cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nova Tjurka Alfabeto
Apero de janalifo
En 1926 okazis granda Tjurkologia kongreso en Bakuo kie partoprenis multaj gravaj personoj de tjurklingva mondo, inter aliaj Mustafa Kemal Atatürk mem. La plej grava el decidoj de tiu ĉi historia kongreso estis decido krei latinidan skribon por ĉiuj tjurkaj lingvoj. Ekde aprilo de la sama jaro socio Jaŋa tatar əlifвasь/Яңа татар әлифбасы ("Nova tatara alfabeto") ekfunkciis en Kazano.
Entute janalifo havis 33 literojn, el kiuj 9 estis vokaloj. La 33-a litero ne ekzistas en Unikodo, sed ĝi estas tre simila al cirila mola signo kaj do oni povas skribi ĝin kiel Ьь. Minuskla varianto de B estis skribita kiel ʙ por eviti konfuzon kun Ь. En iuj versioj, ankaŭ minuskla L estis skribita kiel ʟ por ne konfuzi ĝin kun I. En iuj tiparoj majuskla Ə aspektis simile al cirila Э kaj majuskla Y simile al cirila У. Apostrofo signifanta (analoge al araba litero hamza) estas iam konsiderata aparta 34-a litero. Digrafo ьj estas ankaŭ iam rigardata kiel aparta litero. Ordo de literoj en la alfabeto estas iom malsama en diversaj fontoj, ekzemple iam Ə venis tuj post A kaj Ь tuj post E.
Janalifo
Adapto
Ekde la 3-a de julio 1927 la partia gvidantaro de Tatara Aŭtonoma Soveta Socialista Respubliko deklaris janalifon la oficiala skribsistemo de tatara lingvo anstataŭ Yaña imlâ. Baldaŭ post adapto de janalifo en ĝi aperis libroj kaj libroj per arabida skribo estis forigitaj el librejoj.
En 1928 okazis ioma reformo de janalifo kaj aldoniĝis literoj por specifaj fonemoj de baŝkira lingvo Đ đ (en moderna cirilida baŝkira alfabeto Ҙ ҙ) kaj Ѣ ѣ (en moderna baŝkira alfabeto Ҫ ҫ). La majuskla formo de Đ aspektis iom malsame ol la simbolo ekzista en Unikodo: la streketo estis ne sur rekta linio, sed sur arĉo de D. La alfabeto estis oficiale akceptita por baŝkira lingvo ekde 1928.
En Kirgizio la procedo de anstataŭigo de arabida skribo per janalifo komenciĝis eĉ pli frue, kaj en la 12-a de decembro 1927 ĝi estis agnoskita oficiala skribsistemo de kirgiza lingvo per registaro de Kirgiza Aŭtonoma Soveta Socialista Respubliko. Unuaj projektoj de janalifida kirgiza alfabeto inkluzivas 24 literojn (a в p t ç o c d r z u s ş q ƣ ь k g h l e m n j) kaj apartan signon ˅ kiu funkciu same kiel mola signo en la rusa. Tamen eventuale pli "normala" janalifo kun 31 literoj estis oficialigita.
Irén Mihályffy
MIHÁLYFFY Irén (miha:jfi) estis hungara muzikpedagogino, muzikrecitantino naskita la 27-an de majo 1882 en Teremiújfalu kaj mortinta la 5-an de septembro 1950 en Kluĵo.
Nova Tjurka Alfabeto
Adapto
En Kazaĥa SSR oni oficialigis janalifon en 1929 kaj ĝi estis oficie uzata ĝis 1939.
Irén Mihályffy
Kariero
Mihályffy Irén diplomiĝis en Budapeŝto, ŝi instruis en Budapeŝto kaj de 1928 en Kluĵo.
Nova Tjurka Alfabeto
Adapto
En Azerbajĝano pro ĝia proksimeco al Turkio kaj Eŭropo, projektoj de latinigo ekzistis multajn jarojn antaŭ janalifo. Jam en 1922 fama azerbajĝana partia gvidanto kaj revoluciulo Samad aga Agamalioglu deklaris, ke latinigo de skribo estas necesa kondiĉo de revolucio en Kaŭkazio. Sed vera janalifida alfabeto oficialiĝis en Azerbajĝana SSR nur en 1933.
En Uzbeka SSR janalifo oficialiĝis post Respublika ortografia konferenco en Samarkando en jaro 1929. Uzbeka janalifida alfabeto enhavis 34 literojn.
Adapto de janalifidaj alfabetoj por pli malgrandaj kaj lokaj tjurkaj lingvoj de sovetunio procedis jene:
Janalifidaj alfabetoj
Kelkaj alfabetoj por tjurkaj lingvoj de Sovetunio surbaze de janalifo.
Baŝkira janalifida alfabeto (1928–1940):
A a, B ʙ, C c, Ç ç,* D d, Đ đ, E e, Ə ə, F f, G g, Ƣ ƣ, H h, I i, J j, K k, L ʟ, M m, N n, Ꞑ ꞑ, O o, Ɵ ɵ, P p, Q q, R r, S s, Ş ş, T t, Ѣ ѣ, U u, V v, X x, Y y, Z z, Ƶ ƶ, Ь ь, ьj* * forigitaj en 1939.
Turkmena janalifida alfabeto (1929–1939):
A a, Aa aa,* B в, C c, Ç ç, D d, E e, Ə ә, F f, G g, Ƣ ƣ,** H h, I i, Ii ii, J j, K k, L ʟ, M m, N n, Ꞑ ꞑ, O o, Oo oo,* Ɵɵ ɵɵ,* P p, Q q,** R r, S s, Ş ş, T t, U u, Uu uu,* V v, X x,*** Y y, Yy yy,* Z z, Ƶ ƶ, Ь ь, Ьь ьь* * forigitaj en 1930 ** forigitaj en 1934 *** forigita en 1936
Kazaĥa janalifida alfabeto (1929–1940):
A a,	B ʙ, C c, Ç ç, D d, E e, Ə ə, F f, G g, Ƣ ƣ, H h, I i, J j, K k, L l, M m, N n, Ꞑ ꞑ, O o, Ɵ ɵ, P p, Q q, R r, S s, T t, U u, Ŭ ŭ, V v, Y y, Z z, Ь ь
Kirgiza janalifida alfabeto (1927—1940):
A a, B в, C c, Ç ç, D d, E e, F f, G g, Ƣ ƣ, H h,* I i, J j, K k, L l, M m, N n, Ꞑ ꞑ, O o, Ɵ ɵ, P p, Q q, R r, S s, Ş ş, T t, U u, V v, X x, Y y, Z z, Ƶ ƶ,** Ь ь * forigita en 1938 ** aldonita en 1938 por rusaj pruntovortoj kun ж
Ciriligo de 1938–1940
En la 1930-aj jaroj okazis multaj geopolitikaj procesoj, kiuj interalie influis lingvistikon. Unue, malpliboniĝis rilatoj inter Sovetunio kaj Turkio. Latinida skribo de tjurkaj lingvoj iĝis kvazaŭ simbolo de kapitalismo kaj uestema burĝa mondo. Samtempe, en la Sovetunio mem okazis paradigmaj ŝanĝoj. Esperoj por monda revolucio estingiĝis kaj soveta partia gvidantaro pli kaj pli pensis ke faciligo de kontakto inter sovetaj kaj eksterlandaj proletoj estis nenecesaj. Sur tiu fono Stalin proklamis, ke rusoj estas "gvidantoj de socialistaj popoloj" kaj do ĉiuj socialistoj devas lerni. Pro tio en la fino de 1930-aj jaroj por plimulto de lingvoj de Sovetunio latinidaj skriboj estis anstataŭigitaj per la cirilidaj.
Por tjurkaj lingvoj unuaj eksperimentoj pri ciriligo, samkiel pri enkonduko de janalifo, okazis ĉe la tatara kaj la baŝkira lingvo. Kelkaj projektoj de ciriligo estis proponitaj, sed la projekto de Iljminskij ne estis agnoskita inter ili ĉar ĝi asociiĝis kun religia misio. En 1938 profesoro M. Fazlullin proponis alfabeton por tatara lingvo surbaze la rusa alfabeto sed iuj aldonaj simboloj. Tatarajn fonemojn kiuj ne havis analogon en rusa lingvo ĝi reprezentis per digrafoj kun literoj Ъ kaj Ь.
En 1939 aperis pliaj projektoj de lingvistoj Gorbangalijev kaj Ramazanov. Ili pruntoprenis literojn Ө, Ә, Ү, Һ el janalifo, kaj literoj Җ kaj Ң estas inventitaj analoge al Щ kaj Ц. Digrafoj Гъ kaj Къ uziĝis por Ƣ kaj Q. Ekzemple, la tatara vorto ƣədət ("kutimo") estis skribita kiel гъәдәт, kaj qar ("neĝo") kiel къар. En projekto de Ramazanov janalifa V estis reprezentata kiel В en la komenco de silabo kaj У aŭ Ү en la fino de silabo, ekz. vaq — вакъ; tav — тау; dəv — дәү. Je la 5-a de majo 1939 la projekto estis oficie agnoskita de la Ĉefsoveto de Tatara ASSR, sed mirinde la tatara komunumo ne aprobis ĝis kaj en 1940 ĝi havis pluajn reformojn. En nova versio, konfirmita je la 10-a de januaro 1941, ƣədət skribiĝis kiel гадәт kaj qar kiel «кар». Ĉiuj rusaj pruntovortoj devis esti skribitaj same kiel en la rusa lingvo.
Reformoj de baŝkira skribo iris laŭ iom malsama vojo. Litero Җ ne necesis por ĝi, ĉar responda fonemo ne ekzistis en baŝkira lingvo. Sed por Ƣ kaj Q necesis apartaj literoj, malsimile al la tatara, kie eblis ne distingi inter K kaj Q aŭ Ƣ kaj G. Por tiuj sonoj estis enkondukitaj literoj Ҡ kaj Ғ, laŭorde. Por specialaj baŝkiraj sonoj Đ kaj Ѣ estis enkondukitaj literoj Ҙ kaj Ҫ, laŭorde. Do baŝkire ƣəđət skribatis kiel ғәҙәт, kaj qar kiel ҡар. Ĝenerale la baŝkira skribo estas pli preciza kaj pli taŭgas por transdono de vera parola lingvo. Ekzemple, janalifa vorto səƣət en moderna ortografio estas сәгать kaj сәғәт. Ni povas vidi ke la baŝkira skribo konservas kaj ne uzas molan nek  (krom en rusaj pruntovortoj).
Proponoj de restarigo
Dum la 1990-aj jaroj en Tatario estis kelkaj provoj restarigi janalifon, eĉ se nur kiel skribo de tatara lingvo. Interalie estis proponoj aldoni literon W por pli preciza transdono de tatara fonemiko. Tiuj provoj ne estis sukcesaj pro malhavo de janalifaj literoj en tipografiaj tiparoj kaj ankaŭ en tiatempaj komputilaj kodumoj. En jaro 2000 Tatario oficialigis latinidan alfabeton por tatara lingvo, kiu estis pli simila al moderna turka alfabeto ol al janalifo. Kaj en 2002 eĉ ĝi estis malpermesita por oficiala uzo fare de la Konstitucia juĝo de Rusia Federacio, kaj nur uziĝas por neoficiaj celoj inter tataraj naciistoj.
Kultura influo
En Tatario ekzistas stratoj kaj vilaĝoj nomataj post janalifo.
19189 Stradivari
19189 Stradivari estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Antonio Stradivari (1644–1737) de Kremono, rigardita kiel la mastro de ĉiuj la faristoj de violonoj kaj jam respektita dum lia vivtempo. Liaj instrumentoj montras rondan markon kun kruco kaj la insigno "AS". Ili fariĝis la normo, al kiu la sekvantaj generacioj de violon-faristoj aspiris.
Apofata teologio
Apofata teologio, el (antikva greka kunmetaĵo de ἀπό kaj φημι, kiu litere signifas “for el diri”, estas aparta framo de la amplekzo de teologio, pliprecize de la kristana teologio ĉar la nocio kaj rilataj problemoj naskiĝis kaj disvolviĝis en kristana medio: premiso de tiu teologio fokusas en la principo laŭ kiu Dio estas tute nekonebla per la uzado de la racio. Pliprecize, tio ne koncernas la ekziston de Dio kaj certajn liajn atributojn kiel “kreinto” kaj "savanta" ktp, sed la determinon de aliaj esencaj atributoj: laŭ tiu teologio, Dio estas tiom transcenda ke antaŭ li la homa racio ne rajtas, prave, al li apliki, kvankam purigitajn kaj pleje nobiligitajn, la perfektojn konstatatajn en reala fizika mondo.
Tiu teologia sinteno estas la ekzakta kontraŭo de katafatismo de la Aserta teologio, kiu male antaŭvidas la koneblecon pri Dio per la uzo de la racio kaj intelekto analizantaj la kvalitojn de la estaĵoj kreitaj, kies atributoj (perfektecoj) aplikendas, se purigitaj el la kreaĵaj limoj kaj per helpo de la principo de analogio, al Dio.
Kompreneble, ankaŭ tiu teologio konvikitas, kiel la paralela pozitiva (aserta), trovis sian fundamenton en la Biblio, aparte en Profetoj kaj tekstoj apokalipsaj.
Elstaruloj de tiu teologio enkalkuliĝas Pseŭdo-Dionizio la Areopagano, Majstro Eckhart, kaj ĝenerale la mistikuloj.
Hiroshi Ninomiya
Hiroshi Ninomiya (japane 二宮 寛, n. 13-an de februaro 1937) estas japana futbalisto. Li de 1958 ĝis 1961 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Militjuro
Militjuro estas parto de la internacia juro, kiu okupiĝas pro komenco, efektivigo, finigo de la militoj.
La militjuro okupiĝas pri militoj kun aŭ sen militproklamo, reguligas la rilatojn inter la militantaj landoj kaj inter tiuj kaj la neŭtralaj landoj. Ĝi difinas la devojn kaj rajtojn de la partoprenantaj individuoj, specon de la uzeblaj armiloj kaj cirkonstancojn de ties uzoj, rajtojn de la nemilitantaj, burĝaj personoj.
Karistioj
La karistioj (el la latina caristii) estis antaŭromia tribo kiu vivis en la nordo de la Iberia duoninsulo (Biskajo-Alavo) en nuna Hispanio, en la okcidento de Eŭskio. Oni diskutas pri la parenceco kun kantabroj, keltiberoj aŭ poste kun vaskonoj (malfrua vaskonigado). Ili limis okcidente kaj sude kun la aŭtrigonoj, kaj oriente kun la varduloj.
Militjuro
En la antikvo, la venkitojn atendis morto aŭ sklaveco. Dum la mezepoko, juro tuŝis nur nobelulojn, aliajn militantojn atendis kruelaj suferoj.
Karistioj
La karistioj estas menciataj de Plinio kiu nomas ilin Carietes kaj situigas ilin en la interno, en la sudo de la nuna Eŭskio; kaj de Ptolomeo kiu situigas ilin inter la rivero Deva, en la provinco Gipusko kaj la rivero Nerva, en triangulforma teritorio, atingante ekde la sudo la nunan urbon Vitorio. Iliaj urboj estis Tullica (eble Tuyo ĉe la bordoj de Zadorra), Suessatio (kiu povus esti la nuna Arcaya) kaj Veleia (eble la nuna Iruña-Veleia), la du lastaj troviĝis en la romia vojo de Bordozo al Astorga. La toponimioj de la epoko kaj la nomoj de la urboj apartenas al la hindeŭropa branĉo, prakelta aŭ kelta, Tullica (Tullo "valo"), Suessatio ("bona setlejo").
En la Alta Mezepoko ne plu aperas mencioj pri ili. Kelkaj postaj aŭtoroj supozas ke ekzistis etnaj similecoj kaj proksimecoj kulturaj kaj politikaj inter karistioj, varduloj kaj aŭtrigonoj, kiuj poste estus ĉiuj nomataj kiel "varduloj".
Militjuro
Dum evoluo de la reformismaj ideoj, novaj ideologioj, aperis eĉ reguligo de la militado.
Viștea (Cluj)
Viștea [viŝtja] (hungare: Magyarvista [madjarviŝta]) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Gârbău.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 400 loĝantojn (hungaroj), en 1992 885 (98 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1291. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, Kolozs. Ĝia reformita preĝejo havas pentritan lignan baldakenon kun 120 tabuloj el kies figuroj pluraj estas faritaj en 1765 de Lorenco Umling pli maljuna.
En la censo de 2002 la 819 liĝantoj deklaris jenajn etnecojn:
Fonto
Ĝemelkomunumo estas Görbeháza, Hungario.
Blitz
Blitz aŭ The Blitz estis germana bombofensivo kontraŭ Britio en 1940 kaj 1941, dum la Dua Mondmilito. La termino estis fakte uzata unue fare de la Britaj gazetoj kaj estas la germana vorto por 'fulmo'.
La germanoj direktis amasajn aeratakojn kontraŭ industriaj celoj kaj urboj, komence per aeratakoj sur Londono ĉirkaŭ la fino de la Batalo de Britio en 1940, kio iĝis batalo por la dumtagluma aera supereco inter la Luftwaffe kaj la Royal Air Force super Unuiĝinta Reĝlando. Ĉirkaŭ Septembro 1940, la Luftwaffe estis malsukcesinta kaj la germanaj aerflotoj (Luftflotten) ricevis ordonon ataki Londonon, por meti la Batalkomandon de la RAF en batalo de ekstermo. Adolf Hitler kaj la Reichsmarschall Hermann Göring, ĉefkomandanto de la Luftwaffe, ordoni la novan politikon la 6an de Septembro 1940. El la 7a de Septembro 1940, Londono estis sisteme bombardita de la Luftwaffe dum 56 el la venontaj 57 diurnoj. Plej akra estis granda dumtaga atako kontraŭ Londono la 15an de Septembro.
La Luftwaffe laŭgrade malpliigis dumtagajn operacojn favore al dumnoktaj atakoj por eviti kontraŭatakojn fare de la RAF, kaj la Blitz iĝis dumnokta bombarkampanjo post Oktobro 1940. La Luftwaffe atakis la ĉefan atlantikan marhavenon de Liverpulo pere de la Liverpool Blitz kaj ankaŭ la haveno de la Norda Maro nome Hull, utila kaj facile trovebla celo aŭ duaranga celo por bombaviadiloj kiuj nekapablis lokigi siajn unuarangajn celojn, suferis la atakon Hull Blitz. Ankaŭ Bristol, Cardiff, Portsmouth, Plymouth, Southampton kaj Swansea estis bombarditaj, same kiel la industriaj urboj Birmingham, Belfast, Coventry, Glasgow, Manchester kaj Sheffield. Pli ol 40,000 civiluloj estis mortigitaj de la bombado fare de la Luftwaffe dum la milito, preskaŭ duono el ili en la ĉefurbo, kie pli ol unu miliono de domoj estis detruitaj aŭ damaĝitaj.
Komence de Julio 1940, la Germana Alta Komando ekplanis la Operacon Barbaroson, nome invado de Sovetunio. Bombardado malsukcesis senmoraligi Britojn al la kapitulaco aŭ farris tro multan damaĝon al la militekonomio; ok monatoj de bombardado neniam tro akre damaĝegis la britan miltproduktadon, kiu pluis aŭ eĉ pliiĝis. La plej granda rezulto estis devigi la britojn disigi la produktadon de aviadiloj. Studoj pri brita militepoko konkludis, ke urboj ĝenerale bezonis 10 al 15 tagojn por rekuperiĝi post akra frapo, sed esceptoj kiel Birmingham postulis tri monatojn..
La germana aerofensivo malsukcesis ĉar la Alta Komando de la Luftwaffe (Oberkommando der Luftwaffe, OKL) ne disvolvigis metodan strategion por detrui la britan militindustrion. Malbona spiona servo pri la brita industrio kaj ekonomia efikeco kondukis al la OKL koncentradi en taktikoj pli ol en strategio. La bombardada efiko estis neniigita pro atakoj kontraŭ kelkaj serioj de industrioj anstataŭ konstanta premo kontraŭ la plej ŝlosilaj.
Denise Richards
Denise Lee Richards (n. 17-an de februaro 1971 en Downers Grove, Ilinojso) estas usona aktorino.
Biografio
Denise Richards naskiĝis en Downers Grove, Ilinojso, kiel filino de Joni, kafejo-posedantino kaj Irv Richards, mesaĝ-teknikulo. Ŝia patro estas kimra, ŝia patrino kroata. Ŝi kreskis kune kun siaj gepatroj kaj fratino Michelle unue en Downers Grove kaj poste en Kalifornio. En 1989 ŝi finlernis ĉe El Camino High School en Oceanside, Kalifornio.
Richards komencis karieron kiel modelo ĉe la „Judith Fontaine Modeling & Talent Agency”. Krom ŝia modela kariero, ŝi ankaŭ komencis labori kiel aktorino. Ŝi akiris sian unuan sperton per gast-aperoj en televidserioj. En 1993 ŝi ludis en la sitkomo Seinfeld en la epizodo "La belaj ŝuoj" kiel Molly Dalrymple. En 1994 ŝi havis rolon en la serio Superman - La aventuroj de Lois & Clark. Ŝia unua filma apero komenciĝis kun malgranda rolo en la komedio Loaded Weapon 1 (1993).
Ŝia unua ĉefrolo en filmo estis en 1997 kiel Carmen Ibanez en la agfilmo Starship Troopers kune kun Casper Van Dien. En 1998, ŝi rolludis kun Matt Dillon, Neve Campbell kaj Kevin Bacon en la trilero Wild Things. Ŝi ankaŭ aperis en muzika filmeto de la kanto Canadian Rose de Blues Traveler.
Richards ludis kiel Bond-knabino Dr. Christmas Jones en la filmo aperinta en 1999 La mondo ne sufiĉas kune kun Pierce Brosnan kaj Sophie Marceau. La filmo estis internacia kineja sukceso, sed Richards ricevis pro sia rolo ĝenerale negativajn filmkritikojn. Ŝi ricevis du nomumojn por Ora frambo, el kiu ŝi gajnis unu, kaj en 2008 ŝi estis voĉdonita por la "Plej malbona Bond-knabino de ĉiu tempo" de la revuo Entertainment Weekly. Krom ŝia kineja kariero, ŝi ludis rolojn en televidaj serioj daŭre, ŝi estis videbla inter aliaj en 2001 en Friends kaj Chaos City en du epizodoj de Two and a Half Men (2003-2004).
Komence de la nova jarmilo, Richards ofte ludis rolojn, kiuj parodiis ŝian famon kiel seksa simbolo. En 2001 ŝi ludis Paige en la horora filmo Valentine. Ŝi ludis en tiu inter aliaj, kun David Boreanaz, Katherine Heigl kaj Marley Shelton. En 2003 ŝi havis kameon en Scary Movie 3 kaj ludis malgrandan rolon en Love Actually kun Hugh Grant.
En decembro de 2004, kvin monatojn post naskiĝo de sia filino, ŝi akceptis fotadon por la usona Playboy. En 2001, ŝi estis voĉdonita je dua loko en la listo 100 Plej Seksa Virino fare de por-vira revuo FHM kaj nomata "Plej Seksa Panjo de 2005 de la revuo In Touch''.
En 2008, ŝia propra realeca televidserio Denise Richards – It's Complicated ekis en E! Entertainment Television, per kiu ŝi volis forigi negativajn famojn pri si mem el la mondo. Do, vere estis pozitivaj reagoj, sed Charlie Sheen - patro de ŝiaj infanoj - kritikis la spektaklon per la akuzo, ke Richards misuzas la komunajn infanojn por aperi simpatia. La serio daŭris unu jaron.
De 2013 ĝis 2014 ŝi ĉefrolis en la mallongdaŭra televida serio Twisted la rolon de Karen Desai. En 2019 ŝi prenis la rolon de Shauna Fulton en la televida serio Riĉa kaj bela kaj fariĝis unu el la ĉefrolulinoj ene de la realeca televidserio The Real Housewives of Beverly Hills.
Privata vivo
Ŝi geedziĝis en 2002 kun aktoro Charlie Sheen, kun kiu ŝi ludis jam en la komedio Good Advice (2001). Ŝi naskis en 2004 kaj 2005 iliajn komunajn filinojn. Ili vivis aparte de 2004, oficiale divorcis en decembro de 2006. Ŝi adoptis en 2011 inan bebon. Ekde 2018 ŝi duafoje geedziĝis, kun Aaron Phypers.
Laŭ la stato de 2023 ŝi vivas en la protektita urbeto Hidden Hills, iom pli ol 40 kilometrojn nordokcidente de la urbocentro de Los-Anĝeleso kaj de Holivudo, kun multaj same socie konataj najbaroj.
(9546) 1984 SD6
(9546) 1984 SD6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Oleg Kenzov
Oleg Olegoviĉ KENZOV (Олег Олегович Кензов, naskita la 19-an de aŭgusto 1988, Poltavo, Ukraina SSR, Sovetunio) estas ukraina kantisto, repisto kaj televida programestro, partoprenanto en la dua sezono de la X-factor-spektaklo.
Infanaĝo kaj juneco
Oleg Olegoviĉ Kenzov naskiĝis la 19-an de aŭgusto 1988 en la urbo Poltavo, Ukrainio. Li estas ukraina laŭ nacieco. La talento de la knabo por muziko manifestiĝis en infanaĝo, li ĝuis prezenti antaŭ la publiko kaj estis la stelo de matineoj.
Alia okupo de Oleg estis verki poezion. Sed pro la okupiteco pri muziko, lerneja agado malpliiĝis. Panjo estis devigita persone kontroli la ĉeeston de sia filo, sed tio efikis, kaj la ulo fariĝis bona studento en sia lernejo.
Maŝa Malinovskaja
Marina Nikolaevna Malinovskaya, pli konata kiel Maŝa Malinovskaja (Марина Николаевна Малиновская, née Marina Sadkova; naskita la 21-an de januaro 1981, Smolensk) estas rusa modelo, televida programestro, verkisto, aktorino kaj kantisto, diskisto, komponisto.
Biografio
Ŝi diplomiĝis ĉe mezlernejo numero 26 en 1996 en la urbo Smolensk. Ŝi komencis labori en modela agentejo. Ŝi ricevis sian altedukon ĉe la koresponda sekcio ĉe la Smolensk Ŝtata Instituto de Arto kun akademia grado en Ekonomiko kaj Administrado en la Sfero de Sociaj kaj Kulturaj Agadoj.
Ŝi moviĝis al Moskvo en la fonto de 2002.
Persona vivo
Estante jam en Moskvo, Malinovskaya edziĝis, sed la geedziĝo estis mallongdaŭra, jarojn poste ŝi mem konfesis, ke la antaŭa geedziĝo povus bone esti nomata fikcia. Ŝi foriris sen dividi sian havaĵon, ŝi eĉ ne havis ion restantan, neniun loĝejon, neniun laboron, ŝi vivis kun amikoj kaj konatoj. Ŝi havis aborton en geedziĝo.
En la somero de 2007, la geedziĝo de M. Malinovskaya kun la posedanto de la nemoveblaĵa kompanio Yevgeny Morozov. La edziĝanto donis al la novedzino novan "Mercedes SLK", sed fine de oktobro oni sciis, ke la geedziĝo estis nuligita.
Post tio, Maŝa ekregis muzikon, ŝia nova amiko estis repkantisto Aleksandr Tarasov (konata sub la pseŭdonimo T-killah).
La 11-an de majo 2011, en unu el la klinikoj en Smolensk, Masha Malinovskaja naskis filon, Miron; Komence Maŝa kaŝis, kiu estas la patro de la infano, sed poste ŝi diris, ke tio estas ia ĉeĉena komercisto.
Politiko
Sur la aktoraro de la reality show "Imperio" Masha renkontis la gvidanton de la Liberala Demokrata Partio Vladimir Volfovich Zhirinovsky, li persvadis ŝin aliĝi al la partio.
En 2005 Malinovskaja iĝis deputito de la Belgoroda Regiona Dumao en la listoj de la Liberala Demokrata Partio.
En oktobro 2008 a kunordiga konsilio de la Belgoroda regiona branĉo de la LDPR forpelis ŝin el la partio, al kio Malinovskaja respondis per evento sub la devizo "Mi ne plu estas membro, sed mi havas mandaton!".
Kritiko
Televidprezentisto Vladimir Solovyov priskribis Masha Malinovskaya kiel "sinjorino de la duonmondo"
Maŝa Malinovskaja, kune kun iuj aliaj personoj, estas en la "nigra listo" de la rusa laika revuo "Tatler" kiel ne taŭga por la difino de "laika sinjorino".
Kiam Malinovskaja estis deputito de la Belgoroda Regiona Dumao, asertoj estis faritaj kontraŭ ŝi pro ŝia ofta foresto de la regiona parlamento.
NGC 560
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
János Mikes
János Mikes
Sankta Johano (Barbado)
Sankta Johano (angle: Saint John [sejnt ĝon]) estas paroĥo de Barbado. Sankta Johano kreiĝis je 1645.
Neceseja papero
Neceseja papero (aŭ klozetpapero) servas por purigado de anuso post fekado.
Csepreg
Csepreg [ĉepreg] estas urbo kun titolo vinvilaĝo en Hungario, en regiono Okcidenta Transdanubio, en departemento Vas (Hungario), iam en subregiono de Csepreg kun la rango centro de subregiono, nun en Distrikto Kőszeg.
Neceseja papero
Historio
En malnovepoka Romio oni uzis en publikaj necesejoj spongon kun mantenilo, kiun oni metis post ĉiu uzo en ujon kun sala akvo. Pli riĉaj homoj uzis lanon kaj rozkoloran akvon. Vojaĝonte romianoj kunprenis pecon de ŝtofo, per kiu ili en momentoj de bezono manipulis helpe de branĉeto kun entranĉo, en kiun ili fiksis la ŝtofon.
Csepreg
Situo
Csepreg situas sur tre mildaj deklivoj, laŭ flankovojoj, rivereto Répce preterfluas.
Neceseja papero
Historio
En mezepoko riĉaj eŭropanoj uzis por tiu ĉi celo pecojn de littukoj kaj monaĥoj forŝiraĵoj el malnovaj sutanoj. Ludoviko la 14-a uzis lanon kaj rubandojn. En Havajo ili uzis kokosujojn. Kolonia Ameriko uzis maizajn spikojn. En Azio hindoj kaj muslimoj uzis la maldekstran manon, kiun ili poste lavis per akvo el kruĉo. Inter ortodoksuloj evoluis el tio kutimo neniam manĝi per la maldekstra mano. Kelkaj opinias, ke tio povas esti ankaŭ kaŭzo, kial ni etendas al ni la dekstran manon.
Kiam en la 17-a jarcento disvastiĝis ĵurnaloj, falis elekto ankaŭ je ili. Oni povas diri, ke invento de prespremilo de Gutenberg krom sia celo kaŭzis ankaŭ revolucion en persona higieno.
Csepreg
Historio
La loko estis loĝata jam en la neolitiko kaj en la bronzepoko, dum la Romia Imperio estis tie trapasejo.
La komunumo ricevis la rangon kampurbo en 1390. En 1621 la aŭstroj atakis la urbeton, kaj murdis la loĝantaron. En 1776 incendio okazis. En 1886 Csepreg ricevis la rangon grandvilaĝo kaj centro de la ĉirkaŭaĵo. Dum la socialisma erao ĝi perdis la vagonaran linion.
Neceseja papero
Historio
Verŝajne la unuan necesejan paperon fabrikis en la jaro 1857 firmao Gayety el New Jersey en Usono. Ĝi portis nomon "Kuracema papero" kaj ĝi estis vere absorbigita per ia kuracema ingredienco. Oni vendis ĝin en pakumoj po kvindek pecoj. En Granda Britio fabrikis firmao British Perforated Paper Company ĉirkaŭ la jaro 1880 bobenojn de papero, origine destinitaj por razistoj por purigado de raziloj. Spite al la nomo de firmao ne temis pri papero truigita, sed oni forŝiris unuopajn pecojn laŭbezone. Neceseja papero en bobenoj aperis ankaŭ en Usono. En la 90-aj jaroj de la 19-a jarcento angla firmao Jeyes fabrikis platajn pakumetojn de faldita papero. Fratoj Scott-oj el Usono enkondukis en merkaton la unuan bobenon de marka neceseja papero en la jaro 1899.
Csepreg
Historio
Csepreg en 1995 iĝis denove urbo.
Famuloj
En Csepreg naskiĝis:
Esperanto
Estas delegito de UEA tie.
Uragano Ivan
Uragano Ivan estis la naŭa nomita ŝtormo kaj sesa uragano de la uragana sezono en 2004. Temis pri uragano de Kaboverda tipo kiu kaŭzis enorman damaĝon en Karibio kaj Usono. Ĝi okazigis almenaŭ 92 mortojn rekte, kaj 32 nerekte.
Turea
Turea [turja] (hungare: Türe [tyre] ) estas vilaĝo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Administre ĝi apartenas al Gârbău.
Hercegovino
Hercegovino estas historia kaj geografia regiono en la suda parto de Bosnio kaj Hercegovino. Mezepoke estis nomita Humska zemlja aŭ Zahumlje. Areo de Hercegovino estas 9.948 km² (laŭ iuj fonto 10.190 km²), kaj loĝantaro estas 431.268, laŭ la popolnombrado el la jaro 1992. Administre, ĝi konsistas el la komunumoj: Bileća, Čapljina, Čitluk, Gacko, Grude, Jablanica, Konjic, Ljubinje, Ljubuški, Mostar, Neum, Nevesinje, Posušje, Prozor, Stolac, Široki Brijeg i Trebinje.
Turea
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 902 loĝantojn (hungaroj, rumanoj), en 1992 582 (hungaroj, rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1299. De 1232 ĝi estis ekleziejo. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs). En ĝia reformita preĝejo estis pentrita la ligna baldakeno laŭ la surskribaĵoj el 1587, sed ili pereis kune kun la konstruaĵo.
Egg (stacidomo)
Egg estas fervoja stacidomo en Egg, Svislando.
Michael von Faulhaber
Michael von FAULHABER (naskiĝis la 5-an de marto 1869, mortis la 12-an de junio 1952) estis kardinalo de la Katolika Eklezio kiu postenis kiel Episkopo de Spiro kaj poste kiel Arkiepiskopo de Munkeno kaj Freising de 1917 ĝis sia morto. Faulhaber estis politika opozicianto de la naziisma registaro kaj konsideris la naziisman ideologion kiel nekongrua kun kristanismo; sed same li opoziciis kontraŭ la antaŭa reĝimo de la Vajmara Respubliko kiel enradikigita en la perfido, kaj opoziciis ankaŭ al ajna demokratia reĝimo ĝenerale, favore al katolika monarkio. Faulhaber esprimis sin kontraŭ kelkaj politikoj de la naziisma registaro, sed publike agnoskis ĝin kiel legitima, petis al la katolika klerikaro resti fidelaj al la naziisma registaro kaj plutenis pontojn inter faŝismo kaj Katolika Eklezio. Michael von Faulhaber ordinis pastron Joseph Ratzinger (estonta papo Benedikto la 16-a) kaj estis la lasta kardinalo kiu survivis ordinita de Benedikto la 15-a.
46719 Plantade
46719 Plantade estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio de la Pises, en Nacia parko Cevenoj (Gard, Francio).
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de la franca astronomo, kartografo kaj arkeologo François de Plantade (1670–1741), fondinto de la Reĝa Societo de Sciencoj de Montpellier, engaĝita en la uzo de la Turo de la Babotte en astronomio, specife por observi la plenan de la. Li mortis sur la Pic du Midi de Bigorre dum li planis kartografii la sudon de Francio.
Karola Nagy
NAGY Karola (nadj) estis rumanuja hungara verkistino, ĵurnalistino naskita en Ŝegeŝvaro la 17-an de majo 1906 kaj mortinta la 27-an de februaro 1933 en Braŝovo.
Biografio
Karola Nagy edukiĝis en Braŝovo ĉe edukgepatroj. Ŝi estis lernantino de la Romia Katolika Knabingimnazio kaj monaĥinejo. Ŝi laboris kiel butika vendistino, oficistino. Ŝi vivis kun sia edzo en Bukareŝto, Mediaş kaj denove en Braŝovo. De aŭtuno 1930 ŝi estis polica kaj tribunala raportistino de Brassói Lapok, de Népújság. Tie aperis ankaŭ ŝiaj intervjuoj kaj eseoj. Post ŝia neatendita morto aperis du teatraĵoj (A lány'; A fiú), unu romaneto (Az ismeretlen) kaj la "kolektiva romano" verkita kune kun aliaj (A földalatti hármak'', kun antaxuparolo de Áron Tamási), same ŝiaj notaĵoj kaj taglibroj.
Parola Torao
Parola Torao (per la hebrea akronimo - Toŝba) estas termino por ĉiuj interpretoj kaj leĝoj, kiuj ne estas skribitaj en la skribita Torao, kaj kiuj estis transdonitaj laŭ tradicio aŭ renovigitaj de rabenoj. Ĉi tiu termino estas daŭrigo de la fariseo de la Dua Templa periodo, la patriarka tradicio, kiu estis en la centro de diskutado inter ili kaj la Sadukeoj. Komenciĝinte en la tempo de la gaonoj, la parola Torao estis en la centro de disputo inter rabena kaj karaita judismo.
Elvira Mihelffy
MIHELFFY Elvira (mihejfi), edzino de Dezső Komáromy, estis hungara poetino naskita la 19-an de junio 1880 en Nagyvárad kaj mortinta ?.
Kariero
Mihelffy Elvira kunlaborantino de revuoj Tavasz kaj ''Magyar Szó.
10753 van de Velde
10753 van de Velde estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la belga arkitekturisto kaj pentristo Henry Van de Velde (1863 — 1957), kiu laboris ĉe la kortego de Vajmaro de 1900 ĝis 1914, fondis kaj direktis la Kunstgewerbeschule (Skolon de la Artoj kaj Metieoj), kiu poste fariĝis la Bauhaus. Al lia bedaŭro, la kritikistoj etikedis la "Der Neue Stil" de sia arto kiel "Jugendstil".
Supermonato
Supermonato estas monato kiu unufoje en tiom da jaroj estas aldonata por ĝustigi la jaron.
Elkzemplo estas la juda monato adaro 2 kiu sepfoje en daŭre revenante ciklo de deknaŭ jaroj estas surscenigata por ĝustigi la judan lunjaron kiu havas 354 tagojn al la sunjaro. La sunjaro havas 365,2425 tagojn.
12083 Darone
12083 Darone estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo LINEAR elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Gregory Darone, mentoro de unu finalisto de la Regeneron Science Talent Search 2019, scienca konkurso por gelernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Li instruas ĉe la Charter School of Wilmington, Wilmington (Delavaro).
Till Eulenspiegels lustige Streiche
Pri la verko
La verko en rondela formo apartenas al la programmuziko. Ĝi unuafoje estis prezentata la 5-an de novembro 1895 kadre de la dua abonkoncerto de la Kolonja Koncerto-Societo en Gürzenich je Kolonjo per la Orkestro de Gürzenich direktate de Franz Wüllner.
Strauss verkis en printempo de 1894 fragmentan libreton pri unuakta operopeco titole Till Eulenspiegel bei den Schildbürgern [Til' Strigospegulo ĉe la Abderoj], kiun li tamen ne finfaris. Tiel Strauss komponis jaron pli malfrue la simfonian poemon Till Eulenspiegels lustige Streiche; nach alter Schelmenweise in Rondeauform; für großes Orchester gesetzt [La gajaj petolaĵoj de Til' Strigospegulo; laŭ antikva friponmaniero en rondeloformo; metita por granda orkestro]. La neton li finis je la 6-a de majo 1895 en Munkeno. Li dediĉis ĝin al d-ro Arthur Seidl, ĉefa parolanto de la Novgermana Skolo.
La enkonduko de la verko komenciĝas mediteme, kvazaŭ rakontanto komencus per „Estis iam“. Poste Strauss prezentas du malsamajn motivojn, kiu karakterizas Till kaj kiujn li varias dumpase de la verko. En la sinsekvo de ĉi tiuj variaĵoj la orkestro sin montras en plej diversaj koloroj; por kio Till Eulenspiegel estas estimata kiel majstraĵo de la instrumentado.
Motivoj
Tiun ĉi motivon ludas la korno tuj post la enkonduko; ĝi karakteras la personon de Till Eulenspiegel. La g♯ daŭras tri okonojn notojn, kio efikas, ke la parte kromate plenita supreniĝo trans granda sesto, kiu estas ripetata du fojojn, je ĉiu ripeto komenciĝas okonon pli malfrue. Pro ĉi tiu akcento-forŝovo aŭskultanto perdas la metrikan senton. Tiamaniere Richard Strauss majstre bildigas la friponecan ĥaosulon per tonoj.
La dua motivo, kiu reprezentas Tilon Eulenspiegel, aperas kiel „trankvila“ versio jam en la enkonduko. La friponecan karakteron ĝi ricevas tamen nur, kiam ĝin prezentas la D-klarneto. Ĉi tiun efikas la komenciĝo sur neakcentita taktotempo (dua okono) samkiel fortaj kontrastoj je artikulacio, dinamiko, notvalojoj kaj intervaloj.
Prezentataj scenoj
Tiun ĉi programon Strauss skribis en sian propran partituron, volis tamen ne, ke la aŭskultantoj laŭaŭskulto ĝin. Laŭ skriba demando de la orkestrestro Franz Wüllner pri la programo Strauss respondis: „Estas neeble por mi, doni programon pri Eulenspiegel: Envortigita tio, kion mi pensis je la unuopaj partoj, efikus aĉe komika kaj kaŭzus multan eksciton. Ĉu ni volas igi la hometojn mem krevigi la nukson, kiun la fripono prezentas al ili?“
15017 Cuppy
15017 Cuppy estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la programo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona verkisto, ĵurnalisto kaj humuristo William ("Will") Jacob Cuppy (1884–1949). Milda satiristo, li estas bone konata pro siaj libroj The Decline and Fall of Practically Everybody, How to Attract the Wombat, How to Become Extinct kaj How to Tell Your Friends from the Apes.
Cervicati
Cervicati estas komunumo de Italio.
Granda Blua Truo
La Granda Blua Truo (Great Blue Hole) estas ronda submara dolino antaŭ bordoj de la mezamerika ŝtato Belizo. Ĝi situas en proksimo de centro de kariba lumtura rifo (Lighthouse Reef), ĉ. 80 km de la urbo Belizo (urbo). Ĝi estas okulfrape rimarkeble el la aero, ĝi montras malhelbluan surfacon en la turkizblua ĉirkaŭa akvo.
La Granda Blua Truo havas diametron de pli ol 300 m kaj profundon de 145 m. Ĝi estiĝis en la lasta glaciepoko en kalkŝtonaj tavoloj, post elformiĝo de kavernoj kaj post kiam la altiĝanta marnivelo superfluis la areon.
La Blua Truo iĝis en 1996 Nacia Monumento. Ekde tiam, ĝi kaj aliaj naturaj estaĵoj de la koralrifa sistemo de la Beliza bariera rifo, estas partoj de la UNESKO-listo de la Mondaj naturaj heredaĵoj.
Inuvik
Inuvik (loko de homo) estas urbo en la Nordokcidentaj Teritorioj de Kanado kaj la administracia centro por la Inuvika Regiono.
La loĝantaro laŭ la censo de 2011 estis de personoj, kun malpliiĝo de  el la censo de 2006. La du antaŭaj censaj kalkuloj montras grandajn fluktuojn pro ekonomiaj kondiĉoj: en 2001 kaj  en 1996. En 2012 la registaro de la Nordokcidentaj Teritorioj informis ke la loĝantaro estis 3,321 kun averaĝa jarkresko de el 2001.
Westelbeers
Westelbeers (IFA:, esperantigite: Vestelberso) estas nek vilaĝo nek vilaĝeto, sed prefere kolekto de pluraj vilaĝetoj kaj bienoj laŭ kvar vojoj, 3 km sud-sudoriente de Middelbeers en la municipo Oirschot en la nederlanda provinco Nord-Brabanto, proksime de Belgio. Westelbeers ne havas vilaĝocentron aŭ vendejojn, kaj la vilaĝa preĝejo ne estas kirko, sed malgranda kapelo. En 2017 la vilaĝo havis 333 loĝantojn. Westelbeers situas 20 metrojn super la marnivelo, en areo de erikejo kovrita de lagetoj.
Inuvik
Famaj allogoj
Inuvik havas ankaŭ la plej nordan moskeon de Nordameriko, kiu malfermiĝis en Novembro 2010 post kiam ĝi esti konstruita en Winnipeg kaj transportita per kamiono kaj barĝo. Kelkaj gazetaraj informoj erare nomata la "plej norda moskeo de la mondo", sed fakte moskeoj en Norilsk, Rusio, kaj Tromsø, Norvegio, estas ambaŭ iomete pli norde ol Inuvik.
Westelbeers
Rekreado
Okcidente de Westelbeers estas granda kampadejo. Tio estas la nura instalaĵo, ĉar Westelbeers ankaŭ ne havas vilaĝcentron aŭ butikojn.
Esperanto
En 2022 la 78-a IJK okazis en Westelbeers, en la grupgastejo De Roerdomp, inter la 20-a kaj la 27-a de aŭgusto. Tiu estis la unua ĉeesta IJK post 2019, kiam la kongreso okazis en Slovakio. Unu el la programeroj estis la prezentado de June kaj Kune, la unua originala muzikalo en Esperanto.
Nico (kantistino)
Nico [NIko] (naske Christa Päffgen; 16a de Oktobro 1938 – 18a de Julio 1988) estis germana kantisto-kantokomponistino, vortumisto, komponistino, muzikisto, modomanekeno, kaj aktorino kiu iĝis fama kiel Varhola Superstelulo en la 1960-aj jaroj. Ŝi estas konata ĉefe pro kantado ĉe la komenca albumo de Velvet Underground nome, The Velvet Underground & Nico (1967), kaj sia laboro kiel soloa artisto. Ŝi ankaŭ ludis kelkajn rolojn en kelkaj filmoj, kiaj ĉe la plej fama de Federico Fellini nome La Dolce Vita (1960) kaj en tiu de Andy Warhol nome Chelsea Girls (1966).
Biografio
La patro mortiĝis kiel soldato en la Dua Mondmilito kaj ŝi loĝis kun sia patrino en Berlino. Pro sia beleco, ŝi eklaboris tre juna en vendejoj de vestaĵoj, ĉefe interna.
Kariero
Malkovrita kiel 16jaraĝa fare de fotisto Herbert Tobias dum ambaŭ laboris en Berlino, Tobias renomigis ŝin 'Nico' per adoptita nomo, kiun ŝi uzis dum sia vivo, laŭ sia amiko, filmisto Nikos Papatakis. Ŝi poste translokiĝis al Parizo kaj eklaboris por Vogue, Tempo, Vie Nuove, Mascotte Spettacolo, Camera, Elle, kaj aliaj modogazetoj. Ankoraŭ 17jaraĝa, ŝi estis dungita de Coco Chanel, sed ŝi ekflugis al Novjorko kaj abandonis la laboron. Dum veturoj, ŝi eklernis la anglan, hispanan kaj francan.
Alison Lapper
Alison Lapper (naskiĝis la 7-an de aprilo 1965 en Burton-on-Trent, Britio) estas brita artisto, kiu naskiĝis sen brakoj kaj kun stumpaj kruroj. Ŝi pentras per la buŝo.
En aĝo de 19, Lapper forlasis handikapulan instituton kaj translokiĝis al Londono, kie ŝi akiris aŭtostiran permesilon kaj apartementon. Lapper studis en la Universitato de Brighton kaj diplomiĝis kun unuaklasa honora grado en Fine Art en 1994.
Post kiam ŝi naskis sian tutsanan filon Parys, ŝi kreis prezenton el siaj fotoj pri si mem. Ŝi do pozis por Marc Quinn por la polemika skulptaĵo „La Graveda Alison Lapper" (Alison Lapper Pregnant). La skulptaĵo ornamas la kvaran malplenan kolonon en la Londona Trafalgar Square.
Kirchheim am Neckar
Kirchheim am Neckar - prononco - estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ludwigsburg kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Amuzparko Mangjongdae
Amuzparko Mangjongdae (만경대유희장) estas amuzparko en Pjongjango. Ĝi malfermiĝis je la 15-a de aprilo 1982. Ĝia nomo devenas de kvartalo-antaŭurbo Mangyondae, kie situas la parko. Ĉiutage ĝi akceptas ĉirkaŭ vizitantojn.
Teya
Teya estas unu el la 106 komunumoj de la meksika subŝtato Yucatán, kiu estas unu el la tri meksikaj subŝtatoj sur la duoninsulo Jukatano. La ĉefurbo de la komunumo estas la samnoma Teya. La komunumo situas en la norda, centra parto de Yucatán en la regiono 3 "Litoral Centro". La regiono "Litoral Centro" limas norde al la Meksika Golfo. Sude estas la regiono 4 "Centro". Oriente troviĝas la regiono 1 "Litoral Oriente" kaj okcidente situas la regiono 6 "Influencia Metropolitana". La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 31088.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1968 loĝantojn. El tiuj estis 957 viroj kaj 1011 virinoj. La komunumo havas surfacon de 65,2 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 9 metroj super la marnivelo.
Klimato
En la komunumo jare falas averaĝe 50 mm/m2 de precipitaĵo. La averaĝa jara temperaturo estas 26,5 °C. Ĝenerale la klimato estas varma kaj duonhumeda. La pluva sezono ĝenerale komencas fine de majo kaj ĝi daŭras ĝis oktobro. Plej malvarmaj monatoj estas januaro kaj decembro kaj plej varmaj monatoj estas julio kaj aŭgusto.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 1217 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 910 scipovis legi kaj skribi kaj 305 personoj estis analfabetoj. Do 25,06% de la personoj pli aĝaj ol 15 en la komunumo estis analfabetoj.
En la jaro 2000 en la komunumo vivis 1926 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 1229 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 63,8% de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon. La ĉefa indiĝena lingvo en Yucatán estas la jukatana majaa lingvo, ankaŭ nomita Majatano.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Prudhoe Bay (Alasko)
Prudhoe Bay /ˈpruːdoʊ/ aŭ Sagavanirktok en inuita estas censa loko (CDP) situa en la North Slope Borough de la usona ŝtato Alasko. Je la censo de 2010, la loĝantaro de la CDP estis de 2,174 personoj; tamen, kelkaj miloj da portempaj laboristoj de la naftokampo de Prudhoe Bay. La flughaveno, loĝejaro, kaj ĝeneralaj vendejoj estas ĉe Deadhorse; la naftejoj kaj procezinstalaĵoj estas situaj ĉe disaj gruzopadoj kuŝe sur tundro. Estas nur dum vintro kiam la surfaco estas sufiĉe forta por subteni pezan ekiparon, kaj nova konstruado okazas je tiu tempo.
70.32556°N, -148.71139°W
Alina Kabaeva
Alina KABAEVA (aŭ Kabajeva, Алина Кабаева; naskiĝis la en Taŝkento, Uzbeka SSR, Sovetunio) estis individua ritma gimnastikisto el Rusio.
Venkoj
En oktobro de 2004, Kabajeva anoncis sian retiriĝon de la sporto. Post preskaŭ unujara laboro kiel modelo, ŝi decidis reiri al la sporto (septembre de 2005).
Ekde 2007 ĝis 2014, ŝi estis parlamentano kiel reprezentanto de la partio Unueca Rusio.
Rufus Beck
Rufus BECK (* la 23-an de julio 1957 en Heidelberg) estas germana teatra kaj filma aktoro kaj aldone elstaras kiel parolisto en radiodramoj kaj en voĉlegitaj libroj en lumdiskegoj.
Anna Szabolcsi
Anna Szabolcsi [sabolĉi], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabolcsi Anna estas hungara lingvisto, altlerneja instruisto, honora membro de Hungara Scienca Akademio (2019). Ŝia patrino estis Gertrúd Fischer.
Rufus Beck
Konata Rufus Beck iĝis dum la jaro 1994 en la satire troigita rolo de konvinkita gejo en la kineja filmo Der bewegte Mann. Dum la jaro 2003 li en la porjunulara filmo Die Wilden Kerle pri bando da pasie futbalantaj (ge)knaboj aktoris kune kun sia filo Jonathan Beck.
Anna Szabolcsi
Anna Szabolcsi naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Anna Szabolcsi akiris bakalaŭron en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1976, post 2 jaroj pli altan diplomon M.A. Inter 1976–1990 ŝi laboris en la akademia esplora lingvistika instituto, sed interrompoj okazis en 1983 en en:Max Planck Institute for Psycholinguistics, en 1984 en Masaĉuseca Instituto de Teknologio, kie ŝi akiris denove MA-diplomon, fine en 1988 ŝi estis en Universitato de Edinburgo pro interŝanĝa programo. En la studjaro 1989 ŝi ankaŭ instruis kiel docento en Universitato Janus Pannonius. Inter 1990 kaj 1998 ŝi instruis en Universitato de Kalifornio ĉe Los-Anĝeleso, sed iterrompe ŝi prelegis en 1997 en Jerusalemo kaj kelkfoje ŝi gvidis kursojn en pluraj lokoj. En 1999 ŝi doktoriĝis ĉe la hungara akademio (pli frue ŝi kandidatiĝis en 1987). Ekde 1998 ŝi instruas en Universitato de Novjorko. Ŝi ricevis premiojn inter 1984-1989. Ŝi edziniĝis en 1974 kaj naskis filinon en 1994.
Rufus Beck
Krom la aktora laboro en teatroj, televidaj kaj kinejaj filmoj li specialiĝis pri voĉa legado de romanoj, distribuitaj en lumdiskegoj. Interalie li voĉlegis ĉiujn sep volumojn de la Hari Poter-romanoj en la germana lingvo, kaj sukcesas al ĉiu el la multaj personaĵoj de la romano doni propran voĉon.
Vivo
Post la abituro dum la jaro 1976 kaj la sekva civilservo Rufus Beck studis islamistikon, etnologion kaj filozofion en la universitato Heidelberg. Samtempe li kiel muzikisto kaj juna aktoro videblis sur la scenejoj de la urba teatro Heidelberg. Sekvajare li gaste aktoris en la ŝtata teatro de Saarbrücken, kaj sekvis roloj en la teatroj de Tübingen, Frankfurto ĉe Majno, Kolonjo kaj Munkeno.
Dum la jaro 1989 la germanlingva priteatra magazino Theater heute elektis lin juna aktoro de la jaro, kaj ricevis pliajn unuajn premiojn por sia aktorado. Sekvajare li interalie kun teatra grupo vojaĝis tra Sovetunio kaj prezentis la klasikan germanan teatrodramon Die Räuber (la rabistoj) de Friedrich Schiller - interalie en Moskvo, Irkutsko kaj Almato. Dum 1991 sekvis teatra turneo tra Sudameriko kun la verko Miss Sara Sampson de Gotthold Ephraim Lessing.
Dum 1994 interalie sekvis germania turneo kun la muzika spektaklo Tabaluga kaj la rokkantisto Peter Maffay. Samjare produktiĝis la kineja filmo Der bewegte Mann kaj Rufus Beck pro sia rolo ricevis la filman premion Bambi. Krom pliaj filmaj roloj, li de 1999 ĝis 2001 denove teatre aktoris, ĉi-foje en la teatro Berliner Ensemble specialiĝinta pri verkoj de Bertolt Brecht.
Dum 2000 Rufus Beck kune kun Joanne K. Rowling faris scenejan turneon tra Germanio kaj publike voĉlegis el la romanoj pri Hari Poter, kaj sekve lumdiskege publikiĝis lia voĉa interpretado de ĉiuj sep romanoj de la serio. Inter pluaj kinejaj filmoj elstaris la porinfana filmo Die Wilden Kerle, kie li ludis la rolon de sporta trejnanto por da pasie futbalantaj (ge)knaboj kaj aktoris kun la propra filo. Dum 2006 interalie denove sekvis klasika teatra rolo: En la teatra festivalo de Bad Hersfeld en norda Hesio li tre sukcese vivigis la diablan rolon Mefisto en la dramo Faust de Johann Wolfgang von Goethe.
Winnetou I
Winnetou I (1963), estas filmo filmita laŭ motivo de romano de Karl May Winnetou.