cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Historia Langobardorum
Historia Langobardorum - Liber VI (libro sesa)
La sesa libro interrompiĝas dum la regno de Liutprando. La kaŭzo de tiu interrompiĝo kuŝiĝas, eble, en la fakto ke mem devus priskribi la dekadencan periodon de sia popolo avantaĝe de Frankoj.
Eraroj
Spite de sia kvalito de fundamenta fonto, la verko entenas iujn kronologiajn erarojn kaj prezentas en iuj punktoj ankaŭ malkongruaĵojn: ekzemple, en la libro kvina, kiam oni parolas pri la kampanjo en Italio de la bizanca imperiestro Konstanto la 2-a, Paŭlo Diakono enŝovas du eventojn kontraŭdirajn inter si: la paco subskribita inter Konstanto la 2-a kaj la Duko de Benevento, Romualdo la 1-a kaj la provo kredigi al Romualdo ke lia patro Grimoaldo ne estus alveninta, en utila tempo, kun plifortiga armeo (provo nesukcesa ĉar Romualdo estis informita de alia fonto pri la alveno de la patro).
En kelkaj kazoj rimarkiĝas kronologiaj eraroj: ekzemple, la ribelo de la bizanca ekzarko Eleŭterio (615-616) estas datita de la longobarda historiisto dum la regado de imperiestro Fokas (602-610) kaj ne dum la regno de Heraklio (610-641).
Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (Schütz)
Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (La sep eldiroj de Jesuo Kristo ĉe la krucumilo; SWV 478) estas religia ĥorverko pri la Sep Lastaj Eldiroj de Jesuo, kiun komponis Heinrich Schütz. La ekestotempo ne ekzakte estas datigebla, biografioj pri Schütz tamen supozas ĝin proksimume 1645. Liturgie estas "legadomuziko por la solenado de la mortohoro de Jesuo Sanktan Vendredon".
Historia Langobardorum
Eraroj
Aliloke, sekvinte la popolan tradicion aŭ utiliginte malfruajn fontojn, la aŭtoro rakontas historiajn eventojn nekredeblajn ĉe estontaj historiistoj: ekzemple, laŭ Paŭlo Diakono, longobardoj estus invadintaj Italion ĉar invititaj de Narseto kolerega kontraŭ la imperiestro pro sia demisiigo. Tiu afero estas taksata legendo ĉe modernaj historiistoj, kiuj atribuas la invadon de la longobarboj al la premo praktikata de Avaroj sur la Panonion kaj ne al neprobabla perfido de la bizanca generalo. En la tria libro Paŭlo rakontas ke Aŭtaro, atinginta la sudon de Italio, alvenis ĝis la Mesina markolo, kie li estus tuŝinta kolonon dirante ke ĝis tie etendiĝos la limoj de la longobarda teritorio.
Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (Schütz)
La enkonduko devenas el la pasiona kanto "Da Jesus an dem Kreuze stund" el la 15-a jarcento. La teksto de la elkonduko estas la lasta strofo de ĉi tiu kanto.
Historia Langobardorum
Eraroj
Tamen, spite de tio, la modernaj historiistoj alte taksas la verkon de Paŭlo Diakono kiel kredindan fonton. Fakte, ĝi estas multe studata ĉar konstatita unu el la malmultaj fontoj kiu alfrontas (tamen foje en maniero tro supraza) la traŭmatan transiron en Italio el la romia klasika civilizo al tiu mezepoka germana.
Aliaj projektoj
VICIFONTARO proponas la latinan tekston de la Historia Langobardorum
Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (Schütz)
La teksto
Schütz limiĝis, escepte enkondukon kaj elkondukon, je biblia prozoteksto.
Introitus – enkonduko
Da Jesus an dem Kreuze stund,
und ihm sein Leichnam war verwundt
sogar mit bittern Schmerzen,
die sieben Worte, die Jesus sprach,
betracht in deinem Herzen.
Jesu' ĉe l' kruco staris nun,
vundite de tortura pun'
kun akraj eĉ doloroj,
Sep Vortojn ĉe l' kruco de Jesu'
memoru viaj koroj.
La Sep Eldiroj
Sen interaj evangelistaj tekstoj:
1.Wort
Vater vergib ihnen, denn sie wissen nicht, was sie tun.
Weib, siehe das ist dein Sohn, siehe das ist deine Mutter.
Jeroen Boere
Jeroen Boere (n. 18-an de novembro 1967, m. 16-an de aŭgusto 2007) estis nederlanda futbalisto. Li ludis kiel atakanto.
Die sieben Worte Jesu Christi am Kreuz (Schütz)
La Sep Eldiroj
Wahrlich, ich sage dir, heute wirst du mit mir im Paradies sein.
4.Wort
Eli lama asabathani; Mein Gott, warum hast du mich verlassen.
Mich dürstet.
6.Wort
Es ist vollbracht.
7.Wort
1-a eldiro
Virino, jen via filo, jen via patrino.
3-a eldiro
Vere mi diras al vi: Hodiaŭ vi estos kun mi en Paradizo.
4-a eldiro
Eli lama asabathani; Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min?
5-a eldiro
Mi soifas.
6-a eldiro
Estas finite.
Patro, en Viajn manojn mi transdonas mian spiriton.
Conclusio - elkonduko
Wer Gottes Marter in Ehren hat
und oft gedenkt der sieben Wort,
der will Gott gar eben pflegen,
wohl hie auf Erd mit seiner Gnad,
und dort in dem ewigen Leben.
Pensanto pri la Dia dolor',
sep vortoj tenas en memor',
per Dia graco sur la ter',
kaj tie en l' vivo eterna.
Pflückuff
La loĝloko Pflückuff ekde la 1-a de januaro 2009 estas parto de la urbo Torgau en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Norda Saksio de la federacia lando Saksio. La 30-an de septembro 2005 la komunumo havis 2475 loĝantojn.
24134 Cliffordkim
24134 Cliffordkim estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Clifford Byungho Kim, finalisto en 2008 de la Intel Science Talent Search (STS), scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro lia projekto pri kemio. Li estis lernanto ĉe la North Allegheny Senior High School de Pittsburgh (Pensilvanio).
Francesco Guccini
Francesco GUCCINI estas unu el plejfamaj italaj kantaŭtoroj kune kun Fabrizio de André. Lia oficiala debuto estis en 1967 kun Folk beat n. 1 (ankaŭ se en 1960 li jam komponis L'antisociale); dum lia pli ol kvardekjara kariero li publikigis pli ol dudek albumoj. Li estas ankaŭ verkisto kaj malofte aktoro, aŭtoro de bildstrioj. Li okupiĝis aldone pri leksikologio, leksikografio, lingvoscienco, etimologio, dialektologio, traduko, teatro kaj estas aŭtoro de kanzonoj por aliaj personoj.
Guccini estas konsiderita, kune kun Francesco De Gregori kaj Fabrizio De André, unu el la plej gravaj elstaruloj de la skolo de la italaj kantaŭtoroj. La tekstoj de liaj kantoj estas ofte konsiderataj versaĵoj. Krom la kritika aprecado, Guccini ĝuas grandan popolan sekvantaron, kiu konsideras lin "simbolon" por tri generacioj. .
Ĝis la duono de la 1980-aj jaroj, Guccini instruis la italan lingvon al Dickinson College, en Bolonjo, de la Universitato de la Pensilvanio. Li laboris ankaŭ kiel lernanto ĉe la bolonja sidejo de la Johns Hopkins Universitato (Washington, DC, USA).
Guccini ludas la gitaron kaj la plej granda parto de liaj muzikaĵoj havas ĉi tiun instrumenton kiel sonbazo.
La infanaĝo (1940-1950)
La kantaŭtoro naskiĝis el Ester Prandi kaj Ferruccio Guccini, familio de kampula origino, en vojo Domenico Cucchiari nº 2, la 14-an de junio 1940 en Modena. La eniro de Italio en la dua mondmilito, okazita du tagojn antaŭe, alportis lian patron al rekrutiĝo kaj tio devigis Guccini-n vivi kune kun lia patrino ĉe patrinaj geavoj, en Pàvana, sur la toskana-emilia Apenino. La infanaĝo kaj la adoleskaĝo pasigitaj sur la montoj de la Apeninoj estas menciitaj plurfoje en liaj verkaĵoj: lia unua romano Cròniche Epafániche; multaj de liaj kanzonoj, aldone, ĉerpis el ĉi tiu montara medio, pri kiu li plurfoje deklaris esti multe fiera. Tiu forta apartena sento al naskiĝlokoj, kiun li priskribis en la kanzono Radici, do strekus forte lian poetikon, revenante ofte en lia vivaj "portretoj", kiel Amerigo, kiu rakontas malriĉeco kaj flankenigo de elmigrinta praonklo.
Pàvana fariĝis tamen en liaj mem vortoj «memoro de momento eble neniam vivita» kiam, fine de la milito revenis en lokoj forlasitaj kelkaj monatoj post lia naskiĝo. En 1945 Guccini vivis kun lia familio en Modena, kie lia patro reprenis la postenon ĉe la itala Poŝto.
La adoleskaĝo (1950-1959)
En Modena, priskribita kun maldolĉeco en la kanzono Piccola città, Guccini pasigis lian adoleskon kiun li rakontis en Vacca d'un cane, lia dua romano. Post la deviga lernejo, la porinstruista lernejo, en la sama ejo de la tenoro Luciano Pavarotti, diplomiĝante en 1958.
La poetiko
La poetiko de la modena kantaŭtoro, estimita hodiaŭe de multaj famaj aŭtoroj, estas vasta en vasta muzikkariero, kvankam ĝi havas komunkarakterizojn. Guccini ofte uzas malsamajn lingvajn registrojn, de la pompa ĝis la popola; en liaj tekstoj oni povas trovi citaĵojn de famaj aŭtoroj kaj li pritraktas qvantego da temoj por atingi al moralaj konkludoj. Legante liajn tekstojn eblas tiri radikoj de lia pensomodo: la uzo de malsamaj legoniveloj, lia ekzistencialismo, la metafizikaj tonoj, liaj personaj kaj eventaj portretoj.
La muzikistoj
Dum du koncertoj en 1979 (el kiu traktis vivdiskon) Guccini estis akompanita ankaŭ kun Nomadi.
258
En la jaro 258 post Kristo okazis, interalie:
Kantono Greenwood (Suda Karolino)
La kantono Greenwood estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 66 271 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Greenwood.
La kantono etendiĝas sur 1 199 km².
Historio
La kantono Greenwood estis fondita en la jaro 1897. Ĝi estis nomita tiel omaĝe al loka plantejo.
Demografio
La lasta preciza taksado de la loka loĝantaro datiĝas de la jaro 2000, kiam oni nombris 66 271 loĝantojn. La Usona Censa Oficejo tamen taksis en 2005, ke tiujare loĝis en la kantono proksimume 67 979 loĝantoj.
Fréhel
Fréhel (realnome Marguerite BOULC'H) naskiĝis en Parizo la 14-a de julio 1891 de bretonaj devenaj gepatroj. Tie ŝi trapasis sian infanaĝon en la stratoj, iam petante almozon kantetante kun maljuna blindulo, iam kolportis kosmetikaĵojn de pordo al pordo.
Dekjarulina ŝi renkontis la tiaman faman kantistinon de muzikalo Otero, kiu helpis ŝin suriri la scenejon de la trinkejo Univers je la nomo Pervenche (Vinko).
Ŝi edziniĝis kun la komediisto Robert Hollard kaj naskis infanon, kiu tuj mortis. Tiu perdo markas la komencon de infera subiro. Post la foriro de sia edzo ŝi provis konsoli sin kun Maurice Chevalier, sed tio ne daŭris. Ju pli ŝia kantistina kariero sukcesis, nun per la nomo Fréhel elektita pro ŝia bretona deveno (ekzistas samnoma kabo ĉe la Golfo de Sankta-Maklovo), des pli ŝia privateca vivo katastrofiĝis ĝis sinmortiga provo.
En 1911 ŝi foriris el Parizo, vojaĝis dum dek du jaroj tra Centreŭropo de Turkio ĝis USSR, dronanta en alkoholaĵoj kaj drogoj.
Revenante en 1923, ŝi rekomencis kanti havante tiom da sukcesoj kiom antaŭe. Ŝi ankaŭ rolis en filmoj, sed daŭrigis la uzadon de drogoj kaj mortis, sola, en hotela ĉambro en 1951 (3-a de februaro).
Lepidoptera
Lepidopteroj (aŭ Papilioj kaj science Lepidoptera Linné, 1758) estas la biologia ordo de papilioj. Larvo de lepidoptero nomatas raŭpo.
Laŭ la nuna scienca stato, la divido de la biologia ordo al precipe dumtage kaj precipe dumnokte flugantaj specioj ne havas klarajn biologiajn kriteriojn, same ne la divido al pli grandaj (latine Macrolepidoptera) kaj pli etaj (Microlepidoptera) lepidopteroj. Tamen por iom pli facila ordigo de la multegaj specioj de la ordo tiuj kategoriigoj daŭre praktike uzatas, kaj kompreneble ankaŭ la tradiciaj vortoj "papilio", "tagopapilio", "noktopapilio" kaj "tineo", multe pli aĝaj ol la moderna biologia taksonomio, en ĉiutaga lingvouzo plu uzatas kaj tial respeguliĝu en vikipedio.
Lepidopteroj kreas la duan plej grandan ordon de insekto, tuj post skaraboj. Ili estas disvastigitaj tra la tuta mondo krom Antarkto, la ordo nombras ĉirkaŭ 180 000 specioj. Per la papilioj okupiĝas lepidopterologio.
Etimologio
La scienca nomo lepidopteroj (latine lepidopterae) venas el la greka lingvo kaj estas kunmetaĵo el λεπίς lepis ‚skvamo‘ kaj πτερόν pteron ‚flugilo‘. La fakte uzata vorto en la malnovgreka lingvo por papilio estis ψυχή psike, origine uzata por priskribo de "venteto, spiro, animo respektive psiko". La esperanta vorto venas el la latina lingvo, kiu havas ekzakte la saman formon kiel en Esperanto, do papilio, kaj de la latina vorto devenas ankaŭ la franca nomo papillon. En la germana kiel ekzemplo de ĝermana lingvo la vorto papilio estas „Schmetterling“, dokumentita unuafoje en 1501, kio venas de la orientmezaltgermana vorto Schmetten, por acida laktokremo, de kiu iuj specioj estas aparte altirataj. Superstiĉe papilioj en iuj partoj de Germanlingvio dum la mezepoko eĉ konsideriĝis aliformigoj de sorĉistinoj, kiuj celis ŝteli laktokremon aŭ lakton, pri kio atestas historiaj agrikulturaj nomoj kiel Milchdieb aŭ Molkenstehler - "laktoŝtelulo". La angla vorto butterfly ("butera muŝo" aŭ "butera flugulo") same akcentas la intereson de papilioj pri laktoproduktaĵoj. La germana vorto Schmetterling tamen nur en la dua duono de la 18-a jarcento kutimiĝis en la ĝenerala lingvaĵo: ĝis tiam, ekzemple ankoraŭ en historia biologia verko de Rösel von Rosenhof el 1749, papilioj ankoraŭ nomiĝis „Tagvögel“ ("tagaj birdoj", en moderna germana Tagfalter) aŭ „Nachtvögel“ ("tagaj birdoj", en moderna germana Nachtfalter). En la sudorientaj germanaj dialektoj de Silezio kaj Sudetio, kaj ankaŭ en Svislando, ankaŭ uzatis la formo „Sommervogel“ ("somera birdo", paralele al la dana vorto sommerfugl. La krome en Germanlingvio uazata vorto Falter ne rilatas al "faldado" de la flugiloj, sed venas de la malnovaltgermana vorto fifaltra kaj la anglosaksa fifealde, kio per duobligo de la konsonanto "f" aludis al la tre rapida moviĝo de la papiliaj flugiloj, laŭ sono iom simila alripetiĝanta sono "f". Ankaŭ en la itala vorto farfalla rekoneblas la duobligo de la konsonanto "f".
Tagaj papilioj kaj noktaj papilioj
La papilioj kutime estas dividataj en tagajn kaj noktajn papiliojn, la tiel nomataj krepuskaj, sed tiu ĉi divido estas laŭcela kaj ĝi ne respondas al sciencista sistemo.
Diferencoj inter la taga kaj la nokta papilio::
Natria tribromoacetato
Natria tribromoacetato aŭ C2Br3NaO2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la tribromoacetata acido kun natria hidroksido, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Natria tribromoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la tribromoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan bromon, bromoformon kaj karbonan duoksidon.
NGC 3739
NGC 3739 (aliaj indikoj — UGC 6564, MCG 4-27-71, ZWG 126.105, PGC 35841) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Natria heksafluoro-arsenato
Natria heksafluoro-arsenato, heksafluoro-arsenato (V) de natrio aŭ NaAsF6 estas kompleksa kemia kombinaĵo de natrio, fluoro kaj arseno, senkolora aŭ blanka pulvoro sintezata ekde arsena kvinfluorido kaj natria fluorido. Ĝi estas damaĝa kaj karcinomogena substanco al homoj, kaj eligas toksajn fumojn kiam hejtata ĝis malkomponiĝo.
Moura
Moura (portugallingva prononco: [ˈmowɾɐ]) estas urbo kaj municipo en la Distrikto Beja en suda Portugalio. La municipo havas 13 259 loĝantojn (2021). La urbo mem havas 11 000 loĝantojn.
Geografio
La municipo limas nordoriente kun Mourão, oriente kun Barrancos, oriente kaj sude kun Hispanio, sudokcidente kun Serpa, okcidente kun Vidigueira kaj la rivero Gvadiano kaj nordokcidente kun Portel kaj kun Reguengos de Monsaraz. Ĝi havas 5 freguesias, nome la jenaj: Amareleja, Moura (Santo Agostinho e São João Baptista) e Santo Amador, Póvoa de São Miguel, Safara e Santo Aleixo da Restauração kaj Sobral da Adiça.
Historio
De la araba origino de la loko devenis legendo kiu klopodas klarigi la loknomon Moura (Maŭrino); laŭ tiu, maŭra princino enamiĝinta kaj erare estis tialo ke kristanoj konkeris la urbon, poste nomita Terra da Moura Salúquia (Tero de la Maŭrino Salukia) poste Terra da Moura (Tero de la Maŭrino). Tion reprezentas la municipa blazono per maŭrino kuŝanta surgrunde saltinta el turo pro malespero.
Ankaŭ la kastelo estas atestilo de la militoj inter islamanoj kaj kristanoj, kvankam jam estis fortikaĵoj de antaŭaj civilizacioj. La urbo ricevis rajtigajn dokumentojn en 1295, 1302 kaj 1512.
La municipo, kiel ĉe aliaj sudaj municipoj de la interno, perdis grandan parton de la loĝantaro pro rura elmigrado. Fakte el preskaŭ 30 000 loĝantoj en 1960 oni malaltiĝis ĝis nunaj 13 000. Tradicia enspezofonto estis agrikulturo, ĉefe de olivarboj; tio dekadencis.
Listo de riveroj en Santa Catarina (Brazilo)
Listo de Riveroj en Santa Catarina, Brazilo
259
En la jaro 259 post Kristo okazis, interalie:
Mark Burke
Mark Burke (n. ) estas angla futbalisto. Li ludis kiel mezkampulo.
Li futbalis ĉe Aston Villa, Middlesbrough, Wolverhampton Wanderers, Fortuna Sittard, Omiya Ardija, Rapid Bucarest, IF Brommapojkarna kaj FC Oss.
Internacia opikonvencio
La internacia opikonvencio aŭ internacia konvencio pri opio estis la unua internacia traktato por kontroli drogojn. Ĝi estis subskribita la 23-an de januaro 1912 en Hago, Nederlando.
La konvencio iĝis valida la 15-an de januaro 1915 en Usono, Nederlando, Ĉinio, Honduro kaj Norvegio.
Reviziita internacia opikonvencio okazis la 19-an de februaro 1925 kaj validiĝis la 25-an de septembro 1928.
Ĝin anstataŭis la ununura drogkonvencio de 1961.
Tiu konvencio celas kontroli la importon, vendon, distribuon kaj eksporton de morfino, kokaino kaj de iliaj kemiaj saloj. Ĝi estas la bazo de la nuna sistemo de internacia drogkontrolo, ĉar la subskribintaj landoj adaptis siajn leĝojn laŭ la konvencio.
Historio
En 1909, Usono kunvokis la internacian opikomisionon en Ŝanhajon por lukti kontraŭ la grandiĝanta opikomerco.
Tiu unua traktato estis subskribta interalie de Germanio, Usono, Ĉinio, Francio, Britio, Italio, Japanio, Nederlando, Portugalio, Rusio kaj Tajlando. Tiu komisiono adoptis plurajn punktojn por neniigi la produktadon kaj la konsumadon de opio, kiuj poste iĝis la bazo de la unua internacia opikonvencio en 1912.
Priestewitz
Priestewitz estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Meißen de la federacia lando Saksio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn.
Lameno
Lameno estas mallarĝa, tre maldika plato.
Laŭ Francisko Azorín lameno estas Materialo en folioj. Li indikas etimologion el la latina lamina, lamna (lameno). Kaj li aldonas la terminojn lameni, por maldikigi materialon, metalon, lignon, k.c.; lamenilo, por maŝino por lameni lamenigeblan materialon.
4073 Ruianzhongxue
4073 Ruianzhongxue estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la elde la Observatorio de Purpura Monto, apud Nankingo (Ĉinio).
Nomo
Ĝi estis nomita "Ruianzhongxue" por celebri la 110-jaran jubileon de la Mezlernejo de Rui'an (ĉine : 瑞安中学, pinjine Ruì'ān Zhōngxué). en la provinco Ĝeĝjango.
Butov
Butov estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 1,42 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1239.
Antal Nyárai
NYÁRAI Antal [pr. nja:rai] Nyáray estis hungara aktoro naskiĝinta en Nagyenyed la 13-an de aprilo 1868 kaj mortinta en Budapeŝto la 27-an de februaro 1920.
Lia kariero
Antal Nyárai ekde 1897 ludis en provincaj trupoj. En 1902 dungis lin la Népszínház, kie li akiris sukcesojn en titolrolo de Casanova de Faragó Jenő–Barna Izsó kaj en rolo de Eisenstein en la A denevér de Strauss (filo). En 1907 li iĝis ano de la Ĉefurba Cabaret Bonbonnière. Li ludis en 1909–11 en Szeged, en 1915 en Vieno, en 1917 en la Király Színház kaj en la Apolló Kabaré. Lastfoje li aperis en la Teatro Medgyaszay. Laŭ Endre Nagy li estis la reĝa komikulo.
Cervere
Laŭ la stato de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Taisuke Hiramoto
Taisuke Hiramoto (平本 大介, n. ) estas japana futbalisto.
Uĵok
Bazaj informoj
Uĵok, ukraine Ужок, hungare Uzsok (uĵok) estas malgranda vilaĝo en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto de Velikij Bereznij.
Taisuke Hiramoto
Li futbalis ĉe Omiya Ardija.
Oficejo
Oficejo laŭvorte estas loko kie ofico estas farata - kutime temas pri ĉambro aŭ halo ene de domo kie administra laboro estas plenumata. Oficejo estas arkitektura kaj dezajna fenomeno; ĉu ĝi estas malgrandaj tablo kaj benko en la angulo de eta vendejo, ĉu "hejma oficejo", do skribtablo en privata domo celata al profesia laboro, ĉu multpersona oficejo por samloka laborado tra tutaj etaĝoj de konstruaĵoj, ĝis grandaj administraj konstruaĵoj dediĉitaj tute al unu firmao aŭ institucio.
Uĵok
Historio
La unua mencio devenis el 1582, tiam pro pesto la vilaĝosenhomiĝis. En 1914 tie okazis grandaj bataloj inter Rusio kaj Habsburga Imperio. Ĝis 1920 Uzsok apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Iom poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis Uĵok/Uzsok. Ekde 1945 Uĵok apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
NGC 3740
NGC 3740 (aliaj indikoj — UGC 6573, MCG 10-17-23, ZWG 292.8, SBS 1133+602, PGC 35883) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Sankta-Paŭlo kaj Amsterdamo
Sankta Paŭlo kaj Amsterdamo aŭ Sankta Paŭlo kaj Nova Amsterdamo estas distrikto de la Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj konsistanta el la insuloj Sankta-Paŭlo kaj Amsterdamo. La distrikto situas en la suda parto de la Hinda Oceano. Ĝi ne estas daŭre loĝata, sed estas malgranda setlejo, nomata Martin-de-Viviès, sur la insulo Amsterdamo, kie restadas ĉirkaŭ 20 sciencistoj.
20197 Enriques
20197 Enriques estas malrapide rotacianta asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la usona astronomo Paul G. Comba elde la observatorio de Prescott (Arizono, Usono).
Telefona landonumero
La internacia telefonnumero (ankaŭ landonumero) estas telefonnumero, kiun oni elektas por atingi la internacian telefonsistemon. La internaciaj telefonvokoj konsistas el du partoj:
Ekzemplo por landkodo (Germanio): „ “
Aliaj ekzemploj por Landkodoj:
Schönstatt (Vallendar)
Schönstatt estas urboparto de Vallendar, Germanio. Tie ĉi estiĝis en 1914 la t.n. Schönstatt-movado kun la simbola mezo de la t.n. prasanktejo. Ĉirkaŭe fariĝis diversaj institutoj ne nur de la Schönstatt-movado sed ankaŭ de la Pallottianoj.
Historio
La unua mencio de la loko estis en la 22.10.1143 fare de la trevira ĉefepiskopo Albero von Montreuil en kunteksto kun novfondo de aŭgustenanina monaĥejo. La vortoj "eyne schöne stat" signifas belan lokon. Venis sekve aninoj de la monaĥinejo de Lonnig kaj baldaŭ aldonitis multaj kaj ampleksaj bienoj. Starigitis malfruromanika baziliko sub la patroneco de Nia kara Sinjorino. La tombeja kapelo konsekrita por ĉefanĝelo Miĥaelo - la nuna prasanktejo - menciitis unafoje en 1319. Ekster tio kaj turo de la monaĥeja kirko nur malmulto ankoraŭ atestas la mezepokajn konstruaĵojn. Post kiam la konvento ekmalfloris kaj ekonomie kaj spirite en la mezo de la 15-a jarcento, ĉefepiskopo Johano de Treviro tralokis la monaĥejon de Ehrenbreitstein al Schönstatt. Ĝi metitis pluse sub la reformmonaĥejon de Niederwerth. Bedaŭrinde iĝis malfondo de la monaĥejo jam en 1567. Dum la Tridekjara milito la areo monaĥeja priŝtelitis kaj grandparte marode detruitis; la tombeja kirketo rekonstruitis en 1681.
Post 1650 restarigitis danke al la administrado de la treviranoj la konventejoj parte - sed por profana uzo; i.a. troviĝis tie fabriko de fajenco. Post 1803 la konstruaĵo ne havis plu iun funkcion por ne tute unu cento da jaroj. De la kirko konserviĝis nur ambaŭ uestaj turoj kiuj duonrestaŭritis en 1885 kaj inter 1898–1903. Ŝajne tio ne sufiĉis ĉar la sudokcidenta turo tamen terenfalis en la 21.3.1932, dume la nordokcidenta staras ĝis hodiaŭ.
En 1901 la Pallottianoj akiris la iaman monaĥejan areon por transloki parton de ilia misia lernejo disde Koblenz-Ehrenbreitstein ĉi tien. Ili ekfunkciigis inter 1908 kaj 1912 supre de la ekzistinta religia teritorio konvikton el kiu naskiĝis la Teologia altlernejo Vallendar. Docentis tie ankaŭ patro Josef Kentenich (li spiritresponsulis samloke inter 1912 kaj 1912), kiu fondis unue Marianan kongregacion. Poste de ĝi estiĝis en 1914 la t.n. Schönstatt-movado kies centro spirita kaj simbola iĝis la iama tombeja kapelo.
Monto Schönstatt
Multas la nombro de la klerigejoj sur la monto Berg Schönstatt. Elstaras sur ĝi la Adorado-kirko (Anbetungskirche, 1968) kun la tombo de patro Kentenich kaj la muzea Patro-Kentenich-domo (1985) kiujn planis Alexander von Branca. Inter tiuj du konstruaĵoj kondukas aleo kun poploj simila je italaj cipresaj aleoj. La kirko estas masiva betonaĵo havanta fortikaĵan econ simbolonte Dian burgon. Surmonte estas ankaŭ la ĉefa sidejo de la Mariaj fratinoj de Schönstatt (Schönstätter-Marienschwestern) kiu translokitis je la komenco de la 1950-aj jaroj devale tien ĉi monten. Krom la sidejon la fratinoj ankaŭ zorgas pri la klerigejo, la novicinejo, la misia centro kaj la adoradejo. La fratinoj aktivas ekz. en Arnstadt.
Monto Moriah
La porpastra domo Berg Moriah konstruitis en 1980 gastigante internacian instituton por diocezaj pastroj (Schönstatt-Institut Diözesanpriester). En ties kapelo estas nun la altaro kiu iam troviĝas en la porpastra bloko de la Koncentrejo Dachau.
133745 Danieldrinnon
133745 Danieldrinnon estas tre asteroido de la ĉefa asteroida zono, en orbita resonanco 1:5 kun la Tero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey, elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward kaj elde la Observatorio de Monto Lemmon, proksime de Tucson (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estas nomita en honoro de Daniel Drinnon, kiu laboris por la Misio OSIRIS-REx kiel Sistema Administranto ĉe la Centro de Scienca Procezo kaj Operacioj. Li estas ankaŭ amatora astronomo, kies ĉefa intereso estas en la restaŭrado de klasikaj teleskopoj kaj ties uzo por planeda bildigo.
Patrik Ouředník
Patrik Ouředník (kelkfoje en la franca kunteksto, Patrick, 23a Aprilo 1957, Prago) estas ĉeĥa verkisto kaj tradukisto vivanta en Francujo.
Naskita en 1957 en Prago en la familio kuracisto kaj instruisto de franca lernejo. En la 1970-aj jaroj partoprenis en la aktivecoj de la Ĵazo Sekcio, en 1979 subskribis peton VONS por la liberigo de politikaj malliberuloj en Ĉeĥoslovakio, kio estis fermita aliro al supera edukado. Li laboris ĉe multaj diversaj laboroj, inkludante kiel librovendeja aktisto, arkivisto, hejmservisto, ordigisto, leterportisto, hejmlaboristo. Samtempe aktive dediĉis sin al ŝako. En 1984 li elmigris al Francujo, kie komence laboris kiel ŝako konsultisto kaj poste kiel bibliotekisto. Vespere studis francan literaturon en la Universitato Sorbono, tiom kiel libera aŭskultanto pri historio de ideoj kaj historio de religia pensado. De 1986-1998 li estis redaktoro kaj estro de la literatura trimonata kolumno en L'Autre Europe. En 1992, kuraĝigis la starigon de la Libera Universitato de Nouallaguetu, kie ekde 1995 li prelegos.
Kontribuis al gazetoj en franca L'Autre Europe, La Nouvelle alternative, Lettre internationale, Liber, Cadmos ktp. En Francujo, ankaŭ okazigis plurajn eldonaĵojn inkludante la unuan francan kolekton de studoj pri Vladimír Holan (1991). Ĝi estas docento kaj kunaŭtoro de la vortaro de literaturaj verkoj eldonitaj de Robert Laffont (1994) kaj aŭtoro de la ĉapitro "Kulturo en Ĉeĥoslovakio" en Encyclopaedia Universalis (1992). Post 1989, eldonis en la ĉeĥa gazetaro (Respekt, Nová Přítomnost, Kritická příloha, Souvislosti, Prostor, Aluze, ktp). En la jaroj 2003 - 2007 aperis en nombro de redakcio de Paseka "Smil: lingvo pri lingvo".
Debutis kiel tradukisto en samizdata kolekto de tradukoj de Boris Vian La Kronikoj, literoj, fabeloj (1978), kiu mem tenis, kaj oficiale en 1984 en Světová literatura aperigis tekstojn de Jacques Brel. Komencis eldoni sian propran laboron ĝis post la eliro al Francujo. La konscio de ĉeĥaj legantoj venis tra lia "nekonvenciaj vortaro ĉeĥa" Šmírbuch ĉeĥa lingvo (Paris 1988) kaj baldaŭ gajnis reputacion kiel verkisto kun eksterordinara lingva kaj stila talentoj. Bonan eksterlandan reagon atingis lia prozo, Oportuna momento, 1855, Ad acta kaj precipe ''Europeana. Mallonga historio de la dudeka aĝo'', kiu estis eldonita en dudek tri lingvoj kaj fariĝis la ĉeĥa plej tradukita libro post 1989 (dat. de 2012).
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1960
La Monda Ŝaka Ĉampionumo 1960 estis oficiala Monda Ŝaka Ĉampionumo de la FIDE ĝi estis ludita inter la defendanta mondĉampiono Mikhail Botvinnik kaj la defianto Mikhail Tal en Moskvo, Sovetunio de la 15a de marto ĝis la 1a de majo 1960. Tal venkis per 12½-8½.
Kandidata Turniro 1959
La Kandidata Turniro 1959 okazis en Bled, Zagrebo and Beogrado, Jugoslavio. Miĥail Tal venkis kaj fariĝis la defianto de Botvinnik. ! !! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! Score !! Tie break
László Nyakas
NYAKAS László [pr. njakaŝ] estas hungara dancisto naskiĝinta en Kluĵo la 8-an de decembro 1967.
Monda Ŝaka Ĉampionumo 1960
La matĉo
La matĉo estis organizita al la plej bona el 24 ludoj. Kaze ke rezulto estus 12-12 Botvinnik la titolhavanto retenus la titolon. Tal venkis 12½-8½. ! !! 1 !! 2 !! 3 !! 4 !! 5 !! 6 !! 7 !! 8 !! 9 !! 10 !! 11 !! 12 !! 13 !! 14 !! 15 !! 16 !! 17 !! 18 !! 19 !! 20 !! 21 !! Poentoj
László Nyakas
Lia kariero
László Nyakas finis en la baletinstituto de Kluĵo kaj inter 1986 kaj 1990 kaj li estis solistdancisto de la Rumana Operejo de Temeŝvaro. En 1990 li translokiĝis en Hungarujon kaj li dungiĝis al la Operejo de Budapeŝto.
Pfofeld
Pfofeld estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Weißenburg-Gunzenhausen kaj en la distriktaro Meza Frankonio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Zoltán Szabó (matematikisto)
Zoltán Szabó [sabO], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szabó Zoltán estas hungara-usona matematikisto, profesoro, honora membro de Hungara Scienca Akademio (2010).
Zoltán Szabó naskiĝis la  1965 en Budapeŝto.
Biografio
Zoltán Szabó lernis en Universitato de Budapeŝto, kie li ricevis diplomon en 1990. Post 5 jaroj li atingis la rangon kandidato. Li pli frue en 1994 li akiris PhD-n en Universitato Rutgers. Li doktoriĝis en 2007 antaŭ la akademio. Li profesoriĝis en 2002 en Universitato Princeton, kie li nun daŭre instruas. Li ricevis usonan premion en 2007.
8133 Takanochoei
8133 Takanochoei estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroki Kosaj kaj Kiiĉiro Furukaŭa elde la Stacio Kiso de la observatorio de Tokio sur la Monto Ontake (gubernio Nagano, Japanio).
Esperanto-Societo Sudharco
Esperanto-Societo Sudharco (Südharz) estis fondita en aŭtuno 1976 en la urbeto Herzberg am Harz. Dum pli ol 30 jaroj ekzistas en Herzberg multaj interkulturaj agadoj kun gastoj el pli ol 50 landoj.
En julio 2006 la urbo Herzberg am Harz fariĝis oficiala Esperanto-urbo kaj Esperanto-Societo Sudharco funkcias kiel konstanta kooperativa partnero por multaj internaciaj aktivecoj.
Estraro
La longjaran prezidanton, Peter Zilvar, oni reelektis kiel unuan prezidanton. Vicprezidanto nun estas Harald Mantz el la najbara urbo Osterode. Dua vicprezidanto fariĝis Zsófia Kóródy, loĝanto en la Esperanto-urbo.
Pluaj estraranoj estas Marika Frense el Heiligenstadt, Ursula Zilvar (kasistino) kaj Matthias Reimann. Reelektitaj kasrevizoroj estas Helga Vogelsang, anstataŭanto Rosa Mantz.
Estroj de Germana Esperanto-Centro/Interkultura Centro Herzberg, komisiitoj por la grandprojekto "Esperanto-urbo" - estas Peter Zilvar kaj Zsófia Kóródy.
Narmad-valaj sekaj deciduaj arbaroj
La narmad-valaj sekaj deciduaj arbaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la hinda ekoprovinco de la orientalisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj sekaj foliarbaroj. La ekoregiono precipe troviĝas en la subŝtato de Madhja-Pradeŝo, sed etendiĝas en partojn de Ĉhatisgaro, Maharaŝtro kaj Utar-Pradeŝo.
Priskribo
La precipitaĵo en la ekoregiono estas tre laŭsezona; sep- ĝis ok-monata seka sezono estas sekvita antaŭ la junio-ĝis-septembra sudokcidenta musono, kiu jare averaĝe alportas pluvokvanton de 1 200-1 500 mm. Multaj arboj perdas siajn foliojn dum la longa seka sezono por konservi humidecon.
La ekoregiono situas inter pli humidaj arbaroj nordoriente, sudoriente, kaj sudokcidente, kiuj ricevas pli da pluvo de la sudorienta musono, kaj la pli sekaj arbaroj kaj arbedaroj de Dekkana Altebenaĵo sude kaj Malva-Altebenaĵo kaj Guĝarato okcidente kaj nordokcidente. La malaltaĵaj Supra-gango-ebenaĵaj humidaj deciduaj arbaroj troviĝas nordoriente, en la alluvia ebenaĵo de Gango kaj liaj alfluantoj sub orienta Vindhya-Montaro kaj bundelkhand-regionaj altaĵoj. La ĉotanagpur-altebenaĵaj sekaj deciduaj arbaroj situas sur Ĉotanagpur-Altebenaĵo oriente. La barataj orient-altaĵaj humidaj deciduaj arbaroj, kiuj ricevas pli da jara humideco el Bengala Golfo, situas sudoriente. Al sudokcidento, laŭlonge de la kresto de Okcidentaj Ghatoj, troviĝas la pli humidaj nordokcident-ghataj humidaj deciduaj arbaroj, kiuj ricevas pli da humideco de la sudokcident-musonaj ventoj ekde Araba Maro.
Al sudo, la Dekkana Altebenaĵo de Maharaŝtro troviĝas en la pluvombro de Okcidentaj Ghatoj, kaj subtenas la centra-dekkan-altebenaĵajn sekajn deciduajn arbarojn de Vidarbha-Regiono kaj la pli sekajn dekkan-altebenaĵajn veprejajn arbarojn de Khandeŝ-Regiono. La sekaj deciduaj arbaroj de Katiarbar-Gir kovras plimulton de Malva-Regiono nordokcidente kaj la malaltaĵojn de Guĝarato okcidente.
Flaŭro
La natura vegetaĵaro de la ekoregiono estas tri-etaĝa arbaro adaptata al musono kaj sek-sezona klimato. La arbaroj tipe havas supran kanopeon je 15–25 metroj, suban kanopeon je 10-15 metroj kaj subarbaraĵon je 3-4 meter. Granda tektono (Tectona grandis) estas la dominanta kanopeoarbo, akompanata de Diospyros melanoxylon, Anogeissus latifolia, Lagerstroemia parviflora, Terminalia tomentosa, Lannea coromandelica, Hardwickia binata kaj Boswellia serrata.
Ĉeriveraj areoj, kiuj tut-jare ricevas akon, gastigas humidajn ĉiamverdajn arbarojn, kies superregantaj specioj estas Terminalia arjuna, Syzygium cumini, Syzygium heyneanum, Salix tetrasperma, Homonoia riparia, kaj Vitex negundo.
Faŭno
La ekoregiono estas hejmo al 76 specioj da mamuloj, neniu el ili estante endemia, kvankam pluraj, inkluzive de la plej granda predanto de Azio la tigro kune kun la gaŭro, hundaroj de montara kuono (Cuon alpinus), hinda longlipa urso (Melursus ursinus), kvarkorna tetracero (Tetracerus quadricornis), kaj cervokapra antilopo (Antilope cervicapra), estas minacitaj.
La ekoregiono gastigas 276 birdospeciojn, neniu el ili estante endemia. Grandaj minacitaj birdoj inkludas Sypheotides indicus kaj la hindan otidon.
Konservado
Tiu areo estas dense loĝata kaj nur proksimume 30% el la ekoregiono estas kovrataj kun relative sendifekta vegetaĵaro, sed tiu inkludas iujn grandajn blokojn de vivejo en Vindhya-Montaro kaj Satpura-Montaro kiuj estas gravaj por la konservado de la tigro. Proksimume 5% el la ekoregiono restas ene de naturprotektejoj, la plej grandaj de kiuj estas Tigro-rezervejo Melghat kaj Protektejo Noradehi dum aliaj inkludas Nacian Parkon Bandhavgarh, Nacian Parkon Panna, kaj Nacian Parkon Sanjay. Planoj por digi Narmadon influos la faŭnon de la ekoregiono.
Heřmanice (distrikto Liberec)
Heřmanice (Hermsdorf) estas municipo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Regiono Liberec, en distrikto Liberec. Ĝi situas apud ĉeĥa-pola landlimo proksimume 6 km sudokcidente de Frýdlant. Ĝi senpere najbaras kun pola municipo Bogatynia. Tra teritorio de la municipo trafluas rivereto Oleška kaj rojo Heřmanický potok. En la municipo vivas.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1381.
Partoj de municipo
La municipo membrigas en tri bazajn setlejunuojn situantaj sur du katastraj teritorioj:
Baŝaid
Baŝaid, serbe Башаид, slave Bašaid, germane Klein Kikinda hungare Basahíd [baŝahId] estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Norda Banato, en municipo de Kikinda. Vilaĝeto Bikaĉ, slave Bikač, hungare Nagybikács [nadjbikAĉ] apartenas al Baŝaid.
Situo
Baŝaid situas sur ebenaĵo, kanalo "Kikinda" preterfluas, laŭ ĉefvojo Zrenjanin-Kikinda. La lasta urbo troviĝas 22 km-ojn.
Historio
La unua skriba mencio pri la vilaĝo devenis el la 1330-aj jaroj en formo "Bosorhida", kiu havis rajton pri bazarado en Hungara reĝlando. Fine de la 16-a jarcento la vilaĝo senhomiĝis, kiun serboj en 1750 refondis. La komunumo ricevis privilegiojn en 1817. En 1849 la hungara armeo venkis la serbojn, dum batalo la vilaĝo bruldetruiĝis. En 1893 denove incendio okazis. Ekde 1876 ĝis Traktato de Trianon la vilaĝo apartenis al Hungara reĝlando, al Torontál, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Baŝaid 3503 homoj, (3123 serboj (89 %), 179 ciganoj, 100 hungaroj, 23 jugoslavianoj kaj aliaj).
Laktopulvoro
Laktopulvoro nomiĝas tiu seklakta maso, kiu estiĝas per deakvigo de la lakto (normale lakto entenas ĉirkaŭ 87.5% da akvo); la restanta akvoenhavo iĝas 3%. Per tio la lakto estas pakigebla kaj longtempe konservebla, sed ĝi perdas je vitaminoj.
Uzado de la laktopulvoro okazas ĉefe en la nutraĵindustrio, sed ankaŭ kiel masreduktita nutraĵo por migrantoj kaj ekskursantoj.
Oni pli frue amase liveris la laktopulvoron al la malsatantaj popoloj en Afriko.
Attila Zsolt Papp
PAPP Attila Zsolt estas rumanuja hungara poeto, ĵurnalisto, ano de E-MIL naskita en Lugoj la 10-an de marto 1979.
Biografio
Attila Zsolt Papp finis la mezlernejon en Gheorgheni en 1997 kaj hungaran-rumanan lingvojn en la Universitato Babeş-Bolyai de Kluĵo inter 1998 kaj 2002. Inter 2003 kaj 2007 li pristudis en Universitato Sapientia de Kluĵo fotoarton-filmarton-medifakon. Ekde 2002 li estis rubrikredaktoro de Krónika, ekde 2003 publicisto kaj redaktoro ties kultura kaj publikviva aldonaĵo Szempont. Li estas ano de E-MIL kaj Fiatal Írók Szövetsége. De 10-a de februaro 2014 li estas ĉefredaktoro de interreta portalo.
(15798) 1993 VZ4
(15798) 1993 VZ4 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Masanori Hirasawa kaj Shohei Suzuki elde la observatorio de la Monto Njukasa, Fuĵimi (Nagano, Japanio).
Peter Bäß
Peter Bäß  (naskiĝis la 9-an de novembro 1939) estas germana esperantisto, protestanta pastro, nun emerita, kaj muzikisto
Vivo
Peter Bäß estis pastoro en preĝejo Nikodemus (esperante Nikodemo) en Berlin-Neukölln de 1976 ĝis 2000. Dum tiu tempo la preĝejo de 1986 ĝis 1988 estis grave alikonstruita.
Pastoro Bäß jam delonge sin engaĝas en la pacmovado.
Li ankaŭ agadas kiel muzikisto..Peter Bäß ludas gitaron, ukulelon kaj banĝon kaj membriĝas en la bando Querbeet - Klecmer und mehr.
Esperanto-agado
Peter Bäß komencis lerni Esperanton en semajnfina kurso de Hermann Tautorat en 1988 en Villa Kreuzberg. Kiel pastoro li subtenis diversmaniere la Esperantan vivon. Li ebligis prezenton de teatraĵoj en la Nikodema preĝejo. Tie estis surscenigita en 1990 la teatraĵo La arkitekto kaj la imperiestro de Asirio de Fernando Arabal fare de la Krizalido-Kalima-grupo el Parizo. En 1994 Jerzy Fornal el Varsovio prezentis la svedan epopeon Aniaro de Harry Martinson en traduko de William Auld. Bäß gastigis membrokunvenojn, organizis kursojn por komencantoj kaj gastigis eksterlandajn gastojn. Ekzemple en 1999 dum la 84-a UK en Berlino loĝis gastoj el Francio, Finnlando kaj Belorusio ĉe la pastoro de la Nikodema preĝejo.
Peter Bäß prilaboris liturgiojn por esperantlingvaj diservoj ĉe kelkaj germanaj Esperanto-kongresoj. kaj predikis en Esperanto.
De 2002 ĝis 2005 pastoro Bäß estis prezidanto de Esperanto-Ligo Berlin.
Li tenis kontakton kun Wanda Fethke-Großmann (1924–208), la vidvino de Jan Fethke, kies tombo estas en Neukölln.
Skribaĵoj
Ĉiu alie aliras al Esperanto – mia aliro estis jena. En: Fritz Wollenberg (Red.): Esperanto. Lingvo kaj Kulturo en Berlino. Jubilea LIbro 1903-2003, Mondial, N.ovjorko – Berlino 2006, p. 249–251.ISBN 1-59569-043-3.
Esperanto – bona ideo. Antaŭparolo. En: Fritz Wollenberg (Red.): Esperanto. Lingvo kaj Kulturo en Berlino. Jubilea LIbro 1903-2003, Mondial, Novjorko – Berlino 2006, p. 15–16.ISBN 1-59569-043-3.
Nikodemus preĝejo – mia uzado de Esperanto. En: Fritz Wollenberg (Red.): Esperanto. Lingvo kaj Kulturo en Berlino. Jubilea LIbro 1903-2003, Mondial, Novjorko – Berlino 2006, p. 15–16.ISBN 1-59569-043-3.
Kantono Hampton (Suda Karolino)
La kantono Hampton estas unu el la 46 kantonoj de la usona ŝtato Suda Karolino. Ĝi havis 21 836 loĝantojn laŭ censo plenumita en 2000. La ĉefurbo de la kantono estas Hampton.
Historio
La kantono Hampton estis nomita tiel omaĝe al la militisto Wade Hampton.
Urboj
Jen listo de ĉiuj urboj kaj lokoj de la kantono :
24135 Lisann
24135 Lisann estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la fare de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Lauren Rose Lisann, finalistino de la Intel Science Talent Search (STS) de 2008, scienca konkurso por lernantoj en lasta jaro de mezlernejo, pro ŝia projekto pri medicino kaj sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Half Hollow Hills High School West en Dix Hills (Novjorkio).
3365 Recogne
3365 Recogne estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla, en Ĉilio.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la eksa belga komunumo Recogne, nun kvartalo de la municipo Libramont-Chevigny en la provinco Luksemburgo.
Eggen
Eggen estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
11240 Piso
11240 Piso estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, de la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Ĝi estis fotita de Tom Gehrels sur unu el la 130 fotografiajn platojn eksponitaj en septembro kaj oktobro 1960, elde de la Observatorio de la Monto Palomar La platoj, senditaj en Leiden (Nederlando), estis poste ekzamenitaj de la geedzoj Ingrid kaj Cornelis van Houten.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la nederlanda kuracisto kaj natursciencisto Willem Piso (1611–1678). Kune kun Georg Markgraf li verkis la unuan libron pri la faŭno, la flaŭro kaj la lokalaj kutimoj en Brazilo. Tiu libro estas la ununura ekzemplo de brazila societo dum la nederlanda regado en Brazilo.
Cesara
Cesara estas komunumo de Italio.
Tibor Oláh (literaturhistoriisto)
Biografio
La mezlernejon Tibor Oláh finis en sia naskiĝurbo, en Liceo George Coşbuc (1939), en Ferenc József Tudományegyetem li akiris diplomon pri italiana-franca lingvoj (1944). Li vizitis ankaŭ la Universtaton de Bologna; li tie doktoriĝis. Li instruis en Zilah (1944-45), poste en Kolozsvár (1945-55). Li laboris ankaŭ en redakcio de Utunk. En 1956 li translokiĝis al Marosvásárhely, kie li estis interna kunlaboranto de Igaz Szó (1956-60), poste ĝis sia pensiiĝo li estis profesoro de Szentgyörgyi István Színművészeti Főiskola (1960-91), samtempe li prelegis ankaŭ en altlernejo de Târgu Mureş.
Cesana Torinese
Cesana Torinese estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la samprovincaj komunumoj Claviere, Oulx, Sauze di Cesana kaj Sestriere, kaj aldone Abriès, Cervières, Montgenèvre kaj Névache la departemento Hautes-Alpes (Altaj Alpoj, FR-05) de Francio.
Jezerce
Jezerce estas refreŝigeja vilaĝo en Ĉeĥio, parto de urbo Stříbro, troviĝanta en distrikto Tachov. Ĝi troviĝas proksimume 5 km okcidente de Stříbro. Estas ĉi tie registritaj 39 adresoj. En la jaro daŭre vivas ĉi tie.
Jezerce estas ankaŭ nomo de katastra teritorio kun areo 2,11 km².
Guéthary
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Getariar.
Natria stearoila laktilato
Natria stearoila laktilato, (NSL), stearoila laktilato de natrio aŭ C24H43NaO6 estas nutro-aldonaĵo konsistanta je natria salo de stearata acido kaj laktata acido. Ĝi uzatas por plibonigi la miksaĵojn de procezitaj manĝaĵoj. Ĝi estas unu el la tipoj de komerce disponeblaj laktilatoj.
NSL estas netoksa, biodegradigebla, kaj ordinare manufakturita per uzo da biorenovigeblaj krudmaterialoj. Ĉar NSL estas sekura kaj altefika kiel nutro-aldonaĵo, ĝi uzatas en granda variado da produktoj kiuj rangas ekde bakaĵoj kaj desertoj ĝis nutraĵoj por dorlotbestoj.
Kinarto de Alĝerio
Kinarto de Alĝerio referencas al la kinindustrio bazita sur la nordafrika lando Alĝerio.