cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
České Budějovice
Urba trafiko
En 80-aj jaroj estis ideoj, ke trolebusoj estus denove uzataj kaj veturus al Nuklea elektrejo Temelín, kiu tiam estis konstruita. Tiu ĉi ideo estus ja multekosta. Tamen trolebusoj revenis kaj en jaro 1991 denove estis ekuzitaj. Kaj urba transporto per trolebusoj kaj aŭtobusoj restis ĝis hodiaŭ. Nuntempe estas 5 tagaj trolebusaj linioj kaj unu nokta.
Mauerstetten
Mauerstetten estas komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ostallgäu (Orienta Algovio) kaj en la distriktaro Ŝvabio de la federacia lando Bavario. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
Kartuŝo
Kartuŝo estas moderna markigo de aparta ovala kadreto - parto de hieroglifa skribo de reĝa titolaro en antikva Egiptio. Unuafoje ĝi estas dokumentita por skribo de nomo de reganto Snofru en periodo de la 4-a dinastio.
Priskribo
La evoluo de la titolaro estis fermita komence de Meza imperio, plej malfrue ekde tiu ĉi tempo ĝi konsistis el sume kvin nomoj gviditaj de signoj parolantaj pri la karaktero de la reĝa potenco, dum kio iliaj partoj estis, apud la t.n. sereĥo, du kartuŝoj gviditaj de apartenantaj hieroglifaj signoj: la unua servis por skribo de la t.n. trona nomo (nomo nisut-bitej), la alia por skribo de naskonomo (nomo Filo de Reo).
La ĉefa reĝa edzino por skribo de sia nomo uzis unu kartuŝon. Sed se la virino fariĝis reganta reganto (ekzemple Hatŝepsut), ŝi uzis memkompreneble la plenan reĝan titolaron.
La specifa maniero de uzo de kartuŝo estas skribado de la nomo de dio Atono en du kartuŝojn en la tempo de la religia reformo de Aĥnatono kaj poste de nomo de dio Amono en unu kartuŝon en la tempo de ekzistado de la t.n. dia reĝlando de Amono en Supra Egiptio post pereo de la 20-a dinastio, kio koneksas kun teologia evoluo de tiuj ĉi kultoj.
La aspekto kaj signifo de la kartuŝoj estas derivataj diverse, dum kio diferencaj teorioj ne bezonas devige elimini sin. Povas devene temi pri ŝnureto, kies du finaĵoj estas firme kunligitaj kaj ankritaj per ligneto. Egiptanoj mem tiel iam desegnis la kartuŝojn kaj ĉar ni scias, ke la nodo havis ŝirman signifon, la kartuŝo estus simbolo de magia ŝirmo de reganto.
Iam estas kun la ligilo al simileco kun la simbolo ŝen interpretata kiel simbolo de senfineco kaj senlimigeco de la reĝa potenco, alifoje eĉ por supozata konekso kun hieroglifa signo kun la signifo "suno" (dum samtempa ascendo de kulto de la suna dio Reo kaj enkonduko de nomo filo de Reo en la reĝan tirolaron) kiel simbolo de la regado de reganto super ĉio, kio estas lumigata fare de la suno.
Béla Tettamanti (karikaturisto)
Béla Tettamanti, laŭ hungarlingve kutima nomordo Tettamanti Béla estas hungara karikaturisto, grafikisto. Lia avo estis Jenő Tettamanti. Béla Tettamanti naskiĝis la en Bánhida (nuntempa urboparto de Tatabánya), li mortis la.
Biografio
Béla Tettamanti kreskiĝis en Dorog. Li ŝatis desegni karikaturojn jam dum la gimnaziaj jaroj. Li volis esti arthistoriisto, sed lia anonco ne sukcesis en la altlernejo. Iel li lernis pri la karikaturoj de László Réber. Ekde 1975 karikaturoj de Tettamanti aperis en diversaj gazetoj, en la sekva jaro li prezentis sin en ekspozicio. Ekde 1981 li kreas ankaŭ ilustraĵojn, kovrilpaĝojn. Inter 1982-1990 li estis grafika redaktoro en gazeto. En 1995 li plene memstariĝis, sed li sendas konstante karikaturojn al eldonejoj, gazetoj. En 2002 li partoprenis en fondo de karikaturista rondo (vidu la bildon pri la membroj!). Li ricevis premiojn, distingojn inter 1983-2005.
Csilla Krisztina Schneider
Csilla Krisztina Schneider [ĉila kristina ŝnejder], laŭ hungarlingve kutima nomordo Schneider Csilla Krisztina estas hungara pentristo. Ŝia nomo ofte estas mallongigita SCSK [eŝĉeka]. Csilla Krisztina Schneider naskiĝis la en Budapeŝto.
Biografio
Csilla Krisztina Schneider komence studis en studio en sia naskiĝurbo ekde 1991, poste en kolegio de Baja, fine ŝi akiris diplomon en arta fakultato en Universitato de Kaposvár en 2001. Baldaŭ ŝi translokiĝis al Dunaföldvár, kie ŝi pentradas. Ŝi kreas ankaŭ sekpentraĵojn kaj farbas meblojn. Li ŝatas pentradi pejzaĝojn kaj groteskajn fabelecajn temojn.
Pierrecourt (Haute-Saône)
Pierrecourt - prononco - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Haute-Saône (prononco [],, arpitane Hiôta-Sona), en la regiono Burgonjo-Franĉkonteo (Bourgogne-Franche-Comté, prononco []) kaj en la historia regiono Franĉkonteo. Fine de en la komunumo vivis. Administre la komunumo apartenas al la arondismento Vesoul (france arrondissement de Vesoul), la suda kaj okcidenta parto de la departemento, kaj al la kantono .
Lanai
Lanai aŭ Lanajo estas la sesa plej granda de la Havajaj Insuloj. Ĝi ankaŭ estas konata kiel la Ananas-Insulo pro ĝia pasinteco kiel kovrata de plantejoj de ananaso. La nura urbo estas Lanai-urbo, malgranda setlejo. La insulo estas iom kom-forma, kun larĝo de 29 km en la plej longa direkto. La tuta areo estas 364 km², igante ĝin la 42-a plej granda insulo en Usono. Ĝi estas separata de la insulo de Molokai pere de la Kalohi Kanalo norde, kaj de Maui proksime de la Aŭaŭa Kanalo oriente. La Usona Censoservo difinas Lanai kiel Censo-terpeco 316 el Maui-distrikto. Ĝia totala populacio estis 3,193 en la censo de 2000. al 3.102 en 2010. Multaj el la famaĵoj de la insulo kaj ejoj estas situantaj ĉe kampaj vojoj kie ajnagrunda aŭtomobilo estas postulata.
Mangana (II) antranilato
Mangana (II) antranilato aŭ manganese 2-amino benzoato estas organika kombinaĵo apartenanta al la familio de la organikaj saloj, rezultanta el interagado de la antranilata acido kaj mangana (II) hidroksido. Mangana (II) antranilato estas blanka solidaĵo, nesolvebla en akvo sed solvebla en alkoholoj kaj aliaj nepolaraj organikaj solvantoj. Mangana (II) antranilato prezentas (ii)n grupon ligitan al mangana grupo. Ĝi konsistas je 14 karbonatomoj, 12 hidrogenatomoj, 4 oksigenatomoj, 2 nitrogenatomoj, 1 manganatomo kaj posedas antifungajn kaj antimikrobajn proprecojn.
6-a de oktobro
La 6-a de oktobro estas la 279-a tago de la jaro (la 280-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 86 tagoj restas.
Je la 6-a de oktobro okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 6-a de oktobro estas (laŭ gregoria kalendaro):
Kobarid
Kune kun sia ĉirkaŭaĵo estas tre riĉa pri naturaj kaj historiaj kuriozaĵoj. Ĝi situas en nord-okcidenta Slovenio. Belegaj montaraj pintoj, ĝia fiera filino rivero Soĉo kaj akvofaloj en sovaĝaj kanjonoj…
Historio
Dum la romianoj estis tie grava loko. La regiono longe apartenis al Habsburga Imperio. Ponto gardas trapasadon de armeo de Napoleono. Tie estis grandaj bataloj en alpa regiono dum la unua mondmilito. La germanoj kaj aŭstroj trarompis defendon de la italoj en 1917. Ankoraŭ nun en la ĉirkaŭaĵo estas rimarkeblaj spuroj de milita ŝtormo.
Rothaargebirge
La Rothaargebirge - prononco, - estas mezalta montaro atinganta altecojn de ĝis 843 metroj en la federaciaj landoj Nordrejn-Vestfalio kaj Hesio de Germanio.
Oni kredas ke la la nomo devis iam esti Rod-Hard-Gebirge, aŭ "la malplantigita arbara montaro", ĉar la teritorio havas nenion komunan kun la koloro ruĝa ("rot" en la germana), nek kun haroj ("Haar" germane).
La montareto konsideratas esti parto de la Rejnlanda Ardeza Montaro.
Buitio
La Buitio estas inica rito de la popoloj Micogo-oj kaj Gazinpi-oj en la centra Gabono kun uzado de halucina planto ibogao, kiu ebligas vizie vojaĝi al la lando de la dioj kaj de la prapatroj.
Laŭ M. Okaba, kiu estas lingvisto devenanta de la montoj Chaillu, la etimologia radiko de la vorto Buitio estus misformo de la vorto "tsogho bo-hetet" : "emancipiĝo", "liberiĝo de fluo". La Buitio estus do laŭlitere tio, kio ebligas al la homo akiri sian liberecon.
Ĝia origino-dato ne estas precize konata sed certe antaŭ la 19a jarcento, ĉar ''Paul Belloni du Chaillu", kiu estis la unua eŭropa esploristo en la Gabono, jam observis tiun kulton en la centro de la lando.
Diversaj Formoj de Buitio
Laù S-ro Michel Fromaget, kiu estis la Prezidanto de la Psikologia Fako en la Universitato de Libreville (ĉefubo de Gabono, t.s. "Libera Urbo") de 1981 ĝis 1983, estas diversaj specoj de Buitio en Gabono :
Buitio de la popolo Micogo'
La origina Buitio estas tiu de la gabona popolo Micogoo. Ĝi estas sinkretismo konsistanta el kulto kontraŭ la prapatroj kun kulturaj elementoj akiritaj dum la migrado de tiu popolo al Gabono, kaj uzado de halucina drogo el radikoj de arbusto Tabernanthe Iboga
La inicado al la Buitio daŭras plurajn tagojn ĉe la Micogooj kaj esence koncernas la inican riton de transiron al la plenkreskeco. Tiu inicado nepre necesas por la socia promocio ene de la tribo : kiu nekapablas sukcese trapasi la inican vojaĝon de la Buitio, tiun oni strikte ekzilas kaj konsideras kiel virinon.
Triopa korbopilkado
Triopa korbopilkado aŭ Korbopilkado 3×3 (tri kontraŭ tri) estas variaĵo de la sporto korbopilkado. Po tri ludantoj de teamo estas samtempe sur la ludkampo. Kontraŭe al la regula kvinopa ludo, oni nur havas unu korbon kaj duonan kampon. Triopa korbopilkado devenas de stratpilkado. Krome „tri kontraŭ tri“ estas ofte uzata varaĵo en trejnado.
Buitio
Buitio de la popolo Fang'
Alia gabona popolo Fang' havis similan kulton kun malpli efika drogo, kiel folioj de la plantoj Ibogao kaj Alano (alchornea floribunda). Sed du eventoj grave ŝanĝis tiun situacion : ili amase kristaniĝis kaj eksciis kiel manĝi la radikon de ibogao…
Biržai
Biržai estas urbeto en la nordo de Litovio, proksime de la limo al Latvio. Ĝi apartenas al samnoma subdistrikta komunumo Biržai, kaj ekde 1995 ĝis 2010 ankaŭ apartenis al la tiutempe ekzistanta distrikto Panevėžys. En en la urbo vivis. Biržai situas ĉe la lago Širvenos kaj estas tradicia bierfareja urbo.
Buitio
Buitio de la popolo Fang'
El tio rezultis la Buitio Fanga, kiu akceptas la virinojn kiel membrojn kaj estas mirinda sinkretismo de kristanismo kun animismo, ĉiam evoluiĝanta.
Triopa korbopilkado
Historio
Ekde 2007 la monda korbopilkada asocio FIBA provis la triopan variaĵon en Azio. Kadre de la junulaj someraj olimpiaj ludoj 2010 en Singapuro okazis la unua oficiala triopa konkurso de FIBA.
Biržai
La loko skribe unuafoje menciiĝis dum la jaro 1415 okaze de vizito de la litova grandduko kaj pola reĝo Jogaila. Ĝis la 16-a jarcento la urbo apartenis al la nobela familio Radvila kaj dum ties influo estis centro de la reformacio en Litovio, kiu tamen fine ne konvinkis multajn litovojn ŝanĝi de katolikismo al protestantismo. La urbajn rajtojn Biržai oficiale ricevis dum 1589. Dum la jaro 1804 la urbo vendiĝis al la poldevena grafo Tiškevičius, kiu ĉi tie dum la 19-a jarcento starigis kastelon, kiu ĝis hodiaŭ bone konserviĝis.
Triopa korbopilkado
Historio
Ekde 2012 FIBA aranĝas mondajn ĉampionumojn pri triopa korbopilkado. Ene de tiuj eventoj ankaŭ okazas kromaj konkursoj ekzemple kiel tripoenta konkurso. Ankaŭ ekde 2012 okazas monda rondvojaĝo.
Buitio
Buitio de la popolo Fang'
Se oni komparas la Buition Fangan kun la origina Buitio Micogoa, oni trovas okulfrapajn similecojn pri la enhavoj de la vizioj, kiuj tre similas al la "Spertoj ĉe Mortosojlo" (Near Death Experiences). Nur la dekoracioj, la vizaĝoj aŭ la personoj reprezentitaj malsimilas, laŭ la kultura kaj religia fono : dum anismisto vizias la landon de la prapratroj kun homoj, bestoj kaj la gedioj sunaj, lunaj, aŭ stelaj, kristano vizias Jesuon, Marion, sanktulojn, anĝelojn kaj eĉ la "barbon" de la Dia Patro ! Same kiel en la Kandombleo, elementoj de la prapatra kulto animista ja ĉeestas sed ne estas tre klare videblaj. Ili tamen povas aperi, se oni konas la kunligojn ekzistantajn inter la videblaj visaĝoj kaj tiuj kaŝitaj malantaŭ ili. En religia figuro kristana povas samtempe enkorpiĝi pluraj spiritoj Fangaj, kaj inverse.
Triopa korbopilkado
Historio
En Januaro de 2017 la profesia ligo Big3 fondiĝis en Usono. En Junio de 2017 la Internacia Olimpia Komitato anoncis, ke triopa korbopilkado estos en la programo de la Olimpiaj ludoj de 2020 en Tokio.
Regularo
En la triopa variaĵo ĉiu teamo konsistas el kvar ludistoj, el kiu unu estas ŝanĝoludisto. Minimume unu (kelkfoje du) juĝisto gvidas la ludon. Cetere du tempomezuristoj kontrolas la ludon. Antaŭ la ludo okazas Monerumado: La teamo, kiu gajnas la moneroĵeton, povas decidi, ĉu ĝi komenciĝas posedante la pilkon aŭ donas la pilkon al la alia teamo.
Teamo gajnas unu poenton por sukcesa ĵeto al la korbo. Kiam la pilko estas ĵetita de ekster la duoncirklo, teamo gajnas du poentojn. Ludo daŭras maksimume dek minutojn. Tiam la teamo kun la pli granda poentokvanto gajnas. Teamo povas antaŭtempe venki la alian, kiam ĝi atingas 21 poentojn dum la regula tempo.
La pilkoposedanta teamo havas po 12 sekundojn da disponebla tempo por atako. Post sukcesa ĵeto al la korbo, la defendinta teamo akiras la pilkon sub la korbo. Tiam ĝi devas dribli aŭ pasigi la pilkon al ekster al duoncirklo. Post situacio de nemovanta pilko la defendontoj donas la pilkon al la atakonta teamo ekster la duoncirklo. En okazo de pilkogajno, la teamo devas dribli aŭ pasigi la pilkon al ekster la duoncirklo.
Se ludisto estas faŭlita dumjête, ĝi recivas liberan ĵeton kaj du liberajn ĵetojn se la faŭlo okazis ekster la duoncirklo. La teama faŭlolimo estas ses. Ĉiu plia faŭlo donas du liberajn ĵetojn la la faŭlita ludisto. Ekde 10 faŭloj la teamo de la faŭlito ankaŭ ekhavas la pilkon.
En ebla plilongigo la teamo, kiu ne ekhavis la pilkon unue, ricevas ĝin unue por la plilongigo. La teamo, kiu unue gajnas du poentojn, venkas.
Ŝanĝo de ludisto povas okazi dum sitacio de nemovanta pilko aŭ dum transdono de la pilko al la kontraŭula teamo. Por ŝanĝo la interŝanĝantaj ludistoj devas tuŝi unu la alian. Aprobo de juĝisto aŭ alia oficialulo ne necesas.
Konkursejo kaj pilko
La konkursejo larĝas 15 metrojn kaj longas 11 metrojn. Tio estas samlarĝe kiel regula kampo sed 3 metrojn malpli longa ol duona kampo. Oni uzas apartan pilkon por triopa korbopilkado. Ĝi havas la saman diametron kiel pilko de grando 6 kaj la saman pezon de grando 7. La diametro estas inter 724 kaj 737 milimetroj kaj la pezo inter 567 kaj 650 gramoj. En la regula kvinopa korbopilkado oni uzas la grandon 6 por ludoj de virinoj kaj la grandon 7 por ludoj de viroj.
Referencoj
La dua versio de ĉi tiu artikolo estas traduko de la artikolo 3×3 Basketball en la versio de la 8-a de Junio 2019 (8:46) el la germana Vikipedio. Por ekscii la aŭtorojn kaj la historion, vidu ties historion.
Internacia Seminario
Internacia Seminario (IS) estis ĝis 2009 internacia junulara novjara Esperanto-renkontiĝo organizata de la Germana Esperanto-Junularo (GEJ) ĉiujarfine en malsama germana urbo, de la 27-a de decembro ĝis la 3-a de januaro. La lasta, 52-a IS 2008/2009, okazis en Biedenkopf, kun 138 partoprenintoj el 24 landoj ; tio estis iom sub la kutimaj nombroj de la tri antaŭaj jaroj de ĉirkaŭ 180 partoprenantoj. Partoprenaj nombroj de 250 ĝis 300 la averaĝo de la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj - la plej granda IS de 1986/87 havis 440 partoprenantojn. Ekde la jarŝanĝo 2009/2010 la Junulara E-Semajno anstataŭis la IS-n kiel ties kuniĝon kun la Ago-Semajno. La unuan IS organizis Richard Reuchlin kaj Uwe Joachim Moritz.
Luno (geometrio)
En geometrio, luno estas ĉiu el du similaj figuroj priskribitaj sube.
Internacia Seminario
Krom prelegoj kaj diskutrondoj pri la kadra temo, programo de la Internacia Seminario ofertadis ankaŭ ĝeneralajn prelegojn, ekskursojn, koncertojn kaj aliajn distrajn programerojn (kiel ekzemple la tetrinkejo gufujo). Kulmino de la IS ĉiam estis la Silvestra Balo kun danckonkurso. Aparte menciindas la 10-a IS en Münster, kiam 10 profesoroj prelegis.
"Internacia Seminario" estis la oficiala nomo. Ĉar la renkontiĝo sufiĉe ŝanĝiĝis dum la jardekoj, precipe perdante sian puran seminarian karakteron, en la 1990-aj jaroj oni komencis en la germana nomi ĝin "Internationale Woche" ("Internacia Semajno").
Luno (geometrio)
Ebena geometrio
En ebena geometrio, luno estas konkava areo barita per du arkoj de egalaj aŭ neegalaj radiusoj. La respektiva konveksa formo estas lenso.
Formale, luno estas la komplemento (matematiko) de unu disko kun la alia (se ili intersekciĝas sed neniu estas subaro de la alia).
Sfera geometrio
Vidu en dulatero‎.
Gralinedoj
La Gralinedoj (Grallinidae) estas familio en la ordo de la paseroformaj birdoj (Passeriformes). Ĝi konsistas el nur unu genro kun du specioj.
Disvastiĝo kaj habitato
Gralinoj loĝas en Aŭstralio. Ili estas tre adaptiĝkapablaj, sed preferas vastan ebenan molan teritorion. Kiel kultursekvantoj ili profitas kaj de la senarbarigo kaj de la utiligo de dezertaj regionoj helpe de arteza akvo.
Aspekto kaj vivmaniero
Ili grandas je 26 ĝis 30 cm. Unuope aŭ pare ili sidas sur telefondratoj aŭ serĉas piede sian nutraĵon: ĉiuspecajn etajn bestojn. La paroj kutime restas kunaj por ĉiam, kune defendas sian teritorion kaj kune prizorgas la idojn.
Gralinoj kapablas kanti duope: Ĉiu partnero kantas ĉiun sekundon unu sonon, sed unu ekkantas pli malfrue ol la alia tiel, ke oni apenaŭ povas distingi, ĉu kantas du aŭ nur unu.
23277 Benhughes
23277 Benhughes estas asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Benjamin Fitzroy Hughes, kiu gajnis la duan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri plantoscienco. Li estis lernanto ĉe Sydney Church of England Grammar School de Norda Sidnejo (Novsudkimrio, Aŭstralio).
(85713) 1998 SS49
(85713) 1998 SS49 estas meze granda, malhela, venusrenkonta, terrenkonta kaj marsrenkonta apolona asteroido rigardita kiel potence danĝera objekto.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la 29-an de septembro 1998 de la teamo de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Orbito
Ĝi estas en orbita resonanco 3:8 kun la Tero.
Ĝia discentra orbito ekstere tanĝas tiun de Venuso kaj krucas tiujn la Tero kaj de Marso.
5562 Sumi
5562 Sumi estas tre malgranda, treege hela asteroido de la ĉefa asteroida zono, proksima de la orbita resonanco 3:1 kun Jupitero.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la de la japanaj astronomoj Sejĝi Ueda kaj Hiroŝi Kaneda elde la observatorio de Kuŝiro en Hokajdo (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Sumi Kaneda, nepino de la dua malkovrinto.
Ede Flórián Birly
Ede Flórián BIRLY [birli], laŭ hungarlingve kutima nomordo Birly Ede Flórián estis hungara kuracisto, akuŝisto-ginekologo, profesoro.
Ede Flórián Birly naskiĝis la  1787 en Hungara reĝlando en Hódság (nuntempa Odĵaci en Serbio). Li mortis la 1854 en Pest (urbo).
Biografio
Birly lernis en Kalocsa, Pécs, Osijek, Buda, poste li frekventis universitatojn en Pest kaj Vieno. Li akiris kuracistan (ĉefe akuŝistan) diplomon en 1814 en Vieno. Post siaj studoj li laboris en ginekologia kliniko de Vieno, kie li helpis al Johann Lucas Boër 3 jarojn. En 1817 li estis nomumita profesoro en Universitato de Pest, kie li instruis ginekologion. En 1824 li nobeliĝis, en 1842 li atingis la rangon rektoro.
(15491) 1999 CW85
(15491) 1999 CW85 estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Kantono Chemin
La kantono Chemin (france canton de Chemin) estas franca kantono situa en la departemento Jura kaj en la regiono Franĉ-Konteo. Ĝi estas unu el la 10 kantonoj de la arondismento de Dole. Ĝia ĉefurbo estas Chemin.
Komunumoj
Apartenas al la kantono de Chemin la jenaj 11 francaj komunumoj :
Sik-anglaj militoj
La Sik-anglaj militoj estis serio de militaj konfliktoj okazintaj en la 1840-aj jaroj inter la brita Brita Orienthinda Kompanio kaj la Sika Imperio.
Estis du Sik-anglaj militoj:
La Sika Imperio dissolviĝis post sia malvenko en 1849.
Nico Rosberg
Nico Rosberg (naskiĝinta la en Wiesbaden) estas germana aŭtosportisto de la Formulo 1.
Li pasigis la junajn jarojn en Monaco. Ekde 2010 li estis en la teamo de F1, Mercedes AMG Petronas. Ekde 2013 li estas membro de la LAUREUS-familio. En la 27.11.2016 li iĝis monda ĉampiono de Formulo 1
Ágoston Spannraft
Ágoston Spannraft, laŭ hungarlingve kutima nomordo Spannraft Ágoston estis hungara dekoraciisto. Ágoston Spannraft naskiĝis la  en Cegléd, li mortis la  en Rákosszentmihály (nuntempa loĝkvartalo en orienta parto de Budapeŝto).
Biografio
Ágoston Spannraft aĝis 17, kiam li aliĝis al trupo de Nacia Teatro (Pest). Li ricevis la taskon pentri la kulisojn. Li estis talenta, en 1873 li debutis kiel dekoraciisto. En 1877 li studvojaĝis en Eŭropo, poste li frekventis artan altlernejon en Vieno. Hejmenveninta inter 1880 - 1884 li estis ĉefdekoraciisto de la Nacia Teatro, kie li resume kreis 237 kompletajn dekoraciojn por la spektakloj. En 1884 la Nacia Teatro disiĝis, restis plu Nacia Teatro kaj estis establita Reĝa Operejo de Budapeŝto. Spannraft iĝis dekoraciisto por ambaŭ teatroj. En la Operejo li kreis resume 138 kompletajn dekoraciojn. Lia stilo estis naturalismo.
Dudeksesa egipta dinastio
La dudeksesa dinastio regis ekde la jaro 664 al 525 a. K., ankaŭ nomata Saisa, ĉar ĝia ĉefurbo troviĝis en Sais; temas pri la lasta indiĝena dinastio kiu regis en la Antikva Egiptio antaŭ la konkero fare de la persoj. Ĝi estas konsiderata kiel la Malfrua Egipta Periodo (en tiu ĉi epoko regis la 27a, 28a, 29a, 30a kaj 31a dinastioj)
La dinastio fontas el la 24a dinastio. Psametiko la 1-a estis la pranepo de Bakenrenef, kaj dum la daŭro de la invadoj de Asirio dum la regado de Taharko kaj Tanutamani, li estis agnoskata kiel ununura faraono de tuta Egiptio.
Dum la regantoj de la Asiria Imperio estis okupitaj je ribeliĝoj kaj enlandaj militoj por daŭre havi la tronon, Psametiko subskribis aliancon kun Gigeso, la reĝo de Lidio, kaj enigis dungitajn soldatojn el Kario kaj Grekio por bremsi la asiriaj atakoj.
Per la forrabo de Ninivo en 612 a.K. kaj la falo de la Asiria Imperio, Psametiko la 2-a kaj siaj sukcedintoj klopodis akiri la egiptajn posedaĵojn en la regionoj de Proksima Oriento, sed ili estis haltigitaj de la babilonanoj sub Nebukadnecar la 2-a. Kun la helpo de grekaj dungosoldatoj, Apries kapablis haltigi la babilonajn intencojn je konkero, sed la persoj prenis Egiption, kaj ĝia reĝo Kambizo la 2-a portis la reĝon Psametiko la 3-a enĉenigita al Suzo.
Warcq (Ardennes)
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Mairano
estas komunumo de Italio. Ĝi situas en la provinco Breŝo de la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis. Najbaras la komunumoj Azzano Mella, Brandico, Dello, Lograto, Longhena kaj Maclodio.
Kristana patrono estas la sankta Andreo, kies memortago sekve estas la komunuma festotago.
NGC 3287
NGC 3287 (aliaj indikoj — UGC 5742, MCG 4-25-32, ZWG 124.38, IRAS10320+2154, PGC 31311) estas galaksio en konstelacio Leono.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
Ĉefcirklo
Ĉefcirkloj rolas la analogie al rektoj en sfera geometrio. Vidu ankaŭ en sfera trigonometrio kaj geodezia kurbo.
Ĉefcirklo sur sfero estas la vojo kun la plej malgranda kurbeco, kaj do, arko de ĉefcirklo estas la plej mallonga vojo inter du punktoj sur la surfaco. La distancon inter ĉiuj du punktoj sur sfero oni nomas la ĉefcirkla distanco.
Sur la Tero, la meridianoj estas sur ĉefcirkloj, kaj la ekvatoro estas ĉefcirklo. Aliaj linioj de latitudo ne estas ĉefcirkloj, ĉar ili estas pli malgrandaj ol la ekvatoro; iliaj centroj ne estas je la centro de la Tero, ili estas malgrandaj cirkloj anstataŭe. Ĉefcirkloj sur Tero estas de proksimume 40'000 kilometroj de longo, kvankam la Tero ne estas perfekta sfero kaj ekzemple longo de la ekvatoro estas proksimume 40'075 km.
Ĉefcirklaj vojoj estas uzataj per ŝipoj kaj aviadiloj se maraj fluoj kaj ventoj ne estas grava faktoro. Por aviadilo longe vojaĝanta en la norda duonglobo tiaj vojoj etendiĝas pli norde, proksime aŭ en la arkta regiono, kaj en la suda duonglobo ĉi tiaj vojoj povas proksimiĝi Antarkton.
La ĉefcirkla vojo estas la plej mallonga vojo inter du punktoj sur sfero; tamen, se oni vojaĝas laŭ tia vojo, malfacilas kalkuli la itineron ĉar la azimuta direkto (rilate al nordo) devas kontinue ŝanĝiĝi (escepte de vojo ĝuste norden, suden, aŭ laŭ la ekvatoro). Tial, ĉefcirklaj vojoj estas ofte dispartigataj en serion da pli mallongaj rumbaj linioj, kio ebligas uzi konstanton azimuton inter ĉiuj du najbaraj dispartigaj punktoj laŭ la ĉefcirklo.
Se longdistanca ĉefcirkla vojo estas desegnita sur mapo (ekzemple, en Merkatora projekcio), ĝi kutime aspektas kiel malrekta. Vojo kiu aspektas kiel rekta sur la mapo reale estas pli longa.
Ekzemploj de ĉefcirkloj sur la ĉielosfero estas la horizonto (en la astronomia senco), la ĉielekvatoro, kaj la ekliptiko.
Țara Bârsei
Țara Bârsei [cara bırsej] aŭ Baseno Barco (hungare: Barcaság [barcaŝag], Burzenland [burcenlant]) estas baseno en la centra parto de Rumanio inter la montoj Munții Bârsei kaj Munții Bodoc, Munții Baraolt, Munții Perşani. Ĝia klimato estas kontinenteca. Ĝia alteco super la marnivelo estas de 500–600 metroj. Ĝia loĝantaro estas rumana, hungara kaj saksa. La unua koloniiĝo de la rumanoj estas konata ekde la komenco de la 13-a jarcento. La saksoj ricevis siajn bienojn kiel reĝan donacon kaj ili konstruis 13 vilaĝojn kaj urbon Braŝovo. Inter 1211 kaj 1224 regis la teritorion saksa kavalira ordeno, sed pro ilia volo memstariĝi la hungara reĝo Andreo la 2-a forpelis ilin. La hungaroj loĝas plejparte oriente de Braŝovo en Săcele kaj sur la okcidenta kaj norda randoj de la baseno en la vilaĝoj Satu Nou (Hălchiu), Crizbav, Apața.
Santa Rosa de Goiás
Santa Rosa de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 2.909 loĝantojn en 2010.
Santa Cruz (Paraibo)
Santa Cruz estas municipo kaj urbo en la brazila subŝtato Paraibo, kiu havis 6.471 loĝantojn en 2010.
Santa Cruz signifas en la portugala Sankta Kruco.
Oravia burgo
Oravia burgo (hungare Árva vára) estas unu el la plej belaj burgoj en Slovakio troviĝanta en municipo Oravský Podzámok. Tio estas karakteriza dominaĵo de regiono Oravio, la burgo apartenas al la plej signifaj memorindaĵoj de burga konstruado sur teritorio de Slovakio. La burgo estas alirebla por publiko ĉiutage de majo ĝis marto, do ĉiumonate krom aprilo.
Historio
Oravia burga roko (parto de Oravia montetaro), sur kiu super la surfaco de rivero Oravo kaj super municipo Oravský Podzámok elstaras Oravia burgo, estis de pratempoj fortikigita burgejo, ŝirmata de nordo de rokmasivo kaj de sudo duonronda terremparo. La plej alta parto de la burgo estas en alteco 112 metroj super la surfaco de rivero Oravo.
La burga altaĵo estis loĝigita jam en praepoko.
En duono de la 13-a jarcento oni konstruis ĉi tie verŝajne sur loko de ligna burgeto masonitan burgon, kiun oni unue mencias perskribe en la jaro 1267, kiam reĝo Béla la 4-a transprenis ĝin de Mik Balaša pro interŝanĝo kontraŭ Žilina, Varín kaj Sučany kaj ĝi fariĝis la reĝa posedaĵo. En la jaro 1298 la burgo apartenis al teritorio de Matúš Čák Trenčiansky, poste ĝi venis en la manojn de magistro Donča, en la 14-a jarcento reganto Karolo la 1-a, pli poste de pluaj signifaj nobeloj, ekzemple kamera grafo Leopold, Ctibor zo Ctiboríc kaj aliaj. Ekde la jaro 1441 burggrafo de la burgo estis Peter Komorovský, kiu ne nur sukcese defendis ĝin kontraŭ husanoj, sed post lerta politiko kaj intertraktado li fine fariĝis ankaŭ ĵupestro de Oravio, kio montriĝis ankaŭ per riparo kaj fortikigo de la burgo. En la 15-a jarcento la burgo fariĝis posedaĵo de reganto Mateo Korvino, kiu faris plurajn disponojn por sekureco de la burgo kaj la teritorio de Oravio mem. En la jaro 1534 akiris la burgon eĉ kun rango de ĵupestro Ján z Dubovca. Post lia morto administris la burgon Václav Sedlnický, ekde la jaro 1556 Francisko la 1-a Turzo, kiu akiris ĝin pere de aĉeto kontraŭ 18 338 ormoneroj en longdaŭra luado, ĝis kiam la reĝa kortego ne redonigos al li la elspezitajn kostojn. Pli malfrue proprumis la burgon lia filo Georgo la 7-a Turzo, kiu en la jaro 1606 akiris ĝin en daŭran kaj heredan posedadon post viro kaj virino. Georgo Turzo havis unusolan filon Emerikon kaj 7 filinojn.
Pro morto de Emeriko Turzo formortis la familio post glavo. Se Georgo Turzo ne deziris, por ke liaj posedaĵoj estu dividitaj, post morto de unusola vira ido, li destinis en sia testamento principon de nedividebleco de la posedaĵoj, nur privilegioj el ili. En la jaro 1626 en Lietava burgo kunvenis 7 filinoj de Georgo Turzo kaj ili fondis la t.n. Oravian komposesorujon - kunposedado (Oravia burga senjoraro), kiu havis ĉiam unu komposesoron - direktoron, kiu administris tiujn ĉi posedaĵojn. En dislimiĝo de jaroj 1556 - 1621 Turzidoj lasis la burgon iom post iom rekonstrui kaj fortikigi.
La burgo estiĝis en strategie grava loko de hungara-pola vojo proksime de dogana stacio en Tvrdošín kaj ekde la jaro 1370 ĝi estis ankaŭ departementa burgo. La komplekson de la supra, la meza kaj la suba burgoj, prenanta tri altecajn terasojn de la burga roko, oni konstruis sinsekve de duono de la 13-a jarcento ĝis komenco de la 17-a jarcento. La plej aĝa parto estis palaco en la supra burgo sekurigita per remparoj en parto de la hodiaŭa meza burgo. Grandaj konstrureguligoj okazis fibe de la 15-a jarcento kaj komence de la 16-a jarcento, kiam ili konstruis loĝpalacon en la meza burgo, plifortigita en la flankoj per rondbastionoj. Tiam oni samtempe konstruis kaj plifortigis remparojn en spacoj de la suba burgo.
Pluan konstruagadon ili rekomencis en la dua duono de la 16-a jarcento Turzidoj per rekonstruo de la dezertiĝinta supra burgo kaj per konstruado de la t.n. Palaco de Turzo, alkonstruita al la okcidenta bastiono de la meza burgo. Rezulto de ilia konstruagado komence de la 17-a jarcento estis konstruaĵo de palaco kaj rekonstruo de la remparoj en la suba burgo, pro kio la tuta burga komplekso ricevis sian hodiaŭan aspekton. En Oravia burgo regis vigla soldata kaj socia vivoj, precipe en mezepoko, kiam ties proprumantoj estis Peter Komorovský kaj Johano Korvin, sed ankaŭ dum tempoj de Thurzidoj (1550 – 1621), post kies formorto (1621) ĝi fariĝis rezidejo de la t.n. oravia komposesorujo. En la tempo de nobelaj maltrankviloj en la dua duono de la 17-a jarcento por certa tempo konkeris ĝin en la jaro 1672 kamparanaj ribeluloj gvidataj de Gašpar Pika. Dum ribelo de Francisko Rákóczi en la jaro 1703 konkeris la burgon ribeluloj gvidataj de Alexander Károly. Je iom da monatoj malfrue sieĝis la burgon imperiestraj soldataroj, nome ĝis la jaro 1709, kiam la garnizono de la burgo kapitulacis.
En la jaro 1800 eksplodis en la burgo incendio verŝajne tiel, ke el fumtubo elsaltis fajrero, ĝi ekbruligis tegmenton kaj de tie la incendio disvastiĝis al la tuta burgo. Partajn savlaborojn efektivigis František Ziči kaj en la jaroj 1906 – 1912 restaŭrigis la mezan parton Jozef Pálfi. Riparajn kaj rekonstruajn laborojn oni faris en la burgo ankaŭ dum rompo de la 19-a kaj la 20-jarcentoj. Dum la dua mondmilito la burgon uzis germanaj soldataroj kiel artilerian gvatistejon. Post tio, kiam al la konstruaĵo sovetaj artilerianoj elpafis pafaron el raketoĵetiloj katjuŝa, la germanoj decidiĝis, ke ili neriskos damaĝogon de la memorindaĵo kaj ili retiriĝis el la areo de la burgo. Sed al grandioza renovigo de la tuta burgo oni alpaŝis nur en la jaroj 1953 ĝis 1968 (projekto de Karol Chudomelka kaj Katarína Chudomelková, Stavoprojekt Bratislava, 1955), post kies finigo ĝi fariĝis honora sidejo de Oravia muzeo.
Divido de Oravia burgo
Oravia burgo dividiĝas en la supra, la meza kaj la suba burgojn.
Historia, etnografia kaj naturscienca ekspozicioj
En la spacoj de Oravia burgo troviĝas nuntempe ekspozicioj de Oravia muzeo de Pavol Országh Hviezdoslav – la historia, la etnografia kaj la naturscienca. La plej signifa ekspoziciero de la historia ekspozicio estas la burga komplekso mem kun siaj eksteroj kaj internoj, kiuj prezentas manieron kaj stilon de loĝado en la pasinteco.
La etnografia ekspozicio renovigita en la jaro 2007 prezentas per formo de modernaj kaj interesaj instalaĵoj de kolektoj materian kaj spiritan kulturojn de regiono Oravio. Perkompozicie ĝi estas celita al tradiciaj okupoj de la popolo – bredado de ŝafoj, sed ankaŭ dokumentadon de kutima vivo.
Philip Johan von Strahlenberg
Philip Johan von Strahlenberg (1676–1747) estis sveda oficiro kaj geografo de germana deveno kiu faris gravajn kontribuojn al la kartografio de Rusio. Li estis la unua geografo, kiu ideigis la koncepton de "Urala limo", kiu determinis, ke la Uralaj montoj kaj rivero kiel la orientaj limoj de la Eŭropa kontinento. Poste li fiksis ĝin kun la aprobo de la Rusia Caro.
Oravia burgo
Historia, etnografia kaj naturscienca ekspozicioj
La nuntempa naturscienca ekspozicio, ankaŭ renovigita en la jaro 2007, estas celita al prezentado de karakterizaj elementoj kaj apartaĵoj de la naturmedio de Oravio, kiun ĝi prezentas per formo de tekstoj, fotografioj kaj dioramoj en montroŝrankoj.
La lasta kaj la plej signifa kompleksa renovigo de la burgo okazis nur en la jaroj 1953 – 68. Oravia burgo estas nacia kultura memorindaĵo.
Philip Johan von Strahlenberg
Kiel militprizonulo de la Granda Nordia Milito li studis la geografion de Siberio kaj la antropologion, lingvojn kaj kutimojn de indiĝenaj triboj. Reveninte en Stokholmon en 1730, li publikigis sian libron Das Nord- und Ostliche Theil von Europa und Asia kun la rezultoj de siaj studoj. La libro estis bone akceptita kaj tuj estis tradukita al la angla, franca kaj hispana.
Krika lingvo
La a lingvo estas parolata en de  da parolantoj. Ĝia ISO-kodo estas  . Ekzistas Vikipedio en la a lingvo.
Intragna
Intragna estas la nomo de la sekvantaj lokoj:
Florești (Cluj)
Florești [floreŝtj] (hungare: Szászfenes [sa:sfeneŝ], germane: Fenesch [feneŝ]) estas komunumo en Rumanio sud-sudokcidente de Cluj-Napoca. Administre apartenas al ĝi Luna de Sus (Magyarlóna), Tăuți (Florești).
Historio
Ĝia unua mencio skriba estis en 1297 (laŭ aliaj: 1272). Ĝia mezepoka saksa loĝantaro en la 16-a jarcento hungariĝis, dum la 17-a jarcento malmultiĝis, kaj loksidiĝis rumanoj anstataŭ ili. Ĝis 1919 kaj inter 1940 kaj 1944 ĝi apartenis al Hungario, al Kolozs.
Historiaj eventoj
La 22-an de majo 1660 paŝao Sejdi Ahmed tie venkis la regnestron de Transilvanujo, Georgon Rákóczi la 2-an.
Komunumoj pri szász (= sakso) en Hungara reĝlando
Iam tie loĝadis saksoj.
Kantono Jackson (Misurio)
La kantono Jackson - angle Jackson County - estas kantono de Usono en la subŝtato Misurio. La administra centro estas la urbo Kansasurbo, nomita laŭ la rivero Kansaso. La kantono estis fondita la.
Laŭ la stato de la jaro en la kantono vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km².
La kantono Jackson estas ero de la Ĉefurba Regiono Kansasurbo.
Geografio
La kantono situas en la nordokcidento de Misurio, limiĝas okcidente kun la usona subŝtato Kansaso kaj havas teritorion de 1596 kvadratkilometroj, el kiuj 30 kvadratkilometroj estas akvosurfaco. Ĝi limiĝas horloĝdirekte kun jenaj kantonoj: kantono Clay, kantono Ray, kantono Lafayette, kantono Johnson kaj kantono Cass.
Historio
Kantono Jackson estis formita la 15-an de decembro 1826 el partoj de la Kantono Lafayette. Ĝi estis nomita laŭ Andrew Jackson, usona senatano kaj posta prezidanto el Tenesio. Dum la Usona Enlanda Milito la plej multaj setlejoj estis detruitaj kaj la rikolto neniigita. Ĉi tiu instrukcio estas ankaŭ konata kiel ''General Order Nr. 11 (1863)'', vd. General Order № 11.
Griza mevo
La Griza mevo, Larus canus estas mezgranda mevo, tio estas birdo de la familio de Laredoj kaj ordo de karadrioformaj.
Disvastiĝo kaj subspecioj
Ĝi reproduktiĝas en nordoriento de Norda Ameriko, kaj nordaj Eŭropo kaj Azio. Estas birdo kiu migras suden vintre, ekzemple en Eŭropo ĝis la Mediteraneo, el Siberio ĝis suda Ĉinio kaj el Kanado ĝis Kalifornio.
La Griza mevo kunhavas tri loĝantarojn, foje konsiderataj apartaj specioj: Larus canus canus, la Griza mevo, de okcidenta Eŭrazio; L. c. kamschatschensis, la Griza mevo de Kamĉatko, de orienta Eŭrazio; kaj L. c. brachyrhynchus, la "Mallongbeka mevo", kiu reproduktiĝas en Alasko kaj okcidenta Kanado. La eŭropa raso foje venas kiel vizitanta al orienta marbordo de Kanado kaj kiel rara vagulo al nordorienta Usono.
Aspekto
Ĝi estas 38 ĝis 44 cm longa kaj havas enverguron de 106 ĝis 125 cm kaj pezon de 300 ĝis 500 g; ĝi estas konsiderinde pli eta ol la Arĝentmevo. Ĝi estas nur iom pli eta ol la Ringobeka mevo aŭ Delavara mevo kaj tre simila, sed ties beko estas pli mallonga, mallarĝa kaj kun pli verdeca nuanco de flavo, krom la malmarko dum reprodukta sezono.
Plenkreskuloj de Griza mevo estas helgrizaj supre kaj blankaj sube. La kruroj estas verdecaj. Ili havas nigrajn pintoflugilojn kun larĝaj blankaj "speguloj", ĉefe ĉe amerikaj birdoj. Junuloj have skvamajn nigrobrunajn suprajn partojn, nigrecan bekon, malhelajn krurojn, nigran vostan strion kaj simplan flugilbildon. Ili atingas plenkreskulecon post tri jaroj. Vintre eĉ plenkreskuloj havas grizajn strion ĉe la nuko.
Reproduktiĝo
La Griza mevo reproduktiĝas kolonie (laŭ grandaj aroj) apud akvo aŭ marĉoj. Ili konstruas kovritan neston surgrunde aŭ sur arbo, ankaŭ sur konstruaĵoj aŭ fostoj. La ino demetas 3 ovojn. Ambaŭ gepatroj kovas laŭvice dum malpli ol unu monato. Post eloviĝo ankaŭ ambaŭ gepatroj manĝigas la idojn, sed ĉefe la ino.
Kutimoj
La voĉo estas akra rideca krio.
Kiel plej granda parto de la mevoj de la genro Larus, tiuj estas ĉiomanĝantaj kaj povas ĉu manĝi kadavraĵojn ĉu ĉasi etajn predojn ĉu kleptoparaziti. Ĝi estas oportunema birdo, do, ili povas serĉi en urbaj rubejoj aŭ sekvi terkulturajn veturilojn en kamparaj internaj regionoj por preni vermojn aŭ etajn senvertebrulojn kiujn la veturiloj montras.
Ili vivas ĝis 24 jarojn.
Franz Stein
Franz STEIN (naskiĝis la en Majenco; mortis samloke la ) estis germana ekonomikisto kaj esperantisto. De la ĝis la  li estis ĉefurbestro de Majenco. En 1962 li estis honorigita per honorbroŝo de GEA.
Stein aktivis en la Komitato de eŭropaj urbestroj kaj magistratoj por esploro pri Esperanto. Li salutis la partoprenantojn de la Universala Kongreso 1958 en Majenco rekte en Esperanto.
IFono
iFono aŭ angle iPhone estas saĝtelefono de Apple. Temas pri kombino de iPod, poŝtelefono kaj persona komputilo. La produkton Steve Jobs anoncis dum Macworld 2007. iPhone interalie enhavas la teknologiojn Bluetooth 2.0, Vifio kaj unikan patentitan tuŝekranon. La tuŝekrano estas mastrumebla pere de du fingroj samtempe, kio donas pli da eblecoj por stiri la aparaton. Per iPhone eblas interalie retpoŝti, telefoni, interretumi, vidi sian pozicion sur mapo, aŭskulti muzikon, spekti filmetojn kaj fotojn ktp. iPhone enhavas ankaŭ ciferecajn fotilojn, kaj fronte kaj poste, de 2 megarastrumeroj kiel kutime ĉe poŝtelefonoj modernaj. iPhone uzas operaciumon iOS. Ja temas pri tre limigita versio.
Antonio Musa Brasavola
Antonio Musa Brassavola (1500-1555) (* Ferrara, en la 16-a de januaro 1500 - Ferrara, en la 6-a de julio 1555) estis itala kuracisto kaj botanikisto.
IFono
La enkonduko de la nova produkto okazis en Usono en la somero de 2007 kaj en Eŭropo fine de 2007. La serio iusence daŭrigas la antaŭan serion de poŝkomputiloj Apple Newton (1993-98), kiuj havis apartan operaciumon Newton OS.
Antonio Musa Brasavola
Li studis en la Universitato de Ferrara kie Niccolò Leoniceno (1428-1524) kaj Johannes Manardus (1462-1536) estis liaj profesoroj. Pli malfrue li fariĝis profesoro de la sama universitato kie Gabrielo Falloppio estis lia lernanto. Li kontribuis por igi la Universitaton de Ferrara la centro de la naturalismaj kaj botanikaj studoj. Li kompilis gravan verkon, Examen omnium simplicium medicamentorum (1536), kie li rekuperis la botanikajn konojn de la antikvuloj kaj superis ilin dank'al sia sperto.
Li translokiĝis al Romo, en la sekvantaro de la papo Paŭlo la 3-a, en 1543. La reĝoj Francisko la 1-a el Francio, Karolo la 5-a kaj Henriko la 8-a el Anglio, uzis liajn rimedojn kaj ofte konsultis lin. Oni diras ke li realigis la unuan trakeotomion (1546) kaj dank'al siaj meritoj usona orkideo baptiĝis kun sia nomo.
Li estis amiko de Herkulo la 2-a d'Este (1508-1559) kaj la papoj Leono la 10-a, Klemento la 8-a kaj Julio la 3-a faris uzon el liaj servoj. Li esits direktoro de la katedro pri filozofio de la Universitato de Ferrara.
Ferenc Szoldatits
Ferenc Szoldatits [soldatiĉ], laŭ hungarlingve kutima nomordo Szoldatits Ferenc estis hungara-itala pentristo. Lia familia nomvarianto estis Szoldatics.
Ferenc Szoldatits naskiĝis la en Vörösberény (nuntempa urboparto de Balatonalmádi, Hungara reĝlando), li mortis la  en Romo (Italio).
Biografio
Ferenc Szoldatits studis inter 1840-1848 en Akademio de Belartoj de Vieno kun financa helpo de János Ranolder. Liaj plej gravaj akademiaj instruistoj estis Leopold Kupelwieser kaj Joseph von Führich. En 1853 li translokiĝis al Romo, kie li renkontis Johann Friedrich Overbeck kaj baldaŭ aliĝis al la nazaretana skolo. Li ĝismorte vivis en Romo, tamen li ofte revojaĝis al Hungario por krei ekleziajn bildojn. En 1859 li studvojaĝis al Munkeno kaj Dresdeno. En 1867 li edziĝis al italino, en 1873 filo naskiĝis.
Mária Sulyok
Mária Sulyok [sujok], hungare Sulyok Mária estis hungara aktoro, altlerneja instruisto. Ŝia edzo ĝis 1932 estis Sándor Gál (aktoro).
Mária Sulyok naskiĝis, kiel Szautner Mária la 1908 en tiam hungara urbeto Királyhida [kirAjhida] (nuntempa Bruckneudorf en Aŭstrio) - mortis la  1987, Budapeŝto. Sulyok estis nomo de la patrino.
Santa Tereza de Goiás
Santa Tereza de Goiás estas municipo de la brazila subŝtato Gojaso, kiu taksis 3.995 loĝantojn en 2010.
Ratkovská Lehota
Ratkovská Lehota, hungare Ratkószabadi [ratkOsabadi], germane Neusachsa estas tre malgranda vilaĝeto kaj municipo en Slovakio.
Cornelius Schonaeus
Cornelius Schonaeus Goudanus (1540-1611) aŭ Kornelio Skoneo estis nederlanda komediverkisto, dramverkisto kaj latinisto. Li estis filo de Adriaen Corneliszoon Schoon kaj en la 28-a de aŭgusto 1560 enmatrikuliĝis en la Universitato de Loveno. En la 1-a de majo 1564 li estis nomumita profesoro de la granda Haarlema Latina Lernejo kie li restis ĝis 1572, tiam kiam li fariĝis rektoro de la Latina Lernejo en Hago kaj en la 9-a de novembro 1574, li sukcedis al Cornelius Jacobsz. Ketel (m. 1568) kiel rektoro en la Latina Lernejo de Haarlem. Kontentigante komision de la nederlandaj ŝtatoj, li verkis Latinan Gramatikon kaj en 1580, Institutiones Grammaticae de Valerius Maximus.
Vidu ankaŭ
<Gallery> Plautus.gif| Tito Makio Plaŭto (285 a.K. - 184 a.K.) Terence cropped.png| Publius Terentius Afer (195 a.K. - 159 A.K.) Dictorum_Factorumque_Memorabilium_Libri_IX.jpg| Valerio Maksimo (31 AD) Cornelius Valerius (1512-1578).jpg| Cornelius Waltherus (1512-1578) Suffridus Petrus (1527-1597).jpg| Suffridus Petrus (1527-1597) Carolus_Utenhovius_1669.jpg| Karl von Utenhove (1536-1600) Bernardus_Furmerius_(1542-1616).jpg| Bernardus Furmerius (1542-1616) Cornelis_Ketel.png| Cornelis Ketel (1548-1616) Andreas_Schottus_(1552-1629).jpg| Andreas Schottus (1552-1629) Geographica_restituta_per_globi_trientes_-_Norman_B._Leventhal_Map_Center_at_the_BPL.jpg| Franciscus Haraeus (1555-1631) Hendrick Goltzius - Self-Portrait, c1592-1594 - Albertina.jpg| Hendrick Goltzius (1558-1617) Platon Cave Sanraedam 1604.jpg| Jan Saenredam (1565-1607) Petrus de Iode by Pieter de Jode II.png| Pieter de Jode (1570-1634) Theodorus-schrevelius.jpg| Theodorus Schrevelius (1572-1649) </Gallery>
Ratkovská Lehota
Geografio
Ratkovská Lehota situas laŭ rojo, laŭ traira flankovojo. Revúca troviĝas je 20 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1413 en formo "Zazlehota". En la 16-a jarcento ne tro longe ĝi apartenis al la Osmana Imperio. En 1773 loĝis tie 30 familioj, en 1828 416 vilaĝanoj en 49 domoj. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Ratkó-Lehota, poste ĝi ricevis hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Ratkószabadi 237 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Gömör kaj Kis-Hont, al distrikto de Ratkó, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Ratkovská Lehota 65 homoj, (61 slovakoj).
Replantado
Replantado estas la procezo remetado de plantoj kaj rekonstruo de la grundo de damaĝita tero. Tio povas esti natura procezo produktita de koloniigo fare rekte de plantoj kun sekva sukcesio, aŭ artefarita (homfarita) renaturiga inĝenierado, akceliga procezo desegnita por ripari damaĝon faritan al pejzaĝo pro incendio, minado, inundo, aŭ aliaj kaŭzoj. Origine la procezo konsistis simple je aplikado de semoj kaj sterkon al damaĝitaj terenoj, kutime herboj aŭ trifolioj. La fibreca reto de la radikoj de herboj estas utila por tuja erozikontrolo, partikulare sur dekliva grundo. Establi pli longdaŭrajn plantokomunumojn postulas antaŭkalkulojn pri taŭgaj specioj laŭ la klimato, grando de kvanto postulita, kaj efiko de replantita vegetaĵaro sur loka faŭno. La motivoj malantaŭ replantado povas esti tre diversaj, kaj teknikaj kaj estetikaj, sed kutime estas evitado de erozio kio estas la ĉefa tialo. Replantado helpas preventi grunderozion, plibonigas la kapablon de la grundo por absorbi pli da akvo en gravaj pluvokazoj, kaj resume klare malpliigas malklarecon al la apudaj akvejoj. Replantado helpas ankaŭ al protektado de konstruitaj kampoterasoj kaj aliaj terverkoj.
1645 Waterfield
1645 Waterfield estas malgranda, ne tre hela asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la germana astronomo Karl Wilhelm Reinmuth elde la Nacia Observatorio de Hejdelbergo - Königstuhl.
Nomo
Ĝia nomo honoras du britajn astronomojn, William Francis Herschel Waterfield (1886 - 1933) kaj Reginald Lawson Waterfield (1900 - 1986).
Vivier-au-Court
- prononco laŭ sistemo IFA [] - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Jezuitaj Misiejoj de Chiquitos
La Jezuitaj Misiejoj de Chiquitos estas bolivia religia aro, konsistanta el pluraj setlejoj starigitaj inter 1700 kaj 1760 en Provinco Chiquitos, en departemento Santa Cruz, ĉirkaŭ disde Santa Cruz de la Sierra.
Proklamitaj Monda heredaĵo fare de UNESKO en 1990, ili reprezentas unu el la plej grandaj kulturaj trezoroj de Bolivio.
Centovalli
Centovalli (signifo de la nomo en Esperanto: cent valoj) estas valo kaj komunumo de la Komunumaro Melezza kaj la Distrikto Locarno en Kantono Tiĉino, Svislando. Ĝi havis 1166 loĝantojn je la 31-a de decembro 2011. La ĉefloko de la komunumo estas Intragna.