cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karaokeo
Teĥniko
Avantaĝoj de la unua, MIDI-a tipo de la karaokeaj dosieroj estas tio, ke ili estas malgrandaj (kutime ne pli ol kelkdek-kilobajtaj), facile ŝuteblaj interrete kaj sendeblaj retpoŝte. Dum sonas la dosiero, la voĉa partio povas esti laŭdezire ŝaltita aŭ malŝaltita. La MIDI-dosieroj estas facile redakteblaj per specialaj programoj. Krome, la sinkronigo en MIDI-karaokeaj dosieroj povas esti farita perfekte precize, ĉar la programo kontraŭstarigas silabojn de teksto, farita en speciala formato, al la koncernaj muziknotoj. (En la karaokeaj dosieroj en MP3 kaj Ogg oni faras la sinkronigon permane, aŭskultante la muzikon kaj klakante musbutonon aŭ iun klavon konforme al la melodio. Tamen per iuj programoj oni povas poste pliĝustigi la interligojn). Tamen la muziko en MIDI-dosieroj ne estas registrita. Ĝin sintezas la sonkarto de la komputilo laŭ komandoj, kiuj priskribas: kiun melodion sonigi; kiel akompani ĝin; per kiuj muzikiloj fari tion; kun kioma laŭteco kaj rapideco tio sonu; kie devas troviĝi la sonoj en la stereofona panoramo; ĉu tiuj parametroj estu konstantaj aŭ ŝanĝiĝu en iuj lokoj de la muzikaĵo. Profesiuloj asertas, ke MIDI-dosieroj povas soni pli bone ol k-diskoj. Sed por atingi tion oni devas havi laŭeble plej bonan sonkarton, kiu povas esti tre multekosta. Kaj muzikiloj, kiujn midie imitas malmultekostaj sonkartoj, povas soni tute nerekoneble.
La karaokeaj dosieroj de la dua tipo estas preskaŭ samgrandaj, kiel la uzitaj por ili MP3- aŭ Ogg Vorbis-dosieroj (kutime kelkmegabitokaj) kaj sufiĉe pezaj por uzi interrete. Tamen ilia gravega avantaĝo estas, ke ili sonas same bone sendepende de la sonkarto. Samkiel en la tuta mondo, tiuj dosieroj en la esperanta mondo ŝajnas esti tre perspektivaj.
Grava obstaklo por disvastiĝo de MP3 kaj Vorbis-karaokeaj dosieroj estas tio, ke por krei ilin oni prefere bezonas sondosierojn sen la voĉpartio. Krei tian dosieron eblas en sonstudio, kie estis registrita la kanto, mutigante la voĉan kanalon, eventuale aldonante anstataŭ ĝi la melodion, kiun plenumas iu muzikilo, kaj registrante la rezultan muzikaĵon denove. Tiaj registraĵoj elŝuteblas el la reto MP3 aŭ Vorbis-formate, tamen ili dume ne multas aŭ relative multe pli ofte ol MIDI-dosieroj estas pagendaj.
Alia ebleco akiri senvoĉan dosieron uzeblan por karaokeo estas forigi la voĉan partion per speciala programo.
Tia programo povas esti parto aŭ kromprogramo de sonludilo, sonredaktilo, aŭ soneliga sistemo. Por forigi la voĉon la programo supozas, ke ĝi troviĝas, kiel tio ofte okazas, precize en la mezo de la stereopanoramo (monofoniajn dosierojn ĝi ne efikas). Ĝi forigas el ambaŭ kanaloj ĉion, kio en ili samas. Sekve, ĝi povas, unuaokaze, ne forigi la voĉon aŭ forigi ĝin ne plene, se ĝi ne estas precize en la mezo. Duaokaze, forigi iujn muzikilojn krom la voĉo, se ankaŭ ili troviĝas en la mezo. La kvalito de la rezulta sondosiero ofte taŭgas por amatora kunkantado, kaj foj-foje eĉ por pli serioza celo.
Tria ebleco akiri senvoĉan MP3/Vorbis-dosieron estas fari ĝin el MIDI-dosiero: sonigi ĝin, samtempe registri aliformate (ekzemple WAV) kaj poste konverti al la dezirata formo. Okaze de ne tre altnivela sonkarto eblas uzi programon, imitantan multekostan sintezilon: la sonoj de ĉiuj muzikiloj en MIDI-dosieroj danke al tio povas esti multe pli bonaj. UltraStar estas preskaŭ libera karaokeludo; ekzistas pluraj liberaj derivaĵoj kaj aliaj programoj subtenantaj ĝian datenaranĝon, kaj kelke da redaktiloj. Inter la samaranĝaj ludoj estas: La situacio de senkostaj karaokeredaktiloj - informo de eobo-karaokeoprojekto.
Bibiana
Bibiana estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la regiono Piemonto kaj al la provinco Torino, kiu ekde la 1-a de januaro 2015 havas la nomon metropola urbo Torino. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Bricherasio, Luserna San Giovanni, Cavour, Campiglione-Fenile, Lusernetta kaj Bagnolo Piemonte (CN).
Kapelo de Sankta Andreo
La kapelo de Sankta Andreo (Ondřejská kaple) de la ĉeĥia urbo Karlovy Vary troviĝas en la plej kruta descendanta strateto "Ondřejská", sur la deklivo super la hotelo Otava. Ĝi estas la plej antikva arkitekturaĵo el la tempo ĉirkaŭ la jaro 1500 - unusola postrestaĵo de iama gotika urbo. Sed la kapelo estis kelkfoje rekonstruata kaj sian nunan aspekton ĝi ricevis dum la antaŭlasta rekonstruo en la jaro 1841. Ĝi servis al la estinta tombejo, kiu estis nuligita en la jaro 1864 - ĉi tre estis entombigitaj ekz. Fr. X. Mozart, D-ro Jean de Carro, arkitekto Gilly k.a.
Taŭra rano
La taŭra rano (Lithobates catesbeiana aŭ Rana catesbeiana alie taŭrorano, virbova rano) estas – originale – nordamerika amfibia specio el la familio de ranedoj.
Aspekto
La taŭra rano estas precipe granda, forta rano, kun kapo-vosta longo de ĝis 20 cm, pezo ĝis 600 gr.. Okulfarapa estas – kompare al aliaj ranoj – ĝia granda timpano, kiu atingas ĉe maskloj duoblan okulan diametron. Sur la dorso estas disŝutitaj veruketoj. La dorsa koloro varias inter olivverda, griza kaj bruneta, ofte kun neregulaj malhelaj makuloj; la kapo estas ofte helverda. Male al eŭropaj akvoranoj (komparu kun laga rano, malgranda akvorano, lageta rano), ĉe taŭra rano mankas la dorsaj glandosulkoj kaj meza dorsa strio same kiel la maskla, para, flanka sonveziko. La ventra flanko estas blanketa kun grizaj makuloj aŭ marmordesegno, la gorĝo havas kremkoloron, ĉe maskloj ĝi estas gelbeta. La maskloj havas dum la pariĝa tempo malhele pigmentitajn seksardajn kalojn. La nepara sonveziko estas gorĝositua. La per tiu produktitaj, profundaj, gruntaj sonoj („brr-oam“) servas kiel porpariĝa voko kaj estas aŭdebla jam fore.
Klokočín
Koordinatoj de GPS: X: 34-40-829 Y: 54-55-804 Ĉeno GPS: 4055ZA
Taŭra rano
Generado
La frajodemeta tempo de la taŭra rano dependas de la akvotemperaturo, kiu devas estis inter 17 kaj 21 °C; en la sudaj partoj de Usono tio estas de februaro ĝis oktobro. La pariĝantaj maskloj defendas sian teritorion kontraŭ la konkurantoj. La amplexus de la pariĝantaj bestoj okazas – kiel ĉe ĉiu „modernaj ranoamfibioj“ (Neobatrachia) aksele. La inoj demetas grandajn frajobulojn el 10.000 ĝis 25.000 malhelajn frajojn, kiuj formas „flanojn“ akvosurface. La evoluo de ranidoj daŭras 2-3 jare. Pli aĝaj larvoj grandas ĉ. 11- 14 cm; metamorfozantaj junranoj de 2,5 ĝis 6 cm..
Vivareo, vivmetodo kaj disvastiĝo
Tiu nearktisa specio vivas sur rivera bordo, lagoj, lagetoj, sed ankaŭ sur rizkampo. Ĝi ŝatas la vegetaĵojn surbordajn, subakvajn. Ili aktivas nokte, manĝas aliajn amfibiojn, insektojn, moluskojn birdidojn kaj aliajn etbestidojn.
La taŭra rano originale venas el la orienta kaj meza Nord-Ameriko. En okcidento de Usono, ĝi estas nenature alsetligita. Ĝi disvastiĝis per la homoj al Kubo, Havajo, Jamaiko, Meksiko kaj Japanio kaj al okcidenta Eŭropo.
Klokočín
Klokočín estas fortigita domo en Ĉeĥio. Ĝi situas en Sudbohemia regiono, 5 km nordokcidente de la urbo Protivín en la distrikto Písek.
La origina nobela bieno estas unuafoje skribe menciita en 1401 estis en la 16-a jarcento rekonstruita je fortigita domo en renesanca stilo. Ĝi apartenis al pluraj nobelaj familioj, inter 1711-1918 ĝi estis havaĵo de la familio Schwarzenberg, posedanta plurajn grandajn kastelojn en la regiono (ekz. Hluboká nad Vltavou, Orlík nad Vltavou k.a..).
La pitoreska fortigita domo nuntempe servas kiel privata kameretosa Galerio Radost (Ĝojo) – kun regule ŝanĝiĝanta bunta ekspozicio pri figurartaj verkoj de infanoj el proksimaj urboj Písek, Protivín kaj Vodňany (baz- kaj mezlernejoj, filma lernejo, instituto pri socia priflego ktp) kaj el la ĝemelaj urboj en Veclaro kaj Smiltene.
La galerio estas alirebla ekde majo ĝis oktobro ( ĉiutage krom lundo, 10-12 kaj 14-17), fotado kaj filmado estas permesita senpage.
Tamás Fazekas
Tamás Fazekas [tamAŝ fazekaŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Fazekas Tamás estas hungara kuracisto pri internaj malsanoj, kardiologo, farmakologo, profesoro. Tamás Fazekas naskiĝis la  1950 en Kiskunfélegyháza.
Biografio
Tamás Fazekas frekventis gimnaziojn en sia naskiĝurbo kaj Szeged, poste li akiris diplomon en Scienca Universitato de Szeged en 1974. Post siaj studoj li laboris en hospitalo de sia naskiĝurbo duonjaron, poste li revenis al universitata kliniko en Szeged. Li ekzamenis pri internaj malsanoj en 1979, pri kardiologio en 1988, pri farmakologio en 1990, dume li kandidatiĝis (Cs) en 1985. Ekde 1983 li instruas en la kliniko kaj inter 2002 kaj 2010 li estis gastoprofesoro en Universitato de Debrecen. En 2000 li doktoriĝis (DSc). En Universitato Szeged li estis nomumita titulara profesoro en 2006. Dum tiuj jardekoj li studvojaĝis ekzemple en Glasgow, Maastricht, Göteborg.
Li ricevis premiojn inter 1994 kaj 2009. Li edziĝis en 1982, poste li havis 2 filojn. En 1996 li eksedziĝis.
Schorlemer (gento)
Schorlemer estas la nomo de malnova vestfalia nobela gento. La senjoroj kaj baronoj „von Schorlemer“ apartenis al la plej signifoplena gento de la vestfalia pranobelo.
Referencoj
Aus: Heinrich Petzmeyer: Sendenhorst – Geschichte einer Kleinstadt im Münsterland. S. 50–52
Eteimbes
(jen francigite, origine germane kaj alemane Welschsteinbach, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Franz von Dingelstedt
Instruisto kaj demokrato
La filo de hesia serĝento kaj oficisto studis de 1831-34 teologion en Marburg. En 1835 li instruis (neekzamenite) ĉe la Evangelia Instituto de Hannover-Ricklingen, kie li skribis krom poemojn raportojn pri teatraĵoj kaj arto por la gazeto Posaune kaj la frankfurta Phönix. En 1836 li iĝis gimnazia instruisto en Kassel. La verkon BIlder aus Hessen-Cassel (aperintaj en la gazeto Europa de A. Lewald) kaj la verko Spaziergänge eines Casseler Poeten respondecis por lia puna transloko en 1838 de Dingelstedt al Fulda. Tie li skribis la romanojn Die neuen Argonauten kaj Unter der Erde, sed ankaŭ novelojn kaj la dramon Das Gespenst der Ehre.
Monpunon por sia dua romano kaj neagnosko de la doktora titolo akirita en Jena igis lin iri al Stuttgart en la jaro 1841-a. En Fulda estiĝis ankaŭ la kortuŝanta verko Jordans-Lied kiel ankaŭ Lieder eines cosmopolitischen Nachtwächters(1841). Ili verŝajne estas la plej grava politika-revolucia lirikaĵo de la grupo Juna Germanujo dum Antaŭmarto - al Heinrich Heine kaj Karl Gutzkow li havis personajn rilatojn.
Monarkiemuliĝo kaj reĝisoriĝo
La aŭgsburga ĵurnalo Allgemeinen Zeitung sendis lin kiel reporteron al Parizo kaj Londono kie li rezignis pri la respublikaj idealoj (kp. Das Wanderbuch, 2 volumoj, 1839/43). La pragan kantistinon Jenny Lutzer li sekvis al Vieno kie li deklaris sin publike aristokratiemulo.
En 1843 vokis lin la reĝo de Virtembergo kiel bibliotekisto kaj laŭtlegisto al Stuttgart. Tie li ekupiĝis ekde 1846 al la scenaĵoj estiĝinte kortega dramaturgo. Tiu ĝenro ne plu malfascinis lin. En 1851 li iĝis intendanto en Munkeno (kp. la Münchener Bilderbogen, 1879). Tie li ĉesigis la modan preferon de francaj aŭtoroj kaj antaŭenmetis la germanajn klasikulojn kaj Ŝekspiron. Ree en Vieno pli malfrue li tamen denove subiĝis al la franca modo. Kulmino artista en Munkeno estis la sukcesaj ĝeneralaj gastludoj (1854). Ĉefa kialo por la foriro estis laŭdire la malamikeco de influaj katolikaj bavaroj kontraŭ protestanto el la nordo. Laŭ instigo de Franz Liszt li venis al Vajmaro kie li restis ĝis 1867. Tie ĉi li simpatiis por Friedrich Hebbel (Nibelungen) kaj aŭdacis en 1864 enscenigi la ciklon de la reĝaj dramoj de Ŝekspiro.
Kiel atestas la en Vajmaro en la Niessen-kolekto konservitaj kostumskizoj de K.E. Doepler, li povas esti taksita antaŭulo de la programo de la Teatro je Meiningen. Dingelstedt ankaŭ favoris la faron tre modernan de amasaj scenoj. Li altestime nomitis fare de Adolf Stahr la unua reĝisoro de Germanlando! Li vokitis Vienon, kie li unue estis estro de la Viena Ŝtata Operejo sed iĝis en 1870 ĉefo de la Burgteatrejo. Ekde 1875 li estris ambaŭ teatrejojn rezignante pri la operejo en 1880. Liaj t.n. vandtapiŝa dramaturgio estis en granda kontrasto al Heinrich Laube kiu plivalidigis la nurajn vortojn. Kulmino estiĝis denove ŝekspira ciklo en aprilo de 1875 (skizoj de Johann Kautsky und rolfiguretoj de Gaul en la Niessen-kolekto).
Graveco
Sendube grandis liaj meritoj pri la fondo de la societo Deutsche Shakespeare-Gesellschaft, sed problemaj estis ankaŭ liaj ofte kapricaj prilaboroj kaj "kopioj" de ŝekspiraĵoj. En Munkeno li estis enscenejiginta pecojn de Halm kaj de Gutzkow, en Vieno li ludigis verkojn de Ludwig Anzengruber, Henrik Ibsen kaj Adolf von Wilbrandt. Plano de ludo de la dua parto de Faŭsto kun la muziko de Johannes Brahms ne realiĝis, tamen ĝi videblis en la dramaturgio fantaziaĵo Eine Fausttrilogie (1878).
Liaj multnombraj noveloj, en kiuj frapas ofte duonŝerca tono de grandmondulo, ne plu gravas literaturhistorie krom kelkaj bonaj kaj vivaj scenoj. Iomete gravas lia lasta romano Die Amazone (1868), por kiu modelis verŝajne lia edzino. En la dramo Das Haus Barneveldt ankaŭ bonas pluraj scenoj (ĝi trovitis en 1850).
31462 Brchnelova
31462 Brchnelova estas tre malgranda tre hela asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la observatorio de la Laboratorio Lincoln en Socorro (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝia nomo honoras Michaela Brchnelova, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2014 pro sia projekto pri fiziko kaj astronomio. Ŝi estis lernantino ĉe la Altlernejo Jura Hronca de Bratislavo, Slovakio.
Husnij
Husnij (Гусний) estas tre malgranda, ne memstara vilaĝeto en Ukrainio, en Transkarpata provinco, en distrikto Velikij Bereznij, en municipo de Tiĥij.
Situo
Husnij situas en valo de rojo. Uĵok kun stacidomo troviĝas je 6, Velikij Bereznij je 46, Uĵhorodo je 90 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1599. Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Husnij. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Kulaso
Kulaso povas esti:
Futbala Pokalo VIVA
La Futbala Pokalo VIVA estas internacia futbala turniro organizita de alternativa ligo de regionaj naciaj futbalaj asocioj ekster la Federacio Internacia de Futbalo Asocia (FIFA), nomata esperantlingve NF-Ligo (longigo aŭ Nova Federacia Ligo aŭ Ne-FIFA-Ligo) respektive angle NF-Board. La membraj naciaj aŭ regionaj futbalaj teamoj de la NF-Ligo ne estas ligitaj al la internacia federacio FIFA kutime ĉar la nacio reprezentata ne internacie konsideratas suverena ŝtato kaj ne estas membroŝtato de Unuiĝintaj Nacioj. La pokala turniro en sia nuna formo organiziĝas ekde novembro 2006, kutime ĉiun duan jaron, nur en 2009 okazis aldona turniro, tiel ke dufoje la distanco inter du pokalaj turniroj estis nur unu jaro. La literoj VIVA cetere ne reprezentas veran akronimon, nur estas neserioza variaĵo de la akronimo FIFA, variigita pro la fonetika simileco inter la sonoj "f" kaj "v", sen havi plian signifon.
Fruaj jaroj
La plej malnova antaŭaĵo de la pokala turniro estis la Alternativa Tutmonda Pokalo (angle Alternative Worldwide Cup) de 1988, organizita en Jordanio.
Inaŭguro
En aprilo 2005, la NF-Ligo anoncis, ke la Turka Respubliko de Norda Kipro estis elektita kiel eventejo de la inaŭgura Futbala Pokalo VIVA, post kiam ĝi antaŭe sukcese gastigis pokalan turniron okaze de la 50-a datreveno pri starigo de la Turka Respubliko de Norda Kipro. Pro politike motivigitaj internaciaj protestoj kontraŭ tiu eventa neoficiala ŝtato kaj pro postaj kvereloj inter la nova registaro elektita en la Turka Respubliko de Norda Kipro kaj la estraro de la NF-Ligo, la NF-Ligo fine decidis koncedi la gastigajn rajtojn por la turniro al Okcitanio. La turniron en la urbo Hyères les Palmiers, proksime de Toulon, partoprenis ses teamoj, de Monako, Sameio, Suda Kameruno, Okcidenta Papuo, Okcitanio kaj teamo de Ciganoj. Fine la membroj de la teamo de Suda Kameruno pro fizaj problemoj ne sukcesis veni al Francio, kaj la unuan pokalon gajnis la teamo de Sameio.
Maintal
Maintal [Majntal] – laŭvorte "Majna valo" – estas germana urba komunumo en la sudo de la federacia lando Hesio, vere - kiel indikas la nomo - borde de la rivero Majno. Ĝi troviĝas tuj oriente de la regiona centro Frankfurto ĉe Majno kaj tuj okcidente de la urbo Hanau, kiuj ambaŭ facile aŭte atingeblas per la aŭtoŝoseo A 66. Fine de la komunumo havis  loĝantojn, sekve ĝi post Hanau estas la dua plej granda urbo de la distrikto Main-Kinzig. La urbo apartenas al la administra distriktaro Darmstadt kaj estas parto de la ekonomia regiono Rhein-Main. Ĝiaj urbopartoj Bischofsheim, Dörnigheim, Hochstadt (sidejo de la urba administrejo) kaj Wachenbuchen historie estis memstaraj komunumoj.
Dubenzotiofeno
Dubenzotiofeno estas organo-sulfura komponaĵo konsistante je du benzenaj ringoj fanditaj la centra tiofena ringo. Ĝi estas senkolora solidaĵo iomete kemie simila al la antraceno. Ĉi-hetero tricikla kombinaĵo, kaj aparte ĝiaj alkil-substituitaj derivaĵoj, vaste okazas en pli pezaj frakcioj de la nafto.
Dubenzotiofenaj derivaĵoj estas potencaj anti-bakteriaj agentoj uzataj en la traktado de tuberkulozo kaŭzata de la fungo konata kiel Mycobacterium tuberculosis. Neantaŭlongaj eksperimentoj elmontris ke la genro "Rhodococcus rhodochrous" degradigas la dubenzotiofenon per oksidado kaj eliminigo de la sulfuro en la tiofena ringo.
Akvaj solvaĵoj de dubenzotiofeno estis submetitaj al lumo kaj fotolizaj eksperimentoj estis mezurataj sub variantaj oleo-koncentriĝoj, salaj kondiĉoj kaj kvanto da flosantaj partikloj. Fotolizo transformis la dubenzotiofeno en pli akvosolveblaj produktoj kaj la ĉefa fotoprodukto formita en akvaj sistemoj estis la dubenzofurano, iu alte toksa komponaĵo. Aliaj oksigenhavaj produktoj formiĝis en la krudolea/akva sistemoj. Salsolvaĵoj elmontris duoblan plibonigon en la fotoliza rapido inter 30% kaj 40%.
Verĥovina-Bistra
Situo
Verĥovina-Bistra situas fine de sakovojo. Velikij Bereznij troviĝas je 42, Uĵhorodo je 85 km-oj. La plej proksima stacidomo en Volosjanka funkcias je 4 km-oj.
Historio
La unua mencio pri la vilaĝo okazis en 1582. En 1904 pro la hungariga politiko la tiama Verhovinabisztra ricevis hungaran loknomon Határszög. En 1910 vivis tie 792 loĝantoj, (769 rutenoj, 14 germanoj, 9 hungaroj). Ĝis Traktato de Trianon Alsópásztély apartenis al Hungara reĝlando, al Ung, al distrikto de Nagyberezna, poste al Ĉeĥoslovakio. En 1939 la plej orienta regiono de disfalanta Ĉeĥoslovakio deklaris malgrandan sendependan respublikon. Poste Hungario okupis la respublikon kaj tuj aranĝis aŭtonomion, kies apartaĵo estis ankaŭ Verĥovina-Bistra/Határszög. Ekde 1945 ĝi apartenis al Sovetunio, fine ekde 1991 al Ukrainio.
Movado de liberigo de virinoj
Elstaraj figuroj de la virina liberiga movado estas Kate Millet, Adrienne Rich, Shulamit Firestone kaj Germaine Greer.
János Greguss
János Greguss [jAnos greguŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Greguss János estis hungara pentristo, ilustristo, altlerneja instruisto. János Greguss naskiĝis la  en Hungara reĝlando en Pozsony (nuntempa Bratislavo en Slovakio), li mortis la  en Budapeŝto. (Laŭ alia informo la naskiĝdato estas 1837.)
Biografio
János Greguss frekventis teknikuniversitatojn en Vieno kaj Buda, poste li studvojaĝis al eksterlando helpe de stipendio. Li lernis ankaŭ en arta akademio de Munkeno. Hejmenveninta li ekinstruis en Reĝa Desegnista Edukejo. Li estis ilustristo de poemoj de Sándor Petőfi. Plej ofte li desegnis pejzaĝojn kaj ĝenrojn.
680
En la jaro 680 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
680'erne
Frankfurt-Höchst
Höchst am Main estas historia urbo en Germanio borde de la rivero Majno kaj ekde la jaro 1928 estas urboparto de Frankfurto-ĉe-Majno. La 31-an de decembro 2018 Höchst havis proskimume 15,730 loĝantojn. La loko situas pli malpli 10 kilometrojn okcidente de la urbocentro de Frankfurto, ĉe la enfluejo de la rivereto Nidda en la riveron Majno.
Historio
Simile al la najbara urbo Frankfurto, Höchst dum la mezepoko estis prospera komerca centro; en la jaro 1355 ĝi ricevis urbajn privilegiojn. Ĝis la jaro 1987 la urbo estis administra centro de propra distrikto, nomita "Landkreis Höchst", kiu ekde la jaro 1928 havas la nomon distrikto Main-Taunus kaj teritorie ne plu inkluzivis la distriktan ĉefurbon. Nun Höchst estas la centro de la urboregiono "okcidento de Frankfurto" kun 120 000 loĝantoj.
Plurloke en la historio de Eŭropo aperas la nomo de la urbo; ekzemple menciiĝu la batalo de Höchst de 1622, kiu estis decida turnopunkto de la Tridekjara Milito. Dum la 18-a jarcento interalie floris urba manufakturo pri porcelano, kiu sendis siajn produktaĵojn al tuta Eŭropo. Internacie la nomo de la urbo aparte konatis ekde la jaro 1863, kiam fondiĝis la ĥemia kaj farmacia fabriko Hoechst AG, kiu - kun interrompo meze de la 20-a jarcento - ĝis la jaro 1999 estis unu el la plej grandaj industriaj centroj de Germanio.
Vidindaĵoj
La urbocentro havas multajn historiajn konstruaĵojn kaj el la mezepoko kaj el sekvaj jarcentoj, ekzemple el la baroka epoko. Plej signifa konstruaĵo de la urbo estas la Justina preĝejo el la epoko de la karolidoj, konstruita plejparte fine de la 9-a jarcento. Aldoniĝas interalie urba kastelo kaj pluraj nobelaj palacoj. La plej granda parto el la multaj trabfakaj domoj el la urbocentro rekonstruiĝis fine de la 16-a jarcento, post granda urba incendio de la jaro 1586.
Distrikto Žilina
Distrikto (Okres) Žilina estas okcidenta distrikto en Regiono Žilina. Ĉefa urbo de distrikto estas Žilina. La distrikto najbaras kun Distrikto Bytča kaj Distrikto Považská Bystrica (okcidente), Distrikto Ilava kaj Distrikto Prievidza (sude), Distrikto Martin kaj Distrikto Dolný Kubín (oriente), Distrikto Čadca kaj Distrikto Kysucké Nové Mesto (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Horné Považie (Supra Ĉevaho).
Cosmopolitan (gazeto)
Cosmopolitan estas internacia primoda kaj porvirina gazeto. Kiel The Cosmopolitan ĝi estis unue publikigita en 1886 en Usono kiel porfamilia gazeto, kaj estis poste transformita en literatura gazeto kaj fine iĝis porvirina gazeto en la fino de la 1960-aj jaroj. Konata ankaŭ kiel Cosmo [KOSmo], ties enhavo je 2011 inkludas artikolojn pri porvirinaj temoj, rilatoj, sekso, sano, karieroj, mem-plibonigo, famuloj, modo, kaj beleco. Publikigita de Hearst Magazines, Cosmopolitan havas 64 internaciajn eldonojn, estas presita en 35 lingvoj kaj estas distribuata en pli ol 110 landoj.
Eksteraj ligiloj
Historio de la gazeto Cosmopolitan ĉe Spartacus Educational
Paulo Freire
Paulo FREIRE /'paw.lʊ 'fɾej.ɾɪ/ naskiĝis en Recifo (Brazilo) en la 19-a de septembro 1921, mortis en San-Paŭlo en la 2-a de majo 1997. Li estis brazila pedagogo kaj teoriisto pri edukado.
Unu el liaj precipaj verkoj estas Pedagogio de la subpremato (portugale: Pedagogia do oprimido); li distingis du tipojn de pedagogio: la unua estas pedagogio de la superregantoj, laŭ kiu edukado estas kiel praktiko de subpremo, kaj pedagogio de la subprematoj, elpensota kaj elpensenda, en kiu edukado ekestos kiel praktiko de libereco.
Eksteraj ligoj:
Trematodoj
Trematodo estas klaso ene de la filumo Platvermoj kiu enhavas du grupojn de parazitaj tiaj platvermoj.
La trematodoj estas ĉirkaŭkalkulataj je 18,000 al 24,000 specioj, kaj estas dividataj en du subklasoj. Preskaŭ ĉiuj estas parazitoj de moluskoj kaj vertebruloj.
Tapio Wirkkala
Tapio WIRKKALA (naskiĝinta 2-a de junio 1915 en Hanko, mortinta 19-a de majo 1985 en Helsinko) estis finna fasonadisto kaj skulptisto. Oni taksas, ke li estas la plej grava figuro de finna moderna artindustrio. Li planis ekzemple vazon Kantarelli, finnajn monbiletojn kaj botelojn por brandoj Koskenkorva kaj Finlandia.
685
En la jaro 685 post Kristo okazis, interalie:
Mortoj
680'erne
Kolomboformaj birdoj
Kolomboformaj birdoj (Columbiformes) konsistas el du familioj:
La ordo de birdoj Kolomboformaj inkludas speciojn kiel la tre disvastigitaj kaj sukcesaj kolomboj, klasitaj en la familio Kolombedoj, kaj la ekstingita Dido, la Rodrigesa ermitkolombo kaj la Reunia ermitkolombo, longe klasitaj kiel dua familio nome Rafedoj. Ekzistas 313 specioj, troveblaj tutmonde, ene de la ordo Kolomboformaj. Kiel multaj birdoj, ĉiuj Kolomboformaj estas monogamaj; tio estas, ili havas ununuran partneron samtempe. Malkiel plej granda parto de aliaj birdoj, tamen, ili kapablas trinki suĉante rekte akvon sen bezono fortiri la kapon malantaŭen.
La Pterokledoj aŭ stepkokoj estis iam inkluditaj en tii ordo; sed lastatempe ili estas konsiderataj separate en la ordo Pterokloformaj kiel pli proksimaj al la vadbirdoj.
Analizoj de Osteologio kaj DNA indikas, ke la Dido kaj la Rodrigesa ermitkolombo pli bone estus konsiderataj kiel subfamilio Raphinae en la familio de Kolombedoj anstataŭ kiel propra familio.
NGC 3457
NGC 3457 (aliaj indikoj — NGC 3460, UGC 6030, MCG 3-28-32, ZWG 95.65, PGC 32787) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estas en NGC-katalogo kelkfoje, kun indikoj NGC 3457, NGC 3460.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
13923 Peterhof
13923  Peterhof estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ukraina astronomino Ljudmila Vasilievna Ĵuravljova kaj elde la Krimea astrofizika observatorio de Nauĉno en Krimeo (en tiama Sovetunio, nun en Rusio).
Ĝi ricevis la nomo de la palaco Peterhofo, kiu festis sian 300-jaran jubileon en 2005. Tiu domego estis fondita proksime de Sankt-Peterburgo kiel reĝa marborda somera restadejo ; ĝi poste akiris mondan famon por sia fundamenta unueco de arkitekturo, ĝardenoj kaj inĝenierarto. Nuntempe, la vilaĝo de Peterhof (cirile : Петергоф) estas disvolviĝanta scienca kaj eduka centro.
Samuel L. Jackson
Samuel Leroy JACKSON naskiĝis en Vaŝingtono) estas usona aktoro, kies unuaj sukcesoj okazis kiel reprezentanto de New Black Cinema. Li havis diversajn roletojn en filmo Goodfellas antaŭ ol li renkontis lian mentoron, Morgan Freeman kaj direktiston Spike Lee. Akirinte bonajn kritikojn pro la rolo en Jungle Fever en 1991, li ludis en filmoj kiel Patriot Games, Amos & Andrew, True Romance kaj Jurassic Park. Lian internacian trarompon alportis ludo en kulta filmo de Quentin Tarantino, la Pulp Fiction (1994), en kiu li ludis la rolon Jules Winnfield.
Jackson post tiam aperis en pli ol 100 filoj, interalie en Die Hard with a Vengeance, The 51st State, Jackie Brown, Unbreakable, The Incredibles, Black Snake Moan, Shaft, Snakes on a Plane. Jackson plenkreskis en Tennessee. Dum sia junaĝo, li interesiĝis pri muziko, estis longtempa membro de la lerneja orkestro kaj volis iĝi komence trumpetisto. Pli poste li ŝanĝis do al teatra grupo, ĉar lia kuracisto proponis al li la aktoradon kiel kuracaĵon kontraŭ balbutado.
Li finstudis en 1972 pri teatra scienco en Morehouse College en Atlanto. Poste komence ludis en tetraĵoj, pli poste ŝanĝis al filmoj.
Jackson geedziĝis en 1980 kun LaTanya Richardson, kun kiu li havas filinon Zoe.
Neuendorf (Altmark)
Neuendorf ekde la unua de januaro 2010 estas parto de la urba komunumo Klötze en Germanio - antaŭe temis pri memstara komunumo. Ĝi troviĝas en la distrikto Altmark Salzwedel de la federacia lando Saksio-Anhalto. La 30-an de junio 2006 la komunumo havis 588 loĝantojn.
Badajun
Badajun, laŭ बदायूँ, urdue بدایوں estas urbego kaj municipo en norda Barato, en subŝtato Utar-Pradeŝo, en la samnoma distrikto, kie ĝi estas ties sidejo.
Demografio
Badajun havis populacion de en 2011.
Ekonomio
Badajun estas ĉefe agrikultura urbo, en la najbareco oni produktas tritikojn, rizojn, sukerkanojn, mentolojn kaj terpomojn. Ene de la urbego oni prilaboras sukerojn, rizojn, produktas partojn de aŭtoj kaj brikojn.
Lingvoj
La vaste parolata lingvo en Badajun estas la hindia kaj la urdua kun la angla, sed la panĝaba ankaŭ estas signifa lingvo.
Religioj
En Badajun la loĝantoj estas hinduoj (55%), islamanoj 44%, kristanoj kaj sikoj malpli ol 1%
Trafiko
Badajun havas trairan fervoja linion, krome kvin ĉefvojoj kaj unu flankovojo kuras al la urbego. Enurbe grava trafikilo estas la rikiŝo.
Klimato
Badajun situas en tropika regiono. Ĝia averaĝa temperaturo estas ĉirkaŭ 30 °C. La klimatcirkonstancoj estas taŭgaj por agrikulturo.
Prättigau/Davos (distrikto)
La distrikto Prättigau/Davos (en romanĉa lingvo disrict Partenz/Tavau; en la itala lingvo Prettigovia/Tavate; esperantigitaj formoj Pretigovio/Tavao aŭ Pretigovio/Davoso) estas administra unuo de Kantono Grizono. Ĝi havis 26180 loĝantojn la 31-an de decembro 2009. Ĝia ĉefloko estas Klosters-Serneus.
Geografio
La distrikto Prättigau/Davos konsistas el la plej granda parto de la akvokolektaj regionoj de la riveroj Landquart kaj Landwasser, kiuj kongruas kun la regionoj Prättigau respektive Davos. Ĝia kultura kaj ekonomia centro estas la urbo Davos.
Komunumoj de la distrikto Prättigau/Davos
La distrikto Prättigau/Davos konsistas (stato en 2011) el 9 komunumoj, el kiuj la ĉefloko Davos estas la plej granda. Jen la listo:
Historio
La distrikto Prättigau/Davos estis kreita la 1-an de januaro 2001 per kunigo de la ĝis-tiamaj distrikto Oberlandquart kun parot de la distrikto Unterlandquart. La malnovaj distriktoj Oberlandquart kaj Unterlandquart estis kreitaj en la jaro 1851 surbaze de la tiama leĝo pri nova ordigo de la administra divido de Kantono Grizono.
Basto (planto)
Basto estas la vivanta histo sub la ritidomo de arboj kaj aliaj lignaj plantoj (sekundara floemo). Tiu histo kondukas en akvo solvitaj nutraĵoj – sakarozo (la transportformo de glikozo), jonoj, sekundaraj substancoj – de la arbokrono ĝis la radikoj; malofte ankaŭ en kontraŭ direkto. La transporto de la radikoj al la krono okazas normale en la ksilemo).
La floemfirbroj estas flekseblaj, longaj ĉeloj, sur kiuj estas molaj fibroj (ekzemple en lino aŭ kanabo). La korkeca basto estas la protektotavolo de la tigo ka radikoj de plantoj.
Historio
Bastfibroj de arboj (precipe kverko, tilio, saliko kaj ulmo) estis jam uzataj en mezolitiko por malfajnaj plektaĵoj, retoj, rimenojn, ŝnuroj kaj tekstilaĵoj.
Per "rostado", procedo por ricevi rezistemajn fibrojn, preparitaj materialoj oni trovis ĉikaŭ la Alpoj en malsekgrundaj setlejoj de la Neolitiko. El la Cortaillod-kulturo kaj Egolzwiler kulturo troviĝis kverkan baston kaj tilian baston el la ŝnurceramika kulturo.
Horní Bělá
Horní Bělá (Ober Biela) estas municipo en Ĉeĥio troviĝanta en distrikto Plzeň-nordo en Regiono Plzeň. La municipo ensumigas ankoraŭ vilaĝojn Hubenov kaj Tlucná. Vivas ĉi tie.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1318.
Federalista Partio (Usono)
La Federalista Partio ( Federalist Party) estis la unua organizita politika partio en Usono post la finadoptiĝo de la Konstitucio en 1788 kaj la elektiĝo de la unua, senpartia prezidento, George Washington, en 1788 (reelektita en 1792). La partio komencis kreiĝi ĉirkaŭ 1792, kiel grupo de komercistoj kaj bankistoj, kiuj subtenis la kasajn politikojn de Andrew Hamilton. Ĝenerale, ili apogis fortan centran registaron, protektadon de riĉeco, amikajn rilatojn kun Granda Britujo, kaj malaprobon de la Franca Revolucio. Oni rigardas ĝin do kiel la unua esprimiĝo de usona politika konservatismo.
Biella
Biella estas komunumo ĉefurbo de provinco de Biella kun 46.358 loĝantoj en regiono Piemonto en Italio. En 2021 la komumuno honoriĝis per la titolo Alpa urbo de la jaro.
Esperanto
Esperantista klubo estis kreita en la urbo en 1907, sub la nomo "Nova Espero", donis kursojn Paulo Lusana. En 1966 tie okazis ido-konferenco.
10056 Johnschroer
10056 Johnschroer estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
Barberini
La familio Barberini estis unu de la plej influaj de la tiama Italio en la 17-a jarcento.
10056 Johnschroer
Nomo
Ĝi estas nomita en memoro de John A. Schroer, IV (1956–2014), edukisto en planetario kaj pri kosma scienco por la Miĉigana Scienca Centro en Detrojto. Li estis ankaŭ iama prezidanto de la Asocio de Planetarioj de la Grandaj Lagoj kaj fervora amatora radio operatoro. Lia entuziasmo kaj amo por astronomio malfermis la universon por lernejanoj kaj la ĝenerala publiko.
Barberini
Tiu familio devena de Toskanio setlis en Florenco en la unua duono de la 11-a jarcento. La pinto de ilia povo alvenis en 1623, pro la ascendo kiel papo de Maffeo Barberini, kun la nomo de Urbano la 8-a, kiu laŭ la kutima tiama nepotismo, favoris la militistan karieron de sia frato Antonio, ordinis kardenaloj du nevojn kaj nomumis princo de Palestrina alian nevon, Taddeo Barberini, kiu estis nomumita komandanto de la papa armeo. Dum la Unua Milito de Kastro iliaj trupoj estis venkitaj de tiuj de Odoardo la 1-a Farnesio. Urbano la 8-a progresigis la verkon titolita I Documenti d'Amore de Francesco da Barberino kun la celo nobeligi per beletroj sian propran familion.
La blazono montras abelojn, kiel heraldika simbolo de la familio.
Guevenatten
(jen francigite, origine germane kaj alemane Gevenatten, prononco ) estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haut-Rhin, en la historia kultura regiono Alzaco kaj la nuna administra regiono Grand Est ("Granda Oriento"), kaj administre apartenas al la arondismento Altkirch. Fine de en la komunumo vivis.
Steleo de Luriezo
La steleo de Luriezo estas disko-forma kantabra steleo kun diametro je 136 cm, trovita ĉe la pordo de kirko en vilaĝo Luriezo, en Kantabrio. Laŭ dat-esploro, ĝi estis tajlita iam inter la 1-a jarcento antaŭ Kristo kaj la 1-a jarcento post Kristo.
En tiu ĉi steleo elstaras indikaĵo diranta, ke du fratoj, nome Ambatus kaj Doiderus dediĉas la steleon al sia patro  Ambatus Pentoviecus, filo de Pentovius, de la klano Ambati. Danke al ĝi, oni pli komprenas la prakantabran socion, speciale, ties familian strukturon: oni komprenas kiel oni nomis homojn (hodiaŭa sistemo de nomoj kaj familinomoj).
Nacia himno de Sovetunio
La nacia himno de Sovetunio (en la rusa: Гимн Советского Союза, Gimn Sovetskogo Sojuza) anstataŭigis la kanton La Internacio kiel nacian himnon la 15-an de marto 1944. La tekston de la kanto skribis Sergej Miĥalkov kaj G. El-Registan. Aleksandr Aleksandrov verkis la muzikon.
Teksto en Esperanto
Fortega Unio el la respublikoj,
por ĉiam unia nun estas la Rus’,
Por ĉiam pluvivu la vol’ de l’ publikoj
kaj regu l’ Unio sur tuta globus’!
Certa donanto de am’ al popol’.
Flago popola; fortan venton obstinas ĝi;
Záborské
Záborské, hungare Harság [harŝAg] estas malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio. La historia slovaka loknomo estis Haršag.
Nacia himno de Sovetunio
Teksto en Esperanto
Tra akra fulmtondro eĉ brilas la suno,
690
En la jaro 690 post Kristo okazis, interalie:
Nacia himno de Sovetunio
Teksto en Esperanto
kaj granda Lenino nin gvidis tra kriz’.
Kaj Stalin instruis pri fid’ al komuno,
Záborské
Geografio
Záborské situas laŭ flankovojoj. Prešov troviĝas je 7 km-oj.
Nacia himno de Sovetunio
Teksto en Esperanto
Multe kreskis jam Sovetuni’; ĝian egan grandon festas ni!
Záborské
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1303 en formo "Hasag". En 1427 12 familioj pagis impostojn. En 1787 414 vilaĝanoj loĝis en 53 domoj, en 1828 487 vilaĝanoj en 63 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Harság 202 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Záborské 465 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
Nacia himno de Sovetunio
Teksto en Esperanto
Batale detruis ni la malamikojn,
kaj homojn ni savis de generaci’,
Finfine plu-gloros la fam’ de l’ Uni’!
Ĉio okazu nur laŭ ĝia vol’!
Idea Vilariño
Idea VILARIÑO (1920–2009), estis urugvaja poetino, eseisto, literaturkritikisto kaj tradukistino. Ŝi apartenis al urugvaja grupo de verkistoj nomita "Generacio de la 45a". Ene de ŝiaj malpli konataj facetoj estas tiuj de tradukistino, komponistino kaj instruistino.
Monto Kasino
Monto Kasino, (itale: Montecassino) estas monto en Italio (Apeninoj) super valo de la rivero Liri, inter Romo kaj Napolo. Ĉe la piedo de la monto estas urbo Cassino kaj sur la montopinto monaĥejo Montekasino - unu el la plej gravaj spiritaj centroj de la mezepoko. Ĝi situas sur 516 m alta roka monteto okcidente de la komunumo Cassino.
Ĉirkaŭ tiu loko okazis dum la dua mondmilito la fama Batalo de Monte Cassino, kiam la germanoj rezistis en la monaĥejo kaj la Aliancanoj (ĉefe usonanoj) atakis dum sia nordena konkero. Finfine konkeris ĝin poloj, kiuj kiel la unuaj hisis blankan-ruĝan flagon.
Lee Remick
Lee Ann REMICK (naskiĝinta la, mortinta la ) estis usona kina kaj televida aktorino. Inter ŝiaj plej bone konataj filmoj estas Anatomy of a Murder (1959), Days of Wine and Roses (1962), kaj The Omen (1976).
Komenco
Remick naskiĝis en Quincy (Masaĉuseco), filino de Gertrude Margaret (du fontoj diras Patricia ) (denaske Waldo), aktorino, kaj Francis Edwin "Frank" Remick, kiu posedis ĉiovendejon. Ŝia patrinflanka pra-avino, Eliza Duffield, estis angladevena predikisto kaj ŝia patroflanka avo estis irlanddevena. Remick ĉeestis ĉe la Lernejo Swaboda de Danco kaj ĉe la novjorka lernejo Hewitt kaj studis aktoradon ĉe la Barnard College kaj la Actors Studio, post kio ŝi faris ekaktoradon en Broadvajo en 1953 per Be Your Age.
Kariero
Remick faris sian kinekon per la filmo de Elia Kazan nome A Face in the Crowd (1957). Dum la filmado de la filmo en Arkansaso, Remick loĝis ĉe loka familio kaj praktikis bastonkirladon por ŝajnigi kredebla kiel junulino kiu altiras la atenton de Lonesome Rhodes (ludita de Andy Griffith).
Post aperi kiel Eula Varner, la ardosanga bofilino de Will Varner (Orson Welles) en la filmo de 1958 The Long, Hot Summer, ŝi aperis en These Thousand Hills (1959) kiel klubdancistino. Remick elstariĝis kiel viktimo de seksatenco kies edzo estas juĝprocesata pro mortigado de ŝia atakinto en la filmo de Otto Preminger nome Anatomy of a Murder (Anatomio de Murdo). En 1960, ŝi faris duan filmon kun Kazan, Wild River (Sovaĝa rivero)), kun kungeaktoroj Montgomery Clift kaj Jo Van Fleet.
Remick poste aperis en la broadvaja muzikalo de 1964 nome Anyone Can Whistle, verkita de Stephen Sondheim kaj Arthur Laurents, kiu daŭris nur unu semajnon. La ludado de Remick estis kaptita en la origina sursceneja registrado. Tio ekigis vivdaŭran amikecon inter Remick kaj Sondheim, kaj ŝi poste aperis en la ŝlosila koncerta versio de 1985 de lia muzikalo Follies. En 1966, ŝi aktoris en la broadvaja teatraĵo Wait Until Dark, kiu estis alia granda sukceso kaj Remick estis nomumita por premio Tony kiel plej bonkvalita aktorino (drama). Ĝi estis adaptita kiel sukcesa filmo la venontan jaron kun aktorino Audrey Hepburn.
Remick pluaktoris en gravaj filmoj laŭlonge de la 1960-aj kaj komenco de la 1970-aj jaroj, kiel ĉe Baby the Rain Must Fall (1965), No Way to Treat a Lady (1968), The Detective (1968), Sometimes a Great Notion (1971), kaj A Delicate Balance (1973).
Remick poste aperis en kelkaj televidaj filmoj kaj serietoj, pro kiuj ŝi ricevis totalon de sep nomumoj al Premio Emmy. Kelkaj el ili estis de historia karaktero, kiaj du notitaj serietoj: Ike, en kiu ŝi portretis la rolon de Kay Summersby, kun Robert Duvall (ŝia kunaktoro en Wait Until Dark) kiel Generalo Dwight Eisenhower, kaj Jennie: Lady Randolph Churchill kie ŝi portretis la patrinon de Winston Churchill, nome la usona Jennie Jerome aŭ Lady Randolph Churchill kiu edziniĝis al Lord Randolph Churchill.
Rekonado
Remick ricevis la premion Women in Film (kinvirinoj) nome Crystal Award en 1990.
Ŝi havis stelon en la filma sekcio de la Trotuaro de famo en Holivudo ĉe 6104 Hollywood Boulevard. (La retejo de Trotuaro de famo en Holivudo listigas ĝin ĉe 1615 Vine Street.) Ĝi estis dediĉita la 29an de Aprilo, 1991.
Persona vivo
Remick edziniĝis al la produktoro Bill Colleran en 1957. Ili havis du gefilojn, nome Katherine kaj Matthew. Remick kaj Colleran divorcis en 1968. Ŝi edziniĝis poste al la brita produktoro William Rory "Kip" Gowans en Decembro 1970. Ŝi translokiĝis kun Gowans al Anglio kaj restis sia edzino ĝis sia morto.
Morto
Remick mortiĝis la 2an de Julio, 1991, je aĝo de 55, ĉe sia hejmo en Los Angeles pro rena kancero. Survivantoj estis ŝia edzo, ŝia filo, ŝia filino, du duonfilinoj, kaj ŝia patrino.
8100 Nobeyama
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la vilaĝo Nobejama en la Japanaj Alpoj, fama pro la beleco de ĝia nokta ĉielo. Tie troviĝas la Radio-observatorio de Nobejama.
695
En la jaro 695 post Kristo okazis, interalie:
Bonfol
Geografio
Bonfol situas en nordoritento de la distrikto proksimume 9 kilometrojn nordoriente de la distriktĉefloko Porrentruy en la fundo de la valo de la rivereto Vendline apud la landlimo al Francio. La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,59 km², de kiuj 44% estas kovritaj de arbaro, 48% servas por agrikulturo kaj 6% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Bonfol limas en nordoriento al Pfetterhouse (Francio), en oriento al Courtavon (Francio), en sudo al Vendlincourt en okcidento al Damphreŭ, kaj en nordokcidento al Beurnevésin.
Trafiko
La stacidom de Bonfol estas la finhaltejo de mallarĝŝpura trajnlinio de la Ĵurasaj Fervojoj, kies elirpunkto estas Porrentruy. La komunumo situas flanke de la gravaj aŭtomobilaj trafikvojoj.
Historio
La unua dokumenta mencio de Bonfol datiĝas el la jaro 1136 kiel Bunfol. Dum mezepoko la vilaĝo Bonfol apartenis al la princepiskopejo de Bazelo kaj estis submetita al la majoro de Coeve. Post la franca revolucio de 1792 ĝi dum unu jaro apartenis al la Raŭraka Respubliko, kiu kiel departamento Mont Terrible estis integrita al Francio. De 1800 ĝis 1815 Bonfol apartenis al la franca departemento Haut-Rhin, kaj en la jaro 1816 ĝi per dekreto de la Viena Kongreso de 1815 fariĝis parto de la distrikto Porrentruy de Kantono Berno. Ek de la 1-a de januaro 1979 Bonfol apartenas kun la tuta distrikto al la nova Kantono Ĵuraso.
Egy Hét
Egy Hét (Unu Semajno) estis kontraŭfaŝisma revuo en hungara lingvo en Oradea, Rumanio inter januaro 1935 kaj majo 1935 redaktite de László Bárdos. ĝi okupiĝis pri politikaj, sociologiaj kaj literaturja problemoj. Ĝi publikis regule la verkojn de Szilágyi András, Korvin Sándor, Cseresnyés Sándor, Herczka István (Dimény István) kaj Salamon Ernő. El universala literaturo ĝi aperigis verkojn de Ernst Toller, Erich Kästner, Klaus Mann kaj Lion Feuchtwanger, Langston Hughes, Tenton Johnson, Jaroslav Hašek, Egon Erwin Kisch, Agnes Smedley, Louis Fischer, Ilja Erenburg, H. G. Wells, F. C. Weiskopf. Ĝi estis malpermesita.
Stacio Fukaebashi
Stacio Fukaebashi (深江橋駅 [Fukaebaŝi-eki], Fukaebashi Station) estas fervoja stacio en Kvartalo Higaŝinari, Osako, Japanio. La stacio servas 1 linion de la metroa reto Osaka Urba Subtera Fervojo: Linio Chūō.
Distrikto Košice 1
Distrikto Košice 1 estas meza distrikto en Regiono Košice. La distrikto najbaras kun Distrikto Košice ĉirkaŭaĵo (okcidente), Distrikto Košice 2 kaj Distrikto Košice 4 (sude), Distrikto Košice 3 (oriente), Distrikto Košice ĉirkaŭaĵo (norde). La distrikto apartenas al nuntempa regiono Abov (Košice kaj ĉirkaŭaĵo).
Owen
Owen estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Esslingen kaj en la distriktaro Stutgarto de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Nancy Morejón
Nancy MOREJÓN [moreĤON] ‏(7-a de aŭgusto 1944 en Havano, Kubo) estas verkisto, kritikisto, tradukisto kaj unu el la plej elstaraj poetoj de Kubo. Ŝiaj poemoj estas karakterizitaj per priskribo de ŝiaj spertoj kiel kuba civitano kaj kiel nigrulino, tial ili traktas aferojn de persona, socia kaj politika identeco. En 2001 ŝi gajnis la Kuban Nacian Premion pri Literaturo. Ŝia plej granda kolekto de verkoj estas kolektita en libro titolita "Rigardante enen: elektitaj poemoj" (Mirar adentro: Poemas escogidos) aperinta en 2002.
Vivo
Nancy Morejón naskiĝis kaj kreskis en Havano, la ĉefurbo de Kubo, de gepatroj Angélica Hernández Domínguez kaj Felipe Morejón Nuyola. Ŝia patrino laboris kiel kudristino por sindikatoj kaj ŝia patro laboris ĉe piero. Ŝi edukiĝis ĉe la Universitato de Havano, kaj estis la unua afrikdevena studento, kiu studis diplomon en la Fakultato de Artoj en tiu universitato, kie ŝi studis francajn lingvon kaj literaturon. Ŝi sukcese finis siajn studojn kaj poste studis kariban literaturon kaj specife la verkojn de Nicolás Guillén.
Ŝi estas plena membro de la Kuba Akademio de Lingvoj ekde 1999. En 2008, ŝi estis elektita prezidanto de la Kuba Unuiĝo de Verkistoj (UNEAC), kie ŝi laboris multajn jarojn, kaj nuntempe funkcias kiel la direktoro de la Kuba Akademio de Lingvoj ĉe la Centro por Karibaj Studoj en Casa de las Americas, Havano, la intelektula centro de Kubo kaj de Latinameriko.
Kariero
Morejón estas la plej sukcesa kuba poeto en la mondo. Ŝi estis la unua nigra poeto en la kuba historio, kiu ricevis la ŝancon publikigi multajn librojn kaj akiri profesian statuson kiel verkisto, kritikisto kaj tradukisto. Profunde influita de la Nigra Liberiga Movado, Liberecbatalantoj, intelektuloj kiel Angela Davis en Usono, kaj en Kubo de ŝia literatura gvidisto, Nicolás Guillén. Morejón estis inter la unuaj kubaj virinoj, kiuj gloris la identecon de la koloro de nigra haŭto en poezio.
Kiel Guillén, ŝi rifuzis apartigi nigran politikon de la pli larĝa revolucia procezo. Sekve, ŝi ne nur kontentas subteni la kuban socialisman revolucion, sed ankaŭ celas enfokusigi sian laboron en la praktiko kaj kontribuo de nigraj kubanoj (plejparte virinoj) al la revolucio en Kubo.
Izotopoj de nikelo
La izotopoj de nikelo (Ni) estas konataj de masnumeroj inter 48 kaj 78.
Nancy Morejón
Kariero
Ŝiaj verkoj traktas nuntempajn temojn de etneco, sekso, historio, politiko kaj afrik-kuba identeco, kaj estis tradukitaj al multaj lingvoj. Ŝiaj poemoj rigardas la reflektadon de la hispana kaj afrikaj kulturoj en Kubo, kaj ilian integriĝon en ŝian vivon :"Mi estas tuj Nancy Morejón, homo, unueco, kiun oni ne povas dividi en partojn kiel oni studas matematikon ... Mi ne estas pli nigra homo ol virino; mi ne estas pli virino ol kuba. Mi ne estas pli nigrulo ol kubano. Mi estas resumo kaj esenco de ĉi tiuj faktoroj." Morejón elektis traduki poezion de Édouard Glissant, Jacques Roumain, René Depestre kaj Aimé Césaire. Ŝi vizitis Kaburbon en 1992 kaj faris tie kelkajn legaĵojn kaj atelierojn. Krome ŝi kunlaboris kun eminentaj muzikistoj, dramistoj kaj aktoroj, kaj lastatempe vastigis siajn artajn talentojn al la bildartoj.
Izotopoj de nikelo
Nature okazanta nikelo estas komponita el 5 stabilaj izotopoj 58Ni, 60Ni, 61Ni, 62Ni, 64Ni. 58Ni estante la plej abunda (68,077% de natura abundeco).
Nancy Morejón
Verkaro
La poemoj de Morejón kutime estas kolektitaj en poeziaj libroj, jen kelkaj libroj kaj poeziaj libroj, kiujn ŝi verkis:
Izotopoj de nikelo
La norma atompezo estas 58,6934(2) u.
Nancy Morejón
Verkaro
La Nacia Aŭtonoma Universitato de Meksiko publikigis du volumojn de siaj verkoj: