cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Collobiano
Najbaras la komunumoj Albano Vercellese, Casanova Elvo, Olcenengo, Oldenico, Quinto Vercellese kaj Villarboit.
La origino de la mondo
L'origine du monde (en esperanto: La origino de la mondo) estas polemika nuda pentraĵo, farita en 1866 de la realisma pentristo Gustave Courbet. Kaŝita dum granda parto de ĝia historio, ĝi estis ricevita de la franca ŝtato en 1981 sed daŭre estis konservita ĝis 1995. Ekde tiam ĝi estis ekspoziciita en la Muzeo de Orsay en Parizo.
L'origine du monde (nomo kiu ne estis atribuita al ĝi ĝis la komenco de la 20-a jarcento) estis mendita de Khalil-Bey, kiu posedis ĝin ĝis sia bankroto, poste akirita de la antikvaĵisto Antoine de la Narde ĉe la aŭkcio okazinta en 1868. Ĝiaj postaj aventuroj ne estas klaraj. Edmond de Goncourt vidis ĝin por la unua fojo en 1889 en la butiko de antikvaĵisto, kaŝita malantaŭ panelo, en kiu kastelo estis pentrita meze de neĝeca pejzaĝo.Temas pri alia Courbet-pentraĵo, Le château de Blonay, pentrita en 1874-77, 50 cm je 60 cm.
La supozita modelo estas plej verŝajne unu el la tri amantinoj de Khalil Bey: Jeanne de Tourbey, Constance Quéniaux aŭ Cora Pearl.
Quadragesimo anno
Ŝanĝoj ekde la Rerum Novarum
Pio la 11-a emisiis sian enciklikon ekzakte kvardek jarojn post Rerum Novarum. Dum la tempa intervalo estiĝis aliaj papaj deklaroj: de Leono la 13-a, kaj ankaŭ la encikliko "Singulari Quadam" de papo Pio la 10-a (al la germanaj episkopoj rilate la sindikatan aferon). Pio la 11-a subtekstigis sian enciklikon per “Rekonstruo de la Socia ordo". En la unua parto li resumas kaj aplaŭdas la enciklikon de sia antaŭulo. Kohere kun tiu dokumento, li subtenas la devon kaj la rajton de la eklezio per sia doktrino, kaj jam videblas fruktoj de tiuj intervenoj, kaj intencas kontribui formado kaj evoluigo de la konscienco pri la sociaj aferoj; kaj konstatas ke post kiam la senpovaj laboristoj sindikatigis kaj formis potencan grupon traktantan kun reprezentantoj de kapitalismo ilia ekonomia kaj socia stato pliboniĝis (n.16-40). Ne ĉie tamen kaj nesufiĉe|
Privata proprieto
La eklezio havas rolon en diskutado pri tiuj temo. Sociaj kaj ekonomiaj temoj apartenas ankaŭ al ĝia kompetenteco pro ilia koneksaj karakterizoj moralaj kaj etikaj implicitaj; ne tamen rilate ilian teknikan perspektivon. El tiu vidpunkto la katolika Eklezio deduktas la naturecon de la privata proprieto ĉar favoranta la liberan evoluiĝon, homan kaj spiritan, de la persono; sed la privata posedrajto devas esti orientita al la realigo kaj plibonigo de la “komuna bono”, nome eĉ l< privata posedaĵo havas socian funkcion. Privatposedaĵo perdas ĝian moralecon se ĝi ne estas subigita al la ĝenerala bono. Tial la registaroj havas rajton kaj devon moderigi kaj orienti per politika kaj leĝa agado. En ekstremaj kazoj, la papo rekonas ke la Ŝtato havas rajton, eĉ devon, eksproprietigi privatposedaĵon por la ĝenerala bono. (n.114-116)
Kapitalo kaj Laboro
Koncerne tiun temon, la Quadragesimo anno diras ke, krom la neceso ke la rilatoj inter kapitalo kaj laboro estu reglamentataj per leĝoj kiuj siavice konformiĝu al la moralo (kaj pro tio laŭdas ĉiujn provojn mildigi la kontrastojn ĉikampe), Li bonvenigas ĉiujn provojn mildigi tiujn transversajn diferencojn kaj kontrastojn generitajn de la industria alveno. Sed tiuj sociaj malordoj vere malaperos kiam la laboristoj estos kontentigitaj per la “justa salajro". Tri elementoj kontribuas determini la justan salajron: la bezonoj de la laboristo por si kaj lia familio kiuj rajtas per ĝi atingi honestan evoluiĝon, la ekonomia stato de la entrepreno kaj la ĝenerala ekonomia situacio. La respekto de tiuj tri kondiĉoj generas la solidarecon postulitan de la ĝenerala bono. (n. 63-75)
Etilheksila fosfito
Etilheksila fosfito aŭ tris(2-etilheksila) fosfito estas organika kombinaĵo rezultanta el interagado de la etilheksanolo kaj fosfita acido. Ĝi estas senkolora, lumsensiva likvaĵo, nesolvebla en akvo, sed solvebla en etanolo, kloroformo kaj nepolaraj organikaj solvantoj. Etilheksila fosfito posedas 24 karbonatomojn, 51 hidrogenatomojn, 1 fosforatomon kaj 3 oksigenatomojn. Etilheksila fosfito uzatas en kemiaj sintezoj, kiel plastigaĵo kaj en la preparado de fosfitaĵoj.
Quadragesimo anno
socia ordo
Dum la papo urĝigas pli da solidareco kaj konkordo, precipe inter dungantoj kaj dungitoj, inter la novaj kunlabortipoj kaj komunikado, li desegnas negativan vidon pri Kapitalismo se ne regata de la leĝo, precipe de la anonimaj internaciaj financomerkatoj. Li identigas ĉi tie problemojn: danĝerojn por etuloj kaj mezgrandaj entreprenoj kiuj havas nesufiĉan aliron al kapitalmerkatoj kaj estas kunpremitaj aŭ detruitaj fare de la pli grandaj. Li avertas, ke la aktiveco de anonimaj kapitalkoncentrejaj interesoj povas iĝi danĝero por ŝtatoj, kiuj estus reduktitaj por esti "ĉenitaj sklavoj de individuaj interesoj" malavantaĝe de la ĝenerala komuna bono. Samtempe la pap dokumento insiats proponi la subsidiarecon kiel justa vojon por respekti la dignon de la unuopuloj kaj komunumoj[n. 109).
Je nomo de la socia ordo kaj de la solidareco kaj ankaŭ de la kristana karitato, la Quadragesimo anno malakceptas la strikon: se la konfliktantoj ne atingas akordon, intervenu la leĝa arbitracianto (juĝisto, diras la teksto). Tio estas dirate ĉe la n. 95
Komunismo kaj socialismo
Koncerne komunismon kaj socialismon, Pio la 11-a notis kreskantajn diferencojn. Li kondamnas komunismon pro persekuto kontraŭ religioj kaj pro elimino de la rajto de proprieto, sed ankaŭ la socicirkonstancojn kiuj nutras ĝin. Li postulas ke moderaj partioj, kaj do implicite ankaŭ nekomunistaj socialismoj, sin distancigu de la totalisma komunismo ne nur pro momentaj avantaĝoj, sed pro respekto de la digno de la homa persono. Digno kaj homa libereco estas etikaj konsideroj, kiuj ne povas esti solvataj de malamika klasokonfrontado: la teorigo de la klasbatalo kiel necesa elemento progresiga de la historio estas trompo tute kontraŭhoma (kaj kontraŭkristana). Etiko estas bazita sur la religio kaj, deklaras la papo, ĝuste tiu estas la punkto kie la Eklezio renkontas la industrian civilizon. (n. 127-148)
Martigues (stacidomo)
Martigues estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  Martigues, en departemento Bouches-du-Rhône, regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Provenco-Alpoj-Bordo Lazura.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) /  /  /  de linio Miramas - L'Estaque (935000).
Belgodère
Belgodère (Bargudè) estas franca komunumo en la departemento Haute-Corse, en la regiono Korsiko.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Belgodérais.
8153 Gattacceca
8153 Gattacceca estas tre malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo Antonín Mrkos elde la Observatorio Kleť, apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Saignon
(jen france, okcitane Sanhon) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Vaucluse (franca elparolo: [], okcitane Vauclusa), en la regiono Provenco-Alpoj-Bordo Lazura (Provence-Alpes-Côte d'Azur, prononcata, okcitane Provença-Aups-Còsta d'Azur). Fine de en la komunumo vivis.
Ella Bátori R.
BÁTORI R. Ella (ba:tori) Radóné estis rumanihungara verkistino naskita en Berettyóújfalu la 29-an de oktobro 1906 kaj mortinta ?.
Kariero
Bátori finis la mezlernejon en Nagyvárad. Ŝi publikigis en gazetoj kaj antologioj.
Ponto de Miloš Sýkora
Ponto de Miloš Sýkora estas ŝtala ponto kun suba pontvojo kondukanta trans rivero Ostravice. La ponto kunigas la moravian kaj la silezian partojn de Ostrava. Ĝi havas ŝtalan diagonalan arkon kun spano 60 m kaj levigon 7 m. Ties suma longo estas 92 m, la larĝo estas 16 m. Sur la ponto troviĝas du trotuaroj, ambaŭ larĝaj tri metrojn.
Historio
La ponton fabrikis en la jaro 1913 Ferfabriko Vítkovice, projektisto estis inĝ. Bleich. En la jaro 1979 la ponto trairis tra la tuta rekonstruo. Plua rekonstruo okazis de majo ĝis aŭgusto de 2002. Interesaĵo estas 15 m longa antaŭkampejo. Ties antaŭulo estis ĉena Regna ponto (, konstruita en la jaroj 1847 - 1851, kiu detruiĝis dum transveturo de veturtaĉmento.
La ponto akiris sian nuntempan nomon laŭ Miloš Sýkora. La 30-an de aprilo 1945 enveturis tankoj de la 1-a ĉeĥoslovaka memstara tanka brigado en la centrejon de urbo kaj trans tiu ĉi ponto ili volis daŭrigi ĝis Michálkovice kaj Hladnov. Sed nazioj subminis la ponton, por ke ili malhelpu Ruĝan Armeon en antaŭmarŝo. Laŭ unu el la versioj, realigataj precipe de postmilita komunista registaro, la ponton savis tiam dudekkvarjara tornomaŝinisto Miloš Sýkora. Miloš Sýkora, la membro de komunista junularo, kaj lia amiko Olšák propravole anoncis sin, ke ili tratondos dratojn kondukantaj al eksplodaĵo. Tion ili ankaŭ sukcesis kaj la ponto estis savita, sed Sýkora estis cedante pafmortigita. Tiun ĉi, dum longaj jaroj oficialan, version de la savo de ponto rememorigas krom la nomo de ponto ankaŭ monumento en la silezia flanko de la rivero, kies aŭtoro estas Konrád Babraj. Sed laŭ prezidanto de la heraldika komisiono de ostrava primatoro Petr Kaleta estas necerte, kiel propre la savo de ponto okazis. Ankaŭ laŭ kronikisto de la urbo Martin Juřica la cirkonstancoj de la savo de ponto kaj partopreno de Miloš Sýkora en ties savo estas neklaraj.
La unua tanko, kiu veturis sur la ponto, portis numeron 051. Ties hom-ekipon kreis ĉefleŭtenanto Nikolaj Ivasjuk, radiisto Ivan Ahepjuk (laŭ li estas nomita strato en Ostrava), pafisto Josef Vaněk kaj ŝoforo Alexandr Hroch.
Koforidua
Geografio
situas inter montoj en suda sekcio de la lando. Akrao situas 80 km.
Historio
Rifuĝintaj aŝantioj fondis -n en 1875. La fervojo farita en 1923 helpis la evoluon.
Klimato
situas en zono de tropika savana klimato, kie la pluvo sufiĉas por la agrikulturistoj. La averaĝa temperaturo varias inter 20-32 'C.
Trafiko
havas fervojan kontakton kun Akrao kaj Kumasi.
Subaŭskultilo
La subaŭskultilo estas aparato, instalaĵo por kaŝe aŭskulti parolon de aliaj personoj, ties bruojn, do la akustikajn eventojn. La subaŭskultiloj povas esti uzataj ankaŭ en la bestoesploro, por sekvi sonkonduton de la bestoj sen ĝena ĉeesto de la homo. Specifa tipo estas la bebogardilo, per kiu la gepatroj povas aŭdi voĉon de la bebo, en alia ĉambro.
Ekzistas pure akustikaj, elektroakustikaj, optaj subaŭskultiloj. La opta subaŭskultilo uzas laseran mikrofonon, kiu eligas laseron al fenstero, muro de la subaŭskultinda ejo kaj rekonstruas la parolon laŭ la ondoj. La akustikaj subaŭskultiloj uzas interne mikrofonon kaj transmisias la parolon plej ofte per radiosignaloj aŭ malofte tra kablo.
En multaj landoj, oni limigas publikan uzon de la subaŭskultiloj.
Kurortno (Feodoza municipo)
Kurortno estas urbotipa loĝloko de la Feodoza municipo (Aŭtonoma Respubliko Krimeo). La loĝloko situas en la sud-orienta parto de la Krimea duoninsulo ĉe la Nigra maro kaj estas fama kiel ripoz- kaj kurac-loko. La nomo devenas de la germana vorto Kurort, "kurac-loko".
Kurortno havas la statuson de urbotipa loĝloko ekde la jaro 1978. Kune kun la proksime situanta loĝloko Ŝĉebetovko ĝi formas unuecan kurac- kaj ripoz-komplekson.
Camifolia
Camifolia (3 hektaroj), ankaŭ konata kiel Botanika Ĝardeno de Kurac- kaj Arom-Plantoj kaj ankaŭ kiel Botanika Ĝardeno de Chemillé estas Botanika ĝardeno kaj parko situanta en Chemillé, departemento Maine-et-Loire, en regiono Pays de la Loire, Francio.
La Ĝardeno estis kreita en 1976 por prezenti la region-tradician kultivadon de kuracplantoj, aparte de kamomilo. Nuntempe la ĝardeno prezentas pli ol 350 speciojn de plantoj kuracaj kaj utilaj, kun nacia kolekto de kamomilo, kaj ĝi estis agnoskita, kiel membro de la Botanikaj Ĝardenoj de Francio kaj de franclingvaj landoj. La ĝardeno enhavas ankaŭ forcejojn (200 m²), ekspozician ĉambregon, video-ĉambron kaj butikon.
Malnoveŭropo
Malnoveŭropo (termino interalie diskonigita de litovdevena sciencistino Marija Gimbutas) aŭ Neolitika Eŭropo estas termino el la eŭropa historiografio kaj lingvistiko, kiu celas la prahistorian Eŭropon de la supozata enmigro de hindeŭropanoj en la kontinenton (postulita interalie per la Kurgan-hipotezo).
La teorio de la antaŭ-hindeŭropa Malnoveŭropo supozigas unuecan matriarkecan kulturon de centra Germanio en la okcidento tra la vasta baseno de la rivero Danubo ĝis la tuta orienta, norda kaj okcidenta bordaro de la Mediteranea Maro, inkluzive de Anatolio en la oriento. Tian teorion ekde la 19-a jarcento defendas pluraj arkeologoj, historiistoj kaj aparte lingvistoj. Ligita al tiu koncepto estas la hipotezo pri praa vaskona lingvo.
Popoloj
Inter la antaŭ-hindeŭropaj popoloj de Malnoveŭropo kalkuleblas (parte ankaŭ de anatolia deveno)
Ili do konsideriĝas pli malnovaj ol la popoloj de la kelta lingvaro, kvankam la keltoj parte forte kulture influis kaj asimiligis ilin, antaŭ ol kaj multaj el la antaŭ-hindeŭropaj kaj el la keltaj popoloj estis asimiligitaj fare de la parolantoj de la hindeŭropa italika lingvaro, aparte "romanigitaj" de la latinlingva milite ekspansiema regno Romio. Iuj antaŭ-hindeŭropaj popoloj, kiel la pelasgoj kaj lelegoj, estis asimiligitaj de grekaj triboj, kaj unu el la popoloj, la eŭskoj, sukcesis pluvivi ĝis hodiaŭ kiel lingva unuo.
Mocira
Mocira (moĉira) (hungare: Láposhidegkút) estas vilaĝo en Rumanio sude de Baia Mare. Administre ĝi apartenas al Recea (Baia Mare).
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 838 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 752 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua mencio skribe estas en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 apartenis al Hungario, (Szatmár).
Spencer Fullerton Baird
Spencer Fullerton BAIRD (3an de februaro 1823 – 19an de aŭgusto 1887) estis usona ornitologo kaj iktiologo.
Biografio
Baird naskiĝis en Reading (Pensilvanio). Li finstudis ĉe Dickinson College, Carlisle, Pensilvanio en 1840, kaj venontjare li jam faris ornitologiaj veturadon tra la montoj de Pensilvanio, piedirante, laŭ unu el liaj biografiistoj, 400 mejlojn en 21 tagoj, kaj la lastan tagon, 60 mejlojn. En 1838, li renkontis kun John James Audubon, kaj tiam li jam decidis sin al ornitologio: Audubon donacis al li parton de sia propra kolekto de birdoj.
Verko
Kelkaj specioj nomiĝas laŭ li, ekzemple la jenaj:
Patti Page
Patti Page, naskiĝis kiel Clara Ann Fowler (Claremore (Oklahomo), 8-an de novembro 1927 – Encinitas (Kalifornio), 1-an de januaro 2013), estis usona kantistino.
La junaĝo de Patti Page estis de malriĉeco. Ŝi elkreskis en granda familio en Claremont; ŝia patro laboris je la fervojoj, ŝia patrino estis kotonrikoltistino. Ne estis mono por elektro, do vespere ŝi ne povis legi, ŝi rememoris pliposte. Ili vivis en diverstipaj vilaĝetoj en Oklahomo. Ŝi vizitis la Daniel Webster mezlernejon en Tulsa, kie ŝi en 1945 diplomiĝis. En la sama urbo Tulsa ŝi, kiel dekokjarulino, komencis kanti por la loka radiostacio. Ŝi anstataŭis la kantistinon en la programo Meet Patti Page Show, kiu estis sponsorita de Page Milk Company (laktokompanio), kaj transprenis de ŝi la artistnomon Patti Page.
Ŝi estis akceptita en la bando de saksofonisto Jack Rael, kiu pliposte fariĝis ŝia manaĝero. Sekve ŝi kantis ĉe la Jimmy Joy Band, kiu en 1947 alvenis en Ĉikago. Je iu momento ŝi manĝis kun grupo da muzikistoj sub gvido de Benny Goodman. Tra li ŝi akiris disko-kontrakton kun Mercury Records.
Ŝi havis gravajn furorkantojn kiel "Tennessee Waltz", "With My Eyes Wide Open, I'm Dreaming" kaj "(How Much Is That) Doggie in the Window". Komerce ŝi estis la plej sukcesplena kantistino de la 1950-aj jaroj. Patti Page vendis pli ol cent milionojn da diskoj kaj faris 50 albumojn.
Blankakapa kosifo
La Blankakapa kosifo (Cossypha heinrichi) estas specio de birdo de la familio de Muŝkaptuledoj kaj genro Cossypha kiu enhavas afrikajn insektomanĝantajn speciojn kun nigraj kaj helaj zonoj en vizaĝo kaj oranĝecaj subaj partoj, el kiuj trajtoj tiu ĉi specio kunhavas la oranĝecajn subajn partojn, sed ne la nigraj markoj en vizaĝo, ĉar la distingilo de tiu ĉi specio disde ĉiuj aliaj en la genro estas la tute blanka kapo, kio nomigas la specion.
Ĝi estas 22-23 cm granda kun longa, ruĝa, gradeca vosto kiu malfermiĝas ofte kvazaŭ ventumilo. La tutblanka kapo estas klara distingilo kaj en ĝi kontrastas nigraj beko kaj okuloj. La subaj partoj estas oranĝaj. Estas brunecaj la centra vosto, dorso kaj la flugiloj, kiuj montras ruĝajn subajn partojn. La voĉo estas ripeteca altatona, likvideca, segileca kanto ege varia. Ankaŭ altatona fajfo.
Ĝi troviĝas kiel endemio en malgranda areo de norda Angolo kaj okcidenta Demokratia Respubliko Kongo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj en tro izolitaj lokoj kaj eventuale seka savano. Ĝi estas minacata pro habitatoperdo (nur ĉirkaŭ 6,000 km²) kaj oni supozas, ke la populacio estas malpliiĝanta, inter 10,000 kaj 20,000 individuoj. Ĝi kutime vivas en arbara grundo ĝis 4 m alte. Ĝis nun oni konsideras rara kaj estas pro tio tre malmulte konata kaj pristudata.
Ĝi estas insektomanĝanta ĉefe formikojn. En Angolo estas probable du reproduktaj sezonoj jare nome en februaro kaj oktobro. En la DRK la reprodukta sezono estas septembre-novembre koincide kun la komenco de la pluvsezono.
8147 Colemanhawkins
8147 Colemanhawkins estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Brian A. Skiff elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell, sud-oriente de Flagstaff (Arizono).
11247 Wilburwright
11247 Wilburwright estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Tria Enketo pri Trojanoj" (angle : Third Trojan Survey).
8147 Colemanhawkins
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona ĵaza saksofonisto Coleman Hawkins (1904–1969).
Montoĉeno Haar
Haar resp. Haarstrang nomiĝas montoĉeno ĉe la suda rando de la Vestfala Golfo. Haarstrang etendiĝas de okcidente okcidenten en la sudo de la urbo Dortmund same kiel de la distriktoj Unna kaj Soest en Germanujo. Naturregione ĝi konsistigas la submontan sudan parton de la Hellwegbörden, kiu norde de Möhne kaj Ruhr kontraŭstaras la nordon de la Suda Montolando (kiel nomiĝas la naturregiona analogaĵo al Sauerland).
La plej alta altaĵo estas per 391 metroj la monto Spitze Warte, kiu troviĝas apud Rüthen ĉe la orienta finaĵo de Haarstrang. Pli okcidente la kresto de la montoĉeno atingas altecojn plejparte proksimume 200 ĝis 250 metroj, leviĝante tiel proksimume 100 ĝis 150 metrojn super la rivervaloj de Ruhr kaj Möhne en la sudo same kiel super la valo de Lippe en la nordo, separata fare de la Vestfala Hellweg.
La Haarstrang etendiĝa sur 300 kvadrataj kilometroj estas ĉie karakterizata de terkulturo kaj konservis sian kamparan karakteron ankaŭ en la plej okcidenta parto, kiu entenas la sudorienton de Dortmund kaj partojn de la areo de aliaj urboj en la Ruhr-Regiono.
Nomdeveno
La nomo „Haar“ troviĝas ankaŭ kiel nomero de aliaj altaĵaroj, ekzemple „Rothaar“ en la suda Sauerland au ankaŭ en Haard en la nordo de la Ruhr-Regiono. „Haar“ signifas en nordokcidenta Germanujo ĝenerale (sablan) montetoĉenon, la formoj parencaj kun „Hardt“ arbarhavan montetoĉenon. Kelkaj lokonomoj same kiel ekzistaj restarbaroj indikas, ke la montoĉeno Haarstrang ĝis en la mezepoko estis plejparte arbarhava.
Naturregiona subdivido
Montoĉeno Haar subdividiĝas jene: Haarhöhe [eo: Haar-Altaĵo] konsistigas la veran kernan altaĵoĉeno inter Holzwickede en la okcidento kaj Büren en la oriento, kies suda flanko krute deklivas al la riveroj Möhne kaj Ruhr, dum kiam norden la transiroj al la valo de Lippe laŭgrade progresas trans la Vestfala Hellweg (ne plu apartenaj al Haarstrang). Male la deklivoj de la partaj regionoj debranĉiĝaj suden de Süderhaar estas malpli krutaj kaj havas pli la karakteron de la ebenaĵoj sur la nordflanko de la Haarstrang. La Bentroper Haar ĉe Bentrop estas space separita de la Herdicker Haar de la urbopartoj de Holzwickede Opherdicke kaj Hengsen en la ekstrema sudokcidento, kies suda parto pli sudokcidente transiras en la ebenan  Teraso de Schwerte ĉirkaŭ Schwerte, dum kiam paralele la okcidento enbuŝiĝas en la fundamenton de la Montaro Ardey, kiu kiel parto de la Malsuproberga-Marka Montetaro jam apartenas al la  Suda Montolando.
Geologio
La Haarstrang, konstruita el kalkoŝtonoj el turoniano kaj cenomanio prezentis la naturan limon por la antaŭeniĝo de la nordaj glaĉero de la glaciepoko. Ĝi validas kiel unu el la plej akraj pejzaĝaj limoj en meza Eŭropo. Norde de Haarstrang oni trovas multajn fund- kaj finmorenoj.
Grundo kaj vegetaĵaro
La Haarstrang mem tenas, alie ol ĝiaj nordaj najbaraj pejzaĝoj, pli malprofundajn, ŝtonhavajn kaj argilajn grundojn el rendzinoj kaj brunteroj, kiu por la terkulturo estas fruktodona nur deklivon malsupre en la nordo, kie la leŭsokvoto konsiderinde kreskas. Tie oni kulturas precipe avenon, hordeon kaj tritikon, dume kiam aliloke regas paŝtejoj.
11247 Wilburwright
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la usona inventisto Wilbur Wright (1867 – 1912), kiu partoprenis, kun sia frato, je la unuaj sukcesaj flugoj de unua aviadilo en Kitty Hawk (Norda Karolino) la.
Montoĉeno Haar
Grundo kaj vegetaĵaro
En la orienta parto troviĝas ankoraŭ limigitakvante la kalkherba vegetaĵaro malofta por la vasta regiono. La argila grundokonsisto en multaj partoj de Haar kaŭzas fortan surfacan akvoforfluon, male al la oriente de tio situanta Altebenaĵo de Paderborn, kiu montras karstoaperaĵoj (forta enfluo, subtera forfluo). La akvoforfluo de Haar povas kaŭzi je abunda pluvo trans la forfluosulkoj de la montoĉeno ĉe la norda montarpiedo subite aperantajn superakvigojn. Ankoraŭ en la 1960-aj jaroj tiuj ĉi kaŭzis mortviktimojn. Nun oni protektas la pli malsuprajn ebenaĵojn de Hellweg per bardigoj en la ĉefsulkoj, ekzemple ĉe Meiningsen.
Trafiko
Trans la kresto de Haarstrang pasis la historia komercostrato Haarweg, kiu en Werl disbranĉiĝis disde la Hellweg suden kaj, pasante paralele al tiu orienten, ekde Büren sekvis la valon de la rivero Alme kaj en Paderborn reenbuŝiĝis en la Hellweg-on. Al la okcidenta parto de ĝia paso ĝis norde de la Rezervujo Möhne nuntempe sekvas sekcio de la nacia strato 516.
La plej grava orientokcidenta akso de la regiono tamen estas la germana aŭtovojo A44, kiu en la nordo pasas paralele al la Hellweg. En la ekstera oriente de la Hellweg-Ebenaĵoj troviĝas la flughaveno de Paderborn/Lippstadt.
Bordon
Bordon estas la nomo de jenaj lokoj:
Montoĉeno Haar
Trafiko
La fervojo de Lippstadt al Warstein, kiu transiras Montoĉenon Haar en nordsuda direkto, ekde 1975 servas ankoraŭ nur por la vartrafiko.
15808 Zelter
15808 Zelter estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la germana astronomo Freimut Börngen elde la Observatorio Karl Schwarzschild en Tautenburg (Germanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana komponisto Carl Friedrich Zelter (1758–1832), kiu metis poeziaĵojn de Goethe en muziko kaj verkis kantojn por viraj ĥoroj. Kiel direktoro de la "Sing-Akademie zu Berlin" ekde 1800, li interpretis precipe la muzikon de Bach. Li fondis en Berlino la unuan "Liedertafel", prototipo por ĥora societoj en urboj tra la mondo.
Montoĉeno Haar
Ventenergio
La elmetita pozicio de Haar ebligas grandstilan uzadon de la ventenergio. La elektroprodukto ĉi tie estas tre ekonomia, la vento havas en alteco da 50 metroj forton de proksimume 6 metroj/sekundo. La komunumo Anröchte estas dokumentinta ekde 1997 kernareon por proks. 48 instalaĵoj. Ĉiujare la ventmuelejoj produktas averaĝe 65 ĝis 70 milionojn da kWh.
Panoramo
Je taŭgaj vidkondiĉoj oni povas rigardi de elstare altaj lokoj sur Haar en la nordo ĝis foren en la Vestfalan Golfon (en la nordoriento ĝis la montaro Teutoburger Wald, en la nordo ĝis la Montoj de Beckum, en la nordokcidento ĝis la centraloj kaj kamenegoj norde kaj okcidente ĉe Hamm). En la okcidento oni povas ekkoni je bonaj vidkondiĉoj ĝis proksimume 60 kilometroj la televidoturon de Dortmund. La vido suden tamen etendiĝas vaste en la montaron Sauerland.
Komunumoj sur la Haar
Sur la Haar troviĝas, de okcidente orienten, jenaj komunumoj:
Aranĝita geedzeco
Aranĝita geedzeco aŭ fiksita geedzeco (ankaŭ geedziĝo) estas speco de edzeca unio kie la novedzino kaj eĉ edzo estas selektitaj fare de iliaj familioj ĉefe sen konsidero al la deziro de la juna edzino.
Historio
Ĝi estis ofta tutmonde ĝis la 18-a jarcento. Tipe, geedzecoj ĉie estis aranĝitaj de gepatroj, geavoj kaj aliaj parencoj. Oni konas kelkajn historiajn esceptojn, kiaj fianĉeco kaj engaĝintaj ritaroj dum la Renesanco en Italio kaj la Gandharva geedzeco en la Veda periodo de Barato.
Fiksita geedziĝo ne devus esti konfuzita kun la praktiko de malvola geedziĝo. En fiksita geedziĝo, dum la renkontiĝo de la geedzoj estas aranĝita fare de familianoj, parencoj aŭ amikoj, la geedzoj jesas de sia propra libera volo geedziĝi. Kompare, en malvola geedziĝo, unu aŭ ambaŭ geedzoj estas devigitaj en la geedziĝon - la unio okazas sen ilia libera elekto surbaze de konsento (sub devigo, minacoj, psikologia premo ktp.).
Fiksita geedziĝo devias de sendependa geedziĝo - nomita amgeedziĝo en kelkaj mondopartoj - kie la individuoj trovas kaj selektas siajn proprajn geedzojn; fiksitaj geedziĝoj, en kontrasto, estas kutime starigitaj fare de la gepatroj aŭ pli maljuna familiano. En kelkaj kazoj, fiksita geedziĝo implikas edzperanton aŭ eĉ edzperiston kiel ekzemple pastro aŭ religiema gvidanto, geedzeca ejo, reciprokaj amikoj aŭ fidinda tria partio.
Fiksitaj geedziĝoj varias en naturo kaj en kiom multe da tempo pasas inter unua enkonduko kaj engaĝiĝo.
24159 Shigetakahashi
24159 Shigetakahashi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la dum la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Shigeru Takahashi, japana esploristo pri la sunsistemo. Li ricevis sian Ph.D. de la Universitato de Kobe.
Comignago
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Novaro de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktulo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Najbaras la komunumoj.
10093 Diesel
10093 Diesel estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la germana inĝeniero kaj linvistikisto Rudolf Diesel (1858–1913). Li disvolvis eksplodmotoron, kiu proksimiĝis de la teoria efikeco de la ciklo de Carnot. En 1892, tio kondukis al la invento de la tiel nomata "Dizelmotoro". En 1913 li verŝajne falis el la ferdeko de poŝta vaporŝipo survoje de Londono kaj dronis.
408
En la jaro 408 post Kristo okazis, interalie:
Arbalesta societo vajmara
La privilegiita Arbalesta societo vajmara (Armbrustschützengesellschaft in Weimar) fonditis en Vajmaro, Germanujo, laŭ statuto fonda en la 8.6.1680.
Historio
Pro urbodefenda strategio kolektigitaj pafistoj arbalestaj: jam ekde 1398 mencioj ekzistas. Laŭdire nia societo jam en 1436 estiĝis. Antaŭulaj pafistofestoj/-konkursoj, nomite Schießhöfe, konatas jam por 1454 kaj 1455. En 1585 dissplitiĝis la fusila societo (Büchsenschützengesellschaft in Weimar) kreonta ne nur propran societon sed ankaŭ propran ekzercejon, la Pafejon de Vajmaro. La unua kune kun la fusilistoj uzata ekzerca ĝardeno situis ĉ. la jaro 1515 ĉe la vajmara esplanado.
La societo, al kiu rajtis aliĝi nur burĝoj, ricevis en la 28.11.1765 klubejon ĉe Teiner-strateto, kiu poste alinomitis Schützengasse. Johann Wolfgang von Goethe, Friedrich Schiller, grandduko Karlo Aŭgusto kaj Franz Liszt ankaŭ gastis tie ĉi. Goethe nomumitis eĉ honora pafisto de la menciita klubo. La dukoj evidentiĝis ankaŭ ties protektanoj. Johann Peter Eckermann atestis por la 20.10.1830, ke eĉ la granddukino Maria Pavlovna Romanova klubfavore agadis. Ankaŭ la verkisto Christian August Vulpius membris ĉe al arbalestaj fanatikuloj. La domo mem iĝis okazigejo por teatraĵoj kaj baloj kaj aliaj sociaj amuzadoj (ekz. la pafado je birdoj).
Inter la 4.11.2011 kaj la 29.1.2012 la Urbomuzeo de Vajmaro ofertis la specialan ekspozicion Eingedenk der alten Zeit - Die Weimarer Armbrustschützengesellschaft und ihre wechselvolle Geschichte. Samokaze aperis ankaŭ katalogo.
Sesleria caerulea
Blua seslerio (Sesleria caerulea) estas specio de la subfamilio de Pooideae. Ĝi altas ĝis 50 cm. Ĝiaj spiketoj estas bluaj. Ĝi vivas ĉe klifoj. Ĝi vivas en Eŭropo. Ĝi estas ornamplanto.
Faza spaco
En matematiko kaj fiziko, faza spaco estas la spaco en kiu ĉiuj eblaj statoj de sistemo estas reprezentitaj, kun ĉiu ebla stato de la sistemo signata de unu unika punkto en la faza spaco. Por mekanikaj sistemoj, la faza spaco kutime konsistas de ĉiuj eblaj valoroj de la variabloj de pozicio kaj momanto. Grafika prezento de variabloj de pozicio kaj momanto kiel funkcio de tempo estas iam nomita faz-figuro.
En faza spaco, ĉiu grado de libereco aŭ parametro de la sistemo estas prezentita kiel akso de multdimensia spaco. Por ĉiu ebla stato de la sistemo, aŭ permesita kombinaĵo de valoroj de la sistemaj parametroj, punkto estas grafike prezentita en la multdimensia spaco. Ofte ĉi tiu sinsekvo de grafike prezentitaj punktoj estas analoga al la sistema stato evoluanta tra tempo. Fine, la faza figuro prezentas ĉion kio la sistemo povas esti, kaj ĝia formo povas facile montri kvalitojn de la sistemo kiuj povus ne esti evidentaj alie. Faza spaco povas enhavi tre multajn dimensiojn, ekzemple gaso enhavanta multajn molekulojn povas postuli apartan dimension por ĉiuj partiklaj pozicioj x, y kaj z kaj direktoj-rapidoj kaj ankaŭ iun ajn nombron da aliaj propraĵoj.
En klasika mekaniko la koordinatoj en faza spaco estas la ĝeneraligitaj koordinatoj qi kaj iliaj konjugaj ĝeneraligitaj momantoj pi. La moviĝo de ensemblo de sistemoj en tiu spaco estas studata de klasika statistika mekaniko. La loka denseco de punktoj en tiaj sistemoj obeas la teoremo Liouville, kaj do, povas esti konsiderata konstanto. En la ĉirkaŭteksto de modela sistemo en klasika mekaniko, la koordinatoj en faza spaco de la sistemo je iu ajn donita tempo estas konsistas el ĉiuj el la sistemaj dinamikaj variabloj. Pro tio, estas eble kalkuli la staton de la sistemo je iu ajn donita tempo en la estonteco aŭ la pasinteco, per integralado de Hamiltonaj aŭ Lagrange-aj ekvacioj de moviĝo. Plue, ĉar ĉiu punkto en faza spaco kuŝas sur ĝuste unu faza trajektorio, neniuj du fazo-trajektorioj povas intersekci.
Por simplaj sistemoj, kiel sola partiklo movanta en unu dimensio ekzemple, povas esti tiel malmultaj kiel du gradoj de libereco, (tipe, pozicio kaj direkto-rapido), kaj skizo de la faza portreto povas doni kvalitecan informon pri la dinamiko de sistemo, kiel la limigo-ciklo de la oscilo de Van der Pol montrita en la figuro.
Tie, la horizontala akso donas la pozicion kaj la vertikala akso la direkton-rapidon. Dum la sistemo evoluas, ĝia stato sekvas unu el la linioj (trajektorioj) sur la faza figuro.
Klasika ekzemplo de faza figuro de kaoso-teorio estas la allogilo Lorenz.
Kvantuma meĥaniko
Dum la klasika faza spaco estas kontinuaĵo, en kvantuma meĥaniko la enkonduko de la konstanto de Planck kvantumas la spacon, kaj la delokigo laŭ la trajektorio okazas en malgrandaj "saltoj" de amplekso h.
Jouy-en-Josas (stacidomo)
Jouy-en-Josas estas franca stacidomo sur Fervojo Grande Ceinture de Parizo, situanta en komunumo Jouy-en-Josas (departmento Yvelines).
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF) priservata de trajnoj de linio C (branĉo C8) de RER.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Grande ceinture de Paris (990000).
Islamaj Kortumoj
Ĝis fino de 2006, ili kontrolis plej parton de suda Somalio kaj la ampleksan majoritaton de ties populacio, inklude plej parton de la grandaj urboj kiel Jowhar, Kismajo, Beledweyne, kaj la ĉefurbon Mogadiŝo. La IK estis subtenita de militestro Yusuf "Indho Ade" Mohamed Siad kiu regis la regionon Malsupra Shabelle sed poste iĝis estro de la IK, kiuj helpis en la malvenko de la militestroj de Mogadiŝo. Nur la nordaj regionoj (Puntlando, Somalilando), kaj la plej internaj regionoj de la sudo estis for de ties kontrolo. Decembre de 2006, la IK perdis multan teritorion post malvenkoj en la bataloj de Baidoa, Bandiradley, kaj Beledweyne, retiriĝinte al la ĉefurbo, Mogadiŝo. La 28-an de decembro ili abandonis Mogadiŝon, lasante la urbon en ĥaoso, dum ili moviĝis suden al Kismajo, kio permesis la TFR kaj la trupojn de Etiopio kapti la urbon. Post tempero ĉe la Batalo de Jilib, la IK abandonis la urbon de Kismajo la 1-an de januaro de 2007. Perdinte sian tutan teritorion, oni supozis ke la IK faros gerilon kontraŭ la registaro.
Antaŭ la dua batalo de Mogadiŝo
Post la falo de la somalia registaro en 1991, sistemo de islamaj kortumoj bazitaj sur la ŝario iĝis la ĉefa jura sistemo, fondita pere de la pagoj faritaj de procezintoj. Poste la kortumoj ekoferis aliajn servojn kiel eduko kaj sansistemo. La kortumoj agis ankaŭ kiel loka polico, ricevinte pagojn de lokaj negocitoj por malpliigi krimon. La Islamaj Kortumoj responsis pri haltigo de ŝtelado kaj drogokomercado, krom ĉesigo de tio kion ili konsideris kiel pornografiaj filmoj en lokaj kinejoj. Somalio estas preskaŭ entere islama, kaj tiuj institucioj dekomence havis ampleksan publikan subtenon. La frua komenco de la kortumoj inkludis teamojn kiel tiu de Sheikh Ali Dheere, setlita en norda Mogadiŝo en 1994 kaj la kortumon de Beled Weyene komencita en 1996.
Ili kunlaboris kun komitato por certigi sekurecon. Tio okazis ĉefe ĉe kvar el la kortumoj - Ifka Halan, Circolo, Warshadda kaj Hararyaale - kiu formis komitaton por kunordigi siajn taskojn, interŝanĝi krimulojn el diversaj klanojn kaj integrigi sekurecajn fortojn. En 1999 la grupo ekmontris sian aŭtoritaton. Sekvantoj de la islamaj kortumoj kaj aliaj institucioj unuiĝis por formi la IK, armitan milicon. Aprile de tiu jaro ili ekkontrolis la ĉefan merkaton en Mogadiŝo kaj, en julio, kaptis la ŝoseon el Mogadiŝo al Afgoi. Ties sistemo de regado, kontrolita de juĝistoj, estas konata kiel kritokracio.
Eritrea helpo
Laŭ Unuiĝintaj Nacioj kaj aliaj fontoj, la Eritrea registaro armigis kaj financigis la IK dum multaj jaroj. Kun etiopiaj ribelgrupoj kiel tiuj de la OLF, laŭ informo de BBC en 1999, Eritrea sendis "ŝipŝarĝaĵojn" de armiloj por la IK kaj aliaj ribeluloj en Suda Somalio. Oni informis ankaŭ, ke la eritrea registaro sendis "eritreajn konsilantojn" kaj "inĝenierojn kaj minospertulojn." Post multaj neadoj el la eritrea registaro, la debato finis kiam la estro de la Islamaj Kortumoj nome Aweys konfesis, ke la eritrea registaro estis helpinta la IK; kvankam oni ne menciis eritreajn trupojn aŭ konsilantojn. Post kiam la somalia Transira Federa Registaro venkis la islamistojn kaj kaptis Mogadiŝon, la somala ĉefministro informis, ke eritreaj soldatoj estis kaptitaj en Mogadiŝo. Aliaj eritreaj luktantoj estis mortigitaj de somalaj sekuroficiroj en junio de 2007. Guberniestro de unu somalia suda distrikto konfirmis poste konstantan aliancon de eritreaj luktistoj kaj (dubinde) kun milicanoj de Al-Qaeda kaj IK.
Tre verŝajne malvenkitaj estroj de la IK refuĝiĝis en Eritreo.
NGC 3794
NGC 3794 (aliaj indikoj — NGC 3804, IRAS11381+5628, UGC 6640, ZWG 268.70, MCG 9-19-153, ZWG 292.19, PGC 36238) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3794, NGC 3804.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Korea Federacia Respubliko
Korea Federacia Respubliko (: 코리아연방공화국) estas la vizio de Demokrata Labora Partio pri la unuiĝo de Koreioj. Je 2007 Prezidanto-elekto de Sud-Koreio, Kwon Young-ghil deklaris la komencon de la Korea Federacia Respubliko en 2010. Dum la ankoraŭa situacio de ekzisto de du ŝtatoj tiom malamikaj, ne verŝajnas, ke tio tuj okazu.
Pierre Jean Beckx
, SJ (la personaj nomoj siatempe ankaŭ latine skribitaj Petrus Ioannes) estis belga katolika monaĥo kaj pastro. Ekde 1853 ĝis 1887 li estis la supera gvidanto, nomata generalo, de la Societo de Jesuo (Societas Jesu, SJ), katolika ordeno kaj societo de apostola vivo.
Vivo
Beckx, filo de ŝuisto, frekventis la latina lernejo Zichemm poste ekde 1815 la jezuitan kolegion en Mechelen kaj estis nomita pastro la 7-an de marto 1819. Komence dum ok monatoj li servis kiel pastro en Uccle/Ukkel proksime de Bruselo, kaj la 29-an de oktobro 1819 Beckx aliĝis al la jezuitoj. Post pastraj postenoj en Hamburgo, Hildesheim kaj Braunschweig, li fariĝis profesoro pri kanona juro en Hildesheim.
Kiam duko Friedrich Ferdinand von Anhalt-Köthen konvertiĝis al katolikismo en 1825, Beckx estis sendita al Köthen kiel konfesanto kaj kortega kapelano. Post la morto de la duko en 1830, li translokiĝis al Vieno kun la vidva dukino Julie. Dum lia restado en Vieno, li estis konfidita plurajn fojojn per sia ordono, sed ankaŭ de la Sankta Seĝo, de la papo, kun gravaj misioj al Lombardio, Hungario kaj Bavario. Dukino Julie mortis en la revolucia jaro de 1848 kaj Beckx estis forpelita de Aŭstrio kun ĉiuj aliaj jezuitoj.
Beckx reiris al Belgio kaj iĝis rektoro de la kolegio en Loveno en 1851. Tamen li baldaŭ revenis al Aŭstrio kaj estis nomumita la jezuita superulo pri Hungario en 1852. Mallongan tempon poste li iĝis gvidanto de la jezuita Aŭstria Provinco.
Kiam la 21-a generalo de la ordeno, la germandevena nederlandano Joannes Philippus Roothaan, mortis la 8-an de majo 1853, la ĝenerala asembleo elektis Beckx unuanime la 2an de julio 1853 kiel la 22-an generalon de la ordeno.
Kiel jezuita generalo, Beckx sukcesis pli ol duobligi la nombron de membroj de la ordeno. Dum lia oficperiodo kreiĝis novaj jezuitaj provincoj en Irlando, Francio, Hispanio, Portugalio kaj Nordameriko. La oftaj misioj al protestantaj areoj kaj la signifa influo, kiun la ordo akiris, precipe ekde la malfruaj 1850-aj jaroj, estis ĉefe pro lia lerta administrado de la ordeno.
Serokonverto
Serokonverto estas la evoluo de mezureblaj specifaj antikorpoj al mikroorganismoj en la sero kiel rezulto de infekto aŭ imunigo. Serologio (la testado por antikorpoj) kutimas determini antikorpan pozitivecon. Antaŭ serokonverto, la sangokontrolo estas seronegativa por la antikorpo; post serokonverto, la sangokontrolo estas seropozitiva por la antikorpo. Tion determinas la Serostatuso
La termino Serokonverto ofte estas uzata en referenco al sangotestado pri kontraŭHIV antikorpoj. Aparte, "serokonvertita" estis plusendita al la procezo iĝadi "HIV-pozitiva."
Seroreverto estas la malo de Serokonverto. Tio okazas kiam la testoj jam ne povas detekti antikorpojn en la serumo de paciento.
Afrodito de Knido
La Afrodito de Knido estis antikva greka skulptaĵo de la diino Afrodito kreita de Praksitelo de Ateno ĉirkaŭ la 4-a jarcento a.K. Ĝi estas unu el la unuaj grandaj reprezentadoj de la nuda ina formo en greka historio, montrante alternativan ideon al vira heroa nudeco. La Afrodito de Praksitelo estas montrita nuda, atingante bantukon kovrante ŝian pubon, kiu, siavice lasas siajn mamojn eksponitaj. Ĝis ĉi tiu punkto, la greka skulptarto estis regata de viraj nudaj figuroj. La origina greka skulptaĵo ne plu ekzistas; tamen, multaj romiaj kopioj pluvivas de ĉi tiu influa artverko. Variantoj de Venus Pudica (sugestante agon por kovri la mamojn) estas la Venuso de Mediĉoj kaj la Kapitola Venuso.
Pingelshagen
Pingelshagen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordokcidenta Meklenburgo de la federacia lando Meklenburgo-Antaŭpomerio, kaj apartenas al la administra komunumaro Amt Lützow-Lübstorf. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Eŭrovido-Kantokonkurso 1967
La 12-a Eŭrovido-Kantokonkurso okazis la 8-an de aprilo 1967 en Vieno (Aŭstrio). Ĝi estas prezentata en la Hofburg per Erika Vaal.
Post la multaj fojoj kie landoj ricevis 0 poentojn en la konkurso, oni decidis rekonduki la juĝistajn regulojn kiuj jam validis de 1957 al 1961. Dum la atribuaĵo de la poentoj la tabulo kiu montris ĉi tion ne funkciis bone kaj Erika Vaal perdis preskaŭ la esperon vidante la malordon. La embarasa rezulto : Erare ŝi deklaris la venkon jam antaŭ la lasta atribuaĵo de poentoj el Irlando.
Britio povis festi sian unuan venkon, kun Puppet on a string de Sandie Shaw kiu kantis nudpiede. Estis la dua fojo ke juna virino gajnis kun kanto pri pupo (En 1965, France Gall jam gajnis kun Poupée de cire, poupée de son)…
Brunventra eŭfonjo
La Brunventra eŭfonjo (Euphonia pectoralis) estas specio de birdo de la genro de Eŭfonjoj, kiuj nun estas konsiderata membro de la familio de Fringedoj, sed antaŭe de la Traŭpedoj. Tiu genro enhavas birdojn kiuj estas tipe metalece malhelbluaj supre kaj brilflavaj sube. Kelkaj havas helbluajn makulojn kape aŭ oranĝecajn subajn partojn. Tiu specio estas membro de la superspecio kiu inkludas la speciojn de la Ruĝecventra eŭfonjo, E. rufiventris, okcidente kaj la Orŝultra eŭfonjo, E. cayennensis, norde.
Ĝi troviĝas en norda Argentino, sudorienta Brazilo kaj Paragvajo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj humidaj arbaroj de malaltaj teroj kaj montararbaroj.
La Nigragorĝa eŭfonjo ("Euphonia vittata") estas nune konsiderata hibrido inter la Oranĝaventra eŭfonjo kaj la Brunventra eŭfonjo.
La masklo estas brile malhelblua en supraj partoj (pli blue en ŝultroflugiloj kaj nigrece en flugilplumoj), kapo kaj brusto, kun bruna ventro (malkutima ĉe eŭfonjoj) kaj tre rimarkinda flava ŝultromakulo (simila al tiu de la proksime parenca Orŝultra eŭfonjo). La ino estas tre diferenca ĝenerale oliveca en dorso kaj flankoj kun griza nuko kaj grizaj centraj subaj partoj. Ŝi havas distingan ruĝecbrunan subvoston. La beko estas fortika ĉebaze kaj griza kaj same la kruroj estas grizaj.
Ili ĝenerale moviĝas en paroj, foje en miksitaj kunmanĝantaroj kaj plej ofte en kanopeo. Ilil manĝas malgrandajn fruktojn kies semoj pasas rapide tra ties intestinoj. Tio ŝajne helpas semoĝermon sed ili ne disigas ilin tre for. Ili manĝas ankaŭ nektaron kaj insektojn.
Mogoșești (Maramureș)
Mogoșești [mogoŝeŝtj] (hungare: Magosfalu) estas vilaĝo en Rumanio sudokcidente de Baia Mare. En 1910 ĝi havis 555 loĝantojn (rumanoj); en 1992 739 (rumanoj). Ĝia unua mencio skriba estas el 1566. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szatmár vármegye). Administre ĝi apartenas al la komunumo Satulung.
Géza Féja
Géza FÉJA, hungare Féja Géza (pli oficiale Féja Géza Sándor) estis hungara verkisto, ĵurnalisto kaj pedagogo. Lia edzino estis Magdolna Supka. Li naskiĝis en la 19-an de decembro 1900 en Léva (Hungario, nun Levice, Slovakio). Li mortis en la 14-an de aŭgusto 1978 en Budapeŝto.
Biografio
Li abiturientis en Léva, poste li frekventis universitaton en Budapeŝto. En 1922 lia poemo aperis en Nyugat. Ekde 1927 li instruis en Esztergom, poste en Pesterzsébet. 1933-37 között Pesterzsébet, dume li ankaŭ politikadis. Pro la politikadi li devis silenti ĝis 1957. Inter 1945-1956 li vivis en en Békéscsaba, kiel bibliotekisto. Poste li vivis en Budapeŝto.
Virgulino de Guadalupe (Hispanio)
La Virgulino de Guadalupe estas adoraĵo maria kies sanktejo estas situanta en la vilaĝo Guadalupe (Cáceres), Hispanio. Estas la Patronino de la regiono Ekstremaduro ekde 1907, kaj tiele ĝi estas unu de la sep patroninoj de Aŭtonomaj Komunumoj de Hispanio. Ĝia festo celebratas la 6an de septembro (konsultebla ĉe la "Liturgia Kalendaro" de la Conferencia Episcopal Española nome hispana episkoparo), kaj ne la 8an kiel oni kredas kaj oni skribas ofte. La 8an, festo de la "Nasko de la Virgulino Maria", celebratas ankaŭ la Tago de Ekstremaduro: kaj tiele oni elekts la 8an kaj ne la 6an, precize por separi la religian feston de la Patronino de Ekstremaduro, disde la civila celebro de la de la Tago de la Aŭtonomio.
Priskribo kaj historio
Temas pri skulptaĵo, de romanika stilo, realigita el cedra ligno, kiu laŭ antikva legendo estis trovita de paŝtisto nome Gil Cordero, loĝanto de Cáceres, al kiu ĝi aperis ĉe la rivero Guadalupe, el kiu ĝi ricevis la nomon kaj la Virgulino kaj la vilaĝo. Laŭ tiu sama legendo, la figuro estis estinta antaŭ jarcentoj kun la korpo de Sankta Luko, eksponita en Romo kaj en Sevilo, ĝis kiam en 714, dum la islaam konkero, la figuro estis kaŝita ĉe la rivero Guadalupejo, nomo kiu devenas de la unuiĝo de la araba vorto "ŭad" (rivero) kaj la latina kunmetaĵo "lux-speculum" (spegulo de lumo), kie ĝi restis ĝis ties trovo fare de Gil Cordero.
La franca esploristo Jacques Lafaye, fakulo pri la temo de la Virgulino de Guadalupe en Meksiko, asertas ke kvankam la sufikso -lupe estis interpretata kiel de latina deveno (lupus, lupo), filologia esplorado pli detala (al estus la araba artiklo) tio donus guad-al-upe, kio signifus plej bone kaŝita rivero aŭ enkanjonigita fluejo.
La skulptaĵo apartenas al la grupo de nigraj virgulinoj de Okcidenta Eŭropo de la 11a-12a jarcentoj. Ekde la 14a jarcento aperas vestita per riĉaj manteloj kaj juveloj.
La 4-a de novembro de 1982 la papo Johano Paŭlo la 2-a vizitis la sanktejon kaj la figuron, kaj celebris meson en kiu li prononcis homilion pri migradoj.
La Virgulino de Guadalupe, krom esti la Patronino de Ekstremaduro, ricevis en 1928 la titolon de Reĝino de la Hispanioj, ekvivalenta al tiu de Patronino de la Hispaneco, donita la 12-an de Oktobro de 1928, de la kardinalo, Pedro Segura, kiel sendito de la Papo Pio la 11-a.
Ties sanktejo estis unu el plej vizitataj de Hispanio dum la 16a kaj 17a jarcentoj, Kristoforo Kolumbo vizitis ĝin 4 foje, kaj estis tre grandaj la adorado kiun ŝi ricevis kaj la mirakloj kiujn oni atribuis al ŝi, kiel la liberigo de kristanoj kaptitaj kaj enprizonigitaj de maŭroj, ŝia protekto en la bataloj kontraŭ la islamanoj. Ekde Alfonso la 11-a en la batalo de Salado (1340) ĝis la Batalo de Lepanto en 1571, oni petalvokis ŝian helpon en tiuj cirkonstancoj. En Ĝenovo oni konservas, en preĝejo laŭ tiu adorado, la figuron kiun Andrea Doria portis en la kapitanŝipo de la floto, donita de la reĝo Filipo la 2-a tiukadre.
En Meksiko ekzistas samnoma adorado, kies radikoj troviĝas en tiu de Ekstremaduro. Laŭ kelkaj teorioj la nomo de la meksika virgulino devenas el la fakto ke la episkopo Juan de Zumárraga malfacile povis prononci ŝian nomon en naŭatla lingvo, nome Coatlaxopeuh, kaj nomumis ĝin "La Virgen de Guadalupe" ĉar "Coatlaxopeuh" sonis al liaj oreloj simile al la nomo per kiu la ekstremaduranoj kutime alvokis al la Virgulino. Tamen, tio ne kongruas kun la fonetikaj similaĵoj proponitaj kiuj signifus "tiu kiu piedpremas la ŝtonan serpenton" aŭ "tiu kiu piedpremas la kapon de la serpento", ĉar en la figuro de la tilma de Meksiko ne estas serpento. Tamen, en la dokumento Nican Mopohua, verkita en vivo de la indiano Juan Diego en naŭatla lingvo, oni transkribas klare en hispana la nomon de Sanmta Maria de Guadalupe.
Estas virgulinoj de Guadalupe adorataj en Hispanio, Hispanameriko kaj Filipinoj.