cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taroda
Geografio
Ĝi distas 54 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Almazán, Frechilla de Almazán, Coscurita, Morón de Almazán, Baraona, Taroda kaj Alcubilla de las Peñas. Ĝi enhavas la loĝlokojn Sauquillo del Campo kaj Ontalvilla de Almazán.
Aktualo
Tradiciaj enspezofontoj estis agrikulturo (cerealoj kaj sunfloroj), kaj brutobredado (ŝafoj kaj bovoj). Lastatempe funkciado de servoj plej ekgravis, kune kun kultura kaj rura turismo, piedirado tra naturaj lokoj. Inter vidindaĵoj estas la preĝejoj, la ermitejo kaj restaĵoj de la kastelo.
Märkisch Buchholz
Märkisch Buchholz estas urba komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Dahme-Spreewald de la federacia lando Brandenburgio kaj estas membro de la komunumaro Amt Schenkenländchen, libervola ligo de pluraj najbaraj komunumoj, kiuj dividas iujn komunajn taskojn. Fine de la komunumo havis  loĝantojn.
15469 Ohmura
15469 Ohmura estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la japana astronomo Takao Kobayashi elde la Observatorio de Ooizumi en gubernio Gunma (Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Tsutomu Ohmura, komputada inĝeniero kaj amatora astronomo. Li estas kerna ano de la Astronomia Klubo de Ota kaj tre aktiva populariganto de astronomio.
Gerre de' Caprioli
Gerre de' Caprioli estas komunumo de Italio. Ĝi apartenas al la provinco Kremono (Cremona) en la regiono Lombardio. Fine de en la komunumo vivis.
Najbaras la komunumoj Castelvetro Piacentino (PC), Cremona kaj Stagno Lombardo.
Hikaru Sulu
Lia filino Demora poste iĝas leŭtenanta navigistino en la stelŝipo USS Enterprise (NCC-1701-B), ĉe kies unua, "virga", flugo ankaŭ honore ĉeestas la stelŝipaj pioniroj Kirk, Ĉekov kaj Scotty.
23228 Nandinisarma
23228 Nandinisarma estas malrapide rotacianta asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Nandini Sarma, kiu gajnis la unuan rangon en la Intel International Science and Engineering Fair de 2007 pro sia projekto pri mikrobiologio. Ŝi estis lernantino ĉe la Shawnee Mission East High School de Prairie Village (Kansaso, Usono).
Capu Dealului
Capu Dealului [kapu djaluluj] estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Cenade.
4715 Medesikasto
4715 Medesikasto estas iom granda, malhela jupitera troja asteroido, malkovrita la de la japana astronomo Yoshiaki Oshima elde la Observatorio Gekko apud Kannami (Gubernio Ŝizuoka, Japanio).
En la Helena mitologio, Medesikasto, unu filino de Priamo, estis edzino de Imbrio.
1-a de julio
La 1-a de julio estas la 182-a tago de la jaro (la 183-a en superjaroj) laŭ la Gregoria kalendaro. 183 tagoj restas.
Je la 1-a de julio okazis, interalie:
Tagoj de semajno
La 1-a de julio estas (laŭ gregoria kalendaro):
Astura Esperanto-Asocio
Astura Esperanto-Asocio (AEA) estas asocio pri kaj por Esperanto. Ĝia sidejo estas en Ĥiĥono (Asturujo, Hispanio).
Ĝia presorgano estas la revuo Heleco. La 84a numero de tiu revuo, eldonita en la jaro 2009, estis speciale dediĉita al la historio de la Asocio, tial ke tiujare estis ĝia Centjaro.
Eksteraj ligiloj
Oficiala retejo de la Astura Esperanto-Asocio
5547 Acadiau
5547 Acadiau estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomino Carolyn S. Shoemaker elde la Observatorio de la Monto Palomar, apud San-Diego (Kalifornio, Usono).
Rudbekio
Rudbeckia estas unu el almenaŭ kvaroj genroj ene de la dukotiledona familio de la Asteracoj, kies membroj estas ofte konataj kiel konusfloroj; la aliaj Echinacea, Dracopis, kaj Ratibida.
La nomo estas laŭ d-ro Olaus Rudbeckius, la Juna, la instruisto de Linnaeus.
Uzoj
Multaj specioj uziĝas en la restaŭrado de prerio kaj por ornamado. Oni manĝigas hejmbestojn per ili. Abunda kreskado de ĉi tiuj plantoj ĉe ranĉterenoj indikas bonan sanon de la ekosistemo.
Brooke Langton
Brooke Langton (27-an de novembro 1970 en Arizono) estas usona aktorino.
Listo de episkopoj de Laon
Listo de episkopoj de Laon. Ili estis inter la ses klerikaj pajroj de Francio.
Brooke Langton
Biografio
Patro de Langton estis geologo, ŝia patrino estis flegistino. Langton plenkreskis en Teksaso kaj studis marbiologion ĉe la San Diego State University. Poste ŝi studis aktoradan arton en Los Angeles ĉe Larry Moss.
Listo de episkopoj de Laon
Klerismo – la 18-a jarcento
La episkoplando estis nuligita en 1790 kaj anstataŭita, kune kun la episkoplando de Soissons per la espiskoplando de Aisne, la konstitucia episkopo estis ĝis en 1794 Klaŭdo Marolles, kiu neniam estis anstataŭita.
Brooke Langton
Biografio
Langton debutis en 1992 en la televidaj serioj Freshman Dorm kaj Beverly Hills, 90210. En la trilero Listen (1996), ŝi ricevis la cefrolon. Ŝi iĝis konata pro la ludo de Samantha Reilly Campbell en la televida serio Melrose Place, en kiu ŝi ludis de 1996 ĝis 1998. Poste ŝi ludis la virinan ĉefrolon en la televida serio The Net, bazita sur la samnoma kinofilmo The Net kun Sandra Bullock.
Langton ludis en la komedio The Replacements (2000) la rolon de Annabelle Farrell, kiu venis en amrilaton kun Shane Falco (Keanu Reeves). En la komedio Kiss the Bride (2002) ludis ŝi gravan rolon apud Amanda Detmer, Sean Patrick Flanery kaj Alyssa Milano.
Soledad Bravo
Soledad Bravo (naskiĝis en Logroño, La Rioja, Hispanio, la 1an de januaro, 1943) estas venezuela kantisto.
Ŝi naskiĝis en Hispanio sed la familio ekziliĝis al Venezuelo kiam ŝi estis ankoraŭ ĉe frua aĝo. Soledad komencis studi arkitekturon kaj filozofion ĉe la Centra Universitato de Venezuelo, kie ŝi ankaŭ komencis kanti publike. En 1968, ŝi publikigis sian debutan albumon titolitan Soledad Bravo Canta (Soledad Bravo kantas), kiu faris ŝin stelulo en Venezuelo kaj aliaj partoj de Sud-Ameriko. En la sekvaj jaroj, ŝi kunlaboris kun Atahualpa Yupanqui, Gilberto Gil kaj aliaj, kaj turneis ofte en Eŭropo kaj Ameriko. Ŝia repertuaro estas bunta miksaĵo de fajraj buntaj karibaj kaj latinaj ritmoj, sefardaj kantoj kaj kortuŝaj baladoj.
Ŝi fariĝis unu el la ĉefaj reprezentantoj de la t.n. nova latinamerika kanto, kaj estis konsiderata unu el la plej bonaj voĉoj en Latin-Ameriko. Unu el ŝiaj plej popularaj kaj plej konataj kantoj estas Hasta siempre, Comandante, versio de kuba himno de Carlos Puebla al Ernesto "Che" Guevara.
NGC 3111
NGC 3111 (aliaj indikoj — UGC 5441, MCG 8-19-2, ZWG 240.7, NPM1G +47.0156, PGC 29338) estas galaksio en konstelacio Granda Ursino.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
(16918) 1998 FF32
(16918) 1998 FF32 estas asteroido de la ekstera asteroida zono malkovrita la dum la kampanjo "LINEAR" (Lincoln Near-Earth Asteroid Research) elde la situejo de Socorro de la Laboratorio Lincoln (Nov-Meksiko, Usono).
Mníchova Lehota
Mníchova Lehota, hungare Barátszabadi [barAtsabadi] estas vilaĝo kaj municipo en Slovakio.
Historio
La unua mencio okazis pri la vilaĝo en 1269. Ĝis 1899 la oficiala hungara loknomo estis Barát-Lehota, poste ĝi ricevis plene hungaran nomon pro la hungariga politiko. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Barátszabadi 739 homoj, (plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumo apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Trencsén, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Mníchova Lehota 1079 homoj, (1031 slovakoj).
Gorgan
Gorgan estas vilaĝo en Rumanio administre apartenanta al Cenade.
Alex MacFarlane
Alex MacFarlane, naskiĝinta en 1955, estas aŭstralia interseksa persono, kiu naskiĝis kun XXY-sekskromosomoj (sindromo de Klinefelter) en Viktorio, Aŭstralio. MacFarlane estas la unua aŭstraliano ricevinta naskiĝateston kun nedeterminita sekso, kaj la unuan aŭstralian pasporton kun la sekspriskribo "X" en 2003.
Barry Marshall
Barry J. Marshall [BAri MARŝl], (n. la ) estas aŭstrala kuracisto. En 2005 li partigis kune kun Robin Warren [VORen] la Nobelpremion pri fiziologio aŭ medecino, pro ilia "eltrovo de la bakterio Helicobacter pylori kaj lia rolo en gastrito kaj ulceroj de la stomako".
Alex MacFarlane
Tio estis raportita en januaro 2003 de la gazeto The West Australian surbaze de apelacio de MacFarlane, kiu uzis naskiĝateston kun nedeterminita sekso eldonita de Viktorio. Laŭ la raporto, la departemento de eksteraj aferoj kaj komerco "decidis helpi homojn kies naskiĝatestoj registris la sekson kiel nedeterminitan... Alex verŝajne estas ankaŭ la unua aŭstraliano ricevinta naskiĝateston, kiu agnoskas sekson, kiu estas nek vira nek ina" - tiu de Alex diras "nedeterminita – ankaŭ konata kiel interseksa". Ĝi estis eldonita en la naskiĝŝtato de Alex, Viktorio, kiu male al Okcidenta Aŭstralio, ŝanĝis sian politikon por permesi la kategorion.
Barry Marshall
Marshall naskiĝis en Kalgoorlie, Okcident-Aŭstralio, Aŭstralio en 1951. Li doktoriĝis en medicino en 1974 ĉe UWA, la Universitato de Okcident-Aŭstralio, Perto. Dum lia staĝa periodo (1977-1984) ĉe la Royal Perth Hospital (Reĝa Perta Malsanulejo) li renkontis je Robin Warren, patologiisto interesata pri gastrito. Kune, la duo studis la ĉeesto de spiralaj bakterioj rilataj al gastrito. En 1982 li kreskigis unuan kulturaĵon de H. pylori, kaj evoluigis lian hipotezon pri la bakteria kaŭzo de stomakaj ulceroj, kaj gastra kancero.
Alex MacFarlane
Pluraj aliaj aŭstralianoj poste ankaŭ ricevis identigajn dokumentojn, kiuj estas sekse nespecifa aŭ nedeterminita, kiel Tony Briffa kaj Norrie May-Welby.
Barry Marshall
La teorion pri H. pylori primokis multaj gravaj sciencistoj kaj kuracistoj, kiuj ne kredis, ke ia bakterio povas vivi en acida stomako. Por pruvi sian teorion, Marshall trinkis Petri-pladeto da la bakterioj, kaj baldaŭ malsaniĝis pro gastrito. Helpita de antibiotikoj, la bakterioj kaj la malsano malaperis post du semajnoj.
Capvern
Capvern [kapvɛʁn] aŭ [kavɛʁ], aŭ Capvern-les-Bains, estas franca situanta en departemento Hautes-Pyrénées, regiono.
Barry Marshall
D-ro Marshall estas edzigita kun Adrienne, kaj ili havas kvar infanojn. (2005)
Capvern
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Capvernois.
Presles (Val-d'Oise)
Presles estas franca situanta en departemento Val-d'Oise, regiono Francilio.
Ĝiaj loĝantoj nomiĝas Preslois.
Kantono Ussel-Ouest
La kantono Ussel-Ouest (france canton d'Ussel-Ouest) estas franca kantono lokita en la departemento Corrèze kaj en la regiono Limoĝio. Ĝi estas unu el la 8 kantonoj de la arondismento de Ussel. Ĝia ĉefurbo estas Ussel.
Kim Ĝong-un
KIM Ĝong Un (Jong‑un aŭ Jong woon ; 김정은; naskiĝis la aŭ 1983 aŭ 1982 ) estas la estro de Nord‑Koreio. Li estas la tria kaj plej juna filo de la eksa nordkorea estro Kim Ĝong‑il, kiu mortis la. Kiel nova ŝtatestro transprenas de sia patro ankaŭ la postenojn de ĉefo de la Nacia Defendo-Komisio, Ĉefkomandanto de la Koreia Popola Armeo, kaj Ĝenerala Sekretario de la Laborista Partio de Koreio.
La 12an de junio 2018 en Singapuro li renkontiĝis kun Prezidento de Usono Donald Trump, rezulte oni subskribis la enirpermesan interkonsenton kaj anoncis la sekvontan renkontiĝon, i.a. la viziton de Kim Ĝong-un en la Blanka Domo (Vaŝingtono) (Usono).
(17409) 1988 BA4
(17409) 1988 BA4 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la belga astronomo Henri Debehogne elde la Observatorio La Silla en Ĉilio.
58622 Setoguchi
58622 Setoguchi estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la de la japanaj astronomoj Hiroshi Abe kaj Seidai Miyasaka elde la observatorio de Jacuka (gubernio Ŝimane, Japanio).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de la japana amatora astronomo Takashi Setoguchi, membro de la Orienta Astronomia Asocio. Li antaŭdiris kaŝadojn far'de malgrandaj planedoj kaj disdonis senpagajn programarojn por astronomiaj observoj.
Zahrádka (Kostelec nad Vltavou)
Zahrádka estas vilaĝo en Ĉeĥio, parto de municipo Kostelec nad Vltavou, troviĝanta en distrikto Písek. Ĝi troviĝas proksimume 1 km sudoriente de Kostelec nad Vltavou. Estas ĉi tie registritaj 64 adresoj. En la jaro ĉi tie daŭre vivis.
Zahrádka situas en katastra teritorio Zahrádka u Kovářova kun areo 3,86 km².
Historio
La unua skribmencio pri la vilaĝo devenas el la jaro 1395.
Ducula
Ducula aŭ Imperiaj kolomboj estas genro de birdoj de la familio de Kolombedoj.
Ĝi enhavas la jenajn 37 speciojn:
28886 Ericajawin
28886 Ericajawin estas malgranda, hela asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 4:9 kun Marso.
Malkovro
Ĝi estis malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS) elde la Stacio Anderson Mesa de la Observatorio Lowell, sudoriente de Flagstaff (Arizono, Usono).
Nomo
Ĝi estis nomita en honoro de Erica R. Jawin, post-doktora esploristino ĉe la Smithsonian Nacia Muzeo de Natura Historio (Vaŝingtono, Usono), kiu laboris por la elekto de la situo de specimen-preno por la misio OSIRIS-REx. Ŝia gamo da esploroj ampleksas studojn pri la Luno, Marso kaj asteroidoj.
Viktoria kronokolombo
La Viktoria kronokolombo, Goura victoria estas birdo de la familio de Kolombedoj kiu inkludas turtojn kaj kolombojn. Temas pri granda surterema kolombo  kiuj loĝas en la malaltaj nordaj pluvarbaroj de Nov-Gvineo, de grando kiel de meleagro aŭ ĉirkaŭ 74cm longa, blugriza kun tre eleganta blua punta kresto surkape kaj malhelbluaj (preskaŭ nigraj) maskoplumoj ĉirkaŭ siaj okuloj kaj ruĝa irizo, krom malhelgrenata aŭ ruĝbruna brusto. Ambaŭ seksoj estas similaj. Tiu ĉi specio povas esti facile diferencigita el la similaj samgenraj specioj pro la unikaj blankaj pintoj de sia kresto.
Ĝi estas unu el la tri ŝajne similaj specioj de kronokolomboj (la aliaj estas la Okcidenta kronokolombo kaj la Suda kronokolombo), kaj krome la Viktoria kronokolombo estas disvastigita tra malaltaj kaj marĉaj arbaroj de norda Nov-Gvineo kaj ĉirkaŭaj insuloj. Ties dieto konsistas ĉefe el fruktoj, figoj, semoj kaj senvertebrulojn. La ino demetas plej ofte ununuran ovon.
La nomo rememoras la britian reĝinon Viktorino (Britio).
Santo Tomás Jalieza
Santo Tomás Jalieza estas unu el la 570 komunumoj de la meksika subŝtato Oaĥako (Oaxaca). La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Santo Tomás Jalieza. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 20 530.
Sitalá
Sitalá estas unu el la 118 komunumoj de la meksika subŝtato Chiapas, kiu estas la subŝtato kiu situas plej sude. La ĉefurbo de la komunumo same nomiĝas Sitalá. La ŝlosilnumero de la komunumo laŭ la INEGI, do laŭ la nacia geografia instituto estas 07082.
Geografio
La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 10246 loĝantojn. El tiuj estis 5173 viroj kaj 5073 virinoj. La komunumo havas surfacon de 234 km². La meza alteco (de la ĉefurbo) estas 1120 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 2483 personoj pli aĝaj ol 15 jaroj. El tiuj 976, do 39 % el ĉiuj, scipovis legi kaj skribi, kaj 1498 personoj respektive 61 % estis analfabetoj.
7987 personoj en la jaro 2000 aĝis pli ol 5 jaroj. El tiuj 3576 personoj respektive 44 % estis indiĝenoj.
Fontoj: Statistikoj de la INEGI: Conteo de Población y Vivienda 2005 k. a., (hispane: popol- kaj loĝejnombrado).
Velamazán
Velamazán [belamaZAN] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, en la sudo de la provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 71,59 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 72 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 450 loĝantojn el la 1940-aj jaroj.
Ĝi distas 56 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Kaj limas kun Caltojar, Ciadueña, Barca, Rebollo kaj Casillas. Ĝi enhavas la loĝlokojn Fuente Tovar, Rebollo de Duero kaj Velamazán.
En ĝia teritorio kaj inkluditaj en la Reto Natura 2000 estas la jenaj lokoj:
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Fine de la 20-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Rebollo de Duero. .
Santo Tomás Jalieza
Geografio
Santo Tomás Jalieza apartenas al la distrikto Ocotlán al kiuj apartenas entute 20 komunumoj. Ĝi situas en la regiono Centro (ankaŭ nomata Valles Centrales), kiu estas en la centro de la subŝtato Oaxaca. La komunumo havis en 2005 (lasta popolnombrado de la INEGI) 2885 loĝantojn. El tiuj estis 1355 viroj kaj 1530 virinoj. La komunumo havas surfacon de 51,03 kvadratkilometroj. La meza alteco estas 1500 metroj super la marnivelo.
Sociogeografio
En la jaro 2000 (laŭ INEGI) en la komunumo vivis 552 indiĝenoj. El tiuj 325 aĝis pli ol 5 jaroj. Entute 325 personoj estis dulingvaj (hispana kaj indiĝena lingvoj).
Viktoria kronokolombo
Ĉar ĝi estas maltimida, suferis mediperdon kaj estis troĉasita pro siaj viando kaj plumoj, la Viktoria kronokolombo estas konsiderata kiel Vundebla ĉe la IUCN Ruĝa Listo de Minacataj Specioj. Ĝi estas listita en Apendico 2 de CITES.
Postalveolaro
Postalveolaroj (aŭ postdentokarnaj aŭ postalveolaj konsonantoj aŭ pleonasme postalveolaraj konsonantoj) estas konsonantoj artikulaciataj per la lango proksime al aŭ tuŝanta la "dorson" de la alveola kresto, kio metas ilin iomete pli malantaŭe en la buŝo ol la alveolaraj konsonantoj, kiuj fariĝas ĉe la kresto mem, sed ne tiel malantaŭe kiel la dura palato (la loko de artikulacio por palatalaj konsonantoj).
Gernelle
- prononco laŭ sistemo IFA [], di pli simple - estas komunumo de Francio. Ĝi situas en la departemento Ardennes (prononco []), en la regiono Grand Est (prononco [], (france, en Esperanto Granda Oriento) kaj en la antaŭa regiono Ĉampanjo-Ardenoj. Fine de en la komunumo vivis  sur areo de  kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de  loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Charleville-Mézières, kaj al la kantono .
Postalveolaro
Inter la frikativoj kaj afrikatoj, subtipo nomata palato-alveolaraj konsonantoj (vidu sube) estas montrataj kun ekzemploj en la tabelo. La alveolo-palatalaj kaj la retrofleksaj konsonantoj ankaŭ estas postalveolaj en sia punkto de artikulacio, sed ili ricevas apartajn kolumnojn en tabelo de la IFA, kaj estas ilustrataj ĉi tie per ekzemploj en siaj propraj artikoloj.
Nigraj montetoj
La Nigraj Montetoj (Black Hills, lakote Ȟe Sápa, ĉejene Moʼȯhta-voʼhonáaeva, hidace awaxaawi shiibisha )) formas etan izolitan montaron kiu situas super la herbejoj de la grandaj ebenaĵoj. Ĝi situas en la okcidenta parto de Suda Dakoto, kun parto en Vajomingo. La montoj plejofte estas surkreskita kun arboj kaj tial estas priskribitaj kiel "insuloj de arboj en maro de herbo". La plejalta pinto estas 2208 metro.
Winifred Wagner
Winifred Wagner (naskiginta la 23-an de junio 1897 en Hastings, Anglujo kiel Winifred Marjorie Williams; mortinta la 5-an de marto 1980 en Überlingen) estis bofilino de Richard Wagner (naskiĝinta nur post ties morto). Ŝi, fervora nazio kaj amikiĝinta kun Adolf Hitler, fariĝis post la morto de sia edzo Siegfried Wagner en la jaro 1930 estro de la festivalo de Bayreuth ĝis 1944.
Vivo
Winifred Wagner estis la ununura filino de la angla ĵurnalisto John Williams kaj ties edzino Emily Florence Karop. Post la frua morto de siaj gepatroj ŝin adoptis la geedzoj Klindworth. Ŝia adoptopatro Karl Klindworth, ĉe kiu ŝi vivis en la reformkolonio kaj fruktokultiva kooperativo Eden ĉe Berlino, kontaktigis ŝin kun familio Wagner. Klindworth mem estis fervora ano de Richard Wagner kaj verkis pianopartiturojn por multaj el liaj verkoj.
En la aĝo de 18 jaroj ŝi geedziĝis la 22-an de septembro 1915 kun la filo de Richard Wagner naskiginta en 1869, Siegfried Wagner. El la geedzeco devenis kvar gefiloj:
Frua aktiveco en la NSDAP
Winifred Wagner estis intima persona amikino de Adolf Hitler, kun kiu ŝi konatiĝis en 1923 mallonge post la Germana Tago en Bayreuth kaj kiun ŝi enkondukis en la familion. Post la fiaskinta dem gescheiterten puĉo de Hitler kaj Ludendorff kaj la aresto de Hitler en la malliberejo Landsberg ŝi korespondis kun Hitler kaj sendis al li poŝtpakaĵetojn. De ŝi Hitler ricevis ĉion, „kion povus bezoni supozata geniulo“, interalie „grandan kvanton da skribmaŝina papero“ kaj akcesoraĵoj, kio ebligis al li, komenci la verkadon de sia kontraŭjuda libro Mein Kampf. Ekde 1925 ŝi kaj Hitler ci-diris reciproke. Januaron de 1926 ŝi anigis al NSDAP (membronumero: 29.349) kaj partorpenis en julio la partikongreson en Vajmaro. Josef Goebbels juĝis la 8-an de majo 1926 en sia taglibron pri Winifred Wagner: „''Rasa virino. Tiel ili ĉiuj devus esti. Kaj fanatike ĉe nia flanko.''“
La 19-an de decembro 1928 si apartenis al la subskribintoj de la fondomanifesto de la Kampfbund für deutsche Kultur [Batalligo por Germana Kulturo].
Direktado de la festivaloj je Bayreuth
Post la morto de Siegfried Wagner la 4-an de aŭgusto 1930 Winifred transprenis kiel lia vidvino la direktadon de la festivaloj je Bayreuth, kiujn si formis dum la sekvaj jaroj al centra nazia kultejo. Arta direktisto estis la intendanto de la Berlina Ŝtatopero, Heinz Tietjen.
Postalveolaro
La palato-alveolaraj siblantoj kaj postalveolaraj klaketoj identigitaj de la Internacia Fonetika Alfabeto estas:
Nigraj montetoj
En la Nigraj Montetoj estas multaj naciaj parkoj kaj monumentoj. Inter ili Monto Rushmore, Nacia Parko Ventokavo, Nacia Monumento Kavo Jewel, Harney Peak (la plej alta pinto oriente de la Roka Montaro), Nacia Arbaro Nigraj Montetoj, Ŝtata Parko Custer (la plej granda ŝtatparko de Suda Dakoto, kaj unu el la plej belaj de Usono), Ŝtata Parko Urso Butte, Nacia Monumento Diabla Turo kaj Monumento al Freneza Ĉevalo.
Postalveolaro
Specoj de postalveolaraj frikativoj kaj afrikatoj
La diferenco inter palato-alveolara, alveolo-palatala, retrofleksa, kaj kelkaj aliaj artikulacioj estas en la formo de la lango anstataŭ en la loko de kontakto kun la plafono de la buŝo. Tiasence ili ĉiuj estas postalveolaraj.
La atestitaj eblaĵoj, kun ekzemplaj lingvoj, estas la jenaj. Notu ke la diakritaĵo de la IFA estas simpligitaj ĉi tie; iuj artikulacioj bezonus du diakritojn por plena specifigo, sed nur unu estas uzata, ke la rezultoj restu legeblaj sen bezono de OpenType-formata tiparo de la IFA. Aldone, Ladefoged revivigis arĥaikan simbolon de la IFA, la suba punkto, por indiki apikala postalveolara (normale inkludita en la kategorio de retrofleksaj konsonantoj), kaj tiu notacio estas uzata ĉi tie. (Notu, ke la notacio estas fojfoje renversita; iu ajn povas troviĝi nomite 'retrofleksa' kaj skribite .)
Aliaj postalveolaroj
Iuj lingvoj kiuj distingas inter dentaloj kaj alveolaroj havas ion pli proksiman al prealveolaraj kaj postalveolaraj. Tia estas la kazo por parolantoj de la malajalama, kiuj trilas ambaŭ el la ro-ecoj de tiu lingvo: kontraŭ. Ĉar ili estas triloj kaj por tio apikalaj, la lastaj kutime nomiĝas retrofleksaj.
Tamen, en iuj ne-normaj formoj de la malajalama, estas laminala postalveolara nazalo kiu kontrastas kun apikala alveolara, palatala, kaj subapikala retrofleksa nazaloj:.
Nigraj montetoj
La Nigraj Montetoj estis priloĝata de la Lakotoj antaŭ la alveno de la eŭropanoj. Post la troviĝo de oro en la 1870-aj jaroj ekis la orfebro kaj la loĝantaro kreskegis. La plejmulto de la homoj iris al Deadwood, Lead kajn Central City. En 1880 la Nigraj Montetoj estis la plej dense loĝata areo de la Dakotoj-teritorio. Ekde tiam la minado (en orminejoj) dum longa tempo ludis gravan ekonomian rolon. Nuntempe turismo estas de granda ekonomia graveco.
La Nigraj Montetoj estas kontesta areo: Usono forprenis la areon en 1876 de la Lakotoj kaj per tio rompis la Traktaton de Fort Laramie el 1868. La usona ĉeftribunalo aljuĝis la indianojn en 1980 reparacion, sed ili malakceptis tion kaj postulis la redonon de la areo. En 2007 la Lakotoj de la Nigaj Montetoj deklaris sin sendependa de Usono.
Winifred Wagner
Direktado de la festivaloj je Bayreuth
Ekde 1933 Hitler estis daŭra gasto de la festivaloj. Ekde 1936 ĝis sia lasta vizito de Bayreuth en 1940 li loĝis dum la festivala tempospaco en la Siegfried-Wagner-Domo, alkonstruaĵo ĉe Vilao Wahnfried, uzata kiel gastodomo.
Ĝis la fermado de ĉiuj germanaj teatroj kaj la lasta festivalo en 1944 oni okazigis laŭ ordono de Hitler militajn festivalojn por propagandaj celoj; la publiko konsistis plejparte el vunditaj soldatoj, por kies alveturigo zorgis la organizo Kraft durch Freude.
Ankoraŭ la 16-an de oktobro 1944, kiam la malvenko jam estis antaŭvidebla, Winifred Wagner publike konfesis sian fidelecon al Hitler, skribante: „''... li estas suprenkreskinta en la heroan, estas nia gvidanto tra nokto al la lumo.''“
Postmilita epoko
En la sennaziiga proceso ŝi estis klasifikata la 8-an de decembro 1948 dum apelacia juĝdebato kiel malplikulpulo en la grupon 3 kaj devis i.a. pagi 6000 DM en la kontribucian fonduson. Per ĉi tiu juĝo ŝi restis plue ununura heredanto de la Vagnera familio-psodaĵo, al kiu ankaŭ apartenis la festivalejo. La 21-an de januaro 1949 ŝi deklaris per kontrakto la rezignon pri la estrado de la festivalo. Ŝi transdonis la festivalan direktadon al siaj filoj Wieland kaj Wolfgang kaj retiriĝis plejparte el la publika vivo. Kiel antaŭa heredinto de sia edzo ŝi restis tamen ĝis la fondado de la Richard-Wagner-Fondaĵo en 1973 formaljure posedanto de la festivalejo. La 1-an de septembro 1950 ŝi eĉ estis klasifikata en la grupon de la kunagantoj sen vera konvinko (plenumo de la leĝo pri la fino de la politika liberiĝo de la 27-a de julio 1950).
Ankaŭ pli malfrue al la amikaro de Winifred Wagner apartenis iamaj membroj de la NSDAP kiel Gerdy Troost, Karl Kaufmann, Will Vesper, Hans Severus Ziegler, Ilse Heß kaj la angla faŝisto Oswald Mosley.
En 1975 ŝi donis al filmproduktanto Hans-Jürgen Syberberg filman intervjuon, kiu aperis sub la titolo Winifred Wagner und die Geschichte des Hauses Wahnfried 1914–1975 [Winifred Wagner kaj la historio de la Domo Wahnfried 1914–1975] kiel kvinhora dokumenta filmo. En tiu ŝi montriĝis kiel solida amikino de Hitlers kaj sin konfesis publike por li: „Nu, se hodiaŭ Hitler ĉi tie envenus tra la pordo, mi estus same tiel tiel tiel tiel gaja kaj tiel tiel feliĉa, vidi lin ĉi tie, kiel kiel ĉiam ...“
Ĉiun kritikan rigardmanieron kontraŭ la diktatoro ŝi rifuzis kaj translasis tion al la historiistoj. Ŝi male rigardis en Adolf Hitler la amikon de la familio Wagner kaj ĉefe la admiranton de la majstro (Richard Wagner).
Post kiam tiu ĉi kaj aliaj esprimiĝoj estis diskonataj, festivalestro Wolfgang Wagner denove malpermesis al ŝi, viziti la festivalon kaj la festivalejon.
Winifred Wagner mortis la 5-an de marto 1980 en la malsanulejo de Überlingen. Ŝi estis entombigita apud sia edzo en la familia tombo sur la urba tombejo en Bayreuth.
NGC 3112
NGC 3112 (aliaj indikoj — ESO 567-11, PGC 29189) estas galaksio en konstelacio Hidro.
Ĉi tiu objekto estis jam en la originala versio de NGC-katalogo.
85516 Vaclík
85516 Vaclík estas tre malgranda, malhela asteroido de la ĉefa asteroida zono malkovrita la de ĉeĥaj geastronomoj, la geedzoj Jana Tichá kaj Miloš Tichý, elde la Observatorio Kleť, proksime de České Budějovice en Ĉeĥa Respubliko.
Nomo
Ĝi estis nomita en memoro de la ĉeĥa amatora astronomo František "Freddy" Vaclík (1942–2010), interesita pri pervidaj observoj de kaj serĉo de moldavito. Li aktive partoprenis al la astronoma biciklado "Ebicykl" kaj estis longtempa prezidento de la Ĉeĥa Astronomia Asocio en Sud Bohemio.
(19723) 1999 VG87
(19723) 1999 VG87 estas asteroido de la asteroida zono malkovrita la en la kadro de la astronomia kampanjo Catalina Sky Survey elde la Stacio Catalina de la Observatorio Steward, nord-oriente de Tucson (Arizono, Usono).
Ĉednestria rublo
La  ĉednestria rublo (foje ankaŭ nomata transnistria rublo, moldave per cirilaj literoj рублэ транснистрянэ) estas la loka valuto de la internacie ne agnoskata ŝtato Ĉednestria Moldava Respubliko en la regiono Ĉednestrio, la parto de la eksa sovetunia respubliko Moldavio oriente de la rivero Dnestro, en kiuj multaj loĝantoj strebas pri sendependeco de Moldavio kaj posta aliĝo de la sendependiĝinta ŝtato al la Rusia Federacio.
Unu ĉednestria rublo konsistas el 100 kopekoj. La valuto ekstere de la regiono ne estas agnoskata kaj nur estas limigite konvertebla (ŝanĝebla) al aliaj valutoj. Tial ĝi ne havas propran kodon laŭ la normo ISO 4217; en Ĉednestrio kutimas la mallongigo PRB.
Ekzistas moneroj de 1, 5, 10, 25 kaj 50 kopekoj, kaj monbiletoj de 1, 5, 10, 25, 50, 100, 200 kaj 500 rubloj. Ilia dezajno grandparte similas la stilon de antaŭaj moneroj kaj monbiletoj el Sovetunio. La unuaj monbiletoj estis eldonitaj dum la jaro 1994. Jam dum aŭgusto de la sama jaro enkondukiĝis dua serio de la valuto same nur en formo de monbiletoj, kiu validis ĝis la jaro 2000 kaj egalvaloris 1000 originajn rublojn. Dum 2000 enkondukiĝis tria serio, laŭ kiuj unu nova rublo egalvaloris 1 000 000 malnovajn. Ekde tiam ekzistas kaj moneroj kaj monbiletoj. La aktuala dezajno (la motivoj restis samaj) estas el la jaro 2007.
Fiota
Fiota (alinomata kabinda kaj ibinda, alie literumita ibinda, kibinda, chibinda, tchibinda) estas bantua lingvo aŭ dialekta grupo parolata en la angola provinco kaj eksklavo de Kabindo La fiota estas okcidenta konga lingvo (Guthrie) kiel ĝi estas parolata en la provinco Kabindo. Ĝi estas kombinaĵo de pluraj dialektoj de la konga lingvo (kikongo) parolata de malgrandaj etnaj grupoj en Kabindo. Inter la ĉefaj estas ivoja, ikuákonga (kakongo), ikókia, ilínjia (ilinge), kijomba (quiombe), kisúndia kaj ivilia, kvankam kelkaj estas foje konsiderataj dise de la fiota.
Temas pri projekto de kabindaj separatistoj aŭ naciistoj kiuj rekomendas la formadon de la Kabinda Respubliko en kiu la fiota estu la oficiala "nacia lingvo" de la farota ŝtato. Ĉar la fiota lingvo mankis alfabeton ĝi alprenis la alfabeton de la lingvo Esperanto. La alfabeto konsistas nun el 23 literoj (egalaj al la esperantaj): a, bo, co, ĉo, do, e, fo, go, ho, i, jo, ko, lo, mo, no, o, po, so, to, u, ŭo, vo, zo. Kelkaj el ili (kiel ĉo kaj fo) estas malofte uzataj. En transira fazo eblos surogataj literoj: ikso por ĉo, ipsilono por jo, duobla vo por ŭo.
Historie, la lingvo jam estis nomata fiote, de m'fiôte, vorto kiu signifas "nigran" aŭ "koloritan personon" Fiote referencis al ĉiuj lokaj lingvoj de la provinco Kabindo "ĉar ili estis la lingvoj parolataj de nigraj homoj." La termino estis ankaŭ uzata por priskribi la loĝantojn mem kaj kiel adjektivo kun la signifo denaska aŭ indiĝena ("ĉio kio ne estis de eŭropa deveno ricevis la etikedon 'fiote' – papajo fiote, mango fiote, terpomo fiote, ktp. ). Tamen, ĉi tiu termino malestiman korelativon : kabindanoj ne ŝatas esti nomataj Fiote...[ĉar] la vorto estis uzata de la portugaloj por priskribi ĉion kio estis malsupera. Malbona vojo estus nomata fiota vojo kaj malbona manĝaĵo estus nomata fiota manĝaĵo." Kelkaj argumentas ke la lingvo devus esti nomata kabinda lingvo.
Greka Budhismo
Greka budhismo aŭ Grekobudhismo estas la kultura sinkretismo inter Helenisma kulturo kaj budhismo, kiu disvolviĝis inter la 4-a kaj la 5-a jarcentoj en Baktrio kaj la Hinda subkontinento, koresponde al la teritorioj de nuntempaj Afganio, Taĝikio, Hindio, kaj Pakistano. Ĝi estis kultura konsekvenco de longa ĉeno de interagado, kiu ekis pro grekaj enmigradoj en Hindion el la epoko de Aleksandro la Granda, pluigita fare de postaj sukcedantoj, kiuj establis la ŝtatojn de la Grekobaktria regno kaj, poste, de la Hindogreka regno, kaj etendiĝis dum la florado de la Kuŝana imperio. Budhismo estis tiam adoptita en centra kaj nordorienta Azio el la 1-a jarcento, kaj laste etendiĝis al Ĉinio, Koreio, Japanio, Filipinoj, Siberio kaj Vjetnamio.
Laura Chinchilla
Laura CHINCHILLA Miranda [ĉinĈIlja] (naskiĝis la en San-Joseo, Kostariko) estas kostarika advokatino kaj politikistino. Laura Chinchilla estas la filino de Rafael Ángel Chinchilla Fallas, kiu inter 1992 kaj 1997 estis membro de la ĝenerala kontrolejo de la kostarika respubliko (Contaduría General de la República de Costa Rica), superrigardante aparte la ŝtatajn financojn, kaj de Emilce Miranda Castillo.
Kariero
La 7-an de februaro 2010 en baloto ŝi elektiĝis ŝtata prezidantino de Kostariko, transprenante la postenon de Óscar Arias Sánchez, kiu kiel ŝi estas membro de la socialdemokratia Partio Liberigo Nacia (hispane Partido Liberación Nacional, PLN). La 8-an de februaro 2010 oficiale konfirmiĝis la balota rezulto, kaj la 8-an de majo 2010 ŝi fakte transprenis la oficon. Ŝi estis la unua virino en la plej alta politika ofico de Kostariko. Ŝi oficis ĝis la 8-a de majo 2014, kiam la nova prezidento ekestis Luis Guillermo Solís.
Laura studis en la Universitato de Kostariko politikan sciencon kaj poste magistriĝis pri la fako publika politiko en la Universitato Georgetown de Vaŝingtono, Usono. Sian politikan karieron Laura Chinchilla komencis en diversaj internaciaj organizaĵoj kiel konsilantino pri justico kaj sekureco en Latinameriko kaj Afriko. Krome ŝi estis parolistino de pluraj internaciaj forumoj pri publika sekureco kaj policaj reformoj. Inter la jaroj 1994 kaj 1996 ŝi estis vicministrino pri justico, kaj inter 1996 kaj 1998 ministrino pri publika sekureco de sia lando.
Oportunismo
Oportunismo (de la latina vorto opportunus "situacie taŭga") laŭ esperantlingvaj vortaroj kiel PIV aŭ Reta Vortaro estas "politika aŭ ordinara sinteno, laŭ kiu oni devas atenti la cirkonstancajn oportunaĵojn pli ol la principojn". Dum pragmatismo estas la sobra, postpripensa apliko aŭ neapliko de principo laŭ konkreta situacio, oportunismo estas pli radikala malatento pri ĉiaj etikaj principoj.
Arkenu-krateroj
Ili havas diametrojn de 10 respektive 6,8 km. Probable ili samtempe ekis de alfrapo de meteoritoj antaŭ 140 milionoj da jaroj aŭ antaŭe.
Korbikuloj
Korbikuloj estas korbokonkoj de dolĉaj kaj saletaj akvoj, duvalvaj moluskoj en la familio Cirenedoj. La genra nomo estas la novlatina diminutivo de latina corbis, korbo, rilatanta al la formo kaj ripo de la ŝelo. En multaj aziaj landoj, ĉi tiuj konkuloj estas uzataj kiel ingrediencoj por supo. En Sud-Koreio estas populara supo el tiuj specioj de konkuloj (kutime Corbicula japonica, Corbicula fluminea, Corbicula leana) konata kiel 재첩 국 (jaechup-guk). La genro korbikulo inkluzivas 16 speciojn ĝis nun priskribitajn. La plej konata estas Corbicula fluminea, invada specio en multaj regionoj de la mondo. Nekutime, iuj membroj reproduktas sin per androgenezo, en kiu ĉiuj genoj estas hereditaj de la masklo, unu el la malmultaj bestoj kiuj faras tion.
Specioj
Specioj el la genro Corbicula inkludas:
Isabela papilio
La isabela papilio, Graellsia isabellae, estis malkovrita de la hispana sciencisto Mariano de la Paz Graells en Peguerinos, Provinco Avilo, Hispanio, en 1848. Li nomis ĝin kiel Saturnia isabellae omaĝe al la reĝino Isabel la 2-a de Hispanio. Poste la specio estis renomita Graellsia isabellae omaĝe al la malkovrinto. La raŭpo manĝas ĉefe la pinpinglojn (genro Pinus). Ŝajne ili malfacile adoptas neindiĝenajn pinspeciojn eĉ ene de la genro Pinus.
Graellsia isabellae estas specio de lepidoptero de la familio Saturniidae, unu el la plej buntaj de la eŭropa faŭno, kun enverguro de ĝis 9 cm. Ili flugas nur dumnokte, inter Aprilo kaj Julio depende de la latitudo, la altitudo kaj la klimato; tamen por plenumi la lastan paŝon de metamorfozo al plenkreska stato ili bezonas la varmon de tagaj sunradioj.
Temas pri papilioj kun koloraro hegemonie verda sulikigita per vejnoj ruĝecbrunaj. Krome ili havas en la kvar flugiloj ocelojn de variaj koloroj kaj la malantaŭaj flugiloj de ambaŭ seksoj havas romarkindajn pintojn pli longajn ĉe la masklo.
La raŭpoj denaske estas nigraj, poste griz-brunaj kaj finfine ĉefe verdaj kun blankaj punktoj. Krome ili havas longajn kaj neabundajn harojn. La raŭpoj suferas pro fumigacio per dufluorobenzino en gazoleo uzata super la pinaroj por ataki la plagon konstituatan de alia lepidoptero, nome la pin-procesipapilio (Thaumetopoea pityocampa).
Ili estas endemio de la nordokcidenta kvarono de Iberio, sed estas ankaŭ aliaj populacioj en sudokcidenta Francio, plej verŝajne pro enkonduko.
Miklós Béldi
BÉLDI Miklós estas rumanuja hungara ornitologo, instruisto. Li naskiĝis en Târnăveni la 9-an de aprilo 1925.
Biografio
Miklós Béldi apartenas al la hungara minoritato en Rumanio. Li finis la mezlernejon en Kluĵo kaj li havigis diplomon en Universitato Bolyai. Li instruis en Suceagu. Ekde 1969 li estas kunlaboranto de la Ruman Osrnitologia Centro.
Motešice
Situo
Motešice situas laŭ flankovojoj. Trenčín troviĝas je 23 km-oj.
Historio
La unua mencio okazis pri la loko (vojo) en 1208 en latina formo "via Motihe". La vilaĝo mem disiĝis en la 16-a jarcento al Suba kaj Supra partoj. En 1910 laŭ la popolnombrado vivis en Alsómotesic (=suba) (slovake Dolné Motešice) 144, en Felsőmotesic (=supra) (slovake Horné Motešice) 510 homoj, (en ambaŭ plejparte slovakoj). Ĝis Traktato de Trianon la komunumoj apartenis al Hungara reĝlando, al Trencsén (reĝa departemento), al distrikto de Bán, poste al Ĉeĥoslovaka respubliko, dum la 2-a mondmilito kaj ekde 1993 al Slovakio. En 2001 vivis en Motešice 812 homoj, (797 slovakoj).
Neustadt am Rennsteig
Neustadt am Rennsteig estas loĝloko kaj eksa komunumo en Germanio. Ĝi troviĝas en la distrikto Ilm de la federacia lando Turingio, kaj ekde januaro 2019 estas parto de la komunumo Großbreitenbach. Fine de la jaro la loĝloko havis  loĝantojn.
Miro
Miro estas emocio, simila al miro, kiun homoj spertas kiam alfrontas ion maloftegan aŭ neatenditan. Miro estas vorto kun pozitiva konotacio, kaj kiel emocio esprimiĝas dum pli longa tempo. Ĝi ankaŭ montriĝis ligita al scivolemo, ĉarmo kaj puŝo por scienca enketo. Miro foje estas komparata kun respekto sed respekto estas atribuita al timo kaj aprezo kaj ne al ĝojo. Ankaŭ, miro pri la mirakloj priskribitaj en la sanktaj libroj de plej multaj religioj.
Mirmekienoj
Ne konfuzu ĝin kun subfamilio Mirmikenoj, Myrmicinae.
Adrien-Marie Legendre
Adrien-Marie Legendre (naskiĝis la  en Parizo, Francujo; mortis la  en Auteuil, antaŭurbo de Parizo) estis franca matematikisto. Li ege kontribuis al la statistiko, la teorio de nombroj, abstrakta algebro kaj matematika analizo.
Biografio
Adrien-Marie Legendre naskiĝis en Parizo (aŭ eventuale en Tuluzo, depende de fontoj) en 1752 el riĉa familio. Li ricevis pintokvalito-edukon ĉe la Collège Mazarin de Parizo, kie li defendis sian disertaĵo pri fiziko kaj matematiko, en 1770. De 1775 ĝis 1780, li instruis ĉe la Militista akademio de Parizo. En 1782, li gajnis la premion donacitan de la Prusa Akademio de Sciencoj, pro sia disertaĵo super pafaĵoj al en rezistemaj medioj, kio alportis lin al la atento de Joseph-Louis Lagrange. En 1783, li iĝis membro de la Akademio de Sciencoj.
Dum la Franca revolucio, en 1793, li perdis sian grandan havaĵon, sed povi meti siajn aferojn en ordo kun la helpo de sia edzino, Marguerite-Claudine Couhin, kun kiu li geedziĝis dum la sama jaro.
Oni trovas la nomon Le Gendre (alinomo de Legendre) kiel membron de la kontrolinta komisiono pri la laboro, kiu kondukis al la Metra sistemo.
En 1795, li instruis ĉe la École Normale Supérieure, kaj estis asociita al la kreado de la Bureau des longitudes. Li ankaŭ iĝis unu el la ses membroj de la matematikosekcio de la reformita Akademio de Sciencoj, nomita Institut national des sciences et des arts, kaj poste, en 1803, membro de la iama geometriosekcio reorganizita sub Napoleono.
En 1824, kiel rezulto de sia rifuzo voĉdoni favore al la registarokandidato ĉe la Institut de France, Legendre estis senigita fare de la Ministro pri internaj aferoj de la ultrarojalistoregistraro, la Comte de Corbière, de la pensio de la Militista akademio, pri kiu li funkciis de 1799 ĝis 1815, kiel matematikekzamenanto por diplomiĝantaj artileriostudentoj. Ĝi estis parte reatribuita kun la ŝanĝo de registraro en 1828, kaj en 1831 li fariĝis kavaliro de la Honora Legio.
Li mortis en Parizo en 1833, post longa kaj dolora malsano. La vidvino de Legendre kulti lian memoron, singarde konservante liajn havaĵojn. Kiam ŝi mortis en 1856, ŝi lasis ilian lastan kamparan domon de la vilaĝo de Auteuil, kie la paro vivis kaj estis entombigitaj.
Éléments de géométrie (sukcesaj eldonoj)
Legendre estas plej konata kiel la verkinto de Éléments de géométrie (Elementoj de geometrio), kiu estis publikita en 1794 kaj estis la gvida elementa teksto pri la temo, dum proksimume 100 jaroj. Tiu teksto tre rearanĝis kaj simpligis multajn proponojn de Elementoj de Eŭklido, por krei pli efikan lernolibron.
Analizo
La plej granda parto el lia laboro estis poste alportita al perfekteco per aliaj: lia laboro super radikoj de polinomoj inspiris la teorion de Galojo; la laboro de Abelo pri elipsaj funkcioj estis konstruita sur tiu de Legendre; kelkaj laboroj de Gaŭso pri statistiko kaj nombroteorio kompletigis tiujn de Legendre. Legendre plenumis imponan kvanton da laboro pri elipsaj funkcioj, inkuzive de la klasifiko de elipsaj integraloj, kaj permesis al la genio de Abelo studii kaj tute solvi la problemon rilatante al la inversigoj de la funkcioj de Jacobi.
Li elvolvis la metodon de kvadrataj minimumoj (france, Méthode des moindres carrés), kiu havas larĝan aplikon en lineara regreso, signal-prilaborado, statistiko, kaj kurbalĝustigo.
Aritmetiko
En 1830, Legendre liveris pruvon de la lasta teoremo de Fermat por eksponento n=5, dank'al la antaŭa demonstro de la teoremo fare de Dirichlet por eksponento n=14 en 1828.
En 1798, pri la nombroteorio, dum sia provado pruvi la leĝon de kvadrata reciprokeco (poste pruvitan fare de Gaŭso), li uzis sian faman konvenan simbolon de Legendre pri interprimo. Li ankaŭ iniciatis laborojn pri la distribuado de la primoj, kaj pri la apliko de analizo al nombroteorio. Lia supozo de la prima teoremo estis rigore pruvita fare de Jacques Hadamard kaj Charles de la Vallée Poussin en 1896.
Fiziko
Legendre estas konata pro sia transformo de Legendre, kiu kutime permesas (per ŝanĝo de variablo) transiri de Lagranĝa formulado ĝis Hamiltona formulado en klasika meĥaniko. En termodinamiko, ĝi estas ankaŭ uzata por akiri entalpion kaj la Helmholca kaj Gibsa liberaj energioj pere de la interna energio. Li ankaŭ estas la nomdonanto de la polinomoj de Legendre (france, Polynômes de Legendre), solvoj al la diferencialaj ekvacioj de Legendre, kiuj okazas ofte en fiziko kaj inĝenierarto (ekz. elektrostatiko).
Gessate
Najbaras la komunumoj Cambiago, Masate, Pessano con Bornago, Inzago, Gorgonzola kaj Bellinzago Lombardo.
Slanské vrchy
Andeziton oni uzas kiel altkvalitan materialon por konstruado.
Huérmeces del Cerro
Huérmeces del Cerro [ŬERrmezes delZEro] (H. de la Monteto) estas municipo de Hispanio, en la Provinco Gvadalaĥaro, regiono de Kastilio-Manĉo. Ĝi troviĝas sur la valo de la rivero Salado.
Loĝantoj
La censita loĝantaro en 2016 estis de 39 loĝantoj kaj la denseco estas de 1,97 loĝ/km².
Situo
Huérmeces del Cerro situas en la nordorienta parto de Kastilio-Manĉo en la komarko aŭ distrikto Montaro de Gvadalaĥaro en la nord-okcidenta parto de la Provinco Gvadalaĥaro, je altitudo de 872 m super marnivelo; je 71 km el Gvadalaĥaro, provinca ĉefurbo. La areo de ties teritorio estas de 19,83 km². La geografiaj koordinatoj estas 41°03′14″N 2°47′43″Ok.
Historio
Post la konkero fare de kastilianoj ĝi apartenis al la comunidad de villa y tierra de Atienza ĝis pro la kreo de la senjorio de Jadraque ĝi pasis al tiu nova jurisdikcio.
Post la Hispana Enlanda Milito la loĝantaro falis el pinto de 257 loĝantoj en 1950 al 39, tio estis oni perdis pli ol 200 loĝantojn pro diversaj tialoj: nome bataloj, prizono, politika persekutado, malsato ktp. Meze de la 20a jarcento la loĝantaro de multaj vilaĝoj de la regiono atingis pinton, kaj ankaŭ ĉe Huérmeces del Cerro, sed poste okazis elmigrado, senloĝigo kaj maljuniĝo de la loĝantaro ĉefe dum la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj ankaŭ ĉe Huérmeces del Cerro kie oni falis al la nunaj 39.
Heredo
Restis kelkaj restoj de la turo Lutuero, kiu estis detruita de la trupoj de la reĝo Fernando la 1-a en la sama invado per kiu en 1059 ili konkeris portempe la lokojn Santiuste kaj Santamera al la Tajfo de Toledo, sed ili estis tuj redonitaj laŭinterkonsento inter Al-Mamun de Toledo kaj la reĝo de Kastilio. ​
La interno de la preĝejo estas baroka kaj estas du ermitejoj, nome tiu de la Soledad (Virgulino de la Soleco) kaj tiu de Sankta Roĥo.
Estas rura gastejo kaj ĉe la ravinoj de la rivero Salado estas kolonio de gipoj. Survoje al Atienza kaj al la rivero Regacho troviĝas la restaĵoj de la nun senhomejo El Henazar.
Huérmeces del Cerro troviĝas sur la Lanvojo, inter Viana de Jadraque kaj Santiuste.
Ekonomio
Agrikulturo kaj brutobredado tradicie. Servoj kaj loĝejoj.
Maŭricia papedo
La Maŭricia papedo (Citrus hystrix), aŭ kafrolimeujo, estas ĝis 12 m alta, daŭreverda arbo de nekonata origino. La junaj tigoj estas eĝaj kaj plataj kaj portas en la foliakseloj kurtajn, rigidajn dornojn. La alterne metitaj folioj estas ovalaj, fajne entranĉitaj kaj ĝis 15 x 6 cm grandaj. La floroj staras per unu- ĝis kvinopo en foliakselstara infloresko.
La fruktoj de Maŭricia papedo  atingas ĝis 7 cm diametre. Mature la frukto havas verdan ĝis verdflavan koloron. Aparte de la variolmarkita ŝelo ĝi similas al citrono. La pulpo estas dividita en 10 ĝis 12 partetoj kaj gustas acide, iom amare kaj fruktece. Kiel nutraĵo oni uzas la papedon same kiel la limeo. La suko, la raspita ŝelo kaj la tuta kuirita frukto oni uzas kiel sapo kaj ŝampuo. La sekigitajn kaj pistitajn foliojn de la planto oni uzas kiel spico.
Ĝi estas kultivata en Sudorienta Azio, Maŭricio kaj Srilanko.
Soliedra
Soliedra [soLJEdra] estas municipo de Hispanio, en la regiono Kastilio kaj Leono, provinco Sorio kaj komarko Komarko de Almazán en la sudcentro de la provinco.
Geografio
Ĝia municipa teritorio okupas totalan areon de 19,48 km² kaj laŭ la demografia informo de la municipa censo fare de la INE en 2021, ĝi havis 31 loĝantojn. Ĝi perdis loĝantojn dum la 20-a jarcento pro migrado al urbaj areoj, kiel ja okazis en multaj loĝlokoj de la regiono, fakte perdis 150 loĝantojn el la 1950-aj jaroj.
Ĝi distas 50 km de Sorio, provinca ĉefurbo. Ĝi enhavas la loĝlokojn Borchicayada [borĉikaĜAda] kaj Soliedra.
Historio
La areo apartenis unue al la Regno Kastilio. En Mezepoko okazis reloĝado fine de la 10-a jarcento.
Meze de la 19-a jarcento la teritorio de la municipo pliiĝis ĉar ĝi aligis Borchicayada.
157456 Pivatte
157456 Pivatte estas asteroido de la ĉefa asteroida zono proksima de la orbita resonanco 1:5 kun la Tero. Ĝi estis malkovrita la de la svisa amatora astronomo Michel Ory per la Observatorio Tenagra II de Nogales (Arizono, Usono).
Pivatte estas la nomo de la domo de la malkovrinto, konstruita en la svisa urbo Delemonto. Tiu asteroido estas la unua trovita de la malkovrinto elde sia hejmo, uzante interreton kaj la teleskopon 32IN de Tenagra.