cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henriko de Burgonjo, Grafo de Portugalio
Henriko de Burgonjo (naskiĝis ĉirkaŭ 1066 en Dijon, mortis la en Astorga, Galegio), estis grafo de Portugalio ekde 1093 ĝis sia morto. En Portugalio li estas konata ĝenerale kiel Grafo Dom Henrique.
Biografio
Li apartenis al la dukara familio de Burgonjo, kaj estis filo de Henriko, infanto de la graflando Burgonjo kaj heredinto de la duko Roberto la 1-a kune kun Beatrica aŭ Sibila de Barcelono , kaj frato de la dukoj Odo kaj Ugo la 1-a.
Ĉar li estis la plej juna filo, Dom Henriko havis malmultegajn eblojn atingi havaĵojn kaj titolojn pere de heredo, kaj tial li aliĝis al la Rekonkero de la Iberia duoninsulo. Li helpis la reĝon Alfonso la 6-a de Leono kaj Kastilio konkeri la regnon de Galegio, ricevinte kiel rekompenco pro siaj servoj la promeson de edziĝo kun la nelegitima filino de la monarko, Tereza de Leono (1080-1130).
En 1086, tiam kiam la novaĵoj pri la milito kontraŭ la muzulmanoj kunvokis por aliĝi sub la standardoj de Alfonso la 6-a reĝo de Leono kaj Kastilio, la transpirineajn princojn, la princo Henriko venis Hispanion kune kun sia kuzo Rajmondo de Burgonjo (1080-1107), filo de la grafo Vilhelmo de Burgonjo, frato de sia patrino. La du princoj konkeris grandan reputacion dank'al la venkoj en la militoj kiuj ili partoprenadis, kaj kiel premio pro la servoj kiujn ili havigis al li, Alfonso la 6-a edzinigis sian filinon Uĥaka kun Rajmondo, kaj Terezan aŭ Tareĵan, la bastarda filino, kun Dom Henriko. Em 1093, Alfonso la 6-a trapasis la riveron Mondego, prenis Santarém-on, Lisbonon kaj Sintra-on, despli pliampleksante la kristanan regon ĝis la rivero Teĵo. Ĉar la okcidento de la hispana duoninsulo estis kreinta tre vasta teritorio tiel ke ne estis eble al ties estroj rememori kaj pensi pri sendependiĝo, li decidis delegi povojn al konfidema homo por prizorgi tiujn regionojn. Do li elektis Rajmondon kiel suverenon de Galegio, kaj al Henriko li nomumis kiel guberniestro de la graflando de Portugalio, sub la suzereneco de Rajmondo. Do la regiono inter Minho kaj Teĵo ampleksis tri teritoriojn: la graflando de Portugalio, kiu etendiĝis de Minho ĝis Doŭro; tiu de Koimbro, el Doŭro ĝis Mondego; kaj denove tiu regiono konkerita de la saracenoj, el Mondego ĝis Teĵo, kiu Alfonso la 6-a estigis guberniestron Soejro Mendes, kaj situis la sidejon de la registaro en Santarém. Ĉi-teritorio estis reprenita de la maŭroj en 1095, kaj ŝajnas al ni ke ĉi-tiu incidento kontribuis por ke Alfonso la 6-a liberigu la grafon Henriko de Burgonjo de la suzereneco rilate sian kuzon Rajmondo, ĉar en 1097, li jam sendepende regis sian graflandon, kaj en 1101 li troviĝis en la kortego de la reĝo de Leono kaj Kastilio.
Henriko starigis sian vivon en Guimarães, kaj venkis multenombrajn batalojn kontraŭ la Maŭroj, kvankam li estis venkobatita en Malagón, sude de Toledo, en la 16-a de Septembro 1100.
Henriko mortis en la civila Batalo de Astorga en la 24-a de Aprilo 1112, kaj estis sepultita en la Katedralo de Braga. Li havis plurajn gefilojn kun Tereza, sed nur la pli juna supervivis la infanecon: Dom Alfonso Henriques, kiu sukcedis sian patron kaj fariĝis la dua grafo de Portugalio en 1112.
Idaro
El lia edziĝo kun Tereza de Leono, naskiĝis:
Urbanya
Urbanya (Orbanyà) estas franca situanta en departemento Pyrénées-Orientales, regiono.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Urbanyains.
Béla Benczúr
Béla Benczúr [bencUr], laŭ hungarlingve kutima nomordo kaj kun plena nomo Benczúr Béla Tivadar estis hungara arkitekto, pentristo, altlerneja instruisto. Lia frato estis Gyula Benczúr. Béla Benczúr naskiĝis la  en Kassa (Hungara reĝlando, nuntempa Košice en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Béla Benczúr frekventis teknikuniversitatojn en Zuriko kaj Munkeno. Inter 1881 kaj 1885 li estis asistanto en Reĝa Teknikuniversitato József, poste li instruis en Reĝa Industriarta Lernejo. Li ankaŭ pentradis akvarelojn kaj aliajn pentraĵojn. Ekde 1900 li ekspoziciis en Arthalo Budapeŝto. Li planis vilaojn ekzemple por sia frato. Li havis edzinon, kiu naskis filinon.
(162183) 1999 NB5
(162183) 1999 NB5 estas marsrenkonta kaj terrenkonta apolona asteroido, rigardita kiel potence danĝera objekto.
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo LINEAR (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en 1:3 kun la Tero kaj 4:1 kun Jupitero.
Ĝia discentra orbito krucas tiujn de Marso kaj de la Tero kun tre malgranda orbita klineco.
• Ĝia marsa MOID estas 0,05123 astronomia unuo (7,664 milionoj da km),
• ĝia tera MOID estas 0,01280 astronomia unuo (1,915 miliono da km).
• La ĝi pasos al 0,08016 astronomia unuo (11,992 milionoj da km) de Marso.
• La ĝi pasis al 0,08916 astronomia unuo (13,338 milionoj da km) de la Tero,
• la ĝi pasos al 0,20676 astronomia unuo (30,931 milionoj da km) de nia planedo.
2175
2175 estos normala jaro komenciĝanta dimanĉe (vidu ĉi tie kalendaron).
.er
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Er''.
Plonéis
(jen france, bretone Ploneiz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
.er
.er estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Eritreo.
Plonéis
Etimologio
La nomero Plo cetere aludas al la bretona vorto plou por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Metodo Paderborn
La Metodo de Paderborn aŭ Metodo Paderborn aŭ Sistemo Paderborn estas metodo de Lingvo-Orientiga Instruado (LOI) laŭ sciencaj esploroj en Paderborn, Germanio por instruado de fremdaj lingvoj al infanoj en elementaj lernejoj. Ĝi konsistas en instruado de tre simpla lingvo (kiel Esperanto) antaŭ instruado de pli malfacila lingvo. La efikeco de tia metodo estis plurfoje empirie rimarkita dum la 20-a jarcento interalie en italaj lernejoj, tamen, sciencan pruvon faris nur profesoro Helmar Frank ĉe la Instituto de Pedagogia Kibernetiko en la Universitato de Paderborn (Germanio), de kiu devenas la nomo de la metodo.
Lingvo-Orientiga Instruado (LOI) laŭ sciencaj esploroj en Paderborn (Germanio)
Dua duono de 1970-aj jaroj kaj komenco de 1980-aj jaroj
La unua vera eksperimento laŭ la Paderborna modelo kun preciza mezurado kaj kalkulado laŭ formuloj de la kibernetika pedagogio estis entreprenita de prof. Helmar Frank en Paderbornaj elementaj lernejoj en 1975 kaj 1976, en kiu Esperanton lernis preskaŭ 300 lernantoj, parte unu jaron kaj parte du jarojn, kaj poste ili daŭrigis lerni la anglan lingvon. Tiu eksperimento montris, ke tiuj, kiuj lernis Esperanton ĉirkaŭe dum 100 lernohoroj en du jaroj, havis je 30% pli bonajn rezultojn ol la nelernintoj, dum tiuj, kiuj lernis nur unu jaron, havis jam je 20% pli bonan rezulton.
Preskaŭ paralele kun tiu eksperimento okazis de 1975-1977 eksperimento organizita de ILEI (Internacia Ligo de Esperanto-Instruistoj) kaj gvidata de H. Sonnabend en Belgio, Francio, Germanio, Greklando kaj Nederlando. Ĝi ne estis tre unuece kaj sammetode farita. E. Geisler faris en 1979 finan esploron pri la angla scio de germana grupo kaj atingis la serĉatajn rezultojn. La faktoro de kaŝita transfero K, nur post 36 horoj da angla instruado, estis 1.16279, do je 14 % pli bona ĉe infanoj, kiuj antaŭe lernis Esperanton ol en grupoj, kiuj ne lernis Esperanton. La postaj mezuradoj montris daŭran pligrandigadon de la diferenco inter la LOI-lernantoj kaj la ne-LOI-lernantoj. Ŝi kalkulis, ke la LOI-lernantoj ŝparas 129 horojn da lernado, se la tuta lernotempo estas 960 horoj. (Vd. Eŭropa dokumentaro, n-ro 25/1980, paĝo 4). Oni analizis la rezultojn de tiuj infanoj ankaŭ per la notoj en aliaj studobjektoj kaj konstatis pli bonajn rezultojn ankaŭ en jenaj lernobjektoj: gepatra lingvo (la germana), matematiko kaj geografio.
En la jaroj 1983-1985 instruistino Elizabeta Formaggio el Italio havis dujaran kurson de Esperanto kun 25 lernantoj en tria kaj kvara klaso de la baza itala lernejo Scuola Elementare "Rocca" en San Salvatore de Cogorno kaj faris ampleksan ekzamenon en majo 1985. En marto 1988 ŝi faris samtipan ekzamenon pri la franca kun la sama grupo kaj egale granda alia grupo, kiu ne estis antaŭe lerninta Esperanton. Ŝia rezulto meze montris kaŝitan transferon k = 1,3 - do pli-malpli ekvivalentan al la aliaj esploroj.
Zlatko Tišljar magistriĝis je tiu temo ĉe la Akademio Internacia de Sciencoj San Marino (AIS) en 1995 per eksperimento organizita inter 1993 kaj 1995 en Slovenio, Aŭstrio kaj Kroatio. En kvin elementaj lernejoj unue lernis Esperanton 40 lernantoj dum 70 horoj; kaj poste en kvar lernejoj ili lernis la anglan kaj en unu la germanan kiel fremdlingvon. Tišljar tri fojojn testis tiujn infanojn kaj paralelan samgrandan 40-personan grupon kiu ne estis lerninta Esperanton kaj liaj mezaj rezultoj pri la kaŝita transfero estas tre similaj al la antaŭaj (K03 = 1.3415, P03 = 25.5% kaj K13 = 1.398, P13 = 28.5%). Eblas konkludi, ke efektive tiuj, kiuj estas lernintaj 70 horojn la internacian lingvon, plirapidiĝas poste en la lernado de la angla, respektive al la germana, je proksimume 25-30%, kio signifas, ke post du jaroj da lernado de la fremda lingvo ili ĝin scias je 50-60 % pli bone ol tiuj, kiuj antaŭe ne estas lernintaj Esperanton. Ĉar la fremdan lingvon oni lernas tri horojn semajne, do 120 horojn jare aŭ 240 horojn dum du jaroj, la ŝparo estas pli ol 120 horoj. Sekve la investitaj 70 horoj de la Internacia Lingvo kompensiĝas jam post malpli ol du jaroj de fremdlingva lernado.
De septembro 1994 ĝis julio 1995 instruistino Ines Frank en Germanio la samon faris en elementa lernejo en Oberndorf am Neckar kun komence 38 kaj fine 20 lernantoj de kvara klaso. La rezultoj ne estis publikigitaj.
Aldone al tio necesas mencii studon de prof. Yukio Fukuda el Japanio "Zur rationalisierten Fremdsprach-Lehrplanung unter Berücksichtigung der (z.B. deutschen oder japanischen) Muttersprache", Grundlagenstudien aus der Kybernetik und Geisteswissenschaft 21, 1980 (paĝo 1-16), kiu argumentas, ke la LOI por lerni la anglan pli utilas al infanoj, kies gepatra lingvo pli diferencas de la angla.
Eksperimento ĉe la Universitato de Paderborn
En bazlernejo du grupoj A kaj B estis kreitaj sub direktoreco de profesoro Helmar Frank .Dum la 3-a studjaro la grupo A ekstudis la anglan kaj la grupo B ekstudis Esperanton (160 horoj); post du jaroj, la grupo B ankaŭ ekstudis la anglan (5-a studjaro). Tamen, eĉ se la du grupoj ne lernis la anglan dum la sama tempo, jam dum la 7-a studjaro la grupo B egalis al grupo A en scio pri la angla, kaj dum la 8-a studjaro la grupo B estis eĉ pli bona ol la grupo A en la angla.
La jena tabelo resumas la eksperimenton faritan en Paderborn:
NGC 4674
NGC 4674 (aliaj indikoj — MCG -1-33-5, PGC 43050) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Metodo Paderborn
Eksperimento ĉe la Universitato de Paderborn
Do, grupanoj en B ne nur gajnis ĉar ili pli bone sciis la anglan, sed ankaŭ ĉar ili aldone sciis ankaŭ Esperanton. Oni ankaŭ rimarku, ke la geknaboj estis germanoj, kaj la germana lingvo estas iom simila al la angla (ambaŭ lingvoj estas ĝermanaj), do ili ne akiris gajnon de Esperanto pro lernado de gramatiko pli simila al la angla ol sia patra lingvo. Oni facile komprenas, ke krom la kulturan gajnon, ŝparo de tempo kaŭzas ankaŭ ŝparon de mono por instruado.
NGC 4674
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Vida poezio
La vida poezio estas tipo de poezio kiu diferencas de la grafika poezio aŭ de la tipografio, en la senco ke ĝi uzas la poemon kiel formo rigardebla per okulo eĉ sen legi la vortojn.
Metodo Paderborn
Hipotezoj pri kialoj de funkciado de ĉi metodo
Esperanto estas aglutina lingvo, kaj tio implikas la lernantojn en aktiva vortfarado. Lernantoj povas "ludi" kreante novajn vortojn aŭ analizante vortojn aŭditajn aŭ legitajn.
Vida poezio
Ĝi vere prenis naskiĝon pere de la kaligramoj de Guillaume Apollinaire en 1918 kaj elstariĝis precipe pere de la spacismo de Pierre Garnier.
Metodo Paderborn
Hipotezoj pri kialoj de funkciado de ĉi metodo
La gramatikaj reguloj estas malmultaj, do geknaboj povas ekparoli frue kaj tio permesas al ilia entuziasmo daŭri. Male, lernante alian fremdlingvon entuziasmo finiĝas pro tio, ke oni devas lernadi dum kelkaj jaroj antaŭ paroli iom flue. Tio eble donas al lernanto konfidon en ĝia kapableco, kaj ankaŭ alia lernota fremdlingvo ŝajnas kiel facilaĵo (iu, kiu facile lernis unuan fremdlingvon ne timas lerni alian).
Vida poezio
Sed la vida poemo ankaŭ povas forlasi la poemon kaj fariĝi nur vida faro.
Metodo Paderborn
Hipotezoj pri kialoj de funkciado de ĉi metodo
Instruante Esperanton oni ankaŭ donas al lernantoj oportunon plenlerni en mallonga tempo la tutan gramatikon de lingvo, t.e. lerninte ĝin, oni povas kompari ĝin kun sia patra lingvo, kaj tiu komparado estas tre utila por la estonta lerno de aliaj fremdlingvoj. Samkiel studi simpligitan modelon de motoro helpas kompreni funkciadon de reala (pli kompleksa) motoro (kaj aldone, Esperanto estas tute funkcianta kaj uzebla lingvo, ne nur modelo).
Malsukceso en lerno de la unua fremdlingvo povas kaŭzi psikan traŭmaton, kiu malhelpas studadon de ĉiu alia fremdlingvo, ĉar la nelerninto vidos ĉiun alian lingvon kiel grandan malfacilaĵon. Male, se la unua fremdlingvo estas sukcese lernita, ankaŭ la dua ŝajnas facila. Indas rimarki, ke jam post malmultaj lecionoj de Esperanto, lernantoj ekkreas siajn frazojn.
Ju pli frue oni kapablas paroli en iu ajn lingvo, des pli frue tiuj povas uzi ĝin, ekzemple renkontante geknabojn el malproksimaj landoj. Kiam tio okazas, entuziasmo kaj intereso de lernanto kreskas ankaŭ por aliaj lingvoj. Tio povas okazi per vojaĝo, per poŝto (tradicia poŝto antaŭe sed nun ankaŭ per elektronika poŝto aŭ interrete).
Pri la afero skribis Claude Piron en kelkaj siaj tekstoj. Verŝajne ne estas nur unu kaŭzo de sukceso de ĉi metodo, sed estas multaj kunkaŭzoj.
Multaj plenkreskuloj rimarkis, ke lerninte Esperanton ili komprenas pli bone ankaŭ gramatikon de sia gepatra lingvo. Do, iuj el ili ekpripensis ĉu eblas, ke tia lingvo helpas en lernado de gramatiko aŭ eĉ lernado de fremdaj lingvoj.
Historio de lingvaj eksperimentoj antaŭ la modelo de Paderborn
Multaj pedagogiaj eksperimentoj estis faritaj tra la jaroj. Tiuj, kiuj sekvas, estas la plej signifaj. Ekde la 1918-aj jaroj okazis eksperimentoj kiuj estis dokumentitaj:
"'In 1994 the Government of the State of Victoria proposed that every primary school (6–12 yrs) should begin to teach at least one LOTE (Language other than English) for at least 2.5 hours per week... It was clear from Esperanto experiments in Europe that Esperanto helped learners make a good, quick start in learning their second European language. However no research had been done on whether the early learning of Esperanto helped with the later learning of East-Asian Languages. The situation unfolding in Victoria seemed to offer an ideal opportunity to do some research on that idea.'"
Ĝi celis esplori ĉu antaŭa studado de Esperanto helpus infanojn en la posta lernado de orientaziaj lingvoj (precipe la japanan). La konkludoj estis ke la Esperanto-lernantoj taksis la lernadon de LOTE (Language other than English - lingvo alia ol la angla) kaj ankaŭ la lernadon de Esperanton kiel unu el siaj plej ŝatataj fakoj. La atingo-nivelo de la lernantoj en Esperanto, taksita de la instruistoj (de 1 ĝis 5), estis impresa, ĉar 96% estis taksitaj 3,4 aŭ 5. Pri la motiviĝo de la lernantoj por LOTE-lernado, denove taksita de la instruistoj denove taksis ĝin de 1 ĝis 5, 86% de la lernantoj de Esperanto estis taksitaj 4 aŭ 5 kompare kun 55% de la neesperantistoj. Pri la parolkapablo de LOTE, neniu esperanta lernanto estis taksita malpli ol 3 en ĉi tiu kapablo.
119 Alteo
119 Alteo estas mezgranda sed hela asteroido de la asteroida zono. Ĝi estis malkovrita de la usona astronomo James Craig Watson el la observatorio de Ann Arbor (Usono), la.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al Alteo, patrino de Meleagro en la helena mitologio.
Saab
Saab estas la firmaa nomo de:
Saab estas la nomo de personoj:
(traduko de germana vikipedio) (Begriffserklärung)
Naoki Ishikawa
Naoki Ishikawa (石川 直樹, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Kashiwa Reysol, Hokkaido Consadole Sapporo, Albirex Niigata kaj Vegalta Sendai.
5827 Letunov
5827 Letunov estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomino Ljudmila Ivanovna Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno (en tiama Sovetunio, poste en Ukrainio, nun en Respubliko Krimeo).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la rusa ĵurnalisto kaj verkisto Jurij Aleksandroviĉ Letunov (cirile : Юрий Александрович Летунов, 1926–1984), diplomita de doktoreco pri historio de la sciencoj.
Mahagono
En plej strikta senco, Mahagono estas kariba arbo el la svitenia genro (Swietenia mahagoni) kun duope kontraŭsidantaj, pinataj folioj kaj kun malgrandaj floroj en paniklo.
Post kiam oni rikoltis preskaŭ ĉiuj arboj de ĉi tiu specio, la nomo uziĝis ankaŭ por la proksime parenca specio Swietenia macrophylla. Nun ĉiuj specioj de svitenio estas protektitaj, sed oni rikoltas arbojn de aliaj meliacaj genroj, unuavice la afrika genro Khaya, sub la nomo mahagono.
La peza, malmola, ruĝbruna ligno estas grava (luksa) mebloligno.
Walter Veltroni
Walter VELTRONI ([valter veltroni]; naskiĝis la 3-an de julio 1955 en Romo) estas itala politikisto. Li estis sekretario de la tiama itala maldekstra politika partio Maldekstraj Demokratuloj de 1998 ĝis 2001.
Li estis urbestro de Romo, gajninte la urban baloton en 2001 kaj duafoje en 2006; fine de 2007 li tamen demisiis, kaj la li kandidatiĝis kiel estro de la starigota itala Demokrata Partio.
Li iĝis la unua estro de la nova partio, kaj demisiis la post vico da malsukcesaj regionaj balotoj, laste en Sardio, kie la maldekstra kandidato Renato Soru malgajnis baloton kontraŭ la dekstra kandidato (kaj ekde tiam regiona prezidento) Ugo Cappellacci.
Lia patro, Vittorio Veltroni, estis fama direktanto de RAI (itala nacia televido) en la 1950-aj jaroj; li mortis kiam Walter nur estis unujarulo.
Valfenera
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Asti de la regiono Piemonto. Fine de en la komunumo vivis. Kristana patrono estas la sanktula apostolo Bartolomeo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
Foliigita pasto
Ĝi estas "tute preta kaj finita" aĉetebla en preskaŭ ĉiu superbazaro. Krom por dolĉaĵoj foliigita pasto ankaŭ tre taŭgas por nedolĉaj frandaĵoj kiel pasteĉoj.
Valfenera
Najbaras la komunumoj.
Bienvenida
La loĝantoj nomiĝas barreños aŭ culebrones. La censita populacio en 2008 estis de 2.324 loĝantoj.
Situo
Bienvenida situas en la suda parto de Ekstremaduro, je altitudo de 606 m; je 106 km de Badajoz, provinca ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas 92,2 km².
Foliigita pasto
La diferenco inter foligita pasto kaj aliaj rulitaj bakaĵoj kiel danaj bakaĵoj aŭ croissantoj kuŝas ĉefe en la pasto. Neniu gisto estas aldonita al la folikukaĵo; gisto ankaŭ estas utiligita kiel fermentagento en danaj bakaĵoj. La pastoj ankaŭ enhavas sukeron, lakton kaj aliajn ingrediencojn, laŭ viaj bezonoj kaj la recepto.
Foliopasto (fermentŝvelita) kiu ankaŭ oftas en greka kaj mezorianta kuirarto, estas tre simila al foliigita pasto.
Bienvenida
Ekonomio
Ĉefe oni vivtenas el la agrikulturo kaj iomete eka turismo.
Foliigita pasto
Bakaĵoj de foliigita pasto
Bakitaj varoj faritaj el foliigita pasto apartenas al la klaso de bonaj bakaĵoj.
Bienvenida
Historio
Estas mencioj pri la loko en la Mezepoko jam en la 13a jarcento, sed ili ne fidindas, ke temas pri tiu loko. Estas ermitejo de la Virgulino de la Mirakloj, fondita de la ordeno de Santiago, supozeble ĉirkaŭ 1498, sed ankaŭ tio ne estas konfirmita. La preĝejo, konstruita en la 16a jarcento, apartenis al aro de religiaj konstruaĵoj de la Ordeno de Santiago. Iam ŝajne oni parolis lokan parolmanieron aŭ dialekteton nome "alcotiza", sed ankaŭ tio jam malaperis.
Gravuloj
Bienvenida estas konata kiel naskiĝloko de famaj taŭrludistoj, nome Bienvenida, inter kiuj unu el la plej fama estis Antonio Bienvenida.
Teoremo de Poisson
Teoremo de Poisson estas teoremo en probablo-teorio.
Foliigita pasto
Bakaĵoj de foliigita pasto
Ĝi funkcias kiel bazo por:
Teoremo de Poisson
Integro
Se ekzistas vico de provo de Bernoulli kaj se p_n estas probablo de «sukceso», kaj \mu_n nombro de «sukcesoj»,
Se
San Michele (Venecio)
Historio
La insulon posedis en 1212-1810 la Camaldoli-monaĥoj. Tie laboris ekz. la mapisto Fra Mauro (1433-1459). Post konkero de Venecio, Napoleono Bonaparte decidis, ke oni devas ĉesigi ĉiujn tombejojn de la urbo pro preventi epidemiojn. Ĝis tiam oni entombigis la mortintojn sub tiujn placojn, kie funkciis akvokolektaj cisternoj.
Teoremo de Poisson
Pruvo
Uzante formulon de Bernoulli, devas esti, ke
Sed ĉar
San Michele (Venecio)
Historio
La tombejo sur San Michele pleniĝis dum unu jarcento, nuntempe nur la protektitaj aŭ famaj tomboj havas kvieton. La restaĵoj de la simplaj civitanoj estas eltombigitaj post 10 jaroj kaj la ostoj estas rezervitaj en komuna tombo por fari lokon por la novaj entombigoj.
San Michele in Isola
Preĝejo, kiun konstruis Mauro Coducci en 1469-1497, el istria marmoro. Ĝi estas facile alirebla, antaŭ ĝi troviĝas stacio de la bus-ŝipeto (vaporetto).
La tombejo
San Cristoforo estas eta preĝejo ene de la tombejo. La tombejo estas dividita je la diversaj religioj.
Sur insulo de San Michele troviĝas en la protestanta parto Ezra Pound (1885–1972), nome usona poeto, Frederick Rolfe (barono Corvo) verkisto (mortis en 1913) kaj Ermanno Wolf-Ferrari (1876–1948) itala muzikisto.
En la ortodoksa parto ripozas Sergej Djagilev (1872–1929) baletisto, Igor Stravinskij (1882–1971) rusa muzikisto, Josif Brodskij (1940–1996) kaj Helenio Herrera (1916–1997).
.es
''Ĉi tiu artikolo estas pri domajno de plej alta nivelo. Pri la aliaj signifoj de la dulitera kombino vidu apartigilon Es''.
.es estas interreta nacia domajno de plej alta nivelo de Hispanio.
Eksteraj ligiloj
Toppdomän
Huévar del Aljarafe
Demografio
Laŭ statistikoj de la andaluza registaro (SIMA, 2007) la 2533 geloĝantoj de la municipo Huévar del Aljarafe estas 1224 inoj kaj 1309 viroj. En la 57-kvadratkilometra teritorio estas 3 setlejoj, kie loĝas 2495 geloĝantoj, kaj aliaj 38 geloĝantoj loĝas dise en kamparo. Lasta konata nombro de naskiĝoj po jaro estis 25, 12 inoj kaj 13 viroj, kaj mortis 27, 10 inoj kaj 17 viroj. Tiel la natura kresko estis -2 (-0.1%). La laborkapabla loĝantaro estis 1003 homoj (39.6%).
Johann Gottlieb Dressler
Vivo
Dressler batalis, helpate de Adolph Diesterweg kaj sekvante la ideojn de Friedrich Eduard Beneke, la doktrinon ke psikologio estu la ununura fundamento de ĉiuj sociaj sciencoj. Tiel li hejmecigis la empirian psikologino ene de pedagogiko kaj instruista klerigo inter 1835-65. Poste sur tiu kampo pli gravis Herbartismo kaj ĝia pedagogiko bazita sur etiko, metafiziko kaj psikologio.
La bofilo de Dressler, Friedrich Dittes, ĝis la fino de la 19-a jarcento zorgis pri kono de la ideoj de Beneke/Dressler.
Tokso
Tokso estas tipo de veneno, konsistanta el difinita kemia substanco: ekzemple cianida acido, brucino, striknino estas toksoj (el PIV). Kvankam deveninta el sama radiko, toksino estas alia koncepto.
Tokso estas farita de homoj aŭ enmetita en la medio fare de homa agado. Tio kontrastas kun toksino, kiu estas veneno produktita nature de organismo (ekz. planto, animalo, insekto).
El la radiko tokso oni povas aliri la jenajn esperantajn vortojn: toksa, toksi, toksado, tokseco, toksiĝi, toksiĝemulo, toksomanio, toksomaniulo, toksologo, toksologio, antitokso, kontraŭtokso, sentoksigi, sentoksigado, teletokso, teletoksado.
Pesticidoj
Kelkaj toksoj estas specife disvolvigitaj por lukti kontraŭ plagoj, nome pesticidoj kiaj
Vestmannaeyjar
Vestmannaeyjar estas komunumo de Islando.
Geografie Vestmannaeyjar estas grupo de insuloj:
Heimaey estas la sola surloĝata insulo. La formala nomo de la komunumo estas "Vestmannaeyjabær" (La urbo de Vestmannaeyjar).
Laŭ landnámabók la nomo venas de irlandaj sklavoj (la islanda Vestmenn signifas "okcidentuloj", la vikinga vorto por irlandanoj) kiuj fuĝis al la insuloj en ĉ. 876.
La maro sude de Islando estas tre fiŝriĉa, sed la plejparto de suda Islando estas senhavena. Do, kun sia bona haveno, Vestmannaeyjar estas tre grava fiŝkapta urbo.
En 1627 la insuloj estis okupitaj fare de otomana floto kaj berbereskaj piratoj, kiuj foririgis homojn en sklavecon.
Nokte 23-a de januaro 1973 okazis vulkana erupcio en Heimaey, kaj granda parto de la urbeto detruiĝis. Tamen neniu mortiĝis, kaj la loĝantaro plejparte sukcesis fuĝi al la ĉeflando dum la unua nokto.
Kvankam multaj revenis, la loĝantaro ankoraŭ ne atingis la antaŭerupcian nivelon.
Faŝisma saluto
Heil Hitler estas naziepoka germana saluto. Ĝi estis uzata ankoraŭ antaŭ tio, ol NSDAP ekregis en Germanio, sed precipe en tempoj de la Tria regno, kiam ĝi iĝis ĝenerala saluto kaj montro de simpatio al Adolf Hitler. La salutado estis uzata dum ĉiuj renkontiĝoj, kiam ĝi estis akompanata ankoraŭ per levo de la dekstra brako en nivelo de la ŝultro; tiu salutgesto estis simila al tiu de la italaj faŝistoj, kiuj ŝajne klopodis imiti la saluton de la romianoj. La 24-an de julio 1944 ekvalidis ordono, laŭ kiu la esprimo Heil Hitler estis deviga saluto inter ĉiuj armeanoj de la Tria regno.
Preĝejo Koro de Jesuo (Szentes)
Preĝejo Koro de Jesuo estas romkatolika konstruaĵo en Hungario, en urbo Szentes.
Historio
En Szentes jam dum la mezepoko funkciis kirko. Baldaŭe oni elktis multe la kalvinismon. En 1920 la episkopo ordonis distribui la urbon je 2 paroĥoj. La pli nova preĝejo konstruiĝis nur en 1943. La orgeno ekfunkciis en 1958. Renovigoj okazis interne en 1958, ekstere en 1980.
Konstruaĵo
La konstruaĵo situas sola. En maldekstra flanko de la fasado altiĝas la turo, krome estas videbla skulptaĵo pri Koro de Jesuo. Meze de la fasado troviĝas la enirejo post vestiblo. La ĉefaltaro estis farita el marmoro. Meze estas videbla bildo pri la urbanoj kaj la hungaraj sanktuloj adorantaj al Sankta Koro. La dekstra bildo prezentas Sanktan Franciskon el Asizo, la maldekstra Sanktan Klaran. Super altaro de Sankta Maria sur la bildo Sankta Maria donas rozarion al Jesuo. József Palka kreis la vitralojn.
Natura kresko
En demografio natura kresko estas la nombro de naskiĝoj minus la nombro de mortoj dum donita tempo (normale unujara), kiuj okazis inter la studata loĝantaro. La elcento kalkulita rilate al la tuta fina loĝantaro estas la procento de natura kresko (PNK). Pozitiva PNK signifas ke loĝantaro kreskas, kaj negativa PNK ke loĝantaro malkreskas.
PNK kalkuleblas el aliaj demografiaj proporcioj. La formulo estas: kie naskiĝa kaj morta proporcioj estas el mil entutaj geloĝantoj, kaj la rezulto estas PNK en elcenta formo.
Harold Jones
Vivo kaj verkado
Jones vizitis la gimnazion de Richmond kaj iris en la aĝo de dek kvar jaroj al frapinstrumentaro. Li ludis ekde 1956 en Indianapolis kun muzikistoj kiel Wes Montgomery kaj Freddie Hubbard. Li ricevis stipendion ĉe la Usona Konservatorio en Ĉikago; krom tio li prezentis kun diversaj bandoj kiel ankaŭ elzemple kun bluskantisto Roosevelt Sykes kaj kun Eddie Harris. En la aĝo de 21 jaroj li koncertvojaĝis kun Paul Winter tra Latinameriko kaj Usono. Li famiĝis pro sia kunverkado de la albumo Exodus de Eddie Harris (1961). Ekde 1967 ĝis 1972 li apartenis al la Orkestro Count Basie kaj akompanis en la bando de Basie la kantistojn Ella Fitzgerald, Tony Bennett, Carmen McRae, Nancy Wilson kaj Sammy Davis la pli juna. En 1973 li koncertis kun Marlena Shaw je la Ĵazfestivalo Montreux. Plurfoje li vojaĝis kun Benny Carter, ekzemple en 1979 tra Japanujo. En la 1980-aj jaroj li koncertvojaĝis kun Sarah Vaughan kaj prezentis kun ŝi en la Blanka Domo. Li ankaŭ kunverkis ŝiajn albumojn Send In the Clowns (1981) und Crazy and Mixed Up (1982) ĉe diskeldonejo Pablo.
En la 1990-aj jaroj li akompanis kantistinon Natalie Cole je ŝia koncertvojaĝo. En 1994 li muzikis kun Dick Hyman kadre de la Festivalo San Francisco. Li krome koncertis je festivaloj de sia hejnurbo (ekz. Indy Jazz Fest) kaj instruis majstroklasojn ĉe universitatoj. Jones kunverkis entute kvin albumojn, kiuj estis distingataj per Gremioj, de Count Basie (Warm Breeze, 1982), de Sarah Vaughan (Gershwin Live, 1982), de B.B. King (Live at the Apollo, 1990), de Natalie Cole (Unforgettable With Love el 1991, Take a Look el 1993). krom tio li kunlaboris dumpase de sia kariero kun Gene Harris, Quincy Jones/Sammy Nestico, Jeanie Bryson, Marian McPartland (Plays the Benny Carter Songbook, 1990), Walter Norris, Diane Schuur kaj Clark Terry.
Rivero Kankakee
La rivero Kankakee estas rivero kiu fluas en la usonaj ŝtatoj de Indianio kaj Ilinojso. Ĝi longas ĉirkaŭ 144 km kaj fluas tra nordokcidenta Indianio kaj nordorienta Ilinojso. La rivero estas flankrivero de la Ilinojo. Ĝia vojo ne estas natura. Por krei kulturkampojn, homoj rektigis la riveron. Antaŭ tio la rivero drenis unu de la plej grandaj malsekejoj en Nordameriko.
Gyula Vigh
Gyula Vigh [djula vig], laŭ hungarlingve kutima nomordo Vigh Gyula estis hungara geologo, paleontologo, profesoro. Lia familia nomvarianto estis Vígh.
Rivero Kankakee
Geografio
La rivero Kankakee komencas flui en nordokcidenta Indianao ĉirkaŭ 8 km sude de South Bend. La rivero fluas en rekta, malnatura kurso (Vidu super…) ĉefe sudokcidente tra kampara kulturkampo. Ĝi formas la sudajn kantonlimojn de la kantonoj: Porter, La Porte, kaj Lake. Kaj formas la nordajn kantonlimojn de la kantonoj: Starke, Jasper, kaj Newton.
Gyula Vigh
Gyula Vigh naskiĝis la  en Mindszent, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Vigh akiris diplomon en Reĝa Universitato de Budapeŝto en 1912. Post siaj studoj li estis samloke asistanto. Inter 1914 kaj 1952 li laboris en geologia instituto, kie li estis vicinstitutestro en la lasta periodo. En 1936 li estis nomumita privata profesoro en Universitato István Tisza. En 1952 li eklaboris en geodezia instituto kiel ĉefgeologo. En 1953 li kandidatiĝis (CSc) antaŭ la Hungara Scienca Akademio, post 4 jaroj li pensiuliĝis. Li okupiĝis en Bakony pri epokoj de ĵurasio kaj triaso, li esploris ercojn ĉe Úrkút kaj Bagamér, trinkakvojn ĉe Veszprém (urbo), Szekszárd, Pécs.
Rivero Kankakee
Historio
La rivero Kankakee estis uzata por transporti objektojn kaj homojn per Indianoj kaj fruaj eŭropaj setlantoj. Proksime ĉe la komenco de la rivero, ekzistis transport-vojo al la Saint Joseph Rivero kiu fluas al la Miĉigana Lago.
En la komenco de la 19-jarcento, la rivero estis preskaŭ 384 km longa. Multe da malsekejoj estis ĉirkaŭ la rivero ĝis ili estis drenitaj por krei kulturkampon. La supra rivero estis ŝaneliginta por permesi la transportadon de ligno sur la rivero. Sed la ŝaneligado kaŭzis inundojn.
Dekerido
Dekerido naskiĝis la 4-an de februaro 1963 en Roterdamo, ekde 1965 lia familio translokiĝis al Belgio kaj nun li loĝas en Usono. Li estis aktiva membro de la antverpena klubo La Verda Stelo.
Vivo
Li nomas sin Dekerido, ĉar li estas granda admiranto de la plejgrava nederlanda verkisto Multatuli, kies vera nomo estas Eduard Douwes Dekker; li do kombinis Deker (esperantigita) kaj ido (li sentas sin lian spiritan posteulon).
Gidon Kremer
Gidon Markowitsch Kremer (latve Gidons Krēmers) (n. 27-an de februaro 1947 en Rigo) estas latva violonisto germanjudodevena.
Dekerido
Vivo
Li por la unua fojo eklernis pri Esperanto en 1979, kaj dum jaroj de tempo al tempo okupiĝis pri ĝi. Lia intereso neniam vere forestis, jam tiam la interna ideo kaptis lin - sen ĝi li plejverŝajne neniam iĝus esperantisto - sed li estas aŭtodidakto. Nur en 1991 li eksciis pri Esperanto-kurso, kaj tuj enskribiĝis. Kelkajn monatojn poste li efektive aktiviĝis - li nomas tion sia dua esperantiĝo - en la loka kluba vivo. Tre rapide li ekhavis pli grandan interesiĝon por la literatura kampo. Li komencis verki, unue poezio - laŭ li Esperanto elvokas tion - sed li konstatis ke li en prozo estas pli kapabla. Kvankam li foje tamen poeziumas, li dediĉis pli da tempo al produktado de noveletoj.
Cañamaque
Cañamaque [kanjaMAke] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la provinco Sorio kaj en la komarko Campo de Gómara en la oriento de la provinco. La loknomo Cañamaque estas etimologie eble rilata al la hispanlingva vorto "cáñamo", pro kio ĝi signifus ion kiel Kanabejo.
Gidon Kremer
Vivo
Kremer naskiĝis en 1947 je Rigo kiel filo de germandevenaj gepatroj. Liaj patro kaj avo estis violonistoj kaj muzikinstruistoj, kaj tiel Kremer en la hejma rondo jam infanaĝe ricevis muzikinstruon. En 1954 li iris al la konservatorio de Rigo kaj sekvis lecionojn ĉe Voldemar Sturesteps. Jam en la aĝo de dek ses li estis dekoraciita per la unua premio de la latva respubliko.
Dekerido
Vivo
Kvankam li en tiu momento estis iom seniluziita pro la postuloj de tia laboro, li tamen faris novan tradukklopodon. Ĉi foje li mem elektis la aŭtoron. Jam de la meza lernejo li havis grandan admiron por Multatuli, do li rapide decidis submeti ion el lia verkaro al sia (ne)tradukkapablo.
Gidon Kremer
Vivo
En 1965 Kremer iris al Moskva Ĉajkovskij Konservatorio, kie li fariĝis studento de David Ojstraĥ. En 1967 li estis premiita ĉe "Concours Reine Elisabeth" en Bruselo (3-a rango), du jarojn poste li gajnis la Paganini-konkurson en Genovo, en 1970 ankaŭ la Ĉajkovskij-konkurson en Moskvo.
Cañamaque
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 22,94 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 32 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis preskaŭ 400 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Dekerido
Vivo
Je sia propra surprizo li konstatis ke li ĝuis la laboron, li vere ĝuegis, havis ankoraŭ pli da admiro por la verkisto kaj konkludis ke ne pro li estis la malfaĉilaĵoj dum la antaŭa tradukprovo, sed la sufiĉe fuŝa lingvaĵo de la originalo.Intertempe li specialiĝis pri Multatuli, faris diversajn prelegojn pri li kaj daŭre tradukas el lia verkaro. La rezulton de ĉi tio oni povas legi sur lia retpaĝo, kiun li komencis antaŭ kelkaj monatoj.
Gidon Kremer
Vivo
En 1978 Kremer decidiĝis, ne plu reveni en (tiaman) USSR. En 1980 li ŝanĝis la instrumenton per Stradivari-violonon el 1734, la "Ex-Baron von Feilitzsch", finfine Guarneri del Gesù (ex David) el la jaro 1730. Nun li ludas "Nicola Amati" el la jaro 1641.
En 1981 Kremer fondis la Ĉambromuzikan Festivalon Lockenhaus, kiu ekde tiam okazas ĉiujare dum somero, ekde 1992 sub la nomo Kremerata Musica. En 1997 li fondis la arĉorkestron Kremerata Baltica kun junaj muzikistoj el la baltaj ŝtatoj. Samjare li estis nomumita arta direktoro de la Festivalo de Gstaad kiel posteulo de Yehudi Menuhin. Ekde 2002 li estas arta direktoro de la festivalo les muséiques en Bazelo kaj estas krome en la konsilanta komitato de la akademio de Kronberg.
En 1993 Kremer publikigis la libron Kindheitssplitter, al kiu sekvis en 1997 Obertöne kaj en 2003 Zwischen Welten. La libroj enhavas membiografiajn rakontojn kaj traktaĵojn pri artaj temoj.
Kremer koncertis kun ĉiuj gravaj orkestroj kaj dirigentoj (Leonard Bernstein, Herbert von Karajan, Christoph Eschenbach, Nikolaus Harnoncourt, Lorin Maazel, Riccardo Muti, Zubin Mehta, James Levine, Valerij Gergijev, Claudio Abbado kaj Neville Marriner) kaj sonregistris pli ol 100 KD-ojn por la firmaoj Melodija, Teldec, BIS Records, Nonesuch, Sony, ECM kaj Deutsche Grammophon. Al liaj ĉambromuzikaj partneroj apartenas i.a. Martha Argerich, Oleg Maisenberg, Eduard Brunner, Kim Kaŝkaŝian, Isabelle van Keulen, Valerij Afanasjev kaj Tabea Zimmermann.
Li ludis multajn verkojn de samtempaj komponistoj kaj ankaŭ sonregistris ilin (Kiel unuaj prezentadoj: "Offertoirum" de Sofia Gubajdulina, "Tabula Rasa por du violonoj" de Arvo Pärt kaj "Stabat Mater", unua violonkonĉerto de Michael Nyman). Krom la klasikaj komponistoj li havas verkojn de Alfred Schnittke, Gia Kantscheli, Valentin Silvestrov, Luigi Nono, Aribert Reimann, Peteris Vasks, Kaija Saariaho kaj John Adams en sia repertuaro. en la 1990-aj jaroj li flegis abunde la komponan verkaron de Astor Piazzolla.
Puy-Saint-Martin
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Drôme, en la regiono Aŭvernjo-Rodano-Alpoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Nyons kaj al la kantono kantono.
La teritorio havas komunan limon kun.
Historio
La departemento Drôme estis oficiale kreita la 5-an de marto 1790 dum la franca revolucio.
Okaze de la municipa baloto de 2014 venkis en la komunumo s-ro Michel Giles, kiu do fariĝis la loka urbestro. Li ankaŭ elektiĝis en 2020, sed demisiis en januaro 2021. Ekde tiam urbestras s-ro Christophe Manzo.
Administrado
Puy-Saint-Martin apartenas al la kantono Crest-Sud, kies ĉefurbo estas Crest. Tiu kantono mem estas parto de la arondismento de Die, unu el la tri arondismentoj de la departemento Drôme.
Dekerido
Vivo
Nune Multatuli iom ripozas - sed estu certa ke li plue pritraktos lin - ĉar li okupiĝas pri la traduko de The Wind in the Willows (La Vento en la Salikoj) de Kenneth Grahame (1859-1932) - denove propra elekto, ĉar tiu libro tiom plaĉas al li. La libro unue aperis en 1908, kaj li intencis prezenti esperantan tradukon en 2008 pro la centjariĝo de la originalo.
Intertempe li ankaŭ faris prelegojn pri aliaj temoj: propra verkado, bluso, dinosaŭroj, krokodiloj…; li komencis blogon por publikigi sian propran verkadon (ĉefe poezion).
La kaŝnomo "Cor Willems"
Cor WILLEMS estas la unua kaŝnomo de Dekerido. Komence li nur uzis ĉi tiun nomon, sed kiam li komencis traduki el la verko de Multatuli li sentis la bezonon elekti alian, pli distingan kaj esperantan nomon, plie ĉar li volis ankaŭ verki en la stilo de tiu grava nederlanda verkisto. Nuntempe tiu nomo estas malpli ofte uzata.
En 1995 li komencis verki poezion, sed montriĝis ke li pli kapablas en la proza kampo. En tiu jaro li komencis verki sian serion pri La Forlasita Mondo, el kiuj du ĉapitroj aperis en Monato kaj, aliajn li prezentis en la antverpena klubo La Verda Stelo. Ankaŭ en 1995 li malkovris sian veran alvokiĝon: tradukado. Oni petis al li fari tradukon de kelkaj noveletoj; tiuj aperis kiel La Ludanta Lumo de Paul Ticher (Leopold Vermeiren).
Intertempe lia plej grava kontribuo al la esperanta literaturo estas la tradukado el la verkoj de Multatuli, sub la pseŭdonimo Dekerido. Ankaŭ por aliaj tradukoj kaj sia propra verko li uzas tiun nomon. Nur por tiuj verkoj de kiuj oni petas tradukon, kaj kiuj ne estis lia unua elekto, li ankoraŭ uzas la nomon Cor Willems.
József Herman
József Herman [jOĵef], laŭ hungarlingve kutima nomordo Herman József estis hungara lingvisto, profesoro, membro (korespondanta en 1982, ordinara en 1987) de Hungara Scienca Akademio.
József Herman naskiĝis la  1924 en Budapeŝto. Li mortis la 2005 en Telki.
Biografio
József Herman abiturientis en 1942. Li plulernis en universitato de Budapeŝto inter 1946-1949 kaj ankaŭ en Parizo. En 1950 li eklaboris en akademia instituto, sed en la sekva jaro li ekinstruis en altlernejo. Inter 1952-1955 li estis katedrestro, en Universitato Eötvös Loránd li estis vicdekano 2 studjarojn, poste dekano 4 jarojn. Li atingis la sciencan gradon PhD en 1959, li doktoriĝis en 1969 antaŭ la akademio. Li estis gastoprofesoro en universitatoj en Parizo, Vieno, Göttingen. Li dufoje edziĝis, 2 filoj venis el la unua geedziĝo. Li okupiĝis precipe pri origino de la franca lingvo. Li redaktis jardekon fakrevuon Acta Linguistica . Li ricevis 2 hungarajn kaj francan premiojn inter 1964-2004.
Cañamaque
Geografio
Ĝi distas 52 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi estas inter Maján (nordokcidente) kaj Fuentelmonge (sudoriente) laŭ ŝoseo el la provinca ŝoseo SO-340 al Maján. Norde estas Velilla de los Ajos kaj Serón de Nágima.
Blönduós
Blönduós estas komunumo de Islando, en la regiono Norðurland vestra. La vilaĝo situas ĉe la elfluo de la rivero Blanda, do la nomo simple signifas Elfluo de Blanda. Ĉefokupoj rilatas al terkulturo en la najbara kamparo. La poeto Ari Jósefsson naskiĝis en Blönduós en la jaro 1939.
Cañamaque
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj), forstado, manĝoproduktado kaj transmigra brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejo, tradicia arkitekturo kaj tiel plu.
Plonéour-Lanvern
(jen france, bretone Ploneour-Lanwern) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
Etimologio
La nomero Plo cetere aludas al la bretona vorto plou por "paroĥo", kaj indikas ke la loĝloko fondiĝis jam post la kristanigo de la regiono, kiu en Bretonio okazis en la 4-a kaj 5-a jarcentoj.
Natascha McElhone
Natascha McELHONE (naskiĝis la 14-an de decembro 1969 en Surrey kiel Natasha Abigail Taylor) estas brita aktorino.
Biografio
Kiel filino de ĵurnalistaj gepatroj, Natascha McElhone plenkreskis en Brighton kaj vivis poste en Londono. Komence de la 1990-aj jaroj, ŝi studis aktoradon en Londono kaj komencis sian karieron en teatroj de Londono kaj Manchester, kie ŝi ludis en scenaĵoj de Shakespeare. Krom tio ŝi ludis en televidaj roloj. Ŝi akiris internacian konatecon en 1998, danke al aktorado kun Robert De Niro en filmo Ronin, antaŭ kio la The Truman Show alportis ŝi la finan trarompon al la internacia aktora elito. Ekde 2007 ŝi ludis ĉefrolon kun David Duchovny en la usona televida serio Californication.
Ŝia edzo, la kirurgo Martin Kelly mortis la 20-an de majo 2008 en aĝo de 43 jaroj je abrupta korinfarkto, antaŭ la propra loĝeja enirejo. Tiam McElhone estis graveda pro ilia tria infano. Ŝia familio vivas dumtempe en Irlando.
Karpeno
Karpeno (Carpinus) estas betulaca genro de falfoliaj arboj, kiuj supraĵe similas al fago, sed kiuj estas pli parencaj al avelujo, kun glata, griza trunkoŝelo kaj kun malmola, flavblanka ligno, utiligata por maŝinoj, laboriloj kaj similaj.
La folioj estas ovoformaj, la randoj duoble segilaj. La floroj staras en amento. La frukto estas glano kun triparta flugila kupulo. Ĝi estas Mezvarma-Eŭropa arbo, kie ĝi aperas en arbaroj ofte kun kverko kaj fago. Ĝi estas malpli pretenda ol fago kaj bone toleras la ombron.
Priskribo
Karpenoj estas somerverdaj arboj aŭ kelkfoje arbusto. La arboŝelo estas griza, glata aŭ skvameca. La brancoj estas maldikaj. Ne ekzistas pintaj burĝonoj. La flankaj burĝonoj situas strete al la branĉoj. La folioj staras alterne en du vicoj. La stipuloj estas deciduaj aŭ restas ĝis la folifalo en aŭtuno. La foliplato estas simpla, rande ĝi estas neregule duoble aŭ unuoble segildenta. La karpenoj estas monoikaj. La floraroj aperas kusamtempe kiel la folikreskon. La maskaj floraroj estas pendantaj amentoj. Ili havas nek perigonon nek antaŭfolio. Ili havas tri ĝis 12 stamenojn. La inaj floraroj staras vertikale. La ovario estas dufaka. La fruktoj fariĝas ĝis 15 centimetron longa spiko kun 1 ĝis 4 centimetron longaj tigoj. La fruktoj longas 3 ĝis 10 milimetron. Ĝi estas nuksoj. La kromosomnombro estas x=8.
Sistematiko kaj disvastigo
Karpenoj (Carpinus) estas genro de la familio de la Betulacoj (Betulaceae) en la ordo de la Fagaloj (Fagales). Ene de la Betulacoj la karpetoj formas kune kun Ostrya, korilo kaj la genro Ostryopsis la subfamilio Coryloideae). De kelkaj aŭtoroj ĝi estas rigardata kiel propra familio. La genron unuafoje priskribis Carl von Linné en sia verko Species Plantarumen la jaro 1753. La genra nomo Carpinus venis el la latina kaj jam la romianoj uzis tiun nomon por tiu planto. Kapeno-specioj estas disvastigitaj en Eŭropo ĝis Orienta Azio. Unu specio troviĝas en norda Ameriko, la amerika karpeno (Carpinus caroliniana) plian specio, la Carpinus tropicalis, hejmiĝas en Meksikio kaj meza Ameriko: Laŭ Flora of China (flaŭro de Ĉinujo) estas distingitaj ĉ. 50 specioj, el tiuj 33 hejmiĝas en Ĉinujo, 27 el tiuj nur tie. Agnoskitas la sekvantaj specioj :
Uzado
La ligno de karpenoj ne estas valora materialo. Pro ĝia malmoleco ĝi tamen estas uzata por fari martelokapoj kaj ilteniloj.
Otto Zöbisch (baletisto)
Otto Zöbisch [cobiŝ] estis germana baletisto, koreografo.
Otto Zöbisch naskiĝis en 1869 en Lejpcigo, li mortis en 1935 en Budapeŝto.
Biografio
Otto Zöbisch komencis sian baletistan karieron en la kortega operejo en Berlino, poste en Sankt-Peterburgo. Baldaŭ li revenis al diversaj urboj de Germanio, poste li iĝis baletmajstro. Li instruis en Reĝa Baleto dufoje en Stokholmo (1901-1905, 1911-1913). Inter 1915-1924 li estis membro de baleta trupo de Budapeŝta Ŝtata Operejo (kiel baletinstruisto). Inter 1927 kaj 1934 li estis nur simpla baletisto. En Budapeŝto li kreis koreografiaĵojn.
Minnana lingvo
La minnana aŭ sudmina lingvo (tradicie 閩南語 simpligite 闽南语 pinjine Mǐnnán yǔ, pe̍h-ōe-jī Bân-lâm-gí/Bân-lâm-gú 'Suda Fuĝjana lingvo') estas parolata en Ĉinio (ĉefe en Fuĝjano kaj Tajvano) de proksimume 45 milionoj da parolantoj. Ĝia ISO-kodo estas  . La lingva kontinuo inkluzivas interalie la hoklan lingvon parolatan en Tajvano. Dialekto parolata sur la insulo Hajnano ankaŭ estas konsiderata kiel sudmina, kvankam ĝi tro diferencas de la aliaj dialektoj por parola interkompreniĝo.
Ekzistas Vikipedio en la minnana lingvo. En ĝi estas uzata latinalfabeta skribo pe̍h-ōe-jī, kiun oni uzas por skribi la dialektojn de la sudmina. Ne ekzistas superregiona norma formo de la lingvo.
Victor Léon
Victor Léon [viktor] estis aŭstrohungara scenaristo. Lia origina familia nomo estis Hirschfeld [hirŝfeld], lia persona nomvarianto estis Viktor. Victor Hirschfeld naskiĝis la  en Szenic (Hungara reĝlando, Aŭstra Imperio, nuntempa Bzenica en Slovakio), li mortis la  en Vieno.