cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ordita duopo
Egaleco de orditaj duopoj
Neformale, ordita duopoj estas kolekto de du elementoj, tiaj ke la egaleco inter du orditaj duopoj postulas egalecon inter la du unuaj elementoj kaj egalecon inter la du lastaj elementoj. Simbole, du duopoj (a_1,b_1) kaj (a_2,b_2) estas egalaj se kaj nur se a_1 = a_2 kaj b_1 = b_2. Tio estas la difina karakteriza kvalito de orditaj duopoj.
Rimarku, ke la ĉi-supraĵo ne estas ekvivalenta al egaleco de du aroj de grando 2: Je la egaleco de orditaj duopoj, la ordo gravas; je la egaleco de duelementaj aroj, la ordo ne gravas.
Formaligo
Ordinare, la matematiko estas fondita sur formale aksiomigita aroteorio, en kiu la koncepto de ordita duopo ne estas fundamenta, sed difinita per la koncepto de aroj.
Per aroj, la koncepto de la ordita duopo estas difinebla plurmaniere. Unu ofte uzata elekto estas la propono de pola matematikisto Kazimierz Kuratowski, jene: Aliaj difinoj ankaŭ eblas: ekzemple, jen la difino de Norbert Wiener: Ajna difino sufiĉas, se ĝi plenumas la difinantan kondiĉon de la ordita duopo.
Vidu ankaŭ
Пара (математика)
Ringofingro
La ringofingro (latine: anularius) estas parto de la mano. Ĝi estas la kvara fingro kaj troviĝas inter la mezfingro kaj la etfingro. El ĉiuj fingroj, la ringofingro estas tiu kiu plej malofte moviĝas sole, sed kutime kun la najbarfingroj. Ĉar la ringofingro estas granda kaj belforma, ofte oni nomas ĝin ankaŭ bela fingro.
Etimologio
Oni nomas la ringofingron tiel, ĉar oftege oni portas ringojn je tiu fingro. En Germanio kaj kelkaj aliaj eŭropaj landoj la fianĉoringo estas portita je la maldekstra ringofingro kaj la edziĝringo je la dekstra ringofingro.
Guido Gezelle
Deveno
Lia patro, Pieter-Jan (1791 - 1871), originis el Heule (apud Kortrijk) kaj laboris kiel ĝardenisto en la malgranda seminario (mezlernejo preparanta al plua studado en seminario) de Roeselare. Poste li laboris en Bijloke-hospitalo en Gent kaj 37jaraĝa li iĝis gardenisto ĉe bruĝa familio Th. Van de Walle. Lia patrino, Monica De Vriese (1804 - 1875), estis filino de farmista familio el Wingene. Ili geedziĝis kaj ekloĝis en Rolweg, kie ili povis okupi parton de la somerdomo de la familio Van de Walle. Guido Gezelle estis la onklo de la flandra verkisto Stijn Streuvels (Frank Lateur).
Roeselare
Li estis ordinita pastro en Brugge en 1854, sed jam antaŭe li iĝis instruisto en la malgranda seminario de Roeselare. Li i.a. instruis natursciencojn kaj lingvojn kaj respondecis pri grupo de angladevenaj lernantoj. Dum du lernejaj jaroj (1857 - 1859) li tie estris la poesis-klason (la antaŭlastan klason de la mezlernejo).
En favora kultura etoso kaj stimulata de sia estroj, li provis evoluigi sendependan okcidentflandran lingvon, kiu laŭ li estis tre proksima al la malnova Nederlanda lingvo. La nederlandan li trovis tro holanda kaj tro protestanta. Ekde 1858 ekestis liaj unuaj versaĵaroj Kerkhofbloemen (Tombejaj floroj) kaj Dichtoefeningen (Poemekzercoj).
Brugge
Ĉiam Gezelle deziris iĝi katolika misiisto en Anglio sed lia revo ne realiĝis. Tamen, en 1860 li iĝis profesoro ĉe nove fondita angla seminario en Brugge. Jam en 1861 la seminario estis malfondita kaj samjare li faris sian unuan vojaĝon al Anglio, laŭ invito de kardinalo Nicholas Wiseman. En 1862 kaj 1863 sekvas pliaj restadoj en Anglio.
En 1865 li iĝis vicparoĥestro. En la sama jaro li estis, kun James Weale, kunfondinto de "Rond den Heerd" (Ĉirkaŭ la fajrujo), historia-kultura revuo. De 1864 ĝis 1870 li estis, plimalpli kaŝe, la ĉefrespondeculo de la ekstrem-katolika kaj kontraŭ-libarala gazeto "'t Jaer 30" (La jaro 30; en 1830 Belgio iĝis sendependa). La jaroj 1868 - 1872 estis malfacilaj: la katolika partio perdis la komunumajn elektojn (1869), la patro de Gezelle mortis (1871), Gezelle malsaniĝis kaj envolviĝis en kelkaj skandaloj.
Kortrijk
En 1872 Gezelle estis nomumita vic-paroĥestro en Kortrijk. Tio estis ora tempo por li. Apud liaj oficialaj taskoj restis tempo por lingvostudado (Loquela, monata revuo en kiu li aperigis malnovajn flandrajn vortojn) kaj poezio (i.a. la versaĵaroj Tijdkrans (Tempokrono, 1893) kaj Rijmsnoer (Rimperlaro, 1897). En 1886 aperis lia traduko de Hiawatha de Henry Wadsworth Longfellow. En 1896 episkopo Waffelaert petas Gezelle traduki sian teologian verkon Meditationes Theologicae nederlanden. Estis malfacala tasko kiun Gezelle nur parte povis plenumi.
Brugge
En marto 1899 Gezelle iĝis direktoro de angla monaĥinejo en Brugge. En septembro li faris, kun Waffelaert, sian sesan kaj lastan vojaĝon al Anglio. La Gezelle mortis post kelksemajna malsano.
Literatura situo
Li estis de kampara origino kaj bone konis la naturon. Per memstudado kaj restado en erudiciaj medioj li iĝis persono kun multflankaj, sed precipe lingvaj kapabloj. Malfacilas doni al li lokon en la tradiciaj kategorioj. Gezelle estas ĝis hodiaŭ konsiderata unu el la plej gravaj poetoj kaj kreinto de la moderna nederlanda poezio.
Pariza tombejo de Saint-Ouen
La pariza tombejo de Saint-Ouen estas unu el la tombejoj administritaj de Parizo, sed lokitaj ekster la limoj de la urbo. Ĝi situas sur la teritorio de Saint-Ouen, en la departemento Seine-Saint-Denis, ĉe la avenuo Michelet.
La tombejo fakte konsistas el du partoj : la unua, preter la strato Adrien Lesesne, malfermis en 1860, dum la dua malfermis en 1872.
2096 Väinö
2096 Väinö estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la finnlanda astronomo Yrjö Väisälä elde la Observatorio de Iso-Heikkilä en Turku.
Ĝi ricevis la viran antaŭnomon "Väinö" homaĝe al Väinö Väisälä, frato de la malkovrinto. Väinö estas ankaŭ la mallongigo de Väinämöinen, ĉefrolulo de la Kalevala.
8531 Mineosaito
8531 Mineosaito estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kin Endate kaj Kazuro Watanabe elde la observatorio de Kitami en Abaŝiri-subgubernio (insulo Hokajdo).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Mineo Saito, (1952–2000), fondinto kaj aktiva gvidanto de la Astronomia Klubo "Ohkuma " en urbo Kakuda, gubernio Mijagi. Li dediĉis sin al la popularigo de astronomio.
Ĉefstacidomo Kaselo
La Ĉefa stacidomo de Kaselo (Hauptbahnhof Kassel) troviĝas ĉe Bahnhofsplatz nr 1 en la urbokerno de Kaselo, Germanujo.
Priskribo
La ĉefa stacidomo kasela konstruitis inter 1852 kaj 1856 laŭ la planoj de la ĉefa arkitekto Gottlob Engelhard. En la kiel kapostacio planita konstruaĵo oni komencigis fervojliniojn al Bebra kaj Warburg, al Frankfurto ĉe Majno kaj al Hanovro. Poste venis ankoraŭ aliaj flankaj linioj.
La malnova akceptejo, brikŝtonkontruaĵo fortimpresa, detruitis dum la Dua mondmilito. Post p­arta eksplodigo de la ruino iĝis inter 1951 kaj 1955 novkonstruo kun integrigo de la restintaj muroj antaŭeksplodigaj. Ĝis 1960 estiĝis moderna akcepetejo en tiutempe modernegaj formoj kun granda vitra fasado. Gastiĝis tie krome restoracio kaj kinejo. Malantaŭ la novkonstruitaĵoj kelkaj restoj de la malnova stacio jes ja konserviĝis.
33441 Catherineprato
33441 Catherineprato estas malgranda sed treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Ĉefstacidomo Kaselo
Priskribo
Post la transloko de la eksterurbaj fervojlinioj al la Stacidomo Kassel-Wilhelmshöhe la stacidomo ĉefa perdis sian rolon gravaj komplete. Plialtrangiĝo estis en 1995 ĝia nomumiĝo je kultura stacidomo kiel ankaŭ la alikonstruoj ĉirkaŭ la jaro 2000. Ili igis la kapostacion malkapostacion por la loka tramtrafiko. Jam en 1995 Deutsche Bahn kaj la urba administracio kune investis multe por alikonstrui la stacidomon. En la iama vestogardejo malfermis la pordjon la ekspozicio "Caricatura", la tiutempe tuthesia unusola galerio pri komika arto, la kinejo moderniĝis; en la "Artoloko Stellwerk" en "KAZ im KUBA" kaj en la malnova suda alo okazigas oni regule ekspoziciojn (ankaŭ dum Documenta-tempoj, sed ne nur). La civitana televidkanalo Offener Kanal havas la oficejon en la iama restoracio. La areo de la unua trako fariĝis sub la nomo "Gleis 1" moderna gastronomiejo kun scenejo.
33441 Catherineprato
Ĝi estas en orbita resonanco 1:2 kun Marso.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Catherine Coulacos Prato, verkistino, eldonistino kaj subtenantino de la virinoj kaj aliaj grupoj sub-reprezentitaj en scienco kaj akademio.
Ĉefstacidomo Kaselo
Priskribo
En 1992 starigitis antaŭ la stacidomo la Documenta-artaĵo Man walking in the sky (La ĉieleniranto) de Jonathan Borofsky.
András Felvidéki
András Felvidéki [andrAŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Felvidéki András estas hungara grafikisto, pentristo, afiŝisto, ilustristo, dekoraciisto, altlerneja instruisto.
András Felvidéki naskiĝis la  en Budapeŝto.
Biografio
András Felvidéki frekventis artan gimnazion en sia naskiĝurbo, poste li estis dekoraciisto unu jaron en Hungara Televizio, fine soldato 2 jarojn. Li akiris grafikistan diplomon en Industriarta Altlernejo en 1972. Liaj plej gravaj instruistoj estis Pál Gerzson, János Kass kaj Sándor Ernyei. Post siaj studoj li grafikadis, li reinterpretis la malnovajn teknikojn kaj uzis komikajn kaj groteskajn elementojn sur siaj afiŝoj. Ekde la 1980-aj jaroj li okupiĝis ankaŭ pentrado, libroilustradoj, filmaj kaj teatraj dekoracioj. Inter 1982 kaj 1992 li estis ankaŭ arta direktoro de revuo. Inter 1989 kaj 2009 li instruis en la Industriarta Altlernejo.
Li ricevis premiojn inter 1980-2010. Li edziĝis en 1978, la edzino naskis 3 gefilojn.
Ministroprezidanto
Ministroprezidento respektive ministroprezidanto estas la titolo de la ĉefministro, do la gvidanto de la ŝtata ministraro kaj registaro, en pluraj ŝtatoj kaj subŝtatoj de Eŭropo:
Belgio
La titolo ankaŭ uziĝas en Belgio, por priskribi la ĉefministron de la belgaj regionoj Flandrio, Valonio kaj Brusela Ĉefurba Regiono kaj de la lingvaj komunumoj Germanlingva Komunumo de Belgio, Nederlandlingva Komunumo de Belgio kaj Franclingva Komunumo de Belgio.
Laŭ la konstitucio de Belgio, la ŝtata ĉefministro de Belgio estas nomumita de la reĝo, kaj aprobita fare de la ŝtata parlamento per konfidiga voĉdono (kutime la reĝo nomumas la gvidanton de la partio, kiu antaŭe gajnis nacian elekton, kaj formale nomumas lin/ŝin formigi registaron). La ĉefministro poste ĵuras fidelecon al la reĝo. La ministroprezidentoj de la regionoj aŭ komunumoj ne estas nomumitaj de la reĝo, sed rekte de la regionaj aŭ komunumaj parlamentoj. Ili ne estas devigitaj ĵuri fidelecon al la reĝo, sed simple al la regionaj aŭ komunumaj parlamentoj.
Germanio
La Ministerpräsident estas la ĉefministro de dek tri el la dek ses federaciaj landoj de Germanio. Ĉar la germana lingvo samkiel Esperanto konsideras viran kaj virinan formojn de titoloj, per aldono de la finaĵo -in- por krei la virinan formon, la korekta titolo de viroj estas "Herr Ministerpräsident" kaj por virinoj "Frau Ministerpräsidentin".
Ĝenerale la konstitucia pozicio de la ministroprezidento de germana federacia lando tre similas al tiu de la federacia kanceliero sur ŝtata nivelo. Li aŭ ŝi estas elektata per plimulto en la landa parlamento (Landtag), nomumas la landajn ministrojn, reprezentas la federacian landon en la Federacia Konsilio Bundesrat. Pro ĉiuj tiuj funkcioj, ili povas esti tre potencaj ene de la federaciaj strukturoj de la ŝtato.
La interkonsento inter la partoj Kristandemokratia Unio (CDU) kaj Kristan-Sociala Unio (CSU), kiu lasas la federacian landon Bavario al la partio CSU, dum la partio CDU laboras en ĉiuj ceteraj federaciaj landoj, levas la ministroprezidenton de Bavario (kiu ĝis nun plejparte apartenis al CSU) al speciala pozicio. Laŭ la interkonsento la bavara partio CSU havas propran parlamentan frakcion en la federacia parlamento Bundestag. Ĉar la ministroprezidento de Bavario ĝis nun kutime estas la partia gvidanto de la CSU, li havas limigitan, sed signifan aldonan influon al la federacia parlamento.
Noto: Ĉiuj gvidantoj de la 13 "regionaj" federaciaj landoj de Germanio nomiĝas Ministerpräsident/-in, sed ne la gvidantoj de la 3 urbo-landoj Berlino, Bremeno kaj Hamburgo. Tie la samtempe urbaj kaj landaj gvidantoj nomiĝas Regierender Bürgermeister (reganta urbestro) de Berlino, Bürgermeister und Präsident des Senats (urbestro kaj senata prezidento) de Bremeno kaj Erster Bürgermeister (unua urbestro) de Hamburgo. Ili tamen havas la saman potencon kaj pozicion kiel la aliaj ministroprezidentoj.
Nederlando
En Nederlando la ĉefministro titoliĝas minister-president. Liaj respektive ŝiaj respondecoj difiniĝas en la konstitucio de 1848, kiam la posteno titoliĝis "prezidento de la konsilio de ministroj". La titolo ministroprezidento oficiale uziĝas ekde la jaro 1945.
14654 Rajivgupta
14654 Rajivgupta estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Spacewatch elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la matematikisto Rajiv Gupta, kiu estis instruisto ĉe la Universitato de Brita Kolumbio de 1984. Li eldonis la  Observer's Handbook de la Reĝa Astronomia Societo de Kanado depost 2001 kaj fariĝis prezidento de la Societo en 2002.
Antisimetria rilato
En matematiko, duvalenta rilato R sur aro X estas antisimetria se, por ĉiuj a kaj b en X, se a estas rilatanta al b kaj b estas rilatanta al a, do a=b:
aŭ ekvivalente
Neegalaĵoj kun nombroj "malpli granda ol aŭ egala al" kaj "pli granda ol aŭ egala al" estas antisimetriaj, ĉar a≤b kaj samtempe b≤a povas esti se kaj nur se a=b.
Estas notinde, ke antisimetria rilato ne estas malo de simetria rilato: "antisimetria" en tiu ĉi kunteksto ĝenerale ne estas la samo kiel "malsimetria" (aŭ, sinonime, "kontraŭsimetria". Antisimetrieco de rilato ne garantias eĉ ne-simetriecon (ĉe simetria rilato, ĉiam aRb = bRa; kaj do egaleco "=" estas ekzemplo de rilato, kiu estas samtempe simetria kaj antisimetria). La problemon pri intuicia malklareco de tiuj terminoj kaŭzas tio, ke la laŭvortaj signifoj de la vortoj "antisimetria" kaj "kontraŭsimetria" estas malfacile distingeblaj unu de la alia. Plu, en multaj lingvoj por la nocioj "antisimetria" kaj "kontraŭsimetria" estas uzataj vortoj kun laŭlitera senco "nesimetria".
Notindas ankaŭ tio, ke tute alia (multe pli simpla!) estas la situacio pri la termino malrefleksiva rilato (aŭ, sinonime, kontraŭrefleksiva rilato), kiu estas ne nur "nesimetria", sed eĉ ĝuste la polusa malo de "simetria rilato".
Konklude: la neeviteblan elekton de la termino "antisimetria rilato" diktas ĝia absoluta internacieco: verŝajne en ĉiuj lingvoj la koncerna termino rekte respondas al la formo "antisimetria rilato".
Aleksej Petroviĉ
Aleksej Petroviĉ Romanov (Алексéй Петрóвич Рома́нов; naskiĝis la en Moskvo, mortis la ), unuenaskita filo de la caro Petro la Granda de Rusio kaj de lia unua edzino Eŭdoksia Lopuĥina, estis careviĉ, nome heredanto de la Rusa Imperio ĝis sia ekzekuto.
Edukita kiel sukcedanto de sia patro en la rusa trono, li estis iel manipulita de tutoroj, kaj post batalema rilato kun sia patro, li iĝis instrumento de la opoziciantoj al la politikoj de sia patro, ĉu reformemaj ĉu aŭtoritatemaj. Timema esti konsiderata nedezirata sukcedanto al sia patro, li rifuĝiĝis sub la protekto de la imperiestro Karolo la 6-a de la Sankta Romia Imperio, ĝis, premita de sia patro, li revenis al sia patrujo kredinte falsajn promesojn de pardono. Juĝita de tribunalo, li estis kondamnita pro perfido kaj konspiro kontraŭ la caro, estis pridemandita kaj torturita pro kio plej verŝajne li mortis en prizono de Petropaŭla fortikaĵo, kiam li jam estis fakte kondamnita al mortopuno.
LynxOS
LynxOS - operaciumo fare de firmao LynuxWorks, fora parenco de Unix. La operaciumo aperis en mezo de 1980-aj jaroj kaj estis celita por procesoro Motorola 68000. Ĝi estis projektita per lingvo C kaj por ĝi estis uzita kompililo Megamax por komputilo Macintosh. En la 1990-aj jaroj LynxOS estis portita al bazo Intel 386. Necesas rimarki, ke LynxOS preskaŭ ne uzas kodon de Unix kaj pro tio ĝia kerno estas pli kompakta ol tiu de Unix. LynxOS estas normigita laŭ normoj DO-178B (nivelo A) (en Usono) kaj ED-12B (en Eŭropo). Post la normigado oni nomas la operaciumon LynxOS-178. Krom tio LynxOS kongruas al postuloj de POSIX-koincido 1003.1, kio estis atestita fare de Mindcraft en 1996 j. La operaciumo kapablas rekte plenumi Linux-programojn (ĉe bitoka nivelo). Ekzemple ĝi subtenas interfacon Linux ABI. Tamen LynxOS nur ŝajnigas Linux-on, sed pli rapide ol vaste uzata virtuala Linux-maŝino UML.
Aleksej Petroviĉ
Lia filo Petro iĝis la nova careviĉ, nome heredanto de la Rusa Imperio, kiu estis la lasta persono rekte laŭ vira linio en dinastio Romanov.
Markišavci
Markišavci, hungare Márkusháza estas malgranda vilaĝo en Slovenio en provinco Prekmurje, en statistika regiono Pomurske, en Urba municipo Murska Sobota.
Situo
Markišavci situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ vojo kaj fervojo Murska Sobota-Hungario.
Historio
Dum la hungara regado oni nombris en Márkusháza 41 domojn kaj 229 homojn. Ĝis fine de la 1-a mondmilito la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Vas (reĝa departemento), al distrikto de Muraszombat, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, ekde 1929 al Jugoslavio. En 1941 la germana armeo senbatale okupis la komunumon kaj post 10 tagoj transdonis ĝin al Hungario. Ĝis 1945 tio estis parto de Hungario, ekde 1991 de Slovenio. En 1930, 1940 kaj en 1955 vilaĝaj festegoj okazis.
Hostovice
Hostovice (hungare Vendégi) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Hostovice situas laŭ flankovojoj. Snina troviĝas je 15 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1492. En la 17-a jarcento ĝi estis doganprena loko. En 1715 oni komputis tie 20 impostopagintajn familiojn. En 1828 loĝis tie 603 vilaĝanoj en 81 domoj. Ĝis 1907 la oficiala hungara loknomo estis Hosztovicza, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Vendégi 699 homoj, (plejparte rutenoj). Dum la 1-a mondmilito la vilaĝo plene ruiniĝis. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Snina, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Hostovice 378 homoj, (274 slovakoj, 85 rutenoj, 12 ukrainoj).
Kabo Nordokcidento
Kabo Nordokcidento estas duoninsulo on la nordokcidento de Okcidenta Aŭstralio. La Kaba Montaro estas la spino de la duoninsulo kaj la Koralrifo Ningaloo estas la la okcidenta bordo. Ĝi inkludas la urbon Exmouth.
Ĝi estis unua foje vizitata de eŭropaj esploristoj en la komenco de la 17a jarcento kaj estis nomita kiel North West Cape en la angla de postaj vizitantoj en la komenco de la 19a jarcento. Poste serĉistoj de perloj vizitis la areon el Broome. Dum la Dua Mondmilito okazis militista operacio kodonomita Operation Potshot en la areo.
La unua nafto en Aŭstralio estis malkovrita tie en 1953 ĉe Rough Range, fare de la esplorada kompanio WAPET.
1220 Krokuso
1220 Krokuso estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono, ano de la Eosa familio. Ĝia rotacia periodo, neprecize konata, ŝajnas tre longa : ĉirkaŭ unu monato.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la floro Krokuso (el la familio de la iridacoj).
Virginie Loveling
Virginie LOVELING (naskiĝis la, mortis la ) estis flandra verkistino.
Monaĥejo Gandzasar
La Monaĥejo Gandzasar (armene: Գանձասար) estas armena monaĥejo de la 13-a jarcento kiu troviĝas en la regiono Martakerto en Montara Karabaĥo (Arcaĥa Respubliko), proksime de la rajono Vank. La vorto Gandzasar signifas monto aŭ pinto de la trezoro en la armena lingvo. La monaĥejo gastigas relikvojn kiuj laŭ la tradicio apartenas al Sankta Zeĥarja, patro de Johano la Baptisto.Gandzasar estis la rezidejo de la armena katolikoso inter la jaroj 1400 kaj 1816 kaj nuntempe estas sidejo de la Ĉefepiskopo de Arcaĥo. Kvankam la monaĥejo estis damaĝita dum aerbombado de la azera armeo en 1991, en kiu la domo de la supera pastro estis detruita, Gandzasar daŭre funkcias kiel monaĥejo de la Armena Apostola Eklezio.
Virginie Loveling
Ŝi naskiĝis kaj pligrandiĝis en Nevele. Ŝi debutis kune kun sia fratino Rosalie, per realismaj, observaj poemoj, kiuj havis senteman tonon.
Monaĥejo Gandzasar
Fono
Oni kredas, ke la nomo Gandzasar, kio signifas "trezora monto" en la armena lingvo, devenis de la tradicio, ke la monaĥejo estis konstruita sur monteto enhavanta arĝenton kaj aliajn metalojn.
Fundamento
La ĉefpreĝejo estis konstruita inter 1216 kaj 1238 fare de Hasan-Ĝalal Daŭla, la armena princo de Interna Ĥaĉeno kaj la patriarko de la Domo de Hasan-Ĝalaljan. Ĝi estis konsekrita la 22-an de julio 1240, dum la Festo de la Transformiĝo (Vardavar) en ĉeesto de ĉirkaŭ 700 pastroj. La gavito (nartekso), okcidente de la preĝejo, estis komencita en 1240 kaj kompletigita en 1266  fare de Atabego, la filo de Hasan-Ĝalal kaj lia edzino, Mamkan. Kirakos Gandzakeci, nuntempa historiisto, priskribis la konstruadon de la preĝejo en sia Historio de Armenio.
Gandzasar fariĝis la sidejo de la Katolikosejo de Kaŭkaza Albanio, sidejo de la Armena Apostola Eklezio, fine de la 14-a jarcento. Ruben Paul Adalian konsideras la fundamenton de la Seĝo rezulton de praa episkopejo serĉanta "eklezian aŭtonomion por kompensi la mankon de regado kaj komunikado de centra papejo" kaj parto de diversaj lokaj strategioj en Armenio dominita de eksterlandaj kaj islamaj regantoj por "konservi ian ŝajnon de religia aŭtoritato inter la homoj". En la 16-a jarcento ĝi subordiĝis al la Katolikoso de Eĉmiadzin.
Posta historio
Ekde ĝia fondiĝo, la monaĥeja komplekso estis centro de edukado kaj manuskripta produktado. Laŭ nuntempaj fontoj, en la fruaj 1700-aj jaroj la patriarko de Gandzasar havis aŭtoritaton super ĉirkaŭ 900 vilaĝoj kun centoj da domaroj en ĉiuj, konsistantaj el kamparanaj kaj komercaj armenoj ;.
En la 17-a kaj 18-a jarcentoj Gandzasar fariĝis la centro en la liberigaj klopodoj de karabaĥaj armenaj melikoj, kiuj unuiĝis ĉirkaŭKatolikoso Jesaji Hasan-Ĝalaljan (m. 1728). Li estis firme por-rusa kaj en letero de 1701 subskribita de karabaĥaj kaj sjunikaj melikoj (armenaj princoj), li petis al Petro la Granda protekti la armenojn de islamanoj. Tamen, ĝis la fruaj 1800-aj jaroj la Rusa Imperio ekregis la regionon. La Karabaĥa ĥanato fine venis sub kompletan rusan regadon per la Traktato de Gulistano. Per la regado de 1836 fare de la rusaj aŭtoritatoj, konata kiel Poloĵenje, Gandzasar ĉesis esti la sidejo de la diocezo Karabaĥo, kiu estis translokita al Ŝuŝo. Ĝi iom post iom estis forlasita kaj estis tute forlasita jam fine de la 19-a jarcento.
Sovetia periodo
Gandzasar estis fermita de la sovetaj aŭtoritatoj kiel plej malfrue en 1930. La diocezo de Arcaĥo estis restarigita en 1989. Ĉefepiskopo Pargev Martirosjan estis nomumita ĝia primaso. Pro liaj klopodoj, Gandzasar remalfermiĝis la 1-an de oktobro 1989 post ses monatoj da renovigoj. La soveta centra registaro donis permeson, sed la soveta Azerbajĝano ne. Gandzasar fariĝis la unua preĝejo remalfermita post jardekoj da subpremado. Laŭ Zori Balajan pluraj KGB- agentoj "povus [esti] ekviditaj inter la ĉeestanta homamaso." Gandzasar funkciis kiel sidejo de la episkopo antaŭ ol ĝi estis proponita al la katedralo Gazanĉecoc en Ŝuŝo en 1998.
Milito en Montara Karabaĥo
Gandzasar estis atakita plurajn fojojn dum la akra milito en Montara Karabaĥo. La 6-an de julio 1991 sovetiaj soldatoj kaj OMON (specialaj policistoj) atakis Gandzasaron supoze serĉante pafilojn. Ili forprenis paperojn kaj faris profundan serĉadon, inkluzive en la tombejo.
Furioza batalado okazis ĉirkaŭ Gandzasar en 1992, kiam Azerbajĝano sieĝis la areon. La armenoj rompis la sieĝon, kiu savis Gandzasaron kaj plibonigis ĝian spiritan statuson, skribis Thomas de Waal. La 16-an de aŭgusto 1992 iuj el la malproksimaj konstruaĵoj ene de la monaĥeja komplekso estis detruitaj kiel rezulto de azera bombado de helikopteroj, kiuj intence celis la preĝejon. Corley skribas, ke la provo de bombado de Gandzasar ne havis militan gravecon kaj ke ĝia atako "ŝajnis esti intenca provo ataki la armenan heredaĵon en Karabaĥo". La 31-an de aŭgusto 1992 la Ministro pri Defendo de Armenio Vazgen Sargsjan kaj Serĵ Sargsjan, la estro de la memdefenda komitato de karabaĥaj armenoj, kunvokis la unuan kunvenon de la komandantoj de la regiono en unu el la monaĥejaj ĉeloj de Gandzasar.
La 20-an de januaro 1993 aeratako farita de du azeraj atakaj aviadiloj kaŭzis gravajn damaĝojn al la monaĥeja komplekso kaj mortigis plurajn homojn proksime kaj vundis pastron.
Restarigo kaj reviviĝo
Post la milito, la monaĥejo estis plene renovigita per la financado de armena komercisto kaj filantropo, loĝanta en Rusio, Levon Hajrapetjan, kiu naskiĝis en de Vank. Restarigaj laboroj, kiuj daŭris de 2000 ĝis 2002, inkluzivis restarigon de la altaro, gavito kaj aldono de kaheloj de la planko. Hajrapetjan ankaŭ financis la asfaltadon de la vojo kondukanta al la preĝejo. Kelka diskutado ĉirkaŭis la kahelumadon de la muro ĉirkaŭ la monaĥejo en 2011. Ĝi estis financita de Hajrapetjan kaj efektivigita de kompanio posedata de Vladimir Hajrapetjan, lia pli juna frato. Dum ĉefepiskopo Pargev Martirosjan diris, ke la muro ne estas mezepoka kaj ne havas multe da arkitektura signifo, tial kahelumado praviĝis, kritikistoj argumentis, ke ĝi estas parto de la historia komplekso.
La 16-an de oktobro 2008 amasa geedziĝo, sponsorita de Levon Hajrapetjan okazis en Karabaĥo. Proksimume 700 paroj geedziĝis en tiu tago, 500 el kiuj geedziĝis en la katedralo Gazanĉecoc en Ŝuŝo kaj 200 en Gandzasar. La 13-an de aprilo 2016 la katolikoso Garegino la 2-a kaj la katolikoso Aramo la 1-a faris preĝon por paco kaj sekureco de Montara Karabaĥo. Ĉi tio okazis tagojn post la kolizioj inter armenaj kaj azeraj trupoj, kiuj estis la plej mortigaj ekde la batalhalto de 1994. La 770-a datreveno de la monaĥejo estis festita en 2010 kaj la 777-a datreveno en 2017.
Priskribo
La monaĥeja komplekso situas sur monteto, je alteco de 1 270 metroj, en la sudokcidento de la vilaĝo Vank en la provinco Martakert. La murigita monaĥeja komplekso inkluzivas la preĝejon kun ĝia gavito, loĝejojn, episkopan loĝejon, refektorion kaj lernejan konstruaĵon. La loĝejoj, situantaj sur la norda flanko enhavas ok ĉelojn, kiuj estis konstruitaj en la 17-a jarcento. Sur la orienta flanko estas refektorio, konstruita ĉirkaŭ 1689. La duetaĝa lerneja konstruaĵo estis starigita en 1898. Sude de la monaĥejaj muroj estas la malnova tombejo, kie pastroj, episkopoj kaj famaj laikoj (kiel melikoj, lokaj armenaj princoj) de la areoj estis entombigitaj.
Arkitekturo
La ĉefpreĝejo, nomita laŭ Johano Baptisto,  havas rektangulan, krucoforman planon kun duetaĝaj sakristioj (ĉambroj) sur kvar anguloj. Laŭ sia stilo, ĝi similas al la planoj de la ĉefaj preĝejoj de Geghard, Hovhannavank kaj Hariĉavank, ankaŭ konstruitaj en la 13-a jarcento. La ekstera grandeco de la preĝejo estas diverse donita kiel 11,8 je 17,4 metroj aŭ 12,3 je 17,75 metroj. La preĝejo elstaras pro sia riĉe ornamita 16-flanka kupolo. La reliefoj sur ĝia ekstero prezentas la Krucumon de Jesuo, Maria kun bebo Jesuo, Adamo kaj Eva, du ktetoroj (patronoj) tenantaj la modelon de la preĝejo, geometriajn figurojn, kiel rozetojn, kapo de virbovo kaj aglo. La reliefoj estis komparitaj kun la kompleksaj ĉizadoj de Aĥtamar. Anatoli L. Yakobson nomis Gandzasar "enciklopedio" de armena arkitekturo, dum Bagrat Ulubabjan kaj MS Asatrjan priskribis ĝin kiel "juvelon". .
La internaj pendoj sub la cilindra kupolo en la interno estas ornamitaj per geometriaj ornamaĵoj kiel steloj, cirkloj kaj kvadratoj, plantoj kiel spiralaj ŝosoj, palmetoj. Ĉiu flanko de la pendentivo havas altreliefojn prezentantajn kapon de ŝafo, kapojn de virbovo kaj antropomorfajn figurojn. Laŭ Yakobson, ŝafoj kaj virbovoj estis konsideritaj sanktaj bestoj en ĉi tiu periodo kaj estis uzataj kiel protektantoj de la strukturo.
La nartekso ( gavito ), mezurinta 11,8 je 13,25 metroj, estas kvarangula halo kun du kolonoj proksime al la orienta muro, kiuj subtenas la tegmenton. Ĝi tre similas al la gavito de la preĝejo Sankta Kruco de Monaĥejo Haghpat. La portalo sur okcidenta fasado de la gavito estas riĉe ornamita.
Signifo
Gandzasar estas la ĉefa historia vidindaĵo en tuta Montara Karabaĥo (Arcaĥo) kaj unu el la ĉefaj celoj entute It is also a center of pilgrimage as the region's main historic cathedral both for Karabakh Armenians and tourists (of Armenian ancestry). . Ĝi ankaŭ estas pilgrima centro kiel la ĉefa historia katedralo de la regiono kaj por karabaĥaj armenoj kaj por turistoj. Thomas de Waal rimarkis jam en 1997, ke Gandzasar, la plej fama preĝejo en Karabaĥo, "akiris mitan statuson en Karabaĥo. " Felix Corley skribis, ke ĝi estas, kune kun la katedralo Gazanĉecoc en Ŝuŝo, potenca simbolo de historio kaj identeco de la karabaĥaj armenoj sendepende de ilia religiemo.
Azera reviziismo
En la malfrua sovetia periodo, ekde 1970-aj jaroj azeraj historiistoj, precipe Raŝid Ĝejŝev asertis reviziisman teorion, kiu postulis, ke Gandzasar estas monumento de kulturo kaj religio de Kaŭkaza Albanio. La ĉefa punkto en ĉi tiu aserto estas la fakto, ke Gandzasar estis la sidejo de la albana katolikosejo de la Armena Apostola Eklezio. La teorio estis adoptita kaj reklamita de aliaj azeraj historiistoj, kiel Davud Ahundov. Ĝi ankaŭ estis adoptita de la aŭtoritatoj de Azerbajĝano. Ekzemple, en 2017, Hikmet Hajiyev, Proparolanto de la Azera Ministerio pri Eksteraj Aferoj, deklaris, ke Gandzasar estas "albana kristana templo, okupita de la armenaj armeaj trupoj en la regiono Kalbaĝar, ne estas Gandzasar, sed Ganĝasar, kaj havas nenion komunan kun la Armena Gregoria Eklezio".
Ĉi tiu misfamigita aserto estis malakceptita de multaj fakuloj, inkluzive de Victor Schnirelmann, kiu rimarkas, ke Kaŭkaza Albanio malaperis de la historio en la 10-a jarcento kaj la Armena Eklezio simple adoptis la nomon por sia plej orienta diocezo pro tradicio. Schnirelmann notas ke azeraj historiistoj intence preterlasas la fakton ke Gandzasar estas tipa ekzemplo de armena arkitekturo de la 10-a kaj 13-a jarcentoj, same kiel la multaj armenaj surskriboj sur ĝiaj muroj. Thomas de Waal rimarkis, ke en broŝuro de 1997 titolita "La Albanaj Monumentoj de Karabaĥo" de Igrar Aliyev kaj Kamil Mamedzade "zorgeme preterlasis ĉiujn armenajn skribaĵojn" en la desegnaĵo de la fasado de Gandzasar sur ĝia kovrilo. Rouben Galikjan rimarkas, ke Gandzasar, kvankam prezentita en Azerbajĝano kiel supozeble historia "monaĥejo" albana-azera "kaj parto de la kultura heredaĵo de Azerbajĝano, estis kaduka sub forlasita sub la azerbajĝana regado.
21461 Alexchernyak
21461 Alexchernyak estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alexander Chernyak, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri fiziko. Li estis lernanto ĉe la International Academy de Bloomfield Hills (Miĉigano, Usono).
Listo de ĉefprezidantoj de la Kasacia Kortumo (Francio)
La ĉefprezidanto estas nomumita per dekreto decidita de la Konsilio de la Ministroj laŭ propono de la Supera Konsilio de la Magistrataro (CSM).
La ĉefprezidantoj estis sinsekve :
Notoj kaj referencoj
En Bulletin des lois, en Google Books :
En Journal officiel de la République française (JORF), en Légifrance aŭ Gallica :
Saint-Bernard (Côte-d'Or)
Saint-Bernard estas franca komunumo situanta en departemento Côte-d'Or kaj en regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Historio
La vilaĝo estis fondita en 1608 per lorenaj kamparanoj.
Pozitiva diskriminacio
Pozitiva diskriminacio estas esprimo por privilegiado de la diskriminaciatoj, kun la celo kompensi per pozitiva konduto la negativan konduton kiun la koncernatoj spertas.
Tiu esprimo tamen ne estas ĉie uzata. Ĝian devenon kaj absurdecon klarigas Dominique Vidal en artikolo Falsa debato francstila de Le Monde diplomatique en Esperanto :
Saĵeno
Saĵeno (ruse са́жень aŭ саже́нь) estas malnov-rusa mezurunuo de longo aŭ distanco. De loko al loko en Rusio ĝi havis iom malsaman valoron. En la 17-a jarcento la ŝtata normo en Rusio de saĵeno estis 3 arŝinoj aŭ 48 verŝokoj, t. e. proksimume 2,16 metroj. En la 11-a de oktobro 1835, laŭ ukazo de Rusia imperiestro Nikolao la 1-a "Pri la sistemo de rusiaj mezuroj kaj pezoj", longo de saĵeno estis proklamita kiel 7 anglaj futoj, t.e. precize 2,1336 metroj, kaj aliaj tradiciaj rusaj mezurunuoj estis adaptitaj akorde. T. e.:
33399 Emilyann
33399 Emilyann estas tre malgranda, eksterordinare hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la  en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Saĵeno
1 saĵeno = 7 anglaj futoj = 84 coloj = 2,1336 metroj
33399 Emilyann
Nomo
Ĝia nomo honoras Emily Ann Peterson, finalistinon de la Regeneron Science Talent Search de 2017, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri ĉela kaj molekula biologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Smithtown High School East de St. James (Nov-Jorkio).
Apple II
Apple II (foje skribita Apple ][ aŭ Apple //) estas la unua populara persona komputilo kreita de la Apple Kompanio. Ĝi estas konsiderata la unua populara persona komputilo en la mondo. Ĝi estis kreita de Steve Wozniak. La komputilo estas rekta ĝisdatigo de la Apple I, produktita en limigita produktado por elektronikentuziasmuloj. La Apple I havis plurajn pionirajn ecojn kiuj estis evoluigitaj en la Apple II kaj kiuj igis ĝin komerca sukceso.
Trhanov
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1621. En la jaroj 1676–1677 ĉi tie lasis tiama posedanto de la senjorujo Wolf Maxmilián Laminger el Albenreuth (alie nomata Lomikar) konstrui sian sidejon – barokan kastelon. Tiu pli poste fariĝis simbolo de subpremo de ĥodia popolo, kiu kulminis la 28-an de novembro 1695 en Plzeň per ekzekuto de ĥodia gvidanto Jan Sladký Kozina. Lomikar je unu jaro pli poste en tiu ĉi kastelo mortis, al kio ligas konata ĥodia mito pri tio, ke "ĝis unu jaro kaj unu tago" venos por li spirito de Kozina, por ke ĝi forkonduku lin al "dia ĵuĝo". La kastelo en Trhanov estis lastfoje alikonstruita post incendio en la jaro 1810.
Saĵeno
1 saĵeno = 1/500 de versto = 3 arŝinoj = 12 pjadoj = 48 verŝokoj
Trhanov
Historio
En la jaro 1910 estis plilongigita fervojlinio el Tachov ĝis Domažlice kaj Trhanov tiel akiris fervojan komunikon. Post la unua mondmilito okazis evoluo de industrio, kiu daŭrigis eĉ dum komunismo. Pro tio estis tiam konstruita granda nombro de novaj loĝejdomoj, dank' al kiujn en la 1970-aj jaroj Trhanov konstrue unuiĝis kun la najbara Chodov. Sed ambaŭ municipoj ĝis nun konserviĝis memstarecon.
Saĵeno
Post adopto de metra sistemo en Sovetunio en la jaro 1924, la tradicia mezursistemo malaperis el uzo.
Apple II
Aldone al la Apple II-komputilo priskribita supre, la nomo Apple II rilatas al serio de komputilmodeloj kiuj estis kreitaj kaj surmerkatigitaj post ĝi kaj estis bazitaj sur simila hardvararkitekturo. Inter la plej elstaraj estas la populara Apple //e, la kompakta Apple //c kaj la llgs, kiuj elstaris pro siaj kapabloj en la kampo de grafiko kaj sono.
La Apple II estis eksponita ĉe la Okcidenta Marborda Komputila Foiro en aprilo 1977 kaj estis unu el la plej fruaj kaj plej sukcesaj komputiloj. La ĉefa plibonigo en ĉi tiu modelo estis ĝisdatigita televidinterfaco, kiu inkluzivis la ekranon en memoro kaj permesis ne nur la montradon de simpla teksto sed ankaŭ grafikojn kaj pli poste koloron. Steve Jobs puŝis por la dezajno de la kazo kaj la klavaro, surbaze de la ideo ke la komputilo devus esti kompleta kaj preta funkcii rekte el la skatolo - ideo kiu estis tute fremda kaj nova al la mondo de komputiloj tiutempe. Ĉi tiu komputilo havis plurajn modelojn kiuj estis venditaj, kie la plej populara modelo estis ĝisdatigita kun relative malgranda nombro da ŝanĝoj kaj lanĉita en la 1990-aj jaroj. Ĝis 1993, kiam ili ĉesis produkti la komputilon, inter 5-6 milionoj da unuoj estis produktitaj (inkluzive de ĉirkaŭ 1,25 milionoj da unuoj de la modelo Apple IIgs).
Saĵeno
Etimologio
Estas du plej popularaj versioj de etimologio de la rusa vorto сажень. Laŭ la unua, originale saĵeno estis longo de plej longa paŝo, uzata por mezuro de terenoj kaj landoj. Do, la vorto devenas de malnovrusa vorto сяг (en moderna rusa — шаг), t. e. paŝo. Laŭ alia versio, saĵeno estas distanco inter manoj de plenkreska homo, kiam ĝi streĉas brakojn flanken. Do, la vorto devenas de malnovrusa verbo сягать (alstreĉiĝi, atingi) kiu, siavice, devenas de la malnovslava vorto сѩгнѫти (streĉi sian brakon).
Apple II
En la malfruaj 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj jaroj, Apple-kongruoj (kompaktoj) vendiĝis tiel multo kiel originaj Apple-komputiloj. Apple jurpersekutis la produktantojn de Apple-kongruoj kaj prenis multajn el ili el la merkato. Pro la malapero de pluraj grandaj produktantoj, la prezo de komputiloj pliiĝis kaj kiel rezulto, IBM- kongruaj kiuj estis pli malmultekostaj ol originaj Apple-komputiloj iĝis la nova normo de la merkato.
La sukceso de la Apple II helpis al Apple atingi publikan akcian oferton en 1980, kaj riĉigis la administrantojn de la firmao kaj multajn el ĝiaj unuaj dungitoj.
En la 1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj, la komputilo estis la normo por amerikaj lernejoj, kaj ĝi daŭre povas esti trovita hodiaŭ en limigita nombro da klasĉambroj. Krome, la komputilo estis uzita de komercistoj kaj familioj post la publikigo de versio de la kalkultabelo, VisiCalc, kiu komence nur apogis Apple II-komputilojn.
Teatro Váróterem Projekt
Teatro Váróterem Projekt aŭ WaitingRoom Project (Atendĉambro Projekto) estas hungarlingva sendependa teatro en Kluĵo fondita en 2010.
Amonia ceria (IV) sulfato
Amonia ceria (IV) sulfato, sulfato de amonio kaj cerio (IV)  aŭ (NH4)4Ce(SO4.2 H2O estas neorganika kombinaĵo, oranĝokolora kristalo, forta oksidanto kaj potenca reduktanto. Kristalografiaj studoj elmontras ke ĉi-kombinaĵo enhavas anjonon Ce2(SO4)88−, kie la ceriatomoj estas kunordigitaj de oksigenatomoj kiuj apartenas al la sulfata grupo (SO4) en iu distorda tripinta trilatera prismo.
Ĝi estas ne higroskopa kaj uzatas kiel primara normo en oksidometrio. Ĝia malkomponiĝo estigas sulfurajn oksidojn, nitrogenon kaj cerion. Ĝi estas damaĝa per ingestado, inhalado kaj haŭtokontakto. Ĝi estas solvebla en nitrata acido, sulfata acido kaj perklorata acido.
Georges Seurat
Georges-Pierre SEURAT (naskiĝis en Parizo, mortis  en Parizo) estis Franca Post-impresionisma pentristo.
Pentrista kariero
Seurat pentris dum iom da tempo kun la Impresionismaj pentristoj, Claude Monet, Renoir, Sisley Kaj Pisarro. Liaj sciencaj ideoj pri koloro poste kondukis lin al disvolvo de malsama pentra teĥniko. Li pentris per etaj kolor-punktoj, kun la teorio ke la okulo de la vidanto miksus ilin. Tiu teĥniko estas nomata punktismo.
Seurat kaj lia sekvantaro estas ofte referataj sub la nomo Nov-impresionistoj. Liaj plej famaj pentraĵoj estas Somera dimanĉo sur insulo Grande Jatte (1884-1886) en "Art Institute of Chicago" kaj Sinbanantoj en Asnières (1884) en la "Nacia Galerio de Londono".
MEKTV
Temas pri interreta televidkanalo kies celo estas montri la Meksikan kulturon kaj tradiciojn, samtempe la diversajn agojn de la Meksika Esperanto-Instituto en Aguascalientes, Meksiko. Estas televidkanalo per kiu la mondo povos koni iom pri la interesoj de la meksika esperanta junularo kiuj lernis, lernas kaj lernos la lingvon Esperanton.
Ivan Vazov
Ivan Minĉev VAZOV (bulgare Иван Минчев Вазов) (naskiĝis la en Sopot, provinco Plovdiv; mortis la  en Sofio) estis bulgara historiisto, verkisto, politikisto kaj aktivulo de la Bulgara Nacia Renaskiĝo. Inter 1897 kaj 1899 li estis ministro pri edukado en registaro gvidata de la konservativa Popola Partio. En nuntempa Bulgario oni konsideras lin prapatro de bulgara literaturo. La bulgaria Nacia Teatro en Sofio estas nomita laŭ li.
Kompleksa Ripozcentro Haedanghwa
La Kompleksa Ripozcentro Haedanghwa (koree : 해당화관) situas en strato Ĉangjon, Pjongjango. Apude fluas Taedong Rivero. Ĝi estas unu el plej famaj kompleksaj ripozcentroj de Nord-Koreio. La konstruaĵo estis konstruita en 2013 kaj inaŭgurita la 3-an de majo. Ĝi havas 6 etaĝojn kaj 1 subteran etaĝon kaj la areo de la domo estas 17,700 m². En la domo ekzistas bana domo, naĝejo, gimnastikejo, komputilejoj kaj restoracioj.
Felsorĉisto
Felsorĉisto (navahe, yee naaldlooshii, angle, skin-walker) estas malbona sorĉisto en navaha folkloro, kiu aliformigas sin en beston uzante ties felon. Felsorĉistoj estas similaj al eŭropaj homlupoj. Ofte, la bestformo estas kojoto aŭ lupo.
Ellenberg (Virtembergo)
Ellenberg estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostalb kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Juillac (Ĝirondio)
- jen france, prononco [], okcitane respektive gaskone Julhac  - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ĝirondio (france Gironde [] respektive okcitane kaj gaskone Gironda), en la administra regiono Nova Akvitanio (france Nouvelle-Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Nòva Aquitània) kaj en la tradicia, historia regiono Akvitanio (france Aquitaine [], okcitane kaj gaskone Aquitània). Ene de la departemento, la komunumo apartenas al la arondismento Libourne (aŭ Liborna) kaj al la kantono .
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². La teritorio havas komunan limon kun la najbaraj komunumoj.
Ajacuba
Ajacuba estas unu el la 84 komunumoj de la meksika subŝtato Hidalgo, kiu situas en la centra Meksiko norde de la urbo de Meksiko. La ĉefurbo de la komunumo estas Ajacuba. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 13005.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 16111 loĝantojn. El tiuj estis 7744 viroj kaj 8367 virinoj. La komunumo havas surfacon de 192,7 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 2140 metroj super la marnivelo.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
William Windom
William WINDOM (1923-2012) estis usona aktoro. Li ludis grandan varion de roloj en filmoj kaj televido dum preskaŭ 60-jara kariero.
Infanaĝo kaj junaĝo
Windom naskiĝis en urbo New York, filo de Isobel Wells (naskita Peckham) kaj arkitekto Paul Windom. Li estis pranepo de samnoma Usona Sekretario de la Trezorejo. Li studis ĉe Williams College antaŭ enigo al Usona Armeo, kiam li studis militajn aferojn ĉe milita fakultato The Citadel, The Military College of South Carolina, ĉe Antioch College kaj University of Kentucky.
Windom fariĝis paraŝutisto de usona armeo kaj partoprenis invadon de Germanio dum Dua mondmilito. Dum posta okupado de Germanio li restis en Francio kaj studis ĉe Biarritz American University en Francio kiel li studis aktoradon.
Familia vivo
Li edziĝis kvin fojojn: kun Carol Keyser (1947-1955); kun Barbara Joyce (1958-1963); kun Barbara Clare (1963-1968) kun kiu ŝi havis unu filinon; kun Jacqulyn D. Hopkins (1969-1975), kun kiu li havis aliajn du filinojn, kaj finfine kun Patricia (Fehrle) Tunder kun kiu li havis filon Rebel Russell.
Kariero
Li komencis sian karieron per televidaĵo The Philco Television Playhouse en 1949 kaj daŭris ĝin en televido. Lia unua iom grava ludo estis en televidfilmo Dial M for Murder, 1958.
En la sekva jardeko, li daŭris en televido rolante en aĵoj kiel The Lucy Show, Combate, The Twilight Zone, Empire, The Wild Wild West, The Fugitive, Star Trek, The Invaders, Gentle Ben, Prescription: Murder, Bonanza, Lancer, The Outcasts, ktp. En kino, li ekis rolante en filmo To Kill a Mockingbird en 1962 kaj daŭriĝis per Cattle King, For Love or Money, One Man's Way, The Americanization of Emily, Hour of the Gun, The Detective, The Angry Breed kaj The Gypsy Moths.
Dum 1970 jaroj li partoprenis televidaĵojn The Name of the Game, That Girl, The Virginian, Alias Smith and Jones, All in the Family, Cannon, Columbo, Ironside, The Rookies, Love, American Style, Pursuit, Mission: Impossible, The Partridge Family, Hawaii Five-O, The Abduction of Saint Anne, S.W.A.T., The Bionic Woman, Once an Eagle, McMillan & Wife, Police Woman, Quincy M.E., Family, Kojak, inter aliaj. En kino li aktoris filmojn Brewster McCloud, The Mephisto Waltz, Escape from the Planet of the Apes, Fools' Parade, Now You See Him, Now You Don't, The Man, Echoes of a Summer kaj Mean Dog Blues.
En la 1980-a jardeko en televido li partoprenis faman serion Dallas krom televidaĵojn The Incredible Hulk, Leave 'em Laughing, Fantasy Island, Hart to Hart, The Love Boat, The Greatest American Hero, The A-Team, Why Me?, Hot Pursuit, Hardcastle and McCormick, Airwolf, Knight Rider, Magnum, P.I., There Must Be a Pony, Sky Commanders, Dennis the Menace, Planes, Trains & Automobiles, Dead Aim, Street Justice, She's Having a Baby kaj Uncle Buck inter aliaj. En kino, li ludis en filmoj Last Plane Out, The Facts of Life kaj Grandview, U.S.A
En la fino de la 20-a jarcento li partoprenis televidaĵojn kiel Chance of a Lifetime, Attack of the 50 Ft. Woman, Murder, She Wrote, Children of the Corn: The Gathering, Boy Meets World, Judging Amy kaj Ally McBeal inter aliaj. En kino li rolis en Sommersby, en nova versio de Miracle on 34th Street kaj en True Crime. Li ankaŭ voĉaktoris en Batman: The Animated Series, Goof Troop, Bobby's World, Sonic the Hedgehog, ktp.
En la 21-a jarcento li patoprenis televidaĵojn kiel JAG kaj Star Trek: New Voyages krom en aliaj negravaj serioj.
Kontraŭsimetria rilato
Kontraŭsimetria rilato (sinonime: malsimetria rilato aŭ asimetria rilato) estas tia duvalenta rilato, ke:
Alivorte: Se rilato validas por orda duopo (x, y), tiam ĝi ne validas por orda duopo (y, x).
Notu, ke la koncepto kontraŭsimetria (malsimetria) en tia kunteksto ne estas la logika neo de simetria. Ĝi estas, en tre natura senco, kontraŭo (aŭ malo) de simetria. Ankaŭ, kontraŭsimetria rilato ne estas ĝenerale la samo kiel antisimetria rilato. La problemojn pri la nomoj kaŭzas tio, ke la laŭvortaj, nefakaj signifoj de la nocioj "antisimetria" kaj "kontraŭsimetria" estas malfacile distingeblaj unu de la alia. Plu, en multaj lingvoj por la nocio kontraŭsimetria/malsimetria estas uzataj nur vorto responda al asimetria kun atendebla senco "nesimetria". Malsimile al ĉi tio, malrefleksiva rilato estas la samo kiel kontraŭrefleksiva rilato aŭ antirefleksiva rilato.
Zdislavice (Troubky-Zdislavice)
Zdislavice estas vilaĝo en Ĉeĥio, la suda parto de municipo Troubky-Zdislavice en distrikto Kroměříž. En la jaro 2011 ĉi tie estis registritaj 87 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zdislavice estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 3,64 km².
Valognes
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Valognais.
272 Antonia
272 Antonia estas malgranda, ne tre hela asteroido de la ĉefa asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la franca astronomo Auguste Charlois, la elde la observatorio de Nico kaj nomita Antonia por neprecizita kialo.
Tamnofiledoj
La Tamnofiledoj (Thamnophilidae) estas neotropisa specioriĉa kaj formoriĉa familio el la ordo de la Paseroformaj birdoj.