cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Al-Kamil
En 1200, post proklamiĝi sultano, Al-Adil invitis Al-Kamil veni el la Orientaj Teritorioj por aligi lin en Egipto kiel lia vicreĝo (na'ib) en tiu lando. La dua filo de Al-Adil, nome Al-Mu'azzam Isa, jam estis nomumita princo de Damasko en 1198. Ŝajne Al-Adil permesis al Al-Kamil altan gradon de aŭtoritato, ĉar li superrigardis multon de la vorko de la Kaira Citadelo, eldonis dekretojn sianome, kaj eĉ sukcesis konvinki sian patron demizii la povegan ministron Ibn Ŝukr. Al-Kamil restis vicreĝo ĝis la morto de sia patro en 1218 kiam li mem iĝis la Sultano.
Německé Knínice
Německé Knínice estas historia kaj hodiaŭ jam neuzata nomo de jena municipoj:
Kalia hidrosulfido
Kalia hidrosulfido (KHS) estas neorganika kombinaĵo, senkolora, flava aŭ brunkolora salo konsistanta je kalia katjono (K+) kaj bisulfida anjono (HS-). Ĝi estas akvo-solvebla salo rezultanta je duon-neŭtraligo de hidrogena sulfido kaj kalia hidroksido.
Ĝi uzatas kiel fungicido kaj baktericido kaj en la sintezo de organosulfuraj komponaĵoj. Aldono de sulfuro al bisulfidoj produktas kvinsulfidojn. En akva solvaĵo ĝi rapide flaviĝas estigante polisulfidojn. En acida medio, permanganatoj igas bisulfidojn en sulfatojn. Maljunaj solvaĵoj de bisulfido de kalio iĝas en kalia karbonato kaj hidrogena sulfido.
26678 Garner
26678 Garner estas malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono en orbita resonanco 1:3 kun Marso kaj proksima de resonanco 2:1 kun Jupitero.
Kun granda duonakso de 3,19663 (kalkulita por la epoko de la, ĝi orbitas ĉ. 504 100 km cis la arbitra limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Robert B. Garner, ano de la Konsulta Konsilantaro de la Observatorio Lowell. Kiel ano de la Konsilantaro, li helpas la Observatorion Lowell plenumi siajn misiojn.
Agordotubo
Agordotubo estas eltirebla tuboparto blovinstrumentoj. Je latunaj blovinstrumentoj la agordotubo servas por ĝustigo de la absoluta agordo de la instrumento. Por la pozicio de agordotubo ekzistas du eblecoj:
Por eviti fiksiĝon de la agordotubo, oni devas regule purigi kaj grasigi ĝin.
Je latunaj blovinstrumentoj oni ne intermiksu la agordotubon de trombono kaj trumpeto per entonigotuboj de instrumentoj kun valvoj.
Erikson Noguchipinto
Erikson Noguchipinto (ノグチピント・エリキソン, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Oita Trinita, Sagan Tosu, Kashiwa Reysol kaj Avispa Fukuoka.
Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio
La Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio (Конституционный суд Российской Федерации) estas unu el la tri federaciaj tribunaloj konsiderata en la Konstitucio de 1993 kiel la rekta heredanto de la suprema tribunalo instituciita en la jaro 1991 fare de la Kongreso de la Deputitoj de la Popolo de Rusio. Ĝi okupiĝas pri la interpretado de la alta ĉarto, kaj estas la plej grava el ties atribuoj solvi laŭ la Konstitucio de la Federacio pri la konstitucieco de la tekstoj aperigitaj de la diversaj organoj de la ŝtato, kvankam ĝi rajtas ankaŭ interveni en konfliktoj de kompetencoj.
La bazaj fundamentoj de tiu jura organo estas regulataj en la artikolo 125a de la Rusa Konstitucio de 1993 kaj en la federacia konstitucia leĝo de la 24a de Junio 1994 relativa al la Konstitucia Tribunalo de la Rusia Federacio. Pli poste, oni promulgis la leĝon de 15a de Decembro 2001 kiu havigis kelkajn modifojn en la reĝimo de la tribunalo.
Sickert
(jen germane kaj alemane, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Thann-Guebwiller/Gebweiler. Fine de en la komunumo vivis.
Premia
Premia estas komunumo de Italio.
Laborakcidento
La nocio laborakcidento (laboreja akcidento) uzatas nur pro distancigi ĝin jure de la libertempaj kaj sportaj akcidentoj.
Tramonde okazas jare nekalkuleble multaj laborakcidentoj, kiujn oni ofte ne raportas. Okaze de serioza akcidento, la laborejo devas pagi en multaj landoj 100 % de la salajro ĝis la resaniĝo de la dungito aŭ kompenson ĉe daŭra malsaniĝo.
Kutime ekzistas asekuro, iujlande deviga, por tiaj okazoj. En Germanio, la laboristoj estas asekuritaj pri akcidentoj ne nur dum laboro, sed ankaŭ dum al- kaj reveturo. La akcidentoj dum laboreja paŭzo ne formas kompensan bezonrajton.
En kelkaj profesioj, kie ne facilas distingi inter labora kaj nelabora tempo (ekz. kiam dungito multe vojaĝas), dungantoj kutimas asekuri siajn dungitojn kontraŭ ĉiaj akcidentoj.
Heksila dufluoroacetato
Heksila dufluoroacetato aŭ C8H14F2O2 estas kemia kombinaĵo rezultanta el interagado de la dufluoroacetata acido kun heksanolo, senkolora aŭ flaveca likvaĵo uzata en kemiaj sintezoj. Heksila dufluoroacetato ne estas solvebla en akvo, sed estas solvebla en etanolo, propilena glikolo, kloroformo, eteroj, kaj oleoj. Saloj kaj esteroj de la dufluoroacetata acido estas malstabilaj kaj malkomponiĝas kiam temperaturo altiĝas formantaj liberan fluoron, fluoroformon kaj karbonan duoksidon.
Nauru Bwiema
Nauro, nia patrujo (naure Nauru Bwiema) estas la nacia himno de Nauro. Ĝian tekston verkis Margaret Hendrie kaj la melodion komponis Laurence Henry Hicks. La kanto oficialiĝis la, kiam Nauro iĝis sendependa.
31767 Jennimartin
31767 Jennimartin estas tre malgranda, treege hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Jennifer Martin, mentorinon por unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi estas instruistino ĉe la Viera Charter School de Melbourne (Florido).
Tapsony
Ne miskomprenu kun Taksony!
Tapsony [tapŝonj] estas malgranda vilaĝo en Hungario, en regiono Suda Transdanubio, en departemento Somogy, en subregiono de Marcali.
Situo
Tapsony situas sur ebenaĵo kaj rande sur deklivoj, laŭ traira flankovojo. Zalakaros troviĝas 24, Marcali 19 km-ojn.
Kálmán Csíky
CSÍKY Kálmán ĉiki estis rumania hungara neŭrologo, psikiatro naskita en Kézdialbis la 9-an de novembro 1914 kaj mortinta en 1990. Li estis la patro de kuracisto Csaba Jenő Csíky.
Kariero
Csíky Kálmán diplomiĝis en Kluĵo kaj de 1940 li laboris apud Dezső Miskolczy en la katedro de neŭrologio kaj psikiatrio en Kluĵo, poste en Târgu Mureș. De 1948 li estis klinikestro pri psikiatrio de Târgu Mureș, profesoro de OGYI, doktoro pri medicinsciencoj (1966).
M84
Pri la aliaj signifoj de "M84" vidu artikolon M kun nombro.
M84 (Messier 84, aliaj indikoj — NGC 4374, VCC 763, UGC 7494, 3C 272.1, MCG 2-32-34, ZWG 70.58, IRAS12224+1309, PGC 40455) estas galaksio en konstelacio Virgo.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ciempozuelos
Ciempozuelos (Cent-putetoj) estas urbo kaj municipo en Hispanio. Ĝi situas sude de la Madrida Regiono en centra Hispanio. Ĝi havis 17,769 loĝantojn en 2005.
Ĝiaj originoj ŝajnas esti maŭraj kaj la nomo rilatas al la nombro de putoj kiuj ekzistis en la urbo. Evidente ĝi ne estas tiel konata kiel siaj najbaroj Ĉinĉono kaj Aranjuez. Tamen ĝi estis la naskiĝejo de la arkitekto Ventura Rodríguez.
Ĝi ankaŭ estis konata pro havado de granda mensa institucio. Pli lastatempe ĝi estis temo de multaj novaĵoj laŭ koruptaj skandaloj koncernantaj konsilistojn kaj la konstruan industrion. Kelkaj el ĝiaj historiaj domoj - kelkaj el kiuj estas ligitaj al malgrandaj kavernoj - estas anstataŭigitaj per novaj konstruaĵoj. La urbo estas ĉefe agrikultura, servante la apudajn regionojn de la valo de Ĥaramo.
Paula Dehmel
Paŭla DEHMEL, nask. Oppenheimer (naskiĝinta la 31-an de oktobro 1862 en Berlino, mortinta en la 9-a de julio 1918 en Steglitz apud Berlino) estis verkistino de porinfana literaturo.
La filino de predikanto de la juda reformisma komunumo estis edziniĝanta al la konata verkisto Richard Dehmel (1863-1920). Post la divorco ili plue kunlaboris kreive en la verkado de altkvalitaj infanaj libroj. Dum 1915-1917 ŝi estis eldonantino de la porinfana kalendaro "Meidingers Kinderkalender", al kiu kontribuis ŝi mem kaj aliaj samtempaj aŭtoroj.
Kuba Ligo de Esperantistaj Radioamatoroj
Kuba Ligo de Esperantistaj RadioAmatoroj (KLERA) estas Speciala Radio-Klubo kiu grupigas ĉiujn radioamatorojn, membroj de Kuba Esperanto-Asocio. Ĝi atentas pri faka agado rilate al amatora radio, organizas radiajn aranĝojn, skedojn, radioamatorajn konkursojn kaj eldonas la KLERA-bultenojn.
Paula Dehmel
Apartenis al ŝia amikaro i.a. Else Lasker-Schüler, Otto Julius Bierbaum, Arno Holz und Johannes Schlaf.
Kuba Ligo de Esperantistaj Radioamatoroj
Sidejo
La sidejo de KLERA situas ĉe la nacia sidejo de la Kuba Esperanto-Asocio ĉe la strato Vista Alegre # 264 inter Juan Bruno Zayas kaj Luz Caballero, La Víbora, Diez de Octubre, Havano, Kubo. En la loko estas la kolektiva radiostacio kun voksigno CO9NNN. Ĝi funkcias en la 2 metra bendo kaj en la HF-bendoj.
Historio
La unuaj informoj pri esperantistaj radioamatoroj venas de la libro "Historia del Esperanto en Cuba" de Juan Ramón Rodríguez Gómez, historiisto de KEA. En ĝi estas referenco al Celestino Conde radioamatoro el Camagüey. Li organizis sabatajn skedojn je la 1300 CO, ili nomis ĝin Esperantista Radioamatora Rondo. Ankaŭ per la dokumento pri Esperanto-historio en Camaguey oni scias ke Celestino estis membro de ILERA kaj ricevis radion kiel donacon de Wolf Krüger DL1CC. Dum la organizo de la unua internacia evento de Esperanto en Kubo "Esperanto 88" kadre de la evento okazas radioamatora konkurso "Esperanto 88"; ĝi okazis la 25-an de novembro 1988. La organizantoj ricevis la taglibrojn de radioamatoroj (CO2SX, CM2AN, CM3RCB, CM2AW, CO6RF, CO8AY kaj CO2FF) en kiuj aperis kontaktoj kun dekoj de kubaj radioamatoroj. En 1990 dum la 75a Universala Kongreso de Esperanto, Esperanto estis uzata de radioamatoroj. La speciala stacio T42UK estis muntita. Dum la Kongreso okazinta en la Palaco de Konvencioj, ĝi elsendis inter aliaj lingvoj en Esperanto. En 2004 kadre de la Tutamerika Kongreso de Esperanto (TAKE) partoprenis radioamatoroj el Germanio Wolf DL1CC kaj G-SWL vizitis. Ili havis renkontiĝon kun Pedro CO2RP tiama prezidanto de la FRC. En 2010 kadre de la 95a Universala Kongreso de Esperanto okazinta en Havano, radioamatoroj el diversaj landoj vizitis Kubon. La kuba radioamatoro amatoroj Guillermo Navarro CO8WG, la sola kuba membro de la ligo, partoprenis en la kunsidoj de ILERA.
Fondaĵo de la Speciala Radioklubo
La ideo fari grupon de radioamatoroj ekestas en 2011 dum nacia junulara kongreso JuSKA, unu el la partoprenantoj Ramón Quintero CM8AHJ faris elsendojn kaj esperantistoj malkovris, ke pluraj grupanoj iam havis rilaton al tiu ŝatokupo. Post la interkonsento 0075/2013 de la nacia estraro de la FRC oficialigis la Esperanto-radioklubon. Post kelkjara preparo kaj laboro la 20an de aŭgusto 2013 komencis la aranĝon por fondi la Specialan Radioklubon de KEA kun la partopreno de Pedro CO2RP (Prezidanto de FRC), Alberto Fernández-Calienes  Barrios Prezidanto de KEA, Madrigal CO2LCR (Vicprezidanto de la radioklubo UCI), Santiago CL2SAM (reprezentanto de la urba RK 10 de octubre) kaj membroj de la radiokluboj.
Kairo
Kairo (القاهرة, [al-KA-hi-ra], aŭ en la dialekto de ĝiaj loĝantoj مصر, Masr, [masr]) estas la ĉefurbo de Egiptio. Kun ĉirkaŭ 16 milionoj da loĝantoj (2003) estas la plej granda urbo en Afriko kaj la plej granda kaj grava urbo de Proksima Oriento. Ĝia metropola areo estas la 16-a plej granda en la mondo. Situanta proksime de la Nildelto, ĝi estis prafondita en la mezo de la 7-a jarcento fare de Amr ibn al-As, nomita Fustat (فسطاط) en tiu tempo. Ĝi estas kromnomita "la grandurbo de mil minaretoj" por ĝia tropezo de islama arkitekturo, Kairo longe estis centro de la politika kaj kulturvivo de la regiono. Kairo estis fondita fare de la Fatimida dinastio en la 10-a jarcento p.K., sed la terkomponado de la aktuala grandurbo estis la loko de naciaj ĉefurboj kies restoj restas videblaj en partoj de Malnova Kairo. Kairo ankaŭ estas asociita kun antikva Egipto ĉar ĝi estas proksima al la pratempaj urboj de Memfiso, Gizo kaj Fustat kiuj estas proksime de la Granda Sfinkso kaj la grandaj piramidoj de Gizo.
Egiptoj hodiaŭ ofte nomas Kairon Maṣr ([mɑsˤɾ], مصر), la egiptaraba elparolo de la nomo por Egiptio mem, emfazante la daŭran rolon de la grandurbo en egipta influo. Ĝia oficiala nomo estas القاهرة al-Qāhirah, kio signifas laŭvorte "la venkanto" aŭ "la konkerinto"; egiptaraba elparolo: [elqɑ (ː) ˈheɾɑ], foje ĝi estas neformale ankaŭ referita kiel كايرو Kayro [ˈkæjɾo]. Ĝi ankaŭ estas nomita Umm al-Dunja, kun la signifo "la patrino de la mondo".
Kairo havas la plej malnovan kaj plej grandan kinan kaj muzikan industriojn en la araba mondo, la duan plej aĝan institucion de pli alta lernado, nome Universitato al-Azhar. Multaj internaciaj amaskomunikilaroj, entreprenoj, kaj organizoj havas regionan ĉefsidejon en la grandurbo; la Araba Ligo havis sian ĉefsidejon en Kairo por la plej granda parto de sia ekzisto.
Laŭ la stato de en Kairo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
Geografio
Kairo situas en norda Egiptio, konata kiel Malsupra Egiptio, 165 kilometroj (100 mejl.) sude de Mediteranea Maro kaj 120 kilometroj (75 mejl.) okcidente de la Sueza Golfo kaj de la Sueza Kanalo. La grandurbo estas laŭ la rivero Nilo, tuj sude de la punkto kie la rivero forlasas sian dezert-malliberan valon kaj disbranĉigas en la malaltan Nildelta regiono. Kvankam la Kaira metropolo etendiĝas for de Nilo en ĉiuj direktoj, la grandurbo Kairo kuŝas nur sur la orienta bordo de la rivero kaj sur du insuloj ene de ĝi sur suma areo de 453 kvadrataj kilometroj (175 kv. mejl.).
Ĝis la mezo de la 19-a jarcento, kiam la rivero estis malsovaĝigita per digoj, baraĵoj, kaj aliaj kontroloj, Nilo en la najbareco de Kairo estis tre sentema al ŝanĝoj en kurso kaj surfacnivelo. Tra la jaroj, Nilo iom post iom ŝanĝiĝis okcidenten, disponigante la ejon inter la orienta rando de la rivero kaj la Mokattam altebenaĵoj sur kiuj la grandurbo nun kuŝas. La tero sur kiu Kairo estis establita en 969 (aktuala islama Kairo) situis subakve iom pli ol tri cent jarojn pli frue, kiam Fustat unue estis konstruita.
Klimato
Kairo havas sekan tropikan (dezertan) klimaton. Ŝtormoj estas oftaj, alportanta polvon dum marto kaj aprilo. La temperaturoj estas dum vintro tage 13-19 °C, dum nokto falas ĝis 5 °C. En somero tio estas inter 20-40 °C. Jare pluvas nur malpli, ol 30 mm, nur inter novembro-marto pluvetas.
Historio
La areo ĉirkaŭ la nuntempa Kairo, speciale Memfiso kiu estis la malnova ĉefurbo Egipto, estis delonge fokusa punkto de Antikva Egipto pro sia strategia loko ĝuste supre la areo de la Nila Delto. Tamen, la originoj de la moderna urbo estas ĝenerale atribuitaj al serio de setlejoj en la unua jarmilo. Ĉirkaŭ la fino de la 4-a jarcento, dum Memfiso plue malgraviĝis, la romianoj establis fortikan urbon laŭlonge de la orienta bordo de Nilo. Tiu fortikaĵo, konata kiel Babilona Fortikaĵo, estis la kerno de la romia kaj poste de la bizanca urbo kaj estas la plej antikva strukturo en la urbo nuntempe. Ĝi estas situa en la kerno de la Kopta Komunumo, kiu separiĝis el la Roma kaj Bizanca eklezioj fine de la 4-a jarcento. Multaj el la plej malnovaj koptaj preĝejoj de Kairo, kiel la Pendo-preĝejo, estas laŭlonge de la fortikaj muregoj en parto de la urbo konata kiel Kopta Kairo.
Post la islama konkero en la jaro 640, la konkeristo Amr ibn As setliĝis norde de Babilona Fortikaĵo en areo kiu estis konata kiel al-Fustat. Origine tendumejo (Fustat signifas "Urbo de Tendoj") Fustat iĝis permanenta setlejo kaj la unua ĉefurbo de Islama Egipto. En 750, post la elpovigo de la Umajida kalifando fare de Abasidoj, la novaj regantoj kreis sian propran setlejon en la nordoriento de Fustat kiu iĝis ties ĉefurbo. Tio estis konata kiel al-Askar (nome urbo de partoj, aŭ kantonmentoj) ĉar ĝi estis konstruita kiel militista kampadejo.
Ribelo en 869 fare de Ahmad ibn Tulun kondukis al la abandono de Al Askar kaj al konstruo de alia setlejo, kiu iĝis la sidejo de la registaro. Tiu estis al-Katta'i ("la kvartaloj"), norde de Fustat kaj pli proksime al la rivero. Al Katta'i estis centrita al la palaco kaj al la ceremonia moskeo, nune konata kiel la Moskeo de ibn Tulun. En 905, la Abasidoj reprenis la kontrolon de la lando kaj ties guberniestro revenis al Fustat, detruinte al-Katta'i tute.
Fondo kaj etendo
En 969, la Fatimidoj konkeris Egiption el sia bazo en Ifrikio kaj nova fortikaĵa urbo nordoriente de Fustat estis establita. Dum kvar jaroj oni konstruis la urbon, dekomence konata kiel al-Manṣūriyyah, kio utilis kiel nova ĉefurbo de la kaliflando. Dum tiu tempo, la konstruo de la Al-Azhar-moskeo estis komisiita laŭ ordono de la kalifo, kiu disvolviĝis en la tria plej antikva universitato en la mondo. Kairo eventuale iĝis centro de lernado, kun la biblioteko de Kairo kiu enhavas centojn da miloj de libroj. Kiam la kalifo al-Mu'izz li Din Allah alvenis el la iama fatimida ĉefurbo Mahdia en Tunizio en 973, li havigis al la urbo ties nuntempan nomon, Qāhirat al-Mu'izz ("la venkinto al-Mu'izz").
Dum preskaŭ 200 jaroj post Kairo estis establita, la administracia centro de Egipto restis en Fustat. Tamen, en 1168 la fatimida veziro Ŝaŭar incendiigis Fustat por eviti ties konkeron fare de Amalriko, nome krucmilitista reĝo de Jerusalemo. La ĉefurbo de Egiptio estis porĉiame translokigita al Kairo, kiu eventuale etendiĝis ĝis inkludi la ruinojn de Fustat kaj la iamajn ĉefurbojn al-Askar kaj al-Katta'i. Dum al Kahira etendiĝis tiuj pli fruaj setlejoj estis enkadritaj tie, kaj ekde tiam ili iĝis parto de la urbo Kairo dum ties etendo kaj disvastiĝo; ili estas nuntempe kolektive konata kiel "Malnova Kairo".
Kvankam la incendio de Fustat sukcese protektis la urbon Kairon, kontinua povolukto inter Ŝaŭar, la reĝo Amalriko kaj la Zengida generalo Ŝirkuh kondukis al la falo de la fatimida setlejo.
En 1169, Saladino estis nomumita nova veziro de Egiptio fare de la fatimidoj kaj du jarojn poste li kaptis la povon el la familio de la lasta fatimida kalifo, nome al-Adid. Kiel unua Sultano de Egipto, Saladino establis la Ajubidan dinastion, kun sidejo en Kairo, kaj aliancigis Egiption kun la Abasidoj, kiuj havis sidejon en Bagdado. Dum sia regado, Saladino konstruigis la Kairan Citadelon, kiu utilis kiel sidejo de la egiptia registaro ĝis la mezo de la 19-a jarcento.
En 1250, slavaj soldatoj, konataj kiel Mamlukoj, ekhavis kontrolon de Egiptio kaj, kiel multaj el ties antaŭuloj, establis Kairon kiel la ĉefurbo de sia nova dinastio. Kontinuante praktikon startitan de Ajubidoj, multo de la lando okupita de iamaj fatimidaj palacoj estis vendita kaj anstataŭita per pli novaj konstruaĵoj. Konstruprojektoj iniciatitaj de Mamlukoj pelis la urbon eksterlimen kaj samtempe oni metis novajn infrastrukturojn centren de la urbo. Dume, Kairo floris kiel centro de islamaj studoj kaj kiel vojkruciĝo de la spickomerco inter civilizoj de Afrik-Eŭrazio. Ĉirkaŭ 1340, Kairo havis loĝantaron de preskaŭ duono de miliono, kio faris ĝin la plej granda urbo okcidente de Ĉinio.
La historia veturisto Ibn Batuta veturis milojn da mejloj dum la tuto de sia veturado. Unu el la urboj en kiuj li haltis estis Kairo, Egiptio. Unu grava noto kiun Ibn Batuta faris estas ke Kairo estis la ĉefa distrikto de Egiptio, kio indikis, ke Kairo estis la plej grava kaj influa urbo de Egiptio (Ibn Batuta, 2009). Ibn Batuta agnoskis ankaŭ la gravon de la rivero Nilo por la tuta Egiptio, inklude Kairon, ĉar li ofte veturis perboate por alveni al Kairo kaj por eliri pluigi sian veturadon. Nilo ne estis nur transportrimedo, ĝi estis ankaŭ la fonto de enorma riĉeco. La plej grava havigo de Nilo estis la kapablo elteni riĉan grundon por agrikulturo. Parto de la Agrikultura Revolucio okazis en Egiptio, ĉefe ĉe Nilo. Nilo ankaŭ utilis kiel nutrofonto kaj komercvojo. Sen tiu nek Egiptio nek Kairo, kiel oni konas ilin nuntempe, estus estintaj la samaj. Unu el la plej detalhavaj rakontoj fare de Ibn Batuta pri Kairo temas pri plago kiu ruinigis la urbon. Nuntempe, tiu plago estas konata kiel Bubona pesto, aŭ Nigra Morto. Oni supozas, ke ĝi alvenis en Egipton en 1347, kaj kiel Ibn Batuta rememoras, la Bubona pesto estis responsa pri la morto de inter 1 kaj 20 000 personoj tage en Kairo Tiu plago originiĝis en Azio kaj etendiĝis per puloj en roduloj, kiel ratoj.
Štarnov
Štarnov (Starnau) estas municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Olomouc. Ĝi etendiĝas en hanakia ebenaĵo, proksimume 4 km sude de Šternberk kaj trafluas tra ĝi rivereto Grygava. Tra Štarnov kondukas fervojlinio n-ro 290. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la municipo devenas el la jaro 1269. Fondis ĝin senjoroj el Šternberk.
Kairo
Otomana regado
Kvankam Kairo evitis la stagnadon kiu okazis ekzemple en Eŭropo dum la Fina Mezepoko, ĝi ne povis eviti la Nigran morton, kiu frapegis la urbon pli ol kvin dek fojojn inter 1348 kaj 1517. Dum ties dekomencaj, kaj plej mortigaj tajdoj, proksimume 200 000 personoj estis mortigitaj de la plago, kaj, je la 15-a jarcento, la loĝantaro de Kairo estis malpliigita al inter 150 000 kaj 300 000. La graveco de la urbo ege malpliiĝis post Vasco da Gama malkovris marvojon ĉirkaŭ la Kabo de Bona Espero inter 1497 kaj 1499, kio ebligis, ke la spickomercistoj ne venis al Kairo.
Ankaŭ la politika influo de Kairo ege malpliiĝis post la Otomanoj anstataŭis la mamlukan povon super Egiptio en 1517. Regante el Konstantinopolo, Sultano Selim la 1-a malaltigis Egiption al statuso de simpla provinco "ejalet", kun precize Kairo kiel ties ĉefurbo. Pro tiu tialo, la historio de Kairo en la otomanaj tempoj estis ofte priskribita kiel malgraviga, speciale kompare kun aliaj tempoperiodoj. Tamen, dum la 16a kaj 17a jarcentoj, Kairo restis grava ekonomia kaj kultura centro. Kvankam jam ne plu sur la spickomerca vojo, la urbo faciligis la transportadon de kafo el Jemeno kaj de tekstiloj el Hindio, ĉefe al Anatolio, Nordafriko, kaj la Balkanoj. Kairanaj komercistoj ludis gravan rolon en la alporto de varoj al la okcidenta araba regiono Heĝazo, speciale dum la ĉiujara Haĝo al Mekko. Estis dum tiu sama periodo kiam la Universitato al-Azhar atingis hegemonion inter la islamaj lernejoj kiu pluas ĝis nuntempe; pilgrimantoj survoje al Haĝo ofte atestis la superecon de tiu institucio, kiu asociiĝis kun la aro de egiptaj islamaj fakuloj. Ĉirkaŭ la 16-a jarcento, Kairo jam havis altajn apartamentarojn en kiuj la du plej malaltaj etaĝoj estis planitaj por komercaj kaj stokejaj celoj dum multaj etaĝoj super ili estis luitaj al loĝantoj.
Dum regado de Otomanoj, Kairo etendiĝis suden kaj okcidenten el sia kerno ĉirkaŭ la Citadelo. La urbo estis la dua plej granda en la imperio, malantaŭ Konstantinopolo, kaj, kvankam migrado ne estis la plej grava fonto de la kresko de Kairo, du dek procento de ties loĝantaro fine de la 18a jarcento konsistis el religiaj minoritatoj kaj eksterlandanoj el la tuta Mediteraneo. Kiam Napoleono alvenis en Kairon en 1798, la loĝantaro de la urbo estis de malpli ol 300 000, kvar dek procento pli malalta ol tiu de la pinto de la epoko de la Mamlukoj meze de la 14-a jarcento.
Novi Itebej
Novi Itebej, serbe Нови Итебеј, hungare Magyarittabé [madjaritabE] aŭ Alsóittabé (=Suba-Ittabé) estas vilaĝo en Serbio, en provinco Vojvodino, en distrikto Meza Banato, en municipo de Ĵitiŝte.
Kairo
Otomana regado
La franca okupacio estis mallongdaŭra ĉar Britaj kaj Otomanaj fortoj, inklude grandan soldataron de Albanoj, rekonkeris la landon en 1801. Kairo mem estis sieĝita de brit-otomana forto kio finis per la franca kapitulaco de la 22a de Junio 1801. La britoj foriris el Egiptio du jarojn poste, lasante Otomanojn, Albanojn kaj delonge malfortigitajn Mamlukojn baraktantaj por akiri kontrolon de la lando. Kontinua enlanda milito ebligis, ke albano nomita Muhammad Ali Paŝao ascendu al la rolo de komandanto kaj finfine, kun la aprobo de la religia hierarkio, vicreĝo de Egiptio en 1805.
Novi Itebej
Situo
Novi Itebej situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj, inter Bega kaj Kanalo Bega, proksime de la rumana landlimo. Srpski Itebej troviĝas nur 100 metrojn, Zrenjanin 37 km-ojn.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo devenis el 1219 laŭ tiama hungara ortografio "Withubu". Post la mezepoko la turkoj faris senhoma la vilaĝon. Hungaroj rehomigis ĝin ekde 1786. Pro ĥolero vilaĝanoj mortis en 1831 kaj en 1849. La vilaĝo apartenis ĝis Traktato de Trianon al Hungara reĝlando, al Torontál, al distrikto de Párdány, poste al Reĝlando de serboj, kroatoj kaj slovenoj, depost 1928 al Jugoslavio, ekde 2006 kiel Serbio. En 1941 la germana armeo okupis la komunumon ĝis 1944. En 2002 loĝis en Novi Itebej 1315 homoj, (1077 hungaroj (82 %), 103 serboj, 54 ciganoj, 16 jugoslavianoj, 4 kroatoj, 3 germanoj kaj aliaj).
Kairo
Moderna epoko
Ĝis sia morto en 1848, Muhammad Ali Paŝao institucigis nombrajn socialajn kaj ekonomiajn reformojn kiuj havigis al li la titolon de fondinto de moderna Egiptio. Tamen, kvankam Muhammad Ali iniciatis la konstruadon de publikaj konstruaĵoj en la urbo, tiuj reformoj havis minimuman efikon dur la Kaira pejzaĝo. Pli grandaj ŝanĝoj okazis en Kairo dum la regado de Ismail-Paŝao (r. 1863–1879), kiu pluigis la modernigajn procezojn startitajn fare de sia avo. Uzante inspiradon el Parizo, Ismail imagis urbon de placoj kaj larĝaj avenuoj; pro financaj limigoj, nur kelkaj el ili, en la areo kiu nuntempe komponas la areon de la Kaira Urbocentro, estis kompletigitaj. Ismail klopodis ankaŭ modernigi la urbon, kiu estis jam arigante najbarajn setlejojn, establante ministerion por publikaj vorkoj, metante gason kaj lumigon en la urbon, kaj malfermante teatron kaj operejon.
La enorma ŝuldo rezultanta el la projektoj de Ismail havigis pretekston por pliigi la kontrolon fare de eŭropanoj, kio rezultis en la brita invado de 1882. La ekonomia urbocentro tuj translokiĝis okcidenten al Nilo, for el la historia Islama Kairo kaj al la nuntempecaj, eŭrop-stilaj areoj konstruitaj de Ismail. Eŭropanoj estis kvin procento de la loĝantaro de Kairo fine de la 19-a jarcento, ĉar tiam ili havis plej el la pintaj registaraj postenoj.
En 1905 la entrepreno Heliopolis Oasis Company estrita de la belga industriisto Édouard Empain kaj de Boghos Nubar, filo de la egiptia ĉefministro Nubar Paŝao konstruis ĉeurbon nomitan Heliopolis, dek kilometrojn el la centro de Kairo. Tiu estis la unua grandskala klopodo promocii sian propran arkitekturon, konata nuntempe kiel la Heliopolisa stilo.
La brita okupacio estis intencita por esti portempa, sed ĝi daŭris ĝis la 20-a jarcento. Naciistoj organizis grandskalajn manifestaciojn en Kairo en 1919, kvin jarojn post Egiptio estis deklarita brita protektorato. Ĉiuokaze, tio kondukis al Unuflanka Deklaracio de Egiptia Sendependigo en 1922.
La Kaira Korano de 1924
La eldono de la reĝo Fuad la 1-a de la Korano estis por la unua fojo publikigita la 10an de Julio 1924 en Kairo sub patronado de la reĝo Fuad la 1-a. La celo de la registaro de la ĵus formita Egipta Reĝlando ne estis mallegitimi la aliajn variantajn teksotjn de la Korano ("kira'at"), sed elimini erarojn trovitajn en Koranaj tekstoj uzataj en ŝtataj lernejoj. Komitato de instruistoj elektis konservi unusolan el la kanonak kira’at "legaĵoj", nome tiu de la versio "Ḥafṣ", nome kufa deklamado el la 8-a jarcento. Tiu eldono iĝis la normigo por modernan presaĵoj de la Korano por multo de la Islama mondo. La publikaĵo estis nomita "terura sukceso", kaj la eldono estis priskribita kiel versio "nune amplekse vidata kiel la oficiala teksto de la Korano", tiom populara inter kaj Sunaistoj kaj Ŝijaistoj ke la komuna kredo inter malpli bone informitaj islamanoj estas "ke la Korano havas unusolan, neambiguan interpretadon". Minoraj amendoj estis faritaj poste en 1924 kaj en 1936 - nome "Faruka eldono" honore al la tiama reganto, la reĝo Faruk la 1-a.
Brita okupacio ĝis 1956
Britaj trupoj restis en la lando ĝis 1956. Dum tiu epoko, urba Kairo, dotita per novaj pontoj kaj transportrimedoj, plue etendiĝis ĝis inkludi kvartalojn Ĝardenurbo, Zamalek kaj Heliopolis. Inter 1882 kaj 1937, la loĝantaro de Kairo pli ol triobliĝis el 347 000 ĝis 1.3 milionoj —kaj ties areo pliiĝis el 10 ĝis 163 km².
La Konferenco de Kairo (nomita ankaŭ "SEXTANT") okazis en la egipta ĉefurbo Kairo de la 22a al la 26a de novembro 1943. En tiu oni difinis la aliancan sintenon kontraǔ Japanio dum la Dua Mondmilito kaj oni faris decidojn pri la estonteco de Azio en la postmilito. Al tiu kunsido alvenis la prezidento Franklin Roosevelt de la konto de Usono, la ĉefministro Winston Churchill de la konto de Unuiĝinta Reĝlando, kaj Ĉiang Kai-ŝek de la konto de la Respubliko Ĉinio.
La Dua Konferenco de Kairo de 4a al 6a de decembro 1943 okazis en Kairo, Egiptio, kaj celis la eblan kontribuon de Turkio al la flanko de la Aliancanoj en la Dua Mondmilito. Partoprenis la Usona Prezidento Franklin D. Roosevelt, Winston Churchill, Ĉefministro de Unuiĝinta Reĝlando, kaj la Prezidento İsmet İnönü de la Respubliko Turkio.
La urbo estis ruinigita dum la tumultoj de 1952 konataj kiel Kaira Incendio aŭ Nigra Sabato proteste pro la mortigo de 50 egiptaj policaoj fare de la britaj okupaciaj fortoj, dum kiuj oni detruis preskaŭ 700 vendejojn, kinejojn, kazinojn kaj hotelojn en la Kaira Urbocentro. La britoj foriris el Kairo post la Egipta Revolucio de 1952, sed la rapida kresko de la urbo tute ne montris de signojn de malpliigo. Klopode al loĝigo de la pliiĝanta loĝantaro, la Prezidento Gamal Abdel Nasser redisvolvigis Maidan Tahrir kaj la Nilaj Kornicon, kaj plibonigis la urban reton de pontoj kaj aŭtoŝoseoj. Dume, aldonaj kontroloj de Nilo helpis disvolvigon ene de la Gezira Insulo kaj laŭlonge de la urba akvobordo. La metropolo eketendiĝis al la fekunda Nila Delto, kio kondukis la registaron al konstruigo de endezertaj sateliturboj kaj starigi spronojn por ke urbanoj translokiĝu tien.
1960-aj jaroj
En 1992, Kairo estis frapita per tertremo kiu okazigis 545 mortojn, kaj vundis 6 512 kaj senhejmigis ĉirkaŭ 50 000 personojn.
Egipta revolucio de 2011
La Kaira placo Tahrir estis la kerna loko de la Egipta revolucio de 2011 kontraŭ la tiama prezidento Hosni Mubarak. Ĉirkaŭ 2 milionoj da protestantoj estis en la Kaira placo Tahrir. Pli ol 50 000 protestantoj por la unua fojo okupis la placon la 25an de Januaro, dum kiu la senkablaj servoj de la areo ŝajne estis paneiigitaj. En la postaj tagoj la placo Tahrir plue estis la unuaranga celo por protestantoj en Kairo ĉar ĝi okazis post popola ribelo kiu startis la 25an de Januaro 2011 kaj pluis ĝis Junio 2013. La insurekcio konsistis ĉefe el kampanjo de ne-violenta civila rezistado, de serio de manifestacioj, marŝoj, agoj de civila malobeo, kaj labor-strikoj. Milionoj de protestantoj el vario de soci-ekonomiaj kaj religiaj devenoj postulis la elpostenigon de la reĝimo de la egipta prezidento Hosni Mubarak. Spite la fakton, ke temas pri ĉefe paca nature, la revolucio rezultis en violentaj perfortoj inter sekurecaj fortoj kaj protestantoj, kaj en almenaŭ 846 personoj mortitnaj kaj ĉirkaŭ 6000 vunditaj. La ribelo fakte okazis en Kairo, sed ankaŭ en Aleksandrio kaj en aliaj urboj de Egiptio, post la Tunizia revolucio kiu rezultis en la elpostenigo de la longdaŭra Prezidento de Tunizio Zine El Abidine Ben Ali. La 11an de Februaro, post semajnoj de kuraĝa popolaj protestoj kaj premo Hosni Mubarak rezignis el la posteno.
Post-revolucia Kairo
Dum la regado de la Prezidento el-Sisi, en Marto 2015 planoj estis anoncitaj por la starigo de alia ankoraŭ nenomita planita urbo konstruota oriente de la satelita urbo Nova Kairo, intence por servi kiel nova ĉefurbo de Egiptio. El 2016 estis ekkonstruita la Nova egipta ĉefurbo.
Stokholma arkipelago
La Stokholma arkipelago aŭ ŝeraro (Stockholms skärgård) estas granda aro da insuloj, insuletoj kaj nudrokaj ŝeroj en la Balta maro en la regiono de Stokholmo en Svedio. Ne ekzistas formalaj limoj, sed la areo etendas proksimume 80 km de Stokholmo en la Baltan maron kaj de Björkö en la nordo ĝis Öja en la sudo proksimume 150 km laŭ la bordo de Uplando kaj Sudermanio.
La ne-akva areo de la arkipelago estas proksimume 530 kvadratkilometroj. Oni taksas, ke la nombro de insuloj (malmultaj), insuletoj (multaj) kaj ŝeroj (multegaj) estas entute proksimume 30.000.
La nombro de loĝantoj estas nur proksimume 10.000. Plej multaj el ili loĝas sur insuloj kiuj estas atingeblaj pere de pontoj kaj pramoj. Kelkaj pli foraj insuloj estas atingeblaj per pasaĝeraj boatoj kun regula horaro. Ekzistas ne malpli ol 50.000 pli aŭ malpli luksaj libertempaj domoj kaj dometoj en la arkipelago. Dum la somero, ĝi estas ŝatata celo de libertempaj velirantoj, jaktistoj kaj aliaj turistoj.
Pogromo
Fenomeno de pogromoj havas longan historion. Pogromoj de judoj okazis en multaj landoj de mezepoka Eŭropo, precipe en la okcidenta (Anglio, Francio, Germanio), kio kaŭzis ilian migradon al sekuriga por ili Kongresa Pollando.
La nocio venas el la rusa kaj signifas detruon (погрóм, de громить = detrui). La kontraŭjudaj pogromoj aperis en la cara Rusio (hodiaŭa Pollando, Ukrainio, Belarusio, Besarabio) ofte. Pli poste ĝi pintiĝis en la holokaŭsto en la nazia Germanio. La versaĵna lasta juda pogromo estis pogromo de Kielce en 1946.
Kömlő
Ne miskomprenu kun Kömlőd!
Kömlő (komlO) estas vilaĝo en Hungario, en regiono Norda Hungario, en departemento Heves, en Distrikto Heves. La vilaĝnomo ne havas sencon en la hungara.
Situo
La vilaĝo situas sur ebenaĵo, laŭ flankovojoj. Füzesabony troviĝas 14, Heves (urbo) 15, Tiszafüred 29, Mezőkövesd 30 km-ojn for.
Historio
La unua mencio devenis el 1261 en formo Kumleud. Fine de la turka erao la vilaĝo senhomiĝis, poste refondiĝis en 1770.
Leandro Rodrigues
Li futbalis en la Japana Ligo ĉe Oita Trinita. Aliaj teamoj liaj estis São Caetano, Mogi Mirim, Mirassol, Grêmio Barueri, Iraty, Santos, Grêmio Barueri, Ponte Preta, Canoas, Chapecoense, Veranópolis de Brazilo, Kalmar FF de Svedio, kaj South China de Hongkongo.
Kömlő
Historio
Vilaĝservoj estas aŭtonomio de ciganoj, kulturdomo, poŝto, sportejo.
Antoni Łomnicki
Antoni Marian ŁOMNICKI blazono Suchekomnaty (naskiĝis la 17-an de januaro 1881 en Lvovo, murdita la 3/4-an de julio 1941 en Lvovo) estis pola matematikisto, kunkreinto de Lvova Skolo Matematika.
En Lvovo li finis gimnazion kaj Lvovan Universitaton. Studis ankaŭ en la Universitato de Gottingen. Sian tutan vivon ligis preskaŭ kun Lvova Politekniko, kie estis profesoro (de 1919), dekano kaj prorektoro (de 1939). Li estis ankaŭ gvidisto de la Katedro de Matematiko ĉe Lvova Politekniko.
En 1920 Antoni Łomnicki akceptis Stefan Banach kiel sian asistanton, malgraŭ ne finitaj de li studoj.
Aŭtoro de laboraĵoj pri geometrio kaj kartografio kune kun lernolibroj pri tiuj fakoj. Pafmortigita de germanoj post konkero de Lvovo nokte de la 3-a al la 4-a de julio 1941 sur Wuleckie Montaro kun grupo de 25 polaj profesoroj de altlernejoj de Lvovo.
Bibliografio
Zygmunt Albert, Kaźń profesorów lwowskich – lipiec 1941 (Murdo de lvovaj profesoroj - julio 1941); raportoj kaj dokumentoj kolektitaj kaj prilaboritaj de la aŭtoro, Wrocław 1989, Eldonejo de Vroclava Universitato, ISBN 83-229-0351-0 elektronika versio
Djurgården IF
Djurgårdens Idrottsförening Fotbollförening, ofte konata kiel Djurgårdens IF, Djurgården Fotboll (oficiala nomo), Djurgården (IPA: [ˈjʉ̂ːrˌɡoːɖɛn]), kaj (precipe loke) Djurgår'n (IPA: [ˈjʉ̌ː (r) ɡɔɳ]), Dif aŭ DIF - estas sveda futbala klubo de Stokholmo kaj la futbalsekcio de multisporta klubo Djurgårdens Idrottsförening, kiu ludas en la unua divido de sveda futbalo, Allsvenskan. La klubo gajnis la svedan konkurson 11 fojojn, laste en 2005. Fondita en 1891 sur la insulo Djurgården, la hejmloko de la klubo estas Tele2 Arena, situanta en la Johanneshov distrikto de Stokholmo.
Kernilis
(jen france, bretone Kerniliz) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Finistère (jen france, Penn-ar-Bed), en la regiono Bretonio (Bretagne, Breizh). Fine de en la komunumo vivis.
US Open (teniso)
La Usona Malferma tenisturniro US Open estas internacia tenis-konkurso en Novjorko kaj apartenas al la grandŝlemaj turniroj. Ĝi estas aranĝata en aŭgusto/septembro en la tenisejo "USTA Billie Jean King National Tennis Center" en Flushing Meadows.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo
József Csiky
CSIKY József (ĉiki) estis hungara kuracisto, universitata profesoro naskita en Marosvásárhely la 13-an de novembro 1881 kaj mortinta en Debreceno la 26-an de januaro 1929.
Kariero
Csiky havigis diplomon en Vieno. En 1916 li akiris kvalifikon de privatprofesoro en Budapeŝto. Ekde 1921 li estis la unua profesoro pri internaj malsanoj de la Universitato de Debreceno. Li estis la fondinto kaj la unua direktoro de la Instituto Porflegistina kaj Porvartistina.
Lajos Csiszár
CSISZÁR Lajos (ĉisa:r) estis rumanuja hungara arkitekto, publicisto naskita en Marosvásárhely la 5-an de februaro 1876 kaj mortinta en Marosvásárhely la 20-an de oktobro 1963.
Militista Akademio (Parizo)
La Militista Akademio (École Militaire) estas vasta aro da konstruaĵoj, kiuj entenas variajn militistajn instalaĵojn cele al la formado de novaj militistoj. Ĝi troviĝas en Parizo, la ĉefurbo de Francio, en la 7-a arondismento.
La akademio nuntempe entenas :
Heemstede
[[Media:Nl-Heemstede.ogg|Heemstede]] estas loĝloko kaj municipo de Nederlando. Ĝi apartenas al la provinco Nord-Holando (Noord-Holland), en la okcidenta parto de la lando. Komence de en la municipo vivis  sur areo de 9,61 km² (de kiu 0,15 km² estas akvo). En Novjorkio situas Hempstead, verŝajne kripligita formo de Heemstede. Dum la kolonia epoko tio estis setlejo apud Nov-Amsterdamo, nun Novjorko.
2-Etilbenzoata anhidrido
2-Etilbenzoata anhidrido aŭ 2-etilfenilkarboksilata anhidrido estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la anhidridoj, rezultanta el senhidratigo de la 2-Etilbenzoata acido aŭ interagado de la 2-etilbenzanolo kaj 2-etilbenzoila klorido. 2-Etilbenzoata anhidrido estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. 2-Etilbenzoata anhidrido prezentas du 2-etilbenzoatajn grupojn interligitajn per oksigenatomo. Ĝi konsistas je 18 karbonatomoj, 18 hidrogenatomoj, 3 oksigenatomoj, 1 nitrogenatomo kaj uzatas en kemiaj sintezoj.
(17975) 1999 JB53
(17975) 1999 JB53 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Curvelo (mikroregiono)
La mikroregiono Curvelo (esperante: Kurvelo) estas unu de la 66 mikroregionoj de la brazila subŝtato de Minas-Ĝerajso. Ĝi enhavas 11 municipojn kaj situas en la mezoregiono Central Mineira.
Elytrigia
Elytrigia, esperante elitrigio, estas genro de plantoj de la subfamilio de Pooideae. Ĝi troviĝas ĉefe en modera klimato.
Priskribo
Ĝi estas plurjaraj kun rizomo, kun verdaj aŭ glaŭkaj, raspaj folioj kaj kun preskaŭ sidaj spiketoj en spiko. Elimo (Elymus) kaj Agropiro (Agropyron) estas tre parencaj genroj al elitrigio.
Reiskirchen
Reiskirchen estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Gießen de la federacia lando Hesio. Fine de la jaro la komunumo havis  loĝantojn. La komunumo per en- kaj elveturejo estas ligata al la germana aŭtovojo A5, kiu norden pere de la plilongigo A7 ligiĝas al Hanovro kaj Hamburgo (de tie plu al Jutlando, la malinsula parto de Danio), kaj suden ligiĝas al Frankfurto ĉe Majno kaj Bazelo (kaj de tie plu al la resto de Svislando). Same Reiskirchen ligiĝas al la federacia vojo B49.
Dehesa de la Cepeda
Dehesa de la Cepeda estas areo de la Madrida Regiono, (Hispanio), kiu estas tute ĉirkaŭita de la aŭtonoma komunumo Kastilio kaj Leono. Ĝi apartenas al la municipo Santa Maria de la Alameda, samtempe unu el ĝiaj distriktoj.
Ĝi situas ĉirkaŭ 5,6 km de Peguerinos en la provinco Avilo, 6.2 kilometroj el El Espinar, en provinco Segovio, kaj 7,9 km de Santa María de la Alameda, ĉi-lasta en la Madrida Regiono.
Ĝi estas ankaŭ proksime al la municipo de San Lorenzo de El Escorial, kie troviĝas la Monaĥejo de El Escorial.
El Espinar postulis sen sukceso, ke ĉi tiu teritorio fariĝu parto de ĝia municipo. Lastatempe oni efektivigis la limon de la jurisdikcio kun la menciita komunumo de El Espinar.
Bellegarde (apartigilo)
La vorto Bellegarde (franca prononco [belGARD], signifo "Bela Gardo") rilatas al pluraj loknomoj, interaliaj:
Kale
Kale nomiĝas:
Kale estas familia nomo de jenaj personoj:
Vidu ankaŭ:
8962 Noctua
8962 Noctua estas asteroido de la ekstera asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geastronomoj kaj geedzoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Kun ĝia orbita granda duonakso de 3,2019442, ĝi orbitas ĉ. 291 000 km trans la konvencia limo de 3,2 AU inter la meza kaj la ekstera asteroida zono.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la noktuo (Athene Noctua) : malgranda strigo, kiu, en antikva Grekio, estis la simbolo de la diino Atena.
Henriko Tolino
Henriko TOLINO (france Henri Tolain; naskiĝis en 1828 en Parizo, mortis en 1897 samurbe) estis figuro de sindikata movado kaj franca socialisto.
SpaceShipThree
SpaceShipThree estas proponita orbitanta kosmoaviadilo evoluigota de Virgin Galactic kaj Scaled Composites, se KosmoŜipoDu sukcesos je suborbita nivelo.
Henriko Tolino
Biografio
Li naskiĝis el Antonio Tolino (franclingve Antoine Tolain), danca majstro, kaj el Jeanne Louise Adélaïde Pouplan. Henriko Tolino komencis metilernadon ĉe bronzĉizisto. Li ekzercis sian profesion kaj ĉe metiejo kaj poste proprahejme.
SpaceShipThree
Fruaj raportoj el 2005 indikis ke ĝi kapablos orbiti, kaj eble endokiĝi kun kosmostacioj. La firmao en 2008 do reviziis tion kaj celis rapidegan suborbitan flugon inter du punktoj (du horoj inter Londono kaj Sidnejo).
Henriko Tolino
Biografio
Li atente studis la lernadon de la respublikisto Jules Andrieu kaj legis multe el Pierre-Joseph Proudhon. Post la leĝo de marto 1852, li partoprenis la renoviĝon de la mutualaj societoj. Lia revo estas ke, la produktaj kooperativoj funckcius per la mutuala kredito. Dum la 1860-aj jaroj la laborista movado renaskiĝis. En oktobro 1861 li proponis balotadon por reprezentantoj de ĉefaj metioj en grandaj urboj. Li estis nomumata kiel asista sekretario de la Komisiono de la strato de la Templo. Tiu komisiono ekplenumis la elekton de la parizaj delegitoj. Li kandidatiĝis por la deputita elektado de majo 1863 sed li rezignis. Poste li kandidatiĝis por la parta deputita elektado de marto 1864, en la departemento de la Sejno. Je la 18-a de junio 1865 li publikigis artikolon en la gazeto La Tribune Ouvrière kie li aperis kontraŭa al kabaredoj kaj romanverkistoj.
La manifesto de la sesdek
La manifesto de la sesdeko enkalkulas la sep postulojn tujajn:
31770 Melivanhouten
31770 Melivanhouten estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Melissa Van Houten, mentorino por unu finalist(in)o de la Broadcom MASTERS de 2015 : konkurso pri matematiko kaj scienco por gestudentoj de mezlernejoj. Ŝi instruis ĉe la Rice Middle School de Plano (Teksaso).
Henriko Tolino
La asocio internacia de la laboristoj
La Internacia Asocio de la laboristoj estis fondita en Londono dum granda publika kunveno, en la Halo Saint Martin, la 28-an de septembro 1864. Ĝia fundamenta principo estis la konkerado de la malsubpremiĝo de la laborista klaso de la laborista klaso mem. Ĝi komence kongresis en Ĝenevo (1866), Laŭzano (1867), Bruselo (1868), kaj Bazelo (1869). Ĝi debutis malrapide. Poste ĝi faciliĝis per la ekonomika krizo de 1867 sekvita de strikoj en Francio kaj en Belgio. En 1870, la Unua Internacio havis sekciojn francajn, belgajn, svisajn, germanajn, italajn, hispanajn, portugalajn, danajn, nederlandajn, aŭstriajn, usonajn.
La malfideliĝo de Henriko Tolino
Henriko Tolino perdis iom post iom sian influon. Efektive, li ne trovis parizan korporacion, kiu delegus lin al la kongreso de Bazelo. Li devis komisiiĝi per la marsejlaj panistoj. Oni riproĉis al li lian apudecon al la Reĝa Palaco kaj lian forlason de „la bluzo kaj grifelo“, ĉar li laboris ĝis 1867 pri registroteno ĉe la ladisto Chavagnat.
Post la malvenko de la francoj en Sedano, li estis elektita kiel asista urbestro en 11-a arondismento de Parizo en 1870. Kandidatiĝinta por la deputita elektado de 1871 al la Unua Internacio, li estis elektita kiel deputito en la departemento de la Sejno.
Tuj post sia elektiĝo, Tolino malagnoskis la Komunumon proklamitan post la tumulto de la 18-a de marto 1871. La 12-an de aprilo, li estis eksigita el la Unua Internacio pro „forlasi la motivon de la komunumo plej malkuraĝe kaj honte“ pere de la Federacia Konsilio de parizaj sekcioj de la Internacio. Poste, li estis unuafoje elektita senatano en 1876.
Ekde 1876, li estis raportanto pri la leĝo pri la sindikatoj balotita nur en 1884. Li iĝis influa eminentulo el la oportunismo respublika. Li ricevis multajn kritikojn pri tiu rolo fare de la socialistoj.
Katedralo de Kazana Dipatrino (Sankt-Peterburgo)
En 1799 imperiestro de Rusio Paŭlo la Unua, kiu tiam estis kromalie Grandmajstro de Malta Ordeno, ordonis rekonstrui la ruiniĝintan templon en Sankt-Peterburgo kaj anoncis konkurson por la novaj projektoj. Laŭ lia volo la nova konstruaĵo devas simili la bazilikon de Sankta Petro en Vatikano. Andrej Voroniĥin gajnis ĝin, kvankam siajn ideojn prezentis kelkaj pli famaj arkitektoj kaj konstruistoj.
Konstruado daŭris dek jarojn (1801-1811) kaj rezulte aperis encentre de la ĉefurbo grandioza Katedralo de Kazana Dipatrino (Sankt-Peterburgo). Ĝiaj longecoj de okcidento al oriento egalas 72 m., de nordo al sudo - 57m., alteco superas 71 metrojn. Ĝian nordan fasadon montrantan al Nevskij avenuo (la ĉefa strato de la urbo) konsistigas 96 kolonoj, portiko el ses kolonoj kaj rimarkinda metala kupolo farita el forĝita fero.
La 27-an de septembro n.s. 1811 la katedralo estis konsekrita kaj tie okazis la unuaj liturgioj. Tiam metropolito Amvrosij metis la replikon de ikono de Kazana Dipatrino, kiu estas plej honorinda en la Rusa Ortodoksa Eklezio, sur la belegan ikonostazon.
Milita signifo
En 1837 honore al Miĥail Kutuzov kaj lia kamarado, militestro Barklaj de Toli (Michael Andreas Barclay de Tolly) oni establis du monumentojn apud ambaŭ flankoj de la kolonaro.
Muzeo de historio de religio
Dum sovetia ateisma epoko en la konstruaĵo funkciis la muzeo de historio de religio ekde 1932 ĝis 2000. En 1941 tie kolektiĝis multaj eksponaĵoj prezentantaj historion kaj kulturon de orienta kaj okcidenta Kristanismo, Hinduismo, Budaismo, Islamo, Judismo, eklezioj el Ĉinio, Japanio ktp. Samtempe tie estis la granda biblioteko kun libroj pri religio el diversaj landoj de la mondo.
Nuna stato
Post disfalo de Sovetunio en 1991 la Rusa Ortodoksa Eklezio denove okazigis tie liturgiojn. La 30-an de aprilo 1994 sur la kupolo oni reestablis la krucon. La 29-an de marto 1998 metropolito Vladimir rekonsekris la preĝejon, kiu en 2000 ricevis katedralan statuson.