cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mundolingua
Kolektoj
Organizita sur du niveloj (teretaĝo kaj subtera etaĝo), la muzeo donas aliron al dokumentejo pere de tuŝekranoj, ludoj kaj interagoj kun objektoj. Pere de aŭdiloj eblas aŭskulti sono-ekzemplojn el inter 1000 kaj 2000 lingvoj.
Sur la teretaĝo la ekspozicio estas en rilato al la lingvaĵo, la akirado de la parolo kaj la lernado de lingvoj.
En la subtera etaĝo estas kelo de 100 m² dividita en 3 salonojn:
Aktivecoj
La muzeo proponas du itinerojn por specifaj vizitoj de lernejaj grupoj, kiuj estas invitataj respondi al demandaro. Ĝi ankaŭ proponas temovesperojn sub formo de konferencoj aŭ debatoj i.a. pri Esperanto.
Jerĵan Maksim
Jerĵan Maksim (Ержан Максим, an angla latinliterigo Yerzhan Maksim, naskiĝis la 6-an de septembro 2007 en Oralo, Kazaĥio) estas kazaĥa infana kantisto. Jerĵan okupis la unuan lokon en la arta festivalo "Delfena Festo" de 2016 en Batumo, Kartvelio kaj duan lokon en la arta festivalo "Slava Bazaro" (beloruse Славянскі базар) de 2017 en Vicebsko, Belorusio. Li estis finalisto en la Junulara Festivalo de 2017 en Sanremo kaj jam partoprenis en la kazaĥia nacia selektado de la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2018. Li tie atingis la duan lokon, post Danelija Tuleŝeva, kiu reprezentis la landon en Minsko kun ŝia kanto Өзіңе сен (Òzińe Sen, en traduko "Kredu en vi mem") kaj tie finis je dua pozicio. Krome li estis unu el la gajnintoj en sezono 6 de La Voĉo-Infanoj (ruse Голос. Дети) en Rusio, kaj je aĝo de 12 jaroj reprezentis Kazaĥion ĉe la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2019. Jerĵan prezentis la kanton "Elimdi súıemin" (kazaĥe Елімді сүйемін, en traduko "ne perdu vian sonĝon"), kun kiu li jam konkuris en la kazaĥia nacia selektado por la Junulara Eŭrovido-Kantokonkurso 2018.
Cuatro Ciénegas
Cuatro Ciénegas estas unu el la 38 komunumoj de la meksika subŝtato Koaŭilo, kiu situas en norda Meksiko kun limo al Usono. La ĉefurbo de la komunumo estas Cuatro Ciénegas de Carranza. La kodnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 05007.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 12220 loĝantojn. El tiuj estis 6176 viroj kaj 6044 virinoj. La komunumo havas surfacon de 7860,6 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 740 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 11318 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 3 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0,027 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 9426 personoj apartenis al la katolika religio kaj 640 personoj al la protestantisma religio. 162 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 535 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Mária Ivogün
Mária Ivogün, laŭ hungarlingve kutima nomordo Ivogün Mária estis hungara.germana operkantisto, (soprano). Ŝia origina familia nomo estis Kempner. Ŝi kreis sian strangan profesian nomon kuntirante la naskonomon de sia patrino (Ida VOn GÜNther), kiu estis operkantisto.
Mária Kempner naskiĝis la  en Budapeŝto, ŝi mortis la  en Beatenberg (Svislando).
Biografio
Mária Ivogün studis en Muzikakademio de Vieno, ŝi debutis en Munkeno en 1913. Post 3 jaroj ŝi havis sukcesojn ankaŭ en Vieno. En 1917 ŝi ricevis la titolon "kortega kantisto de la bavara reĝo". En la sama jaro ŝi estis aŭdebla en Hungario en Palaco Vigadó. En 1921 ŝi edziniĝis. En la teatra jaro 1924 ŝi kantadis en Londono, poste iomete en Hungario. Inter 1925 kaj 1932 ŝi apartenis al Operejo de Berlino. Ŝi eksedziniĝis kaj denove edziniĝis, intertempe ŝiaj okuloj malsaniĝis, tial finiĝis sia kantista kariero. Inter 1948-1950 ŝi instruis en Muzikakademio de Vieno, poste en Berlino.
José Antonio Griñán
José Antonio Griñán Martínez (Madrid, 7-a de junio de 1946) estas hispana politikisto.
Kipushi
estas grandurbo, grava minurbo kaj diocezo en Demokratia Respubliko Kongo (eksa Zairio).
Kataluna nova kanzono
Kataluna nova kanzono (Nova Cançó) estas kataluna movado subtenanta la uzadon de la kataluna lingvo kaj de popolaj kantoj, kiu denuncis la frankisman reĝimon.
Kipushi
Ekonomio
En la ĉefa okupiĝo estas la minado sur la surfaco kaj ankaŭ subtere. Dum la kolonia erao la oficiala nomo de la minejo estis Prince Léopold. Ĝi produktas kuprojn, plumbojn kaj zinkojn (foje aliajn maloftajn ercojn). La minado kulminis en 1988. Dum regado de Mobutu Sese Seko la minado ĉesis.
Kataluna nova kanzono
La Nova Cançó eksukcesis en la 1960aj jaroj kun la kreaĵo de muzika grupo Els Setze Jutges fondita en 1961 de Miquel Porter, Remei Margarit kaj Josep Maria Espinàs, kaj poste kun la sukceso de la kantoj de artistoj kiel Lluís Llach, Joan Manuel Serrat, Ovidi Montllor, Toti Soler.
Kipushi
Trafiko
El vojoj kuras al Lubumbashi kaj Zambio, krome estas malpli grava vojo norden.
Klimato
En la averaĝa temperaturo varias inter 18 kaj 25 °C. La varmo kulminas en septembro, malkulminas en junio. Jare pluvas po 1240 mm. Inter majo-septembro neniam aŭ apenaŭ pluvas. La pluvo kulminas inter decembro-februaro.
Granda abio
La granda abio, giganta abio (Abies grandis (DOUGLAS EX D.DON) LINDL.), sin.: Abies excelsior FRANCO), ankaŭ marborda abio, estas plantospecio de la genro Abioj (Abies) el la familio de la Pinacoj (Pinaceae).
Distribuado
La marborda abio hejmiĝas en la okcidenta Nordameriko. Ĝia disvastigejo estas laŭlonge de la Pacifika marbordo de Vankuvera Insulo kaj de Brita Kolumbio trans Vaŝingtonio kaj Oregono ĝis nordokcidenta Kalifornio. Ĝi ankaŭ kreskas en la interno de la lando oriente de Idaho kaj okcidenta Montano.
En Mezeŭropo la granda abio estas unu el la plej gravaj neeŭropaj forstspecioj precipe en apudmaraj regionoj. Ĝi estas tre rapide kreskanta: ekde la kvina jaro la arbo formas jarajn ŝosojn ĝis unumetraj longaj kaj ĝi dikiĝas je trunka diametro tre rapide. Ĝi povas atingi en 50 jaroj altecon de 40 m kaj diametron de 50 cm. Ĝi estas pli tolerebla rilate la kreskolokon ol la blanka abio. Ĝi estas akceptema por radikpatogenaj fungoj kiel armilarioj.
Priskribo
La granda abio estas ĉiamverda arbo, kiu atingas alton de ĝis 85 m kaj trunkan diametron de ĝis 1,5 m. Ĝi povas atingi aĝon ĝis 300 jaroj. La arbokrono restas ĝis la alta aĝo, male al la blanka abio kaj Kolorado abio, pinte konusforma. La ritidomo estas ĉe junaj arboj brunece griza kun rezinvezikoj sed ankoraŭ restas glata ĝis arboalteco de pli ol 30 m. La recidomo de maljunaj arboj estas en la malsupra parto malbrile griza ĝis purpurgriza.
La malhelpurpuraj, recine gluitaj burĝonoj estas kun 2 mm tre malgrandaj kaj kovrataj sub pingloj. La pingloj estas ebenaj kaj duvice aranĝataj. La supra vico estas 1,6 ĝis 3 cm pli mallongaj ol la malsupraj, kiuj havas longecon de 2,5 ĝis 5,5 cm. La pingloj odoras al oranĝoj.
La flortempo de la granda abio estas de aprilo ĝis majo. Ĝi estas monoika. La masklaj strobiloj estas bluece ruĝa, purpuraj, oranĝkoloraj, flavaj aŭ verdaj. La inaj strobiloj estas dum la florado helverdaj, malhelbluaj aŭ purpuraj. La maturaj cilindroformaj strobiloj longas 5 ĝis 12 cm kaj havas diametron de 3 ĝis 3,5 cm; ili unue estas helverdaj aŭ grizaj kaj fine ruĝe brunaj. La 6 ĝis 8 × 3 ĝis 4 mm grandaj semoj maturiĝas en septembro. Ili havas flugilojn kiuj estas unu kaj duone pli longaj ol la semo. La ĝermantoj havas kvin sep ĝermfoliojn (kotiledonojn).
La kromozomnombro estas 2n = 24.
Uzado de la ligno
La ligna kvalito de la arbo estas malbona. Ĝi taŭgas pro la moleco nur por fari paperon.
Cindra mevo
La Cindra mevo (Larus modestus) estas granda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de Karadrioformaj, kiu vivas en Suda Ameriko kaj pli precize en Ĉilio.
Ventumilo
Ventumilo estas proksimume folioforma ilo, kiun oni uzas por produkti freŝigan venteton per mana tien-reen-movo. Ventumilo konsistas el du partoj: maldika materio (kiel tolaĵo, papero aŭ plumo) kaj faldeblaj bastonetoj.
Cindra mevo
Temas pri granda birdo ĉirkaŭ 43 cm longa kiu montras malofta aspekto rilate la plej parto de la mevoj. Ĝi estas tute griza kaj apenaŭ estas kontrasto inter supraj kaj subaj parto malkiel ĉe aliaj mevoj. La flugilpintoj estas pli malhelaj, preskaŭ nigraj, kaj la kapo estas blanka dum la reprodukta sezono -tiam estas sufiĉe kontrasto kun la nigraj okuloj kaj beko-, sed poste griziĝas kaj malaperas tiu kontrasto, sed aperas blankaj okulringoj. La kruroj estas malhelgrizaj.
Ventumilo
Funkciado
Kiam varmas, ŝvito algluas al la haŭto kaj formas filmon de malseka aero kiu malhelpas  transpiradon. Ventumilo, same kiel ventolilo, movigas la aeron kaj forigas la filmon, tiele ŝvito povas vaporiĝi kaj oni povas refreŝiĝi.
Historio
Faldebla ventumilo estis inventata en Ĉinio en la 7a jarcento laŭ ekzemplo de flugilo de vesperto. En Eŭropo ĝi estis konata ekde fino de 15a jarcento, kiam portugalaj marŝipistoj alportis ilin ekde Ĉinio. Rapide populariĝis tra la tuta Eŭropo, unue por altrangaj damoj, poste por la tuta socio. En la 17a jarcento adoptis la aktualan formon kaj pli kaj pli aldonis ornamaĵojn ĉiuspecajn.
En la 18a jarcento instaliĝis en Hispanio la franca manartisto Eŭgenio Prost sub protektado de grafo Floridablanca kaj de tiam Hispanio estis unu el la ĉefaj produktantoj kune kun Francio kaj Italio. Tiame ventumilo estis ilo uzata same de virinoj kiel de viroj, kiuj kunportis etajn poŝventumilojn. Tamen komence de la 20a jarcento estis uzata preskaŭ nur de virinoj ĝis la fino de tiu jarcento, kiam viro reekuzis ilin.
Naumburg (Hesio)
Naumburg - prononco  - estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kassel de la federacia lando Hesio, kaj apartenas al la distriktaro Kaselo, la norda triono de la federacia lando. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. havas areon de kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Sahrbach
La rivereto Sahrbach estas 15,3 km longa, orografie maldekstra flankrivero de la rivero Ahr en Nordrejn-Vestfalio kaj Rejnlando-Palatinato, Germanio.
Rivervojo
La Sahrbach fontas kiel „Winkelbach“ (15,3 km – 13,2 km) en la arbaro de Flamersheim. La fonto situas norde de Scheuren sur la teritorio de Euskirchen kaj alteco de 384 m super marnivelo. De ĉi tie la rojo fluas orienten. Ĝi fluas poste suden inter la urbopartoj Scheuren kaj Maulbach de Bad Münstereifel. Kiel „Houverather Bach“ (13,2 km – 10,0 km) ĝi trafluas la Naturprotekejon Houverather Bach und Nebenbäche kaj pasad la urboparto Houverath. De tie la rojo fluas kiel Sahrbach tra Kirchsahr kaj la komunumpartoj Binzenbach kaj Burgsahr. Ĝi fluas orienten kaj enfluas en Kreuzberg en la de sudo venantan riveron Ahr.
Akvokolekta areo kaj alfluantoj
Sur la 15,3 km longa vojo la rojo pasas altodiferencon de 213 metroj, kiu egalas avaraĝan deklivecon de 13,9 ‰. La akvokolekta areo havas grandecon de 46 km².
Jen listo de alfluantoj (rivermalsupren):
784
En la jaro 784 post Kristo okazis, interalie:
Gyula Klein
Gyula Klein [djula klejn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Klein Gyula estis hungara botanikisto, fungosciencisto, instruisto, profesoro, membro ordinara de Hungara Scienca Akademio (1898).
Petřkovice
Nomon Petřkovice havas pluraj sidejoj en Ĉeĥio:
Gyula Klein
Gyula Klein naskiĝis la  1844 en Hungara reĝlando en Eperjes (nuntempa Prešov en Slovakio). Li mortis la 1915 en Budapeŝto.
Biografio
Gyula Klein frekventis universitaton en Vieno inter 1864-1867, poste li plulernis kaj esploris helpe de stipendio en Zuriko kaj Munkeno. En 1869 li ekinstruis en gimnazio en Buda, en la sekva jaro jam en la universitato. Li instruis ĝis la pensiuliĝo ĝis 1914. Li okupiĝis precipe pri fungoj kaj algoj.
Mas que nada
Mas que nada ([], brazilportugale, proks. „Kio do?“, en multaj lumdiskaj akompantekstoj malĝuste indikita kiel Mais que nada, kiu signifas „Pli ol nenio“) estas la plej fama peco de la brazila muzikisto Sérgio Mendes, kiun komponis en 1963 la brazila muzikisto Jorge Ben Jor. En Usono oni atribuas ĉi tiun kanton ĉefe al Sérgio Mendes, kaj Jorge Ben Jor estas nekonata. En Brazilo estas tute male.
La kanton ankoraŭ regule prezentas je koncertoj Sérgio Mendes (ofte je la fino kun granda aplaŭdo) kaj Jorge Ben Jor (kvankam nur unu el liaj proks. dudek famaj titoloj), kies muzikon latinamerika ĵurnalisto priskribis kiel „infektema transkontinenta afrika ritmomodelo“.
Novversioj
La fama enkonduko de „Mas que nada“, kiun muzikas Sérgio Mendes & Brasil ’66, ankaŭ aŭdeblas en la filmo „Austin Powers: International Man of Mystery“ (1997), kaj kompleta sonregistraĵo de la kanto, aperinta per la filmmuziko-albumo publikiĝis per tio al nova generacio de aŭskultantoj, ĉefe en Usono. La kroata violonĉelisto Walter Despalj arangis la originalaĵon de Jorge Ben Jor por violonĉel-ensemblo.
La peco estas uzata je multaj varbfilmetoj (ankaŭ pro la pli malpli sukcesa piedpilka nacia taĉmento brazila). Sportvaroprodukstisto Nike uzis la kanton laŭ sonregistraĵo de Tamba Trio en du diversaj varbagadoj pokaze dum la futbalaj mondpokaloj de 1998 kaj 2006.
''Sérgio Mendes feat. The Black Eyed Peas'' noveldonis la pecon „Mas que nada“ en 2006, ĉi-tiu versio aperas sur la albumo „Timeless“. Pluaj novversioj ekzistas de Mary Roos (germana versio kun la titolo: „Blauer Montag“) same kiel de Al Jarreau, Astrud Gilberto, Dizzy Gillespie, Luiz Henrique, de la nurvoĉa kantgrupo Sjaella, Horst Jankowski, Miriam Makeba, Oscar Peterson, de Tamba Trio, Vikki Carr, Werner Müller & sein Orchester, Ella Fitzgerald kun Count Basie Orchestra, Sylvia Vrethammar, Elza Soares, Bê kaj Jessy J. En la filmmuziko de la kinofilmo „Sex and the City – la filmo“ el la jaro 2008 ekzistas plua novversio de Baccara-kantistino Mayte Matée. Krome la filmmuziko por la filmo Rio el la jaro 2011 enhavas version indikitan kiel 2011 Rio Version.
LOW
La vorto havas plurajn signifojn:
Konkoido de rekto
En geometrio, konkoido de rekto aŭ konkoido de Nicomedes estas ebena algebra kurbo de la 4-a ordo, konkoido konstruita surbaze de iu donita punkto O kaj rekto kiel la fonta kurbo. Ĝi havas du branĉojn. La fonta rekto estas asimptoto de ambaŭ branĉoj en ambaŭ direktoj.
Ekvacioj
En karteziaj koordinatoj, se la punkto O estas je (0, 0) kaj la rekto estas donita kiel y+a=0 do la ekvacio estas
Punkto (0, 0) estas singulara punkto de kurbo kies speco dependas de interrilato de d kaj a:
En polusaj koordinatoj, se la punkto O estas je la fonto, la ekvacio estas:
Historio
La kurbo estas nomita laŭ Nicomedes (la 3-a jarcento a.K. - la 2-a jarcento a.K.) kiu uzis ĝin por triondivido de angulo kaj duobligo de kubo.
Monaĥejo Fossanova
Monaĥejo Fossanova estas iama abatejo de Benediktanoj, poste de Cistercianoj kaj pli malfrue monaĥejo de Kartuzianoj kaj nun franciskana konvento en la komunumo Priverno en Italujo, provinco Latio. La monaĥejo estas itala nacia monumento.
Sek-butila trijodoacetato
Sek-Butila trijodoacetato aŭ C6H9I3O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la trijodoacetata acido kun sek-butanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Sek-Butila trijodoacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj.Saloj kaj esteroj de la trijodoacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan jodon, jodoformon kaj karbonan duoksidon.
Monaĥejo Fossanova
Historio
Plej malfrue en la naŭa jarcento Benediktanoj fondis la abatejon. Papo Gregorio la 4-a (837 - 844) estis antaŭe monaĥo en Fossanova. La monaĥejo unue nomiĝis laŭ Salvatoro, pli malfrue laŭ Sankta Pudentiana kaj poste laŭ la sanktuloj Stefano kaj Marteno.
La grafoj de Akvino validas kiel fondintoj de la monaĥejo. Tiu ĉi estas tamen konata precipe kiel mortejo de Tomaso de Akvino, kiu mortis ĉi tie dum la vojaĝo al la dua koncilio de Liono la 7-an de marto 1274.
En 1135 la abatejo aliĝis al la ordeno de la Cistercianoj kaj submetiĝis sub la abatejo Hautecombe en Savojo el la filiaro de la ĉefabatejo Clairvaux. La unua cisterciana abato Gerardo fariĝis sesa abato de Clairvaux. La monaĥejo lokumis plurajn kardinalojn kaj episkopojn. La monaĥejo fariĝis ĉefmonaĥejo por kvin pluaj abatejoj en Italujo.
Proksimume 1457 Fossanova fariĝis prebendo, samtempe komenciĝis la subiro de la monaĥejo. En 1623 la monaĥejo aliĝis al la roma provinco de la itala kongregacio de Sankta Bernardo.
En 1810 la registaro de reĝlando Napolo malfondis la monaĥejon. En 1825 papo Leono la 13-a transdonis ĝin al la Kartuzianoj de Trisulti, kiuj restis proksimume unu jarcenton. Nuntempe polaj ordenanoj de la franciskana ordeno.
Ensemblo kaj konstruaĵoj
La fundamentoj por la nova monaĥopreĝejo estis metataj en 1163 sub abato Gerardo, kaj la preĝejo estis finkonstuata en 1208. La cisterciana-burgonja arĥitektura stilo de la abatejo finkonstruita fine de la 14-a jarcento pli malfrue ankaŭ estis modelo por aliaj suditalaj monaĥejoj.
Sorbon
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
780
En la jaro 780 post Kristo okazis, interalie:
4037 Ikeya
4037 Ikeya estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japanaj astronomoj Kenzo Suzuki kaj Takeŝi Urata elde Tojota, en gubernio Aiĉi.
Imre Tempfli
Imre Tempfli naskiĝis la  1954 en Căpleni.
Albox
Albox estas urbeto kaj municipo de la Aŭtonoma Komunumo Andaluzio, en la provinco Almería, sude de Hispanio. Ĝi estas en la nordorienta parto de la Valo de Almanzora kaj je 120 km de la provinca ĉefurbo, Almerio. En 2017 estis 11 481 loĝantoj. La areo estas de 168,42 km² kaj la loĝdenseco estas de 68,17 loĝ/km².
4037 Ikeya
Nomo
Ĝia nomo honoras la japanan amatoran astronomon Kaoru Ikeya.
Albox
La municipo estas formata de la domarkernoj Albox, Llano de las Ánimas, Llano del Espino, Llano de Los Olleres, La Molata kaj Las Pocicas. Aliaj disaj kernoj estas Fuente del Marqués kaj Aljambra.
Situo
Albox estas sur la meza fluejo de la rivero Almanzora, lime norde kun Chirivel kaj Vélez-Rubio (komarko de Los Vélez), sude kun Cantoria, oriente kun Taberno kaj Arboleas, okcidente kun Oria kaj Partaloa.
Ture Sventon
Ture Sventon estas fikcia detektivo en sveda literaturo por infanoj, ĉe naŭ verkoj de Åke Holmberg. La libroj estas parodioj de detektivhistorioj.
Albox
Historio
Albox havis en la epoko de la Granada nazaria regno (14a kaj 15a jarcentoj) unu de la plej gravaj kasteloj de la valo de Almanzora, kie estis ankaŭ aliaj gravaj fortikaĵoj kiel tiuj de Cantoria, Oria, Tíjola, Purchena kaj Serón. Post la konkero fare de la kristanoj, fine de la 15a jarcento, la kastelo de Albox, kiel aliaj de la Regno de Granado, estis detruita pro timo ke ribeluloj (unue mudeĥaroj kaj poste moriskoj) povus uzi ilin. Pro lima situo inter la regno nazaria de Granado kaj la kristana regno de Murcio, en tiu teritorio oni starigis gvatoturojn, kelkaj el kiuj ankoraŭ estas konservataj kaj konstituas valoran historian heredon.
Ture Sventon
Ture Sventon estas "praktikanta privatdetektivo", kies oficejo situas en Reĝina Strato (Drottninggatan), en Stokholmo. Li kredeble estas la plej bona privatdetektivo en la tuta lando. La problemo (en la unua libro) nur estas ke li mem estas la sola kiu scias tion. La plej bona amiko de Ture Sventon, sinjoro Omaro, ĉiam partoprenas en la solvado de la kazoj. Sventon kaj Omaro renkontiĝas la unuan fojon kiam Omaro klopodas (kaj finfine sukcesas) vendi flugantan tapiŝon al Sventon.
Albox
Historio
Dum la 19a jarcento tiu vilaĝo ludis gravan rolon en la lukto kontraŭ la francaj invadantoj, kaj okazis sangelverŝaj konfliktoj en 1810 kaj 1811. En tiu epoko estis ekonomia prospero en Albox, pere de la teksiloj, la industrio de ceramiko artmetia kaj la agado de transporto kaj komerco de la nombraj vojaĝantoj kiuj estis en la epoko.
Ture Sventon
Ture Sventon estas konata pro sia lispo, pro tio ke li manĝas multe da fastobulkoj kaj pro sia fluganta tapiŝo.
Albox
Historio
Menciindas ankaŭ la historia aktiveco ekde la epoko de la Romia Imperio por la elfosado kaj fabrikado de la flava travertino, natura bela ŝtono, tre reprezenta de Albox, elfosita el la ŝtonminejoj Los Marcelinos kaj Los Rincones. La komerca tradicio de Albox igis la lokon ekonomia centro inter Baza (Granada) kaj Lorca (Murcia). Dum la 20a jarcento la loĝantaro estis ĉiam rande de la dek mil personoj.
Ture Sventon
Libroj pri Ture Sventon en la sveda:
Libroj pri Ture Sventon tradukitaj al Esperanto: Ture Sventon en Londono (origine Ture Sventon i London), tradukita de Malte Markheden.
Murmanska provinco
IV Distrikto Peĉenga
V Distrikto Tersk
2 Kandalakŝa
LOU
La trilitera kombinaĵo LOU havas plurajn signifojn, inter aliaj:
Kiel persona nomo
Lou estas persona nomo, mallonga ĉefe usona formo de Ludoviko.
Murmanska provinco
3 Kirovsk
4 Monĉegorsk
5 Olenegorsk
6 Polarnij
7 Polarnije Zori
8 Severomorsk
9 Ostrovnoj ]]
Mano Negra
La Mano Negra estas grupo de alternativa rokmuziko eldevenanta de Francio formita en 1987 ĉirkaŭ sia ĉefa muzikisto Manu Chao.
Origino de la nomo
La Mano Negra («La Nigra Mano» en la hispana lingvo) estas ankaŭ la nomo de anarkista grupo de Andaluzio je la fino de la 19-a jarcento. Dum la jaro 1880 Andaluzio havis gravan ekonomian krizon. Malriĉeco kaj malsato kreskanta, la bienistoj revoltiĝis, ŝtelantaj la panejojn kaj brulantaj olivarbarojn. Vidu plu :La Mano Negra
Sed legante bildlibron de Rousseau la ideo venis al la membroj de la grupo. Mano Negro estas la nomo de militistoj en Sudameriko. La simbolo de la nigra mano plaĉas al ili.
Historio
La grupo naskiĝis ĉirkaŭ multaj aliaj, interalie la Hot Pants kaj la Casse-pieds. En la tempo de sep jaroj (ĝis lia rompo en 1994), la Mano Negra esti unu de la plej konita kaj grava grupo de rok muziko ekster kaj en Francio, ĉefe en Sudameriko. Post ĝia rompo, la ĉefa muzikisto, Manu Chao sekvis solan karieron.
Lia unua disko Patchanka estis publikita ĉe Boucherie Productions (la estro, François Hadji-Lazaro, longtempe muzikis kun Manu Chao en la grupo Los Carayos).
Zar (Azerbajĝano)
Zar estas eta vilaĝo kiu apartenas al la distrikto Kalbajar de Azerbajĝano. Zar estas sub la kontrolo de la Respubliko Montara Karabaĥo ekde 1993. Oni trovis spurojn de la ŝtonepoko en groto de Zar.
Lüderitz (apartigilo)
Lüderitz povas signifi:
8064 Lisitsa
8064 Lisitsa estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno, en tiama Sovetunio (nun en Krimeo, aŭtonoma respubliko en Ukrainio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la fizikosto Miĥail Pavloviĉ Lisitsa, profesoro ĉe la Kijiva Universitato kaj estro de la departemento pri duonkonduktaĵoj de la Nacia Akademio de Sciencoj de Ukrainio, kie li fakiĝis en kvantuma elektroniko, nelineara optiko kaj molekula spektroskopio.
Somera Olimpiko 2004
Sed vere la Olimpikaj Ludoj komenciĝis jam du tagojn antaŭ sia oficiala inaŭguro, la 11-an de aŭgusto 2004, en la urbo de Tesaloniko. Ateno estis elektita en 1997 (pliaj kandidataj urboj estis Romo, Kaburbo, Stokholmo kaj Bonaero.
La futbalaj teamoj de viroj kaj virinoj ekludis dum la ĉefprovo la 11-an de aŭgusto, malfermante neoficiale la 28-ajn modernajn Olimpikojn, la plej grandan mondan sportfeston, en la lando, kie la Ludoj origine naskiĝis, en la jaro 776 a.K.
70.000 spektantoj ĉeestis la finan provon de la inaŭgura festo en la Olimpika Stadiono de Ateno. La prezidantino de la Organiza Komitato "Ateno 2004", Jana Angelopulu (Yianna Angelopoulou), esprimis sian kontenton kaj deklaris: "Ni surprizos vin". Ŝi ankaŭ eksplikis, ke "la ceremonio rakontos la historion de antikva Grekio, kie la Olimpikoj naskiĝis, pere de muziko, dancado kaj aliaj okazaĵoj."
La direktoro de la festo, Dimitrios Papaioanu, klarigis, ke "la homaj korbato kaj kurado estas la elementoj, kiuj karakterizas la ceremonion. Ni uzas sonojn, kiuj genereblas nur en Grekio... Ni prezentos la evoluon de homa konscio. Ni komencas per la mitologio kaj ni atingas logikon. Tiel, ni priskribas la helenan miraklon. Iamomente, ni honoras amoron... Poste, ni prezentas la modernajn Olimpikojn kaj la internacian vojaĝon de la Olimpika Flamo." Preskaŭ 4.000 homoj partoprenis la oficialan malferman feston la 13-an de aŭgusto 2004, kiu daŭris 3,5 horojn.
Kvankam la grekoj estis feroce kritikataj dum la 7-jara periodo de sia Olimpika preparado pro sia prokrastemeco kaj ĝeneralaj sekurecaj zorgoj, la internaciaj amaskomunikiloj kaj la Internacia Olimpika Komitato (IOK) nun esprimas kontenton je la nivelo de la instalaĵoj kaj organizado. La prezidanto de IOK Jacques Rogge (Ĵak Rog) komentis, ke la promesoj estas plenumitaj kaj la grekoj heredos la instalaĵojn.
Grekio ricevis la rajton pri la organizado de la Olimpikoj kiel kompenson, ĉar ĝi ne ricevis la rajton pri la organizado de la Someraj Olimpikoj 1996. Tiam estis la centjara datreveno de Olimpikaj ludoj en la novepoko.
La Internacia Olimpika Komitato (en la angla: IOC) atendis rekordan nombron de partoprenantaj ŝtatoj (202).
Antaŭpreparo
La antaŭpreparo, konstruoj estis akre kritikitaj fare de Internacia Olimpika Komitato.
Pro la iraka krizo kaj la atendeblaj teroratakoj la sekurecaj antaŭpreparoj estis tre viglaj, fortaj. Ec super la Olimpia Vilaĝo ŝvebis gvata Zepelino, aerŝipo.
Kontraŭdopaj ekzamenoj
La olimpiajn ludojn ombrelis la oftaj dopaj skandaloj. Komence de la ludoj, du grekaj sportistoj (Kostas Kenteris kaj Katerina Thanu) – unu el ili povis esperi pri ekbruligo de la olimpika flamo – ne aperis antaŭ la Olimpika Medicina Servo, kiu ekzamenis la sangon, urinon pri dopaĵoj. Ili fuĝis al sia trejnisto kaj veturante de li per motorciklo, ili suferis onidire akcidenton. La matenon de lundo la 16-a de aŭgusto 2004, la du grekaj sportistoj retiriĝis de la Olimpiaj ludoj de Ateno 2004, pardonpetante pro sia malsukceso aperi antaŭ la medicina servo por kontraŭdopa testado kelkajn tagojn antaŭe. La vesperon, Leonidas Sampanis, la 33-jara greka halterlevada ĉampiono je la 62-kilograma kategorio, atingis la kulminon de sia atleta kariero meze de aplaŭdoj kaj huraoj. Li ricevis la bronzan medalon kaj lia filino kuris al sia paĉjo por kisi kaj gratuli lin. Kiel ĉiu premiita atleto, li tuj poste donis specimenon de urino por kontraŭdopa ekzameno ĉe la Olimpia Medicina Servo. La apoteozo finiĝis, sed la inkubsonĝo ĵus komenciĝis por la grekoj. Sed ankaŭ atletoj de aliaj nacioj evidentiĝis dopaĵ-uzantoj.
Partoprenantaj nacioj
Klarigo: Teamoj kun klinitaj literoj havas kolektan subpaĝon por la partopreno en kelkaj jaroj kaj teamoj kun rektaj literoj eĉ havas apartan subpaĝon nur pri tiu-ĉi jaro.
Explicit
Explicit (el la Latina lingvo explementum = plenumo") origine estis unu el rubrikaĵoj de la mezepokaj manuskriptaj kodeksoj. Tia rubrikaĵo, ĉi-kaze, signalis la konkludon de la verko samkiel en la komenco, en kiu “Incipit” signalis la starton de la temado. En Explicit (= finiĝas) aperis ankaŭ resumo, foje kun juĝo, foje komento.
Pormontre klaras la ekzemplo en la Kodekso Verona, kie ankaŭ la Explicit, kiel la “Incipit-oj, estas skribitaj per ora inko.
Kun la enirigo de presarto kaj la falo de la manuskripta tradicio, la vorto “exlicit” estis uzita por indiki la finaranĝon de la verko, aparte versa, aŭ (malpli vaste) kiel samsencan “finalon” por la prozaj verkoj.
La funkcion de “explicit”, laŭ iuj literaturistoj, plenumas la konkludoj de romano aŭ rakonto, kie estas reprezentata la momento plej forta de la rakonta teksto kaj utilas por liberigi la leganton el la tensio akumulita dum la legado kaj foje ne malproksimas el tio kion Aristotelo difinas Katarso.
Institutaj konstitucioj
Per la esprimo ‘’’institutaj konstitucioj’’’ (el la latina: constituere, nome ‘’ordoni’’ ‘’ disponi’’. Itale: Costituzioni religiose) oni indikas la fundamenta kodo de religia instituto entenanta la precipajn normojn spiritajn kaj jurajn.
Subgubernio
Subgubernio estas administra divido kiu estas sub gubernio.
Institutaj konstitucioj
La kanona kodo antaŭvidas ke ĉiu religia kongregacio kaj religia ordeno estu provizita per Konstitucioj (kanono 587). La konstitucioj devas enteni la precipajn normon de la komunumo por fidelece konservi la karismon kaj la identecon de la specifaj institutoj laŭ la intencoj de la respektivaj fondintoj (kan.578).
Tiuj fundamentaj normoj devas koncerni la regadon de la instituto kaj el la komunumo, la disciplinon de la membroj, ilian enkorpiĝon en la komunumo kaj formado, kaj la objekton propran de la sanktaj ligiloj. (587, § 1).
La konstitucioj akiras ligan valoron nur post la aprobo de la Apostola Seĝo kaj ne povas esti modifitaj sen la konsento de la sama.
LOY
La vorto havas plurajn signifojn:
31312 Fangerhai
Nomo
Ĝia nomo honoras Fang Er Hai, rekompensitan kiel plej bona en lia kategorio, kaj kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto en teamo pri kemio. Li ankaŭ ricevis la premion de la Memorialo Philip V. Streich. Li estis lernanto ĉe la King's College de Honkongo (Ĉinio).
Jim Carrey
James Eugene Carrey (naskiĝis la 17-an de januaro 1962) estas kanada-usona aktoro, komikulo, verkisto, produktanto kaj artisto. Li estas konata pro siaj energiaj slapstikaj prezentoj. Carrey unue akiris agnoskon en Usono en 1990 post surteriĝanta rolo en la skizkomedia televidserio In Living Color. Liaj unuaj ĉefaj roloj en moviĝaj bildoj venis kun Ace Ventura: Pet Detective (1994), Dumb and Dumber (1994), The Mask (1994), kaj Ace Ventura: When Nature Calls (1995), siavice portretante Enigimisto en Batman Forever (1995), kaj la ĉefrolo en Liar Liar (1997).
Carrey akiris atenton ĉefrolante en serioaj roloj en The Truman Show (1998) kaj Man on the Moon (1999), kun ĉiu gajnante al li Oran Globan Premion por Plej Bona Aktoro. En la 2000-aj jaroj, li akiris plian avizon por sia portretado de la Grinĉo en How the Grinch Stole Christmas kaj por la komedio Me, Myself & Irene (ambaŭ en 2000), same kiel Bruce Almighty (2003), Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), pro kiu li estis nomumita al la BAFTA Premio por Plejbona Aktoro en Gvida Rolo, Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events (2004), Fun with Dick and Jane (2005), Yes Man (2008), Horton Hears a Who! (2008), kaj A Christmas Carol (2009).
En la 2010-aj jaroj, Carrey ĉefrolis en Mr. Popper's Penguins (2011), The Incredible Burt Wonderstone (2013), Kick-Ass 2 (2013), kaj represis sian rolon kiel Lloyd Christmas en Dumb and Dumber To (2014). Ekde 2018, li portretis Jeff Piccirillo en la Showtime-serialoj Kidding kaj Doktoro Robotnik en Sonic the Hedgehog (2020).
Frua Vivo
Carrey estis naskita en la antaŭurbo de Toronto en Newmarket, Ontario, Kanado, al Kathleen (naskita Oram), hejmposedanto, kaj Percy Carrey, muzikisto kaj librotenisto. Li estis kreskigita romkatolika kaj havas tri pli maljunajn gefratojn, John, Patricia, kaj Rita. Lia patrino estis de franca, irlanda, kaj skota deveno kaj lia patro estis de franca-kanada praeco (la origina familinomo de la familio estis Carré).
En la aĝo de dek jaroj, Carrey skribis leteron al Carol Burnett de la Carol Burnett Show montrante ke li jam estis majstro de impresoj kaj devas esti pripensita por rolo en la spektaklo; li estis ravita kiam li ricevis formulan leteron respondo. Fervorulo de Monty Python kies televida programo elsendis en la 1970-aj jaroj, en 2014 Carrey aperis en Monty Python's Best Bits (Mostly) kaj memoris la efikon sur li de Ernest Scribbler (ludita de Michael Palin), ridante sin morti en "The Funniest Joke in the World" skizo. Radio Tempoj deklaras, "Vi vidos kial tuj: la agado de Palin estas senkonscie Carreyesque."
Carrey pasigis siajn fruajn jarojn en la antaŭa urbo Scarborough, Ontario, nun Toronto, kie li frekventis Blessed Trinity Catholic Elementary School en Norda Jorko. Lia familio poste transloĝiĝis al Burlington, Ontario, kie li ekzamenis Aldershot High School kaj Agincourt Collegiate Institute. Lia familio luktis finance kaj, kiel adoleskantoj, Carrey kaj lia frato laborus ok-horajn posttagmezojn post lernejo kiel konsilistoj kaj sekurecaj gardistoj. ĉe la fabriko de pneŭoj kie ilia patro estis dungita. En sia deksesa naskiĝtago, Carrey ellasis sian lernejon; li komencis plenumi komedion dum daŭre laboris en la fabriko. Iom da tempo poste, lia familio fariĝis senhejmaj kaj loĝis kune en kamioneto Volkswagen.
En intervjuo de Hamilton Spectator en 2007, Carrey diris, "Se mia kariero en spektakla komerco ne estus elpensita, mi probable laborus hodiaŭ en Hamilton, Ontario, ĉe la Dofasco-ŝtala fabriko." Kiel junulo, li povis vidi la ŝtalajn muelejojn trans la Burlington-Bay kaj ofte kvankam tio estis "kie estis la grandaj laboroj."
Frua Laboro
Dum Carrey luktis por akiri laboron kaj fari nomon por si mem, lia patro provis helpi la junan komediiston aranĝi teatran akton, pelante lin al Toronto por debuti en komedia klubo Yuk Yuk's. La sugestoj de Carrey bombis kaj ĉi tio donis al li dubojn pri liaj kapabloj kiel profesia distristo. La financaj luktoj de lia familio malfaciligis ilin subteni la ambiciojn de Carrey.
Eventuale la financaj problemoj de la familio estis solvitaj kaj ili translokiĝis al nova hejmo. Kun pli hejma stabileco, Carrey revenis al la scenejo kun pli polura ago. En mallonga tempodaŭro, li iris de malfermmiksaj noktoj al regulaj pagitaj spektakloj, konstruante sian reputacion en la procezo. Recenzisto en Toronto Star furoris ke Carrey estis "vera stelo vivanta." Carrey baldaŭ estis rimarkita de komikulo Rodney Dangerfield, kiu subskribis la junan komikson por malfermi siajn turneprezentojn. Dangerfield poste alportis Carrey al Las Vegas. Tamen, Carrey baldaŭ decidis translokiĝi al Holivudo, kie li komencis agi en The Comedy Store kaj, en 1982, aperis en la televidigita spektakla spektaklo An Evening at the Improv. La sekvan jaron, li debutis sian akton en The Tonight Show.
Malgraŭ lia kreskanta populareco kiel elstara komikso, Carrey turnis sian atenton al la filmaj kaj televidaj industrioj, aŭdante esti rolantarano por la 1980-81 sezono de NBC Saturday Night Live. Carrey ne estis elektita por la pozicio, kvankam li poste gastigis la spektaklon en majo 1996, januaro 2011, kaj oktobron 2014. En 1984, Carrey estis en la mallongdaŭra kompanio The Duck Factory.
De 1990 ĝis 1994, Carrey estis regula rolulo membro de la ensembla komedia televida serio In Living Color.
1994–1997: Pliiĝo al famo
Carrey ludis la ĉefrolojn en Ace Ventura: Pet Detective, The Mask, and Dumb and Dumber (ĉiuj 1994). Dumb and Dumber estis komerca sukceso, enspezante pli ol 270 milionojn USD tutmonde. Li ricevis sian unuan Golden Globe Award nomumon por Plejbone Aktoro pro sia laboro en The Mask.
Carrey portretis la Batman-ulon The Riddler en la superheroa filmo Batman Forever (1995) de Joel Schumacher. La filmo ricevis miksitajn recenzojn, sed estis sukceso en giĉeto. Li reprizis sian rolon kiel Ace Ventura en Ace Ventura: When Nature Calls, kiu ankaŭ estis publikigita en 1995. Kiel la originala filmo, ĝi estis bone ricevita de la publiko, sed malbone ricevita de kritikistoj. Ĝi estis grandega biletvendeja sukceso, gajnante 212 milionojn USD tutmonde aldone al rompado de rekordoj, kun malferma semajnfino de 40 milionoj USD.
Li baldaŭ resaltis kun la kritike aklamita komedio Liar Liar (1997), ludante Fletcher Reede, nepraktikan advokaton, kiu ne povis mensogi laŭ la naskiĝtaga deziro de sia juna filo. Carrey estis laŭdita por sia agado, gajnante duan Golden Globe Award nomumon por Plej bona Aktoro. Janet Maslin de The New York Times diris: "Nu en sia tumulta kariero, s-ro Carrey fine aperas en rekta komika veturilo, kaj la rezultoj estas multe pli sovaĝaj kaj pli amuzaj ol tiu ĉi monda materialo devus esti permesita."
1998–2006: Kritika aklamo
La sekvan jaron li decidis pagi salajron por ludi la seriozan rolon de Truman Burbank en la satira komeda drama filmo The Truman Show (1998). La filmo estis altagrade laŭdita kaj alportis Carrey plian internacian aklamon, igante multajn kredi ke li kandidatiĝos por Oskaro. Fine li reprenis sian unuan Oran Globan Premion por Plej Bona Aktoro en Kino-Filmo. The Truman Show ankaŭ estis komerca sukceso, gajnante 264 milionojn USD tutmonde kontraŭ buĝeto de 60 milionoj USD.
Film4-kritikisto deklaris, ke la filmo "permesas al Carrey malproksimigi sin de larĝa komedio", aldonante, ke ĝi estas "amuza kaj mirige scipova satiro."
Tiun saman jaron, Carrey aperis kiel fikciigita versio de li mem pri la fina epizodo de The Larry Sanders Show de Garry Shandling, en kiu li intence enamiĝis al la karaktero de Shandling. En 1999, Carrey havis la ĉefrolon en Man on the Moon. Li portretis komediiston Andy Kaufman al kritika aklamo kaj ricevis sian duan Oran Globon sinsekve. Krome, li ricevis sian unuan Screen Actors Guild Award nomumon por Plej bona Aktoro.
En 2000, Carrey rete kun la Farrelly fratoj, kiuj antaŭe direktis lin en Dumb and Dumber, por la nigra komedia filmo Me, Myself & Irene, filmo kiu ricevis miksitajn recenzojn sed ĝuis sukceson en giĉeto. Carrey ludis la rolon de ŝtata trupo Charlie Baileygates, kiu havas multoblajn personecojn kaj romanecojn al virino portretita de Renée Zellweger. Tiun saman jaron, Carrey ĉefrolis en la dua plej kristnaska kristnaska filmo de ĉiuj tempoj, How the Grinch Stole Christmas (Kiel La Grinch Ŝtelis Kristnaskon), pozante kiel la titolokaraktero, por kiu li ricevis kaj laŭdon kaj kritikon de kritikistoj kune kun Golden Globe.
Por sia sekva longdaŭra filmo, Carrey ĉefrolis kontraŭ Jennifer Aniston kaj Morgan Freeman en la internacia sukcesa komedio de Tom Shadyac Bruce Almighty (2003). Carrey ludis televidan ĵurnaliston, kiu neatendite ricevas ĉiopovajn kapablojn de Dio kiam la diaĵo decidas preni ferion. La filmo ricevis miksitajn recenzojn post liberigo sed malgraŭ tio ankoraŭ fariĝis financa sukceso, gajnante pli ol 484 milionojn USD tutmonde, kaj ĝi iĝos la deksepa plej alta enspeza viv-akcia komedio de ĉiuj tempoj.
En 2004, Carrey ĉefrolis en Eternal Sunshine of the Spotless Mind. La filmo ricevis superfortan aklamon post liberigo. Kritikistoj alte laŭdis la portretadon de Carrey de Joel Barish, aldone al la agado de sia kunstelulo Kate Winslet, kiu ricevis Oskaron nomumon. Laŭ Paul Clinton, revizoro de CNN, la agado de Carrey estis la "plej bona, plej matura kaj akre fokusa agado iam ajn." Carrey ricevis alian Golden Globe-nomumon kaj sian unuan BAFTA Prian nomumon por Plejbone Aktoro. La sekva apero de Carrey estis en la serio de nigraj komedi-fantaziaj filmoj de 2004, Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events, kiu baziĝis sur popularaj infanaj romanoj kun la sama nomo. La filmo estis pozitive ricevita; Desson Thomson de The Washington Post diris pri la alproksimiĝo de Carrey al la karaktero de Count Olaf,"Olaf estas senhumora fiulo en la libro. Li tute ne amuzas min kiel Carrey. Pri kio mi kontraŭus: Se vi ne povas lasi Carrey esti Carrey, metu iun enuigan kaj malpli multekostan en la rolo. En siaj diversaj maskoj li estas kaŭĉukaj, inventemaj kaj improvize inspiritaj. Mi aparte ŝatis lian pasantan imitadon de dinosaŭro."Tiun saman jaron, Carrey estis engaĝita en la Kanada Piediro de Famo.
2007–nuna
Carrey reunuiĝis kun Joel Schumacher, direktoro de Batman Forever, por The Number 23 (2007), psikologia thriller kunstelanta Virginia Madsen kaj Danny Huston. En la filmo, Carrey pozas al viro kiu iĝas obsedita kun la numero 23, post trovado de libro pri viro kun la sama obsedo. La filmo estis gravurita de kritikistoj. La sekvan jaron Carrey disponigis sian voĉon por Horton Hears a Who! de D-ro Seuss. (2008). Carrey voĉlegis la amatan elefanton por la vigla trajto CGI, kiu ricevis troe pozitivajn recenzojn kaj liveris amasajn homamasojn amase. La filmo ankaŭ estis sukceso de giĉeto, akirante pli ol 290 milionojn USD tutmonde.
Carrey revenis al vigla agada komedio, ĉefroligante kontraŭ Zooey Deschanel kaj Bradley Cooper en Yes Man (ankaŭ 2008). Carrey ludis viron, kiu subskribas por memhelpa programo, kiu instruas lin diri jes al ĉio. Malgraŭ recenzoj miksitaj, Rene Rodriquez de The Miami Herald deklaris, "Jes Viro estas bone, ĝis Jim Carrey-komedioj iras, sed eĉ pli bonas kiel amrakonto, kiu simple igas vin ridigi." La filmo havis decan agadon ĉe la giĉeto, gajnante 225 milionojn USD tutmonde.
Ekde 2009, la laboro de Carrey inkludis gvidan rolon en Glenn Ficarra kaj I Love You Phillip Morris de John Requa, premierante en januaro 2009 ĉe la Sunda Filmfestivalo antaŭ ricevado de vasta liberigo en februaro 2010. Carrey portretis Steven Jay Russell, kon-artista, impostisto, kaj multobla prizonpastro, kiu enamiĝas al sia kunula malliberulo, Phillip Morris (pozita de Ewan McGregor). La filmo ricevis plejparte pozitivajn recenzojn, kun Damon Wise de The Times donanta al la filmo kvar stelojn el kvin, deklarante, "I Love You Phillip Morris estas eksterordinara filmo, kiu servas kiel memorigilo pri kiom bona Carrey povas esti kiam li ne estas ligita. en ĝeneralan hollywood-homamason. Lia komika tempoparto restas tiel delikata kiel ĉiam."
Bankostumo
Bankostumo estas vestaĵo, kiun oni portas dum banado en la naturo (maro, rivero, lago) aŭ en publikaj lokoj (naĝejo).
Ĝi kovras preskaŭ la tutan trunkon kaj havas malfermaĵojn por la kolo, brakoj kaj kruroj. Duera virina bankostumo nomiĝas bikino. Viroj plejofte portas bankalsonojn aŭ banŝortojn.
Dum altnivela sportado bankostumojn, foje eĉ kun longaj manikoj, portas kaj viroj kaj virinoj. Tiaj modeloj aĉeteblas laŭ la fabrikantoj ambaŭseksaj aŭ viraj kaj inaj.
Edmund Clarke
Edmund Melson CLARKE, Jr. (Newport News, 27-an de julio 1945 - 22-an de decembro 2020) estis usonakomputika teoriulo, universitata instruisto, esplorinĝeniero kaj matematikisto.
Li estis, kun E. Allen Emerson kaj Joseph Sifakis, gajnanto de 2007 de la Premio Turing de la Association for Computing Machinery.
Li forpasis la 22an de decembro 2020 estante 75-jaraĝa pro COVID-19-pandemio.
Finnaj militinfanoj en Svedio
Dum la Dua Mondmilito ĉirkaŭ 70 000 Finnaj infanoj (en finna sotalapset) estis elhejmigitaj el Finnlando, ĉefe al Svedio, sed ankaŭ al Norvegio kaj al Danio.
Asocio de Finnaj Militinfanoj komencis sian agadon antaŭ pli ol 20 jaroj post fondiĝo printempe 1992. La stokholmanoj jam fondis sian lokan asocion kelkajn monatojn antaŭe kaj komune trajnis al Borlänge por partopreni la eventon. Multaj partoprenantoj venis el diversaj partoj de Svedio kaj estis granda ĝojo por ili renkonti ”la gefratojn” kun similaj sed samtempe malsimilaj spertoj de la infanaĝo. Post tiu unua kunveno ĉiujare okazis renkontiĝoj en Svedio kaj en Finnlando, kie oni fondis ankaŭ tutlandan organizon por la militinfanoj sed ankaŭ plurajn lokajn asociojn.
Batin
Batin (Bátony batonj, germane: Battendorf) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Dej. En 1910 ĝi nombris 1014 loĝantojn (rumanoj), en 1992 944. Ĝia unua skriba mencio estis en 1405. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Unguraş.
Courçay
Courçay estas franca situanta en departemento Indre-et-Loire, regiono Centro-Valo de Luaro.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Courciquois.
Flez-Cuzy - Tannay (stacidomo)
Flez-Cuzy - Tannay estas franca stacidomo sur linio -, situanta en  , apud Flez-Cuzy, en departemento Nièvre, regiono Burgonjo-Franĉkonteo.
Temas pri stacidomo de Société nationale des chemins de fer français (SNCF), priservata de trajnoj Burgonjo-Franĉkonteo.
Ĝi situas ĉe kilometra punkto (PK) de la linio Clamecy - Gilly-sur-Loire (762000).
Olsbrücken
Olsbrücken estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Kaiserslautern de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
775
En la jaro 775 post Kristo okazis, interalie:
Álvar Núñez Cabeza de Vaca
Unua vojaĝo al Ameriko
Lia unua aventuro en "Indioj", t.e., Ameriko, okazis en la sudo de kio hodiaŭ estas Usono, kaj en la nordo de la nuna Meksiko: li aliĝis ekspedicion de Pánfilo de Narváez al Florido en 1527, estis unu el la kvar supervivantoj, inter 300 homoj kiuj ŝip-rompis antaŭ la mar-bordo de Florido kiuj, dum ok jaroj, loĝis inter la indoj kiel komercistoj kaj kuracistoj.
Ĉefe la ŝip-rompuloj pereis pro soifo aŭ mortigintaj de la indiĝenaj. Cabeza de Vaca restis kaptita de la indoj Ananarivo en la mar-bordo de la Meksika Golfo kune kun la same ŝip-rompuloj Alonso del Castillo Maldonado, Andrés Dorantes de Carranza y Estebanico, kiu estis la unua homo naskiĝita en Afriko kiu alvenis al Usono, kaj kvankam oni priskribas lin kiel nigra, li vere estis berbero kaj maŭra.
Per ili mem sukcesis fuĝi kaj obtenis la konfidon de la indiĝenaj agante kiel kuracistoj kaj magiistoj, danke al la medicinaj konaĵoj de Cabeza de Vaca. Ili organizis kelkajn ekspediciojn serĉante vojon por reveni al Nova Hispanio, kiel estis nomita la sud-okcidento de Usono kaj nordo de Meksiko. Post vagadi dum longa tempo tra la vasta regiono kiu nun estas la Meksik-Usona bordo, ili atingis la zonon de la Rivero Granda aŭ Rivero Brava. Ili iris laŭ la kurso de la rivero kaj trovis tribojn okupiĝitaj je ĉaso de bizonoj, kiujn ili kunloĝis. Finfine ĉe bordo de la Rivero Petatlán ili renkontis grupon de hispanaj esplorantoj en Sinaloa en 1536.
Dum tiu vojaĝo li kolektis la unuajn etnografiajn observojn pri la indiĝenaj popoloj de la Meksika Golfo, kaj li skribis rakonton titolita Ŝip-rompoj, kiun oni konsideras nun kiel la unuan historian rakonton pri Usono. Ĝi estis eldonita en 1542 en Zamoro kaj en 1555 en Valadolido. Li priskribas siajn travivaĵojn kaj tiuj de siaj kompanoj, kiuj trairis piede la sudokcidento de Usono kaj la nordo de Meksiko.
Dua vojaĝo al Ameriko
Cabeza de Vaca revenis al Hispanio en 1537 kaj atingis ke oni atribuis al li la titolon de Dua Progresinta de Plata-Rivero. Por efektivigi tion li komencis en 1540 sian duan vojaĝon, kio alportis lin al la sudo de la amerika kontinento. Li malkovris la akvofalo de Igŭacuo, esploris la kurson de la Rivero Paragvajo kaj perfortis kelkajn indiĝenajn tribojn. Sed baldaŭ li venis en konflikton kun hispanaj kolonianoj antaŭe establitaj, kiuj, komanditaj de Domingo Martínez de Irala, rifuzis la aŭtoritaton de la guberniestro kaj liajn projektojn pri organizi koloniadon de la teritorio sen iri preni la multajn ĥimerajn trezorojn pri kiuj parolis indiĝenaj mitoj.
La malkontentuloj ribelis en 1544 kaj sendis la guberniestron Cabeza de Vaca al Hispanio akuzita pri pov-ekspluato kiam li subpremi la ribelantojn (ekzemple la brulego de Asunción en 1543). La Konsilio de Indioj ekzilis lin al Orano en 1545. Post ok jaroj li estis forpardonita kaj establis en Sevilo kiel juĝisto.