 2006, reĝisorita de Alejandro Agresti, ĉefroligita de Keanu Reeves kaj Sandra Bullock (kiuj antaŭe aperis kune en Speed). Ĝin verkis David Auburn. Ĝi temas pri arkitekto loĝanta en 2004 kaj kuracistino loĝanta en 2006, kiuj renkontiĝas per leteroj lasitaj en leterkesto ĉe la laga domo, kie ili loĝis en malsamaj tempoj. Ili daŭrigas korespondadon dum du jaroj, restante apartigitaj per sia origina diferenco de du jaroj.
Intrigo
En 2006, kuracistino Kate Forster forlasas la domon, kiun ŝi luis ĉe la lago por translokiĝi al Ĉikago. Kiam ŝi foriras, ŝi lasas noton en la leterkesto por la nova luanto kun la intenco, ke li plusendu la leterojn, kiuj eble atingos ŝian malnovan adreson, kaj ankaŭ avertas lin, ke la hundaj spuroj ĉe la enirejo jam estis tie, kiam ŝi alvenis. Du jarojn antaŭe, en 2004 arkitekto Alex Wyler alvenas al la laga domo kaj trovas la leteron, kiun Kate lasis en la leterkesto. Legante ĝin, Alex surpriziĝas, ĉar la domo estas forlasita kaj ne estas hundaj spuroj ĉe la enirejo.
La arkitekto komencas restarigi la domon kaj lia hundo paŝas sur nigran farbon kaj lasas la spurojn pri kiuj Kate skribis. La du daŭre korespondas, sed malkovras, ke la leterkesta flago leviĝas kaj falas per si mem, kun neniu persono ĉirkaŭ ĝi. Surprizita Alex demandas al Kate kiel ŝi povus scii kio okazos pri la spuroj de la hundo se kiam li alvenis la domo estis neloĝata. Kate, ankaŭ surprizita, respondas kaj ili ambaŭ rimarkas, ke ili loĝas samloke, sed du jarojn dise.
La du daŭre sendas leterojn unu al la alia dum iom da tempo kaj Kate petas lin, ke li bonvolu redoni sian plej ŝatatan libron, "Persvado" de Jane Austen, kiun ŝi perdis ĉe stacidomo. Siaflanke Alex sendos al ŝi mapon kun komentoj kaj kuriozaĵoj, por ke ŝi povu viziti liajn plej ŝatatajn lokojn en la urbo Ĉikago. Ili ankaŭ koincidos ĉe la naskiĝtaga festo de Kate, organizita de Morgan, ŝia tiutempa fianĉo. Alex diros al ŝi nenion pri ilia korespondado, ĉar ĝi ankoraŭ ne okazis por ŝi. Post kisado ĉe la festo, ili malkovras ke ili jam konis unu la alian antaŭ ol ekkorespondi.
Sciante, ke ili jam antaŭe renkontiĝis, ili provas renkontiĝi denove, do ili rezervas tablon en la restoracio Il Mare. Kate iras al la rendevuo, sed Alex ne aperas. Post la seniluziiĝo, Kate rakontas al li, ke ŝi atestis aŭtomobilan akcidenton en Daley Plaza dum Sankt-Valenteno de 2006 kaj ke viro mortis en siaj manoj. Jaron poste Alex trovas sin en la sama tago kaj revenas al la lagdomo serĉante la leteron kiu igas lin memori tiun daton. Samtempe, Kate vizitas arkitekton por kontroli renovigajn planojn por domo, kiun ŝi volas aĉeti.
Alex trovas la leteron kaj iras rapide por trovi Kate. Dum la kunveno kun la arkitekto Kate vidas pentraĵon de la laga domo en la konferenca ĉambro kaj malkovras, ke Alex pentris ĝin kaj ke li mortis antaŭ du jaroj en trafika akcidento en Daley Square dum Sankt-Valenteno kaj ke li estis la viro, kiu mortis. Post scii tion ŝi haste foriras por sendi leteron al Alex tra la leterkesto kaj averti lin, ke li ne serĉu ŝin, ke ŝi amas lin kaj ke li atendu du jarojn. Finfine Alex atendas kaj dum ŝi legas la leteron li reiras al la laga domo, kie Kate atendas lin.
Francisco Gómez-Jordana Sousa
Francisco Gómez-Jordana Sousa (Madrido, 1-a de februaro 1876 - Donostio, 3-a de aŭgusto 1944) estis hispana militisto kaj diplomato kiu okupis gravajn postenojn dum la Hispana Enlanda Milito kaj la unuaj jaroj de la Frankisma diktaturo.
Li estis filo de la same Generalleŭtenanto kaj alta komisaro en Hispana Maroko, nome Francisco Gómez Jordana.
Li estis prezidanto de la Teknika Junto de la Ŝtato dum la milito, organismo kiu plenumis funkciojn de registaro en la insurekcia zono. Post la formado de la unua frankisma registaro, en 1938, Gómez-Jordana okupis la postenon de Vicprezidante de la registaro kaj ministro de Eksterlandaj Aferoj, kaj tiel li direktoris la eksteran politikon de la tue nova frankisma reĝimo. En 1942 li denove okupis la saman ministrecon, en la malfacila kunteksto de la Dua Mondmilito.
Tabuk
Tabuk (en araba تبوك Tabūk), ankaŭ literumite Tabouk, estas la ĉefurbo de la Tabuka Regiono en nordokcidenta Sauda Arabio. Ĝi havas 534,893 loĝantojn (censo de 2010).
Tabuk estas proksima al la landlimo inter Jordanio kaj Sauda Arabio. Ĝi estas hejmo por la plej granda aerforta bazo en Sauda Arabio.
Historio
La Batalo de Tabuk (nomata ankaŭ kiel Batalo de Tabouk) estis milita ekspedicio, kiu, laŭ islamaj biografioj, estis komencita de Muhammad en Oktobro, 630. Muhammad estris fortojn de tiom multaj kiom ĝis 30,000 norden al Tabuk en nuntempa nordokcidenta Sauda Arabio, kun la celo ataki la Bizancan Armeon. Kvankam ne batalo en la tipa senco, sed historia la evento reprezentus la malferman konflikton en la venontaj Arab-bizancaj militoj. Ne estas tiutempaj bizancaj rakontoj de tiuj eventoj, kaj multo el la detaloj venis el postaj islamaj fontoj. Notinte tion, same kiel la fakton ke la armeoj neniam renkontiĝis, kelkaj okcidentaj fakuloj pridemandis la aŭtenton de la detaloj ĉirkaŭ la evento
Provinco Ad Dali'
La provinco Ad Dali' aŭ pli simple sen fina prononcosigno Ad Dali (الضالع, latinliterigo Muḥāfaẓat aḍ-Ḍāliʿ - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Ad Dali, foje ankaŭ latinliterigita Al Dali' aŭ Ed Dali') estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la sudokcidento de la lando.
Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis loĝantojn. La provinca areo estas kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Ad Dali.
3446 Combes
Nomo
Ĝia nomo honoras la francan astronomon Michel-Alain Combes, fakulon pri la terrenkontaj asteroidoj, apud-teraj objektoj kaj aliaj.
Altair (San-Paŭlio)
Altair estas urbo de la brazila subŝtato San-Paŭlio. Emancipita en 1959, la municipo taksis 3.814 enloĝantojn en 2010.
5083 Irinara
5083 Irinara estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, tiam en Sovetunio nun en Respubliko Krimeo.
Nomo
Ĝia nomo estis komponita en honoro de Irina Evgenjevna Rakŝa, konata verkistino de Moskvo kaj amikino de la malkovrinto.
Rashomon
Rashomon havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Chambon (Gard)
Chambon (jen france, okcitane Lo Chambon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Gard, en la regiono Okcitanio (Occitanie [ɔksitaˈni], Occitània [utsiˈtanjɔ], Occitània [uksiˈtanjə]). Fine de en la komunumo vivis.
Vilma Szentesy
SZENTESY Vilma [pr. senteŝi] estis hungara primadono de opereto kaj popoldramo naskiĝinta Nagyvárad la 20-an de aŭgusto 1854 kaj mortinta en Budapeŝto la 18-an de marto 1927.
Kariero
Vilma Szentesy debutis en 1874–75 trupo de Andor Sztupa. En 1878 ŝi edziniĝis en Szabadka al Gusztáv Rónaszéky kaj ekde tiam ŝi aperis sub nomo Rónaszékyné. En la fino de la 1880-aj jaroj ili disiĝis kaj ŝi edziniĝis al Ernő Tauffer. Inter 1892–99 ŝi ne aperis en scenejo. En 1899 ŝi denove ludis en la trupo de Leszkay en Arad (tiam ŝi jam estis la edzino de Károly Bizza), poste ekde aŭtuno de 1901 en la trupo de Mihály Szendrey ĝis julio de 1913.
Duobla unuokula O
Duobla unuokula O (Ꙭ ꙭ; kursive Ꙭ ꙭ) estas unu el malordinaraj arkaikaj variantoj de la signobildo por la cirila litero О. Oni uzis ĝin en kelkaj malnovslavaj manuskriptoj, plej ofte kiel la unuan literon en dunombra formo de la vorto "око" (okulo) : Ꙭчи. Iufoje oni metis la duoblan unuokulan O en la komenco de aliaj vortoj. Oni povis meti punktojn en unu el "okuloj". Ene de vortoj la litero о povis duopiĝi, sed ordinare ĝi estis sen punktoj.
Buĉisto
Buĉisto estas iu, kiu preparas variajn viandojn kaj aliajn rilatitajn varojn por vendi. La etimologia origino de la vorto devenas el la merkata agado de la persono kiu vendis viandon de bouc [buk] (en la franca, kapro) kaj de tie boucher [buŜER] kaj de tie buĉisto.
Álvaro Vásquez Osorio
Álvaro Vásquez Osorio estas kolombia entreprenisto kaj politikisto naskita en Medellín la 31-an de Marto de 1953.
Buĉisto
Funkciado
Multaj buĉistoj vendas siajn varojn ĉe fakvendejoj, kvankam en la okcidenta mondo, ĉefe en grandaj urboj, nuntempe la plejparto da viando oni vendas en superbazaro.
Álvaro Vásquez Osorio
Lia patro estis vendisto kaj komercisto. Li havas kvin fratinojn kaj unu frato
Buĉisto
Funkciado
Buĉisto estas profesiulo kiu preparas kaj vendas viandaĵojn. Plej ofte la buĉisto aĉetas la viandon en la buĉejoj aŭ ĉe la gregovendistoj, ĉu kun la besto ankoraŭ viva ĉu jam mortinta. La buĉisto distranĉas ĝin, senostigas ĝin kaj dediĉas sin al la vendo en sia viandovendejo. Plej ofte, la buĉisto vendas nur viandon de bovo, de bovido ĉefe, de porko kaj de ŝafo, kaj pri birdoj ĉefe de koko. En islamaj landoj kaj en islamaj viandovendejoj de grandaj okcidentaj urboj, kompreneble oni ne vendas viandon de porko.
Álvaro Vásquez Osorio
Li komencis sian mezlernejon, dum du jaroj, en la municipo Jericó (sudokcidente de Antjokio) kaj ĝin finis en Medellín, en mezlernejo "Colegio San José".
Buĉisto
Funkciado
Tradicie estis tri tipoj de buĉistoj aŭ viandovendistoj. Duaranga buĉisto deprenis la facilajn partojn, ne propre nomitaj viando, tio estas internaĵoj, koro, renoj, hepato, cerbo, intestoj, ktp. Tiu estis la plej rapide vendenda viandaĵo, ĉefe kiam ne ekzistis elektraj aparatoj por konservi viandaĵojn. Krome estis plej ofte ankaŭ plej malmultekosta viandaĵo. Unuanranga buĉisto senostigis kaj dispecis la veran viandon por facila vendado al aĉetonto, kiu povas mendi eĉ nur malgrandajn pecojn; tiaj buĉistoj bezonis la plej specifajn tranĉilojn. Tria kaj kroma tipo de buĉisto specialiĝas en preparado de kolbasoj, muelita viando, ktp. Ĉar tio similas al kuirado, tre ofte virinoj okupiĝis pri tiu tria fako, dum la transporto foje de la entera mortinta besto (kutime jam senhaŭtigita) aŭ de la grandaj pecoj, krom la fortranĉo de ostoj kaj de la viando estis tasko plej ofte farata de viroj. Kroma tasko en viandovendejoj povas esti la preparado kaj spicado de viando kun la celo faciligi la aĉetadon de la viando, ĉar la aĉetonto pli rapide kaj facile kuiros ĝin. Tiamaniere krome la viando konserviĝos plue senprobleme.
Álvaro Vásquez Osorio
Ekde sia frua juneco li estis negocema: ĉirkaŭ 12-jaraĝa li ludonis bildstriajn gazetojn kaj biciklojn, kaj vendadis manĝajetojn al aliaj infanoj, kaj dum la finaj jaroj de mezlernejo kontraktis orkestrojn, manĝaĵojn kaj drinkaĵojn por la festoj de la samkursanoj. Ekde tiu epoko li ankaŭ interesiĝis pri la Grafikaj artoj ĉar li eldonadis ĵurnalon kaj gazeton por la lernejanoj. Du jarojn antaŭ fini mezlernejon li havis propran tipografian atelieron hejme. Pri tiu fako li lernis pli en la kolombia Nacia Servo por Lernado (SENA ) kaj en la jam malaperinta Eldonejo Bedout. Post la mezlernejo, danke al gajnita stipendio per studentinterŝanĝo, li vojaĝis al Usono kie li fariĝis teknikisto pri Grafikaj artoj en la Upper Bucks Technical School, de Pensilvanio. En sia reveno al Kolombio li alportis maŝinojn por pligrandigi sian presejon, kiu poste iĝis granda eldonejo kun 540 laboristoj.
Buĉisto
Ilaro
Buĉistoj bezonas ne nur normalajn tranĉilojn, sed ankaŭ specifajn buĉotranĉilojn, ĉu pli grandaj, ĉu pli pezaj por rompi ostojn, ĉu pli akrigitajn, ĉu plej longajn. El profesia vidpunkto estas tro danĝera ne vesti sekurigajn antaŭtukon (farita el ledo aŭ pli bone el metala maŝkuto aŭ eĉ Kevlar) kaj ganton (el metala maŝkuto aŭ Kevlar). La plej kutima ilaro konsistas el tranĉilingojn, paro de senostigaj tranĉiloj kaj porvianda hokilo. Specifaj tipoj de buĉistaj taskoj postulas specifajn tranĉilojn, segilojn aŭ martelojn.
Álvaro Vásquez Osorio
Li estas inĝeniero pri administrado el la Nacia Universitato de Kolombio kaj advokato el la Universitato de Antjokio (Medellín, Kolombio).
Buĉisto
En la historio
Tradicie estis specifaj buĉistoj aŭ viandovendistoj kaj viandovendejoj por la viando de porko aŭ por la viando de ĉevalo, tradicia tiu ĉi laste menciita en kelkaj regionoj kaj netradicia en aliaj. Lastatempe tiu dispartigo de funkcioj kaj respondecoj forgesiĝas kaj malaperas.
Álvaro Vásquez Osorio
Lia ŝato por la sporto igis lin praktiki bicikladon kaj tenison, kaj eĉ fariĝi trejnanto pri ĉi lasta sporto en la Nacia Universitato de Kolombio, en Medellín. En ambaŭ sportoj li gajnis ĉampionadojn de universitata kaj departementa niveloj. En 1978 li estis unu el la finaj konkursantoj en la kolombia Nacia Festivalo de Improvizrimado.
Buĉisto
En la historio
Ekde la komenco de tiu profesio la buĉistoj estis tre influaj komercistoj. En la Mezepoko, la prasindikato de buĉistoj de Parizo estis tre riĉa kaj pova. La fiksado de la prezo de viandaĵoj kaj la regularo pri vendo de viando estis registara okupo, tre polemika kutime, kaj tiuj regularoj aperas en la plej antikvaj urbaj aŭ konsilantaraj regularoj.
Álvaro Vásquez Osorio
En 1980 li edziĝis, unuafoje, al fraŭlino Luz Amparo González, advokatino, kun kiu li havis du filojn: Santiago kaj Andrés, kaj unu filinon: Verónica. Li edziĝis, duafoje, al fraŭlino Lina María Echeverri kun kiu li havis filon nomata Martín
Buĉisto
Historiaĵoj
La praulo de la reĝoj kapetidoj (Burbonoj) Robert le Fort, kies origino estas sufiĉe mistera, estus la filo de buĉisto… (referenco : Jean Duché, Histoire de France racontée à Juliette, p 112)
Álvaro Vásquez Osorio
Kiel entreprenisto, li fondis kompaniojn "Editora Nacional de Colombia", "Comercial Papelera" kaj eldonejon "Iris", en la fakoj de presado, papero kaj pakaĵoj.
Karcsa
Karcsa [karĉa] estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Borsod-Abaúj-Zemplén, en Distrikto Cigánd.
Situo
Karcsa situas sur ebenaĵo, laŭ rojo Karcsa, laŭ la slovaka landlimo, laŭ traira flankovojo. Cigánd troviĝas 12, Sátoraljaújhely 18, Sárospatak 22, Miskolc 90 km-ojn.
Buĉisto
Metafora uzado
En diversaj periodoj kaj kulturoj, la termino "buĉisto" aplikiĝis al homoj kiuj agis krudele al aliaj homoj aŭ eĉ mortigis ilin. Ekzemple, Pompejo -elstara gravulo, generalo kaj politikisto el Romio de la 1-a jarcento a.K.- ricevis la Latinan kromnomon de adulescentulus carnifex, tradukebla kiel "La buĉista junulo" aŭ "La Buĉojunulo", pro la senhoma traktado de politikaj malamikoj en la frua parto de sia kariero.
En la ĉapitro 25 de la Biblia 1-a libro de la Reĝoj oni rakontas kelkajn malhomaĵojn faritajn en Jerusalemo post ties konkero faritaj de Babilonanoj, sub estrado de altoficiro babilonia nomita Nebuzaradan. Oni donis al li la titolon de "Rav Tabahim" (רב טבחים) kiu laŭlitere tradukeblus kiel "Majstro Buĉisto" aŭ "Majstro Kuiristo," sed ĝi estas ofte tradukita kiel (pro la realaj agoj atribuitaj al li) kiel " Ekzekutestro" (referenco ). En moderna Hebrea lingvo, la termino estas rezervita por la farantoj de specifaj teruregaj masakroj.
Rieden am Forggensee
En Rieden loĝas la konata esperantisto kaj magiisto Trixini.
Álvaro Vásquez Osorio
Álvaro Vásquez laboris en pluraj postenoj en la privataj kompanioj kaj ŝtataj organizaĵoj:
Sezzadio
Sezzadio estas komunumo de Italio.
Álvaro Vásquez Osorio
Li ricevis pluraj honorigoj el privataj kaj ŝtataj organizaĵoj:
Politika vivo
Li komencis sian rektan rilaton kun politiko komence de 1992, kiam S-ro Luis Alfredo Ramos Botero, tiame kandidatiĝanta por urbestro de Medellín, nomumis lin kiel komisiito pri la reklamado de sia politika kampanjo. Kiam S-ro Ramos jam estis elektita, li nomumis S-ron Vásquez kiel Direktoro pri Planado de la Municipo. Post du jaroj en tiu posteno, S-ro Ramos proponis al Álvaro Vásquez kandidatiĝi por la sekvonta elekto de urbestro, kion li akceptis, do, S-ro Vásquez rezignis sian ŝtatan postenon en Aprilo de 1994 kaj fariĝis kandidato al urbestreco, ĉar tiutempe, lauleĝe, ŝtata funkciulo devis rezigni sian postenon almenaŭ 6 monatojn antaŭ la celata elektado.
Tiufoje li ne estis elektita kiel urbestro, kaj Álvaro Uribe Vélez, kiu akompanis lin dum la kampanjo kaj tiam estis elektita kiel departementestro, nomumis lin Sekretario de la Departementaj Financoj, posteno kiun li okupis ekde Januaro de 1995, sed en Aŭgusto samjara li rezignis por atenti kaj solvi la problemojn de ekonomia krizo en siaj privataj entreprenoj, frapitaj precipe per troa prezaltiĝo de la papero.
En 2004, la tiama prezidento Álvaro Uribe Vélez nomumis lin Konsilanta Ministro en la Ambasadejo de Kolombio en Argentino, posteno kiun li tenis ĝis Oktobro de 2006.
En Januaro de 2008, la tiame enoficiĝanta departementestro, Luis Alfredo Ramos, nomumis lin Ĝenerala Direktoro de la Instituto por Disvolvo de Antjokio (IDEA), posteno kiun li tenis ĝis la 29-an de Oktobro de 2010, kiam li rezignis por povi kandidatiĝi por departementestro. Álvaro Vásquez estis do kandidato de la Kolombia Konservisma Partio por fariĝi departementestro de Antjokio, dum la periodo 2012.01.01—2015.12.31, en popola balotelekto okazinta la 30-an de Oktobro de 2011. Por tiu kandidateco li estis elektita, el grupo de pluraj sampartiaj antaŭkandidatoj, la 29-an de Majo de 2011 danke al 110.508 popolaj voĉdonoj (46,2%) el 239.146 (100%) validaj voĉdonoj (el 269.126 totala nombro de voĉdonoj).
En la elekto de la 30-a de Oktobro de 2011 li atingis duan lokon per ≈ 540.150 voĉdonoj (≈ 29% el la validaj voĉdonoj), dum la gajninto, Sergio Fajardo Valderrama, estis elektita departementestro danke al ≈ 922.403 voĉdonoj (≈ 49.4% el la validaj voĉdonoj).
Doľany (distrikto Levoča)
Doľany (hungare Dolyán [dojAn], germane Kontschan [konĉan]) estas unuigita vilaĝo kaj municipo en Slovakio. Ankaŭ vilaĝeto apartenas al la municipo.
Situo
Doľany situas laŭ flankovojoj. Levoča troviĝas je 5 km.
Buĉisto
Metafora uzado
Dum la bedaŭrinde multnombraj diktaturoj de la 20-a jarcento oni uzis tiun terminon por la respondeculoj de la masakroj, plej ofte generaloj kaj militistoj, ekzemple en Hispanio kaj Latinameriko per la hispana vorto “carnicero”. Je la morto de Franco ricevis la povon lia sekvanto la faŝisma politikisto Arias Navarro kiu estis ricevinta la nomon de “Carnicerito de Úbeda” laŭstilo de nomoj de taŭristoj, sed aludante lian respondecon pri mortigoj post la Enlanda Milito en lia urbeto.
La termino "buĉisto" estis aplikita ankaŭ al italaj futbalaj defendantoj kiel Marco Materazzi, Claudio Gentile kaj multaj aliaj, pro ties bruskaj ludaĵoj, kiel perforta “akompanado” de kontraŭatakanto aŭ kubutfrapado.
Doľany (distrikto Levoča)
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1314. Jam tiam 2 apudaj vilaĝoj estis en tiu loko: la germana Roschkotz kaj Dolyán [dojAn] (germane Lichtau). En 1796 la tutlanda geografia libro taksis la vilaĝojn unuaklasaj (=eminentaj). Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Koncsán-Dolyán, poste ĝi ricevis pli simplan formon. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Dolyán 115 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Szepes (reĝa departemento), al distrikto de Levoča, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. Ekde 1924 parto de la kampoj apartenas al Klčov. En 2001 vivis en Doľany 382 homoj, (339 slovakoj, 43 ciganoj).
Luteiga hormono
H ormono luteiga (LH aŭ HL) estas hormono gonadotropina de naturo glikoproteina, kiu same kiel la hormono foliklostimulanta aŭ FSH, estas produktata de la antaŭa lobo de hipofizo. En homoj estas la hormono kiu regulas la sekrecion de testosterono, agante sur la ĉeloj de Leydig en la testikoj; kaj en virinoj kontrolas la maturiĝon de folikloj, la ovolado, la komenco de la korpo lutea (latine: corpus luteum) kaj la sekrecio de progesterono. LH stimulas la ovolon inan kaj la produktadon de testosterono vira.
LH, same kiel FSH, estas reguligata de retroefiko kaŭzita de la ago de steroidoj seksaj kaj aliaj hormonoj sur la hipofizo.
Strukturo
LH estas glokoproteina dimera, tio estas kun du unuoj polipeptidaj, en kiu ĉiu unueco estas molekulo de proteino kun sukero kunigita al ĝi. Lia strukturo similas al tiu de aliaj glucoproteinoj—FSH, TSH, hCG—en kiu ĉiu polipeptido ricevas la nomon de alfo (α) kaj beto (β) kaj estas konektitaj unu la alian per disulfidpontoj.
La diferenco en la kompono de la oligosakaridoj tuŝas la bioaktivon kaj la rapidon de degrado. La biologia vivdaŭro de la LH estas de 20 minutoj, multe pli mallonga ol la vivdaŭro de 3-4 horoj de la FSH aŭ la 24 horoj de la HCG.
Funkcio
Entute kun aliaj gonadotropinoj de la hipofizo, la hormono luteiniga estas necesa por funkcioj reproduktadaj (formado de la korpo lutea) de mamuloj, tiel en la viro kiel en la ino. La liberigo de la LH de la glando hipofiza estas reguligita de la produktado prema de la hormono liberiga de gonadotropinoj (GnRH) el la hipotalamo. Ĉi tiuj impulsoj siavice estas tenataj al la retroefiko de la oestrogeno el la gonadoj.
En viroj
En viroj, la hormono luteiga portas la nomon de Hormono Stimulanta de Ĉeloj Intersticaj, ĝi stimulas al ĉeloj de Leydig en la produktado de testosterono, kiu havas funkciojn endokrinaj kaj entestikaj, kiel la spermatozogenezo.
József Szentmiklósi
SZENTMIKLÓSI József [pr. sentmiklo:ŝi] estas rumanuja hungara aktoro naskiĝinta Salonta la 22-an de aprilo 1957.
Kariero
József Szentmiklósi ekde 1981 estas aktoro de la teatro Nagyváradi Állami Színház Szigligeti Társulat de Oradea. Li ankaŭ reĝisoras.
András Dancsuly
Kariero
Post la fino en 1945 de la Ŝtata Porinstruista Instituto de Cristuru Secuiesc András Dancsuly unu jaron instruis en Cristuru Secuiesc, kaj poste li diplomiĝis pri pedagogio-filozofio kaj psikologio en 1949 en Universitato Bolyai de Kluĵo, pli poste en Leningrado li kanditaĝis (1953). De 1954 li organizis kaj gvidis la instituton porpluinstrua de instruistoj de Kluĵo. De 1957 li estis katedrestro-gvidantprofesoro pri pedagogio de universitato.
Lauter (Glan)
La rivereto Lauter, ankaŭ nomata Waldlauter, por distingi ĝin de la sudpalatinata Wieslauter, estas 39,4 km longa, orografie dekstra flankrivero de la rivero Glan en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato. La rivereto fontas en la Palatinata Arbaro kaj fluas tra la Nordpalatinata Montarlando al la rivero Glan.
NGC 4597
NGC 4597 (aliaj indikoj — MCG -1-32-34, IRAS12376-0531, PGC 42429) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Lauter (Glan)
Geografio
La rivereto Lauter fontas ĉ. 3 km sudoriente de Kaiserslautern je alteco 249 m super marnivelo. la fonto nomiĝas Lauterspring. En la urbo ĝi fluas grandparte subtere. En la areo de la Gartenschau Kaiserslautern (ĝardenekspozicio Kaiserslautern) oni konstruis fontlageton de kie la "Nova Lauter" trafluas la „Neumühl“-parkon. La enkanaligita rivereto kaj la "Nova Lauter" kuniĝas norde de la urborando. De tie la rivereto fluas grandparte nordokcidenten trans Otterbach, Katzweiler, Hirschhorn, Untersulzbach, Olsbrücken, Kreimbach-Kaulbach, Wolfstein, Oberweiler-Tiefenbach, Heinzenhausen kaj Lohnweiler por enflui en Lauterecken je alteco de 159 m super marnivelo de dekstre en la rivereton Glan.
NGC 4597
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
24794 Kurlando
24794 Kurlando estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Lauter (Glan)
Geografio
Sur la rivervojo de 39,4 km la rivereto superas altodiferencon de 90 m, kiu egalas mezan deklivecon de 2,3 ‰. Ĝi deakvigas areon de 275,649 km² trans Glan, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.
24794 Kurlando
Kurlando aŭ Kuronio estas la iama nomo de la distriktoj Zemgalio kaj Kurzeme en la nuna Latvio. Regata de 1201 ĝis 1561 de la Germanaj Kavaliroj, de 1562 ĝis 1795 Kurlando estis ligita al Pollando. Dum la 18-a jarcento la lando estis regata de talentaj judaj laboristoj, metiistoj kaj kerno de inteligencio.
Lauter (Glan)
Flankriveroj
La plej longa flankrivero de la Lauter estas la 12,3 km longa Eselsbach. La 10,3 km longa Mooslauter havas kun 50,517 m² la plej grandan akvokolektan areon. Nun sekvas listo de la flankriveroj de la fonto ĝis la enfluejo. Indikita estas la orografia situo, la longeco , la grandeco de la ajvokolekta areo , la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.
Medio
La akvokvalito estas inter Kaiserslautern ĝis Katzweiler kaj Olsbrücken ĝis Wolfstein kritike ŝarĝita, en la ceteraj partoj nur apenaŭ ŝarĝita (stato 2005).
Francisco de Carvajal
Francisco de Carvajal aŭ Francisco Carbajal naskita kiel Francisco López Gascón (Rágama, Arévalo, Reĝlando de Kastilio, 1464 – Jaquijaguana, ĉe Kusko, Vicreĝlando de Peruo, 10-a de aprilo de 1548) estis konkistadoro hispana kiu agadis en la Vicreĝlando Nova Hispanio kaj en Peruo, kaj dum la enlanda milito inter la konkistadoroj de Peruo.Li estis granda strategiisto, nefatigebla soldato eĉ jam dum maljunaĝo, kaj samtempe kruela kaj sarkasma, pro kio li estis konata kiel «la diablo de Andoj». Li ribelis kontraŭ la hispana monarko kaj ties aŭtoritatoj senditaj al Ameriko, kaj venkis oftege super la hispanaj oficiroj fidelaj al la reĝo, kaj estis finfine venkita en la batalo de Jaquijahuana. Tuj poste li estis enprizonigita kaj ekzekutita per pendumado, kian li estis jam 84jaraĝa.
Usona instituto de ambaŭseksemo
La Usona instituto de ambaŭseksemo (American Institute of Bisexuality; mallongigita : AIB) estas senprofita bonfara organizo, fondita la 23-an de julio 1998 fare de seksesploristo, psikiatro kaj aktivulo pri ambaŭseksemaj rajtoj, Fritz Klein. La organizo estis fondita kun la celo antaŭenigi esploradon kaj edukadon pri ambaŭseksemo.
La instituto donas subvenciojn por esplorado kaj publikaĵoj rilataj al ambaŭseksemo.
Eselsbach (Lauter)
La rojo Eselsbach (en Esperanto: „azenrojo“) estas 12,3 km longa, orografia dekstra flankrivero de la rivereto Lauter en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato.
Geografio
La rojo Eselsbach fontas je la okcidenta rando de Enkenbach-Alsenborn je alteco de 304 m super marnivelo kaj fluas ĉefe okcidenten. Nordokcidente de Kaiserslautern je alteco de 226 m super marnivelo ĝi enfluas la rivereton Waldlauter.
Sur sia 12,3 km longa vojo la rojo superas altodiferencon de 78 m, kiu egalas al meza dekliveco de 6,3 ‰. Ĝi deakvigas areon de 27,888 km² tra la Lauter, Glan, Nahe kaj Rejno al la Norda Maro.
Al la Eselsbach fluas nur mallongaj flankriverojn. Sekvas listo de la flankriveroj de la Eselsbach de la fonto al la enfluejo. Indikita estas la orografia situo, la longeco , la grandeco de la akvokolekta areo ,la alteco de la enfluejo kaj la Germana Akveja Kodo.
Koichi Hirono
Koichi Hirono (広野 耕一, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Takada FC, Nagoya Grampus kaj Yokohama FC.
Junaj pentristoj de la mondo
Junaj Pentristoj de la Mondo (france: Jeunes Peintres du Monde) estis unumonata programo organizita de Internacia Asocio de Arto kaj subtenita de Unesko por progresigi interŝanĝadon inter junaj artistoj el ĉie en la mondo kaj por plibonigi ilian socian statuson. La franca nacia komitato de Internacia Asocio de Arto okazigis la unuan programon en Parizo de la 2a ĝis la 28a de oktobro 1961. Juna artisto, kiu havas malpli ol 30 jarojn, kiu estis elektita kiel reprezentatnto de sia lando, havis la kvalifikojn por partopreno. Oni donis al ili loĝejon, manĝaĵojn, kaj transporton dum la programo.
La Ĝenerala Konferenco de Unesko je ĝia tria sesio en Bejruto Libano en novembro 1948 akceptis la projekton de la libereco de artistoj.
La unua Internacia Konferenco de Artistoj okazis en Venecio, Italio de la 22a ĝis la 28a de septembro 1952. Eseoj kaj komunikaĵoj tiam kolektitaj de Unesko eldoniĝis kun la titolo "La Artisto en Moderna Socio" en 1954. La unua "Junaj Pentristoj de la Mondo" okzis en Parizo en 1961. Alia estis organizita de la brita komitato de IAA/AIAP kaj okazis en Londono en 1965.
Schorstedt
Schorstedt ĝis fino de 2009 estis administra komunumo en Germanio: ekde la 1-a de januaro 2010 ĝi apartenas al la komunumo Bismark (Altmark). La loĝloko troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto. Fine de 2008 ĝi havis 271 loĝantojn.
Kanaŝ
Kanaŝ (ruse kaj ĉuvaŝe Кана́ш, prononcatas [kanAŝ]) estas urbo kaj grava transporta nodo en Ĉuvaŝio en Rusio. La urbo estas ankaŭ konata kiel "fervoja ĉefurbo de Ĉuvaŝio". Ĉar la ĉefurbo de la respubliko, Ĉeboksaro, staras ĉe la fino de sakvojo, ofte ĉeboksaranoj uzas trajnojn, traveturantajn Kanaŝon (estas 76 km inter la du urboj).
Kodo de OKATO de la urbo (en jaro 2005) estas 97407.
La urbo estis fondita en jaro 1891 kiel loĝejo ĉe samnoma fervoja stacio (malfermita en 1893).
La urbo havas statuson de urbo ekde jaro 1925.
La urbo antaŭe estis nomita kiel:
La interurba telefona kodo estas 83533, la enurbaj telefonnumeroj estas kvinciferaj (en jaro 2005).
La loka tempo estas la sama kiel moskva tempo (en jaro 2005).
Geografiaj koordinatoj de la urbo estas.
Provinco Dhamar
La provinco Dhamar (ذمار, latinliterigo Muḥāfaẓat Ḏamār - laŭ sistemo DMG - respektive Muhafazat Dhamar) estas unu el la 20 provincoj (respektive gubernioj) de Jemeno. Ĝi situas en la okcidento de la lando.
Laŭ la stato de la censo de 2004 la provinco havis loĝantojn. La provinca areo estas kvadrataj kilometroj, kaj la loĝdenso rezulte po  loĝantoj laŭ kvadrata kilometro. Administra centro estas la samnoma urbo Dhamar.
Ledru-Rollin (pariza metrostacio)
Ledru-Rollin [lədʁy ʁɔlɛ̃] estas stacio de la linio 8 de la metroo de Parizo. Ĝi situas lime de la 11-a kaj 12-a arondismentoj de la franca ĉefurbo.
Pri la stacio
La nomo de la stacio estas omaĝo al la juristo Alexandre Ledru-Rollin, pli konata kiel Ledru-Rollin (1807-1874). Li iĝis deputito en 1841 dum la Julia monarkio, kaj fondis gazeton titolitan La Réforme. Ledru-Rollin, fervora respublikisto, obtenis la ministrejon pri internaj aferoj en 1848, post la kreado de la Dua Respubliko. Li estis venkita de Louis-Napoléon Bonaparte en la sekva prezidenta baloto, kaj ekziliĝis al Anglio post la tumultoj de la 13-a de junio 1849.
Historio
La stacio malfermiĝis en 1931.
Edoardo Amaldi
Edoardo AMALDI (5a de septembro 1908 – 5a de decembro 1989) estis itala fizikisto. Amaldi stampis la terminon “neŭtrino” en konversacioj kun Enrico Fermi distingante ĝin el pli peza “neŭtrono”.
Vivo kaj verkaro
Amaldi gradiĝis sub la superrigardo de Enrico Fermi kaj estis lia ĉefa kunlaboranto ĝis 1938, kiam Fermi lasis Italion por translokiĝi al Usono. En 1939, Amaldi estis rekrutita en la Italia Armeo kaj revenis al fiziko en 1941.
Post la Dua Mondmilito, Amaldi tenis la katedron de "Ĝenerala Fiziko" en la Sapienza Universitato de Romo, rekonstruis la post-Fermi-an Lernejon de Fiziko, kaj estis la kun-fondinto de la Istituto Nazionale di Fisica Nucleare kaj de ESRO. Li estis la ĝenerala sekretario de CERN en ties fruaj etapoj kiam tio estis ankoraŭ provizora, antaŭ la oficiala fondo en septembro 1954. Li pioneris en Eŭropo la serĉadon de la gravitaj ondoj.
Liaj ĉefaj sciencaj rezultoj temis pri malrapidaj neŭtronoj en la Fermi-a grupo, kaj la pruvaro por la nuligo de antiprotonoj pere de emulziaj teknikoj, iom samtempa al la produktado pri akceliloj fare de Emilio Segrè kaj kunlaborantoj. Amaldi kunverkis ĉirkaŭ 200 sciencajn publikaĵojn game el atoma spektroskopio kaj nuklea fiziko al baza partiklofiziko kaj eksperimenta gravitoteorio, same kiel lernolibroj por mezlernejoj kaj universitatoj. Li verkis ankaŭ histori-sciencajn librojn, kiel por ekzemplo, la biografio de sia malperinta amiko Ettore Majorana. Li estis elektita Fremda Honora Membro de la Akademio pri Sciencoj de Sovetunio en 1958 kaj de la Usona Akademio de Artoj kaj Sciencoj en 1962. En 1963 li iĝis Fremda Membro de la Reĝa Nederlanda Akademio de Artoj kaj Sciencoj. La 25an de aprilo 1968, li estis elektita Fremda Membro de la Reĝa Societo de Londono.
Amaldi mortis neatendite la 5an de decembro 1989, ankoraŭ tute aktiva, kiam li estis prezidanto de la Nacia Akademio de la Linkoj, kies membro li estis ekde 1948.
Gotoj
[[Dosiero:Oksywie Wielbark Przeworsk.gif|maldekstra|eta|400px|
<dd></dd> <dd></dd>
<dd></dd> ]] La gotoj estis antikva etno kiu havas orient-ĝermanan devenon kaj ili parolis en la gota lingvo. Pri la originaj sidejoj de gotoj oni povas scii jam de la antikvaj aŭtoroj kaj de arkeologiaj esploroj. Plinio la Maljuna (23-79 p.K.) skribis en sia verko "Naturalis historia" ("naturhistorio") pri la gotoj. Ankaŭ Jordanes la gota historiisto kaj monaĥo en la 6-a jc p.K. en sia verko 'Pri la deveno kaj la agado de gotoj" skribis de la legendoj ĝis la jaro 540 p.K., i.a. pri la genealogioj de la ostrogotaj reĝoj la Amaloj kaj pri la vizigotaj reĝoj la Baltingoj. La gotoj praloĝis en suda parto de la nuntempa Svedio kaj de tie translokiĝis al riverbuŝo de Vistulo. Ili migris en la 2-a jarcento p.K. suden kaj disiĝis al du partoj: la okcidentaj gotoj (visigotoj) setlis en Dakio, la orientaj (ostrogotoj) en norda parto de la Nigra Maro. eta|maldekstra|Delto de [[Vistulo eta|upright=1.3|Disvastiĝo de la [[Wielbark-kulturo en la 3-a jc p.K.
]]
La visigotoj (el la germana Westgoten, t.e. okcidentaj gotoj), rifuĝintaj for de la hunoj petis en 376 p.K. sub gvido de Ataraniko rifuĝejon de la Romia imperio. Ili ribelis en 378 kaj murdis la imperiestron Valento kaj kuntiris fortojn en Ilirio. Ili okupis Romon en 410 (sub gvido de Alariko), poste sud-Gaŭlion, finfine fondis imperion en Hispanio, kiun detruis la araboj en 711.
La Reĝlandon de la ostrogotoj forbalais la hunoj, poste la ostrogotoj partoprenis en la militiroj de tiuj. Post morto de Atilo (nomo fakte ne huna sed gota; "Atti-la" signifas "Patr-eto"), ili reakiris sian sendependecon kaj setlis en la 5-a jarcento p.K. en Panonio.
Abraham Jacob van der Aa
Abraham Jacob van der Aa (1792-1857) estis nederlanda leksikografo, filologo, enciklopediisto, biografo, geografo, historiisto, beletristo, kiu famiĝis super ĉio kiel verkisto de enciklopediaj verkoj, estis filo de la nederlanda juristo Pierre Jean Baptiste Charles van der Aa (1766-1812) kaj Francina Adriana Bartha van Peene kaj frato de la nederlanda juristo Christianus Petrus Eliza Robidé van der Aa (1791-1851).
Biografio
Li naskiĝis en Amsterdamo sed kreskis en Nieuwer-Amstel, nuna Amstelveen, kie lia patro laboradis kiel komunuma sekretario. Li faris la unuajn studojn en Amstelveen, poste li translokiĝis al la kolegio en Alphen aan den Rijn, kaj sinsekve al la Latina Lernejo de Utrecht. Li daŭrigis siajn studojn en la seminario de Lingen, samtempe laborante kiel lernanto pri apoteko, kaj finfine, en 1810, li enmatrikuliĝis en la Universitato de Lejdeno kie li studis medicinon.
Kun la morto de sia patro, li devis interrompi la studojn. Ĉar Nederlando trapasis periodon da napoleona regado, li vokiĝis por la deviga militservado en la Imperia Mararmeo kaj enŝipiĝis en la franca fregato Kenau Hasselaer. Dum sia unua vojaĝo li estas kaptita de la britoj. Post du monatoj da arestado en Anglio, li liberiĝis kaj decidis engaĝiĝi en la fidelaj trupoj al la Princo de Oranĝo, kie li servis kiel juna soldato kaj fariĝis infanteria bateriisto. En 1814, li ĉeestis la kampanjon kontraŭ Napoleono kaj partoprenis en la Batalo de Waterloo.
En 1817, li malfermis librovendejon en Loveno, sed la negoco ne donis bonajn rezultoj kaj post du jaroj li estas devigata fermi ĝin kaj komencis labori kiel instruisto pri la nederlanda. Ekde 1825 ĝis la eksplodo de la belga revolucio li laboris kiel persona sekretario de juĝisto kaj militinstruisto en Antverpeno. Kaŭze de iu ribelo, li fuĝis al Breda kaj tie li restis ĝis 1839, jaro kiam Belgio definitive apartiĝis el Nederlando.
Liaj plej famaj verkoj estas Beknopt Aardrijkskundig Woordenboek der Nederlanden (Mallonga geografia vortaro el Nederlando), konsistante el 14 volumoj, kaj publikigita inter la jaroj 1839 kaj 1851, de la eldonoficejo Jacobus Noorduyn en Gorinchem, kaj Biografisch Woordenboek der Nederlanden (Biografia vortaro el Nederlando), publikita inter 1852 kaj 1878, kun 21 volumoj, de la eldonisto JJ van Brederode en Harlemo. Por la kreado de la ambaŭaj verkoj, Van der Aa varbis la kunlaboron de multaj lokaj historiistoj kaj multe da fakuloj. Liaj verkoj konsideratas fundamenta kiel referenco por la studoj je historio kaj geografio, rilate al lokoj, okazaĵoj kaj personaro ĝis la duono de la 19-a jarcento, ĉefe en Nederlando, sed ankaŭ en Belgio, Luksemburgo, Ĉinio, kaj en la Nederlandaj Orientaj Hindioj, nuna Indonezio.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Leuven.jpg| Petrus van der Aa (1530-1594) Geraert de Bondt (1538-1599).png| Gerardus Bontius (1538-1599) Paulus-Merula-.jpg| Paulus Merula (1558-1607) Gomarus.jpg| Franciscus Gomarus (1563-1641) Peter-Pauw-1.jpg| Peter Pauw (1564-1617) Aelius-Everhard-Vorstius 1.jpg| Aelius E. Vorstius (1565-1624) Adolphus-Vorstius.jpg| Adolphus Vorstius (1597-1663) Studio_et_Vigilante.jpg| Pieter van der Aa (1659-1733) Petrus-Abresch.jpg| Petrus Abresch (1736-1812) Haarlem_wapen.svg| Pierre van der Aa (1770-1812) Jan-Ackersdijk.jpg| Jan Ackersdijck (1790-1861) Robide_vd_Aa.jpg| Christianus van der Aa (1791-1851) Abraham_Jacob_van_der_Aa.jpg| Adrianus Johannes Ehnle (1819-1863) </Gallery>
Domo ĉe la leono nigra (Arnstadt)
La Domo ĉe la nigra leono (germane: Haus Zum schwarzen Löwen) estas unu el la multnombraj belaj domoj de sur la bazarplaco de Arnstadt (Unterm Markt nr. 1).
Priskribo
De 1558-66 konstruitis tiu linda domo por Erasmus Kilian, urbestro kaj komercisto pri izatido en la urbo. Ĝis hodiaŭ faritis multaj ŝanĝoj konstruaj. Nuntempe la aspekto estas baroka kaj modernisma.
Inter 1720-30 loĝis tie ĉi la kortega konsilisto Friedrich Poßner kaj alikonstruigis la domon (ekz. kreado de la belega baroka ŝtuparo). En la 1991-a jaro komenciĝis restaŭradlaboroj ampleksaj.
Muziklernejo
Ekde 1995 gastigas la domon la muziklernejon. La baroka festsalonego servas kiel koncertsalono. La malkovrita rigardo survolvaĵen ĉe la enirejo estas kompromiso monumentprotektada: la iama karbokelo ne povis esti utiligita pro sia malalteco, la manko de lumo dumtage, la malbona aerumado. Tiel oni preferis prezenti simplan arkitekturan enrigardon.
Indas mencii la impresan stukplafonon en la supra etaĝo farita je la komenco de la 17-a jc; krome la etan salonon kun rekonstruita baroka ĉambrokadro.
Andreas Toppius
Andreas TOPPIUS (naskiĝinta la en Sondershausen, mortinta la  en Bad Tennstedt) estis germana paroĥestro kaj regiona historiisto.
Vivo
Estante filo de la tukfaristo Andreas Martinus Topf el tradicia metiista familio li frekventis la latinlernejon en sia naskiĝurbo. Poste li komencis studon pri teologio. Ekde 1626 li studentis en Wittenberg kaj ekde 1629 en Rinteln. Post studfino li iĝis unue paroĥestro en Greußen-Rohnstedt kaj ekde 1638 en Wenigen-Tennstedt ĉe la Johano-kirko. Kvankam Wenigen-Tennstedt en la kuro de la Tridekjara milito iĝis forlasita loko inter 1641 kaj 1644 Toppius obstinulo restis surloke ĝis la fina malkonstruoj kirka kaj paroĥeja. Maldungigite li perlaboris la vivon verkante faklibrojn. Post kirka forigo li iris kun la familianoj al Bad Tennstedt, kie li reparoĥestris ĝismorte. En 1632 li edzinigitis la urbestran filinon Dorothea Rümpler: kun ŝi li havis 13 infanojn de kiuj kelkaj jam frue mortis.
Agadoj
Toppius kreis altvalorajn topografiajn kaj historiajn eseojn, urbajn kronikojn kaj priskribojn (ekz. pri Bad Tennstedt, Erfurto, Ohrdruf, Gebesee kaj Greußen). Multo estiĝis fundamento de posta historiografio. Grandajn meritojn li gajnis en la esplorado de turingia landa historio, ĉefe pri Graflando Schwarzburg. Tamen unu lia plej ampleksa verko, historio pri Eisenach (Historie der Stadt Eisenach), eldonitis nur postmorte en 1710 fare de Christian Juncker.
Ĉinia rozo
La Ĉinia rozo estas unu el la plej malnovaj ĝardenrozoj. Ĝi apartenas al la grupo de la malnovaj rozoj. Ĝi havas historion de jarmilo. Skribaj konfirmoj pri la utiligado kiel ornamplantoj troviĝas ĉe Konfuceo, kiu jam raportis ĉ, 500 a. K. pri kultivado de rozoj en la imperiestraj ĝardenoj de Pekino.
Deveno
La Ĉinia rozo estis disvastigita trans la silka vojo kaj aliaj komercaj vojoj ĝis Arabio, Hindio kaj Singapuro kaj venis fine de la 18a jarcento al Eŭropo. Pro la importitinero trans la Orienthinda Kompanio ĝi ankaŭ havis la nomon Rosa indica. Ne temas pri sovaĝa rozo, sed pri klaso de jam longe kultivataj ĝardenrozoj, kiu probable estas idoj de Rosa chinensis kaj Rosa gigantea (Rosa × odorata (Andrews) Sweet ), supozeble Rosa multiflora kaj pluraj aliaj sovaĝrozoj. Ĝia ĝiaj ecoj, plurfoje flori dum la jaro, ĝiaj koloroaj kaj la tipa teroza-odoro pliriĉigas la bredadojn de la ĝardenrozoj.
Interkruciĝoj de eŭropa ĝardenrozoj kun la ĉiniaj rozoj rezultiĝas al la grupoj de la Portland-rozoj, Noisette-rozoj, burbonaj rozoj, Remontant-rozo kaj te-rozoj.
Krom la pozitivaj faktoroj la ĉinia rozo ankaŭ transdonas malbonajn faktorojn kiel manko de de frostrezisto, malfortan odoron aŭ neodorantajn florojn. Krome malbonas, ke la ĉiniaj rozoj nepre devas esti pritranĉataj jare.
La kulturvarioj 'Old Blush', sinonimo 'Monthly Rose', 'Pallida', 'Parson´s Pink China ' estis portitaj en la jaro 1790 al Eŭropo. Ĝi floras de junio ĝia la vinro. Tial ĝi estas uzata por multaj interkruciĝoj.
Historiaj kultivaroj
Speciala ĉinia rozo estas la kultivaro 'Viridiflora'. Ĉe tiu „verda rozo“ ĉiuj florpartoj transformiĝis al organoj, kiuj faras totosintezon. Ĝi ekestis el spontanea mutacio el la kultivaro 'Old Blush'.
Ĉiniaj hibridoj
Pere de interkjruciĝo de la plurfoje florantaj ĉiniaj rozoj kun unufoje florantaj eŭropaj rozoj ekestis fine de la 19a jarcento la grupo de la tiel nomataj Ĉiniaj hibridoj. Tiuj floras nur unufoje jare en frua somero, ĉar la genoj de la malnovaj rozoj dominas. Konata estas la kultivaro 'Brown´s Superb Blush', kiu en la jaro 1815 en Anglio estis enkrucigata. Pere de la interkruciĝoj inter la ĉinia hibridoj ekestis la unuaj kelkfoje florantaj klasoj.
Akkarĵa (stacidomo)
Akkarĵa (Аккаржа) estas fervoja stacio en Velikodolinske (Odesa provinco), urbotipa loĝloko en Ukrainio.
Batalo de Salinas
La Batalo de Salinas aŭ de la Salejoj estis lukto en kiu la trupoj de Hernando kaj Gonzalo Pizarro venkis super tiuj de Diego de Almagro, en la 6-a de aprilo de 1538 en Peruo. La kontraŭstaro inter Francisco Pizarro kaj Diego de Almagro dum la procezo de la konkero de Peruo fare de la hispanoj originiĝis en la disputo por la posedo de la urbo Kuzko, kiun ambaŭ konsideris sub propra jurisdikcio kaj kiu estis sub la povo de Almagro el 1537.
La batalo okazis en la antikvaj salejoj de la indiĝenoj de Kaĉipampa, situaj je 5 km sude de Kusko, urbo kiu estis okupita de la pizaranoj post ilia venko. La suboficiro de Almagro, nome Rodrigo Orgóñez, mortiĝis en la batalkampo, same kiel Gonzalo Calvo de Barrientos. Alia almagra ĉefo, nome Pedro de Lerma, akre vundiĝis kaj mortiĝis baldaŭ sur sia lito. Almagro estis kaptita, tuj juĝita kaj ekzekutita per garoto.
Tea
Tea estas bildrolulo de la universo de Rat-Man, komikso kreita de Leo Ortolani. Ŝi estas belega knabino, kiu rakontas esti filino de sciencisto kiu nomiĝas Donald Denam, profesoro kiu savis la vivon de Rat-Man por poste uzi lin kiel kobajon dum siaj eksperimentoj pri klonado.
La filino de la profesoro, tamen, enamiĝinta al Rat-Man, savos lin forlasante sian patron. En la lastaj paĝoj de la bildrakonto kies ŝi estas kunĉefrolulino, Tea mortos inter la brakoj de Rat-Man refariĝante la rozon kiu ŝi estis antaŭ esti transformita de profesoro Denam (lia vera filino, Tea, aperas en la fina bildo de alia rakonto).
Ĵomon-sugio
Ĵomon-sugio (Jōmon Sugi|縄文杉) estas granda arbo de genro kriptomerio, specio sugio en Japanio, situante sur insulo  Jakuŝimo, Japanio, sur monda heredaĵejo de UNESCO. Ĝi estas la plej olda kaj granda kriptomeria arbo sur la insulo. Ĝi aĝas ĉ. 2.170 jarojn, altas 25,3 m, havas perimetron de 16 m kaj volumenon de ĉ. 300 m³. Ĝia nomo rilatas je la ĵomon-periodo de Japanio.
Ĵomon-sugio situas sur la plej alta pinto de Jakuŝimo, en alto de 1300 m. Oni malkovris la arbon en 1968 kaj instigis la evoluon de protekto de la arbaroj de Jakuŝimo kaj la turisman industrion.
La arbo estas atingebla post 4-5-hora monta piedirado. Post akiro de titolo de monda heredaĵejo por Jakuŝimo en 1993, lokaj oficistoj decidis konstrui observejon en distanco de 15 m fore de la arbo.
En 2005, vandaloj damaĝis la arban kruston.
Masayuki Maegawa
Masayuki Maegawa (前川 正行, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kyoto Purple Sanga kaj Ehime FC.
Rojetín
Rojetín estas municipo en Ĉeĥio, en Sudmoravia regiono, en distrikto Brno-provinco. Ĝi etendiĝas en Křižanova montetaro proksimume 12 km okcidente de Tišnov. Vivas ĉi tie.
NGC 4598
NGC 4598 (aliaj indikoj — UGC 7829, MCG 2-32-171, ZWG 70.207, VCC 1827, PGC 42427) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.