cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mariana anaso
Taksonomio
Laŭ Salvadori, plej taksonomiistoj, kiaj Dean Amadon kaj Ernst Mayr konsideris ĝin subspecio de la Platbeka anaso. Joŝimaro Jamaŝina ekzamenis la specimenojn de la japanaj muzeoj en 1948, kaj decidis, ke la Mariana anaso estis ekzemplo de hibridospeciiĝo, kaj ke ĝi descendis el la Platbeka anaso kaj el la palaŭa subspecio de Pacifika brovanaso (Anas superciliosa pelewensis). Tamen ne disponeblas molekula genetika pruvo kiu subtenas tiun hipotezon. Kelkaj fakuloj, kiaj Jean Delacour, konsideris la Marianan anason simpla hibrido, kaj tiele ĝi forestis el la kvarvoluma monografio de Delacours pri anasoj kaj el la IUCN Ruĝa Listo. Se la hipotezo de Jamaŝina pravas, la Mariana anaso eble evoluis al statuso de preskaŭ specio en nur ĉirkaŭ dek mil jaroj.
Nek la Mariana anaso nek ties praula specio estas konataj el fosilioj de la Marianoj, dubingante la ideon ke loĝanta populacio de Pacifika brovanaso dumlonge setliĝs en la insuloj. Tamen plej rokŝirmejoj kaj kavoj de la Marianoj estis tutdetruitaj dum la Batalo de Guamo. Specio de nefluga anaso estas konata el prahistoria osto trovita en Rota en 1994; ĝi ŝajne ne estis proksime rilata al la Mariana anaso.
Aspekto
Maskloj de la tipo "superciliosa" similis al Pacifika brovanaso kun malpli distinge markata kapo, la superokulo kaj vangoj estis sablokoloraj kaj la vanga strio tre malfacile videbla. La supra brusto, flankoj kaj skapularaj plumoj havis pli larĝajn sablokolorajn bordojn, kaj la subflugiloj estis pli helaj. La speguleto estis kutime kiel ĉe la tipo "platyrhynchos", tio estas kiel ĉe la Platbeka anaso, sed almenaŭ du specimenoj havis la verdan speguleton de la Pacifika brovanaso. La beko estis kiel tiu de A. superciliosa, kaj la irisoj kaj kruroj similaj al tiuj de la tipo "platyrhynchos".
La inoj aspektis esence kiel malhela ino de Platbeka anaso kun la oranĝa koloro de la piedoj kaj ĉe la bekopinto kutime pli pura.
Distribuado
Ĝi loĝis, en ĵusaj epokoj almenaŭ, ĉe la insuloj de Guamo, Saipano kaj Tiniano. Du neidentigitaj anasoj estis vidataj en Rota en 1945, sed oni ne registris movojn de A. oustaleti inter Saipano kaj Tiniano, kiuj estas 8 km aparte, tiuj estis probable vagantaj migrantaj anasoj, kvankam Marshall (1949) supozis el cirkonstanca pruvo ke tiaj movoj ja estis okazintaj. Tamen la distanco inter Guamo kaj Rota estas preskaŭ 80 km, kio faras neverŝajnaj intencajn migradojn inter tiuj insuloj.
Ekologio
La Mariana anaso loĝis en humidejoj, ĉefe interne sed eventuale ankaŭ ĉe marbordaj areoj. En Guamo ĝi estis plej abunda ĉe la valo de la rivero Talofofo, en Tiniano ĉe la Lago Hagoi kaj la Lago Makpo (nune Marĉo Makpo) antaŭ kiam ĝi estis drenata, kaj en Saipano ĉe la laguno Garpan kaj ĉe la Lago Susupe. Tiuj birdoj estis kaŝemaj kaj preferis ŝirmajn habitatojn kun multaj humidejoj kaj akvoplantoj – arbustaroj de filiko (Acrostichum aureum) kaj fragmitejoj (Scirpus, Cyperus kaj Phragmites), kiel priskribataj detale de Tenorio et al. (1979) kaj Stemmermann (1981) -, kie ili nestumis. Kutime troviĝis paroj aŭ malgrandaj aroj, sed ĉe la ĉefaj habitatoj povis troviĝi pli grandaj grupoj de dekduoj kaj rare ĝis 50-60 individuoj. Krom ebla inter-insula movaro, tiuj birdoj ne estis migrantaj.
Manĝo kaj reproduktado ne estis bone dokumentataj, sed verŝajne ne diferencis multe el ties tujaj parencoj. La Marianaj anasoj manĝis akvajn senvertebrulojn, malgrandajn vertebrulojn kaj plantojn.
Reproduktado estis registrita el almenaŭ januaro al julio, kun pinto ĉe junio/julio je la fino de la seka sezono. Unu maskla specimeno kaptata en oktobro estis ankaŭ en reprodukta kondiĉo; tiele la birdoj povus esti reproduktintaj preskaŭ la tutan jaron almenaŭ foje. Badaŭrinde neniam estis registrita la pariĝada kutimaro, kiu ĉe la tre sekse dimorfa Platbeka anaso direktiĝas pli al prezentado de vidaj ŝlosiloj ol ĉe la monomorfa Pacifika brovanaso (kvankam ĝi estas ĝenerale simila ĉe ambaŭ specioj). La ovaro konsistis el 7-12 palgrizaj al verdecaj ovalformaj ovoj 61.6 x 38.9 mm averaĝe. La kovado daŭris ĉirkaŭ 28 tagojn, la maskloj partoprenis nek en ĝi nek en idozorgado. La frumaturaj kaj nidifugaj idoj ekflugas kiam ili estis ĉ. 8 semajnojn aĝaj kaj iĝis sekse maturaj la venontan jaron.
Formorto
Tiuj birdoj malpliiĝis pro drenado de humidejoj por agrikulturo kaj konstruado. Ĉaspremo estis tre probable forta, spite malpermeson de pafilposedo dum la japana kontrolepoko (1914–1945), ĉar la birdoj estis netimidaj kaj facile kaptataj, kaj neniel la malpermeso estis mildigita post la Dua Mondmilito (vidu ankaŭ sube). Ĉirkaŭ la 1940-aj jaroj, jam oni ne vidis plu arojn de pli da dekduo da birdoj. En Guamo la lastaj vidaĵoj okazis en 1949 kaj 1967 - la lasta estis sola, eble vaganta, birdo – kaj en Tiniano en 1974. Ĉar la lago Susupe havigis la plej taŭgan kaj almenaŭ atingeblan habitaton, kvankam ĝi suferis tro da poluado el sukermuelaj ruboj, la populacio de Saipano elturniĝis dum kelkaj pluaj jaroj. La Mariana anaso estis listigita kiel federale endanĝerita la 2an de junio 1977. En 1979 oni trovis du masklojn kaj unu inon en Saipano kaj ili estis kaptataj; unu el la maskloj estis poste liberigita, nome la lasta natura birdo iam trafita. La paro estis alportata al Trenejo Pohakuloa, Havajo, kaj poste al SeaWorld, San Diego, kie oni klopodis kaptivecan reproduktadon. Tamen sensukcese kaj la specio iĝis formortinta pro la morto de la lasta individuo en 1981. Oni faris dum sekvontaj jaroj enketojn, sed la specio estis certe jam malaperinta. Ĝi estis formovita el la listo de endanĝeritaj specioj de la USFWS la 23an de februaro, 2004, pro formorto.
Kolektado de specimenoj por muzeoj kaj privataj kolektoj eble havis portempan efikon dum la japana kontrolo de la insularo. Kvankam malpli da 100 specimenoj estas registritaj, plej estis kaptitaj en la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj fare de japanaj kolektistoj; pro la nemigranta kutimaro kaj malgranda populacigrando de la specio, tio povus esti endanĝerinta la lokajn populaciojn al punkto de formorto. For de Japanio, estas 7 specimenoj (inklude la tipan) en la Nacia Muzeo de Natura Historio de Parizo, Parizo, unu en la Walter Rothschild Zoological Museum, Tring, du en la Smithsonian Institution, Vaŝingtono kaj ses en la Usona Muzeo de Natura Historio, Novjorko. Estas informoj pri aldonaj specimenoj en Kembriĝo (Masaĉuseco) kaj Lisbono.
(130190) 2000 AG90
(130190) 2000 AG90 estas malgranda, ne tre hela troja asteroido de Jupitero malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Ĝi orbitas, kun ioma orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L4 de la sistemo Suno-Jupitero, ĝi estas do ano de la tiel nomata «Greka Tendaro».
Muro de Aguas
Muro de Aguas [MUro deAgŭas] estas vilaĝo kaj municipo de Rioĥo (norda Hispanio), nome en la sudorienta Komarko de Arnedo, ene de la komarkaro Malsupra Rioĥo, en la orienta triono de la regiono laŭ vertikala divido (orient-okcidente). La municipo enhavas ankaŭ la submunicipon Ambas Aguas, je 6,6 km.
Geografio
Muro de Aguas estas en montara areo, tre aparta loĝloko kiu havas komunikadon nur laŭ la regiona ŝoseo LR-487, kiu komunikas oriente kun Villarroya. Ĝi limas sude kun la provinco Sorio, kun limo ĉe la Montaro Aĉena. Norde estas la monto Alejandro Marzo León, kiu, kun alto de 1456 metroj, estas la plej alta pinto de la Montaro Peñalmonte. La municipa teritorio de Muro de Aguas limas kun tiuj de Arnedo kaj Préjano norde, kun Villarroya oriente, kun Cornago kaj San Pedro Manrique (provinco Sorio) sude kaj kun Enciso okcidente.
Historio
La origina loĝloko estis sur longa monteto kie nun estas restaĵoj de la kastelo, el kiuj multaj estis reuzitaj en la preĝejo de Sankta Maria.​ Du longaj paralelaj muroj fermis la nuran straton kun domoj ambaŭflanke, kio plejverŝajne rezultis en la loknomo.​ La ŝtonoj de la iama loĝloko estis uzitaj por konstrui kultiverojn kaj novajn domojn en la aktuala loĝloko. ​
La rura elmigrado okazis ĝenerale en multaj apudaj loĝlokoj laŭlonge de la 20-a jarcento, kaj estis terura ĉe Muro, kie oni malaltiĝis el 748 ĝis nunaj 67. Ambas Aguas aŭ Entrambas Aguas estas malgranda loĝloko apartenanta al tiu municipo. Distas ĉirkaŭ 6,6 km disde la municipa kerno kaj havas nur 6 loĝantojn. Tie estas pirito kaj iknitoj.
Aktualo
La ekonomio estis bazata ĉefe sur la agrikulturo (cerealoj, migdalarboj) kaj brutobredado (ŝafoj kaj kelkaj kaproj). Krome estas rura turismo. Estas abelbredado kaj produktado de mielo, ĉar estas abundo de odorplantoj kaj fontoj. Estas tri fabrikoj, unu de kolbasoj (Embutidos Ismael), alia de senŝeligitaj ajloj (Ajopel), kaj unu de ŝuoj.
Vizitindaĵoj estas la preĝejo, ruinoj de iama preĝejo-kastelo, la ermitejo, fontano de 16 tuboj de la 18-a jarcento, rekonstruita en 1902, cilindra pilorio, krucmonumento de 1572, kaj naturaj lokoj, iknitoj ktp.
(19735) 1999 XN212
(19735) 1999 XN212 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
11103 Miekerouppe
11103 Miekerouppe estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Nacia Observatorio de Kitt Peak (Usono) en la kadro de la projekto Spacewatch.
Cruzille
Ĝis la 16-a jarcento, la nomo estis literumita "Cruzilles" sed ĝi perdis la finan "s".
Geografio
Cruzille havas kvin vilaĝetojn nomitajn Sagy-Le-Haut, Sagy-le-Bas kaj Collonge kiuj estas en la vitejoparto; kaj Fragnes kaj Ouxy kiuj estas en la brutareo.
Populacio
La loĝantoj de Cruzille nomiĝas "Cruzillois".
En 2019, la vilaĝo havis 262 loĝantojn.
Religio
Cruzille apartenas al la diocezo de Lugny.
5548 Thosharriot
5548 Thosharriot estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomino Zdeňka Vávrová elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice, tiam en Ĉeĥoslovakio (nun en Ĉeĥa Respubliko).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la angla matematikisto kaj astronomo Thomas Harriot (1560–1621).
Nieblum
Nieblum (dane: Niblum, nordfrise: Njiblem) estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Nordfriesland de la federacia lando Ŝlesvigo-Holstinio, sur la insulo Föhr en la Norda Maro. Fine de la komunumo havis  loĝantojn. La teritorio estas parto de la komunumaro Föhr-Amrum, administra ligo de pluraj formale sendependaj politikaj komunumoj kaj de la pli orienta insulo Föhr kaj la pli okcidenta, iom pli malgranda insulo Amrum.
Baziliko de Pannonhalma
Tiu ĉi artikolo temas precipe pri la baziliko, kaj ne pri la Ĉefabatejo!
Benediktana Baziliko Sankta Marteno en Pannonhalma estas Malgranda baziliko, kiu troviĝas en Hungario, en Pannonhalma, kie la baziliko estas parto de Benediktana Ĉefabatejo, kiu estas Monda Heredaĵo ekde 1996. Pilgrimvojo pri Sankta Jakobo tuŝas la bazilikon kaj la ĉefabatejon.
Historio
Benediktanoj komencis konstrui sur montopinto romanikan kapelon ekde 996, kiu pretiĝis en 1001. En la 12-a jarcento incendio okazis, en 1137 la preĝejeto rekonstruiĝis, eĉ pligrandiĝis. Apude ankaŭ diversaj religiaj konstruaĵoj etendiĝis. En 1224 grava renoviĝo finiĝis. En 1242 la tataroj ne povis okupi ĝin. Baldaŭe oni konstruis ankaŭ defendan muron kontraŭ la konstruaĵoj. Inter 1594-1606 foje hungaroj, foje turkoj posedis ĝin. La loko perdis la religian vizaĝon kaj estis precipe fortikaĵo. Post la turka erao la preĝejo kaj la abatejo rekonstruiĝis, sed iom da partoj restis el la mezepoko. Inter 1786-1802 kaj 1950-1990 funkciado de benediktanoj estis malpermesitaj. En 1942 la preĝejo iĝis malgranda baziliko. En 1996 Johano Paŭlo la 2-a vizitis la bazilikon kune kun la ĉefabatejo.
La baziliko havas supran kaj malsupran preĝejojn. La malsupra preĝejo gardis konstrustilojn de la fruaj tempoj, la supra preĝejo prezentas barokon kaj klasikismon. Ĉe la enirejo kampanilo konstruita en 1832 altiĝas, 55 m-ojn alta de la malsupra preĝejo.
En la ĉefabateja komplekso ankaŭ biblioteko, gimnazio, kapelo kaj vinokelo, proksime arboreto funkcias. Ili estas viziteblaj.
Enciklopedio de Esperanto. Vol. 1: A-J
'''Enciklopedio de esperanto. Vol.1: A-J'''
Chenonceaux (stacidomo)
Chenonceaux, plennome Chenonceaux - Chisseaux, estas franca stacidomo sur linio Vierzon -, situanta en Chenonceaux, apud Chisseaux, en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Centro-Valo de Luaro.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Vierzon - St-Pierre-des-Corps (593000).
Atto de Freising
Atto de Freising (germane: Atto von Freising aŭ Atto der Kienberger; mortis en 810 aŭ 811) estis la kvina episkopa moŝto de Freising, Germanio, inter 783/784 kaj 810/811.
Vivo
Atto originas verŝajne el la dinastio de Huosi. Li estis abato de Monaĥejo Scharnitz kaj poste de la klostro en Schlehdorf. Duko Tasilo la 3-a donacis al li en 769 teritorion por fondi monakejon en sudtirola Innichen. Disde tie Atto aktivis dum la misiado de paganaj slavoj de Puster-Valo. Ekepiskopis li ĉirkaŭ la jaroj 783/784. Sur la katedralmonto de Freising li starigis duan abatejon. En 808 Atto akiris per interŝanĝo la postan Landon Burgrain fare de Riphwin, ano de la familio de Fagana.
NGC 3211
NGC 3211 (aliaj indikoj — PK 286-4.1, ESO 127-PN15, AM 1016-622) estas planeduma nebulozo en konstelacio Kareno.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Lallio
Lallio estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Bergamo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bergamo, Dalmine, Stezzano kaj Treviolo. Kristanismaj patronoj de la komunumo estas la sanktuloj sanktaj Bartolomeo kaj Stefano, kaj la komunuma festotago tradicie estas la unua dimanĉo de septembro.
Kristandemokratoj (Finnlando)
Finnlandaj Kristandemokratoj, Suomen Kristillisdemokraatit, Kristdemokraterna i Finland, (eksa nomo Finnlanda Kristana Ligo), estas politika partio en Finnlando. La partio estas fondita en 1958 kaj ĝi estas reprezentata en Finnlanda parlamento ekde 1970. La partio kutime sukcesis fari elektoaliancojn kun aliaj centraj kaj dekstraj partioj kaj ricevis ofte pli da seĝoj ol same grandaj partioj kutime. Finnlandaj Kristandemokratoj estas pli kristana ol kristandemokrataj partioj en multaj aliaj Eŭropaj landoj.
Kongreso
Kongreso estas solena kunveno de samcelanoj aŭ samprofesianoj, el unu aŭ el diversaj landoj, por diskuti komunajn literaturajn, sciencajn, politikajn aŭ ekonomiajn demandojn.
En la modernaj ŝtatoj ĝi estas nomo de iuj leĝodonaj asembleoj, ekz-e la Kongreso de Usono (federacia asembleo de Usono) aŭ komuna kunveno de ambaŭ asembleoj en Francio.
En kelkaj landoj povas temi pri politika partio (Hinda Nacia Kongreso). La universalaj kongresoj de Esperanto aranĝataj de UEA estas pli malpli festivaloj de Esperanto-kulturo, kie oni demonstras la taŭgecon de Esperanto por diversaj artismaj (kantado, teatro, literaturo), fakaj (tekniko, medicino, scienco) kaj turismaj celoj (ekskursoj), sed samtempe estas tradiskutataj organizaj problemoj de Esperanto-organizoj.
La landaj esperantistaj kongresoj kunvenigas reprezentanojn de esperantistaj kluboj kaj ankaŭ unuopulojn por pritrakti la problemojn kaj taskojn de la landa asocio kaj elekti novan estraron.
Samtempe la esperantistaj kongresoj celas ankaŭ doni ŝancon por internacia komunikado de esperantistoj, kontroli tiel propran parolkapablon kaj manieron de prononcado kaj montri facilecon de komunikado per Esperanto al la neesperantista publiko.
Eŭropo ĉe la Abismo
Eŭropo ĉe la Abismo. Verkis: Francesco Saverio Nitti, iama ĉefministro de la Itala Respubliko, al Esperanto tradukis Robert Kreuz. 1924, 179 p. "Homo, kiu mem gvidis la sorton de unu el la ŝtatoj de venkintoj, pro sento de respondeco havis la kuraĝon senindulge malkaŝi antaŭ la konscienco de la mondo la frenezecon kaj konfuzecon de la kontrakto de Versailles". (El la Enkonduko.)
EdE-E
Nándor Jakab-Benke
Nándor JAKAB-BENKE rumania hungara filmreĝisoro, aktoro, scenaristo. Li naskiĝis en Sfântu Gheorghe en 1981.
Terotago
La Terotago aŭ foje Tera Tago estas sekulara festotago por honorigi la Teron kaj pensigi pri ekologio.
La simbolo por la Tutmonda Terotago estas verda Θ (Greka theta) sur blanka fono. Neoficiale, la Teroflago estis asociigata al la Tutmonda Terotago ek de la unua festiĝo en 1970.
Historio
La nomon kaj koncepton pri tia nova festotago unuafoje prezentis kaj proponis la usona porpaca aktivisto John McConnell en 1969 kadre de UNESKO-konferenco en San-Francisko. Laŭ tiu propono la tago festiĝu la 21-an de marto 1970, la unua tago de printempo en la norda duonglobo de la tero. Pli poste la tiutempa Ĝenerala Sekretario de la Unuiĝintaj Nacioj, U Thant, proklamis la kampanjon tutmonda aktiveca tago.
Por atentigi pri la problemoj de tutmonda poluo, proksimume samtempe la studento Denis Hayes subtenite de la tiutempa usona senatano Gaylord Nelson, reprezentanto de la subŝtato Viskonsino, organizis nacian mediprotektan tagon kun la nomo „Environmental Teach-in“ (Primedia eduka kampanjo) aŭ „Earth Day“ (Terotago). La tago ekde la jaro 1970 okazis la 22-an de aprilo kaj dekomence en Usono tre popularis. En la unua Terotago en 1970 20 milionoj da homoj partoprenis festajn aktivaĵojn.
Dum dudek jaroj ambaŭ festotagoj en Usono celebriĝis samrange, kaj en aliaj landoj malpli intense atentiĝis.
Fritz Hochwälder
Fritz HOCHWÄLDER (28a de Majo 1911 – 21a de Oktobro 1986) konata ankaŭ kiel Fritz Hochwaelder, estis aŭstria dramaturgo. Konata pro sia klara prozo kaj fortaj moralismaj temoj, Hochwälder ricevis kelkajn literaturajn premiojn, kiaj la Granda Aŭstria Ŝtatpremio por Literaturo en 1966. Plej el liaj teatraĵoj estis premieritaj en la Burgoteatrejo en Vieno.
Terotago
Internacia signifo
Ekde la jaro 1990 ambaŭ kampanjoj estis unuigitaj al vere internacia festotago, celebrata la 22-an de aprilo. En la unua tutmonda kampanjo en 1990 partoprenis 200 milionoj da homoj en 141 landoj. Tiu tutmonda kampanjo interalie ankaŭ servis kiel preparaĵo por la tria Pintkonferenco pri la Tero en Rio-de-Ĵanejro. En la jaro 2000 la tago atingis 5000 sociajn organizaĵojn en 183 landoj kaj partoprenis ĝin plurcent milionoj da homoj. La aktoro Leonardo DiCaprio estis oficiala gasto de la centra inaŭgura celebraĵo, kaj la tuta kampanjo aparte subteniĝis fare de la eksa usona vicprezidanto Al Gore.
Bruna rabmevo
La Bruna rabmevo aŭ Antarkta rabmevo (Catharacta antarctica aŭ Catharacta antarctica lonnbergi) estas granda birdo de la familio de rabmevoj, nome Sterkorariedoj kaj ordo de Karadrioformaj. Tiu specio kaj la aliaj grandaj sudhemisferaj rabmevoj kune kun la Granda rabmevo, estas foje lokataj en aparta genro Catharacta. Tamen la taksonomio de rabmevoj estas ankoraŭ pridisputata. Aliaj nomoj (probable pro la alta nivelo de hibridiĝo en tiuj specioj) inkludus Suda granda rabmevo, Suda rabmevo aŭ Subantarkta rabmevo. La Maorioj de Novzelando nomas ĝin Hākoakoa.
Fritz Hochwälder
Hochwälder verkis teatraĵojn kun socia kaj politika enhavo, uzante historiajn temojn en siaj verkoj. Unu el liaj plej fruaj verkoj nome Das Heilige Experiment (la sankta eksperimento, 1943) temis pri la perforta malmuntado de la utopia setlejaro de Jezuitoj fare de la hispanoj en Paragvajo en la 1760-aj jaroj kaj Der öffentliche Ankläger (la publika akuzisto, 1948) pri la violento de la Franca Revolucio. La temo de violento estis ĉefa faktoro en sia propra vivo — Dum la Dua Mondmilito li fuĝis al Svisio, dum liaj gepatroj estis murditaj en la koncentrejo de Theresienstadt.
Terotago
Internacia signifo
En la jaro 2009 laŭ propono de la registaro de Bolivio la 22-a de aprilo fare de la Ĝenerala Asembleo de la Unuiĝintaj Nacioj deklariĝis "Internacia Tago de la Patrino Tero".
Bruna rabmevo
Disvastiĝo
Ĝi reproduktiĝas ĉirkaŭpole en sub-antarktaj kaj antarktaj zonoj, nome en lokoj kiel Suda Georgio, la insularo de Falklandoj aŭ Malvinoj -5,000 bredoparoj-, kelkaj areoj de Antarkto, kelkaj areoj de Novzelando kaj aliaj insuloj, ĝis ĉirkaŭ 7,000 bredoparoj. La specio estas videblaj el la marbordoj de Argentino ĝis tiuj de Angolo en okcidenta Afriko, el orienta Sudafriko ĝis okcidenta Aŭstralio kaj el orienta Auŝtralio ĝis la marbordo de Ĉilio.
Aspekto
La grando -54 cm longa-, fortika barelforma brusto kaj la tre blankaj centraj larĝaj strioj en flugilpintoj de tiu ĉi specio estas diferencigaj eĉ distance. La flugo estas rekta kaj pova. Identigo de tiu rabmevo estas pli komplika kiam temas pri diferencigo disde la tre parenca Granda rabmevo de la Norda Atlantiko, kaj disde la aliaj grandaj sudhemisferaj rabmevoj.
Colossal (blogo)
La usona National Endowment for the Arts rekomendis la retejon, samkiel la usona blogisto Jason Kottke kaj Art: 21.
Bruna rabmevo
Aspekto
Plenkreskuloj de Bruna rabmevo estas laŭ sia nomo brunaj kaj pli malhelbrunaj supre kaj havas pli helan formon pli kontrastan.
Junuloj kaj plenkreskuloj en malhela formo estas pli malfacile diferenceblaj el siaj parencoj, kaj nur per personaj aŭ relativaj kriterioj.
Kutimoj
Ili manĝas predojn el aliaj marbirdoj kaj eĉ la birdoj mem, ĉefe idojn de pingvenoj. Ili migras iom norde post reproduktado laŭ la marbordoj.
Reprodukto
Temas pri specio soleca aŭ en etaj kolonioj, proksime de kolonioj de predotaj birdoj kiel pingvenoj aŭ kormoranoj, el kiuj ili manĝas ĉefe idojn aŭ ovojn. La ino demetas ĉirkaŭ decembro 1 ĝis 3 ovojn en grunda truo inter herbo. Ĉar la demetado okazas post tiu de aliaj specioj la Bruna rabmevo certigas sian manĝaĵon. Ili defendas agresemaj sian teritorion kaj povas ataki homojn.
Colossal (blogo)
Jason Kottke volas kundividi arton tia, kia ĝi estas, sen pravigo"
Art:21 diris ke Colossal "alportas agnoskon al subreprezentataj aŭ eĉ nereprezentataj artistoj".
Usona aktoro Neil Patrick Harris priskribis la retejon kiel "arta, inteligenta kaj inspira" kaj estis elektita de la TED- blogo kiel unu el la "100 retejoj, kiujn vi devas scii kaj uzi" en 2013.
Noto kaj referencoj
Tiu ĉi artikolo estas traduko de la samtitola arikolo en la germana vikipedio, Colossal (Weblog), listo de aŭtoroj.
Printempa leŭkojo
Printempa leŭkojo (Leucojum vernum) estas specio de unukotiledona planto el familio amarilidacoj (Amaryllidaceae).
Temas pri ĉefe eŭropa specio, kiu havas sian hejmon en meza Eŭropo kun transŝovoj en okcidentan, sudan kaj orientan Eŭropon.
Ĝi estas indiĝena en centra kaj suda Eŭropo el Belgio ĝis Ukrainio. Ĝi estas konsiderata ennaturigita en nord-okcidenta Eŭropo, inklude Grandan Brition kaj partojn de Skandinavio, kaj en la Usonaj subŝtatoj Georgio kaj Florido.
13729 Nicolewen
13729 Nicolewen estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Krivosúd-Bodovka
Krivosúd-Bodovka, hungare Bodóka germane Kriwosud-Kleinbodwe estas malgranda unuigita vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Situo
Krivosúd-Bodovka situas laŭ maldekstra bordo de Váh sub monto 535 m-ojn alta, fine de tre mallonga sakovojo. Trenčín troviĝas je 12 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la loko en 1398 laŭ tiama hungara nomo "Kys-Rauazd". Baldaŭe 2 apudaj vilaĝoj formiĝis: Krivoszúd/Krivosúd kaj Bodóka/Bodovka. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Krivoszúd-Bodóka, poste la pli mallonga formo uziĝis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Bodóka 352 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Krivosúd-Bodovka 305 homoj, (303 slovakoj).
Listo de flughavenoj de Etiopio
Jen listo de flughavenoj de Etiopio, laŭ geografia situo.
Luna (Cluj)
Luna (hungare: Aranyoslóna) estas komunumo en Rumanio sudoriente de Turda. Administre apartenas al ĝi Gligorești kaj Luncani.
Luna estas nek la plej orienta, nek la plej suda komunumo de distrikto Cluj, tamen la plej sud-orienta.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 568 loĝantojn (rumanoj), en 1992 2 482 (rumanoj).
Kvakerismo
Ĝi radikas en kristanismo, sed krevigis la limojn de ties tradiciaj dogmoj. Ĝiaj anoj kredas ke dia revelacio povas okazi ĉiam kaj ĉie. Elstaraj diferencoj inter la Amikoj kaj tradiciaj kristanoj estas :
4753 Fidio
4753 Fidio estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio) kaj de la nederlandaj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la observatorio de Leiden, en la kadro de la "Third Trojan Survey" ("Tria Enketo pri la Trojanoj").
Kvakerismo
Ili rifuzas partopreni en ia ajn militado. Ili ne ĵuras, ĉar tio supozigus ke ili ne ĉiam diras la veron. Ili ne praktikas ritualajn sakramentojn, pro sia konvinko, ke la tuta vivo estas sakramenta.
Luna (Cluj)
Loĝantaro
En la censo de 2002 la 4 760 loĝantoj de la komunumo deklaris jenajn etnecojn kaj preferatajn lingvojn :
4753 Fidio
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la antikva greka skulptisto Fidio (greke : Φειδίας, Feidias, -490 – -431).
Kvakerismo
Ĉe iliaj religiaj kunvenoj, kiuj principe povas okazi ie ajn kaj iam ajn, troviĝas neniu pastro, neniu preĝlibro aŭ ceremonio: ĉiu ĉeestanto, ĉu viro aŭ virino, kunvenas en plena egaleco, sub gvido de la Spirito.
Luna (Cluj)
Loĝantaro
La hungara loĝantaro loĝis precipe en la vilaĝo Luncani (29 %).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1270. Ĝis 1919 ĝi apartenis al Hungario (Torda-Aranyos).
Kvakerismo
La diservo estas plejparte silenta. Sed se iu sentas inspiron, li/ŝi povas paroli (mallonge).
Nuntempe ekzistas ankaŭ kvakeroj kun tradiciaj kristanaj religiaj kunvenoj, kun pastro, preĝlibro kaj ceremonioj, precipe en Latin-Ameriko kaj en Orienta Afriko.
4753 Fidio
Nomo
Oni ne konfuzu ĝin kun 37 Fido.
Kvakerismo
Kuratoroj: Douglas Draper, John Murray, Sally Phillips, Eric Walker.
69754 Mosesmendel
69754 Mosesmendel estas malgranda, malhela asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Eric Walter Elst elde la Observatorio La Silla de ESO en Ĉilio.
Henriko de Blois (Episkopo de Winchester)
Henriko de Blois (n. 1101, m. 1171) estis abato de Glastonbury ekde 1126 kaj episkopo de Winchester de 1129 ĝis sia morto.
Li estis filo de Stefano, Grafo de Blois kaj Adela de Normandio, filino de Vilhelmo la 1-a (Anglio), kaj frato de Reĝo Stefano (Anglio). Li edukiĝis en la Abatejo de Cluny. Henriko la 1-a (Anglio) invitis lin al Anglio por iĝi Abato de Glastonbury. La 4-an de oktobro 1129 oni nomumis lin Episkopo de Winchester; tamen li retenis la postenon de Abato de Glastonbury. Li deziris iĝi ĉefepiskopo de Canterbury, sed, kiam tiu posteno vakiĝis, estis Teobaldo kiu iĝis ĉefepiskopo. Henriko ofendiĝis, malsukcese klopodis persvadi la reĝon krei trian ĉefdiocezon en Anglio, kaj malfaciligis la rolon de Teobaldo.
En 1139 (dum la reĝado de sia frato Stefano) Henriko akiris la gravan postenon de papa legato en Anglio. Tio donis al li pli altan rangon ol Teobaldo, sed Henriko perdis la postenon - kaj multe da sia eklezia potenco - kiam estis nova papo en 1143.
La interrilatoj de Henriko kaj Stefano ne estis tute pacaj. Post la batalo de Lincoln (1141), kiam Stefano estis kaptita, Henriko decidis subteni lian malamikon, Imperiestron Matilda. Sed poste Henriko konsideris Matildan tro aroganta kaj avara, kaj la sekvantan jaron li denove subtenis sian fraton. Li sukcese defendis Winchester kontraŭ Matilda.
Henriko komisiis multajn konstruaĵojn, inkluzive aldonaĵojn al la katedralo de Winchester kaj Abatejo Glastonbury. Ĉe Winchester li konstruigis tunelon por ke pilgrimantoj pli facile vidu la relikvojn en la katedralo. Li estis patrono de Vilhelmo de Malmesbury, kaj komisiis de li libron pri la antikvaĵoj de Glastonbury.
Dum siaj lastaj jaroj Henriko la 2-a (Anglio) komandis Henrikon de Blois prezidi en la proceso kontraŭ Thomas Becket. Kaj antaŭ kaj post ties murdon, Henriko de Blois sekrete helpis la familion de Becket.
En la katedralo de Winchester ankoraŭ videblas simpla ŝtona tombo. (Tamen laŭ pluraj fontoj li entombiĝis en la Abatejo de Cluny.)
Dum lia vivo oni foje diris ke li estis "la potenco malantaŭ la trono" aŭ "la sentrona reĝo". Tio substrekas lian grandan influon dum la regado de Stefano. Vilhelmo de Malmesbury, kiu bone konis lin, diris ke "malgraŭ nobela deveno, li ruĝiĝas kiam oni laŭdas lin".
(6840) 1995 WW5
(6840) 1995 WW5 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Kalia bismutato
Kalia bismutato estas neorganika kemiaĵo de kalio kaj bismuto, ruĝa solidaĵo, kiu estas forta oksidiganto kaj nesolvebla en varma akvo. Ĝi estas unu el la malmultaj kaliaj saloj kiuj estas nesolveblaj en akvo. Tamen, ĝi komerce disponeblas kaj ĝiaj specimenoj povas esti miksaĵo da bismuta (IV) oksido, kalia karbonato kaj kalia peroksido. Kalia bismutato estis unue studata de Martin Jansen.
Bismutaj kombinaĵoj estas uzataj en kosmetikaĵoj, pigmentoj, tinkturoj kaj farmaciaĵoj. Kelkaj bismutaj derivaĵoj estas uzataj en la traktado de la diareo.
Sintezoj
Oksidado de bismuta oksido en alkala medio:
Reakcio 1
Manganaj saloj oksidiĝas al permanganatoj per troo da kalia bismutato en la ĉeesto de nitrata acido :
Vestlanda petrelo
La Vestlanda petrelo (Procellaria westlandica), konata ankaŭ kiel Vestlanda nigra petrelo aŭ tāiko, estas rara marbirdo kiu nestumas en la arbaroj de Novzelando. Ĝi estas unu el la plej grandaj petreloj kiuj nestumas en nestotruoj, kaj estas minacata de specioj enmetita en Novzelandon.
La Vestlanda petrelo estas tute malhela birdospecio kun flaveca beko kaj malhelaj kruroj. Ĝi estas granda membro de la familio de petreloj kaj pufinoj nome Procelariedoj. Ĝi havas tre limigitan reproduktan teritorion, nune limigita al malgranda areo de la okcidenta marbordo de la Suda Insulo de Novzelando en areo protektita en la Nacia Parko Paparoa en dense arbaraj montetoj. Ĉemare ĝi havas teritoriojn el Tasmanio al Ĉilio kie ili manĝas fiŝojn kaj kalmarojn, same kiel rubon el fiŝkaptadaj ŝipoj aŭ fiŝkaptejoj.
La Vestlanda petrelo estas minacata de enmetitaj predantoj, ĉefe sovaĝiĝintaj katoj. Ĝi estas kaptita ankaŭ kiel kromaĵo ĉe fiŝkaptejoj. La politiko decidita de la Novzelanda Registaro kaj de ties Novzelanda Departamento de Konservado por kontroli katojn, same kiel la aliajn predantojn kaj aliajn minacojn al la kolonio, helpis multe por protekti la specion, kiu estas nune stabila kaj fakte pliiĝanta siajn nombrojn. Se la specio ekus malpliiĝon, tamen, ties malgranda populacio (2000 reproduktaj plenkreskuloj) signifas, ke ties klasigo estus necese ŝanĝota la Draste Endanĝerita.
Tuzantán
Tuzantán estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Tuzantán. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07103.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 24417 loĝantojn. El tiuj estis 11958 viroj kaj 12459 virinoj. La komunumo havas surfacon de 64,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 60 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 13750 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 11338 scipovis legi kaj skribi kaj 2398 personoj estis analfabetoj. Do 82% de la personoj scipovis legi kaj skribi kaj 17% estis analfabetoj.
17428 Charleroi
17428 Charleroi estas asteroido de la Hilda grupo, en la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de la plej granda urbo de Valonio : Charleroi, konstruita en 1666 sur ambaŭ bordoj de la rivero Sambro. Spuroj de metalurgiaj kaj komercaj agadoj de la prahistoria tempo estis trovitaj tie, kaj la romianoj konstruis plurajn templojn kaj vilaojn en la najbareco. La loko estas konata ankaŭ pro sia industrio de karbona minado, nun ĉesinta.
Jougne
Ĝiaj loĝantoj france nomiĝas jougnards.
Johano el Glogovo
Li mortis pro apopleksio kaj estis enterigita en preĝejo de Sankta Floriano en Krakovo, kie li dum la lastaj vivojaroj estis kanoniko. Lia disĉiplo estis i.a. Nikolao Koperniko.
(112891) 2002 QG47
(112891) 2002 QG47 estas marsrenkonta asteroido malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LONEOS elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, en Flagstaff (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:5 kun Marso.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Marso sed ne trairas ĝin : ĝia marsa MOID estas 0,16559 astronomia unuo, tie estas 24,772 milionoj da km.
28091 Mikekane
28091 Mikekane estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Michael Kane, mentoro de unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2012, matematika kaj scienca konkurso por gelernantoj de mezlernejo. Li estas instruisto ĉe Rolling Hills Country Day School de Rolling Hills Estates (Kalifornio).
Eŭgeno Onegin
Eŭgeno Onegin (Евге́ний Оне́гин ) estas romano en versoj de Puŝkin. Pjotr Iljiĉ Ĉajkovskij verkis operon inspirite de tiu romano.
Esperanta traduko
La romanon el la rusa tradukis kaj komentis Nikolao Nekrasov, kaj eldonis Sennacieca Asocio Tutmonda en 1931. La publikigaĵo ampleksis 236 paĝojn. En la Reto ĝia bitlibra versio estas disponebla.
La plej plenan kaj fidelan tradukon de la versromano (ja Nekrasov preterlasis kelkajn partojn, kaj malĝuste komprenis kelkajn specifajn realaĵojn) faris Valentin Melnikov; lia traduko estas eldonita en 2005 de Sezonoj, en Kaliningrado (serio Oriento-Okcidento, n-ro 40).
Bildaro
<Gallery> Dosiero:Onegin-1931.png|La titolpaĝo de la traduko fare de Nikolao Nekrasov kun ties donaca surskribo al A.Saĥarov </Gallery>
Eksteraj ligiloj
</Br>
85585 Mjolniro
85585 Mjolniro estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la usona astronomo Roy A. Tucker elde ties Observatorio Goodricke-Pigott, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 2:3 kun la Tero kaj proksima de resonanco 8:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero kun febla orbita klineco:
Nomo
Ĝi ricevis la nomon de Mjolniro, martelo de Toro, dio de la tondro kaj defendanto de la mondo en la nord-ĝermana mitologio. Forĝita far'de la nano Eitri, la martelo havas la magia povo reveni kiam ĝi estas ĵetita de Toro.
Konkura informkolektado
En administrado, komerco kaj industrio, konkura informkolektado aŭ mallonge KI (angle Competitive Intelligence) estas sistema proceso kies celo estas malkovri la fortojn kiu regas komercan kaj industrian aktivadon, redukti ekonomiajn riskojn kaj konduki la decidoprenantojn al la plej bonaj decidoj, por eviti problemojn. Kroma celo estas protekti la informojn de la entrepreno kontraŭ ekonomiaj konkurantoj.
Historio
Konkura informkolektado, kiu jam utiliĝis ekde la fino de la Dua Mondmilito, efektive kreskis ĝis signifa ekonomia forto fine de la 1980-aj jaroj. Via baza teorio havis origino en la agado el milita informkolektado kiu estis adaptita al la entrepena medio.
De 1980, Mikaelo Porter eksploris la teknikojn en lia libro pri konkura strategio: Techniques for Analyzing Industries and Competitors (Teknikaĵoj por analizado de Industrioj kaj Konkuroj), li kreis teknikojn por laborado kun industrioj kaj konkuroj.
La efektiva difuzo komenciĝis kiam Fuld fundis SCIP, la kunularo de profesia el konkura informkolektado en 1989 kaj nuntempe havas pli ol 7.000 partoprenantoj en la tuta mondo.
En 2002 ĝi gajnis stato el disciplino, kiam ĝi meritas artikolon el Bergeron kaj Hiller, publikigita en la ARIST – Annual Review for Information Science and Technology (Jarlibro pri scienco kaj teknologio), el ASIST – American Society for Information Science and Technology.
Japanio vere estas la inicianto el la procesoj de konkura informkolektado. Japanaj entreprenoj havis sian sistemoj de konkura informkolektado ekde la dua mondmilito. La infra-struturo estis formita de la entreprenoj sogo shosha kaj ankaŭ de la guberniaj agentejoj. Tiu agentejoj agas en la tuta mondo por kolekti informoj kio povas helpi la japanaj entreprenoj en sian decidojn. Gregorio H. Vatson relatis ke en 1979, kiam Xerox serĉas respondi al demando ĉar la usona manufakturo por kopiiloj havis tre grandaj kostoj ol la japana ensemblo Fuji Xerox Company Ltd., Charles Christ, tiam vic-prezidanto de la entrepreno, apelaciis al Fuji Xerox, malkrovinta ke la japana entrepreno havis unuo de konkura informkolektado kapabla de gardi informojn pri kosto de japanaj konkuraj produktoj. La rezulto de la studado estis sendita de Yutaro Kobayashi, estis kiu la konkura Minolta, Ricoh, Canon, Toshiba kaj aliaj vendis profite sian produktojn de superan kvalitojn en Usono pli malmultekosta ol la propra produktkosto el Xerox. Tiu episodo montris kiom da rafinitaj estis la sistemoj de konkura informkolektado antaŭ 1980 en Japanio.
En Eŭropo, la gubernia agentejo ankaŭ laboris ĉe la entreprenoj. En Germanio, ekzemplo, bankoj laboris ĉe la germania entreprenoj, inklusive partoprenanto kiel asociano.
En Svedio, entreprenoj kiel Electrolux, Volvo, Saab, Ericsson, Asea Brown Bovery, Gambro, Skandia Group, Nobel Industries, SCA kaj Astra havas modernajn kaj malsimplajn sistemojn de konkura informkolektado.
Konkura informkolektado
Konkura informkolektado estas sistema proceso kiu celo estas malkovri la fortoj kiu reĝas la komerca kaj industria aferoj, redukti la danĝero kaj kondukis la decidoprenanto al la plej bona decido, antaue la problemoj, ankaŭ protekti la scio de la entrepreno.
Konkura informkolektado nur uzi lauleĝa informoj en tio sistemoj. En Kolektado Fazo (vidi Fazoj) la kolektistoj serĉas en interreto, revuoj, ĵurnaloj, libroj, merkatesploroj, liberaj esploroj, kaj tiel plu. Konkura informkolektado ne uzas neleĝajn metodojn kiel Industria Spionaĵo - temas pri scienco kaj ne pri krima agado.
Fazoj
Konkura informkolektado, laŭ Kahaner havas kvar fazojn:
Piratado
Piratado estas tipe ago de rabo aŭ krima perforto sur maro. La esprimo povas inkludi agojn faritajn surtere, en la aero, aŭ en aliaj gravaj korpoj de akvo aŭ sur marbordo. Ĝi ne normale inkludas krimojn faritajn kontraŭ personoj vojaĝantaj sur la sama ŝipo kiel la krimulo mem (ekz. unu pasaĝero ŝtelanta de aliaj sur la sama ŝipo). La esprimo estis uzita dum historio por rilati al atakoj trans teraj limoj de ne-ŝtataj agentoj.
Tiuj kiuj okupiĝas pri agoj de piratado estas nomitaj piratoj.
En la 21-a jarcento, la internacia komunumo renkontas multajn problemojn en alportado de piratoj al justico.
Ĉamoroj
La Ĉamoroj, Chamorro-homoj, aŭ Chamoru-homoj, estas la indiĝenaj homoj de la Marianoj, kio inkludas la usonan teritorion de Gvamo kaj Commonwealth of the Northern Mariana Islands nome la Ŝtatkomunumo de la Nord-Marianoj en Mikronezio. Hodiaŭ, ekzistas signifaj Ĉamoraj populacioj ankaŭ en pluraj usonaj ŝtatoj inkluzive de Havajo, Kalifornio, Vaŝingtonio, Teksaso kaj Nevado. Laŭ la Censo de 2000, ĉirkaŭ 65,000 homoj de Ĉamora deveno vivas sur Gvamo kaj aliaj 19,000 vivas en la Nordaj Marianoj. Aliaj 93,000 vivas ekster la Marianoj en Havajo kaj la okcidenta/pacifika marbordo de Usono. La Ĉamoroj estas ĉefe de aŭstronezia deveno.
La plej multaj Ĉamoroj estas katolikaj kaj malmultaj en la Marianoj daŭre konservas kelkajn kutimojn kaj kredojn de la tempo antaŭ la unuaj eŭropaj konkeroj; kelkaj loĝantoj de la Marianoj daŭre demandos permeson de praulaj spiritoj antaŭ eniri partojn de ĝangaloj. Tradiciaj resanigantoj nome suruhanas daŭre estas tre respektataj pro ilia kono pri herbaj traktadoj kaj spiritoj. Antaŭ hispana koloniigo, la Ĉamora vivo centris sur onia klano. La Ĉamora kulturo estas forte influita de hispanaj, filipinaj, japanaj, kaj usonaj kutimaroj; krome, ankaŭ la ĉamora kuirarto estas influita de la diversaj grupoj menciitaj antaŭe. Hodiaŭ, grandaj grandfamilioj restas centritaj al vivo en la Marianoj.
(77914) 2001 UE188
Ĝi orbitas, kun granda orbita klineco, en la ĉirkaŭaĵo de la punkto de Lagrange L5 de la sistemo Suno-Jupitero, kaj ĝi do estas ano de la tiel nomata « Troja Tendaro ».
Laurent Boutonnat
Laurent BOUTONNAT (naskiĝis en Parizo) estas franca muzikisto, verkisto-komponisto kaj reĝisoro.
Enciklopedio de Esperanto. Vol. 2: K-Z
'''Enciklopedio de esperanto. Vol.2: K-Z'''
Laurent Boutonnat
Decida renkontiĝo
Dank'al la sukceso de tiu unua unuopa disko, Laurent Boutonnat verkas kaj komponas la plejmulton de la kanzonoj de la unua albumo de la kantistino, Cendres de lune (Cindroj de Luno), en 1986. La dua eltiraĵo, Plus Grandir (Ne plu kreski), enkondukas kio parte faros la sukceson de la kantistino: muzik-videojn, kiujn Laurent filmos nun en 35 mm, kiel veraj mallongdaŭraj filmoj, kun listoj de partoprenintoj, originalaj bendoj kaj antaŭ-premieroj.
Gloro
Vera sukceso alvenas nur en 1986 per la tria eltiraĵo el Cendres de Lune, Libertine (Libertin') kaj lia eksterordinara muzik-video, inspirita el Barry Lyndon de Stanley Kubrick, konfirmita per la sekva unuopa disko, Tristana (Tristana) kies muzik-video estas nomumita en Victoires de la Musique. Laurent Boutonnat kaj Mylène Farmer, kiuj tiam estas paro en la vivo, fondas firmaon "Toutankhamon SA".
En 1991 Boutonnat komponas la muzikojn de L'autre (La alia), nova albumo de Mylène Farmer, kaj filmas la muzik-videojn de Désenchantée (Disreviĝinta), Regrets (Bedaŭroj) kaj Je t'aime mélancolie (Mi amas vin melankolio). Désenchantée restas ĝis hodiaŭ unu el la plej popularaj kanzonoj en Francio. Ĝi ankaŭ estis la plej elsendata franca kanzono en la mondo en 2004 laŭ SACEM. La muzik-video de Beyond my control (Preter mia regpovo) (1992), cenzurita pro ties tro eksplicita enhavo, estas la lasta filmita de Laurent Boutonnat por Mylène Farmer ĝis 2001.
Giorgino
En 1994, li realigas sian revon, filmante Giorgino (kun ĉefrolanta Mylène Farmer). La malluma etoso de la filmo ne logas spektantojn, kiuj preferas Forrest Gump, Pulp Fiction aŭ Léon. Afliktita pro la malsukceso de sia filmo, la reĝisoro reaĉetas ĉiujn rajtojn kaj depost tiam malpermesas ĉian elsendon.
Duobla DVD "Giorgino" aperis la, 13 jarojn post aperdato de la filmo.
Muzika reveno
En 1995, li denove komponas por albumo Anamorphosée (Anamorfoziĝinta), kun pli rok'a sono. Kune kun Mylène Farmer, li konceptas novan turneon, kiun li senmortigos per Live à Bercy (POPB) (1997).
En 1998, Laurent Boutonnat komponas la muzikon de la unua longdaŭra filmo de Mario Luraschi Le Pèlerin, kaj eklanĉas ankoraŭ nekonatan junan aktorinon, Nathalie Cardone, kies kanzono Hasta Siempre (kanzono en la kastila pri legenda figuro de Che) estas granda sukceso. Postan jaron eliras la albumo de Nathalie, kaj ankaŭ Innamoramento de Mylène Farmer, albumo kiun li grandparte komponas. En 2000, kune kun Mylène Farmer, li eklanĉas junan kantistinon Alizée, komponas por ŝi muzikon de Moi... Lolita (Mi... Lolita) kaj filmas muzik-videon. La kanzono fariĝas monda suksceso (pli ol 4 milionoj da vendoj), sekvata per triumfa albumo: gourmandises (Frandaĵoj).
En 2001, li denove prenas kameraon por Mylène Farmer kaj filmas Les mots (Vortoj) kaj Pardonne-moi (Pardonu al mi). Li ankaŭ filmas la muzik-videojn de Alizée Parler tout bas (Flustre paroli) kaj J'ai pas vingt ans ! (Mi ne estas dudek!). En 2003, li surscenigas la spektaklon de la juna korsikanino kaj samjare ricevas la Grandan Premion de Verkisto-Reĝisoro de Aŭdo-Video, atribuita de SACEM.
En 2005, eliras Avant que l'ombre... (Antaŭ ol ombro...), sesa albumo de Mylène Farmer kun rememoroj pri L'autre..., dum li komencas la filmadon de nova longdaŭra filmo, adapto el romano de Eugène Le Roy, Jacquou le Croquant, kies eliro estas antaŭplanita en januaro 2007.
Komponado
Krome, li estas la muzika aranĝanto de ĉiuj albumoj.
Frater2
Frater2 estas revizio de Paul O. Barlett de la origina projekto de planlingvo Frater de Pham Xuan Thai.
La ĉefaj malsamoj inter Frater kaj Frater2 estas (inter aliaj):
Pronoco kaj ortografio
Frater2 havas nur 18 fonemojn. Por reprezenti ilin, uzas la latinan alfabeton. Oni povas skribi frater2 alie kun nur grandaj aŭ kun nur malgrandaj literoj.
Morfologio
Frater2 ne fleksias aŭ aglutinas vortojn kaj estas tute analiza izolanta lingvo. Kiel frater, ĝi ne uzas artikolojn, kaj ne enhavas genrojn. Kiam la sekso gravas, oni povas uzi ”andro” kaj ”gine”.
La prepozicio ”gu” povas esti uzata antaŭ vorto por indiki substantivojn, se estas bezonate.
Komparo
”je” indikas egalecan komparon:
”plus” indikas superecan komparon:
”plusno” indikas la komparon de malsupereco:
Superlativo
”plasuni” indikas la superlativon de supereco:
”plasunino” indikas la superlativon de malsupereco:
”tele” indikas la absolutan superlativon:
Pluralo
Se la pluraleco ne estas klara per la kunteksto, oni uzu la vorton ”poli”.
Nombroj
La nombroj de frater2, de nul al naŭ: nul, uni, bi, tri, tetra, penta, ses, sep, oka, nona. La malsimileco al frater estas ”tetra”, ”penta” kaj ”oka”, kiu estas ”kuadri”, ”kuinti”, kaj ”okta” en frater.
Aliaj numer-nomoj:
73.000.000.000.000.000 – sep birgul tri multi deka forse dekases
Pronomoj
Personaj pronomoj:
! persono ! singularo ! pluralo ! rowspan="2" | 1 ! 2 ! 3
La malsamecoj kompare al frater, ŝajne estas li, lin (ili, ilin en frater) kaj mus, kiu signifas ”ni sen vi”. Kiel frater, frater2 ne distingas genron en la pronomoj.
Rilataj pronomoj:
Montraj pronomoj:
Landriano
Landriano estas komunumo de Italio.
Ĉop
Ĉop (Чоп [ĉop], Čop, Csap) estas urbo kun distriktrajto en Ukraino en Transkarpata provinco.
Geografio
Ĉop situas sur ebenaĵo, laŭ dekstra bordo de Tiso (rivero Latorica preterfluas), en plej okcidente en Ukraino ĉe la ukraina-hungara-slovaka limotriopo. Ĝi estas trafika centro havanta ponton tra Tiso. Fervojo estas al Slovakio, Hungario, al Uĵhorodo, al Mukaĉeve kaj al Berehove, ĉefvojo al la menciitaj direktoj escepte Slovakion.