cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tero
Tero en kulturo
La Patrino Tero kaj ĝia ekvivalento kiel Diino patrino aŭ Pachamama estas afero kiu ofte aperas en multaj mitologioj en la tuta mondo. La Patrino Tero estas la personigo de la Tero, ĝenerale ĝi estas priskribita en pluraj kulturoj kiel fekunda diino, kiu reprezentas la fruktodonan teron; ankaŭ priskribita en kelkaj kulturoj kiel patrino de aliaj dioj, en kiuj videblas kiel patronino de la patrineco. Ĝenerale oni kredis tion ĉar la tero estis vidata kiel la patrino de ĉio kio kreskis sur ĝi.
Mariana Pineda
Dum serĉado en ŝia hejmo en 1831, flago estis malkovrita kun la brodita slogano "Libereco kaj Juro" kaj ŝi estis arestita kaj akuzita je komploto. Post kiam malsukcesis fuĝ-intenco ŝi estis metita en la monaĥejo Santa María Egipciaca en Granado. Dum la proceso, la juĝisto provis konvinki ŝin perfidi ŝiajn ideojn por akiri liberecon, sed ŝi rifuzis kaj estis publike mortigita per la garoto la 26-an de majo.
Tero
Tero en kulturo
Paĉamama aŭ Mama Paĉa estis por la inkaoj diino adorita, personigita patrino tero kaj do fekundecdiino. Paĉa estas la keĉua vorto por Tero aŭ mondo. Inkaoj oferadis lamojn kaj aliajn bestojn al Paĉamama. Ŝi edziniĝis al Inti, la sundio.
Laŭ la helena mitologio, Geo aŭ Gajo (Greke Γαῖα Gaîa, Γαῖη Gaîê aŭ Γῆ Gễ, «planko» aŭ «Tero») estis la greka diino de la Tero, la unua diaĵo kiu aperis el la mallumo de Ĥaoso. La romianoj ŝin nomis Tellus. El la utero de la patrino Geo venis la titanoj, la ciklopoj, la hekatonkiroj, kaj multaj aliaj kreitaĵoj mitaj. Etimologie, la vortoj geografio, geologio, geometrio, geofiziko, kaj geocentro devenas el la greka vorto rilata al la nomo Geo. Ankaŭ ekzistas scienca teorio nomata laŭ Geo, Teorio Gaja.
Mariana Pineda
En 1925 la dramisto Federico García Lorca surbaze de ŝia vivo kreis la verkon Mariana Pineda, propulsante la popularan heroinon en legendo kaj mito. Inter 1965 kaj 1969 la franca komponisto Louis Saguer (1907-1991) komponis operon pri ŝi. La laboro premieris en 1970 en Marsejlo kaj estis aljuĝita al ĝi la Granda Opero-Premio de Monako (1970). En 1984 Marisol ludis la rolon de Mariana Pineda en la televidserio de TVE nome Proceso a Mariana Pineda, reĝisorita de Rafael Moreno Alba.
Halo ene de la Sidejo de la Eŭropa Parlamento en Strasburgo portas ŝian nomon.
Tero
Tero en kulturo
La Terotago aŭ foje Tera Tago estas sekulara festotago por honorigi la Teron kaj pensigi pri ekologio. La simbolo por la Tutmonda Terotago estas verda Θ (Greka theta) sur blanka fono. Neoficiale, la Teroflago estis asociigata al la Tutmonda Terotago ek de la unua festiĝo en 1970.
Proverboj
Ekzistas pluraj proverboj pri la tero en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof, inter ili :
Gârbău
Gârbău [gırbəŭ] (hungare: Magyargorbó, germane: Ungarisch Gorbau) estas komunumo en Rumanio nordokcidente de Cluj-Napoca. Ĝi estas fervoja nodo. Administre al ĝi apartenas Cornești, Nădășelu, Viștea, Turea.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 693 loĝantojn (rumanoj, hungaroj), en 1992 763 (rumanoj). Laŭ la censo de 2002 en la vilaĝo vivis nur ĉirkaŭ 1,5 % da hungaroj, sed en la komunumo 45,2 %.
Historio
Ĝia unua mencio estas en 1437. Ĝia hungara loĝantaro en la 17-a jarcento pereis. Ĝis 1919 kaj inter 1919 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Kolozs).
NGC 536
NGC 536 (aliaj indikoj — PGC 5344, UGC 1013, MCG 6-4-21, ZWG 521.25, HCG 10A) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Romkatolikaj episkopujoj en Germanio
[[Dosiero:Roman catholics germany 2012 nolegend de.svg|eta|230px|Katolika loĝantaro laŭ episkopujoj (en procentoj; fino de 2012)
]]
La romkatolika eklezio en Germanio estas strukturita en 27 (ĉef-)episkopujojn de la latina eklezio, grupigitaj en sep ekleziajn provincojn. La nuna strukturo devenas el la germana reunuiĝo.
Historio
La plej multaj ĉefepiskopujoj estas historiaj, tradicioplenaj, grandaj episkopujoj, ekz-e Kolonjo, München-Freising, Paderborn. Iuj nunaj episkopujoj estis iam ĉefepiskopujoj, ekz-e episkopujo Majenco. Ĝis 1990 ekzistis kvin ekleziaj provincoj kaj ĉefepiskopujoj. Post la germana reunuiĝo okazis reordigo, kaj interalie kreo de la ĉefepiskopujo Berlino.
Nunaj episkopujoj en Germanio
In der letzten Spalte sind die Hintergründe bei Katholikenanteilen über dem Bundesschnitt (30,1 %) und über 50 % je aufsteigend verdunkelt, bei Anteilen von unter 10 % hingegen aufgehellt.
-->
Historiaj episkopujoj en la Sankta Romia Imperio (precipe germanlingvaj regionoj)
Kelkaj historiaj episkopujoj ĝis la fino de la Sankta Romia Imperio:
(nekompleta listo)
Cardeto
Cardeto estas komunumo de Italio.
22263 Pignedoli
22263 Pignedoli estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la elde la Observatorio San Vittore en Bolonjo (Italio).
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de Antonio Pignedoli (1918–1989), instruisto pri matematiko en la Milita Akademio de Modeno. Ano de la Nacia Akademio de la Linkoj kaj de multenombraj aliaj grupoj, li verkis lernolibrojn pri matematiko kaj matematika fiziko.
Romkatolikaj episkopujoj en Germanio
Historiaj episkopujoj en la Sankta Romia Imperio (precipe germanlingvaj regionoj)
(außerhalb des Heiligen Römischen Reiches gelegene Bistümer:)
† = untergegangenes (Erz-)Bistum -->
Apostola Vikariato de la Nordo
Post la protestanta Reformacio ekzistis de 1667 ĝis 1929 la Apostola Vikariato de la Nordo en norda Germanio (kaj parte Skandinavio), kie la katolikaj episkopujoj estis ĉesintaj funkcii.
Faktoj pri la episkopujoj
La plej granda laŭ areo estas Hamburgo kun 32.489 km², plej malgranda estas episkopujo de Asindo/Essen kun 1877 km². La plej multaj katolikoj, 2,16 milionoj, vivas en ĉefepiskopujo Kolonjo; malplej, 30394, en episkopujo Görlitz. Plej altan procentnombron de katolikoj, 88,9%, havas episkopujo Passau; plej malaltan, 3,4%, havas episkopujo Dresden-Meißen. Plej malnova episkopujo estas Treviro de la jaro 270; plej nova estas Görlitz de 1994.
Schlierbach LU
Pri la komunumo
Schlierbach estas komunumo en la distrikto Sursee en Kantono Lucerno, Svislando. Ĝi havis 649 loĝantojn je la 31-a de decembro 2008.
Geografio
Schlierbach situas sur monteto oriente de la valo de la rivero Suro. Al la komunumo apartenas krom la ĉefvilaĝo mem la vilaĝoj kaj setlejoj Brämhüser, Etzelwil kaj Weiherbach, kaj Wetzwil.
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 7,17 km², de kiuj 31,0% estas kovritaj de arbaro, 62,5% servas por agrikulturo kaj 6,5% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Schlierbach limas en nordo al Schmiedrued (AG), en oriento al Rickenbach, en sudo al Geuensee, en sudokcidento al Büron, kaj en nordokcidento al Triengen.
Trafiko
La komunumo estas konektita al la publika transportreto per la poŝtaŭtolinio de Sursee al Etzelwil.
Historio
La unua dokumenta mencio de Schlierbach datiĝas el la jaro 1178 kiel Slierbach.
Schlierbach apartenis dum mezepoko al la Senjorejo Büron, kiu estis parto de la habsburga Grafejo Willisau. En la jaro 1407 la urbo Lucerno aĉetis la grafejon, kaj kun ĝi ankaŭ Schlierbach fariĝis lucerna. Post kiam en la jaro 1455 la urbo Lucerno ankaŭ akiris la malaltan jurisdikcion de iu Hemmann de Rüsseegg, Schlierbach fariĝis parto de la kamparvoktejo Büron-Triengen. Dum la tempo de la Helveta Respubliko de 1798 ĝis 1803 Schlierbach kaj Etzelwil apartenis al la distrikto Sursee, dum Wetzwil estis parto de la helveta distrikto Beromünster. Ek de 1803 ĉiuj tri komunumpartoj apartenis al la distrikto Sursee de Kantono Lucerno.
La hodiaŭa komunumo estis kreita en la jaro 1844 per la kunigo de la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj 1844 Schlierbach, Etzelwil kaj Wetzwil.
Flava orobanko
Flava orobanko (Orobanche flava) estas parazita senklorofila herboplanto de la familio de Orobankacoj.
Ĝi estas el 15 al 40 cm alta. Ĝi ne havas foliojn, aŭ estas reduktitaj al iuj spiralecaj skvamoj. La radikoj estas faskoformaj kaj setlas sur la radika sistemo de la parazitata planto. La tigo estas stara, rekta kaj sen branĉoj.
La polinigo estas farata de insektoj, la reproduktado per malgrandegaj semoj el infloreskoj, kiuj estas transportataj de insektoj el tipo de formikoj.
Tiu specio estas parazita de la specioj de la genroj Petasites, Tussilago kaj Adenostyles (familio Asteracoj).
Sussac
estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Vienne, en la administra regiono Nova Akvitanio kaj en la historia kultura regiono Limoĝio. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Limoĝo kaj al la kantono .
La teritorio havas komunan limon kun.
Horná Krupá
Situo
Horná Krupá situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Trnava troviĝas je 16 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la kampoj en 1113, pri la vilaĝo en 1256 laŭ tiama hungara ortografio "Kurumpa". En 1828 vivis tie 513 vilaĝanoj en 71 domoj. En 1906 tertremo okazis. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsókorompa 708 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Pozsony (reĝa departemento), al distrikto de Nagyszombat, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Horná Krupá 538 homoj, (535 slovakoj).
Famuloj
En la iama Felsőkorompa naskiĝis Dezső Zádor (operkantisto).
Glacihokeo
Glacihokeo estas kontakta vintra teama sporto ludita sur glitiloj. Du kontraŭantaj teamoj, kutime ĉiu kun ses glitkuristoj, uzantaj bastonojn por puŝi vulcanizitan kaŭĉukan platan diskon en la golejon de la alia teamo; la venkanto estas la teamo kiu sukcesas la plej multajn golojn.
La nuntempa sporto de glacihokeo estis kreita en Kanado, plej precipe en Montrealo, kie la unua endoma maĉo okazis la 3an de marto, 1875 inter docentoj kaj studentoj de la Universitato McGill. Kelkaj ecoj de tiu maĉo, kiel la longo de la ludejo kaj la uzo de diskon, daŭras ĝis hodiaŭ. Ligoj de amatora glacihokeo komenciĝis en la 1880aj jaroj, kaj profesia glacihokeo komenciĝis ĉirkaŭ 1900. La Taso Stanley, simbolo de glacihokea supereco, unue premiiĝis en 1893 por laŭdi la kanadan amatoran ĉampionon kaj poste fariĝis la ĉampioneca trofeo de la NHL. En la fruaj 1900aj jaroj, la kanadaj reguloj estis adoptitaj de la Ligue Internationale de Hockey Sur Glace, la antaŭinto de la IIHF kaj la sporto ludiĝis je la unua fojo ĉe la Olimpiko dum la Somera Olimpiko de 1920. Malgraŭ tio, ke virinoj ludis ekde la komenco de la ludo, virina glacihokeo ne estis profesie organizita ĝis multe pli poste, kaj la unua Monda Virina Ĉampioneco de IIHF okazis en 1990 kaj partoprenis en la Olimipiko en 1998.
Historio
Oni kredas, ke glacihokeo evoluis de tiaj simplaj ludoj de bastono kaj pilko kiaj ludiĝis en la 1700aj kaj 1800aj jaroj en Britio, Irlando, kaj aliloke, precipe glitpilkado, lomano, shinty, kaj bastonludo. Eble la plej influa ludo estis fruaj formoj de ludo nuntempe nomata glitpilkado, sporto aparta de glacihokeo, kiu estas ankoraŭ hodiaŭ ludata (ĉefe en norda kaj orienta Eŭropo). Ĉi tiuj ludoj estis alportitaj al Nord-Ameriko kaj pluraj similaj vintraj ludoj uzantaj neformalajn regulojn evoluis, kiel shinny kaj glacipoloo, sed poste ili kuniĝis al nova organizita ludo kun enkodigitaj reguloj kiu hodiaŭ estas glacihokeo.
Ludkampo
La ludkampo estas rondigita rektangulo kun longo de 60 kaj larĝo de 30 m. Oni dividas la ludkampon per 30 cm larĝaj linioj je 3 samgrandaj zonoj: la ataka, la neŭtrala kaj la defenda zono. La neŭtrala zono estas duonigita per mezlinio kaj meze sur tio troviĝas – centre de la ludkampo- ekluda punkto. Male al multaj sportoj, la areo malantaŭ la golejo estas ankaŭ ludejo. En la nordamerika Nacia Hokea Ligao (NHL) uzas ludkampon larĝan nur ĉirkaŭ 26 m kaj longan 56 m, tiel la ludo estas iomete pli rapida kaj agresiva ol aliloke.
Ludreguloj
La ĝeneralaj ecoj de la ludo restas samaj ĉie ajn glacihokeo ludiĝas, sed la precizaj reguloj dependas de la specifa kodo de ludado uzata. La du plej gravaj kodoj estas tiuj de la IIHF kaj NHL. Ambaŭ kodoj, kaj aliaj, devenis de kanadaj reguloj de glacihokeo de la komencaj 1900aj jaroj.
Oni ludas glacihokeon sur glacihokea kampo. Dum normala ludado, ĉiu teamo havas ses ludantojn sur la glacio je ajna tempo, unu el kiuj estas la golulo, ĉiuj glitantaj per sketiloj. La celo de la ludo estas akiri golojn per puŝi malmolan vulkanizitan kaŭĉukan diskon en la golreton de la kontraŭa teamo, kiu situas ĉe la kontraŭa fino de la kampo. La ludantoj uzas siajn bastonojn por transdoni aŭ ĵeti la diskon.
Kun certaj restriktoj, ludantoj povas redirekti la diskon per iu ajn parto de sia korpo. Ludanto ne povas teni la diskon per sia mano kaj estas malpermesite uzi la manojn por doni la diskon al oniaj samteamanoj krom se oni estas en la defenda zono. Ludanto tamen povas frapi la diskon el la aero per la mano al si mem. Estas ankaŭ malpermesite piedbati la diskon en la golejo de la kontraŭa teamo, kvankam senintencaj redirektoj pro la sketiloj estas permesitaj. Ludanto ne rajtas intence frapi la diskon en la reton per siaj manoj.
La tabuloj ĉirkaŭ la glacian kampon tenas la diskon en la kampo kaj ili ankaŭ povas esti uzataj kiel iloj por direkti la diskon. Ludantoj rajtas al puŝi la korpojn de aliaj ludantoj kontraŭ la tabulojn por haltigi ilin. La ludjuĝistoj, liniuloj, kaj la ekstero de la golejo ne kaŭzas halton de la ludado kiam la disko aŭ ludantoj estas influitaj de ili (per resalto aŭ kolizio). Ludado povas esti haltigita se la golejo moviĝas. Ludado ofte daŭras dum minutoj sen interrompo. Kiam ludado estas haltigita, ĝi rekomenciĝas per du ludantoj alfrontantaj unu la alian kaj oficialulo faligas la diskon al la glacio, kie la du ludantoj penas akiri la diskon. La cirkloj sur la glacio indikas la lokojn por tio kaj gvidas la lokadon de ludantoj.
Laŭ la reguloj de IIHF, ĉiu teamo povas havi maksimume 20 ludantojn kaj du golulojn. Reguloj de NHL limigas la tutan nombron de ludantoj por ludo al 18, kaj du goluloj. En la NHL, la ludantoj estas kutime dividiĝas en kvar vicojn de tri atakuloj kaj en tri parojn de defenduloj. Foje teamoj povas elekti anstataŭigi kroman defendulon per atakulo. La sepa defendulo povas ludi kiel anstataŭa defendulo, pasigi la maĉon sidante aŭ se teamo elektas ludi kvar vicojn tiam ĉi tiu sepa defendulo povas ludi en la kvara vico kiel atakulo.
La teamo devas nomumi kapitanon kaj du asistentojn. Por ekkoni ilin, ili portas surbruste „C“ (post angla Captain), „A“ (post angla Assist).
La ŝanĝo de ludistoj povas okazi iam ajn, sen haltigi la maĉon. Ĝenerale, la teamoj ŝanĝas ĉiun 45 ĝis 120 sekundoj. Ankaŭ la golulon povas anstataŭi kampoludisto. Ĝis ĉirkaŭ 1930 ekzistis ankaŭ 6-a kampoludisto je la "Rover"-pozicio. Por eviti la vundiĝoj, oni ordonas kompletan ŝirmekipaĵon. Al tio apartenas kasko, kiu devas havi ankaŭ vizaĝan ŝirmilparton ĉe la funuloj kaj virinoj.
Periodoj kaj kromperiodoj
Profesia maĉo konsistas el tri ludperiodoj de dudek minutoj. La tempo antaŭeniras nur kiam la disko estas en ludo. La teamoj ŝanĝas kampoflankojn post ĉiu ludperiodo, inkluzive posttempo. Neprofesiaj kaj infanaj ligoj ofte ludas pli mallongajn maĉojn, ĝenerale kun tri pli mallongaj ludperiodoj.
La glacihokea maĉo daŭras normalokaze 60 minutojn (3 trionoj kun po 20 minutoj) (neta ludotempo). Ĉar ĉe ĉiu halto de la ludo (faŭlo ktp.) ankaŭ la horloĝo estas haltigita, la glacihokea maĉo daŭras fakte pli longe. La averaĝa malneta ludotempo de unu triono en la Germana Glacihokea Ligao estas ĉirkaŭ 35 minutoj. Inter la trionoj de okazas 15-minutaj paŭzoj.
Variaj metodoj uziĝas se ambaŭ teamoj havas la saman nombron da goloj. Nordamerikanoj preferas subitmortajn kromperiodojn, en kiu la teamoj daŭras ludi dudek-minutajn ludperiodojn ĝis kiam iu akiras golon. Ĝis la sezono 1999–2000, maĉoj de NHL decidiĝis per kvin-minuta subitmorta periodo kun kvin ludantoj (kaj golulo) je ĉiu flanko, kaj ambaŭ teamoj ricevis poenton se neniu venkas. Se iu akiras golon, la venkanta teamo ricevis du poentojn kaj la venkita teamo neniujn. Inkluzivante la tutan tempon ekde kiam oni unue faligas la diskon, kutima sesdek-minuta maĉo bezonas 2 horojn kaj 20 minutojn ĝis la fino.
Bataloj
Malgraŭ tio, ke bataloj estas oficiale malpermesitaj en la reguloj, bataloj okazas ofte je la profesia nivelo, kaj ĝia ofteco estis kaj kritikitaĵo kaj allogaĵo de la sporto. Je la profesia nivelo en Nord-Ameriko oni neoficiale toleras batalojn. Ludantoj batalas por senkuraĝigi la ludantojn de la kontraŭa teamo, kaj por kuraĝigi samteamanojn, kaj ankaŭ por respondi al personajn malamikecojn. Batalo ankaŭ okazas kiam bona ludisto ricevas frapon taksatan intenca. La amatora ludo punas batalojn pli severe, per minimume 10-minuta puno (NCAA kaj kelkaj malsuperaj ligoj) aŭ provizora malpermeso de ludado (mezlernejo kaj pli juna, kaj kelkaj neseriozaj plenkreskulaj ligoj). Spektantaroj ŝajne ŝatas batalojn en glacihokeo kaj huraas kiam batalado okazas.
Nombro de registritaj ludistoj laŭ lando
Nombro de registritaj glacihokeaj ludistoj, inkluzive virojn, virinojn, kaj junulojn, provizita de la federacioj de la landoj mem. Tio ĉi nur inkluzivas 37 el la 81 membrolandoj de IIHF kun pli ol 1000 registritaj ludistoj je decembro 2020.
Lageta glacihokeo
Lageta glacihokeo (pond hockey) estas tipo de glacihokeo ludita ĝenerale sur lagoj, lagetoj, kaj artefaritaj eksteraj glacikampoj dum la vintro. Ĝiaj reguloj malsamas de tradicia glacihokeo ĉar oni ne frapas kaj malofte pafas, rezultante ke la emfazo estas pri glitkurado, bastonuzado, kaj paskapablo. Ekde 2002, la Monda Konkurenco de Lageta Glacihokeo okazas sur Lago Roulston en Plaster Rock, Nov-Brunsviko, Kanado. Ekde 2006, la usona konkurenco okazas en Minneapolis, Minesoto, kaj la kanada konkurenco okazas en Huntsville, Ontario.
Sleda glacihokeo
Sleda glacihokeo estas versio de glacihokeo por ludantoj, kiuj havas fizikan kriplon. Ludantoj sidas en sledoj kaj uzas specialan hokebastonon, kiu ankaŭ helpas al la ludanto veturi sur la glacio. La sporto kreiĝis en Svedio en la komencaj 1960aj jaroj kaj ludiĝas kun reguloj similaj al glacihokeo.
En popola kulturo
Glacihokeo estas la oficiala vintra sporto de Kanado. Glacihokeo, parte pro ĝia populareco kiel grava profesia sporto, estis fonto de inspiro de multaj filmoj, televidaj epizodoj, kaj kantoj en nordamerika popola kulturo.
Referencoj
Hociȝ
46689 Hakuryuko
46689 Hakuryuko estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de la japana amatora astronomo Tomimaru Okuni elde la observatorio de Nan'jo (gubernio Jamagata, Japanio).
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la marĉo Hakuryuko, en la nord-orienta parto de la termofontoj de Akaju en Nan'jo. La natura marĉo igis parto de la gubernia natura parko en 1961.
Camacho (urbo)
Eksteraj ligiloj
<!-- Eble utilas ankoraŭ ion reenmeti de la antaŭa, tro mallonga teksteto, plej bone per enporto en vikidatumojn:
András Jaszlinszky
András Jaszlinszky [andrAŝ jaslinski], laŭ hungarlingve kutima nomordo (kaj pli komplete) Jaszlinszky András Endre estis hungara pastro, profesoro, monaĥo, kanoniko.
András Jaszlinszky naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Szina (nuntempa Seňa en Slovakio). Li mortis la en Rozsnyó (nuntempa Rožňava en Slovakio).
Biografio
András Jaszlinszky aliĝis al la jezuitoj en 1733, poste li lernis teologion en Jezuita Universitato de Nagyszombat. Post lernado komence li instruis en diversaj urboj, en 1746 jam en Vieno. Li instruis ankaŭ en la Jezuita Universitato, kie li estis la lasta jezuita rektoro inter 1771 kaj 1773. En 1776 li atingis la pastran rangon kanoniko. Liaj studentaj lernolibroj pri fiziko temas pri la modernaj scioj en la 18-a jarcento.
Várzea Nova (Bahio)
Várzea Nova estas municipo en la brazila subŝtato Bahio, kiu havis 13.073 loĝantojn en 2010.
Yozo Aoki
Yozo Aoki (japane 青木 要三, n. 10-an de aprilo 1929, m. 23-an de aprilo 2014) estis japana futbalisto. Li en 1955 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Ŝamoĵi
Ŝamoĵi (japane: 杓文字 aŭ しゃもじ; Transskribado Hepburn) estas japana plata kulerego por rizo.
Materialo
Oni devas enakvigi ŝamoĵi-on dum la uzo por malhelpi algluon de la rizo, ĉar kuirita Japana rizo kiun oni kutime manĝas en Japanio, estas tre algluiĝema.
Multekostaj plastaj ŝamoĵi-oj havas specialajn multajn malgrandajn ĝibaĵojn. Ili malhelpas rizon algluiĝi al ŝamoĵio ĉar ili malgrandigas kontaktareon kun rizoj. Metalo estas uzita malofte por malhelpi damaĝon al la rizeroj aŭ lignaj ujoj.
Memoraĵo de Mijaĵima
Lignaj ŝamoji-oj estas tipa memoraĵo de la insulo Mijaĵima en Hiroŝima prefektujo, ili estas ornamitaj per desegnaĵoj aŭ ideogramoj kaj ekzistas en longeco ĝis 1 metro.
En fino de 18-a jarcento, Seishin, la budhisma monaĥo de Templo Komyoin, rekomendis al la insulanoj vendi ŝamoĵion kiel memoraĵo de pilgrimo, kiu similas al Biŭa (muzikilo de budhisma dio Benzaiten).
Fabo
Fabo kiel planto estas unujara herbo, specio de vicio (Vicia faba), nomdonanto de la planta familio fabacoj. Ĝi havas pli ol 1 m altan, staran, kavan, angulecan tigon, grandajn pinatajn foliojn, purpure makulitajn blankajn florojn kaj larĝajn guŝojn, kiuj enhavas grandajn platajn grajnojn de medoleca konsisto, kiujn oni manĝas kiel legomon. Iuj varioj estas uzataj kiel furaĝo.
Fabo estas ankaŭ la grajnoj de faba planto, sed oni nomas ankaŭ la similaspektajn grajnojn fabo, precipe tiujn de fazeolo.
Subspecioj estas i.a. :
Legu ankaŭ la artikolojn kafofabo, kakaofabo, sojfabo, tonka fabo kaj kampofabo.
Hübingen
Hübingen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Westerwald de la federacia lando Rejnlando-Palatinato. Fine de la jaro la komunumo havis 0 loĝantojn.
Fabo
La fabismo estas malsano, karakterizita per hemoliza iktero kun anemio kaj hemoglobinurio, per febro kaj digestaj perturboj. Ĝin kaŭzas substanco, entenata en la floro de fabo, se tiun englutas aŭ enspiras iuj predispoziciaj individuoj.
La interno de faboguŝo estas uzata kontraŭ verukoj. Se oni frotas ĝin plurfoje sur veruko tiu malaperus baldaŭ laŭ iuj.
La nutra valoro de 100 g freŝaj faboj estas:
Weiherbach
Weiherbach estas nomo de akvejo en Germanlingvio:
Weiherbach estas loknomo:
Ondřej Sekora
Ondřej Sekora (naskiĝis la 25-an de septembro 1899 en Brno - mortis la 4-an de julio 1967 en Praha) estis ĉeĥa ĵurnalisto, desegnisto kaj verkisto de infanlibroj, kiujn li mem ilustris. Lia plej fama figuro estas Ferda Formiko.
Lia patro estis faka instruisto. Ondřej Sekora abiturientiĝis nur post la milito (1919), ekstudis juron, sed ne finis la studadon. Du jarojn li vizitadis atelieron en Art-industria Altlernejo en Prago (1929-1930).
Ekde 1921 li laboris en redaktejo de Lidové noviny (Popola Ĵurnalo), unue en Brno, post certa tempo en Prago. Kiel aktiva sportisto li verkis sportajn raportojn, glosis ĉiutagajn aktualaĵojn kaj komencis gvidi Infanan Anguleton, por kiu li verkis kaj ilustris rakontojn kaj bildseriojn. Li ankaŭ ilustris porinfanajn librojn de aliaj verkistoj kaj kontribuis al infanaj kaj bonhumoraj gazetoj.
Por proksimigi al infanoj la naturon, li kreis mondon de homigitaj formikoj, skaraboj, helikoj, lumbrikoj, araneoj kaj aliaj bestoj, por kiuj li trovis ankaŭ karakterizajn desegnojn. Li sukcesis instrui la infanan leganton pri la naturo kaj ankaŭ pri la rilatoj inter la homoj.
Muzeo pri minado kaj gotika arto
La Muzeo de minado kaj gotika arto (germane: Bergbau- und Gotikmuseum Leogang) en Leogang, Pinzgau, Aŭstrio, estas interesa kaj relative juna kolektaro da mezepoka sakra arto rilate al la kulturo de minado. Fondite en 1992 ĝi posedas kolekton lindan da gotikaj skulptaĵoj de la patronaj sanktuloj de la ministoj de la alpa regiono. Tiu kolekto estas unika en tuta Eŭropo. Altokvaliteco ĝia atestitis per kvalitsigelo kaj la Muzeo-premio 2003 fare de oficialuloj de Salcburgio.
Kolekto
Ekde la fondiĝo de la muzeo en 1992 la kolekto estas pliigita per eroj pruntitaj kaj per nova akiro. La ĉiutageco de la ministoj estas prezentita en la kuirejo de la ministoj, kaj en la tradicie ekipitaj ĉambroj Gewerkenstube kaj Hoyerstube. En Hoyerstube temas pri la perforta delokiĝo de ĉ. 20.000 luteranoj, inter ili multaj ministoj, laŭ komisio de la ĉefepiskopo salcburga en 1731. Tio kaŭzis malkreskon de minado en la regiono. La fratoj Hans kaj Bartl Hoyer, gvidantoj de la luteranoj en Pinzgau, alportis al Leogang eĉ la reputacion esti la "plej malbona hereza originejo".
La kolekto ekspozicias pli ol 60 malsamajn mineralojn kiuj trovitis en la regiono. La plej nova eltrovaĵo estas la t.n. "Leogangite", de 2004. La kelo de la muzeo estas hejmo por unika kolekto de sankta arto, inkluzive de la tielnomita "Bela madono", majstra artaĵo gotika sur internacia skalo. Ĝi produktitis en Salcburgo aŭ Prago en 1410. La skulptaĵo montras konsiderindan so-forman kurbon en sia pozo, kiun la robo glate drapiris ĉirkaŭe. La Dipatrino kaj la infano Jesuo havas migdalformajn okulojn kaj mildan rideton, kiuj estas tiel tipaj por tiu stilo.
Same la kolekto ankaŭ enhavas unu el la maloftaj "madonoj surleonaj". La signifo de tia pozicio ankoraŭ ne estis solvita. Ekstra maloftaĵo estas preĝo-nukso montranta imperiestron Maksimilianon la 1-an kaj lian unuan edzinon Maria de Burgonjo.
Vladikino (stacio de Moskva metroo)
Vladikino (Владыкино, "Posedula") estas stacio de la Metroo de Moskvo sur Serpuĥovsko-Timirjazevskaja linio, ĝi situas inter la stacioj ' kaj ' norde de Moskvo.
(12076) 1998 FT70
(12076) 1998 FT70 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la en la kadro de la kampanjo Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
20-a IS
La 20-a Internacia Seminario de la Esperanto-Junularo okazis inter la 27-a de decembro 1976 kaj la 3-a de januaro 1977 en la seminariejo Sensenstein en Niestetal proksime de la urbo Kaselo de la federacia lando Hesio en la centro de Germanio. La kiel dum antaŭaj aranĝoj science altnivelajn prelegojn kaj laborgrupojn dumtage kaj la tutnoktan interkonatigan kaj festan programon partoprenis centkvindeko da lernantoj kaj studentoj (plus iuj lastmomentaj aliĝintoj) el dek naŭ eŭropaj landoj (18 eŭropaj kaj Japanio; malkutimis tiuepoke ke ankaŭ sukcesis partoprenoj el la socialismaj ŝtatoj Bulgario, Rumanio kaj la proksima Ĉeĥio, dum partoprenantoj el Hungario kaj Pollando preskaŭ ĉiujare sukcesis veni al la evento). La organizan teamon de GEJ konsistigis Hans-Dieter Platz, Karl Trimborn, Franz Kruse kaj Thomas Bormann. Kiel dum antaŭaj jaroj, la Federacia ministerio pri familioj, maljunuloj, virinoj kaj junuloj de Germanio subvenciis la aranĝon per plurdekmil germanaj markoj, tial ke ne nur la kotizoj estis parte pagitaj de la ŝtato, sed ĉiu partoprenanto sub 26 jaroj rericevis procentaĵon de siaj vojaĝkostoj (plejparte duonon), kio do aparte kuraĝigis partoprenantojn el pli foraj landoj alvojaĝi kaj kundiskuti.
Ĉi-foje la temo de la semajno estis "demandoj pri eŭropa integriĝo".
En la programo elstaris prelegoj de Giorgio Silfer kaj Perla Martinelli, duontaga seminarieto de la ekonomikisto Werner Bormann, laborgrupoj interalie de Otto Gessner pri la en eŭropo interŝtate liga koncepto de kristanismo aŭ de Hartmut Trunte pri la federalisma koncepto pri Eŭropo kaj la ebla rolo de Esperanto en ĝi, sed aldoniĝis multaj pliaj programeroj. Interalie en la jubilea, 20-a evento ankaŭ prezentiĝis rerigardo al la historio krei fake kaj lingve universitatnivelan internaciecan eventon por lernejanoj kaj studentoj, kia fariĝis la Internaciaj Seminarioj en Germanio.
Muzulmana murego de Madrido
La muzulmana murego de Madrido, el kiu ankoraŭ konserviĝas kelkaj spuroj, troviĝas en la samnoma urbo. Ĝi konstruiĝis en la 9-a jarcento, dum la muzulmana regado en granda parto de Iberio, en monteto ĉe la rivero Manzanaro. Ĝi formis parton de fortikaĵo, ĉirkaŭ kiu disvolviĝis la urba nukleo de Madrido. Ĝi estis deklarita kiel Art-Historia Monumento en la jaro 1954. La plej gravaj restaĵoj, el arkeologia intereso pli ol arta, troviĝas en la strato Deklivo de la Vega, kune al la kripto de la Katedralo de la Almudeno.
Sándor Hoffmann
Sándor Hoffmann [ŝAndor], (malofte Sándor Hoffman), laŭ la hungara skribmaniero Hoffmann Sándor estis hungara-usona kemiisto.
Sándor Hoffmann naskiĝis la 1899 en Budapeŝto. Li mortis la 1992 en Miamo.
Biografio
Sándor Hoffmann diplomiĝis en universitaton en Budapeŝto en 1922. En la 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj li okupiĝis pri penicilino en instituto. Ekde la 1960-aj jaroj li vivis kaj laboris en Usono, en Nov-Ĵerzejo, en Bayonne. Li ricevis premion Kossuth en 1948.
Jackie Curtis
Jackie CURTIS (19a de februaro, 1947 – 15a de majo, 1985) estis usona aktorino, verkistino, kantistino kaj Varhola Superstelulo.
Kariero
Ŝi ludis dum sia kariero kaj kiel viro kaj kiel virino. Kiel virino, ŝi kutime tro uzis ŝminkon, kio havigis al ŝi peronajn trajtojn. Ŝi ludis kaj en filmoj kaj en teatraĵoj, pro kio ŝi fakte ekis. Andy Warhol kaj lia reĝisoro Paul Morrissey ludigis Curtis kaj Candy Darling en Flesh (1968) kaj, kun la aldono de Holly Woodlawn, en Women in Revolt (1971), komedia parodio de la movado por virina liberigo.
Morto
Jackie Curtis faris du filmojn dum la 1980-aj jaroj. Droga dependeco, tamen, ekmiskontrolis ŝian vivon, eventuale konduke al ŝia morto pro trodozo de heroino je aĝo de 38.
Žim
Žim estas municipo troviĝanta en Ĉeĥio, en Regiono Ústí nad Labem, en distrikto Teplice. Vivas en ĝi.
Historio
La unuaj skribmencioj pri la vilaĝo devenas el la jaro 1352.
Ĉaskastelo Possen
La Ĉaskastelo Possen (Jagdschloß Possen) kun impona turego troviĝas ĉe Sondershausen, Germanio.
Priskribo
Je ĉirkaŭ 4 kilometrojn sude de Sondershausen, kun rekta ligo alea deklivanta kaj tra arbaro kondukanta, troviĝas sur altebenaĵo de Hainleite la ĉasista kastelo "Zum Possen". Ĝin konstruigis inter 1732-38 la schwarzburg-a duko Guntero la 1-a barokstile.
La kvarala ĉasista domo konsistas el simetrie ordigitaj trabfakaĵoj. Hodiaŭ ĝi estas parto de la ŝatata ekskursocelo Libertemppasigada kaj ripozumada parko "Zum Possen". Al tio apartenas ankaŭ ĉirkaŭbarilaro el la 19-a jarcento por ĉasbestoj kaj ursoj kaj okangula rajdejo. Ĝin kronas ventoflago en formo de dukapa aglo.
La Possen-turo faritis tre proksime en 1781 laŭ komisio de la duko Kristiano Guntero la 1-a. Ĝi estas 42 metrojn alta kaj sekve la plej alta framskeletaĵo de Germanio. Grimpinte 214 ŝtupojn oni povas ĝui lindegan panoramon.
Tago de Homaj Rajtoj
La Tago de Homaj Rajtoj estas internacia tago kiu celebriĝas ĉiujare tra la mondo la 10-an de decembro.
Fermdigo
La Fermdigo (nederlande: Afsluitdijk, okcidentfrise: Ofslútdyk) fermas ekde 1932 la lagon IJsselmeer (la antaŭa Suda Maro) de la Vadomaro kaj etendiĝas de Den Oever sur la antaŭa insulo Wieringen al la Frisa vilaĝo Zurich. La digo estas 30 kilometrojn longa kaj 90 metrojn larĝa, kaj estas parto de la Sudmarlaboroj (Zuiderzeewerken) formplanitaj de Cornelis Lely.
Tago de Homaj Rajtoj
La dato estis elektita honori la adopton kaj proklamon de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj, la 10-an de decembro, 1948, de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj, la unua tutmonda elparolo de homaj rajtoj. La memortago establiĝis en 1950, kiam la Ĝenerala Asembleo invitis ĉiujn ŝtatojn kaj interesitajn organizojn celebri la tagon kiel ili vidis konvenan.
Fermdigo
Kvankam estis planoj por konstrui fervojon kaj aŭtovojon, la spaco por la fervojo ĉe la deflukluzoj estas uzita por duobligo la aŭtovojon al kvarkoridora aŭtoŝoseo. Ĉi tio fariĝis la A7 aŭ E22. La resto de la digo estas plilarĝigita je la flanko de IJsselmeer. Je la flanko de la Vadomaro situas biciklovojeto trans la digo. La vorto 'digo' signifas disigon inter tero kaj akvo. Tio estus ĝusta, se la tuta IJsselmeer estus sekigita. Tamen, pro ŝanĝo de la planoj ĝi fariĝis baraĵo: disigo inter du akvoj. Fakte ni devus nomi ĝin fermbaraĵo.
Cardinale
Cardinale estas komunumo de Italio.
Fermdigo
Preskaŭ en la mezo de la digo estas laborinsulo "Breezanddijk" kun haveno, benzinstacio kun butiko, piknikejo kaj kampadejo. La kampadejo estas nur por membroj de la klubo "Het Wad" (La Vadomaro) kaj ne havas akvoprovizon kaj necesejojn. Oni do mem devas kunporti akvon kaj porteblan necesejon. Ekde 2012 estas elektroprovizo sur la tereno. Se estas libera loko oni akceptas pagantajn pasantojn kun tendo, ruldomo aŭ kampadveturilo.
Tago de Homaj Rajtoj
La tago estas la alta punkto en la kalendaro de UN-a stabejo en Novjorko, Usono, kaj kutime estas markita ambaŭ per alt-nivelaj politikaj kunvenoj kaj renkontoj kaj per kulturaj okazoj kaj ekspozicioj temantaj homajn rajtajn aktualaĵojn. Krome, ĝi tradicie estas la 10-a de decembro kiu la kvin-jara Premio de Unuiĝintaj Nacioj en la Kampo de Homaj Rajtoj estas aljuĝita.
Fermdigo
Historio
En 1886 kelkaj eminentuloj fondis la Sudmarasocion (Zuiderzeevereniging) kiu devis esplori ĉu sekigo estis efektivigebla. Inĝeniero Cornelis Lely estis elstara membro de ĉi tiu asocio. Li faris en 1891 la unuan planon por fermi la Sudan Maron. En 1913, kiam Lely intertempe estis ministro por administracio de la akvovojoj, la endigigo estis aldonita al la registara programo, malgraŭ protestoj de la fiŝkaptada sektoro. Post la inundo de 1916 oni estis pretaj por la megaprojekto kaj du jarojn poste la parlamento akceptis la planojn.
Tago de Homaj Rajtoj
Multaj aliaj registaraj kaj neregistaraj organizoj aktivaj en la kampo de homaj rajtoj planas specialajn okazojn por memori la tagon. La temo de la tago por 2006 estas la lukto kontraŭ malriĉeco kiel problemo de homaj rajtoj. Kelkaj deklaroj ellasiĝis je tiu okazo, enhavante tiun eldirita per tridek-sep mandato-tenantoj de UN-aj Specialaj Procedoj.
Fermdigo
Historio
En junio 1920 la unua parto de la laboro estis adjudikita: la konstruo de la 2,5 km longa Amsteldiepdijk de Norda Holando al la insulo Wieringen. Dum tiu projekto oni akiris utilajn spertojn kiuj pliposte bone servis al tiuj kiuj konstruis la fermdigon.
La konstruo de la vera Fermdigo komenciĝis en januaro 1927. Oni laboris ekde kvar lokoj: la ambaŭ bordoj kaj speciale konstruitaj laborinsuloj Breezand kaj Kornwerderzand. Dum la konstruo de la 30 km longa digo, la unuan fojon, oni uzis silikargilon, kiu montriĝis pli tenaca ol sablo aŭ argilo. Ĉi tiu materialo abundas en Nord-Nederlando. Ĝi sedimentiĝis dum la Saale-glaciepoko kaj facile povis esti dragita en la najbareco de la konstruota digo. La digo fundamentis sur mergomatracoj el plektitaj salikotigoj kiuj estis sinkigitaj per metado de ŝtonblokoj sur ilin.
Tago de Homaj Rajtoj
"Sekve, ni elvokas ĉiujn ŝtatojn rekoni malriĉecon kiel neado de bazaj homaj rajtoj, trakti la eliminon de malriĉeco kiel binda devo, kaj gravigi malriĉecan reduktadon en politiko kaj agado, enhavante per signifa partoprenado de la malriĉuloj kaj per disdonado de rimedoj por la lukto kontraŭ malriĉeco." -Specialaj Procedoj de la Konsilo de Homaj Rajtoj, 10-a de decembro, 2006
Prunetino
Prunetino, (4',5',duhidrokso,7-metokso-izoflavono) aŭ C16H12O5 estas izoflavonolo, flaveca solidaĵo kies antaŭaĵo estas la naringenino. Prunetino elmontras potencajn bioaktivecojn kaj modifas inflamajn procezojn, stresajn respondojn kaj la funkcion de la intesta epitelia bariero. Prunetino estas nesolvebla en akvo kaj iom solvebla en alkoholo. Ĝi ĉeestas en la sennombraj plantoj tiaj kiaj la sojfabo kaj Pisum sativum. Prunetino estas alostera inhibaĵo de la enzimo "aldehida senhidrogenazo" en homhepatoj.
Fermdigo
Historio
La 28-an de majo 1932, je du minutoj post la unua posttagmeze, De Vlieter estis fermita, la lasta aperturo en la fermdigo. Kvar monatojn pliposte, la 20-an de septembro 1932, la nomo Zuiderzee (Suda Maro) oficiale estis ŝanĝita al IJsselmeer (Isellago). Post kiam la finaj laboroj estis pretigitaj, la Fermdigo la 25-an de septembro 1933 estis oficiale inaŭgurita. Apud la loko kie oni fermis la digon, troviĝas, de arkitekto Dudok formplanita, monumento kun belvidejo kaj statuo de ŝtonmetisto.
Dum la planado kaj konstruo de la Fermdigo oni devis labori per (laŭ hodiaŭaj kriterioj) sufiĉe simplaj rimedoj. Komputiloj aŭ akurataj mezuriloj ankoraŭ ne ekzistis. Kluzoj kaj digokorpoj unue estis konstruitaj laŭskalaj kaj testitaj. Malgraŭ tio, aŭ ĝuste pro tio, ankoraŭ estas tutmonda admiro por la kompetenteco per kio la aŭdaca projekto estis plenumita. Ĝi konfirmis la eminentan pozicion de Nederlando sur la tereno de akvokonstruado.
Lorentz kaj la kniko
Kiu rigardas la mapon de la Fermdigo vidas ke ĝi estas ne tute rekta. Tio ŝajnas erareto de la konstruistoj, sed je pli detala rigardado tio ne estas vera. Ŝajnas ke la nederlanda fizikisto Hendrik Lorentz respondecas pri tio. Dum lia pensiado li okupis sin pri hidrodinamiko. Esplorado kaj kalkulado instruis lin ke la tajda efiko pro la konstruo de la digo radikale ŝanĝiĝus kaj li sciis konvinki la respondeculojn ke estas pli bone fari kelkajn etajn kurbojn en la digokorpo. Kiel danko por lia helpo unu el la du kluzoj estas nomata laŭ li. Bedaŭrinde li ne partoprenis la finkonstruon de la digo: Lorentz mortis en 1928.
Tria kluzokomplekso
La Fermdigo havas du kompleksojn da dufluigakluzoj, ĉe Den Oever kaj ĉe Kornwerderzand. En 1998 montriĝis ke la kapacito ne plu sufiĉas, kaj en 2001 oni startigis esploron al la plej bona loko por tria komplekso. Tria kluzokomplekso estis necesa pro la leviĝo de la marnivelo, malleviĝo de la grundo, kaj intensigita alportado de riverakvo tra Iselo (IJssel).
En 2003 la konstruado estis prokrastita pro manko de mono.
Datumoj
Konstrukostoj: 120 milionoj da nederlandaj guldenoj. Materialo estis: 23,0 milionoj kubometroj da sablo, 13,5 milionoj kubometroj da silika argilo, 16 milionoj da klinkeroj, 18 milionoj faskoj da branĉetaro, 11 dragmaŝinoj, 105 barkoj, 72 trenŝipoj, 73 remboatoj. Laboristoj: averaĝe 5000 personoj.
NGC 523
NGC 523 (aliaj indikoj — NGC 537, PGC 5268, IRAS01225+3345, UGC 979, ARP 158, MCG 6-4-18, VV 783, ZWG 521.22, 4ZW 45) estas galaksio en konstelacio Andromedo.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 523, NGC 537.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Kim Kyu-sik
KIM Kyu-sik (koree:김규식,金奎植, 28-a de februaro 1881 - 10-a de decembro 1950) estis korea sendependeco-aktivulo, diplomato, anglikisto. Ministro pri Eksteraj Aferoj (1919 - 1920) kaj Vicprezidanto de Provizora Registaro de Koreio 1940 ĝis 1948. Liaj plumnomoj estis Wusa (우사 尤史), Jukjok (죽적 竹笛).
569 Miso
569 Miso  estas mezgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono,
Malkovro
Ĝi estis malkovrita de la aŭstria astronomo Johann Palisa, elde la observatorio de Vieno, la.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la orfeisma diino Miso.
Kunów
Kunów estas urbo en Sanktakrucio en Pollando. Ĝi apartenas al komunumo Kunów en distrikto Ostrowiecki.
Margaret Tudor
Margaret Tudor (n. la 28-an de novembro 1489, m. la 18-an de oktobro 1541) estis filino de Henriko la 7-a (Anglio) kaj edzino de Jakobo la 4-a (Skotlando). Ŝi estis avino de Maria Stuart, reĝino de Skotlando.
Naskiĝo
Margaret naskiĝis la 28-an de novembro 1489 en la reĝa palaco ĉe Richmond (Londono), tiam en Surrey. La 30-an de novembro ŝi baptiĝis en la Preĝejo Sankta Margaret (Westminster).
Edzigo al Jakobo la 4-a de Skotlando
Kiam Jakobo la 4-a (Skotlando) subtenis Perkin Warbeck, kiu pretendis la anglan tronon, Henriko la 7-a pripensis edzigon de Margaret kaj Jakobo por persvadi tiun forpeli Warbeck. Septembron 1497 estigis militpaŭzo inter la du reĝoj, kaj Jakobo ja forpelis la pretendanton. Denove Henriko proponis la edzigon, kvankam ŝajne iuj reĝaj konsilantoj kontraŭis, dirante ke eble anoj de la skotlanda reĝa familio estonte havus pretendon al la angla tronon.
Gefiloj de Margaret kaj Jakobo
Jakobo kaj Margaret Tudor havis ses gefilojn:
Reĝino-regentino
En 1513, pro longdaŭra alianco al Francio, Jakobo la 4-a invadis nordan Anglion, kontraŭ la volo de Margaret. Li mortis dum la batalo de Flodden Field. La heredinto (Jakobo la 5-a) estis bebo, kaj la skota parlamento nomumis Margaret regentino. Tamen, parte ĉar ŝi estis fratino de malamiko (Henriko la 8-a (Anglio)), partio favoranta Francion estiĝis por senigi ŝin de tiu rango kaj anstataŭigi ŝin per John Stewart (Duko de Albany), la plej proksima vira parenco de Jakobo la 5-a. Tamen Margaret agis saĝe kaj nepost julio 1514 ŝi akordigis la du partiojn. La saman monaton estis pacakordo kun Anglio.
Dua edziĝo
Serĉante subtenantojn, Margaret pli kaj pli alproksimiĝis al la familio Douglas. La 6-an de aŭgusto 1514 ŝi private edziĝis al Archibald Douglas (6-a grafo de Angus), kiun eĉ ties onklo, la poeto Gavin Douglas, priskribis kiel juna stultulo. Tio malplaĉis al aliaj nobeloj kaj plifortigis tiujn kiuj favoris Francion. Per la edziĝo, Margaret, laŭ la testamento de Jakobo, senigis sin de sia rango de regentino. Henriko la 8-a urĝis sian fratinon veni en Anglion kune kun siaj filoj, sed ŝi ne faris tion, timante ke tiel Jakobo perdus la skotan tronon. Majon 1515 la Duko de Albany iĝis regento, kaj gajnis kontrolon de Jakobo la 5-a kaj ties pli juna frato Aleksandro. Margaret iris al Edinburgo antaŭ ol fuĝi al Anglio kune kun sia edzo. Ĉe Kastelo Harbottle, Northumberland, ŝi naskis Margaret Douglas, kiu iĝis grafino de Lennox kaj estis la patrino de Henry Stuart (Lord Darnley), unu el la edzoj de Maria Stuart.
Archibald Douglas forlasis ŝin kaj revenis en Skotlandon, kie li faris pacon kun la nova regento por konservi siajn bienojn kaj riĉaĵojn - tio kio "igis Margaret mediti": Henriko la 8-a komentis, "farite kiel skoto," kaj bonvenigis sian fratinon en Londono, loĝigante ŝin en Scotland Yard, la tiama londona palaco de skotaj reĝoj.
Reveno al Skotlando
Sekvis traktato, kaj en 1517 Margaret reiris al Skotlando. Ŝi kaj sia dua edzo portempe reamikiĝis, sed ŝi eltrovis ke dum ŝia foresto en Anglio li eslpezis multe de ŝia mono kaj loĝis kune kun antaŭa amantino, Damo Jane Stewart. La regento estis en Francio kie li pridiskutis traktaton kiu renovigis la longdaŭran aliancon de Francio kaj Skotlando kaj per kiu Jakobo la 5-a edziĝos al filino de la franca reĝo. Margaret (kiu deziris eksedziĝon kaj esperis ke la regento helpus) kaj aliaj gravuloj petis la Dukon de Albany reveni al Skotlando, sed li eĉ proponis ke Margaret mem reiĝus regentino. La kverelo inter Margaret kaj Archibald Douglas dominis la politikon de Skotlando ĝis novembro 1521, kiam la Duko de Albany fine revenis, kaj Archibald Douglas estis forpelata al Francio post akuzoj pro ŝtatperfido. Margaret kore bonvenigis la regenton, kaj ili pacigis la kverelantojn nobelojn. Estis onidiroj ke Margaret ĝuis amaferon kun la regento, kaj Lordo Dacre, kiu estis la plej potenca nobelo de norda Anglio, skribis al Thomas Wolsey, ĉefministro de Henriko la 8-a, ke verŝajne Jakobo la 5-a murdiĝus kaj la Duko de Albany gajnus la tronon kaj edziĝus al Margaret. Tamen tio ne okazis, kaj la amikaj rilatoj de Margaret kaj la Duko estis nur pragmata alianco kiu ne longe daŭris.
Malvenko
Tamen denove la agoj de Margaret malkontentigis multajn nobelojn. Ne helpis al ŝi ke Henriko la 8-a konsentis al la reveno de Archibald Douglas. La plej grava afero estis ke Margaret eniris amrilatojn kun Henry Stewart. Ŝi donis al tiu altan postenon, tiel kolerigante inter aliaj John Stewart (3-a grafo de Lennox) kiu tuj alianciĝis al Archibald Douglas. Sekvis akrega kverelo. Kiam Archibald Douglas alvenis al Edinburgo kun armataj sekvantoj kaj asertis sian rajton ĉeesti en parlamento, Margaret ordonis ke oni kontraŭi lin per kanonoj. La anglaj ambasadoroj riproĉis ŝin, kaj ŝi kolere respondis, "Iru hejmen kaj ne enmiksiĝi en skotaj aferoj." Archibald Douglas retretis sed fine en februaro 1525 oni devigis Margaret igi lin ano de regenta konsilio. Archibald Douglas tuj akiris la prizorgadon de la reĝo kaj dum la sekvantaj tri jaroj li estis la fakta reganto de Skotlando. Margaret ne sukcesis rezisti.
Tria edziĝo
Margaret nun turnis sin preskaŭ tute al ŝia deziro eksedziĝi de Archibald Douglas. Fine - malgraŭ la protestoj de ŝia frato Henriko la 8-a - papo Klemento la 7-a konsentis en marto 1527, kvankam Margaret mem ne eltrovis tion ĝis la sekvanta decembro pro politikaj komplikoj en Eŭropo. Tuj ŝi edziĝis al Henry Stewart.
Denove en Skotlando
Plue, ŝia tria edziĝo malfeliĉis: Henry Stewart ĝuis amaferojn kun aliaj kaj tro elspezis la monrimedojn de sia edzino; kaj ilia sola ido (filino) mortis bebe. Denove Margaret petis eksedziĝon sed Jakobo la 5-a kontraŭis. Fojon ŝi klopodis fuĝi al Anglio sed oni interkaptis ŝin kaj rekondukis ŝin al Edinburgo. Multfoje ŝi plendis al Henriko la 8-a pri malriceco kaj petegis ties protekton.
Junion 1538 ŝi bonvenigis al Skotlando Maria de Guise, la duan edzinon de Jakobo la 5-a. La du virinoj amikiĝis kaj Maria aranĝis ke Margaret (kiu reamikiĝis al Henry Stewart) ĉeestos la kortegon.
La 18-an de oktobro 1541 Margaret mortis pro ikto. Ŝi entombiĝis en kartuziana priorejo en Perth (Skotlando).
Takashi Mizuno
Takashi Mizuno (japane 水野 隆, n. 28-an de aprilo 1931) estas japana futbalisto. Li en 1955 membris en la japana nacia teamo de futbalo.
Janos Prohaska
Janos PROHASKA (10an de oktobro 1919 - 13an de marto 1974) estis hungara aktoro kaj prezentisto en usona televido de la 1960-aj jaroj. Li kutime ludis la rolojn de bestoj aŭ de monstro.
Prohaska komencis sian karieron en televido per The Man and the Challenge en 1959 kaj en kino per Billy Rose's Jumbo en 1962. Li aperis en kinfilmoj Advance to the Rear, Bikini Beach, Pussycat, Pussycat, I Love You, Escape from the Planet of the Apes krom en televidaĵoj Perry Mason, The Munsters, Lost in Space, It's About Time, Gilligan's Island, Voyage to the Bottom of the Sea, Land of the Giants, Star Trek, Bewitched, Love, American Style kaj Zandy's Bride.
Li kaj lia filo Robert mortis per aviadila akcidento de Convair CV-440 ĉe Bishop, Kalifornio, kun aliaj 34 homoj.
Juan García Oliver
Juan GARCÍA OLIVER (Reus, Hispanio, 20a de januaro 1901 - Gvadalaharo, Meksiko, 13a de julio 1980) estis hispana anarkiisto. Kun Buenaventura Durruti, li fondis la grupon Los Solidarios (la solidaruloj), al kiu poste oni atribuos kelkajn mortigojn, inklude murdoklopodon kontraŭ la hispana reĝo Alfonso la 13-a.
Biografio
La figuro de García Oliver estas tre ligita al tiu de Durruti, ĉar post akuzoj krimoj, li devis fuĝi al Argentino kaj al laij landoj de Latinameriko kaj de Eŭropo. Li revenis en 1931 (kiam estis proklamita la Dua Hispana Respubliko) kaj integriĝis en la Federación Anarquista Ibérica (FAI). Li dediĉis sin al la disvastigo de la praktiko de la CNT kaj tiel oni fondis la grupon Nosotros (Ni), kun Durruti, Ascaso, Jover kaj aliaj samideanoj. Aliaj anarkisindikatistoj kiel Pestaña kaj Peiró, forlasis taktikojn de rekta agado en 1923, Nosotros kaj García Oliver pluigis ĝin ĝis 1933.
En 1931 li deklaris, ke oni iriu al la revolucio sen plia atendo, dum la reformismaj tridekuloj prokrastis ĝin al datoj tute absurdaj. Sed en decembro 1933 li kontraŭis la klopodojn de Durruti kaj Ascaso kaj de la Regiona Federacio de Aragono de la CNT, kvankam li ja samopiniis kun ili por januaro, ĉio tio sen esti ene de la FAI kiu aperis kiel respondeca pri tio.