cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Greco
Tekniko kaj stilo
El Greco rigardis koloron kiel la plej gravan kaj la plej elstaran elementon de pentraĵo, kaj deklaris ke koloro havis superecon super formo. Francisco Pacheco, pentristo kaj teoriulo kiu vizitis El Greco-n en 1611, skribis ke la pentristo ŝatis "la kolorojn krudaj kaj nemiksitaj en grandaj makulegoj kiel fanfarona montrado de sia lerteco" kaj ke "li kredis je konstanta repentrado kaj retuŝado por igi la larĝajn masojn ebenaj kiel en naturo". Ĉiukaze li kombinis la formojn de Mikelanĝelo kun la koloroj de Tiziano kaj fragmentoj de ties skribaĵoj foje marĝene de libroj indikas lian aliron al la teorioj de manierismo, kaj permesas kompreni, ke lia pentrarto ne estis produkto de spiritaj vizioj aŭ emociaj reagoj, sed ke li klopodis krei artefaritan kaj kontraŭnaturisman arton.
La figuroj estis torditaj kaj ondecaj, kvazaŭ flamoj, kaj la pentristo mem verkis, ke tiaj figuroj plej taŭge reprezentas belecon. Forestas objektoj kaj difinitaj konturoj, sed abundas neprecizaj etosoj markitaj de stormecaj aŭ almenaŭ kontrastaj nuboj. La elpersonaj komponoj foje akumuliĝas en ia parto de la ĝenerala kampo. Ne estas natura, suna lumo, sed propra lumo de la roluloj. Li alproksimiĝas al abstrakteco.
Arthistoriisto Max Dvořák estis la unua akademiulo kiu ligis la arton de El Greco kun Manierismo kaj Kontraŭnaturalismo. Modernaj akademiuloj karakterizas la teorion de El Greco kiel "tipa Manierista" kaj indikas ĝiajn fontojn en la Novplatonismo de la Renesanco. Jonathan Brown kredas ke El Greco klopodis por krei sofistikan formon de arto; laŭ Nicholas Penny "jam en Hispanio, El Greco povis krei stilon propran - unu kiu foriris plej multe el la priskribaj ambicioj de pentrarto".
En siaj maturaj verkoj El Greco montris karakterizan emon dramigi prefere ol priskribi. La forta spirita emocio transvenas el la pentraĵo rekte ĝis la spektantaro. Laŭ Pacheco, la artotipo de El Greco ĝenita, furioza kaj foje ŝajne senatenta ŝuldiĝis al intenca klopodo akiri liberecon de stilo. La prefero de El Greco por escepte altaj kaj sveltaj figuroj kaj longformaj kunmetaĵoj, kiuj helpis kaj liajn esprimplenajn kaj estetikajn principojn, gvidis lin ignori la naturajn leĝojn kaj plilongigi siajn kunmetaĵojn al plej grandaj mezuroj, precipe kiam ili estis destinitaj por retabloj. La anatomio de la homa korpo iĝas eĉ pli alimonda en la maturaj verkoj de El Greco; Por La Virgulino de la Senmakula Koncipiĝo El Greco petis plilongigi la retablon mem de pliaj 0.46 m "ĉar laŭ tiu maniero la formo estos perfekta kaj ne reduktita, kio estas la plej malbona aĵo kiu povas okazi al figuro". Signifa novaĵo de la maturaj verkoj de El Greco estas la interplektado inter formo kaj spaco; reciproka rilato estas evoluigita inter ambaŭ konceptoj kiuj tute unuigas la pentraĵan surfacon. Tiu interplektado reaperos tri jarcentojn poste en la verkoj de Cézanne kaj Picasso.
Alia karakterizaĵo de la matura stilo de El Greco estas la uzado de lumo. Kiel Jonathan Brown notis, "ĉiu figuro ŝajnas porti sian propran lumon enen aŭ reflektas la lumon kiu eliras el nevidita fonto". Fernando Marias kaj Agustín Bustamante García, la akademiuloj kiuj transskribis la manskribitajn notojn de El Greco, ligas la potencon kiun la pentristo donas al la lumo al la ideoj de subesta kristana novplatonismo. La naturo estas kopiita ne nature, sed cirkonstance, tio estas pere de la momenta situacio kaj depende de lumo, reliefo kaj koloro. La movo kaj foje eĉ la dinamismo gravas, la nenaturaj komponoj, la strangaj grupoj, tiu tordigo de la naturo kondukas al koncentro de graveco ne en la temo de la pentraĵo sed en la propra stilo, de la kontraŭnatureco, kaj tiele spite la komencajn intencojn kontraŭreformaciajn li foje apartiĝas el ties preciza ortodoksismo.
Moderna scienca esplorado emfazas la gravecon de Toledo por la kompleta evoluo de la matura stilo de El Greco kaj substrekas la kapablon de la pentristo adapti sian stilon laŭ sia medio. Harold Wethey asertas ke "kvankam greka de deveno kaj itala laŭ arta preparo, la artisto iĝis tiel mergitaj en la religia medio de Hispanio ke li iĝis la plej decida vida reprezentanto de hispana mistikismo". Li kredas ke en la maturaj verkoj de El Greco "la religiema intenseco de humoro reflektas la religieman spiriton de romkatolika Hispanio en la periodo de la Kontraŭreformacio".
El Greco ankaŭ elstaris kiel portretisto, kapabla ne nur kapti la trajtojn de la modelo sed ankaŭ peri ilian karakteron. Liaj portretoj estas pli malmultaj en nombro ol liaj religiaj pentraĵoj, sed estas de same alta kvalito. Wethey diras ke "de tia simpla rimedo, la artisto kreis memorindan karakterizadon kiu metas lin en la plej altan rangon kiel portretisto, kune kun Tiziano kaj Rembrandt".
Proponitaj bizancaj afinaĵoj
Ekde la komenco de la 20-a jarcento, akademiuloj diskutis ĉu la stilo de El Greco havis bizancajn originojn. Iaj arthistoriistoj asertis ke la radikoj de El Greco estis firme en la bizanca tradicio, kaj ke liaj plej individuaj karakterizaĵoj venas rekte de la arto de liaj prapatroj, dum aliaj argumentis ke bizanca arto ne povas esti rilatita al la pli posta laboro de El Greco.
Altona
Altona estas la plej okcidenta urbo-distrikto de la germana urbo kaj federacia lando Hamburgo sur la dekstra bordo de la rivero Elbo. En 1640 la urbo Altona iĝis parto de la duklando Holstinio, tiam en persona unio kun Danio. La unio daŭris ĝis 1864, kiam Danio perdis Holstinion al Prusio. Dum tiu tempo, de 1640 ĝis 1864, Altona estis administrata de la dana monarkio. Altona plu apartenis al Holstinio (tiam parto de la prusia provinco Ŝlesvigo-Holstinio) ĝis 1938, kiam la ĝis tiam memstara urbo estis kunigita kun Hamburgo per la Groß-Hamburg-Gesetz ("Leĝo pri Granda Hamburgo").
El Greco
Proponitaj bizancaj afinaĵoj
La eltrovo de la Endormiĝo de la virgulino en Siros, aŭtenta kaj subskribita laboro de la kreta periodo de la pentristo, kaj la ampleksa arkiva esplorado en la komencaj 1960-aj jaroj, kontribuis al la revivigado kaj retaksado de tiuj teorioj. Kvankam sekvante multajn konvenciojn de la bizanca ikono, aspektoj de la stilo certe montras venecian influon, kaj la kunmetaĵo, montranta la morton de Maria, kombinas la malsamajn doktrinojn de la ortodoksa Endormiĝo de la virgulino kaj la katolika Ĉieliro de la virgulino. Signifaj sciencaj verkoj de la dua duono de la 20-a jarcento dediĉitaj al El Greco retaksas multajn el la interpretoj de lia laboro, inkluzive de lia supozebla Bizancismo. Surbaze de la notoj skribitaj el la propra mano de El Greco, en lia unika stilo, kaj en la fakto ke El Greco subskribis sian nomon per grekaj karakteroj, oni vidas organikan kontinuecon inter bizanca pentrarto kaj lia arto. Laŭ Marina Lambraki-Plaka "longe de la influo de Italio, en neŭtrala loko kiu estis intelekte simila al lia naskiĝloko, Kandio, la bizancaj elementoj de lia eduko aperis kaj ludis katalizan rolon en la nova koncepto de la bildo kiu estas prezentita al oni en lia matura laboro". Per tiu juĝo, Lambraki-Plaka malkonsentas kun profesoroj de la Oksforda Universitato nome Cyril Mango kaj Elizabeth Jeffreys, kiuj asertas ke "malgraŭ postuloj je la kontrasto, la nura bizanca elemento de liaj famaj pentraĵoj estis lia subskribo per greka literaro". Nikos Hadjinikolaou deklaras ke de 1570 la pentrarto de El Greco estas "nek bizanca nek post-bizanca sed okcidenteŭropa. La verkoj kiujn li produktis en Italio apartenas al la historio de la itala arto, kaj tiuj kiujn li produktis en Hispanio al la historio de hispana arto".
Altona
En 2006 Altona havis 243.972 loĝantojn.
El Greco
Arkitekturo kaj skulptarto
Tiam en Hispanio la ĉefa formo de ornamo de preĝejoj estis retabloj, kiuj konsistis el pentraĵoj, multkoloraj skulptaĵoj kaj arkitekura strukturo el orumita ligno. El Greco instalis atelieron kie oni realigis tiujn ĉiujn taskojn, kaj partoprenis en la ĝenerala arkitektura dezajno de diversaj retabloj. Oni scias pri liaj studoj pri la arkitekturo de la epoko, sed lia laboro kiel arkitekto limiĝis al partopreno en kelkaj menditaj retabloj.
Altona
Geografio
La distrikto Altona plejparte estas identa kun la ĝis 1938 sendependa urbo, escepte de kelkaj malgrandaj lim-ŝanĝoj. La distrikto konsistas el 14 urbopartoj de tri tipoj: la orientaj, kiuj antaŭe formis la urbo-centron, la partoj situantaj dise de la Elbo kaj la okcidentaj antaŭurboj apud la rivero.
El Greco
Arkitekturo kaj skulptarto
El studo pri la kontraktoj subskribitaj de la kretano, San Román konkludis, ke tiu neniam realigi la ĉizaĵojn de la retabloj, kvankam foje li havigis al la skulptisto dezajnojn kaj modelojn por tiuj. Wethey akceptiskiel propraj skulptaĵoj de La Greko La imposición de la casulla a San Ildefonso kiu formis parton de la marko de El expolio kaj la Cristo resucitado kiu estis kroninta la retablon de la Hospitalo Tavera.
Altona
Historio
Altona estis fondita en 1535 kiel fiŝista vilaĝo. En 1664 ĝi ricevis la urbo-rajton de la dana reĝo Frederiko la 3-a. Ĝis la fino de la dana-prusa milito en 1864 Altona estis unu el la plej gravaj haven-urboj de la dana monarkio. La danaj reĝoj strebis malpliigi la gravecon de la sendenpenda Hamburgo per la rivala najbara urbo Altona. En Hamburgo ekzistis striktaj limigoj por fariĝi civitano por anoj de multaj ne-luteranaj eklezioj, kiel judoj, kalvinistoj, katolikoj k.a. Ankaŭ nobeloj ne povis fariĝi civitanoj en Hamburgo. Pro la pli liberala ordo en Altona multaj homoj apartenantaj al iu el tiuj grupoj tial ekloĝis en la proksima Altona. La fervoja linio de Altona al Kijlo (Kiel) estis malfermita en 1844. En 1867 Altona fariĝis parto de Prusujo. En la 1920-aj jaroj la haven- kaj industri-urbo estas konata kiel la "ruĝa" Altona kaj forta bazo de laboristaj partioj. En 1938 ĝi fariĝis urbo-distrikto de Hamburgo.
Esperanto en Altona
La unuan Esperanto-grupon en Altona oni fondis la 19-an de majo 1904. La plej konata Esperantisto el Altona estis d-ro Eduard Mybs. Pliajn detalojn vd. je Esperanto en Hamburgo.
El Greco
Arkitekturo kaj skulptarto
En 1945, la grafo de Infantas akiris la skulptaĵoj de Epimeteo kaj Pandora en Madrido kaj pruvis, ke ili estas verkoj de la Greko ĉar estas stilaj rilatoj kun lia pentra kaj skulpta produktaro. Xavier de Salas interpretis ke tiuj figuroj estas reprezentoj de Epimeteo kaj Pandora vidante en ili reinterpreton de la Davido de Mikelanĝelo kun malgrandaj variaĵoj: pli longaj figuroj, diferenca sinteno de la kapo kaj pli malfermaj kruroj. Salas rimarkis ankaŭ ke Pandora korespondas al reverto de la figuro de Epimeteo, karaktera temo de manierismo. Puppi konsideris ke temas pri modeloj por determini la plej taŭgan sintenon de la dekstraj figuroj de la pentraĵo de Laokoonto.
El Greco estis altagrade altestimita kiel arkitekto kaj skulptisto dum sia vivdaŭro. Li foje dizajnis kompletajn retablojn, laborante kiel arkitekto kaj skulptisto same kiel pentristo - ekzemple, ĉe la hospitalo de La Caridad. Tie li ornamis la kapelon de la hospitalo, sed la ligna retablo kaj la skulptaĵoj kiujn li kreis plej verŝajne pereiĝis. Por El Expolio la majstro dizajnis la originan retablon el orumita ligno kiu estis detruita, sed lia malgranda skulptita grupo de la Miraklo de Sankta Ildefonso daŭre pluvivas sur la pli malalta centro de la kadro.
Lia plej grava arkitektura atingo estis la preĝejo kaj Monaĥejo de Sankta Dominiko la Malnova, por kiu li ankaŭ efektivigis skulptaĵojn kaj pentraĵojn. El Greco estas konsiderita kiel pentristo kiu integrigis arkitekturon en sia pentrarto. Li ankaŭ priokupiĝis je la arkitekturaj kadroj al siaj propraj pentraĵoj en Toledo. Pacheco karakterizis lin kiel "verkisto de pentrarto, skulptarto kaj arkitekturo".
En la marĝennotoj kiujn El Greco skribis en sia kopio de la traduko fare de Daniele Barbaro pri la verko de Vitruvio De architectura, li refutis la alligitaĵon de Vitruvio al arkeologiaj restaĵoj, kanonaj proporcioj, perspektivo kaj matematiko. Li ankaŭ vidis la manieron de Vitruvio da misprezentado de proporcioj por kompensi la distancon de la okulo kiel reago al kreado de monstraj formoj. El Greco estis negativa al la ideo de reguloj mem en arkitekturo; li kredis ĉefe je la libereco de invento kaj defendis novaĵon, diversecon, kaj kompleksecon. Tiuj ideoj estis, aliflanke, ankaŭ ekstremaĵo por la arkitekturaj etosoj de lia epoko kaj havis neniun tujan resonancon.
Postmorta kritika reputacio
Ĝi estis granda momento. Pura justa konscienco staris sur unu pleto da la pesilo, imperio sur la alia, kaj estis vi, la konscienco de viro, kiu renversis la pesilon. Tiu konscienco povos stari antaŭ la Sinjoro kiel la Lasta Juĝo kaj ne esti taksita. Ĝi juĝos, ĉar humaneco, pureco kaj braveco plenigas eĉ dion kun teruro ... Arto ne estas submetado kaj reguloj, sed demono kiu frakasas la muldilojn ... La brusto de la interna arkianĝelo de Greco puŝis lin en la ununura espero de malkvieta libereco, la plej elstara mansardo de tiu mondo.
El Greco estis malestimita fare de la tujaj generacioj post sia morto ĉar lia laboro estis kontraŭbatalita en multaj rilatoj al la principoj de la frua baroka stilo kiu venis antaŭen proksime de la komenco de la 17-a jarcento kaj baldaŭ anstataŭis la lastajn pluvivajn trajtojn de la 16-ajarcenta Manierismo. El Greco estis rigardita kiel nekomprenebla kaj havis neniujn gravajn anojn. Nur lia filo kaj kelkaj nekonataj pentristoj produktis malgravajn kopiojn de liaj verkoj. Postaj hispanaj komentistoj de la 17-a- kaj komenco de la 18-a jarcentoj laŭdis lian kapablon sed kritikis lian kontraŭnaturisman stilon kaj lian kompleksan ikonografion. Kelkaj el tiuj komentistoj, kiel ekzemple Acislo Antonio Palomino de Castro y Velasco kaj Juan Agustín Ceán Bermúdez, priskribis lian maturan laboron kiel "malestiman", "ridindan" kaj "honorindon de malestimo". La vidoj de Palomino kaj Bermúdez estis ofte ripetitaj en hispana historiografio, ornamita per esprimoj kiel ekzemple "stranga", "kviro", "originalo", "ekscentra" kaj "stranga". La frazo "mallevita en ekscentreco", ofte renkontita en tiaj tekstoj, en tempo evoluigis en "frenezon".
968
En la jaro 968 post Kristo okazis, interalie:
El Greco
Postmorta kritika reputacio
En 1908, hispana arthistoriisto Manuel Bartolomé Cossío publikigis la unuan kompletan katalogon de la verkoj de El Greco; en tiu libro El Greco estis prezentita kiel la fondinto de la hispana skolo. La saman jaron Julius Meier-Graefe, akademiulo pri franca Impresionismo, vojaĝis en Hispanion, cele studi Velázquez, sed anstataŭe iĝis fascinita fare de El Greco; li registris siajn travivaĵojn en Spanische Reise (Hispana veturo, publikigita en la angla en 1926), la libro kiu vaste establis El Grecon kiel grandan pentriston de la pasinteco "ekster iom mallarĝa cirklo". En la laboro de El Greco, Meier-Graefe trovis antaŭsignadon de moderneco. Tiuj estas la vortoj de Meier-Graefe por priskribi la efikon de El Greco al la artaj movadoj de sia tempo:
Li [El Greco] malkovris sferon de novaj eblecoj. Ne eĉ li mem povis elĉerpi ilin. Ĉiuj generacioj kiuj sekvas post li vivas en lia sfero. Ekzistas pli granda diferenco inter li kaj Tiziano, lia majstro, ol inter li kaj Renoir aŭ Cézanne. Tamen, Renoir kaj Cézanne estas majstroj de neriproĉebla originaleco ĉar estas ne eble eliri el la lingvo de El Greco, se dum ties uzado, ĝi ne estas inventita denove kaj denove, fare de la uzanto.
Al la angla artisto kaj kritikisto Roger Fry en 1920, El Greco estis la arketipa geniulo kiu faris kiel li pensis plej bone "kun kompleta indiferenteco al kiu efiko la rekta esprimo eble havos sur publiko". Fry priskribis El Greco-n kiel "maljunan majstron kiu ne estas simple moderna, sed fakte prezentiĝas multajn ŝtupojn antaŭ ni, turnante reen por montri al ni la vojon".
Dum la sama periodo, aliaj esploristoj evoluigis alternativon, pli radikalajn teoriojn. La kuracistoj August Goldschmidt kaj Germán Beritens argumentis ke El Greco pentris tiajn longajn homajn formojn ĉar li havis vizioproblemojn (eventuale progresinta astigmatismo aŭ strabismo) kiu igia lin vidi korpojn pli longaj ol ili estas, kaj laŭ angulo al la perpendikulara; tamen vizioproblemoj ne povus esti kaŭzo ĉar la artisto estus alĝustiĝinta al tio. Krome la kuracisto Arturo Perera, aliflanke, atribuis tiun stilon eĉ al la uzado de mariĥuano. Michael Kimmelman, recenzisto por The New York Times, deklaris ke "al grekoj [El Greco] iĝis la kvintesenca greka pentristo; al la hispanoj, la kvintesenca hispano".
Kiel estis pruvita per la kampanjo de la Nacia Pinakoteko de Ateno por arigi financojn por la aĉeto de Sankta Petro en 1995, El Greco estas amita ne nur fare de fakuloj kaj artamantoj sed ankaŭ de ordinaraj homoj; danke al la donacadoj plejparte fare de individuoj kaj publik-donadaj fondusoj la Nacia Artgalerio atingis 1.2 milionojn da dolaroj kaj aĉetis la pentraĵon. Karakterizante la interkonsenton de la efiko de El Greco, Jimmy Carter, la 39-a Prezidanto de Usono, diris en aprilo 1980 ke El Greco estis "la plej speciala pentristo kiu iam rekuperiĝis antaŭen tiam" kaj ke li eble estis "tri aŭ kvar jarcentojn antaŭ sia tempo".
Influo super aliaj artistoj
La retaksado de El Greco ne estis limigita al akademiuloj. Laŭ Efi Foundoulaki, "pentristoj kaj teoriuloj de la komenco de la 20-a jarcento "malkovris" novan El Grecon sed en procezo kiujn ili ankaŭ malkovris kaj rivelis siajn proprajn memojn". Lia esprimivo kaj koloroj influis Eugène Delacroix kaj Édouard Manet. Al la grupo Der Blaue Reiter en Munkeno en 1912, El Greco karakterizis tiun misteran internan konstruon kiu estis la tasko de ilia generacio retrovi. La unua pentristo kiu ŝajne estis rimarkinta la strukturan kodon en la morfologio de la matura El Greco estis Paul Cézanne, unu el la antaŭuloj de kubismo. Relativaj morfologiaj analizoj de la du pentristoj rivelis siajn komunajn elementojn, kiel ekzemple la misprezento de la homa korpo, la ruĝetaj kaj (en aspekto nur) neprilaboritaj fonoj kaj la similaĵoj en la interpreto de spaco. Laŭ Brown, "Cézanne kaj El Greco estas spiritaj fratoj malgraŭ la jarcentoj kiuj apartas ilin". Fry observis ke Cézanne pentris per "sia bonega eltrovo de la trapenetro de ĉiu parto de la dezajno per unuforma kaj kontinua plastika temo".
Cimetière Parisien d'Ivry (Tramtransporto en Parizo)
Cimetière Parisien d'Ivry (Pariza tombejo de Ivry) estas haltejo de Tramvojo T9, situanta en Ivry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
El Greco
Influo super aliaj artistoj
La fruaj kubismaj esploradoj de Picasso malkovris aliajn aspektojn en la laboro da El Greco: struktura analizo de liaj kunmetaĵoj, multaspekta refrakto de formo, interplektado de formo kaj spaco, kaj specialaj efektoj de fokusoj. Pluraj trajtoj de kubismo, kiaj ekzemple misprezentoj kaj la materiisma interpreto de tempo, havas siajn analogecojn en la laboro de El Greco. Laŭ Picasso, la strukturo de El Greco estas kubisma. La 22an de februaro 1950, Picasso komencis sian serion de "parafrazoj" de la verkoj de aliaj pentristoj per La Portreto de pentristo laŭ El Greco (la filo Jorge Manuel). Foundoulaki asertas ke Picasso "kompletigis... la procezon de la aktivigo de la pentrovaloroj de El Greco kiu estis komencita fare de Manet kaj daŭrigita fare de Cézanne".
Cimetière Parisien d'Ivry (Tramtransporto en Parizo)
Ĝi estis malfermita la.
El Greco
Influo super aliaj artistoj
La ekspresionistoj temigis la esprimplenajn disprezentojn de El Greco. Laŭ Franz Marc, unu el la ĉefaj pentristoj da la germana ekspresionisma movado, "ni plusendas kun plezuro kaj kun firmeco al la kazo de El Greco, ĉar la gloro de tiu pentristo estas proksime ligita al la evoluo de niaj novaj perceptoj pri arto". Ankaŭ Jackson Pollock, gravulo en la abstrakta ekspresionisma movado, estis influita fare de El Greco. Antaŭ 1943, Pollock kompletigis sesdek desegnokunmetaĵojn laŭ El Greco kaj verks tri librojn pri la kreta majstro.
Ankaŭ nuntempaj pentristoj estas inspiritaj de la arto de El Greco. Kysa Johnson utiligis la pentraĵojn de El Greco de la Senmakula koncipiĝo kiel la komponan kadron por kelkaj el ŝiaj verkoj, kaj la majstraj anatomiaj disprezentoj estas iom reflektitaj en la portretoj de Fritz Chesnut.
La personeco kaj laboro de El Greco estis fonto de inspiro por poeto Rainer Maria Rilke. Ero de la poemoj de Rilke (Himmelfahrt Mariae I.II., 1913) estis bazita rekte sur la Senmakula koncipiĝo de El Greco. Greka verkisto Nikos Kazantzakis, kiu sentis grandan spiritan afinecon por El Greco, nomigis sian membiografion Informo pri El Greco kaj skribis omaĝe al la Kret-naskita artisto.
En 1998, la greka elektronika komponisto kaj artisto Vangelis publikigis El Greco, nome simfonian albumon inspiritan fare de la artisto. Tiu albumo estas vastiĝo de pli frua albumo de Vangelis, Foros Timis Ston Greco, φόρος Τιμής Στον Γκρέκο, Omaĝo al El Greco). La vivo de la Kret-naskita artisto estas la temo de la filmo El Greco de greka, hispana kaj brita produktado. Reĝisorita fare de Ioannis Smaragdis, la filmo komencis filmiĝi en oktobro 2006 sur la insulo Kreto kaj premieris sur la ekrano unu jaron poste; Brita aktoro Nick Ashdon estis elektita por ludi El Grecon.
Atribuo de kelkaj pentraĵoj
La preciza nombro de la verkoj de El Greco okazigis ardan polemikon. En 1937, tre influa studo de arthistoriisto Rodolfo Pallucchini havis la efikon de troa pliigado de la nombro da verkoj akceptitaj kiel de El Greco. Pallucchini atribuis al El Greco malgrandan triptikon en la Galleria Estense ĉe Modeno sur la bazo de signaturo sur la pentraĵo sur la dorso de la centra panelo de la Modena triptiko ("χείρ δομήνιχου", [kreita de] la mano de Doménikos). Ekzistis interkonsento ke la triptiko estis efektive junula laboro de El Greco kaj, tial, la publikigo de Pallucchini iĝis la mezurilo por atribuoj al la artisto. Tamen, Wethey neis ke la Modena triptiko havis ajnan ligon entute kun la artisto kaj, en 1962, produktis reagan katalogon klarigitan kun tre reduktita korpuso de materialoj. Dum arthistoriisto José Camón Aznar atribuis inter 787 kaj 829 pentraĵojn al la kreta majstro, Wethey reduktis la nombron al 285 aŭtentaj verkoj kaj Halldor Sœhner, germana esploristo pri hispana arto, agnoskis nur 137. Wethey kaj aliaj akademiuloj malaprobis la nocion ke Kreto ludis ajnan rolon en lia formacio kaj apogis la eliminon de serio de verkoj for de la verkaro de El Greco.
Ekde 1962, la eltrovo de la Endormiĝo kaj la ampleksa arkiva esplorado konvinkis iom post iom fervorajn akademiulojn ke la tasoj de Wethey estas ne totale ĝustaj, kaj ke liaj katalogdecidoj eble misprezentis la percepton de la tuta naturo de la originoj, evoluo de El Greco kaj lia verkaro. La eltrovo de la Endormiĝo kondukis al la atribuo de tri aliaj subskribitaj verkoj de "Doménicos" al El Greco (nome Modena Triptiko, Sankta Luko pentranta la Virgulinon kaj la Infanon, kaj La Adoro de la Saĝuloj) kaj tiam al la akcepto de pli da verkoj kiel aŭtentaj - iuj subskribitaj, kelkaj ne (kiaj ekzemple Pasio de Kristo pentrita en 1566), - kiuj estis alportitaj en la grupon de junulaj laboroj de El Greco. El Greco nun estas vidita kiel artisto kun eduka trejnado sur Kreto; serioj da verkoj prilumas lian fruan stilon, el kiuj kelkaj pentritaj dum li daŭre estis sur Kreto, kelkaj de lia periodo en Venecio, kaj kelkaj de lia posta restado en Romo. Eĉ Wethey akceptis ke "li [El Greco] verŝajne pentris la malgrandan kaj multe pridisputatan triptikon en la Galleria Estense ĉe Modeno antaŭ ol li forlasis Kreton". Tamen, disputoj pri la preciza nombro da la aŭtentaj verkoj de El Greco restas nesolvitaj, kaj la statuso de Wethey kaj lia klarigita katalogo estas en la centro de tiuj malkonsentoj.
Resumo
Ĝenerale kiam oni parolas pri Toledo, oni nepre venas al la figuro de El Greco, kies centjariĝon oni celebros 2014. Por esperantistoj tiu figuro interesas pro diversaj kialoj: dekomence el lingva kaj interkultura vidpunkto, ĉar temas pri artisto kiu naskiĝis el grekortodoksa medio de insulo Kreto, kie tiam hegemoniis italkatolikaj venecianoj. Fakte lia greka familio estis je la servo de tiuj eksterlandaj dominantoj. Sekve li elmigris al Venecio kaj poste al Romo, kie li kontaktis kaj integriĝis en katolika kulturo, for de sia propra kulturo, kaj en intelektulara medio. Pro personaj, artistaj kaj ekonomiaj tialoj, li denove elmigris, tiam al Hispanio, kie li denove devis alkutimiĝi al novaj lingvo kaj kulturo. Krome li ne loĝis en la landa ĉefurbo, kie estis pli da eksterlandanoj (do kosmopolita etoso), sed en tute kastilia jam nur provinca urbo kia Toledo.
El artista pentrarta vidpunkto, li ĉiam estis progresema kaj preskaŭ revoluciema. Kompreneble por la epoko, li, kiel ĉiu tiama artisto, vivtenis sin ĉefe el religitemaj mendoj. Tio ne eviteblis. Sed krom tio, li frontis la enhavajn temojn kaj la stilajn karakterojn per ege personaj decidoj, kiuj tute levis malaprezon kaj malkomprenon de samtempuloj, kaj inter ili ĉefe altrangaj ekleziuloj kaj eĉ inkviziciantoj, kiuj foje estis dungantoj kaj foje eventualaj mortigantoj, kaj emis interveni kiam aperis novaj kulturaj trajtoj. Fakte por arthistoriistoj survoje de la renesanca kulturo al la baroka kulturo oni devis “inventi” apartajn kulturon kaj stilon, nome Manierismo, kien enmeti ekzemple la kretdevenan pentriston kaj lian verkaron. Ties pentraĵoj foje montras kuraĝajn teknikajn solvojn, kiujn nur kelkajn jarcentojn poste uzos ekspresionismo, impresionismo kaj eĉ abstrakta arto. Do, li estis kaj arta kaj kultura pioniro.
Ne gravas jam nun ĉu li estis konfliktema persono, kiu kutime jurapelaciis por atingi pli bonan ekonomian rezulton el sia laboro, kio foje kondukis lin eĉ antaŭ la papo, kaj pro malmulto, li ne iris antaŭ inkvizicia tribunalo. Gravis, ke li kiel entreprenisto kaj profesia metiisto, sukcesis malfermi al si ekonomian kaj socian vojojn, komence per serĉado de plej konvenaj rimedfontoj, el Romo al Madrido, kaj poste el malsukcesa elturniĝo ĉe la reĝa kortego al la pli impresebla provinca urbego Toledo. Kiel oftis en la tiaj kaj tieaj medioj, li post tempopaŝo muntis atelieron kie arto iĝis industrio kaj tiele povis reagi al mendoj el la tuta lando kaj eĉ povis, ofte laŭ mendoj, kopii aŭ imiti siajn proprajn produktojn por plenumi la plej diversajn postulojn el ampleksa dungogamo. Tiele li povis konverti kion nun oni konsideras persona ingenia profesio al simpla ekonomia dediĉo konvena kaj por li kaj por siaj ĉirkaŭuloj.
Nuntempe lia verkaro tutmondas. Eblas koni ĝin en la Muzeo Prado de Madrido, en aliaj tutmondaj muzeoj, en privataj kolektoj, en preĝejoj, katedraloj kaj monaĥejoj de la tuta Hispanio ktp. Kaj ĉefe en Toledo, kie li estas heroo, kaj de la pasinteco kaj de la nuna moderna turisma industrio. Eĉ nur ununura pentraĵo vizitinda en aparta muzeeto unuĉambra kaj unupeca montras la gravon, kiun lia arto sukcesis atingi per la plej diversaj rimedoj, nome la Entombigo de la senjoro de Orgaz. Aliaj strangaj verkoj estas la komenca Senvestigo de Kristo por la sakristio de la Katedralo de Toledo, kun alia versio nun eksterlande, kie Kristo aperas kiel centra etenda ruĝa makulo ege kontrasta kontraŭ la malvarma ĉirkaŭo, Vido de Toledo, kie oni inaŭguras pentran subĝenron de pejzaĝoj, krome ege mistera sub minaca nubaro, la nombraj portretoj, el kiuj tiu de La kavaliro de mano surbrusta, ankaŭ iom enigma, ktp. Kaj ĉefaj trajtoj estas spiritaj mienoj, torditaj kaj plilongigitaj figuroj, kontrastaj koloroj, misteraj formoj ktp.
Li estas heroo kaj en Toledo kaj por la tuta hispania kulturo, kaj en Kreto kaj por la tuta greka hereda kulturo. Eĉ la mediteranea.
Fraŭlino Universo
Fraŭlino Universo aŭ Miss Universo (oficiale en la angla Miss Universe) estas titolo de virina belo, nome Beleco-konkurso. Supozeble gravas ankaŭ eleganto, inteligento, sinteno, pozmaniero kaj certiĝo. La kandidatinoj devenas el diversaj mondopartoj.
La kandidatinoj reprezentas unike sian landon kaj la venkintino havas tiun titolon dum unu jaro.
Miss Universo estas populara konkurenco en multaj aziaj landoj kaj ĉefe ankaŭ en latinamerikaj. En plej parto de Karibio, Eŭropo kaj Afriko estas konata sed malmulte sekvata.
La aktualaj posedantoj de la konkurenco estas la usona televidkanalo NBC kaj la usona milionulo Donald Trump. Ili kune kunformas la Miss Universe Organization L.P., LLLP kie prezidantino estas Paula Shuggart.
HIT
La vorto havas plurajn signifojn:
Zen kaj la arto de motorcikla prizorgado
Zeno kaj la arto de motorcikla prizorgado : Vojaĝo laŭ la spuroj de valoroj - estas la unua romano de Robert M. Pirsig, en kiu li ekzamenas la koncepton de kvalito.
Vojaĝo laŭ la spuroj de kvalito
La romano, duon-aŭtobiografia verko, rakontas la historion de la vojaĝo de Pirsig kaj lia filo sur motorciklo tra Usono. Pirsig skribas en la unua persono, kaj rakontas pri li mem kaj rolulo, kiun li nomas "Fedro" (lupo en la greka, kiel unu el la sokrataj dialogoj). Ĉi-lasta, eksternorma intelektulo, kies ideojn malakceptis akademiularo, estas diagnozita kun mensa malsano kaj spertas elektroskuan terapion. La vojaĝo priskribita tra la romano ankaŭ montriĝas la vojaĝo de Piersig reen al li mem, ĝis li fariĝos Fedro denove.
Unue la nomo ne ŝajnas kongrui kun la filozofia enhavo de la romano. La du kontraŭoj, Zen-Budhismo - religia teorio, kiu fokusiĝas al homaj rilatoj kaj la bezono de renovigita mondpercepto kontraŭe al prizorgado de motorciklo - teknika kaj teknologia teorio, kiu traktas la senvivaĵon. Tamen Piersig klarigas, ke estas ligo inter Zeno kaj multaj aferoj, ĉar zorgi pri ĉio postulas zorgemon, kiun predikas Zeno kaj ĉar la dieco restas en la sama komforto inter dentradoj kiel inter petaloj. Efektive, poste en la romano ĉi tiuj du maloj kunfandiĝas kiel du komplementaj filozofiaj aliroj, sur kiuj baziĝas la rakonto.
Laŭlonge de la romano, Pirsig ofertas novan koncepton, diferencan de la konvenciaj konceptoj de la dikotomio inter materio kaj spirito kaj same inter subjekto kaj objekto. Laŭ Piersig, la koncepto de kvalito estas la konsistiga koncepto de realo, kaj estas la fonto, el kiu la distingo inter la subjekto kaj la objekto poste fariĝas. Laŭlonge de la romano, Pirsig ekzamenas kaj analizas la signifon de "kvalito" (termino laŭ li nedifinebla).
Pirsig provas kombini malsamajn filozofiajn konceptojn - ekzemple Zeno kaj Taoismo, kiuj emfazas neintelektan aliron kaj rektan observadon de la mondo (la romantika aliro), kontraste al okcidenta koncepto, kiu emfazas logikon, raciismon kaj materian / spiritan duecon (la klasika aliro).
Ĉi tie aferoj kompreniĝas de la nomo de la romano - laŭ Pirsig, kiam ĉio estas en ordo kaj funkcias (ekzemple pri prizorgado de motorciklo), la Zen-aliro plej taŭgas por la situacio - simple "esti" kaj plu veturi. Inverse, kiam estas malfunkcio aŭ io misas, uzi logikon kaj raciecon povas helpi solvi la situacion. La argumento estas, ke plej multaj homoj preferas nur unu aliron en siaj vivoj, kaj traktas siajn spertojn laŭ la sama aliro. La tezo argumentas, ke por ke ni vere spertu "kvaliton", ni devos adopti ambaŭ alirojn paralele. Laŭ Piersig, kombinaĵo de la du aliroj multe kontribuos al malpliigo de la ĉagreno kaj malkontento regantaj inter la okcidenta socio.
Pirsig klopodas ilustri la efikon de teknologio sur la vivkvalito de la individuo en la moderna mondo. En unu el la pasejoj en la romano, Johano (ilia vojaĝpartnero kaj muzikisto profesia) havas malbonan tagon. Jam okazis multaj provoj, ke li ne povis startigi la motorciklon. Jen nova kaj prestiĝa BMW-motorciklo. La problemo estas plej malgranda (estis varma tago kaj John provis komenci per la malferma klucilo) - sed malgraŭ tio John ne povas superi la problemon. Lia nescio pri la reala rolo de la klucilo sur la motorciklo fine kaŭzas lin angoro. Johano estas la romantika tipo, kiu provas resti for de teknologio kaj strebas al romantika trankvilo. Li ŝajnas ne adekvate aprezi la fakton, ke lia negativa sinteno al teknologio kaŭzas lin eliri el la stato de sereneco, kiun li celas atingi, precipe kiam teknika kapablo necesas. Pirsig, aliflanke, preferas la klasikan aliron sed fine rimarkas, ke li devas adopti ambaŭ alirojn. Unuflanke, li povas vidi la neceson kaj "belecon" de teknologio kaj sentas sin bone pri teknika laboro, kiu postulas penson (por atingi "internan trankvilon"). Aliflanke, li havas la kapablon kompreni la malallogon de la romantika tipo al teknologio kaj la "artefarita mondo" kiel kromprodukto. Teknologio ŝajnas minaca al la romantikulo, do li disvolvos negativan sintenon al ĝi.
Pirsig montras, ke la komenco de la racia vojaĝo serĉante la "puran veron" komenciĝas per argumento en antikva Grekio inter la sofistaj filozofoj kaj la aliro de Sokrato (kaj lia posteulo Platono). La sofistoj argumentis, ke veron ne povas atingi racia pensado, ĉar ĉiu individuo perceptas aferojn alimaniere. Kontraŭe, la aliro de Sokrato kaj Platono diras, ke per ĝusta racia pensado, ni povas alveni al la veraj fundamentoj de aferoj. Piersig argumentas, ke kvankam racia penso povas atingi iom da vero, ĝi ne validos en ĉiuj kazoj, kaj tial ni devas adopti pli larĝan kaj diversan aliron, kiu provizos al ni gamon da aldonaj iloj por trakti la mondon.
Adopti paradigmon, kiu akceptas la du konceptojn - la klasikan kaj la romantikan - postulos unuflanke komprenon de la klasikaj sciencoj kaj krome kombinos fontojn de neracia saĝo kiel eksplodoj de inspiro kaj kreemo (kiujn Peirsig opinias ne estas racia agoj). Piersig montras, ke racia aliro kaj Zen-aliro - t.e. "vivi la momenton" - povas kunekzisti kaj plibonigi nian komprenon pri "kvalito".
Laŭlonge de la romano, Pirsig prezentas la vidpunktojn de multaj filozofoj, inkluzive de Hume, Kant, Aristotelo, Platono, kaj la antaŭsokrataj filozofoj, kiam li fine konkludas, ke la koncepto de kvalito, kiun li disvolvis, egalas kaj al la koncepto de la Taismo de la orienta mondo kaj al la bonsignifa koncepto de sofismo.
En la dua romano de Pirsig, Leila: Enketo pri Moralo, publikigita en 1991, Pirsig eĉ disvolvas sian teorion en kompletan metafizikon - la metafizikon de kvalito.
Preĝejo Koro de Jesuo (Gyomaendrőd)
Preĝejo de Koro de Jesuo estas romkatolika preĝejo en Hungario, en urbo Gyomaendrőd, en urboparto Gyoma.
Historio
La unua mencio pri katolika kirko (de Ĉiuj Sanktuloj) okazis en 1412, pri la paroĥo en 1552. Dum dominado de turkoj la preĝejo estis forlasita. Inter 1836-1839 oni konstruis novan preĝejon. En 1848 la preĝejo bruldetruiĝis, denove oni konstruis novan novrenesancan kaj novromanikan preĝejon en 1862. Ekde tiam jam paroĥo funkciis tie.
Konstruaĵo
La unusola turo estas super la ĉefenirejo. La konstruaĵo konsistas el unu navo kaj el kapelo, kie en la kelo tombo troviĝas. La ĉefaltaro prezentas Koron de Jesuo. La flankaj altaroj gardas relikvojn pri martiroj. La plafono konsistas el kvadratoj pentritaj.
Pri kermeso mankas informoj.
DOR
DOR povas rilati al:
Comisiones Obreras
Comisiones Obreras (laŭ Mallongigo CC. OO. ĉar hispane oni duobligas la komencan literon de pluralaj nomoj, signige "Laboristaj Komisionoj") estas konfederacio sindikata de Hispanio, ligita dekomence al la Komunista Partio de Hispanio, sed sendependa el nunaj politikaj partioj. AKtuale ĝi estas la plej granda sindikato de Hispanio, se konsideri la voĉdonojn dum sindikataj elektoj.
Ĝi ekĝermis dum kontraŭleĝaj laboristaj konfliktoj organizitaj dum la 1960-aj jaroj en Asturio, Katalunio, Madrido kaj la eŭskaj provincoj Gipuzkoa kaj Biskajo. Tiam ili estis impulsitaj de la komunisma partio kaj de laborismaj kristanaj organizoj.
Nádasdladány
Nádasdladány (nAdaŝdladAnj) estas vilaĝo en Hungario en regiono Meza Transdanubio, en departemento Fejér, en Distrikto Polgárdi. Dum la pratempoj estis en la regiono marĉa lago, tial en la vilaĝnomo estas nádas estas hungare kanejo. Ŝajnas, pri tiu loko ricevis nomon familio Nádasdy.
Situo
Nádasdladány situas laŭ flankovojoj inter urboj Székesfehérvár, Várpalota kaj Polgárdi. Tiu lasta urbo troviĝas 11, Várpalota 13, Székesfehérvár 19, Siófok (ĉefurbo de Balatono) 35, Budapeŝto 80 km.
Historio
La unua mencio devenis el 1266 en formo Lodan.
Zborov (distrikto Šumperk)
Zborov estas katastre malgranda municipo en Ĉeĥio situanta en distrikto Šumperk. Vivas ĉi tie. Ĝi etendiĝas en okcidenta parto de la distrikto. La vilaĝo limas kun katastroj de vilaĝoj Horní Studénky, Klášterec, Vyšehoří, Postřelmůvek, Svébohov kaj Jedlí.
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo estas el la jaro 1464.
UNIFEV-TV
UNIFEV-TV (portugale TV UNIFEV) estas televidkanalo en la brazila urbo Votuporango apartenanta al Fondaĵo Eduka Radio de Votuporango.
La stacio komencis sian agadon en 1989, kun la nomo TV Universitária kaj estis rajtigita funkcii sur la UHF-kanalo 53.
Urboj atingitaj de UNIFEV-TV:
Nușeni
Nușeni [nuŝenj] (hungare: Apanagyfalu [apanadjfalu]) estas komunumo en Rumanio okcidente de Bistrița. Administre apartenas al ĝi Dumbrava, Beudiu, Feleac, Malin, Rusu de Sus, Vița.
Loĝantaro
En 1910 ĝi havis 1 021 loĝantojn (rumanoj, hungaroj); en 1992 958 (rumanoj, 26 % da hungaroj).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estas el 1243. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario (Szolnok-Doboka).
En la censo de 2002 la 3.264 loĝantoj deklaris jenajn etnecojn kaj precipajn lingvojn:
Loeches
Loeches estas municipo de la Madrida Regiono en Hispanio. Laŭ kalkuloj de la NIS, je la 1-a de januaro 2009 ĝi havis 6.781 loĝantojn. Ĝi apartenas al la jura regiono de Arganda del Rey. Loeches situas oriente de la Madrida provinco, inter Alcalá de Henares kaj Arganda del Rey, en la subkomarko Alcarria de Alcalá. La spuroj de ĉi tiu loĝloko venas de la 12-a jarcento kaj oni supozas ke ĝia nomo estas eŭska pro la reloĝigado de la regiono per eŭskoj.
Izoamila jodido
Izoamila jodido aŭ 1-jodo-3-metilbutano estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la jodidoj, rezultanta el interagado de la jodida acido kaj izoamila alkoholo. Izoamila jodido estas senkolora likvaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Izoamila jodido prezentas jodatomon ligitan al izoamila grupo. Ĝi konsistas je 5 karbonatomoj, 11 hidrogenatomoj, 1 jodatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
Toko
Toko estas legenda heroo laŭ Saxo Grammaticus, kiu devas pafi je ordono de reĝo bludenta Haraldo pomon de sur kapo de sia filo (pompafo). Je la demando, kial li antaŭpreparis ankaŭ duan sagon, li diras, ke okaze de mispafo, li volis morti la reĝon. Pro tiu respondo, oni punas lin je vivdanxgera veturo de sur roko, per skio. Li eltenas ankaŭ tiun provon.
PEG
La vorto havas plurajn signifojn:
Toko
Toko estis dana ĉasisto en la 12-a jarcento kaj lia legendo donis eble kernon de la legendo de Vilhelmo Tell. Li devis pafi pro sia fierfanfaronado pri la pafscio.
969
En la jaro 969 post Kristo okazis, interalie:
Stacio Suka
Stacio Suka (japane: 須賀駅 [Suka-eki], angle: Suka Station) estas fervoja stacio en Haŝima, Gubernio Gifu, Japanio. La stacio servas 1 linion de Meitetsu: Linio Meitetsu-Takehana.
2649 Oongaq
2649 Oongaq estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Edward L. G. Bowell elde la Stacio Anderson Mesa de la observatorio Lowell apud Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝia nomo devenas de la hopia vorto "Oongaq", kiu signifas "de tie supre".
Zborov
Zborov estas nomo por vilaĝo en Ĉeĥio, por vilaĝo en Slovakio kaj por urbo en Ukrainio.
Yuki Inoue
Yuki Inoue (井上 雄幾, n. ) estas japana futbalisto.
Li futbalis ĉe Yokohama Flügels, JEF United Ichihara, Sagawa Express Tokyo, Montedio Yamagata, Ventforet Kofu, Tochigi SC, Blaublitz Akita kaj Tonan Maebashi.
Go, Dog. Go!
'Go, Dog. Go!' (anglalingve por Iru, Hundo. Iru!) estas libro de P. D. Eastman, unue publikigita de Random House Books for Young Readers en 12a de marto 1961.
ASTRA - Nacia Muzea Komplekso
"ASTRA" (Complexul Naţional Muzeal "ASTRA") estas muzeo-komplekso pri rumana popoltradicia civilizacio kiu troviĝas en Sibiu, Rumanio, kaj arigas kvar etnologiajn kaj civilizaciajn muzeojn en la urbo, serion de laboratorioj por konservado kaj esplorado kaj dokumentada centro. Ĝi estas la posteulo de la ASTRA-Muzeo kiu ekzistis en la urbo ekde 1905. Ĝia moderna vivo komenciĝis kun la malfermo de La Muzeo de Popola Teknologio en 1964, nun La "ASTRA" Muzeo de la Tradicia Popoltradicia Civilizacio.
Ĝi estas la plej granda muzeo en libera aero en Rumano kaj unu el la plej grandaj en Europo.
Muzeo de la Kulturo kaj Civilizacio de la Romaa popolo
Unu el la plej gravaj projektoj de la muzea komplekso estis la malfermo de la nova muzeo nomata Muzeo de la Kulturo kaj Civilizacio de la Romaa popolo. Tiu projekto provis arigi kulturajn artefaktojn de la Romaa popolo (ankaŭ konata kiel Romanys), la nura grava etna grupo en Rumanio, kiu ankoraŭ ne havis propran muzeon.
En 2007, Sibiu estis, kune kun Luksemburgio, la Eŭropa Ĉefurbo de Kulturo. La muzeo organizis serion de eventoj por promocii la Popolajn Tradiciojn en Rumanio.
Eksteraj ligiloj
(rumana) Oficiala retejo
ASTRA Film Festival
ASTRA-Muzeo ĉe museum.com
Complexul Nacia Muzeal ASTRA ĉe la Google Kultura Instituto
970
En la jaro 970 post Kristo okazis, interalie:
Bostona maratono
La unua Boston-maratono okazis la, unu jaron post la Atena olimpiko de 1896. Tiam konkuris 15 kurantoj. Oni limigis la nombron de la partoprenintoj kaj la kurontoj devis atingi difinitan temporezulton ene de 18 monatoj antaŭ la konkuro. En 2007, tiu tempolimigo estis por la viroj inter 18-34 3:10:59, por virinoj 3:40:59. Por la pli aĝaj personoj validas pli mildaj kondiĉoj.
Originale, en la maratono rajtis partopreni nur viroj, sed en 1966 - neoficiale, sen kurnombro - kunkuris virina kuranto, Roberta Gibb. Unu jaron poste, Katherine Switzer plenumis la maratonon kiu aldonis la nomon ĉe anonco kiel „K. Switzer”. Dum la konkurso, la sportaj juĝistoj provis ŝin forigi, sed sensukcese. Oficiale, ekde 1972 povas sin anonci virinoj por tiu maratono. La unua virina venkinto estis Nina Kusĉik.
En 2006, kuris 19682 atletoj, el kiuj estis 12061 viroj kaj 7621 virinoj.
Müllheim (Badeno)
Müllheim estas urbo en Germanio. Ĝi apartenas al la distrikto Breisgau-Hochschwarzwald, en la Regiono Suda Supra Rejno kaj en la distriktaro Freiburg de la federacia lando Baden-Virtembergo. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Bostona maratono
Eksplodoj de la Bostona maratono 2013
La, okazis du eksplodoj dum la tiujara maratono, kaŭzante morton de 3 personoj kaj vundiĝon de pli ol cent. La eksplodon kaŭzis hejm-produktitaj bomboj.
(15653) 1080 T-1
(15653) 1080 T-1 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels de la Observatorio de la Monto Palomar (Kalifornio, Usono) kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten, de la Observatorio de Leiden (Nederlando) en la kadro de la "Palomar-Leiden Enketo pri Trojanoj" (Palomar-Leiden Trojan Survey).
Okružná
Geografio
Okružná situas sur deklivoj, fine de sakovojo el Lada. Prešov troviĝas je 13 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1359 laŭ tiama hungara ortografio "Keuresfeu". En 1427 10 familioj pagis impostojn. En 1787 248 vilaĝanoj loĝis en 41 domoj, en 1828 587 vilaĝanoj en 76 domoj. Fine de la 19-a jarcento multaj migris al Ameriko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Kiskörösfő 279 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Sáros, al distrikto de Eperjes, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Okružná 443 homoj, (escepte unun ĉiuj slovakoj).
La Briqueterie (Tramtransporto en Parizo)
La Briqueterie estas haltejo de Tramvojo T9, situanta inter Ivry-sur-Seine, en departemento Val-de-Marne, regiono Francilio.
Ĝi estis malfermita la.
Senmova punkto
Por la grafikaĵo de unu-dimensia funkcio, ĉi tio respektivas al punkto sur la grafikaĵo kie la tanĝanto estas paralela al la x-akso. Por la grafikaĵo de du-dimensia funkcio, ĉi tio respektivas al punkto sur la grafikaĵo kie la tanĝanta ebeno estas paralela al la x-y-ebeno.
Senmova punkto kaj kriza punkto
La termino "kriza punkto" estas ofte konfuzita kun "senmova punkto". Kriza punkto estas pli ĝenerala: kriza punkto estas senmova punkto aŭ punkto kie la derivaĵo ne ekzistas.
Ĉiu senmova punkto estas kriza punkto, sed kriza punkto ne nepre estas senmova punkto, ĝi povas ankaŭ esti ne-diferencialebla punkto.
Por glata (ĉie diferencialebla) funkcio, ĉi tiuj du nocioj estas interŝanĝeblaj.
Estas ankaŭ malsama difino de kriza punkto en pli altaj dimensioj, kie la derivaĵo ne havas plenan rangon, sed estas ne bezone nulo, ĉi tia punkto ne estas senmova punkto, ĉar la funkcio povas ŝanĝiĝi ĉe ŝanĝo de la argumentoj en iu direkto.
Klasifiko
Mallokaj (aŭ absolutaj) maksimumoj kaj minimumoj, laŭ la teoremo de Fermat pri senmovaj punktoj povas okazi nur sur la rando aŭ je krizaj punktoj, sed ili ne nepre okazas je senmovaj punktoj.
(8821) 1987 DP6
(8821) 1987 DP6 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
23729 Kemeisha
23729 Kemeisha  estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
István Dobó
Barono István DOBÓ [iŝtvAn], laŭ hungarlingve kutima nomordo Dobó István estis hungara oficiro, fortikaĵestro, heroo. Lia nobela antaŭnomo estis ruszkai. István Dobó en 1502?, li mortis en 1572 en Hungara reĝlando en Szerednye (nuntempa Seredne en Ukrainio).
Biografio
István Dobó estis konsekvence fidelulo de Ferdinando la 1-a (Sankta Romia Imperio). En 1548 li estis nomumita fortikaĵestro de Eger. Post 2 jaroj li edziĝis, baldaŭ li havis 3 gefilojn. En 1552 li heroe defendis la fortikaĵon kontraŭ la turkoj, tial en la sekva jaro li baroniĝis kaj li ricevis alian titolon. En 1556 li defendis fortikaĵon de Szamosújvár dum 10 monatoj, poste pro promeso de libera forlaso li transdonis la fortikaĵon. Spite tion li estis kaptita, sed en 1557 li eskapis. En 1558 li estis nomumita departementestro, post jaroj li apartenis al la plej riĉaj hungaroj. En 1569 pro dubaj akuzoj li estis kaptita kaj li vivis longe en prizono. Nur en 2008 arkeologoj trovis lian tombon en Ruská.
Andrzej Alojzy Ankwicz
Andrzej Alojzy ANKWICZ (Andreas Alois Ankwicz von Skarbek-Poslawice, Alois Ankwicz ze Skarbek-Poslawice; naskiĝinta la en Krakovo, mortinta la ) estis arkiepiskopo de Leopolo kaj de Prago.
Vivo
Ankwicz studis en Krakovo kaj Vieno kaj estis ordinita sacerdoto tie en la 2.9.1819 fare de ĉefepiskopo kaj jezuito Sigismund Anton von Hohenwart. Poste li iĝis kanoniko en Olomouc kie oni faris lin estro de la porpastra seminario kaj dekano de la fakultato pri teologio.