cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kavernoj en Praĥovaj rokoj
La pseŭdokarstaj kavernoj en la grejsrokoj ne estas tro grandaj. La plej granda estas el ili Frata preĝejloko, tra kiu kondukas turisma vojo. Ĝi estas longa 31 m, ĝi estiĝis pro ruinigo de grejsaj blokoj, kiuj enkojniĝis kreante hodiaŭ kavernan plafonon. Malantaŭ mallarĝa enirejo estas ĉefa spaco larĝa 3 – 4 m. Flanken deflankiĝas du malgrandaj koridoretoj. Kaverno Gardisto de valoj situas ĉe rokmurpiedo sub unu el valoj de prachova burgejo. Tio estas kaverna niĉo profunda 3 m, larĝa 6 m kaj alta 1,5 m. En kaverno Martelo eblas tra kelkaj enirejoj malsupreniri inter enkojniĝintaj ŝtonegoj ĝis profundeco 9 m. La kaverno estas 29 m longa.
Afrika Unio
Oficialaj lingvoj
Praktike, tradukado de afrikuniaj dokumentoj eĉ en la kvar nuntempe oficialajn laborlingvojn ofte okazas malfrue kaj malfaciligas la funkciadon de la organizaĵo.
Henriko la 1-a (Francio)
Vivo
Henriko fianĉiĝis al iu Matilda (ĉ. 1027 - 1034), filino de la imperiestro Konrado la 2-a, sed ŝi mortis tre junaĝe. Ĉirkaŭ la jaro 1043, Henriko edziĝis kun Matilda de Frislando (1027-1044), filino de Luidolfo de Frislando. En 1051, li reedziĝis kun Anna de Kievo, filino de Jaroslavo la 1-a. Ilia plejaĝa filo Filipo estis asociita al la trono ekde 1059 kaj sekve heredis la kronon kiel Filipo la 1-a.
Henriko la 1-a mortis la 4-an de aŭgusto 1060 en Vitry-aux-Loges, apud Orleano.
Afrika Unio
Servoj
La Pasporto de Afrika Unio estas komuna pasporta dokumento kiu estis fondita por anstataŭigi la ekzistantajn naciajn pasportojn kaj doni al ĉiuj 54 membroj de la Afrika Unio vizan sendevigon en tuta Afriko.
Tangstedt
Tangstedt havas diversajn signifojn:
Afrika Unio
Rolo de la diasporo
La Konstitua Proklamo de AU deklaras ke ĝi "invitu kaj kuraĝigu la plenan partoprenon de la afrika diasporo kiel grava parto de nia kontinento, en la konstruo de la Afrika Unio". La Registaro de la Afrika Unio difinis la afrikan diasporon kiel "konsistanta el popolo de afrika origino kiu loĝas ekster la kontinenton, sendepende de ties civitaneco kaj nacieco kaj kiu volas kontribui al la disvolvigo de la kontinento kaj konstruo de la Afrika Unio".
Nunaj aferoj
La AU frontas multajn defiojn, kiaj la sanaferoj kiaj lukti kontraŭ malario kaj la epidemio de AIDS/HIV; la politikaj aferoj kiaj kontraŭi nedemokratiajn reĝimojn kaj peri en multaj enlandaj militoj; ekonomiaj aferoj kiaj la plibonigo de la averaĝa vivkondiĉarto de milionoj de malriĉaj, needukitaj afrikanoj; ekologiaj aferoj kiaj trakti kun konstantaj malsategoj, dezertiĝo, kaj manko de ekologia elteneblo; same kiel la juraj aferoj koncerne al la Okcidenta Saharo. La 30an de januaro 2017 Maroko estis reakceptita en la Afrika Unio dum asembleo en Etiopio.
AIDS en Afriko
Unu el la plej gravaj aferoj kiujn frontas Afriko ne estas disputo inter landoj, sed la rapida disvastiĝo de la pandemio de HIV kaj Aidoso. Sub-Sahara Afriko, ĉefe Suda Afriko, estas pro multo la plej tuŝita areo en la mondo, kaj la infekcio estas nune startante la perdon de vivoj laŭ milionoj. Kvankam la mezuro de HIV hegemoniaj indicoj montriĝis metodologie defia, pli ol 20% el la sekse aktiva loĝantaro de multaj landoj de Suda Afriko povus esti infektita, el kiuj Sudafriko, Bocvano, Kenjo, Namibio, kaj Zimbabvo ĉiuj atendis malpliiĝon de vivespero averaĝe de 6.5 jaroj. La efiko de Suda Afriko, kiu konstituas 30% el la ekonomio de AU, minacas grave malhelpi la kreskon de MEP, kaj tiele la internan kaj eksternan komercojn por la tuta kontinento.
Libio
La AU kllopodis peri en la komencaj etapoj de la enlandan militon de 2011, formante ad hoc komitaton de kvin prezidentojn (konga Prezidento Denis Sassou Nguesso, malia Prezidento Amadou Toumani Touré, maŭritania Prezidento Mohamed Ould Abdel Aziz, sudafrika Prezidento Jacob Zuma, kaj uganda Prezidento Yoweri Museveni) por negocadi batalpaŭzon. Tamen, la komenco de la milita interveno fare de NATO en Marto 2011 malebligis ke la komitato veturu al Libio por kunsidi kun la estro de Libio kaj iama estro de AU ĝis 2010 nome Muamar Kadafi. Kiel institucio, la AU akre malkonsentis el la decido de la Konsilio de Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj krei sen-flugan zonon super Libio kiel antaŭiro al milito, kvankam kelkaj membraj ŝtatoj, kiaj Bocvano, Gabono, Zambio, kaj ankaŭ aliaj esprimis subtenon por la rezolucio.
Kiel rezulto de la malvenko de Kadafi ĉe la Batalo de Tripoli (2011), nome la decidiga batalo de la milito, en Aŭgusto 2011, la Araba Ligo voĉdonis por agnoskis la kontraŭ-kadafia Nacian Transiran Konsilion kiel leĝa registaro de la lando antaŭ elektoj, kvankam la Konsilio jam estis agnoskita de kelkaj AU membraj ŝtatoj, inklude du landojn kiuj estas ankaŭ membroj de la Araba Ligo, la Konsilio de AU por Paco kaj Sekureco voĉdonis la 26an de Aŭgusto 2011 ne agnoski ĝin, insiste ke batalpaŭzo estu interkonsentita kaj estu formita registaro de nacia unueco fare de ambaŭ falnkoj de la enlanda milito. Nombraj membroj ŝtatoj de AU estritaj de Etiopio, Niĝerio, kaj Ruando postulis ke AU agnosku la NTJ kiel provizora rego-aŭtoritato de Libio, kaj kelkaj aliaj ŝtatoj membroj de AU agnoskis la NTK sendepende de la decido de la Konsilio de Paco kaj Sekureco. Tamen, la ŝtatoj membroj de AU nome Alĝerio kaj Zimbabvo indikis ke ili ne volas agnoski la NTK, kaj Sudafriko esprimis ankaŭ rezervojn.
La 20an de Septembro 2011, la Afrika Unio oficiale agnoskis la Nacian Transiran Konsilion kiel leĝa reprezentanto de Libio.
Projektoj
La Granda Verda Muro por Saharo kaj Sahelo (france: Grande Muraille Verte pour le Sahara et le Sahel, angle: The Great Green Wall of the Sahara and the Sahel Initiative, GGWSSI en akronimo) estas pionira afrika iniciato por kontraŭbatali la efikojn de tutmonda klimata ŝanĝo kaj dezertiĝo. La iniciaton gvidas la Afrika Unio.
Togolando
Post la morto de Gnassingbé Eyadéma, Prezidento de Togolando, la 5an de Februaro 2005, la estroj de AU priskribis la nomon de lia filo Faure Gnassingbé nome la sukcedanto kiel puĉo. La konstitucio de Togolando nomumas la parolanto de la parlamento por sukcedi la prezidenton en okazo de lia morto. Laŭleĝe, la parolanto de la parlamento devas alvoki al naciaj elektoj por elekti novan prezidenton post sesdek tagoj. La protesto de AU devigis Gnassingbé alvoki al elektoj. Post akraj protestoj pro elektofraŭdo, li estis oficiale elektita Prezidento la 4an de Majo 2005.
Maŭritanio
La 3an de Aŭgusto 2005, puĉo en Maŭritanio kondukis al la Afrika Unio eligi tiun landon el ĉiuj organizaj aktivaĵoj. La Milita Konsilio kiu ekkontrolis Maŭritanion promesis alvoki al elektoj post du juaroj. Tiuj okazis komence de 2007, por la unua fojo kiam la lando havis elektojn kiuj estis ĝenerale interkonsentitaj kiel akceptebla normigado. Post la elektoj, la membreco de Maŭritanio en la AU estis restarigitaj. Tamen, la 6an de Aŭgusto 2008, nova puĉo elpostenigis la registaron elektitan en 2007. La AU denove eligis Maŭritanion el la kontinenta organismo.
Malio
En Marto 2012, militista puĉo okazis en Malio, kiam alianco de Tuaregoj kaj Islamismaj fortoj konkeris la nordon, rezulte en enpovigo de Islamistoj. Post milita interveno kun helpo de francaj trupoj, la regiono estis sub kontrolo de la armeo de Malio. Por restarigi lokajn aŭtoritatojn, la AU helpis por formi provizoran registaron, subtenante ĝin kaj alvokante al prezidentaj elektoj en Malio en Julio 2013.
Gongŝi
Ĉinaj saĝulrokoj aŭ Gongŝi (en ĉina 供石 gōngŝí), konataj ankaŭ kiel saĝulaj ŝtonoj aŭ rigardoŝtonoj, estas malgrandaj naturaj aŭ formitaj rokoj kiuj estas tradicie aprezataj de ĉinaj saĝuloj aŭ studentoj.
La tradicio de la Ĉinaj saĝulrokoj aŭ Gongŝi influis super la disvolviĝo de similaj kutimoj en Koreio nome suseok kaj en Japanio nome suiseki.
Tiaj rokoj estas grava elementa parto de la ĉina ĝardenado.
Tria Stato
La "Tria Stato" konsistis el tre diversaj grupoj da homoj: Al ĝi apartenis riĉaj burĝoj, meti-laboristoj, kamparanoj kaj po-tagaj dungitoj, kaj ankaŭ la homoj el la proletaraj subaj sociaj tavoloj en la urboj. Dum la jaro 1789, kiam okazis la Franca Revolucio tio estis proksimume 98 procentoj de la enloĝantaro - 25 milionoj kontraste al 500.000 da aristokratoj kaj klerikoj.
La rolo de la Tria Stato komence de la Franca Revolucio
Por eviti bankrotiĝon de la ŝtato, la franca reĝo Ludoviko la 16-a sub premado de sia financa ministro Jacques Necker konsentis kunvoki la Ĝeneralajn Statojn. Kvankam pro la kreskinta konscio kaj ekonomia signifo de la burĝoj oni konsentis al la Tria Stato la duoblan nombron da deputitoj, tamen restis neklare, ĉu por decidoj validu la nombroj da unuopaj voĉoj de la deputitoj, aŭ voĉdonu la unuopaj statoj, kaj poste validu la plimulto inter tiuj tri opini-esprimoj. La dua alternativo klare subtenus la antaŭan privilegion de la nobelaro kaj klerikaro. La unua alternativo almenaŭ donis esperon al la burĝaro, "tiri" unuopajn nobelojn aŭ klerikojn al sia flanko.
Kiam la reĝo ne permesis voĉdonon laŭ la unuopaj voĉoj de la deputitoj, la Tria Stato la 17an de junio 1789 nomumis sin "Nacia Asembleo" kaj ĵuris ne disiri, ĝis ekzistos konstitucio franca.
La "Tria Stato" en la siatempa publikigado
Jam la anonco de la asembleo Ĝeneralaj Statoj rezultigis grandan nombron da artikoloj, publikitigaj sur disdonataj paperoj. La plej konata kaj influa estas tiu de la abato Emmanuel Joseph Sieyès. Li skribis en la enkonduko de "Kio estas la Tria Stato?" "(Qu'est-que le Tiers Etat?)":
Poste Sieyès klarigis, ke la Tria Stato pro sia signifo sola havas la rajton reprezenti la volon de la nacio kaj krei nacian asembleon.
Ŝanĝiĝo de la vorta signifo
Dum la 19a jarcento la termino "Tria Stato" reduktiĝis al la signifo nur celi la burĝojn, do la liberajn civitanojn kiuj perlaboris tiom da mono, ke eblis pli-malpli kontentige vivi kaj doni socian edukon al siaj infanoj. La "industria proletaro", laboristoj kiuj sub malbonaj kondiĉoj perlaboris nesufiĉan monon en la ekiĝantaj fabrikegoj, ricevis la nomon "Kvara Stato".
Estates of the realm
Listo de ŝtatgvidantinoj
Tiu ĉi listo de ŝtatestrinoj kaj registarestrinoj enhavas virinojn kiuj per elekto aŭ nomumo akiris gvidan ŝtatan postenon.
Por monarĥiaj regantinoj vidu: Listo de monarĥinoj.
Elektitaj aŭ nomumitaj virinaj ŝtatestroj
3 dume anstataŭanta (kutime ne elektita)
Elektitaj aŭ nomumitaj virinaj registarestroj
4 nomumita
5 anstataŭanta dume; (kutime ne elektita)
6 elektita kiel primus inter pares ("unua inter samranguloj") ĉiufoje por unu jaro
Kantono Clarke (Misisipio)
La kantono Clarke - angle Clarke County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misisipio. La administra centro estas la urbo . La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Provinco Colchagua
Provinco Colchagua (hispana lingvo: Provincia de Colchagua) estas provinco de Ĉilio.
Ouder-Amstel
Ouder-Amstel estas municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis.
István Nagy (agronomo)
István Nagy [iŝtvAn nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy István estas hungara agronomo, politikisto, parlamentano, altlerneja instruisto, ministro.
István Nagy naskiĝis la  en Újfehértó.
Biografio
István Nagy abiturientis en agrikultura mezlernejo en 1986 en Debrecen, poste li akiris diplomon en Agrikultura Universitato Pannon en 1992. Post 4 jaroj li akiris plian diplomon en Teknikuniversitato de Budapeŝto. En la studjaro 1993 li instruis en agrikultura mezlernejo. Ekde 1995 li estis asistanto en Agrikultura Instituto de Mosonmagyaróvár, inter 2001-2006 li estis vicurbestro de Mosonmagyaróvár, ekde 2010 urbestro. En 2007 li akiris sciencan gradon PhD, en la sekva jaro li iĝis docento. Ekde 2010 li estas parlamenta deputito. En 2014 li estis nomumita subministro, post 4 jaroj ministro pri agrikulturo. Li parolas germane, Esperante, ruse. Li havas edzinon, kiu naskis dufoje.
Ferenc Lőrincz
Biografio
Li komencis siajn medicinajn studojn en Koloĵvaro en 1919 kaj havigis diplomon en la universitato en 1924 de Szeged. Li komencis sian universitatan karieron en la Ferenc József Tudományegyetem kaj pli poste li estis asisto de la Patologia Instituto. En 1926 li havigis diplomon pri tribunala kuracisto, en 1934 la laboratirian fakkvalifikon. Oni taksas lin kiel la kreinto de la hungara humana parazitologio. Inter 1940-1942 li relokiĝis al Kolozsvár kaj li gvidis la Publiksanan Instituton. Lii estis vicdekano de medicina fakultato. Ekde 1943 li denove laboris en Budapeŝto. Li estis la fondintĉefradaktoro de la revuo A Húsipar, ano de prezidentaro de la Magyar Parazitológusok Társasága ekde 1964, ekde 1967 ĝia prezidento. Li partoprenis en la fondo de revuo Parasitologia Hungarica (1968).
Heksila sulfido
Heksila sulfido aŭ C12H26S estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la sulfidoj el la sulfida acido kaj heksila alkoholo. Heksila sulfido estas senkolora likvaĵo kun penetranta sulfura odoro, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Heksila sulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Heksila sulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Sulfidaj esteroj malkomponiĝas per varmigo aŭ kun la tempopaso en sulfuro aŭ sulfuraj derivaĵoj.
Nußdorf-Debant
Nußdorf-Debant - prononco, alternative [aparte en la najbara Svislando] ankaŭ literumebla "Nussdorf-Debant" - estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Komence de en la komunumo vivis.
Qbeta
Qbeta estas sicilia muzika grupo. Ĝi formiĝis en Solarino, de muzikistoj de granda vario de muzikaj tradicioj. La grupo estis premiita per la Premio Sicilia il Paladino.
Bruz
Bruz estas franca komunumo, situanta en la departemento Ille-et-Vilaine kaj en la regiono Bretonio.
La komunumo situas en Alta-Bretonio ("Haute-Bretagne") en la lando de Rennes. Ĉefurbo de la kantono de la sama nomo, ĝi estas unu el la 37 komunumoj de la aglomeraĵa interkomunumo Rennes Métropole.
Situo
La najbaraj komunumoj estas la sekvantaj:
Geologio kaj reliefo
Kvankam ĝi situas en la centro de la Armorika montaro, la geologio de Bruz apartenas al la tre malsama sedimenta baseno de Rennes. Situanta ĉe la suda limo de tiu baseno, la vilaĝo Pont-Réan troviĝas sur formacio de paleozoikaj sinklinaloj el ruĝa ordovicia skisto. Tiu skisto kaj tiu, kiu ĉirkaŭas ĝin, estis longtempe ekspluatata kaj kontribuis al la arkitekturo de la lando de Rennes.
La alteco de la komunuma teritorio varias inter 40 kaj 20 m, laŭ malkruta deklivo de oriento al la rivero Vilaine okcidente. La rivero Seiche fosis valon de oriento al okcidento sude de la centro. La plej malalta punkto de la komunumo troviĝas sude, kie la rivero Vilaine eliras el la teritorio je alteco de 12 m. La plej alta punkto troviĝas je 99 m, ĝuste super la plej malalta punkto.
Hidrografio
La rivero Vilaine laŭlongas kaj konsistigas la okcidentan limon de la komunumo. Multaj alfluantoj de la rivero Vilaine trairas la komunumon (de la monto al la valo) :
Wust-Fischbeck
Wust-Fischbeck estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Stendal de la federacia lando Saksio-Anhalto, kaj apartenas al komunumaro de pluraj najbaraj komunumoj kunlaborantaj, nomata Verbandsgemeinde Elbe-Havel-Land. La nuna komunumo ekestis nur la 1-an de januaro 2010 sekve de administra reformo, per kunigo de la antaŭe sendependaj komunumoj Wust kaj Fischbeck (Elbo). Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bruz
Personoj ligitaj al la komunumo
Aldone al la urbestroj jam cititaj supere, aparte François Joly, estas :
Stacio Port Town-higashi
Stacio Port Town-higashi (japane: ポートタウン東駅 [Pooto-Taun-higaŝi-eki], angle: Port Town-higashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Suminoe, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de Osaka Urba Transportoficejo: Linio Nankō Port Town.
Edmundston
Edmundston estas urbo en Kantono Madawaska, Nov-Brunsviko, Kanado. Ĝi situas ĉe koordinatoj nur for kelkaj kilometroj de la provinclimo de Kebekio kaj la landlimo de Usono, apud de la urbo Madawaska, Majno en Usono. Laŭ la 2001-a popolnombrado, ĝi havas proksime 17.373 loĝantojn.
Erzsébet Nagy (pedagogino)
Erzsébet NAGY [nadj], nask. Kozma estas rumania hungara lernolibroverkistino. Ŝi naskiĝis en Ghelința la 7-an de aŭgusto 1938 kaj mortis la 4-an de aŭgusto 1993 en Dileu Nou.
Kariero
Erzsébet Nagy akiris diplomon de bazlerneja instruisto en Târgu Secuiesc (1955) kaj ŝi laboris en pluraj lernejoj kaj infanĝardenoj.
Sucutard
Loĝantaro
En 1910 ĝi nombris 872 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 513 (rumanoj).
Historio
Ĝia unua skriba mencio estis en 1317. La hungara vilaĝo dum la 15-jara milito inter 1591 kaj 1606 pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Kolozs vármegye). En julio 1939 la verkisto Albert Wass invitis en sian tiean kurion 26 transilvaniajn verkistojn, kiuj estis kontraŭstarintoj de la Verkista laborkomunumo Helikon.
Ettringen (Wertach)
Ettringen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Unterallgäu kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Ooty
Ooty, ankaŭ nomita Udagamandalam (tamile: உதகமண்டலம், kannade: ಉದಕಮಂಡಲ), foje mallongigita kiel Udhagai (tamile: உதகை), estas urbo kaj la ĉefurbo de distrikto Nilgiris en la nordokcidenta parto de la suda subŝtato Tamil Nadu (Barato).
Historio
Tiu monturbo troviĝas ĉe 2250 metroj super marnivelo kaj kreskis en la 19-a jarcento por la akcepto de anglaj registaranoj de Madras (Ĉenajo) kiu deziris ĝui la malvarman veteron en somero. Antaŭe estis unu regiono kie loĝis nur loka tribo Todas (Todao) kiu adoris bizonon.
Turismo
Ĝi estas fama monturbo en la suda Barato. Por atingi tiun urbon oni povas uzi montvagonaran Niligirian fervojon kiu estas enlistigita kiel Monda heredaĵo de Unesko en 2005.
La urbo havas faman botanikan ĝardenon, rosejon, lagon ktp.
Konvencioj pri la statuso de rifuĝintoj kaj senpatrujuloj
La Konvencio pri la statuso de rifuĝintoj, ofte ankaŭ mallonge nomata Ĝeneva Konvencio, difinas la kriteriojn laŭ kiuj ŝtato devas atribui la statuson de rifuĝinto al homoj kiuj petas ĝin, kaj la rajtojn kaj devojn de tiuj personoj. Ĝi estis adoptita la 28-an de julio 1951 de konferenco de plenrajtigitoj pri la statuso de la rifuĝintoj kaj senpatrujuloj konvokita de la Unuiĝintaj Nacioj, aplike de la rezolucio 429 (V) de ties Ĝenerala Asembleo de la 14-a de decembro 1950.
Ne konfuzu tiun konvencion pri la statuso de rifuĝintoj kun la Ĝenevaj Konvencioj, kiuj ekde 1949 kodigas la rajtojn kaj devojn de batalantoj kaj civiluloj dum tempo de milito.
La konvencio de 1951 dekomence temis nur pri eŭropaj refuĝintoj post la dua mondmilito. La aldona protokolo de 1967 forviŝis ĉi tiun limigon.
Teksto de la konvencio
La Esperanta versio de la Konvencio pri la statuso de rifuĝintoj troviĝas en la retejo de Monda Asembleo Socia (MAS).
Historio
La Ĝeneva Konvencio havas la oficialan titolon Konvencio pri la statuso de rifuĝintoj kaj estas subskribita en Ĝenevo la 28-an de julio 1951. Post la Dua Mondmilito, kaj por konsideri la spertojn faritajn inter la du mondmilitoj, oni decidis ebligi al la rifuĝintoj havigi al si statuson, rekonon kaj internacian protekton.
Oni starigis en Ĝenevo en 1946 la Internacian Organizon por Rifuĝintoj (IOR (france OIR), antaŭulon de la Alta Komisaro pri Rifuĝintoj (ARF, france HCR), fonditan en 1951.
La Konvencio de 1951 firmigis la antaŭajn internaciajn dokumentojn kaj konsistigas ankoraŭ hodiaŭ la kodigon de la plej kompleta rajto de rifuĝintoj. Tiu Konvencio entenis tamen limon: ĝi aplikeblis nur al rifuĝintoj antaŭ la 1-a de januaro 1951.
Danke al la Protokolo pri la statuso de la rifuĝintoj, subskribita en 1967, tiu limo jam ne ekzistas, kaj la Ĝeneva Konvencio de 1951 aplikiĝas same al la nuntempaj rifuĝintoj.
Eksteraj ligiloj
Refugees United (Refuĝintoj Unuiĝintaj)
Singa [fr], gastiga servo por rifuĝintoj en Francio ricevis la interkulturan novigan premion
United Airlines
La entrepreno  United Airlines estas usona flugkompanio kun sidejo en Ĉikago (Ilinojso, Usono). La 15-an de aprilo 1997 ĝi estis fondomembro de la flugkompania alianco "Star Alliance", kaj daŭre membras en la alianco. La kompanio laŭ la stato de aŭgusto 2010 ĉiujare transportas proksimume 80 milionojn da pasaĝeroj kaj dispondas pri 362 regulaj pasaĝeraj aviadiloj.
La flugoj de la kompanio havas la IATA-mallongigon UA; la ICAO-mallongigo por la entrepreno estas UAL.
Eksteraj ligiloj
... kaj iuj pliaj nacilingvaj retejoj
Messel
Messel estas komunumo en centra Germanio. Ĝi situas en la distrikto Darmstadt-Dieburg de la distriktaro Darmstadt, la suda parto de la federacia lando Hesio, relative malurbe, kvankam ĝi limas al la teritorio de la urbo Darmstadt, kaj estas ĉirkaŭata de vastaj arbaroj. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
La komunumo konatas aparte pro la eksminejo Messel ("Grube Messel"), kie arkeologoj trovis multajn fosiliojn de prahistoriaj bestoj. La eksminejo ekde la jaro 1995 apartenas al la listo de mondaj heredaĵoj de Unesko.
Muzeo Tikotin de Japana Arto
La 18-an de majo 1958 la Urba Konsilantaro de Ĥajfo decidis akiri la Domon Kisĉ kaj uzi la teron, kiu formis parton de la posedaĵo, kiel la lokon de la Japana Muzeo. La 25-an de majo 1960 la Muzeo Japana malfermis siajn pordojn al la publiko.
La Domo Kisĉ nun enhavas la oficejojn de la muzeo, kaj ankaŭ artajn atelierojn, ĉambron japanan kaj bibliotekon, la plej grandan tian en Israelo, enhavantan proksimume 3000 librojn kaj akademiajn eldonaĵojn pri la artoj kaj la kulturo de Japanio.
La kolekto de la muzeo enhavas proksimume 7000 aĵojn, inkluzive de pentraĵoj, presaĵoj, desegnaĵoj, bildekranoj, teksaĵoj, ceramikaĵoj, maketaj skulptaĵoj (netsuke), metalaj kaj lakaj aĵoj, antikvaj glavoj kaj metiaĵoj, precipe el la 14-19-aj jarcentoj. Ĝi ankaŭ enhavas modernajn japanajn artaĵojn.
En 1995 nova konstruaĵparto, desegnita de la mortinta japana arkitekto Ĝunzo Joŝimura de Tokio kaj la israela arkitekto, Profesoro Al Mansfeld, estis aldonita al la ekzistanta galerio.
Louise Fréchette
Louise FRÉCHETTE (naskiĝis en Montrealo) estas kanada politikistino kaj diplomatino. Inter 1998 kaj 2006 ŝi estis vica ĝenerala sekretariino de Unuiĝintaj Nacioj.
Vivo
En Montrealo Fréchette studis pri historio. Ĉe la College of Europe en Brügge ŝi aldone ricevis diplomon pri ekonomio. En 1971 ŝi eklaboris diplomatie. Ekde 1973 ŝi laboris en la kanada ambasadorejo en Ateno. En 1975 ŝi transiris al la sekcio pri okcidenta Eŭropo de la kanada ministerio pri eksteraj aferoj. En 1979 ŝi venis al Ĝenevo kiel konsilanto de la konstanta reprezentejo de Kanado en la ĉefejo de Unuiĝintaj Nacioj. En 1982 ŝi iĝis estrino de la sekcio pri eŭropaj aferoj en la kanada ministerio pri eksteraj aferoj.
Inter 1982 kaj 1983 ŝi estis vica estrino de l’ sekcio pri komerca politiko. En 1985 ŝi estis sendita al Argentino kiel ambasadorino, kaj tri jarojn poste ŝi iĝis vica ministrino pri Latin-Ameriko kaj pri la Karibio kaj en 1991 pri ekonomio kaj komerco. Ekde 1992 ŝi estis la administra estrino de la UN-pactrupoj kaj delegitino de Unuiĝintaj Nacioj. En 1994 ŝi iĝis kanada vicministrino pri financoj kaj en 1995 vicministrino pri defendo. Kofi Annan igis ŝin en januaro 1998 lia viculino. En 2006 ŝi eksiĝis el sia posteno kiel vica ĝenerala sekretarino, ĉar ŝi ricevis multan kritikon de Usono pro sia Oleo-por-nutraĵoj-programo.
Der Freischütz (opero)
Der Freischütz (La libera pafanto) estas romantika opero en 3 aktoj de Carl Maria von Weber, verko numero 77 (op. 77).
Libreto
La libreto skribis Johann Friedrich Kind.
Surscenigo
La unua surscenigo estis en 18-a junio 1821 en Teatro de Berlino  Schauspielhaus Berlin. La opero dauris cirkaŭ 3 horojn. Faman dekoracion scenejan de la lupokanjono faris Carl Wilhelm Holdermann.
Filmo
Jens Neubert faris operan filmon, ekde 23-a decembro 2010 en kino, kun Londona Simfonia Orkestro, dirigento estas Daniel Harding.
Kantistoj
Juliane Banse kantis (Agathe)-n, Michael König kantis Maks (Max)-n, Michael Volle kantis (Kaspar)-n, la juna Regula Mühlemann kantis la Ana-n (Aennĥen). Ankaŭ Jenny Lind.
Miglieglia
Miglieglia estas komunumo de la komunumaro Breno kaj la distrikto Lugano en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 269 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011.
Geografio
Miglieglia situas en la tiĉina regiono Malcantone ĉe la piedo de la Monto Lema, proksimume 10 km okcidentsudokcidente de la distriktĉefurbo Lugano. Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Miglieglia la setlejoj Maglio kaj Roncascio, kaj diversaj izolitaj bienoj kaj alpopaŝtejoj. La plej alta punkto de la komunumo estas sur alteco de 1620,6 m s.m. la kulmino de Monto Lema. Sur Monto Lema situas observatorio.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 5,13 km², de kiuj 76,4% estas kovritaj de arbaro, 7,6% servas por agrikulturo kaj 3,3% por setlado.
Trafiko
Miglieglia situas flanke de la gravaj trafikvojoj. Tra Miglieglia pasas konekta vojo de Breno al Curio. Pere de buslinio al Lamone kaj la buslinio de Cademario al Novaggio la komunumo estas konektita al la publika transportreto. De Miglieglia funikularo kondukas al la observatorio sur la kulmino de Monto Lema.
Historio
La unua dokumenta mencio de Miglieglia datiĝas el la jaro 1335 kiel Tortolio. La origina vilaĝo Tortoglio estis abandonita en la 16-a jarcento post peŝtoepedemio. Miglieglia mem menciiĝis en la jaro 1214 kiel Mullielia. Pri la origino de la ruinoj de malnova fortigkaĵoj la historiistoj ĝis hodiaŭ malcertas. Kelkaj kredas, ke temas pri restaĵoj de antikva fortikaĵo aliaj opinias, ke temis pri fuĝokastelo, kiu en la jaro 1156 estis detruita de la dukoj de Milano post konkero de la episkopolando Como. Dum malfrua mezeopoko Miglieglia apartenis kune kun la vilaĝoj Iseo, Cimo und Aranno al la Konsilio Santa Maria Giovena. En la jaro 1478 la vilaĝo estis bruligita. En la jaro 1621 Miglieglia fariĝis post disiĝo de Agno aparta paroĥo. La nuntempa preĝejo konsekrita al Sankta Stefano datiĝas el la 17-a jarcento.
Iňačovce
Bazaj informoj
Iňačovce (injaĉovce), hungare Solymos (ŝojmoŝ) estas malgranda vilaĝo en Slovakio, en Regiono Košice, en Distrikto Michalovce.
Situo
Iňačovce situas sur ebenaĵo, fine de sakovojo. Michalovce troviĝas 12 km-ojn.
Kavernoj de rokaro en Teplice
Kavernoj de rokaro en Teplice troviĝas en rokurbo 1 – 2 km okcidente de urbo Teplice nad Metují kaj ili havas kelke da dekoj de pseŭdokarstaj kavernoj. Kelkaj situas rekte aŭ almenaŭ proksime de turisma vojo.
En nordokcidenta parto de Katedrala muro estas la plej granda subtera spaco de la rokurbo Roka templo – grandega krevaĵo kun kaverno en la fino. Rekta koridoro estas 45 m longa, maksimume 2,5 m larĝa kaj preskaŭ 50 m alta. Ĝi prezentas dumtempan formon inter rokfendaĵo kaj krevaĵkaverno. Grandaj krevaĵkavernoj estas ankaŭ la tn. Malgranda kaj Granda templa placo. Kaverno Sub Hirundo estas krevaĵkaverno 10 m longa, maksimume 1 m larĝa kaj 6 m alta. Kaverno En Lupa ravino estiĝis en roko inter lageto de Adršpach kaj vojkruciĝo de turismaj vojoj en Lupa ravino. Ties portalo estas 3,3 m larĝa kaj 8,5 m alta.
33580 Priyankajain
33580 Priyankajain estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo « LINEAR » (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Priyanka Jain, kiu gajnis en 2016 la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair pro sia projekto pri biomedicino kaj sciencoj de la sano. Ŝi estis lernantino ĉe la Cueva High School de Albuquerque (Nov-Meksiko, Usono).
10460 Correa-Otto
Nomo
Ĝia nomo honoras la argentinan astronomon Jorge Correa-Otto, kiu plenumas, ĉe la Nacia Universitato de San Juan, dinamikajn studojn pri la sunsistemo kaj la planedsistemoj ĉirkaŭ duopaj steloj.
Tann
Tann estas al germana radiko kun la signifo abi.
Geografia nomo
Ĝi estas uzata kiel nomo en germanlingvaj regionoj:
Ourinhos
(oficiale Município de) estas municipo en la subŝtato San-Paŭlio de Brazilo. Ĝi situas en la sudorienta regiono de Brazilo, en la mezoregiono Assis kaj estas la administra centro de la samnoma mikroregiono Ourinhos. Laŭ la stato de en la municipo vivis   sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². El tiuj, la nombro de voĉdonrajtuloj en la municipo en estis. La teritorio havas komunan limon kun.
Geografio
Ourinhos situas laŭ rivero en sudorienta parto de la lando. La limaj municipoj estas São Pedro do Turvo, Jacarezinho, Santa Cruz do Rio Pardo, Salto Grande. Urbegoj Curitiba troviĝas 278, Campinas 285, San-Paŭlo (urbo) 338, Guarulhos 345, Campo Grande 566, Nova Iguaçu 658, Rio-de-Ĵanejro 679, Belo Horizonte 702, Goiânia 705, Porto Alegre 795, Braziljo 827, Salvador de Bahio 1635, Maceió 2112, Teresina 2130, Recife 2305, São Luís 2355, Belém 2400, Manaus 2466, Natalo (Brazilo) 2475 kilometrojn distance.
Historio
La municipo Ourinhos (pli frua loknomo estis Jacarezinho) estis kreita en 1919 apartigante ĝin de Salto Grande. Vidindaĵo aparte estas la urba katedralo.
Ekonomio
En la municipo oni kultivas sukerkanojn, maizojn, sojfabojn kaj tritikojn. Menciindas la komerca servo.
Klimato
Ourinhos situas en subtropika zono. La averaĝa jara temperaturo estas 29 °C, sed ĝi varias averaĝe inter 11-31 °C. Jare pluvas 1357 mm. Pli ofte pluvas inter oktobro-marto.
Trafiko
Ourinhos havas ŝtatan flughavenon kaj ŝosean kaj fervojan ligojn.
Olivia de Havilland
Dame Olivia Mary de Havilland (/də ˈhævɪlənd/; 1-a de julio 1916 – 26-a de julio 2020) estis brit-usona aktorino. La ĉefaj verkoj de ŝia kinkariero floris el 1935 ĝis 1988. Ŝi aperis en 49 filmoj kaj estis unu el ĉefaj aktorinoj siatempe. Je la momento de sia morto en 2020 estante 104-jaraĝa, ŝi estis la plej aĝa vivanta kaj plej frua survivinta ricevinto de Oskar-premio kaj estis amplekse konsiderata kiel la lasta survivinta grava stelulo el la Ora Epoko de la kinarto de Holivudo. Ŝia juna fratino estis Oskar-premiita aktorino Joan Fontaine.
Kariero
De Havilland por la unua fojo famiĝis kun Errol Flynn kiel kinparo en aventuraj filmoj kiel Captain Blood (1935) kaj The Adventures of Robin Hood (1938). Unu el ŝiaj plej bone konataj roloj estas tiu de Melanie Hamilton en Gone with the Wind (1939), pri kiu ŝi ricevis sian unuan el kvin Oskar-nomumojn, la nura kiel Plej Bonkvalita Helpaktorino.
De Havilland ekkarieris per roloj de naivulino en la 1940-aj jaroj kaj poste distingiĝis per ludadoj en Hold Back the Dawn (1941), To Each His Own (1946), The Snake Pit (1948), kaj The Heiress (1949), kaj ricevis nomumojn kiel Plej Bonkvalita Aktorino pri ĉiu el ili kaj sukcesis atingi la premion per To Each His Own kaj The Heiress.
Ŝi sukcesis ankaŭ per sia laboro en teatro kaj televido. De Havilland loĝis en Parizo el la 1950-aj jaroj kaj ricevis honorojn kiel la usona Nacia Medalo de Artoj, la franca Légion d'honneur, kaj la nomumo kiel Dame Commander de la Ordeno de la Brita Imperio estante 101-jaraĝa.
Krom sia kinkariero, de Havilland pluigis sian laboron en teatro, kaj aperis trifoje en Broadvejo, nome en Romeo and Juliet (1951), Candida (1952), kaj A Gift of Time (1962). Ŝi ludis ankaŭ en televido, kaj aperis en la sukcesaj serietoj Roots: The Next Generations (1979) kaj Anastasia: The Mystery of Anna (1986), pro kio ŝi ricevis nomumon al Primetime Premio Emmy kaj ricevis la Oran Globon al la Plej Bonkvalita Helpaktorino en Televida Filmo aŭ Serio. Dum sia kinkariero, de Havilland kolektis anakŭ du premiojn de la New York Film Critics Circle, la National Board of Review Award for Best Actress, kaj la Pokalon Vulpi de la Festivalo de Venecio. Pro siaj kontribuoj al la kinindustrio, ŝi ricevis stelon en la Trotuaro de famo en Holivudo. Ŝi kaj ŝia fratino restas la nuraj gefratoj kiuj ricevis Oskar-premiojn pro ĉefaj roloj kaj la nuraj fratinoj kiuj ricevis Oskar-premiojn.
Hoyos
Hoyos [Ojos] (Truoj) estas municipo de Hispanio, en la provinco de Cáceres, regiono de Ekstremaduro.
DD (apartigilo)
DD havas plurajn signifojn. Bonvolu elekti:
Hoyos
La loĝantoj nomiĝas soyanos. La censita populacio en 2007 estis de 979 loĝantoj.
Situo
Hoyos estas situa en la nordokcidenta parto de Ekstremaduro en la komarko aŭ distrikto Sierra de Gata, je altitudo de 400 m; je 100 km de Cáceres, provinca ĉefurbo kaj je 160 km de Mérida, la regiona ĉefurbo. La surfaco de ties teritorio estas de 15 km². Ĝi limas norde kun Trevejo kaj Acebo, sude kun Moraleja kaj Cilleros, oriente kun Perales del Puerto kaj okcidente kun Cilleros.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado. Lastatempe turismo ĉefe printempe, somere kaj aŭtune. Hoyos estas centro de komarketo kie sidas organismoj por la disvolvigo kaj socia kaj ekonomia de la ĉirklaŭaj vilaĝoj. La tri ĉefaj produktoj de la zono estas ŝinko, olivoj kaj olivoleo.
Vidindaĵoj
La Preĝejo ''Ntra. Sra. del Buen Varón'' (15a kaj 16a jarcentoj), sed de romia deveno, kiu konservas pordon de antaŭa konstruaĵo. Elstaras gotikaj pordoj kaj retablo baroka. Ie en la preĝejo oni entombigis la restaĵojn de la episkopo de Coria Juan Álvarez de Castro, mortigita en tiu vilaĝo de la francoj la 29an de aŭgusto de 1809, dum la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Ĉirkaŭe oni povas ĝui de belaj naturaj lokoj, kiel natura naĝejo.
Nemaničky
Nemaničky (Schmalzgruben) estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Nemanice, en distrikto Domažlice. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudokcidente de Nemanice. Estas ĉi tie registritaj kvar adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Nemaničky situas en katastra teritorio Lísková u Nemanic kun areo 5,09 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1722.
Escu
Escu [esku] (Veck) estas vilaĝo en Rumanio sudoriente de Cluj-Napoca. En 1910 ĝi nombris 346 loĝantojn (rumanoj), en 1992 104. Ĝia unua skriba mencio estis en 1378. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 apartenis al Hungario (Belső-Szolnok, de 1876 Szolnok-Doboka vármegye). Administre ĝi apartenas al Recea-Cristur.
László Kabos
László Kabos [lAslO kaboŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Kabos László estis hungara aktoro, komikisto, voĉoaktoro. Lia origina familia nomo estis Krausz.
László Kabos naskiĝis la  en Sárvár, li mortis la  en Budapeŝto.
Biografio
László Kabos devenis el juda familio. Li frekventis ĝardenistan lernejon, sed en 1943 li estis deportita al Mauthausen. En 1946 li debutis kiel parodiisto, sed li ankaŭ akiris diplomon en 1948 en hortikultura altlernejo. Li lernis ankaŭ la aktoradon private, li ricevis rolojn en Gaja Teatro kaj pluraj varieteoj. En 1951 li estis fondinta membro de Gaja Scenejo, kie li restis ĝis 2000. En 1979 kaj 1999 li faris turneojn en Aŭstralio. Li havis rolojn ankaŭ en Hungara Radio, Hungara Televizio kaj en filmoj. En 1992 li pensiuliĝis, en 2000 li plene retiriĝis. Li ricevis 4 premiojn inter 1966-1998. Li havis edzinon.
Provinco Osorno
Provinco Osorno (hispana lingvo: Provincia de Osorno) estas provinco de Ĉilio.
Ďapalovce
Ďapalovce (hungare Gyapár [djapAr]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Ďapalovce situas laŭ traira flankovojo. Vranov nad Topľou troviĝas je 30 km.
Historio
La loko estis loĝata jam antaŭ Kristo 3 miljarojn. La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1408, poste laŭ tiama hungara ortografio "Gyapalwagasa". En 1600 oni komputis tie 21 servutulajn domojn. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Gyapár 307 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Zemplén, al distrikto de Stropkov, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ďapalovce 498 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Bunta lagenorinĥo
La Bunta lagenorinĥo (Lagenorhynchus cruciger) estas malgranda delfeno de la familio Delfenedoj kiu loĝas en akvoj de Antarkto kaj de Ĉeantarkto.
Tiu delfeno estis vidita rare. Ĝi estis identigita kiel nova specio fare de Jean René Constant Quoy kaj Joseph Paul Gaimard en 1824 el desegno farita en la Suda Pacifiko en 1820. Ĝi estas la nura cetaco kiu estis amplekse akceptita kiel specio nur el rakontoj de atestantoj. Ĉirkaŭ 1960, spite jardekojn de balenĉasado en la Suda Oceano, nur tri specimenoj estis rekuperataj. Je 2010 nur 6 kompletaj kaj 14 partaj specimenoj estis ekzamenitaj. Plua informaro estis akirita el 4 surstrandiĝoj kaj de boatoj kiuj serĉis la delfenojn en areoj rare vizitataj de ŝipoj.
Kvankam ĝi estis tradicie metita en la genro Lagenorhynchus, ĵusaj molekulaj analizoj indikis, ke tiu specio estas fakte pli proksima al la delfenoj de la genro Cephalorhynchus. Ĝi estas nomata anlalingve kiel Sablohorloĝa delfeno pro la blanka bildo en la flankoj.
Priskriboj
La Bunta lagenorinĥo estas blankanigra kaj foje montras variaĵojn de malhelgriza. Pro tio, ĝi estis familiare konata de balenĉasistoj kiel "marbovino" (kvankam ĝi tute ne apartenas al la taksonomia ordo Sirenia.) Ĉiu flanko havas blankam makulon antaŭe, sub la beko, okulo kaj naĝilo, kaj duan makulon malantaŭe. Tiuj du makuloj estas konektitaj pere de fajna blanka bendo, kreante, izole parolante, formon de sablohorloĝo; kaj de tie la alternativa komuna nomo de tiu delfeno. La scienca nomo cruciger estas Latina por "kruciĝejo". Tio referencas al la areo de nigra koloro, kiu, vidata el malsupre, iom simila al Malta kruco aŭ pattée. Ne estis certigitaj vidaĵoj de idoj kaj tiele ties koloro restas nekonata.
En sia kutima teritorio tiu delfeno estas facile identigebla. Nur la Perona delfeno estas de komparebla grando kaj vivas tre for sude. La lisodelfoj ne havas dorsan naĝilon, kaj tiele ambaŭ specioj estas tre facile distingeblaj. La naĝilo konsiderinde varias depende de la individuoj. Ĝi estas ĝenerale alta kaj kurba, kaj la kurbo estas partikulare prononcita en pli aĝaj animaloj.
Plenkreskuloj estas ĉirkaŭ 1.8 metrojn longa kaj pezas 90–120 kilogramojn. Maskloj estas supozeble iom pli malgrandaj kaj pli helaj ol inoj, kvankam la malgranda nombro de specimenoj ne permesas firman konkludon.
Tanne
Tanne signifas estas la germanlingva vorto por abio. Ĝi estas uzata kiel germana familia nomo kaj lokonomo.
21613 Schlecht
21613 Schlecht estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Alissa Raenelle Schlecht, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2006 pro sia projekto en teamo pri bestoscienco. Ŝi estis lernantino ĉe la Corvallis High School de Corvallis (Montano, Usono).
1276 Ucclia
Nomo
Ĝia nomo derivas de tiu de la belga urbo, Uccle, el kie ĝi estis malkovrita.
Zevenaar
Zevenaar estas municipo en la nederlanda provinco Gelderland. Laŭ la stato de en la municipo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj (de kiu 0,32 km² estas akvo), kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La teritorio havas komunan limon kun. La lasta el ili situas en Germanio.
La municipo Angerlo kuniĝis je la 1-a de januaro 2005 kun la municipo Zevenaar. La nova municipo ankaŭ nomiĝas Zevenaar kaj la areo pli ol duoble pligrandiĝis.
Mihály Koós
KOÓS Mihály (ko:ŝ) estis hungara ekonomipolitikisto naskita en Satmaro en 1869 kaj mortinta en Budapeŝto la 15-an de novembro 1941.
Zevenaar
Je la 1-a de januaro 2018 Rijnwaarden aliĝis.
Mihály Koós
Biografio
Mihály Koós studis juron (Budapeŝto, Berlino) poste de 1902 li laboris en la ministerio pri agrokulturo, de 1921 li estis direktoro de la Országos Mezőgazdasági Kamara (agrokultura ĉambro). Tie kaj kiel ĉefkonsilanto kaj komitatano ekzekutiva de la Hungara Nacia Banko li defendis la interesojn de la grandbienuloj.
Zevenaar
Historio
La malnova nomo por Zevenaar estas Seventer, derivita de la Mezepoka kastelo Sevenaer. Kastelo Sevenaer pro sia strategia situo ludis ĉefan rolon en la batalo por la regiono la Liemers.
Nacia heroo
Nacia heroo estas heroo, kies nomo, personeco kaj dokumentado de siaj agoj estas presitaj en la konscio de la nacio kaj servas kiel objekto de fiero, kiun la popolo festas pro siaj agadoj en historio de la lando. Plejparte, la vivhistorioj de naciaj herooj ne baziĝas sur fidindaj historiaj rekordoj kiel dokumentoj, kaj la trajtoj de la protagonisto kaj siaj agoj ofte estas troigaj, troigitaj kaj ricevas legenda-mitologian tuŝon. Ekzistas kaj bone dokumentitaj naciaj herooj, kaj kelkaj kiuj estas fikciaj.
La ĉeesto de la nacia heroo en la nacia konscio estas esprimita en la mencio de la karaktero en popolkantoj, popolaj fabeloj kaj aliaj elementoj de folkloro. Popolaj herooj ankaŭ estas utiligitaj kiel temo en literaturaj verkoj kaj filmoj. La nacia heroo estas admirita de homoj, aŭ de aparta popolo, kaj plejparte reflektas idealojn kaj valorojn de sia kulturo.
La vivo de la nacia heroo komenciĝas kiel ordinara vivo kiel iu alia homo, kaj ŝanĝiĝas nekutime post signifaj vivokazaĵoj, ofte en respondo al socia maljusto kaj ofte en respondo al naturaj katastrofoj. Oftaj kazoj estas kazoj kie la nacia heroo estas portretita kiel la protektanto de la pleboj kaj kiel helpanta al la popolamasoj kontraŭ subpremo kaj tiraneco aŭ korupto de la institucia strukturo, kiel ekzemple kontraŭbatalado de malbona Reĝo. En ĉi tiuj kazoj li plej ofte, sed ne nepre, vivas iel eksterleĝe.
Henro
La henro (simbolo: H) estas la SI-unuo de induktanco. Ĝi nomiĝis pro Joseph Henry (1797-1878), usona sciencisto kiu malkovris elektromagnetan induktancon sendepende de, kaj proksimume je la sama tempo kiel, Michael Faraday (1791-1867) en Anglio.
La magneta permeableco de vakuo \mu_0 estas 4π×10−7 H/m (henro en metro).
Difino
Se la ŝanĝorapido de kurento en cirkvito estas unu ampero en sekundo kaj la rezulta elektromova forto estas unu volto, tiam la induktanco de la cirkvito estas unu henro.
Nikolsdorf
Nikolsdorf estas komunumo de Aŭstrio. Ĝi apartenas al la federacia lando Tirolo kaj al la distrikto Lienz, ties orienta parto. Komence de en la komunumo vivis.
Historio
En la mezepoko kaj la frua moderna tempo, la hodiaŭa urba komunumo de Nikolsdorf estis identa al la jura kaj rega distrikto Lengberg, kiujn administris la samnoma kastelo. La tri komence sendependaj komunumoj Lengberg, Nikolsdorf kaj Nörsach unuiĝis en 1939 sub la nomo Nikolsdorf.
Kastelo Lengberg unue estis menciita en dokumento en 1190. La kastelo probable estis konstruita en la 12-a jarcento de la grafoj de Lechsgemünd. La rega distrikto Lengberg de 1212 ĝis 1803 apartenis al la ĉefepiskopejo Salzburgo.
George Phillips Bond
Li estis filo kaj kunlaboranto de la astronomo William Cranch Bond.
Li komence interesiĝis pri la naturscienco kaj la birdoj; sed post la morto de sia pli aĝa frato William Cranch Bond Jr., li devontiĝis sin turni al astronomio.
En kunlaborado kun sia patro, li malkovris la, novan sateliton de Saturno , kiun, du tagoj poste, William Lassell remalkovris sendepende kaj nomis Hiperiono.
Ili malkovris la ringon C de Saturno kaj studis la Orion-nebulon.
Ili malvolvis la astrofotografion: en 1850 ili fotis Vegan kaj, en 1857, Mizaron (ζ de la Granda Ursino), per la teleskopo de 38 cm de la observatorio de Harvard (kies William Cranch Bond estis direktoro).
4389 Durbin
4389 Durbin estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la rusa astronomo Nikolaj Stepanoviĉ Ĉerniĥ elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Ukrainio.
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la kanaddevena usona filmaktorino Deanna Durbin.
George Phillips Bond
Li malkovris plurajn kometojn, kies orbitojn li kalkulis; kaj sugestis ke la fotografio utilus por mezuri la videblan magnitudon de la steloj.
En 1853 li faris la unuan topografian mapon de la Blankaj Montoj en Nov-Hampŝiro.
Je la morto de sia patro en 1859, li reprenis lian postenon de direktoro de la observatorio de la Universitato Harvard.
Li mortis pro tuberkulozo en 1865.
Honoroj
Li ricevis la Oran Medalon de la Royal Astronomical Society en 1865 sed la medalo alvenis al li nur post lia morto.
Post lia morto oni donis lian nomon al : Estis nomataj honore al patro kaj filo Bond :
Mantak Chia
Mantak Chia - naskiĝis la 4-an de aprilo 1944 en Tajlando - estas taoisma instruisto, loĝanta en Usono. Li kun sia edzino verkis librojn kun revolucia teorio pri seksumado. La ĉefa ideo estas, ke viroj eblas orgasmi sen ejakuli. Ĉi tio ebligas atingi plurajn orgasmojn kaj ne laciĝi pro seksumo. Viroj tre zorgas pri ne montri sian lacon al virinoj, do la teorio akiras altan popularon en moderna kapitalisma mondo. Krome, aŭtoro pruvas, ke vira orgasmo ne tre diferencas kontraŭ virina orgasmo, ekzemple, li montras, ke viroj ankaŭ havas ion similan al la punkto G, al la klitoro, ktp. Li rakontas, ke praaj taoistoj sciis pri la eblecon kaj sciis, kiel trejni ĝin.
Trejno, kiun oni proponas, inkludas sinmasturbon kaj estas, ŝajnas, ne tre malfacila, la libroj estas verkitaj por simplaj laboristoj kaj ne tre filozofiemaj homoj. Sed, eble, ekzistas pli altaj niveloj al kiuj volas la verkisto dezirigi trejnantojn post atingi unuajn sukcesojn. S-ro Mantak Chia citas Jogon, ĉinajn luktoartojn, sciencajn eksperimentojn, ktp.
Vilao Hügel
La vilao Hügel, situanta en la sudo de Essen, estis konstruita en 1873 de Alfred Krupp kaj malnovtempe estis la reprezenta kaj ceremonia loĝejo de la industriista familio Krupp.
La vilao disponas 269 ĉambrojn kaj 8100 m² da loĝata kaj uzata areo : la parko de la vilao etendiĝas sur 28 hektaroj, sur elstara loko super la Ruhr-valo kaj la lago Baldeney.
La konstruaĵon nuntempe administras la Kulturstiftung Ruhr (regiona kulturfondaĵo), kiu okazigas tie periodajn eventojn kiel koncertojn aŭ ekspoziciojn. Krom tiuj okazaĵoj, la vilao Hügel estas vizitebla ĉiutage dum la malfermhoroj.
Antaŭhistorio
La konstruado de la vilao Hügel rezultas el la ŝanĝoj spertitaj de la firmao Friedrich Krupp AG. En 1862, Alfred Krupp ekadministris la firmaon laŭ nova prokursistemo. Per tio, li intencis limigi sian rolon en la ege kreskinta firmao al la plej strategiaj decidoj kaj al observado. Krupp ĝis tiam loĝis proksime al la firmao : pro sia nova vivmaniero kaj sia "emeritiĝo", ankaŭ sian loĝlokon li decidis ŝanĝi.