cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
20000 Varuno
Grando
Kaŝado de stelo far de Varuno estis observita la dum 28 sekundoj elde Camalaú kaj dum 52,5 sekundoj elde São Luís (Brazilo), kongruas kun ĥordo de 1003 km, sed elde Quixadá, malproksima de 255 km la rezulto estis negativa, tio, kio sugestas longigitan formon. Ĉar la kaŝado okazis proksime de maksimuma brilo de Varuno, ĝi observis la maksimuman ŝajnan surfacon por elipsoida formo.
Insurekcio de Kościuszko
La 24-an de aprilo en Vilno estis kreita La plej alta Litova Reganta Konsilantaro.
20000 Varuno
Orbito
Varuno estas klasifikita kiel klasikan kaj sekvas orbiton preskaŭ cirkla kun granda duonakso de 43,123 AU, simila al tiu de 50000 Kvavaro sed pli klinita. Gia orbita periodo estas proksima de tiu de 50000 Kvavaro. Notinde, la orbitoj de Varuno kaj Plutono havas similajn klinangulojn kaj estas simile orientitaj (la nodoj de ambaŭ orbitoj estas tre proksimaj). Sed male al Plutono, kiu estas en orbita resonanco 2:3 kun Neptuno, Varuno suferas nenian signifan perturbon fare de Neptuno. La preskaŭ cirkla orbito de Varuno kontrastas kun tiu, tre discentra (e = 0,25) de Plutono.
Insurekcio de Kościuszko
La 3-an de majo La plej alta Litova Reganta Konsilantaro nomis generalon Jakub Jasiński ĉefa komandanto de la litova armeo. Katerino la 2-a nomis Nikolao Repnin ĉefa armea komandanto por sufoki la insurekcion.
20000 Varuno
Fizikaj ecoj
La surfaco de Varuno estas modere ruĝa (simile al tiu de Kvavaro) kaj iom da akva glacio estis tie trovita. Oni ne trovis indicojn de surfaca varieco. Plj verŝajna komponiĝo de la Varuna surfaco estas mikso de amorfa silikatoj (25 %), malsimplaj organikaj kemiaĵoj (35 %), amorfa karbono (15 %) kaj akva glacio (15 %) Tamen, oni pridiskutas la komponiĝon entenante 10 % de glacio de metano Por objekto havante la karakterizaĵojn de Varuno, tiu vaporiĝema substanco ne povas esti esenca: oni estus trudata hipotezi eventon, kiel perforta alfrapo, por kialigi ĝian ĉeeston sur la surfaco.
Insurekcio de Kościuszko
La 5-an de majo Kościuszko fondis fortreson ĉe Połaniec.
20000 Varuno
Nana planedo ?
La Internacia Astronomia Unio ne klasifikis Varunon kiel nanplanedon. Tamen, Michael E. Brown metis ĝin je la nivelo de "alte verŝajna" kun diametro de 756 km taksita per mezuro de radiado.
Insurekcio de Kościuszko
La 9-an de majo la tribunalo por kriminalaj aferoj decidis mortigi per pendigo plurajn gvidantojn de la Targovica konfederacio.
20000 Varuno
Nana planedo ?
Gonzalo Tancredi en 2010 klasifikis ĝin kiel "akceptita" sed ne faris pri tio nenian rekomandon.
Insurekcio de Kościuszko
(...)
Rudinská
Rudinská (hungare Rezsőfalva [reĵOfalva]) estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Situo
Rudinská etendiĝas fine de sakovojo el Rudina. Žilina troviĝas je 10 km.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1579 en formo "Postenni", poste en 1598 en formo "Rudniczka". Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Rudinszka, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Rezsőfalva 724 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Kysucké Nové Mesto, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Rudinská 949 homoj, (926 slovakoj).
Fuente-Álamo
Fuente-Álamo (Fonto de la Poploj, kio aperas stiligite en la malsupra duono de la blazono) estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Campos de Hellín en la sudoriento de la provinco, kun areo de 133,39 km². En 2019 estis 2 489 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE.
Geografio
Fuente-Álamo estas en la sudoriento de la provinco Albacete je 61 km de la provinca ĉefurbo Albacete kaj je 800 msm.
Limaj lokoj
Ekonomio
La ekonomio de Fuente-Álamo estis fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, kaj produktado de vino. Estas industrio ankaŭ de freŝa fromaĝo, mebloj de kuirejo kaj banĉambro kaj ŝuoj.
The Division Bell
The division bell estas la dek-kvina albumo de la angla rokgrupo Pink Floyd, publikigita la 28-a de marto de 1994. Ĝi estas la dua studia albumo de la grupo post la foriro de sia antaŭa gvidanto Roger Waters, kaj ties muziko estis verkata ĉefe de David Gilmour sed ankaŭ de Richard Wright, unuafoje verkanta por la grupo ekde Wish you were here en 1975. Multaj tekstoj de la albumo estis verkataj de la edzino de Gilmour Polly Samson, kaj temas pri komunikado.
Titolo
La titolo "The Division Bell" ("La divida sonorilo"), eltirata el verso de la kanto "High Hopes", referencas al sonorilo de Ĉambro de komunuloj, kiu estas uzata por reordigi la parlementanojn kiam la debatoj iĝas tro akraj. Ĝi estis trovata de la amiko de David Gilmour kaj sciencfikcia romanisto Douglas Adams, kiu "vendis" tiun titolan ideon al Gilmour kontraŭ 5000-punda donaco al fondaĵo por defendo de la naturo.
Kovrilo
La kovrilo estis denove kreata de Storm Thorgerson, kiu elektis ilustri la ĉefan temon de la albumo, la komunikadon, per foto de du metalaj kapoj, ĉiu tiom alta kiom du-etaĝa buso, en kampo apud Ely (Cambridgeshire). La kapoj, fotitaj profile, povas esti vidataj parolante unu al la alian, aŭ kiel unu sola, tria vizaĝo. En la libreto troviĝas aliaj bildoj multmaniere interpreteblaj (foto de la Inter-Amerika observatorio de Cerro Tololo, bildigante malplenan stativon inter kvar teleskopoj, foto de virino sukurante viron sur stando, foto de boksadaj gantoj, ktp). La tekstoj de ĉiu kanto estas skribata per malsama tiparo, kaj la numeroj de la paĝoj estas indikataj ĉiufoje en malsama lingvo.
Kantoj
"The Division Bell" temas pri komunikado kaj pri la ideo ke paroli povas solvi multajn problemojn. "Poles apart" kaj "Lost for words" estis interpretataj kiel referencoj al la misamikeco inter Pink Floyd kaj la iama ano Roger Waters, foririnta en 1985, sed David Gilmour negis tion kaj deklaris: "Homoj povas rilati al kanto multmaniere, sed nun iom malfruas por ke ni menciu al Roger.". Verkita kelkajn jarojn post la kolapso de la Orienta Bloko, "A great day for freedom" ("Grava tago por libereco") apudmetas la ĝeneralan eŭforion sekvintan la falo de la Berlina muro kaj la hororo de la postaj militoj kaj etna purigado, precipe en Jugoslavio. Aŭd-specimenoj de Stephen Hawking, originale surbendigitaj por televida reklamo de BT grupo, estis uzataj en "Keep Talking". Gilmour estis tiel entuziasma pri la emocio de Hawking en la reklamo ke li kontaktis la reklamistan kompanion por permesi uzi la surbendigojn por la albumo.Nick Mason deklaris ke li sentis "politike malĝuste preni ideojn de reklamado, sed tio ŝajnis tre grava peco." "Wearing the inside out" temas pri malkapablo komuniki dum deprimo. Ĝi enhavas sakksofonan soloon de Dick Parry, la unua ekde "Shine on you, crazy diamond" en 1975. "High hopes" ("Grandaj esperoj"),kiu ŝajnas temi pri la junaĝo de David Gilmour, estis konsiderata de la biografisto Jean Michel Oullion kiel unu el la plej bonaj komponaĵoj de Gilmour, kaj estis granda radiostacia sukceso. La ĝenerala etoso estas milda kaj trankviliganta, kun glisantaj komponaĵoj (ĉefe la instrmentaj "Cluster one" kaj "Marooned") kaj pli rokaj kantoj ("What do you want from me" kaj "Keep talking").
Komerca sukseco
The Division Bell estis eldonata en Britio de EMI Records la 28an de marto 1994, kaj en Usono la 4an de aprilo, kaj iris rekte al numero 1 en ambaŭ landoj. The Division Bell estis atestita arĝento kaj oro en Britio la 1an de aprilo 1994, plateno monaton poste kaj duobla plateno la 1an de oktobro. En Usono, ĝi estis atestita pri oro kaj duobla plateno la 6an de junio 1994, kaj triobla plateno la 29an de januaro 1999.
Recenzoj
Malgraŭ bonegaj vendoj, The Division Bell ricevis ĉiuspacajn recenzojn. Tom Sinclair de Entertainment Weekly donis al ĝi noton "D", skribante ke "avarico estas la nura konceptebla klarigo por ĉi tiu senĝena, anekdota albumo, kiu estas rimarkinda ĉefe pro ĝia konsterniga fuzio de Progresiv-roka pompeco kaj novepokaj improvizaĵoj.". Tom Graves de Rolling Stone kritikis la prezentadon de Gilmour, deklarante, ke liaj gitar-solooj "foriris en senplanaj, konfuzaj flankoj, kiuj tiel estas forgesindaj kiel estis neforviŝeblaj... nur en "What do you want from me", Gilmour sonas kiel li sinkoncernas." . Roger Waters: "Nur aĉa... sensencaĵoj el komenco ĝis fino."
Premioj
Tamen, la albumo estis nomumita en la 1995-datita Britaj premioj por la "Plej bona Albumo de Brita Artisto", [47] sed estis venkata de la albumo de Blur Parklife. La grupo estis premiita kun Grammy-premio por la "Plejbona Rokenrola Instrumenta Seanco" por "Marooned".
Turneo
Du tagojn post la publikogo de la albumo, la turneo komenciĝis ĉe Joe Robbie Stadium, en la antaŭurbo de Miamo. Aldonaj muzikistoj estis Sam Brown, Jon Carin, Claudia Fontaine, Durga McBroom, Dick Parry, Guy Pratt, Tim Renwick kaj Gary Wallis. Kiam la turneo atingis Eŭropon en malfrua julio, Roger Waters rifuzis inviton aliĝi al la grupo, kaj poste esprimis sian ĉagrenon, ke kantoj de Pink Floyd reaperu en grandaj ejoj. La turneo finiĝis en Earls Court la 29an de oktobro 1994, kaj estis la lasta koncerto de la grupo ĝis la Live 8 en 2005. La totala nombro da biletoj venditaj estis taksata ĉe pli ol 5.3 milionoj, kaj kuntara enspezo ĉe proksimume 100 milionoj da usonaj dolaroj. Koncerta albumo de la turneo, titolata Pulse, kaj koncertfilmo, ankaŭ nomita Pulse, (kiu estis filmata la 20an de oktobro 1994) estis publikigata en junio 1995.
Kantaro
Ĉiuj kantoj estas kantataj de David Gilmour, escepte de "Wearing the Inside out", kantata de Richard Wright.
Centra-zambezaj mjombaroj
La centra-zambezaj mjombaroj estas tersupraĵa ekoregiono el la orientafrik-savana ekoprovinco de la afrotropisa ekozono laŭ la tipologio de la Monda Natur-Fonduso (WWF). Biome la ekoregiono apartenas al tropikaj kaj subtropikaj herbejoj, savanoj kaj arbedaroj de suda Centra Afriko. Ĝi ankaŭ estas parto de la "centraj kaj orientaj mjombaroj", tutmondaj 200-regiono.
Priskribo
La ekoregiono kovras grandan areon etendante nordoriente de Angolo inkludante la sudorientan sekcion de la Demokratia Respubliko Kongo, la nordan duonon de Zambio, grandan parton de okcidenta Tanzanio, suda Burundo kaj nordo kaj okcidenta Malavio. En Kongo la ekoregiono kongruas kun la provinco de Katango. En Zambio ĝi kovras la nordan duonon de la lando ekde Lusako, inkluzive de la orientaj kaj okcidentaj "oreloj" kaj de la Kupro-Zono. En Tanzanio ĝi kovras la okcidentajn landinternajn provincojn inter Viktoria-lago, Tanganjiko kaj Malavi-lago.
La areo estas plejparte plata altebenaĵo kaj la grundoj estas malriĉaj. Ekzistas tropika klimato kun pluvsezono de novembro al marto kaj kun longa seka sezono, ĝis sep monatojn, kiu vundebligas la arbaron por fajroj. La duonarbaro estas alternata kun ĉeriveraj damboj, (herbaj malsekejoj), kiuj povas konsistigi ĝis tridek procentojn de la regiono.
Flaŭro
La duonarbaroj enhavas multe tipan mjombaran flaŭron de altaj arboj kun arbedoj kaj herbejo sube, sed ankaŭ havas multajn aliajn plantojn kaj tipe havas pli da ĉiamverdaj arboj ol en la plej multaj mjombaroj. La klasikaj mjombaraj arboj mjombo, julbernardio kaj isoberlinio dominas la duonarbarojn. Sub la arboj troviĝas plantokovraĵo konsistante ekzemple el la herbecaj fabacoj Crotalaria kaj Indigofera.
Faŭno
La duonarbaroj ankaŭ gastigas multajn reptiliojn kaj birdojn. Ekzistas du endemiaj birdospecioj, ambaŭ troviĝas en la areo de la ekoregiono ene de la Demokratia Respubliko Kongo, tiuj estas Ploceus ruweti kaj Estrilda nigriloris. Ekzistas dek naŭ endemiaj reptilioj kaj dek tri endemiaj amfibioj, kaj speciale riĉa areo por tiuj estas Upemba Nacia Parko en Kongo.
Urbaj areoj kaj setlejoj
Kvankam la ekoregiono inkludas grandajn areojn de sovaĝejo kaj naciaj parkoj, ekzistas ankaŭ areoj kun sufiĉe densa loĝantaro, precipe en Malavio kaj Burundo kaj dense loĝitaj urbaj areoj kiel ekzemple Lusaka en Zambio, ĉirkaŭ kiu la arbaro estis plejparte senarbarigata por agrikulturo, rikolto de brulligno, kaj lignokarboproduktado. La plej granda parto el Zambio norde de Lusaka troviĝas en tiu ekoregiono, inkluzive de la kupro-minadaj urbocentroj de Ndola, Kitwe, Ĉingola, ejo de la enorma Nĉanga-Minejoj, kaj Luanŝia, kaj la centra-provinca iama minurbo de Kabwe. En Kongo, Katango havas kupro- kaj kobaltominindustrion kaj ekzistas fervoja linio norde tra la provinco ekde la ĉefurbo Lubumbaŝo. En Tanzanio la tanganjika haveno de Kigoma estas la deirpunkto por vizito al Gombe-rivereto Nacia Parko.
Minacoj kaj konservado
La Ekoregiono inkludas grandajn nacia-parkajn areojn, sovaĝejajn rezervejojn kaj aliajn naturprotektejojn, inkluzive de:
Roland Ries
Roland Ries, naskiĝinta la en Niederlauterbach (Bas-Rhin), estas franca politikisto, membro de la Socialisma Partio, eksa senatano de Bas-Rhin (2025-2014) kaj eksa urbestro de Strasburgo (2008-2020).
En Strasburgo
Municipa konsiliano de marto 1983, li estis la unua adjunkto de la urbestro de Strasburgo, Catherine Trautmann, inter 1989 kaj 1997, komisiita pri urboplanado, transportoj, kaj aparte pri la urbaj moviĝoj kaj la transporto de handikapuloj, li kondukis la konstruon de la du unuaj tramlinioj.
Post la nomumo de Catherine Trautmann al la registaro, li estis elektita urbestro de Strasburgo la poste prezidanto de la urbeca komunumaro de Strasburgo. En junio 2000, li forlasis siajn du oficojn al Catherine Trautmann post ŝia eliro el la registaro.
Inter 2001 kaj 2008, li refariĝis municipa kaj komunumara konsiliano en opozicio.
La, li estis elektita urbestro de Strasburgo de la Municipa Konsilio per 52 voĉoj kontraŭ 13 blankaj voĉoj. La, li forlasis la prezidon de la urbeca komunumaro de Strasburgo al Jacques Bigot kaj estis elektita 1-a vicprezidanto, komisiita pri kunordigo, transportoj kaj Eŭropo.
30-a de septembro
La 30-a de septembro estas la 273-a tago de la jaro (la 274-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 92 tagoj restas.
Je la 30-a de septembro okazis, interalie:
Zein-o-din (karavanejo)
La Zein-o-Din Karavanejo (زين الدين) troviĝas en Zein-o-din, Yazd, Irano, en iu dezerta loko ĉirkaŭita de montaro. La karavanejo datiĝas el la 16-a jarcento kaj troviĝis sur la antikva Silka Vojo kiu estis ĝis 1500 la ĉefa komerca vojo inter Eŭropo kaj Azio. Aŭtovojo al Yazd trapasas en Zein-o-din. En pli fruaj jarcentoj, Zein-o-din atingeblis nur post dutaga kamelrajdado de la sudo de Yazd, ĉirkaŭ 60 kilometroj (37 mi) sur la ĉefa vojo al Kerman.
La karavanejo estas unu el la siatempe 999 tiaj gastejoj kiuj estis konstruitaj dum la regado de Ŝaho Abbas la 1-a por povi oferti gastigadon al vojaĝantaj komercistoj, iliaj helpantoj kaj ŝarĝitaj kameloj. Zein-o-Din estas unu el du karavanejoj kiuj estis konstruitaj kun rondaj turoj ĉirkaŭe.
Post trijara renovigo la karavanejo Zein-o-Din aspektas kvazaŭ kiel en sia origina stato. Nun ĝi funkcias kiel fascina kaj etosa gastigejo. Nur du de la iamaj konstruitaj karavanejoj posedis rondajn turojn je ĉiu angulo (vidu en fotogalerio). Unu el tiuj du estas la Zein-o-din karavanejo. De la alia, situante proksime de Esfahan, restas nur ruinoj.
Pedro Passos Coelho
Pedro Manuel Mamede Passos Coelho [], (naskiĝis la 24-an de julio 1964 en Coimbra, Portugalio) estas portugala entreprenisto kaj politikisto. Ekde la 26-a de marto 2011 li estas prezidanto de la konservativa Socialdemokrata Partio de Portugalio (portugale Partido Social Democrata, PSD). Kiel pinta kandidato de la partio por la posteno de ĉefministro kaj venkinto de la parlamenta baloto de la 5-a de junio 2001, li estas la posteulo de José Sócrates kiel ĉefministro de Portugalio.
Vivo
Passos Coelho pasigis sian infanecon en Angolo, kie lia patro António Passos Coelho estis kuracisto. Post la Revolucio de la Diantoj de la 25-a de aprilo 1974 li revenis al Portugalio. Kiel 14-jara gimnaziano li en 1978 aliĝis al la socialdemokratia junularo, pli poste li iĝis membro en la partia gvidantaro. De 1991 ĝis 1999 li estis deputito en la Nacia Asembleo kaj de 1991 ĝis 1995 krome reprezentis Portugalio en la parlamenta reprezentejo de NATO. Inter la jaroj 1996 kaj 1999 li estis vicprezidanto de la parlamenta frakcio de sia partio.
En aĝo de 37 jaroj li finis studon de ekonomiko en la universitato Lusíada de Lisbono. Post diversaj profesiaj postenoj kiel firmaa konsilisto, li ekde la jaro 2004 komencis labori kiel financa manaĝero en la entrepreno Fomentinvest, poste iĝis membro de la entreprena estraro kaj ĝis la jaro 1999 estis estrara prezidanto de la entreprenaj filoioj Ribtejo kaj HLC Tejo. En la altlernejo pri pedagogio en Lisbono li krome estis docento de aplikata ekonomiko, turismo kaj ĝenerala ekonomio.
En 2001 li estis kuniniciatanto de la movado Thinking Portugal ("pensanta Portugalio"), kune kun Paulo Teixeira Pinto, Vasco Rato, Teresa Coelho Leal, Miguel Freitas da Costa, Luis Coimbra kaj Carlos Blanco de Morais. Ekde la jaro 2005 li estas prezidanto de la urba konsilio de la urbo Vila Real en norda Portugalio.
Per programa kontribuo propone al novliberalisma novorientiĝo de sia partio, li en majo 2008 unuafoje kandidatis pri la posteno de partia prezidanto. Tiam li malsukcesis kontraŭ Manuela Ferreira Leite kaj sekve kun samideanoj fondis "pensfabrikon" je la nomo Construir Ideias ("konstrui ideojn").
Parlamenta baloto 2011
En la antaŭigita parlamenta baloto de la 5-a de junio 2011 li estis pinta kandidato de sia partio por la ĉefministra posteno. Post unuaj prognozoj de la televida stacio Rádio e Televisão de Portugal (RTP) vespere la 5-an de junio 2011, li kaj sia partio ricevis preskaŭ 40 procentaĵojn de la voĉoj. Sekvatage li estis oficiale akceptita fare de la ŝtata prezidanto Aníbal Cavaco Silva, kiu "urĝe" petis lin krei registaron de "parlamenta plimulto".
Griza koko
La Griza koko (Gallus sonneratii), konata ankaŭ kiel Sonerata koko, estas natura parenco de la hejma koko kiu estas endemia de Barato, nome specio de la familio de Fazanedoj. Tiu specio troviĝas ĉefe en duoninsula Barato, kaj kie ĝi koincidas kun la distribuado de la Ruĝa koko ĝi formas hibridojn. La alvokoj estas laŭtaj kaj distingaj kaj ili estas ĉasataj por viando kaj por la longaj kolplumoj kiuj estas celataj por fari fiŝlogaĵojn.
Aspekto
La masklo havas nigran kronon kun okraj punktoj kaj la korpoplumaro estas de griza fonkoloro tre fajne bilda. La longecaj kolplumoj estas malhelaj kaj finas per malgranda, dura, flaveca plato; tiu partikulara strukturo faras ilin popularaj por fari el ili artefaritajn muŝojn aŭ muŝecajn fiŝlogaĵojn.
Maskloj havas eklipsan plumaron per kiuj ili plumoŝanĝas siajn kolorajn kolplumojn somere dum aŭ post la reprodukta sezono. La ino estas pli senkolora kaj havas blankanigran striecon en subaj partoj kaj flavajn krurojn.
Uniforma distribuo
En probabloteorio estas du specoj de uniforma distribuo:
Griza koko
Kutimoj
Ili troviĝas en makiso, sur la arbara grundo kaj en malfermaj arbustaroj. Ties laŭtaj alvokoj Ku-kajak-kjuk-kjuk povas esti aŭdataj frumatene kaj krepuske. Malkiel ĉe la Ruĝa koko, la masklo ne flugilfrapas antaŭ alvoki.
Nordhelle
Nordhelle estas monto alta inter 790 kaj 799 m en la montaro Rothaargebirge, Nordrejn-Vestfalio (Germanio).
Griza koko
Kutimoj
Ili manĝas en malgrandaj miksitaj aŭ solseksaj grupoj. Ili manĝas ĉefe grenojn inklude bambusemojn, berojn, insektojn kaj termitojn.
Nordhelle
Tie troviĝas la ege arbarokovrita monto en la vestfalia Hochsauerlandkreis ĉirkaŭ 4,5 km nordokcidente de la centro de Winterberg kaj nur ĉirkaŭ 1,5 km okcidente de ties urboparto Silbach.
Griza koko
Kutimoj
La reprodukta sezono daŭras el februaro al majo. La ino demetas 4 al 7 ovojn kiuj estas palkremokoloraj en skrapaĵo. Kovado daŭras ĉirkaŭ 21 tagojn. Kvankam ili videblas ĉefe surgrunde, la Griza koko flugas al arboj por eviti predantojn kaj por ripozi.
La populacioj el la regiono de la Monto Abu de Rajasthano nome kiel subspecio wangyeli ne estas kutime agnoskata kiel tio kvankam oni diras ke la alvokoj de la virkoko el tiu regiono diferencas el la alvoko de la birdoj el suda Barato kaj ties plumaro estas multe pli pala.
La latina scienca nomo rememoras la francan esploriston nome Pierre Sonnerat. Lokaj nomoj inkludas Komri en Rajasthan, Geera kur aŭ Parda komri en Gondi, Jangli Murghi en Hindia, Raan kombdi en Marathi, Kattu Kozhi en Tamila kaj Malajalama, Kaadu koli en Kannada kaj Tella adavi kodi en Telugua.
Distribuado
Tiu specio estas ĉefe en la Barata Duoninsulo, sed etendas al Gujarato, Madhja Pradeŝo kaj suda Rajasthano. Tiu specio kaj la Ruĝa koko koincidas iomete laŭlonge de la norda limo de la distribuo kvankam la teritorioj ne amplekse koincidas.
Evoluado kaj statuso
La Griza koko troviĝas ĉefe en la Barata Duoninsulo, dum la Ruĝa koko troviĝas plie laŭlonge de la deklivaro de Himalajo. Estas regiono de koincido en la teritorio Aravalli. Tiu specio estis izolata de vario de mekanismoj inklude kutimarajn diferencojn kaj genetikan neakordigeblon sed oni konas hibridiĝon. Kelkaj filogenetikaj studoj pri kokoj montras ke tiu specio estas pli proksime rilata al la Srilanka koko ol al la Ruĝa koko, Gallus gallus sed alia studo montris pli ambiguan situacion pro hibridiĝo. Sekvenco de DNA trovita en hejma koko troviĝis ankaŭ en la genomo de tiu specio, kio indikus fruan integradon de la viruso DNA en la genomo de Gallus.
Studo farita en suda Barato trovis densecon de 19.8 grupoj por km² (sed game el 1.67 al 34.42 en sekaj deciduaj arbaroj de ebenaĵoj) kun averaĝa grupogrando de 1.3. Proporcio de maskloj por ino estis de 1:1.2 kaj la preferata habitato estis malalta al modera kanopea arbaro kun malalta aŭ nenia herbokovraĵo.
Echichens
Geografio
La komunumo Echichens situas sur tavolo oriente de la rivero Morges en la Vaŭda Mezlando proksimume 100 metrojn super la nivelo de Lago Lemano, kiu situas 5 kilometrojn sude de la komunumo. La komunumo konsistas el la vilaĝoj Echichens, Colombier, Monnaz kaj Saint-Saphorin-sur-Morges, kaj la vilaĝetoj Joulens kaj Le Vernay.
Griza koko
Evoluado kaj statuso
Ili estas minacataj pro ĉasado por manĝo kaj pro habitatoperdo. Plumoj uzataj por fari muŝallogaĵojn estas proponita kiel minaco.
Echichens
Geografio
La teritorio de la komunumo etendiĝas sur areo de 13,25 km², de kiuj 6,3% estas kovritaj de arbaro, 82,7% servas por agrikulturo kaj 10,0% por setlado.
Najbaraj komunumoj
La komunumo Echichens limas en nordo al Vullierens, en nordnordoriento al Aclens, en nordoriento al Romanel-sur-Morges, en oriento al Bremblens, en sudoriento al Lonay, en sudo al Morges, en sudokcidento al Vufflens-le-Château, en okcidento al Vaux-sur-Morges, en okcidentonordokcidento al Clarmont, en nordokcidento al Appels kaj Sévery, kaj en nordnordokcidento al Cottens.
Trafiko
Echichens siutas flanke de la gravaj trafikvojoj, tamen ĝi facile atingeblas pere de konektaj vojoj de Morges. La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A1 situas 2 kilometrojn sude de la komunumo apud Echichens. Pere de la poŝtaŭtolinio de Morges al Cossonay la komunumo estas konektita al la publika tranpsortreto.
Historio
La unua dokumenta mencio de Echichens datiĝas el la jaro 1131 kiel Chichens. Apud Joulens estis trovitaj restaĵoj de romia vilao kaj moneroj. Ek de la 12-a jarcento la katedrala kapitolo de Laŭzano kaj la Abatejo de Lago de Joux posedis ampleksajn bienojn en Echinchens. Echichens estis dum mezepoko subsenjorujo de la Senjoroj de Cossonay. Sub la berna regado Echichens apartenis al la Voktejo Morges, el kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis la Distrikto Morges. Kun efiko de la 1-a de julio 2011 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Colombier, Monnaz kaj Saint-Saphorin-sur-Morges estis kunigitaj kun la komunumo Echichens.
Esa-Pekka Salonen
Esa-Pekka Salonen (naskiĝinta la 30-an de junio 1958 en Helsinko) estas finna dirigento kaj komponisto. Li studis en Sibelius-akademio ludon de korno. En 1975 li ludis kornan parton en karelia popolmuziko Konevitsan kirkonkellot, kiun ludis finna muzika grupo Piirpauke. Salonen agadis unuan fojon kiel dirigento kun simfonia orkestro de radio en 1979. En 1979–1980 li atentis simfonian orkestron Ylioppilaskunnan laulajat. Poste li estis muzika ĉefo kaj ĉefdirigento de Los-Anĝelesa Filharmonia Orkestro, el kio li movis al Londono, kie estis en 21-a jarcento ĉefdirigento de Filharmonia Orkestro. En 2020 li komencis atenti simfonian orkestron de San-Francisko. En 1975–85 li estis ĉefdirigento de simfonia orkestro de radio de Svedio.
Verda filoskopo
La Verda filoskopo aŭ Verdeca filoskopo (Phylloscopus trochiloides) estas specio de la genro de filoskopoj aŭ Phylloscopus lastatempe konsiderata kiel tipa genro en la propra familio de Filoskopedoj. Ĝi estas disvastigata filoskopo tra sia reprodukta teritorio en nordorienta Eŭropo kaj moderklimata al subtropika kontinenta Azio. Tiu silvieca birdo estas tre migranta kaj vintras en Barato. Ĝi estas ne nekomuna kiel printempa aŭ aŭtuna vaganto en Okcidenta Eŭropo kaj ĝi estas ĉiujare vidata en Britio. En Centra Eŭropo oni vidas grandajn nombrojn de vagantaj birdoj kelkajn jarojn; kelkaj el tiuj povas resti por reproduktiĝi, kiel kelkaj paroj faras ĉiujare en Germanio.
Priskribo kaj ekologio
Tiu estas tipa filoskopo laŭ malgrando, aspekto, grizecverda supre kaj blankeca sube. La ununura flugilstrio troviĝanta en la suda kaj okcidenta populacioj distingas la specion el plej similaj specioj (escepte la Norda filoskopo P. borealis kiu ĉiukaze havas pli helajn krurojn). Ĝi estas iome pli malgranda ol tiu specio kaj havas pli fajnan bekon, sen malhela pinto en la suba makzelo. Analizo bazita sur latitudo de vintrantaj birdoj indikis, ke ju pli norde des pli P. trochiloides estas pli malgranda, tio estas tiu specio ŝajne ne sekvas la tendencon indikatan de la Regulo de Bergmann
Ties kanto estas altatona hezita trilado, en kelkaj populacioj enhavanta sekvencon de pli raraj trenitaj notoj.
Ili reproduktiĝas en deciduaj aŭ miksitaj arbaroj de malaltaj teroj; nereproduktantaj birdoj de pli varmaj partoj de sia teritorio povas moviĝi al montara habitato en somero. Individuoj el sudorienta Himalajo estas ekzemple tre ofte vidataj en Butano dum la varmaj monatoj, tipe en humida arbaro de Butana abio (Abies densa) ĝis ĉirkaŭ 3,800 m super marnivelo aŭ plie, sed ili ne reproduktiĝas tie kaj revenas denove al apudaj subtropikaj malaltaj teroj vintre.
La nesto estas surgrunda en malalta arbustaro. Kiel siaj parencoj, tiu malgranda paserino estas insektovora.
Subspecioj kaj evoluado
Tiu specio havas kelkajn subspeciojn, el kiuj ''P. t. viridianus'' estas la plej konata en Eŭropo. Ŝajne ĝi estas ringospecio, kun populacioj diverĝe orienten kaj okcidenten de la Tibeta Altebenaĵo, poste troviĝantaj en la norda areo. Ties rilatoj estas tre konfuzaj:
Orienta grupo: Verdaj filoskopoj
Okcidenta grupo: Verdaj filoskopoj
La deveno de la grupoj estas eble en la regiono de Himalajo, kie troviĝas trochiloides. Tiu taksono estas proksima al la parapatria obscuratus, kaj al plumbeitarsus kiu estas geografie separata el obscuratus; ili ĉiuj povas (kaj ĉe la du unuaj nature) hibridiĝi. P. t. plumbeitarsus estas ofte disigata kiel distinga specio, ĉar ĝi ne hibridiĝas kun viridianus en la mallarĝa zono de okcidento de Montoj Sajanoj kie ties teritorioj koincidas.
Ĉefe kantostrukturo diferenciĝas inter trochiloides kaj plumbeitarsus. La unua havas tre uniforman, longan kaj silviecan kanton. Ĉe Himalajo, la kantostrukturo estas simila, sed la kantoj estas ĝenerale pli mallongaj. plumbeitarsus, aliflanke havas pli longan kanton kiu povas esti klare dividita en silvieca parto kaj serio de supren kaj suben trenitajn notojn. La kantoj de obscuratus, kaj, interese, "ludlowi", estas mallongaj, sed enhavas ankaŭ la subenajn elementojn; en tiu lasta, ili unike aperas je la ekkanto.
Visegrád
Visegrád [víŝegrad], esperantigite: Viŝegrado, germane: Plintenburg estas urbo en Hungario en regiono Meza Hungario, en departemento Pest, en Distrikto Szentendre. La loknomo devenas el la slava, signifanta: alta fortikaĵo.
Situo
Visegrád situas parte en dekstra bordo de Danubo, parte sur monto. Flankovojo estas al Szentendre kaj Esztergom.
Historio
Visegrád estas tie, kie antaŭ ĉirkaŭ 2 milionoj da jaroj la rivero Danubo rompis por si vojon inter vulkandevenaj montoj al la Granda Hungara Ebenaĵo. Antaŭ 2 jarmiloj Romiaj legioj okupis la teritorion okcidente de Danubo, nomante la provincon Pannonia, kaj ili devis defendi ĝin per vico da fortikaĵoj laŭlonge de la Danubo kontraŭ la daŭra premo de la barbaraj popoloj. En tiu angulo de Danubo la minaco de la kvadoj estis pli danĝera, do la Romiaj inĝenieroj konstruigis sur la altaĵoj tutan reton da gardoturoj por observi tage-nokte eventualajn armilajn atakojn, trapasojn de la rivero. Apud la Salamon-turo (mezepoka loĝturo) konstruiĝis grava fortikaĵo, fokuso de la defendlinio. La popolmigrado forbalais la romian regadon (komence de la 5a jc.), invadis gotoj, gepidoj, hunoj, poste avaroj la forlasitan provincon. Slavoj ekloĝis en la regiono dum la 9a jc., kaj utiligis la fortikaĵon por si, same la Romiajn vilaojn. Prave la loko ricevis la nomon "Alta fortikaĵo" (Viŝegrad). La hungaraj reĝoj igis ĝin departementa rezidejo. Post la mallongdaŭra invado de la tataroj (mongoloj), la reĝo Béla la 4a, konstruigis fortikaĵon alte sur la monto (1250). Komence de la 14a jc. la Anĵuo-reĝo Karlo-Roberto elektis Viŝegrád kiel sian rezidejon, kaj konstruigis tre elegantan palacon sub la fortikaĵo, sur la bordo (1323). La Mez-Eŭropaj regantoj en 1335 kunvenis tie ĉi kongresi, la pola kaj ĉeĥa reĝoj, bavara kaj saksa princoj decidis pri gravaj politikaj kaj ekonomiaj aferoj, precipe pri la doganfavoroj por la interlanda komercado. La komence preferata gotika stilo sur la palaco ricevis pompajn renesancajn trajtojn dum la regado de Mátyás (Mathias, Corvinus). La reĝo tute kompetente direktis la arkitektojn konstrui pluajn pompajn detalojn. Kiel humanista reganto li - laŭ epiteto de la Vatikana sendito en 1483 - "el la Viŝegrada tera paradizo" konkuris kun la kortego de familio Medici en Italio. La turkaj militoj pereigis la mezepokan reĝan wiggersplitz rezidejon, kiu dum preskaŭ du jarcentoj estis ĉefurbo de la lando. La restaĵoj supre, la ruinoj de la "Alta fortikaĵo" - kun grandioza panoramo al la Danubvalo - donas profundan impreson pri la fora pasinto. La supra fortikaĵo situas 440 m alte.
Sube, en la nuna urbeto, originalaj (kaj kelkaj rekonstruitaj) partoj de la Reĝa Palaco prezentas impone pri la renesanca grandiozo: ni atentigas pri la parada korto, la gotika koridoro, la altvalora ruĝmarmora puto (kaj blazonoj de Mátyás) kaj la tiam escepta banĉambro, inter la aliaj.
Veturante plu okcidenten, de la sekva vilaĝo Dömös vid-al-vide aliflanke de Danubo, la monto Sankta Miĥaelo (St. Mihály) saltas super la riveron 485 m alte. La rivero fluas preter nia vojo kiu servis jam dum la Romia epoko por la "internacia" komerco ĉ. 110 m super la maro.
Oni profitas mineralakvon nomatan "Visgrádi".
Rotacia pres-maŝino
Rotacia presmaŝino estas presmaŝino en kiu la presotaj bildoj estas kurbigitaj ĉirkaŭ cilindro. La presado povas esti farata sur granda nombro de subtavoloj, kiaj sur papero, kartono, kaj plasto. Subtavoloj povas esti folioj nutritaj aŭ ruligitaj sur kontinua rulaĵo tra la presmaŝino por esti presitaj kaj poste modifitaj se necese (ekz. tranĉitaj, surpresitaj, farbitaj, reliefigitaj). Presmaŝinoj kiuj uzas kontinuajn rulaĵojn estas foje referencataj kiel "retaj presmaŝinoj".
Raymond Aron
Raymond ARON, Parizo, 14a de marto 1905 - Parizo, 17an de oktobro 1983, estis franca filozofo, sociologo, politologo, historiisto kaj ĵurnalisto.
Dekomence amiko kaj samklasano de Jean-Paul Sartre kaj Paul Nizan ĉe la porinstruista altlernejo, li iĝis, pro la ascendo de la totalismoj, arda defendanto de la liberalismo, kontraŭ la intelektula pacifisma kaj maldekstrema etoso tiam hegemonia. Li denoncis ankaŭ, en sia verko L'Opium des intellectuels, la blindemon kaj la bonvolemon de intelektuloj rilate al komunismaj reĝimoj.
Dum tridek jaroj, li estis ĉefredaktoro de la ĵurnalo Le Figaro. Dum siaj lastaj jaroj, li laboris en L'Express. Pro siaj kapabloj kaj diverseco de centroj de intereso — en ekonomio, sociologio, filozofio, geopolitiko — li distingiĝis kaj akiris grandan reputacion inter intelektuloj. Liaj liberalaj kaj nordatlantikaj konvinkoj havigis al li nombrajn kritikojn, venantaj kaj el partianoj de la maldekstro kaj de la dekstro.
Li havis tamen laŭlonge de sia vivo moderan sintenon. Li estis fama komentisto de Karl Marx, Carl von Clausewitz, Aleksandr Kojevnikov kaj Sartre.
Serrapetrona
Serrapetrona estas komunumo de Italio.
Salzburger Volkskultur
La aŭstria landa organizaĵo Salzburger Volkskultur estas ŝirmo de ĉiuj popolkulturaj asocioj en Salcburgio kaj en la urbo Salzburg. Krome peratas kaj dokumentatas trans- kaj interkulturaĵoj.
Strukturo
Apartenas al la ŝirma ligo:
MAC
La vorto havas plurajn signifojn:
Gizella Horváth
Kariero
Gizella Horváth diplomitiĝis en UBB de Kluĵo (1984). De 2001 ŝi instruas en Universitato Kristana de Partium de Oradea. Ŝi estas programdirektoro de Erdélyi Disputa.
1745
1745 estis normala jaro komenciĝanta vendrede (ligilo montras kalendaron).
En la jaro 1745 post Kristo okazis, interalie:
Schirmer/Mosel
Eldonejo Schirmer/Mosel - germane Schirmer/Mosel Verlag - estas germanlingva eldonejo de artaj libroj kaj afiŝoj kun centra oficejo en Munkeno. La firmaon en 1974 fondis Lothar Schirmer kaj Erik Mosel, kies familiaj nomoj sekve kunmetiĝis al la eldoneja titolo.
La eldonejo estis la unua firmao en Eŭropo, kiu koncentriĝis en publikigo de altkvalitaj kaj parte grandformataj libroj pri reproduktaĵoj de artaj fotoj aŭ pentraĵoj. Inter la prezentitaj artistoj estas ekzemple Henri Cartier-Bresson, Frida Kahlo, Helmut Newton, Bernd kaj Hilla Becher, Anselm Kiefer kaj Cy Twombly. Por plia internacia distribuo de la produktaĵoj la firmao kompreneble intense kunlaboras kun alilandaj eldonejoj kaj tial prezentiĝas en internaciaj librofoioj kiel ekzemple la frankfurta librofoiro en Germanio.
B-G-2-3
B-G-2-3 estas arta lingvo kreita de Adam Walker sen konata celo. Ĝi estas tre fantazia lingvo bazita sur koloroj. La uzitaj koloroj estas:
Ankaŭ estas uzitaj sekvaj "fasonoj":
Sekve la nomo de lingvo (B-G-2-3) oni komprenu "blua supre, verda malsupre).
La koloroj funkcias kiel vokaloj kaj "fasonoj" kiel konsonantoj; ili formas "silabojn".
Specimeno
Kiam la tagoj de longa aĝo estis vivitaj, Familioj vojaĝis tra la lando Kaj malmultaj urboj jam ricevis sian naskon Violkolora-sparke kaj Arĝentkolora-flitlume trovis la veran trezoron.
Eksteraj ligiloj
https://web.archive.org/web/20091020091843/http://geocities.com/Athens/4745/B-G-2-3.html
Józef Gara
Józef GARA (naskiĝis en 1929, mortis la 10-an de julio 2013) – emerita ministo, poeto kaj aŭtoro de kantoj en mortanta vilamovica lingvo - wymysiöeryś.
En la jaroj 2004–2006 okupiĝis pri instruo de la vilamovica lingvo en baza lernejo en Wilamowice.
En la jaroj 2012-2013 kunlaboris kiel volontulo kun Asocio Wikimedia Polska. Li ebligis aliron al sia verkaro laŭ licenco Creative Commons partoprenante sesiojn dum kiuj oni surbendigis elparolon de la vortoj en la vilamovica lingvo.
Naunhof
Naunhof - prononco - estas urba komunumo en la federacia lando Saksio de Germanio. Ĝi troviĝas en la en aŭgusto 2008 fondita distrikto Leipzig de la federacia lando Saksio, kaj antaŭe estis parto de la tiutempa distrikto Muldental. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Doctor Mora
Doctor Mora estas komunumo en la meksika subŝtato Guanajuato. La ĉefurbo de la komunumo estas Doctor Mora Charcas.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 21304 loĝantojn. El tiuj estas 10178 viroj kaj 11126 virinoj. La komunumo havas surfacon de 233,91 kvadratkilometroj kaj ĝi situas (meza punkto) je 2120 metroj super la marnivelo. La kvanto de precipitaĵo (jare) estas 664 milimetroj. La geografiaj koordinatoj de la komunumo estas 21° 8′ norda latitudo kaj 100° 19′ okcidenta longitudo.
Sociogeografio
En la komunumo vivas 16900 personoj kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli. El tiuj personoj 22 personoj parolas indiĝenan lingvon. Tio egalas al 0,13 % de la personoj, kiuj aĝas 5 jaroj aŭ pli.
11241 loĝantoj aĝas 15 jaroj aŭ pli. Inter ili estas 8463 alfabetoj kaj 2752 analfabetoj. Do 24,48% de la loĝantoj, kiuj aĝas 15 aŭ pli estas analfabetoj.
Eksteraj ligiloj
http://www.e-local.gob.mx/work/templates/enciclo/guanajuato/municipios/11013a.htm
MAD
La vorto havas plurajn signifojn.
Krome
8850 Bignonia
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la planta familio de la Bignoniacoj, kiu entenas 700 speciojn, el kiuj Bignonia Capreolata kaj Crescentia Cujete.
Parlamento de Skotlando
La Parlamento de Skotlando kunvenis dum pli ol kvar jarcentoj, ĝis ĝi estis neniigita kadre de la premita unuigo de Anglio kaj Skotlando en 1707. Poste la Parlamento de Britio funkciis por kaj Anglio kaj Skotlando, tiel kreante la Unuiĝintan Reĝlandon de Granda Britio. Kiam la Parlamento de Irlando estis aboliciita en 1801, ĝiaj malnovaj membroj estis kunfanditaj en kio nun nomatas la Parlamento de Britio.
Carl Einstein
Carl Einstein (naskiĝis la, sinmortigis la ), naskita Karl Einstein , estis influa germana juda ekspresionisto, verkisto, arthistoriisto, anarkiisto kaj kritikisto.
Einstein estis amiko kaj kolego de pentristoj kaj artistoj kiel George Grosz, Georges Braque, Pablo Picasso kaj Daniel-Henry Kahnweiler. Lia laboro kombinas multajn fadenojn de kaj politika kaj estetika diskurso en liajn skribaĵojn, pritraktante ambaŭ la disvolviĝan estetikon de moderna arto kaj la politikan situacion en Eŭropo.
La implikiĝo de Einstein en la politika kaj socia vivo estas karakterizita de komunismaj simpatioj kaj anarkiismaj vidpunktoj. Duonan jardekon antaŭ la potencopreno de Adolf Hitler kaj la nazia partio, Einstein forlasis Germanion por Francio en 1928.
Estante anarkiisto, kiam okazis militista puĉo kontraŭ la Dua Hispana Respubliko en julio 1936, Carl Einstein, estante pli ol 50-jaraĝa kaj intelektulo, iris al Hispanio kaj aliĝis en la Internacia Grupo de la Kolono Durruti, kies proparolanto li estis. Li vundiĝis dumbatale. En novembro 1936, en Barcelono li omaĝis en amaspublika funebro de Buenaventura Durruti. Post la venko de la militistoj de Francisco Franco, Einstein helpis anarkiistajn rifuĝintojn, pro fideleco kaj solidareco al siaj kompanoj.
Kaptita en suda Francio post la malvenkigo de la Franca Tria Respubliko fare de Nazia Germanio, Einstein prenis sian vivon saltante de ponto la 5-an de julio 1940.
Diskreta unuforma distribuo
En matematiko, diskreta unuforma probablodistribuo estas simpla probablodistribuo.
En ĝi la hazarda variablo egalprobable havas entjerajn valorojn inter minimumo a kaj maksimumo b (inkluzive).
Ekzemple, rezulto de ĵeto de ĵetkubo havas ĉi tiun probablodistribuon kun a=1 kaj b=6.
Vidu ankaŭ
Sebaran seragam
Volme
Volme estas maldekstra alfluo de Ruhr kaj 49,8km longa. De tiuj troviĝas 21,3 km sur la urba teritorio de Hagen. Tra la Volme-valo pasas la fervojlinio Volmetalbahn.
Riverpaso
Ĝi fontas en alteco de 460 m super marnivelo je la sudorienta rando de la urbo Meinerzhagen (Märkischer Kreis) kaj fontas en Hagen (Westf.) je 91 m super marnivelo en la riveron Ruhr. Sur la urboteritorio de Hagen Volme parte estas kanaligita, sed almenaŭ parte ĝi estis renaturigita.
Ĝi trafluas i.a. la urbojn Meinerzhagen kaj Kierspe, la urboparton Oberbrügge de la urbo Halver, la urboparton Lüdenscheid-Brügge, la vilaĝojn Schalksmühle kaj Dahlerbrück de la komunumo Schalksmühle, samkiel en Hagen la urbopartojn Rummenohl, ,Priorei, Dahl, Ambrock, Eilpe, centro kaj Boelerheide.
Metropola areo de Bilbao
La Metropola areo de Bilbao aŭ Metropola Bilbao estas formata de la 22 municipoj biskajaj kiuj integras la komarkon de la Granda Bilbao plus la municipoj de Arrancudiaga, Barrica, Berango, Górliz, Lemóniz, Plencia, Sopelana, Miravalles, Urdúliz kaj Ceberio laŭ la Directrices de Ordenación del Territorio de Euskadi (eŭskaj regularoj pri ordigo de la teritorio) pere de difino de la areo funkcia de Bilbao metropola, sumante totalon de 35 municipoj.
Aktuale ĝi estas la kvina metropola areo de Hispanio laŭ populacio, ĉar ĝi havas 910.298 loĝantoj, kio estas plej parto de la bizkaja populacio de 1.152.658 loĝantoj (2009 ), kaj preskaŭ duono de Eŭskio.
2672 Písek
2672 Písek estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la ĉeĥa astronomo J. Květoň elde la Observatorio Kleť apud České Budějovice.
Nomo
Ĝi ŝuldas sian nomon al la ĉeĥa urbo Písek.
4819 Gifford
4819 Gifford estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la novzelandaj geastronomoj Pamela M. Kilmartin kaj Alan C. Gilmore elde Tekapo, en Suda Insulo (Nov-Zelando).
Nomo
Ĝia nomo honoras la novzelandan astronomon kaj matematikiston Algernon Charles Gifford (1861–1948), kiu elmontris la alfrapan devenon de la lunaj krateroj. Li establis observatorion en la Kolegio Wellington, nun remalfermita sub la nomo de Observatorio Gifford.
Kreuzberg (monteto)
La Kreuzberg (krucmonto en la germana) estas 66 metrojn alta monteto en la berlina distrikto Kreuzberg.
Geologie la Kreuzberg estas parto de la norda flanko de la berlin-brandenburga Teltow, malaltonda ebeno kun tavelo ĝis 15 metrojn dika el rulŝtonoj, kalkargilo kaj sablo, kiujn postlasis la akvoamasoj de la fandiĝintaj glaĉeroj inter la fina moreno Fläming, t.e. la antaŭe situanta barutha "Urstromtal" kaj la berlina "Urstromtal" antaŭ ĉirkaŭ 15.000 jaroj.
Je la piedo de la memorigaĵo troviĝas nun la Viktoria-parko. Tiom longe kiom homoj memoras, oni kreskigis vitojn sur la flankoj de la monto. Ili estas nuntempe la nurja en la tuta urbo Berlino. La seka "Kreuz-Neroberger"-vino tamen estas nur donacita de la urba registaro al elektitaj gastoj kaj tute ne eblas aĉeti ĝin.
Ontur
Ontur [onTUR] estas municipio en la Provinco Albaceto, sudoriente de Hispanio, en la regiono Kastilio-Manĉo kaj en la komarko Campos de Hellín en la sudoriento de la provinco, kun areo de 54,38 km². En 2019 estis 1 987 loĝantoj, laŭ informo de la hispana statistika servo INE.
Geografio
Ontur estas en la sudoriento de la provinco Albacete je 71 km de la provinca ĉefurbo Albacete, lime kun la Regiono Murcio kaj je 655 msm.
Historio
Estis diversaj teorioj pri la deveno de la loknomo, sed plej el ili sugestas antaŭromiajn radikojn kaj ebla iun latinan.
De la romia epoko plej grava trovitaĵo estis la artikitaj pupoj, nome kvar el eburo kaj unu el sukceno, plej verŝajne de riĉaj infan(in)oj el la 3a al 4a jc. Ili estas ekspozicitaj en la Arkeologia Muzeo de Albacete.
Ekonomio
La ekonomio de Ontur estis fundamentata sur la agrikulturo, speciale en la kultivo de la vitoj, olivarboj, migdalarboj kaj cerealoj, kaj produktado de vino. Estas ankaŭ fruktoĝardenoj (legomoj) kaj fruktarboj (abrikotoj kaj aliaj).
Estas aerodromo kun la koncernaj instalaĵoj sur 1051 msm je du kilometroj de la urbokerno
Lamadrid
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 1708 loĝantojn. El tiuj estis 870 viroj kaj 838 virinoj. La komunumo havas surfacon de 506,8 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 640 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 1995 en la komunumo vivis 1648 personoj, pli aĝaj ol 5 jaroj. El tiuj 0 personoj sciis paroli indiĝenan lingvon. Tio signifas ke 0 % de la loĝantaro en la koncerna jaro sciis paroli indiĝenan lingvon.
El la loĝantoj (pli aĝaj ol 5 jaroj en la jaro 1995), 1585 personoj apartenis al la katolika religio kaj 109 personoj al la protestantisma religio. 29 personoj apartenis al aliaj religioj kaj 68 personoj statistike apartenis al neniu religio.
Vieux-lès-Asfeld
- laŭvorte Vieux apud Asfeld - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Rethel (prononco [], ) kaj al la kantono .
András Jeles
András JELES [andrAŝ jeleŝ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Jeles András estas hungara reĝisoro, scenaristo kaj dramisto. Lia origina familia nomo estis Hirsch [hirŝ]. Lia filo estas László Nemes Jeles. András Jeles naskiĝis la  1945 en Jászberény.
Biografio
András Jeles akiris diplomon en Scienca Universitato Loránd Eötvös en 1971, poste plian diplomon en Altlernejo de Teatro kaj Filmo en Budapeŝto en 1974. Li eklaboris en produktejo pri filmoj. Lia debuta reĝisoraĵo okazis en 1979. En 1985 li fondis trupon, kiu ricevis sukcesojn. Li ricevis premion Kossuth en 2008, krome ankaŭ aliajn premiojn.
Ernst Heinrich Kohl
Ernst Heinrich KOHL (naskiĝinta la en Klingenberg-Höckendorf, mortinta la  en Vajmaro) estis germana fervojdirektoro kaj inĝeniero. Procesoj estis faritaj kontraŭ li por partoprenado en la Dresdena Majribelo.
Vivo
En 1857 Kohl estis departementa ĉefo de la Turingia fervojo (ĉefa fervojlinio inter Großheringen kaj Eisenach), de 1875 ĝis 1895 direktoro de la linio inter Vajmaro kaj Gera. Kiel multjara membro de la magistrato kaj prezidanto de la konstrukomitato por la ekspansio de la vajmara fervojkvartalo, li famiĝis. Tiel ke strato en tiu ĉi distrikto nomiĝis en 1875 Kohlstraße, kiun la komunistoj freneze baptis Straße der Jungen Pioniere en 1961. Ekde 1991 ĝi reiĝis Ernst-Kohl- Strato.
László Nagy (futbalisto)
László Nagy [lAslO nadj], laŭ hungarlingve kutima nomordo Nagy László estas hungara futbalisto (avanulo), olimpiano, olimpika ĉampiono, trejnisto.
Ernst Heinrich Kohl
Vivo
Kohl estis instrumenta en la elektrizo de Vajmaro de 1896 ĝis 1898. Dum lia permanenta ofico kiel direktoro de la supre menciita linio eosten ĝis Gera kompletigitis la impona Ilm-viadukto pontanta la riveron Ilm. La determino de la loko de la t.n. Nova Muzeo ankaŭ deciditis laŭ ideo de li.
László Nagy (futbalisto)
László Nagy naskiĝis la en Buzsák.
Biografio
László Nagy komence futbalis po 3 jaroj en junularaj teamoj de Fonyód kaj Újpest. En tiu lasta, ĉefurba, distrikta, jam plenkreska teamo li debutis en 1968, kie li ludis ĝis 1983. En tiu longa periodo li partoprenis en 355 matĉoj kun 94 goloj kaj li estis hungara ĉampiono naŭfoje. Li estis ankaŭ membro de la nacia hungara teamo inter 1970–1980 25-foje kun 7 goloj. En la Somera Olimpiko 1968 lia nacia teamo ricevis ormedalon. Li finis sian aktivan futbalan karieron en Locarno en la sezono 1983, poste li estis trejnisto enlande ĝis 2013.
Ernst Heinrich Kohl
Vivo
Lia tombo troviĝas sur la Historia tombejo vajmara.
Manila masakro
Suferinte la atakon de pliiĝanta milita premo fare de usonaj fortoj kaj timante ĉu morton ĉu kapton, la atakitaj japanaj trupoj remetis sian koleron kaj frustradon kontraŭ la civiluloj kaptitaj en la interpafado, kaj fifaris multajn agojn de akra malhumaneco, kio poste estis konata kiel Manila masakro. Masakroj okazis en lernejoj, hospitaloj kaj konventoj, kiel tiuj de Hospitalo San Juan de Dios, Lernejo Santa Rosa, Preĝejo Santo Domingo, Manila Katedralo, Preĝejo de Paco, Konvento de Sankta Paŭlo, kaj Preĝejo de Sankta Vincento de Paul.