cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Piedsako
Piedsakuma reto
En la Reta piedsakumado ludantoj piedbatas piedsakon trans reton, kiel je volejbalo. La grandeco de la ludkampo estas simila al tiu de badmintono. Por akiri poentojn, oni devas esti la sakoservisto. La servisto servas diagonale, kiel je teniso. Kutime, oni ludas ĝis 15 poentoj, sed oni devas esti en gvida pozicio je 2 poentoj por venki.
Rondpiedsakumado
Je Rondpiedsakumado la ludantoj staras ĉirkaŭ rondo kaj piedbatumas la sakon al aliaj ludantoj ĉirkaŭ la rondo. La celo estas ke la sako ne tuŝu la grundon. Grupo akiras poenton ĉiufoje kiam ĉiu ludanto piedbatumis la sakon.
Ekzistas multaj ludoj por rondpiesakumantoj.
Mondrekordoj
La Guinness-libro de rekordoj agnoskis piedsakajn rekordojn ekde la 1980-aj jaroj. Jen la nuntempaj rekordoj por sinsekvaj piedbatoj:
Ankaŭ, dum la 6a de Julio, 2001, Andy Linder kaj 945 amikoj atingis la rekordon, "Plej Granda Piedsakumada Rondo", ĉe la Cornerstone Festo, Ilinojso.
Eksteraj Ligiloj
Angle:
Heĝfonduso
Heĝfonduso (angle hedge fund) aŭ spekulfonduso estas specifa tipo de investa fonduso, kiun karakterizas spekula investa strategio. La heĝfondusoj ofertas grandan profiton, sed kun granda risko.
Tipa estas la aĉeto de derivaĵoj kaj malplenaj vendoj.
Simplo
Simplo estas modifita latina projekto proponita en Romo 1911 de Mario Ferranti.
Ekzemploj:
traduko: Tiujn kaj aliajn dubojn provis pri internacia lingvo eble moke de miopaj kaj malsaĝaj personoj sed, kiel ili mokojn en proksima estinta tempo provis pri aviadiloj...
traduko: Internacia lingvo; kontribuo al studo de l' internacia lingvo per (?) simpligita fonetik-grafika sistemo.
Bibliografio
Ferranti, M. Simplo: internatione lingo<BR> Roma: Tip. Italia, 1911 <BR> 140 pp.
Enantoj
La enantoj estas birdoj de la genro Oenanthe. Ili estis iam konsiderataj membroj de la familio de Turdedoj, sed estas nun pli komune lokitaj en la familio de Muŝkaptuledoj. Tiu estas grupo de la Malnova Mondo, sed la Rokenanto setlis ankaŭ en orienta Kanado kaj Gronlando kaj en okcidenta Kanado kaj Alasko.
Oenanthe estas ankaŭ la nomo de genro de plantoj, nome la enantoj, kaj devenas el la greka oenos (οίνος) "vino" kaj anthos (ανθός) "floro". Ĉe la plantogenro, ĝi aludas al la vinaromo de la floroj. Ĉe la birdoj enantoj, ankaŭ nomataj foje saksikoloj pro la parenca genro Saxicola, ĝi aludas al la reveno de la Rokenanto al Grekio printempe ĝuste dum la epoko de la apero de burĝonoj en vitoj.
Priskribo
Ili estas teremaj insektomanĝantaj paserinaj birdoj de malferma, ofte seka, kamparo. Ili ofte nestumas en rokfendoj aŭ neuzataj nestotruoj.
Nordaj specioj estas longdistance migrantoj, kiuj vintras en Afriko.
Enantoj estas tipe pli grandaj ol la Eŭropa ruĝgorĝulo. Plej parto de specioj havas karakterajn nigrajn kaj blankajn aŭ ruĝajn kaj blankajn markojn en pugoj aŭ en la longaj vostoj.
Plej parto de specioj estas tre sekse duformaj; nur la masklo havas la rimarkindajn plumarbildojn karakterajn de la genro, kvankam inoj kunhavas la blankajn aŭ ruĝajn pugomakulojn.
Specioj
La specioj de enantoj estas la jenaj:
Ernst Werner
EdE-W
Batakoj
La Batakoj de Indonezio estas aro de etnaj grupoj kiu troviĝas ĉefe en la nordo de Sumatro. La esprimo inkludas la Toba, Karo, Pakpak, Simalungun, Angkola, kaj Mandailing etnoj, entute 6 milionoj, kiuj havas similajn lingvojn kaj kutimojn; fojfoje ĝi inkludas ankaŭ la Alas-etno de Aceh, sed nur lingve.
En norda Sumatro, la Toba-oj sin identigas batakoj, sed la aliaj preferas la pli specifajn nomojn de siaj etnoj.
La batakoj sin grupas en patriarkaj klanoj (marga) kaj la plimulto estas kristanoj, kun malplimultoj de islamanoj kaj tradiciaj praktikantoj.
Richard Bartholdt
Richard BARTHOLDT (naskiĝinta la en Schleiz, Germanio; mortinta la  en Sankta-Luizo, Usono) estis usona politikisto de la Respublikana Partio. De 1893 ĝis 1915 li estis membro de la Usona Domo de Reprezentantoj, kiel deputito por la ŝtato Misurio.
Richard Bartholdt elmigris en Aprilo 1872 de sia hejmurbo al Usono. Unue li loĝis en Broklino, kie li fariĝis presisto, verkis por gazetoj kaj laboris kiel eldonisto. En 1877 li transloĝiĝis al Sankta-Luizo; tie li laboris kiel gazeta raportisto kaj redaktisto. Kiam li fariĝis parlamentano en la 4-a de Marto 1893, li estis ĉefredaktisto de gazeto St. Louis Tribune.
De 1895 ĝis 1897 li estris la parlamentan komisionon pri enmigrado kaj civitanigo, de 1897 ĝis 1905 la komisionon pri digoj kaj plibonigoj de la Misisipo, kaj de 1905 ĝis 1911 la komisionon pri publikaj konstruaĵoj kaj terenoj.
Li verkis membiografion sub la titolo "From Steerage to Congress" (Philadelphia: Dorrance, 1930).
Rilato al Esperanto
En 1914 li proponis al la parlamento rezolucion favore al enkonduko de Esperanto kiel studobjekto en lernejoj en Vaŝingtono. Li klarigis:
J. Werber
J. WERBER (verber), aŭstriano, doktoro. Mortis en la 15-a de junio 1914 en Wien. Esperantisto de 1907. Fervora propagandisto, kiu subtenis la movadon ankaŭ per monoferoj. Speciale li subtenis „German-Aŭstria Esperantisto“, kiun li ankaŭ administris. Prezidanto de Ligo de Germanlingvaj Esperantistoj en Aŭstrio, 1909.
Lichnov
Lichnov (legu Liĥnov) estas nomo por pluraj vilaĝoj en Ĉeĥio.
Nettuno
Nettuno, ofte esperantigita Neptuno ĉar la nomo devenas de iama templo de la dio Neptuno, estas komunumo de Italio.
Ĝi estas mara urbo apud Romo. Ĝi havas ankaŭ gravan turisman ŝiphavenon.
Historio
Fama kaj ĉarma ĝia mezepoka centro en la itala nomata "borgo medioevale". Ĝia nomo venas de mardio Neptuno al kiu estas ankaŭ dediĉita statuo en la placo kiu montras la dion kiu elvenis de maro kun sia tripinta lanco.
Roberto Torres
Roberto Torres (n. ) estas paragvaja futbalisto. Li en 1996 membris en la paragvaja nacia teamo de futbalo.
Politikaj partioj en Finnlando
Listo de politikaj partioj en Finnlando.
Finnlando estas ŝtato kun parlamenta demokratio. Plej altan povon havas la Finnlanda parlamento, Eduskunta (Riksdagen).
Laŭ leĝo pri partioj ajna societo povas registriĝi kiel politika partio se ĝi kolektis dum unu jaro minimume 5.000 nomojn de subtenantoj. La registriĝo estas nuligita, se partio ne sukcesas gajni minimume unu parlamentanon en du sinsekvaj parlamentaj elektoj. Partioj estas privilegiataj en prezento de kandidatoj en elektoj ĉar ili ne devas kolekti aparte 100 subtenantoj por ĉiu kandidato. Alando havas sian propran partian sistemon.
Historio
La unuaj partioj en Finnlando formiĝis laŭ lingvo. La finna partio kaj la sveda partio reprezentis du diversajn lingvogrupojn. La finna partio splitiĝis al konservema Malnova finna partio kaj al konstitucia, liberala Jun-finna partio. En 1899 al partioj aldoniĝis Laborista partio, la antaŭulo de nuna Social-demokrata partio kaj en 1906 la Agrara ligo, la antaŭulo de nuna Finnlanda Centro.
Post sendependiĝo la partioj grupiĝis denove: la finnlingvaj subtenantoj de la reĝa povo formis Nacian koalicion, kiu fariĝis konservema partio, kaj respublikanoj (al ili apartenis ankaŭ socialdemokratoj kaj Agrara ligo) formis Nacian progreman partion (poste Liberala popola partio). En 1918 estis fondita ankaŭ Finnlanda Komunista Partio, kiu tamen restis malpermesita ĝis 1944, sed maldekstraj socialistoj povis funkcii en Finnlando de 1920 ĝis 1930 en Socialisma Laborista kaj Etkampula Partio.
(12233) 1986 QF3
(12233) 1986 QF3 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Orient-dekkanaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj
La orient-dekkanaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj de sudorienta Barato.La ekoregiono inkludas la marbordan regionon malantaŭ Koromandel-Marbordo laŭlonge de Bengala Golfo, inter Orientaj Ghatoj kaj la maro. Ĝi kovras orientan Tamilnadon kaj sudorientan Andra-Pradeŝon.
Mária Kóródi
Mária Kóródi naskiĝis la  1950 en Vaskút.
Biografio
Mária Kóródi post abituriento eklaboris en firmao pri akvoj, sed samtempe ŝi plulernis en Scienca Universitato pri Janus Pannonius, fine ŝi doktoriĝis el juro en Scienca Universitato pri Eötvös Loránd en 1979. Ŝi laboris en la ŝtata administrado inter 1975 kaj 1986, poste ŝi havis juran postenon. En 1988 ŝi aliĝis al la nekomunista organizaĵo, post 3 jaroj ŝi aliĝis al la liberaldemokratoj, kie ŝi ricevis partiajn taskojn. Ŝi estis parlamenta deputito inter 1990 kaj 1998. En la jaroj 2002 kaj 2003 ŝi estis ministro pri medio en Kabineto Medgyessy. Ŝi havas edzon, ŝi naskis filinon.
Orient-dekkanaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj
Priskribo
La pluvo averaĝas 800mm/jare, kaj plejparte falas dum la tre variebla nordoriento-musono inter oktobro kaj decembro. Male al la tutmonde plej granda parto el la tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj, kies arboj emas perdi siajn foliojn dum la seka sezono por konservi malsekecon, la Orient-dekkanaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj tutjare retenas siajn foliajn. Nur du aliaj ekoregionoj prezentas similan modelon : la Srilankaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj kaj la sudorient-hindoĉinaj sekaj ĉiamverdaj arbaroj.
La ekoregiono ampleksas du gravajn malsekejojn, Kaliveli-Lagon norde de Pondiĉeri en Vilupuram-Distrikto de Tamilnado, kaj Pulikat-Lagon norde de Ĉenajo. Kaliveli-lago estas unu el la plej grandaj malsekejoj en Hindujo, kaj estas konsiderita kiel regionon de nacia kaj internacia graveco far la Internacia Unio por la Konservo de Naturo. Ĝi estas laŭsezona malsekejo, kun gradiento de nesala akvo ĝis saleta akvo, kaj estas grava nutraĵejo kaj brediĝejo sur migrobirdoj-itineroj. Ĝi estas nuntempe minacita kaŭze de intervenoj en la proksimaj agrikulturaj kampoj, ŝtelĉasado, perdo de la ĉirkaŭaj arbaroj, kaj pliiĝoj en komerca salikokoakvokulturo.
Flaŭro
La origina vegetaĵaro de la ekoregiono konsistis el arbaroj kun subarbaraĵo de ĉiamverdaj arboj kaj emerĝa kanopeo de pli altaj foliarboj, inkluzive de fortika ŝoreo, Albizia amara kaj Chloroxylon spp. Intensa homa uzado de la arbaroj en la daŭro de la jarcentoj plejparte eliminis la deciduajn kanopeospeciojn, kaj la postrestantaj arbaroj de la ekoregiono nun estas karakterizitaj per areoj de sklerofila ĉiamverda arbaro, kun relative malalta (10-metra) fermita kanopeo. Superregantaj specioj estas Manilkara hexandra, Mimusops elengi, Diospyros ebenum, Strychnos nux-vomica, Eugenia spp., Drypetes sepiaria, kaj Flacourtia indica. Kelkaj malgrandaj enklavoj de decidua ŝoreo-arbaro ekzistas, sed estas sub intensa homa premo.
Nur kvin pocentoj de la ekoregiono arbare restas, kaj troviĝas en izolaj partoj. La plej multaj el la arbaroj de la ekoregiono estis degraditaj en tropikajn sekajn ĉiamverdajn veprejojn, karakterizitaj per dornaj specioj kiaj ekzemple Ziziphus glaberima, Dichrostachys cinerea, Catunaregam spinosa, kaj Carissa spinarum.
Faŭno
La birda riĉeco estas pli granda, kun 230 specioj. La bildokapa kurulo (Rhinoptilus bitorquatus) estas endanĝerigita, kaj la makulbeka pelikano (Pelecanus philippensis) kaj Eupodotis indica (otidedoj) estas tutmonde minacataj. Iuj aliaj birdoj kiuj meritas konservadan atenton kiel enfokusigaj specioj kaŭze de siaj bezonoj por relative sendifekta vivejo kaj malalta toleremo por perturbo. Ili inkludas lankolan cikonion (Ciconia episcopus), kaj blankventran maraglon (Haliaeetus leucogaster),  kaj  Ocyceros birostris  (buceredoj).
Protektitaj areoj
Malpli ol unu pocento de la ekoregiono situas en rezervoj aŭ naturprotektejoj sed multaj estas tre malgrandaj kiel ekzemple la sankta arbareto proksime de Marakanamo, nordokcidento de Pondiĉero en Tamilnado, kiu konservas sekcion de ĉiamverda fermit-kanopea arbaro. Pluraj aliaj templo-arbaretoj en la ĉirkaŭa regiono, inkluzive de Puthupet, Pillaichavadi, Mudaliarchavadi, kaj Kottakarai, konservas malgrandajn enklavojn de arbaro. La Punkto-Kalimer-Rezervejo protektas enklavon de 17,26 km² da seka ĉiamverda arbaro, same kiel tajdajn malsekejojn kaj mangrovojn. Aliaj konservaĵoj en la ekoregiono inkludas Vetangudi-Birdorezervejon (30 km²) en Sivaganga-Distrikto de Tamilnado, kaj Nelapatu-Birdorezervejon (160 km²) ĉe Pulikat-Lago en Nelore-Distrikto de Andra-Pradeŝo. Srivilliputhur kaj Manjampati-Valo estas rifuĝejoj por la minacata griza ratufo (Ratufa macroura).
Pupo Barbie
Barbie-pupoj (angle: Barbie-doll) estas tutmonde vendataj pupoj vestotaj, kiujn kreis Ruth Handler, fondinto de la usona ludilkonzerno Mattel.
Historio
La pupoj el plasto kun moveblaj korpomembroj/ekstremaĵoj unuafoje prezentitis dum ludila foiro en la 9-a de marto 1959 en Novjorko. Modelo por ĝi estis la germana pupo Lilli, estante sur la merkato usona ekde 1952 kaj importite fare de Handler mem. Post la observo ĉe sia filino Barbara (kiu cetere donis la nomon al la usonaj pupoj poste) ludigi la pupon plenkreskulajn rolojn, Handler kreis intence pupon kun la figuro de adoltino. Al ties dispono memkompreneble estas amaso da diversaj modaj surmetotaĵoj kaj aliaj ekipaĵoj.
Koncepto tia tiom furoris, ke laŭtakse nuntempe pluraj milionoj da infanoj en la tuta mondo ludas per la menciitaj pupoj, al kies familioj apartenas krom Barbie ankaŭ aliaj anoj kiel ekz. Ken, Skipper kaj Shelly. Eldonkvanto limigita de certaj pupaj eldonoj pagigas entuziasmulojn multe da mono dum aŭkcioj. Artistoj kaj mododezajnistoj ankaŭ jam okupiĝis pri tiu pupa fenomeno.
Kritiko
Kritikantoj (ekz. la aŭstraj fakulinoj pri sociaj aferoj Cheryl Benard kaj Edit Schlaffer) atentigas pri la malrealeco de la barbiaj aperoj. Kliŝoj pri virinoj, ke gravus ĉe ili antaŭ ĉio korpa beleco kaj supraĵaj valoroj, estus transportataj. Fakte tio firmigus konservatisman disdonon de roloj inter la seksoj.
Saint-Gence
- jen france, prononco [], okcitane aŭ limoĝie Sent Gençan - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Sumformulo de Gauss
La sumformulo de Gauss por ĉiuj naturaj nombroj n \geq 1 tekstas jene:
.
Tiu matematika serio estas speciala kazo de "aritmetika serio".
La bazo de la indukto tuj pruveblas per matematika indukto:
37601 Vicjen
37601 Vicjen estas tre malgranda hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy elde la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Vic Winter (1953 – 2007) kaj Jen Winter, kiuj disvastigis la intereson pri astronomio en serio de ruraj lernejoj en Bolivio, al kiuj ili alportis senpagan astronomian konon kaj havigis teleskopojn kaj subtenon. Ili provis estigi en tiu malproksima lando amon por la nokta ĉielo
Sumformulo de Gauss
La paŝo de la indukto por ajnaj naturaj nombroj \,n estas atingata per la jena egalaĵo-ĉeno, ĉe kiu la indukta hipotezo estas uzata ĉe la dua transformo:
Deveno de la nomo
La suma formulo kaj la suma formulo por la unuaj n kvadrataj nombroj jam konatis en la antaŭhelena matematiko.
Carl Friedrich Gauß retrovis la formulon kiel naŭjara lernejano. Lia instruisto Büttner en la baza lernejo taskigis al siaj lernantoj sumigi la nombrojn de aritmetika serio. Li apenaŭ sukcesis findiri la taskon, kiam la naŭjarulo metis sian tabulon sur la tablon kaj vokis "jen la solvo".
La ekzakta vortumo de la tasko ne konatas. Ofte oni supozis ke la instruisto taskigis sumigi la nombrojn de 1 ĝis 100 kaj la naŭjara knabo ekkonis ke la unua kaj lasta nombroj (1+100), la dua kaj antaŭlasta nombroj (2+99) ktp. ĉiam rezultis la sumon 101. La serĉata sumo do troveblas per la kalkulo 101 oble 50.
La matematika instruisto baldaŭ ekkonis ke la knabo Gauß en sia klaso ne povis lerni ion novan, kaj sukcesis aranĝi por li lernadon en la gimnazio Sankta Katarino de Brunsvigo.
Elektitaj studentoj de Pázmáneum
Jen listo de elektitaj studentoj de Pázmáneum:
Tûranor PlanetSolar
Tûranor PlanetSolar, ankaŭ konata sub la projekt-nomo PlanetSolar, estas boato kiu estas movigita tute per suna energio. Ĝi estis enakvigita la 31-an de marto 2010 kaj ĉirkaŭŝipis la mondon dum 584 tagoj, realvenis al la eka loko, Monako, la 4-an de majo 2012.
Ŝipfarejo estis Knierim Yachtbau en Kiel, Germanio kaj estis desegnita de LOMOcean Design, antaŭe nomita Craig Loomes Design Group Ltd.. La boato estas la plej larĝa en la mondo movigita per suna povumo.
Vojaĝo ĉirkaŭ la mondo
La 27-an de septembro 2010, la boato ekvojaĝis de Monaco por vojaĝi ĉirkaŭ la mondo. Ĝi estis la unua boato kiu ĉirkaŭvojaĝis la mondon nur per sunenergio.
Ĝi atingis unue la havenojn de Miami (27-an de novembro 2010), Cancún kaj San Francisco, pliaj celhavenoj estis Sidnejo, Singapuro kaj Abu Dhabi. La itinero proksime de la ekvatoro estis elektita, ĉar tie la sunradiado estas plej forta. La veturo celis atentigi pri la uzo de la mediosavanta sunenergio. La averaĝa rapideco estis laŭ kalkuloj preskaŭ 8 nodoj.
La teamo
Kapitano estas Patrick Marchesseau (franco), teknikistoj estas Christian Ochsenbein (Bern, Svisio) kaj Daniel Stahl (Kiel, germanio). Pri navigado deĵoras Mikaela von Koskull (Finnlando) kaj Jens Langwasser (Kiel, germanio), projekt-iniciatoro Raphael Domjan.
Marmolejo (Ĥaeno)
Marmolejo [marmoLEĥo] (Marmoreto) estas vilaĝo kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Ĥaeno, sude de Hispanio.
Suda nigra paruo
La Suda nigra paruo (Parus niger) estas paserina birdo de la familio de Paruedoj. Ĝi estas tre proksima parenco de la specioj nome Blankaflugila nigra paruo kaj Blankaŝultra paruo. Tiele ĝi estas ĝenerale nigra kun markita blanka flugilmakulo pli larĝa ĉe ŝultroj kaj ne tiom videbla en flugilpintoj. Ankaŭ la beko kaj gamboj estas nigraj.
Ĝi troviĝas en Angolo, Bocvano, Malavio, Mozambiko, Namibio, Sudafriko, Svazilando, Zambio kaj Zimbabvo. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj sekaj savanoj.
Martyn Westcott
Edmund Martyn WESTCOTT (ŭestkot), d-ro. Li naskiĝis 1874, kaj mortis en 1907. Prezidanto de la grupo en Hastings. Li skribis por la Britiaj gazetoj Lancet, British Medical Journal, Baby, Motherhood, kaj Physician and Surgeon. Tradukinto de historiojn de H. G. Wells, kaj la Kristnaska Sonorado de Charles Dickens, 1905.
Marmolejo (Ĥaeno)
La areo de la municipo estas 178,07 km2 kie loĝas 6 812 geloĝantoj (2019), do loĝdenso estas 39,13 loĝ./km2.
Marmolejo situas sur la okcidento de la komarko Kamparo de Ĥaeno en la nordokcidento de la provinco, en tipa pejzaĝo de olivarbaroj.
Estas variaj industrioj, ĉefe olivmuelejoj por produktado de olivoleo kaj entreprenoj de la sektoro de la konstruado.
Priskribo
La norda duono de la municipa teritorio estas monto (Sierra Morena); parto de tiu areo estas en la Natura Parko Sierra de Andújar. La suda duono estas kultivataj areoj en kiuj olivarbaro estas majoritata, sed en la valo de la rivero Gvadalkiviro gravas kultivoj de irigacio, kiel maizo, kotono, luzerno kaj granda variado de legomoj. Gravas ankaŭ brutobredado pro la granda etendo de arbara tereno estanta en la municipa teritorio. La ekonomio de Marmolejo resume estas bazata sur la agrikulturo, la brutobredado, la forstado, ĉasado, kaj la gastigado rilata al la trafiko de apuda aŭtovojo de Andaluzio kaj al la Banloko.
Estas renesanca ponto, preĝejoj kaj Muzeo de Nuntempa Arto.
Historio
La teritorio estis tre loĝata jam ekde la Paleolitiko. Ĉirkaŭ la 7-a jarcento a.K. estis koloniigo fare de Tartezo. En la epoko de la Romia Imperio la setlejo estis sur monteto konata kiel Las Torrecillas (La Turetoj), citita de Plinio la Maljuna kiel Uccia aŭ Ucia domo. Fakte dum la 2a jarcento estis multaj vilaoj, el kiuj restis kolonoj, mozaikoj kiel tiuj de Monteto Pimiento de San Julián, La Casilla de los Mártires, El Pozo, Santa Amalia kaj multaj aliaj. La romianoj jam konis la fontojn kaj banlokojn.
El la islama epoko kaj pri la konkero fare de kristanoj ne estas multaj referencoj; ŝajne estis kastelo kaj ermitejo.
Dum la Moderna epoko Marmolejo estis dependa de Andújar. En majo 1791 la reĝo Karlo la 4-a sendependigis la setlejon Marmolejo, kiam estis 1475 lokanoj kaj estis fama la loko pro la banejoj. En 1781 franca kuracisto Tissot jam laŭdis la bonkvaliton de la kuracbanejoj de Marmolejo. En 1875 ankaŭ franco Pablo Rostaing malfermis unuan gastejon, kaj ekde tiam ege prosperis la aktivado de kuracloko kontraŭ malsanoj de la digesta kaj rena sistemoj.
Hans Weinhengst
Hans (Johan) WEINHENGST [vajnhengst] (naskiĝis la en Kuffern, Malsupra Aŭstrio; mortis en majo 1945 en Berlino) estis aŭstro-germana verkisto, kiu estis aktiva en SAT kaj en la laborista movado.
Biografio
Li naskiĝis la 27-an de junio 1904 en Kuffern. Li lernis Esperanton en 1927 kadre de laborista urbodistrikta grupo en Vieno, sekve kunlaboris en la estraro de la Aŭstria Laborista Ligo Esperantista (ALLE) kaj en la loka grupo, gvidis kursojn. Estis sekretario de la Internacio de Socialistaj Esperantistoj (ISE), verkis poemojn kaj rakontojn por la SAT-organoj inter la jaroj 1928 kaj 1932. De 1932 li estis redaktoro de la aŭstra periodaĵo „La Socialisto", ĝis la revuo pereis kune kun la detruo de la demokratio en Aŭstrio en februaro 1934.
Weinhengst estis membro de la Socialdemokrata Partio de Aŭstrio kaj estis aktiva en la rezisto de aŭstraj laboristoj kontraŭ la nazia faŝismo. Li vivis kun sia edzino kaj filino en unu el la plej malriĉaj partoj de la 10-a distrikto de Vieno, Favoriten, ĉe adreso kiu tiam estis Thavonatgasse 4, ekde 1935 Kempelengasse, en la kvartalo kie lia romano Tur-Strato 4 ankaŭ estas lokita.
En 1940, Weinhengst en Vieno estis fotita kiel funkciulo de civila protekto kontraŭ militaj aviadilatakoj. Li mortis, evidente en Berlino, en la lasta monato de la dua mondmilito: La tombo de li situas en la tombejo In den Kisseln en Berlin-Spandau. Ĝis nun mankas informo kial lia tombo troveblas tiom malproksime de Vieno - eblas ke la kontraŭfaŝisto post 1940 estis malliberigata kaj transportita al nazia malliberejo en Berlin-Spandau, sed pri tio ĝis nun nur estas hipotezoj.
Esperanto
Hans Weinhengst kun la Nobel-premiito pri paco Alfred Hermann Fried (1864–1921) kaj la iama Federacia Prezidanto Franz Jonas (1899–1974) konsideriĝas esti inter la plej gravaj esperantistoj en Aŭstrio. Li estis gvida membro de la socialisma Esperanto-movado. Weinhengst tradukis laboristajn kantojn en Esperanton kaj eldonis poezion kaj novelojn en Esperanto el la 1920-aj jaroj. Li ankaŭ regule kontribuis al la Paris-bazita revuo Internacia Socialisto Esperantista, ekzemple en 1933 per artikolo kontraŭ la milito.
Verkoj
La germana traduko (Turmstraße 4) aperis 2017 en la eldonejo Edition Atelier.
La lasta novelo reprezentiĝis en la antologia libro La maŝino kiu kriis de Herbert Mayer pri fantomaj historioj esperantlingvaj ekde 1895 ĝis la fino de la 20-a jarcento, eldonita en 1995 fare de Pro Esperanto en Vieno (ISBN 3-85182-033-9).
“En liaj poemoj la socialistaj pensoj estas vestitaj per poezia ĉarmo, en la rakontoj oni trovas bone pentritajn figurojn de la jungitaj sklavoj, kiuj ĝismorte tiras la jugon de la bienegoj kaj fabrikoj.“ Imre Baranyai (pseŭdonimo EMBA).
Festuca rubra
Festuca rubra estas specio de la subfamilio de Pooideae.
Saint-Eugène (Charente-Maritime)
Saint-Eugène [] estas franca komunumo en la departemento Charente-Maritime, en la regiono Puatuo-Ĉarentoj. Ĝi havis 279 loĝantojn en la jaro 2012.
Festuca rubra
Parazitoj
Ergoto fungo parazitas ĝian ovarion.
Saint-Eugène (Charente-Maritime)
Geografio
Saint-Eugène situas en la sudoriento de Charente-Maritime, sude de Cognac.
Festuca rubra
Referencoj
Guide des graminées, carex, joncs et fougères, 1991, ISBN 2-603-00752-1
Perii Vadului
Perii Vadului [perij vaduluj] (hungare: Révkörtvélyes) estas komunumo en Rumanio nordoriente de Jibou. Administre ĝi apartenas al Ileanda.
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 321 loĝantojn (rumanoj, hungaroj, germanoj), en 1992 188 (rumanoj).
Historio
Ĝi estis unue menciita skribe en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, (Szolnok-Doboka). Oni aligis al ĝi Bizuşa-Băi.
Druten
Druten estas loĝloko kaj municipo en la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun.
Aliaj loĝlokoj
Aliaj loĝlokoj en la municipo krom la centra loĝloko Druten estas Afferden, Deest, Horssen kaj Puiflijk.
Saraz
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Rehbach (Palatinato)
La rojo  Rehbach  estas ĉ. 29 km longa orografie maldekstra flankrivero de la Rejno en la germana federacia lando Rejnlando-Palatinato kiu estis konstruata en la 18a jarcento por la flosigado. Ĝi ricevas akvon de la rivereto Speyerbach, kies enflueja brako ĝi estas.
Nacia koalicio (Finnlando)
En la parlamentelekto 2023 la partio fariĝis la unua. Nombro de ĝiaj membroj en la parlamento grandigis 10.
Rehbach (Palatinato)
Rivervojo
La rivereto Rehbach ne havas propran fonton, sed disiĝas sur alteco de 130m super marnovelo en Neustadt ĉe vinstrato ĉe la „skvodidigo de Winzingen'' kun 1/3 de la akvokvanto d la rivereto Speyerbach maldekstren. Poste la Rehbach fluas orienten, poste nordorienten direkten al la Rejno. Ĝi tangas la komunumoj Haßloch, Böhl-Iggelheim, Schifferstadt, Limburgerhof kaj Neuhofen. Inter Altrip kaj Ludwigshafen ĝi enfluas sur alteco de90 m de maldekstre en la Rejno.
Nacia koalicio (Finnlando)
Seĝoj gajnitaj de nacia koalicio en parlamentaj elektoj ekde 1945
La Parlamento de Finnlando havas 200 membrojn.
Rehbach (Palatinato)
Alfluantoj
La plej gravaj alfluantoj estas Mußbach, kiu enfluas inter la Neustadt-a urboparto Mußbachkaj Haßloch, kaj la rivereto Steinbach, kiu alfluas la rivereton Rehbach supre de Schifferstadt. La plej grava dekstra alfluanto estas la Ranschgraben. Ĝi ankaŭ disĝas de la rivereto Speyerbach norde de Speyerdorf kaj enfluas oriente de Limburgerhof en la rivereton Rehbach.
Historio
La rivereto Rehbach jam en mezepoko estis forkondukita en la tiama vilaĝo Winzingen, kiu hodiaŭ estas urboparto de Neustadt. Apud Haßloch kaj Ingelheim ĝi estas disigita al du paralelaj brakoj. Ili liveris akvon por lokaj akvomuelejon kaj segilejoj.
Francisko (papo)
Vivo
Liaj gepatroj estis italaj enmigrintoj; lia patro laboris ĉe la fervojo, kaj devenis el Torino. La familio havis 5 infanojn. Bergoglio havas eĉ hodiaŭ ne nur la argentinan, sed ankaŭ la italan ŝtatanecon.
Li originale studis por iĝi kemiisto, atingis diplomon pri tio, sed poste en 1958 decidis ekstudi teologion kaj aliĝis al la jezuitoj. Li estis konsekrita en 1969 al pastro, iomete poste li iĝis jezuita gvidanto. Li studis mallonge en 1986 ankaŭ en Germanio.
En 1992 li iĝis episkopo. En la jaroj 1997–2013 li estis la ĉefepiskopo de Bonaero kaj en 2001 Johano Paŭlo la 2-a nomumis lin kardinalo. Ekde 2005 li estis prezidanto de la Argentina Episkoparo.
Papiĝo
La la konklavo elektis lin papo. Lia elektiĝo okazis en la kvina baloto, la lasta de la dua balota tago (la unuan tagon okazis nur unu baloto).
Li estas la unua papo naskiĝinta ekster Eŭropo post Gregorio la 3-a (naskiĝinta en Sirio, elektita en 731).
Li elektis por si la nomon Francisko, kiu neniam antaŭe estis uzita de papo.
La unua parolado kiel papo
Tuj post la solena anonco Habemus Papam la nova papo montriĝis al la publiko kaj antaŭ ol doni sian unuan benon Urbi et orbi, li faris sian unuan publikan paroladon. En ĝi li komence salutis per simpla "buonasera" (bonan vesperon) kaj aludis la fakton ke li estas neeŭropano per rimarkigi ke la fratoj kardinaloj iris preni lin preskaŭ je la fino de la mondo. Li daŭrigis per preĝo por la emerita papo Benedikto la 16-a, kaj, nekutime, antaŭ ol doni la benon al la urbo Romo kaj al la mondo, li mem petis ĉiun spektanton silente preĝi pri beno por li. Sekve li anoncis sian intencon iri la venontan tagon peti savogardon ĉe la Madono kaj adiaŭis la publikon bondezirante al ĝi bonan nokton kaj bonan ripozon.
Vojaĝoj
Papo Francisko vizitis (ĝis majo 2018) la sekvantajn landojn ekster Vatikano kaj Italio:
Verkoj
Li publikis plurajn enciklikojn kaj Apostolajn instigojn.
Ideoj
Bergoglio estas ideologie konservativa, li kontraŭas aborton, samseksajn edzecojn kaj edzinecojn, eŭtanazion, kaj kontraŭgravediĝajn ilojn. Samtempe li forte elpaŝas por la malriĉuloj. Li deziras malriĉan eklezion por malriĉuloj
Li ŝatas kuiradon, operon, tangon, grekajn klasikulojn, Ŝekspiron, Dostojevskijon, futbalon kaj naĝadon. Subtenpeticion por la papo lanĉis la aŭstra sociologo katolika Paul Zulehner.
La en la apostola admono «Kara Amazonio» li malakceptis la proponon permesi la pastrigon de edziĝintaj viroj, nek la diakoninigon de virinoj en Amazonio por batali kontraŭ grava manko de pastroj en tiu regiono.
Inregra ekologio
Jam en 2014, papo Francisko laboris pri encikliko pri la "ekologio de la homaro". Ĉi tiu encikliko, Laudato si', datita la 24-an de majo 2015, estis publikigita oficiale la 18-an de junio, 2015. Ĝi estas la unua encikliko, kiu traktas la protektadon de la Kreaĵo (ĝia subtitolo estas "pri la protekto de la komuna hejmo"), "integran ekologion" kaj daŭripovan disvolviĝon. La papo traktas la temon pri tutmonda varmiĝo, kiu estis diskutota ĉe la Pariza konferenco pri klimata ŝanĝo (COP21) en novembro/decembro 2015. Kvankam li alvokas la uzon de renovigeblaj energioj anstataŭ konvenciaj brulaĵoj, li opinias, ke tio ne sufiĉus, krom se la socio rifuzas la senlimajn apetitojn de konsumado.
Preparante la enciklikon, li subtenis kunvenon de la Pontifika Scienca Akademio en aprilo 2015, kiu temigis la ligojn inter malriĉeco, ekonomia disvolviĝo kaj klimata ŝanĝo. La kunveno permesis prezentojn kaj diskutojn de sciencistoj, religiaj gvidantoj kaj ekonomikistoj. Ban Ki-moon, ĝenerala sekretario de Unuiĝintaj Nacioj, kiu instigis mondajn gvidantojn al iu ŝanĝo en la Pariza konferenco de Unuiĝintaj Nacioj pri klimata ŝanĝo de decembro 2015, faris la malferman paroladon.
Lundon la 10-an de aŭgusto 2015, Francisko publikigis leteron starigantan la 1-an de septembro kiel "Mondan Tagon de Preĝo por la Konservado de la Kreaĵo", tiel aliĝante al la praktiko starigita de la Ekumena Patriarkao de Konstantinopolo.
La 31-an de aŭgusto 2016, li starigis "dikastron por la servo de integra homa disvolviĝo en la lumo de la Evangelio", kies vasta kompetenteco inkludas la protekton de la Kreaĵo. Ĉi tiu dikastreco havas tri komisionojn, unu el kiuj estas specife dediĉita al ekologio.
La 1-an de septembro 2016, okaze de la dua Monda tago de preĝo por la protekto de la Kreaĵo, kaj kadre de la jaro de la Jubileo pri Mizerikordo, li vokas la kristanajn fidelulojn, citante la enciklikon Laudato si', "al profunda interna konvertiĝo" kaj proponas inkludi la protekton de la Kreaĵo per "mizerikordaj verkoj".
La 24-an de majo 2020, okaze de la kvina datreveno de sia encikliko pri la protekto de la komuna hejmo, Francisko lanĉas Laudato Si-jaron (24a de majo 2020 - 24a de majo 2021). Ĉi tiu iniciato sekvas la Semajnon Laudato Si', kunvokitan de la Papo de la 16a ĝis la 24a de majo 2020, kiu implikis katolikajn komunumojn tra la mondo, permesante al paroĥoj, diocezoj, religiaj kongregacioj, asocioj, lernejoj kaj aliaj institucioj profundigi ilian engaĝiĝon al la protekto de la Kreaĵo kaj la antaŭenigo de integra ekologio. Tiele integra ekologio estas kompleta ekologio, ne nur homa kaj natura sed ankaŭ ĉi tempa kaj spirita.
Pliaj legaĵoj
Dumay, Jean-Michel. Kontraŭkapitalisma diskurso veninta el la Sudo: La papo kontraŭ la «sterko de la diablo». 'Le Monde Diplomatique', septembro 2015
László Potozky (verkisto)
László POTOZKY [lAslO potoski] rumania hungara verkisto, ĵurnalisto naskita en Miercurea Ciuc la 27-an de septembro 1988.
Kariero
László Potozky komencis pristudi psikologion, sed abandonis ĝin kaj li diplomitiĝis pri ĵurnalismo en UBB de Kluĵo en 2011. En 2008-2009 li estis eksterna kunlaboranto de gazeto Szabadság de Kluĵo. Nuntempe li estas redaktoro de revuo Várad.
Tünde Tomos
Tünde TOMOS [tynde tomoŝ] rumania hungara pentristino, grafikistino naskita en Braŝovo la 13-an de marto 1981.
Kariero
Tünde Tomos diplomitiĝis en 2004 en Universitato de Arto kaj Dizajno de Kluĵo pri pentroarto.
Konstantin Vasiljeviĉ Ivanov
Konstantin Vasiljeviĉ IVANOV (Константин Васильевич Иванов; en la ĉuvaŝa Пăртта Кĕçтентинĕ), naskiĝis la en la vilaĝo de Slakbaŝ, Ĉuvaŝio, mortis la  en Slakbaŝ, estis ĉuvaŝa verkisto. ;
Li estis unu el la fondintoj de la moderna ĉuvaŝa literaturo, kies plej fama verko estas Narspi, tradukita al pluraj lingvoj.
En la vilaĝo Slakbaŝ funkcias muzeo dediĉita al lia vivo kaj laboro. La Ĉuvaŝa Teatra Akademio portas lian nomon, same kiel strato en Ĉeboksari.
Pangazio
La pangazio (Pangasius pangasius) estas fiŝo el la familio de la Pangazedoj (Pangasiidae) kaj tial apartenas al la ordo de la Siluroformaj (Siluriformes). La fiŝo povas atingi longon de 300 cm.
Vivmedio
La pangazio vivas en sensala kaj saleta akvo. La fiŝo preferas tropikan klimaton. La disvastiĝa areo estas limigita al Azio. La profundodisvastiĝo estas 0 ĝis 50 m sub la akvonivelo.
Rilato al la homo
La pangazio estas por la profesia fiŝkaptado de konsiderinda graveco. Hokfiŝantoj malmulte ĉasas la fiŝon.
Hodiaŭ la fiŝo estas kultivata, antaŭ ĉio en la vjetnama mekongodelto. Pangazio estas bona alternativo por endanĝerigitaj fiŝospecioj kiel moruo kaj havas mildan guston.
Saint-Jouvent
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
6670 Wallach
6670 Wallach estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usonaj astronomino Carolyn S. Shoemaker kaj de la kanada astronomo David H. Levy,  elde la Observatorio de la Monto Palomar en kantono San Diego (Kalifornio, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Annette kaj Leonard Wallach, en rekono de ties granda klopodo por krei la tagan kampon kaj lernejon « Trezorinsulo » en Long Island (Novjorkio). Tiu instalaĵo estas ĉiujare disponigataj al la Usona Ruĝa Kruco por instruado pri sekuro kaj metiarto.
22599 Heatherhall
22599 Heatherhall estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Heather Hall, kiu mentoris unu finalist(in)on de la Intel Science Talent Search de 2006, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo. Ŝi estis instruistino ĉe la Sanford H. Calhoun High School de Merrick (Nov-Jorkio).
Procezo (naturscienco)
Procezo - laŭ sia naturscienca signifo - estas natura sinsekvo de fenomenoj, disvolviĝantaj sen efiko de ia ekstera forto kaj rigardata en sia tuteco, iompostioma progresado kaj finaj rezultoj.
Vidu ankaŭ
Procezo, procedo.
Meksika Esperanto-Kongreso
La Meksika Esperanto-Kongreso (MEK) estas la nacia kongreso de la Esperanto-movado en Meksiko, organizata de Meksika Esperanto-Federacio.
Laŭ la stato de aŭtuno 2014 okazis 13 tiaj naciaj kongresoj:
Táplánszentkereszt
Historio
La komunumo estis loĝata ekde la neolitiko. En Gyöngyösszentkereszt ([djondjoŝsentkerest] konstruiĝis preĝejo pri Sankta Kruco en la 13-a jarcento. En la preĝejomuro oni trovis ŝtonojn de la romianoj. La romanika pordo estas aparte menciinda. En Táplánfa la preĝejo devenas el la 16-a jarcento, en 1875 oni konstruis tute novan en la sama loko.
Lichtenstein (Saksio)
Lichtenstein estas komunumo en la federacia lando Saksio de Germanio. Ĝis la 31-a de julio 2008 ĝi apartenis al la distrikto Chemnitzer Land, sekve de malfondo de tiu distrikto ĝi nun estas parto de nova distrikto Zwickau. Fine de la urbo havis  loĝantojn. Kun du najbaraj komunumoj ĝi formas administran komunumaron, nomata Verwaltungsgemeinschaft Rund um den Auersberg.
Táplánszentkereszt
Historio
En 1939 memstaraj vilaĝoj Táplánfa kaj Gyöngyösszentkereszt kuniĝis. La kulturdomo konstruiĝis en 1961.
Blankaventra paruo
La Blankaventra paruo (Parus albiventris) estas paserina birdo de la familio de Paruedoj.
Ĝi troviĝas en subsahara zono el la angulo de la Gvinea golfo nome el Kameruno kaj Niĝerio orienten al Kenjo, Sudano, Tanzanio kaj Ugando. Ties natura habitato estas subtropikaj aŭ tropikaj sekaj arbaroj kaj subtropikaj aŭ tropikaj humidaj montetoj.
Distrikto Żary
La Distrikto Żary - pole powiat żarski - estas administra distrikto de Pollando. Ĝi apartenas al la provinco aŭ historie vojevodio Antaŭkarpatio. Administra centro estas la samnoma urbo Żary (jen pole, germane Sorau). Fine de en la distrikto vivis.
Lajos Drahos
Lajos Drahos [lajoŝ drahoŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Drahos Lajos estis hungara politikisto, parlamentano, diplomato, laboristo.
Lajos Drahos naskiĝis la  en Budafok, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Lajos Drahos lernis en sia naskiĝurbo, li aĝis 18. kiam li akiris diplometon pri ferlaboroj. Li aliĝis al la sindikatoj kaj socialdemokratoj en 1913. Li estis eksigita en la laborejo, ĉar li ne laboris en la 1-an de majo. Li laboris plu en Vieno. Dum la 1-a mondmilito li estis aŭ armea laboristo aŭ soldato en puna taĉmento. Dum la Hungara Sovetrespubliko li komence estis fervojisto, poste soldato. En la sekva jaro li ofte estis forigita el la laborejoj pro sindikataj agadoj. En 1926 li konatiĝis kun komunistoj, post jardeko li aliĝis al iliaj neleĝa movado. En 1938 li estis kondamnita al prizono 2 monatojn. En 1945 li ricevis seĝon en la provizora parlamento, poste li jam estis elektita parlamenta deputito. Inter 1949 kaj 1951 li estis parlamentestro, poste ambasadejestro en Varsovio. En 1955 li emeritiĝis, tamen iomete li faris sindikatajn agadojn. Post falo de la Hungara revolucio de 1956 li estis membro de Hungara Socialista Laborista Partio kaj ties armita taĉmento. Li ricevis postmortan premion en 1999.
Kognoscienca Societo
La Kognoscienca Societo (angle Cognitive Science Society) estas profesia asocio pri kognoscienco. Ĝi estis fondita en 1979 ĉe la Universitato de Kalifornio ĉe San-Diego. Ĝi kolektas informon el multaj diferencaj sciencoj, inkluzivanta psikologio, lingvoscienco, filozofio, neŭroscienco, antropologio, sociologio, edukado, kaj artefarita intelekto.
(12245) 1988 RM7
(12245) 1988 RM7 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Ruffey-le-Château
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Doubs, en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Besançon (france arrondissement de Besançon), la okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
11169 Alkon
11169 Alkon estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Andy L. Alkon, finaliston de la Intel International Science and Engineering Fair 2002 pro lia projekto pri fiziko. Li estas lernanto ĉe la Manhasset High School de Manhasset (Nov-Jorkio).
Vulvaj lipoj
La vulvaj lipoj estas partoj de la inaj seksorganoj, ili estas la ĉefaj ekstere videblaj partoj de la vulvo. Ĉe homoj, ekzistas du paroj de vulvaj lipoj: la eksteraj vulvaj lipoj (labia majora) estas grandaj kaj pli grasaj, kaj la internaj vulvaj lipoj (labia minora) estas haŭtfaldoj (ankaŭ nomataj nimfoj ) inter la eksteraj vulvaj lipoj. La vulvaj lipoj ĉirkaŭas kaj protektas la klitoron kaj la malfermaĵojn de la vagino kaj la uretro.
Diverseco
La surfaco de la eksteraj lipoj estas pigmenta (laŭ la virino) haŭto kaj pubvilo kreskas dum pubereco. La koloro, grandeco, longeco kaj formo de la internaj lipoj povas varii multe inter virinoj. Ĉe kelkaj virinoj la internaj lipoj preskaŭ ne ekzistas, kaj ĉe aliaj ili povas esti karnecaj kaj protrudaj. Ilia koloro povas esti inter helrozkoloro kaj bruneca nigro, kaj ilia teksturo povas esti inter glata kaj tre malglata.
Seksa respondo
Pro la amaso da vaskuloj kaj nervoj en la internaj lipoj, ilia histo sekse respondemas kaj sensitiveco varias de unu virino al alia. Estas bonaj kialoj por kredi, ke difekti la malgrandaj lipoj povas ŝanĝi seksan respondecon kaj konsideri tranĉon de ili kiel mutiladon.
Ulrich Neymeyr
Ulrich NEYMEYR (naskiĝinta en la 12-a de aŭgusto 1957 en Worms-Herrnsheim) estis romkatolika helpepiskopo de Mainz kaj estas ekde 2014 episkopo de Erfurto. Antaŭe provizore episkopis Reinhard Hauke. Lia episkopa moto, prenita el la Epistolo al la romanoj, estas: "Christus suscepit nos - Kristo akceptis nin."
Vivo
Li naskiĝis en 1957 kiel tria infano de diploma komercisto. Post la abiturienta ekzameno ĉe la surloka humanisma gimnazio li frekventis la porpastran seminarion en Mainz studante filozofion kaj katolikan teologion ĉe la Johannes-Gutenberg-universitato. Liajn du liberajn semestrojn li pasigis ĉe la Universitato de Münster. Li ordinitis pastro en 1982 en la katedralo de Mainz fare de kardinalo Hermann Volk.
Post subpastraj deĵoroj en Mainz li ricevis en 1984 forpermeson por finfari promocion pri la rolo de ekleziaj instruistoj en la 2-a jarcento. En 1987 li doktoriĝis kaj nomumitis vicestro de la majenca porpastra seminario, kiun oficon li plenumis ses jarojn. Tiam li strebis plialtigi la standardon de la teologiaj studoj de la kandidatoj pri pastreco.
En 1993 li iĝis paroĥestro de la komunumoj Triunuo kaj Resurektinta Kristo en Rüsselsheim. Tie ĝi metis fokusojn specialajn pri la animzorgado de la laboristoj kaj pri la dialogo kun la islamanoj. Post sep jaroj li transprenis en la 2000-a jaro la komunumojn de Worms-Horchheim, Worms-Wiesoppenheim kaj Offstein. En februaro de 2003 li nomumitis titulara episkopo de Maraguia kaj faritis helpepiskopo en aprilo de la sama jaro. Ekde majo li iĝis vikario episkopa por la junuloj de la diocezo. La 19-an de septembro 2014 li nomumitis episkopo de Erfurto fare de Papo Francisko, kiun oficon li transprenis solene la 22-an de novembro 2014. La antaŭulo estis Joachim Wanke.
Bildo pri la Eklezio
Demandite kiel li difinus la Eklezion li respondis en 2000: "Eklezio estas la invito de Dio al la homoj iri kun Dio tra la vivo. Se kredantoj akceptas tian inviton kaj tiamaniere vivas kaj festas, ili mem iĝas invitantemaj transdonante tiun inviton de Dio al aliaj: tiam ili iĝas Eklezio."
Fonto
Biografio sur la majenca episkopuja retpaĝaro.
Pastra geedzeco
Pastra geedzeco estas termino uzata por priskribi la praktikon permesi al la kristanaj pastroj (tiuj, kiuj jam estis ordinitaj) geedziĝi. Tiu praktiko estas diferenca ol permeso al geedziĝintaj personoj pastriĝi. Pastra geedzeco estas akceptita inter protestantoj, inkluzive anglikanojn kaj luteranojn.
Maximilien de Béthune
Sully naskiĝis la 13-an de decembro 1560 en Rosny-sur-Seine, apud Mantes-la-Jolie. Li fariĝis tre rapide la preferata kunulo de la estonta reĝo, kiu nomiĝis tiam nur "Henriko de Navaro". Sully sekvis lin flanko ĉe flanko dum la tutaj francaj militoj pri religio, kaj distingiĝis pro sia kuraĝeco. Poste, bona edziĝo kaj bonaj komercaj aferoj rapide riĉigis lin.
Ĉar Sully ŝajnis esti tre ŝparema por siaj propraj aferoj, Henriko la 4-a konfidis al li la financojn de la franca reĝlando kaj nomumis lin "superintendanto de la financoj" (surintendant des finances). Sully efike reordigis la buĝeton, sukcesis repagi grandegajn ŝuldojn kaj permesis financi la militojn en Hispanio kaj Savojo. Eĉ pli grave, li plifortigis agrikulturon, ekzemple per la libereco por la komerco de grajnoj aŭ per la forigo de multaj pasrajtaj taksoj inter la provincoj de la reĝlando. Plie, Sully konstruis novajn ampleksajn vojojn kaj eĉ kelkajn kanalojn, kiel la kanalo de Briare.
Iom post la morto de Henriko la 4-a en 1610 (murdita de François Ravaillac), internaj intrigoj trudis la eksiĝon de Sully kiel superintendanto, kvankam li konservis sian feŭdon en Puatuo. Fine de lia vivo, li retiriĝis en Sully-sur-Loire, kie li mortis la 22-an de decembro 1641.
Lichnov (distrikto Nový Jičín)
Lichnov (legu Liĥnov) estas vilaĝo en Ĉeĥio etendiĝanta en pentrinda valo de Lichnova rojo ĉirkaŭigita de deklivoj kaj valoj de montaro Beskydy. Ĝi estas kaŝita al hazarde preterveturantaj vizitantoj de Beskidoj. Sed por turistoj, kiuj decidiĝis iri piede el Frenštát pod Radhoštěm ĝis Štramberk ĝi aperos en duono de la vojo. Vivas ĉi tie.
Historio
Lichnov estiĝis fine de la 13-a jarcento kiel tipa kolonia vilaĝo. Fundamenta dokumento de vilaĝestro Heřman ne konserviĝis (onidire el al jaro 1293) kaj ni devas respekti privilegian dokumenton de vilaĝestro Pavel Kyč el 1539, kiu revokas je ĝi.
El la privilegia dokumento de vilaĝestro Pavel Kyč el 1539 rezultas, ke la vilaĝo estiĝis sur arbarrompejo de rojo Lubina ĝis "limo de Vernyřovice". La menciita dokumento donis al la vilaĝestro parcelon kaj krom tio havi "feŭdan muelejon kun du muelejŝtonoj kaj se tio estos bezona, li povas havi forĝiston, bakiston, buĉiston, ŝuiston kaj el juĝoj lasi al si trian moneron kaj al superularo du".
Apogoj, kiuj la superularo donis al la vilaĝestro, memkompreneble ne rilatis al ceteraj loĝantoj de la vilaĝo. Tiuj devis en korto de Kopřivnice "laboregi piedirante kaj surĉevale kaj ĉion, kio estis bezonata". Ili plugis, semis, forveturigis sterkon, kunveturigis el kampoj kaj falĉis herbejojn. Al la laboro ili devis uzi siajn plugilojn.
Eĉ ne revoluciaj ŝanĝoj en la jaro 1848 alportis al la loĝantoj atendatan apogon. Estis ja malvalidigitaj laboregaj devoj, sed la parcelojn, sur kiuj ili laboris, ili devis foraĉeti de la superularo. Dum ripetantaj jaroj de malbona rikolto pli malriĉaj loĝantoj ŝuldiĝis, ili ne havis tempon por repagi la ŝuldon, tial ili vendadis la grundon al pli riĉaj proprumantoj fariĝante el ili dometistoj aŭ ili serĉis vivtenadon ekster agrikulturo. Pro tio ankoraŭ pli profundiĝis diferenciĝo de la loĝantoj de la vilaĝo.